armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կորեկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կորեկ (այլ կիրառումներ)
Կորեկ (լատ.՝ Panicum), դաշտավլուկազգիների (հացազգիներ) ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 500 (այլ տվյալներով՝ 442) տեսակ։ Տարածված են Ասիայի, Ամերիկայի և Աֆրիկայի արևադարձային, մերձարևադարձային և բարեխառն գոտիներում։
Հատիկ ստանալու համար մշակում են սովորական կորեկ (Panicum miliaceum)։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Գարնանացան բույս է, արմատները՝ փնջաձև, ցողունը՝ 45-150 սմ բարձրությամբ, տերևները՝ նշտարաձև։ Ծաղկաբույլը հուրան է, ինքնափոշոտվող։ Պտուղը հատիկ է, թեփուկավոր, 1000 հատիկը կշռում է 4-9 գ։ Չորադիմացկուն, ջերմասեր, վաղահաս բույս է։


== Հոմանիշներ ==
Acostia Swallen
Chasea Nieuwl., nom. inval.
Cyphonanthus Zuloaga & Morrone
Dileucaden (Raf.) Steud., nom. inval.
Eatonia Raf.
Eriolytrum Kunth, nom. inval.
Milium Adans.
Monachne P.Beauv.
Paniculum Ard., nom. inval.
Polyneura Կաղապար:Peter
Psilochloa Launert
Talasium Spreng.


== Կիրառություն ==

Կորեկը պարունակում է 2-4 տոկոս ճարպ, 10-14 տոկոս սպիտակուց, 55-80 տոկոս օսլա, մոտ 8 տոկոս բջջանք։
Կորեկից ստանում են ձավար, ալյուր, խտացրած կեր, կանաչ զանգված և խոտ։ Մշակության մեջ հայտնի է հնագույն ժամանակներից։ Հատիկի բերքը հավաքում են մոմային հասունացման, իսկ խոտինը՝ հուրաններն արձակելու փուլերում։ 
Կորեկից ավելի շատ ճարպ է պարունակում միայն վարսակը, իսկ սպիտակուցներ` հնդկացորենը։ Կորեկը պարունակում է մարդու օրգանիզմում չսինթեզվող ամինաթթուներ` տրեոնին, վալին, լեյցին, լիզին, հիստիդին, և այլն։
Կորեկը հարուստ է ֆոսֆորով (1,5 անգամ ավելի է, քան տավարի մսում), մագնիում, կալիում (մի քանի անգամ շատ, քան բրնձում), պղինձ, մանգան, ցինկ, բրոմ, նիկել և այլն)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Рожевиц Р. Ю. Род 88. Просо — Panicum // Флора СССР. В 30 т. / Гл. ред. акад. В. Л. Комаров; Ред. тома Р. Ю. Рожевиц и Б. К. Шишкин. — М.—Л.։ Изд-во АН СССР, 1934. — Т. II. — С. 35—37. — 778 + XXXIII с. — 5175 экз.
Просо — статья из Большой советской энциклопедии
Просо // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.


== Արտաքին հղումներ ==
Interactive Key to Panicum of North America Archived 2006-09-04 at the Wayback Machine.
Հակոբ Խանլարյան

Հակոբ Խանլարյան (դեկտեմբերի 7, 1885(1885-12-07), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1966), հայ բանաստեղծ, մանկավարժ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Շուշի քաղաքում։ 1906 թ.-ին ավարտել է Շուշիի թեմական դպրոցը, այնուհետև, շուրջ 55 տարի, զբաղվել է մանկավարժական աշխատանքով, ուսուցչություն է արել Շուշիում, Բաքվում, Գորիսում, Թբիլիսիում։ Աշխատակցել է Թիֆլիսի «Լումա», «Աղբյուր», «Տարազ», «Լուսաբաց», «Գեղարվեստ», «Դարբնոց», «Կարմիր աստղ», «Մարտակոչ», «Պրոլետար» պարբերականներում։ Մտերմական կապեր է ունեցել Հովհաննես Թումանյանի, Վրթանես Փափազյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հակոբ Հակոբյանի հետ։
Նրա մի շարք բանաստեղծությունների տեքստերով երգեր են ստեղծել կոմպոզիտորներ Ազատ Մանուկյանը, Դանիել Ղազարյանը, Եղիշե Բաղդասարյանը, Արշակ Առստամյանը, Արշալույս Այվազյանը։
Ռուսերեն առանձին գրքով լույս է տեսել նրա «Բանաստեղծություններ» ժողովածուն (Շուշի, 1919 թ., թարգմանիչ Մ. Ջանումյան)։


== Պարգևներ ==
Մանկավարժական երկարամյա աշխատանքի համար պարգևատրվել է Լենինի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։


== Մահ ==
Մահացել է 1966 թվականին։


== Երկերի մատենագրություն ==
Բանաստեղծություններ, պրակ 1, Գորիս, տպարան «Սասուն», 1916, 98 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլտավսկոե (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլտավսկոեՊոլտավսկոե (ուկրաիներեն՝ Полтавське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոլտավսկոե գյուղում բնակվում էր 269 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,51 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 527,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սապատավոր կետ

Սապատավոր կետ (լատ.՝ Megaptera novaeangliae), ջրային կաթնասուն կենդանի։ Կենդանին իր անվանումը ստացել է մեջքի վրա մեծ լողակներ ունենալու պատճառով՝ այդ լողակը նման է սապատի։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Մարմնի ամենամեծ երկարությունը հասնում է 18 մ-ի, իսկ քաշը 45 տ-ի։ Ունի հաստ և փքված փոր, 4 մետրանոց կրծքի լողաթիակներ, որոնց լայնությունը հասնում է 1 մ-ի։ Այս կենդանու աչքերը գտնվում են բերանի անկյունային մասերում։ Նրա մարմինը ծածկված է բազմաթիվ մակաբույծերով, որոնք կուտակվում են գլխի, կոկորդի և պոչի մասերում։

Նրանք ջրի մեջ առաջացնում են ձագարաձև ջրապտույտ, որի ժամանակ հավաքվում են խեցգետնակերպեր։ Սապատավորն բացում է իր ահռելի բերանը և նետվում դեպի կուտակված կերը և այն առնում բերանի մեջ։ Մի քանի անգամ կրկնելուց հետո նա կշտացած հեռանում է որսադաշտից։


== Ձայներ ==
 Սապատավոր կետի ձայն
 Սապատավոր կետի ձայն
 Սապատավոր կետի ձայն


== Գրականություն ==
Ս. Գ. Ստեփանյան, Գ. Ե. Ավագյան-«Կենդանական աշխարհի հսկաները», Երևան, 1975. 94 էջ


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության ողնաշարավորներ։ Սապատավոր կետ Archived 2021-01-22 at the Wayback Machine.
Ընդհանուր նբնութագիր  Archived 2007-10-11 at the Wayback Machine.
Ընդհանուր բնութագիր
Ինչ են երգում Սապատավոր կետերը Archived 2007-09-26 at the Wayback Machine.
Բնական Աշխարհագրություն (Ռուսաստան)
Սապատավոր կետ Archived 2016-10-28 at the Wayback Machine. Ռուսաստանի Հեռավոր Արևելքում
Նինո Փուրցխվանիձե

Նինո Փուրցխվանիձե (1955, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի ռեժիսոր, ճարտարապետ։


== Կենսագրություն ==
Նինո Փուրցխվանիձեն ծնվել է 1955 թվականին, Թբիլիսիում։ Ստացել է ճարտարապական կրթություն։ Որպես բեմանկարիչ և զգեստների նկարիչ աշխատել է Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական ինստիտուտում, Ախմեթելու անվան թատրոնում և Գրիբոյեդովի անվան ռուսական դրամատիկական թատրոնում, զբաղվել լուսանկարչությամբ և վավերագրական ֆիլմերի նկարահանմամբ։
Անհատական ցուցահանդեսներ և թատերական ներկայացումներ է ունեցել Ռոտերդամում, Ամստերդամում և Թբիլիսիում։ Պիտեր Յան Սմիթի հետ հիմնել է PS Pictures կինոընկերությունը։ «Իհարկե, Ամերիկա» ֆիլմը նրա առաջին լիամետրաժ վավերագրական ստեղծագործությունն է։


== Ֆիլմեր ==
Իհարկե, Ամերիկա (2009)


== Ծանոթագրություններ ==
Եղեք երեխաների նման

«Եղեք երեխաների նման» (ռուս.՝ «Будьте как дети»), ռուս գրող Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ Շարովի վեպը, որը գրվել է 2001-2007 թվականներին։ Առաջին անգամ տպագրվել է «Զնամյա» ամսագրում 2008 թվականին (№ 1-2), առանձին հրատարակությամբ՝ «Вагриус» հրատարակչությունում նույն թվականին։
Վեպն արժանացել է մի շարք գրական մրցանակների, ինչպես նաև ընդգրկվել է «Ռուսական Բուքեր» և «Մեծ գիրք» մրցանակների կարճ ցուցակում։


== Բովանդակություն ==
Կյանքի վերջին տարիներին Վլադիմիր Լենինը որոշել է կազմակերպել մանկական խաչակրաց արշավանք դեպի Սուրբ հողը։ «Թող նրանցից տասնյակ հազարավորներին սպանեն, իսկ մնացած տասնյակ հազարներին ստրկության վաճառեն, նույնիսկ եթե միակը հասնի ու դիմի Տիրոջը, նա բոլորին կների, բոլորին կփրկի»։


== Քնադատություն ==
Գրաքննադատ Վիկտոր Տոպորովը կարծում է, որ Շարովի վեպը, որը «երևույթներին բարդությամբ է նայում»։ Նրա կարծիքով, վեպի բազմաթիվ հերոսներ գնում են իրենց խաչակրաց արշավանքներին, «քանի որ չկա ավելի հաճելի բան (կրոնական իմաստով), քան պարզ պատասխանները»։


== Ճանաչում ==
2008 - «Знамя» ամսագրի մրցանակ «Եղեք երեխաների նման» վեպի համար,
2008 - «Տարվա գիրք» մրցանակ «Տարվա արձակ» անվանակարգում «Եղեք երեխաների նման» վեպի համար,
2008 - «Եղեք երեխաների նման» վեպը ընդգրկվել է «Ռուսական Բուքեր» մրցանակի կարճ ցանկում։
2008 - «Եղեք երեխաների նման» վեպը ընդգրկվել է «Մեծ գիրք» մրցանակի կարճ ցուցակում։


== Հրապարակումներ ==


=== Ռուսերեն ===
Шаров В. А. Будьте как дети // Знамя. — 2008. — № 1–2.
Шаров В. А. Будьте как дети. — Москва: Вагриус, 2008. — 398 с. — ISBN 978-5-9697-0640-8
Шаров В. А. Будьте как дети. — Москва: АСТ: Редакция Елены Шубиной, 2016. — 446 с. — 2000 экз. — ISBN 978-5-17-100225-1


=== Թարգմանություններ ===
Шаров В. Бъдете като децата(բուլղ.) = Будьте как дети (журнальный вариант) // Факел  / переведе от руски Здравка Петрова. — 2008. — № 1. — С. 7–134. — ISSN 1312-0239.
沙罗夫•弗拉基米尔 像孩子一样 = Будьте как дети / 赵桂莲译 = переведено Чжао Гуйлианом. — Peking: Peking university press, 2015. — 313 с. — ISBN 978-7-301-26389-1
Charov V. Soyez Comme les Enfants = Будьте как дети / traduit du russe par Paul Lequesne. — Paris: Louison, 2016. — 489 с. — ISBN 979-10-95454-08-3
Шаров В. Бъдете като децата = Будьте как дети / переведе от руски Здравка Петрова. — София: Факел експрес, 2019. — 468 с. — ISBN 978-619-7279-23-8


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկարի

Վիկարի (իտալերեն՝ Vicari), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3076 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 36 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 85 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90020։ Հեռախոսային կոդը՝ 091։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կալինովկա (Ազովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալինովկա (այլ կիրառումներ)Կալինովկա (ռուս.՝ Калиновка ), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Կալինովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 50 կմ հեռավորության վրա։
Ամինաթթվային սնուցում

Ամինաթթվային սնուցում, ամինաթթուների ծախսված քանակների լրացումը օրգանիզմների կողմից՝ ֆիզիոլոգիական ֆունկցիաների պահպանման և նոր հյուսվածքների առաջացման համար։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Կերերի և հյուսվածքների սպիտակուցները կառուցված են ամինաթթուներից (որոնցից տասը միաստամոքսավոր կենդանիների համար համարվում են անփոխարինելի ամինաթթուներ), որոնք չեն սինթեզվում կենդանիների օրգանիզմներում կամ սինթեզվում են ոչ բավարար քանակությամբ։ Օրգանիզմում անհնար է լիարժեք սպիտակուցների սինթեզը, խանգարվում է նյութափոխանակությունը, նվազում է արտադրողականությունը, և պտղաբերությունը, դանդաղում է մատղաշ անասունների աճը եթե կերում մեկ կամ մի քանի անփոխարինելի ամինաթթուների բացակայություն կամ անբավարարություն կա։ Գյուղատնտեսական կենդանիների տարբեր տեսակների ամինաթթվային պահանջը տարբեր է։ Ի տարբերություն որոճող եղջերավոր անասունների, որոնց նախաստամոքսի միկրոֆլորան ունակ է սպիտակուցների կամ ոչ սպիտակուցային ազոտային միացությունների տրոհման ժամանակ անջատված ամոնիակից սինթեզելու օրգանիզմի համար անհրաժեշտ բոլոր անփոխարինելի ամինաթթուները, չորոճող կենդանիների մոտ, որոնց օրգանիզմում չեն սինթեզվում ամինաթթուներ, բարձր արտադրողականությունը կարելի է պահպանել միայն ըստ օրական կերը ամինաթթվային կազմի հաշվեկշռելով։
Խոզերի համար անփոխարինելի ամինաթթուներից են լիզինը, տրիպտոֆանը, արգինինը, հիստիդինը, վալինը, թրեոնինը, թռչունների համար՝ նաև գլիցինը։
Անհրաժեշտ է իմանալ ամինաթթուների նկատմամբ կենդանիների պահանջը և կերերի ամինաթթուների բաղադրությունը դրանց ամինաթթվային սնուցման կարգավորման համար։
Ի տարբերություն կենդանական կերերի, որոք պարունակում են բոլոր անփոխարինելի ամինաթթուները, բուական կերերում բացակայում են ամինաթթուներից մի քանիսը։ Մատղաշ անասունների ամինաթթվային պահանջն ավելի մեծ է, քան հասունինը։
Օրակերի կալորիականության բարձրացման և օրակերում փոխարինելի ամինաթթուների բավարար պարունակության դեպքում անփոխարինելի ամինաթթուների նկատմամբ պահանջը նվազում է։ Օրակերերի մեջ անհրաժեշտ քանակությամբ վիտամինների և միկրոտարրերի ներմուծումը ամինաթթուների օգտագործումը նշանակալիորեն բարձրացնում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Զոհաբերություն (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զոհաբերություն (այլ կիրառումներ)Զոհաբերություն (շվեդերեն՝ Offret), 1986 թվականի շվեդական ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Անդրեյ Տարկովսկին։ Ֆիլմի գլխավոր դերում Էրլանդ Յոզեֆսոնն է, ով խաղում է միջին տարիքի մի ինտելեկտուալ մարդու դեր, ով սկսում է խոսել Աստծո հետ, որպեսզի կանգնեցնի միջուկային ցեղասպանությունը։ Զոհաբությունը Տարկովսկու երրորդ ֆիլմ էր որպես ոչ խորհրդային ռեժիսոր՝ «Նոստալգիա»-ից և «Ճամփորդություն ժամանակի մեջ»-ից հետո, ինչպես նաև նրա վերջին ֆիլմն է, քանի որ նա մահացավ այն ավարտելուց կարճ ժամանակ անց։ Ինչպես և 1972 թվականին նկարահանված «Սոլյարիս»-ը, այս ֆիլմ էլ արժանացավ Գրան Պրիի Կաննի կինոփառատոնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիմ Բակշի

Կիմ Նաումի Բակշի (մարտի 1, 1931(1931-03-01), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - մարտի 5, 2019(2019-03-05), Մոսկվա, Ռուսաստան), ազգությամբ բաշկիր ռուսաստանցի գրող և կինոդրամատուրգ, հայագետ։ Հայագիտությամբ է զբաղվել 1964 թվականից։ Հայաստանի մասին 6 գրքի հեղինակ է, Մատենադարանի մասին ֆիլմի համահեղինակ է։


== Հայերեն հրապարակումները ==


=== Մամուլ ===
«Իմ գլխավոր սերը Հայաստանն է»։ «Գարուն», 1988, թիվ 11, էջ 9։


== Գրքեր ==
«Արծիվ և սուր» (Орел и меч), 1970 թ.
«Ճակատագիր և քար», էսսեներ (Судьба и камень), 1983 թ.
«Սուրբ Ղազարի հարությունը» (Воскрешение святого Лазаря), 1960 թ.
«Մենաստանից՝ սիրով» (Из монастыря — о любви), 2000 թ.
«Մեր աշխարհը նման է անվի» (Наш мир подобен колесу), 2003 թ.
«Սառած ժամանակը» (Замороженное время), 2006 թ.
«Կապույտ երկնքի տակ» (Под синевой небес), 2007 թ.


== Արտաքին հղումներ ==
Հայազգ հանրագիտարան, «Կիմ Նաումովիչ Բակշի»


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոգորսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Կրասնոգորսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Կրասնոգորսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում
Կրասնոգորսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում
Կրասնոգորսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բրյանսկի մարզում
Կրասնոգորսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուդմուրթական հանրապետությունում։
Աստերոիդների ցանկ (185401-185500)

Աստերոիդների ցանկ (185301-185400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (185501-185600)
 Աստերոիդների ցանկ (185301-185400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (185501-185600)
833

833 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 833 թվականն է, 
IX դարի 33-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կոմսուհի Մոնիկա ցու Սոլմս-Լաուբախ

Մոնիկա, Հանովերի արքայադուստր, Բրունսվիք-Լյունբուրգի դքսուհի (անգլ.՝ Countess Monika zu Solms-Laubach, ծնյալ՝ Կոմսուհի Մոնիկա ցու Սոլմս-Լաուբախ, օգոստոսի 8, 1929(1929-08-08) կամ օգոստոսի 8, 1924(1924-08-08), Ֆլենսբուրգ, Province of Schleswig-Holstein, Պրուսիայի ազատ պետություն, Վայմարյան Հանրապետություն - հունիսի 4, 2015(2015-06-04)), գերմանացի ազնվականուհի և բարերար, Հանովերի արքայազն Էռնեստ Ավգուստոսի երկրորդ կինը։ Ծննդյամբ լինելով Սոլմս-Լուբախի տոհմից՝ ամուսնության բերումով դարձել է Հանովերի արքայադուստր ու Բրունսվիք-Լյունբուրգի դքսուհի։ Հիմնադրել է Լաուբախի Դոլհաուս թանգարանը։ 


== Վաղ կյանք ==
Կոմսուհի Մոնիկա ցու Սոլմս-Լաուբախը ծնվել է 1929 թվականի օգոստոսի 8-ին Գերմանիայի Հեսսեն նահանգի Լաուբախ քաղաքում գտնվող հմանուն ամրոցում։ Եղել է Սոլմս-Լաուբախի 9-րդ կոմս Գեորգի չորրորդ երեխան։ Նրա ընտանիքը եղել է Սոլմս-Լաուբախ նահանգի ինքնիշխան տոհմը, բայց 1806 թվականին ընդգրկվել են Հեսսենի Մեծ Դքսության մեջ։  


== Ամուսնություն ==
1981 թվականի հուլիսի 16-ին քաղաքացիական արարողությամբ ամուսնացել է Հանովերի արքայազն Էռնեստ Ավգուստոսի հետ։ Եկեղեցական արարողությունը տեղի է ունեցել 1981 թվականի հուլիսի 17-ին Լաուբախում։ Արքայազնի երկրորդ կինն էր․ առաջին կինը արքայադուստր Օրթրուդ Գլյուքսբուրգն էր, որը մահացել էր 1980 թվականին։ 1772 թվականին ընդունված Թագավորական ամուսնությունների ակտի համաձայն՝ նրանց ամուսնությունը պետք է հաստատվեր բրիտանական միապետի կողմից, որպեսզի Էռնեստ Օգոստոսը մնար բրիտանական գահաժառանգության իրավահաջորդության շարքում։ Եղիսաբեթ II-ը հավանություն է տվել նրանց ամուսնությանը 1981 թվականի հունիսի 10-ին։ 


== Հետագա կյանք ու մահ ==
2008 թվականի նոյեմբերին արքայադուստր Մոնիկան աճուրդի է հանել զարդերի հավաքածու, որը նախկինում պատկանել էր արքայադուստր Տիրա Դանիացուն։ Հավաքածուն, որտեղ կային սկզբնապես Ալեքսանդր III-ին, Մարիա Ֆեոդորովնային, Օլգա Ալեքսանդրովնային, Հունաստանի թագավոր Գեորգիոս I-ին ու Ալեքսանդրա Դանիացուն պատկանած զարդեր, աճուրդի հանված կայսերական նվերների ամենամեծ խմբաքանակն էր, 2004 թվականի Ֆորբս հավաքածուց հետո։ 

Հիմնադրել է Princess Monika of Hanover Foundation ֆոնդը, որի օգնությամբ 2011 թվականին ստեղծել է Լաուբախի Դոլհաուս թանգարանը։ Թանգարանում հանրությանն է ներկայացված նրա մանկության տիկնիկների տների հավաքածուն, որի կազմում ընդգրկված են 1820-1930 թվականների ընթացքում պատրաստված տիկնիկների տներ։ Թանգարանը բացվել է 2011 թվականի հոկտեմբերին։ 
Մահացել է 2015 թվականի հունիսի 4-ին, ամուսնու քրոջ՝ արքայադուստր Ալեքսանդրա Հանովերցու մահից երեք օր անց։ Լյութերական թաղման արարողությունը տեղի է ունեցել Լաուբախի Ավետարանական եկեղեցում հունիսի 15-ին։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Չերկեսկի (Օռլովսկի շրջան)

Չերկեսկի (ռուս.՝ Черкесский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Մտնում է Պրոլետարսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սուրբ ամրոց (թատրոն)

«Սուրբ ամրոց» պետական դրամատիկական և տիկնիկային թատրոն (ռուս.՝ Государственный театр драмы и кукол «Святая крепость»), մասնագիտացված թատրոն Վիբորգում։


== Պատմություն ==
Վիբորգի թատերական պատմությունը սկիզբ է առել 18-րդ դարում կառուցված փայտե թատրոնի շենքից։ Ենթադրվում է, որ դա Ֆինլանդիայի առաջին թատրոնն էր։ 18-րդ դարի վերջին Վիբորգում ներկայացումներ են բեմադրվել գերմաներեն և ռուսերեն լեզուներով։ 
1832 թվականին ճարտարապետ Անդերս Գրանշտեդտի նախագծով կառուցվել է Վիբորգի քաղաքային թատրոնի քարե շենքը։ Խորհրդա-ֆիննական պատերազմում (1939-1940) Ֆինլանդիայի կրած պարտությունից հետո Նոր Ռատուշայի հրապարակի հարևանությամբ գտնվող թատրոնի շենքում, որը 1940 թվականին վերանվանվեց Թատերական, կազմակերպվել է Վիբորգի ռուսական դրամատիկական թատրոնը, բայց խորհրդա-ֆիննական պատերազմի (1941-1944) սկսվելուց հետո թատերախումբը տարհանվել է դեպի Ուրալ։ Թատրոնի շենքը մեծ վնաս է կրել քաղաքի համար մղվող մարտերի ընթացքում և հետագայում ապամոնտաժվել է։ 

Ֆինլանդիայի ռազմական իշխանությունների կողմից կազմակերպված թատրոնը 1941-1944 թվականներին տեղակայվել է Կարմիր ջրհորի հրապարակում գտնվող Սթափների ընկերության նախկին ռեստորանի շենքում։                           
Վիիպուրի (Վիբորգի) ռուսական դրամայի հանրապետական թատրոնը կրկին վերագործարկվել է 1944 թվականին Կարելո-Ֆիննական ԽՍՀ ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի որոշմամբ։ Բայց այն գտնվել է (ժամանակավորապես) Կեմում, ապա Սորտավալայում և լուծարվել է Վիբորգը Լենինգրադի մարզի կազմ տեղափոխելու կապակցությամբ։ 1945 թվականին Լենինգրադի մարզային խորհրդի որոշմամբ Վիբորգում բացվել է մարզային թատրոն։ Քանդված լյութերական եկեղեցու տեղում նախատեսվել է կառուցել թատրոնի նոր շենք։ Թատերախմբի դերասանների հավաքագրման աշխատանքներով զբաղվել են ամուսիններ Վասիլի Մերկուրևը և Իրինա Մեյերհոլդը։ Սակայն, Վիբորգ քաղաքում գտնվող պետական մարզային թատրոնը, հարմարեցված շենքի բացակայության պատճառով, լուծարվել է 1947 թվականին, իսկ այդտեղ տեղակայվել է Վիբորգի շրջանային մշակույթի տունը։ Հրապարակը, որի վրա գտնվել է քաղաքապետարանի, հյուրանոցի և թատրոնի շենքերի համալիրը պատերազմից առաջ, մինչև 2004 թվականը կոչվել է Թատերական, որից հետո այդ անունն սկսել է կրել հարևան հրապարակը, որի վրա գտնվել են կինոթատրոնի շենքը և Դերասանական փառքի ծառուղին։ 1982 թվականին Վիբորգում հիմնադրվել է Լենինգրադի մարզային տիկնիկային թատրոնը։ Դա տարածաշրջանի առաջին պրոֆեսիոնալ թատրոնն է եղել՝ տեղակայված շրջկենտրոնում։ Իսկ 1999 թվականին թատրոնը ստացել է դրամատիկականի կարգավիճակ և ներկայիս անվանումը։ 
Թատերախումբը ակտիվ շրջագայություններ է կազմակերպում՝ մասնակցելով միջազգային թատերական փառատոների։


== Պարգևներ ==
Թատերական գործերը բազմիցս դարձել են հեղինակավոր մրցույթների դափնեկիրներ, ինչպիսիք են «Ոսկե սոֆիտ» և «Ոսկե դիմակ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիմարա (Ղազբեգի շրջան)

Ջիմարա (վրաց.՝ ჯიმარა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Ղազբեգի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 2280 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ստեփանծմինդայից հեռու է 42 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցիխիսուբանի (Կասպի շրջան)

Ցիխիսուբանի (վրաց.՝ ციხისუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում:Համաձայն Կասպիի մունիցիպալ խորհրդի 2010 թվականի սեպտեմբերի 9-ի որոշման միացվել է Կավթիսխևի գյուղին։
2013 թվականից Ցիխիսուբանի գյուղը գտնվում է վրացական եկեղեցու Սամթավիի և Կասպիի պատրիարքի ենթակայության տակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մահմուդ (այլ կիրառումներ)

Մահմուդ անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․


== Տեղանուն ==
Մահմուդ (Էրզրումի գավառ)
Մահմուդլու Մալաթիայի գավառ


== Անուն ==
Մահմուդ I (1696-1754) Օսմանյան կայսրության սուլթան 1730 - 1754 թթ.
Մահմուդ II (1785-1839), Օսմանյան կայսրության սուլթան 1808 - 1839 թթ.
Մահմուդ, Եվրատեսիլի 2019 երգի մրցույթում Իտալիան ներկայացրած երգիչ։
Գրիգորի Գոլիցին

Գրիգորի Սերգեևիչ Գոլիցին (դեկտեմբերի 20 1838 (հունվարի 1 1839), Q21636841?, Ռուսական կայսրություն և Siedlce Governorate, Լեհական թագավորություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 28 (ապրիլի 10), 1907, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս պետական և ռազմական գործիչ, գեներալ-ադյուտանտ, իշխան։
1896 թվականին նշանակվել է Կովկասի քաղաքացիական մասի կառավարչապետ և ռազմական օկրուգի զորքերի հրամանատար։ Գոլիցինի կառավարման տարիները հայտնի են «գոլիցինյան ռեժիմ» անունով։ Լինելով մոլի միապետական՝ լայն պայքար է ծավալել ազգային-ազատագրական շարժման դեմ։ Գոլիցինի օրոք փակվել են հայկական շատ հասարակական կազմակերպություններ, սահմանափակվել է բարեգործական հիմնարկների գործունեությունը, խստացվել է գրաքննությունը, փակվել են պարբերական շատ հրատարակություններ, հալածվել են հայ մշակույթի շատ գործիչներ։ Գոլիցինի համառ պնդումներով կառավարությունը 1903 թ. ընդունել է Եկեղեցական գույքի բռնագրավման օրենքը, որը ոտնահարում էր հայ ժողովրդի կենսական շահերը։ Գոլիցինը բազմիցս աոաջարկել է զրկել Էջմիածնի կաթողիկոսներին «Ամենայն հայոց կաթողիկոս» տիտղոսից։ 1903 թվական հոկտեմբերի 14-ին հնչակյանները մահափորձ են կատարել և ծանր վիրավորել Գոլիցինին։ 1904 թ. վերջին ցարը ստիպված էր հետ կանչել նրան։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիսոգորկա (Կաշարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիսոգորկա (այլ կիրառումներ)Լիսոգորկա (ռուս.՝ Лысогорка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Կաշարսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
714

714 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 714 թվականն է, 
VIII դարի 14-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
դեկտեմբերի 16 - Մայորդոմ Պիպին Հերիստալցու մահը Յուպիլլայում։
714-715 - Գահակալական կռիվներ Ֆրանսիայում։ Հաղթում է Պիպինի ապօրինի որդի Կարլոս Մարտելը;
Լիսաբոնի գրավումը արաբների կողմից։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Երևանի քաղաքային ժամացույց

Երևանի քաղաքային ժամացույց, 1891 թվականին Երևանում տեղադրված քաղաքային ժամացույց։


== Պատմություն ==
1891 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Երևանի քաղաքայի դուման որոշում է կայացրել քաղաքի համար աշտարակային ժամացույց ձեռք բերել։ Դուման այդ հարցով դիմել է Պետերբուրգի հայտնի ժամագործ Ֆ. Վինտերին։ Վերջինս նամակով ներկայացրել է ժամացույցների տարբեր տեսակներ և տեղեկացրել տեղափոխության դեպքում վտանգի մասին։ Ավելի շուտ՝ 1891 թվականի ապրիլի 5-ին դուման դիմել էր ժամագործ Հ. Գենեին, որը համաձայնվել էր 875 ռուբլի առժողությամբ ժամացույց ուղարկել Երևան և  տեղադրել։ Ժամացույցի համար Երևանի նահանգապետն առաջարկել է քաղաքապետ Լևոն Տիգրանյանին կազմակերպել և գումար հավաքել Երևանի բնակիչներից։ Ժամացույցը գնվել է և տեղադրվել քաղաքային ոստիկանության շենքի աշտարակի վրա (գտնվում է ներկայիս Հանրապետության հրապարակի տարածքում)։ 


== Նկարագրություն ==
Ժամացույցի սլաքների երկարությունը կազմել է 40-45 սանտիմետր, իսկ տրամագիծը՝ 122 սանտիմետր։ Ժամացույցի տեղադրման գործընթացի ժամանակ թվատախտակի ապակին կոտրվել է և սլաքները մնացել են բաց։ Այն ժամանակ քաղաքում շատ ագռավներ կային, որոնք նստում էին ժամացույցի սլաքներին՝ խախտելով ճիշտ ժամը, ինչը թյուրիմացությունների առիթ էր հանդիսանում։ Այդ պատճառով քաղաքի իշխանությունները ստիպված են եղել պահակ կարգել, որը, օդում կրակելով, ցրում էր սլաքներին նստել պատրաստվող թռչուններին։ Ոստիկանության շենքի քանդվելուց հետ ժամացույցը տեղափոխել են քաղաքի թանգարան։


== Տես նաև ==
Հայաստանի գլխավոր ժամացույց


== Ծանոթագրություններ ==
Յանտիշևո

Յանտիշևո (ռուս.՝ Янтышево, բաշկիրերեն՝ Йәнтеш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 496 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
'Οχι-ի օր

'Οχι-ի օր (հուն․՝ Επέτειος του «'Οχι» Հունարեն արտասանություն՝ [epˈetios tu ˈoçi] Epeteios tou "'Ohi", «Ոչ»-ի տարելից), պետական տոն Հունաստանում, Կիպրոսում և աշխարհի հունական համայնքներում։ Նշվում է ամեն տարի հոկտեմբերի 28-ին՝ հիշատակելու Հունաստանի վարչապետ Իոաննիս Մետաքսասի Իտալիայի բռնապետ Բենիտո Մուսոլինին վերջնագրի մերժումը (1940 թվականի հոկտեմբերի 28)։ Հունարեն «όχι» ['o̞.çi] բառը նշանակում է «ոչ», արտասանվում է շեշտադրումը «օ» տառի վրա՝ «օհի»։


== Վերջնագիր ==

Վերջնագիրը Մետաքսասին ներկայացրել է Հունաստանում Իտալիայի դեսպան Էմանուել Գրացցին 1940 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ժամը 03:00 հետո, ով նոր էր վերադարձել Աթենքում Իտալիայի դեսպանատան կազմակերպած միջոցառումից և պահանջել է Հունաստանից թույլ տալ Առանցքի ուժերին մտնել հունական տարածք և գրավել որոշակի չհստակեցված «ռազմավարական տարածք» կամ դիմակայել պատերազմին, որին անմիջապես հաջորդել է լակոնիկ պատասխանը՝ όχι (Ոչ)։ Ինչևէ, նրա իրական պատասխանը եղել է, “Alors, c’est la guerre!” (Այդ դեպքում պատերազմ)։
Ի պատասխան Մետաքսասի հրաժարական պատասխանի՝ իտալական զորքերը տեղակայվել են Ալբանիայում, այնուհետև իտալական պրոտեկտորատը հարձակվել է հունական սահմանի վրա ժամը 05:30, և Հունաստանը ներգրավվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մեջ (Հույն-իտալական պատերազմ, Հունաստանի ճակատամարտ)։
Հոկտեմբերի 28-ի առավոտյան անկախ քաղաքական պատկանելությունից հույն բնակչությունը դուրս է եկել փողոց՝ աղաղակելով «Ոչ»։ 1942 թվականից այս օրը նշվում է որպես «Ոչ-ի օր». նախ նշվել է հիմնականում դիմադրության անդամների շրջանում, պատերազմից հետո՝ բոլոր հույների մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սմբատ Դանիելյան

Սմբատ Մելիքի Դանիելյան (մայիսի 4, 1895(1895-05-04), Չարդախլու, Ելիզավետպոլի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 30, 1944(1944-07-30), Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), զինվորական գործիչ, գվարդիայի գնդապետ (1940), դիվիզիայի հրամանատար։


== Կենսագրություն ==
1916 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի ենթասպաների դպրոցը, 1931 թվականին՝ Մոսկվայի «Վիստրել» դասընթացները։ Մասնակցել է Առաջին աշխարհամարտին (1914-1918)՝ Կովկասյան ռազմաճակատում։ 1923-1932 թվականներին ծառայել է Հայկական հրաձգային դիվիզիայում, ապա՝ ԲԳԿԲ Բաքվի ուսումնական կենտրոնում։ Հայրենական պատերազմի (1941-1945) ժամանակ, որպես բրիգադի հրամանատար, մասնակցել է Կալինինյան ռազմաճակատի գործողություններին, Կովկասի ճակատամարտին (1942-1943)։ 1944 թվականին 1-ին մերձբալթյան ռազմաճակատում եղել է 18-րդ գվարդիայի հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար, մասնակցել Բելառուսիայի («Բագրատիոն» ռազմագործողություն) և Լիտվայի ազատագրմանը, որտեղ և զոհվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
(6322) 1991 CQ

(6322) 1991 CQ, աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի փետրվարի 10-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,518172 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,3339 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7024 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1459,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,246647 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 28,3° անկյուն։
1991 CQ աստերոիդը պատկանում է Ալինդայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,5 ա. մ. մեծ կիսաառանցքով և ունեն 0,4 - 0,65 էքսցենտրիսիտետ։ Այս աստերոիդները գտնվում են Յուպիտերի հետ ուժեղ 3:1 ուղեծրային ռեզոնանսի մեջ, ինչպես նաև ունեն ևս մեկ ուժեղ ռեզոնանս, այս անգամ արդեն Երկրի հետ՝ 1:4։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6322) 1991 CQ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դորի Ամիրբեկյան

Դորի Բեգլարի Ամիրբեկյան, իսկական անունը Արտաշես (մայիսի 8 (21), 1905, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 26, 1983(1983-01-26)), հայ դերասան, ՎԽՍՀ (1958), ՀԽՍՀ (1964) ժողովրդական արտիստ, դերասան Արամ Ամիրբեկյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Բեմական գործունեությունը սկսել է 1929 թվականից, Սուխումիի հայկական թատրոնում։ 1929 թվականից՝ Թիֆլիսի հայկական, 1931-1936 թվականներին՝ Երևանի բանվորական թատրոնների դերասան։
Ռեալիստական արտահայտչամիջոցներով է անձնավորել դրամատիկական և կատակերգական դերեր՝ 

Զամբախով (Սունդուկյանի «Խաթաբալա»
Սուրեն (Շիրվանզադեի «Պատվի համար»
Թափառնիկոս (Պարոնյանի «Ատամնաբույժն արևելյան»
Օգսեն Հակոբ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար»Նկարահանվել է կինոյում։

«Գիքոր», 1934, Հայֆիլմ
«Գրենադա», 1969, Լենֆիլմ


== Գրականություն ==
Փաշայան Ռ., Դորի Ամիրբեկյան, Երևան, 1969։


== Ծանոթագրություններ ==
Զակրինիչիե (այլ կիրառումներ)

Զակրինիչիե, կարող է վերաբերել՝

Զակրինիչիե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում
Զակրինիչիե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում
Զակրինիչիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանում
Կոզյատին (գյուղ, Գորոխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոզյատինԿոզյատին (ուկրաիներեն՝ Козятин), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1583 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոզյատին գյուղում բնակվում էր 240 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7372 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 32,56 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
1650

1650 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1650 թվականն է, 
XVII դարի 50-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Նոյեմբերի 14 - Վիլհելմ III Օրանացի, թագավոր 1689 թվականից


== Մահեր ==
Փետրվարի 11 - Ռենե Դեկարտ, ֆրանսիացի փիլիսոփա, մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս (ծ. 1596)
Լևսկի (քաղաք)

Լևսկի (բուլղար․՝ Левски, մինչև 1897 թվականը՝ Կարաագաչ), քաղաք Բուլղարիայում։ Գտնվում է Պլևենի մարզի Լևսկի համայնքում։ Բնակչությունը՝ 11 338 մարդ։
Ռուսական Նովոչերկասկ քաղաքի քույր քաղաքն է։


== Քաղաքական իրավիճակ ==
Լևսկի համայնքի կմետը (քաղաքապետ) Լյուբկա Վեսելինովա Ալեքսանդրովան է (Բուլղարիայի Սոցիալիստական կուսակցություն)՝ ըստ համայնքի կառավարման ընտրությունների արդյունքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լևսկի համայնքի կայք (բուլղ.)
Լևսկի համայնքի կայք Archived 2006-08-30 at the Wayback Machine. (բուլղ.)
Բնակչության վիճակագրություն (բուլղ.)
Նիկոլայ Կիրսանով

Նիկոլայ Պետրովիչ Կիրսանով (ռուս.՝ Никола́й Петро́вич Кирса́нов), Իվան Տուրգենևի «Հայրեր և որդիներ» վեպի գործող անձ։ Այրի տղամարդ է, Պավել Կիրսանովի եղբայրը, Արկադիի հայրը։ Սիրում է երաժշտություն և բանաստեղծություններ։ Առանձնանում է առաջադեմ գաղափարներով, այդ թվում՝ գյուղատնտեսությամբ։


== Բնութագիր ==
Նիկոլայ Կիրսանովը արդեն ոչ երիտասարդ, բավական շատ աղետներ տեսած, բայց դրանցից չկոտրված մարդ է։ Նա՝ ռոմանտիկական ճաշակով և հակումներով իդեալիստը, իր ձևով ձգտում է իրականացնել իր կյանքի իդեալը, որը հիշեցնում է Լավրեցկու իդեալին («Ազնվականների բույնը»). աշխատում է, փորձում ժամանակի ոգով վերափոխել կալվածատիրական տնտեսությունը, նոր հարաբերություններ ստեղծում գյուղացիների հետ, երջանկություն փնտրում սիրո մեջ, իսկ արվեստում՝ նեցուկ։ Կիրսանովն ակնհայտորեն հեղինակի համակրանքի ուրվապատկերն է՝ թույլ, բայց բարի, զգայուն, նրբանկատ և վեհանձն։ Նա երիտասարդների հետ շփման մեջ հանդուրժող է և բարյացակամ։ Վերջիններս փորձում են մտածել և ապրել ոչ այնպես, ինչպես ապրել են իրենց հայրերը։ Սակայն այդպիսի վերաբերմունքը համապատասխան արձագանք չի գտնում։ Եվգենի Բազարովը Նիկոլայ Պետրովիչին ընդունում է որպես «պաշտոնաթող եղած մարդու» («նրա երգը երգված է»)։ Նույնիսկ սեփական որդին, ում Նիկոլայը սիրում և որի հետ մտերմանալու մեծ հույսեր է կապում, պատանեկան անտակտությամբ ձգտում է «նիհիլիստական ոգով վերադաստիարակել» հորը՝ հաճախ ցավագին վիրավորելով իր անտակտությամբ։ Բայց Կիրսանովի մեղմ համբերատարությունն ու Արկադիի բնական էվոլյուցիան կատարում են իրենց գործը. վեպի վերջում հայրը և որդին մտերմանում են, միավորվում ընդհանուր գործի շուրջ, և երկուսն էլ արժանանում ընտանեկան երջանկության։ Այսպիսով՝ իրականանում է Տուրգենևի վեպի ընդհանուր օրենքը, որի համաձայն «ոսկե միջին» մակարդակի մարդիկ պարգևատրվում են բարեկեցությամբ՝ կյանքի նկատմամբ ունեցած իրենց չափավորության համար։


== Տես նաև ==
Իվան Տուրգենև


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրովսկի գյուղական խորհուրդ (Իզյումսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Олександрівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 743 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 64.53 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11.51 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կրեպկոե (գյուղ, Կրասնոպերեկոպսկի շրջան)

Կրեպկոե (ուկրաիներեն՝ Кріпке, Ղրիմի թաթարերեն՝ Krepkoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոպերեկոպսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրեպկոե գյուղում բնակվում էր 384 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հայր Կառլո

Հայր Կառլո, Ալեքսեյ Տոլստոյի  «Ոսկե բանալին կամ Բուրատինոյի արկածները» հեքիաթի հերոս (1936) Բուրատինոյի հայրը։ Նրա կերպարի հիմքում ընկած է Ջեպպետոն՝ Պինոկկիոյի հայրը։


== Բնութագիր ==
Հայր Կառլոն հին երգեհոնիկ նվագող է, որն ապրում է աստիճանների տակ գտնվող խցում, որի մեջ ոչինչ չկա, բացի կտավի վրա նկարված օջախից։ Երգեհոնը վաղուց փչացել էր, և հայր Կառլոն ապրում էր պատահական աշխատանքով (ֆիլմերում նա դեռ աշխատում էր որպես երգեհոնիկ նվագող)։ Հայր Կառլոյի միակ ընկերը ծեր ատաղձագործ և հարբեցող Ջուզեպպեն է (կերպարի հիմքում ընկած է վարպետ Անտոնիոն՝ նույն ինքը վարպետ Բալը)։ Մի անգամ Ջուզեպպեն նորից հարբեց և նրա ձեռքն ընկավ խոսող գերան, որը նա տվեց իր ընկեր Կառլոյին, նրա հետ կռվելուց հետո։ Հայր Կառլոն փայտից փորագրեց երկար քթով տիկնիկ։

«Ինչ անվանեմ նրան, - մտածեց Կառլոն։ -Ես նրան Բուրատինո կանվանեմ։ Այս անունը ինձ երջանկություն կբերի։ Ես ճանաչում էի մի ընտանիք, բոլորին անվանում էին Բուրատինո. հայրը` Բուրատինո, մայրը` Բուրատինո, երեխաները` նույնպես Բուրատինո․․․ Նրանք բոլորն ապրում էին ուրախ և անհոգ․․․»

Այդուհանդերձ, Բուրատինոն անմիջապես անախորժություն պատճառեց Հայր Կառլոյին, ինչի հետևանքով վերջինս հայտնվեց ոստիկանական բաժանմունքում։ Հետագայում Բուրատինոն շատ անգամ նեղացրեց Հայր Կառլոյին, բայց նա չնեղացավ և բարի հրեշտակի պես հայտնվեց և փրկեց Բուրատինոյին ամենահուսահատ իրավիճակներում։
Նա նաև Բուրատինոյի հեքիաթի շարունակության կերպարն է։ Նա ղեկավարում էր Տարաբարսկա քաղաքի Պրիմորսկայա հրապարակում գտնվող «Մոլնիա» թատրոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ա․ Տոլստոյի «Ոսկե բանալին կամ Բուրատինոյի արկածները» գիրքը Lib.ru կայքում (առանց նկարազարդման)
Ա․ Տոլստոյի «Ոսկե բանալին կամ Բուրատինոյի արկածները» գիրքը դասական նկարազարդմամբ
Հայր Կառլոյի հուշարձանը։ Կիև։ Մանկական թատրոն։ 2007 թվական օգոստոս
Իվարս դե Նոգերա

Իվարս դե Նոգերա (իսպ.՝ Ivars de Noguera) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Լեյդա ինքնավար համայնքի մեջ՝ Կատալոնիա պրոինցիայում։ Գտնվում է Նոգերա շրջանում։ Զբաղեցնում է 14,62 կմ² մակեերես։ Բնակչությունը կազմում է 360 (2010 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-26 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Քարըրքլուղ

Քարըրքլուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Չարշամբայի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
1749

1749 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1749 թվականն է, 
XVIII դարի 49-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Մարտի 9 - Օնորե Միրաբո, Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության գործիչ, կոմս
Մարտի 23 - Պիեռ Սիմոն Լապլաս, ֆրանսիացի ֆիզիկոս, մաթեմատիկոս, աստղագետ Լապլասը ստեղծել է հավանականությունների տեսությունը։ (մ. 1869)
Օգոստոս 28 - Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթե, գերմանացի մեծ քնարերգու է, մտածող և պետական այր (վ. 1832)


== Մահեր ==
Ապրիլի 27 - Մխիթար Սեբաստացի, հայ կաթոլիկ եկեղեցական գործիչ, հայագետ, Մխիթարյան միաբանության հիմնադիր
Կոսովոյի գրականություն

Կոսովոյի գրականությունը բաղկացած է գրական աշխատանքներից, որոնք գրել են Կոսովոյի հեղինակները ալբաներեն, սերբերեն, բոսնիերեն և թուրքերեն։ Կոսովոյի գրականության պատմության մեջ առանձնանում է օսմանյան շրջանը՝ չնայած նրան, որ մինչև 1912 թվականը Օսմանյան կայսրության իշխանությունները արգելել էին կիրառել գրավոր ալբաներենը։ Այդ քաղաքականությունը շարունակել է սերբական իշանությունը մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկիզբը։
Պատերազմից հետո դպրոցական կրթությունն իրականացվել է սերբերեն։ 1940-ական թվականների վերջին տարածված է եղել ընդհատակյա գրականությունը, որն ստեղծվել և հրատարակվել է ալբաներեն։ Յուրաքանչյուր ոք, ով գնել է ալբաներեն «Rilinja» թերթը, հաշվառվել է գաղտնի ոստիկանության կողմից։ Ալբանական լեզուն և մշակույթը լիիրավ իրավունքներ ձեռք են բերել 1974 թվականին՝ հարավսլավական նոր Սահմանադրության ընդունումից հետո։ Կոսովոյի ալբանական գրականությունն ու մշակույթը հետագա զարգացման համար խթան է ստացել։
1949 թվականին «Jeta e re» գրական ամսագրի գալուստով Հարավսլավիայի երիտասարդ ալբանալեզու հեղինակները տարածք են ստացել իր հրատարակությունների համար։ 1950-ական թվականներին տպագրվել են առանձին մենագրություններ։ 1960-ական թվականներին կոսովո-ալբանական գրականությունը սկսել է ակտիվ հրատարակվել։
Լուրջ արձակը, ինչպես համարվում է, Կոսովոյում հայտնվել է 1950-ական թվականների երկրորդ կեսին։ Այդ ժամանակ այդպիսի ժանրով գրել են այնպիսի հեղինակներ, ինչպիսիք են Խիվզի Սուլեյմանին Միտրովիցայից, Ադեմ Դեմիչին Պրիշտինայից և Անտոն Պաշկուն Պրիզրենի Գրաժդանիկայից։ 20-րդ դարի Կոսովոյի նշանավոր արձակագիրներից են Էկրեմ Բաշան, Յուսուֆ Բուջովին, Տեկի Դյորվիսհին, Սաբրի Համիթին, Ռամիզ Քելմենդին, Մեհմեդ Քրայան, Բեքիր Մուսլիուն, Ռեջեփ Չոսյան, Մուսա Ռանիադանին, Նազմի Ռախմանին, Զեյնուլա Ռախմանին և Ազեմ Շկրելին։
Կոսովոյի ալբանացիների պոեզիան նույնպես ունեցել է մեծ ճանաչում, նրա արմատները գալիս են ազգային ավանդույթներից։ Նախկին Հարավսլավիայի տարածքում ժամանակակից ալբանական պոեզիայի հիմնադիրը համարվում է Էսադ Մեքուլին։ Ժամանակակից այլ նշանավոր բանաստեղծներ են Էկրեմ Բաշան, Բեսիմ Բոկշին, Ռահման Դեդայը, Միրկո Գաշին, Էնվեր Գերչեկուն, Ֆախրեդին Գունգան, Աբդուլա Կոնուշևցին, Դեն Մեհմեթին, Ալի Պոդրիմյան և Ազեմ Շկրելին։
Սերբերեն գրականության ավանդույթները տարածաշրջանում շատ ավելի երկար պատմություն ունեն և ծագել են 13-րդ դարից։ 20-րդ դարի խոշորագույն սերբ-կոսովական գրողներից են վիպասան Վուկաշին Ֆիլիպովիչը, բանաստեղծուհի Դարինկա Էվրիչը, գրող Ռադոսավ Ստոյանովիչը, բանաստեղծ և արձակագիր Պիկ Սարիչը, բանաստեղծ Լազար Վուկովիչը։
1970-1980-ական թվականներին Կոսովոյի գրողները, ինչպես սերբ, այնպես և ալբանացի, ներկայացվել են Կոսովոյի գրողների միությունում։ 1980-ականների վերջին էթնիկ հակամարտության սրման հետևանքով սերբերը լքել են այդ կազմակերպությունը, և մինչ այժմ Կոսովոյի գրողների միությունը կազմված է միայն ալբանացի հեղինակներից։ Այդ կազմակերպությունը մեծ դեր է խաղացել Կոսովոյի քաղաքական կյանքում, դրա շատ անդամներ, այդ թվում Իբրահիմ Ռուգովան, եղել են Կոսովոյի ժողովրդավարական լիգայի ակունքներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիշերային (Ֆաբերժեի ձու)

«Գիշերային» (ռուս.՝ Ночно́е) կամ «Մթնշաղի» (ռուս.՝ Су́меречное), ոսկերչական ձու՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում 1917 թվականին։
Այսօր «Գիշերային» ոսկերչական ձուն գտնվում է մասնավոր հավաքածուի կազմում։


== Նկարագիր ==
«Գիշերային» ոսկերչական ձվի պատրաստման համար օգտագործվել են ոսկի, ադամանդ և լուսնաքար։ Ձուն զարդարված է լազուրիտի մուգ կապույտ խճանկարով, որը ստեղծում է երեկոյան երկնքի տպավորություն։ Ոսկերչական ձվի դիմացի մակերևույթին տեղադրված են ոսկե դարպասներ․ եթե դրանք բաց են, ապա երևում է Պետերգոֆի այգու փորագրանկարը։ Ձվի հակառակ կողմը զարդարված է երկգլխանի արծվով՝ Ռոմանովների զինանշանով, որի տակ գրված է ստեղծման տարեթիվը՝  «1917»։


== Անակնկալ ==
«Գիշերային» ոսկերչական ձվի անակնկալը կորսված է։


== Պատմություն ==
Ոսկերչական ձուն պատրաստվել է Սանկտ Պետերբուրգում՝ Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում 1917 թվականին։ Առաջին սեփականատիրոջ մասին պատմությունը ցայսօր լռում է․ հնարավոր է, որ այն պատրաստված է եղել կայսերական ընտանիքի անդամներից մեկի համար։ 1923 թվականին ձուն պատկանել է Չինաստանից մի տիկնոջ՝ Լինն Հարբինին։ 1976 թվականին նա վաճառել է ձուն Ժնևում անցկացվող Քրիստիս աճուրդին։ «Գիշերային» ոսկերչական ձուն գնել է Հեր Ատինգերը Ցյուրիխից, որը մասնավոր գնորդի գործակալն էր։ Այսօր ձուն գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գիշերային» ոսկերչական ձուն
Մամեր (անձնանուն)

Մամեր, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն մամ՝ «տատ» բառի հոգնակի ձևից (այս անունը տվել են նորածին աղջկան՝ որպես հիշատակ երկու տատերի)։ Մեկ անգամ հիշատակվել է 13-րդ, մեկ անգամ՝ 15-րդ դարերում և 2 անգամ էլ՝ անթվական։


== Գործածություններ ==
Մամիր, կին Մխիթարի, ով 1283 թվականին Պռոշ իշխանի հրամանով կառուցեց Մարտիրոս գյուղը՝ Վայոց ձորում։
Մամեր, կին Ախիի և մայր Արղվան Արծկեցու, ով Հովհաննես գրչին 1482 թվականին գրել տվեց մի Ավետարան։
Մամեր, կին Իգնատիոսի։ Երկուսով կալվածք են նվիրել Հոռոմոսի վանքին (թվականն անհայտ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիզեմա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիզեմա (այլ կիրառումներ) Կիզեմա  (ռուս.՝ Кизема ), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուստյա գետի ափին՝
97 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 81 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տուրբոգնացք

Տուրբոգնացք, գազատուրբինային շարժիչներով հանդերձված մոտորային և կցվանքային վագոններից բաղկացած երկաթուղային գնացք։ Բնութագրվում է բարձր շահավետությամբ և մեծ արագությամբ (մինչև 250 կմ/ժ)։ Ծառայում է մարդկանց և բեռների փոխադրման համար։ 
ԱՄՆ-ում, Մեծ Բրիտանիայում և այլ երկրներում Տուրբոգնացքի փորձնական շահագործումն սկսվել է 1968 թվականից։
Գյոկ Տամպտու

Գյոկ Տամպտու, լեռ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Ղազախի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլդաղ

Բոլդաղ, ավերակ բերդ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի նահանգի Հայոց ձոր գավառակում, Վան քաղաքից հարավ՝ Բոլդաղ լեռան վրա, Աստվածաշեն գյուղի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Walt Disney Records

Walt Disney Records, Դիսնեյ ընկերության ձայնագրման լեյբլ։


== Պատմություն ==
Walt Disney Records ստեղծվել է 1956 թվականին որպես Disneyland Records: Մինչ այդ, Դիսնեյի ձայնագրությունները կատարվել են մի շարք այլ լեյբլների համար, ինչպիսիք են RCA, Decca, Capitol և ABC-Paramount-ը։ Ուոլթ Դիսնեյի եղբայրը՝ Ռոյ Օ. Դիսնեյը, առաջարկեց Walt Disney Productions-ը կազմակերպել իր սեփական լեյբլը։ Ռոյը հանձնարարել է ընկերության նախկին աշխատակից Ջիմի Ջոնսոնին, որը ղեկավարում էր այս նոր բաժինը`Disneyland Records-ը։ Ջիմի Ջոնսոնը հրավիրեց Թութտի Քամարթին, որը ղեկավարում է այս նոր ձեռնարկության ստեղծագործական մեկնարկը։ Թութտիի աշխատանքը երաժշտական ​​արդյունաբերության մեջ հաջողության հանգեցրեց այնպիսի արվեստագետների, ինչպիսիք են Մարի Մարտինը, Լուի Արմսթրոնգը, Լուի Պրիմա, Ջերի Կոլոննան և Ֆիլ Հարրիսը։
Անետիի համար  հարմար նյութ փնտրելու համար Թուտին և նրա թիմը հայտնաբերել են Ռիչարդ Շերմանի և Ռոբերտ Բ. Շերմանի երգերը ռադիոյում իրենց երգերից մեկը լսելուց հետո։ Երկրորդը ընդունվել է Բերբանկի Դիսնեյի ստուդիայում, որտեղ նրանք ի վերջո դարձել են Disney-ի առաջին երգահանները։ Նրանք ոչ միայն Անետի համար շատ երգեր են գրել, այլև պատասխանատու էին 1960-ականների Disney երգերի մեծ մասի համար։ 1989 թվականին Դիսնեյլենդի լեյբլը վերանվանվեց Ուոլտ Դիսնեյի ռեկորդ։
Այսօր Walt Disney Records-ի ընտրությունը տարբերվում է  ալբոմներից և ձայնագրություններից։ Walt Disney Records-ը երաժշտություն է արտադրում Walt Disney Pictures-ի համար, Disney-ի բնօրինակ ֆիլմերի համար, ինչպես նաև Disney-ի ներկայացումների համար։


== Արվեստագետների լեյբլը ==


=== Ընթացիկ ===
Ռոս Լինչ
Լաուրա Մարանո
Դավ Կամերոն
Մարտինա Շտոսել
Դեմի Լովատո
Խորխե Բլանկո


=== Նախկին ===
They Might Be Giants
Հիլարի Դաֆ
The Cheetah Girls
Հաննա Մոնտանա
Սելենա Գոմես
Միչել Մուսո
Մաիլի Սաիրուս


== Սուբլեյբլ ==
Hollywood Records


== Ծանոթագրություններ ==
Սրաթուրթ

Սրաթուրթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քաղաքական բողոք

Քաղաքական բողոք, օրենսդիր, գործադիր, դատական իշխանություննե­րի քաղաքականության ու գործողութ­յունների հետ վճռական անհամաձայնության արտահայտություն։ Համապատասխանելով քաղաքական գործողությունների կանոններին ու մեխանիզմներին, քաղաքական բողոքը դիրքերի որոշման օրինական ձև է։ Քաղաքական բողոքի դրսևորումները ներառում են հայ­տարարություններ, դիմումներ, հանրահավաքներ, զործադուլներ են։ Սակայն Քաղաքական բողոքը կարող է ընդունել նաև անօրինա­կան ձևեր. որոնք ուղեկցվում են բռնության կիրառությամբ, ծայրահեղականությամբ, հակասահմանադրական պայքարի ձևերով և միջոցներով։


== Տես նաև ==
Ցույց
The Answers

The Answers, Blue October֊ի երաժշտական ալբոմը, որ ձայնագրվել է 1997 թվականին «Sound Arts Studio»֊ում՝ Հյուսթոնում, Տեխասում, և թողարկվել է 1998 թվականին «RoDan Entertainment/Scoop» ընկերության կողմից։ Դա խմբի միակ ալբոմն է, որ ձայնագրվել է խմբի հիմնադրի՝ Լիզ Մալալայի ներկայությամբ, ով ձայնագրման ժամանակ նաև կատարել է երգերի որոշ հատվածներ դաշնամուրով։


== Ալբոմի մասին ==
Մի քանի տարի շարունակ խմբին չէր հաջողվում ալբոմը վաճառել իր վեբ֊կայքի միջոցով կամ համերգին, քանի որ նրանք ունեին պայմանագիր Universal Records֊ի հետ։ Մինչև 2005 թվականը ալբոմը կարելի էր պատվիրել միայն «RoDan»֊ի փոստով, բայց հետո կողմերն եկան համաձայնության։ 2008 թվականին ալբոմը տեղափոխվեց Universal Records֊ի լեյբլ։
Սկավառակում տեղ գտած երգերի մեծամասնությունը շոշափում է ճնշվածության թեման, որը պատմում է ինքնասպանության մասին։


== Երգացանկ ==
Բոլոր երգերի տեքստերի հեղինակն է Ջասթին Ֆյորսթենֆելդը, բոլոր երգերի հեղինակն է՝ Blue October։


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Blue October․

Ջասթին Ֆյորսթենֆելդ՝ ստեղծագործություններ, ձայն, կիթառ, դաշնամուր, թմբուկ
Ռայան Դելահուսի՝ ջութակ, մանդոլինա
Ջերեմի Ֆյորսթենֆելդ՝ թմբուկ, պերկուսիա
Լիզ Մալալայ՝ բաս կիթառ, դաշնամուրՓրոդաքշն․

Բրայան Բեյքեր՝ պրոդյուսեր, ինժեներ, մասթերինգ, վկայություն
Ադրիան Գարսիա՝ ինժեների օգնական
Ջեֆ Ուելս՝ մասթերինգՆկարչական աշխատանք․

Ջասթին Ֆյորսթենֆելդ՝ շապիկի ձևավորում


== Արտաքին հղումներ ==
խմբի պաշտոնական խանութ Archived 2009-07-13 at the Wayback Machine.
The Answers֊ի երգերի տեքստերը(չաշխատող հղում)
Աթմե

Աթմե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կովրիժկա (Սելիտկանի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կովրիժկա (այլ կիրառումներ)Կովրիժկա (ռուս.՝ Коврижка), գետ Ռուսաստանի Ամուրսկ մարզում, Սելիտկանի աջ վտակը։ Ակունքը- Յամ-Ալինի լեռնաշխթայից։ Երկարությունը- 26 կմ ավազանի մակերեսը- 231 կմ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Ամուրսկի ջրաավազանաին շրջանին, Ամուր գետի գետային ավազանին, գետի ենթաավազանաըին գետը- Զեյա, ջրային կառավարման կենտրոն - Սելեմեդժա։
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը-20030400312118100034692
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը — 118103469
Ավազանի կոդը-20.03.04.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը-18
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների-1


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (113301-113400)

Աստերոիդների ցանկ (113201-113300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (113401-113500)
 Աստերոիդների ցանկ (113201-113300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (113401-113500)