armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ջրաէներգետիկան Հայաստանում

Ջրաէներգետիկա, ճյուղի բուռն զարգացումը (1920-1960 թթ.) Հայաստանի բնակլիմայական պայմաններում կապված է եղել մի շարք բարդ և ուրույն տեխնիկական լուծումների հետ, որոնց իրագործմամբ 1926 թվականին շարք է մտել Երևանի ջրէկ-1-ը (ԽՍՀՄ-ում՝ առաջինը), 1932 թվականին՝ Երևանի ջրէկ-2-ը (ԽՍՀՄ-ում՝ առաջին ինքնաշխատ ջրէկը)։ Ձորագետի ջրէկի 2,6 կմ երկարությամբ ճնշումային ջրաթեք (դերիվացիոն) թունելը նույնպես առաջինն էր ԽՍՀՄ-ում, իսկ գետը դիմհարող ինքնաշխատ պատվարի կոնստրուկցիանայն տարիներին միակն էր աշխարհում։ Սևան-Հրազդան էներգետիկ, ոռոգման կասկադի 6 ջրէկներից 2-ը՝ Սևանինը և Արզնիինը, ԽՍՀՄ-ում առաջին ստորգետնյա ջրէկներն էին։ Սևանի ստորգետնյա ջրէկի ջրատեխնիկական բարդ հանգուցի էներգիայի ճնշումային մարիչի և անճնշում կողմնատար թունելի տեսական և մոդելային հետազոտությունների (Ա. Ճանիշվիլի, Ա. Տեր-Հովհաննիսյան) հիման վրա մշակվել ու կիրառվել են կառուցվածքների կոնստրուկտիվ նոր լուծումներ։ Կատարվել են նախագծվող ու կառուցվող ջրէկների ջրաբան, մոդելային հետազոտություններ, նաև լեռնային ջրհոսքերի էներգետիկական կասկադավորման արդյունավետության մշակումներ։ Սևանա լճի մակարդակի իջեցումը կասեցնելու և ջրային պաշարները լրացնելու նպատակով արված հետազոտությունների հիման վրա (Ա. Անանյան և ուրիշներ ) մշակվել է Արփա և Որոտան գետերի հոսքերի մի մասը Սևանա լիճ փոխադրելու տեխնիկական նախագիծը, և կառուցվել են 48,3 կմ երկարություն Արփա-Սևան (1981 թվական) ու 21 կմ երկարություն Որոտան-Արփա (2004) թունելները։ Հայաստանում ջրաէներգետիկայի զարգացումը խթանել է ջրաբանության բնագավառի ԳՀ աշխատանքները, որոնք սկզբնավորվել են 1940-ական թվականներին ԵՊՀ ջրաբանության ամբիոնում և շարունակվել 1943 թվականին կազմակերպված ՀԽՍՀ ԳԱ-ի հիդրոէլէկտրական լաբորատորիայում, այնուհետև՝ Ջրային պրոբլեմների և ջրատեխնիկայի ինստիտուտում։ Կատարվել են ոլորաններում, անցումային մասերում նեղացող և լայնացող խողովակներում հեղուկների շարժման օրինաչափությունների բացահայտման ուսումնասիրություններ (Ա. Անանյան, «Հեղուկի շարժումը ջրատարի ոլորանում», ռուսումնական, 1957)։ Ինստիտուտում մշակվող կարևոր հիմնախնդիրներից են Սևանա լճի մակարդակի պահպանման, լիճ թափվող գետերի ջրերի շարժման և հունակազմության հարցերը (Մ. Վելիկանով և ուրիշներ)։ 1960-ական թվականներին կատարվել են երկֆազ հեղուկների տեսական և փորձարար. (Ա. Անանյան), Հայաստանում կառուցված հիդրոհանգույցների մոդելավորման և սելավային հոսքերի հետազոտություններ։ 2000-ական թթ-ից երկրի էներգետիկ, անկախության մակարդակի բարձրացման ուղիներից է ընդունված փոքր ու միջին հզորության ջրէկների զարգացումը։ Ներկայումս այդ հարցերով զբաղվում են հանրապետությունում գործող փոքր հիդրոէներգետիկայի հետազոտման, նախագծման և կառուցման մասնագիտացված մի շարք ընկերություններ։


== Աղբյուրներ ==
Ի. Վ. Եղիազարով, «Հիդրոէլեկտրական ուժային տեղակայանքներ», ուսումնական, հատոր 1-3, 1934-1937 թվականներ
Օնիկ Ստեփանյան

Օնիկ Ստեփանյան (Օնիկ Հովհաննեսի Ստեփանյան) (հուլիսի 27, 1871(1871-07-27), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 27, 1930(1930-04-27), Երևան, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Օնիկ Ստեփանյանը ծնվել է Ալեքսանդրապոլում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Հին Նախիջևանի ծխական դպրոցում, ապա Թիֆլիսի Արհեստավորաց դպրոցում։ 1891 թ.-ից հանդես է եկել հայկական թատերախմբերում՝ հյուրախաղերի գնացել Սիրանույշի, Աբելյանի հետ՝ համատեղելով դերասանական կրթությունն ու գործունեությունը։ Հայկական թատերախմբի հետ հանդես է եկել Իրանում, Թուրքիայում, Բուլղարիայում, Ռումինիայում և Եգիպտոսում։ Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո աշխատել է Ամո Խարազյանի թատերախմբում, ապա Առաջին պետական թատրոնում (1922)։


== Խաղացած դերերը թատրոնում ==
Սիմոն՝ Հ. Հեյերմանսի «Հույսի» կործանումը»
Կրեոն՝ Սոփոկլեսի «Անտիգոնե»
Անտոնիո՝ Շեքսպիրի «Վենետիկի վաճառականը»
Աշիլ՝ Մ. Մետերլինկի «Սուրբ Անտոնիոսի հրաշագործությունը»
Օսիպ՝ Ն. Գոգոլի «Ռևիզոր»
Էլիզբարով ՝ Ա.Շրվանզադեի «Պատվի համար»
Օսգեն՝ Հ. Պարոնյանի «Բաղդասար ախպար»
Կարլ Մոոր՝ Ֆ. Շիլլերի «Ավազակներ»
Օտար բեկ՝ Ա. Յուժին-Սումբատովի «Դավաճանություն»


== Խաղացած դերերը կինոյում ==
1926 - Շոր և Շորշոր - քյոխվա


== Գրականություն Օնիկ Ստեփանյանի մասին ==
Գր.Ավետյան, Վ.Միրզոյան, Դերասան Ստեփանյան, «Խորհրդային Հայաստան», 1930 թ.


== Հղումներ ==
Օնիկ Ստեփանյանը avproduction.am կայքում


== Աղբյուրներ ==
Իսլամական հեղափոխության և Սուրբ պաշտպանության թանգարան

Իսլամական հեղափոխության և Սուրբ պաշտպանության թանգարան, (պարսկերեն՝ موزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس, Muze-ye enghelab-e eslami ve defa'-e moghadas), Իրանի ամենամեծ թանգարաններից մեկը։ Գտնվում է Թեհրան քաղաքում և զբաղեցնում է 21 հեկտար տարածք։ Թանգարանը նվիրված է Իրանա-իրաքյան պատերազմին (1980–1988) և հայտնի է որպես «Պարտադրված պատերազմ» կամ «Սրբազան պատերազմ» անուններով։ Թանգարանն ունի մի քանի բաժիններ. սենյակ նվիրված անհայտ զինվորների հիշատակին, դրոշի աշտարակը, բացօթյա հրապարակը, լիճը, կոնֆերանս դահլիճը, ավտոկայանատեղին, գրադարանը, մզկիթը և Պանորամա թանգարանը։ Թանգարանի գլխավոր շենքը բաղկացած է 8 մասնաճյուղից, որտեղ ցուցադրված են պատերազմին վերաբերող նկարներ, տեղեկություններ, որոնք յուրովի ներկայացված են նորագույն տեխնոլոգիաների միջոցով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://iranhdm.ir/ Իսլամական հեղափոխության և Սուրբ պաշտպանության թանգարան. պաշտոնական կայք  (fa)
Զերանի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զերանի (այլ կիրառումներ)Զերանի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 29 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին արդեն թրքաբնակ էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հարսհան

Հարսհան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անանիա Խաչատրյան

Անանիա Սիմոնի Խաչատրյան (1922, Վարդենիկ, Հայաստան - անհայտ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Անանիա Խաչատրյանը ծնվել է 1922 թվականին, Մարտունու շրջանի Վարդենիկ գյուղում։ 1940 թվականին Անանիան ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, աշխատանքի է անցել Վերին Գյոզալդարայի յոթնամյա դպրոցում։ Դասավանդել է տարրական դասարաններում։ Բայց մի քանի ամիս է աշխատել դպրոցում։ 
1940 թվականի հոկտեմբերին զորակոչվել է պարտադիր զինվորական ծառայության։ Ծառայել է անդրբայկալյան զինվորական օկրուգում, սովորել է Նովոսիբիրսկի ռազմաքաղաքական ուսումնարանում։ 1944 թվականի գարնանից Անանիան ծառայել է 1-ին Ուկրաինական ռազմաճակատում, 5-րդ գվարդիական հրաձգային դիվիզիայում։ Սակրավորների դասակի հրամանատար, գվարդիայի լեյտենանտ Խաչատրյանը մասնակցել է Սանդոմիրյան պլացդարմի մարտերին։ Նրա հրամանատարությամբ գործող սակրավորները թշնամու կողմից ականապատված դաշտում մի քանի ուղղություններով անցումներ են բացել և ապահովել են զորամասերի հարձակումը։ Մարտական առաջադրանքր հաջող կատարելու համար գվարդիայի լեյտենանտ Խաչատրյանն արժանացել է Կարմիր աստղի շքանշանի։ Այնուհետև մասնակցել է Վրոցլավ (Բրեսլաու) քաղաքի ազատագրման մարտերին։ Նրանց դիվիզիան անցնելով Օդերը, Դրեզդենի ուղղությամբ ճեղքել է գերմանաֆաշիստակա զորքերի պաշտպանական գիծը և առաջ շարժվել։ Ռոզեն կայարանի համար մղված մարտում Անանիան ծանր վիրավորվել է և երկարատև բուժումից հետո զորացրվել է։
Զորացրվելուց հետո Խաչատրյանը 1945-1950 թվականներին աշխատել է Վարդենիկի միջնակարգ դպրոցում, որպես զինղեկ։ 1950 թվականին մշտական բնակություն է հաստատել Արարատի շրջանի Ավշար գյուղում և աշխատել է գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ Նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել նաև գյուղի հասարակական աշխատանքներին։


=== Պարգևներ ===
Կարմիր աստղի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Նեսրին Սիփահի

Նեսրին Սիփահի (թուրքերեն՝ Nesrin Sipahi, նոյեմբերի 29, 1934(1934-11-29), Yeşilköy, Բաքըրքյոյ, Ստամբուլի մարզ, Թուրքիա), թուրք երգչուհի, որը մասնագիտացած է թուրքալեզու երաժշտության մեջ։ 


== Կյանք ==
Նեսրին Սիփահին ծնվել է Ստամբուլի Բաքըրքյոյ թաղամասում, 1934 թվականի նոյեմբերի 29-ին։ 
Նրա ծնողները ղրիմյան ծագում ունեին։ Երկու եղբայրները՝ Նիհաթն ու Չեթինը, թատրոնի դերասաններ էին։ Ավարտել է  Բաքըրքյոյի միջնակարգ դպրոցը։ 1950 թվականի կարճ ամուսնությունից հետո, 1957 թվականի հունվարի 23-ին նա կրկին ամուսնացել է Հասան Ալդեմիր Սիփահիի հետ։ Ունեցել է երկու որդի։ Յունուս Էմրեն ծնվել է 1957 թվականին, Կանդեմիրը` 1968 թվականին։


== Երաժշտական կարիերա ==
Դեռ դեռահաս տարիքում նա հետաքրքրվում էր երաժշտությամբ։ Թեև սկզբում կատարում էր արևմտյան երաժշտություն, սակայն հետագայում Նեսրին Սիփահին սկսել է երգել թուրքական երգեր։ 1953 թվականին նա աշխատանքի է ընդունվել «Ankara Radio»-ում, որն այդ ժամանակ համարվում էր երաժշտական գլխավոր ուսումնական կենտրոնը։ 
1960 թվականին Նեսրին Սիփահին Անկարայում սկսել է աշխատել որպես բեմական կատարող։ Թուրքիայում համերգներից հետո նա ելույթ է ունեցել նաև արտասահմանյան շատ երկրներում։ 
1971 թվականից դեպի Խորհրդային Միություն կատարած իր շրջագայության ժամանակ նա երգում էր նաև թուրքերեն, ադրբեջաներեն, ռուսերեն և հայերեն լեզուներով։ 
Նեսրին Սիփահին ելույթ է ունեցել ԱՄՆ-ում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Կանադայում, Ավստրալիայում, Մարոկկոյում, Թունիսում, Սիրիայում, Եգիպտոսում, Իսպանիայում և Կիպրոսում։ Թողարկել է շուրջ չորս հարյուր սինգլ։ 1974 թվականին նա թողարկել է «Յաշու Ֆեներբախչե» («Live Live Fenerbahçe») երգը, որը մարտական երգ էր «Ֆեներբախչե» ֆուտբոլային ակումբի համար։
Որպես դերասանուհի նկարահանվել է միայն մեկ` «Կալբիմդեկի Սերսերի» («Խաբեբան իմ սրտում») ֆիլմում, 1965 թվական։


== Մրցանակներ ==
Ունի մի քանի ոսկե ձայնապնակ։
1998 թվականին նա ստացել է Թուրքիայի պետական արտիստուհու կոչում։ 
2017 թվականին նա հատուկ մրցանակ է ստացել նախագահական համալիրում տեղի ունեցած արարողության ժամանակ և ստացել է իր մրցանակը Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի կողմից։ 


== Սկավառակագրություն ==
1970 թվականից սկսած նա թողարկել է LP-ներ և CD-ներ.

1970 - (?)` La Chanson D’Amour En Turquie
1970` «Սուաթ Սեյն»
1970` Ve İkinci Dünyası
1970` «Nalkesen’in Eserleri»
1970` «Nesrin Sipahi»
1970` Avni Anıl'ın Eserleri
1971` Bir Bahar Akşamı
1972` Türk Sanat Müziğinden Seçmeler
1973` Ve Türk Sanat Müziğinin 12 Pırlantası
1973` «Օսման Նիհաթ Ակինին Սեչմե Էսերլերի»
1983` Aşk Mevsime Bakma z
1991` «Նեսրին Սիփահին և Քուդսի Էրգուներ-Շարկի անսամբլը (Love Songs Of Istanbul)»
2009` «Նեսրեն Սիփահեդին Թյուրքյուլեր»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Siyt Osman // dailymotion.com
Nesrin Sipahi - Biyografya на biyografya.com
Ղրիմի թաթար երգչուհի Նեսրին Սիփահին 80 տարեկան է // մարտ, 2007
(14) Երգչուհի Նեսրին Սիփահին` թաթար-ղրիմյան արտույտ - YouTube
(14) Նեսրին Սիփահի - YouTube
Սասոկորվարո

Սասոկորվարո (իտալերեն՝ Sassocorvaro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 3539 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 53 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 67 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61028։ Հեռախոսային կոդ՝ 0722։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է՝ Սան Գիովաննի Բատտիստան։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0722 76154
Էլեկտրոնային փոստ։ info@comune.sassocorvaro.pu.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.sassocorvaro.pu.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт населённого пункта (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գրանդ Բուդապեշտ հյուրանոց (ֆիլմ)

«Գրանդ Բուդապեշտ» հյուրանոց (անգլ.՝ The Grand Budapest Hotel), Ուես Անդերսոնի ֆիլմը՝ Ռեյֆ Ֆայնսի գլխավոր դերակատարմամբ։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել Բեռլինի կինոփառատոնի ժամանակ, 2014 թվականի փետրվարի 6-ին, որտեղ նա հիացմունքով ընդունվեց ու արժանացավ ժյուրիի մրցանակին։ Կինոմամուլի ներկայացուցիչների մեծամասնությունը ֆիլմը դասում է տարվա տասը լավագույն ֆիլմերի ցանկում, պարգևատրվել է մի շարք մրցանակներով։
Ֆիլմի առաջին թրեյլերը, որը «սպանություն, վրեժ, սեր ու արկածներ» էր խոստանում, թողարկվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 17-ին։ Դեկտեմբերի 19-ին հրապարակվեց երկրորդ տեսահոլովակը, որը ցույց էր տալիս «ավելի քան տասնյակ էկսցենտրիկ հերոսներ 90 վայրկյանում», ինչպես նաև ետնանկար, որում պատկերված են հիմնական գործող անձինք։
Ֆիլմի ավարտական տիտրերում գրված է, որ ֆիլմի սյուժեն ոգեշնչված է Ստեֆան Ցվեյգի ստեղծագործություններով (ֆիլմարտադրողները ներկայացնում են այնպիսի ստեղծագործություններ, ինչպիսիք են «Սրտի անհամբերություն», «Երեկվա աշխարհ։ Եվրոպացու գրառումները», «Քսանչորս ժամ կնոջ կյանքից»)։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում մտացածին Զուբրովկա երկրում։ Երիտասարդ կինն այցելում է անհայտ գրողի գերեզմանին, ոը նշված է պարզապես որպես «Հեղինակ» (Թոմ Ուիլկինսոն)։ Հետո հեղինակը պատմում է իր երիտասարդ տարիների պատմությունը։ Մի անգամ նա հյուրընկալվել է լեգենդար «Գրանդ Բուդապեշտ» հյուրանոցում, որտեղ ծանոթացել է դրա առեղծվածային սեփականատիրոջ հետ։
Վերջինս պատմում է երկու համաշխարհային պատերազմների արանքում ընկած ժամանակամիջոցում հյուրանոցում տեղի ունեցած դեպքերի մասին։ Հյուրանոցի մի հարոււստ հյուրընկալուհի՝ մադամ Դ.-ն, 19 տարի ընկերություն է անում հյուրանոցի դռնապանի հետ և նրան է կտակում «Խնձորով տղան» թանկարժեք նկարը։
Մադամ Դ.-ն սպանվում է անհայտ մարդասպանի ձեռով, իսկ նրա որդին՝ Դմիտրին, չհամաձայնելով մոր կտակի հետ Գուստավին մեղադրում է մոր սպանության մեջ։ Մսյե Գուստավին ձերբակալում են, և նա օգնություն է խնդրում երիտասարդ միջանցքային սպասավորից՝ Մուստաֆա Զերոյից, և վերջինիս հիացմունքի առարկայից՝ Ագաթայից։
Ագաթան ու Մուստաֆան Գուստավին օգնում են փախչել բանտից, բայց Դմիտրին նրա ետևից վարձու մարդասպան է ուղարկում։


== Դերերում ==
Ռեյֆ Ֆայնս - մսյե Գուստավ
Թոնի Ռվոլորի - Երիտասարդ Զիրո Մուստաֆա
Ֆարիդ Մյուրեյ Աբրահամ - ծեր Զիրո Մուստաֆա
Ջուդ Լոու - երիտասարդ գրող
Սիրշա Ռոնան - Ագաթա
Էդրիան Բրոուդի - Դմիտրի Դեսգոֆ-ունդ-Թակսիս
Ուիլիեմ Դեֆո - Ջոպլինգ
Էդվարդ Նորթոն - ինսպեկտոր Հնեկելս
Ջեֆ Գոլդբլում - փոխնախագահ Կովաչ
Մատյե Ամալրիկ - Սերժ
Լեա Սեյդու - Կլոտիլդա
Թիլդա Սուինթոն - մադամ Դ.
Հարվի Քեյթել - Լյուդվիգ
Ջեյսոն Շվարցման - Մսյե Ժան
Օուեն Ուիլսոն - Մսյե Չակ
Բիլ Մյուրեյ - Մսյե Իվան
Թոմ Ուիլկինսոն - հեղինակ
Բոբ Բալաբան - Մսյե Մարտին
Ֆիշեր Սթիվենս - Մսյե Ռոբին
Ուոլես Վոլոդարսկի - Մսյե Ժորժ
Վարս Ահլիվալիա - Մսյե Դինո
Կարլ Մարկովից - Վուլֆ


== Մրցանակներ ու անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.grandbudapesthotel.com/ (անգլ.)
Դհանպաթրայ Շրիվասթավ

Դհանպաթրայ Շրիվասթավ (հինդի՝ धनपत राय श्रीवास्तव հուլիսի 31, 1880(1880-07-31), Վարանասի, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - հոկտեմբերի 8, 1936(1936-10-08), Վարանասի, United Provinces of British India, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն, կեղծանունը՝ Պրեմ Չանդ, Մունշի Պրեմչանդ), հնդիկ գրող, սցենարիստ, հրապարակախոս։


== Կենսագրություն ==
Դ․ Շրիվասթավը ծնվել է 1880 թվականի հուլիսի 31-ին Հնդկաստանի Բենարես շրջանի Լամհի գյուղում։ Աշխատել է որպես ուսուցիչ, ապա դպրոցական տեսուչ։ Ստեղծագործել է ուրդու և հինդի լեզուներով։ Հեղինակել է 13 վեպ ու վիպակ, պատմվածքներ, հրապարակախոսական աշխատանքներ։ Նրա կինը՝ Շիվ Ռանի Դևին, նույնպես գրող է։ Ունեցել է մեկ որդի՝ Շրիպատ Ռայ անունով։


== Գրական գործունեություն ==
Գրողի պատմվածքների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1909 թվականին, սակայն անգլիական գաղութարար ղեկավարությունը հրամայել է այրել դրանք։ Պրեմչանդի վեպերն արտացոլել են Հնդկաստանի քաղաքական իրադարձությունները, գաղութացման դեմ շարժումն ու  տարիներ շարունակ մղվող պայքարը՝ հանուն սոցիալական իրավունքի։
Պրեմչանդը հանդես է եկել գաղութարար ու ֆեոդալական ղեկավարության դեմ քննադատությամբ,ուշադրություն է հրավիրել ավանդական մշակույթի թույլ կողմերին, ահազանգել կրոնական ծայրահեղ մոլեռանդության կործանարար ազդեցության մասին։ Այս առումով ուշագրավ են «Յոթ լոտոս» (1917) և «Մարտական ուղի» (1932) ժողովածուները։ Շրիվասթավը բազմիցս ենթարկվել է քաղաքական հետապնդման և հալածանքների։
Գրողի 250-ից ավելի կարճ պատմվածքները նորություն էին Հյուսիսային Հնդկաստանի գրական կյանքում։
Պրեմչանդի ղեկավարությամբ լույս են տեսել «Հանս» (1930-1936) և «Ջագարան» (1932-1934) ամսագրերը։
1936 թվականին եղել է Հնդկաստանի առաջադեմ գրողների ընկերակցության հիմնադիրներից մեկը։
Պրեմչանդը նաև զբաղվել է թարգմանչական գործունեությամբ,մասնավորապես թարգմանել է ռուս գրող Լև Տոլստոյի ստեղծագործությունները։


=== Հիշատակ ===
1980 թվականին Հնդկաստանում Պրեմչանդի հիշատակին թողարկվել է փոստային նամականիշ։


== Ստեղծագործություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Азарх А. Э., Прем Чанд. Биобиблиографич. указатель. - М., 1962;
Рахбар Хансрадж. Жизнь и творчество Премчанда. - М., 1963;
Балин В. Премчанд-новеллист. - Л., 1973;
Гаврюшина Н. Д. Премчанд и роман хинди XX века. - М., 2006;
Раджешвар Гуру. Премчанд. Экадхъяян. - Бхопал, 1958;
Камар Раис. Премчанд ка танкиди мутала. - Алигарх, 1959;
Амритрай. Премчанд. Калам ка сипахи. - Аллахабад, 1962;
Madan Gopal. Munshi Premchand. A literary biography. - N. Y., 1964.
Компанцев И. Прем Чанд // Прем Чанд. Жертвенная корова / Пер. с урду. - М.: Гос. изд-во худ. лит., 1956. - С. 3-8.
Թոփալակ

Թոփալակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում է Արածանիի աջակողմյան վտակ Գոյնուկ գետի օժանդակներից մեկի ափին՝ բարձրադիր լեռնալանջի վրա։ Գյուղից արևմուտք անտառներ կան։
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մաք ՕԷս

Մաք ՕԷս (անգլ.՝ macOS [mæk oʊ ɛs]), մինչ 2012 թ. Մաք ՕԷս Տաս (անգլ.՝ Mac OS X [mæk oʊ ɛs tɛn]) և մինչ 2016 թ. ՕԷս Տաս (անգլ.՝ OS X [oʊ ɛs tɛn]), POSIX համատեղելի օպերացիոն համակարգ է, որը պատկանում է Էփլ ընկերությանը։ Այն Մակ Օէս 9-ի իրավահաջորդ վերջնական, «դասական» մշակումն է, և 1984 թվականից հանդիսանում է Էփլ ընկերության հիմնական օպերացիոն համակարգը։ 
Լինելով հիմնված Mach միջուկի և BSD 4.4-ի մի քանի ենթահամակարգերի վրա, այն թողարկվում է Macintosh համակարգիչների համար, որոնք հիմնված են PowerPC և Ինտել պրոցեսորների վրա (սկսած 10.6 տարբերակից, Մաք ՕԷսին ապահովում է միայն Ինտել պրոցեսորների վրա հիմնված Մակ համակարգիչների աշխատանքը)։
Mac OS X-ը, որի X-ն իրենից ներկայացնում է հռոմեական 10 թիվը, UNIX-ի վրա հիմնված գրաֆիկական օպերացիոն համակարգ է։ Նրա 6-րդ թողարկումը՝ Mac OS X 10.5 Leopard-ը շահել է UNIX 03 հավաստագիր, որպես Ինտել պրոցեսորների վրա աշխատող համակարգ։


== Թողարկված տարբերակներ ==
Public Beta (2000)
10.0 Cheetah (2001)
10.1 Puma (2001)
10.2 Jaguar (2002)
10.3 Panther (2003)
10.4 Tiger (2005)
10.5 Leopard (2007)
10.6 Snow Leopard (2009)
10.7 Lion (2011)
10.8 Mountain Lion (2012)
10.9 Mavericks (2013)
10.10 Yosemite (2014)
10.11 El Capitan (2015)
10.12 Sierra (2016)
10.13 High Sierra (2017)
10.14 Mojave (2018)
10.15 Catalina (2019)
11 Big Sur (2020)
12 Monterey (2021)
13 Ventura (2022)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Apple-ի կողմից հրապարակված MacOS X–ի համար նախատեսված այլ ընկերությունների ծրագրրերի ցանկը
Ֆաբլուխ Հարությունյան

Ֆաբլուխ Ռուբենի Հարությունյան (դեկտեմբերի 10, 1929(1929-12-10), Ղարաքիլիսա, ԽՍՀՄ - մայիսի 8, 1981(1981-05-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ)), հայ ֆիզիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1974), պրոֆեսոր (1978)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է ԵՊՀ-ն (1952)։ 1965-1968 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱ ռադիոտեխնիկայի և էլեկտրոնիկայի ինստիտուտի, 1968-1976 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱ ֆիզիկական հետազոտությունների ինստիտուտի բաժնի վարիչ։ 1977-1981 թվականներին՝ Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկայի ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են միջուկային ֆիզիկային և տարրական մասնիկների տեսությանը։ Աշխատակիցների հետ հետազոտել է ռենտգենյան անցումային ճառագայթումը և մասնակցել այդ ճառագայթման դետեկտորների ստեղծմանը։ Ուսումնասիրել է մակերևութային անհարթություններից էլեկտրոնների ճառագայթումը, էլեկտրոնների և լազերային փնջի ֆոտոնների փոխազդեցությունը։


== Երկեր ==
Charged particle radiation in inhomogeneous media and its application for high energy particle detection: (2-nd part), 1975, t.p. (F. R. Harutyunian)
Тормозное излучение электронов среды, возникающее при прохождении через неё тяжелых заряженных частиц, 1975, т.л. (Ф. Р. Арутюнян)
Ազիզ Անսարի

Ազիզ Անսարի (անգլ.՝ Aziz Ansari, փետրվարի 23, 1983(1983-02-23), Կոլումբիա), ամերիկացի կոմիկ, դերասան։ «Human Giant» սկետչ շոուի հեղինակ, որը ցույց են տալիս MTV ալիքով։
2010 թվականին Ազիզը դարձավ MTV Movie Awards մրցանակաբաշխությունների հաղորդավար։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
The Human Giant
Լոմ (գետ)

Լոմ, գետ Բուլղարիայի հյուսիսարևմտյան հատվածում, Դանուբի աջ վտակը։ Ակունքը գտնվում է Միջուր լեռան լանջերին (Արևելասերբական լեռներ, Ստարա Պլանինա լեռնաշղթա)՝ Չուպրենե արգելոցի սահմանի մոտ։ Ստարա Պլանինա լեռնաշղթայի ամենաբարձր գագաթը։
Լոմի վտակներն են Լյավա Րեկան, Բյալատա Վոդան և Կրաստվիչկան։
Գետի երկարությունը կազմում է 93 կմ, ջրահավաք ավազանը՝ 1140 կմ², միջին թեքությունը՝ 18,3 %, տարեկան ջրհոսքը՝ 202 106 մ³: Դրենովեց գյուղի մոտ ջրի միջին տարեկան ծախսը կազմում 4,7 մ³/վ, գետաբերանում՝ 6,4 մ³/վ, ամենաշատը՝ 11 մ³/վ, իսկ ամենաքիչը՝ 2,19 մ³/վ։ Լոմ Բուլղարիայի այն քիչ գետերից է, որը խուսափել է արդյունաբերական ախտոտվածությունից։
Գետը հիմնականում հոսում է հյուսիսարևելյան ուղղությամբ, բայց հարթավայրային մասում՝ ստորին հոսանքում, հյուսիսային ուղղությամբ։ Գետի վրա գտնվում են մի շարք գյուղեր, որոնցից են Գորնի Լոմը, Դոլնի Լոմը, Սրեդոգրիվը, Ռուժինցին, Դրաժինցին, Բելո Պոլեն, Ռոգլեցը, Դրենովեցը, Տոպոլովեցը, Դինկովոն, Կրիվա Բարան, Դոնդուկովոն, Վասիլովցին, Ստալիսկա Մահալան, Տրայկովոն, Մոմին Բրոդը (Լոմ քաղաքի թաղամաս), Զամֆիր և Գոլինցին (Լոմ քաղաքի թաղամաս)։ Գետաբերանի մոտ տեղակայված է Լոմ քաղաքը, որտեղ գետին նաև անվանում են «Լիման»։


== Ծանոթագրություններ ==
Սմբատ Ա Սյունի

Սմբատ Ա Սյունի կամ Սմբատ Սահակյան, Սյունիքի թագավորության հիմնադիր թագավոր։ Իշխել է տասը տարի (987 - 998)։ Սմբատ Սյունին Աշոտ Սյունու 4 զավակներից մեկի՝ Սահակի որդին էր։ 963 թվականից որպես Սյունիքի իշխան՝ իր տիրապետությունն էր հաստատել Ծղուկ և Բաղք գավառներում։ 976-980 թվականներին Սյունիների իշխանության դրոշն էր հաստատել ամբողջ Սյունիքի վրա։ 987 թվականին, օգտվելով Անիի թագավորության ժամանակավոր թուլացումից, Ռավվավի ամիրաների ու Արցախի իշխանների օժանդակությամբ Սյունիքը հռչակել է անկախ։ Իր թագավորության մեջ, սակայն չեն մտել Սյուիք նահանգի Գեղարքունիք և Երնջակ գավառները։
Ինչպես վկայում է Ստեփանոս Օրբելյանը՝

Սմբատ Ա-ն հիմնում և ձևավորում է թագավորական ապարատը, բացում դատարաններ, նորոգում ամրոցները և ժամանակակից տեսքի բերում բանակը։


== Սմբատի կառավարումը ==
988 թվականին ճանաչեց Անիի Բագրատունիների գերիշխանությունը։ 991—992 թվականներին Գագիկ Ա թագավորը իր վասալից գրավում է Վայոց ձորը, Ճահուկը և Ծղուկի հյուսիսը՝ ստիպելով Սյունիքի թագավորին բավարարվելով նահանգի հարավային գավառներով։ Փոխարենը Սմբատը ստանում է Երնջակը, որը ազատագրվել էր Գողթանի ամիրայությունից։
970 թվականին Սյունյաց գահերեց իշխան Աշոտի թոռը՝ Սահակի որդի Սմբատը, նույնպես արտաքին ուժերի սադրիչ միջամտությամբ իրեն հռչակեց Սյունիքի թագավոր։

Սյունիքի թագավորությունը տնտեսական կապերով կապված էր Անի-Շիրակի ու Վասպուրականի թագավորությունների ու Աղվանքի հետ։ Երկրում առևտրական ճանապարհների վրա առաջացել էին փոքրիկ, բայց առևտրական տեսակետից զգալի նշանակություն ունեցող գյուղաքաղաքներ։ Ամբողջ թագավորության մեջ տնտեսական և քաղաքական բացառիկ նշանակություն ուներ երկրի միակ քաղաքը՝ Կապանը, որը առևտրի ու տեղական նշանակություն ունեցող արհեստագործական կենտրոնն էր։ Սյունիքի թագավորությունում, գյուղատնտեսությունից բացի, մեծ զարկ էր ստացել պղնձի հանույթն ու ձուլումը։
Սյունիքի առաջին գահակալը՝ Սմբատ Սահակյանը վախճանվեց 998 թվականին և ամփոփվեց Տաթևի վանքում։ Գահը ժառանգեց որդի Վասակը (998-1040), որը «ազատակոյտ բազմութեամբ» թագավոր օծվեց Գրիգոր եպիսկոպոսի ձեռքով։ Նրա կրտսեր եղբայր Սևադան դարձավ իշխանաց իշխան։
Սյունիքի առաջին գահակալը՝ Սմբատ Սահակյանը, վախճանվեց 998 թվականին և ամփոփվեց Տաթևի վանքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Սմբատ Բ Սյունի
Վեդիական բնդեռ

Վեդիական բնդեռ (լատ.՝ Tanyproctus vedicus), թերթիկաբեղավորների ընտանիքին պատկանող միջատ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Ձվաձև, խիստ ուռուցիկ, թույլ փայլ ունեցող մարմնով և 6-9 մմ երկարությամբ ոչ մեծ բզեզ է։ Գունավորումը բաց կարմրագորշագույնից մինչև մուգ գորշագույն է։ Գերակշռում են մուգ գունավորված առանձնյակները։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանի էնդեմիկ տեսակ է։ Տարածված է Վեդի քաղաքի արևմտյան մասերում և Ուրծի լեռնաշղթայի հարավային լանջում՝ Սուրենավան գյուղի մոտ։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում է օշինդրի գերակայությամբ քարքարոտ կիսաանապատներում։
Բզեզները հանդիպում են մայիսի երկրորդ և հունիսի առաջին կեսերին, իսկ թռիչքը ցերեկն է։ Երեկոյան հաճախ նստում են օշինդրի և այլ խոտաբույսերի թփերի գագաթներին։


== Պահպանություն ==
Սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակում գրանցված է որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։
Թվաքանակը բարձր է, կարճաժամկետ դիտումներով պայմանավորված փոփոխության միտումները հաստատված չեն։
Սպառնացող վտանգ է համարվում անասունների չկարգավորված արածեցման հետևանքով էկոհամակարգերի դեգրադացումը։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պասկուալ Յորդան

Պասկուալ Յորդան (գերմ.՝ Pascual Jordan; հոկտեմբերի 18, 1902(1902-10-18)[…], Հաննովեր, Գերմանական կայսրություն - հուլիսի 31, 1980(1980-07-31)[…], Համբուրգ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի ֆիզիկոս և մաթեմատիկոս։
Սովորել է Հաննովերի տեխնիկական համալսարանում և Գյոթինգենի համալսարանում։ Աշխատել է Մաքս Բոռնի և Վերներ Հայզենբերգի հետ քվանտային մեխանիկայի և դաշտի քվանտային տեսության խնդիրների վրա և զգալի ներդրում է ունեցել դրանց մեջ։
1933 թվականից Յորդանը եղել է ՆՍԳԲԿ-ի անդամ և գրոհային ջոկատների մասնակից։ 1930-ական թվականների կեսերին Յորդանը միացել է գիտության ռազմական հավելվածների հետ կապված խնդիրներին և աշխատել է Փենեմյունդի հրթիռային կենտրոնում։
Երկրորդ աշխարհամարտից հետո, Վոլֆգանգի բարեխոսության շնորհիվ, Յորդանը արագորեն վերադարձել է լիարժեք գիտական գործունեության, ինչպես նաև ներգրավվել է քաղաքականության մեջ և 1957 թվականից մինչև 1961 թվականը եղել է Քրիստոնեական-դեմոկրատական միության Բունդեսթագի պատգամավոր։ 1957 թվականին Յորդանը պաշտպանել է Բունդեսվերի տակտիկական միջուկային զենքով զինելու գաղափարը, մինչդեռ «Göttingen 18» խումբը, որի մեջ մտնում էին Մաքս Բոռնը, Վերներ Հայզենբերգը, Վոլֆգանգ Պաուլին և այլ հայտնի ֆիզիկոսներ, հանդես են եկել այդ որոշմանը դեմ բողոքով։
Յորդանի անվան հետ կապված է, այսպես կոչված յորդոնավա հանրահաշիվը։ Նման հանրահաշիվները անհրաժեշտ են քվանտային մեխանիկայի հիմունքները աքսիոմատիզացնելու համար, այնուհետև կիրառություն են գտել հանրահաշվում, վերլուծության և երկրաչափության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Schroer, B. Pascual Jordan's legacy and the ongoing research in quantum field theory(անգլ.) // European Physical Journal H : journal. — 2011. — Т. 35. — № 4. — С. 377. —  —  —
Վահտռաստե

Վահտռաստե (էստ․՝ Vahtraste), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուհու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բժինև (Խարագաուլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բժինև (այլ կիրառումներ)Բժինև (վրաց.՝ ბჟინევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։ Գյուղում գտնվող սուրբ Գեորգի եկեղեցին թվագրվում է 12-րդ դարին։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 820 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 7 կմ։


== Բնություն ==
Ունի խոնավ կլիմա՝ չափավոր ցուրտ ձմեռներով և շոգ ամառներով։ Տեղումների քանակը մոտավորապես 1800 մմ է։ Ունի ինչպես կավային, այնպես էլ անտառային գորշ հողեր։ Գյուղի շրջակայքում շատ են անտառները։ Տարածված են շագանակենին, հաճարենին, բոխին, կաղնի, թխկի, ակացիան, ընկուզենին, կեռասի ու մասուրի տեսակներ, ալոճենի, հոնի և այլն։ Գյուղին հարող գետը վարարում է գարնանը։
Անտառներում բնակվում են շնագայլ, աղվես, գայլ, կզաքիս, այծյամ, եղջերու, գորշ արջ, լուսան, փորսուղներ, նապաստակներ, սկյուռեր, թռչուններից տարածված են՝ փայտփորիկ, բազե, ագռավ, ճնճղուկ, վայրի աղավնիներ և այլն։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 49 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ են։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Խարագաուլի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Տնտեսություն ==
Բժինև գյուղում զբաղվում են օգտակար հանածոների արտահանմամբ։ Հանդիպում են սպիտակ, սև և կարմիր մարմարի պարագաներ, ինչպես նաև ասբեստի հանքաքար և կրաքար։
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, մասնավորապես՝ խոզաբուծությամբ ու մեղվաբուծությամբ։ Տարածված է խաղողագործությունը և այգեգործությունը, բանջարանոցային կուլտուրաների մշակումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Երեք օր անմահությունից հետո

«Երեք օր անմահությունից հետո» (ռուս.՝ «Трое суток после бессмертия»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Դովգան 1963 թվականին Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1963 թվականի դեկտեմբերի 21-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Սևաստոպոլի հերոսական պաշտպանությանը, խորհրդային այն մարդկանց, որոնք սեփական կյանքի գնով պաշտպանել են Սևաստոպոլը երկրի համար ծանրագույն ժամանակներում։ Քաղաքի պաշտպանության 250-րդ օրն է, բայց քանի դեռ նրանք պայքարում են թշնամու դեմ, Սևաստոպոլը դեռ կործանված չէ։ Մարդիկ հասկանում են, որ առանց օգնության և աջակցության իրենց սպասում է մահ։ Սակայն նրանք, ովքեր շարունակում են ապրել պաշարված քաղաքում, չեն հուսահատվում՝ մինչև վերջ հավատալով մեծ հաղթանակի։
Մարտիկները մտադիր են դուրս գալ շրջապատումից և մարտերով հասնել ծովին։ Սակայն զինվորները դեռ չեն կասկածում, թե ինչ գին պետք է վճարեն այս հերոսական բեկման համար։ Ռադիոհաղուրդումից մարտիկներն իմանում են, որ խորհրդային զորքերը թողել են քաղաքը, և Սևաստոպոլում ոչ ոք չի մնացել։ Զինվորները հասկանում են, որ հիմա իրենք մնացել են բոլորովին միայնակ, հակառակորդի մի ամբողջ բանակի դեմ։ 


== Դերերում ==
Վլադիմիր Զամանսկի – Գաևոյ, կապիտան-լեյտենանտ  
Նիկոլայ Կրյուկով – Զախար Պետրովիչ Պրոխորով
Գեորգի Յումատով – Նիկոլայ Բակլան
Գենադի Յուխտին – Սենյա Կոլիշկին, նավաստի
Ալեքսանդր Մովչան – Օստապ Ռոմանչուկ
Գալինա Լյապինա – Օլգա
Լիլիա Կալաչյովա – Պավլինկա
Ալբերտ Ակչուրին – Պչյոլկին
Լեոնիդ Դանչիշին – ջոկատի մարտիկ
Միխայիլ Սեմենիխին – նավաստի
Իրինա Պուխտեևա – քույր
Վիտյա Վլասով – եղբայր
Գենայաթ Կենժեխան-Ուլա – էպիզոդ
Սերգեյ Կուլինիչ – էպիզոդ
Վիկտոր Կոլոդնի – էպիզոդ                                                                              
Վալերի Միշաստի – էպիզոդ
Վլադիմիր Վոլչիկ – գեստապոյի մայոր (լուսագրերում նշված չէ)
Վլադիմիր Վոլկով – գերի (լուսագրերում նշված չէ)
Սերգեյ Սիբել – գերմանացի (լուսագրերում նշված չէ)
Անատոլի Յուրչենկո – գերի (լուսագրերում նշված չէ)Ֆիլմը դարձել է խորհրդային վարձույթի առաջատարը։ Մեկ տարվա ընթացքում այն դիտել է 24 700 000 հանդիսատես։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Երեք օր անմահությունից հետո»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Մարտիրոս Մաղաքյան

Մարտիրոս Բեգլարի Մաղաքյան (1923, Կալինինոյի շրջան), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1943): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Մարտիրոս Մաղաքյանը ծնվել է 1923 թվականին, Կալինինոյի շրջանի Շահնազար գյուղում։ 1940 թվականին ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը, աշխատել է ավագ ջոկատավար, միաժամանակ դասավանդել ֆիզիկա և մաթեմատիկա։ 
1941 թվականի դեկտեմբերին զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Ծառայել է հայկական 409-րդ դիվիզիայում։ Ավագ սերժանտի կոչումով 1942 թվականի օգոստոսին մեկնել է ռազմաճակատ։ Մաղաքյանի մարտական ուղին սկսվել է Հյուսիսային Օսեթիայից, Օրջոնիկիձե քաղաքի մատույցներից։ 276-րդ դիվիզիայի կազմում մասնակցել է Պյատիգորսկի, Էսենտուկի, Կիսլովոդսկի, Ստավրոպոլի քաղաքների ազատագրմանը։ Մարտերում խիզախություն ցուցաբերելու համար պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ 1943 թվականի մայիսին Մաղաքյանը ընդունվել է կուսակցության շարքերը։ Մասնակցել է նաև Ժիտոմիրի, Ռավնոյի և ուկրաինական մի շարք ուրիշ քաղաքների ու գյուղերի ազատագրմանը։ Այդ մարտերում ցուցաբերած քաջության համար Մաղաքյանն արժանացել է «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալի և մի շարք շքանշանների։ 
Մաղաքյանը ռազմաճակատից տուն է վերադարձել1945 թվականի հոկտեմբերին։ Ավարտել է Երևանի մանկավարժական ինստիտուտը և շուրջ երեսուն տարի ֆիզիկա և մաթեմատիկա է դասավանդել ծննդավայրի միջնակարգ դպրոցում։


== Պարգևներ ==
«Արիության համար» մեդալ
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլեկտիվ պայմանագիր

Կոլեկտիվ պայմանագիր, համաձայնագիր, որը կնքվել է ընկերությունների և աշխատակազմի միջև՝ կարգավորելու աշխատանքային պայմանները, աշխատավարձերը, մշտական ​​պայմանագրերը և աշխատողների փոխհատուցման ու իրավունքների այլ ասպեկտներ։
Առաջին կոլեկտիվ պայմանագիրերը երևան են եկել Մեծ Բրիտանիայում՝ 19-րդ դարի կեսին։
ՌՊԿ-6Մ «Ջրվեժ»

ՌՊԿ-6Մ «Ջրվեժ» (ըստ ՆԱՏՈ-ի և ԱՄՆ-ի դասակարգման — SS-N-16 Stallion) սովետական հակասուզանավային հրթիռ-ականակրային համակարգ։ Համակարգի հրթիռ-տորպեդները ընդունակ են հարվածել հակառակորդի սուզանավերը 50 կմ հեռավորության վրա։
Մշակումը սկսվել է ըստ ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհուրդի որոշման 1969 թվականի դեկտեմբերին։ Գլխավոր մշակողը ОКБ «Новатор» (ОКБ-8)-ն է։ Ընդունվել է ռազմածովային նավատորմի սպառազինության մեջ 1981 թվականին։
Համակարգի հրթիռը գործարկվում է սուզանավի 533 մմ տրամագծով տորպեդային սարքից կամ նավից՝ որպես սովորական տորպեդ։ Ջրում, կրիչից որոշակի հեռավորության վրա, հրթիռը ակտիվացում է պինդ վառելիքով աշխատող ռեակտիվ շարժիչը, դուրս է գալիս ջրից և վայրէջք կատարում նշված վայրում։ Այնտեղ հրթիռը վայր է գցում մարտական հատվածը, որը ջրէջք է կատարում պարաշյուտով։ Որպես մարտական գլխիկ օգտագործվում է միջուկային լիցք կամ 400 մմ փոքր չափսի էլեկրտրական ականակիր УМГТ-1 (գցվում է օդապարուկով, շարժման արագությունը 41 հանգույց(չափման միավոր), շարժման հեռավորությունը 8 կմ, խորությունը մինչև 500 մ)։
Սուզանավերից գործարկման ժամանակ հրթիռը սկզբից նույնպես սուզվում է ջրի մեջ անջատված շարժիչներով։ Որոշ ժամանակ անց շարժիչները միանում են, հրթիռը օդ է թռչում և գնում դեպի նպատակակետ։ «Ջրում սուզվելու» փուլը պայմանավորված է միավորված հրթիռ-ականակիրների մեկնարկով ինչպես նավերից, այնպես էլ ականակիր սարքերի սուզանավերից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Испытания ракеты
Проект 633РВ
Կատերինովկա (գյուղ, Կրիվոգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿատերինովկաԿատերինովկա (ուկրաիներեն՝ Катеринівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կատերինովկա գյուղում բնակվում էր 893 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռիբինսկոե (գյուղ, Վոլնովախսկի շրջան)

Ռիբինսկոե (ուկրաիներեն՝ Рибинське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռիբինսկոե գյուղում բնակվում էր 1 390 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կամբյասկա

Կամբյասկա (իտալերեն՝ Cambiasca), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։
Կամբյասկա քաղաքը գտնվում է պարզ, ծովի մակարդակից 290 մ բարձրության վրա, Իտալիայի հյուսիսում։ Կամբյասկային սահմանակից է Շվեյցարիան։ Վարչականորեն ընդգրկված է Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառի Պիեմոնտ շրջանում։ Կամբյասկան կազմված է երկու մասերից՝ Ռամելլո և Կոմերո։ Հարևան մունիցիպալիտետ են՝ Միացինա, Վերբանիա, Վինոնե։ Քաղաքի տարածքը կազմում է 3 կմ²։ Բնակչության թիվը 1543 մարդ է 2006 թվականի տվյալներով։ Բնակչության խտությունը հասնում է 514 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիսինդի (Զիլիմի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիսինդի (այլ կիրառումներ)Կիսինդի (ռուս.՝ Кысынды), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Զիլիմ գետի աջ ափին՝ 15 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010200712111100018968
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111101896
Ավազանի կոդը - 10.01.02.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մարիտա Պետերսեն

Մարիտա  Պետերսեն (ֆար.՝ Marita Sámalsdóttir Petersen, հոկտեմբերի 21, 1940(1940-10-21), Vágur, Ֆարերյան կղզիներ, Դանիա - օգոստոսի 26, 2001(2001-08-26), Տորսհավն, Ֆարերյան կղզիներ, Դանիա), ֆարերյան քաղաքական և պետական գործիչ, Ֆարերյան կղզիների առաջին կին վարչապետը (18 հունվարի 1993 թվական - 15 սեպտեմբերի 1994 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ուսուցչի ընտանիքում։ Մասնագիտությամբ մանկավարժ է, 1967 թվականից մինչև 1989 թվականը աշխատել է Կոպենհագենի և Էսբերգի դպրոցներում։ 1988 թվականից աշխատել է Ֆարերյան կղզիների կառավարությունում։ 1989 թվականից մինչև 1994 թվականը եղել է Ուսուցիչների ասոցիացիայի նախագահը։ 1991-1993 թվականներին եղել է կրթության, մշակույթի, արդարադատության և կրոնի գործերով նախարար։ 1993 թվականի հունվարի 18-ից մինչև 1994 թվականի ստպտեմբերի 15-ը եղել է Ֆարերյան կղզիների առաջին և միակ կին վարչապետը։ Միաժամանակ եղել է վարչակազմի և հասարակական աշխատանքների գծով նախարար։ Վարչապետ եղած ժամանակ պայքարել է քաղաքականության մեջ կանանց դերի ակտիվացման և հավասարության կարգավիճակի մասին օրենքի ներդրման ուղղությամբ, որը ընդունվեց 1994 թվականին։ 1993-1996 թվականներին եղել է Ֆարերյան կղզիների ձախ ցենտրիստական Սոցիալ դեմոկրատական կուսակցության նախագահը։ 1988-1998 թվականներին եղել է ֆարերյան Լյոգտինգի (խորհրդարանի) անդամ (բացի այն ժամանակահատվածից, երբ նա եղել է վարչապետ կամ նախարար)։ 1994-1995 թվականներին եղել է Լյոգտինգի (խորհրդարանի) խոսնակ։ 1998-2001 թվականներին ընտրվել է Դանիական ֆոլկետինգի պատգամավոր։ 1998 թվականին նա դարձավ Հատուկ կրթության կենտրոնի  (մտավոր թերզարգացած երեխաների դպրոց) ղեկավար։ Մահացել է քաղցկեղից, 2001 թվականի օգոստոսի 26-ին։  


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография(լեհ.)
Danimarca Archived 2016-07-15 at the Wayback Machine.(դան.)
Մայնի Զանդ

Մայնի Զանդ (գերմ.՝ Sand am Main), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի Հասբերգե շրջանում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչության թիվը 2010 թ. դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 3133 մարդ։ Տարածքը կազմում է 7,44 քառ. կմ։ Պաշտոնական կոդ - 09 6 74 195
Չերնոպոլիե

Չերնոպոլիե (ուկրաիներեն՝ Чорнопілля, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qaraçöl), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կարաչյոլ։
2001 թվականի տվյալներով Չերնոպոլիե գյուղում բնակվում էր 1 301 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տերեբովիչի

Տերեբովիչի (ուկրաիներեն՝ Теребовичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռատնովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տերեբովիչի գյուղում բնակվում էր 135 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,558 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 241,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նորթեմպտոն շրջան (Փենսիլվանիա)

Նորթեմպտոն շրջան (անգլ.՝ Northampton County), ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 976 կմ2 է, բնակչությունը՝ 297.735 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Իստոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1752 թ.։
Արամայիս Միրզոյան

Արամայիս Աշոտի Միրզոյան (դեկտեմբերի 24, 1962(1962-12-24), Գորիս, Գորիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ - նոյեմբերի 24, 1988(1988-11-24), Որոտան, Գորիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, Գորիսում (ներկայումս՝ Սյունիքի մարզ)։ Աշխատում էր Գորիսի «Ավանգարդ» պետական տնտեսությունում որպես վարորդ։ Ապրում էր կնոջ և երեք անչափահաս երեխաների հետ Գորիսում։
Զոհվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 24-ին Գորիսի շրջանի Որոտան բանավանում, ադրբեջանցու գնդակից։ Թաղված է Գորիսի գերեզմանոցում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Ծմակ

Մեծ Ծմակ, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու և Շիրակի մարզերի սահմանագլխին, Շիրակի լեռնաշղթայի, Սարալանջ գյուղից 3,5 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրությունը՝ 2254 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջուլբարս (շուն)

Ջուլբարս, ականաորոնողական ծառայության շուն, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Եղել է Խարկովի կինոլոգ-հրահանգիչ, 37-ի հրամանատար Ալեքսանդր Մազովերի կնոջ՝ Դինա Սողոմոնի Վոլկացի անձնական շունը։


== Մականվան ծագում ==

1935 թվականին, երբ թողարկվեց համանուն ֆիլմը, «Ջուլբարս» («վագր») մականունը հայտնի դարձավ՝ հատկապես հովվաշների համար։ Պատերազմին մասնակցած շատ շներ կրում էին այս մականունը, ինչի պատճառով նրան հաճախ շփոթում էին հայտնի սակրավոր շան հետ։


== Զինվորական ծառայություն ==
Ջուլբարսը կարողանում էր առանց մեծ ջանքերի հայտնաբերել 7,5 հազար ական և ավելի քան 150 արկ։ Ջուլբարսը մասնակցել է Դանուբի ափի պալատների, Պրահայի ամրոցի և Վիեննայի մայր տաճարի ականազերծմանը։
1944 թվականի սեպտեմբերից մինչև 1945 թվականի օգոստոսը մասնակցելով Ռումինիայի, Չեխոսլովակիայի, Հունգարիայի և Ավստրիայի տարածքում ականազերծմանը՝ «Ջուլբարս» մականունով ծառայողական շունը հայտնաբերել է 7468 ական և ավելի քան 150 արկ։
Շան զարգացած հոտառության մասին նշել են նաև Կանևում Տարաս Շևչենկոյի գերեզմանը և Կիևի Վլադիմիրի տաճարը ականազերծած սակրավորները։ 


== Առասպելներ ==
Ինտերնետում Ջուլբարս շան մասին կա մի քանի առասպել։
Ապացուցվել է, որ 1945 թվականի մարտի 21-ին մարտական առաջադրանքի հաջող կատարման համար Ջուլբարսը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայություն» մեդալով։ Նա միակ շունն է, որը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ստացել է այդ պարգևը։ Սակայն դա չի հաստատվում պարգևատրման տվյալների բազաներում, իսկ պարգևի կանոնադրությունը չի ենթադրել պարգևատրել կենդանիներին։
Նշվում է նաև, որ Հաղթանակի շքերթի ժամանակ Ջուլբարսին տարել են Ստալինի տարազաբաճկոնի (որոշ աղբյուրներում՝ շինելի) տեփուրի վրա (որոշ աղբյուրներում՝ ձեռքերի վրա) վերջինիս անձնական կարգադրությամբ, քանի որ շունը չէր կարող ինքնուրույն քայլել՝ վերջերս ստացած վիրավորման պատճառով։ Դա ևս չի հաստատվել շքերթի լուսանկարներում։ Պատմաբան Վլադիմիր Մեդինսկին վերջնականապես հաստատել է, որ շունը Հաղթանակի շքերթում չի եղել։
Ենթադրվում է, որ երկու առասպելների սկզբնաղբյուրը Մարկ Շթեյնբերգի հոդվածներն են «Հրեական աշխարհ» և «Ռուսական գլոբուս» ինտերնետ-հրատարակություններում։
Կա նաև ենթադրություն, որ Ջուլբարսը նկարահանվել է Ջեք Լոնդոնի «Սպիտակ Ժանիք» վեպի հիման վրա նկարահանված ֆիլմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Светлана Гладыш. Гражданская специальность — актриса.
Лужков Ф. М. Служебные собаки и их применение. — М., 1963.
Էլիգուդերզ

Էլիգուդերզ (պարսկերեն՝ الیگودرز), քաղաք Իրանի հարավում՝Լոռեսթան նահանգում։ Էլիգուդերզ շահրեստանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչության թվով նահանգի հինգերորդ քաղաքը։


== Աշխարհագրություն և կլիմա ==

Քաղաքը գտնվում է Լոռեսթանի արևելյան մասում՝ կենտրոնական Զագրոսի լեռնային տեղանքում, ծովի մակարդակից 1982 մետր բարձրության վրա, Խորամաբադից՝ նահանգի վարչական կենտրոնից, 120 կմ արևելք և երկրի մայրաքաղաքից՝ Թեհրանից, 290 կմ հարավ-արևմուտք։ Կլիման բարեխառն է՝ տարվա ընթացքում շատ են ցուրտ օրերը (մինչև 120), ինչը հատուկ է առաջին հերթին բարձրլեռնային դիրք ունեցող քաղաքներին։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը +13 °C է։ Տեղումների միջին քանակը 270 մմ է։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը՝ 78 690 մարդ (2006), ազգային կազմում գերակշռում են բախտիարները, լոռերը և պարսիկները, դավանականում՝ շիիթ մուսուլմանները։


== Տեսարժան վայրեր ==
Էլիգուդերզի արևմուտքում գտնվում է լեռնաշղթան, որի բարձունքներից մեկը (Օշտորնան Կուխը), ունի ծովի մակարդակից 4000 մետր բարձրություն և ծածկված է սառցադաշտով։ Սառցադաշտի հալված ջրերը մի շարք լճեր են սնուցում, որոնք գտնվում են լեռնաշղթայի լանջերին։ Դրանցից ամենամեծը Գահար լիճն է (կամ Գոլ Գահար), 1,5 կմ երկարությամբ և 600 մետր միջին լայնությամբ։ Քաղաքի շրջակայքում է գտնվում նաև Տամանդար լեռը (3250 մ)՝ տարածաշրջանի ամենախոշոր որսահանդակներից մեկի հետ։


== Բնիկներ ==
Մեհդի Կարուբի՝ իրանցի պետական գործիչ


== Ծանոթագրություններ ==
Շուբան (Չոխատաուրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շուբան (այլ կիրառումներ)Շուբան (վրաց.՝ შუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 380 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Չոխատաուրից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 129 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորդուբանովո (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Կորդուբանովո (ուկրաիներեն՝ Кордубанове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կորդուբանովո գյուղում բնակվում էր 214 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,503 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 425,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեքսանդր Վոլկով (այլ կիրառումներ)

Ալեքսանդր Վոլկով անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Ալեքսանդր Վոլկով, ռուս և խորհրդային գրող, դրամատուրգ, թարգմանիչ, ուսուցիչ
Ալեքսանդր Վոլկով, ռուս վոլեյբոլիստ, կենտրոնական մեկուսացնող
Չերնիշևսկի (քաղաքատիպ ավան, Միրինսկի ուլուս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերնիշևսկիՉերնիշևսկի (ռուս.՝ Чернышевский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Միրինսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5021 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գաուդա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գաուդա (այլ կիրառումներ)Գաուդա (հոլ.՝ Gouda ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 16,92 կմ² է, բնակչությունը՝ 71.096 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.400 եվրո է։
Պոդգորնոե (գյուղ, Վոսկրեսենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդգորնոեՊոդգորնոե (ռուս.՝ Подгорное), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Վոսկրեսենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 200 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սպիտակավոր

Սպիտակավոր եկեղեցին գտնվում է Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքում։ Ընդգրկված է Աշտարակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Կառուցվել է V-VI դդ, վերակառուցվել՝ XIII -XIV դարերում։ Միանավ է, քառանկյուն և կամարաձև ծածկով։
Ներկայումս Սպիտակավոր եկեղեցին անհատույց, անժամկետ օգտագործման իրավունքով տրամադրվել է Հայ Առաքելական եկեղեցուն։ 


== Անվան ծագում ==
Ըստ ավանդության, Աշտարակում ապրող երեք քույրեր սիրահարվում են Սարգիս անունով մի երիտասարդի։ Ավագ երկու քույրերը որոշում են իրենց զոհաբերել՝ կրտսերին երջանկություն պարգևելու համար և ծիրանագույն ու կարմիր զգեստ հագնելով իրենց նետում են անդնդախոր ձորը։ Այս լուրն իմանալով, փոքր քույրը սպիտակ զգեստ հագնելով, նույնպես իրեն ձորն է նետում, իսկ Սարգիսը այս դառը վշտից դառնում է ճգնավոր։ Հետագայում ձորի եզրին երեք եկեղեցիներ են հայտնվում՝ Կարմրավորը, Ծիրանավորը և Սպիտակավորը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սպիտակավոր Եկեղեցի, Աշտարակ, Հայաստան
Նիկոլսկի (քաղաքատիպ ավան, Պոդորոժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նիկոլսկի (այլ կիրառումներ)Նիկոլսկի (ռուս.՝ Никольский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պոդորոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2989 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեյկոն շրջան (այլ կիրառումներ)

Մեյկոն շրջան, կարող է վերաբերել՝

Մեյկոն շրջան - ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը
Մեյկոն շրջան - ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը
Մեյկոն շրջան - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Դոնիսար

Դոնիսար (ռուս.՝ Донисар, օսերեն՝ Донысæр), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)