armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դյոմշչինո

Դյոմշչինո (ռուս.՝ Дёмщино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 199 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մազրա (Զանգեզուրի գավառ)

Մազրա, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է Որոտան գետի ստորին հոսանքի աջ կողմում, Գորիս քաղաքից 12 կմ հարավ-արևելք, լեռնային, անտառապատ վայրում։


== Պատմություն ==
Ըստ 1781 թվականի հարկացուցակի  Տաթևի վանքին տարեկան տալիս էր 1600 դահեկան պտղի հանք։
Հետագայում գյուղն ընդգրկվել է Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Ղուբաթլուի շրջանում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին գյուղի բնակչության մեծամասնությունը տեղափոխվել է Բաքու։
Արցախյան առաջին պատերազմի ժամանակ տարածքն անցել է Արցախի Քաշաթաղի շրջան։ 2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում տարածքը Քաշաթաղի ողջ շրջանի հետ անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 775 հայ բնակիչ։
Մազրայի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ունի ավերակ հայկական եկեղեցի։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռյու դե Մա

Ռյու դե Մա (ֆր.՝ Rupt de Mad), գետ Ֆրանսիայի հյուսիս-արևելքում, Լոթարինգիա նահանգում, Մոզել գետի ձախ վտակը։ Մոզել գետ է թափվում Առնավիլի մոտ։


== Աշխարհագրություն ==

Ակունքը գտնվում է Ժեվիլի մոտ, Տուլից 17 կմ. հյուսիս-արևմուտք։ Մոզելի ձախ վտակն է։ գետի երկարությունը կազմում է մոտ 54,6 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 385 կմ²։ Ջրի միջին ծախսը՝ 3,65 մ³/վ։ Վտակը՝ Մադին, որը դուրս է գալիս Մադին լճից։


== Բնակավայրեր ==
Գետը հոսում է Լոթարինգիայի երկու դեպարտամենտներով՝ Մյոզ և Մյորթ և Մոզել


== Հղումներ ==
Fiche cours d'eau Գետի բնութագիրը (ֆր.)
Վեսյոլոյե (Ադլերի շրջան)

Վեսյոլոյե (ռուս.` Весёлое), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Ադլերի շրջանում։ Գտնվում է Ադլեր շրջկենտրոնից 6 կմ հարավ-արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 29 կմ հարավ-արևելք, Փսոու գետի աջ ափին, ծովի մակարդակից 40 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 4134 բնակիչ, որից` 50,7% - հայեր, 40,2% - ռուսներ, 2,1% - վրացիներ, 1,8% - ուկրաինացիներ և այլ ազգերի ներկայացուցիչներ։
2010 թվականին գյուղում արդեն ապրում էր 4140 մարդ, ովքեր զբաղվում են թեյի և ծխախոտի մշակությամբ, այգեգործությամբ և բանջարաբուծությամբ։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրվել է 1866 թվականին։ Հայերը եկել են Սամսունից և շրջակա գյուղերից` 1900 թվականին։
Գյուղն ունի գրադարան, ակումբ, բուժկայան և մանկապարտեզ։ Բացի այդ գյուղում գործում է Ազգագրության թանգարանը և 1927 թվականին ստեղծված Բժշկական պրիմատոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտը։ Գյուղում է գտնվում նաև Ռուս-Աբխազական սահմանային անցակետը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Ժովտնևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոնստանտինովկաԿոնստանտինովկա (ուկրաիներեն՝ Костянтинівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա գյուղում բնակվում էր 415 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,154 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քուին Քամմինգս

Քուին Քամմինգս(անգլ.՝ Quinn Cummings, օգոստոսի 13, 1967(1967-08-13), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և գործարարուհի։
Դերասանական կարիերան սկսել է մանկուց, նկարահանվելով բազմաթիվ գովազդային հոլովակներում։ 1977 թվականին կատարել է իր առաջնելույթը կինոյում, Գերբերդ Ռոսսայի «Ցտեսություն, սիրելիս» ֆիլմում, որը երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի անվանակարգում նրան բերեց «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս»։ Հետագայում Քուին Քամմինգսը նկարահանվում էր բացառապես հեռուստատեսությամբ, փոքր դերեր կերտելով «Ընտանիքը», «Ռեմինգթոն Սթիլ» և այլ սերիալներում։ Երկրորդ և վերջին անգամ  դերասանուհին մեծ էկրանին է հայտնվել 1989 թվականին՝  «Լսիր ինձ» դրամայով, իսկ 1991 թվականին, նա դադարեց նկարահանվել։
Այժմ նա ապրում է Լոս Ֆելիս քաղաքում դստեր՝ Կատարինայի (ծնվել է 2000 թվականին) և զուգընկերոջ հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քուին Քամմինգսը (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Քուին Քամմինգսի բլոգը
Հերոլդսբախ

Էգլոֆշթայն (գերմ.՝ Heroldsbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայի տարածքում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Մտնում է Ֆորխհայմ շրջանի տարածքում։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 4953 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 15.59 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 74 135։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Լարա Քրոֆթ։ Դամբարաններ թալանողը 2։ Կյանքի օրորոց

Լարա Քրոֆթ։ Դամբարաններ թալանողը 2։ Կյանքի օրորոց էջը (անգլ.՝ Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life), Համակարգչային խաղի էկրանավորում, նվիրված հնագետ և արկածախնդիր Լարա Քրոֆթին։ Ֆիլմը թողարկվել է 2003 թվականին։
Հանդիսանում է Լարա Քրոֆթ. դամբարաններ թալանողը ֆիլմի շարունակություն, որը թողարկվել է 2001 թվականին։


== Սյուժե ==
Լարա Քրոֆթ. դամբարաններ թալանողը 2–ը դարձավ ավելի մեծ ու էկզոտիկ. Լարան այցելում է Հունաստան, Քենիա, Տանզանիա, Հոնկոնգ և Չինաստան։ Նա կանգնեցրեց ոճրագործ մտավորականներին։ Հմուտ գործարար և սառնարյուն մարդասպանը, մտադրվեց գողանալ առասպելական Պանդորայի արկղը ջրի մեջ անցած տաճարից, որպեսզի այն որպես զենք օգտագործի։


== Դերերում ==


== Տես նաև ==
«Լարա Քրոֆթ. Դամբարաններ թալանողը»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Лара Крофт Расхитительница гробниц: Колыбель жизни(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Лара Крофт Расхитительница гробниц: Колыбель жизн/ Պաշտոնական էջ
Лара Крофт Расхитительница гробниц: Колыбель жизни
Лара Крофт Расхитительница гробниц: Колыбель жизни
Շերաշլինկա

Շերաշլինկա (ռուս.՝ Шерашлинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստանի շրջանով։ Գետաբերանը գտնվում է Սյուն գետի ձախ ափից 98 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 35 կմ, ավազանի տարածքը 209 կմ2 է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կամսոկումի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, գետի ենթաավազանը Բիրսկ գետն է մինչև թափվելը Բելայա, գետի գետային ավազանը Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010201612111100026718
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111102671
Ավազանի կոդը — 10.01.02.016
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==
Չե Կյու Հա

Չե Կյու Հա նաև` Ցոյ Կյու Հա (կոր.՝ 최규하?, 崔圭夏?, {{{2}}}, հուլիսի 16, 1919(1919-07-16), Վոնջու, Գանգվոն, Հարավային Կորեա - հոկտեմբերի 22, 2006(2006-10-22), Սեուլ, Հարավային Կորեա), Հարավային Կորեայի հանրապետության նախկին նախագահը, որն այդ պաշտոնը զբաղեցրել է 1979 թվականի դեկտեմբերից 1980 թվականի օգոստոսը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Գանգվոնի Վանջու քաղաքում։ Ըստ Սինգապուրի վարչապետ Լի Կուան Յուի` մեծ ազդեցություն է ունեցել ճապոնական մշակույթի վրա։

1967-ից 1971 թվականներին եղել է երկրի արտաքին գործերի նախարարը և 1975-ից 1979 թվականներին` վարչապետ։
1979 թվականին Պակ Չոն Հիի սպանությունից հետո Չեն, որն այդ ժամանակ երկրի վարչապետն էր, դառնում է նախագահի ժամանակավոր պաշտոնակատարը և ժողովրդին խոստանում է ընդունել նոր սահմանադրություն և անցկացնել ժողովրդավարական ընտրություններ։ Նույն թվականի դեկտեմբերին այլընտրանք չունենալու հետևանքով ըստ Յուստինի Սահմանադրության սխեմայի` այն է` 2560 ընտրողներից բաղկացած կոլեգիայի կողմից ընտրվել է երկրի նախագահ։
Նախագահական ընտրություններից մի քանի օր անց սակայն, 1979 թվականի դեկտեմբերին գեներալ-մայոր Չոն Դու Խվան ռազմական հեղաշրջում է կազմակերպում Չե Կյու Հայի կառավարության դեմ։ Չոնը և նրա կողմնակիցները արագ փոխում են երկրի ռազմական ղեկավարներին և 1980 թվականի սկզբին կառավարության ղեկավարումն իրենց ձեռքը վերցնում։
1980 թվականի ապրիլին Չոն Դու Խվանի ազդեցությամբ Չե Կյու Հան Չոն Դու Խվանին նշանակում է ազգային հետախուզական գործակալության ղեկավար` նրան մեծ իշխանություն տալով։ Չոն Դու Խվան մայիսին հայտարարում է ռազմական դրություն` դառնալով երկրի փաստացի ղեկավար։ Այդ ժամանակ երկրում սկսվել էր ուսանողական խռովություն, որի ապոթեոզն էր Կվանջուի ապստամբությունը, որոնց դաժանորեն ճնշում էին Չոն Դու Խվանի ուժերը։
Շուտով դրանից հետո Չոն Դու Խվան պաշտոնապես փոխարինել է Չե Կյու Հային երկրի նախագահի պաշտոնում։ Չեն հրաժարականից հետո այլևս քաղաքականությամբ չի զբաղվել։


== Մրցանակներ և կոչումներ ==
1979 թվականին պարգևատրվել է «Մուգունխվա» մեծ շքանշանով, 1980 թվականին պարգևատրվել է Կորեայում «Պետության ստեղծման ծառայության համար» շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կորեայի հանրապետության նախագահի Չե Կյու Հայի պաշտոնական կայքը(անգլ.)Մահվան լուրը Reuters-ից (չաշխատող հղում)(անգլ.)
Պրիսելե (այլ կիրառումներ)

Պրիսելե, կարող է վերաբերել՝

Պրիսելե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Պրիսելե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Պրիսելե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Վիլյաթ Սահակյան

Վիլյաթ Թևանի Սահակյան (1952 հունվարի 8, Վաղուհաս, Մարտակերտի շրջան – 1992 հունվարի 28, Աղդաբան, Քարվաճառի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1952 թվականի հունվարի 8-ին Մարտակերտի շրջանի Վաղուհաս գյուղում։ Ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցի 8-րդ դասարանը։ Ուսումը շարունակել է Ստեփանակերտի գյուղատնտեսական տեխնիկումի անասնաբուժական ֆակուլտետում։
1970-1972 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է իր մասնագիտությամբ։
1990 թվականից եղել է Արցախյան շարժման մասնակիցների շարքում։ Մասնակցել է Սրխավենդի, Կիչանի, Չափարի համար մղված պաշտպանական մարտերին։
Զոհվել է 1992 թվականի հունվարի 28-ին, Աղդաբանի մարտում։ Ամուսնացած էր, ունի չորս երեխա։ Հանգչում է Վաղուհասի գերեզմանատանը։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիլյաթ Սահակյան Արցախյան պատերազմի թանգարանի կայքում Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Ակարապի

Ակարապի (պորտ.՝ Acarape), համայնք Բրազիլիայում՝ Սեարա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սեարա նահանգում։ Մտնում է Բատուրիտեի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 949 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 155,188 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 96,3 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 29.025.421,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.069,99 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,623 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)
Ուենեխա

Ուենեխա (իսպ.՝ Huéneja), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գվադիկս շրջանում։ Տարածքը կազմում է 116,69 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1214 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Microweb turística de Huéneja realizada por el Patronato de Turismo de Granada Archived 2006-09-04 at the Wayback Machine.
Կրասնոպարտիզանսկի (Ռեմոնտնենսկի շրջան)

Կրասնոպարտիզանսկի (ռուս.՝ Краснопартизанский), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ռեմոնտնենսկի շրջանում։ Կրասնոպարտիզանսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Հարսի ու փեսի քար

Հարս ու փեսի քար, գտնվում է Գողթն գավառի Ցղնա գյուղի արևելյան լեռնալանջին։ Ըստ ավանդության` սիրահար աղջիկն ու տղան ծնողներից գաղտնի փախչում են և արժանանալով ծնողների անեծքին՝ գյուղից ոչ հեռու գտնվող լեռնալանջով բարձրանալիս քարանում են։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոնդերս շրջան (Նեբրասկա)

Սոնդերս շրջան (անգլ.՝ Saunders County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.953 կմ² է, բնակչությունը՝ 19.830 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուահու բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։
4Fun

4Fun (անվանում են նաև Julia & 4Fun), լիտվական խումբ է։ Նրանք նվագում են տարբեր երաժշտական ոճով, նաև ռոք, փոփ ռոք։ Խումբը ձևավավորվել է 2001 թվականին մասնակցել է բազմաթիվ մրցույթների և փառատոնների, ինչպիսինն է Visaginas Country և Eurovis ion Song Contest։
4Fun խումբը ներկայացնում էր Լիտվան Եվրատեսիլ երգի մրգի մրցույթի ժամանակ։ Այնուհետև 2005 - 2006 թվականները խումբը ժամանակավորապես հեռանում է բեմից և վերադառնում է 2007 թվականին նոր Love or Leave երգով, գերազանցելով Aistė Pilvelytė և Rūta Ščiogolevaitė երգերին։ 4Fun խումբը Լիտվան ներկայացրեց Հելսինկիում 2007 թվականին Եվրատեսիլ երգի մրցույթում և հատնվեց 21 հորիզոնականում`28 միավորով (Իռլանդիա՝ (12 միավոր) և Լատվիա (10 միավոր) բարձր միավորներ) ։ Առաջատար երգչուհի Ջուլիա Ռիտչիկը վայրի քարտի մուտքն անմիջապես ստացավ «Եվրատեսիլ 2008»-ի ազգային ընտրության եզրափակիչ փուլ, սակայն 14 մասնակիցներից միայն 12-ն էր։ 2008-ին, 4Fun-ը Լատվիայի Valters և Kaža-ի հետ միասին ձայնագրել է «U With U» երգը։


== Սկավառակագրություն ==
Gyvas (Alive) – 2004։
Dėlionė/A Puzzle – 2009 (a double CD: one in Lithuanian, another in English)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Չիրուխա (այլ կիրառումներ)

Չիրուխա, կարող է վերաբերել՝

Չիրուխա - գետ Ռուսաստանում, Հյուսիսային Դվինայի վտակը
Չիրուխա - գետ Ռուսաստանում, Օբի վտակը
Ժելեզնոդորոժնի (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺելեզնոդորոժնիԺելեզնոդորոժնի (ռուս.՝ Железнодорожный), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հոն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հոն (այլ կիրառումներ)Հոն (լատ.՝ Cornus), հոնազգիների ընտանիքի ծառերի և թփերի ցեղ։
Հայտնի է 4, Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝ Հոն սովորական (լատ.՝ Cornusmas)՝ տարածված է Իջևանի, Նոյեմբերյանի, Թումանյանի, Տավուշի, Զանգեզուրի անտառներում և Սյունիքի մարզի ցածրադիր մասերում։ Մշակովի հոնի լավագույն փոփոխակներ տարածված են նաև Երևանի շրջակա այգիներում (Նորք), Կոտայքի և Արագածոտնի մարզերում։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Բարձրությունը 4-8 մ է, պսակի տրամագիծը՝ 3-6 մ։ Երկարակյաց է։ Տերևները պարզ են, ամբողջական, հակադիր, ծաղիկները՝ երկսեռ, մանր՝ հավաքված հովանոցանման ծաղկաբույլերում։ Պտուղը կորիզապտուղ է, կարմիր, մսալի։


== Նշանակություն ==
Օգտագործվում է թարմ և վերամշակված (մուրաբա, կոմպոտ, հյութ, օղի)։ Մեղրատու է։ Փայտանյութն ամուր է, օգտագործվում է ատաղձագործության մեջ։ Ծառի կեղևը, ճյուղերը և տերևները պարունակում են աղանյութեր։
Հնագույն բժշկության մեջ որպես հակաթունային և վերքեր բուժող միջոց օգտագործում էին հոնի և դրա թփի վերգետնյա կեղևը։ Վերքի վրա դնում են բոված կեղևը և հոնի կտրատած պտուղները։
Հոնի տերևների թարմ հյութը օգտագործվում է որպես աչքի բուժիչ կաթիլներ։
Հոնի պտուղներից պատրաստված թանձր եփուկը քսում են երկու շերտ ծալած թանզիֆի վրա և գլխացավի ժամանակ դնում ճակատին, արմատներից պատրաստած եփուկը խմում ռևմատիզմի, իսկ հատապտղի կորիզներից պատրաստած եփուկը՝ փորլուծության ժամանակ։
Պտուղներն օգտագործում են իբրև տուբերկուլյոզով հիվանդների օրգանիզմը կազդուրող և դիմադրողականությունը բարձրացնող, մեջքի ցավերը հանգստացնող, հաճախակի միզաարձակաությունը կանխող և ականջների աղմուկը դադարեցնող միջոց։
Հոնի ճյուղերի կեղևը և արմատներն օգտագործվում են իբրև խինինին փոխարինող հակադողէրոցքային միջոց։
Հոնի հյութը, մուրաբան և կոմպոտները խորհուրդ է տրվում օգտագործել սակավարյունության, լյարդի հիվանդության, հոդատապի, շաքարախտի ժամանակ՝ իբրև միզամուղ և լեղամուղ միջոց։
Հոնի տերևների եփուկը և պտուղների թուրմը օգտագործում են իբրև ջերմությունն իջեցնող և միզամուղ միջոց, իսկ կեղևից պատրաստած եփուկը՝ որպես դիմադրողականությունը բարձրացնող և գրգռիչ միջոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Այլանուն

Այլանուն, Ալլոնիմ (հունարեն՝ ἄλλος - «այլ, ուրիշ» + հունարեն՝ ὄνομα - «անուն»), ուրիշի իրական անունը՝ վերցրած որպես կեղծանուն՝ կիրառվող սեփական անվան հետ։
Օրինակ՝ պոետ Պաբլո Ներուդան իր Նեֆտալի Ռիկարդո Ռեյես Բասուալտո ազգանունը փոխարինել է 19-րդ դարի չեխ գրող Յան Ներուդայի ազգանունով։
Այլանուններ հաճախ են օգտագործել ուշ Անտիկ շրջանի և Միջնադարի հեղինակները այն բանի համար, որպեսզի ավելի վաղ և հեղինակավոր անունների նշումով վստահություն ներշնչեին իրենց գրվածքի հանդեպ։ Նոր շրջանում այլանուններ հանդիպում են բավականին հազվադեպ, չնայած զանգվածային գրահրատարակչության մեջ հայտնի են առևտրային հաջողություն գրանցած հեղինակների կեղծված գրքերի դեպքեր (օրինակ՝ Կարլոս Կաստանեդա)՝ գրված անհայտ դեմքերի կողմից։ Այն դեպքերում, երբ գոյություն ունի պարզ և ազնիվ այլանունություն, այդ վերանվանման ընտրության պատճառները մնում են ոչ այդքան հասկանալի։ Այսպես, դժվար է բացատրել, թե ինչն է դրդել Առնոլդ Ջորջ Դորսի անունով անգլիացի փոփ կատարողին (ծնված 1936 թվականին) ընտրել Էնգելբերթ Համբերդինք կեղծանունը (անգլ.՝ Engelbert Humperdinck), որը գերմանացի օպերային կոմպոզիտոր Էնգելբերթ Հումբերդինք անունն է (1854—1921 թվականներ, ազգանունների գրությունը ամբողջովին նույնն է, միայն թե ազգանվան առաջին ձայնավորը անգլերենում և գերմաներենում տարբեր կերպ է կարդացվում)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Аллоним // Литературная энциклопедия терминов и понятий / Под ред. А. Н. Николюкина. — Институт научной информации по общественным наукам РАН: Интелвак, 2001. — 1596 с. — ISBN 5-93264-026-X
Պոտիևկա (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)

Պոտիևկա (ուկրաիներեն՝ Потіївка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1584 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոտիևկա գյուղում բնակվում էր 2 128 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3264 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 651,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուլպինի տուն (Տագանրոգ)

Կուլպինի տուն (ռուս.՝ Дом Кульпина), երկհարկանի շենք Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Գտնվում է Պետրոսի փողոցում։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է` համաձայն 2002 թվականի դեկտեմբերի 31-ի թիվ 124 հրամանի։
Հասցեն` ք. Տագանրոգ, Պետրոսի փողոց, տուն 30։


== Պատմություն ==
Տագանրոգ քաղաքի Պետրոսի փողոցի և Նեկրասովի նրբանցքի խաչմերուկում գտնվող թիվ 30 տունը կառուցվել է մոտ 1870 թվականին։ Հենց սկզբից այնտեղ ապրել է ենթասպա Պավել Բույանովսկու ընտանիքը։ 1880-ական թվականների վերջից մինչև 1918 թվականը տանը բնակվել է նրա ազգականը՝ Անտոնը։
Տան առաջին սեփականատերը եղել է թուրքահպատակ Իվան Կոնտեմիրովը։ 1870-ական թվականների վերջում նա տունը վաճառել է տագանրոգցի վաճառական Դմիտրի Ֆեոդորովիչ Կուլպինին։ Վերջինս եղել է հավատացյալ, հաճախել է եկեղեցի, աշխատել է Նիկոլաևյան մանկատանը կից գործող եկեղեցում որպես երեց։ Տունը գնելու համար միջոցները նա վաստակել է՝ զբաղվելով մանր առևտրով։
XX դարի սկզբին տնատիրությունն անցել է Կուլպինի ժառանգներին։ 1925 թվականին, շենքի վերջին սեփականատեր վաճառական Բորիս Ֆեոդորովիչ Կուլպինի օրոք, շենքն ազգայնացվել է։
1910-ական թվականներին տան մի քանի սենյակներ վարձով տրվում էին նավահանգստի պետ, արքունի խորհրդական Ա. Պ. Սեմենյուտային։ Սեմենյուտան մահացել է 1912 թվականի սեպտեմբերին։ Նույն տանը ժամանակին աշխատել է տիկին Ն. Ֆիվետի արհեստանոցը, որը զբաղվել է զգեստների կարուձևով։ Նա նաև իր գործն է սովորեցրել ցանկացողներին։
1928 թվականին տանը գտնվել է ատաղձագործական արհեստանոց, որտեղ արտադրվել է կահույք, ավելի ուշ այստեղ գործել է սոցիալական դաստիարակության ինստիտուտը։


== Ճարտարապետություն ==
Կարմիր աղյուսից կառուցված տան ուղղանկյուն պատուհանները զարդարում են եռանկյունաձև քիվերն ու զարդաքիվերը։ Առաջին հարկի պատուհանները պատրաստված են կողպեքային քարով։ Շենքի անկյունում կառուցված է պատուհանով և սայրաձողով աշտարակ։
Խորհրդային իշխանության տարիներին շենքն ազգայնացվել է։ Ներկայումս սա բնակելի տուն է։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гаврюшкин О. П. Вдоль по Питерской (хроника обывательской жизни). Таганрог, 2000.


== Արտաքին հղումներ ==
Таганрог ул. Петровская, 30 Archived 2013-10-11 at the Wayback Machine.
Улица Петровская Таганрог Archived 2018-04-06 at the Wayback Machine.
Էմանուելե Ջակերինի

Էմանուելե Ջակերինի (իտալ.` Emanuele Giaccherini, մայիսի 5, 1985(1985-05-05), Բիբիենա, Արեցո, Տոսկանա, Իտալիա), իտալացի կիսապաշտպան, ով հանդես է գալիս անգլիական «Սանդերլենդում» և Իտալիայի ազգային հավաքականում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Չեզենա» ===
Իր կարիերան Էմանուելեն սկսել է իտալական «Չեզենայում»` 2004 թվականին։ Ա Սերիայում իր դեբյուտը նշել է 2010 թվականի օգոստոսի 28-ին` «Ռոմայի» դեմ խաղում։


=== «Յուվենտուս» ===
2011 թվականի օգոստոսի 25-ին Էմանուելեն 3 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվել է Թուրինի «Յուվենտուս»։ Թուրինյան ակումբի հետ Էմանուելեն կնքել է 3 տարվա պայմանագիր։


=== «Սանդերլենդ» ===
2013 թվականի աշնանը Ջակերինին 7.5 միլիոն եվրոյի դիմաց տեղափոխվել է անգլիական «Սանդերլենդ»։


== Ազգային հավաքական ==
Ազգային հավաքականի կազմում Ջակերինին սկսել է հանդես գալ 2012 թվականից։ Հավաքականի կազմում Ջակերինի մասնակցել է Կոնֆեդերացիայի գավաթի խաղարկությանը և Եվրո 2012-ին։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Յուվենտուս ===
Իտալիայի չեմպիոն - 2012, 2013
Իտալիայի սուպերգավաթակիր - 2012


=== Ազգային հավաքական ===
Կոնֆեդերացիայի գավաթի բրոնզե մեդալակիր - 2013
Եվրոպայի փոխչեմպիոն - 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը .transfermarkt.com կայքում
Յավգիլդինո

Յավգիլդինո (ռուս.՝ Явгильдино, բաշկիրերեն՝ Яугилде), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 425 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուելսի դրոշ

Ուելսի դրոշ, ներկայացնում է կարմիր վիշապ (վալլիերեն՝ Y Ddraig Goch) սպիտակ և կանաչ ֆոնին։ Օրենսդրորեն ընդունվել է 1959 թվականին, չնայած կարմիր վիշապը հանդիսանում է Ուելսի խորհրդանիշը անհիշելի (տարածված կարծիքով հռոմեական ժամանակներ) ժամանակներից։ Միջին դարերում (Թյուդորների հարստության ժամանակ) սպիտակ և կանաչ գույները նույնպես նույնացվում են Ուելսի հետ։ Սա միակն է Միացյալ Թագավորության մասերի դրոշներից, որը չի ներառվել նրա դրոշի մեջ, ինչը առաջացնում է որոշակի քննադատություն։


== Ուելսի այլ դրոշներ ==


=== Պատմական դրոշներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուելսի դրոշը Fotw.net կայքում (անգլ.)


== Տես նաև ==
Ուելսի թագավորական նշան
Աննա Մարիա Օրտեզե

Աննա Մարիա Օրտեզե (իտալերեն՝ Anna Maria Ortese, հունիսի 13, 1914(1914-06-13)[…], Հռոմ, Իտալիա - մարտի 10, 1998(1998-03-10), Ռապալլո, Ջենովա, Լիգուրիա, Իտալիա), իտալացի գրող և բանաստեղծուհի։ Արժանացել է Ստրեգա և Վիարեջիո մրցանակների։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է պետական պաշտոնյայի բազմազավակ ընտանիքում, մեծացել Իտալիայի հարավում և Տրիպոլիում։ Գրողն ունեցել է հինգ եղբայր և քույր՝ Մարիան, որի հետ ապրել է ամբողջ կյանքում։ Նրա ֆորմալ կրթությունն ավարտվել է 13 տարեկանում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Օրտեզեն ապրել է Նեապոլում։ Հաճախ է փոխել բնակության վայրը (Ֆլորենցիա, Տրիեստ, Վենետիկ և այլն. 36 անգամ՝ բնակվելով 16 տարբեր քաղաքներում), մինչև հաստատվել է Ռապալլոյում, որտեղ ապրել է մինչև իր մահը՝ 1998 թվականը։ 1950-ականների կեսերից մինչև 1960-ականների վերջը շատ է ճամփորդել և գրել ճամփորդական նոթեր։
Թաղված է Ստալենոյի հուշարձանային գերեզմանատանը:


== Ստեղծագործություն ==
1934 թվականին հրապարակել Է առաջին պատմվածքը՝ «Il Pellirossa», որի սյուժեի համար հիմք է դարձել նավաստի եղբոր մահը։ Մասիմո Բոնտեմպելիի առաջարկով 1937 թվականին թողարկել է իր պատմվածքների առաջին ժողովածուն «Angelici dolori»։
1953 թվականին նրա երրորդ՝ «Il mare non bagna Napoli» ժողովածուն արժանացել է Վիարեջիո հեղինակավոր մրցանակին։ Ավելի ուշ նրա պատմվածքները, վեպերը և լրագրողական հրապարակումները արժանացել են իտալական և արտասահմանյան կարևոր և նշանակալից գրական մրցանակների, այդ թվում՝ Ստրեգա մրցանակի (1967), Fiuggi-ի (1986) և Արտասահմանյան լավագույն գրքի մրցանակի (1998):
Առաջին գրքի հաջողությունը նա վայելեց, երբ արդեն ծեր էր, ինչի համար նա պարտական էր իր հրատարակչին՝ Ռոբերտո Կալասոյին, որը փրկեց նրա գրքերը լիակատար մոռացումից։ Շատերի կողմից դիտարկվելով Իտալո Կալվինոյի հետ միևնույն մակարդակի վրա՝ Օրտեզեն «մոգական ռեալիզմ» ժանրի հրաշալի ներկայացուցիչ է, ում աշխատանքները անհանգիստ են, առասպելական և հաճախ շատ զվարճալի։


== Երկեր (ընտրանի) ==


=== Վեպեր ===
L’iguana (1965) ISBN 978-0-9142-3295-7
Poveri e semplici (1967)
Il porto di Toledo (1975)
Il cappello piumato (1979)
Il cardillo addolorato (1993)
Alonso ei visionari (1996)


=== Պատմվածքներ և ժողովածուներ ===
Angelici dolori (1937)
L’Infanta sepolta (1950)
Il mare non bagna Napoli (1953) ISBN 978-1-939931-51-1
I giorni del cielo (1958)
La luna sul muro e altri racconti (1968)
L’alone grigio (1969)
Estivi terrori (1987)
La morte del Folletto (1987)
In sonno e in veglia (1987)
Il monaciello di Napoli — Il fantasma (2002)
Mistero doloroso (2010


=== Էսսեներ, ռեպորտաժներ և ճամփորդական գրքեր ===
Silenzio a Milano (1958)
Il treno russo (1983)
Il mormorio di Parigi (1986)
La lente scura. Scritti di viaggio (1991)
Le giacchette grigie della Nunziatella
Corpo celeste (1997)
Da Moby Dick all’Orsa Bianca (2011)
Le Piccole Persone (2016)


== Տես նաև ==
Ստրեգա մրցանակ
Վիարեջիո մրցանակ


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Anna Maria Ortese(անգլ.)
Մոնտեֆորտե Չիլենտո

Մոնտեֆորտե Չիլենտո (իտալերեն՝ Monteforte Cilento), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 624 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 28 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84060, հեռախոսային կոդ՝ 0974։


== Բնակչություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0974 996006
Էլեկտրոնային փոստ՝ commonteforte@tiscalinet.it
Պաշտոնական կայք ՝ http://montefortecilento.asmenet.it Archived 2008-04-15 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://montefortecilento.asmenet.it Archived 2008-04-15 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մարանի (Աբաշայի շրջան)

Մարանի (վրաց.՝ მარანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Աբաշայի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 16 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Աբաշայից հեռու է 10 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1153 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իժմորսկի շրջան

Իժմորսկի շրջան (ռուս.՝ Ижморский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կեմերովոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Իժմորսկիյ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3580 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14681 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Հիմենո II Գարսես

Հիմենո II Գարսես (իսպ.՝ Jimeno II Garcés) ոչ վաղ քան 882 և ոչ ուշ քան 890 - մայիսի 29, 931 կամ 931, Նավարրայի թագավորը (925-ից 931 թվականներին) Հիմենես արքայատոհմից։ Սանչո I Գարսեսի կնոջ՝ Տոդոյ Ասնարես թագուհու հետ եղել է թագավորության ժամանակավոր կառավարիչը իր բարեկամ՝ Գարսի I Սանչեսի մանուկ ժամանակ։


== Կենսագրություն ==
Հիմենո II-ը եղել է Գարսի II Հիմենեսի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Դադիլդիս Պալյարսկոյի որդին։ Երբ 925 թվականին մահացավ նրա եղբայրը՝ Սանչո I Գարսես թագավորը, Հիմենոն դարձավ իր մանկահասակ բարեկամի՝ Գարսի I Սանչեսի խնամակալը՝ կիսելով գահի խնամակալությունը մահացած արքայի՝ Թոդայի կնոջ հետ։ Միևնույն ժամանակ Հիմենո II-ը խնամակալության վերաբերյալ փաստաթղթերում օգտագործել է արքայական տիտղոսը։ Փաստաթղթերը, որոնք Գարսիա I Սանչեսին շնորհում էին նրան «արքա» տիտղոսը, վերաբերում էին միայն Հիմենոյի կյանքի վերջին տարվան։ Իր կառավարման ժամանակ Հիմենո II-ը փորձում էր տարաձայնություններ չունենալ իր մուսուլանական հարևանների հետ։ Միայն 927 թվականին նա զորք հավաքելով արշավանք է իրականացրել Բանու Կասիի մուսուլմանների ունեցվածքի համար՝ մտադիր լինելով աջակցել իր բարեկամին՝ էմիր Կորդովա Աբդ ար Ռահմանա III-ին, սակայն հետ է վերադարձել՝ չանցկացնելով ռազմական գործողություններ։ Հիմենո II-ը մահացել է 931 թվականի մայիսի 29-ին, 5 տարի և 5 ամիս իր կառավարությունից հետո։
Ըստ Նավարրայի հին պատմության՝ «Ծագումնաբանության օրենսգրքի» աղբյուրների Հիմենո II Գարսեսը ամուսնացած է եղել պարոն Լառաունայի և Տոդե թագուհու քրոջ՝ Ասնարա Սանչեսի աղջկա՝ Սանչա Ասնարեսի հետ։ Սանչա Ասնարեսը սպանվել է Լակո շքեղ ամառանոցում (Գալիսիայում), իսկ ի պատասխան դրան սպանվել են նաև Իոաննա Վելասկեսոմը և Քարդելեմ Վելասկեսոմը Սալերասոյում։ Սանչեյ Անսարեսի հետ ամուսնությունից հետո Հիմենո II-ը ունեցել է չորս երեխա։

Գարսիա՝ ամուսնացել է իր հոր՝ Սանչե Գարսեսի խորթ քրոջ հետ, ինչը տեղի է ունեցել Գասկոնում։ Սպանել է մորը, որից հետո՝ ինքն էլ սպանվել է։
Սանչո՝ ամուսնացել է Բայլո կոմսի՝ Գարսի Դատոյի աղջկա՝ Կիկսիլեյի հետ
Դադիլդիս՝ Ուեսկի Մուսի Ասնարեսա իբն ալ-Տավիլիայի կինը
Մունիա՝ (Նունիա կամ Նունիլա) (ամուսնացել է 913 թվականի նոյեմբերի 25-ից հետո), Լեոն Ֆրուել II-ի կինը 911 թվականից ի վեր (875-925 թվականների շրջանում)
Հիմենո II-ը իր սպասուհուց ևս ունեցել է մեկ որդի՝ Գարսին, ով մահացել էր Կորդովեում


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Корсунский А.Р. История Испании IX — XIII веков. — М.: Высшая школа, 1976. — 239 с.
Альтмира-и-Кревеа Р. История средневековой Испании. — СПб.: Евразия, 2003. — 608 с. — ISBN 5-8071-0128-6


== Արտաքին հղումներ ==
«Реконкиста»։ Վերցված է 28 февраля 2010 
«Navarre, kings» (անգլերեն)։ Foundation for Medieval Genealogy։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-02-13-ին։ Վերցված է 28 февраля 2010
Խարաբա (Ալաշկերտի գավառ)

Խարաբա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վինտերբախ (Շվաբիա)

Վինտերբախ (Շվաբիա)  (գերմ.՝ Winterbach (Schwaben)), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գյունցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 826 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 14,82 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 74 196։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2011-07-18 at the Wayback Machine.
Կասիլանդիայի գավառ

Կասիլանդիայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Cassilândia) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի արևելյան մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 54 087 մարդ։ Տարածքը՝ 13 223,357 կմ²։ Բնակչության խտությունը՝ 4,09 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 841 579 956,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 16 668,06 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,797


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կասիլանդիյա
Շապադան դու Սուլ
Կոստա Ռիկա
Գլաձոր (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գլաձոր (այլ կիրառումներ)Գլաձոր, գետ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում։ Սկիզբ է առնում Թեքսարի լեռների հարավային լանջից և Եղեգնաձոր քաղաքից ներքև աջից միախառնվում Արփա գետին։ Երկարությունը 16 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Մորիս (Շվեյցարիա)

Սեն Մորիս (ֆր.՝ Saint-Maurice) կամ Սեն Մորիս դ՛Ագոն (ֆր.՝ Saint-Maurice d'Agaune), քաղաք և համայնք Շվեյցարիայում։ Վարչական կենտրոնն է Վալե կանտոնի Սեն Մորիսի շրջանի, որի կազմի մեջ մտնում են ութ համայնք ևս։ 2013 թվականի հունվարի 1-ից նրան է միացվել նաև նախկին Մեքս համայնքը։ Բնակավայրի զբաղեցրած տարածքը հասցվել է 7 քառակուսի կիլոմետրի։
Սեն Մորիսի ներկայիս տարածքում են գտնվել հին հռոմեական Ագաունում ռազմական ճամբարը, միջնադարում՝ Սեն Մորիսի աբբայությունը, որտեղ գործել է Շվեյցարիայում հռչակված բարձրագույն դպրոց՝ Collège de Saint-Maurice-ը։
Սեն Մորիսն ընկած է դեպի Ռոնի գետահովտի վերին հատվածը տանող լեռնանցքի սկզբնամասում, և նրա ռազմավարական կարևոր դիրքը նկատի առնելով՝ դեռևս 15-րդ դարում այստեղ ամրոց է կառուցվել, իսկ 1880 թվականից մերձակա սարալանջին սկսվել է նաև բերդի շինարարությունը։


== Պատմություն ==
Պատմական փաստաթղթերում Սեն Մորիսն առաջին անգամ հիշատակվել է 200 թվականին՝ որպես Acaun[ensis] [quadragesimae] Gal[liarum];  Միջին դարերում՝ 1003 թվականին, ի պատիվ կաթոլիկ եկեղեցու սուրբ Մորիսի, բնակավայրի անվանման մեջ Acaunum-ը (ֆր.՝ Agaune) փոխարինվել է Saint-Maurice-ով։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Սեն Մորիսի մի շարք պատմամշակութային հուշարձաններ ընդգրկված են Շվեյցարիայի համազգային նշանակության պատմամշակութային ժառանգության ցանկում, այդ թվում՝ St. Maurice Agaunum աբբայությունը, ամրոցը՝ կանտոնային ռազմական թանգարանով հանդերձ, Պիեռի տունը (Maison de la Pierre) և Ռոնի վրա գցված միջնադարյան կամուրջը։ Սեն Մորիսի հին քաղաքամասն ամբողջությամբ ներառված է նաև Շվեյցարական ժառանգության գույքացանկում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ժողովրդագրություն ==
2017 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով Սեն Մորիսն ուներ 4,595 բնակիչ, որոնց մոտավորապես 26%-ը օտարերկրացիներ էին։
Քաղաքի բնակչության թվաքանակը պատմական ժամանակի ընթացքում կրել է հետևյալ փոփոխությունները


== Անվանի անձինք ==
Ժան Ֆրանսուա Ֆուրնիե (ծնվ. 1966) - գրող, թատերագիր, բանաստեղծ, կենսագիր
Մորիս Բարման (1808–1878) - քաղաքական գործիչ
Շառլ դը Մոռնի (1811–1865) - արդյունաբերող, քաղաքական գործիչ
Կամիլա դը Վեռա (1814–1875) - քաղաքական գործիչ
Ալբեր Լուիզիե (1893–1979) - գյուղատնտես
Ալեքսանդր Սառասեն (1895–1976) ճարտարագետ
Ալեն Պիշար (* 1955) - մանկավարժ, քաղաքական գործիչ
Mix & Remix, իրական անունը՝ Ֆիլիպ Բեկլեն (1958–2016) - ծաղրանկարիչ, պատկերազարդող


== Գրականություն ==
François Wiblé: Saint-Maurice/Acaunus. In: Vallis Poenina. Das Wallis in römischer Zeit. Ausstellungskatalog. Walliser Kantonsmuseen, Sitten 1998, ISBN 2-88426-039-0, S. 162–164 (zur antiken Siedlung).
Bernard Andenmatten (Hrsg.): L’abbaye de Saint-Maurice d’Agaune 515–2015. Band 1: Histoire et archéologie. Infolio, Gollion 2015.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ (Ֆրանսերեն)
Թուրնաու

Թուրնաու (գերմ.՝ Thurnau), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Կուլմբախ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4382 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 64,20 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 4 77 157։


== Ադմինիստրացիոն բաժանում ==

Ներկայումս համայնքը ստորաբաժանված է 16 գյուղական շրջանների։


== Քաղաքականություն ==


=== Քույր քաղաքներ ===
Պոզանտո (Իտալիա) 2000 թվականի ապրիլի 1-ից


== Հայտնի մարդիկ ==
Գոլդֆու,Գեորգի Օգոստոս (1782—1848)` հնէաբան և կենդանաբան։
Լինդե, Կարլ ֆոն (1842—1934)` ինժեներ՝ Linde AGի հիմնադիրը, ծնվել է Բերնֆորդում։


== Գրականությունը ==
Bruno Hager (Red.)։ Thurnau 1239-1989. Markt Thurnau, Thurnau 1989, ISBN 3-922808-30-1
Thomas Münch։ Der Markt Thurnau mit seinen Ortsteilen. Geiger, Horb am Neckar 1993, ISBN 3-89264-785-2
Uta von Pezold։ Die Herrschaft Thurnau im 18. Jahrhundert. (= Die Plassenburg; Bd. 27). Freunde der Plassenburg e. V./Stadtarchiv, Kulmbach 1968 (zugl. Dissertation, Universität Erlangen)
Georg Schwarz։ Das Schloss zu Thurnau. Beschreibung, historische Entwicklung, Bauherren. (= Heimatbeilage zum Amtlichen Schulanzeiger des Regierungsbezirks Oberfranken; Nr. 170). Regierung von Oberfranken, Bayreuth 1990


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Aus der Vorgeschichte des Thurnauer Landes (A. Gelbhaar) (գերմ.)
Aus der Geschichte des Burgschlosses Thurnau (գերմ.)
Der Maler C. A. Lebschée und das Album Thurnau (գերմ.)
Forschungsinstitut für Musiktheater der Universiätät Bayreuth Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine. (գերմ.)
Heraldik und Wappen am Thurnauer Schloß Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine. (գերմ.)
Sendeanlage Thurnau Archived 2011-09-03 at the Wayback Machine. (գերմ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մադամ Ռեկամիեի հեռանկարը

«Մադամ Ռեկամիեի հեռանկարը» (ֆր.՝ Perspective: Madame Récamier de David), պատկանում է բելգիացի նկարիչ Ռենե Մագրիտի վրձնին։ Նկարել է 1951 թվականին։


== Նկարագրություն ==
Նկարի հիմքում ընկած է ֆրանսիացի նկարիչ Ժակ Լուի Դավիդի «Մադամ Ռեկամյեի դիմանկարը» կտավի բովանդակությունը (1800 թվական), որտեղ հերոսուհուն փոխարինում է նրա դիրքով պատկերված դագաղը։


== Գտնվելու վայր ==
1997 թվականին նկարը ձեռք է բերել Կանադայի ազգային պատկերասրահը (Օտտավա)։


== Տես նաև ==
Ռենե Մագրիտ
Մադամ Ռեկամիեի դիմանկարը
Պատկերների դավաճանություն
Մարդկային գոյության պայմաններ
Մարդու զավակ


== Ծանոթագրություններ ==
Շևչենկո (գյուղ, Սլավուտայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկոՇևչենկո (ուկրաիներեն՝ Шевченка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 153 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,79 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 193,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դմիտրովկա (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴմիտրովկաԴմիտրովկա (ուկրաիներեն՝ Дмитрівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դմիտրովկա գյուղում բնակվում էր 236 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կունդուզի հայկական մատուռ

Կունդուզի Սուրբ Թադևոս մատուռ, հայկական մատուռ Աֆղանստանում, այդ երկրի հայկական միակ մատուռը։ Կառուցվել է հայ խաղաղապահների կողմից։
2010 թ. հուլիսի 24-ին մատուռն օրհնվել է Հայաստանի զինված ուժերի հոգևոր առաջնորդ Տեր Վրթանես եպիսկոպոս Աբրահամյանի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալիխովո (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍալիխովոՍալիխովո (ռուս.՝ Салихово, բաշկիրերեն՝ Сәлих), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 686 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եվրատեսիլ 2000 երգի մրցույթ

«Եվրատեսիլ 2000 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 45-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 2000 թվականի մայիսի 13-ին Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմի Globe Arena-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է Sveriges Television (SVT)։


== Հղումներ ==
Եվրատեսիլի պաշտոնական կայք
Լաոկյուլա (գյուղ, Կեիլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼաոկյուլաԼաոկյուլա (էստ․՝ Laoküla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կեիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ռաստավիցա

Ռաստավիցա (ուկրաիներեն՝ Роставиця), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1605 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռաստավիցա գյուղում բնակվում էր 980 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2949 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 332,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Առակներ (գիրք)

Առակներ (Առակաց գիրք), Աստվածաշունչ մատյանի Հին Կտակարանի կանոնի գիրք։ Գիրքն իր ներկայիս տեսքով կազմվել է Եզեկիա թագավորի օրոք։ Իմաստալից ասույթների և ուսուցողական խրատների ժողովածու է, որի մեծ մասը մակագրված է Սողոմոնի, իսկ մնացածը ՝ այլ իմաստունների անուններով։ Արծարծված են բազում արդիական թեմաներ՝ արդարություն, հիմարություն, ամբարիշտություն, հարստություն, աղքատություն, ծուլություն, նենգություն, կաշառք ևն։ Առանձնակի գեղեցկությամբ շարադրված է իմաստության (գլ. 8, որի 22–31 համարներում եկեղեցու հայրերը տեսնում էին Սուրբ Երրորդության երկրորդ անձին) և առաքինի կնոջ գովքը (31.10–31)։ Հիմնական բովանդակությունը Տիրոջ օրենքն է. «Իմաստության սկիզբը Տիրոջ երկյուղն է, արդարների խորհուրդը՝ խոհեմություն, օրենքի իմացությունը մտքի հարստություն է» (9.10)։ Ըստ եբրայական ավանդության, մինչև Սողոմոնը ոչ ոք պատշաճորեն չէր հասկանում օրենքը։
Առակաց գրքից է Մեսրոպ Մաշտոցը կատարել հայերեն գրերով առաջին թարգմանությունը. «Ճանաչել զիմաստություն և զխրատ, իմանալ զբանս հանճարոյ» (Առակներ 1.2)։


== Արտաքին հղումներ ==
Առակների գիրքը արևելահայերեն
(4128) UKSTU

(4128) UKSTU, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունվարի 28-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,554062 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1933 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9148 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1490,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,241467 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4128) UKSTU աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարտին Անդերսեն-Նեքսյո

Մարտին Անդերսեն-Նեքսյո (դան․՝ Martin Andersen Nexø, իսկական ազգանունը՝ Անդերսեն, կեղծանունը՝ Նեքսյո, հունիսի 26, 1869(1869-06-26)[…], Կոպենհագեն, Դանիա - հունիսի 1, 1954(1954-06-01)[…], Դրեզդեն, Արևելյան Գերմանիա), դանիացի գրող, կոմունիստ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1869 թվականի հունիսի 26-ին Կոպենհագենում, քարտաշ-բանվորի ընտանիքում։ Մանկությունն անցկացրել է զրկանքների մեջ, թողել է դպրոցը, աշխատել որպես սևագործ բանվոր, մասնակցել բանվորական հավաքներին, ծանոթացել գիտական սոցիալիզմի գաղափարներին։ Մահացել է 1954 թվականի հունիսի 1-ին Դրեզդենում։


== Ստեղծագործություն ==
Պատմվածքների առաջին ժողովածուն՝ «Ստվերներ»–ը, լույս է տեսել 1898 թվականին։ «Պելլե-նվաճող» (հրատարակված 1—4, 1906—1910 թվականներին) վեպում արտացոլել է բանվոր դասակարգի դրությունը։ «Դանգորդի մարդիկ» (1915 թվական) դրամայում և «Դիտեն՝ մարդկության զավակ» (հրատարակված 1—5, 1917—1921 թվականներին) վեպում նկարագրել է հասարակ մարդու ողբերգական ճակատագիրը։ «Երիտասարդ օրվան ընդառաջ» (1923) գրքում պատմել է ԽՍՀՄ-ում կատարած ճանապարհորդության մասին։ «Երկու աշխարհ» (1934) և «Զեոներդ հեռու» (1935) գրքերը նվիրված են սոցիալիստական հասարակարգի առավելությունների բացահայտմանը։ Հայտնի է «Մորտեն Կարմիր» (1945), «Կորսված սերունդ» (1948) և «Ժանետ» (անավարտ, հրատարակված 1957 թվականին) եռապատումը։ 1944–1945 թվականներին ապրելէ ԽՍՀՄ-ում, 1945 թվականին վերադարձել է Դանիա։ Կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Գերմանիայում։ Արժանացել է Գերմանիայի ազգային մրցանակի։ Եղել է Խաղաղության համաշխարհային խորհրդի (1950—1954) և «ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման համար» Լենինյան մրցանակների միջազգային կոմիտեի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Faith Ingwersen and Niels Ingwersen: Quests for a Promised Land. The Works of Martin Andersen Nexø. 1984.
Henrik Yde: Det grundtvigske i Martin Andersen Nexøs liv ('The Grundtvig'ian in the life of Martin Andersen Nexø', doctors thesis, 1991)
Henrik Yde: Martin Andersen Nexø. An Introduction. (in Nordica, vol. 11. 1994).
Haugan, Jørgen. Alt Er Som Bekendt Erotik – En Biografi Om Martin Andersen Nexø (Norwegian: Copenhagen, 1998)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ծովափնյա Շարանտ

Ծովափնյա Շարանտ (ֆր․` Charente-Maritime), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հարավ-արևմուտքում։ Անունն ստացել է Շարանտ գետից։ Արևմուտքից սահմանակից է Ատլանտյան օվկիանոսին։
Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 17։


== Պատմություն ==

Շարանտը 1790 թ. մարտի 4-ին Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ կազմավորված 83 սկզբնական դեպարտամենտներից մեկն է։ Ներկայիս անունն ստացել է 1941 թ. սեպտեմբերի 4-ին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ դեպարտամենտ ներխուժած գերմանական բանակն այն դարձրեց օկուպացված Ֆրանսիայի մաս։ 
Ծովից հնարավոր հարձակումից պաշտպանվելու համար Թոդտի կազմակերպությունը տարածքում ստեղծեց պաշտպանական կառույցներ։
Կառուցված բունկերներից պատերազմի ավարտին գերմանացիների ձեռքին մնացել էին երկուսը. հյուսիսում` Լա Ռոշելը և հարավում՝ Ռոյենը։ Չնայած նրան, որ համարյա հիմնավորապես ավերվել էին 1945 թվականի հունվարի 5-ին թագավորական օդուժի ռմբակոծությունից, ֆրանսիական դիմադրության ուժերը չկարողացան մինչև նույն տարվա ապրիլ ամիսն ազատագրել Ռոյենը։ Լա Ռոշելը վերջնականապես գրավվեց 1945 թվականի մայիսի 9-ին։


== Տնտեսություն ==
Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի տնտեսությունը կազմված է երեք բաղադրիչներից՝ տուրիզմ, ծովային արդյունաբերություն և արտադրություն։ Կոնյակը և պինոն երկու գլխավոր գյուղատնտեսական արտադրանքն են, մյուսների՝ եգիպտացորենի և արևածաղկի սերմի արտադրության հետ։ 
Ամռան ամիսներին ամբողջ Եվրոպայից ընտանիքներով մեկնում են այստեղ՝ արևի լոգանքների և տեղական ծովային ուտեստները վայելելու համար։
Ծովափնյա Շարանտում է կենտրոնացված ոստրեների բուծումը։Ռոշֆորը նավաշինության կենտրոն է 1665 թվականից։


== Զբոսաշրջություն ==
Դեպարտամենտն սպասարկում է TGV-ն Սյուրժերում և Լա Ռոշելում։

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սամոնե (Թուրին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամոնե (այլ կիրառումներ)Սամոնե (իտալերեն՝ Samone), կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 1.611 մարդ։ Զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 589 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10010 ։ Հեռախոսային կոդը՝ 0125։
Սամոնեն սահմանակից է Ֆիորանո Կանավեզե, Բանշետ, Սալերանո Կանավեզե, Լորանցե, Պավոնե Կանավեզե և Կոլերետո Ջակոզա համայնքներին։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Ռոխը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսային կոդ - 0125 53908
էլեկտրոնային փոստ - samone@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.samone.to.it/


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Դավիթ Սահակյանց

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դավիթ Սահակյան (այլ կիրառումներ)Դավիթ Ռոբերտի Սահակյանց (մարտի 29, 1975(1975-03-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռեժիսոր, մուլտիպլիկատոր։ ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2016)։
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Ռոբերտ Սահակյանցի որդին է։


== Կենսագրություն ==
1992 թվականից աշխատել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում, հետագայում՝ Հայաստանի ազգային կինոկենտրոն։ 2008 թվականից Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ է։ 2010 թվականին Հայկ և Նաիրա Սահակյանցների հետ համատեղ հիմնել է և ղեկավարում է «Ռոբերտ Սահակյանց Փրոդաքշն» անիմացիոն ստուդիան։
2014 թվականին ավանդական նկարչական մուլտիպլիկացիայի տեխնոլոգիայով և եռաչափ գրաֆիկայի կիրառմամբ, Ղազարոս Աղայանի ծննդյան 175-ամյակի կապակցությմաբ ստեղծել է «Անահիտ» մուլտֆիլմը։


== Ֆիլմերի ցանկ ==


=== Որպես ռեժիսոր ===
«Հոթ հոթ դոգ», 2002
«Ուղիղ եթեր», 2002
«Այդ օրը», 2002
«Խաղ», 2003
«Կանխագուշակում», 2003
«4 երգ», 2007
«Կարգին մուլտեր», 2007
«Սովորական մուլտեր», 2007
«Երաժշտական այբուբեն», 2007
«Երգող թվեր», 2008
«Հայրեններ», 2009
«Մհերի խնդրանքը», 2011
«Անահիտ», 2014


=== Տեսահոլովակներ ===
«Առաջին հերթին» - Գոգա, 2002
«Ինչու ինչպես» - էմմի, 2003
«Հեյ, ջան, Երևան», 2005
«Օրոր», 2008
«Պստիկ պապան» - Ռազմիկ Ամյան, 2008
«Ճանապարհ» - Ինգա և Անուշ Արշակյաններ, 2009
«Հոլիվուդ» - Թաթա Սիմոնյան, 2009
«Կարգին սերիալ», 2010


=== Ուսումնական ֆիլմեր ===
«Աշխարհագրություն ամենափոքրերի համար», 2005
«Աստղագիտություն ամենափոքրերի համար», 2006
«Հին աշխարհի պատմություն` Բաբելոն», 2007


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դավիթ Սահակյանց - Հայաստան դաշինք
Դավիթ Սահակյանց
Ամենից շատ ինձ մեր ժողովրդի ու ազգի պառակտումն է ցավ պատճառում. դա ամենասարսափելի բանն է. Դավիթ Սահակյանց
Գևորգ Յանբեկյան

Գևորգ Յանբեկյան (1923, Կիպրոս), հայ խմբավար, կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Գևորգ Յանբեկյանը ծնվել է 1923 թվականին Կիպրոսում։  Սովորել է Կիպրոսի Մելգոնյան կրթական հաստատությունում։ 1943 թվականին տեղափոխվել է Եգիպտոս, որտեղ հիմնադրել է «Սպենդիարյան» լարային նվագախումբը և «Ալագյազ» երգչախումբը, հանդես եկել համերգներով։ Ղեկավարել է նաև «Կոմիտաս» երգչախումբը։
1952 թվականին մեկնել է Փարիզ, հաճախել «Էքոլ նորմալ» կոնսերվատորիայի դասընթացներին։ Կազմակերպել է «Նաիրի» մեծ երգչախումբը, որը Գևորգ Յանբեկյանի ղեկավարությամբ պարբերաբար մասնակցել է Սորբոնի համալսարանում անցկացվող «Ժողովուրդները երգում են» ամենամյա փառատոնին։ Երգչախումբը մեծապես նպաստել է հայ երաժշտության զարգացմանը Ֆրանսիայում։ 
1958 թվականին Գևորգ Յանբեկյանն սկսել է դասավանդել Մխիթարյան վարժարանում, եղել երգչախմբի ղեկավարը։ Երգչախմբի համար մշակել է «Ես լսեցի մի անուշ ձայն», «Կիլիկիա», «Արևն ելավ» և այլ երգեր։ Երգչախմբի կատարումերով թողարկվել են ձայնապնակներ։ 
Գևորգ Յանբեկյանը գրել է երգեր՝ Մ. Զարիֆյանի, Վ. Թեքեյանի, Վ. Վահյանի և ուրիշների խոսքերով։