Վլադիմիր Ադլերբերգ

Վլադիմիր Ադլերբերգ (ռուս.՝ Граф Влади́мир Васи́льевич А́длерберг, հունիսի 26, 1872(1872-06-26), Գատչինա, Ցարսկոսելսկիյ ուեզդ, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 20, 1944(1944-06-20), Փարիզ), ռուս գնդապետ, ռուս-ճապոնական պատերազմի հերոս։
Պետրոգրադի նահանգապետ Ալեքսանդր Ադլերբերգի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Կոլեգիական խորհրդական կոմս  Վասիլի Վլադիմիրովիչ Ադլերբերգի (1827-1905) որդին Եկատերինա Գուստավնովնա Կնորրինգի (1837-1909) հետ ամուսնությունից։ Հետևազորի գեներալ,  կոմս Վլադիմիր Ֆյոդորովիչ Ադլերբերգի թոռը։
1892 թվականին ավարտել է Պաժերի կորպուսը, ստացել կորնետի աստիճան և ծառայել Նորին մեծության Ուլանյան լեյբ-գվարդիական գնդում։ Կոչումները` պորուչիկ (1896), շտաբս-ռոտմիստր (1901), եսաուլ (1904), փոխգնդապետ (1904), գնդապետ (գերազանցության համար, 1912)։
1898-1901 թվականներին  գտնվել է պահեստազորում։ Այնուհետև ծառայել է ռազմական նախարարությունում հատուկ հանձնարարությունների գծով օբեր-սպա։
Մասնակցել է Ռուս-ճապոնական պատերազմին, ծառայել է գլխավոր հրամանատարության համհարզ Հեռավոր Արևելքում (1904-1905), 1-ին Մանջուրական բանակի հրամանատարի համհարզ (1905), պարգևատրվել է Գեորգիևյան զենքով։
1906 թվականին գործուղվել է Ռազմական նախարարության գրասենյակ, հաջորդ տարվանից հաշվառված է եղել Ռազմական նախարարությունում։  Առաջին համաշխարհային պատերազմում եղել է Կուբանյան զորքերի 3-րդ Կուբանյան գնդի հրամանատարը  (1916 թվականից)։
Հեղափոխությունից  հետո արտագաղթել է Ֆրանսիա, ապրել Փարիզում, 1920-ական թվականներին երկրորդ կնոջ հետ հիմնել է «Ադլերբերգ» սպիտակեղենի ռուսական տունը։ 1943 թվականից  եղել է կայսր Նիկոլայ 2-րդի հիշատակի ջատագովների Միության անդամ։
Մահացել է 1944 թվականին Փարիզում, թաղված է Սենտ-Ժենեվեվ-դե-Բուա գերեզմանոցում։


== Ընտանիք ==

Առաջին կինը (1899 թվականից)` Եվգենիա Նիկոլաևնա Ադլերբերգի (1873-1916) ազգականուհին, գեներալ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ Ադլերբերգի դուստրը, Եվգենիա Ալեքսանդրովնա Գալի հետ ամուսնությունից։ 1891 թվականից եղել է պալատական ազնվական օրիորդ, առաջին ամուսնությունը կայացել է (1894 թվական) Պյոտր Գավրիլովիչ Գարդենինի հետ, որից ամուսնալուծվել է 1897 թվականին։ 1910-ական թվականներին  կոմսուհի Ադլերբերգը միայնակ ապրել է Միլանում, որտեղ վարել է «անկանոն կենսակերպ»։ Ամուսնությունը անժառանգ է եղել։
Երկրորդ կինը` Լյուբով Վլադիմիրովնա Եգորովան (1890-1963), դերձակ էր և մոդելյոր։ Էմիգրացիայում ապրել է Ֆրանսիայում, որտեղ աշխատել է դերձակ ֆրանսիական սպիտակեղենի տանը և մշակել մետաքսի նմուշ-օրինակներ։ Եղել է տուբերկուլյոզով հիվանդների օգնության ընկերակցության վարչության անդամ։ «Ադլերբերգ» տան փակվելուց հետո դարձել է միանձնուհի, կարել է պարեգոտներ ռուս վանականների համար։ 1943 թվականից  եղել է կայսր Նիկոլայ 2-րդի հիշատակի ջատագովների Միության անդամ։ Թաղված է Սենտ-Ժենեվեվ-դե-Բուա գերեզմանոցում։


== Պարգևներ ==
Սուրբ Աննայի 3-րդ աստիճանի շքանշան սրերով և ժապավենով (1904)
Սուրբ Ստանիսլավի  2-րդ աստիճանի շքանշան սրերով (1904)
Սուրբ Աննայի 4-րդ աստիճանի շքանշան (1904)
Սուրբ Աննայի 2-րդ աստիճանի շքանշան սրերով (1905)
Գեորգիևյան զենք  (16.02.1907)
Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան սրերով և ժապավենով (1915)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
граф Адлерберг Владимир Васильевич Archived 2016-04-01 at the Wayback Machine.
Российское зарубежье во Франции 1919-2000. Л. Мнухин, М. Авриль, В. Лосская. Москва. Наука; Дом-музей Марины Цветаевой. 2008 Archived 2018-03-15 at the Wayback Machine.