armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ատլասի լեռներ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ատլաս (այլ կիրառումներ)Ատլասի լեռներ (արաբ․՝ جبال الأطلس‎‎), լեռնային համակարգ Աֆրիկայի հյուսիս–արևմուտքում, Մարոկկոյի, Ալժիրի և Թունիսի սահմաններում։


== Ընդհանուր նկարագրություն ==
Երկարությունը մոտ 2000 կմ է, իսկ առավելագույն բարձրությունը՝ 4165 մ (Տուբկալ լեռ)։ Կազմված է իրար զուգահեռ մի շարք լեռնաշղթաներից (Ռիֆյան Ատլաս, Բարձր Ատլաս, Միջին Ատլաս և այլն) և լեռնազանգվածներից։ Ունի միմյանցից բաժանված բարձր լեռնային սարավանդաձև հարթավայրեր (բարձրությունը 800 – 1200 մ)։ Սեյսմիկ տարածք է, առաջացել է երրորդական ժամանակաշրջանում։ Կազմված է կրաքարերից, կավերից, որոնք հանդիպում են հնագույն հրաբխային ապարներ։


== Ռելիեֆ ==
Ատլասի ռելիեֆը բազմազան է։ Կան ալպյան ձևեր, սեղանաձև հարթավայրեր, կուեստներ, մնացորդային լեռներ։ Գետերը, որոնք այստեղ կոչվում են ուեդներ կամ վադիներ, ունեն անձրևային սնուցում և ձմեռային ամիսներին վարարում են։ Ամռանը այդ գետերը ցամաքում են։ Միջլեռնային իջվածքներում տեղակայված են աղի լճեր՝ սեբխաներ։


== Ֆլորա և ֆաունա ==
Հյուսիսային մերձափնյա հարթավայրերը և լեռնալանջերը ծածկված են միջերկրածովյան բուսականությամբ, իսկ ներքին շրջանները՝ կիսաանապատներով։ Բարձր լեռների ստորին գոտիներում աճում են թփուտներ, ապա՝ խառը, իսկ ավելի բարձրադիր վայրերում՝ փշատերև անտառներ։ Ունի յուրահատուկ, սակայն ոչնչնացման եզրին կանգնած կենդանական աշխարհ։


== Օգտակար հանածոներ ==
Օգտակար հանածոներից են՝ երկաթը, կապարը, ցինկը, կոբալտը, մոլիբդենը, կերակրի աղը, ֆոսֆատները, նավթը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամենոե (այլ կիրառումներ)

Կամենոե, կարող է վերաբերել՝

Կամենոե - ավան, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում
Կամենոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում
Կամենոե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանում
Կամենոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում
Կամենոե - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Վոլնյանսկի շրջանում
Պերսեպոլիսի գահական դահլիճ

Պերսեպոլիսի գահական դահլիճ, հայտնի է նաև որպես Հարյուր սյուների դահլիճ, կառույց, որ գտնվում է Պարսկականի (այժմ՝ Իրան) կայսրության նախկին մայրաքաղաք Պերսեպոլիսում։ Ներկայումս պահպանվել են միայն նրա ավերակները։ Հսկայական գահական դահլիճը, որը կազմված է (77 մ քա․) գահական սենյակից, կառուցվել է մ․ թ․ ա․ 5-րդ դարում և պալատի տեսարժան վայրերից մեկն է։ Դրա 100 սյուները պատրաստված են եղել փայտից և փլուզվել են, սակայն դրանց քարե հիմքերը պահպանվել են ամբողջությամբ։ Դահլիճի մուտքը զարդարում են գեղեցիկ բարձրաքանդակներով տեսարաններ՝ որտեղ պատկերված են   դիցաբանական կենդանիներ և տեսարաններ Քսերքսես I-ի  (իշխել է Պարսկաստանում մ․թ․ա․ 485-465 թթ․) ճակատամարտից։
Գահական դահլիճը եղել է պետական ընդունելությունների սենյակ և համալիրի համար առանձնահատուկ կարևորություն ունեցող կենտրոն է եղել։ Այն նախագծվել էր ոչ միայն որպես նստավայր, այլ նաև արքայական տոների համար հատկացված սենյակ։ Նոր տարվա տոնակատարությունը (գարնանային գիշերահավասարի ժամանակ) ամենակարևոր արքայական տոնն էր, որին մասնակցում էին պատվիրակներ ողջ կայսրությունից՝ բերելով իրենց նվիրատվությունները, օրինակ՝ առյուծներ, ցուլեր, ինչպես նաև թագավորի համար զգեստներ։ 10 000 նստարան ունեցող Ապադանայի (ընդունելության սրահ) վիթխարի դահլիճի բարձրաքանդակները ներկայացնում են նման նվիրատվությունների պատկերներ։ 
Պերսեպոլիսի պեղումները կատարվել են 1930-ականներին՝ ֆրանսիացի հնէաբան Անդրե Գոդարդի կողմից, ով առաջ քաշեց այն տեսությունը, որ այս վայրն ընտրել է Պարսկական կայսրության հիմնադիր Կյուորս Մեծը (մ․թ․ա․590-530 թթ․), իսկ Դարեհ I-ը նախաձեռնել է շինության կառուցումը։


== Գրականություն ==
Աշխարհի Հրաշալիքները․ 100 ամենատեսարժան վայրերն աշխարհում


== Արտաքին հղումներ ==
Persepolis official website Archived 2015-10-19 at the Wayback Machine. Պերսեպոլիսի պաշտոնական կայք
Persepolis at the Ancient History Encyclopedia with timeline, illustrations, and books
Google Maps
"Persepolis" at Cultural Heritage Organization of Iran
Ռժևի շրջան

Ռժևի շրջան (ռուս.՝ Ржевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տվերի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ռժև։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2760 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12796 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մալա Մստաֆա

Մալա Մստաֆա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։


== Պատմություն ==
Հայ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 30 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նյու Յորքի մետրո

Նյու Յորքի մետրոպոլիտեն (անգլ.՝ New York City Subway), երթուղիների երկարությամբ մետրոպոլիտենի խոշորագույն համակարգը (ամենաերկար գծերով մետրոն Շանհայինն է)։ Համակարգը առաջացել է 1868 թ., երբ Նյու Յորքում բացվել է վերերկրյա (մետաղե էստակադների վրա) քաղաքային երկաթուղային գիծ ճոպանուղու քարշուժով, որը 1871 թ. փոխված է եղել շոգայինի, իսկ 1890-ին էլեկտրականի։ Շահագործվող գծերի ամվողջական երկարությունը կազմում է 1355 կմ (դրանցից ուղևաորական տեղաշարժման համար օգտագործվում է 1056 կմ)։ Կայարանների պաշտոնական թիվը՝ 468 (հաշվարման տարբեր մեթոդները տալիս են 416-ից 468 կայարան), որոնք կազմում են 26 երթուղի։ Մետրոն ընդգրկում է 5 քաղաքային շրջաններից 4-ը (Ստաթեն Այլենդում գործում է նման գնացքներով քաղաքային գնացքի գիծ)։ Մետրոն, ինչպես նաև Նյու Յորքի այլ քաղաքային և արվարձանային տրանսպորտը, շահագործում է MTA ընկերությունը։


== Արտաքին հղումներ ==
Կայք Նյու Յորքի մետրոյի մասին ռուսերեն լեզվով
Metropolitan Transportation Authority (պաշտոնական կայք մանրամասն քարտեզներով և աշխատանքի չվացուցակով)
NYCsubway.org (մետրոպոլիտենի ընթացիկ գործունեության և պատմության մասին խոշորագույն կայքերից մեկհը)
The SubwayNut - ՆՅ-ի մետրոպոլիտենի լուսանկարները
Լքած կայարաններ
Google Subway Map — մետրոպոլիտենի գծապատկերը Google քարտեզներով
Ինտերակտիվ գծապատկեր
Սկալնի (քաղաքատիպ ավան, Չուսովսկոյ շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սկալնի (այլ կիրառումներ)Սկալնի (ռուս.՝ Скальный), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Չուսովսկոյ շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1941 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոլիշնի Շոպոտ (գյուղ, Վիժնիցայի շրջան)

Դոլիշնի Շոպոտ (ուկրաիներեն՝ Долішній Шепіт), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլիշնի Շոպոտ գյուղում բնակվում էր 1304 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (312001-312100)

Աստերոիդների ցանկ (311901-312000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (312101-312200)
 Աստերոիդների ցանկ (311901-312000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (312101-312200)
Լես Վալս դե Վալիրա

Իվարս դե Նոգերա (իսպ.՝ Les Valls de Valira)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Լեյդա ինքնավար համայնքի մեջ՝ Կատալոնիա պրովինցիայում։ Գտնվում է Այլտ Ուրժել շրջանում։ Զբաղեցնում է 171,3 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 826 (2010 թվական)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Datos generales
Datos estadísticos
Մալակկայի գրականության թանգարան

Մալակկայի գրականության թանգարան (մալայերեն՝ Muzium Sastera Melaka) ներառում է Մալայզիայի գրականության ստեղծագործությունները։ Գտնվում է Մալայզիայի Մալակկա քաղաքում։


== Պատմություն ==
Թանգարանի շենքը կառուցվել է Բրիտանական Մալազիայի ժամանակաշրջանում Մալակկայում գտնվող Սուրբ Պողոս բլրի վրա։ Նախկինում թանգարանը ծառայում էր որպես Մալայզիայի վարչապետի նստավայր, այնուհետև` որպես բանտ։ 1957 թվականին Մալայզիայի անկախությունից հետո մինչև 1974 թվականը այդ շենքում է տեղակայվել նաև Մալակկա քաղաքի պետության զարգացման նախարարությունը ( մալայերեն՝ Perbadanan Kemajuan Negeri): Հետո նախարարությունը տեղափոխվել է Աիր Կերոխ, որտեղ էլ գտնվում է մինչև այժմ։
1974 թվականին որոշում ընդունվեց այդ շենքում ստեղծել Մալլակկայի գրականության թանգարան։
1984 թվականին Մալազիայի վարչապետ Մոխդ Զին Աբդուլ Գնանը պաշտոնապես բացել է թանգարանը։
2008 թվականից մինչև 2009 թվականի մայիսը թանգարանում իրականացվել են վերանորոգման աշխատանքներ, որոնց ընթացքում ծախսերի գումարը կազմել է 1.7 միլիոն մալազիական ռինգիտ (400 հազ. դոլլար)։
2008 թվականի հուլիսի 7-ին Մալակկա քաղաքը ընդգրկվել է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ 2009 թվականի օգոստոսի 1-ին կայացել է թանգարանի հանդիսավոր բացումը։


== Ճարտարապետություն ==
Թանգարանի ճարտարապետությունը իրականացվել է մալազիական դասական ոճով։ Այն ունի նստավայրի տեսք, իսկ նախասրահը կարծես հյուրասենյակ լինի։ Շենքը երկհարկանի է։ Թանգարանն զբաղեցնում է գլխավոր շենքին հարող մասնաշենքը։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանային ցուցանմուշների ցանկում ընդգրկված են Մալակկայի պատմական դպրությունը, Մունսուի Աբդուլի ստեղծագործությունները և մալազիացիների ազգային ստեղծագործությունները։ Թանգարանի նախասենյակում ցուցադրված է որմնանկար, որը պատկերում է Մալազիայի գրականության զարգացումը քարե սալիկներից մինչև արաբական գրերի ստեղծումը։ Առանձնահատուկ տեղ է նվիրված նաև Խանգե Տուագի պատմությունններին։ Ինչպես նաև թանգարանում ներկայացված են մալայզիացիների 16-րդ դարի գրքրեր, մալայզիական հեղինակների կողմից նվիրված գրքեր։ Ցուցանմունշները ներկայացված են գրաֆիկական սյուներով, աուդիո և վիդեո էֆֆեկտներով և գրքային տաղավարներով։


== Աշխատանքային ժամեր ==
Թանգարանը աշխատում է ամեն օր 9:00-ից 17:30:


== Ծանոթագրություններ ==
Աբավա

Աբավա, գետ Լատվիայում, համարվում է Վենտա գետի աջ վտակը։ Գետը ծագել է Լեստենես-էնավաս լեռների միջև, որը տեղակայված է Կուրզեմե լեռան արևելյան լանջին։ Գետի երկարությունը 129 կմ է։


== Ձախ վտակներ ==
Ամուլա, Դունուպիտե, Իմուլա, Իվանդե, Վալգալե, Վեդզելե, Վիեսատե, Օլուպիտե, Օզոլուպիտե, Զեմիտե, Ժիդու - Ստրաուտս։


== Աջ վտակներ ==
Բեբրուպե, Դզելզամուրուպե, Դզիրուպե, Կարոնե, Կրոյա, Լաշուպե, Լիգուպե, Մելլուպիտե, Պուրե, Սեմե, Վեցումե, Վեգուպիտե, Վիրբուպե։


== Տեսարժան վայրեր ==
Աբավասի ջրվեժ  (գտնվում է Սաբիլե քաղաքից 4 կմ հեռավորության վրա)
Մույժարայու - Կլինտիսի ժայռը
Վելնույի քարանձավը
Մարաս Կամբարի քարանձավը, որը գտնվում է Ռենդի քաղաքից ոչ հեռու։Աբավայի հովիտը ձևավորվել է սառցապատ վայրում։ Հսկայան հովիտի լանջերը պատված են հոսանքներով կամ ձնաբուքներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Табака Л. В., Клявиня Г. Б. Աբավա գետի հովիտը. — Ռիգա.


== Արտաքին հղումներ ==
Գետի մասին տեղեկություններ
«Անհայտ Լատվիա» նախագիծը.(լատիշերեն)
ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի առաջնություն

ՈՒԵՖԱ Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն (անգլ.՝ UEFA European Championship, նաև ՈՒԵՖԱ Եվրո, ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի ազգերի գավաթ (անգլ.՝ UEFA European Nations Cup-ից), ֆուտբոլի Եվրոպա աշխարհամասի առաջնությունը։
Սկզբում մրցաշարը կոչվել է Եվրոպական ազգերի գավաթ, իսկ 1968 թվականին արդեն ստացել է ներկայիս անվանումը՝ Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն և ստացել պաշտոնական կարգավիճակ։ Առաջնության եզրափակիչ խաղերը անցկացվում են չորս տարին մեկ անգամ։ Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնության առաջին խաղերը անցկացվել են 1960 թվականին։ Մինչև այժմ անցկացվել է Ֆուտբոլի Եվրոպայի 15 առաջնություն, որոնց ժամանակ Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնության հաղթողներ են ճանաչվել եռակի անգամ Իսպանիայի /1964, 2008, 2012/ և Գերմանիայի /1972, 1980, 1996/, կրկնակի անգամ՝ Ֆրանսիայի /1984, 2000/, մեկական անգամ՝ ԽՍՀՄ-ի /1960/, Իտալիայի /1968/, Չեխոսլովակիայի /1976/, Հոլանդիայի /1988/, Դանիայի /1992/, Հունաստանի /2004/ և Պորտուգալիայի /2016/ ազգային հավաքականները։ Ներկայումս Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնության հաղթողն է Պորտուգալիայի ազգային հավաքականը։
Ձկնարած

Ձկնարած, Ահմեդիչայ, Բալըխլը, Ձկնարածի, Սանդուխլու, Սեյդանմադլու, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Սյունիքի բարձրավանդակից  և Ծղուկ գյուղից 2 կմ հարավ-արևմուտք ձախից թափվում է  Սպանդարյանի ջրամբար։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Եպիշև

Սերգեյ Մալիկովիչ Եպիշև (ռուս.՝ Серге́й Ма́ликович Е́пишев, հուլիսի 2, 1979(1979-07-02), Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուզբեկական թատրոնի ու կինոյի դերասան, երաժիշտ, «Տրեպանգա» շոու-խմբի վոկալիստ։


== Կենսագրություն ==
Սերգեյ Եպիշևը ծնվել է 1979 թվականի հուլիսի 2-ին Տաշքենդում։ 1997 թվականին ավարտել է «Իլհոմ» թաատրոնի դրամատիկական արվեստի դպրոցի երկրորդ ստուդիան։ 
2001 թվականին ավարտում է Բ. Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանը (Յուրի Շլիկովի դասարան) և ընդունվում Ե. Վախթանգովի անվան թատրոն։ Մասնակցել է նաև «Театр.doc»-ի, Ազգերի թատրոնի, Դրամատուրգիայի և ռեժիսուրայի կենտրոնի ներկայացումներին։
Երկար տարիներ եղել է «Թատերաշրջանի մեխը» թատերական մրցանակաբաշխության վարողներից մեկն (մյուսը Կոնստանտին Բոգոմոլովն է) ու համահեղինակը։


== Դերերը թատրոնում ==
Ե. Վախթանգովի անվան թատրոն

Սովրեմեննիկ

Ալեքսեյ Կազանցևի և Միխայիլ Ռոշչինի ղեկավարությամբ դրամատուրգիայի և ռեժիսուրայի կենտրոն

Ստրաստնոյի վրա գտնվող թատերական կենտրոն

Театр.doc

Ազգերի թատրոն

«Մոսկովյան Բրոդվեյ» ընկերակցություն

Փոքր Բրոննայայի վրա գտնվող թատրոն

Ռոման Վիկտյուկի թատրոն


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
2005 թվականին Սերգեյ Եպիշևը «МК» թերթի կողմից մրցանակ է ստացել «Տարելկինի մահը» ներկայացման մեջ «Տղամարդու երկրորդ պլանի լավագույն դերակատարման» համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սերգեյ Եպիշևի մասին Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնի կայքում
Հարցազրույց Սերգեյ Եպիշևի հետ «Տեատր» ամսագրում
Սերգեյ Եպիշևի մասին RUSKINO կայքում
Մալոսկո

Մալոսկո (իտալերեն՝ Malosco), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 399 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 66 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 6 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 38013։ Հեռախոսային կոդ՝ 0463։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0463 831163
Էլեկտրոնային փոստ՝ comunemalosco@cim.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.malosco.tn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Օթցինգ

Օթցինգ (գերմ.՝ Otzing), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դեգենդորֆ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1958 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 30,44 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 71 143։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 6 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Բոր (այլ կիրառումներ)

Բոր, կարող է վերաբերել՝

Բոր - համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտ գավառում
Բոր - լեռնանցք Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում
Բոր - վարակիչ հիվանդություն
Բոր - Մենդելեևի պարբերական աղյուսակի քիմիական տարր
Բոր - գյուղ Վրաստանի Իմերեթի մարզում՝ Խարագաուլի շրջանում
Անժելիկա Քերբեր

Անժելիկա Քերբեր (գերմ.՝ Angelique Kerber, հունվարի 18, 1988(1988-01-18)[…], Բրեմեն, Բրեմեն, Գերմանիա), գերմանացի պրոֆեսիոնալ թենիսիստուհի։ Նախկինում համարվել է աշխարհի թիվ 1 թենիսիստուհին մենախաղերում (2016 թ. սեպտեմբերի 12-ին արձանագրված վարկանիշով, ընդ որում՝ եղել է այդ նվաճումը ձեռք բերած ամենատարեց մարզուհին)։ Դարձել է «Մեծ սաղավարտի» երեք մրցաշարերի հաղթող (Australian Open-2016, թենիսի ԱՄՆ-ի բաց առաջնություն — 2016, Ուիմբլդոնի մրցաշար — 2018), Ուիմբլդոն-2016-ի եզրափակիչ խաղի մասնակից, 2016 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր մենապայքարում, WTA-ի 13 մրցաշարերի հաղթող (մենախաղերում)...


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Սկսել է թենիս խաղալ 3 տարեկանում։ Զուգահեռաբար զբաղվել է լողով, տեղական մրցումներում ցույց է տվել լավ արդյունքներ, բայց, ի վերջո, ընտրել է թենիսը։


== WTA-ի վարկանիշային ցանկում զբաղեցրած տեղը ըստ տարիների ==
2015 - 10
2014 - 10
2013 - 9
2012 - 5
2011 - 32
2010 - 46
2009 - 106
2008 - 108
2007 - 84
2006 - 214
2005 - 261
2004 - 375
2003 - 433


== Պարգևներ, կոչումներ ==
WTA-ի «Տարվա մարզուհի» (2016)
Գերմանիայի «Տարվա մարզուհի» (2016, 2018)
US Open Sportsmanship Award (2016)
ITF-ի վարկածով աշխարհի չեմպիոնուհի (2016)
Առաջադրվել է Laureus World Sports Award for Sportswoman of the Year մրցանակի (2016)
Ներառվել է espnW's Impact25 ցանկում (2016)
Ներառվել է Europe's 30 under 30 by Forbes ցանկում (2017)
Հռչակվել է աշխարհի ամենաբարձր վարձատրվող երկրորդ մարզուհի՝ ըստ Forbes-ի (2017)
Առաջադրվել է WTA-ի «Տարվա մարզուհի» (2018)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)(անգլ.)(լեհ.)(польск.)(գերմ.)
Հարցազրույց Անժելիկայի հետ (գերմ.)
Լա Վաքրի

Լա Վաքրի (ֆր.՝ La Vacquerie), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 286 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.09 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.18 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Կոմոն լ'Էվանտե, Լիվրի համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Կոմոն սյուր Օր համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 37 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 189 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 144-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 45։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,2 %։ 144 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 130 անձ (73 տղամարդ և 57 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (4 տղամարդ և 10 կին)։ 45 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մելիք-Ադամյան փողոց (Երևան)

Մելիք-Ադամյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Տիգրան Մեծի պողոտայից և ավարտվում Փավստոս Բուզանդի փողոցով։  Փողոցը կրում է բժիշկ Արտաշես Ալեքսանդրի Մելիք-Ադամյանի անունը։


== Հատող փողոցներ ==
Հատող փողոցներ չկան։


== Շինություններ ==
ՀՀ կառավարության նիստերի դահլիճ
ՀՀԿ գրասենյակ
ՀԲԸՄ գրասենյակ
Շվեյցարիայի դեսպանատուն
Դեպի Հայք
ՀՀ ֆինանսների նախարարություն
Repat Armenia հիմնադրամի գրասենյակ


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Կախեթի լեռնաշղթա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կախեթ (այլ կիրառումներ)Կախեթի լեռնաշղթա (վրաց.՝ კახეთის ქედი), լեռնաշղթա Վրաստանում, Մեծ Կովկասի հարավային մասում։ Ջրբաժան է Իորի և Ալազան գետերի միջև։ Երկարությունը 120 կմ է, առավելագույն բարձրությունը՝ 2506 մ (Լագաիսմթա լեռ)։
Լանջերը ծածկված են լայնատերև անտառներով և թփուտներով, 2000 մ-ից բարձր տարածված են լեռնային մարգագետինները։
Գաուդա (քաղաք)

Գաուդա (աֆրիկաանս՝  և անգլ.՝ Gouda), փոքր քաղաք Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հարավ-արևմտյան մասում՝ Արևմտյան Կապում։ Մտնում է Կապ Ուայնլենդս տարածքի մեջ։ Ներառված է Դրակենշտեյնի տեղական մունիցիպալիտետի կազմում։


== Ստուգաբանություն ==
Բնակավայրն իր ժամանակակից անվանումը ստացել է 1929 թվականին։ Գաուդա տեղանվան ծագման երկու տարբերակ կա. առաջինի համաձայն՝ անունը կապված է Խոյսան բառի հետ, որը նշանակում է այծքաղ, երկրորդ տարբերակի համաձայն՝ Գաուդան բխում է մեկ այլ տեղանունից` հոլանդական Գաուդա քաղաքից։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է նահանգի արևմտյան մասում՝ Կլեյն-Բերխրիֆիր գետի ձախ ափին, Քեյփթաուն մայրաքաղաքից մոտավորապես 62 կիլոմետր հյուսիս-արևելք։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը 42 մետր է։


== Կլիմա ==
Քաղաքի կլիման մերձարևադարձային միջերկրածովյան է։ Տարեկան միջին տեղումների քանակը 511 մմ է։ Ամենաշատ տեղումները գալիս են ապրիլ-հոկտեմբեր ամիսներին։ Օդի ջերմաստիճանը տատանվում է 17,6°C (հուլիսին) մինչև 30,8°C (փետրվարին)։ Տարվա ամենացուրտ ամիսը հուլիսն է։ Այս ամսվա միջին նվազագույն գիշերային ջերմաստիճանը 5,8°C է։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմել է 2580 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմել են 47,98 տոկոս, կանայք՝ համապատասխանաբար 52,02 տոկոս։ Ռասայական առումով աֆրիկացիները կազմել են քաղաքի բնակչության 89,11%-ը, սևամորթները՝ 7,87%-ը, սպիտակամորթները՝ 3,02%-ը։ Քաղաքաբնակների շրջանում ամենատարածված լեզուներն էին  աֆրիկաանսը (92,95%), կոսան (5,66%) և անգլերենը (1,4%)։
2011 թվականի պաշտոնական մարդահամարի ժամանակ ձեռք բերված տվյալների համաձայն՝ Գաուդայում բնակչությունը կազմել է 3441 մարդ, որոնցից 49%-ը տղամարդիկ էին, 51%-ը՝ կանայք։ Քաղաքի բնակչությունը կազմել է 89,94%-ը, սևամորթները` 8,46%-ը, սպիտակամորթները՝ 1,31%, ասիացիները (ներառյալ հնդիկները)` 0.17%, այլ ցեղերի ներկայացուցիչները` 0.09%: Քաղաքի բնակիչների շրջանում ամենատարածված լեզուներն էին աֆրիկաանսը (90,64%), կոսան (4,85%), անգլերենը (1,63%), ցվանան (0,99%) և սեսոտոն (0,84%)։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքով է անցնում տարածաշրջանային R44 մայրուղին։ Այստեղ կա երկաթուղային կայարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Ռոշ դըրիեն (կանտոն)

Լա Ռոշ դըրիեն (ֆր.՝ La Roche-Derrien), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բրետան շրջանում։ Կոտ դ'Արմոր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Լանյոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 6341 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2242 է։ Կանտոնում կա 11 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ուգար (Ուրսուլի վտակ)

Ուգար (ռուս.՝ Угар), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուրսուլ (Էլո) գետի աջ ափով՝ 39 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100006121
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100612
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տրդատ Պալյան

Տրդատ Սարգսի Պալյան, (1850, Թալաս, Կեսարիայի մոտ - հուլիսի 2, 1923, Աթենք), բանասեր-մատենագետ, բանահավաք, Հայաստանյայց եկեղեցու եպիսկոպոս։


== Կենսագրություն ==
Մանուկ հասակում ծնողների հետ տեղափոխվել է Զմյուռնիա, սովորել Ներսիսյան նախավարժարանում։ Ավարտելուց հետո անցել է Երուսաղեմ, ընդունել հոգևորական կարգ, օծվել վարդապետ։

1884-1887 թվականներին եղել է տեղի Սուրբ Հակոբյանց վանքի ավագ թարգմանիչը։
1887 թվականին ընտրվել է Կեսարիայի թեմի առաջնորդ։ Կեսարիայի Ս․ Կարապետ վանքում բացել է (1888 թ.) ժառանգավորաց վարժարան, որը գործել է մինչև 1915 թվականը։Այն դարձել է Կեսարիայի և շրջակայքի հայության կրթական և մշակութային կենտրոնը։ վարժարանին կից հիմնել է գրադարան-թանգարան, որտեղ հավաքեւ է հայ հին ձեռագրեր, հնատիպեր, այլ գրականություն, հին իրեր։ Պալյանը շրջել է Փոքր Ասիայի, Կիլիկիայի, Պաղեստինի հայաբնակ վայրերը, գրի առել հայ ժող․ բանահյուսության նմուշներ։
1910 թվականին հրաժարվել է առաջնորդի պաշտոնից, տեղափոխվել նախ Երուսաղեմ, ապա՝ Մաղնիսա (Զմյուռնիայի մոտ)։
1922 թվականի սեպտեմբերյան հալածանքների ու ջարդերի ժամանակ Զմյուռնիայում բռնագրավել են Պալյանի անտիպ գործերը, հին ձեռագրերը, գրականությունը, իրերը։ Գաղթականության հետ փախել է Աթենք։
1900-ական թվականների սկզբներից թղթակցել է «Բազմավեպ», «Հանդես ամսօրյա», «Բյուզանդիոն», «Լույս», «Բանասեր», «Արևելյան մամուլ», «Բյուրակն» պարբերականներին՝ հրապարակել բանասիրական հոդվածներ, ձեռագրացուցակներ, մատենագիտական ցանկեր, նյութեր հայոց եկեղեցիների մասին և այլն։
Հայտնաբերել է մի շարք հայ հնատիպ գրքեր և հրապարակել դրանց ցուցակները, կարևոր դեր կատարել Հակոբ Մեղապարտի հրատարակությունների ժամանակը որոշելու գործում։ Առանձին գրքերով հրատարակված ուսումնասիրություններից են․ «Սուրբ երկիր» (հտ․ 1, ԿՊ, 1892 թ.), «Ցուցակ հայերեն ձեռագրաց ի Թուրքիա» (հտ․ 1, տետր 1-2, ԿՊ, 1892-1893 թթ.), «Հայ աշուղներ, Զմյուռնիա» (հտ․ 1-2, 1911-1912 թթ.), «Հայ վանօրայք ի Թուրքիա. մասն Ա. Գաղատիոյ, Սեբաստիոյ եւ Տրապիզօնի կուսակալութեան մէջ եղած վանօրայք», Զմիւռնիա, տպ. Քէշիշեանի, 1914 թ., Ը, 200 էջ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դնգենեք

Դնգենեք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Երզնկայի դաշտում, Երզնկա քաղաքի մոտակայքում։


== Պատմություն ==
Հայ բնակչությունը կոտորվեց 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
Բնակիչները հայեր և թուրքեր էին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արբի (լիճ)

Արբի (էստ․՝ Arbi järv), լիճ Էստոնիայի Էլվա քաղաքում, որի մակերեսը կազմում է 4,5 հա. Լճից սկիզբ են առնում գետակներ, որոնք թափվում են Էլվա գետ։


== Պատկերներ ==
Սուրբ Նշան եկեղեցի (Ներքին Ագուլիս)

Սուրբ Նշան կամ Ամարային եկեղեցի, հայկական ավերված եկեղեցի, որը գտնվում էր Ադրբեջանի կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ներքին Ագուլիս գյուղի (Օրդուբադի շրջան) հյուսիսարևմտյան մասում, Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցու հարևանությամբ։ Այն դեռևս կանգուն հուշարձան էր 1980-ականներին և ավերվել է 1997-2000 թվականներին ընկած ժամանակահատվածում։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին հիմնադրվել է 9-րդ դարում և վերակառուցվել 17-րդ դարում։ Եկեղեցին հիշատակվում է սինաքսարիումի կոլոֆոնում՝ 1690 թվով։


== Ճարտարապետական բնութագրեր ==
Եկեղեցու հորինվածքը բաց սյունասրահի տեսքով 6 մույթերով եռնավ բազիլիկա էր՝ կառուցված կիսամշակ որձաքարով, աղյուսով և սրբատաշ բազալտով։ Մուտքը հյուսիսային կողմից էր, աբսիդը՝ յոթանիստ, մույթերը՝ ուղղանկյուն կտրվածքով, ուներ մեկ զույգ, քառանիստ կազմությամբ ավանդատներ, որոնց արևմտյան ճակատները ավագ աբսիդի նման ամբողջովին բաց էին։ Եկեղեցու հյուսիսային որմում և գմբեթատակ փոխանցման գոտում եղել են հայերեն արձանագրություններ։
Եկեղեցին իր ձևով բաց կառույց էր, որտեղ ամռան ամիսներին մատուցվում էին պատարագներ, այդ իսկ պատճառով այն կոչվում էր նաև «Ամառային» եկեղեցի։


== Ոչնչացում ==
Եկեղեցին դեռևս կանգուն հուշարձան էր ուշ խորհրդային շրջանում (1980-ական թվականներ)։ Սուրբ Նշանը՝ կից Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցու հետ միասին ամբողջությամբ ավերվերվել է 2000 թվականին, ինչպես ցույց է տալիս Caucasus Heritage Watch-ի հետաքննությունը։


== Տես նաև ==
Սուրբ Ստեփանոս եկեղեցի (Ներքին Ագուլիս)


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Սիրավյան

Դավիթ Հենրիկի Սիրավյան (հուլիսի 31, 1969(1969-07-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։
ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Հենրիկ Սիրավյանի որդին է, նկարիչներ Գագիկ և Նունե Սիրավյանների եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1988 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղանկարի բաժինը, 1994 թվականին՝ Երևանի Գեղարվեստի պետական ակադեմիայի գեղանկարի բաժինը։
1996 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։
Դավիթ Սիրավյանի աշխատանքները գտնվում են ԱՄՆ-ի, Ավստրիայի, Նորվեգիայի, Հայաստանի մասնավոր հավաքածուներում։


== Ցուցահանդեսներ ==
Մասնակցել է մի շարք խմբակային ցուցահանդեսների Հայաստանում և արտերկրում։


== Արտաքին հղումներ ==
Դավիթ Սիրավյանի կայքը Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Դանտումադեյլ

Դանտումադեյլ (հոլ.՝ Dantumadeel ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Ֆրիսլանդ մարզում։ Տարածքը 85,78 կմ² է, բնակչությունը՝ 19.322 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 11.100 եվրո է։
Միլենա Միկոնի

Միլենա Միկոնի (իտալերեն՝ Mileni Miconi, դեկտեմբերի 15, 1971(1971-12-15), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի մոդել, հեռուստահաղորդավար և դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Միլենա Միկոնը ծնվել է 1971 թվականին, Հռոմում։ Ավարտել է Fattoria dello Spettacolo դրամատիկական քոլեջը, որտեղ դերասանական վարպետություն է ուսանել Ստանիսալվսկի-Սրասբերգ մեթոդով։ 1990 թվականին կարիերան սկսել է թատրոնում և սերիալներում խաղացել է փոքր դերեր։ 2000 թվականին դարձել է «Il Bagaglino» երաժշտական թատերախմբի անդամ, որի կազմում էլ ճանաչում է ստացել։
Միկոնին հայտնի է ոչ միայն թատերական դերերով, այլև, հիմնականում, որպես հեռուստադերասանուհի։ Նրա հեռուստատեսային դերերից ամենահայտնին «Դոն Մատեոնն» է։
Ամուսնացել է կինեմատոգրաֆիստ Մաուրո Գրայանիի հետ։


== Դերեր ==


=== Ֆիլմեր ===
Finalmente soli, ռեժիսոր՝ Ումբերտո Մարինո (1997 թ.)
Fuochi d'artificio, ռեժիսոր՝ Լեոնարդո Պիերաչոնի (1997 թ.)
Il sottile fascino del peccato, ռեժիսոր՝ Ֆրանկո Սալվիա (2010 թ.)
Divino, (Short) ռեժիսոր՝ Գիովաննի Բուֆալինի (2011 թ.)
La strada di Paolo, ռեժիսոր՝ Սալվատորե Նոչիտա (2011 թ.)
Miss Wolf and the Lamb, (կարճամետրաժ) ռեժիսոր՝ Ռոբերտո Լեոնի (2011 թ.)
100 metri dal paradiso, ռեժիսոր՝ Ռաֆայելե Վերժիլյո (2012 թ.)
Il disordine del cuore, ռեժիսոր՝ Էդոարդո Մարգերիտի (2013 թ.)
Babbo Natale non viene da Nord, ռեժիսոր՝ Մաուրիցիո Կազագրանդե (2015 թ.)


=== Հեռուստատեսություն ===
1997 թ.– Un posto al sole
1998 թ.– S.P.Q.R., ռեժիսոր՝ Կլաուդիո Ռիսի
1999 թ.– Anni '50, ռեժիսոր՝ Կառլո Վանզինա
1999 թ.– Don Matteo, ռեժիսոր՝ Էնրիկո Օլդոինի – episode Il fuoco della passione
2000 թ.– Tequila & Bonetti – episode Crimini d'estate
2000 թ.– La casa delle beffe, ռեժիսոր՝ Պիեր Ֆարբչեսկո Պինգիտորե
2003–2004 թթ.– Carabinieri 2-3, ռեժիսոր՝ Ռաֆայելե Մերտես
2004 թ.– Don Matteo 4, ռեժիսոր՝ Ջուլիո Բազե և Անդրեա Բարցինի
2005 թ.– Edda, ռեժիսոր՝ Ջորջո Կապիտանի
2005 թ.– San Pietro, ռեժիսոր՝ Ջուլիո Բազե
2005 թ.– Una famiglia in giallo, ռեժիսոր՝ Ալբերտո Սիմոնե
2005–2006 թթ.– Don Matteo 5, ռեժիսոր՝ Ջուլիո Բազե, Կարմինե Էլիա,  Էլիզաբետա Մարչետի
2007 թ.– Gente di mare 2, ռեժիսոր՝ Ջորջո Սերաֆինի – episode Una vita da salvare
2008 թ.– Vita da paparazzo, ռեժիսոր՝ Պիեր Ֆարբչեսկո Պինգիտորե
2008 թ.– Terapia d'urgenza, ռեժիսոր՝ Կարմինե Էլիա, Լուչիո Գոդինո և Ջիանպաոլո Տեսկարի
2009 թ.– Il Commissario Manara, ռեժիսոր՝ Լուկա Ռիբուոլի, Գուիդո Կապրինո և Ռոբերտա Ջիառուսո
2011 թ.– Il delitto di Via Poma, ռեժիսոր՝ Ռոբերտո Ֆաենցա
2011 թ.– Sarò sempre tuo padre, ռեժիսոր՝ Լոդովիկո Գասպարինի
2012 թ.– La vita che corre, ռեժիսոր՝ Ֆաբրիցիո Կոստա
2012 թ.– Inspector Rex – episode Gioco sottobanco
2013 թ.– Un medico in famiglia 8 – Fiction TV


== Ծանոթագրություններ ==
Յազիբեկ Գասպարյան

Յազիբեկ Մելքոնի Գասպարյան (1922), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Յազիբեկ Գասպարյանը ծնվել է 1922 թվականին, Վայքի Գորադիզ գյուղում։ 1939 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական ուսումնարանը, 1939-1940 թվականների ուստարում հայոց լեզու և գրականություն է դասավանդել Գորադիզի 7-ամյա դպրոցում։ 1939-1940 թվականների ուսումնական տարում արժանացել է հանրապետության գերազանցիկ ուսուցչի կոչման։
1941 թվականի ապրիլին զորակոչվել է բանակ և սովորել ու ավարտել Վլադիմիր քաղաքի հետևակային ուսումնարանը և որպես ականանետային դասակի հրամանատար 30-րդ բրիգադում մասնակցել գերմանաֆաշիստական զորքերի ջախջախմանը։ 1943 թվականին Ռժև քաղաքի համար մղված մարտում վիրավորվել է, բայց շարունակել է կռվել։ Հոսպիտալ է տեղափոխվել մարտական առաջադրանքը կատարելուց հետո, բուժվելուց հետո շարունակել է մարտնչել ռազմաճակատում մինչև պատերազմի հաղթանակը։ 
Գասպարյանը մարտերում ցուցաբերած սխրանքների ու լավագույն ծառայության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով, «Մարտական ծառայությունների համար» մեդալով և արժանացել փոխգնդապետի զինվորական կոչման։
Պատերազմից հետո շարունակել է ծառայությունը բանակում և հեռակա սովորել համամիութենական իրավաբանական ինստիտուտում։ Հետագայում զորացրվելուց հետո աշխատանքի է անցել դատախազական մարմիններում և փաստաբանական կոլեգիայում ու իրավաբանական կոնսուլտացիայում։
Գերմանա-խորհրդային պատերազմի ակտիվ մասնակից փոխգնդապետ Յազիբեկ Գասպարյանի ծառայությունն արժանացել է բարձր պարգևների` շքանշանների ու մարտական մի շարք մեդալների։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆալուլահ

Ֆալուլահ, (Fallulah) դանիացի երգչուհի Մարիա Ապետրիի բեմական կեղծանունն է, ով ծնվել է 1985 թվականի փետրվարի 6-ին Կոպենհագենում, Դանիա։ Մարիան հայտնի է՝ շնորհիվ իր մեկնարկային Lay My Head սինգլով։ Հիմնականում ստեղծագործում է փոփ- ռոք երաժշտական ոճում։


= Սկավառակագրություն =


=== Ալբոմներ ===
2010։ The Black Cat Neighbourhood


=== Սինգլներ ===
2009։ «I Lay My Head»
2010։ «Give Us a Little Love»
2010։ «Bridges»
2010։ «Out of It»
2012։ «He'll Break Up With You When Summer Comes»
Ռենե Կլեման

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կլեման (այլ կիրառումներ)Ռենե Կլեման (René Clément, մարտի 18, 1913(1913-03-18)[…], Բորդո - մարտի 17, 1996(1996-03-17)[…], Մոնտե Կառլո), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ռենե Կլեմանը ծնվել է 1913 թվականին Բորդոյում (Ֆրանսիա)։ Փարիզի գեղարվեստի դպրոցի ճարտարապետական դասընթացներից հրաժարվելով, նա աշխատանքի է անցնում կինոյում, որպես օպերատոր։ Սովորել է Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների դպրոցի ճարտարապետության բաժնում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մասնակցել է Դիմադրության շարժմանը։ 1937-1945 թվականներին նկարահանել է կարճամետրաժ ֆիլմեր, այդ թվում «Խնամիր քո ձախը», որն արժանացել է մրցանակի։ Կլեմանին ճանաչում բերած առաջին ռեժիսորական աշխատանքը «Ճակատամարտ ռելսերի վրա» (1946) ֆիլմն է, որ պատմում է գերմանական զավթիչների դեմ ֆրանսիացի երկաթուղայինների պայքարի մասին։ Նրա ստեղծագործության մեջ մեծ տեղ է գրավում երկրորդ համաշխարհային պատերազմի թեման («Նզովյալները», 1947 թվականին Կաննի երկրորդ միջազգային կինոփառատոնում արժանացել է Մեծ մրցանակի), «Հանգիստ հայրը (1946), «Ապակյա դղյակը» (1950), «Պարոն Ռիպուա (1954), «Ամբարտակ Խաղաղականի դեմ (1958), «Լիակատար արև» (1960), «Ինչ ուրախալի է ապրելը» (1961) «Արգելված խաղեր», 1952, «Օր և ժամ», (1963), «Արդյոք Փարիզը  վառվում է (1966), «Անձրևի ճանապարհորդը» (1970), «Բարի օր» (1970), «Տունը ծառերի տակ (1971), «Նապաստակի վազքը դաշտի միջով» (1972), «Զոզոն և Պենելոպը» (1974), «Ձախակողմյան մարդը (1976 թվականին, ըստ Խոզե Լուիս դը Վիլալոնգայի համանուն վեպի) և «Արյունակիցը» (1977) կինոնկարները։
Է. Զոլայի լավագույն էկրանավորողն է («Ժեր-վեզա», 1956, ըստ «Թակարդ» վեպի)։ Ռենե Կլեմանը մեծ երախտիք ունի նաև դերասանական և ռեժիսորական կադրեր պատրաստելու գործում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլտրեսենդա Ալտա

Օլտրեսենդա Ալտա (իտալերեն՝ Oltressenda Alta) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 194 մարդ, խտությունը՝ 11 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 24020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0346։
Բնակավայրի հովանավորն է ՝ սուրբ Սան Բերնարդո դե Մենտանոն և Սանտա Մարգարիտան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0346 21524
Էլեկտրոնային հասցե։ demografici@comune.oltressendaalta.bg.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրութոյան ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Օզյորա (գյուղ, Բրուսիլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕզյորաՕզյորա (ուկրաիներեն՝ Озера), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1735 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օզյորա գյուղում բնակվում էր 299 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13,04 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 22,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սալար (Գրանադա)

Սալար (Գրանադա) (իսպ.՝ Salar) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լոխա շրջանում։ Տարածքը կազմում է կմ²։ Բնակչությունը՝ 2831մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Microweb turística de Salar realizada por el Patronato de Turismo de Granada Archived 2008-02-29 at the Wayback Machine.
Situación de Salar
Ayuntamiento de Salar
Բելոցերկովսկի գյուղական խորհուրդ (Պիրյատինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելոցերկովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Բելոցերկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Білоцерківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պիրյատինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բելոցերկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 914 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 71,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,76 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Միխովկա

Միխովկա (ուկրաիներեն՝ Михівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխովկա գյուղում բնակվում էր 416 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,964 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 431,54 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հայրենյացի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Հայրենյաց գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (10 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Կոռնել Բորխերս

Կոռնել Բորխերս (գերմ.՝ Cornell Borchers), ծնյալ Կոռնելիա Բրուխ (գերմ.՝ Cornelia Bruch, մարտի 16, 1925(1925-03-16), Šilutė, Լիտվա - մայիսի 12, 2014(2014-05-12), Մյունխեն, Գերմանիա), գերմանա-լիտվական դերասանուհի և երգչուհի, ով ակտիվորեն ստեղծագործել է 1940-1950-ական թվականներին։ Լայն ճանաչում ու համբավ է ձեռք բերել հատկապես Մեծ վերելք (1950), «Կիսված սիրտ» (1955) Ստամբուլ (1957) ֆիլմերում իր տպավորիչ դերակատարումների շնորհիվ։ 1950-ական թվականների կեսերին մի շարք քննադատներ իրենց գրախոսություններում նրան նմանեցրել են Ինգրիդ Բերգմանին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1925 թվականին լիտվական Շիլուտե քաղաքում։ Դերասանական առաջնելույթը տեղի է ունեցել 1949 թվականին։ 1950-ական թվականներին հանդես է եկել հոլիվուդյան մի շարք ֆիլմերում։ Աչքի է ընկել հատկապես Մեծ վերելք (1950), «Երբեք հրաժեշտ մի՛ տա» (1956), Ստամբուլ (1957) կինոնկարներում գլխավոր հերոսուհիներին մարմնավորելով։ 1955 թվականին բրիտանական «Կիսված սիրտ» դրամա-ֆիլմում տպավորիչ դերակատարման համար արժանացել է BAFTA հեղինակավոր մրցանակի։ 1950-ական թվականների վերջերին Բորխերսը ծանոթացել, շփվել է գերմանացի հոգեբան Անտոն Շելկոպֆի հետ, որի հետ ամուսնանալուց և դուստր ունենալուց հետո ավարտել է իր դերասանական կարիերան և իրեն նվիրել աղջիկ զավակին խնամելու, դաստիարակելու գործին։ Կյանքի վերջին տարիներն անց է կացրել Բավարիայում, որտեղ էլ 2014 թվականին կնքել է իր մահկանացուն։


== Պարգևներ ==
BAFTA 1955 — «Արտասահմանցի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում («Կիսված սիրտ» ֆիլմի համար)


== Ֆիլմագրություն ==
Անստորագիր նամակներ (1949) .... Կոռնելիա
Մարտինա (1949) .... Իրեն
Անծանոթ առաքողը (1950) .... Էլիզաբեթ Մարկերտ
Uhr 15 Zimmer 9 (1950) .... Մարիա Մարտենս
Մեծ վերելք (1950) .... Ֆրեդերիկա Բուրքհարդ (հանդես է եկել նաև "Vielleicht" և "In einem kleinen Café in Hernals" երգերի կատարմամբ)
Սուտը (1950) .... Էլեն
Die Tödlichen Träume (1951) .... Անգելիկա / Ինես / Լիզետ / Մարիա
Անմահ լույս (1951) .... Միշել Պրինտեմպ
Das Ewige Spiel (1951) .... Մարիա Կամպենհաուզեն
Մուգ աչքեր (1951) .... հելեն սամբոնի
Արկած՝ վիեննայում (1952) .... Կարին Մանելլի
Կյանքի տունը (1952) .... Էլիզաբեթ Քելլեր
Ամուսնության դպրոց (1954) .... Ռեգինա
Maxie (1954) ....Նորա
Կիսված սիրտ (1954) .... Ինգա
Օազիս (1955) .... Կարին Սալստրյոմ
Մթին ալիք (1956) .... Մարմնավորել է հենց իրեն։
Երբեք հրաժեշտ չտաս (1956) .... Լիզա Գոստինգ (կատարել է նաև "For the First Time" երգը)
Rot ist die Liebe (1957) .... Ռոզմարի
Ստամբուլ (1957) .... Ստեֆանի Բաուեր / Կարեն Ֆիլդինգ
Հեղեղող մակընթացություն (1958) .... աննա Գորդոն
Arzt ohne Gewissen (1959) .... Հարիեթ Օուեն (վերջին կինոդերակատարումը)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Cornell Borchers Internet Movie Database կայքում
Virtual History
Ռոկկա Մասիմա

Ռոկկա Մասիմա (իտալերեն՝ Rocca Massima), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Լատինա գավառում։ Բնակությունը կազմում է 1083 մարդ (2008 թվականին), խտություննը կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 18 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 4010։ Հեռախոսսյին կոդ՝ 06։


== Ժողովրդագրություն ==


=== Ժողովրդագրություն ===


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 06 9669001


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Sito della Pro Loco
Rocca Massima sul sito dei comuni italiani
Sito dell'Associazione G. Centra


== Ծանոթագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պիտեր Հուկ

Պիտեր Հուկ (անգլ.՝ Peter Hook, փետրվարի 13, 1956 թվական), բրիտանացի երաժիշտ, բաս կիթառիստ, Joy Division (1976–1980) և New Order (1980–2007) ռոք խմբերի երգերի համահեղինակ և հեղինակ։ Մնալով New Order խմբի հիմնական անդամ Հուկը համագործակցում էր նաև այլ ռոք խմբերի հետ՝ որպես բաս կիթառիստ և պրոդյուսեր (The Stone Roses, Hybrid, The Chemical Brothers)։ Բացի դրանից Հուկն ուներ իր սեփական ծրագրերը. Revenge (1989–1993) և Monaco (1995–2000)։ 2004-2010 թվականներին Հուկը մասնակցեց Freebass ծրագրին, սուպերխմբին, որը բաղկացած էր 3 բաս կիթառիստներից։ 

2007 թվականի մայիսին Հուկը պաշտոնապես հեռացավ New Order խմբից և սկսեց զբաղվել The Light խմբով՝ իր սեփական քովեր խմբով, որի հետ նա 2010 թվականին մեկնում է աշխարհով և համերգներ տալիս (խմբի անդամներից էր նաև Հուկ Ջեյքի որդին)։ Դրա հետ մեկտեղ Հուկը համերգներ էր ունենում նաև ակումբներում, որպես դիջեյ։ 2010 թվականին Man Ray Հուկը (նույն ինքը Պիտեր Հուկը) և Ֆիլ Մերֆին (Freebass խմբի դաշնակահարը) թողարկեցին երկու փոքր ալբոմներ՝ «Summer 88» և «Tokyo Joe»: Երաժշտի անկեղծ կարծիքով երաժշտություն ստեղծելու ցանկությունը ոչնչացնում է վախը այն մասին, թե նրանից չի լինի առևտրային վերադարձը, որովհետև այժմ ինտերնետը ծովահենություն է։ 
2009 թվականի հոկտեմբերին 
Հուկը հրատարակում է իր առաջին գիրքը «How Not to Run a Club», որը «Haçienda» ակումբի մասին էր, որի համասեփականատերը նա էր։ Հուկը հայտարարեց, որ նա ցանկանում է գրքեր հրատարակել Joy Division և New Order խմբերի մասին։

2012 թվականի մարտի 2-ին Հուկը տվեց իր առաջին համերգը Ռուսաստանում՝ ռուսական Milk ակումբում, կատարելով Unknown Pleasures ալբոմն ամբողջությամբ, ինչպես նաև մի քանի այլ երգ Joy Division-ից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Նովայա Գուտիսկա

Նովայա Գուտիսկա (ուկրաիներեն՝ Нова Гутиська), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Գուտիսկա գյուղում բնակվում էր 75 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,437 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 171,62 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մ.թ.ա. 565


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մանիկուագան (լիճ-ջրամբար)

Մանիկուագան կամ Մանիկուագանի ջրամբար (անգլ.՝ Manicouagan Reservoir), օղակաձև լիճ, որը գտնվում է Լավրենտյան բարձրավայրում` Կանադայի Քվեբեկ նահանգի կենտրոնական մասում։ Այն գտնվում է համանուն երկնաքարի խառնարանում, ունի 1942 կմ² տարածք և 137.9 կմ3 ծավալ։ Լճի կենտրոնում գտնվում է Ռենե-Լևասեր կղզին, որի վրա գտնվում է Բաբելոն լեռը (952 մ)։ Լիճը կղզու հետ միասին հստակ տեսանելի է տիեզերքից, այդ իսկ պատճառով նրան անվանում են նաև «Քվեբեկի աչք»։ 2007 թվականին Մանիկուագան լիճը առաջադրվել է CBC հեռուստաընկերության Կանադայի յոթ հրաշքներ մրցույթին։


== Հիդրոէլեկտրակայան ==
Լճի տարածքն ընդարձակվել է 1960-ականներին, երբ Հիդրո-Քվեբեկ (անգլ.՝ Hydro-Québec) ընկերությունը կառուցել է ամբարտակների շարք (Մանիկ -1, Մանիկ -2 և այլն)՝ իրենց հիդրոէլեկտրակայաններով։ Ամբարտակների խումբը կոչվում է նաև Մանիկ-Ուտարդ կասկադ, քանի որ այն գտնվում է Մանիկուագան և Ռիվիեր-օզ-Ուտարդ գետերի վրա։ Մանիկուագան լիճը աշխատում է որպես հիդրավլիկ կուտակիչ։ Ձմռան ցրտին լճի մակարդակը իջնում է, քանի որ էլեկտրակայանների տուրբիններն անընդհատ աշխատում են նահանգի բնակիչներին ջեռուցելու համար։ Լճի ջրի մակարդակը իջնում է նաև Նոր Անգլիայի ամռան շոգ սեզոնին, քանի որ Հիդրո-Քվեբեկ ընկերությունը այդ սեզոնին էլեկտրաէներգիա է վաճառում ԱՄՆ-ին։

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Manicouagan Reservoir on World Heritage Encyclopedia»։ www.worldheritage.org (անգլերեն)։ Վերցված է 2019-12-11
Էոստե

Էոստե (էստ․՝ Eoste), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Պիլվա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 57 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Անատոլի Լուրիե

Անատոլի Իսահակովիչ Լուրիե (ռուս.՝ Анато́лий Иса́кович Лурье́, հուլիսի 6 (19), 1901, Մոգիլյով, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 12, 1980(1980-02-12), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային մեխանիկ, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1960)։ 
Ավարտել է Լենինգրադի (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ) պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1925)։ 1944 թվականին նշանակվել է Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են առաձգականության տեսության, ավտոմատ կառավարման համակարգերի կայունության (կառավարվող տիեզերական թռիչքի դինամիկա, կառավարման օպտիմալ համակարգերի նախագծում), անալիտիկ մեխանիկայի հարցերին։
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի երկու շքանշանով, մեդալներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեևկա (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍերգեևկաՍերգեևկա (ռուս.՝ Сергеевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բարու (հրաբուխ)

Բարու (ավելի վաղ Չիրիկի), հրաբուխ Պանամայում, երկրի ամենաբարձր կետը, Կենտրոնական Ամերիկայի հարավում գտնվող ամենաբարձր հրաբուխը։


== Հիմնական տեղեկություններ ==
Գտնվում է երկրի արևմուտքում՝ Չիրիկի նահանգի Բուգաբա շրջանի Թալանկա գագաթում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 3474 մետր, պարզ եղանակներին գագաթից տեսանելի են Խաղաղ օվկիանոսն ու Կարիբյան ծովը։
Համարվում է քնած հրաբուխ, վերջին խոշոր ժայթքումը տեղի է ունեցել մոտ 500 թվականին, իսկ մոտ 1550 թվականին տեղի է ունեցել ավելի փոքր ժայթքում։ 2006 թվականին տեղի է ունեցել ոչ մեծ երկրաշարժ, սա հանգեցնում է որոշ մտավախությունների, որ ժայթքումը կարող է կրկնվել։ Խառնարանի լայնությունը մոտ 6 կիլոմետր է։
Ճանապարհը դեպի հրաբխի գագաթ անցնում է 12 կիլոմետր երկարություն ունեցող հայտնի զբոսաշրջային երթուղով։ Հրաբխից արևմուտք գտնվում են Սերո - Պունտա և Վոլկան գյուղերը, դեպի արևելք՝ Բոկետե քաղաքը։ Սերո - Պունտայից ոչ հեռու պահպանվել են հնագույն քաղաքի ավերակներ (ոչնչացվել է ժայթքումից)։
Խորհուրդ է տրվում հրաբուխ բարձրանալ Բոկետե ճանապարհով, այս 22 կիլոմետր երկարությամբ ճանապարհն անցնելու համար պահանջվում է ավելի քիչ ֆիզիկական պատրաստվածություն, քան Քամիսեթի ճանապարհն անցնելու համար, որի երկարությունը 13,5 կիլոմետր է։
Երբեմն գագաթը ծածկվում է ձյունով, և ջեմաստիճանը իջնում է 0 աստիճանից ցածր։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Կենտրոնական Ամերիկայի հրաբուխները


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Вулкан Бару : [англ.] // Global Volcanism Program. — Smithsonian Institution.
Volcano Live — John Search
Peakbagger.com
Mountain-Forecast.com
Виртуальный тур на вулкан Бару
Սալինաս դա Մարգարիդա

Սալինաս դա Մարգարիդա (պորտ.՝ Salinas da Margarida), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սալվադորի մարզում։ Մտնում է Սանտու Անտոնիու դի Ժեզուցի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 207 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 148,327 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 75,6 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հուլիսի 27-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 40.968 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 3.694 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,659 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրորք

«Օրորք», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1882 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1882 թվականին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 11) պահվում է մեկ սևագիր-ինքնագիր, թվագրված՝ «1882 ամի (13 տարեկան)»։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 428-429)։ Այստեղ թույլ են տրված վրիպակներ՝ 35-րդ տողն ունի «Թափառում է սար ու ձոր», իսկ 39-րդ տողը՝  «Որ քո դժբախտ հայ ազգիդ» տեսքը։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==