Նինա Բագինսկայա

Նինա Բագինսկայա (բելառուս․՝ Ніна Рыгораўна Багінская, ռոմանակացված՝ Nina Ryhoraŭna Bahinskaja, դեկտեմբերի 30, 1946(1946-12-30), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս իրավապաշտպան, հասարակական գործիչ և երկրաբան։


== Կենսագրություն ==
Նինա Բագինսկայան ծնվել է Մինսկում, Բելառուս, 1946 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։ Վաղ հասակից եղել է մրցակցային հեծանվորդ։ Երիտասարդ տարիներին հեծանիվ վարելիս վթարի է ենթարկվել՝ բախվելով մեքենայի, ինչի արդյունքում գլխի վնասվածք և հետվնասվածքային էպիլեպսիա է ստացել։
Բագինսկայան ավարտել է Բելառուսի ինֆորմատիկայի և ռադիոէլեկտրոնիկայի պետական համալսարանը՝ մասնագիտանալով ռադիոտեխնիկայի հավաքման մեջ։ Երկրաբան դառնալու մանկության երազանքի իրականացման համար ավարտել է Իվանո-Ֆրանկովսկի նավթի և գազի ինստիտուտը (Ուկրաինա)՝ որպես նավթի և գազի որոնման մասնագետ։ Որպես երկրաբան աշխատել է Բելառուսի հետազոտական երկրաբանական ինստիտուտում (BelNIGRI): Միաժամանակ անդամակցել է Բելառուսական ժողովրդական ճակատին և իր ինստիտուտում ստեղծել Բելառուսական ժողովրդական ճակատի տեղական միավորում։
1988 թվականից ի վեր՝ նախնիների հիշատակի օրվա ծեսի հանդիպումից հետո նա ակտիվորեն մասնակցում է տարբեր բողոքների։ 1994 թվականին՝ Բելառուսում Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի իշխանության գալուց հետո, նա հեռացվել է ինստիտուտից, քանի որ իր նախագծի զեկույցը պատրաստվել էր բելառուսերեն լեզվով։
Բագինսկայային տասնյակ անգամ բերման են ենթարկել ոստիկանություն, և նա շատ օրեր է անցկացրել ժամանակավոր մեկուսարաններում։ 2014 թվականի օգոստոսի 1-ին Բագինսկայան ձերբակալվել է Մինսկում՝ ՊԱԿ-ի շենքի մոտ խորհրդային դրոշն այրելու համար. նրա ցույցը կատարվել է ի հիշատակ 1937 թվականի օգոստոսի 1-ի, երբ տասնյակ հազարավոր բելառուսական մշակութային ձեռագրեր են այրվել, որից հետո մահապատժի են ենթարկվել ստեղծագործությունների հեղինակները։
2015 թվականին Բագինսկայան ձերբակալվել է Ուկրաինայի Եվրամայդանում մահացած Միխայիլ Ժիզնևսկու հիշատակի ցույցի համար։ 2017 թվականի մարտի 25-ի դեպքերից հետո, երբ տասնյակ ակտիվիստներ ձերբակալվեցին Մինսկում («Սպիտակ լեգեոնի» գործ), և Բելառուսում հարյուրավոր մասնակիցներ բերման ենթարկվեցին Ազատության օրը, Նինա Բագինսկայան «Ազատություն ժողովրդին» սպիտակ-կարմիր-սպիտակ դրոշ և պաստառ ձեռքին ամեն օր գնում էր ՊԱԿ-ի շենքի դիմաց։
2019 թվականի ապրիլի 5-ին Բագինսկայան մասնակցել է մեկ այլ բողոքի ցույցի, որը նպատակ ուներ խոչընդոտել այսպես կոչված «կանաչապատման աշխատանքներին», որի պատճառով 2019 թվականի ապրիլի 4-ին քանդվել էին 30 հիշատակի խաչեր 1930-ականներին գնդակահարվածների զանգվածային գերեզմանների տարածքում։ Բերման ենթարկվեցին քաղաքական գործիչ, բելառուսական քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության համանախագահ Պավել Սևերինեցը և մեծ սպիտակ-կարմիր-սպիտակ դրոշով ցույցի եկած Նինա Բագինսկայան։
2020 թվականին Բագինսկայան աջակցել է օգոստոսի 9-ին կայացած նախագահական ընտրություններից հետո բողոքի ցույցերին։ Իր քաջության շնորհիվ նա դարձել է շարժման խորհրդանիշ։ Հարցազրույցներ է տվել BBC News-ին, ինչպես նաև Շվեդիայից, Լեհաստանից, Գերմանիայից, Ֆրանսիայից ժամանած լրագրողներին։ Մաքսիմ Կացը իր Youtubeյան ալիքով ներկայացրել է Բագինսկայային։

2020 թվականին Բագինսկայան հայտնի է դարձել իր «Ես պարզապես քայլում եմ» արտահայտությամբ, երբ այդ պատասխանն է տվել այն ոստիկանին, որը փորձել է կանգնեցնել նրան և խլել դրոշը։
2020 թվականի սեպտեմբերին Բագինսկայան ներկայացվել է իտալական Vogue ամսագրում՝ որպես «Բելառուսական հեղափոխության մայր»։ Նրան լուսանկարել է Իվան Ռեվյակոն։
Ցույցերի ժամանակ օգտագործվող բոլոր կարմիր-սպիտակ-կարմիր դրոշները Բագինսկայան ինքն է կարում, նա չի օգտագործում այն դրոշները, որոնք մարդիկ փորձում են նվեր տալ իրեն։ Նա նաև դրոշները է կարում ուրիշների համար։ Նրա պատրաստած ամենամեծ դրոշը 9 մետր է եղել (9 մ x 4,5 մ), որը նա կարել է երեք օրում և  այն նվիրել է երիտասարդներին։
Հարյուրավոր ցույցերի մասնակցելու համար Բագինսկայան կառավարությանը  պարտք է տասնյակ հազարավոր դոլարներ։ Նրա ամառանոցային կալվածքն աճուրդի է հանվել պետության կողմից։ Կառավարությունը վերցնում է Բագինսկայայի կենսաթոշակի 50%-ը (2020 թվականին նրա կենսաթոշակը ամսական կազմել է 200 բելառուսական ռուբլի  (77 ԱՄՆ դոլար)


== Մրցանակներ ==
2017 թվականին պարգևատրվել է Իվաշկևիչի հուշատախտակով,
1960-70-ականների խորհրդային ռեժիմի քաղբանտարկյալ Սերգեյ Խանժենկովի (1942-2016) մեդալի առաջին դափնեկիր, 2018,
Բելառուսի ժողովրդավարական հանրապետության 100-րդ հոբելյանական մեդալ, 2018,
«Ազատության մարդիկ» մրցանակը «Ազատություն» ռադիոկայանից, 2020։


== Տես նաև ==
Բողոքի ցույցեր Բելառուսում (2017)
Բողոքի ցույցեր Բելառուսում (2020)
Բելառուսի դրոշ
Ազատության օր (Բելառուս)
Խորհրդային այլախոհներ
Կուրապատի
Խորհրդային բռնաճնշումները Բելառուսում
Մարիա Կոլեսնիկովա


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագիտություն ==
Meet the 73-Year-Old Great-Grandmother Defying the Dictatorship in Belarus
Who is Nina Baginskaya, the 73-year-old Belarusian protester that takes on riot police?
Belarus' 73-Year-Old Protest Icon Among Hundreds of Women Detained in Minsk
Belarus protests: Opposition icon, 73, among hundreds detained in Minsk
Lukashenko orders “no arrest” for Belarusian revolutionary pensioner Nina Baginskaya
Эвика Отто. Нина Багинская: «Чтобы уплатить все штрафы за участие в митингах, мне нужно прожить минимум 120 лет»(չաշխատող հղում) // Комсомольская правда. 9 сентября 2020.
Лецішча 69-гадовай Ніны Багінскай выстаўлена на аўкцыён | Дача Нины Багинской выставлена на аукцион // Радыё Свабода. 9 августа 2016.
Штодня да будынка КДБ з пікетам выходзіць Ніна Багінская | Ежедневный пикет Нины Богинской // Радыё Свабода. 8 апреля 2017.
Ніна Багінская ў відэа да 10-годдзя "Белсату" // БЕЛСАТ NEWS. 10 ноября 2017.
Нина Багинская: «Что вы собираетесь найти в моих колготках?» // Вясна. 11.04.2019.
Валерия Уласик, Елена Шалаева. «Вышла, подняла флаг и стоит». Пенсионерка из Беларуси должна государству 16 тысяч долларов за акции протеста // Настоящее Время. 19 июня 2019.
«Пошла домой шить новый флаг. И точить новое древко»: История Нины Багинской — «белорусской бабушки, которая просто гуляет», — рассказанная ей самой // Холод. 21.08.2020.
Нина Багинская: «Белорусы не простят Лукашенко» // DW на русском. 30 августа 2020.
Кто такая Нина Багинская, ставшая символом протестов в Беларуси? // BBC News - Русская служба. 4 сентября 2020.
Ніна Багінская — гісторыя нязломнай жанчыны / Нина Багинская / Ток // NN VIDEO TV. 10 сентября 2020.
Интервью с легендой белорусского протеста Ниной Багинской // Здесь и сейчас // Телеканал Дождь. 20 сентября 2020.
Нина Багинская «я гуляю!» и БЧБ (бело-красно-белый) флаг. Символы революции в Беларуси / Максим Кац
Italian Vogue Publishes Photos Of Icon Protester Nina Baginskaya // BelarusFeed Archived 2020-11-07 at the Wayback Machine.. 30 September 2020.