Արմեն Հովհաննիսյան (թարգմանիչ)

Արմեն Արշավիրի Հովհաննիսյան (1936, մարտի 10, Թավրիզ, Իրան - 2011, օգոստոսի 25, Երևան), հայ թարգմանիչ, հրապարակախոս, լրագրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1974 թվականից, ԽՄԿԿ անդամ 1961 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Հովհաննիսյանը ծնվել է 1936 թվականին Թավրիզում (Իրան)։ 1946 թվականին ընտանիքով ներգաղթել է Հայաստան։ Ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ Աշխատել է Ավանգարդ թերթում, Հայաստանի հեռուստառադիոպետկոմում, հիմնել է «Ծիածան» ռադիոկայանը, ղեկավարել է ռադիոհեռուստատեսության լրատվական ծառայության երաժշտական բաժինը։ Աշխատել է գրահրատարակչության ոլորտում։ Վարպետության դասեր է վարել Ռուս-հայկական, «Գլաձոր» և Հայկական պետական մանկավարժական համալսարաններում։
Նրա հրապարակախոսական հոդվածներն առանձնացել են նյութի և հարցադրումների լայն ընդգրկումով ու հրատապությամբ, քաղաքացիական ակտիվ կեցվածքով, խիզախ դիրքորոշումով, մեր երկրի ու մշակույթի նկատմամբ անսահման սիրով ու նվիրվածությամբ։ Տարբեր տարիներին այդ նյութերն ամփոփվել են «Աղետ» (1990), «Հայաստան, երկիր դրախտավայր» (1993), «Խորհրդատվություններ 2-րդ էջի համար» (1993), «Ուրբաթախոսություն» (2001) և այլ ժողովածուներում։ Առավել ամբողջական դրանք ընդգրկվել են «Զանգակատուն բերող ճանապարհին» եռահատորյակում, որի երրորդ հատորը տպագրության ընթացքի մեջ է։
Ծանրակշիռ է նրա վաստակը գեղարվեստական թարգմանության ասպարեզում։ 1960-ականներից հայ ընթերցողը, շնորհիվ Արմեն Հովհաննիսյանի, ծանոթացել է ռուս գեղարվեստական արձակի ընտիր նմուշներին՝ ընդհանուր հաշվով մոտ 8000 էջ թարգմանական գրականություն. Ալեքսանդր Պուշկին, Ֆեոդոր Դոստոևսկի, Անտոն Չեխով, Ալեքսանդր Կուպրին, Միխայիլ Բուլգակով, Ալեքսանդր Սոլժենիցին, Վասիլի Շուկշին և այլն, երկու տասնյակից ավել հեղինակներ։


== Մատենագիտություն ==


== Երկեր ==
Ես ձեզ սիրում եմ մարդիկ, Երևան, «Հայաստան», 1969, 80 էջ։
Մոռացված արժեքների ստվերները։ Հրապարակախոսություն, ԱԻՄ, 1997, 64 էջ։


=== Մամուլ ===
Այս համարի մեկնաբանության հեղինակը Արմեն Հովհաննիսյանն է։ «Գարուն», 1967, № 1։


=== Թարգմանություններ ===
Ատարով Ն., Պատմվածք առաջին սիրո մասին, Երևան, Հայպետհրատ, 1960, 306 էջ։
Ստոկովսկի Լ. Երաժշտությունը բոլորիս համար, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 264 էջ։
Բաբել Ի., Օդեսյան պատմվածքներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1964, 58 էջ։
Բաբել Ի., Հեծյալ բանակը, Երևան, «Հայաստան», 1967, 216 էջ։
Դյուրենմաթ Ֆ., Դատավորը և դահիճը. Խոստում, Երևան, «Հայաստան», 1969, 214 էջ։
Ֆյոդոր Դոստոևսկի, Դևեր
Միխայիլ Բուլգակով, Վարպետը և Մարգարիտան
Յուլիան Սեմյոնով, Գարնան տասնյոթ ակնթարթ, Երևան, «Հայաստան», 1972, 432 էջ։
Կուպրին Ա., Յամա, Երևան, «Հայաստան», 1975, 462 էջ։
Պո Էդգար, Ոսկե բզեզը, Երևան, «Հայաստան», 1975, 132 էջ։
Ցիցիկյան Անահիտ, Հայկական աղեղային արվեստը, Երևան, «Սովետական գրող, 1977, 248 էջ։
Օլեշա Յուրի, Նախանձ, Երևան, «Սովետական գրող, 1977, 504 էջ։
Շուկշին Վասիլի, Պատմվածքներ, Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 522 էջ։
Ալեքսանդր Լեբեդ, Ցավ վասն տերության
Միխայիլ Բուլգակով, Սպիտակ գվարդիա
Ֆյոդոր Դոստոևսկի, Գրառումներ մեռյալ տնից
Ալեքսեյ Տոլստոյ, Պյոտր Առաջին


== Պարգևներ ==
ՀՀ ժուռնալիստների միության «Ոսկե գրիչ» մրցանակի, 1989
ՀԳՄ Եղիշե Չարենցի անվան մրցանակ, 1989
Մայր Աթոռ Սբ. Էջմիածնի և ՀԳՄ համատեղ «Կանթեղ» թարգմանական մրցանակ, 2001
Ռուսաստանի Դաշնության Բարեկամության շքանշան, 2004
Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2010)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արմեն Հովհաննիսյան