armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կոլոդկովկա

Կոլոդկովկա (ուկրաիներեն՝ Колодківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1690 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոլոդկովկա գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,88 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալի Աամադա

Ալի Աամադա (ֆր.՝ Ali Ahamada, օգոստոսի 19, 1991(1991-08-19), Մարտիգ), կոմորյան և ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, «Կայսերիսպոր» ակումբի և Կոմորյան կղզիների ազգային հավաքականի դարպասապահ, նախկինում հանդես է եկել Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականում։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Ալի Աամադան «Թուլուզ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ Դեբյուտային խաղը թիմում խաղացել է 2011 թվականի փետրվարի 20-ին Ֆրանսիայի առաջնության 24-րդ մրցաշրջանում, ընդդեմ «Ռենն»-ի՝ հանդիպման ավարտից մի քանի րոպե առաջ փոխարինելով Մարկ Վիդալին։ Առաջնության 27-րդ մրցաշրջանում ընդդեմ «Լանս»-ի Աամադան դաշտ է դուրս եկել մեկնարակային կազմում (քանի որ թիմի հիմնական դարպասապահ Մատյե Վալվերդը նախորդ խաղին հեռացվել էր դաշտից) և իր առաջին խաղը Լիգա 1-ում խաղացել է «անարդյունք»։ 31-րդ մրցաշրջանում «Թուլուզ»-ի «Օսեր»-ին պարտվելուց հետո Աամադան վերջնականապես զբաղեցրել է իր տեղը որպես թիմի դարպասապահ, և առաջնության ավարտին մնացած 7 խաղերում բաց է թողել միայն 1 գոլ։
2011/12 մրցաշրջանում Ալի Աամադան «Թուլուզ»-ի կազմում խաղացել է առաջնության բոլոր 38 հանդիպումներում, և միայն մեկ անգամ նա դարպասները զիջեց Ռեմի Ռուին։
2012/13 մրցաշրջանում Աամադան կրկին «Թուլուզի» հիմնական դարպասապահն է։ Թիմի երկրորդ դարպասապահ Օլիվյե Բլոնդելը սեզոնի ընթացքում խաղացել է ընդամենը մի քանի խաղ, իսկ Մարկ Վիդալը ոչ մի հանդիպման չի մասնակցել։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 22-ին «Ռենն»-ի դեմ հանդիպման 5-րդ լրացուցիչ րոպեին Ալի Աամադան, մտնելով տուգանային խաղի մեջ, գլխի հարվածով գոլ խփեց մրցակցի դարպասին, ինչով էլ փրկեց «Թուլուզ»-ը պարտությունից։
2016 թվականի հունվարին Աամադան տեղափոխվել է թուրքական «Կայսերիսպոր» ակումբ, որի հետ երկուսուկես տարով պայմանագիր է կնքել։


=== Ազգային հավաքականում ===
Ալի Աամադան հանդես է եկել Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականում։ 2011-2012 թվականներին դարպասապահը թիմում անցկացրել է 11 խաղ, այդ թվում 10-ը՝ Եվրոպայի 2013 թվականի առաջնության ընտրական մրցաշարում։
2016 թվականին Աամադան որոշել է հանդես գալ Կոմորի ազգային հավաքականում։ Նրա դեբյուտային խաղը կայացել է 2016 թվականի մարտի 24-ին Բոտսվանայի հավաքականի դեմ խաղում։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը Ֆրանսիայի Ֆուտբոլի պաշտոնական կայքում Archived 2011-08-13 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Տյոյն Դե Ֆրիս

Տյոյն Դե Ֆրիս (DeVries) (ապրիլի 26, 1907(1907-04-26)[…], Ֆեանվալդեն, Դանտումադեյլ, Ֆրիսլանդիա, Նիդերլանդներ - հունվարի 21, 2005(2005-01-21)[…], Ամստերդամ, Նիդերլանդներ), նիդերլանդացի գրող։ 1936 թվականից՝ կոմունիստ։
1925 թվականին հրատարակել է «Ֆրիսլանդական սագաներ» գիրքը, 1930 թվականին՝ «Վեստերյան գիշերներ» բանաստեղծությունների ժողովածուն։ Ուշագրավ են «խորթ հողը» (1936), «Բախտի անիվը» (1938), «Ազատությունն ընթանում է կարմիր հանդերձով» (1945) վեպերը։ 1848 թվականի հեղափոխության 100-ամյակի առիթով գրել է «Հրե մկրտություն» եռագրությունը (1948-1954)։ 1960 թվականին լույս է տեսել նրա «Մոտետ՝ կարդինալի համար» պատմավեպը։ 1949-1963 թվականներին Դե Ֆրիսը եղել է Նիդերլանդներ-ՍՍՀՄ ընկերության նախագահը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլբա (Անտրոպի վտակ)

Ուլբա (ռուս.՝ Ульба), գետ Ռուսաստանում հոսում է Կեմերովոյի մարզով, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Անտրոպ գետի աջ ափից 56 կմ հեռավորությա վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։
Պիեռ Դեգեյտեր

Պիեռ դը Դեգեյտեր (ֆր.՝ Pierre Degeyter, հոլ.՝ Pierre De Geyter, հոկտեմբերի 8, 1848(1848-10-08), Գենտ, Բելգիա - սեպտեմբերի 26, 1932(1932-09-26), Սեն Դենի, Փարիզի մոտ), բելգիացի սոցիալիստ, հետագայում՝ կոմունիստ, կոմպոզիտոր, Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ (1920)։ Առավելապես հայտնի է որպես սոցիալիստական շարժման օրհներգի՝ «Ինտերնացիոնալի» երաժշտության հեղինակ։
Մասնագիտությամբ եղել է կահույքագործ։ Երգել է երգչախմբում, ուսումնասիրել երաժշտության տեսություն, սովորել նվագել։ Մասնակցել է սոցիալիստական հեղափոխությանը։ Եղել է Լիլլի «Բանվորական քնար» երգչախմբային ընկերության խմբավար։ Այդ ընկերության համար 1888 թվականին Էժեն Պոտիեի բանաստեղծության տեքստով գրել է «Ինտերնացիոնալի» երաժշտությունը։ Նոտաները տպվել են Դեգեյտերի ազգանունով, առանց անունի։ Աջ սոցիալիստներն ստիպել են Դեգեյտերի եղբորը՝ Ադոլֆին, վիճարկել երգի հեղինակային իրավունքը։ Երկար դատավարությունից հետո, 1922 թվականին, բարձրագույն վճռաբեկ ատյանը Պիեռ Դեգեյտերին հեղինակ է ճանաչել։ 
Դեգեյտերի այլ գործերից են «Կոմունար» (տեքստը՝ Է․ Պոտիեի), «Հառաջ, բանվոր դասակարգ», «Մուրճ և մանգաղ», «Ռուսական հեղափոխության հաղթարշավը» (Դեգեյտերի տեքստով)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիմակահանդեսները Ռիո դե Ժանեյրոյում

Դիմակահանդեսները Ռիո դե Ժանեյրոում (պորտ.՝ Carnaval do Rio), ամենամյա անցկացվող դիմակահանդեսներ, որի ընթացքում Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքի բնակչության մեծ մասը տարբեր հագուստներ հագած դուրս են գալիս փողոց։


== Ընթացակարգ ==
Շքերթների հաջորդականությունը որոշվում է վիճակ գցելու միջոցով։
Դիմակահանդեսը պաշտոնապես տեղի է ունենում ընդամենը երկու օր՝ կիրակի և երկուշաբթի։ Դրա ընթացքում ելույթ են ունենում Բրազիլիայի վեց դպրոցներ։ Մասնակիցների ընդհանուր քանակը կազմում է մինչև 3 հազար մարդ։ Մասնակիցները բաժանվում են խմբերի, որոնց թիվը կազմում է առավելագույնը քառասուն խումբ։ 
Դիմակահանդեսների ցուցադրության ժամանակ պետք է կապվեն անվտանգության բոլոր կանոնները։ Յուրաքանչյուր խմբի ելույթը պետք է կազմի ոչ ավելի քան 82 րոպե (2009 թվականի որոշմամբ)։  Դիմակահանդեսները հեռարձակվում են Բրազիլիայի մի շարք հեռուստաալիքներով՝ ուղիղ եթերով։ 
Դիմակահանդեսների ավարտին կազմակերպվում է հրավառություն, իսկ առաջին, երկրորդ և երրորդ տեղերի դափնեկիրները ստանում են դրամական պարգևատրումներ։


== Նախապատրաստում ==
Դիմակահանդեսի նախապատրաստումը կատարվում է զորահանդեսից անմիջապես հետո։ Մասնավոր հովանավորները կատարում են բարձր մակարդակի ծախսեր՝ մասնակիցերի տոնական հանդերձանքների համար։ 
Նախապատրաստման աշխատանքներին մասնակցում են նաև տասնյակ մասնագետներ։


== Տե՛ս նաև ==
Ռիո դե Ժանեյրո
Ռիո (մուլտֆիլմ)


== Հղումներ ==
Զբոսաշրջության նախարարությունը Ռիո դե Ժանեյրոյի — Ռիո Archived 2009-08-05 at the Wayback Machine.
Զբոսաշրջության գործերով գերատեսչությունը Ռիո դե Ժանեյրոյում Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine. 
Կառնավալ Ռիո դե Ժանեյրոյում
Կառնավալ Ռիո-դե-Ժանեյրո, 2010 թ. Archived 2012-06-28 at the Wayback Machine. Լուսանկար Archived 2012-06-28 at the Wayback Machine.
Բեռլին (հեռուստասերիալ)

Բեռլին (իսպ.՝ Berlín), սպասվող իսպանական հեռուստասերիալ, որի ստեղծողը Ալեքս Պինան է, այն հեռարձակվելու է Նեթֆլիքս հարթակում։ Հանդիսանում է Թղթե տունը հեռուստասերիալի պրիկվելը։ Դերասանական կազմում հանդես են գալիս Պեդրո Ալոնսոն, Միշել Ջենները, Տրիստան Ուլլոան, Բեգոնիա Վարգասը, Խուլիո Պենա Ֆերնանդեսը և Ջոել Սանչեսը։ Թողարկումը նախատեսված է 2023 թվականի դեկտեմբերին։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օտտավիանո

Օտտավիանո (իտալերեն՝ Ottaviano), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Նեապոլ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 24.500 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 1234 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80044: հեռախոսային կոդ՝ 081։
Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Միքայել հրեշտակապետը։ Տոնը նշվում է մայիսի 8-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 081 8280211
Էլեկտրոնային հասցե՝ segreteriadelsindaco@comune.ottaviano.na.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.ottaviano.na.it


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վարդան Հովհաննիսյան (հասարակական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդան Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)Վարդան Հովհաննիսյան (փետրվարի 19, 1953(1953-02-19) - մայիսի 3, 2014(2014-05-03)), հայ հաղորդավար, դերասան, հրապարակախոս, հայագետ, հասարակական գործիչ, «Վարդանանք» հեռուստահաղորդման վարող, «Նոր Վարդանանք» գիտամշակութային հասարակական կազմակերպության նախագահ։ Լոս Անջելեսի հայ մենաթատրոնի հիմնադիրն է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1953 թվականի փետրվարի 19-ին Հայաստանում։ 1979-1999 թվականներին ապրել է ԱՄՆ-ում։
Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի շրջանավարտ է։


=== «Վարդանանք» ===
Դեռ դպրոցական տարիներից նրա մոտ հայոց պատմության վերաբերյալ բազմաթիվ հարցեր էին ծագել, սակայն դրանցով զբաղվելու հնարավորություն եղավ միայն 1985 թվականից։ Ըստ Հովհաննիսյանի՝ հայոց պատմության շատ մասեր (այդ թվում՝ (համեմատական լեզվաբանություն (հնդեվրոպական տեսություն), հայոց պատմության ռևիզիոնիզմ) ճշմարիտ չեն ներկայացվում և այդ գործընթացը սկսվել է մոտ 150 տարի առաջ։ Ըստ նրա՝ հայերն ունեն թերարժեքության բարդույթ, որը երկար տարիներ պետականության բացակայության արդյունք է, ինչն էլ առաջացրել է հայերի ժամանակակից բոլոր խնդիրները։ Նա պնդում է, որ «հայ ազգը պետք է հասկանա, թե նա ով է, Հայկական լեռնաշխարհի բնիկն է, աստվածային երկրի ժողովուրդ է»։
Այդ ամենից ելնելով՝ 1997 թվականին սկսում է «Վարդանանք» հայագիտական հեռուստահաղորդման հեռարձակումը Լոս Անջելեսից (որտեղ վերջին հաղորդումը նկարահանվել է հուլիսի 11-ին), ապա՝ 1999 թվականից Երևանից, երբ նա վերադառնում է Հայաստան։ Ծրագրի թողարկումը ավարտվել է 2008 թվականին Հովհաննիսյանի առողջական խնդիրների պատճառներով։


== Արտաքին հղումներ ==
Վարդան Հովհաննիսյանի հարցազրույցը
Վարդան Հովհաննիսյան. Ազգ, ընտանիք, եկեղեցի, կրթական համակարգ, ինքնիշխանություն  Archived 2014-07-20 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրոպավլովկա (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրոպավլովկաՊետրոպավլովկա (ռուս.՝ Петропавловка, բաշկիրերեն՝ Петропавловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բարեկամության ձեռքեր (քանդակ, Երևան)

«Բարեկամության ձեռքեր» (պաշտոնական անվանումն է, իրականում՝ «Հիսուսի ձեռքեր»), քանդակ Երևանի կենտրոնում՝ Օղակաձև զբոսայգու՝ Մոսկովյան, Իսահակյան և Տերյան փողոցներին հարող հատվածում, Երևանի մետրոպոլիտենի «Երիտասարդական» կայարանի հետնամասում, տեղադրվել է 1965 թ.-ին։ Ընդգրկված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Քանդակը հանդիսանում է մայրաքաղաք Երևանի և Իտալիայի Կարրարա քաղաքի եղբայրության խորհրդանիշը։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործներ՝ Խիլմա Մադերա, Արա Հարությունյան


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է սպիտակ մարմարից, բարձրությունը 2,5 մետր է։


== Պատմություն ==


=== Կուբա ===

1950 թվականի սեպտեմբերի 13-ին հեղափոխականների մի խումբ մահափորձ է ձեռնարկում Կուբայի բռնակալ Ֆուլխենսիո Բատիստայի նկատմամբ։ Նրա կինը՝ Մարթան, խոստանում է, որ եթե ամուսինը փրկվի, ինքը Հավանայում կանգնեցնելու է Հիսուսի հսկայական արձանը, ինչպես Ռիո դե Ժանեյրոյում է։ Մահափորձը ձախողվում է, և Մարթան չի մոռանում իր խոստումը։
Արձանը պատվիրում են քանդակագործուհի Խիլմա Մադերային (1915-2000)։ Բատիստաներն ուզում էին, որ արձանը լինի սպիտակ մարմարից և բարձրությամբ գերազանցի Հավանայի ամենաբարձր շենքերը։ Ծրագրի իրականացմանը ներգրավվում է Իտալիայում Կուբայի դեսպանատունը։ Սեպտեմբերի 3-ին արձանն արդեն բարձրացվում է Կասաբլանկայի մոտ գտնվող բլրին։ 1958 թ.-ի Ծննդյան տոներին տեղի է ունենում Հիսուսի արձանի բացումը։
Մի քանի օր անց՝ 1959 թ.-ի հունվարի 1-ին, Կուբայում տեղի է ունենում հեղաշրջում։ Իշխանության է գալիս Ֆիդել Կաստրոն, որը որոշում է պահպանել 320 տոննա կշռող արձանը՝ ասելով. «Նա եկել է ինձ հետ։ Հավանայի Քրիստոսը կլինի հեղափոխության պահապանը և ինձ հաջողություն կբերի»։


=== Կարրարա ===
Երեք տարի անց՝ 1962 թ.-ի հունիսին Իտալիայի Կարրարա քաղաքի Ջունիո հրապարակում տեղի է ունենում նոր պալատի բացումը։ Եվ քանի որ Կարրարան բարեկամական հարաբերությունների մեջ էր Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանի հետ, այդ իրադարձությանը մասնակցում է նաև հայկական պաշտոնական պատվիրակությունը՝ քաղաքապետ Գրիգոր Հասրաթյանի գլխավորությամբ։ Հունիսի 12-ին քաղաքային խորհուրդը պաշտոնապես հաստատում է Երևանը որպես քույր քաղաք և կազմում է երկարաժամկետ բարեկամության արձանագրությունը։
1963 թ.-ի օգոստոսի 8-ին Կարրարայի քաղաքապետ Ֆիլիպո Մարտինելին երկաթգծով Երևան է ուղարկում սպիտակ մարմարից քանդակված մեծ ձեռքեր պարունակող երկու արկղ։ Կարրարա քաղաքի կողմից արվող այդ նվերը պետք է դառնար բարեկամության խորհրդանիշ։
Ավելի քան երկու մետր բարձրությամբ մարմարյա երկու ձեռքերը Հավանայի Քրիստոսի ձեռքերի կրկնօրինակն էին։ Քաղաքապետ Մարտինելլին խնդրել էր Մադերային կերտել դրանք ի պատիվ Օտավիե դել Ամիկոյի, որի ջանքերի շնորհիվ ապագա արձանի համար Կարրարայում գտնվեցին և մշակվեցին մարմարի հսկա բեկորները։


=== Երևան ===
Հասնելով Երևան, քանդակագործ Արա Հարությունյանի միջամտությամբ ձեռքերը նոր հորինվածք ստացան և տեղադրվեցին Երևանի Օղակաձև զբոսայգում։ Հանդիսավոր բացումը տեղի ունեցավ 1965 թվականին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հիսուսի օրհնող ձեռքերը` Երևանում
Ստեփան Իսահակյան

Ստեփան Իսահակի Իսահակյան (Սերեբրյակով) (հոկտեմբերի 31, 1919, Լենինական, Հայաստան - մարտի 16, 2017, Մոսկվա), կրկեսի հայ խորհրդային արտիստ, ռեժիսոր, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1971)։ 1956 թվականին մասնակցել է հայկական կրկեսի ստեղծմանը։ 


== Կենսագրություն ==
Ստեփան Իսահակյանը ծնվել է 1919 թվականին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1935 թվականին ընտանիքը տեղափոխվում է Թիֆլիս, որտեղ անցնում են Ստեփանի մանկությունն ու երիտասարդությունը։ Հենց այստեղ է նա սկսում զբաղվել մարմնամարզությամբ և ակրոբատիկայով։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվում է համալասարան Բաքվում։
1938 թվականից ծառայել է Կարմիր բանակում։ Հայրենական Մեծ պատերազմի մասնակից է, պաշտպանել է Ղրիմը, Կերչ և Սևաստոպոլ քաղաքները։ 1942 թվականին Սևաստոպոլի ճակատամարտում ծանր վիրավորվում է ոտքից։ Տեղափոխվում է հոսպիտալ, բուժվում և վերադառնում ռազմաճակատ։ Կրկին վիրավորվում է և ազատվում ծառայությունից հաշմանդամության պատճառով։
Սկսում է աշխատել ատրակցիոնում՝ մոտոցիկլով 60 կմ/ժ արագությամբ բարձրանում է պատի վրա։ Առաջին հյուրախաղերը եղել են 1951 թվականին Սախալինում։ Այնուհետև Համամիութենական պետկրկեսի ղեկավարությունը Իսահակյանին առաջարկում է գլխավորել կենդանիներով ատրակցիոնը, որը ստեղծվելու էր Երևանում 1956 թվականին։ 1958 թվականին նա ստեղծում է «Էկզոտիկ կենդանիների ծիծաղաշարժ խումբը» ատրակցիոնը (ռեժիսոր՝ Վ․ Միրոնով, խորհրդատու՝ Բ․ Էդեր, նկարիչ՝ Մ․ Ասլամազյան, գործըկեր՝ Ա․ Այվազյան, Երևանի կրկես)։ Համարում մասնակցում էին գետաձիեր, այծեղջերուներ, շիմպանզեներ, վիշապ և թռչուններ (թութակներ, ճնճղուկներ, սիրամարգեր, արագիլներ)։ Իսահակյանը ԽՍՀՄ-ում առաջինն էր, ով սկսեց աշխատել գետաձիերի հետ։ 1956-1966 թվականներին ատրակցիոնը մտնում էր Հայկական ընկերակցության կազմի մեջ։
Լենինգրադի կրկեսում Իսահակյանը երեխաների համար նախատեսված «Բժիշկ Այբոլիտ» մնջախաղում խաղում էր գլխավոր դերը։ 1990 թվականին նա իր ատրակցիոնը փոխանցեց Ա․ Գարագինյանին։ 1991 թվականին ստեղծեց նոր համար՝ կենդանիների նոր խմբով՝ 2 շիմպանզե և օրանգուտան, ովքեր կենդանավարժի հետ հումորային տարբեր ներկայացումներ էին բեմադրում։
Իսահակյանը հեռացել է կրկեսից 1994 թվականին։ Ապրում էր Մոսկվայում։
2003 թվականին Մոսկվայի «Գալա պրես» հրատարակչությունում լույս է տեսել «Կրկեսը և կյանքը» գիրքը, որտեղ Ստեփան Իսահակյանը պատմում է իր կյանքի մասին։ Հանդիսավոր նշվել է արտիստի 90 և 93-ամյակները։ Մահացել է Մոսկվայում 2017 թվականի մարտի 16-ին։


== Մրցանակներ ==
ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1971)
Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2 շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
ԽՍՀՄ և ՌԴ մեդալներ
2006 թվականի դեկտեմբերին Մոսկվայի քաղաքապետարանի կողմից պարգևատրվել է շքանշանով՝ «Ռուսաստանի վերածնման․ 21-րդ դարի համար»։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===


=== Դերերը կինոյում ===


== Երկեր ==
Исаакян С. И., Арена и жизнь, М., 2004.
Իսահակյան Ս. Ի., Էկզոտիկ կենդանիների խառը խումբ, ազգային ատրակցիոն, Երևան, 1957։


== Գրականություն ==
Благов Ю. Н., Дрессировщик Степан Исаакян, М., 1970.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իսահակյանի կենսագրությունը Հայազգ հանրագիտարանում (ռուս.)
Ով ով է հայկական աշխարհում Archived 2013-05-31 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Ստեփան Իսահակյան «Մանկուց երազել եմ կենդանավարժ դառնալ․․․ Archived 2014-11-17 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Գլեդվին շրջան (Միչիգան)

Գլեդվին շրջան (անգլ.՝ Gladwin County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,336 կմ² է, բնակչությունը՝ 25,692 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գլեդվին բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1831 թ.։
Ջո Բայդենի ընտանիք

Ջո Բայդենի ընտանիք, ամերիկյան ընտանիք, որը բաղկացած է մի քանի հայտնի անդամից։


== Կանայք և երեխաներ ==
2021 թվականի հունվարի 20-ից ԱՄՆ նախագահ Ջո Բայդենը երկու անգամ ամուսնացել է և ունեցել չորս երեխա։
Նեյլիա Հանթեր, ավելի ուշ՝ Նեյլիա Հանթեր Բայդեն, Ջո Բայդենի հետ ամուսնացել է 1966 թվականին։ 1972 թվականի դեկտեմբերին, երբ Ջո Բայդենն ընտրվել էր սենատոր, Նեյլիան և դուստրը մահացել են ավտովթարից․ նրա երկու որդիները վիրավորվել են։
Բո Բայդեն (Ջոզեֆ Ռ․ Բայդեն III) (1969-2015), Դելավեր նահանգի գլխավոր դատախազ։ Ունի երկու երեխա՝ Նատալին և Հանթերը։ 2015 թվականի մայիսին մահացել է գլխուղեղի քաղցկեղից։
Հանթեր Բայդեն (Ռոբերտ Հանթեր Բայդեն), նախկին բիզնեսմեն և Ջո Բայդենի որդին։ Առաջին կնոջից՝ Քեթլինից ունի երեք դուստր՝ Նաոմին, Ֆինեգանը և Մեյզին։ Լունդեն Ռոբերտսից ծնված և դատական փաստաթղթերում  NJR անունով գրանցված չորրորդ երեխայի կենսաբանական և օրինական հայրն է։ Երկրորդ կնոջից՝ Մելիսա Քոեն Բայդենից ունի նաև հինգերորդ երեխա։
Նաոմի Քրիստինա Բայդեն (1971-1972)՝ «Էմի» մականվամբ, մահացել է նույն ավտովթարից, ինչ իր մայրը՝ Նեյլիան։
Դոկտոր Ջիլ Բայդեն, ԱՄՆ նախկին երկրորդ տիկին, մանկավարժ և Ջո Բայդենի երկրորդ կինը, որի հետ ամուսնացել է 1977 թվականին։
Էշլի Բլեյզեր Բայդեն (ծնված 1981 թվականին), դուստր Ջիլ Բայդենից։
		
		
		
		


== Ծնողներ, եղբայրներ, քույրեր և նախնիներ ==
Բայդենի տոհմածառը հայտնի է Ուիլյամ Բայդենի (մոտ 1790-1840)՝ Ջո Բայդենի՝ Անգլիայի Սասեքս քաղաքում ծնված հայրական գծով երրորդ նախապապի շնորհիվ, որը ներգաղթել է Միացյալ Նահանգներ։ Իռլանդացի տոհմաբանները Ջոյին 2016 թվականին Իռլանդիա կատարած այցի ժամանակ ներկայացրել են իր իռլանդացի մոր կողմի պատմությունը։
Ջոզեֆ Ռոբինեթ Բայդեն կրտսերը ծնվել է 1942 թվականի նոյեմբերի 20-ին Փենսիլվանիայի նահանգի Սքրենթոն քաղաքի Սուրբ Մարիայի հիվանդանոցում՝ Քեթրին Յուջինի «Ջին» Բայդենի (ծննդյամբ Ֆինեգան) և Ջոզեֆ Ռոբինեթ Բայդեն ավագի ընտանիքում։ Նա կաթոլիկ ընտանիքի երեխաներից ամենաավագն է, նրանից հետո ծնվել են քույրը՝ [Մերի] Վալերի Բայդեն Օուենսը և երկու եղբայրները՝ Ֆրենսիս Ուիլյամ «Ֆրենկ» Բայդենը և Ջեյմս Բրայան «Ջիմ» Բայդենը։ Ջինն ունեցել է իռլանդական ծագում, որի արմատները տարբեր կերպով վերագրվում են Լաութ և Լոնդոնդերի կոմսություններին։ Ջոզեֆ ավագի ծնողներն են Մերի Էլիզաբեթը (ծննդյամբ՝ Ռոբինեթ) և Մերիլենդ նահանգի Բալթիմոր քաղաքից նավթային բիզնեսմեն Ջոզեֆ Հ․ Բայդենը, որոնք ունեցել են անգլիական, ֆրանսիական և իռլանդական ծագում։ Մայրական գծով նախապապը՝ Էդվարդ Ֆրենսիս Բլեվիթը, Մեյո կոմսության Բալինա քաղաքից եկած իռլանդացի ներգաղթյալների երեխան է, եղել է Փենսիլվանիա նահանգի Սենատի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արտխոնք (Խիանքի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արտխոնք (այլ կիրառումներ)Արտխոնք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիանքի գավառակում։
1890-ականներին ուներ 50, իսկ 1909 թ.-ին՝ մոտ 30 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։
Գյուղն ուներ Ս․ Թովմաս անունով եկեղեցի։ Շրջակայքում կային հին ամրոցի ավերակներ։
1895 թվականին թուրքերը ավերել են Արտկունքը, իսկ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բռնությամբ տեղահանել հայ բնակիչներին։ Նրանց մի մասը զոհվել է, փրկվածները տարագրվել են օտար երկրներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտուսի գավառ

Սանտուսի  (պորտ.՝ Microrregião de Santos), գավառ Բրազիլիայում՝ Սան Պաուլու նահանգի կազմում։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1 463 067 մարդ՝ 2005 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 1354,374  կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1.080,3  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 17 630 447 946,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 12 545,07 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,814։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Բերտիոգա
Կուբատան
Սանտուս
Լիզի

Լիզի (ֆր.՝ Lizy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Լան 1 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02434:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչությունը կազմում է 269 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 171 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 118-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 53-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 69,0%, 1999 թվականին եղել է 71,0%)։ 118 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 112-ը (61 տղամարդ և 51 կին), գործազուրկ էին 6 մարդ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 53 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 23-ը՝ թոշակառուներ, 18-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Լիզի  (ֆր.)
Դիմադրության էլեկտրական վառարան

Դիմադրության էլեկտրական վառարան՝ վառարան, որտեղ ջերմությունն անջատվում է ակտիվ դիմադրության հաղորդիչով անցնող հոսանքի դեպքում։ Լինում է ուղղակի և անուղղակի գործողության։ Առաջիններում որպես ջեռուցիչ-հաղորդիչ ծառայում է տաքացման օբյեկտը։ Անուղղակի գործողության վառարաններում հոսանքն անցնում է հատուկ ջեռուցիչ-հաղորդիչներով, որոնցից ջերմությունը հաղորդվում է տաքացվող օբյեկտին։
Կալչիկ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալչիկ (այլ կիրառումներ)Կալչիկ (ուկրաիներեն՝ Кальчик, նախկինում՝ Կալկա), Կալմիուս գետի վտակը, հոսում է Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի տարածքով։ Գետի ափին 1223 թվականի մայիսի 31-ին տեղի ունեցավ ռուս, և ղփչաղ (պոլովեց) զորքերի առաջին ճակատամարտը թաթար-մոնղոլների դեմ։ Ռուս իշխանների միջև ծագած տարաձայնությունների հետևանքով ռուսական զորքերը, չնայած ցուցաբերած արիությանը, պարտվեցին։
Կալչիկի երկարությունը 88 կմ է, մակերեսը՝ 1263 կմ2։
Գեորգի Մարգվելաշվիլի

Գեորգի Մարգվելաշվիլի (վրաց.՝ გიორგი მარგველაშვილი, փետրվարի 9, 1990(1990-02-09), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի շախմատիստ։ 2010 թվականին արժանացել է գրոսմայստերի կոչմանը։
2004 թվականին Եվրոպայի մինչև 14 տարեկանների մրցաշարի հաղթող։ Առավելագույն վարկանիշն է 2582։ ՖԻԴԵ-ի համարն է 13602926։


== Վարկանշային աղյուսակ ==


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Title Applications: Margvelashvili, Giorgi (անգլ.)
Բարդախչի

Բարդախչի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սիդի Մուստաֆա

Սիդի Մուստաֆա (արաբ․՝ سي مصطفى‎‎, ֆր.՝ Si Mustapha), համայնք Ալժիրի հյուսիսային մասում՝ Բումերդես վիլայեթի Իսեր շրջանում:


== Պատմություն ==
Ալժիրում ֆրանսիացիների տիրապետության տարիներին բնակավայրն ստացել է Բլեդ-Գիտուն, այնուհետև՝ Ֆելիքս-Ֆոր անվանումը: Առաջին գաղութաբնակներն այստեղ են եկել 1872 թվականին: 1888 թվականին բնակավայրը երկաթգծով կապվել է երկրի մայրաքաղաք Ալժիրի հետ:


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Համայնքը գտնվում է Բումերդես վիլայեթի հյուսիսային մասում, Ալժիր քաղաքից մոտավորապես 58 կիլոմետր դեպի արևելք, վիլայեթի վարչական կենտրոնից՝ Բումերդես քաղաքից 21 կիլոմետր դեպի արևելք, ծովի մակերևույթից 62 մետր բարձրության վրա:


== Ժողովրդագրություն ==
2008 թվականի տվյալներով քաղաքի բնակչության թվաքանակը եղել է 12 087к:
Քաղաքի բնակչության թվաքանակի փոփոխություններն ըստ տարիների.


== Ծանոթագրություններ ==
Միշև

Միշև (ուկրաիներեն՝ Мишів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1510 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Միշև գյուղում բնակվում էր 884 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 69,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հայերը Սան Պաուլոյում

Սան Պաուլո քաղաքում հայերը սկսել են հաստատվել 19–րդ դարի վերջին։ 2017 թվականին այստեղ բնակվում էր շուրջ 35 հազար հայ։ Հիմնականում զբաղվում են առևտրով և արհեստներով, զգալի է հայերի դերը կոշիկի արդյունաբերության մեջ, որոշակի թիվ են կազմում մտավորականները, արվեստի գործիչները։ Գործում են Սուրբ Գևորգ (առաքելական), Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ (կաթոլիկ) եկեղեցիները և ավետարանական եկեղեցիներ, Գուրյան ազգային, Փառեն և Ռեգինա Պազարյան վարժարանները, ՀԲԸՄ մասնաճյուղը, հայրենակցական, երիտասարդական միություններ։ Հրատարակվում են «Սխիան» և «Իրիս» («Ծիածան») պարբերականները։
Սան Պաուլոյի հրապարակներից, կամուրջներից և մետրոյի կայարաններից մեկը կոչվում է Արմենիա (կայարանը վերանվանվել է Արմենիա՝ 1995 թվականին)։ Կայարանի երկու գլխավոր մուտքերում զետեղվել են երկու խաչքար-հուշարձաններ՝ հետևյալ արձանագրությամբ. «Այս կայարանը վերակոչվում է Արմենիա ի պատիվ այն ժողովրդի, որը եկավ այս երկիր՝ վերապրելով դարիս առաջին ցեղասպանությունը, իր ջանասիրությամբ, տաղանդով ու ապրելու կամքով եղավ Բրազիլիայի գիտակից քաղաքացին և նպաստեց այս երկրի մշակույթին, ճարտարվեստին ու բարօրությանը»։ Արմենիա հրապարակում կանգնեցված է Մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշակոթող։
Դաշյաթաղ

Դաշյաթաղ, ձմեռանոց Հայաստանի Հանրապետության նախկին Թումանյան շրջանում։ 1926 թ.-ին ուներ 7 բնակիչ։ Հետագայում լքվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Օբեն (Էնայի գավառ)

Սեն Օբեն (ֆր.՝ Saint-Aubin), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Սուասոնն է։
Համայնքի INSEE կոդը 02695։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում է 307 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 199 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 123-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 76-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել 61,8%, 1999 թվականին եղել է 57,8%)։ 123 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 103-ը (63 տղամարդ և 40 կին), գործազուրկ էին 20-ից (8տղամարդ և 12 կին)։ 76 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը՝ թոշակառուներ, 34-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տե՛ս նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային - Սենտ Օբեն (ֆր.)
Ռատզյա

Ռատզյա (վիետ․՝ Rạch Giá), Հարավային Վիետնամի Կիենզյանգ նահանգի մայրաքաղաքը: Գտնվում է Մեկոնգի դելտայում, Թաիլանդի ծոցի և համանուն ծովախորշի ափին։
Քաղաքը գտնվում է երկրի մայրաքաղաք Հանոյից 1969 կմ և Հոշիմինից 250 կմ հեռավորության վրա։


== Վարչական բաժանում ==
Ժամանակակից բաժանումը քաղաքն ստացել է 2005 թվականին, երբ ստացել է գավառական ենթակայության քաղաքի կարգավիճակ (նախկինում՝ գավառական քաղաք)։ Ռատզյան բաժանվում է 11 քաղաքային շրջանների (phường) և 1 գյուղական համայնքի (xã)․ Vinh Thanh Van, Vinh Thanh, Vinh Lac,Vinh Lo, Vinh Quang, An Hoa, An Binh, Rach Soi, Vinh Thong, Vinh Hiep, Phi Thong  (կոմունա)։
Զարգացման նախագծով նախատեսվում է քաղաքի ընդլայնում դեպի ծով՝ երկու շրջանների կառուցմամբ։


== Տրանսպորտ ==
Դեպի Հոշիմին և Ֆուկուոկ թռիչքներով օդանավակայանը գտնվում է քաղաքից 10 կմ դեպի հարավ-արևելք: Գործում են երկու գետային (Ռատզյա և Ռատմեո) և ավտոբուսային կայաններ։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==
819

819 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 819 թվականն է, 
IX դարի 19-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Տիգրան Սարգսյան (բալետի արտիստ)

Տիգրան Սարգսյան (հուլիսի 3, 1994(1994-07-03), Երևան, Հայաստան), բալետի արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Տիգրան Սարգսյանը ծնվել է 1994 թվականի հուլիսի 3-ին, Երևան քաղաքում։ 2001-2004 թվականներին սովորել է Երևանի Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի անվան թիվ 41 միջնակարգ դպրոցում։ Մասնագիտական կրթությունը ստացել է 2004-2010 թվականներին՝ Երևանի պարարվեստի պետական ուսումնարանի բալետի բաժնում՝ Հովհաննես Դիվանյանի դասարանում։ 
2011-2014 թվականներին ուսումը շարունակել է Ցյուրիխի Պարի ակադեմիայում` Օլիվեր Մատցի դասարանում։ 2014 թվականից աշխատանքի է անցել Գերմանական Դորտմունդ Բալետում։ Ուսումնառության ընթացքում Տիգրան Սարգսյանը մասնակցել է մշակույթի ոլորտի միջոցառումների և միջազգային մրցույթների, արժանացել է մրցանակների և պատվոգրերի։ 2010 թվականին հայաստանում մասնակցել է ԱՊՀ երկրների բաց երիտասարդական Դելփյան խաղերին, իսկ 2013 թվականին՝ Շվեյցարիայի «Prix De Lausanne», որտեղ Սան Ֆրանցիսկոյի պարի ակադեմիայում երկու ամսվա ուսուցման մրցանակի է արժանացել։ Տիգրան Սարգսյանը հանդես է եկել Ալբերտի, Կոլենի, Զիգֆրիդի, Ծովահենի, Բազիլի վարիացիաներով։ Նա աշխատել է տարբեր հայտնի խորեոգրաֆների հետ և կատարել մի շարք բեմադրություննե՝ Գ.Մոնտերոի «Օթելոյի մենախոսությունը», Ու.Ֆորսայթի «In the middle», Մ.Մռազեվսկու, Յ.Հեկմանի, Ա.Կունզի, Օ.Մատցի, Ժ.Գիեմ Բարտի և այլն։
Տիգրան Սարգսյանը ելույթներ է ունեցել Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Tigran Sargsyan
Meet Tigran Sargsyan: Dancer
Սիսոևո-Ալեքսանդրովսկոյե (Սալսկի շրջան)

Սիսոևո-Ալեքսանդրովսկոյե (ռուս.՝ Сысоево-Александровское), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում։ Մտնում է Կրուչենո-Բալկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Շալաշի (գյուղ, Սակիի շրջան)

Շալաշի (ուկրաիներեն՝ Шалаші, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qara Çora Molla), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կարա-Չորա-Մուլլա։
2001 թվականի տվյալներով Շալաշի գյուղում բնակվում էր 94 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժիգմոնդ Կիշֆալուդի-Շտրոբլ

Կիշֆալուդի-Շտրոբլ Ժիգմոնդ (հունգ.՝ Kisfaludi Strobl Zsigmond, հուլիսի 1, 1884(1884-07-01)[…], Ալսորայկ, Նադկանիժայի յարաշ, Զալա շրջան, Հունգարիայի թագավորություն, Ավստրո-Հունգարիա - օգոստոսի 14, 1975(1975-08-14)[…], Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն), հունգար քանդակագործ, ՀԺՀ ժողովրդական նկարիչ (1952), ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ (1958)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Բուդապեշտում, Վիեննայում, Փարիզում։ Բուդապեշտի Գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր (1924 թվականից)։ 1910-1920-ական թվականներին սալոնային ակադեմիզմի ազդեցությամբ ստեղծել է կանանց քանդակներ և մոնումենտալ-դեկորատիվ բնույթի ստեղծագործություններ («Նետաձիգը», բրոնզ, 1918-1919, Էրմիտաժ, Լենինգրադ)։
Հունգարիայում ժողովրդավարական իշխանության հաստատումից հետո կերտել է իր հիմնական աշխատանքները՝ Ազատագրության մոնումենտը Գելլերտ լեռան վրա (Բուդապեշտ, 1947), վավերական բնութագրումով դիմաքանդակներ և հաստոցային գործեր («Սոմերսեթ Մոեմ», բրոնզ, 1948 թվականին, «Թափառական Պետեֆին», բրոնզ, 1949 թվականին, Հունգարիայի ազգային պատկերասրահ, Բուդապեշտ)։
Արժանացել է Կոշուտի անվան մրցանակի (1950, 1953)։
Ռոմաշկի (այլ կիրառումներ)

Ռոմաշկի, կարող է վերաբերել՝

Ռոմաշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում
Ռոմաշկի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում
Բինյավանգա Վայնայնա

Բինյավանգա Վայնայնա (հունվարի 18, 1971(1971-01-18), Նակուրու, Քենիա - մայիսի 21, 2019(2019-05-21), Նայրոբի, Քենիա), քենիացի գրող, ուսուցիչ և լրագրող, ճանապարհորդ, Caine Prize for African Writing մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Բինյավանգա Վայնայնան ծնվել է 1971 թվականի հունվարի 18-ին Ռիֆթ Վալի նահանգի Նակուրու քաղաքում։ Սովորել է Հարավային Աֆրիկայի Թրանսքեյ համալսարանի տնտեսական ֆակուլտետում։ 2011 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին գիրքը՝ «One Day I Will Write About This Place» վերնագրով։


== Ստեղծագործություն ==
Վայնայնան, ստանալով դիպլոմ, մի քանի տարի աշխատել է Քեյփթաունում՝ որպես արտահաստիքային աշխատակից և ճանապարհորդ գրող։
2002 թվականի հուլիսին «Discovering Home» պատմվածքի համար արժանացել է մրցանակի, հանդիսանում է Kwani? ամսագրի հիմնադիրն ու գլխավոր խմբագիրը, որը Արևելյան Աֆրիկայի ամենահաջողակ և հայտնի գրական ամսագրերից է։
Վայնայնայի «Ինչպե՞ս գրել Աֆրիկայի մասին» երգիծական ակնարկը շատերի ուշադրությանն է արժանացել։ 2003 թվականին նրան շնորհվել է the Kenya Publisher’s Association մրցանակ՝ ի պատասխան քենյական գրականության դիմաց նրա արժանիքների։ Նա գրել է մի շարք ամսագրերի համար, այդ թվում՝ «The EastAfrican», «National Geographic Traveler», «The Sunday Times» (Հարավային Աֆրիկա), «Granta», «New York Times և «The Guardian» (Մեծ Բրիտանիա)։
2007 թվականին աշխատել է Յունիոն քոլեջում (ԱՄՆ)։ 2008 թվականից աշխատել է Ուիլյամս քոլեջում, որտեղ նա ուսուցանել, դասախոսել և գրել է վեպ։ 
Նա գիտեր աֆրիկյան ուտեստների ավելի քան 13000 բաղադրատոմս։ Եղել է փորձագետ ավանդական և ժամանակակից աֆրիկյան խոհանոցում։


== Անձնական կյանք ==
2016 թվականի դեկտեմբերի 1-ին՝ ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի համաշխարհային օրը, Վայնայնան Թվիթթերյան իր էջում հայտարարել է, որ իր ՄԻԱՎ-ը դրական է, «և երջանիկ է»։ 2018 թվականին նա հայտարարել է, որ հաջորդ տարի ամուսնանալու է իր վաղեմի զուգընկերուհու հետ։


== Մահ ==
Վայնայնան մահացել է 2019 թվականի մայիսի 21-ի երեկոյան Նայրոբիի Աղա Խանի հիվանդանոցում կաթվածից՝ ըստ նորությունների և ընտանեկան աղբյուրների։ 2016 թվականից նա մի քանի կաթված է տարել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Binyavanga Wainaina (BinyavangaW) on Twitter
«Voices of Kenya’s Voters», Interview, BBC News.
«Kenyan wins African writing prize», BBC News, 16 July 2002.
Stephanie Bosch Santana, «Exorcizing Afropolitanism: Binyavanga Wainaina explains why „I am a Pan-Africanist, not an Afropolitan“ at ASAUK 2012», Africa in Words.
Նոյզիդլեր Զե

Նոյզիդլեր Զե (գերմ.՝ Neusiedler See, հունգ.՝ Fertő), լիճ Ավստրիայի և Հունգարիայի սահմանին, հունգարերեն անվանում են Ֆերտյո։ Մեծությամբ Կենտրոնական Եվրոպայի ամենամեծ չհոսող լիճն է։ Հայտնի հանգստավայր է, ունի բացառիկ բնություն և կենդանական աշխարհ։ Լիճն իր շրջակայքով հանդերձ ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային մշակութային ժառանգության ցանկում։


== Աշխարհագրություն ==
Լիճն ունի 315 կմ2 տարածք, որից 240 կմ2 տարածքը պատկանում է Ավստրիային (մոտ 77%)։ Լճից հարավ և հարավ-արևելք տարածվում են երկու ազգային պարկեր՝ ավստրիական Նյոյզիդլերզե-Զևինկելը և հունգարական Ֆերտյո-Հանշագը։ Սակայն նման խոշոր լիճն ունի ընդամենը 1 մետր խորություն։ Լիճը ձգված է հյուսիսից հարավ 36 կմ, իսկ լայնությունը տատանվում է 10-12 կմ։ Լիճ են թափվում մի քանի վտակներ։ Միջոցներ են ձեռնարկվում լճի մակարդակը պահպանելու համար։ Լճում ապրում են 15 տեսակ ձկներ։


== Աղբյուրներ ==
Lake Neusiedl Archived 2015-02-01 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Պալուգա (Մեզենի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պալուգա (այլ կիրառումներ)Պալուգա (ռուս.՝ Палуга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեզեն գետի աջ ափին՝ 143 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000048869
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004886
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վենքե Մյուրե

Վենքե Մյուրե կամ Վենքե Միրե (նորվ.՝ Wenche Myhre, հայտնիէ նաև որպես Wencke Myhre, փետրվարի 15, 1947(1947-02-15), Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի երգչուհի, դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Վենքեն մեծացել է Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում։ Երեք տարեկան էր, երբ երաժիշտ հայրը նրան ներգրավեց երաժշտական աշխարհ։ Հինգ տարեկան հասակում ստացել է առաջին հոնորարը ամանորյա երեկույթում հանդես գալու համար։ 1960 թվականին, երբ Վենքեն հաղթել է VG թերթի Օսլոյի Chat Noir թատրոնում կազմակերպած սիրողական տաղանդ մրցույթում, արդեն գրեթե պրոֆեսիոնալ երգչուհի էր։ Մրցույթից հետո կոմպոզիտոր, պրոդյուսեր Առնե Բենդիկսեն նրա հետ համագործակցության պայամանգիր է կնքել։ 1960 թվականին լույս է տեսել նրա դեբյուտային սինգլը «Åh, det er søndag» երգով, որին հաջորդել են նոր սինգլներ։ Բեկումնային էր 1962 թվականը, երբ թողարկվեց «Katta vår»  սինգլը։ Երգը դարձավ հիթ, որին 1962-1963 թվականներին հաջորդեցին «Tenk så deilig det skal bli», «Ei snerten snelle», «Bli med ut og fisk» и «Gi meg en cowboy til mann» սինգլները։ Ռադիոյի և հեռուստատեսության շնորհիվ երաժշտական տաղանդով օժտված գեղեցկադեմ աղջիկը շուտով դարձավ նորվեգացիների սիրելին։  Նրա ժողովրդականությանը նպաստեց նաև Նորվեգիայի հեռարձակող ընկերության Prospektkort հաղորդումների շարքում պարբերաբար հայտնվելը։
1963 թվականին տեղի է ունեցել նրա բեմելը և նկարահանվել է «Elskere» ֆիլմում։


== Եվրատեսիլ ==
1968 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթում մեկ անգամ ներկայացրել է Գերմանիան և հանդես եկել «Ein Hoch der Liebe» երգով՝ զբաղեցնելով 6-րդ տեղը։


== Ֆիլմեր ==
Elskere (1963)
Husmorfilmen høsten 1964 (1964)
Operasjon Sjøsprøyt (1964)
Hjelp - vi får leilighet! (1965)
Mannen som ikke kunne le (1968)
Propp og Berta (2001)
Mamma Mø og Kråka (2009)
Prinsessen og frosken (2009)
Dyrene i Hakkebakkeskogen (2016)


== Հիթեր Գերմանիայում ==
Hey, kennt Ihr schon meinen Peter (1964)
Geht ein Boy vorbei (1965)
Beiß nicht gleich in jeden Apfel (1966)  # 1
Komm allein (1967)                       # 9
Ein Hoch der Liebe (1968)                #18
Flower Power Kleid (1968)                #17
Abendstunde hat Gold im Munde (1969)     #36
Er steht im Tor (1969)                   # 4
Er hat ein knallrotes Gummiboot (1970)   # 1
Eine Mark für Charlie (1977)             # 9
Lass mein Knie, Joe (1978)               # 5
Für immer und ewig (I'll Love You Forever) (1994)


== Ծանոթագրություններ ==
Կրոյցենշտայն դղյակ

Կրոյցենշտայն դղյակ (գերմ.՝ Burg Kreuzenstein), վաղ միջնադարյան դղյակ Ստորին Ավստրիայում, Վիեննայից 20 կմ հեռավորության վրա։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 265 մ բարձրության վրա։ Կառուցվել է վաղ միջնադարում՝ XII դարում, վաղ միջնադարյան մի դղյակի փլատակների վրա։


== Պատմություն ==
Սկզբնական շրջանում պատկանել է Ֆորմբախների (ներկայումս՝ Վորնբախ, Բավարիա) կոմսությանը, որից հետո անցել է Վասերբուրգների կոմսությանը։ 1278 թվականին Ավստրիայի հերցոգ Օթակար II-ի օրոք դարձել է Հաբսբուրգների արքայատոհմի սեփականությունը։
1527 թվականի հուլիսին անաբապտիզմի հետևորդ և քարոզող Բալտասար Հուբմայերը Միկուլովում անկարգություններ հրահրելու համար ձերբակալվում  ու աքսորվում է Կրոյցեյնշտայն դղյակ։ Այնտեղ վերջինիս հարցաքննության են ենթարկում, բայց նա հրաժարվում է ուրանալ իր դավանանքը, ինչի հետևանքով էլ այրվում է խարույկի վրա, Վիեննայում։
Մինչև Երեսնամյա պատերազմը դղյակը երբևէ չի գրավվել որևէ մեկի կողմից, սակայն պատերազմի ընթացքում այն անցնում է շվեդ մարշալ Լենարդ Թորթսենսոնին, որը 1645 թվականին դղյակից հեռանալու ժամանակ պայթեցնում է դրա երեք հատվածները։


=== Վերակառուցում ===
1874 թվականին, կոմս Նեպոմուկ ֆոն Վիլցզեկը ցանկություն է հայտնում սկսել Կրոյցենշտայնի վերականգնողական աշխատանքները։ Նա ցանկանում է ընտանեկան կալվածք հիմնադրել՝ միջնադարյան մթնոլորտով և ձևավորմամբ։
Վիլցզեկների ընտանիքը վերակառուցել է դղյակը Եվրոպայի տարբեր վայրերի միջնադարյան կառույցներից  բերված հատվածներով՝ ապահովելով դղյակի արտաքին տեսքը։ Այդ իսկ պատճառով դղյակը կարելի է համարել ինչպես նեո, այնպես էլ բուն միջնադարյան։ Վերակառուցման ընթացքում դղյակի մեջ ներառվում են նաև դրա նախկին փլատակները, մասնավորապես՝ արևմտյան աշտարակն ու մատուռը, սակայն վերակառուցումից հետո այն կորցնում է իր բնօրինակ՝ ռոմանական-գոթական ոճը։
Վերակառուցման աշխատանքները սկզբնական շրջանում կատարվել են ճարտարապետ Կառլ Հենգորֆի վերահսկողության ներքո, որի մահվանից հետո (1895 թվական) նրան փոխարինել է Ռիտտեր Հումբերտը։
Դղյակի տակ կառուցվում է ընտանեկան դամբարան, որտեղ թաղված է նաև Յոհան Վիլցզեկը։
Վերականգնողական աշխատանքները տևում են 30 տարի և Վիլհելմ II կայսերը մասնակցում է դղյակի վերաբացմանը, որը տեղի է ունենում 1906 թվականի հունիսի 6-ին։
Դղյակը որոշակի չափով տուժել է նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, երբ ավերվածութունների են ենթարկվում դղյակի որոշ հատվածներ, այդ թվում՝ հարուստ գրադարանը, որտեղ պահվում էին նաև թանկարժեք ձեռագրեր։
Այժմ դղյակը համարվում է զբոսաշրջիկների սիրելի վայրերից մեկը։
2013 թվականին Կրոյցենշտայն դղյակը դարձավ Լազարիուսների անվանական տունը։
Դղյակի այժմյան սեփականատերն է Հանս-Քրիստիան Քաունթ Վիլզզեկը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Կրոյցենշտայն դղյակ, Պաշտոնական կայք
BURG KREUZENSTEIN (գերմ.)
Kreuzenstein (գերմ.)
Leobendorf (Burg Kreuzenstein) (գերմ.)
Kreuzenstein (գերմ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Աղաջքիսե (լեռ)

Աղաջքիլիսե, լեռ Լեռնային Կիլիկիայում, Տավրոս լեռնահամակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնիե Ուսլի

Վերխնիե Ուսլի (ռուս.՝ Верхние Услы, բաշկիրերեն՝ Үрге Уҫылы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 785 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մուրավեյնյա

Մուրավեյնյա (ուկրաիներեն՝ Муравейня), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մուրավեյնյա գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ազգասեր (շաբաթաթերթ)

Ազգասեր, հայկական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1845֊1848 թվականներին Կալկաթայում (Հնդկաստան)։ Տեղի մշակութային Արարատյան ընկերության հրատարակչություն։ Խմբագիր՝ Մեսրոպ Թաղիադյան։ Լեզուն՝ աշխարհաբար, հետո՝ գրաբար։ Հայությանը կոչ է արել համախմբվել մայր հայ­րենիքում, զարգացնել նրա տնտեսությունն ու մշակույթը, կարևո­րել է հայոց լեզվի պահպանությունը՝ որպես ազգի գոյատևման և առաջադիմության գործոն։
Լուսաբանել է Բոմբեյի, Մադրասի, Նոր Ջուղայի, Զմյուռնիայի հայ հասարակական-մշակութային կյանքը, արծարծել ուսումնադաստիարակչական, տնտեսագիտական, կրոնական հարցեր։ Քննադատել է Անգլիայի գաղութատիրական քաղաքականությունը, նշել Ռուսաստանի պատմական առաջադիմական դերը հայ ժողովրդի ճակատագրում։ Տպագրել է հայ հեղինակների չափածո և արձակ ստեղծագործություններ, թարգմանություններ (Ֆիրդուսի, Ու. Շեքսպիր, Ռ. Բըրնս, Ջ. Բայրոն, Չ. Դիքենս, Հ. Լոնգֆելլո, Պ. Պեստել), արտատպել այլ նյութեր։ Կարճատև ընդմիջումից հետո հրատարակվել է «Ազգասէր Արարատեան» վերնագրով։


== Ծանոթագրություններ ==
Վաղազին (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վաղազին (այլ կիրառումներ)

Վաղազին, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության արևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկետնտրոնից գտնվում է 46 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 96 կմ հեռավորության վրա։ Մարտիրոս գյուղի հետ միասին կազմում է Վաղազին համայնքը։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը տեղակայված է ԱՀ արևմտյան հատվածում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում՝ Արցախի Վայկունիք գավառում։ Այն տեղաբաշխված է Շալվա գետի միջին հոսանքի ձախակողմյա Վաղազնագետ վտակի աջափնյա անտառապատ լանջին։ 1246 թվականին Գտիչ վանքի շինարարական արձանագրության մեջ ներկայացված է վերոհիշյալ գետի պատմական անունը՝ «․․․Վակունիս Վաղազնագետո․․․»։
Համայնքը բարձր լեռնային է, ունի 3279,6 հա տարածք, որից 1434,5 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 1664,2 հա անտառային հողեր։ Վաղազին համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Շալվա գետը։
Բնակավայրի տարածքում առկա են խմելու ջրի որոշ քանակի բնական աղբյուր-առվակներ։


== Պատմություն ==
18-րդ դարի երկրորդ կեսին և 19-րդ դարի սկզբներին քրդական ցեղերի և Ղարաբաղի խաների ճնշման տակ տարածաշրջանի բնակավայրերը հայաթափվել էին։ Այս ամենն էլ պատճառ հանդիսացավ, որ տվյալ գավառի գյուղերի, այդ թվում՝ Վաղազինի, պատմական անցյալի մանրամասները մոռացվեն։ Պահպանվել է բնակավայրի միայն պատմական անունը։
19-րդ դարի սկզբներին լքված գյուղում հաստատվել էին մի քանի քուրդ քոչվոր ընտանիքներ։
Տասնամյակների ընթացքում գյուղում հաստատված եկվորները հիմնովին ավերել են հայկական պատմամշակութային արժեքները։ Խորհրդային տարիներին դա առավել ծրագրված բնույթ ստացավ։ Այսօր այդ հուշարձաններից հետք անգամ չի մնացել։
Ադրբեջանում խորհրդային կարգերի հաստատվելուց հետո վերոհիշյալ տարածքները բռնակցվեցին ԱԽՍՀ- ին։ Վաղազինը 1923 թվականին տեղակայված էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի օկրուգի, իսկ 1930 թվականին՝ Լաչինի շրջանի կազմում։
1993 թվականին ԱՀ Պաշտպանության բանակի հարվածների տակ գյուղը ազատագրվեց։
ՀՀ տարածաշրջանի որոշ ընտանիքներ՝ վերաբնակների կարգավիճակով, 1995 թվականին հաստատվել են ազատագրված գյուղում։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին  hամայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 53 մարդ, կա 13 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էին 14 աշակերտներ։ Տարբեր տարիների դպրոցի տնօրեններ են աշխատել Ա․Տոնոյանը, Մ․Մամիկոնյանը,Վ․Հարությունյանը,Ա․Մկրտչյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
(5105) Վեստերհուտ

(5105) Վեստերհուտ (անգլ.՝ Westerhout), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,59475 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1829 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0066 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1526,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235809 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,66° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5105) Վեստերհուտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լիզ

Լիզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում։ Գտնվում է Նազիկ լճից հյուսիս-արևմուտք, Բլեջան լեռան արևմտյան ափին՝ Լիզ գետի ափին, ընդարձակ բլրի վրա։ Հանդիսանում էի Ներքին Բուլանըխի կենտրոնը։
Լիզը ուներ առողջարար կլիմա։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակիչները կոտորվել կամ տարհանվել են 1915-1916 թվականներին։


== Բնակչություն ==
1914 թ.-ին Լիզն ուներ 300 տուն բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։ Վերջինս պայմանավորված էր նրանով, որ գյուղն ուներ արգավանդ հողեր։


== Օգտակար հանածոներ ==
Լիզն ուներ քարհանքներ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Լիզն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի, որը կառուցված էր որձաքարով։ Գյուղի մոտակայքում գտնվում են Լիզ բերդի ավերակները։


== Հասարակական կառույցներ ==
1870-ական թվականներին Գարեգին Սրվանձտյանի ջանքերով գյուղում կառուցվել է նախակրթարան, որտեղ սովորում էին 70 աշակերտ։


== Անվանի մարդիկ ==
Լիզում է ծնվել գրող Կորյուն Ազրոյանը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լվով (Օռլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լվով (այլ կիրառումներ)Լվով (ռուս.՝ Львов), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Մտնում է Պրոլետարսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կիտայգորոդ (գյուղ, Իլինեցկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիտայգորոդԿիտայգորոդ (ուկրաիներեն՝ Китайгород), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կիտայգորոդ գյուղում բնակվում էր 1 236 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,29 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 375,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գարեյկա

Գարեյկա (ռուս.՝ Гарейка, բաշկիրերեն՝ Гәрәй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 58 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Firelight

Firelight, մալթական ֆոլկ խումբ, որը 2014 թվականի մայիսին իր «Coming Home» երգով ներկայացրել է Մալթան Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթում։ Խումբը մրցույթի քվեարկության արդյունքում զբաղեցրել է 23-րդ հորիզոնականը։


== Ծանոթագրություններ ==