armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դինո Մերլին

Դինո Մերլին (անգլ.՝ Dino Merlin, սեպտեմբերի 12, 1962(1962-09-12), Սարաևո, Բոսնիայի և Հերցեգովինայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), հայտնի փոփ-ռոք երգիչ Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ 1999 թվականին դուետով մասնակցել է Եվրատեսիլ 1999 երգի մրցույթին և զբաղեցրել 7-րդ հորիզոնականը, 2011 թվականին նույնպես մասնակցել է Եվրատեսիլին և այս անգամ զբաղեցրել 6-րդ հորիզոնականը։ Նա հայտնի երգիչ է ոչ միայն Բոսնիա և Հերցեգովինայում, այլ նաև Չերնոգորիայում, Սլովենիայում, Խորվաթիայում, Սերբիայում և Մակեդոնիայում։


== Սկավառակագրություն ==
1985՝ Kokuzna vremena
1986՝ Teško meni sa tobom (a još teže bez tebe)
1987՝ Merlin
1989՝ Nešto lijepo treba da se desi
1990՝ Peta strana svijeta
1993 ՝ Moja bogda sna
1995՝ Fotografija
2000՝ Sredinom
2004՝ Burek
2008՝ Ispočetka
2014՝ Hotel Nacional
Կուլսաիտովո

Կուլսաիտովո (ռուս.՝ Кульсаитово, բաշկիրերեն՝ Ҡолсөйет), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իոնիշ

Իոնիշ (ռուս.՝ Ионыш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նախասիբիրյան շրջանում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուենգա գետի ձախ ափով՝ 62 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 25 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100009471
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100947
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Շաֆորովո

Շաֆորովո (ռուս.՝ Шафорово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կյոնբոկուն

Կյոնբոկուն (պալատ Կյոնբոկ), պալատական ​​համալիր, որը գտնվում է Սեուլի հյուսիսում, Հարավային Կորեա։ Այն եղել է Չասոն դինաստիայի հիմնական և ամենամեծ պալատը, որտեղ ապրում էր թագավորական ընտանիքը և մեկը հինգ մեծ պալատներից, կառուցված են Չոսոնի շրջանում։
Կառուցվել է 1394 թվականին, կորեացի ճարտարապետ Չոն Դո Ջոնի կողմից, այս ճարտարապետի այլ աշխատանքների մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։
Պալատի որոշ հատվածներ այրվել են  ճապոնական ներխուժման ժամանակ 1592 թվականին։ Այն վերանորոգվել է 1860-ական թվականներին։ Վերակառուցումից հետո այն ընդգրկում էր 330 շենքեր և 5792 սենյակներ։ Ընդհանուր մակերեսը՝ 410 հազար քառակուսի մետր։ Մյոնսոն կայսրուհու սպանությունից  կարճ ժամանակ անց, 1895 թվականին նրա ամուսինը՝ կայսր Կոջոն հեռացել է պալատից և այլևս չի չվերադարձել այնտեղ։
1911 թվականին,  ճապոնացիները քանդել են պալատական ​​համալիրի 10 շենք, կառուցվելով Կորեայի գեներալ-նահանգապետի տունը։
Կյոնբոկուն հիմնական հարմարություններ՝  գահական սենյակ Կընջոջոն (գտնում է ազգային գանձերի ցանկում, համար՝ 223), ինչպես նաև տաղավար Կյոնխվեր (գտնում է ազգային գանձերի ցանկում, համար՝ 224), գտնվում է արհեստական ​​լճի մեջտեղում, 48 գրանիտե սյուների վրա։ Այս տաղավարը պատկերված է 10,000 վոն թղթադրամի վրա։
Այժմ պալատ է բաց երկնքի տակ թանգարան է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2010-10-22 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Սեդրակ Մամուլյան

Սեդրակ  Շալիկոյի Մամուլյան, հայ խոհարար, մի շարք խոհարարական փառատոների կազմակերպիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1962 թվականի մարտի 21-ին Վրաստանի Մառնեուլի շրջանի Խոխմելի գյուղում՝ մանկավարժների ընտանիքում։ Հայրը՝ Շալիկո Սեդրակի Մամուլյանը, մասնագիտությամբ ֆիզիկայի և մաթեմատիկայի ուսուցիչ՝ երկար տարիներ աշխատել է որպես գյուղի դպրոցի տնօրեն։ Մայրը՝ ազգությամբ վրացի Զինա Իսահակի Չաչանիձե, մասնագիտությամբ վրացերենի ուսուցչուհի։
Առաջին քայլերը 1969 թվականին արել է գյուղի ութամյա դպրոցում, այնուհետև 1975 թ. ընտանիքով գյուղից տեղափոխվել են Հայաստան, քաղաք Երևան և կրթությունը շարունակել է Ջափարիձեի (այժմ՝ Ռուբեն Սևակի անվան) անվան թիվ 151 դպրոցում։ 1979 թվականին ավարտել է դպրոցն ու ընդունվել թիվ 17 խոհարարական ուսումնարան, որն ավարտել է 1981 թ.։ 1981-1983 թթ. ծառայել է Խորհրդային Միության բանակում՝ հակաօդային պաշտպանության զորքերում (ՀՕՊ)։


=== Աշխատանք ===
1983-1987 թթ. Գեղարդ ռեստորանում՝ որպես խոհարար, 1985 թվականին վերապատրաստվել է Կիևի առևտրի նախարարության վերապատրաստման ինստիտուտում։ Աշխատել է Նաիրի հյուրանոցում՝ որպես խոհարար 1987-1994 թթ.։ 1994-1996 թթ. Երկաթգծի վարչությունում եղել է զինված պահպանության մարտիկ։ 1996-2009 թթ. Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի (ՀԱՀ)՝ որպես ավագ խոհարար։ 2007 թվականին համախոհների հետ հիմնել է Հայ խոհարարական ավանդույթների զարգացման և պահպանման ՀԿ-ն ընտրվել է կազմակերպության նախագահ և մինչ օրս հանդիսանում է սույն կազմակերպության նախագահ։ 2009 թվականից մինչ օրս աշխատում է «Արարատ հոլ» ռեստորանում՝ որպես ավագ խոհարար և տնօրեն։ 2011 թ. աշխատում է Երևանի Վալերի Բրյուսովի անվան պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանի զբոսաշրջության (Տուրիզմ) բաժնում՝ որպես Ազգային և աշխարհի խոհանոց առարկայի դասախոս։


=== Ծավալած գործունեություն ===
Նախաձեռնել և կազմակերպել է հայկական կերակուրների փառատոների անցկացում հայկական պատմամշակութային տարբեր գոտիներում՝

Խորովածի փառատոն Ախթալայում։
Տոլմայի փառատոն Սարդարապատի հերոսամարտի հուշահամալիրում։
Ձկան փառատոն Աբովյան քաղաքում։Երկրի Մեդիա հեռուստաընկերության ամենօրյա եթերում «Արարատյան խոհանոց» հաղորդաշարի հաղորդավար-խոհարարն է, որի ընթացքում ներկայացվում են հայկական պատմա-ազգագրական տարբեր գավառների կենցաղում հայտնի հայկական կերակուրները։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Ֆիլբեր դե Շամ

Սեն Ֆիլբեր դե Շամ (ֆր.՝ Saint-Philbert-des-Champs), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 689 մարդ, բնակչության խտությունը` 57.27 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.03 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 447 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 316-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 131։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 316 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 292 անձ (154 տղամարդ և 138 կին)։ Գործազուրկ են եղել 24 անձ (12 տղամարդ և 12 կին)։ 131 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 59-ը` թոշակառուներ, իսկ 44-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դերվիշլի (գետակ)

Դերվիշլի, գետակ Կիլիկիայում, Միջերկրական ծովի ավազանում, Պիռամոս (Ջահան) գետի ձախակողմյան վտակը։ Արևմտահայերեն տառադարձությամբ՝ Տերվիշլի։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Սալվատորե Մոնֆերատո

Սան Սալվատորե Մոնֆերատո  (իտալերեն՝ San Salvatore Monferrato) , կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4587 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 145 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 32 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15046։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Թամարա Հովհաննիսյանց

Թամարա Մուշեղի Հովհաննիսյանց (Ավանեսյանց) (նոյեմբերի 17, 1928(1928-11-17), Սամարղանդ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 24, 2008(2008-12-24)), հայկական ծագմամբ ուզբեկ դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Թամարա Հովհաննիսյանցը ծնվել է 1928 թվականի նոյեմբերի 17-ին ՈՒԽՍՀ Սամարղանդ քաղաքում։
Դերասանական վարպետություն է սովորել Տաշքենդի թատերական ինստիտուտում։ Ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել սկզբում՝ Պատանի հանդիսատեսի ռուսական թատրոն, իսկ մի քանի ամիս անց՝ Մ․ Գորկու անվան դրամայի ակադեմիական թատրոն, որտեղ աշխատել է մինչև 2004 թվականը։
Մահացել է 2008 թվականի դեկտեմբերի 24-ին։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերերը կինոյում ===


=== Հնչունավորում ===


== Ծանոթագրություններ ==
Սոգյուտլու (Սպերի գավառ)

Սոգյուտլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վաղարշ Վաղարշյան (քանդակ)

«Վաղարշ Վաղարշյան» քանդակ, հայ քանդակագործ Արա Սարգսյանի բրոնզե դիմաքանդակը՝ «Հայ ժողովրդի անվանի մարդիկ» շարքից։ 1943 թվականին ստեղծված գիպսից դիմաքանդակը (չափերը՝ 47x35x32) պահվում է Արա Սարգսյանի և Հակոբ Կոջոյանի տուն-թանգարանում, իսկ 1948 թվականին բրոնզից ստեղծված դիմաքանդակը (չափերը՝ 67x66x42)՝ Մոսկվայի արևելյան թանգարանում։ 


== Նկարագրություն ==
Վաղարշյանի կերպարում հետապնդված և վեր է հանված մարդը, մտածողը, սակայն այստեղ անտեսանելի միջոցներով գտնված ու պատկերված է նաև ստեղծագործական ավյունով լի խառնվածքով դերասանը։ Վաղարշյանի կիսանդրին ավելի «հախուռն» է և այնպես է մտահաղացված, որ անմիջապես ակտիվ փոխհարաբերության մեջ է մտնում դիտողի հետ։

— Վահան Հարությունյան 
Այս պլանով է կատարված Վաղարշ Վաղարշյանի կիսանդրին։


== Կառուցվածք ==
Վաղարշյանի դիմաքանդակում «վրձնաձև» ծեփվածքը համեմատաբար ավելի ռելիեֆային է, ինչն էլ ստեղծում է լույսի և ստվերի հաճելի խաղ, չափազանց փափուկ ու հոսող անցումներ։ Քանդակագործը իր սիրած թավշախաղով ոչ բոլորովին հղկված մակերևույթների մշակումը հասցրել է կատարելության։ Գուցե դա է պատճառը, գուցե մոդելների արտաքինը և ներքինը և նրանցից բխած քանդակագործական խնդրի բնույթը կամ էլ երկուսը միասին, որ այս գործում կարելի է տեսնել իսկական հաստոցայնություն, ինչը միշտ  չէ, որ մտնում է Արա Սարգսյանի հետաքրքրությունների մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայնի Ցել

Մայնի Ցել (գերմ.՝ Zell am Main), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 4335 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 9,96 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 209։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Պեկինի մետրոպոլիտեն

Պեկինի մետրոպոլիտեն (չինարեն՝ 北京地铁), Չինաստանի մայրաքաղաք Պեկինում գտնվող մետրոպոլիտենի համակարգ։ Երկրի առաջին մետրոպոլիտենն է, որը սկսել է գործել 1969 թվականից և բուռն զարգացում է ապրել 20-րդ դարի վերջից։ Ըստ գծերի երկարության և ուղևորների քանակի՝ աշխարհում երկրորդ տեղն է զբաղեցնում (առաջինը՝ Շանհայի մետրոպոլիտենն է), ինչպես նաև Մոսկվայի մետրոպոլիտենից հետո երկրորդն է՝ ըստ օրական ուղևորափոխադրումների։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
1950-ական թվականների կեսերին՝ նախքան համակարգի կառուցումը, մանրամասն ուսումնասիրվեց Մոսկվայի մետրոպոլիտենի շինարարությունը՝ այդ թվում խորհրդային մասնագետների մասնակցությամբ, որոնք հրավիրվել էին Պեկին։ Շինարարությունն սկսվեց 1965 թվականին։ Մետրոպոլիտենի բացումից՝ 1969 թվականից մինչև հասարակությանը հասանելի քաղաքային տրանսպորտ դառնալը՝ 1976 թվականը, համակարգը շահագործում էին զինվորականները, փոխադրումները թույլ էին տրված միայն ծառայողական խիստ անհրաժեշտության դեպքում, իսկ մշակութային հեղափոխության տարիներին՝ 1971-1975 թվականներին, փոխադրումները ժամանակ առ ժամանակ դադարեցվում էին։
2006 թվականի սկզբի տվյալներով մետրոպոլիտենն ուներ 114 կմ ձգվող գծեր, 2012 թվականի սկզբին՝ գծերի քանակը դարձավ 15՝ ընդհանուր 442 կմ երկարությամբ, 2015 թվականի վերջերին ծրագրվում է գծերի քանակը մեծացնել՝ դարձնելով 28՝ 708 կմ ընդհանուր երկարությամբ, իսկ 2020 թվականին համակարգի երկարությունը պետք է դառնա 1050 կմ։
Համակարգի կառուցման արժեքը 2011 թվականի տվյալներով կազմել է 53 մլրդ ԱՄՆ դոլար և ծրագրվում է 2015 թվականին ծախսերը հասցնել 76 մլրդ ԱՄՆ դոլար։ 2000-ական թվականների վերջից որոշ գծեր շահագծման են հանձնվում (օրինակ՝ 5 գիծ շահագործման հանձնվեց 2008 թվականի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ, հետագայում՝ յուրաքանչյուր տարվա վերջ), որոշներն էլ՝ կառուցվում։
Համակարգում կան օղակային և կիսաօղակային գծեր, ինչպես նաև քաղաքի հարավից հյուսիս ձգվում է Չինաստանում երկարությամբ երկրորդ (Գուանչժոուի № 3 գծից հետո (67 կմ))՝ 50 կմ-անոց գիծը, որը կազմված է 4-րդ և Դասին գծերից։
Նախկինում ստորգետնյա կայարանները կառուցվում էին դասական շարասյան նման։ 21-րդ դարում կառուցված շատ կայարաններում գնացքները հենահարթակից առանձնացված են ապակե պատով և հորիզոնական «վերելակի» համակարգի դռներով։ Ցուցիչների մեծ մասը հասանելի է անգլերեն։ Կայարաններն առանձնանում են մաքրությամբ և լավ լուսավորությամբ։
20-րդ դարի վերջից համակարգում օգտագործվում են արտասահմանյան արտադրության գնացքներ և սարքավորումներ, իսկ 2000-ական թվականների վերջից՝ նաև հայրենական արտադրության՝ այդ թվում արագընթաց գնացքներ՝ 100 կմ/ժ արագությամբ։
2012 թվականի վերջին մի քանի նոր կայարանների բացումից հետո Պեկինի մետրոպոլիտենը ժամանակավորապես դարձավ աշխարհի ամենամեծ մետրոպոլիտենը՝ գծերի 442 կմ երկարությամբ մինչև 2013 թվականին նրանից առաջ անցավ Շանհայի մետրոպոլիտենը։


== Մետրոպոլիտենի գծեր ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պեկինի մետրոպոլիտենը urbanrail.net կայքում Archived 2008-07-13 at the Wayback Machine. (անգլ.)
asiadata.ru Archived 2009-10-28 at the Wayback Machine.
news.tut.by Archived 2011-12-07 at the Wayback Machine.
traveltochina.ru
Ջովդեթ Հաջիև

Ահմեդ-Ջովդեթ Իսմաիլ օղլի Հաջիև (ադրբ.՝ Əhməd-Cövdət İsmayıl oğlu Hacıyev), (հունիսի 18, 1917(1917-06-18), Շաքի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 18, 2002(2002-01-18), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի կոմպոզիտոր։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր, Արվեստի վաստակավոր գործիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Ջովդեթ Հաջիևը ծնվել է 1909 թվականին Շաքիում։ Առաջին կրթությունն ավարտելուց հետո, սովորել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիայում 1935-1938 թվականիններին։ 1938-1941թվականներին սովորել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայում, և պատերազմի տարիներին նրա կրթությունը մնացել է անավարտ։ Հետագայում շարունակելով կրթությունը 1947-ին սովորել է կոմպոզիտոր Դմիտրի Շոստակովիչի դասարանում։ 1947-ից մինչև նրա կյանքի ավարտը նա զբաղվում էր կոմպոզիտորական գործունեությամբ։ Ջովդեթ Հաջիևը դասավանդել է Բաքվի երաժշտական ակադեմիայում։ 1957-1969 թվականներին եղել է Բաքվի երաժշտական ակադեմիայի ռեկտոր։ Նա երկու անգամ պարգևատրվել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակով։ Պարգևատրվել է  Ադրբեջանի Հանրապետության բարձրագույն պարգը `Փառքի շքանշանով։  
Ջովդեթ Հաջիևը մահացել է 2002 թվականի հունվարի 18-ին `85 տարեկան հասակում։


== Գլխավոր ստեղծագործությունները ==
«Sülh uğrunda»-simfonik poema («Խաղաղության համար»-սիմֆոնիկ պոեմ)
«Vətən»-opera, Q.Qarayevlə birgə; («Հայրենիք» օպերա, Կարա Կարաևի հետ միասին;)
«Azərbaycan»-suita («Ադրբեջան» սյուիտ)
«Zirvələrə»-simfoniya («Գագաթները» սիմֆոնիա)
"Şəhidlər"-simfoniya («Շեհիդներ» սիմֆոնիա)
"Onu zaman seçib"-simfoniya («ժամանակը ընտրեց նրան» սիմֆոնիա)


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Բայբակով

Նիկոլայ Կոնստանտինովիչ Բայբակով (մարտի 7, 1911(1911-03-07), Սաբունչի, Բաքվի գավառ, Բաքվի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 31, 2008(2008-03-31), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային պետական գործիչ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1966 թ.)։ ԽՄԿԿ անդամ 1939 թվականից։
1932 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի նավթային ինստիտուտը և մինչև 1935 թվականն աշխատել է Բաքվում։ 1935-1937 թթ. ծառայել է սովետական բանակում։ 1937-1940-ական թթ. Բաքու և Կույբիշև քաղաքներում ղեկավար աշխատանքներ է կատարել նավթարդյունաբերության բնագավառում։ 1944 թվականից՝ ԽՍՀՄ նավթարդյունաբերության ժողկոմ, 1948 թվականից՝ մինիստր։ 1955-1957 թթ.՝ ԽՍՀՄ Մինիստրների սովետի ժողովրդական տնտեսության հեռանկարային պլանավորման պետական հանձնաժողովի նախագահ, 1957-1958 թթ.՝ ՌՍՖՍՀ Մինիստրների սովետի նախագահի առաջին տեղակալ և Պետպլանի նախագահ։ 1964-1965 թթ.՝ ԽՍՀՄ Պետպլանին կից նավթարդյունաբերության պետական կոմիտեի նախագահ, ՍՍՀՄ մինիստր, 1965 թվականից՝ ԽՍՀՄ Պետպլանի նախագահ։ ԽՄԿԿ ԿԿ-ի անդամ՝ 1952-1961 թթ. և 1966 թվականից։ ՍՍՀՄ 2-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 7-րդ, 9-րդ գումարումների Գերագույն սովետի դեպուտատ։
Նիկոլայ Կոնստանտինովիչ Բայբակովն արժանացել է լենինյան մրցանակի (1963 թվականին)։ Պարգևատրվել է Լենինի 4 և այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիկայա Բորովիցա

Վելիկայա Բորովիցա (ուկրաիներեն՝ Велика Боровиця), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկայա Բորովիցա գյուղում բնակվում էր 501 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,291 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1721,65 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ճառընտիր (4929)

Ճառընտիր (4929), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4929 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում Բարսեղ սարկավագ գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Երամբեկ տանուտեր և որդին՝ Կարապետ տանուտերը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26x18 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 251 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Պահպանակը ունի 3 էջ, գրված է թղթի վրա՝ բոլորգրով, Ավետարան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 27բ, 176բ, 238ա և այլուր, հետագայի՝ 250բ, 251ա (16-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Ճառք (Գր. Սքանչելագործ, Զաքարիա կթղ., Եփրեմ, Յակ. Արճեցի, Ոսկեբերան, Գեննադիոս, անանունք)։
Ներբողեանք (Եփրեմ, Եպիփան, Պետ. Սիւնեցի)։
Պատմութիւնք Կատարմանն մանկանց ի Բեթգեհէմ, Հանդերձից, Դաստառակին և պատկերին Քրիստոսի, Յովսեփայ Գեղեցիկի։
Տեսիլ Սահակայ։
Զենոնի եպս-ի Վասն գիւտի նշխարացն Յովհ. Մկրտչի և Աթանագինեայ։
Վարք և վկայաբանութիւնք։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդգորոդնոե (գյուղ, Բերդիչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդգորոդնոեՊոդգորոդնոե (ուկրաիներեն՝ Підгородне), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բերդիչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդգորոդնոե գյուղում բնակվում էր 112 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հաագայի կոնվենցիաներ

Հաագայի Կոոնվենցիաներ,  

Պատերազմի օրենքների ու սովորույթների մասին միջազգային կոնվենցիաներ՝ ընդունված Հաագայի խաղաղության 1-ին (1899) միավորած 2-րդ (1907) կոնֆերանսներում։ Առաջին կոնֆերանսում (27 պետությունների մասնակցությամբ 110 պատվիրակություն) ընդունվել է երեք կոնվենցիա՝ միջազգային ընդհարումների խաղաղ կարգավորման, ցամաքային պատերազմի օրենքների ու սովորույթների, 1864-ի օգոստոսի 10-ի Ժնևյան կոնվենցիայի սկզբունքները ծովային պատերազմում կիրառելու մասին, ինչպես նաև երեք դեկլարացիա՝ օդապարիկներից կամ նման այլ նոր միջոցներով արկերի և պայթուցիկ նյութերի նետումը 5 տարի ժամկետով արգելելու, խեղդող կամ վնասակար գազեր պարունակող արկեր չկիրառելուն մարդու օրգանիզմում հեշտությամբ շրջվող ու տափակող գնդակներ չկիրառելու մասին։ Հատկապես կարևոր նշանակություն ունեցավ միջազգային բախումների խաղաղ լուծման մասին կոնվենցիան։ Հաագայի 2-րդ կոնֆերանսում (44 պետությունների մասնակցությամբ) ընդունվել է 13 կոնվենցիա՝ միջազգային ընդհարումները խաղաղ կարգավորելու, ռազմական գործողություններ սկսելու, ցամաքային պատերազմի օրենքների ու սովորույթների, ցամաքային պատերազմի դեպքում չեզոք տերությունների ու անձանց իրավունքների ու պարտավորությունների, պատերազմական գործողությունների սկզբում հակառակորդի առևտրական նավերի դրության, առևտրական նավերը ռազմական նավերի վերածելու մասին ևն։ ԽՍՀՄ ճանաչել է Հաագայի կոնվենցիաները այնքանով, որքանով չեն հակասում ՄԱԿ-ի կանոնադրությանը։
Միջազգային մասնավոր իրավունքի մասին կոնվենցիաներ (1902— 1905, 1951, 1956), որոնց գործողությունը, նվազ կարևոր լինելու պատճառով, դադարել է։ ՍՍՀՄ-ը այդ կոնվենցիաներին մասնակից չէ։
Բոչոլետո

Բոչոլետո (իտալերեն՝ Boccioleto), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 8 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 277 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 01613։ Փոստային ինդեքս 13022։ Խտությունը՝ 33 մարդ/կմ²։
Բնակավայրի հովանավորներն են սուրբ Պետրոսը և Պողոսը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսային համար - 0163 75127
Էլեկտրոնային փոստ - boccioleto@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.boccioleto.vc.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բելի Կամեն (գյուղ, Չեչելնիկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելի Կամեն (այլ կիրառումներ)Բելի Կամեն (ուկրաիներեն՝ Білий Камінь), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեչելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բելի Կամեն գյուղում բնակվում էր 877 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 313,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժիվիե Կլյուչի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)

Ժիվիե Կլյուչի (ռուս.՝ Живые Ключи), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Նիժնեսերեբրյակովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ծղարոսթավ

Ծղարոսթավ (վրաց.՝ წყაროსთავი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սագարեջոյի շրջանում։ Կենտրոնի բարձրությունը 460 մետր է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 694 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարիանո

Բարիանո (իտալերեն՝ Arcene), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալներով կազմում է 3940 մարդ։ Խտությունը կազմում է 595 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 7 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0363։
Կոմունայի հովանավորներն են սրբեր Գերվասին և Պրոտասին։ Տոնը նշվում է հունիսի 19-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ջորնիկ Մեծ

Ջորնիկ Մեծ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(1480) Աունուս

(1480) Աունուս (անգլ.՝ Aunus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի փետրվարի 18-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,202784 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9624 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4432 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1194,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,301471 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1480) Աունուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարքտոբերդորֆ

Մարքտօբերդորֆ  (գերմ.՝ Marktoberdorf), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը՝  18 199 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների)։ Տարածքը՝ 95,25 կմ²։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 77 151։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Դոլգոե (գյուղ, Իրշավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլգոեԴոլգոե (ուկրաիներեն՝ Довге), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դոլգա։
2001 թվականի տվյալներով Դոլգոե գյուղում բնակվում էր 6 790 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,67 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջոզեֆ Շտեռնբերգ

Ջոզեֆ (Յոզեֆ) ֆոն Շտեռնբերգ (գերմ.՝ Josef von Sternberg, իսկական անուն-ազգանուն Յոնաս Շտեռնբերգ [Jonas Sternberg], մայիսի 29, 1894(1894-05-29)[…], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - դեկտեմբերի 22, 1969(1969-12-22)[…], Հոլիվուդ, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոռեժիսոր։ 
Ծնվել է Ավստրիայում։ 1914 թվականից ապրել է ԱՄՆ-ում։ Շտեռնբերգի առաջին ֆիլմերից են՝ «Ետնախորշեր» (1927), «Նյու Յորքի նավանորոգարանները» (1928)։ «Համր» կինոյի վերջին շրջանում Շտեռնբերգը վայելել է խոշոր և ինքնատիպ ռեժիսորի հեղինակություն։ 1929 թվականին հրավիրվել է Գերմանիա, նկարահանել «Երկնագույն հրեշտակ» ֆիլմը, (1930, ըստ Թ․ Մաննի «Պրոֆեսոր Ունրատ» վեպի) հնչուն ֆիլմը, որով արժանացել է համաշխարհային ճանաչման։ Այս կինոնկարի ազդեցությամբ են ստեղծվել Շտեռնբերգի հետագա ֆիլմերը՝ «Մարոկկո» (1930), «Անարգվածը» (1931), «Շիկահեր Վեներան», «Շանհայի ճեպընթացը» (երկուսն էլ՝ 1932), «Սատանան դա կինն է» (1935), որոնց գլխավոր դերակատարը եղել է Մառլեն Դիտրիխը։ Այլ ֆիլմերից են՝ «Լենա Սմիթի գործը» (1929), «Ամերիկյան ողբերգություն» (1931, ըստ Թեոդոր Դրայզերի վեպի), «Ոճիր և պատիժ» (1935, ըստ Դոստոևսկու վեպի)։ Եղել է իր ֆիլմերի սցենարիստը, երբեմն նաև նկարիչը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակ-Կարասու

Ակ-Կարասու (ռուս.՝ Ак-Карасу), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Աբայ գետի ձախ ափով՝ 36 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100003700
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100370
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վաթեռլոո կամուրջ (նկարների շարք)

Վաթեռլոո կամուրջ (ֆր.՝ Le Pont de Waterloo), ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստ նկարիչ Կլոդ Մոնեի աշխատանքները, որ պատկերում են լոնդոնյան Վաթեռլոո կամրջի տեսարանները և մտնում են Մոնեի «Լոնդոնի տեսարաններ» ընդհանուր շարքի մեջ։ Շարքն ստեղծվել է 1899-1905 թվականներին։
Գրեթե բոլոր նկարները պատկերվել են միևնույն ռակուրսից, սակայն երբեմն տարբերվում են պատկերի լայնությունն ու բարձրությունը։ Նկարների հիմնական օբյեկտը Վաթեռլոո կամուրջն է։ Նկարների մեծ մասի հետին պլանում երևում են Թեմզայի հակառակ ափին գտնվող գործարանների ծխնելույզները։ Նկարները հիմնականում 65 × 100 սմ չափի են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Wildenstein D. Monet or de Triumph of Impressionism. Catalogue Raissonné. — Köln: Benedict Taschen Verlag GmbH, Wildenstein Institute, 1996. — Vol. 3: Nos: 969—1595. — 361—700 p. — ISBN 3-8228-8759-5
Wildenstein D. Monet or de Triumph of Impressionism. Catalogue Raissonné. — Köln: Benedict Taschen Verlag GmbH, Wildenstein Institute, 1996. — Vol. 4: Nos: 1596—1983 et Les Grandes Décorations. — 701—1060 p. — ISBN 3-8228-8759-5
Նասիրիա (Ալժիր)

Նասիրիա (արաբ․՝ ناصرية‎‎, ֆր.՝ Naciria), քաղաք և համայնք Ալժիրի Բումերդա նահանգում՝ հյուսիսից Բորդ Մենաշելի և հարավից՝ Սիդի Ալի Բունաբ լեռան միջև: 1998 թվականի մարդահամարի տվյալներով` ունի 21 272 բնակչություն:
18-րդ դարի սկզբին այս շրջանը հայտնի էր որպես Ազիբ Զաամում (Leɛzib n Zeɛmum, «Զաամումի ֆերմա»)` կոչվելով Բեն Զաամումի ընտանիքի անունով: 1962 թվականին Ալժիրի անկախացումից հետո քաղաքը վերանվանվել է Նասիրիա՝ ի պատիվ ազատագրության բանակի տեղացի մարտիկի, որը հայտնի էր «Սի Նասեր» մականունով, սակայն նախկինի պես ոչ պաշտոնապես հայտնի է որպես Լաազիբ։


== Աշխարհագրական դիրքը ==

Համայնքը գտնվում է վիլայեթի հարավարևելյան մասում՝ ծովի մակարդակից 158 մետր բարձրության վրա:
Համայնքը  գտնվում է Ալժիրի մայրաքաղաքից մոտ 77 կիլոմետր դեպի արևելք և Բումերդես վիլայեթի վարչական կենտրոնից 43 կիլոմետր դեպի արևելք:


== Ժողովրդագրություն ==
2008 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում էր 22 431 մարդ:
Համայնքի բնակչության դինամիկան ըստ տարիների:


== Նշանավոր մարդիկ ==
Մուհամեդ բեն Զամում
Օմար բեն Զամում


== Ծանոթագրություններ ==
Քաղաքների ցուցակներն ըստ ՀՆԱ-ի

Սա աշխարհի քաղաքների ցուցակն է՝ ըստ համախառն ներքին արդյունքի (ՀՆԱ)։ Միավորված ազգերի կազմակերպությունը քաղաքները բաղդատում է երեք մասի, քանի որ ոչ բոլորն ունեն նույն չափանիշները։ Քաղաքները կարող են դասակարգվել համապատասխանաբար, ըստ քաղաքային տարածքի կամ մետրոպոլիտենի շրջանների։ ՀՆԱ-ի հաշվարկման մեթոդաբանությունը տարբերվում է հիմք ընդունելով ուսումնասիրությունները և կանխատեսումները և երբեմն էլ մոտավոր գնահատումները, մասնավորապես այն քաղաքների համար, որոնք տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպություններին մեջ ներգրավված չեն։ Լրացուցիչ տեղեկությունների համար անցեք հղումներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կյանքից բացի, ուրիշ ոչինչ

«Կյանքից բացի, ուրիշ ոչինչ» (ֆր.՝ La Vie et rien d'autre), 1989 թվականին ֆրանսիացի ռեժիսոր Բերտրան Տավեռնիեի կողմից նկարահանված ֆիլմ։
2011 թվականին ներկայացվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի «Հետահայաց ցուցադրություններ» ծրագրում։


== Սյուժե ==
1920 թվական, հոկտեմբեր։ Հյուսիսային Ֆրանսիա։ Առաջին համաշխարհային պատերազմը նոր է ավարտվել, բայց ոչ բոլորի համար։ Մարտադաշտերում շարունակվում են ականազերծման աշխատանքները, փնտրում են զոհերին, վերականգնում ճանապարհներն ու թունելները։ Այս գործընթացները գլխավորում է անհետ կորածների որոնողական աշխատանքների բյուրոյի ֆրանսիական բանակի գեներալ-մայոր Դելապլանը, ով հայտնվել է իրադարձությունների շրջապտույտում։ Նախկին ռազմաճակատային գոտին դեռ ողողված է Անտանտի բազմազգ զորքերով։ Մայորին շարունակ ուղեկցում են անհետ կորածների հարազատներն ու ընկերները՝ հուսալով որևէ լուր ստանալ իրենց որդիների, ամուսինների, սիրելիների մասին։ Փարիզյան ղեկավարությունը ուզում է արագ կերպով Հաղթանակի կամարի ներքո հավերժացնել անհայտ զինվորի հիշատակը՝ փորձելով հանրությանը շեղել մահվան սարսափազդու կորուստներից։
Դելապլանի մոտ ամուսնուն որոնելու է գալիս փարիզուհի Իռեն դը Կուրտիլը։ Մայորը բացահայտում է նրա կորած ամուսնու և տեղացի ուսուցչուհու միջև եղած կապը, և Իրենը Դելապլանին նրան առաջարկ է անում։ Այս գործունյա մարդը հայտնվում է երկմտանքի առջև։


== Դերեր ==
Ֆիլիպ Նուարե
Սաբին Ազեմա
Պասկալ Վինյալ
Մորիս Բարյե
Ֆրանսուա Պեռո


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի մասին imdb.com կայքում
«Կյանքից բացի, ուրիշ ոչինչ» (անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Ֆիլմը videoguide.ru կայքում Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Ֆիլմը «афиша.ру» կայքում
Hal Hinson (հոկտեմբերի 12, 1990)։ «Life and Nothing But» (անգլերեն)։ The Washington Post։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-04-07-ին։ Վերցված է սեպտեմբերի 17, 2009
1602

1602 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1602 թվականն է, 
XVII դարի 2-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Փետրվարի 14 - Ֆրանչեսկո Կավալլի, իտալացի երգահան, երգեհոնահար


== Մահեր ==
Չանաքքալեի մարզ

Չանաքքալեի մարզ (թուրքերեն՝ Çanakkale ili), նահանգ Թուրքիայի Հանրապետության Մարմարածովյան տարածաշրջանում։


== Տես նաև ==
Թուրքիայի վարչական բաժանում
Մարմարածովյան տարածաշրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Սիներգիդներ

Սիներգիդներ, ( հունարեն ovvepyvc, — համատեղ գործող), սովորաբար երկու բջիջներ, որոնք ձվաբջջի հետ միասին մտնում են ծածկասերմ բույսերի սաղմնապարկի ձվային ապարատի կազմության մեջ։ Բույսերի մեծամասնության Սիներգիդները քայքայվում են բեղմնավորումից առաջ կամ հետո, և միայն առանձին տեսակներինը պահպանվում երկար ժամանակ։
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (Նին)

Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի (խորվաթ.Crkva Svetog Nikole ), 11–րդ դարի վերջին կամ 12–րդ դարի սկզբին հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցի դորոմանյան ոճով, գտնվում է Պրահուլյե շրջանում, Զադարից երկու կիլոմետր հեռավորության վրա, Խորվաթիայի Զատոն և Նին քաղաքների միջև։ Այն կառուցվել է նախապատմական Լիբուրնիայի գերեզմանաթմբի գագաթին։ Այս եկեղեցին վաղ հռոմեական ոճի ճարտարապետության պահպանված միակ նմուշն է ամբողջ Դալմաթիայում։ Այն նվիրված է Նիկողայոս Հրաշագործին։


== Նկարագրություն ==
Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցին կառուցվել է ամրոցի տեսքով։ Այն նման է չորս ճյուղերով թերթիկի, որոնք տեղադրված են միջուկի շուրջը, որոնցից երեքը կազմում են աբսիդը, իսկ չորրորդը պատկերում է մուտքի ճյուղը։ Նրա գմբեթավոր պահոցը ամրացված է ծանր կողային կամարներով, որոնց վրա 16–րդ կամ 17–րդ դարերում  հարյուրամյա խորվաթա–օսմանյան պատերազմի ընթացքում (1493–1593) կառուցվել են 8 փոքր  աշտարակներ ատամնավոր պատերով, որոնք հենված են զարդաքանդակներով սյուներ վրա։ Մուտքի հատվածը ուղղանկյուն է և երկու կողմից պատված է բազրիքներով։ Եկեղեցին կառուցված է մանր քարերից և ունի հարթ մակերես։ Չափը բավականին փոքր է, երկարությունը 5,90 մետր է, լայնությունը՝ 5,70 մետր, բարձրությունը՝ 6 մետր։


== Նշանակությունը ==
Եկեղեցին մեծ նշանակություն ուներ Խորվաթիայի պատմության մեջ։ Մասնավորապես, այն շատ կարևոր էր Խորվաթիայի թագավորների համար։ Նինում թագադրվել են յոթ թագավորներ, և տիրակալներից յուրաքանչյուրն ըստ ավանդույթների, ձիով գալիս էր Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցի։ Հենց այստեղ էր, որ միապետը մարդկանց ներկայանում էր խորհրդանշական ծիսակարգի միջոցով։


== Ծանոթագրություններ ==
(850) Ալտոնա

(850) Ալտոնա (անգլ.՝ Altona), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1916 թվականի մարտի 27-ին Սերգեյ Բելյավսկու կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,004427 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6282 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3806 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1902,13 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189261 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,48° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(850) Ալտոնա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռոբերտ Կիպչումբա

Ռոբերտ Կիպկորիր Կիպչումբա երկար հեռավորություն վազող քենիացի վազորդ։ 2000 թվականին հաղթահարելով 10 000 մետրը դարձել է աշխարհի պատանեկան չեմպիոն։ Աշխարհի առաջնության կիսամարաթոնի ժամանակ 2006 թվականին գրավեց առաջի հորիզոնականը թիմային մրցավազքում և երկրորդ հորիզոնականը անձնականում։ Հաղթել է Լիսաբոնի կիսամարաթոնը 2007 թվականին 1:00.31 ցուցանիշներով։ 2009 թվականին գրավեց 8-րդ հորիզոնականը Ռետտերդամի դեբյուտային մարաթոնում։
2:08.07 ցուցանիշներով հաղթել է Սիամոնական մարաթոնը 2011 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[[Ռոբերտ Կիպչումբա]] http://www.iaaf.org/athletes/kenya/robert-kipkorir-kipchumba-175057
Շիտկինո

Շիտկինո (ռուս.՝ Шиткино), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Տայշետսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1963 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բուդա (այլ կիրառումներ)

Բուդա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Բուդա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում
Բուդա - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Դումինիչսկի շրջանի կազմում։
Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բուդա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Կարազիբաշ

Կարազիբաշ (ռուս.՝ Каразыбаш, բաշկիրերեն՝ Ҡараҙыбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 77 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քարաձոր (այլ կիրառումներ)

Քարաձոր, կարող է վերաբերել՝

Քարաձոր - գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզում՝ մարզկենտրոն Վանաձորից 13 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Քարաձոր - գետ Լոռու մարզում։
Կարբոներա

Կարբոներա  (իտալերեն՝ Carbonera), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 10 575 մարդ, խտությունը՝ 515 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31030, հեռախոսային կոդ՝ 0422։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Աղավնատուն (համայնք, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղավնատուն (այլ կիրառումներ)

Աղավնատուն, համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Ներկայում համայնքի ամբողջ տարածքը գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո և Արցախի Հանրապետության կողմից համարվում է օկուպացված։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը տեղաբաշխված է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան մասում։ Ունի բարձրլեռնային տեղանք։ Համայնքի տարածքն 5821,6 հա է, որից 4489,7 հա-ն անտառային հողեր են։ Համայնքի սահմաններով է հոսում Հագարի գետի վտակը։
Բերձոր շրջկենտրոնից հեռու է 36 կմ, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 86 կմ։


== Պատմություն ==


=== Պատմամշակութային հուշարձաններ ===
Համայնքի տարածքում էին գտնվում 15-ից 16-րդ դարերով թվագրվող խաչքար, Հարար գյուղի Սուրբ Ստեփանոս անունով հայտնի եկեղեցին, որը թվագրվում է 15-ից 16-րդ դարերով, 14-ից 15-րդ դարերով թվագրվող երեք խաչքարեր։ 


== Վարչատարածքային բաժանում և համայնքային կյանք ==
Համաձայն Արցախի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման՝ Աղավնատուն համայնքն իր մեջ ներառում է Աղավնատուն, Խաչգետիկ, Հարար գյուղերը։
Համայնքում գործում էր գյուղապետարան, բուժկետ, դպրոց։ 
Համայնքն ապահովված էր էլեկտրաէներգիայով, հասանելի էին բջջային, ինտերնետ կապի միջոցներն ու ռադիոհեռուստատեսությամբ։
Գործում էր ինքնահոս ջրամատակարարման համակարգ, որը սնվում էր 1 ակունքից։
2015 թվականի դրությամբ համայնքային ճանապարհները բնահողային էին, խճից և չմշակված այլ նյութերից։


== Բնակչություն ==
Աղավնատուն համայնքի բնակչությունը 2015 թվականի դրությամբ կազմել է 127 մարդ, որոնք կազմել են 31 տուն։ Նույն թվականի դրությամբ Աղավնատուն գյուղում բնակվել է 36 մարդ, որոնք կազմել են 9 տուն։ Խաչգետիկ գյուղում բնակվել է 47 մարդ, որոնք կազմել են 11 տուն։ Հարար գյուղում բնակվել է 44 մարդ, որոնք կազմել են 11 տուն։


== Կրթություն ==
Աղավնատուն համայնքում գործում էր հիմնական դպրոց, որտեղ 2015 թվականի դրությամբ սովորում էր 24 աշակերտ։


== Տնտեսություն ==
Համայնքի բնակչությունը հիմնականում զբաղվել է գյուղատնտեսությամբ՝ հողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Համայնքի տարածքի 991,7 հա-ը գյուղատնտեսական նշանակության հողեր են։


== Ծանոթագրություններ ==
Բայվերենսու

Բայվերենսու, գետակ Արաքսի ավազանում։ Հոսում է Բասենի շրջանով, Բայվերեն գյուղի մոտով։


== Ծանոթագրություններ ==
ՄԱԿ-ի Մարդկային բնակավայրերի ծրագիր

ՄԱԿ-ի Մարդկային բնակավայրերի ծրագիր (ՄԱ-ՄԲԾ) (անգլ.՝ United Nations Human Settlements Programme (UN–Habitat)), Միավորված ազգերի կազմակերպության գործակալություն, որը խթանում է մարդկային բնակավայրերի կայուն զարգացմանը քաղաքականության ձևավորման, կառուցվածքների ստեղծման, գիտության և կառավարությունների, ինչպես նաև քաղաքացիական հասարակության միջև համագործակցության ամրապնդման միջոցով։
Այն հիմնադրվել է 1978 թվականին ՄԱԿ-ի Մարդկային բնակավայրերի և Կայուն քաղաքական զարգացման առաջին կոնֆերանսի արդյունքում, որը տեղի է ունեցել 1976 թվականին Վանկուվերում, Կանադա։ ՄԱ-ՄԲԾ-ի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Նայրոբիում (Քենիա) գտնվող ՄԱԿ-ի գրասենյակում։
Ծրագրի մանդատը հետևյալն է․ քաղաքային բնապահպանություն, քաղաքներում չքավորության նվազեցում, հետաղետային վերակառուցում, ջրամատակարարման և սանիտարահիգիենիկ պայմանների կանոնավորում, ապաստարանների տրամադրում։ Այն ՄԱԿ-ի Զարգացման խմբի անդամ է։
ՄԱ-ՄԲԾ-ն օգնում է աշխարհին ընդառաջ գնալ Հազարամյակի զարգացման նպատակին, այն է՝ մինչև 2020 թվականը բարելավել հետնախորշերում բնակվող առնվազն 100 միլիոն մարդու կյանք և կրճատել նրանց թիվը, ովքեր մշտապես չեն կարողանում օգտվել անվտանգ խմելու ջրից և զրկված են սանիտարահիգիենիկ պայմաններից։
2018 թվականի հունվարից Գործադիր տնօրենը Մայմունահ Մոհդ Շարիֆն է, ով հաջորդել է իսպանացի քաղաքական գործիչ Ջոան Քլոսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Յանշաղ

Յանշաղ (նաև՝ Եանշաղ, Յանշախ), գյուղ Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում՝ 1700-1750 մ բարձրության վրա


== Պատմություն ==
Յանշաղը շրջանի հինավուրց բնակավայրերից է։ Այն գոյություն է ունեցել առնվազն 5-րդ դարից։ Բնակավայրի մասին պատմական քիչ տեղեկություններ են հայտնի։ Գյուղը Յանշաղ անվամբ առաջին անգամ հիշատակվում է 1662 թվականի մի գրչագիր «Մաշտոցի» հիշատակարանում։ 1763 թվականին գյուղը հիշվում է որպես Դադիվանքի կալվածքների մեջ մտնող բնակավայր։


== Բնակչություն ==
Գյուղի բնիկները եղել են հայեր, ովքեր գավառի հայաբնակ շատ այլ գյուղերի բնակիչների պես 18-րդ դարի կեսերին ստիպված են եղել լքել իրենց բնակավայրը։ Հայտնի է, որ յանշաղցիները գյուղից հեռանալուց հետո վերաբնակվել են Վրաստանի տարածքում։ Ներկայիս Վրաստանի Գարդաբանի շրջանում՝ մայրաքաղաք Թբիլիսից մի քանի կիլոմետր արևմուտք գտնվող Տաբախմելա (Տաբախմելիք) գյուղում այժմ մեծ թիվ են կազմում արդեն գրեթե ամբողջությամբ վրացախոս ծագումով Յանշաղից և Յանշաղյանց ազգանունը կրող հայերը (նրանց մեծ մասն այժմ կրում է Յանշաղով կամ Յանշաղիշվիլի ազգանունները)։
1840-ական թվականներին Տաբախմելայում կառուցված հայկական Սուրբ Գևորգ եկեղեցու խորանի վեմ քարին փորագրված արձանագրությունից պարզվում է, որ ինչպես հիմնադրողները, այնպես էլ 1877 թվականին եկեղեցին նորոգողները միևնույն՝ Ցանշաղյանց տոհմից էին. «1877 ԱՄԻ ԱՅՍ ՍԲ ԳԷՈՐԳԱՑ ԵԿԵՂԵՑԻՆ, ՈՐ ՀԻՄՆԱՐԿԱԾ է ԵԱՆՇԱՂԵԱՆՑԻ, ԿՐԿԻՆ ՆՈՐՈԳ(Ե)ՑԻՆ ՆՈՐԱ ՈՐԴԻՔ ԴԱՒԻԹ, ԿՕՆԻ, ՊԵՏՐՈՍ, ՍԱՐԳԻՍ, ԳՈԳԻ, ՑԱՐՈՒԹԻՒՆ, ԳԷՈՐԳԻ, ԳՈԴԼԱՑ ԵԱՆՇԱՂԵԱՆՑՆԵՐԸ։ ՅԻՇԱՏԱԿ է ԱՅՍ ՄԲ ԳէՈՐԳԱՅ ՀԻՆ ԵԿԵՂԵՑԻՆ կրկին ՆՈՐՈԳԵՑԻՆ ԵԱՆՇԱՂԵԱՆՑԻ ՈՐԴԻՔԸ»։ Եկեղեցու շուրջ կան Ցանշաղյանցներին պատկանող մի քանի վրացագիր տապանաքարեր։
19-րդ դարի վերջերին Յանշաղում հաստատվել են քոլանեցի խաշնարած քրդերի սակավաթիվ ընտանիքներ, որոնք անցնող տասնամյակների ընթացքում ու հատկապես խորհրդային տարիներին իսպառ թրքացել են։
1990-ական թվականների սկզբներին Արցախյան պատերազմով պայմանավորված գյուղի թրքացած քուրդ բնակչությունը հեռացել է բնակավայրից։ Ներկայումս այնտեղ ապրում են ընդամենը մի քանի հայ ընտանիքներ։


== Պատմական հուշարձաններ ==
Յանշաղ գյուղի տարածքում պահպանվել են ընդամենը մի քանի խաչքարեր՝ չնայած բնակավայրը նախկինում հարուստ է եղել պատմական հուշարձաններով։


=== Եկեղեցի ===
Գյուղի տարածքում եղել է հայ առաքելական եկեղեցի, որը սակայն չի պահպանվել։


=== Գերեզմանոց ===
Գյուղում մինչև 1970-ական թվականները դեռևս գոյություն ուներ հին հայկական գերեզմանոց։ 1977 թվականին Հայաստանի ԽՍՀ-ի Հուշարձանների պահպանության գլխավոր վարչությունը ստացել էր Յանշաղ գյուղից ուղարկված մի նամակ-ահազանգ, որի անանուն հեղինակը տեղեկացրել էր, թե իրենց գյուղից 5 կմ հյուսիս՝ Սեյդանլու վայրում գտնվող գյուղատեղիի գերեզմանոցն ավերվել էր։ Ահազանգի հետքերով հնավայր այցելած պատմաբան Սուրեն Սաղումյանն ականատեսն էր եղել բուլդոզերների աշխատանքից հետո՝ խաչքարերից և տապանաքարերից գոյացված մի բլուրի։


=== Հնավայրեր ===
Յանշաղի շրջակայքում են գտնվում մի քանի գյուղատեղիների հետքեր, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի երկար պատմություն։ Այդպիսի գյուղատեղիներից է Գորտագարակը (Ուղտապան), Ղասըմբինասը, Յանշաղը, Յանշաղբինան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսիական հեղափոխություն (1848)

1848 թվականի ֆրանսիական հեղափոխություն, (ֆր.՝ Révolution française de 1848), հայտնի նաև որպես՝ Փետրվարյան հեղափոխություն (révolution de Février), զանգվածային ապստամբություն Ֆրանսիայում՝ 1848 թվականի հունիսի 23–26-ին։ 1848 թվականի եվրոպական հեղափոխական ալիքի մաս է կազմում։
Ապստամբության պատճառը բուրժուական ռեակցիայի հարձակումն էր 1848 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությամբ աշխատավորների ձեռք բերած դեմոկրատական իրավունքների և ազատությունների դեմ։ Ապստամբության անմիջական առիթ է հանդիսացել կառավարության հրահանգը ազգային արհեստանոցները (որոնցում աշխատում էր ավելի քան 100 հազար մարդ) փակելու և դրա հետևանքով աշխատանքը կորցրած 18–25 տարեկան չամուսնացած բանվորներին բանակ, իսկ մյուսներին՝ գավառ հողային աշխատանքների ուղարկելու վերաբերյալ։ Կառավարության պրովոկացիոն քաղաքականությունը առաջ բերեց բանվորների ընդվզումը։
Հունիսի 23-ին Փարիզի բանվորները բարիկադներ բարձրացրին, ապստամբությունն ընդգրկեց Փարիզի արևելյան և հյուսիս–արևելյան բանվորական թաղամասերը, ինչպես նաև արվարձանները։ Ապստամբների ընդհանուր թիվը 40– 50 հազար մարդ (այլ տվյալներով՝ 60 հազար) էր, ղեկավարում էին ազգային արհեստանոցների «բրիգադավարներն» ու «պատգամավորները», քաղաքական ակումբների գործիչները, ազգային գվարդիայի բանվորական արվարձանների ջոկատների հրամանատարները։ Միասնական ղեկավար կենտրոնի բացակայությունը և տարբեր թաղամասերի ապստամբական ջոկատների միջև անբավարար կապը խանգարեցին հարձակողական գործողությունների ընդհանուր պլանի իրականացմանը։ Ապստամբները պահանջում էին ձերբակալել կառավարության անդամներին, պայքարել գործազրկության դեմ, պահպանել ազգային արհեստանոցները։ Վախեցած ապստամբության թափից՝ Ազգային ժողովը հունիսի 24-ին դիկտատորական լիազորություններ տվեց ռազմական նախարար գեներալ Լուի Էժեն Կավենյակին։ Գավառից Փարիզ բերվեցին զորքեր, որը մեծ գերակշռություն տվեց կառավարությանը ապստամբական ուժերի նկատմամբ։ Հունիսի 26-ին ապստամբությունը դաժանությամբ ճնշվեց։ Միայն որոշ խոշոր արդյունաբերական քաղաքներում (Ամիեն, Դիժոն, Բորդո և այլն) տեղի ունեցան ապստամբների հետ աշխատավորների համերաշխության ցույցեր։
Զուրավա (Բայազետի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զուրավա (այլ կիրառումներ)Զուրավա, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Սարսու գետի ձախ կողմում, Բայազետ քաղաքից 10 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 14 քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պապրաչա վանք

Պապրաչա վանք (սերբ.՝ Манастир Папраћа, բոս․՝  և խորվ.՝ Manastir Papraća), Զվորնիցկո - Տուզլանյան թեմի Սերբ ուղղափառ եկեղեցու վանք Պապրաչա գյուղում՝ Սերբական Հանրապետության Բոսնիա և Հերցեգովինայի Շեկովիչի համայնքում՝ ի պատիվ Սուրբ Աստվածածնի Ավետման։


== Պատմություն ==

Վանքը հիմնադրվել է սերբ թագավոր Ստեֆան Դրագուտինի կողմից, որը 1284-1316 թվականներին ղեկավարել է այդ հողերը։ Հիմնադրման տարեթիվը հայտնի չէ, սակայն ժամանակակից օսմանյան փաստաթղթերը վկայում են այն մասին, որ վանքը գոյություն է ունեցել 16-րդ դարի առաջին կեսին։ Առաջին գրավոր հիշատակումը համարվում են 1513 թվականի թուրքական փաստաթղթերը։
1559 թվականին Պապրաչա վանքի Արսենի վանահայրն ու Գենադի վանականը մասնակցել են Տրոնոշա վանքի եկեղեցու վերականգնմանը։ 16-րդ և 17-րդ դարերում վանքը սերտ կապեր է պահպանել Ռուսաստանի հետ։ 1551 թվականին Գրիգորի վանահայրը եղել է Մոսկվայում։ Նա բերել էր Ավետարան, որը նվիրել էր երեց Հովսեփը Հրաշքների վանքից (ռուս.՝ Чудов монастырь): Հետագայում Ռուսաստանում են եղել Պապրաչայի մի քանի վանահայր ևս՝ նյութական և ֆինանսական օգնություն ստանալով ռուսական թագավորներից։ Վանքում պահպանվել են բազմաթիվ ռուսական գրքեր։ Վերջին անգամ Պապրաչայի վանականները Մոսկվայում են եղել Թուրքական մեծ պատերազմի ժամանակ (1683-1699):
1717 թվականի Ավստրո-թուրքական պատերազմի ընթացքում վանքը ավերվել է, իսկ նրա երեսուն բնակիչները սպանվել են թուրքերի կողմից։ 1853 թվականին վանական եկեղեցին վերակառուցվել է Սարաևոյի սերբերի աջակցությամբ այն բանից հետո, երբ օսմանյան իշխանությունները թույլատրել են շինարարական աշխատանքները։ 1880 թվականից վանքում վերածնվել է վանական կյանքը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ վանքը ավերվել և թալանվել է։ 1954 թվականին մասամբ վերականգնվել է Տավնա վանքի միանձնուհի Վարվառայի (Բոժիչ) ջանքերով։ 1971 թվականի սեպտեմբերի 21-ին վանքը կրկին օծվել է եպիսկոպոս Լոնգինի (Տոմիչ) կողմից։
2005 թվականին Պապրաչա վանքը ներառվել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հուշարձանների ցանկում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պապրաչա վանքի պաշտոնական կայք Archived 2017-12-02 at the Wayback Machine.
«Манастир Папраћа» (սերբերեն)։ Православие.ру։ Վերցված է 2017-03-18
Սահել

Սահել (արաբերեն՝ ساحل, բառացի «ափ» կամ «սահման»), արևադարձային տափաստան Աֆրիկայում, որը յուրօրինակ սահման է Հյուսիսային Սահարայի և հարավային պտղաբեր հողերի մեջ, որոնք ավելի հայտնի են որպես աֆրիկյան երկրամաս Սուդան (չշփոթել համանուն Սուդանի հետ, որը պետություն է)։


== Տես նաև ==
Ենթասահարա
Սուդան
Նուբիա