Աշոտ Ջազոյան

Աշոտ Եղիշի Ջազոյան (ռուս.՝ Ашот Егишеевич Джазоян, փետրվարի 11, 1954(1954-02-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային, հայ և ռուս լրագրող, վավերագրական ֆիլմի ռեժիսոր, պրոդյուսեր և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
1977 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը, քաղաքագիտության ամբիոնում աշխատել է որպես ասիստենտ։ 1980-1983 թվականներին ընտրվել է Երևանի համալսարանի երիտասարդ գիտնականների և մասնագետների խորհրդի նախագահ, Երևանի Մյասնիկյանի շրջկոմի կոմերիտմիության քարտուղար։
1986-1990 թվականներին ղեկավարել է Հայաստանի Կենտկոմի մշակույթի բաժնի արվեստի ճյուղը, միաժամանակ եղել է Արմենպրես լրատվական գործակալության (Երևան) տնօրենի տեղակալը։ 1991-1996 թվականներին՝ Ռուսաստանի Արմենպրեսի սեփական թղթակից, Հայաստանի  հեռուստատեսության մոսկովյան թղթակցային կետի վարիչ։
1996 թվականից՝ քարտուղար, 1998 թվականից՝ Լրագրողների միության միջազգային կոնֆեդերացիայի գլխավոր քարտուղար։ 1998 թվականից  ղեկավարում է ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի միջազգային կուրսը։ 2001 թվականից՝ նրա նախաձեռնությամբ ստեղծված Եվրասիա-Մեդիա փորձագիտական-վերլուծական հետազոտությունների կենտրոնի գլխավոր տնօրեն։ 2002 թվականից հեռուստատեսության և ռադիոյի միջազգային ակադեմիայի վարչության համահիմնադիր և համանախագահ։ 2008 թվականի ապրիլի 22-ին ընտրվել է Ռուսաստանի Լրագրողների միության քարտուղար։
2008 թվականից միաժամանակ Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան բարձրագույն դպրոցի հեռուստատեսության ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ։
Եվրոպայի և Ասիայի լրագրողների մեդիակոնգրեսի նախագահ։
Ուկրաինայի Անվտանգության ծառայությունն արգելել Է Աշոտ Ջազոյանի մուտքը պետության տարածք՝ Ղրիմ կատարած՝ նրա ուղեւորությունների պատճառով։


=== Ընտանիք ===
Ամուսնացած է, ունի տղա և աղջիկ։


== Ստեղծագործական կյանք ==
1983-1985 թվականներին Հայաստանի հեռուստատեսության և ռադիոյի մի շարք ամանորյա ծրագրերի և հաղորդումների սցենարիստ, ռեժիսոր, պրոդյուսեր, ստեղծել է նաև գեղարվեստական ֆիլմեր։ Աշոտ Ջազոյանի ֆիլմերը միջազգային փառատոններում և մրցույթներում արժանացել են մրցանակների։
Աշոտ Ջազոյանի «Սիրով Էրմիտաժ» («Эрмитаж с любовью») վավերագրական ֆիլմը Յալթայում՝ «Միասին» («Вместе») ХVI միջազգային հեռուստա-կինոհամաժողովի շրջանակում, «Գաղափարի թարմության և փայլուն ռեժիսորական աշխատանքի համար» արժանացել էր ԱՊՀ մասնակից երկրների Միջխորհրդական վեհաժողովի հատուկ պարգևին։


=== Ֆիլմագրություն ===
1992 Երևանը հրավիրում է հյուրերին՝ սցենարիստ, ռեժիսոր
1994 Մեկը միլիոնից՝սցենարիստ, ռեժիսոր
2006 36 մարտիկներ
2008 Ռուսաստանն այսօր
2010 Նկարիչ
2011 Դմիտրի Սիրոտկին։ Հեռակա խոստովանություն
2012 Օրբելիների կոդը (վավերագրական)՝ սցենարիստ, ռեժիսոր
2012 Ռուսաստան։ Պոզիտիվ
2015 Սիրով Էրմիտաժ


== Մրցանակներ ==
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի երկրորդ աստիճանի մեդալ (հունվարի 20-ին 2015 թ.)՝  հայրենական մշակույթի և արվեստի զարգացման, հեռուստառադիոհեռարձակման և երկարամյա բեղմնավոր գործունեության մեծ վաստակի համար։
Ռուսաստանի հայերի միության «Արծաթե Խաչ» շքանշան, հայերի համախմբման ակտիվ հասարակական գործունեության,  տեղեկատվական ապահովման գործում ակտիվ աշխատանքի և ունեցած մեծ ավանդի համար։
Մովսես Խորենացու մեդալ (2016)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Джазоян Ашот Егишеевич»։ Евразия — Медиа : Экспертно-аналитический центр исследований СМИ։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-04-ին։ Վերցված է 2013-01-22 
«Генеральный секретарь МКЖС»։ Союз журналистов России։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-04-ին։ Վերցված է 2013-01-22