armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գիրաք

Գիրաք, լեռ Ադրբեջանի Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետությունում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլիկովկա (գյուղ, Գորոդնյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուլիկովկաԿուլիկովկա (ուկրաիներեն՝ Куликівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Գորոդնյայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Կուլիկովկա գյուղում բնակվում էր 523 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 136,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գորկի (այլ կիրառումներ)

Գորկի, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Գորկի - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում
Գորկի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում
Գորկի - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում
Գորկի - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում
Գորկի - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Սոլեցկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Գորկի - ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում։
Օռգուսե (գյուղ, Վեյկե-Մաառյա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕռգուսեՕռգուսե (էստ․՝ Orguse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վեյկե-Մաառյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(8238) Կուրբետ

(8238) Կուրբետ (անգլ.՝ Courbet), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի մարտի 26-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,793363 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3353 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2514 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1705,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211112 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,92° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8238) Կուրբետ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լողափային ռեգբի

Լողափային ռեգբի (անգլ.՝ beach rugby), սպորտային թիմային խաղ օվալաձև գնդակով, որը յուրաքանչյուր թիմի խաղացողներն իրար փոխանցելով ձեռքերով և ոտքերով, մինչդեռ ձեռքի փոխանցումն իրականացվում է միայն ետ, փորձում են վայրէջք կատարել ստուգարքային դաշտում, ի տարբերություն դասական ռեգբիի դարպասի, խաղի մեջ, որպես կանոն, չեն օգտագործվում։ Բացի այդ, հիմնական տարբերություններին են վերաբերում խաղադաշտի փոքր չափը, խաղացողների քիչ քանակությունը, միավորների պարզեցված հաշվարկը։
Ի տարբերություն լողափային խաղերի այլ տեսակների (լողափային ֆուտբոլ, լողափային վոլեյբոլ), լողափային ռեգբիում չկա միասնական կառավարիչ մարմին և, համապատասխանաբար, խաղի միասնական, միօրինականացված կանոններ, սակայն ռեգբիի միջազգային խորհուրդը քայլեր է անում այդ ուղղությամբ, և 2013 թվականին նշանակված է այս մարզաձևում աշխարհի առաջին առաջնության անցկացումը, մրցաշարի անցկացման վայր է ընտրվել Իտալիան։ Ռեգբիի եվրոպական ասոցիացիայի մասնակցությամբ 2017 թվականից ամեն տարի անցկացվում է լողափնյա ռեգբիի Եվրոպայի առաջնությունը։


== Ընդհանուր խաղի կանոններ ==


=== Խաղադաշտի չափ ===
Խաղադաշտի չափերը որոշվում են մրցումների կազմակերպիչների կողմից, և, որպես կանոն, տատանվում են 30-50 մետր երկարությամբ և 25-30 լայնությամբ։ Խաղի ժամանակ դարպասները հաճախ չեն օգտագործվում, խաղադաշտի սահմանները նշվում են պլաստիկ ժապավենով կամ վառ գույնի պարանով։


=== Խաղացողների քանակ ===
Կախված լիգաներից և մրցաշարերից, խաղադաշտում խաղացողների թիվը տատանվում է 4-ից մինչև 7, պահեստայինների քանակը 3-ից մինչև 7, փոխարինողների քանակը խաղի ընթացքում չի սահմանափակվում, ինչպես հոկեյում։


=== Գնդակ ===
Խաղի համար օգտագործվում են միչին օվալաձև գնդակներ 4-ից 5 համարի։


=== Միավորների հաշվարկ ===
Լողափային ռեգբիում միավորների հաշվարկի համակարգը պարզեցված է, քանի որ խաղադաշտի դարպասները բացակայում են, յուրաքանչյուր փորձի համար թիմը ստանում է մեկ միավոր։ Երբեմն ոչ ոքիի դեպքում խաղն ընթանում է լրացուցիչ ժամանակում մինչև առաջին վաստակած միավորը։


=== Խաղային ժամանակ ===
Որպես կանոն, խաղը բաժանված է երկու խաղակեսի 5-7 րոպե ընդմիջումով 1-3 րոպե ընդմիջումով, ոչ ոքի արդյունքի դեպքում երբեմն լրացուցիչ ժամանակ է տրվում կազմակերպիչների հայեցողությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լողափնյա ռեգբիի Եվրոպայի առաջնության կանոնները
Կահիրեի եգիպտական թանգարան

Կահիրեի եգիպտական թանգարան (արաբ․՝ المتحف المصري‎‎), աշխարհի խոշորագույն օբյեկտների պահոց, որը ներառում է հին եգիպտական մշակույթի խոշորագույն ցուցանմուշներ։ Նրա հավաքածուն ներառում է մոտ 120 հազար ցուցանմուշ Հին Եգիպտոսի բոլոր ժամանակահատվածներից։ Թանգարանի շենքը գտնվում է Կենտրոնական Կահիրեի Թահրիր հրապարակում։ Այն կառուցել է 1900-ական թվականներին ֆրանսիական դասական ճարտարապետ Մարսել Դիունոնան։ Թանգարանը բացվել է 1902 թվականին։


== Պատմություն ==
1835 թվականին Եգիպտոսի կառավարությունը կազմակերպում է նախագիծ, որի նպատակն է գտնել հնագիտական վայրեր և թանկարժեք իրեր, որոնք պահպանվել են Եգիպտոսի տարածքում։ Շուտով հավաքվեց առաջին հավաքածուն, որտեղ ներառված էին հին եգիպտական արվեստի գլուխգործոցներ։ 1858 թվականին նախագծի հեղինակ արաբագետ և եգիպտագետ Ավգուստ Մարիետը նախագծի շրջանակներում ստեղծված հավաքածուն ցուցադրեց առանձին թանգարանում, որը հիմք հանդիսացավ ներկայիս թանգարանի ստեղծման համար։
1878 թվականին ջրհեղեղի հետևանքով շատ ցուցանմուշներ վնասվում են, իսկ որոշներն էլ գողացվում են։ Թանգարանում մնում են եզակի ցուցանմուշներ, որոնք պահպանվել են դեռևս Հին Եգիպտոսի ժամանակներից։ 1880 թվականին Իսմայիլ-Փաշայի հրամանով Գիզայում ստեղծվում է թանգարանի նոր շենքը և պահպանված ցուցանմուշները տեղափոխվում այնտեղ։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանում պահվում են հին եգիպտական արվեստի գլուխգործոցներ, ինչպիսիք են՝ Թութանհամոնի ոսկեզօծ երկու արձանները և Նեֆերտիտի փարավոնի հնագույն արձանը։ Թանգարանում պահվող նշանավոր թանգարանային նմուշներն են.

Ահոտտեմ թագավորի դեկորացիաներ. Տաա II Սեկենենրա փարավոնի կնոջ, Կամոս և Յահմոսա I փարավոնների մոր մնացորդներ.
Տաա II Սեկենենրա, Յահմոս I, Ամենհոտեպ I, Թութմոս I, Թութմոս II, Թութմոս III, Սետի I, Ռամզես II և Ռամզես III փարավոնների մումյաներ.
Ամոն Ռա աստծո մումյան և սարկոֆագը.
Օբյեկտներ գերեզմաններից Թութմոս III, Թութմոս IV և Ամենհոտեպ փարավոնների.
Թութանհամոնի գերեզմանը.
Էխնաթոնից մասեր Կայսրության ժամանակահատվածից.
«Սահարայի թռչնի» անտիկ արձանը.
Հնագույն նմուշներ Կահիրե, Գիզա, Բուբաստե, Նուբիա և Ասուանե քաղաքներից։
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Բոբ Բրիեր (1999). Թութանհամոն թագավորի պատմություն. իրական պատմություն. ISBN 0-425-16689-9.
Մոնտետ, Պիերե (1968). Փարավոնների կյանքը. Աշխարհի հնագիտական կենտրոն.
Վաֆա էլ-Սադիկ. Կահիրեի եգիպտական թանգարան. Միջազգային թանգարան. (հիմ. 57, առ.1-2, 2005).
Կահիրեի եգիպտական թանգարան, Ֆրանցիսկո Տիրադրիտտի, խմբագիր, Առնոլդ դե Լուկա, լուսանկարիչ. 1999, Նյու Յորք։ ISBN 0-8109-3276-8. Հետագա տարածում՝ Միացյալ Թագավորություն, Իտալիա Մեջբերում Միացյալ Թագավորության խմբագիրներից


== Արտաքին հղումներ ==
Կահիրեի եգիպտական թանգարանի պաշտոնական կայքը
Կահիրեի եգիպտական թանգարանի նկարներ արվեստ և պատմություն բաժիններից
Կահիրեի եգիպտական թանգարանի մասին տեղեկություն
Կահիրեի եգիպտական թանգարանի նկարներ
Յուրկովկա (գյուղ, Ֆյոդորովսկի շրջան)

Յուրկովկա (ռուս.՝ Юрковка, բաշկիրերեն՝ Юрковка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 185 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բարսեղ Սարգիսյան

Բարսեղ Սարգիսյան (հունիսի 1, 1852(1852-06-01), Թափադոլակ, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 1, 1921(1921-08-01), Վենետիկ, Իտալիա), հայ բանասեր, հայագետ, ձեռագրագետ, Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության անդամ, տպարանապետ, ուսուցիչ։


== Ազգային և թարգմանական գրականություն ==
Ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ հին ազգային և թարգմանական գրականությանը։ «Ագաթանգեղոսը և յուր բազմադարյան գաղտնիքն» (1890) աշխատության մեջ այն կարծիքն է հայտնել, որ Ագաթանգեղոսի անունով մեզ հասած գիրքը իբր տարբեր հեղինակների գոած և V դարի մի բերված երկերի ժողովածու է, որը կրում է մի քանի խմբագրությունների շերտեր։ Ըստ Սարգիսի, գրքի որոշ մասեր գրվել են IV դարում (հունական), իսկ V դ. Կորյունը և Եզնիկ Կողբացին դրանք թարգմանել են հայերեն, խմբագրել և լրացրել։ V դարում ավելացված գլխավոր մասը «Վարդապետությունն» Ագաթանգեղոսի գիրքը, հայատառ գրականության առաջին երկն է (ավելի վաղ ստեղծվել են միայն Աստվածաշնչի հայերեն թարգմանությունները հունարենից և ասորերենից), իսկ նրա անվամբ մեզ հասած հունարեն, բնագիրը թարգմանված է հայերենից և հնարավորություն է տալիս վերականգնել հայկական. բնագրում բացակայող (կորած) հատվածները։ «Տեսություն Սեղբեստրոսի պատմության և Մովսես Խորենացվո աղբերաց» (1893) երկում Սարգիսյանը քննադատել է Օ. Կարիերի այն տեսակետը, ըստ որի՝ Խորենացին ոչ թե V, այլ VIII-IX դարի հեղինակ է։ «Անանուն ժամանակագրութիւն. խմբագիր, յօրինեալ յէ դարու» (1904) ուսումնասիրությունում ապացուցել է, որ Անանիա Շիրակացուն վերագըրվող «ժամանակագրությունը» մի քանի ժամանակագրոթյան երկերի ժողովածու է, որի կարևոր մասն է կազմում II-III դարի հույն հեղինակ Հիպպոլիտոսի ժամանակագրության հին հայկական թարգմանությունը։
Սարգիսյանի «Երկհարյուրամյա գրականական գործունեություն և նշանավոր գործիչներ Վենետկ Մխիթարյան միաբանության» (1905) երկում հանգամանորեն բնութագրված է Մխիթարյան միաբանության գիտական, գրական, թարգմանական և հրատարակչական գործունեությունը, զետեղված են ուշագրավ դիվանական վավերագրեր։ Արժեքավոր է Վենետիկի Մխիթարյան մատենադարանի ձեռագրերի՝ Սարգիսյանի կազմած բազմահատոր նկարագրությունը [«Մայր ցուցակ հայերեն ձեռագրաց մատենադարանի Մխիթարյանց ի Վենետիկ», հ. 1-3, 1914-1966 (հ. 3-ը՝ Գ. Սարգսյանի հեղինակակցությամբ)]։ Սարգիսյանի գրչին են պատկանում նաև բազմաթիվ այլ ուսումնասիրություններ, որոնք տպագրված են «Բազմավեպում»։


== Ծանոթագրություններ ==
Զարևո (այլ կիրառումներ)

Զարևո, կարող է վերաբերել՝

Զարևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Զարևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Կրկնակտցար

Կրկնակտցար (լատ.՝ Gallinago media), մորակտցարների ընտանիքին պատկանող չվող-ձմեռող և քիչ տարածված թռչուն, որը գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարություն 27-29 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 47-50 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 135-210 գ։ Մարմինը գեր է, կտուցը՝ երկար։ Պոչի եզրային փետուրները սպիտակ մեծ հատվածով են։ Մարմինը վերևից դարչնավուն է, փետուրները՝ սևավուն շերտերով և բաց գույնի երիզված։ Թևավերևի ծածկողների ծայրերը ջինջ սպիտակ են։ Մարմինը ներքևից աղոտ սպիտակ է, իսկ մարմնի ու փորի կողքերն ունեն խոշոր և մուգ դարչնագույն զոլեր։ Հետբնադրման շրջանում փետրավորումը թվացյալ ավելի մութ ու խամրած է։


== Կենսակերպ ==
Վտանգի պահին թռիչքը բեկբեկուն չէ, ուղիղ գծով թռչում է կարճ տարածություններ՝ թևերի խորը, դանդաղ թափահարումներով, վայրէջք է կատարում՝ անսպասելիորեն թաքստոցի մեջ ընկնելով։ Գետնի վրա չափազանց աննկատ է։ Բնակվում է գետերի, լճերի, ջրամբարների խոնավ ափերին և խոտածածկ թաց մարգագետիններում։ Գարնանային չուն դեպի հյուսիս է ապրիլի երկրորդ կեսից մինչև հունիս։ Հայաստանում միակ թռչունն է, որի որսը սահմանված է գարնանը։ Սակայն դա շատ սխալ է, որովհետև գարնանը թռչունի սեռական օրգանները գերհասունացած են, և նա շարժվում է դեպի հարազատ բնադրավայրեր՝ բազմանալու համար։ Աշխարհի բազմաթիվ երկիրներում սխալը շտկվել է, և գարնանային որսն արգելվում է։


== Սննդառություն ==
Սնվում է ջրային և ցամաքային անողնաշարավորներով։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Սկանդինավյան երկրներում, Եվրոպայում, Ուկրաինայում, Ռուսաստանում և Հարավային Կովկասում։ Ձմեռում է Հարավային Աֆրիկայում։ Հայաստանում հանդիպում է գարնանային և աշնանային չուի շրջաններում Սևանա և Արփի լճերի ավազաններում, Արարատյան հարթավայրում, արհեստական ջրամբարների ափամերձ տարածքներում և Լոռվա մարզում։


== Պահպանություն ==
Տեսակն ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում և գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Հատուկ ուսումնասիրություններ չեն կատարվել թվաքանակը և դրա փոփոխման միտումները բացահայտելու համար։
Սպառնացող վտանգներից է չուի շրջանում որսագողությունը։
Պահպանվում են «Սևան» և «Արփի լիճ» ազգային պարկերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիրուն Զարդարյան

Սիրուն Զարդարյան (1896, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն, 1982, Լոս Անջելես), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կոստանդնուպոլիսում, որտեղ ստացել է նախնական կրթությունը, ընտանիքով տեղափոխվել Բուլղարիա, շարունակել ուսումը։ Երիտասարդ հասակից խանդավառվել է բեմական արվեստով, մասնակցել տարբեր թատերախմբերի ներկայացումնների։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրյակին եկել է Կովկաս, այնտեղից մեկնել Նոր Նախիջևան, որտեղ 1916 թ. դերասան Ստ.Խաչատրյանի հետ կազմել է Պոլսահայ թատերախումբը, տվել է մի քանի ներկայացում։ 1917 թ. խաղացել է Թիֆլիսի հայկական դրամատիկական խմբում։ 1920 թ. մեկնել է Պոլիս, այնտեղից՝ Ռումինիա, ունեցել է թատերական բեղմնավոր գործունեություն, կազմակերպել հարյուրից ավել ներկայացումներ։ Կոստանցայում ստեղծել է դրամատիկ մի թատերախումբ։ Որպես ռեժիսոր աշխատել է նաև թատրոններում։


== Աղբյուրներ ==
Տրես Լագոաս

Տրես Լագոաս (պորտ.՝ Três Lagoas, պորտուգալերենից թարգմանած՝ նշանակում է «Երեք լիճ»), քաղաք և համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգում, որտեղ մեծությամբ երրորդ բնակավայրն է։ 2020 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 123.281: «Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի արևելք» անվանումը կրող մեզոտարածաշրջանի բաղկացուցիչ մասն է։ Մտնում է տնտեսա-վիճակագրական Տրես Լագոաս միկրոտարածաշրջանի կազմի մեջ։ Բրազիլիայի դինամիկ զարգացող բնակավայրերից է, ապահովում է բավականաչափ եկամուտ և հաղթահարել է աղքատությունը։ Այստեղ պարբերաբար կազմակերպվում են խոշորամասշտաբ փառատոններ, ռոդեոներ։ Քաղաքին սպասարկում է Պլինիո Ալարկոմի անվան միջազգային օդանավակայանը։


== Պատմություն ==
Տրես Լագոասը հիմնադրվել է 1915 թվականին։


== Ժողովրդագրություն ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[pt http://www.3lagoas.com.br/?canal=mapa-guia-servicos]
[pt http://www.portalfun.com.br]
[pt http://www.guia3lagoas.com.br]
[pt http://WikiMapia.org/#y=-20797201&x=-51696167&z=12&l=0&m=a]
[pt http://www.treslagoas.ms/]
Սուլթան Էյուփի մզկիթ

Սուլթան Էյուփի մզկիթ (թուրքերեն՝ Eyüp Sultan Camii), մզկիթ Ստամբուլի Էյուփ շրջանում։ Գտնվում է քաղաքի եվրոպական հատվածում՝ Ոսկեղջյուրի մոտ, Կոստանդնուպոլսի պարիսպների մոտ։ 


== Կառուցում ==
Մզկիթը կառուցվել է 1458 թվականին սուլթան Մեհմեդ II Ֆաթիհի հրամանով։ Սա առաջին մզկիթն է, որը կառուցվել է Կոստանդնուպոլսում քաղաքի անկումից հետո։


== Մասունքներ ==
Էյուփ Սուլթանի մզկիթը կառուցվել է այն վայրում, որտեղ Մուհամմադ մարգարեի դրոշակակիր Աբու Այուբ ալ Անսարին թաղվել է Կոստանդնուպոլսի պաշարումից հետո։ Նրա գերեզմանը սրբատեղի է մուսուլման հավատացյալների համար։ Մուհամմեդ մարգարեի անձնական որոշ իրեր պահվում են դամբարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էյուփ Սուլթանի մզկիթի լուսանկարները
Էյուփ Սուլթանի մզկիթի շրջանաձև պանորաման Archived 2009-11-06 at the Wayback Machine.
76-րդ Հայկական լեռնահրաձգային դիվիզիա

76-րդ Հայկական լեռնահրաձգային դիվիզիա, կազմավորվել է 1922 թվականի սեպտեմբերի 5 թվականին՝ հայկական հավաքական բրիգադի հիման վրա, Հայաստանում։


== Պատմություն ==
Մարտական և քաղաքական ուսուցումը տարվում էր մայրենի լեզվով։ Դիվիզիայի հրամանատարներն են եղել Անդրեյ Մելիք-Շահնազարովը (Մելիք-Շահնազարյան), Հ. Օ. Աթոյանը, Հայրենական մեծ պատերազմի, 1941-1945 տարիներին՝ գեներալ-մայոր Կ. Ի. Դորյունովը, գնդապետ Գ. Դ. Վորոնինը, գեներալ-մայորներ Ն. Տ. Թավարքիլաձեն, Ն. Ի. Կալաձեն, Մ. վ. Չերնիկովը, Ի. Ֆ. Պրյախինը։ Հրատարակել է հայերեն «Կարմիր զինվոր» թերթը, «Կարմիր մարտիկ» հանդեսը և այլն, պատերազմի տարիներին՝ «Վորոշիլովեց» («Ворошиловец») ռուսերեն թերթը (հրահանգիչ՝ գրող Հ. Քոչար)։ 1935 թվականից դիվիզիան կոչվել է Կլիմենտ Վորոշիլովի անվան, 1937 թվականին պարգևատրվել Կարմիր դրոշի շքանշանով։ 1938 թվականի մարտին դիվիզիան համալրվեց այլազգի ռազմիկներով, բայց մնաց Հայաստանում, պահպանվեցին դրոշը, համարը, ավանդույթները։


== Հայրենական Մեծ պատերազմի տարիներին ==
1941 թվականի օգոստոսին Անդրկովկասյան ռազմաճակատի 47-րդ բանակի ավանգարդում դիվիզիան անցավ Արաքսը և շարժվեց Ջուլֆա-Մարանդ-Թավրիզ ուղղությամբ։ 1941-ի սեպտեմբերին փոխադրվեց Ուկրաինա և 38-րդ բանակի կազմում մարտերի մեջ մտավ Պոլտավա-Խարկով-Վոլչանսկ շրջանում։ 1942 թվականի փետրվարին մտավ Հարավ-արևմտյան ռազմաճակատի 21-րդ բանակի կազմի մեջ։ 1942 թվականի մայիսին դիվիզիան հարձակման անցավ Բելգորոդից հարավ՝ Բեզլյուդովկա-Տավլոժանկա ուղղությամբ, գետանցեց Հյուսիսային Դոնեցը, արյունահեղ մարտերով գրավեց Գրաֆովկա, Նեխոտևկա, Շամինո և Արխանգելսկոյե բնակավայրերը։ 1942 թվականի հունիսին փակելով Հարավ-արևմտյան ռազմաճակատի 21-րդ և 38-րդ բանակների միջև առաջացած ճեղքվածքը՝ թշնամուն կանգնեցրեց Սուրկովո, Տամ, Պեսյանոյե բնակավայրերի շրջանում։ 1942 թվականի հուլիսին փոխադրվեց Ստալինգրադյան ռազմաճակատ։ 1942 թվականի հոկտեմբերին անցավ Դոնը, ճեղքեց հակառակորդի պաշտպանությունը և գրավեց Կլետսկայա երկաթուղային հանգույցը, որի համար արժանացավ գվարդիական կոչման (նոյեմբերի 23, 1942) և այնուհետև կոչվեց 51-րդ գվարդիական դիվիզիա։ 1943 թվականի ձմռանը դիվիզիան մասնակցեց Ստալինգրադում ֆաշիստական բանակների խմբավորման շրջափակմանն ու ոչնչացմանը, որի համար պարգևատրվեց Լենինի շքանշանով (հունիսի 19, 1943)։ 1943-ի ամռանը մասնակցեց Կուրսկի ճակատամարտին՝ Բելգորոդ-Բոգոդուխովոյի շրջանում։ 1944 - 1945 թվականին դիվիզիան I Մերձբալթյան ռազմաճակատի զորքերի կազմում կռվեց Բելառուսի, Լատվիայի և Լիտվայի ազատագրման համար։ Վիտեբսկ-Պոլոցկի շրջանում հակառակորդի խմբավորման շրջափակման և ջախջախման համար ստացավ «վիտեբսկյան», իսկ 93-րդ հրաձգային գունդը՝ «Պոլոցկյան» պատվանունը (հուլիսի 10, 1944)։ Գնդացրորդ Ա. Սարգսյանին ետմահու շնորհվեց Խորհրդային Միության հերոսի կոչում։ Դիվիզիայի մարտական ուղին ավարտվեց 1945 թվականի մայիսին՝ Կուռլանդական թերակղզում շրջափակված հակառակորդի խմբավորման ջախջախումով։ Դիվիզիան անցել է մոտ 7000 կմ, ազատագրել 600 բնակավայր, 21 ռազմիկներ արժանացել են Խորհրդային Միության հերոսի կոչման։
Քեմբրիջյան դպրոց

Քեմբրիջյան դպրոց քաղաքա-տնտեսության մեջ, բուրժ․ տնտեսագիտ․ տեսության ուղղություն, առաջացել է 19-րդ դարի վերջին։ Հիմնադիրն է անգլ․ բուրժ․ տնտեսագետ Ա․ Մարշալը (1842-1924)։ Քեմբրիջյան դպրոցի տեսաբանները տնտ․ կատեգորիաները մեկնաբանում են սուբյեկտիվ-հոգեբանական տեսանկյունից, չեն բացահայտում օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող տնտ․ օրենքները, ձգտում էվոլյուցիայի տեսությունը կիրառել հասարակության զարգացման նկատմամբ։ Այս դպրոցի ներկայացուցիչներին բնորոշ է նաև տնտ․ երևույթները մաթ․ մեթոդներով պարզաբանելու ձգտումը։ Մարշալի աշխատությունները սկզբնավորեցին բուրժ․ քաղաքատնտեսության ժամանակակից միկրոտնտ․ ուղղությունը, որով կարևորվում է առանձին մասնավոր շուկաների զարգացման օրինաչափությունների ուսումնասիրումը։ Սահմանային օգտակարության տեսության վրա հենվող գների տեսության օգնությամբ Մարշալը փորձում էր ապացուցել կապիտալիզմի անճգնաժամ զարգացման հնարավորությունը և կապիտ․ հասարակարգում գործազրկության ու աղքատության օբյեկտիվ պատճառների բացակայությունը։
Լիննուսե (գյուղ, Հանիլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիննուսեԼիննուսե (էստ․՝ Linnuse), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Հանիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Փոլադ Բյուլբյուլօղլի

Փոլադ Բյուլբյուլօղլի (ադրբ.՝ Polad Bülbüloğlu, փետրվարի 4, 1945(1945-02-04), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի կոմպոզիտոր և երգիչ , Ադրբեջան Հանրապետության նախկին մշակույթի նախարար(1989-2006), Ադրբեջանի արտակարգ և լիազոր դեսպան ՌԴ-ում, ԱԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1973), ԱԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1982), Թուրքմենստանի ժողովրդական արտիստ (2017), ԹՈւՐՔՍՈՅ-ի նախագահը (1994), Դաղստանի արվեստի վաստակավոր գործիչ


== Կենսագրություն ==

Փոլադ Բյուլբյուլօղլին ծնվել է Բաքվում 1945 թվականի փետրվարի 4-ին։ Նա վերցրեց իր հոր մականունը `Բյուլ-բյուլ` որպես ազգանուն։ Նա ավարտեց Բաքվի երաժշտական ակադեմիան։ Փոլադը հայտնի է որպես մի քանի երգի հեղինակ և նրանց կատարող։ Մի շարք ֆիլմերի երաժշտությունների, սիմֆոնիաների, սիմֆոնիկ պոեմներ և այլ ստեղծագործությունների հեղինակ է։ 2009 թվականին Փոլադ Բյուլբյուլօղլին ճանաչվեց «Տարվա մարդը » Ադրբեջանում։ 2015 թվականի փետրվարի 3-ին Փոլադ Բյուլբյուլօղլին պարգևատրվել է «Պատվի» շքանշանով ։ 2015 թվականի փետրվարի 4-ին նա պարգևատրվել է «Պատվի» շքանշանով Ռուսաստանում ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Փոլադ Բյուլ-բյուլ Օղլու պաշտոնական կայք
Կոկորդիլոսը (պատմվածք)

«Կոկորդիլոս» (ռուս.՝ Крокодил), Ֆեոդոր Դոստոևսկու պատմվածքը, գրված նրա համար ոչ բնութագրական երգիծաբանական ոճում։ Սատիրան ուղղված է լիբերալիզմի վրա, ստեղծված քաղաքական օղակի և հրատարակության վրա, որոնցով Դոստոևսկու ամսագրերի էջերի վրա նա հիմնականում բանավիճել է։ Գոյություն ունի կարծիք, որ Դոստոևսկու սատիրայի առարկան հանդիսանում է Չերնիշևսկին։


== Ստեղծման պատմություն ==
Պատմությունն առաջին անգամ հրապարակվել է 1865 թվականին «Դարաշրջան» ամսագրում։
Հիշողություններում Դոստևսկին բնութագրել է, որ 1864 թվականին «Պասսաժում ինչ-որ գերմանացի փողի դիմաց ցույց է տվել կոկորդիլոս», ինչը նրան դրդել է գրել սատիրաֆանտաստիկ պատմվածք, որը նմանեցվել է Գոգոլի «Քիթ» պատմվածքին։ Ամենասկզբից պատմվածքը կոչվել է՝ «Կոկորդիլոսի կողմից կերված տղամարդու մասին»։ Հետո ամսագրում հրապարակման ընթացքում, նա ստացել է «Կոկորդիլոս անունը։ Աննման պատմություն, կամ Պասսաճը պասսաժում»։


== Սյուժե ==
Քաղաքական գործչին, Իվան Մետվեիչին կուլ է տալիս կոկորդիլոսը։ Ի զարմանս շրջապատողների, Իվան Մատվեիչը ոչ միայն ողջ է մնում այլ նաև շատ գոհ է տվյալ իրավիճակից.

Հերիք է միայն ինչ-որ անկյուն գնալ կամ հայտնվել կոկորդիլոսի մեջ, փակել աչքերը, և նույն պահին կհայտնագործես մի ամբողջական դրախտ ամբողջ մարդկության համար։
Իվան Մատվեիչը պատրաստվում է ապրել 1000 տարի և միայն սրտնեղում է, որ նրա հագին ռուսական, այլ ոչ թե անգլիական կտորից հագուստ է, նա երկար չի դիմանա, և 1000 տարվա ընթացքում կմարսվի։ Իր և իր նախկին կնոջ հրաբերություններում քաղաքական գործիչը կառուցում է հսկայական ծրագրեր, մեկը մյուսից պատվամոլ։
Իրենց անհեթեթ են պահում նաև պատմության մնացած անդամները։ Գերմանացին, կոկորդիլոսի տերը, մտահոգված է կոկորդիլոսի առողջությամբ, իր միակ հարստությամբ։ Իվան Մատվեիչի կինը ավելի մտահոգված է իր այժմյան «այրու» կարգավիճակով։ Հիմնական ծանոթը Տիմոֆեյ Սեմենիչն է, որը չի ցանկանում պատասխան տալ իր գործընկերոջ համար և գրավել ղեկավարության ուշադրությունը։


== Կերպարներ ==
Իվան Մատևիչ — քաղաքական գործիչ, որին կուլ էր տվել կոկորդիլոսը
Ելենա Իվանովա — Իվան Մատևիչի կինը
«գերմանացի» — կոկորդիլոսի տերը
Տիմոֆեյ Սեմենիչ — Իվան Մատևիչի ծանոթը, հնաոճ և ոչ հեռու, բայց հիմնական մարդ
Սեմեն Սեմենովիչ Ստրիժով — պատմող, պաշտոնակից անձ, հեռու բարեկամ և Իվան Մատեևիչի «տան ընկերը»
Կալրհեն (կոկորդիլոս) — գերմանացու կենդանաբանական այգու գլխավոր տեսարժանությունը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Крокодил. Необыкновенное событие или пассаж в Пассаже» в проекте «Федор Михайлович Достоевский. Антология жизни и творчества»
Отдельное прижизненное издание 1866 г.
Полный текст рассказа
Բելինի Հիդերալդու

Հիդերալդու Լուիս Բելինի (բրազ.-պորտ.՝ Hilderaldo Luís Bellini, հունիսի 7, 1930(1930-06-07), Itapira, Սան Պաուլու, Բրազիլիա - մարտի 20, 2014(2014-03-20), Սան Պաուլո, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան։


== Կենսագրություն ==
1958-1962 թվականին աշխարհի չեմպիոն Բրազիլիայի հավաքականի խմբում։ 1958 թվականին եղել է հավաքականի ավագը Շվեդիայի հաղթական առաջնությունում։ Մասնակցել է նաև 1966 թվականի Անգլիայի աշխարհի առաջնությանը։
Բրազիլիայի հավաքականում Բելինինը անցկացրել է 32 հանդիպում։ Ակումբային մակարդակում կարիերայի մեծ մասը հանդես է եկել «Վասկո դա Գամայում» և «Սան Պաուլում»։

Բելինին ընգրկված էր Սան-Պաուլում գտնվող բրիտանական ֆուտբոլի թանգարանին կից Փառքի սրահում։
Մահացել է 2014 թվականի մարտի 20-ին՝ 83 տարեկանում սրտի կատվածից Սան-Պաուլում, պայմանավորված էր բարդությունների հետ, կապված էր Ալցհայմերի հիվանդության հետ։


== Տիտղոսներ ==
 Բրազիլիա, Կարիոկայի լիգայի չեմպիոն (3): 1952, 1956, 1958
 Սան Պաուլու, Գուանաբարա նահանգ, Ռիո–Սան-Պաուլու մրցաշար (1)՝ 1958
Աշխարհի չեմպիոն (2)` 1958, 1962


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Նրա պատվին անվանվել է «Bellini» երաժշտական խումբը (Samba de Janeiro դեբյուտային մեգա հիթ), որը ստեղծվել է 1997 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը «Վասկո» կայքում
Ռաֆայել Սամուրղաշև

Ռաֆայել Վարդերեսովիչ Սամուրղաշև  (ռուս.՝ Рафаэль Вартересович Самургашев, հուլիսի 28, 1963(1963-07-28), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ծագումով հայ խորհրդային և ռուսաստանցի հունահռոմեական ոճի ըմբիշ, ԽՍՀՄ առաջնության մեդալակիր (1989), Օլիմպիական խաղերի մասնակից (2000), միջազգային կարգի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ,  Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ (1995), Ռուսաստանի Դաշնության Ֆիզիկական կուլտուրայի վաստակավոր գործիչ, Հարավային դաշնային շրջանի հասարակական ըմբշամարտի ասոցիացիաների միջմարզային ասոցիացիայի նախագահ, օլիմպիական չեմպիոն Վարդերես Սամուրղաշևի ավագ եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Ռաֆայելը ծնվել է սպորտով զբաղվող հայկական ընտանիքում։ Հայրը՝ Վարդերես Սեմենովիչը (1937-2009) եղել է հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ։ Մայր՝ Նելլի Արիստակեսովնան եղել է հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ, Ռուսաստանի միակ կինը, որն այդ մարզաձևում ստացել է մարզչի բարձրագույն կոչում։
Ռաֆայելն ըմբշամարտով սկսել է զբաղվել տասնհինգ տարեկանում, մարզիչը եղել է ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ Սուրեն Ղազարովը։1989 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր, Հայաստանի հավաքականի կազմում 2000 թվականին մասնակցել է Սիդնեյի Օլիմպիական խաղերին։


== Ընտանիք ==
Ռաֆայելն ամուսնացած է Տատյանա Սամուրղաշևայի հետ, նրանք ունեն 5 դուստր՝ Լարիսա, Օլգա, Տատյանա, Աննա և Անաստասիա։ Երեք կրտսեր աղջիկները զբաղվում են թենիսով, մարզվում  են ԱՄՆ-ում՝ Ֆլորիդա նահանգի Բրեդենտոն քաղաքում գտնվող Նիկա Բոլետերիի ակադեմիայում։


=== Եղբայրներ ===
Ալբերտ Սամուրղաշև (ծնված 1965) ֊ Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ։
Սեմյոն Սամուրղաշև (ծնված 1976) - Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ։
Վարդերես Սամուրղաշև (ծնվ. 1979) ֊ 2000 թվականի օլիմպիական խաղերի չեմպիոն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռաֆայելի և իր ընտանիքի անդամների լուսանկարները hayazg․ru կայքում
FILA database
Sports-Reference.com
Рафаэль Самургашев – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
պրոֆիլը International Wrestling Database կայքում
К 50-летию Рафаэля Самургашева
Ժողովածու (3029)

Ժողովածու (3029), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3029 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 19,8X15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 180 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։  Կազմը` կաշեպատ տախտակ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 175ա։


== Բովանդակություն ==
Դիսն. Թրակացւոյ Արուեսա քերականութեան,
Մեկնութիւն բառից քերականին,
Պորփիւրի Ներածութիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտելի,
Արիստոտելի Ստորոզութիւնք (Լուծմունք ի լուսանցս ), Պերի արմենիաս, Յաղադս առաքինութեանց,
Դաւթի Հարքացւոյ Նակատումն Արիստոտելի,
Դաւթի Սահմանք իմաստասիրութեան, Վասն բաժանման,
Ամենայն չար տանջելի,
Առածք հինք։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոպլիցա (գետ)

Տոպլիցա՝ գետ Սերբիայում, Հարավային Մորավայի վտակը։ Երկարությունը կազմում է 130 մ։
Գետը պատկանում է Սև ծովի ավազանին։ Ավազանը՝ 2600 կմ² է, ջրի միջին ծախսը 14 մ³/վ։ Տոպլիցա գետը նավարկելի չէ։


== Աղբյուրներ ==
Mala Prosvetina Enciklopedija, 3. utg. (1985); Prosveta
Արևի հոգին

Արևի հոգին (ճապ.՝ 太陽の黙示録 Տայո նո Մոկուսիրոկու), Կայձի Կավագուտիի մանգան, որը սկսվել է հրատարակվել 2003 թվականի մայիսի 30-ից Shogakukan հրատարակության կողմից։ Ընդհանուր հրատարակվել է մանգայի 17 հատորները։ 2006 թվականին Rainbow: Nisha Rokubou no Shichinin մանգային զուգահեռ դարձել է Shogakukan մրցանակաբաշխության դափնեկիր՝ «լավագույն սենյոն մանգա» անվանակարգում։ Ինչպես նաև այն 2006 թվականի ճապոնական մշակույթի տասներորդ բաց փառատոնի ժամանակ ստացել է գրան պրի մրցանակ, որպես լավագույն կոմիքս։
Հետագայում Madhouse կինոընկերության կողմից թողարկվել է կարճ անիմե-սերիալ, որը հեռարձակվել է ճապոնական WOWOW հեռուստաընկերության եթերում 2006 թվականին սեպտեմբերի 17-ին և 18-ին։ Սերիալը հայտնիություն է վայելել Գերմանիայի տարածքում OVA films կինոընկերության շնորհիվ։


== Սյուժե ==
Գործողությունները իրականանում են մոտ ապագայում, XXI դարում։ Ճապոնիայում կատարվում են զանգվածային բնական աղետներ ու էկոնոմիկայի անկում։ Ֆուձիյամա հրաբուխն արթնանում է, Տոկիոն կործանվում, այդ թվում նաև Տոկիոյի հայտնի աշտարակը, որը բաժանվում է երկու մասի։ Հոնսյու կղզին մասնատվում է երկու մասի։ Միլիոնավոր մարդիկ մահանում են կամ անհայտ կորչում։ Ավելի շատ կորցնում են հարազատ արյուն։ Ճապոնիան դադարում է գոյություն ունենալ ինչպես պետություն, ու բաժանվում է ԱՄՆ-ի ու Չինաստանի միջև, իրենք՝ ճապոնացիները սկսում են փախչել աշխարհի տարբեր ծայրեր ու վայրկենական դառնում են «ոչ մարդիկ», որոնց իրավունքները տեղացիները շուտով կսկսեն անտեսել։ Այդ բոլոր իրադարձությունները կատարվում են Գենյիտիրո Ռյուի աչքերի առաջ, որը մեծագույն քաղաքական գործիչի երիտասարդ որդին է, և ում սպասվում է միանգամից զրկվել ամեն ինչից ու սկսել ապրել նոր աշխարհում։


== Հերոսներ ==
Գենյիտիրո Ռյու, Ճապոնիայում ծնված երիտասարդ։ Նրա ծնողները մահացել են երկրաշարժի ժամանակ։ Նրան վերցրել են չինացիներն ու տարել Թայվան։ Նա այնտեղ մեծացել է նոր ընտանիքի հետ, ստացել նոր անուն՝ Սյան, և մոռանալով անցյալը, վարում է ռեստորանային բիզնես։

Սեյու- Յոձի ՄացուդաՉան, թայվանական ավազակ, արտաքինապես նման է մուլատի, առաջ ատում էր բոլոր ճապոնացիներին, բայց Ռյուի հետ հանդիպումից հետո փոխում է իր կարծիքն ու սկսում պաշտպանել նրանց իրավունքները։ Այդպիսով նախկին ընկերների համար դառնալով դավաճան։

Սեյու- Ռիկիյա ԿոյամաՌյոտարո Հատա

Սեյու- Տոսիյուկի ՄորիկավաԻկուո Ձիմիտի

Սեյու- Յասույոսի ՀարաՏիկին Սյա

Սեյու- Յուկարի ՆոձավաՅան

Սեյու- Ակիո ՕցուկաՍինսուկե Իսիկուրա

Սեյու- Մասարու ԻկեդաԳորո Սակամակի

Սեյու- Նաոյա ՈւտիդաՉեն Լի Ջուն

Սեյու -Սատիկո ԿոձիմաԿուրոֆուձի

Սեյու- Սյուսուկե ՍակույաՇու Ցին

Սեյու- Տամիե Կուբոտա


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
A Spirit of the Sun Archived 2009-08-19 at the Wayback Machine. на сайте Madhouse Studios (ճապոներեն)
Официальный сайт Archived 2007-02-11 at the Wayback Machine. (ճապոներեն)
A Spirit of the Sun Archived 2008-12-26 at the Wayback Machine. на сайте WOWOW (ճապոներեն)
Սանտա Կրուս դե Բոեդո

Սանտա Կրուս դե Բոեդո (իսպ.՝ Santa Cruz de Boedo), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բոեդո Օխեդա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 66 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Տարածքը կազմում է 25.51 կմ2։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Սթեթսոնի համալսարան

Սթեթսոնի համալսարան (անգլ.՝ Stetson University), մասնավոր համալսարան ԱՄՆ Կենտրոնական Ֆլորիդայում։


== Կազմություն և ուսուցում ==
Համալսարանի կազմի մեջ են մտնում՝

Արվեստի և գիտության քոլեջ,
Իրավունքի քոլեջ,
Գործնական վարչարարության դպրոց,
ԿոնսերվատորիաՔոլեջը հավատարմագրված է Հարավային քոլեջների և դպրոցների ասոցիացիայի քոլեջների հանձնաժողովի կողմից։
Համալսարանը ավարտում են արվեստի, գիտության, երաժշտության, գորժնական վարչարարության 60-ից ավելի մասնագետներ։ Ասպիրանտուրան և դոկտորանտուրան իրավագիտության, միջազգային իրավունքի և բիզնեսի ոլորտներում առաջարկում են գիտական աստիճաններ։
Սթեթսոնի համալսարանը ուսումնական ծրագրեր է առաջարկում է արտասահմանում՝ սովորելու Իսպանիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Մեքսիկայում,Անգլիայում, Շոտլանդիայում, Ռուսաստանում, Ավստրիայում և Չինաստանում։
Համալսարանում կան շուրջ 20 պատվավոր գիտական և արհեստակցական կազմակերպություններ, ինչպես նաև ավելի քան 100 ուսանողական ընկերություն, որոնց թվում են Phi Beta Kappa Society, ՄԱԿ-ի մոդել, ΑΚΨ (Alpha Kappa Psi) (ամենահին ու մեծագույն տնտեսական ընկերությունը), փիլիսոփայական ակումբը, ΟΔΚ (Omicron Delta Kappa, կառավարիչների ազգային ընկերություն), Poetry at an Uncouth Hour (ընթերցողների ակումբ), Touchstone (գրականության ուսանողական ամսագիր) և այլն։


== Սթեթսոնի համալսարանի սպորտային կյանք ==
Համալսարանն ընդգրկված է «Ուսանողական սպորտաձևերի ազգային ասոցիացիայում»։ Համալսարանի մարզիկներին անվանում էին Hatters (գլխարկակարներ), նրանք պաշտպանում էին համալսարանի պատիվը Atlantic Sun Conference կոֆերենցիայի առաջնություններում։


== Հայտնի ուսանողներ ==
Եվգենի Ստարիկով՝ ամերիիկացի ֆուտբոլիստ, որն ունի ռուսական ծագում։
Ջորջ Ուինսթոն՝ ամերիկացի դաշնակահար։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ի տարբերություն մնացած ամերիկյան համալսարանների՝ Սթեթսոնի համալսարանների հանրակացարաններում թույլատրվում է պահել ընտանի կենդանիներ։ Դա արված է, որպեսզի ընտանի կենդանիները օգնեին ուսանողներին ադապտացվել բնակության նոր միջավայրին և հիշել այն տունը, որին իրեն սովոր են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.stetson.edu Սթեթսոնի համալսարան. պաշտոնական կայք
Շաքրոյի լիճ

Շաքրոյի լիճ, լիճ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Արդենիս գյուղից արևմուտք, ծովի մակարդակից 2060 մ բարձրության վրա։ Մակերեսը 0,1 կմ² է։


== Ծանոթագրություններ ==
Թաշլիկքյոյ

Թաշլիկքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սեյրան Շահսուվարյան

Սեյրան Նիկոլայի Շահսուվարյան (օգոստոսի 13, 1953, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռեժիսոր, քաղաքական և ռազմական գործիչ։
ՀՀ վաստակավոր լրագրող (2013)։


== Կրթություն ==
1974 թ.- ավարտել է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետի ռեժիսուրայի բաժինը և նույն թվականին որակավորվել Տագանկայի թատրոնում (գլխավոր ռեժիսոր Յուրի Լյուբիմովի արվեստանոցում)։
1978 թ. - ավարտել է հեռուստառադիոպետկոմի բարձրագույն ռեժիսորական դասընթացները։
1983 թ. - որակավորվել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում` կինոռեժիսոր Ռոլան Բիկովի արվեստանոցում։
1984 թ. - ավարտել է ՀԿԿ Կենտկոմի Մարքսիզմ-Լենինիզմի համալսարանի էսթետիկայի բաժինը։


== Աշխատանքային գործութնեություն ==
1970-1993 թթ. - աշխատել է Հեռուստաֆիլմերի «Երևան» ստուդիայում, որպես ռեժիսորի ասիստենտ, ռեժիսոր, արտադրության պետ։
1974-1978 թթ. - Նաիրիի շրջանային մշակույթի տան տնօրեն։
1973-1993 թթ. - Նաիրիի թատերական կոլեկտիվի ղեկավար։
1993-1997 թթ. - զինվորագրվել է ՀՀ զինված ուժերում, նախ որպես ՀՀ պաշտպանության նախարարության մշակույթի բաժնի, ապա լրատվության վարչության պետ։
1995 թ. - հիմնադրել է «Արտ 13» հեռուստաընկերությունը։
1997 թ. - եղել է Հայաստանի պետական հեռուստատեսության տնօրենի տեղակալ։
1998 թ. - «Նորք» հեռուստաընկերության տնօրեն։
1999 թ. - ՀՀ կառավարությանն առընթեր Տեղեկատվության և գրահրատակչության վարչության պետի տեղակալ։
2000 թ. - «Պրոմեթևս» հեռուստաընկերության տնօրեն։
2001 թ. -  ՀՀ պաշտպանության նախարարի մամուլի քարտուղար։
2002 թ. - ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով շնորհվել է գնդապետի զինվորական կոչում։
2008-2011 թթ. - ՀՀ պաշտպանության նախարարության տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի վարչության պետի տեղակալ։
2011 թ. - եղել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության գործադիր տնօրենի խորհրդական։


== Ծանոթագորություններ ==
(9801) 1997 FX3

(9801) 1997 FX3, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի մարտի 31-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,647561 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7576 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5375 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1573,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228789 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9801) 1997 FX3 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ամալյա Մանեսովա

Ամալյա Մանեսովա  (չեխ․՝ Amalie Mánesová, հունվարի 21, 1817(1817-01-21)[…], Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Չեխական թագի հողեր, Ավստրիական կայսրություն - հուլիսի 4, 1883(1883-07-04), Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), չեխ բնանկարիչ և ուսուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Ամալյա Մանեսովան ծնվել է արվեստագետների հայտնի ընտանիքում։ Նկարիչներն էին նրա հայրը՝ Անտոնին Մանեսը, եղբայրները՝ Գվիդո և Յոզեֆ Մանեսները, Նկարչի հորեղբայրը՝ Վենզել Մանեսը, Պրահայի գեղարվեստի ակադեմիայի տնօրենն էր։ Ամալիան նկարչության իր առաջին դասերը վերցրել է բնանկարիչ հորից։ Թեև Ամալիան ի սկզբանե ցանկանում էր զբաղվել ֆիգուրատիվ և դիմանկարային գեղանկարչությամբ, նրա հայրը որոշեց, որ բնանկարն ավելի հարմար է կնոջ համար։
1843 թվականին՝ հոր մահից հետո, Ամալյան ստանձնեց նրա հիմնած նկարչական դպրոցի ուսուցման գործի մեծ մասը։ Իր ժամանակի և ջանքերի մեծ մասը Ամալյա Մանեսովան նվիրեց հարուստ արիստոկրատներին դասավանդելուն և իր եղբայրներին աջակցելուն։
1853 թվականին բացել է նկարչական մասնավոր դպրոց ազնվական և միջին ընտանիքների կանանց և աղջիկների համար։ Նրա հայտնի ուսանողներից էր Զդենկա Բրաուներովան։
1950-ականների վերջերին նա իր եղբայրների հետ ապրում էր Աերենթալների ընտանիքում՝ Ռաֆ Ռոք ամրոցում, որտեղ նկարչություն էր սովորեցնում կոմսուհուն։ Հասույթով նա օգնում էր եղբայրներին, ովքեր ֆինանսական խնդիրներ ունեին այն ժամանակվա գեղարվեստական ​​շրջանակներում չհասկացվելու պատճառով։ Նա շատ ավելի գործնական էր, քան նրանք և երկար ժամանակ հոգ էր տանում տնային տնտեսության մասին։
Ամալիան հիանում էր Յոզեֆի տաղանդով, ուղեկցում էր նրան Մյունխեն տանող ճանապարհին, փող էր ուղարկում և խրախուսում ավելի ակտիվ ու խնայող լինել։ Երբ Յոզեֆը սիրահարվեց սպասուհի Ֆրանտիսկա Շլովիչկովային և որոշեց ամուսնանալ նրա հետ, Ամալիան կտրականապես դեմ էր դրան։ Նա կարծում էր, որ շնորհալի եղբայրը կհայտնվի աղքատ ընտանիքում, որտեղ փողի բացակայությունը թույլ չի տա նրան ստեղծագործել։ Արդյունքում նա խզեց հարաբերությունները եղբոր հետ և դադարեց ֆինանսապես օգնել, չնայած Ֆրանտիսկան և Յոզեֆն արդեն երեխայի էին սպասում։ Դա կործանեց Ջոզեֆի կյանքը։
Շատ տարիներ անց Ամալիան ծանր հիվանդ Յոզեֆին մեծ դժվարությամբ Հռոմից վերադարձրեց Պրահա և խնամեց նրան մինչև մահը (1871 թվական)։ Ամալյա Մանեսովան հրաժարվել է Վացլավ Լևիի ամուսնության առաջարկից և մինչև կյանքի վերջ ամուսնացած չի եղել։ Հանկարծամահ է եղել 1883 թվականին սրտի հիվանդությունից։ Թաղված է Պրահայում՝ Օլշանի գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություն ==
Ամալիան սեփական գործեր քիչ ունի. Նկարչություն է սովորել միայն հոր մոտ և հեռու էր այն ժամանակվա մոդայից։ Նրա բնանկարները արված են ռոմանտիկ ոճով։ Նրա կալվածքում մոտ հիսուն էսքիզներ են հայտնաբերվել։


== Աշխատանքներ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dílo Amálie Mánesové(չեխ.)
Չիբուքլուղ

Չիբուքլուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վետլա (գյուղ, Անիյա շրջան)

Վետլա (էստ․՝ Vetla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կորեայի Հանրապետության զինանշան

Հարավային Կորեայի պատկերանիշ (հանգըլ։ 대한민국의 국장, հանջա։ 大韓民國의 國章), Կորեայի Հանրապետության պետական խորհրդանիշերից մեկը։ Հաստատվել է 1963 թվականին։ Բաղկացած է կորեական ավանդական պատկերանշից (այն առկա է նաև պետական դրոշի վրա), որը շրջապատված է 5 ձևավորված ծաղկաթերթով և «대한민국» ― «Կորեայի Հանրապետություն» գրությամբ ժապավենով։
Ինը և Յանը խորհրդանշում է խաղաղություն և ներդաշնակություն։ Այս հին ծաղկաթերթերը կարևոր նշանակություն ունեն և կապված են Կորեայի ազգային ծաղկի հետ (Բաղրջուկ սիրիական կամ Շարոնի վարդ)։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Կորեայի Հանրապետության դրոշ
Կորեայի Հանրապետության օրհներգ
Ին և Յանգ


== Արտաքին հղումներ ==
Նախագահի պոշտանական կայք(չաշխատող հղում)
Վարչապետի պաշտոնական կայք Archived 2013-07-04 at the Wayback Machine.
Բագավանի ճակատամարտ

Բագավանի ճակատամարտ, ռազմական բախում Արմինիա կուսակալության և Արաբական խալիֆայության միջև։ Տեղի է ունեցել 774 թվականին Բագավանում։ Հայոց կողմի հրամանատարն էր հայոց իշխան Մուշեղ Մամիկոնյանը, իսկ արաբական կողմինը՝ ոստիկան Հասան իբն-Քահթաբան։


== Նախապատմություն ==
Հայաստանում իրավիճակը բարդացել է Հայոց իշխանի պաշտոնում Աշոտ Բագրատունուն (732-748) հաջորդած Մուշեղ Մամիկոնյանի կառավարման տարիներին (748-753), երբ խալիֆայության գլուխ եկած Աբբասյանները վերստին ծանրացրել են հարկերը, սաստկացրել բռնությունները և հալածանքները։ Այդ պատճառով 748-751 թվականներին Հայաստանում բռնկվել էր նոր զինված ապստամբություն, որն ի վերջո ճնշվել է։ Արաբական տիրապետության դեմ հաջորդ ազատագրական պատերազմը ծավալվել է 774-775 թվականներին, որը գլխավորել է Մուշեղ Մամիկոնյանը։


== Ճակատամարտ ==
774 թվականին ծագած հայակական ապստամբությունն ուժեղանում էր, իսկ արաբական տիրապետությունը որոշում էր ընդունել մեծացնել ապստամբության ճնշումը։ Արաբ ոստիկան Հասան իբն-Քահթաբան արագացնում էր նախապատրաստական աշխատանքները։ Արաբական չորս հազարանոց հեծյալ զորամաս հրամանատար Աբու Նաջիբի գլխավորությամբ գալիս է Հայաստան արշավանքն ճնշելու համար։

Շարժվելով դեպի արմուտք՝ արաբները կանգ են առնում Բագրևանդ գավառի Բագրևանդ գյուղումը։ Արաբական զորամասը ռազմերթն իրականացրել է «արքունի պողոտահով», որը դարեր շարունակ ռազմավարական նշանակություն է ունեցել։ Պողոտայի երկայնքով չկային մեծ բնական արգելքներ, որոնք կխոչընդոտեին երթին։ Արաբների զորամասը մեծաթիվ էր և ուներ ժամանակի լավագույն սպառազինություն և երթի ժամանակ իրականացնում էր անվտանգության միջոցառումներ։ Այս ամենի մասին իմանալով՝ Մուշեղ Մամիկոնյանը որոշել էր շարունակել էր իր արագ հարձակումների մարտավարությունը։

Հայկական զորախումբը հասնում է արաբներին, երբ նրանք երկար ճանապարհից հետո սկսել էին տեղաբաշխվել տեղանքում։ Հնարավոր տարբերակները նկատի ունենալուց հետո Մուշեղ Մամիկոնյանը որոշում էր ընդունել հարձակվել արաբների վրա տեղաբաշխումից հետո, սակայն հայերի հիմնական ուժերը դեռ ճանապարհին էին։
Այս հնարավորությունից օգտվելով՝ Մուշեղ Մամիկոնյանն իր 200 մարտիկներից բաղկացած ջոկատով հարձակվում է արաբական զորամասի վրա՝ չսպասելով մնացած ուժերին։

Հանգստի տրամադրված արաբ զինվորները հարձակումից հետո մի պահ ապակողմնորոշվում են, սակայն որոշ ժամանակ անց կարողանում են կասեցնել գրոհը։ Արաբները, մարտի դաշտում օգտագործելով իրենց քանակական գերազանցությունը, գրոհն անդրադարձնելուն միաժամանակ փորձում են ստորաբաժանումները շարել մարտակարգով։ Այս ընթացքում մարտադաշտ են հասնում հայկական հիմնական ուժերը, որոնց օգնությամբ հայերը կարողանում են կասեցնել արաբների անդրադարձումը։ Կենտրոնական ստորաժանման գրոհից հետո արաբները չկարողանալով համախմբվել՝ դիմում են փախուստի։
Արաբական մնացորդներին հայկական զորախումբը Մուշեղ Մամիկոնյանի գլխավորությամբ հետապնդում է մինչև Արուճ ավանը, որտեղ նոր բախում է լինում և հայերը հարուստ ավարով վերադառնում են Արտագերս։

Մուշեղի հաղթանակաների մասին լուրը տարածվում է ամբողջ Հայաստանում, որից հետո ազատագրական շարժմանն է միանում հայոց սպարապետ Սմբատ Բագրատունին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Մեր հաղթանակները», հատոր Բ։ Երևան։ «Նորավանք» հրատարակչություն։ 2009։ էջեր 160-165
Վերելք (վեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերելք (այլ կիրառումներ)«Վերելք » (անգլ.՝ Ascension), կանադացի գրող Դրյու Կարպիշինի ֆանտաստիկ վեպ։ Mass Effect տիեզերքի երկրորդ գիրքը, որի գործողությունները կատարվում են Mass Effect-ի իրադարձություներից երկու ամիս անց։


== Սյուժե ==
Գրքում պատմվում է «Mass Effect» կազմակերպության գործունեության մասին, որը ներկայացրել է իր գործակալներին «Վերելք» ծրագիրը՝ Ալյանս Սիսթեմի ծրագիրը՝ ստեղծված մարդկանց բիոտիկ (կենսական) կարողությունները բացահայտելու համար։ «Ցերբերին» դիմակայում են Կալի Սանդերսը և Հենդել Միտրան՝ նրա գործընկերը «Վերելք» ծրագրում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պարոն Շահնազարի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)

Շահնազարի խաչքար, գտնվում է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.1/2.1.41)։


== Տեղադրություն ==
Խաչքարը կանգնեցված է Գավառ քաղաքի հյուսիսարևելյան հատվածում՝ «Դարի գլուխ» ամրոցի տարածքում գտնվող Սուրբ Ստեփանոս մատուռի գերեզմանոցի արևմտյան մասում՝ պատվանդանին։


== Քանդակներ ==
Խաչքարի քիվի կենտրոնում քանդակված է Հիսուս Քրիստոսը։
Քրիստոսի երկու կողմերում քանդակված են 4 ավետարանիչները՝

Մատթեոսը նույնացվում է մարդու հետ, որովհետև նրա Ավետարանը սկսվում է Քրիստոսի մարդեղության պատմությունով։
Մարկոսը ներկայացվում է առյուծի խորհրդանիշով, որովհետև իր Ավետարանի սկզբում առյուծի պես քաջաբար հայտարարում է, թե Հիսուս Աստծո Որդին է։
Ղուկասը նույնացվում է եզի հետ, որ զոհի խորհրդանիշն է, այն պատճառով, որ նրա Ավետարանը սկսվում է Զաքարիայի՝ տաճարում զոհի պատրաստության պաշտամունքի նկարագրությամբ։ Այս պատմությունն իր հերթին դիտվել է իբրև պատրաստություն Քրիստոսի զոհաբերության։
Հովհաննեսը ներկայացվում է արծվի խորհրդանիշով, որովհետև նա իր Ավետարանի սկզբում սավառնում է վեր՝ հայտարարելով Քրիստոսի աստվածությունը։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարի քիվին առկա է 1 տող վիմական արձանագրություն՝
ՍԲ ԽԱՉՍ ԲԱՐԷԽ[ԱՒ]Ս Պ[Ա]Ր[Ո]Ն ՇԱՀՆԱԶԱՐԻՆ։
Համաձայն արձանագրության, խաչքարը նվիրված է պարոն Շահնազարի հիշատակին։ Խաչքարը կանգնեցվել է 16-17-րդ դարերում։


== Տես նաև ==
Պարոն Թաճումի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Շաղուպաթ աղու խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Գոհարի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Ովանես իրիցի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Ստեփանոսի և Պետրոսի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)
Պարոն Աստվածատուրի խաչքար (Դարի գլուխ, Գավառ)


== Ծանոթագրություններ ==
Չամպինո

Չամպինո (իտալերեն՝ Ciampino) քաղաք Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 37 984 մարդ (2004 թվական), խտությունը կազմում է 3453մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 11 քառ. կմ տարածք։ Փոստային ինդեքս - 000043, հեռախոսային կոդ - 06։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիամ Մոճոռյան

Մարիամ Պետրոսի Մոճոռյան (հուլիսի 19, 1904(1904-07-19), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 12, 1972(1972-12-12), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային դերասանուհի։ Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1958)։


== Գործունեություն ==
Մարիամ Մոճոռյանը ծնվել է 1904 թվականին, Ալեքսանդրապոլում։ Բեմ է բարձրացել 1920 թվականին՝ Հովհաննես Զարիֆյանի խմբում, ապա խաղացել Վարդան Միրզոյանի, Արմեն Արմենյանի, Հովհաննես Աբելյանի, Վահրամ Փափազյանի խմբերում։ 1928 թվականից աշխատել է Թբիլիսիի հայկական թատրոնում, եղել առաջատար դերասանուհիներից։


== Դերեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Խոբդա

Խոբդա (ղազ.՝ Қобда), գետ։ Հանդիսանում է Իլեկա գետի ձախ վտակը։ Գետը սկիզբ է առնում Մուգոջարի լեռնաշղթայի արևմտյան հատվածից։ Հոսում է դեպի Ղազախստանի Ակտոբե շրջան։
Գետի անունը ենթադրաբար առաջացել է մոնղոլական տեղանուններից, համապատասխանաբար «հոբո», «հովոո»՝ փոս, ողողափոս, առու։


== Ջրագրություն ==
Գետի երկարությունը 225 կմ է։ Վտակներից մեկի՝ Փոքր Խոբդայի երկարությունը 363 կմ է։ Ավազանի տարածքը՝ 14.700 կմ² է։
Գետի ափերից մեկի մոտ կատ չշահագործվող քարածխի հանք։


== Ջրային տվյալներ ==
Ջրային տարածքի կոդը պետության ջրային ցուցակում - 12010000912112200008574
Ջրային ուսումնասիրման կոդը - 112200857
Ավազանի կոդը - 12.01.00.009
Ջրային ուսումնասիրման հատորի համարը - 12


== Գրականություն ==
Խոբդա - հոդվածը Խորհրդային Մեծ Հանրագիտարանում


== Ծանոթագրություններ ==