armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
ԱՐ (հեռուստաալիք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱՐ հեռուստաընկերությունԱՐ, հայկական հեռուստաընկերություն, որը հիմնել է Մերուժան Տեր-Գուլանյանը 1996 թ. հունվարի 23-ին։ Հեռարձակվում էր 3 մետրային ալիքով Երևանում, Արմավիրի, Արագածոտնի, Արարատի, Կոտայքի մարզերում և Գեղարքունիքի որոշակի հատվածներում, ինչպես նաև Ռոստելեկոմ, Յուքոմ և ինտերակտիվ մալուխային հեռուստատեսությամբ ՀՀ ամբողջ տարածքում, տարբեր կապուղիներով նաև ՀՀ տարածքից դուրս։ 


== Պատմություն ==
2003 թվականին «ԱՐ»-ի սեփականատերը փոխվեց։ Հրանտ Վարդանյանն այն ներառեց Գրանդ Հոլդինգի ցանկում։ Լրատվական «Սուրհանդակ» հաղորդումը վերանվանվեց «Ազդարար» և հենց 2003-ին համարվեց ամենավարկանիշայինը։
2008 թվականի մարտի 1-ից մինչև 2016 թվականի հունիսի 30-ը լրատվական ծառայության պետը Ալիկ Հակոբյանն էր։ 2016-ի հուլիսի 1-ին ծառայությունը ղեկավարում էր հաղորդավար Եվա Մեհրաբյանը։
«ԱՐ» հեռուստաընկերության եթերային հեռարձակումը ավարտվել է 2021 թ. հուվարի 21-ին։


== «Ազդարար» ==
Հեռուստաալիքի գլխավոր լրատվական ծրագիրն «Ազդարարն» էր, որը հեռարձակվում էր օրը 5 անգամ։ «ԱՐ»-ի լրագրողները լուսաբանել են ՀՀ առաջին դեմքի այցերը Գերմանիա, Շվեդիա, Շվեյցարիա, Ռուսաստան և այլ երկրներ։


== Այլ հաղորդումներ ==
Բացի լրատվական ծրագրից, «ԱՐ»-ի եթերում 2003 թվականից եթեր էր հեռարձակվում «Ճանապարհ» հաղորդաշարը, որը վարում էր քաղաքական վերլուծաբան Արծրուն Պեպանյանը։ Հաղորդաշարին հյուրընկալվել են Սերժ Սարգսյանը, Վարդան Օսկանյանը, Անդրանիկ Մարգարյանը և այլ հայտնի քաղաքական գործիչներ։ Հետագայում «Ճանապարհը» դարձավ թոք շոու։ «ԱՐ»-ի նախագծերից են «Հատուկ թղթակից», «Հմուտ ձեռքեր», «Մեր մեծերը», «Ջազի ժամ», «Փնտրեք կնոջը» հաղորդումները։
2013 թվականից «ԱՐ»-ի եթերից հանվել են բոլոր հեռուստասերիալները։


== Տարբերանշաններ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ազդարար» լրատվականի YouTube-ի ալիքը(հայ.)
Խոյակ

Խոյակ, թակաղակ, սյունագլուխ, ախավեղագես, ճարտարապետական կառուցվածքային տարր, սյունը (մույթը) պսակող պլաստիկ ձևավորմամբ շեշտված մասը։ Որմնասյան վերին մասը անվանվում է «որմնախոյակ»։ Կառույցի վերին մասի բեռը բուն սյանն է հաղորդվում խոյակի միջոցով։ Տարբերվելով պլաստիկ ձևերի հարուստ բազմազանությամբ՝ խոյակները, որպես կառուցվածքային տարր, միատիպ են։
Տարբեր ժողովուրդների փայտի և քարի ճարտարապետության մեջ հնագույն ժամանակներից ստեղծվել են խոյակների բազմազան տարբերակներ։ Անտիկ դարաշրջանում կերպավորվել են դասական խոյակների երեք հիմնական (դորիական, հոնիական, կորնթական) և մեկ ածանցյալ (կոմպոզիտ՝ միահյուսում է հոնիականի և կորնթականի պլաստիկ տարրերը) ձևեր։
Դասական խոյակները լայնորեն կիրառվել և զանազանակերպվել են եվրոպական ճարտարապետության մեջ։ Յուրօրինակ խոյակներ են ստեղծվել Եգիպտոսի, Չինաստանի, Ճապոնիայի, Մեքսիկայի, Բյուզանդիայի, Վրաստանի, Հայաստանի, Ռուսաստանի, միջինասիական երկրների ճարտարապետության մեջ։
IV—VII դդ. հայկական ճարտարապետական մույթերի և որմնամույթերի խոյակները ընդհանուր ծավալով ուղղանկյուն բարձր քարեր են, որոնք փորեկի միջոցով փոխարկվում են սալի։ Վաղ ժամանակաշրջանի կառույցներում (Երերույք, Տեկոր, Ծոփք և այլն) քանդակազարդվել են բուսական, կենդանական պատկերներով, արմավիկներով։ X դարում և հետագա դարերում խոյակները հիմնականում կերպավորվում են գլանի և սալի համակցությամբ։ Բազմազան և յուրատիպ են հայկական պալատների, եկեղեցիների, գավիթների խոյակները (Դվին, Արուճ, Զվարթնոց, Իշխան, Բանակ, Հաղպատ, Սանահին, Անիի կառույցները)։
Շուժբա

Շուժբա (ռուս.՝ Шужба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոլպ գետի ափին՝ 57 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 39 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուդա գետն է։ Գետավազանը՝ Վոլգա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության>.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010200212110000007791
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000779
Ավազանի կոդը - 08.01.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Փախի՛ր (հեռուստասերիալ)

Փախի՛ր (ռուս.՝ Беги!), ռուսական հեռուստասերիալ, ռեժիսորներ՝ Անդրեյ Վոլգինի և Մաքսիմ Կոնդրատենկո։ Գլխավոր դերերում՝ Պավել Պրիլուչնի, Եկատիրինա Ռեդնիկով և Դենիս Շվեդով։


== Սյուժե ==
Սերիալը պատմում է ոստիկանության կապիտան Նիկոլայ Մարկինի մասին, որը գնում է տայգա, հատուկ վերահսկվող գաղութ՝ գաղտնի առաջադրանքով։ Նրա աչքի առաջ բանտարկյալներից մեկը փախչում է, իսկ Նիկոլայը, զրկված քարտեզից, զենքից և սնունդից, վազում է նրա ետևից անտառ...։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Թեյլոր Շիլինգ

Թեյլոր Շիլինգ (անգլ.՝ Taylor Schilling, հուլիսի 27, 1984(1984-07-27), Բոստոն, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։ NBC հեռուստատեսայնի ցանցի «Գթասրտություն» (2009-2010) կարճաժամկետ սերիալի գլխավոր դերակար։ Նկարահանվել է «Ատլանտը ուսերը պարզեց․ Մաս 1» (2011) և «Հաջողակը» (2012) ֆիլմերում։ Շիլինգն առավել հայտնի է դարձել Netflix-ի «Նարնջագույնը նոր սևն է» սերիալում խաղացած Պիպեր Չեպմենի դերի շնորհիվ, որի շնորհիվ նա 2014 թվականին դարձել է «Էմմի» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների դափնեկիր։


== Կյանք և գործունեություն ==
Շիլինգը ծնվել է Մասաչուսեթս նահանգի Բոստոն քաղաքում, որտեղ և սկսել է իր դերասանական կարիերան տեղական բեմադրություններում, ինչպիսին է «Տանիքի ջութակահարը»։ 2002 թվականին Շիլինգն ավարտել է Վեյլանդի միջնակարգ դպրոցը, իսկ 2006 թվականին Ֆորդհեմի համալսարանում ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան։ Այնուհետև նա դերասանական վարպետություն է սովորել Նյու Յորքի համալսարանում, իսկ արդեն 2007 թվականին իր առաջին քայլերն է կատարել հեռուստատեսությունում՝ փոքր դերակատարմամբ նկարահանվելով «Մութ պատմություն» անկախ ֆիլմում։
2009 թվականին սկսնակ Շիլինգն անսպասելիորեն կարողացել է գլխավոր դեր ստանալ NBC-ի «Գթասրտություն» բժշկական դրամայում՝ պրոդյուսերներին զարմացնելով իր դերասանական խաղով։ Այդ պահին նա Մանհեթենում դայակ է աշխատել։ Շոուն հաջողության չի հասել և 2010 թվականի գարնանը փակվել է։ Շիլինգը, սակայն, շուտով ստացել է կնոջ գլխավոր դեր «Հաջողակը» ֆիլմում, որը նկարահանվել է Նիկոլաս Սփարքսի հերթական վեպի էկրանավորմամբ։ 2011 թվականին նա գլխավոր դեր է խաղացել նաև «Ատլանտը ուսերը պարզեց. Մաս 1» ֆիլմում, իսկ հետո կարճ ժամանակով հայտնվել է ««Արգո» գործողություն» ֆիլմում գլխավոր հերոսի կնոջ դերում։
2012 թվականին Շիլինգը Netflix-ի «Նարնջագույնը նոր սևն է» սերիալում ստացել է գլխավոր դերը։ Նա խաղացել է հակահերոին Պիպեր Չեպմենի՝ բիսեքսուալ կնոջ դեր, որը բանտ է նստել այն բանից հետո, երբ թմրանյութերի մաքսանենգությամբ զբաղվող իր նախկին սիրուհին իրեն հանձնել է իշխանություններին։ Շիլինգը այդ դերի շնորհիվ առաջ է անցել մի շարք այլ հանրաճանաչ դերասանուհիներից։ Այդ դերի շնորհիվ նա գովեստի է արժանացել քննադատների կողմից և 2014 թվականին դառձել «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիր։ Այնուամենայնիվ, Շիլինգն առաջադրվել է «Էմմի»՝ «Լավագույն դերասանուհի կատակերգական սերիալում», մրցանակին։


== Անձնական կյանք ==
2020 թվականի հունիսի 30-ին Թեյլոր Շիլինգը ներկայացել է քամինգ աութով՝ սոցիալական ցանցի իր էջում պատմելով նկարչուհի Էմիլի Ռիցի հետ հարաբերությունների մասին։ Զույգը հարաբերությունների մեջ է ավելի քան մեկ տարի։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Քնեսեթ

Քնեսեթ (եբրայերեն՝ כנסת‎ բառացիորեն «ժողով»), Իսրայելի օրենսդիր մարմինը, պետության խորհրդարանը։ Քնեսեթի անդամների թիվը կազմում է 120, որոնք ընտրվում են կուսակցական ցուցակներով։
Քանի որ Իսրայելը խորհրդարանական հանրապետություն է, Քնեսեթը նաև պետության իշխանության բարձրագույն մարմինն է։
Օլեսյա Բարել

Օլեսյա Իվանովնա Բարել (ռուս.՝ Олеся Ивановна Барель, փետրվարի 9, 1960(1960-02-09), Կոստրոմա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային բասկետբոլիստուհի, կենտրոնական, Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր (1988)։ Միջազգային դասի սպորտի վարպետ (1980)։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1984)։ Հանդես է եկել Մոսկվայի «ԲԿՄԱ» ակումբում։ Մոսկվայի «Գլորիա-ՄԻԻՏ» ակումբի կազմում ելույթ է ունեցել Ռուսաստանի սուպերլիգայի երկրորդ դիվիզիոնում (1996-97 մրցաշրջան)։


== Մարզական նվաճումներ ==
Օլիմպիադա-88-ի բրոնզե մեդալակիր
Եվրոպայի չեմպիոն 1980, 1981, 1983, 1985, 1987, 1989
Աշխարհի չեմպիոն 1983
Աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր 1986
ԽՍՀՄ չեմպիոն 1985, 1989
ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր 1980
ԽՍՀՄ գավաթակիր 1978
Ունիվերսիադա-81-ի, Ունիվերսիադա-85-ի չեմպիոն
Ֆրանսիայի չեմպիոն 1990/91, Բելգիայի չեմպիոն 1991/92


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պատկերներ «ՌԻԱ Նովոստի» գործակալության գրադարանից(ռուս.)
Սկուլյաբինսկի

Սկուլյաբինսկի (ռուս.՝ Скулябинский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 170 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(20292) Էդուարդռեզնիկ

(20292) Էդուարդռեզնիկ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(20292) Էդուարդռեզնիկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խմբագրություն

Խմբագրություն, խմբագրում։
Զանազանում են հետևյալ տիպի խմբագրումները.

խմբագրի կողմից հեղինակային ստեղծագործության մշակման պրոցես՝ մամուլում, ռադիոյով, հեռուստատեսությամբ այն հրապարակելու համար։ Պայմանականորեն տարբերում են քաղաքական, գիտական և գրական խմբագրումներ։
հեղինակի կամ այլ անձի մշակումից ստացված տեքստի տարբերակը։ Փոփոխությունները սովորաբար արդյունք են հեղինակի ստեղծագործական որոնումների։
որպես վարչական միավոր՝ մասսայական ինֆորմացիայի միջոցների (մամուլ, ռադիո, հեռուստատեսություն, կինո) համակարգում՝ մասնագիտացված ճյուղային, թեմատիկ, տերիտորիալ կամ լեզվական սկզբունքներով։Նոր երկի խմբագրումը միասնական ստեղծագործական պրոցես է, որը ձգտում է ստեղծագործության ձևի ու բովանդակության կատարելագործման՝ պահպանելով հեղինակի անհատականությունը։ Կանոնարկված տեքստեր հրատարակելիս գեղարվեստական կամ գիտական ստեղծագործության խմբագրումը հանգում է տեքստը ի մի բերելու աշխատանքին, ճշգրտմանը, տեղեկատու մասի պատրաստմանը։
Ֆյոդորովկա (գյուղ, Ալեքսանդրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖյոդորովկաՖյոդորովկա (ուկրաիներեն՝ Федорівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում։
2001 թվականի տվյալներով Ֆյոդորովկա գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թվալադի

Թվալադի (վրաց.՝ თვალადი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 780 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 14 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 489 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեյ Կվասով

Ալեքսեյ Կվասով (ռուս.՝ Алексе́й Григо́рьевич Ква́сов, ապրիլի 10, 1956(1956-04-10), Քիշնև, Մոլդովական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանը (1978), ԽՍՀՄ ԳԱ ԱՄՆ-ի և Կանադայի ինստիտուտի ասպիրանտուրան (1981) և ԽՍՀՄ ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիային կից որակավորման բարձրացման ֆակուլտետը (1991)։ Տիրապետում է անգլերեն, իսպաներեն և ֆրանսերեն լեզուներին։

1978-1990 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ ԱՄՆ-ի և Կանադայի ինստիտուտի աշխատակից։
1991-1996 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Հյուսիսային Ամերիկայի դեպարտամենտի տնօրենի առաջին տեղակալ։
1996 թվականի հունիսի 5-ից-2000 թվականի օգոստոսի 12-ը՝ Չիլիում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան
2000-2002 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Հյուսիսային Ամերիկայի դեպարտամենտի տնտեսական բաժնի տնօրենի տեղակալ, տնտեսական բաժնի պետ։
2002-2010 թվականներին՝ Ռուսաստանի կողմից Վերակառուցման և զարգացման միջազգային բանկում և ներդրումների երաշխիքների բազմակողմանի գործակալությունում գործադիր տնօրեն։
2011 թվականին՝ Ռուսաստանի կառավարության և ֆինանսների նախարարի տեղակալի խորհրդական։
2012 թվականից՝ Ռուսաստանի նախագահի աշխատակազմի փորձագիտական վարչության պետի տեղակալ, «Մեծ ութնյակում» Ռուսաստանի նախագահի ներկայացուցիչ։Ամուսնացած է։ Ունի դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1995 թվականի դեկտեմբերի 10)։
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2000 թվականի օգոստոսի 8)։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (2007 թվականի սեպտեմբերի 24)՝ Ձեռք բերված աշխատանքային հաջողությունների և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի ռազմաքաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի կայքում
Կենսագրությունը UNFCCC կայքում (անգլ.)
Բարդ ստորադասական նախադասություն

Բարդ ստորադասական նախադասություն, բարդ նախադասության տեսակ, բաղադրիչները կապված են ստորադասական հարաբերությամբ, մի նախադասությունը քերականորեն կախված է մյուսից։


== Ստորադասական նախադասության գերադաս և ստորադաս բաղադրիչներ ==
Ստորադասական նախադասություններում բաղադրիչներից մեկը գերադաս է (գլխավոր), մյուսը՝ ստորադաս (երկրորդական)։ Այս դեպքում երկրորդական նախադասությունը գլխավոր նախադասության ստորոգելին է կամ որևէ լրացումը․ Եթե լռեիր, փիլիսոփա կլինեիր։, Նստել էին, ով ինչպես ուզում էր։
Գերադաս (գլխավոր) նախադասությունը կարող է լինել միակազմ․ Երազնե՜րս, երազնե՜րս, որ անցան։, Ա՜յ թե ճանաչել ընդերքն ու հողը, ինչպես երևի հողն են ճանաչում լոկ արմատները։
Երկրորդական (ստորադաս) նախադասությունը կարող է լինել կոչականի, վերաբերականի կամ ձայնարկության լրացումը․ Վա՜յ նրան, ով նահանջի։, Երանի՜ նրան, ով հանգչում է խաղաղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Այրլանբաշի

Այրլանբաշի, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում՝ Արսիան լեռնահամակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ատիշ

Ատիշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։ Գտնվում էր Արևմտյան Տիգրիսի վերնագավառում։
Գյուղը թաղված է եղել նռնենիների մեջ։


== Պատմություն ==
XI դարում Անիից եկած գաղթականները գյուղի մոտ հիմնեցին Ատիշ Վերին անվանումով նոր գյուղ, և Ատիշը կոչվեց Ատիշ Ներքին անվանումով։


== Բնակչություն ==
XIX դարի կեսերին ուներ 500 տուն բնակիչ։ Բնակչության մեծագույն մասը հայեր էին։ XX դարում հայերի տների քանակը 360 էր։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը արհեստներ, այգեգործություն, երկրապահություն և անասնապահությունն էր։ Տղամարդկանց մեծ մասը Կ. Պոլիս պանդխտության էր մեկնում։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ատիշն ուներ Ս. Կարապետ և Ս. Սարգիս անուներով եկեղեցիներ։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ հայկական վարժարան, որը գործում էր մինչև 1870-ական թվականները։


== Գրչություն ==
Ատիշը եղել է գրչության կենտրոն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(4013) Օգիրիա

(4013) Օգիրիա (անգլ.՝ Ogiria), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հուլիսի 21-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,15031 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6013 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6994 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2042,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176268 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,56° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4013) Օգիրիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սերաֆիմայի անհավանական ճանապարհորդությունը

Սերաֆիմայի անհավանական ճանապարհորդությունը (ռուս.՝ Необыкновенное путешествие Серафимы), ռուսական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը վարձույթի է դուրս եկել 2015 թվականի օգոստոսի 27-ին։ Նկարահանվել է ըստ Տիմոֆեյ Վերոնինի համանուն գրքի մոտիվների։ 


== Սյուժե ==
Գլխավոր հերոսուհին, Սերաֆիմա Վոսկրեսենսկայա անունով աղջիկ էր, ով երազ է տեսնում Ծաղկազարդի մասին, եկեղեցում, որտեղ իր հայրը հոգևորական էր։ Երազը ավարտվեց այն բանով, որ նրա հորը չեկիստները տանում են, իսկ վանքը` որտեղ ընթանում էր արարողությունը, պայթեցնում են։ 
Սիման արթնանում է մանկատանը, որտեղ կային տարբեր ծագում ունեցող իր նման աղջիկներ։ Աղջիկների միջև հարաբերությունները բարդ էին, և դրանց ակտիվորեն խառնվում էր դաստիարակչուհին, որը որոշ մասին հովանավորում էր, իսկ որոշ մասին, մասնավորապես` Սերաֆիմային, հետապնդում։ Մանկատան տնօրենը, որը պատերազմից հաշմանդամ էր վերադարձել, փորձում է գլուխ հանել երեխաների հարաբերություններից։ Ժամանակը, որին վերաբերվում է մուլտֆիլմի գործողությունը, հայտնի է տնօրենի սենյակի օրացույցի պատռված էջից, որտեղ հաճախ է հայտնվում գլխավոր հերոսուհին։ Դա Զատիկին նախորդող կիրակին էր, 1943 թվականին։     
Հայտնաբերելով, որ Սերաֆիմա Վոսկրեսենսկայան հավատացյալ է և խաչ է կրում, դաստիարակչուհին մանկատան տնօրենի օգնությամբ դասավորել է փաստաթղթեր, որպեսզի նրան ուղարկի գաղութ։ Աղջիկը հրաժարվում է հեռանալ հավատից և Զատիկի օրը սպասում է ավտոմեքենային, որը պետք է նրան տաներ մանկատնից։ Բայց դրա փոխարեն գալիս է նրա մայրիկը։  


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Ալեքսանդր Միխայիլով` Սերաֆիմ Սարովսկի
Վիկտորյա Դրոբինա, Ակիլինա Միխայիլովա` Սերաֆիմա
Վերա Վասիլևա` Լիզա հորաքույր
Անաստասիա Բարտյաևա` Ռիտա
Վլադիմիր Լևաշյով` Իվան Անդրեևիչ
Նատալյա Գրաչյովա` Օլգա Սեմյոնովնա
Աննա Վոլկովա` Կատյա Վոլկովա
Աննա Մեշչան` Լենկա Շկուրովա
Մարի Մեշչան` Տարասկինա
Ելենա Կիշչիկ` Սերաֆիմայի մայրիկ
Դմիտրի Ֆիլիմոնով, Դիոմիդ Վինոգրադով` բժիշկ
Իգոր Ստարոսելցև` գեներալ, Լիզա հորաքրոջ նախապապը
Օլեգ Ֆորոստենկո` կալվածատերԴերասանները ներկայացված են ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։  


== Մրցանակներ, փառատոններ ==
Միջազգային ուղղափառ կինոյի «Պոկրով» 13-րդ փառատոնի Գրան-պրի (2015 թվականի հոկտեմբերի 14)։
12-րդ միջազգային «Լուսափայլ հրեշտակը» բարեգործական կինոփառատոն. անիմացիոն կինո` Ժյուրիի հատուկ մրցանակ «Սերաֆիմ Սարովսկու օրինակով էկրանին առաջին անգամ սրբի կերպար ստեղծելու համար»` Սերաֆիմայի անհավանական ճանապարհորդությունը։
«Ոսկե արծիվ» մրցանակի առաջադրում (2016 թվական)


== Քննադատների գնահատական ==
Ֆիլմի մասին գրախոսական «Профисинема» հարթակում
Ե. Սենյավսկայայի գրախոսականը ИА REGNUM կայքում
Յուրի Ավակովայի գրախոսականը «Ռուսական թերթում»


== Ցուցադրում հեռուստատեսությամբ ==
Մուլտֆիլմը ցուցադրվել է 2016 թվականի հունվարի 7-ին, Սուրբ ծննդյան օրը, Ռոսիա 1 հեռուստաալիքով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սերաֆիմայի անհավանական ճանապարհորդությունը — kinoatis.ru
Եմելյանովո (գյուղ, Պրուդկովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵմելյանովոԵմելյանովո (ռուս.՝ Емельяново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայ-ֆիջիական հարաբերություններ

Հայաստանի և Ֆիջիի Կղզիների Հանրապետության միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 2010 թ. հունիսի 7-ին։


== Առևտրատնտեսական հարաբերություններ ==
Հայաստանի և Ֆիջիի միջև ապրանքաշրջանառության ծավալները (հազար ԱՄՆ դոլար).


== Արտաքին հղումներ ==
Հայ-ֆիջիական երկկողմ հարաբերություններ
Նգուեն Սուան Ֆուկ

Նգուեն Սուան Ֆուկ (վիետ․՝ Nguyễn Xuân Phúc, հուլիսի 20, 1954(1954-07-20), Quế Sơn, Quảng Nam, Վիետնամ), վիետնամցի քաղաքական և պետական գործիչ, Վիետնամի Սոցիալիստական Հանրապետության նախագահ 2021 թվականի ապրիլի 5-ից։ Պաշտոնին ընտրվել է Ազգային ժողովի 11-րդ նստաշրջանի ժամանակ։ 2016 թվականի ապրիլի 7-ից մինչև 2021 թվականի ապրիլի 5-ը զբաղեցրել է Վիետնամի վարչապետի պաշտոնը։


== Կենսագրություն ==


=== Քաղաքական կարիերա ===
Կրթությունը ստացել է Հանոյի ազգային տնտեսագիտության ինստիտուտում (1972-1978)։ Համալսարանն ավարտելուց հետո աշխատել է Կուանգնամի գավառների տնտեսական կառավարման ոլորտում։ 1980 թվականին տեղափոխվել է Կուանգնամի գավառների ժողովրդական կոմիտե, որտեղ ճանապարհ է անցել կոմիտեի ծառայողից մինչև նախագահ։ 1993-1996 թվականներին գլխավորել է Կուանգնամի գավառների ծրագրավորման և ներդրման բաժինը։ Նույն թվականներին ստացել է Սինգապուրի ազգային համալսարանի մագիստրոսի աստիճան` գործարար մարքեթինգի ոլորտում։
1997 թվականից կուսակցական աշխատանքներ է կատարում Կուանգնամի գավառների կոմիտեներում։ 2006 թվականից աշխատել է Վիետնամի կենտրոնական գործադիր մարմիններում` զբաղեցնելով Պետական աուդիտի ղեկավարի տեղակալի, նախարարի, կառավարության աշխատակազմի ղեկավարի, 2011 թվականից` փոխնախագահի և 2016 թվականից` փոխվարչապետի պաշտոնները։
1983 թվականին եղել է Վիետնամի կոմունիստական կուսակցության անդամ, ընտրվել է Վիետնամի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեում 10-րդ, 11-րդ և 12-րդ համագումարներով։ Պատգամավոր` Ազգային ժողովի 11-րդ և 13-րդ համագումարներով։
2021 թվականի հունվարի 31-ին Նգուեն Սուան Ֆուկը վերընտրվել է կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի կողմից` 13-րդ համագումարում։


=== Նախագահ ===
2021 թվականի ապրիլի 5-ին, ազգային ասամբլեայի նստաշրջանի ժամանակ ընտրվել է Վիետնամի 11-րդ նախագահ` փոխարինելով Նգուեն Ֆու Չոնգային, որը նախապես հայտարարել էր իր հրաժարականի մասին։


=== Անձնական կյանք ===
Նա տիրապետում է ռուսերեն և անգլերեն լեզուներին, ամուսնացած է Տրուն Տխու Նգուիտ Տուի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«National Assembly elects Nguyễn Xuân Phúc as new Prime Minister» (անգլերեն)։ Viet Nam News։ 2016-04-07։ Վերցված է 2016-12-16 
«Վիետնամի ազգային ժողովը հաստատել է նոր վարչապետ»։ ТАСС։ 2016-04-07։ Վերցված է 2016-12-16
Սեզար Պելլի

Սեզար Պելլի (անգլ.՝ César Pell, հոկտեմբերի 12, 1926(1926-10-12)[…], Տուկուման, Արգենտինա - հուլիսի 19, 2019(2019-07-19)[…], Նյու Հեյվեն, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), արգենտինացի ճարտարապետ, որի ամենահայտնի շինություններից մեկն է համարվում Կուալա Լումպուրում կառուցված Պետրոնասի Աշտարակները։


== Կենսագրություն ==
Պելլին ծնվել է 1926 թվականին Սան Միգել դե Տուկումանեում, Արգենտինայում։ Ավարտել է Տուկումայի Պետական համալսարանը և  ուսանել Իլլինոյան համալսարանին կից ճարտարապետության դպրոցում` Ուրբանում և Շամպեյնում։ 1952 թվականին Պելլին գաղթել է Միացյալ նահանգներ, իսկ 1964 թվականին ստացել է ԱՄՆ-ի քաղաքացիություն։ 1977 թվականին նա հիմնել է սեփական ճարտարապետական բյուրոն, որը ստացել է «Cesar Pelli & Associates» անվանումը։ 1977 թվականից մինչև 1984 թվականը Պելլին զբաղեցրել է Եյլի համալսարանի ճարտարապետության դպրոցի դեկանի պաշտոնը, որտեղ 2008 թվականին նրան շնորհվել է հումանիտար գիտությունների դոկտորի աստիճան։


== Հիմնական նախագծեր և կառույցներ ==
Պելլիի ամենահայտնի շենքերը (ժամանակագրական կարգով)

Համաշխարհային ֆինանսական կենտրոն Նյու Յորքում (ԱՄՆ) (1985-1988)
Wells Fargo Center Միննեապոլիսում (ԱՄՆ) (1986-1988)
Նյու Յորքի  Carnegie Hall Tower (1986-1990)
Լոնդոնի One Canada Square (Մեծ Բրիտանիա) (1988-1991)
Key Tower  Քլիվլենդում (ԱՄՆ) (1988-1991)
Bank of America Շառլոթում (ԱՄՆ) (1989-1992)
Պետրոնասի Աշտարակները Կուալա–Լումպուռայում (1992-1998)
Հոնկոնգի միջազգային ֆինանսական կենտրոն (1997-2003)
30 Hudson Street  Ջերսի Սիթիում (ԱՄՆ)  (2001-2004)
Ապակե աշտարակ Մադրիդում (2004-2008)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pelli Clarke Pelli Architects(անգլ.)
Շիշկովկա (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇիշկովկաՇիշկովկա (ուկրաիներեն՝ Шишківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շիրոկոե, Կարտմիշիկ Նեմեցկի։ Հիմնադրվել է 1815 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շիշկովկա գյուղում բնակվում էր 73 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 146 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նուտացիա (բուսաբանություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նուտացիա (այլ կիրառումներ)Նուտացիա բույսերի, աճող օրգանների գագաթների պտտական շարժումներ․ առավել հստակ արտահայտվում է փաթաթվող բույսերի նուտացիան։ Նուտացիանները վերաբերում են աճի շարժումներին և պայմանավորված են բույսերի օրգանների տարբեր մասերի անհամաչափ աճով։ Ճառագայթաձև կազմություն ունեցող օրգանները շարժվում են շրջանաձև, դորզովենտրալ կազմություն ունեցողները՝ էլիպսաձև։ Նուտացիա հատուկ է բարձրակարգ բույսերի ցողուններին, ծաղկակիրներին, արմատներին, կոլեոպտիլներին, բեղիկներին, ստոլոններին են, ինչպես նաև ցածրակարգ բույսերի սպորանգիակիրներին։
Ապրիլի 22

Ապրիլի 22, տարվա 112-րդ (նահանջ տարիներին՝ 113-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 253 օր։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
1658 - Ջուզեպպե Տորելլի, իտալացի ջութակահար և կոմպոզիտոր (մ. 1709)
1707 - Հենրի Ֆիլդինգ, անգլիացի գրող և դրամատուրգ (մ. 1754)
1724 - Իմանուիլ Կանտ, գերմանացի փիլիսոփա (մ. 1804)
1870 - Վլադիմիր Իլյիչ Լենին, ռուս բոլշևիկ հեղափոխական
1881 - Ալեքսանդր Կերենսկի, ռուս քաղաքական գործիչ (մ. 1970)
1899 - Վլադիմիր Նաբոկով, ռուս գրող (վ. 1977)
1904 - Ռոբերտ Օպենհեյմեր, ամերիկացի ֆիզիկոս (մ. 1967)
1909 - Ռիտա Լևի-Մոնտալչինի, իտալացի նյարդաբան (մ. 2012)
1912՝
Քեթլին Ֆերրիեր, անգլիացի երգչուհի (մ. 1953)
Կանետո Սինդո, ճապոնացի ռեժիսոր (մ. 2012)
1937 - Ջեք Նիկոլսոն, ամերիկացի կինոդերասան
1974 - Շավո Օդաջյան, ամերիկահայ բաս նվագող (System of a Down)
1982 - Կակա, բրազիլացի ֆուտբոլիստ
1987 - Դավիդ Լուիզ, բրազիլացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան


== Մահեր ==
1850 - Ֆրիդրիխ Ռոբերտ Ֆելման, էստոնացի բանասեր, գրող և ֆիզիկոս (ծն. 1798)
1899 - Յոհան Կյոլեր, էստոնացի նկարիչ
1989 - Էմիլիո Սեգրե, իտալական ծագումով ամերիկացի ֆիզիկոս (ծն. 1905)
1994 - Ռիչարդ Նիքսոն, ամերիկացի քաղաքական գործիչ, իրավաբան, ԱՄՆ 37-րդ նախագահ (ծն. 1913)


== Տոներ ==
Մայր Երկրի Օր
 Բրազիլիա - Հայտնաբերման օր
 Իսպանիա - Իզաբելա թագուհու օր
Երկիր մոլորկի միջազգային օր - Միացյալ ազգերի կազմակերպության հիշարժան օր
Նատիվիդադի (Տոկանտինս)

Նատիվիդադի (Տոկանտինս)  (պորտ.՝ Natividade), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևելյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Դիանոպոլիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 9764 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 215,903 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1734 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 18.361.090,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.963,33 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,669 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Վարդան Մամիկոնյան (դաշնակահար)

Վարդան Լևոնի Մամիկոնյան (օգոստոսի 27, 1970(1970-08-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դաշնակահար։ Ջութակահար Լևոն Մամիկոնյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
Վարդան Մամիկոնյանը ծնվել է 1970 թվականի օգոստոսի 27-ին Երևանում, ջութակահար Լևոն Մամիկոնյանի ընտանիքում։ Դաշնամուրի առաջին ուսուցիչը եղել է հայրը։ Յոթ տարեկանում ունեցել է առաջին մենահամերգը։ 1988 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի Կենտրոնական երաժշտական դպրոցը, 1995 թվականին՝ «Պիանիստիկա» ակադեմիան (Իտալիա)։ 1988-1991 թվականներին սովորել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայում (Վալերի Կոստելսկու դասարան)։ 
Համերգներով շրջագայել է Հայաստանում, Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Իտալիայում, Արգենտինայում և այլուր։
Վարդան Մամիկոնյանի արվեստին բնորոշ են կատարողական վարպետությունը, երաժշտական ստեղծագործությունների ինքնօրինակ մեկնաբանումը։ 
1991 թվականին Վարդան Մամիկոնյանը բնակություն է հաստատել Ֆրանսիայում։ 
2008 թվականին Յոհան Սեբաստիան Բախի, Յոհաննես Բրամսի, Պյոտր Չայկովսկու, Առնո Բաբաջանյանի դաշնամուրային ստեղծագործությունների կատարմամբ հանդես է եկել Բեյրութում։
Մենահամերգներով հանդես է եկել Նյու Յորքի «Քարնեգի հոլում» (1993), Լոնդոնում, Մյունխենում, Բեռլինում, Վիեննայում, Ցյուրիխում, Փարիզում, Մադրիդում, ԱՄՆ-ի և Հեռավոր Արևելքի քաղաքներում։


== Մրցանակներ ==
1981 – Վիլնյուսի համամիութենական մրցույթի 1-ին մրցանակ,
1990 – Ի. Լֆերբյուրի անվան միջազգային մրցույթի Մեծ մրցանակ (Փարիզ),
1992 – «Դաշնամուրի վարպետներ» միջազգային մրցույթի 1-ին մրցանակ (Մոնակո)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վարդան Մամիկոնյան
Բանգար

Բանգար (մալայերեն՝ Bangar), ոչ մեծ բնակավայր Բրունեյում։ Բնակչությունը կազմում է 3970 մարդ (2008)։ 
Բանգարը համանուն մունիցիպալիտետի կենտրոնն է։


== Աշխարհագրություն ==
Բանգարը գտնվում է Տեմբուրոնգ շրջանում, որը երկրի մնացած տարածքներից առանձնացված է մալազիական Սարավակ նահանգով։ Բանգարի տարածքով է անցնում Սարավակի մի մասից դեպի մյուս հատվածը ձգվող ավտոմոբիլային մայրուղին։ Հեռավորությունը մինչև Պանդարուան գետը, որով անցնում է Մալայզիայի հետ սահմանը, կազմում է 4 կմ դեպի արևմուտք։
Բանգարը տեղակայված է Տեմբուրոնգ գետի երկու ափին։
Կլիման շատ շոգ է և խոնավ։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը 27,5 °C է, տեղումների քանակը՝ 4012 մմ/տարի։


== Տնտեսություն և տրանսպորտ ==
Քաղաքում առկա է նավահանգստային տերմինալ, շուկա, առևտրի կենտրոն, սրճարաններ և հուշանվերների խանութներ, Երիտասարդական կենտրոն։


== Տեսարժան վայրեր ==
Բանգարից 15 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Պարադայան անտառային արգելոցը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կլին (այլ կիրառումներ)

Կլին, կարող է վերաբերել՝

Կլին - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Կլին - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Կլին - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Կլին - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Վինսենթ Կլին (Vincent Klyn) - նորզելանդացի դերասան, նախկին սերֆեր։
Կատարի ազգային օր

Կատարի ազգային օր կամ Կատարի պետական տոն (արաբ․՝ اليوم الوطني لقطر‎‎‎‎), Կատարի Պետության ազգային տոնը, որը նշվում է ի հիշատակ 1878 թվականին կատարցի ժողովրդի ազգային վերածննդի։
Տոնն առաջին անգամ նշվել է 2007 թվականի հունիսի 21-ին՝ թագաժառանգ իշխան Թամիմ բեն Համիդ ալ-Սանիի հրամանագրով։


== Տոնակատարություն ==
Կատարի ազգային օրն նշվում է ամեն տարի դեկտեմբերի 18-ին։ Այդ օրը աշխատավայրերում և ուսումնական հաստատությունների մեծ մասում հայտարարվում է հանգստի օր։ Նախքան 2007 թվականի հունիսին էմիր Թամիմ բեն Համիդ ալ-Սանիի հրամանագրի ընդունումը՝ ազգային օրը նշվել է սեպտեմբերի 3-ին՝ Կատարի անկախության և ազգային վերակառուցման օրը։
Այդ օրը քաղաքամայր Դոհայում, ինչպես նաև երկրի մյուս բնակավայրերում, տեղի են ունենում զանազան ցուցադրություններ, հրավառություն, ինչպես նաև երաժշտական ու լուսային բազմաթիվ համարներ։
Կատարի ազգային օրվա տոնակատարություններ անցկացվում են անգամ գյուղական բնակավայրերում։ Ազգային օրվա գլխավոր իրադարձություններից մեկը ռազմահայրենասիրական շքերթն է։ Ազգային օրվա շքերթին մասնակցում են Կատարի Արաբական Էմիրության Զինված ուժերի, ներքին գործերի նախարարության և էմիրի գվարդիայի զինվորները։
Տեղի է ունենում նաև դասական ավտոարտադրության շքերթ, որի ժամանակ ցուցադրվում են պետական նախկին պաշտոնյաներին պատկանող հնաոճ մեքենաներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կատարի ազգային օրվա պաշտոնական կայք (անգլերեն)
Ջովաննի Բատտիստա Զելոտի

Ջովաննի Բատտիստա Զելոտի (հայտնի է նաև որպես  Բատտիստա Ֆարինատի (իտալերեն՝ Giovanni Battista Zelotti), 1526[…], Վերոնա, Վենետո, Իտալիա - օգոստոսի 28, 1578(1578-08-28)[…], Մանտովա, Մանտուա, Լոմբարդիա), Վերածննդի դարաշրջանի վենետիկյան նկարիչ, գերազացապես զբաղվել է որմնանկարչությամբ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Վերոնայում (Վենետիկում)։ Իր նկարչական ​​հմտությունը նա սովորել է Վերոնայի նկարիչներ Անտոնիո Բադիլեից (1518-1560) և Դոմենիկո Ռիչոյից, որն առավել հայտնի է որպես Դոմենիկո Բրուզազորչի (1561-1567)։
Ի տարբերություն մաներիստական ​​ոճի (Պարմայի և հռոմեական նմուշներ), որը կիսում էր Բրուզազորոչին, Զելոտին կողմնակից էր հավասարակշռված Վերածննդի ոճի՝  իր դեկորատիվ տարբերակում։ Դրանում նա ավելի մոտ էր իր ժամանակակից Պաոլո Վերոնեզեին, ով նաև Անտոնիո Բադիլեի աշակերտն էր։ Նա իր գործերից մի քանիսը ստեղծել է Պաոլո Վերոնեզեի հետ միասին։
Արաբական արևելքի երկրների հետ առևտրի կրճատման հետ կապված` Վենետիկի էլիտան սկսել է գումարներ ներդնել Տերրաֆերմայի հողամասերում, որտեղ նրանք սկսել են վերակառուցել վիլլաները և զբաղվել բուսաբուծությամբ։ Վենետիկյան ճարտարապետների, դեկորատորների, քանդակագործների և այգեպանների համար մեծ հնարավորություններ են ստեղծվել` իրացնելու իրենց հմտությունները։ Ցածրադիր, որոշ տեղերում ճահճոտ տերաֆերման ծածկվել է պալատական ​​համալիրներով՝ գյուղական վիլլաներով, ջրանցքների նավահանգիստներով, այգիներով, որոնք զարդարված էին պուրակների տաղավարներով և քանդակներով։ Շենքի ձևավորման ամենատարածված տեսակներից մեկը դարձել է որմնանկարը։ Տարբեր աստիճանի տաղանդի վենետիկյան նկարիչները մասնակցել են հարուստ վենետիկցիների վիլլաներում բազմաթիվ դեկորատիվ որմնանկարների ստեղծմանը, որոնց թվում էին.

Պաոլո Վերոնեզե,
Ջովաննի Բատտիստա Զելոտի,
Ջովաննի Անտոնիո Ֆազալո (1530—1572 թվականներ),
Բերնարդինո Ինդիա (1528—1590 թվականներ),
Մարչելլո Ֆոգոլինո (1483—1558),
և այլք։Զելոտիի հմտության աճն այնքան նկատելի էր, որ նրան մասնակից են դարձրել Դուգի պալատում և Վենետիկի Մարչիանա գրադարանում փարթամ դեկորատիվ նկարների ստեղծմանը։
Կյանքի վերջում նկարիչը աշխատելու հրավեր է ստացել Մանտուայի դքսերից, որտեղ աշխատել է մինչև իր մահը` 1578 թվականի օգոստոսի 28-ը։


== Ընտրյալ աշխատանքներ (որմնանկարների պատկերասրահ) ==

		
		
		
		
		


== Պատկերասրահ (յուղաներկով նկարներ) ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Gerda Bödefeld und Berthold Hinz. Die Villen im Veneto. — Кёльн: DuMont Kunst-Reiseführer, 1987. — ISBN 3-7701-1838-3.
Michelangelo Muraro und Paolo Marton. Villen in Venetien. — Könnemann, 1996. — ISBN 3-89508-214-7.
Cesare Bernasconi. Studi sopra la storia della pittura italiana dei secoli xiv e xv e della scuola pittorica veronese dai medi tempi fino tutto il secolo xviii. — 1864. — S. 333—334.
Sydney J. Freedberg. Pelican History of Art: Painting in Italy, 1500—1600. — Penguin Books, 1993. — S. 559—560.
Irma B. Jaffe und Gernando Colombardo. Zelotti’s Epic Фрески at Cataio. The Obizzi Saga. — Fordham University Press, 2007. — ISBN 9780823227426
Էքրեմ Աքուրգալ

Էքրեմ Աքուրգալ (թուրքերեն՝ Ekrem Akurgal, մարտի 30, 1911(1911-03-30)[…], Tulkarm, Հորդանան գետի արևմտյան ափ - նոյեմբերի 1, 2002(2002-11-01), Իզմիր, Թուրքիա), թուրք հնէաբան։ Իր գիտական կարիերայի ընթացքում, որ տևել է ավելի քան հիսուն տարի, պեղումներ է անցկացրել Անատոլիայի արևմտյան ափի մի քանի օբյեկտներում, այդ թվում՝ Ֆոկեայում, Պիտանում, Իոնիկ Էրիթրեայում և հին Զմյուռնիայում։


== Կենսագրություն ==
1932-1940 թվականներին սովորել է Բեռլինում, որտել ստացել է դոկտորական աստիճան։
1941-1981 թվականներին աշխատել է Անկարայի համալսարանում, 1949 թվականից հնէաբանության պրոֆեսոր էր, իսկ 1958-1961 թվականներին՝ հումանիտար ֆակուլտետի դեկան։ 1961 թվականին դոկտորական աստիճան է ստացել Բորդոյի համալսարանում։ 1961-1962 թվականներին եղել է Փրինսթոնի հրավիրյալ պրոֆեսոր, 1971-1972 թվականներին՝ Բեռլինի համալսարանի, 1980-1981 թվականներին՝ Վիեննայի համալսարանի։
Թուրքիայի պատմության ընկերության (1943-1983) և Թուրքիայի հնագույն հուշարձանների բարձրագույն հանձնաժողովի (1951-1981) անդամ էր։
Ավստրիայի, Դանիայի, Շվեդիայի գիտական ակադեմիաների, Ռայն-Վեստֆալյան գիտությունների ակադեմիայի, Ֆրանսիայի արձանագրությունների ակադեմիայի (1992, դոցենտ), Դեի Լինչեի ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ, Բրիտանական ակադեմիայի թղթակից անդամ (1969)։
Աքուրգալը պոլիգլոտ էր և ընդգրկված էր Գիտական ամսագրերի խմբագրությունում։ Արտերկրում նրա հրապարակային գործունեությունը նպաստել է Թուրքիայի միջազգային կապերի բարելավմանը։


== Աշխատանքներ ==
Ekrem Akurgal, Civilisations et cites antiques de Turquie, Haset Kitabevi, Istanbul (1986).
История человечества. Т. 2։III тысячелетие до н. э. — VII век до н. э./Э. Акургал [и др.]; под ред. А. Х. Дани и Ж.-П. Моэна при участии Х. Л. Лоренсо [и др.]. — 2003


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոբերտ Մանուկյան (նկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոբերտ Մանուկյան (այլ կիրառումներ)Ռոբերտ Խաչատուրի Մանուկյան (սեպտեմբերի 11, 1929(1929-09-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 6, 2019(2019-04-06), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Մանուկյանը ծնվել է 1929 թվականին Երևանում։ 1957 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ստեղծագործում է գեղանկարչության, գրաֆիկայի բնագավառներում։
Գործերից են՝ «Ապագա ձկնորսները» (1959 թ.), «Նախօրեին» (1970 թ.), «Նավզիկե» (2002 թ.), «Մեսրոպ Մաշտոց» (2004 թ. բոլորը՝ կոմպոզիցիա), «Իսկրա» (եռապատկեր, 1971 թ.), «Հայկական պար» (թերթեր, երկուսն էլ՝ գրաֆիկա), 1988 թվականի երկրաշարժին նվիրված եռապատկեր (1990 թ., լիտոգրաֆիա) և այլն։ Հեղինակ է նաև գրքերի ձևավորումների։
Մանուկյանի աշխատանքները գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Եղիշե Չարենցի տուն-թանգարանում, Բաղդադի, Մոսկվայի և Կաունասի Ազգային թանգարաններում, Խարկովի, Ռիգայի, Սանկտ-Պետերբուրգի, Բեռլինի, Փարիզի, Լոս-Անջելեսի և այլ քաղաքների անհատական հավաքածուներում։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
Երևան, 1953 թ.
Յուրմալա, 1980 թ.
Մոսկվա, 1970 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Կիվիոկ (արբանյակ)

Կիվիոկ (լատ.՝  Kiviuq), Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Բրետ Գլեդմանի կողմից 2000 թվականին։
Ստարոնակարյակովո

Ստարոնակարյակովո (ռուս.՝ Старонакаряково, բաշկիրերեն՝ Иҫке Нәкәрәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 62 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խորհրդածություն հայկական հարցի վրա

«Խորհրդածություն հայկական հարցի վրա», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից։


== Պատմություն ==
Գրության թվականը ստույգ հայտնի չէ։
Իքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1913 թվականի հունվարի 6-ին «Հորիզոն» օրաթերթում (№ 4), այնուհետև, զգալի կրճատումներով և առանց վերնագրի ՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 168)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է «Հորիզոն» օրաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Դաստակ (Ամասիայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դաստակ (այլ կիրառումներ)Դաստակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Փիթեր Գրին

Փիթեր Գրին (անգլ.՝ Peter Greene, հոկտեմբերի 8, 1965(1965-10-08), Մոնտկլեր, Էսեքս շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, պրոդյուսեր։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Ադամանդե ոստիկանը», «Դիմակը» և «Գլուխների որսորդը» ֆիլմերից։ Լինելով բնավորության դերասան՝ հիմնականում մարմնավորում է բացասական կերպարների։


== Կենսագրություն ==
Փիթեր Գրինը ծնվել է 1965 թվականի հոկտեմբերի 8-ին ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի նահանգի Մոնթքլեր քաղաքում։ Տասնհինգ տարեկան հասակում թողնելով ավագ դպրոցը՝ հեռացել է տնից և տեղափոխվել Նյու Յորք։ Լին Ստրասբերգի թատրոնի և կինոյի ինստիտուտին միանալուց և իր դերասանական կարիերան սկսելուց առաջ աշխատել է որպես պիցցա առաքող և բեռնատար մեքենայի վարորդ։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո որոշ ժամանակ խաղացել է թատրոնում։
Գրինն իր դերասանական գործունեությունն սկսել է 25 տարեկանում՝ խաղալով «Hardball» հեռուստասերիալի դրվագում, այնուհետև դեր է ստացել «Անխուսափելիության օրենքը» ֆիլմում։ Փիթերը ճանաչման է արժանացել «Դիմակը» (Դորիան Թայրել), «Քրեական ընթերցվածք» (Զեդ) և «Ուղևորություն դեպի Հնդկաստան» ֆիլմերում (Ռեդֆութ) ֆիլմերի շնորհիվ։
1998 թվականին Premiere Magazine ամսագրում տպագրվել է Career high հոդվածը,որում անդրադարձ է կատարվել Գրինի՝ թմրամիջոցների (մասնավորապես հերոին)  հետ կապված խնդիրներին։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա անցել է թմրամոլության բուժման կուրս, բայց հետագայում պարբերաբար կրկին բախվել է այդ խնդրին։
Իր արտաքինի շնորհիվ Փիթեր Գրինը կինոնկարների մեծ մասում մարմնավորել է բացասական կերպարների, ավազակների, թմրանյութեր վաճառողների, մարդասպանների, նախկին բանտարկյալների և չարագործ ոստիկանների։
Կինոյում իր աշխատանքից բացի Գրինը նկարահանվել է մի շարք տեսահոլովակներոում, ինչպիսիք են՝ «Fed up» (House of Pain), «A,B,C’s» (Prodigy, Mobb Deep), «Give me a chance» և «Mechanix» (Danny Diablo), ինչպես նաև «U.F. Joes» (Saints)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Փիթեր Գրին (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Պայարես

Պայարես (ֆր.՝ Pailharès), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 289 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.68 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 19.69 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 80 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 39 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 186 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 130-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,9 %։ 130 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 118 անձ (71 տղամարդ և 47 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (5 տղամարդ և 7 կին)։ 56 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Վանի մարզի շրջաններ

Համաձայն Թուրքիայի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանաման Վանի մարզը բաժանված է 13 շրջանների՝ իլչեների (թուրքերեն՝ ilçeleri):


== Բնակչություն ==
2020 թվականի փետրվարի 4-ի տվյալները Վանի մարզի բնակչությունը կազմում է 1 136 757 մարդ, տարածքը՝ 20,921 կմ2։ Մարզի բնակչության տարեկան աճը կազմում է 1,15%։ Մարզի ամենաարագ աճող շրջանն է Իփեքյոլուն (4,41%)։
Թուրքիայի վիճակագրական ինստիտուտի տվյալներով 2020 թվականի փետրվարի 4-ի դրությամբ Վանի մարզը կազմված է 13 շրջաններից և 690 մահալլեներից։


== Աշխարհագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==

Կաղապար:Թուրքիայի մարզերի բնակչություն/Վանի մարզ
Կոբյայսկի ուլուս

Կոբյայսկի ուլուս (ռուս.՝ Кобяйский улус , район, յակուտ.՝ Кэбээйи улууһа), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սախա-Յակուտիայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1937 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սանգար։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 107800 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13103 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Հայաստանի կենսաբազմազանության պահպանություն

Կենսաբազմազանության պահպանությունը բնական պաշարների պահպանության ամբողջությունն է։


=== Բնական Պաշարներ ===
Հայաստանի և Արցախի աշխարհագրական դիրքը և ռելիեֆը նպաստել են կենսաբազմազանության մեծ տեսականու՝ հարուստ բնաշխարհիկության և ագրոկենսաբազմազանության ձևավորմանը։ Մեր երկրի ոչ մեծ տարածքում աճում են շուրջ 3600 տեսակի անոթավոր բույսեր, ավելի քան 4700 տեսակի սնկեր, կան մոտ 540 տեսակի ողնաշարավոր կենդանիներ և մոտ 17000 տեսակի անողնաշար կենդանիներ։ Այստեղ ներկայացված են Կովկասի բոլոր հիմնական բնական էկոհամակարգերը՝ բացառությամբ խոնավ մերձարևադարձայինների։
Հայաստանի և Արցախի կենսաբազմազանությունը հարուստ է տնտեսապես արժեքավոր տեսակներով։ Բույսերի մոտ 2000 տեսակ ունի սննդարար, կերային, դեղատու, ներկատու, եթերայուղատու, մեղրատու, խիժատու, մի շարք կենդանիներ՝ մորթատու, մսատու և այլ օգտակար հատկություններ։


=== Մարդկային Գործոն ===
Կենսաբազմազանությունը Հայաստանում օգտագործել են տարերայնորեն՝ առանց հաշվի առնելու բուսական, և կենդանական, պաշարների վերարտադրության ապահովման
բնական հնարավորությունները։ Դրա հետևանքով աստիճանաբար դեգրադացվել և ոչնչացվել են որոշ տեսակներ, կենսաբազմազանությունն աղքատացել է, և ոչ ռացիոնալ օգտագործման պատճառով որոշ բնակմիջավայրեր (անտառներ, լեռնային արոտավայրեր և գերխոնավ տարածքներ) նույնպես դեգրադացել են, իսկ մի շարք տեսակներ հայտնվել են անհետացման եզրին։ Վերջին հարյուրամյակում մարդու տնտեսական գործունեության հետևանքով Հայաստանի անտառների տարածքը կրճատվել է մոտ 2 անգամ, ընկել է անտառների արտադրողականությունը և պաշտպանունակությունը։ Անտառածածկ տարածքի ընդարձակման, էրոզացված լեռնալանջերի անտառբարելավման նպատակով Հայաստանում տնկվում են արհեստական անտառներ։


=== Հատուկ պահպանվող տարածքներ ===
Հատուկ պահպանվող տարածքներ են ազգային պարկերը,արգելոցները, արգելավայրերը և բնության հուշարձանները։ Հանրապետությունում կան 4 ազգային պարկեր («Սևան», «Դիլիջան», «Արփի լիճ», «Արևիկ»)՝ 274508.4 հա, 3 արգելոց («Խոսրովի անտառ», «Շիկահող», «Երերունի»)՝ 39.615 հա, 25 արգելավայր՝ 89.610 հա տարածքներով։
Սենտ Ջեյմս շրջան (Լուիզիանա)

Սենտ Ջեյմս շրջան (անգլ.՝ Saint James Parish), ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 668 կմ² է, բնակչությունը՝ 22.102 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քոնվենտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1807 թ.։
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Արթիկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Արթիկ), Հայ առաքելական եկեղեցի, որը գտնվում է Շիրակի մարզի Արթիկ քաղաքում, կառուցվել է 5-րդ դարում։ Արթիկը Հայաստանի ամենահին բնակավայրերից մեկն է, որի համար ապացույց են հանդիսանում այդ տարածքում գտնվող բազմաթիվ կոթողները և հուշարձանները։ Արթիկի Սուրբ Գևորգ եկեղեցին մեծագույն արժեքներից մեկն է, կան որոշ արձանագրություններ, ըոտ որոնց կարելի է ենթադրել, որ եկեղեցին կառուցվել է 5-րդ դարի կեսերին։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցին խաչաձև հատակագծով և կենտրոնագագաթով կառույց է, որն արտաքնապես շատ նման է [[Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի (Մաստարա)|Մաստարայի]] եկեղեցուն։ Արևելյան կողմերում կան քառակուսի հիմքով խորաններ, արևելյան պատերի մեջ կան աբսիդաձև փոքրիկ խորշեր։ Իսկ հյուսիսային կողմը խաչթև է, ներսից ու դրսից կիսակլոր է, իսկ մյուսները՝ ներսից կիսակլոր, դրսից՝ բազմանիստ։ Արևելյան կողմից եռանիստ աբսիդը լուսավորվում է երեք պատուհաններով։ Եկեղեցու աղոթասրահը ծածկված է եղել լայնանիստ գմբեթով, մեզ է հասել ավերված վիճակում։ Կա 2 մուտք, մեկը արևմտյան կողմից է և գլխավորն է, իսկ մյուսը՝ հարավից։ Հյուսիսային և արևմտյան ճակատները նման են միմյանց, և նիստերի անկյունները ընդգծված են զույգ կիսասյուներով։ Խաչթևի հաստ պատի ներսում կան աստիճաններ։ Եկեղեցին Արթիկի վարդագույն սրբատաշ տուֆից է կառուցված։ Քարերի վրա չեն պահպանվել գրավոր արձանագրություններ, բայց որմնասյուների խոյակներն և պատուհանների պսակները  քանդակված են տարբեր զարդանախշերով՝ խաղողի ողկույզ և տերև, նռան ու արմավենու տերև։
2019 թվականին սկսվել են եկեղեցու վերականգնման աշխատանքները։


== Տես նաև ==
Արթիկի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Like Blood Like Honey

Like Blood Like Honey, ամերիկյան երգչուհի և երգերի հեղինակ Սքայլար Գրեյի (ով այն ժամանակ հայտնի էր որպես Հոլի Բրուք) առաջին ստուդիական ալբոմը։ Թողարկվել է 2006 թվականի հունիսի 6–ին՝ Warner Bros. Records–ում։ Ալբոմը զբաղեցրել է Billboard–ի և Heatseekers Albums–ի շքերթներում 35–րդ հորիզոնականը։


== Քննադատների գնահատականը ==
Ալբոմը Allmusic–ի կողմից արժանացել է 5 աստղից 3–ին։


== Ստեղծագործությունների ցուցակը ==


=== Deluxe edition: հավելյալ ստեղծագործություններ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Սակուրեթ

Սակուրեթ, Ասկուրեթ, բերդավան Մեծ Հայքի Գուգարք նահանգի Մանգլյաց փոր գավառում, Կուրի Ալգետ վտակի ափին։ IX դարի վերջից հիշատակվում է որպես հայ Բագրատունյաց թագավորության կարևոր ռազմակայան։ Հայոց Սմբատ Ա թագավորը Սակուրեթի հսկողությունը հավանաբար նույնպես հանձնարարել էր (Սամշվիլդեի հետ) Գնթունի իշխաններ Վասակին ու Աշոտին։ Վերջիններս, օգտվելով Աշոտ Բ Երկաթ թագավորի (914-930 թվականներ) դժվարին կացությունից, ապստամբել ու փորձել են անկախանալ։ Սակայն Սակուրեթի մոտ տեղի ունցած մարտում Աշոտ Բ Երկաթն ու նրա եղբայր Աբասը պարտության են մատնել խռովարարներին, գրավել բերդավանը և դրա հսկողությունը հանձնել Բագրաաունաց պայազատներին։ Սակուրեթն ավերվել է XII դարում երկրաշարժից։ Տակավին պահպանվում են պարսպի, ՛բնակարանների ու այլ շինությունների մնացորդներ, ինչպես նաև քարակերտ (սրբատաշ․) Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու (ըստ ավանդության՝ հնագույն մեհյանի տեղում հիմնել է Անդրեաս առաքյալը) ավերակները։ Հետագա դարերում վերանորոգված Սակուրեթը վրացերենում ստացել է Ածխուերի, Ածխուր կամ Ազդուր անվանումները։