armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ագնես Քիթելսեն

Ագնես Հիլդեն Քիթելսեն (նորվ.՝ Agnes Elisabet Hilden Kittelsen, մայիսի 20, 1980(1980-05-20), Vågsbygd, Քրիստիանսանդ), կինոյի և թատրոնի նորվեգացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ագնես Քիթելսենը ծնվել է 1980 թվականի մայիսի 20-ին նորվեգական Քրիսթիանսանդ քաղաքում։ Մայրն ազգությամբ ֆինն է։ Թատրոնի բեմում դեբյուտը կայացել է 2002 թվականին։ Թատերական ինստիտուտն ավարտել է դեբյուտից մեկ տարի անց՝ 2003 թվականին։ Կինեմատոգրաֆիայում դեբյուտը որպես դերասան կայացել է 2004 թվականին։ 2009 թվականին արժանացել է մրցանակի «Մաքս Մանուս» ֆիլմի համար։
2007 թվականից աշխատում է Նորվեգիայի ազգային թատրոնում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Ագնես Քիթելսենը ԿինոՊոիսկ կայքում
Ագնես Քիթելսեն Internet Movie Database կայքում
Home page
Interview Archived 2016-04-06 at the Wayback Machine. with Dagbladet
UTC+9:30

UTC+10, ժամային գոտի, որը օգտագործվում է հետևյալ տարածքներում և պետություններում՝


== Ամբողջ տարվա ընթացքում ==
 Ավստրալիա (մասամբ) Հյուսիսային տարածք


== Միայն ձմռանը (ապրիլ-հոկտեմբեր) ==
 Ավստրալիա (մասամբ) Հարավային Ավստրալիա
 Նոր Հարավային Ուելս (մասամբ)Բրոքքեն Հիլլ քաղաքն ու Յանկովիննա շրջանը


== Արտաքին հղումներ ==
UTC+10 գոտում գտնվող քաղաքների ցանկը
Ռոբերտ Ֆալկ

Ռոբերտ Ֆալկ (ռուս.՝ Роберт Рафаилович Фальк, հոկտեմբերի 15 (27), 1886, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն[…] - հոկտեմբերի 1, 1958(1958-10-01)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Ֆալկը ծնվել է 1886 թվականին Մոսկվայում, հայրը իրավաբան և շախմատիստ էր՝ Ռաֆայիլ Ալեքսանդրի Ֆալկ (1856-1913), մայրը՝ Մարիա Բորիսի Ֆալկ (1866-1940)։
Սովորել է Մոսկվայում, 1903-1904 թվականներին՝ Կ. Յուոնի և Ի. Մաշկովի ստուդիաներում, 1905-1909 թվականներին՝ գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտապետական ուսումնարանում, աշակերտելով Վալենտին Սերովին և Կոնստանտին Կորովինին։ Եղել է «Միր իսկուսստվա», «Բուբնովի վալետ» և այլ խմբավորումների անդամ։
1928-1938 թթ.-ն ապրել է Փարիզում։ 1918-28 թվականներին դասավանդել է Մոսկվայի Ազատ գեղարվեստական արվեստանոցներում և Վխուտեմասում, 1941-1942 թվականներին՝ Սամարղանդի գեղարվեստական ուսումնարանում և 1942-1944 թվականներին՝ դեկորատիվ-կիրառական ինստիտուտում։
Ամուսնացած է եղել 4 անգամ, ունեցել է մեկ տղա և մեկ աղջիկ։


== Աշխատանքներ ==
Նշանավոր գործերից են. 

«Նատյուրմորտ սպիտակ սփռոցի վրա» (1914, մասնավոր հավաքածու, Մոսկվա),
«Կարմիր կահույք» (1920),
«Ծովախորշ Բալակլավայում» (1927),
«Սպիտակ շալով կինը» (1947), երեքն էլ՝ Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա),
«Ա. Գ. Գաբրիչևսկու դիմանկարը (1950-1951),
«Ինքնանկար կարմիր ֆեսով» (1957),
«Փարիզի բնանկարներ» (1930-ական թթ., բոլորը՝ մասնավոր հավաքածուներ, Մոսկվա, Սանկտ Պետերբուրգ)։Կատարել է ներկայացումների ձևավորումներ Մոսկվայի հրեական թատրոնում։
Ֆալկի «Նեգր» (1917), «Ծառեր ցանկապատի մոտ» (1920), «Սև նատյուրմորտ» (1920), «Բանվորուհի» (1925), «Փողոց Փարիզում», 
«Ինքնանկար ծխամորճով», «Ծեր հայուհին։ Փարիզ» (երեքն էլ՝ 1930-ական թթ.) գործերը գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մենիլ Լեպենուա

Մենիլ Լեպենուա (ֆր.՝ Ménil-Lépinois), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 106 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.89 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.01 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 50 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 55 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 85 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 72-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,7 %։ 72 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 69 անձ (38 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 13 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայիլ Տոլստիխ

Միխայիլ Տոլստիխ (մականուն «Գիվի»; հուլիսի 19, 1980(1980-07-19), Իլովայսկ, Khartsyzk City council, Դոնեցկի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 8, 2017(2017-02-08), Դոնեցկ, Ուկրաինա), Դոնեցկի Ժողովրդական Հանրապետության ռազմական գործիչ, դաշտային հրամանատար։ 2015 թվականին Տոլստիխին շնորհվել է Դոնեցկի ազգային հերոսի կոչում։ 2016 թվականի սեպտեմբերին Տոլստիխը ստացել է գնդապետի զինվորական կոչում։ Առավել մեծ ճանաչում է ստացել Իլովայսկի ճակատամարտից հետո։ 2014- 2017 թվականներին եղել է «Սոմալի» գումարտակի հրամանատար։


== Կենսագրություն ==

«Գիվի» մականունը վերցրել է Ուկրաինայի ԶՈՒ-ում ծառայելու տարիներին՝ ի պատիվ պապի, ով մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Իր խոսքերով, նախապապը ունեցել է վրացական ծագում։ 1998- 2000 թվականներին ծառայել է Ուկրաինայի զինված ուժերում՝ «Դեսնա ուսումնական կենտրոնում»։ Եղել է տանկի հրամանատար։ Ծառայությունը ավարտելուց հետո աշխատել է որպես արդյունաբերական ալպինիստ։ Եղել է դիզել տեղափոխող մեքենայի վարորդ։
2014 թվականի մայիսին մասնակցել է Սլովյանսկի գործողություններին, իսկ արդեն ամռանը մասնակցել է Իլովայսկի կռիվներին։ 2014 թվականի սեպտեմբերին մասնակցել է Դոնեցկի օդանավակայանի գործողություններին։
2014 թվականի հոկտեմբերի 19-ին դիմել է Ռուսաստանի Լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդ Վլադիմիր Ժիրինովսկիին՝ վիրավորներին տեղափոխելու համար մեքենա տրամադրելու համար։ Հոկտեմբերի 28-ին Ժիրինովսկին զորաջոկատին է ուղարկել «ՎԱԶ-2121» մակնիշի երկու ավտոմեքենա։
2015 թվականի փետրվարի 16-ին ընդգրկվել է ԵՄ սանկցիաների ցուցակ։
2015 թվականի մարտի 19-ին և 2016 թվականի ապրիլի 6-ին «Գիվիի» վրա իրականացվել է հարձակումներ։ Միխայիլը չի տուժել, վնասվել է մեքենան։
2016 թվականի հունիսի 23-ին Ուկրաինայի դատախազությունը հայտարարեց, որ Տոլստիխին մեղադրանք է առաջադրվել մի քանի հանցագործությունների համար։
2017 թվականի փետրվարի սկզբին՝ Ավդեևկայի մոտ տեղի ունեցած կռիվների ժամանակ Տոլստիխը ստացել է ոտքի բեկորային վնասվածք։


=== Մահ ===
Սպանվել է 2017 թվականի փետրվարի 8-ին ժամը 06:12-ին Մակեևկայի զորամասի մոտ։ Մահվան պատճառը՝ զորամասի շտաբի վրա արձակված հրետանու արկը։ Այդ պահին Տոլստիխը եղել է կաբինետում։ Տվյալներից մեկի համաձայն էլ, զոհվել է շենքում առկա ռումբի պայթյունից։
Գիվիի մահվան կապակցությամբ Դոնեցկում հայտարարվել է եռօրյա սուգ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте РИА «Новости»
Кто и почему мог убить комбата "Сомали" Гиви
Իրմա և Էմմա Գրամատիկաներ

Իրմա և Էմմա Գրամատիկաներ, իտալացի դերասանուհի քույրեր։ 
Իրմա Գրամատիկա (1873-1962)։Հանդես է եկել Չ․ Ռոսիի, Է․ Դուզեի, Է․ Ցակկոնիի, Տալի Գրամատիկա Կալաբրեզիի թատերախմբերում։ Հետագայում ստեղծել է սեփական թատերախումբը։ Խաղացել է Զոլայի «Թերեզա Ռաքեն», Շիլլերի «Սեր և խարդավանք», Տաուպտմանի «Միայնակ մարդիկ», Գոլդոնիի «Հյուրանոցի տիրուհին», Շեքսպիրի «Մակբեթ» պիեսներում․ ժամանակակիցների վկայությամբ, նա ժառանգել է Դուզեի արվեստի լավագույն գծերը։ 
Էմմա Գրամատիկա (1875—1965), բեմական գործունեությունն սկսել է Է․ Դուզեի ղեկավարությամբ։ 1900-ական թվականներին Իտալիայի առաջատար դերասանուհիներից էր։ Խաղացել է Հաուպտմանի («Միայնակ մարդիկ», «Ռոզա Բերնդ»), Իբսենի («Նորա»), Ռոստանի («Սամարիտյանուհին»), Շոուի («Պիգմալիոն», «Կեսար և Կլեոպատրա») պիեսներում՝ ստեղծելով բեմական բանաստեղծական կերպարներ։
Նելեպովկա (գյուղ, Կոնստանտինովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆելեպովկաՆելեպովկա (ուկրաիներեն՝ Неліпівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Նելեպովկա գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չերնովկա (գյուղ, Նովոսելիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերնովկա (այլ կիրառումներ)Չերնովկա (ուկրաիներեն՝ Чорнівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերնովկա գյուղում բնակվում էր 2 364 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Երաժշտական գործիքների թանգարան (այլ կիրառումներ)

Երաժշտական գործիքների թանգարան եզրը կարող է վերաբերել հետևյալին.

Երաժշտական գործիքների թանգարան (Միլան), երաժշտական գործիքներին նվիրված թանգարան Միլանի Սֆորցա ամրոցում։
Երաժշտական գործիքների թանգարան (Բրյուսել), աշխարհում երաժշտական գործիքների թանգարանների շարքում ամենամեծերից մեկը։
Պրիմորսկոյի համայնք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պրիմորսկո (այլ կիրառումներ)Պրիմորսկոյի համայնք (բուլղար․՝ Община Приморско), համայնք Բուլղարիայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բուրգասի մարզում։ Վարչական կենտրոնն է Այտոս քաղաքը։
Համայնքի տարածքի մակերեսը կազմում է 350 կմ²։
Ստրումյանի համայնքի քմեթը (քաղաքապետ) ընտրությունների արդյունքում Դիմիտր Գերմանովն է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 7,526 մարդ։


== Համայնքի կազմ ==
Համայնքի մեջ են մտնում հետևյալ բնակավայրերը՝

քաղաք Պրիմորսկո
քաղաք Կիտեն
գյուղ Վեսելիե
գյուղ Նովո Պանիչարևո
գյուղ Պիսմենովո
գյուղ Յասնա Պոլյանա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համայնքի պաշտոնական կայք (բուլղ.)
Իվիցա Իլիև

Իվիցա Իլիև (հոկտեմբերի 27, 1979(1979-10-27), Բելգրադ, ՀՍՖՀ), սերբ ֆուտբոլիստ, հարձակվող։


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Իվիցան Բելգրադի «Ռադ» ֆուտբոլային ակումբի սան է, դրանից հետո տեղափոխվել է «Պարտիզան» ֆուտբոլային ակումբ։ Ակումբի հիմնական կազմում խաղացել է 1997 թվականից մինչև 2004 թվականը, ապա տեղափոխվել է իտալական «Մեսսինա» ֆուտբոլային ակումբ։ 2006 թվականին վարձավճարով հանդես է եկել «Ջենոա» ֆուտբոլային ակումբում։ 2007 թվականին հեռացել է սիցիլիական ակումբից և դարձել հունական «ՊԱՕԿ» ֆուտբոլային ակումբի խաղացող։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո տեղափոխվել է գերմանական «Էներգի» ֆուտբոլային ակումբ, իսկ հաջորդ տարի՝ Թել Ավիվի «Մակկաբի» ֆուտբոլային ակումբ։ 2010 թվականին վերադարձել է «Պարտիզան», որի կազմում դարձել է Սերբիայի չեմպիոն և գավաթի դափնեկիր, ինչպես նաև ճանաչվել սերբական Սուպերլիգայի լավագույն ռմբարկու։ Հաջորդ մրցաշրջանում տեղափոխվել է «Վիսլա» ֆուտբոլային ակումբ։


=== Կարիերան հավաքականում ===
2003 թվականին Սերբիայի և Չերնոգորիայի հավաքականի կազմում անցկացրել է երկու խաղ Գերմանիայի և Լեհաստանի դեմ։ Վերջինի դարպասին խփելով իր միակ գոլը հավաքականի կազմում։


== Ձեռքբերումներ ==
Սերբիայի և Չերնոգորիայի չեմպիոն – 1998/99, 2001/02, 2002/03
Սերբիայի չեմպիոն – 2010/11
Հարավսլավիայի գավաթի դափնեկիր – 1997/98, 2000/01
Սերբիայի գավաթի դափնեկիր – 2010/11
Սերբիական Սուպերլիգայի լավագույն ռմբարկու – 2010/11
Սուպերլիգայի մրցաշրջանի հավաքական – 2010/11


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
National Football Teams
Հրայր Կարապետյան (այլ կիրառումներ)

Հրայր Կարապետյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Հրայր Արտեմի Կարապետյան, հայ դերասան, գեղանկարիչ։
Հրայր Կառլենի Կարապետյան, հայ քաղաքական գործիչ։
Սերգեյ Շահվերդյան (դիվանագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերգեյ Շահվերդյան (այլ կիրառումներ)Սերգեյ Շահվերդյան (մայիսի 6, 1927(1927-05-06) - հունվարի 4, 2014(2014-01-04), Փարիզ), խորհրդային դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը (1949)։ 1956 թվականից դիվանագիտական ծառայության մեջ է։ Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու։ 

1956-1962 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական ապարատի աշխատակից,
1962-1964 թվականներին՝ Սենեգալում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
1964-1968 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական ապարատի աշխատակից։
1968-1969 թվականներին՝ Բելգիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
1969-1971 թվականներին՝ Բելգիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1971-1977 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական ապարատի աշխատակից։
1977-1981 թվականներին՝ Մարսելում (Ֆրանսիա) ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոս։
1982-1984 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական ապարատի աշխատակից։
1984 թվականի հոկտեմբերի 14 - 1987 թվականի մայիսի 27  - Տոգոյում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։1992 թվականին անցել է կենսաթոշակի։ Մահացել է 2014 թվականի հունվարի 4-ին։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան
«Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985—1986. — Т. 3, с. 581.


== Արտաքին հղումներ ==
Сообщение МИД России «О кончине С. Д. Шавердяна»
Առաջին դասարանցու արձան (Դոնի Ռոստով)

Առաջին դասարանցու արձան (ռուս.՝ Памятник первокласснику), բրոնզե հուշարձան ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքի Լենինյան շրջանի Գորկու փողոց, 115 հասցեում գտնվող թիվ 36 գիմնազիայի բակում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը ստեղծելու նախաձեռնությունը պատկանում է Դոնի Ռոստովի Լենինյան շրջանի ղեկավար Սերգեյ Սուխարիևին։ Իր հարցազրույցում նա նշել է, որ նախագծի մշակման նախնական փուլերում ցանկանում էր, որ վերջնական քանդակն ինչ-որ բանով հիշեցնի «Փոքրիկն ու տանիքում ապրող Կառլսոնը» հեքիաթի Մանչուկին։
Քաղաքի իշխանությունները որոշեցին 7-9-րդ դասարանների աշակերտների շրջանում անցկացնել հուշարձանի լավագույն էսքիզի մրցույթ։ Ներկայացվեցին ավելի քան 500 էսքիզներ, և դրանցից մեկի հեղինակը դարձավ հաղթող։ Դա թիվ 36 գիմնազիայի 9-րդ դասարանի աշակերտուհի Աննա Նիկոլաևան է։ Հուշարձանը ստեղծելու համար գումար տրամադրել են հովանավորները, իսկ քանդակագործ է ընտրվել Դմիտրի Լինդինը։
Նա քանդակը ստեղծել է ըստ աշակերտուհու մատիտանկարի։ Հուշարձանը ստեղծելու համար ծախսվել է մոտ կես տարի, այն ձուլվել է Դոնի Ռոստովի արհեստանոցներից մեկում։ Հուշարձանի բացման հանդիսավոր արարողությունը կայացել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 1-ին` Գիտելիքի օրը, թիվ 36 գիմնազիայի ներքին բակում։ Հուշարձանի բացման արարողությանը ներկա է եղել քաղաքապետ Անատոլի Չեռնիշովը։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը բրոնզից է, նրա բարձրությունը մոտ 2 մետր է, իսկ քաշը` կես տոննա։ Հուշարձանը պատկերում է դպրոցական համազգեստով առաջին դասարանցի ծիծաղող տղա աշակերտի։ Նա նստած է գլոբուսին, իսկ ձեռքում պահում է գիրք, որի վրա գրված է «Школа» («Դպրոց»)։ Ըստ քանդակագործի` այս հուշարձանը համատեղում է իսկական առաջին դասարանցու գծեր, որը միևնույն խանդավառությամբ կարողանում է և՜ սովորել, և՜ զվարճանալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլովկա (գյուղ, Բակալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ռուս.՝ Михайловка, բաշկիրերեն՝ Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 190 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հոուփ Դևիս

Հոպ Դևիս (անգլ.՝ Hope Davis, մարտի 23, 1964(1964-03-23), Էնգլվուդ, Բերգեն շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկյան թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, «Էմմի», «Թոնի» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների դափնեկիր։


== Կարիերա ==
Դևիսը 1990 թվականին կատարել է իր նորամուտը կինոյում՝ կատարելով ոչ մեծ դեր «Կոմայի մեջ գտնվողները» ֆիլմում։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է «Տանը մենակ» կատակերգությունում։ Հետագայում նա հաջողությունների է հասել «Ցերեկային ճանապարհորդներ» և «Հաջորդ կանգառը՝ հրաշքների աշխարհ» ֆիլմերում կատարած գլխավոր դերերով։ 2009 թվականին նա ստացել է «Թոնի» մրցանակ «Կոտորածի աստվածը» ներկայացման մեջ իր դերակատարման համար։
2000 թվականին Դևիսն արժանացել է կինոքննադատների ուշադրությանը «Շմիդտեի մասին», «Ատամնաբույժի գաղտնի կյանքը» և «Ամերիկյան շքեղություն» ֆիլմերում կատարած դերերի շնորհիվ։ Վերջինում կատարած դերի համար նա ներկայացվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի։ Հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում նա կատարել է փոքր դերեր տարբեր ֆիլմերում։ 2010 թվականին ներկայացվել է «Էմմի» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների «Հատուկ հարաբերություններ» ֆիլմում Հիլարի Քլինթոնի դերի համար։ Նախկինում նա ներկայացվել էր «Էմմի» մրցանակի «Հիվանդները» ֆիլմի համար։ Դևիսը կատարել է գլխավոր դերեր մի քանի սերիալներում՝ «Վերջին ժամկետը», «Վեցը» և «Նվիրվածություն»։ Նա կատարել է երկրորդ պլանի դերեր HBO-ի «Միլդրեդ Փիրս», «Լուրեր» նախագծերում և «Ամերիկյան հանցագործություն» անթոլոգիայի երկրորդ եթերաշրջանում։


== Անձնական կյանք ==
Դևիսը ամուսնացել է դերասան Ջոն Պատրիկ Ուոքերի հետ։ Նրանք ունեն երկու երեխա։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


== Հեռուստատեսություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լեմի

Լեմի (անգլ.՝ Lemmy, դեկտեմբերի 24, 1945(1945-12-24)[…], Բերսլեմ, Սթոք-օն-Թրենթ, Սթեֆորդշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն - դեկտեմբերի 28, 2015(2015-12-28)[…], Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), անգլիացի բաս կիթառահար, երգահան, երգիչ, և անգլիական Motörhead խմբի հիմնադիրը։ Նրա երաժշտությունը կազմում էր հևի մեթալ ժանրի յուրօրինակ մասնիկը։
Լեմին իր երաժշտական կարիերան սկսել է The Beatles–ի ազդեցության ներքո, կարիերայի սկզբում նա աշխատել է Ջիմի Հենդրիքսի և The Nice խմբի հետ։ 1971 թվականին միացել է Hawkwind ռոք խմբին, իսկ 1975–ի հունիսին ստեղծել է Motörhead խումբը, որի հետել կապված է նրա ամբողջ երաժշտական կարիերայի մյուս հատվածը մինչև իր մահը։ Motörhead–ը 1980-1981 թվականներին հասավ իր հաջողությունների գագաթնակետին, այս շրջանում գրվեց խմբի հիթային երգը՝ «Ace of Spades»–ը։ Բացի նրանից որ Լեմին հայտնի երաժիշտ էր, նա նաև մոլի հարբեցող էր, և միայն 1990 թվականին նա կրճատեց օգտոգործվող ալկոհոլի քանակը։
Մահացել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 28–ին, քաղցկեղից, որը նրա մոտ հայտնաբերել էին մահվանից երկու օր առաջ միայն։


== Սկավառակագրություն Motörhead–ի հետ ==
Motörhead (1977)
Overkill (1979)
Bomber (1979)
Ace of Spades (1980)
Iron Fist (1982)
Another Perfect Day (1983)
Orgasmatron (1986)
Rock 'n' Roll (1987)
1916 (1991)
March ör Die (1992)
Bastards (1993)
Sacrifice (1995)
Overnight Sensation (1996)
Snake Bite Love (1998)
We Are Motörhead (2000)
Hammered (2002)
Inferno (2004)
Kiss of Death (2006)
Motörizer (2008)
The Wörld Is Yours (2010)
Aftershock (2013)
Bad Magic (2015)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոբերտ Ուեբ

Ռոբերտ Դ. Ուեբ (անգլ.՝ Robert D. Webb, հունվարի 8, 1903(1903-01-08), Կենտուկի, ԱՄՆ - ապրիլի 18, 1990(1990-04-18), Նյուպորտ Բիչ, Օրինջ շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, «Օսկար» մրցանակի վերջին դափնեկիրը «Լավագույն ռեժիսորի օգնականի համար» անվանակարգում 1937 թվականի «Հին Չիկագոյում» ֆիլմի համար։


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Դ. Ուեբը ծնվել է 1903 թվականին հունվարի 8-ին Կենտուկի նահանգի Փոուել շրջանի Քլեյ սիթիում։
1938 թվականին Ուեբն արժանացել է «Օսկարի» «Լավագույն ռեժիսորի օգնականի համար» անվանակարգում Հենրի Քինգի «Հին Չիկագոյում» ֆիլմի համար (1937)։ Այդ ֆիլմին զուգահեռ Ուեբը Քինգի հետ համագործակցել է այնպիսի ֆիլմերի նկարահանումների համար, ինչպես «Ռամոնա» (1936), «Բեռնադետի երգը» (1943), «Վիլսոն» (1944), «Կապիտանի Կաստիլյայից» (1947)։
1953 թվականը Ուեբի համար նշանավորվել է երկու նոր ֆիլմերի թողարկումով, ինչպես օրինակ Կորեական պատերազմի մասին Վիկտոր Մեթյուրի և Ալեքսանդր Սքուրբիի մասնակցությամբ «Բրիգադայի փառքը» ֆիլմը ու Ռոբերտ Վագների և Թերի Մուրի դերակատարմամբ ձկնորսական «Բուստախութ» դրաման։ Այդ ֆիլմը եղել է «CinemaScope» ձևաչափով նկարահանված առաջին ֆիլմերից մեկը՝ շնորհիվ աղավաղված պատկերով ոսպնյակով հատուկ գունային տեսախցիկի կիրառման, որով պատկերված է Ֆլորիդայի առափնյա օվկիանոսի ծովային կյանքը, ինչն օպերատոր Էդվարդ Կրոնջագերին «Օսկար» է բերել «Լավագույն օպերատորական աշխատանք» անվանակարգում, իսկ ռեժիսոր Ուեբին՝ Կաննի 7-րդ կինոփառատոնի Գրանպրի։ Ուեբի հաջորդ ֆիլմը՝ «Սպիտակ փետուր» վեսթեռնը (1955), որը նկարահանվել է նույն տեխնիկայով՝ հեռուստադիտողին ցուցադրելով Վայրի արևմուտքի կանաչ դաշտավայրերի և դարավանդների լայն տարածությունը։ Այդ նույն տարում թողարկվել է «Յոթ ոսկե քաղաքներ» ֆիլմը՝ իսպանացի գաղութարարների արշավի պատմությունը քահանա Խունիպերո Սեռայի անձի դիտանկյունով։ Դրան հաջորդել է 1956 թվականին նկարահանված տիեզերական ճանապարհորդությունների մասին «Տիեզերքի սահմանին» ֆիլմը և «Հպարտը» վեսթեռնը։
Կինեմատոգրաֆիայի պատմության մեջ Ուեբն իր նշանակալի տեղն ըստ էության զբաղեցրել է 1957 թվականին նկարահանված «Սիրիր ինձ քնքշորեն» ֆիլմի շնորհիվ, որտեղ կինոյում իր առաջին դերն է խաղացել Էլվիս Փրեսլին։ 1957 թվականին թողարկվել է «Ճանապարհ դեպի ոսկին» արկածային ֆիլմը, երկու տարի անց՝ «Թիմբերլենդի զենքը» ֆերմերային դրաման, 1961 թվականին միանգամից երկու ֆիլմ՝ ծովահենային «Տորտուգայի ծովահենները» ֆիլմը և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ճապոնական ճամբարներում կին ռազմագերիների մասին «Յոթ դժոխային կանայք» ֆիլմը։
Մի քանի տարի ընդմիջումից հետո 1967 թվականին Ուեբը թողարկել է Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում նկարահանված երկու ֆիլմ՝ «Քեյպփթաունյան խարդախություն» և «Շնագայլերը», ապա ավարտել է գործունեությունը մեծ կինոյում։
Ռոբերտ Ուեբը մահացել է 1990 թվականի ապրիլի 18-ին 87 տարեկանում, Նյուպորտ Բիչ քաղաքում։


== Անձնական կյանք ==
1951 թվականից մինչև 1990 թվականին իր մահը Ուեբը ամուսնացած է եղել մոնտաժող Բարբարա Մաքլեյնի հետ (1903-1996), որը մասնակից է եղել նրա բազմաթիվ ֆիլմերի նկարահանմանը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Robert D. Webb Internet Movie Database կայքում
Роберт Д. Уэбб(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Անատոլի Դրյուկով

Անատոլի Մատվեևիչ Դրյուկով (ռուս.՝ Анато́лий Матве́евич Дрю́ков, սեպտեմբերի 4, 1936(1936-09-04), Վորոնեժ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 12, 2023(2023-03-12)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ, Ռուսաստանի Դաշնության դիվանագիտական ծառայության վաստակավոր աշխատող (2002)։


== Կարիերա ==
1960 թվական՝ ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի պետական համալսարանի Միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետը։
1961 թվականից՝ դիվանագիտական աշխատանքում՝ բազմիցս դիվանագիտական ծառայության է մեկնել Պակիստան, Զամբիա, Սինգապուր, Հնդկաստան։
Երկար ժամանակ, արտասահմանյան գործուղումների ընդմիջումներով, աշխատել է ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի ԱԳՆ կենտրոնական ապարատում։
1987-1990 թվականներին՝ եղել է Սինգապուրում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1991-1996 թվականներին՝ եղել է Հնդկաստանում ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1998 թվականի նոյեմբեր - 2005 թվականի մայիս՝ Հայաստանի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Ունեցել է աշխատանքային փորձ բոլոր պաշտոններում՝ հերթապահ ռեֆերենտից մինչև ԽՍՀՄ ԱԳՆ կադրերի գլխավոր վարչության պետ։Մահացել է 2023 թվականի մարտի 12-ին Մոսկվայում 86 տարեկան հասակում։


== Մրցանակներ ==
Բարեկամության շքանշան (1998 թվականի մարտի 4), Ռուսաստանի արտաքին քաղաքական կուրսի անցկացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար։
Մխիթար Գոշի մեդալ (2005 թվականի մարտի 30, Հայաստան), հայ-ռուսական բարեկամական կապերի ամրապնդման և զարգացման գործում ներդրած նշանակալի ավանդի և Հայաստանում դիվանագիտական առաքելության ավարտի կապակցությամբ։
Ռուսաստանի Դաշնության դիվանագիտական ծառայության վաստակավոր աշխատող (2002 թվականի նոյեմբերի 19) — Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած վաստակի և երկարամյա բեղմնավոր դիվանագիտական գործունեության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография
Послы СССР в странах Азиатского региона(չաշխատող հղում)
Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898 - 1991
Սան Ժոզե դուս Կամպուսի գավառ

Սան Ժոզե դուս Կամպուսի (պորտ.՝ Microrregião de São José dos Campos), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1 386 456 մարդ՝ 2005 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 4046,423  կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 342,6  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 25 078 406 743,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխահագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 19 061,26 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,835


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կասապավա
Իգարատա
Տաուբատե
Հաանյա (գյուղ, Հաանյա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հաանյա (այլ կիրառումներ)Հաանյա (էստ․՝ Haanja), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 162 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Լիպունի

Լիպունի (ռուս.՝ Липуны), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 104 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էրիկ Դարա

Էրիկ Դարա, դաշտ, հովիտ Հայկական լեռնաշխարհում, Կուր գետի ավազանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ղազախի գավառում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուդկա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌուդկաՌուդկա (ուկրաիներեն՝ Рудка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուդկա գյուղում բնակվում էր 668 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,39 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 197,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աբդլադիմ

Աբդլադիմ, արաբական ծագումով հայկական արական անձնանուն։ Ծագում է արաբերեն عبد العظيم (‘Abd-ul-‘azīm) անունից, որը նշանակում է «ծառա Մեծագույնի (Աստծո)»։ Հայերի մեջ անսովոր անուն է։ Մի անգամ հանդիպում է Հալեպում, որտեղ տ-ն համապատասխանում է արաբերեն ظ (z) արտասովոր հնչյունին։


== Հայտնի անվանակիրներ ==
Ապտլատիմ (1681).


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1944, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 12
«Ցուցակ հայերէն ձեռագրաց Հալէպի», կազմող՝ արք. Արտավազդ Սյուրմեյան, Հատոր Ա, Երուսաղեմ, 1935, էջ 186բ.
Մատոյնս

Մատոյնս (պորտ.՝ Matões), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Կաշիաս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 27 257 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 858,007 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 14,7 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1954 թվականի դեկտեմբերի 30-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 29.860.587,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.110,93 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,567 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)


== Ծանոթագրություններ ==
Դեպք գիշերօթիկում

«Դեպք գիշերօթիկում» (անգլ.՝ The Adventure of the Priory School), անգլիացի գրող Արթուր Կոնան Դոյլի 56 պատմվածքներից մեկը խուզարկու Շերլոկ Հոլմսի մասին, մտնում է «Շերլոկ Հոլմսի վերադարձը»` 13 պատմվածքից կազմված շարքի մեջ։


== Սյուժե ==
Հոլմսին է դիմում մասնավոր էլիտար գիշերօթիկ դպրոցի սեփականատերը՝ խնդրելով օգնել գտնել դուքս Հոլդըրնըսի որդուն, որը անհետացել է անհասկանալի հանգամանքներում։ Նրա հետ անհետացել էր նաև գերմաներենի ուսուցիչ Հայդեգըրը։ Հոլմսը բժիշկ Վաթսոնի հետ անհապաղ մեկնում է դեպքի վայր։
Դատավորը հեծանվի «Փալմըր» և «Դանլոփ» անիվների անվադողերի հետքերով ենթադրում է, որ դուքսի կորած երեխան և գերմաներենի ուսուցիչը  մեկնել են տարբեր հեծանիվներով։ Շուտով հեծանիվների անիվների հետքերի մոտ՝ հովիտում, Հոլմսը հայտնաբերում է նաև կովի հետքեր, որոնց դիրքը բնորոշ էր ոչ թե կովի, այլ ձիու քայլին։ Վերջապես, շարժվելով հեծանիվների հետքերով, Հոլմսը և Վաթսոնը հասնում են ուսուցչի դիակին՝ մահացած գլխի հարվածից։ Շփվելով «Մարտական աքաղաղը» հյուրանոցի սեփականատիրոջ՝ ոմն Ռուբին Հեյզի հետ, Հոլմսը և Վաթսոնը հեռանում են հյուրանոցից։ Հանկարծ նրանք տեսնում են, թե ինչպես սկզբում հյուրանոցի մոտ են գալիս հաշվապահ Ջեյմս Վայլդըրը, իսկ հետո՝ երկանիվ սայլակով ինչ-որ անծանոթ մարդ։ Ուսումնասիրելով Վայլդըրի հեծանիվի հետքերը, որոնք նույն «Դանլոփ» մակնիշին էին պատկանում, և նայելով հյուրանոցի երկրորդ հարկի պատուհանից՝ Հոլմսը Վաթսոնին առաջարկում է հեռանալ։

Հաջորդ օրը Հոլմսը Վաթսոնի ուղեկցությամբ այցելում է դուքս Հոլդըրնըսին և պահանջում տալ նրան մեծ գումար (վաց հազար սթերլինգ)՝ որպես պարգև այս գործը լուծելու համար։ Ինչից հետո Հոլմսը հայտարարում է, որ կորած որդին գտնվում է «Մարտական աքաղաղը» հյուրանոցում՝ փակի տակ, իսկ առևանգմանը մասնակցել է հենց ինքը Հոլդըրնըսը։ Հոլմսի այս գործը հանրության առաջ մանրուքները չբացահայտելու խոստումը տալուց հետո Հոլդըրնըսը ամեն ինչ խոստովանում է։
Պարզվում է, որ նրա անձնական քարտուղար Ջեյմս Վայլդըրը, որը իրականում ամուսնությունից դուրս ունեցած նրա ավագ որդին էր, Ռուբին Հեյզի օգնությամբ  կազմակերպել է կրտսեր եղբոր՝ դուքսի օրինական ժառանգի առևանգումը։ Ուսուցիչ Հայդեգըրը, որը դարձել էր առևանգման ականատես և հետապնդել գողերին հեծանվով, սպանվել էր Հեյզի կողմից։ Իսկ հետքերը խճճելու համար Վայլդըրը օգտագործել էր ընդանեկան գանձը՝ ձիու նալը, որի վրա Հեյզը տարել էր երեխային, նման էին կովի ոտքերի։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Մի անգամ, երբ Կոնան Դոյլին դիմում են Հոլմսի մասին լավագույն վեպերը թվարկելու խնդրանքով, նա ընտրեց լավագույն 12 աշխատություններ, որոնց թվում էր նաև «Դեպք ինտերնատումը» (13 մարտի, 2015 թվական)։
Կոնան Դոյլի միայն երկու պատվածքներում են օգտագործվել օրիգինալ պատկերներ՝ «Դեպք ինտերնատում» վեպում դեպքի վայրի գծապատկերը՝ գծված Հոլմսի կողմից, և «Պարող մարդուկներում»՝ կոդավորված նշանները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեպք ինտերնատումը holmes.am կայքում
Ձյունաշող

Ձյունաշող (նախկին անվանումը՝ Ղզըլշաֆակ, մինչև 1935 թ.` Ջուջաքենդ),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Տաշիրի տարածաշրջանում, Տաշիր քաղաքից մոտ 15 կմ հյուսիս-արևմուտք, հեռավորությունը մարզկենտրոնից` 52 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գյուղը գտնվում է Սառնաղբյուր գետի ափին՝ ծովի մակարդակից 1590 մ բարձրության վրա։  Գյուղը հիմնադրվել է 1870 թվականին, վերաբնակեցվել է 1989 թվականին Ադրբեջանից բռնագաղթված հայերի կողմից։ Ձյունաշող է վերանվանվել 1991 թ. օգոստոսի 8-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ձյունաշողի մշտական բնակչությունը կազմել է 177, առկա բնակչությունը` 175 մարդ։ Մինչև 1989 թ. եղել է ադրբեջանաբնակ գյուղ։ Ներկայումս բնակվում են հայեր, բնակչությունն ունի նվազման միտում։
Ձյունաշողի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունն զբաղվում է անասնապահությամբ, ճակնդեղի, կարտոֆիլի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։ Գյուղի բնակիչները հիմնականում արտադրում է կաթ, միս, ձու, բուրդ։


== Կլիմա ==
Կլիման բարեխառն է, ձմեռը` երկարատև և ցրտաշունչ, ամառը` զով։ 


== Նշանավոր մարդիկ ==
Ալեք Խաչատրյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Լոռու մարզ
Ձյունաշողի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)
Գեղի (այլ կիրառումներ)

Գեղի անվանումը կարող է վերաբերել.

Գեղի, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։
Գեղի, գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։
Գեղի, միջնադարյան բերդ, Հայաստանի Արարատի մարզում՝ Խոսրովի անտառում։
Հիստասպես (Դարեհ I-ի հայր)

Հիստասպես (Greek: Ὑστάσπης), Vishtaspa (Persian) կամ Gustasp (ժամանակակից Պարսկաստան) (մ. թ. ա. 570 - մ. թ. ա. 495), պարսից սատրապ Բակտրիայից Պարսկաստանում։ Նա եղել է Դարեհ I-ի` Աքեմենյան կայսրության թագավորի հայրը։ Նա նաև Արտաբանի հայրն էր, նրա, որը եղել էր և' Դարեհի՝ իր եղբոր, և' Քսերքսես I-ի՝ Դարեհի հաջորդի հավատարիմ խորհրդատուն։ 
Արսամեսի եղբայր Հիստասպեսը եղել է Աքեմենյանների պարսկական թագավորական տան անդամ։ Նա պարսկական սատրապ էր Կամբիզի օրոք (հավանաբար, նաև Կյուրոս Բ Մեծի) և ուղեկցում էր Կյուրոսին մասագետների դեմ արշավանքում։ Սակայն  նրան ետ են ուղարկում Պարսկաստան, որպեսզի ծառայի ավագ եղբորը՝ Դարեհին, որին Կյուրոս Մեծը երազից հետո կասկածում էր դավաճանության մեջ։
Դարեհից բացի, Հիստասպեսն երեք որդի ուներ Արտաբանես և Արտանես ։
Ամմիանոս Մարկելինոսը պատմում է Հնդկաստանում` բրահմանների մոտ, նրա ուսուցման  մասին։

Հիստասպեսի անունը հանդիպում է  Պերսեպոլիսի արձանագրություններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալլար

Սալլար, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ժուսիապի

Ժուսիապի (պորտ.՝ Jussiape), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավկենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սեաբրա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 459 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4 523,395 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 21,9 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի հուլիսի 9-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 49 16.906.606,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.483,04 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,660 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Բալտինո

Բալտինո (ռուս.՝ Балтино, բաշկիրերեն՝ Балта), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալժեռի

Ալժեռի (իսպ.՝ Algerri), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Լեյդա նահանգի մեջ և Կատալոնիա ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Նոգերա համայնքի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 54.3 կմ2։ Բնակչությունը 462 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2005-11-05 at the Wayback Machine.
Datos estadísticos
Restos del castillo Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Չինիզի

Չինիզի  (իտալերեն՝ Cinisi) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10 817 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 311 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90045։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 091։
Կոմունայի հովանավորներն են Սուրբ Կույս Մարիամը, տոնակատարությունը հունիսի առաջին տասնօրյակում և Սուրբ Ֆարահը։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ապրում էր մի մարդ

Ապրում էր մի մարդ, 1968 թվականին «Հայֆիլմ» ստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Մարդու հանդեպ տածած անսահման սերն է պատճառը, որ ֆիլմի հերոսը՝ բժիշկ Ռուբենը, անձնազոհության է պատրաստ՝ հիվանդի կյանքը փրկելու համար։


== Դերերում ==
Ռուբեն – Արմեն Ջիգարխանյան
Մարո – Զեմֆիրա Ցախիլովա
Սվետլանա – Վալենտինա Եգորենկովա


=== Դրվագներում ===
Հովակ Գալոյան, Գուրգեն Թոնունց, Աշոտ Ներսիսյան, Նիկոլայ Գրիցենկո, Զինաիդա Սլավինա, Վերջալույս Միրիջանյան, Յուրի Ավշարով, Նիկոլայ Դուպակ, Սոս Սարգսյան, Օրի Բունիաթյան, Ֆելիքս Եղիազարյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Օհանյան (այլ կիրառումներ)

Գևորգ Օհանյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել.

Գևորգ Դ. Օհանյան (19-րդ դար-1910-ական թթ.), «Հովիտ»-ի թղթակից։
Գևորգ Օհանյան (1888-՞), գրող, լրագրող։
Գևորգ Օհանյան (19-20-րդ դար), բանաստեղծ։
Գևորգ Սմբատի Օհանյան (1935-2016), բանաստեղծ, թարգմանիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2119)

Ժողովածու  (2119), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2119 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում Աբրահամ դպիր և Գրիգոր Ձկնաջրցի գրիչների կողմից, Ամիրդոլու վանքում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,8 X 14,7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 243 թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ գունավոր թուղթ։ Հիշատակարաններ՝ 119բ։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Գր․ Տաթևացի, Յովհ․ Որոտնեցի)։
Դիոն․ Արիսպագացւոյ Յաղագս խորհրդականի աստուածաբանութեան։
Յովհ․ Որոտենցւոյ հաւաքեալ ի բանից իմաստասիրաց։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Բեջանյան

Հովհաննես Կարապետի Բեջանյան (հունվարի 15 (28), 1915, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 10, 1976(1976-02-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1967)։
Քանդակագործ Դավիթ Բեջանյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Բեջանյանը ծնվել է Թիֆլիսում։ 1964 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։


== Ստեղծագործություններ ==
«Երևանի սառը ջուրը» («Ջուր ծախող տղան», 1970, բրոնզ, Երևան)
Ա. Շահումյանի կիսանդրի (1972, փայտ)
Վ . Ի . Լենին (կիսանդրի)
Սայաթ-Նովա (փայտաքանդակ)
Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի արձան (1974, բրոնզ, Երևան)


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Զույգ և կենտ ֆունկցիաներ

Զույգ և կենտ ֆունկցիաներ, f(x) ֆունկցիան կոչվում է զույգ, եթե իր արժեքը չի փոխում արգումենտի նշանը փոխելիս, այսինքն ֆունկցիան զույգ է, եթե.

  
    
      
        f
        (
        x
        )
        =
        f
        (
        −
        x
        )
      
    
    {\displaystyle f(x)=f(-x)}
  
և կենտ, եթե.

  
    
      
        f
        (
        −
        x
        )
        =
        −
        f
        (
        x
        )
      
    
    {\displaystyle f(-x)=-f(x)}
  
Օրինակ, y=x2, y = cosx ֆունկցիաները զույգ են, իսկ y=x3, y=sinx-ը՝ կենտ։
Միննույն զույգության մի քանի ֆունկցիայի գումարը նույն այդ զույգության ֆունկցիա է։ Միևնույև զույգության երկու ֆունկցիայի հարաբերությունը և արտադրյալը զույգ ֆունկցիա է, իսկ տարբեր զույգության ֆունկցիաներինը՝ կենտ։ Զույգ ֆունկցիայի գրաֆիկը սիմետրիկ (համաչափ) է Oy առանցքի, իսկ կենտ ֆունկցիայինը՝ կոորդինատների սկզբնակետի նկատմամբ։
22cans

22cans, բրիտանական ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ, տեղակայված Գուիլֆորդում։ Ընկերությունը հիմնադրվել է 2012 թվականի փետրարին Պիտեր Մոլինյոի կողմից։


== Պատմություն ==
Պիտեր Մոլինյոին, ով նախկինում հիմնադրել էր Bullfrog Productions և Lionhead Studios, հիմնադրեց 22cans ընկերությունը 2012 թվականի փետրվարի 20-ին Ֆարնբորոյում։ Ընկերությունը հիմնադրելու համար, նա լքեց Lionhead ընկերությունը և սկսեց համագործակվել Թիմա Ռէնսի և Պետեր Մերֆիի հետ, ովքեր Lionhead ընկերության տեխնիկական գծով և գլխավոր տնօրեններ էին համապատասխանաբար։ Մոլինյոինը առաջին անգամ ընկերության հիմնադրման մասին հայտարարեց 2012 թվականի մարտի 7-ին։ Մինչև ապրիլ ամիսը, նա ստացավ ավելի քան 1000 առաջարկ։ Ընկերության նշանակալի վարձակալություններն են համարվում 2012 թվականի հուլիսին Ջեք Աթթրիջը և 2013 թվականի ապրիլին Ջեյմի Սթոունը։
Ընկերության կողմից մշակված առաջին խաղը դարձավ Curiosity: What's Inside the Cube? խաղը, որը թողարկվել է 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ին Android և iOS օպերացիոն համակարգերի համար։ 2015 թվականին, խնդրահարույց Godus խաղի թողարկումից հետո, ընկերության միացավ Սեյմոն Ֆիլլիպսը, ով զբաղեցրեց գլխավոր տնօրենի պատշտոնը։ Իսկ Մոլինյոինը սկսեց զբաղվել դիզայներական հարցերով։ Աթթրիջը ընկերությունը լքեց 2015 թվականի ապրիլին, իսկ Godus խաղի դիզայներ՝ Կոնրադ Նաշինսկին հեռացավ 2016 թվականի հուլիսին։
2019 թվականին ընկերությունը ցուցադրեց Legacy խաղը, որը Մոլինյոինի առաջին խաղի՝ The Entrepreneur (1984) ռեմեյքն էր։ 2021 թվականի փետրվարին ընկերություն տեղի ունեցած մեծ կրճատումներ, սակայն ընկերությունը վստահեցրեց, որ մշակումները շարունակվելու են։


== Խաղերի ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://22cans.com/ 22cans. պաշտոնական կայք
Նոյան տապան (թերթ)

Նոյան տապան (թերթ), տասներկու երկրներում տարածվող հայկական սփյուռքի տեղեկատվական-վերլուծական միջազգային թերթ։


== Պատմություն ==
Թերթի առաջին համարը լույս տեսավ 1997 թվականի օգոստոսին։ Թերթի հիմնադիրն է «Նոյան Տապան Մեդիա» ՍՊԸ-ն՝ ի դեմս նրա տնօրեն Գրիգորի Անիսոնյանի, որն էլ դարձավ թերթի գլխավոր խմբագիրը։
Հիմնադրման պահից սկսած՝ «Նոյան տապան» թերթը սկսեց արտացոլել ԱՊՀ երկրների և հեռավոր արտասահմանյան հայկական սփյուռքի կյանքը։ Հրատարակության գլխավոր խնդիրն է Հայաստանի սահմաններից դուրս բնակվող հայրենակիցներին ծանոթացնել հայրենիքի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային կյանքին։ Իր հերթին թերթը հայտնի է դառնում ոչ միայն հայ, այլև ցանկացած ռուսալեզու՝ ուկրաինացի, բելառուս, մոլդովացի, վրացի, ռուս և ադրբեջանցի ընթերցողների շրջանում։
Հանրամատչելի բաժիններն են՝ «Հայրենակիցներ», «Ամբիոն», «Նորագույն պատմություն», «Սփյուռք», «Եկեղեցի», «Լուրեր Թբիլիսիից», «Լուրեր Բաքվից», «Հիշողություն», « ԱՊՀ-ի լուրեր», «Մեծ հայեր» և նոր բաժինները՝ «Գործարարները սփյուռքում» և «Հայկական սփյուռքն այսօր»։


=== Տպաքանակ և տարածում ===
Թերթը թողարկվում է ինչպես տպագիր, այնպես էլ էլեկտրոնային տարբերակով։ Թերթի ծավալը 12-18 էջ է, թողարկման հաճախականությունը՝ ամիսը մեկ անգամ, ձևաչափը՝ A2, տպաքանակը՝ 104 500 օրինակ։ Մոսկվայում տարածվող տպաքանակը 65 000 օրինակ է։
«Նոյան տապան» թերթը տարածվում է 12 երկրների 85 քաղաքներում։ Հոդվածների հեղինակները քաղաքագետներ են, դիվանագետներ և մշակութային գործիչներ։


== Մրցանակներ ==
Թերթը և նրա անձնակազմն ունեն մի շարք պարգևներ։ Լրագրող և թերթի գլխավոր խմբագիր Գրիգոր Անիսոնյանը հայկական ԶԼՄ-ների զարգացման մեջ նշանակալի ներդրում ունենալու համար արժանացել է «Կարոտ-2009» մրցանակին ։
2007 թվականի սեպտեմբերի 19-ին «Ararat Park Hyatt» հյուրանոցում թերթի առաջին համարի հրատարակման տասնամյակի առթիվ բարեգործական «Ազգային փառք:Հայրենիք» հիմնադրամի նախագահ Լևոն Կարագոզյանը և հիմնադրամի դափնեկիրներից մեկը՝ Վիկտոր Իլյուխինը, գլխավոր խմբագրին հանձնեցին «Փառքի սուտակե խաչ»` «ռուս-հայկական հասարակական և մշակութային կապերի զարգացման գործում ունեցած ներդրման համար»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2014-09-12 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Դատական բժշկագիտություն

Դատական բժշկագիտություն, տեսական բժշկագիտության մասնաճյուղ, որը գիտականորեն ուսումնասիրում և գործնականում լուծում է քննչական և իրավաբանական պրակտիկայում ծագող բժշկական ու կենսաբանական բնույթի հարցեր։ Դատական բժշկագիտությունը առնչվում է բժշկագիտության մյուս մասնաճյուղերի, քրեական իրավունքի ն քրեագիտության հետ։ Դատական բժշկագիտության ուսումնասիրության օբյեկտներն են՝ դիակները (դիահերձում, արտաշիրմում), կենդանի անձինք (մարմնական վնասվածքներ, աշխատունակության կորուստ, հղիություն, ծննդաբերություն, արհեստական վիժումներ), իրեղեն ապացույցները (արյան տեսակի և խմբի որոշում, մազի հետազոտություն), դատաքննչական նյութերը։
Դատական բժշկագիտության հիմնական նպատակն անձի կյանքի, առողջության, ազատության և արժանապատվության ոտնահարման դեմ ուղղված հանցագործությունների բացահայտումն է։ Դատական բժշկագիտությունը կիրառվել է դեռևս հին Հռոմում, Հունաստանում և Հնդկաստանում։ Դատական բժշկագիտության զարգացման սկիզբը համարվում է 16-րդ դարում։ 1621-1635 թվականներին իտալացի բժիշկ Պ․ Զաքհիասը լույս ընծայեց «Դատական բժշկության հարցեր» 9 հատորանոց ձեռնարկը։ Հետագայում՝ ֆրանսիացի Ա․ Պարեի և Ֆ․ Ֆեդելյեի աշխատությունները հանդիսացան դատական բժշկագիտության գիտական հիմքերը։ Ռուսաստանում դատական բժշկագիտության գիտական զարգացման սկիզբը համարվում է 19-րդ դարի առաջին կեսը․ 1812 թվականին բոլոր համալսարաններին կից բացվել են դատական բժշկագիտության ամբիոններ։ 1865 թվականին հրատարակվել է «Դատական բժշկության և հասարակական հիգիենայի արխիվ» (ռւուս. «Архив судебной медицины и общественной гигиены») ամսագիրը, որը հետագայում վերանվանվել է «Հասարակական հիգիենայի, դատական և գործնական բժշկության լրաբեր» (ռուս. «Вестник общественной гигиены, судебной и практической медицины»)։
19-րդ դարի երկրորդ կեսին դատական բժշկագիտության ուսումնասիրությունների ասպարեզն ընդլայնվել է շնորհիվ դատական վնասվածքաբանության, թունագիտության և իրեղեն ապացույցների հետազոտման նոր մեթոդների։ 
Հայաստանում Դատական բժշկագիտության մասին վկայություններ են հասել 10-րդ դարից։ (989 թվականին Անի քաղաքում լուր է տարածվում, թե մի քանի օր առաջ թաղված Սմբատ թագավորը ողջ է գերեզմանում։ Քաղաքացիների հուզմունքը զսպելու համար քանդում են Սմբատի գերեզմանը, փորձաքննության ենթարկում նրա դիակը)։ 12-րդ դարի սկզբին Հայաստանում եղել են իրավական հարաբերությունները սահմանող դատաստանագրքեր (Դավիթ Ալավկաորդի  «Կանոնական օրինադրություն», Մխիթար Գոշի «Դատաստանագիրք»)։ 1921 թվականին Սովետական Հայաստանում կազմակերպվել է Դատաբժշկական փորձաքննության ծառայություն, որը ղեկավարել է Վ. Կրժիվինսկին։ 1927 թվականին Երևանի պետական համալսարանի Դատական բժշկագիտության ֆակուլտետում ստեղծվել է ամբիոն, իսկ 1929 թվականին հիմնվել է Հայկական ՍՍՀ գլխավոր դատաբժշկական փորձագետի պաշտոն։
Անդալուզիտ

Անդալուզիտ (անվանումը՝ Իսպանիայի Անդալուզիա մարզից), միներալ, ալյումինի սիլիկատ՝ AlOAl[SiO4]։ Պարունակում է նաև երկաթի և մանգանի օքսիդներ։ Համակարգը ռոմբային է, բյուրեղները սյունաձև-պրիզմայաձև են։ Գույնը տարբեր է, հաճախ՝ կարմրամոխրագույն, վարդագույն, կարծրությունը՝ 7—7,5, խտությունը՝ 3100—3200 կգ/մ3։


== Հանդիպում է ==
Հանդիպում է մետամորֆային ապարներում։


== Օգտագործվում է ==
Օգտագործվում է հրակայուն և թթվակայուն առարկաների արտադրության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամազոնաս նահանգի հարավարևմտյան մարզ

Ամազոնաս նահանգի հարավ-արևմուտք (պորտ.՝ Mesorregião do Sudoeste Amazonense), վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Ամազոնաս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 360 935 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 335 395.911 կմ²։ Բնակչության խտությունը 1.1 մարդ/կմ²։
Հաննա-Ռիկա Սիտոնեն

Հաննա-Ռիկա Սիտոնեն (ֆիններեն՝ Hanna-Riikka Siitonen նոյեմբերի 13, 1970(1970-11-13), Հելսինկի, Ֆինլանդիա - հուլիսի 23, 2018(2018-07-23), Terhokoti, Հելսինկի), ֆինն դերասանուհի և երգչուհի, որը 1990-ական թվականներին ճանաչում է ձեռք բերել որպես «Taikapeili» երաժշտական փոփ դուետի անդամներից մեկը։ Նա նկարահանվել է TV2-ի «Նոր օր» սերիալում։ Սիտոնենը եղել է թատերական արվեստի վարպետ։
Սիտոնենը խաղացել է թատրոնում, մյուզիքլներում, աշխատել է հեռուստատեսությունում և ռադիոյում։ Նա նաև աշխատել է որպես վոկալի ուսուցչուհի «Կուռքեր» հեռուստատեսային երաժշտական մրցույթում։


== Կյանք և կարիերա ==
Սիտոնենը ծնվել է դերասան և երաժիշտ Մատի Ֆրեդի Սիտոնենի և քաղաքագետ Եվա Ռիտի Սիտոնենի ընտանիքում։ 
Սիտոնենը վեց տարեկան հասակում Հելսինկի արևելյան երաժշտական համալսարանում սկսել է դաշնամուր և ջութակ նվագել։ Հետագայում հետաքրքրվել է պարով և թատրոնով, իսկ հետո սովորել է Կալիոյի թատերական բարձրագույն դպրոցում։ Նա ուսումը շարունակել է Օուլունկիլսկի փոփ-ջազային կոնսերվատորիայում, որն ավարտել է «վոկալի ուսուցիչ» մասնագիտացմամբ։ Այնուհետև 1993 թվականին ուսումը շարունակել է Տուրկույի արվեստի և հաղորդակցության դպրոցում, որն ավարտել է «երաժշտական թատրոնի ռեժիսուրա» մասնագիտացմամբ։ 1996 թվականին միացել է Հելսինկեի թատերական ակադեմիային, իսկ 1998 թվականին ավարտել է թատերական արվեստի գծով մագիստրատուրան։
1994 թվականին Սիտոնենն իր ընկերուհու՝ Նինա Տապիոյի հետ ստեղծել է «Taikapeili» խումբը։ Դուետը թողարկել է երեք ալբոմ։ Դրանցից առաջին երկուսը մեծ հաջողություն են ունեցել։ Սիտոնենը եղել է բազմաթիվ արտիստների բեք վոկալիստ  և խաղացել է մյուզիքլներում։ Նա ճանապարհորդել է Կաբբաս Աբբաա շոուի հետ (օրինակ, Երաժշտական թատրոնի պալատում և Կոտոյի երաժշտական թատրոնում)։ Նա նաև Երաժշտական թատրոնի պալատում մասնակցել է «Finnhitz» շոուին։ Սիտոնենը «Կուռքեր» ծրագրում հանդես է եկել որպես վոկալի դասախոս և որպես բեք վոկալիստ եզրափակիչ հեռարձակումների ժամանակ։ Նա երգեցողություն է դասավանդել «Skene» երաժշտական դպրոցում։ Սիտոնենը նաև հանդես է եկել որպես «Taikapeili» և «AiA» խմբերի երգերի հեղինակ, ինչպես նաև երաժշտական պրոդյուսեր և երգերի հեղինակ «Vihreät valot» խմբի համար, որի անդամներն եղել են «Նոր օր» սերիալի երիտասարդ դերասանները։
2010-2018 թվականներին Սիտոնենը TV2-ի «Նոր օր» հեռուստասերիալում կատարել է Լիզբեթ Քաներվայի դերը։
Նա ամուսնացել է դերասան և ռեժիսոր Յան Վիրտանենի հետ։ Նրանք 2000 թվականից եղել են միասին, իսկ 2003 թվականի հունիսին՝ ամուսնացել։ Նրանք ունեցել են մեկ դուստր՝ Վիենո Վիրտանենը, որը նույնպես նկարահանվել է «Նոր օր» սերիալում։ Սիտոնենը 2000 թվականից տառապել է վահանաձև գեղձի քաղցկեղով։ Նա մահացել է 2018 թվականի հուլիսին Հելսինկում (Տերհոկոդ)։


== Ծանոթագրություն ==
Սալայեա շրջան

Սալայեա, շրջան Լիբերիայի հարավում գտնվող Լոֆա երկրամասի հարավում։ Այն Լոֆայի 6 շրջաններից մեկն է։ Բնակչությամբ 5-րդ շրջանն է Լոֆայում ՝ մոտ 22,000-23,000 մարդ։ Բնակչությունը հիմնականում խոսում է սովորական և լիբերիական անգլերենով։
(590) Տոմիրիս

(590) Տոմիրիս (անգլ.՝ Tomyris), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1906 թվականի մարտի 4-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,99806 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7614 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2348 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1896,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189864 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,18° անկյուն։
Տոմիրիս աստերոիդը պատկանում է Էոսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 4400 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,99 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 7:3 ուղեծրային ռեզոնանսին, իսկ արտաքին սահմանը՝ 3,03, որը համապատասխանում է 9:4 ռեզոնանսին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(590) Տոմիրիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)