armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գանգրափետուր հավալուսն

Գանգրափետուր հավալուսն (լատ.՝ Pelecanus crispus), հավալուսների ընտանիքին պատկանող, բնադրող-չվող և հազվագյուտ թռչուն, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 160-180 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 310-345 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 13-14 կգ։ Կտուցը շատ մեծ է՝ նարնջագույն կոկորդային պարկով։ Ոտքերը և թևատակը մոխրագույն են, թևատակի կենտրոնում կա բաց գույնի երկայնակի շերտ։ Բնադրման շրջանում փետրածածկը խամրած սպիտակ է, ներքևից՝ մոխրավուն երանգով։ Գագաթի և վզի հետին մասում կան գանգուր փետուրներ։ Աչքերի շրջանի մաշկը բաց վարդագույնից մանուշակագույն է։ Առաջնային փետուրները և նրանց ծածկողները վերևից սև են։ Երիտասարդը վերևից բաց մոխրագույն-դարչնագույն է, ներքևից՝ աղոտ սպիտակ։ Գագաթը տափակ է, գլխի հետին մասում կան կարճ ցցուն փետուրներ։


== Կենսակերպ ==
Շրջում են խմբերով (10-ից ոչ ավելի թռչուններ), առանձին անհատներ հաճախ չվում են վարդագույն հավալուսների երամներում։ Բնակվում է Սևանա և Արփի լճերում, բաց և խորը ջրային տարածքներում (նոսր բուսականությամբ ծանծաղուտներ)։


== Սննդառություն ==
Սնվում է ձկներով։


== Բնադրում ==
Բնադրումը հայտնի է միայն Արփի լճում։ Բնադրազույգերը կայուն են ողջ կյանքի ընթացքում։ Բույնը գաղութային է. ճյուղերի ու խոտաբույսերի փոքր կույտ է (տրամագիծը՝ 56-57 սմ)։ Ձվերը բներում հայտնվում են ապրիլի վերջին։


== Բազմացում և զարգացում ==
Դնում է 95 մմ տրամագծով, սպիտակ 2-3 ձու։ Ձագերը ձվից դուրս են գալիս մայիս-հունիսին։
Ներկայումս աշխարհում գանգրափետուր հավալուսնի թվաքանակի անկումը շարունակվում է, իսկ որոշ վայրերում անհետացման վտանգն անխուսափելի է, ուստի անհատական պաշտպանության կարիք ունի։


== Պահպանություն ==
Հազվագյուտ տեսակ է։ Գրանցված էր նախկին ԽՍՀՄ Կարմիր գրքում։ ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Սպառնացող վտանգներից է ամռան ամիսներին Արարատյան հարթավայրում ձկնաբուծական տնտեսությունների աշխատակիցների կողմից հետապնդվելը, իսկ ձմռանը` որսագողությունը։ Լճի գրեթե ողջ տարածքում ձկնորսությունը լուրջ անհանգստացնող գործոն է։
Գրանցված է CITES-ի Հավելված 1-ում և Բեռնի կոնվենցիայի Հավելված 2-ում։ Պահպանվում է «Սևան» և «Արփի լիճ» ազգային պարկերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժաումե Նոմեն

Ժաումե Նոմեն Տորրես (իսպ.՝ Jaume Nomen Torres, հունիսի 23, 1960(1960-06-23), Տորտոսա, Terres de l'Ebre, Tarragona Province, Կատալոնիա, Իսպանիա), իսպանացի աստղագետ և աստերոիդների հայտնագործող, աշխատում Է Լա Ամելլա դե Մար աստղադիտարանում։ 1999-2002 թվականներին հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 53 աստերոիդ։ Զբաղեցնում է պրոֆեսորի պաշտոն Բարսելոնայի համալսարանում և GEA (Grup d’Estudis Astronòmics) ակտիվ անդամ է։ Բացի այդ, նա Unicorn Project 3SSS-ի ղեկավարն է, որն իր մեջ ներառում է 61 սմ հայելային տրամագծով երեք ավտոմատացված աստղադիտակներ՝ Լա Ամելյա դե Մար,  Piera Observatory և Costitx Observatory աստղադիտարաններում, ինչը թույլ է տվել զգալիորեն բարձրացնել նոր աստերոիդների որոնման արդյունավետությունը։
Ժաումե Նոմենի անունով է կոչվել 56561 Jaimenomen աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dedicació de l’asteroide Verdaguer(իսպ.)
DISCOVERED ASTEROIDS(իսպ.)
Նադիր Աբդուռահմանով

Նադիր Գամբար օղլի Աբդուռահմանով (ադրբ.՝ Nadir Qəmbər oğlu Əbdürrəhmanov, դեկտեմբերի 5, 1925(1925-12-05), Բերձոր, Կարմիր Քուրդիստան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 26, 2008(2008-06-26), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի խորհրդային նկարիչ, Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ, Ադրբեջանական ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր ։


== Կենսագրություն ==
Նադիր Աբդուռահմանովը ծնվել է 1925 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Լաչինում։ 1933 թվականին Ն. Աբդուռախանովի ընտանիքը տեղափոխվել է Բաքու։ Սկզբում Նադիրը  նկարչական կրթություն է ստացել Բաքվի երեխաների արվեստի կրթության տանը։ Իսկ 1940-1941 թվականներին նրան ուղարկել են սովորելու Մոսկվայում՛ շնորհալի երեխաների հատուկ արվեստի դպրոց։ Երբ պատերազմը սկսվեց, նա վերադարձել է Բաքու և անմիջապես ընդունվել Ա.Ազիմզադեի անվան գեղարվեստի դպրոցի երկրորդ կուրս։
Ն. Աբդուռախանովը ընդունվել է Ադրբեջանի Բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետ։ Բայց նա շատ էր սիրում նկարել։ Նադիրը տեղափոխվել է բժշկական ինստիտուտի երեկոյան բաժանմունք և նորից վերադարձել արվեստի դպրոց։ 1944 թվականին հանրապետական ցուցահանդեսում նա առաջին անգամ ցուցադրել է իր «Փախստականները» նկարը։
1960 թվականին նկարիչը ստացել է արվեստի վաստակավոր գործչի պատվավոր կոչում, իսկ 1964 թվականին՝ Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջորդան Բելֆորտ

Ջորդան Ռոս Բելֆորտ (անգլ.՝ Jordan Ross Belfort, ծնվ.` հուլիսի 9, 1962 թ.), ամերիկացի մոտիվացիոն խոսնակ, նախկին արժեթղթային բրոքեր, «Stratton Oakmont» բրոքերային գրասենյակի հիմնադիր։ Եղել է «Ուոլ սթրիթի» խոշորագույն մագնատներից։ Զեղծարարության մեղադրանքներով դատապարտվել է 22 ամսվա ազատազրկման՝ արժեթղթերի շուկայում կատարած մանիպուլյացիաների համար։
Բելֆորտի կերպարն առկա է Մարտին Սկորսեզեի 2013 թվականին նկարահանած «Ուոլ սթրիթի գայլը» գեղարվեստական ֆիլմում, որտեղ նրան մարմնավորում է Լեոնարդո ԴիԿապրիոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ռութ Գիլմոր

Ռութ Էմիլի Գիլմոր (հոկտեմբերի 26, 1899(1899-10-26), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - փետրվար 1976, Նյու Յորք, ԱՄՆ), անգլիական ծագմամբ ամերիկացի թատրոնի դերասանուհի։
Գիլմորը «Actors' Equity» ընկերության նախկին նախագահ Ֆրենկ Գիլմորի և դերասանուհի Լորա ՄակՋիլիվրեյի դուստրն էր և դերասանուհի Մարգալո Ջիլմորի քույրը։ Նրա մեծ հորաքույրը բրիտանացի դերասան-մենեջեր Սառա Թորնն էր, իսկ մեծ հորեղբայրներն էին դերասաններ Թոմաս Թորնը և Ջորջ Թորնը։
Հոր կողմից լինելով չորրորդ սերնդի դերասանուհի՝ Գիլմորի առաջին պրոֆեսիոնալ բեմելը տեղի է ունեցել 1918 թվականին Մորիս Մաետերլինկի՝ Նյու Յորքում բեմադրված «Նշանադրություն» ներկայացման մեջ։ Հետագայում հանդես է եկել տարբեր դերերով տարբեր ներկայացումներում․ Էդդի Ափթոնի դերում 1921 թվականին բեմադրված «Կողոպուտ» ներկայացման մեջ, Ջեննիի դերում 1922 թվականին բեմադրված «Բույնը» ներկայացման մեջ, 1922 թվականին բեմադրված «49-ականները» ներկայացման մեջ, «No  Sirree!» (1922) ներկայացման մեջ, Գեյլ Կառլթոնի դերում 1931 թվականին բեմադրված «Այլևս ոչ մի սահման» ներկայացման մեջ և տիկին Հովարդի դերում 1934-5 թվականներին բեմադրված «Գյուղացին ամուսնանում է» ներկայացման մեջ։
Ամուսնացել է թատերկան պրոդյուսեր Մաքս Սոնինոյի հետ Իտալիայի Ֆլորենցիա քաղաքում։ Նրանք հանդիպել են այն ժամանակ, երբ 1931 թվականին Մաքսը բեմադրում էր «Այլևս ոչ մի սահման» պիեսը, որում Ռութը դերակատարում ուներ։ Միասին նրանք թարգմանել են Լուիջի Պիրանդելլոյի «Finding Oneself » (1933), Ջիվակինո Ֆորցանոյի «Gutlibi » և «Սան-Լուցիոյի զանգերը» պիեսները։ Նրանց դուստրը Միլդրեդ Սոնինոն էր (1836 թվականի փետրվարի 18 - 1986 թվականի հունվար)։
Իր քրոջ՝ Մարգալո Գիլմորի հետ նա «Ալգոնկինի կլոր սեղանի» անդամ էր։ Մահացել է Նյու Յորքում 1976 թվականի փետրվարին 76 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոն դը Վո

Պոն դըե Վո (ֆր.՝ Pont-de-Vaux) կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Պոն Դե Վո կանտոնում։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01305։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 340 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 80 կմ է և 34 կմ հյուսիս-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։
Կոմունայի արևմտյան մասում հոսում է Սոնա գետը, իսկ հարավային մասում՝ Ռեսուզը։


== Կլիմա ==
Կլիման ցամաքային է՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 2205 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 1246 մարդկանցից 983-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 263-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 78,9% է, 1999 թվականին՝ 74,6%)։ 983 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 859-ը (449 տղամարդ, 410 կին), գործազուրկ եղել են 124-ը (55 տղամարդ, 69 կին)։ 36 պասիվներից 6 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 119-ը՝ թոշակառու, 82 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Պոն Դե Վոյի դղյակ (XIII դար)։
Լեոնարդ Ռակլիայի տունը (1785 год)։
Անտուան Շենտրյոյայի թանգարան։


== Քույր քաղաքներ ==
Դորնխան ( Գերմանիա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պոն դե Վո» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-05-17 
«Պոն դե Վո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-05-17
Կոպիևկա (այլ կիրառումներ)

Կոպիևկա, կարող է վերաբերել՝

Կոպիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում
Կոպիևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում
Գարնի Քյոփրի

Գարնի Քյոփրի, կամուրջ Թարթառ գետի վրա, նրա միջին հոսանքի շրջանում, Թալըշի - Չիրիխլու ճանապարհին։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեմուրինո

Դեմուրինո (ուկրաիներեն՝ Демурине), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Մեժևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դեմուրինո քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 1 310 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Իզոլա դելա Սկալա

Իզոլա դելա Սկալա (իտալերեն՝ Isola della Scala), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10 497 մարդ։ Խտությունը կազմում է 152 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 69,89 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37063։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Սուրբ Հակոբոս Ավագ առաքյալը համարվում է որպես համայնքի հովանավոր։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հուլիսի 25-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune-isola.it/ Archived 2006-08-31 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ակտաու

Ակտաու (ղազ.՝ Aqtau, Ақтау, ռուս.՝ Актау), նավահանգստային քաղաք Ղազախստանում՝ Կասպից ծովի արևելյան ափին, Մանղշլակ թերակղզում։ Թաղամասերի մեծ մասն ընկած է ծովի մակերևույթից ցած՝ Կասպյան իջվածքում։ Բնակավայրի ներկայիս անվանումը ղազախերենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է «սպիտակ սար». այդ անվան համար հավանաբար հիմք են հանդիսացել քաղաքի մերձակայքում՝ Կասպից ծովի ափին բարձրացող կրաքարե սպիտակ ժայռերը։ 1964-ից 1991 թվականներին քաղաքը ուկրաինացի նշանավոր բանաստեղծ Տարաս Շևչենկոյի պատվին կոչվել է Շևչենկո՝ նկատի առնելով, որ վերջինս այս վայրերում է անցկացրել իր աքսորի տարիները։ Քաղաքը Ղազախստանի Մանղստաու մարզի վարչական կենտրոնն է և խոշորագույն բնակավայրը. 2016 թվականի տվյալներով նրա բնակչության թվաքանակը եղել է մոտավորապես 190 հազար։
Ակտաուում փողոցները, որպես կանոն, անվանումներ չունեն, հասցեները հիմնականում բաղկացած են երեք թվանշանից, որոնցից առաջինը նշում է թաղամասի կամ միկրոշրջանի համարը, երկրորդը՝ շենքի համարը, երրորդը՝ բնակարանի համարը։ Պատճառն այն է, որ բնակավայրն սկզբնապես պլանավորվել և կազմավորվել է որպես նավթարդյունաբերության աշխատողների ճամբար։


== Կլիմա ==
Ակտաուին բնորոշ է անապատային կլիման՝ չոր ու չափազանց շոգ ամառներով։ Օդի ջերմաստիճանը կարող է հասնել 45 աստիճանի։ Բուսականությունը պահպանվում է միայն ոռոգման շնորհիվ։ Մայիսից սեպտեմբեր ընկած ժամանակաշրջանում հիմնականում Ղազախստանի այլ բնակավայրերից այստեղ են գալիս հազարավոր հանգստացողնոր, որոնց գրավում են չորային եղանակն ու Կասպիականի ավազոտ լողափերը։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ադրբեջան, Սումգայիթ
 Իրան, Բանդարե Անզալի
 Չինաստան, Կարամայ
 Հարավային Կորեա, Չհանվոն
 Թուրքիա, Սամսուն
 Ռուսաստան, Մախաչկալա
 Իրան, Գորգան
 Ուկրաինա, Չերկասի
 Ուզբեկստան, Ուրգենչ
 Լիտվա, Կլայպեդա
 Ռուսաստան, Օրենբուրգ
 Ռուսաստան, Սամարա
 Ռուսաստան, Էլիստա
 Ռուսաստան, Իշիմբայ
 Թուրքմենական ԽՍՀ, Աշխաբադ
 Թուրքիա, Ստամբուլ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Е. М. Поспелов (Ye. M. Pospelov). "Имена городов: вчера и сегодня (1917–1992). Топонимический словарь." (City Names: Yesterday and Today (1917–1992). Toponymic Dictionary." Москва, "Русские словари", 1993.


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքէջը(չաշխատող հղում)
Բիստրովկա (գյուղ, Իսկիտիմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲիստրովկաԲիստրովկա (ռուս.՝ Быстровка), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Իսկիտիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1789 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի հուշարձան (Տերնոպոլ)

Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի հուշարձան (ուկրաիներեն՝ Пам'ятник Соломії Крушельницькій), ուկրաինացի հայտնի օպերային երգչուհի Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի հիշատակին նվիրված հուշարձան Տերնոպոլ քաղաքում, որը գտնվում է համանուն բուլվարի Տարաս Շևչենկոյի անվան հրապարակում։ Տեղական նշանակության մոնումենտալ արվեստի օբյեկտ է (պահպանության № 3256)։


== Պատմություն ==
Ուկրաինացի օպերային երգչուհու հուշարձանը կանգնեցնելու գաղափարը ծնվել է 1989 թվականին։ Հետո նախատեսվել է, որ այն կկառուցվի Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի անվան Տերնոպոլի երաժշտական ուսումնարանում։ 2003 թվականին «Սալոմեա» բարեգործական հիմնադրամի նախագահ Մարտա Պոդկովիչը բարձրացրել է հուշարձանը կառուցելու հարցը։ 2004 թվականի մարտի 30-ին Տերնոպոլում տեղի է ունեցել առաջին բարեգործական համերգը՝ միջոցներ հավաքելու համար՝ Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստներ Միրոսլավ Սկորիկի, Իգոր Պիլատյուկի, Երաժշտական ակադեմիայի նվագախմբի մասնակցությամբ։ Բացման արարողությանը, որը տեղի է ունեցել 2010 թվականի օգոստոսի 22-ին, ներկա են գտնվել օպերայի պրիմայի զարմիկը՝ Ուկրաինայի ժողովրդական արտիստ Միրոսլավ Սկորիկը, Տերնոպոլի քաղաքապետ Ռոման Զաստավնին, մարզային վարչակազմի նախագահ Միխայիլ Ցիմբալյուկը, նախագահ մարզային խորհրդի նախագահ Օլեքսեյ Կայդան, Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի  անվան բարեգործական հիմնադրամի նախագահ Մարտա Պոդկովիչը։
Ամեն տարի Սալոմեա Կրուշելնիցկայայի ծննդյան օրը հուշարձանի մոտ տոնական միջոցառումներ են կազմակերպվում։


== Նկարագրություն ==
Կլոր պատվանդանի վրա կանգնեցված է Սալոմեայի սլացիկ կազմվածքով բրոնզաձույլ արձանն ամբողջ հասակով, հին տարազով և գլխարկով։ Երգչուհին պատկերված է անզուսպ ձգտումով դեպի առաջ, նրա աջ ձեռքը հենված է քարացած երաժշտության պաճուճազարդ արտասովոր նախշի վրա։ Հուշարձանի բարձրությունը 3,8 մետր է, քաշը՝ 3,5 տոննա։
Կոմպոզիցիայի հեղինակներն են քանդակագործ Վլադիմիր Ստասյուկը (Ռովնո) և եղբայրներ Անդրեյ և Վլադիմիր Սուխորսկիները, ճարտարապետը Իզաբելլա Տկաչուկը, ովքեր աշխատել են տերնոպոլցի նկարիչներ Դանիիլ Չեպիլի և Անատոլի Վոդոպյանի հետ։


== Մատենագիտություն ==
І. Дуда. Тернопіль // Тернопільський енциклопедичний словник : у 4 т. / редкол.: Г. Яворський та ін. — Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2008. — Т. 3 : П — Я. — С. 405. — ISBN 978-966-528-279-2.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոժդեստվո (գյուղ, Նարո-Ֆոմինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոժդեստվոՌոժդեստվո (ռուս.՝ Рождество), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Նարո-Ֆոմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1055 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հավատարմության հուշարձան

Հավատարմության հուշարձան (ռուս.՝ Памятник преданности), համբերատար իր տերերին սպասող շան հուշարձան Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Տոլյատի քաղաքում։ 


== Շան պատմություն ==
1995 թվականի ամռանը Ավտոգործարանային շրջանում՝ Հարավային մայրուղու ճամփեզրին, Տոլյատիի ամենաաշխույժ փողոցներից մեկում հայտնվում է գերմանական հովվաշուն։ Հազարավոր քաղաքացիներ նրան ամեն օր տեսնում էին  նույն տեղից ոչ հեռու։ Հարևան տների բնակիչները նրան կերակրում էին, պարբերաբար փորձում ընտելացնել, նրա համար բույն էին սարքում, բայց նա անընդհատ հայտնվում էր ճամփեզրին՝ հետևելով մեքենաներին։ Անհայտ էր նույնիսկ նրա մականունը և ժողովուրդը նրան կոչում էր «Հավատարիմ» կամ  «Կոնստանտին» (հունարենից թարգմանաբար՝ «մշտական»)։
Այսպես շարունակվեց 7 տարի, շունը անփոփոխ մնում էր իր սովորական տեղում, անկախ տարվա եղանակից։ 2002 թվականին շունը սատկեց։   


== Լեգենդ ==
Քաղաքացիների կողմից առաջ քաշված պաշտոնական վարկածով շունն ավտովթարից միակ կենդանի մնացածն էր։ Առավել ռոմանտիկ տարբերակում խոսում էին, որ նրա տերերը հարսանեկան ճամփորդությունից վերադարձող նորապսակներ էին։ Երիտասարդ կինը մահացել էր մինչև բժիշկների գալը, մի քանի ժամ անց վերակենդանացման բաժնում մահացել էր նաև ամուսինը։ Իսկ շունը այդպես էլ սպասում էր նույն տեղում, որտեղ իր տերերին վերջին անգամ կենդանի էր տեսել։ Նա սպասում էր, որ տերը կվերադառնա՝ պահպանելով տերերի վերջին հանգրվանը, ամեն օր դես ու դեն էր թռչկոտում՝ սպասելով, որ «Տերը կվերադառնա»։ Լեգենդի հավաստիությունը հնարավոր չէ հաստատել։ Գոյություն ունեն նաև շան վարքագծի վերաբերյալ ավելի վսեմ և ռոմանտիկ տարբերակներ։


== Հուշարձան ==
Նման քանդակի գաղափարն առաջարկեց Կոմսոմոլսկի շրջանի № 39 գիմնազիայի 8-րդ դասարանի աշակերտուհի Քսենիա Նալյոտովան դեռևս 1990 թվականին, երբ Տոլյատի քաղաքի պատմամշակութային ժառանգության թանգարանի կողմից   քաղաքում նոր հուշարձանների համար մրցույթ հայտարարվեց։ Քսենյան առաջարկեց նաև շան հուշարձանի մանրակերտը, այն անվանելով «Հավատարմության հուշարձան»։ «Պատվանդանի վրա պատկերված է շուն, նրա շուրջը ժապավեն, որը խորհրդանշում է ճանապարհը։ Ժապավենի վերջում աստղ է , տիրոջ հոգին, իսկ շան հայացքն ուղղված է աստղին»։  Մանրակերտի լուսանկարը տպագրվեց «Ազատության հրապարակ» թերթում։
Շան մահից հետո ճանապարհի եզրին տեղադրվեց վահանակ հետևյալ մակագրությամբ, «Շանը, որը մեզ սովորեցրեց  սեր և հավատարմություն»։ Քամին փչել տարել էր  վահանակը, այն ենթարկվել էր վանդալների գրոհին։ Տոլյատիի հասարակությունը հանդես եկավ նախաձեռնությամբ «Հավատարիմին» իսկական հուշարձան տեղադրելու վերաբերյալ։ Քաղաքի բնակիչների հավաքած միջոցներով հուշարձան ստեղծվեց։ Կազմակերպված մրցույթում հաղթեց ուլյանովսկցի քանդակագործ Օլեգ Կլյուևի նախագիծը։  
Հուշարձանը բացվեց 2003 թվականի հունիսի 1-ին Հարավային մայրուղու և Լև Յաշինի փողոցի հատման տեղում։  
Բրոնզաձույլ քանդակը դարձավ առաջին ապաքաղաքականացված հուշարձանը Տոլյատիում։ Այսօր այն հանդիսանում է նորապսակների մշտական հաճախելիության վայրը։


== Տես նաև ==
Հաչիկո


== Ծանոթագրություններ ==
Մամբայի

Մամբայի  (պորտ.՝ Mambaí), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Վան դու Պարանան գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5 199 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 859,555 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,4 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 11.803.571,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 2.272,10 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,647 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)
Չկալովսկոե (այլ կիրառումներ)

Չկալովսկոե, կարող է վերաբերել՝

Չկալովսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում
Չկալովսկոե - քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգուևի շրջանում
Գիրք հարցմանց (919, Գրիգոր Տաթևացի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գիրք հարցմանց (այլ կիրառումներ)Գիրք հարցմանց (919), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 919 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Գրիգոր Տաթևացի գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,4X15,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 395 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորագրով։ Ունի կիսախորան, լուսացնազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է մագաղաթի վրա։ Կազմը` կաշվե տախտակ դրոշմանիշ, աստառը՝ կապույտ կտավ։


== Բովանդակություն ==
Նորին ՊատասախանիքՀարցմանց Գէորգայ Երզնկացւոյ։
Վարք Գր. Տաթևացւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (72601-72700)

Աստերոիդների ցանկ (72501-72600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (72701-72800)
 Աստերոիդների ցանկ (72501-72600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (72701-72800)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (70001)-(75000)»։ www.minorplanetcenter.net
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Գևորգ անվանումով կան հետևյալ եկեղեցիները՝


== Հայաստանի Հանրապետություն ==
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Հաղպատ (Լոռու մարզ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Բարեկամավան (Տավուշ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Բերդավան (Տավուշ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Բերքաբեր (Տավուշ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Գառնահովիտ (Արագածոտն)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Երևան
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Իրինդ (Արագածոտն)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Կանաչուտ (Արարատ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Մասիս (Արարատ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Մարմարաշեն (Արարատ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Մովսեսգյուղ (Տավուշ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Մուղնի (Արագածոտն)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Սվերդլով (Լոռի)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Արթիկ (Շիրակի մարզ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Ցամաքաբերդ  (Գեղարքունիքի մարզ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Աքորի (Լոռու մարզ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Արջահովիտ (Լոռու մարզ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Այգեշատ (Արմավիրի մարզ)


== Հարևան երկրներ ==
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Աբլբուհար ( Բիթլիս)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Անագա ( Կախեթ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Գորի ( Շիդա Քարթլի)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Սպահան ( Զաքաթալա)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Թբիլիսի ( Թբիլիսի)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Թբիլիսի ( Թբիլիսի, «Զրկինյանց»)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Թբիլիսի ( Թբիլիսի, «Էջմիածնեցոց»)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Թբիլիսի ( Թբիլիսի, «Կամոյանց»)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Թբիլիսի ( Թբիլիսի, «Ձորաբաշի»)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Թբիլիսի ( Թբիլիսի, «Մուղնու»)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Թբիլիսի ( Թբիլիսի, «Քարափի»)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Ղարադաղլու ( Գորանբոյ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Թեհրան ( Թեհրան)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Հաֆթվան ( Արևմտյան Ադրբեջան)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Ներքին Հոռաթաղ ( Մարտակերտ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Չանաքքալե ( Չանաքքալե)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Սպահան ( Սպահան)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Ստամբուլ ( Ստամբուլ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Ստեփանակերտ ( Ասկերան)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Մոլիթ, Վրաստան
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Ղուշչի, Վրաստան
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի գյուղ Արագվա ( Վրաստան)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի՝ հայկական առաքելական ավերված եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի Խրխափոր գյուղի մոտ գտնվող Հին Խրխափոր գյուղատեղիում։


== Սփյուռք ==
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Լիմասոլ (Կիպրոս)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Հյուսթոն (ԱՄՆ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Նոր Նախիջևան (Ռուսաստան)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Չերկեսկ (Ռուսաստան)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Սան Պաուլո (Բրազիլիա)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, գյուղ Փոքր Սալա (Ռուսաստան)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի, քաղաք Վոլգոգրադ (Ռուսաստան)ՎանքերՄոկաց Սուրբ Գևորգ վանք
155


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
155 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 155 թվականն է, 
II դարի 55-րդ տարին։
Ալի Ալմոեզ

Ալմոյեզ Ալի Զայնալաբադդին Աբդուլա (արաբ․՝ المعز علي زين العابدين عبد الله‎‎‎‎, օգոստոսի 19, 1996(1996-08-19), Խարթում, Սուդան), կատարցի ֆուտբոլիստ, «Ալ-Դուխայիլ» ակումբի և Կատարի ազգային հավաքականի հարձակվող։ 2019 թվականի Ասիայի գավաթի խաղարկության հաղթող, մրցաշարի լավագույն խաղացող և ռմբարկու։


== Ակումբային կարիերա ==
Ծնվել է 1996 թվականի օգոստոսի 19-ին։ «Ալ-Դուխայիլ» պատանեկան ակումբի սան է, որից հետո հայտնվել է «Էյպեն» ակումբի կազմում, որտեղ նույնպես խաղացել է միայն երիտասարդական մակարդակում։
Պրոֆեսիոնալ մակարդակում իր նորամուտը կատարել է ավստրիական ԼԱՍԿ (Լինց) ակումբի կազմում՝ խաղադաշտ դուրս գալով «Աուստրիա» ակումբի դեմ խաղում՝ 2015/16 մրցաշրջանի Ավտրիայի երկրորդ լիգայի 5-րդ տուրի շրջանակներում, իսկ 2015 թվականի նոյեմբերի 27-ին «Ֆլորիդսդորֆ» ակումբի դեմ խաղում խփել է առաջին գոլն ակումբում։ Վարձավճարային հիմունքներով խաղացել է նաև «Պաշինգ» ֆարմ-ակումբի կազմում երրորդ դիվիզիոնում։
2016 թվականի սկզբին դարձել է իսպանական Սեգունդա Բ-ի «Կուլտուրալ Լեոնեսա» ակումբի խաղացող և Լեոնի ակումբում անցկացրել 10 խաղ։ 2017 թվականի ապրիլի 3-ին խփել է իր միակ գոլը ակումբի կազմում՝ աչքի ընկնելով «Արանդինա» ակումբի դեմ խաղում (1:0)։
2016 թվականի ամռանը վերադարձել է Կատար, որտեղ նորից դարձել է «Ալ-Դուխայիլ» ակումբի խաղացող։ Թիմի հետ միասին նվաճել է մի շարք ազգային տիտղոսներ։


== Ելույթները հավաքականում ==
2014 թվականին կատարել է իր նորամուտը Կատարի պատանեկան հավաքականում, որի կազմում դարձել է Ասիայի գավաթի պատանեկան (մինչև 19) խաղարկության հաղթող՝ աչքի ընկնելով 3 գոլերով. խմբային փուլում գրավել է Հյուսիսային Կորեայի դարպասը, քառորդ եզրափակչում՝ Չինաստանի, իսկ կիսաեզրափակչում՝ Բիրմի։
2015-2018 թվականներին ընդգրկվել է Կատարի երիտասարդական հավաքականի կազմում, որի հետ մասնակցել է 2015 թվականի աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը Նոր Զելանդիայում, որտեղ խաղացել է բոլոր երեք խաղերում, սակայն հավաքականը բոլոր խաղերում պարտվել է և զբաղեցրել վերջին տեղը։ Ընդհանուր առմամբ Ալմոեզ Ալին երիտասարդական մակարդակում անցկացրել է 14 պաշտոնական խաղ և խփել 7 գոլ։
2013 թվականի դեկտեմբերի 21-ին կատարել է իր նորամուտը պաշտոնական խաղերում Կատարի ազգային հավաքականի կազմում՝ մասնակցելով Բահրեյնի հավաքականի դեմ ընկերական խաղին (1:1)։
Հավաքականի կազմում մասնակցել է 2019 թվականի Ասիայի գավաթի խաղարկությանն ԱՄԷ-ում, որտեղ խմբային փուլի՝ Հյուսիսային Կորեայի հավաքականի դեմ խաղում ձևակերպել է պոկեր։ Խմբային փուլի երրորդ՝ Սաուդյան Արաբիայի հավաքականի դեմ խաղում խփել է երկու գոլ և օգնել իր թիմին հաղթել 2։0 հաշվով։ Արդյունքում ազգային հավաքականի կազմում դարձել է Ասիայի գավաթի դափնեկիր։
2019 թվականի ամռանը Ալին հրավիրվել է Կատարի հավաքական՝ մասնակցելու Ամերիկայի գավաթի խաղարկությանը, որը տեղի է ունեցել Բրազիլիայում։ Խմբային փուլի առաջին՝ Պարագվայի դեմ խաղում նա աչքի է ընկել գոլով հանդիպման 68-րդ րոպեին, իսկ թիմը խաղն ավարտել է ոչ-ոքի (2։2)։


== Ձեռքբերումներ ==
2019 Ասիայի գավաթի դափնեկիր
Կատարի չեմպիոն (2) – 2016/17, 2017/18
Կատարի էմիրի գավաթի դափնեկիր – 2016, 2018
Յասիմ շեյխի գավաթի դափնեկիր – 2016


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարոմուսինո (գյուղ, Չիշմինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտարոմուսինոՍտարոմուսինո (ռուս.՝ Старомусино, բաշկիրերեն՝ Иҫке Муса), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 573 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սադգար

Սադգար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում էր Գենջ գյուղաքաղաքից 15-16 կմ հյուսիս-արևմուտք, Արածանիի աջ վտակներից մեկի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության Եգիպտոսի մասնաճյուղ

Հայկական բարեգործական ընդհանուր միություն (ՀԲԸՄ), հիմնադրվել է 1906 թվականի ապրիլի 15-ին, Կահիրեում՝ Պողոս Նուբարի նախաձեռնությամբ, որը և դարձել է նրա առաջին նախագահը։ 1922 թվականին Միության վարչական կենտրոնը Կահիրեից փոխադրվել է Փարիզ, իսկ 1942 թվականից՝ հաստատվելՆյու-3որքում։ Ներկայումս եգիպտահայ համայնքում մշակութային և բարեսիրական գործունեություն է իրականացնում ՀԲԸՄ տեղական շրջանային կազմակերպությունը, որը երկրում ունի երկու մասնաճյուղ՝ Կահիրեում և Ալեքսանդրիայում։ Միաժամանակ գործում են նաև երկու մարզական ակումբներ ՀԲԸՄ «Նուբար» անվանումով՝ Հելիոպոլսում և Ալեքսանդրիայում։ ՀԲԸՄ Կահիրեի մասնաճյուղը մեծ տեղ է հատկացնում հրատարակչական գործունեությանը։
Կույվորի

Կույվորի (ռուս.՝ Куйворы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 97 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ցրոնքցի Մուրադ

Ցրոնքցի Մուրադ (Պետրոսյան, 1884, Ցրոնք, Մուշի գավառ - 1927, Բեյրութ), հայ ազգային-ազատագրական պայքարի մարտիկ։ ՀՀԴ կուսակցության անդամ։ Սկզբնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում, սովորել Մուշի Կեդրոնական վարժարանում։ Վաղ հասակից մասնակցել է թուրքական և քրդական հրոսակներից հայրենի գյուղի պաշտպանությանը, 1901 թվականին՝ Աոաքելոց վանքի կռվին, 1904 թվականին՝ Սասունի ապստամբությանը, որը ճնշելուց հետո թուրքական իշխանությունները Ցրոնքցի Մուրադին բանտարկել են։ 1908 թվականին երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո ազատվել է և մեկնել Ամերիկա։
1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմն սկսվելուն պես, խմբով (280 հոգի) ժամանել է Կովկաս, մտել Քեռու կամավորական գունդը և իբրև վաշտի հրամանատար մասնակցել բազմաթիվ մարտերի։ 1918 թվականին դարձել է Արամ Մանուկյանի թիկնապահը։ Հայաստանում 1921 թվականին հակախորհրդային Փետրվարյան ապստամբության ժամանակ վիրավորվել է, այնուհետև անցել է Պարսկաստան, ապա՝ Հալեպ ու Բեյրութ։
Կոտուխովո

Կոտուխովո (ռուս.՝ Котухово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բյուրեղագիտություն

Բյուրեղագիտություն, գիտություն է բյուրեղների և նյութի բյուրեղային վիճակի մասին։
Ուսումնասիրում է բյուրեղների համաչափությունը, հատկությունները, կառուցվածքը և առաջացման պայմանները։ Բյուրեղագիտության հիմնական մեթոդը խարսխված է բյուրեղների համաչափության հատկության վրա, ըստ որի բյուրեղները դասակարգվում են բյուրեղագիտական 7 համակարգի, 32 դասի և 230 խմբի։ Բացի այդ բյուրեղագիտությունը ունի նաև հետազոտման հատուկ մեթոդիկա, որը ներառնում է բյուրեղների գծագրման և հաշվարկի եղանակները, աճեցման և չափման տեխնիկան, ռենտգենա-կառուցվածքային, էլեկտրագրաֆիկ և բյուրեղաքիմիական վերլուծությունները։


== Կապն այլ գիտությունների հետ ==
Ծագելով 18-րդ դարի վերջում, որպես միներոլոգիայի ինքնուրույն ճյուղ, բյուրեղագիտությունը ներկայումս գրավում է միջանկյալ դիրք ֆիզիկայի և քիմիայի միջև՝ գտնվելով դրանց հետ երկկողմանի կապի մեջ։ 20-րդ դարի 1-ին կեսին ընդունված էր բյուրեղագիտությունը բաժանել երեք մասի՝ երկրաչափական, ֆիզիկական և քիմիական։ Այդ մասերի բովանդակության և ծավալի զգալի փոփոխման հետ կապված, առանձնացել են բյուրեղագիտության առանձին ճյուղեր՝ բյուրեղաքիմիա, բյուրեղաֆիզիկա, բյուրեղաօպտիկա ևն։ Բյուրեղագիտությունը կապված է մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի, քիմիայի, միներոլոգիայի, պետրոգրաֆիայի և տեխնիկական մի շարք դիսցիպլինների, ինչպես նաև կենսաբանության, սիմետրիայի մասին ուսմունքի և բժշկության հետ։ Արագ զարգանում է տեխնիկական բյուրեղագիտության կապված սարքաշինությունում արհեստական բյուրեղների կիրառման հետ։ Բյուրեղագիտության զարգացումը դեպի բյուրեղատիպ անիզոտրոպնյութերի ուսումնասիրությունը՝ կհանգեցնի նոր բաժինների ստեղծման։


== Գիտնականներ ==
Բյուրեղագիտության մեջ մեծ դեր են կատարել Ռոմե դը Լ'իլյան, Ռ․ Ալյուին, Օ․ Բրավեն, Ա․ Վ․ Գադոլինը, Ե․ Ս․ Ֆեոդրովը, Գ․ Վ․ Վուլֆը, Ա․ Վ․ Շուբնիկովը, Ի․ Ի․ Շաֆրոնովսկին, Լևոն Վարդանյանցը և ուրիշներ։


== Գրականություն ==
The Feynman Lectures on Physics Vol. II Ch. 30: The Internal Geometry of Crystals
Introduction to Crystallography and Mineral Crystal Systems
Խաչատուր Պողոսյան

Խաչատուր Սենեքերիմի Պողոսյան (փետրվարի 19, 1970(1970-02-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ Շիրակի մարզպետարանի աշխատակազմի ղեկավար։


== Կրթություն ==
1987-1993 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի մեխանիկական ֆակուլտետը՝ ինժեներ- էլեկտրամեխանիկի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1993-1997 թթ. - եղել է «Գյուտարար» ԼՏԸ՝ փոխտնօրեն։
1997-1999 թթ. - ՀՀ քաղաքաշինության նախարարի օգնական։
1999 թ. - ՀՀ Նախագահի աշխատակազմի Նախագահի խորհրդականների գրասենյակի գլխավոր մասնագետ։
1999-2002 թթ. - ՀՀ Շիրակի մարզպետի աշխատակազմի ղեկավար։
2002 թ. դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզպետարանի աշխատակազմի ղեկավար։
2006 թ. դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ պաշտոնավարման ժամկետը երկարաձգվել է չորս տարի ժամկետով։
2010 թ. դեկտեմբերի 4-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ պաշտոնավարման ժամկետը երկարաձգվել է չորս տարի ժամկետով՝ մինչև 2014 թվականի նոյեմբերի 4-ը։
2014 թ. նոյեմբերի 14-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ պաշտոնավարման ժամկետը երկարաձգվել է չորս տարի ժամկետով՝ մինչև 2018 թվականի դեկտեմբերի 4-ը։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական ծառայության երկրորդ դասի պետական խորհրդական։
Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական ծառայության առաջին դասի պետական խորհրդական (2014) ։Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։ Անկուսակցական է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերպասար

Սերպասար, լեռ Ադրբեջանի Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանում, Կժաձոր գյուղից մոտ 3 կմ հարավ-արևելք։ Մերձալպյան, բուսապատ լանջերով ու թփուտներով լեռնագագաթ է։ Ծովի մակարդակից գտնվում է 2499 մ բարձրության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Virgin Land

Virgin Land՝ Արտո Թունջբոյաջյանի առաջին սոլո-ալբոմն է։ Ձայնագրվել և թողարկվել է 1989 թվականին Նիդերլանդներում։

ԵրգացանկSeta - 2:54
Bantinu - 4:48
Delia - 9:08
Voice Of The Family - 2:53
Blackdress - 5:56
Simple Darkness - 5:26
Three Wood Dance - 4:28
Electronic Camel - 7:21
Inside Cymbals - 3:43
Virgin Land - 5:27


== Ծանոթագրություններ ==
Օնտիգոլա

Օնտիգոլա (իսպ․՝ Ontigola), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մեսա դե Օկանիա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 42 կմ²։ Բնակչությունը 3874 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 46 կմ։ 
Քաղաքի հովանավորն է համարվում սուրբ դեվա դել Ռոսառիոն։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Web oficial de Ontígola Archived 2008-04-09 at the Wayback Machine.
Web de la Asociación Don Quijote
Información en la web de la Diputación de Toledo
Ontígola en Google Maps
Անի-Կամախ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս Անի (այլ կիրառումներ) և Կամախ (այլ կիրառումներ):Անի- Կամախ (այժմ՝ Քեմահ), հին ամրոց և հեթանոսական սրբատեղի Բարձր Հայքի Դարանաղի գավառում, Երզնկա քաղաքից հարավ-արևմուտք։ Նույնացվում է Հայասսւ-Ազգի երկրի կենտրոն Կումախայի հետ։ Մեր թվարկությունից առաջ չորսից առաջին դարերում Փոքր Հայքի կենտրոնն էր, հելլենիզմի շրջանում՝ հեթանոս հայերի գլխավոր աստված Արամազդի պաշտամունքի գլխավոր վայրը։ Անի- Կամախում կատարվել են նաև արքայական նախնիների պաշտամունքի ծեսեր։ 1- 4-րդ դարերում հայ թագավորների գերեզմանոցն էր։ Եղել է մեհենական դպրության կենտրոն։ Անի- Կամախում աշխատել է Բարդածան Եդեսացի մատենագիրը (մոտ 154- 222 թվականներ)։ Քրիստոնեության մուտքից հետո Անի- Կամախի մեհյանն ավերվել է, կալվածները տրվել են հայոց եկեղեցուն։ 369 թ.-ին պարսից Շապուհ Բ արքան գրավել և ավերել է բերդը՝ գերեզմանոցից հափշտակելով Հայոց թագավորների ոսկորները։ 4- 11-րդ դարերում եղել է բյուգանդական ամրոց։ 1515 թ.-ին գրավել են թուրքերը։ Ամրոցը պատված էր հզոր պարիսպներով, որոնց մի մասը պահպանվել է մինչև մեր օրերը։ Ուներ երեք դուռ և սանդղաձև ելք։ Ներսում մնացել են բազմաթիվ շինությունների, այդ թվում՝ նաև եկեղեցիների հետքեր։ Ամրոցի հյուսիսային կողմում, լեռան մեջ, փորված է դեպի բարձր աշտարակը տանող ճանապարհ, որն ունի ոլորապտույտ աստիճաններ, բնական և արհեստական լուսամուտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Կանդիդո

Սան Կանդիդո (իտալերեն՝ San Candido), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3148 մարդ, բնակաչության խտությունը՝ 39 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 80, 1 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 39038, հեռախոսային կոդ՝ 0474։
Թեբեի սուրբ Կանդիդը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։


== Վարչական բաժանում ==
Կոմունան ներառում է հետևյալ խմբակցությունները (գերմ.՝ Fraktionen, իտալերեն՝ frazioni) ։
Իննիհբերգ (Մոնտո-Սան-Կանդիդո, գերմ.՝ Innichberg, իտալերեն՝ Monte San Candido)
Օբերֆիրշախ (Վերշակո-դի-Սոպրա, գերմ.՝ Obervierschach, իտալերեն՝ Versciaco di Sopra)
Ունտերֆիրշախ (Վերշիկո-դի-Սոտտո, գերմ.՝ Untervierschach, իտալերեն՝ Versciaco di Sotto)
Ֆիրշախ (Վերշակո, գերմ.՝ Vierschach, իտալերեն՝ Versciaco)
Վիննեբախ (Պրատո-ալլա-Դրավա, գերմ.՝ Winnebach, իտալերեն՝ Prato alla Drava)Իննեհենի սահմանակից համայնքներն են Տոբլահը, Իններֆիլգրատենը՝ (Ավստրիա), Զեկստենը և Զիլլիան՝ (Ավստրիա)։


== Հայտնի հայրենակիցներ ==
Զուպան Ալեքսանդր (1847—1920) — ավստրիացի աշխարհագրագետ և օդերևութաբան։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.) (իտալ.)
Խղճի խայթ 2։ Թաց վայրկյաններ

Խղճի խայթ 2։ Թաց վայրկյաններ, ռեժիսոր Ֆիլլիպ Բարթելլի նկարահանած ֆիլմն է։ 2004 թվականին նկարահանված Eating Out ֆիլմի շարունակությունն է։


== Սյուժե ==
Խղճի խայթ ֆիլմի առաջին մասում Քայլը Մարկին մեղադրում է անհավատության մեջ և բաժանվում նրանից։ Քայլը, Տիֆֆանին և Գվինը ընկերներ են, նրանք արվեստի դասարանում մասնակցում նկարչության դասերի և այս անգամ որպես մերկ մոդել նրանք պետք է նկարեին Թրոյ անունով մի շատ գեղեցիկ տղայի։ Տիֆֆանին և Քայլը սկսում են սիրահետել նրան և որոշում են որ Քայլը պետք է սկսի ընկերանալ նրա հետ, սակայն չասի որ ինքը համասեռամոլ է և Տիֆֆանիին ներկայացնի որպես իր ընկերուհի։
Մինչ Քայլը և Թրոյը սկսում են ընկերանալ միմյանց հետ, Քայլի նախկին ընկեր Մարկը նրանց տեսնում է միմյանց հետ և որոշում է հրապուրել Թրոյին, նրա մոտ դա ստացվում է, ընթացքում Գվինը նրանց հետ անցկացնում է հոմոէրոտիկ ֆոտոսեսիա, իսկ ֆոտոսեսիայի վերջում նրանց միջև տեղի է ունենում սեքս, դրանից հետո Մարկը խոսում է Գվինի հետ և ասում որ նա կարիքն ունի Քայլի, իսկ նրանց խոսակցությունը լսում է Թրոյը և հասկանում որ իրեն Քայլը և Տիֆֆանին խաբել են։
Թրոյը գնում է Քայլի և Տիֆֆանիի մոտ և նրանց հետ զրուցում, ասելով որ նա ցանկանում է թե աղջկա, թե տղայի և սկսում համբուրել Քայլին և Տիֆֆանիին այդ ժամանակ նրանց պատուհանից գաղտնի նայում է Մարկը և Գվինը։ Թրոյը ի վերջո եզրակացնում է որ ինքը բիսեքսուալ է (չնայած ամենասկզբում նա ասում էր որ համասեռամոլ չէ), իսկ Քայլը մտածում է որ սխալ էր հեռանալ Մարկից։
Թրոյը ֆիլմի վերջում սիրային առաջարկություն է անում Տիֆֆանիին և նրանք միասին են լինում։ Մարկը և Քայլը նույնպես միանում են միմյանց հետ, իսկ Գվինը գտնում է մի աղջկա և սիրահարվում է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://kinobanda.net/film/12040/
Ագրոգիտություն (գիտական ամսագիր)

Ագրոգիտություն գիտական ամսագիր, ամսագիրը, ՀՀ ԲՈՀ-ի խորհրդի որոշմամբ, ներառված է բնական, տեխնիկական և հասարակական գիտությունների բնագավառներում դոկտորական և թեկնածուական ատենախոսությունների արդյունքների տպագրման համար ընդունելի գիտական ամսագրերի ցանկում։


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
965

965 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 965 թվականն է, 
X դարի 65-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ալ-Մութանաբբի, արաբ փիլիսոփա և բանաստեղծ, (ծ. 915)
Երևան (երկնաքար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Երևան (այլ կիրառումներ)Երևան երկնաքար, երկնաքար է, որ ընկել է 1911 թվականին Երևանի մոտակայքում։ Այս երկնաքարը հազվագյուտ տեսակի քար է՝ Հովարդիտ, ախոնդրիտ տեսակի (Howardite, achondrite)։ Քարը նախապես կշռում էր 107.2 գրամ։


== Պատմություն ==
1975 թվականի փետրվարի 16-ի թողարկման մեջ լույս է տեսել Վ. Կալինովսկու հոդվածը «Գտեք ձեր երկնաքարը» վերնագրով, որտեղ հեղինակը կոչ է արել բնակչությանը հայտնել երկնաքարերի անկման և հայտնաբերման մասին տեղեկությունները։ Սամարայում բնակվող լեռնային ինժեներ, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու Վ. Ա. Պետրոսյանը անդրադառնալով այս հոդվածինև առանց երկմտելու նամակ գրում ԽՍՀՄ Գիտությունների Աակադեմիայի Երկնաքարերի կոմիտե և հայտնում իր մոտ գտնվող երկնաքարի մասին։ 1911-1912 թվականներին նրա հորը փոխանցել են նույն թվականներին գտնված մի ապար, որը հավանաբար երկնաքար էր։ Քարի արտաքին մակերեսը հալված է, կտրվածքում ուներ մոխրագույն երանգ բաց և մութ գույնի ներառված կետիկներով։ Երկնաքարը բռունցքի չափ է եղել (մոտավորապես 5 х 6 х 7 սմ), բայց 1927-1928 թվականներին. Պետրոսյանը սղոցել էր այն, երեք մասի։ Մի մասը փոխանցել էր Ադրբեջանի պոլիտեխնիկ ինստիտուտի (Բաքու)։ Այդ կտորի  ճակատագիրը անհայտ է։ Երկրորդ կտորը (68.5 գ) 1960 թվականին Պետրոսյանը ուղարկել  է Կույբիշեվի պոլիտեխնիկ ինստիտուտի երկրաբանության ֆակուլտետ, սակայն այստեղ ոչ մի հետազոտություններ չի կատարվել, և այդ կտորը հետագայում Պետրոսյանը ուղարկել է Ռուսաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի երկնաքարերի հավաքածու։ Երրորդ կտորը (38.7 գ), մոտավորապեսր 1975 թվականին, նա փոխանցել է Հայաստանի Գիտությունների Աակադեմիայի Երկրաբանական ինստիտուտի երկրաբանական թանգարան, որտեղից էլ  այն անհետացել է։


== Երկնաքարի քիմիական բաղադրություն ==
Երկնաքարի մեջ հայտնաբերվել են՝


== Հայաստանում գտնված այլ երկրաքար ==
Հայաստանում գտնված երկրորդ երկնաքարը ընկել է այդ ժամանակ Ելիզավետպոլի նահանգի Ղազախի գավառի Կուլպ գյուղի մոտ (այժմ՝ Կողբ) 1906 թվականի մարտի 29-ին։ Անկման վայրի անունով երկնաքարը անվանել են Կուլպ (Kulp)։ Մետեորիտը դասակարգվում է որպես սովորական խոնդրիտ 6-րդ տեսակի (Ordinary chondrite H6), այն նույնպես քարե մետեորիտ է։ Սկզբնական զանգվածը ենթադրաբար կշռում էր մոտ 10-11 կգ, իսկ պահպանված բեկորը, որը գտնվում է Ռուսաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի Երկնաքարային հավաքածույում կշռում է 3.719 կգ։


== Արտաքին հղումներ ==
Jerewan Meteorit, Jerewan (Eriwan), Armenien . Mindat (գերմ.)
Erevan in der Meteorological Bulletin Database (անգլ.)
Լուսանկարչություն. Encyclopedia of Meteorites (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Նառուսկի

Նառուսկի (էստ․՝ Naruski), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Լահեդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կասյանովկա (գյուղ, Վոլոդարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿասյանովկաԿասյանովկա (ուկրաիներեն՝ Касянівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Կասյանովկա գյուղում բնակվում էր 708 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
649

649 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 649 թվականն է, 
VII դարի 49-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Միլենա (Սիցիլիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միլենա (այլ կիրառումներ)Միլենա (իտալերեն՝ Milena), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիա մարզում՝ Կալտանիսետա գավառում։
Բնակչությունը 3.171 մարդ, բնակչության խտությունը 132.13 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 93010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0934։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության գլխավոր կայք (իտալ.)
Ուսպենսկայա (ստանիցա)

Ուսպենսկայա (ռուս.՝ Успенская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Բելայա Գլինայի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4185 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ազատության պողոտա (Լիսաբոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազատության պողոտա (այլ կիրառումներ)Ազատության պողոտա (պորտ.՝ Avenida da Liberdade), փողոց Լիսաբոնի կենտրոնում։ Այն 90 մ լայնությամբ և 1100 մ երկարությամբ լայն պուրակ է՝ բազմաթիվ կանաչ տնկարկներով և քայլուղիներով։
Փողոցը հայտնվել է 1879-1886 թվականներին փարիզյան պուրակների պատկերով և նմանությամբ։ Փողոցի ստեղծումը կարևոր փուլ դարձավ քաղաքի զարգացման պատմության և դեպի հյուսիս ընդլայնման համար։ Այստեղ սկսեցին բնակվել ապահովված բնակիչներն ու կառուցվել էլիտար շենքեր։ 19-րդ դարից այստեղ պահպանվել են պորտուգալական պատմության և քաղաքային ճարտարապետության հուշարձաններ, հետիոտնային քայլուղիներ, հուշարձաններ և արձաններ նվիրված Ալմեիդ Գարրետին, Ալեքսանդր Գերկուլանին, ինչպես նաև Առաջին համաշխարհային պատերազմում զոհվածներին նվիրված հուշակոթողը և այլն։
20-21-րդ դարերում այստեղ տեղակայվել են շքեղ առանձնատներ, հյուրանոցներ, ռեստորաններ, խանութներ և հոթելներ։ Ազատության պողոտան, ըստ որոշ տվյալների, զբաղեցնում է 35-րդ տեղը աշխարհի ամենահարուստ փողոցների շարքում՝ շնորհիվ հանրահայտ ապրանքանիշերի (Christian Dior, Chanel, Versace, Gucci, Givenchy, Yves Saint Laurent, Louis Vuitton, Prada, Dolce & Gabbana, Armani, Burberry) բուտիկների։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Avenida da Liberdade in the Portuguese Institute for Architectonic Heritage. Archived 2011-07-16 at the Wayback Machine.
Պարտեզ (ամսագիր, Ստամբուլ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պարտեզ (այլ կիրառումներ)Պարտեզ, մանկապատանեկան պատկերազարդ ամսաթերթ։ Լույս է տեսել 1946–1967 թվականներին, Ստամբուլում։ Խմբագիրներ՝ Ա․ Տատրյան, Ա․ Էոզեր։ Հայ գրողների (Ա․ Խնկոյան, Հ․ Հայրապետյան, Ս․ Զորյան, Ա․ Դարբնի և ուրիշներ) մանկական ստեղծագործությունների հետ մեկտեղ տպագրել է նաև ռուս, թուրք, արևմտաեվրոպացի հեղինակների գործերը։ «Մեծ մարդիկ», «Նշանավոր մարդիկ» խորագրերով պատմել է անվանի երգահանների, նկարիչների, գիտնականների ու մանկավարժների մասին։ Լուսաբանել է խորհրդահայ արվեստն ու մշակույթը։
Հակոբ Թերզան (աստղագետ)

Հակոբ Զարեհի Թերզան (հոկտեմբերի 31, 1927(1927-10-31), Ստամբուլ, Թուրքիա - ապրիլի 4, 2020(2020-04-04), 7th arrondissement of Lyon, Ֆրանսիա),  հայազգի աստղագետ, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կոստանդնուպոլիս՝ 1927 թվականին։ 1950 թվականին ավարտել է Կոստանդնուպոլիսի համալսարանը, որից հետո որպես մաթեմատիկայի ուսուցիչ աշխատել Կեդրոնական վարժարանում։ 1956 թվականից հաստատվել է Ֆրանսիայում։ Մոտ 30 տարի աշխատել  Լիոնի աստղադիտարանում։ 1967 թվականին նշանակվել է նույն աստղադիտարանի փոխտնօրեն։ 1965 թվականին արժանացել է մաթեմատիկական գիտությունների  դոկտորի, 1980 թվականին` պրոֆեսորի կոչման։
Հայտնաբերել է մոտ 710 փոփոխական աստղ 11 նոր գնդաձև աստղակույտ, որոնք հայտնի են Թերզանի աստղակույտեր անունով, ինչպես նաև մետ 158 դիֆուզ միգամածություն, 124 գալակտիկա, 4430 կարմիր փոփոխական աստղ Գալակտիկայի կենտրոնի ուղղությամբ, մեծ սեփական շարժում ունեցող 1428 աստղ, 26 մոլորակաձև միգամածություն, 122 դիֆուզ 
գալակտիկա Մեր գալակտիկայի կենտրոնի ուղղությամբ։
Բազմաթիվ աշխատությունների հողինակ է։
Մահացել է Ֆրանսիայում՝  92 տարեկանում։


== Անդամակցություն ==
Միջազգային աստղագիտական միություն (1967)
Եվրոպական աստղագիտական ընկերություն (1964)
Ֆրանսիայի աստղագետների ազգային միություն (1964)
Լիոնի աստղագետների ընկերության նախագահ (1968-1978)


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
Ֆրանսիայի աստղագետների միության Անրի Ռեյի մրցանակ (1977)
Ֆրանսիայի կրթության նախարարության մրցանակ (1979, 1994)
Ֆրանսիայի Գիտությունների ակադեմիայի պսակավոր դափնեկրի տիտղոս (1988)
Անանիա Շիրակացու մեդալ (2013)


== Ծանոթագրություններ ==
Հոնինգում

Հոնինգում (անգլ.՝ honing), նախապատրաստուկների մակերևույթների վերջնամշակում մանրահատիկ հեսաններ ունեցող հատուկ գործիքով՝ հոնով։
Հոնինգումը կատարվում է հոնինգման մետաղահատ հաստոցով (5-750 մմ տրամագծով անցքերի համար)։ Հաստոցի հոնինգման գլխիկը, բացի պտտական շարժումից, իր առանցքի երկարությամբ կատարում է ետադարձ-համընթաց շարժում։ Մշակվող նախապատրաստուկն անշարժ է։ Հոնինգման հաստոցները լինում են ընդհանուր նշանակման և մասնագիտացված, միաիլ, բազմաիլ, իլերի ուղղաձիգ, հորիզոնական և թեք դիրքով։ Հոնինգումը կիրառվում է գլխավորապես միջանցիկ ու խուլ (սակավ) և աստիճանավոր գլանաձև անցքերի վերջնամշակման համար։ Հոնինգումով ստանում են մինչև 11-րդ դասի մաքրության մակերևույթներ։
Շաքրիան

Շաքրիան  (վրաց.՝ შაქრიანი), գյուղ Վրաստանի Կախեթի մարզում, Ղվարելի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 377 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Կենտրոնի բարձրությունը 350 մետր է։


== Ծանոթագրություններ ==
La differenza tra me e te

"La differenza tra me e te", իտալացի փոփ երգիչ Տիցիանո Ֆերոյի երգը։ Այն թողարկվել է որպես Ֆերոյի թվով հինգերորդ ձայնասկավառակի՝ L'amore è una cosa semplice-ի (2011) առաջին սինգլը և մեծ հաջողությունների է հասել Իտալիայում, որտեղ երգը կրկնակի պլատինե է որակվել Իտալիայի Երաժշտական արդյունաբերության դաշնության կողմից, ինչպես նաև Բելգիայում։


== Երգացանկ ==
CD սինգլ (Իտալիա)"La differenza tra me e te"CD սինգլ (Իսպանիա)"La diferencia entre tú y yo"Digital download"La differenza tra me e te"
"La diferencia entre tú y yo"


== Չարթեր ==


=== Դիրքերը չարթերում ===


== Ծանոթագրություններ ==
Տաջիլու

Տաջիլու (ռուս.՝ Таджилу), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի հանրապետություն։ Գետի ակունքը գտնվում է 115 կմ Չույա գետի ձախ ափից։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցման տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերեխնոբոսկոմի ավազային շրջանին, գետային ենթավազանները՝ Բիյն և Կատունն են։ Գետի գետային ավազանը Վերին Օբն է՝ մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային օբյեկտի կոդը պետական ջրային գրանցման մեջ՝ 13010100312115100005681
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության կոդը՝ 115100568
Ավազանի կոդը՝ 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության հատորի կոդը՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկման համարը՝ 1։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության բնապահպանության  և բնական պաշարների նախարարություն Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.