Ֆրիել

Ֆրիել (ֆր.՝ Fréhel), իսկական անունը՝ Մարգերիտ (Մարգարիտա) Բոուլխ (ֆր.՝ Marguerite Boulc'h, հուլիսի 13, 1891(1891-07-13)[…], Փարիզի 17-րդ շրջան, Փարիզ - փետրվարի 3, 1951(1951-02-03)[…], Փարիզի 9-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի երգչուհի, «ռեալիստական (իրատեսական) երգի» ներկայացուցիչ, համարվում է միջռազմական ժամանակաշրջանի երգիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Փարիզում: Նրա հայրը՝ Իվ Մարի Բոուլխը, նախկին երկաթուղային աշխատող էր, որը հաշմանդամ էր դարձել՝ կորցնելով ձեռքը գնացքաքարշի հարվածից, իսկ նրա մայրը՝ Մարի-Ժաննա Դանիելը (հավաքարար), պատահաբար ներգրավվել էր մարմնավաճառության մեջ: Պատանի Մարգարիտան մեծացել է Փարիզի ամենահայտնի, բայց աղքատ շրջաններում։ Տասնհինգ տարեկանում դռնեդուռ ընկած՝ կոսմետիկա է վաճառել:
Սկսել է ելույթ ունենալ 1900-ականների վերջերին, առաջին ձայնասկավառակը ձայնագրվել է 1908 թվականին։ Առաջին երգչուհին է, որը 1908 թվականին արձանագրել է 78 պտտ/րոպե արագության ռեկորդ:
1907 թվականի նոյեմբերի 28-ին ամուսնացել է Ռոբերտ Հոլարդի հետ (կեղծանունը՝ «Roberty»), որը երաժշտական ​​սրահի երիտասարդ կատակերգու էր. նրանք հանդիպել են Օլիմպիայի պանդոկում: Շուտով ծնվում է առաջնեկը, որը, սակայն, մահանում է մանկական հասակում, և երիտասարդ մայրը արագ հեռանում է իր գրավիչ ուղեկցից. վերջինս նախընտրում է երգչուհի Դամիային: Նրանց ամուսնալուծությունը հայտարարվել է 1910 թվականի հունիսի 13-ին, այնուհետև Ֆրիելը սիրային հարաբերություն է ունեցել Մորիս Շևալյեի հետ, որը նրան թողել է Միստենգետի պատճառով, ումից Շևալյեն փոքր էր 13 տարով։ Սա հանգեցրել է ինքնասպանության փորձի և միայն վատթարացրել է Ֆրիելի կախվածությունը ալկոհոլից ու թմրանյութերից: Նա մեկնել է արտասահման՝ Արևելյան Եվրոպա, Թուրքիա, որտեղից ֆրանսիական դեսպանատունը նրան վերադարձրել է 1923 թվականին՝ բարոյապես ամայացած, արտաքուստ խիստ փոխված և անմխիթար վիճակում։ Նա կրկին հանդես է եկել բեմում, ինչպես նաև նկարահանվել է կինոյում։ Ամենաճանաչված ֆիլմերը, որոնցում նա խաղացել է, 1931 թվականի «Սյուր դե Լիլաս»-ն էր՝ նկարահանված Տրիստան Բերնարի պիեսի հիման վրա, և «Պեպե լե Մոկո»-ն (ֆիլմում կատարել է «Որտե՞ղ է նա, ինչու՞» հայտնի երգը), որում նկարահանվել է Ժան Գաբենը:
1935 թվականի ապրիլի 30-ին նա Փարիզում ամուսնացել է Ժորժ Բեթհենի հետ:
Ֆրիելի համերգների վերջին շարքը տեղի է ունեցել 1950 թվականին «Էսկարպ» պարահանդեսային նախկին դահլիճում, որը գտնվում է Կոնտրեսկարպ հրապարակից ոչ հեռու: 
Երգչուհին մահացել է Պիգալ փողոցի իր բնակարանում աղքատության մեջ։ Մեծ ամբոխ էր ներկա նրա հուղարկավորությանը։ Թաղված է Պանտենի գերեզմանատանը:
Այդ ժամանակից ի վեր շատ երգիչներ են հայտարարել նրա թողած ազդեցության մասին՝ Շառլ Տրենեն, Մանո Սոլոն, Ժակ Հիգելինը, Սերժ Գենսբուրգը կամ Ռենո Սեշանը։


== Երգեր ==


== Մատենագրություն ==
Nicole et Alain Lacombe, Fréhel, Կենսագրություն, Belfond, 1990.
Olivier Barrot et Raymond Chirat, Noir & Blanc, 250 ֆրանսիացի կինոդերասաններ 1930-1960, Groupe Flammarion, 2000.
(իտալերեն) Gianni Lucini, Luci, lucciole e canzoni sotto il cielo di Parigi - Storie di chanteuses nella Francia del primo Novecento), Novara, Segni e Parole, 2014, 160 p. 978-88-908494-4-2.
André Nolat, Némésis ou les vies excessives, Publibook, 2017.


=== Մատենագիտական վեպ ===
Johann G. Louis, Fréhel, գրաֆիկական վեպ, éditions Nada (13 septembre 2018) 1092457240
Violaine Schwartz, Le Vent dans la bouche, éditions P.O.L.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фреэль (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Splendeur et déchéance : Fréhel, 60 ans déjà ! (biographie)