armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մոնձունո

Մոնձունո (իտալերեն՝ Monzuno), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում։
Բնակչությունը՝ 6003 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 77 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 64 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40064։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Ղուկաս առաքյալը, որը նշվում է օգոստոսի վերջին կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Սան Ջակոմո դելյի Սկիավոնի

Սան Ջակոմո դելյի Սկիավոնի (իտալերեն՝ San Giacomo degli Schiavoni), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1289 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 111 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86030, հեռախոսային կոդ՝ +39 0875։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0875 51130
Էլեկտրոնային փոստ՝ sangiacomodeglischiavoni@virgilio.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Փառկունք (գյուղատեղի)

Փառկունք գյուղատեղի, գտնվում է  Գեղարքունիքի մարզի Ծովինար գյուղից 8 կմ հարավ, հիմնվել է 9-րդ դարում, գյուղատեղին բնակելի է եղել մինչև 1949 թվականը։ 


== Պատմություն ==
Գյուղը եղել է մելիքանիստ, 14-րդ դարի վերջերից աստեղ եղել է Գեղարքունի գավառի մելիքական տոհմերի՝ Աղբուղայանների կամ Պուղիկյանների նստավայրը, որոնց տոհմի մի քանի սերնդի գերեզմանները են հայտնաբերվել գյուղում։
Բազմաթիվ աղբյուրների հետազոտությունից պարզ է դառնում, որ այս տոհմը եղել է ամենանշանավոր մելիքը՝ Թանկրիղուլին, ով Գեղարքունիքի տանուտերերի և մելիքների հետ 1513 թվականին ստորագրել է մի փաստաթուղթ, որի համաձայն Գեղարքունի գավառը պետք է ընդգրկվեր Տաթևի վանքի թեմում։ Թանկրիղուլու անունը կարելի է գտնել նաև 1532 թվականի Տաթևի վանքում ստորագրված մի արձանագրության մեջ։ Ստորագրողների անվան դիմաց գրվել է նրանց գյուղի անուն, իսկ  Թանկրիղուլու անվան դիմաց պահպանվել է Փառկունք տեղանվանումը։
Վայոց Ձորի Արատեսի վանքի պատին կա մի արձանագրության, ըստ որի պատմագիր Ստեփանոս Օրբելյանը այդ վանքին է նվիրում Գեղարքունիքի իր սեփական ունեցվածքից՝ ութ գյուղեր, որոնց մեջ է նաև Փառկունքը։


== Եկեղեցի ==
Գյուղն եղել է երկու եկեղեցի, եկեղեցիներից մեկը կառուցվել էր 13-րդ դարում և անվանվել է է Սուրբ Պողոս Պետրոս, այնտեղ կա նաև 16-17-րդ  դարերի խաչքարեր։ 
Եկեղեցին այժմ ավերված է։ Երկրորդը եկեղեցին վերանորոգվել է  19-րդ դարում ալաշկերտցի գաղթականների կողմից, այժմ գտնվում է կիսաքանդ վիճակում։ Եկեղեցուն մոտ եղել է նաև մատուռ, որը վերանորոգման ժամանակ հարմարեցվել է որպես խորան և եկեղեցուց մուտք է բացվել նրա մեջ։
Գյուղատեղիում կա նաև 9-20, 9-17 և 15-16-րդ դարերի գերեզմանոցներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիրու Կոստաքեի Հարեթի հուշարձան

Սպիրու Կոստաքեի Հարեթի հուշարձան, քանդակագործ Յոն Ջալեայի կերտած ռումինահայ մաթեմատիկոս-աստղագետ, սոցիոլոգ, պետական-հասարակական գործիչ Սպիրու Կոստաքեի Հարեթի մարմարե հուշարձանը Ռումինիայի մայրաքաղաք Բուխարեստում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը գտնվում է Բուխարեստի համալսարանական հրապարակում, տեղադրվել է 1935 թվականին։ Ընդգրկված է Բուխարեստի պատմական հուշարձանների ցանկում՝ B-III-m-A-20060 համարանիշի ներքո։
2010 թվականին համալսարանական հրապարակում գտնվող չորս արձանները (Յոն Հելիադե-Ռըդուլեսկուի, Միխայիլ Քաջի, Գեորգի Լազարի հուշարձանները) տեղափոխվել են խորհրդարանի կողքի Իզվոր զբոսայգի՝ ստորգետնյա ավտոկանգառի կառուցման համար։ 2012 թվականի ապրիլին հուշարձանները վերականգնվել են իրենց տեղերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Չեբակի (գյուղ, Շիրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉեբակիՉեբակի (ռուս.՝ Чебаки), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 78 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օքսաննա Գոզևա

Օքսաննա Գոզևա (ռուս.՝ Окса́на Алекса́ндровна Го́зева, դեկտեմբերի 30, 1989(1989-12-30), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս գեղասահորդուհի, հանդես է եկել կանանց մենասահքում, 2009 թվականին պատանիների կարգում Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր:


== Կարիերա ==
Վնասվածքի և գեղասահքի նկատմամբ հետաքրքրության բացակայության պատճառով Օքսաննան բաց թողեց 2005-2006 մրցաշրջանը և մասամբ 2006-2007 մրցաշրջանը:
2009 թվականին Ռուսաստանի պատանեկան առաջնությունում նա նվաճել է բրոնզե մեդալ: Հաշվի առնելով, որ առաջին և երկրորդ տեղերը գրաված 12-ամյա Ադելինա Սոտնիկովան և Ելիզավետա Տուկտամիշևան Չմշկասահորդների միջազգային միության կողմից անցկացվող միջազգային մրցաշարերին տարիքի պատճառով իրավունք չունեին մասնակցելու՝ Օքսաննան ուղարկվեց մասնակցելու Բուլղարիայում անցկացվող պատանիների 2009 թվականի աշխարհի առաջնությանը (Ռուսաստանից` երկու մասնակից): Առաջնության ժամանակ զբաղեցնում է 9-րդ հորիզոնականը, ինչը այդքան էլ վատ չէր դեբյուտի համար և հաշվի առնելով Ալյոնա Լեոնովայի զբաղեցրած առաջին հորիզոնականը` Ռուսաստանին իրավունք տրվեց հաջորդ առաջնությանը կանանց մենասահքում ներկայանալ արդեն երեք մասնակցով:
2010 թվականին Ռուսաստանի առաջնությունում նա զբաղեցրեց 7-րդ հորիզոնականը, սակայն Չմշկասահորդների միջազգային միության կողմից եղած սահմանափակումների շնորհիվ կարողացավ ընդգրկվել 2010 թվականի Եվրոպայի առաջնության Ռուսաստանի հավաքականի կազմում , որտեղ էլ զբաղեցնում է 13-րդ հորիզոնականը: 2010-2011 մրցաշրջանից ի վեր նա մրցումների չի մասնակցել:


=== Սպորտային ձեռքբերումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль и результаты на сайте fskate.ru (ռուս.)
Շավեևո

Շավեևո (ռուս.՝ Шавеево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 98 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միխեիլ Սիմոնյան

Միխեիլ Սիմոնյան (հուլիսի 29, 1987(1987-07-29), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան


== Ակումբային կարիերի ==
Սիմոնյանը 3 լրիվ մրցաշրջան է անցկացրել «Արաքս» ակումբում, որի կազմում 2002 թվականին դարձել է Առաջին լիգայի արծաթե մրցանակակիր և դուրս եկել Պրեմիեր լիգա։ Սակայն թիմը պատրաստ չէր այդ մակարդակի խաղերին և 9 միավորով զբաղեցրել է վերջին տեղը։ Ակումբի հետ միասին Սիմոնյանն անցել է առաջին լիգա։ 2004 թվականի մրցաշրջանից հետո Սիմոնյանը հեռացել է «Արաքսից», որը 2005 թվականի մրցաշրջանի 7-րդ փուլից հետո հեռացվել է առաջնությունից։ Սիմոնյանը տեղափեխվել է Պրեմիեր լիգայի «Կոտայք» ակումբ, որը 2006 թվականի սկզբին կազմալուծվել է։ Սիմոնյանը, դառնալով ազատ գործակալ, տեղափոխվել է «Փյունիկ»։ 2006-2008 թվականներին երկու մրցաշրջան խաղացել է Հունաստանում։
2008 թվականին վերադարձել է Հայաստան, որտեղ պայմանագիր է կնքել Երևանի «Արարատ» ակումբի հետ, որի կազմում 2008 թվականին դարձել է Հայաստանի առաջնության ոսկե մեդալակիր։ Սիմոնյանն «Արարատի» կազմում հասնակցել է թիմի ոսկե խաղին։ 2008 թվականի վերջին տեղափոխվել է «Գանձասար», որի կազում անցկացրել է մեկ լրիվ մրցաշրջան։ 2010 թվականի հունվարին պայմանագիր է կնքել Դիլիջանի «Իմպուլս» ակումբի հետ, որը դուրս է եկել Պրեմիեր լիգա։ 2011 թվականի առաջնության 7-րդ փուլից հետո Սիմոնյանը խզել է պայմանագիրը ակումբի հետ։ Դրա պատճառը եղել է այն, որ Սիմոնյանը չէր ընդգրկվել թիմի կազմում։
Որոշ ժամանակ անց Սիմոնյանը մեկուկես տարով պայմանագիր է կնքել «Ուլիս» ակումբի հետ։ 2013 թվականին տեղափոխվել է հունական «Ֆոկիկոս» ակումբ։ 2015 թվականին վերադարձել է Հայաստան և ընդգրկվել «Արարատի» կազմում։


== Ձեռքբերումներ ==
 «Արարատ» (Երևան)
Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր  - 2008
 «Ուլիս»
Հայաստանի չեմպիոն - 2011


== Անձնական կյանք ==
Ավաք եղբայրը՝ Ալիկ Սիմոնյանը ժամանակին խաղացել է Վանաձերի «Լոռի» ակումբում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը ՀՖՖ պաշտոնական կայքում (ռուս.)
ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքում (անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը worldfootball.net կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում (ռուս.)
Իփնարի (Դմանիսի շրջան)

Իփնարի (վրաց.՝ იფნარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Դմանիսի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1260 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դմանիսից հեռու է 14 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 272 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիրակ (Շարանտի գավառ)

Դիրակ (ֆր.՝ Dirac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1473 մարդ, բնակչության խտությունը` 50.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29.29 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 9 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 987 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 750-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 237։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,0 %։ 750 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 696 անձ (373 տղամարդ և 323 կին)։ Գործազուրկ են եղել 54 անձ (23 տղամարդ և 31 կին)։ 237 անաշխատունակներից 68-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 110-ը` թոշակառուներ, իսկ 59-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Յանբարիս

Յանբարիս (ռուս.՝ Янбарис, բաշկիրերեն՝ Янбарис), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 110 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զնամենկա (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶնամենկաԶնամենկա (ռուս.՝ Знаменка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 538 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գուլիելմուս Վիլֆրուա

Վիլֆրուա (Villefroy) Գուլիելմուս (1690—1777), ֆրանսիացի արևելագետ, հայագետ, ձեռագրագետ։ Աստվածաբանության դոկտոր։
Սովորել է Տիրոնում և Բեզանսոնում։ Տիրապետել է եբրայերենին, ասորերենին, հունարենին, լատիներենին։ 1729 թվականից սկսել է հայերեն սովորել 1739 թվականին լույս է ընծայել Փարիզի Արքունի մատենադարանի հայերեն ձեռագրերի երկու ցուցակ, որոնք ամփոփում են համապատասխանաբար 128 և 138 ձեռագրի նկարագրություն։ Այստեղ Վիլֆրուան անդրադարձել է հայ գրչության առանձնահատկություններին, թանաքին, ներկին, մանրանկարներին, նկարագրել է նաև Հայսմավուրք, Ճառընտիր, Շարակնոց և այլ ժողովածուներ, նշելով դրանց եվրոպական համարժեքները․ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձրել Գրիգոր Մագիստրոսի, Հովհաննես Երզնկացու քերականական գործերին, Գրիգոր Նարեկացու ճառերին, Մովսես Խորենացուն ևն։ Լատիներեն և ֆրանսերեն է թարգմանել Ներսես Շնորհալու, Հովհան Ոսկեբերանի ստեղծագործություններից, Աստվածաշնչից որոշ հատվածներ։ 1740 թվականին լույս է տեսել Վիլֆրուաի «Հայկական եկեղեցին։ Պատարագներ և ծեսեր»աշխատությունը։ Գրել է նաև հայոց լեզվի քերականություն, հայերենին և Հայաստանին նվիրված այլ գործեր (բոլորն էլ անտիպ)։ Երկ․ Catalogus codicum manuscriptorumBiblio’thecae Regiae, t․ 1, P․, 1739; Recit dumartyrde S․ Christofle (Kristapor Vga) de lafamille de Shanaghlouch et de ceux qui ontete immoles par le fer avec lui, P․, 1752․ Գրկ․ Շրումպֆ Գիտությունների Ակադեմիայի, Ուսումնասիըությիւնք հայ լեզվի և մատենագրութեան յարևմուտս (14-19-րդ դարեր), թարգմանում և լրացնում է Գ․ Զարբհանալյան, Վնտ․, 1895։ Գ․ Աբգարյան
Հաղորտի

Հաղորտի, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում։ Մարտունի շրջկենտրոնից գտնվում է 22 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 42 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 1255,0 հա տարածք, որից 681,76 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 529,93 հա անտառային հողեր։ Հաղորտի համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Վարանդա գետի վտակը։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 8 աղբյուրներ` «Ներքե ջուր», «Յերե ջուր», «Կճեճ», «Քարտաշ», «Ճրվաջուր», «Քթեղ», «Մոշ» և «Ջավադեն աղբյուր»։


== Բնակչություն ==
Հաղորտի համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է  215 մարդ, կա 40 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (1751 թ.), հաշվառված է 4 հուշարձան։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր  գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 21 աշակերտներ։


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1923/1924

1923/1924 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը երեսունվեցերորդն էր։ Հարյուր տոկոսանոց արդյունքով միանձնյա հաղթող դարձավ  Ուելսի հավաքականը։ Անգլիայի և Ուելսի հավաքականները բաժանեցին երկրորդ-երրորդ տեղերը։
Մրցաշարը մեկնարկեց 1921 թ. հոկտեմբերին  Իռլանդիա- Անգլիա խաղով, որում իռլանդացիները սենսցիոն հաղթանակ տարան 2։1 հաշվով։ Ուելսցիները հաղթանակներ տարան գործող չեմպիոն շոտլանդացիների, ապա և անգլիացիների նկատմամբ և դարձան առաջատար։ Հաջորդ խաղում շոտլանդացիները առավելության հասան իռլանդացիների նկատմամբ։ Վերջին խաղում իռլանդացիներին հարկավոր էր հաղթանակ ուելսցիների նկատմամբ և այդ դեպքում թիմերի միավորները կհավասարվեին, սակայն ուելսցիները հաղթեցին նվազագույն հաշվով և նվաճեցին չեմպիոնի կոչումը։ Մրցաշարն ավանդաբար եզրափակող  Անգլիա- Շոտլանդիա մրցավեճը, որում կողմերը փոխանակեցին մեկական գնդակ, ինչը շոտլանդացիներին դուրս բերեց երկրորդ հորիզոնական։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==
Խ = Խաղ; Հ = Հաղթանակ; Ո = Ոչ-ոքի; Պ = Պարտություն; ԽԳ = Խփած Գնդակ; ԲԳ = Բաց Թողած Գնդակ; ԳՏ = Գնդակների Տարբերություն; Մ = ՄիավորԱղբյուր. 

Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։


== Արդյունքներ ==


== Հաղթող ==


== Ռմբարկուներ ==
Վայոնտ

Վայոնտ (իտալերեն՝ Vajont), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1646 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 1014 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝33080։ Հեռախոսային կոդ՝ 0427։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Ֆելիս Մանարինն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0427 71395
Էլեկտրոնային փոստ՝
Պաշտոնական կայք՝


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Զուլֆիա Աթոյի

Զուլֆիա Աթոյի (տաջ.՝ Зулфия Атоӣ, հունիսի 15, 1954(1954-06-15), Սոգդիյան մարզ, Տաջիկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), տաջիկ բանաստեղծ, գրող-վիպասան, թարգմանչուհի, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1979)։ Տաջիկստանի ժողովրդական բանաստեղծ (2010): Լենինյան Կոմերիտմիության Տաջիկստանի ԽՍՀ մրցանակի դափնեկիր, Տաջիկստանի գրողների միության Ա. Լախուտի անվան մրցանակակիր (2005): Ապրում է Դուշանբեում։ ԽՄԿԿ անդամ 1982 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Զուլֆիա Աթոյին ծնվել է 1954 թվականին Ազիմ Գանչինայի շրջանի Կալայի ղշլաղում, ուսուցչի ընտանիքում։ Սովորել և ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ 1972 թվականին հաջողությամբ հանձել է քննությունները և ընդունվել Տաջիկստանի ազգային համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետ, այնուհետև ուսումը շարունակել է Մոսկվայի գրականության ինստիտուտում։ 1977 թվականին ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը և ուղեգրով աշխատանքի անցել Տաջիկստանի ԽՍՀ-ում։ 1979-1993 թվականներին որպես թղթակից աշխատել է տարբեր թերթերում`«Тоджикистони Совети» (այժմ՝ «Джумхурият») և «Омузгор»: 1982 թվականին դարձել է ԽՄԿԿ անդամ, 1979 թվականին՝ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։ 1993 թվականից եղել է «Ֆիրուզա» կանանց ամսագրի գլխավոր խմբագիրը։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են 1975 թվականին շրջանային թերթում։ 15 բանաստեղծական ժողովածուների հեղինակ է, ներառյալ ռուսերեն «Գարնան թռչուն» (2004), պարսկերեն «Վայրի աստղ» և «Ընտրյալ» (2009), ինչպես նաև «Վիշտը չեն վաճառում» պատմվածքը։ Նրա բանաստեղծությունները հրատարակվել են ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, արաբերեն, ուկրաիներեն, ռումիներեն, ղրղզերեն։

Ҷиҳоз (1977)
Дидор (1980)
Меваи сабр (1982)
Зочаи хушрўи ман (1984)
Духтари дарё (1986)
Ишқи як зан (1992)
Ситораи ваҳшӣ (in Persian, 1997)
Ситораи Муштарӣ (1998)
Зан агар ошиқ шавад (2001)
Зулфи парешон (in two volumes, 2002)
Паррандаи баҳорӣ (in Russian, 2004)
Сояи зулф (2005)
Девони зулф (2009)


== Պարգևներ ==
«Շարաֆ» շքանշան (1997)
Տաջիկստանի ժողովրդական բանաստեղծ, 2010 թվականին
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Պոեզիայի ժամանակակից ասպեկտները» միջազգային մրցույթի հաղթող,
«Փարվին Էտիսոմի» (Իրան) և «Ոսկե սիրամարգ» (Սանկտ Պետերբուրգ) միջազգային գրական մրցանակի դափնեկիր։


== Տես նաև ==
Տաջիկական գրականություն


== Ծանոթագրություններ ==
Պեգնից (գետ)

Պեգնից (գերմ.՝ Pegnitz), գետ Գերմանիայում, երկարությունը մոտ 115 կմ։ Գետային ցուցիչը (ինդեքսը)՝ 2424: Ակունքը գտնվում է ծովի մակերևույթից 423 մ բարձրության վրա։ Ռեդնից գետի հետ միախառնման վայրում, Ֆյուրտ քաղաքից հյուսիս-արևմուտք, Նյուրնբերգից ոչ հեռու, սկիզբ է տալիս Ռեգնից գետին, որի համար Պեգնիցը հանդիսանում է որպես աջ վտակ։
Պեգնիցի ձախ վտակներն են. Հոլդբախը, Ռյոտենբախը, Սանդբախը, Համմերբախը, Հապուրգեր-Բախը, Հյոգենբախը, Հիրշբախը, Ֆլեմբախը, Ֆիխտենոխը, իսկ աջ վտակներն են՝ Տիֆգրաբենը, Լանգվասերգրաբենը, Բիտերբախը, Շնայտախը և Զիտենբախը։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Գետի անվամբ էր կոչվում 18-րդ դարի Նյուրնբերգի Պեգինցյան Բլյումենօրդեն գրական ընկերությունը։


== Ակունքը և հունը ==
Պեգնից գետի ակունքը գտնվում է Պեգնից քաղաքում, Շլոսբերգ լեռան (բարձրությունը՝ 543 մ ծովի մակարդակից) վրա։ Պեգնիցը սնվում է ծովի մակերևույթից 423 մետր բարձրության վրա գտնվող կարստային քարանձավի ջրերով։ Գետը հոսում է համանուն քաղաքի միջով, որից հետո անցնում է Նոյհաուզ ան դեր Պեգնից, Նյուրնբերգ քաղաքներով մինչև Ֆյուրտ, որտեղ միախառնվում է Ռեդնիցին, ապա սկիզբ է տալիս Ռեգնիցին։ Գետաբերանը գտնվում է ծովի մակերևույթից 282 մետր բարձրության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոռի Բերդ (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լոռի բերդ (այլ կիրառումներ)Լոռի բերդ, համայնք Լոռու մարզում։ Ներառում է  Լոռի բերդ, Ագարակ, Բովաձոր, Լեջան, Կողես, Հովնանաձոր, Յաղդան, Սվերդլով և Ուռուտ  գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2017 թվականի հունիսի 9 -ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով։ Կենտրոնը Լոռի բերդ գյուղն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին։


== Բնակչություն ==
Լոռի բերդ համայնքը ստեղծվել է  Լոռի բերդ, Ագարակ, Բովաձոր, Լեջան, Կողես, Հովնանաձոր, Յաղդան, Սվերդլով և Ուռուտ համայնքների միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 5,343 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լոռի բերդ - Համայնքի ղեկավար և ավագանի - Համայնքներ - Լոռու մարզպետարան
ՎԱՐՉԱՏԱՐԱԾՔԱՅԻՆ ԲԱՐԵՓՈԽՈՒՄՆԵՐ ԽՈՇՈՐԱՑՎԱԾ ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐ


== Ծանոթագրություններ ==
La Recherche

«La Recherche» (ֆրանսերեն նշանակում է «հետազոտություն»), ֆրանսերեն գիտահանրամատչելի ամսագիր է, ներկայացնում է գիտական նորություններ։ Հրատարակվում է Société d'éditions scientifiques-ի (Գիտական հրատարակչության ընկերություն) Financière Tallandier մասնաճյուղի կողմից։ Ստեղծվել է 1946 թ.ին, ներկա անունը ստացել է 1970 թ.-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (Ֆրանսերեն)
Աբիա դե լաս Տոռես

Աբիյա դե լաս Տոռես (իսպ.՝ Abia de las Torres), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Պալենսիա նահանգում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռա դե Կամպոս շրջանում։ Տարածքը 27,16 կմ² է։ Բնակչությունը 178 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 53 կմ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Página del Ayuntamiento
Censo Provincial de Vivienda y Suelo de Palencia Archived 2008-02-04 at the Wayback Machine.
Տիրանովկա

Տիրանովկա (ուկրաիներեն՝ Тиранівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տիրանովկա գյուղում բնակվում էր 118 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,001 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լագեյա

Լագեյա (հուն․՝ Λάγεια), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Լառնակայի շրջանում։ Տեղակայված է շրջկենտրոն Լառնակայից 7 կմ դեպի արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի տվյալների Լագեիա գյուղի բնակչությունը կազմում է 28 մարդ, մեծամասնությունը հույն կիպրացիներ են։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
(8313) Քրիստիանսեն

(8313) Քրիստիանսեն (անգլ.՝ Christiansen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից Քսիլոնգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,609929 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1696 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0502 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1540,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233755 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,69° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8313) Քրիստիանսեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օռավա (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օռավա (այլ կիրառումներ)Օռավա շրջան (էստ․՝ Orava vald), շրջան Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Օռավա գյուղը։


== Բնակչություն ==
2008 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 854 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 4,86 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Բալովտու սար

Բալովտու սար, Սարի սորակ, լեռ Պոնտական լեռների արևելյան կողմում, Խոտրջրի գավառում, Մեծ Դիու գետի ձախ ափին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի Սուպերգավաթ 2016

Ֆուտբոլի Ֆրանսիայի Սուպերգավաթ 2016 (ֆր.՝ 2016 Trophée des champions),  Ֆրանսիայի Սուպերգավաթի 21-րդ խաղարկումն է, որն անցկացվել է 2016 թ. օգոստոսի 6-ին Ավստրիայի Կլագենֆուրտ քաղաքում։
Պարի Սեն-Ժերմենը կարողացավ 4։1 հաշվով հաղթել Լիոնին։


== Խաղ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-01-31 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ուկրաինայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Ուկրաինայի օբյեկտները թվով 7-ն են (2014 թվականի դրությամբ), որը կազմում է ընդհանուր թվի 0,7 % -ը (1073-ը 2017 թվականին)։ 6 օբյեկտներ ցանկում ներառված են մշակութային չափանիշներով, ընդ որում դրանցից 1-ը ճանաչվում է որպես մարդկային ստեղծագործ հանճարի գլուխգործոց (չափանիշ), և 1 օբյեկտ ներառված է բնական չափանիշներով։ Բացի այդ, 2014 թվականի դրությամբ Ուկրաինայի տարածքում տեղակայված են 15 օբյեկտներ, որոնք Համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու թեկնածուներ են։ Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միությունը, որի կազմում այդ ժամանակ ներառված էր Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունը, վավերացրել է համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1988 թվականի հոկտեմբերի 12-ին։ Ուկրաինայի առաջին օբյեկտներն ընդգրկվել են ցանկում 1990 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 14-րդ նստաշրջանում։
Այս ցանկը բաղկացած է երկու աղյուսակից։ Առաջին ցանկի օբյեկտները ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտներն են, երկրորդում՝ այն օբյեկտները, որոնք Ուկրաինայի կառավարության կողմից առաջարկվել է որպես համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկվելու թեկնածու օբյեկտներ։ Բոլոր օբյեկտները ցանկում ներառված են ըստ հերթականության, ինչպես նաև նշված են դրանց գտնվելու վայրը, աշխարհագրական կոորդինատները, ստեղծման ժամանակը, ցուցակագրման տարեթիվը, ID- ին տրված գնահատման չափանիշը։


== Ցանկ ==
Նշում։ 1979 թվականին ստեղծվեց «Դանուբի Դելտա» Կենսոլորտային տարածքը, որը ներառում էր Ռումինիայի տարածքում Դանուբի դելտայի մի մասը։ 1992 թվականին արգելավայրն ընդլայնվեց, իսկ 1998 թվականին այն դարձավ անդրսահմանային, այն բանից հետո, երբ նրա կազմում ընդգրկվեց Դանուբի կենսոլորտային արգելավայրը։ Ըստ այդմ, ռումինական մասի հետ միավորումից հետո արգելոցի ուկրաինական հատվածը չի դարձել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական տեղադրություն ===


== Թեկնածու ցանկ ==


=== Օբյեկտների աշխարհագրական տեղադրություն ===


==== Հիմնական տարածք ====


==== Ղրիմ ====


== Հեռացված օբյեկտներ ==
Օբյեկտներ՝ որոնք հեռացվել են եկել ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկից։ Աղբյուրներ։[1],
[2]


=== Օբեյկտների աշխարհագրական տեղադրություն ===


== Տես նաև ==
Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպություն
Համաշխարհային ժառանգություն
Եվրոպայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Список объектов всемирного наследия ЮНЕСКО на Украине(անգլ.)
Каталог ссылок по Всемирному наследию на Украине(անգլ.)
Объекты всемирного наследия на Украине на портале «World Heritage Site»(անգլ.)
Ժիժնիկովցի

Ժիժնիկովցի (ուկրաիներեն՝ Жижниківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժիժնիկովցի գյուղում բնակվում էր 290 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,099 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2929,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռուդոլֆ Բախեր

Ռուդոլֆ Բախեր (հունվարի 20, 1862(1862-01-20)[…], Վիեննա, Ավստրիական կայսրություն - ապրիլի 16, 1945(1945-04-16), Վիեննա, Ավստրիայի բռնազավթումը դաշնակիցների կողմից), ավստրիացի նկարիչ և քանդակագործ։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
1882-1888 թվականներին սովորել է Վիեննայի Գեղարվեստի ակադեմիայում Լեոպոլդ Կարլ Մյուլլերի և պատմության նկարիչ Քրիստիան Գրիպենկերլի մոտ։ Նրա վաղ նկարները հիմնականում նվիրված էին կրոնական թեմաներին։ 1894 թվականից Վիեննայի նկարիչների տան անդամ էր։
Նա Վիեննական սեցեսսիոնիզմի անդամներից էր և երկու անգամ զբաղեցրեց վերջինիս նախագահի պաշտոնը (1904-1905, 1912-1914)։ 1896 թվականին «Große Berliner Kunstausstellung» արվեստի ցուցահանդեսում նրան շնորհվել է փոքր ոսկե մեդալ։ Նա եղել է «Ver Sacrum» ամսագրի գծանկարների և փայտի փորագրությունների մշտական ​​հեղինակը։
1903-1933 թվականներին նա եղել է իր մայր բուհի՝ Վիեննայի ակադեմիայի պրոֆեսոր։ Իր կյանքի վերջին տարիներին նա կենտրոնացել է դիմանկարչության և կենդանիների 
փոքրիկ քանդակների վրա։
Ծննդյան 80-ամյակի կապակցությամբ 1942 թվականին նրան նվիրեցին «Գյոթե շքանշան արվեստի և գիտության համար» և Վիեննա քաղաքի պատվո մատանի։ Նա նաև արժանացել է ակադեմիայի պատվավոր անդամի կոչմանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուխոբորկա (գյուղ, Վոսկրեսենսկի շրջան)

Սուխոբորկա (ռուս.՝ Сухоборка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վոսկրեսենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոտումիրին

Բոտումիրին (պորտ.՝ Botumirim), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատայի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 6542 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 571,797 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 4,2 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 14.303.276,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.142,49 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,665 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Սուրբ Նիկոլասի մայր տաճար (Մոնակո)

Մոնակոյի Սուրբ Նիկոլասի մայր տաճար (ֆր.՝ la cathédrale de Monaco), կաթոլիկ տաճար Մոնակոյի մայրաքաղաքում։ Տաճարը կառուցվել է 1875 թվականին սպիտակ քարից՝ ռոմանական ճարտարապետական ոճով։
Այն հանդիսանում է Մոնակոյի արքեպիսկոպոսության մայր տաճարը, որտեղ թաղվում են Մոնակոյի իշխանները՝ երկրի ղեկավարները։
Նոյեմբերի 19-ին հանդիսավոր կերպով տաճարում նշվում է Իշխանի օրը (ֆր.՝ Jour du Prince), որը հանդիսանում է Մոնակոյի ազգային տոներից մեկը։ Ներքինից տաճարը զարդարված է հայտնի նկարիչ Լուի Բրեայի գեղանկարներով։
Զոհասեղանը և տաճարի ամբիոնը պատրաստված են սպիտակ բնական մարմարից։


== Տե՛ս նաև ==
Մոնակո
Ռոմանական ճարտարապետություն


== Ծանոթագրություններ ==
Չապալա լիճ

Չապալա լիճ (իսպ.՝ Lago de Chapala  tʃa'pala), Մեքսիկայի ամենախոշոր քաղցրահամ լիճը։ Գտնվում է Խալիսկո նահանգի Չապալա, Ջոկոտեպակ, Պոնսիտիան, Ջամայ համայնքներում և Միչոական նահանգի Venustiano Carranza and Cojumatlán de Régules համայնքներում։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Գվադալախարա քաղաքից 45 կմ հարավ-արևելք, տեղակայված է Խալիսկո և Միչոական նահագներում, 1524 մ բարձրության վրա։ Մոտավոր չափերը։ 80 կմ արևելքից արևմուտք և 18 կմ հյուսիսից հարավ, ծավալը՝ մոտ 1100 կմ2։ Լիճը մակերեսային է, միջին խորությունը 4,5 մետր, առավելագույնը՝ 10.5 մ։


== Նկարագրություն ==
Չապալա լիճ են թափվում Լերմա, Ռիո Դուերո, Ռիո Սուլա և Ռիո Գուառաչա գետերը։ Լճից դեպի դուրս է հոսում Ռիո Գրանտե դե Սանտիյագոն գետը, որը հյուսիս-արևմուտքից թափվում է Խաղաղ օվկիանոս։ Լճի վրա են գտնվում երկու փոքր կղզիներ։
Ջրային ռեսուրսների գերշահագործման պատճառով լճին և նրա շրջակա տարածքին սպառնում է ջրի մակարդակի և որակի վտանգը։ Ջրի մակարդակի անկման պատճառով ձևավորվել են ջրիմուռների կղզյակներ։
Լիճը համարվում է մի քանի տեսակի չվող թռչունների (սպիտակ հավալուսն) և հազարավոր բնիկ բույսերի և կենդանիների բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Lake Chapala, Mexico»։ NASA Earth Observatory։ Վերցված է մայիսի 23, 2006 
«Չապալա լճի ջրերի մակարդակը»։ CEA Jalisco]։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-05-06-ին։ Վերցված է 2015-08-08 
Threatened Lake of the Year 2004: Չապալա լիճ
Գենջ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գենջ (այլ կիրառումներ)Գենջ, գյուղաքաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում, գավառակի կենտրոնը։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 25 կմ արևմուտք՝ Արածանիի ձախ ափին՝ անտառապատ վայրում։
Գենջի հյուսիսում կար բերդի ավերակներ։
1914 թվականին Գենջն ուներ 600 հայ բնակիչ։ Բացի դրանից ապրում էին նաև այլազգիներ, որոնց թվաքանակը հայտնի չէր։
1915-1916 թվականներին թուրքերի կողմից հայերը կողոպուտի ենթարկվեցին և տեղահանվեցին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շևցի (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)

Շևցի (ուկրաիներեն՝ Шевці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Շևցի գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զաքարիա Գնունեցի

Զաքարիա Գնունեցի (մոտ 1500, Խժիշկ, Tuşba, Վանի մարզ, Թուրքիա - անհայտ, անհայտ), 16-րդ դարի հայ դպիր և մանրանկարիչ։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Ծնվել է Վան լճի մոտ գտնվող Խժիկ գյուղում։ Եղել է Պռոշյան իշխանական տոհմից, հնարավոր է՝ Խաչատուր Կեչառեցու հեռավոր ազգականը։ Նախնական կրթությունը, ըստ երևույթին, ստացել է Վանա լճի Լիմ կղզում, ավելի ուշ՝ Աղթամարում, որտեղ Եսայի, Գրիգորիս և Հովսեփ Աղթամարցի վարդապետների մոտ սովորել է գրելու արվեստ և ձեռագրերի նկարազարդում։ Նրան երբեմն անվանել են Խժեցի կամ Լիմեցի։ Իր դաստիարակներից ավելի մոտ էր Հովսեփ Աղթամարցու հետ, որի մահից հետո գրել է նրա հիշատակին նվիրված բանաստեղծություն։ Գնունյաց գավառի եպիսկոպոս ձեռնադրվելուց հետո ստացել է Գնունեցի մականունը։ Եղել է Հռոմում, որտեղ իր ուսուցչի համար արտագրել և նկարազարդել է «Ալեքսանդրի պատմությունը»։ 1540-ական թվականներին ապրել է Կոստանդնուպոլսում, որտեղ ընկերացել է Կոստանդնուպոլսի հայկական պատրիարք Աստվածատուրի հետ և «Ալեքսանդրի պատնությունը» գրքի մեկ օրինակ էլ նրա համար է նկարազարդել։
Հայտնի էր որպես բանաստեղծ և մանրանկարիչ, եղել է Հակոբ Ջուղայեցու ուսուցիչը։ Պոեմներում զգացվում է Ներսես Շնորհալու ազդեցությունը։ Նրա կողմից գրված ստեղծագործությունների թիվը հայտնի չէ, բայց նրան են վերագրվում մի քանի տասնյակ բանաստեղծություն և կաֆ, որոնցով Գնունեցին հարստացրել է «Ալեքսանդրի պատմությունը»։

Զաքարիա Գնունեցու մանրանկարները Վանի Ավետարանից 1575 թվական

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իքէն տէր, հայցեմ, հայր գթական
Զաքարիա Գնունեցի
Գրեշնևո

Գրեշնևո (ռուս.՝ Грешнево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Նեկրասովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 567 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆորբսի վարկածով Ֆրանսիայի 50 խոշորագույն ընկերությունների ցուցակը (2011)

Ֆրանսիայի խոշորագույն հրապարակային ընկերությունների ցուցակը կազմվել է «Forbes Global 2000» վարկանիշի հիման վրա, որը հրապարակվել է Forbes ամսագրում 2011 թվականի ապրիլին։ Ցուցակում ներկայացված 50 ընկերություններից 48-ը տեղակայված են Իլ դը Ֆրանս տարածաշրջանում, այդ թվում 30-ը՝ Փարիզում, 18-ը՝ մայրաքաղաքի արվարձաններում, իսկ միայն երկուսը՝ երկրի այլ շրջաններում (մեկը՝ 28-րդ տեղում, մյուսը՝ 49-րդ տեղում)։


== Վարկանիշի կազմման մեթոդաբանություն ==
2003 թվականից տարեկան կազմվող «Forbes Global 2000» վարկանիշը հաշվարկվում է չորս հիմնական ցուցանիշներով ՝ շրջանառություն, շահույթ, ակտիվ (վերջին 12 ամիսների ընթացքում գրանցված տվյալներ) և շուկայական արժեք (2011 թվականի մարտի դրությամբ կազմած տվյալներ)։ Նաև հաշվի են առնվում դուստր ընկերությունների ցուցանիշները, որոնցում մայր ընկերությունը տնօրինում կամ կառավարում է բաժնետոմսերի ավելի քան 50%-ը։  Սկզբում «Forbes»-ի մասնագետները կազմում են 2000 խոշորագույն ընկերությունների չորս առանձին ցուցակ՝ ըստ յուրաքանչյուրի գրանցած ցուցանիշի։ Այդ ցուցակներում գոյություն ունի նվազագույն անկման շեմ (2011 թվականին եկամտի համար գումարը կազմում էր 3.3 միլլիարդ դոլլար, շահույթի համար՝ 207.9 միլլիոն դոլլար,ակտիվի համար՝ 6.59 միլլիարդ դոլլար և շուկայական արժեքի համար՝ 4.14 միլլիարդ դոլլար)։ «Forbes Global 2000»-ի վերջնական վարկանիշում տեղ հավակնելու համար ընկերությունը պետք է հայտնվի ցուցակներից գոնե մեկում (եթե ընկերությունն ունի սահմանված շեմից ցածր ցուցանիշներ, ապա այդ ցուցակով ստանում է 0 միավոր) ։ Ապա բոլոր չորս ցուցակների միավորները ամփոփվում են, և դուրս է բերվում հանրագումարային միավոր յուրաքանչյուր ընկերության համար, որոնք նվազման կարգով դասավորվում են ամփոփ միավորի մեծությամբ։ 


== Վարկանիշ ==


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բոյաճի

Բոյաճի, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Փամբակի լեռնաշղթայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պուի սյուր Վան

Պուի սյուր Վան (ֆր.՝ Pouy-sur-Vannes), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 144 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.82 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 36 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 81 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 62-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,5 %։ 62 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (36 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (4 տղամարդ և 0 կին)։ 19 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրոպական հարևանության քաղաքականություն

Եվրոպական հարևանությունը Եվրոպական Միության սահմանամերձ տարածաշրջանն է։ Այն հիմնականում ընդգրկում է զարգացող երկրներ, որոնք ձգտում են կա՛մ դառնալ Եվրամիության լիիրավ անդամ, կա՛մ ավելի մոտ տնտեսական հարաբերություններ հաստատել Եվրամիության հետ։
Եվրոպական Միությունը ֆինանսական օժանդակություն է ցուցաբերում Եվրոպական Հարևանության մեջ մտնող երկրներին, ինչը սակայն ենթակա է այս երկրների կողմից մի շարք խիստ պայմաններին բավարարելուն։ Մասնավորապես հավատարիմ մնալ կառավարական և տնտեսական բարեփոխումներին, ինչպես նաև դրական փոփոխություններ կազմողի մի շարք այլ հարցերին։ Այս գործընթացը սովորաբար սահմանվում է Բրյուսելի և տրված երկրի կողմից համաձայնագրված Գործողությունների Ծրագրով։


== Եվրոպական հարևանության քաղաքականություն ==
(փակագծեր)։ սպասվող ժամկետ


== Աղբյուր ==
[3] Archived 2006-02-20 at the Wayback Machine., [4], ԵՀՔ պաշտոնական կայք [5]
Մակկարեն-Վուդի օրենք

Ներքին անվտանգության մասին ակտ, 1950 (անգլ.՝ Internal Security Act of 1950), ներքին անվտանգության դաշնային օրենք ԱՄՆ-ում։ Ընդունվել է սենատոր Պատրիկ Մակկարենի և ներկայացուցիչների պալատի անդամ Վուդի (Wood) առաջարկով, 1950 թվականին։ Օրենքն ընդունվել է սառը պատերազմի առաջին տարիներին և Կորեական պատերազմում ԱՄՆ-ի միջամտությունից անմիջապես հետո` ի պատասխան ներքին հակակոմունիստական վախերի։ Օրենքով կոմունիստական կազմակերպություններից պահանջվում էր գրանցվել դաշնային կառավարության ռեգիստրներում։
Պոլիկարպ (գյուղ, Շախունսկի շրջան)

Պոլիկարպ (ռուս.՝ Поликарп), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Շախունսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավանա Կարան

Ավանա Կարան, քարայր Ղարաբաղում, Վարանդայի գավառում, Քարին տակ գյուղից հյուսիս՝ Ավանա քերծ կոչված ժայռում։ Քարայրի միջից բխում է մի աղբյուր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրուտեց (գյուղ, Ալեկսանդրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրուտեցԿրուտեց (ռուս.՝ Крутец), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Ալեկսանդրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 61 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալֆրեդ Մոշեր Բատս

Ալֆրեդ Մոշեր Բատս (անգլ.՝ Alfred Mosher Butts, ապրիլի 13, 1899(1899-04-13), Պոուկպիզի, Նյու Յորք, ԱՄՆ - ապրիլի 4, 1993(1993-04-04), Rhinebeck, Rhinebeck, Դաչես շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի ճարտարապետ, հայտնի է որպես Սքրեբբլ սեղանի խաղի ստեղծող։


== Կենսագրություն ==
Ալֆրեդ Մոշեր Բատսը ծնվել է Փոքիփսիում 1899 թվականի ապրիլի 13-ին Էլիսոն Բատսի և Արի Էլիզաբեթ Մոշերի ընտանիքում։ Հայրը դատապաշտպան էր, իսկ մայրը միջնակարգ դպրոցում՝ ուսուցչուհի։ Ալֆրեդը սովորել է Փոքիփսիի միջնակարգ դպրոցում և ավարտել է այն 1917 թվականին, 1924 թվականին ավարտել է Փենսիլվանիայի համալսարանը՝ ստանալով ճարտարապետի որակավորում։ Նա նաև զբաղվել է նկարչությամբ, և նրա վեց նկարները ձեռք է բերել Մետրոպոլիտեն թանգարանը։


== Սքրեբբլ ==
1930-ական թվականների սկզբին, ավարտելով ճարտարապետի մասնագիտական աշխատանքը, Բատսը որոշում է ստեղծել սեղանի խաղ։ Նա ուսումնասիրում է գոյություն ունեցող խաղերը և բացահայտում, որ դրանք բաժանվում են երեք խմբի՝ թվային խաղեր, ինչպիսին են Զառը և Բինգոն, խաղաքայլերով խաղեր, ինչպիսին են ճատրակը (շախմատը) և շաշկին և բառային խաղեր, ինչպիսին է անագրաման։ Ալֆրեդը ապրում էր Ջեկսոն-Հայթսում (Քվինս), որտեղ էլ ստեղծեց Սքրեբբլ խաղը։ Որպեսզի հավերժացնեն Բատսին խաղի ստեղծման համար, Ջեկսոն-Հայթսի 35-րդ պողոտայում և 81-րդ փողոցում տեղադրված է ոճավորված տառերով ճանապարհային նշան՝ նշանակությամբ Սքրեբբլի ներքևի ինդեքսի։
Բատսը որոշեց ստեղծել խաղ, որում համադրվելու էր խաղացողի պատահականությունն ու իմացությունը՝ ներառելով անագրամայի և խաչբառի տարրեր, որոնք հայտնի էին 1920-ական թվականներին։ Խաղացողը պարկից հանելու է տառերով յոթ զառ և փորձելու է կազմել բառեր։ Խաղի բանալին էր Բատսի անգլերենի   վերլուծությունը, նա ուսումնասիրել էր Նյու-Յորք Թայմսի տիտղոսաթերթը, որպեսզի հաշվի, թե ինչ հաճախականությամբ է օգտագործվել այբուբենի յուրաքանչյուր տառ։ Այնուհետև Ալֆրեդը օգտագործեց տառերի խտությունը, որպեսզի որոշի, թե յուրաքանչյուր տառ քանի անգամ ներառի խաղում։ Բատսը օգտագործեց միայն չորս զառ "Ս"-ով, որպեսզի խաղացողները չկազմեն հոգնակի թվով բառեր՝ խաղը դարձնելով շատ դյուրին։
Սկզբում Բատսը խաղն անվանեց Լեկսիկո, (Lexiko) (հայերեն՝ բառապաշար), ավելի ուշ այն վերանվանեց Կրիս-Կրոս վորդս (անգլ.՝ Criss Cross Words) և սկսեց փնտրել հրատարակիչ։ Խաղերի վերամշակողները, որոնց հետ նա ի սկզբանե համագործակցում էր, մերժեցին միտքը, բայց Ալֆրեդը համառ էր։ Արդյունքում նա վաճառեց խաղի հեղինակային իրավունքը գործարար և խաղերի սիրահար Ջեյմս Բրունոյին, ով չնչին փոփոխություն մտցրեց դիզայնի մեջ և վերանվանեց այն  Սքրեբբլ  (Scrabble): 1948 թվականին խաղը դարձավ ապրանքանիշ, և Ջեյմս Բրունոն կնոջ հետ Նյութաունի (Կոնեկտիկուտ) լքված դպրոցը դարձրեց սեղանի խաղերի արտադրության գործարան։ 1949 թվականին նրանք արտադրեցին 2400 լրակազմ, բայց ունեցան 450 դոլլարի կորուստ։ Սակայն խաղը դառնում էր ճանաչված, դրան նպաստում էր  Macy’s հանրախանութի պատվերները։ 1952 թվականին Բրունոն արդեն չէր կարողանում բավարարել պահանջը և խնդրեց արտոնագրված Selchow և Righter խաղերի արտադրողին լինել խաղի դիստրիբյուտոր։ Ամբողջ աշխարհում վաճառվել է 150.000.000 ընդօրինակ և միայն Հյուսիսային Ամերիկայում ամեն տարի վաճառվում է 1-2 միլիոն ընդօրինակ։


= Ծանոթագրություններ =
Շպատ Կասապի

Շպատ Կասապի, ալբանացի երգիչ է, որը ապրում է Մակեդոնիայում։ Ծնվել է 1987 թվականի մայիսի 2-ին նախկին Հարավսլավիայի տարածքում։


== Կարիերա ==
2009 թվականին մասնակցել է Եվրատեսիլ երգի մրցույթի Ալբանիայի ազգային ընտրությանը, սակայն չի հաղթել։


== Ծանոթագրություններ ==
Կյանքը պարգև է

«Կյանքը պարգև է» վավերագրական կինոնկար է՝ նվիրված հայտնի հասարակական գործիչ, Հայաստանի մշակույթի և սպորտի նախարար (1954-1986 թթ.), Հայֆիլհարմոնիայի և «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի տնօրեն, Հայաստանի պարի պետական անսամբլի և Ծաղկաձորի միջազգային մարզական բազայի հիմնադիր՝ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Գեորգի Ասատուրյանին։ Կինոնկարը «Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարից է։ Եթեր է հեռարձակվել 2011 թվականին։


== Ստեղծագործական անձնակազմ ==
Ռեժիսոր - Սոնա Ալեքսանյան
Պրոդյուսեր - Ռուբեն Ջաղինյան
Սցենարիստ - Սոնա Ալեքսանյան
Նախագիծն իրականացվել է «Հայկական վեկտոր» մշակութային հիմնադրամի մասնակցությամբ և AGBA բանկի աջակցությամբ


== Արտաքին հղումներ ==
«Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարը Շարմ Հոլդինգի պաշտոնական կայքում Archived 2012-06-16 at the Wayback Machine.
Դիտել «Կյանքը պարգև է» ֆիլմը Sharm Pictures կայքում(չաշխատող հղում)
Գովազդի թանգարան

Գովազդի թանգարան (ֆր.՝ Musée de la Publicité), թանգարան, հիմնված Փարիզում 1978 թվականին։ 1999 թվականից այն գտնվում է Ռիվոլի 107 հասցեում՝ Լուվրի հյուսիսային մասում։ Դեկորատիվ արվեստի թանգարանի բաժիններից մեկն է, որը ղեկավարում է «Les Arts Décoratifs» ոչ պետական կազմակերպությունը։


== Պատմություն ==
Առաջին պաստառները հայտնվել են 20-րդ դարի սկզբին Դեկորատիվ արվեստի թանգարանի հավաքածուում և պահվել նրա գրադարանում։ 1972 թվականին Ժենևիվ Պիկոնն առանձնացրել է պաստառների հավաքածուն։ 1978 թվականին նրա հիման վրա բացվել է «Պաստառների թանգարան» (ֆր.՝ Musée de l’Affiche)։ 1981 թվականին այն տեղափոխվել է Փարիզի 10-րդ շրջան՝ Ռուե դե Պարադիս, որից հետո անվանափոխվել է «Գովազդի թանգարան»։
1999 թվականին թանգարանը վերակազմավորվել է․ այն տեղափոխվել է քաղաքի 1-ին շրջան՝ Լուվրի պալատի հյուսիսային մաս՝ դեպի Ռիվոլի փողոց (Մարսանի թևն ու տաղավարը վերակառուցվել են ճարտարապետ Ժան Նուելի կողմից՝ հատուկ դեկորատիվ արվեստի թանգարանի հավաքածուները պահելու համար)։ Այդ ժամանակվանից այն համարվում է թանգարանի գովազդային և գրաֆիկական դիզայնի բաժինը։


== Հավաքածու ==
Թանգարանային ֆոնդերը ներառում են ավելի քան 100 հազար պաստառ, որի կեսը պատկանում է 18-րդ դարի առաջին կեսին, մյուս կեսը՝ 1950-ականներից սկսած, 30 հազար թերթի գովազդ, 20 հազար գովազդային ֆիլմ՝ սկսած 1930-ական թվականներից՝ որպես ֆրանսիական և արտասահմանյան, հեռուստատեսային և ռադիո գովազդի բազմաթիվ նմուշներ, ինչպես նաև գովազդային ոլորտի առաջացման և զարգացման փուլերն արտացոլող այլ առարկաներ և ցուցանմուշներ։
Հավաքածուի իրերը ցուցադրվում են բացառապես Դեկորատիվ արվեստի թանգարանի ժամանակավոր ցուցադրությունների ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրեբիզաչե

Տրեբիզաչե (իտալերեն՝  Trebisacce), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 9146 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 347 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87075։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0981։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Լեոնարդ Նոբլակցին, տոնը նշվում է նոյեմբերի 6-ին, Սուրբ Աստվածածինը (Մադոննա դել Ռոսարիո) և սան Ռոկկոն։ 


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Դոլասվիփի

Դոլասվիփի (վրաց.՝ დოლასვიფი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 55 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բայխա (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Բայխա (ուկրաիներեն՝ Баїха), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բայխա գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քայլ Դանկան

Քայլ Բարի Դանկան (անգլ.՝ Kyle Barri Duncan,օգոստոսի 8, 1997(1997-08-08)[…], Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆուտբոլիստ, «Օստենդե» ակումբի և Միացյալ Նահանգների ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Դանկանը «Նյու Յորք Ռեդ Բուլզ» ակումբի սան է։ 2014 թվականին նա սկսել է հանդես գալ ակումբի պահեստային թիմի կազմում։ 2015 թվականին Քայլը երկու տարվա պայմանագիր է ստորագրել ֆրանսիական «Վալանսիեն ՖԱ»-ի հետ, բայց նորամուտ ունենալ հիմնական կազմում այդպես էլ չի կարողացել՝ հանդես գալով փոխարինողների թիմում։ 2018 թվականին Դանկանը վերադարձել է «Նյու Յորք Ռեդ Բլուզ» ակումբ։  Մարտի 10-ին «Պորտլենդ Թիմբերս» ակումբի դեմ մրցախաղում նա նորամուտ է ունեցել Ֆուտբոլի բարձրագույն լիգայում։ Մարտի 31-ին «Օրլանդո Սիթի» ակումբի դեմ մրցախաղում Դանկանը ստացել է աջ ծնկի խաչաձև ջլի վնասվածք, որի պատճառով ստիպված է եղել բաց թողնել 2018 թվականի մրցաշրջանի մնացած մասը։ 2019 թվականի օգոստոսի 21-ին «Նեշվիլ» ակումբի դեմ խաղում խփել է պրոֆեսիոնալ կարիերայում առաջին գոլը։ Սեպտեմբերի 18-ին «Պոերտլենդ Թիմբերս» ակումբի դեմ մրցախաղում Քայլը խփել է իր առաջին գոլը «Նյու Յորք Ռեդ Բլուզ» ակումբի կազմում։
2021 թվականի նոյեմբերի 25-ին հայտարարվել է, որ գալիք ձմեռային տրանսֆերային պատուհանի ժամանակ Դանկանը անվճար կտեղափոխվի Բելգիայի առաջնության «Օստենդե» ակումբ՝ կնքելով պայմանագիր մինչև 2025 թվականը։ «Օստենդե» ակումբի կազմում նա նորամուտ է ունեցել 2022 թվականի հունվարի 21-ին՝ «Անթվերպենա» ակումբի դեմ մրցախաղում։ 


== Միջազգային կարիերա ==
Միացյալ Նահանգների ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում Դանկանը նորամուտ է ունեցել 2020 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Սալվադորի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական խաղում, որտեղ նա դաշտ է դուրս եկել 74-րդ րոպեին՝ փոխարինելով Խուլիան Արաուխոյին։ 


== Անձնական կյանք ==
Քայլ Դանկանը Ջորջ Վեայի և Թիմոթի Վեայի զարմիկն է։ 


== Ձեռքբերումներ ==
Թիմային
 «Նյու Յորք Ռեդ Բուլզ»MLS կանոնավոր առաջնության հաղթող՝ 2018


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Ֆուտբոլիստի էջը MLS կայքում(անգլ.)
Հմայակ Գրիգորյան

Հմայակ Սարգսի Գրիգորյան  (օգոստոսի 8, 1948(1948-08-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վնասվածքաբան-օրթոպեդ։ Բժշկական ծառայության պահեստի կապիտան (1989)։ Բժշկական գիտությունների թեկնածու (1987)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը (1972), վերապատրաստվել է Մոսկվայի Պրիորովի անվան վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի կենտրոնական ինստիտուտում (1981), Նիդեռլանդների Թագավորության (Հոլանդիա) Հարավի կենտրոնական կլինիկական հոսպիտալում (1989, 1990), Երևանի բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտում (1986, 1989, 1994, 2003)։ 1973-1976 թվականներին աշխատել է Հոկտեմբերյանի (այժմ՝ ՀՀ Արմավիրի մարզում) կենտրոնական շրջանային հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքում, 1976 թվականից՝ Ք. Պետրոսյանի անվան վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում (այժմ՝ վնասվածքաբանության կենտրոն)՝ օրդինատու, 1989 թվականից՝ ոսկրային հիվանդությունների վարակական բարդությունների բաժնի վարիչ։ 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժի ժամանակ երեք ամիս Լենինականում բուժօգնություն է ցույց տվել աղետից տուժածներին։
1988 թվականին և 1992 թվականին կամավոր մեկնել է ԼՂ մարզային հիվանդանոց և Ստեփանակերտի հոսպիտալ, որտեղ վիրահատել է հարյուրավոր ազատամարտիկների և խաղաղ բնակիչների։
Աշխատությունները վերաբերում են հրազենային վնասվածքների, փակ և բաց կոտրվածքների, ոսկրախտեփ, ոսկրային արատների բուժման խնդիրներին։


== Ծանոթագրություններ ==