Մաքս Լե Բլան

Մաքս Յուլիուս Լուի Լե Բլան (գերմ.՝ Max Julius Louis Le Blanc , մայիսի 26, 1865(1865-05-26), Barciany, Gmina Barciany, Kętrzyn County, Warmian-Masurian Voivodeship, Լեհաստան - հուլիսի 31, 1943(1943-07-31), Լայպցիգ, Սաքսոնիա, Պրուսիայի ազատ պետություն, Նացիստական Գերմանիա), գերմանացի էլեկտրաքիմիկոս, Կարլսրուեի տեխնոլոգիական ինստիտուտի և Լայպցիգի համալսարանի պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Մաքս Յուլիուս Լուի Լե Բլանը ծնվել է 1865 թվականի մայիսի 26-ին Բարցյանինում՝ քարտուղար Լուի Լե Բլանի և նրա կնոջ՝ Մարի Քիքթոնի ընտանիքում։ 1883 թվականին Մաքս Լե Բլանը հաջողությամբ հանձնեց ընդունելության քննությունը Ռաստենբուրգի մարզադահլիճում։ 1883-1886 թվականներին քիմիա է սովորել Տյուբինգենի, Մյունխենի և Բեռլինի համալսարաններում։ Դրանից հետո, Բեռլինում, Ավգուստ Վիլհելմ Հոֆմանի ղեկավարությամբ, նա ստացել է քիմիական գիտությունների դոկտորի կոչում. այնուհետև Լեբլանը աշխատում էր որպես Լայպցիգում Վիլհելմ Ֆրիդրիխ Օստվալդի օգնական։ 1891 թվականին Լե Բլանը պաշտպանեց դիսերտացիան և դարձավ քիմիական գիտությունների դոկտոր, իսկ 1895 թվականին ստացավ պրոֆեսորի պաշտոն. դասախոսել է Լայպցիգի համալսարանում մինչև 1896 թվականի ամառային կիսամյակը։
Նույն թվականին՝ 1896 թվականին, Լե Բլանը տեղափոխվում է «Hoechst» ընկերության էլեկտրաքիմիական բաժանմունք, որը գտնվում է Մայնի Ֆրանկֆուրտ քաղաքում, որը նոր էր ստեղծվում այդ տարիներին։ 1901 թվականին Լե Բլանը հրավեր ստացավ Կարլսրուեի տեխնոլոգիական ինստիտուտի ֆիզիկական քիմիայի և էլեկտրաքիմիայի նոր բաժանմունքից։ 1906 թվականին նա վերադառնում է Լայպցիգի համալսարան, որտեղ աշխատում է մինչև 1933 թվականը, 1925-1926 թվականներին եղել է այս ուսումնական հաստատության ռեկտորը։ Մաքս Լե Բլանը հիմնականում մասնակցում էր կաուչուկի հետազոտություններին և ուսումնասիրում էր մետաղական օքսիդների հաղորդունակությունը։ 1907 թվականից եղել է Սաքսոնի գիտությունների ակադեմիայի լիիրավ անդամ, իսկ 1925 թվականին ընտրվել է «Լեոպոլդինա» գերմանացի բնագետների ակադեմիայի անդամ։ 1937 թվականին նա Լեոպոլդինայից ստացել է Կոտենիուսի մեդալ։
1933 թվականի նոյեմբերի 11-ին Մաքս Լե Բլանը գերմանական համալսարանների և քոլեջների ավելի քան 900 գիտնականների և դասախոսների թվում էր, ովքեր ստորագրեցին «Ադոլֆ Հիտլերին և Ազգային սոցիալիստական ​​պետությանը պրոֆեսորների աջակցության հռչակագիրը»։
Լայպցիգում Լե Բլանը հայտնաբերեց, որ քայքայման ներուժն ունի բնութագրական անհատական ​​նշանակություն լուծույթում տարբեր իոնների էլեկտրոլիզի համար։ Լե Բլանը և Կիլիանին հայտնաբերեցին, որ էլեկտրոլիզը կարող է օգտագործվել լուծույթում առանձին մետաղները ընտրովիորեն առանձնացնելու և քանակականացնելու համար (տե՛ս էլեկտրագրավիմետրիա)։ Բացի այդ, Լե Բլանը մշակեց ջրածնի էլեկտրոդ` pH-ի չափման համար, թթվակայուն դիֆրագմա, էլեկտրոդի ներուժը չափելու մազանոթ և փոփոխական հոսանքի ձայնագրման մեթոդ (օսիլոսկոպ)։


== Աշխատանքներ ==
Ist das Schmelzen kristallisierter Körper mit einer Vor- und einer Nachgeschichte verbunden? / Le Blanc, Max. — Leipzig : Hirzel, 1933:
Starke Leitfähigkeitszunahme von Nickeloxyd bei Aufnahme von Sauerstoff / Le Blanc, Max. — Leipzig : Hirzel, 1930:
Über die Elektronenleitfähigkeit von festen Oxyden verschiedener Valenzstufen / Le Blanc, Max. — Leipzig : Hirzel, 1930:


== Գրականություն ==
Alto Brachner: Le Blanc, Max // Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 14, Duncker & Humblot, Berlin 1985, ISBN 3-428-00195-8, S. 21:
Max Le Blanc und Wilhelm Ostwald in ihren Briefen / Hrsg. von Karl Hansel — Großbothen : Wilhelm-Ostwald-Ges. zu Großbothen, 1998. — 32 S. : Ill:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Prof. Dr. phil. Max Le Blanc»։ Professorenkatalogs der Universität Leipzig։ Վերցված է 2018-05-13 
Ulf Messow (2014-04-04)։ «Le Blanc, Max Julius Louis»։ Sächsische Biografie, hrsg. vom Institut für Sächsische Geschichte und Volkskunde e.V., bearb. von Martina Schattkowsky, Online-Ausgabe։ Վերցված է 2018-05-13