armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գոյթխ

Գոյթխ (ռուս.՝ Гойтх), հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանում, Փշիշ գետի երկու ափերին։ Գտնվում է Տուապսեից 58 կմ հյուսիս և ծովի մակարդակից 400 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Բնակչությունը զբաղվում է թեյի և բանջարանոցային մշակաբույսերի մշակությամբ, այգեգործությամբ։ Կա անտառատնտեսություն, փայտամշակում։ Գյուղն ուներ ութամյա դպրոց, գրադարան, ակումբ և բուժկայան։ 1881 թվականին գյուղն ուներ 49 տուն։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրել են Չարշամբայից եկած հայերը` 1862 թվականին։ 1863 թվականին, գեներալ Վասիլի Գեյմանի Դախովսկյան ջոկատը այստեղ ամրություն է կառուցել, որը 1866 թվականին արդեն կորցրել էր իր նշանակությունը։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ, Գոյթխը Տուապսեի պաշտպանական գործողությունների ընթացքում, դարձել էր արյունահեղ մարտերի թատերաբեմ։ 1942 թվականի հոկտեմբերի 8-ին, գերմանական ավիացիան զանգվածային ռմբակոծման է ենթարկել գյուղն ու հարակից կայարանը, որտեղ գտնվում էին հոսպիտալ և 18-րդ բանակի կապի հանգույցը։ Զոհվել են բազմաթիվ մարդիկ։
Գոյթխ գյուղում են բնակվում նաև Քրիստափոր Պոյրոզյանի սերունդները, ով 1878 թվականին ընտանիքով հիմնել և հաստատվել էր ներկայումս լքյալ Պոյրոզյան գյուղում։
1925-1953 թվականներին մտել է Հյուսիս-Կովկասյան երկրամասի Հայկական ազգային շրջանի կազմի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բնակչության` 2010 թվականի համառուսական հաշվառումներ Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Տուապսեի շրջանի գյուղերի կազմավորման պատմություն
Աքլորաբբուկ

Աքլորաբբուկ (լատ.՝ Rhinanthus), խլածաղկազգիների ընտանիքի միամյա, կիսամակաբույծ խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 30 (այլ տվյալներով՝ 50), ՀՀ-ում՝ 4 տեսակ՝ աքլորաբբուկ միջերկրածովային (R. mediterraneus), աքլորաբբուկ փոքր (R. minor), աքլորաբբուկ սանրավոր (R. pectinatus), աքլորաբբուկ ռումելեական (R. rumelicus)։


== Ձևաբանություն ==
Ցողունն ուղիղ է, ճյուղավորվող, բարձրությունը՝ 20-70 սմ։ Տերևները հակադիր են, ամբողջական, ատամնաեզր, նստադիր։ Ծաղկաբույլը հասկանման ողկույզ է, ծաղիկները՝ երկշուրթ, դեղին, բաց դեղին։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին։ Պտուղը կլորավուն, երկբուն, սեղմված տուփիկ է։
Վայրի և մշակովի դաշտավլուկազգի բույսերի մակաբույծ է։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
Հանդիպում է Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի և այլ մարզերի միջին և վերին լեռնային գոտիների անտառներում, մարգագետիններում, թփուտներում, տափաստաններում և այլն։


== Պատկերասրահ ==
(9161) Բիուֆորտ

(9161) Բիուֆորտ (անգլ.՝ Beaufort), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի հունվարի 26-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,658374 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,302 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0147 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1583,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,227394 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9161) Բիուֆորտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Յավորովի շրջան

Յավորովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Яворівський район), շրջան Ուկրաինայի Լվովի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յավորով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1548 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 124482 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 80,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Կեչի հարթատերև

Կեչի հարթատերև (լատ.՝ Bétula platyphýlla), կեչազգիների ընտանիքի կեչի ցեղին պատկանող տեսակ։ Համանուններ՝ կեչի ճապոնական սպիտակ, կեչի ասիական։


== Տարածվածությունը և էկոլոգիան ==
Տեսակի արեալը ընդգրկում է Ասիայի մեղմ և սուբարկտիկական կլիմայական գոտիները։ Հարթատերև կեչին տարածված է Սիբիրում (Կրասնոյարսկի երկրամաս, Ենիսեյ գետից արևելք, Բուրյաթիա, Չիտայի մարզ, Յակուտիա), Հեռավոր Արևելքում (Մերձամուրյան տարածք, Մագադանի մարզ, Սախալին), Չինաստանի հյուսիսում, Հյուսիսային Կորեայում, Ճապոնիայում (Հոկայդոյում)։


== Բույսի նկարագիր ==
Տերևաթափվող ծառ է՝ 20-30 մետր բարձրությամբ։
Արմատը սպիտակ կամ մոխրասպիտակավուն է, շերտազատվող։ Ճյուղերը ցած կախված չեն (ի տարբերություն կեչի ելունդավորի` Betula pendula), մուգ մոխրագույն կամ մուգ շագանակագույն են, մերկ։ Երիտասարդ ճյուղերի վերջավորությունները քիչ գեղձեր են պարունակում [1]:
Տերևները օվալ-եռանկյունաձև են, լայն օվալաձև, 3-9 × 2-7,5 սմ, հիմքում կտրտված են։
Ծաղկում է ապրիլ-հունիս ամիսներին։ Պտղակալում է հուլիսից օգոստոս։ Պտուղները նեղաթև են։
Հանդիպում է լայնատերև անտառներում (թխկու-Acer, լորենու-Tilia, կաղնու-Quercus հետ համատեղ), խառնանտառներում, նոսր խառնանտառներում (սոճի և լայնատերև ծառեր), խառը փշատերև (եղևին-սոճի (Abies sibirica և Pinus sibirica)) անտառներում։ Կեչին կարող է առաջացնել մաքուր և խառը համակեցություններ։


== Պարտեզային և դեկորատիվ  տեսակներ ==
Օգտագործվում են կանաչապատման մեջ։ Հայտնի սորտերն են.

 ‘Fargo’ ( ‘Dacota Pinnacle’) - ունի գնդաձև սաղարթ, կաթնագույն արմատ, կանաչ տերևներ։ Սորտը կայուն է հիվանդությունների նկատմամբ։
 ‘Whitespire’ - սորտին բնորոշ են կանոնավոր բրգաձև սաղարթը։ Արմատը հոծ է և մաքուր։ Տերևները մուգ են և փայլուն, աշնանը հիմնականում դեղնում են։ Սորտը կայուն է հիվանդությունների նկատմամբ։
 ‘Szechuanica’ - բնորոշվում է արմատի գեղեցիկ գույնով։ Հարմար է խոնավ հողատարածքների համար։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Коновалова Т. Ю., Шевырёва Н. А. Декоративные деревья и кустарники: Атлас-определитель. — М: ЗАО «Фитон+», 2007. — С. 90. — ISBN 978-5-93457-157-4
Մ.թ.ա. 692


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ցիլենգա

Ցիլենգա (ռուս.՝ Циленга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վաշկա գետի աջ ափին՝ 86 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 40 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000048204
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004820
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դոմիան Կոզաչկովսկի

Դոմիան Կոզաչկովսկի (ուկրաիներեն՝ Доміа́н Іва́нович Козачко́вський, նոյեմբերի 13, 1896(1896-11-13), Պոլտավա նահանգ, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 17, 1967(1967-03-17), Լվով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի ուկրաինացի դերասան, ռեժիսոր։ ՈւԽՍՀ-ի ժողովրդական արտիստ։


== Կենսագրություն ==

1914 թվականից եղել է Պոլտավայի, Կիևի, Խարկովի, Լվովի թատրոնների դերասան։ Խաղացել է «Բերեզիլ» թատրոնի բեմում։ Ուկրաինայի դրամատիկական դերասանների միության անդամ էր։ Նա նոր Պոլտավյան թատրոնի հիմնադիրներից մեկն էր։ Ներկայացումներ է բեմադրել 1924 թվականին հիմնադրված Ուկրաինական դրամատիկիկական դերասանների միության հիման վրա 1924 թվականին հիմնադրված Պոլտավայի «Ռուխ» թատրոնում և Պոլտավայի ուկրաինական դրամատիկական միությունում։ 1945-1953 թվականներին նա Լվովի Օպերայի թատրոնի դերասան էր (հետագայում` Օդեսայի երաժշտական կոմեդիայի թատրոն)։ Հետո նա եղել է Լվովի Մ. Զանկովեցկայայի անվան դրամատիկական թատրոնի առաջատար դերասաններից մեկը։ 
Թաղված է Լվովում գտնվող Լիչակովի գերեզմանատանը։


== Դերեր թատրոնում ==
Կոզաչովսկու ամպլուան եղել են կատակերգական դերերը։

Գուսկա-Ն. Կուլիշի «Ինչպես մահացավ Գուսկան» կատակերգության մեջ
Ռասպլուև- Ա. Վ. Սուխովո-Կոբիլինի «Կրեչինսկու հարսանիքը» պիեսում


== Դերեր կինոյում ==
Կինոյում սկսել է նկարահանվել 1954 թվականից

1954 թ.- Նազար Ստոդոլյա
1956 թ.- Կա այսպիսի տղա
1956 թ.- Արյունոտ լուսաբացը
1960 թ.- Մարդկային արյունը ջուր չէ
1961 թ.- Դմիտրի Գորիցվիտ
1962 թ.- Բարև, Գնատ


== Պարգևներ ==
1960 թվականի նոյեմբերի 24-Լենինի շքանշան


== Գրականություն ==
Мистецтво України: Біографічний довідник / Упорядники: А. В. Кудрицький, М. Г. Лабінський. За редакцією А. В. Кудрицького. — К.: «Українська енциклопедія» ім. М. П. Бажана, 1997. — 700 с. — ISBN 5-88500-071-9. — С. 306.(ուկր.)
Մակալու

Մակալու (չինարեն՝ 马卡鲁山,Mǎkǎlǔ Shān — «Սև հսկա», Նեպալ, Չինաստան), 8 485 մ բարձրությամբ հինգերորդ լեռն է աշխարհում (27 838 ոտնաչափ)։ Տեղակայված է Մահալանգուրում (Հիմալայներ)՝ Էվերեստից 19 կմ հյուսիս-արևելք, Նեպալի և Չինաստանի սահմանին։ Մակալուն «Ութհազարականներից» մեկն է և նրա գագաթն ունի քառակողմ բուրգի տեսք։ Հայտնի է «Սև հսկա» անվանումով։
Մակալուն ունի երկու տեսանելի գագաթ։ Կենգչունցին կամ Մակալու երկրորդը (7678 մ) տարածվում է հիմնական գագաթից 3 կմ հյուսիսային-հյուսիսարևմտյան շրջանում։ Հիմնական գագաթից 5 կմ հյուսիսային-հյուսիսարևելյան մասում է գտնվում Չոմո Լոնզոն, որն ունի 7804 մ բարձրություն։


== Գագաթը բարձրացողների պատմություն ==
Առաջին անգամ գագաթը մագլցել է ամերիկյան խմբի ղեկավար Ուիլիամ Սիրին 1954 թվականի գարնանը։ Արշավախումբը կազմված էր Սիերա ակումբի անդամներից։ Արշավախումբը կոչվում էր «Կալիֆոռնիայի Հիմալայան արշավախումբ դեպի Մակալու» ։ Արշավախմբի անդամներից էր Ալեն Սթեքը։ Նրանք շարժվում էին դեպի հյուսիսարևելյան ծայրը, բայց անվերջանալի փոթորիկների պատճառով վերադարձան 7100 մ բարձրությունից։ Նորզելանդական թիմից Էդմունդ Հիլարին նույնպես ակտիվ էր գարնանը, բայց չկարողացավ նվաճել գագաթը վնասվածքի և հիվանդության պատճառով։ 1954 թվականի աշնանը ֆրանսիական հետախուզական արշավախումբը կատարում է առաջին վերելքը դեպի Կենգչունցի գագաթ ։  
Մակալուն առաջին անգամ մագլցել են ֆրանսիական արշավախմբի անդամներ Լիոնել Թերեյը և Ջին Քոուզին 1955 թվականի մայիսի 15-ին։ Խմբի ղեկավարն էր Ջին Ֆրանկոն։ Ֆրանսիական թիմը մագլցեց Մակալուն հյուսիսային մասով և հասավ հյուսիսարևելյան ծայրը՝ անցնելով Մակալուի և Կենգչունցիի լեռնանցքով, որն ունի 7200 մ երկարություն։ 
Մակալուն համարվում է դժվար անցանելի լեռներից մեկը և մագլցող արշավախմբերի միայն 30 տոկոսն է հասնում հաջողության։


== Տեսք ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտիչելո Բրիանցա

Մոնտիչելո Բրիանցա (իտալերեն՝ Monticello Brianza), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4186 մարդ, բնակչության խտությունը 1047 մարդ/կմ² է։ Զբաղեցնում է 4 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքսն է՝ 23876, հեռախոսային կոդը՝ 039։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ամերիկյան նպաստամատույց վարչություն

Ամերիկյան նպաստամատույց վարչություն (անգլ.՝ American Relief Administration; ARA), կազմակերպություն, որ հիմնել է ԱՄՆ-ի կոնգրեսը 1919 թվականի փետրվարին, առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Եվրոպայի և Մերձավոր Արևելքի տուժած բնակչությանը օգնություն ցույց տալու նպատակով։ Ղեկավարն էր Հ. Հավերը։


== Պատմություն ==
Կոնգրեսը 100 միլիոն դոլար է հատկացրել օժանդակելու Եվրոպայի ժողովուրդներին, ինչպես նաև «ներկայիս կամ անցյալին Փոքր Ասիայի մեջ Թուրքիայի հպատակ հայերին, սիրիացիներին, հույներին և այլ քրիստոնյա ու հրեա ազգաբնակչությանը»։
Հավերի Հայաստանին ուղարկված առաջին նավը Բաթում է հասել 1919 թվականի ապրիլին, մինչև օգոստոսի վերջը տեղ է հասել ևս 7 նավ։ Հայաստանի կառավարությունը իր ստացած յուրաքանչյուր նավի ապրանքների դիմաց ստորագրել է պարտամուրհակ։ Ըստ հրապարակված վերջնական տվյալների, Ամերիկյան նպաստամատույց վարչությունը Հայաստան է ուղարկել 50, 6 հազար տոննա ապրանք (ալյուր, սերմացու ցորեն, խտացրած կաթ, սիսեռ, բրինձ, շաքար, օճառ և այլն)՝ 10, 6 միլիոն դոլար ընդհանուր արժողությամբ։
Հայաստանի համար նախատեսված ոչ բոլոր ապրանքներն են, որ բաշխվել են հանրապետությունում. ալյուրը բաժանվել Է Անդրկովկասում և Մերձավոր Արևելքում ապրող հայերին, իսկ որոշ մթերքներ տրվել են վրացական և ադրբեջանական կառավարություններին՝ տարանցիկ արտոնությունների և նավթի դիմաց, ինչպես նաև որպես ամերիկյան բարի կամքի արտահայտություն։
Կոնգրեսի 100 միլիոն դոլար հատկացումը սպառվել է 1919 թվականի ամռանը, որից հետո Ամերիկյան նպաստամատույց վարչության՝ Անդրկովկասում ունեցած ապրանքներն ու ինչքը փոխանցվել են "Near East Relier («Օգնություն Մերձավոր Արևելքին») կազմակերպությանը։ Մինչև Ամերիկյան նպաստամատույց վարչության ստեղծումը, Հայաստանին ամերիկյան օգնություն է եկել ոչ կառավարական կազմակերպության՝ Մերձավոր Արևելքում ամերիկյան օգնության կոմիտեի միջոցով։
Կոմիտեն մեկ տարվա ընթացքում հանգանակել է 20 միլիոն դոլար. 1919 թվականին Ամերիկյան նպաստամատույց վարչությունը և Ամերկոմը Հայաստան են ուղարկել 83964 տոննա ապրանք՝ 20231000 դոլար արժողությամբ։
Այս օգնությունը բավարար էր, որպեսզի հաղթահարվեր 1915 թվականի Մեծ եղեռնի և թուրքերի ավերումների հետևանքով արևելյան Հայաստանի զգալի մասում առաջացած աղետը՝ սովը։


== Գրականություն ==
Harold Fisher, Famine in Soviet Russia 1919 1923 the Operation of the American Relief Administration, Publisher: Ayer Co Pub (June 1971), ISBN 0-8369-5650-8, ISBN 978-0-8369-5650-4
Поляков А. А. Диверсия под флагом помощи. — Политиздат, 1985.
Деятельность АРА в статьях Нью-Йорк Таймс(անգլ.)
В. Т. Макаров, B. C. Христофоров Новые данные деятельности Американской администрации помощи (АРА) в России // Новая и новейшая история. — 2006. — № 5. — ISSN 0130-3864.
Պրեմիլկուորե

Պրեմիլկուորե  (իտալերեն՝ Premilcuore, էմիլ.-ռոմ.՝ Premaicùr), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆորլի Չեզանա գավառում։
Բնակչությունը՝ 832 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 29 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 108 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 44010։ Հեռախոսային կոդը` +39 0543:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս` 0543 956945
Էլեկտրոնային փոստ՝ proto@comune.premilcuore.fo.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.premilcuore.fo.it/ Archived 2012-11-24 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Духless 2

«Духless 2», ռուսական հոգեբանական դրամա ըստ Սերգեյ Մինաևի սցենարի, ռեժիսոր Ռոման Պրիգունով, «Духless» (2012) ֆիլմի շարունակությունը, որում գլխավոր հերոսներն էին Դանիլա Կոզլովսկին և Մարիա Անդրեևան։


== Սցենար ==
Իր ժամանակ Բալի փախած, Մաքսիմը (ֆիլմի գլխավոր հերոս) վայելում է իր անհոգ կյանքը դրախտյին կղզու վրա և չի պատրաստվում Մոսկվա վերադառնալ։ Սակայն նրա կյանքը կտրուկ փոխվում է, երբ իր անհոգ երեկույթի ժամանակ հայտնվում են ոստիկանները, հանդիպելով մեր հերոսին էլեկտրաշոկով և խուզարկությունով։ Որպեսզի բանտ չնստի, նա ստիպված էր ծախել իր շքեղ ամառանոցը և նստել ինքնաթիռ։ Այն պահին երբ Մաքսիմը կորցնում է ամեն ինչ, նա վերադառնում է Մոսկվա։ Բայց հայրենիքում նույնպես ոչ ոք ուրախ չէր նրա վերադարձին։ Ներքին գործերի նախարարությունը բարձրացնում է Մաքսի հին գործերը, նրան առաջարկելով գործարք։ Եթե գլխավոր հերոսը կատարի գործարքի բոլոր պայմանները, ուրեմն նրան խոստանում են ազատություն և անձնագիր …Ի՞նչ է ընտրում Մաքսը. ազատություն և պատիվ։ Գնալ օվկիանոսի մոտ թե՞ մնալ և պայքարել արդարության համար։


== Դերերում ==
Դանիլա Կոզլովսկիյ-Մաքս Անդրեև
Մարիա Անդրեևա-Յուլիա
Միլոշ Բիկովիչ-Ռոման Բելկին
Պավել Վոռոժցով-Սավելով
Ալեքսանդրա Բորտիչ-Ալյոնա
Քրիստինա Բաբուշկինա-Օկսանա Մասլովա
Սերգեյ Բուռունով-Շողին
Լև Պռիգունով-Միխայիլ Իվանովիչ
Վլադիմիր Սիմանով-Վարեննիկով
Դամինիկ Պինոն-Բեռնարդ
Ալեքսեյ Ֆեձկին-Բեռոև
Դմիտրիյ Պադնոզով-Վիկտոր Իլիչ
Լյուբով Սակալինսկայա-Իրինա Ցիֆռանովեց
Իվան Շիշկին-Վիկտոր
Տատյանա Կազանցեվա-Տատյանա, քարտուղարուհի


== Ծանոթագրություններ ==
Լոկրի

Լոկրի (իտալերեն՝ Locri), քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 13 038 մարդ (2004 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 523 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 25 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89044։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է Եկատերինա Ալեկսանդրեվեսկան։ Հիմնադրումը ամեն տարի նշվում է նոյեմբերի 24-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք(իտալ.)
Լիսանի

Լիսանի (19-րդ դար), հայ աշուղ։
Ծնվել է Ախալցխայում։ Բուն անունը եղել է Գաբրիել։ Հորինել է հայերեն և թուրքալեզու երգեր, որոնցից նմուշներ տպագրված են Գ. Թարվեդյանի «Հայ աշուղներ» ժողովածուում։


== Աղբյուրներ ==
Տղայի կյանքը

«Տղայի կյանքը», ամերիկացի գրող Ռոբերտ Ռիկ Մակամոնի բեսթսելլերը, որ լույս է տեսել 1991 թվականին։ Նույն տարում  վեպն արժանացել է Բրեմ Ստոկերի մրցանակի, իսկ 1992 թվականին՝ Ֆենտեզիի համաշխարհային մրցանակի Լավագույն վեպ անվանակարգում։
Վեպի գործողությունները ծավալվում են 1960-ական թվականներին Ամերիկայում՝ հասարակական կյանքում տեղի ունեցող բազմաթիվ փոփոխությունների ֆոնին։ Մակամոնն անդրադառնում է սևամորթ բնակչության առանձնացման, Կու-կլուկս-կլանի և Հանուն քաղացիական իրավունքների շարժման հակամարտությանը։


== Ամփոփում ==
Պատմվում է 12֊ամյա Կորի Մեկինսոնի անունից, ով ապրում էր Զեֆիր հորինված քաղաքում՝ Ալաբամա նահանգում։ Սյուժեի հանգույցը Կորիի և իր հայրիկի՝ Թոմի ուղևորությունն է, որի ընթացքում նրանք պատահահաբար ավտովթարի ականատեսն  են դառում. նրանց աչքերի առաջ մեքենան դուրս  է գալիս ճանապարհից և ընկնում է անհատակ Սակսոն լճի մեջ։ Տղայի հայրը ցատկում է ջրի մեջ և փորձում փրկել ուղևորներին, սակայն պարզում է, որ ավտովթարը հատուկ էր կազմակերպված, որպեսզի ոչնչացնեին դաժան սպանության ապացույցները։


== Կերպարներ ==
Կորի Մեկինսոն  – 12-ամյա տղա, ով օժտված է աշխույժ երևակայությամբ  և գրողի ակնհայտ տաղանդով։ Կորցրել է հավատը ոստիկանության հանդեպ, նա ինքն է հետաքննություն կատարում ցանկանալով պարզել, թե ինչ է իրականում պատահել լճի մեջ։
 Թոմ Մեկինսոն  –  Կորիի հայրը, հանգիստ և մեղմ մարդ։ Տառապում է մղձավանջներից Սակսոն լճում տեղի ունեցած դեպքի պատճառով։ Երկրում տեղի ունեցած տնտեսական անկարգությունների պատճառով կորցնում է կթվորի  աշխատանքը և սկսում է աշխատել սուպերմարկետում։ 
 Դեյվի Ռեյ  – Կորիի ընկերը, իր բռնկուն բնավորության պատճառով հաճախ է ընկնում դժվարին իրավիճակների մեջ։
 Բեն Սիրս  –  Կորիի ընկերը, դանդաղաշարժ և  մեղմ, բայց միևնույն ժամանակ ճգնաժամային իրավիճակներում պատրաստ է պաշտպանել իրեն ու ընկերներին։
 Ջոնի Ուիլսոն  –  Կորիի ընկերը , ունի հնդկական արմատներ, հավաքում է հնագիտական գտածոներ, գրքի վերջում գիտակցում է, որ հաճախ խաղաղության կարելի է հասնել բռունցքների շնորհիվ։
 Լեդի –  քաղաքի սևամորթների համայնքի առաջնորդ։ Կին, ումից վախենում են և հարգում։ Նա կարողանում է շփվել մահացածների  հոգիների հետ։ Ջրհեղեղի ժամանակ փոքր տղային փրկելու համար Կորիին նվիրում է հեծանիվ։ Թոմ Մեկինսոնին օգնում է հաղթահարել իր վախերը։
 Բժիշկ Լիզանդեր  –  տեղական անասնաբույժ, ով ծնունդով հոլանդացի է, վերապրել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։ Նա ապրում էր իր կնոջ՝ Վերոնիկայի հետ։
 Վերոն Տակստեր  –  քաղաքի ամենահարուստ մարդու որդին։ Հոր հետ վեճից հետո հրաժարում է հագուստ հագնել։  Լինելով մտավոր ոչ այնքան առողջ մարդ՝ մեծապես օգնում է Կորիին  հետաքննության մեջ։
 Դիկ Մոուլտրի  –  վախկոտ, չար ու եսասեր մարդ։ Նա հանդիսանում է Կու֊ կլուս֊ կլանի անդամ։
 Մեր Սվոուպ  –  Զեֆիրի քաղաքապետը, ում Կորին կասկածում է «լճի մարդու» սպանության մեջ։
 Բրեյլին եղբայրներ  – երկվորյակներ, Գոչա և Գորդո,  կարգազանցներ սև հեծանիվներով, ովքեր կռիվ են սարքում իրենցից թույլերի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница романа на официальном сайте Роберта Маккаммона (англ.)
Страница романа на сайте Лаборатория фантастики
Բանգի սև

Բանգի սև (լատ.՝ Hyoscyamus niger), մորմազգիների ընտանիքի երկշաքիլավոր, երկամյա մոլախոտ է։


== Նկարագիր ==
Ունի հզոր իլիկաձև արմատներ, հաստ, ճյուղավորվող ու ամուր ցողուններ, որոց բարձրությունը հասնում է մինչև 60 սմ և ավելի։ Ծաղկաբույլը երկար է և սև։ Խոշոր ծաղիկները նստած են շատ կարճ ծաղկակոթունների վրա։ Հասունանալուց հետո կափարիչը միանգամից բացվում է ու դուրս են շպրտվում մանր, սև -գորշավուն ողորկ ու փայլատ սերմերը (1000 սերմը կշռում է մոտ 24 գրամ)։ Սև բանգիով վարակված հացաբույսերի կոմբայնային բերքահավաքը դժվար է։ Ծաղկում պտղաբերում է հունիս- սեպտեմբեր ամիսներին։


== Նշանակություն ==
Որպես դեղամիջոց օգտագործում են բույսի տերևները և սերմերը։ Սերմերը հավաքում են օգոստոսի վերջին, սեպտեմբերի սկզբին։ Առաջին տարում բույսի տերևները հավաքում են ամռան սկզբին, իսկ երկրորդում՝ ծաղկման սկզբում։ Բանգին թունավոր բույս է։ Այն հավաքում են չոր եղանակին (նախապես անհրաժեշտ են ակնոց և ձեռնոցներ)։ Չորացնում են 40 °C տակ և պահում մինչև 2 տարի։
Իբրև դեղաբույս՝ այն հայտնի է դեռ հնուց․ դրանով բուժվել են Հին Եգիպտոսում, Հունաստանում և Հռոմում։ Միջին դարերում վիրահատությունների ժամանակ այն օգտագործել են իբրև ցավազրկող միջոց։ Դրա տերևներն ունեն ցավազրկող և հակաջղաձգային ազդեցություն։ Տերևներից դեղամզվածքները նշանակում են աղեստամոքսային ուղու հիվանդությունների ժամանակ։
Լայն տարածում ունի բանգու յուղը, որը գործածում են որպես ցավազրկող միջոց նևալգիայի, նևրիտի, ռադիկուլիտի, միոզիտի, հոդատապի և ճմլվածքի ժամանակ։
Բանգու տերևները մտնում են «Ասթմատոլ» սիգարետների բաղադրության մեջ, որոնք օգտագործվում են բրոնխիալ ասթմայի ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ռ.Ս.Կարապետյան - «Հայաստանում տարածված մոլախետերի ատլաս», «Լույս» հրատարակչություն, Երևան, 1980
Բեհլևան (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բեհլևան (այլ կիրառումներ)Բեհլևան , գետ Թուրքիայում, Ճորոխի վտակը։ Սկիզբ է առնում համանուն լեռներից։ 1872 թվականի մի քարտեզում կոչված է Պահլավան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրեժինալս

Ֆրեժինալս (իսպ.՝ Freginals), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Տառագոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մոնտսիա շրջանում։ Զբաղեցնում է 17,6 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը 414 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Información general Archived 2007-04-16 at the Wayback Machine.
Datos estadísticos
Կարեն Մաթևոսյան (իրավաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարեն Մաթևոսյան (այլ կիրառումներ)Կարեն Բաղիշի Մաթևոսյան (օգոստոսի 28, 1961(1961-08-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, ՀՀ վարչական դատարանի նախագահ։


== Կրթություն ==
1982 թ. ավարտել է ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1985-1994 թթ. - աշխատել է որպես Աշտարակի միջշրջանային դատախազության քննիչ, ապա՝ Էջմիածնի միջշրջանային դատախազության քննիչ։
1997-2001 թթ. - ՀՀ Գլխավոր դատախազին առընթեր հատկապես կարևոր գործերով քննիչ։
2001-2004 թթ. - ՀՀ տնտեսական դատարանի դատավոր։
2004 թ. - ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ արդարադատության խորհրդի անդամ։
2004 թ. նոյեմբերի 22-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանն առընթեր մաքսային պետական կոմիտեի նախագահի տեղակալ։
2008 թ. հունիսի 23-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությանն առընթեր մաքսային պետական կոմիտեի նախագահի տեղակալի պաշտոնից։
2008-2009 թթ. - ՀՀ դատական դեպարտամենտի ղեկավար։
2009 թ. փետրվարի 27-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ վարչական դատարանի դատավոր։
2010 թ. դեկտեմբերի 13-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ վարչական դատարանի նախագահ։
2018 թ. հունվարի 18-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ վարչական վերաքննիչ դատարանի դատավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Աստվածածնի Ավետման տաճար

Սուրբ Աստվածածնի Ավետման տաճար (生神女福音大聖堂), Ճապոնիայի ուղղափառ եկեղեցու Կիոտոյի և Արևմտյան Ճապոնիայի թեմի առաջնորդանիստ տաճարը, որը գտնվում է Ճապոնիայի Կիոտո քաղաքում։


== Պատմություն ==
1880 թվականին Կիոտոյում ձեռք է բերվել հողատարածք, որի վրա եղել է փայտե տուն։ Ավելի ուշ գնվեցին տաճարի աջ կողմում և ձախ կողմում գտնվող երկու լրացուցիչ հողատարծքներ։ Տներից մեկը նախատեսված է եղել քահանայի համար, երկրորդը՝ կատեխիզատորի, մյուս երկուսը՝ իգական դպրոցի համար։
1901 թվականին տաճարի կառուցումն ավարտվել է. հիմքը և նախասրահը կառուցվել են գրանիտից, իսկ պատերը՝ փայտից, տանիքը պատվել ծ է պղնձով։ Մոսկվայից նվրատու  Վ. Դուդիշկինի կողմից պատվիրվել է պատկերակալ (վարպետ Եպանեշնիկով)։ Ռուսաստանից տեղափոխման ժամանակ սրբապատկերների ստացած վնասվածքները շտկվել են ճապոնացի սրբանկարիչ Իրինա Յամասիտայի կողմից։
Տաճարի օծումը կատարվել է 1903 թվականի ապրիլի 27-ին՝ Սուրբ Զատիկից հետո չորրորդ կիրակի օրը, եպիսկոպոս Նիկոլայի (Կասատկինի) կողմից։ Ապրիլի 26-ին գրանիտե փոքր  սեղանի մեջ եպիսկոպոսի կողմից դրվել են սուրբ նահատակ Մարդարիի մասունքները։ Օծման արարողությունը կատարվել է ճապոներեն լեզվով։ Տաճարի առաջին քահանան եղել է Կիևի հոգևոր ակադեմիայի շրջանավարտ քահանա Սիմեոն Միին։
2000 թվականի մայիսի 16-ին տաճար են այցելել պատրիարք Ալեքսի 2-րդը և ռուսական պատվիրակության անդամները։ Ինչպես ավելի ուշ ասել էր պատրիարքը, «մենք չէինք ճանաչի Ճապոնիան, եթե չլինեինք նրա հնագույն մայրաքաղաքում»։
2010 թվականի դրությամբ, ըստ սարկավագ Նիկոլայի (Օնո).

Կիոտոյի Ավետման տաճարի ծխականների մեծ մասը երրորդ, չորրորդ և նույնիսկ հինգերորդ սերնդի ուղղափառ ընտանիքներից են։ Տաճարի երգչախումբը նույնպես կազմված է ծխականներից։ Ամիսը մեկ անգամ տեղի են ունենում երգավարժություններ։ Տաճարին կից գործում են ծխական խորհուրդը և քույրությունը, թողարկվում է թերթ... Տաճար են այցելում և ռուս ծխականներ, և այլ ուղղափառ երկրներից արտասահմանցի ուսանողներ։ Երբեմն գալիս են նաև ոչ ուղղափառ ճապոնացիներ, այդ թվում՝ երիտասարդներ։ Նրանց մեծ մասը պարզապես հետաքրքրված է Ճապոնիայի պատմական կենտրոնի կենտրոնում գտնվող անսովոր ճարտարապետությամբ, սակայն նրանցից ոմանք սկսում են պարբերաբար եկեղեցի գալ և մկրտվում են։ Մոտավորապես տարին մեկ անգամ էքսկուրսիայի են գալիս բողոքական համալսարանի ուսանողները:


== Ծանոթագրություններ ==
Յագրենևո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)

Յագրենևո (ռուս.՝ Ягренево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուուսիկու (գյուղական ավան, Ռապլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուուսիկուԿուուսիկու (էստ․՝ Kuusiku), գյուղական ավան Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 171 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մեղրագետ (գետ, Լոռու մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեղրագետ (այլ կիրառումներ)Մեղրագետ, գետ Հայաստանի Լոռու մարզում։ Սկիզբ է առնում Վիրահայոց լեռների հարավային լանջերից և Տաշիր քաղաքի հարավային մասում ձախից միախառնվում Տաշիր գետին։ Երկարությունը՝ 15 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալմիկիա

Կալմիկիա Հանրապետություն (ռուս.՝ Респу́блика Калмы́кия, կալմիկերեն՝ Хальмг Таңһч), հանրապետություն Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Էլիստա քաղաքը։
Սահմանակից է հարավում Դաղստանի, հարավ-արևմուտքում՝ Ստավրոպոլի երկրամասի, արևմուտքում՝ Ռոստովի մարզի, հյուսիս-արևմուտքում՝ Վոլգոգրադի մարզի, իսկ արևելքում Աստրախանի մարզի հետ։


== Անվանում ==
Անվանումն առաջացել է կալմիկ ժողովրդի անունից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կալմիկիա հանրապետության պաշտոնական կայք
Կալմիկիա հանրապետության ղեկավարի պաշտոնական կայք
Կա Պեզարո

Կա Պեզարո (իտալերեն՝ Ca' Pesaro), պալատ իտալական Վենետիկ քաղաքում՝ Սանտա Կրոչե շրջանում, Մեծ ջրանցքի ափին։


== Պատմություն ==
Պալատը կառուցվել է 1659 թվականից մինչև 1710 թվականը՝ Բալդասար Լոնգենայի նախագծով։
Ինտերիերում ուշագրավ են Ջամբատտիստա Փիթոնիի («Արդարություն և խաղաղություն Յուպիտերի և Միներվայի հետ», «Յուպիտերը պաշտպանում է արդարությունը, խաղաղությունն ու գիտությունը» և այլն) և Ջամբատտիստա Տյեպոլոյի որմնանկարները։
1899 թվականին դքսուհի Ֆելիսիտա Բևիլակվա լա Մասան քաղաքին կտակել է իր տունը։ 1902 թվականից պալատում տեղավորվել է ժամանակակից արվեստի միջազգային պատկերասրահը (իտալերեն՝ Galleria Internazionale d ' Arte Moderna)` Կլիմտի, Կանդինսկու, Շագալի, Մալյավինի, դե Կիրիկոյի և այլ ժամանակակիցների աշխատանքներով։
Նաև կարելի է այցելել արևելյան արվեստի փոքր թանգարան (իտալերեն՝ Museo d’Arte Orientale)՝ կազմված Ճապոնիայից Կոմս Բարդիի բերված իրերից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Վենետիկի պալատներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://capesaro.visitmuve.it/en/home/ Կա Պեզարո. պաշտոնական կայք
Oriental Art Museum
Իսաբել Սառլի

Իսաբել Սառլի (իսպ.՝ Isabel Sarli, հուլիսի 9, 1929(1929-07-09), Կոնկորդիա, Էնտրե Ռիոս, Արգենտինա - հունիսի 25, 2019(2019-06-25), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի դերասանուհի և մոդել, սեքս խորհրդանիշ Արգենտինայում 1950-ական և 1960-ական թվականներին։


== Կենսագրություն ==
Իսաբել Սառլին ծնվել է Էնտրե-Ռիոս նահանգի Կոնկորդիա քաղաքում։ Երեխա հասակում նրան անվանում էին Լա Կոկա։ 1955 թվականին նվաճում է «Միսս Արգենտինա» տիտղոսը, որից հետո ծանոթանում է ռեժիսոր Արմանդո Բոյի հետ։ Ավելի ուշ նրանք ամուսնանում են, և Իսաբելը դառնում է Արմանդոյի ֆիլմերի աստղը։ Նա դարձավ աստղ Լատինական Ամերիկայում՝ նկարահանվելով Բրազիլիայում, Ուրուգվայում, Պարագվայում, Մեքսիկայում, Պանամայում և Վենեսուելայում։ Fuego (1969) և Fiebre (1970) ֆիլմերը հայտնի դարձան նաև ԱՄՆ-ում և Եվրոպայում։
Ավելի ուշ նա խաղացել է մելոդրամաներում։ 1981 թվականին իր ամուսնու մահից հետո Իսաբել Սառլին հեռացավ կինոյից, բայց մեկ անգամ ևս նկարահանվեց Խորխե Պոլակոյի La Dama Regresa ֆիլմում։ 2009 թվականին խաղացել է Polaco Arroz con leche ֆիլմում։


== Ֆիլմագրություն ==
Arroz con leche (ռեժիսոր՝ Խորխե Պոլակո, 2009)
La dama regresa (ռեժիսոր՝ Խորխե Պոլակո, 1996)
Una viuda descocada (1980)
Insaciable (1979)
Último amor en Tierra del Fuego (1979)
Una mariposa en la noche (1977)
La diosa virgen (Հարավային Աֆրիկա/Արգենտինա, 1975)
El sexo y el amor (1974)
Intimidades de una cualquiera (1974)
Furia infernal (1973)
Fiebre (1972)
Éxtasis tropical (1969)
Embrujada (1969)
Desnuda en la arena (1969)՝ Ալիսիա
Fuego (1968)՝ Լաուռա
Carne (1968) Delicia
La mujer de mi padre (1968)
La señora del Intendente (1967)՝ Ֆլոր Տետիս
La tentación desnuda (1966)՝ Սանդրա Կեսադա
Días calientes (1966)
La mujer del zapatero (1965)
La diosa impura (1964)՝Լաուռա
La leona (1964)
Lujuria tropical (1964)
Setenta veces siete (1962)
La burrerita de Ypacaraí (1962)
Favela (1961)
Setenta veces siete (Արգենտինա, ռեժիսոր Արմանդո Բոյի հետ (de Torre Nilsson) 1961)
…Y el demonio creó a los hombres (1960)
India (1960)՝ Անսիսե
Sabaleros (1959)
El Trueno entre las hojas (1956)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Isabel Sarli (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Հալեպի ազգային գրադարան

Հալեպի ազգային գրադարան (արաբ․՝ دار الكتب الوطنية‎‎), հանրային գրադարան Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիսում գտնվող Հալեպ քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին՝ Սիրիայի և Լիբանանի ֆրանսիական մանդատի գոյության տարիներին։


== Պատմություն ==
Հալեպում ազգային գրադարան բացելու որոշումն ընդունվել է Դամասկոսի կենտրոնական կառավարության կողմից 1924 թվականին՝ դառնալով Արաբական գիտական ակադեմիայի մասնաճյուղ։ Նույն թվականին շեյխ Քամել ալ-Ղազին դառնում է գրադարանի առաջին տնօրենը։
1937 թվականին Բաբել ալ-Ֆարաջի հրապարակում սկսվում է գրադարանի մշտական շենքի շինարարական աշխատանքները։ Այն նշանավոր է նրանով, որ գրադարանի շենքը տեղակայված է հրապարակի ժամացույցի հարևանությամբ։ Գրադարանի շինարարությունն ավարտվել է 1939 թվականին։ Նոր գրադարանի շենքի բացումը հետաձգվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ որոշակի հանգամանքների պատճառով։
Ի վերջո, Հալեպի նահանգապետ Մուստաֆա ալ-Շիհամիի ջանքերով 1945 թվականի դեկտեմբերի 4-ին բացվում է գրադարանի նոր շենքը՝ 6000 գրքերից կազմված հավաքածուով։
Գրադարանը մնում է Հալեպի քաղաքապետարանի իրավասության տակ մինչև 1954 թվականը, երբ շենքը վերակառուցվելով դառնում է Սիրիայի Արաբական Հանրապետության մշակույթի նախարարության տնօրինության տակ գտնվող սուբյեկտ։ Ներկայումս գրադարանը կազմված է 100 000 գրքերի հավաքածուից։ Շենքն ունի 300 հանդիսատես տեղավորող փոքրիկ թատրոնի դահլիճ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցուլ (համաստեղություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ցուլ (այլ կիրառումներ)

Ցուլ (լատիներեն Taurus), Կենդանաշրջանի համաստեղություններից։ Գտնվում է երկնքի հյուսիսային կիսագնդում՝ Պերսեոս, խոյ, Կետ, Էրիդան, Օրիոն, Երկվորյակներ և Կառավար համաստեղությունների միջև։ Ամենապայծառ աստղը Ալդեբարանն է։ Ցուլ համաստեղության մեջ են գտնվում Բազումք և Տիադներ (հեռավորու թյունը 40 պս) բաց աստղակույտերը, որոնց պայծառ աստղերը երևում են անզեն աչքով։ Ցուլի ուշագրավ առանձնահատկություններից է իր տեսակի մեջ եզակի՝ 1054 թվականին բռնկված գերնոր աստղի մնացորդը համարվող խեցգետնաձև միգամածությունը, որի կենտրոնում է գտնվում երկու օպտիկական պուլսարներից մեկը։ Խեցգետնաձև միգամածությունը ռադիո-, ռենտգենյան և գամմա ճառագայթման հզոր աղբյուրներից է։ Դիտումների համար բարենպաստ են եղել նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսները։


== Արտաքին հղումներ ==
Ցուլի համաստեղություն
889

889 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 889 թվականն է, 
IX դարի 89-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մոնտրեստա

Մոնտրեստա (իտալերեն՝ Montresta), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 650 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 27 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 8010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0785։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար` 0785 30003
Էլեկտրոնային հասցե` comune.montresta@marghine-planargia.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Նյուխչա (Պինեգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նյուխչա (այլ կիրառումներ)Նյուխչա  (ռուս.՝ Нюхча ), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պինեգա գետի ափին՝ 82 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 98 կմ է։


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տեղեկատվական համակարգ

Տեղեկատվական համակարգ տերմինը (IS) հաճախ օգտագործվում է նշելու մարդկանց, տվյալների, գործընթացների և տեխնոլոգիայի համատեղումը, հիմնականում բիզնես ոլորտի գործընթաները օպտիմիլացնելու համար։ Այս պարագայում, այն ոչ միայն օգտագործվում է նշելու համար Տեղեկատվական Տեխնոլոգիաները, որոնք օգտագործվում են ընկերությունների կողմից, այլ նաև այն, թե մարդիկ ինչպես են օգտագործում այդ տեխնոլոգիաները՝ բարելավելու ընկերության բիզնեսի գործընթացները։
Ավելի նեղ իմաստով՝ տեղեկատվական համակարգ տերմինը (կամ՝ համակարգչա-հիմք տեղեկատվական համակարգը) այն հատուկ ծրագրերն են, որոնք օգտագործվում են համակարգչային համակարգում տեղեկությունների գրառումները պահպանելու համար և ավտոմատացնում է կազմակերպության տեղեկություններ մշակող որոշ գործողություններ։ Համակարգչա-հիմք տեղեկատվական համակարգերը տեղեկատվական տեխնոլոգիաների դաշտում են։ Բիզնես պրոցեսների մոդելավորման ուսմունքը նկարագրում է տեղեկատվական համակարգերով աջակցվող բիզնես պրոցեսները։


== Հակիրճ նկարագրություն ==
Կան տեղեկատվական համակարգերի զանազան տեսակներ, օրինակ՝ գործարքներ մշակող համակարգեր, որոշումների աջակցման համակարգեր, գիտելիքների ղեկավարման համակարգեր, տվյալների բազաների ղեկավարման համակարգեր և գրասենյակային տեղեկատվական համակարգեր։ Տեղեկատվական համակարգերի մեծ մասի համար կենսական դեր ունեն տեղեկատվական տեխնոլոգիաները, որոնք սովորաբար նախատեսված են մարդկանց համար հնարավոր դարձնելու կատարել հանձնարարականներ, որոնց մարդու ուղեղն այնքան էլ հարմարված չէ, օրինակ՝ գործ ունենալ տեղեկությունների մեծ ծավալների հետ, կատարել բարդ հաշվարկներ և ղեկավարել բազմաթիվ միաժամանակյա պրոցեսներ։
Տեղեկատվական տեխնոլոգիաները չափազանց կարևոր և ենթարկվող ռեսուրս են՝ կատարողների առջև բացված։ Մեծ թվով ընկերություններ Գլխավոր Տեղեկատվական Պաշտոնյա (CIO) անունը կրող նոր աշխատատեղ են ստեղծել, որին տեղ է հատկացվում գործադիր խորհրդում Գլխավոր Գործադիր Պաշտոնյայի (CEO), Գլխավոր Ֆինանսական Պաշտոնյայի (CFO), Գլխավոր Աշխատանքի Պաշտոնյայի (COO) և Գլխավոր Տեխնիկական Պաշտոնյայի (CTO) կողքին։ Գլխավոր Տեխնիկական Պաշտոնյան (CTO) կարող է նաև Գլխավոր Տեղեկատվական Պաշտոնյայի (CIO) դերը կատարել, և հակառակը։ Գլխավոր Տեղեկատվական Անվտանգության Պաշտոնյան էլ (CISO), կենտրոնանալով կազմակերպության ներսում տեղեկատվական անվտանգության խնդրի վրա, սովորաբար հաշվետու է լինում Գլխավոր Տեղեկատվական Պաշտոնյային (CIO)։
Համակարգչային անվտանգության մեջ՝ տեղեկատվական համակարգը նկարագրվում է հետևյալ բաղադրիչներով.

Պահեստներ, որոնք մշտապես կամ ժամանակավորապես պահում են տեղեկությունները, ինչպես օրինակ՝ բուֆերները (buffers), ՌԱՄ-ը (Random Access Memory – Տարերային Հասանելիության Հիշողություն), կոշտ դիսկերը, քեշը (cash) և այլն։ Հաճախ այսպիսի պահեստներում պահվող տեղեկությունները ղեկավարվում են տվյալների բազաների ղեկավարման համակարգերով։
Ինտերֆեյսներ (interfaces - արտերեսներ), որոնք աջակցում են մարդկանց ու համակարգիչների շփմանը, օրինակ՝ բանալի բառերը (keywords), բարձրախոսները, սկաներները (scanners - պատկերաներմուծիչներ), տպիչները (printers) և այլն։
Ուղիները, որ միմյանց հետ են կապում այդ պահեստները, ինչպես օրինակ՝ ռաութերները (routers - ուղեգծիչ), մալուխները (cables), լարազերծ կապերը (wireless links) և այլն։
Հերման Զիգֆրիդ

Հերման Զիգֆրիդ (գերմ.՝ Hermann Siegfried, փետրվարի 14, 1819(1819-02-14), Ցոֆինգեն - դեկտեմբերի 5, 1879(1879-12-05), Բեռն, Շվեյցարիա), շվեյցարացի տեղագիր, քարտեզագիր, ինժեներ, շվեյցարական բանակի գլխավոր շտաբի պետ (1875-1879)։


== Կենսագրություն ==
Հերման Զիգֆրիդը դաստիարակվել է աղքատ երեխաների դպրոցում։ Ռիենի մասնավոր ինստիտուտում սովորելուց հետո 1841 թվականից Ժնևի համալսարանում սովորել է մաթեմատիկա։ 1844 թվականից աշխատել է Գիլյոմ-Անրի Դյուֆուրի ղեկավարությամբ, 1846-1862 թվականներին մասնակցել է Դյուֆուրի տեղագրական քարտեզի ստեղծմանը։ 1847 թվականի նոյեմբերին, որպես զինվոր, ապա՝ կապրալ, մասնակցել է Շվեյցարիայի քաղաքացիական պատերազմին Դուֆուրի հրամանատարությամբ, ով Շվեյցարական միության զորքերի հրամանատարն է եղել, նրանք մարտնչել են Սոնդերբունդի զորքերի դեմ։ Դրան հաջորդել է նրա հաջող զինվորական կարիերան, 1848 թվականին ստացել է պոդպորուչիկի, 1853 թվականին՝ կապիտանի, 1859 թվականին՝ գլխավոր շտաբի սպայի, 1863 թվականին՝ փոխգնդապետի կոչումներ։
1855 թվականից Զիգֆրիդը բալիստիկայի և ամրաշինության վերաբերյալ դասախոսություններ է կարդացել նոր հիմնադրված Դաշնային պոլիտեխնիկական ինստիտուտում (այժմ՝ Ցյուրիխի տեխնիկական բարձրագույն դպրոց)։ 1875 թվականից մինչև իր մահը գնդապետի կոչումով ծառայել է որպես շվեյցարական բանակի գլխավոր շտաբի պետ։
1865 թվականից Զիգֆրիդը փոխարինել է Դյուֆուրին և գլխավորել Տեղագրության բյուրոն։ Աշխատել է տեղագրական հետազոտությունների և երկրի քարտեզագրման վրա։ Զիգֆրիդը Շվեյցարիայի երկրորդ պաշտոնական ամբողջական քարտեզի և Շվեյցարիայի տեղագրական ատլասի (այսպես կոչված «Զիգֆրիդի ատլասի») հեղինակն է։


== Գրականություն ==
Fritz Baeschlin: Zur Theorie des Wild-Autograph. In: Schweizerische Zeitschrift für Vermessungswesen und Kulturtechnik, Bd. 27, 1929, S. 110–116. (Digitalisat)
Urban Schertenleib: Siegfried, Hermann. In: Historisches Lexikon der Schweiz.
K. Schneider: Zur Geschichte der Siegfriedkarte. In: Schweizerische Zeitschrift für Vermessungswesen und Kulturtechnik, Bd. 27, 1929, S. 19–22. (Digitalisat)
Biographisches Lexikon des Kantons Aargau 1803–1957. In: Historische Gesellschaft des Kantons Aargau (Hrsg.): Argovia. Band 68/69. Verlag Sauerländer, Aarau 1958, S. 715 (Digitalisat).


== Ծանոթագրություններ ==
Սխտորաբույս դեղատու

Սխտորաբույս դեղատու  (լատ.՝ Alliaria petiolata), խաչածաղկավորների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
20-100 սմ բարձրությամբ երկամյա խոտաբույս է։ Բույսի ճյուղավոր, վեր բարձրացող ցողունները թխակապույտ են։ Խոշոր երկարակոթ արմատամերձ տերևները երիկամաձև են, իսկ ատամնաեզր տերևները՝ խոշոր գոգավորությամբ։ Հերթադիր, ատամնաեզր, կարճ կոթունով տերևները ձվաձև կամ սրտաձև են։ Երկար ողկույզներում հավաքված կանոնավոր, բաժանաթերթ ծաղիկները չորսանդամ են։ Խաչաձև դասավորված սպիտակ պսակաթերթիկները 1,5 անգամ երկար են բաժակից։ Ներսից կեղծ միջնապատով բաժանված պտուղը հաստ պտղակոթով պատիճ է։


== Տարածվածություն ==
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների ստվերոտ անտառներում, թփուտներում, գետափերին։ Տարածված է Արմավիրի, Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Արագածոտնի, Կոտայքի, Սյունիքի մարզերում, Երևանում և Արցախում։ Համարվում է թունավոր բույս։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են տերևներն, որոնք պարունակում են գլիկոզիդներ, ասկորբինաթթու, կարոտին, խեժ, ճարպային յուղեր, ալիլային եթերային յուղ և սերմերը։ Մանրացրած սերմերն օգտագործում են այրվածքների, ֆուրոնկուլների, վերքերի բուժման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1890/1891

1890/1891 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը ութերորդն էր։ Երկրորդ անգամ միանձնյա (իսկ ընդհանուր առմամբ՝ չորրորդ անգամ) հաղթող դարձավ  Անգլիայի հավաքականը, որը, ինչպես և մեկ տարի առաջ երկու հանդիպում անցկացրեց նույն օրը՝ երկու տարբեր կազմերով։ Իռլանդացիները երրորդն էին, իսկ  Ուելսի հավաքականը եզրափակեց մրցաշարային աղյուսակը։
Մրցաշարը մեկնարկեց  Իռլանդիա- Ուելս խաղով, որում իռլանդացիները հաղթեցին 7։2 հաշվով՝ տանելով իրենց պատմության մեջ ամենախոշոր հաղթանակներից մեկը։ Ապա այս թիմերի հետ պետք է խաղար  Անգլիայի հավաքականը, սակայն ներքին մրցաշարերի հագեցած օրացույցի պայմաններում դժվար էր գտնել հարմար օր։ Ի վերջո, Անգլիայի ֆուտբոլային ասոցիացիան վճռեց երկու հանդիպումներն էլ անցկացնել նույն օրը՝ կազմավորելով երկու տարբեր հավաքական։ Արհեստավարժ խաղացողներից կազմված հավաքականը խաղում էր իռլանդացիների, իսկ սիրողական ֆուտբոլիստներից կազմված հավաքականը՝ ուելսցիների դեմ։ Երկու հավաքականներն էլ վստահորեն հաղթեցին 10։2 ընդհանուր հաշվով։ Ապա մրցաշարում մեկնարկեց  Շոտլանդիայի հավաքականը։ Ուելսցիների հետ խաղում թիմը հաղթեց դժվարությամբ՝ 4։3 հաշվով, ապա 2։1 հաշվով հաղթեց իռլանդացիներին և միավորներով հասավ անգլիացիներին։ Մրցաշարի ելքը, ինչպես և նախորդ տարիներին, վճռվեց Բլեքբեռնում կայացած  Անգլիա- Շոտլանդիա խաղում, որում անգլիացիները դժվարին հաղթանակ տարան 2։1 հաշվով և չորրորդ անգամ նվաճեցին տիտղոսը։ Առաջին անգամ  Իռլանդիայի հավաքականի ներկայացուցիչը՝ Օլֆի Սթենֆիլդը, խփած 5 գնդակով ճանաչվեց առաջնության լավագույն ռմբարկու։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==
Խ = Խաղ; Հ = Հաղթանակ; Ո = Ոչ-ոքի; Պ = Պարտություն; ԽԳ = Խփած Գնդակ; ԲԳ = Բաց Թողած Գնդակ; ԳՏ = Գնդակների Տարբերություն; Մ = ՄիավորԱղբյուր. 

Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։


== Արդյունքներ ==


== Ռմբարկուներ ==
Սիրով, Ռոզի (ֆիլմ)

Սիրով, Ռոզի (անգլ.՝ Love, Rosie), գերմանացի ռեժիսոր Քրիստիան Դիտերի ռոմանտիկ կատակերգությունը։ Գլխավոր դերերում են Սեմ Կլաֆլինը և Լիլի Քոլինզը։ Ֆիլմի սցենարը գրվել է իռլանդացի գրող Սեսիլյա Ահերնի «Այնտեղ, որտեղ ավարտվում են ծիածանները» (Where Rainbows End) վեպի հիման վրա։ Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ֆիլադելֆիայում։


== Սյուժե ==
Ռոզին և Ալեքսը մանկության լավագույն ընկերներ են։ Դպրոցից հետո նրանք որոշում են միասին մեկնել ԱՄՆ սովորելու։ Բայց Ռոզիի մտադրությունները չեն իրականանում։ Ռոզին ու Ալեքսը վիճում են։ Ալեքսը միայնակ է մեկնում Բոսթոն։ Հաջորդ 12 տարիներին Ալեքսն ու Ռոզին դառնում են ընկերներ նամակագրության միջոցով։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Love, Rosie ֆիլմ
Rosie ֆիլմ (չաշխատող հղում)
Love, Rosie ֆիլմ
Ֆիլմը Ֆեյսբուքում
Ֆիլմը Ինստագրամում
1794

1794 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1794 թվականն է, 
XVIII դարի 94-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Հուլիսի 27 - Տերմիդորյան հեղաշրջում, հակահեղափոխական հեղաշրջում Ֆրանսիայում, որը տապալեց հեղափոխական- դեմոկրատական յակոբինյան դիկտատուրան
Հոկտեմբեր 14 - Հիմնադրվեց «Ազդարար» թերթը


== Ծնունդներ ==
Հունվարի 7 – Էյլհարդ Միչերլիխ, գերմանացի քիմիկոս (վ. 1863)
Հուլիսի 18 – Ֆերգյուս Էդուարդ Օ'Կոննոր, իռլանդացի քաղաքական գործիչ, չարտիստական շարժման  առաջնորդներից (վ. 1855)


== Մահեր ==
Յումագուզինո (այլ կիրառումներ)

Յումագուզինո, կարող է վերաբերել՝

Յումագուզինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Յումագուզինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Յումագուզինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Սպիտակ ամուր

Սպիտակ ամուր (լատ.՝ Ctenopharyngodon idella), ծածանաձկների ընտանիքի ձուկ։ Հայաստան ներմուծվել է 1960 թվականին (սպիտակ հաստաճակատի հետ), հետագայում պարբերաբար բազմացվել արհեստական ճանապարհով։ Երբեմն հանդիպում է նաև Արաքս, Ախուրյան, Մեծամոր, Հրազդան գետերում ու նրանց ջրերով սնվող ջրանցքներում, որտեղ պատահականորեն ներթափանցում է ձկնային տնտեսություններից։ Բնակվում է դանդաղահոս խոր գետերում ու լճերում։ Ջերմասեր է։ Խոշոր ձուկ է։ Մարմինն իլիկանման է, երկարությունը՝ 40-45 (երբեմն՝ մինչև 85) սմ, զանգվածը՝ 16 կգ և ավելի։ Որովայնի վրա ողնուցը բացակայում է։ ճակատը լայն է, բերանը՝ կիսաստորին՝ առանց բեղիկների։ Թեփուկները համեմատաբար խոշոր են, կողագծում՝ 42-45 հատ։ Ալանային ատամները մեծ են, երկշարք՝ կողքերից սեղմված, սղոցաեզր պսակով՝ հարմարված կոշտ բուս, սնունդը մանրելուն։ Պոչային լողակը խոր կտրվածքով է։ Մեջքային լողակը և հետնալողակը կարճ են՝ համապատասխանաբար՝ 10 և 11 ճառագայթներով։ Մեջքը և գլխի վերին մասը մուգ կանաչից կանաչասև են, կողքերը՝ մոխրականաչավուն՝ ոսկեգույն նրբերանգով։ Փորիկը սպիտակավուն է կամ դեղնավուն։ Մարմնի թեփուկներից յուրաքանչյուրի արտաքին մասում կա մուգ եզրաշերտ։ Լողակները մոխրագույն են։ Սեռահասուն է դառնում 4-8 տարեկանում (կախված միջավայրի ջերմաստիճանից)։ Հայաստանի բնական ջրակալներում բազմացում դեռևս չի արձանագրվել։ Կարող է բազմանալ միայն ձկնաբուծարաններում՝ հատուկ պայմաններում (հատկապես բարձր ջերմաստիճան
ի' 22-26 °C դեպքում)։ Բեղունությունը հասնում է 100-800 հազար ձկնկիթի։ Ձկնկիթը պելագիալ է, թափանցիկ։ Ձվադրման պահին տրամագիծը 1,2-1,4 մմ է, բեղմնավորվելուց հետո՝ մինչև 4,5-5,3 մմ. Ձկնկիթի զարգացումը կարճատև է՝ 32-40 ժ 7 օրական թրթուրներն անցնում են ակտիվ սննդառության։ Մինչև 6-10 սմ Երկարության հասնելը սնվում են պլանկտոնային կենդանիներով, այնուհետև՝ բույսերով (ջրային, մերձջրային ու ցամաքային)։ Հայաստանի կարպային տնտեսություններում աճեցվող ամեևաբազմաքանակ ձկնատեսակներից է։ Հիմնականում աճեցվում է Արարատյան դաշտի մի շարք ձկնային տնտեսություններում։ Ունի արդյունաբերական մեծ նշանակություն։ Կարող է օգտագործվել նաև որպես կենսաբանական պայքարի միջոց՝ ջրամբարներն ավելորդ բուսակալումից մաքրելու համար, քանի որ 1 կգ քաշաճի համար սովորական ամուրը օգտագործում է մինչև 30-70 կգ ջրային բույսեր։


== Պատկերասրահ ==
Կոլիդեր

Կոլիդեր  (պորտ.՝ Colíder), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսային մարզում։ Մտնում է Կոլիդերի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 33.649 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 038,249 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 8,8 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1979 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 172.004.789,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝6.291,32 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,750 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Չեպլյանա

Չեպլյանա  (ռուս.՝ Чепляна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սուլա գետի աջ ափին՝ 30 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000019256
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001925
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Չեդև

Չեցա (ռուս.՝ Чедьев), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յարենգա գետի ձախ ափին՝180 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 41 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020200212103000023269
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002326
Ավազանի կոդը -  03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Միքայել Տերյան (երաժշտագետ)

Միքայել Արտեմի Տերյան (իսկական ազգանունը՝ Տեր-Մարտիրոսյան, դեկտեմբերի 17, 1908(1908-12-17), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), հայ երաժշտագետ, մանկավարժ, արվեստագիտության թեկնածու (1955), պրոֆեսոր (1990)։


== Կենսագրություն ==
Միքայել Տերյանը ծնվել է 1908 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Սանկտ Պետերբուրգում։ Ավարտել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի դիրիժորական բաժինը (1946)։
1947-2004 թվականներին դասավանդել է Երևանի պետական կոնսերվատորիաում, որտեղ 1949-1956 թվականներին եղել է ամբիոնի վարիչ։
Ուսումնասիրությունները վերաբերում են հայ պրոֆեսիոնալ երաժշտության զարգացմանը. «Սպենդիարյանի սիմֆոնիկ ստեղծագործությունները» (1954), «Հայկական սիմֆոնիկ երաժշտությունը և գործիքային կոնցերտը» (1960), «Կոմիտասի խմբերգային ստեղծագործությունը» (1982)։ Համահեղինակ է սոլֆեջջոյի դասագրքերի (1961, 1965)։
Միքայել Տերյանը մահացել է 2004 թվականի ապրիլի 12-ին Երևանում։