Հանովերի տուն

Հանովերի տունը (անգլ.House of Hanover)-Միացյալ Թագավորություն, արքաների տոհմ  1714-1901 թվականներին:Հնագույն գերմանական Վելֆ ընտանիքի մասնաճյուղ, որը կառավարում էր Բրաունշվայգը մինչև 18-րդ դարի սկիզբը։  Մինչև 1837 թվականը Հանովերի իշխող տոհմը (ընտրողներ, իսկ հետո ՝ թագավորներ) նաև իշխող տոհմ էր, որը անձնական ունիաի մեջ էր Մեծ Բրիտանիայի հետ։
Անգլիական մշակույթին խորամանկ շատ առումներով (առաջին թագավորը ընդհանրապես անգլերեն չէր խոսում), Ուելֆսը հայտնվեց բրիտանական գահին 1701 թ.-ի «Յաջորդության մասին» օրենքի շնորհիվ, որը կտրեց բրիտանական թագի ճանապարհը բոլոր հարազատ կաթոլիկների հետ դեպի Ստյուարտներ։


== Պատմություն ==
Տոհմի հիմնադիրը Էրնստ Օգոստն էր (1629-1698), Բրունշվայգ-Կալենբերգի դուքս, որը պատկանում էր Ուելֆների պալատի Լյունեբուրգի տողերից մեկին, որը իր ձեռքում միավորեց տոհմի մի քանի ճյուղերի ունեցվածքը, և 1692-ը ստացավ Հանովերի ընտրողի կոչում, որը անուն տվեց տոհմին։  Նա ամուսնացած էր Հանովերի Սոֆիայի հետ, որի ծնողներն էին Անգլիայի արքայադուստր Էլիզաբեթ Ստյուարտը և Պալատինի ընտրյալ բողոքական Ֆրեդերիկ V- ը։  1701 թ-ին գահաժառանգության ակտի շնորհիվ նրա որդին ՝ Georgeորջ Լյուդվիգը, Անգլիայի թագավոր դարձավ 1714 թվականին (Գեորգ I անունով)։
Վելֆների ժամանակը, որը հայտնի է նաև որպես  Գեորգական դարաշրջան (առաջին չորս թագավորներին անվանում էին վրացիներ), Մեծ Բրիտանիայում պառլամենտական համակարգի ամրապնդման, թագավորական իշխանության թուլացման և բրիտանական ժողովրդավարության ձևավորման շրջան էր։  Նրանց օրոք տեղի ունեցավ արդյունաբերական հեղափոխությունը, և կապիտալիզմը սկսեց արագ զարգանալ։  Սա Եվրոպայում լուսավորության և հեղափոխությունների,անկախության պատերազմ Հյուսիսային Ամերիկայում գաղութների համար,Բրիտանական Հնդկաստանի նվաճման և Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակաշրջաններն են։
Ուելֆի բրիտանական գահին միանալու շնորհիվ Հանովերում ծնված աստղագետ Վիլհելմ (Ուիլյամ) Հերշելը և Հանովերյան Կապելմայստեր Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելը կարողացան շարունակել իրենց գործունեությունը Անգլիայում և ձեռք բերել համաշխարհային հռչակ։  Միևնույն ժամանակ, Բրիտանիայի արտաքին քաղաքականությունը փոխեց վեկտորը, սկսեց առաջնորդվել Հանովերյան ընտրողին դրսից հնարավոր ոտնձգություններից պաշտպանելու շահերով։  Սա էր դաշինքների հեղաշրջման և յոթնամյա պատերազմի պատճառներից մեկը։
Ինչ վերաբերում է 19-րդ դարին, ընդունված է խոսել ոչ թե վրացական դարաշրջանի, այլ Ռեգենտի շրջանի (19-րդ դարի առաջին երրորդ) և վիկտորիանական դարաշրջանի ՝ Վիկտորիայի 64-ամյա կառավարման մասին։  Համաձայն Սալիկի օրենքի, Վիկտորիան չէր կարող ժառանգել Հանովերյան գահը, հետևաբար 1837-1867 թվականներին (Պրուսիայի կողմից Հանովերի Թագավորության բռնակցման տարի) ՝Գեորգորջ IV եղբայրներից մեկի ՝ Կամբերլենդի դքսերը ( Էռնստ Օգոստոս I և Գեոգոս V), իշխում էին Հանովերում։  Ընտանիքի մեկ այլ ճյուղ ապրում էր Անգլիայում ՝ կրելով Քեմբրիջի դքսերի տիտղոսը։
1987 թվականից Հանովերի տան ղեկավարն էր նրա թագավորական վսեմություն Հանովերի իշխան Էռնստ Օգոստոս V- ը, Բրունսվիկի և Լյունեբուրգի դուքսը (ծն. 1954), նրան հաջորդեց ավագ որդին ՝ թագաժառանգ Էռնստ Օգուստը (ծն. 1983) ։


== Թագավորների ցուցակ ==
Գեորգ I (Մեծ Բրիտանիայի թագավոր) (1714-1727)
Գեորգ II ( Մեծ Բրիտանիայի թագավոր) (1727-1760), նախորդի որդին
Գեորգ III (Մեծ Բրիտանիայի թագավոր) (1760-1820), նախորդի թոռը
Գեորգ IV (Մեծ Բրիտանիայի թագավոր) (1820-1830), նախորդի որդին, 1811 թվականից ռեգենտ
Վիլյամ IV (Մեծ Բրիտանիայի թագավոր) (1830-1837), նախորդի եղբայր
Վիկտորիա (Մեծ Բրիտանիայի թագուհի) (1837-1901), նախորդի զարմուհին


== Տես Նաև ==
Գեորգիական ճարտարապետություն


== Գրականություն ==
Black, Jeremy. The Hanoverians: The History of a Dynasty (англ.). — Continuum International Publishing Group, 2006. — ISBN 1-85285-581-9.