armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դիջլեի կամուրջ

Դիջլեի կամուրջ (թուրքերեն՝ Dicle Köprüsü, քրդ.՝ Pira Dehderî), պատմական կամուրջ, որը գտնվում է Թուրքիայի հարավարևելյան հատվածում, Դիարբեքիրի մարզում։ Կառուցված է Տիգրիս գետի վրա։ Կառուցումն ավարտվել է 1065 թվականին։ Այն ունի 10 թռիչքաձև կամարներ՝ ընդհանուր 178 մետր երկարությամբ։ Տեղացիները կամուրջն անվանում են «Տասնաչք կամուրջ» (թուրքերեն՝ On Gözlü Köprü, քրդ.՝ Pira Dehderî): Կամուրջը հաճախ կոչում են նաև «Սիլվանի կամուրջ», քանի որ գտնվում է դեպի Սիլվան գնացող ճանապարհի վրա։
Կամուրջը շինարարությունը հանձարարվել է Նիզամուդինի և Մյուեյիդյուդևլեի կողմից, որոնք եղել են 990-1085 թվականներին Դիարբերքիրում հաստատված քրդական ծագում ունեցող Մրվանյանների դինաստիայի ներկայացուցիչ։ Կառուցվել է 1065 թվականին ճարտարապետ Յուսուֆ Սանջարօղլուի կողմից։ Այդ մասին առկա է երկսյուն կուֆական արձանագրություն, որը գտնվում է կամրջի արտաքին պատի վրա։
Կամուրջը քաղաքից գտնվում է 3 կիլոմետր հեռավորության վրա՝ Մարդինի դարպասների մոտ (թուրքերեն՝ Mardinkapı / քրդ.՝ Deriyê Mêrdînê): Կամուրջը կառուցված է գետի տվյալ տարածքում ամենածանծաղ հատվածում։ Կառուցված լինելով սև հրաբխաքարից՝ կամուրջն ունի 178 մետր երկարություն և 5,6 մետր լայնություն։ Ամենամեծ կամար-հենասյան թռիչքի երկարությունը կազմում է 14,7 մետր։
Չնայած իր պատմական նշանակությանը, կամրջի օգտագործումը տրանսպորտային միջոցների կողմից կասեցվել է, երբ ավարտվել է Մարվանիդների կամրջի (թուրքերեն՝  Mervaniler Köprüsü;, քրդ.՝ Pira Merwaniyan) կամ Բաղըվար կամրջի (2009 թվականի նոյեմբեր) վերանորոգումը։ Նոր կամուրջը կառուցվել է Դիջլեի կամրջից 1 կիլոմետր հարավ և տեսանելի է հին կամրջից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսիայի լեզուներ

Ֆրանսիայի լեզուներ, Ֆրանսիայում գործածվող ոչ պաշտոնական լեզուներ, այդ թվում՝ ֆրանսերեն, որը համարվում է ամենատարածված և երկրի միակ պաշտոնական լեզուն։ Ֆրանսիայում մյուս լեզուները բաժանվում են տարածաշրջանային լեզուների և ներգաղթյալների լեզուների։


== Կարգավիճակ ==
Ֆրանսիայի պետական լեզուն ֆրանսերենն է (համաձայն Ֆրանսիայի Սահմանադրության 2-րդ հոդվածի), և կառավարությունը պարտավոր է օրենքով  օգտագործել հիմնականում ֆրանսերենը։ Բացի այդ, կառավարությունը պահանջում է, որ առևտրային գովազդներն ու հայտարարությունները գրվեն մատչելի  ֆրանսերենով (թեև արգելված չէ, դրա հետ միասին նաև այլ լեզուներով ներկայացնել), սակայն չի պահանջում ֆրանսերենի օգտագործումը ոչ առևտրային հրապարակումներում։
Բերնար Չերկվիլի կառավարության համար գրված 1999 թվականի զեկուցման մեջ առանձնացվում են 75 լեզուներ, որոնք կարող են պաշտոնական ճանաչում ստանալ տարածաշրջանային և փոքրամասնությունների լեզուների վավերացման դեպքում։ Դրանցից 24-ը Ֆրանսիայի եվրոպական մասի բնիկ լեզուներն են, իսկ մնացածը ՝  ներգաղթյալների լեզուները։
«Ֆրանսիայի լեզուներ» հասկացությունն արդեն ճանաչում է ձեռք բերել և օգտագործվում է վարչակազմի կողմից, սակայն նրանցից ոչ մեկը դեռևս չի ստացել որեէ պաշտոնական կարգավիճակ։
Որոշ տարածաշրջանային լեզուներ կոչվում են «պատուա» (ֆր.՝ Patois, որը նշանակում է բարբառ, ժարգոն), չնայած նրան, որ այն համարվում է նսեմացուցիչ արտահայտություն։


== Կրթություն ==
2001 թվականի ապրիլին Ֆրանսիայի կրթության նախարար Ժակ Լանգը պաշտոնապես ճանաչեց, որ Ֆրանսիայում տարածաշրջանային լեզուներն ավելի քան երկու դարերի ընթացքում ընկճված վիճակում են գտնվել և հայտարարեց, որ ֆրանսիական դպրոցներում թույլատրվում է երկլեզու կրթություն։


== Վիճակագրություն ==
1999 թվականի մարդահամարի ընթացքում Ֆրանսիայի Ազգային վիճակագրության և տնտեսական հետազոտությունների ինստիտուտը ընտրական հարցազրույց անցկացրեց Ֆրանսիայի եվրոպական մասում, 380.000 չափահասների հետ՝ իրենց ընտանեկան կարգավիճակի վերաբերյալ։ Հարցերից մեկն այն էր, թե ծնողներն ինչ լեզվով են խոսել իրենց հետ, մինչև նրանց հինգ տարեկան դառնալը։ Սա Ֆրանսիայում տարբեր լեզուներ կրողների առաջին լուրջ ուսումնասիրությունն է եղել։ Արդյունքները հրապարակվել են  Enquête familiale, Insee  - ում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Карта языков Франции (անգլ.)
Этнологическое исследование Франции Ethnologue ((անգլ.))
Генеральная делегация по французскому языку и языкам Франции fr:DGLFLF (ֆր.)
Справка DGLFLF о языках Франции (անգլ.) (գերմ.)
Досье по языковой ситуации, политике и законодательству Франции Archived 2004-12-12 at the Wayback Machine. Университет Лаваля ((ֆր.))
Ազատության պողոտա (Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազատության պողոտա (այլ կիրառումներ)Ազատության պողոտա, պողոտա Երևանի Արաբկիր վարչական համայնքում։ Տարանջատում է Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական համայնքն Արաբկիր համայնքից։ Պողոտան սկսվում է Երևանի Կասկադ համալիրից և ավարտվում Թբիլիսյան խճուղու հյուսիսային հատվածում, Երազ ավտոմոբիլների գործարանի մոտ։


== Հուշահամալիրներ ==
Ազատության պողոտայում են գտնվում մի շարք հուշարձաններ ու շինություններ՝

Հաղթանակի զբոսայգի (բացվել է 1950 թվականին)
Խորհրդային Հայաստանի 50-ամյակին նվիրված հուշահամալիր, 1970
«Golden Palace» հյուրանոց, 2005
Օրգանական և դեղագործական քիմիայի գիտատեխնոլոգիական կենտրոն, 2006։
Հակոբ Պարոնյանի հուշարձան (Երևան)
Լև Տոլստոյի կիսանդրի (Երևան)
Կապի թանգարան (Երևան)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Դոմոդոսոլա

Դոմոդոսոլա (իտալերեն՝ Domodossola), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։ Բնակչությունը ՝ 18443 մարդ (2009 թվականի տվյալներով)։ Տարածքը ՝ 36,93 կմ²։ Փոստային ինդեքս 28845։ Հեռախոսային կոդ ՝ +39 0324։


== Քույր քաղաքներ ==
Բուստո Արսիցիո,  Իտալիա
Բրիգ,  Շվեյցարիա


== Պատկերներ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության պաշտոնական կայք (իտալ.)
The First International Workshop in Urban and Environmental Design of Domodossola Archived 2011-07-10 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պոնտեկյանալե

Պոնտեկյանալե (իտալերեն՝ Pontechianale), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 202 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 2 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 94 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0175։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0175 950174 — 0175 950340
Էլեկտրոնային փոստ։ pontechianale@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.pontechianale.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Աղանբեկյան

Աղանբեկյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Աբել Գյոզի Աղանբեկյան (1932), տնտեսագետ։
Արտավազդ Արշակի Աղանբեկյան (1894-1967), մշակութային գործիչ


== Ծանոթագրություններ ==
Style (երգ)

«Style», ամերիկացի երգչուհի Թեյլոր Սվիֆթի երգն է։ Այն թողարկվել է 2015 թվականի փետրվարի 9-ին՝ որպես նրա «1989» կոչվող հինգերորդ ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլ։ Երգը գրվել է Թեյլոր Սվիֆթի, Մաքս Մարտինի, Shellback-ի և Ալի Փեյեմիի կողմից։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը, որի ռեժիսորն է Քայլի Նյումանը, ներկայացվել է 2015 թվականի փետրվարի 13-ին Much հեռուստաալիքի եթերում։ Տեսահոլովակում նկարահանվել է անգլիացի դերասան Դոմինիկ Շերվուդը։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը YouTube-ում
Մար Վերմելիու

Մար Վերմելիու (պորտ.՝  Mar Vermelho), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի գյուղատնտեսական շրջանում։ Մտնում է Պալմեյրա դուզ Ինդիուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4012 մարդ։ Գրավում է 114 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 44,52 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թ.-ի փետրվարի 3-ին։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքի կլիման ցուրտ է։
Ռոմանովսկոե (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոմանովսկոեՌոմանովսկոե (ռուս.՝ Романовское), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չիլիական պեսո

Չիլիական պեսոն (իսպ.՝ peso chileno) Չիլիի Հանրապետության տարադրամն է։ Հաստատագրվել է 1817 թվականին, Չիլիում դրամանիշների տասնորդական սիստեմի ընդունման հետևանքով և Չիլիի Հանրապետության առաջին «պեսո» դրամանիշը թողարկվեց մետաղադրամի տեսքով (արծաթ), նույն թվականին, Սանտյագոյի դրամահատարանից, թեև դեռ որոշ ժամանակ շրջանառության մեջ էր մնում նախկին ռեալը (այսպես կոչված «Իսպանական դոլարը»)։ Այդ ժամանակ տասնորդական սիստեմը դեռ չէր արմատավորված և օգտագործվում էր հին համակարգը. 1 պեսոն հավասար էր 8 ռեալին։ Միայն 1835-ին վերջնականապես ուժի մեջ մտավ նոր համակարգը.

10 սենտավո = 1 դեսիմո
10 դեսիմո = 10 պեսո
10 պեսո = 1 կոնդոր


== Մետաղադրամ ==
1 պեսո
2 պեսո
5 պեսո
10 պեսո
20 պեսո
50 պեսո
100 պեսո
200 պեսո
500 պեսո
2000 պեսո
10000 պեսո


== Թղթադրամ ==

Թղթադրամի տեսքով չիլիական պեսոն առաջին անգամ թողարկվեց 1880 - 1881 թթ., 1, 2, 5, 10, 100 պեսո նոմինալներով։


== Արտաքին հղումներ ==
Չիլիի Կենտրոնական բանկի կայքը
Չիլիի մետաղադրամների պատկերներ(չաշխատող հղում)


== Աղբյուրներ ==
Chester L. Krause and Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins. Iola, WI. (19th Century). Page 192 - 194.
Chester L. Krause and Clifford Mishler. Standard Catalog of World Coins. Iola, WI. (20th Century). Pages 341 - 346.
Standard Catalog of World Paper Money by Albert Pick, Iola, WI. Sixth Edition, Volume 2. Pages 186 - 197.
Ուրբանոս I (Հռոմի պապ)

Ուրբանոս I (լատ.՝ Urbanus I, անհայտ, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն - մայիսի 19, 230 կամ մայիսի 23, 230, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն), Հռոմի պապ, ով գլխավորել է կաթոլիկ եկեղեցին 222-230 թվականներին։ Ծնվել է Հռոմում։ Հաջորդել է Կալիստոս I պապին։ Ինչպես վերջինս, այնպես էլ Ուրբանոս I պապը ևս նահատակ է համարվում։ Այնուամենայնիվ վերջին պատմական հայտնագործությունները վկայում են, որ նա մահացել է բնական մահով։
Ուրբանոս I պապը եղել է խաղողագործների և գինեգործների բարեխոս։


== Կենսագրություն ==
Ուրբանոսի կյանքի մեծ մասը պարուրված է առեղծվածով, որն ուղեկցվել է բազմաթիվ առասպելներով և թյուրըմբռնումով։ Չնայած աղբյուրների սակավությանը, նա առաջին պապն էր, որի գահակալումը ստույգ թվագրություն ունի։ Երկու նշանավոր աղբյուրներ կան, որոնք վերաբերվում են Ուրբանոսի պապականությանը։ Դրանք են եկեղեցական պատմիչ Եվսեբիոսի վկայությունները և մի արձանագրություն Սբ․ Կալիստոսի կատակոմբներում։
Ուրբանոսը «Սուրբ Պետրոսի աթոռին» բարձրացել է հռոմեացի կայսր Էլագաբալուսի օրոք և ծառայել է Ալեքսանդրուս Սևերուսի օրոք։ Համարվում է, որ Ուրբանոսի պապականության ժամանակահատվածը խաղաղ է եղել, քանի որ Սևերուսը չի նպաստել քրիստոնյաների հետապնդմանը։
Ուրբանոս I պապը դասվել է հռոմեական կաթոլիկ և արևելյան ուղղափառ եկեղեցիների սրբերի շարքը։


== Պապականություն ==
Ենթադրվում է, որ աղանդավոր Հիպպոլիտոսը քրիստոնեության առաջատար մրցակիցն էր Հռոմում, և նա հրատարակել է «Philosophumena» աշխատությունը, որում հարձակում է գործում Ուրբանոսի նախորդ Կալիստոս I Պապի վրա։ Ուրբանոսը պաշտպանում էր Կալիստոսի շահերը։
Սևերուսի կառավարման ժամանակաշրջանում, քրիստոնեական համայնքում հարաբերական ազատության հետ կապված, Հռոմում եկեղեցու իշխանությունն աճում էր, ինչը հանգում է այն համոզմունքին, որ Ուրբանոսը հմուտ կառավարիչ էր։


== Տես նաև ==
Հռոմի պապերի ու հակապապերի ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Աբզակ (Շարանտի գավառ)

Աբզակ (ֆր.՝ Abzac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 483 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33.35 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 330 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 65 կմ հարավ-արևելք, Անգուլեմ քաղաքից` 70 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 334 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 225-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 109։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,4 %։ 225 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 202 անձ (113 տղամարդ և 89 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (13 տղամարդ և 10 կին)։ 109 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 44-ը` թոշակառուներ, իսկ 45-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դավթի եղջերու

Դավթի եղջերու (լատ.՝ Elaphurus davidianus), նաև հայտնի է որպես միլու, եղջերուի տեսակ, որը հիմնականում հանդիպում է անազատության մեջ՝ գազանանոցներում և հատուկ արգելավայրերում։


== Բնութագիր ==

Դավթի եղջերուի մարմնի երկարությունը 150-215 սմ է, բարձրությունն ուսերից հաշված՝ 115-140 սմ, մարմնի կենդանի զանգվածը՝ 150-200 կգ, պոչի երկարությունը 50 սմ է, իսկ վերջնամասում առկա է մազափունջ։ Մարմնի վերին հատվածներն ամռանը կարմրաշագանակագույն է, փորի հատվածը՝ բաց գորշավուն։ Ձմռանը մեջքի հատվածում մազերի շերտը հաստանում է և փոխում է գույնը ( մուգ խարտյաշ), իսկ փորի հատվածը դառնում է բաց կաթնագույն։ Կենդանու գլուխը նեղ է և երկար, աչքերը փոքր են և արտահայտիչ, ականջները՝ սրածայր։ Աչքերի և շուրթերի շուրջը մորթին բաց մոխրագույն է, արուները վզի հատվածում ունեն փոքր բաշանման գոյացություն։ Ոտքերը երկար են, կճղակները լայն են և հարմարեցված են ճահճային տարածքներում քայլելու համար։ Արուի եղջյուրները կլորավուն են, աճում են դեպի հետ։ Եղջյուրները փոխվում են տարին 2 անգամ՝ առաջին զուգը հայտնվում է ամռանը, փոխվում՝ նոյեմբերին, իսկ երկրորդ զույգը հայտնվում է հունվարին և փոխվում է մի քանի շաբաթվա ընթացքում։ Էգերը, որպես կանոն, եղջյուրներ չունեն։


== Տարածում և բնական միջավայր ==
Եջերուների ընտանիքի այս ներկայացուցիչը տարածված է Չինաստանում։ Ապրում է Չինաստանի հյուսիսարևելյան հատվածներում գտնվող ճահճային տարածքներում։


== Սննդակարգ ==
Սննդի հիմնական մասը կազմում են բույսերը։ Ամառվա ընթացքում հաճախ ուտում են տարբեր ջրային բույսեր։


== Բազմացում ==
Բազմացման շրջանից երկու ամիս առաջ արուն լքում է իր խումբը և միանում էգերի խմբին մինչև բեղմնավորումը։ Արուներն այս ժամանակահատվածում սկսում են քիչ սնվել և նիհարել, քանի որ շատ են պաշտպանում էգերին այլ արուներից։ Հղիությունը տևում է 280 օր։ Ձագերը սովորաբար ծնվում են ապրիլ կամ մայիս ամիսներին։ Ունենում է մեկ կամ երկու ձագ, որոնք կշռում են 11 կգ։ Էգերը սեռահասուն են դառնում կյանքի 2,3 տարում, իսկ արուները՝ մեկ տարի ուշ։


== Պահպանման կարգավիճակ ==
Դավիթի եղջերուների հետագա վերարտադրությունը գալիս է Մեծ Բրիտանիայում մնացած 16 առանձնյակներից, որոնց սկսել են աստիճանաբար բուծել աշխարհի տարբեր կենդանաբանական այգիներում, այդ թվում՝ 1964 թվականից սկսած, Մոսկվայի և Սանկտ Պետերբուրգի կենդանաբանական այգիներում։
Ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր գրքում՝ «Վայրի բնության մեջ անհետացած» (Extinct in the Wild) կարգավիճակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիզրենի աշխարհագրություն

Պրիզրեն քաղաքը գտնվում է Բալկանյան թերակղզու Հարավային Մետոխիայի Շար Պլանինա լեռնաշղթայի փեշերին։ Համաձայն Սերբիայի վարչատարածքային բաժանման՝ այն Սերբիայի Կոսովո և Մետոխիա ինքնավար մարզի Պրիզրենի շրջանի վարչական կենտրոնն է, իսկ համաձայն մասամբ ճանաչված Կոսովոյի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման, որով փաստացի կառավարվում է քաղաքը, այն Կոսովոյի Հանրապետության Պրիզրենի շրջանի վարչական կենտրոնն է։
Պրիզրեն համայնքը սահմաններ ունի Ալբանիայի և Մակեդոնիայի Հանրապետության հետ։ Քաղաքը եղել է Սերբական կայսրության պատմական մայրաքաղաքը։


== Աշխարհագրական բնութագիր ==
Պրիզրեն համայնքն ունի 640 կմ² (Կոսովոյի տարածքի 5,94 %) և գտնվում է Կոսովոյի հարավարևմտյան մասում։ Դրանում ներառված են 76 բնակավայր 220 776 բնակչությամբ, որոնցից մոտ 110 000-ը ապրում են Պրիզրենում։

Պրիզրեն համայնքի համեմատաբար խիտ բնակեցված գյուղերն են.

Ժուր (8000 մարդ),
Կորիշա (6000 մարդ),
Ջոնայ (5300 մարդ)։Աշխարհագրական բարենպաստ դիրքը, բնությունը, պատմական և մշակութային ժառանգության օբյեկտները Պրիզրեն համայնքաի զբոսաշրջության հիմքն են.
Պրիզրենի ռելիեֆը հիմնականում բլրաշատ է։ Համայնքի սահմաններում բարձրությունը տատանվում է 300-ից մինչև 2600 մետր։ Քաղաքի կենտրոնը գտնվում է հարթավայրում, իսկ համայնքի արևմտյան և հատկապես արևելյան ծայրերը բավականին բլրավետ են։
Պրիզրեն համայնքի անտառները հարուստ են էնդեմիկ բույսերով։ Տարածված է Հելդրեյխի սոճին։
Պրիզրեն համայնքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 63 986 հա։ Դրանից 53 % գյուղատնտեսական հողեր են, 39 %՝ անտառներ, 8 %՝ այլ։


== Գետեր ==
Պրիզրեն համայնքի ամենախոշոր գետը Բելի Դրինն (175 կմ) է։ Պրիզրենսկա Բիստրիցան, որը հոսում է Պրիզրեն քաղաքի կենտրոնով, կարճ է (18 կմ)։ Համայնքի բոլոր գետերը պատկանում են Բելի Դրինի ավազանին։ Տոպլուգա գետը փոքր-ինչ ունի վարարման վտանգ։


== Սահմաններ ==
Պրիզրեն համայնքը սահմանակից է հետևյալ համայնքներին՝ Ջյակովիցա, Օրախովաց, Շտրպցե, Սուվա Ռեկա, Դրագաշ և Ալբանիա պետությանն ու Մակեդոնիայի Հանրապետությանը։


== Կլիմա ==
Պրիզրեն համայնքի կլիման բազմազան է։ Ցածրավայրերում խիստ մեծ է միջերկրածովյան կլիմայի ազդեցությունը, ամառային ամիսները շատ շոգ են։ Լեռնային շրջաններում գերիշխող է ալպյան կլիման, նույնիսկ հունիս ամսին տեղ-տեղ լինում է ձյուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադուդիյաթ (ալ-Մութանաբբի)

Ադուդիյաթ (արաբ․՝  عضديات‎‎‎‎), խոշորագույն արաբ բանաստեղծ ալ-Մութանաբբիի պոեզիայի 4 շրջաններից մեկը։
Ալ-Մութանաբբիի կյանքի վերջին տարիներն անց են կացել Իրանի Շիրազ քաղաքում՝ Բուի կառավարիչ Ադուդ ադ-Դաուլայի պալատում։ Այստեղ նա ապրել է 5 տարի՝ 960-965 թվականները։ Այս շրջանի բանաստեղծությունները իրենց տոնով ակնհայտորեն տարբերվում են նախորդ շրջանի հանդիսավոր կասիդա-ներբողներից։ Ալ-Մութանաբբին սկսում է հասկանալ ոչ միայն այն, թե որքան անիրականանալի են նրա փառասիրական հավակնությունները, այլ նաև կյանքի փորձը դարձնում է նրան իմաստուն և նա հասկանում է կյանքի հաջողությունների հետևից հասնելու ողջ անցողիկությունն ու ունայնությունը։ Եթե նախորդ շրջաններում նրա մոտ բնության նկարագրությունները ձևական բնույթ ունեին, ապա հիմա կենտրանական են դառնում։ Շիրազի ճոխ տեսքը նրա մոտ առաջացնում է հիշողություններ և նա իր կասիդաներում անդրադառնում է դրանց նկարագրություններին։
Շիրազյան շրջանում ժանրային ընտրանին ընդլայնվում է, նա սկսում հորինել տարբեր բովանդակությամբ բանաստեղծություններ։ Նրա պոեզիան լիովին բավարարում է միջնադարյան արաբական ճաշակի պահանջներին։ Չնայած ավանդական ժանրերին հավատարիմ մնալու, նա կարողացավ հաղթահարել կանոնի կտրուկ պահանջները։ Նրա կասիդա-ներբողների բովանդակությունը դարձան ժամանակակիցների կյանքը, իր ժամանակի քաղաքական և ռազմական իրադարձությունները։ Նա փորձում էր դուրս գալ ավանդական նորմերի շրջանակներից և, չնայած հասնում է բավականին համեստ հաջողությունների, այնուամենայնիվ նրա ստեղծագործական տենդենցը վկայում է դասական արվեստի փոփոխության մասին։ Կասիդա-ներբողներում նա փորձում է ինչ-որ նոր բան մտցնել՝ մեկ կրճատում էր նախաբանը, մեկ ընդհանրապես հանում։ Մեկ եռամաս կասիդան դարձնում երկմաս՝ թողնելով նասիբ և մադհ։ Նա անիմաստ էր համարում մադհի նախաբանի մեջ քնարական մասի անհրաժեշտությունը։ Շիրազյան շրջանում նրա թախիծը ավելի է խորանում օտարության մեջ գտնվելու պատճառով։


== Գրականություն ==
Фильштинский И.М. - История арабской литературы
Крачковский И. Ю. Аль-Мутанабби и Абу-л-Ала, Избр. соч., т. 2, М. — Л., 1956
Диван ал-Мутанабби, т. 1—4, Каир, 1936.


== Արտաքին հղումներ ==
ալ-Մութանաբբի՝ արաբ մեծագույն բանաստեղծ, անգլերեն
ալ-Մութանաբբիի պոեզիան Սամար Տրաբուլզիի կողմից մեկնաբանված, անգլերեն
Բանաստեղծության հրաշք, անգլերեն Archived 2009-02-23 at the Wayback Machine.
ալ-Մութանաբբիի բանաստեղծությունների ամբողջությունը՝ բացատրություններով, արաբերեն
ալ-Մութանաբբիի դիվան, արաբերեն Archived 2013-08-05 at the Wayback Machine.
Ալ-Մութանաբբիի բանաստեղծություններ. Փրինսթոնի համալսարան
ալ-Մութանաբբի, ընտրյալ բանաստեղծություններ, Կիևի համալսարան, ռուսերեն(չաշխատող հղում)
Օստապցի (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Օստապցի (ուկրաիներեն՝ Остапці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օստապցի գյուղում բնակվում էր 222 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հեկտո

Հեկտո-ն (հունարեն՝ ἑκατόν -«հարյուր» ) (հայերեն նշանակումը՝ հ, միջազգային նշանակումը՝ h) տասնորդական նախածանց է, որը մեծացնում է ֆիզիկական մեծությունը 102(100) անգամ։
Օրինակ՝

1 հեկտոլիտր = 100 լիտրկամ կրճատ գրելաձևով՝

1 հլ = 100 լՀիմնականում կիրառվում են հետևյալ մեծությունների հետ՝

լիտր (հեկտոլիտր) -օգտագործվում է գյուղատնտեսությունում գինու և կաթի ծավալը չափելիս,
պասկալ(հեկտոպասկալ) - միլիբարի հին անվանումն է,
մետր (հեկտոլիտր) - ռադիոաստղագիտությունում հաճախ այդպես է անվանվում ռադիոհաճախականությունների սահամանը։
ար (հեկտար) - օգտագործվում է գյուղատնտեսությունում։


== Տես նաև ==
Տասնորդական նախածանցներ


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Հակոբ եկեղեցի (Փոքր Խանչալի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հակոբ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հակոբ եկեղեցի, հայկական առաքելական եկեղեցի Վրաստանի Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Նինոծմինդայի մունիցիպալիտետում գտնվող Փոքր Խանչալի գյուղում։ Եկեղեցու հիմնադրման մասին ստույգ տեղեկություններ առայժմ հայտնի չեն։
Եկեղեցու շուրջ տարածվում է գերեզմանոցը, որի տապանաքարերի մեծ մասը թվագրվում են 19-րդ դարով։ Հայտնի է, որ Սբ. Հակոբի եկեղեցու տարածքում եղել է նաև քառակոթող, կոթողային տապանաքարեր, որոնց մի մասի գտնվելու վայրն այժմ անհայտ է։


== Պատմություն ==
Եկեղեցու մասին հիշատակություններ հանդիպում են սկսած 1850-ական թվականներից։ 1875 թվականին հիմնովին վերաշինվել է։ Արևմտյան ճակատը սրբատաշ քարից է, իսկ մնացածը՝ կոփածո քարից։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցու արտաքին չափերն են՝ 16,80 x 10,33 մ, պատերի հաստությունը՝ 90 սմ։ Երկթեք ծածկի տակ գտնվող տանիքը ներսից պահում են երկու զույգ բոլորաձև սյուներ։ Միակ մուտքը շինության արևմտյան կողմից է։ Հյուսիսային պատի մեջ պահպանվում է մկրտարանի` միակտոր քարից կերտված ավազանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամունդսենի ծով

Ամունդսենի ծով (անգլ.՝ Amundsen Sea), ծով, որը գտնվում է Հարավային օվկիանոսում, Անտարկտիդա մայրցամաքի ափերին մոտ։ Ամունդսենի ծովը պատված է սառույցներով։ Կոորդինատներն են՝ հարավային լայնության 73° և արևմտյան երկայնության 110°: Տարածված է Մերի Բերդի երկրի կղզուն կից. սահմանափակված է արևելքից Տերստոնի կղզով, իսկ արևմուտքից՝ Դարտի հրվանդանով։ Վերջինից արևմուտք ձգվում է Անտարկտիդայի խաղաղօվկիանոսային ափը, իսկ Տերստոնից արևելք սկսվում են Բելինգսհաուզենի ծովի ջրերը։ Ամունդսենի ծովը ծայրամասային դիրքում է գտնվում։ Տարածքը 98.000 քառակուսի կմ է, միջին խորությունը 286 մետր իսկ առավելագույն՝ 585 մետր։ Շելֆն իրենից ներկայացնում է թույլ ալիքավորված կուտակումնային հարթություն, որը թեթևակի հակված է դեպի մայրցամաքը։ Շելֆի արտաքին ծայրամասը գտնվում է 400-500 մետր խորություններում։


== Ընդհանուր ակնարկ ==
Ծովն իր անվանումը ստացել է նորվեգացի բևեռախույզ Ռուալ Ամունդսենի պատվին։ Ծովի մակերեսը կազմում է 98.000 քառակուսի մետր։ Առավելագույն խորությունը կազմում է 585 մետր։ Երկու մտնող հրվանդանների հեռավորությունը կազմում է 850 կմ։ Ամունդսենի ծովը ամենախիստ կլիմայով, դժվարամատչելի և քիչ այցելվող ծովերից է Համաշխարհային օվկիանոսում: Ոչ մի նավի չի հաջողվել մոտենալ նրա ծովափին, քանի որ այն շրջափակված է խաղաղօվկիանոսյան սառցե լեռնազանգվածով։ Հենց այստեղ, 1774 թվականին, անհաջողությամբ է պսակվել Ջեյմս Կուկի արշավախումբը, երբ ցանկանում էր հետազոտել Անտարկտիդան։ Տերստոն թերակղզուն համեմատաբար մոտ հասել է ամերիկյան «Գլետչեր» և «Բերտոն Այլենդ» սառցահատները (1960 թվականին), ինչպես նաև «Ն. Պալմերը» (1993 թվականին)։ Ափերը ամբողջովին սառույցներից են. դրանք կամ սառցե շելֆի սառույցներն են, կամ դրեյֆող սառույցները՝ մայրցամաքից պոկված։


== Կլիմա ==
Ծովը տարածված է անտարկտիկական կլիմայական գոտում։ Ամբողջ տարվա ընթացքում ծովի վրա փչում է մայրցամաքային սառը օդը։ Ամունդսենի ծովը կլոր տարին պատված է սառույցով։
Ձմռանը օդի ջերմաստիճանը ծովի վրա շատ ցածր է։ Ամենասառը ամիսներն են՝ հունիսը, հուլիսը և օգոստոսը։ Միջին ամսական ջերմաստիճանը հուլիսին կազմում է -18-ից -28։ Այստեղ օդի ջերմաստիճանը կախված է քամու ուղղությունից և արագությունից։ Փոթորիկների ժամանակ հարավային հատվածներում ջերմաստիճանը նվազում է մինչև -30-35 աստիճանը, իսկ հյուսիսային հատվածում՝ -40-50: Հյուսիսային քամիները մի փոքր ջերմացնում են օդը, քանի որ բարեխառն գոտուց են փչում։
Ամառային տաքացումները կարճատև են և քիչ։ Համեմատաբար տաք ամիսներն են՝ դեկտեմբերը, հունվարը և փետրվարը։ Փետրվարին օդի ջերմաստիճանը հասնում է -8-ի հյուսիսում, իսկ հարավում՝ -16 աստիճանի։
Ձմռանը Ամունդսենի ծովը լրիվ պատվում է սառույցով։ Դրան հակառակ, ամռանը, ծովը պատված է դրեյֆող սառույցներով։ Առավելագույն սառցահալատեղը արևելքում փետրվարին կազմում է մինչև 45 հազար կմ²։


== Ֆաունա ==
Ամունդսենի ծովի ջրերում տարածված են ձկները, որոնք որպես կեր են ծառայում պինգվինների և ալբատրոսների համար։ Շելֆի սառույցներում հանդիպում են ծովաշներ և ծովառյուծներ։ Այս ծովի ամենատարածված կետը փոքր զոլավորն է։ Հանդիպում է նաև կետադելֆիններ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Море Амундсена.
Амундсена море.
Ձուկլո

Ձուկլո  (իտալերեն՝ Zuclo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 351 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 35 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38079։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Մարտին Տուրը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0465 324328


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Այգեստան կամավորական ջոկատ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այգեստան (այլ կիրառումներ)Այգեստան կամավորական ջոկատ, կազմավորվել է 1990 թվականին, Արարատի շրջանի Այգեստան գյուղում (այժմ՝ Հայաստանի Արարատի մարզում)։ 1990-1993 թվականներին ջոկատը կամ նրա առանձին ազատամարտիկներ մասնակցել են Հայաստանի Արարատի (Երասխ) և Արցախի Հանրապետության Շահումյանի (Բուզլուխ), Լաչինի (Ղոչազ), Մարտակերտի (Հակոբ Կամարի) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Հրամանատար՝ Մ․ Գրիգորյան։ Ջոկատից զոհվել է 2 ազատամարտիկ։
Պատրիկ Զյուսքինդ

Պատրիկ Զյուսքինդ (գերմ.՝ Patrick Süskind, մարտի 26, 1949(1949-03-26)[…], Ambach, Մյունզինգ, Բադ Տյոլց Վոլֆրատսհաուզեն, Վերին Բավարիա, Բավարիա, Բիզոնիա, Գերմանիան 1945-1949 թվականներին, Գերմանիա), գերմանացի գրող, կինոսցենարիստ, հանրահայտ «Օծանելիք (վեպ)» վեպի հեղինակը։


== Կենսագրություն ==


== Մատենագիտություն ==
1980 - «Կոնտրաբաս» (Der Kontrabass)
1985 - «Օծանելիքագործը. Մի մարդասպանի պատմություն» (Das Parfum. Die Geschichte eines Mörders)
1986 - «Գրական ամնեզիա» (Amnesie in litteris)
1987 - «Աղավնյակ» (Die Taube)
1991 - «Պարոն Զոմմերի պատմությունը» (Die Geschichte von Herrn Sommer)
1995 - «Խորության գայթակղությունը» (Der Zwang zur Tiefe)
1995 «Երեք պատմություն և մի դիտողություն» (Drei Geschichten und eine Betrachtung)
1997 - «Ռոսինի» (Rossini)
2008 - «Սիրո և մահվան մասին» (Über Liebe und Tod)


=== Հայերեն թարգմանություն ===
Պատրիկ Զյուսքինդ, «Օծանելիք. Մի մարդասպանի պատմություն» (Թրգմ.՝ Կարլեն Մատինյան), Անտարես, 2014։


== Ֆիլմագրություն ==
2006 - Օծանելիքագործը. Մի մարդասպանի պատմություն, (ռեժ. Թոմ Թիկվեր)


== Գրականություն ==
Andreas Blödorn, Christine Hummel (Hrsg.)։ Psychogramme der Postmoderne. Neue Untersuchungen zum Werk Patrick Süskinds. (= Kleine Reihe, Literatur – Kultur – Sprache, Band 5). WVT Wissenschaftlicher Verlag, Trier 2008, ISBN 978-3-86821-005-7.
Frank Degler: Aisthetische Reduktionen. Analysen zu Patrick Süskinds ‘Der Kontrabass’, ‘Das Parfum’ und ‘Rossini’. de Gruyter, Berlin/ New York 2003, ISBN 3-11-017759-5. (Zugleich Dissertation an der Universität Mannheim 2002)
David Freudenthal: Zeichen der Einsamkeit. Sinnstiftung und Sinnverweigerung im Erzählen von Patrick Süskind. (= Schriftenreihe Poetica, Band 80). Kovač, Hamburg 2005, ISBN 3-8300-1729-4.


== Ծանոթագրություններ ==
Յունաս Լի

Յունաս Լի (նորվ.՝ Jonas Lie, նոյեմբերի 6, 1833(1833-11-06)[…], Hokksund, Շվեդ-նորվեգական միություն - հուլիսի 5, 1908(1908-07-05), Սանդվիկա, Ակերսհուս, Նորվեգիա), նորվեգացի ականավոր գրող, դրամատուրգ և բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==


== Մատենագիտություն ==
1866 - Բանաստեղծություններ (Digte)
1870 - «» (Den Fremsynte)
1872 - «» (Fortællinger og Skildringer fra Norge)
1872 - «» (Tremasteren Fremtiden)
1873 - «» (Fanfulla)
1874 - «» (Lodsen og hans Hustru)
1875 - «» (Antonio Banniera)
1875 - «» (Faustina Strozzi)
1880 - «» (Rutland)
1880 - «» (Grabows Kat)
1883 - «» (Livsslaven)
1883 - «» (Familien paa Gilje)
1884 - «» (En Malstrøm)
1886 - «» (Kommandørens Døtre)
1887 - «» (Et Samliv)
1892 - «» (Troll)
1890 - «» (Onde Magter)
1893 - «» (Niobe)
1895 - «» (Naar Sol går ned)
1896 - «» (Dyre Rein)
1897 - «» (Wulffie & Co)
1899 - «» (Faste Forland)
1901 - «» (Naar Jerntæppet falder)
1903 - «» (Ulfungerne)
1905 - «» (Østenfor Sol og vestenfor Maane og bagom Babylons Taarn)


== Գրականություն ==
Petter Aaslestad: Dømt til kunst. Jonas Lies romaner 1884–1905. Universitetsforlaget, Oslo 1992, ISBN 82-00-21287-4.
Ingard Hauge: Jonas Lies diktning. Gyldendal, Oslo 1970.
Erik Lie: Jonas Lies Erlebnisse. Haupt u. Hammon, Leipzig 1909.
Sverre Lyngstad: Jonas Lie. Twayne, Boston 1977, ISBN 0-8057-6274-4.


== Ծանոթագրություններ ==
Տաո

Այս հոդվածը Վրաստանի պատմական Տաո-Կլարջեթ երկրամասի մասին է։ Տե՛ս նաև Մեծ Հայքի պատմական Տայք նահանգին վերաբերվող հոդվածը
Տաո կամ Տաո-Կլարջեթ (վրաց.՝ ტაო), Մեծ Հայքի թագավորության Տայք նահանգի վրացական անվանումը։
Միջնադարում այս տարածքներում կազմավորվել է Տաո-Կլարջեթի թագավորությունը, որը հայկական աղբյուրներում հիշատակվում է Տայքի կյուրոպաղատություն կամ Տայք-Կղարջքի իշխանություն անվանումներով։
Ներկայումս՝ պատմական Տաո նահանգի տարածքում գտնվում են Թուրքիայի Հանրապետության Էրզուրում, Արդվին և Արդահան մարզերը։


== Պատմություն ==

Տաոն մշտապես եղել է հայոց և վրաց պետականության գոյատարածքներից մեկը։ Կան վկայություններ, որ այս տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս հնագույն ժամանակներից։ Առաջին հիշատակումները մեզ են հասել ասորեստանյան և ուրարտական արձանագրություններից։ Մ.թ.ա. 401 թվականին հույն պատմիչ Քսենոփոնը իր «Անաբասիս» աշխատությունում հիշատակում է «տայոխների» երկիրը։
Մինչև 3-րդ դարը Տայքը եղել է արքունական կալվածք և զորակայան։ 8-րդ դարի վերջին Տաոն անցնում է վրաց Բագրատիոնիների իշխանության տակ։
7-րդ դարում՝ արաբական տիրապետության շրջանում, Վարազ-Տիրոց Բ Բագրատունին, ով դարձել էր հայոց մարզպան (628-634), իր տարածքներին է միացնում նախկին Մեծ Հայքի Տայք նահանգը։ Ավելի ուշ Բագրատունիներին անցնում են Գուգարքի գավառներից Կղարջքը, իսկ հայոց իշխան Աշոտ Մսակեր Բագրատունու (790-826) օրոք՝ Այրարատի գավառներից Շիրակը, Արագածոտնը, Տուրուբերանի գավառներից՝ Տարոնը և այլն։ Բագրատունիները հիմնում են այդտեղ առանձին իշխանություններ։
Տաո-Կլարջեթի իշխանություն հիմնադրել է Աշոտ I Կյուրոպաղատը (813-830), ով պայմանագիր է կնքել Բյուզանդիայի հետ՝ արաբական տիրապետությունից Վրաստանը ազատելու համար և ընդունել է կյուրոպաղատի տիտղոսը։


== Տե՛ս նաև ==
Տաո-Կլարջեթի իշխանություն
Տայք
Դիաոխա


== Ծանոթագրություններ ==
Պոսյոլոկ Պոդսոբնոգո Խոզյայստվա «Վոսկրեսենսկոե»

Պոսյոլոկ Պոդսոբնոգո Խոզյայստվա «Վոսկրեսենսկոե» (ռուս.՝ Посёлок Подсобного Хозяйства «Воскресенское»), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի Նովոմոսկովսկի վարչական օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6003 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վերխնետրոիցկոե (գյուղ, Տույմազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերխնետրոիցկոեՎերխնետրոիցկոե (ռուս.՝ Верхнетроицкое, բաշկիրերեն՝ Үрге Троицк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 917 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 1994 (ֆուտբոլ)

«Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 1994ը» Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնության Բարձրագույն խմբի 3-րդ առաջնությունն է։


== Նախաբան ==
Նախորդ տարի Բարձրագույն խումբը լքեցին Աշտարակի «Քասախ» և Երևանի «Մալաթիա-Կիլիկիա» ակումբները։ Նրանց փոխարեն այս տարի տեղ զբաղեցրին նախորդ տարվա Առաջին խմբի երկու ենթախմբերի հաղթողները, Վանաձորի «Լոռին» և Գորիսի «Զանգեզուրը»։ Նախքան մրցաշրջանի սկսելը, Դիլիջանի «Իմպուլս» ֆուտբոլային ակումբը լուծարվեց և հրաժարվեց առաջնությանը մասնակցելուն։ Քանի որ «Իմպուլսը» հրաժարվեց մասնակցությունից, Նոյեմբերյանի «Ազնավուր» ակումբը նույնպես հնարավորություն ստացավ ելույթ ունենալ Բարձրագույն խմբում։ Նախորդ տարի «Ազնավուրը» զբախեցրել էր Առաջին խմբի երկրորդ ենթախմբի երկրորդ հորիզոնականը։ Էջմիածնի «Զվարթնոց» ֆուտբոլային ակումբը վերանվանվեց՝ «Արայի» բանակային մարզական ակումբ (ԲՄԱ-Արայի)։


== Անվանափոխումներ ==
«Զվարթնոց» ՖԱ → ԲՄԱ «Արայի»


== Աղյուսակ ==


== Արդյունքներ ==


== Ռմբարկուներ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի Առաջին խումբ 1994
Հայաստանի Անկախության Գավաթ 1994


== Արտաքին հղումներ ==
1994 թվականի Բարձրագույն խմբի բաժինը RSSSF.com կայքէջում (անգլ.)


== Գրականություն ==
Քալաբար

Քալաբար  (անգլ. Calabar), քաղաք Նիգերիայում։


== Աշխարհագրություն ==
Քալաբար քաղաքը գտնվում է Նիգերիայի խիստ հարավ-արևելքում, Կամերունի հետ սահմանի մոտ։ Այն գտնվում է Քալաբար գետի ափին, որն այստեղ թափվում է Գվինեական ծոցը։ Քալաբարը Նիգերիայի Քրոս-Ռիվեր նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Օվկիանոսային նավահանգիստ է։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 604 կմ²։ Բնակչության թվաքանակը (արվարձաններով, 2005 թվական) շուրջ 1.200 հազար մարդ է։ Բնակչության մեծամասնությունը իբիբիո և իգբո ազգությանը պատկանող մարդիկ են։ Քաղաքն ունի համալսարան, բուսաբանական այգի, թանգարան, միջազգային օդանավակայան։


== Պատմություն ==
Քալաբար քաղաքը հիմնադրվել է XV դարում պորտուգալացի ծովագնացների կողմից, էֆիկ ժողովրդի ափամերձ բնակավայրերից մեկի տեղում։ Արդեն 16-րդ դարում այն ​​կարևոր առևտրային նավահանգիստ էր Արևմտյան Աֆրիկայի ափերին։ Արմավենու յուղը Քալաբարից արտահանվող հիմնական ապրանքներից մեկն էր, իսկ ավելի ուշ՝ 17-րդ դարից սկսած, դրանք դարձան սևամորթ ստրուկները։ Ստրուկներին գնել են ներկայիս Նիգերիայի ներքին շրջաններից և Քալաբարում փոխանակել եվրոպական ապրանքների հետ։ 17-րդ դարի վերջից Քալաբարը դառնում է Աֆրիկայի ստրուկների խոշորագույն շուկան։ Այս նավահանգստային քաղաքով անցնում էին Ամերիկա ուղարկված բոլոր ստրուկների 1/4-ից մինչև 1/3 մասը։
Ի տարբերություն Աֆրիկայի այլ առևտրային կետերի, Քալաբարը վերահսկում էին Էֆիկ ժողովրդի տեղական ցեղերը, որոնք մինչև 19-րդ դարի կեսերը թույլ չէին տալիս եվրոպացիներին հիմնադրել իրենց բնակավայրերը Քալաբար գետի վրա։ Բացի այդ, մինչև 18-րդ դարի կեսերը, Քալաբար գետի վրա, կային Էֆիկ ժողովրդի երեք մրցակից քաղաք-պետություններ, որոնք անընդհատ պատերազմում էին և պատերազմներ էին մղում միմյանց հետ՝ եվրոպացիների հետ առևտրից ստացված առավելությունների պատճառով։ Նրանց կառավարիչներն ու ազնվականության ներկայացուցիչները շատ բան են ընդօրինակել իրենց մոտ նավարկող եվրոպացի առևտրականներից ու նավաստիներից. նրանք հագնվում էին եվրոպական հագուստ, ապրում էին եվրոպական տիպի փայտե տներում, Եվրոպայում գործիքներ ու զենք էին գնում։ Էֆիկ մարդկանց բարձր դասերից շատերն արդեն լավ տիրապետում էին անգլերենին, իսկ ոմանք  Անգլիայում նույնիսկ ստանում էին դպրոցական կրթություն։ Ստրուկների առևտուրն արգելելուց հետո Քալաբար քաղաքը շարունակում էր մնալ օվկիանոսի և գետային կարևոր նավահանգիստ։
1846 թվականին այստեղ հիմնադրվեց շոտլանդացի երեցների միսիոներական կայան։ Երեցների միսիոներական կայանի շնորհիվ շատ էֆիկներ ընդունեցին քրիստոնեությունը։ Երբ 1880-ականներին Նիգերիայի հարավում ստեղծվեց բրիտանական պրոտեկտորատը, Քալաբարը դարձավ նրա վարչական կենտրոնը։ Այս քաղաքում էր գտնվում նաև Էֆիկ ժողովրդի ղեկավարի նստավայրը։ Քաղաքը զգալի դեր է խաղացել Նիգերիայի մշակութային և տնտեսական զարգացման գործում։ Օրինակ, այստեղ բացվել են երկրի առաջին հիվանդանոցն ու փոստային բաժանմունքը։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
Էֆյոնգ Ու. Այե, Հին Քալաբարը դարեր անց։ Քալաբար 1969.
Դոնալդ Մ. ՄքՖերլան. Քալաբար։ Շոտլանդիայի միսիոներական  եկեղեցի, 1846—1946. Տորոնտո և Նյու Յորք, 1946


== Արտաքին հղումներ ==
Քալաբարի համալսարան
Յասոն (այլ կիրառումներ)

Յասոն կարող է վերաբերել՝

Յասոն — հունական դիցաբանություն։
Յասոն (օպերա) — իտալացի երգահան Ֆրանչեսկո Քավալլիի օպերան։
Յասոն Տրալացի - հույն դերասան Արտաշատի թատրոնում, Արտավազդ Բ-ի ժամանակ։
Համբույրների կրպակը 2

«Համբույրների կրպակը 2» (անգլ.՝ The Kissing Booth 2), ռեժիսոր Վինս Մարքելոյի սպասվելիք ամերիկյան դեռահասական ռոմանտիկ կատակերգություն։ Սցենարի հեղինակներն են ինքը Մարքելոն և Ջեյ Առնոլդը։ Գլխավոր դերերում են Ջոյ Լին Քինգը, Ջոել Քորթնին և Ջեյքոբ Էլորդին։ Այն 2018 թվականի «Համբույրների կրպակը» ֆիլմի սիքվելն է։


== Դերերում ==
Ջոյ Լին Քինգ՝ Ռոչել «Էլ» Էվանս
Ջոել Քորթնի՝ Լի Ֆլին
Ջեյքոբ Էլորդի՝ Նոա Ֆլին
Մեյսի Ռիչարդսոն-Սելերս
Թեյլոր Փերեզ՝ Մարկո
Մոլի Ռինգուոլդ՝ միսիս Ֆլին
Մեգան Յանգ՝ Ռեյչել
Մորնե Վիսեր՝ պարոլ Ֆլին
Բյանկա Բոշ՝ Օլիվիա
Քարսոն Ուայթ՝ Բրեդ Էվանս
Թայլեր Չեյնի՝ Սթանթս


== Արտադրություն ==
2019 թվականի փետրվարին հայտարարվել է, որ Ջոյ Քինգի, Ջոել Քորթնինի և Ջեյքոբ Էլորդիի դերերի մասին՝ Վինս Մարքելոյի հետ որպես ռեժիսոր, Ջեյ Առնոլդի և Մարքելոյի հետ՝ որպես սցենարիստներ և Նեթֆիլքսի՝ որպես դիստրիբյուտոր։ 2019 թվականի մայիսին Մեյսի Ռիչարդսոն-Սելերսը և Թեյլոր Փերեզը միացել են դերասանական կազմին՝ Մեգան Յանգի, Քարսոն Ուայթի և Մոլի Ռինգուոլդի հետ միասին։


== Նկարահանումներ ==
Նկարահանման շրջանն ավարտվել է 2019 թվականի օգոստոսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուադրի

Կուադրի (իտալերեն՝ Quadri), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 943 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 127 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ` 66040։ Հեռախոսային կոդ` 0872։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0872 945112 — 0872 945129
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.Quadri@valdisangro.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.valdisangro.it/quadri/ Archived 2008-06-28 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.valdisangro.it/quadri/ Archived 2008-06-28 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պերիստերոնա (Ֆամագուստայի շրջան)

Պերիստերոնա (հուն․՝ Περιστερωνοπηγή, թուրքերեն՝ Alaniçi), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 860 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Դյու Բոյս Դյուբուա

Դյու Բոյս Դյուբուա (ֆր.՝ Dubois, Du Bois) Ուիլյամ Էդուարդ Բերգհարթ (փետրվարի 23, 1868(1868-02-23)[…], Գրեյթ Բարինգտոն, Բերկշիր շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ - օգոստոսի 27, 1963(1963-08-27)[…], Աքրա, Գանա), ամերիկացի գրող, պատմաբան, սոցիոլոգ։ Ժամանակակից սևամորթ գրականության հիմնադիրներից մեկը ԱՄՆ-ում։ 1895 թ. ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ Աշխատել է որպես պատմության և տնտեսագիտության պրոֆեսոր, սոցիոլոգիայի ֆակուլտետի դեկան Ատլանտայի համալսարանում։
1961 թ. տեղափոխվել է Գանա, եղել է աֆրիկյան հանրագիտարանի քարտուղարության նախագահ։ «Մանսարտի փորձությունը» (1957), «Մանսարտը դպրոց է կառուցում» (1959), «Սև բոց» (1961) եռերգությունում պատկերել է աֆրոամերիկացիների պայքարն ընդդեմ ռասայական խտրականության։


== Ծանոթագրություններ ==
At. Long. Last. ASAP

«At. Long. Last. ASAP» (ոճավորված՝ «AT.LONG.LAST.A$AP»), ամերիկացի ռեփեր ASAP Rocky-ի երկրորդ ստուդիական ալբոմն է։ Այն թողարկվել է 2015 թվականի մայիսի 26-ին՝ A$AP Worldwide, Polo Grounds Music և RCA Records լեյբլների կողմից։ Ալբոմը ի սկզբանե նախատեսված է թողարկել 2015 թվականի հունիսի 2-ին, սակայն քանի որ մի քանի օր առաջ ալբոմը արդեն հայտնվել էր համացանցում, ASAP Rocky-ն և RCA Records-ը փոխում են թողարկման օրը։ Այս ալբոմը հաջորդում է նրա դեբյուտային «Long. Live. A$AP» ալբոմին, որը թողարկվել էր 2013 թվականի հունվարին։
Ալբոմը ներառում է 18 երգ, որոնցից 3-ը թողարկվել են որպես սինգլ («Lord Pretty Flacko Jodye 2 (LPFJ2)», «Everyday» և «LSD»)։ Ալբոմի տարբեր երգերում իրենց մասնակցությունն ունեն Ջո Ֆոքսը, Bones-ը, Future-ը, M.I.A.-ը, Սքուլբոյ Քյուն, Քանյե Ուեսթը, Ջուսի Ջեյը, UGK-ը, Ջեյմս Ֆաունտլերոյը, Լիլ Ուեյնը, Ռոդ Ստյուարտը, Միգել, Մարկ Ռոնսոնը, Մոս Դեֆը, A-Cyde-ը և ASAP Yams-ը։
Թողարկման առաջին շաբաթում ալբոմը վաճառվել է 116,000 օրինակով Միացյալ Նահանգներում և գլխավորել է Billboard 200 ալբոմների հիթ շքերթը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ASAP Rocky-ի պաշտոնական կայք Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Շպրինգե

Շպիրգե (գերմ.՝ Springe), քաղաք Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Սաքսոնիայում։
Վարչականորեն քաղաքը մտնում է Հաննովերի շրջանի կազմի մեջ։ Ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 29 301 մարդ։
Քաղաքը զբաղեցնում է 159,78 կմ² տարածք։ Վարչականորեն բաժանված է 12 քաղաքային շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Շաքիի ջրաէլեկտրակայան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շաքի (այլ կիրառումներ)Շաքիի հիդրոէլեկտրակայան, կառուցվել է Որոտան գետի ձախ ափին, Շաքի վտակի վրա, որի ակունքը գետաբերանից 2 կմ հեռավորության վրա գտնվող ջրառատ աղբյուրների խումբն է։
Կայանը շահագործման է հանձնվել 1936 թվականին։ Հիդրոհանգույցը դերիվացիոն է, կազմված է 4 մ բարձրություն և 16,3 մ երկարություն ունեցող բետոնե ջրթափային պատվարից, ջրընդունիչից, պարզարանից, 533 մ ընդհանուր երկարության դերիվացիոն ջրատարից, որից 420 մ անճնշումային թունել է։ Վերջինիս հաջորդում է ճնշման ավազանը, որից սկիզբ է առնում 115 մ երկարության ճնշումային երկթել խողովակաշարը։ Կայանի շենքում տեղադրված են 840 կվա ընդհանուր հզորությամբ 2 հիդրոագրեգատ։ Կայանի հաշվարկային ճնշումը 54,5 մ է, ջրի հաշվարկային ծախսը՝ 2,0 մ/վրկ։ Շաքիի հիդրոէլեկտրակայանը, նախապատերազմյան տարիներին (1929-1940 թթ.) կառուցված այն ՀԷԿ-երից էր, որի էլեկտրաէներգիան օգտագործվում էր ոչ միայն լուսավորման նպատակով, այլև գյուղատնտեսական արտադրության մեջ։
Բոլշայա Սեյա

Բոլշայա Սեյա (ռուս.՝ Большая Сея, խակ.՝ Улуғ Сый), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Տաշտիպսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 444 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Դեդոփլիսծղարո)

Դեդոփլիս-Ծղարոյի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, հայկական եկեղեցի, որը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Դեդոփլիսծղարո քաղաքում։


== Պատմություն ==
Եկեղեցու շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1883 թվականին, սակայն դրամական միջոցների սղության պատճառով աշխատանքներն ընդհատվել են։ 1884 թվականին եկեղեցին եղել է կիսաշեն վիճակում, իսկ մեկ տարի անց արդեն նշվել է՝ «Սբ. Ա(ստուա)ծածնի եկեղեցի Հայոց Ցարսկի-Կօլօդցի նորաշէն» ։ Օծման արարողակարգը տեղի է ունեցել 1885 թվականի մայիսի 11-ին։ Եկեղեցու կառուցման գործում իրենց դերակատարությունն են ունեցել Գրիգոր քահանա Մատինյանցը և երեցփոխ Արտեմ Օթարյանը՝  «...Օթարեանը ջերմ մասնակցութիւն է ունեցել եկեղեցու կառուցման գործում, ծախսելով և իր փողերը, գեղարուեստական ճաշակով զարդարել է և ներկել տուել եկեղեցին, ծախսելով մօտ 1500 ր., որը հաւաքել էր կշէռքի կապալից կօպէկ-կօպէկ»։
1893 թվականին եկեղեցու գավթում թաղված ուսանող Նիկողայոս Պաատյանի հայրը՝ սղնախեցի 2-րդ կարգի վաճառական Դավիթ Պաատյանը, որդու հիշատակը հավերժացնելու մտադրությամբ 1906 թվականին սկսել է զանգակատուն կառուցել։ Շինարարությունը ձգձգվել է մինչև 1910 թվականը և մնացել անավարտ, քանի որ ինքն էլ սպանվել է Սուրամում։ Մեկ այլ աղբյուրի համաձայն զանգակատան կառուցումն ավարտվել է 1910 թվականին (բացի զանգից), ծախսը կազմել է 1500 ռուբլի։
Եկեղեցու և դպրոցի նորոգման համար 1913 թվականին ծախսվել է 200 ռուբլի։
1911-1916 թվականներին քահանան եղել է Հակոբ Գրիգորյանը։
Մի շարք նվիրատուներ եկեղեցուն նվիրել են բուրվառ (Ծղալոբ Բեժանյանը), գրքակալ (Հովհաննես Թանդիլյանը), խաչվառ (Ստեփան և Լևոն Ամիրյանցները) և արծաթե մասնատուփ (Գրիգոր Դավթյանը)։
Եկեղեցու շուրջը տարածված է ավերված գերեզմանոցը, որտեղ կա սրբատաշ սալատապան (չափերը՝ 75 x 67 սմ)՝ ռուսերեն հետևյալ արձանագրով՝


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարապետյան, Սամվել Գևորգի; Զաքարյան, Անուշավան Հազարապետի ; Հասրաթյան, Մուրադ Մարգարի ; Չոբանյան, Պավել Աշոտի; Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության (RAA) գիտական խորհուրդ.Էջ 107-108 Archived 2021-06-13 at the Wayback Machine.
Պրավդինո (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրավդինոՊրավդինո (ռուս.՝ Правдино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 81 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոմբարաչո

Մոմբարաչո (իտալերեն՝ Mombaroccio) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 2138 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 76 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 29 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61024: Հեռախոսային կոդ՝ 0722։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0721 471103
Էլ-փոստ։ comune.mombaroccio@provincia.ps.it
Պաշտոնական կայք։  http://www.comune.mombaroccio.pu.it/ Archived 2009-06-02 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.mombaroccio.pu.it/ Archived 2009-06-02 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Օզդով

Օզդով (ուկրաիներեն՝ Оздів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1799 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օզդով գյուղում բնակվում էր 490 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1485 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 329,97 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տարանտո (գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տարանտո (այլ կիրառումներ)Տարանտո (իտալերեն՝ Provincia di Taranto), գավառ Իտալիայի Ապուլիա մարզում։ Մայրաքաղաքը Տարանտոն է։ Գավառն ունի 2,437 կմ2 տարածք և ընդհանուր բնակչությունը կազմում է 578,465 մարդ (2001 թ.)։ Գավառն ունի 29 կոմունա ։


== Տես նաև ==
Տարանտո գավառի կոմունաները
Տարանտո գավառի պաշտոնական կայքը
Տուրիզմը Տարանտո գավառում


== Պատկերասրահ ==
Անիպեմզայի տուֆի հանքավայր

Անիպեմզայի տուֆի հանքավայր, ՀՀ Շիրակի մարզում։ Հանքադաշտը սկսվում է Անիպեմզա գյուղից, տարածվում Ախուրյան գետի ձախ ափով հյուսիս՝ մինչև Խարկով գյուղի ավերակները։
Ներկայացված է Անիի և Երևան-Գյումրու տիպերի տուֆերով։ Տարածքը 60 կմ² է, արդյունաբերական շերտի հզորությունը՝ 6-8 մ։ Տուֆաշերտը տեղադրված է վերին պլիոցենի դոլերիտային բազալտները (հաստությունը՝ մինչև 200 մ) ծածկող լճագետային նստվածքների վրա։ Հիմքում պեմզաավազային կամ պեմզամոխրային գոյացումներ են, որոնք աստիճանաբար փոխակերպվում են բաց դեղնավուն տուֆերի։ Վերջիններն առաջացել են դացիտային կազմի մոխրի և պեմզայի բեկորների ջերմազոդումից։
Հետախուզված պաշարները կազմում են 6115 հզ․ մ³։
1592

1592 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1592 թվականն է, 
XVI դարի 92-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մարտ 29 - Նահապետ Քուչակ, աշուղ-երգիչ (ծ. անթիվ)
Տրինիտա դ'Ագուլտու է Վինիոլա

Տրինիտա դ'Ագուլտու է Վինիոլա (իտալերեն՝ Trinità d'Agultu e Vignola), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզում՝ Օլբիա-Տեմպիո գավառում։ Բնակչությունը 2134 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 16 կմ²։ Զբաղեցնում է 136 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 7038։ Հեռախոսային կոդ՝ 079։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 079 6109990
Էլեկտրոնային փոստ՝ segretario@comuneditrinita.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comuneditrinita.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ  (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սան Բրաս (Ալագոաս)

Սան Բրաս (պորտ.՝ São Brás), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի գյուղատնտեսական մարզում։ Մտնում է Տրայպու գավառի կազմի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու տոմարական (3190)

Ժողովածու տոմարական (3190), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3190 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,5x10,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 221 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։


== Բովանդակություն ==
Պատճէն հայոց տոմարին,
Ղուկ. Կեղեցւոյ Պատճէն հռոմայեցւոց տոմարի (չափ.),
Յակ. Ղրիմեցւոյ Մեկնութիւն տոմարի, Յաղագս տոմարական մակացութեան,
Տոմար արքայական,
Առ. Սիւնեցւոյ Վասն ԺԲ կենդանակերպից (չափ.),
Յաղագս արեգական և լուսնի խաւարման։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաղիան

Սաղիան, գյուղ Ադրբեջանի Շամախիի շրջանում։ Շրջանի ամենահին հայկական գյուղերից մեկն է եղել։


== Պատմություն ==
Գյուղի անփոփոխ Սաղիան անվանը հանդիպում ենք առաջին անգամ 1636 թվականին։ Գյուղի հյուսիսարևմտյան ծայրում պահպանվում է Սաղիանի ամենանշանավոր ու ամենաարժեքավոր հուշարձանախումբը՝ եպիսկոպոսանիստ Սուրբ Ստեփանոս Նախավկայի վանքը։ Վանքը կառուցվել է 1660 թվականին և հարյուրամյակներ շարունակ այդ վանքում էր նստում Շամախիու թեմի առաջնորդը։ 

1914 թվականի վիճակագրության համաձայն՝ գյուղն ունեցել է 1207 հոգի բնակչություն, բոլորը՝ հայ։ Մինչև 1970 թվականը գյուղը եղել է բացառապես հայաբնակ։ Վերջին հայերը գյուղը լքել են 1988 թվականի բռնագաղթի ժամանակ։


== Հղումներ ==
Սոկոլովո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոկոլովոՍոկոլովո (ռուս.՝ Сокколово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռիվա դի Սոլտո

Պալոսկո (իտալերեն՝ Riva di Solto), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 833 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 104 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 9 կմ2 տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 24060։ Հեռախոսի կոդ՝ 035։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==