armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալսիրա (քաղաք)

Ալսիրա (իսպ.՝ Alcira, բասկ.՝ Alzira, կատ.՝ Alzira), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Վալենսիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Վալենսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Ռիբերա-Ալտա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 110,40 կմ2։ Բնակչությունը՝ 44 758 (2010 թվականին)։ Վարչական կենտրոնից հեռավորությունը 43 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-02-28 at the Wayback Machine.
Իշխանիկ

Իշխանիկ, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում։ 1990-ական թվականների հայ-ադրբեջանական պատերազմից հետո չի վերաբնակեցվել։
Արցախի 2000 թվականի հոկտեմբերի 3-ի օրենքով Խալլանլին վերանվանվել է Իշխանիկ։


== Պատմամշակութային վայրեր ==
Իշխանիկ գյուղի պատմության ու մշակույթի վերաբերյալ պատմագրական և մատենագրական տվյալներ չեն պահպանվել։ Գյուղի տարածքում որևէ պատմամշակութային հուշարձաններ կամ դրանց հետքեր չեն պահպանվել, քանի որ եղած հուշարձանները 1923 թվականին ավերվել են քուրդ թուրքալեզու բնակիչների կողմից ովքեր այդտեղ բնակություն էին հաստատել, իսկ գյուղը լքել են 1991-1993 թվականն ընկած ժամանակահատվածը Արցախյան ազատամարտի ընթացքում։


== Ծանոթագրություններ ==
1981 թվականը գրականության մեջ


== Իրադարձություն ==
«Սովետական հանրագիտարան» հրատարակչությունը լույս է ընծայում Լերմոնտովի հանրագիտարանը, որի գլխավոր խմբագիրն է Վ․ Ա․ Մանույլովը։


== Մրցանակներ ==


=== Միջազգային ===
Գրական նոբելյան մրցանակ - Էլիաս Կանետտի, «Գրականության մեջ մեծ ներդրումի համար, որ լուսաբանում է մարդկային խղճի նշանակությունը»։


=== Ֆրանսիա ===
Գոնկուրյան մրցանակ - Լյուսեն Բոդար, «Աննա-Մարիա»։
Դալի անվան մրցանակ - Յուրի Գալպերին, վեպ «Կամուրջ Լեթայի վրայով»։


=== ԱՄՆ ===
Ֆենտեզի համաշխարհային մրցանակ լավագույն վեպի համար, ստացել է Դժին Վուլֆը «Վարպետ Տանջանքի գործերում»։


== Գրքեր ==
«Իսկ հիշողությունը դեռ կանչում է» - Սերգեյ Բարուզդինի բանաստեղծությունների ժողովածու։
«Աֆրիկացին Գրենլանդիայում» (l’Afrique du Groenland) - Տոգոյացի Տետե-Միշելյա Կպոմասիի գիրքը։
«Անհաշվելի» - Անդրեյ Վոզնեսենսկու բանաստեղծությունների ժողովածուն։
«Աստված-կայսր Դյունի» - Ֆրենկ Հերբերտի վեպը։
«Վեռլիոկա» - Վենիամի Կավերինի վիպակ-հեքիաթը։
«Հիշողություն» - Ալեքսեյ Արբուզովի պիեսը։
«Ժամանակը և վայրը» - Յուրի Տրիֆոնովի վեպը։
«Կարմիր գիշերվա քաղաքներ» - Ուիլյամ Բերոուզի վեպը։
«Կրկնակի զգուշություն» - Դիկ Ֆրանսիսի վեպը։
«Ջոնի-Մնեմոնիկ» (Johnny Mnemonic) - Ուիլիամ Գիբսոնի գիտա-ֆանտաստիկական պատմվածքը։
«Կեպլեր» - Ջոն Բենվիլի վեպը։
«Փոխզիջում» - Սերգեյ Դովլաթովի նորավեպերի ժողովածուն։
«Անհամեստ կիրք» - Կոլին Մակալուի գիրքը։
«Հատուկ վաստակներ» - Նոաննի Խմելևսկայայի վեպը։
«Ամբարտակ» - Վիտալի Սյոմինի վեպը։
«Ռոնի, ավազակի աղջիկ» (Ronja Rövardotter) - շվեդ գրող Աստրիդ Լինդգրենի հեքիաթային վիպակը։
«Մի հայտարարված սպանության ժամանակագրություն» - Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի վեպը։
«Շտեֆիցա Ցվեկը կյանքի ատամներում» - խորվաթ գրող Դուբրավկա Ուգրեշիչի վեպը։
«Սատկած կատվի օգտագործման 101 եղանակը» - Սայմոն Բոնդի ծաղրանկարների ժողովածուն։
«Մենավոր ընկուզենին», Վարդգես Պետրոսյան։
«Ամենատխուր մարդը», Պերճ Զեյթունցյանի թատերգությունը։


=== Գրականագիտություն ===
«Լերմոնտովի հանրագիտարան»
«Մահվան պար»– Սթիվեն Քինգի գիրքը սարսափ ժանրի մասին։


== Ծնվել են ==
Փետրվարի 18 -Մարիա Պարր (նորվ.՝ Maria Parr), նորվեգացի մանկական գրող։


== Մահացել են ==
Մարտի 28 - Յուրի Տրիֆոնով, խորհրդային գրող (ծնվել է 1925 թվականին)։
Ապրիլի 1 - Ագնիա Բարտո, խորհրդային բանաստեղծուհի (ծնվել է 1906 թվականին)։
Մայիսի 16 - Վիլյամ Սարոյան, գրող (ծ.1908)
Մայիսի 20 - Սուրեն Այվազյան - հայ արձակագիր (ծ. 1915)
Հուլիսի 12 - Բարիս Պոլևոյ, խորհրդային գրող (ծնվել է 1908 թվականին)։
Հուլիսի 22 - Սերգեյ Նառովչատով, խորհրդային բանաստեղծ (ծնվել է 1919 թվականին)։
Օգոստոսի 2 - Պավել Նիլին, խորհրդային գրող, կինոդրամադրուգ (ծնվել է 1908 թվականին)։
Կոնստանտին Պլատոնով (ավագ)

Կոնստանտին Իվանովիչ Պլատոնով (ռուս.՝ Константин Иванович Платонов, հոկտեմբերի 18 (30), 1877, Խարկով, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 6, 1969(1969-08-06), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի հոգեբույժ և նյարդահոգեբան, Վ․ Բեխտերևի աշակերտ։ Հայտնի է հոգեթերապիայի և հիպնոսի վերաբերյալ ուսումնասիրություններով։ Ծննդաբերության ժամանակ հիպնոսով անզգայացման օրիգինալ մեթոդի հեղինակն է։
1904 թվականին ավարտել է Խարկովի համալսարանը։ Երկար ժամանակ աշխատել է Խարկովում՝ Ուկրաինայի գիտահետազոտական ​​հոգեբանական ինստիտուտում, որը բազմիցս վերակազմավորվել և փոխել է իր անվանումները, հեղինակ է «Խոսքը որպես ֆիզիոլոգիական և բժշկական գործոն» մենագրության (1930 թ.), որն անցել է մի քանի հրատարակություններ։
Խորհրդային հոգեբան Կոնստանտին Կոնստանտինովիչ Պլատոնովի հայրն է և Հոգեբույժ Իվան Յակովլևիչ Պլատոնովի (1852-1920) որդին։
Ուկրաինական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (12/24/1957)


== Մատենագրություն ==
Платонов, К. И. О воспитаніи сочетательно-двигательнаго рефлекса у человѣка на совмѣстныя звуковыя и свѣтовыя раздраженія: диссертація на степень доктора медицины. Императорская военно-медицинская академія, Санкт-Петербург. Тип. Главнаго управленія удѣлов, 1912
Платонов К. И. Психотерапия. Харьков: УПНИ, 1930
Платонов К. И. Вопросы психотерапии в акушерстве. Харьков, 1940
Платонов К. И. Слово как физиологический и лечебный фактор. — Второе издание. — М.: «Медгиз», 1957 html(չաշխատող հղում); Третье издание, — 1961 html


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Петрюк П. Т., Петрюк А. П. Династия Платоновых и проблемы психиатрических нейронаук. Профессор Константин Иванович Платонов — известный отечественный психиатр, невропатолог, психотерапевт и бывший сабурянин. Сообщение 2 // Психічне здоров’я. — 2010. — № 2. — С. 87-93.
История кафедры психотерапии в Украинском институте усовершенствования врачей (УИУВ)
Վոլոժկա (Վյատկայի վտակ)

Վոլոժկա  (ռուս.՝ Воложка ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վյատկա գետի աջ ափից 208 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 31 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300512111100039955
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103995
Ավազանի կոդը — 10.01.03.005
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Աբլենկուր Պրեսուար

Աբլենկուր Պրեսուար (ֆր.՝ Ablaincourt-Pressoir), հմայնք Ֆրանսիայի հյուսիսում՝ Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։ Աբլենկուրն ու Պրեսուարը նախկինում առանձին գյուղեր էին, որոնք 1966 թվականին միացվել են։


== Ստուգաբանություն և հնագույն անվանումներ ==
ԱբլենկուրԱլբատիքս Քարտիս, Հաբելինի Քարտիս (1046), Աբլանի Քարտիս, Աբլենի Կարիա (1106), Աբբէկուր (1144), Աբիաուկուր (1215), Աբլաինկոր (1230), Աբլինկուր (1733) և, վերջապես, Աբլենկուր։

ՊրեսուարՊերսուրս կամ Դրեսուր (1180)։


== Անվանի անձինք ==
Էլուա Դրինկուր - Սորբոնի համալսարանի դոկտոր, Լուի Տասնհինգերորդի թագուհի կնոջ՝ Մարիա Լեսչինսկայի խորհրդականը (1703–1768),
Լյուդովիկ Ուլեն - 1995 թվականի մարտ ամսին՝ 28 տարեկան հասակում ընտրվել է Աբլենկուր-Պրեսուարի համայնքապետ՝ դառնալով այդ համայնքի ամենաերիտասարդ ղեկավարը
Ռայնհարդ Յոհանես Սորգե - գերմանացի կաթոլիկ բանաստեղծ և թատերագիր, Սոմի ճակատամարտի ժամանակ՝ 1916 թվականի հուլիսի 20-ին զոհվել է Աբլենկուր-Պրեսուարում
Ժան Լուի Ռամբուր - ֆրանսիացի ժամանակակից բանաստեղծ, գրող. ապրում է Աբլենկուր-Պրեսուարում


== Ժողվրդագրություն ==
Առաջին մարդահամար 1851 թ.։

2 համայնքներ դեռ առանձին։
Աբլենկուր, 445 մարդ,
Պրեսուար, 144 մարդ,1896 մարդահամար։

2 համայնքներ դեռ առանձին։
Աբլենկուր, 312 մարդ,
Պրեսուար, 106 մարդ,


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==

INSEE


== Արտաքին հղումներ ==
Աբլենկուր Պրեսուար(չաշխատող հղում) էջը www.quid.fr կայքում
Աբլենկուր Պրեսուարի վարչական քարտեզ(չաշխատող հղում)
Աբլենկուր Պրեսուար ի քարտեզը www.mapquest.com կայքում։
Թինաթին Գուրչիանի

Թինաթին Գուրչիանի (վրաց.՝ თინათინ გურჩიანი, Թբիլիսի), վրացի կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Թինաթին Գուրչիանին ծնվել է Թբիլիսիում։ Նկարչություն, պար և հոգեբանություն է ուսանել Թբիլիսիի Ի. Ջավախիշվիլու անվան պետական համալսարանում, այնուհետև սովորել է Ալբերտ-Լյուդվիգի Ֆրայբուրգի համալսարանում (Գերմանիա), Գրացի համալսարանում (Ավստրիա)։ 2010 թվականին ավարտել է Պոտսդամ-Բաբելսբերգի (Գերմանիա) Քոնրադ Վոլֆ համալսարանի կինոյի և հեռուստատեսության ռեժիսուրայի բաժինը։ 2007 թվականին արժանացել է DAAD կազմակերպության՝ արտասահմանցի ուսանողների համար սահմանված մրցանակին՝ կինոյում գեղարվեստական և սոցիալական դիրքորոշման համար։


== Ֆիլմեր ==
Կիրակին Բեռլինում (2003, կարճամետրաժ)
Պահ (2004, կարճամետրաժ)
Մարդասպանը (2005, կարճամետրաժ)
Կանանց դիմանկարներ (2006, կարճամետրաժ)
Հոգիների ժամանակը (2007, կարճամետրաժ)
Սքսվագան, դո՞ւրս (2011)
Ամեն ինչ անհետացնող մեքենան (2012)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թինաթին Գուրչիանիի մասին imdb.com կայքում
Թինաթին Գուրչիանի
Սարգիս Սյունգյուճյան

Սարգիս Սյունգյուճյան (1870, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - 1915), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1870 թվականի օգոստոսի 15-ին, Կոստանդնուպոլսում։ Մասնագիտությամբ եղել է գանգաբան և դիմագետ։ 1900-ական թվականներին տպագրվել է Վառնայի «Իրաւունք» և Կ. Պոլսի «Ժա­մա­նակ» թերթերում։ Կրել է Ս. Ս., Սուին Ս., Սարգիս Սուին, Սուին Սարգիս, *** ծած­կա­նուն­նե­րը։ Կարևոր պաշտոններ է վարել Կ. Պոլսի պատրիարքարանում, այդ թվում՝ պատրիարքարանի քարտուղարությունը, ընտրվել Ազգային կենտրոնական վարչության Քաղաքական ժողովի անդամ։ 1909 թվականի Կիլիկիայի կոտորածներից հետո այցելել է աղետի վայրերը և Կ. Պոլսում կազմակերպել վերապրած որբերի ու այրիների օժանդակության աշխատանքը՝ պատրիարքարանի ծիրի մեջ։
Սպանվել է 1915 թվականին՝ 45 տարեկանում։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։


== Գրականություն ==
Օտեան Երուանդ, Մեր երեսփոխանները, Մեր Ազգային ժողովը, Երեւան, 1999։
Հովակիմյան Բախտիար, Հայոց ցեղասպանության նահատակ գործիչների ծածկանուններ, Երևան, 2002։
Կոպելյանկա

Կոպելյանկա (ուկրաիներեն՝ Копелянка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոպելյանկա գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,29 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
.mk

.mk՝ Հյուսիսային Մակեդոնիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .mk whois տեղեկություն
Նովատո

Նովատո (անգլ. Novato)` Կալիֆոռնիա նահանգի Մարին շրջանի քաղաք, ԱՄՆ։ Բնակչությունը` 53 419 մարդ (2016): Քաղաքը կազմում է Նորթ Բեյ շրջանի մասը։ Նովատոն տեղակայված է մոտավորապես 16 կմ հյուսիս-արևմուտք Սան Ռաֆայելից և 48 կմ հյուսիս Սան Ֆրանցիսկոյից` U.S. 101 մայրուղու վրա։


== Պատմություն ==
Նովատոյի առաջին փոստային բաժանմունքը բացվել է 1856 թվականին, որն աշխատել է մինչև 1860 թվականը։ Նոր փոստային բաժանմունք բացվել է միայն 1891 թվականին։
Քազաքում առաջին դպրոցը կառուցվել է 1859 թվականին Գրանթ պողոտայի անկյունում (այժմ Ռեդվուդ Բուլվար, անգլ.՝ Redwood Boulevard):


== Աշխարհագրություն ==
Ըստ ԱՄՆ մարդահամարի բյուրոյի՝ Նովատոն ունի 73 կմ² ընդհանուր տարածք, որից 71 կմ² կազմում է հողը, իսկ 1,3 կմ² ջուրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Համաձայն 2010 թվականի ԱՄՆ-ի մարդահամարի տվյալների, բնակչությունը կազմում էր 51 904 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 716,8 մարդ մեկ կմ²-ում։ Ռասայական կազմը՝ 76% սպիտակամորթ, 6,6% ասիացի, 2.7% սևամորթ, 0.6% բնիկ ամերիկացիներ, 0,2% հավայացիներ և Խաղաղ օվկիանոսյան կղզիներից գաղթածներ, 9% այլ ցեղեր, 4.9% երկու կամ ավելի ցեղերի սերունդներ։
Համաձայն Միացյալ Նահանգների 2000 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ միջին հաշվով միջին եկամուտը քաղաքում կազմում էր 63.543 դոլար, իսկ ընտանիքի եկամուտը՝ 74.434 դոլար։ Տղամարդկանց համար միջին եկամուտը 55,822 դոլար է, իսկ կանանց համար՝ 40 287 դոլար։ Մեկ շնչի հաշվով միջին եկամուտը կազմում է 32402 դոլար։ Ընտանիքների 3.1%-ը կամ բնակչության 5,6 -ը գտնվում էին աղքատության մակարդակից ցածր, ներառյալ 18-ից ցածր տարիքի երիտասարդների 6.1%-ը և 65 տարեկանից բարձր մեծահասակների 4%-ը։


== Տնտեսագիտություն ==

Քաղաքում կա գիտական համալսարան, որը զբաղվում է ծերացման հետ կապված խնդիրերով, աշխատում են մի շարք կենսատեխնոլոգիական և դեղագործական ընկերություններ, զարգացած է համակարգչային խաղերի զարգացումը. Նովատոյում է տեղակայված 2K Sports, Visual Concepts, The Republic of Tea, Toys For Bob, ընկերությունների շտաբները, Sony Pictures Imageworks-ի մասնաճյուղը։ Քաղաքի բնակչության մի մասն աշխատում է Սան Ֆրանցիսկոյում։
Նովատոյում է երկար տարիներ (1983 թվականից մինչև 1998 թվականը) գտնվել համակարգչային խաղերի պաշտամունքային հրատարակչի` Brøderbund Software-ի գլխավոր գրասենյակը, ով հայտնի է որպես բազմաթիվ հայտնի խաղերի` Choplifter, Lode Runner, Karateka, Prince of Persia, և ուրիշների ստեղծող։
Քաղաքի ամենամեծ գործատուները.


== Տրանսպորտ ==
Նովատոյի գլխավոր ճանապարհները ներառում են Կալիֆոռնիայի 101 խճուղին և Կալիֆոռնիայի 37 մայրուղին։
Նովատոյով է անցնում Սոնոմա Մարին երկաթուղու մի հատվածը։ Երկաթուղին (SMART), որը բաղկացած է տասնչորս կայարանից՝ Լարկսպուրի լաստանավային տերմինալից մինչև Քլվերդեյլ։


== Պատմական տեսարժան վայրեր ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
(4611) Վուլկենիֆել

(4611) Վուլկենիֆել (անգլ.՝ Vulkaneifel), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի ապրիլի 5-ին Միխայել Գեֆերտի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,615038 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1051 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,125 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1544,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23307 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,78° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4611) Վուլկենիֆել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սոսկուանյոկի

Սոսկուանյոկի (ռուս.՝ Соскуанйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Լախդենպոխսկի շրջանում։ Թափվում է Լադոգա լիճ։ Գետի երկարությունը 40 կմ է, ավազանի տարածքը 234 կմ2։

Գետաբերանից 24 կմ հեռավորության վրա թափվում է գետ՝ Վյարյանկոսկենյոկի։ Գետի մոտ կան բնակավայրեր՝ Վյալիմյակի և Սոսկուա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և Լադոգա լճի ավազան։ Գետի գետային ավազանը՝ Նևա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000010672
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001067
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(7469) Կրիկալյով

(7469) Կրիկալյով (անգլ.՝ Krikalev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 15-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,059712 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7358 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3836 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1954,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,184155 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,78° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7469) Կրիկալյով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վոլնի (խուտոր, Կինգիսեպսկի շրջան)

Վոլնի (ռուս.՝ Вольный), խուտոր Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կինգիսեպսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալշանսկի (Շոլոխովսկի շրջան)

Ալշանսկի (ռուս.՝ Альшанский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շոլոխովսկի շրջանում։ Մտնում է Բազկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Թյուդորներ

Թյուդորներ (անգլ.՝ The Tudors), 1485—1603 թվականներին Անգլիայի թագավորական դինաստա։ Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմում Յորքերի նկատմամբ տարած հաղթանակի շնորհիվ Հենրի VII Թյուդորը հասել են իշխանության, այնուհետև Թյուդորների դինաստիայի թագավորներն են եղել Հենրի VIII-ը (1509–1547), Էդուարդ VI-ը (1547–53), Մարիա I-ը (1553–58) և Եղիսաբեթ I-ը (1558–1603)։ Թյուդորները հենվել են նոր ազնվականության (ջենտրի) վրա, վարել են ազնվականության և բուրժուազիայի շահերից բխող քաղաքականություն։ Թյուդորներ իշխանությունը բացարձակ միապետության բնույթ էր կրում, պառլամենտը հնազանդ էր նրանց։ Սակայն արդեն Եղիսաբեթ I-ի կառավարման վերջին տարիներին սկսվեց պառլամենտի (բուրժուական ընդդիմության) պայքարը բացարձակ միապետության դեմ, որը սրվեց հաջորդ դինաստիայի՝ Ստյուարտների ժամանակ։ Դեռևս 1496 թվականին` Կոլոմբոսի հաջող նավարկումներից քիչ անց, Հենրի VII-ը Ասիա տանող նոր առևտրական ճանապարհները ուսումնասիրելու հանձնարարականով Ատլանտյան օվկիանոս ուղարկեց Ջոն Կաբոտին։ Ինչպես Կոլոմբոսը, Կաբոտը 1497 թվականին հասավ Նյուֆաունդլենդ կղզի, համարելով այն ասիական ափ դրա մասին տեղեկություն ուղարկեց հայրենիք։ Սակայն հաջորդ տարի տեղի ունեցած արշավանքից նրա նավը չվերադարձավ։ Թյուդորների կառավարման ժամանակ Անգլիան ցնցեց Ռեֆորմացիան, դրա արդյունքում սրվեցին անգլո-իսպանական տարաձայնությունները, որոնք հետագայում հանգեցրին բաց հաղթական պատերազմի հարյուրամյակի վերջում։


== Թյուդորների կերպարը արվեստում ==
Տասնվեցերոդ դարում Անգլիայում ապրող Թյուդոների դինաստիայի մասին է պատմում պատմական ժանրի գեղարվեստական նույնանուն հեռուստասերիալը։ Հեռուստասերիալի հեռարձակումը սկսվել է 2007 թվականի ապրիլի 1-ից և ունեցել է 4 եթերաշրջան։ Ընդհանուր ցուցադրվել է 38 սերիա։


== Տես նաև ==
Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմ


== Ծանոթագրություններ ==
Օտյուիլ

Օտյուիլ (ֆր.՝  Authuille), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 170 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.49 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.58 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 31 կմ հյուսիս-արևելք:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին կար 112 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 78-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,6 %: 78 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 73 անձ (44 տղամարդ և 29 կին): Գործազուրկ են եղել 5 անձ (1 տղամարդ և 4 կին): 34 անաշխատունակներից 14 եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(2928) Էպշտեյն

(2928) Էպշտեյն (անգլ.՝ Epstein), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի ապրիլի 5-ին Ֆելիքս Ագիլարի աստղադիտարանի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,008219 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8234 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,193 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1905,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188903 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2928) Էպշտեյն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իսլամական պետության նաշիդների ցանկ

2013 թվականից Իսլամական պետությունը թողարկում է նաշիդներ՝ մեկ կամ մի քանի տղամադրու ձայնով առանց որևէ երաժշտական գործիքների կատարվող երգեր։ Իսլամական պետությունը թողարկել է մի քանի տասնյակ նաշիդներ արաբերենով, անգլերենով, գերմաներենով, ֆրանսերենով, ռուսերենով, թուրքերենով, չինարենով, բենգալերենով, բոսնիերենով, ուրդույով, փուշթույով և այլ լեզուներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Արցախի Հանրապետության պետական օրհներգ

«Ազատ ու անկախ Արցախ», Արցախի Հանրապետության պետական օրհներգ, որը հաստատվել է Արցախի Հանրապետության Գլխավոր խորհրդի 1994 թվականի դեկտեմբերի 23-ի որոշմամբ։ Հիմնի բառերի հեղինակը  Վարդան Հակոբյանն է, իսկ երաժշտությանը՝ Արմեն Նասիբյանը։


== Օրհներգի խոսքը և երաժշտությունը ==
խոսք՝ Վ.Հակոբյանի երաժշտ.՝ Ա.Նասիբյանի


== Ծանոթագրություններ ==
Մինաս Ա Ակնեցի

Մինաս Ա Ակնեցի (ծննդյան թիվն անհայտ – 1753 թ. մայիսի 12), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 1751 թ-ի սեպտեմբերի 15-ից առ 1753 թ. մայիսի 12-ը։ Ամփոփվել է Սուրբ Գայանե վանքի բակի ձախակողմյան հատվածում։ Հաջորդել է Ղազար Ա Ջահկեցուն։
Ուսումնառությունն անցկացրել է Բաղեշի Ամրդոլու վանքի դպրոցում, աշակերտել Վարդան Բաղիշեցուն։ Եղել է Մշո Սուրբ Կարապետի վանքի միաբան, ապա՝ առաջնորդ (1730-1749)։ 1749 թվականի մարտին ընտրվել է Կ. Պոլսի Հայոց պատրիարք։ Թեև պաշտոնավարել է ոչ երկար ժամանակով (1749-1751), սակայն եռանդուն ջանքերի շնորհիվ կարողացել է ամրապնդել ինչպես Կ. Պոլսի, այնպես էլ Երուսաղեմի պատրիարքարանների դիրքերը։ Նպաստել է, որ Հովհաննես Կոլոտը նշանակվի Երուսաղեմի Հայոց պատրիարք։ Աչքի է ընկել իր խոհական, հեզաբարո, խաղաղասիրական ընթացքով։ Ղազար Ա Ջահկեցու մահից հետո Սուրբ Էջմիածնի միաբանները և Կ. Պոլսի ազգային-եկեղեցական շրջանները նրա թեկնածությունը համերաշխ առաջադրել են կաթողիկոսական ընտրությունների ժամանակ։
1751 թվականի մայիսին ընտրվել է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս։ Կաթողիկոսական օծումը ստացել է 1751 թվականի սեպտեմբերի 15-ին։ Կաթողիկոս ընտրվելուց հետո Մինաս Ա Ակնեցին վերջ է տվել Սուրբ Էջմիածնի միաբանությունում բուն դրած անմիաբանությանն ու հակասություններին, սակայն վերահաս մահը թույլ չի տվել առավել լայն գործունեություն ծավալել։ Զբաղվել է նաև մատենագրությամբ, ինչպես հավաստում է Սիմեոն Երևանցին՝ «ունի զգրեանս դատաւորականս հոգացեալ»։
Կաթողիկոսական գահին Մինաս Ա Ակնեցուն հաջորդում է Ալեքսանդր Բ Բյուզանդացին։


== Գրականություն ==
Սիմեոն Երևանցի, Ջամբռ, Վաղարշապատ, 1873
Օրմանյան Մ., Ազգապատում, հատ. Բ, Ս. Էջմիածին, 2001
Սամվել Աղայան

Սամվել Աղայան (հունիսի 3, 1960(1960-06-03), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 24, 1993(1993-05-24), Ստեփանակերտ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Սամվել Աղայանը ծնվել է 1960 թ. հունիսի 3-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ավարտել է թիվ 7 միջնակարգ դպրոցը, ուսումը շարունակել գյուղատնտեսական տեխնիկումում։ Աշխատել է հացի փուռում՝ որպես պետ, այնուհետև՝ կոնդենսատորների գործարանում։ Զբաղվել է սպորտով, ճանաչվել որպես ըմբշամարտիկ։ Արցախյան շարժման ակտիվ մասնակիցներից է, առաջին հատուկ ջոկատներից մեկի հրամանատարը։ Մասնակցել է բազում մարտերի՝ ցուցաբերելով արցախցուն հատուկ քաջություն։ Սպանվել է 1993 թ. մայիսի 24-ին Ստեփանակերտ քաղաքում, անհայտ հանգամանքներում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոսովկա

Ռոսովկա (ուկրաիներեն՝ Росівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1647 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռոսովկա գյուղում բնակվում էր 166 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,746 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 222,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(275) Սապիենցիա

(275) Սապիենցիա (անգլ.՝ Sapientia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1888 թվականի ապրիլի 15-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,7709 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3207 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2211 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Սապիենցիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3303 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1684,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,213684 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,76° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(275) Սապիենցիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բեզանսոն

Բեզանսոն (ֆր.՝ Besançon, դաս. լատ.՝ Bysantium, միջնադարյան լատ.՝ Vesuntio, Vesontio, գերմ.՝ Bisanz), քաղաք Ֆրանսիայի արևելքում, Դու գետի գետապտույտի մոտ։ Դու դեպարտամենտի և Ֆրանշ-Կոնտե տարածաշրջանի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքում զարգացած է մեքենաշինությունը, ժամագործությունը, տեքստիլ և կարի արտադրությունները։ 2012 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմել է 116 353 մարդ։


== Պատմություն ==

Հին ժամանակներում կոչվել է Vesontio և որպես գալլական սեկվաններ ցեղերի կենտրոն գրավվել էր մ.թ.ա. 58 թվականին Հուլիոս Կեսարի կողմից։ IV դարից հայտնի են բեզանսոնյան եպիսկոպոսները, ովքեր ժամանակի ընթացքում դարձել են արքեպիսկոպոսներ և քաղաքի կառավարումը իրենց ձեռքն են վերցրել։ Ընդհուպ մինչև 1654 թվականը այն ազատ քաղաք էր համարվում՝ մտնելով Սրբազան Հռոմեական կայսրության կազմի մեջ։
Բեզանսոնը բավականին զարգացել է Հաբսբուրգների օրոք, երբ տեղաբնիկներից մեկը՝ կարդինալ Գրանվելան ղեկավարում էր կայսրության արտաքին քաղաքականությունը։ Երեսնամյա պատերազմի արդյունքում անցել է ֆրանսիացիների մոտ և Լյուդովիկոս XIV-ի հրամանով հիմնովին ամրապնդվել է Սեբաստիան Վոբանի կողմից։ Հսկա ամրոցի շինարարությունը տևել է 30 տարի, 1814 թվականին այդ գնդակոծվել է ավստրիացիների կողմից, սակայն Վոբանի կառույցը մինչ մեր օրերը հասել է լավ պահպանված վիճակում։
1676 թվականին Դոլից այստեղ են տեղափոխվել Ֆրանշ-Կոնտեի կառավարման մարմինները։ 1671 թվականին Դոլից Բեզանսոն տեղափոխվեց Ֆրանշ-Կոնտե համալսարանը, որը բացվել է դեռևս XV դարին որպես «Երկու Բուրգունդիաների համալսարան»։
XVIII դարում Շվեյցարիայից փախստականները հիմնել են Բեզանսոնի ժամագործության արդյունաբերությունը։ XIX դարում քաղաքը համարվում էր խոշոր արդյունաբերական կենտրոն։


== Կլիմա ==
Բեզանսոն քաղաքը գտնվում է երկու կլիմայական գոտիների՝ օվկիանոսայինի և ցամաքայինի ազդեցության տակ, որոնց բնորոշ են ցուրտ ձմեռները և տաք, չոր ամառները։ Ամենատաք ամիսը հուլիսն է՝ 20 °C, իսկ ամենացուրտը՝ հունվարը՝ 2,1 °C: Տեղումների տարեկան քանակը կազմում է մոտ 1,059 մմ։ Ամենախոնավ ամիսը մայիսն է (108,4 մմ), իսկ ամենաչորը՝ օգոստոսը (75,9 մմ)։ Բեզանսոնի պատմության մեջ գրանցված ամենաբարձր ջերմաստիճանը դիտվել է 1921 թվականի հուլիսի 28-ին (40,3 °C), իսկ ամենացածրը՝ 1985 թվականի հունվարի 1-ին (-20,7 °C):


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքում գործում են ավտոբուսային և տրամվայի փոխադրամիջոցներ։ Քաղաքից ոչ հեռու (ավտոմեքենայով երկու ժամվա ճանապարհ) գտնվում են երկու միջազգային օդանավակայաններ։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Կոնստանտ Մայեր - ֆրանսիացի ծագմամբ ամերիկյան գեղանկարիչ
Վիկտոր Հյուգո - ֆրանսիացի հայտնի գրող
Պիեռ Ժոզեֆ Պրուդոն - տնտեսագետ, փիլիսոփա, հրապարակախոս
Շառլ Ֆուրիե - ֆրանսիացի փիլիսոփա, սոցիոլոգ


== Քույր քաղաքներ ==


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Փարիզ
Մարսել


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Անտառային հեքիաթ (ֆիլմ, 1913)

Անտառային հեքիաթ (ռուս.՝ Лесная сказка), ռուսական համր ֆիլմ՝ նկարահանված 1913 թվականին Եվգենի Բաուերի կողմից։ Թողարկվել է 1913 թվականի հոկտեմբերի 15-ին։ Ֆիլմը չի պահպանվել։


== Սյուժե ==
Սյուժեն ներկայացված է «Կինեմատոգրաֆիայի տեղեկագիր» ամսագրում (1913)։
Նադյան ապրում էր իր հոր կալվածքում՝ շրջապատված նրա սիրով։ Հոր կալվածքի գյուղատնտեսը կրքոտ սիրահարված է նրան։ Այնուամենայնիվ, Նադյան իր երազներում անրջում է մեկ այլ հերոսի մասին, որը նման է «գեղեցիկ արքայազնի»։
Մի անգամ աղջկա երազանքների հերոսը հայտնվում է անտառում։ Նադյան ամբողջ սրտով սիրահարվում է նրան, նրանք հանդիպում են լուսնի ներքո։ Գյուղատնտեսը խանդում է և որսի ժամանակ սպանում մրցակցին։
Դրանից հետո Նադյան խելագարվում է։ Նա գիշերը թափառում է անտառում և գնում դեպի ժայռը, որտեղ առաջին անգամ համբուրվել է սիրելիի հետ։ Նադյան վերջին քայլն է անում և ընկնում գետը։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Եվգենի Բաուեր
Սցենարիստ՝ Վալերիան Դեմերտ
Օպերատոր՝ Նիկոլայ Կոզլովսկի


== Քննադատություն ==
Կինոյի պատմաբան Բ. Ս. Լիխաչովը գրել է, որ ֆիլմը դարձել է «Բաուերի առաջին և ամենահաջող բեմադրություններից մեկը, ով այս ֆիլմից հետո  արագորեն սկսեց կինոռեժիսորի կարիերա անել»։
Կինոգետ Վենիամին Վիշնևսկին ֆիլմը գնահատել է որպես «ուշադրության արժանի»։


== Գրականություն ==
Описание картин // Вестник кинематографии. — 1913. — № 20. — С. 42—43.
Лихачёв Б. С. Кино в России (1896—1926). Материалы к истории русского кино. — Л.: Academia, 1927. — Т. 1. 1896—1913. — С. 132. — 212 с.
Вишневский В.Е. Художественные фильмы дореволюционной России. — М.: Госкиноиздат, 1945. — С. 30. — 194 с.
Короткий В.М. Операторы и режиссёры русского игрового кино. 1897—1921. — М.: НИИ киноискусства, 2009. — С. 36. — 430 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Մառցինա

Մառցինա (էստ․՝ Martsina), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ռոոսիսաառե

Ռոոսիսաառե (էստ․՝ Roosisaare), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 37 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արթուր Ազարյան

Արթուր Ազարյան (փետրվարի 16, 1959(1959-02-16), Սպիտակ, Հայաստան), հայ խմբագիր, թարգմանիչ, լրագրող, հրապարակախոս, հեռուստատեսային գործիչ։ Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։


== Ուսումնառություն ==
1981 թ.-ին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1982-1988 թթ. աշխատել է «Ոզնի» երգիծական ամսագրի բաժնի վարիչ, 1989-1994 թթ.` «Մունետիկ» թերթի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, 1994-1996 թթ.` «Շրջան» թերթի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, 1996-1997 թթ.` «Երևանյան օրեր» թերթի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, 1997-1999 թթ.` «Շեմ» հրատարակչության գլխավոր խմբագիր, 1999-2000 թթ.` «Նորաթերթ» թերթի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, 2000-2001 թթ.` «Միտք» հրատարակության գլխավոր խմբագիր, 2002-2003 թթ.` «Կենտրոն» հեռուստաընկերության «Էպիկենտրոն» տեղեկատվական ծրագրի գլխավոր խմբագիր, 2003-2007 թթ.՝ «Կենտրոն»/«Առավոտ» հեռուստաընկերության տեղեկատվական ծրագրերի տնօրեն, 2007-2010 թթ.՝ «Երկիր մեդիա» հեռուստաընկերության ստեղծագործական հարցերով տնօրեն, 2011-2013 թթ.՝ «Կենտրոն» հեռուստաընկերության գլխավոր խմբագիր, 2013-2015 թթ.՝ «Արմենիա» հեռուստաընկերության «Ժամը» լրատվական ծրագրի խմբագիր։


== Հասարակական գործունությունը ==
2001-2002 թթ. եղել է «Ապագայի տուն» մանկա-պատանեկան հասարակական կազմակերպության նախագահ։


== Հրապարակումները ==
Արթուր Ազարյանի հոդվածները և հարցազրույցները հրապարակվել են «Հայաստանի Հանրապետություն», «Ռեսպուբլիկա Արմենիա», «Շրջան», «Երևանյան օրեր», «Երկրապահ», «Նորաթերթ», «Ժամանակի ուղեկից», «Առավոտ» թերթերում, «Էպիկենտրոն» լրատվական ծրագրում, 7or.am, Lragir.am, 168.am, կայքերում։


== Արտաքին հղումներ ==
Քարերի ու մարդկանց մասին
Գալիս է թեկուզև զոհաբերության գնով իրավիճակը հստակեցնելու ժամանակը
Արթուր Ազարյան. Հայաստանը մթամների երկիր է
Դու հարմարվում ես մեկի թեւի տակ, որտեղ գոլ ա, դու հմուտ ձիու պես ախոռը շուտ ես զգում․ Արթուր Ազարյան
Ռոթի Պֆաֆենհոֆեն

Ռոթի Պֆաֆենհոֆեն (գերմ.՝ Pfaffenhofen an der Roth), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում՝ Նոյ Ուլմ շրջանում։ Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական կենտրոնին։ Բնակչությունը կազմում է 6965 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 42,66 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 75 143։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Պաշտոնական կայք
Իրկուտ

Իրկուտ (բուրյաթերեն՝ Эрхүү гол և մոնղ.՝ Эрхүү гол), գետ Ռուսաստանում (Իրկուտսկի մարզ, Բուրյաթիա)։


== Անվանում ==
Ենթադրում են, որ անվանումն ունի յակուտական ծագում․ հավանաբար առաջացել է Էրխու ցեղի անունից։


== Աշխարհագրություն ==
Իրկուտ գետը սկիզբ է առնում Իլչիր լիճից և թափվում է Անգարա։ Գետը պատկանում է Հյուսիսային Սառուցյալ օվկիանոսի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 1875 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Զուն-Մուրեն։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Իրկուտ գետի երկարությունը կազմում է 488 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 15780 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 140 մ3։


== Տես նաև ==
Ակունք և Գետաբերան


== Ծանոթագրություններ ==
Աթընըզյան

Աթընըզյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ջենովևա

Ջենովևա (գերմ.՝ Genoveva, Op. 81), գերմանացի կոմպոզիտոր Ռոբերտ Շումանի օպերա չորսը գործողությամբ։ Գերմաներեն լիբրետտոն՝ Ռ. Ռայնիկի և Ռ. Շումանի ըստ Լյուդվիգ Տիկի և Ֆրիդրիխ Հեբելի դրամաների։ Առաջին անգամ ներկայացվել է Լայպցիգում 1850 թ. հունիսի 25-ին։ Ռոբերտ Շումանի երբևիցե գրված միակ օպերան է։
Շումանի երաժշտությունն օժտված է բարձր գեղարվեստական արժանիքներով, սակայն ինքնին օպերան բեմականացման առումով գրավիչ չէ, այդ պատճառով ավելի հաճախ կատարվում է համերգների ընթացքում։
Պրոֆեսոր

Պրոֆեսոր (անգլ.՝ Professor, լատ.՝ Professor — ուսուցիչ), գիտական ուսուցիչ։ Եզրի ճշգրիտ նշանակությունը տարբեր երկրներում տարբեր է։ Գրական պրոֆեսոր բառը ծագել է լատիներենից "person who professes", սովորաբար նշանակում է բարձրակարգ ուսուցիչ, արվեստի կամ գիտության փորձագետ։
Հայաստանում պրոֆեսորը գիտաշխատողի բարձրագույն կոչում և/կամ պաշտոն է ԲՈՒՀ-ում կամ գիտահետազոտական հիմնարկությունում, հաջորդող դոցենտին։ Պրոֆեսորը բարձրակարգ գիտելիքների տիրապետող ուսուցիչ է, որը գիտության կամ արվեստի որոշակի ոլորտի փորձագետ է։ ԲՈՒՀ-ի կամ գիտահետազոտական հիմնարկության Գիտական խորհրդի կողմից պրոֆեսորի կոչում hիմնականում շնորհվում է գիտությունների դոկտորներին, սակայն բացառիկ դեպքերում՝ նաև գիտությունների թեկնածուներին։ Կոչումը շնորհվում է ցմահ, սակայն կոչումին համապատասխան պաշտոնը ժամանակավոր է։


== Տես նաև ==
Դոցենտ


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Կիսովկա

Մալայա Կիսովկա (ուկրաիներեն՝ Мала Кисівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լինարոլո

Լինարոլո (իտալերեն՝ Linarolo), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչության թիվը կազմում է 2169 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 181 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 12 կմ² տարածք։ Հեռախոսային կոդ՝ 27010։ Փոստային ինդեքս՝ 0382։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեքսոն (Միսսիսիպի)

Ջեքսոն (անգլ.՝ Jackson), քաղաք ԱՄՆ-ի հարավարևելյան մասում, Միսիսիպի նահանգում։ Ջեքսոնը Միսիսիպիի նահանգակենտրոնն է։ Քաղաքի բնակչությունը 173 861 է, իսկ տարածքը՝ 276.7 քառ. կմ։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1822 թվականին ֆրանկոկանադացի Լուի Լեֆլյորոմի կողմից։ Սպասուհին ֆիլմի տեսարանները կատարվում են հենց Ջեքսոնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի երկաթուղային կայարանի միջադեպ (1990)

Երևանի երկաթուղային կայարանի միջադեպ, զինված ընդհարում, որը տեղի է ունեցել 1990 թվականի մայիսի 27-ին, Երևանի «Սասունցի Դավիթ» երկաթուղային կայարանում և Երևան-Նուբարաշեն խճուղու հայկական ինքնապաշտպանական ուժերի և խորհրդային զինվորների միջև, զոհվել են 27 ազատամարտիկ և խաղաղ բնակիչներ։


== Պատմություն ==
Դեպքերը սկսել են Երևանի «Սասունցի Դավիթ» երկաթուղային կայարանի սպասասրահում 1990 թվականի մայիսի 27-ի առավոտյան ժամը 8։30-ին։ Չպարզված պայմաններում սկսվել է փոխհրաձգություն հայ ազատամարտիկների և խորհրդային զինվորականների միջև։ Փոխհրաձգության հետևանքով խորհրդային զինուժի արձակած գնդակներից զոհվել է 6 ազատամարտիկ։ Ավելի ուշ մարտերը շարունակվեցին Երևան-Նուբարաշեն խճուղում, երբ խորհրդային 7-րդ բանակի զրահատեխնիկան մտնում էր Երևան, իսկ հայ ինքնապաշտպանական ուժերը փորձում էին նրանց կանգնեցնել։ Այստեղ սպանվեցին ավելի քան երկու տասնյակ ազատամարտիկ և խաղաղ բնակիչներ։ Խորհրդային 7-րդ բանակի հրամանատար Միխայիլ Սուրկովի հետ վարած բանակցությունների արդյունքում հաջողվեց համոզել, որ զորքերը ետ քաշվեն։ Չնայած զինված գործողությունները դադարեցնելուն․ խորհրդային բանակը մի քանի օր զրահատեխնիկայով շրջափակել էր Երևանի Ազատության հրապարակը։


== Զոհեր ==

Զինված ընդհարման հետևանքով զոհվեցին 27 մարդ՝ ազատամարտիկներ, որոնցից վեցը Երևանի «Սասունցի Դավիթ» երկաթուղային կայարանում, և խաղաղ բնակիչներ։ 


=== Կայարանում զոհված ազատամարտիկներ ===
Արսեն Հարությունյան (ծնվ․ 1964)
Գարեգին Կարապետյան (ծնվ․ 1966)
Սամսոն Հարությունյան (ծնվ․ 1966)
Վազգեն Վարդանյան (ծնվ․ 1955)
Խաչիկ Մալխասյան (ծնվ․ 1967)
Էդիկ Պետրոսյան (ծնվ․ 1953)


=== Նուբարաշենում զոհված ազատամարտիկներ ===
Վահան Հակոբյան (ծնվ. 1959)


== Դեպքերի գնահատական ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վերջին կայարանը՝ Անկախություն.Եռաբլուրի առաջին զոհերը|Լրատվական ռադիո
Ոսկեսար

Ոսկեսար, լեռ Ադրբեջանի Շարուրի շրջանում, Նախիջևան գետի միջին հոսանքում՝ այժմյան Նախիջևանի շրջանի Վայխր գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևմուտք, Նախիջևան գետի աջ կողմում։ Ունի լեռնոտ և ոչ բուսածածկ լանջեր։ Բարձրություն 1313 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Երեք քույր (ֆիլմ, 1984)

«Երեք քույր» (գերմ.՝ Drei Schwestern), ռուս գրող Անտոն Չեխովի համանուն պիեսի էկրանավորումը։ Գերմանական Ֆիլմը նկարահանվել է 1984 թվականին՝ գերմանացի ռեժիսոր Թոմաս Լանգհոֆի կողմից։ Կինոնկարը «Deutscher Fernsehfunk» Արևելագերմանական հեռուստաալիքի պատվերով է նկարահանվել։


== Նկարահանումներ ==
Ֆիլմի դրամատուրգիայով զբաղվել են Մանֆրեդ Մեկկելն ու Եվա Նակեն։ Դեկորացիաներով զբաղվել է Դիթեր Բերգեն։
Թոմաս Լանգհոֆի կողմից «Երեք քույր» պիեսի բեմադրությունը կայացել է 1979 թվականի հունվարի 13-ին՝ Բեռլինի Մաքսիմ Գորկու անվան թատրոնում։
Ֆիլմը նկարահանվել է ORWO-Color կինոժապավենով։ Պրեմիերան կայացել է 1984 թվականի մարտի 25-ին Deutscher Fernsehfunk հեռուստաալիքի առաջին ծրագրով։


== Քննադատություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Drei Schwestern im Onlinelexikon des Fernsehens der DDR
Շախմատի թանգարան (Երևան)

Շախմատի թանգարան, հիմնադրվել է 1998 թվականին՝ շախմատի ակումբի բազայի հիման վրա, պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 2001 թվականին։


== Պատմություն ==
Երևանի Շախմատի թանգարանի պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 2001 թվականին։ Թանգարանի հիմնադիրն ու աշխատանքների կազմակերպիչը եղել է տնտեսական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, ՀՀ շախմատի ֆեդերացիայի անդամ Ռաֆայել Չատինյանը։ Թանգարանը տեղակայված է Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարանի 1-ին մասնաշենքում՝ 130 սենյակում։
Թանգարանում անցկացվում են շախմատի հանրապետական, միջբուհական առաջնություններ՝ մրցաշարեր և օլիմպիադաներ, միաժամանակյա մրցախաղեր և միջոցառումներ, ինչպես նաև հանդիպումներ գրոսմայստերների հետ։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանում գտնվում են շախմատային խոշոր իրադարձությունների մասին պատմող  նյութեր, լուսանկարներ, հայ շախմատիստների հաղթանակների պատմությունը և այլ տեղեկություններ։
Թանգարանի տպավորությունների մատյանում գրառումներ են կատարել գրոսմայստերներ Ռաֆայել Վահանյանը, Վլադիմիր Հակոբյանը, Լևոն Արոնյանը, Սմբատ Լպուտյանը, Կարեն Ասրյանը, Գաբրիել Սարգսյանը, Աշոտ Անաստասյանը, Արտաշես Մինասյանը, Արշակ Պետրոսյանը, Տիգրան Նալբանդյանը, Արսեն Եղիազարյանը, Տիգրան Պետրոսյանը, էլինա Դանիելյանը, Լիլիթ Մկրտչյանը, Նելլի Աղինյանը և Հայաստանի այլ նշանավոր գործիչներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայկական շախմատի պատմությունը` ՀԱԱՀ-ի շախմատի թանգարանում (լուսանկարներ)
Կամո Նիկոլայի Ալավերդյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամո Ալավերդյան (այլ կիրառումներ)Կամո Ալավերդյան (10 նոյեմբերի, 1966, Թաղավարդ, Մարտունու շրջան - 10 դեկտեմբերի, 1993, Շբարթլու), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Կամո Ալավերդյանը ծնվել է 1966 թ. նոյեմբերի 10-ին Մարտունու շրջանի Թաղավարդ գյուղում, բանվորի ընտանիքում։ Ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև ընդունվել Ստեփանակերտի գյուղատնտեսական տեխնիկումի անասնաբուժական բաժինը։ 1986-88 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո ավարտել է տեխնիկումը և աշխատել հայրենի գյուղի պետական տնտեսությունում։
1992 թվականից ծառայել է Թաղավարդի գումարտակում՝ որպես տանկիստ։ Մասնակցել է Ղաջարի, Ֆիզուլու, Հորադիզի, Աղդամի, Գևորգավանի և մի շարք այլ բնակավայրերի համար մղված մարտերին։ Զոհվել է 1993 թ. դեկտեմբերի 10-ին Շբարթլու տեղամասում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Թաղավարդի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերմիլիոն շրջան (Իլինոյս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերմիլիոն շրջան (այլ կիրառումներ)Վերմիլիոն շրջան (անգլ.՝ Vermilion County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.328 կմ² է, բնակչությունը՝ 81.625 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դենվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1826 թ.։
Յոլկին (Բագաևսկի շրջան)

Յոլկին (ռուս.՝ Ёлкин), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բագաևսկի շրջանում։ Յոլկինսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Բագաևսկայա շրջկենտրոնից գտնվում է 12 կմ հեռավորության վրա։
2002 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 3018 մարդ։
Պերեպեչինո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Պերեպեչինո (ռուս.՝ Перепечино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 54 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիձյուր

Վիձյուր (ռուս.՝ Видзюр), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վաշկա գետի ձախ ափին՝ 110 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03030000112103000047900
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004790
Ավազանի կոդը -  03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Քվեդա Կինչխա

Քվեդա Կինչխա (վրաց.՝ ქვედა კინჩხა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խոնի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոնից հեռու է 27 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 73 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սինոպ (Բրազիլիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սինոպ (այլ կիրառումներ)Սինոպ (Բրազիլիա)  (պորտ.՝ Sinop), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսային մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 105 762 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 194,339 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 33,11 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1974 թվականի սեպտեմբերի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 810.137.000,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 8.553,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,804 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման հասարակածային է։


== Արտաքին հղումներ ==
ՍինոպՍինոպի վարչակազմի պաշտոնական կայքէջը
Flag of Sinop
Google Maps - Sinop, Brazil
Հովհաննես Հակոբյան (ճարտարապետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովհաննես Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Հովհաննես Համազասպի Հակոբյան (մայիսի 3, 1914(1914-05-03), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 11, 1990(1990-11-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ճարտարապետ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1964)։ ԽՍՀՄ հայրենական պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
1941 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտը։ Կատարել է բազմաթիվ ճարտարագիտական հուշարձանների (այդ թվում՝ Թալինի Կաթողիկե և Ներսեհ Կամսարականի եկեղեցիների (1935 - 1937), Օձունի հուշարձանախմբի (1936), Հաղպատի վանքի համալիրի (1946) չափագրություններ։
Հակոբյանի նախագծերով Երևանում կառուցվել են բնակելի տներ Տիգրան Մեծի պողոտայում (1950), Դեմիրճյան փողոցում (1976), Զեյթուն թաղամասում (1980), Աջափնյակի Դ 1 (Լուկաշին) թաղամասը (1950-1955), ավտոդողերի գործարանի բնակելի համալիրը (1968), պոլիկլինիկաներ (1972, 1974) Մոսկովյան փողոցում, Հաղթանակի զբոսայգու արհեստական լիճը, կատարվել է նաև շրջակայքի բարեկարգումը (1960), Երևանի հյուսիսարևելյան մուտքը (1960), հյուրանոց (1955) Ջերմուկում և այլն։
1984 թվականին Երևանում հանդես է եկել ճարտարապետական, գեանկարչական, չափագրական գործերի անհատական ցուցահանդեսով։


== Պարգևներ ==
1951 թվականին դարձել է Երիտասարդ ճարտարապետների, 1962-1967 թթ՝ Խորհրդային ճարտարապետության նվաճումների համամիութենական ստուգատեսների դափնեկիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Հունգարիայի ֆուտբոլի առաջնություն

Հունգարիայի ֆուտբոլի առաջնություն (հունգ.՝ Nemzeti Bajnokság, «Ազգային առաջնություն») Հունգարիայի պրոֆեսիոնալ լիգա, որտեղ հանդես են գալիս ֆուտբոլային ակումբեր։ Լիգան ներկայումս հայտնի է որպես ՕՏՊ Բանկ Լիգա հովանավորի անունով, և այն երկրի ֆուտբոլի բարձարագույն լիգան է` 1901 թվականից սկսած։ ՈՒԵՖԱ ներկայիս վարկանիշով այն 29-րդն է Եվրոպայում։
Տասներկու ակումբ մասնակցում են մրցաշարին, ամեն ակումբ երկուական անգամ խաղում է մյուս ակումբերի հետ, մեկ անգամ տանը, մեկ անգամ մրցակցի հարկի տակ։ Մրցաշրջանի վերջում լավագույն ակումբը որակավորվում է ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա, մինչդեռ երկրորդ, երրորդ տեղ գրաված ակումները և Հունգարիայի գավաթը նվաճած ակումբը մասնակցում է Եվրոպայի լիգայի որակավորման փուլին։ Վերջին երկու ակումբները անցնում են երկրորդ լիգա, որոնց փոխարինում են երկրորդ լիգայի առաջին երկու ակումբները։


== Պատմություն ==
1901 թվականի հունվարի 19-ին հիմնադրվեց Հունգարիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիան։ Առաջին խաղը կայացավ Բուդապեշտի սպորտային ակումբի և Բուդապեշտի մարզական ակումբների միջև, ինչից սկսվեց Հունգարիայի ֆուտբոլի առաջնության առաջին մրցաշրջանը 1901 թվականին։ Առաջին մրցաշրջանում հանդես եկան հինգ ակումբներ, բոլորը մայրաքաղաք Բուդապեշտից։ Առաջին մրցաշրջանում հաղթեց Բուդապեշտի մարզչական ակումբը։ Չնայած առաջին երկու մրցաշրջաններում հաղթեց Բուդապեշտը, 1900-ականները հայտնի դարձավ Ֆերենցվարոշի և ՄՏԿ Բուդապեշտի դիմակայությամբ։
1910-ականների և 1920-ականների մրցաշարերում առաջատարներն էին Ֆերենցվարոշը և ՄՏԿ-ն։
1930-ականներին ՄՏԿ-ին, որպես առաջատար փոխարինեց Ույպեստ ՖԱ-ն (այդ ժամանակ Բուդապեշտից մաս չէր կազմում)։ 1930-ականների Հունգարական ֆուտբոլի լավագույն խաղացողներից էին Ժենգելերը Ույպեստից, ով երեք անգամ տարձավ լավագույն ռմբարկու 1930-ականներին, Սարոսին Ֆերենցվարոշից և Չեհը ՄՏԿ-ից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսկոե Պոլե (գյուղ, Տյաչևի շրջան)

Ռուսկոե Պոլե (ուկրաիներեն՝ Руське Поле), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում։
Չճշտված տվյալներով Ռուսկոե Պոլե գյուղում բնակվում էր 6 834 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 99,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վաղավեր (Կարսի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վաղավեր (այլ կիրառումներ)Վաղավեր, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==