armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մոնպառնաս կայարան

Մոնպառնաս կայարան (ֆր.՝ Gare Montparnasse), Փարիզի յոթ գլխավոր երկաթուղային կայարաններից մեկը։ Կայարանը գտնվում է Փարիզի 15-րդ շրջանում, Մոնպառնաս թաղամասում։ Կայարանը ընդունում և ճանապարհում է միջքաղաքային TGV գնացքներ Ֆրանսիայի արևմտյան և հարավարևմտյան ուղղություններով, այդ թվում նաև Տուրի, Բորդոյի, Նանտի և Ռենի ուղղությամբ։ Բացի այդ այն սպասարկում է նաև արվարձանային և մերձավոր ուղեգծերը (Transilien Paris - Montparnasse)։
Կայարանի մոտ է գտնվում Փարիզի մետրոպոլիտենի կայարան, որը կապված է կայարանի հետ շարժական ճանապարհով։


== Մոնպառնաս կայարանի վթար ==

1895 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Մոնպարնաս կայարանում տեղի ունեցավ վթար, երբ մարդատար գնացքի շոգեքարշը չկարողանալով արգելակել, ճեղքել էր երկաթուղային կայարանի պատը և ընկել փողոց։ Ամենատպավորիչ և հայտնի տրանսպորտային վթարներից մեկն է համարվում։


== Տես նաև ==
TGV
Լիոնյան կայարան
Հյուսիսային կայարան
Արևելյան կայարան
Աուստերլից կայարան


== Արտաքին հղումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սերմնավոր բույսեր

Սերմնավոր բույսեր, սպերմատոֆիտներ (լատ.՝ Spermatophyta), սերմ առաջացնող բարձրակարգ անութավոր բույսեր։ Դրանց են պատկանում մերկասերմերը (ներառյալ բազմաթիվ բրածո բույսեր) և ծածկասերմերը կամ ծաղկավոր բույսերը։ Բարձրակարգ բույսերի մյուս խմբերը՝ ռինիոֆիաները, մամռանմանները, գետնամուշկանմանները, ձիաձետազգիները, պսիլոֆիտները և պտերները սերմ չեն առաջացնում։ Սերմնավոր բույսերի (հատկապես ծածկասերմերի) գամետոֆիտը ռեդոկցված է։ Սերմնավոր բույսերն էվոլյուցիայի ընթացքում առաջացել են սպորավորներից։ Սերմերով բազմացող առաջին բույսերը եղել են սերմնավոր պտերները։ Սերմնավոր բույսերը մեծ դեր ունեն Երկրի բուսական ծածկույթի առաջացման, ինչպես նաև մարդու տնտեսական գործունեության պրոցեսում։
Բոր (Մոնմորո Սեն Սիբարի կանտոն)

Բոր (ֆր.՝ Bors), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 260 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.1 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 140 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 34 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 143 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 105-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,4 %։ 105 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 93 անձ (50 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (9 տղամարդ և 3 կին)։ 38 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Մինաս եկեղեցի (Արծվաշեն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Մինաս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, ավերված հայկական եկեղեցի Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Արծվաշեն գյուղի կենտրոնում։ Ադրբեջանցիների կողմից գրավվելուց հետո լքվել է, եկեղեցին՝ ավերվել։
Արծվաշենում կառուցված երկու եկեղեցիներից մեկն էր, որոնցից երկրորդը Սուրբ Հովհաննես եկեղեցին էր՝ այժմ նույնպես ավերված։
Իվան Գալուստով (այլ կիրառումներ)

Իվան Գալուստով անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Իվան Գալուստով (լեռնագնաց) (1910-1985), լեռնագնաց։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1958), ՀԽՍՀ վաստակավոր մարզիչ (1958)։ ԽՍՀՄ կրկնակի (1953, 1957) չեմպիոն։
Իվան Գալուստով (փոխծովակալ) (1926)։
Կոկորևո (այլ կիրառումներ)

Կոկորևո, կարող է վերաբերել՝

Կոկորևո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Կոկորևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Կլեպեչիխա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կլեպեչիխա (այլ կիրառումներ)Կլեպեչիխա (ռուս.՝ Клепечиха), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Պոսպելիխինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1370 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սվոբոդա (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍվոբոդաՍվոբոդա (ռուս.՝ Свобода, բաշկիրերեն՝ Свобода), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 663 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օլուկորեդե Այեգբուսի

Օլուկորեդե Աֆօլաբի Այեգբուսի (անգլ.՝ Olukorede Afolabi Aiyegbusi; հուլիսի 15, 1988(1988-07-15), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի ֆուտբոլիստ, շվեյցարական «Սեն Պրեկս» ակումբի պաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Հյուսիսային Կարոլինայի համալսարանում սովորելու ժամանակ 2008-2009 թվականներին Այեգբուսը խաղացել է համալսարանական թիմի ուսանողական լիգայում։
Պրոֆեսիոնալ կարիերան Այեգբուսը սկսել է «Կանզաս Սիթի Ուիզարդս» ակումբում, այն բանից հետո, ինչ 2010 թվականին ընտրվեց MLS-ում։ «Ուիզարդսի»/«Սպորտինգի» կազմում անցկացրած երեք մրցաշրջանների ընթացքում անցկացրել է ընդամենը ինը խաղ, և պայմանագրի ժամկետի լռանալուց հետո՝ 2012 թվականի դեկտեմբերին հեռացել է թիմից։
2013 թվականը անցկացրել է Ֆինլանդիայի առաջնության «Խակա» ակումբի կազմում։
2014 թվականի առաջին կեսն անցկացրել է շվեյցարական «Սերվետտում»։
2014/15 մրցաշրջանին խաղացել է Գերմանիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանի լիգայի «Աուերբախ» ակումբի կազմում։
2015 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է Շվեյցարիայի Սուպերետտանի «ԱՖԱ Յունայթեդ»։
2015 թվականի նոյեմբերին դարձել է Իրանի «Սիյախ Ջամեգան» ակումբի խաղացող։
2016 թվականի օգոստոսին վերադարձել է ԱՖԱ։
2017 թվականի սկզբին պայմանագիր է կնքել Կազանի «Շյախտյոր Կրագանդա» ակումբի հետ։


=== Միջազգային ===
Այեգբուսին Մեծ Բրիտանիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 2009 թվականի ամառային ունիվերսիադային։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը worldfootball.net կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը FootballDatabase.eu կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը MLS կայքում(անգլ.)
Հողի լուծույթ

Հողի լուծույթ, հողի հեղուկ ֆազ. ջուր՝ լուծված գազերի, անօրգանական և օրգանական միացությունների հետ (դրանք ջրի մեջ են թափանցում մթնոլորտից և ներծծվում՝ հողային հորիզոններից)։ Հողի լուծույթը շարժուն է, մասնակցում է հողառաջացման պրոցեսներին, ֆիգիկաքիմիական, կենսաքիմիական ռեակցիաներին, հողի մեջ նյութաշրջանառությանը և բույսերի սննդառությանը։ Դրա բաղադրությունը կախված է հողառաջացման պրոցեսներից, բուսականությունից, կլիմայի ընդհանուր յուրահատկություններից, մարդու գործունեությունից և այլն։ Հողի լուծույթում կան գազերից՝ թթվածին, ածխաթթու, ազոտ, ամոնիակ, հանքային նյութերից՝ կալցիումի, նատրիումի, մագնեզիումի, կալիումի աղեր, ալյումինի, երկաթի, մանգանի, սիլիկահողի միացություններ, օրգանական նյութերից՝ ճարպային շարքի օրգանական թթուներ և դրանց աղերը, հումուսային թթուներ, շաքարներ, ամինաթթուներ և այլն։ Հողի լուծույթը չնչին քանակով պարունակում է նաև միկրոտարրեր։ Ոչ աղակալած հողերի ւուծույթում նյութերի կոնցենտրացիան մեծ չէ (սովորաբար չի անցնում 0, 1% սահմանը), իսկ աղուտներում, աղակալած հողերում այն կտրուկ ավելանում է (մեկ և նույնիսկ տասնյակ տոկոս)։ Հողի լուծույթում նյութերի բարձր պարունակությունը վնասակար է բույսերի համար։
Կոնստանտինովկա (ավան, Նովոուկրաինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոնստանտինովկաԿոնստանտինովկա (ուկրաիներեն՝ Костянтинівка), ավան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա ավանում բնակվում էր 133 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ռեգենսբուրգ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռեգենսբուրգ (այլ կիրառումներ)Ռեգենսբուրգ (գերմ.՝ Regensburg, բավ․՝ Rengschburg, լատ.՝ Castra Regina, Ratisbona, չեխ․՝ Řezno), քաղաք Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա հողում։ Տեղակայված է Դանուբ և Ռեգեն (գերմ.՝ Regen) գետերի ափին։ Քաղաքի արևելքում գտնվում է Բավարական անտառը։ Ռեգենսբուրգը Վերին Պֆալցի վարչական կենտրոնն է, նաև՝ հռոմեական կաթոլիկ եպիսկոպոսների նստավայր։ Բնակչությունը կազմում է 157 234 մարդ 2004 թվականի տվյալների համաձայն։ Բնակչության թվով չորրորդն է Բավարիայի քաղաքների ցանկում՝ Մյունխենից, Նյուրնբերգից և Աուգսբուրգից հետո։ Քաղաքի հին հատվածն ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային արժեքների ցանկում։ 2014 թվականին Ռեգենսբուրգը տեղ է զբաղեցրել զբոսաշրջային գրավչության տեսակետից Գերմանիայի առաջատար տեսարժան վայրերի շարքում։


== Պատմություն ==
Ռեգենսբուրգը Գերմանիայի հնագույն քաղաքներից է, որն ունի տարբեր անվանումներ։ Դրանցից ամենահինը կելտական անվանումն է՝ «Radasbona» (նաև՝ «Ratasbona» կամ «Ratisbona»), որն անվանում են ժամանակակից քաղաքին մոտ գտնվող տարածքը։ Բացի այս անվանումներից կան այլք՝ Quadrata, Germanisheim, Hyatospolis, Ymbripolis, Reginopolis և Tyberina։ 


=== Հռոմեական ճամբար (ք.ա. 500 թվական) ===

		
		
Ռեգենսբուրգի հռոմեական պատմությունն սկսվում է մ.թ.ա. 79 թվականին կառուցված ամրությունով, որը տեղակայված է Կումպֆյուլ (Kastell Kumpfmühl) ժամանակակից շրջանում։ Այդ ամրությունը ծառայել է որպես դիտակետ և գտնվել է Նաբ և Ռեգեն գետերի ափին։ Այնտեղ տեղավորվում էին 500 տղամարդկանցից բաղկացած հեծելազորը կամ 1000 անձից կազմված կրկնակի հզորությամբ հետևակային զորքը։
Հռոմեական կայսր Մարկոս Ավրելիոսի հրամանով մարկոմանի դուրս վռնդելուց հետո, Castra Regina ճամբարը սպառազինվում է (Castra Regina՝ ամրոց Ռեգեն գետի ափին)։ Ճամբարում է տեղակայված Երրորդ Իտալիկա (III Italica) լեգեոնը՝ կազմված մոտ 6000 զինվորներից։ Այն Raetia պրովինցիայի հիմնական զինվորական կետն է, որի գլխամասը տեղակայված է Աուգսբուրգում։ Ճամբարը շրջափակված է 10 մ բարձրությամբ պատով, ունի 4 դարպաս և մի քանի դիտակետեր։


=== Բավարական հերցոգների և հոգևորականների նստավայր(500-1200 թվականներ) ===

Մոտավորապես 500-788 թվականներին Ռեգենսբուրգը եղել է Բավարական Ագիլֆինգ տոհմի հերցոգների նստավայր։ 788 թվականին նրանցից վերջինը՝ Տասիլին 3-րդը գերևարվում է Կառլոս Մեծի կողմից։ 19-րդ դարում Ռեգենսբուրգը եղել է Կարոլինգների արևելաֆրանկյան կայսրության ամենակարևոր քաղաքներից։ Էմմա Բավարացին († 876)՝ Լյուդվիգ 2-րդ Գերմանացի թագավորի կինը, ինչպես նաև կայսրեր Արնուլդ Կարինտացին և նրա որդին՝ Լյուդվիգ 4-րդ Փոքրիկը († 911), թաղված են Սուրբ Էմերամայի աբբայության գերեզմանատանը, որը գտնվում է Ռեգենսբուրգի հարավում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոստիսլավ Սերգեև

Ռոստիսլավ Սերգեև (ռուս.՝ Ростисла́в Алекса́ндрович Серге́ев, օգոստոսի 22, 1926(1926-08-22), Բոբրույսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 17, 2018(2018-09-17), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1948 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և 1957 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1948 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1948-1949 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1949-1952 թվականներին՝ Շվեյցարիայում ԽՍՀՄ առաքելության աշխատակից։
1952-1955 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1955-1957 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցի աշխատակից։
1957-1962 թվականներին՝ Գերմանիայի ֆեդերատիվ հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1962-1975 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարի խորհրդական, խորհրդականների խմբի ղեկավար։
1975-1980 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության արտաքին քաղաքական միջոցառումների պլանավորման վարչության ղեկավար։
1980 թվականի մայիսի 21-ից մինչև 1990 թվականի մարտի 7-ը Մեքսիկայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Հրապարակումներ ==
«В сотрясаемой Мексике: посольские будни (1980 - 1990 гг.)» - М., 2002. - Латинская Америка.
«В МИД СССР. На Кузнецком мосту и Смоленской площади 1948-1991» - М., Росспэн, 2007.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 32.


== Արտաքին հղումներ ==
«Ռոստիսլավ Սերգեևի մահվան մասին»
Լուիստե

Լուիստե (էստ․՝ Luiste), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օսիպցևո

Օսիպցևո (ռուս.՝ Осипцево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դվաբզու

Դվաբզու (վրաց.՝ დვაბზუ), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Օզուրգեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 130 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Օզուրգեթից հեռու է 5 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում էր 1171 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ (99 %)։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։


== Տես նաև ==
Գաղմա Դվաբզու


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտինա Կայրոնի

Մարտինա Կայրոնի (իտալերեն՝ Martina Caironi, հուլիսի 13, 1989(1989-07-13), Ալցանո Լոմբարդո, Բերգամո, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի թեթև աթլետ, ով հանդես է գալիս երկար ցատկի և կարճ տարածության վազքի մրցաշարում T42 դասով։ 100 մեր տարածքի կրկնակի պարալիմպիկ չեմպիոն (2012, 2016)։ Աշխարհի քառակի չեմպիոն (2013, 2015, 2017) Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն (2014, 2016)։


== Կենսագրություն ==
2007 թվականին մոտոցիկլետով վթարի է ենթարկվել, որի արդյունքում ձախ ոտքը անդամահատվել է։ Թեթև աթլետիկայով սկսել է զբաղվել 2010 թվականից։ Իտալիայի պարալիմպիկ թիմի կազմում մասնակցել է երկու ամառային պարալիմպիկ խաղերի (2012, 2016)։ Ավարտել է Միլանի համալսարանի լեզվաբանության ֆակուլտետը։


== Հիմնական արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարտինա Կայրոնի մասին Միջազգային պարալիմպիկ կոմիտեի կայքում
Մարգալեֆ

Մարգալեֆ  (իսպ.՝ Margalef de Montsant), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տարրագոնա պրովինցիայում, Կատալոնիայի ինքնավար մարզում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Պրիորատ շրջանում։ Տարածքը՝ 34,7 կմ²։ Բնակչությունը՝ 115 (2010)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Página oficial del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-03-11 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Información general Archived 2007-07-03 at the Wayback Machine.
Մոնքան Գանկուն

Մոնքան Գանկուն (թաի.՝ มนต์แคน แก่นคูน; անգլ.՝ Monkaen Kaenkoon, հուլիսի 20, 1973(1973-07-20), Loeng Nok Tha, Yasothon, Թաիլանդ),  թաիլանդցի երգիչ և դերասան, Մոր-Լամ (թաիլանդական քանթրի) և Լուք Տհունգ (թաիլանդական փոփ-քանթրի) ժանրերում հայտնի և բեղմնավոր արտիստ, որը թողարկել է 9 օրիգինալ ալբոմ։


== Կենսագրություն ==
Մոնկան Գանկունը ծնվել է 1973 թվականիի հուլիսի 20-ին Յասոթհոնում։ Սովորել է Ապկուչոնի Loeng Nok Tha High School -ում։
1991 թվականին դարձել է Սենգ Սիամի ստաժյորը։ Նախքան իր նորամուտը, Մոնկան հայտնվել է Պոնսակ Սինգենգի «Sia Soon Muea Boon Phavet»երաժշտական ​​տեսահոլովակում։ 2008 թվականին՝ 22 տարեկան հասակում, նա GMM Grammy ձայնագրության լեյբլի ներքո թողարկել է ալբոմ։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմ ===
2005 - Yang Koay Thee Soai Derm
2006 - Yam Tor Khor Toe Haa
2008 - Sang Fan Duai Kan Bor
2009 - Roang Bgan Pit Kid Hot Nong
2010 - Fan Eek Krang Tong Pueng Ther
2012 - Trong Nan Kue Na Thee Trong Nee Kue Hua Jai
2016 - Hai Khao Rak Ther Muean Ther Rak Khaw
2018 - Ai Hak Khaw Toan Jao Bor Hak
2019 - San Ya Nam Ta Mae


=== Սինգլ ===
2016 թվական - Kham Wa Hak Kha Mun Hiea Tim Sai


== Ծանոթագրություններ ==
Օկտյաբրսկայա (Կռիլովսկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկտյաբրսկայաՕկտյաբրսկայա (ռուս.՝ Октябрьская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Կռիլովսկայայի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11489 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ճակատենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Ճակատեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 16 հուշարձան (13 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Դիլյալևո

Դիլյալևո (ռուս.՝ Дилялево), գյուղ Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Վոլոգոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարչանիզե

Մադալոնի  (իտալերեն՝ Marcianise), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 43 139 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 1329 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81025, հեռախոսային կոդ՝ 0823։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Մ.թ.ա. 1089


== Դեպքեր ==
Աթենքի արքա է դառնում Կոդրուսը։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մահանում է Աթենքի արքա Մելանթուսը՝ 37 տարվա գահակալությունից հետո։
Տրեցոնե

Տրեցոնե  (իտալերեն՝ Trezzone), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 202 մարդ, խտությունը՝ 51 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0344։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հելսինկի-86

«Հելսինկի-86» մարդու իրավունքների պաշտպանության խումբ (լատիշ․՝ Latvijas cilvēktiesību aizstāvēšanas grupa «Helsinki-86»), Լատվիայի իրավապաշտպան կազմակերպություն, ստեղծված 1986 թվականի հուլիսի 10-ին Լիեպայայում ոսկերիչ Լինարդ Գրանտինշի, վարորդ Ռայմոնդ Բիտենիեկսի և էլեկտրամատակարարման ծառայության մենեջեր Մարտինշ Բարիսի կողմից։ Խմբի նպատակն էր, ըստ նրա անդամների հայտարարության, «բաց, առանց գրաքննության և արտաքին ճնշումների, միջազգային կազմակերպություններին տեղեկացնելու մեր ժողովուրդների նյութական և հոգևոր արժեքների դեմ, ինչպես նաև հենց ժողովրդի դեմ կատարված խախտումների մասին»։ Դադարեցնել ստի և ահաբեկչության ճանապարհը. բոլոր ազգերին տալ իրենց զարգացման ճանապարհների ազատ ընտրություն. պահպանել Հելսինկյան կոնֆերանսի եզրափակիչ փաստաթղթում ներկայացված սկզբունքները»։
Հելսինկյան 86-ը դարձել է առաջին կազմակերպությունը, որը դեռևս 1987 թվականին բարձրացրեց Մոլոտով-Ռիբենդրոպ համաձայնության հարցը, Լատվիայի անկախության վերականգնման հարցը։
1987 թվականի հունիսի 14-ին տեղի է ունեցել ցույց, որի ժամանակ ծաղիկներ դրվեցին Ռիգայի Ազատության հուշարձանին։ Ցույցը նվիրված էր 1941 թվականի տեղահանությունների հիշատակին։
1987 թվականի նոյեմբերի 18-ին Հելսինկի-86-ը նշել է Լատվիայի անկախության հռչակման օրը։
1988 թվականի հունիսի 14-ին Լատվիայի հետպատերազմյան պատմության մեջ առաջին անգամ Ռիգայում ցույցի ժամանակ «Հելսինկյան-86» խմբի անդամ Կոնստանտին Պուպուրսը, ամբողջ Ռիգայով Ազատության հուշարձանից մինչև Եղբայրական գերեզմանատուն է տարել Լատվիայի կարմիր-սպիտակ-կարմիր դրոշը։
1988 թվականի օգոստոսի 23-ին հանդես են եկել որպես Բալթյան ուղի կազմակերպության կազմակերպիչներից մեկը։
Կազմակերպությունների շատ անդամներ և ակտիվիստներ պարգևատրվել էին Լատվիայի բարձրագույն պարգևով` «Երեք աստղ» շքանշանով. Մարտինշ Բարիս (2-րդ աստիճանի), Եվա Բիտենիեցե (3-րդ աստիճանի), Ռայիմոնդս Բիտենիես (3-րդ աստիճանի), Լինարդս Գրանտինշ (2-րդ աստիճանի), Ռոլանդս Սիլարաուպս (2-րդ աստիճանի), Յանիս Վեվերիսը (2-րդ աստիճանի)։
1997 թվականին խմբի որոշ անդամներ ստեղծեցին նոր քաղաքական կուսակցություն` նույն անունով։ 2001 թվականին, որպես քաղաքական կուսակցություն, այն մասնակցել է Լատվիայի Սեյմի և Ռիգայի Դումայի ընտրություններին, սակայն չի ընտրվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Helsinkieši: viņi bija sākumā
Dokumenti pie šķirkļa Helsinki-86 (Historia.lv)
1987. gada 23. augusts Rīgā Archived 2007-10-06 at the Wayback Machine.
Helsinki ’86 dibināšanas 20.gadskārta (1986—2006)
Պա դը Կալե

Պա դը Կալե (ֆրանսերեն՝ Pas-de-Calais), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հյուսիսում։

Պա դը Կալե դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 62։


== Պատմական տեղեկություններ ==
Պա դը Կալե դեպարտամենտը Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ՝ 1790 թվականի մարտի 4-ին ստեղծված առաջին դեպարտամենտներից մեկն է։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Պա դը Կալե դեպարտամենտը եղել է բազմաթիվ կատաղի մարտերի դաշտ։ Վիմի քաղաքում կա նրանցից մեկի՝ Վիմիի ճակատամարտին նվիրված մեծ հուշահամալիր։ Նաև, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նորմանդիայում դաշնակիցների ափ իջնելու պատրաստվելու մասին հակառակորդին ապատեղեկացնելու համար Պա դը Կալեն եղել է Fortitude գործողության նպատակակետ։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==

Պա դը Կալե դեպարտամենտը գտնվում է երկրի հյուսիսում, սահմանակից է Նոր և Սոմ դեպարտամենտներին, ինչպես նաև նրա ափերը ողողում են Լա Մանշը և Հյուսիսային ծովը։
Բնակչությունը մեկուկես միլիոն է։
Տարածքը 6 671 քառ.կմ է, ունի 894 համայնք։


== Տնտեսություն ==
Տնտեսությունը մեծապես կախում է ունեցել հանքարդյունաբերությունից, մասնավորապես՝ ածխի արդյունահանումից։ Սակայն, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո այն դարձել է ավելի բազմազան։


== Մշակույթ ==
Չնայած նրան, որ Պա դը Կալեն Ֆրանսիայի ամենաբնակեցված դեպարտամենտներից մեկն է, մինչև 1992 թվականն այնտեղ համալսարան չի եղել։


== Պատկերասրահ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պիլուլա

Պիլուլա (էստ․՝ Põlula), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռեգավեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 63 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Տագամանենտ

Տագամանենտ, մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքում՝ Բարսելոնա նահանգի Վալես Օքսիդենտալ շրջանում։ Զբաղեցնում է 43,80 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 306 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 40 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Pàgina web de l'Ajuntament
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació del Institut d'Estadística de Catalunya (իսպ.)
Միացյալ խաչ (հուշարձան, Երևան)

«Միացյալ խաչ» հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Օղակաձև զբոսայգում, Մոսկովյան-Նալբանդյան-Իսահակյան փողոցներով պարփակված տարածքում, տեղադրվել է 2013 թվականին։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Ֆրիդ Սողոյան
Ճարտարապետներ` Ռազմիկ Մանուկյան, Տիգրան Մանուկյան


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է սպիտակ-մոխրագույն գրանիտից, բարձրությունը 4,5 մետր է։ Պատվանդանին հայերեն և ռուսերեն արձանագրված է «Օրհնյալ է հայ և ռուս ժողովուրդների դարավոր բարեկամությունը»։
Հուշարձանն իրենից ներկայացնում է հայ և ռուս ժողովուրդները խորհրդանշող երկու կանանց, որոնք գլուխ են խոնարհել ընդհանուր հավատի խորհրդանիշ՝ խաչի առջև և այդ խոնարհումով միաժամանակ պաշտպանում են խաչը։ Հուշարձանի նյութը և գույնը հեղինակի կողմից ընտրված են նրա իմաստային նշանակությանը համահունչ լինելու համար, իսկ համալիր չափսերը նպաստում են արձանի մոնումենտալային ընկալմանը։


== Պատմություն ==
«Միացյալ խաչ» հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2013 թվականի դեկտեմբերի 2-ին, Օղակաձև զբոսայգու Մոսկովյան-Նալբանդյան-Իսահակյան փողոցներով պարփակված տարածքում։
Հանդիսավոր բացումը կատարել են ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը և ՌԴ տրանսպորտի նախարար Մաքսիմ Սոկոլովը։ Արարողությանը ներկա են եղել ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը, պաշտոնատար անձինք, երևանցիներ։
Այս հուշարձանի նույնատիպը 1997 թվականին Մոսկվայի 850-ամյակի առթիվ տեղադրվել է Մոսկվայի կենտրոնում՝ «Նիկիտյան Դարպասների» պուրակում և դարձել է հայ և ռուս ժողովուրդների բարեկամության խորհրդանիշ։
Պատվանդանի փորագրությունն ընտրվել և օրհնվել է Համայն Ռուսիո պատրիարք Ալեքսի Երկրորդի կողմից։
Հուշարձանը կառուցվել է մոսկվայաբնակ Սերգեյ Համբարձումյանի և Մակար Նահապետյանի հովանավորությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սվետլանա Կարմալիտա

Սվետլանա Իգորևնա Կարմալիտա (ռուս.՝ Светлана Игоревна Кармалита, մարտի 9, 1940(1940-03-09), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 4, 2017(2017-07-04), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), խորհրդային և ռուս կինոսցենարիստ։
Ռեժիսոր Ալեքսեյ Գերմանի կինն ու գործընկերը, ռեժիսոր Ալեքսեյ Գերման կրտսերի մայրը։
ՌԴ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2000), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1986):


== Կենսագրություն ==
Սվետլանա Կարմալիտան ծնվել է 1940 թվականի մարտի 9-ին, Կիևում։ Պատերազմից հետո մոր և խորթ հոր՝ թատերագետ Ալեքսանդր Բորշչագովսկու հետ տեղափոխվել է Մոսկվա։ 1965 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը։ Աշխատել է ԽՍՀՄ Լեզվաբանության ինստիտուտի գրադարանում, եղել է Լիտերատուրնայա գազետա թերթի թղթակից, 1990 թվականից` առաջին և փորձարարական ֆիլմի ստուդիայում (СПиЭФ):
1968 թվականին հանդիպել է կինոռեժիսոր Ալեքսեյ Գերմանին, և 1975 թվականին նրանք ամուսնացել են, և Սվետլանան դարձել է Գերմանի զինակիցն ու համախոհը։ Սվետլանա Կարմալիտան եղել է Գերմանի «Խրուալյոով, դեպի մեքենան» և «Դժվար է լինել աստված» ֆիլմերի սցենարիստն է, ինչպես նաև այլ ռեժիսորների ֆիլմերի սցենարիստ՝ «Նստիր կողքս, Միշկա» (ռեժիսոր՝ Յակով Բազելյան), «Ճամփորդություն Կովկասյան լեռներով» (ռեժիսոր՝ Միխայիլ Օրդովսկի), «Տորպեդակիր ինքնաթիռներ» (ռեժիսոր՝ Սեմյոն Արանովիչ), «Մի խիզախ կապիտան էր ապրում» (ռեժիսոր՝ Ռուդոլֆ Ֆրունտով), «Իմ ռազմական հաշվարկը» (ռեժիսոր՝ Միխայիլ Նիկիտին), «Հեքիաթ խիզախ Խոչբարեի մասին» (ռեժիսոր՝ Ասխաբ Աբակարով, Միխայիլ Օրդովսկի), «Օտրարի մահը» (ռեժիսոր՝ Արտակ Ամիրկուլով)։
1998 թվականից Ալեքսեյ Գերմանի հետ Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներում վարել են ռեժիսորների դասընթացներ։ 2012 թվականից եղել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայի գլխավոր խմբագիրը։
Մի շարք չիրականացված (Ա. Գերմանի հետ) սցենարների հեղինակ է՝ «Դիք Շելթոնի տխուր և ուսուցողական պատմությունը, բարոնետ, որը երբեք ասպետ չդարձավ» (ըստ Ռոբերտ Լուիս Սթիվենսոնի «Սև նետը» վեպի), «Երկար գիշերային ավտոկանգառ», «Ռիկի-Տիկի-Տավի» (Ռեդյարդ Քիփլինգի Ռիկի-Տիկի-Տավի վեպի հիման վրա)։
Որդին կինոռեժիսոր Ալեքսեյ Գերման կրտսերն է։
Սվետլանա Կարմալիտան մահացել է 2017 թվականի հուլիսի 4-ին՝ 78 տարեկան հասակում, ինսուլտից։ Թաղված է Բոգոսլովսկոե գերեզմանատանը՝ ամուսնու կողքին։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Սցենարներ ===


== Պարգևներ, կոչումներ ==
«Մարտական համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ, Ա. Դովժենկոյի անվան մրցանակ (1984) «Տորպեդակիր ինքնաթիռներ» ֆիլմի համար
ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ (1986).
Ռուսաստանի Դաշնության արվեստի վաստակավոր գործիչ (2000) - արվեստի բնագավառում ծավալած գործունեության համար
Սարսկոսելսկայա արվեստի մրցանակի դափնեկիր (2012)


== Վավերագրական ֆիլմեր ==
2010 — «Ավելին, քան սերը, Գերման և Կարմալիտա»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Светлана Кармалита»։ Энциклопедия отечественного кино։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-04-13-ին։ Վերցված է 2017-07-06 
Антон Долин (4 июля 2017)։ «Половина феномена, который мы знали под кодовым именем «Алексей Герман». Памяти Светланы Кармалиты»։ Meduza։ Վերցված է 2017-07-04 
«Последнее интервью «Вечерней Москве» Светланы Кармалиты (2014 год)»։ Вечерняя Москва։ 4 июля 2017։ Վերցված է 2017-07-08
Բուժակ (հանդես)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուժակ (այլ կիրառումներ)Բուժակ, բժշկական և առողջապահական ամսօրյա հանդես։ Լույս է տեսել 1917-1919 թվականներին, Փրովիդենսում և Բոստոնում։ Տնօրեն-խմբագիր՝ Ա. Տեր-Մարկոսյան։ Տպագրել է հոդվածներ մարդու կազմախոսության և բնախոսության մասին, շարադրել առանձին հիվանդությունների ծագումն ու զարգացման ընթացքը։ Բուժակը առաջարկել է ԱՄՆ-ում ստեղծել Հայ բժիշկների միություն, որը մամուլի միջոցով և լսարաններում պետք է պրոպագանդեր բժշկական կարգապահություն, ծանոթացներ առողջապահական գիտելիքների հետ։
Աստերոիդների ցանկ (233001-233100)

Աստերոիդների ցանկ (232901-233000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (233101-233200)
 Աստերոիդների ցանկ (232901-233000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (233101-233200)
Ապարանի կամավորական ջոկատ

Ապարանի կամավորական ջոկատ, կազմավորվել է 1989 թվականին, Ապարան քաղաքում։ Ունեցել է շտաբ։ 1992 թվականի ապրիլի 17-ին ջոկատի հիմքի վրա ստեղծվել է «Հատուկ գնդի» Ապարանի վաշտը, իսկ 1994 թվականին՝ Ապարանի առանձին պայմանագրային զորամասը։
1989-1994 թվականներին ջոկատը կամ վաշտը մասնակցել են ՀՀ Նոյեմբերյանի (Ոսկեպար), Ճամբարակի (Պառավաքար), Գորիսի (Շուռնուխ), Արցախի Հանրապետության Շահումյանի (Բուզլուխ, Էրքեջ, Մանաշիդ, Գետաշենի ենթաշրջան), Մարտակերտի, Քաշաթաղիի և Ֆիզուլիի, Կուբաթլուի, Զանգելանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Ռազմական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Նահապետ Տոնոյանը (հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ և Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշաններով), Ռազմիկ Պետրոսյանը (ՀՀ 2-րդ աստիճանի «Մարտական խաչ»), Ա. Պետրոսյանը, Մայիս Սիրեկանյանը (հետմահու՝ ՀՀ 2-րդ աստիճանի «Մարտական խաչ»)։ Ջոկատից, վաշտից և գնդից զոհվել է 50 ազատամարտիկ։
Doomtree

Doomtree, ինդի հիփ հոփ կոլեկտիվ և ձայնագրման լեյբլ։ Հիմնադրվել է Մինեապոլիսում, Մինեսոտա։ Կոլեկտիվի կազմում են ռեպերներ P.O.S-ը, Dessa-ն, Cecil Otter-ը, Սիմսը, Մայք Միչլանը և պրոդյուսերներ Lazerbeak-ն ու Paper Tiger-ը։ Doomtree-ն հայտնի է տարբեր երաժշտական ոճերի կիրառմամբ ու բարդ, բառախաղային տեքստերով։


== Անդամներ ==


=== Ներկա կազմ ===
Dessa՝ ռեպեր
Cecil Otter՝ ռեպեր/պրոդյուսեր
P.O.S՝ ռեպեր/պրոդյուսեր
Սիմս՝ ռեպեր
Մայք Միչլան՝ ռեպեր
Paper Tiger՝ պրոդյուսեր/DJ
Lazerbeak՝ պրոդյուսեր


=== Նախկին անդամներ ===
MK Larada՝ պրոդյուսեր
Turbo Nemesis՝ պրոդյուսեր/DJ
Թեմ Սերվո՝ պրոդյուսեր/DJ
Beautiful Bobby Gorgeous՝ պրոդյուսեր


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===


=== Մինի ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===


=== Այլ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Էլեկտրական հաղորդալարեր

Էլեկտրական հաղորդալարեր, մեկ կամ մի քանի մետաղալարերից կազմված մետաղական հաղորդիչներ։ Ծառայում են էլեկտրական էներգիայի, էլեկտրական ազդանշանների հաղորդման, ինչպես նաև էլեկտրական մեքենաների, տրանսֆորմատորների, էլեկտրակենցաղային և չափիչ սարքերի փաթույթների պատրաստման համար։ Հաղորդալարի կոնստրուկտիվ բնութագրերն են՝ հոսանքատար ջղերի քանակը, նրանց նյութը, կտրվածքի ձևը, յուրաքանչյուր ջղում մետաղալարերի քանակը, մեկուսացման տիպը, աշխատանքային լարումը, ջեռակայունությունը և այլն։ Հաղորդալարերը լինում են չմեկուսացված և մեկուսացված։ Չմեկուսացված հաղորդալարերը օգտագործում են էլեկտրահաղորդման օդային գծերում և էլեկտրական տրանսպորտի կոնտակտային ցանցերում։ Պատրաստում են պողպատից, ալյումինից, պղնձից, ինչպես նաև կոռոզիակայուն և բարձր մեխանիկական ամրության համաձուլվածքներից։ Կիրառում են 110 կվ և բարձր լարման էլեկտրահաղորդման գծերում։ Կտրվածքը 600—700 մմ է։ Մեկուսացված հաղորդալարերը լինում են տեղակայման, փաթույթային և մոնտաժային։ Տեղակայման հաղորդալարերը պատրաստում են պոլիվինիլքլորիդով կամ ռետինով մեկուսացված պղնձից կամ ալյումինից (շրջանաձև կտրվածքով)։ Մեկուսացումը նախատեսվում է 220—600 վ աշխատանքային լարման և շրջապատող միջավայրի 40—70 °C ջերմաստիճանների համար։ Փաթույթային հաղորդալարերը պատրաստում են պղնձից, ավելի հազվադեպ՝ ալյումինից (շրջանաձև կամ ուղղանկյուն հատվածքով)՝ արծնե, թղթե, բամբակե մեկուսացմամբ։ Մոնտաժային հաղորդալարերը պատրաստում են հիմնականում պղնձից (շրջանաձև հատվածքով)՝ ժապավենային կամ մանրաթելային մեկուսացմամբ։ Նախատեսվում է 240—500 վ (հաճախ մինչև 1000 վ) լարման և շրջապատող միջավայրի 40—70 °C ջերմաստիճանների համար։
Միլիտադես Պաղձիլօլու

Միլիտադես Պաղձիլօլու 1908, հույն գրող։
Ծնվել է Թուրքիայում, 1921 թվականին փախել է Հունաստան։ Հունաստանի նորագույն պատմության վերաբերյալ աշխատությունների հեղինակ է։ Պաղձիլօլուի «Հույների և հայերի ցեղասպանությունը Փոքր Ասիայում» (1988) գրքի հիմքում ընկած են իրադարձություններին ականատես հեղինակի հիշողությունները։
Պալուկյուլա (այլ կիրառումներ)

Պալուկյուլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Պալուկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Պյուհալեպա շրջանի կազմում։
Պալուկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Կեհտնա շրջանի կազմում։
Պալուկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Հաասլավա շրջանի կազմում։
Վասիլ Կոլարով

Վասիլ Պետրով Կոլարով (բուլղար․՝ Васил Петров Коларов, հուլիսի 16, 1877(1877-07-16)[…], Շումեն, Danube Vilayet, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 23, 1950(1950-01-23)[…], Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի կոմունիստական գործիչ, ԲԺՀ քաղաքական և պետական գործիչ։ Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտոր (1935 թ.), Բուլղարիայի ԳԱ ակադեմիկոս (1946 թ.)։ 1897 թվականից բուլղարական կոմունիստական կուսակցության (ԲԿԿ) անդամ։


== Կենսագրություն ==
1897-1900 թվականներին սովորել է Ժնևի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ 1902-1904 թվականներին եղել է Շումենի սոցիալ-դեմոկրատական կազմակերպության քարտուղար, 1904-1919 թվականներին՝ ԲԲՍԴԿ կազմակերպության ղեկավար, 1919-1923 թվականներին՝ Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության քարտուղար։ Մասնակցել է II Ինտերնացիոնալի Շտուտգարտի (1907 թ.), Կոպենհագենի (1910 թ.) կոնգրեսներին, Ցիմերվալդի միջազգային խորհրդային կոնֆերանսին (1915 թ.)։ 1921 թվականից՝ ԿԻԳԿ, 1922 թվականից՝ ԿԻԳԿ նախագահության անդամ, 1922-1924 թվականներին՝ ԿԻԳԿ գլխավոր քարտուղար։ Գ. Դիմիտրովի հետ ղեկավարել է 1923 թվականի սեպտեմբերի հակաֆաշիստական ապստամբությունը։ 1923 թվականի հոկտեմբերից ապրել է ԽՍՀՄ-ում։ 1923-1944 թվականներին եղել է Բուլղարիայի կոմկուսի ԿԿ արտասահմանյան բյուրոյի անդամ, 1926-1929 թվականներին՝ ԲԿԿ օրգան «Կոմունիստիչեսկո զնամե» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի (1939-1945 թթ.) ժամանակ եղել է ֆաշիզմի դեմ Բուլղարիայի դիմադրության կազմակերպիչներից։ 1946-1950 թվականներին եղել է ժողովրդական մեծ ժողովի նախագահ, 1949-1950 թվականներին՝ ԲԺՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լետկովկա

Լետկովկա (ուկրաիներեն՝ Летківка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1824 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լետկովկա գյուղում բնակվում էր 1 600 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 246,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ճանապարհ (ֆիլմ, 1955)

«Ճանապարհ» (ռուս.՝ «Дорога»), ռեժիսոր Ալեքսանդր Ստոլպերի ֆիլմը։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1955 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։


== Սյուժե ==
ԽՍՀՄ-ի Արևելքի նոր լեռնային ճանապարհներից մեկում ձյան տեղումների պատճառով մնացել են տասնյակ մեքենաներ՝ ուղևորներով և բեռներով։ Նրանց թվում են պետանվտանգության կապիտանն ու «օտարերկրացի զբոսաշրջիկը»։ Սակայն զբոսաշրջիկն իրականում թշնամու լրտես է, որն իր գործակալի հետ հանդիպում է նշանակել  լեռնանցքում։
Առավոտյան, չնայած ձնամրրիկին, ատվտոշարասյունը սկսում է անցնել լեռնանցքը։


== Դերերում ==
Անդրեյ Պոպով – Սերգեյ Իգնատևիչ Բայտալին, համաշխարհային համբավ ունեցող երկրաբան-պրոֆեսոր
Վիտալի Դորոնին – Ֆեոդոր Իվանովիչ, ավտոմեքենաների շարասյան հրամանատար, «էքստրա-պրիմա-լյուքս վարորդ»
Նիկոլայ Գրիցենկո – Իվան Ալեքսեևիչ, պետանվտանգության կապիտան
Թամարա Լոգինովա – Եկատերինա Անդրեևնա Ֆեոդորովա, երկրաբան-տեխնիկ
Լև Սվերդլինի – Բեիմբետով
Վիկտոր Ավդյուշկո – Վասյա, ամաչկոտ հեռագրիչ
Եվգենի Մատվեև – Գրիգորի Իվանովիչ Պոլիպչուկ, երկրաբանների տեղամասի պետ
Եվգենի Լեոնով – Պաշա Եսկով, ավտովարորդ
Գրիգորի Միխայլով – Նիկիտա Իվանովիչ Ռուդակով, Բայտալինի վարորդ
Վլադիմիր Կենիգսոն – Ռեջինալդ Սնայդերս, թշնամու հետախույզ, «նույն ինքը պրոֆեսոր Ռայդինգ, տեխնիկ Իվանով, ագրոնոմ Զայցև»
Տախիր Սաբիրով – Տագի Մուխտարով, վարորդ
Պավել Վիննիկով – բժիշկ
Նիկոլայ Սերգեև – Պավել Պետրովիչ Ֆալկովսկի, վարսահարդար
Բորիս Բիտյուկով – դիրիժոր և ջութակահար
Լեոնիդ Պարխոմենկո – պետանվտանգության սպա
Ալեքսեյ Ալեքսեև – մայոր (լուսագրերում նշված չէ)
Սերգեյ Յուրտայկին – վարորդ (լուսագրերում նշված չէ)
Նիկոլայ Գլադկով – դիվերսանտ (լուսագրերում նշված չէ)
Ելենա Պոնսովա – էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Ստոլպեր
Սցենարիստ՝ Սերգեյ Երմոլինսկի
Օպերատորներ՝ Լեոնիդ Կրայնենկով, Ալեքսանդր Խարիտոնով, Գրիգորի Այզենբերգ
Կոմպոզիտոր՝ Նիկոլայ Կրյուկով
Նկարիչ՝ Իոսիֆ Շպինել


== Լրացուցիչ փաստեր ==
Վարձույթ (1955, 16-րդ տեղ) — 25,17 մլն հանդիսատես


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ճանապարհ» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
«Ճանապարհ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Բերեզովկա (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերեզովկաԲերեզովկա (ռուս.՝ Березовка, բաշկիրերեն՝ Березовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 130 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայերը Վենեսուելայում

Հայերի թիվը Վենեսուելայում կազմում է 5.000 մարդ (այլ տվյալներով 6.500 հայ)։ Կարակասում բնակվում է 1.500 հայ, մնացյալները Կունամա, Մարակայ, Պուերտո Լա Կրուս, Վալենսիա, Բարսելոնա քաղաքներում։ Չնայած հայկական համայնքը ձեւավորվել է 1930-ական թթ., հայերի հոսքը Վենեսուելա առավելապես սկսվել է 1950-ականների սկզբին, հիմնականում 1966 թ.-ին։ Գաղթել են հիմնականում Մերձավոր Արևելքից, մասնավորապես Սիրիայից։ Նավթային հարուստ պաշարների շնորհիվ աշխատատեղերի պահանջարկին զուգընթաց Վենեսուելա են գաղթել հայեր նաեւ Կիպրոսից, Հունաստանից, Ֆրանսիայից, Արգենտինայից։
Զբաղվում են գործարարությամբ, առեւտրով, արդյունաբերությամբ, ձեռնարկատիրությամբ, նավթագործությամբ, ոսկերչությամբ։ Կան նաեւ մտավորականներ։
Համայնքը ունի եկեղեցի՝ Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ, հիմնադրված 1987 թ.-ին արքեպիսկոպոս Մեսրոպ Աշջյանի կողմից, շաբաթօրյա դպրոց, երիտասարդական ակումբ և այլ կազմակերպություններ։
Կարակասի հրապարակներից մեկում համայնքի հովանավորությամբ կանգնեցվել է Մեծ եղեռնի զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձան-կոթող։
Համայնքում գործում են 1965 թ. հիմնված "Արարատ" հայկական ընկերակցությունը, Տիկնանց եւ Երիտասարդաց միությունները, ՀՅԴ տեղական գրասենյակը։
Վենեսուելայի խորհրդարանը 2005թ.-ի հուլիսի 14-ին բանաձև ընդունեց Հայոց ցեղասպանության ճանաչման մասին։ Երկրի հայ համայնքի նախաձեռնած փաստաթուղթը քննարկման էր դրվել խորհրդարանի պատգամավոր Հուգո Մորալեսի և իրավաբան Ժանետ Մադրիսի կողմից։


== Հայտնի հայեր ==
Գևորգ Դուրան


== Ծանոթագրություններ ==

http://diaspora.gov.am/hy/pages/11/venezuela
Ռիու Բրանկու (այլ կիրառումներ)

Ռիու Բրանկու, կարող է վերաբերել՝

Ռիու Բրանկու - գետ Բրազիլիայում, Ռիու Նեգրուի (Ամազոնի ավազան) ձախ և ամենաերկար վտակը
Ռիու Բրանկու - համայնք Բրազիլիայում՝ Ակրի նահանգի կազմում
Ռիու Բրանկու - համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում
Թուր Հեյերդալ

Թուր Հեյերդալ (նորվ.՝ Thor Heyerdahl, հոկտեմբերի 6, 1914(1914-10-06)[…], Լարվիկ, Նորվեգիա - ապրիլի 18, 2002(2002-04-18)[…], Colla Micheri, Անդորա, Իտալիա), նորվեգացի ճանապարհորդ, ազգագրագետ, հնագետ և գրող։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ Դիմադրության նորվեգական շարժման մասնակից։ 1937-1938 թվականներին ապրել է Մարկիզյան կղզիներում, ուր պոլինեզացիների առասպելները՝ Արևելքից իրենց նախնիների գալու վերաբերյալ, Հեյերդալի մեջ ծնեցին նրանց էթնոգենեզն ուսումնասիրելու գաղափարը։ Քանի որ նրա ենթադրությանը (թե Պոլինեզիայի արևելյան կղզիները նախապես բնակեցրել են պերուական լաստանավերով Ամերիկայից եկածները) գիտնականները վերաբերվեցին թերահավատորեն, նա 1947 թվականին, հինգ ուղեկիցների հետ 101 օրվա ընթացքում Կոն-Տիկի լաստանավով անցավ Պերուից մինչև Տուամոտու կղզիախմբի Ռարորիա կղզին (մոտ 8000 կմ)։
1953 թվականին Հեյերդալը ղեկավարել է հնագիտական արշավախումբը Գալապագոսյան կղզիներում, ուր հայտնաբերել է մինչինկական դարաշրջանի հնդկացիների բնակատեղերի գոյության ապացույցներ։ 1955-1956 թվականներին հնագիտական արշավախումբ է ղեկավարել Զատկի, Ռապաիտի և Մարկիզյան կղզիներում և ապացույցներ գտել մ. թ. IV դարում դրանց բնակեցված լինելու վերաբերյալ։ Հետագա տարիներին Հեյերդալն ուսումնասիրել է Պերուի, Բոլիվիայի, Մեքսիկայի, Եթովպիայի, Չադ Հանրապետության հնարավոր փոխադրամիջոցները (եղեգից և կաշվից նավակներ), որոնք հնում կարող էին ծառայել անդրատլանտյան գաղթի համար։ Այդ նպատակով էլ Հեյերդալը 1969 թվականին և 1970 թվականին 2 պապիրուսե նավակներով (Ռա I և Ռա II), կազմակերպել է գիտարշավ Մարոկկոյի արևմտյան ափերից Բարբադոս կղզի։ 1971-1974 թվականներին Մերձավոր Արևելքում Հեյերդալն ուսումնասիրել է այդ շրջանի հնագույն մշակույթների պատմական հաջորդականությունը։ 1977 թվականին գիտարշավ է կազմակերպել «Տիգրիս» նավով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թոր Հեյերդալը գրապահարանում
Ալեքսանդր Սիրանոսյան

Ալեքսանդր Սարգսի Սիրանոսյան (հունիսի 24, 1939(1939-06-24), Լիոն), հայ դաշնակահար, դիրիժոր։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Սիրանոսյանը ծնվել է 1939 թվականի հունիսի 24-ին Լիոնում։ Ավարտել է Լիոնի (Ֆրանսիա) և Ժնևի (Շվեյցարիա) ազգային կոնսերվատորիաները։ 1968-2007 թվականներին եղել է Ռոմանի (Ֆրանսիա) երաժշտության ազգային կոնսերվատորիայի ղեկավար (դուդուկի դասարանի հիմնադիր), 1973-2007 թվականներին՝ Դրոմի նվագախմբի և գործիքային անսամբլի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր։ Շվեյցարիայում սովորելու տարիներին գտել է կոմպոզիտոր Ստեփան Էլմասի մոռացված արխիվը, շարադրել նրա կենսագրությունը։ Ռոմանի մշակութային կյանքի զարգացմանը իրենց այցելություններով նպաստել են Առնո Բաբաջանյանը, Էդվարդ Միրզոյանը, ջութակահար Թ. Վարգան, թավջութակահար Ա. Նավարան և ուրիշներ։
Թավջութակահար Ա. Պուլեի հետ համերգներով շրջագայել է Եվրոպայում և Վենեսուելայում։ Հայտնաբերել է և տարածել Պ. Բյուսոյի, Գ. Ժունիոնի, Ս. Էլմասի, Տ. Մանսուրյանի, Դավիթ Հալաջյանի, Կ. Միկուլիի, Ա. Մեսումենցի և ուրիշների ստեղծագործության քիչ հայտնի և անհայտ երկերը։ 2005 թվականին Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ ներկայացրել է Վ. դ՚Էնդիի «Իտալական սիմֆոնիայի» (1972) համաշխարհային պրեմիերան։
Կատարողական գործունեությանը զուգահեռ զբաղվել է նաև հետազոտական աշխատանքներով։ Հեղինակել է մի շարք հոդվածներ և ցուցահանդեսի կատալոգներ։ Թողարկել է Ս. Էլմասի դաշնամուրի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կոնցերտների (Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբ, մենակատար՝ Արմեն Բաբախանյան), Ասլամազյան-Կոմիտասի «Հայկական մանրանկարների», Խ. Ռոդրիգոյի «Արանխուես» կոնցերտի (վերջին երկուսը՝ «Սերենադ» նվագախումբ, Հայաստան), Դ. Միյոյի «Րոպե» օպերայի («Արս-Նովա» նվագախումբ, Փարիզ) խտասալիկները։


== Ընտանիք ==
Դուստրը՝ Շուշան Սիրանոսյան (ծնվ.՝ 1976), ջութակահարուհի, Շվեյցարիայի «Սենտ Գալլա» նվագախմբի կազմում, 2 անգամ հանդես է եկել Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ։
Դուստրը՝ Աստղիկ Սիրանոսյան (ծնվ.՝ 1978), թավջութակահարուհի։


== Պարգևներ ==
ՀՀ «Մովսես Խորենացի» մեդալ,
ՀՀ մշակույթի նախարարության «Կոմիտաս» մեդալ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ծագումով հայեր։ Ալեքսանդր եւ Մարո Սիրանոսյան Alexander and Maro Siranosyan
Ալեքսանդր Սիրանոսյանը և Ստեփան Էլմասի ստեղծագործական ժառանգության վերածնունդը
Տարաբարիխա

Տարաբարիխա (ռուս.՝ Тарабариха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի ձախ ափին՝ 434 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200005851
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200585
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ադիշ Ագարվալա

Ադիշ Ագարվալա (դևանագարի՝ आदीश चन्द्र अग्र्वाल, սեպտեմբերի 30, 1956(1956-09-30), Rohtak, Փենջաբ, Հնդկաստան), իրավաբան, գրող, հասարակական գործիչ, Հարյանա նահանգի ավագ փաստաբան, Փենջաբ նահանգի փաստաբան, ինչպես նաև Հնդկաստանի Գերագույն դատարանի և Դելիի բարձրագույն դատարանի կառավարական ավագ ներկայացուցիչ։
Բացի դրանից դոկտոր Ագարվալան եղել է իրավաբանների միջազգային խորհրդի, Հնդկաստանի իրավաբանների ասոցիացիայի նախագահը, Հնդկաստնի իրավաբանների խորհրդի անդամ, Հնդկաստանի իրավաբանական տեղեկատվութան ինստիտուտի ղեկավարը և ավագ իրավաբանների ասոցացիայի գլխավոր քարտուղարը։
Տարբեր ժամանակներում նա եղել է Հնդկաստանի Բանգալոր քաղաքի իրավաբանական ֆակուլտետի գիտական խորհրդի և Պանտայի ազգային իրավբանական համալսարանի գիտական խորհրդի անդամ, Հնդկաստանի Գերագույն դատարանի փաստաբանների ասոցիացիայի փոխնախագահը և Դելիի փաստաբանների խորհրդի նախագահի տեղակալ։
Ադիշ Ագարվալան սովորել է Հարյան նահանգի Ռոտակ քաղաքի Բաիշսկի քալեջում, որտեղ զբաղեցրել է քաղաքացիական ակտիվ դիրք և ընտրեվել ուսանողական հասարակության նախագահ։
1972 թվականին ընտրվել է Հնդկաստանի խորհրդային ընկերության ազգային խորհրդի նախագահ։ Քոլեջում սովորելու ժամանակ Ագիշը գտնվում էր Հնդկաստանի նախագահի հովանու ներքո և նրա միջնորդությամբ դարձել է ուսանողական ամսագրի խմբագիր։
1982 թվականին Ադիշ Ագարվալան Հնդկաստանի փաստաբանների խորհրդի (Հնդկաստանի օրենքի համաձայն ստեղծված փաստաբանների բարձրագուն մարմին) ամենաերիտասարտ փոխնախագահն էր։
1986 թվականին Ադիշ Ագարվալան նշանակվել է Ռաջիվ Գանդիի կառավարության ավագ խորհրդատու։ Հնդկաստանի կրթական մասի բարեփոխման համար պատասխանատու էր Ադիշ Ագարվալան։ Նրա նպատակն էր է բարձրացնել իրավաբանական կրթության մակարդակը և հիմնել 140 նոր դպրոցներ։
Երկրի ղեկավարության փոխվելուց հետո Ադիշը կրկին ստանձնել է կառավարության ավագ խորհրդականի պաշտոնը։
Նա նույնիսկ եղել է Հնդկաստանի և արտասահմանյան բազմաթիվ իրավաբանական դպրոցների իրավաբանական ֆակուլտետի պրոֆեսոր։
Նրա վերջին գիրքը, Հնդկաստանի Սահմանադրությունը, լույս է տեսել 2008 թվականին։ Գիրքը բարձր է գնահատել նաև Հնդկաստանի ներկայիս վարչապետ Մանմոհան Սինգհը։
Ադգար Ագարվալան ևս երկու հրատարակության հեղինակ է, որի խմբագիրներն են Հնդկաստանի փոխնախագահը, արդարադատության, ֆինանսների նախարարը և այլ բարձրաստիճան պաշտոնյաները։
Հաջորդ երկու «Մայր Թերեզան կենդանի լեգենդ» և «Հնդկաստան` իմ Հնդկաստան» գրքերը հրատարակվել են 2011 թվականին։
Իրավագիտության դոկտոր Ադիշ Ագարվալան բազմաթիվ անգամներ ճանապարհորդել։ Նա այցելել է ավելի քան 120 երկիր, որտեղ միջազգային կոնֆերանսների և սեմինարների ժամանակ ներկայացրել է Հնդկաստանի մասին, ինչպես նաև այդ ժամանակ հանդիսացել է Հնդկաստանի կառավարության ներկյացուցիչ։ Նա  հնարավորություն ունեցավ այցելել Սպիտակ տուն, և նախաճաշել Ջորջ Բուշի, Ջորջ Բուշ փոքրի և երկու անգամ էլ Բիլ Քլինթոնի հետ։ Ագարվալան մասնակցել է տարբեր երկրներում իրականացվող ավելի քան 5000 պաշտոնական միջոցառումների։ Իր մասին հրատարակել է տասնյակ հոդվածներ և նկարահանել տեսանյութեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dr. Adish C. Aggarwala
International Council of Jurists
All India Bar Association
Indian Council Of Jurists
Մատիևկա

Մատիևկա (ուկրաիներեն՝ Матіївка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Մատիևկա գյուղում բնակվում էր 370 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 95,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վայրի սեր (ֆիլմ, 1993)

«Վայրի սեր» (ռուս.՝ Дикая любовь) ռեժիսոր Վիլեն Նովակի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Կսենիա Կաչալինան, Վլադիմիր Շեգոլկովը, Կսենիա Բոգոլեպովան, Լարիսա Ուդովիչենկոն, Դմիտրի Լալենկովը, Ալեքսանդրա Ֆոմիչովան, Յուրիյ Եվսյուկովը, Տատյանա Օկունևսկայան, Անդրեյ Սոկոլովը, Ռ. Կոլոմիեցը։
Մաքսիմը ապահովված տան զավակ է, իսկ Մաշան գեղեցիկ աղջիկ է մանկատնից։ Նրանք սիրում են միմյանց։ Դպրոցն ավարտելուն պես նրանք պատրաստվում են ամուսնանալ։ Ի դժբախտություն Մաշայի, Ամերիկայից գալիս է Սյուզենը, որպեսզի տեսնի այն տունը, որտեղ ծնվել է իր տատը։ Դրամատիկական սիրային եռանկյունում միմյանց են հանդիպում երկու տարբեր աշխարհների ախոյաններ՝ նազելի և խանդավառ ամերիկյան աշակերտուհին և սիրով տոգորված խորհրդային տուն-ինտերնատի սանուհին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վայրի սեր»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Մոլլա-Հասան Ներքին

Մոլլա-Հասան Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բայազիդաղա

Բայազիդաղա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում։ Գտնվում էր Վանա լճից հյուսիս-արևելք, Բերկրի քաղաքից 20 կմ հեռավորության վար, Աբաղայի դաշտի եզրին, Բենդիմահի գետից 2 կմ աջ։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղից քիչ հեռու սկսվում են դաշտը եզերող գյուղերը։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==