Նոր ժողովրդավարություն (Հունաստան)

«Նոր ժողովրդավարություն» (հուն․՝ Νέα Δημοκρατία), քաղաքական կուսակցություն Հունաստանում, աջ թևի։ Այն ստեղծվել է 1974 թվականին Կոնստանդինոս Կարամանլիսի կողմից։ Կուսակցությունը Եվրոպական ժողովրդական կուսակցության անդամ է։


== Պատմություն ==
«Կարամանլիսը կամ տանկերը» կարգախոսի ներքո կուսակցությունը հաղթել է Հունաստանի բռնապետության անկումից հետո առաջին խորհրդարանական ընտրություններում։ 1977 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո «Նոր ժողովրդավարությունը» պահպանեց իշխանությունը, բայց 1981 թվականի ընտրություններից հետո ՊԱՍՈԿ-ը զիջեց իշխանությունը։
«Նոր ժողովրդավարությունը» 1989 թվականին վերադարձավ իշխանություն ձախ կուսակցությունների՝ «Սինասպիզմոսի» կոալիցիյի հետ կոալիցիոն համաձայնագրով։ Հետագայում ստեղծվեց լայն կոալիցիա ՊԱՍՈԿ-ի հետ։
1993 թվականի ընտրություններից հետո կուսակցությունը մինչև 2004 թվականը ընդդիմադիր էր։
2004 թվականի արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում «Նոր ժողովրդավարությունը» վերադարձավ իշխանություն Կոստաս Կարամանլիսի՝ Կոստանտինոս Կարամանլիսի եղբորորդու ղեկավարությոամբ, և մինչև 2009 թվականը նա իշխանության ղեկին էր։ Մեծամասնություն կազմեց Հունաստանի խորհրդարանում և Հունաստանի կառավարությունում։
Հունաստանի խորհրդարանում «Նոր ժողովրդավարության» պատգամավորները, իրենց օգտին քվեարկած ձայների 41,9 %-ով՝ ստացան 152 տեղ։ Կուսակցության ամենամոտ մրցակիցը՝ «Համահունական սոցիալիստական շարժում ՊԱՍՈԿ»-ը, հույսը դնելով ձայների 38,1 %-ի վրա, ստացել է 102 մանդատ նախկին 117-ի փոխարեն։ Միևնույն ժամանակ, երկու խոշոր կուսակցությունների դիրքերը որոշակիորեն ցնցվեցին․ կոմունիստները (8,1 % - 21 մանդատ) և ազգայնականները (5,9 % - 12 տեղ) ամրապնդեցին իրենց դիրքերը։
2009 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում «Նոր ժողովրդավարությունը» հավաքել է ձայների 33,49 %-ը՝ զիջելով ընդդիմադիր սոցիալիստական ՊԱՍՈԿ շարժմանը։ Հետևաբար, ՊԱՍՈԿ-ի առաջնորդ Գեորգիոս Պապանդրեուն դարձավ երկրի նոր վարչապետ։ Կոստաս Կարամանլիսը կամավոր հեռացավ կուսակցության նախագահի պաշտոնից։ Նոյեմբերի 8-ին կայացած համագումարում որոշում կայացվեց փոփոխել «Նոր ժողովրդավարության» կանոնադրությունը, որը նախատեսում էր կուսակցության նախագահի ընտրություն բոլոր անդամների կողմից։ Ուստի ընտրության իրավունք ստացան նույնիսկ նրանք, ովքեր կդառնան կուսակցության անդամ ընտրությունների օրը։
Ներկուսակցական ընտրությունները նշանակված էին 2009 թվականի նոյեմբերի 29-ին (անհրաժեշտության դեպքում վերընտրությունները տեղի կունենան 2009 թվականի դեկտեմբերի 5-ին)։ Այս պաշտոնի համար առաջադրվեցին հետևյալ թեկնածուները՝ Դիմիտրիոս Ավրամոպուլոսը, Ադոնիս Սամարասը, Սալոնիկի պրեֆեկտ Պանայոտիս Փսոմիադիսը և Դորա Բակոյաննին, բայց Դիմիտրիս Ավրամոպուլոսը շուտով հրաժարվեց առաջադրվել։ Ըստ ընտրությունների նախօրեին «Կատեմերինի» թերթի  անցկացրած առաջին հարցման, Ադոնիս Սամարասին աջակցել է 43%-ը, Դորա Բակոյաննիին՝ 35%-ը, Պանայոտիս Փսոմիադիսին՝ 18%-ը։ Վերջապես, կուսակցության նոր ղեկավար դարձավ Ադոնիս Սամարասը։
Ադոնիս Սամարասը շատ արագ ապացուցեց, որ ինքը ծայրաստիճան սկզբունքային և անհաշտ քաղաքական գործիչ է։ Այսպիսով, 2010 թվականի մայիսի 7-ին նա կուսակցությունից վտարեց Հունաստանի նախկին արտգործնախարար Դորա Բակոյաննին` այն բանից հետո, երբ նա քվեարկեց ԵՄ-ից և ԱՄՀ-ից Հունաստանին ֆինանսական օգնության ծրագրի վավերացմանը` դեֆոլտը կանխելու համար` հակառակ կուսակցության դիրքորոշմանը։ 2010 թվականի հունիսի 14-ին ագրոարդյունաբերական զարգացման նախկին նախարար Կոստաս Կիլտիդիսը հայտարարեց «Նոր ժողովրդավարություն» խորհրդարանական խմբակցությունից իր կամավոր դուրս գալու մասին։
Շարունակելով 2009 թվականից Հունաստանի մասնաճյուղի կողմից կուսակցության ղեկավարությանը կաշառելու մասին սկանդալների շարքը, 2010 թվականի մայիսի 30-ին Ադոնիս Սամարասը հայտարարեց կուսակցությունը մաքրելու այն անդամներից, որոնց անունը խառն է կոռուպցիոն սկանդալին, որոնց թվում էին, մասնավորապես, Արիստոտել Պավլիդիսը, Թեոդորոս Ռուսոպուլոսը  և Յորղոս Վուլգարակիսը։ Այսպիսով, 2010 թվականի մայիսի 28-ին Հունաստանի տրանսպորտի և կապի նախկին նախարար Տասոս Մանտելիսը խորհրդարանական հանձնաժողովին խոստովանել է, որ 1998 թվականին Siemens-ից 100 հազար եվրո (123,5 հազար դոլար) կաշառք է վերցրել։
2010 թվականի մայիսի 30-ին տեղի ունեցան կուսակցության տարածքային ղեկավարների ընտրություններ։ Կուսակցության պատմության մեջ երկրորդ անգամ ընտրություններն անցան ուղղակի և ընդհանուր։ 2010 թվականի հունիսի 25-ից հունիսի 27-ը տևեց «Նոր ժողովրդավարության» 8-րդ կուսակցության համագումարը, որին Ադոնիս Սամարասը հայտարարեց նոր առաջադրանքներ, որոնք տարբերվում են Հունաստանի կողմից ԵՄ-ի և ԱՄՀ-ի հետ պարտքային ճգնաժամը հաղթահարելու հուշագրից։

2011 թվականի հունվարին «Նոր ժողովրդավարությունը» տեղափոխվել է Սինգրու պողոտայում գտնվող իր նոր շտաբ։ Կուսակցության հին գրասենյակը՝ Ռիգիլիս 18 հասցեում գտնվող նեոդասական շենքը, տեղակայված է Կոնստանդինոս Կարամանլիսի անվան ժողովրդավարության ինստիտուտում։ 2011 թվականի հունվարի 21-ին, կուսակցության նոր գրասենյակում, Ադոնիս Սամարասը ներկայացրեց կուսակցության նոր պատկերանշանը, որն այժմ բաղկացած է նարնջագույն և ձիթապտղի ալիքային գծերից և կապույտ տառերով ΝΔ-ից։ Նոր պատկերանշանը, առաջնորդի խոսքով, պետք է դառնա «21-րդ դարի կուսակցության պատկերանշան, այն խորհրդանշում է թափանցիկություն, առաջնորդություն, մարդասիրություն, վստահություն։ Հին պատկերանշանը չի բացառվում կուսակցության կողմից, այն դառնում է նրա պատմությունը»։
2012 թվականի հունիսի 17-ի կրկնված ընտրություններում կուսակցությունը ստացել է ձայների 29,66 %-ը՝ 1 825 502 ընտրող, իսկ ընտրությունների արդյունքում կուսակցությունը խորհրդարանում ստացել է 129 տեղ։


== Ընտրությունների արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official website(հուն.)
ND list of MPs_Vouliwatch.gr