armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Զնամենկա (այլ կիրառումներ)

Զնամենկա, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Զնամենկա - ավան, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում
Զնամենկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում
Զնամենկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում
Զնամենկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում
Զնամենկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում
Զնամենկա - քաղաք, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի քաղաքային խորհրդում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Զնամենկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Զնամենկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Զնամենկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Զնամենկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Զնամենկա - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բոգրադսկի շրջանի կազմում։
Զնամենկա - գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Մինուսինսկի շրջանի կազմում։
Զնամենկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Զնամենկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Զնամենկա - ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում
Զնամենկա - ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մորոզովսկի շրջանում
Գորիսի արգելավայր

Գորիսի արգելավայր, արգելավայր, բնության հատուկ պահպանվող տարածք, Հայաստանի Սյունիքի մարզում՝ Խնաձախ գետի հովտում՝ ծովի մակարդակից 1400-2800 մ բարձրություններում։ Հիմնավորվել է 1972 թ.-ին, ունի 1850 հա տարածք։ Ստեղծվել է անտառային լանդշաֆտների և կենդանական աշխարհի (այծյամ, բծավոր եղջերու, գորշ արջ, կովկասյան մայրեհավ) պահպանության նպատակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Աշխարհի առաջնության եզրափակիչ 1986

Աշխարհի առաջնության եզրափակիչ 1986, Աշխարհի առաջնության եզրափակիչ հանդիպում։ Տեղի է ունեցել 1986 թվականի հունիսի 29-ին, Մեխիկո քաղաքի «Ացտեկա» մարզադաշտում։ Խաղը տեղի է ունեցել Արգենտինայի և Գերմանիայի հավաքականների միջև։ Չեմպիոն է դարձել Արգենտինայի հավաքականը, որը Գերմանիայի հավաքականին հաղթել է 3։2 հաշվով։


== Խաղի հաշիվը ==


== Տես նաև ==
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1986


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
1986 FIFA World Cup Final planetworldcup.com
1986 FIFA World Cup Final shubhayan.com Archived 2014-04-13 at the Wayback Machine.
Հանս Վանգենհայմ

Հանս Ֆրայհեր ֆոն Վանգենհայմ (գերմ.` Hans Freiherr von Wangenheim, հուլիսի 4, 1859(1859-07-04), Georgenthal, Gotha, Թուրինգիա, Գերմանիա - հոկտեմբերի 25, 1915(1915-10-25), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), գերմանացի դիվանագետ։ 1912-1915 թվականներին եղել է Գերմանիայի դեսպանը Թուրքիայում։
Վանգենհայմի` որպես Գերմանիայի դեսպանի գլխավոր խնդիրն էր՝ վերջնականապես գերմանական ազդեցությանը ենթարկել Թուրքիային և ներքաշել նրան Ռուսաստանի դեմ պատերազմի մեջ Գերմանիայի կողմում։ Վանգենհայմի դիվանագիտական գործունեությունը բնութագրվել է որպես թուրքամետ և հակահայկական։ Վանգենհայմը դեմ էր Արևմտյան Հայաստանի բարենորոգումներին։ Թուրքիայի՝ առաջին համաշխարհային պատերազմի մեջ մտնելուց հետո ամեն կերպ արդարացրել է արևմտյան Հայաստանի հայ բնակչության տեղահանության, այսպես կոչված, կազմակերպման միջոցառումները, դրանք ներկայացնելով իբրև թուրքական իշխանությունների ռազմական և ռազմավարական անհրաժեշտ նկատառումներ։ Սակայն իր մի քանի զեկույցներում նշել է, որ Թուրքիայի կողմից հայերի նկատմամբ գործադրվող միջոցները նպատակ ունեն բնաջնջելու հայ ազգը, բայց գերմանական ներկայացուցիչները չպետք է խոչընդոտեն հայերի տեղահանությանը։ Այս ոգով հրահանգները Վանգենհայմն ուղարկել է էրզրումի, Ադանայի, Մոսուլի, Բաղդադի, Հալեպի գերմանական հյուպատոսներին։ Հայերի տեղահանությունը և ոչնչացումը, որոնք ահռելի չափերի են հասել, Վանգենհայմը ներկայացրել է որպես «նախազգուշական միջոցառումներ» ծավալվող հայկական շարժման նկատմամբ։
Վանգենհայմը եղել է նաև Գերմանիայի դեսպանը Մեքսիկայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնիդ Հուրունց

Լեոնիդ Կարախանի Հուրունց (Ավանեսով) (հունվարի 7, 1913(1913-01-07), Նոր շեն - նոյեմբերի 21, 1982(1982-11-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, 1999 թվականին Հուրունցի աճյունը Երևանից փոխադրվել և թաղվել է հայրենի Նորշեն գյուղում), հայ գրող, արձակագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1939 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Լեոնիդ Հուրունցը ծնվել է 1913 թվականի հունվարի 7-ին, Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Մարտունու շրջանի Նորշեն գյուղում։ Գյուղական դպրոցում սովորել է մի քանի տարի։ Այնուհետև փոխադրվել է Բաքու, ուր ստացել է միջնակարգ կրթությունը։ 1941 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ 1941-1945 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, եղել է ռազմաճակատային թղթակից։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է Բաքվի ռադիոկոմիտեում։ Գրել է ռուսերեն, ճանաչված է եղել ամբողջ Խորհրդային Միությունում։ 1949 թվականին տեղափոխվել է Երևան։ 1949-1952 թվականներին աշխատել է Երևանի «Կոմունիստ» (ռուսերեն) թերթի խմբագրությունում։ Նրա առաջին պատմվածքը լույս է տեսել 1931 թվականին, «Խոսում է ԽՍՀՄ» ամսագրում (Մոսկվա)։ Ռուսերեն լույս են տեսել նրա «Դաշտային փոստը» (Բաքու, 1942), «Ղարաբաղյան պոեմ» (Մոսկվա, 1947, 1955, 1962, 1970, Երևան, 1959), «Նրանց մասին, ովքեր ծովում են» (Բաքու, 1950), «Խաղաղություն ձեզ մարդիկ» (Երևան, 1952), «Փշատենի» (Երևան, 1956), «Բարձր լեռներ» (Մոսկվա, 1957), «Իմ օջախի քարերը» (Մոսկվա, 1959), «Ասք իմ գյուղի մասին» (Երևան, 1975), «Իմ գյուղի տանիքից» (Երևան, 1976) գրքերը։ Ադրբեջաներեն լույս է տեսել «Ոսկե առավոտ» («Ղարաբաղյան պոեմ», Բաքու, 1956) գիրքը։ 

Գրել է ժամանակակից իրականությունն արտացոլող արձակ երկեր՝ պատմվածք, վեպ, վիպակ, նովել («Ղարաբաղյան պոեմ», 1954, «Ես զինվորական փոստատար եմ», 1957, «Կարապներ», 1962, «Աղմկում է Որոտանը», 1965, «Հայրեր», 1970, «Ծեր կաղնու հեքիաթները», 1980)։


== Հիշատակ ==
2013 թվականին Ստեփանակերտի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան հանրապետական գրադարանում տեղի է ունեցել Լեոնիդ Հուրունցի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված միջոցառում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լեոնիդ Հուրունցը avproduction.am կայքում
Կենսագրությունը ռուսերեն լեզվով
Ափսո՜ս, որ չես տեսնում բընավ…

«Ափսո՜ս, որ չես տեսնում բընավ…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1917 թվականի հունվարի 24-ին։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ տպագրվել է 1972 թվականին՝ Բանբեր Երևանի համալսարանում առաջին համարի 160-րդ էջում։ Պահվում է Թումանյանի ընտանեկան արխիվի Անուշի ալբոմում, ինքնաքգիրի հետ հանդերձ, որտեղ կա նայև Աշխենի արտագրած բանաստեղծություններից մեկ օրինակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտեբելո Յոնիկո

Մոնտեբելո Յոնիկո (իտալերեն՝ Montebello Ionico), քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6923 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 126 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 55 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89064։ Հեռախոսային կոդը՝ 0965։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
91

91 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 91 թվականն է, 
I դարի 91-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գնատովկա (գյուղ, Գայսինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳնատովկաԳնատովկա (ուկրաիներեն՝ Гнатівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գնատովկա գյուղում բնակվում էր 471 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1104 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 426,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժելեզնիկ

Ժելեզնիկ (բուլղար․՝ Железник), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կարնոբատի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կարնոբատ քաղաքից գտնվում է 12 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 92 մարդ, բնակչությունում գերակշռողը բուլղարներն են։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Կարնոբատի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Մոզել (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոզել (այլ կիրառումներ)Մոզել (գերմ.՝ Mosel, ֆր.՝ Moselle), գետ Ֆրանսիայում, Լյուքսեմբուրգում, Գերմանիայում, Հռենոսի ձախ վտակը։


== Աշխարհագրություն ==
Մոզել գետն սկիզբ է առնում Վոգեզիից և թափվում է Հռենոս։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 715 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Նանսի, Մեց (Ֆրանսիա), Տրիր, Կոբլենց (Գերմանիա) քաղաքները։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Մոզել գետի երկարությունը կազմում է 544 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 28 286 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 315 մ3։ Նավարկելի է գետաբերանից 242 կմ։ Հատվում է Մառն-Հռենոս ջրանցքով։ Արևելյան ջրանցքով միացած է Աոն գետին։ Կան ՀԷԿ-եր։
Մոզելի ափերին են Նանսի, Մեց, Տրիր, Կոբլենց քաղաքները։ Մոզելի հովիտը խաղողագործության և գինեգործության շրջան է։


== Վտակներ ==
Մոզել գետի վտակներն են Սաար, Ռուվեր, Ավիերա գետերը։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (230601-230700)

Աստերոիդների ցանկ (230501-230600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (230701-230800)
 Աստերոիդների ցանկ (230501-230600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (230701-230800)
Դարման (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դարման (այլ կիրառումներ)Դարման, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն դարման՝ «դեղ, ճար, հնար, միջոց» բառից, որն իրանական փոխառություն է։ Սկսել է գործածվել 15-րդ դարից, 16-րդ դարում՝ 1511, 1542, 1544, 1553, 1570, 1575, 1587,, 17-րդ դարում՝ 1605, և 1638 թվականներին։


== Գործածություններ ==
Տարման, որդի Դշխունի, որ Ասպավերուկ գյուղում 1455 թվականին գրել տվեց մի Ավետարան։
Դարման, որդի Նիկողոսի՝ ազգականի՝ Սելչուկ խաթունի, ով 1466 թվականին Հայրապետ քահանային գրել տվեց մի Մաշտոց։
Դարման, հանգուցյալ որդի Ղարիպշայի, ով 1486 թվականին Արծկեի վանքում գրել տվեց մի Ավետարան։
Դարման, որդի Վարդանի, ով 1491 թվականին Շատախում գրել տվեց մի Ավետարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոտոմետեոր

Ֆոտոմետեոր (հին հունարեն φωτός / phōtós («լույս») և μετέωρος / metéōros («օդերում»), մթնոլորտային օպտիկայի մեջ պայծառ օբյեկտ կամ այլ օպտիկական երևույթ, որը հայտնվում է Երկրի մթնոլորտում, երբ արևի լույսը կամ լուսնի լույսը որոշակի հանգամանքներում ստեղծում է արտացոլում, բեկում, դիֆրակցիա կամ ինտերֆերենցիա։


== Տեսակներ ==
Ամենատարածված օրինակները ներառում են լուսապսակներ, ծիածաններ, մառախուղե ծիածաններ, ամպերի ծիածանափայլեր (կամ երփներանգություն), գլորիաներ, Բիշոպի օղակներ, պսակներ, մթնշաղային ճառագայթներ, կեղծ արևներ, կեղծ լուսիններ լուսային սյուներ, միրաժներ, փայլատակումներ և կանաչ փայլատակումներ։
Սովորական եղանակային դիտարկումներում ֆոտոմետեորների մասին չի հաղորդվում։


=== Բևեռափայլ ===

Բևեռափայլերը միևնույն ժամանակ էլեկտրամետեորներ են և ֆոտոմետեորներ, քանի որ դրանք առաջանում են արեգակնային ծագման մասնիկների (պրոտոններ և էլեկտրոններ) երկրային ատոմների և մոլեկուլների (մասնավորապես թթվածնի և ազոտի) հետ փոխազդեցությունից։ Այս մասնիկները ուղղվում են Երկրի մագնիսական դաշտի ուժային գծերով դեպի բևեռներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
South pole halos - հարավային բևեռային արևի շուրջ լուսապսակների և աղեղների օրինակ
Պուեբլա դե Գուսման

Պուեբլա դե Գուսման (իսպ.՝ Puebla de Guzmán), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ուելվա պրովինցիայի Անդալուզիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Տարածքը կազմում է 337 կմ2, բնակչությունը՝ 3114 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 63 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Puebla de Guzmán
Puebla de Guzmán
Made of Stars

«Made of Stars», երգ, որով երգիչ Հովի Սթարը ներկայացրել է Իսրայելը Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում։ Երգը զբաղեցրել է 14-րդ հորիզոնականը Եվրատեսիլ 2016-ի եղրափակչում։ Երգի հեղինակն է Դորան Մեդալին։ Երգը թվայնացված տեսքով թողարկվել է Universal Music Group-ի կողմից 2016 թվականի մարտի 30-ին։


== Եվրատեսիլ երգի մրցույթ ==
Իսրայելի մասնակիցը Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթի համար ընտրվել է HaKokhav HaBa L'Eirovizion նախընտրական փուլի շնորհիվ։ Մրցույթը բաղկացած էր տասնհինգ շոուներից։ Մրցույթի եզրափակիչ փուլը տեղի է ունեցել 2016 թվականի մարտի 3-ին Երուսաղեմ քաղաքի G.G. Studios-ում։ Չորս արտիստներ կատարում էին Եվրատեսիլ 2016-ի համար գրված պոտենցիալ երգը, որն ուղարկված ավելի քան 100 հայտերից ընտրվել էր պրոֆեսիոնալ հանձնաժողովի կողմից։ Հաղթողն ընտրվեց երկու փուլից։ Առաջին փուլում չորս կատարողները մրցեցին միմյանց միջև և յուրաքանչյուրը կատարեց այլ հայտնի երգ։ Առաջին փուլի ժամանակ Հովի Սթարը կատարեց "Stay with Me" երգը, իսկ երկրորդ փուլում, որտեղ կատարեց իր Եվրատեսիլյան երգը, նա հաղթեց, հավաքելով հեռուստադիտողների քվեարկության միավորների 68%-ը։


== Տեսահոլովակ ==
«Made of Stars» երգի տեսահոլովակը առաջին անգամ թողարկվել է Հովի Սթարի YouTube-յան ալիքում՝ 2016 թվականի մարտի 13-ին, երեք րոպե և տասնչորս վայրկյան ընդհանուր տևողությամբ։


== Տես նաև ==
Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ
Իսրայելը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում


== Ծանոթագրություններ ==
ՖԻՖԱ Ոսկե գնդակ 2012

Ոսկե գնդակ ՖԻՖԱ 2012, ՖԻՖԱ-ի կողմից 2012 թվականի լավագույն ֆուտբոլիստին տրվող պարգև։ Մրցանակը տրվել է Ցյուրիխում՝ 2013 թվականի հունվարի 7-ին։ 
Հաղթողը Բարսելոնայի և Արգենտինայի ազգային հավքականի հարձակվող Լիոնել Մեսսին է էր, որը հաղթեց այն 4-րդ անգամ։
Միջոցառման հաղորդավարներն էին Ռուուդ Գուլիտը և Real Madrid TV-ի ու Fox Soccer-ի լրագրող Քեյ Մյուրեյը։


== Հաղթողներ և թեկնածուներ ==
2012 թվականի հոկտեմբերի վերջին ՖԻՖԱ-ն հրապարակեց թեկնածուների ցուցակը։ Կանանց Ոսկե գնդակի թեկնածուների ցուցակը հրապարկվեց հոկտեմբերի 29-ին։ Հաղթողները որոշվում էիր լրագրողների քվեարկությամբ։ Յուրաքանչյուրը կարող էր 3 ֆուտտբոլիստի տալ իր քվեն (5, 3, 1 բալ)։ Եզրափակիչ փուլ էին հասել 3 ֆուտբոլիստ՝ Լիոնել Մեսսին, Կրիշտիանու Ռոնալդուն և Անդրես Ինիեստան։ 
Հաղթող ճանաչվեց Լիոնել Մեսսին։ Նա հաղթել էր նաև 2009, 2010, 2011 թվականներին։


=== Ոսկե գնդակ ՖԻՖԱ ===
ՖԻՖԱ Ոսկե գնդակի արդյունքներն են.

Մնացած 20 ֆուտբոլիստները մրցակցություն մեջ էին միմյանց հետ։


=== ՖԻՖԱ կանանց լավագույն խաղացող ===
2012 թվականի հոկտեմբերի 25-ին ՖԻՖԱ-ն հրապարակեց կանանց լավագույն խաղացող մրցանակի թեկնածուներին։ Քվեարկության համակարգը նույնն էր ինչ տղամարդկանց համար։ 


=== ՖԻՖԱ  լավագույն տղամարդկանց մարզիչ ===
Վիսենտե դել Բոսկե


=== ՖԻՖԱ  լավագույն կանանց մարզիչ ===
Պիա Սունդխագե


=== ՖԻՖԱ Պուսկաս մրցանակ ===
 Միրոսլավ Ստոխ, ( Ֆեներբահչե ), vs  Գենչլերբիրլիգի


=== ՖԻՖԱ նախագահական մրցանակ ===
 Ֆրանց Բեկենբաուեր


=== ՖԻՖԱ ֆայր փլեյի մրցանակ ===
ՈՒզբեկստանի Ֆուտբոլի ֆեդերացիա


=== ՖԻՖԱ/ՖԻՖՊրո աշխարհի XI ===

Տարվա լավագույն XI-ը.


== Ծանոթագրություններ ==
Արցախի Հանրապետության ռազմաբժշկական ծառայություն

Արցախի հանրապետության ռազմաբժշկական ծառայություն, խաղաղ և պատերազմական պայմաններում զորքերի բժշկական սպասարկումը իրականացնող զինված ուժերի թիկունքային ծառայություն։
Ռազմաբժշկական ծառայությունն իրականացնում է զորքի բժշկական սպասարկման համալիր միջոցառումներ՝ անձնակազմի առողջության պահպանման և ամրապնդման, հիվանդությունների, վնասվածքների դեպքում զինվորականներին բուժօգնություն ցույց տալու, նրանց մարտունակությունն ու աշխատունակությունն արագ վերականգնելու, ինչպես նաև՝ սանիտարահիգիենային, հակահամաճարակային և բուժախտականխարգելիչ միջոցառումներ, բժշկական գույքով ապահովում, ռազմաբժշկական ծառայությունը մարտական և զորահավաքային բարձր պատրաստվածություն, ռազմական բժշկագիտության խնդիրների մշակում։ Ռազմաբժշկական ծառայությունը խնդիրները խաղաղ ժամանակ որոշվում են զինված ուժերում ուսումնամարտական նախապատրաստության և զորային կենցաղի պայմաններով։


== Սկզբնավորումը ==
Արցախում ռազմաբժշկական ծառայությունը սկզբնավորվել է 1988-1988 թվականներին՝ Շահումյանի շրջանում ինքնապաշտպանական առաջին ջոկատների կազմավորման հետ միաժամանակ, մարտական գործողությունների պայմաններում։ Կառուցվածքը և գործունեության սկզբունքները համապատասխանել են առկա հանգամանքներին։ Հիվանդ և վիրավոր ազատամարտիկների բուժսպասարկումը իրականացվել է ինքնօգնությամբ և փոխօգնությամբ՝ անհատական միջոցներով, ջոկատների բուժքույրերի և բուժակների, ինչպես նաև տեղական հիվանդանոցների, բժշկական կետերի քաղաքացիական բուժանձնակազմի միջոցով։
1990-1992 թվականներին, պաշտբանական բանակի կազմավորմանը զուգընթաց, աստիճանաբար ձևավորվել է ՊՇ-ների և բանակային այլ կառուցվածքների բժշկական ծառայությունը, ուր կազմակերպել է հիվանդների և վիրավորների տարհանումը մարտական գործողությունների տարածքներից։ Այդ փուլում ռազմաբժշկական ծառայություն չուներ հստակ կազմակերպական կառուցվածք հրապիտալային բազա, շարժական ռազմադաշտային հրապիտալներ։ Բժշկական ապահովումն իարկանացվել է բժշկական հատուկ խմբերի միջոցով, իսկ որպես հրապիտալներ օգտագործվել է քաղաքացիական բուժհիմնարկների առկա ցանցը։


== Ստեղծումը ==
1989-1995 թվականներին, Վ. Մարությանի նախաձեռնությամբ, կազմավորվել է Արցախի հանրապետության ռազմաբժշկական ծառայություն, ձևավորվել զորամասերի բժշկական ծառայությունները, ստեղծվել զինվորական հոսպիտալների կենտրոնական ցանց, կազմակերպվել կենտրոնական և հոսպիտալային ռազմաբժշկական հանձնաժողովներ։
Մալի Ժուժգես

Մալի Ժուժգես (ռուս.՝ Малый Жужгес), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 50 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (51)

Ժողովածու (51), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 51 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 13-14 դարերում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16.7×12.4 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 296 թերթից։ Գրված էմիասյուն, բոլորգրով, նորտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 78ա, 236ա։


== Բովանդակություն ==
Դիոն. Արիսպագացւոյ Մատենագրութիւնք (թրգմ. Ստ. Սիւնեցի)։
Նեմեսիոս Յաղագս բնութեան մարդոյ։
Գր. Նիւսացւոյ Տեսութիւն ի մարդոյն կազմութիւն։


== Ծանոթագրություններ ==
Պադաունգներ

Պադաունգներ (բիրմաներեն՝ ပဒေါင်, եզակի՝ պադաունգ, պադոնգ, պադաուն, կայան), կարենների խմբին պատկանող ժողովուրդ, ովքեր բնակվում են Մյանմայում (Բիրմա), հատկապես Կայա նահանգի հյուսիս-արևմուտքում, Կարեն նահանգի հյուսիսում և Շան նահանգի հարավ-արևմուտքում, ինչպես նաև Թաիլանդում։ Խոսում են Տիբեթա-Բիրմանական լեզուների կարենյան ճյուղի կայան լեզվով։
Պադաունգները հիմնականում ապրում են բարձրլեռնային գյուղերում։ Ի տարբերություն բիրմայական այլ ցեղերի, իրենց տները կառուցում են ոչ թե ցցագերանների, այլ հողի վրա։ Աճեցնում են բրինձ։ Այս ցեղի տղամարդիկ հաճախ աշխատում են որպես գրաստավար կամ զբաղվում են փղեր պահելով։ Պադաունգները անիմիզմի հետևորդներ են՝ մշտապես զոհաբերություններ են մատուցում հոգիներին, հատկապես ցեղի գերագույն կանացի հոգուն։
1990-ական թվականներին Բիրմայի զինվորական խունտայի հետ կոնֆլիկտների և հարկադրաբար վերաբնակեցնելու քաղաքականության պատճառով, պադաունգները գաղթել են հարևան Թաիլանդ, որտեղ ապրում են սահմանամերձ գյուղերում։
Պադաունգ ցեղի կանայք հինգ տարեկան հասակից պարանոցի վրա կրում են պղնձյա պարուրաձև օղակներ։ Հետզհետե օղակների քանակը (պարույրների շրջանակը) ավելացնում են, որը երկար պարանոցի պատրանք է ստեղծում։ Մեծահասակ կանանց օղակների քանակը կարող է հասնել երկու տասնյակի, իսկ զանգվածը 4-5 կգ-ի։ Հաճախակի օղակները ըստ ցանկության կամ անհրաժեշտության դեպքում հանում են և կրկին հագցնում պարանոցին։ Դա առողջական խնդիր չի առաջացնում։ Իսկ օղակներից ընդհանրապես հրաժարվելու դեպքում պարանոցը 1-3 տարվա ընթացքում ընդունում է իր սովորական տեսքը։ Հաճախ պարույրները ավելորդ անգամ բարձրացվում են, որի պատճառով ստիպված են լինում գլուխը մշտապես պահել վեր։ Այդ դեպքերում կանայք կորցնում են գլուխը պտտելու կամ խոնարհելու ունակությունը, քանի որ այդ պատճառով շարժումներ կատարելը պարզապես բավականին բարդանում է և դա անատոմիական փոփոխությունների արդյունք չի հանդիսանում։ Միաժամանակ այդպիսի պարույրները հանելիս առկա է պարանոցը կոտրելու վտանգ, քանի որ պարանոցի մկանները կարող են ատրոֆիայի ենթարկվել (բթանալ)։ Սակայն այդպիսի դեպքեր հազվադեպ են լինում։ Ռենտգեն հետազոտությունները ցույց են տվել, որ օղակների հաշվին պարանոցը երբեք չի երկարում, այլ դեֆորմացվում է ուսերի շրջանը։ Ուսագոտին օղակների ծանրության տակ աստիճանաբար ցած է իջնում, քանի որ այն միացված է կմախքին ընդամենը մեկ հոդի միջոցով։ Արդյունքում ստեղծվում է երկար պարանոցի պատրանք, սակայն իրականում պարանոցը ոչ մի փոփոխության չի ենթարկվում։ Հետաքրքիրն այն է, որ օղակները տեսնելու նպատակով այս ցեղի գյուղեր են այցելում տարեկան հազարավոր տուրիստներ։ Կանայք օղակներ կրում են նաև ձեռքերին և ոտքերին։
Օղակներ կրելու ավանդույթի իմաստը պարզ չէ՝ կան բազմաթիվ վարկածներ, սակայն միանգամայն հասկանալի է, որ երկար պարանոցը համարվում է գեղեցկության խորհրդանիշ։
Պարանոցին օղակներ կրելու ավանդույթ ունեն նաև հարավային Աֆրիկայում բնակվող նդեբելե ցեղի կանայք։
Բելֆաստ (շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելֆաստ (այլ կիրառումներ)Բելֆաստ, շրջան Հյուսիսային Իռլանդիայի հյուսիս-արևելքում։ Բնակչության թվով համարվում է Հյուսիսային Իռլանդիայի ամենախոշոր շրջաներից մեկը։


== Պատկերասրահ ==
Մադրիդեխոս (քաղաք)

Մադրիդեխոս (իսպ.՝ Madridejos), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդո պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Կամպո դե Սան Խուան շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 262 կմ²։ Բնակչությունը՝ 11314 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից՝ 70 կմ։


== Բնակչություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Diputación de Toledo
www.madridejos.net
Versión para teléfonos móviles
Asociación Juvenil "La Piruleta" Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine.
www.madridejos.es.
Diputación de Toledo
Օդաչուներն Արցախյան ազատամարտում

Մինչև պատերազմը Հայաստանի օդաչուները օդային տարբեր ուղիներով ուղևորներ, բեռներ և փոստ են փոխադրել ԽՍՀՄ 30, արտասահմանյան 7 խոշոր քաղաքներ և բնակավայրեր, իսկ տեղական նշանակության չվերթերով՝ Կապան, Գորիս, Սիսիան, Ջերմուկ, Գավառ, Գյումրի, Բերդ, Ստեփանակերտ, Նախիջևան և այլն։ Տեղական ավիաուղիներում օգտագործվել են ՅԱԿ-40 և ԱՆ-2 ինքնաթիռներ, Մի-8 և Մի-24 ուղղաթիռներ։
Մինչև ՀՀ Պաշտպանության Նախարարության ռազմական ավիացիայի ստեղծումը Հայաստանի քաղաքացիական ավիացիայի վարչության օդաչուներն Արցախ են տեղափոխել մարդասիրական օգնություն, կամավորական ջոկատներ, վառելանյութ, Արցախից՝ վիրավոր, զոհված ազատամարտիկներ և խաղաղ բնակիչներ։
1992 թվականի հունվարին ՀՀ զինկոմիսարիատի աջակցությամբ մոբիլիզացված ավիացիայի մասնագետներից ստեղծվել է 27 և 16 օդաչուներից բաղկացած 2 խումբ։ Խմբերի վերապատրաստման դասընթացների ավարտից և 1992 թվականի հունիսին Արզնիի օդանավակայանում Մի-24 և Մի-8 ուղղաթիռներով ստուգողական թռիչքներ կատարելուց հետո կազմավորվել է երեք օդաչորական անձնակազմ (հրամանատարներ Ս. Մի-8 ուղղաթիռի հերթական վայրէջքը Շահումյանի շրջանում Խանադյան, Գ. Նահապետյան և Բ. Խաչատուրով)։ 1992-1993 թվականներին կազմավորվել են նաև ուղղաթիռային օղակներ և էսկադրիլիաներ (հրամանատարներ՝ Մ. Աամսոնյան, Վ. Հակոբով, Մ. Մարտիասյան և ուրիշներ)։
Տաբորիշչե (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏաբորիշչեՏաբորիշչե (ուկրաիներեն՝ Таборище), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տաբորիշչե գյուղում բնակվում էր 66 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,473 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 139,53 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կանաչ գիրք

Կանաչ գիրք (արաբ․՝ الكتاب الأخضر‎‎), լիբիական հեղափոխության Մուամար Քադաֆիի ծրագրային տեսական աշխատությունը, որտեղ նա շարադրում է Երրորդ համաշխարհային տեսության հիմքերը։
Գիրքը թարգմանվել է նաև հայերեն։


== Տես նաև ==
Երրորդ համաշխարհային տեսություն
Մուամար Քադաֆի
Մաո Ցզեդունի մեջբերումները
Ջամահիրիա


== Արտաքին հղումներ ==
Կանաչ գիրքը kaddafi.ru կայքում
Խճանկարային (Ֆաբերժեի ձու)

«Խճանկարային» (ռուս.՝ Мозаичное), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1914 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին նվիրել է կնոջը՝ կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային։
Այսօր «Խճանկարային» կայսերական ոսկերչական ձուն գտնվում է Եղիսաբեթ II թագուհու Թագավորական հավաքածուում (Միացյալ Թագավորություն)։


== Դիզայն ==
«Խճանկարային» ոսկերչական ձուն հավաքված է դեղին ոսկե գոտիների համակարգով, որոնց ագուցված է պլատինե ցանցը, որը տեղ-տեղ պատված է ներքոհիշյալ նյութերով՝ ադամանդ, շափյուղա, սուտակ, զմրուխտ, քվարց, տոպազ և կանաչ նռնաքար։ Ոսկերիչը Ալբերտ Հոլմսթրյոմն է։ Ձուն բաժանված է հինգ ձվաձև շրջանակի՝ երիզված մարգարիտներից և անթափանց սպիտակ էմալից։ Յուրաքանչյուր հատման վայրում մեկական խոշոր ադամանդ է տեղադրված։ Ձվի գագաթին տեղադրված է լուսնաքար, որի տակից երևում է կայսրուհու անվան և հայրանվան սկզբնատառերը՝ տեղադրված անթափանց, գունատ վարդագույն էմալի վրա։


== Անակնկալ ==
«Խճանկարային» կայսերական ոսկերչական ձվի անակնկալն իրենից ներկայացնում է կամեյա։ Վերջինիս վրա Նիկոլայ II կայսեր բոլոր հինգ զավակների կիսադեմերն է՝ պատրաստված ոսկուց և զարդարված մարգարտով, կանաչ նռնաքարով, թափանցիկ կանաչ, անթափանց սպիտակ, շողշողուն բաց վարդագույն էմալով։ Ձվաձև հիմքն ունի սկահակի տեսք՝ զարդարված ադամանդներով, զմրուխտներով և երկու մարգարտով։ Անակնկալի գագաթը պսակված է կայսերական ադամանդակուռ թագով։ Մանրանկարի հակառակ երեսը էմալապատ է, որտեղ նկարված է ծաղիկների զամբյուղ, ստեղծման տարեթիվը և կայսեր զավակների անունները։


== Պատմություն ==
Նիկոլայ II կայսրը ձուն կնոջը՝ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային է նվիրել 1914 թվականի Զատկի տոնին։ 1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։
1934 թվականին «Խճանկարային» կայսերական ոսկերչական ձուն վաճառում են Միացյալ Թագավորության արքա Գեորգ V-ին, որն այն նվիրում է կնոջը՝ Մարիա Թեքցի թագուհուն։ Վերջիններից ձուն ժառանգություն է հասնում Եղիսաբեթ II-ին։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Images of the Mosaic Egg, Buckingham Palace Royal Fabergé exhibition (Flickr).
A detailed article on the Mosaic egg from http://www.wintraecken.nl/mieks/faberge/
BBC article including information on the Mosaic Egg
Տեսանյութ ձվի մասին (անգլերեն)
Լիվադիա (այլ կիրառումներ)

Լիվադիա, կարող է վերաբերել՝

Լիվադիա - համայնք Կիպրոսի Հանրապետության Լարնակայի շրջանում
Լիվադիա - քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Յալթայի քաղաքային խորհուրդում, ավանային խորհրդի կենտրոն
Արցախի Հանրապետության Արտակարգ իրավիճակների վարչություն

Արտակարգ իրավիճակների վարչություն (ԱԻՎ), ԼՂՀ պետական կառավարման մարմին։


== Պատմություն ==
Ստեղծվել է 1995 թվականին՝ «Արցախ» փրկարարական ծառայության (1984 թվականից՝ գբոսաշրջության ակումբին կից փրկարար ջոկատ, 1991 թվականի մայիսից՝ փրկարար ծառայություն, 1992-1995 թվականներին՝ ՊԲ ստորաբաժանում) և քաղաքացիական պաշտպանության հանրապետական շտաբի հիմքի վրա։ Ունի ճգնաժամային կառավարման, փրկարարական ուժերի պատրաստման և բնակչության ուսուցման, պետական հակահրդեհային ծառայության վարչություններ, արագ արձագանքման հատուկ ստորաբաժանում, ֆինանսական, նյութատեխնիկական ապահովման, լրատվության և հասարակայնության հետ կապերի և այլ բաժիններ։ Գլխավոր խնդիրներն ու գործառույթներն են՝ արտակարգ իրավիճակներում և պատերազմի ժամանակ հանրապետության պատրաստվածության բարձրացումը, բնակչության պաշտպանությանը և հրդեհային անվտանգությանն ուղղված պետական քաղաքականության մշակումն ու իրականացումը, արտակարգ իրավիճակների կանխման, նվազեցման և վերացման ապահովումը, փրկարարական և վերականգնողական աշխատանքների կազմակերպումը, հրդեհների կանխարգելումը. փրկարարական ուժերի պատրաստումը և այլն։


== Փրկարարական գործողություններ ==
1988 թվականին «Արցախ» փրկարարական ծառայության անդամներից կազմավորվել է ինքնապաշտպանական կամավորական ջոկատ, որի մարտիկները 1990-1994 թվականներին մասնակցել են Շուշիի, Լաչինի, Ասկերանի, Մարտակերտի և այլ շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Ստեփանակերտի և այլ բնակավայրերի ռմբահարումներից ավերված շինություններից ու փլատակներից փրկել են շուրջ 3000 մարդու։ Մարտական գործողությունների ժամանակ ջոկատից զոհվել է 20 փրկարար ազատամարտիկ։ Փրկարարներից 2-ը (Ս. Թովմասյան՝ 1999. հետմահու, Ս. Երեմյան՝ 2002) պարգևատրվել են ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի, 2-ը (Վ. Ավագյան՝ 1994, Գ. Գասպարյան՝ 2001)՝ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշաններով, 32-ը՝ այլ մեդալներով։
ԱԻՎ-ի հիմնադիր-ղեկավարն է Ա. Գրիգորյանը։ 2000 թվականից ԱԻՎ-ը փրկարարների միջազգային համադաշնության անդամ է։
Կամպու Նովու դու Պարեսիս

Կամպու Նովու դու Պարեսիս (պորտ.՝ Campo Novo do Parecis), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Պարեսիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 26 562 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 9 448,384 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 2,8 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1988 թվականի հուլիսի 4-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 508.434.875,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 22.627,28 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,809 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Կամպու Նովու դու Պարեսիսի մասին
Միլոշ Յոյիչ

Միլոշ Յոյիչ (սերբ.՝ Miloš Jojić; մարտի 19, 1992(1992-03-19), Բելգրադ, ՀՍՖՀ), սերբ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական Բորուսիա Դորտմունդ ակումբում։ Տրանսֆերային արժեքը 2014 թ.-ի հուլիսի 7-ի դրությամբ կազմում է 4.500.000€։


== Կարիերա ==


=== «Պարտիզան» ===
2012 թ.-ին Միլոշը դարձավ «Պարտիզանի» խաղացող, այնտեղ նորամուտը նշեց սեպտեմբերի 15-ին՝ Սերբիայի առաջնության «Խայդուկ Կուլայի» դեմ խաղում։ Հենց այդ խաղում էլ խփեց առաջին գոլը նոր ակումբի կազմում։


=== «Բորուսիա Դորտմունդ» ===
2014 թ.-ի հունվարին Յոյիչը տեղափոխվեց գերմանական «Դորտմունդի Բորուսիա» և ակումբի հետ կնքեց չորս ու կես տարվա պայմանագիր։ Փետրվարի 15-ին նորամուտը նշեց Ֆրանկֆուրտի Այնտրախտի դեմ խաղում։ Այդ խաղում փոխարինման դուրս գալուց 17 վայրկյան անց ոտքի թեթև հարվածով բացեց Բորուսիայում իր գոլերի հաշիվը, հետք թողնելով այդ խաղում, որը ավարտվեց 4։0՝ դորտմունդցիների հաղթանակով։ Միլոշը խփեց Բունդեսլիգայի ամենաարագ գոլը՝ խաղադաշտ դուրս գալուց անմիջապես հետո։ 2014 թ.-ի ապրիլի 8-ին առաջին անգամ դուրս եկավ խաղադաշտ մեկնարկային կազմում ՝ Մադրիդի «Ռեալի» դեմ խաղում (2։0), խաղալով իր համար ոչ հարմար հենակետային կիսապաշտպանի դերում։ Միլոշը անցկացրեց հիանալի հանդիպում, չնայած գոլային դրվագներում չառանձնացավ։


=== Միջազգային կարիերա ===
Միլոշը խաղացել է Եվրոպայի առաջնության մինչև 19 հավաքականների Սերբիայի կազմում, որտեղ հիշատակվեց առաջին գոլով հենց առաջին խաղում՝ Թուրքիայի դեմ խաղում։ 
Իսկ հավաքականի հիմնական կազմում Միլոշը նորամուտը նշել է 2013 թ.-ի հոկտեմբերի 13-ին՝ Ճապոնիայի դեմ խաղում, որտեղ իր հաշվին գրանցեց առաջին գոլը հավաքականի կազմում՝ 90-րդ րոպեին։


== Կարիերայի վիճակագրությունը ==


=== Ակումբ ===
Թարմացվել է 2013-14 մրցաշրջանի ավարտից հետո


== Ձեռքբերումներ ==
Ակումբային
 «Պարտիզան»

Սերբիայի չեմպիոն (1)։ 2012/13 «Բորուսիա Դորտմունդ»

Գերմանիայի սուպերգավաթի մրցանակակիր (1)։ 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
Պրոֆիլը bvb.de կայքում Archived 2014-02-21 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (301901-302000)

Աստերոիդների ցանկ (301801-301900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (302001-302100)
 Աստերոիդների ցանկ (301801-301900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (302001-302100)
Ինարի

Ինարի կամ Ինարիյարվի (ֆիններեն՝ Inarijärvi, շվեդերեն՝ Enare träsk, նորվ.՝ Enaresjøen), լիճ Ֆինլանդիայի Լապլանդիա նահանգի հյուսիսարևելյան մասում։ Ֆինլանդիայի մեծությամբ երրորդ լիճն է։ Գտնվում է բևեռային շրջանից հյուսիս։
Գտնվում է տեկտոնա-սառցադաշտային ծագման ընդարձակ իջվածքում, 144 մ բարձրության վրա։ Մակերեսը՝ 1040,28 կմ²։ Խորությունը՝ մինչև 92 մետր։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 119 մ բարձրության վրա։
Լճի ափին գտնվում են հետևյալ բնակավայրերը՝ Պարտակո, Վյայուլյա, Ինարի, Կոպելո և այլն։


== Աշխարհագրություն ==


=== Աշխարհագրական դիրք և խառնարանի չափեր ===
Լճի ափերը ճահճացված են, խիստ կտրտված։


=== Վտակներ և հոսք ===
Լիճ են թափվում 20-ից ավելի գետեր, որոնցից ամենախոշորը Կաամասյոկի և Իվալոյոկի գետերն են։
Սկիզբ է առնում Պատսոյոկի գետը (Պազ, Բարենցի ծովի ավազան)։
Լիճը սառչում է նոյեմբերից մինչև մարտ։


=== Կղզիներ և թերակղզիներ ===
Լճի վրա կան 3318 կղզիներ, որոնցից ամենահայտնին Խաուտուումաասաարի կղզին է (կղզի-գերեզմանոց), որը գերեզմանոց էր ծառայում հին սաամների համար, Ուկոնկիվի (Ուկկո քար) կղզին, որը Լապլանդիայի հնագույն բնակիչների համար զոհաբերությունների վայր էր համարվում։ Ուկոնկիվի կղզին Ֆինլանդիայում ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցուցակի թեկնածու է։


== Բուսական և կենդանական աշխարհ ==
Գետում տարածված է կարմրախայտը, լճային սաղմոնը, պերկեսը, գայլաձուկը և այլ ձկնատեսակներ։ Տարածված է ձկնորսությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Օրեխովկա (այլ կիրառումներ)

Օրեխովկա, կարող է վերաբերել՝

Օրեխովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում
Օրեխովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում
Օրեխովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում
Օրեխովկա - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում
Օրեխովկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում, Յուրևեցկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոլգա գետի աջ ափին
Օրեխովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում
Բուդկա Ժելեզնոյ Դորոգի 312-314 կմ

Բուդկա Ժելեզնոյ Դորոգի 312-314 կմ (ռուս.՝ Будка железной дороги 312-314 км), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստեգալովկա

Ստեգալովկա (ռուս.՝ Стегаловка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոլգորուկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1192 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վանի գավառակ

Վան, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։ Կենտրոնը Վան քաղաքն էր։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածվում էր Վան քաղաքի շրջանում։


== Պատմություն ==
1916 թվականին ռուսական իշխանությունները Վանի գավառակի մեջ մտցրել էին նաև Բայազետի և Դիադինի գավառակները։
Հայերն ակտիվ մասնակցություն են ունեցել 1915 թվականի Վանի և այլ բնակավայրերի ինքնապաշտպանական կռիվներին։ 1895-1896 թվականներին և 1915-1918 թվականների Մեծ եղեռնի ժամանակ հայերը ենթարկվել են ջարդերի, իսկ կենդանի մնացածները 1916 թվականին հիմնականում գաղթել են Արևելյան Հայաստան։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջերին և XX դարի սկզբներին ուներ 35500 (ըստ այլ աղբյուրների՝ 106014) բանկիչ, որից 12500-ը՝ հայ, 11500-ը՝ քուրդ, 9500-ը՝ թուրք, իսկ մնացածը՝ ասորիներ, հրեաներ, չերքեզներ և գնչուներ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահություն էր։ Հայերը նաև զբաղվում էին խաղողագործությամբ, պտղաբուծությամբ, մեղվաբուծությամբ, ձկնորսությամբ (Վանա լիճ, Արճակ), արհեստներով և առևտրով։


== Վարչական բաժանում ==
XIX դարի վերջերին և XX դարի սկզբներին ուներ 160 (ըստ այլ աղբյուրների՝ 293) գյուղ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երկնագույն երաշտահավ

Երկնագույն երաշտահավ (լատ.՝ Parus coeruleus), երաշտահավերի ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկար է ՝ 11,5 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 17,5-20 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 11-13 գ։ Փետրածածկը վառ գույներով է։ Հասունի գագաթը կապույտ է, դիմային նախշը՝ ցայտուն, սև ու սպիտակ։ Երիտասարդի գագաթը վերևից և մեջքը խամրած կանաչ են, ճակատը, հոնքը և դեմքի ստորին մասը՝ դեղին։


== Կենսակերպ ==
Երկնագույն երաշտահավերը հետբնադրման շրջանում երաշտահավերի այլ տեսակների հետ կազմում են ընդհանուր երամներ, սակայն մեծ մասամբ առանձնանում են զույգերով։ Երկանագույն երաշտահավերի աչքի է ընկնում նաև տրամաբանական որոշ գործողություններ կատարելով։ Բնակվում է սաղարթավոր անտառներում, պուրակներում, պտղատու այգիներում, ձմռանը՝ գետաձորերում և թվա սուպին կիսաանապատներում։ Հարսանեկան զույգերը ձևավորվում են ապրիլի սկզբին և անմիջապես նկատվում օգոստոսի առաջին օրերին։ Չնայած թաքնված լինելուն՝ աշնանային չուի ընթացքում (մինչև սեպտեմբերի վերջին օրերը) հայտնվում են բաց տարածություններում՝ ջրերից ոչ հեռու։


== Սննդառություն ==
Սնվում է անողնաշարավորներով, սերմերով։ Տարիների ընթացքում թվաքանակի կտրուկ անկումներ ու վերելքներ են նկատվում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
The Royal Society for the Protection of Birds (Blue tit)
Blue tit videos, photos & sounds Archived 2016-04-04 at the Wayback Machine. on the Internet Bird Collection.
Feathers of Eurasian blue tit (Parus caeruleus) Archived 2014-12-01 at the Wayback Machine.
Լը Տորքեն

Լը Տորքեն (ֆր.՝ Le Torquesne), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 425 մարդ, բնակչության խտությունը` 80.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.26 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 40 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 292 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 222-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 70։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,0 %։ 222 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 210 անձ (112 տղամարդ և 98 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ 70 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլյաբաստա դե Վալդավիա

Վիլյաբաստա դե Վալդավիա (իսպ.՝ Villabasta de Valdavia), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Պարամոս Վալես շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 11,19 կմ2։ Բնակչությունը 35 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Չիգիրինի շրջան

Չիգիրինի շրջան (ուկրաիներեն՝ Чигиринський район), շրջան Ուկրաինայի Չերկասիի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չիգիրին։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1217 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 36000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,58 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Անյուտինո (այլ կիրառումներ)

Անյուտինո, կարող է վերաբերել՝

Անյուտինո - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում
Անյուտինո - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում
Անյուտինո - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեչելնիկի շրջանում
Կուրտիզանուհի

Կուրտիզանուհի (ֆր.՝ courtisane, իտալերեն՝ cortigiana, ի սկզբանե «պալատական»), թեթև վարքի տեր կին, թեթևաբարո, որը երևում է բարձր հասարակությունում, վարում է բարձրաշխարհիկ կյանք և գտնվում է հարուստ ու ազդեցիկ սիրեկանների հոգածության ներքո։


== Եզրույթ ==
Մինչ անտիկ շրջանն ընդունված է օգտագործել «հետերա» եզրույթը։ Նաև պետք է տարբերել կուրտիզանուհիներին սիրուհիներից և թագավորական ֆավորիտուհիներից։ Դասական են համարվում 15-16-րդ դարերի վենետիկյան և հռոմեական կուրտիզանուհիները։ Երկրորդ ալիքը սկսվում է 19-րդ դարում, որը հռչակավոր է չքնաղ «կիսալույսի տիկիններով», որոնք սովորաբար աշխատում էին նաև որպես դերասանուհիներ կամ երգչուհիներ։
«Կուրտիզանուհի» եզրույթը շատ հաճախ օգտագործվում էր որևէ հզոր տիկնոջ վարկանիշը գցելու համար, ուստի հնարավոր է ոչ բոլորը, որոնց ժամանակակիցներն այդպես էին անվանում, այդպիսին էին։
Կուրտիզանուհիները բաժանվում էին երկու հիմնական կատեգորիայի. այսպես կոչված «ազնիվ» կուրտիզանուհիներ (իտալերեն՝ cortigiane «oneste») և ստորին դասի կուրտիզանուհիներ (իտալերեն՝ cortigiane «di lume»)։ Երկրորդ կատեգորիայի կուրտիզանուհիները մի փոքր ավելի բարձր էին գնահատվում սովորական փողոցային մարմնավաճառներից, երբ առաջին կատեգորիայի կուրտիզանուհիները հաճախ թագավորական ֆավորիտուհիներին հավասար շրջապատված էին լինում ռոմանտիկ լուսապսակով։
«Ազնիվ կուրտիզանուհիների» հիմնական բնութագիրն այն է, որ նրանք գտնվում էին մեկ կամ մի քանի հարուստ հովանավորների հոգածության ներքո, որպես օրենք՝ բարձր հասարակությունից։ «Ազնիվ» կուրտիզանուհին ուներ որոշակի անկախություն, և ուներ ազատ տեղաշարժի իրավունք։ Նրան սովորեցնում էին լավ վարվելակարգի կանոններ, կարողանում էր սեղանի շուրջ խոսակցություն վարել, իսկ երբեմն բարձր մշակույթի և գրականագիտական տաղանդի կրողն էր։
Որոշ դեպքերում կուրտիզանուհիները ծագում էին բարձր խավից և նույնիսկ ամուսնացած էին, բայց նրանց ամուսիններն ավելի ցածր սոցիալական դիրքում էին, В неքան իրենց հովանավորները։ Ոչ բոլոր կուրտիզանուհիներն էին սեքսով զբաղվում իրենց հովանավորների հետ։ Հայտնի են դեպքեր, երբ հովանավորները «բարձրաշխարհիկ կյանք» դուրս գալու համար ունենում էին աղջիկներ և վերցնում էին նրանց հյուրասիրությունների գնալիս։
Որոշ առավել հայտնի կուրտիզանուհիներ ստանում էին պետական աշխատավարձ նրա համար, որ հայտնում էին անձնական խոսակցությունների մանրամասներ, որոնք կարող էին հետաքրքրության առարկա լինել շանտաժի կամ այլ նպատակների համար։


== Նշումներ ==


== Գրականություն ==
Баркова А. Л. Жизнь как произведение искусства: японские куртизанки. // «Человек». — РАН, издательство Наука, 2012. — № 3. — С. 149—165. — ISSN 0236-2008.
Richardson J. The Courtesans: The Demi-Monde in 19th-Century France. Cleveland: World Pub. Co., 1967
Griffin S. The book of the courtesans: a catalogue of their virtues. New York: Broadway Books, 2001


== Ծանոթագրություններ ==
Ախթամար (կոնյակ)

«Ախթամար», տեսակավոր կոնյակ։


== Արտադրություն ==
Արտադրվում է 1964 թվականից, Երևանի կոնյակի գործարանում։ Թնդությունը՝ 42 ծավալային տոկոս է, շաքարայնությունը՝ 1 տոկոս։ «Ախթամար» մուգ ոսկեգույն է, ունի հաճելի բուրմունք, շոկոլադն ու վանիլը հիշեցնող նուրբ համ։


== Պատրաստում ==
Պատրաստվում է ավելի քան 10 տարվա հնեցրած կոնյակի սպիրտներից ու նյութերից՝ կուպաժի միջոցով։ Կուպաժից հետո անհրաժեշտության դեպքում սոսնձվում է ձվի սպիտակուցով կամ ժելատինով և հնեցվում առնվազն 1 տարի։ Ֆիլտրվում է կուպաժից կամ սոսնձումից հետո և շշերը լցնելուց առաջ։
Համամիութենական (1968 թվականին, Երևանում) և միջազգային (1970 թվականին, Յալթայում) մրցույթներում ու համտեսների ժամանակ «Ախթամար»-ին շնորհվել է 2 ոսկե մեդալ։
Սպիտակ աղմուկ

«Սպիտակ աղմուկ» (անգլ.՝ White noise), ամերիկացի գրող Դոն Դելիլոյի ութերորդ վեպը, որը հրատարակվել է Նյու Յորքի «Viking Press» հրատարակչության կողմից 1958 թվականին։ Այս գիրքը շահել է ԱՄՆ-ի Ազգային գրքի մրցանակը (National Book Award for Fiction):
«Սպիտակ աղմուկ» վեպը հետմոդեռնական գրականության օրինակ է։ Ենթադրվում է, որ այս գիրքը Դելիլոյի համար բեկումնային նշանակություն է ունեցել և ընթերցողների ավելի լայն շրջանակ է ընդգրկել։ Ըստ Թայմ շաբաթաթերթի՝ այս գիրքն ընդգրկվել է 1923 թվականից մինչև 2005 թվականի անգլերեն 100 լավագույն վեպերի ցանկում։ Ի սկզբանե Դելիլոն ցանկացել է գիրքն անվանել «Panasonic», բայց Panasonic-ը դեմ է եղել։
Ռուս հրատարակիչը գիրքն անոտացիայի է ենթարկել որպես «վախի, մահվան և տեխնոլոգիայի մասին կատակերգություն»։ Գիրքը ռուսերեն է թարգմանել Վիկտոր Իլյիչ Կոգանը։ Ըստ թարգմանչի՝ վեպի բարդ տեքստը ավելի մեծ ուշադրություն է պահանջել, իսկ հրատարակիչը թարգմանության համար շատ կարճ ժամանակ է տվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Информация о романе «Белый шум» Ֆանտաստիկայի լաբորատորիա կայքում։
Դևքսիպոս

Պուբլիոս Հերենիոս Դևքսիպոս (հուն․՝ Δέξιππος, մոտ 210, Աթենք, Achaea, Հին Հռոմ - մոտ 278, Աթենք, Achaea, Հին Հռոմ), մ.թ. III դարի աթենացի պատմիչ և հռետոր։ Նրա աշխատությունները մեզ են հասել այլ հեղինակների կողմից դրանցից կատարած մեջբերումների տեսքով։
Կոստանդնուպոլսի պատրիարք Փոտը իր գրություններում բարձր է գնահատում պատմիչի գործերը. «Շարադրանքն առանձնանում է անբռնազբոսիկությամբ և կշռով. կարելի է ասել, որ նա մի նոր Թուկիդիդես է, սակայն ավելի պարզ արտահայտվող»։ Փոտը ճանաչում է Դևսքսիպոսի հեղինակած երեք աշխատության, որոնք են. 

«Ալեքսանդրից հետո տեղի ունեցածի մասին» (Τ μετ Αλέξανδρον) 4 գիրք.
«Սկյութական պատերազմ» (Τ Σκνθικά)։ III դարում Հռոմեական կայսրություն արշաված «սկյութների» (գոթեր, գերուլներ և այլ բարբարոս ցեղեր) դեմ ծավալվող պատերազմների մասին
«Կարճ պատմական երկասիրություն» (Σύντομον στορικν) կամ «Տարեգրություն» (τήν Χρονικήν)։ Հակիրճ համաշխարհային պատմություն առասպելական ժամանակներից մինչև Կլավդիոս II կայսր գահակալությունը (268 - 270 թթ.).
(4701) Միլանի

(4701) Միլանի (անգլ.՝ Milani), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 6-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,703993 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3297 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0783 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1624,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,221664 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,68° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4701) Միլանի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սիներ (գյուղ, Ալիկովսկի շրջան)

Սիներ (ռուս.՝ Синерь, չուվաշերեն՝ Синер), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 135 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոտնիցկոե (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոտնիցկոեՍոտնիցկոե (ուկրաիներեն՝ Сотницьке), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոտնիցկոե գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
1061

1061 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1061 թվականն է, 
XI դարի 61-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
.cw

.cw-ն Կյուրասաոյի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։ Այն ստեղծվել է 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ին։ Այն ուժի մեջ է մտել 2012 թվականի փետրվարի 1-ից։


== Ծանոթագրություններ ==
Անրի Լոպես

Անրի Լոպես (անգլ.՝ Henri Lopès; սեպտեմբերի 12, 1937(1937-09-12), Կինշասա, Բելգիա), կոնգոացի գրող և քաղաքական գործիչ։
1949 թվականից մինչև 1965 թվականն ապրել է Ֆրանսիայում՝ Փարիզում և Նանտում։
1963 թվականին ավարտել է Փարիզի համալսարանի գրականության և հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետը։
Վերադառնալով Կոնգո՝ դասավանդել է այնտեղ։ 1969  թվականին նշանակվել է ազգային կրթության նախարարի պաշտոնում, այդ պաշտոնը զբաղեցրել է մինչև 1971 թվականը։ 1972-1973 թվականներին եղել է Կոնգոյի Ժողովրդական Հանրապետության արտաքին գործերի նախարարը։
1973 թվականի հուլիսի 28-ից մինչև 1975 թվականի դեկտեմբերի 18-ը զբաղեցրել է Կոնգոյի Հանրապետության կառավարության վարչապետ-նախարարի պաշտոնը։ Այդ պաշտոնում նրան փոխարինել է  Լուի Սիլվեն Հոման։
1976 թվականից ապրում է Փարիզում։ 1977-ից 1980 թվականներին եղել է ֆինանսների նախարար։
1981-1998 թվականներին զբաղեցրել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Գլխավոր քարտուղարի տեղակալի պաշտոնը։ 
Ա․ Լոպեսը ժամանակակից աֆրիկյան գրականության հիմնադիրներից մեկն է։ Գրում է ֆրանսերեն լեզվով, առաջին ելույթը կատարել է «Tribaliques» ժողովածուով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճիթաուշքուրի

Ճիթաուշքուրի (վրաց.՝ ჭითაუშქური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 25 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 6 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 368 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==