armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անատոլի Կալգին

Անատոլի Նիկոլաևիչ Կալգին (ապրիլի 20 (մայիսի 2), 1875, Վլադիկավկազ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 27, 1943(1943-03-27), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ճարտարապետ։ Ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքացիական ճարտարագետների ինստիտուտը (1900)։
1907 թվականից ապրել է Վրաստանում։ Դասավանդել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայում (1922-1930)։ Նրա նախագծերով են կառուցվել Վրաց ազնվականների բանկի շենքը Թբիլիսիում։ Կալգինը 1907 թվականին չափագրել է Բանակի զվարթնոցատիպ տաճարը և տվել նրա վերակազմման նախագիծը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն Զոհրաբյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն Զոհրաբյան (այլ կիրառումներ)Լևոն Բոգդանի Զոհրաբյան (նոյեմբերի 13, 1894(1894-11-13), Բաթում, Վրաստան - օգոստոսի 29, 1959(1959-08-29), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Լևոն Զոհրաբյանը ծնվել է հարուստ ընտանիքում։ Հաճախել է ռուսական ուսումնարան։ Դարասկզբի Բաթումը հայկական խոսքի ու մշակույթի քաղաք է եղել։ Ամենից առաջ՝ թատրոնով։ Ապագա դերասանը բեմական նախափորձերն արել է Բաթումի ռուսական թատերախմբում։ Երկու-երեք տարի այս խմբում աշխատելը (1910-1913 թթ.), ապա և ռուսական թատերական ստուդիայում ուսանելը (1919-1921 թթ.) նրա մեջ խորացնում են ռուսական դերասանական դպրոցի նախասիրությունը։ 1913 թ. Զոհրաբյանը դառնում է հայկական թատերախմբի դերասան։ Հայ մշակույթի և աշխատանքի հանդեպ սերը մղում են դերասանին հաղթահարել հայերենի թերի իմացությունը և հանդես գալ հայ բեմում։ Լենինականի թատրոն հրավիրվելուց առաջ Զոհրաբյանը փորձառու դերասան էր։ Երկրորդ պետթատրոնում, ուր անցավ Զոհրաբյանի հետագա ստեղծագործական կյանքը, նրան դարձրեց առաջնակարգ դերասան։


== Դերեր թատրոնում ==
Լյապկին-Տյապկին, Զեմլյանիկա՝ Ն. Գոգոլի «Ռևիզոր»
Կվասով՝ Վ. Կիրշոնի «Հացը»
Մարոզկա՝ «Ջարդ»
Շվաչ՝ Բ. Լավրենյովի «Բեկում»
Բորոդին՝ Ա. Աֆինոգենովի «Ահը»
Լուկա՝ Մ. Գորկու «Հատակում», 1932 թ.
Աբիսողոմ աղա՝ Հ. Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկանները», 1934 թ.
Մ.Ջանանի «Շահնամե», 1935 թ.
Միլլեր՝ Ֆ. Շիլլերի «Սեր և խարդավանք», 1934 թ.
Թոբի Բելչ՝ Ու. Շեքսպիրի «Տասներկուերորդ գիշեր»
Պեչենեգով՝ Մ. Գորկու «Թշնամիներ»
Փարսիղ՝ Գ. Սունդուկյանի «Քանդած օջախ»
Զիմզիմով՝ Գ. Սունդուկյանի «Պեպո»
Բուբլիկ՝ Ա. Կորնեյչուկի «Պլատոն Կրեչետ», 1935 թ.
Մեդվեդև՝ Վ. Գուսևի «Փառք», 1936 թ.
Ռոմանյուկ՝ Ա. Կորնեյչուկի «Բռնչենի պուրակ», 1951 թ.
Կարպո Սիդորովիչ՝ «Առանց անունները տալու», 1954 թ.
Օկայոմով՝ Ա. Աֆինոքենովի «Մաշենկա», 1954 թ.
Ռասպլուև՝ Ա. Սուխովո-Կոբիլինի «Կրեչինսկու հարսանիքը»


== Դերեր ֆիլմերում ==
1939 - Սևանի ձկնորսները - Աղաբեկ
1943 - Դավիթ Բեկ - Բայանդուր
1954 - Մանրուք - հանձնաժողովի նախագահ
1955 - Հասցեատիրոջ որոնումները - Գրիգոր Խրիստոֆորովիչ


== Գրականություն ==
Зограбян С., Отец мой - Левон Зограбян (Драм. актер), Ереван, 1984.
Սարգսյան Ս., Լևոն Զոհրաբյան, Երևան,1957։
Զոհրաբյան Ս., Հայրս՝ Լևոն Զոհրաբյանը, Երևան, 1984։


== Աղբյուրներ ==
(4879) Զիկինա

(4879) Զիկինա (անգլ.՝ Zykina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 12-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,164416 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8676 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4612 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2056,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175091 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,29° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4879) Զիկինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պյատիգորսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Պյատիգորսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ П'ятигірська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պյատիգորսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2732 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 44.75 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 61.05 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վերբովկա (գյուղ, Լյուբոմլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերբովկաՎերբովկա (ուկրաիներեն՝ Вербі́вка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1963 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վերբովկա գյուղում բնակվում էր 88 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,24 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 366,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռիբինսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Ռիբինսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Ռիբինսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոյարսկի երկրամասում
Ռիբինսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Յարոսլավլի մարզում
Եկատերինա Հակոբջանյան

Եկատերինա Սամսոնի Հակոբջանյան ( 1938, մարտի 5, Ստեփանակերտ), փիլիսոփա։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1986)։
Ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետը (1960)։ 1993 թվականից ՀՀ ԳԱԱ փիլիսոփայության և իրավունքի ինստիտուտի գեղագիտության խնդիրները հետազոտող խմբի ղեկավար։ Աշխատությունները վերաբերում են գեղագիտության տարբեր հարցերի։


== Երկեր ==
О природе эстетической потребности. Е. С. Акопджанян, АН АрмССР, Ин-т философии и права. Ереван, Изд-во АН АрмССР, 1973.
Эстетическое в научном творчестве: Творческая сущность эстетического в науке. Е. С. Акопджанян, АН АрмССР, Ин-т философии и права. Ереван, Изд-во АН АрмССР, 1978.
Диалектика национального и интернационального в искусстве. Е. С. Акопджанян, АН АрмССР, Ин-т философии и права, Отв. ред. Г. З. Апресян. Ереван, Изд-во АН АрмССР, 1980.
Эстетическая сила науки / Е. С. Акопджанян, Отв. ред. А. С. Мигунов, АН АрмССР. Ин-т философии и права. Ереван, Изд-во АН АрмССР, 1990.
Художественная аргументация / Е. С. Акопджанян, Отв. ред., Э. Б. Маркарян, АН Армении, Ин-т философии и права. Ереван, Изд-во АН Армении, 1991.
Искусство как форма общественного сознания: аргументы "за" и "против" / Е. С. Акопджанян, Отв. ред. Э. Б. Маркарян, НАН РА. Ин-т философии и права. Ереван, Гитутюн, 1996.


== Ծանոթագրություններ ==
Պեսետա

Պեսետա (իսպ.՝ peseta), Իսպանիայի դրամական արժույթը 1869-2002 թվականներին։ Ֆրանսիական ֆրանկի հետ հավասար նա եղել է նաև Անդորրայի արժույթը։ Պեսետան բաժանվում է 100 սենտիմոյի և 4 ռեալի, բայց այդ արժույթները շրջանառությունից դուրս են եկել 1970-ական թվականներին։


== Ծագումը ==
Անվանումը ծագում է կատալաներեն «peceta» բառից, որը նշանակում է «Փոքրիկ կտոր», այսինքն, «peça» բառը և փոքրացնող «-eta» վերջածանցից։ Նա նաև նման է այլ՝ արդեն գործող «песо», արժույթի փոքրացված անվանմանը, որը ստացել է իր անվանումը զանգվածի միավորից դա նաև ասոցացվում է այլ արժույթների, օրինակ բրիտանական ֆունտ։ Նաև օգտագործվում է Պուերտո Ռիկո որպես քառորդ դոլար արժողությամբ մետաղադրամ։


== Պատմությունը ==
Պեսետան շրջանառության մեջ է մտցվել 1869 թվականին, երբ Իսպանիան դարձավ լատինական արժույթի խորհրդի անդամ։ Իսպանիայի օրենքը 1864 թվականի հունիսի 26-ից հայտարարեց լատինական արժույթի խորհրդին միանալու մասին (1865 թվականից սկսված)։ Պեսետան փոխարինեց էսկուդոյին 2½ պեսետան = 1 էսկուդո հարաբերությամբ։ 20-րդ դարի քաղաքական ոչ ստաբիլ իրավիճակը ցրեց խորհուրդը, բայց պաշտոնապես այն դադարել է գոյություն ունենալ 1927 թվականին։ 1959 թվականին Իսպանիան արհեստականորեն միացրեց ամերիկական դոլարին 60 պեսետ = 1 դոլար հարաբերությամբ, իսկ 1967 թվականին անգլիական ֆունտից հետո արժեզրկվեց նաև պեսետը. արդյունքում հաստատվեց 168 պեսետ = 1 ֆունտ հարաբերություն։ 1999 թվականին փոխարինվել է եվրոյով՝ 1 եվրո = 166,386 պեսետ։


== Մետաղադրամներ ==
1869 և 1870 թվականներին շրջանառության մեջ են մտել 1, 2, 5, 10 և 50 սենտիմո և 1, 2, և 5 պեսետ արժողությամբ մետաղադրամներ։ 50 սենտիմո, 1 և 2 պեսետները ձուլված են 835 որակի արծաթից, իսկ հինգ պեսետը 900 որակի արծաթից։ Ոսկե մետաղադրամները 25 պեսետ արժողությամբ շրջանառության մեջ են մտել 1876 թվականին։ 1897 թվականին կատարվել է 100 պեսետ արժողությամբ ոսկե մետաղադրամների մեկանգամյա թողարկում։ Ոսկե մետաղադրամների թողարկումը կանգնեցվել է 1904 թվականին, իսկ նրանցից հետո նաև արծաթե մետաղադրամների 1910 թվականին։ Վերջին բրոնզից մետաղադրամները թողարկվել են 1912 թվականին։
Մետաղադրամների թողարկումը շարունակվել է 1925 թվականին պղինձ-նիկելային 25 սենտիմոյի շրջանառմամբ 1926 թվականին կատարվել է 50 սենտիմո արժողությամբ մետաղադրամների վերջին թողարկումը։
1934 թվականին Իսպանիայի երկրորդ հանրապետությունը թողարկեց 25,50 սենտիմո և 1 պեսետ արժողությամբ մետաղադրամներ։ 25 սենտիմոն և արծաթային 1 պեսետան նույն բաղադրության և չափսի են, ինչ որ ավելի հին թագավորության մետաղադրամները այն տարբերությամբ, որ 50 սենտիմոն ձուլվել է պղնձից։ 1935 թվականին շրջանառության մեջ են մտել երկաթե 5 սենտիմոները, լատունային 1 պեսետի հետ։ 1938 թվականի վերջին թողարկումը ներառում է կենտրոնում անցքով 25 սենտիմո արժողությամբ մետաղադրամներ։
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ մետաղադրամների արտադրությամբ զբաղվում էին ինչպես պետական, այնպես էլ ազգային բանակները։

1937 թվականին հանրապետականների կողմից դրոշված են հետևյալ թողարկումները

Ազգայնականները իրենց առաջին մետաղադրամը թողարկել են 1937 թվականին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Overview of the peseta from the BBC
Լուսնյակ Աճեմյան

Լուսնյակ Աճեմյան (1854, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), օպերետային դերասանուհի, հայ առաջին պրոֆեսիոնալ երգչուհիներից (սոպրանո)։
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը, խանդավառվել թատրոնով։ Բեմ է բարձրացել 1870-ականների կեսերից։ Փայլել է հատկապես 1878-ի ռուս-թուրքական պատերազմի օրերին Սան Ստեֆանոյում ռուսական զորքի համար կազմակերպված օպերետային ներկայացումների ժամանակ։
Մեծ հաջողությամբ խաղացել է Տիգրան Չուխաջյանի «Արիֆ» և «Լեբլեբիջի Հոր-հոր աղա» օպերետներում, կատարելով գլխավոր հերոսուհիների՝ Մերիեմի և Ֆաթիմեի դերերը։ Ժամանակի մամուլը, այդ թվում օտար թերթերը, մեծ գովեստով են խոսել նրա մասին, տպագրելով նրա լուսանկարը և կենսագրական տեղեկություններ։


== Աղբյուրներ ==
Լա Կրուպթ

Լա Կրուպթ (ֆր.՝ La Croupte), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 122 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.45 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Լիվարո, Օքենվիլ, Լեզ Օտել Սեն Բազիլ, Բելլու, Սերքե, Շեֆրևիլ Տոնանկուր, Ֆամիյի, Ֆերվակ, Էրտվան, Լը Մենիլ Բակլե, Լը Մենիլ Դյուրան, Լը Մենիլ Ժերմեն, Մել, Լե Մուտիե Յուբեր, Նոտր Դամ դը Կուրսոն, Պրեո Սեն Սեբաստիեն, Սենտ Մարգերիտ դե Լոժ, Սեն Մարտեն դյու Մենիլ Ուրի, Սեն Միշել դը Լիվե, Սեն Ուան լեզ Ու, Տորտիզամբեր համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Լիվարո Պեի դ'Օժ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 76 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 53-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,7 %։ 53 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 49 անձ (31 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 23 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աստրաչի (գյուղ, Բոկսիտոգորսկի շրջան)

Աստրաչի (ռուս.՝ Астрачи), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Բոկսիտոգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միքայել Բաղդասարյան

Միքայել Վաչագանի Բաղդասարյան (ծնվել է 1935 թվականի մարտի 9-ին ԼՂՀ (նախկինում՝ ԼՂԻՄ) քաղաք Ստեփանակերտ) ԼՂՀ և ՀՀ սպորտի և ֆիզիկական կուլտուրայի վաստակավոր գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Սկզբնական կրթությունն ստացել է Ստեփանակերտի թիվ 2 դպրոցում, որն ավարտել է 1953 թվականին։ Մեկ տարի Ղարմետաքսկոմբինատում աշխատելուց հետո 1954 թվականին ընդունվում է Երևանի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ինստիտուտ՝ մասնագիտությամբ «Ֆիզիկական կուլտուրա»
1958 թվականին ավարտում է ուսումը։
ԼՂԻՄ կառավարության առընթեր սպորտի պետական կոմիտեի հրավերով վերադառնում է հայրենիք և աշխատանքի անցնում Ստեփանակերտի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցում, որպես ֆիզիկական կուլտուրայի ուսուցիչ, միևնույն ժամանակ նաև ՄՊՄ դպրոցում, որպես թեթև ատլետիկայի ուսուցիչ։
1967-1971 թվականներին աշխատել է մարզային ժողկրթության բաժնում՝ դպրոցական տեսչի պաշտոնում։
1972 թվականին մինչև 1996 թվականն աշխատել է թիվ 1 միջնակարգ դպրոցում որպես ֆիզկուլտուրայի ավագ ուսուցիչ։
1996-2001 թվականներին աշխատել է սպորտի վարչությունում՝ որպես կազմակերպչական աշխատանքի և մարզական միջոցառումների բաժնի վարիչ։
2001-2007 թվականներին աշխատել է ԱրՊՀ ՆԶ և ՖՊ ամբիոնի վարիչի պաշտոնում։
2007 թվականից՝ դասախոս (դոցենտ)։
Տարբեր թերթերում և ամսագրերում հանդես է եկել Արցախում սպորտի և ֆիզիկական կուլտուրայի զանգվածայնացման ու զարգացման հարցերի շուրջ։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Արժանացել է ուսուցիչ- մեթոդիստի, տարվա լավագույն ուսուցչի, տարվա լավագույն մարզչի, 20-րդ դարի լավագույն մանկավարժի, հանրապետական կարգի մրցավարի, ՀՀ ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր աշխատողի, ԼՂՀ ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի վաստակավոր գործչի կոչումներին։


== Ծանոթագրություններ ==
WWE փառքի սրահ

WWE փառքի սրահ (անգլ.՝ WWE Hall of Fame), պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի (ռեստլինգ) և/կամ սպորտային ժամանցի փառքի սրահ՝ «WWE» կազմակերպությունում ելույթներ ունեցած մարզիկների և այլ հեռուստատեսային անձնավորությունների համար։
Առաջին պաշտոնական արարողությունն անցկացվել է 1993 թվականի մարտի 22-ին՝ «Monday Night Raw» հեռուստաշոուի եթերում։ Արարողության ժամանակ որպես փառքի սրահի անդրանիկ և միակ անդամ է ճանաչվում Անդրե Հսկան, ով շուրջ երկու ամիս առաջ կնքել էր մահկանացուն սիրտանոթային անբավարարությունից։ 1994 և 1995 թվականների արարողություններն անցկացվեցին «King of The Ring» ամենամյա փեյ-փեր-վյու իրադարձության ժամանակ։ 1996 թվականի արարողությունն իր հերթին տեղի է ունենում «Survivor Series» իրադարձության շրջանակներում, որից հետո փառքի սրահի արարողություննը շուրջ 8 տարի բացակայում է կազմակերպության աշխատանքային գրաֆիկից։
2004 թվականից փառքի սրահը վերադառնում է «WWE»-ի հեռուստատեսություն՝ սովորաբար անցկացվելով՝ «Ռեսլմանիա» այցեքարտային իրադարձությունից մեկ օր առաջ։
2015 թվականի դրությամբ փառքի սրահում տեղ է գտել 95 անհատ, ինը խմբավորում, 8 հայտնի անձնավորություն և մեկ երկրպագու։ Ռիկ Ֆլեյրը միակն է, որ փառք սրահ է առաջադրվել երկու անգամ՝ առաջին անգամ առաջադրվելով որպես անհատ (2008) և երկրորդ անգամ որպես «Չորս հեծյալներ» խմբավորման անդամ (2012)։ 25 անդամներ առաջադրվել են հետմահու։


== Փառքի սրահի անդամներ ==


=== Անհատներ ===


=== Խմբավորումներ ===


=== Հայտնիների թև ===


=== Մարտիկի մրցանակ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Վալետուդո (արբանյակ)

Վալետուդո (հուն․՝ Εὐπορία), կամ Յուպիտեր LXII, Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է։ Հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի ղեկավարած խմբի կողմից 2016 թվականին, սակայն հայտնաբերման մասին հայտարարվել է 2018 թվականի հուլիսի 17-ին, սկզբում արբանյակը ստացել է S/2016 J 2 ժամանակավոր անվանումը։ Արբանյակը Յուպիտերի շուրջ պտտվում է ուղիղ ուղղությամբ, սակայն նրա ուղեծիրը հատում է մի քանի հակադարձ պտտվող արբանյակների հետ, և ապագայում հնարավոր է, որ այն կբախվի դրանցից մեկին։
Վալետուդոն ունի մոտ 1 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 18 980 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 533,3 օրվա ընթացքում։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 34,0° խավարածրի հարթության նկատմամբ, իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,222 է։
Արբանյակի անունը տրվել է 2018 թվականին, այն անվանվել է Հռոմեական դիցաբանության առողջության և հիգիենայի աստվածուհի Վալետուդոյի անունով, նա Յուպիտերի ծոռնուհին էր։


== Տես նաև ==
Յուպիտերի արբանյակներ


== Ծանոթագրություններ ==
Հյուսեյնիք

Հյուսեյնիք,  գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի գավառի Գելիեգյուզան գավառակում։ 1909-ին ուներ 15 ընտանիք հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Նրանց զգալի մասը զոհվել է 1915-ին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Փրկվածները բնակություն են հաստատել տարբեր երկրներում։
Ռայանի դուստրը

«Ռայանի դուստրը» (անգլ.՝ Ryan's Daughter), կինոռեժիսոր Դևիդ Լինի ֆիլմը, որը թողարկվել է 1970 թվականին։


== Սյուժե ==
Իրադարձությունները տեղի են ունեցել Առաջին աշխարհամարտի տարիներին՝ արևմտյան Իռլանդիայի մի փոքրիկ գյուղում։ Տրակտորիստ Ռայանի դուստր Ռոզին՝ ով երազկոտ աղջիկ էր, սիրահարվում է դպրոցի  ոչ երիտասարդ ուսուցիչ Չարլզ Շոնեսին։ Չարզը ապարդյուն փորձում էր ապացուցել աղջկան, որ ինքը աղջկան չի կարող երջանկություն պարգևել։ Նրանք հարսանիք բեմադրում են, որից շատ չանցած Ռոզին հիասթափություն է ապրում իր չափավոր ընտանեկան կյանքից։ Որոշ ժամանակ անց տեղի անգլիական կայազոր է ժամանում նոր վարիչ մայոր Դորիանը, որը պատերազմի հերոս էր։ Երիտասարդների միջև սիրավեպ է սկսվում։ Այդ ժամանակ գյուղում հայտնվում են իռլանդացի հանրապետականներ, որոնք սպասում են ապստամբների համար գերմանական նավերի բեռնաթափմանը....


== Դերերում ==
Ռոբերտ Միտչեմ — Չարլզ Շոնեսի
Սառա Մայիլզ — Ռոզի Ռայան
Տրեվոր Հովարդ—Հյու Կոլինզի հայրը
Ջոն Միլլս— Մայքլ
Քրիստոֆեր Ջոնս —մայոր Ռենդոլֆ Դորիա
Լեո Մակկերն— Թոմաս Ռայան
Բարրի Ֆոստեր— Տիմ Օլիրի
Ջերալդ Սիմ—Կապիտան Սմիթ
Էվին Կռոուլի— Մորին Քեսիդի


== Պարգևներ և անվանակարգեր ==
1971 — 2 «Օսկար»՝ երկրորդ պլանի լավագույն դերասանի (Ջոն Միլս) և լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար (Ֆրեդդի Յանգ), ինչպես նաև «լավագույն դերասանուհի» (Սառա Մայիլզ) և «լավագույն ձայն» (Գորդոն Մակկալում, Ջոն Բրամալ) անվանակարգեր։
1971 — 10 անվանակարգ BAFTA -ում. լավագույն ֆիլմ, ռեժիսուրա (Դևիդ Լին), դերասանուհի (Սառա Մայիլզ), երկրորդ պլանի դերասան (Ջոն Միլս), երկրորդ պլանի դերասանուհի (Էվին Կռոուլի), օպերատորական աշխատանք (Ֆրեդդի Յանգ), մոնտաժ (Նորման Սևիջ), նկարչի աշխատանք (Ստիվեն Գրայիմզ), կոստյումներ (Ջոսլին Ռիկկարդս), սաունդրեք (Ուինսթոն Ռայդեր, Գորդոն Մակկալլում)։
1971 — «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ երկրորդ պլանի լավագույն դերասանի համար (Ջոն Միլս), ինչպես նաև անվանակարգեր՝ «լավագույն դրամատիկական դերասանուհի» (Սառա Մայիլզ) և «երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» (Տրեվոր Խովարդ)։
1971 — ըստ ԱՄՆ–ի կինոքննադատների Ազգային խորհրդի՝ տարվա 10 լավագույն ֆիլմերից մեկն է։
1971 — «Դավիթ դի Դոնատելլո» մրցանակ՝ արտասահմանյան ֆիլմի լավագույն պրոդյուսերական աշխատանքի համար (Էնտոնի Խեիվլոկ–Ալլան)։
1971 — ԱՄՆ–ի ռեսիսորների Գիլդիայի մրցանակ անվանակարգ (Դևիդ Լին)։
1972 — «Գրեմմի» մրցանակ ֆիլմի լավագույն օրիգինալ երաժշտության համար անվանակարգ (Մորիս Ժար)։


== Արտաքին հղումներ ==
«Дочь Райана»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Дочь Райана»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուզաննա Մելյան

Ռուզաննա Մելյան (օգոստոսի 31, 1961(1961-08-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող, հաղորդավարուհի։


== Կենսագրություն ==
Ռուզաննա Մելյանը ծնվել է 1961 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ Երևանում քաղաքում։ Ավարտել է Թաթուլ Կրպեյանի անվան թիվ 62 դպրոցը, իսկ 1984 թվականին՝ Հայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարանի հեռուստառադիոտեխնիկայի ֆակուլտետը։ Ուսանողական տարիներին հաղթել է հեռուստատեսության հաղորդավարների մրցույթում և սկսել լրագրողական իր աշխատանքը։
Որպես լրագրող և հաղորդավար մինչ 1997 թվականն աշխատել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունում,  վարել է մի շարք երիտասարդական, երաժշտական և տեղեկատվական հաղորդումներ, այդ թվում նաև «Լրաբեր» և «Մայրաքաղաք» լրատվական հաղորդումները։ Որպես հաղորդավար աշխատաքի  հրավեր  է ստացել Մոսկվայի «Օստանկինո» հեռուստաընկերությունից։
Մագիստրոսի աստիճանով 1996 թվականին ավարտել է Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի քաղաքագիտություն և միջազգային հարաբերություններ բաժինը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կյանքը ափի մեջ. Ռուզան Մելյան
Ավարտվեց Մեդիամաքս-ի «Երևան. XX դար» հեռուստատեսային նախագիծը
Ծրագրի արդյունքներն իրականում ավելին են, քան ակնկալում էինք. Ռուզաննա Մելյան
Սերգեյ Ֆրանկ

Սերգեյ Ֆրանկ (ռուս.՝ Серге́й О́ттович Франк, օգոստոսի 13, 1960(1960-08-13), Նովոսիբիրսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքական գործիչ, ՌԴ տրանսպորտի նախկին նախարար։ «Սովկոմֆլոտ» պետական նավագնացային ընկերության գլխավոր տնօրենն ու Միավորված նավաշինարարական կորպորացիայի տնօրենների խորհրդի նախագահ։


== Կենսագրություն ==

1983 թվականին ավարտել Է ադմիրալ Գ․ Ի․ Նևելսկու անվան Հեռավորարևելյան բարձրագույն ինժեներական ծովային ուսումնարանը՝ ինժեներ-նավավարի մասնագիտությամբ։
1981-1984 թվականներին եղել է ՀԼԿԵՄ կոմիտեի քարտուղար, 1984 թվականից քաղաքական աշխատանքի գծով ուսումնարանի պետի տեղակալ։
1989 թվականին ավարտել է արտաքին առևտրի համամիութենական ակադեմիային կից բարձրագույն առևտրային դպրոցը։
1989 թվականից՝ արտաքին տնտեսական կապերի ծառայության պետ, ապա՝ Հեռավորարևելյան ծովային շոգենավերի տնտեսության գլխավոր տնօրենի տեղակալ։
1995 թվականին հեռակա կարգով ավարտել է Հեռավորարևելյան պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և նշանակվել Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարարության ծովային տրանսպորտի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
1996-1997 թվականներին՝ Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարարի տեղակալ։ 1998 թվականից՝ Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարարի առաջին տեղակալ։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 1998 թվականի մարտի 2-ի թիվ 213 հրամանագրով նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարարի պաշտոնում։ Այդ պաշտոնում աշխատել է նախարարների կաբինետի վեց կազմերում։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 2004 թվականի փետրվարի 24-ի թիվ 264 հրամանագրով Միխայիլ Կասյանովի կառավարության հետ միասին պաշտոնանկ է արվել։
2004 թվականի ապրիլի 27-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահ Մ․ Ֆրադկովի  օգնական։
2004 թվականի հոկտեմբերից՝ Սովկոմֆլոտ պետական նավագնացության ընկերության գլխավոր տնօրեն։
2007 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզ և դարձել տեխնիկական գիտությունների թեկնածու։
2014 թվականին Սերգեյ Ֆրանկը գլխավորել է Միավորված նավաշինարարական կորպորացիայի տնօրենների խորհուրդը։


== Գործունեություն Սովկոմֆլոտ ընկերությունում ==
Սերգեյ Ֆրանկին գլխավոր տնօրենի պաշտոնում նշանակելուց հետո Սովկոմֆլոտ ընկերությունը ուղղություն է վերցրել բիզնեսի զարգացման ուղղությամբ՝ կապված ռուսական էներգետիկ ընկերությունների կարիքների հետ։ Ընկերության մասնագիտացումը դարձել է արկտիկական և հեռավորարևելյան ծովերի բարդ կլիմայական պայմաններում էներգակիրների ծովային փոխադրումը։ Նոր ներդրումային ծրագիրը թույլ է տվել Սովկոմֆլոտին ընդլայնել նավատորմի շինարարության ծավալը, այդ թվում՝ ռուսական նավաշինարաններում։ :


== Ծանոթագրություններ ==
Յալընըզ

Յալընըզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շտեռնի փորձ

Շտեռնի փորձը, մոլեկուլային–կինետիկ տեսության համաձայն՝ նյութի մասնիկները՝ ատոմները և մոլոկուլները, բոլոր ագրեգատային վիճակներում կատարում են անկանոն, երբեք չդադարող ջերմային շարժում։ Իսկ ինչպիսի՞ արագություններ ունեն այդ մասնիկները, մասնավորապես գազի մոլեկուլները, և ինչպես՞ չափել այդ արագությունները։


== Շտեռնի փորձը ==
Մոլեկուլների ջերմային արագությունների անմիջական չափումներ փորձնական ճանապարհով կատարել է գերմանացի ֆիզիկոս Օտտո Շտեռնը 1920 թվական։ Փոքր RA շառավղով գլանում արծաթապատ պլատինե լարը հոսանքով շիկացնելիս առաջացնում է արծաթի գոլորշի։ Այդ գլանի ծնիչի երկայնքով արված նեղ ճեղքից դուրս թռչող արծաթի ատոմները կուտակվում են մեծ՝ RB շառավղով գլանի ներքին մակերևույթին՝ առաջացնելով նեղ M0 շերտը։ Մեծ և փոքր գլանների միջև ստեղծվում էր վակուում, որը գործնականում բացառում էր արծաթի ատոմների բախումներն օդի մոլեկուլներին։


=== Սարքի աշխատանքը ===
Սարքն իր առանցքի շուրջը պտտելիս արծաթի ատոմներն ընկնում են արտաքին գլանի ներքին մակերևույթին՝ առաջացնելով M շերտը, որը շեղված է
M0 շերտից սարքի պտտման ուղղությանն հակառակ։ M0 և M նոր շերտերի միջև շեղման և սարքի սարքի պտտման անկյունային արագության միջոցով կարելի է որոշել արծաթի ատոմների արագությունը։
Իրոք, v արագությամբ ատոմներն արտաքին և ներքին գլանների միջև RB – RA հեռավորությունն անցնում են t =(RB– RA) / v ժամանակում, որի ընթացքում սարքը պտտվում է 
  
    
      
        φ
      
    
    {\displaystyle \varphi }
   = 
  
    
      
        ω
      
    
    {\displaystyle \omega }
   t անկյունով։ Այս պատճառով ատոմներն ընկնում են M շերտ, որն M0 շերտից շեղված է MM0 աղեղի չափով՝ 
  
    
      
        
          I
        
      
    
    {\displaystyle \mathrm {I} }
   = RB 
  
    
      
        φ
      
    
    {\displaystyle \varphi }
  = RB
  
    
      
        ω
      
    
    {\displaystyle \omega }
   t։ Վերջին բանաձևում տեղադրելով t ժամանակի արտահայտությունը, կստանանք

  
    
      
        
          I
        
      
    
    {\displaystyle \mathrm {I} }
   =( 
  
    
      
        ω
      
    
    {\displaystyle \omega }
   RB (RB – RA))/ v
Չափելով 
  
    
      
        
          I
        
      
    
    {\displaystyle \mathrm {I} }
   աղեղի երկարությունը և իմանակով 
  
    
      
        ω
      
    
    {\displaystyle \omega }
   անկյունային արագությունը, կորոշենք արծաթի ատոմների արագությունը՝
v =(
  
    
      
        ω
      
    
    {\displaystyle \omega }
   RB (RB – RA) )/
  
    
      
        
          I
        
      
    
    {\displaystyle \mathrm {I} }
  


=== Ստացված բանաձևեր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ամերի ամրոց

Ամերի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de la Punta de Amer), գտնվում է Սան Լորենցո դե Կարդեսարում (Մալյորկա)` քաղաքապետարանի մոտ, որի տարածքը հայտարարվել է որպես հատուկ պահպանվող գոտի։
1993 թվականի նոյեմբերի 30-ին Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Ամերի ամրոցը ընդգրկվել է Իսպանիայի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ՝ RI-51-0008495 գրանցման համարի տակ։
Այն խորանարդաձև աշտարակ է, որը պատված է խրամով և ավազաքարե բլոկներով։ Գտնվում է 35 մետր բարձրության վրա։ Կառուցվել է 17-րդ դարի վերջին։
Այնտեղ բարձրանում են քարե պարույրաձև սանդուղքով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մերի Մակարյան

Մերի Մակարյան (օգոստոսի 12, 1985, Երևան, Հայկական, ԽՍՀ, ԽՍՀՄ ), հայ հաղորդավարուհի, լրագրող, դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1985 թվականի օգոստոսի 12-ին Երևանում։ Ավարտել է Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի վոկալ բաժինը։ Աշխատել է «Պարադիզ» ստուդիայում։ «Շանթ» հեռուստաընկերությունում վարել է «Առավոտը Շանթում» հեռուստահաղորդումը, «Հ2» հեռուստաընկերությունում վարել է «Օդից փող» հեռուստախաղը։ «Արմենիա» հեռուստաընկերությունում 2011 թվականից մինչև 2013 թվականի մարտի 1-ը սերիալում խաղացել է Մերիի կերպարը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարցազրույց Մերի Մակարյանի հետ
Լյուկատի

Լյուկատի (էստ․՝ Lükati), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Անիյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 65 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կոլորադոյի երեխան

«Կոլորադոյի երեխան» (անգլ.՝ The Colorado Kid), ամերիկացի գրող Սթիվեն Քինգի դետեկտիվ վեպը, որը հրատարակվել է 2005 թվականին։ Ռուսերեն լեզվով չի թարգմանվել շուրջ 9 տարի՝ հաշված ամերիկյան առաջին հրատակումից, համացանցում հասանելի էին Ս. Դումակովի և Օ. Կուլիկովայի թարգմանությունները։ 2015 թվականին ԱՍՏ հրատարակչության կողմից հրատարակվեց Վ. Վեբերի թարգմանությամբ վեպը՝ մոտ երեսուն հազար տիրաժով։


== Հրատարակություն ==
Այս կարճ վեպը (բնօրինակը 179 էջ) հրատարակվել է, Hard Case Crime հրատարակչության կողմից փոքր ֆորմատով և փափուկ կազմով։ 2007 թվականին վեպը նորից հրատարակվել է կոշտ կազմով PS Publishing հրատարակչության կողմից սահմանափակ քանակով՝ ձևավորման երեք տարբեր տարբերակներով, և երեք տարբեր նկարիչների պատկերազարդումներով. Էդվարդ Միլլերի, Ջ. Կ. Պոտտերի և Գլեննա Չադբորնի։


== Սյուժե ==
1980 թվականի վաղ ապրելյան առավոտյան Մեն նահանգի կղզիներից մեկի ափին երկու դեռահասներ հայտնաբերում են դիակ։ Դիակը հենած էր աղբարկղին, որի վրա չկար բռնության ոչ մի նշան։ Մահվան պատճառ համարվել էր շնչահեղձությունը, քանի-որ մահացածի կոկորդից հանված էր մսի մեծ կտոր։ Դրա հետ մեկտեղ նրա հագուստի գրպաններում չկար ոչ մի փաստաթուղթ, միայն ծխախոտի լի տուփ, 17 դոլար, մի քանի ցենտ և միակ ռուսական սովետական մետաղադրամ։
Մեկ տարուց ավել էր անցել այն ժամանակվանից, երբ տուժածը ճանաչվել էր։ Պարզվեց նա ոմն Ջեյմս Կոգանն է Կոլորադո նահանգի Նեդերլանդ քաղաքից։ Վերջին անգամ նրան տեսել են այնտեղ կղզում հայտնվելուց հինգ ու կես ժամ առաջ, որտեղ էլ նրան գտել էին մահացած հաջորդ առավոտյան, չնայած ոչ-ոք չէր կարողանում հասկանալ, թե ինչպես է Կոգանը կարողացել հաղթահարել այդքան ժամանակում երկրի կեսը. Կոլորադոյից՝ Մեն։
Վեպի գործողությունները սկսվում են, երբ քսանհինգ տարի հետո երիտասարդ լրագրող Ստեֆանի Մակկենը, ով աշխատում էր տեղական թերթում, զրուցում է այդ թերթի վետերանների հետ. 65 տարեկան Դեյվ Բոուի և 90 տարեկան Վինս Տիգի հետ, ովքեր էլ նրան պատմում են այդ տարօրինակ պատմությունը։


== Էկրանավորում ==
SyFy ամերիկյան ալիքը 2010 թվականի հուլիսի 19-ին սկսել էր «Հեյվեն» հեռուստասերիալի ցուցադրությունը՝ «Կոլորադոյի երեխան» վեպի հիման վրա։


== Ակնարկներ իրական դեպքերին ==
Գրքի որոշ դրվագներ կարող էին վերցված լինել իրական դեպքից, որը տեղի է ունեցել 1948 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Ավստրալիայի Ադելաիդա քաղաքում, որի ափին էլ Սոմերտոնը վաղ առավոտյան առանց փաստաթղթերի, անհայտ տղամարդու դի էր գտել։ 1948 թվականից սկսած մինչև այսօր անձի ինքնությունը պարզելու փորձելը ոչ մի բանի չեն հանգեցրել, մահվան կոնկրետ պատճառը նույնպես մինչև այսօր չի պարզվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաբիրքենդ (այլ կիրառումներ)

Սաբիրքենդ (Սաբիրքյանդ) կարող է նշանակել՝


== Վրաստան ==
Սաբիրքենդ — գյուղ Վրաստանի Մառնեուլի մունիցիպալիտետում։


== Ադրբեջան ==
Սաբիրքենդ — գյուղ Ադրբեջանական Հանրապետության Որդուարի շրջանում։
Պրիվոլնոե (գյուղ, Իլեկսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրիվոլնոեՊրիվոլնոե (ռուս.՝ Привольное), գյուղ Ռուսաստանի Օրենբուրգի մարզի Իլեկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1285 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիլանովա դե Մեիրա

Վիլանովա դե Մեիրա (իսպ․՝ Vilanova de Meià, բասկ․՝ Vilanova de Meia), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, Լիեյդա նահանգում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Նոգերա շրջանում։ Զբաղեցնում է 73․88 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը 420 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Página web del Municipio (web no oficial) Archived 2008-10-10 at the Wayback Machine.
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Հարության եկեղեցի (Կալինինգրադ)

Հարության եկեղեցին Կալինինգրադում (ռուս.՝ Церковь Воскресения), ավետարանական-լյութերական եկեղեցի, Կալինինգրադի գլխավոր եկեղեցին (մտնում է ավետարանական լյութերական եկեղեցիների միության մեջ)։


== Պատմություն ==
Կալինինգրադի մինչպատերազմական եկեղեցիներից որևէ մեկն ավետարանական համայնքին վերադարձնելու փորձերի ձախողումից հետո 1996 թվականի դեկտեմբերին սկսվեց նոր Հարության եկեղեցու շինարարությունը։ Առաջին եկեղեցական արարողությունը տեղի ունեցավ 1998 թվականի նոյեմբերի 29-ին։ Եկեղեցին պաշտոնապես օծվեց 1999 թվականի ապրիլի 11-ին։


== Նկարագիր ==
Եկեղեցին կառուցվել է ճարտարապետ Պավել Միխայլովիչ Գորբաչի նախագծով։ Եկեղեցու շինության մակերեսը կազմում է 1550 քառակուսի մետր, բարձրությունը` 28 մետր։ Եկեղեցին նախատեսված է 400 ծխականների համար։ Ներդրումները կազմեցին 2.1 միլիոն եվրո։ Եկեղեցու հիմքում դրվեցին ավերված ավետարանական եկեղեցու աղյուսներից կազմված խաչ։ 2008 թվականին եկեղեցուն փոխանցվեց 1960 թվականի արտադրության երգեհոնը, որը մինչ այդ գտնվում էր գերմանական Նորդորֆ քաղաքի ավետարանական եկեղեցում։   


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт церкви
Информация о пробстве
Официальный сайт Союза Евангелическо-лютеранских церквей
Լաբաստիդ դ'Անժու

Լաբաստիդ դ'Անժու (ֆր.՝ Labastide-d'Anjou), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 926 մարդ, բնակչության խտությունը` 108.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.57 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 170 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 604 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 455-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 149։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,3 %։ 455 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 401 անձ (223 տղամարդ և 178 կին)։ Գործազուրկ են եղել 54 անձ (27 տղամարդ և 27 կին)։ 149 անաշխատունակներից 44-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 45-ը` թոշակառուներ, իսկ 60-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պոնտա Դելգադա

Պոնտա Դելգադա (պորտ.՝ Ponta Delgada; [ ˈpõtɐ dɛɫˈgadɐ ]), քաղաք և նավահանգիստ Պորտուգալիայում,  Ազորյան ինքնավար շրջանի կազմում  նույնանուն  մունիցիպալ կենտրոն։ Տեղակայված է Սան Միգել կղզում։ Բնակչության թիվը՝ 46,1 հազար մարդ 2004 թվականի դրությամբ։ Զբաղեցնում է 231,90 կմ² տարածք։ Քաղաքի հովանավորն (պաշտպանն) է Սուրբ Սեբաստիան (պորտ.՝ São Sebastião) նահատակ երկրպագվող քրիստոնյա սուրբը։


== Դասավորությունը ==

Քաղաքը գտնվում է Պորտուգալիայի մայրաքաղաք Լիսաբոնից 1448 կմ արևմուտք, Սան Միգել կղզու հարավային ափին։
Մունիցիպալիտետը սահմանակից  է.

Հյուսիսից` Ատլանտյան օվկիանոսին
Արևելքից` Ռիբիրա -Գրանդեի մունիցիպալիտետները,Լագոա
Հարավից` Ատլանտյան օվկիանոսին
Արևմուտքից` Ատլանտյան օվկիանոսին


== Կլիմա ==

Աղբյուր՝ Համաշխարհային օդերևութաբանական կազմակերպություն


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1449 թվականին։ 19-րդ դարի վերջին և 20-րդ դարի սկզբին Պորտուգալիան թողարկեց առանձին փոստային նամականիշներ Պոնտա Դելգադա քաղաքի համար։


== Բնակչություն ==


== Մունիցիպալիտետի կազմ ==
Մունիցիպալիտետը ներառում է հետևյալ շրջանները.


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Ազորյան կղզիներ(ինքնավար մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պոնտա Դելգադայի լուսանկարները
Պոնտա Դելգադա. լուսանկարներ եղանակ, քարտեզ
Ցնդած պրոֆեսորը 2։ Քլամփների ընտանիքը

Ցնդած պրոֆեսորը 2։ Քլամփների ընտանիքը (անգլ.՝ Nutty Professor II: The Klumps), ռեժիսոր Պիտեր Սիգալի ֆիլմը, «Ցնդած պրոֆեսոր» ֆիլմի շարունակությունը։


== Սյուժե ==
Պրոֆեսոր Շերման Քլամփը սիրահարվում է իր կոլեգա Դենիզ Գեյնսին (Ջանեթ Ջեքսոն)։ Դենիզը գնահատում է նրա բարությունը, խելքը և օրինավորությունը ու չի նկատում լիությունը։ Բադդի Լավը, առանձին գոյություն ունենալով պրոֆեսորի մարմնից, շարունակում է դավեր կառուցել՝ վիճեցնելով պրոֆեսորին և Դենիզին։ Հենց որ Շերմանը օգտագործում է երիտասարդության էլիքսիրը, որի համար ստանում է առաջարկ՝ 150 միլիոն դոլլար արժողությամբ պայմանագրի համար, Բադդին նետվում է ազատության՝ այդ պայմանագիրը հափշտակելու համար։


== Դերերում ==
Էդի Մերֆի- Շերման Քլամփ, Բադդի Լավ, Կլետուս Քլամփ, երիտասարդ Կլետուս Քլամփ, Էրնի Քլամփ, Աննա Պերլ Ջենսեն Քլամփ, Իդա Մէ Ջենսեն
Ջանեթ Ջեքսոն- Դենիզ Գեյնս
Մելինդա Մակգրոու- Լինն Գիլֆորդ
Ջոն Էյլս
Ռիչարդ Գենթ
Աննա Մարիա Խորսվորդ
Լարի Միլեր- Դին Ռիչմոնդ


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Էդի Մերֆին այս ֆիլմում խաղացել է 8 դեր
2000 թվականի մայիսի 27-ին դուրս եկավ ֆիլմի «Doesn't Really Matter» սաունդթրեքը։


== Տես նաև ==
Ցնդած պրոֆեսորը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը (անգլ.)
«Ցնդած պրոֆեսորը 2. Քլամփների ընտանիքը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Գամաղիել

Գամաղիել, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում։
Ունեցել է Գամաղիել անունով գեղեցիկ, գմբեթավոր եկեղեցի՝ սրբատաշ քարերով շարված։ XVI-XV դարերում եղել է գրչության կենտրոն։
1895 թվականի ջարդերի ժամանակ թուրքերը կոտորել են տեղի վանականներին, իսկ ողջ մնացածներին բռնի մահմեդականացրել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սանա ալ-Սայեհ

Սանա ալ-Սայեհ, Պաղեստինի համալսարանի Գիտության և տեխնոլոգիայի ֆակուլտետի դեկան։ Որպես համալսարանի ներկայացուցիչ հանդես է եկել տարբեր երկրներում։


== Դավանափոխություն ==
2007 թվականի օգոստոսին Ալ-Սայեհի քրիստոնեությունից իսլամի դավանափոխությունը տարաձայնություններ առաջացրեց։ Ֆաթահի պաշտոնյաները մեղադրել են իրենց քաղաքական մրցակից Համասին՝ ալ-Սայեհին առևանգելու և ստիպելու դավանափոխվել և իսլամ ընդունել։ Համասը հերքել է այդ պնդումը։
Համասի պաշտոնյայի տանը հանդիպելով մորը, ալ-Սայեհը նրան ասել է. «Այո, աստված առաջնորդել է ինձ ճիշտ ճանապարհով»։ Սակայն մայրը, հետագայում պնդել է, որ իր դուստրը ստիպված է եղել հանդես գալ այդ հայտարարությամբ։ Ընտանիքին մոտ կանգնած աղբյուրները պնդում են, որ ալ-Սայեհը կոչ է արել իրենց ասել, որ ստիպված է եղել ամուսնանալ համալսարանի մուսուլման պրոֆեսորի հետ։
Ղազա քաղաքի ավագ մուսուլման քահանա Ալա Աքլուկը հայտնեց, որ հանդիպել է պրոֆեսորի հետ և եզրակացրել, որ ալ-Սայեհը իսլամ է ընդունել իր ազատ կամքով։
Քահանան հերքել է մեղադրանքները, որ ալ-Սայեհը ստիպված է եղել կրոնափոխվել մուսուլման տղամարդու հետ ամուսնության պատճառով։ Նա պնդել է, որ պրոֆեսորը «վախենում էր» իր ընտանիքին պատմել ալ-Սայեհի կրոնափոխության մասին։
Ղազայի Մարդու իրավունքների պաղեստինյան կենտրոնի (արաբ․՝ المركــز الفلسطيني لحقــوق الإنســـان‎‎) ակտիվիստ Հանան Մաթարն ասել է, որ ինքը հանդիպել է ալ-Սայեհի հետ, ով հերքել է, որ դավանափոխվել է ամուսնության պատճառով։ Ակտիվիստն ալ-Սայեհի վարքագիծը բնութագրել է որպես «հավատացյալ մուսուլման կնոջ» վարքագիծ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
OneNewsNow.com - ACLJ Probes Forced Conversions to Islam
Վոսկրեսենսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Վոսկրեսենսկի շրջան, կարող է վերաբերել.

Վոսկրեսենսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզում։
Վոսկրեսենսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Սարատովի մարզում։
Վոսկրեսենսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Դուբրովո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբրովոԴուբրովո (ռուս.՝ Дуброво), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 26 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6356) Թաիրով

(6356) Թաիրով (անգլ.՝ Tairov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի օգոստոսի 26-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,61857 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1468 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0903 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1547,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232599 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6356) Թաիրով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իրինա Միրոշնիկ

Իրինա Միրոշնիկ (ռուս.՝ Ирина Юрьевна Мирошник, մայիսի 4, 1971(1971-05-04), Պետրոզավոդսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքական և հասարակական գործիչ, Պետրոզավոդի քաղաքային շրջանի ղեկավար (2016 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
1994 թվականի սեպտեմբերի 1-ից աշխատել է որպես ինֆորմատիկայի ուսուցիչ, ապա՝ Պետրոզավոդսկ քաղաքի Լոմոնոսովի գիմնազիայում ուսումնադաստիարակչական աշխատանքների գծով փոխտնօրեն։
2007 թվականի փետրվարի 1-ից աշխատել է Պետրոզավոդի քաղաքային շրջանի վարչակազմում, 2009 թվականի հոկտեմբերից՝ որպես կրթության, մշակույթի, երիտասարդության հարցերի, երիտասարդ ընտանիքի, ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի հարցերով կոմիտեի նախագահի տեղակալ՝ կրթության վարչության պետ։
2013 թվականի մայիսի 6-ին Պետրոզավոդի քաղաքային խորհրդում աշխատանքի է ընդունվել Պետրոզավոդի քաղաքային խորհրդի աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալի համայնքային ծառայության առաջատար պաշտոնում։


=== Պետրոզավոդսկի քաղաքային շրջանի ղեկավար ===
2015 թվականի դեկտեմբերի 29-ին նշանակվել է Պետրոզավոդի քաղաքային օկրուգի ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատար։
2016 թվականի ապրիլի 19-ին Պետրոզավոդսկի քաղաքային խորհրդի պատգամավորների կողմից ընտրվել է Պետրոզավոդսկի քաղաքային օկրուգի ղեկավար, 2016 թվականի ապրիլի 20-ին ստանձնել է քաղաքապետի պաշտոնը։ Դարձել է հետխորհրդային պատմության մեջ Պետրոզավոդսկի առաջին քաղաքապետը, որը նշանակվում է քաղխորհրդի պատգամավորների կողմից, այլ ոչ թե համաժողովրդական կարգով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պետրոզավոդսկի քաղաքային շրջանի ղեկավար Archived 2020-04-07 at the Wayback Machine.
Սենտ Աման Մոնտրոն (շրջան)

Սենտ Աման Մոնտրոն  (ֆր.՝ Saint-Amand-Montrond), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Լուարի հովիտ երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Շեր (դեպարտամենտ)։ Սուպերֆեկտուրա՝ Սենտ Աման Մոնտրոն։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 67 468 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 25 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 2670 կմ²։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Սենտ Աման Մոնտրոն շրջան (ֆր.)
Դիեգո Վալերի (բանաստեղծ)

Դիեգո Վալերի (իտալերեն՝ Diego Valeri, հունվարի 25, 1887(1887-01-25), Պիովե դի Սաքո, Պադովա, Վենետո, Իտալիա - նոյեմբերի 27, 1976(1976-11-27), Հռոմ, Իտալիա), 20-րդ դարի իտալացի բանաստեղծ, արձակագիր, թատերագիր, թարգմանիչ, գրաքննադատ, Ֆրանսիական ակադեմիայի մրցանակների (երկու անվանակարգում՝ երեք մրցանակ. 1954, 1956 և 1969 թթ.), ինչպես նաև իտալական հեղինակավոր Վիարեջո գրական մրցանակի (1967 թ.) դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Սորբոնի համալսարանը, Իտալիա վերադառնալով՝ իտալերենի ու լատիներենի դասեր է տվել նախ՝ դպրոցներից մեկում, այնուհետև՝ 1939 թվականից՝ Պադովայի համալսարանում, որտեղ աշխատել է մի քանի տասնամյակ։ Գրականագիտական յոթ աշխատություն է հեղինակել ֆրանսիական գրականության մասին, այդ թվում՝ մեկ մենագրություն Միշել Մոնտենի կյանքի ու գործի վերաբերյալ, ինչպես նաև ժամանակակից ֆրանսիական պոեզիայի մասին վերլուծական աշխատանքներ։ 
Վալերիի՝ որպես բանաստեղծի նորամուտը տեղի է ունեցել 1913 թվականին, «Զվարթ թախիծներ» (իտալերեն՝ Le gaie tristezze) ժողովածուով, որին հաջորդել է ևս 15 գիրք, այդ թվում՝ 1967 թվականին հրատարակված «Բանաստեղծություններ» խորագրով ժողովածուն, որի համար հեղինակին շնորհվել է «Վիարեջո» մրցանակ։ Նրա թարգմանությամբ լույս ընծայված բազմաթիվ գրքերից հիշարժան են հատկապես ֆրանսիական միջնադարյան սիրային արձակի ժողովածուն (1943), Ֆլոբերի «Մադամ Բովարի»-ն, Ստենդալի «Կարմիրը և սևը», Լաֆոնտենի առակները... Դիեգո Վալերիի հեղինակած լիբրետոյի հիման վրա կոմպոզիտոր Գաբրիելե Բիանկին գրել է «Սորեջինա» հեքիաթ-օպերան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Gloria Manghetti (Hrsg.): L’oprea de Diego Valeri. Atti del Convegno nazionale di studi Piove di Sacco 29.-30. November 1996.
Chiara Manfrin: Città e colori nella poesia di Diego Valeri. In: Rivista di studi e ricerche. Chioggia 2003 (իտալերեն)


== Արտաքին հղումներ ==
Istituto d'Istruzione Superiore Marco Polo-ի պաշտոնական կայքէջը Archived 2006-05-14 at the Wayback Machine.
Diego-Valri-Գլորիա Մանգետտիի կայքէջում Archived 2018-08-30 at the Wayback Machine.
Ալլա Անդրեասյան

Ալլա Եգորի Անդրեասյան (դեկտեմբերի 31, 1917(1917-12-31), Տաշքենդ, Թուրքեստան, ՌԽՖՍՀ - դեկտեմբերի 11, 2003(2003-12-11), Երևան, Հայաստան), հայ դերասանուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967)։


== Կենսագրություն ==
1950 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան։ 1937-1947 թվականներին եղել է Ստանիսլավսկու անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի, որտեղ աչքի է ընկել իր խաղի հմայքով, մոտեցման ճշմարտությամբ, ստեղծագործական բարձր տեխնիկայով, հնչեղ ձայնով ու կատարողական բարձր կուլտուրայով։ 1947 թվականից խաղացել է Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոն։


== Դերերգեր ==
Բայադերա՝ Ի. Կալմանի «Բայադերա»
Կարինե՝ Տ. Չուխաճյանի «Կարինե»
Ստելլա՝ Ի. Դունաևսկու «Ազատաշունչ հողմ»


== Դերեր ==
Կատարինե՝ Շեքսպիրի «Անսանձ կնոջ սանձահարումը»
Նատաշա՝ Շիրվանզադեի «Մորգանի խնամին»
Թեոդորա՝ «Կրկեսի իշխանուհին»
Իրինա՝ «Ծաղրածուի որդին»
Սաֆֆի՝ «Գնչուների բարոնը»
Ֆլորենա՝ «Պարերի ուսուցիչը»
Երանյակ՝ «Ատամնաբույժն արևելյան»
Շողիկ՝ «Աղբյուրի մոտ»
Մակակոյով՝ «Վարինկի վեչեր»


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 397


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ժակ Տիբո

Ժակ Տիբո (ֆր.՝ Jacques Thibaud, սեպտեմբերի 27, 1880(1880-09-27)[…], Բորդո - սեպտեմբերի 1, 1953(1953-09-01)[…], Բարսելոնետ), ֆրանսիացի ջութակահար։
Ջութակահար Ժորժ Տիբոյի որդին է, Ալֆոնս, Ժոզեֆ և Ֆրանսիս Տիբոների եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1880 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, Բորդոյում, երաժշտի ընտանիքում։ Ջութակի առաջին դասերը ստացել է հորից և առաջին անգամ հանդիսատեսի առաջ ելույթ է ունեցել Բորդոյում ութ տարեկանում։ 13 տարեկանում ընդունվել է երեք տարի անց՝ 1896 թվականին, գերազանցությամբ ավարտել է Փարիզի կոնսերվատորիան (Մարտեն Պիեռ Մարսիկի ջութակի դասարանը)։ Որոշ տվյալներով նրան դասեր է տվել կուբացի կոմպոզիտոր և ջութակահար Խոսե Ուայտը։
Հետագա տարիներին Տիբոն գումար է վաստակել՝ նվագելով ռեստորաններում, որտեղ նրան նկատել է հայտնի ջութակահար և մեկենաս Էդուար Կոլոնը։ 1898 թվականից եղել է Փարիզի «Կոլոնի համերգների» մենակատար։ Նրա ելույթները մեծ հաջողություն ունեին, և 1898-1899 թվականներին նա 54 անգամ նվագել է այդ համերգներում՝ ձեռք բերելով մեծ հեղինակություն։ Շուտով սկսվեց Տիբոյի միջազգային կարիերան. նա համերգային շրջագայություններ է կատարել աշխարհի տարբեր երկրներում (Ռուսաստանում՝ 1901 թվականից)։ ԽՍՀՄ–ում հանդես է եկել 1936 թվականին։
Լրջորեն վիրավորվելով Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ՝ Տիբոն մի քանի տարի ելույթ չէր ունենում, սակայն 1920-ական թվականներին վերսկսեց համերգային գործունեությունը։
Հանդես է եկել նաև տրիոյի կազմում (դաշնակահար Ա. Կորտոյի և թավջութակահար Պ. Կասալսի հետ)։
Տիբոն Էժեն Իզայիի ընկերն էր, որը նրան նվիրեց իր Երկրորդ սոնատը ջութակի համար։
Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին Տիբոն մնաց Ֆրանսիայում՝ շարունակելով դասավանդել Նորմալ երաժշտության դպրոցում, իսկ 1943 թվականին դաշնակահարուհի Մ. Լոնգի հետ Փարիզում կազմակերպեց դաշնակահարների և ջութակահարների մրցույթ (1946 թվականից՝ Մ. Լոնգի և Ժ. Տիբոյի անվանվան միջազգային մրցույթ), որը այսօր էլ գոյություն ունի։
Ժակ Տիբոն ֆրանսիական ջութակի դպրոցի խոշորագույն ներկայացուցիչներից է։ Նրա նվագն աչքի է ընկել նրբագեղությամբ, վիրտուոզ փայլով։ Ֆրանսիացի կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների լավագույն մեկնաբաններից էր։
Զոհվել է 1953 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Ֆրանսիական Ալպերի շրջանում ինքնաթիռի աղետի ժամանակ՝ Ասիա հերթական համերգի մեկնելիս։
Ժակ Տիբոյի անունով է կոչվում Բորդոյի կոնսերվատորիան։


== Գրականություն ==
Oйстраx Д., Жак Тибо, «Советская музыка», 1953, № 11


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ժակ Տիբոյի անվան միջազգային երաժշտական մրցույթ Archived 2009-04-04 at the Wayback Machine. (անգլ.), (ֆր.)
Սևատեսուկ

Սևատեսուկ, սևագլխիկ (լատ.՝ Poterium), վարդազգիների (վարդածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 30 տեսակ։


== Հայաստանում ==
ՀՀ-ում՝ 2 տեսակ՝ 

Սևատեսուկ բազմակող (լատ.՝ P. polygamum)
Սևատեսուկ խավապտուղ (լատ.՝ P. lasiocarpum)։Առաջինը ՀՀ-ում տարածված է ամենուրեք, իսկ երկրորդը՝ Սյունիքի մարզում։ Աճում է չոր, քարքարոտ լանջերին, թփուտներում, անտառի բացատներում։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Ցողունը մերկ կամ գրեթե մերկ է, բարձրությունը՝ 40-80 սմ։ Տերևները փետրաձև են, սղոցաեզր։ Ծաղկաբույլը գլխիկ է, ծաղիկները՝ միասեռ են և երկսեռ՝ նույն ծաղկաբույլում, ներքևում տեղադրված են առէջավոր, վերևում՝ վարսանդավոր, իսկ միջին մասում՝ երկսեռ ծաղիկները։
Ծաղկում է մայիս-հունիսին։
Պտուղը երկայնակի, քառակող, շագանակագույնից մինչև մուգ դարչնագույն երկսերմիկ է։


== Նշանակություն և կիրառում ==
Դեղաբույս է. պարունակում է սապոնիններ, ալկալոիդներ, աղաղանյութեր, ֆլավոնիդներ, եթերայուղեր և այլն։ Պատրաստուկներն օգտագործում են թարախային վերքերի բուժման ժամանակ։
Կիրառվում է նաև օծանելիքի արտադրության մեջ։ Մեղրատու է։


== Պատկերասրահ ==
Պլատեա (օպերա)

Պլատեա (Platée), ֆրանսիացի երգահան Ժան Ֆիլիպ Ռամոյի կոմիկական օպերա նախանվագով և երեք գործողությամբ։ Ֆրանսերեն լիբրետտոն Ադրիեն Ժոզեֆ լե Վալուա դ՛Օրվիլի ըստ Ժակ Ատրոյի «Պլատեա կամ Խանդոտ Յունոնա» (Platée ou Junon Jalouse) ստեղծագործության, որն իր հերթին հիմնվում է Պավսանիոսի կողմից ավանդվող հին հունական առասպելի վրա։
Օպերայում պատմվում է տգեղ հավերժահարս Պալտեայի մասին, որը հավատում է որ աստվածների արքա Յուպիտերը սիրահարվել է իր վրա։ Առաջին անգամ բեմադրվել է 1745 թ. մարտի 31-ին Վերսալում՝ որպես Լյուդովիկոս XV-ի որդի՝ դոֆին Լուիի ամուսնությունը հաջորդող հանդիսությունների մաս։ Օպերան ընդունվել է մեծ խանդավառությամբ. Ռամոն օպերայի բեմադրությունից մի քանի ամիս անց նշանակվել է արքունի կամերային երաժշտության կոմպոզիտորի պաշտոնում՝ շոշափելի վարձատրությամբ։
Օպերան համարվում է Ռամոյի գլուխգործոցը և բարոկկո ժանրում երաժշտական լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Բերքաբեր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Բերքաբեր գյուղում։


== Տես նաև ==
Տավուշի մարզ


== Գրականություն ==
Ռուբեն Սիմոնյան,  Տավուշի մարզ, Երևան, ««Ոսկան Երևանցի»», 2003 — 254 էջ. — 500 հատ։
Լավրենտի Միրզոյան,  Տավուշ, Երևան, «Ասողիկ», 2010 — 856 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==