armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Քափքեյք

Քափքեյք (բառացի՝ «բաժակով տորթ», հայտնի է նաև fairy cake՝ փերիների տորթ անունով), փոքր չափսի տորթ (կեքս, թխվածք)։ Նախատեսված է մի մարդու համար։ Դրվում է բարակ թղթի կամ այլումինե կաղապարի մեջ։ Շատ հաճախ պարունակում է հրուշակեղենի արտադրության ժամանակ կիրառվող տարբեր զարդարանքներ ։
Քափքեյքերի առաջին բաղադրատոմսերը գրվել են 1796 և 1828 թվականներին։ Որպես կանոն՝ բաղադրիչներն են՝ սերուցքային կարագը, շաքարը , ձուն և ալյուրը, չնայած գոյություն ունեն նաև մի քանի այլ բաղադրատոմսեր։ Անգլախոս երկրներում քափքեյքերը հիմնականում մատուցվում են ծննդյան օրերին։


== Բաղադրատոմսեր ==
Որպես կանոն՝ քափքեյքերը պատրաստվում են այն նույն բաղադրիչերից, ինչ և մեծ տորթերը՝ կարագից, շաքարից, ձվից, ալյուրից։ Գործնականում ցանկացած տորթի բաղադրատոմս կարող է օգտագործվել քափքեյք պատրաստելու համար։ Խմորը կարող է համային հավելումներ ունենալ, կամ կարելի է ավելացնել այնպիսի բաղադրիչներ, ինչպիսիք են՝ չամիչը, հատապտուղները, ընկույզը կամ շոկոլադային քերուկը։ Փոքր չափի պատճառով ավելի արագ են պատրաստվում, քան սովորական շերտավոր խմորով կարկանդակները։
Քափքեյքերը կարող են պատված լինել գլազուրով կամ այլ զարդարանքներով։ Դրանք կարող են լցոնված լինել գլազուրով կամ հրուշակեղենի արտադրության մեջ կիրառվող կրեմով։ Քիչ քանակով քափքեյքերի պատրաստման դեպքում լցոնման համար անցքերը կարելի է բացել գդալով կամ դանակով։ Մեծաքանակ արտադրության դեպքում անցքերը բացվում են խոհարարական ներարկիչի միջոցով։


== Տես նաև ==
Կեքս
Մաֆին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քափքեյք
Սան Ֆրանսիսկու դի Պաուլա

Սան Ֆրանսիսկու դի Պաուլա  (պորտ.՝ São Francisco de Paula), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Վակարիայի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 21 278 մարդ, ըստ 2007 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 3 273,498 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 6,5 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 150 586 304,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 7 561,45 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,757։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1878 թվականի մայիսի 21։
Ուրսուլա Կորբերո

Ուրսուլա Կորբերո Դելգադո (իսպ.՝ Úrsula Corberó Delgado, օգոստոսի 11, 1989(1989-08-11), Sant Pere de Vilamajor, Վալլես Օրիենտալ, Բարսելոնայի պրովինցիա, Կատալոնիա, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի և մոդել։ Առավել հայտնի է Antena 3 հեռուստաալիքի (հետո գնվել է Նեթֆլիքսի կողմից) թողարկած «Թղթե տունը» հեռուստասերիալում Սիլենե Օլիվեյրայի («Տոկիո») դերով։


== Կենսագրություն ==
Ուրսուլա Կորբերո Դելգադոն ծնվել է 1989 թվականի օգոստոսի 11-ին Բարսելոնայում։ Ունի քույր՝ Մոնիկան։ 6 տարեկանում նա արդեն գիտեր, որ ցանկանում է դառնալ դերասանուհի, առաջին անգամ հեռուստատեսությամբ հայտնվել է գովազդում։ Ուսումն ավարտելուց հետո տեղափոխվել է Մադրիդ՝ նկարահանվելու «Ֆիզիկա կամ քիմիա» հեռուստասերիալում։


== Կարիերա ==
Երիտասարդ դերասանուհին իր կարիերան սկսել է 13 տարեկանում, հաճախել է դերասանական և վոկալային դասընթացների, որոնք հետագայում թույլ են տվել նրան կատարել «El precio» երգը Cinco de Enero խմբի հետ, որը գրել է «Ֆիզիկա կամ քիմիա» հեռուստասերիալի երաժշտությունը  առաջին եթերաշրջանի ընթացքում։
Նա առաջին անգամ հեռուստատեսությունում հայտնվել է 2002 թվականին «Կոտրված հայելի» սերիալում (իսպ.՝ Mirall trencat)` կատարելով գլխավոր դերը։ 2005 և 2006 թվականներին մասնակցել է «Ventdelplà» սերիալի նկարահանումներին, որտեղ մարմնավորել է Սառայի դերը։
Հայտնիություն է ձեռք բերել «Ֆիզիկա կամ քիմիա» հեռուստասերիալում Ռութի դերով։
Մասնակցել է նաև կատալոնական «Էլսինոր այգի» և «3D սպիեր» ֆիլմերի նկարահանումներին, որն առաջին իսպանական սարսափ ֆիլմն է 3D-ում, պրեմիերան կայացել է դեկտեմբերի 28-ին։


== Անձնական կյանք ==
2008 թվականից ի վեր երկու տարի հանդիպել է դերասան Իսրայել Ռոդրիգեսի հետ։ 2011 թվականին հինգ ամիս հանդիպել է թենիսիստ Ֆելիսիանո Լոպեսի հետ։ 2013-2016 թվականներին հանդիպել է դերասան Անդրես Վելենկոսոյի հետ։ 2016 թվականից հանդիպում է դերասան Չինո Դարինի հետ, որի հետ ծանոթացել է «Դեսպանություն» հեռուստասերիալի նկարահանումներին։
Ուրսուլան ֆեմինիստ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաումանի փողոց (Կազան)

Բաումանի փողոց (թաթ.՝ Бауман урамы, Bauman uramı), հետիոտնային փողոց Կազանի պատմական կենտրոնում` Վախիտովսկի շրջանում, Կազանի քաղաքային արվարձանի լենտրոնը։ Փողոցը սկսվում է Կազանի կրեմլի մոտ գտնվող Հազարամյակի հրապարակից և շարունակվում հարավ-արևելք` դեպի Տուկայի հրապարակ, որտեղ հատվում է Պուշկինի փողոցի հետ։


== Պատմություն ==
Բաումանի փողոցը Կազանի ամենահին փողոցներից մեկն է։ Կազանի խանության դարաշրջանում այն ​​կոչվել է Նոգայսկի ճանապարհ։ 1552 թվականին Իվան Ահեղի մոսկովյանի զորքերի Կազանի Կրեմլի գրոհի ժամանակ, փողոցի հարավային և հյուսիսային պատերն ավերվել են պայթյուններից, իսկ փողոցը կոչվել է նախ Պրոլոմնայա, ապա` Բոլշոյ Պրոլոմնոյ։ 16-րդ դարում արդեն գոյություն ունեցող փողոցի հյուսիսային մասում ձևավորել է  ազատաբնակների նոր ավանը, որը հետագայում շրջակայքում գտնվող եկեղեցու անունով կոչվել է Բոգոյավլենսկայա։ 1930 թվականին փողոցը վերանվանվել է կազանցի հեղափոխական Բամանի պատվին։ Այս անունը պահպանվել է մինչև այսօր, չնայած հետխորհրդային ժամանակաշրջանում առաջարկվել է այն վերանվանել Շալյապինի փողոց։
1990-ական թվականների սկզբին փողոցը կերպարանափոխվել և զարդարվել է, իսկ քաղաքի առաջին հետիոտնային գոտի դարձել է 1986 թվականին։ Մինչ այդ փողոցում գործել է 1948 թվականին կառուցված առաջին տրոլեյբուսի գիծը իր № 1, 4 երթուղիներով (նախկինում` նաև 7) և մի քանի ավտոբուսային երթուղիներ, մինչև 1935 թվականը` տրամվայ, մինչև 1899 թվական` ձիաքարշը։ Փողոցի տրանսպորտային հասանելիությունն ապահովում են դրա սկզբում և վերջում գտնվող  մետրոպոլիտենի երկու կայարանները, ինչպես նաև Տուկայի հրապարակից`  տրոլեյբուս և ավտոբուս, հարակից Օստրովսկու և Կրեմլյովսկայա փողոցներից` ավտոբուս, Պրավո-Բուլաչնայա փողոցից` տրոլեյբուս։


== Հայտնի շենքեր և կառույցներ ==
Աստվածածնի տաճար զանգակատան հետ միասին, որը 20-րդ դարի սկզբում քաղաքի ամենաբարձր շենքն էր
Նիկոլո-Նիսկայա եկեղեցի
Կազանի Վ. Ի. Կաչալովի անվան ռուսական ակադեմիական մեծ դրամատիկական թատրոն
«Կազան» հյուրանոց (չի գործում)
«Շալյապին փելիս» հյուրանոց Շալյապինի հուշարձանով
Թաթարստանի ազգային բանկ
Թաթարական խոհարարության տուն
Սոլոմին-Սմոլինի տուն
Տպագրության տուն կոնստրուկտիվիզմ ոճով
Քաղաքային հանրախանութ (ԳՈՒՄ)
Թաթարստանի Հանրապետության գիտությունների ակադեմիա
Եկատերինա II-ի ծածկակառքի հուշարձան (այն ծածկակառքի կրկնօրինակն է, որով Եկատերինա II-ը 1767 թվականին ժամանել է Կազան)
Կազանի կատվի հուշարձան, կատուներ, որոնց Ելիզավետա Պետրովնան բերել էր Ձմեռային պալատի մկներին որսալու համար
Արաբական ոճի փողոցի ժամացույցներ, որը սիրահարների հանդիպման վայր է
Աղավնիների և գորտերի պատկերով շատրվաններ
«Нулевой меридиан Казани» հուշատախտակ, որը տեղեկացնում է, որ մինչև Հյուսիսային բևեռ 3808 կմ է, Նյու Յորք՝ 8033 կմ, Մոսկվա՝ 722 կմ և այլն
Թաթարական աստղերի ծառուղի
«Կրեմլյովսկայա» մետրոյի կայարան Կրեմլի մոտ գտնվող փողոցի սկզբնամասում
«Գաբդուլլա Տուկայա հրապարակ» մետրոյի կայարան նույն հրապարակում գտնվող փողոցի վերջում


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Баумана — центральная пешеходная улица Казани
Улица Баумана в Казани
Pictures of Kazan’s streets
[1] Archived 2008-03-11 at the Wayback Machine., [2] Archived 2008-03-11 at the Wayback Machine. 3D-стерео с улицы Баумана
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1988-89

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1988-89 (անգլ.՝ 1988-89 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 108-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Լիվերպուլ» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Նավա (Վիգի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նավա (այլ կիրառումներ)Նավա (ռուս.՝ Нава), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիգ գետի աջ ափին՝ 61 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիգոզերո գետի ակունքն է սկսած Վիգոզերսկի հիդրոհանգույցից, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001212102000005332
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000533
Ավազանի կոդը - 02.02.00.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մլան

Մլան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Այնթապի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 70 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արտաշես Ջալալյան

Արտաշես Սիմոնի Ջալալյան (հուլիսի 15, 1913(1913-07-15) կամ հունիսի 15, 1913(1913-06-15), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 5, 1985(1985-03-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոօպերատոր, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1966)։ ԽՄԿԿ անդամ (1943): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
1934 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտը։ 1929 թվականից՝ Հայկինոյի դերասան, 1934 թվականից՝ օպերատոր։


== Մասնակցություն Հայրենական պատերազմին ==
Ջալալյանը մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1941-1945 թվականներին ծառայել է 408-րդ Հայկական հրաձգային դիվիզիայում։ Մասնակցել է Նալչիկի,  Մոզդոկի, Մայկոպի, Ստավրոպոլի համար մղվող մարտերին։ Հյուսիսային Կովկասում հայ կինոօպերատորն ընկել է ռմբակոծության տակ, ծանր վիրավորվել, ստացել կոնտուզիա։ 1943 թվականին Արտաշեսը ռազմաճակատում ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ Հայրենիքը բարձր է գնահատել Արտաշեսի ծառայությունները, նրան արժանացրել է Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշանի, Արիության համար, Մարտական ծառայության համար, Կովկասի պաշտպանության համար, Հայրենական մեծ պատերազմում ունեցած բարեխիղճ աշխատանքի համար, Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար մեդալների։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1966)
ՀԽՍՀ Պետական մրցանակ (1967)
Հայրենական մեծ պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան
Արիության համար մեդալ
Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար մեդալ


== Ֆիլմեր ==
Նկարահանել է շուրջ 25 գեղարվեստական ֆիլմեր, լավագույններից են՝

«Առաջին սիրո երգը» (1957)
«Փառքի օղակներ» (1962)
«Արտակարգ հանձնարարություն» (1965)
«Հեղկոմի նախագահը» (1978)
«Ով կոտրեց ձայնասկավառակը» (1971)
«Հայաստանն եմ երգում» (1972)


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկտոր Ռոզով

Վիկտոր Սերգեևիչ Ռոզով (ռուս.՝ Виктор Сергеевич Розов, օգոստոսի 8 (21), 1913, Յարոսլավլ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 28, 2004(2004-09-28), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային շրջանի ռուս դրամատուրգ։
Ավարտել է Հեղափոխության թատրոնին կից ուսումնարանը, ապա՝ Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը (1952)։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ 1949 թվականին մանկական թատրոնը բեմադրել է Ռոզովի «Նրա ընկերները», 1953 թվականին «Կյանքի էջերը» («Քո ուղին») պիեսները, որոնցում արդեն նկատվում էին հեղինակին բնորոշ գծերը՝ կենցաղագրության թեթևություն ու ճշգրտություն, հուզականություն, հումոր։ Այնուհետև տարբեր թատրոններում ներկայացվել են Ռոզովի «Բարի երթ» (1954), «Ուրախության որոնումներ» (1957), «Հավերժ ապրողները» (1957), «Անհավասար մարտ» (1960), «Ընթրիքից առաջ» (1962), «Հարսանիքի օրը» (1964), «Ավանդական հավաք» (1967), «Իրադրություն» (1973) և այլ պիեսներ, որոնք արծարծում են ժամանակակից մարդու քաղաքացիականության, իր կոչմանը հավատարիմ մնալու և այլ հարցեր։ Ռոզովի դրամատուրգիային հատուկ քաղաքացիականությունը զերծ է հռետորականությունից դա համապատասխանում է նրա դրամաների ու կատակերգությունների կամերայնությանը։ Ռոզովի պիեսները լայնորեն բեմադրվում էին ԽՍՀՄ-ում և դրա սահմաններից դուրս, մի քանիսը էկրանացվել են «Բարի երթ» (1956), «Ուրախության որոնումներ» (կինոնկար՝ Վ․ Ս․ Ռոզովի Ռոժդեստվենսկի «Աղմկոտ օր», 1961), «Հավերժ ապրողները» (կինոնկար՝ «Թռչում են կռունկները», 1957)։ Ռոզովին է պատկանում Իվան Գոնչարովի «Սովորական պատմություն» վեպի բեմականացումը (1966, ՍԱՀՄ պետական մրցանակ՝ 1967)։ Ռոզովը պարգևատրվել է 3 շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծովում զոհվողներին փրկելու մեդալ

Ծովում զոհվողներին փրկելու մեդալ (ռուս.՝ Медаль «За спасение погибавших на море»), Ռուսական կայսրության պետական պարգև։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Ծովում զոհվողներին փրկելու մեդալը ստեղծվել է 1871 թվականի հուլիսի 3-ին՝ Ալեքսանդր II-ի օրոք։ Մեդալով պարգևատրվում էին նրանք, ովքեր ծովում զոհվողներին փրկում էին։ Կար մեդալի երկու տարբերակ՝ ոսկե մեդալ և արծաթե մեդալ։ 1894 թվականի մարտի 31-ից մեդալը զրկվեց «կրվելու» մակարդակից, և անցավ «Սեղանի մեդալների» շարքին։


== Մեդալի նկարագրություն ==
Մեդալը պատրաստվում էր արծաթից և ոսկուց՝ 59 մմ տրամագծով։ Մեդալի երեսային մասում պատկերված է Աստվածաշնչյան պատկեր, որտեղ Հիսուսը քայլում է ջրի վրայով ձեռք ուղղված դեպի Պետրոս առաքյալը։ Այդ ֆոնի վրա ետևում պատկերված է մի առագաստանավ։ Մեդալի երկայնքով մակարդված է․ 

Հակառակ կողմում հորիզոնական դիրքով առձանագված է երկու մակագրություն

Մակագրությունները իրարից բաժանվում են ձախից նացւ խարիսխով, իսկ աջից՝ ուղղափառ խաչով։


== Կրելու կարգ ==
Մեդալը կանթ ուներ շերտաձողիկին կամ ժապավենին ամրացնելու համար։ Մեդալի ժապավենը պատրաստված էր մութ կապտավուն կտորից։ Ժապավենի տեսակը՝ Ալեքսանդրյան։ Մեդալը պետք է կրել կրծքին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Деммени М. Сборникъ указовъ по монетному и медальному делу въ Россiи 1649—1881. В 3-х томах. — СПб., 1887. — Т. 3.
Чепурнов Н. И. Наградные медали Государства Российского. — М.: Русский мир, 2000. — С. 457. — 768 с. — ISBN 5-89577-024-X
Изотова М. А., Царёва Т. Б. Ордена и медали России и СССР. — Ростов-на-Дону: ООО ИД «Валдис», 2010. — С. 267—269. — 736 с. — ISBN 978-5-9567-0960-3
Քրոուֆորդ շրջան (Իլինոյս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քրոուֆորդ շրջան (այլ կիրառումներ)Քրոուֆորդ շրջան (անգլ.՝ Crawford County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.150 կմ² է, բնակչությունը՝ 19.817 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռոբինսոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1816 թվականին։
Մեքենա

Մեքենան (հին հունարեն՝ Μηχανή , որը ծագել է՝ լատ.՝ machina) սարք է (ագրեգատների և սարքերի ամբողջություն), որը վերափոխում է էներգիան և/կամ շարժման ձևը։ Օգտագործվում է որոշ գործողությունների կատարման համար, կոնկրետ խնդիրը կատարելիս մարդու աշխատանքը թեթևացնելու կամ ընդհանրապես հանելու համար։
Մեքենան նախատեսված է մարդու արտադրական ֆունկցիաները մասամբ կամ լիովին փոխարինելու համար։ Ըստ հիմնական նշանակման տարբերում են էներգետիկական, բանող և ինֆորմացիոն մեքենաներ։ էներգետիկան մեքենաները ծառայում են էներգիայի ցանկացած տեսակը մեխանիկականի փոխակերպելու համար։ Այդ դասին են պատկանում էլեկտրաշարժիչները, էլեկտրագեներատորները, գեներատորները, ներքին այրման շարժիչները, տուրբինները, շոգեգեներատորները և այլն։ Բանող մեքենաները լինում են տեխնոլոգիական (մետաղահատ հաստոցներ, գչոցման հաստոններ, ջուլհակահաստոցներ, փաթեթավորման մեքենաներ, պոլիգրաֆիական մեքենաներ) և տրանսպորտային (ավտոմեքենա, ջերմաքարշ, ինքնաթիռ, ուղղաթիռ, կոնվեյեր և այլն)։ Տեխնոլոգիական մեքենքներում նյութը մշակվող առարկան է, որը կարող է գտնվել պինդ, հեղուկ կամ գազանման վիճակում։ Այդ մեքենաներում նյութի փոխակերպումը՝ դրա ձևի, հատկությունների, վիճակի և դիրքի փոփոխությունն է։ Տրանսպորտային մեքենաներում տեղի է ունենում միայն նյութի՝ տեղափոխվող առարկայի, դիրքի փոփոխություն։ Ինֆորմացիոն մեքենաները նախատեսված են ինֆորմացիայի փոխակերպման համար։ Եթե ինֆորմացիան ներկայացված է թվերի տեսքով, ապա ինֆորմացիոն մեքենա կոչվում է հաշվիչ կամ հաշվողական (հաշվեմեքենաներ, մեխանիկական ինտեգրատորներ, հաշվապահական մեքենաներ)։ Այն մեքենան, որում էներգիայի, նյութերի, ինֆորմացիայի Փոխակերպումը կատարվում է առանց մարդու անմիջական մասնակցության, կոչվում է ավտոմատ–մեքենա կամ ավտոմատ։ Հաջորդաբար միացված և որոշակի տեխնոլոգիական պրոցեսի կատարման համար նախատեսված ավտոմատ մեքենաների համախումբը կոչվում է ավտոմատ գիծ։


== Գրականություն ==
Теория машин и механизмов, в․ 1 – 108, М․, 1947–65՝
Механика машин, в․ 1 – 36, М․, 1966-72.
Մինաս Ժերայս

Մինաս Ժերայս (Minas Gerais), նահանգ Բրազիլիայի հարավ-արևելքում։ Տարածությունը 582, 6 հզ կմ2 է, բնակչությունը՝ 15,5 միլիոն (2007)։ Վարչական կենտրոնը՝ Բելու Հորիզոնտի։ Տնտեսապես զարգացած և խիտ բնակեցված նահանգներից է։ Տնտեսության հիմքը լեռնահանքային արդյունաբերությունն է, սև և գունավոր մետալուրգիան։
Մինաս Ժերայսում է կենտրոնացած երկրի ոսկու և ալմաստի հանույթի 80—90%-ը, երկաթի հանքաքարի, բոքսիտների և գրաֆիտի հանույթի մոտ 100%-ը։ Արտադրվում է պողպատի մոտ 40% -ը, մետաղական ցինկի 50% -ը, ալյումինի ավելի քան 60%-ը, երկաթի հալվածքի 75% -ը, նիկելի 100%-ը։ Զարգացած է մետաղամշակման և մեքենաշինական, նավթաքիմիական, ցեմենտի, տեքստիլ ու սննդի արդյունաբերությունը։ Մշակում են սուրճ, շաքարեղեգ, ծխախոտ, ցիտրուսային, հատիկային և այլ կուլտուրաներ։ Զբաղվում են նաև անասնապահությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պտերներ

Պտերներ (լատ.՝ Pterophyta կամ Polypodiophyta), բարձրակարգ սպորավոր բույսերի բաժին, միջանկյալ ցեղ է գրավում ռինիոֆիտների (լատ.՝ Rhyniophyta) և մերկասերմերի (լատ.՝ Gymnospermae) միջև։
Ռինիոֆիտներից պտերները տարբերվում են գլխավորապես արմատների ու տերևների առկայությամբ, իսկ մերկասերմերից՝ սերմերի բացակայությամբ։ Առաջացել են ռինիոֆիտներից։


== Ծագում ==
Ծագել են պալեոզոյան դարաշրջանում, հնագույն բրածո ներկայացուցիչներ հայտնի են դևոնից։ Կարբոնում լայն տարածում են ստանում ծառանման պտերներ, որոնք մյուս խոնավասեր սպորավոր բույսերի հետ միասին առաջացրել են ներկայումս օգտագործվող քարածուխը։


== Ընդհանուր բնութագիր ==

Պտերներին, ինչպես նաև մյուս բարձրակարգ բույսերին, բնորոշ է անսեռ (սպորոֆիտ) և սեռական (գամետոֆիտ) սերունդների հաջորդականությունը։ Պտերների սպորոֆիտները խոտաձև կամ ծառանման բույսեր են, աչքի են ընկնում մորֆոլոգիական և էկոլոգիական մեծ բազմազանությամբ։ Տերևները բազմաձև են՝ բազմակի կտրտվածքա-եզրավորներից մինչև ամբողջաեզրավոր, 3-6 սմ և նույնիսկ 30 սմ երկարությամբ։
Ցողունները լինում են ստորգետնյա (կոճղարմատավոր) և վերգետնյա, ուղղաձիգ ու փաթաթվող, պարզ ու ճյուղավոր, մի քանի սմ-ից մինչև 20-25 սմ երկարությամբ։ Պարզունակ պտերներին բնորոշ են համեմատաբար խոշոր, բազմաշերտ պատերով և մեծ քանակությամբ սպորներ արտադրող սպորանգիումները։

Ժամանակակից պտերների մեծ մասի սպորանգիումները մանր են, միաշերտ պատերով և առաջացնում են ոչ մեծ քանակությամբ սպորների մեծ մասը հավասարասպոր են, միայն առանձին կարգաբանական խմբեր ունեն աարասպոր ձևեր։ Հավասարասպոր պտերների գամետոֆիտը սովորաբար նուրբ կանաչ, կարճակյաց, սրտաձև թիթեղիկ է։ Տարասպոր ձևերի միկրոսպորներն առաջացնում են շատ փոքր արական, իսկ մեգասպորները՝ քիչ ավելի մեծ իգական գամետոֆիտներ։
Պտերների վեգետատիվ բազմացումը կատարվում է կոճղարմատներով, ինչպես նաև տերևների վրա առաջացող բողբոջներով։ Ասպլենի ումների ենթաընտանիքի տերևները ունեն.

պատի ասպլենիում,
մազանման ասպլենիում,
հյուսիսային ասպլենիում,
դեղատնային ցետերախ,
արմատասեր կամ պոսորուս։


== Խմբերի կազմ ==

Պտերները բաժանվում են 2 բաժինների։

Polypodiophyta
Lycopodiophyta
Psilotophyta
EquisetophytaԲայցի այս խմբերից պտերները պատկանում են 3 մահացած բաժինների.

Rhyniophyta
Zosterophyllophyta
Barinophyta


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Жизнь растений. В 6-ти т. / Гл. ред. նАл. А. Фёдоров. — М.: Просвещение, 1978. — Т. 4. Мхи. Плауны. Хвощи. Папоротники. Голосеменные растения. Под ред. И. В. Грушвицкого и С. Г. Жилина. — 447 с. — 300 000 экз.
Папоротникообразные, птеридофиты (Pteridophytina) // Ботаника. Учебник для вузов: в 4 т. = Lehrbuch der Botanik für Hochschulen. Begründet von E. Strasburger, F. Noll, H. Schenck, A. F. W. Schimper. / 35. Auflage neubearbeitet von Peter Sitte, Elmar W. Weiler, Joachim W. Kadereit, Andreas Bresinsky, Christian Körner / П. Зитте, Э. В. Вайлер, Й. В. Кадерайт, А. Брезински, К. Кёрнер; на основе учебника Э. Страсбургера [и др.]; пер. с нем. Е. Б. Поспеловой, К. Л. Тарасова, Н. В. Хмелевской. — М.: Издательский центр «Академия», 2007. — Т. 3. Эволюция и систематика / под ред. А. К. Тимонина, И. И. Сидоровой. — С. 305—350. — 576 с. — 3000 экз. — ISBN 978-5-7695-2741-8 (рус.) ISBN 978-5-7695-2746-3 (Т. 3) (рус.), ISBN 3-8274-1010-X (Elsevier GmbH) — УДК 58(075.8)
Սուասոն

Սուասոն (ֆր.՝ Soissons  լատ.՝ Suessionem)՝ համայնք Ֆրանսիայի հյուսիսում, Օ-դե-Ֆրանս  տարածաշրջան, Էնա գավառ, Սուասոն թաղամասի կենտրոն, Փարիզից 90 կմ հյուսիս-արևելք, Էնա գետի ափին։ Քաղաքի միջով անցնում է N2 ավտոմայրուղին։
Բնակչություն (2014)` 28 290 մարդ։


== Պատմություն ==
Կելտական դարաշրջանում Սուասոն հայտնի էր որպես սվեսսոն ցեղի հիմնական քաղաքն ու կոչվում էր Նովիոդունում կամ Օվգուստ Սուեսսիոն։ Լեգենդի համաձայն, Քրիսփինյան և Քրիսփին եղբայրները, քրիստոնյաների հետապնդման ժամանակ 280 թվականին Հռոմի Սայասոնում կոշիկ էին պատրաստում, ովքեր զոհվեցին և հետո ճանաչվեցին որպես սրբեր։ Հռոմեական կայսր Մայորիանի նախաձեռնությամբ 451 թվականին քաղաքը վերածվել է վերակազմավորվող ադմինիստրատիվ հյուսիսային Գալի կենտրոնի, որը հայտնի դարձավ որպես Սիուասսոնսկի մարզ։
464-486 թվականներին Սիագր քաղաքի ղեկավարությամբ վերածվում է գալլո-հռոմայական պետականության դեմ գերմանական զավթիչների դեմ պայքարի։ 486 թվականին գերմանացի առաջնորդ Կլովիսը հաղթեց հռոմեական հրամանատար Սիագրիուսին։ Իսկ 511 թվականին Սուասոնը դարձավ Նեյստրիի հիմնական քաղաքը։ Մատավորապես 557 թվականին Հլոտար I հիմնադրել է Սուրբ Մեդարդի աբբայությունը, որը հետագայում դարձել է կարևոր հոգևոր և քաղաքական կենտրոն։ 752 թվականին այս աբբայությունում օծվեց Պիպին Կարճահասակը թագավորության համար։
Սկսած 9-րդ դարից` գլխավոր քաղաքի կոմսություն Սուասսոնսկ, անցնել միջոցով գնման և ժառանգել բազմաթիվ անուններից շատերին, իսկ 1734 թվականին նրանք չեն  ստանում ֆրանսիական թագը։ 1729 թվականին քաղաքում գումարվել է Սուասսոնսկի նիստը, որը հաստատել է իսպանացիների և բրիտանացիների միջև տարաձայնությունները։
1814 թվականին պատերազմի ընթացքում Սուասոն մի քանի անգամ անցավ ձեռքից ձեռք։ Փետրվարի 14-ին այն գրավեց գեներալ Չերնիշեմը, սակայն ռուսները հետագայում հրաժարական տվեցին, և 5 օր հետո ամրոցը կրկին գրավեց մարշալ Մորտեն։ Մարտի 2-ին Սուասոնում, որտեղ թողել են լեհական կայազորը (1600 մարդ) Գեներալ Մորոն հրաման տվեց շրջապատել Բլյուհերին և Բյուլովին։ Հաջորդ օրը բերդը հանձնվեց։
Ըստ Սուասոնի Բլուչերի Էնուի նահանջի, Ռուդզևիչի ռուսական կորպուսը մնաց։ Մարտի 5-ին նա հարձակման է ենթարկվել Մարշալլ Մորտեի և Մարմոնի զորքերի կողմից, որը չնայած ուժերի կրկնակի գերազանցությանը, չէր կարողանում գրավել բերդը։ Մարտի 7-ին Ռուդզևիչին հանձնարարվել էր, որպեսզի ազատի Սուասոնը, որ միանա Լանի մոտ գտնվող բանակին։
1870 թվականին սեպտեմբերին ֆրանս-գերմանական պատերազմի ժամանակ Սուասոնը շրջապատվել է 13-րդ գերմանական կորպուսի զորքերի կողմից և հանձնվել է պաշարման 36-րդ օրը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Տաճարը գոթական, (12-րդ դար), երկու աշտարակ (70 և 75 մետր) և ավերված Սուրբ Սեն-Ժան-դը-Վինի առանձին աբբայություն։ Գրադարանով և թանգարանով քաղաքապետարան։ Հռոմեական ժամանակներից պահպանված ամֆիթատրոն, քանդակագործություն, խճանկարներ, ծաղկամաններ, մետաղադրամներ։ Միջնադարում Սեն-Պերի շրջակայքի մոտ է Սուրբ Մեդարդի հայտնի աբբաըւթյունը, որը հարյուր հազարավոր ուխտավորների ներգրավեց, սակայն մեր օրերում պահպանվում են միայն դարպասը, աշտարակն ու գմբեթը։


== Ժողովրդագրություն ==


=== Բնակչության քանակի շարժընթաց ===


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Liassez-vous conter Soissons» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 2018-01-05 
Национальный институт статистики
Результаты муниципальных выборов 2014 года
Կորմիլչա

Կորմիլչա (ուկրաիներեն՝ Кормильча), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կորմիլչա գյուղում բնակվում էր 799 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2643 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 302,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սինիչինո (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Սինիչինո (ուկրաիներեն՝ Синичине), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սինիչինո գյուղում բնակվում էր 102 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,589 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 173,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խաչիկ Բադիկյան

Խաչիկ Գաբրիելի Բադիկյան (մարտի 15, 1932(1932-03-15), Սիզավետ, Ղուկասյանի շրջան - 2020), հայ լեզավաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1989), պրոֆեսոր (1991): ՀՀ ԳԱԱ Լեզվի ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող (1967-1969):


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1932 թ. մարտի 15-ին Շիրակի մարզի Աշոցքի Սիզավետ գյուղում։ 1951 թ. ավարտել է Գյումրիի Հ. Հակոբյանի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1955 թվականին ավարտել է Գյումրիի Մ. Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1957-1962 թվականներին աշխատել է Վարդենիսի շրջանի Ծովակ գյուղի, Արմավիրի մարզի Մարգարա գյուղի և Սովետական ավանի միջնակարգ դպրոցներում որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ, ուսմասվար, ապա և դպրոցի տնօրեն։
1962 թվականին ընդունվել է ՀՀ ԳԱ Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվաբանության ինստիտուտի ասպիրանտուրա։ Միաժամանակ դասավանդել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում և Ակսել Բակունցի անվան մանկավարժական ուսումնարանում։ 1967 թվականին պաշտպանել է գիտական թեզ, ստացել է բանասիրական գիտությունների թենածուի գիտական աստիճան։ 1969-1977 թվականներին աշխատել է որպես ավագ դասախոս ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետում, 1973-1976 թվականներին եղել է ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ։
1976 թվականին ստացել է դոցենտի կոչում։ 1977-1991 թվականներին կրկին աշխատել է ԳԱ լեզվաբանության ինստիտուտում։ 1999 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Ժամանակակից հայերենի դարձվածային միավորներ» թեմայով։ 1991 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
1991 թվականից աշխատել է ԵՊՀ-ում։ 1985-1997 թվականներին համատեղության կարգով դասավանդել է Էջմիածնի Հոգևոր ճեմարանում։ 1998-2006 թվականներին համատեղության կարգով աշխատել է Գավառի պետական համալսարանում։ 2002 թվականին աշխատում է «Հրաչյա Աճառյան» համալսարանում, 2004 թվականից որպես հայոց լեզվի ամբիոնի վարիչ։ 1969-2006 թվականներին տարբեր տարիներ մասնակցել է հայագիտական մի քանի միջազգային ու հանրապետական գիտաժողովների. կարդացել է զեկուցումներ, հրատարակել հոդվածներ։ 1999 թվականի հուլիսին զեկուցում է կարդացել Փարիզի Սորբոնի համալսարանում կազմակերպված հայագիտական 6-րդ գիտաժողովում՝ Հայերենի դարձվածների վերաբերյալ։
Հրատարակել է 19 մենագրություն և 150-ից ավելի հոդվածներ ու գրախոսություններ։
Պարգևատրվել է «Աշխատանքի վետերան» մեդալով և ԳԱ ու ԵՊՀ պատվոգրերով։
Եղել է մոտ 2 տասնյակ թեկնածուական և դոկտորական ատենախոսությունների ընդդիմախոս։ Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է 5 ատենախոսություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Կասինա դե Պեքի

Կասինա դե Պեքի (իտալերեն՝ Cassina de' Pecchi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 12 328 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1761 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝20060։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 02 954401
Էլեկտրոնային հասցեն՝ protocollo@comune.cassinadepecchi.mi.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.cassinadepecchi.mi.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Fun Factory (ալբոմ)

Fan Factory (անգլ. թարգմանաբար՝ «Ուրախ արտադրամաս»), հարավկորեական Fromis 9 գըրլ բենդի ալբոմը։ Ալբոմը թողարկվել է թվային և ֆիզիկական ֆորմատով 2019 թվականի հունիսի 4-ին, իսկ  առաջատար սինգլը եղել է «Fun!»-ը։


== Նախադրյալներ և ռելիզ ==
Մայիսի 22-ին հայտարարվել է, որ Formis 9-ը վերադառնալու է հունիսի 4-ին իրենց առաջին Fun Factory ալբոմով։ Ֆոտո-թիզերները թողարկվել են մայիսի 23-ին, վիդեո-թիզերները անդամների հետ թողարկվել են մայիսի 24-ից մինչև հունիսի 2-ը։
Ալբոմը պարունակում է երեք երգ` այդ թվում նաև առաջատար «Fun!», «Love Rumpum» և «Fly High» սինգլները։ Անդամներից՝ Հայոնը և Ջիվոն գրել են «Fly High» երգը։ Տեսահոլովակի թիզերը թողարկվել է մայիսի 31-ին, իսկ ամողջ երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է հունիսի 4-ին` սինգլի հետ միաժամանակ։


== Պրոմո ==
Խումբն կատարել է իր գլխավոր «Fun!» երգի դեբյուտը՝ հունիսի 6-ին։ Սկզբում նրանք կատարել են առաջատար սինգլը՝  M Countdown-ի ժամանակ, իսկ հետո՝ Music Bank-ի ժամանակ, Show! Music Core-ը և Inkigayo-ն։
«Fun!» երգի պրոմոյի ավարտից հետո եղել է հայտարարություն, որ խումբն ունենալու է լրացուցիչ համերգներ։ Առաջին համերգը եղել է Music Bank-ում հունիսի 12-ին։


== Երգացանկ ==


== ՀԻթ-շքերթներ և վաճառք ==


=== Վաճառք ===


== Ծանոթագրություններ ==
Թռչող թեփամորթեր

Թռչող թեփամորթեր կամ պտերոզավրեր (լատ.՝ Pterosauria), մահացած թեփուկավոր սողունների վերնակարգ արխեոզավրերի ենթադասում։
Թռչող թեփամորթների չափերը տատանվում են ճնճղուկից մինչև թևի ավելի քան 7 մետր բացվածքով հսկաներ (պտերանոդոն)։ Մնացորդները հանդիպում են յուրայի և կավճի ծովային նստվածքներում։


== Արտաքին հղումներ ==
David W.E. Hone & Eric Buffetaut, E. (eds)։ Flugsaurier: pterosaur papers in honour of Peter Wellnhofer. Zitteliana, Reihe B, 28, 255 S.; München 2008. ISSN 1612-4138
Птерозавры на Dino-Millennium
Энциклопедия «Вокруг света» Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Александр Аверьянов «Небесные драконы» — журнал «Вокруг света»
Jennifer Welsh (2011-09-27)։ «Textbook Images of Ancient Flying Reptiles Are Wrong» (անգլերեն)։ LiveScience։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-06-02-ին։ Վերցված է 2012-05-05
Մոնտելեոնե դ'Օրվիետո

Մոնտելեոնե դ'Օրվիետո (իտալերեն՝ Monteleone d'Orvieto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Տեռնի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1593 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 67 մարդ/կմ²Տարածքը կազմում է 24 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 5017։ Հեռախոսային կոդ՝ 0763։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0763 834021 ֆաքս՝ 0763 834280
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@comune.monteleone.tr.it
Պաշտոնական էջ։ http://www.comune.monteleone.tr.it/


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոշարսկոե (ավան, Բուրինի շրջան)

Կոշարսկոե (ուկրաիներեն՝ Кошарське), ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոշարսկոե ավանում բնակվում էր 108 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հորթունի բրածո ֆլորա

«Հորթունի» բրածո ֆլորա, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում, որը բրածո ֆլորա է։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Արարատի մարզում, Զանգակատուն գյուղից 8 կմ հյուսիս-արևելք։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Կոշկիի շրջան

Կոշկիի շրջան (ռուս.՝ Кошкинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոշկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1750 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 25766 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բաղեղ կոլխիդյան

Բաղեղ Կոլխիդյան (լատ.՝ Hedera colchica  C.  Koch), կոկռոշազգիների ընտանիքի, հաղարջենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Հզոր, խոշորատերև, լիանանման թուփ է, որը, մագլցելով, հասնում է մինչեւ 30 մ բարձրության։ Հոռաշիվերը բարակ են, կրում են ծծիչ արմատներ։ Պտղաբերողները ավելի հաստ են, ծածկված դեղնավուն մազմզուկներով։ Տերևները հաստ են, պարզ, ամուր, կաշվեկերպ, մինչեւ 20 սմ երկարությամբ, 1 7 սմ լայնությամբ, մուգ կանաչ, անփայլ, վերևի կողմից՝ մերկ, ներքևից ծածկված ցրված, թեփուկանման մազմզուկներով, յուրահատուկ հոտով։ Հոռաշիվերի և պտղաբերող ճյուղերի վրա տերևները խիստ տարբեր ձև ունեն։ Հոռաշիվերի վրա դրանք ձվաձև են կամ կլորաձվաձև, երբեմն՝ ռոմբաձվաձև, սեպաձև, սրտաձև կամ կտրված հիմքով, կարճ սրածայր, ամբողջական, երբեմն 3 (հազվադեպ 5) բլթականի։ Պտղաբերող շիվերի վրա դրանք ամբողջական են, ավելի նեղ, ձվաձևից եւ շեղանկյունաձվաձևից մինչև նշտարաձև և նեղ շեղանկյունաձև, կարճ կամ երկար սրագագաթ։ Հովանոցները կազմված են 12—35 ծաղիկներից։ Ծաղկի բոլոր մասերը ծածկված են դեղնագորշավուն մազմզուկներով։ Ծաղիկները երկսեռ են։ Պսակաթերթիկները երկարավուն, ձվաձև են, սրածայր։ Առէջները մի փոքր կարճ են պսակաթերթիկներից։ Պտուղը սև է, 1 —1,3 մմ տրամագծով, յուրահատուկ հոտով, 2—5 սերմերով։ Ծաղկում է սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին, պտուղները հասունանում են հաջորդ տարվա գարնան և ամռան ընթացքում։ Էկոլոգիական խումբը' V: Մշակության հավանական շրջանները' 9—10, 20 ա։


== Տարածվածություն ==
Կովկասում (Նախակովկաս, Լաբե գետի երկարությամբ), արեւմտյան Անդրկովկասում, Տուապսեից մինչև Բաթում, Լազիստան, արևելքում մինչև Սուրամի լեռնաշղթան։
:


== Ծանոթագրություններ ==
Նեմիրովի շրջան

Նեմիրովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Немирівський район), շրջան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նեմիրով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1290 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 58873 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 45,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
(9173) 1989 TZ15

(9173) 1989 TZ15, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,791006 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4616 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1204 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1703,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21138 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,58° անկյուն։
1989 TZ15 աստերոիդը պատկանում է Գեֆյոնի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 766 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,74 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,82 ա. մ.-ի վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9173) 1989 TZ15 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալյավա

Ալյավա (էստ․՝ Aljava), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Իվան Պիրիս

Իվան Ռոդրիգո Պիրիս (իսպ.՝ Iván Rodrigo Piris, մարտի 10, 1989(1989-03-10), Itauguá, Central Department, Պարագվայ), պարագվայցի ֆուտբոլիստ, Պարագվայի հավաքականի և Ուրուգվայի Դեպորտիվո Մալդոնադո ֆուտբոլային ակումբի աջ պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Սերրո Պորտենյո ===
Պիրիսը 3 տարի անցկացրեց պարագվայական ակումբում, նա մեծ դեր ունեցավ 2011 թվականի Լիբերտադորեսի գավաթի խաղարկությունում Սերրո Պորտենյոյի մինչև կիսաեզրափակիչ հասնելուն։ 2011 թվականին ֆուտբոլիստի իրավունքները գնեց ուրուգվայական Դեպորտիվո Մալդոնադո ֆուտբոլային ակումբը, նույն թվականի հուլիսի 19-ին 2 տարվա վարձավճարային պայմանագիր կնքեց բրազիլական Սան Պաուլու ակումբի հետ։


=== Սան Պաուլու ===
Պիրիսը իր նոր թիմին միացավ 2011 թվականի Ամերիկայի գավաթի խաղարկությունից հետո։ Սան Պաուլուի փոխնախագահը կիսվեց ֆուտբոլիստի մասին իր տպավորություններով ակումբի պաշտոնական կայքին. «Մի քանի ամսվա աշխատանքներից հետո ակնհայտ կդառնա այս ֆուտբոլիստի որակները և կարծում եմ, որ այս ֆուտբոլիստի հաջողությունները կուրախացնեն մեզ։ Պիրիսը երիտասարդ ֆուտբոլիստ է, ով ունի մեծ պոտենցիալ։»


=== Ռոմա ===
2012 թվականի օգոստոսի 1-ին Պիրիսը վարձավճարով տեղափոխվեց իտալական Ռոմա, որտեղ նա պետք է ստանար 0, 7 միլիոն եվրո, ինչպես նաև 2012/13 մրցաշրջանի ավարտին իտալական կողմը իրավունք էր վերապահում գնել ֆուտբոլիստի ամբողջական տրանսֆերը 4 միլիոն եվրոյով։


== Միջազգային կարիերա ==
Ամերիկայի գավաթի 2011 թվականի խաղարկությունում Պիրիսը հանդես էր գալիս Պարագվայի հավաքականում, թիմը նրա հետ միասին հասավ մինչև եզրափակիչ, կիսաեզրափակիչում Պարագվայը հաղթեց Վենեսուելային, սակայն եզրափակիչ խաղում 3-0 հաշվով պարտություն կրեց հարևան Ուրուգվայի հավաքականից։


== Նվաճումներ ==
Պարագվայի առաջնություն՝ 2009
Կաշիաս (Մարանիան)

Կաշիաս (պորտ.՝  Caxias), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Կաշիասի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 144 387 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է  5 223,981 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 27,6 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1836 թվականին հունիսի 5-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 437.428.000,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.060,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,614 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբդիշո եպիսկոպոս

Աբդիշո եպիսկոպոս (նաև՝ Աբդիսո, գրաբ.՝ Աբդիշոյ եպիսկոպոս, 5-րդ դար - 6-րդ դար), ասորի հոգևորական, Սասունի հոգևոր առաջնորդ (6-րդ դարի սկիզբ), Ասորական ուղղափառ եկեղեցու եպիսկոպոս։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Լիսենկո

Նիկոլայ Վիտալևիչ Լիսենկո (ուկրաիներեն՝ Мико́ла Віта́лійович Ли́сенко, մարտի 22, 1842(1842-03-22)[…], Գրինկի, Kremenchug Uyezd, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 6, 1912(1912-11-06)[…], Կիև, Ռուսական կայսրություն), ուկրաինացի կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ, բանահավաք, ազգային երաժշտական դպրոցի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
1864 թվականին ավարտել է Կիևի համալսարանը, 1867-1876 թվականներին դաշնամուր և կոմպոզիցիա ուսանել Լայպցիգի կոնսերվատորիայում, 1874-1876 թվականներին կատարելագործվել Պետերբուրգի կոնսերվատորիայում (Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի ղեկավարությամբ)։ Գրի է առել և մշակել ժողովրդական երգեր, ստեղծել երգչախմբեր։
1904 թվականին առաջադեմ հասարակայնության միջոցներով Կիևում բացել է երաժշտական-դրամատիկական դպրոց (1918 թվականից՝ Լիսենկոյի անվան բարձրագույն երաժշտական-դրամատիկական ինստիտուտը)։ Լիսենկոն «Հզոր խմբակի» հետևորդներից էր։ Ստեղծել է մոտ 20 ստեղծագործություն երաժշտական թատրոնի համար, դնելով Ուկրաինական օպերային արվեստի զարգացման հիմքը։


== Հայտնի գործեր ==
Նշանավոր են «Ծննդյան գիշեր» (2-րդ խմբագիր՝ 1882, հարկով), «Ջրահեղձ կինը» (1885, Խարկով, ըստ Նիկոլայ Գոգոլի), «Նատալկա Պոլտավկա» (ըստ Իվան Կոտլյարևսկու, 1889, Օդեսա), «Տարաս Բուլբա» (ըստ Նիկոլայ Գոգոլի, 1890, բեմադրություն՝ 1924, Խարկով), «Էնեական» (ըստ Իվան Կոտլյարևսկու, 1911, Կիև) օպերաները, «Սև ծովայիններ» (1872) օպերետը։ Գրել է երաժշտություն ըստ Տարաս Շևչենկոյի «Կոբզար»-ի և այլ գործերի, Իվան Ֆրանկոյի, Ալեքսանդր Օլեսի, Հայնրիխ Հայնեի և ուրիշների խոսքերով ռոմանսներ, կամերային-գործիքային ստեղծագործություններ, Ուկրաինական երաժշտությանը նվիրված ուսումնասիրություններ։


== Գրականություն ==
Гозенпуд A., H.B. Лысенко и русская музыкальная культура, M., 1954*


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուտենսկո-Բուդիշչանսկի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)

Լյուտենսկո-Բուդիշչանսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Лютенсько-Будищанська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լյուտենսկո-Բուդիշչանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1584 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 71,49 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,16 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մաքսիմ Վաշիե-Լագրավ

Մաքսիմ Վաշիե-Լագրավ (ֆր.՝ Maxime Vachier-Lagrave, հոկտեմբերի 21, 1990(1990-10-21), Նոժան սյուր Մարն), ֆրանսիացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (2005)։
Ֆրանսիայի բազմակի չեմպիոն, մրցանակակիր տարբեր տարիքային խմբերի աշխարհի առաջնություններում։
Ֆրանսիայի չեմպիոն (2007)։ Եվրոպայի արագ շախմատի կրկնակի չեմպիոն (2010, 2012)։
Էլոյի ամենաբարձր գործակիցն ունեցել է 2016 թ. օգոստոսին, որը կազմել է 2819։ Նա առաջին անգամ է հաղթահարել 2800 կետի գերգրոսմայստերական շեմը։


== Մարզական արդյունքներ ==


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մաքսիմ Վաշիե-Լագրավի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում (անգլ.)
Մաքսիմ Վաշիե-Լագրավի պարտիաները (անգլ.)
Մաքսիմ Վաշիե-Լագրավի անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Մաքսիմ Վաշիե-Լագրավի արդյունքները շախմատային օլիմպիադաներում
Մաքսիմ Վաշիե-Լագրավի արդյունքները Եվրոպայի թիմային առաջնություններում
Սերգեյ Սեչիր

Սերգեյ Սեչիր (հոկտեմբերի 15, 1990(1990-10-15) կամ 1990, Քիշնև, Մոլդովական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդովացի ծանրամարտիկ 69 կգ քաշային կարգում։ 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում զբաղեցրել է 6-րդ տեղը։ 2014 թվականի ծանրամարտի Եվրոպայի առաջնությանը նվաճել է բրոնզե մեդալ։


== Ցուցանիշներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն Archived 2019-03-26 at the Wayback Machine.
Կռիլով (Տացինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կռիլով (այլ կիրառումներ)Կռիլով (ռուս.՝ Крылов), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Սուխովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 
Բնակչությունը կազմում է 668 մարդ։
Հայերը Ֆրանսիայում

Ֆրանսահայեր, Ֆրանսիայում բնակվող հայերը։
Առաջին հայերը Ֆրանսիայում հաստատվել են վաղ միջնադարում՝ 6-րդ դարում։ Նրանց թիվը աստիճանաբար ավելացել է հատկապես Կիլիկիայի հայկական պետության անկումից (XIV դար) հետո, ապա՝ XV-XVI դարերում, երբ հայկական փոքրաթիվ գաղութներ հիմնվեցին Մարսելում, Փարիզում և մի քանի այլ քաղաքներում։
Հայերը Ֆրանսիայում բնակվում են հիմնականում Փարիզ, Մարսել, Վերսալ, Լիոն, Նիցցա, Պուատիե, Լա Ռոշել, Բորդո, Սեն Շամոն, Վիեն, Վալանս և այլ քաղաքներում։ Սրանք Ֆրանսիայի ամենահայաշատ քաղաքներն են, որտեղ հայերը հայտնվել են դեռ վաղ միջնադարում։ Աղբյուրները հիշատակում են Սիմոն եպիսկոպոսին, ով 591 թ.-ին հյուրընկալել է Տուր քաղաքի մայր եկեղեցում։
Ֆրանսիացիների և հայերի միջև ռազմական և առևտրական հարաբերությունները զարգացել են 11-14-րդ դդ.-ում՝ խաչակրաց արշավանքների և Կիլիկյան հայկական թագավորության ժամանակաշրջանում՝ մասնավորապես Լուսինյանների օրոք, երբ բազմաթիվ ռազմական, ինչպես նաև «ամուսնական դաշինքներ» են կնքվել հայ և ֆրանկ ազնվականների միջև։
Ֆրանսահայ համայնքը մասնավորապես ստվարացավ, երբ Մեծ եղեռնից փրկված արևմտահայ գաղթականների հազարավոր ընտանիքներ և որբեր հաստատվեցին Ֆրանսիայում։ Եվ պատահական չէ, որ Ֆրանսիայում մեծ թիվ են կազմում Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանները։
2003 թ.-ի ապրիլի 24-ին Փարիզի կենտրոնում տեղադրվեց Դավիթ Երևանցու՝ Կոմիտասի 4-մետրանոց բրոնզե արձանը՝ «Երգահան Կոմիտասի և 1915 թ.-ին Օսմանյան կայսրությունում իրականացված 20-րդ դարի առաջին ցեղասպանության զոհ 1.5 միլիոն հայերի հիշատակին» մակագրությամբ։
Ներկայումս Ֆրանսիայում ապրող հայերի թիվը 900 հազար է։
Ֆրանսահայ համայնքի ձևավորումից ի վեր ստեղծվել են բազում դպրոց-վարժարաններ, հասարակական, բարեգործական և մշակութային կազմակերպություններ, որոնք հայապահպանության յուրահատուկ կենտրոններ են։ Այս առումով անգնահատելի դեր ունեն Համազգային ամենօրյա վարժարանը, Հայ բարեգործական ընդհանուր միության Ֆրանսիայի մասնաճյուղը, «Ազնավուրը Հայաստանին» բարեգործական կազմակերպությունը և այլն։
Ֆրանսահայ գաղութներում ակտիվ է նաև հոգևոր կյանքը։ Հայաստանյաց առաքելական եկեղեցու Ֆրանսիայի հայ կրոնական համայնքները միավորված են
Փարիզի, Լիոնի և Մարսելի շրջաններում։
Ֆրանսիայի շատ քաղաքներում փողոցները կրում են Հայաստանի աշխարհագրական վայրերի և նշանավոր հայերի անուններ։ Օրինակ՝ Լիոնում կա Հայաստան անունով, Վալանսում՝ Երևան անունով փողոցներ և այլն։ Մեծ թիվ են կազմում նաև Ֆրանսիայի և Հայաստանի քույր քաղաքները, ինչպիսիք են Փարիզն ու Երևանը, Բանյոն ու Վանաձորը, Վալանսն ու Իջևանը և այլն։


== Տես նաև ==
Հայեր
Հայկական սփյուռք
Բոլշևիզմը և Հայաստանը

Բոլշևիզմը և Հայաստանը, Հայաստանի Հանրապետության արդարադատության նախարար Ռուբեն Դարբինյանի գիրքը, որը լույս է տեսել 1920 թվականին։ 1922 թվականին գիրքը վերահրատարակվել է։


== Կառուցվածք ==
Գիրքը կազմված է 10 մասից՝

I. Ֆրազներն ու փաստերը
II. Սոցիալիստական էքսպերիմենտը և ազգայնական էությունը
III. Բոլշևիկների իրական ուժն ու դաշնակիցների քաղաքական խաղերը
IV. Տնտեսական քայքայումը
V. Ի՞նչն է սոցիալիզմը
VI. Բոլշևիզմի տնտեսական հետևանքները
VII. Բոլշևիզմի սոցիալական հետևանքները
VIII. Բոլշևիզմի քաղաքական հետևանքները
IX. Բոլշևիկյան ավանտյուրան Հայաստանում
X. Բոլշևիզմի ռեակցիոն բնույթը


== Տես նաև ==
Հայաստանի օկուպացիան Խորհրդային Ռուսաստանի կողմից
Հայ-թուրքական կնճիռը
Շախմատային մեծ տախտակ (գիրք)
Ռուսական վտանգը
Ռուսուլման
Հայ-ռուսական հարաբերություններ


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Ժերմեն դը Լյուզինյան

Սեն Ժերմեն դե Լյուզինյան (ֆր.՝ Saint-Germain-de-Lusignan), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ժոնզակ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17339։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1251 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Սեն Ժերմեն դե Լյուզինյան (ֆր.)
Տանձենի Թամամշյանի

Տանձենի Թամամշյանի (լատ.՝ Pyrus tamamschianae), վարդազգիների ընտանիքի, տանձենի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Փոքր ծառ է՝ 2-3 մ բարձրությամբ և 8-12 սմ բնի տրամագծով։ Բնի և բազմամյա ճյուղերի կեղևը կարմրա-դարչնագույն է, մոխրավուն խավով։ Ճյուղերը և ընձյուղները կարճացած են, փշազուրկ։ Տերևները կլորավուն են, 2-4 սմ երկարությամբ և 2-3 սմ լայնությամբ, կարճ սրածայր կամ բութ գագաթով, երկու կողմից էլ մերկ, վառ կանաչ, վերևի կողմից փայլուն, ներքևից անփայլ, մանր սղոցաեզր կամ ամբողջաեզր։ Տերևակոթունները բարակ են, երկարությամբ տերևաթիթեղին հավասար։ Պտուղների հասունացման ժամանակ բաժակը մնում է, չի թափվում։ Բաժակաթերթիկները սրածայր են, տարածված, մանր աղվամազապատ։ Պտուղը տանձանման է, դեղնականաչավուն, երկար պտղակոթունով։ Տերևները և պտուղները չորացնելիս չեն սևանում։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է միայն Հայաստանում, Գառնի գետի ափերին, Ամենափրկիչ վանքի ավերակների շրջակայքում, միջին լեռնային գոտում, անտառային դերիվատներում, թփուտներում, լեռնալանջերի վրա։ Որպես տիպիկ, հայկական էնդեմ պահպանության և տարածման խիստ կարիք է զգում։


== Ծանոթագրություններ ==
(20330) Մանվելլ

(20330) Մանվելլ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 31-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(20330) Մանվելլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալդիրի

Ալդիրի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կաղզվանի գավառում։ Գտնվում էր Ընկուզեկ լեռան ստորոտում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==