Սեբաստիան դե Բուրբոն

Սեբաստիան Գաբրիել դե Բուրբոն ի Բրագանսա (իսպ.՝ Sebastián Gabriel de Borbón y Braganza, նոյեմբերի 4, 1811(1811-11-04), Ռիո դե Ժանեյրո, Պորտուգալիայի թագավորություն - հունվարի 11, 1875(1875-01-11), Պո), Իսպանիայի և Պորտուգալիայի ինֆանտ, 19-րդ դարի ազնվական, Էռնանի, Անսոլայի, Դուրկալի, Մարչենա դուքսային գծի ժառանգորդ,։ Առաջին կառլիստական պատերազմի ժամանակ եղել է կառլիստական բանակի հրամանատար։


== Կենսագրություն ==
Սեբաստիան Գաբրիել դե Բուրբոն ի Բրագանսան ծնվել է Ռիո դե Ժանեյրոյում։ Եղել է ինֆանտա Մարիա Թերեզայի և Իսպանիայի և Պորտուգալիայի ինֆանտ Պեդրո Կառլոսի միակ երեխան։ Մայրը եղել է Պորտուգալիայի Ժուան VI թագավորի ավագ դուստրը (նաև՝ Իսպանիայի թագավոր Չարլզ IV թոռը), հայրը, ով մահացել է մինչև նրա ծնվելը, եղել է Իսպանիայի թագավոր Չարլզ III հայրական ժառանգական գծով թոռը, ինչպես նաև մայրական ժառանգական գծով՝ Բրազիլիայի և Պորտուգալիայի ռեգնանտ թագուհի Մարիա I թոռը։ Շուտով Սեբաստիանը ստանում է Պորտուգալիայի և Բրազիլիայի ինֆանտի տիտղոսը։ Քանի որ հայրական ժառանգական գծով եղել է հեռու ազգակցական ժառանգորդ, ի ծնե Իսպանիայի ինֆանտ չի եղել։ Սակայն 1824 թվականին մայրական մեծ քեռի Իսպանիայի թագավոր Ֆերդինանտ VI կողմից ստացել է Իսպանիայի ինֆանտ կոչումը։


== Քաղաքացիական պատերազմ ==
Պորտուգալիայում 1826 թվականից քաղաքացիական պատերազմ էր, երբ Սեբաստիանի քեռիներ Պորտուգալիայի թագավոր Միգել I և նրա ավագ եղբայր Պեդրո IV մինչև 1834 թվականը ճակատամարտում էին։
Սեբաստիանի մայրը նորից ամուսնացավ 2 տասնամյակ հետո 1838 թվականին։ Թերեզան կառլիստների աջակից է եղել դեռևս 1833 թվականից երբ ապստամբությունը սկսվեց, և իր ժամանակի մեծ մասը անցկացրել է Իսպանիայի հյուսիսում, կառլիստական ճամբարում։
Սեբաստիանը մասնակցել է Բիլբաոյի երկրորդ պաշարմանը և 1836 թվականի դեկտեմբերի 30-ին դարձել է կառլիստական բանակի հրամանատար։ 1837 թվականի մարտի 16-ին նա հաղթանակ է տանում Բրիտանական լեգիոնի դեմ մղվող Օրիամենդի ճակատամարտում։
1839 թվականին Սեբաստիանը այցելել է Նեապոլ, որտեղ ապրել է կնոջ՝ Մարգարիտա Ամալյա Բուրբոն-Սիցիլիացու (1818-1857) հետ։ Այս ամուսնությունից ժառանգներ չի ունեցել։ Երկրորդ անգամ ամուսնացել է 1860 թվականի նոյեմբերի 19-ին իր զարմուհու՝ Մարիա Քրիստինայի (1833-1902) հետ, ով եղել է Ֆրանցիսկո դե Պաուլայի դուստրը։ Այս ամուսնության շնորհիվ վերականգնվում են նրա իրավունքները։ Սակայն 1868 թվականին, միապետության տապալումից հետո, նրա ընտանիքը ստիպված թողել է Իսպանիան և հանգրվան գտել Ֆրանսիայում, որտեղ էլ նա մահացել է 1875 թվականին։
1845 թվականի նոյեմբերի 30-ին պարգևատրվել է Սուրբ Անդրեյի շքանշանով։


== Ընտանիք ==
Մարիա Քրիստինա Սեբաստիան դե Բուրբոնի հետ ամուսնությունց ունեցել է 5 երեխա.
Ֆրանցիսկո Մարիա դե Բուրբոն (1861-1923), Մարչենայի դուքս
Պեդրո դե Ալկանտրա դե Բուրբոն (1862-1892), Դուրկալի դուքս
Լուիս դե Խեսուս դե Բուրբոն (1864-1889), Անսոլայի դուքս
Ալֆոնսո Մարիա դե Բուրբոն ի Բուրբոն (1866-1934), չի ընդունել իր տիտղոսը, ապրել է ընտանիքից մեկուսացած, հայրենիքը չի լքել նույնիսկ Իսպանիայի երկրորդ հանրապետության օրոք, մահացել է Մադրիդում
Գաբրիել դե Խեսուս Բուրբոն ի Բուրբոն (1869-1889).


== Գրականություն ==
Mateos Sáinz de Medrano, Ricardo (1997). Los desconocidos infantes de España: Casa de Borbón (2ª edición). Barcelona: Thassàlia. ISBN 978-84-8237-054-5.
Карабанов П. Ф. Списки замечательных лиц русских / [Доп.: П. В. Долгоруков]. - М.: Унив. тип., 1860. - 112 с. - (Из 1-й кн. «Чтений в О-ве истории и древностей рос. при Моск. ун-те. 1860»)