armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Շվարցվալդ (տորթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շվարցվալդ (այլ կիրառումներ)Շվարցվալդ տորթ (գերմ.՝ Schwarzwälder Kirschtorte), տորթ հարած սերուցքով։ Հայտնվել է Գերմանիայում 1930-ական թվականներին։ Իսկ այժմ հայտնի է ամբողջ աշխարհով։ Շվարցվալդ տորթը ունի բիսկվիտի խմոր։ Տորթը զարդարելու համար օգտագործվում է կոկտեյլի բալ և շոկոլադ։ Տորթի ծագումը հայտնի չէ և անպայման չի, որ ինքը կապ ունենա Շվարցվալդ շրջանի հետ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Շվարցվալդ տորթը հանդիպում է Portal խաղում։


== Արտաքին հղումներ ==
Տորթի բաղադրատոմս
Շվարցվալդյան բալի տորթ
Խանխարա

Խանխարա (ռուս.՝ Ханхара), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա աջ ափով՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100009563
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100956
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Էստելա Բարնես դե Կարլոտտո

Էստելա Բարնես դե Կարլոտտո (իսպ.՝ Enriqueta Estela Barnes de Carlotto, հոկտեմբերի 22, 1930, Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի իրավապաշտպան, «Պլասա դե Մայո»-ի տատիկների ղեկավարը։


== Կենսագրություն ==
Էնրիկետա Էստելա Բուրնեսը (հետագայում՝ Էստելա Բարնես դե Կարլոտտո) ծնվել է 1930 թվականին Արգենտինայի մայրաքաղաք Բուենոս Այրեսում՝ անգլիական ծագումով ընտանիքում։
1940 թվականին նա իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Լա Պլատա, իսկ 1950 թվականից դարձել տեղի հիմնական դպրոցներից մեկի ուսուցիչ։
Նա դասավանդել է Բրենդսենում, իսկ ավելի ուշ նաև Լա Պլատայում, որտեղ նա ի վերջո դարձել է դպրոցի տնօրենը։ Այնտեղ նա ամուսնացել է Գուիդո Կարլոտտոյի հետ, ով եղել է տեղի խանութներից մեկի սեփականատերը։ Իրենց ամուսնական կյանքի ընթացքում ունեցել են չորս երեխաներ։
Նրա մի դուստրը՝ Լաուրա Էստելա Կարլոտտոն եղել է Լա Պլատայի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի ուսանող և պերոնիստների երիտասարդական շարժման անդամ։
Էստելա Բարնես դե Կարլոտտոն ակտիվ գործունեություն է ծավալում որպես իրավապաշտպան և տարբեր քաղաքական հարթակներում պաշտպանում արգենտինացի և իսպանախոս կանանց շահերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Margulis, Alejandro: Estela de Carlotto, presidenta de Abuelas de Plaza de Mayo Archived 2008-02-02 at the Wayback Machine. (իսպ.)
«Avisos Fúnebres»։ El Día։ 24 Oct 2001 
«París cuenta con un Jardín Madres y Abuelas Plaza de Mayo»։ Radio Rebelde։ 14 Apr 2008 
«Abrazar a Susú es como abrazar a una hija querida»։ Página/12։ 6 Feb 2011 
«Grandmothers' president recovers grandson taken away under dictatorship»։ Buenos Aires Herald։ 5 Aug 2014։ Արխիվացված է օրիգինալից 12 August 2016-ին։ Վերցված է 10 May 2016 
«Quién es Ignacio Hurban, el nieto recuperado de Estela»։ InfoNews (Spanish)։ 5 Aug 2014։ Արխիվացված է օրիգինալից 7 August 2014-ին։ Վերցված է 10 May 2016 
Grandmothers of the Plaza de Mayo/Abuelas de Plaza de Mayo Official Site Abuelas.org (իսպ.)
Հակոբ Ալխազով

Հակոբ Քայխոսրովի Ալխազով (Ալխազյան) (հունվարի 1, 1826(1826-01-01), Թիֆլիս, Վրացական նահանգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 3, 1896(1896-11-03), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուսական բանակի հայազգի գեներալ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1826 թվականի հունվարի 1-ին, Թիֆլիսում։ Ավարտել է 2-րդ կադետական կորպուսը (1844)։ Ղրիմի պատերազմի ժամանակ ծառայել է Պետերբուրգի և Վիբորգի նահանգների ծովեզրը պաշտպանող զորքերում։ 1863-1864 թվականներին մասնակցել է լեհական ապստամբության ճնշմանը։
1874 թվականին ստացել է գեներալ-մայորի աստիճան։ 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմում եղել է Քութայիսի, ապա նաև Սուխումի, Ինգուր|Ինգուրական և Գուրիական միացյալ ջոկատի հրամանատար, մասնակցել է Կարսի գրավմանը և քաջության համար 1878 թվականին ստացել գեներալ-լեյտենանտի աստիճան։
1883 թվականին նշանակվել է Կովկասյան գրենադերական դիվիզիայի, 1885 թվականին՝ բանակային 3-րդ կորպուսի հրամանատար։ 1891 թվականին ստացել է հետևազորի գեներալի աստիճան։ 1894 թվականից եղել է Զինվորական խորհրդի անդամ։ Մահացել է նոյեմբերի 3-ին։
Նովոկազանկա (այլ կիրառումներ)

Նովոկազանկա, կարող է վերաբերել՝

Նովոկազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Նովոկազանկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
(2943) Հեյնրիխ

(2943) Հեյնրիխ (անգլ.՝ Heinrich), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի օգոստոսի 25-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,448405 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0722 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8247 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Հեյնրիխ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,0845 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1399,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,257264 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,93° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2943) Հեյնրիխ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վալսոլդա

Վալսոլդա (իտալերեն՝  Valsolda), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։ Բնակչությունը հասնում է 1724 մարդու, 2008 թվականի մարդահամարի տվյալներով։ Հեռախոսային կոդն Է 0344, իսկ փոստային ինդեքսը 22010։
Վալսոլդան սահմանակից է Կադրո (Շվեյցարիա), Չիմադերա (Շվեյցարիա), Կլաինո կոն Օստենո (Իտալիա), Ալտա Վալլե Ինտելվի (Իտալիա), Լուգանո (Շվեյցարիա), Պոռլեցա (Իտալիա), Սոնվիկո (Շվեյցարիա), Վալ Ռեցո (Իտալիա) և Վիլա Լուգանեսե (Շվեյցարիա) մունիցիպալիտետներին։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է սուրբ։
Վալսոլդան քույր քաղաք է Լեհաստանի Վեգրով քաղաքի հետ։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedivalsolda.it Archived 2006-08-09 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Զարուբին

Վլադիմիր Իվանովիչ Զարուբին (ռուս.՝ Владимир Иванович Зарубин, օգոստոսի 7, 1925(1925-08-07), Պոկրովսկի շրջան, Ռուսաստան - հունիսի 21, 1996(1996-06-21), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Ծնվել է Օռլովի մարզի Պոկրովսկի շրջանի Ալեքսեևսկի գյուղական խորհրդի Անդրիյանովկա գյուղում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Ըստ նրա որդու պատմածի՝ պատերազմի սկզբին Վլադիմիր Զարուբինը ծնողների հետ ապրել է Լիսիչանսկում։ Երբ քաղաքը գրավվել է գերմանական զորքերի կողմից, Վլադիմիր Զարուբինը տեղափոխվել է Գերմանիա և աշխատել Ռուրի աշխատանքային ճամբարում, որտեղից նրան ազատել են ամերիկյան զորքերը։
Պատերազմից հետո՝ 1945 թվականից մինչև 1949 թվականը, ծառայել է որպես խորհրդային բանակի կոմենդատուրայում որպես հրաձիգ։
1949 թվականից սկսել է նկարչի կարիերա։ Սկզբում աշխատել է որպես նկարիչ ածխարդյունաբերության նախարարությունում (մինչև 1950 թվականը), 1950 թվականից մինչև 1958 թվականը եղել է նկարիչ գործարանում (ավելի ուշ՝ «Գիպերոն» ԳՀՄ), որտեղ ծանոթացել է իր ապագա կնոջ՝ կոնստրուկտորական բյուրոյի աշխատող  Նադեժդա Ուլյանկինայի հետ։
1956 թվականին Մոսկվայում ընդունվել է երեկոյան միջնակարգ դպրոց, որն ավարտել է 1958 թվականին։ Ուսմանը զուգահեռ սովորել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիային առընթեր մուլտիպլիկատոր-նկարիչների դասընթացներում  և ԽՄԿԿ ՄՔԿ-ի Մարքսիզմ-լենինիզմի համալսարանում։
1957-1982 թվականներին աշխատել է որպես մուլտիպլիկատոր-նկարիչ «Սոյուզմուլտֆիլմում»՝ մասնակցելով շուրջ հարյուր մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի ստեղծմանը։
1970-ականների վերջին ընդունվել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միություն։
Նկարազարդել է գրքեր, ծրարներ, օրացույցներ և այլն, բայց առավել մեծ ճանաչում է ձեռք բերել որպես շնորհավորական բացիկների նկարիչ, որոնք հիմնականում մուլտիպլիկացիոն թեմայով են։ Նրա առաջին բացիկը թողարկվել է 1962 թվականին, իսկ բացիկների ընդհանուր տպաքանակը ծրարների և հեռագրերի հետ միասին կազմել է 1 588 270 000 օրինակ։ Զարուբինի բացիկները պատճենահանվել են խանութների ցուցափեղկերին և պատի թերթերում, դրանց հավաքածուները ինքնուրույն թեմա են ֆիլոկարտիայի բնագավառում։ Բացիկների վրա պատկերված հիմնական կերպարներն են Ձմեռ պապը, երեխաները, նապաստակները, սկյուռիկները, արջերը, ոզնիները, ձնեմարդերը։
Վլադիմիր Զարուբինը մահացել է 1996 թվականի հունիսի 21-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Կուզմինսկի գերեզմանատանը։
2007 թվականին հրատարակվել է Վլադիմիր Զարուբինի բացիկների կատալոգ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր ===


== Պարգևներ ==
Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Обухов Е. Гномы, ёжики и миллиард улыбок // Филателия. — 1992. — № 8.(Ստուգված է 6 Հունիսի 2011)
Энциклопедия отечественной мультипликации / Сост. С. В. Капков. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 266—267. — 838 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4.


== Արտաքին հղումներ ==
Վլադիմիր Զարուբին (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Полынкин А. Новогодний художник Владимир Зарубин на сайте Покровского районного клуба творческих личностей (Орловская область).
Համառոտ կենսագրություն և ֆիլմագրություն(Ստուգված է 31 հունվարի 2009)
Նկարչի բացիկները «KVAclub.ru» կայքում(Ստուգված է 31 հունվարի 2009)
Ֆորում՝ նվիրված Զարուբինի բացիկներին(Ստուգված է 31 հունվարի 2009)
Ակտաշևո (գյուղ, Խայբուլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱկտաշևոԱկտաշևո (ռուս.՝ Акта́шево, բաշկիրերեն՝ Аҡташ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 158 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արտագալակտիակական աստղագիտություն

Արտագալակտիկական աստղագիտությունը աստղագիտության այն ճյուղն է, որը վերաբերվում է Ծիր Կաթին գալակտիկայից դուրս գտնվող առարկաներին։ Այլ կերպ ասած, դա աստղագիտական այն բոլոր օբյեկտների ուսումնասիրությունն է, որոնք գալակտիկայում չեն։
Արտագալակտիկական աստղագիտության ամենամոտ օբյեկտները ներառում են «Տեղական խմբի» գալակտիկաներ, որոնք բավականաչափ մոտ են բովանդակության շատ մանրամասն վերլուծություններ (օրինակ՝ գերծանրքաշային մնացորդներ, աստղային միավորումներ) կատարելու համար։ Քանի որ գործիքավորումը բարելավվել է, հեռավոր օբյեկտները այժմ կարող են ավելի մանրամասն ուսումնասիրվել, ուստի արտագալակտիկական աստղագիտությունը ներառում է տիեզերքի դիտարկելի մասի գրեթե եզրին գտնվող առարկաներ։ Հեռավոր գալակտիկաների(մեր տեղական խմբի սահմաններից դուրս) հետազոտությունները աներևակայելի արժեք են հանդիսանում տիեզերքի այնպիսի ասպեկտների ուսումնասիրության համար, ինչպիսիք են գալակտիկայի էվոլյուցիան  և Ակտիվ գալակտիկական միջուկները (AGN), որոնք պատկերացում են տալիս ֆիզիկական երևույթների մասին (օրինակ՝ սև խոռոչի գերհագեցած զանգվածի աճը և գոյությունը)։ Արտագալակտիկական աստղագիտության միջոցով աստղագետներն ու ֆիզիկոսները կարողանում են ուսումնասիրել Ընդհանուր հարաբերականության  ազդեցությունը, ինչպիսիք են գրավիտացիոն ոսպնյակները  և գրավիտացիոն ալիքները, որոնք այլ կերպ անհնար է (կամ գրեթե անհնար է) ուսումնասիրել գալակտիկական մասշտաբով։


== Արտագալակտիկական աստղագիտության հայտնի օրինակներ ==
Hubble Deep Field
LIGO-ի գրավիտացիոն ալիքների հայտնաբերում
Chandra Deep Field South


== Որոշ թեմաներ ներառում են. ==
Գալակտիկայի գերբնակեցվածություն, գերհաղորդիչներ
Ակտիվ գալակտիկական միջուկներ (AGN), քվազար
Ռադիոգալակտիկաներ
Գերնոր աստղեր
Միջգալակտիկական աստղերը
Միջգալակտիկական փոշի 
Դիտարկելի տիեզերքը
Մութ նյութ


== Տես նաև ==
Ծիր Կաթին և Անդրոմեդա գալակտիկաների բախում
Գալակտիկայի գույնի մեծության դիագրամ
Գալակտիկայի ձևավորում և էվոլյուցիա
Դիտարկելի տիեզերագիտություն


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Սիդորենկո

Գեորգի Իվանովիչ Սիդորենկո (բելառուս․՝ Георгій Іванавіч Сідарэнка, օգոստոսի 21, 1925(1925-08-21), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 30, 2014(2014-09-30), Մինսկ, Բելառուս), բելառուս խորհրդային սրտաբան։ Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (1996, թղթակից անդամ՝ 1974 թվականից), բժշկական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1970)։ ԲԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1985)։ ԲԽՍՀ վաստակավոր գյուտարար (1990)։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Իվանովիչ Սիդորենկոն ավարտել է Մինսկի բժշկական ինստիտուտը (1950)։ 1960 թվականից՝ Մինսկի բժշկական ինստիտուտի դոցենտ, 1961 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ, միաժամանակ՝ 1971-1977 թվականներին, լաբորատորիայի վարիչ։ 1977-1993 թվականներին՝ «Սրտաբանություն» գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն, 1993 թվականից՝ Բելառուսի Հանրապետության առողջապահության նախարարության «Սրտաբանություն» հանրապետական գիտագործնական կենտրոնի գլխավոր գիտաշխատող-խորհրդատու։


== Գիտագործնական ներդրում ==
Գեորգի Սիդորենկոյի հիմնական աշխատությունները վերաբերում են սրտաբանության, բժշկական կիբեռնետիկայի և գործիքաշինության խնդիրներին։ Նա մշակել է բժշկական պրոցեդուրաների անհատականացման, սրտաբանական տեղեկատվության շտապ վերլուծության ավտոմատացման, ունիվերսալ համակարգիչների միջոցով սրտանոթային տեղեկատվության վերլուծության մեթոդներ։ Ստեղծել է սրտանոթային հիվանդությունների ավտոմատացված կենսակառավարման ախտորոշման և թերապիայի սարքեր, մասնակցել է սրտանոթային գործողության նոր սերնդի դեղամիջոցների ստեղծմանը։
Հեղինակ է շուրջ 850 գիտական աշխատությունների, այդ թվում՝ 10 մենագրության և 165 գյուտի։ Բելառուսի սրտաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտի հիմնադիրն ու առաջին տնօրենն է։ Պատրաստել է 17 դոկտորի և 54 գիտությունների թեկնածուի։


== Պարգևներ ==
1996 թվականի Բելառուսի Հանրապետության պետական մրցանակ «Միկրոպրոցեսորների և համակարգչային տեխնոլոգիաների հիման վրա սրտանոթային հիվանդությունների ախտորոշման նոր մեթոդների և սարքավորումների ստեղծում» աշխատությունների շարքի համար
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1975)
Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան (1985)
Հայրենիքի III աստիճանի շքանշան (2000)


== Հիմնական աշխատություններ ==
Кибернетика и терапия. М.: Наука, 1970.
Ранняя инструментальная диагностика гипертонической болезни и атеросклероза. Мн., 1973 (в соавт.).
Импедансная плетизмография. Мн., 1978 (в соавт.).
Психофизические аспекты кардиологических исследований. Мн., 1982 (в соавт.).
Инструментальные методы исследований в кардиологии. Мн., 1994 (в соавт.).
Ишемическая болезнь сердца. Мн., 1997 (в соавт.).
Руководство по кардиологии. Мн., 2003 (в соавт.).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գեորգի Սիդորենկոյի կենսագրությունը հանրապետական գիտատեխնիկական գրադարանի կատալոգի կայքում
Ակադեմիկոս Գեորգի Սիդորենկոն՝ Բելառուսի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի կայքում
Գեորգի ԻվանովիչՍիդորենկոն Բելառուսի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Յան Կոլասի անվան կենտրոնական գիտական գրադարանի «Բելառուսական գիտության պատմությունը դեմքերով» տվյալների շտեմարանում
Իսաակ Գրամոֆֆ

Իսաակ Գրամոֆֆ (անգլ.՝ Isaac Gramoff), հայ թարգմանիչ։ Ծնվել է Շուշիում, կրթություն ստացել տեղի գերմանական դպրոցում։ Տիրապետել է կովկասյան թաթարերեն, ռուսերեն, գերմաներեն լեզուներին։ Ծառայել է Շուշիի կառավարչի գրասենյակում, ապա իշխան Գրիգոլ Օրբելյանիի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աիմրվար

Աիմրվար, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 780 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չեմպիոն

Չեմպիոն, (անգլ.՝ champion), լատ.՝ campio՝ մարտիկ), մարզական ընկերությունների, կազմակերպությունների, որպես առաջնություն անցկացվող պաշտոնական մարզական մրցումների հաղթող (թիմ կամ մարզիկ)։

Չեմպիոններ են կոչվում նաև առանձին մարզաձևերի առաջնությունների, համալիր մրցումների (օլիմպիական խաղեր) հաղթողները։
Լը Ֆույու

Լը Ֆույու (ֆր.՝ Le Fouilloux), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնգիոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17167։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 740 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային համալսարանների վիճակագրություններ — Լը Ֆույու (ֆր.)
Շեն (Տատիկի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շեն (այլ կիրառումներ)Շեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Տատիկի գավառակում, Բիթլիս քաղաքից 35-37 կմ արևմուտք՝ բարձրավանդակի վրա։
Գյուղը մեծ համբավ էր վայելում իր պտղատու այգիների և բրնձի արտերի շնորհիվ։


== Բնակչություն ==
1880-ական թվականներին ուներ 11 տուն բնակիչ, որից 8-ը հայկական էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ 5 եկեղեցիներ, որոնցից XIX դարի վերջին կանգուն էին երեք քարաշեն եկեղեցիներ` Ս. Սարգիս, Ս. Գևորգ, Ս. Կույս Մարիամ անուններով։ Գյուղի արևելյան կողմում` բլրակի վրա գտնվում էր Ս. Փրկիչ ավերակ վանքը, իսկ հարավարևելյան կողմում գտնված ավերակները ըստ ծերունիների հավաստմամբ եղել է Շենի ավագ եկեղեցին՝ Ս. Հարությունը։
Շենից հարավ-արևելք՝ ապառաժոտ ժայռի վրա, գտնվում է հին բերդի ավերակները, որոնք տեղաբնակներն անվանում էին Կալաե Ղամանի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(6619) Կոլյա

(6619) Կոլյա (անգլ.՝ Kolya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,167622 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5741 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7611 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2059,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174825 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6619) Կոլյա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժողովածու (3305)

Ժողովածու (3305), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3305 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1714 թվականին Տեր Սարգիս, Յակոբ քահանա  գրիչների կողմից Սպահանում։ Ստացողը եղել է Սիմոն արքեպիսկոպոսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,4x15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 386 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 11ա, 373ա, 385բ ։


== Բովանդակություն ==
Ագաթանգեղոսի Պատմություն
Դաշանց Թուղթ
Ներսես Շնորհալու Թուղթ ընդհանրական
Թուղթք (Գր․ Տղայ, Ներսես Շնորհալի, Էմանուել Միք․ պատրարք, Ներսես Լամբրոնացի, Վարդ․ Արևելցի, Ակակ, Պետրոս, Զենոն, Անաստաս Լևոն պապ)
Վկայություն վասն Քրիստոսի
Ներսես լամբրոնացւոյ Դեսպանագնացութիւն
Վիճաբանություն ընդդէմ երկաբնակաց
Թուղթ Պիղատոսի առ Տիրեր
Ճառք (Եփրեմ, Աթանաս)
Կարգաւորութիւն ցուցման օրհնութիւնարեր ցուցակիս
Հանդանակ Նիկիոյ
Վիճաբանություն Բարսղի և Ապողինարի
Վարք․ Ներսես Շնորհալոյ
Պարղատոմար
Տօնացույց


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Անդրեև

Ալեքսանդր Անդրեև (ռուս.՝ Александр Александрович Андреев, ապրիլի 8, 1887(1887-04-08), Q4439778?, Q4406113?, Bryanskiy Uyezd, Օրյոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1941, Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս և խորհրդային գեղանկարիչ, բեմանկարիչ և մանկավարժ, Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Օրյոլի նահանգում։ 1903 թվականին ավարտել է Օդեսայի ռեալական ուսումնարանը։ 1906 թվականից ապրել է Պետերբուրգում։ Գեղանկարչություն և նկարչություն է սովորել «Գեղանկարչության նոր դպրոցում» (1906–1910 թվական), Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիային կից Գեղարվեստի բարձրագույն ուսումնարանում և Դմիտրի Կարդովսկու ստուդիայում (1910–1915 թվական)։ 1906 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ Եղել է տարբեր գեղարվեստական միությունների անդամ և ցուցորդ, այդ թվում՝ Արվեստի աշխատավորների միությունում (1919 թվականից) և Հեղափոխական Ռուսաստանի նկարիչների ասոցիացիայում (1922 թվականից)։ 1932 թվականից դարձել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։ Բացի գեղանկարչությունից, 1912–1917 թվականներին շատ զբաղվել է բեմանկարչությամբ։ Հեղափոխությունից հետո ակտիվորեն մասնակցել է գեղարվեստական կյանքի վերափոխմանը, եղել է Պրոլետկուլտի կազմակերպչական բյուրոյի անդամ, Համամիութենական երկու մշակութային նստաշրջաններում ընտրվել է որպես պատվիրակ, դարձել է Լենխորհրդի երկրորդ գումարման անդամ։ 1918–1921 թվականներին դասավանդել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում, իսկ 1930–1932 թվականներին դասավանդել է Լենինգրադի բարձրագույն գեղարվեստա–տեխնիկական ինստիտուտում։ 1930-ական թվականներին շատ է աշխատել թեմատիկ նկարների ժանրում` մասնակցելով խոշոր ցուցահանդեսների։    
Մահացել է 1941 թվականի վերջին, Լենինգրադի շրջափակման ժամանակ։ 
Ալեքսանդր Անդրեևի ստեղծագործությունները պահվում են Ռուսական պետական թանգարանում, Ռուսաստանի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։   


== Տես նաև ==
Լենինգրադի նկարիչների միություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Государственный Русский музей. Живопись. Первая половина XX века. Каталог. — А—В. — СПб.: Palace Edition, 1997. — Т. 8. — С. 26.
Иванов С. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. — СПб.: НП-Принт, 2007. — С. 383, 384.
Страницы памяти. Справочно-мемориальный сборник. Художники Ленинградского Союза советских художников, погибшие в годы Великой Отечественной войны и в блокаду Ленинграда. — СПб.: Петрополис, 2010. — С. 14.
Լինդեն Էշբի

Լինդեն Էշբի (անգլ.՝ Linden Ashby, մայիսի 23, 1960(1960-05-23), Ատլանտիկ Բիչ, Դյուվալ շրջան, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Ամենահայտնի դերերն են «Մահացու գոտեմարտ» բլոկբաստերում Ջոննի Քեյջի և «Պատանի գայլը» հեռուստասերիալում շերիֆ Ստիլինսկիի դերերը։


== Կենսագրություն ==
Լինդեն Էշբին ծնվել է 1960 թվականի մայիսի 23-ին ԱՄՆ-ի Ֆլորիդա նահանգի Ատլանտիկ-Բիչ քաղաքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Էշբին ուսման է անցնում Դյուրանգո քաղաքի Ֆորտ Լյուիս քոլեջում, որտեղ ուսումնասիրում է հոգեբանություն և բիզնես։ Սակայն, Էշբին, դերասանական կարիերայի պատճառով 3 տարի անց թողնում է ուսումը։ Դեբյուտը լինում է 1987 թվականին։ 2005 թվականին «Երիտասարդ և հանդուգն» հեռուստասերիալում տարած իր դերի շնորհիվ «Soap Opera Digest Award» մրցանակարգում ստանում լավագույն չարագործ մրցանակը։


== Անձնական կյանք ==
1986 թվականից ամուսնացած է Սյուզան Ուոլթերսի հետ։ Նրանք ունեն 2 աղջիկ՝ Գրեյս (ծնվել է 1991 թվականին) և Սավննա (ծնվել է 1992 թվականին)։ Ազատ ժամանակ զբաղվում է սերֆինգով, անձնական ինքնաթիռով և դահուկասահքով։ 21 տարեկանից սկսած Լինդենը զբաղվում է տարբեր մարտարվեստներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆան-կայք
Յումիկո Իգարասի

Յումիկո Իգարասի  (ճապ.՝ 五十嵐 優美子, օգոստոսի 26, 1950(1950-08-26), Ասախիկավա, Հոկայդո, Ճապոնիա), ճապոնացի մանգակա և նկարչուհի։ Բնակվում է Սապորոյում, Հոկայդո։ 1977 թվականին  Kodansha հրատարակչության կողմից «Քենդի-Քենդի» աշխատանքի համար արժանացել է Կոդանսիա Մանգա մրցանակի։


== Կենսագրություն ==
Յումիկո Իգարասին ծնվել է 1950 թվականին Ասախիկավայում։ 1968 թվականին, երբ Ասաի Գաոկա ավագ դպրոցի ուսանող էր, առաջին անգամ Shiroi Same no iru Shima աշխատանքով ներկայացել է Shueisha կորպորացիայի Ribon մանգա ամսագրում։ 1977 թվականին «Քենդի-Քենդի» ստեղծագործության համար ստացել է Կոդանսիա Մանգա մրցանակ։
1990-ական թվականների վերջերին Իգարասը ներգրավվել է մի շարք իրավական քաշքշուկներում՝ կապված որպես նկարիչ նրա մտավոր սեփականության իրավունքի հետ։ Իգարասին պնդել է, որ իր նկարազարդած շարքի համար ինքը պետք է հանդիսանա հեղինակային իրավունքի միակ սեփականատեր։ 1999 թվականին Քենդի-Քենդի կերպարների դիզայնի վիճաբանության ժամանակ դատարանը դատավճիռ է կայացրել Իգարասիի դեմ` նշելով, որ նա և գրող Կյոկո Միձուկին հավասար իրավունքներ են ունեցել կերպարների նկատմամբ և Միձուկիին տվել է փոխհատուցում` հավասար 3% ռոյալթիների ամբողջ աշխատանքի համար, որը ստեղծվել է առանց նրա համաձայնության։ Այս իրավական պայքարը տապալեց մի քանի տարիների արտոնությունները՝ խոչընդոտելով Toei-ի «Քենդի Քենդի» անիմեի արտադրանքին՝ դժվարացնելով նոր ապրանքատեսակի ստեղծումը դատարանի որոշման պատճառով. բոլոր ապրանքատեսակները հավանության  պետք է արժանանան ինչպես Իգարասիի, այնպես էլ Միձուկիի կողմից։


== Ստեղծագործություններ ==
1968 թվական՝ Shiroi Same no iru Shima
1974 թվական՝ Վաղը Ացուկոյի մոտ
1975 թվական՝ Բանզայ սենսեյ
1975 թվական՝ Քենդի-Քենդի (սյուժեի հեղինակ՝ Կյոկո Միձուկի)
1979 թվական՝ Mayme Angel
1981 թվական՝ Tim Tim Circus (սյուժեի հեղինակ՝ Կյոկո Միձուկի)
1982 թվական՝ Georgie! (սյուժեի հեղինակ՝ Մեն Իձավա)
1982-1983 թվականներ՝ Koronde Pockle
1984 թվական՝ Magical Mami
1984 թվական՝ Twinkle Star 2
1985-1986 թվականներ՝ Anne wa Anne
1986 թվական՝ Պարոսի սուրը (սյուժեի հեղինակ՝ Կաորու Կուրիմոտո)
1988 թվական՝ Totteoki no Seishun
1993-1994 թվականներ՝ Muka Muka Paradise (սյուժեի հեղինակ՝ Ֆումիկո Սիբա)
1997 թվական՝ Աննա Կարենինա (ըստ Լև Տոլստոյի վեպի)
1997 թվական՝ Մադամ Բովարի (ըստ Գյուստավ Ֆլոբերի վեպի)
1997-1998 թվականներ՝ Աննան կանաչ կտուրներից (ըստ Լյուսի Մոդ Մոնտգոմերի վեպի)
1998 թվական՝ Օզ երկրի հրաշագործը (ըստ Լ. Ֆ. Բաումի հեքիաթի)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յումիկո Իգարասի կայքէջ
Yumiko IGARASHI
Josephine the French Rose Archived 2018-04-22 at the Wayback Machine. at Japan Authors' Gallery
Կաստանյարո

Կաստանյարո  (իտալերեն՝ Castagnaro), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4153 մարդ։ Խտությունը կազմում է 562 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34,74 կմ²տարածք։ Սահմանակից է Բադիա Պոլեզինե, Ջաչանո կոն Բարուկելլա, Տերացո և Վիլլա Բարտոլոմեա համայնքներին։ Փոստային ինդեքս՝ 37043։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0442։
1387 թվականի մարտի 11-ին Կաստանյարոյի մերձակայքում տեղի է ունեցել կոնդոտիերների դարաշրջանի նշանավոր ճակատամարտերից մեկը, որը պատմության մեջ է մտել հենց Կաստանյարոյի ճակատամարտ անվանումով։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրո-Շուլտինո

Ալեքսանդրո-Շուլտինո (ուկրաիներեն՝ Олександро-Шультине), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրո-Շուլտինո գյուղում բնակվում էր 195 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բուլնես

Բուլնես (իսպ.՝ Bulnes), քաղաք Չիլիում։ Վարչական կենտրոնը նույնանուն քաղաքն է։ Բնակչությունը՝ 10681 մարդ (2002)։ Քաղաքը և կոմունան մտնում են Նյուբլե պրովինցիայի և Բիոբիո (տարածաշրջան) մարզի մեջ։
Կոմունայի տարածքը՝ 425,4 կմ²։ Բնակչության խտությունը՝ 21367 մարդ/կմ²։


== Տեղադրություն ==
Պուերտո Այսեն քաղաքը գտնվում է մարզի վարչական կենտրոն՝ Կոյայկե քաղաքից 23 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Կոմունան սահմանակից է՝

հյուսիսում՝ Չիլյան
արևելքում՝ Սան Ինգնասիո կոմունաների
հարավում՝ Կիլոնկոմունայի հետ։


== Ժողովրդագրություն ==
Ըստ մարդահամարի տվյալների, որն անց է կացվել Վիճակագրության ազգային ինստիտուտի կողմից, կոմունայի բնակչությունը կազմում է 21367 մարդ, որոնցից 10601 -ը՝ տղամարդ և 10766-ը՝ կին։
Կոմունայի բնակչությունը կազմում է Այսեն դել Խեներալ Կարլոս Իբանիես դել Կամպո մարզի ընդհանուր բնակչության 1,08 %-ը, ընդ որում՝ 35,74 %-ը՝ ապրում է գյուղական, իսկ 64,26%-ը՝ քաղաքային բնակավայրերում։


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի պաշտոնական կայք
Անարխիզմն Իսլանդիայում

Անարխիզմ, փոքր  քաղաքական շարժում Իսլանդիայում, որը սահմանվում է այլ առաջադեմ սոցիալական շարժումների հետ իր կապով և հիմնականում գաղափարական աշխատանքի մասնակցությամբ։ Ժամանակակից Իսլանդիայում կազմակերպված անարխիստական ​​շարժում զարգացավ «Փրկելով Իսլանդիան» քարոզարշավը։ Մի շարք ժամանակակից իսլանդացի քաղաքական գործիչներ, հիմնականում Ծովահենների կուսակցությունից (ներառյալ Բիրգիտա Յոնսդոտիրը և Սմաուրի Մաքքարթին), նույնպես ինքնորոշվում են որպես անարխիստներ, իսկ Ռեյկյավիկի նախկին քաղաքապետ, կատակերգու Ջոն Գնարն իր Լավագույն կուսակցությունը սահմանել է որպես «անարխո–սյուրռեալիստական»։


== Փիլիսոփայություն ==


=== Հետաքրքրություն անարխիստ հեղինակների շրջանում ===
Անարխիստ պատմաբաններն ու փիլիսոփաները 19-րդ դարից սկսած հետաքրքրությամբ հետևում են Իսլանդիայի Համագործակցությանը։ Ռուս անարխիստ Պյոտր Կրոպոտկինն իր «Փոխօգնություն» գրքում նախ նշել է, որ նորվեգական հասարակությունում, որտեղից եկել են Իսլանդիայի վերաբնակիչները, գոյություն ունեին «փոխօգնության» տարբեր ինստիտուտներ, այդ թվում՝ համայնքային հողի սեփականություն (հիմնվելով նրա անվան վրա՝ «գյուղ. համայնք») և հասարակական ինքնակառավարման ձևը, «Բան»՝ ինչպես տեղական, այնպես էլ համապետական, որը կարելի է համարել անարխիստական ​​համայնքային հավաքի «պարզունակ» ձև։  Անարխիստ աշխարհագրագետ Էլիզ Ռեկլուն նաև նշել է, որ Իսլանդիայում «իրենց հաջողվել է պահպանել իրենց արժանապատվությունը որպես ազատ մարդու՝ առանց թագավորների, ֆեոդալական սկզբունքների, հիերարխիայի կամ որևէ ռազմական ինստիտուտի»։ Նրանք կառավարում էին իրենց մի գործընթացի միջոցով, որտեղ «ընդհանուր շահերը բաց երկնքի տակ քննարկվում էին բոլոր բնակիչները, որոնք հագնված էին զրահով, որը յուրաքանչյուր անձին պատկանող անձնական ինքնապաշտպանության բացարձակ իրավունքի խորհրդանիշն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոգոգլան

Գոգոգլան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յան Եսենիուս

Յան Եսենիուս (Ян Jesenský Սլովակիայում կամ Jeszenszky Янош в Հունգարիայում, դեկտեմբերի 6, 1566(1566-12-06), Վրոցլավ, Բոհեմիայի թագավորություն, Չեխական թագի հողեր, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - հունիսի 21, 1621(1621-06-21), Հին քաղաքի հրապարակ, Պրահա և Պրահա, Չեխական թագի հողեր, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն), Սլովակիայի, Լեհաստանի, Չեխիայի և Գերմանիայի բժիշկ, քաղաքական գործիչ և փիլիսոփա։ Եսենիուսն ուներ հին հունգարական (մադյարական) Jeszenszky տոհմի ընտանիքի ծագում։ Նա իր մասին գրել է իր սեփական ստեղծագործություններում, ինչպես eques Ungarus-ի մասին (հունգարական ասպետի մասին)։ Հայտնի է իր ողբերգական ճակատագրով և անատոմիայի և վիրաբուժության ոլորտում աշխատանքներով։


== Կենսագրություն ==
Եսենիուսը ծնվել է Բրեսլաուում (Վրոցլավ)։ Այնտեղ նա սովորել է Ելիզավետայի գիմնազիայում։ 1583 թվականից սովորել է Վիտենբերգի համալսարանում, 1585 թվականից՝ Լայպցիգի համալսարանում, իսկ 1588 թվականից՝ Պադովայի համալսարանում։
1593 թվականից Եսենիուսը Սաքսոնիայի արքայազնի բժիշկն էր, իսկ 1594 թվականից Վիտենբերգ համալսարանի անատոմիայի պրոֆեսորը։ 1600 թվականին նա բնակություն հաստատեց Պրահայում, այնտեղ աշխատել է որպես պրոֆեսոր և Բոհեմիայի թագավորի և Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Ռուդոլֆ II-ի անատոմիական խորհրդատու։ 1617 թվականին ընտրվել է Պրահայի համալսարանի ռեկտոր (Պրահայի Կարլի համալսարան)։
1600-ական թվականներին նա հանրային մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց իր նկատմամբ, Պրահայում հանրային դիահերձումներ կատարելով։ (Դիահերձման մասին նրա գրառումներն հրատարակվել են 2005 թվականին Պրահայի Կարլի համալսարանի հրատարակության կողմից)։


== Քաղաքական կարիերա ==
Յան Եսենիուսը ծառայում էր նաև որպես դիվանագետ։ Բոհեմիայում Հաբսբուրգների հեռացումից հետո նա մի քանի դիվանագիտական ​​առաքելություններ է ստանձնել նորընտիր թագավոր Ֆրիդրիխ 5-րդի նկատմամբ։
1618 թվականին Եսենիուսը ձերբակալվեց Պրեսբուրգում (այժմ Բրատիսլավա, Սլովակիա) և բանտարկվեց։ Այնուամենայնիվ, դեկտեմբերին նա ազատ արձակվեց երկու գերի Հաբսբուրգների դիմաց։ Գոյություն ունի լեգենդ, որ իր ազատ արձակումից առաջ նա բանտախցի պատի վրա գրել է IMMMM: Ֆերդինանդն այս հապավումը մեկնաբանել է որպես Imperator Mathias Mense Martio Morietur , ինչը լատիներենով նշանակում է. «Մաթիաս կայսրը կմեռնի մարտ ամսին»։ Լեգենդն ասում է նաև, որ իբրև թե գրվել է մեկ այլ մարգարեություն. Iesseni, Mentiris, Mala Morte Morieris  («Եսենիուս, դու ստում ես, դու կմեռնես սարսափելի մահով»)։
Երկու կանխատեսումներն էլ կատարվեցին. Կայսր Մաթիասը մահացավ 1619 թվականի մարտին, իսկ Եսենիուսը 1620 թ. ձերբակալվեց Սպիտակ լեռան ճակատամարտում Ֆրիդրիխ Ֆերդինանդ II-ի պարտությունից հետո և 1621 թվականին Հին քաղաքի հրապարակում մահապատժի ենթարկվեց Չեխիայի բնակավայրերի ապստամբության 26 այլ առաջնորդների հետ։
Եսենիուսի ամենահայտնի փիլիսոփայական գործը հանդիսանում է Զորոաստրը (1593):


== Գրականություն ==
Ľudo Zúbek: Доктор Jesenius, Szlovákiai Szépirodalmi Könyvkiadó-Мора Ференц Könyvkiadó, Братислава(Стороны Братиславы)-Будапешт, 1958. (Венгерский)
Ľudo Zúbek: Доктор Jesenius, Мора Ференц Könyvkiadó, Будапешт, 1966. (Венгерский)
Ruttkay Ласло: Jeszenszky (Ессениус) Янош és кора 1566—1621, Земмельвейс Orvostörténeti восторге от его удобного расположения és Könyvtár, Будапешт, 1971. (Венгерский)


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշե-Դորոխովո

Բոլշե-Դորոխովո (ռուս.՝ Больше-Дорохово), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Ասինովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 495 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սումսկոե (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍումսկոեՍումսկոե (ուկրաիներեն՝ Сумське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1820 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սումսկոե գյուղում բնակվում էր 113 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,24 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 91,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջոն Մինոք

Ջոն Բրաուեր Մինոք (անգլ.՝ Jon Brower Minnoch, սեպտեմբերի 29, 1941(1941-09-29), Bainbridge Island, Քիթսեփ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 10, 1983(1983-09-10), Սիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամենածանր մարդը բժշկության պատմության մեջ։ Նրա առավելագույն քաշը եղել է շուրջ 600 կգ։ Կշռումն անհնարին էր նրա մարմնի չափերի, վատ առողջական վիճակի և շարժվելու կարողության լիարժեք բացակայության պատճառով։ Ջոն Բրաուեր Մինոքը ներառվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում։


== Կենսագրություն ==
Մինոքը մանկուց գեր է եղել։ 12 տարեկանում նրա քաշը 132 կգ էր։ 22 տարեկանում նրա հասակը 185 սմ էր, իսկ կշիռը՝ 178 կգ։ Նրա կշիռն անընդհատ մեծանում էր մինչև հոսպիտալացումը, որը տեղի է ունեցել 1978 թվականի մարտին՝ 37 տարեկանում, սրտային և շնչառական անբավարարությունից։ Մինոքին տեղափոխելը շատ բարդ էր։ Նրան Սիեթլ քաղաքի Վաշինգտոնյան համալսարանի բժշկական կենտրոն տեղափոխելու համար պահանջվել են տասնյակ փրկարարներ, հատուկ ձևափոխված պատգարակներ և հատուկ լաստ։ Այնտեղ նրան տեղավորել են երկու մահճակալի վրա։ Պահանջվել է 13 մարդու օգնություն, որպեսզի անկողնային սպիտակեղենը փոխելու ժամանակ նրան տեղափոխեն։ Մինոքը դուրս է գրվել հիվանդանոցից 16 ամսվա ընթացքում խիստ սննդակարգ պահպանելով՝ օրական 1200 կիլոկալորիայով։ Նրա կշիռը նվազել է մինչև 215 կգ, կորցրել է մոտ 419 կգ, ինչը տղամարդկանց շրջանում դարձել է քաշի առավելագույն կորուստի փաստացի դեպքը։ Սակայն Մինոքը կրկին հայտնվել է հիվանդանոցում շուրջ մեկ տարի անց՝ 1981 թվականի հոկտեմբերին՝ այն ժամանակ, երբ Մինոքի քաշը հասավ 432 կգ։ Նրա հիվանդությունը համարվեց գործնականում անբուժելի։ 


== Մահ ==
Արդյունքում որոշում է կայացվել ավարտել բուժումը։ Նա մահացել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 10-ին՝ 41 տարեկանում, 362 կգ կշռով՝ 105,3 ՄԶԻ-ով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (5154)

Ժողովածու (5154), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5154 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1683 թվականին Ավետիք Փայասեցի գրիչի կողմից Ադանայում։ Ստացողը եղել է Դավիթ Թոխաթեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21.6X15.7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 269 թերթից։ Գրված է երկսյուն և միասյուն, նոտրգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ նախագաղափար՝ 119բ (14-րդ դար, Հովհ. Արքայեղբայր), գրչի՝ 119բ, 169բ, 265բ, հետագայի՝ 4ա (18-րդ դար), 269 (1812 թ.) :


== Բովանդակություն ==
Ներսիսի վրդ.-ի Կարգ վարդապետաց Հայոց (1610 թ.):
Մեկնողք սուրբ և արտաքին գրոց։
Մատթ. Ջուղայեցւոյ Մեկնութիւն Յովհաննու։
Ներս. Լամբրոնացւոյ Մեկնութիւն էր ընդ եղբարսի-ի, Խրատ ի մեկնութենէ պատարագի։
Անգրէի Կապադովկիացւոյ Մեկնութիւն Յայտնութեանն Յովհաննու։
Վասն Ս. Գրոց։
Յովհ. Արճիշեցւոյ Մեկնութիւն պատարագի։
Գր. Նարեկացւոյ Կարգ ու կանոն աղօթից, Վասն արեան և մարմնոյ Քրիստոսի։
Գր. Տաթևացւոյ Խրատ ժամակարգութեան։
Եսայի Նշեցւոյ Թուղթ վասն կարգաց եկեղեցւոյ։
Թե ո՛վ ոք է ասացեալ Խրատ մկրտութեան։
Յաղագս ազգատոհմից Յովհ. Աւետարանչի, Ներս. Լամբրոնացւոյ։
Ցանկ. մատենից Փիլիպպոսի վրդ.-ի (18-րդ դար)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սադովոե (գյուղ, Վոլոդարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍադովոեՍադովոե (ուկրաիներեն՝ Садове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Սադովոե գյուղում բնակվում էր 56 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարինա Գոլյադկինա

Մարինա Սերգեևնա Գոլյադկինա (ռուս.՝ Марина Сергеевна Голядкина, հունիսի 13, 1997(1997-06-13), Դոնեցկ, Ուկրաինա), ռուս գեղալողորդՖ, Տոկիոյի Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, աշխարհի 5-ակի չեմպիոն, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ։


== Կարիերա ==
Մարինա Գոլյադկինան ծնվել է 1997 թվականի հունիսի 13-ին Դոնեցկում։
Մինչև 2015 թվականը հանդես է եկել Ուկրաինայի հավաքականի կազմում՝ դառնալով աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (2013), ինչպես նաև արտասահմանյան մարզական ակումբներում՝ դառնալով Հունգարիայի չեմպիոն (2015), Բրազիլիայի չեմպիոն և բրոնզե մեդալակիր (2013, 2012), Ֆրանսիայի առաջնության արծաթե մեդալակիր (2012)։
2015 թվականին ստացել է Ռուսաստանի քաղաքացիություն։ Հանդես է գալիս «Մոսկվայի պատանեկություն» (ռուս.՝ «Юность Москвы») ֆիզկուլտուրային-մարզական միավորման կազմում և դարձել է Ռուսաստանի չեմպիոն (2015, 2017), Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր (2015)։ 2015 թվականին ընդգրկվել է Ռուսաստանի հավաքականում, որի կազմում դարձել է աշխարհի չեմպիոն (2017, 2019), Եվրոպայի չեմպիոն (2016, 2018)։
Մարզական կարիերային զուգահեռ Մարիա Գոլյադկինան սովորել է Մոսկվայի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ակադեմիայում։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Ուկրաինայի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ
Ռուսաստանի միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (2016)
Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (2019)


== Ծանոթագրություններ ==
Զելյոնայա Բալկա (գյուղ, Գոլովանևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զելյոնայա ԲալկաԶելյոնայա Բալկա (ուկրաիներեն՝ Зелена Балка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնայա Բալկա գյուղում բնակվում էր 85 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,244 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 348,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յակով Յավչունովսկի

Յակով Յավչունովսկի (ռուս.՝ Явчуновский, Яков Исаакович, հունվարի 10, 1922(1922-01-10), Սումի, Խարկովի նահանգ, Ուկրաինական ԽՍՀ - 1988, Սարատով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), թատերագետ, արվեստագիտության դոկտոր։


== Կենսագրություն ==
Յակով Յավչունովսկին ծնվել է Սումիում, 1922 թվականի նոյեմբերի 10-ին։
1946 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանը` բանասեր-գրականագետի որակավորմամբ։ Նրա ուսուցիչներն են եղել Բորիս Այխենբաումը և Գրիգորի Գուկովսկին։ 1962 թվականից դասավանդել է Սարատովի Ն. Գ. Չերնիշևսկու անվան պետական ​​համալսարանում, իսկ 1985 թվականից դարձել է պրոֆեսոր.:
1966 թվականին Սարատովի համալսարանում պաշտպանել է թեկնածուական թեզ` «Նիկոլայ Պոգոդինի դրամայի հերոսի խնդիրը» թեմայով։ 1982 թվականին Լենինգրադի թատրոնի, երաժշտության և կինեմատոգրաֆիայի համալսարանում դոկտորական ատենախոսություն է պաշտպանել «Ժամանակակից դրամայի ժանրային էվոլուցիան» թեմայով։


== Ստեղծագործություններ ==
«Ժողովրդական արտիստ Ի. Սլոնովը» (1961 թվական, Սարատով), «Նիկոլայ Պոգոդինի թատրոնը։ Կերպարի խնդիրները» (1964 թվական, Սարատով) գրքերի հեղինակն է։ Նա հոդվածներ ու գրքեր է գրել հիմնականում ժամանակակից դրամայի պատմության, տեսության և ժանրերի մասին։ Տպագրվել է «Տեատր», «Գրական ակնարկ», «Վոլգա», «Գրականության հարցեր», ինչպես նաև Սարատովի թերթերում, ամսագրերում։
Յակով Յավչունովսկին մահացել է Սարատովում, 1988 թվականի հոկտեմբերի 8-ին։


== Գրքեր ==
Գրիգորի Կոնովալով։ Սարատով, Սարատովի համալսարանի մամուլ, 1969 թվական։
«Փաստավավերագրական ժանրեր»։ Սարատով, Սարատովի համալսարանի մամուլ, 1974 թվական։
«Դրաման երեկ և այսօր։ Ժանրի դինամիկա։ Հակամարտություններ և կերպարներ» Սարատով, Սարատովի համալսարանի հրատարակչություն, 1980
«Драма на новом рубеже: Драматургия 70-х и 80-х годов: конфликты и герои, пробл. поэтики» Саратов, Издательство Саратовского университета, 1989


== Ծանոթագրություններ ==
Սեռնի լե Բյուսի

Սեռնի լե Բյուսի (ֆր.՝ Ramicourt), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Լան 1 կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
INSEE կոդը՝ 02151:


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 116 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 78 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 61-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 17 -ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 78,2%, 1999 թվականին եղել է 75,0%)։ 61 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 57-ը (34 տղամարդ և 23 կին), գործազուրկ էին 4 մարդ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 17 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը՝ թոշակառուներ, 4-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Ռամիկուր (ֆր.)
Ալմենևո (գյուղ, Ալմենևսկի շրջան)

Ալմենևո (ռուս.՝ Альменево), գյուղ Ռուսաստանի Կուրգանի մարզի Ալմենևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4559 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անդինեեմե

Անդինեեմե (էստ․՝ Andineeme), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆրեշանկուր

Ֆրեշանկուր (ֆր.՝  Fréchencourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 236 մարդ, բնակչության խտությունը` 42.22 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.59 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 13 կմ հյուսիս-արևելք:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 172 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 125-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 47: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %: 125 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 115 անձ (60 տղամարդ և 55 կին): Գործազուրկ են եղել 10 անձ (4 տղամարդ և 6 կին): 47 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբովիցկիե Նավինի

Դուբովիցկիե Նավինի (ռուս.՝ Дубовицкие Навины), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նովոսոկոլնիչեսկի շրջան (Պսկովի մարզ)

Նովոսոկոլնիչեսկի շրջան (ռուս.՝ Новосокольнический район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պսկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովոսոկոլնիկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1616 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14776 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մանիյա

Մանիյա (էստ․՝ Manija), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տիստամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պուտյատինո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊուտյատինոՊուտյատինո (ռուս.՝ Путятино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1893 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 170 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,89 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 191,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չան Մյոն

Չան Մյոն (կոր.՝ 장면, 張勉, օգոստոսի 28, 1899(1899-08-28), Ինչոն, Հարավային Կորեա - հունիսի 4, 1966(1966-06-04), Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի քաղաքական գործիչ և դիվանագետ, Հարավային Կորեայի երկրորդ վարչապետը (1950-1952), յոթերորդ վարչապետը (1960-1961), չորրորդ փոխնախագահը (1956-1960)։
Կաթոլիկ է։ 1921 թվականին ընդունվել է Նյու Յորքի Մանհեթեն կաթոլիկ քոլեջը, ավարտել է 1925 թվականին։
1949-1951 թվականներին ԱՄՆ-ում եղել է դեսպան։ 
1960 թվականի մարտ ամսվա նախագահական ընտրությունների ժամանակ ընդդիմադիր Ժողովրդական կուսակցությունից եղել է փոխնախագահի թեկնածու։ Քանի որ նախագահն ընտրվեց անվիճելի հիմքերով, Լի Սին Մանի վարչակարգի ընդդիմությունը հույսը դրել էր փոխնախագահի ընտրության վրա։  Ընտրությունների պաշտոնական արդյունքներով փոխնախագահ ընտրվեց կառավարող Ազատամտական կուսակցության թեկնածուն՝ Լի Գի Բունը, ով հավաքել էր գրեթե 80% ձայն Չան Մյոնի 17,5%  ձայնի դեմ։ Դրա հետ մեկտեղ Չան Մյոնը  հայտարարել է, որ ընտրությունների արդյունքները կեղծվել են արտաքին գործերի նախարարի կողմից։ Այդ նույն օրը Մասանում սկսվեցին ընտրություների կեղծված արդյունքների դեմ ցույցեր, որոնք վերաճեցին Ապրիլյան հեղափոխության։ 
1960 թվականի օգոստոսին զբաղեցրել է վարչապետի պաշտոնը և զբաղեցրել է մինչև 1961 թվականի մայիսի 16-ի ռազմական հեղաշրջումը և Երկրորդ հանրապետության տապալումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Չան Մյոն․ Nate
Չան Մյոնի հուշաթանգարան
Կարագան

Կարագան (ռուս.՝ Караган), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նենյա աջ ափով՝ Նենյա 78 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 28 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, Բարնաուլ քաղաքից մինչև Նավարասիսկի հէկը։ Գետի գետային ավազանը Չումիշ գետն է՝ մինչև Տոմի։ Ինչպես նաև գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100212115100001219
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100121
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գուտա-Պոտիևկա

Գուտա-Պոտիևկա (ուկրաիներեն՝ Гута-Потіївка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուտա-Պոտիևկա գյուղում բնակվում էր 249 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,912 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 273,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)