armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ջրաներկ

Ջրաներկ (ֆր.՝ Aquarelle, իտալերեն՝ acquarello), ներկ` բուսական սոսնձի հիմքով, որ լուծվում է ջրում և հեշտությամբ լվացվում նրանով։ Ջրաներկը նաև գեղանկարչական տեխնիկա է, որ կիրառում է այդ ներկերը։ Ստեղծվել է դեռևս մեր թվարկությունից առաջ, սակայն այն ավելի լայն տարածում է ստացել Վերածննդի դարաշրջանում։ Այն հանդիսանում է ամենահարմար և ամենամատչելի ներկանյութը գեղանկարչական աշխատանքներ կատարելու համար։ Այն թափանցիկ ներկանյութ է, հեշտությամբ լուծվում է ջրում։ Սրանով աշխատում են թղթի վրա։
Ջրաներկը միավորում է գեղանկարչության (տոնի հարստություն, ձևի կառուցվածք) ու գրաֆիկայի առանձնահատկությունները (պատկերի կառուցման գործում թղթի ակտիվ դեր, ռելիեֆային վրձնահարվածների բացակայություն)։


== Տեխնիկաներ ==
Կա ջրաներկով աշխատելու երկու տեխնիկա՝ թաց (անգլիական) տեխնիկա և չոր, շերտավոր (իտալական) տեխնիկա։


=== Թաց (անգլիական) ===
Այս տեխնիկայի ժամանակ թուղթը, որի վրա պետք է նկարենք, ամբողջությամբ պետք է թրջել, այնուհետև այն պետք է ամրացնենք հարթ մակերևույթին։ Աշխատանքը պետք է սկսել թղթի վերևի հատվածից, և փուլ առ փուլ պետք է դնել գույները մինչև թղթի ներքևի հատվածը։ Պետք է մինչ թղթի չորանալը հասցնենք աշխատանքը ավարտել, այլապես աշխատանքն ապարդյուն կլինի։


=== Չոր, շերտավոր (իտալական) ===
Այս տեխնիկայի դեպքում պետք է պարզապես գույները դնել շերտերով։ Հարկավոր է աշխատանքը սկսել ավելի բաց երանգներ դնելով, ապա աշխատանքի ընթացքում հետզհետե ավելի մգացնել համապատասխան մգության կարիք ունեցող հատվածները։


== Սպիտակ գույն ==
Ջրաներկով աշխատելիս չի օգտագործվում սպիտակ գույնը (այդ իսկ պատճարով պրոֆեսիոնալ ջրաներկի մեջ բացակայում է այդ գույնը, սպիտակ հանդիպում է միայն երեխաների համար նախատեսված ջրաներկի գունադարանում), ավելի բաց երանգներ ստանալու համար պետք է պարզապես գույնին ավելացնել ջուր։ Ջրաներկի շերտավոր տեխնիկայով նկարելիս կարելի է դնել մի քանի շերտ իրար վրա (ամենաշատը կարելի է 7 շերտ դնել, դրանից ավել դնելու դեպքում նկարը կարող է կորցնել իր թափանցիկությունը և որակազրկվել)։


== Վրձիններ ==
Ջրաներկով աշխատելու համար օգտագործվում են փափուկ վրձիններ, դրանցից ամենահարմարը սկյուռի մազից վրձինն է։ Նկարելիս ձեռքի տակ պետք է ունենալ 3 տարբեր համարների վրձիններ (4,6,10)։
Բացի հիմնական վրձիններից` նկարիչներին հարկավոր են այլ գործիքներ ևս` ջրի դույլեր, վրձինը մաքրելու լաթեր, խառնուրդի ստեղծման համար դույլիկներ, ատամի խոզանակ գույնը ցանելու համար, փետուր կամ քերիչ վրձինը մաքրելու համար, ավելորդ հատվածները հեռացնելու ռետին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուգարաշ

Բուգարաշ (ֆր.՝ Bugarach), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2011 թվականի դրությամբ կազմում է 200 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.51 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 26.62 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 670 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 150 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 38 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 126 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 80-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 46։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,5 %։ 80 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 62 անձ (32 տղամարդ և 30 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (10 տղամարդ և 8 կին)։ 46 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սիգուրդ Հուլ

Սիգուրդ Հուլ (հանդիպում է նաև Հյոլ) (նորվ.՝ Sigurd Hoel, դեկտեմբերի 14, 1890(1890-12-14)[…], Nord-Odal, Հեդմարկ, Նորվեգիա - հոկտեմբերի 14, 1960(1960-10-14)[…], Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի գրող, սոցիալ-հոգեբանական պարբերականի հիմնադիր (հրատարակվում է 1965 թվականից)։
Մինչ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը Օսլոյի համալսարանում ուսումնասիրել է բնական գիտություններ։ Պատերազմի սկզբից անդամագրվել է Նորվեգիայի դիմադրության շարժմանը։ Մասնակցել է մի շարք հատուկ գործողությունների ընդդեմ ֆաշիստա-գերմանական զինված ուժերի։ 1943-1945 թվականներին ապրել է Շվեդիայում։


== Ստեղծագործություններ ==
«Մեղավորները ամառային արևի վրա» (1927) - վեպ
«Հոկտեմբերյան օր» (1931) - վեպ
«Սեզամ, Սեզամ» (1938) - վեպ
«Հանդիպում սահմանային անցակետի սյան մոտ» (1947) - վեպ
«Բաբելոնյան աշտարակի ներքևում» (1956) - վեպ
«Կաղարդական շրջան» (1958) - պատմավեպ


== Ծանոթագրություններ ==
FlyOne Armenia

FlyOne Armenia ՍՊԸ, ներկայանում է որպես FlyOne Armenia, հայկական բյուջետային ավիաընկերություն, որը հիմնված է Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում։ Այն մոլդովական բյուջետային FlyOne ավիաընկերության դուստր ձեռնարկությունն է։


== Պատմություն ==
Ավիաընկերությունը ստեղծվել է մոլդովական Fly One ավիաընկերության 60 միլիոն եվրոյի (67,8 միլիոն դոլար) ներդրումից հետո։ Ավիաընկերությունը շահագործման վկայական է ստացել 2021 թվականի հոկտեմբերի 29-ին և իր գործունեությունը սկսել է 2021 թվականի դեկտեմբերի 18-ին՝ դեպի Լիոն ուղիղ չվերթով։ 2021 թվականի վերջին FlyOne-ի վարչության նախագահ Վլադիմիր Չեբոտարը հայտարարել էր, որ ավիաընկերությունը բանակցություններ է վարում ընդհանուր առմամբ երկու A321-200 ինքնաթիռների վարձակալության շուրջ, ներառյալ նոր հայկական փոխադրողին կցված ստորաբաժանումները։


== Ուղղություններ ==


== Ավիապարկ ==


=== Ընթացիկ ավիապարկ ===
2023թ․-ի փետրվարի դրությամբ FlyOne Armenia-ի ավիապարկը ներառում է հետևյալ ինքնաթիռները.


== Տես նաև ==
Հայաստանի օդանավակայանների ցանկ
Տրանսպորտը Հայաստանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
FlyOne Armenia Ֆեյսբուքում
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1982-1983

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1982-1983, Լյուքսեմբուրգի 69-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարին չեմպիոն է դարձել «Ժենես Էշը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Ալադաղ Փոքր

Ալադաղ Փոքր, լեռ Հայկական Պար լեռնահամակարգում, Կարսի մարզի Կաղզվանի օկրուգում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սապրոֆիտներ

Սապրոֆիտներ (հունարեն՝ sapross — «փտած» և «phyton» — բույս), մեռած օրգանիզմների օրգանական նյութով կամ կենդանի օրգանիզմների արտաթորություններով սնվող բույսեր։ Ըստ սնման տիպի տարասուն օրգանիզմներ են։ Ինքնասուն օրգանիզմների հետ կարևոր դեր են կատարում բնության մեջ նյութերի շրջանառության գործում, քանի որ դիակները և կենդանիների արտաթորությունները (օրգանական նյութեր) քայքայում են մինչև ջրի, ածխածնի երկօքսիդի, ամոնիակի և այլ անօրգանական նյութերի։ Հանդիպում են գլխավորապես բակտերիաների, ճառագայթասնկերի և սնկերի մեջ։ Որոշ սապրոֆիտներ կարող են դառնալ մակաբույծներ , իսկ մի շարք ֆոտոսինթեզող օրգանիզմներ (օրինակ, որոշ կանաչ ջրիմուռներ)՝ սապրոֆիտներ․։ Հաճախ սապրոֆիտներ են անվանում միկոռիզային սնկերի միջոցով սնվող որոշ ծաղկավոր բույսերի։
Արկաուլովո

Արկաուլովո (ռուս.՝ Аркаулово, բաշկիրերեն՝ Арҡауыл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1600 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (2292)

Ժողովածու (2292), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2292 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է ենթադրաբար 1624 թվականին Մատաթեա աբեղա գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14×10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 350 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով (Ոսկեբերանի Մեկնութիւն Թղթոց Պօղոսի)։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դեղին մետաքս։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 68բ, 211բ, 273ա և այլուր, հետագայի՝ պահպանակ Բ, Գ (17-18-րդ դարեր), Դ (1713 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Սահման քերականութեան։
Երեմիայի Մեղրեցւոյ Բառգիրք։
Վարդ. Արևելցւոյ Աշխարհացոյց։
Ան. Շիրակացւոյ Թիւք որչափութեան կտակարանաց։
Մովս. Խորենացւոյ Աշխարհացոյց։
Վասն չորս գետոց։
Գետք և գնացք նոցին։
Եւթաղեայ Ցառաջաբանութիւն Պօղոսի։
Հանգիստ Յովհաննու։
Գլուխք ս. Գրոց։
Անուանք Ամասոց Հայոց, յունաց, աղուանից։
Տանուտեբացոյցք (Կիւրեղ Հայրապետ, Դանիէլ, անանուն)։
Կաղանգացոյց։
Տոմարք։
Տաղ։
Կաթողիկեայ թուղթ, Պատճառ Հինգհարիւրեակ աղիւսակի եբրայեցւոց։
Քաղաքք և շինողք նոցին։
Տոմար (Յովհ. Կոզեռն, Սամուէլ քհյ)։
Հատուած ի Նարեկ գրոց։
Դարագլուխք։


== Ծանոթագրություններ ==
(7480) Նորվան

(7480) Նորվան (անգլ.՝ Norwan), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի օգոստոսի 1-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,567719 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,0707 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0648 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Նորվան աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,1612 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 716,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,502113 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,45° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7480) Նորվան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կուիստելլո

Կուիստելլո  (իտալերեն՝ Quistello), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մանտուա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 5847 մարդ։ Խտությունը կազմում է 129 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 45 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 46026։ Հեռախոսային կոդ՝ 0376։
Բնակավայրի հովանավորող սուբը՝ Բարդուղիմեոս առաքյալն է։ Տոնը միշտ նշում են օգոստոսի 24-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գալիմի

Գալիմի (ռուս.՝ Галимый), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մագադանի մարզի Օմսուկչանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավտոստ (գետ)

Ավատոստ, գետ Ճորոխի ավազանում, նրա վտակ Օլթիի աջակողմյան օժանդակը։ Օթիին է միանում Ավդոստ գյուղի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլե-Ուստիմովկա (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Վասիլե-Ուստիմովկա (ուկրաիներեն՝ Василе-Устимівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կոնովալշչինա։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլե-Ուստիմովկա գյուղում բնակվում էր 275 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2027 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 135,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովովարշավկա

Նովովարշավկա (ռուս.՝ Нововаршавка), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Օմսկի մարզի Նովովարշավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6254 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոլշոյ Չիրկլեյ

Բոլշոյ Չիրկլեյ (ռուս.՝ Большой Чирклей, թաթ.՝ Зур Чиркләй), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Նիկոլաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2660 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(3893) ԴեԼատեր

(3893) ԴեԼատեր (անգլ.՝ DeLaeter), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մարտի 20-ին Մայքլ Քենդիի կողմից Բիքլիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,422193 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7824 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,062 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1376,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261451 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3893) ԴեԼատեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայաստանի զբոսայգիներ

Զբոսայգիներում գործում են ատրակցիոններ, հանգստի ու հասարակական սննդի տաղավարներ, պարբերաբար կազմակերպվում թատերականացված մասսայական միջոցառումներ, տոնահանդեսներ, պարահանդեսներ, խաղեր, ուրախ ժամանցներ, բացօթյա համերգներ և այլն։


== Հաղթանակի զբոսայգի ==
Երևանի «Հաղթանակ» զբոսայգում է գտնվում Անհայտ զինվորի գերեզմանը, Ծիծեռնակաբերդում՝ Եղեռնի զոհերի հուշահամալիրը մանկական երկաթուղին։ Հանրապետության խոշոր զբոսայգիներից են նաև Կոմերիտ միության և 26 կոմիսարների անվ․ զբոսայգիները Երևանում, Ա․ Շահումյանի անվ․ զբոսայգին Լենինականում, Սայաթ-Նովայի անվան մանկական զբոսայգին Կիրովականում։ 1986 թվականին հանրապետությունում կար 26 զբոսայգի (470 հեկտար ընդհանուր տարածությամբ), որոնցում գործել է գեղարվեստական ինքնագործունեության 42 կոլեկտիվ։
Բորխա Վիգերա

Բորխա Վիգերա Մանսանարես (իսպ.՝ Borja Viguera Manzanares, մարտի 26, 1987(1987-03-26), Լոգրոնյո, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, «Նումանսիա» ակումբի հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==
Բորխա Վիգերան «Ռեալ Սոսիեդադ» ակումբի ֆուտբոլային ակադեմիայի սան է։ Երեք տարվա ընթացքում նա հանդես է եկել «Ռեալ Սոսիեդադ Բ» պահեստային կազմում։ 2007 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ «Լաս Պալմաս» ակումբի դեմ խաղում, Բորխան կատարել է իր նորամուտը Սեգունդայում։ 2009 թվականին նա տեղափոխվել է առաջին թիմ։ 2010 թվականին սանսեբաստացիներն անցել են էլիտա։ Օգոստոսի 29-ին՝ «Վիլյառեալ» ակումբի դեմ խաղում, Վիգերան կատարել է իր նորամուտը Լա Լիգայում։ Բարձր մրցակցության պատճառով Վիգերան ստիպված է եղել վարձավճարով հանդես գալ «Խիմնաստիկ», ապա «Ալբասետե» ակումբներում։
2012 թվականի ամռանը Վիգերան տեղափոխվել է «Ալավես»։ Օգոստոսի 25-ին՝ «Բարակալդո» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում։ Սեպտեմբերի 2-ին՝ «Լոգրոնիես» ակումբի դեմ խաղում Բորխան խփել է իր առաջին գոլը «Ալավեսի» կազմում։ Երկու մրցաշրջան անընդմեջ Վիգերան դարձել է թիմի լավագույն ռմբարկու։
2014 թվականի ամռանը Բորխան եռամյա պայմանագիր է կնքել «Ատլետիկ Բիլբաոյի» հետ. Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 1 մլն եվրո։ Օգոստոսի 30-ին՝ «Լևանտե» ակումբի դեմ խաղում, նա կատարել է իր նորամուտը ակումբում՝ հանդիպման երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Իբայ Գոմեսին։ Նոյեմբերի 5-ին՝ պորտուգալական «Պորտու» ակումբի դեմ խաղում, Բորխան կատարել է իր նորամուտը Չեմպիոնների լիգայում։ Նոյեմբերի 21-ին՝ «Էսպանյոլ» ակումբի դեմ խաղում Վիգերան խփել է իր առաջին գոլը «Ատլետիկի» կամզում։
2016 թվականի ամռանը՝ պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո, Բորխան երկամյա պայմանագիր է կնքել Խիխոնի «Սպորտինգի» հետ։ «Լեգանես» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր թիմի կազմում։ Նոյեմբերի 4-ին՝ «Մալագա» ակումբի դեմ խաղում, Վիգերան խփել է իր առաջին գոլը հօգուտ «Սպորտինգի»։
2018 թվականի օգոստոսի 1-ին ազատ գործակալի կարգավիճակ ունեցող Վիգերան երկու տարով պայմանագիր է կնքել «Նումանսիա» ակումբի հետ։


== Ձեռքբերումներ ==
Անհատական

Սեգունդայի լավագույն ռմբարկու (25 գոլ) – 2013/2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը sports.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը «Ատլետիկ Բիլբաոյի» կայքում
Բորխա Վիգերա պրոֆիլը BDFutbol կայքում
Futbolme profile
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Աստաբացյան

Աստաբացյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Հակոբ Աստաբացյան (1900-ական թթ.-?), լրագրող։


== Տես նաև ==
Աստապատցյան


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա Դեմիդովա

Աննա Դեմիդովան (ռուսերեն՝ Анна Демидова, հունվարի 14 (26), 1878, Չերեպովեց, Նովգորոդի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 17, 1918(1918-07-17), Եկատերինբուրգ, Պերմի նահանգ, Խորհրդային Ռուսաստան), ռուս կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի ծառայողներից էր։ Ծնվել է 1878 թվականին և սպանվել է 1918 թվականին Նիկոլայ II-ի ընտանիքի անդամների հետ միասին բոլշևիկների կողմից։
Դասվել է Ռուս Ուղղափառ Եկեղեցու սրբերի շարքը։ Մարմնի մնացորդները հայտնաբերվել են Եկատիրինբուրգում և մեծ շուքով թաղվել Սանկտ-Պետերբուրգի սուրբ Պողոս և Պետրոս եկեղեցում թագավորական ընտանիքի մնացորդների կողքին։


== Կենսագրություն ==
Դեմիդովան ծնվել է 1878 թվականին։ Ծնողներից հայտնի է միայն հոր անունը՝ Ստեփան Դեմիդով։ Աննան ավարտել է իր հայրենի Չերեպովեցի սպասուհիների ուսումնարանը։ Նա թագավորական պալատում աշխատող Ելիզավետա Երսբեգրի ծանոթուհին էր և նրա եղբոր նշանածը։ Երսբերգը կարողացավ աշխատանք գտնել Դեմիդովայի համար, որպես պալատի սպասուհի։ Աննա Դեմիդովան հայտնի էր իր վերին աստիճանի ամաչկոտ բնավորությամբ։ Նա բարձրահասակ էր և ուներ դեղնավուն մազեր։ Կայորուհին, մտերիմները և հարազատները նրան դիպում էին "Նյուտա" մականունով։


== Սպանությունը ==

1917 թվականին տնային կալանքի տակ հայտնված նախկին ցարական ընտանիքի ճակատագիրը կախված էր բոլշևիկների որոշումից։ Սկզբում Ցարսկոյե Սելոյում պահվելուց հետո Նիկոլայ II-ի ընտանիքին տեղափոխեցին Տոբոլսկ։ Նրանց տրվեց հնարավորություն իրենց հետ տանել մի քանի տնային ծառայողների։ Աննա Դեմիդովան ցանկություն հայտնեց նրանց հետ մեկնել։ Երբ Տոբոլսկից ընդանիքը տեղափոխվեց Եկատերինբուրգ, Դեմիդովային հնարավորություն տրվեց հեռանալ, սակայն նա ցանկացավ մնալ ընտանիքի հետ։ Նիկոլայ II-ի երեխաների ուսուցիչ Պիեռ Ժիյառին նա հայտնել էր, որ շատ էր վախենում բոլշևիկներից։
1918 թվականի հուլիսի 16-ի գիշերը նախկին թագավորական ընտանիքին արթնացրեցին և իջացրին Իպատիևի տան նկուղ։ Նրանց հետ էին նաև գտնվում Դեմիդովան և 4 այլ տնային աշխատողներ, ովքեր նույնպես մնացել էին ընտանիքի հետ։ Բոլշևիկները կարդացին Նիկոլային սպանելու հրամանագիրը և անմիջապես սկսեցին կրակել ընդանիքի անդամների և մյուս աշխատողների վրա։ Դեմիդովան վիրավորվեց և ուշաթափվեց։ Ուշքի գալուց հետո նա հասկացավ, որ դեռ չի մահացել և բղավեց "Աստված ինձ պահպանեց": Այդ լսելով բոլշևիկները ևս մի քանի անգամ կրակեցին Դեմիդովայի վրա և ի վերջո նրան սպանեցին։
Մահացածների մարմինները բոլշևիկները վառեցին և թաղեցին Եկատերինբուրգի անտառում՝ անհայտ ուղղությամբ։
Տարիներ անց 1979 թվականին սիրողական հնագետները գտան գերեզմանը։ Հայտնաբերվեցին ցարի ընտանիքի անդամների մարմինները (բացի ցարեվիչ Ալեքսեյի և մեծ իշխանուհիներից մեկի մարմինների) և 5 այլ ոսկրային մնացորդներ, որոնք գենետիկապես չէին պատկանում Նիկոլայի ընտանիքին։ Դրանցից մեկը կնոջ մարմին էր և շատ հնարավոր է Դեմիդովայինը։
1998 թվականին Սանկտ-Պետերբուրգի Սուրբ Պողոս և Պետրոս տաճարում մեծ շուքով թաղվեցին նախկին ցար Նիկոլայ II-ի և նրա ընտանիքի անդամների մարմինները, ինչպես նաև Դեմիդովայի և մյուս նահատակների մարմինները։
Աննա Դեմիդովան դասվել է Ռուս Ուղղափառ Եկեղեցու սրբերի շարքը։
Բուբաքար Բորիս Դիոփ

Բուբաքար Բորիս Դիոփ (ֆր.՝ Boubacar Boris Diop, հոկտեմբերի 26, 1946(1946-10-26), Դակար, Սենեգալ), սենեգալցի սցենարիստ, լրագրող և գրող։


== Կենսագրություն ==
Բուբաքար Բորիս Դիոփը ծնվել է 1946 թվականին Սենեգալի մայրաքաղաք Դակար քաղաքում։ Սենեգալի բուհերում դասավանդել է գրականություն և փիլիսոփայություն։ Աշխատում է Սենեգալի մամուլում որպես լրագրող, Ֆրանսիայի և Շվեյցարիայի հրատարակչություններում։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Վեպեր ===
Տամանգոյի ժամանակը/ Le Temps de Tamango, Paris, L’Harmattan, 1981, coll. Encres noires. Réédition: Paris, Le Serpent à Plumes, 2002, coll. Motifs (Prix du bureau sénégalais du droit d’auteur)
բարբանի հիշողությունները/ Les Tambours de la mémoire, Paris, L’Harmattan, 1991, coll. Encres noires (Սենեգալի հանրապետության գրականության մեծ մրցանակ)
Les Traces de la meute, Paris, L’Harmattan, 1993, coll. Encres noires
Le Cavalier et son ombre, Paris, Stock, 1997 (Տրոպիկ մրցանակ)
Մուրաբի, ոսկրերի գիրք/ Murambi, le livre des ossements, Paris, Stock, 2000. Réédition enrichie d'une postface de l'auteur: Paris, Zulma, 2011 ()
Doomi Golo, Dakar, Papyrus, 2003 (վոլորֆերեն)
L’impossible innocence, Paris, Éditions P. Rey, 2004
Kaveena, Paris, Editions Philippe Rey, 2006
Les petits de la guenon, Paris, Editions Philippe Rey, 2009


=== Պիեսներ ===
Thiaroye, terre rouge, Paris, Éditions L’Harmattan, 1990
Leena


=== Էսսե ===
Négrophobie, avec Odile Tobner et François-Xavier Verschave, Les arènes, 2005
L'Afrique au-delà du miroir, Éditions Philipe Rey, Paris, 2007


== Ճանաչում ==
Սև Աֆիկայի գրականության մեծ մրցանակ (1998)։


== Գրականություն ==
Alessandri B. L'école dans le roman africain: des premiers écrivains francographes à Boubacar Boris Diop. Paris: Harmattan, 2004
Sob J. L'impératif romanesque de Boubacar Boris Diop. Ivry-sur-Seine: A3, 2007
Qader N. Narratives of catastrophe: Boris Diop, ben Jelloun, Khatibi. New York: Fordham UP, 2009


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը և մատենագրությունը lesfrancophonies.com կայքում Archived 2008-04-06 at the Wayback Machine. (ֆր.)
[1] Archived 2013-07-19 at the Wayback Machine. (ֆր.)
IMDB կայքում
Հարցազրույց (ռուս.)
Գենետիկայի զարգացման պատմություն

Գենետիկան գիտություն է օրգանիզմներում հատկանիշների ժառանգման օրինաչափությունների մասին։ Այն ուսումնասւրում է ժառանգականության և փոփոխականության օրենքները։ Մարդիկ դեռ հնուց գիտակցել են, որ օրգանիզմների հատկություններն ու հատկանիշները փոխանցվում են սերդեսերունդ, սակայն դարեր շարունակ չեն կարողացել պարզաբանել դրանց ժառանգման օրինաչափությունները։ Գենետիկայի հիմնադիրը չեխ գիտնական Գրեգոր Մենդելն է, ով 1860-ական թվականներին առաջինը մշակեց գենետիկական հետազոտությունների մեթոդները՝ սկզբնավորելով ապագա գիտության զարգացման առաջին փուլը։ Նա ցույց տվեց, որ օրգանիզմների հատկանիշները որոշվում են ժառանգական դիսկրետ (առանձին) գործոններով, հայտնաբերեց հատկանիշների ժառանգման հիմնական օրինաչափությունները՝ հիմնվելով ստացված տվյալների մաթեմատիկական ճշգրիտ վերալուծության վրա, և այն էլ մի ժամանակաշրջանում, երբ դեռ չկար որևէ պատկերացում գենի, ԴՆԹ-ի կամ քրոմոսոմի մասին, բջիջների բաժանման գործընթացների մասին։ Նրա «Փորձեր բուսական հիբրիդների վրա» արժեքավոր աշխատությանը, ցավոք, տպագրվեց քիչ հայտնի պարբերականում, համապատասխան արձագանքի չարժանացավ և գրեթե մոռացության մատնվեց ամբողջ 35 տարի։ Հատկանիշների ժառանգման մենդելյան օրինաչափությունները փաստորեն «վերահայտնագործվեցին» միայն 20-րդ դարի սկզբին Գ. դե Ֆրիզի (Հոլանդիա), Կ. Կորենսի (Գերմանիա) Է. Չերմակի (Ավստրիա) կողմից։ Նրանք միմյանցից անկախ վերահաստատեցին Գ. Մենդելի հայտնագործած օրինաչափություններն, ընդունեցին նրա հայտնագործության գերակայությունն՝ անվանելով օրենքները Գ. Մենդելի անվամբ։ Նրանց և այլ գիտնականների ջանքերով ձևակերպվեց ժառանգականության քրոմոսոմային տեսությունը՝ սկիզբ դնելով ժառանգման օրինաչափություններն ուսումնասիրող գիտության զարգացման երկրորդ փուլը։ Համաձայն այդ տեսության ժառանգական նյութերը՝ գեները, տեղադրված են քրոմոսոմներում՝ գծային շարքով։ Փաստորեն նոր էջ բացվեց հատկանիշների ժառանգման օրինաչափություններն ուսումնասիրող գիտության զարգացման համար, իսկ գիտությունն անվանվեց գենետիկա։ Այսպիսով, թեև գենետիկան սկիզբ է առել 19-րդ դարում, սակայն գենետիկա գիտության «ծննդյան» պաշտոնական տարեթիվը համարվում է 1900 թվականը։ Սակայն գեների մոլեկուլային կառուցվածքը դեռ երկար ժամանակ մնում էր անհայտ։
Ուլյանովսկի գյուղական խորհուրդ (Գրեբյոնկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուլյանովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Ուլյանովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Ульяновська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ուլյանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1222 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 41,02 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,79 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Յուրի Յուրև

Յուրի Միխայլովիչ Յուրև (ռուս.՝ Ю́рий Миха́йлович Ю́рьев, հունվարի 3 (15), 1872 կամ 1872, Կալյազինի գավառ, Տվերի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 13, 1948(1948-03-13) կամ 1948, Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1939)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Մոսկվայի ֆիլհարմոնիկ ընկերության ուսումնարանում (Ա. Ցուժինի դասարան), ավարտել Մոսկվայի թատերական ուսումնարանի դրամատիկական դասընթացները (Ա. Լենսկու դասարան)։
1893-1948 թվականներին աշխատել է Ալեքսանդրյան թատրոնում (Լենինգրադի դրամայի ակադեմիական թատրոն), 1922-1928 թվականներին ղեկավարել այն։
Յուրևը ռուսական հերոսառոմանտիկական դպրոցի խոշորագույն ներկայացուցիչներից է


== Դերեր ==
Դերերից են՝ 

Չացկի (Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս»)
Ռոմեո (Շեքսպիրի «Ռոմեո և Զուլիետ»)
Ֆաուստ (Գյոթեի «Ֆաուստ»)
Ֆերդինանդ, Կարլ Մոոր (Շիլլերի «Սեր և խարդավանք», «Ավազակներ»)
Արբենին (Լերմոնտովի «Դիմակահանդես»)։1919 թվականին Գորկու, Ա. Լունաչարսկու, Ա. Բլոկի և Մ. Անդրեևայի հետ մասնակցել է Պետրոգրադում Դրամատիկական մեծ թատրոնի ստեղծմանը։ 1898 թվականից դասավանդել է թատերական տարբեր հաստատություններում։ «Հիշատակարաններ»-ի (1948) հեղինակ է։


== Պարգևներ ==

ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1943)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուուռպալու

Սուուռպալու (էստ․՝ Suurpalu), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Պաիդե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 76 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մարդինի գավառակ

Մարդին, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթում` Մարդինի գավառում։ Վարչական կենտրոնը Մարդին քաղաքն է։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սաշիմի

Սաշիմի (刺身։ Սաշիմի [saɕímí]), ճապոնական խոհանոցի ազգային կերակուրը։ Սաշիմին պատրաստում են տարբեր տեսակի ձկների ֆելեից, այլ ծովամթերքներից և անգամ մսի փոքր կտրտած կտորներց։ Պարագաները օգտագործվում են միայն հում։ Մատուցվում է սոյայի սոուսով, վասաբիով, բարակ կտրատված դայկոնով և սիսոյի տերևներով։


== Պատկերասրահ ==
Սաշիմին հում ձուկ մատուցելու ձև է՝ խորանարդ կամ կտրտած տեսքով և հավելյալ համեմունքներով։ Ինչպես համի արժեքը, այնպես էլ ճապոնական խոհանոցի զարմանահրաշ ազդեցությունն առողջության վրա, սուշին և սաշիմին դարձրել են հայտնի կերակրատեսակներ՝ նվաճելով ոչ միայն ասիացիենրի, այլ նաև եվրոպացիների և ամերիկացիների ճաշակները։

		
		
		
		
		
		


== Բաղադրամասեր ==
50 գ սաղմոնի կամ թունայի ֆիլե
2 գդալ գետնանուշի ձեթ
2 ճաշի գդալ քնջութի ձեթ
2 ճաշի գդալ սոյայի սոուս
Մեկ լայմի կամ լիմոնի հյութ
2 ճաշի գդալ թակած մանր սոխ
2 հատ լավ թակած սխտորի մեխակ
1 փոքր չիլի պղպեղ
1 փոքր գազար
1 սպիտակ բողկ
1 թարմ վարունգ


== Նախապատրաստում ==
Հեռացնել ձկան մաշկը, և տեղադրել ձուկը սառնարան, որպեսզի այն սառչի և հեշտ կտրատվի։
Կտրատել ֆիլեն բարակ շերտերով։ Փորձեք կտրատել նույն ուղղությամբ՝ խուսափելով ձկան սղոցումից։ Մաքրեք և մաշկեկ բողկը, գազարն ու վարունգը։ Կտրատեք դրանք նուրբ շերտերով։
Տեղադրեք ձուկն ափսեի վրա, խավարտեք այն թակած բանջարեղենով։ Թեփազատեք սխտորն և լավ կտրատեք այն պղպեղի և մանր սոխի հետ։
Սոյայի սոուսի հետ միասին տաքացրեք թավայում քնջութի և գետնանուշի ձեթերը։ Համեմեք սաղմոնը մանր սոխով, սխտորով, պղպեղով։ Շաղ տվեք կիտրոնի հյութը։
Տաքացրեք սուոսն ու լցրեք այն սաղմոնի կտրտած շերտերի վրա։
Այն պատրաստ է։


== Տես նաև ==
Սուշի
Ձուկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ուզունցա

Ուզունցա (ռուս.՝ Узунца), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Աբաշևա գետի ձախ ափին՝ 27 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Խոմուտեց (գյուղ, Բրուսիլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոմուտեցԽոմուտեց (ուկրաիներեն՝ Хомутець), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խոմուտեց գյուղում բնակվում էր 1 239 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 53,13 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(22831) Տրեվանվուրտ

(22831) Տրեվանվուրտ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 7-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(22831) Տրեվանվուրտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Թուրքմեններ

Թուրքմեններ, ժողովուրդ, Թուրքմենստանի հիմնական բնակչությունը։ Ապրում են նաև Ուզբեկստանում, Տաջիկստանում, Կարա-Կալպակայում, Հյուսիսային Կովկասում, արտասահմանում՝ Աֆղանստանում (մոտ 300 հզ.), Իրանում (մոա 350 հզ.), Թուրքիայում (80 հզ.), Առաջավոր Ասիայի արաբական երկրներում (150 հզ.)։ Ընդհանուր թիվը՝ 1,525 հզ., Թուրքմենստանում՝ 1,417 հզ. (1970)։ Լեզուն թուրքմեներենն է։ Թուրքմենները զբաղվել են անասնապահությամբ և հողագործությամբ։ Թուրքմենների ձևավորման համար կարևոր դեր են ունեցել 9-11-րդ դարերում օղուզներին ոչնչացնելը։
Աստերոիդների ցանկ (65801-65900)

Աստերոիդների ցանկ (65701-65800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (65901-66000)
 Աստերոիդների ցանկ (65701-65800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (65901-66000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (65001)-(70000)»։ www.minorplanetcenter.net
Տիսսա (Օկայի վտակ)

Տիսսա (ռուս.՝ Тисса), գետ Ռուսաստանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օկա գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը 117 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Փամբակի գոգհովիտ

Փամբակի գոգհովիտ, նեղ, երկայնակի միջլեռնային իջվածք Հայաստանի հյուսիսում, Բազումի և Փամբակի լեռնաշղթաների միջև, Փամբակ գետի ժամանակակից դարավանդավոր հովիտը՝ հատակի 1300-1600 մ բարձրությամբ։ Ձգվում է Զաջուռի լեռնանցքից մինչև Գայլաձոր կիրճը։ Ընդգրկում է նաև Չիչկան, Վանաձոր և Տանձուտ գետերի հովիտները։ Ունի տեկտոնական ծագում։ Երիտասարդ իջվածքների և իջվածք սինկլինալների շարք է՝ լցված վերին պլիոցենի ու պլեյստոցենի լճագետային հզոր նստվածքներով։ Փամբակի գոգհովիտի եզերող լեռնաշղթաների հարաբերական բարձրությունը մինչև 1700 մ է, ջրբաժանները հովտի առանցքային մասից հեռու են 8-12 կմ։ Հյուսիսում լանջերն ավելի մեղմաթեք ու մասնատված են, քան հարավում։ Փամբակի գոգհովիտի հատակը լեռնաշղթաների ճյուղավորությունների միջև տեղ-տեղ լայնանում, ապա սեղմվում ու վերածվում է կիրճերի։ Արևմտյան մասը՝ Պարնիի գոգհովիտը, ամենալայն ու հարթ մասն է։ Դեպի արևելք Փամբակի գոգհովիտն աստիճանաձև ցածրանում է, Չիչկանի գետաբերանից ներքև՝ նեղանում, Սպիտակ քաղաքի մոտ քիչ լայնանալուց հետո նորից նեղանում և ընդարձակվում է Կիրովականի մոտ։ Օգտակար հանածոներից կան շինանյութեր, քիչ քանակությամբ՝ լիգնիտ և տորֆ։ Փամբակի գոգհովիտի կլիման բարեխառն է։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը -3 °C–ից մինչև -6 °C է, հուլիսինը՝ մոտ 18 °C, առավելագույնը՝ 32-33 °C։ Տարեկան տեղումները 400-700 մմ են։ Տարածված են լեռնատափաստանային սևահողերն ու լեռնաանտառային գորշ հողերը, գետային ողողատներում՝ դարչնամոխրագույն հողերը։ Բուսածածկույթը տափաստանամարգագետնային և անտառային է։ Մշակում են հացահատիկային և կերային կուլտուրաներ, բանջարեղեն։ Կան պտղատու այգիներ։
Կախազարդ Ագիլար Անգիտայից

Կախազարդ Ագիլար Անգիտայից (իսպ.՝ Pectoral de Aguilar de Anguita), Մ. թ. ա. 500-376 թվականների բրոնզե կախազարդ, որը հայտնաբերվել է Իսպանիայի Գվադալախարա քաղաքի Ագիլար Անգիտա նեկրոպոլից։ Գտնվում է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում 1940/27/AA/314 համարի ներքո։


== Պատմություն ==
Կախազարդը հայտնաբերվել է Էլ Ալտիյո նեկրոպոլի ամենահարուստ շիրիմներից մեկի զգեստապահարանից, որտեղ եղել են նաև զենքեր, սաղավարտ, նախուտեստներ, հագուստ, իրեր։ Հնէաբան Էնրիկե դե Ագիլերա ի Գամբոան կարծում էր, թե հայտնաբերել է տեղական մի իր։


== Նկարագրություն ==
Կախազարդը բաղկացած է երկուական բրոնզե սկավառակներից, որոնք շղթայով միանում են ընդհանուր վահանաձև սկավառակին։ Այն ավեի շատ նախատեսված է եղել արարողակարգերի և ցուցադրությունների, քան պայքարի մեջ կիրառելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճաղուտ

Ճաղուտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տրոսնո-Իվակինո

Տրոսնո-Իվակինո (ռուս.՝ Тросно-Ивакино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիերկուր

Լիերկուր (ֆր.՝  Liercourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 359 մարդ, բնակչության խտությունը` 64.92 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.53 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 33 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 228 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 155-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,0 %։ 155 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 139 անձ (74 տղամարդ և 65 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (11 տղամարդ և 5 կին)։ 73 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրիանո Չելենտանոյի ֆիլմագրություն

Ադրիանո Չելենտանոյի ֆիլմագրությունը.


== Դերասանական աշխատանք ==


== Ռեժիսորական աշխատանք ==


== Սցենարիստ ==


== Կոմպոզիտոր ==


== Մոնտաժոր ==


== Խաղացել է ինքն իրեն ==


== Աշխատանք հեռուստաընկերություններում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ադրիանո Չելենտանոյի սկավառակագրություն


== Արտաքին հղումներ ==
Ադրիանո Չելենտանոյի պաշտոնական կայքArchived 2012-04-06 at the Wayback Machine.(իտալ.)
Ֆան ակումբ-ռուսական էջեր(ռուս.)
Բաբելյան

Բաբելյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Հարություն Բաբելյան (19-րդ դար), թղթակից։
Ստեփան Բաբելյան (1875-1960), կոմպոզիտոր, դաշնակահար։


== Տես նաև ==
Բաբալյան
Զորաբաբելյան
Պապելյան


== Ծանոթագրություններ ==
Կարեն Ստեփանյան (գրականագետ)

Կարեն Աշոտի Ստեփանյան (փետրվարի 20, 1952(1952-02-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 15, 2018(2018-09-15), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս գրականագետ, քննադատ, խմբագիր, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, Դոստոևսկու ռուսական միության փոխնախագահ, «Զնամյա» ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ, քննադատության բաժնի ղեկավար, ՌԳԱ Ա. Մ. Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատող։


== Կենսագրություն ==
Կարեն Ստեփանյանը ծնվել է 1952 թվականի փետրվարի 20-ին Երևանում։ 1974 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, դիպլոմային աշխատանքը նվիրված էր Ֆ. Դոստոևսկու «Երկվորյակը» պատմվածքին։ Կ. Ստեփանյանը նույն թվականին դարձել է ՌԳԱ Ա. Մ. Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտի ասպիրանտ։ 1978 թվականից աշխատել է «Լիտերատուրնայա գազետա» պարբերականում։
1982 թվականից եղել է Լրագրողների միության, իսկ 1993 թվականից՝ Ռուս գրողների միության անդամ։
1988 թվականից աշխատել է «Զնամյա» ամսագրում, 2014 թվականից՝ ՌԳԱ Ա. Մ. Գորկու անվան համաշխարհային գրականության ինստիտուտում։
Եղել է Դոստոևսկու ռուսական միության փոխնախագահ (1996-2018), ՌԳԱ ՀԳԻ «Դոստոևսկին և համաշխարհային մշակույթը։ Բանասիրական ամսագիր» պարբերականի գլխավոր խմբագիր։
2007 թվականին պաշտպանել է ««Ռեալիզմն ամենաբարձր իմաստով» որպես Ֆ. Մ. Դոստոևսկու ստեղծագործության մեթոդ» թեմայով դոկտորական ատենախոսությունը։
Հրատարակել է ավելի քան 150 աշխատություններ գրքերում, ժողովածուներում և պարբերականներում։


== Գրքեր ==
Степанян К. А. Достоевский и язычество (Какие пророчества Достоевского мы не услышали и почему?). — М. ; Смоленск, 1992.
Степанян К. А. «Сознать и сказать»: «Реализм в высшем смысле» как творческий метод Ф. М. Достоевского. — М.: Раритет, 2005.
Степанян К. А. Явление и диалог в романах Ф. М. Достоевского. — СПб.: Крига, 2010. — 400 с.
Степанян К. А. Достоевский и Сервантес. Диалог в большом времени. — М.: Языки славянской культуры, 2013. — 368 с.
Степанян К. А. Путеводитель по роману Ф. М. Достоевского «Преступление и наказание» : Учебное пособие. — М.: Издательство Московского университета, 2014. — 208 с.
Степанян К. А. Шекспир, Бахтин и Достоевский: герои и авторы в большом времени. — М.: Языки славянской культуры, 2016. — 296 с.
Степанян К. А. Путеводитель по роману Ф. М. Достоевского «Братья Карамазовы» : Учебное пособие. — М.: Издательство Московского университета, 2018. — 178 с.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Интервью в альманахе «Соборная сторона» Archived 2008-05-01 at the Wayback Machine.
(6567) Շիգեմասա

(6567) Շիգեմասա (անգլ.՝ Shigemasa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 16-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,269696 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8251 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7143 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1248,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288239 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,54° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6567) Շիգեմասա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լուունյա (այլ կիրառումներ)

Լուունյա, կարող է վերաբերել՝

Լուունյա - գյուղական ավան Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Լուունյա շրջանում
Լուունյա - շրջան Էստոնիայի Տարտումաա նահանգում
Լինկոլն շրջան (Այդահո)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լինկոլն շրջան (այլ կիրառումներ)Լինկոլն շրջան (անգլ.՝ Lincoln County), ԱՄՆ Այդահո նահանգի 44 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3.124 կմ² է, բնակչությունը՝ 4 503 մարդ(2008 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Շոշոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1895 թ.։
Շրջանն անվանակոչվել է ի պատիվ ԱՄՆ 16-րդ նախագահ Աբրահամ Լինկոլնի, որի կառավարման տարիներին է կազմավորվել Այդահո տարածաշրջանը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Սերգեևկա (գյուղ, Բլագովեշչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍերգեևկաՍերգեևկա (ռուս.՝ Сергеевка, բաշկիրերեն՝ Сергеевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռաֆիկ Հակոբյանց

Ռաֆիկ Հակոբի Հակոբյանց (օգոստոսի 11, 1942(1942-08-11), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 6, 2014(2014-02-06), Երևան, Հայաստան), հայ օպերային երգիչ, դոցենտ (2002), պրոֆեսոր (2009)։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2013):


== Կենսագրություն ==
Նախնական երաժշտական կրթությունն ստացել է հատուկ մասնագիտական երաժշտական դպրոցի ջութակի դասարանում։ 1962-1967 թվականներին սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի ջութակի բաժնում, 1973 թվականին՝ նույն կոնսերվատորիայի ակադեմիական երգեցողության բաժնում՝ Գոհար Գասպարյանի ղեկավարությամբ։ 1963-1969 թվականներին աշխատել է պետական ֆիլհարմոնիայի, ապա՝ Հայաստանի ռադիոյի և հեռուստատեսության սիմֆոնիկ նվագախմբերում։ 1970 թվականին եղել է Երևանի Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգիչ։ 1995 թվականին վոկալի դասեր է տվել Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։2001-2005 թթ. նա եղել է ՀՀ «Արվեստի ու գրականության» ժողովրդական համալսարանի երաժշտական ֆակուլտետի դեկանը։ 
1988 թվականին՝ Վերդիի ծննդյան 175-ամյակի առիթով, պրոֆեսոր Ռաֆայել Հակոբյանցի մտահղացմամբ, դիրիժոր Լևոն Շաբանյանի և ռեժիսոր Նորայր Սարգսյանի ներկայացմամբ Երևանի օպերային թատրոնում բեմ է բարձրացել «Վերդիանա» թատերականացված գալա համերգը, որը ներառել է հատվածներ Վերդիի 14 օպերաներից։


== Դերերգեր ==
Ամոնասրո՝ Վերդիի «Աիդա»
Տոնիո՝ Լեոնկավալոյի «Պայացներ»
Սպանդարատ՝ Չուխաճյանի «Արշակ Երկրորդ»


== Ծանոթագրություններ ==
Նորբերտո Օդեբրեխտ

Նորբերտո Օդեբրեխտ (հոկտեմբերի 9, 1920(1920-10-09), Ռեսիֆի, Բրազիլիա - հուլիսի 19, 2014(2014-07-19), Սալվադոր, Բրազիլիա), բրազիլացի ինժեներ, գործարար և բարերար, բրազիլական «Օդեբրեխտ» կոնգլոմերատի հիմնադիրը։


== Վաղ կյանք ==
Նորբերտո Օդեբրեխտը ծնվել է 1920 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Բրազիլիայի Ռեսիֆի քաղաքում։ Նա եղել է ռահվիրա Էմիլիո Օդեբրեխտի որդին և գերմանացի գեոդեզիական ինժեների և քարտեզագրագետ Էմիլ Օդեբրեխտի  թոռը, որը գաղթել է Բրազիլիա 1856 թվականին։ Նորբերտո Օդեբրեխտը սովորել է Բահիայի պոլիտեխնիկական դպրոցում։


== Կարիերա ==
Օդեբրեխտը հիմնել է շինարարական ընկերություն, որից ստեղծվել է «Օդեբրեխտ գրուպը» Սալվադոր դա Բահիայում 1944 թվականին։ Ներկայում ընկերությունը դարձել է միջազգային կոնգլոմերատ և աշխատանքով ապահովում է ավելի քան 167 500 մարդու աշխարհի ավելի քան 60 երկրներում։ 1991 թվականին Նորբերտո Օդեբրեխտն «Օդեբրեխտի» ղեկավարությունը հանձնել է որդուն՝ Էմիլիո Օդեբրեխտին և ինքը մնացել է որպես ղեկավար։ Նորբերտո Օդեբրեխտի «մտքերը» հավաքվել են երեք հատորում, որոնք բաժանվել են խմբի բոլոր աշխատակիցներին։


== Բարեգործություն ==
Օդեբրեխտը հիմնադրել էր Բրազիլիայի «Օդեբրեխտ» հիմնադրամը (պորտ․՝ Fundação Odebrecht):


== Մահ ==
Օդեբրեխը մահացել է 2014 թվականի հուլիսի 19-ին, 93 տարեկան հասակում, Բահիայի Սալվադոր քաղաքում


== Ծանոթագրություններ ==
484

484 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 484 թվականն է, 
V դարի 84-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Ծաղիկի ճակատամարտ, գարուն
Դվինի ճակատամարտ (484), գարուն
Վարայրվարոյնի ճակատամարտ, գարուն
Ոքաղե ամրոցի ճակատամարտ, գարուն
Արծաթի ճակատամարտ, գարուն
Երեզի ճակատամարտ, ամառ
Շտեա գյուղի ճակատամարտ, ամառ
Նվարսակի հաշտություն
Վաչագան Բարեպաշտի գահակալման սկիզբ


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Նուրմագոմեդ Բուդաև

Նուրմագոմեդ Բուդաև (ռուս.՝ Нурмагомед Будаев), ազգությամբ օս հայ ազատամարտիկ, Արցախի հերոս։ Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ կռվել է Միրզա Աբաևի հրամանատարության ներքո գտնվող օսական ջոկատի կազմում։ 
Բուդաևը գերի է ընկել ադրբեջանցիների մոտ, որտեղ նրան ենթարկել են տանջանքների, կուրացրել և հետո գնդակահարել։


== Տես նաև ==
Օսական ջոկատ
Օսեր
Ջորջ (գետ)

Ջորջ (ֆր.՝ Rivière George), գետ Կանադայի Քվեբեկ նահանգի Լաբրադոր թերակղզում։


== Ֆիզիկա-աշխարհագրական բնութագրում ==
Իր սկիզբը առնում է Ջենյեր լճից 488 մետր բարձրության  վրա, Շեվերվիլից 175 կմ դեպի արևելք, Սմոլվուդ ջրամբարից հյուսիս։ Հոսում է դեպի հյուսիս։ Թափվում է Ունգավա ծոցը, 18 կմ-ի վրա այն գտնվում է Կանգիկսուալջուակ գյուղի հյուսիս-արևմուտքում։ Գետի երկարությունը 565 կմ է, իսկ ավազանի մակերեսը  41700 կմ² է։ Գետի ավազանի հարավային և արևելյան սահմանը գտնվում է Քվեբեկ և Նյուֆաունդլենդ և Լաբրադոր մարզերի սահմանում։ Գետը ակունք է առնում փոքր լճերից և ճահճուտներից, որոնք միացված են սահանքավոր վտակներով։ Իր ակունքից մինչև Ինդիան-Հաուս (60 կմ) գետ հասնելը այն առատանում է և առաջացնում է վտակներ և ծանծաղուտներ, իսկ լճից որոշ հեռավորություն անցնելուց հետո գետի հեսքը դանդաղում է։ Վերջին 40 կմ -ը գետի վրա ազդում են Ունգավաի մակընթացությունները։ Գետի գլխավոր վտակներն են Ֆորդը և Դե-Պասը։ Գետի ավազանի մեջ բազմաթիվ լճեր կան, այդ թվում նաև Գոլան լիճը։ Գետը շատ «դաժան» և գեղեցիկ է։ , հզոր և սրընթաց, վտանգավոր է լողի համար, հատկապես նորեկների համար, սակայն այն շատ հայտնի է կանոիստների մոտ։


== Պատմություն ==
Ինուկտիտուտ լեզվով գետի անունը հնչում է ինչպես Kangirsualujjuap Kuunga (մեծ ծովածոցի գետը), նասկապիների լեզվով՝ Mushuan Shipu (գետ առանց ծառերի), իննուի լեզվով՝ Metsheshu Shipu (արծվի գետը)։ Իր ներկայիս անվանումը Ջորջ գետը ստացել է 1811 թվականի օգոստոսի 12-ին, երբ Մորավյան եղբայրների կազմից երկու հոգի՝ Բենջամին Գոտտլիբը Լոխլմեյստերը և Ջորջ Կմոչը գետը անվանեցին ի պատիվ Մեծ  Բրիտանիայի թագավոր՝ Գևորգ III-ի , ով 1769 թվականին մորավյան եղբայրներին հողատարածք է տվել ապրելու համար։
1839-1840 թվականների ձմռանը Գուդզոնյան վտակի ընկերությունը Ֆորտ-Տրիալ առևտրի կետն է բացել Ինդիան-Հաուս լճի արևելյան ափին, սակայն այն գոյություն է ունեցել մինչև 1842 թվականի հունիսի 15-ը։ Ինդիան-Հաուս լիճը կրել է նաև «Օրլանդսոն լիճ» անվանումը, ի պատիվ Գուդզոնովյան վտակի կազմակերպության անդամի, ով առաջին եվրոպացիներից էր ով ցամաքով Գուդզոնյան վտակից գնացել է Անտլանտյան Օվկիանոս։
Ջորջ գետը շատ հաճախ ասոցացվում է Լեոնիդաս Հաբերդի 1903 թվականի անհաջող արշավի հետ և դրա հաջորդ հաջող արշավը կանոեով, որը իրականացրել են Մինի Հաբարդը և Դիլոն Ուոլլեսը 1905 թվականի, ինչպես նաև 1910 թվականին Հեսկետ Պրիչարդի արշավը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վտորոյ Կիևսկի (Կաշարսկի շրջան)

ՎտորոյԿիևսկի (ռուս.՝ ВторойКиевский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Կիևսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Սանտո Ստեֆանո դի Մագրա

Սանտո Ստեֆանո դի Մագրա (իտալերեն՝ Santo Stefano di Magra)՝ կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Սպեցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8510 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 655 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 13 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 19037։ Հեռախոսային կոդ՝ 0187։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Ստեֆանո Պրոտոմարտիրե առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0187 697111
Էլեկտրոնային հասցեն՝ s-st_com@luna.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բորդադինի

Բորդադինի (ռուս.՝ Бордадыны), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսանդր Նևսկու մատուռ (Տագանրոգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Նևսկու մատուռ (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Նևսկու մատուռ (ռուս.՝ Часовня Александра Невского), մատուռ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Կառուցվել է 2008 թվականին` քաղաքի Մարիուպոլյան գերեզմանատանը։ Մատուռի ճարտարապետն է Սերգեյ Յուրևիչ Ռյաբոշտանովը։


== Նկարագրություն ==
Ռուսական ոճով կառուցված խոշոր միագմբեթ մատուռ է՝ ցածր գավիթով և խորանով։


== Պատմություն ==
Ալեքսանդր Նևսկու մատուռը կառուցվել է Տագանրոգի Մարիուպոլյան գերեզմանատանը 2008 թվականին ի նշանավորումն Ռոստովի մարզի և Տագանրոգի ազատագրման 65-ամյակի` Սուրբ երրորդության ծխի երեց Տիմոֆեյ Ֆետիսովի նախաձեռնությամբ։
Մատուռն օծվել է 2008 թվականի օգոստոսի 30-ին` Տագանրոգը գերմանաֆաշիստական զավթիչներից ազատագրելու 65-ամյակի կապակցությամբ։ Զոհված մարտիկների հիշատակին կատարվել է հոգեհանգստի արարողություն։ Տագանրոգի շրջանի գործակալ ավագ երեց Ալեքսանդր Կլյունկովը մատուռին նվիրաբերել է սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու սրբապատկերը։
Ըստ տագանրոգցի գավառագետների` Ալեքսանդր Նևսկու մատուռը Հյուսիսային Կովկասում առաջին և Ռուսաստանում յոթերորդ հիշատակի տաճարն է` Ռուսաստանի զինվորականությանը նվիրված եկեղեցական հուշարձան։
Նախկինում Տագանրոգում գործել է Ալեքսանդր Նևսկու անունով մեկ այլ մատուռ։ Այն կառուցված է եղել 1867 թվականին էկլեկտիզմի ոճով։ Գտնվել է հետևյալ հասցեում՝ Ռոստովի մարզ, քաղաք Տագանրոգ, Կոմսոմոլսկի ճեմուղի, 45 / Հունական փողոց, 26։ Մատուռը ներկայումս գոյություն չունի. այն մասերի է բաժանվել խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո՝ 1929 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
77

77 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 77 թվականն է, 
I դարի 77-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Էգլֆինգ

Էգլֆինգ  (գերմ.՝ Eglfing), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա շրջանին։ Գտնվում է Վայլհայմ Շոնգաու շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 970 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 16,16 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 90 121։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Փոլկ շրջան (Ֆլորիդա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փոլկ շրջան (այլ կիրառումներ)Փոլկ շրջան (անգլ.՝ Polk County), ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4.856 կմ² է, բնակչությունը՝ 602.095 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բարտոու բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1861 թ.։
Բաբինկա (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Բաբինկա (ռուս.՝ Бабинка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գարնան հրավեր

«Գարնան Հրավեր», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից մեկը, գրության թվականն ստույգ հայտնի չէ։ Ինքնագիրը չի պահպանվել։


== Ստեղծման պատմություն ==
«Գարնան Հրավեր» բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է 1911 թվականին Հասկեր ասմագրի № 3 ամսագրի 66-67-րդ էջերում։
Արտատպվում է Հասկերից։


== Ծանոթագրություններ ==