armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բարաքվիլ

Բարաքվիլ (ֆր.՝ Baraqueville), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 3041 մարդ, բնակչության խտությունը` 89.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34.01 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 110 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 14 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1928 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1513-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 415։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,5 %։ 1513 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1437 անձ (759 տղամարդ և 678 կին)։ Գործազուրկ են եղել 76 անձ (32 տղամարդ և 44 կին)։ 415 անաշխատունակներից 146-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 180-ը` թոշակառուներ, իսկ 89-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լուդոնկա (Օմուգի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուդոնկա (այլ կիրառումներ)Լուդոնկա (ռուս.՝ Лудонка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յարոսլավլի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Օմուգա գետի ձախ ափից 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 19 կմ, ավազանի տարածքը 82,3 կմ2 է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Նարվա, գետը ենթաավազան չունի, գետի գետային ավազանը Նարվա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 01030000412102000026734
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 102002673
Ավազանի կոդը — 01.03.00.004
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 2
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Բաղրամյան (ազգանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաղրամյան (այլ կիրառումներ)Բաղրամյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Գրիգոր Ալեքսանդրի Բաղրամյան (1915), ինժեներ–հիդրոտեխնիկ։
Էմմա Ռուբենի Բաղրամյան (1926), ներզատաբան։
Իլյա Ալեքսեյի Բաղրամյան (1928), ռազմական գործիչ, գեներալ-մայոր։
Կարինե Ալբերտի Բաղրամյան (1962), կենսաֆիզիկոս։
Հարություն Խոսրովի Բաղրամյան (1898-?), թղթակից։
Հովհաննես Խաչատուրի Բաղրամյան (1897-1982), Խորհրդային Միության նշանավոր զորահրամանատար, Խորհրդային Միության մարշալ։
Հրաչյա Բաղրամյան (20-րդ դար), թղթակից։
Մարիա Բաղրամյան (1954), փիլիսոփա։
Միհրան Բաղրամյան (19-րդ դար-1917), մանկավարժ, լրագրող։
Մովսես Բաղրամյան (18-րդ դար), ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, լուսավորիչ։
Նաիրի Բաղրամյան (1971), նկարիչ, քանդակագործ, լուսանկարիչ։
Վալերի Ռիկոյի Բաղրամյան (1962-1994), ավիամեխանիկ, ազատամարտիկ։


== Տես նաև ==
Բարաղամյան
Բարեղամյան
Բարղամյան


== Ծանոթագրություններ ==
Վանի թանգարան

Վանի թանգարան, հնագիտական թանգարան Թուրքիայում, գտնվում է Վան քաղաքում (մինչև 1915 թվականը՝ հայկական)։ Վանի թանգարանում հավաքել են երկու հնագույն ուրարտական մայրաքաղաքների` Տուշպայի և Ռուսախինիլիի պեղումների արդյունքում ստացված ցուցանմուշները, նաև նմուշներ  մի քանի ուրարտական ամրոցներից, որոնք գտնվում են Վանա լճից ոչ հեռու։ Թանգարանն ունի ուրարտական սեպագրերի մեծ հավաքածու և Ուրարտուի հետ կապված աշխարհում ամենահարուստ հավաքածուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ванский музей на сайте Министерства культуры Турции Archived 2007-06-27 at the Wayback Machine.
Մեդվեդիցկի

Մեդվեդիցկի (ռուս.՝ Медведицкий), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ժիրնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1239 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նյումլագ

Նյումլագ (ռուս.՝ Нюмлаг), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իժմա գետի ձախ ափին՝ 224 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000077025
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007702
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Արջնագռավ (հեռուստասերիալ)

Արջնագռավ (թուրքերեն՝ Kuzgun), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է թուրքական Star TV հեռուստաալիքով։ Հեռուստասերիալի առաջին սերիան ցուցադրվել է 2019 թվականի փետրվարի 13-ին։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Բարըշ Արդուչը, Բուրջու Բիրիջիքը, Սեթթար Թանրըյողենը, Հաթիջե Ասլանը, Լևենթ Յուլգենը, Ջաներ Շահինը, Ահսեն Էրօղլուն և Այթեք Շայանը։ Հեռուստասերիալի սցենարիստներն են Բուրջու Գյորգյուն Թոփթաշը և Օզլեմ Յըլմազը։ Ռեժիսորը Բահադիր Ինջեն է։


== Սյուժե ==
Հեռուստասերիալը պատմում է Քուզգյունի և Դիլայի սիրո պատմության մասին։ Նրանց հայրերը եղել են ոստիկաններ, աշխատել են միասին, իսկ Դիլան և Քուզգյունը դեռ մանուկ տարիքից սիրել են իրար։ Մի անգամ Դիլայի հայրը որոշում է անցնել հանցագործ տարրերի կողմը և դավաճանում է իր գործընկերոջը։ Յուսուֆ Ջեբեջին մահանում է դավաճանի պիտակով, իսկ նրա որդին և կինը նոր անուններով ստիպված լքում են Թուրքիան և տեղափոխվում այլ երկիր։ Քսան տարի անց Քուզգյունը վերադառնում է հայրենի քաղաք՝ Ստամբուլ։ Նա ցանկանում է առնել հոր վրեժը և մաքրել նրա անունը։ Նրա և Դիլայի ճակատագրերը նորից խաչվում են, բայց ամեն ինչ շատ բարդ է, քանի որ Քուզգյունը վերադարձել է վրեժ լուծելու համար։


== Դերասանական կազմ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նաիստևելյա

Նաիստևելյա (էստ․՝ Naistevälja), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տամսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սանահին (գյուղ)

Սանահին, առանձին թաղամաս Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Ալավերդի քաղաքում։ Մինչև 1967 թվականը եղել է առանձին գյուղ։  
Իր բնության և պատմամշակութային բազմաթիվ հուշարձանների առկայության շնորհիվ հանդիսանում է Հայաստանի զբոսաշրջային հայտնի վայրերից մեկը։ Այնտեղ է գտնվում է հայկական առաքելական հռչակավոր վանական համալիրներից մեկը՝ Սանահինի վանքը, որը Հաղպատի վանքի հետ միասին ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ 


== Հայտնի սանահինցնիներ ==
Հակոբ Սանահնեցի
Հովսեփ Արղության
Խորեն Երիցյան
Անաստաս Միկոյան
Արուս Ասրյան
Արտեմ Միկոյան


== Լուսանկարներ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրոս-Պողոս եկեղեցի (Սևերոուրալսկ)

Պետրոս-Պողոս եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь святых апостолов Петра и Павла), ուղղափառ եկեղեցի Սվերդլովսկի մարզի Սևերոուրալսկ քաղաքում, դաշնային նշանակության հուշարձան։


== Պատմություն ==
1767 թվականին Կոլոնգա գետի ձախ ափին, ուրալցի հանքարդյունաբերող Մաքսիմ Պոխոդյաշինի միջոցներով և Տոբոլսկի մետրոպոլիտ Պավելի օրհնությամբ դրվեցին Սուրբ Պողոս և Պետրոս առաքյալների անվան քարե եկեղեցու հիմքերը։
Պոխոդյաշինի մահվան պատճառով եկեղեցու շինարարությունը ձգձգվեց 30 տարի։ Ներքնահարկը պատրաստ էր 1787 թվականին և օծվեց Սուրբ Ասվածամոր Կազանի սրբապատկերի պատվին, իսկ վերնահարկն օծվեց 1798 թվականին (սուրբ Պողոս և Պետրոս առաքյալների պատվին)։  
Եկեղեցու ընդհանուր բարձրությունը կազմում է 57,5 մ, երկարությունը՝ 37,81 մ, լայնությունը՝ 12,25 մ։
Տաճարը  համարվում է 19-րդ դարի ուրալյան բարոկկոյի և դասական  գավառականության համադրության օրինակ։ Կամարակալների արտաքին հարդարման տարրերը իրականացվել են  հատուկ ձևավորված աղյուսով։ Եռաստիճան զանգակատունը կառուցված է դասական ռուսական ոճով և բաղկացած է ոչ վառ արտահայտված տարրերից, չորս հիմքերի վրա գտնվող ութանկյունից։
Եկեղեցին գործել է մինչև 1929 թվականի գարունը, երբ վայր գցվեց գլխավոր զանգը, իսկ սպասքն ու սրբապատկերները բռնագրավվեցին դուրս հանվեցին և անդառնալիորեն կորան։ Եկեղեցու փակվելուց հետո առաջին 20 տարիների ընթացքում ավերվեցին գեղարվեստորեն ձուլված չուգունե ցանկապատը, քահանաների գերեզմանները և ամբողջովին ավերվեց եկեղեցու ներքին հարդարանքը։
ՌՍՖՍՀ Նախարարների Խորհրդի 1960 թվականի օգոստոսի 31-ի № 1327 որոշմամբ Պողոս -Պետրոսի եկեղեցին ընդգրկվեց  մշակութային հուշարձանների ցանկի մեջ։
Ժողովրդական դեպուտատների քաղաքային գործադիր կոմիտեի 1988 թվականի նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ եկեղեցու շենքը հանձնվեց ուղղափառ համայնքին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт храма
Ալեքսեևյան դարպաս

Ալեքսեևյան դարպաս (ռուս.՝ Алексеевские ворота), ռազմաինժեներական արվեստի հուշարձան, XV դարի Ազովի բերդի նախկին գլխավոր դարպասը։ Դարպասը թվագրվում է ավելի ուշ ժամանակաշրջանով` XVII-XVIII դարերով։ Ալեքսեևյան դարպասը ծառայել է իբրև ամրոցի հարավային մուտք։ Հողապատնեշի և խրամի հետ մեկտեղ դարպասը կազմում է բերդի միակ պահպանված հատվածը։ Դրանք ընդգրկված են մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտների ցանկում։


== Պատմություն ==
Ազովի բերդը, որը կառուցվել է թուրքերի կողմից, անցել է Ռուսաստանին Պետրոս I-ի առաջնորդությամբ 1696 թվականին տեղի ունեցած Ազովյան արշավանքների ժամանակ։ Պաշտոնապես Ազովի պատկանելությունը Ռուսաստանին ամրագրվել է Կոստանդնուպոլսի խաղաղ պայմանագրով, որը կնքվել է Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև։ XVIII դարում ռուսական ռազմական ինժեներները ավստրիացի Անտոնի Յակովլևիչ Լավալի ղեկավարությամբ իրականացրել են բերդի հողապատնեշի վերակառուցումը և կառուցել են տասնմեկ դարպաս, այդ թվում` Ալեքսեևյանը։ Ի սկզբանե Ալեքսեևյան դարպասը փայտե էր, բայց 1801-1805 թվականներին այն վերակառուցվեց և դարձավ քարե։
1935 թվականին Ազովի բերդի տարածքում հուշարձանների պահպանության Ռոստովի մարզային բյուրոն իրականացրել է հնագիտական պեղումներ։ Այդ ժամանակ Ազովի բերդն ամբողջովին քանդված էր, Ալեքսեևյան դարպասից մնացել էին երկու զուգահեռ քարե պատերը։ Վերականգնման ընթացքում պատմաբաններն ու ճարտարապետները փորձում էին Ալեքսեևյան դարպասին տալ նրա նախնական տեսքը։ Դա քարից և աղյուսից շարված կամարակապ դարպաս է։ Դարպասի պատերին փակցված է մի քանի հուշատախտակ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Մոռնա

Մոռնա (էստ․՝ Morna), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կառկսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բեզանսոն (շրջան)

Բեզանսոն (ֆր.՝ Besançon)՝ շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, Ֆրանշ-Կոնտե մարզի շրջաններից մեկը։
Շրջանի դեպարտամենտ՝ Դու։ Սուպերֆակտուրա՝ Բեզանսոն։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 259.168 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 104 մարդ/կմ2։ Շրջանի տարածքը կազմում է 2497 կմ2։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բեզանսոնի շրջան (ֆր.)
Մատյուխի (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄատյուխիՄատյուխի (ռուս.՝ Матюхи), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստեպնոե (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտեպնոեՍտեպնոե (ուկրաիներեն՝ Степне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպնոե գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միխայլովկա (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ռուս.՝ Михайловка, բաշկիրերեն՝ Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1314 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միհրան Ալթունյան

Միհրան Ստեփանի Ալթունյան (մոտ 1890, Սեբաստիա, Օսմանյան կայսրություն - 1915), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Միհրան Ալթունյանը ծնվել է մոտ. 1890 թվականին, Սեբաստիայի նահանգի կենտրոն Սեբաստիա քաղաքում։ Ատամնաբույժ Հովհաննես Ալթունյանի ավագ եղբայրն է։ Ատամնաբուժական կրթություն է ունեցել։ Սեբաստիայում ատամնաբույժ է աշխատել։ Սպանվել է 1915 թվականին, Սեբաստիայից դուրս՝ մոտ 25 տարեկանում։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։


== Գրականություն ==
«Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով», Կ. Պոլիս, 1919
Գուժկան Սեբաստիոյ (Կարապետ Գաբիկեան) «Եղեռնապատում Փոքուն Հայոց եւ նորին մեծի մայրաքաղաքին Սեբաստիոյ, Պոսթըն, 1924
Գերսամ Ահարոնեան «Յուշամատեան Մեծ Եղեռնի (1915-1965)», Պէյրութ, 1965
Թէոդիկ «Յուշարձան նահատակ մտաւորականութեան», Բ տպագրութիւն, Երեւան, ապրիլ 24, 1985
Խաչատրյան Լ., Բաբ լումյան Ա. «Ցուցակ Հայոց ցեղասպանության զոհերի (1915-1923 թթ.)», գիրք 1, Սեբաստիայի նահանգ, Երևան, 2004
Վիդրաքո

Վիդրաքո (իտալ.՝ Vidracco), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը` 522 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 174 մարդ/կմ² ։ Տարածքը՝ 3 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։


== ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0125 791914
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.vidracco.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Յիե (գյուղ, Լաիմյալա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅիեՅիե (էստ․՝ Jõe), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լաիմյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բելմոնտե Կաստելլո

Բելմոնտե Կաստելլո (իտալերեն՝ Belmonte Castello), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում, պրովինցիա Ֆրոզինոնեում։ Բնակչությունը կազմում է 779 մարդ (2008 թվականի տվյալներով) խտությունը կազմում է 55 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 3040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0776։
Բելմոնտե Կաստելլոն սահմանակից է Ատինա, Սանտ Էլիա Ֆիմերապիդո, Տերել, Վիլլա Լատինա մունիցիպալիտետներին։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը։


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 0776 692202
Էլ-փոստ։ belmontecastello@officine.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.belmontecastello.fr.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գոմեր (ձմեռանոց, Ալթուն գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոմեր (այլ կիրառումներ)Գոմեր, ձմեռանոց Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում, Ալթուն գետակի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարըլար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարըլար (այլ կիրառումներ)Սարըլար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սթիվ Յաբլոնսկի

Սթիվ Յաբլոնսկի (անգլ.՝ Steve Jablonsky, հոկտեմբերի 9, 1970(1970-10-09), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կոմպոզիտոր։ Երաժշտություն է գրում ֆիլմերի, հեռուստատեսության և համակարգչային խաղերի համար։


== Կենսագրություն ==
Յաբլոնսկին երաժշտություն է գրել այնպիսի ֆիլմերի համար, ինչպիսիք են՝ «Կղզին», «Տրանսֆորմերները», «Տրանսֆորմերներ։ Ֆոլլենների Վրեժը», «Տրանսֆորմերներ։ Լուսնի Մութ Կողմը», «Ծովամարտ»ը, ինչպես նաև «Հուսահատ տնտեսուհիները» հեռուստասերիալի համար։ 7 տարվա ընթացքում աշխատել է Հարի Գրեգսոն-Ուիլյամսի հետ։
Բացի այդ, մասնակցել է «The Sims 3», «Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty», «Command & Conquer 3: Tiberium Wars», «Gears of War 2» և «Half-Life 2 Cinematic Mod» համակարգչային խաղերի երաժշտության ստեղծման վրա։


=== Ֆիլմագրություն ===
«Տեխասյան Կոտորած» (2003)
«Սթիմբոյ» (2004)
«Հուսահատ տնտեսուհիները» (2004-2012)
«Ամիթիվիլիայի Սարսափները» (2005)
«Կղզին» (2005)
«Տեխասյան Կոտորած։ Սկիզբը» (2006)
«Տրանսֆորմերներ» (2007)
«Դինոզավրերի Պատերազմը» (2007)
«Ուղեկից» (2007)
«Տրանսֆորմերներ։ Ֆոլլենների Վրեժը» (2009)
«Ուրբաթ, 13» (2009)
«Էլմ Փողոցի Մղձավանջը» (2010)
«Ձերդ պայծառափայլություն» (2011)
«Տրանսֆորմերներ։ Լուսնի Մութ Կողմը» (2011)
«Ծովամարտ» (2012)
«Գանգստերներին Որոնողները» (2013)
«Pain & Gain» (2013)
«Էնդերի Խաղը» (2013)
«Միակ Փրկվածը» (2013)
«Տրանսֆորմերներ։ Բնաջնջման Դարաշրջանը» (2014)
Գոգինո (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

Գոգինո (ուկրաիներեն՝ Гогине), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գոգինո գյուղում բնակվում էր 92 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,285 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 322,81 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հարմա

Հարմա, հայոց նահապետ, Գեղամի որդին, Ամասիայի թոռը, Հայկի տոհմից։ Հոր կողմից նշանակվել է Արմավիրի կառավարիչ։ Նա մահից առաջ Արմավիր հանձնել է որդուն՝ Արամին։
Ալուչալու Միջին

Ալուչալու Միջին, ավերակ գյուղ, Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Ալուչալու (Կոթիկ) գետակի հովտում՝ Ալուչալու Վերին և Ալուչալու Ներքին գյուղերի միջև։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կորեայի ազատագրման օր

Ազատագրման օր կամ Կորեայի անկախության օր, տոն, որը ամեն տարի նշվում է Հյուսիսային և Հարավային Կորեայում օգոստոսի 15-ին։ Երկու երկրներում էլ այն հանդիսանում է պետական տոն։ 1945 թվականին այս օրը կապիտուլյացված Ճապոնիան  ազատագրել է Կորեան գաղութային վարչությունըից։ Տոնվում է 1949 թվականից։


== Անվանում և պատմություն ==
Հարավային Կորեայում տոնը կոչվում է «Կվանբոկչոլ» (կորեերեն՝ 광복절,光復節)՝ բառացի «Լույսի վերադարձի տոն»։
Հյուսիսային Կորեայում՝ «Չոգուկհեբանի-նալը» (կորեերեն՝  조국해방의 날,祖國解放의 날)՝ «Հայրենիքի ազատագրման օր»։
Ռուսալեզու հրապարակմանումները այս օրը կոչվում էեն «Ազատագրման օր» կամ «Կորեայի ազատագրումը  խորհրդային զորքերի կողմից»։
Օգոստոսի 15-ի կեսօրին Հիրոհիտո կայսրը  ռադիոյով հայտարարություն է կատարել երկրի կապիտուլյացիայի մասին։ 1950 թվականներին ԽՍՀՄ-ի 25-րդ բանակի ներդրումը երկրի ազատագրման գործում ընդգծել է Կիմ Իր Սենը։ Հյուսիսասյին Կորեայի պատմաբաները սկսեցին պնդել, որ Կվանտուի բանակին հաղթել են կորեացիները Կիմ Իր Սենի ղեկավարությամբ։ Հարավկորեական դիրքորոշումը այն է, որ նրանք ջախջախել են հակահիտլերյան կոալիցիայի ուժերը, որտեղ նրանք նշում են հատկապես ԱՄՆ-ի դերը։


== Տոնակատարություն ==
Հարավային Կորեայում անկախության օրվա նշման կապակցությամբ նեռարում են մի շարք միջոցառումներ, այդ թվում պաշտոնական արարողություն, որին մասնակցում է երկրի նախագահը։ Այն իրականացվում է Հարավային Կորեայի անկախության թանգարանում կամ Սեջոնի կենտրոնում։ Սեուլի քաղաքապետը անկախության համար շարջման մասնակիցների հետ Փոսինգակ տաղավարում զանգեր է հնչեցնում։ Ավանդույթի համաձայն օգոստոսի 15-ին կառավարությունը ներում է մի քանի բանտարկյալների։ Խրախուսվում է Հարավային Կորեայի դրոշը կախել բնակելի և ոչ բնակելի շինությունների վրա։ Տրանսպորտը և այցելությունը թանգարաններ անկախության համար շարժման վետերաների համար այս օրը անվճար է։ Տոնի օրհներգը «Կվանբոկհչոլի երգն» է (կորեերեն՝ 광복절 노래,«Կվանբոկչհոլ նորե»), այն կատարում են բոլոր պաշտոնական միջոցառումներին։ Խոսքերի հեղինակ՝ Չոն Հին Բո (կորեերեն՝ 정인보), մեղեդի՝ Յուն Յոն Հա (կորեերեն՝ 윤용하):


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Connor M.E. The Koreas. — ABC-CLIO, 2009. — С. 408. — (Asia in focus). — ISBN 9781598841602
Han Jong-woo, Jung Tae-hern. Understanding North Korea: Indigenous Perspectives. — Lexington Books, 2013. — С. 3. — ISBN 9780739179215
Morris-Suzuki T. Exodus to North Korea: Shadows from Japan's Cold War. — Rowman&Littlefield Publishers, 2007. — (Asian Voices). — ISBN 9780742579385.
Кудрявцев В. Праздник героического народа (рус.) // Огонёк. — 1950. — № 33. — С. 4—6
Ланьков А. Н. Северная Корея: вчера и сегодня. — Восточная лит-ра, 1995. — С. 282
Мартынов В.В. Корея: Экономическо-географическая характеристика КНДР и Южной Кореи. — Мысль, 1970
Торкунов А. В. Корейский полуостров: метаморфозы послевоенной истории. — ОЛМА Медиа Групп, 2008. — (ЗАКАЗНЫЕ ИЗДАНИЯ). — ISBN 9785373020961.


== Արտաքին հղումներ ==
Հարավային Կորեայի անկախության օր — Independenceday.com
[1]Հարավային Կորեայի անկախության օր Archived 2010-07-29 at the Wayback Machine. — Holidays around the World
66-րդ Կվանբոկչյոլի տոնում
Видео прՀյուսիսային Կորեայում Անկախության օրվա տոնման վիդեո
Կոտո (հատուկ շրջան)

Կոտո (ճապ.՝ 江東区 - կոտո)), հատուկ շրջան Ճապոնիայում, Տոկիոյի պրեֆեկտուրայում։ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը 442 271 մարդ է, իսկ խտությունը՝ 11 070 մարդ/կմ²։ Քաղաքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 39,48 կմ²։ Կոտոն գտնվում է Տոկիոյի կենտրոնից արևելք։ Արևմուտքում սահմանակից է Սումիդա գետին, իսկ արևելքում՝ Արաքավա գետին։
Դյուկս շրջան (Մասաչուսեթս)

Դյուկս շրջան (անգլ.՝ Dukes County), ԱՄՆ Մասաչուսեթս նահանգի 14 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 269 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.535 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Էդգարթաուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1695 թ.։
Չեբուրաշկա (մուլտֆիլմ, 1971)

«Չեբուրաշկա» (ռուս.՝ Чебурашка), Ռոման Կաչանովի տիկնիկայի մուլտֆիլմը, որ թողարկվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից 1971 թվականին։ «Կոկորդիլոս Գենա» (1969) մուլտֆիլմի շարունակությունն է։ Շարքի միակ մուլտֆիլմն է, որտեղ բացակայում է Շապոկլյակը։


== Սյուժե ==
Կոկորդիլոս Գենայի ծննդյան օրն է։ Նրան շնորհավորում է Չեբուրաշկան ու նվեր տալիս։ Ապա ընկերները փորձում են կառուցել սարյակաբուն, սակայն դա նրանց չի հաջողվում։ Դրանից հետո նրանք կառուցում են մանկական խաղահրապարակ և պիոներներին օգնում հավաքել մետաղի ջարդոն։ Որպես երախտագիտություն հրապարակի կառուցման և մետաղի ջարդոն հավաքելու գործում ցուցաբերած օգնության համար՝ պիոներների օղակավարն ընկերներին ընդունում է ջոկատ և նրանց սովորեցնում համաքայլել։


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Վասիլի Լիվանով — Կոկորդիլոս Գենա
Կլարա Ռումյանովա — Չեբուրաշկա
Վլադիմիր Ֆերապոնտով — ոստիկան, փոստատար, կոկորդիլոս Գենայի երգը
Թամարա Դմիտրիևա — պիոներներ


== Ստեղծողներ ==
Կինոռեժիսոր՝ Ռոման Կաչանով
Սցենարի հեղինակներ՝ Էդուարդ Ուսպենսկի, Ռոման Կաչանով
Բեմադրող նկարիչ՝ Լեոնիդ Շվարցման
Օպերատոր՝ Թեոդոր Բունիմովիչ
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Շաինսկի
Հնչյունային օպերատոր՝ Գեորգի Մարտինյուկ
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝ Յուրի Նորշտեյն, Մայա Բուզինովա, Նատալյա Դաբիժա


== Երգեր ==
Մուլտֆիլմում հնչում է Վլադիմիր Շաինսկու «Կոկորդիլոս Գենայի երգը», որի տեքստի հեղինակն է Ալեքսանդր Տիմոֆեևսկին։


== Ճանաչում ==
2003 թվականին Տոկիոյի անիմացիայի միջազգային տոնավաճառում ճապոնական SP International ընկերությունը ձեռք է բերել երկրում Չեբուրաշկայի մասին մուլտֆիլմները մինչև 2023 թվականը տարածելու իրավունքը։
2004 թվականից Չեբուրաշկան դարձել է Ռուսաստանի Օլիմպիական հավաքականի թալիսմանը։


=== Պարգևնեև ===
1972 թվական — V Համամիութենական կինոփառատոն (Թբիլիսի) — մրցանակ և պարգև լավագույն մուլտֆիլմի համար,
1972 թվական — «Կոկորդիլոս Գենայի երգը» — «Տարվա երգը» փառատոնի մրցանակ, բուռն ու տևական ծափահարություններից հետո փառատոնի կազմակերպիչներն ստիպված են եղել թույլ տալ նորից կատարել երգը (ինչը հազվադեպ է պատահում «Տարվա երգը» փառատոնի պատմության մեջ)։


=== Չեբուրաշկայի հուշարձաններ ===
2005 թվականի Չեբուրաշկային, կոկորդիլոս Գենային ու Շապոկլյակին ներկայացնող հուշարձան է տեղադրվել մերձմոսկովյան Ռամենսկոե քաղաքում (քանդակագործ՝ Օլեգ Երշով)։
Կոկորդիլոս Գենայի ու Չեբուրաշկայի հուշարձանը, խորհրդային մուլտֆիլմների այլ հերոսների հուշարձանների հետ միասին տեղադրվել է Խաբարովսկում՝ քաղաքային լճակի մոտ։
Չեբուրաշկայի ու կոկորդիլոս Գենայի հուշարձան է տեղադրվել Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգ քաղաքում։
2008 թվականի մայիսի 29-ին Մոսկվայի Արևելյան վարչական շրջանի 2550 մանկապարտեզի տարածքում բացվել է Չեբուրաշկայի թանգարանը։


== Այլ մուլտֆիլմեր Չեբուրաշկային ու Գենային նվիրված շարքից ==
1969 — «Կոկորդիլոս Գենա»
1974 — «Շապոկլյակ»
1983 — «Չեբուրաշկան գնում է դպրոց»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Памятник героям мультфильма «Крокодил Гена» в г Раменское
Песни из мультфильма
Домашняя страничка Чебурашки и его друзей — фэн-сайт мультфильма
Muzeum Dobranocek Польский сайт — Чебурашки и его друзей Archived 2007-12-31 at the Wayback Machine.
Ալեքսանդրյան պալատ (Ֆաբերժեի ձու)

«Ալեքսանդրյան պալատ» (ռուս.՝ Александровский дворец), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1908 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին նվիրել է կնոջը՝ կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային։ Ձվի գինը կազմել է 12 հազար 300 ռուբլի։
Այսօր «Ալեքսանդրյան պալատ» կայսերական ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Կրեմլի զինապալատում (Մոսկվա, Ռուսաստանի Դաշնություն) և համարվում է այն բացառիկ ձվերից, որոնք երբեք չեն լքել Ռուսաստանի սահմանները։


== Դիզայն ==
«Ալեքսանդրյան պալատ» ոսկերչական ձուն պատրաստված է նեֆրիտից։ Վարպետ ոսկերիչը Ֆաբերժեի ֆիրմայի ներկայացուցիչ Հենրիկ Վիգսթրյոմն է։ Ձուն բաժանվում է երկու հատվածի, որոն միմյանց են միացված ծխնիով, որը պատրաստված է ոսկուց և թանկարժեք քարերից։ Ձուն զարդարված է 5 մանրանկարով, որոնք ստեղծված են ջրաներկով փղոսկրի վրա, ինչպես նաև զարդանախշերով, որոնցում օգտագործվել է սուտակներ։ Դիմանկարներում Նիկոլայի և Ալեքսանդրայի հինգ զավակներն են։ Դիմանկարները շրջանակված է ադամանդներով։ Նկարների վերևում ադամանդներով գրված է երեխաների անունների սկզբնատառերը։ Ձվի երկու վերջավորություններին հարթ ադամանդներ են ագուցված, որոնց տակ՝ արծաթե նրբաթիթեղի վրա սևով գրված են ստեղծման տարեթիվը՝ «1908» և Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի միացագիրը։
Ձվի նոր տակդիրը պատրաստվել է 1989 թվականին Մոսկվայի փորձարարական ոսկու գործարանում. հին տակդիրը կորսված է։


== Անակնկալ ==

«Ալեքսանդրյան պալատ» կայսերական ոսկերչական ձվի անակնկալը Ալեքսանդրյան պալատն է, որը գտնվելու Սանկտ Պետերբուրգի Ցարսկոյե Սելոյում։ Ալեքսանդրյան պալատի մանրակերտը պատրաստված է ոսկուց և արծաթից, պատուհանները՝ լեռային բյուրեղապակուց, կտուրը բաց կանաչ էմալով է երեսապատված։ Պալատը տեղադրված է ոսկե սեղանիկի վրա, որի վրա փորագրված է  «ЦАРСКОСЕЛЬСКИЙ ДВОРЕЦ» (Ցարսկոյե Սելոյի պալատ)։


== Պատմություն ==
Նիկոլայ II կայսրը «Ալեքսանդրյան պալատ» ոսկերչական ձուն կնոջը՝ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային նվիրել է 1908 թվականին՝ Զատկի տոնին։
1913-ից 1916 թվականը գտնվել է Ալեքսանդրյան պալատի կայսրուհու Մանուշակագույն հյուրասենյակում։
1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։ Այդ օրվանից ցայսօր «Ալեքսանդրյան պալատ» ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Կրեմլի զինապալատում և համարվում է այն հազվագյուտ ձվերից, որոնք երբեք չեն լքել Ռուսաստանի սահմանները։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Faber, Toby. Faberge's Eggs: The Extraordinary Story of the Masterpieces That Outlived an Empire. Random House (2008) 1-4000-6550-X
Forbes, Christopher and Johann Georg Prinz von Hohenzollern. FABERGE; The Imperial Eggs. Prestel (1990). ASIN B000YA9GOM
Lowes, Will. Fabergé Eggs: A Retrospective Encyclopedia. Scarecrow Press (2001) 0-8108-3946-6
Snowman, A Kenneth. Carl Faberge: Goldsmith to the Imperial Court of Russia. Gramercy (1988) 0-517-40502-4


== Արտաքին հղումներ ==
Музеи Московского Кремля пасхальные яйца Фаберже
Աղավնատուն (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղավնատուն (այլ կիրառումներ)Աղավնատուն, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավ-արևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկենտրոնից գտնվում է 36 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 86 կմ հեռավորության վրա։ Մտնում է Աղավնատուն համայնքի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը բարձր լեռնային է, ունի 5821.6 հա տարածք, որից 991.7 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 4489.7 հա անտառային հողեր։ Համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Հագարի գետը։


== Պատմություն ==
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Աղավնատուն համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 47 մարդ, կա 11 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են՝ խաչքար (15-16-րդ դարեր), Հագար գյուղում եկեղեցի «Ս. Ստեփանոս» (15-16-րդ դարեր), 3 խաչքարեր (14-15-րդ դարեր)։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր  գյուղապետարան, կա բուժաշխատող, գործում է հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում էին 24 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.
Կրասնայա Զարյա (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնայա ԶարյաԿրասնայա Զարյա (ռուս.՝ Красная Заря, բաշկիրերեն՝ Красная Заря), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 40 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զբիգնև Ռաու

Զբիգնև Վլոդզիմեժ Ռաու (լեհ.՝ Zbigniew Włodzimierz Rau, փետրվարի 3, 1955(1955-02-03), Լոձ, łódzkie Voivodeship, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), Լեհաստանի քաղաքական և պետական գործիչ, Լեհաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարար։


== Կենսագրություն ==
1977 թվականին ավարտել է Լոձի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1981 թվականից եղել է Գերմանիայի, Նիդեռլանդների, Մեծ Բրիտանիայի, ԱՄՆ-ի և Ավստրալիայի համալսարաններում կրթաթոշակառու և դասախոս։ 1982 թվականին ստացել է իրավունքի դոկտորի, 1996 թվականին՝ հաբիլիտացված դոկտորի աստիճան։ 
2005 թվականին ստացել է իրավաբանական գիտությունների պրոֆեսորի գիտական կոչում և գլխավորել է Լոձի համալսարանի իրավաքաղաքական դոկտրինների ամբիոնը։
2005 թվականին նախագահական ընտրություններում Լեխ Կաչինսկու աջակցության կոմիտեի անդամ էր։ Նույն թվականին խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է «Իրավունք և արդարություն» կուսակցության սենատոր։ 2006-2008 թվականներին Լեհաստանի խորհրդարանը ներկայացրել է Եվրոպայի խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովում։
2015 թվականի դեկտեմբերի 8-ին գլխավորել է Լոձի վոյեվոդությունը։ 2019 թվականի նոյեմբերի 11-ին ընտրվել է Սեյմի պատգամավոր և ավարտել է իր աշխատանքը որպես վոյեվոդ։ Սեյմում նշանակվել է արտաքին գործերի հանձնաժողովի նախագահ։ 2020 թվականին դարձել է Եվրոպայի Խորհրդի Խորհրդարանական վեհաժողովում Լեհաստանի խորհրդարանի պատվիրակության նախագահ։
2020 թվականի օգոստոսի 26-ին Զբիգնև Ռաուն նշանակվել է Լեհաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարար։


== Մրցանակներ ==
Ծառայության Արծաթե խաչ (2001 թվական)
Կրթության ազգային հանձնաժողովի մեդալ (2007 թվական)
Բրոնզե նշան «Հակահրդեհային ծառայության համար» արժանիքների համար (2017 թվականին)
Պետական ոստիկանության ստեղծման 100-ամյակի մեդալ (2019 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարճ կենսագրություն
Դատական վիճակագրություն

Դատական վիճակագրություն, վիճակագրության ճյուղ, հասարակական, պետական կարգի, սեփականության, քաղաքացիների անձի, իրավունքների ու շահերի պաշտպանությունն իրականացնող բոլոր պետական մարմիննևրի՝ դատարանի, դատախազության, ոստիկանության, ուղղիչ հիմնարկների, արբիտրաժի, նոտարիատի գործունեությանը վերաբերող հանցավոր երևույթների և քաղաքացիական իրավախախտումների քանակական հաշվառում։ 
Դատական վիճակագրությունն արտացոլում է այն հանցագործությունների, քաղաքացիական հարաբերությունների վերաբերյալ տվյալները, որոնք քննարկման առարկա են հանդիսացել քրեական և քաղաքացիական դատավարությունների համապատասխան փուլերում։ Դատական վիճակագրությունը ցույց է տալիս հանցագործությունների կատարման քանակը, արդարացվածների և դատապարտվածների կազմը, պարզում հանցագործությունների առաջացման պատճառը, ուսումնասիրում հանցագործությունների դեմ պայքար մղող մարմինների գործունեությունը։ Հետազոտում է քաղաքացիական գործերի շարժումը դատարաններում, իրավարարությունում, նոտարիատում։
Մակրոաշխարհ

Մակրոաշխարհ, հասկացություններ, որոնցով պայմանականորեն նշանակվում են օբյեկտիվ իրականության առանձին տիրույթներ՝ մատերիայի կազմակերպման որոշակի կառուցվածքային մակարդակներով։ Մակրոաշխարհը (սովորական՝ մակրոսկոպիկ մեծությունների աշխարհը) ընդգրկում է մեծ մոլեկուլների (մակրոմոլեկուլների), բյուրեղների, մակրոսկոպիկ մարմինների, երկրաբանական գոյացումների, մոլորակների և այլ կառուցվածքային մակարդակները։ 
Մակրոաշխարհում է ապրում և գործում մարդը, այդ պատճառով այն իրականության առավել հետազոտված մասն է։ Այդ «աշխարհի» մատերիական օբյեկտների՝ մակրոօբյեկտների շարժումները նկարագրվում են մեխանիկայի օրենքներով։
Բերեզովո-Ֆյոդորովկա

Բերեզովո-Ֆյոդորովկա (ռուս.՝ Березово-Фёдоровка), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Իլյինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բելայա Կալիտվա քաղաքից գտնվում է 60 կմ հեռավորության վրա։
Սիվոլոժ

Սիվոլոժ (ուկրաիներեն՝ Сиволож), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Սիվոլոժ գյուղում բնակվում էր 993 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 248,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շևչենկովո (գյուղ, Վալկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկովոՇևչենկովո (ուկրաիներեն՝ Шевченкове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բոլգար։ Հիմնադրվել է 1695 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովո գյուղում բնակվում էր 51 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,96 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7330 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մուն Ջոնգ Հի

Մուն Ջոնգ Հի (կորեերեն՝ Moon Chung-hee 문정희, մայիսի 25, 1947(1947-05-25), Պոսոն, Հարավային Ջոլա, Հարավային Կորեա), բանաստեղծուհի Հարավային Կորեայից։


== Հակիրճ կենսագրություն ==
Ավարտել է աղջիկների միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև Սեուլի Տոնգուկ համալսարանի կորեերեն լեզվի և գրականության բաժինը, ինչպես նաև ասպիրանտուրան։ Մասնակցում է Իյովսկի համալսարանի (ԱՄՆ) հեղինակային նախագծին։ Դասավանդում է նույն համալսարանում։


== Ստեղծագործություն ==
Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն հրապարակվել է 1965 թվականին, բայց ճանաչումն եկել է 1969 թվականին, երբ նրա երկու բանաստեղծությունները («Անքնությունը» և «Գիշերը») հրապարակվել են Wolgan Munhak-ի հեղինակավոր ամսօրյա ամսագրում։ Ընդամենը նա թողարկել է 14 հեղինակային ժողովածուներ։ Բացի այդ, նրա բանաստեղծությունները և էսսեները հրապարակվել են բազմաթիվ կոլեկտիվ բանաստեղծական անթոլոգիաներում։ Պոեզիայի թեմատիկան բազմազան է, նրա մեջ պայծառորեն հնչում է էմանսիպացիայի թեմաները, կանանց դերերը փոխում են հարավկորեական հասարակությունը։ Բանաստեղծուհու բանաստեղծությունները թարգմանվել են անգլերեն, գերմաներեն, ալբաներեն (թարգմանաբար` Սիլկե Բլյումբախ), , շվեդերեն, իսպաներեն, եբրայերեն, ֆրանսերեն, ճապոներեն, ինդոնեզերեն և ռուսերեն լեզուներով։ Համարվում է Կորեայի բանաստեղծների հասարակության նախագահը։


== Թարգմանություններ ռուսերեն լեզվով ==
Мун Чонхи. Вслед за ветром. Предисл. М. Д. Яснова, перевод с корейского М. В. Солдатовой, Е. А. Похолковой, И. Ю. Панкиной. М.: Центр книги Рудомино, 2015, 144 с. ISBN 978-5-00087-068-6:
Корейские стихи [1] Archived 2020-11-27 at the Wayback Machine.
Сборник современных корейских поэтов [2]
Одиночество (Мун Чонхи) (кодок)[3]


== Թարգմանություններ այլ լեզուներով ==
Moon Chung-hee. Windflower. Translated by Choe Wolhee and Robert E. Hawks. Mt Pleasan: Hawks Publishing, 2004 (անգլերեն)
Moon Chung-hee. Woman on the Terrace. Translated by Seong Kon Kim and Alec Gordon. New York: White Pine Press, 2007 (անգլերեն)
Moon Chung-hee. Celle qui mangeait le riz froid. Paris: Bruno Doucey, 2012 (ֆրանսերեն)
Moon Chung-hee. Sång till gryningen. Stockholm: Bambulunden, 2013 (շվեդերեն)
Moon Chung-hee. I Must Be the Wind. Translated by Richard Silberg and Claire You. New York: White Pine Press, 2014 (անգլերեն)
Moon Chung-hee. Perempuan yang Membuat Air. Jakarta: Gramedia Pustaka Utama, 2014 (ինդոնեզերեն)


== Մրցանակներ ==
Ժամանակակից գրականության մրցանակ (1975 թվական)
Կիմ Սովոլի մրցանակ (1996 թվական)
Չոն Չիյոնի մրցանակ (2004 թվական)
Շվեդիայի Ցիկադայի մրցանակ (2007 թվական)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեպուժինցի (գյուղ, Զաստավնայի շրջան)

Ռեպուժինցի (ուկրաիներեն՝ Репужинці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանում։
Չճշտված տվյալներով Ռեպուժինցի գյուղում բնակվում էր 1 936 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նադոր (այլ կիրառումներ)

Նադոր

Նադոր (պաշտոն), Հունգարիայի թագավորությունում մինչև 1853 թվականը թագավորից հետո հաջորդ բարձրագույն պաշտոնը։
Նադոր (քաղաք), քաղաք է Մարոկոյում։
Նադոր (պրովինցիա), պրովինցիա է Մարոկոյի արևելյան մասում։
(3375) Էմի

(3375) Էմի (անգլ.՝ Amy), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մայիսի 5-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,171587 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1169 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,2262 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1168,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,307991 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3375) Էմի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լյուդմիլա Կիչենոկ

Լյուդմիլա Վիկտորովնա Կիչենոկ (ուկրաիներեն՝ Кіченок Людмила Вікторівна, հուլիսի 20, 1992(1992-07-20), Դնեպր, Ուկրաինա), ուկրաինացի թենիսիստուհի, Կանանց թենիսի ասոցիացիայի (WTA) երեք մրցաշարերի հաղթող, Մեծ Սաղավարտի երիտասարադական մեկ առաջնության միախաղերի կիսաեզրափակչի մասնակից (Roland Garros-2010)։


== Կենսագրություն ==
Լյուդմիլա Վիկտորովնա Կիչենոկը ծնվել է 1992 թվականի հուլիսի 20-ին Դնեպրում (Ուկրաինա)։ Լյուդմիլան Ելենա և Վիկտոր Կիչենոկների երկու աղջիկներից մեկն է։ Նրա քրոջ անունը Նադեժդա է։
Լյուդմիլայի նախընտրում է կավե կոշտ ծածկույթը։


== Վարկանիշ տարվա վերջին ==


== Անձնական հանդիպումների պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Ֆեդերացիայի Գավաթի կայքում Archived 2020-06-09 at the Wayback Machine.
Էջը ITF-ի կայքում Archived 2018-03-30 at the Wayback Machine.
Էջը WTA-ի կայքում
Էջը Ուկրաինայի թենիսի պորտալում Archived 2011-01-05 at the Wayback Machine.
Ավադհի

Ավադհի (դևանագարի՝ अवधी, այլ անվանումներ՝ Կոսալի, Բայսվարի, Պուրբի), հնդարիական լեզու, հինդիի ստանդարտացումից հետո համարվում է վերջինիս բարբառը։
Այս լեզվով խոսողները ապրում են Հնդկաստանի Ութար Պրադեշ նահանգի Ավադհ մարզում, ինչպես նաև Բիհար, Մադհյա Պրադեշ  նահանգներում, Դելիում և Նեպալի որոշ մարզերում։ Ավադհի խոսում են Արևելյան Հինդիի բնակիչների 2/3-ը։ Ավադխին ուժեղ ազդել է Ֆիջիական Հինդիի ձևավորմանը։ Գրերի համար օգտագործվում են դևանագարի և շեղակիր կայտխի։ 16-17-րդ դարերում ավադխի գրականության մեջ ստեղծվել է հարուստ պոեզիա, ինչպես նաև Տուլսիդայի «Րամաչարիտամանասա», Մելիք Մուհամեդ Ջայասիի «Պադմավատ» և Մաուլանա Դաուդի «Չանդայան» պոեմները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Зограф Г.А. Языки Южной Азии. — М.: Наука, 1990. — 212 с.
Липеровский В.П. Очерк грамматики современного авадхи. — М.: Восточная литература РАН, 1995. — 253 с.
Ռյոյի Սովինի

Ռյոյի Սովինի (ֆր.՝ Reuilly-Sauvigny), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Էսոմ սյուր Մարն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տիերինը։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02645:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 229 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 137 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 107-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 30-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 78,1 %, 1999 թվականին եղել է 71,3 %)։ 107 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 90-ը (53 տղամարդ և 37 կին), գործազուրկ էին 17 մարդ (11 տղամարդ և 6 կին)։ 30 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը՝ թոշակառուներ, 10-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Ռյոյի Սովինի (ֆր.)
Կառլո Ռեգուցոնի

Կարլո Ռեգուցցոնի (հունվարի 18, 1908(1908-01-18), Բուստո Արսիցիո, Վարեզե, Լոմբարդիա, Իտալիայի թագավորություն - դեկտեմբերի 16, 1996(1996-12-16), Բուստո Արսիցիո, Վարեզե, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։


== Մարզական կարիերա ==
Երկարամյա խաղային կարիերայի ընթացքում հանդես է եկել իտալական երկու ակումբներում՝ «Պրո Պատրիա» և «Բոլոնիա»։ Ընդհանուր առմամբ լիգայում անկացրել է 517 խաղ և խփել 212 գոլ։ Սերիա Ա-ում անցկացրել է 401 խաղ և խփել 155 գոլ։ Դարձել է Բոլոնիայի լավագույն ռմբարկու Սերիա Ա-ում՝ խփելով 141 գոլ։ Եղել է Միտրոլայի Գավաթի ամենաարդյունավետ խաղացողը 1934 թվականին (10 գոլ)։
Իտալիայի ազգային հավաքականում անցկացրել է մեկ պաշտոնական խաղ, ընդդեմ Ռումինիայի հավաքականի 1940 թվականի ապրիլի 14-ին, որտեղ իր թիմը հաղթել է 2։1 հաշվով։
Մահացել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Բուստո Արսիցիո քաղաքում 89 տարեկանում։


== Ձեռքբերումներ ==
Իտալիայի չեմպիոն (4) -«Բոլոնիա» - 1935/36, 1936/37, 1938/39, 1940/41Միտրոպի Գավաթի դափնեկիր (2)։«Բոլոնիա» -1932, 1934


== Ելույթների վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Профиль» (анг.)։ RSSSF։ Վերցված է 17 июня 2016 
«Профиль» (анг.)։ National Football Teams։ Վերցված է 17 июня 2016 
Профиль игрока на enciclopediadelcalcio.it (իտալ.)
Профиль игрока на footballdatabase.eu (անգլ.)
Բոլշեշուկշանովո

Բոլշեշուկշանովո (ռուս.՝ Большешукшаново, բաշկիրերեն՝ Оло Шуҡшан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 229 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆիկոբիլիններ

Ֆիկոբիլինները (հունարեն φύκος - ջրիմուռներից) կարմիր ջրիմուռների, կրիպտոֆիտի և ցիանոբակտերիաների (կապտականաչ ջրիմուռներ) տետրապիրոլային գունանյութեր են:Ֆիկոբիլինը ֆիկոբիլիպրոտենների քրոմոֆորային խումբն է `ջրիմուռների լույսը հավաքող համալիրի թթվային ջրային լուծվող գնդաձև քրոմոպրոտեինները:Որպես կանոն, ֆիկոբիլինները ներկայացված չեն առանձին մոլեկուլներով, բայց սպիտակուցներով բարդույթներ են կազմում ՝ ֆիկոբիլիպրոտեիններ (քրոմոպրոտեիններ):
Ջրիմուռներում ամենատարածված կարմիր ֆիկոերիտրինները `կլանման առավելագույն λmax = 560-570 նմ և կապույտ ֆիկոցիանները` λmax = 610 նմ, տեսակների մեծամասնությամբ, որոնք պարունակում են ֆիկոէրիթրիններ և ֆիկոցիանիններ:Ֆիկոէրիթրինների և ֆիկոցիանների հարաբերակցությունը կախված է ջրիմուռների միջավայրում լույսի սպեկտրալ կազմից.լույսի ներքո կանաչ լույսի գերակշռությունը աճի ընթացքում խորության վրա `ջրի կողմից սպեկտրի կարմիր մասի կլանման պատճառով, հանգեցնում է սպեկտրի այս մասում կլանվող ֆիկոէրիթրինի սինթեզին, ջրի մակերևույթին բավարար կարմիր լուսավորությամբ գերակշռում է ֆիկոցիանների սինթեզը:Ֆիկոբիլինները փայլում են որոշակի լուսային տիրույթում, ուստի սովորաբար դրանք օգտագործվում են քիմիական հետազոտություններում, օրինակ ՝ ֆիկոբիլիպրոտեինները կապված են հակամարմինների հետ այս տեխնիկան հայտնի է որպես իմունոֆլուորեսցենտ:


== Սորտեր ==
Գոյություն ունի ֆիկոբիլինների 4 տեսակ`

կարմիր ֆիկոէթրոբիլին
նարնջագույն Ֆիկովիոլոբիլին
կապույտ Ֆիկովիոլոբիլին (հայտնի է նաև որպես ֆիկոբիլիվիոլին), որը հայտնաբերվել է ֆիկոէրիթրոցիանիայում
կապույտ Ֆիկովիոլոբիլին (հայտնի է նաև որպես ֆիկոբիլվերդին):Դրանք կարելի է գտնել `զուգակցված ֆիկոբիլիպրոտեինի հետ տարբեր համադրություններով, ինչը նրանց տալիս է սպեկտրալ առանձնահատկություններ:


== Կառուցվածքային կապը այլ մոլեկուլների հետ ==
Քիմիապես ասած ՝ ֆիկոբիլինները բաղկացած են պիրոլային օղակների (տետրապիրոլներ) բաց շղթայից և կառուցվածքային առումով նման են լեղու գունանյութի բիլիրուբինին, որը բացատրում է նրանց անունը:Ֆիկոբիլինները շատ մոտ են լուսազգայուն բույսերի գունանյութերին ՝ ֆիտոխրոմներին, որոնք նույնպես բաղկացած են չորս պիրոլներից բաղկացած բաց շղթայից:Քլորոֆիլները նույնպես բաղկացած են պիրոլներից, բայց այնտեղ դրանք կազմակերպվում են օղակի մեջ և կենտրոնում պարունակում են մետաղական ատոմ:


== Գրականություն ==
Г. Бриттон. Биохимия природных пигментов. М: Мир, 1986
O'Carra P., Murphy R. F., Killilea S. D. The native forms of the phycobilin chromophores of algal biliproteins. A clarification (англ.) // Biochem. J. (англ.)русск. : journal. — 1980. — May (vol. 187, no. 2). — P. 303—309.
Էսկանդար խան Դավիթխանյան

Էսկանդար խան Դավիթխանյան, իրանահայ գեներալ, պրոֆեսոր, պարսկական կազակական բրիգադի հրամանատարի տեղակալ, Դավիթխանյանների ընտանիքի անդամ։


== Կարիերա ==
Գեներալ Մարտիրոս խան Դավիթխանյանի որդին՝ Էսկանդար խան Դավիթխանյանը, գնացել է հոր հետքերով՝ դասավանդելով ֆրանսերեն և ռուսերեն Իրանի ամենահին համալսարանում՝ Դար ուլ-Ֆունունում, ինչպես նաև ծառայելով որպես գեներալ պարսկական բանակում։ Դավիթխանյանը զբաղեցրել է պարսկական կազակական բրիգադի կոմանդերի պաշտոնը, որն ավելի բարձր էր, քան ապագա շահ Ռեզա Փահլավիինը։


== Ընտանիք ==
Էսկանդարը հոր կողմից արյունակցական կապի մեջ է Դավիթխանյանների ընտանիքի անդամ, Ֆաթհ Ալի շահի ֆինանսների նախարար Մարգար խան Դավիթխանյանի հետ։ Նա ամուսնացել է լուսանկարիչ Էռնստ Հյոլցերի դստեր՝ Կարոլինա Հյոլցերի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղասի Դարբինյան (այլ կիրառումներ)

Աղասի Դարբինյան, կարող է վերաբերել՝

Աղասի Արտակի Դարբինյան - հայ հասարակական գործիչ։
Աղասի Սամվելի Դարբինյան - հայ իրավաբան, ՀՀ վարչական դատարանի դատավոր։
Հիմմա

Հիմմա (էստ․՝ Himma), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Լահեդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 116 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Տեոֆիլանդիա

Տեոֆիլանդիա (պորտ.՝ Teofilândia), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սեռինյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 19 602 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 317,982 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 61,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 75.379.952,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 3.772,20 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,607 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ազնագուլովո (գյուղ, Կուգարչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազնագուլովո (այլ կիրառումներ)Ազնագուլովո (ռուս.՝ Азнагулово, բաշկիրերեն՝ Аҙнағол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 215 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուգանդայի դրոշ

Ուգանդայի դրոշը Ուգանդայի Հանրապետության պետական խորհրդանիշերից է։ Այն սահմանված է Ուգանդայի Հանրապետության Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է սև, դեղին, սպիտակ և կարմիր գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 2։3 հարաբերակցությամբ։ Ընդունվել է 1962 թվականի հոկտեմբերի 9-ին։


== Աղբյուրներ ==
Flag of Uganda (անգլ.)