armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ստարայա Վոդոլագա

Ստարայա Վոդոլագա (ուկրաիներեն՝ Стара Водолага), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1676 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստարայա Վոդոլագա գյուղում բնակվում էր 515 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1186 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 434,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իտալա-ավստրիական պատերազմ (1848-1849)

Իտալա-ավստրիական պատերազմ 1848-1849, ավստրիական տիրապետությունից Իտալիան ազատագրելու համար պատերազմ, որը սերտորեն կապված էր 1848-1849 թվականներին իտալական պետություններում ծավալված բուրժուական հեղափոխության հետ։ 1848 թվականի մարտին ժողովրդական ապստամբության հաղթանակի հետևանքով ավստրիական զորքերը վտարվեցին Լոմբարդիայից և Վենետիկից (Ավստրիայի իշխանության տակ էին գտնվում 1815 թվականից)։ Մարտին Մարդինիայի (Պիեմոնտի) թագավոր Կառլ Ալբերտը պատերազմ սկսեց Ավստրիայի դեմ։ Սակայն իտալական պետությունների կառավարող շրջանների և անձամբ Կառլ Ալբերտի դավաճանական քաղաքականության (վախենում էին հեղափոխական շարժման խորացումից) հետևանքով իտալական զորքերը 1848 թվականի հուլիսի 25-ին Կուստոցայի մոտ պարտվեցին։ Օգոստոսի 6-ին ավստրիական զորքերը մտան Միլան, իսկ 3 օր անց Կառլ Ալբերտը զինադադար կնքեց, որը առաջ բերեց մասսաների դժգոհությունը։ Լոմբարդիան նորից միացվեց Ավստրիային։ Հեղափոխական նոր վերելքը Կառլ Ալբերտին ստիպեց 1849 թվականի մարտի 20-ին վերսկսել ռազմական գործողությունները։ Սակայն արդեն մարտի 23-ին Նովարայի գլխավոր ճակատամարտում իտալական զորքերը գլխովին ջախջախվեցին։ Կառլ Ալբերտը փախավ Իտալիայից։ Նրա որդի Վիկտոր էմանուել 2-րդը մարտի 26-ին զինադադար կնքեց։ Ավստրիական զորքերը նորից օկուպացրին Լոմբարդիան և Վենետիկը։ Օգոստոսի 6-ին Միլանում կնքվեց հաշտություն, որով Մարդինիայի թագավորությունը Ավստրիային վճարեց 65 մլն. ֆրանկ ռազմատուգանք։
Կուտակումային հարթավայր

Կուտակումային հարթավայր, առաջանում է տարբեր ծագման՝ ծովային (ծովային կուտակումային հարթավայր), գետային (ալյուվիալ հարթավայր), լճային (լճային հարթավայր), սառցադաշտային (մորենային, ջրասառցադաշտային կամ զանդրային հարթավայր) փխրուն ապարների շերտերի երկարատև կուտակման հետևանքով։ ՀԽՍՀ-ում կուտակումային հարթավայրեր են եղել Արարատյան, Շիրակի դաշտերը, Մասրիկի, Արգիճիի հարթավայրերը։
Կարաչանլու

Կարաչանլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում էր Ղոչաղ գետի վերին հոսանքի ձախափնյա շրջանում, լեռնային, անտառապատ վայրում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջերին գյուղն ունեցել է 16 տուն, իսկ 1908 թվականին՝ 450 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ հին բնակավայրի ավերակներ, հայկական եկեղեցու և գերեզմանոցի մնացորդներ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շումադիա

Շումադիա (սերբ.՝ Шумадија), Կենտրոնական Սերբիայի պատմական մարզ։ ներառում է Շումադյան շրջանը ու մի շարք հարակից տարածքներ։ Շումադիա մարզը ինչ-որ ժամանակ հարուստ է եղել անտառներով, այդտեղից էլ առաջացել է նրա անունը (Շումա (Šuma) — անտառ)։ Մարզի և Շումադյան շրջանի կենտրոնը Կրագուևաց քաղաքն է։


== Սահմանները ==
Շումադիան տեղակայված է հյուսիսից Սավա և Դանուբ, արևելքից Մեծ Մորավա, հարավից Արևմտյան Մորավա, արևմուտքից Կոլուբարա, Լջիգ և Դիսինա գետերի միջև։ Ըստ որոշ մեկնաբանությունների` Շումադիայի հյուսիսային սահմանն ընկած է Ավալ և Կոսմաժ լեռների միջև։ Այդ տեսակետի համաձայն` Սերբիայի մայրաքաղաք Բելգրադն այս շրջանից դուրս է գտնվում։


== Պատմություն ==
17-19-րդ դարերում Շումադիայի անտառները թուրքերի դեմ պայքարող հայդուկների համար ծառայում էին որպես ապաստան։ 1804 թվականին Շումադիայի Օրաշաց գյուղում սկսվեց Սերբիական առաջին ապստամբությունը։ Այն գլխավորում էր Սերբիայի ազգային հերոս Կարագեորգին։ 1815 թվականին Սերբիական երկրորդ ապսամբությունը, որը ղեկավարում էր Միլոշ Օբրենովիչը, Ռուսաստանի օգնությամբ պսակվեց հաջողությամբ. Սերբիան թուրքական փաշայությունից դարձավ ինքնավար կոմսություն։
1922-1929 թվականներին սերբերի, խորվաթների ու սլովենների թագավորության վարչական շրջաններից մեկն էր Շումադյան մարզը, որի տարածքը մոտավորապես համընկնում էր ներկայիս Շումադյան շրջանի տարածքին։ Մարզի կենտրոնը, ինչպես և այժմ, հնագույն քաղաք Կրագուևացն էր։


== Քաղաքները ==
Շումադիայի խոշոր քաղաքներն են.

Արանձելովաց
Չաչակ
Գորնի Միլանովաց
Յագոդինա
Չուպրիա
Պարաչին
Կրագուևաց
Կրալևո
Սմեդերևո
Սմեդերևյան ՊալանկաՄյուս քաղաքներն են՝ Վելիկա Պլանա, Տրստենիկ, Չիչևաց, Տոպոլա, Լապովո, Մլադենովաց, Լազարևաց, Բելանովիցա և Լուչանի։ Բելգրադը նույնպես Շումադիայի քաղաք է, սակայն առանձնացված է որպես հատուկ վարչական շրջան։


== Քաղաքականություն ==

Սերբիայի որոշ քաղաքական կուսակցություններ (Սերբիայի ժողովրդավարական կուսակցություն, Շումադյան կոալիցիա) առաջարկում են երկրի վիճակը կայունացնելու նպատակով բարեփոխել Սերբիայի վարչական բաժանումը և պայմաններ ստեղծել շրջանների համաչափ զարգացումն ապահովելու համար։ Ներկայիս 2 ինքնավարությունների (Կոսովո ու Վոևոդինա) և կենտրոնական վարչական շրջանի փոխարեն առաջարկվում է Սերբիան բաժանել 6 շրջանների.

Վոևոդինա (կենտրոնը՝ Նովի-Սադ)
Կոսովո (կենտրոնը՝ Պրիշտինա)
Շումադիա (կենտրոնը՝ Կրագուևաց)
Պոդունավյե (կենտրոնը՝ Նիշ)
Պոդրինյե (կենտրոնը՝ Ուժիցե)
Բելգրադ։


== Տե՛ս նաև ==
Սերբիայի վարչական բաժանումը
Շումադյան շրջան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Stragari — village in Šumadija Archived 2009-02-01 at the Wayback Machine.
Ծիծաղի համաճարակ Տանգանիկայում

Ծիծաղի համաճարակ Տանգանիկայում, զանգվածային հիստերիայի կամ հոգեկան համաճարակի դեպք, որը տեղի է ունեցել 1962 թվականին Տանգանիկայում (ներկայիս Տանզանիա)։


== Պատմություն ==
Համաճարակը սկսվել է 1962 թվականի հունվարի 30-ին Կաշաշա գյուղի կանանց գիշերօթիկ դպրոցում, որը բացել էր քրիստոնեական միսիոներությունը։ Երեք աշակերտուհի սկսել են անզուսպ ծիծաղել և լացել, և նրանց ծիծաղը վարակել է 12-18 տարեկան 159 աշակերտուհիներից 95-ին։ Ծիծաղը տևել է մի քանի ժամից մինչև 16 օր։ Ուսուցիչները ծիծաղով չեն «վարակվել», բայց աշակերտուհիների՝ ուսման վրա չկենտրոնանալու հետևանքով 1962 թվականի մարտի 18-ին դպրոցը ժամանակավորապես փակվել է։ Մայիսի 21-ին փորձ է եղել պարապմունքները վերսկսել, սակայն չի հաջողվել (համաճարակն այդ ժամանակ արդեն դուրս էր եկել գյուղի սահմաններից)։
Դպրոցը փակելուց հետո սովորողներին ուղարկել են իրենց տները, և համաճարակը տարածվել է հարևան Նշամբա գյուղը։ Ապրիլ և մայիս ամիսներին 217 մարդ զգացել է ծիծաղի նոպա, նրանից մեծամասնությունը երեխաներ և երիտասարդներ էին։ Հուլիսին ծիծաղով է վարակվել Բուկոբա քաղաքի մոտակայքում գտնվող աղջիկների համար նախատեսված «Ռամաշենե» (Ramashenye) միջնակարգ դպրոցի 48 աշակերտ։
Դպրոցի դեմ, որտեղ սկսվել էր համաճարակը, հայց է ներկայացվել դատարան։ Անկառավարելի ծիծաղը ընդգրկել է Կաշաշայի և հարևան գյուղերի գրեթե բոլոր դպրոցները։ Համաճարակը մարել է 18 ամիս հետո։ Ծիծաղից բացի հաղորդվել է նաև ուղեցկող ախտանիշների մասին՝ ցավեր, ուշաթափություններ, փորափքանք, շնչառական խնդիրներ, ցան, լացի և ճչի նոպաներ։ Ընդհանուր փակվել է 14 դպրոց, ավելի քան 1000 մարդ ընկել է համաճարակի ազդեցության տակ։


== Պատճառ ==
Ծիծաղի համաճարակի առաջացման հնարավոր պատճառներից մեկը աշակերտուհիների ուսումնառության վատ պայմանների և նրանց՝ բողոքները չարտահայտելու համադրությունն է։ Ծիծաղը շրջակա իրականությանը բողոքելու անմեղ միջոցներից մեկն էր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Schmidt S., Schmidt A. Seriously Funny: Mexican Political Jokes as Social Resistance. — University of Arizona Press, 2014. — С. 19. — ISBN 9780816530779
Provine R.R. Laughter: A Scientific Investigation. — Penguin Group US, 2001. — ISBN 9781101659250
McGraw P., Warner J. The Humor Code: A Global Search for What Makes Things Funny. — Simon&Schuster, 2014. — 67—75 с. — ISBN 9781451665413
Трауберг Л.З. Дэвид Уорк Гриффит; Мир наизнанку. — Искусство, 1988. — С. 246. — (Избранные произведения в двух томах).
Бутовская М.Л. Язык тела: природа и культура : эволюционные и кросс-культурные основы невербальной коммуникации человека. — Научный мир, 2004. — С. 76.


== Արտաքին հղումներ ==
Статья об эпидемии на сайте CBC News
WNYC radio program with a section discussing the epidemic
ՀԽՍՀ ղեկավարություն

ՀԽՍՀ ղեկավարություն, Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ղեկավար կազմը։ Ֆորմալ առումով 1920-1938 թվականներին ՀԽՍՀ բարձրագույն օրենսդիր մարմինը Խորհուրդների Համագումարն էր, իսկ 1938 թվականից՝ միասնական Գերագույն խորհուրդը, որի պատգամավորներն ընտրվում էին չորս տարի ժամկետով (1979 թվականից՝ հինգ տարի ժամկետով)։ Սակայն փաստացի 1920 թվականին Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատումից մինչև Վերակառուցումը իշխանությունը գտնվում էր Հայաստանի Կոմունիստական կուսակցության ձեռքում՝ որպես Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության մաս։ 1937 թվականի Սահմանադրությամբ Կոմկուսը հռչակվեց «աշխատավորների բոլոր կազմակերպությունների ղեկավարող մարմին», իսկ 1978 թվականի Սահմանադրությունն ամրապնդեց նրա «ղեկավարող և ուղղորդող դերը»։ Հայաստանի Կոմկուսի բարձրագույն մարմինը Կենտրոնական Կոմիտեն էր, իսկ Կոմկուսի Կենտրոնական Կոմիտեի առաջին քարտուղարը 1920-1990 թվականներին հանրապետության փաստացի առաջնորդն էր։ Բացի 1990 թվականի ընտրություններից, Գերագույն խորհրդի պատգամավորի բոլոր թեկնածուները ենթարկվում էին Հայաստանի Կոմկուսի ղեկավարության պարտադիր հավանությանը․ այլընտրանքային թեկնածուների առաջադրումը չէր թույլատրվում։ Գերագույն խորհուրդը մշտական ​​գործող մարմին չէր․ նրա պատգամավորները տարեկան 2-3 անգամ գումարում էին մի քանի օր տևողությամբ նիստեր։ Ամենօրյա վարչական աշխատանքներն իրականացնելու համար Գերագույն խորհուրդը ընտրում էր մշտական ​​հանձաժողով, որն իրականացնում էր հանրապետության կոլեկտիվ ղեկավարի գործառույթները։
Իրավիճակը փոխվեց 1990 թվականին, երբ Կոմկուսի ղեկավարող դերի մասին Սահմանադրության հոդվածը չեղյալ համարվեց, և սկսեց թույլատրվել այլընտրանքային թեկնածուների առաջադրումը։ 1990 թվականի հուլիսին Գերագույն խորհրդի ընտրություններում հաղթեց ընդդիմադիր Հայոց համազգային շարժումը, ինչից հետո Հայաստանում Կոմունիստական ​​կուսակցության իշխանությունն ավարտվեց։ 1990 թվականի օգոստոսի 23-ին Հայկական ԽՍՀ Գերագույն խորհուրդը ընդունեց Հայաստանի անկախության հռչակագիրը, և Հայկական ԽՍՀ-ն վերանվանվեց Հայաստանի Հանրապետության։ 1991 թվականի դեկտեմբերին ԽՍՀՄ փլուզման մասին համաձայնագրի կնքմամբ Հայաստանը հռչակվեց որպես անկախ պետություն։


== ՀԽՍՀ առաջնորդներ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի Հանրապետության նախագահ


== Ծանոթագրություններ ==
Մեղվրեկիսի

Մեղվրեկիսի (վրաց.՝ მეღვრეკისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 840 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 30 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 783 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ներքին Շուխութ

Ներքին Շուխութ (վրաց.՝ ქვემო შუხუთი՝ քվեմո շուխութի), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 15 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1248 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տատարկա (այլ կիրառումներ)

Տատարկա, կարող է վերաբերել՝

Տատարկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Տատարկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Տատարկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում,Ալթայի շրջանում։ Անույի վտակը
Տատարկա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում,Ալթայի շրջանում։ Զելյոնկայի վտակը
Տատարկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում,Ալթայի շրջանում։ Ինյայի վտակը
Տատարկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում,Ալթայի շրջանում։ Կոկսայի վտակը
Տատարկա – գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում։ Կալալիի վտակը
Տատարկա – գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Սավալայի վտակը
Տատարկա – գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Ստորին Տերսի վտակը
Ինյա (Օբի ստորին վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ինյա (այլ կիրառումներ)Ինյա (ռուս.՝ Иня), գետ Ռուսաստանում (Կեմերովսկի մարզ, Նովոսիբիրսկի մարզ)։


== Աշխարհագրություն ==
Ինյա գետը սկիզբ է առնում Կուզնեցկի ավազանից և թափվում է Օբ (գետ)։ Գետը պատկանում է Կարայի ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 260 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Կարալդա, Ելովկա, Տալդա, Բաչատ, Ուր, Կասմա, Կիիկ, Իզիլի, Բուգոտակ, Օրա, Մոսիխա, Իզդրևայա, Զաբոբուրիխա, Պերեբորկա, Շիպելկա։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Ինյա գետի երկարությունը կազմում է 663 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 17600 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 45, 6 մ3։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան
Բաղդասար Ավագյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավագյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Բաղդասար Հայրապետի Ավագյան (ռուս.՝ Багдасар Айрапетович Авакян, 1883, Թաղուտ, Շուշիի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 20, 1918(1918-09-20), Թուրքմենստան), հայ խորհրդային հեղափոխական գործիչ, Բաքվի 26 կոմիսարներից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Շուշվա գավառի Թաղուտ գյուղում (այժմ՝ Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջան)։ Տեղի ուսումնարանն ավարտելուց հետո ընդունվել է Խարկովի անասնաբուժական ինստիտուտը, որտեղից հեղափոխական գործունեության համար հեռացվել է, 1905 թվականին վերադարձել է Բաքու և զբաղվել ուսուցչությամբ։ 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխության օրերին հեղափոխական գործունեություն է ծավալել զինվորների և ուսանողների շրջանում, կազմակերպել միտինգներ ընդդեմ Ռուսաստանի ժամանակավոր կառավարության։
Եղել է զինվորական դեպուտատների խորհրդի անդամ, բանվորների և զինվորների դեպուտատների Բաքվի խորհրդի գործկոմի քարտուղար (1918 թ.)։ Բաքվում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո նշանակվել է քաղաքի կայազորի պետ։ Մուսաֆաթական ապստամբության պարտությունից հետո աշխատել է որպես Բաքու քաղաքի պարետ։
Բաքվի 26 կոմիսարների թվում գնդակահարվել Է 1918 թվականի սեպտեմբերի 20-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճառագայթասնկեր

Ճառագայթասնկեր, ակտինոմիցետներ, շողասնկեր, բակտերիաների և սնկերի հատկություններով օժտված միկրոօրգանիզմներ։ Հայտնաբերել է (1877) գերմանացի գիտնական Ց․ Հարցը։ Հիմնականում աերոբ են, աճում են միջավայրի pH=5—9-ի սահմանում։ Տեսակների մեծ մասի համար լավագույն ջերմաստիճանը 25—30 °C-ն է, սակայն աճը հնարավոր է նաև 3-40 °C-ում։ Որոշ թերմոֆիլ տեսակներ աճում են 45—50 °C-ում։ Պարունակում են տարբեր ֆերմենտներ՝ պրոտեազներ, կերատինագներ, խիտինազներ ևն, որոնք ճառագայթասնկերին հնարավորություն են տալիս օգտագործելու բուսական և կենդանական մնացորդները։ Որոշ տեսակներ ֆիքսում են մթնոլորտային մոլեկուլային ազոտը։ Ճառագայթասնկերի շատ կուլտուրաներից ստացվում են կենսաբանորեն ակտիվ նյութեր, անտիբիոտիկներ (ստրեպիցին, տոմիցին, մոնոմիցին), հորմոններ, վիտամիններ, ֆերմենտներ են։ Ճառագայթասնկերին բնորոշ է սպորներով բազմացումը։ Վերջիններս գոյանում են հիմնականում օդային, առանձին դեպքերում՝ սուբստրատային միցելիումների վրա և լինում են գնդաձև, կոնաձև, ձողաձև, տանձաձև են։ Սպորներն օժտված են բարձր դիմացկունությամբ։ Ճառագայթասնկերը կարող են բազմանալ նաև սնկամարմնի առանձին թելիկներով։ Տարբերում են սպորագոյացման երկու ձև․ ֆրագմենտացիոն և սեգմենտացիոն։ Ճառագայթասնկերի մեծ մասը սնվում է սպիտակուցային կամ ոչ սպիտակուցային օրգանական նյութերով։ Կան ինքնասուն ձևեր, ինչպես նաև տեսակներ, որոնց համար ածխածնի աղբյուր են ծառայում մոմերը, խեժերը, պարաֆինները, նավթը։ Տարածված են ամենուրեք, հողում, ջրամբարների տիղմում, օդում, բուսական մնացորդներում։ Մասնակցում են բնության մեջ նյութերի շրջանառության, հողառաջացման, օրգանական նյութերի քայքայման պրոցեսներին։ Որոշ ախտածին տեսակներ հիվանդությունների (ակտինոզ, միտոզ, տուբերկուլոզ, դիֆթերիա) հարուցիչներ են, առանձին ճառագայթասնկերը ախտահարում են բույսերին։
Լա Բանյա (քաղաք)

Լա Բանյա (իսպ.՝ La Baña (La Coruña)), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Լա-Կորունյայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Գալիսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Բարկալա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 98,2 կմ2։ Բնակչությունը՝ 4320 (2010 թվականին)։ Վարչական կենտրոնից հեռավորությունը՝ 52 կմ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Sayonara детка (երգ)

«Sayonara детка»  ռուս հիփ հոփ կատարող Էլջեյի երգը՝ քոսովարցի երգչուհի Էրա Իստրեֆիի մասնակցությամբ, թողարկվել է 2019 թվականի հունիսի 20-ին Effective Records լեյբլում։


== Երաժշտական տեսանյութ ==
Երաժշտական հոլովակը, որի ռեժիսորը Մեդետ Շահահմետովն է, թողարկվել է 2019 թվականի օգոստոսի 15-ին։


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==


== Երգերի ցանկ ==
Թվային  բեռնում
Թվային բեռնում— Rompasso Remix


== Չարթեր ==


=== Շաբաթական չարթեր ===


=== Տարեկան չարթեր ===


== Ծանոթագրություններ ==

[[Կատեգորիա::2019 սինգլներ]]
LOLCODE

LOLCODE, էզոտերիկ ծրագրավորման լեզու, որն ստեղծվել է lolcat’ах համացանցային մեմի ներգործության ներքո։
Պաշտոնական կայքում կարելի է գտնել լեզվի առանձնահատկությունները, և, չնայած որոշ նրբություններ նկարագրված չեն, արդեն գոյություն ունեն լեզվի մի քանի ինտերպրետատորներ և կոմպիլյատորներ։


== Ծրագրի կառուցվածքի օրինակ ==
LOLCODE-ն օգտագործում է անգլերեն համացանցային ժարգոնի բառարանը, որի շնորհիվ այդ ժարգոնին ծանոթ մարդը հեշտությամբ կարող է հասկանալ, թե ինչ է գրված ծրագրի կոդում, անգամ եթե նա LOLCODE լեզվի շարահյուսությունից տեղյակ չէ։ Ահա «Hello, world!» ծրագրի կոդը՝ գրված LOLCODE լեզվով՝

Մեկ այլ օրինակ, որի միջոցով կարելի է արտարծել LOLCATS.TXT ֆայլի պարունակությունը՝


== Հրամանների ցուցակը ==


== Ինտերպրետատորներ ==
LOLPython — Python լեզվի դաս, որն թույլ է տալիս ծրագիրը գրելիս օգտագործել LOLCODE-ը
LOLCODE.NET — LOLCODE-ի կոմպիլյատորը MSIL-ում։ Այն այժմ գտնվում է մշակման փուլում


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
LOLCODE-ի պաշտոնական կայքը Archived 2013-03-04 at the Wayback Machine.
The new fame: Internet celebrity, CNN article
Տիմիրյազևկա (ավան, Վոզնեսենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏիմիրյազևկաՏիմիրյազևկա (ուկրաիներեն՝ Тімірязєвка), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բուդյոնովկա։ Հիմնադրվել է 1950 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տիմիրյազևկա ավանում բնակվում էր 714 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,13 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հորդանանի քաղաքներ

Հորդանանի քաղաքներ

 Մայրաքաղաք, մոտ 1 000 000 մարդ
 100 000-ից 500 000 մարդ
  50 000- ից 100 000 մարդ
  20 000- ից 50 000 մարդ


== Գրականություն ==
Գիրք:Густерин П.В.: Города Арабского Востока|2007


== Արտաքին հղումներ ==
Департамент статистики Иордании (անգլ.) (արաբ.)
Լեբյաժիե (գյուղ, Զաչեպիլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼեբյաժիեԼեբյաժիե (ուկրաիներեն՝ Лебяже), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լեբյաժիե գյուղում բնակվում էր 1 107 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,59 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 427,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(8589) Ստելարիս

(8589) Ստելարիս (անգլ.՝ Stellaris), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,205339 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0479 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3628 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1196,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,300948 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,19° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8589) Ստելարիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սեչենովի փողոց (Յալթա)

Սեչենովի փողոց (ռուս.՝ Улица Сеченова), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է ռուս գիտնական, ֆիզիոլոգ, ռուսական ֆիզիոլոգիայի դպրոցի հիմնադիր, հոգեբան, հոգեֆիզիոլոգ, բժշկության ուսուցիչ Իվան Միխայլովիչ Սեչենովի (1829-1905) պատվին։ Սկիզբ է առնում Լենինի անվան առափնյա փողոցից` որպես նրա շարունակություն և ավարտվում Կոմունարների փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 1700 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Յալթա քաղաքի Սեչենովի փողոցը սկսվում է Լենինի անվան առափնյա փողոցից` որպես նրա շարունակություն, հատում Վոլոդարսկու, Կոմունարների, Շինարարների, կրկին Կոմունարների, Դոստոևսկու, Կրասնոարմեյսկայա, Սուվորովի փողոցները և ավարտվում Կոմունարների փողոցի հետ հատումով։ Փողոցում կա համարակալված 63 շինություն։ Երկարությունը 1700 մետր է։
Սեչենովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298607։
Փողոցն անվանվել է ռուս գիտնական, ֆիզիոլոգ, ռուսական ֆիզիոլոգիայի դպրոցի հիմնադիր, հոգեբան, հոգեֆիզիոլոգ, բժշկության ուսուցիչ Իվան Միխայլովիչ Սեչենովի (1829-1905) պատվին։ Իվան Պավլովը նրան անվանում էր «ռուսական ֆիզիոլոգիայի հայր»։ Հայտնի է կենտրոնական նյարդային համակարգի, մասնավորապես, գլխուղեղի փորձարարական ֆիզիոլոգիական հետազոտություններով, ինչպես նաև նյարդային ռեֆլեքսների մասին իր աշխատություններով։ Կազմակերպել է ֆիզիոլոգիայի առաջին լաբորատորիաները (Օդեսայում, Պետերբուրգում), որոնք դարձան նաև դեղաբանության, թունաբանության և կլինիկական բժշկագիտության հետազոտությունների կենտրոն։ 1861 թվականին հաստատել է օրգանիզմի և միջավայրի միասնության սկզբունքը, առաջ քաշել ինքնակարգավորման գաղափարը՝ կապված հոմեոստազի պատկերացման հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Сеченова в Ялте
Подробная карта Улица Сеченова, город Ялта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карта


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс улица Сеченова, г. Ялта
International Championship 2014

International Championship 2014, պրոֆեսիոնալ սնուկերի վարկանշային մրցաշարի 2014/2015 մրցաշրջանը, որը անց է կացվել 2014 թվական Հոկտեմբերի 26-ից Նոյեմբերի 2-ը Sichuan International Tennis Center-ում (Չենդու, Չինաստան)։ Իսկ որակավորման փուլը կայացել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ից 25-ը Barnsley Metrodome-ում (Բեռնսլի, Անգլիա)։ Անգլիացի Ռիքի Ուոլդենը դարձավ մրցաշարի հաղթող, եզրափակիչում հաղթելով առաջնության Մարկ Ալլենին 10-7 հաշվով։ Սա մրցաշարի երրորդ մրցաշրջանն է։ Սա 2014/2015 մրցաշրջանի չորրորդ վարկանշային մրցաշարն էր։
Դին Ցզյունխուեյը տիտղոսի պաշտպանողն էր, բայց պարտվեց հենց բացման խաղում, որը եղավ որակավորման փուլում, զիճելով՝ Վանգ Զեպենգին 5–6 հաշվով։ Իսկ ահա մրցաշարի առաջին հաղթողը՝ Ջադդ Թրամփը հասավ մինչև երկրորդ փուլ, հաղթելով որակավորման փուլում Իան Գլովերին 6-0 հաշվով մտավ եզրափակիչ փուլ, որի առաջին փուլում հաղթեց Ջիմմի Ռոբերտսոնին 6-5 հաշվով՝ նվաճելով երկրորդ փուլի ուղեգիր, երկրորդ փուլում պարտվեց Ջեյմի Բարենթթին 6-5 հաշվով և լքեց պայքարը։
Մրցաշարը ներառում է մեկ որակավորման փուլ, որը տեղի ունենում երեք օր 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ից 25-ը (որից մեկ ամիս անց հիմնական փուլը) և այդտեղ խաղում են 128 մասնակիցներ (64 խաղ)։ Հաղթողները ավտոմատ մտնում են է հիմնական փուլ, որտեղ նրանց միանում են չորս ուիլդքարդ ռաունդի հաղթողներին, որոնք խաղում էին նախորդ ռաունդում հակառակորդ չունեցող պատահական 32 խաղացողներից ցածր դիրքում գտնվող խաղացողների հետ, որոնք անցել են որակավորման փուլը։
Մրցաշարին մասնակցում են 132 խաղացող։ Եզրափակիչի մասնակիցներ Ռիքի Ուոլդենը և Մարկ Ալլենը մինչև եզրափակիչը միմյանց դեմ խաղացել են 14 անգամ, և խաղցողները իրար հաղթել են 7-ական անգամ։


== Մրցաշարը ==
International Championship 2014 թ.-ի անցկացման վայրը Sichuan International Tennis Center-ն էր, որը եղել էր նաև International Championship 2012 թ.-ի անցկացման վայրը։ Միայն 2013 թվականի մրցաշարում անցկացման վայրը եղավ Chengdu Eastern Music Park-ը։ Մրցաշարերի բոլոր մրցաշրջանները անց են կացվել Չենդու քաղաքում, Չինաստան։
Մրցաշարը անցկացվում է Պրոֆեսիոնալ բիլիարդի և սնուկերի համաշխարհային ասոցիացիայի (անգլ.՝ World Professional Billiards and Snooker Association) հովանու ներքո, այս մրցաշարը ստեղծման օրվանից մեյն տուր է, և այն 2014/2015 մրցաշրջանի չորրորդ վարկանշային մրցաշրջանն է։
Հիմնական փուլի խաղերը անց են կացվել Sichuan International Tennis Center արենայում, իսկ որակաորման փուլը անցկացվեց հիմնական փուլից մեկ ամիս առաջ Barnsley Metrodome-ում Բեռնսլիում, Անգլիա։


== Մրցանակային գումարներ ==
Չինական հեղինակավոր մրցաշարերից մեկի մրցանակային ֆոնդը մնացել է նույն մակարդակի վրա, ինչպես նախորդ տարում — £625,000: Առաջին տեղի մրցանակային գումարը, եղել է £125,000, ինչպես International Championship 2013-ում է։
Ըստ դրամական վարկանիշային համակարգի, որը ընդունվել է պաշտոնապես 2014/2015 մրցաշրջանում, մրցանակային ֆոնդը կազմելու համարժեք վարկանշային միավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրոս Ղազարյան (այլ կիրառումներ)

Պետրոս Ղազարյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց`

Պետրոս Արամի Ղազարյան (հունվարի 2, 1946, Ախալցխա, Վրաստան), հայ կենսաքիմիկոս, բժշկական կենսաքիմիայի մասնագետ, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1986), պրոֆեսոր, հինգ միջազգային ակադեմիաների ակադեմիկոս՝ Նյու-Յորքի գիտությունների ակադեմիայի, Ռուսաստանի բնական գիտությունների ակադեմիայի, ՌԴ բժշկատեխնիկական գիտությունների ակադեմիայի, Եվրոպայի բնական գիտությունների միջազգային ակադեմիայի (Գերմանիա), Էկոլոգիայի միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (2000)։
Պետրոս Էդիկի Ղազարյան (նոյեմբերի 27, 1974, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող, հաղորդավար, Հանրային Հեռուստաընկերության լրավական-վերլուծական ծառայության բաժնի տնօրեն (2018-)։
Գյուտ (այլ կիրառումներ)

Գյուտ, կարող է վերաբերել՝

Գյուտ - ստեղծագործական պրոցեսի արդյունք, որը նպաստում է արտադրության, տեխնիկայի, մշակույթի, առողջապահության, պաշտպանության ն այլ բնագավառների խնդիրների արդյունավետ լուծմանը
Գյուտ - հայկական արական անուն
Թոնի Էբոթ

Թոնի Էբոթ(անգլ.՝ Anthony John "Tony" Abbott, նոյեմբերի 4, 1957(1957-11-04), Լամբեթ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), 2013 թվականից Ավստրալիայի 28-րդ վարչապետը։ 2009 թվականից Ավստրալիայի լիբերալ կուսակցության առաջնորդն է, եղել է նախարարների պաշտոնում, 1998 թվականից 2003 թվականը՝ զբաղվածության, աշխատանքային հարաբերությունների և փոքր բիզնեսի, իսկ 2003 թվականից 2007 թվականներին՝ առողջապահության։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լոնդոնում, Անգլիա, հայրն անգլիացի է, մայրը՝ 1960 թ․ ծնողների հետ Սիդնեյ ներգաղթած ավստրալուհի։ Սիդնեյի համալսարանում ուսանել է տնտեսագիտություն և իրավագիտություն։ Հետո ուսումը շարունակել է Օքսֆորդի համալսարանում, որտեղ ստացել է մագիստրոսի աստիճան; Ճանաչում է ձեռք բերել ավստրալիական խոշոր հրատարակություններում լրագրող աշխատելու շնորհիվ, Վարչապետի պաշտոնն ստացել է 2013 թ․ խորհրդարանական ընտրություններում իր գլխավորած Լիբերալ և Ազգային կուսակցությունների դաշինքի հաղթանակի շնորհիվ, փոխարինելով Ջուլիա Գիլարդին։ Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցու հետևորդ է, 1983 թ, ընդունվել է կաթոլիկական ճեմարան, որտեղ երկար չի մնացել։ Թոնի Էբոթն ամուսնացած է, ունի երեք դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (250501-250600)

Աստերոիդների ցանկ (250401-250500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (250601-250700)
 Աստերոիդների ցանկ (250401-250500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (250601-250700)
Կարպովո (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարպովոԿարպովո (ռուս.՝ Карпово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հասանովա (այլ կիրառումներ)

Հասանովա, կարող է վերաբերել՝

Հասանովա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում
Հասանօվա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում
Վիռու

Վիռու (էստ․՝ Viru), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վառստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լյալիչի (գյուղ, Սուզեմսկի շրջան)

Լյալիչի (ռուս.՝ Ляличи), գյուղ Ռուսաստանի, Բրյանսկի մարզի Սուզեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 668 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լյուշնյա

Լյուշնյա (ալբաներեն՝  Lushnjë), քաղաք Ալբանիայի կենտրոնական մասում, Ֆիերիի գավառում։ Նույնանուն ենթաշրջանի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 372.91 կմ2 տարածք։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 83.659:
Քաղաքից մոտավորապես 30 կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում Դիվյակա-Կարավաստա ազգային պարկը (Divjakë-Karavasta National Park):


== Պատմություն ==
Ավանդազրույցն ասում է, որ բնակավայրը, որն ընկած է Բերատից Դուռես տանող ճանապարհի վրա, դեռևս օսմանյան տիրապետության ժամանակներում հիմնել է անվանի մի տիկին, անունը՝ Սալյուշա։ Տարեցներից շատերը մինչև օրս քաղաքը Սալյուշա են անվանում։ Մերձակայքում է գտնվում Սավրայի դաշտը, որտեղ 1385 թվականին տեղի է ունեցել առաջին ճակատամարտը Զետայի իշխանության և թուրք զավթիչների միջև։
1920 թվականի հունվարին Լյուշնյայում համաժողովի են հավաքվել ալբանական կլանների առաջնորդները, Լյուշնյան հռչակել Ալբանիայի ժամանակավոր մայրաքաղաք (նախքան մայրաքաղաքը Տիրանա տեղափոխելը)։


== Ժողովրդագրություն ==
Թե՛ 1918 թվականին և թե՛ վերջին շրջանում անցկացված մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ Լյուշնյայի բնակիչների մոտավորապես կեսը մուսուլմաններ են, մյուս կեսը՝ քրիստոնյաներ։ Ընդ որում՝ քրիստոնյաների մեջ գերակշռում են ուղղափառները, մուսուլմանների մեջ՝ սուննիները։
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Տնտեսություն ==
Լյուշնյան ընկած է միջերկրածովյան տաք կլիմայի գոտում գտնվող Մուզեկե տարածաշրջանում, որը գյուղատնտեսական ապրանքներ է մատակարարում թե՛ Ալբանիայի այլ շրջանների և թե՛ եվրոպական մի շարք երկրների։ Այս քաղաքում է գործում Ալբանիայի գյուղատնտեսական գիտահետազոտական ազգային ինստիտուտը։ Կոմունիստների իշխանության տարիներին աշխատել են նաև թղթի, պլաստմասսաների, սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններ, որոնց մի մասը շարունակում է գործել նաև մեր օրերում։ Վերջին տասնամյակների ընթացքում ստեղծվել են աղյուսի պատրաստման, մարմարի հանույթի ու մշակման, ձիթապտղի ձեթի արտադրության ձեռնարկություններ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
D.Hall, Albania and the Albanians, New York 1994.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
History of the city
Municipality of Lushnje
Official Fier County Travel Guide
[2]
Գոխալի

Գոխալի (ռուս.՝ Гохали), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սոսնովկա գետի աջ ափին՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200006179
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200617
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ագալու

Ագալու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 651 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա-պոլինեզյան լեզուներ

Մալայա-պոլինեզյան լեզուներ, ավստրոնեզիական լեզուներ, ցեղակից լեզուների ընտանիք։
Ներկայանում է չորս խմբով՝ ինդոնեզյան, մելանեզյան, պոլինեզյան և միկրոնեզյան։ Համեմատաբար քիչ ուսումնասիրված լեզվաընտանիքներից է, ընդ որում՝ որոշ լեզուների ցեղակցությունը դեռևս որոշակիորեն պարզված չէ։ Մալայա-պոլինեզյան լեզուներին բնորոշ են բազմավանկ (առավելապես՝ երկվանկ) արմատները, կցական կառուցատիպը, վերլուծական հարուստ ձևերը շարահյուսության մեջ։ Առկա է ստացականության ուրույն կարգ, բայական համակարգում սուբյեկտը կամ օբյեկտը արտահայտվում է հատուկ մասնիկներով։ Միկրոնեզյան լեզուներում թվականը սովորաբար ստանում է քերականական տարբեր ձևավորում՝ պայմանավորված տվյալ քանակով առնված առարկաների բնույթով։ Մելանեզյան լեզուներում քերականորեն տարբերակված է ստացականությունը, ստացական առումը, և ըստ ստացողի ու ստացյալի փոխհարաբերության՝ զանազանում են օտարված և չօտարված ստացականներ։ Պոլինեզյան լեզուներին բնորոշ է հնչյունական կազմի սակավությունը (աղքատությունը)՝ 5 ձայնավոր և 9-10 բաղաձայն։ Ինդոնեզյան և պոլինեզյան լեզուներում գերակշռում են բաց վանկերը։ Ինդոնեզյան լեզուներից համեմատաբար խոշոր են մալայերենը, ինդոնեզերենը, տագալերենը, մալգաշերենը, ճավայերենը։ Մալայերենը պետական լեզու է Մալայզիայում (խոսողների թիվը՝ 12,5 մլն, 1970 թ.)։ Սրան շատ մոտ լեզու է ինդոնեզերենը, որի անունով էլ կոչվում է լեզուների այս խումբը (պետական լեզու է Ինդոնեզիայում)։ Ինդոնեզերենը սերում է մալայերենից, ճավայերենը հայտնի է գրավոր հին աղբյուրներով։ Նրա հին գրական տարբերակը հայտնի է «կավի» անունով։ Տագալերենը պետական լեզու է Ֆիլիպիններում, մալգաշերենը՝ Մադագասկարի Դեմոկրատական Հանրապետությունում։
Մայքլ Ջակինո

Մայքլ Ջակինո (անգլ.՝ Michael Giacchino, հոկտեմբերի 10, 1967(1967-10-10) կամ 1967, Riverside Township, Բերլինգտոն շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), իտալական ծագման ամերիկացի կոմպոզիտոր, «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր, շատ հայտնի ֆիլմերի, հեռուստասերիալների և վիդիոխաղերի երաժշտության ստեղծող։ Նրա ստեղծագործությունները ուշագրավ են փողային գործիքների օգտագործմամբ։ Մայքլը մեծացել է Նյու Ջերսի նահանգի Էջուոթեր Պարկ բնակավայրում, որտեղ ստացել է տարրական կրթություն։ Նյու Ջերսի նահանգի Դելրան քաղաքում ավարտել է Հոլի Քրոսի բարձրագույն դպրոցը (անգլ.՝ Holy Cross High School):


== Գրություններ ==


=== Վիդեոխաղերի երաժշտություններ ===
Մայքլը համար առաջին լուրջ աշխատանքը դարձել է «The Lost World: Jurassic Park» խաղի համար երաժշտությունը, որը ստեղծվել է DreamWorks ընկերության 1997 թվականի համանուն ֆիլմի սյուժեով։ Այդ խաղը նրա համար դարձել է PlayStation-ի համար երաժշտությամբ առաջին խաղը, որը գրվել էր կենդանի սիմֆոնիկ նվագախմբի կողմից։ Այդ աշխատանքից հետո Ջակինոն շարունակել է համագործակցել DreamWorks-ի հետ՝ շատ հայտնի վիդեոխաղերին երաժշտություն գրելով։ Ջակինոն Medal of Honor համակարգչային խաղերի շարքի՝ Underground, Allied Assault, Frontline, ինչպես նաև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի թեմայով այլ խաղերի՝ Call of Duty, Call of Duty: Finest Hour, համար երաժշտության համար արժանացել է մրցանակների։
Վերջին մի քանի տարիների ընթացքում Մայքլը չէր աշխատում խաղերին սաունդթերքների համար, բայց այժմ նա պլանավորում է սկսել Երկրորդ համաշխարհային պատմության մասին նոր խաղի՝ Turning Point: Fall of Liberty-ի երաժշտության ստեղծման աշխատանքները։ Բացի դրանից, Electronic Arts ընկերությունը հայտնել է այն մասին, որ Ջակինոն վերադարձել է Medal of Honor համակարգչային խաղերի շարքի աշխատանքին և երաժշտություն գրել Medal of Honor: Airborne խաղի համար։


=== Վիդեոխաղեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official web site
Ալիկի Վույուկլակի

Ալիկի Վույուկլակի (հուն․՝ Αλίκη Βουγιουκλάκη, հուլիսի 20, 1934(1934-07-20), Աթենք, Հունաստան - հուլիսի 23, 1996(1996-07-23), Աթենք, Հունաստան), թատրոնի և կինոյի հույն դերասանուհի և երգչուհի, Հունաստանի ազգային աստղ։
Ի շնորհիվ ձայնային լավ տվյալների` Վույուկլակին երաժշտական կատարումներով աչքի է ընկել նաև մի շարք ֆիլմեր։


== Կենսագրություն ==
Ալիկի Վույուկլակին ծնվել է 1943 թվականի հուլիսի 20-ին Հունաստանի մայրաքաղաք Աթենքում։ Իր կարիերան հունական թատրոնում նա սկսել է դեռևս ուսանող տարիներին։ 1952 թվականին բարձր առաջադիմությամբ ավարտել է Հունաստանի ազգային թատրոնին կից գործող դրամատիկական դպրոցը։
1950-ական թվականների կեսերին արդեն Ալիկին աչքի է ընել հունական բարձրակարգ ֆիլմերի գլխավոր դերերում։ 1960 թվականին ստացել է Սալոնիկի կինոփառատոնի լավագույն դերասանուհու մրցանակը։
1965 թվականի հունվարի 18-ին Ալիկին ամուսնացել է իր համակուրսեցու` դերասան Դիմիտրիս Պապամիխաիլի հետ։ Նրանք միասին նկարահանվել են բազմաթիվ ֆիլմերում և բեմադրել բազմաթիվ թատերական ստեղծագործություններ։
1970 թվականից ի վեր աշխատել է հիմնականում թատրոնում։ 1980 թվականին երկրորդ անգամ ամուսնացել է կիպրոսցի գործարար Օրգոսոմ Իլիադիսի հետ։ Կյանքի վերջին տարիներին ապրել է դերասան Կոստաս Սպիրոպուլոսի հետ։
Ալիկի Վույուկլակին մահացել է 1966 թվականի հուլիսի 23-ին Աթենքում` լյարդի քաղցկեղից։ Թաղված է Աթենքի առաջին գերեզմանատան։


== Ծանոթագրություններ ==
Սա ի՞նչ թռչուն է

«Սա ի՞նչ թռչուն է» (ռուս.՝ «Это что за птица?»), խորհրդային կարճամետրաժ երգիծական մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ սնափառության մասին։ Նկարահանվել է 1955 թվականին ռեժիսոր Եվգենի Միգունովի կողմից «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։


== Սյուժե ==
Նախանձոտ Սագն այլ թռչունների հետ փոխանակում է այն ամենը, ինչ իրեն դուր է գալիս. նա վերցնում է Կարապի վիզը, Ձկնկուլի կտուցը, Ագռավի թևերը, Կռունկի ոտքերը, Սիրամարգի պոչը, ինչպես նաև Աքաղաղի կատարն ու «ծուղրուղուն»։ Սագը դառնում է բոլորից տարբեր, սակայն բոլորը ծիծաղում են նրա վրա։
Խորհրդով օգնում է Ագռավը՝ առաջարկելով Սագի հիմարությունը փոխել Բվի իմաստության հետ։ Բվից էլ Սագն իմանում է, որ «Իմաստուն թռչունին պատշաճ չէ ուրիշի փետուրներով պարծենալը»։ Գիտակցելով իր սխալը՝ Սագը ամեն ինչ վերադարձնում է։
Մուլտֆիլմն ավարտվում է բարոյախրատական հարցով՝ «Դուք կյանքում հադիպե՞լ եք նման թռչունի», ինչը 1955 թվականի իրականության մեջ նկատի ուներ «ստիլյագաներին»։


== Տարբերություններ գրքից ==
Մուլտֆիլմում Սագը նախ հանդիպում է ագռավին, հետո կռունկին, իսկ գրքում հակառակն է։
Մուլտֆիլմում Սագն իր սխալը հասկանում է Բուի շնորհիվ, գրքում՝ դա նրան ստիպում է աղվեսի հետ հանդիպումը։


== Ստեղծողներ ==


== Վերաթողարկում ==
Մուլտֆիլմը բազմիցս վերաթողարկվել է VHS-ով և DVD-ով մուլտֆիլմերի հավաքածուներում. 

«Լավագույն խորհրդային մուլտֆիլմեր», Studio PRO Video, 1990-ական թվականներ,
«Հեքիաթներ երեխաների համար։ Վ. Սուտեև» (Վ. Սուտեևի հեքիաթների հիման վրա նկարահանված մուլտֆիլմերի հավաքածու), «Սոյուզմուլտֆիլմ», DVD, տարածող՝ «Союз»,
«Թռչնակներ» (ռուս.՝ «Птички»), «Սոյուզմուլտֆիլմ», DVD, տեղայնացնող՝ «Союз», սկավառակում ընդգրկված մուլտֆիլմեր՝ «Պինգվիններ» (ռուս.՝ «Пингвины», 1968), «Երեք պինգվին» (ռուս.՝ «Три пингвина», 1961), «Խածկտիկ» (ռուս.՝ «Снегирь», 1983), «Սա ի՞նչ թռչուն է» (ռուս.՝ «Это что за птица?», 1955), «Բազեի երգը» (ռուս.՝ «Песня о соколе», 1967), «Շվիկի ու թռչնակի մասին» (ռուս.՝ «Про дудочку и птичку», 1977), «Կամ թռչուն է, կամ էլ գազան» (ռուս.՝ «То ли птица, то ли зверь», 1984), «Սիրահարկոտ ագռավը» (ռուս.՝ «Влюбчивая ворона», 1988), «Աքաղաղն ու ներկերը» (ռուս.՝ «Петух и краски», 1964)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сутеев В. Сказки-мультфильмы В. Сутеева. — АСТ, 2011. — 160 с. — (Сказки-мультфильмы). — ISBN 978-5-17-073721-5, 978-5-17-073720-8
«Это что за птица?» Цветные иллюстрации Владимира Сутеева, 116 c.
Asiana Airlines

Asiana Airlines՝ Հարավային Կորեայի ավիաընկերություններից է, իրականացնում է 12 ներքին և 82 միջազգային չվերթներ 21 երկրներում, ընկերությունը դաշինք է կնքել Star Alliance-ի հետ։ Ավիաընկերության գրասենյակը գտնվում է Սեուլում։ Asiana Airlines-ը այն ավիաընկերություններից է, որը ամեն տարի ստանում է հինգ աստղանի վարկանիշ Skytrax-ի կողմից։ Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1988 թվականին։


== Պատմություն ==
Ավիաընկերությունը հիմնադրվել է 1988 թվականի փետրվարի 17-ին, և սկսել է իր գործունեությունը 1988 թվականի դեկտեմբերին, իր առաջին թռիչքը իրականացրել է Բուսան քաղաքում։ Ավիաընկերությունը ձևավորվել է Kumho Asiana Group-ի աջակցությամբ։ Հարավային Կորեայի կառավարությունն ավիաընկերությանը թույլ է տվել բարձրացնել մասնաբաժինը 20-ից մինչև 50 %։


== Ավիաընկերության համաձայնագրերը ==
2008 թվականի նոյեմբերին ավիաընկերությունը համաձայնագրեր է կնքել հետևյալ ավիաընկերությունների հետ՝

Air Busan
Air Astana
Air Canada (Star)
Air China (Star)
Air New Zealand (Star)
All Nippon Airways (Star)
China Eastern Airlines
China Southern Airlines (SkyTeam)
EgyptAir (Star)
LOT Polish Airlines (Star)
Qantas (Oneworld)
Qatar Airways
Shanghai Airlines (Star)
Shenzhen Airlines
Singapore Airlines (Star)
South African Airways (Star)
Thai Airways International (Star)
Turkish Airlines (Star)
United Airlines (Star)
US Airways (Star)
S7 Airlines (Oneworld)


== Ավիաընկերության չվերթը ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Քառօրյա պատերազմում զոհվածների ցանկ (2016)


== Հայկական կողմից ==


=== Զինվորականներ և կամավորներ ===


=== Քաղաքացիական անձինք ===


== Ծանոթագրություններ ==
(1118) Հանսկայա

(1118) Հանսկայա (անգլ.՝ Hanskya), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1927 թվականի օգոստոսի 29-ին Սերգեյ Բելյավսկու և Նիկոլայ Իվանովի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,210377 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0543 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3664 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2101,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171344 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1118) Հանսկայա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարիա Ուևիչ Գալետովիչ

Մարիա Ուևիչ Գալետովիչ (խորվ.՝ Marija Ujević-Galetović,հոկտեմբերի 20, 1933(1933-10-20), Զագրեբ, Sava Banovina, Հարավսլավիայի Թագավորություն - մարտի 13, 2023(2023-03-13), Զագրեբ, Խորվաթիա), ժամանակակից խորվաթացի քանդակագործ, ով միաժամանակ զբաղվում է գեղանկարչությամբ։ Ապրում և աշխատում է Զագրեբում։


== Արվեստ ==
Մարիա Ուևիչ Գալետովիչի աշխատանքների գերակշռող մասը դիմանկարներ ու քանդակներ են։ Նա քանդակագործություն է սովորել Լոնդոնի արվեստի և դիզայնի կենտրոնական դպրոցում։ 1987 թվականից դասավանդում է զագրեբյան Գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ 1995 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։  Բացի այդ, Ուևիչ Գալետովիչը Խորվաթիայի գիտության և արվեստի ակադեմիայի ակտիվ անդամ է։
Մարիա Ուևիչ Գալետովիչը մի շարք քանդակների հեղինակ է, այդ թվում` Վրսար, Վիրովիտիցա, Զագրեբ, Մարիա -Բիստրիցա, Սին, Ցրես, Ռիեկա, Օսյեկ, Լաբինա, Վիսոկո, Բիխաչ և Նովի- Սադ քաղաքներում։ Ի թիվս նրա հրապարակային քանդակների առավել հայտնի են` Միրոլավ Կրլեժեի հուշարձանը Օսեյկում, Միրոլավ Կրլեժեի հուշարձանը Զագրեբում, Ագուստ Շենոնի հուշարձանը Զագրեբում, Վազողը` Սավա գետի ափին, Զագրեբում, Ֆրանե Պետրիչի հուշարձանը Ցրեսում, Յակով Գոտովացի հուշարձանը Օսորում, Ստորիյա Պոպովիչի հուշարձանը Նովի Սադում։
Ուևիչ Գալետովիչը բազմաթիվ անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Խորվաթիայում և նրա սահմաններից դուրս, այդ թվում` Ֆորումի պատկերասրահում (Զգրեբ, 1980 և 1992 թվականներ), Սեբաստյան պատկերասրահում (Դուբրովնիկ, 1981), Սեբաստյան պատկերասրահում (Բելգրադ, 1984), Ex Granai della Repubblica a Zitellelle (Վենետիկ, 1991), Հռոմի ֆրանսիական ակադեմիայում, Մեդիչիի ամառանոցում (Հռոմ, 1991), HDLU (Զագրեբ, 2005), Իտալիայի խորվաթական դեսպանատանը (Հռոմ, 2009) և Մոչիբոբ պատկերասրահում (Զագրեբ, 2010)։


== Մրցանակներ ==
Մրցանակ Գյուղացիական ապստամբության հուշարձան նախագծի համար (Զագրեբ, 1970).
Մրցանակ Կոզարեի հուշարձան նախագծի համար (Սարաևո, 1971).
Առաջին մրցանակ Ավգուստ Ցեսարեցու հուշարձանի համար (Զագրեբ, 1973).
Մրցանակ Միրոսլավ Կրլեժեի հուշարձանի համար
Զագրեբյան սալոնի մրցանակ (Զագրեբ, 1982).
Խորվաթական մրցանակ` երեք տարի քանդակագործության ոլորտում (Զագրեբ, 1986).
ՄրցանակԱուգուստ Շենոայի հուշարձան-ի համար (Զագրեբ, 1987).
Զագրեբ քաղաքի մրցանակ (Զագրեբ, 1989).
Զագրեբյան սրահի մրցանակ (Զագրեբ, 1990).


== Գրականություն ==
Banov, Ivo Šimat, Marija Ujević Galetović (Kontura, 2007).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումնր ==
Nina Ožegović (3 сентября 2007)։ «Kiparstvo nije samo za muškarce» [Sculpting isn't just for men] (хорв.)։ Nacional։ Արխիվացված օրիգինալից 11 июля 2012-ին։ Վերցված է 26 марта 2018
Աստերոիդների ցանկ (101601-101700)

Աստերոիդների ցանկ (101501-101600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (101701-101800)
 Աստերոիդների ցանկ (101501-101600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (101701-101800)
.sl

.sl, Սիերա Լիոնեյի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .sl whois տեղեկություն
Ալլա Հովհաննիսյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալլա Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)Ալլա Սուրենի Հովհաննիսյան (նոյեմբերի 21, 1947(1947-11-21), Ստեփանավան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի։ ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2005)։


== Կենսագրություն ==
Ալլա Հովհաննիսյանը ծնվել է 1947 թվականի նոյեմբերի 21-ին, Ստեփանավանում, դերասան Սուրեն Հովհաննիսյանի ընտանիքում։ 1966 թվականին ավարտել է Կիրովականի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետ՝ Կիմ Արզումանյանի արվեստանոց, որտեղ սովորել է 2 տարի և վերադարձել Կիրովական։ Ուսմանը զուգահեռ խաղացել է թատրոնում։ 1971-1975 թվականներին սովորել է Կիրովականի պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետում։ 1973 թվականից աշխատում է Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում՝ որպես դերասանուհի։


== Դերեր ==


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ՀԹԳՄ ոսկե մեդալ
Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտի ոսկե մեդալ
Մետաքսյա Սիմոնյանի անվան մրցանակ 2003 թ.
ՀՀ վաստակավոր արտիստ, 2005 թ.
«Թատերական Լոռի» մրցանակ, 2010 թ.
ՀՀ մշակույթի նախարարության «Արտիստ» մրցանակ, 2011 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ վաստակավոր արտիստուհի Ալլա Հովհաննիսյանը
Մթնոլորտային ճնշում

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ճնշում (այլ կիրառումներ)Մթնոլորտային ճնշում, մթնոլորտում գտնվող առարկաների և Երկրի մակերևույթի վրա գործող օդի ճնշում։ Մթնոլորտի վիճակի կարևորագույն բնութագիրն է, հավասար է մթնոլորտի տվյալ մակարդակից մինչև նրա վերին սահմանը տարածված օդի միավոր մակերեսով սյան կշռին։ Չափվում է բարոմետրով, արտահայտվում՝ միլիբարերով (մբ, 1 մբ= 1000 դին/սմ2), բարոմետրի սնդիկի սյան բարձրությամբ (մմ սնդ․ ս․) նյուտոններով 1 մ2 մակերեսի վրա, պասկալներով և այլն։
Ծովի մակարդակի վրա մթնոլորտային ճնշման միջին արժեքը 1013, 25 մբ կամ 760 մմ սնդիկի սյուն է (0°С, 45° լայնության տակ), որն ընդունված է որպես ճնշման նորմալ մեծություն։ Մթնոլորտային ճնշումը նվազում է ըստ բարձրության։ Նվազման առավել ինտենսիվությունը նկատվում է ստորին շերտերում․ 5 կմ բարձրության վրա մթնոլորտային ճնշումը հավասար է ծովի մակարդակի վրա եղած արժեքի մոտ կեսին։ Դրա պատճառը օդի խտության բաշխումն է ըստ բարձրության։ Մթնոլորտային ճնշումն անհավասար է բաշխվում նաև հորիզոնական ուղղությամբ, որը տեղի է ունենում ինչպես օրինաչափ պարբերությամբ, այնպես էլ ոչ օրինաչափ։ Վերջինս, որը հաճախ է դիտվում, հիմնականում կախված է մթնոլորտի ընդհանուր շրջանառության պայմաններից։ Քանի որ ցուրտ օդային զանգվածներում բարձր խտության հետևանքով մթնոլորտային ճնշման անկումն ըստ բարձրության տեղի է ունենում ավելի արագ, քան տաք զանգվածներում, ուստի առաջին դեպքում տրոպոսֆերայի ստորին շերտերում առաջանում է ցածր ճնշման շրջան, իսկ երկրորդ դեպքում՝ բարձր։ Դրա ճիշտ հակառակ պատկերը տեղի է ունենում երկրամերձ շերտերում։
Ծովի մակարդակի վրա մթնոլորտային ճնշման տատանման ծայրագույն արժեքները հասնում են մինչև 1080 մբ (Ասիական անտիցիկլոնում) և 887 մբ (արևադարձային ցիկլոններում)։ Օրվա ընթացքում դիտվում են մթնոլորտային ճնշման երկու առավելագույն (9—10 և 21—22 ժամերին) և երկու նվազագույն (3—4 և 13—16 ժամերին) արժեքներ։
Վալկի (այլ կիրառումներ)

Վալկի, կարող է վերաբերել՝

Վալկի - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում
Վալկի - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում
Վալկի - քաղաք, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում
Սադովոյե (Ռեմոնտնենսկի շրջան)

Սադովոյե (ռուս.՝ Садовое), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ռեմոնտնենսկի շրջանում։ Մտնում է Կորմովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մ.թ.ա. 306


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ակիկո

«Ակիկո» (ռուս.՝ «Акико»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքն է, որը տպագրվել է 2003 թվականին «ДПП (NN)» ժողովածուում։


== Բովանդակություն ==
Պատմվածքում նկարագրվում է ЙЦУКЕН օգտատիրոջ շփումը վճարովի կայքի հետ, որը մասնագիտանում է կիբերսեքսում, ընդ որում՝ երկխոսությունների միայն այն մասը, որը գալիս է հենց կայքից։
Գլխավոր հերոսի ինքնությունն անհայտ է։ Կայքից նրան հասած հաղորդագրություններից հայտնի է դառնում, որ նա տղամարդ է, որն ապրում է Մոսկվայի Մաշա Պորիվաևայի փողոցում։ Նա կայքում նախ գրանցվում է մեկամյա հասարակ անդամության համար 24,99 ԱՄՆ դոլարով, ապա 14,99 դոլարով այն բարձրանում է մինչև ոսկյա և 59,99 դոլարով գնում է «Գենձի արքայազնը և չարաճճիները» կայքի զեղչված բաժանորդագրությունը։
Բողոքելու փորձերին, կայքին դատի տալու սպառնալիքներին ի պատասխան օգտատերը ստանում է հաղորդագրություններ այն մասին, որ անհրաժեշտ էր ուշադիր կարդալ «Պայմաններ» բաժինը, հատկապես մանր տառերով գրվածը։ Օգտատիրոջը հասկացնում են, որ նամակագրությունը վարվում է «հինգերորդ գլխավոր վարչության» անունից, նա սպառնալիքներ է ստանում այն մասին, որ կայքի ադմինիստրատորները գիտեն, որ նա այցելել է պոռնո կայքեր, ինչպես նաև չեչեն անջատողականների «Կավկազ-ցենտր» (Ռուսաստանում ծայրահեղական ճանաչված կայք) կայքը։ Կայքի ադմինիստրատորները նրան մեղադրում են մանկապղծության մեջ, նշում են նրա IP հասցեն, բանկային քարտի համարը և այն փողոցը, որտեղ նա ապրում է, և նրան ստիպում են բաժանորդագրվել պլատինե անդամակցությանը։


== Քննադատություն ==
Ռուսական ծագմամբ ամերիկացի գրաքննադատ Մարկ Լիպովեցկին նշում է, որ «Ակիկո» պատմվածքն ուշագրավ է նրանով, որ ծաղրում է, բայց և միաժամանակ կատարելության հասցնում հեղինակի «ֆիրմային» ռազմավարությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պատմվածքի աուդիո տարբերակը։ Կարդում է Լեոնարդ Խիրուգը
Պատմվածքը Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների կայքում