Լիդիա Մանուցցու

Լիդիա Մանուցցու (իտալերեն՝ Lidia Mannuzzu, ապրիլի 21, 1958(1958-04-21), Սասսարի, Սարդինիա, Իտալիա - հոկտեմբերի 24, 2016(2016-10-24), Սասսարի, Սարդինիա, Իտալիա), իտալացի կենսաբան, ֆիզիոլոգ և ակադեմիկոս։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Լիդիա Մ․ Մանուցցուն ծնվել է Սասսարիում, Իտալիա։ Նա գրող Սալվատորե Մանուցցուի դուստրն էր, և ուներ քույր՝ Մարին։ Մանուցցուն 1984 թվականին ավարտել է Սասսարիի համալսարանի բժշկության ֆակուլտետը՝ պաշտպանելով ֆավիզմի մասին թեզը։ Շարունակել է իր ուսումը Լոնդոնի Մաքս Պլանկի գիտական հետազոտությունների ընկերությունում, ապա Վեստֆալիայի Աաչեն բժշկության դպրոցում։
Ուսումն ավարտելուց անմիջապես հետո և մինչև 1986 թվականը որպես հետազոտող աշխատել է Թուրինի համալսարանի Բիոքիմիայի և գենետիկայի ֆակուլտետում` մասնակցելով խցաբջիջների և արյան ձևավոր տարրերի բջջաթաղանթի ուսումնասիրությամբ, որոնք հիմնային դեր են խաղում հոմեոստազում։


=== Կալիֆոռնիայի Բերքլի համալսարան ===
1987 թվականին նա լքել է Իտալիան՝ Կալիֆոռնիայի Բերքլի համալսարանում ֆիզիոլոգիայի ոլորտում մագիստրոսի աստիճան ստանալու համար։ Այստեղ 1990 թվականին ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ 1990-ական թվականներին իր գործընկերների՝ Մարիո Մորրոնեի և Էհուդ Իսաքոֆֆի հետ, ուսումնասիրել է բջջում վոլտաժով սահմանափակված իոնային ալիքները։ Երեք հետազոտողները մշակել են նոր տեխնիկա՝ վերահսկելու համար տարբեր ամինաթթուների շարժը բջջաթաղանթների իոնային ալիքային սպիտակուցներում`դրանք ֆտորոֆորներով պիտակավորելով։
Նա մշակեց և արտոնագրեց բիոաբժշկական տեխնոլոգիաները, որոնք թիրախավորված էին արյան կարմիր բջիջների գործընթացների և նյարդային համակարգի բջիջների գործառույթների բարելավմանը։ 2000 թվականին Լիդիան՝ որպես պրոֆեսոր, աշխատում էր Բերքլիում՝ շարունակելով սինափսի ուսումնասիրությունները։ 2005 թվականին նա լքում է Բերքլին՝ Նանո բժշկական տեխնոլոգիան հիմնելու համար, որն ուսումնասիրում էր բջջային թաղանթների դիսֆունկցիայի հետ կապված հիվանդությունների համար նոր դեղամիջոցների օգտագործումը։
Նրա աշխատանքներից շատերը հրապարակվել են այնպիսի ամսագրերում, ինչպիսիք են PNAS-ը (ԱՄՆ-ում Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի պաշտոնական պարբերականը), Nature-ը և Science-ը։


=== Վերադարձ Իտալիա ===
Մանուցցուն 2006 թվականին Իտալիայի գիտական հետազոտությունների ծրագրի շնորհիվ, որն աջակցում էր իտալացի գիտնականների ներգաղթին, վերադարձել է հայրենիք։ Նա Սասսարիի համալսարանի Բիոբժշկական ֆակուլտետում շարունակել է իր հետազոտական աշխատանքները։ Սասսարիում նա ուսումնասիրել է արյան կարմիր գնդիկների և հեմոլիտիկ սակավարյունության միջև եղած կապը։
Մահացել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 24-ին՝ թոքային  զարկերակի թրոմբոէմբոլիայից։


== Արտոնագիր ==
Արտոնագիր համար 5,756,351, հունվարի 13, 1997 թվական, Բիոմոլեկուլային օպտիկական սենսորներ։


== Աշխատություններ ==
Conformational switch between slow and fast gating modes: allosteric regulation of voltage sensor mobility in the EAG K+ channel. Roland Schönherr, Lidia M Mannuzzu, Ehud Y Isacoff, Stefan H Heinemann. Neuron 35:935-49 2002-10-09
Structural rearrangements in single ion channels detected optically in living cells.  AloisSonnleitner, Lidia M Mannuzzu, Susumu Terakawa, Ehud Y Isacoff. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 99:12759-64 2002-09-12 
Independence and Cooperativity in Rearrangements of a Potassium Channel Voltage Sensor Revealed by Single Subunit Fluorescence
Increased Red Cell Calcium, Decreased Calcium Adenosine Triphosphatase, and Altered Membrane Proteins During Fava Bean Hemolysis in Glucose-6-Phosphate Dehydrogenase-Deficient (Mediterranean Variant) Individuals, By Franco Turrini, Anna Naitana, Lidia Mannuzzu, Gianpiero Pescarmona, and Paolo Arese
Estimate of the number of urea transport sites in erythrocyte ghosts using a hydrophobic mercurial


== Ծանոթագրություններ ==