armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կոնստանդին Գ Կեսարացի

Կոստանդին Գ Կեսարացի (Հերձվածող) (1240-ականներ - հունվարի 6, 1322), Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1307 թ.-ից։ Հաջորդել է Գրիգոր Է Անավարզեցուն։ Ծնվել է մոտ 1240 թ.-ին, ծննդյան վայրն անհայտ է։ Մահացել է 1322 հունվարի 6-ին Սիս քաղաքում։
Մինչև հայրապետ ընտրվելը եղել է Կեսարիայի արքեպիսկոպոս։
Կաթողիկոս է օծվել 1307 թ.-ի մարտի 23-ին։ Եղել է լատին եկեղեցուն ձուլվելու կողմնակից։ Կաթողիկոսը Կիլիկիայում սկսել և շարունակել է կաթոլիկություն, որի հետևանքով երկրում պառակտություններ են սկսվել։ 1307 թ.-ին Սսի Սբ. Սոֆիա եկեղեցում Հեթում Բ թագավորի հետ հրավիրել է ժողով, որն ընդունել է լատինամետ որոշումներ։ Այնուհետև Կոստանդին Գ Կեսարացին նվիրակներ է ուղարկել Սյունիք, որպեսզի արևելահայ հոգևորականությանն ընդունել տա նշված ժողովի որոշումները։ Սակայն Արևելյան Հայաստանի եկեղեցիներն ու վարդապետները մերժել են նրա առաջարկը։
1308 թ.-ի հունվարին Կոստանդին Գ Կեսարացին Տարսոն քաղաքում Օշին Հեթումյանին օծել է Հայոց թագավոր։ Վերջինիս հետ միասին կաթողիկոսը շարունակել է տարածել կաթոլիկություն։ 1308 թ.-ին Ադանա քաղաքում, առանց կաթողիկոսի մասնակցության, նրա հանդեպ ընդդիմադիր դիրքավորում ունեցող հոգևորականները ժողով են գումարել՝ միաձայն մերժելով Սսի ժողովում ընդունված լատինամետ որոշումները։ Թագավորը և կաթողիկոսը դիմել են բռնի միջոցների Ադանայի ժողովը չեղյալ համարելու և Սսի ժողովի որոշումները հաստատելու համար։ Լատինադավանության դեմ ծառացել է նաև Երուսաղեմի Հայոց պատրիարքությունը, որը 1311 թ.-ին խզել է հարաբերությունները Սսի Մայր Աթոռի հետ։ 1317 թ.-ի հուլիսի 10-ին Օշին թագավորն ու Կոստանդին Գ Կեսարացին Ադանայում նոր ժողով են գումարել՝ 17 եպիսկոպոսների, 7 վարդապետների և մեծաթիվ քահանաների, կրոնավորների մասնակցությամբ։ Թագավորի և կաթողիկոսի ճնշման ներքո ժողովականները ստիպված համաձայնել են Հռոմի եկեղեցու հետ Հայոց եկեղեցու միավորման վերաբերյալ ընդունված որոշմանը, ակնկալելով, որ դրա շնորհիվ կաթոլիկական Եվրոպան զորակից կլինի կիլիկիահայությանը։ Սակայն նրանց հույսերը չեն արդարացել։ 1322 թ.-ի դեկտեմբերի 26-ի կոնդակով պապը բոլոր քրիստոնյաներին կոչ է արել աղոթել հայերի հոգիների փրկության համար։
Կաթողիկոսական գահին Կոնստանդին Գ Կեսարացուն հաջորդել է Կոստանդին Դ Լամբրոնացին։


== Գրականություն ==
Չամչյան Մ., Պատմութիւն Հայոց, հատ. Գ, Վենետիկ, 1786 թ.
Հովհան Դարդել, Ժամանակագրութիւն հայոց, Ս. Պետերբուրգ, 1891 թ.
Սամուել Անեցի, Հաւաքմունք ի գրոց պատմագրաց, Վաղարշապատ, 1893 թ.
Սմբատ Սպարապետ, Տարեգիրք, Վենետիկ, 1956 թ.
Ստեփանոս Օրբելյան, Սյունիքի պատմություն, Երևանմ 1986 թ.
Օրմանյան Մ., Ազգապատում, հատ. Բ, Ս. Էջմիածին, 2001 թ.
Յուդալո

Յուդալո (ռուս.՝ Юдало), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Թափվում է Մեծ Ռովկուլսկի լիճ։ Գետի երկարությունը 27 կմ է, ավազանի տարածքը 184 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000010075
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001007
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ցիցինի անվան Մոսկվայի գլխավոր բուսաբանական այգի

ՌԴ ԳԱ Ցիցինի անվան Մոսկվայի գլխավոր բուսաբանական այգի, Եվրոպայի ամենամեծ բուսաբանական այգին, որն ունի բույսերի ամենահարուստ հավաքածուն գրեթե բոլոր մայրցամաքներից և կլիմայական գոտիներից։ Հիմնադրվել է 1945 թվականի ապրիլի 14-ին։ Առաջին տնօրենը եղել է Նիկոլայ Ցիցինը։


== Պատմություն ==
Մոսկվայում բուսաբանական այգու ստեղծման որոշումը կայացրել է Ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդը 1945 թվականի հունվարի 21-ին, որը նվիրվել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի 220-ամյակին և նշանավորել խաղաղ ստեղծագործական կյանքի նոր դարաշրջան Հայրենական մեծ պատերազմից հետո։ Գլխավոր բուսաբանական այգու հիմնադրման օրը համարվում է 1945 թվականի ապրիլի 14-ը։
Այգու հավաքածուն ընդգրկում է 8220 կենսաբանական տեսակ և 8110 ֆորմայի ու սորտի բույսեր, ընդհանուր 16 330 տաքսոն։ Հիմնական հավաքածուի և լանդշաֆտային ժամանակակից ճարտարապետության մեթոդներով ստեղծվել են ՌԴ բնական ֆլորայի, նախկին ԽՍՀՄ, դենդրարիումի, արևադարձային, մերձարևադարձային, դեկորատիվ բույսերի և մշակաբույսերի բուսաբանական ցուցադրություններ։
2014 թվականի ամռանը բնակարանա-կոմունալային և հանրային աշխատանքների հարցերով Մոսկվայի փոխքաղաքապետ Պյոտր Բիրյուկովը հայտարարել է, որ Տնտեսական նվաճումների ցուցահանդեսը (ВДНХ) կմիավորվի բուսաբանական այգու և Օստանկինո զբոսայգու հետ։


== Գրականություն ==
Главный ботанический сад им. Н. В. Цицина — музей живой природы / А. С. Демидов, З. Е. Кузьмин, В. Г. Шатко. Научный совет РАН по изучению и охране культурного и природного наследия. — М.։ ГЕОС, 2007. — 64 с.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին աղբյուրներ ==
Ցիցինի անվան Մոսկվայի գլխավոր բուսաբանական այգու պաշտոնական կայքը
Պաշտոնական կայքը Museum.ru-ում
Скворцов А. К. Предыстория
Демидов А. С., Шатко В. Г. Главный сад России
М. С. Александрова М. С. Вересковый садик
Главный Ботанический сад. Документальный фильм. Режиссёр — В. Белиц-Гейман, 1974 год
Կոլդամյաե

Կոլդամյաե (էստ․՝ Koldamäe), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Իիսակու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ռուդոլֆ Գարգալոյան

Ռուդոլֆ Հարությունի Գարգալոյան (հունվարի 24, 1930(1930-01-24), Երևան, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 22, 1981(1981-08-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։
ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ Հարություն Գարգալոյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
1952 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1958 թվականին՝ Լենինգրադի գեղարվեստի բարձրագույն ուսումնարանը։ 
1963-1968 թվականներին դասավանդել է ԵԳՈւ-ում, 1967-1981 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ Եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծագործել է հիմնականում դեկորատիվ-մոնումենտալ և հաստոցային գեղանկարի բնագավառներում։ Ձևավորել է համամիութենական և միջազգային ցուցահանդեսներ, հեղինակ է ՀՊՊԹ-ի, տուն-թանգարանների, «Դվին», «Երևան» հյուրանոցների, Երևանի բժշկական ինստիտուտի («Մարդու պայքարն ընդդեմ չարի» կոմպոզիցիա) ներքին ձևավորումների, Մարտիրոս Սարյանի, Վահրամ Փափազյանի, Հրաչյա Ներսիսյանի, Վարդան Աճեմյանի դիմանկարների, « Չարենց-Նամե», «Արփա-Սևան» կոմպոզիցիոն գործերի, «Էրեբունի-Երևան» հարթաքանդակի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրալի գրողների միավորված թանգարան

Ուրալի գրողների միավորված թանգարան (ռուս.՝ Объединённый музей писателей Урала), գրական հուշահամալիրային թանգարան, Ռուսաստանի ամենամեծ գրական թանգարաններից մեկը։ Գտնվում է Եկատերինբուրգի Պրոլետարսկայա փողոցում։


== Թանգարանի պատմություն ==
Ուրալի գրողների միավորված թանգարանն ստեղծվել է 1980 թվականին` մի քանի գրական հուշահամալիրային թանգարանների բազայի վրա։
1933 թվականին թանգարանը ձեռք է բերել քաղաքային մշակութային հաստատության կարգավիճակ։
Թանգարանի գործառույթն է հավաքել, մշակել և  ուսումնասիրել Ուրալի գրականության և պատմության վերաբերյալ նյութեր։
Ուրալի գրողների միավորված թանգարանի հետ համագործակցում են.

Գրականության պետական թանգարան
Սվերդլովսկի մարզային երկրագիտական թանգարան
Ստեփան Շչիպաչովի գրականության թանգարան2005 թվականին Ուրալի գրողների միավորված թանգարանն սկսել է թողարկել սեփական պարբերականը` «Գրական թաղամաս» թերթը։ 2008 թվականից պարբերականը հրատարակվում է ամսագրի ձևաչափով։

«Գրական թաղամասի» թանգարանները
		
		
		
		
		


== Թանգարանի մասնաճյուղեր ==

Դ. Ն. Մամին-Սիբիրյակի գրական-հուշային թանգարան
Պ. Պ. Բաժովի տուն-թանգարան
Թանգարան` «19-րդ դարի Ուրալի գրական կյանքը»
Ֆ. Մ. Ռեշետնիկովի գրական հուշահամալիր տուն-թանգարան
Թանգարան` «19-րդ դարի Ուրալի գրական կյանքը»
«Հրաշքների երկիր» տիկնիկների և մանկական գրքերի թանգարան
Պ. Պ. Բաժովի տուն-թանգարան
Գայդարի վիրտուալ թանգարան
Կենդանի գրքերի թանգարան
Կամերային թատրոն
Ֆոնդեր
Գիտական գրադարան
Գիտալուսավորչական բաժին


== Ճանաչում և մրցանակներ ==
1993 թվական` Օ. Կլերի անվան մրցանակի դափնեկրի դիպլոմ։
2003 թվական` Եկատերինբուրգի կառավարության մշակութի վարչության «Լավագույն թանգարանային նախագիծ», «Ամանորյա և Սուր ծննդյան տոները հին Ռուսաստանի առանձնատների ավանդույթներում» մրցույթի հատուկ մրցանակ։
2004 թվական` Եկատերինբուրգի կառավարության մշակույթի վարչության «Լավագույն թանգարանային նախագիծ», «Պ. Պ. Բեժովի աշխատանքը փոփոխվող աշխարհում» մրցույթի գրան պրի։
2006 թվական` Եկատերինբուգի կառավարության մշակույթի վարչության «Տարվա լավագույն թանգարանային նախագիծ» մրցույթի հատուկ մրցանակ` Եկատերինբուգի միջազգային զբոսաշրջության` «Ուղեկից» բյուրոյի հետ համատեղ կազմակերպած «Բաժով պապիկին հյուր» զբոսաշրջային ուղու համար։
Մի շարք այլ մրցանակներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի կայքը
Կենդանի գրքի թանգարան
Գայդարի վիրտուալ թանգարան
Զեմցովո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Զեմցովո (ռուս.՝ Земцово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուվա Պլանինա

Սուվա Պլանինա  (Սերբական կիրիլիցա.Сува планина, նշանակությունը` «Չոր լեռ») լեռ Սերբիայի հարավ-արևելյան մասում։ Այն ընկած է Նիշկա Բանյայի հյուսիս-արևմուտքի  և հարավ-արևելքում գտնվող Բաբուժնիցա քաղաքների միջև, լեռնաշղթան ճյուղավորված է  հյուսիսում՝ դեպի Բելա Պալանկա։ Նախկինում այն ​​կոչվում էր Կունովիցա։
Լեռը Սերբիայում Նեանդերթալյան մարդու մնացորդների առաջին հայտնաբերման վայրն է, որն արձանագրվել է 2019 թվականի ապրիլին։


== Աշխարհագրությունը ==
Ամենաբարձր գագաթը Թրեմն է ("porch") 1810 մ բարձրությամբ, երկրորդ ամենաբարձր գագաթը Գոլեմո Ստրազիստեն է` 1714 մ, ինչպես նաև Լիտիկան ("cliff") 1683 մ բարձրությամբ  լեռան հարավային մասում։
Անունը բխում է այն փաստից, որ ամբողջ լեռան վրա կան ընդամենը մի քանի աղբյուրներ։ Երկու խոշորագույններն են՝ Բոջանին Վոդեն (Սոկոլով Կամենի մոտ 860 մ բարձրության վրա) և Ռակոշ Ցեսման (լեռան Բելա Պալանկա կողմում)։


== Վայրի բնություն ==
Դիվնա Գորիցա հատվածը հայտնի է վայրի ձիերով։ Նրանք նաև թափառում են դեպի լեռան մյուս բարձրադիր մասերը՝ 1600 մ բարձրության վրա։


== Մարդկության պատմություն ==
Փեստուրինա քարանձավը, որը ստացել է «Սերբական Ատապուերկա» մականունը, գտնվում է լեռան հյուսիսային լանջերին։ 2006 թվականից ի վեր քարանձավը հնագիտական ​​ուսումնասիրության է ենթարկվել և հայտնաբերվել են միջին և հին պալեոլիթյան դարաշրջանի նմուշներ։ Փաստերը պատկանում են նեանդերթալյան մուստիերյան մշակույթին և թվագրվում են 102,000 մ.թ.ա. + 5,000-ից 39,000 մ.թ.ա. + 3000, ինչը Փեստուրինան դարձնում է նեանդերթալյան ամենաերկար վերաբնակեցված բնակավայրերից մեկը։ 2019 թվականի ապրիլին հայտարարվեց, որ հայտնաբերվել են նեանդերթալյան մարդու մնացորդներ, ինչը նման իրերի հայտնաբերման է առաջին դեպքն էր Սերբիայում։
Սինգիդունումը (այժմ՝ Բելգրադ) և Կոստանդնուպոլիսը (այժմ՝ Ստամբուլ) միացնող հռոմեական ռազմական ճանապարհի հետքերը դեռ տեսանելի են լեռան կողմից։


== Զբոսաշրջություն ==
Այս լեռան լանջերը հայտնի են դահուկասահքով։
Փետրվար ամսվա յուրաքանչյուր շաբաթվա վերջում` հանգստյան օրերին, տեղի է ունենում լեռնագնացության միջոցառում, Zimski uspon na Trem («Ձմեռային լեռնագնացություն Թրեմի վրա»), որը հավաքում է ավելի քան 600 լեռնագնաց Բալկանների բոլոր մասերից։ Այն նաև տարածաշրջանի ամենամեծ լեռնային ձմեռային իրադարձությունն է։ Այն սկսվել է 1997 թվականին և ներկայումս գտնվում է Նիշ քաղաքում գտնվող Ժելեզնիցար լեռնագնացության  ​​ակումբի կազմակերպման ներքո։


== Պաշտպանություն ==
2010 թվականից սկսած, Սուվա Պլանինան անցնում է հայտարարագրման գործընթաց` որպես հատուկ բնության արգելոց։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Դեդովիչի (գյուղ, Կիվերցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴեդովիչիԴեդովիչի (ուկրաիներեն՝ Дідовичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1887 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դեդովիչի գյուղում բնակվում էր 266 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 195,59 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոշելևկա (գյուղ, Կրասիլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոշելևկաԿոշելևկա (ուկրաիներեն՝ Кошелівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոշելևկա գյուղում բնակվում էր 431 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1054 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 408,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արալեզ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արալեզ (այլ կիրառումներ)Արալեզ, Հարալեզ, հայկական ժողովրդական հավատալիքներում շնաձև ոգիներ, որոնք ապրում են երկնքում (ըստ այլ պատկերացումների՝ Արարատ լեռան լանջերին)։ Հին Հայաստանում պաշտվել են Արա Գեղեցիկի և Շամիրամի հետ միասին։ Հայերը հավատում էին, որ արալեզներն իջնում են երկնքից ռազմադաշտում զոհված հերոսների վերքերը լիզելու և նրանց վերակենդանացնելու համար։
Ըստ հայ պատմիչների, երբ սպարապետ Մուշեղ Մամիկոնյանը զոհվեց, նրա հարազատները տեղադրեցին նրա դիակը մի աշտարակի վրա, հուսալով, որ արալեզները կլիզեն և կվերակենդանացնեն նրան։ Նման նախադեպ ըստ ավանդության արդեն եղել էր՝ արալեզները լիզել և վերակենդանացրել էին Արա Գեղեցիկին։ Այդ միջադեպը տեղի է ունեցել Արա լեռան ստորոտում (ներկայիս Հայքում՝ Արագածոտն մարզում), ըստ այլ տվյալների, պատմական արևմտյան Հայքի Վասպուրական աշխարհի Լեզք ավանում։
Ըստ ոմանց արալեզների հանդեպ հավատքը վկայում է հայերի մոտ նախաքրիստոնեական շրջանում շան պաշտամունքի մասին։ Միջնադարում հայ գուսանների և ժողովրդական թատրոնի մասկակիցների մի մասը ներկայացումների ժամանակ շնաձև դիմակներ էր կրում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ալիշան Ղևոնդ, Հին հաւատք կամ հեթանոսական կրօնք հայոց, Վենետիկ, 1895։
Ապահեն

Ապահեն, լքված գյուղ Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի հարավային մասում։ Գտնվում է Եզնարածանց գյուղից չորս կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևուտք՝ Դուտխու գետի վերին հոսանքում։
1990-ական թվականների Արցախյան ազատամարտից հետո գյուղը չի վերաբնակեցվել։


== Աշխարհագրություն և պատմական հուշարձաններ ==
Ապահենը գտնվում է Արցախի Շահումյանի շրջանի հարավային մասում։ Այն գտնվում է Դուտխու գետի վերին հոսանքի համանուն գետակի ափին՝ Եզնարածանց գյուղից չորս կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևուտք։


== Պատմություն ==
Ապահեն գյուղն առաջին անգամ հիշատակվել է 1214 թվականին Դադի վանքի շինարարական արձանագրության մեջ՝ Եզնարածանց գյուղի հետ միասին։ Գյուղերը մի անգամ հիշատակվել են նաև 14-րդ դարում։ 1652 թվականին գյուղի եկեղեցու ծաղկող, գրիչ և կազմող Մովսեսը ստեղծել է մի ձեռագիր «Շարակնոց», որտեղ Ապահենը նշվում է որպես աշխատության ստեղծման վայր։ 1659 թվականին գյուղը հիշատակվել է Հովհաննես երեց Ապահենցու մի ձեռագրում։ Գյուղի մասին մեկ այլ հիշատակություն կա նաև Դադիվանքի 1763 թվականի կալվածացուցակում։ 19-րդ դարում գյուղը հայաթափվել է և դրա մասին տեղեկությունները երկար ժամանակով դադարել են։ Հետագայում գյուղը հիշատակվել է Տպել և Բաշլիբել (թուրքերեն՝ Başlıbel) անվանումներով։
1908 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվել է 240 մոլլամամաթլու քուրդ, իսկ 1976 թվականին գյուղի բնակչության թիվը հասել է 1065-ի։
Ադրբեջանական տիրապետությունից գյուղն ազատագրվել է 1993 թվականի գարնանը։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գրավոր հիշատակություններից պարզ է դարձել, որ միջնադարում Ապահենում եղել է եկեղեցի և դպրատուն։ Գյուղի և շրջակայքի տներից գտնվել են եկեղեցու մնացորդներ։ Այլ պատմական մնացորդներ չեն պահպանվել։


== Գրչություն ==
Միջին դարերում եղել է գրչության կենտրոն։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերկասի (գյուղ, Կովելի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերկասի (այլ կիրառումներ)Չերկասի (ուկրաիներեն՝ Черкаси), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1583 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերկասի գյուղում բնակվում էր 166 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,003 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5533333 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆիլիպա Ազևեդու

Ֆիլիպա Ազևեդու (պորտուգալերեն՝ Filipa Azevedo, Պորտուգալերեն արտասանություն: [[Միջազգային հնչյունական այբուբեն|[fiˈlipɐ ɐzɨˈveðu]]], հուլիսի 31, 1991(1991-07-31), Գոնդոմար), պորտուգալացի երգչուհի։
2010 թվականին Há dias assim երգով ներկայացրել է Պորտուգալիան Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթում, որն անց է կացվել Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում, և մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 18-րդ հորիզոնականը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեուլի մայրաքաղաքային տարածաշրջան

Սեուլի Մայրաքաղաքային Տարածաշրջան (ՍՄՏ), տարածաշրջան Հարավային Կորեայի հյուսիսարևմտյան մասում։ Հայտնի է նաև որպես Սուդոգվոն (հանգըլ՝ 수도권, հանջա՝ 首都圈, կոր․ նոր․ ռոմ․՝ Sudogwon ― [sʰudoɡwʌn]) կամ Գյոնգի տարածաշրջան (հանգըլ՝ 경기 지방, հանջա՝ 京畿地方, կոր․ նոր․ ռոմ․՝ Gyeonggi Jibang)։ Բաղկացած է 3 վարչական շրջաններից՝ Սեուլ, Ինչոն և Գյոնգիդո։
Բնակչությունը կազմում է 24,2 միլիոն (2015 թվականի տվյալներ) և համարվում է ագլոմերացիայով աշխարհում զբաղեցնում է 6-րդ հորիզոնականը։ Տարածաշրջանը ձևավորում է Հարավային Կորեայի մշակութային, առևտրական, ֆինանսական, արդյունաբերական և բնակելի կենտրոնը։
Սեուլը երկրի խոշորագույն քաղաքն է՝ 10.49 մլն․ բնակչությամբ, այնուհետև հետևում է Ինչոնը՝ 2.8 մլն․ բնակչությամբ։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածաշրջանը զբաղեցնում է Հանգան գետի հովտի համեմատաբար հարթ մասը։ Պարունակում է Կորեական թերակղզու բերրի հողի առավել մեծ մասը, չնայած, որ ներկայումս այդ հողերը հողագործության համար չեն օգտագործվում։ Գիմփո հարթավայրերը վարելահողի համար ազատ տարածություններից մեկն է, որն ընդգրկում է Կիմփո և Պուչոն քաղաքների մեծ մասը։


== Ժողովրդագրություն ==
Տարածաշրջանը զբաղեցնում է ամբողջ երկրի 12%-ը։ Ներկայումս այն մարդկանց կեսը, ովքեր տեղափոխվում են մի նահանգից մյուսը, տեղափոխվում են մայրաքաղաքային շրջան։ Ենթադրվում է, որ 2020 թվականին բնակչության ավելի քան 52%-ը (ավելի քան 25 520 000) կբնակվի մայրաքաղաքային տարածաշրջանում։


== Ստորաբաժանումներ ==

Սեուլի մայրաքաղաքային տարածաշրջանը բաժանված է Հատուկ կարգավիճակ ունեցող Սեուլ քաղաքի, Մետրոպոլիտան Ինչոնի և Գյոնգի նահանգի։ Սեուլն ունի 25 գու (համայնքային շրջաններ, որոնք ունեն ինքնակառավարման կարգավիճակ), Ինչոնը՝ 8 գու և 2 գավառ, Գյոնգի նահանգը՝ 27 քաղաք և 4 ենթակայության գավառ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մասկիտո

Մասկիտո(իտալերեն՝ Maschito), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1863 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 41 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 45 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0972։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Պիեռ դե Շամ

Սեն Պիեռ դե Շամ (ֆր.՝ Saint-Pierre-des-Champs), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 164 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.89 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 650 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 27 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 111 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 74-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 37։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,7 %։ 74 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 69 անձ (36 տղամարդ և 33 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 37 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գոսոլ

Գոսոլ (իսպ.՝ Gósol, բասկ.՝ Gosol), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լյեյդա պրովինցիայում, Կատալոնիա ինքնավար համայքնի կազմում։
Տարածքը կազմում է 55,9 կմ²։ Բնակչությունը՝ 225 մարդ (ըստ 2010 թվականի տվյալների)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Página web de Gósol
Ջո Սուինսոն

Ջո Սուինսոն (անգլ.՝ Joanne Kate «Jo» Swinson, փետրվարի 5, 1980(1980-02-05), Գլազգո, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն), շոտլանդացի քաղաքական գործիչ։ Մեծ Բրիտանիայի Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդը (2019)։


== Կենսագրություն ==
Ջոան Քեյթ Սուինթոնը ծնվել է 1980 թվականի փետրվարի 5-ին Գլազգոյում՝ Փիթերի և Աննեթ Սուոնսոնի ընտանիքում։ 2008 թվականին հոր՝ Ջոյի մոտ ախտորոշվել է արյան քաղցկեղ, որից նա մահացել է 2018 թվականին։
Ջոն ավարտել է «Douglas Academy» միջնակարգ դպրոցը և Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցը։


== Կարիերա ==
17 տարեկանում անդամակցել է Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցությանը, 2001 թվականին՝ 21 տարեկանում, դարձել Է Լիբերալ-դեմոկրատների թեկնածու Վոստոչնի Քինգստոն-ափոն-Հալ ընտրատարածքում խորհրդարանական ընտրություններում, սակայն պարտվել է Լեյբորիստական կուսակցության ղեկավարի տեղակալ Ջոն Պրեսկոտին։
2003 թվականին Շոտլանդիայի խորհրդարանում ընտրվելու անհաջող փորձ էր ձեռնարկել։
2005 թվականին Մեծ Բրիտանիայի խորհրդարան է անցել Իստ-Դանբարտոնշիրի շրջանում դառնալով այդ շրջանի պատմության մեջ առաջին լիբերալ-դեմոկրատական խորհրդարանականը և ընտրյալների ցուցակից ամենաերիտասարդ պատգամավորը (պալատի այսպես կոչված փոքրիկը)՝ պահպանելով այդ ոչ պաշտոնական տիտղոսը մինչև 2009 թվականը։
2012 թվականի փետրվարի 3-ին Դևիդ Քեմերոնի առաջին աշխատասենյակում հերթական զանգվածային վերադասավորումների ընթացքում նշանակվել է փոխվարչապետ Նիկ Քլեգի խորհրդարանական անձնական քարտուղար։
2015 թվականի ընտրություններում նա չկարողացավ ստանալ խորհրդարանի անդամի տեղը։
2017 թվականի ընտրությունների արդյունքներով վերադարձել է նախկին շրջանի Համայնքների պալատ՝ հաղթելով Շոտլանդիայի Ազգային կուսակցության թեկնածու Ջոն Նիկոլսոնին 40,6 %-ի արդյունքով, որին 2015 թվականին զիջել է՝ ստանալով ընտրողների 36,3 %-ի աջակցությունը։
2019 թվականի հուլիսի 22-ին կուսակցության անդամների ուղղակի քվեարկությամբ ընտրվել է լիբերալ-դեմոկրատների առաջնորդ՝ հեռու գերազանցելով  Եդա Դեյվին (47 997 ձայն 28 021-ի դեմ) և դառնալով այդ պաշտոնում առաջին կինը։
2019 թվականի դեկտեմբերի 12-ի արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունները նոր պարտություն են բերել Սուինսոնին իր նախկին Իսթ-Դանբարտոնշիրի օկրուգում (2017 թվականին ստանալով 5339 ձայների մեծամասնությունը, այժմ նա հետ է մնացել Շոտլանդիայի ազգային կուսակցության թեկնածու Էմի Կալագենից 149 ձայնով)։ Դեկտեմբերի 13-ին Սուինսոնը հրաժարական է տվել կուսակցության առաջնորդի պաշտոնից։


== Անձնական կյանք ==
2011 թվականի մայիսի 13-ից Սուինսոնն ամուսնացած է քաղաքական գործիչ Դանքան Հեմսի հետ, նրանք ունեն երկու որդի՝ Էնդրյու Լենոքս Մարշալ Հեյզ (ծնվ. 22.12.2013) և Գեբրիել Հեյմսը (ծնվ. 29.06.2018):


== Ծանոթագրություններ ==
Ազարիա Ջահկեցի

Ազարիա Ջահկեցի (17-րդ դար, Ճահուկ - 17-րդ դար, անհայտ), հայ կաթոլիկ քահանա։


== Կենսագրություն ==
Ազարիա Ջահկեցին ծնվել է Ճահուկ գավառի Ճահուկ գավառակենտրոնում։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
Ազարիա Ջահկեցին Անտոն Նազարոսի հետ որպես դեսպան Եվրոպական վեհապետներին (Հռոմի պապ, Տոսկանայի դուքս, Վենետիկի քաղաքապետ) Պարսից շահի թղթերը մատուցելու համար 1669-ից 1673 թվականներին ճամփորդել է Եվրոպայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուբիլեյնի (գյուղ, Կրասնոկամենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅուբիլեյնիՅուբիլեյնի (ռուս.՝ Юбилейный), գյուղ Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Կրասնոկամենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 774 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռուկշին

Ռուկշին (ուկրաիներեն՝ Рукшин), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Խոտինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուկշին գյուղում բնակվում էր 3 438 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոմսոմոլսկ (գյուղ, Խայբուլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոմսոմոլսկԿոմսոմոլսկ (ռուս.՝ Комсомольск, բաշկիրերեն՝ Комсомольск), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 336 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրանի

Բրանի (ուկրաիներեն՝ Брани), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1540 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բրանի գյուղում բնակվում էր 759 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 1998

XVIII ձմեռային օլիմպիական խաղեր (ֆր.՝ Les XVIIIes Jeux olympiques d'hiver), անցկացվել են Ճապոնիայի Նագանո քաղաքում 1998 թվականի փետրվարի 7-ից 22-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Խաղերի անցկացման քաղաքի մյուս թեկնածուներն էին իտալական Աոստան, շվեդական Էստերսունդը, իսպանական Խական և Սոլթ Լեյք Սիթին (ԱՄՆ)։ Քվերկության արդյունքում Նագանոն Սոլթ Լեյք Սիթիի նկատմամբ հաղթանակ տարավ (46:42)։


== Սպորտաձևեր ==
1998 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերի ծրագրում ընդգրկվել են 14 մարզաձևեր։ Ընդհանուր առմամբ խաղարկվել է մրցանակների 68 հավաքածու։


== Օլիմպիական խաղերի արդյունքներ ==


== Մասնակիցներ ==

Մրցումներին մասնակցել են 72 երկրների ռեկորդային թվով մարզական պատվիրակություններ։


== Ֆիլատելիայում ==
Փոստային նամականիշ, Ռուսաստան, 1998 թվական
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Страница Олимпиады»։ Официальный сайт МОК (անգլերեն)
Ալիսորխի

Ալիսորխի, գյուղ, Երևանի նահանգի Երևանի գավառի Երևանի գավառակում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիկա Ռեմետա

Վելիկա Ռեմետա,գյուղ Սերբիայի Հանրապետության Ոջվոդինա երկրամասում։ Ըստ 2002 թ. մարդահամարի տվյալների բնակչությունը կազմում է 42 մարդ։


== Ծանոթագրություներ ==
Խաչող Վերին

Խաչող Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին Խաչող Ներքին գյուղի հետ միասին ուներ 25 տուն բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Խաչող Ներքին և Խաչող Վերին գյուղը միասին ունեին Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցին։


== Կրթություն ==
Խաչող Ներքին գյուղի հետ միասին ուներ վարժարան, որտեղ սովորում էին 30 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էգենթալ

Էգենթալ (գերմ.՝ Eggenthal), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1288 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 28,10 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 77 124։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Արկադի Մորդվինով

Արկադի Գրիգորևիչ Մորդվինով  (ռուս.՝ Аркадий Григорьевич Мордвинов, իսկական ազգանունը՝ Մորդվիշև (ռուս.՝ Мордвишев), հունվարի 15 (27), 1896, Q18776845?, Q19721787?, Պոչինկովսկի շրջան - հուլիսի 23, 1964(1964-07-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային ճարտարապետ։ ԽՄԿԿ անդամ 1919 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի բարձրագույն տեխնիկական ուսումնարանի ինժեներական-շինարարական ֆակուլտետը (1930 թ.)։ ՎՕՊՐԱ-ի անդամ (1929-1932 թթ.)։ ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհրդին կից ճարտարապետական և շինարարական գործերի կոմիտեի նախագահ (1943-1947 թթ.)։ ԽՍՀՄ ճարտարապետական ակադեմիայի նախագահ (1950-1955 թթ.)։
Մոսկվայում հոսքային-արագընթաց մեթոդով բնակելի տների շինարարության նախաձեռնողը (Գորկու փողոցում, 1937-1939 թթ., Մեծ Կալուժսկայա փողոցում, այժմ՝ Լենինի պողոտայի սկզբում, 1939-1940 թթ., ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941 թ.)։
Մորդվինովի այլ գործերից են Մոսկվայում՝ «Ուկրաինա» հյուրանոցը (Վ․ Օլտարժևսկու և ուրիշների հետ, 1957 թ., նախագիծը՝ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1949 թ.), Նովիե Չերյոմուշկի շրջանի կենտրոնի հատակագծումն ու կառուցապատումը (հեղինակակիցների հետ, 1956-1964 թթ.), Կոմերիտմիության պողոտայի հիմնումն ու կառուցապատումը (հեղինակակիցների հետ, 1958-1965 թթ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տերեշպոլ

Տերեշպոլ (ուկրաիներեն՝ Терешпіль), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տերեշպոլ գյուղում բնակվում էր 455 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 284,38 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Այխմոֆոբիա

Այխմոֆոբիա (հունարեն՝ aichmē՝ «սուր» և phobos՝ «վախ»), տարածված ֆոբիա, որն առաջանում է կտրող և ծակող գործիքներ, օրինակ ասեղ, դանակ, մկրատ, սուր ծայրով մատիտ օգտագործելիս կամ տեսնելիս։


== Պատճառները ==
Տվյալ ֆոբիան կարող է առաջանալ կենցաղային իրերի կամ աշխատանքային գործիքների սխալ, անփույթ օգտագործման դեպքերից հետո։ Մարդուն դա հատուկ է, քանի որ նա հիշում է ցավի զգացումները և փորձում է խուսափել նման դեպքերից։


== Տարածումը ==
Այխմոֆոբիան չի կարող ի ծնե լինել, այլ առաջանում է կյանքի ընթացքում։


== Տես նաև ==
Ֆոբիաների ցանկ
Կիսոներգա

Կիսոներգա, (հուն․՝ Κισσόνεργα) գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 2,500 մարդ։ Տեղակայված է Պաֆոս քաղաքից 5 մղոն դեպի հյուսիս։ Գյուղում շատ կան բանանի տնկարկներ, որոնք հայտնի են Կտիմա Լոուլանդ անունով։ 1980 թվականին գյուղի բնակչությունը կազմում էր 700 մարդ։ Գյուղում կան փոքր հյուրանոցներ, շուկաներ, խանութներ, բազմաթիվ բարեր և պանդոկներ։ Գյուղում կա նաև Ինտերնետ-սրճարան։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Kissonerga (անգլ.)
Փայխներ (Գյավաշի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փայխներ (այլ կիրառումներ)Փայխներ, հայաբնակ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Գտնվում էր Վանա լճի հարավային մասում, Նարեկ հայտնի գյուղից (որտեղ էր գտնվում Նարեկա վանական համալիրն իր Սբ. Սանդուխտ և Սբ. Աստվածածին եկեղեցիներով և Գրիգոր Նարեկացի մատուռ-դամբարանով, նաև՝ վարժարանով) երկու կիլոմետր հեռավորությամբ։ Իր հուշերում այս գյուղի մասին ականատեսը գրում է՝ 

Գյուղը հայաթափվել է 1915 թ․-ին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնեե Ուչ-Դերե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուչ-դերե (այլ կիրառումներ)Նիժնեե Ուչ-Դերե ( ռուս.` Нижнее Уч-Дере), հայաբնակ գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Մեծ Սոչիի Լազարևսկի շրջանում։ Գտնվում է շրջկենտրոն հանդիսացող Լազարևսկոյե միկրոշրջանից 49 կմ հարավ-արևելք, իսկ Սոչիի կենտրոնից 15 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ուչ-Դերե գետի ափից բարձրացող սարերի լանջին, ծովի մակարդակից 50 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2010 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 1425 բնակիչ, որոնցից 649 տղամարդ և 776 կին։ Բնակիչներն զբաղվում են բանջարաբուծությամբ և պտղաբուծությամբ։ Գյուղում կա տարրական դպրոց և ակումբ։


== Պատմությունը ==
Հայերը եկել են Սամսունի շրջակայքի գյուղերից` 1874 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաբլինո (գյուղ, Զնամենկայի շրջան)

Սաբլինո (ուկրաիներեն՝ Саблине), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սաբլինո գյուղում բնակվում էր 682 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2218 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 307,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
3Р41

3Р41 «Ալիք» (պայմանական անվանումն ըստ ՆԱՏՕ-յի` անգլ.՝ Top Dome), խորհրդային և ռուսական ռադիոտեղորոշիչ ուղեկցորդ և Ս-300Ֆ «Ֆորտ» ռազմածովային զենիթահթիռային համալիրի թիրախի լուսավորման կայան։


== Կառուցվածք ==
Իրենից ներկայացնում է ֆազավորված ալեհավաքի վանդակ` մոտավորապես 4 մ տրամագծով բարձրացման ֆիքսված անկյունով և ըստ ազիմուտի դուրս հանված գմբեթի տակ։ Պատվանդանի դիմային մասում են գտնվում նաև երեք կիսագլանաձև ռադիոթափանցիկ թասակներ և մեկ ոչ մեծ կիսագնդաձև թասակ։
Յուրաքանչյուր ռադար սպասարկում է հրթիռների ուղղահայաց արձակման 6 կամ 8 թմբկագլան և կարող է հրթիռով միաժամանակ նշանառել միանգամից երեք թիրախ` ի տարբերություն ավելի վաղ ստեղծված խորհրադային ռազմածովային զենիթահթիռային համալիրների, որտեղ յուրաքանչյուր թիրախ ուղեկցվում էր առանձին ռադարով։ Տեղանքի անկյունային սկանավորումն ապահովվում է էլեկտրոնային տարբերակով։ Յուրաքանչյուր թիրախի ուղղությամբ հնարավոր է միաժամանակ երկու հրթիռ արձակել։
Ֆազավորված ալեհավաքի վանդակը տարբերվում է սարքավորման ինքնատիպությամբ։ Անհատական ճառագայթող տարրերի փոխարեն այն օժտված է կենտրոնական ճառագայթահարիչով և հարթ անդրադարձնող հայելիով։


== Տեղադրում նավերի վրա ==
  1134-Б նախագծի մեծ հակասուզանավային նավեր
  1144 նախագծի հածանավեր
  1164 նախագծի հածանավեր


== Պատկերասրահ ==
3Р41 «Ալիք» ռադիոտեղորոշիչ կայանը «Վարյագ» հրթիռային հածանավի վրա, Վլադիվոստոկ, 2015 թվական, մայիսի 22

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մխիթարյան վարժարան (այլ կիրառումներ)

Մխիթարյան վարժարան, կարող է վերաբերել՝

Մխիթարյան վարժարան - ամենօրյա միջնակարգ վարժարան, հիմնվել է 1956 թվականին, Բուենոս Այրեսում
Մխիթարյան վարժարան - հիմնվել է 1936 թվականին, Հալեպում՝ Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության կողմից
Նիժնեվարտովսկի շրջան

Նիժնեվարտովսկի շրջան (ռուս.՝ Нижневартовский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նիժնեվարտովսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 118500 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 34654 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ադրիանա Օսորես

Ադրիանա Օսորես Մունյոս (իսպ.՝ Adriana Ozores Muñoz, մայիսի 21, 1959(1959-05-21), Մադրիդ, Իսպանիա),  իսպանացի դերասանուհի։ Նկարահանվել է «Գրանդ հոթել», «Առանց սահմանների քաղաքում», «Քաջերի ժամը» հեռուստասերիալներում։


== Կենսագրություն ==
Ադրիանա Օսորեսը ծնվել է 1959 թվականի մայիսի 22-ին, Մադրիդ քաղաքում։ Դերասան Մարիանո Օսորես Ֆրանսեսի և Լուիսա Պուլոչի թոռնուհին է, դերասան Խոսե Լուիս Օսորեսի (մահացել է, երբբ դուստրը ինը տարեկան էր) և Կոնսեպսիոն Մունյոսի դուստրը։ 1980 թվականին Ադրիանան իր առաջին դերը կատարել է «El liguero mágico» ֆիլմում, որի ռեժիսորը իր հորեղբայր Մարիանո Օսորեսն էր։ 1981-1983 թվականներին Ադրիանան նկարահանվել է իր հորեղբոր մի քանի ֆիլմերում՝ «El hijo del cura», «Brujas mágicas» և այլն։
1998 թվականին Ադրանան կատարել է Ֆլորայի դերը՝ «Քաջերի ժամ» ֆիլմում  (իսպ.՝ La hora de los valientes), որը արժանացել է «Գոյա» կինոմրցանակի։ 2005 թվականին նկարահանվել է «Հերոին» (իսպ.՝ Heroína) ֆիլմում, որտեղ խաղացել է Պիլարի դերը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://sharplorraine.wix.com/adrianaozoresintl Archived 2016-02-15 at the Wayback Machine.
Զարեհ Արշակ

Զարեհ Արշակ (1898, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1972), հայ դերասան, գրող։
Ծնվել է Կոստանդնուպոլիսի Ֆերիգյուղ թաղամասում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի Մերամեթյան վարժարանում, ապա սովորել Էսայան վարժարանում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո զբաղվել է գրաշարությամբ և նվիրվել բեմին։ Խաղացել է տարբեր թատերախմբերում։ 1920-ականների վերջերից, երբ արգելվել են հայերեն ներկայացումները, մասնակցել է թուրքերեն բեմադրություններին։ 1946-1947 թթ. թատերաշրջանից խաղացել է Ա. Մատաթյանի ստուդիայում, Օ. Շահինյանի «Մնակյան», «Երիտասարդաց» և այլ խմբերում, հանդես գալով կատակերգակ և դրամատիկ դերերում, որոնցից հիշատակության արժանի են Սաղաթել (Ա.Շիրվանզադեի «Պատվի համար»), Հայրապետ (Ա. Շիրվանզադեի «Նամուս»), Թոմաս (Գ. Գեի «Տրիլբի»), Սուլթան բեկ (Ու.Հաջիբեկովի «Արշին մալ ալան»), Ոսկան (Ա. Շիրվանզադեի «Չար ոգի»)։ Գրել է փոքրիկ վոդևիլներ՝ «Դդումի վաճառականը», «Գործարանին երկրաչափը» և այլն։ Երգիծական ստեղծագործություններով աշխատակցել է «Պատկեր», «Անուշապուր», «Ժամանակ», «Կավռոշ», «Քուլիս» և այլ պարբերականների։ 1931-1932 թթ. հրատարակել է «Խրախճանքի տարեգիրքը», որի էջերում ունի երգիծական նյութեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնք (Կարսի վիլայեթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնք (այլ կիրառումներ)Կոնք, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրեշ

Բուրեշ (ֆր.՝ Bouresches), Ֆրանսիայի համայնք, մտնում է Պիկարդիյա երկրամասի մեջ։ Համայնքի գավառը հանդիսանում է Էնան։ Գտնվում է նաև Շատո Տերի շրջանի տարածքում։ Համյանքի շրջանը հանդիսանում է Շատո Տերին։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի տվյալներով կազմում է 203 մարդ։


== Պատմություն ==
Բուրեշ համայնքը առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է գերմանա-ամերիկյան պատերազմի թատերաբեմ։ 1918 թվականին պատերազմի ժամանակ Բուրեշ մտնելը խստորեն արգելված էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայ Գողգոթան

Հայ Գողգոթան, Գրիգորիս Պալաքյանի Հայոց Ցեղասպանության մասին երկհատոր գիրքն է, որի առաջին հատորը լույս է տեսել Վիեննայում 1922 թվականին, իսկ երկրորդը հեղինակի մահից հետո Փարիզում 1959 թվականին։ Հուշագրությունը հայերի ցեղասպանության պատմության ուսումնասիրության կարևոր սկզբնաղբյուր է։


== Դեպքերի ականատես ==
1915 թվականի ապրիլի 24-ին Պալաքյանը հայ մյուս մտավորականների հետ ձերբակալվել է և աքսորվել։ Եղել է Այաշի, Չանկըրի, Չորումի, Եոզկաթի, Թոմարզայի և այլ աքսորավայրերում։ Հրաշքով ազատվելով՝ գերմանացու կերպարանքով, 1918 թվականին վերադարձել է Կոստանդնուպոլիս։ 1919 թվականին տեղափոխվել է Ֆրանսիա, ապա Անգլիա։ Ընտրվել է  Մանչեստրի, ապա Մարսելի հայ համայնքների հոգևոր առաջնորդ։


== Բովանդակություն ==
Որպես ականապես և վերապրող՝ հեղինակը ներկայացնում է հարուստ փաստագրական նյութ։ Հեղինակի անլուր չարչարանքների և զրկանքների հետ մեկտեղ գրքում հանգամանորեն ներկայացված է նաև մի ողջ ժողովրդի տառապանքը՝ աքսորի և մահվան ճանապարհին։ Գրքի կարևոր առավելություններից մեկը՝ հայ մտավորականության և հոգևոր դասի, աքսորի ու ձերբակալությունների մասին տրված հավաստի նյութն է։ Հեղինակը, հայ մյուս երևելիների հետ աքորված լինելով, մանրամասն ներկայացնում է նրանց կյանքի վերջին օրերի պատմությունը։


== Քաղվածքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գլենդելու հասարակությանը կներկայացվի Գրիգորիս Բալաքյանի «Հայկական Գողգոթա» գիրքը
Ստարոդուբովկա (այլ կիրառումներ)

Ստարոդուբովկա, կարող է վերաբերել՝

Ստարոդուբովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Պերշոտրավնևի շրջանում
Ստարոդուբովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում
Կարմիր խաչ տրիպտիխ

«Կարմիր խաչ տրիպտիխ» (ռուս.՝ Триптих Красный крест), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1915 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին նվիրել է կնոջը՝ կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային։
Այսօր «Կարմիր խաչ տրիպտիխ» կայսերական ոսկերչական ձուն գտնվում է Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանում (Քլիվլենդ, Օհայո, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ)։


== Դիզայն ==
«Կարմիր խաչ տրիպտիխ» ոսկերչական ձուն ստեղծել է Ֆաբերժեի ընկերության վարպետ ոսկերիչ Հենրիկ Վիգսթրյոմը։ Ձվի չափերն են՝  8,6 х 6,35 սմ։ Պատրաստված է արծաթից, ոսկուց, շողշողուն սպիտակ և թափանցիկ կարմիր էմալից։ Ջրաներկով մանրանկարներն արված են ոսկու և ապակու վրա։
Ձուն պատրաստված է ոսկուց և պատված է սպիտակ էմալով։ Երկու կողմից կարմիր խաչեր են պատկերված, որոնք պատված են կարմիր կիսաթափանցիկ էմալով։ Ամեն խաչի կենտրոնում մանրանկար է զետեղված. մեկը Օլգա Նիկոլաևնայինն է, մյուսը՝ Տատյանա Նիկոլաևնայի, ընդ որում, երկուսն էլ հանդերձավորված են Կարմիր խաչի զգեստներով։ Տատյանայի պատկերով խաչը ծառայում է որպես փական, որին սեղմելուց բացվում են երկու դռնակներ՝ դառնալով եռափեղկ տրիպտիխ։


== Անակնկալ ==
«Կարմիր խաչ տրիպտիխ» կայսերական ոսկերչական ձուն հատուկ տեղից բացելիս վերածվում է տրիպտիխի։ Կենտրոնում պատկերված է Քրիստոսի հարության տեսարանը։ Աջ կողմում սուրբ նահատակ Օլգան է, իսկ ձախից՝ սուրբ նահատակ Տատյանան։ Դռնակներին եզրերին պատկերված է կայսրուհու միացագիրը և ստեղծման տարեթիվը՝ «1915»:


== Պատմություն ==
Նիկոլայ II կայսրը ձուն կնոջը՝ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային է նվիրել 1915 թվականի Զատկի տոնին։ 1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։
1930 թվականին «Կարմիր խաչ տրիպտիխ» կայսերական ոսկերչական ձուն վաճառում են անհայտ գնորդին՝ Մոսկվայում։ 1943 թվականին այն գնում է Էրլի Մինշոլը՝ Նյու Յորքի A La Vieille Russie պատկերասրահի սեփականատիրոջ այրին։ 1965 թվականին այն նվիրում է Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանին, ուր ցայսօր էլ ցուցադրվում է։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Cleveland Museum of Art: Highlights
Cleveland Museum of Art
Mieks
Կոտրոնեյ

Կոտրոնեյ (իտալերեն՝ Cotronei), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կալաբրիա մարզի Կրոտոնե գավառում։
Բնակչությունը 5525 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 70 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 78 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 88836։ Հեռախոսային կոդ՝ 0962։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակաչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0962 44202
Պաշտոնական կայք՝ http://82.190.53.163:36263/default.aspx Archived 2009-07-29 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://82.190.53.163:36263/default.aspx Archived 2009-07-29 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հաշվեհարդար Բրոնքսում

«Հաշվեհարդար Բրոնքսում» (չինարեն՝ 紅番區 (Hong faan kui)) ռեժիսոր Ստենլի Տոնգի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ջեքի Չանը, Անիտա Մուին, Ֆրանսուազա Յիպը, Բիլ Տունը, Մարկ Էկերսթրիմը, Գարվին Կրոսը, Մորգան Լամը, Էյլեն Սիթը, Չան Ման Չինգը, Ֆրեդ Անդրուչին։


== Սյուժե ==
Հոնկոնգյան ոստիկան Կեունգը Ամերիկա է գալիս իր հորեղբոր մոտ՝ հարսանիքին մասնակցելու համար։ Հորեղբայրը իր խանութը վաճառել է մի գեղեցիկ չինուհու, տեղյակ չպահելով վերջինիս, որ խանութի վրա ավազակային հարձակում է սպասվում։ Կեունգն, իհարկե, սատար կանգնեց գեղեցկուհի բիզնես լեդիին։ Բայց դրանով Կեունգի և ավազակների հակամարտությունը չի ավարտվում, քանի որ ավազակները սկսում են որոնել իրենց կորցրած ադամանդները։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հաշվեհարդար Բրոնքսում(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Հաշվեհարդար Բրոնքսում»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Տորժոկի շրջան

Տորժոկի շրջան (ռուս.՝ Торжокский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տվերի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տոռժոկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3128 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23345 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,46 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վիսարիոն Շեբալին

Վիսարիոն Յակովլևիչ Շեբալին (ռուս.՝ Виссарион Яковлевич Шебалин, մայիսի 29 (հունիսի 11), 1902, Օմսկ, Aqmola Oblast, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 28, 1963(1963-05-28) կամ մայիսի 29, 1963(1963-05-29), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային կոմպոզիտոր, մանկավարժ և հասարակական գործիչ։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1947)։ Արվեստագիտության դոկտոր (1941)։


== Կենսագրություն ==
1928 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան (1935 թվականից՝ պրոֆեսոր, 1942-1948 թվականներին՝ տնօրեն)։ Աշակերտներից են Ա․ Նիկոլաևը, Ա․ Պախմուտովան, Վ․ Տորմիսը, Տ․ Խրեննիկովը, Կ․ Խաչատրյանը։
Եղել է ԽՍՀՄ կոմպոզիտորների միության Մոսկվայի կազմակերպության վարչության նախագահ (1941-1942)։
Գրել է օպերաներ՝ «Անսանձ կնոջ սանձահարումը» (ըստ Շեքսպիրի, 1957), «Արևը տափաստանի վրա» (1959), երաժշտական կատակերգություն՝ «Փեսացուն դեսպանությունից» (1942), 2 կանտատ (այդ թվում՝ «Մոսկվա», 1946), դրամատիկական սիմֆոնիա «Լենին» (ասմունքողի, մենակատարների, երգչախմբի և նվագախմբի համար, 1931), 5 սիմֆոնիա, ջութակի կոնցերտ (1940), 9 լարային կվարտետ, ռոմանսներ, խմբերգեր, երաժշտություն դրամատիկ, ներկայացումների և կինոնկարների համար, կատարել ռուսական ժողովրդական երգերի մշակումներ։
ԽՍՀՄ պետական մրցանակներ (1943, 1947)։
Պարգևատրվել է Լենինի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Տալդոմի շրջան

Տալդոմի շրջան (ռուս.՝ Талдомский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տալդոմ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1510 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 44274 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Փառակերտ

Փառակերտ, գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Որդուարի շրջանում ։


== Պատմություն ==
Գեղեցկատես և ոչ այնքան մեծ գյուղը գտնվում էր պատմական Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Գողթն գավառի Ագուլիս քաղաքից հյուսիս-արևելք, Ագուլիսի ձորի վերին մասում, Ագուլիսի Սուրբ Թովմա առաքյալ վանքից հյուսիս։ Ագուլիս գետի ձախ ափին փռված այս գյուղը ունեցել էր գրավիչ պարտեզներ և տներ, այգիներ և աղբյուրներ, ինչպես նաև մոտ 60 տուն բնակչություն։
19-րդ դարի կեսերին միացել է Ագուլիս քաղաքին՝ դառնալով նրա ամենամեծ թաղամասերից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլոչաևսկի (Օռլովսկի շրջան)

Վոլոչաևսկի (ռուս.՝ Волочаевский), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Վոլոչաևսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Էուպիլիո

Էուպիլիո (իտալերեն՝  Eupilio), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։ Բնակչությունը հասնում է 2502 մարդու, 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Հեռախոսային կոդն Է 031, իսկ փոստային ինդեքսը 22030։


== Ծանոթագրություններ ==
Բողազ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բողազ (այլ կիրառումներ)Բողազ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ապարանջաններ (աղբյուր)

Ապարանջաններ, աղբյուր Թուրքիայում, Վան քաղաքի մոտ, Վարագա լեռան փեշերին։ Ջուրը բխում է ապարանջանի տրամագծ ունեցող երեք անցքերիվ, որոնցից երկուսը, ըստ ավանդության Վասպուրականի Սենեքերիմ թագավորը նվիրել էր իր դուստր Շուշանին։ Այս ջրերից օգտվում էին Շուշանի կառուցած Շնորշանց գյուղի բնակիչները, իսկ երրորդ անցքից բխող ջուրը պատկանում էր միայն Վարագա վանքին։


== Ծանոթագրություններ ==
Օպիտնոե (այլ կիրառումներ)

Օպիտնոե, կարող է վերաբերել՝

Օպիտնոե - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Օպիտնոե - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում
Օպիտնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում