armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բոստոն

Բոստոն (անգլ.՝ Boston), ԱՄՆ-ի Մասաչուսեթս նահանգի կենտրոնն է։ Քաղաքը հայտնի է նաև Նոր Անգլիա անունով։ ԱՄՆ-ի ամենահին քաղաքներից մեկն է։ Բոստոնը Նոր Անգլիայի ամենամեծ քաղաքն է։ 2014 թվականի դրությամբ բնակչությունը 645.966 է։ Այս ցուցանիշով Բոստոնն ԱՄՆ 24-րդ ամենամեծ քաղաքն է։


=== Աշխարհագրական դիրք ===
Քաղաքը շատ կոմպակտ և հարմարավետ դիրք ունի։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 232,1 կմ²։ Քաղաքի մեծ մասը գտնվում է ծովի մակարդակից 5-7 մետր բարձր, իսկ Բելիվյու Հիլը 101մ բարձրության վրա է։


== Պատմություն ==

Բոստոնը հիմնադրվել է 1630 թ. սեպտեմբերի 17-ին։ Հիմնադրումից հետո այստեղ բացվել է առաջին անգլալեզու քոլեջը՝ Հարվարդի համալսարանը։


=== Տեսարժան վայրեր ===
Սուրբ Խաչ եկեղեցի (Բոստոն)  - կաթոլիկ եկեղեցի
Բոստոնի վանք  - մորմոնական եկեղեցի


== Կլիման ==
Բոստոնը, ինչպես Նոր Անգլիան, գտնվում է մայրցամաքային կլիմայական գոտում, քանի որ գերիշխող արևմտյան հոսանքները մեղմացնում են օվկիանոսի ազդեցությունը։ Ամառը, հիմնականում տաք է և խոնավ, ձմռանը ցուրտ է, քամոտ և ձյունառատ։ Ամենաշոք ամիսը հուլիսն է, ցերեկային միջին ջերմաստիճանը +28 °C։ Ամենացուրտ ամիսը հունվարն է, գիշերային միջին ջերմաստիչանը −6 °C։ Տարեկան միջին տեղումների քանակը 1000—1100 մմ։ Ամենաշատ տեղումները դեկտեմբեր-մարտ ընկած հատվածում է։ Գարնանը և ամռան սկզբին հաճախակի են լինում մառախուղեր։


=== Թերթեր և ամսագրեր, որոնք լույս են տեսնում Բոստոնում ===
Boston Business Journal
Boston Globe
Boston Haitian Reporter
Boston Herald
Boston Irish Reporter
Boston Phoenix
Jewish Advocate
Mass High Tech
Boston Magazinee
Cape Cod Life Magazine


== Քույր քաղաքներ ==
 Բարսելոնա (իսպ.՝ Barcelona), Իսպանիա
 Բելու-Օրիզոնտի (պորտ.՝ Belo Horizonte), Բրազիլիա (2007)
 Կիոտո (ճապ.՝ 京都市), Ճապոնիա
 Մելբուրն (անգլ.՝ Melbourne), Ավստրալիա (1985)
 Պադովա (իտալերեն՝ Padova), Իտալիա
 Սեկոնդի-Տակորադի (անգլ.՝ Sekondi-Takoradi), Գանա
 Ստրասբուրգ (ֆր.՝ Strasbourg), Ֆրանսիա
 Թայպեյ, Թայվան
 Հանչժու, Չինաստան
 Շանոն (անգլ.՝ Shannon, իռլանդերեն՝ An tSionna), Իռլանդիա


== Սպորտ ==
Բոստոնում գտնվում են մի շարք մարզական ակումբներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքը (անգլ.)
Մխչյան

Մխչյան (նախկին անվանումը` Իմանշալու),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Արտաշատի տարածաշրջանում, Արտաշատ քաղաքից մոտ 7 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Մխչյան է վերանվանվել 1935 թվականին, գյուղի անվանումը կապված է 1921 թվականի քաղաքացիական կռիվների ժամանակ այստեղ զոհված Լիպարիտ Մխչյանի անվան հետ։


== Կլիման ==
Գյուղը գտնվում է Հրազդան գետի հովտում, ծովի մակարդակից 845 մ բարձրության վրա։ Կլիման չոր, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5 °C։ Ամառը տևական է՝ մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վեր են ածվել կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Մխչյանի մշտական բնակչությունը կազմել է 4535, առկա բնակչությունը` 4208 մարդ։ 19-րդ դարում բնակիչները եղել են հայեր և փոքր թվով ադրբեջանցիներ, 1922 թվականից` գրեթե բացառապես հայեր։
Բնակիչների նախնիները գաղթել են Խոյի և Սալմաստի գյուղերից։
Մխչյանի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Գյուղն ունի առկա 1304 տնտեսություն։ Ունի 2 դպրոց, դրանցից առաջինը հիմնադրվել է 1883 թվականին, մանկապարտեզ, բուժկետ, կապի հանգույց։
Արդյունաբերության ոլորտում զարգացած են սննդի արդյունաբերությունը, այստեղ գործում է կոնյակի հումքի մշակման արտադրամաս։ Գյուղի մոտ է կառուցված Մխչյանի ջրհան կայանը, որը Սև ջրի աղբյուրները և արտեզյան ջրերը մղում են Արտաշատի ջրանցք և դրանով ոռոգում տեղի գյուղատնտեսական հողահանդակները։ Համայնքի տնտեսության մասնագիտացման ճյուղը գյուղատնտեսությունն է, համախառն բերքի մեծ մասը տալիս է բուսաբուծությունը։ Գյուղատնտեսական նշանակության հողերը կազմում են շուրջ 657 հա։ Համայնքի հողերի հիմնական մասն օգտագործվում են որպես վարելահողեր, պտղատու և խաղողի այգիներ, Զբաղվում են այգեգործությամբ, խաղողագործությամբ, դաշտավարությամբ, բանջարաբուծությամբ։ Մշակում են ջերմասեր բանջարաբոստանային կուլտուրաներ, ինչպես նաև հացահատիկ։ Զբաղվում են կաթնամսատու անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ։


== Տես նաև ==
Մխչյանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արարատի մարզպետարան Archived 2012-04-13 at the Wayback Machine.
Մարիա Մոլինս

Մարիա Մոլինս (իսպ.՝ Maria Molins, իսպանացի թատրոնի և կինոյի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Մարիա Մոլինսը իր կարիերան սկսել է թատրոնում և երկար ժամանակ զբաղվել դրանով։ Բացի այդ, սկզբում նա փոքր դերեր է ունեցել կատալոնական սերիալներում, ինչպիսիք են «Tocao del ala»-ն և «Homenots»-ը։ 2001 թվականին նկարահանվել է կատալոնական «El cor de la ciutat» սերիալում։ Ինչ վերաբերում է կինոյին՝ նա մասնակցել է այնպիսի բեմադրությունների, ինչպիսիք են «Todo está en el aire»-ը, «Cobardes»-ը և «A la deriva»-ը։
2011 թվականին նկարահանվել է «TV3» հեռուստաընկերության «14 de abril. Macià contra Companys» ֆիլմում։ Նաև հայտնվել է իսպանական «Cuéntame cómo pasó» հեռուստասերիալի դրվագում։
2012 թվականին նա «Antena 3» հեռուստաալիքի «Historias robadas» մինի-սերիալի դերասանական կազմի մի մասն է կազմել՝ կապված գողացված երեխայի դեպքի հետ, որը փնտրում է իր կենսաբանական ընտանիքին։ Նա նաև հանդես է եկել «Գաղութի հոտը» և «Kubala, Moreno i Manchón» հեռուստատեսային ֆիլմում։ Բացի այդ, նա Ալեքս Բրենդեմյուլի հետ նկարահանվել է «Bosc» ֆիլմում, որի շնորհիվ 2013 թվականին լավագույն կանացի դերի համար ստացել է «Գաուդի» մրցանակ։
2013 թվականին նա վերադարձել է կինո՝ նկարահանվելով «Hijo de Caín» ֆիլմում Խոսե Կորոնադոյի և Դավիդ Սոլանսի հետ։ 2014 թվականին Մարիան նկարահանվել է «TV3» հեռուստաընկերության «La Riera» սերիալում։ Նա նաև մասնակցել է «Seve, the movie» ֆիլմին​։ 2015 թվականից դերասանուհին հանդիսացել է «La que se avecina» հեռուստասերիալի կրկնվող դերասանական կազմի մի մասը։ 2016 թվականին նկարահանվել է «Antena 3» հեռուստաալիքի «La embajada» սերիալի առաջին եթերաշրջանի մի մասում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sensacine
Մոնպեյրու (Ավերոնի գավառ)

Մոնպեյրու (ֆր.՝ Montpeyroux), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 568 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.20 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 61.71 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 160 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 38 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 334 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 253-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 81։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,7 %։ 253 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 241 անձ (138 տղամարդ և 103 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (3 տղամարդ և 9 կին)։ 81 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պանամերիկյան կոնֆերանսներ

Պանամերիկյան կոնֆերանսներ (անգլ.՝ Pan-American Conferences), Ամերիկա մայրցամաքի երկրների պարբերաբար գումարվող կոնֆերանսներ, կազմակերպվում է Ամերիկյան պետությունների կազմակերպության կողմից։ Անցկացվել են 1889 թվականից մինչև 2001 թվականը։ Կոնֆերասների գումարման գաղափարն առաջ է քաշվել դեռևս 1826 թվականին Պանամայում կայացած լատինաամերիկյան երկրների կոնգրեսում։ 
1889 թվականից մինչև 1967 թվականը տեղի են ունեցել 10 հերթական և 3 արտակարգ կոնֆերանսներ։ Դրանցից հատկանշական են՝ 1-ինը (1889 թվականի հոկտեմբեր - 1890-ի ապրիլ), որի ժամանակ հիմնվեցին Ամերիկյան հանրապետությունների միջազգային միությունը (տնտեսական ինֆորմացիայի փոխանակության նպատակով) և դրան կից Առևտրական բյուրոն (1901-1902 թվականներին վերանվանվեց Միջազգային բյուրո), 4-րդը (1910 թվականի հուլիս-օգոստոս)՝ Միջազգային բյուրոն վերակազմվեց Պանամերիկյան միության, 9-րդը (1948 թվականի մարտ—մայիս), որտեղ ստեղծվեց Ամերիկյան պետությունների կազմակերպությունը (ԱՊԿ Պանամերիկյան միության հիման վրա), 10-րդը (1954 թվականի մարտ), Պանամերիկյան կոնֆերանսներն ընդունեցին «Միջազգային կոմունիզմի դեմ պայքարի մասին» որոշումը։ 1962 թվականին կայացած խորհրդակցությունում ԱՄՆ-ի ճնշմամբ ԱՊԿ-ից հեռացվեց Կուբան։ 1967 թվականի փետրվարին 3-րդ արտակարգ կոնֆերանսը կանոնադրական ուղղում մտցրեց․ ԱՊԿ-ի գերագույն մարմինը միջամերիկյան կոնֆերանսի փոխարեն դառնում էր ԱՊԿ-ի անդամ երկրների ներկայացուցիչների Գլխավոր ասամբլեան (որոշումն ուժի մեջ մտավ 1970 թվականին), որը պիտի գումարվեր է ամեն տարի։ 


== Գրականություն ==
Helleiner, Eric. Forgotten Foundations of Bretton Woods: International Development and the Making of the Postwar Order, Cornell University 2014 978-0801452758
Vanden, H.E., Prevost, G. Politics of Latin America: The Power Game (2nd Edition), 2006.Կաղապար:Organization of American States
Սոլնցևո (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոլնցևոՍոլնցևո (ուկրաիներեն՝ Сонцеве), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլնցևո գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դորա Գաբե

Դորա Գաբե (բուլղար․՝ Исидора (Дора) Петрова Габе, օգոստոսի 16, 1886(1886-08-16), Դըբովիկ, General Toshevo Municipality, Դոբրիչի մարզ, Բուլղարիա - նոյեմբերի 16, 1983(1983-11-16), Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի-հրեա բանաստեղծ, արձակագիր, էսսեիստ, թարգմանիչ, քննադատ, թատերագետ։ ՊԵՆ ինտերնացիոնալի Բուլղարիայի ներկայացուցիչ։ Երեխաների համար զանգվածային գրական հրատարակումների կազմակերպիչ։


== Կենսագրություն ==
Դորա Գաբեն ծնվել է 1886 թվականին Ռուսաստանից հրեա ներգաղթյալ հասարակական գործիչ Պետեր Գաբեի ընտանիքում։ Ավարտել է Վառնայի գիմնազիան, 1904 թվականին ընդունվել է Սոֆիայի համալսարան, այնուհետև՝ 1905-1906 թվականներին ֆրանսիական բանասիրություն է ուսումնասիրել Ժնևում և Գրենոբլում։ 1907 թվականից ֆրանսերեն է դասավանդել Դոբրիչում։ 1911-1932 թվականներին ամուսնու՝ բուլղարացի գրականագետ, պրոֆեսոր Բոյան Պենևի (1882-1927) հետ բնակվել են արտերկրում, եղել են Լեհաստանում, Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Ավստրիայում, Չեխոսլովակիայում, Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում, որտեղ Գաբեն հանդես է եկել դասախոսություններով։

1925 թվականին Բուլղարիայի կրթության նախարարությունը Գաբեին նշանակել է «Ամենափոքրերի գրադարանը» (բուլղար․՝ «Библиотека за най-малките») մատենագիտական շարքի համա-խմբագիր։ 1939-1941 թվականներին եղել է «Прозорче» («Պատուհան») մանկական ամսագրի խմբագիրը։
1922 թվականին Դորա Գաբեն եղել է լեհ-բուլղարական կոմիտեի հիմնադիրներից և Բուլղարիայի ՊԵՆ-ակումբի կազմակերպիչներից (1927), որը նախագահել է երկար տարիներ։ 1947-1950 թվականներին եղել է Լեհաստանում բուլղարիայի դեսպանը մշակութային հարցերով, ինչպես նաև ՊԵՆ ինտերնացիոնալ ակումբի Բուլղարիայի ներկայացուցիչը։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին անգամ տպագրվել է 1900 թվականին «Երիտասարդություն» ժողովածում «Թռիչք» ստեղծագործությամբ։ Ակտիվ տպագրական գործունեություն է ծավալել 1920-1930-ական թվականներին։ Այս շրջանում Գաբեն գրել է ուղեգրություններ, պատմություններ, էսսեներ, հոդվածներ Բուլղարիայի և արտասահմանյան գրականության, թատերագիտության, հիշողություններ մշակութային գործիչների մասին և՛ մեծահասակների, և՛ փոքրերի համար։
1917 թվականից մինչև կյանքի վերջն ակտիվորեն զբաղվել է թարգմանչական գործունեությամբ։ Թարգմանել է լեհերենից, չեխերենից, ռուսերենից, ֆրանսերենից, հունարենից։
Դորայի ստեղծագործությունները թարգմանանվել են Արգենտինայում, Ավստրիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Վիետնամում, Գերմանիայում, Հունաստանում, Կանադայում, Կուբայում, Լիբանանում, Պերուում, Ռումինիայում, Լեհաստանում, Ռուսաստանում, Սլովակիայում, Ուկրաինայում, Ֆրանսիայում, Չեխիայում։

Дядовата Янкова приказка
Глазки, которые видят: маленькие рассказы о малышах (1963)
Облаци
Ты, грусть моя...
Лес
Малки песни (1923)
Звѣнчета: стихове за малки деца (1925)
Великден (1930)
Вечер
На пороге
Едноактни пиеси (1947)
Избранные произведения (1958)
Звездица за тебе: Стихотворения за деца (1983)
Светът е тайна: поезия и проза (1994)


== Մրցանակներ ==
Դոբրիչի պատվավոր քաղաքացի, 1968 թ.
Լեհաստանի վերածննդի շքանշան
Ժպիտի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Дора Габе(չաշխատող հղում)
Հյուսիսային մարզ (Լիբանան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հյուսիսային մարզ (այլ կիրառումներ)Հյուսիսային Լիբանանը կամ Հյուսիսը (արաբ․՝ الشمال‎‎ - էշ Շեմալ) պրովինցիա Լիբանանի Հանրապետության հյուսիսային մասում։ Բնակչությունը կազմում է 807 204 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 398,66 մարդ/կմ²։ Բաժանվում է շրջանների՝ ունենալով 2 024,8 կմ² տարածք։


== Տես նաև ==
Լիբանանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրությունենր ==
Վիլյամսի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Վիլյամսի փողոց (ռուս.՝ Улица Вильямса), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Անվանվել է խորհրդային հողագետ Վասիլի Ռոբերտովիչ Վիլյամսի (1863-1939) պատվին։ Սկիզբ է առնում Զեռնովայա փողոցից և ավարտվում Կունդրյուչյա գետի վրա ձգված կամրջի մոտ։ Երկարությունը 850 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Վիլյամսի փողոցը սկսվում է Զեռնովայա փողոցից և ավարտվում Կունդրյուչյա գետի վրա ձգված կամրջի մոտ։ Երկարությունը 850 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 11 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)` 4 շինություն, աջ կողմում (զույգ համարներ)` նույնպես 7։
Վիլյամսի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346353։
Փողոցն անվանվել է խորհրդային հողագետ, ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի և Բելառուսական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս, Լենինյան մրցանակի դափնեկիր Վասիլի Ռոբերտովիչ Վիլյամսի (1863-1939) պատվին։ Վիլյամսը զարգացրել է Դոկուչաևի ուսմունքը հողի մասին և համարվում է ագրոնոմիական հողագիտության հիմնադիրը։ Հիմնավորել է հողառաջացման պրոցեսում կենսաբանական գործոնների ունեցած առաջատար դերը, ստեղծել ուսմունք նյութերի կենսաբանական փոքր շրջանառության մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Вильямса в Красном Сулине
Подробная карта Улица Вильямса, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Красный Сулин, улица Вильямса Archived 2019-04-03 at the Wayback Machine.
Ախմետա

Ախմետա (վրաց.՝ ახმეტა), քաղաք է Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզում, Ալազան գետի ափին, Պանկիսի կիրճի մոտ, մերձակա խոշոր բնակավայրից՝ Թելավ քաղաքից 29 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 567 մետր։ Ախմետայի շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1966 թվականին։ Բնակչությունը՝ ▼6160 մարդ (2022)։
Ունի խմորիչներ, գինի, պահածոներ, յուղ ու պանիր արտադրող գործարաններ, փայտամշակման կոմբինատ։


== Պատմական հուշարձաններ ==
Ալավերդի վանքը (13-րդ դար)
Ուղղափառ եկեղեցին


== Անվանի անձինք ==
Զուրաբ Զվիադաուրի - ձյուդոիստ, անկախացած Վրաստանի առաջին օլիմպիական չեմպիոն մարզիկը
Ելենա Սագիրաշվիլի - Ռուսաստանի Դաշնության 1998—2004 թթ. արտգործնախարար Իգոր Իվանովի մայրը


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կախեթի մարզի պաշտոնական կայքէջը
Ախմետայի համայնքապետարանի պաշտոնական կայքէջը
Լայբնից

Լայբնից (գերմ.՝ Leibnitz; սլովեն.՝ Lipnica), քաղաք, գտնվում է Ավստրիայի Շտիրիայի ֆեդերատիվ տարածքում։
Համարվում է Լայբնից նահանգի կենտրոնը։ Բնակչությունն ըստ 2016թ. դեկտեմբերի 31-ի տվյալների կազմում է 12 176 մարդ։ Տարածքը կազմում է 23,53 կմ²։ Ինքնակառավարվող սուբյեկտի անհատական կոդը՝ 6 10 53։


== Պատմություն ==
Քաղաքը սկզբում անվանվել է Լիպնիզա և ունեցել է սլավոնական բնակչություն։ Ըստ տարեգրության՝ նրա պատմությունը սկսում է X դարից։ XV դարում նա ստացել է ժամանակակից գերմանահունչ անվանում։ Ընդհուպ մինչև XX դարի սկիզբը՝ քաղաքի բնակչության թիվը հասել է մի քանի հազար մարդու։


== Քաղաքական իրավիճակը ==
2005թ. ընտրությունների ժամանակ  Հելմուտ Լայթենբերգերը ձայների մեծամասնությամբ ընտրվել է Կոմունայի քաղաքագլուխ։
Կոմունայի ներկայացուցիչների խորհուրդը (գերմ.՝ Gemeinderat) կազմված է 31 տեղից.

ԱՍԴՄԿ զբաղեցնում է 16 տեղ։
ԱԺԿ զբաղեցնում է 8 տեղ։
ԱԱԿ զբաղեցնում է 4 տեղ։
Կանաչները (Ավստրիա) զբաղեցնում են 2 տեղ։
Կուսկացություն Parteiloser զբաղեցնում է 1 տեղ։


== Հայտնի մարդիկ ==
Մենրադ Գեպպերտ ֆոն (1770-1855թթ.), ավստրիացի ռազմական գործիչ, գեներալ։
Թոմաս Մուստեր (ծնվ. 1967), ավստրիացի թենիսիստ, աշխարհի նախկին առաջին ռակետ, Ռոլան Գարոսի հաղթող (1995թ.):


== Քույր քաղաքներ ==
 Պեդրա Բադեխո, Կաբո Վերդե


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Լապլանդիա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լապլանդիա (այլ կիրառումներ)Լապլանդիա (ֆիններեն՝ Lappi, շվեդերեն՝ Lappland, նորվ.՝ Lapland), բնաշխարհ Եվրոպայի հյուսիսում՝ Նորվեգիայում, Շվեդիայում, Ֆինլանդիայում և Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի արևմուտքում, հյուսիսային լայնության 64֊66օ֊ից հյուսիս։ Սաամներ (լոպարներ) ժողովրդի տարաբնակեցման հիմնական շրջանն է։
Հաճախ Լապլանդիայի անվան տակ հասկանում են շվեդական Լափլանդ նահանգը։ Սակայն, այլ դեպքերում Լապլանդիայի անվան տակ հասկանում են ավելի ընդլայնված տարածք, որը հիմնականում համընկնում է Հյուսիսային Կալոտի հետ (Ֆենոսկանդիայի մի մասը, որը գտնվում է Հյուսիսային բևեռային շրջանից հյուսիս), ինչն ավելի է համապատասխանում սաամների պատմական տարաբնակեցմանը։
Լապլանդիան երբեք չի եղել միավորված պետական կազմավորում։ Ներկա դրությամբ այն բաժանված է չորս պետությունների՝ Նորվեգիայի, Շվեդիայի, Ֆինլանդիայի և Ռուսաստանի (Կոլայի թերակղզի) միջև։ Սաամներն ունեն վառ արտահայտված ազգային ինքնություն, ինչպես նաև դրոշ և հիմն, իսկ նրանց իրավունքները ներկայացնում են մշակութային ինքնակառավարման ընտրովի մարմինները՝ Սաամական խորհրդարանը։


== Սապմի ==

Անվանումը ստացել է սաամներ (լոպարներ) ժողովրդի անունից։ Սաամները իրենց երկիրն անվանում են Սապմի (հյուսիսսաամական լեզվից թարգամանաբար «Sápmi» բառը նշանակում է «սաամների երկիր»)՝ այդ անվան տակ հասկանալով իրենց ավանդական տարաբնակեցման տարածքը։ Այդ բառը սովորաբար կիրառվում է որպես Լապլանդիայի հոմանիշ, սակայն այդ երկու հասկացությունների միջև գոյություն ունի որոշակի տարբերություն, քանի որ Հյուսիսային Կալոտի ամբողջ տարածքը չի համարվում սաամների ավանդական տարաբնակեցման տարածք։ Բացի այդ, Սապմիի մի մասը գտնվում է Հյուսիսային բևեռային շրջանից հարավ։
Sápmi բառը օգտագործվում է տարբեր կազմակերպությունների անվանումներում, որոնք կապ ունեն սաամների հետ։ Օրինակ՝ Նորվեգիայի և Շվեդիայի ռադիոկայանները համապատասխանաբար կոչվում են NRK Sápmi և SR Sápmi։


== Մշակութային ազդեցություն ==
Լապլանդիան համարվում է Սանտա Կլաուսի, Ձմեռ Պապի և նրանց սաամական գործընկեր Մուն Կալսայի ծննդավայրը։ Ռովանիեմի քաղաքից 9 կմ հեռավորության վրա կառուցվել է Սանտա Կլաուսի գյուղ զվարճանքների այգին, նվիրված Ձմեռ Պապին, որին Ֆինլանդիայում անվանում են Յոուլուպուկկի (ֆիններեն՝ Joulupukki)։
«Նիլսի զարմանահրաշ ճանապարհորդությունը վայրի սագերի հետ» պատմվածքի գործողությունների մոտ կեսը տեղի են ունենում Լապլանդիայում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Sari Pietikäinen, Leena Huss, Sirkka Laihiala-Kankainen, Ulla Aikio-Puoskari & Pia Lane Regulating Multilingualism in the North Calotte: The Case of Kven, Meänkieli and Sámi Languages(անգլ.) // Acta Borealia : ամսագիր. — В. 1. — Էջ  1―23. — 


== Արտաքին հղումներ ==
State Provincial Office of Lapland Archived 2008-04-20 at the Wayback Machine.(անգլ.), (ֆին.), (շվեդ.)
Զալիվնոյ (Տացինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զալիվնոյ (այլ կիրառումներ)Զալիվնոյ (ռուս.՝ Заливной), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Սկոսիրսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 
Բնակչությունը կազմում է 63 մարդ։
Պյոտր Դոբրինինի հուշարձան

Պյոտր Դոբրինինի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Петру Добрынину), հուշարձան Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է հեղափոխական, Մոսկվայում հոկտեմբերյան զինված ապստամբության մասնակից Պյոտր Դոբրինինին։ Տեղադրվել է 1967 թվականի հուլիսի 4-ին՝ Մոսկվորեցկի շրջանի պիոներների և դպրոցականների նախաձեռնությամբ Մոսկվայի մետրոպոլիտենի «Դոբրինինսկայա» կայարանի նախասրահի մոտ։ Նախագծի հեղինակներն են քանդակագործ Գենադի Դմիտրիևիչ Ռասպոպովը և ճարտարապետ Վ. Մ. Պյասկովսկին։ Մոսկվայի կառավարության «Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 1997 թվականի մայիսի 5-ի թիվ 452 հրամանագրով դաշնային (համառուսաստանյան) նշանակության պատմական և մշակութային ժառանգության օբյեկտների ցանկից հանված և տարածաշրջանային նշանակության պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկում դասակարգելու համար առաջարկված պատմության և մշակույթի մշակութային ժառանգության օբյեկտ հանդիսացող հուշարձանների ցանկը հաստատելու» մասին 1997 թվականի նոյեմբերի 11-ի թիվ 787 որոշմամբ դասվել է տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտների թվին։ Վերականգնողական վերջին աշխատանքներն իրականացվել են 2009 թվականին. տարբեր աղտոտվածություններից մաքրվել է գրանիտե մակերևույթը, վերացվել են կոտրվածքները, կատարվել են հականեխիչ և պաշտպանիչ աշխատանքներ։
Կարմիր գրանիտից քանդակված կիսանդրին գտնվում է բարձր պատվանդանի վրա, որի վրա արված է հետևյալ մակագրությունը. «Բոլշևիկ Պյոտր Դոբրինին (ծնված 1894 թվականին)՝ Զամոսկվորեչիեի Կարմիր գվարդիայի կազմակերպիչներից մեկը։ Հերոսաբար զոհվել է խորհրդային իշխանության համար 1917 թվականի հոկտեմբերյան մարտերի օրերին Մոսկվայում »։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Вострышев М. И. Москва: все культурные и исторические памятники. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2009. — 512 с. — ISBN 978-5-699-31434-8
Двинский Э. Москва от А до Я. — М.: Московский рабочий, 1976. — 454 с.
Кожевников Р. Скульптурные памятники Москвы. — М.: Московский рабочий, 1983. — 318 с.
Нарочницкий А. Л. Москва. Энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия, 1980. — 687 с.
Памятники монументального искусства Москвы / Департамент культурного наследия г. Москвы. — М.: «Милк Эдженси», 2016. — 404 с. — ISBN 978-5-9907078-1-8
Петропавловская Л. Петр Добрынин: жизнь и подвиг. — М.: Московский рабочий, 1974. — 190 с.
Шокарев С., Вострышев М. Вся Москва от А до Я. — 2018. — ISBN 5041013799
Վարդենիկ Ներքին (Չմշկածագի գավառ)

Վարդենիկ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։ Գտնվում էր Չմշկածագ գյուղաքաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևելք, Եփրատ գետի ձախ կողմում։
Մինչև 1930 թվականը գյուղը կոչվում էր Վարդենիկ Վարի։


== Պատմություն ==
Բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել է 1895 թվականի ջարդերի և 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն՝ 150 հայ բնակչով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ 2 ավերված եկեղեցիներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլիկո

Կոլիկո  (իտալերեն՝  Colico), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6741 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 179 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 35 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 23823: Հեռախոսային կոդ՝ 0341։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedicolico.it/ Archived 2006-05-25 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Խոնյուկի

Խոնյուկի (ռուս.՝ Хонюки), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պիրոքսետին

Պիրոքսետին լրիվ բյուրեղային ուլտրահիմքային ապար, բաղկացած մոնոկլինային և օրթոռոմբային պիրոքսեններից՝ օլիվինի, քրոմիտի, շպինելի, մագնետիտի և այլ միներալների խառնուրդով։


== Բաղադրություն ==
Պարունակում է 53-43% սիլիկահող, 4-10% կավահող, 5-13% երկաթի, 13-24% մագնեզիումի, 13-14% կալցիումի օքսիդներ։ Կախված օրթոռոմբային պիրոքսենի կազմությունից՝ զանազանվում են էնստատիտիտներ, բրոնզիտիտներ, հիպերստենիտներ, իսկ կախված մոնոկլինային պիրոքսենի կազմությունից՝ դիոբսիդիտներ, դիալագիտներ, ավգիտիտներ։
Զույգ պիրոքսեններից կազմված տարատեսակները կոչվում են վեբստերիտներ։ Զանազանվում են նաև օլիվինային, բիոտիտային, նռնաքարային, շպինելային (օստրաիտներ), մագնետիտային (կոսվիտներ) տարբերակներ։ Նշված պիրոքսենիտների տիպերը հայտնի են տարբեր հիմքային ապարներում։
Դա Վինչիի ծածկագիրը (այլ կիրառումներ)

Դա Վինչիի ծածկագիրը, կարող է վերաբերել՝

Դա Վինչիի ծածկագիրը, պաշտամունքային վեպ` գրված ամերիկացի գրող և լրագրող Դեն Բրաունի կողմից,
Դա Վինչիի ծածկագիրը, այդ վեպի հիման վրա 2006 թվականին նկարահանված ֆիլմ։
Լա Պալոմա (Դուրասնո)

Լա Պալոմա (իսպ.՝ La Paloma), բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Դուրասնո դեպարտամենտում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 1443 մարդ.

Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրաչյա Արսենի Մելիքյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հրաչյա Մելիքյան (այլ կիրառումներ)Հրաչյա Արսենի Մելիքյան (1947, մայիսի 8, Երևան - 2006, մարտի 6, Երևան), հայ կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
1967 թվականին ավարտել է Երևանի երաժշտական ուսումնարանի կլառնետի, ապա՝ կոմպոզիցիայի դասարանը՝ Էմին Արիստակեսյանի ղեկավարությամբ։ 1971 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիան (Էդվարդ Միրզոյանի դասարան)։ 1972 թվականից եղել է Հայաստանի կոմպոզիտորների և երաժշտագետների միության անդամ, 1995-2001 թվականներին՝ ՀԿՄ պատասխանատու քարտուղար։ Միաժամանակ ղեկավարել է միության «Արճեշ» հրատարակչությունը։


== Գործունեություն ==
Գրել է «Աբսուրդի վերջը կամ օտար արյուն» օպերան, «Ամբոխները խելագարված», «Ձոն սիրուն» վոկալ-սիմֆոնիկ պոեմները, կոնցերտներ ջութակի և նվագախմբի (1987), թավջութակի և կամերային նվագախմբի (1989, 1993), դաշնամուրի և կամերային նվագախմբի (1985) համար, փողային կվինտետներ (1984, 1988), փողային կվարտետ (1978), 4 լարային կվարտետ, տրիո կլառնետի, ջութակի և դաշնամուրի (1984, Դմիտրի Շոստակովիչի հիշատակին), տրիո ջութակի, թավջութակի և դաշնամուրի (1989, Առնո Բաբաջանյանի հիշատակին), տրիո ջութակի, ալտի, թավջութակի և վիբրաֆոնի, «Հեքիաթների աշխարհում» (24 պիես՝ դաշնամուրի համար), «12 նազանքներ»՝ ֆագոտի, 12 պիես թավջութակի և դաշնամուրի, 3 կոնցերտ թավջութակի և նվագախմբի համար սոնատներ, անսամբլներ, կինոերաժշտություն։
Հեղինակել է նաև մի շարք ֆիլմերի երաժշտություններ՝

«Նվագախումբն անցավ փողոցով», 1976
«Երկնագույն առյուծ», 1979
«Այցելություն» (կարճամետրաժ), 1979
«Այդքան սպասվող օրը», 1988
«Մենք դեռ կհանդիպենք», 1984
«Հնարամիտ գյուղացին» (անիմացիա), 1984


== Պարգևներ ==
ՀՀ պետական մրցանակ, 2005
Համամիութենական մրցույթի դափնեկիր, 1969, Մոսկվա


== Ծանոթագրություններ ==
Բուլղարիայի ազգային երաժշտական ակադեմիա

Պրոֆեսոր Պանչո Վլադիգերովի անվան ազգային երաժշտական ակադեմիա (բուլղար․՝ Национална музикална академия „Панчо Владигеров“, Natsionalna muzikalna akademia „Pancho Vladigerov“), հայտնի է նաև իր նախկին անունով՝ Բուլղարիայի պետական կոնսերվատորիա (բուլղար․՝ Българска държавна консерватория, Balgarska darzhavna konservatoria), բարձրագույն երաժշտական դպրոց, համալսարան Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1921 թվականին,  Բորիս III ցարի հրամանով։ Կոչվել է բուլղարացի կոմպոզիտոր Պանչո Վլադիգերովի (1899-1978) անունով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ 1944 թվականի հունվարի 10-ին Սոֆիայի մեծ ռմբակոծությունից հետո կոնսերվատորիան տարհանվել է Սվոգե բնակավայր։
Ակադեմիան գտնվում է Երկու շենքերում։ Առաջարկում է 30 ծրագիր։ Ունի երեք ֆակուլտետներ՝ 

Տեսության, կոմպոզիցիայի և դիրիժորության ֆակուլտետ
Գործիքային ֆակուլտետ
Վոկալ ֆակուլտետ


== Հայտնի մանկավարժներ և շրջանավարտներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պարտիզակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պարտիզակ (այլ կիրառումներ)Պարտիզակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։ Գտնվում էր Չմշկածագ ավանից 10 կմ հարավ-արևմուտք, Եփրատ գետի ձախ կողմում։


== Պատմություն ==
Եղել է հայկական հնագույն, հայտնի և մարդաշատ գյուղերից։ Հանդիսացել է մշակույթի կենտրոն։ Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ 7 տուն բնակիչ գաղթել են արևմուտք և Իզմիրի մոտ հիմնել են նոր Պարտիզակ գյուղ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 25 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Պարտիզակն ուներ Ս. Աստվածածին եկեղեցի, որը կառուցվել էր 1902 թվականին։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ Գևորգյան երկսեռ վարժարան անունով փոքր դպրոց, որը կառուցվել էր 1908 թվականին։


== Անվանի մարդիկ ==
Պարտիզակում են ծնվել բուսաբան-բժիշկ Հ. Սեփետճյանը և մասնագետ, թարգմանիչ, մանկավարժ Ա. Ղազիկյանը (մոտ 1932 թ.):


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մակսիմովկա (գյուղ, Ուլյանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակսիմովկաՄակսիմովկա (ռուս.՝ Максимовка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ուլյանովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արատտա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արատտա (այլ կիրառումներ)Արատտա, գետ հնագույն Հայաստանում՝ Ուրարտուում, աշխարհագրական ճշտգրիտ տեղն անորոշ։ Ասորեստանյան թագավոր Սարգոնը իր արձանագրության մեջ հիշատակում է, որ դեպի Ուրմիա լճի ավազանը արշավելիս անցել է Արատտա գետով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կախովի կոնստրուկցիաներ

Կախովի կոնստրուկցիաներ, շինարարական կոնստրուկցիաներ, որոնցում կրող հիմնական տարրերը (ճոպաններ, մալուխներ, շղթաներ, ցանցեր, թերթավոր մեմբրաններ են) գտնվում են միայն ձգող ճիգերի ազդեցության տակ։
Կախովի կոնստրուկցիայի աշխատանքը ձգման տակ թույլ է տալիս լրիվ օգտագործել բարձր ամրության նյութերի (պողպատե լար, կապրոնե թելեր և այլն) մեխանիկական հատկությունները, իսկ դրանց փոքր կշիռը՝ ծածկել առավելագույն թռիչքով կառույցներ։
Կախովի կոմստրուկցիայի մոնտաժումը համեմատաբար պարզ է, գործարկումը՝ հարմար և հուսալի։ Կախովի կոնստրուկցիաները լինում են՝ 

հարթ (հիմնականում կիրառվում են կախովի կամուրջներում և ծածկերում, ճոպանուղիներում, խողովակաշարերի կախովի անցումներում)
տարածական (կիրառվում են մեծ թռիչք ունեցող հասարակական և արդյունաբերական շենքերի ծածկերում)
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1925-26

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1925-26 (անգլ.՝ 1925-26 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 51-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Բոլտոն Ուոնդերերս» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Խոշկաշեն (Արեշի գավառ)

Խոշկաշեն, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 612 հայ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարսելին Ակինոշո

Մարսելին Ակինոշո (ֆրանսերեն՝ Marcelline Akinocho, բեմական անունը՝ Դետին Բոնսուր (Détin Bonsoir)1940, Պորտո Նովո, Ֆրանսիական Դագոմեա, Ֆրանսիա - օգոստոսի 20, 2017(2017-08-20), Պորտո Նովո, Բենին), բենինցի դերասանուհի, կինոռեժիսոր, թատերական գործիչ։ 


== Կենսագրություն ==
Մարսելին Ակինոշոն ծնվել է 1940 թվականին, Բենինի Պորտո Նովո քաղաքում։ Թատերական իր գործունեությունն սկսել է 1958 թվականից։ 1980 թվականին միացել է կանանցից բաղկացած բանահյուսային կատակերգական թատերա-երաժշտական մի խմբի՝ (women-folk comedy group) Les échos de la capitale-ին («Մայրաքաղաքային արձագանքներ»), ժամանակի ընթացքում դարձել այդ խմբի առաջատարը թե՛ ստեղծագործական և թե՛ կազմակերպչական առումով։
Շուրջ հիսուն տարվա թատերական աշխատանքի փորձ ունենալով՝ Մարսելին Ակինոշոն որոշել է իր ուժերը փորձել նաև կինոյի ասպարեզում և հանդես գալով որպես կինոռեժիսոր՝ նկարահանել է չորս կինոնկար։  
Մարսելին Ակինոշոն մահացել է 2017 թվականի օգոստոսի 20-ին, Պորտո Նովոյում, սրտամկանի ինֆարկտից։


== Անձնական կյանք ==
Մարսելին Ակինոշոն ունեցել է ութ երեխա։


== Ֆիլմագրություն ==
2006 : Abeni de Tunde Kelani
2006 : Abeni 2 de Tunde Kelani
2008 : Djibiti de Prince Ogoudjobi
2008 : Djibiti 2 de Prince Ogoudjobi


== Ծանոթագրություններ ==
Շենոմե

Շենոմե (ֆր.՝ Chenommet), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 147 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.18 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.43 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Բայե և Շենոմե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Օնակ սյուր Շարանտ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 33 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 85 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 51-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 60,0 %։ 51 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 44 անձ (28 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (2 տղամարդ և 5 կին)։ 34 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հելենա Կագան

Հելենա Կագան (եբրայերեն՝ הלנה כגן‎, սեպտեմբերի 25, 1889(1889-09-25), Տաշքենդ, Թուրքեստան, Ռուսական կայսրություն - возможно սեպտեմբերի 25, 1978(1978-09-25), Երուսաղեմ, Իսրայել), բժիշկ, մանկաբուժության ռահվիրա Իսրայելում, ակտիվ գործունեություն է ծավալել Երուսաղեմում։ Պատասխանատու է եղել Իսրայելում առողջապահության խթանման համար։ Աշխատել է Հադասսա կազմակերպության հովանու ներքո, բուժել տեղի երեխաներին անկախ իրենց ծնողների կրոնական պատկանելությունից։


== Կենսագրություն ==
Հելենա Կագանը ծնվել է Տաշքենդում, Ուզբեկստան հրեա ամուսիններ Մոշե և Միրիամ Կագանների ընտանիքում։ Նրանք ունեին նաև մեկ որդի՝ Նոախը։ Հելենայի հայրն ինժեներ էր, և երբ նա հրաժարվեց քրիստոնեություն ընդունել, կորցրեց աշխատանքը։ Ծնողները կարողացան վճարել Հելենայի և նրա եղբոր կրթության վճարը, և նրանք դպրոցն ավարտեցին 1905 թվականին։
Կագանը դաշնամուրի դասեր է առել Բեռնի կոնսերվատորիայում, բժշկություն ուսանել է Բեռնի համալսարանում, որն ավարտել է 1910 թվականին և Բեռնում մասնագիտացել մանկաբուժության բնագավառում։
1936 թվականին Կագանն ամուսնացել է Բուդապեշտի լարային քառյակի անդամ, ջութակահար Էմիլ Հաուսերի հետ և հիմնադրել է Երուսաղեմում Պաղեստինի երաժշտական ակադեմիան։ Կագանը երեխաներ չի ունեցել։ Մահացել է 1978 թվականի օգոստոսի 22-ին։


== Բժշկական գործունեություն ==

1914 թվականի գարնանը Կագանը տեղափոխվել է Երուսաղեմ։ Բժշկական գործունեություն իրականացնելու համար չի կարողացել լիցենզիա ստանալ և որոշել է տնային կլինիկա բացել և դասավանդել երիտասարդ արաբ և հրեա կանանց, վերապատրաստելով նրանց որպես բուժքույր և մանկաբարձ։
1916 թվականին, երբ վերջին երկու տղամարդ բժիշկները քաղաքից հեռացան  Օսմանյան իշխանությունների կողմից, Կագանը վճռական դեր խաղաց խոլերայի համաճարակի օրերին և նրան շնորհվեց պատվավոր լիցենզիա, որից հետո նա սկսեց աշխատել մանկական հիվանդանոցում՝ դառնալով երկրում առաջին մանկաբույժը և միակ կին մանկաբույժը Օսմանյան Կայսրությունում։ Մինչև 1925 թվականը եղել է հիվանդանոցի մանկական բաժանմունքի վարիչ, այնուհետև Երուսաղեմի հին քաղաքում աշխատել Նորածին արաբ երեխաների տանը և մինչև 1948 թվականը ղեկավարել այդ կենտրոնը։  Հելենա Կագանը Histadrut Nashim Ivriot (Հրեա կանանց կազմակերպություն) հիմնադիրներից մեկն է, որը դարձավ Կանանց միջազգային սիոնիստական կազմակերպության տեղական բաժանմունք։
1927 թվականին Կագանը հիմնադրել է Իսրայելի մանկաբուժության ասոցիացիան։ Նույն տարում նա անօթևան երեխաների համար ապաստան է բացել, իսկ աշխատող մայրերի համար՝ առողջապահական կենտրոն Երուսաղեմի հին քաղաքում։ 1936 թվականին Բիկուր Խոլիմ հիվանդանոցում հիմնադրել է մանկաբուժության բաժինը և մինչև 1975 թվականը ղեկավարել այն։ 1947 թվականին ընտրվել է Երուսաղեմի հրեական համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ, 1965 թվականին դառնալով կին փոխնագահը։


== Մրցանակներ և ճանաչում ==
1975 թվականին Կագանն արժանացել է Իսրայելի մրցանակին հասարակության և պետության համար համայնքային ծառայության ներդրման համար։ 1962 և 1968 թվականներին Բիկուր Խոլիմ հիվանդանոցի մանկաբուժության բաժինը և Երուսաղեմի Կատամոն հրեական թաղամասի համայնքային կենտրոնը անվանվել են Հելենա Կագանի անունով։ Կյանքի վերջին տարիներին Կագանը եղել է Իսրայելի առողջապահության նախարարության խորհրդատու, մանկական խորհրդատվական աշխատանք իրականացրել տանից։


== Տես նաև ==
Իսրայելի մրցանակի դափնեկիրներ
Առողջապահությունն Իսրայելում


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոնալդ Լի

Ռոնալդ Լի (անգլ.՝ Ronald Lee, 1934), գնչուական ծագմամբ կանադացի գրող, գնչուական լեզվի դասագրքի հեղինակ, կարդում է դասախոսություններ գնչուական մշակույթի վերաբերյալ։


== Կենսագրություն ==
Գրողի մայրը եղել է բրիտանական գնչու Լիի ընտանքից, ով գաղթել էր Կանադա։ Հայրը՝ երաժիշտ Եվրոպայից։ Ամուսնությունից հետո նա կնոջ ազգանունն է կրել, քանի որ իր ազգանունը ռուսական ծագում ուներ, և այդ ժամանակ նրանց հետապնդում էին։
Ռոնալդը ծնվել է Մոնրեալում։ 1939 թվականին նա այցելում է մոր հարազատներին Մեծ Բրիտանիայում, և հենց այդ ժամանակ սկսվում է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմը։ Կանադա է վերադառնում 1945 թվականին։
Այստեղ նա աշխատում էր քեռու հետ խաղային զբոսայգիներում։ Հաճախել է երեկոյան դպրոց։ 18 տարեկանում միանում է գնչուական տաբոր (ճամբար) խմբին և քոչվորական կյանքով է սկսում ապրել։ Ճամբարի անդամները կենդանիներ էին որսում և ուտեստներ պատրաստում։ Այս տարիների Ռոնալդը արհեստ է սովորում։
1971 թվականին հրատարակվում է Ռոնալդ Լիի վեպը` «Goddam Gypsy»։ Դրանից հետո երկար ժամանակ աշխատում է որպես լրագրող։ Այդ ժամանակվանից Լին սկսում է դասախոսություններ կարդալ գնչուական մշակույթի մասին։
Նա դարձել է նախաձեռնողը և ստեղծողներից առաջինը Roma Community and Advocacy Centre (1997, Տորոնտո) և Western Canadian Romani Alliance (1998, Վանկուվեր)։
2005 թվականին հրատարակում է գնչուական լեզվի գիրքը` «Learn Romani»։
2009 թվականին հրատարակում է «E Zhivindi Yag» (Կենդանի կրակ)։
Այժմ աշխատում է գնչու ուսանողների հետ Նոր Քոլեջում՝ Տորոնտոյի համալսարանում։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Լին կարողանում է նվագել բուզուկի և կիթառ։
Գրողը հավատում է գնչուական առասպելական սուրբ Սառա Կալիին։
«Goddam Gypsy» ստեղծագործությունը տարբեր ժամանակներում թարգմանվել է իսպաներեն, իտալերեն, սերբերեն, գերմաներեն և ռուսերեն։


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն(չաշխատող հղում)
Romano Kopachi, the site of Ronald Lee
Learn Romani գիրք Archived 2008-02-24 at the Wayback Machine.
An interview
Ռամիլ Սաֆարով

Ռամիլ Սաֆարով (ադրբ.՝ Ramil Sahib oğlu Səfərov, օգոստոսի 25, 1977(1977-08-25), Իշխան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի մարդասպան, որը հայտնի է դարձել Բուդապեշտում իր կատարած հանցագործության՝ հայկական բանակի լեյտենանտ Գուրգեն Մարգարյանի դաժան սպանության պատճառով։ Սաֆարովը Գուրգեն Մարգարյանի հետ մասնակցում էր ՆԱՏՕ-ի «գործընկերություն հանուն խաղաղության» ուսումնական ծրագրին։ Սաֆարովը վերջինիս քնած ժամանակ կացնահարել է և մտադիր է եղել սպանել ևս մեկ հայ սպայի՝ Հայկ Մուկուչյանին, սակայն դա չի հաջողվել։
2006 թվականին Բուդապեշտի քաղաքային դատարանը Սաֆարովին դատապարտել է ցմահ ազատազրկման, 30 տարով առանց ներման թույլտվության։
2012 թվականի օգոստոսի 31-ին Հունգարիան Սաֆարովին արտահանձնել է Ադրբեջան, որտեղ երկրի նախագահ Իլհամ Ալիևի հրամանագրով նրան նույն օրը ներում է շնորհվել, Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարության կողմից կոչումը բարձրացվել լեյտենանտից մայորի, բնակարան է ստացել և ֆինանսապես վարձատրվել։
Արտահանձնումից 10 օր անց ռուսական Ռոսիա 1 հեռուստաալիքի հետ զրույցում Սաֆարովն անդրադարձել է հայ սպային սպանելու դրդապատճառներին։ Նա մասնավորապես նշել է, որ դասընթացներին մասնակցելու նպատակով Բուդապեշտում էին գտնվում երկու հայ զինծառայող, որոնց նա անգամ չէր էլ ողջունում, սակայն մի անգամ երկուսին միասին «քչփչալով» տեսնելիս որոշել է սպանել նրանց՝ գլուխները կտրելով։ Լրատվամիջոցների փոխանցմամբ՝ երկրորդ սպայի սպանությունը կանխվել է՝ նրա հետ նույն սենյակում բնակվող լիտվացի սպայի շնորհիվ։
2013 թվականի մարտին Մարգարյանի իրավահաջորդները դիմել են Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարան` ներկայացնելով անհատական հայց Ադրբեջանի և Հունգարիայի դեմ։ Նրանք պահանջում են ճանաչել, որ Հունգարիայի կողմից Ադրբեջանին մարդասպան Ռամիլ Սաֆարովի փոխանցումը և Ադրբեջանի կողմից նրան ներում շնորհումը, ըստ էության` արդարացումը և հերոսացումը խախտում է Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 2-րդ հոդվածով (այն է՝ կյանքի իրավունք), 14-րդ հոդվածով (խտրականության արգելք) ամրագրված հիմնարար իրավունքները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բուդապեշտյան գործ Archived 2011-09-04 at the Wayback Machine., Սաֆարովի գործին նվիրված հայկական կայք(անգլ.)
Ռամիլ Սաֆարով. «Եկավ ժամանակն ու նախագահը լուծեց այս հարցը»
Աստերոիդների ցանկ (149901-150000)

Աստերոիդների ցանկ (149801-149900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (150001-150100)
 Աստերոիդների ցանկ (149801-149900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (150001-150100)
Նատրիումի օքսոբերիլատ

Նատրիումի օքսոբերիլատ, անօրգանական միացություն, կազմված նատրիումի օքսիդից և բերիլիումից, քիմիական ֆորմուլան՝ Na4BeO3, ունի բյուրեղների տեսք։


== Ստացում ==
Ստացվում է նատրիումի և բերիլիումի օքսիդների փոխազդեցության հետևանքով 500 °C ջերմաստիճանում։
  
    
      
        
          
            2
            N
            
              a
              
                2
              
            
            O
            +
            B
            e
            O
             
            
              
                →
                
                  
                    500
                    
                      o
                    
                  
                  C
                
              
            
             
            N
            
              a
              
                4
              
            
            B
            e
            
              O
              
                3
              
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mathsf {2Na_{2}O+BeO\ {\xrightarrow {500^{o}C}}\ Na_{4}BeO_{3}}}}
  


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Նատրիումի օքսոբերիլատը ձևավորում է հիգրոսկոպիկ բյուրեղներ, որոնք տաքացման պայմաններում վերածվում են ածխածնի երկօքսիդի։


== Գրականություն ==
Руководство по неорганическому синтезу։ В 6-ти т. / Ред. Брауэр Г.. — М.։ Мир, 1985. — Т. 3. — 392 с.
Կղզային Իտալիա

Կղզային Իտալիա (իտալերեն՝ Italia insulare, Isole), մակրոտարածաշրջան Իտալիայում։ Իտալիայի ինքնակառավարման ինստիտուտի կողմից դասակարգված հինգ մակրոտարածաշրջաններից մեկն է։ Բացի այդ համարվում է նաև Եվրոպական խորհրդարանի ընտրական տարածաշրջաններից մեկը։


== Կազմը ==
Կղզային Իտալիայի մեջ են մտնում Իտալիայի 20 շրջաններից 2-ը։

Երկու կղզիներն էլ շրջապատված են մի շարք «դուստր» կղզեխմբերով և կղզիներով։ Տարածաշրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է՝ 49 801 կմ²։ Դա, մոտավորապես, կազմում է Իտալիայի ողջ տարածքի 1/6-րդ մասը։ 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսվա տվյալներով բնակչությունը կազմում է 6 758 796 մարդ։ Բնակչությամբ ամենամեծ քաղաքը Պալերմոն է, որի բնակչությունը կազմում է 678,4 հզ մարդ։


== Յուրահատկություններ ==
Պատմականորեն, երկու կղզիներն էլ, մինչ Իտալիայի վերամիավորումը, գտնվել են ֆրանսիական, իսպանական, իսկ ավելի ուշ նաև ավստրիական տիրապետության կազմի մեջ, ինչը էականորեն ազդել է կղզիների տնտեսական զարգացման և պոտենցիալի վրա։ Այստեղից հավաքված հարկերը ուղարկվել են ներքաղաքական իրադարձությունների ֆինանսավորման համար։ Այն չէր կարող չառաջացնել կղզիաբնակների դժգոհությանը, ինչի արդյունքում էլ նրանք ապստամբություն բարձրացրեցին։
Այս տարածաշրջանի անհավասարաչափ զարգացման խնդիրը, ի տարբերություն Իտալիայի հյուսիսային շրջանների, մինչ օրս էլ մնում է արդիական։ Կղզիներում առկա է ուրբանիզացման, արդյունաբերականացման և սոցիալ- տնտեսական զարգացման ցածր մակարդակ։ Շատ ծախսեր (էլեկտրաէներգիա, տրանսպորտ) ավելի թանկ են, քան թե բուն Իտալիայում, ինչի հիմնական պատճառը մայրցամաքից հեռու գտնվելն է։ Ի տարբերություն բուն Իտալիայի, կոմունալ ծախսերը 15-20% ավելի թանկ են։ Բարձր է նաև գործազրկությունը՝ 9-12%:


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Սարդինիայի թագավորություն
Սիցիլիայի թագավորություն
Պետրոզինո

Պետրոզինո (իտալերեն՝    Petrosino), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիայի մարզում՝ Տրապանի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7458 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 164 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 44 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 91020 ։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0923 ։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք
Այգեպան (նկար)

«Այգեպան» (իտալերեն՝ Il Giardiniere), Ջուզենպե Արչիմբոլդոյի (իտալերեն՝ Giuseppe Arcimboldo)  նկարը այսպես կոչված շրջունների շարքից, որն ստեղծվել է 1587  և 1590 թվականների միջև։ Պահվում է Ալա Պոնցոնեի թանգարանում (Իտալիա)։ Նկարվել է յուղաներկով փայտի վրա։ Նկարի չափերը՝  36 × 24 սմ։


== Պատմություն և նկարագրություն ==

Ջուզեպպե Արչիմբոլդոն ծնվել է Միլանում՝ նկարիչ Բյաջո Արչիմբոլդոյի ընտանիքում։ Ջուզեպպեն երկար ժամանակ աշխատել է հոր հետ՝ զբաղվելով որմնանկարների և վիտրաժների ստեղծմամբ։ Նրա հոր ընկերն է եղել գեղանկարիչ Բեռնարդինո Լուինին, որը եղել է Լեոնարդո դա Վինչիի աշակերտը։ Մի օր Լուինիի որդին երիտասարդ Ջուզեպպեին ցույց է տվել Լեոնարդոյի նշումներով և ուրվանկարներով մի քանի տետրեր։ Այս էսքիզները, որոնցում առկա էին բնության դիտարկումների հիման վրա պատկերված ֆանտաստիկ դեմքեր և ֆիգուրներ, ուժեղ տպավորություն են թողել երիտասարդ նկարչի վրա։ Այդ ժամանակից ի վեր Արչիմբոլդոն սկսել է նկարել Լեոնարդոյի սկզբունքով՝ ուսումնասիրելով և վերլուծելով բնությունը։
Արչիմբոլդոյի անունը կապված է փոխաբերական և ֆանտաստիկ նկարների հետ, որոնք ներառում են բնական այլաբանություններ, որոնք նման են դիմանկարների, եթե դրանք դիտում են որոշակի հեռավորությունից։ Սակայն, ավելի սերտ քննության ժամանակ, նրանք ներկայացնում են կենդանի արարածների, գույների կամ օբյեկտների արտակարգ բազմազանության տարօրինակ համադրություն։ Արչիմբոլդոն հորինել է նկարչության ավելի ու ավելի խորամանկ մեթոդներ։ «Այգեպան», «Գլուխ և մրգի զամբյուղ» և «Խոհարար», որոնց ընկալումը կախված է շրջադարձի անկյունից։
«Այգեպանը» փոքր չափի նկար է։ Նկարում պատկերված է մետաղե աման՝ լի բանջարեղենով, սնկով և կանաչով։ Սակայն եթե նկարը շրջվի 180 աստիճանով, ապա սովորական դասական նատյուրմորտը կվերածվի ժպտացող դեմքով բարեհեգոի այգեպանի դիմանկարի։ Մեծ սողը դառնում է այտ, սունկը՝ հաստ շուրթերի։ Քիթը պատրաստված է սպիտակ բողկից։ Արմատապտուղների փունջը պատկերում է մազերը և մորուքը։ Այգեպանի աչքերը կիսամաքրված ընկույզներ են։ Իսկ մետաղական ամանը դառնում է գլխարկ։ Հագուստի վրայի անանուխի թերթիկները ծառայում են որպես զարդարանք։ Դիմանկարում շատ պարզ կարդացվում է կերպարի արտաքինն ու բնավորությունը, ինչը նրան ճանաչելի է դարձնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոզեֆ Ֆուրիե

Ժան Բատիստ Ժոզեֆ Ֆուրիե (ֆր.՝ Jean Baptiste Joseph Fourier, մարտի 21, 1768(1768-03-21)[…], Օսեր, Բուրգունդիա, Ֆրանսիայի թագավորություն - մայիսի 16, 1830(1830-05-16)[…], Փարիզ, Բուրբոնների վերականգնում), ֆրանսիացի մաթեմատիկոս և ֆիզիկոս, Փարիզի ԳԱ անդամ (1817), Պետերբուրգի ԳԱ պատվավոր անդամ (1829), առավել հայտնի Ֆուրիեի շարքերի ուսումնասիրություններով և նրանց կիրառմամբ ջերմափոխանակման և վիբրացիաների խնդիրներում։ Ֆուրիեի ձևափոխությունը և Ֆուրիեի օրենքը իրենց անունները ստացել են նրա պատվին։ Սովորաբար Ֆուրիեին են վերագրում նաև ջերմոցային էֆեկտի հայտնագործությունը։
Ավարտել է Օսերի ռազմական դպրոցը, որտեղ և անցել է դասախոսական աշխատանքի։ 1796-98 թթ. դասավանդել է Պոլիտեխնիկական դպրոցում։ Ֆուրիեի առաջին աշխատանքները վերաբերում են հանրահաշվին։ 1796 թ.-ին արտածել է որոշ սահմանափակումների դեպքում հանրահաշվական հավասարման իրական արմատների քանակի մասին մի թեորեմ (հրատ․ 1820 թվականին, կոչվում է իր անունով)։ Այս հարցի լրիվ լուծումը տվել է Ժակ Շառլ Ֆրանսուա Շտուրմը, 1829 թվականին։ Ֆուրիեի աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են մաթեմատիկական ֆիզիկային, մասնավորապես պինդ մարմնում ջերմության տարածման տեսությանը, որտեղ նրա ստացած արդյունքները, ամփոփված «Ջերմության անալիտիկ տեսություն» հանրպհայտ աշխատանքում (հրտ․ 1822-ին), ովքեր դեր են խաղացել մաթեմատիկայի հետագա զարգացման գործում։ Տարբեր հատվածներում տարբեր անալիտիկ արտահայտություններով ներկայացված ֆունկցիաները եռանկյունաչափական շարքերի վերլուծելու վերաբերյալ աշխատանքներով, էապես նպաստել է ֆունկցիայի հասկացության ճշգրտմանը։ Թեև ցանկացած ֆունկցիաները եռանկյունաչափական շարքի վերածման հնարավյորությունն ապացուցելու նրա փորձերն անհաջող էին, այնուամենայնիվ այդ աշխատանքները հիմք հանդիսացան տվյալ պրոբլեմի մի ամբողջ շարք հետազոտությունների համար, որոնցով էլ նշանակալից չափով պայմանավորվեց բազմությունների տեսության և իրական փոփոխականի ֆունկցիաների տեսության սկզբնավորումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շեմրի սյուր Բար

Շեմրի սյուր Բար (ֆր.՝ Chémery-sur-Bar), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 446 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.87 կմ² տարածք։
2017 թվակին հունվարի 1-ից համայնքը հանդիսանում է Շեմերի Շեերի համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 85 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 22 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 276 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 195-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 81։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 195 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 180 անձ (111 տղամարդ և 69 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (5 տղամարդ և 10 կին)։ 81 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 37-ը` թոշակառուներ, իսկ 29-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==