armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նուրեև։ Սպիտակ ագռավը

«Նուրեև։ Սպիտակ ագռավը» (անգլ.՝ The White Crow), 2018 թվականի բրիտանական կինոֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ռեյֆ Ֆայնսը բալետային արտիստ Ռուդոլֆ Նուրիևի կյանքի մասին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը Ջուլի Կավանի կենսագրական գրքի էկրանավորումն է։ Այն պատմում է 1961 թվականին Ռուդոլֆ Նուրիևի արտասահմանյան հյուրախաղերի մասին Լենինգրադի Կիրովի թատրոնի թատերախմբի հետ։ Հիմնական գծի զարգացմանը զուգընթաց հանդիսատեսին ներկայացվում են հուշեր արտիստի ավելի վաղ կյանքի մասին՝ նրա ծնունդը Սիբիրյան երկաթուղու գնացքի վագոնում, 1940-ական թվականներին ընտանիքի հետ պատահած աղետները, կյանքը Ուֆայում, ուսումը Լենինգրադում։
Փարիզում ելույթների ժամանակ Ռուդոլֆ Նուրիևը ծանոթանում է տեղի թատերական բոհեմայի հետ և շատ ժամանակ է անցկացնում նոր ընկերների հետ։ Դա կտրականապես դուր չի գալիս թատերախմբին ուղեկցող ԿԳԲ-ի աշխատակցին։ Աճող լարվածությունը, ԽՍՀՄ արտաքսման սպառնալիքը հանգեցնում են նրա հայտնի փախուստին դեպի արևմուտք։


== Դերերում ==
Օլեգ Իվենկո – Ռուդոլֆ Նուրիև
Ռեյֆ Ֆայնս – Ալեքսանդր Պուշկին
Սերգեյ Պոլունին – Յուրի Սոլովյով
Չուլպան Խամատովա – Քսենյա Յուրգենսոն
Ադել Էկզարկոպուլոս – Կլարա Սեյնթ
Ռաֆայել Պերսոնա – Պիեռ Լակոտ
Ռավշանա Կուրկովա – Ֆարիդա Նուրիևա
Լուիս Հոֆման – Թեյա Կրեմկե
Ալեքսեյ Մորոզով – Ստրիժևսկի
Անաստասիա Մեսկովա – Ալլա Օսիպենկո
Նադեժդա Մարկինա – ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության աշխատակից 
Անդրեյ Ուրգանտ – Նիկոլայ Իվանովսկի
Ժոնաթան Զակկաի – Սերժ Լիֆար
Քսենյա Ռյաբինկինա – Աննա Իվանովնա Ուդալցովա


== Մրցանակներ ==
2018 - Տոկիոյի միջազգային կինոփառատոն - Լավագույն գեղարվեստական ներդրումը


== Քննադատություններ ==
Կինոքննադատ Դմիտրի Վոլչեկը կշտամբել է ռեժիսորին այն բանի համար, որ նա, ձգտելով ֆիլմի և բովանդակության արժանահավատության, բաց է թողել Նուրիևի կյանքի պատմության դրամատիկ բաղադրիչը։ Առանձին քննադատության է ենթարկվել Նուրիևի և հասարակության հակամարտությունը, նրա անձնական կյանքը լռության մատնելը։ Սվետլանա Խոխրյակովան «Московский комсомолец» նույնպես նշել է դա՝ գրելով, որ ստեղծվում է «այնպիսի զգացողություն, թե նկարահանել է արգելքներով կաշկանդված խորհրդային ռեժիսորը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Նուրեև։ Սպիտակ ագռավը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Պանամայի դրոշ

Պանամայի դրոշը Պանամայի Հանրապետության պետական խորհրդանիշերից է։ Այն սահմանված է Պանամայի Սահմանադրությամբ և դրոշի մասին օրենքով։ Կազմված է կարմիր, կապույտ և սպիտակ գույներից ՝ լայնքի և երկայնքի 2։3 հարաբերակցությամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պանամայի դրոշը Flags of the World կայքում


== Աղբյուրներ ==
Flag of Panama (անգլ.)
Ջոն Հիլլկոուտ

Ջոն Հիլլկոուտ (անգլ.՝ John Hillcoat, ծնվել է 1961 թվականին, Քվինսլենդ, Ավստրալիա), ավստրալիացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կարիերա ==
Բազմիցս աշխատել է Նիկ Կեյվի և Դեփեշ Մոդ խմբի հետ։ Նա նաև «Maroon 5» խմբի «Makes Me Wonder» երգի համար տեսահոլովակ է նկարահանել։
«Ճանապարհ» ֆիլմը առաջադրվել է Ոսկե առյուծի 66-րդ Վենետիկի կինոփառատոնում։


== Ֆիլմագրություն ==
1988 — Քաղաքացիական մահվան տեսիլքներ / Ghosts… of the Civil Dead
1996 — To Have and to Hold
2005 — Առաջարկ/ The Proposition
2009 — Ճանապարհ/ The Road
2012 — Սանձարձակ/ Lawless
2016 — Երեք ինը / Triple Nine


=== Տեսանյութեր ===
Siouxsie and the Banshees — Stargazer (1995)
Manic Street Preachers — Australia (1996)
Bush — Personal Holloway (1997)
Placebo — You Don’t Care About Us (1998)
Therapy? — Church Of Noise (1998)
Therapy? — Lonely, Cryin' Only (1998)
HIM — Join Me In Death (2000)
Depeche Mode — I Feel Loved (2001), Freelove (2001) & Goodnight Lovers (2002).
Gemma Hayes — Hanging Around (2002)
Nick Cave and the Bad Seeds — Babe I’m On Fire (2003)
AFI — Silver and Cold (2003)
Muse — Time is Running Out (2003)
Massive Attack - The Spoils (2016)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջոն Հիլլկոուտ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Միգել Բերնարդո Բյանկետտի

Միգել Բերնարդո Բյանկետտի (իսպ.՝ Miguel Bernardo Bianquetti, դեկտեմբերի 19, 1951(1951-12-19), Սեուտա, Իսպանիա) Իսպանացի ֆուտբոլիստ, Իսպանիայի հավաքականի պաշտպան։
1973-1988 թվականներին խաղացել է Բարսելոնայի կազմում, որտեղ ստացել էՏարզան մականունը։ Ակումբի կազմում անցկացրել է 549 խաղ, բազմիցս դառնալով երկրի գավաթակիր։
Իսպանիայի հավաքականի կազմում անցկացրել է 32 խաղ և խփել 1 գոլ։ Մասնակցել է 1978-1980 թվականների աշխարհի առաջնությանը։


== Ելույթների վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
 «Բարսելոնա»Իսպանիայի առաջնություն (2)։ 1973-1974, 1984-1985
Իսպանիայի Գավաթակիր (4)։ 1977-1978, 1980-1981, 1982-1983, 1987-1988
ՈՒԵՖԱ-ի Գավաթակիր։ 1978-1979, 1981-1982


=== Անհատական ===
Տարվա ֆուտբոլիստը Իսպանիայում (2)։ 1977-1978, 1984-1985


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
BDFutbol profile
National team data Archived 2012-04-18 at the Wayback Machine. (Իսպաներեն)
Վիճակագրություն FIFA-ի կայքում(անգլ.)
FC Barcelona archives Archived 2009-12-13 at the Wayback Machine. (Իսպաներեն)
Սելիշչե (գյուղ, Լեբեդյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍելիշչեՍելիշչե (ռուս.՝ Селище), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լեբեդյանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆիլիպին Վինկե

Ֆիլիպին Վինկե (հոլ.՝ Philipine Vinke, նոյեմբերի 3, 1968(1968-11-03), Էրմելո, Խելդեռլանդ, Նիդերլանդներ), հոլանդացի արվեստագետ։


== Կենսագրություն ==
Ֆիլիպին Վինկեն ծնվել է Նիդերլանդների  Էրմելո համայնքում, ապրում և ստեղծագործում է Նունսպեյտ համայնքում։ Նունսպեյտյան դպրոցի հիմանդիր անդամներից է։ Էական դեր է խաղում Նունսպեյտի մշակութային կյանքում։


== Գործունեություն ==
Ֆիլիպին Վինկեն ստեղծել է «Bubble Gilding» նորարարական տեխնիկան, որի շրջանակներում առաջին ստեղծագործությունները ստեղծվել են 2015 թվականին։ Ժամանակի ընթացքում տեխնիկան զարգանում է։

Վինկեի ստեղծագործական աշխատանքը կենտրոնացած է որոշակի սոցիալական հորինվածքների շուրջ, որոնք նա անվանում է «փուչիկներ», որոնց վառ օրինակներից են պետական դրոշները, դրամավարկային համակարգը և պարադոքսները հանրային և մասնավոր կյանքում թափանցիկության բացակայության պայմաններում։
2018 թվականին Երևանում կայացած Armenia Art Fair ցուցահանդես-տոնավաճառում Վինկեն ներկայացրել է «Ողջույնի նավադրոշը»` ստեղծված հայակական դրոշի երեք գույներով։ Ողջույնի նավադրոշները կիրառվում են հոլանդական դրոշակաձողերի համար։ Դրանք ողջույնի խորհրդանիշ են։ 2018 թվականին Նիդերլանդների խորհրդարանը ճանաչել է Հայոց ցեղասպանությունը, և Վինկեի «Ողջույնի նավադրոշ» աշխատանքը հիշատակում է այս իրադարձությունը, ինչպես նաև Երևանում առաջին Armenia Art Fair-ի բացման տոնակատարությունը։ «Ողջույնի նավադրոշի» տեխնիկան Վինկեն անձամբ է մշակում։
Ֆիլիպին Վինկեի աշխատանքները գտնվում են միջազգային հավաքածուներում։ Համագործակցում է Du arte online առցանց պատկերասրահի հետ։


== Ցուցահանդեսներ ==
2018Armenia Art Fair, մայիսի 11-14, Երևան
World Art Dubai, ապրիլի 18-21
Veluvine, Nunspeet, հունվարի 6- մարտի 14, համադրող` Մեննա Կրուիսվեյկ2017Vrije Academie Nunspeet, group exhibition "The Nunspeetse School", հուլիսի 1 - օգոստոսի 23
Stedelijk Museum Schiedam, Salon des Réfusés, "Welcome Pennant Blue", մարտի 8 - ապրիլի 3
Marked Square, Nunspeet, Installation "Flaxit", հունվար-մարտ2016
De Bank, Harderwijk, Bubble Gilding 2, նոյեմբերի 16 - փետրվարի 13 (2017 թվական), համադրող` Մեննա Կրուիսվեյկ
“Galerie Arneri", Harderwijk, Bubble Gilding 1, հունիսի 12- օգոստոսի 8, համադրող` Մեննա Կրուիսվեյկ
Dutch Hair, Nunspeet, “Dutch Flag», հունվար-մարտ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աշխատանքային գործընթացի տեսանյութ
World Art Dubai 2018, Philipine Vinke
Նևդոն Ժամկոչյան

Նևդոն Ժամկոչյան (մայիսի 3, 1971(1971-05-03), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկահայ նկարիչ, արվեստագետ։


== Կենսագրություն ==
Նևդոն Ժամկոչյանն ամերիկահայ արվեստագետ է, ով աշխատում է պատմական հասկացողություններ ընդգրկող պատումներով։ Բազմապրոֆիլ նկարիչ է, նրա ցուցադրություններում կա և լուսանկարչություն, և ինստալյացիա, որոնք պարուրված են հիշողությամբ և պատմությամբ։ Ժամկոչյանը իր ստեղծագործություններում բարձրացնում է մարդկանց ոչնչացման հիմնահարցը՝ սկսած ցեղասպանություններից մինչև կենդանիների ոչնչացում։ Ժամկոչյանը դարձել է Walden 3 foundation-ի «Մարս 2025» Ռիչարդ Բրանսոն մրցանակակիրը։ Ցուցահանդեսներ է ունեցել Գերմանիայում, Թայլանդում, Թուրքիայում, Ռուսաստանում, Հայաստանում, ԱՄՆ-ում։


=== Մանկություն, կրթություն ===
Ժամկոչյանը ծնվել է 1971 թվականին Սան Ֆրանցիսկոյում։ Հայրը՝ Պետրոսը, ինչպես նաև հոր պապ ու տատը՝ Վահանն ու Գերտրուդը նկարչներ են եղել։ Ժամկոչյանների ընտանիքը սերում է Խարբերդից։ Ժամկոչյանի մեծ պապը՝ Ավետիսը, թուրքերեն է թարգմանել «Կորած դրախտ» բանաստեղծությունը, ինչի համար նրան աքսորել են։ Ընտանիքի մի մասին 1896 թվականի Համիդյան ջարդերի ժամանակ ոչնչացրել են։ 1910 թվականին Ժամկոչյան ընտանիքի մնացած մասը հաստատվել է Կալիֆոռնիայի Գլենդել քաղաքում։
Նևդոն Ժամկոչյանը որպես արվեստագետ մեծացել է նախ ընտանեկան միջավայրում, այնուհետև սովորել է Սավվանայի Արվեստի և դիզայնի քոլեջում։
Նևդոն Ժամկոչյանն ապրում և ստեղծագործում է Բանգկոկում։


== Ստեղծագործական ուղի ==


=== Բագրատյան նախագիծ ===
Ժամկոչյանի աշխատանքներում ուշադրությունը կենտրոնացված է երկընտրական կամ կեղծ պատմության վրա՝ արտահայտելով իրական, թաքնված պատմությունը։ իր «Բագրատյան նախագծում» Ժամկոչյանը ներկայացրել է Ֆրանց Վերֆելի «Մուսա լեռան քառասուն օրը» պատմավեպից դրվագ՝ պատմական կերպարով ներկայացնելով 20-րդ դարի հաջողակ նկարչին։
Բագրատյան նախագիծը բաղկացած է նկարներից, որոնք Ժամկոչյանը ստորագրել է որպես արվեստագետ 1920-1970 թվականներին։ Նա արվեստագետին աջակցելու համար գրել է նրա 200 էջանոց «ինքնակենսագրականը» և 2015-2016 թվականներին կշրջագայի ԱՄՆ-ում «Բագրատյան» ներկայացմամբ։ 2014 թվականին նա պատրաստել է 1,500,000 հուշամեդալներ՝ յուրաքանչյուրի վրա “1 Armenian” մակագրությունը՝ ի հիշատակ 1915 թվականի Հայոց ցեղասպանության ժամանակ նահատակվածների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bagradian Website
Artist Bio Archived 2014-12-21 at the Wayback Machine.
Nevdon Jamgochian – A Proposal for a Pantheon on the Moon
maumau artists
«Հրուշակ. խոհեր վասն որկորի (Պանթեոն լուսնի վրա)». ցուցադրություն՝ Ժամանակակից արվեստի թանգարանում
Հունիսի 7

Հունիսի 7, տարվա 158-րդ (նահանջ տարիներին՝ 159-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 207 օր։


== Դեպքեր ==
1494 - Իսպանիան և Պորտուգալիան կնքում են Տորդեսիլյասի պայմանագիրը
1654 - Ֆրանսիայում թագադրվում է Լուի XIV-ը
1724 - թուրքական ստվար բանակը գրավում է Երևանը
1905 - Նորվեգիայի իշխանությունը լուծարում է Շվեդիայի հետ կազմած միությունը


== Ծնունդներ ==
1683 - Պաղտասար Դպիր, հայ բանաստեղծ, երաժիշտ, գիտնական, հրատարակիչ
1848 - Պոլ Գոգեն, ֆրանսիացի նկարիչ
1879 - Արշակ Ալպոյաճյան, բանասեր և հայագետ
1896 - Ռոբերտ Մալիկեն, ամերիկացի ֆիզիկոս
1905 - Ջեյմս Բրեդդոկ, ամերիկացի բռնցքամարտիկ
1914՝
Գևորգ Ժուսգալյան, ԱՄՆ բանակի սպա
Խոջա Ահմադ Աբբաս, հնդիկ կինոռեժիսոր
1917 - Անդրեյ Մանուչարով, խորհրդային փորձարկող օդաչու
1922 - Բոբ Մարտին, ավստրիացի երգիչ
1942 - Դեննիս Միդոուս, ամերիկացի գիտնական
1952 - Լիամ Նիսոն, իրլանդաամերիկացի դերասան
1952 - Օրհան Փամուկ, չերքեզական ծագումով թուրք գրող, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, հայտնի է Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ ունեցած իր հայամետ դիրքորոշմամբ
1956 - Ռազմիկ Գրիգորյան, քիմիկոս
1959 - Ստեփան Դեմիրճյան, քաղաքական գործիչ
1970 - Կաֆու, բրազիլացի ֆուտբոլիստ
1972 - Ստեփան Ստեփանյան, օդաչու, ԱՊ մասնակից
1975 - Ալեն Այվերսոն, ամերիկացի բասկետբոլիստ
1985 - Մարգարիտա Մատուլյան, քանդակագործուհի
1990 - Իգի Ազալիա, ավստրալիացի ռեփեր և երգահան
1991 - Էմիլի Ռատակովսկի, ամերիկացի մոդել և դերասանուհի


== Մահեր ==
1843 - Ֆրիդրիխ Հյոլդեռլին, գերմանացի բանաստեղծ
1927 - Խոսե Պեդրո Մոնտերո, բժիշկ
1954 - Ալան Թյուրինգ, անգլիացի մաթեմատիկոս
1987՝
Սամվել Գրիգորյան, բանաստեղծ
Հմայակ Հախնազարյան, գեներալ-մայոր
1993 - Դրաժեն Պետրովիչ, խորվաթ բասկետբոլիստ
1999 - Լենդրուշ Խուրշուդյան, պատմաբան
2012 - Արսեն Փանոսյան, փայտի վրա փորագրող
2002 - Սարգիս Սարգսյան, քանդակագործ


== Տոներ ==
Իսպանիա՝ Հանրապետության օր,
Մալթա՝ Նահատակների օր,
Նորվեգիա՝ Անկախության հռչակման օր,
Պերու՝ Դրոշի օր,
Կասամա (Զամբիա)

Կասամա, Զամբիայի Հյուսիսային մարզի կենտրոնն է, գտնվում է Կենտրոնական Աֆրիկայի բարձրավանդակում 1400 մետր բարձրության վրա։
2000 թվականին բնակչությունը կազմում էր 200,000։ Բնակչությունը մեծ աճ գրանցեց 1970 թվականից մինչև 1980 թվականը, երբ կառուցվեցին ՏԱԶԱՐԱ երկաթուղին և Մեծ հյուսիսային ճանապարհը, որը սկիզբ էր առնում Մպիկայից և անցնելով Կասամայով հասնում է Մբալա։ Այն գտնվում է ճանապարհի ամենակենտրոնում։ Այն ունի օդակայան։


== Տրանսպորտ ==
Կասաման գտնվում է չորս գլխավոր մայրուղիների կենտրոնում․ Կասամա - Մպիկա մայրուղի, Կասամա- Մբալա մայրուղի (որը արդեն նշված Մեծ հյուսիսային ճանապարհի մի մասն է), Կասամա - Լյուվինգու մայրուղին և Կասամա - Մունգվի մայրուղին, որոնք բոլորը ասֆալտապատ մայրուղիներ են։ Այն ունի օդակայան և մի փոքր օդանավ։ Օդակայանը առաջին անգամ օգտագործվել է Գերմանիայի կողմից առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։


== Կլիմա ==


== Թաղամասեր ==
Կենտրոնական քաղաք (Ամենամեծը)
Նոր քաղաք
Լոկասիոն
Մուկուլումպե
Չիկումանինո
Մունգելա Հիլզ
Ջազ
Թազարա
Միզամֆու
Միլիմա
Չիբա
Չիտամբա
Բրաուն
Ուինբերգ


== Ծանոթագրություններ ==
Ստորջրյա բերետներ

Ստորջրյա բերետներ, մուլտիպլիկացիոն նկարված ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Դելֆին-ռենջերների մասին պատմող լիամետրաժ մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է «Հաջող սկիզբ», «Օվկիանոսի գաղտնի աղբանոց», «Այսբերգի երևացող մասը», «Միկոն, Պավլովայի տղան», «Լիճ` ծովի հատակում» ֆիլմերի հիման վրա, որոնք ստեղծվել են ըստ Էդուարդ Ուսպենսկու «Ստորջրյա բերետներ» պատմվածքի։ 
Ի տարբերություն պատմվածքի, ֆիլմում մասերի տրամաբանական հաջորդականությունը խախտված է, այդ պատճառով ֆիլմի վերջին հատվածը կիսատ է ընկալվում։


== Դերերը հնչունավորել են ==
Տրիստան` Եվգենի Ստեբլով
Հենրի` Սեմյոն Ֆարադա
Պավլովա` Տատյանա Դոգիլևա
Գնդապետ Էլոյ` Վասիլի Լիվանով
Մորժով` Բորիս Բիստրով
Միկո` Սաշա Սուչկով
Կենդանի, որ հաղորդում է Տրիստանին ռուսների կանչելու մասին` Էֆիմ Կացիրով
Լև Շաբարին
Ալեքսանդր Օչերետյանսկի
Նավապետ` Ն. Գրաբե
Վ. Պրոխորով


== Հեղինակներ ==


== Մուլտֆիլմի մասին ==
80-ական թվականի վերջին փոփոխությունն էին տեղի ունենում երկրում, կինոյում և «Սոյուզմուլտֆիլմում»։ Վլադիմիր Տարասովը փորձում էր ներգրավվել նոր իրականության մեջ` աշխատելով հավակնոտ և այդ ժանանակվա համար նոր նախագծի վրա, որն էր «էշքն» ժանրով համատեղ սերիալի նկարահանումն ամերիկյան և խորհրդային ռազմաբազաների հատուկ ջոկատային դելֆինների արկածների մասին։ Սրանք առաջին ֆիլմերն էին, որ պատմում էին ոչ թե ռազմական դիմակայության, այլ` ռուս և ամերիկացի «բերետների» զինվորական եղբայրության մասին։ Ինչպես և այլ նախագծեր, որոնք փորձում էին ներգրավել խորհրդային մուլտիպլիկացիան շուկայական հարաբերություններում, այս մեկը ևս շարունակություն չի ունեցել։ Չնայած «Հաջող սկիզբ» սերիայի չորս մասեր (1989-1990) և նրանց հիման վրա նկարահանված «Ստորջրյա բերետներ» լիամետրաժ ֆիլմը (1991) հայտնվել են էկրաններին և երբեմն ցուցադրվում են հեռուստաալիքներով։ Նատալյա Վենժեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Успенский Э.Н. Подводные береты. — М.: АСТ, 2008. — 130 с. — (Семейная библиотека). — ISBN 978-5-17-053308-4
Журнал «Советский экран» № XIX 1988 год.


== Արտաքին հղումներ ==
«Подводные береты» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Подводные береты» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Հարություն Ենոքյան (այլ կիրառումներ)

Հարություն Ենոքյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Հարություն Հրանտի Ենոքյան — հայ ըմբիշ, ազատ ոճի ըմբշամարտի ՀՀ հավաքականի անդամ։
Հարություն Վոլոդյայի Ենոքյան — հայ իրավաբան, ՀՀ վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի դատավոր։
Սալաջուրի

Սալաջուրի (վրաց.՝ სალაჯური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1280 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 64 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 38 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեոլա

Ռեոլա (էստ․՝ Reola), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Յուլենուռմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 174 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ձմռան արև

Ձմռան արև (թուրքերեն՝ Kış Güneşi), թուրքական հեռուստասերիալ, որը ցուցադրվել է թուրքական Show TV հեռուստաընկերության եթերում։ Հեռուստասերիալի ռեժիսորը Մուրատ Օնբյուլն է, իսկ պրոդյուսերը՝ Հաքան Էրենը։ Հեռուստասերիալի առաջին սերիան ցուցադրվել է 2016 թվականի փետրվարի 23-ին, իսկ վերջին 18 սերիան՝ 2016 թվականի հունիսի 21-ին։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Շյուքրու Օզյըլդըզը և Ասլը Էնվերը։


== Սցենար ==
Հեռուստասերիալը պատմում է կորցված ինքնության, արգելված սիրո, ինչպես նաև անցյալի, որը լի է բազմաթիվ գաղտնիքներով։ Իմանալով դրանց մասին՝ զույգի կյանքը սկսում է փոխվել։ Եվ միայն ուժեղ մարդը կարող է դրանք հաղթահարել՝ վերապրելով բոլոր դժվարությունները և հաճելի պահերը։


== Դերասանական կազմ ==
Շյուքրու Օզյըլդըզ – Էֆե/Մետե
Ասլը Էնվեր – Նիսան
Շենայ Գյուրլեր – Լեյլա
Բաշաք Փարլաք – Սեդա
Մահիր Գյունշիրայ – Մազհար
Հաքան Բոյավ – Քադիմ
Հաքան Գերչեք – Յաղուբ
Բերրաք Քուշ – Սումրու
Գամզո Սյուներ Աթայ – Ֆաթմա
Մեհմետ Էսեն – Իսմայիլ
Բուսե Վարոլ – Նադիդե
Էմրե Բուլութ – Բուրաք
Օքան Սելվի – Ռեշատ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sinematürk'te Kış Güneşi
Show TV'de Kış Güneşi
Աղասի Գրիգորյան

Աղասի Սեդրակի Գրիգորյան (1906, Արդահան, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - 1985), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ 


== Կենսագրություն ==
Աղասի Գրիգորյանը ծնվել է 1906 թվականին, Կարսի մարզի Արդահան բնակավայրում։ 1915 թվականին փրկվելով թուրքական ջարդից, ծնողների հետ միասին ապաստան է գտել Լենինականում։ 1924 թվականին ավարտել է Լենինականի ինդուստրիալ տեխնիկումը և ընդունվել Երևանի պետական համալսարան։ Հիվանդության պատճառով ուսումնառությունն ընդմիջել է և որոշ ժամանակ աշխատել է Կամոյի շրջանի դպրոցներում։ Գրիգորյանն ավարտել է Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտը։ Մի քանի տարի մաթեմատիկա է դասավանդել Լենինականի դպրոցներում, Երևանի բուհերի նախապատրաստական դասընթացներում։ Պատերազմի նախօրյակին Գրիգորյանը դասախոս է աշխատել Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում, միաժամանակ աշխատել է հանրապետության հիդրոմետերոլոգիական վարչությունում։
Գրիգորյանը կարմիր բանակ է զորակոչվել 1941 թվականի հոկտեմբերին և գործուղվել Ձերժինսկու անվան ակադեմիայի դասընթացներին։ Գործող բանակում է եղել 1942 թվականի հունվարից մինչև 1943 թվականի հունիսը։ Ծառայել է Բրյանսկի ռազմաճակատում, 3-րդ բանակի, ապա՝ ռազմաճակատի շտաբում՝ որպես հիդրոմետերոլոգիայի ծառայության պետ։ Այնուհետև փոխադրվել է 2-րդ Մերձբալթյան ռազմաճակատ։ Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և մեդալներով։ 1944 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։
1945 թվականին Գրիգորյանը մայորի կոչումով զորացրվել է բանակից, նշանակվել մայրաքաղաքի Մռավյանի անվան միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1955 թվականի օգոստոսից աշխատել է Կամոյի անվան դպրոցում, վարել է տնօրենի ուսումնադաստիարակչական աշխատանքների գծով տեղակալի պաշտոնը, միաժամանակ դասավանդել մաթեմատիկա։


== Մահ ==
Աղասի Գրիգորյանը մահացել է 1985 թվականին։ Թաղված է Շահումյանի գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
The Best of Michael Jackson

The Best of Michael Jackson-ն հավաքածու է, աշխարհում վաճառվել է 2,4 մլն. օրինակ։


== Երգացանկ ==
ԱՄՆ

"Got To Be There"
"Ben"
"With a Child's Heart"
"Happy" (love theme from Lady Sings the Blues)
"One Day in Your Life"
"I Wanna Be Where You Are"
"Rockin' Robin"
"We're Almost There"
"Morning Glow"
"Music and Me"Բրիտանիա

"Got To Be There"
"Ain't No Sunshine"
"My Girl"
"Ben" [Theme From: Ben Hur]
"Greatest Show On Earth"
"I Wanna Be Where You Are"
"Happy"
"Rockin' Robin"
"Just A Little Bit Of You"
"One Day In Your Life"
"Music And Me"
"In Our Small Way"
"We're Almost There"
"Morning Glow"


== Աղբյուրներ ==
Լեմպուա Շոր

Լեմպուա Շոր (ռուս.՝ Лемпуа-Шор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Խալմերյու գետի աջ ափից 5կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000019379
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001937
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Եղիյան

Գևորգ Մարուքի Եղիյան (1914, Չոռլու, Թուրքիա- 1986, Երևան), հայ բժիշկ, դիմածնոտային վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1963), պրոֆեսոր (1964)։


== Կենսագրություն ==
Գևորգ Եղիյանը ծնվել է Թուրքիայի Չոռլու քաղաքում։ 1938 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1939 թվականին եղել է նույն համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի վիրաբուժության ամբիոնի ասիստենտ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո հայրենադարձել է։ 1946 թվականից եղել է Հայրենական պատերազմի հաշմանդամների բուժման համար Երևանում ստեղծված հոսպիտալի վիրաբուժական բաժանմունքի վարիչը։
1947-1956 թվականներին եղել է Երևանի վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի գիտահետազոտական ինստիտուտի դիմածնոտային վիրաբուժության բաժանմունքի վարիչը։ Ուսումնասիրել է վերին շրթունքի բնածին արատների կլինիկան և բուժման եղանակները։ 1953 թվականին պաշտպանել է «Վերին շրթունքի բնածին ճեղքվածքների կլինիկան և բուժումը» թեմայով թեկնածուական ատենախոսությունը։
1956-1963 թվականներին աշխատել է Երևանի բժշկական ինստիտուտում, եղել է դիմածնոտային վիրաբուժության գծով հոսպիտալային վիրաբուժության ամբիոնի դոցենտ։ Հոսպիտալային վիրաբուժության ամբիոնում աշխատելու տարիներին լայն գործունեություն է ծավալել քթի դեֆորմացիաների և արատների ուսումնասիրության ուղղությամբ՝ որոնելով վիրահատական բուժման նոր և արդյունավետ եղանակներ։
1963 թվականին պաշտպանել է «Քթի դեֆորմացիաները և դեֆեկտները ու նրանց վիրահատական բուժման եղանակները» թեմայով դոկտորական ատենախոսությունը։
1963 թվականին Բժշկական ինստիտուտի կազմում հիմնադրել և ղեկավարել է ստոմատոլոգիայի ամբիոնը, 1968-1982 թվականներին եղել է վիրաբուժական ստոմատոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։ 1965 թվականին հրատարակել է ստոմատոլոգիայի հայերեն առաջին դասագիրքը, հեղինակ է «Վիրաբուժական ստոմատոլոգիա» ուսումնական ձեռնարկի (1967)։
Եղել է ՀՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր ստոմատոլոգ, հանրապետության ստոմատոլոգների գիտական ընկերության նախագահ, համամիութենական ընկերության վարչության անդամ, «Ստոմատոլոգիա» հանդեսի խմբագրական կոլեգիայի անդամ։


== Երկեր ==
Ատամները և բերանի խոռոչն առողջ պահելու մասին, Երևան, 1963 թ.:
«Վիրաբուժական ստոմատոլոգիա», Երևան, 1967 թ.:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գևորգ Եղիյանի կայքը Archived 2016-03-06 at the Wayback Machine.
Լա Գրիպրի Սեն Սիմֆորիեն

Լա Գրիպրի Սեն Սիմֆորիեն (ֆր.՝ La Gripperie-Saint-Symphorien ), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ռոշֆորի շրջանում։ Մտնում է Սենտ Անյան կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17184։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 539 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լա Գրիպրի Սեն Սիմֆորիեն (ֆր.)
Նովոե Բոբրենևո

Նովոե Բոբրենևո (ռուս.՝ Новое Бобренево), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անձրև

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անձրև (այլ կիրառումներ)

Անձրև, մթնոլորտային տեղումների տեսակ, որը դրսևորվում է ամպերից թափվող հեղուկի՝ 0,5 - 7 միլիմետր միջին տրամագիծ ունեցող կաթիլների տեսքով ։ Ավելի փոքր տրամագիծ ունեցող կաթիլներով արտահայտվող հեղուկ տեղումները անվանվում են շաղ։
Իսկ 6—7 միլիմետրից մեծ տրամագիծ ունեցող կաթիլները ամպերից ընկնելու ընթացքում տրոհվում են ավելի մանր կաթիլների, այնպես, որ նույնիսկ ամենաուժգին տեղատարափի ժամանակ երկրի մակերևույթին հասնելիս դրանց տրամագիծը 6—7 միլիմետրը չի գերազանցում։ Անձրևի ուժգնությունը տատանվում է ժամում 0,25 միլիմետրից (շաղի ժամանակ) մինչև 100 միլիմետրի (ուժգին տեղատարափի ժամանակ) սահմաններում։ Եվրոպայում ամենաուժգին տեղատարափը՝ րոպեում 15,5 միլիմետր ինտենսիվությամբ, արձանագրվել է 1920 թվականին, Գերմանիայում։
Տեղումների այս տեսակը թափվում է հիմնականում շերտաանձրևային և կույտաանձրևային ամպերից։ Անձրև կարող է գալ միայն Երկիր մոլորակի և Սատուրն մոլորակի արբանյակ Տիտանի վրա։ Դա կապված է մթնոլորտի տարբեր ջերմաստիճանների հետ։ Եթե արեգակը ջերմացնում է անձրևի կաթիլները, ապա գոյանում է ծիածան։
Առաջանում է ջրային գոլորշիների անմիջական խտացման, բյուրեղային մասնիկների հալման կամ տարբեր չափերի մանր կաթիլների միաձուլման հետևանքով։ Հայաստանում ամենաշատ անձրևները թափվում են Գեղամա լեռնավահանի կատարային մասում՝ տարեկան 650 մմ, ամենաքիչը՝ Արածո դաշտում՝ մինչև 100 մմ։ Հայաստանում տարվա ընթացքում առկա են անձրևի 2 բարձր արժեքներ՝ գարնանը և, մասամբ, աշնանը։ Անձրևը մաքրում է օդը, կանոնավորում օդի և հողի խոնավությունը, մասնակցում ջրի շրջապտույտին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
What are clouds, and why does it rain?
BBC article on the weekend rain effect
BBC article on rain-making
BBC article on the mathematics of running in the rain
(4147) Լեննոն

(4147) Լեննոն (անգլ.՝ Lennon), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հունվարի 12-ին Բրայան Սկիֆի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,361647 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1701 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5532 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1325,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27157 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4147) Լեննոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(5407) 1992 AX

(5407) 1992 AX, աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հունվարի 4-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,838017 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,3269 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3491 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,3777 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 910,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,39553 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5407) 1992 AX աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուտոկի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍուտոկիՍուտոկի (ռուս.՝ Сутоки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սինեգա (գետ)

Սինեգա, գետ Արխանգելյան մարզի Բելյան ավանում, աջ ճյուղը՝ Վելի։ Երկարությունը՝ 38 կմ, ջրահավաք ավազանի մակերեսը՝ 210 կմ²։ Հոսք Գետը սկիզբ է առնում տարածաշրջանից 12,5 կմ հարավ- արևելք ընկած Վելյան ավանի Սոլգինսկի գյուղից։ Առաջին 8 կմ-ը հոսում է հյուսիս, ապա՝ դեպի արևելք։ Չունի խոշոր վտակներ։ Խորը հոսելով վառ արտահայտված հովտում՝ այն հաճախ հանդիպում է ուղղաձիգ ափերի ու անկումների։ Ափերին գտնվում են Սավինսկյան և Պրիլուցյան գյուղերը։ Լցվում է Վել ակունքից 10 կմ հեռավորության վրա։
Ֆիլիպ Վիլհելմ Գրիմ

Ֆիլիպ Վիլհելմ Գրիմ (գերմ.՝ Philipp Wilhelm Grimm, սեպտեմբերի 19, 1751(1751-09-19), Հանաու, Մայն Կինցիգ, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիա - հունվարի 10, 1796(1796-01-10), Steinau an der Straße, Մայն Կինցիգ, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիա), գերմանացի իրավաբան։
Գրիմ եղբայրների հայրը։


== Կենսագրություն ==
Ֆիլիպ Վիլհելմ Գրիմը ծնվել է 1751 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Հանաու քաղաքում՝ Շտայնաու-ան-դեր-Շտրասե քաղաքի պաստոր Ֆրիդրիխ Գրիմ Կրտսերի (1707-1777) և Քրիստինա Ելիզավետա Հայլմաննի (1715-1754) ընտանիքում։ Իրավունք է սովորել Հանաու և Հերբորն քաղաքների բարձրագույն դպրոցներում, Մարբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ 1778 թվականին փաստաբանի պարտականություններ է ստանձնել Հանաու քաղաքի Արքունական դատարանում։ Շուտով ծառայության է անցել մագիստրատում, որտեղ 1782 թվականին զբաղեցրել է քաղաքային մատենավարի պաշտոնը, իսկ 1787 թվականին՝ Քաղաքային քարտուղարի պաշտոնը։ Դրանց հետ միաժամանակ 1782 թվականին ստանձնել է Հանաու կոմսության Բյուշերտալ (գերմ.՝ Büchertal) ամտի զեմստվոյական մատենավարի պարտականությունները։ 1791 թվականին նա թողել է իր նախկին պաշտոնները Շտայնաու շրջանի ամտմանի պարտականություններն ստանձնելու պատճառով։ Այնտեղ է մեկնել կնոջ և հինգ երեխաների՝ Յակոբի, Վիլհելմի, Կարլի, Ֆերդինանդի և Լյուդվիգի հետ։ Շտայնաուում Ֆիլիպ Վիլհելմ Գրիմը համատեղել է մի շարք պաշտոններ. նա ոչ միայն շրջանի գլխավոր չինովնիկն էր, այլ նաև միաժամանակ զեմստվոյական դատավորն ու տեղական նոտարը։ Այդպիսի ծանրաբեռնվածությունը նրան ստիպել է ծառայությանը նվիրել բառացիորեն իր ամբողջ ժամանակը՝ չնայած հոգնածությանը կամ հիվադությանը։ 1796 թվականին սովորական մրսածությունը վերածվել է երկկողմանի թոքաբորբի, որից էլ մահացել է հունվարի 10-ին՝ 44 տարեկան հասակում, ուժերի և կարիերայի ծաղկման շրջանում։
Շտայնաուի կենտրոնում ամտման Գրիմի համար կառուցված մեծ տունը ներկայումս Գրիմ եղբայրների հիշատակին նվիրված թանգարան է։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյ Ստուչենկո

Անդրեյ Տրոֆիմովիչ Ստուչենկո, (ռուս.՝ Андрей Трофимович Стученко, հոկտեմբերի 30, 1904(1904-10-30), Կիև, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 18, 1972(1972-11-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային զորահրամանատար, բանակի գեներալ (1964)։ 


== Կենսագրություն ==
1921 թվականից ծառայել է խորհրդային բանակում։ Ավարտել է հեծելազորային դասընթացները (1923), հեծելազորային դպրոցը (1926), Մ․ Վ․ Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան (1939), գլխավոր շտաբի ռազմական ակադեմիային կից բարձրագույն ակադեմիական դասընթացները (1952)։ Խորհրդային Միության վրա Ֆաշիստական Գերմանիայի հարձակումից հետո եղել է հեծելագնդի, հեծելազորային և հրաձգային դիվիզիաների, 19-րդ գվարդիական հրաձգային կորպուսի հրամանատար, մասնակցել Արևմտյան, 2-րդ Մերձբալթյան և Լենինգրադյան ռազմաճակատներում մղված մարտերին։ Պատերազմից հետո եղել է Հյուսիսային (1956-1960), Մերձվոլգյան (1960-1961), Անդրկովկասյան (1961-1968) ռազմական օկրուգների զորքերի հրամանատար, 1968-1969 թվականներին՝ Մ․ Վ․ Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիայի պետ։ 1969 թվականի մարտից՝ ԽՍՀՄ պաշտպանության նախարարության Գլխավոր տեսուչների խմբի զինվորական տեսուչ- խորհրդական։ ԽՄԿԿ ԿԿ անդամության թեկնածու (1961-1971)։ ԽՍՀՄ VI-VII գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 
Պարգևատրվել է Լենինի 2, Կարմիր դրոշի 4, Սուվորովի II և Կուտուզովի II աստիճանի, «Հայրենական պատերազմի» I աստիճանի շքանշաններով, ինչպես նաև արտասահմանյան շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Քենտիյան

Քենտիյան (ֆր.՝ Quintillan), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 63 մարդ, բնակչության խտությունը` 3.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.42 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 40 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 36 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 31-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 5։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 86,1 %։ 31 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 26 անձ (13 տղամարդ և 13 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 5 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիլիպե Ազևեդու

Ֆիլիպե Վաս դը Ազևեդու (պորտ.՝ Filipe Vaz de Azevedo, հունվարի 21, 1975(1975-01-21), Վալանս), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։


== Կարիերա ==
Կարիերան սկսել է Ֆրանսիայում՝ «Օլիմպիկ Մարսել» ակումբի երկրորդ թիմում, հիմնական կազմում խաղացել է 1 խաղ։ Հետագայում խաղացել է Պորտուգալիայում, այդ թվում «Ալվերկա» ակումբում, որում առաջին մրցաշրջանում խփել է 14 գոլ, սակայն հետո ստացել է վնասվածք և հիմնական կազմում կորցրել տեղը։ 2000 թվականին պայմանագիր է կնքել «Լոկոմոտիվի» հետ, բայց մեկ տարում այնտեղ խաղաց 6 խաղ և վերադարձավ Պորտուգալիա, որտեղ խաղացել է տեղական ակումբներում, հետո տեղափոխվել է Ֆրանսիա, Հնդկաստան, Իսպանիա և Կիպրոս, իսկ վերջին ակումբը եղել է իսպանական «Սերո Ռեյեսը»։


== Անձնական կյանք ==
Ծնվել է աշխատավորի և տնային տնտեսուհու ընտանիքում, որտեղ բացի նրանից կար ևս երեք աղջիկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը om1899.com կայքում Archived 2008-07-08 at the Wayback Machine.
Պրոֆիլը bronepoezd.ru կայքում Archived 2011-10-27 at the Wayback Machine.
Հարցազրույց Ազևեդուի հետ։ 28.07.2009(չաշխատող հղում)
Հրաչուհի

Հրաչուհի, հայկական իգական անուն։ Հրաչյա անվան իգականն է։ Անձնանունը հորինել են Կոստանդնուպոլսում 19-րդ դարի վերջերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորնջուր

Կորնջուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի վտակ Ջինջալ գետակի ափին, Բալախոռի դաշտում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տարասենկի (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տարասենկի (այլ կիրառումներ)Տարասենկի (ուկրաիներեն՝ Тарасенки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տարասենկի գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալֆրեդ Ամտման-Բրիենդիտ

Ալֆրեդ Ամտման-Բրիենդիտ (հուլիսի 24 (օգոստոսի 5), 1885, Կուրլանդիական գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 15, 1966(1966-05-15), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատիշ խորհրդային ռեժիսոր և դերասան։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1953)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հուլիսի 24 (օգոստոսի 5)-ին։ 1919 թվականից աշխատել է Դրամայի լատվիական թատրոնում (Ռիգա), 1944 թվականից եղել է նրա գեղարվեստական ղեկավարը, 1949 թվականից՝ գլխավոր ռեժիսորը։
Բեմադրել է Լացիսի «Ձկնորսի որդին» (1949), Ուսլիտի «Կանաչ երկիրը» (1950)։ Ալֆրեդ Ամտման-Բրիենդիտի լավագույն դերերից են՝ Ուլդիս, Ինդուլիս (Ռայնիսի «Փչիր հովիկ», «Ինդուլիսը և Արիան»), Ատվասար (Գրիգուլիսի «Կավ և ճենապակի»), Կնուրով (Ա. Օստրովսկու «Անօժիտը»)։ ԽՍՀՄ պետ. մրցանակների (1948, 1950, 1951) դափնեկիր է։ Մահացել է մայիսի 15-ին, Ռիգայում։


== Ընտանիք ==
Եղբայր՝ Թեոդորս Ամտմանիս (1926-1938), դերասան և ռեժիսոր,
Կին (1926-1939)՝ Անտա Քլինթս (1893-1970), դերասանուհի,
Կին՝ Վալիյա Ամտմանե (1940-1996), դերասանուհի։


== Ստեղծագործական աշխատանք ==


=== Դերեր թատրոնում ===


==== Ռիգայի նոր թատրոն ====
1912 - «Հինդուլիս և Արիա» Յա. Ռայնիսա
1914 - «Փչիր քամի՜» Յա. Ռայնիսա


=== Լատվիական թատրոն ===
1929 - «Բելուգինի ամուսնությունը» Ա. Ն. Օստրովսկի
1947 - «Կավ և ճենապակի» Ա. Պ. Գրիգուլիսա
1947 - «Կրեմլի կուրանտները» Ն. Ֆ. Պոգոդինա
1948 -«Անօժիտ աղջիկ»


=== Ռեժիսորական աշխատանքներ ===


==== Լատվիական թատրոն ====
1919-«Կիրակի»
1927-«Փոթորիկ»
1927-«Ֆուենտե Օվեխունա»
1928-«Իլյա Մուրովեց»
1929- «Բելուգինի ամուսնությունը»
1930- «Միջոց հանուն միջոցի»
1940- «Կոտրում»
1945- «Անգույն որդի»
1945- «հարսնացուն»
1946- «Սյուզաննա»
1946- «Վերջինը»
1948- «լամպեր»
1948- «Ուսուցիչ»
1949-«Իսպանական քահանա»
1949- «ձկնորսի տղան»
1949- «Զենքով մարդը»
1950- «Կանաչ հող»
1950- «Կռիվ առանց սահման»
1951- «Դարի կեսին»
1951- «Տաք սրտեր»
1951- «Լուսավոր լուսամուտներ»
1952- «Բարի քաղաք»
1952- «Կենդանի դիակ»
1953- «Ցեպլիս»
1953- «Չար հոգի»
1953- «Ազգանուն չասելով»
1954-«Նոր ափի մոտ»
1954- «Ինդրաններ»
1955- «Դոն Կարլոս»
1956-«Իոսիֆը և իր եղբայրները»
1956- «Աբելիտե»
1957- «Բալթյան ծովն է աղմկում»
1958- «Ամանորյա գիշեր»
1959-«Լացում է ամբողջ ծովը հարազատ»
1960- «Արմենուհի»
1961- «Ծովային դարպասներ»
1962- «Յոթ եղբայր»


== Մրցանակներ ==
Երեք աստղի Օրդեն, IV աստիճանի
ԽՍՀՄ-ի ժողովրդական արտիստ


== Ծանոթագրություններ ==
Առնե Գարբորգ

Առնե Գարբորգ (նորվ.՝ Arne Garborg, հունվարի 25, 1851(1851-01-25)[…], Ունդհեյմ, Նորվեգիա - հունվարի 14, 1924(1924-01-14)[…], Ասքեր, Նորվեգիա), նորվեգական բնագիտական դպրոցի վիպասան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է աղքատ գյուղացիական ընտանիքում, որտեղ եղել է 8 երեխա։ Նրա հայրը կորցրել է իր հավատքը և ինքնասպան եղել։ Սկզբնական շրջանում Գարբորգը ուսուցիչ է եղել, ապա զբաղվել է լրագրությամբ (1872 թվականին հրատարակել է «Tvedestrandsposten» թերթը) նա եղել է պիետիստ, բայց հետագայում տեղափոխվել է «ազատ մտածողների» ճամբար և 1877 թվականին սկսել է հրատարակել լիբերալ կողմնորոշման «Ֆեդրեհայմեն» (Մայր հայրենիք) թերթը, որը նա ղեկավարում էր մինչև 1892 թվականը։ 1894 թվականին նա հիմնադրել է «Դեն 17դե Մայ» թերթը։ Նա հայտնի էր որպես նորվեգերեն գրական լեզվի ստեղծման ակտիվ կողմնակից՝ հանրաճանաչ բարբառների հիման վրա (ներկայիս nyunoshk), ինչպես նաև հասարակական գործիչ, որն առաջարկել է սեփական բարեփոխումների ծրագրերը հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում։ 1897 թվականից ի վեր նա կնոջ հետ ապրում էր, այսպես կոչված, Ասքերի «նկարիչների հովտում»։
Իր կյանքի ընթացքում նա ունեցել է բարդ հարաբերություններ կրոնի հետ, երկար ժամանակ եղել է աթեիստ, բայց կյանքի վերջին տարիներին վերադարձել է կրոնին։ Որպես գրող՝ երկար ժամանակ նրա վրա ազդում էին Ադամ Գոտլոբ Էլենշլեգերը և ռոմանտիկ դպրոցը, այնուհետև միայն իր համար զարգացրեց զուտ իմպրեսիոնիստական ​​ոճը՝ ջախջախելով կյանքի ընդհանուր տպավորությունները մի շարք առանձին նկարներում, որոնք նկարված էին ուշագրավ ճշգրտությամբ։ Նույն անկողմնակալությամբ վերարտադրում էր հաճելին ու ցավալին, գեղեցիկն ու տգեղը։ Նա աչքի էր ընկնում նաև բնության զգայուն ընկալմամբ, որը բանաստեղծականություն էր հաղորդում նրա ստեղծագործություններին։ Նրա առաջին վեպերը հայտնվել են 1880-ականների սկզբին՝ Ֆրիտենկջար (Ֆրեթինկեր, 1881) և Բոնդեստուդենտար (Գյուղացիական ուսանողներ, 1883): Այս աշխատանքները նվիրված էին քաղաքի և երկրի հարաբերությունների, գյուղացիների կյանքի և նորվեգացի մտավորականության ձևավորման դժվարին գործընթացներին։ Ungdom (Երիտասարդություն) և Mannfolk վեպերը (Տղամարդիկ, 1880) վեպեր ցույց են տալիս 19-րդ դարի վերջին նորվեգացի բոհեմի կյանքը։
Գարբորգը մեծ ազդեցություն ունեցավ իր ժամանակի գերմանական երիտասարդ գրականության վրա, որը ներկայացված էր Առնո Հոլցի և այլ «մոդեռնիստների» կողմից, որոնք սկսեցին զբաղվել ծայրահեղ նատուրալիզմով։ Հիմնական գործերը` «Հոգնած հոգիներ» («Դավաճան Մաենդ») և «Մոր մոտ» ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գարբորգ // Գրական հանրագիտարան։ В 11 т. — [М.], 1929—1939. Т. 2. — [М.]: Изд-во Ком. Акад., 1929. — Стб. 389—390.
Բեռլինի հաղթանակի շքերթ (1945)

«Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում դաշնակից ուժերի հաղթանակի շքերթ » - տեղի է ունեցել 1945 թվականի սեպտեմբերի 7-ին պարտված Գերմանիայի մայրաքաղաք Բեռլինում՝ Բրանդենբուրգի դարպասում։
Մոսկվայից վերադառնալուն պես՝ Գ.Կ. Ժուկովը, որպես Գերմանիայում խորհրդային ուժերի խմբի հրամանատար, առաջարկում է դաշնակից օկուպացիոն ուժերի կայազորների հրամանատարներին համատեղ շքերթ անցկացնել Բեռլինում՝ ի նշան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտի։ Առաջարկությունն ընդունվում է։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի դաշնակիցների հաղթանակի շքերթը տեղի է ունեցել սեպտեմբերի 7-ին Բրենդենբուրգի դարպասում, որին մասնակցում էին ԽՍՀՄ, Ֆրանսիայի, Մեծ Բրիտանիայի և ԱՄՆ-ի Բեռլինի կայազորների զորքերի և զրահամեքենաների շարասյուները։
ՇՆորահանդեսը ղեկավարում էր բրիտանացի գեներալ-մայոր Էրիկ Փայտերուս Նարեսը (Բրիտանական հատվածի հրամանատար Բեռլինում)։ Խորհրդային Միությունից շքերթին հյուրընկալում է մարշալ Գ.Կ. Ժուկովը։

Զորքերի տեղաշարժի կարգըԽՍՀՄ
Ֆրանսիա
Մեծ Բրիտանիա
ԱՄՆԶրահամեքենաների շարժման կարգըՄեծ Բրիտանիա
Ֆրանսիա
ԱՄՆ
ԽՍՀՄԵլույթին մասնակցում էին բրիտանական օկուպացիոն ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատարները. գեներալ-մայոր Բրայան Հուբերտ Ռոբերտսոն (բրիտանական օկուպացիոն ուժերի հրամանատարի տեղակալ), ԽՍՀՄ (մարշալ Գեորգի Ժուկով), ԱՄՆ-ը (գեներալ Ջորջ Պատոն), Ֆրանսիա (Գերմանիայում և Հռենոսում ֆրանսիական օկուպացիոն ուժերի հրամանատար, գեներալ Մարի-Պիեռ Կոենիգ)։ Նրանցից յուրաքանչյուրը հանդես է գալիս հանդիսավոր ելույթով։
Հաղթական երթը գլխավորում էր Բեռլին ներխուժած 248-րդ հրաձգային դիվիզիայի խորհրդային համախմբված գունդը (հրամանատար՝ փոխգնդապետ (հետագայում գեներալ-լեյտենանտ Գեորգի Լենև))։
Հաջորդը գալիս է Բեռլինի կայազորի 2-րդ հետևակային դիվիզիայի ֆրանսիական միավորված գունդը, ֆրանսիական պարտիզանները, ալպյան հրացանավորները և գաղութային զորքերը (հրամանատար՝ գնդապետ Պլեզիե)։
Դրան հաջորդում են Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Դերհամի 131-րդ հետևակային բրիգադի բրիտանական գունդը, Դևոնշիրի հետևակային գնդերն ու Բրիտանական օդուժը (հրամանատար՝ գնդապետ Բրենդ)։
Երթն ավարտում է 82-րդ օդադեսանտային դիվիզիայի ամերիկացի դեսանտայինների միավորված գունդը (հրամանատար՝ գնդապետ Թուքեր)։
Զրահամեքենաների անցումը սկսում են բրիտանական 7-րդ դիվիզիայի 24 տանկ և 30 զրահամեքենա։
Հետագայում՝ ֆրանսիական շարասյուն. 6 միջին տանկ, 24 զրահափոխադրիչ և 24 զրահամեքենա՝ 3-րդ եգերյան գնդի և 1-ին զրահատանկային դիվիզիայի կողմից։
Հետևում է ամերիկյան շարասյունը. 32 տանկ և 16 զրահամեքենա՝ 16-րդ մեքենայացված հեծելազորային խմբից։
Շնորհանդեսն ավարտում են 52 խորհրդային ​​ԻՍ -3 տանկերը՝ 2-րդ գվարդիական տանկային բանակից (հրամանատար գեներալ-մայոր Տիխոն Աբրամով)։
Հաղթող երկրների պատվին հանդիսավոր ողջույն է տրվել Մեծ Բրիտանիայի Թագավորական հեծելազորային հրետանու 3-րդ գնդին։


== Տես նաև ==
Հակահիտլերյան խմբավորում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բեռլինի Հաղթանակի շքերթ (1945) (տեսանյութ)
1945 թվականի սեպտեմբերի 7-ին Բեռլինի Հաղթանակի շքերթ (տեսանյութ, 10:00)
Դաշնակից ուժերի մեծ հաղթանակի մոռացված շքերթը Բեռլինում, 1945 թվականի սեպտեմբերի 7-ին (տեսանյութ, 38:43)
Հաղթանակի շքերթ, 1945 թ. Սեպտեմբերի 7 - ԻՍ-3 (տեսահոլովակ, 01:46, տանկերի մասին մեկնաբանությամբ)
Կատլիչ վտակ

Կատլիչ վտակ (ռուս.՝ Протока Катлычь ), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայում։ Գետի երկարությունը 32 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19070000112020000017209


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
(9491) Թուֆտ

(9491) Թուֆտ (անգլ.՝ Thooft), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի մարտի 25-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,21553 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,921 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,51 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1204,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,298874 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,05° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9491) Թուֆտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կուրաքսի

Ագռավ, Կուռաքսի, գետ Սև ծովի ավազանում, ծով է թափվում նրա արևելյան կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայ-դանիական հարաբերություններ

Հայ-դանիական հարաբերություններ (դան․՝ Armensk-dansk relationer), դիվանագիտական հարաբերությունները Հայաստանի և Դանիայի Թագավորության միջև։
Հայաստանի և Դանիայի Թագավորության միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են 1992 թվականի հունվարի 14-ին։ Հայաստանը և Դանիան Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության և Միավորված Ազգերի կազմակերպության լիիրավ անդամներ են։


== Պատմություն ==
Հայաստանի և Դանիայի արտաքին հարաբերությունները սկսվել են զարգանալ 20-րդ դարից։ Չնայած այս հանգամանքի՝ Երևանում չի գործում Դանիայի դեսպանատուն և Դանիայի շահերը Հայաստանում ներկայացնում է Լիտվայի դեսպանատունը։
Հայաստանի քաղաքացիները Դանիայի կարճաժամկետ շենգենյան վիզայի համար (առավելագույնը 90 օր կես տարվա ընթացքում) կարող են դիմել Ուկրաինայում Դանիայի կամ Հայաստանում Լիտվայի դեսպանատուն։
Կոպենհագենի Ղյուվանգս Ալլեի փողոցի վրա գտնվում է Հայաստանի դեսպանատուն։
2012 թվականի փետրվարի 6-ին Արման Փինարբասին նշանակվել է Հայաստանում Դանիայի պատվավոր հյուպատոս։ 2011 թվականի օգոստոսի 17-ին Դանիայում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան է նշանակվել Հրաչյա Աղաջանյանը։


== Տե՛ս նաև ==
Հայերը Դանիայում


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեն շրջան (Ինդիանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեն շրջան (այլ կիրառումներ)Ալեն շրջան (անգլ.՝ Allen County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.702 կմ² է, բնակչությունը՝ 355.329 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆորտ Ուեյն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1823 թ.։
Բյութանիա

Բյութանիա (հուն․՝ Βιθυνία, լատ.՝ Bithynia), մ.թ.ա. 5-րդ դարից մինչ մ.թ.ա. 64 թ. Փոքր Ասիայի հյուսիսում գոյություն ունեցած թագավորություն։ Աչքի էր ընկնում բարձր մշակույթով և զարգացած քաղաքներով (Նիկոմեդիա, Քաղկեդոն և այլն)։ Մ.թ.ա. 64 թ. միացվում է Պոնտոսին և ընդգրկվում Հռոմեական պետության կազմի մեջ՝ որպես մեկ վարչական միավոր՝ պրովինցիա։ Գրավել է Փոքր Ասիա թերակղզու հյուսիսարևմտյան՝ Սև և Մարմարյա ծովերին հարող մասը։ Վարչական տեսակետից Բյութանիայի մեջ մտել են հայաբնակ մի քանի գավառներ՝ Նիկոմիդիա (Իզմիթ), Ատաբազար, Գասթեմունի, Բուրսա և այլն։ Պատմական Բյութանիայից Երևան են ներգաղթել գլխավորապես Ատաբազարի և Նիկոմեդիայի հայերի բեկորները։
Ստեփանոս Դ Հռոմկլայեցի

Ստեփանոս Դ Հռոմկլայեցի (Կլայեցի, Հռոմայեցի, անհայտ - 1293, Կահիրե, Եգիպտոս), Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1290 թվականից։ Հաջորդել է Կոստանդին Բ Կատուկեցուն։ Ծննդյան թիվն անհայտ է, սակայն հայտնի է, որ ծնվել է Եկեղյաց գավառում։ Մահացել է 1293 թվականին Կահիրեում և ամփոփվել տեղի ասորական վանքում։
Մինչև կաթողիկոս դառնալը ուսանել ու պաշտոնավարել է Հռոմկլայի կյաթողիկոսարանում, որի պատճառով էլ ստացել է Հռոմկլայեցի մականունը։ Այնուհետև դարձել է անապատական։ Նա դեմ է եղել կաթոլիկ եկեղեցու հետ հայոց եկեղեցու մերձեցմանը։
1292 թվականի մարտի 15-ին եգիպտական զորքերը պաշարում են Հռոմկլա դղյակը, որը 1150 թվականից եղել էր Հայոց կաթողիկոսանիստը։ Թշնամին Հռոմկլայի դեմ գործադրում է պարսպակործան մեքենաներ և 1292 թվականի հուլիսի 28-ին գրավում է այն՝ կոտորելով և գերեվարելով նրա բնակիչներին, ավերելով Սուրբ Գրիգոր, Սուրբ Աստվածածին և Սուրբ Փրկիչ եկեղեցիները, ինչպես նաև կաթողիկոսի ապարանքը։ Գերեվարվում է նաև Ստեփանոս Դ Հռոմկլայեցին՝ Գրիգոր Լուսավորչի Աջի հետ միասին։ Նրան դնում են երկաթե կապանքների մեջ, տանում նախ Դամասկոս, ապա՝ Կահիրե, որտեղ մեկ տարի բանտի մեջ մնալուց հետո վախճանվել է 1293 թվականին։
Կաթողիկոսական գահին Ստեփանոս Դ Հռոմկլայեցուն հաջորդել է Գրիգոր Է Անավարզեցին


== Գրականություն ==
Ալիշան Ղ., Սիսուան, Վենետիկ, 1885 թ.
Անապատական, Համառոտ պատմութիւն հայ-լատին հարաբերությանց, սկզբից մինչև 1382 թ., Անթիլիաս, 1981 թ.
Ստեփանոս Օրբելյան, Սյունիքի պատմություն, Երևան, 1986 թ.
Օրմանյան Մ., Ազգապատում, հատ. Բ, Ս. Էջմիածին, 2001 թ.