armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(8522) 1992 ML

(8522) 1992 ML, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հունիսի 25-ին Գրեգորի Լեոնարդի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,26359 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9171 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6101 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1243,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,289406 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,82° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8522) 1992 ML աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վալտեր Բասեջո

Վալտեր Բասեջո  (իտալերեն՝ Walter Baseggio, օգոստոսի 19, 1978(1978-08-19), Halle, Arrondissement of Halle-Vilvoorde, Բրաբանտ նահանգ, Բելգիա), բելգիացի ֆուտբոլիստ, որ խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում։ Վալտերը Բրյուսելի «Անդերլեխտ» ակումբի սան է։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Վալտեր Բասեջոն ծնվել է Բելգիայի Կլաբեկ քաղաքում և վեց տարեկանում սկսել է ֆուտբոլով զբաղվել տեղի ակումբում։ Երկու տարի անց նա հայտնվել է «Անդերլեխտում» ակումբի կազմում, որտեղ խաղացել է  տարիքային բոլոր խմբերում։ 1996 թվականին «Անդերլեխտ» ակումբի գլխավոր մարզիչ Յոհան Բոսկամպն իր թիմի կազմում ներառել է մի քանի երիտասարդ ֆուտբոլիստներ, որոնց թվում էր 18-ամյա Վալտերը, ով առանձնանում էր իր բացառիկ տեխնիկայով։ Դաշտի կենտրոնում նա ստիպված էր հիմնական կազմում տեղ գրավելու համար մրցակցել այնպիսի ֆուտբոլիստների հետ, ինչպիսիք էին Պեր Զետեբերգը, Յոհան Վալեմը և Ալին Սթոյկան։ Այնուամենայնիվ, իր առաջին մրցաշրջանում նա հիմնական կազմում անցկացրել է 21 խաղ և դարձել 5 գոլի հեղինակ։ Այդ ժամանակից ի վեր նա դարձել իր թիմի անբաժանելի մաս, և որպես ակումբի սան, անմիջապես դարձել հանրության սիրելին։ 1999 թվականին Պեր Զետեբերգի հեռանալուց հետո Բասեջոն դարձել է «Անդերլեխտի» թիմի ավագ։ Բասեջոն կենտրոնական առանցքում առաջատար էր իր թիմի կազմում և մեծ դեր է ունեցել 2000 թվականին ակումբի 25-րդ չեմպիոնական տիտղոսի նվաճման գործում։ Նույն մրցաշրջանում նա երկրորդ անգամ անընդմեջ ճանաչվել է Բելգիայի լավագույն երիտասարդ խաղացող։
2004 թվականին նա երրորդ անգամ դարձել է Բելգիայի չեմպիոն իր հարազատ թիմի կազմում, բայց ավելի ու ավելի հաճախ է արժանացել համընդհանուր քննադատության ավելորդ քաշի և ֆիզիկական պատրաստության պատճառով։
Իր կարիերայի մեծ մասը Բասեջոն անցկացրել է «Անդերլեխտ]]ում»՝ նրա կազմում մասնակցելով ավելի քան 250 խաղի։
Բասեջո հանդես է եկել նաև իտալիական «Տրևիզո» և բելգիական քիչ հայտնի «Մուսկրոն» և «Տյուբիզ» ակումբներում, որտեղ ավարտել է իր կարիերան 2011 թվականին։


=== Հավաքականում ===
Վալտերն առաջին անգամ Բելգիայի ազգային հավաքականի  կազմում հանդես է եկել 1999 թվականին Բուլղարիայի ազգային հավաքականի դեմ  խաղի ժամանակ։ Դրանից հետո՝ մինչև  2005 թվականը, նա մասնակցել է ընդամենը 25 խաղի և խփել ընդամենը 1 գոլ։ Վալտերը չի կարողացել  մասնակցել 2000 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը վնասվածքի պատճառով։ Ազգային հավաքականի կազմում միակ գոլը հեղինակել է 2001 թվականին Սան Մարինոյի ազգային հավաքականի դեմ խաղում (10:1)։


=== Հիվանդություն ===
Վալտեր Բեսաջոյի մոտ 2009 թվականին ախտորոշվել է վահանաձև գեղձի քաղցկեղ։ 2010 թվականին բժիշկները հայտնել են, որ նա լիովին բուժվել է, սակայն 2012 թվականի մայիսին հայտարարվել է, որ նա նորից հիվանդ է։


== Ձեռքբերումներ ==
 «Անդերլեխտ»

Բելգիայի չեմպիոն – 1999/00, 2000/01, 2003/04, 2006/07
Բելգիայի սուպերգավաթի դարփնեկիր – 1999, 2000
Բելգիական լիգայի գավաթի դարփնեկիր – 1999/00


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը worldfootball.net կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը transfermarkt կայքում
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Bang bang Baseggio (անգլ.)
20/05: Revue de presse (ֆր.)
Բատիրովո

Բատիրովո (ռուս.՝ Батырово, բաշկիրերեն՝ Батыр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 458 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարտին Լաուրելլո

Մարտին Լաուրելլո (գերմ.՝  և անգլ.՝ Martin Laurello, 1886, Նյուրնբերգ, Միջին Ֆրանկոնիա, Բավարիա, Գերմանական կայսրություն - 1955, Բալթիմոր, Մերիլենդ, ԱՄՆ), կրկեսի՝ հազվագյուտ անոմալիա ունեցող արտիստ։ Նա կարողանում է գլուխը շրջել 180°-ով։ Հայտնի է «բու-մարդ» մականվամբ։


== Կենսագրություն ==
Մարտին Էմերլինգը ծնվել է Նյուրնբերգում՝ սովորական գերմանական ընտանիքում։ Ծնողները նկատել են, որ իրենց որդին կարողանում է գլուխը 180 աստիճանով պտտել, ընդ որում՝ առանց ցավ զգալու։ Ծնողները զարմացած էին իրենց փոքրիկից։ Բայց Մարտինը չէր կարող երկար ժամանակ շրջված պարանոցով լինել, քանի որ այդ վիճակում դժվար էր շնչել։ Երբ Մարտինը մեծացել է, սկսել է ելույթ ունենալ կրկեսում և շրջել Եվրոպայով մեկ, բայց դա չէր բավականացնում նրան, նա ուզում էր ավելի մեծ համբավ։ 
1907 թվականին նա տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներ, չնայած Ամերիկան չէր սիրում։ Նա իրեն անվանել է Մարտին Լաուրելլո։ Աշխատել է կրկեսում՝ ցույց տալով իր մարմինը։ Լաուրելլոն չէր կարողանում նորմալ շնչել շրջված պարանոցով, բայց կարող էր խմել ու ծխել։ Շուտով նա ամուսնացել է, սակայն 1931 թվականին կինը ոստիկանությանը Մարտինի վերաբերյալ դիմում է գրել, որից հետո Մարտինին ձերբակալել են։ Մարտինի գործունեությունը հաջող էր։ 
Մարտին Լաուրելլոն մահացել է 1955 թվականին սրտի կաթվածից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պտտվող գլխով մարդը՝ Մարտին Լաուրելլոն Archived 2019-04-18 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Մարտին Լաուրելլոն՝ բու-մարդը(ռուս.)
Բվեճ-մարդը կամ անզուգական մաեստրոն(ռուս.)
Բու-մարդ(ռուս.)
Մարդը 180 աստիճանով շրջում է իր գլուխը և սա ֆոկուս չէ(ռուս.)
Բու-մարդ(ռուս.)
Կոմելիանս

Կոմելիանս (իտալերեն՝  Comeglians), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 583 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 34 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33023։ Հեռախոսային կոդ՝ 0433։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0432 889004
Էլեկտրոնային փոստ։ comeglians@eell.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.comeglians.ud.it/


== Արտաքին հղումներ ==
[ http://www.comune.comeglians.ud.it/ Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)]
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մարգարիտա Ալբեդիլ

Մարգարիտա Ալբեդիլ (ռուս.՝ Маргари́та Фёдоровна Альбеди́ль, դեկտեմբերի 4, 1946(1946-12-04), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս ազգագրագետ, պատմաբան և կրոնագետ, ժամանակակից և հին Հնդկաստանի կրոնների և փիլիսոփայության ականավոր մասնագետ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Կունստկամերայի Հարավային և Հարավարևմտյան Ասիայի երկրների ազգագրագիտության բաժնի ավագ գիտաշխատող։


== Կենսագրություն ==
Մարգարիտա Ալբեդիլը ծնվել է 1946 թվականի դեկտեմբերի 4-ին, Լենինգրադում։ Ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետը։
1984 թվականին Խորհրդային Միության Գիտությունների Ակադեմիայի Ն. Ն. Միկլուխո-Մակլայի անվան ազգագրության և մարդաբանության ինստիտուտում պաշտպանել է պատմական գիտությունների թեկնածուի աստիճան հայցելու ատենախոսությունը` «ազգագրագիտություն» մասնագիտացմամբ։
1996 թվականին Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Կունստկամերայում «Հարապպայի քաղաքակրթություն՝ ազգամշակութային խնդիրներ» թեմայով պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը՝ «Ազգագրագիտություն, ազգաբանություն և մարդաբանություն» մասնագիտացմամբ։
Հնդկաստանի մասին ավելի քան 250 գիտական և գիտահանրամատչելի հրապարակումների հեղինակ է։


== Մատենագիտություն ==
Прото-Индика: 1979 Сообщ. об исслед. протоинд. текстов / Кнорозов, Юрий Валентинович, М. Ф. Альбедиль, Б. Я. Волчок. — М.: Наука, 1981
«Забытая цивилизация в долине Инда» (СПб., 1991)
Протоиндийская цивилизация. Общая характеристика (1991)
«До нашей эры» (СПб.: Издательство Европейского Дома, 1993. — ISBN 5-85733-011)
«Протоиндийская цивилизация. Очерки культуры» (М.: «Восточная литература (издательство)», 1994. — ISBN 5-02-017246-4)
«Индуизм» (СПб.: Петербургское Востоковедение, 2001)
«В магическом круге мифов» (СПб.: Паритет, 2002)
«Зеркало традиций» (Азбука (издательство), 2003. — ISBN 5-352-00481-3)
«Индия. Беспредельная мудрость» (М.: Алетейа, 2003; 2-е изд. — 2005. — ISBN 5-98639-019-9)
«Индуизм. Главная религия Индии» (СПб.: Питер (издательство), 2006)
«Буддизм» (СПб.: Питер, 2006)
«Вечная Индия: Духовный путеводитель»(չաշխատող հղում) (2012)
«Буддизм: Религия без бога» (2013)
«Индуизм: Радость бытия» (2014)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Отдел этнографии стран Южной и Юго-Восточной Азии: Альбедиль Маргарита Федоровна


== Արտաքին հղումներ ==
Альбедиль, Маргарита Фёдоровна в «ШайваВики»
Սպարկետ

Սպարկետ, սպահապետ, սպայապետ, ասպահապետ, ասպարապետ (պահլ. spãh – զորք, հեծելազոր և pat – պետ, գլխավոր), սպարապետության գործակալի՝ զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարի անվանումը հին և միջնադարյան Հայաստանում։ Անմիջաբար ենթարկվել է թագավորին և գործել նրա հրամանով։ Ղեկավարել է ինչպես արքունի զորաբանակը, այնպես էլ իշխանական (նախարարական) զորամասերը։ Կիլիկյան Հայաստանում սպարկետը կոչվել է նաև գունդստաբլ։
Տաջիկստանի Կարմիր գիրք

Տաջիկստանի Հանրապետության Կարմիր գիրք (Китоби сурхи Ҷумҳурии Тоҷикистон), պաշտոնական պետական փաստաթուղթ, որը պարունակում է Տաջիկստանի սահմաններում գտնվող հազվագյուտ և ոչնչացման վտանգի առջև գտնվող բուսական և կենդանական աշխարհի տեսակների անոտացված ցանկը, ինչպես նաև՝ ընդհանրական տեղեկություններ այդ տեսակների տարածվածության, առկա վիճակի, նվազման և դրանց պահպանության և վերարտադրման միջոցառումների մասին։
Տաջիկստանի Հանրապետության Կարմիր գրքի մեջ ներառված բույսերի և կենդանիների տեսակները ենթակա են հատուկ պահպանության այդ երկրի ողջ տարածքում։


== Պատմություն ==
Առաջին Կարմիր գիրքը, որը նվիրված էր Տաջիկական ԽՍՀ-ի ֆլորային և ֆաունային, լույս է տեսել 1988 թվականին։ Նրանում պարունակում էին 162 տեսակի կենդանիների և 226 տեսակի բարձրակարգ բույսերի տեսակների նկարագրություններ։ Տաջիկերեն գիրքը թարգմանվել է 1997 թվականին։
2010 թվականի օգոստոսի 2-ին Տաջիկստանի Հանրապետության կառավարության «Տաջիկստանի Հանրապետության Կարմիր գիրքը հաստատելու մասին» N 387 հրամանագրով հռչակվեց գրքի մշակման անհրաժեշտության և այն նոր խմբագրությամբ հաստատելու անհրաժեշտության մասին։ 2015 թվականի փետրվարի 26-ի N 65 հրամանագրով Շրջակա միջավայրի պահպանության կոմինեն ճանաչվեց Տաջիկստանի Հանրապետության Կարմիր գրքի մեջ մտած տեսակների նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող և դրանց պահպանության համար պատասխանատու օրգան։
2015 թվականի հունիսի 24-ին Տաջիկստանը պաշտոնապես միացավ «Անհետացման վտանգի տակ գտնվող վայրի ֆաունայի և ֆլորայի տեսակների միջազգային առևտրի մասին» կոնվենցիային (CITES), ինչով ի կատար արվեց Բնության Պահպանության Միջազգային Միության՝ բնապահպանության օրենսդրությունը կանոնակարգելու վերաբերյալ առաջնահերթ պահանջը։
2015 թվականի հոկտեմբերի 15-ին լույս տեսավ Շրջակա միջավայրի պահպանության Կոմիտեի և Տաջիկստանի Հանրապետության Գիտությունների ակադեմիայի կողմից լրամշակված՝ Կարմիր Գրքի երկրորդ հրատարակությունը։ Նրանում ներառված էին 267 տեսակի բարձրակարգ բույսեր և 222 տեսակի կենդանիներ (որոնցից՝ 43-ը՝թռչուններ, 44-ը՝կաթնասուններ, 31-ը՝ սողուններ, 14-ը՝ ձկներ, 81-ը՝ միջատներ և 9-ը՝ փափկամարմիններ)։


=== Բնապահպանական կատեգորիաներ ===
EX՝ անհետացող տեսակներ.
EW՝ Վայրի բնության մեջ անհետացող տեսակներ
CR՝ Ծայրահեղ վիճակում գտնվող տեսակներ (լիարժեք անհետացման եզրին գտնվողներ)
EN՝ Բնաջնջվող տեսակներ.
VU՝ Խոցելի տեսակներ (նվազող թվաքանակ, հազվագյուտ հանդիպող)


== Ծանոթագրություններ ==
Օձակի Կոյո

Օձակի Կոյո (ճապ.՝ 尾崎紅葉, իսկական անունը՝ Օձակի Տոկուտարո, հունվարի 10, 1868(1868-01-10), Shiba, Մինատո, Տոկիո, Ճապոնիա - հոկտեմբերի 30, 1903(1903-10-30), Yokoteramachi, Շինձյուկու, Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնացի գրող։ Գրել է հիմնականում պատմական վեպեր. նրա ստեղծագործությունների լեզուն խոսակցական է համարվել։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է փայտագործ Կոկուսայիի ընտանիքում, ով հայտնի է եղել Մեյձիի ժամանակաշրջանում։ Սակայն նրա հայրը վաղ է մահացել, ուստի գրողի դաստիարակությամբ զբաղվել են նրա մայրը, տատն ու պապը։ Կրթությունը ստացել է Տոկիոյի միջնակարգ դպրոցում, 1883 թվականին ընդունվել է Տոկիոյի առաջին բարձրագույն դպրոցը, իսկ 1886 թվականին՝ Տոկիոյի կայսերական համալսարանի գրական ֆակուլտետը և ավարտել է այն։ Դեռևս ուսումնառության ժամանակ՝ 1888 թվականին, Օձակի Կոյոն Յամադա Բիմյոյի և Բիզան Կավակամիի հետ համատեղ ստեղծել է «Թանաքամանի ընկերները» գրական ընկերությունը (այդ միավորման գաղափարական-ստեղծագործական դիրքորոշումը հենարան էր հռչակում հին ճապոնական գրականության ավանդույթների վրա), որը հրատարակել է համանուն հանդեսը, որում էլ հրապարակվել են գրողի առաջին ստեղծագործությունները։ Նրա վաղ ստեղծագործություններում նկատելի է Իհարա Սայկակուի ազդեցությունը։ Կոյոյի աշխատանքներից շատերը տպագրվել են «Յոմիուրի Սիմբուն» հրատարակությունում, որն այն ժամանակ Ճապոնիայի ամենահայտնի թերթն է եղել։
Կոյոյի «Երկու միանձնուհիների սիրային խոստովանությունը» (1889 թվական), «Բուրումնավետ սնարք» (1890 թվական), «Երեք կանայք» ստեղծագործություններում հին ճապոնական բարքերի լայն պատկեր է նկարագրվում։ Գրողի այլ հայտնի վեպերի թվին են դասվում «Շատ զգացմունքներ, շատ վշտեր» (1896 թվական) և «Ոսկե դևը» (1897 թվական) վեպերը, որոնցում բողոք է ներկայացվում կապիտալիստական կարգերի դեմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Одзаки Коё // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. в БСЭ(ռուս.)
Վիտալի Լազարենկո

Վիտալի Իվանովիչ Լազարենկո (հունվարի 4, 1950(1950-01-04), Տերեշևցի, Խմելնիցկիի շրջան, Խմելնիցկիի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի կոմպոզիտոր, պոետ, նկարիչ, մշակութաբան։


== Կենսագրություն ==
1971 թվականին ավարտել է Ղրիմի մշակութաբանական ուսումնարանը։ Սովորել է Լվովի պետական համալսարանի լեզվաբամության ֆակուլտետում։. «Օբերեգ» ակումբի ղեկավարն է, Ղրիմի երաժշտական կոմիտեի անդամ։ Հանդիսանում է մոտավորապես 15 ալբոմի հեղինակ։ Մեծ ճանաչում ունի Ուկրաինայում։


== Գրքագրություն ==
Лазаренко В. И., Раиса Обшарская. Мелодiя лiтньої ночi. ֊ Тернополь։ изд. "СорокА", 2006.
Лазаренко В. И. Бiлий цвiт. ֊ Красноперекопск, АР Крым։ ОАО "Красноперекопская типография", 2004.
Лазаренко В. И., Николай Тибий. Пiд небом зiрок. ֊ Красноперекопск, АР Крым։ ОАО "Красноперекопская типография", 2004.
Лазаренко В. И. З джерелечка воду пила. ֊ 2004.
Лазаренко В. И. Намалюю небо. ֊ Красноперекопск, АР Крым։ ОАО "Красноперекопская типография", 2003–2004.
Лазаренко В. И., Василий Дерий. Мамині турботи. ֊ переиздание. ֊ Тернополь։ ООО "Джура", 2003.
Лазаренко В. И. Критична таїна. ֊ Красноперекопск, АР Крым։ ОАО "Красноперекопская типография", 2002–2003.
Лазаренко В. И. Дорога до мами. ֊ Тернополь։ ООО "Джура", 2002.
Лазаренко В. И., Олеся Пилипьюк. Золотi Гаї. ֊ 2002.
Лазаренко В. И., Михаил Ковтонюк. Бiлила мати полотно. ֊ Симферополь։ изд. "Доля", 2002.
Лазаренко В. И., Николай Тибий. Пiд небом зiрок. ֊ Симферополь։ изд. "Доля", 2002.
Лазаренко В. И. Лiнiя любовi. ֊ Тернополь։ ООО "Джура", 2000.
Лазаренко В. И. Цвiла Калина. ֊ Тернополь։ ООО "Джура", 1999.
Лазаренко В. И. Ти суджена менi. ֊ Тернополь։ ООО "Джура", 1999.
Лазаренко В. И., Михаил Ковтонюк. Одолень-трава. ֊ Тернополь։ Инфотехцентр, 1999.
Лазаренко В. И. Вишийте, матусю, вишиванку. ֊ Тернополь։ ООО "Джура", 1998. ֊ 500 экз.
Лазаренко В. И., Василий Дерий. Мамині турботи. ֊ Тернополь։ Студия "КОМ"; Агентство "Марком", 1997. ֊ 1000 экз.
Лазаренко В. И. Вік Україну люби. ֊ Красноперекопск, АР Крым։ Крымский Вестник, 1994. ֊ 500 экз.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2018-02-26 at the Wayback Machine.
Օթոբոյրեն

Օթոբոյրեն (գերմ.՝ Ottobeuren), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում՝ Ներքին Ալգոյ շրջան։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 7935 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 55,85 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 78 186։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Միխայլովկա (գյուղ, Լուցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 71 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,376 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 188,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խիմ (գետ)

Խիմ (ռուս.՝ Хим), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 25 կմ։ Թափվում է Իչա գետի ձախ ափին՝ 169 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19080000212120000030201


== Տես նաև ==
Միլկովկա
Կախտուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Թեյ Ռաբիե

Թեյ Ռաբիե (ֆր.՝ Theil-Rabier), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 158 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.27 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.43 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 65 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 107 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 64-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 43։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 59,8 %։ 64 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 54 անձ (31 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 43 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դեբբի Ալլեն

Դեբբի Ալլեն (անգլ.՝ Debbie Allen, հունվարի 16, 1950(1950-01-16), Հյուստոն, Տեխաս), ամերիկացի դերասանուհի, պարուհի, պարուսույց, ռեժիսոր, պրոդյուսեր, հումանիտար գիտությունների և արվեստի գործերով նախագահական կոմիտեի անդամ, դափնեկիր է երեք «Էմմի» և «Ոսկե գլոբուս» կինոմրցանակի։


== Վաղ տարիներ ==
Դեբբի Ալլենը ծնվել է 1950 թվականի հունվարի 16-ին ԱՄՆ-ի Տեխաս նահանգի Հյուսթոն քաղաքում։ Ընտանիքի չորս երեխաներից ամենափոքրն է։ Նրա ավագ քույրը՝ Ֆելիսյա Ռաշադը, երգչուհի և դերասանուհի է։ Ալլենը հանրահայտ «Քոսբի շոու» սիթքոմի ռեժիսորն էր և պրոդյուսերներից մեկը։ Սիթքոմի գլխավոր կանացի դերում կաղում էր Ֆելիսյա Ռաշադը։ Հովարդի և Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանները ավարտել է բակալավրի աստիճանով, և շուտով սկսեց ելույթ ունենալ բրոդվեյյան բեմում։
Մեծ էկրանին Ալլենը նկարահանվել է «Համբավ» (1980), «Բաց չեկ», «Ռեգթայմ» ֆիլմերում։ Այդ թվում նաև նա նկարահանվել է «Տանը» սինթքոմում (1995—1996)։


== Կարիերա ==
Ալլանը ավելի հայտնի է «Համբավ» երաժշտադրամատիկական հեռուստասերիալում իր կերտած գլխավոր դերով և 1980 թվականի «Համբավ» ֆիլմով, որտեղ ևս նա նկարահանվել է։ Այդ դերը 1983 թվականին նրան բերեց «լավագույն կանացի դեր հեռուստատեսային սերիալում՝ կատակերգություն կամ մյուզիքլ» անվանակարգում «Ոսկե գլոբուս» կինոմրցանակ։ Այդ թվում նաև Ալլենը տասնինն անգամ առաջադրվել է «Էմմի»-ի մրցանակի՝ հաղթելով եռակի անգամ. 1983, 1984 և 1991 թվականներին։ Բրոդվեյյան բեմում իր նվաճումների համար նա առաջադրվել էր «Թոնի» մրցանակի, ինչպես նաև հաղթել է «Դրամա Դեսք» մրցանակը։ 1991 թվականին նա արժանացել է Հոլիվուդյան փառքի ծառուղիում սեփական աստղի։


== Պրոդյուսեր, ռեժիսոր և պարուսույց ==
Որպես ռեժիսոր, Դեբբի Ալլենը սկսած 80-ական թվականների կեսերից աշխատել է քառասուն հեռուստասերիալներում և ֆիլմերում։ Ավելի հաջողություն ունեցած իր նախագծերից է «Այլ աշխարհ» սիթքոմը, ինչը նա ինքն է պրոդյուսավորել և նկարահանել գրեթե բոլոր էպիզոդները։ Շոուն փոխհաղորդվել է 1987 թվականից 1993 թվականը և վարկանիշներում բավական հաջողակ էր։ Որպես ռեժիսոր նա աշխատել է այնպիսի ֆիլմերի վրա, ինչպիսիք են «Արքայազնը Բևերլի Հիլզից», «Քվանտային թռիչք», «Մթնշաղային զոնա», «Կիրքի անատոմիա» և այլ ֆիլմեր։


=== Անձնական կյանք ===
1984 թվականից ամուսնացած է Նորմ Նիքսոնի հետ։ Զույգն ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեբբի Ալլեն Թվիթթերում
Աստերոիդների ցանկ (198801-198900)

Աստերոիդների ցանկ (198701-198800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (198901-199000)
 Աստերոիդների ցանկ (198701-198800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (198901-199000)
Թուրքիայի դրոշ

Թուրքիայի դրոշը (թուրքերեն՝ Türk bayrağı), իրենից ներկայացնում է կարմիր գույնի ուղղանկյուն պաստառ։ Lայնքի և երկայնքի հարաբերությունը՝ 2։3-ի է։ Դրոշի կենտրոնում գտնվում են սպիտակ լուսնեղջյուրն և հինգաթև աստղը։ Դրոշը հաճախ կոչվում է al bayrak (կարմիր դրոշ)։
Թուրքիայի դրոշի ներկայիս տեսքը ուղղակիորեն վերցվել է Օսմանյան դրոշից, որն իր վերջնական տեսքը ստացել է 1844 թվականին։
Դրոշի չափը և կարմիր գույնի հստակ տոնը պաշտոնապես հաստատվել է Թուրքիայի դրոշի մասին օրենքում 1936 թվականի մայիսի 29-ին։
Թուրքիայի այժմյան դրոշը որոշ փոփոխություններով (ներկայիս դրոշի վրայի աստղը և լուսինն ավելի բարակ են և ավելի փոքր չափեր ունեն) կրկնում է 1844 թվականին Թանզիմաթի բարեփոխումների ժամանակ հաստատված Օսմանյան կայսրության դրոշը, իսկ Թուրքիայի Հանրապետության պետական դրոշի կարգավիճակ է ստացել 1936 թվականին՝ Աթաթուրքի մահվանից 2 տարի առաջ։ Թուրքական դրոշի ծագման վերաբերյալ բազմաթիվ տարբերակներ կան։


== Դրոշի պատմությունը ==
Առավել պաշտոնական տեսակետն այն է, որ թուրքական դրոշի կարմիր գույնն սկիզբ է առնում Արաբիայի խալիֆայության տիրակալ Ումարի ժամանակաշրջանից (643-644 թվականներ), իսկ լուսինն ու աստղն իսլամի խորհրդանիշերն են։ Այն վերջնական ձևը ստացել է 1844 թվականին։ 
Տարածված են նաև մի շարք լեգենդներ՝ կապված օսմանյան դրոշի ծագման հետ։ 1071 թվականի Մանազկերտի ճակատամարտից հետո, երբ սելջուկ-թուրքերը հաղթանակ տարան Բյուզանդիայի նկատմամբ և սկսեցին հաստատվել Առաջավոր Ասիայում, սելջուկների խանը՝ Ալփ Արսլանը ճակատամարտի դաշտի անամպ երկնակամարում նկատում է լիալուսինն ու աստղը և որոշում այդ ամենը պատկերել իր ռազմական դրոշի վրա։
Եվս մեկ տարբերակ կա, որն ամբողջովին կրկնում է վերոհիշյալ տարբերակը, սակայն այս դեպքում Ալփ Արսլանին փոխարինում է Աթաթուրքը, իսկ Մանազկերտին՝ Սաքարյան։ 
Մեկ այլ տարբերակաի համաձայն՝ օսմանյան սուլթան Մուրադ Երկրորդը 1389 թվականի Կոսովոյի ճակատամարտից հետո արյան լճակում տեսնում է կիսալուսնի և Յուպիտեր մոլորակի ցոլքը և որոշում, որ իր պետության դրոշը պետք է հենց այդպիսի տեսք ունենա։ Շատ է շրջանառվում այն տեսակետը, օսմանյան դրոշը կապ ունի Կոստանդնուպոլիս քաղաքի դրոշի հետ, որի խորհրդանիշերն են եղել լուսինն ու աստղը։
Թուրքիայի Հանրապետության դրոշի հետ որոշ նմանություն ունեն Ադրբեջանի, այսպես կոչված «Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության», Թունիսի և մի շարք այլ մուսուլմանական երկրների դրոշները։


== Բյուզանդիայի և Օսմանյան կայսրության դրոշները ==

		
		
		


== Պատմական դրոշներ ==

		


== Դրոշների չափսերը ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
[1] Archived 2011-06-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Աղավնաձորի սարավանդ

Աղավնաձորի սարավանդ, սարավանդ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, փռված է Արփա գետի աձ ափին և Աղավնաձոր — Ելփին — Արենի գյուղերիի միջև։ Բարձրությունը 1200-1500 մետր։ Շեղմանկյունաձև տարածվում է քարակատար ժայռոտ լեռնազանգվածի հարավում և զարիթափ լանջերով կտրվում է Քարափորձի հովտով, ամենախոռը 120-180 մ։ Ունի նկատելի թեքություն արևելքից արևմուտք և հյուսիսից՝ հարավ։ Աղավնաձոր գետը կիսում է սարավանդը երկու անհավասար մասի։ Մակերես մոտ 12 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==
Իսկրա (այլ կիրառումներ)

Իսկրա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Իսկրա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում
Իսկրա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում
Իսկրա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Իսկրա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Իսկրա - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կուրսկի մարզի Կորսկի շրջանի կազմում։
Իսկրա - գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ռյազանսկի շրջանի կազմում։
Իսկրա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։


== Տպագիր հրատարակություններ ==
«Իսկրա» - Ռուսաստանի վտարանդի սոցիալիստների քաղաքական թերթ։
Ալպինոպոլիս

Ալպինոպոլիս (պորտ.՝ Alpinópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 18 690 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 458,976 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 40,7 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 76.786.334,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4.282,80 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,779 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
(13062) Պոդարկես

(13062) Պոդարկես, լատ.՝ Podarkes-աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս երկնաքարը հայտնաբերվել է 1991 թվականի ապրիլի 19-ին, ամերիկացի աստղագետներ Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարյան աստղադիտարանում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
Պոդարկես աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լավո Սենտ Ան

Լավո Սենտ Ան (ֆր.՝ Lavault-Sainte-Anne), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Հարավային Մոնլյուսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03140։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1188 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 759 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 469-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 290-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 61,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 61,5 %)։ 469 աշխատունակ բնակիչներից 423-ը աշխատում էին (225 տղամարդ և 198 կին), անաշխատանք էին 46-ը (15 տղամարդ և 31 կին)։ 290 անգործունակ մարդկանցից 55-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 90-ը թոշակառու, 145-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Աննա եկեղեցի (XII դար)
Եկեղեցու խորան (XII դար)
Հոգեբուժարան «Շարիտե» (XIX դար)
Շարիտե ժամատուն (XIX դար)
Ջրաղաց


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լավո Սենտ Ան» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-30-ին։ Վերցված է 2012-7-29 
«Լավո Սենտ Ան» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Տիբադ Յու

Տիբադ Յու (ռուս.՝ Тыбадь-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիչեգդա գետի աջ ափին՝377 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020200212103000020220
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002022
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օրջոնիկիձե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրջոնիկիձեՕրջոնիկիձե (ուկրաիներեն՝ Орджонікідзе, Ղրիմի թաթարերեն՝ Kaygador), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Թեոդոսիայի քաղաքային խորհուրդում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կայգադոր, Պրովատո, Պրովալնոե, Դվույակորնիյ, Բուբնովկա։
2012 թվականի տվյալներով Օրջոնիկիձե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 2 669 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Aegean Airlines

Aegean Airlines խոշորագույն ավիաընկերոթյուններից է Հունաստանում, իրականացնում է ուղևորատար թռիչքներ Աթենքում և այլ հունական քաղաքներում։ Ավիաընկերության գրասենյակը գտնվում է Աթենքում։ Ավիաընկերությունը հանդիսանում է լիիրավ անդամ Star Alliance-ի դաշինքում։ Ավիաընկերության օդանավակայանը նույնպես գտնվում է Աթենքում։ 2013 թվականին ավիաընկերությունը տեղափոխել է ավելի քան 6,9 միլիոն մարդ, ինչը 12%-ով ավելի է 2012 թվականի ցուցանիշից։ 2014 թվականին ավիաընկերությունը հինգ անգամ անընդմեջ ընտրվել է լավագույն տարածաշրջանային ավիաընկերությունը Եվրոպայում, Skytrax-ի կողմից։


== Պատմություն ==
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1987 թվականին։ 1992 թվականին ավիաընկերությունը դարձավ առաջին անձնական ավիաընկերությունը Հունաստանում, և ստացել է հատուկ հավաստագիր։ 1944 թվականին ավիաընկերությունը սկսում է կանոնավոր չվերթներ Աթենքում և ողջ աշխարհում։ 1999 թվականին ավիաընկերոթյունը վերակազմավորվեց, և ստացավ իր անվանումը՝ «Aegean Airlines»։ Նույն տարում ավիաընկերությունը ստացել է 3 օդանավ, որով ավիաընկերությունը սկսել է իրականացնել ամենօրյա թռիչքներ Աթենքից դեպի՝ Սալոնիկ, Հռոդոս, Կորֆու և Հերակլիոն։
2001 թվականի ապրիլին ավիաընկերությունը ստորագրեց պայմանագիր, որի համաձայն պետք է ուղևորափոխադրումներ կատարեր Cronus Airlines-ի հետ մեկտեղ։ 2009 թվականին ավիաընկերությունը տեղափոխել է ավելի քան 6,600,000 ուղևոր, ինչը գրեթե մեկ ու կես անգամ ավելի է, քան այն ժամանակ։ Ավիաընկերության գլխավոր մրցակիցն է համարվում Olympic Airlines-ը, երբ այս ավիաընկերությունը նույն տարում տեղափոխեց 5.265.729 ուղևոր։ 2010 թվականի հունիսի 30-ին ավիաընկերությունը պաշտոնապես դառնում է Star Alliance-ի անդամ։


== Երթուղական ցանցը ==

Ավիաընկերությունը չվերթների զգալի մասը իրականացնում էր հետևյալ քաղաքներում՝ Հերակլիոն, Հռոդոս, Ալեքսանդրուպոլիս, Կորֆու, Կալամատա և Յանինա։
Ավիաընկերությունը նաև իրականացրել է միջազգային չվերթներ հետևյալ քաղաքներում՝ Ավստրիա, Բելգիա, Մեծ Բրիտանիա, Հայաստան, Հունգարիա, Միացյալ Արաբական Էմիրություններ, Վրաստան, Գերմանիա, Լեհաստան, Ֆրանսիա, Իտալիա, Իսպանիա, Իսրայել, Լիբանան, Թուրքիա, Շվեյցարիա, Չեխիա, Ուկրաինա և Կիպրոս։


=== Ավիաընկերության պայմանագրերը ===
Aegean Airlines-ը ունի համաձայագրեր հետևյալ ավիաընկերությունների հետ՝


== Չվերթ ==
2014 թվականի մայիսին ավիաընկերության միջին տարիքը կազմել է 6 տարի, և բաղկացած է հետևյալ օդանավերից՝


=== Շահագործված ===


== Մրցանակներ ==
2000/2001 - Բրոնզե մրցանակ
2004/2005 - Ոսկե մրցանակ
2005/2006 - Արծաթյա մրցանակ
2006/2007 - Արծաթյա մրցանակ
2008/2009 - Ոսկե մրցանակ
2009 - Լավագույն տարածաշրջանային ավիաընկերությունը Եվրոպայում
2010 - Լավագույն տարածաշրջանային ավիաընկերությունը Եվրոպայում
2011 - Լավագույն տարածաշրջանային ավիաընկերությունը Եվրոպայում
2012 - Լավագույն տարածաշրջանային ավիաընկերությունը Եվրոպայում
2013 - Լավագույն տարածաշրջանային ավիաընկերությունը Եվրոպայում
2014 - Լավագույն տարածաշրջանային ավիաընկերությունը Եվրոպայում


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավիաընկերության պաշտոնական կայք (ռուս.)
Ավիաընկերության պաշտոնական կայք (անգլ.)
Պաշտոնական կայք Aegean Airlines Ֆեյսբուքում
Պաշտոնական կայք Aegean Airlines Twitterում
Ավիաընկերության տեսահոլովակ ՅուԹյուբում
Դանիլո Կիշ

Դանիլո Կիշ (սերբ.՝ Danilo Kiš; փետրվարի 22, 1935(1935-02-22)[…], Սուբոտիցա, Հարավսլավիայի Թագավորություն - հոկտեմբերի 15, 1989(1989-10-15)[…], Փարիզ, Ֆրանսիա), սերբ արձակագիր, բանաստեղծ, դրամատուրգ, թարգմանիչ։
Հայրը հրեա էր, որ մահացել էր Օսվենցիումի ճամբարում։ Սովորել է Բելգրադի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ Սերբիայում մի քանի գիրք հրատարակելուց հետո 1973 թվականին տեղափոխվում է Փարիզ և բնակվում այնտեղ, համալսարանում ուսուցանելով Սերբախորվաթերեն։ Շուտով նրա` «Գերեզման Բորիս Դովիդովիչի համար» գիրքը, որ ստալինյան ռեպրեսիաներում զոհ գնացած անհատների ու ստեղծված իրավիճակների մասին սատիրիկ ոճով հզոր մի պատում է, նրան մեծ համբավ ու ճանաչում է բերում, գրքին արձագանքում են Իոսիֆ Բրոդսկին, Պետեր Էստերհազին և ամերիկացի էսսեիստ Կիշի հետ մտերմացած Սյուզան Զոնթագը։ Կիշի վերջին գլուխգործոցը «Մեռյալների հանրագիտարան» պատմվածքների ժողովածուն է, որ, կարելի է ասել, պատմվածքներով միմյանց փողկապակցված վեպ է, ինչպես «Գերեզման Բորիս Դովիդովիչի համար» վեպը, որ նույնպես պատմվածքային կառուցվածք ունի։
Դանիլո Կիշը մահացել է չարորակ ուռուցքից։


== Դանիլո Կիշը հայերեն ==
Շունն ու տղան։ «Գարուն», 1999, № 1, էջ 90-93։ Թարգմ.՝ Ռաֆայել Ղազանչյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Փայկ շրջան (Ալաբամա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փայկ (այլ կիրառումներ)Ռենդոլֆ (անգլ.՝ Randolph County), ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.505 կմ² է, բնակչությունը՝ 22.913 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուեդոուի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1832 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Արյունոտ Մերի

Արյունոտ Մերի (անգլ.՝ Bloody Mary), անգլիական հայտնի ավանդազրույց, ըստ որի եթե մութ սենյակում հայելու առաջ երեք անգամ արտասանեն՝ «Արյունոտ Մերի» անունը, ապա կհայտնվի նրա ուրվականը։
Ըստ ավանդության Արյունոտ Մերիի մասին առասպելները վերագրում են ոչ միայն ուրվականների, այլև վհուկների մասին պատմող առասպելներին։


== Անվան տարատեսակներ ==
Չնայած նրան, որ «Արյունոտ Մերի» անունը տարածված է անգլերեն լեզվում և ծանոթ է յուրաքանչյուր մարդու, ով տիրապետում է անգլերեն լեզվին, այդ վհուկն ունի տարբեր անուններ։ Տարբեր աղբյուրներում կարելի է հանդիպել հետևյալ անունները՝ Արյունոտ Ոսկորներ, Դժոխքային Մերի, Մերի Ուորտ, Մերի Ուորտինգտոն, Մերի Ուոլես, Մերի Լյու, Մերի Ջեյն, Սալլի, Կետտի, Ագնես, Սև Ագնես, Մադամ Սվարտ (Svart(e) սկանդինավյան լեզուներում ունի «սև» նշանակությունը)։ Ուշագրավ է, որ այդ անվանումներից շատերը հանդիսանում են հայտնի բրիտանական ազգանուններ։


== Ավանդազրույցի ակունքները ==
Ըստ ավանդության, Արյունոտ Մերիին կապում են Անգլիայի թագուհի Մարիայի հետ, որը նույնպես ունեցել է Արյունոտ Մարիա կամ Արյունոտ Մերի կեղծանունը, իր դաժան վարվելակերպի պատճառով։
Իր կառավարման ընթացքում Մարիան մի քանի անգամ վիժել է և ունեցել է կեղծ հղիություններ։ Դա էր պատճառը, որ որոշ անգլիացի բանահավաքներ եկել են այն եզրակացության, որ «Արյունոտ Մերիի» և նրա երեխաներ առևանգելու «սովորությունը» մարմնավորում է թագուհուն, որը երեխաների կորուստից խելագարվել է։
Բացի սարսափի դեր կատարելը, Մերիի մասին ավանդությունը հաճախ սիրելիին գտնելու անգլիական գուշակությունների մաս է կազմում, որը մեծ մասամբ կատարվում է Հելոուինի ժամանակ։ Համաձայն ավանդության, երիտասարդ աղջիկները մութ տանը պետք է շրջված բարձրանան սանդուղքով և մոմը պտտեցնեն հայելու առաջ։ Այնուհետև նրանք պետք է փորձեն հայելու մեջ տեսնել իրենց փեսացուին։ Բայց հնարավոր էր, որ աղջիկը հայելու մեջ կմախք տեսներ, ինչը կնշանակեր, որ նա պիտի մահանար մինչև հարսանիք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Արյունոտ Մերի - հատված Գերբնական հեռուստասերիալից


== Արտաքին հղումներ ==
The Face in the Mirror is an article with information about the various Bloody Mary ghost legends.
Myths Over Miami Archived 2013-11-03 at the Wayback Machine. — The supernatural Bloody Mary and related legends among homelessnesschildren in south Florida.
Bloody Mary FAQ at ufofreeparanormal.com Archived 2012-03-08 at the Wayback Machine.
Էմիլիա Ֆլյոգե

Էմիլիա Լուիզա Ֆլյոգե (գերմ.՝ Emilie Louise Flöge, օգոստոսի 30, 1874(1874-08-30), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - մայիսի 26, 1952(1952-05-26), Վիեննա, Ավստրիայի բռնազավթումը դաշնակիցների կողմից), նորաձևության ավստրիացի դիզայներ, գործարար կին։ 
Նկարիչ Գուստավ Կլիմտի կյանքի ընկերուհին։


== Կենսագրություն ==
Էմիլիան ծնվել է 1874 թվականի օգոստոսի 30-ին, Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում, կավե ծխամորճեր արտադրող ֆաբրիկայի սեփականատեր Հերման Ֆլյոգեի (1837—1897) ընտանիքում։ Երկու քույր ու մի եղբայր ուներ։ Սկզբում հմտացել է դերձակուհու արհեստի մեջ, 1895 թվականին իր ավագ քրոջ՝ Պաուլինայի հետ դերձակների դպրոց է բացել, պարապմունքներ վարել, 1904 թվականին մյուս քրոջ՝ Հելենի հետ բարձր նորաձևության վարպետի ու հաջողակ գործարար կնոջ համբավ ձեռք բերել, հիմնել  նորաձևության Schwestern Flöge(«Ֆլյոգե քույրեր») սրահը, դարձել հագուստի հանրաճանաչ մոդելավորող։
Էմիլիայի կյանքի պատմությանն է նվիրված Էլիզաբեթ Հիքեյի «Նկարված համբույր» (անգլ.՝ The Painted Kiss) գիրքը (այս վերնագրում ակնարկվում է Գուստավ Կլիմտի «Համբույր» նկարը (1907–08 թթ.), որտեղ, ինչպես համոզված են արվեստի պատմաբաններից շատերը, նկարիչը որպես սիրահարների՝ պատկերել է իրեն ու Էմիլիային):


== Գրականություն ==
Wolfgang G. Fisher with Dorothea H. Ewan (1997). "Gustav Klimt and Emilie Floege: An Artist and His Muse," Woman's Art Journal 17:2, p. 42.
O'Connor, Anne-Marie (2012). The Lady in Gold, The Extraordinary Tale of Gustav Klimt's Masterpiece, Portrait of Adele Bloch-Bauer, Alfred A. Knopf, New York, 0-307-26564-1


== Արտաքին հղումներ ==
Hickey, Elizabeth (2005). The Painted Kiss: A Novel, Atria Books, New York, ISBN 0743492609 (Der gemalte Kuss, Bloomsbury, Berlin 2005, ISBN 3827006279).


== Ծանոթագրություններ ==
Կիմ Բո Ռա

Կիմ Բո Ռա (սեպտեմբերի 28, 1995(1995-09-28), Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասանուհի։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռւստասերիալներ ===


=== Տեսահոլովակներ ===


== Սկավառակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kim Bo-ra on Twitter
Kim Bo-ra Archived 2013-10-04 at the Wayback Machine. at SidusHQ (կոր.)}
Kim Bo-ra Internet Movie Database կայքում
Ավետարան (4860)

Ավետարան (4860), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4860 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Մկրտիչ գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Ղարիպշահ տանուտերն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 27,5X18 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 289 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 10, ավետարանիչ 4, խորան 10, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 90ա, 286բ, հետագայի՝ 288բ (1633թ.), 289բ (18-րդ դար), կնիք՝ 289բ (Մնացական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժովտեն (այլ կիրառումներ)

Ժովտեն, կարող է վերաբերել՝

Ժովտեն - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում
Ժովտեն - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում
Ժովտեն - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում
Սոլոշինո (այլ կիրառումներ)

Սոլոշինո, կարող է վերաբերել՝

Սոլոշինո - գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում
Սոլոշինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում
Անտոնովկա (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնտոնովկաԱնտոնովկա (ռուս.՝ Антоновка, բաշկիրերեն՝ Антоновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 455 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոգրոդովկա

Նովոգրոդովկա (ուկրաիներեն՝ Новогро́дівка), քաղաք Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Նովոգրոդովկայի քաղաքային խորհրդում, մարզային ենթակայության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գրոդովկա։ Հիմնադրվել է 1939 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Նովոգրոդովկա քաղաքում բնակվում էր 15 416 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3883 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Էլիզաբեթ Ռիզեր

Էլիզաբեթ Ռիզեր (անգլ.՝ Elizabeth Reaser, հուլիսի 2, 1975(1975-07-02), Bloomfield Township, Օկլենդ շրջան, Միչիգան, ԱՄՆ), հեռուստատեսության, թատրոնի և կինոյի ամերիկացի դերասանուհի։ Լայն ճանաչում ու համբավ է ձեռք բերել՝ Մթնշաղ ֆիլմում և դրա շարունակությունը հանդիսացող ևս չորս կինոնկարներում մարմնավորելով Էսմա Կալլենի կերպարը։ Հիշարժան դերակատարումներով հանդես է եկել նաև Stay, The Family Stone, Sweet Land, Against the Current, Young Adult, Ouija: Origin of Evil ֆիլմերում, Saved, Grey's Anatomy, The Ex-List, The Good Wife, True Detective, The Handmaid's Tale, The Haunting of Hill House հեռուստասերիալներում։ Ֆիլմերում սկսել է նկարահանվել 1999 թվականից։ Արժանացել է Նյուպորտի կինոփառատոնի ժյուրիի մրցանակի «Գեղարվեստական կինոնկարի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում, առաջադրվել է «Էմմի», Independent Spirit, կինոդերասանների գիլդիայի և այլ մրցանակների։ 2004 թվականի հոկտեմբերին Interview ամսագիրը Էլիզաբեթ Ռիզերին ներառել է "14 To Be" emerging creative women ցանկում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Դետրոյտի Բլումֆիլդ Հիլզ արվարձանում, Կարեն Դևիդսոնի և Ջոն Ռիզերի ընտանիքում։ Քույրերի եռյակում միջնեկն է։ 1995 թվականին նրա մայրն ամուսնացել է միլիարդատեր գործարար Բիլլ Դևիդսոնի հետ։
Էլիզաբեթը հաճախել է Բլումֆիլդ Հիլզի «Սուրբ սիրտ» ակադեմիան, Միչիգանի Էյվոնդեյլ բարձրագույն դպրոցը, մեկ տարի ուսանել է Օքլենդի համալսարանում, այնուհետև սովորել է Ջիլիարդի անվան բարձրագույն դպրոցի դրամատիկական արվեստի բաժանմունքում (1995–1999, Group 28), որն ավարտել է 1999 թվականին՝ ստանալով գեղարվեստի բակալավրի աստիճան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էլիզաբեթ Ռիզեր Internet Movie Database կայքում
Интервью с Элизабет Ризер для журнала Break Street апрель-май 2013
Elizabeth Reaser interview on new series Saved(անգլ.)
Feature Article about Reaser and Saved(անգլ.)
Interview magazine article featuring Reaser
Այզենշտադի թեմ

Այզենշտադի թեմ (լատ.՝ Dioecesis Sideropolitana), Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու թեմ, գտնվում է Բուրգենլանդի դաշնային նահանգում։ Կենտրոնը Ավստրիայի Այզենշտադ քաղաքում է։ Այզենշտադի թեմը մտնում է Վիեննայի միտրոպոլիայի մեջ։ 


== Պատմություն ==
1922 թվականի մայիսի 18-ին Սուրբ Աթոռը հիմնել է Բուրգենլանդի առաքելական վարչությունը՝ առանձնացնելով այն հունգարական Գյուրի և Սզոմբաթելիի թեմերից։ 1949 թվականի վերջին Բուրգենլանդի առաքելական վարչակազմը ներառվել է Վիեննայի միտրոպոլիայի կազմում։
1960 թվականի օգոստոսի 15-ին Բուրգենլանդի առաքելական վարչությունը վերափոխվել է Այզենշտադի թեմի։ 


== Ներկա իրավիճակ ==
2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ Այզենշտադի թեմում կար 201․260 կաթոլիկ կամ Բուրգենլանդի բնակչության 70,3 տոկոսը։ Այզենշտադի թեմն ունի 172 ծխական համայնք, 80 ծխական միություն և 165 եկեղեցական մասնաճյուղ։ Սերտորեն համագործակցում են Նիգերիայի և Հնդկաստանի թեմերի հետ։


== Օրդինարների ցանկ ==
Եպիսկոպոս Ֆրիդրիխ Գուստավ Պիֆֆլ (1922-1932),
Եպիսկոպոս Թեոդոր Իննիցեր (1932-1949),
Եպիսկոպոս Ջոզեֆ Շոյսվոլ (11.11.1949-18.01.1954),
Եպիսկոպոս Ստեֆան Լասլո (30.01.1954-28.12.1992),
Եպիսկոպոս Պաուլ Իբի (28.12.1992-9.07.2010),
Եպիսկոպոս Էգիդիուս Ժիֆկովիչ (9.07.2010-մինչ այժմ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Annuario Pontificio, Libreria Editrice Vaticana, Città del Vaticano, 2003, ISBN 88-209-7422-3


== Արտաքին հղումներ ==
Այզենշտադի թեմի պաշտոնական կայքը (գերմ.)
Տեղեկություններ Այզենշտադի թեմի մասին (անգլ.)
Այզենշտադի թեմ (գերմ.)
Այզենշտադի թեմ (տեղեկատվություն)(գերմ.)
Այզենշտադի թեմի դեկանատ Dekanate (գերմ.)
Այզենշտադի ծխական թեմ Pfarren (գերմ.)
Շիրակի հանրային հեռուստառադիո

Շիրակ, հայկական մարզային պետական հեռուստառադիոընկերություն։ Եթեր է հեռարձակվում 1992 թվականի մարտից Շիրակի մարզում՝ 39 (Գյումրի) և 41 (Ամասիա) դեցիմետրային ալիքներով։ Հեռուստաալիքը ներկայացնում է լրատվական, քաղաքական, հասարակական, կրոնական, սպորտային, երաժշտական, երիտասարդական, ժամանցային հաղորդումներ։ Պոտենցիալ հեռուստադիտողների թիվը շուրջ 300.000 է։ Պոտենցիալ հեռուստադիտողների թիվը շուրջ 300.000 է։


== Ծանոթագրություններ ==
(7232) Նաբոկով

(7232) Նաբոկով (անգլ.՝ Nabokov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,353475 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9172 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7898 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1318,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272986 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,49° անկյուն։
Նաբոկով աստերոիդը պատկանում է Նիսայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդների ուղեծրերը ունեն մեծ կիսաառանցքներ, ընկած 2,41-ից մինչև 2,5 ա. մ. միջակայքում, 0,12-0,21 էքսցենտրիսիտետ և ուղեծրի թեքում՝ 1,1-4,3° միջակայքում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7232) Նաբոկով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ինի Մյուլդորֆ (շրջան)

Ինի Մյուլդորֆ (գերմ.՝ Landkreis Mühldorf am Inn), շրջան է Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Ինի Մյուլդորֆ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 805,32 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը 111 024 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 138 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 09 1 83։ Շրջանում 31 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոցալյո էդ Ունիտի

Պոցալյո էդ Ունիտի  (իտալերեն՝ Pozzaglio ed Uniti), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1202 մարդ, խտությունը կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 20 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26010, հեռախոսային կոդ՝ 0372։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0372 55125
Էլեկտրոնային հասցե։ comune.pozzaglio@libero.it


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հրահատ Դ

Հրահատ Դ ( մ.թ.ա. մոտ 65 - 2 թթ.) Պարթևաստանի արքա Արշակունիների հարստությունից։ Գահակալության տարիները՝ մ.թ.ա. 38 −2 թթ.։ Որոդես Բ որդին, թագաժառանգ է դարձել Հռոմի դեմ պատերազմում Բակուր արքայազնի զոհվելուց հետո։ Թեև Որոդեսը կամովին զիջել է գահը իրեն, նա դառնալով արքա սպանել է հորը և իր երեսուն եղբայրներին։
Վալջիվերսդորֆ

Վալջիվերսդորֆ (գերմ.՝ Waldsieversdorf), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Մերկիշ Օդեռլենդի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Մարկիշե–Շվայցի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 921 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 15,61 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 64 053։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ