armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Չիկլիտ

Չիկլիտ (անգլ.՝ chick, բառացի «ճուտիկ, թռչնակ», փոխաբերական իմաստով կիրառվում է որպես «երիտասարդ կին, աղջիկ», և lit —  գրականություն), բառացի թարգմանվում է որպես «գրականություն թռչնակների համար», բնութագրական թարգմանությամբ «կանացի գրականություն, գիրք». Սա գրականության ժամանակակից ժանր է, տարատեսակ է կանացի գրականության կամ կանացի արձակի, գրված թեթև ոճով,  ռոմանտիկ  սյուժեով և հումորով։


== Պատմություն ==
Ամերիկացի բանաստեղծուհի Քրիս Մազան (անգլ.՝ Cris Mazza) խմբագիր Ջեֆրի Դեշելի հետ հորինել է այս եզրույթը՝ որպես կատակային անվանում «Չիկլիտ․ պոստֆեմինիստական ֆանտաստիկա» (անգլ.՝ Chick Lit: Postfeminist Fiction) անթոլոգիայի, հրապարակված 1995 թվականին։ Ամեն դեպքում՝ ժանրի հիմնադիր է համարվում բրիտանացի գրող Հելեն Ֆիլդինգը՝  «Բրիջիտ Ջոնսի օրագիրը» գրքի հեղինակը՝ հրապարակված 1996 թվականին, որը կարճ ժամանակ անց էկրանավորվել է։


== Ժանրային առանձնահատկություններ ==
Չիկլիտ ժանրի առանձնահատկությունները․

Ավանդական հեքիաթի մոտիվների և աշխարհին ուղղված կնոջական հայացքների միավորում։ Հիմնականում հերոսուհին Մոխրոտի նման անցնում է բոլոր փորձությունների միջով, գտնում երջանկություն և դառնում ավելի լավը։
Պատմությունն ունենում է երջանիկ ավարտ։
Տեքստը հիմնվում է դասական կանացի վեպերի մշակութային ավանդույթների վրա։
Չիկլիտի հերոսուհին ժամանակակից, չամուսնացած աղջիկ է, որ դրսևորվում է կյանքի տարբեր բնագավառներում։
Չիկլիտում ներկայացվում են կնոջ և տղամարդու գենդերային առանձնահատկությունները, որոնք բացահայտվում են խոսքի ոճական միջոցներով։ Կնոջ կոնցեպտը բացահայտվում է գլխավոր կերպարի միջոցով, տղամարդու կոնցեպտը՝ կնոջ տեսանկյունից։
Ընդհանուր տեքստը վստահություն ներշնչող, հեգնանքով և հումորով է հագեցած։
Սյուժեն բացահայտվում է առաջին դեմքի միջոցով։
Լեզուն բարդ և վերամբարձ չէ, օգտագործվում են խոսքի  կառուցման պարզագույն եղանակներ, որոնք հեշտ է կարդալ և ընկալել։Չիկլիտ ժանրի ստեղծագործությունները բնութագրվում են բարձր ռեալականությամբ, ավանդական սիրային վեպերի համեմատ առավել մոտ են ժամանակակից կյանքին: ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լարս Շտինդլ

Լարս Շտինդլ (գերմ.՝ Lars Stindl, օգոստոսի 26, 1988(1988-08-26), Վագհոյզել, Karlsruhe, Կարլսրուեի ադմինիստրատիվ օկրուգ, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի ֆուտբոլիստ։ Խաղում է հարձակվողի դիրքում։ Ներկայումս հանդես է գալիս գերմանական Բորուսիա Մյոնխենգլադբախի և Գերմանիայի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան Շտինդլը սկսել է Կարլսռուհեում։ Բունդեսլիգայում իր առաջնամուտը նշել է 2008 թվականի մարտի 15-ին՝ փոխարինման դուրս գալով Այնտրախտի դեմ խաղի 81-րդ րոպեին, սակայն խաղն ավարտվել է Կարսլռուհեի 1-0 հաշվով պարտությամբ։ Իր առաջին գոլը Բունդեսլիգայում խփել է 2008 թվականի նոյեմբերի 29-ին Հաննովերի դեմ խաղում։ 2010 թվականի փետրվարին Շտինդլը հայտարարեց, որ մտադիր է լքել Կարլսռուհեն։ Նույն թվականի մարտի 16-ին նրա տրանսֆերը Հաննովեր հաստատվեց։ Հանովերում նա անցկացրեց 5 մրցաշրջան՝ մասնակցելով 161 հանդիպման և դառնալով 26 գոլի հեղինակ։
2015 թվականի մարտի 15-ին հաստատվեց Շտինդլի տրանսֆերը Բորուսիա Մյոնխենգլադբախ։ Ակումբի կազմում իր առաջին հանդիպման՝ Գերմանիայի գավաթի Սանկտ Պաուլիի դեմ խաղի ժամանակ գերմանացին դուբլի հեղինակ դարձավ։
2016 թվականի օգոստոսի 1-ին Շտինդլը դարձավ Բորուսիայի նոր ավագը՝ նախկին ավագ Մարտին Շտրանցլի կարիերան ավարտելու և նախկին ավագի փոխարինող Գրանիտ Ջակայի՝ Արսենալ տեղափոխվելուց հետո։
2017 թվականի փետրվարի 23-ին Շտինդլը հետ-տրիկ ձևակերպեց Ֆիորենտինայի դարպասը 11 րոպեում, իսկ Բորուսիան կամային հաղթանակ տարավ 4-3 հաշվով՝ 2 խաղերի արդյունքում 0-3 հաշվով պարտվելու ժամանակ, և անցավ Եվրոպա Լիգայի 1/8 եզրափակիչ։


== Միջազգային կարիերա ==
Շտինդլը առաջին անգամ Գերմանիայի ազգային հավաքական հրավիրվեց 2017 թվականին՝ հունիսի 6-ի Դանիայի դեմ ընկերական խաղի, հունիսի 10-ի Սան Մարինոյի դեմ 2018 թվականի Աշխարհի առաջնության որակավորման խաղի և հունիսի 17-ից հուլիսի 2-ը կայացած Կոնֆեդերացիաների գավաթի համար։
Շտինդլը իր առաջին հանդիպումն անցկացրեց ազգային հավաքականի կազմում Դանիայի դեմ խաղի ժամանակ՝ անցկացնելով ամբողջ խաղը։
Հունիսի 19-ին Ավստրալիայի դեմ 2017 թվականի Կոնֆեդերացիաների գավաթի խաղում Շտինդլը գոլի հեղինակ դարձավ խաղի 5-րդ րոպեին, իսկ խաղն ավարտվեց 2-3 հաշվով։ Հունիսի 22-ի Չիլիի դեմ խաղում նա խփեց իր երկրորդ գնդակը առաջնությունում։


== Վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2017 թվականի մայիսի 21-ի դրությամբ


=== Միջազգային վիճակագրություն ===
2017 թվականի հունիսի 22-ի դրությամբ


=== Միջազգային գոլեր ===
2017 թվականի հունիսի 22-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լարս Շտինդլի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Լարս Շտինդլը transfermarkt-ում
Լարս Շտինդլը ESPNFC.com-ում
Լարս Շտինդլը WhoScored.com կայքում
Մատկա Յոլ

Մատկա Յոլ (ռուս.՝ Матка-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սարյու գետի ձախ ափին՝ 30 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 64 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000059010
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005901
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր Աղբակ

Փոքր Աղբակ, գավառ Մեծ Հայքի Կորճայք նահանգի կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Արևելքից հարևան էր Վասպուրականի Մեծ Աղբակ գավառին։ Գավառը հայտնի է իր Ջլմար և Սրինգ բերդերով։


== Տես նաև ==
Կորճայք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Օվաջիղի դաշտ

Օվաջիղի դաշտ (Հովաջիկի, Մնձուրի գոգհովիտ), Ներքին Տավրոսի համակարգում, Մնձուր գետի վերնագավառում, 1300-1500 մ բարձրության վրա։ Շրջապատված է Մնձուրի և Մերջանի լեռնաշղթաներով և Պազիկանի հրաբխային լեռնազանգվածով։ Ծածկված է լճագետային նստվածքներով։ Տիրապետում է լեռնատափաստանային լանդշաֆտը՝ շագանակագույն հողերով ու տարախոտային բուսածածկույթով։
Սեմ Ուորթինգտոն

Սեմուել Շեյն Ուորթինգտոն (անգլ.՝ Samuel Shane Worthington, օգոստոսի 2, 1976(1976-08-02), Գոդալմինգ, Սյուրեյ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), ավստրալիական դերասան է։ Հանդիսատեսներին հայտնի «Ավատար», «Սահմանագծին», «Տիտանների մենամարտը» և «Տերմինատոր։ Փրկիչը» ֆիլմերից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


=== Պրոդյուսեր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Օստապիե (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)

Օստապիե (ուկրաիներեն՝ Остапє), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օստապիե գյուղում բնակվում էր 1 029 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3194 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 322,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կասել

Կասել (գերմ.՝ Kassel), քաղաք Գերմանիայի Հեսսեն նահանգում, Ֆուլդա գետի ափին։ Բնակչությունը՝ 197,984 մարդ (2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ)։


== Պատմություն ==
Կասել քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվել է 913 թվականին։ Անվանումը ենթադրաբար առաջացել է լատիներեն Castellum Cattorum բառակապակցությունից, որը թարգմանաբար նշանակում է «խաթերի ամրոց»։ 1189 թվականին հավաստագիրը Կասելին քաղաքի իրավունքներ է շնորհել։
19-րդ դարի սկզբին Կասելում բնակություն են հաստատել Գրիմ եղբայրները, այստեղ նրանք հավաքում էին իրենց հեքիաթների հավաքածուն։ 1803 թվականին լանդգրաֆությունը բարձրացրել է իր կարգավիճակը մինչև իշխանությունը, սակայն շուտով Կասելը գրավվել է Նապոլեոնի կողմից, իսկ 1807 թվականին Կասելը ոչ երկար ժամանակով դարձել է Վեսթֆալիայի թագավորության մայրաքաղաքը, որը ղեկավարում էր Նապոլենի եղբայր Ժերոն Բոնապարտը։ 1813 թվականին գրավվել է Ալեքսանդր Չերնիշովի պարտիզանական ջոկատի անսպասելի հարձակմամբ և շուտով վերականգնվել իշխանության մայրաքաղաքի կարգավիճակում։


== Տեսարժան վայրեր ==

Ֆրիդրիխի կենտրոնական հրապարակը հատակագծվել է 18-րդ դարում բարոկկո ոճով։ Իր անվանումը ստացել է լանդգրաֆ Ֆրիդրիխ II-ի պատվին։ Հրապարակում տեղակայված է կլասիցիզմի ոճով շինությունը, որը կառուցվել է 1769-1779 թվականներին։ Դա Ֆրիդերիցիանումն է՝ Եվրոպայի հանրամատչելի թանգարաններից առաջինը։ Հինգ տարին մեկ անգամ այստեղ անցկացվում է ժամանակակից արվեստի հայտնի documenta ցուցահանդեսը։
Քաղաքից արևմուտք, բլրի վրա գտնվում է զբոսայգին, որտեղ տեղակայված է Վիլհելմսհյոյե (Schloss Wilhelmshöhe(գերմ.)) իշխանական նստավայրը (1786-1801 թվականներ)։ Պալատը 1956 թվականից զբաղեցնում է Կասելի պատկերասրահը։ Ոչ հեռու գտնվում է Հերկուլեսի արձանը՝ Կասելի ոչ պաշտոնական խորհրդանիշը գրեթե երեք դարերի ընթացքում։
Բացի վերը թվարկվածներից, Կասելի թանգարանների թվում աչքի են ընկնում պաստառների թանգարանը (Deutsches Tapetenmuseum(գերմ.)), Գրիմ եղբայրների տուն-թանգարանը և Օտտոնեումում բնական գիտությունների թանգարանը՝ 17-րդ դարի սկզբի թատրոնի շենք, որը ամբողջ Գերմանիայի ամենահին շինությունն է։


== Մշակույթ ==
Ժամանակակից արվեստի ցուցահանդես documenta: Անցկացվում է հինգ տարին մեկ անգամ։
«Kasseler Dokfest» փաստագրական կինոնկարի և վիդեոարվեստի փառատոն։ Անցկացվում է ամեն տարի։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Ֆլորենցիա (իտալերեն՝ Firenze), Իտալիա
 Յարոսլավլ, Ռուսաստան
 Նովի Ուրենգոյ, Ռուսաստան
 Իզմիթ, Թուրքիա
 Ռամաթ Գան, Իսրայել
 Արնշտադտ, Գերմանիա
 Ռովանիեմի, Ֆինլանդիա
 Վեստերոս, Շվեդիա
 Մյուլուզ, Ֆրանսիա


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Bewerbung Kulturhauptstadt Europas 2010 Archived 2021-01-18 at the Wayback Machine. (չաշխատող հղում)
Private Seite zur Geschichte Kassels Archived 2011-07-23 at the Wayback Machine.
Kassel-Wiki der HNA Archived 2006-10-09 at the Wayback Machine.
Մոնաստերիո դե Վեգա

Մոնաստերիո դե Վեգա, (իսպաներեն՝ Monasterio de Vega) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզում։ Մունցիպիլատետը մտնում է Տերրա դե Կամպոս շրջանում։ Տարածքը կազմում է 29,9 կմ2։ Բնակչությունը` 106 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 90 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Breve historia de la iglesia del pueblo Archived 2006-09-26 at the Wayback Machine.
Datos de interés Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Diputación de Valladolid Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
(3785) Կիտամի

(3785) Կիտամի (անգլ.՝ Kitami), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 30-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,234556 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6825 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7866 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2124,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,169427 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,92° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3785) Կիտամի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լա Պեռլա (թատրոն)

Լա Պեռլա (թատրոն) (իսպ.՝ Teatro La Perla), պատմական թատրոն Պուերտո Ռիկոյի Պոնսե քաղաքում։ Բացվել է 1864 թվականին։ Իր տեսակի մեջ Պուերտո Ռիկոյի երկրորդ ամենահին թատրոնն է, ինչպես նաև համարվում է «Կարիբյան ավազանի իսպանախոս երկրների ամենամեծ և պատմական թատրոնը»։ Թատրոնը «La Perla» է կոչվել Մոնսեռատի Սուրբ Մարիամի (La Virgen de Montserrat) պատվին, որը հայտնի էր որպես «Միջերկրական ծովի մարգարիտ» (իսպաներեն՝ la Perla del Mediterráneo)։ Գտնվում է Պոնսեի պատմական կենտրոնի 3-րդ շրջանում։


== Դիզայն ==
Թատրոնի շենքը 1860-ական թվականներին նախագծել է Խուան Բերտոլի Կալդերոնին։ Շենքը կառուցված է նեոդասական ոճով և աչքի է ընկնում վեց սյուներից բաղկացած մուտքով։ Շենքը զգալի վնասվել է 1918 թվականի Սան Ֆերմինի երկրաշարժից։ 1940 թվականին այն վերականգնվել է և վերաբացվել է 1941 թվականին՝ զինված ավելի լավ ակուստիկ տեխնոլոգիայով։ 2006 թվականին փակվել է վերանորոգման համար, վերաբացվել է 2008 թվականի մարտի 14-ին։


== Պատմություն ==
Լա Պեռլա թատրոնը կառուցվել է 1864 թվականի մայիսին Ֆրանսիսկո Պառա Դուպերոնի և Պեդրո Գարիգայի նախաձեռնությամբ։ Բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 1864 թվականի մայիսի 28-ին մալյորկացի գրող Խուան Պալու ի Կոլի «Ալմուդաինայի զանգը» պիեսի բեմադրությամբ (Սեգառա և Արխենտե թատերական խմբի կատարմամբ)։
Լա Պերլա թատրոնը ծառայել է որպես ոչ միայն տարածաշրջանի թատերական գեղարվեստական մշակութային օջախ, այլ եղել է Պոնսեի, և առհասարակ, Պուերտո Ռիկոյի սոցիալական խնդիրներին առնչվող հավաքների վայր։ Թատրոնն այս նպատակին է ծառայել ինչպես իսպանական ռեժիմի օրոք, այնպես էլ Միացյալ Նահանգների տարածքում գտնվելու Պուերտո Ռիկոյում վաղ տարիներին։
1901 թվականին այս թատրոնում ֆրանսիացի Էդուարդո Հերվետը ցուցադրել է առաջին համր ֆիլմը Պուերտո Ռիկոյում։ Թատրոնի տեխնիկական լուսավորության առաջին տնօրենն է եղել Ֆելիքս Խուան Տոռես Օրտիսը։
Թատրոնը կարող է տեղավորել 1047 մարդ։ Այստեղ հաճախ կազմակերպվում են համերգներ, օպերային բեմադրություններ, պիեսներ, տարբեր քաղաքացիական, կրթական նախաձեռնություններ։ Թատրոնի սրահում կա փոքրիկ թանգարան՝ նվիրված թատրոնի կառուցմանն ու ներկայացումներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Picture of the Theatre Archived 2012-08-06 at the Wayback Machine.
Damage to Teatro La Perla by the 1918 earthquake
Անտոնովկա (գյուղ, Տեոֆիպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնտոնովկաԱնտոնովկա (ուկրաիներեն՝ Антонівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անտոնովկա գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,277 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 72202 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մ.թ.ա. 232


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Պուլսարներ

Պուլսարներ (ռադիոճառագայթման բաբախող աղբյուրներ), արտահայտության կրճատ ձևը, բաբախիչներ, իմպուլսային էլեկտրամագնիսական ճառագայթման տիեզերական աղբյուրներ։


== Պատմություն ==

Հայտնաբերվել են 1967 թվականին։ Ըստ ռադիոճառագայթման տիպի պուլսարները խիստ տարբերվում են տիեզերական ռադիոճառագայթման բոլոր աղբյուրներից։ Հայտնի պուլսարների թիվը արդեն 1982 թվականին անցնում էր 300-ից։


== Արժեքներ ==
Դրանց իմպուլսների պարբերության արժեքները գտնվում են 0,033-3,75 վրկ տիրույթում։ Առավել հաճախ հանդիպող պարբերությունն է 0,6 վրկ։ Պուլսարների առաջին դիտումները վկայում էին դրանց պարբերությունների հաստատուն լինելու մասին։ Հետագայում պարզվեց, որ որոշ Պուլսարներ պարբերությունները շատ դանդաղ (վրկում 10−13-ից 10−18 վրկ) աճում են։ Երբեմն տեղի է ունենում նաե պարբերության անակնկալ փոփոխություն։


== Համաստեղություններում ==
Պուլսարներից երկուսը նույնացվել են Ցուլ և Առագաստ համաստեղություններում գտնվող հայտնի գերնոր աստղերի մնացուկների հետ։ Դրանցից մեկի՝ Խեցգետնաձև միգամածությունում գտնվող պուլսարի իմպուլսային ճառագայթումը դիտվել է նաև տեսանելի, ռենտգենյան և գամմա տիրույթներում։


== Տես նաև ==
Նեյտրոնային աստղ


== Գրականություն ==
Малов И. Ф., Малофеев В. М. Пульсары: 20 лет исследований // Земля и Вселенная. — 1991. — № 1. — С. 16—22.


== Արտաքին հղումներ ==
Пущинская радиоастрономическая обсерватория
Пульсары — эталоны времени Телестудия Роскосмоса
Չարչարանց երգեր

«Չարչարանց երգեր», պասսիոններ գերմ.՝ Passion, լատ.՝ passio - տառապանք, չարչարանք), ավետարանական տեքստով երաժշտական ստեղծագործություն Հուդայի դավաճանության և Հիսուսի խաչելության մասին՝ հատկացված նախազատիկյան այսպես կոչված «ավագ շաբաթվա» արարողությանը։ 
Սկզբնապես (4-րդ դար) եղել է սաղմոսերգական տիպի երգ–արտասանություն, մեղեդիապես զարգացած հանգաձևերով։ Մոտավորապես 14–րդ դարից կատարվել է մեներգչի և երգչախմբի «հարց ու պատասխանի» վրա հիմնված փոխերգեցողությամբ, ապա դրամայի մասնակիցների (Հիսուս, Պետրոս, Հուդա, Պիղատոս և ուրիշներ) երգամասերը անհատականացել են։ 
Պոլիֆոն երգեցողության զարգացման դարաշրջանում (16-րդ դար) կանոնիկ տեքստը կատարել է երգչախումբը, իսկ 17-րդ դարում գոյացել ու 18–րդ դարում ամրապնդվել է «չարչարանց երգեր»-ի օրատորային տեսակը։ 
Ստեղծվել են նաև եկեղեցական արարողությունից անկախ, ժողովրդական թատերականացումներ։ «Չարչարանց երգեր»-ի թեմայով ժանրային առումով տարբեր տեսակի նշանավոր երկեր են գրել Օբրեխտը, Օ․ Լասսոն, Հ․ Շյուցը և ուրիշներ։ Այդ թեմայով ստեղծված երաժշտության նվաճումներից է համարվում Յոհան Սեբաստիան Բախի՝ մարդկայնությամբ խորապես ներթափանցված պասսիոններն են՝ գրված բողոքական (լյութերական) ավանդույթով գոյացած գերմանական տեքստով։ 
Նոր ժամանակներում նույն թեման ազատ մեկնաբանված Է, օրինակ, Քշիշտոֆ Պենդերեցկու «Չարչարանքները ըստ Ղուկասի» ստեղծագործության մեջ։ 
«Չարչարանաց» թեմատիկան հայ հոգևոր երաժշտության մեջ անդրադարձված է ասերգային և երգային տիպի բազմազան մոնոդիկ ստեղծագործություններում։ Վերջինների թվում, Պատարագի հատվածներից բացի, կան շարականներ, երգեր (հատկապես Ներսես Շնորհալու հորինած), գանձեր և տաղեր, որոնք մեղեդիապես, ընդհանուր առմամբ, հարազատ են ժողովրդական երաժշտական ոճին։ Դրանց մի մասը բազմաձայն մշակել են Մակար Եկմալյանը, Կոմիտասը և ուրիշներ։
Ուչուրգա

Մեծ Սուգաշ (ռուս.՝ Большой Тигирек), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բիա գետի աջ ափով՝ 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100009501
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100950
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Խուստյանկա (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Խուստյանկա (ուկրաիներեն՝ Хустянка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Խուստյանկա գյուղում բնակվում էր 735 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դամուզի

Դամուզի (ֆր.՝ Damouzy), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 413 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.78 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 200 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 5 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 277 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 202-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 75։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,9 %։ 202 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 190 անձ (109 տղամարդ և 81 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ 75 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 45-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ճառընտիր (3777)

Ճառընտիր (3777), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3777 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1227 թվականին Աստուածատուր, Կտրապետ, Ստեփաննոս, Ղազարոս գրիչների կողմից։ Ծաղկող՝ Սոսթանէս։ Ստացողը եղել է Տուրքն։ Գրված է թերթի վրա, որը ունի 46,5X32 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 515 թերթից։ Գրված է Երկսյունով, Բոլորգիրով։ Կազմը` կտակարան։ Հիշատակարաններ՝ Հիշատակարան՝ 52ա, 94բ, 170ա, 194բ, 210բ, 215բ, 248բ, 359բ, 368ա, 170բ, հետագայի՝ 210բ (1798 թ․):


== Բովանդակություն ==
Վարթ և վկայարանութիւնք, ներբողևանք (Եփրեմ, Պոզիկարպոս, Մովս․ Քերթողահայր, Ոկեբերան, Սիսիանոս, Զաքարիա կթղ․)։ Յակ, Սրճեցւոյ ճառ։ Տեսիլ Սահակայ։ Յեկեղեցական պատմութենէ։ Պատմութիւն Հայունեաց խաչին։ Ի Պատմոթենէ Վարդանայ և հայոց պատերազմին Եղիշէի։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիրեչնի (Սալսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պրիրեչնի (այլ կիրառումներ)Պրիրեչնի (ռուս.՝ Приречный), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում։ Մտնում է Գիգանտովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ուբա (Բաչատի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուբա (այլ կիրառումներ)Ուբա (ռուս.՝ Уба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բաչատ գետի ձախ ափին՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նախադեռահասություն

Նախադեռահասություն, մարդու կյանքի ժամանակահատվածը վաղ մանկության և դեռահասության միջև։ Այս ժամանակահատվածի սահմանները տարբերվում են՝ ըստ դասակարգումների՝ 8-12 տարեկան, 9-14 տարեկան, 10-13 տարեկան։ Սահմանների ընտրությունը կախված է գիտական ուղղությունից, որը դիտարկում է տարիքը տարբեր դիրքերից՝ ֆիզիոլոգիա, մանկավարժություն, սոցիոլոգիա։


== Նկարագրություն ==
Ֆիզիոլոգիապես նախադեռահասությունը նախորդում է սեռական հասունությանը և համապատասխանում հորմոնալ փոփոխությունների առաջացմանը և դրանցից բխող  հոգեբանական երևույթներին, չնայած հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ «անցումային տարիքին» բնորոշ բուռն դրսևորումները ոչ միայն ֆիզիոլոգիական բնույթ են կրում և կարող են բացակայել արևմտաեվրոպական մշակույթներից տարբերվող մշակույթներում։
Ամերիկացի հոգեբան, հետազոտող Սթենլի Հոլլը նախադեռահասությունը անվանել է վայրագությունից քաղաքակրթությանն անցնելու շրջան։ Չնայած, ընդհանուր առմամբ, անձի զարգացման փուլերի և մարդկային հասարակության զարգացման փուլերի համապատասխանության մասին տեսությունը քննադատվել է ժամանակակիցների կողմից, սակայն նրա մշակած նյութերը հիմք են հանդիսացել զարգացման հոգեբանության հետագա զարգացման համար։
Տարիքային պարբերականացման համակարգերը սովորաբար չեն տարբերակում նախադեռահասության տարիքը՝ որպես առանձին տարիքային փուլ՝ այն ներառելով մանկության շրջանում։ Էրիկ Էրիկսոնի հոգեսոցիալական զարգացման տեսության, Լև Վիգոտսկու և Դանիլ Էլկոնինի պարբերականացումների տեսության մեջ այն համապատասխանում է «դպրոցական տարիքին» (կամ «կրտսեր դպրոցական տարիքին»)։ ԽՍՀՄ մանկավարժական գիտությունների ակադեմիայի դասակարգման մեջ այն անվանում են «մանկության երկրորդ շրջան»։


== Ծանոթագրություններ ==
Շևչենկո (գյուղ, Բորզնայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկոՇևչենկո (ուկրաիներեն՝ Шевченка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Շևչենկո գյուղում բնակվում էր 170 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սարգիս Թյությունճյան

Սարգիս Թյությունճյան (1880, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1948), հայ բանասեր։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում, զբաղվել դեղագործությամբ, միաժամանակ հետաքրքրվել է թատրոնով։ 1900-ականների կեսերից պոլսահայ մամուլում («Լույս», «Մասիս» և այլն), ինչպես և տարեգրքերում տպագրել է արևմտահայ մի շարք դերասան-դերասանուհիների կենսագրականները։ Հետագայում դրանք ամփոփել է մի հատորի մեջ, հրատարակել Կ. Պոլսում 1914-ին, «Թուրքահայ բեմը և իր գործիչները» վերնագրով, Շարասան ծածկանունով։ Գիրքը պարունակել է փաստական հարուստ տեղեկություններ արևմտահայ թատրոնի պատմության վերաբերյալ։ Աշխատության մեջ տրված մի բացատրությունից երևում է, որ նյութեր է հավաքել Պետրոս Ադամյանի մասին, ցանկանալով գրել առանձին գիրք, սակայն չի կարողացել կենսագործել այդ մտադրությունը։


== Աղբյուրներ ==
XSPORT

XSPORT, ուկրաինական հեռուստաալիք ամբողջովին նվիրված հոկեյին։ Փորձնական եթերը մեկնարկել է 2012 թվականի հունվարի 16-ին AMOS արբանյակից, իսկ լիարժեք հեռարձակումը սկսել է հունվարի 22-ին։


== Պատմություն ==
2011 թ. հունիսի 1-ին Ուկրաինայի հեռուստատեսության և ռադիոյի հեռարձակման ազգային խորհուրդը որոշում կայացրեց «Տոտվելդ» ԲԲԸ-ը հատկացնել արբանյակային հեռարձակման լիցենզիա։ Հեռուստաալիքի անվանումն ու պատկերանիշը ըստ դիմումի «Հոկեյ» էր։ Նույն օրը հայտարարվեց, որ հեռուստաալիքը եթեր է դուրս գալու 2012 թ. սկզբին։ 2011 օգոստոսի 18-ին հեռուստաալիքը հաղթեց ազգային խորհրդի մրցակցությունը, և ստացավ նաև թվային եթերի հեռարձակման իրավունք։ Հեռուստաալիքը մասնակցության հայտ էր ներկայացրել բարձր հաճախականության (HD) ֆորմատով հեռարձակման համար, սակայն հաղթող ընկերությունների ցուցակում չընդգրկվեց։
Ներկայում հեռուստաալիքը հեռարձակվում է Ուկրաինայի կաբելային հեռուստատեսության խոշորագույն օպերատորների փաթեթներում՝ «Վոլյա», «Տրիոլան», ինչպես և մարզային կաբելային օպերատորների փաթեթներում։
Հեռուստաալիքը հեռարձակվելու է անվճար թվային եթերային փաթեթով DVB-T2-ում և Irdeto 2 կոդավորումով, քանի որ հաղթել է համազգային մուլթիհամալիրներում տեղակայվելու մրցույթը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-05-11 at the Wayback Machine. (ուկր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Պիոներսկոե (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիոներսկոեՊիոներսկոե (ուկրաիներեն՝ Піонерське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Colman), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ջոլման։
2001 թվականի տվյալներով Պիոներսկոե գյուղում բնակվում էր 7 061 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իլյա Ռոգաչով

Իլյա Ռոգաչով (ռուս.՝ Илья́ И́горевич Рогачёв, հունիսի 10, 1962(1962-06-10)), ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1984 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին և անգլերենին։
1984 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
1984 թվականից մինչև 2001 թվականը Ֆրանսիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան, ՄԱԿ-ում Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցչության, Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
2001 թվականից մինչև 2004 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության նոր մարտահրավերների և սպառնալիքների դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2004 թվականից մինչև 2009 թվականը ՄԱԿ-ում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցչի տեղակալ։
2009 թվականի օգոստոսի 12-ից մինչև 2019 թվականի հուլիսի 3-ը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության նոր մարտահրավերների և սպառնալիքների դեպարտամենտի տնօրեն։
2019 թվականի հուլիսի 3-ից Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում զբաղեցնում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը։
2019 թվականի հուլիսի 17-ից Լեսոտոյում զբաղեցնում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2006 թվականի օգոստոսի 12)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2010 թվականի փետրվարի 9)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2018 թվականի հունիսի 13)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница посла на сайте Посольства России в ЮАР
Биография на сайте ТАСС
Ուիլյամ Գարբատ

Ուիլյամ Գարբատ (անգլ.՝ William Garbutt, հունվարի 9, 1883(1883-01-09), Ստոկպորտ, Մեծ Մանչեսթեր, Միացյալ Թագավորություն - փետրվարի 24, 1964(1964-02-24), Warwick, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ, որը հանդես է եկել մի շարք անգլիական ակումբներում։ Եղել է «Ռոմայի» պատմության մեջ առաջին գլխավոր մարզիչը՝ հռոմեական ակումբը գլխավորելով 1927-1929 թվականներին։ «Ջենոայի» հետ Վիլիամը 3 անգամ հաղթել է Իտալիայի առաջնությունում։ Դրանից բացի մարզել է նաև իտալական «Նապոլին», իսկ իսպանական «Ատլետիկ Բիլբաոյի» հետ հաղթել է Լա Լիգայում։


== Ակումբային կարիերա ==
Ուիլյամ Գարբատը ծնվել է Ստոկպորտի մոտ գտնվող ոչ մեծ գյուղում, ատաղձագործի ընտանիքում։ Երիտասարդ տարիքում մեկնել է բանակ՝ ծառայելով Հրետանու թագավորական գնդում, որտեղ էլ սկսել է խաղալ ֆուտբոլ։ Զորացրվելուց հետո սկսել է խաղալ «Ռեդինգում»՝ այնտեղ անցկացնելով երկու տարի և ակումբից հեռանալով 1905 թվականի դեկտեմբերին։ «Ռեդինգից» հեռանալուց հետո տեղափոխվել է մայրաքաղաքային «Վուլիջ Արսենալ» ակումբ, որտեղ կատարել է  նորամուտը Անգլիայի բարձրագույն դիվիզիոնում։ «Արսենալում» երկու տարի անցկացնելուց հետո տեղափոխվել է «Բլաքբըրն Ռովերս» 1908 թվականի մայիսին, որտեղ հանդես է եկել հաջորդ չորս մրցաշրջաններում՝ մասնակցելով լիգայի 82 խաղի։ 1911 թվականին վերադարձել է «Արսենալ», սակայն չմասնակցելով ոչ մի խաղի՝ ավարտել է կարիերան 29 տարեկանում մի շարք վնասվածքների պատճառով։


== Մարզչական կարիերա ==
Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո Գարբատը մեկնել է Իտալիա՝ Ջենովա, որտեղ սկզբում աշխատել է որպես բեռնակիր նավահանգստում, ապա դարձել է «Ջենոա» ակուբի մարզիչ։ Նրա գլխավորությամբ «Ջենոան» երեք անգամ հաղթել է Իտալիայի առաջնությունում։ 1927 թվականին Գարբատը, հեռանալով «Ջենոայից», դարձել է նորաստեղծ «Ռոմա» ակումբի առաջին մարզիչը։ Ակումբում անցկացնելով ընդամենը երեք տարի՝ Գարբատը կարողացել է նրա հետ դառնալ երրորդը երկրի առաջնությունու։ 1929 թվականից մինչև 1935 թվականը Գարբատը մարզել է «Նապոլին», որի հետ նույնպես դարձել է երրորդն առաջնությունում, ինչը եղել է լավագույն արդյունքն ակուբի պատմության մեջ, և նման արդյունք «Նապոլին» չի կարողացել կրկնել մինչև 1960-ական թվականները։  Հետագայում Գարբատը տեղափոխվել է Իսպանիա, որտեղ դարձել է «Ատլետիկ Բիլբաո» ակուբի մարզիչ, և առաջին իսկ մրցաշրջանում ակումբը հաղթել է Իսպանիայի առաջնությունում։ Ավելի ուշ վերադարձել է Իտալիա, որտեղ նախ կարճ ժամանակով մարզել է «Միլան» ակումբը, ապա կրկին գլխավորել է  «Ջենոան»։ 1940 թվականին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկսվելու պատճառով Գարբատը՝ որպես Մեծ Բրիտանիայի քաղաքացի, արտաքսվել է Իտալիայից՝ ստիպված լինելով հեռանալ «Ջենոայի» մարզչի պաշտոնից։ Պատերազմի ավարտից հետո Գարբատը կրկին գլխավորել է «Ջենոան», սակայն այս անա կարճ ժամանակով․ 1948 թվականին հեռացել է ակումբից՝ ավարտելով իր մարզչական կարիերան։


== Ձեռքբերումներ ==
Իտալիայի չեմպիոն (3) – 1914/15, 1922/23, 1923/24
Իսպանիայի չեմպիոն (1) – 1935/36


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հոդված Գարբատի մասին portsjournalists.co.uk կայքում
Վիլիամ Գարբատի էջը weltfussball.de կայքում
Ֆրիդրիխ III (Գերմանիայի կայսր)

Ֆրիդրիխ III (գերմ.՝ Friedrich III., հոկտեմբերի 18, 1831(1831-10-18)[…], Neues Palais in Potsdam - հունիսի 15, 1888(1888-06-15)[…], Neues Palais in Potsdam) եղել է Գերմանիայի կայսր և Պրուսիայի թագավոր իննսունինը օրով 1888 թվականին, որը հայտնի էր որպես Երեք կայսրերի տարեթիվ։ Ոչ պաշտոնապես հայտնի էր «Ֆրից» անվամբ։ Նա կայզեր Վիլհելմ I Հոհենցոլեռնի միակ որդին էր և համաձայն ընտանեկան ավանդույթի ստացել էր զինվորական կրթություն։ Չնայած նա հաջող էր իրեն  դրևորել որպես հրամանադար Ավստրո-պրուսա-դանիական, Ավստրո-պրուսական և Ֆրանս-պրուսական պատերազմներում, նա միշտ ատել է պատերազմը և միշտ սիրվել է ընկերների ու թշնամիների կողմից որպես հումանիստ անձնավորություն։ 1871 թվականին Գերմանիայի վերամիավորումից հետո, նրա հայրը, այդ ժամանակ Պրուսիայի թագավորը, դարձավ Գերմանիայի կայսր։ Երբ Վիլհելմը մահացավ 1888 թվականի մարտի 9-ին իննսուն տարեկանում, գահը փոխանցվեց Ֆրիդրիխին, ով մինչև այդ Գերմանիայի թագաժառանգ արքայազն էր տասնյոթ տարի և Պրուսիայի թագաժառանգ արքայազնը՝ քսան տարի։ Ֆրիդրիխը տառապում էր կոկորդի քաղցկեղով երբ նա մահացավ 55 տարեկանում` բժիշկների անհաջող փորձերից հետո։
Ֆրիդրիխը ամուսնացել էր Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Վիկտորիայի ավագ դուստր Վիկտորիայի հետ։ Ձույգը համապատասխանում էր միմյան իրենց վառ արտահայտված լիբերալ մտածելակերպով։ Հակառակ իր պահպանողական ռազմատենչ ընտանիքի, Ֆրիդրիխը բնավորությամբ լիբերալ էր և դրա պատճառով լավ հարաբերություններ ուներ Բրիտանիայի հետ։ Որպես թագաժառանգ արքայազն նա հաճախ էր հակառակվում պահպանողական կանցլեր Օտտո ֆոն Բիսմարկին, հատկապես քննադատում էր Բիսմարկիր կողմից Գերմանիայի բռնի միավորումը և համոզված էր որ կանցլերի լիազորությունները պետք է կրճատվեն։ Գերմանիայի և Բրիտանիայի լիբերալները հույս ունեին, որ Ֆրիդրիխը որպես կայսր կազատականացնի Գերմանական կայսրությունը։
Ֆրիդրիխը և Վիկտորիան թագուհի Վիկտորիայի ամուսին Ալբերտի մեծ երկրպագուն էին։ Նրանք պլանավորում էին թագավորել ինչպես Ալբերտը և Վիկտորիան և բարեփոխումներ իրականացնել` փոփոխելով Բիսմարկի ստեղծած գործադիր ճյուղը։ Կայսրին ենթակա կանցլերի կառավարությունը կփոխարինվեր բրիտանական ոճի կաբինետով, որտեղ նախարարները հաշվետու կլինեին Ռայխստագին։ Պետական քաղաքականությունը հիմնված կլիներ համաձայնության վրա։ Ֆրիդրիխը կայսրության սահմանադրությունը բնորոշում էր որպես քաոսային։
Այնուամենայնիվ, իր հիվանդության պատճառով Ֆրիդրիխը չկարողացավ իրագործել իր քաղաքականությունը և այն իրականություն չդարձրեց նրա ժառանգ և որդի Վիլհելմ II կայսրը։
Ֆրիդրիխի մահը և նրա կառավարման ժամկետը շատ պատմաբանների համար կարևոր քննարկման թեմա է։ Եթե Ֆրիդրիխը կառավարեր մի փոքր երկար, Գերմանիայի պատմությունը կարող էր ընթանալ այլ ուղղությամբ և մինչ այժմ քննարկվում է, թե կկարողանար արդյոք նա Գերմանիան դարձնել ավելի լիբերալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոգորելովկա

Նովոգորելովկա, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Գտնվում է Գետաբեկ քաղաքից 13 կմ հյուսիս-արևելք։


== Պատմություն ==
Հնում եղել է հայաբնակ և կրում էր Էրենեցիք անվանումը։ Հետագայում ավերվել է։ Օտարները այն դարձրել են ամառանոց և կոչել են Արթափա։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 360, իսկ 1908-ին՝ 520 ռուս բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ քարակոփ հայկական եկեղեցի։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արմեն Մարգարյան (ճարտարագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Մարգարյան (այլ կիրառումներ)Արմեն Ստեփանի Մարգարյան (հոկտեմբերի 12, 1956(1956-10-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարագետ-մեխանիկոս։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (2004), պրոֆեսոր (2005):
Ստեփան Մարգարյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Մարգարյանը ծնվել է 1956 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, Երևան քաղաքում։ 1973-1978 թվականներին սովորել և ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի գյուղատնտեսության մեքենայացման ֆակուլտետը` «Գյուղմեքենայացում» մասնագիտությամբ։ 1978-1983 թվականներին աշխատել է Աբովյանի մեքենամելիորատիվ կայանում՝ որպես ինժեներ-տեխնոլոգ։ 1983-1986 թվականներին եղել է Աբովյանի շրջանի գյուղտեխնիկայի նորոգման արհեստանոցում ավագ ինժեներ-տեխնոլոգ։ 1997-1999 թվականներին հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիայում համատեղությամբ աշխատել է Ճարտարագիտական ֆակուլտետում՝ որպես դեկան։ 1989-2007 թվականներին եղել է Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանում գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործման ամբիոնի պրոֆեսոր, դոցենտ, ավագ դասախոս։ 2008 թվականին եղել է ՀԱԱՀ գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործման ամբիոնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են գյուղատնտեսական ճարտարատեխնիկական համալիր ծառայության ու էներգախնայողական տեխնոլոգիաների և մեքենաների մշակման հարցերին։ Համահեղինակ է «Գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործում» (2001) և «Օրգանական պարարտանյութերի արտադրության, օգտագործման տեխնոլոգիաները և մեքենաների համակարգը» (2001) ուսումնական ձեռնարկների։ Հեղինակ է բազմաթիվ գիտական աշխատությունների, այդ թվում՝ մենագրությունների, 3 գրքի համահեղինակ, 10 գյուտի արտոնագիր, մեթոդական ցուցումներ։


== Անդամակցություն ==
011 «Ագրոնոմիա» մասնագիտությամբ դոկտորական աստիճան շնորհող մասնագիտական խորհրդի անդամ


== Երկեր ==
Գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործում։ Մեթոդական ցուցումներ «Մեքենատրակտորային ագրեգատի կազմի որոշումը և աշխատանքային ռեժիմի ճշտումը» առարկան ուսումնասիրելու և ստուգողական աշխատանք կատարելու համար, Պապյան Սերյոժա Խաչատուրի, Աղասարյան Ա. Ջ, Մարգարյան Ա. Ս.,  Աթոյան Ք. Գ.: ՀՀ կրթության և գիտության նախարարություն, Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան, Գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործման ամբիոն։ Երևան, ՀԱԱՀ, 2014։
Գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործում։ Ուսումնական ձեռնարկ, Աղասարյան Արտյուշա Ջավադի, Պապյան Սերյոժա Խաչատուրի, Մարգարյան Արմեն Ստեփանի, Ղուկասյան Միշա Մաթևոսի։ Երևան, «Մեկնարկ» ՍՊԸ, 2008։
Գյուղատնտեսության ինժեներատեխնիկական ծառայության միասնական համակարգի ստեղծման գիտական հիմունքները, Երևան, Ասողիկ, 2002։
Գյուղատնտեսական տեխնիկայի շահագործում (Ուսումնական ձեռնարկ գործնական և ինքնուրույն աշխատանքների կատարման համար), Աղասարյան Արտյուշա Ջավադի, Պապյան Սերյոժա Խաչատուրի, Խաչատրյան Արմեն Ցոլակի, Մարգարյան Արմեն Ստեփանի։ Երևան, Ասողիկ հրատարակչություն, 2001։
Գոմաղբի մշակման եղանակները և մեքենասարքավորումները (Հանձնարարականներ և խորհուրդներ անասնապահությամբ զբաղվող ֆերմերների համար), Մարգարյան Արմեն Ստեփանի, Ղազարյան Ալբերտ Ռոբերտի, Խլղաթյան Խաչիկ Էդիկի, Դարբինյան Նարա Հակոբի։ Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիա, Երևան, Ասողիկ, 2001։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղբուլաղ (լեռ, Հայկական Պար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղբուլաղ (այլ կիրառումներ)Աղբուլաղ, լեռ Հայկական Պար լեռնաշղթայում Աղբուլաղի լեռնաշղթայում։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
City of Angels

«City of Angels», Thirty Seconds to Mars-и Love Lust Faith + Dreams ալբոմի սինգլը։ Համարվում է 2013 թվականի հուլիսի 30-ին թողարկված Love Lust Faith+Dreams ալբոմի պրոմո սինգլը։


== Թողարկման պատմություն ==
City of Angels երգը գրվել է Ջարեդ Լետոյի կողմից և նվիրված էր Thirty Seconds To Mars խմբի հարազատ Լոս Անջելեսի քաղաքին, որը երբեմն կոչվում է հրեշտակների քաղաք։ Երգը մտել Է Love Lust Faith+Dreams ալբոմի կազմի մեջ, որի թրեք-ցանկում նշված էր 4-րդ համարի ներքո։
2013 թվականի հուլիսի 30-ին թողարկվել է որպես պրոմո սինգլ։


== Տեսահոլովակ ==
City of Angels երգի երաժշտական տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Հոլիվուդ-բոուլի Thirty Seconds to Mars համերգին։ Տեսահոլովակի ռեժիսորը Ջարեդ Լետոն է՝ Բարտոլոմյու Կաբբինս կեղծանունով։
Տեսահոլովակի նկարահանումներն անցկացվել են Լոս Անջելեսում ընդամենը երկու օր՝ 2013 թվականի օգոստոսի 16-17-ը։ Տեսահոլովակին մասնակցել են բազմաթիվ հայտնի անձինք, այդ թվում՝ Քանյե Ուեսթը, Ջուլիետ Լյուիսը, Լինդսի Լոհանը, Օլիվիա Ուայլդը, Սթիվ Նեշը, Էշլի Օլսենը, Լիլի Քոլինզը, Ջեյմս Ֆրանկոն, Սելենա Գոմեսը, Ալան Կամմինգը, Շոն Ուայթը, Կորի Ֆելդմանը։


== Կոմպոզիցիաների ցանկ ==


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական վիդեոնYouTube-ում
Գրինև Յար

Գրինև Յար (ուկրաիներեն՝ Гринів Яр), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1911 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրինև Յար գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,303 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9900 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռահկլա (գյուղ, Սիմեռու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌահկլաՌահկլա (էստ․՝ Rahkla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ 1998 (թիմերի կազմեր)

ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի 1998 թ. խաղարկությանը մասնակցեցին 10 ազգային հավաքականներ։


== Խումբ A ==


=== Բրազիլիա ===


=== Գվատեմալա ===


=== Ճամայկա ===


=== Սալվադոր ===


== Խումբ B ==


=== Հոնդուրաս ===


=== Մեքսիկա ===


=== Տրինիդադ և Տոբագո ===


== Խումբ C ==


=== Կոստա Ռիկա ===


=== Կուբա ===


=== Միացյալ Նահանգներ ===


== Նայիր նաև ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ 1998
Արթուր Հոփկինս

Արթուր Հոփկինս (հոկտեմբերի 4, 1878(1878-10-04), Քլիվլենդ, Օհայո, ԱՄՆ - մարտի 22, 1950(1950-03-22), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), քսաներորդ դարասկզբի բրոդվեյյան հանրահայտ թատերական ռեժիսոր ու պրոդյուսեր։ 1912-1948 թվականներին նա պատրաստել և բեմադրել է ավելի քան 80 պիես՝ միջին հաշվով տարեկան ավելի քան երկու պիես, երբեմն նաև սցենարներ գրել և հանդես եկել որպես ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Հոփկինսը ծնվել է 1878 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Օհայո նահանգի Քլիվլենդ քաղաքում։ Դեյվիդի և Մերի Ջեյն Հոփկինս ուելսեցի ամուսնական զույգի տաս զավակներից ամենակրտսերն էր։ Ինքնակենսագրությունը վերնագրված է «Մի միայնակ տղային»։ Նրա դերացանկում ընդգրկված էին ամերիկյան էքսպրեսիոնիստական թատրոնի դրամատուրգների պիեսներ, այդ թվում՝ Էլմեր Ռայսը, Սոֆի Թրիդվելը և Յուջին Օ'Նիլը։
Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո կյանքն սկսել է որպես լրագրող, այնուհետև որոշ ժամանակ աշխատել է որպես թատրերական մամուլի գործակալ։ Սա հանգեցրել է  «The Fatted Calf» (1912) պիեսի գրելուն ու 1913 թվականին՝ «Խեղճ փոքրիկ հարուստ աղջիկ» շոուի բեմադրությանը․ այն մեծ հաջողություն է ունեցել ու հիմք դրել նրա Բրոդվեյյան կարիերային։ 1915 թվականի օգոստոսին Արթուր Հոփկինսն ամուսնացել է ավստրալիացի դերասանուհի Եվա ՄակԴոնալդի հետ, որն այդ ժամանակ հայտարարել է, թե թողնում է բեմը, սակայն 1919 թվականին Նատաշայի դերակատարմամբ հանդես է եկել Հոփկինսի «Գիշերային կացարան» պիեսում։
Բրոդվեյի ամենասիրված պրոդյուսերներից էր, հանդիսացել է «Բուրլեսկ» (1927) պիեսի համասցենարիստը, որը նա կրկին բեմադրել է քսան տարի անց, ու այն շարունակել հաղթարշավը 1946 թվականի Սուրբ Ծննդյան օրվանից մինչև 1948 թվականի հունվարը։ 1928 թվականին Մանհաթենի Պլիմութ թատրոնում բեմադրված Ֆիլիպ Բերիի «Արձակուրդ» պիեսի ռեժիսորն էր, որը ներկայացվել է 229 անգամ։ 1946 թվականին բեմադրված «The Magnificent Yankee» ներկայացումը նրա վերջին աշխատանքն էր, որը նույնպես մեծ հաջողություն է արձանագրել։

Հոփկինսի կինը՝ Եվա ՄակԴոնալդը, մահացել է 1938 թվականին։
1944 թվականի ապրիլի 19-ից մինչև 1945 թվականի հունվարի 3-ը NBC ռադիոյում մեկ ժամ տևողությամբ «Արթուր Հոփկինսը ներկայացնում է» դրամատիկ անթոլոգիական ծրագրի պրոդյուսերն էր։


== Պրոդյուսերական աշխատանք ==
The Claw (1922)


== Հետագա ընթերցանություն ==
Anon. (March 21, 1925)։ «A timid little man»։ Profiles։ The New Yorker 1 (5): 9–10  Hopkins Arthur (1937)։ To a Lonely Boy։ Garden City, New York: Doubleday, Doran and Company 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Arthur Hopkinsի գործերը Գուտենբերգ նախագծում
Արթուր Հոփկինս Internet Movie Database կայքում
Arthur Hopkins papers, 1908–1954, held by the Billy Rose Theatre Division, New York Public Library for the Performing Arts
Կրակե շապիկը

«Կրակե շապիկը», Զապել Եսայանի այն վիպակներից է, որոնք գրվել են Սովետական Հայաստանում։ 1934 թվականին տպագրված այս վիպակը կառուցված է հուշագրության ձևով և նպատակ ունի գեղարվեստականացնելու հայ ժողովրդի համար օրհասական դարձած ժամանակաշրջանը, պատկերելու հայ ժողովրդի դեմ Օսմանյան Թուրքիայում պետական մակարդակով տեղի ունեցած վայրագությունները։ Պատմությանը գնահատական տալուց զատ, վիպակի արժեքը նաև նրա բարձր գեղարվեստի և էսթետիկ կատարելության մեջ է, որի մեծ վարպետն էր հեղինակը, ինչի մասին հայ գրականագիտության մեջ, ցավոք, առայժմ գրվել են հատուկենտ աշխատանքներ։


=== Դիպաշարը և կերպարները ===
Ստեղծագործության կենտրոնական հերոսներից է պատկերվող ընտանիքի մայրը` Նունիկը, որը վիպակի սկզբում պատկերված է մռայլ, խիստ, կյանքի հոգսերի տակ կքած կնոջ կերպարում։ Նա, ըստ երևույթին, կրակե շապիկի օղակներում տանջվող առաջին հերոսն է, որն ընտանիքի ամենօրյա ապրուստը հոգալու համար պայքարի դուրս ելած մարդկանց առաջին շարքերում էր կանգնած։ Այստեղ կինը չի կատարում երկրորդական դեր, և իր ծավալած գործունեության կարևորությունը երբեք չի ստորադասվում։ Հեղինակին հաջողվել է տիպականացնել կերպարը՝ նրա մեջ ներմուծելով այն ժամանակվա հայ կնոջ և Օսմանյան կայսրության այլազգի քաղաքացու լավագույն գծերը։ Այսպիսով` ի դեմս Նունիկի, այս վիպակում գործ ունենք տիպականացված կամ հավաքական կերպարների հետ:Նունիկի կերպարը լրացնելու է գալիս ընտանիքի հայրը`պահպանողական հայացքների տեր մի մարդ, որի ուսերին էր ծանրացած ընտանիքի գոյատևման խնդիրը, մարդ, որն ամեն հնար գործադրում էր ընտանիքի հանապազօրյա կարիքները հոգալու համար, ինչի շահերց ելնելով`սովորաբար չէր հաճախում գինետներ և դրանով ընտանիքի անդամներին բախտավոր զգալու երջանկություն էր պարգևում։ Իսկ վերջիններս իրենց համեմատում էին այն ընտանիքների հետ, որոնց «հայրը գինետունը կթողուր վաստակը»։ 
Այս ընտանիքի պատմության ներկայացման ընթացքում հեղինակը պատմում է հայերի թշվառ վիճակի մասին, Արտաշեսը փորձում է դառնալ ժողովրդական ընդվզման առաջնորդ, սակայն ձերբակալվում է, իսկ ժողովրդի պայքարը մարում է:Ցույց տալով կերպարների` առանց ավելորդ պճնանքի և սեթևեթանքի աստիճանաբար խորացող ընթացքը (դա բնորոշ էր արևմտահայ կին հեղինակներին)` Հակոբ Օշականն իրավացիորեն գրում է.«Տիկին Եսայան հոգեբանական վեպին անվիճելի վարպետն է»։


==== Գեղարվեստը ====
Ստեղծագործության համակողմանի վերլուծությունը բերում է այն համոզման, որ հեղինակը միայն իր կենսագրությունը շարադրելու նպատակ չի հետապնդել. ունենալով գեղեցիկի բացառիկ ընկալում` Եսայանը կարողացել է ստեղծել գեղագիտական նշանակություն ունեցող պատկերներ։
Բնության տեսարանները, մարդկային դրամատիկ առօրյան, երազանքների և գորշ իրականության բախումը, ենթարկվելով գեղագետի գրչին, ընթերցողի դիմաց ներկայանում են իբրև բանաստեղծական պատկերներ, առանց որոնց անհնար է պատկերացնել գրական երկը. հեղինակը կենսական շատ մոտիվներ ներմուծում է նկարագրությունների, ցավի, մարդկային տառապանքի հնչյունների միջոցով։ Պատումի յուրահատկությունը դրսևորվում է նաև այն պարզ, ոչ խճողված նախադասություններում, որոնցով հեղինակը, ապահովելով անմիջական կապ իր և ընթերցողի միջև, չի խորանում անիմաստ մանրամասնությունների մեջ` միաժամանակ վիպակի ընձեռած հնարավորությունների սահմանում ամբողջովին պատկերելով ամբողջ ժամանակաշրջանն ու տիրող բարքերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլիզաբեթ Գրունդտվիգ

Էլիզաբեթ Գրունդտվիգ (դան․՝ Johanne Elisabeth Grundtvig, դեկտեմբերի 1, 1856(1856-12-01), Կոպենհագեն, Դանիա - փետրվարի 10, 1945(1945-02-10), Ֆրեդերիկսբերգ, Մայրաքաղաքային տարածաշրջան, Դանիա), կանանց իրավունքների շարժման դանիացի ակտիվիստ։


== Կենսագրություն ==
Էլիզաբեթ Գրունդտվիգը ծնվել է 1856 թվականին, Կոպենհագենում։ Նա Յուհան Դիդերիկ Նիկոլայ Բլիխեր Գրունդտվիգի և Օլենա Վիլհելմինա Քրիստիանա Ստեներսենի դուստրն էր։ Քահանա, գրող և փիլիսոփա Նիկոլայ Ֆրեդերիկ Սեվերին Գրունդտվիգը նրա պապն էր։ Էլիզաբեթը սովորում էր Կոպենհագենի Նատլի Սալեն (N. Zahles Skole) դպրոցում և 1884 թվականին ավարտելուց հետո ստանում է տարրական դպրոցի ուսուցչի որակավորում, չնայած հետագայում նա մանկավարժական գործունեությամբ չի զբաղվել։ Դեռևս 1883 թվականին, ֆեմինիստ Սեվերինա Կասսի հրավերով, նա ընդունվեց Dansk Kvindesamfund (Դանիացի կանանց ընկերակցություն), 1885–1886 և 1890–1894 թվականներին նա աշխատում է Kvinden og Samfundet (Կանայք և հասարակություն) հրատարակությունում, որպես խմբագիր։ Իր աշխատանքում նա համագործակցում  էր Իդա Ֆալբե-Հանսենի հետ, որի հետ մտերմությունը շարունակում է մինչև իր մահը 1922 թվականը։
Որպես հրատարակության առաջին խմբագիր՝ նա տպագրել է հոդվածներ կանանց անհավասար իրավական կարգավիճակի վերաբերյալ, ինչպես նաև պատմել աշխարհում կանանց, հատկապես Սկանդինավիայի կանանց կարգավիճակի մասին։ 1887–1889 և 1891–1892 թվականներին Էլիզաբեթն ընդգրկվել է Dansk Kvindesamfund վարչության կազմում, իսկ 1895-1897 թվականներին ընտրվել է Dansk Kvindesamfund-ի Կոպենհագենի մասնաճյուղի խորհրդի անդամ։
1887 թվականին Էլիզաբեթը խոշոր սկանդալ առաջացրեց Dansk Kvindesamfund ընկերակցությունում և նույնիսկ դրա սահմաններից դուրս՝ ելույթներ ունենալով ժամանակի բարոյական պահանջների վերաբերյալ։ Իր ելույթներում նա անդրադարձել է նախաամուսնական կուսության անհրաժեշտությանը` այն ուղեկցելով կանանց և տղամարդկանց վրա հարձակումներով՝ ի պաշտպանություն կանանց «ավելի մաքուր» սեռական բարոյականության։ Այս ելույթը տպագրվում է Kvinden og Samfundet-ում և արժանանում «Politiken» թերթում տպագրված լրագրող և գրականագետ Գեորգ Բրանդեսի հեգնական պատասխանին։ Էլիզաբեթը ստիպված էր դատի տալ Politiken-ին։ Չնայած նա շահել է դատը և արժանացել Dansk Kvindesamfund-ի ուշադրությունը, բայց Դանիացի կանանց ընկերակցությունը որոշել է, որ սեռական հարցերը ներկայումս արդիական չեն։ 1890 թվականին Էլիզաբեթը սղագրություն է սովորել, հանձնել քննություն և չնայած խարդավանքներին, աշխատանքի անցել Դանիայի պառլամենտում որպես սղագրող և աշխատել այնտեղ մինչև 1897 թվականը։
Էլիզաբեթը զբաղվել է նաև թարգմանչական գործունեությամբ. Իդա Ֆալբե-Հանսենի հետ միասին նա շվեդ գրող Սելմա Լագերլյոֆի գործերը թարգմանել է դանիերեն, իսկ Իդայի մահից հետո շարունակել է ինքնուրույն աշխատել։
Էլիզաբեթ Գրունդտվիգը մահացել է Կոպենհագենի  Ֆրեդրիկսբերգ շրջանում, 1945 թվականին :


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Elisabeth Grundtvig (1856 - 1945) Grundtvig, Johanne Elisabeth
Elisabeth Grundtvig
Elisabeth Grundtvig: "Nutidens sædelige Lighedskrav", 1887