armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Զգացմունքների խռովք

«Զգացմունքների խռովք» (ռուս.՝ «Смятение чувств»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է  կինոռեժիսոր Պավել Արսենովը 1977 թվականին։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1978 թվականի հուլիսի 31-ին։


== Սյուժե ==
Վոլոդյայի (Սերգեյ Նագորնի) և Նադյայի (Ելենա Պրոկլովա) միջև փոխհարաբերությունները հեշտ չեն։ Նադյան ավարտում է դպրոցը Վոլոդյայից մեկ տարի առաջ և մեկնում է Լենինգրադ՝ սովորելու բժշկական ինստիտուտում։ Մեկ տարի անց նա գալիս է տուն և ասում Վոլոդյային, որ սիրում է ամուսնացած տղամարդու։ Վոլոդյան դժվար է տանում բաժանումը, իրեն սիրահարված Մաշային (Տատյանա Դրուբիչ) խոստովանում է, որ «կար աշխարհի ներդաշնակության զգացում, հիմա այն չկա»։ Բայց Վոլոդյան ցանկալի հյուր է Նադյայի տանը, նրան շատ է սիրում Նադյայի մայրը՝ Նինա Դմիտրիևնան (Իա Սավվինա), որն ամեն ինչի հանդեպ պահանջկոտ կին է։ Երբ Նինա Դմիտրիևնան ծանր հիվանդանում է, Վոլոդյան սկսում է օգնել նրան տնային տնտեսությունում։ Դա փոքր-ինչ մտերմացնում է նրանց։ Վոլոդյան ծանուցագիր է ստանում զինկոմիսարիատից։


== Դերերում ==
Ելենա Պրոկլովա – Նադյա, ուսանողուհի
Սերգեյ Նագորնի – Վոլոդյա, ավագ դպրոցի աշակերտ (հնչյունավորել է Ալեքսանդր Ժիլցովը)
Իա Սավվինա – Նինա Դմիտրիևնա, Նադյայի մայրը
Ալեքսանդր Կալյագին – Վիկտոր Սեմյոնովիչ, Նադյայի հայրը
Նինա Մագեր – Վոլոդյայի մայրը
Արինա Ալեյնիկովա – ուսուցիչ քննության ժամանակ
Տատյանա Դրուբիչ – Մաշա, Վոլոդյայի համադասարանցին
Անդրեյ Յարոսլավցև – Անդրեյ Կոշելև, Վոլոդյայի համադասարանցին
Վերոնիկա Իզոտովա – Կատյա Վելյամինովա, Վոլոդյայի համադասարանցին
Նիկոլայ Կոնստանտինով – Օլեգ Սերգեև, Վոլոդյայի համադասարանցին
Լուչանա Բաբիչկովա – ուսմասվար քննության ժամանակ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Վոլոդին
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Պավել Արսենով
Բեմադրող օպերատոր՝ Միխայիլ Յակովիչ
Բեմադրող նկարիչ՝ Գալինա Անֆիլովա
Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Կռիլատով


== Մրցանակներ ==
1978 - XI համամիութենական կինոփառատոն Երևանում - «Երեխաների և պատանիների համար ֆիլմերի բաժնում» ժյուրիի մրցանակ լավագույն սցենարի համար Ալեքսանդր Վոլոդինին։


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Լեսլի Մորտոն

Արթուր Լեսլի Մորտոն (անգլ.՝ Arthur Leslie Morton, 1903[…], Սուֆոլք, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հոկտեմբերի 23, 1987(1987-10-23) կամ 1987), անգլիացի մարքսիստ պատմաբան, գրականագետ և հրապարակախոս։
1929 թվականին անդամագրվել է Մեծ Բրիտանիայի կոմունիստական կուսակցությանը։ Եղել է կոմկուսին կից մարքսիստ-պատմաբանների խմբի ղեկավարներից։ Մորտոնը հայտնի է դարձել «Անգլիայի պատմություն» (1937) մարքսիստական աշխատության համար։ 
Մորտոնի ուսումնասիրությունները («Անգլիական ուտոպիա», 1952, «Սոցիալիզմը Անգլիայում», 1963, «Անգլիական բանվորական շարժման պատմություն, 1770-1920», 1956) նվիրված են Մեծ Բրիտանիայի պատմությանը։ 
Գրել է նաև հոդվածներ անգլիական քաղաքական մտքի և գրականության պատմության վերաբերյալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քյորթիս Հենսոն

Քյորթիս Հենսոն (անգլ.՝ Curtis Hanson, մարտի 24, 1945(1945-03-24)[…], Ռինո, Նևադա, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 20, 2016(2016-09-20)[…], Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և կինոպրոդյուսեր։ Առավել հայտնի է «Օրորոցը ճոճող ձեռքը», «Լոս Անջելեսի գաղտնիքները», «8-րդ մղոն» և այլ ֆիլմերով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ռինոյում (Նևադա) և մեծացել է Լոս Անջելեսում՝ անշարժ գույքի գործակալի և ուսուցչի ընտանիքում։ Դպրոցը ավարտելուց հետո անկախ լուսանկարիչ է աշխատել ֆիլմի մասին ամսագրում։
1970 թվականին Հենրի Ռոզեմբայնի հետ գրել է «Սարսափը Դանվիչում» ֆիլմի, իսկ 1973 թվականին՝ «Քաղցր սպանություն» ֆիլմի սցենարը, հետագայում հանդես է եկել որպես ռեժիսոր։
1990-ականներին նկարահանել է դրամարկղային հաջողված «Օրորոցը ճոճող ձեռքը» (1992), «Վայրի գետը» (1994) ֆիլմերը և քննադատների կողմից նկատված «Լոս Անջելեսի գաղտնիքները» ֆիլմը։ Վերջին ֆիլմը առաջադրվել է ինը «Օսկար»-ի, այդ թվում՝ «լավագույն ֆիլմ» և «լավագույն ռեժիսուրա», բայց արժանացել է ընդամենը երկու մրցանակի՝ «լավագույն ադապտացված սցենար»-ի և «լավագույն երկրորդ պլանի դերասանուհու» (Քիմ Բեսինջեր) համար։


== Ֆիլմագրություն ==
1973՝ «Քաղցր սպանություն»
1983՝ «Կորցնելով սա»
1986՝ «Սենյակի պատուհանները»
1990՝ «Վատ ազդեցություն»
1992՝ «Օրորոցը ճոճող ձեռքը»
1994՝ «Վայրի գետը»
1997՝ «Լոս Անջելեսի գաղտնիքները»
2000՝ «Հրաշամանուկներ»
2002՝ «8-րդ մղոն»
2005՝ «Քեզանից հեռու»
2007՝ «Հաջողակ»
2012՝ «Ալիքների նվաճողները»


== Ծանոթագրություններ ==
(447) Վալենտինե

(447) Վալենտինե (անգլ.՝ Valentine), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1899 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Մաքս Վոլֆի և Առնոլդ Շվասմանի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,984719 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8641 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1054 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վալենտինե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,8721 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1883,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,191139 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,8° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է T դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(447) Վալենտինե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անառակ որդին պանդոկում

Անառակ որդին պանդոկում («Ինքնադիմանկար կնոջ՝ Սասկայի հետ, որ նստել է ծնկներին»), Ռեմբրանտի ինքնադիմանկարը կնոջ Սասկայի հետ, որտեղ նրանք ներկայանում են որպես հերոսներ աստվածաշնչյան Անառակ որդու առակի։ Ցուցադրվում է Դրեզդենյան թանգարանում։
Նկարի ստեղծման ժամանակաշրջանը համընկնում է Ռեմբրանտի կյանքի ամենաերջանիկ շրջանի հետ, երբ նա հասել էր ճանաչման որպես նկարիչ, նրա պատվերները շատացել էին, հայտնվել էին աշակերտներ։ Նա երջանիկ էր և ընտանիքում, և որոշեց ստեղծել իր ընտանիքի դիմանկարը։ Դա Ռեմբրանտի ամենահայտնի աշխատանքն է, որտեղ նա նկարել է իրեն Սավսկիայի հետ (նաև օֆորտ աշխատանք «Ինքնադիմանկար Սավսկայի հետ», որն թվագրվում է 1636 թվականով)։

Գոյություն ունեն վարկածներ, որ նախնական նկարում եղել են և այլ կերպարներ, բայց հետո նկարիչը որոշել է թողնել իրեն և Սավսկային, և կտավը ձախակողմյան հատվածից կտրվել է Ռեմբրանտի կողմից։ Անառակ որդու թեմային նկարիչը կվերադառնա մեկ տարի անց «Անառակ որդու վերադարձը» օֆորտով, և 31 տարի անց վերջին նկարում «Անառակ որդու վերադարձը»։


== Նկարագրություն ==
Նկարը պատկերազարդում է Ղուկասի 15։13 ավետարանի հայտնի առակի։

Նկարում Ռեմբրանտը ներկայանում որպես անառակ որդի, ով վատնում է «իր ունեցվածքը անառակների հետ», նկարում վեհաշուհ հագած վերարկուն և սուրը, փետուրով գլխարկը, բարձր բարձրացրած գինով հախճապակե բաժակը նստծ է Ռեմբրանտը։ Նրա ծնկներին նստած է Սասկիան, նույնպես հարուստ հանդերձանքով անառակ կնոջ կերպարում։ Սեղանին երևում է սիրամարգերով ճաշատեսակը, որն խորհրդանշում է ունայնությունը։
Չնայած ուրախությանը, նկարում պատկերված, Ռեմբրանտը այնուամենայնիվ նկարում հիշեցրել է, ինչպիսի շարունակություն է ունեցել աստվածաշնչյան պատմությունը։ Պատին երևում է գրատախտակ - որը խորհրդանշում է, որ ուշ թե շուտ նա պիտի հատուցում տա։


== Աղբյուրներ ==
Поль Декарг Рембрандт. — Молодая гвардия, 2000.
Мелисса Рикетс Рембрандт. — Айрис-Пресс, 2006.
Вержбицкий А. Творчество Рембрандта.
Պերեչեգա

Պերեչեգա (ռուս.՝ Перечега), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պուկսա գետի աջ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000033782
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003378
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (250201-250300)

Աստերոիդների ցանկ (250101-250200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (250301-250400)
 Աստերոիդների ցանկ (250101-250200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (250301-250400)
Լալոյ Մավրակ

Լալոյ Մավրակ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, նախկին Կարսի մարզի Կաղզվանի գավառում։ Գտնվում էր Տեկորի շրջանում, Տեկոր գետի վրա։


== Բնակչություն ==
1913 թվականի տվյալներով ուներ 537 (67 ընտանիք) հայ բնակիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիշերային Աշտարակ (կտավ)

Գիշերային Աշտարակ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի ստեղծագործություններից։


== Պատմություն ==
Գիշերային Աշտարակ» ստեղծագործությունն առանձնանում է գեղանկարչական պլաստիկայի, պատկերի ներդաշնակության արտասովոր էֆեկտով։ Համատարած անհատակ կապույտը տեղ-տեղ ճեղքվում է լուսնի սառը լուսավորությամբ, որի արծաթափայլ ցոլքային բծերը ուրվագծում են երկնաերկրային նյութաօդային միաձույլ զանգվածը, արձագանքվում գետի նեղ ժապավենաձև մակերևույթին, խորհրդավոր վեհությամբ զգացնում ժայռաձևերի կտրվածքները, խավարի անդնդում կորչող բնապատկերի ու բուսականության մանրամասները։ Գերիշխող թանձր կապտամշուշ հագեցածության գունային գամման լրացնում է լուսնի դեղնականաչ փոքրիկ օվալի հորիզոնական բիծը։ Բնական լուսավորության պլեներային հնարավորությունները հաղորդում են արևային Հայաստանի ջերմությունը, բնության գծային-օդային հեռանկարների կանոններին համահունչ, սակայն երբեք՝ որպես առանձին խորհրդանիշ, ինչպես Սարյանի արվեստի վաղ շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը
Ռելբի

Ռելբի (էստ․՝ Rälby), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Վոռմսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գելիեգուզանի կռիվ (1904)

Գելիգուզանի կռիվ, 1904 թվականի Սասունի ապստամբության վերջին մարտերից։
Տեղի է ունեցել 1904 թվականի ապրիլի 19-22-ը։ Նպատակ ունենալով վերջնականապես ծնկի բերել սասունցիներին՝ թուրքական կառավարությունը 1904 թվականի ապրիլի կեսին շուրջ 40 հազար ուժեր է կենտրոնացրել Սասունի շուրջ։ Հայերի կռվող ուժերը, որոնք գերակշիռ թուրքական զորքերի ճնշման տակ նահանջել էին Գելիեգուզան, Զորավար Անդրանիկի, Գևորգ Չավուշի, Հաջի Հակոբի, Մակարի, Չոլոյի ղեկավարությամբ դիրքեր են գրավել և կազմակերպել դիմադրությունը։ Սկսելով հարձակումը՝ թուրքերը հրանոթային կրակ են բացել հայ կռվողների վրա։ Անհավասար մարտում թշնամին տվել է բազմաթիվ սպանվածներ, բայց ավելի է սաստկացրել հարձակումը, հատկապես՝ Հաջի Հակոբի և Սպաղանաց Մակարի դիրքերի վրա։ Հայերը հերոսաբար դիմադրել են, սակայն զինամթերքի սպառվելուն պես նահանջել են Մշո դաշտ՝ իրենց հետ տանելով խաղաղ բնակչությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալթունճի

Ալթունճի, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ 1986 թ.-ի դրությամբ Ալթընչը անվան տակ գտնվում է Ադրբեջանի Զանգելանի շրջանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոստանդին Կամսարական

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամսարական (այլ կիրառումներ)Կոստանդին Պետրոսի Կամսարական (1840, Շաքի, Ռուսական կայսրություն - 1922, Վիեննա, Առաջին Ավստրիական Հանրապետություն), հայազգի ռուսական դիվանագետ և ռազմական գործիչ (գեներալ-լեյտենանտ)։
Սկզբնական կրթությունը ստացել է Նուխիում, ապա ավարտել է Մոսկվայի զինվորական ուսումնարանը։ Մասնակցել է 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմին՝ Կովկասյան ռազմաճակատում։ Պատերազմից հետո նշանակվել է Էրզրումի զինվորական նահանգապետի օգնական, 1877 թվականի վերջին՝ ռուս, փոխհյուպատոս Էրզրումում, 1878 թվականին՝ Վանում։
Մեծ ջանքեր է գործադրել Արևմտյան Հայաստանում իրագործելու Բեռլինի կոնգրեսի որոշումները, նպաստել Ռուսաստանի ազդեցության ուժեղացմանը։ Սերտ կապ է պահպանել Կարինի «Պաշտպան հայրենյաց» ընկերության հետ։ Աշխատել է ստեղծել հայ-ասորաքրդական դաշինք՝ թուրք տիրապետության դեմ։ Հետագայում համոզվելով, որ Արևմտյան Հայաստանում Բեռլինի կոնգրեսով նախատեսած բարենորոգումների ծրագիրը չի իրականանա, իսկ հայերն անպաշտպան ու անզեն են, Կոստանդինը գտնում է, որ ապստամբություն բարձրացնելը վաղաժամ է և արգելում է արևելահայ կամավորների մուտքը Վասպուրական, խորհուրդ է տալիս նախ զինել արևմտահայերին, ապա նոր «խաղալ կրակի հետ», այլապես հայերը զոհ կգնան։ Այնուհետև արևմտահայերի ազատագրական պայքարի ելքն ու նրանց գոյատևումը կապում է կուլտուր-լուսավորական աշխատանքների հետ (մասնակցել է Կարինի Սանասարյան վարժարանի, Վարագա վանքում Մկրտիչ Խրիմյանի երկրագործական ուսումնարանի հիմնադրմանը)։
Նյութապես օժանդակել է Վասպուրականի սովյալներին։ Ցարական կառավարությունը, տեղյակ լինելով Արևմտյան Հայաստանում Կոստանդին Կամսարականի հայանպաստ գործունեությանը (որից դժգոհ էին եվրոպական պետությունների հյուպատոսները), 1884 թվականին նրան փոխադրում է Սիրիայի հյուպատոսության տրամադրության տակ։
1900-1914 թվականներին ապրել ու աշխատել Սանկտ-Պետերբուրգում (Գլխավոր շտաբում) ն Կիևում։ 1914 թվականին վերջնականապես տեղափոխվել է արտասահման (սկզբում Ֆրանսիա, ապա՝ Եգիպտոս)։
Յոթ-Փարա

Յոթ-Փարա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Նիժնեակբաշևո

Նիժնեակբաշևո (ռուս.՝ Нижнеакбашево, բաշկիրերեն՝ Түбән Аҡбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 119 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լվովի հայերի կանոնադրություն

Լվովի հայերի կանոնադրությունը (լեհ.՝ Statut Ormian lwowskich) Լեհաստանի տիրապետության տակ գտնվող Լվովի, Լուցկի, Սնյատինի, Ստանիսլավի, Տերնոպոլի և տարածաշրջանի մի քանի այլ քաղաքների հայկական համայնքների միջնադարյահ իրավունքի հուշարձան է։ 1344 և 1356 թվականների դեկտերներով Լեհաստանի թագավոր Կազիմիր Գ Մեծը հայերին դատական ինքնավարություն է տրամադրել, որը նրանք օգտագործում էին մինչև 1784 թվականը։
Տեղականան հայկական դատարանները այդ ժամանակի ընթացքում օգտվում էին սկզբում ավանդական հին հայկական իրավունքով, այսինքն Մխիթար Գոշի դատաստանագրքով, իսկ հետագայում Լվովի հայերի կանոնադրություով, որը ընդունել է պետրկուվյան սեյմը 1519 թվականի մարտի 5-ին և հաստատել է Լեհաստանի թագավոր Սիգիզմունդ Ա-ն։ 16-րդ դարի երկրորդ կեսում Լվովի հայերի կանոնադրությանը ավելացվել է նաև դատաքննության հարցերը կարգավորող «Հայ իրավունքի դատարանների և գործերի կարգը»։
Շրեշտաջուր

Շրեշտաջուր, գետ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում։ Սկիզբ է առնում Սահմանաքար լեռան հարավարևմտյան լանջից և Նախիջևանի ԻՀ տարածքում միախառնվում Թամաշաղ գետին։ Երկարությունը 11 կմ է, ՀՀ տարածքում՝ 8,5 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պարտիզան ԲԱ

«Պարտիզան Բելգրադ բասկետբոլային ակումբ» (սերբ.՝ Košarkaški klub Partizan Beograd, կիրիլիկ՝ Кошаркашки клуб Партизан Београд, հովանավորչական պատճառներով՝ Partizan NIS), սերբական պրոֆեսոնալ բասկետբոլային ակումբ, որն հանդես է գալիս Սերբիայի բասկետբոլի լիգայում, Ադրիատիկի առաջնությունում և Բասկետբոլի Եվրալիգայում։ Տեղակայված է երկրի մայրաքաղաք Բելգրադում։ Տան հանդիպումներն ակումբն անցկացնում է «Պիոնիր Հոլ» մարզապալատում։ Հիմնադրվել է 1945 թվականի հոկտեմբեր 4-ին։
Համարվում է Սերբիայի ամենահաջող բասկետբոլային ակումբը։ Գոյության շուրջ վեց տասնամյակների ընթացքում «Պարտիզանն» ընդհանուր առմամբ հաղթել է 43 գավաթ։ Ներկա պահին հանդիսանում է Սերբիայի առաջնության գործող չեմպիոն, որը հաղթել է 20 անգամ, ընդ որում վերջին 12 առաջնությունները նվաճվել են անըդհատորեն Ակումբը նվաճել է նաև 13 ազգային գավաթ և 6 Ադրիատիկի առաջնություն։ «Պարտիզանի» ամենանշանակալի նվաճումներից է նաև 1992 թվականին հաղթած Եվրալիգայի առաջնությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մխիթարյան վարժարան (Հալեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մխիթարյան վարժարան (այլ կիրառումներ)Մխիթարյան վարժարան, հիմնվել է 1936 թվականին, Հալեպում՝ Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության կողմից։ Վարժարանի հիմնադրումն իրականացրել է Վրթանես Խանպեկյանը։ 1936-1938 թվականներին կոչվել է Հայ կաթողիկե վարժարան, 1938 թվականին՝ վերանվանվել Մխիթարյան վարժարան։ 1986 թվականին հրատարակվել է վարժարանի 50-ամյակին նվիրված հուշամատյան։ 1990-ական թվականներին որոշ ժամանակ վարժարանում գործել են հայագիտական դասընթացներ։
Գրիգոր (այլ կիրառումներ)

Գրիգոր անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Գրիգոր Լուսավորիչ (մոտ 257-331), Հայ Առաքելական Եկեղեցու եպիսկոպոսապետ և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս՝ 302 թ-ից։ Հայ Առաքելական Եկեղեցու սուրբ
Գրիգոր Գ Պահլավունի, Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս (1113-1166 թթ.)
Գրիգոր Արծրունի (1845-1892), հայ հրապարակախոս, քննադատ, գրական-հասարակական գործիչ
Գրիգոր Արշակունի, հայ զորավար VI դարի կեսին
Գրիգոր Նարեկացի (մոտ 951-1003), հայ միջնադարյան հոգևորական, բանաստեղծ, երաժիշտ և փիլիսոփա
Գրիգոր Նազիանզացի (329-389), հայտնի նաև որպես Գրիգոր Աստվածաբան, քրիստոնյա աստվածաբան, Եկեղեցու հայրերից մեկը
Գրիգոր Տաթևացի (1346 -1409), Հայ Առաքելական Եկեղեցու վարդապետ և սուրբ


== Տես նաև ==
Գրիգոր (մանրանկարիչ), զանազան կիրառումներ
Չերչինո

Չերչինո  (իտալերեն՝ Cercino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 689 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 115 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 23016, հեռախոսային կոդ՝ 0342:
Չերչինոն սահմանակից է Չինո, Կոզիո Վալտելինո, Մանտելո, Նովատե Մեցոլա, Տրաոնա համայնքներին։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Միքայել հրեշտակապետը։ Տոնակատարությունը սեպտեմբերի 29-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսային կոդ՝ 0342 651820


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Արամ Մերանգուլյան

Արամ Հարությունի Մերանգուլյան (հունիսի 8, 1902(1902-06-08), Ցղնա, Նախիջևանի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 17, 1967(1967-11-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր, դիրիժոր, թառահար, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1959)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Գողթն գավառի Ցղնա գյուղում։ 1922-1926 թվականներին ղեկավարել է մի քանի ինքնագործ երաժշտական խմբեր։ 1926-1928 թվականներին սովորել է Երևանի կոնսերվատորիայում (թառի դասատու՝ Ս․ Օգանեզաշվիլի) և 1937-1942 թվականներին (ստեղծագործություն, դասատու՝ Վարդգես Տալյան)։ 1927 թվականին կազմակերպել և մինչև 1967 թվականը ղեկավարել է ՀԽՍՀ հեռուստատեսության և ռադիոյի ժողովրդական գործիքների անսամբլը (1967 թվականից՝ Մերանգուլյանի անվան)։ 1931-1933 թվականներին կոնսերվատորիայում, ապա 7 տարի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում դասավանդել է ժողովրդական գործիքների դասարանում։

Վոկալ՝ «Խաչատուր Աբովյան» (խոսք՝ Սարմենի), «Լեռներ հայրենի» (խոսք՝ Վ․ Արամունու), Հովհաննես Շիրազի «Սիամանթո և Խաջեզարե» պոեմի համար գրված՝ «Դու ինձ համար», «Ա՜յ գառներ», «Երազիս մեջ», «Ա՜յ աղբյուր» և այլ երգեր] և գործիքային (քառամաս «Պարային սյուիտ», «Հարսանեկան պար», «Վարդերով պար», «Անահիտ» պար և այլն) ստեղծագործություններով, ինչպես և ժող․ երգերի ու պարեղանակների բազմաթիվ մշակումներով նպաստել է հայկական երաժշտության՝ այդ ասպարեզում այժմ տիրապետող ոճի ձևավորմանը։ Գրել է նաև «Սայաթ-Նովա» հեռուստատեսային ֆիլմի երաժշտությունը։ Մերանգուլյանը թառի նվագի իր սկզբունքներն ու փորձը շարադրել է հատուկ ձեռնարկում (անտիպ)։ Նրա որոշ գործեր հրատարակվել են առանձին, իսկ 1972 թվականին նաև մի ժողովածուով։ Իր անսամբլով մասնակցել է հայ արվեստի մոսկովյան 2 տասնօրյակներին (1939 թ, 1956 թ)։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» 2 շքանշանով։


== Արտաքին հղումներ ==
Արամ Մերանգուլյան
Կուկի ծովածոց

Կուկի ծովածոց (անգլ.՝ Cook Inlet ) կամ Կենայան ծովածոց, ծովածոց Ալյասկայի հարավային ափերում, Խաղաղ օվկիանոսում։ Ստացել է իր անվանումը Ջեյմս Կուկի պատվին, որը հետազոտել է այն 1778 թվականին։ Բաժանում է Կենայ թերակղզին մայրցամաքից։
Երկարությունը 370 կմ է, լայնությունը՝ 18-ից 111 կմ, խորությունը՝ 22-ից 78 մ։ Ծովածոցի հարավային ափերը բարձր են, խիստ կտրատված, իսկ հյուսիսայինը՝ ցածր։  
Մակընթացությունները տեղի են ունենում օրը երկու անգամ և ջրի բարձրությունը հասնում է մինչև 12 մ։ Մակընթացության արագությունը հասնում է 15 կմ/ժ արագության։ Խորքում այն բաժանվում է երկու թևի՝ Տուրնագեն և Նիք-Արմ։ Ծովածոց են թափվում Սուսիտնա, Մատանուսկա, Կասիլոֆ և Կնիք գետերը։ Ծովածոցի բարձունքին գտնվում է Անքորեջ նավահանգիստը՝ Ալյասկայի ամենաշատ բնակեցված քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
United States, Alaska South Coast, Barren Islands National Ocean Service
United States, Alaska South Coast, Cook Inlet, Anchor Point to Kalgin Island National Ocean Service
Սելցո (գյուղ, Յարցևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍելցոՍելցո (ռուս.՝ Сельцо), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քիմ Մարշ

Քիմբերլի Գեյլ «Քիմ» Մարշ-Լոմաս (անգլ.՝ Kimberley Gail «Kym» Marsh-Lomas), առաջին ամուսնությունից՝ Ռայդեր (անգլ.՝ Ryder, հունիսի 13, 1976(1976-06-13), Whiston, Knowsley, Մերսիսայդ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դերասանուհի և երգչուհի։


== Կենսագրություն ==
Քիմբերլի Գեյլ Մարշը ծնվել է 1976 թվականի հուլիսի 13-ին  Ուիսթոնում (Մերսիսայդ, Մեծ Բրիտանիա)։ Քիմն իր ծնողների չորս երեխաներից ամենակրտսերն է, նրա եղբայրներն են Դեյվիդ Մարշը և Ջոն Մարշը, իսկ քույրը Թրեյսի Մարշն է։ Ընկերություն է անում իր կոլեգա դերասանուհի Վանդա Օպալինսկայի հետ։


== Կարիերա ==
Կիմը երգչուհու և դերասանուհու կարիերան սկսել է 2001 թվականին։
Հետևյալ մրցանակների դափնեկիր է․

2007 — TV Quick Awards
2007 — National Television Awards
2007 — The British Soap Awards
2008 — Television and Radio Industries Club Awards


== Անձնական կյանքը ==
1990 թվականին Քիմը փաստացի ամուսնացած էր Դեյվ Կանլիֆֆի հետ։ Այս հարաբերությունների ընթացքում Մարշը ունեցել է երկու զավակ՝ որդին Դեյվիդ Ռայան Կանլիֆան (ծնվել է 1995 թվականի ապրիլին) և դուստրը Էմիլի Մեյ Կանլիֆը (ծնվել է 1998 թվականի հունվարին)։
2002 թվականից մինչև 2009 թվականը Քիմը ամուսնացած է եղել դերասան Ջեք Ռայդերի հետ (ծնվել է 1981 թվականին)։
2012-2014 թվականներին Քիմը ամուսնացած է եղել դերասան Ջեյմ Լոմասի հետ (ծնված 1980 թվականին)։ Այս հարաբերությունների ընթացքում Մարշը ունեցել է իր երրորդ և չորրորդ երեխաներին՝ որդին Արչի Ջի Լոմասն ու դուստրը՝ Պոլի Լոմասը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քիմ Մարշ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Digital Spy > Celebrity News > Kym Marsh Archived 2015-10-23 at the Wayback Machine.
MailOnline | Kym Marsh News
Kym Marhs on TV.com(չաշխատող հղում)
Ֆատյանովյան մշակույթ

Ֆատյանովյան մշակույթ, բրոնզի դարի (մ․ թ․ ա․ II հազարամյակի 1-ին կես) հնագիտական մշակույթ։ Տարածված է Մերձբալթիկայից մինչև Վոլգա-Կամա, կենտրոնը՝ Վոլգա-Օկա միջագետքը։
Անվանվել է ըստ Յարոսլավլի մարզի Դանիլովի շրջանի Ֆասյանովո գյուղի մոտ գտնվող դամբարանադաշտի։ Հիմնական հուշարձաններն են սովորաբար բլուրների վրա գտնվող հիմնահողային դամբարաններն ու տոհմային գերեզմանոցները։ Դամբարաններից հայտնաբերվել են զենքերր (քարե ու պղնձե կացիններ, նիզակների շեղբեր, նետասլաքներ և այլն), ոսկրե, քարե, սակավ՝ պղնձե գործիքներ (սեպաձև կացիններ, դանակներ, ասեղներ և այլն), զարդեր, բազմաթիվ կավանոթներ և այլն։ Ֆատյանովյան մշակույթի ցեղերն զբաղվել են հիմնականում անասնապահությամբ (խոզ, ոչխար, ձի, խոշոր եղջերավորներ), հավանաբար՝ նաև երկրագործությամբ։
Որսորդությունը, ձկնորսությունն ու հավաքչությունը ունեցել են օժանդակ նշանակություն։ Տոհմավագների դամբարանները տարբերվել են չափերով ու գույքի հարստությամբ։


== Գրականություն ==
Крайнов Д․ А․, Древнейшая история Boлго - Окского междуречья․ Фатьяновская культура II тыс․ до н․ э․, М., 1972․
(7101) Հարիտինա

(7101) Հարիտինա (անգլ.՝ Haritina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1930 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Քլայդ Տոմբոյի կողմից Ֆլագստաֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,299798 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8323 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7673 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1273,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,282598 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7101) Հարիտինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պուտյատինո (գյուղ, Դոբրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊուտյատինոՊուտյատինո (ռուս.՝ Путятино), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 671 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոդոլյանկա

Պոդոլյանկա (ուկրաիներեն՝ Подолянка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1927 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոդոլյանկա գյուղում բնակվում էր 92 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,638 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(6279) 1977 UO5

(6279) 1977 UO5, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Կ. Լ. Ֆաուլի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,126067 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,523 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7292 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2018,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178323 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6279) 1977 UO5 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զարեչնոե (գյուղ, Տուլչինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶարեչնոեԶարեչնոե (ուկրաիներեն՝ Зарічне), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչնոե գյուղում բնակվում էր 1 372 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,41 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 253,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լոռվա սարահարթ

Լոռվա սարահարթ, Լոռու դաշտ, Լոռու սարահարթ միջլեռնային սարահարթ Հայաստանի Լոռու մարզի հյուսիսում՝ Բազումի, Ջավախքի և Վիրահայոց լեռնաշղթաների միջև։ Բարձրադիր հարթավայր է, որի միջով Ձորագետ ու Տաշիր գետերը փորել են խոր կիրճեր։ Ունի եռանկյունու ձև, 30 կմ երկարություն և 18 կմ լայնություն։ Ծովի մակարդակից բարձր է 1400 (կամ 1300)-1600 մ։ Հյուսիս-արևմտյան մասը կոչվում է նաև Տաշիր։ Հատակը հարթ է, մասամբ լավաներով ծածկված։ Դեպի հարավ–արևելք ունի թույլ թեքություն և հարթ մակերևույթ։ Ձգվում է հյուսիս-արևմուտքից հարավ-արևելք՝ թույլ թեքությամբ։
Կազմված է վերին պլիոցենի և անթրոպոգենի անդեզիտաբազալտներից և բազալտներից՝ ծածկված ջրասառցադաշտային, հեղեղատային նստվածքներով։ Արևմուտքում մակերևույթը միատարր է, արևելքում՝ մասնատված Ձորագետի, Ուռուտի, Տաշիրի և Գարգառի խոր կիրճերով։ Կլիման բարեխառն է, հունվարի միջին ջերմաստիճանը՝ -4 °C, հուլիսինը՝ 16 °C, տարեկան տեղումները՝ 700-800 մմ։ Լանդշաֆտը տափաստանային է, տեղ-տեղ կան անտառապուրակներ։ Լոռու դաշտի տարածքում են Լոռե (Լոռի) քաղաք-ամրոցի (հիմնադրվել է 1005-20-ին) ավերակները, Գյուլագարակի սոճու արգելավայրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան Շահումյանի անվան «Որոնումների թատրոն»

Ստեփան Շահումյանի անվան «Որոնումների թատրոն», բացվել է 1921 թվականի մայիսին Թիֆլիսում «Հույսի» կործանումը» ներկայացմամբ։ Թատրոն-ստուդիայի ղեկավարներն էին Լևոն Քալանթարը և Ստեփան Քափանակյանը։ Ստուդիայում սովորող և աշխատող երիտասարդները նոր ուղիներ էին փնտրում արվեստում և ցանկանում էին ստեղծել նոր ժողովրդական թատրոն։ Թատրոնի սաներից էին Սուրեն Քոչարյանը, Արմեն Գուլակյանը, Սարգիս Աբովյանը, Արշավիր Կորկոտյանը, Աստղիկ Աղասյանը և այլն։


== Թատրոնում բեմադրված ներկայացումներ ==
Մորիս Մետերլինկի «Սուրբ Անտոնիոսի հրաշագործությունը»
Ալֆոնս Դոդեի «Սպիտակ մեխակը»
Դելլա Գրացիայի «Կատաստրոֆա»


== Ծանոթագրություններ ==
Դերեքյոյ

Դերեքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դրապ (կոմունա)

Դրապ (ֆր.՝ Drap), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Կոնտ կանտոնում։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 5.54 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 4453 մարդ, 2012 թվականին՝ 4341 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 783.6 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը  2011 թվականին կազմել է 4297 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 4341 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 2809 բնակիչներից 2001-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 808-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 71,2 %, 1999 թվականին եղել է 65.1 %: Աշխատունակ տարիքի 201 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 1749-ը (982 տղամարդ և 767 կին), 252 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (115 տղամարդ և 137 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 808 ոչ ակտիվ բնակիչներից 246-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 218-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 344-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 1539 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 4224 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 17837 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դրապ կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք (ֆր.)
Ժիգայլովկա (այլ կիրառումներ)

Ժիգայլովկա, կարող է վերաբերել՝

Ժիգայլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում
Ժիգայլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում
Բոլշայա Ալեկսեևկա (գյուղ, Աննինսկի շրջան)

Բոլշայա Ալեքսեևկա (ռուս.՝ Большая Алексеевка), գյուղ Ռուսաստանի Վորոնեժի մարզի Աննինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չիկլանա դե լա Ֆրոնտերա

Չիկլանա դե լա Ֆրոնտերա (իսպ.՝ Chiclana de la Frontera), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Կադիս նահանգի մեջ, Անդալուսիայի ինքնավար համայնքում։ Վարչատարածքային միավորը գտնվում է Բաիա դե Կադիս շրջանում։ Զբաղեցնում է 207 կմ² տարածք։ Բնակչությունը՝ 78 591 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Նահանգի վարչական կենտրոնից ունի 20 կմ հեռավորություն։
Քաղաքի հովանավորներ են համարվում Սուրբ Անտոնիոն և Սուրբ կույս դե լոս Ռեմեդիոսը։


== Նկարներ ==

		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Web Oficial del Ayuntamiento de Chiclana de la Frontera
Chiclana Cofrade: Semana Santa en Chiclana Archived 2016-07-30 at the Wayback Machine.
Portal turístico de Chiclana de la Frontera Archived 2008-03-07 at the Wayback Machine.
Chiclana, Costa de la Luz Archived 2012-07-08 at the Wayback Machine.
Virgen de los Remedios, Patrona de Chiclana de la Frontera
Diccionario Chiclanero
Pasodoble — Chiclanera
Vídeo: La verbena de la Paloma
Vídeo: Chiclana de la Frontera (imágenes de la ciudad)
Chiclana en ruso Archived 2012-08-24 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (168901-169000)

Աստերոիդների ցանկ (168801-168900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (169001-169100)
 Աստերոիդների ցանկ (168801-168900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (169001-169100)
Ալեքսեյ Կոլցով

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոլցով (այլ կիրառումներ)Ալեքսեյ Վասիլևիչ Կոլցով (հոկտեմբերի 3 (15), 1809, Վորոնեժ, Ռուսական կայսրություն[…] - հոկտեմբերի 29 (նոյեմբերի 10), 1842, Վորոնեժ, Ռուսական կայսրություն[…]), ռուս բանաստեղծ։ 1835 թվականին լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների առաջին գրքույկը։ Ալեքսեյ Կոլցովը երգել է աշխատանքի բերկրանքը, մարդու և բնության միաձուլությունը («Մաճկալի երգը», «Բերք», «Հնձվորը»)։ Ալեքսեյ Կոլցովի հասուն շրջանի բանաստեղծությունները հատկանշվում են վառ պատկերներով, ժողովրդա-երգային ստեղծագործության հարազատությամբ ներթափանցված լեզվով, սոցիալական խոր իմաստով։ Նրա շատ բանաստեղծությունների համար գրվել է երաժշտություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծագման հանգույցի երկայնություն

Ծագման հանգույցի երկայնությունը ուղեծրի հիմնական էլեմենտներից մեկն է, որը օգտագործվում է ուղեծրի հարթության մաթեմատիկական կողմնորոշման ժամանակ բազային հարթության նկատմամբ։ Չափվում է որպես անկյուն բազային հարթության մեջ, որը ընկած է զրոյական կետին ուղղված բազային վեկտորի և ծագող հանգույցին ուղղված վեկտորի միջև, որում ուղեծիրը հատում է բազային հարթությունը հարավից հյուսիս ուղղությամբ։ Արեգակի շուրջ պտտվող մարմինների համար բազային հարթությունն է խավարածրի հարթությունը, իսկ զրոյական կետը՝ Խոյի առաջին կետը (գարնանային գիշերահավասար); անկյունը չափվում է զրոյական կետի ուղղությունից ժամացույցի սլաքին հակառակ։
Ծագման հանգույցի երկայնությունը նշանակվում է ☊, կամ Ω:
Ֆուստատ

Ֆուստատ (արաբ․՝ الفسطاط‎‎), բնակչությամբ և չափերով Վաղ միջնադարի խոշորագույն քաղաքներից մեկը, Եգիպտոսի մայրաքաղաքը Օմայանների և Աբբասյանների օրոք, ժամանակակից Կահիրեի պատմական նախորդն է:
Քաղաքը հիմնադրել է արաբ հրամանատար Ամր իբն ալ-Ասը, 641 թվականին, Նեղոսի դելտայի վրա: Հենց այստեղ է կառուցվել Աֆրիկայի առաջին մզկիթը, որը կոչվել է հիմնադրողի անունով` Ամրի մզկիթ: Ֆուստատում գոյություն է ունեցել հրեական թաղամաս և սինագոգ: Բնակչությունը տատանվել է 120-ից և 200 հազար բնակչի սահմաններում, որն ավելի շատ էր, քան վաղ միջնադարյան եվրոպական ցանկացած քաղաքի բնակչությունը:
Քաղաքի կառուցումն առանձնանում էր քաոտիկությամբ: Մի քանի խոշոր մզկիթների և պալատների մոտ անկարգ կառուցապատումներ են եղել` առանց նախագծի: Հրդեհները և համաճարակները սովորական երևույթներ էին: Այս ամենը ստիպում է աբբասյան փոխարքաներին բնակություն հաստատել քաղաքի հյուսիսում, սկզբում Ալ Ասկարի արվարձանում, իսկ հետո Տուլունիդների օրոք` Ալ Կատաիում:
969 թվականին Ֆաթիմյանները գրավում են Ֆուստատը, որոնք Եգիպտոսի նահանգապետի նստավայրը տեղափոխում են ժամանակակից Կահիրեի կենտրոն: Ֆուստատը շարունակում էր մնալ մարդաշատ քաղաքում մինչև 1169 թվականը, երբ խալիֆի վեզիրի հրամանով այրում են քաղաքը, որպեսզի խուսափեն Երուսաղեմի Ամորի Առաջինի քրիստոնեական բանակի կողմից գրավումից:
Սալահ ադ-Դինի օրոք Ֆուստատը վերադառնում է բնականոն կյանքի, բայց ոչ թե որպես անկախ քաղաք, այլ` Կահիրեի արվարձան: Եգիպտոսի մայրաքաղաքի շրջանը, որը ձևավորվել է հնագույն Ֆուստատի տեղում, կոչվում է Հին Կահիրե:
Նշանավոր հրեա փիլիսոփա, ռաբբի, բժիշկ Ռաբբի Մայմոնիդը բնակվել է Ֆուստատում 1168 թվականին, որտեղ շուտով դարձել է հրեական համայնքի ղեկավարը Եգիպտոսում, միևնույն ժամանակ և` Սալահ ադ-Դինի, նրա վեզիրի և ապագա կառավարիչների ընտանեկան բժիշկը: Այնտեղ Մայմոնդը ստեղծում է իր հիմնականն աշխատանքները` «Միշնե Տորան» և «Մոլորվածների ուղեցույցը»:


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Фустат в Британской энциклопедии
Կյուջուք

Կյուջուք, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։


== Բնակչություն ==
1913 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով գյուղն ուներ 343 (46 ընտանիք) հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Խորհրդային Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, 5-րդ հատոր, էջ 491, 1979 թ


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Համընկերություն

Համընկերություն կամ կոնսորցիում (լատ. consortium — գործակցություն, միություն), երկու կամ ավելի անհատների, ընկերությունների, կազմակերպությունների կամ կառավարությունների միավորում (կամ այդ անձանց որևէ համակցություն) `ընդհանուր գործունեության մասնակցելու կամ ընդհանուր նպատակին հասնելու իրենց ռեսուրսների համախմբման նպատակներով։
Տարածում է գտել երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Կոնսորցիումի կարող են մասնակցել մասնավոր և պետական կազմակերպություններ, 1960-ական թվականներից՝ նաև առանձին երկրներ։ Անդամները, լրիվ ինքնուրույնություն պահպանելով հանդերձ, համընկերության գործունեության շրջանակներում ենթարկվում են համատեղ ընտրած ղեկավարությանը։
Շևչենկո (գյուղ, Մալոօռլովսկի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկոՇևչենկո (ուկրաիներեն՝ Шевченко), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 64 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խոսե Բադեմյան

Խոսե Բադեմյան Օրչանյան (իսպ.՝ José Bademian Orchanian, ապրիլի 24, 1927(1927-04-24) - օգոստոսի 25, 2013(2013-08-25)), հայկական ծագմամբ ուրուգվայցի շախմատիստ, ՖԻԴԵ-ի վարպետ։
1976 թվականի Ուրուգվայի չեմպիոն։ 1974 թվականի Ուրուգվայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ 1987 թվականի Ուրուգվայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
1974, 1976, 1978 և 1986 թվականներին Ուրուգվայի հավաքականի կազմում չորս շախմատային օլիմպիադաների, 1987 թվականի Պանամերիկյան թիմային առաջնության, 1954 թվականի ԽՍՀՄ հավաքականի հետ մրցախաղի մասնակից։
Մար դել Պլատայի բաց մրցաշարերի բազմակի մասնակից։


== Մարզական արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Партии Х. Бадемяна в базе Chessgames
Личная карточка Х. Бадемяна на сайте 365Chess
Հնդկական կինոյի միջազգային ակադեմիայի մրցանակ

Հնդկական կինոյի միջազգային ակադեմիայի մրցանակ ( անգլ.` International Indian Film Academy Awards կամ IIFA Awards), հնդկական կինոյի միջազգային ակադեմիայի ամենամյա մրցանակաբաշխություն, որտեղ մրցանակը տրվում է հինդի լեզվով ֆիլմերին` գեղարվեստական և տեխնիկական մասնագիտական ձեռքբերումների համար։


== Պատմությունը ==
Առաջին անգամ մրցանակը սահմանվել է 2000 թվականին։ Մրցանակի հանձնման արարողությունը տեղի է ունենում աշխարհի տարբեր երկրներում։ Առաջին անգամ այն կայացել է Լոնդոնի Հազարամյակի գմբեթում։ Արարողության վայրը փոխվում է ամեն տարի, որն ըստ կազմակերպիչների, խորհրդանշում է Բոլիվուդի կինոարդյունաբերության համաշխարհային հաջողությունը։ Առաջին անգամ արարողությունը սահմանափակվել է մեկ երեկոյի շրջանակներում, սակայն հետագայում այն տևել է երեք օր` իր մեջ ընդգրկելով տարաբնույթ դիտումներ, հանդիպումներ և սեմինարներ։
2009 թվականից սկսած, յուրաքանչյուր տասներորդ տարում, ներկայացվում են հինգ հատուկ պարգևներ` «Տասնամյակի աստղ» (դերասան և դերասանուհի), «Տասնամյակի ֆիլմ», «Տասնամյակի երաժշտություն» և «Տասնամյակի ռեժիսոր»։ 2016 թվականին, Մադրիդում կայացած մրցանակաբաշխության 17-րդ արարողությունը տևել է չորս օր` 20 000 հանդիսականների ներկայությամբ։ Բոլիվուդը ներկայացնում էին 150 հայտնի դերասաններ և դերասանուհիներ։ Չնայած արարողության բարձր կոմերցիոն հաջողությանը, մի շարք հնդիկ քննադատներ և դերասաններ նշում են Filmfare Awards ազգային մրցանակի համեմատ` նրա երկրորդական դերի մասին։


== 2009 թվականի տասնամյակի հաղթողները ==
«Տասնամյակի ֆիլմ» - «Լագաան. Մի անգամ Հնդկաստանում» (2001 թ.)
«Տասնամյակի դերասան» - Շահրուխ Խան (թեկնածուներ` Աամիր Խան, Սալման Խան, Ակշայ Կումար, Հրիթիկ Ռոշան, Աբհիշեկ Բաչչան)
«Տասնամյակի դերասանուհի» - Այշվարիա Ռայ (թեկնածուներ` Կարինա Կապուր, Ռանի Մուքհերջի, Պրեիտի Զինտա, Պրիյանկա Չոպրա)
«Տասնամյակի ռեժիսոր» - Ռաքեշ Ռոշան (թեկնածուներ` Սանջայ Լիլա Բհանսալի, Աշուտոշ Գովարիկեր, Յաշ Չոպրա, Ռաջկումար Հիրանի, Շիմիթ Ամին)
«Տասնամյակի կոմպոզիտոր» - Ալլահ Ռաքհա Ռահման


== Մրցանակաբաշխության արարողություն ==


== Այլ փաստեր ==
Ամենաշատ պարգևատրված ֆիլմեր

Դևդաս (2002 թ.) - 16
Երեք ապուշ (2009 թ.) - 16
Կգա վաղը թե ոչ (2003 թ.) - 14
Բարֆի (2012 թ.) - 14
Վազիր, Միլքհա, վազիր (2013 թ.) - 14Ամենաշատ պարգևատրված դերասաններ

Հրիթիկ Ռոշան - 4
Շահրուխ Խան - 4Ամենաշատ պարգևատրված դերասանուհիներ

Ռանի Մուքհերջի - 4
Ջայա Բհադուրի - 3
Վիդյա Բալան - 3Ամենաշատ պարգևատրված ռեժիսորներ

Սանջայ Լիլա Բհանսալի - 4
Ռաջկումար Հիրանի - 3
Աշուտոշ Գովարիկեր - 2
Ռաքեշ Ռոշան - 2Ամենաշատ պարգևատրված կոմպոզիտորներ

Ալլահ Ռաքհա Ռահման - 10Ամենաշատ պարգևատրված երգիչներ

Շրեյա Գհոշալ - 7
Սոնու Նիգամ - 4


== Ծանոթագրություններ ==
Լիլլի (այլ կիրառումներ)

Լիլլի անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Լիլլի - գյուղ Էստոնիայի Անիյա շրջանի կազմում։
Լիլլի - գյուղ Էստոնիայի Կառկսի շրջանի կազմում։
Պրիշիբսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Պրիշիբսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Պրիշիբսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյսկի շրջանում
Պրիշիբսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգսկի շրջանում
Վիլյանուևա դե Կամերոս

Վիլյանուևա դե Կամերոս (իսպ.՝ Villanueva de Cameros), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ռիոխա նահանգի կազմի մեջ՝ համանուն ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Տիերա դե Կամերոս շրջանում։ Զբաղեցնում է 18,44 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 105 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 41 կմ հեռավորության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
www.villanuevadecameros.com
Ռադոչինի (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Ռադոչինի (ուկրաիներեն՝ Радочини), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռադոչինի գյուղում բնակվում էր 250 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սալարիո կամուրջ

Սալարիո կամուրջ (իտալերեն՝ Ponte Salario), կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։  Հատում է Անյենե գետը։ Վիա Սալարիո ճանապարհի մի մասն է կազմում։ Կապում է Պարիոլի, Տրիեստե և Վալ Մելաինա շրջանները։ Միջնադարում կամուրջն անվանել են նաև Սալարո։


== Նկարագրություն ==

Կամուրջը թվագրվում է Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանին։ Այն գտնվում էր Հռոմի պարիսպներից դուրս, Կոլլինա դարբասից (Porta Collina) 3 կմ հեռու, այնտեղ, ուր Վիա Սալարիան հատում է Անյենե գետը։ Կամրջի կողմնային կամարներից ենթադրվում է, որ այն առաջին քարե կամուրջն է, որ կառուցվել է Ք․ ա․ 1-ին դարում։
Գոթական պատերազմում գլխավոր մեծ կամարը քանդվել է օստգոթերի թագավոր Թոթիլայի կողմից։ 565 թվականին Բյուզանդական կայսրության հայազգի հրամանատար Նարսեսը վերանորոգել է այն։ Նա նկարագրել է վերականգնողական աշխատանքները, ներառյալ գետի հունի շեղումը, կամրջի վրա պահպանված արձանագրություններում։ Այդ ժամանակ Սալարիո կամրջի երկարությունը 72 մետր էր, իսկ լայնությունը՝ 6,52 մետր։ Կամուրջն ուներ ուշագրավ կիսաշրջանաձև կամար, որի թռիչքը կազմում էր 24,86 մետր։
Կամրջի աշտարակը հավանաբար կառուցվել է 8-րդ դարում։ Մինչև 1798 թվականը կամուրջը լավ պահպանված էր, մշտապես վերանորոգվելու հետևանքով, բայց այդ ժամանակ ավերվում է Նապոլեոնական զորքերի կողմից։ Նրանք ջարդում և՛ ճաղաշարքը, և՛ անտիկ արձանագրությունները։ 1829 թվականին ֆրանսիացի զինվորները քանդում են միջնադարյան աշտարակը և կարճացնում կամրջի երկարությունը 15 մետր։ 1867 թվականին կամուրջը մեկընդմիշտ կորցնում է իր պատմական բնույթը, քանի որ պապական զորքերը պայթեցնում են կենտրոնական կամարը։ Սալարիո կամուրջը վերակառուցվում և ներկայիս տեսքն է ստանում 1874 թվականին։ Իսկ ճանապարհը ընդլայնվում է 1930 թվականին։
Բացի Սալարիո կամրջից Անյենե գետի վրա կան ևս մի քանի պաշտպանական կամուրջներ։ Դրանք են Նոմենտանո, Մամմոլո կամուրջները (երկուսն էլ հռոմեական ծագման) և միջնադարյան Սան Ֆրանչեսկոյի կամուրջը Սուբյակո քաղաքում։


== Երթուղի ==
Սալարիո կամուրջը հասանելի կլինի Հռոմի մետրոպոլիտենի D գծի Salario և	Vescovio կայարաններից, Հռոմի երկաթգծի Monte Antenne կայարանից և Լացիոյի FL1 ռեգիոնալ երկաթգծի Roma Nomentana կայարանից։


== Տես նաև ==
Հին հռոմեական ճարտարապետություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Claudio Rendina, Enciclopedia di Roma, Roma, Newton Compton Editori, 2005, ISBN 88-541-0304-7.


== Աղբյուրներ ==
Galliazzo, Vittorio (1994), I ponti romani. Catalogo generale, Vol. 2, Treviso: Edizioni Canova, pp. 45–48 (No. 32), ISBN 88-85066-66-6
O’Connor, Colin (1993), Roman Bridges, Cambridge University Press, p. 68 (I14), ISBN 0-521-39326-4


== Արտաքին հղումներ ==
Illustrated article Romeartlover կայքում
Ponte Salario Structurae կայքում
Ponte Salario, su Sovrintendenza Capitolina ai Beni Culturali.
Գոդրախևի

Գոդրախևի, գետ Ճորոխի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոհարշատ

Գոհարշատ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն գոհար և շատ բառերից։ Գործածվել է 16-րդ դարում։


== Գործածություններ ==
Գոհարշատ, թոռ Արիստակեսի, ով 1511 թվականին գնեց մի Ավետարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրիյաշևկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնդրիյաշևկաԱնդրիյաշևկա (ուկրաիներեն՝ Андріяшівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անդրիյաշևկա գյուղում բնակվում էր 2 089 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սորա (Ֆրանսիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սորա (այլ կիրառումներ)Սորա (ֆր.՝ Saurat), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Տարասկոն սյուր Արեժ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09280։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 596 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 344 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 238-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 106-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,1 %)։ 238 աշխատունակ բնակիչներից 209-ը աշխատում էին (113 տղամարդ և 96 կին), անաշխատանք էին 29-ը (19 տղամարդ և 10 կին)։ 106 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 42-ը թոշակառու, 51-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կալամե աշտարակ
Մոնտորգեյ աշտարակ
Միրամոն դղյակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սորա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-2-18 
«Սորա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-26
(1954) Կուկարկին

(1954) Կուկարկին (անգլ.՝ Kukarkin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1952 թվականի օգոստոսի 15-ին Պելագեյա Շայնի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,940398 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0362 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8446 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1841,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,195477 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1954) Կուկարկին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)