Վալերի Բոլոտով

Վալերի Բոլոտով (ռուս.՝ Вале́рий Дми́триевич Бо́лотов, փետրվարի 13, 1970(1970-02-13), Տագանրոգ, Ռոստովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 27, 2017(2017-01-27), Մոսկվա, Ռուսաստան), չճանաչված Լուգանսկի Ժողովրդական հանրապետության հասարակական, ռազմական և պետական գործիչ։ Լուգանսկի շրջանի Ռազմաօդային ուժերի վետերանների միության նախագահ։
Հայտնի է դարձել 2014 թվականի ապրիլին Ուկրաինայի հարավ-արևելքում տեղի ունեցած բողոքի ակցիաներում, կոչ է արել պայքարի մեջ մտել ուկրաինական իշխանությունների դեմ, մասնակցել է նաև Լուգանսկի շրջանի անվտանգության ծառայության գրասենյակի զինված առգրավմանը։ 2014 թվականի ապրիլի 21-ից Լուգանսկի շրջանի ժողովրդական մարզպետն էր։ Հարավարևելյան բանակի հրամանատարներից մեկը։ Եղել է Ռուսաստանի Դաշնության կոմունիստական կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1970 թվականի փետրվարի 13-ին Տագանրոգում։ 1974 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Լուգանսկի մարզի Ստախանով քաղաք։ Սովորել է համար 18 դպրոցում։ 1988 թվականին զորակոչվել է բանակ։
Նրա խոսքերով ծառայությունն անցել է 103-րդ գվարդիական օդա-դեսանտային դիվիզիայում` Թբիլիսիում, Երևանում և Լեռնային Ղարաբաղում, ունեցել է մարտական փորձ։ Եղել է պահեստային ավագ սերժանտ։
Ծառայությունից հետո ստացել է երկու բարձրագույն կրթություն` տնտեսական եւ ինժեներա-տեխնիկական։


=== Լուգանսկի մարզում Ուկրաինայի անվտանգության ծառայություն գրավում ===
2014 թվականի ապրիլի 5-ին հրապարակվել է մի տեսանյութ, որտեղ Բոլոտովը, ներկայացնելով իր անունը, հաղորդել է Ուկրաինայի անվտանգության ծառայության մի խումբ ընդդիմադիրների ձերբակալության մասին և կոչ արել Ուկրաինայի հարավ-արևելքի բնակիչներին ապրիլի 6-ին «բացահայտ դիմակայել»։ Ապրիլի 6-ին Լուգանսկի մարզում մարդիկ գրավեցին Ուկրաինայի անվտանգության ծառայության շենքը։ Բոլոտովը հանդիսանում էր գրավման ակտիվ մասնակիցներից մեկը։


=== Լուգանսկի մարզպետի ընտրություն ===
2014 թվականի ապրիլի 21-ին Լուգանսկի մարզի բնակիչների Ժողովրդական ժողովում Բոլոտովը ընտրվեց Լուգանսկի մարզպետի պաշտոնակատար։ Նոր պաշտոնում նրա առաջին գործողություններից մեկը եղել է Լուգանսկի շրջանի դատական համակարգի եւ իրավապահ մարմինների վերադասավորության մասին Լուգանսկի նոր ժողովրդական խորհուրդը, որը նախատեսվում էր ձևավորել առաջիկայում։
Հարավարևելյան բանակի հրամանատարներից մեկն էր։
2014 թվականի ապրիլի 29-ին ներառվել է ԵՄ պատժամիջոցների ցուցակում, այնուհետև՝ Կանադայի եւ ԱՄՆ-ի պատժամիջոցների ցուցակներում։
Մայիսի 13-ին Բոլոտովի դեմ մահափորձ է իրականացվել։


=== Լուգանսկի ժողովրդական հանրապետության ղեկավար ===
2014 թվականի մայիսի 18-ին Հանրապետական ժողովի (Գերագույն խորհրդի) առաջին նիստում նա ընտրվեց Լուգանսկի ժողովրդական հանրապետության ղեկավար։ Ուկրաինայի տարածքային ամբողջականության և անձեռնմխելիության ոտնձգության մեղադրանքով նա ձերբակալվել է Ուկրաինայի Անվտանգության ծառայության հետաքննության վարչության կողմից։
2014 թվականի օգոստոսի 14-ին հայտարարեց ժամանակավոր հրաժարականի մասին` վկայակոչելով վնասվածքների հետևանքները։ Այնուհետև նա մեկնել է Մոսկվա, որտեղ զբաղվել է ԼԺՀ-ի համար մարդասիրական օգնության կազմակերմամբ։
2016 թվականի դեկտեմբերին վերջին հարցազրույցում նա մեղադրանք է ներկայացրել հանրապետության այժմյան ղեկավար Իգոր Պլոտնիցկին՝ իրեն Պաշտպանության նախարարի պաշտոնից հեռացնելու և դավաճանության համար։ Մինչեւ կյանքի վերջը նա հավատում էր Նոր Ռուսաստանի գաղափարին` որպես երկու ինքնահռչակ պետություն` Դոնեցկի և Լուգանսկի ժողովրդական հանրապետություններին, իշխանության դեմ նրանց պայքարին։


=== Մահ ===
Նա մահացել է 2017 թվականի հունվարի 27-ին, Մոսկվայի իր տանը, նախնական տվյալներով` հանկարծակի` սրտային անբավարարության հետևանքով։ Սակայն, ըստ իրավապահ մարմինների թարմացված տվյալների, Բոլոտովի մոտ սրտի կաթվածի նշաններ չեն եղել, սակայն հետո հայտնաբերվել է, որ նա ունեցել է անոթների փոքր աթերոսկլերոտիկ շերտեր։ Նրա մահից առաջ Բոլոտովը բողոքել է իր կնոջը` Ելենային, որ ինքնազգացողությունը կտրուկ վատացել է, նախորդ օրը երկու տղամարդկանց ընկերակցությամբ մի բաժակ սուրճ խմելուց հետո, որը տեղի է ունեցել ԲԿՄԱ Սառույցի պալատի շենքում «Կարմիր մեքենա» սպորտային բարում։ Ավելի ուշ հայտնի դարձավ, որ Բոլոտովը հանդիպել է ԼԺՀ-ի նախկին նախագահի նախկին խորհրդական Ալեքսեյ Կարինինի եւ Վալերի Ալեքսանդրովիչի («Սանիչ») հետ, և հանդիպման ժամանակ հրաժարվել է երեխայից։ Այս մասին ասել է «Սանիչը»` նշելով, որ հանդիպման առաջարկը եկել է Բոլոտովի կողմից։
Հուղարկավորությունը նախատեսված էր հունվարի 31-ին Մոսկվայի Մաշկինի գերեզմանատանը, սակայն հետաձգվել է մի քանի ժամով նրա այրու` Ելենա Բոլոտովայի կասկածանքների, հնարավոր թունավորումների եւ թմրամիջոցների առկայության դատաբժշկական փորձաքննության համար։ Ըստ BBC-ի, Բոլոտովը թաղվել է հունվարի 31-ին, հրատարակությունը հրապարակել է թաղման տեսահոլովակը։
Ամուսնացած է եղել, ունի երկու երեխա, ծնված` 2001 եվ 2008 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Кто они, «народные губернаторы»: Харьков возглавил автослесарь, а Луганск – десантник // Комсомольская правда. — 2014, 23 апреля.
Вербицкая С. Кто возглавил протесты в Луганске. Активисты Юго-Востока в лицах // News Daily. — 2014, 23 апреля. Архивировано из первоисточника 27 Ապրիլի 2014.
Алина Гребнёва Лица украинского кризиса. Руководитель обороны Луганской области и глава ЛНР Валерий Болотов // Телеканал РБК. — 2014, 30 июля.
Марина Воронцова «Я приехал в Россию из Луганска в футболке и шлёпанцах». Последнее интервью Валерия Болотова // Росбалт. — 8 декабря 2016.
Валерий Болотов планировал вернуться в ЛНР