armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսանդր Տիխոնովիչ

Ալեքսանդր Տիխոնովիչ (ռուս.՝ Алекса́ндр Я́ковлевич Тихоно́вич, հուլիսի 17, 1948(1948-07-17) - հունվարի 28, 2017(2017-01-28)), խորհրդային, ռուս և բելառուս նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1971 թվականին ավարտել է Բելառուսի արվեստի ակադեմիան։
Աշխատել է «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում` որպես բեմադրող նկարիչ։
1977-1979 թվականներին փորձաշրջան է անցել Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնում` Ի. Սումբատաշվիլիի մոտ և Մոսխորհրդի անվան թատրոնում` Է. Ստենբերգի մոտ։
Բելառուսի պատանի հանդիսատեսի հանրապետական թատրոնում, Ա. Պուշկինի անվան թատրոնում, Վ. Վիշնևսկու անվան թատրոնում աշխատել է որպես գլխավոր նկարիչ։
«Ոսկե վրձին-93» մրցույթ-ցուցահանդեսի դափնեկիր է (Ռուսաստանի մշակույթի նախարարության մրցանակ)։
2000-ականների սկզբին ձևավորել է ավելի քան 100 ներկայացում, ինչպես նաև` 10-ից ավելի գեղարվեստական կինոնկար։
Նկարչի գործերը գտնվում են Ռուսաստանի, Ավստրիայի, Բելառուսի, Բուլղարիայի, Գերմանիայի, Իտալիայի, Լիտվայի, Մակեդոնիայի, Լեհաստանի, ԱՄՆ-ի, Թուրքիայի, Ֆինլանդիայի, Շվեյցարիայի և Չեխիայի մասնավոր հավաքածուներում և թանգարաններում։


== Ֆիլմագրություն ==


===== Նկարիչ =====
1971 թվական՝ Հարցում (կարճամետրաժ)
1973 թվական՝ Ուրախ կալեյդոսկոպը («Իմ ընկեր Կնոպիկը, որն ամեն ինչ գիտի» պատմվածքը)
1973 թվական՝ Կարմիր ագաթը  («Հնահավաքները» ֆիլմը)
1974 թվական՝ Չբացահայտված կղզիները
1975 թվական՝ Համլետը Շիգրովսկի գավառից
1990 թվական՝ Պոգատիգորոշեկը (անիմացիոն)
1991 թվական՝ Կարմիր կղզին
1993 թվական՝ Ակամա սուպերմենը կամ Էրոտիկ մուտանտը
1994 թվական՝ Բուդուլայը, որին չեն սպասում


===== Դերասան =====
1991 թվական՝ Կարմիր կղզին
1992 թվական՝ Ես հավատում եմ քեզ` քահանա
1994 թվական՝ Երրորդն ավելորդ չէ` անիմատոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Տիխոնովիչը «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» կայքում
(5483) Չերկաշին

(5483) Չերկաշին (անգլ.՝ Cherkashin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,127216 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8965 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3579 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2019,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178224 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,21° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5483) Չերկաշին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չադի արվեստ


== Ճարտարապետությունը և կերպարվեստը ==
Չադի հարավում հայտնաբերվել է Սաո մշակույթի (հիմնականում VIII—X դարերի) հուշարձաններ՝ բնակավայրերի մնացորդներ, կենցաղային խեցեղեն, մարդկանց և կենդանիների թրծակավե, բրոնզե արձանիկներ։ Հատկապես արտահայտիչ են ձևախախտված համաչափություններով մարդկային կավե գլուխները (հիմնականում X դար)։ Գյուղական բնակավայրերը կազմված են հողե պատերով կամ ցանկապատով շրջափակված, խիտ խմբավորված, կավածեփ պատերով, սրածայր տանիքներով, կլոր կամ ուղղանկյուն հատակագծով խրճիթներից։ Քաղաքներում տներն ունեն ներքին բակ, հարթ տանիք, շրջափակված են ատամնավոր պարիսպներով։ Զարգացած է ջուլհակությունը, ասեղնագործությունը, կաշեգործութունը, մետաղի մշակումը (նուրբ երկրաչափական զարդանախշով զենքեր, պղնձե և բրոնզե զարդեր, արծաթի դրվագում), բրուտագործությունը։
Կաղապար:Չադ-անավարտ
Էդիվեռե

Էդիվեռե (էստ․՝ Edivere), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Իլուկա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Տեմպլե լը Գերար

Տեմպլե լը Գերար (ֆր.՝ Templeux-le-Guérard), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 198 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.56 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.48 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 65 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 136 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 99-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 37։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,8 %։ 99 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 79 անձ (51 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (14 տղամարդ և 6 կին)։ 37 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հարրիեթ Բաքեր

Հարրիեթ Բաքեր (նորվ.՝ Harriet Backer, հունվարի 21, 1845(1845-01-21)[…], Հոլմեսթրանդ, Վեստֆոլ, Նորվեգիա - մարտի 25, 1932(1932-03-25)[…], Օսլո, Նորվեգիա), XIX դարի նորվեգացի նկարչուհի, Սկանդինավիայի առաջին պրոֆեսիոնալ կին նկարչուհիներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
1857 թվականին, 12 տարեկան հասակում, Հարրիեթը ծնողների հետ տեղափոխվել է Քրիստիանա։ Գեղանկարչության և գրաֆիկայի դասեր է քաղել Իոահիմ Կալմեյերի և Յուհան Էքերսբերգի մոտ։ Քրոջ հետ միասին շատ է ճանապարհորդել Եվրոպայով։ Նրա քույրը եղել է հայտնի դաշնակաարուհի և կոմպոզիտոր Ագաթա Բաքքեր-Գրյոնդալը։ Գեղանկարչության դասեր է ստացել Մյունխենում (1874—1878) և Փարիզում, որտեղ ապրել է 1878-1888 թվականներին։ Փարիզում ապրել է Լեոն Ժոզեֆ Ֆլորանտեն Բոննի մոտ։
Ինքը՝ գեղանկարչուհին, իր ստեղծագործությունները չէր դասում արվեստի՝ այդ ժամանակ գոյություն ունեցող որևէ հոսանքի մեջ, սակայն նրա ստեղծագործությունները ստեղծված են ռեալիստական ոճով։ Փարիզ ժամանելուց և ֆրանսիացի վարպետների ստեղծագործությունների հետ ծանոթանալուց հետո՝ իր ստեղծագործություններում սկսել է ներդնել իմպրեսիոնիստական տարրեր։ Եղել է նաև իր մտերիմ ընկեր, նկարիչ Էյլիֆ Պետերսենի ստեղծագործությունների ազդեցության տակ։
Հարրիեթ Բաքերի կտավները արժանացել են 1889 թվականի Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսի արծաթե մեդալների։ 1908 թվականին նրան շնորհվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» թագավորական ոսկե մեդալով։ Նկարչուհու կտավները կարելի է տեսնել Նորվեգիայի խոշոր պատկերասրահներում և թանգարաններում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վաույլովա Յագա

Վաույլովա Յագա (ռուս.՝ Вауйлова-Яга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է  Խվոստալ տո Ուտչեր Շար գետի աջ ափին։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչարա գետն է սկսած ակունքից մինչև Ուստ-Ցիլմա գյուղ, գետի ենթաավազանը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչարա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000084312
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008431
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Շելանգա

Շելանգա (ռուս.՝ Шеланга, թաթ.՝ Шилангы), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Վերխնեուսլոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2500 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գենոմի փոփոխում

Գենոմի փոփոխում, համարվում է գենային ինժեներիայի տեսակներից մեկը, որում կարելի է կատարել օրգանիզմի գենոմում ԴՆԹ-ի մասերի ավելացում, հեռացում կամ տեղափոխում՝ օգտագործելով հատուկ նախագծված էնդոնուկլեազները կամ «մոլեկուլյար մկրատը»։ Այդ նուկլեազները ստեղծում են ԴՆԹ-ի գենոմի կոնկրետ մասի երկկողմանի ճեղքավորում։ Ինդուկցված երկկողմանի ճեղքերը նորոգվում են ռեկոմբինացիայի պրոցեսի ժամանակ, ինչը թույլ է տալիս ստանալ մուտացիայի ուղղությունը։
Այդ մեթոդում օգտագործվում է 4 տիպի նուկլեազներ՝ մեգանուկլեազներ, նուկլեազներ՝ ցինկային մատիկներով (zinc fingers), TALEN նուկլեազներ և CRISPR-Cas համակարգ։
2011 թվականին գենոմի փոփոխումը ճանաչվել է տարվա մեթոդ։
2017 թվականի նոյեմբերին՝ Կալիֆոռնիայում աշխարհում առաջին անգամ տեղի ունեցավ հասուն մարդու գենոմի «փոփոխում»՝ հենց նրա մարմնի ներսում։ Պացիենտը մուկոպոլիսախարիդոզի II տիպով տղամարդ էր (Հանտերի համախտանիշ)։


== Տես նաև ==
Մոլեկուլյար վիրահատություն
Սինթետիկ կենսաբանություն


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտինոզո

Մոնտինոզո (իտալերեն՝ Montignoso), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Մասսա Կարարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10 439 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 652 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 54038։ Հեռախոսային կոդ՝ 0585։


== Ժողովրադգրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0585 82711
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.montignoso.ms.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լադիժենո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Լադիժենո (ռուս.՝ Ладыжено), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անիյա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անիյա (այլ կիրառումներ)Անիյա (էստ․՝ Anija), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 117 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սանտա Կատարինա նահանգի հարավային մարզ

Սանտա Կատարինա նահանգի հարավ (պորտ.՝ Mesorregião do Sul Catarinense), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլո նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 902 478 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 9709,247 կմ²։ Բնակչության խտությունը 93,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 7 208 840 529,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 8 329,28 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,810
Օտտավայի դրոշ

Կանադայի մայրաքաղաք Օտտավայի դրոշը ընդունվել է 2000 թվականի հունվարի 24-ին։ Դրոշը կազմված է 3 գույներից՝ կապույտ, կանաչ և սպիտակ։ Կապույտը խորհրդանշում է Օտտավա գետը, կանաչ գույնը մայրաքաղաքի պուրակները և անտառները։
Շերբակ (Իշետկայի վտակ)

Շերբակ  (ռուս.՝ Щербак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նոլինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իշետկա գետի աջ ափին՝ 15 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Վերին Կամայի բարձունքում, Զալազնա գյուղից 10 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հարավ-արևմուտք ապա հյուսիս-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300412111100037655
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103765
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սալվադոր Դալիի թանգարան (Փարիզ)

Սալվադոր Դալիի թանգարան, Սալվադոր Դալիին նվիրված գործող մշտական ցուցադրություն Ֆրանսիայում, որը հիմնականում բաղկացած է քանդակներից և փորագրանկարներից։ Թանգարանում, որը գտնվում է Փարիզի Մոնմարտր շրջանում, ցուցադրվում են շուրջ 300 բնօրինակ աշխատանքներ։ Հավաքածուում ներկայացված են հիմնականում Դալիի ամենահայտնի սյուրռեալիստական եռաչափ քանդակները։
Ցուցադրված հավաքածուն «Դալիի տիեզերք» հավաքածուի մի մասն է, որը համադրել է իտալացի կոլեկցիոներ Բենիամինո Լևին։  Ցուցադրված են «Տիեզերական փիղը» և «Ալիսան հրաշքների աշխարհում» քանդակները։ Թանգարանին կից գործում են երկու պատկերասրահներ. «Դալիի պակերասրահը», որը ներկայացնում է նկարչի աշխատանքները (քանդակներ, փորագրություններ և վիմագրեր) և «Մոնմարտր պատկերասրահը», որտեղ ցուցադրված են նաև ժամանակակից նկարիչների աշխատանքներ։ Հնչյունային ձևավորման համար թանգարանն օգտագործում է Սալվադոր Դալիի ձայնի հնչյունավորումը։ 


== Տեղեկություն ==
Հասցե՝ 11 rue Poulbot 75018 Paris
Մետրոյի Անվեր և Աբբես մոտակա կայարաններ։
Աշխատանքային ժամեր՝ ամեն օր ժամը 10:00-18:00։
Մուտքի տոմս՝ 11.5 եվրո,  մինչև 8 տարեկան երեխաների համար՝ անվճար, մինչև 26 տարեկան երիտասարդների համար՝ 6,5 եվրո,  60 տարեկանից բարձր անձանց համար՝ 7,5 եվրո։


== Տես նաև ==
Դալիի թատրոն-թանգարան —   Սալվադոր Դալիի թանգարանն արվեստագետի հայրենի Ֆիգերաս քաղաքում։
Սալվադոր Դալիի թանգարան (Սենտ Պիտերսբերգ) — թանգարան ԱՄՆ-ի Սենտ Պիտերսբուրգ քաղաքում (Ֆլորիդա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայքէջ
Espace Dali թանգարանը Փարիզում
Ազոխ (այլ կիրառումներ)

Ազոխ եզրը կարող է վերաբերել 

Ազոխ՝ քարանձավ Արցախի Հանրապետության հարավային մասում՝ Հադրութի շրջանում,
Ազոխ՝ գյուղ Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում, ներկայում գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո,
«Ազոխ» բառը նշանակում է չհասած, խակ խաղող։
Պինիեյրու

Պինիեյրու (պորտ.՝ Pinheiro), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչության թվաքանակը 2006 թվականի տվյալներով եղել է 73 502, 2020 թվականի տվյալներով՝ 83.777։ Համայնքը գրավում է 1 465,503 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝  50,2 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 3-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 88.525.788,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.246,98 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,639 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մատնունի ծիրանավոր

Մատնունի ծիրանավոր(լատ.՝ Potentilla porphyrantha), վարդազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բազմամյա գեղազարդային մետաքսանման առսեղմ թավոտությամբ սպիտակավուն բույս է, որն ունի 6-15 սմ բարձրություն և գլխավոր հաստ առանցքային արմատ։ Արմատամերձ տերևները մատնաձև են, հաստավուն և հակաձվաձև։ Ցողունայինները եռամասնյա են։ Ծաղկաբույլը նոսր է, սակավածաղիկ։ Ծաղիկները 5-15 են, պսակաթերթերն ու բաժակաթերթերը 5-ական են, վառ ծիրանագույն, լավ արտահայտված մուգ գորշ ջղերով։ Պտուղը բազմաընկույզիկ է։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Գեղամի (լեռնագագաթներ՝ Սևսար, Ագուսարկա) և Զանգեզուրի (Լեռնագագաթ՝ Մեծ Իշխանասար) ֆլորիստիկական  շրջաններում։ Աճում է նաև Նախիջևանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ալպյան գոտում՝ ծովի մակարդակից 3300-3500 մ բարձրությունների վրա, քարքարոտ խճաքարոտ զառիթափ լանջերին, քարաթափվածքների վրա։ Ծաղկում է հուլիս-օգոստոս ամսներին, պտղաբերում՝ օգոստոս-սեպտեմբերին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հարավային Անդրկովկասի էնդեմիկ է։ Տարածման և բնակության շրջաների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված է որպես ոչնչացման սպառնալիքով ենթակա տեսակ։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Չի պահպանվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալվարո Վասկես

Ալվարո Վասկես Գարսիա (իսպ.՝ Álvaro Vázquez García, ապրիլի 27, 1991(1991-04-27), Բադալոնա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Խետաֆե» ակումբի հարձակվող։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Ալվարո Վասկեսը «Էսպանյոլ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ Ակումբի կազմում առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել 2010 թվականի սեպտեմբերի 21-ին «Ռեալ Մադրիդ» ակումբի դեմ խաղում։ 
5 օր անց՝ Իսպանիայի առաջնության շրջանակներում տեղի ունեցած «Օսասունա» ակումբի հետ հանդիպման ժամանակ նա խփեց իր մասնագիտական կարիերայի 1-ին գոլը, որը միակն էր այդ խաղի ընթացքում։ 
2010 թվականի հոկտեմբերի 27-ին «Վալյադոլիդ» ակումբի դեմ խաղի ժամանակ Ալվարո Վասկեսը աչքի է ընկել դուբլով։
Հարձակվողն աչքի է ընկել Իսպանիայի գավաթի առաջնության հաջորդ մրցաշրջանում. առաջնության 4-րդ փուլում նա 2 գոլ է խփել «Սելտա» ակումբի դարպասը,
իսկ 1/8 եզրափակչում՝ «Կորդոբա» ակումբի դեմ խաղում, խփել է 3 գոլ։
2012 թվականի օգոստոսին՝ 2012/13 մրցաշրջանի սկիզբը «Էսպոնյոլի» կազմում անցկացնելուց հետո, Ալվարո Վասկեսը տեղափոխվել է «Խետաֆե»։ Այդ ակումբի կազմում նա առաջին անգամ խաղացել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ մասնակցելով «Բարսելոնայի» դեմ խաղին։ Հարձակվողը դաշտ է դուրս եկել թիմի հիմնական կազմում, սակայն երկրորդ խաղակեսում նրան փոխարինել է Ադրիան Կոլունգան։ 
2012 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Ալվարո Վասեսը խփել է իր առաջին գոլը «Խետափեի» կազմում («Ատլետիկի» դարպասը) Ռոդրիգես Խուան Անտոնիոի գոլային փոխանցումից հետո։


=== Հավաքականում ===
Ալվարո Վասկեսը մասնակցել է 2011 թվականի աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։ Նա մասնակցել է 5 խաղի՝ խփելով 5 գոլ և կատարելով 3 գոլային փոխանցում։ Նա մասնակցել է նաև Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության որակավորման փուլի խաղերին (9 խաղ և 5 գոլ)։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Էջը Soccerway կայքում
Էջը Worldfootball.net կայքում (անգլ.)
Գուլլի Պետրինի

Գուլլի Շարլոտ Պետրինի (շվեդերեն՝ Gulli Charlotta Petrini, սեպտեմբերի 30, 1867(1867-09-30), Jakob and Johannes parish, Շվեդիա - ապրիլի 8, 1941(1941-04-08), Կունգսհոլմ, Շվեդիա), շվեդ ֆիզիկոս, գրող, կանանց և քաղաքական գործիչների իրավունքների պաշտպանության պայքարի ակտիվիստ։ 1903 թվականից մինչև 1914 թվականը եղել է Ստոկհոլմում կանանց ընտրական իրավունքի ազգային ասոցիացիայի տեղական բաժանմունքների նախագահ, ինչպես նաև եղել է Վեքշյոյի քաղաքային խորհրդի կազմում՝ 1910 թվականից մինչև 1914 թվականն այնտեղ ներկայացնելով լիբերալներին։


== Կենսագրություն ==
Գուլլի Պետրինին ծնվել է 1867 թվականի սեպտեմբերի 30-ին՝ պրոֆեսոր Կառլ Յակոբ Ռոսանդերի և Էմմա Մարիա Գոդենիուսի ընտանիքում։ 1887 թվականին ավարտել է Վալիսկա դպրոցը, իսկ 1901 թվականին փիլիսոփայության դոկտորի կոչում է ստացել Ուփսալայի համալսարանից։ 1902 թվականին Գուլլին ամուսնացել է իր համադասարանցու՝ Հենրիկ Պետրինիի հետ։ 1902 թվականից մինչև 1906 թվականը Վեքշյոյի անաց ավագ դպրոցում աշխատել է որպես ուսուցիչ, իսկ 1914 թվականից մինչև 1931 թվականը դասավանդել է Ստոկհոլմի կանանց տարբեր դպրոցներում։
Գուլլի Պետրինին հետաքրքրվել է կանանց շարժմամբ դեռևս 1890-ականներին Ուփսալայում սովորելու տարիների, որտեղ նա հաճախ այցելում էր Աննա-Մարգրետա Հոլմգրենի շուրջ ստեղծված խմբակ։ Նրա այս շարժման նկատմամբ հետաքրքրությունը հարստացավ սեփական կյանքի հանգամանքներից, ինչը սովորական չէր այդ ժամանակի կանանց համար։ Իր առաջադիմական հոր աջակցությամբ նա կրթություն է ստացել համալսարանում, ինչը դեռ սովորական և անվիճելի երևույթ չէր։ Պետրինին զբաղվում էր նաև մասնագիտական գործունեությամբ, չնայած այն բանին, որ նա ամուսնացած էր, և այդ ժամանակ ընդունված էր, որ ամուսնացած կանայք չպետք է աշխատեն։ Պետրինին սկսել է ակտիվորեն զբաղվել քաղաքականությամբ 1904 թվականից, երբ Վեքշյոյում դարձել է սուֆրաժիստական շարժման տեղի բաժանմունքի անդամ և շվեդական ընտրական իրավունքի համար շարժման ականավոր գործիչ։
Գուլլի Պետրինին մահացել է 1941 թվականի ապրիլի 8-ին, Ստոկհոլմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Barbro Hedvall (2011). Susanna Eriksson Lundqvist. red.. Vår rättmätiga plats. Om kvinnornas kamp för rösträtt.. Förlag Bonnier. 978-91-7424-119-8
Gulli C Petrini, urn: sbl:7193, Svenskt biografiskt lexikon (art av Hjördis Levin), hämtad 2015-09-05.
Մալիշևո (գյուղ, Զդվինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալիշևոՄալիշևո (ռուս.՝ Малышево), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Զդվինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անվանաբայական ստորոգյալ

Անվանաբայական ստորոգյալ, դիմավոր բայով և այլ խոսքի մասերով կազմված ստորոգյալը կոչվում է անվանաբայական։ Այն կազմված է լինում երկու կամ ավելի բառերից, որոնցից մեկը էական բայն է կամ վերացական մի բայ, մյուսը կամ մյուսները՝ նյութական իմաստ ունեցող որևէ խոսքի մաս (բացի խոնարհված բայից)։
Անվանաբայական ստորոգյալի մաս կազմող և ստորոգվող հատկանիշն արտահայտող վիճակացույց բառը կոչվում է ստորոգելի կամ ստորոգելիական վերադիր, իսկ ստորոգվող հատկանիշը ենթակային ստորոգողը կոչվում է հանգույց։ Օրինակ՝ «Մեր լեզուն ճկուն է ու բարբարոս» (Եղիշե Չարենց) նախադասության մեջ ճկուն և բարբարոս ածականները հատկանշացույց են, իսկ է էական բայը այդ հատկանիշները վերագրել է լեզուն ենթակային։
Հայերենում ստորոգելին արտահայտվում է՝

Գոյականի ուղիղ և թեք հոլովներով Աշխարհն էլ ասես մի հեքիաթ լիներ։ (Ավ. Իսահակյան), Գիրքը Արամինն է։ Գդալը թեյի է։ Տունը քարից է։ Կահույքը որակով է։
Ածականներով (Ճոխ է հայոց լեզուն։)
Թվականներով (Արամը հինգերորդն է։ Նրանք երեքն են։)
Դերանուններով (Այս գիրքը մերն է։ Մեր հին տունն այնտեղ էր։)
Դերբայներով (Կարևորը լավ անուն թողնելն է։ Նա լավ կռվող է։)
Մակբայներով (Արդեն ուշ է։)Հանգույցն արտահայտվում է էական բայի դրական ու ժխտական ձևերով, ինչպես նաև վերացական կոչվող բայերով (անել, դառնալ, թվալ, համարվել, հանդիսանալ, երևալ, կոչվել, հռչակվել, ճանաչվել, ձևանալ, մնալ, ստանալ, անվանվել, նշանակվել, առաջադրվել և այլն)։


== Աղբյուրներ ==
Ա. Պապոյան, Խ. Բադիկյան, Հայոց լեզվի շարահյուսություն, Երևան, 2003թ.։
Մ. Ասատրյան, Ժամանակակից հայոց լեզու (շարահյուսություն), Երևան 1987։
Լը Դետրուա

Լը Դետրուա (ֆր.՝ Le Détroit), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 89 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.12 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.52 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 36 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 47 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 39-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 8։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,0 %։ 39 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 35 անձ (18 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 8 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կոշխան

Կոշխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խլաթի գավառակում։ Գտնվում էր Խլաթ քաղաքից 10 կմ հարավ-արևելք՝դեպի Վանա լիճ տանող գետակի ձախ կողմում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բելու-Մոնտի (ՀԷԿ)

Բելու-Մոնտի (ՀԷԿ) (պորտ.՝ UHE de Belo Monte), կառուցվող խոշորագույն հիդրոէլեկտրակայանների համալիրը գտնվում է Պարա նահանգում (Բրազիլիա), որի սահմանված հզորությունը 11,2 գվ է։ Գտնվում է Ամազոն գետի վրա՝ Ալտամիրա քաղաքի մոտ։


== Պատմություն ==
Կայանի նախնական նախագիծը կազմվել է 20-րդ դարի 70-ական թվականներին. այն նախատեսել է հունային հեկի կառուցումը գետի այն հատվածում, որտեղ կառուցվում է ժամանակակից կայանը։ Նախատեսված ջրամբարի չափսը պետք է լինի 1250 կմ²։


== Շինարարություն ==
Ջրամբարի լցման թույլտվությունը ստացվել է 2015 թվականի աշնանը, իսկ միացման ալիքը սկսվել է նույն տարվա դեկտեմբերին։ Սկզբում առաջին երկու հիդրոագրեգատները նախատեսված էին գործի դնելու 2016 թվականի մարտին, սակայն այն տեղափոխվեց 2 ամիս հետո։ Կայանը հանդիսավոր կերպով շահագործման է հանձնվել 2016 թվականի մայիսի 5-ին։


== Հիմնական տեղեկություններ ==
ՀԷԿ-երի հիմնական շինությունների համալիրը ներառում է.

Պիմենտալ օժանգակ հունային պատնեշ 7 գեներատորներով, որոնցից յուրաքանչյուրը ունի 25,9 մվտ հզորություն, 36 մ բարձրություն, 6.5 կմ երկարություն։
Դերիվացիոն ջրանցքի երկարությունը 20 կմ է, լայնությունը 400 մ խորությունը 23 մ, որը կապում է ջրամբարը Պիմենտալ արհեստական ջրամբարի հիմնական հիդրոհանգույցի հետ։
Դոս Կանիս (պորտ.՝ Dos Canais) արհեստական ջրամբարը ձևավորվում է գետի հունի օգնությամբ 28 օժանդակ ամբարտակներով։
Մոնտի ՀԷԿ Ֆրանսիայում, որը սարքավորված է 20 տուրբիններից, իսկ գեներատորների հզորությունը 611 մվտ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
blogbelomonte.com
Արշալույս Խաչատրյան

Արշալույս Համբարձումի Խաչատրյան (1912, Տավուշ, Հայաստան - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Արշալույս Խաչատրյանը ծնվել է 1912 թվականին, Շամշադինի շրջանի Թովուզ գյուղում։ 1932 թվականին ավարտել է Դիլիջանի մանկավարժական տեխնիկումն ու աշխատել Շամշադինի շրջանի Ներքին Կարմիրաղբյուր, Նորաշեն, Թովուզ գյուղերում՝ որպես կենսաբանության ուսուցիչ։ Սովորել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի կենսաբանական ֆակուլտետում։ 1939 թվականին Արշալույսը զորակոչվել է բանակ և ուղարկվել Արևմտյան Բելոռուսիայի սահմանամերձ Բելոստոկ քաղաքը։
1941 թվականի հունիսի 22-ին թշնամին ռմբակոծության է ենթարկել նրանց զորամասը, որը մարտեր է մղել Բարանովիչ, Ստալացի, Մինսկ քաղաքների ուղղությամբ։ Մոգիլյով քաղաքի ուղղությամբ մղվող մարտերից մեկում Արշալույսը վիրավորվել է և տեղափոխվել հոսպիտալ։ Ապաքինվելուց հետո մասնակցել է Խարկովի մոտ մղված մարտերին, Ստալինգրադի ճակատամարտում թշնամու զորքերին ջախջախելուց հետո, որպես հետախուզական ջոկի հրամանատար նրան ուղարկել են 62-րդ ինժեներասակրավորական առանձին բրիգադ։ 1943 թվականի փետրվարին Հյուսիսային Դոնեցկի Իզյում, Բարվենկովո, Լոզովայա քաղաքների ուղղությամբ Խաչատրյանն առաջադրանք ստանալով ճեղքել է թշնամու ճակատային գիծը և կատարել առաջադրանքը։ Այդ օրերին ընդունվել է կուսակցության շարքերը։ Խաչատրյանը նոր առաջադրանք է ստացել՝ Իզյում քաղաքի արևելյան ճակատամարտում։ Հաղթահարելով դժվարությունները կատարել է հրամանը, որի համար արժանացել է Կարմիր աստղի շքանշանի։ 1945 թվականի փետրվարին մարտերից մեկում վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո նորից ղեկավարել է հետախուզական ջոկը, մասնակցել հետագա մարտերին։ Երկրորդ անգամ է արժանացել Կարմիր աստղի շքանշանի։
Պատերազմից հետո Խաչատրյանը զորացրվել է բանակից և անցել մանկավարժական աշխատանքի։ Թովուզի միջնակարգ դպրոցում դասավանդել է կենսաբանություն։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի կրկնակի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Բանկովկա

Բանկովկա (ռուս.՝ Банковка, բաշկիրերեն՝ Банковка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (244201-244300)

Աստերոիդների ցանկ (244101-244200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (244301-244400)
 Աստերոիդների ցանկ (244101-244200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (244301-244400)
Պոժարկի (այլ կիրառումներ)

Պոժարկի, կարող է վերաբերել՝

Պոժարկի - գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում
Պոժարկի - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սերգաչսկի շրջանի կազմում
Տուռսա

Տուռսա (էստ․՝ Tursa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մինիստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սեր. երաշխավորված է

Սեր. երաշխավորված է (անգլ.՝ Love, Guaranteed), 2020 թվականի ամերիկյան ռոմանտիկ կատակերգություն, որի ռեժիսորը Մարկ Սթիվեն Ջոնսոնն է։ Սցենարի հեղինակներն են Էլիզաբեթ Հաքեթը և Հիլարի Գալանոյը, գլխավոր դերերում են Ռաքել Լեի Քուքը և Դեյմոն Ուայանս կրտսերը։ Ֆիլմը թողարկվել է Նեթֆլիքսով 2020 թվականի սեպտեմբերի 3-ին։


== Կազմ ==
Ռաքել Լեի Քուք` Սյուզան Ուայթեյքըր, պայքարող փաստաբան
Դայմոն Ուարանս կրտսեր` Նիք Էվանս, Սյուզանի հաճախորդը
Քեյթլին Հոուդեր` Մենաի, Սյուզանի քույրը
Ջեդ Ռիք` Բիլ Ջոնս
Լիզա Դարափթ` Դենիսե, Սյուզանի օգնականը
Սին Ամսինգ` Ռոբերտո, Սյուզանի մյուս օգնականը
Բրենդան Թեյլոր` Գիդեոն, Մելանիի ամուսինը և Սյուզանի փեսան
Էլվին Սանդերս` Ժերոմ
Քանդիս ՄքՔլուր` Արիանա, Նիքի նախկին հարսնացուն
Հիթեր Գրահամ` Թամարա Թեյլոր, Սեր. երաշխավորված է ծանոթությունների կայքի գործադիր տնօրենը
Քույնհ Մի` Ռիտա Վու


== Արտադրություն ==
Ռաքել Լեի Քուքը ֆիլմի պրոդյուսերն է և գլխավոր դերակատարը։ Ֆիլմի միտքը ծագել է իրական դատական գործից, որը հարուցվել է Molson Coors ընկերության դեմ. վերջինս պնդում էր գովազդում, որ իրենց գրաեջուրը պատրաստված է «Ռոքի սարերի մաքուր հանքային ջրից»։ Դատական գործը, որը ներկայացված է գործում, պատմում է այն անիրական խոստումների մասին, որոնք տալիս են առցանց ծանոթությունների ծառայությունները։


== Ընդունելություն ==
Rotten Tomatoes-ում ֆիլմն ստացել է 47% վարկանիշ` ըստ 15 ակնարկների` միջին 4.42/10 վարկանիշով։ Metacritic կայքում ֆիլմն ստացել է 39 միավոր 100-ից` ըստ 6 ակնարկի, որոնք հիմնականում արտահայտել են «ոչ դրական կարծիքներ»։
Լիզա Քենեդին Variety պարբերականից գրել է. «Եթե համակրանքն այն հատկանիշն է, որը դուք արժևորում եք, ապա «Սեր. երաշխավորված է» ֆիլմը հաճույք կպատճառի` ցուցադրելով երկու իսկապես կարգին մարդկանց միջև ծագող քնքշանքը, այնուհետև` սերը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սեր. երաշխավորված է»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Յադվիգա Սմոսարսկա

Յադվիգա Սմոսարսկա (լեհ.՝ Jadwiga Filipina Smosarska, սեպտեմբերի 23, 1898(1898-09-23)[…], Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 1, 1971(1971-11-01)[…], Վարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ դերասանուհի։ 1919-1937 թվականներին նկարահանվել է շուրջ 25 ֆիլմերում։


== Կենսագրություն ==
Յադվիգա Սմոսարսկան ծնվել է 1898 թվականին Վարշավայում։ Ավարտել է Վարշավայի մասնավոր գիշերօթիկ դպրոցը։ Առաջին անգամ բեմ է բարձրացել 1916 թվականին մայրաքաղաքային թատրոնում, Զիգմունտ Կրասինսկու «Ոչ աստվածային կատակերգություն» դրամայում՝ հանդես գալով առաջին տիկնոջ դերում։ Անցել է դերասանական վարպետության մասնավոր դասեր, այնուհետև սովորել է Վարշավայի դրամատիկական դպրոցում, որն ավարտել է 1920 թվականին։ Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը հանդես է եկել Վարշավայի տարբեր թատրոններում (Rozmaitości - 1920-1923, Polski և Mały - 1924, Letni - 1927, Narodowy, Nowy, Letni և Polski - 1928-1939): Վարշավայի բեմերում խաղացել է 40 թատերական ներկայացումներում։
1919 թվականին Ստանիսլավ Պշիբևսկուի պիեսի հիման վրա նկարահանված «Հանուն երջանկության» (լեհերեն՝ Dla szczęścia) ֆիլմում խաղացել է իր առաջին դերը։
Պատերազմի սկսվելուց հետո Սմոսարսկան տեղափոխվել է Լիտվա, ապա՝ Միացյալ Նահանգներ, որտեղ լեհ ներգաղթյալների շրջանում զբաղվել է սոցիալական աշխատանքով, 1974 թվականին կազմակերպել է «Վտարանդի լեհ դերասանների օգնության կոմիտեն», 1944 թվականի գարնանը խաղացել է Նյու Յորքի լեհական թատրոնում։
Հետպատերազմյան ժամանակահատվածում Սմոսարսկան եղել է Լեհաստանի դերասանների լիգայի կազմակերպիչներից մեկը։ 1945 թվականից հետո բազմիցս մեկնել է հայրենիք, 1970 թվականին վերադարձել է Լեհաստան և բնակություն հաստատել Վարշավայում։
Մահացել է 1971 թվականին։ Թաղված է Վարշավայի Պովոնզկի գերեզմանատանը։


== Ֆիլմեր ==


== Գրականություն ==
«Polski Słownik Biograficzny» t. 39. s. 346-350.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jadwiga Smosarska
Օտարում (իրավունք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օտարում (այլ կիրառումներ)Օտարում (անգլ.՝ Alienation), գույքը մեկ այլ անձին փոխանցում, ինչպես նաև սեփականության կամ այլ գույքային իրավունքի փոխանցում։
Մինչև 17-րդ դարը «օտարում» եզրը կիրառվում էր գույքի առնչությամբ։ Օրինակ՝ մեկը կարող էր օտարել իր գույքը՝ փոխանցելով մի ուրիշ անձի կամ հաստատության։ 17-րդ դարում եզրի նշանակությունը փոխվեց՝ նյութական ունեցվածքից դեպի ոչ նյութականը, ինչպես, օրինակ՝ իրավունքների և ինքնիշխանպւթյան օտարումը։ Այնպիսի մտածողներ, ինչպիսիք են Գրոտիուսը և Լոկը, ընդունում էին, որ որոշակի իրավունքների կամ իրավազորությունների օտարումը իրավական քաղաքական հասարակարգի անհրաժեշտ նախապայման է։ Այս իմաստով՝ օտարումը դարձավ հասարակական պարտավորագրի տեսության հիմք։


== Գրականություն ==
Գագիկ Հարությունյան (պատմաբան), Սուրեն Մարտիկյան, Արտակ Մովսիսյան,  Օքսֆորդի քաղաքագիտության և քաղաքականության բառարան (խմբ. Ալեքսանդր Աղաբեկյան, Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Գիտանք»», 2003 — 592, էջեր 592 — 592 էջ. — 500 հատ։
Ռիք Ռոս

Վիլյամ Լեոնարդ Ռոբերտս II (անգլ.՝ William Leonard Roberts II, հունվարի 28, 1976(1976-01-28), Կլարկսդեյլ, Միսսիսիպի, ԱՄՆ), առավել հայտնի որպես Ռիք Ռոս (Rick Ross), ամերիկացի ռեփեր։ Իր դեբյուտային՝ «Port of Miami» ստուդիական ալբոմը նա թողարկել է 2006 թվականին, իսկ ընդհանուր մինչև այժմ նա թողարկել է 8 ստուդիական ալբոմ։ Ռիք Ռոսը նախկինում նաև հանդիսացել է Triple C's հիփ հոփ խմբի անդամ, որը 2009 թվականից չի շարունակում իր գործունեությունը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
«Port of Miami» (2006)
«Trilla» (2008)
«Deeper Than Rap» (2009)
«Teflon Don» (2010)
«God Forgives, I Don't» (2012)
«Mastermind» (2014)
«Hood Billionaire» (2014)
«Black Market» (2015)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Դրամահատարանի թանգարան

Դրամահատարանի թանգարան (իսպ.՝ Museo Casa de la Moneda), իսպանական թագավորական դրամահատարանի մշտական ցուցադրություն Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդում, որը հիմնադրվել է 1867 թվականին։


== Պատմություն ==
Թանգարանի պատմությունը սկսվում է 18-րդ դարից, և դրա ծագումը սերտորեն կապված է Կառլոս III թագավորի դրամահատարանի գլխավոր փորագրող Թոմաս Ֆրանցիսկո Պրիետոյի անվան հետ։ Նա նաև Սան Ֆերնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի փորագրության ֆակուլտետի տնօրենն էր և 1771 թվականին հիմնել է փորագրության դպրոցը։ Այս դպրոցում սովորում էին արհեստավորներ, որոնք հետագայում աշխատում էին Իսպանիայի և նրա գաղութների թագավորական դրամահատարաններում։
Թանգարանի հավաքածուն գալիս է նկարների, փորագրությունների, հին գրքերի, մետաղադրամների և մեդալների հավաքածուներից, որոնք Պրիետոն օգտագործել է իր դպրոցում ուսման ընթացքում։ Դրանք ձեռք է բերել Կառլոս III թագավորը։ Պրիետոյի մահից հետո՝ 1783 թվականին, հավաքածուն աստիճանաբար համալրվել է նոր ձեռքբերումների և նվիրատվությունների հաշվին։ Բնօրինակ հավաքածուն առաջին անգամ հանրությանը ներկայացվել է 1867 թվականին, Իզաբելա II թագուհու օրոք, Մադրիդի Կոլումբոսի հրապարակում գտնվող նախկին դրամահատարանի շենքում։ Հավաքածուն այնտեղ է մնացել մինչև 1964 թվականը, երբ տեղափոխվել է իր ներկայիս շենքը՝ Դոկտոր Էսկեդոյի փողոց, տուն 36։


== Ցուցահանդեսներ ==

Թանգարանի դրամագիտական հավաքածուն ընդգրկում է մետաղադրամի պատմությունն իր ծագումից՝ անցնելով հունական և հռոմեական մետաղադրամների հատման պատմության միջով՝ Սիրակուզայում, Աթենքում և Էգինայում թողարկված նմուշների ցուցադրությամբ։ Կան Հռոմեական հանրապետության մետաղադրամների մի քանի առաջին թողարկումներ։ Թանգարանն ունի իսպանական մետաղադրամների զգալի հավաքածու, որոնց մեծ մասն այնտեղ է եկել իսպանացի հայտնի հնագետ Մանուել Գոմես-Մորենոյի հավաքածուից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայք
Թանգարանը Ֆրանսիայի ազգային գրադարանի կայքում
Խանօղլի Ստորին

Խանօղլի Ստորին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նոյեմբերի 30

Նոյեմբերի 30, տարվա 334-րդ (նահանջ տարիներին՝ 335-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 31 օր։


== Դեպքեր ==
1808 - վերացվում է Երևանի բերդի պաշարումը։
1920 - Ադրբեջանի խորհրդային կառավարությունը Արցախը ճանաչեց Հայաստանի մի մաս, սակայն մի քանի օր անց փոխեց իր որոշումը։
1933 - Լրիվ կարողությամբ շարք է մտնում Ձորագէսը։
1960 - Երևանում բացվում է ՀԽՍՀ հեղափոխության պետական թանգարանը։
1965 - Սոֆիայում տեղի է ունենում հայկական կուլտուրայի տասնօրյակի հանդիսավոր բացումը։


== Ծնունդներ ==
1815 - Սերվիչե - Սերովբե Վիչենյան, գրական-հասարակական գործիչ, Կ. Պոլիս (վ. 1887)։
1825 - Ուիլյամ Բուգրո, ֆրանսիացի նկարիչ (մ. 1905)
1835 - Մարկ Տվեն, ամերիկացի գրող, լրագրող
1837 - Ռոմանոս Սետեֆճյան, հայ դերասան, դրամատուրգ
1874 - Ուինսթոն Չերչիլ, Միավորված Թագավորության վարչապետ (վ.1965)։
1937 - Խեսուս դել Մուրո, մեքսիկացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան
1945 - Ռադու Լուպու, ռումինացի դաշնակահար
Կարեն   Վարդանյան (նոյեմբերի 30, 1963, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն - հուլիսի 10, 2020, Երևան, Հայաստան), տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի գործիչ
1965 - Բեն Սթիլեր, ամերիկացի կատակերգակ դերասան, ռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ
1965 - Ալդաիր, բրազիլացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան
1984 - Նայջել դե Յոնգ, հոլանդացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան


== Մահեր ==
1823 - Միքայել Չամչյան, հայ ականավոր պատմաբան, քերական, լեզվաբան, աստվածաբան և մանկավարժ, Մխիթարյան միաբանության անդամ (ծ. 1738)
1859 - Նիկողայոս Զորայան, արևմտահայ նշանավոր տնտեսագետ։ (ծ. 1821)։
1960 - Վահրամ Գայֆեճյան, հայ նկարիչ
1985 - Մարկ Արյան,երգիչ, երգահան, բանաստեղծ, գործարար
1991 - Միքայել Չայլախյան,հայ խորհրդային ֆիտոֆիզիոլոգ։ ԽՍՀՄ ԳԱ (1968 թվական), ՀԽՍՀ ԳԱ (1971 թվական) ակադեմիկոս, ՀԽՍՀ գիտնական, վաստակավոր գործիչ (1967 թվական)
2009 - Միլորադ Պավիչ,հարավսլավացի և սերբ բանաստեղծ, արձակագիր, պոստմոդերնիզմի և մոգական ռեալիզմի ներկայացուցիչ, թարգմանիչ և 17-19--րդ դարերի սերբական գրականության պատմագիր
2013 - Փոլ Ուոքեր, ամերիկացի դերասան՝ հայտնի «Ֆորսաժ» ֆիլմաշարից (ծ. 1973)
2015 - Էլդար Ռյազանով, ռուս ռեժիսոր, սցենարի հեղինակ, բանաստեղծ (ծ. 1927)


== Տոներ ==
Տեղեկատվության պաշտպանության միջազգային օր
Հունաստանի ֆուտբոլի առաջնություն 1962-1963

Հունաստանի ֆուտբոլի առաջնություն 1962-1963, Հունաստանի 27-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «ԱԵԿ Աֆինին»։ Մրցաշարին մասնակցել է 16 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Հունաստանի առաջնությունը rsssf.com կայքում
Թրենթ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թրենթ (այլ կիրառումներ)Թրենթը (անգլ.՝ Trent), Մեծ Բրիտանիայի ամենախոշոր գետերից մեկը։ Սկիզբ է առնում Սթաֆֆորդշիրից և հոսում է Նոթինգհեմշիրի տարածքով։ Թափվում է Հյուսիսային ծովը։ Գետի ընդհանուր երկարությունը 298 կմ է, որից 188-ը նավարկելի է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուղբեր

Կուղբեր (լատ.՝ Castor) կաթնասունների դասի կրծողների կարգին պատկանող ցեղ է։ Ներկայիս կուղբանմանների (Castoridae Hemprich, 1820) ընտանիքին պատկանող միակ ցեղը։
Բաժանվում է երկու տեսակների՝ սովորական կուղբ (Castor fiber), որը բնակվում է Ատլանտիկական ափերից մինչև Մերձբայկալ և Մոնղոլիա ընկած տարածքներում, և կանադական կուղբ (Castor canadensis), որի արեալը համընկնում է Հյուսիսային Ամերիկայի տարածքի հետ։ Որոշ բնագետներ կանադական կուղբին համարում են սովորական կուղբի ենթատեսակ, սակայն այս տեսակետին հակասում է քրոմոսոմների տարբեր հավաքակազմ ունենալու փաստը (48 քրոմոսոմ ունի սովորականը, իսկ 40՝ կանադականը)։ Ժամանակակից դասակարգմանը համաձայն սովորական կուղբն ունի 8 ենթատեսակ։


== Սնունդը և վարքը ==

Կուղբերը սնվում են ծառերի կեղևներով և երիտասարդ ճյուղերով, և այդ նպատակով տապալում են ծառերը գետնին՝ կրծելով նրանց բունը։


== Շինվածքները ==
Կուղբերը բնակեցնում են անտառային հանդարտ գետերի, վտակների և լճերի ափերը։ Նրանք ծառերից կառուցում են արհեստական լճեր, այդպիսով բարձրացնելով ջրի մակարդակը։ Կուղբերը կառուցում են երկու տեսակի բույներ՝ գետնափոր և մակերևույթային։ Մակերևույթի վրա գտնվող բույները լողացող կղզյակներ են, որոնք ունեն 1-3 մետր բարձրություն և մինչև 10 մետր տրամագիծ։ Այդ կառույցներում նրանք քնում են, պահում ձմեռային պաշարները և թաքնվում գիշատիչներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Давлетов И.З. Экология бобра в урбанизированном ландшафте. — Киров, 2005. — 116 с.
Данилов П.И., Каньшиев В.Я., Федоров Ф.В. Речные бобры Европейского севера России. — М.։ Наука, 2007. — 197 с.
Սերգեյ Մերկուրով

Սերգեյ Դմիտրիի Մերկուրով (ռուս.՝ Сергей Дмитриевич Меркуров, հոկտեմբերի 26 (նոյեմբերի 7), 1881, Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 8, 1952(1952-06-08)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հունահայ նշանավոր քանդակագործ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ, ակադեմիկոս և Պուշկինի անվան արվեստի թանգարանի տնօրեն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1881 թ. հոկտեմբերի 26-ին (նոյեմբերի 7-ին) Ալեքսանդրապոլում (ներկայումս՝ Գյումրի) հայ քաղկեդոնացի գործարարի ընտանիքում։ Գեորգի Գյուրջիևի զարմիկն է։ 1901 թ. ավարտել է Թիֆլիսի ռեալական դպրոցը և ընդունվել Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտ, որտեղից վտարվել է քաղաքական գործունեության համար։ 1902 թ. Մերկուրովը ուսումը շարունակել է Շվեյցարիայում Ցյուրիխի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում, ուսանել է Ադոլֆ Մեյերի մոտ, Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում մինչև 1905 թ.։ 1905 թ. աշնանից մինչև 1907 թ. ապրել և ուսանել է Փարիզում, եղել է Օգյուստ Ռոդենի և բելգիացի Կ. Մանյեի աշակերտը, որը անդրադարձել է նրա աշխատանքների վրա։ 1907 թ. վերադարձել է Հայաստան՝ Խրիմյան Հայրիկի հետմահու դիմակը ստեղծելու նպատակով։ Հետագայում ապրել է Թիֆլիսում, Յալթայում, Մոսկվայում, ուր հրավիրվել է Լ. Ն. Տոլստոյի հետմահու դիմակը պատրաստելու համար։ Երևանում կանգնեցված Ստեփան Շահումյանի արձանի (1931) հեղինակն է, Լենինի ու Ստալինի մի շարք բարձրարվեստ հուշարձանների (այդ թվում՝ Երևանում) հեղինակ է։ Մոսկվայում տեղադրված Տոլստոյի, Տիմիրյազևի, Բուրդենկոյի և այլ արձանների հեղինակն է։ Մերկուրովը ժամանակակից ակադեմիական ոճի երևելի ներկայացուցիչ է։ Եղել է ազատախոհ անձնավորություն, ծանոթ է եղել Լենինի և ժամանակի շատ այլ նշանավոր գործիչների հետ։


== Մահ ==
Մահացել է 1952 թ. հունիսի 8-ին Մոսկվայում և թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը (հողակտոր №2) 1984 թ.


== Հիշատակ ==

Գյումրիում՝ Մերկուրովի հայրական տանը բացվել է քանդակագործի թանգարանը, որին նրա կտակով փոխանցվել են մեծաթիվ արժեքավոր աշխատանքներ։ Այնտեղ են պահվում Տոլստոյի, Թումանյանի, Լենինի, Մայակովսկու մահվան դիմակները։
ԽՍՀՄ-ում և Հայաստանում թողարկվել են Մերկուրովին նվիրված փոստային նամականիշեր։
«Միտք» (1913 թ.) խորհրդանշական քանդակը 1956 թվականին տեղադրվել է Մերկուրովի գերեզմանին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սերգեյ Մերկուրով
Պելայոս դե լա Պրեսա

Պելայոս դե լա Պրեսա (իսպ․՝ Pelayos de la Presa), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռռա օեստե դե Մադրիդ շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 7,58 կմ²։ Բնակչությունը 2544 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տվյալներ Պելայոս դե լա Պրեսաի մասին
Ջո Պոնտի

Ջո Պոնտի իտալերեն՝ Giò Ponti, լրիվ անունը` Ջովանի Պոնտի, նոյեմբերի 18, 1891(1891-11-18)[…], Միլան, Իտալիայի թագավորություն - սեպտեմբերի 16, 1979(1979-09-16)[…], Միլան, Իտալիա), իտալացի ճարտարապետ, դիզայներ, հրապարակախոս։ Պոնտին 20-րդ դարի Իտալիայի ճարտարապետական վերածնունդի հիմնական մասերից է եղել։


== Կենսագրություն ==
Ջովանի Պոնտին ծնվել է 1891 թ. Միլանում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա մասնակցել է ճակատամարտերի և ստացել է կապիտանի կոչում։ 1921 թ. Պոնտին ավարտել է Միլանի պոլիտեխնիկական համալսարանի ճարտարապետական ֆակուլտետը։ Նույն տարում ավարտականը ամուսնացել է Ջուլիա Վիմերկատիի հետ, նրանք ունեցել են 4 երեխա և 8 թոռ։


== Պրոֆեսիոնալ գործունեություն ==


=== Ճարտարապետություն ===
Համալսարանն ավարտելուց հետո Պոնտին բացեց իր առաջին ճարատապետական-դիզայներական բյուրոն Մինո Ֆիոչիի և Էմիլիո Լանչինի հետ միասին։ Վերջինիս հետ ավելի ուշ ստեղծեց Studio Ponti e Lancia-ն։ 1920-ական թվականներին Պոնտին ակտիվորեն համագործակցում էր նկարիչների Նովեչենտո խմբի հետ։ Այդ տարիներին ճարտարապետը աշխատում է Via Randaccio Միլանում (1925), Bouilhet villa (1926), Casa Rasini բնակարանի և Միլանում Domus Julia-Domus Fausta համալիրի (1930) նախագծերի վրա։
1933 թ. Պոնտին ավարտեց Լանչիայի հետ համագործակցությունը և բացեց Studio Ponti-Fornaroli-Soncini-ն ինժեներներ Անտոնիո Ֆորնարոլիի և Էուջենիո Սոնչինչչ հետ միասին։ Նրանց առաջին մեծ խատվերը եղավ Մոնտեկատանի քիմիական ընկերության գրասենյակը` կառուցված 1936 թ., իսկ դրան հաջորդեցին Fiat գրասենյակները Պատուիի հմալասարանը, որը Պոնտին իր զեռքերով զարդարեց որմնաքանդակներով։
1950 թ. Պոնտին Պիեր Լուիջի Ներվիի և Արտուրո Դանուսոյի հետ միասին Պիրելիի աշտարակը կառուցելու պատվեր ստացավ։ Աշտարակը դարձավ առաջին երկնաքերը Միլանում։ Կառուցումը սկսվեց 1956 թ.:
1951 թ. ճարտարապետը նախագծեց գրասենյակ «IINA l’Istituto Nazionale per le Assicurazione» ընկերության համար։ Պոնտին սկսեց համագործակցել Ալբերտո Ռոսելիի հետ, իսկ նրա մահից հետո համագործակցեց Ֆորնարոլիի հետ։
Պիրելիի աշտարակի կառուցումից հետո Պոնտին սկսեց պատվերներ ընդունել աշխարհի բոլոր ծայրերից` Կարակաս, Բաղդադ, Հոնգ Կոնգ, Էյնդհովեն և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոն Բելանժե

Պոն Բելանժե (ֆր.՝ Pont-Bellanger), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 67 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.54 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 250 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 37 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 27-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,0 %։ 27 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 24 անձ (16 տղամարդ և 8 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 10 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի լիգայի գավաթ

Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի լիգայի գավաթ (ֆր.՝ Coupe de la Ligue), ֆրանսիական ֆուտբոլային գավաթային մրցաշար։ Ֆրանսիայի լիգայի գավաթը անցկացվում է 1994 թվականից ի վեր և ի տարբերություն Ֆրանսիայի գավաթի, լիգայի գավաթին կարող են մասնակցել միայն Ֆրանսիայի բարձրագույն 3 դիվիզիոններում հանդես եկող պրոֆեսիոնալ ակումբները։
Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի գործող չեմպիոնը Պարի Սեն-Ժերմենն է, որը 2016-17 մրցաշրջանի եզրափակչում 4-1 հաշվով պարտության մատնեց Մոնակոյին՝ նվաճելով իր ռեկորդային 7-րդ լիգայի գավաթը։


== Նախորդող մրցաշարեր ==
Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի նման մրցաշար նախկինում անցկացվել են Ֆրանսիայում։ 1953 թվականից 1965 թվականը անցկացվում էր Շառլ Դրագոյի գավաթը, որին մասնակցում էին այն թիմերը, որոնք դուրս էին մնացել մինչև Ֆրանսիայի գավաթի քառորդ եզրափակիչը։ 1953 թվականի Շառլ Դրագոյի գավաթի եզրափակիչը Սոշոյի և Թուլուզի միջև ավարտվեց 3-3 հաշվով և հաղթողը որոշվեց մետաղադրամ նետելով։ Մեկ այլ մրցաշար Ֆրանսիայի լիգայի գավաթ անվանմամբ անցկացվեց 1963 թվականից 1965-ը և 2 տարի անց Շառլ Դրագոյի գավաթի հետ դադարեցվեց։ 1982 թվականին անցկացվեց Ամառային գավաթը և այն շարունակեց անցկացվել մինչև 1994 թվականը Լիգայի գավաթ անվանմամբ։


== Պատմություն ==

Ֆրանսիայի լիգայի գավաթը սկսեց անցկացվել 1994 թվականից, քանի որ պրոֆեսիոնալ ակումբները դժգոհ էին Ֆրանսիայի գավաթից, քանի որ այս մրցաշարում ցածր դիվիզիոններում հանդես եկող ակումբները տանը խաղալու հնարավորության պատճառով առավելություն ունեին։ Հաղթողները հնարավորություն էին ստանում հանդես գալ ՈՒԵՖԱ Գավաթում (ներկայումս՝ ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգա)։ Գավաթի առաջին հաղթողը Պարի Սեն-Ժերմենն էր, որը եզրափակչում 2-0 հաշվով պարտության մատնեց Բաստիային։ 1996 թվականին լիգայի գավաթի հաղթողը՝ Մեցի և Լիոնի միջև առաջին անգամ որոշվեց հետխաղյա 11-մետրանոցներով։ Առաջին 3 գավաթների եզրափակիչները անցկացվեցին Պարկ դե Պրենս մարզադաշտում, իսկ 1998 թվականից 2015 թվականը եզրափակիչները անցկացվում էին Ստադ դե Ֆրանսում։ 2016 թվականի սեպտեմբերին հայտարարվեց, որ հաջորդ 3 եզրափակիչները կխաղարկվեն համապատասխանաբար Լիոնում, Բորդոյում և Լիլում։ Ստրասբուրգը և Պարի Սեն-Ժերմենը հաղթել են լիգայի գավաթը և՛ Ստադ դե Ֆրանսում, և՛ Պարկ դե Պրենսում։ 2000 թվականին Գյոնյոնը դարձավ առաջին ակումբը ոչ-բարձրագույն դիվիզիոնից, որ հաղթել է գավաթում։ Ընդհանուր առմամբ լիգայի գավաթը հաղթել է 14 թիմ։ Գործող չեմպիոնը ՊՍԺ-ն է, որը 2017 թվականի եզրափակչում պարտության մատնեց Մոնակոյին։


== Հաղթողներ ==


== Ռեկորդներ ==
Ամենաշատ հաղթանակներ (թիմ)․ 7, Պարի Սեն-Ժերմեն.
Ամենաշատ ելույթներ եզրափակչում (թիմ)․ 8, Պարի Սեն-Ժերմեն.
Լավագույն ռմբարկու (կարիերա)․ Պաուլետա, 15 գոլ
Ամենաշատ գոլեր 1 մրցաշրջանում (խաղացող)․ Ստեֆան Գիվարշ, 7 գոլ 1997–98 մրցաշրջանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի մասին տեղեկատվություն LFP.fr կայքում Archived 2010-12-19 at the Wayback Machine.