armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տրուժենկա (ավան, Վոլոդարսկի շրջան)

Տրուժենկա (ուկրաիներեն՝ Труженка), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Տրուժենկա ավանում բնակվում էր 472 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Միրաբո (Վերին Պրովանսի Ալպեր)

Միրաբո (ֆր.՝ Mirabeau, օքս.՝ Mirabèu), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Արևմտյան Դին լե Բեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Դին լե Բեն։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04122։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 461 մարդ։


== Տնտեսություն ==

2007 թվականի տվյալներով 307 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 237-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 70-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 77,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,9 %)։ 237 աշխատունակ բնակիչներից 219-ը աշխատում էին (111 տղամարդ և 108 կին), անաշխատանք էին 18-ը (8 տղամարդ և 10 կին)։ 70 անգործ մարդկանցից 20-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 29-ը թոշակառու, 21-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան Վայրեր ==
Դղյակ Միրամբո (XVIII դար), եղել է ամբողջովին այրված։ Պատմական հուշարձան։
Ֆոնտան (1826 թվական)
Ժամատուն Սեն Կրիստոլ (1079 թվական)
Ռուինների նախկին ծխական եկեղեցի Սեն Ժան դը Բարրաբին (XVI դար)
Ժամատուն Սեն Ֆիլիպ (XVI—XVII դարեր)
Ժամատուն Նոտր Դամ դը Բոն Սեկուր
Եկեղեցի Սեն Վալենտին


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն Միրամբո» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-02-ին։ Վերցված է 2012-8-12 
«Միրամբո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-22-ին։ Վերցված է 2013-01-11
Միշել Լեգրան

Միշել Ժան Լեգրան (ֆր.՝ Michel Legrand, փետրվարի 24, 1932(1932-02-24)[…], Փարիզի 20-րդ շրջան, Ֆրանսիա - հունվարի 26, 2019(2019-01-26)[…], Նյոյի սյուր Սեն, Օ-դը-Սեն, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, դաշնակահար, գործիքավորող, դիրիժոր և երգիչ, ԱՄՆ ազգային կինոմրցանակի՝ «Օսկար»-ի եռակի, «Գրեմմի»-ի հնգակի և «Ոսկե գլոբուս»-ի դափնեկիր։
Գրել է ավելի քան 200 երգ կինոֆիլմերի և հեռուստաֆիլմերի համար։


== Կենսագրություն ==
Միշել Լեգրանը կոմպոզիտոր Ռայմոնդ Լեգրանի (1908-1974 թթ.) և հայազգի դիրիժոր Ժակ Հելյանի քույր՝ Մարսել Տեր-Միքայելյանի որդին է։ 1942-1949 թվականներին Փարիզի կոնսերվատորիայում Միշել Լեգրանը սովորել է դաշնամուր, գիր և գրականություն, ուսուցիչներից են եղել Լուսյետ Դեսկավն ու Նադիա Բուլանժեն։ Ինչպես իր քույրը՝ Քրիստիան Լեգրանը, ով եղել է վոկալ ջազային տարբեր խմբերի անդամ (Blue Stars, Double Six և Swingle Singers), Միշել Լեգրանը նույնպես տարվում է ջազով, 1947 թվականին Դիզի Գիլեսպիի համերգն ունկնդրելուց հետո։ Միշելը մի քանի տարի անց սկսում է համագործակցել վերջինիս հետ և 1952 թվականին Դիզիի եվրոպական համերգների համար գրում է լարային նվագախմբի համար նախատեսված երաժշտություն։ Սրա համար Միշել Լեգրանը արժանանում է 3 Օսկար մրցանակների։


=== Ջազմեն և գործիքավորող ===
1951 թվականին, ընդամենը 19 տարեկան հասակում, նա գրում է գործիքավորումներ իր հոր նվագախմբի համար։ Հենց հայրն էլ նրան ծանոթացնում է վարիետեի երգի աշխարհին։ Այսպիսով, Լեգրանը սկսում է երաժշտական ուղեկցորդի և գործիքավորողի կարիերա՝ աշխատելով Ժակլին Ֆրանսուայի, Անրի Սալվադորի, Կատրին Սովաժի և Զիզի Ժանմերի հետ։ Մորիս Շեվալիեն այնուհետև նրան առաջարկում է դիրիժորի աշխատանք։
1954 թվականին, ամերիկյան «Կոլումբիա» ընկերության խնդրանքով, նա կրկին ֆրանսիական ջազի դասախոսություններ է կարդում։ "I love Paris" ալբոմը մեծ հաջողությաւն է հասնում՝ 8 միլիոն օրինակի վաճառք գրանցելով։ Լեգրանը ձեռք է բերում միջազգային համբավ։ Ոգեշնչվելով Սթեն Քենթոնից՝ նա կարճ ժամանակով աշխատում է նաև որպես ջազի մենակատար. Holiday in Rome 1955 թվականին, Michel Legrand Plays Cole Porter 1957 թվականին, Legrand in Rio՝ 1958 թ.-ին։ 'Legrand Jazz" ալբոմի համար Միշել Լեգրանը 1958 թվականին Նյու Յորքում ձայնագրություններ է կատարում Մայլս Դևիսի, Ջոն Քոլթրեյնի և Բիլ Էվանսի հետ՝ այդպիսով դառնալով ժամանակակից ջազի հսկաների հետ համագործակցող առաջին եվրոպացիներից։
1957 թվականին, Լեգրանը Մոսկվայի համաշխարհային երիտասարդական փառատոնին մասնակցելու հրավեր է ստանում։


== Պարգևներ ==
«Օսկար» մրցանակ 3 անգամ, (13 անգամ ներկայացվել է)
«Գրեմի» և «Էմմի» մրցանակներ
«Ոսկե գլոբուս» մրցանակ 12 անգամ
«Ոսկե արծիվ» մրցանակ 2002 թ.
Ֆրանսիայի «Պատվո լեգեոն» շքանշան, 2003 թ.
Պատվո շքանշան (2009 թ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Նիսի Աստվածամոր բազիլիկ

Նիսի Աստվածամոր բազիլիկ (ֆր.՝ Basilique Notre-Dame de Nice), հռոմեական կաթոլիկ բազիլիկ եկեղեցի ֆրանսիական Նիս քաղաքի կենտրոնում՝ Ժան-Մեդըսին պողոտայի վրա։ 

Բազիլիկ այս եկեղեցին կառուցվել է 1864-1868 թվականներին, ըստ անվանի ճարտարապետ Շառլ Լնորմանի որդու՝ նույնպես ճարտարապետ Լուի Լնորմանի պատրաստած նախագծերի։ Անժերի Մայր տաճարից ներշնչված՝ վերջինս նախագծել է նոր գոթական ոճի մի պաշտամունքային կառույց։ Այս ոճի ընտրության շարժառիթն ու դրդիչ ուժը հետևյալ քաղաքական հանգամանքն էր. Ֆրանսիան Սարդինիայի թագավորությունից նոր-նոր ետ էր նվաճել Նիսի կոմսությունը, և քանի որ այդ ժամանակներում գոթիկան համարում էին ֆրանսիականին բնորոշ ոճ, Լնորմանը և նրա պես՝ բազում այլ արվեստագետներ ձգտում էին այդ ոճի գործադրմամբ ֆրանսիական շունչ ու ոգի հաղորդել իրենց ստեղծագործություններին։
Նիսի բազիլիկի ամենանշանակալի կառուցվածքները 65 մետր բարձրությամբ զույգ քառակուսաձև աշտարակներն են, որոնք տիրականորեն իշխում են եկեղեցու արևելյան ճակատին։ Տպավորությունն ուժեղացնում է վարդագույն ընդարձակ լուսամուտը, որի վրա արտահայտիչ կերպով, անչափ գեղեցիկ՝ պատկերված է Մարիամ Աստվածածնի համբարձման տեսարանը։ 
Նիսի Աստվածամոր բազիլիկը քաղաքի ամենամեծ կաթոլիկ պաշտամունքային կառույցն է, սակայն աթոռանիստ տաճարի կարգավիճակ չունի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Les concerts de Notre-Dame: Official website of the Mairie de Nice Archived 2011-07-18 at the Wayback Machine.
L'architecture à Nice entre 1850 et 1860, Michel Steve, Cahiers de la Méditerranée, vol. 74, Les crises dans l'histoire des Alpes-Maritimes, 2007
Բավեղ

Բավեղ (լատ.՝ Phlomis), խռնդուկ, խուլեղինջազգիների (շրթնածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի կամ կիսաթփերի ցեղ։ Հայտնի է ավելի քան 100, Հայաստանում՝ 3 տեսակ՝ բավեղ արևելյան (Phlomis orientalis), բավեղ փշոտ (Phlomis pungens), բավեղ պալարակիր (Phlomis tuberosa)։


== Ձևաբանություն ==
Ցողունը պարզ է կամ ճյուղավորվող, բարձրությունը՝ 20-150 սմ։ Տերևները երկարավուն-նշտարաձև են, ամբողջաեզր կամ ատամնաեզր։ Ծաղիկները կեղծ տերևանութներում են, առաջացնում են ընդհանուր հասկանման ծաղկաբույլ։ Ծաղկապսակը վարդագույն է կամ բաց մանուշակագույն, երբեմն՝ դեղին։ Ծաղկում է ամռանը։ Դեղաբույս է. պարունակում է եթերայուղեր, ալկալոիդներ։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
Տարածված է Վայոց ձորի, Կոտայքի, Գեղարքունիքի, Արագածոտնի, Շիրակի մարզերում, Երևանի շրջակայքում։ Աճում է թեք քարքարոտ լանջերին, թփուտներում, անտառի բացատներում և այլն։
Գուրգուրեևո

Գուրգուրեևո (ռուս.՝ Гургуреево, բաշկիրերեն՝ Гөргөрөй), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 177 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վոզնեսենսկայա (Կրասնոդարի երկրամաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոզնեսենսկայաՎոզնեսենսկայա (ռուս.՝ Вознесенская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Լաբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6546 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոմարիխինսկի

Կոմարիխինսկի (ռուս.՝ Комарихинский), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Չուսովսկոյ շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1467 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գիպսաբետոն

Գիպսաբետոն, բետոն, որի հիմքը գիպսային կապակցանյութերն են (գլխավորապես շինարարական գիպսը)։ Գիպսաբետոնի պատրաստման համար օգտագործվում են քարամիներալային (հիմնականում ծակոտկեն ու խորդուբորդ մակերևույթով) և օրգանական (փայտի թեփ, դարման) լցանյութեր։ Գիպսաբետոնի մեջ ավելացվում են կապակցումը դանդաղեցնող, ինչպես նաև ջրա- և մթնոլորտակայունությունը բարձրացնող հավելանյութեր։ Ամրությունը կախված է նույն գործոններից, ինչ սովորական ցեմենտային բետոնին։ Կիրառվում է գիպսաբետոնային շինվածքների արտադրության մեջ։


== Տես նաև ==
Գիպսային և գիպսաբետոնային շինվածքներ
Լավրովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼավրովոԼավրովո (ռուս.՝ Лаврово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գութանքար

Գութանքար, ձմեռանոց Հայաստանի Լոռվա մարզի Թումանյանի շրջանում։ Մտնում է Վիրահայոց լեռնահամակարգի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քրդերը Ուկրաինայում

Քրդերը Ուկրաինայում (ուկրաիներեն՝ Курди в Україні, քրդ.՝ Kurdên Ûkraynayê), կազմում են պատմականորեն նշանակալի քրդական բնակչության մի մասը հետխորհրդային տարածքում և գտնվում են հիմնականում երկրի հարավային ու արեւելյան մասերում։ Նրանք Կովկասի (Հայաստան, Ադրբեջան և Վրաստան) ներգաղթյալների ու փախստականների ժառանգներն են և Ուկրաինայում են բնակվում դեռևս 20-րդ դարի սկզբից։


== Պատմություն ==
1989-2001 թվականների բնակչության կտրուկ աճը, երբ քուրդ բնակչությունը 238-ից հասավ 2088-ի, պայմանավորված էր Սպիտակի երկրաշարժով, որը 1988 թվականին ցնցեց Հայաստանի քրդական շրջանները։ Բացի այդ, Խորհրդային Միության փլուզումը նպաստեց նախկին Խորհրդային Միությունից դեպի Ուկրաինա քրդերի արտագաղթին։ Այդ քրդերի մեծ մասը եզդիական փոքրամասնությունից էր։ Փախստականների հերթական ալիքը Ուկրաինա եկավ 1993 թվականին Արցախյան պատերազմի արդյունքում, որի ռազմագործողությունների մի մասը տեղի ունեցավ տարածաշրջանում, որը  հայտնի  է որպես Կարմիր Քրդստան։ Գաղթի այդ ալիքն ընդգրկեց ինչպես մահմեդական, այնպես էլ եզդիական քրդերին։


== Լեզու ==
Ըստ 1989 թվականի խորհրդային մարդահամարի տվյալների՝ Ուկրաինայում 238 էթնիկ քրդերից 132-ը (55,5 տոկոս) քրդերենն օգտագործեցին որպես մայրենի լեզու, 77-ը (32,3 տոկոս)՝ ռուսերենը և 13-ը (5,5 տոկոս)՝ ուկրաիներենը։ 2001 թվականին քրդերենի թիվն աճեց  56%-ով, իսկ ուկրաիներենի օգտագործումը՝ 11%-ով։


== Տես նաև ==
Քրդերը Հայաստանում
Քրդերը Վրաստանում
Քրդերը Ադրբեջանում


== Ծանոթագրություններ ==
Կանո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կանո (այլ կիրառումներ)Կանո (իտալերեն՝ Cagno) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը 1,865 մարդ, բնակչության խտությունը 622 մարդ/կմ²։ Ընդգրկում է 3 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Ինդեքս՝ 22070: Հեռախոսային կոդ՝ 031:


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմեն Դեյմ

Կարմեն Սուսանա Դեյմ Սուբիլյագա իսպ.՝ Carmen Susana Duijm Zubillaga, օգոստոսի 11, 1936(1936-08-11), Aragua de Barcelona, Municipio Aragua, Անսոատեգի, Վենեսուելա - հունիսի 18, 2016(2016-06-18), Պորլամար, Nueva Esparta, Վենեսուելա, պրոֆեսիոնալ մոդել, դերասանուհի և հեռուստահաղորդավարուհի, «Միսս աշխարհ» մրցույթի հաղթող (1955 թ), Սուրինամից Վենեսուելա տեղափոխված հոլանդացի հրեայի դուստր։ 


== Կենսագրություն ==
1955 թվականի հուլիսի 9-ին Կարմեն Սուսանա Դեյմ Սուբիլյագան հաղթող է ճանաչվել ազգային մրցույթում։ Նա ներկայացրել է Միրանդա նահանգը։ Նույն թվականի հուլիսի 22-ին նա մասնակցել է «Միսս Տիեզերք» մրցույթին և հասել մինչև կիսաեզրափակիչ։ Նույն թվականի հոկտեմբերին նա ներկայացնել է Վենեսուելան «Միսս աշխարհ 1955» մրցույթին և դարձել առաջին լատինաամերիկացին, որը հաղթել է այդ մրցույթին։ Մրցույթն անցկացվել է Մեծ Բրիտանիայի մայրաքաղաք Լոնդոնում։
Գեղեցկության մրցույթում նրա հաղթանակն օգնեց նրան դերասանուհու և հաղորդավարուհու կարիերա ստեղծել Վենեսուելայի հեռուստատեսությունում։ Մինչև 2016 թվականը նա ապրել է Վենեսուելայի Մարգարիտա կղզում։
Սուսանա Դեյմը մահացել է կաթվածից՝ է 2016 թվականի հունիսի 18-ին։
Նրա դուստրը՝ Կարոլինա Սերուտին, ներկայացրել է Վենեսուելան «Միսս աշխարհ 1983» մրցույթին, որը տեղի է ունեցել 1983 թվականի նոյեմբերի 17-ին, Լոնդոն քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Susana Duijm en "Bellas Venezolanas"
Bellas Venezolanas: Susana Duijm Bellasvenezolanas.org
Miss Universe 1955 Jimmy's pageant page Archived 2021-08-25 at the Wayback Machine.
Miss Venezuela Titleholders Jimmy's pageant page
Miss World 1955 Pageantopolis.com
Susana Duijm… ¡Reina de reinas por siempre!Meridiano.com
Susana Duijm, a primeira latina a conquistar o título de Miss Mundo Mundomiss.blogspot.com
Susana Duijm rompió los cánones de su época. Bellezavenezolana.net. Archived 2019-09-17 at the Wayback Machine.
Venezolanas han arrasado en el Miss Mundo Bellezavenezolana.net. Archived 2016-03-06 at the Wayback Machine.
Պրիխոդկի (գյուղ, Պրիյատինի շրջան)

Պրիխոդկի (ուկրաիներեն՝ Прихідьки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պրիյատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1917 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պրիխոդկի գյուղում բնակվում էր 488 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3029 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 161,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օֆելյա Պետրոսյան

Պետրոսյան Oֆելյա Վլասի (սեպտեմբերի 4 1950 թ., Վարդենիս (գյուղ)), կրթական համակարգի գործիչ, դպրոցի տնօրեն, Ապարանի տարածաշրջանի Վարդենիս համայնքի պատվավոր քաղաքացի (30.05.2003 թ.), Նիգ-Ապարան (կազմակերպություն) ՀԲՀԿ Պատվո անդամ (13.10.2007 թ.)։


== Գործունեությունը ==
1967 թ-ին ավարտել է Երևանի թիվ 131 միջնակարգ դպրոցը, 1973 թ-ին՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի երեկոյան բաժինը։
1967 թ-ից աշխատում է Երևանի Դանիել Վարուժանի անվան թիվ 89 միջնակարգ դպրոցում։ 1967-1969 թթ-ին եղել է ավագ ջոկատավար, 1969-1982 թթ-ին՝ ուսուցիչ, 1982-1989 թթ-ին՝ ուսումնական մասի վարիչ։ 1989 թ-ին նշանակվել է դպրոցի տնօրեն։
2002 թ-ի նոյեմբերի 9-ին ընտրվել է Նիգ-Ապարան (կազմակերպություն) ՀԲՀԿ նախագահության անդամ։ 
1995 թ-ին մեծամասնական ընտրակարգով եղել է ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավորության թեկնածու։ 
2007 թ-ի մայիսի 12-ին "Բարգավաճ Հայաստան" կուսակցության համամասնական ցուցակով մասնակցել է ՀՀ Ազգային ժողովի ընտրություններին։ Իր դիմումի համաձայն չի գրանցվել ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր։
2008 թ-ին իր դեկավարած դպրոցը Միջազգային բաց դասի ցուցանիշներով դարձել է Գինեսի մրցանակակիր։


== Պարգևատրվել է ==
ՀՀ "Մովսես Խորենացի" (2002 թ.),
ՌԴ Լոմոնոսովի անվան ոսկե մեդալներով (27.03.2008 թ.)։


== Գրականություն ==
Տիգրան Հայազն, Վարդենիս. հանրագիտարան։ Ե., 2009 թ., էջ 116-117։
Պոդգորնոե Կանակովո

Պոդգորնոե Կանակովո (ռուս.՝ Подгорное Канаково, մոկշ.՝ Конак Веле), գյուղ Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Տեմնիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 331 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կաստել Պլաջա դե Արո

Կաստել Պլաջա դե Արո (իսպ.՝ Castillo de Aro, բասկ.՝ Castell-Platja d'Aro, կատ.՝ Castell-Platja d'Aro), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ժիրոնա պրովինցիայի կազմի մեջ, Կատալոնիայի ինքնավար մարզում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Բաշ Էմպորդա համայնքի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 21,74 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 10445 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը մինչև պրովինցիայի վարչական կենտրոն 35 կմ է։
Քաղաքի հովանավորն է Սանտ Իսիդրեն։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Sitio web oficial del Ayuntamiento Archived 2007-02-18 at the Wayback Machine.
Información de la Generalidad de Cataluña Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Instituto de Estadística de Cataluña
Տաբատ (գյուղ, Բեյսկի շրջան)

Տաբատ (ռուս.՝ Табат), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1671 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շասսի

Շասսի (ֆր.՝ chassis, լատ.՝ capsa — արկղ, զետեղարան), ավտոմոբիլի և տրակտորի, փոխհաղորդակի, ընթացքային մասի և կառավարման մեխանիզմների ագրեգատների համախումբ։ Տանող թափքով ավտոմոբիլներում շասսին է համարվում ավտոմոբիլի հիմքը, որը միավորում է բոլոր նշված ագրեգատները։
Մենդոսա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մենդոսա (այլ կիրառումներ)Մենդոսա, (իսպ.՝ Mendoza) քաղաք Արգենտինայում։ Բնակչությունը՝ 112 900 մարդ։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրել է կապիտան Պեդրո դել Կաստիլյոն 1561 թ.-ի մարտի 2-ին և անվանակոչել ի պատիվ իր հրամանատարի՝ Չիլիյի կառավարիչ և Պերուի փոխարքա Գարսիա Ուրտադո դե Մենդոսայի։


== Տնտեսություն ==

Մենդոսան աշխարհում հայտնի գինեգործական կենտրոն է։ Արգենտինայի գինու 2/3-րդը արտադրվում է այս քաղաքի շրջակայքում։ Խաղողի այգիները գտնվում են Անդերի ստորոտին՝ 900-1100 մետր բարձրության վրա։


== Քույր քաղաքներ ==
 Սան Պաուլո, Բրազիլիա
 Մայամի, ԱՄՆ
 Նաշվիլ, ԱՄՆ
 Տակնա, Պերու
Պայթյուն Չեչնիայի կառավարության տան մոտ

Պայթյուն Չեչնիայի կառավարության տան մոտ, ահաբեկչական ակտ, որն իրականացվել է չեչեն զինյալների կողմից 2002 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։


== Ահաբեկչության պատրաստումը ==
Տվյալ ահաբեկչությունը իրագործելու գաղափարը պատկանում է Շամիլ Բասաևին։ 2002 թվականի աշնանը նա հանձնարարեց իրագործել տվյալ ահաբեկչությունը չեչենական զինյալների հետևակային հրամանատար Յուսուպ Սադաևիվին, տալով նրան 18 հազար ամերիկյան դոլար։ Սադաևը տվեց ահաբեկչություն իրագործողի դերը, անօրինական զինված միավորումների ակտիվ մասնակից Տումարիևին, նրա աղջկան Վալոդինային, «Նուր-Ալի» անվամբ անհայտ մարդու, որպես մահապարտ ահաբեկիչ, ու նաև մի քանի մարդ, ովքեր պետք է ապահովեին գործողության անցկացումը՝ Վալիդ Սուլեյմանովային, Ահմեդ Իսմաիլովին, Յունուս Յուսուպովին (աղբյուրների տվյալներով՝ Եվնուսովին) և ուրիշներին։


== 2002 թվականի դեկտեմբերի 27 ==
Այդ օրը Սուդաևի միավորում տեղափոխեցին մահապարտներին, որպեսզի պատրաստեն «Կամազ» և «ՈՒԱԶ» ավտոմեքենաների պայթյուններին։ «Կամազում» նստած էր Տուրմիևը և Վալիդը, իսկ Նուր-Ալին նստեց ՈՒԱԶ։ Ահաբեկիչները ուղևորվեցին դեպի կառավարության շենքը։ 14:28 հինգ վայրկյան ընդմիջումով Չեչնիայի կառավարության տան մոտ պայթեցին երկու ավտոմեքենաներն էլ, այնտեղ գտնվողները բոլորը տեղոմ զոհվեցին։ Պայթյունների արդյունքում զոհվեց 48 մարդ, ևս 23-ը մահացան հիվանդանոցում։ 640 մարդ ստացավ տարբեր աստիճանի վիրավորում։ Մի որոշ ժամանակ անց դադարեցվեց Չեչենական հանրապետության պետական կառույցների աշխատանքը։ Ընդհանուր նյութական վնասը կազմեց ավելի քան 135 միլիոն ռուբլի։ Գրոզնիում Չեչնիայի կառավարության տան մոտ տեղի ունեցած պայթյունը դարձավ ամենամեծ չեչեն զինյալների հաջողությունը Երկրորդ չեչենական պատերազմի ժամանակ.


== Քրեական գործի հետաքննություն։ Ահաբեկիչների ձերբակալությունը և նրանց դատավարությունը ==
Շուտով, ահաբեկչությունից հետո Շամիլ Բասաևը հրապարակայնորեն իր վրա է վերցնում պատասխանատվությունը։ 2003 թվականին հակաահաբեկչական գործողության արդյունքում ահաբեկիչների մեծ մասը ոչնչացվեց։ Ողջ մնացած ահաբեկիչներից ձերբակալվեցին միայն Սուլեյմանովը, Իսմաիլովը և Յուսուպովը։ 2004 թվականի հունիսի 3-ին Չեչնիայի հանրապետության Գերագույն դատարանը երեքին էլ դատապարտեց պատիժը կրել հատուկ ռեժիմով։


== Ծանոթագրություններ ==
I’m with You (ալբոմ)

I’m with You, ամերիկյան Red Hot Chili Peppers ռոք-խմբի տասներորդ ստուդիական ալբոմն է, թողարկվել է 2011 թվականի օգոստոսի 23-ին Warner Bros. Records ձայնագրման լեյբլի կողմից։ Խմբի առաջին ալբոմն է Ջոն Ֆրուշանտեին փոխարինման եկած կիթառահար Ջոշ Կլինգհոֆերի մասնակցությամբ։ Սկավառակը բաղկացած է 14 երգերից, տևողությունը՝ 59 ր. 24 վ.։ Ալբոմից թողարկվել է չորս սինգլ։


== Երգացանկ ==
Ալբոմի երգացանկը հրապարակվել է 2011 թ. հունիսի 12-ին:Բոլոր երգերի հեղինակներն են խմբի մասնակիցները։


== Ծանոթագրություններ ==
Խևաս

Խևաս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խաբարովո (գյուղ, Դանիլովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽաբարովոԽաբարովո (ռուս.՝ Хабарово), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 158 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (6201-6300)

Աստերոիդների ցանկ (6101-6200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (6301-6400)
 Աստերոիդների ցանկ (6101-6200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (6301-6400)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10000)»։ www.minorplanetcenter.net
Sheer Hearth Attack (ալբոմ)

Sheer Heart Attack, անգլիական Queen ռոք խմբի թվով երրորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 8-ին։


== Ալբոմի մասին ==
Queen խմբի առաջին հիթը դարձավ այս ալբոմից Killer Queen երգը, որը ունեցավ նաև կոմերցիոն մեծ հաջողություն՝ Ամերիկյան թոփ 20–ում գրավելով 12–րդ տեղը։
«Brighton Rock» երգն առանձնանում է Բրայան Մեյի սոլո–իմպրովիզմային կատարմամբ։ «Stone Cold Crazy» երգի տեքստը Ֆրեդի Մերկուրի գրել էր մինչև Queen ռոք խմբի ստեղծվելը, բայց երգը զետեղվել է երրորդ ալբոմում։


== Երգերի ցանկը ==
«Brighton Rock» (Մեյ) - 5։08
«Killer Queen» (Մերկուրի) - 2։57
«Tenement Funster» (Թեյլոր) - 2։48
«Flick of the Wrist» (Մերկուրի) - 3։46
«Lily of the Valley» (Մերկուրի) - 1։43
«Now I’m Here» (Մեյ) - 4։10
«In the Lap of the Gods» (Մերկուրի) - 3։20
«Stone Cold Crazy» (Queen) - 2։16
«Dear Friends» (Մեյ) - 1։07
«Misfire» (Դիկոն) - 3։23
«Bring Back That Leroy Brown» (Մերկուրի) - 2։15
«She Makes Me (Stormtrooper in Stilettos)» (Մեյ) - 4։10
«In The Lap Of The Gods... Revisited» (Մերկուրի) - 3։49


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Խոսրովիդուխտ (այլ կիրառումներ)

Խոսրովիդուխտ անվանումը կարող է վերաբերել հետևյալ պատմական անձնավորություններին.

Խոսրովիդուխտ՝ Հայոց թագավոր Խոսրով Բ Մեծի դուստր
Խոսրովիդուխտ՝ VIII դարի երաժիշտ
Կոյչալա

Կոյչալա (ռուս.՝ Койчала), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արտավազդ Սահակյան (այլ կիրառումներ)

Արտավազդ Սահակյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Արտավազդ Ալեքսանի Սահակյան - ՀԽՍՀ պետական գործիչ, 1938 թ. ՀԽՍՀ հողագործության ժողովրդական կոմիսար։
Արտավազդ Բագրատի Սահակյան - հայ բժիշկ, ականավոր վիրաբույժ։
Հարի Մարշալ

Հարի Քենտ Մարշալ (անգլ.՝ Garry Kent Masciarelli, նոյեմբերի 13, 1934(1934-11-13)[…], Բրոնքս շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հուլիսի 19, 2016(2016-07-19)[…], Բըրբանք, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան և կինոռեժիսոր։ Իր ավելի հայտնի ռեժիսորական գործերն են՝ «Սիրունիկը», «Փախչող հարսնացուն», «Սուրբ Վալենտինի օրը», «Արքայադստեր օրագրերը» և «Հին Նոր տարի» ֆիլմերը։


== Կենսագրություն ==
Հարի Մարշալը ծնվել է ծնվել է 1934 թվականի նոյեմբերի 13-ին Բրոնքսում (նահանգ Նյու-Յորք, ԱՄՆ), չեչոտկա պարի ուսուցչուհի և չեչոտկա պարի դպրոց հիմնադրած Մարժորի Իռենի և գովազդային ֆիլմերի ռեժիսոր, հետագայում պրոդյուսեր Անտոնի Վալաս Մարշալի ընտանիքում։ Նա երգչուհի, ռեժիսոր Պեննի Մարշալի և հեռուստաալիքային ռեժիսոր Ռոնի Մարշալի եղբայրն է։ Նրա հայրը ունի իտալական ծագում, իսկ մայրը ունի գերմանական, անգլիական, շոտլանդական արմատներ։ Նրա հայրը փոխել է ազգանունը Մասկիարելիից Մարշալի մինչև Հարիի ծնվելը։ Մարշալը կնքվել է Պրեսբիտերականների կողմից և մեծացել Լյութերականությունում որոշ ժամանակ։ Նա հաճախել է De Witt Clinton High դպրոցը, որտեղ նա Սարդ-մարդ ֆիլմի դերասան՝ Սթիվ Դիթկոյի դասընկերն էր։ Հաճախել է հյուսիսարևմտյան համալսարան, որտեղ գրել է The Daily Northwestern ամսագրի համար, և Alpha Tau Omega խմբի անդամ է։


== Դերասանական գործեր ==
1982 — Երիտասարդ սիրահարված բժիշներ / Young Doctors in Love
1984 — Ֆլամինգոյի երեխան / The Flamingo Kid
1986 — Ոչ մի ընդհանուր բան / Nothing in Common
1987 — Նավից դուրս / Overboard
1988 — Ծովափին / Beaches
1989 — Վիճակախաղ / The Lottery
1990 — Սիրունիկը / Pretty Woman
1991 — Ֆրենկին և Ջոննին / Frankie and Johnny
1994 — Դրախտային հաճույք / Exit to Eden
1999 — Փախչող հարսնացուն / Runaway Bride
2001 — Արքայադստեր օրագրերը / The Princess Diaries
2004 — Արքայադստեր օրագրերը 2։ Ինչպես դառնալ թագուհի / Princess Diaries 2, The
2004 — Մոդայիկ մայրիկ / Raising Helen
2007 — Ձիգ Ջորջիա / Georgia Rule
2010 — Սուրբ Վալենտինի օրը / Valentine’s Day
2011 — Հին Նոր տարի / New Year’s Eve
2016 — Մայրերի օրը / Mother's Day


== Հնչյունավորում ==
2005 — Փոքրիկ ճուտիկը / Chicken Little


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարի Մարշալի հարցազրույցը
Սիգիշոարա

Սիգիշոարա (ռումիներեն՝ Sighişoara), Շեսբուրգ (գերմ.՝ Schäßburg), Շեգեշվար (հունգ.՝ Segesvár), քաղաք Ռումինիայում՝ Մուրեշ ժուդեցում։ Կանգնած է Տրանսիլվանիայում բլրի վրա՝ Տիրնավա Մարե գետի վերևում (ռումիներեն՝ Târnava Mare), գտնվում է Բուխարեստից 300 կմ հյուսիս-արևմուտք։ 2007 թվականի մարդահամարի արդյունքների համաձայն՝ քաղաքի բնակաչությունը կազմում է 32570 բնակիչ։ Քաղաքի պատմական կենտրոնը 1999 թվականից ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։


== Քույր քաղաքներ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
360° Panoramic Images of Sighișoara - Part 1 Archived 2007-10-14 at the Wayback Machine. and Part 2 Archived 2007-10-20 at the Wayback Machine.
http://www.sighisoara.ro/ The City of Sighișoara - official website. պաշտոնական կայք
TOP 10 Guides: Best of Sighișoara
Sighișoara Pictures
Sighișoara, Romania: The Purported Home Of Dracula - slideshow by The Huffington Post
(2012) HDR Photos of Sighișoara by Moldavian Photographer Dumitru Brinzan
Tourist informations, photo gallery and webcam from Sighisoara
Լատիք

Լատիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Լաոդիկեայի գավառակում։ Գտնվում է Մարզվան քաղաքից հարավ-արևելք։ Հանդիսանում է գավառակի կենտրոն։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղի մոտակայքում է գտնվում Լադիկ լճակը։


== Պատմություն ==
Բնակավայրի տեղում գտնվել է հին Պոնտական թագավորության Լաոդիկեա քաղաքը։


== Բնակչություն ==
Մինչև 1915 թվականն ուներ 100 տուն՝ 860 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն ու արևհեստներն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Լատիքն ուներ Ս. Լուսավորիչ անունով փայտաշեն եկեղեցի, որը կառուցված էր 1254 թվականին։


== Կրթություն ==
Եկեղեցուն կից գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարակալագոնիս

Մարակալագոնիս (իտալերեն՝ Maracalagonis), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։
Բնակչությունը 6961 մարդ(2004 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 66,25 կմ²։ Զբաղեցնում է 101,6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 9040։ Հեռախոսային կոդ՝ 070։
Բնակչության հովանավոր համարվում է սուրբ Ստեփանոսը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոքս շրջան (Միսսուրի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նոքս շրջան (այլ կիրառումներ)Նոքս շրջան (անգլ.՝ Knox County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.311 կմ² է, բնակչությունը՝ 4.131 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Էդինա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1843 թ.։
Սան Պեդրո դե Ռիբաս

Սան Պեդրո դե Ռիբաս (կատ.՝ Sant Pere de Ribes), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքի մեջ՝ Բարսելոնա պրովինցիայում։ Գտնվում է Գառաֆ շրջանում։ Զբաղեցնում է 21,95 կմ² մակեերես։ Բնակչությունը կազմում է 28399 (2010 թվական)։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Pàgina oficial de l'Ajuntament de Sant Pere de Ribes (իսպ.)
Patrimoni històricartístic de Sant Pere de Ribes (կատ.)
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-03-10 at the Wayback Machine. (կատ.)
Կարպեկի

Կարպեկի (ռուս.՝ Карпеки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պերտոզա

Պերտոզա (իտալերեն՝ Pertosa), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 704 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 121 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84014, հեռախոսային կոդ՝ 0891։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0975 397028
Էլեկտրոնային հասցե։ urp@comune.pertosa.sa.it
Գլխավոր կայք։ http://pertosa.asmenet.it Archived 2019-09-03 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://pertosa.asmenet.it Archived 2019-09-03 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հարվածային բանվոր

«Հարվածային բանվոր», խորհրդային շրջանի հայկական եռօրյա, ապա՝ երկօրյա թերթ։ Հանդիսացել է ՀԱՄԽ-ի և արհմիությունների կենտրոնական վարչությունների օրգանը։ Լույս է տեսել 1933—1934 թվականներին, Երևանում։ Խմբագիր՝ Ոսկանյան։ 
Լուսաբանել է հանրապետության արդյունաբերական ձեռնարկությունների, գյուղատնտեսական արտելների, նորակառույցների արտադրական և արհմիութենական կյանքը, բանվորների նամակների ու թղթակցությունների օգնությամբ ֆելիետոններով ու ծաղրանկարներով վեր հանել արտադրության տարբեր օղակներում, աշխատավորության կենցաղում և սպասարկման բնագավառում տեղ գտած ենթադրյալ թերությունները։ 
Թերթի «Շրջիկ խմբագրությունը» գործել է Խորհրդային Հայաստանի խոշորագույն արտադրական ձեռնարկություններում և շինհրապարակներում, օգնել սոցմրցության կազմակերպմանը, ամփոփել դրա արդյունքները, ընդհանրացրել առաջավորների փորձը։ 
«Հարվածային բանվոր»-ը անդրադարձել է միջազգային քաղաքական իրադարձություններին և սոցիալիստական շարժմանը, տպագրել լուրեր բուհերի կյանքից, մարզական նորություններ։
Սպիտակաշեն (գյուղ, Հադրութի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սպիտակաշեն (այլ կիրառումներ)
Սպիտակաշեն, գյուղ Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանում։ Մտնում է Խծաբերդ համայնքի կազմի մեջ։
Սպիտակաշեն գյուղի տարածքում գտնվում է «Շենին» աղբյուրը։


=== Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020) ===

2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Սպիտակաշեն գյուղում բնակվում էր 11 մարդ, կար 3 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Կրթություն ==
2009 թ.-ից գործում է Սպիտակաշենի նոր դպրոցը, որը կառուցվել և կահավորվել է Հայաստան համահայկական հիմնադրամի Տորոնտոյի տեղական մարմնի ֆինանսավորմամբ։ Դպրոցը նախատեսված է 130 աշակերտի համար։ Իսկ 2008 թ.-ին Հիմնադրամի Արգենտինայի տեղական մարմնի հովանավորությամբ Սպիտակաշենում կառուցվել է ջրագիծ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Population of Nagorno-Karabakh Republic (2005)(հայ.)(անգլ.)(ռուս.)
(6863) 1991 PX8

(6863) 1991 PX8, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 5-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,296022 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1198 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4722 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1270,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,283296 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,18° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6863) 1991 PX8 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կական

Կական, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուսկուչևկա (այլ կիրառումներ)

Ուսկուչևկա, կարող է վերաբերել՝

Ուսկուչևկա - գետ Ռուսաստանում, Կատունի վտակը
Ուսկուչևկա - գետ Ռուսաստանում, Փոքր Մարիլիխայի վտակը
Դանիել քորեպիսկոպոս

Դանիել քորեպիսկոպոս (Դանիել Ասորի, ծ. թ. անհայտ – նահատակվել է 347), Գրիգոր Ա Լուսավորչի աշակերտ, ապա՝ քորեպիսկոպոս և կաթողիկոսական իշխանությանը ենթակա եկեղեցիների տեսուչ։ Ճգնակյաց էր, ուներ քարոզիչի և հրաշագործի հռչակ։ Հայոց Տիրան թագավորի կողմից Հուսիկ Ա Պարթև կաթողիկոսի սպանությունից հետո իշխանները հորդորում են Տիրան թագավորին կարգել նրան Հայոց կաթողիկոս ։  Սակայն նա ընդհարվում է Հայոց Տիրան թագավորի հետ՝ հանդիմանելով նրան անվայել վարքի համար եւ մարգարեանում է Հայ ժողովրդի հետագա ճակատագրի վերաբերյալ։ Տիրանը խեղդել է տալիս Դանիելին։ 
Դանիել Ասորու փոխարեն կաթողիկոս է դառնում 
Փառեն Ա Աշտիշատցին։


=== Արտաքին հղումներ ===
«Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002
Հուգո վան դեր Գուս

Հուգո վան դեր Գուս (մոտ 1440[…], Գենտ, Ֆլանդրիայի դքսություն, Ֆրանսիայի թագավորություն[…] - 1482[…], Red Cloister, Օդերգեմ, Բրաբանտ, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն, Բրյուսելի մոտ), նիդերլանդացի նկարիչ։
Զարգացրել է 15-րդ դարի 1-ին կեսի նիդերլանդական ռեալիստական գեղանկարչության ավանդները՝ ձգտելով դրամատիկ գործողության միասնության, կերպարների անհատականության և հուզական աշխարհի սուր արտահայտման («Մոգերի երկրպագությունը», Էրմիտաժ, Սանկտ-Պետերբուրգ, «Հովիվների երկրպագությունը», մոտ 1474—1475, Ուֆիցի պատկերասրահ, Ֆլորենցիա)։
Ուշ շրջանի «Աստվածամոր մահը» (Մունիցիպալ գեղարվեստական պատկերասրահ, Բրյուգե) աշխատանքում կերպարները հասցված են ծայրաստիճան հուզական լարվածության։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (219601-219700)

Աստերոիդների ցանկ (219501-219600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (219701-219800)
 Աստերոիդների ցանկ (219501-219600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (219701-219800)
Լուի Արման

Լուի Արման (ֆրանսերեն՝ Louis Armand, հունվարի 17, 1905(1905-01-17)[…], Cruseilles - օգոստոսի 30, 1971(1971-08-30)[…], Վիլեր սյուր Մեր),  ֆրանսիացի ինժեներ, հասարակական լայն հնչողություն ստացած մի շարք նախաձեռնություն-ձեռնարկումների կազմակերպիչ և ղեկավար, Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1963 թ.)


== Կենսագրություն ==
Լուի Արմանը սովորել է Անսիում, ապա՝ Լիոնի Liceum du Parc-ում։ Բարձրագույն մասնագիտական կրթությունն ստացել է École Polytechnique-ում (ֆրանսիական պոլիտեխնիկական բուհ է, որ գտնվում է Փարիզի մերձակայքում՝ Պալեսոյում). եղել է լավագույն ուսանողներից մեկը։
1926 թվականին ներգրավվել է հանքերի կառավարման աշխատանքներում, դարձել  MINES ParisTech-ի (École Nationale Supérieure des Mines de Paris-ի) անդամ։
1958 թվականին ընտրվել է Ատոմային էներգիայի եվրոպական հանձնաժողովի՝ Եվրոատոմի առաջին նախագահ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է գերմանական ֆաշիստների դեմ Ֆրանսիայում ծավալված Դիմադրության շարժման ուղղություններից մեկի՝ Résistance-Fer-ի հրամանատարը։ 1944 թվականի հունիսի 25-ին գեստապոն կալանավորել է նրան, բայց ֆաշիստները չեն հասցրել հաշվեհարդար տեսնել. գերմանական զավթիչներից Փարիզի ազատագրման ժամանակ նա էլ ազատվել է բանտից։ Լուի Արմանը պարգևատրվել է Ազատության խաչ շքանշանով, արժանացել Ֆրանսիայի Հանրապետության կառավարական մի շարք այլ պարգևների։ 1963 թվականին ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ։
Վախճանվել է 66 տարեկան հասակում, Վիլ սյուր Մերում։


== Պարգևներ ==
Ազատության խաչ շքանշան
Սահարական վաստակի համար 1-ին աստիճանի շքանշան


== Աշխատություններ ==
1961։ Plaidoyer pour l’avenir
1965։ De la Savoie au Val d’Aoste par le tunnel du Mont-Blanc
1968։ Simples propos
1968։ Le pari européen
1969։ Propos ferroviaires
1970։ De la cybernétique à l’intéressement
1970։ L’Entreprise de demain
1974։ Message pour ma patrie professionnelle


== Ծանոթագրություններ ==
Մաշիկ

Մաշիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիտակի լեռնանցք

Սպիտակի լեռնանցք, Սիպտակի լեռնանցք, լեռնանցք Փամբակի լեռնաշղթայի կենտրոնական մասում՝ 2378 մ բարձրության վրա՝ Հայաստանի Լոռու և Արագածոտնի մարզերի սահմանագլխին։ Միմյանց է կապում Փամբակի և Քասաղի հովիտները։ Սպիտակի լեռնանցքով է անցնում Ապարան-Սպիտակ ավտոճանապարհը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ազատության ավետաբեր

«Ազատության ավետաբեր», թերթ, հայ իրականության մեջ առաջին քաղաքական լրագիրը, հրատարակվել է Մոսկվայի հայ ուսանողների «Հայրենասերների միություն» կազմակերպության (1882) կողմից։
Հրատարակվել է ընդհատակում, տպագրվել է հեկտոգրաֆով։ Խմբագիրներն ու աշխատակիցներն էին՝ Ն. Աբելյանը, Ա. Դաստակյանը, Դ. Ներսիսյանը, Թ. Ադամյանը, Մ. Զալյանը, նարոդնիկական տրամադրություններով համակված հայ այլ ուսանողներ։ Թերթն ուներ ազգասիրական֊հայրենասիրական ուղղություն, կոչ էր անում օգնել Հայաստանի անկախության գործին։ Լույս է տեսել մի քանի համար և դադարել կառավարության հետապնդումների պատճառով։
Լևոն Գրիգորյան (երաժշտական գործիչ)

Լևոն (Գևորգ) Գրիգորյան (1886, Թավրիզ-24 մարտի, 1957, Թեհրան), երաժշտա-թատերական հայ գործիչ, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Լևոն Գրիգորյանը ծնվել է 1886 թվականին, Թավրիզում։ 
1894 թվականից սկսած Գրիգորյանը սովորել է «Հայկազյան-Թամարյան» դպրոցում։ Որպես երգ-երաժշտության դասատու աշխատել է Ռաշտի (1904-1905) և Թավրիզի հայկական դպրոցներում։ Թիֆլիսում 1907 թվականին սովորել է ջութակ նվագել, այնուհետև ուսումնառությունը շարունակել է Բրյուսելում` ուսանելով Գիսակ Վրույրի մոտ։ Ուսումնառությունից հետո վերադարձել է Թավրիզ` նվիրվելով մանկավարժական ու համերգային գործունեության։
Լևոն Գրիգորյանը մահացել է 1957 թվականի մարտի 24-ին, Թեհրանում։


== Ստեղծագործական կյանք ==
1902 թվականին դպրոցական թատրոնում Ղազարոս Աղայանի «Անահիտ» հեքիաթում խաղացել է Վաչագանի դերը։
Գրիգորյանը Թավրիզի երաժշտական թատրոնի պատմության մեջ էական դեր է խաղացել։
Օպերետների և երաժշտական դրամաների բեմադրություններում ղեկավարել է բեմադրություններ և մասնակցել է դրանց, նաև` որոշ երաժշտական հատվածներում փոփոխություններ է կատարել։
1930-1940 թվականներին Թավրիզի թեմական դպրոցում «Անուշ» օպերայի պարսկերեն ներկայացումը բեմադրվել է Լևոն Գրիգորյանի ղեկավարությամբ, ղեկավարել է նաև Մ. Մանուկյանի դրամա-օպերետային խմբի բեմադրությունները` «Լեյլի և Մեջնում», «Սայաթ-Նովա» և այլն։ Գրիգորյանը օժանդակել է «Սասունցի Դավիթ» թատերախմբի աշխատանքներին։ 1946 թվականին Արամյան թատրոնի վերանորոգված սրահի բացման առթիվ «Պեպոյի» բեմադրությունը կապված է եղել Գրիգորյանի անվան հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլլա Օսման (Այնթապի գավառ)

Մոլլա Օսման, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Այնթապի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի աջ վտակ Կերսուկ գետի վերին հոսանքի աջ ափին, Այնթապ քաղաքից 40 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արամ Պետրոսյան

Արամ Հովհաննեսի Պետրոսյան (մարտի 14, 1972(1972-03-14), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր, բանաստեղծ, շարականագետ, նարեկացիագետ, միջնադարյան հայ հոգևոր և ժողովրդական երաժշտության մասնագետ։ Օրատորիալ, սիմֆոնիկ, երգչախմբային, կամերային ստեղծագործությունների հեղինակ է։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Վանաձորի Երաժշտական դպրոցի կլարնետի բաժին, դասատուներ եղել են Ռ. Ռիգանյանը, Ն. Եթիմյանը, կոմպոզիտոր Ստ. Ռոստունին։
1990-1995 թթ. սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան Պետական Կոնսերվատորիայի Կոմպոզիցիայի բաժնում՝ պրոֆ. Էդվարդ Միրզոյանի դասարանում, ապա 1997 թվականին ավարտում է ասպիրանտուրան։ 1993-2003 թթ. Գանձասար Աստվածաբանական Կենտրոնում աշխատում է որպես Շարականագիտության բաժնի երաժշտական խմբագիր։


== Ստեղծագործություններ ==
1990 Սոնատ կլարնետի և դաշնամուրի համար (1988 թ. երկրաշարժի զոհերի հիշատակին)։
1991 Պիես դաշնամուրի համար (նվիրված Սվետլանա Բոյաջյանին)։
1992 Սկերցո և Հավերժ Շարժում, 2 դաշնամուրի համար։
1993 Կվինտետ ֆլեյտայի, հոբոյի, կլարնետի, ֆագոտի և կոնտրաբասի համար։
1993 «Գեղջկական Պատկերներ», մենակատարների և երկսեռ երգչախմբի համար (Մեծն Կոմիտասի հիշատակին)։
1995 Սիմֆոնիա կոնտրալտի և սիմֆոնիկ մեծ նվագախմբի համար (Անգին հորաքրոջս անգին հիշատակին)։
1998 «ՆԱՐԵԿ» սիմֆոնիա-կանտատ № 1, բարիտոնի, սիմֆոնիկ մեծ նվագախմբի, երկսեռ և մանկական երգչախմբերի, երգեհոնի և 2 ձայներիզի համար, որը կատարվել է 2000 թվականի նոյեմբերի 9-ին «Վիեն մոդեռն» փառատոնում, Բրուքներ Լինց Նվագախմբի կողմից։
1999 «Օրհնեցէք Տիրոջը», երկսեռ երգչախմբի և երգեհոնի համար։
2000 «Ես Ձայն զԱռիւծուն Ասէմ...» սիմֆոնիա-կանտատ № 2 (անավարտ), սոպրանոյի, բարիտոնի, սիմֆոնիկ մեծ նվագախմբի, երկսեռ երգչախմբի և երգեհոնի համար, որի համաշխարհային պրեմիերան տեղի ունեցավ Վիեննայում և կատարվեց Բրուքներ Լինց Նվագախմբի, Սլովակիայի Ֆիլհարմոնիկ Ակադեմիական Երգչախմբի, Վիեննայի ԱՄԱԴԵՈւՍ Մանկական Երգչախմբի, սոպրանո՝ Սոնա Ղազարյանի, բարիտոն՝ Սթիվըն Շեշարեգի, դիրիժոր՝ Էռնստ Թայսի կողմից։


== Մրցանակներ ==
Կոմիտաս 125, Հոգևոր և Ժողովրդական Երաժշտության Մրցույթ՝ Երկրորդ Մրցանակ(«Գեղջկական Պատկերներ» ստեղծագործության համար)։
1998 Գլխավոր Մրցանակ՝ 1999 թ. Վիեննայի Միջազգային Կոմպոզիտորական Մրցույթում, ժյուրի՝ Ֆաբիո Վաչչի (Իտալիա), Պիտըր Էթվոշ (Հունգարիա-Հոլանդիա), Լոթար Քնեսլ, Ֆրիդրիխ Սեռա (Ավստրիա), մեկենասությամբ՝ աշխարհահռչակ դիրիժոր Կլաուդիո Աբադոի։ («ՆԱՐԵԿ» ստեղծագործության համար)
1998-1999 ԴՈՅՉ ԲԱՆԿ-ի Մշակույթի բաժնի թոշակը՝ Էդենկոբենի Հեռենհաուզում կոմպոզիտոր-ռեզիդենտության համար (պրոֆ. Քոնրադ և Բարբարա Շթալների առանձնատանը), ժյուրի՝ պրոֆ. Պիտըր Էթվոշ։
1999 Ալեքսանդր Զեմլինսկի Սիմֆոնիկ Երաժշտության Միջազգային Մրցույթի ֆինալիստ, ԱՄՆ։ (Սիմֆոնիա)
2000 Վիեննայի Կոնցերտհաուզի Մեծ դահլիճում՝ «ՎԻԵՆ ՄՈԴԵՌՆ» ժամանակակից երաժշտության միջազգային փառատոնի շրջանակներում տեղի ունեցավ «ՆԱՐԵԿ» և


== Ծանոթագրություններ ==
Տրոիցկի (գյուղ, Բլագովարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏրոիցկիՏրոիցկի (ռուս.՝ Троицкий, բաշկիրերեն՝ Троицкий), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 457 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բերմիշտ

Բերմիշտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնտենդաս դու Սինկորա

Կոնտենդաս դու Սինկորա (պորտ.՝ Contendas do Sincorá), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Սեաբրա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3900 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 862,085 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,5 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1961 թվականի հոկտեմբերի 6-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 9.690.102,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.382,62 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,619 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուշանբե

Դուշանբեն (տաջ.՝ Душанбе, պարսկերեն՝ دوشنبه, մինչև 1929 թվականը  - Դյուշամբե, 1929 - 1961 թվականներին՝ Ստալինաբադ), Տաջիկստանի մայրաքաղաքն է։
Բնակչությունը՝ 679,4 հազար մարդ (2010)։


== Անվանում ==
Դուշամբե Տաջիկերենով նշանակում է Երկուշաբթի։ Այսպես է անվանվել, քանի որ նախկինում քաղաքի վայրում գտնված գյուղը հայտնի է եղել իր շուկայով երկուշաբթի օրերին։ Մինչև 1929 թվականը քաղաքը ռուսները կոչել են Դյուշամբե (ռուս.՝ Дюшамбе), իսկ 1929 թվականից 1961 թվականները քաղաքը կոչվել է Ստալինաբադ (տաջ.՝ Сталинобод, Stalinoвod, պարսկերեն՝ استالین‌آباد):


== Քույր քաղաքները ==
 Անկարա (թուրքերեն՝ Ankara), Թուրքիա (դեկտեմբերի 11, 2003)
 Բոուլդեր, Կոլորադո, ԱՄՆ (մայիսի 8, 1987)
 Կլագենֆուրտ (գերմ.՝ Klagenfurt am Wörthersee), Ավստրիա (1972)
 Լահոր (ուրդու՝ لاهور‎), Պակիստան (սեպտեմբերի 15, 1976)
 Լուսակա (անգլ.՝ Lusaka), Զամբիա (1966)
 Մազարի Շարիֆ (դարի՝ مزار شریف), Աֆղանստան (հուլիսի 13, 1991)
 Մինսկ (բելառուս․՝ Мінск), Բելառուս (հուլիսի 21, 1998)
 Մոնաստիր (արաբ․՝ المـنسـتير‎‎), Թունիս (նոյեմբերի 24, 1967)
 Ռոյթլինգեն (գերմ.՝ Reutlingen), Գերմանիա (հոկտեմբերի 5, 1991)
 Թեհրան (պարսկերեն՝ تهران), Իրան (մարտի 12, 2001)
 Սանա (արաբ․՝ صنعاء‎‎), Եմեն (հունիսի 25, 1967)
 Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան (հոկտեմբերի 6, 1991)
 Ուրումչի (չինարեն՝ 烏魯木齊), Չինաստան (սեպտեմբերի 10, 1999)
 Շիրազ (պարսկերեն՝ شیراز), Իրան (փետրվարի 16, 1992)
 Գանձակ (ադրբ.՝ Gəncə), Ադրբեջան


== Հղումներ ==
Դուշանբեի պաշտոնական կայք էջը
Դուշանբեի ոչ պաշտոնական կայք էջը Archived 2011-12-29 at the Wayback Machine.
 Դուշանբե՝ հոդվածը Հրեական էլեկտրոնային հանրագիտարանում
Եղանակը Դուշանբեում


== Ծանոթագրություններ ==
Իլամ (այլ կիրառումներ)

Իլամ, կարող է վերաբերել՝

Իլամ - քաղաք Իրանի արևմուտքում,Իրաքի սահմանի մոտ
Իլամ - օսթան Իրանի Իսլամական Հանրապետության արևմուտքում
Ալեքսանդր Աստրախանցև

Ալեքսանդր Իվանովիչ Աստրախանցև (ռուս.՝ Александр Иванович Астраханцев, հունիսի 1, 2018(2018-06-01)), ռուս խորհրդային գրող, հրապարակախոս, ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ (1982)։  Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (2001)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Աստրախանցևը ծնվել է 1938 թվականի հունիսի 1-ին, Նովոսիբիրսկի մարզի Մոսկովսկի շրջանի Բելոյարկա գյուղում, անասնաբույժների, հետագայում ուսուցիչների ընտանիքում։ 1959 թվականին ավարտել է ուսումը Նովոսիբիրսկի ինժեներա-շինարարական ինստիտուտում։ Ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Կրասնոյարսկ քաղաք և մասնակցել Համամիութենական Կոմերիտական շինարարական նախագծին։ Աշխատել է որպես վարպետ, աշխղեկ, այնուհետև նշանակվել Կրասնոյարսկի ցելյուլոզայի և թղթի գործարանի շինարարության տեղամասի պետ։ Այնուհետև մասնակցել է Կրասնոյարսկի ալյումինի գործարանի շինարարությանը, աշխատել է որպես գլխավոր տեխնոլոգ, ապա նշանակվել Կրասնոյարսկի տնաշինական կոմբինատի տնօրենի տեղակալ։ 22 տարի աշխատել է տարբեր շինարական ընկերություններում։
1970 թվականին հեռակա ավարտել է ուսումը Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում։
Ստեղծագործել սկսել է վաղ տարիքից՝ գրելով ռոմանտիկ բանաստեղծություններ։ Նրա «Դժվարին ճանապարհներով դեպի երջանկություն» առաջին պատմվածքն ընթերցողի դատին է ներկայացվել 1966 թվականին` «Енисей» ամսագրում։ Հետագայում նրա արձակ ստեղծագործությունները հրապարակվել են «Сибирские огни», «Молодая гвардия», «День и ночь», «Наш современник» ամսագրերի էջերում։ Աստրախանցևի առաջին գիրքը՝ «Եվ շոգենավերը կանցնեն», լույս է տեսել 1978 թվականին Կրասնոյարսկ քաղաքում։ Այնուհետև ընթերցողի դատին է հանձնվել նրա «Վարձով տուն», «Աշխատանքային օր», «Ապրելու բարձր արվեստ», «Համաքաղաքացիներ», «Պատառաքաղ», «Ամռան կեսերին» վիպակների և պատմվածքների գրքերը։ 1984 թվականին «Очерк» անվանակարգում դարձել է «Молодая гвардия» ամսագրի մրցանակի դափնեկիր (լրագրության ոլորտում)։
1992-2010 թվականներին Աստրախանցևի ստեղծագործությունները չեն տպագրվել, Ալեքսանդր Իվանովիչը այդ ժամանակահատվածում գրել է պիեսներ, որոնք 2017 թվականին լույս են տեսել առանձին գրքով՝ «Այսօր գիշեր` սեր»։ 2010 թվականին ընթերցողի դատին է ներկայացվել «Հակատղամարդ» գիրքը, որն ընդգրկված է եղել Իվան Բունինի անվան մրցանակի երկար ցուցակում, իսկ 2011 թվականին լույս է տեսել նրա «Կրասնոյարսկ։ Դիմանկարներ։ XX դար» ակնարկների գիրքը։ 
2001 թվականից Ռուսաստանի գրողների միության անդամ է։ 2006-2016 թվականներին եղել է Ռուսաստանի գրական հիմնադրամի Կրասնոյարսկի մասնաճյուղի նախագահը։
Բնակվում է Կրասնոյարսկ քաղաքում, ունի երկու երեխա և վեց թոռ։


== Պարգևներ ==
«Հակատղամարդ» վեպն ընդգրկվել է Չեխովի և Մեծ գրքի մրցանակների երկար ցուցակում և Բունինի մրցանակի կարճ ցուցակում,
«Ամուսնություն XXI» պիեսը ընդգրկվել է «Դրամայի ժամանակը։ Ձմեռ - 2014» միջազգային դրամատիկական մրցույթի կարճ ցուցակում։
«Դու, ինքդ, քո մասին» գիրքը Բեռլինի ռուսալեզու գրականության միջազգային մրցույթում արժանացել է պատվոգրի,
«Վերցրու ինձ քեզ հետ» գիրքն ընդգրկվել է «XXI դարի գրող» գրական մրցանակի կարճ ցուցակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Астраханцев Александр Archived 2021-01-25 at the Wayback Machine.
Астраханцев Александр. Союз писателей России