Նիկոլայ Իշչենկո

Նիկոլայ Իշչենկո (ուկրաիներեն՝ Іщенко Микола Григорович, դեկտեմբերի 23, 1926(1926-12-23), Լուզանովկա, Կամենկայի շրջան, Չերկասիի մարզ, ԽՍՀՄ - հունվարի 20, 2013(2013-01-20), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի խորհրդային լրագրող, գրող, հրապարակախոս, գիտնական, մանկավարժ, Կիևի համալսարանի պրոֆեսոր, պատմաբան, հասարակական գործիչ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր։ ԽՍՀՄ (1960) և Ուկրաինայի գրողների միության անդամ։ Յարոսլավ Գալանի անվան հանրապետական մրցանակի դափնեկիր (1972)։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Իշչենկոն ծնվել է 1926 թվականին Կրասնիե Օկնիի շրջանի Լուզանովկա գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին։ Պատերազմի ավարտից հետո աշխատել է «Կրասնոյարսկի կոմսոմոլեց» («Красноярский комсомолец») և «Молодь України» թերթերի խմբագրություններում, ավարտել է Գորոդիշչեի գյուղատնտեսական տեխնիկումը, եղել է Գորոդիշչեի ԼԿԵՄ շրջկոմի քարտուղար և Կիևի մարզային ԼԿԵՄ կոմիտեի ապարատում։ Ավարտել է Կիևի մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետի հեռակա բաժինը և Մոսկվայի կենտրոնական կոմերիտական դպրոցի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ 1952 թվականից զբաղվել է ժուռնալիստական և կուսակցական աշխատանքով։ Եղել է Կիևի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի պրոֆեսոր, աշխատել է Ուկրաինայի գիտությունների ակադեմիայի պատմության ինստիտուտում։
Երկար տարիներ ղեկավարել է «Сільські вісті» («Գյուղական լուրեր») թերթը, «На допомогу редакторові газети» («Օգնություն թերթի խմբագրին») ամսագիրը, 1995 թվականից եղել է երեխաների և ծնողների «Дивосвіт» ամսագրի խմբագիրը։
1976-1981 թվականներին եղել է Ուկրաինայի գրողների միության վարչության անդամ, 1975-1980 թվականներին՝ ՈւԽՍՀ 9-րդ գումարման խորհրդարանի պատգամավոր։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին բանաստեղծությունները, ակնարկները, էտյուդները հրատարակվել են պատերազմի տարիներին ռազմաճակատային թերթերում։ Տպագրել է ակնարկների, պատմվածքների, վիպակների ժողովածուներ, վեպեր, գրաքննադատական աշխատություններ, որոնցից նշանավոր են «Բալենիները գարնանը պիտի ծաղկեն» (1959), «Բարի օր, Յարինա» (1960), «Երբ սխալվում է բարեկամը» (1961), «Խոնարհվում եմ քեզ, պատանեկություն» (1963) պատմվածքների ժողովածուները, «Այն, ինչ ապրել ենք մենք» (1961), «Կրեմեն» (1966) վիպակների ժողովածուները, «Արևոտ բացատներ» (1962), «Հարևաններ» (1969) և մի շարք վեպեր, 1971-1975 թվականներին տպագրված նովելների ժողովածուները։ Գրել է նաև մի շարք գրաքննադատական աշխատություններ։


=== Վեպեր ===
Сонячні межі (1962)
Ближче як на сто голок (1963)
Сусіди (1969)
Смуга відчуження (1972)
Твердь
Полудень
Скарб
Твоє поле бою
Барви літа
Течія
Для цього живу


=== Պատմվածքների և վեպերի ժողովածուներ ===
Вишням цвісти навесні (1959)
Доброго дня, Ярино! (1960)
Те, що нами пройдено (1961)
Чолом тобі, юність (1963)
Кремінь (1966)
По цей бік війни (1967)
Квиток на кур'єрський (1970)


=== Հրատարակություններ ===
Від імені мільйонів (1969)
Ювілейна наукова сесія в Хотині: (До 50-річчя Хотинського повстання) (1969)
Головний герой сучасності (1972)
Людина і слово: Роль засобів масової інформації у вихованні людини комуністичного суспільства (1972)
Преса Радянської України в умовах розвинутого соціалізму (1979)
Значення духовної культури в соціалістичному і комуністичному будівництві (1981)
Київ - великий сучасний культурний центр (1982)
Значення радянської преси для вивчення періоду розвинутого соціалізму (1984)
Значення публіцистики для вивчення сучасної вітчизняної історії (1985)
Удосконалення соціалістичного способу життя на селі в процесі соціально-культурного розвитку (1985)


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
«Հոկտեմբերյան հեղափոխության» շքանշան
«Աշխատանքային կարմիր դրոշի» շքանշան (2)
ՈւԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության պատվո դիպլոմ
Յարոսլավ Գալանի անվան մրցանակ


== Գրականություն ==
Вчені Інституту історії України: Біобібліогр. довід. / Серія «Українські історики». - Вип. 1. - К., 1998


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մահացել է Նիկոլայ Իշչենկոն