armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Hail to the Thief

Hail to the Thief, Radiohead ռոք խմբի 6-րդ ալբոմը։ «Hail to the Thief» ալբոմը լույս է տեսել 2003 թվականին։ Այս ալբոմի ամենահայտնի երգերն են՝ «2 + 2 = 5»-ը, «We Suck Young Blood»-ը և «Go to Sleep »-ը։ Այս ալբոմում հիմնականում պատմվում է այն մասին, թե մարդիկ գտնվում են գերմանացիների տիրապետության տակ և գերմանաից իշխում են ամբողջ աշխարհը։ Կան նաև այլ երգեր, որոնք նույնպես հայտնություն են ձեռք բերել, դրանք են՝ «Where I End and You Begin» և «I Will» երգերը։


== Երգացանկ ==
2 + 2 = 5 (The Lukewarm.)
Sit Down. Stand Up. (Snakes & Ladders.)
Sail to the Moon (Brush the Cobwebs Out of the Sky.)
Backdrifts (Honeymoon Is Over.)
Go to Sleep (Little Man Being Erased.)
Where I End and You Begin (The Sky Is Falling In.)
We Suck Young Blood (Your Time Is Up.)
The Gloaming (Softly Open Our Mouths in the Cold.)
There There (The Boney King of Nowhere.)
I Will (No Man’s Land.)
A Punchup at a Wedding (No No No No No No No No.)
Myxomatosis (Judge, Jury & Executioner.)
Scatterbrain (As Dead as Leaves.)
A Wolf at the Door (It Girl. Rag Doll.)


== Սինգլներ ==
There There (The Boney King of Nowhere.) - մայիսի 26, 2003
Go to Sleep (Little Man Being Erased.) - օգոստոսի 18, 2003
2 + 2 = 5 (The Lukewarm.) - նոյեմբերի 17, 2003


== Չարթեր ==


== Տես նաև ==
Թոմ Յորք
Pablo Honey (ալբոմ)
OK Computer (ալբոմ)
The Bends (ալբոմ)
The King of Limbs (ալբոմ)


== Արտաքին հղումներ ==
Radiohead - Amnesiac | Music Review | Tiny Mix Tapes
Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի հյուսիսարևմտյան մարզ

Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի հյուսիս-արևմուտք (պորտ.՝ Mesorregião do Noroeste Fluminense) վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Ռիո դե Ժանեյրո նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 315 902 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 5373,545 կմ²։ Բնակչության խտությունը 55.8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 714 421 031,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 5 577,46 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Բորնհոլմ (այլ կիրառումներ)

Բորնհոլմ, կարող է վերաբերել՝

Բորնհոլմ - կղզի Բալթիկ ծովի հարավարևմտյան մասում, պատկանում է Դանիային
Բորնհոլմ - դանիական կոմունա Հովեդստադեն մարզի կազմում
Սոլոգուբովկա (գյուղ, Բլագովեշչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոլոգուբովկաՍոլոգուբովկա (ռուս.՝ Сологубовка, բաշկիրերեն՝ Сологубовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 67 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիսկիի պատերազմ

Վիսկիի պատերազմ (հայտնի նաև որպես Լիկյորի պատերազմներ), կեղծ առճակատում Դանիայի և Կանադայի միջև Հանսի կղզու համար։ 1930-ական թվականներից ի վեր կղզու համար անհամաձայնություն կա երկու ազգերի միջև։


== Նախապատմություն ==

Հանսի կղզին գտնվում է Քենեդի նեղուցի մեջտեղում՝ Գրենլանդիայի և Էլսմիր կղզիների միջև։ Նեղուցի մեջտեղով անցնող և այն կիսող տեսական գիծը անցնում է հենց կղզու վրայով։ 1973 թվականին Կանադան և Դանիան չեն կարողացել համաձայնության հասնել, երբ կնքվում էր սահմանազատման պայմանագիր՝ բաց թողնելով կղզու մասին տեղեկությունը սահմանային նկարագրության մեջ։


== Հակամարտություն ==
1984 թվականին Կանադան պրովոկացիայի է ենթարկել Դանիային և սեփական դրոշը բարձրացրել կղզու վրա՝ կղզու վրա թողնելով կանադական վիսկի։ Նույն տարի Դանիայի՝ Գրենլանդիայի հարցերով նախարարը անձամբ ժամանել է կղզի և կղզու վրա կրկնին բարձրացնելով Դանիայի դրոշը՝ թողել դանիական վիսկի և մի գրություն, որի վրա ասվում էր՝ «Velkommen til den danske ø» (հայերեն՝ Բարի գալուստ դանիական կղզի)։


== Խաղաղության համար ջանքեր ==
2005 թվականին երկու երկրները պայմանավորվել են կղզու հետ կապված հարցի կարգավորման գործընթացի մասին։


== Տես նաև ==
Պատերազմ էմու ջայլամների հետ


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովկա (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովկաՊետրովկա (ուկրաիներեն՝ Петрівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Պետրովկա գյուղում բնակվում էր 955 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 189,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տուկան (այլ կիրառումներ)

Տուկան, կարող է վերաբերել՝

Տուկան - երկնքի հարավային կիսագնդի համաստեղություն
Տուկան - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում
Արտամուսնություն

Արտամուսնություն կամ էքսոգամիա, նախնադարյան հասարակությանը բնորոշ սովորույթ, որով արգելվում էր նույն ազգակցական խմբի մարդկանց ամուսնությունը։ Հայաստանում, սովորույթի իրավունքի ուժով, ամուսնությունն արգելվում էր մինչև ազգակցության 7-րդ աստիճանը։ Այս սովորույթը օրենքի ուժ է ստացել միջնադարյան հայ կանոնագրքերում և դատաստանագրքերում։
Իվան Ցիբուլկա

Իվան Ցիբուլկա (չեխ․՝ Ivan Václav Cibulka, դեկտեմբերի 5, 1880(1880-12-05), Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - սեպտեմբերի 3, 1943(1943-09-03), Սոֆիա, Բուլղարիա), չեխ թավջութակահար, կոմպոզիտոր, մանկավարժ։ Կյանքի մեծ մասն ապրել է Բուլղարիայում։ 
Կինը՝ պրոֆեսոր Մառա Մարինովա-Ցիբուլկան, եղել է վոկալի ուսուցիչ, որդին՝ Կիրիլ Ցիբուլկան, կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Իվան Ցիբուլկան ծնվել է 1880 թվականին Պրահայում։ 10 տարեկան հասակում սովորել է թավջութակ նվագել։ Նա համարվում է չեխ պրոֆեսիոնալ թավջութակահարներից մեկը։


=== Ստեղծագործական ուղի ===
20 տարեկանում տեղափոխվել է Բուլղարիա և 1900 թվականին սկսել իր երաժշտական կարիերան գվարդիայի նվագախմբում, այնուհետև առաջին թավջութակահարի տեղ է ստացել Սոֆիայի ազգային օպերայի նվագախմբում։ Երաժշտի ռեպերտուարը եղել է բազմազան՝ բաղկացած Անտոնին Դվորժակի, Յոզեֆ Հայդնի, Քամիլ Սեն-Սանսի թավջութակի համար ստեղծագործություններից։ 1901 թվականին Բուլղարիայում հիմնել է առաջին լարային քառյակը, որի կազմի մեջ են ընդգրկվել Իոսիֆ Շվարցերը, Ֆր. Հանելը և Կլինգերը։ Քառյակը գոյատևեց 2 տարի, սակայն կարողացավ իր տեղը հաստատել որպես Բուլղարիայի մշակութային իրադարձությունների հիմնաղբյուր։
1908 թվականին Իվան Ցիբուլկան դարձավ Բուլղարիայի օպերայի և բալետի ազգային թատրոնի և 1924 թվականին Սոֆիայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հիմանդիրներից մեկը, այնուհետև՝ նախագահը։ 1908 թվականի հոկտեմբերի 18-ին կայացել է «Болгарска оперна дружба» (Բուլղարիայի օպերայի և բալետի ազգային թատրոնի) առաջին ներկայացումը, որի ընթացքում ներկայացվեցին հատվածներ Գունոյի «Ֆաուստ» և Ջուզեպպե Վերդիի Տրուբադուր օպերաներից դիրիժոր Հենրիխ Բիզների մասնակցությամբ։
Ցիբուլկան հեղինակել է ստեղծագործություններ կամերային նվագախմբի, թավջութակի, երթերի սիմֆոնիկ նվագախմբերի համար։ Արվեստի բնագավառում զգալի ներդրումների համար արժանացել է պարգևների։


=== Մանկավարժական գործունեություն ===
Իվան Ցիբուլկան ծավալել է նաև ակտիվ մանկավարժական գործունեություն, անցկացրել է վարպետության դասեր։ 1907-1934 թվականներին դասավանդել է Սոֆիայի մասնավոր և պետական երաժշտական հաստատություններում, Երաժշտության պետական ակադեմիայում, որտեղ 1925 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում, իսկ 1933-1934 թվականներին եղել է կառույցի տնօրենը։ Նրա սաներից են Վեսելին Վապորջիևը, Կիրիլ Վապորջիևը, Անգել Բորիսովը, Կոնստանտին Կուգիսկին և այլք։


=== Ուսում ===
1921 թվականին ավարտել է Ֆելիքս Մենդելսոնի անվան Լայպցիգի երաժշտության և թատրոնի բարձրագույն դպրոցը։


=== Ընտանիք ===
1921 թվականին ամուսնացել է երգչուհի, վոկալիստ-մանկավարժ Մառա Մարինովայի հետ՝ 15 տարի Վատիկանից սպասելով ուղղափառ եկեղեցում ամուսնանալու թույլտվության։ 1927 թվականին ծնվել է նրանց որդին՝ Կիրիլը, հայտնի բուլղարացի կոմպոզիտոր, բազմաթիվ գեղարվեստական ֆիլմերի երաժշտության հեղինակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Цибулка - една чешка музикална династия в България Archived 2015-11-17 at the Wayback Machine.(չեխ.)(բուլղ.)
Музика под пагон(բուլղ.)
Ռոստան (գյուղ, Շացկի շրջան)

Ռոստան (ուկրաիներեն՝ Ростань), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռոստան գյուղում բնակվում էր 410 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1158 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 354,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ճանապարհ դեպի տուն

Ճանապարհ դեպի տուն,(հանգըլ-집으로) Ֆիլմը 2002 թ.ին գրվել և բեմադրվել է Լի Ջունգհյանգի կողմից։ Այս պատմությունը պատմում է տատիկի մասին, ով քաղաքում ծնված թոռնիկի հետ գնում է ապրելու իր գյուղում։ Ֆիլմը, որ հիշեցնում է երիտասարդ սերնդին մեծերի հանդեպ խնամքի մասին, անձնազոհության մասին, շահել է Հարավային Կորեայում մրցանակ՝ լավագույն կինոնկարի և բեմադրման համար, որը համարժեք է Օսկարի։ Այն II ամենաբարձր ֆիլմն էր Հարավային Կորեայում 2002 թ._ին։ Այն թողարկվել է DVD-ի վրա, անգլերեն թարգմանությամբ՝ 2003 թ. Paramount-ի կողմից։


== Սյուժե ==
Պատմությունը սկսվում է հիանալի ամառային առավոտով, երբ Սան Վուն (Յու սընգ Հո) և իր  մայրը նստած էին ավտոբուսում և գնում էին գյուղ։ Շուտով հավաքված անփորձ գյուղի ուղևորները ձանձրացրին յոթամյա քաղաքաբնակ տղային։ Մայրը որդուն պետք է հանձնել 78 տարեկան համր, բայց ոչ խուլ տատիկին (Կիմ Էուլ Բուն), իսկ նա փնտրում է աշխատանք, բիզնես ձեռնարկության ձախողումից հետո։ Ի վերջո նրանք հասնում են իրենց նպատակին։ Ավտոբուսը կանգ առավ Կորեայի ծայրամասին մոտ փոքր մի գյուղում։ Մինչ այժմ Սանգ Վուն, որը ժամանել էր խմիչքներով և խաղալիքներով, մտադրություն չունի հարգելու իր համր տատիկին, մանավանդ որ նրա տունը չունի էլեկտրաէներգիա, ոչ էլ հոսող ջուր։ Մայրը ներողություն է խնդրում տղայից դուրս գալու համար՝ ասելով, որ հաջորդ ավտոբուսից մեկնելուց առաջ երկար ժամանակ չի լինի։
Միայնակ Սանգ Վուն անտեսում է տատիկին, նույնիսկ չի ուզում նայել նրան, անվանելով «բարդ»։
Հաջորդ առավոտ, նրա տատիկը սկսում  է ուրիշ օր։ Նա իջնում է բլուրից բերելով մաքուր ջուր և գետում լվանում իր հագուստները։ Նա նաև շուկայում փորձում էր վաճառել սեխեր։ Տատիկի հարևաններից մեկը ծանր աշխատանք կատարող մի տղա էր, ով ուզում էր ընկերանալ Սանգ Վուի հետ, վերջինս հրաժարվում էր մինչև այն պահը, երբ տղան ներողություն խնդրեց իր վրա ծիծաղելու համար։ Մյուսը երիտասարդ աղջիկ է, ում սիրահարվում է Սանգ Վուն, բայց աղջկան ավելի շատ հետաքրքրում էր գյուղացի տղան։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապուտան (Գոգի) (լիճ)

Կապուտան, ջրագրական բնության հուշարձան Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Քաջարան գետի ակունքներում, Քաջարան քաղաքից մոտ 5-6 կմ հարավ-արևմուտք, ծովի մակարդակից 3202 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Վալենտինա Ստարիկովա

Վալենտինա Իվանովնա Ստարիկովա (ռուս.՝ Валентина Ивановна Старикова, փետրվարի 24, 1949(1949-02-24), Ուֆա, Բաշկիրական Խորհրդային Սոցիալիստական Ինքնավար Մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս դաշնակահարուհի, արվեստի գործիչ, երաժշտության ուսուցիչ։ Բաշկորտոստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ, Բաշկիրիայի Մ. Ակմուլլայի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի դոցենտ։ Միջազգային և համառուսական մրցույթների դափնեկիր, Բաշկիրիայի Հանրապետության միջնակարգ մասնագիտական երաժշտական ​​քոլեջի ուսուցիչ։
Մի շարք միջազգային երաժշտական ​​մրցույթների ժյուրիի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Նախնական երաժշտական ​​կրթությունը ստացել է Մ. Վ. Շատալովայի դասարանում։ Սովորել է Ուֆայի արվեստի դպրոցում՝ Գենրիխ Նեյգաուզի աշակերտ Վալերի Պետրովիչ Ստարոդուբրովսկու դասարանում։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Ուֆայի արվեստի պետական ինստիտուտում (Ալեքսանդր Դավիդովիչ Ֆրանկի դասարան) 1973 թվականին։ Դասավանդել է Ուֆայի արվեստի պետական ինստիտուտում, մանկավարժական աշխատանքը շարունակում է Բաշկիրիայի Մ. Ակմուլլայի անվան պետական ​​մանկավարժական համալսարանում և Բաշկիրիայի Հանրապետության միջնակարգ մասնագիտական երաժշտական քոլեջում։


== Ստեղծագործական և մանկավարժական գործունեություն ==
Պատկանում է Ռուսաստանի դաշնամուրի առաջատար մանկավարժ-մեթոդիստների թվին։ Աշխատանքի ընթացքում պատրաստել է միջազգային և համառուսաստանյան մրցույթների ավելի քան 60 դափնեկիրներ, այդ թվում՝ Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի վաստակավոր գործիչ Սերգեյ Չիպենկոն, Բելառուսի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչներ Իլդար Խիսամուտդինովը, Տատյանա Լոնշչակովան և Ալեքսանդրա Վորոտնիկը, դաշնակահարներ Լի Սիոնը (Ի. Հայդնի անվան երաժշտական ​​մրցույթի Գրան պրի մրցանակի դափնեկիր, Վիեննա, Ավստրիա) և Դենիս Խուսաինովը (Միջազգային Դելֆյան խաղերի ոսկե մեդալի դափնեկիր, Կոնստանտին Իգումնովի անվան մրցույթի 1-ին մրցանակի դափնեկիր)։ Նրա շրջանավարտները դասավանդում և համերգներ են տալիս Բաշկիրիայի բազմաթիվ քաղաքներում, ամբողջ Ռուսաստանում  և արտասահմանում։ Նա համարվում է «Երաժշտություն բոլորի համար» դպրոց-ստուդիայի համահիմնադիր և մանկավարժ։
Ստարիկովան ընդգրկված է դաշնակահարների միջազգային երաժշտական այնպիսի ​​մրցույթների ժյուրիի կազմում, ինչպիսիք են Սկավրոնսկու անվան դաշնամուրի և դաշնամուրային անսամբլների միջազգային մրցույթը, Ա. Դ. Ֆրանկի անվան «Տաղանդի թևերի վրա» և «Յոնդոզ Իլե» մրցույթ-փառատոները, համարվում է «Արվեստ և կրթություն-XXI» միջազգային ֆորումի գիտաժողովների, միջոցառումների մշտական ​​մասնակից և համակազմակերպիչ։ Վարպետության դասեր է անցկացնում Ռուսաստանում և արտերկրում (Հնդկաստան, Հարավային Կորեա)։ Դաշնամուր նվագելու արվեստի դասավանդման ոլորտում բազմաթիվ մեթոդական հրապարակումների հեղինակ է։
Վլադիմիր Սպիվակովի միջազգային հիմնադրամի մշտական ​​գործընկերներից է։


== Գործունեության գնահատականներ ==


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Միջազգային, համառուսական և հանրապետական ​​մրցույթների դափնեկիր, Բաշկորտոստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ, պարգևատրվել է ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության «Գերազանց աշխատանքի համար» կրծքանշանով։ 2012 թվականին Գրան պրի ստացած իր աշակերտուհի Լի Սիոնի նախապատրաստման համար միջազգային ժյուրիի որոշմամբ նրան շնորհվել է «Լավագույն ուսուցիչ» հատուկ դիպլոմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Թեոդորոս վանք (Եղվարդ)

Եղվարդի Սուրբ Թեդորոս վանք, Զորավար, հայկական կրոնական կառույց Հայաստանի Կոտայքի մարզի Եղվարդ քաղաքից մոտ 3 կմ հյուսիս-արևելք։ Կառուցվել է 7-րդ դարում։


== Պատմություն ==
Ըստ կաթողիկոս, պատմիչ Հովհաննես Ե Դրասխանակերտցու՝ Հայոց իշխան Գրիգոր Ա Մամիկոնյանը, Արուճի Ս. Գրիգոր եկեղեցին կառուցելուց հետո, 666–685 թվականներին «Եղիվարդ մեծ դաստակերտի արևելյան կողմում կառուցում է պայծառազարդ եկեղեցի և կուսակրոնների համար՝ կացարաններ»։
Եկեղեցու ներսը 7-րդ դարում նկարազարդվել է, որից միայն խորաններում հատվածներ են պահպանվել։ Դրանք հիմնականում զարդաձևեր են՝ իրականացված գորգային սկզբունքով, և իրենց գունային լուծումով սերտորեն առնըչվում են Արուճի Ս. Գրիգոր եկեղեցու որմնանկարների հետ։ 1191 թվականին վանքը ոմն Արտաշիրից որպես նվիրատվություն ստացել է այգի։
12-րդ դարում վանքն ունեցել է դպրոց և գրչատուն։ 1197 թվականին Սարգիս Կունտի աշակերտներ Դավիթն ու Ներսեսը գրչագրել են իրենց ուսուցչի «Մեկնութիւն Ավետարանին Ղուկասու» աշխատությունը։ 12-րդ դարում Հովհաննեսը և Վարդանը նորոգել են եկեղեցու որմնանկարները, Ենոք քահանան և Սիոնը վանքին են նվիրել իրենց հայրենական այգիները։
13-րդ դարում կառուցվել է վանքի միանավ, թաղածածկ մատուռը։ 1318 թվականին Ազիզբեկ և Վախախ ամուսինները վերանորոգել են մոնղոլական արշավանքներից ավերված վանքը։ 15-րդ դարում վանքում բազմաթիվ ձեռագրեր են ընդօրինակվել, գործել է դպրոցը, որի ուսուցչապետն է եղել Սիմեոն Րաբունապետը։
1628 թվականին վանքը նորոգվել է։ 1638 թվականին Եղվարդ ներխուժած թուրքական զորքն այրել է վանքը, որից հետո այն դադարել է եպիսկոպոսանիստ լինելուց։ 1735 թվականին Եղվարդի մոտ թուրք-պարսկական զորքերի ճակատամարտի հետևանքով այն ավերվել է ու լքվել։ 1975 թվականին եկեղեցու հյուսիսային կողմում, նրան կից, պեղումներով բացվել են քառախորան փոքր մատուռ-դամբարանի պատերը։
1980-ական թվականներին Սուրբ Թեոդորոս վանքը մասնակի նորոգվել է։


== Կառուցվածք ==
Վանքի դարչնագույն սրբատաշ տուֆով կառուցված եկեղեցին ունի ութախորան, կենտրոնագմբեթ, երկաստիճան ծավալով հորինվածք։ Ստորին ծավալն արտաքուստ 18-նիստանի է, ութ խոշոր, եռանկյունաձև կտրվածքով խորշերով, վերին ծավալը 12նիստանի թմբուկով գմբեթն է։ Հարդարանքի տարրերը (ցցուն, հյուսածո զարդադրվագով քիվ, տերևներով նռան քանդակներ, երկրաչափ. գեղազարդով կամարաղեղներ) կրում են Զվարթնոց տաճարի ձևերի ազդեցությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Հովհաննես Դրասխանակերտցի, Հայոց պատմութիւն, Երևան, 1996։
Էփրիկյան Ս., Պատկերազարդ բնաշխարհիկ բառարան, հ. 1, Վենետիկ, 1903։
Եղիազարյան Հ., Եղվարդի Մեծ և Փոքր վանքերը և գյուղի մյուս կարևոր հուշարձանները, «Էջմիածին», 1962, № 7:
Մաթևոսյան Կ., Եղվարդի Ս. Զորավար եկեղեցին և մենաստանը, «Էջմիածին», 1983, № 7:
Կղուլիշկար

Կղուլիշկար (վրաց.՝ ყულიშკარი), գյուղ Վրաստանի արևմտյան հատվածում՝ Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթի մխարեի Զուգդիդի շրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Աշխարհագրորեն Կղուլիշկար գյուղը տեղակայված է Կովկասյան տարածաշրջանում՝ արևմտյան Վրաստանում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։
Օիրեմեը շրջկենտրոն Զուգդիդ քաղաքի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Զուգդիդի և Կղուլիշկարի հեռավորությունը կազմում է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Ուչաշոնայի բնակչությունը կազմում է 1305 մարդ։ Գյուղի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը վրացիներն են։ Բացի զտարյուն վրացիներից՝ այստեղ ապրում են նաև վրացիների տարբեր էթնիկական խմբեր, հիմնականում՝ մեգրելներ։


== Տես նաև ==
Սամեգրելո և Զեմո-Սվանեթ
Զուգդիդի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Դրիյանկուր

Դրիյանկուր (ֆր.՝  Driencourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 91 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 57 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 45-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,9 %։ 45 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 41 անձ (23 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 12 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ռասսիոցա

Ռասսիոցա (էստ․՝ Rassiotsa), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Շամիլ Մահմուդբեկով

Շամիլ Ֆերեմեզ օղլի Մահմուդբեկով (ադրբ.՝ Şamil Fəraməz oğlu Mahmudbəyov, դեկտեմբերի 5, 1924(1924-12-05), Նախիջևան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 20, 1997(1997-05-20), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի դերասան և ռեժիսոր, սցենարիստ; Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1969), Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1976);


== Կենսագրություն ==
Շամիլ Մահմուդբեկովը ծնվել է 1924 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Նախիջևանում։ 1954 թվականին ավարտել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտը։ 1955 թվականից աշխատել է «Ադրբեջանֆիլմ» կինոստուդիայում։ 1969 թվականից Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ էր։ Մահմուդբեկովը վավերագրական, կարճ և լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմերի ռեժիսոր է. «Ռոմեոն իմ հարևան է» (1963), «Սև աղջիկը» (1963), «Երկիր, ծով, կրակ, երկինք» (1967), «Հավասարապես հաց» (1969), «Կյանքը մեզ փորձարկում է» (1971), «Դերվիշը պայթեցնում է Փարիզ» (1976, Քամիլ Ռուստեմբեկովի հետ միասին), «Կրակի վրա» (1978) և այլն։
1969 թվականին Շամիլ Մահմուդբեկովին շնորհվել է Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակ, իսկ 1976 թվականին ՝Ադրբեջանական ԽՍՀ վաստակավոր գործչի կոչում։
Ռեժիսորական աշխատանքներից բացի, Մահմուդբեկովը խաղացել է նաև գեղարվեստական ֆիլմերում։
Շամիլ Մահմուդբեկովը մահացել է 1997 թվականի մայիսի 20-ին Բաքվում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Маһмудбәјов Шамил Фәрамәз оғлу // Ադրբեջանի սովետական հանրագիտարան. Под ред. Дж. Кулиева. — 1982. — Т. VI.
Կոտլյարևսկայա

Կոտլյարևսկայա (ռուս.՝ Котляревская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետության Մայսկիի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3468 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դանիել Պասսարելլա

Դանիել Ալբերտո Պասսարելլա (իսպ.՝ Daniel Alberto Passarella, р. մայիսի 25, 1953(1953-05-25), Chacabuco, Buenos Aires, Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան, ֆուտբոլի մարզիչ, արգենտինական «Ռիվեր Փլեյթ» ակումբի նախագահ։ Միակ արգենտինացին, ով երկու անգամ (1978, 1986) դարձել է աշխարհի չեմպիոն։ 1978 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ եղել է Արգենտինայի հավաքականի թիմի ավագը։ Համարվում է ֆուտբոլի պատմության մեջ երկրորդ ամենաշատ գոլ խփած պաշտպանը։ Հանդիսանում է ՖԻՖԱ 100-ի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Դանիելը իր կարիերան սկսել է «Սարմիենտո» ֆուտբոլային ակումբում, այնուհետև վերադարձել է «Ռիվեր Փլեյթ» ակումբ, որից հետո էլ՝ Իտալիա, որտեղ հանդես է եկել «Ֆիորենտինայում» և «Ինտերում»։ Իր ֆուտբոլային կարիերան ավարտել է «Ռիվեր Փլեյթ» ակումբում։
Իր արդյունավետ և կազմակերպչական խաղի համար նա ստացել է «El Gran Capitán» (Մեծ կապիտան) մականունը։
Պասսարելլան եղել է շատ վտանգավոր ֆուտբիստ, նա պատմության մեջ է մտել, որպես ամենաշատ գոլ խփած պաշտպանը՝ 451 խաղում 134 գոլ։ Հետագայում այդ ռեկորդը գերազանցել հոլանդացի Ռոնալդ Կումանը (533 խաղ, 193 գոլ) ։


== Ազգային հավաքականում ==
Պասսարելլան մեծ դեր է խաղացել Արգենտինայի հավաքականում։ Նա եղել է թիմի ավագը և առաջին արգենտինացին, ով իր ձեռքն է վերցրել աշխարհի գավաթը։ 1986 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական փուլի ժամանակ Պասսարելլան Պերուի հավաքականի հետ խաղի ժամանակ խփել է հաղթական գնդակ և ապահովել Արգենտինայի հավաքականին Մեքսիկայի ուղեգիր։ էնտերոկոլիտ հիվանդության սուր ցավերի պատճառով Պասսարելլան բաց է թողել առաջնության հիմնական խաղերը, նրան փոխարինել է Խոսե Լուիս Բրաունը։ Պասսարելլան վատ հարաբերությունների մեջ է եղել թիմի աստղ Դիեգո Մարադոնայի և մարզիչ Կառլոս Բիլարդոյի հետ։ Հետագայում նա նշել է, որ այդ երկուսը այնպես են արել, որ ինքը դուրս չգա խաղադաշտ։


== Մարզչական կարիերա ==
Ֆուտբոլիստի կարիերայի ավարտից հետո Պասսարելլան դարձել է «Ռիվեր Փլեյթ» ակումբի մարզիչը։ Արգենտինայի ազգային հավաքականում նա փոխարինել է Ալֆիո Բասիլեն և պատրաստել թիմին 1988 թվականի աշխարհի առաջնությանը, որտեղ Արգենտինայի ազգային հավաքականը քառորդ եզրափակչում 2:1 հաշվով պարտվել է Հոլանդիայի հավաքականին և դուրս մնացել հետագա պայքարից։
Այնուհետև Պասսարելլան ղեկավարել է Ուրուգվայի հավաքականը, սակայն 2002 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման խաղերի ժամանակ կոնֆլիկտեր է ունեցել ֆուտբոլիստների հետ և թողել իր պաշտոնը։ Դրանից հետո, 2001 թվականին Պասսարելլան կարճ ժամանակով և անհաջող ղեկավարել է իտալական «Պարմա» ակումբը։
2003 թվականին նրա ղեկավարությամբ Մեքսիկայի «Մոնտերեյ» ակումբը դարձել է առաջնության հաղթող։ 2004 թվականի մարտին Պելեն Պասսարելլային ընդգրկել է 125 լեգենդար կենդանի ֆուտբոլիստների ցուցակում։ Շուտով Պասսարելլան ղեկավարել է բրազիլական «Կորինտիաս» ակումբը, սակայա խայտառակ արդյունքների պատճառով հեռացվել է թիմից։ 2006 թվականի հունվարի 9-ին, տասներկու տարի անց գլխավորել է «Ռիվեր Փլեյթ» ակումբը՝ թիմի մարզիչ Մերլո Ռեյնալդոյի անսպասելի հրաժարականից հետո։ 2007 թվականի նոյեմբերի 15-ին Պասսարելլան հրաժարական տվեց Հարավամերիկյան գավաթի կիսաեզրափակիչ խաղից հետո՝ «Արսենալ Սարանդիի» հետ ցնցող պարտությունից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրություն FIFA-ի կայքում(անգլ.)
Биография на сайте PlanetWorldCup.com (անգլ.)
Մոնղոլական գրանիշ

Մոնղոլական գրանիշ (դասական մոնղոլական գիր, մոն.՝ ᠮᠣᠩᠭᠣᠯᠪᠢᠴᠢᠭ᠌, մոնղոլ բիչիգ) — մոնղոլական գրերից մեկն է, հին Մոնղոլական գրերի համակարգի սեփականությունն է, շարունակական օգտագործվում է, XIII դարի սկզբից մինչև այսօր։ Ամենահին և մինչ օրս փրկված հուշարձանի վրա գրված է հին մոնղոլերենով, հուշարձանը կոչվում է Չինգիս քար, (1224/1225 թվական)։ Այն աշխարհում հազվադեպ գրերեց է որում գրում են վերևից ներքև։ Մոնղոլական գրանիշը Մոնղոլիայի և Ներքին Մոնղոլիայի պաշտոնական լեզուն է Կիրիլիկ Մոնղոլերենի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդ Ղարսլյան

Վարդ Վահագնի Ղարսլյան (1940, օգոստոսի 2, Խոջաբեկ, Նինոծմինդա քաղաքի շրջագծում, Վրաստան), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1967-1970 թվականներին սովորել է Կրասնոդարի մանկավարժական ինստիտուտի նկարչության բաժնում, 1975 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Կրուպսկայայի անվան ժողարվեստի ինստիտուտը։ Ղարսլյանի գեղանկարչական ստեղծագործությունները հիմնականում նվիրված են հայրենի Ջավախք բնաշխարհի պատկերմանը։


== Ցուցահանդեսներ ==
Երևան (Ջավախքի հայ նկարիչների ցուցահանդես), 1994 թվական, 2004 թվական
Թբիլիսի, 2005 թվական


== Ծանոթագրություններ ==
Լոկտևսկի շրջան

Լոկտևսկի շրջան (ռուս.՝ Локтевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գորնյակ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2340 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 29484 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(8870) ֆոն Զիպել

(8870) ֆոն Զիպել (անգլ.՝ von Zeipel), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 6-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,934857 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5225 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3473 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1836,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,19603 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8870) ֆոն Զիպել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պենատներ

Պենատներ (լատ.՝ Penates), հին հռոմեական դիցաբանության մեջ տնային օջախի պահապան աստվածներ, իսկ հետագայում հռոմեական ժողովրդի պահապաններ։ Ամեն ընտանիք սովորաբար ունեցել է երկու պենատ, որոնք պատկերվել են օջախի շուրջը։
Պենատների պաշտամունքը կարգավորում էր գերագույն պոնտիֆիկը, որը նրանց զոհեր էր մատուցում Վեստայի տաճարում։
Սպարտակ (ֆուտզալային ակումբ, Մոսկվա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սպարտակ (այլ կիրառումներ)«Սպարտակ», ֆուտզալային ակումբ Մոսկվա քաղաքում։ Հիմնադրվել է 2010 թվականին։


== Պատմություն ==
«Սպարտակ» ֆուտզալային ակումբը հիմնադրվել է Մոսկվա քաղաքում 2010 թվականին։ Թիմը հաղթել է Ռուսաստանի գավաթը 1997, 1999 և 2002 թվականներին։


== Ձեռքբերումներ ==
Ռուսաստանի Սուպեր լիգայի գավաթակիր - 2011
Եվրոպայի չեմպիոն - 2011
Ռուսաստանի գավաթակիր - 2012


== Տես նաև ==
Ռուսաստանի ֆուտզալային աառաջնություն
Ռուսաստանի մինի ֆուտբոլի առաջնություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սպարտակի մինի ֆուտբոլի առաջնության օրացույցը Archived 2013-09-25 at the Wayback Machine.
A Haber

Ա Հաբեր (թուրքերեն՝ a Haber), թուրքական լրատվական հեռուստաալիք, հիմնվել է 2011 թվականի ապրիլի 25-ին «Չալիք Հոլդինգ» ընկերության կողմից, որին պատկանում է նաև «aTV» հեռուստաալիքը։ Տարածվում է Թուրքիայի թվային և կաբելային ցանցերով։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (թուրքերեն)
Արցանց հեռարձակում (թուրքերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Շուրինո (գյուղ, Նիկոլաևի շրջան)

Շուրինո (ուկրաիներեն՝ Шурине), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շուրինո գյուղում բնակվում էր 475 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստարոյանբեկովո

Ստարոյանբեկովո (ռուս.՝ Староянбеково, բաշկիրերեն՝ Иҫке Йәнбәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 89 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9485) Ուլուրու

(9485) Ուլուրու (անգլ.՝ Uluru), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,617241 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1421 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0923 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1546,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232776 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,19° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9485) Ուլուրու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սեմինոլներ

Սեմինոլներ (Seminole), հնդկացիների ցեղ, ծագումը՝ Ֆլորիդա, այժմ բնակվում են նաև Օկլահոմայի տարածքում։


= Պատմություն =
Ցեղախումբը ձևավորվել է XVIII դարի սկզբին՝ ժամանակակից Ջորջիայի, Միսսիսիպիի և Ալաբամայի նահանգների տարածքում ապրող հնդկացիների (հիմնականում կրիկական ծագման), ինչպես նաև Հարավային Կարոլինայի և Ջորջիայի փախստական սևամորթ ստրուկների՝ միավորման արդյունքում։
XIX դարի միջնամասում, ԱՄՆ-ի կառավարությունը սեմինոլների մեծամասնությանը Ֆլորիդայից բռնությամբ արտաքսել է Օկլահոմայի հնդացիների ռեզերվացիա։ Ցեղախմբի մի փոքր հատված (300-500 մարդ) մնաց Էվերգլեյդսում՝ Ֆլորիդայի հարավում և կատաղի դիմադրությում ցույց տվեց ԱՄՆ-ի բանակին, որը սեմինոլների հետ ճակատամարտերում կորցրեց շուրջ 1500 զինվոր։ Ֆլորիդայի սեմինոլները այդպես էլ չհանձնվեցին ԱՄՆ-ի իշխանություններին և հպարտորեն անվանում են իրենց «Չհպատակեցված ժողովուրդ». նրանք հանդիսանում են հնդկացիների միակ ցեղը, որը չի ստորագրել ԱՄՆ-ի հետ խաղաղության պայմանագիրը։ Միևնույն ժամանակ, սեմինոլները հանդիսանում են «Հինգ քաղաքակիրթ ցեղախմբերից» մեկը։
Շուրջ 12 հազ. մարդկանցից բաղկացած սեմինոլների ցեղախումբը հողատարածքների է տիրում Ֆլորիդայում և Օկլահոմայում։ Ցեղախմբի հիմնական գործարարական հետաքրքրություններն են ծխախոտը, զբոսաշրջությունը և խաղային բիզնեսը։ 2006 թ-ին ցեղախումբը 965 միլիոն դոլարով գնեց համաշխարհային ճանաչում ունեցող Hard Rock Cafe ռեստորանների ցանցը։
Այսօր շուրջ 3100 սեմինոլներ բնակվում են Ֆլորիդայում, իսկ 6000 սեմինոլներ՝ Օկլահոմայում։ Ֆլորիդայի ռեզերվացիաներն են՝ Բրայթոնը, Իմմոկալին, Բիգ-Սայփրեսսը, Հոլլիվուդը և այլն։


== Գրականության մեջ ==
Թոմաս Մայն Ռիդ, «Սեմինոլների առաջնորդ Օցեոլան»


== Գրականություն ==
Mahon, John K.; Brent R. Weisman (1996). «Florida’s Seminole and Miccosukee Peoples». In Gannon, Michael (Ed.). The New History of Florida, pp. 183–206. University Press of Florida. ISBN 0813014158.
124 (թիվ)

124 (հարյուր քսանչորս), բնական թիվ, որը գտնվում է 123-ի և 125-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
124-ի թվանշանների գումարը հավասար է 7-ի
124-ի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 8-ի
124-ը զույգ եռանիշ թիվ է
124-ի քառակուսին հավասար է 15 376-ի
124-ի թվանշանները կազմում են երկրաչափական պրոգրեսիա (1,2,4, որտեղ q=1)


== Այլ ոլորտներում ==
124 թ., Մ.թ.ա. 124 թ.
Տարվա 124-րդ օրը մայիսի 4-ն է (նահանջ տարիներին՝ մայիսի 3-ը)
ASCII-ում «|» նշանի համարը
Ժողովածու (3231)

Ժողովածու (3231), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3231 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1644 թվականին Սարգիս, Մինաս գրիչների կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15X9,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 186 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տաղտակ, աստառը՝ աստառադրոշմազարդ կտավ։


== Բովանդակություն ==
Դավթի սահմանք իմաստասիրութեան։
Ամենայն չար տանջելի։
Յովհ. Երզնկացւոյ Յաղագս երկնային զարդուց։
Գր. Տաթևացւոյ Մեկնութիւն Եստյեայ։
Դավանութիւն հաւատոյ։
Յովհ. Որոյտնեցւոյ Հաւաքեալ ի բանից իմաստասիրաց։
Նախերգանք քարոզից։


== Ծանոթագրություններ ==
Գարուն (Աղջիկը պարտեզում)

«Գարուն» կամ «Աղջիկը պարտեզում», ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանի 1960 թվականին ստեղծած կտավը։ Նկարը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։
Կտավի գունային լուծմամբ նկարչուհին ընդգծել է գարնանային երկու զարթոնք` մեկը բնության, մյուսը` աղջկա։ Կտավը հանդիպում է նաև «Գարուն» անվամբ։
Կտավն ունի 49.5 սմ բարձրություն, 69.8 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ, ստվարաթուղթ, յուղաներկ։


== Նկարագրություն ==
«Գարուն»  կամ «Աղջիկը պարտեզում» կտավում Արփենիկ Նալբանդյանը պատկերել է բնության զարթոնքը՝ գարուն, ծաղկած ծառեր։ Բնության հետ մեկտեղ զարթոնք է ապրում նաև աղջիկը, և գարունը շարունակվում է նրա մեջ։ Նկարչուհին աղջկան միահյուսել է բնության գեղեցկության հետ՝ ստեղծելով աղջկա հմայիչ, խորհող, երազող կերպարը՝ լի արբունքի, կարոտի, սիրո թախիծով։ Կտավում չկան գունային կոնտրաստներ, վառ գույների արհեստական դասավորումներ։ Նկարչուհին գարունը պատկերել է տոների մեղմ անցումներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արփենիկ Նալբանդյանի էջը Էդուարդ Իսաբեկյան կայքում(չաշխատող հղում)
«Գարուն (Աղջիկը պարտեզում)» կտավը Հայաստանի ազգային պատկերասրահի կայքում
Արսաբիա

Արսաբիա, լեռներ ուրարտաասորեստանյան սահմանագլխին, հիշատակված սեպագիր արձանագրություններում։ Արսաբիայի գագաթներում կային ուրարտական պարսպապատ 21 «բերդաքաղաքներ»։


== Ծանոթագրություններ ==
32-րդ հյուսիսային զուգահեռական

32-րդ հյուսիսային զուգահեռականը այն կետերից կազմված շրջանագիծն է, որոնք որպես գագաթ հանդիսացող Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ կազմում են 32°-ի անկյուն։ 
Անցնում է Աֆրիկայով, Ասիայով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հյուսիսային Ամերիկայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։

Այս զուգահեռականի բոլոր կետերն ունեն հյուսիսային լայնության 32° (հս.լ. 32°) կոորդինատը։


=== Ցերեկվա տևողությունը ===
Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում՝

ամառվա արևադարձի ժամանակ՝ 14 ժամ 15 րոպե
ձմեռվա արևադարձի ժամանակ՝ 10 ժամ 03 րոպե


=== Սահմաններ ===


== Տես նաև ==
33-րդ հյուսիսային զուգահեռական
31-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Զոմիկ (Արճեշի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զոմիկ (այլ կիրառումներ)Զոմիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։ Գտնվում էր Մանազկերտ քաղաքից հյուսիս-արևելք։
Ըստ մասնագետների Զոմիկ գյուղը Ապահունիք գավառի Ծումբ գյուղն է։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբներին ուներ 20 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էմիլիո Ասևալ

Էմիլիո Ասևալ Մարին (իսպ.՝ Emilio Aceval Marín, հոկտեմբերի 16, 1853(1853-10-16), Ասունսյոն, Պարագվայ - ապրիլի 15, 1931(1931-04-15), Ասունսյոն, Պարագվայ, Իբիդեմ), պարագվայցի քաղաքական գործիչ, երկրի նախագահ 1898-1902 թվականներին։ Կոլորադո կուսակցության անդամ։


== Գրականություն ==
Nova Enciclopédia Portuguesa, Ed. Publicações Ediclube, 1996.


== Ծանոթագրություններ ==
Զարնալի

Զարնալի, գյուղ Հայկական ԽՍՀի Ղափանի շրջանում, Ղափան շրջկենտրոնից 34 կմ հարավ-արևելք, Որոտան գետի աջ ափին։
Նույն անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 236 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սանտա Անա ամրոց

Սանտա Անա ամրոց, ամրոց կառուցված 16-րդ և 17-րդ դարերում։ Գտնվում է Ռոկեթաս դե Մար քաղաքում (Ալմերիա), որը փախստականների համար օգտագործվել է: Ունի երկարավուն տեսք: նավահանգստից ոչ հեռու ապրող բնակիչներին։ Ամրոցի շրջակայքում կա փարոս։
1804 թվականին տեղի ունեցած երկրաշարժը քանդեց ամրոցի մեծ մասը և կանգուն մնաց աշտարակներից մեկը և վերին հարկերը, որը պահպանվել և վերականգնվել է։
Ներկայումս ամրոցում անցկացվում են լուսանկարչական և գեղարվեստական ցուցահանդեսներ, համերգներ, ելույթներ և զրույցներ։
Սանտա Անա ամրոցը նաև օգնում է զբոսաշրջության զարգացմանը։ Այն ստուգվել է ավագ Լիզարագայի կողմից 1960 թվականին, որն այցելել է Ռոկետաս դե Մար բնակելի թաղամաս։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ստանիսլավ Բուչնև

Ստանիսլավ Սերգեևիչ Բուչնև (ռուս.՝ Станислав Сергеевич Бучнев, հուլիսի 17, 1990(1990-07-17), Վլադիկավկազ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս և հայ ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Խաղում է Երևանի «Փյունիկ» ակումբում և Հայաստանի ազգային հավաքականում։


== Կարիերա ==
Ստանիսլավ Բուչնևը կարիերան սկսել է Վլադիկավկազի «Ավտոդոր» ակումբում։ Կարճ ժամանակ խաղացել է Նիժնեկամսկի «Նեֆտեխիմիկ»-ում, այնուհետև՝ երկու մրցաշրջան «Մաշուկ-ԿՄՎ»-ում՝ երկրորդ դիվիզիոնի առաջնությունում։ 2013/14 մրցաշրջանը նա անցկացրել է Ռուսաստանի Ֆուտբոլի ազգային լիգայում հանդես եկող «Անգուշտի» կազմում։ Այնտեղից նա տեղափոխվել է Աստրախանի «Վոլգար», որի կազմում անցկացրել է հարյուրից ավելի հանդիպում, իսկ 2016/17 մրցաշրջանում եղել է թիմի ավագը։
Ակումբի բյուջեի զգալի կրճատումից հետո 2017/18 ձմեռային արտամրցաշրջանում տեղափոխվել է «Տյումեն»։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ին պաշտպանել է դարպասը Մոսկվայի ԲԿՄԱ-ի դեմ գավաթային խաղում և կարողացել է անառիկ պահել դարպասը հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում։ 
2019/20 մրցաշրջանում Բուչնևը հանդես է եկել Վորոնեժի «Ֆակելում», որից հետո տեղափոխվել է հայկական «Փյունիկ»։
Հայաստանում խաղալու ընթացքում Բուչնևը հայտարարել է, որ ունի հայկական արմատներ. հայ է պապիկի մայրը։ Նրան շնորհվել է Հայաստանի քաղաքացիություն, և 2021 թվականի օգոստոսի վերջին նա հրավիրվել է Հայաստանի ազգային հավաքական մասնակցելու 2022 թվականի աշխարհի առաջնության ընտրական խաղերին։ Նորամուտը ազգային հավաքականում նշել է 2021 թվականի նոյեմբերի 14-ին՝ Գերմանիայի դեմ խաղում (1:4)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրունո Շտրեկենբախ

Բրունո Շտրեկենբախ (գերմ.՝ Bruno Streckenbach, փետրվարի 7, 1902(1902-02-07), Համբուրգ, Գերմանական կայսրություն - հոկտեմբերի 28, 1977(1977-10-28), Համբուրգ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), Նացիստական Գերմանիայի ՍՍ-ի գրուպպենֆյուրեր, ՍՍ-ի զորքի ու ոստիկանության (1941) գեներալ-լեյտենանտ։


== Կենսագրություն ==
Բրունո Շտրեկենբախը ծնվել է Գերմանիայի Համբուրգ քաղաքում։ Հայրը մաքսատան չինովնիկ էր։ 1919 թվականին ավարտել է ռեալական գիմնազիան և ինքնակամ դարձել շարքային՝ ռայխսվերի 6-րդ հետևակային ջոկատում։ Այստեղից նոյեմբերին հեռացել է, քանի որ չէր կարողանում ստանալ սպայական կոչում։
1920 թվականից 1923 թվականներին եղել է «Վերվոլֆի խորհրդի» իսկ 1931 թվականի մարտից՝ Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության անդամ։ 1932 թվականի աշնանը ՍՍ-ի 28-րդ շտանդարտի կազմ մտավ Համբուրգում։
1933 թվականից 1936 թվականներին համբուրգյան գաղտնի ոստիկանության ղեկավարն էր։
1936 թվականից 1939 թվականներին Համբուրգի զինվորական շրջանի Х ոստիկանական ապահովության տեսուչ։
1939 թվականի օգոստոսին գործուղվել է Վիեննա՝ «Զյուդ» խմբավորման կազմ, որպեսզի ստեղծի և ղեկավարի ոստիկանական բաժանմունքը՝ Լեհաստանի առաջիկա օկուպացիայի նախապատրաստության գործում։ Լեհաստան ներխուժման ժամանակ ղեկավարել է 1-ին այնզացխումբը, որը պատկանում էր 14-րդ բանակին։
1939 թվականի սեպտեմբերից դարձել է «Զյուդ» ոստիկանական խմբավորման ղեկավար։ Իսկ նույն թվականի հոկտեմբերից ՍՍ-ի գերագույն հրամանատարության անվտանգության ոստիկանության լիազորը Լեհաստանում։
1940 թվականի մայիսից մինչև 1942 թվականի դեկտեմբերը եղել է Կայսերական անվտանգության գլխավոր վարչության 1-ին կառավարման ղեկավարը։
1942 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1943 թվականի փետրվարը եղել է ՍՍ-ի 8-րդ հակատանկային հեծելազորային հրետանու դիվիզիոնի հրամանատարը։ 1943 թվականի օգոստոսի կեսերից եղել է ՍՍ-ի 1-ին (16-րդ) հեծելազորային զորքի 8-րդ հեծելազորային դիվիզիոնի հրամանատար, իսկ դրանից հետո՝ սեպտեմբերի կեսերից մինչև 1944 թվականի հունվարը նույն դիվիզիոնի հրամանատարը։
1945 թվականի մայիսի 9-ին գերի է ընկել։
1946 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ձերբակալվել է։
1952 թվականի փետրվարի 18-ին Մոսկվայի շրջանի Զինվորական դատարանը Բրունո Շտրեկենբախին դատապարտեց ազատազրկման։
ԽՍՀՄ գերագույն դատարանը 1955 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Բրունո Շտրեկենբախին ժամանակից շուտ ազատ արձակեց և 1955 թվականի հոկտեմբերի 10-ին փոխանցվեց Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությանը։ Իր երկրում նա դատապարտվեց ազատազրկման, սակայն չբանտարկվեց, քանի որ ճանաչվեց անգործունակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Literatur von und über Bruno Streckenbach Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine. im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek
Արագաշարժ (ձուկ)

Արագաշարժ (լատ.՝ Alburnoides bipunctatus), տառեխիկ, ծածանաձկների ընտանիքի ձուկ։ Հայաստանում հայտնի է արագաշարժ հայկական (Alburnoides bipunctatus armeniensis) ենթատեսակը։ Տարածված է գրեթե բոլոր գետերում, բացառությամբ Սևանա լճի ավազանին պատկանողների։ Հանդիպում է մինչև 2200 մ բարձրություններում։ Բնակվում է գետերի արագահոս տեղամասերում՝ վտառներով։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմինը կողքերից սեղմված է, երկարությունը՝ 7-8 (երբեմն՝ մինչև 12) սմ, զանգվածը՝ մինչև 35 գ։ Բերանը դնչի ծայրին է՝ դեպի վեր ուղղված թեք կտրվածքով։ Փորային լողակների և հետնալողակի միջև կա ողնուց, որը հաճախ պատված է թեփուկներով։ Պոչային լողակը մկրատաձև է։ Թեփուկները միջին չափի են, կողագծում՝ 39-56 հատ։ Մեջքային լողակում առկա է 10-11 ճառագայթ, հետնալողակում՝ 13-16։ Ալանային ատամները երկշարք են։ Խռիկային առէջները կարճ են։ Գունավորումը, կախված բնակության վայրից և տարիքից, կարող է տարբերվել։ Մեջքը մոխրականաչավուն է՝ կապտավուն նրբերանգով, կողքերը՝ արծաթափայլ, վտրիկը՝ սպիտակ։
Մարմնի վերին մասում (կողագծից վեր)՝ խռիկային կափարիչից մինչև պոչի լողակի հիմքը, ձգվում է մուգ շերտ։ 	
Մարմնի	կողքերին գտնվող կողագիծի օրգանների վերին ու ստորին մասերում լավ արտահայտված են փոքրիկ, սև պտերը։ Մեջքային, պոչային և կրծքային լողակները մոխրագույն են, փորային լողակները և հետնալողակը՝ հաճախ անգույն։ Սեռահասունի կրծքային, փորային լողակների և հետնալողակի հիմքերը նարնջագույն են։


== Բազմացում և զարգացում ==
Սեռահասուն է դառնում 1-2 տարեկանում։ Սեռական երկձևությունը թույլ է արտահայտված։ Արուներն էգերից փոքր են և ցածրամարմին՝ ավելի երկար զույգ լողակներով։ Բազմանում է գարնանը և ամռանը (կախված ջրի ջերմաստիճանից)։ 1 առանձնյակն այդ ընթացքում կարող է բազմանալ 2-3 անգամ։ Բեղունությունը հասնում է մինչև 75 հազար ձկնկիթի։


== Սննդառություն ==
Կենդանակեր տեսակ է։
Սնվում է տարբեր մանր անողնաշարավորներով, ջուրն ընկած միջատներով ու նրանց թրթուրներով, ջրալվերով և այլն։ Սննդային ակտիվությունն առավել բարձր է առավոտյան և երեկոյան։ Արդյունաբերական նշանակություն չունի։ Կարող է սնունդ դառնալ կարմրախայտի համար։ Արհեստ, ջրամբարներում բնակվելու դեպքում հաճախ վարակվում է փոկորդով (Ligula intestinalis)։
Բայսվայլ

Բայսվայլ (գերմ.՝ Baisweil), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1296 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 26,28 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 77 111։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Հովսեփ Կիրակոսյան

Հովսեփ Գեղամի Կիրակոսյան (օգոստոսի 23, 1988, Ապագա - ապրիլի 2, 2016, Մատաղիս), ապրիլյան Քառօրյա պատերազմի հերոս, ինժեներա-սակրավորային վաշտի (ԻՍՎ) հրամանատար, կապիտան։ 
Զոհվել է Արցախա-ադրբեջանական ռազմական գործողությունների ժամանակ՝ փրկելով իր 25 զինվորականների կյանքը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1988 թվականի օգոստոսի 23-ին ՀՀ Արմավիրի մարզի Ապագա գյուղում։ Ունի ավագ եղբայր և կրտսեր քույր, նաև երկու անչափահաս որդի։ Իր պապերն Արևմտյան Հայաստանի Սասուն քաղաքից էին։
Հովսեփ Կիրակոսյանը Հայաստանի Զինված Ուժերում ծառայում էր 2006 թ.-ից, Էջմիածնի ԶԿ։ Նա դպրոցն ավարտելուց հետո սովորել է ՀՀ ՊՆ Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտում, տեղափոխվել է՝ Ստեփանակերտ, որից հետո արդեն Մատաղիս։ Միշտ ցանկացել է դառնալ զինվորական։ Հովսեփի հայրը դեմ էր որդու` զինվորական դառնալուն, իսկ մայրը միշտ հպարտացել է տղայի` ռազմական ինստիտուտում ստացած բարձր գնահատականներով։
Հովսեփ Կիրակոսյանը «Ոսկրածուծի դոնորների հայկական ռեեստր» հիմնադրամի կամավոր դոնոր էր։ Նա որպես ՈԴՀՌ կամավորագրվել էր ռեեստրին 2006 թ-ից 2010 թվականներին Երևանի Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտում կազմակերպված ամենամյա դոնորագրումների ժամանակ։


=== Քառօրյա պատերազմ ===
2016 թվականի ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերն Արցախա-Ադրբեջանական շփման գծի ողջ երկայնքով հակառակորդի զինված ուժերի ստորաբաժանումները լայնամասշտաբ հարձակումներ են կատարում։ Կապիտան Կիրակոսյանն այդ ժամանակ բնակվում էր ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի Մատաղիս գյուղում իր կնոջ և զավակների հետ։ Հովսեփի կինը` Մարիամը, պատմել է, որ գիշերվա ժամը 3-ին արթնացել էր պատուհանի թակոցից։ Հովսեփին արթնացրել է, ու պարզվեց` պիտի արագ գյուղից երեխեքին դուրս բերեին։ «Ասացի՝ «Հովսե՛փ, օգնի, չեմ կարողանում կողմնորոշվել, չգիտեմ՝ էս անորոշության մեջից ո՞նց դուրս գամ», ասեց՝ «Չէ, Մա՛ր, կներես. չեմ կարող։ 25 զինվոր ունեմ, պիտի նրանց կողքին լինեմ։ Որ նրանց մի բան պատահի, ծնողների աչքերին ո՞նց նայեմ»։ Ես լաց էի լինում, չգիտեի՝ ի՞նչ ու ո՞նց անել, ո՞ւր փախչել։ Ասեց՝ «Մարիա՛մ, դու ուժեղ ես, մի բան կանես. դու կարող ես» ու գնաց...»Մարիամին իրենց երկու տղաների հետ միասին, Մատաղիսի տանից հաջողվեց փախչել։
«Ստեփանակերտ հասնելուց հետո զանգեցի Հովսեփին՝ ցերեկը 12:27 էր: Միայն մի բան ասեց՝ «Մարիա՛մ, կգամ ձեր հետևից». դրանից հետո էլ Հովսեփի հետ չկարողացա խոսել. անհասանելի է...»:
Կապիտան Հովսեփ Կիրակոսյանն առաջին զոհերից էր։ Գնդակների տարափին իր զինվորներին նա թողել է խրամատներում և անձամբ նետվել մարտի դաշտ։ Ծանր վիրավորված կապիտանը 30 մետր վազելով առաջ է գնացել և նռնակով պայթեցրել թշնամու զինվորներին։ Նրա ծառայակիցներից մեկը տեսել է, թե ինչպես է աչքերն ու ականջները արյան մեջ կորած կապիտանն առաջ ընթանում, որ և հակառակորդին մոտ չթողնի, և ինքը գերի չընկնի։ Զինվորները նրան խրամատ են տարել, բայց, ինտենսիվ կրակոցների պատճառով, չեն կարողացել դուրս բերել տարածքից, իսկ Կիրակոսյանը հրամայել է՝ «Տղե՛րք, ես լավ եմ։ Դուք կռվե՛ք»։ 
Հովսեփ Կիրակոսյանի հոգեհանգիստը տեղի ունեցավ 2016 թվականի ապրիլի 4-ին Ապագա գյուղի մշակույթի տանը, հուղարկավորությունը՝ ապրիլի 5-ին։


== Պարգևներ ==
Կապիտան Հովսեփ Կիրակոսյանը վեց ամսից մայորի կոչում պիտի ստանար։
Հետմահու պարգևատրվել է Հայաստանի Հանրապետության Մարտական ծառայություն մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==
(8757) Ցիանեուս

(8757) Ցիանեուս (անգլ.՝ Cyaneus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,19182 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0505 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3332 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1185,24 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303736 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8757) Ցիանեուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Եվա Ադոլֆսոն

Եվա Ադոլֆսոն (շվեդերեն՝ Eva Adolfsson, դեկտեմբերի 28, 1942(1942-12-28), Malmö S:t Pauli församling, Մալմյո շրջան, Մալմյոհուս համայնք, Շվեդիա - ապրիլի 20, 2010(2010-04-20), Hägerstens församling, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ գրող, գրաքննադատ։


== Կենսագրություն ==
Եվա Ադոլֆսոնը գրող, կոմունիստ Գունար Ադոլֆսոնի  (Gunnar Adolfsson) դուստրն է։ Ծնվել է 1942 թվականի դեկտեմբերի 28-ի Շվեդիայի Մալմյո քաղաքում։ Սովորել է Ստոկհոլմի համալսարանում։ 1966 թվականին դարձել է փիլիսոփայության մագիստրոս։ 1971 թվականին ավարտել է Ստոկհոլմի՝ կիրառական գիտությունների դպրոցը։
Աշխատել է Ord & Bild (1976-1982) թերթում որպես խմբագիր, շվեդական թերթերում գրել է գրական ակնարկներ։ 1975 թվականից զբաղվել է գրական գործունեությամբ, եղել է արտահաստիքային գրաքննադատ։ Որպես քննադատ վերլուծել է ժամանակակից գրականությունը և կին գրողների ստեղծագործությունները։
Եվա Ադոլֆսոնի գրական առաջին գործը լույս է տեսել 1980 թվականին (Livstycken վերնագրով էսսե)։ Իր վերջին վեպերից մեկի համար (Förvandling, 2005) Եվա Ադոլֆսոնը պարգևատրվել է շվեդական ռադիոյի մրցանակով։ 2009 թվականին հրատարակվել է նրա վերջին վեպը՝ «Փոքրիկ պատմությունը»։
Ադոլֆսոնն ամուսնացած է եղել գրաքննադատ Ուլֆ Օլսոնի հետ  (Ulf Olsson), նրանք ունեցել են երկու որդի՝ Մոն և Լինուս անուններով։ Գրողը մահացել է 2010 թվականի ապրիլի 10-ին։


== Հիմնական ստեղծագործություններ ==
1980 - «Կյանքի ուղիներ»
1989 - «Նրա բացակայությամբ»
1991 - «Սահմանային երկրում»
1995 - «Դեպի Մոսկվա»
1998 - «Տարբեր տեղերում»
2003 - «Լսի՛ր, ես խոսում եմ»
2005 - «Տրանսֆորմացիա»
2009 - «Փոքրիկ պատմություն»


== Մրցանակներ ==
Ալբերտ Բոնիերի թոշակ երիտասարդ գրողների համար, 1990
Լոտեն Կրամերսի մրցանակ, 1991
Մոա մրցանակ, 2000
Ցիբեցկա մրցանակ, 2003
Էրիկ և Ինգրիդ Լիլիեոկների թոշակ, 2009
Նիոսի մրցանակ, 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եվա Ադոլֆսոն
Եվա Ադոլֆսոն
Եվա Ադոլֆսոն