armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ուղտափուշ

Ուղտափուշ (լատ.՝ Alhagi), արաք, բակլազգիների (թիթեռնածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի կամ կիսաթփերի ցեղ։ Հայտնի է 7 տեսակ։


== Հայաստանում ==
ՀՀ-ում՝ 2 տեսակ՝

ուղտափուշ սովորական (G. pseudoalhagi)
ուղտափուշ պարսկական (G. persarum)։Տարածված է Սյունիքի, Արմավիրի, Արարատի, Վայոց ձորի, Գեղարքունիքի, Լոռու, Շիրակի և այլ մարզերի ստորին, երբեմն՝ միջին լեռն, գոտիներում։ Աճում է անմշակ հողերում, աղուտներում, մշակովի ցանքերում՝ որպես չարորակ մոլախոտ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Արմատային համակարգը հզոր է (առանցքային արմատը կարող է հողի մեջ խորանալ մինչև 18-20 մ)։ Ցողունն ակոսավոր է, ճյուղավորվող, բարձրությունը՝ 30-90 սմ։ Ամբողջ բույսը պատված է բզանման փշերով, որոնք ամռան վերջին փայտանում են։
Տերևները պարզ են, երկարավուն, հերթադիր, նշատարձև կամ օվալաձև։ Ծաղիկները կարմիր են կամ վարդագույն՝ նստած տերևանութևերի փշերի վրա։ Ծաղկում է հունիսի սկզբին։
Պտուղը համրիչանման չբացվող ունդ է։ Սերմերը (4-5 հատ) երիկամաձև են, մուգ դարչնագույն, հարթ, փայլուն, կամ փայլատ մակերեսով։
Արմատների վրա եղած աճման բողբոջներից 20-ից մինչև 50 սմ խորության վրա առաջանում  են հորիզոնական ծլարմատները, որոնք  թեքվում և ուղահայաց ուղղություն են ընդունում։ Սակայն, թե հատկապես վերգետնյա օրգանները մեծ մասամբ առաջանում են ծնկաձև ծռված տեղում կազմավորված բողբոջներից (հիմնականում վերգետնյա օրգանները առաջացնող ծլարմատների հողի մակերեսին շատ մոտ են գտնվում)։ Նրանց մի մասի նույնիսկ դուրս է գալիս հողի մակերես և մահանում։ Վեգետացիայի վերջում՝ աշնանը․ բոլոր ցողունները մահանում են, սակայն հաջորդ տարվա գարնանը արմատավզիկի պտղաբերվող բողբողջներից նորից վերաճ են տալիս։ Սերմերը շատ վատ են ծլում։ Խոնավասեր, բայց խիստ չորադիմացկուն բույս է։


== Տարածում ==
Տարածված է Հարավային Եվրոպայում, Ռուսաստանում և Արևմտյան Սիբիրում, Ղազախստանում, Կենտրոնական Ասիայում, Կովկասում։
Աճում է չոր տափաստաններում, կավահողերում, անապատներում, գետաբերաննեում, ջրանցքերում։


== Քիմիական կազմ ==
Ուղտափուշ պարսկականն արտադրում է հատիկների ձևով չորացող սոսնձանման շաքարային հեղուկ (մանանա)։ Ուղտափուշ պարունակում է ալկալոիդներ, աղաղանյութեր, սապոնիններ, վիտամիններ C, K և այլն։


== Կիրառություն ==
Պատրաստուկները ժողովրդական բժշկության մեջ օգտագործում են որպես լեղամուղ, ջերմիջեցնող միջոց։ Մեղրատու և կերային (ուտում են ուղտերն ու ավանակները) բույս է։
Թուրմերը, եփուկները, կամ թարմ հյութը օգտագործում են ստամոքսի, աղիքային հիվանդությունների, հիմնականում քրոնիկ փորլուծություն և դիզենտերիայի բուժման նպատակով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Jepson Manual Treatment
LegumeWeb
Al-'Āqūl (Արաբերեն)
Պատարա Ինչխուրի

Պատարա Ինչխուրի (վրաց.՝ პატარა ინჩხური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 270 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 6 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 295 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջորջ Փիրանյան

Ջորջ Փիրանյան  (Ծնված՝ Գևորգ Պատվականի Փիրանյան)   (մայիսի 2, 1914(1914-05-02), Տալվիլ - օգոստոսի 31, 2009(2009-08-31)), ամերիկահայ, ամերիկա-շվեյցարացի մաթեմատիկոս։ Փիրանյանը հայտնի է իր հետազոտություններով կոմպլեքս անալիզում, Փոլ Էրդյոշի հետ համագործակցությամբ և Միչիգանի Մաթեմատիկական Ժուրնալի (Michigan Mathematical Journal) խմբագրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջորջ Փիրանյանին նվիրված կայք
Մազոտ մեղու

Մազոտ մեղու (լատ.՝ Archianthidium pubescens), մեգախիլիդների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
15-17 մմ երկարությամբ, խոշոր մեղու է։ Էգի երեսկալը գրեթե երկու անգամ լայն է իր երկարությունից։ Երեսկալը, երեսի կողքերը, ճակատկալի եռանկյունաձև բիծը և աչքերի հետևի բծերը դեղին են։ Տերգիտները կողային դեղին բծերով են, իսկ միջնակրծքի կողքերն՝ անկյունաձև դեղին բծերով։ 
Արուի փորիկի 6–րդ տերգիտը ունի ձգված կողմնային անկյուններ, 7–րդ տերգիտը՝ եռոտնուկի տեսք, իսկ ճակատկալը և միջնակրծքի կողքերն առանց դեղին բծերի են։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Արևելյան Միջերկրայքում, Անդրկովկասում, Թուրքմենստանի հարավային շրջաններում, հավանաբար նաև Հյուսիսային Իրանում։ Հայաստանում հայտնի է միայն Արագած լեռան հարավային լանջից (Անտառուտ և Բյուրական գյուղերի և Ամբերդ ամրոցի փլատակների մոտ)։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում է ծովի մակարդակից 1800-2200 մ բարձրությունների վրա՝ լեռնատափաստաններում, քսերոֆիտ նոսրանտառներում և թփուտներում։
Միայնակ մեղուներ են, թռիչքը հուլիսին է։ Հանդիպում են շրթնածաղիկների ընտանիքի բույսերի ծաղիկների վրա։


== Պահպանություն ==
Հանրապետությունում ծայրահեղ սահմանափակ, մեկուսացած արեալով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով հայկական պոպուլյացիան գնահատվում է որպես անհետացող տեսակ։
Հանդիպում է հազվադեպ, հայտնի են եզակի հայտնաբերումներ։
Վտանգման հիմնական գործոններն են անասունների չկարգավորված արածեցմամբ պայմանավորված էկոհամակարգերի դեգրադացումը, կերաբույսերի ծաղկման շրջանում իրականացվող խոտհունձը։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուբիմովկա (գյուղ, Նիժնեգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼյուբիմովկաԼյուբիմովկա (ուկրաիներեն՝ Любимівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Şimaliy Canköy), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սևերնի Ջանկոյ։
2001 թվականի տվյալներով Լյուբիմովկա գյուղում բնակվում էր 479 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովայա Գնիլիցա

Նովայա Գնիլիցա (ուկրաիներեն՝ Нова Гнилиця), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգուևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1758 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Գնիլիցա գյուղում բնակվում էր 450 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,19 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 378,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նյու Օլեսուն

Նյու Օլեսուն (նորվ.՝ Ny-Ålesund, «Նոր Օլեսուն»), բնակավայր Նորվեգիայում` Շպիցբերգենի կղզեխմբում։ Համարվում է մշտական բնակչություն ունեցող ամենահյուսիսային բնակավայրն աշխարհում։


== Պատմություն ==

Նյու Օլեսունը հիմնադրվել է 1916 թվականին Kings Bay Kull ընկերության կողմից, ինչպես կղզեխմբի ժամանակակից մնացած բնակավայրերը, որոնք ստեղծվել են ածխահանքերը շահագործելու համար։ Այդ թվականի ամռանը երկու նավով 30 մարդ է ուղևորվում Նյու Օլեսուն, ովքեր, տեղ հասնելով, սկսում են աշխատանքներ տանել ածուխի հանքերը շահագործելու ուղղությամբ։ Եվս 30 մարդ է ժամանում 1917 թվականին, և սկսվում է քաղաքի կառուցումը։ Մինչև ձմեռ ավարտին է հասցվում շենքերի, երկաթուղու կառուցումը։ 64 մարդ առաջին անգամ ձմեռում է Նյու Օլեսունում։ 1918 թվականին բնակչության թիվը հասնում է 300-ի։ Հետագա տարիներին կառուցվում են նոր տներ։ 1921 թվականին քաղաքում բնակություն են հաստատում ընտանիքներ, շուտով բացվում է դպրոց։ Սակայն 1929 թվականին դադարեցվում է ածխի արդյունահանումը։ Այն վերսկսվում է 1945 թվականին, երբ նորվեգական կառավարությունը իր վրա է վերցնում բոլոր ծախսերը։ 1963 թվականին` ածխի գների անկումից և որոշ ածխահանքերի մասնակի փլուզումից հետո, ինչը հանգեցնում է բանվորների մահվան, ածխահանքերի շահագործումը վերջնականապես դադարեցվում է։
1925, 1926, 1928 թվականներին ինքնաթիռներով ու դիրիժաբլներով դեպի Հյուսիսային բևեռ իրենց գիտարշավները Նյու Օլեսունից են սկսել Ռուալ Ամունդսենը և Ումբերտո Նոբիլեն։
Դրանից հետո Նյու Օլեսունը գրեթե դատարկվել է, սակայն 1968 թվականին այն կրկին սկսում է զարգացում ապրել որպես գիտահետազոտական կենտրոն։ Բացի Նորվեգիայից` բնակավայրում իրենց հետազոտական կայաններն ունեն Հոլանդիան, Գերմանիան, Մեծ Բրիտանիան, Ֆրանսիան, Իտալիան, Ճապոնիան, Հարավային Կորեան և Չինաստանը։


== Կլիմա ==


== Տնտեսություն ==
Նյու Օլեսունում գործունեության միակ տեսակը գերազանցապես հետազոտական աշխատանքն է։ Զբոսաշրջությունը զարգացած չէ, քանի որ զբոսաշրջիկների ակտիվությունը կարող է խանգարել գիտաշխատողների աշխատանքին։ Բնակավայրը նախկինի պես Kings Bay Kull ընկերության սեփականությունն է։ Քաղաքի մշտական բնակչությունը կազմում է 30 մարդ, ամռան ամիսներին այն հասնում է 120-ի նոր հետազոտողների ժամանման հաշվին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Եվգենի Զինգեր Լեռների և սառցադաշտերի երկիր // Природа : ամսագիր. — 1997. — № 8 (984). — С. 30-45. — ISSN 0032-874X.


== Հոդվածներ ==
Սերգեյ Դոլյա (2016-08-29)։ «Աշխարհի ամենահյուսիսային քաղաքը»։ ЖЖ։ Վերցված է 2016-09-09 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կրծքավանդակ

Կրծքավանդակ, կրծքային ողների, կողոսկրերի և կրծոսկրի ամբողջություն, որը սողունների, թռչունների, կաթնասունների և մարդու ուսագոտու համար ծառայում է որպես հենարան և հնարավորություն է տալիս շնչառական շարժումների ժամանակ օգտագործել միջկողային մկանունքը։ Մարդու կրծքավանդակն ունի առաջ-ետին ուղղությամբ տափակացած, հիմքով վար դարձած հատած կոնի ձև։ Տարբերում են կրծքավանդակի կողմնային պատեր, կազմված 12 զույգ կողերով, առաջային, որի կազմի մեջ են մտնում կողոսկրերի առաջային ծայրերը (կողաճառները) և կրծոսկրը, ետին՝ ողնաշարը։ Կրծքավանդակն ունի վերին և ստորին բացվածքներ, վերին բացվածքի սահմաններն են՝ աջ և ձախ առաջին կողերը, առաջին կրծքային ողնը և կրծոսկրի կոթը։ Այդ բացվածքով կրծքավանդակի խոռոչ են մտնում շնչափողը, կերակրափողը, անոթներ և նյարդեր։ Ստորին բացվածքը սահմանվում է կողոսկրերի ծայրերով։ Կրծքավանդակը որովայնի խոռոչից բաժանված է ստոծանիով։ Կախված տարիքից, սեռից և մարմնակազմվածքից, գոյություն ունեն կրծքավանդակի տարբեր ձևեր։
Կոբելևո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Կոբելևո (ռուս.՝ Кобелево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 37 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կատուն աքլորների միջև

Կատուն աքլորների միջև (սլովակերեն՝ Mačka medzi kohútmi), նկարիչ Հակոբ Բոգդանի նկարը, որը ստեղծել է 1706-1710 թվականներին։


== Նկարագրություն ==
Նկարիչը այն նկարել է յուղաներկով, իսկ չափսը 103.5 x 126 սմ է։
Նկարը Բրատիսլավայում գտնվող Սլովակիայի ազգային պատկերասրահի հավաքածույի մասն է կազմում։


== Վերլուծություն ==
Նկարը իրենից ներկայացնում է անիմալիստ տեսարան, որը բնորոշ է Եվրոպայի բարոկկո ժամանակաշրջանին՝ հատկապես 17-րդ դարի հոլանադական արվեստին։ Նկարը լի է ռեալիստական տարրերով, որտեղ ցուցադրվում է կատվի կողմից հապշտակված ձագի գոյության կռիվը։ Նկարի ներքևի ձախ մասում նկարչի ստորագրությունն է։ Նկարը ոսկե հավաքածուի մասն է կազմում, քանի որ ստեղծվել է նկարչի ստեղծագործական ժամանակաշրջանի սկզբում, երբ նա գրեթե անհայտ էր, այդ տարիներին նա ապրել է Սլովակիայի հյուսիսում։ Հակոբ Բոգդանին ծնվել է արիստոկրատ բողոքականների ընտանիքում։ 1684 թվականից նա Ամստերդամի կենտրոնում շատ է նկարել ծաղիկներ։ Հետո՝ 1689 թվականին նա տեղափոխվեց Անգլիա և դարձավ Վիլհելմ III Օրանացիի պալատի արքունական նկարիչ։ Նա հայտնի էր նրանով, որ նա շատ էր իր նկարներում պատկերում թռչուններին։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրե Շենիե (օպերա)

«Անդրե Շենիե» (իտալերեն՝ Andrea Chénier), իտալացի կոմպոզիտոր Ումբերտո Ջորդանոյի օպերա։ Պատկանում է վերիզմի առավել նշանավոր ստեղծագործությունների թիվին։ Իտալերեն լիբրետտոն` Լուիջի Իլիկայի` հիմնված ֆրանսիացի բանաստեղծ Անդրե Շենիեի կյանքի և Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ մահապատժի ենթարկվելու հետ կապված իրադարձությունների վրա։ 
«Անդրե Շենիեն»Ջորդանոյի չորրորդ օպերան է, նրան համաշխարհային ճանաչում է բերել։ Առ այսօր մնում է կոմպոզիտորի առավել հայտնի և պոպուլյար ստեղծագործությունը։ .
Շենիեի դերերգն ընդգրկված է բազմաթիվ հայտնի տենորների (Ֆրանչեսկո Տամանյո, Ջովաննի Մարտինելլի, Էնրիկո Կարուզո, Բենիամինո Ջիլյի, Ջակոմո Լաուրի-Վոլպի, Անտոնիո Կորտիսի, Ֆրանկո Կորելլի, Մարիո դել Մոնակո, Պլասիդո Դոմինգո, Լուչանո Պավարոտտի և ուրիշներ) երգացանկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիերա շրջան (Նյու Մեքսիկո)

Սիերա շրջան (անգլ.՝ Sierra County), ԱՄՆ Նյու Մեքսիկո նահանգի 33 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 10.826 կմ² է, բնակչությունը՝ 13.270 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Թրութ-օր-Քոնսեքվնեսես բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1884 թ.։
Սոլնեչնի (Վոլգոդոնսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոլնեչնի (այլ կիրառումներ)Սոլնեչնի (ռուս.՝ Солнечный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկի շրջանում։ Դոբրովոլսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Ես պայքարում եմ հսկաների դեմ (ֆիլմ)

«Ես պայքարում եմ հսկաների դեմ» (անգլ.՝ I Kill Giants), Անդերս Վալտեր Հանսենի ֆիլմ-դրաման ֆենտեզիի տարրերով։ «Ես սպանում եմ հսկաներին» կոմիքսի էկրանավորումն է։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս՝ Մեդիսոն Վուլֆը, Զոյի Սալդանան, Իմոջեն Փութսը և Ջենիֆեր Էլը։ Ֆիլմի պրեմիերան ԱՄՆ-ում տեղի է ունեցել 2018 թվականի մարտի 23-ին, իսկ Ռուսաստանում՝ մարտի 29-ին.


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է մի երիտասարդ աղջկա՝ Բարբարա Թորսոնի մասին։ Վերջինս ապրում է անձնական ողբերգություն. նա հայտնվում է հսկաների մտացածին աշխարհում, որը սպառնում է ողջ մարդկությանը։ Բարբարան միակ մարդն է, ով կարող է կանխել այդ ամենը։


== Դերերում ==
Զոյի Սալդանա - տիկին Մոլլի
Իմոջեն Փութս - Քարեն
Ջենիֆեր Էլ  - տիկին Թորսոն
Նոել Քլարկ - պարոն Մոլլի
Մեդիսոն Վուլֆ - Բարբարա
Սիարա Օ’Կալագհան - Թերեզա Տուզզո
Ռորի Ջեքսոն - Թեյլոր
Սիդնի Վեիդ - Սոֆիա
Ամանդա Սթյուարտ
Էյդին Ուայլդ - տիկին Փոթս


== Նկարահանումներ ==
Ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2016 թվականի սեպտեմբերի 27-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բանգկոկի գեղարվեստի և մշակույթի կենտրոն

Բանգկոկի գեղարվեստի և մշակույթի կենտրոն  (թաի.՝ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร), ժամանակակից արվեստի թանգարան, գտնվում է Բանգկոկում, Թայլանդ։ Թանգարանը գտնվում է Պխայատխա և Ռամ I փողոցների անկյունում։


== Պատմություն ==
Բանգկոկում ժամանակակից արվեստի թանգարանի ստեղծումը նախաձեռնվել է նահանգապետ Բոտչիտ Ռատակուլի կողմից։ 2000 թվականին սկսվել է թանգարանի կառուցումը, բայց որոշ ժամանակ անց շինարարությունը դադարեցվել է ֆինանսավորման համար առաջացած խնդիրների և կոռուպցիայի մեղադրանքի պատճառով։ 2005 թվականին թանգարանի շինարարությունը վերսկսվեց։ Նախապես պլանավորված էր թանգարանն անվանել «Ժամանակակից արվեստի թանգարան», բայց բացումից առաջ որոշվեց անվանել «Բանգկոկի գեղարվեստի և մշակույթի կենտրոն»։ Թանգարանը բացվել է 2008 թվականի հուլիսի 29-ին '«Always Roaming with a Hungry Heart» էքսպոզիցիայի ցուցադրությամբ, որտեղ ներկայացվում էին Թայլանդի Սիրինդխորն արքայադստեր նկարները։
Թանգարանի հիմնական նպատակն է ժամանակակից նկարիչների ստեղծագործությունների ցուցադրումը, մշակութային ծրագրերի, հին և նոր մշակույթների երկխոսության ապահովումը և նոր մշակութային ու գեղարվեստական ստեղծագործությունների ստեղծումը։
Ներկայումս թանգարանում ցուցադրվում են թայլանդացի և արտասահմանյան արվեստի գործիչների ավելի քան 300 աշխատանքներ։


== Արտաքին հղումներ ==
Информация о музее (անգլ.)
Ռուսկի Տիլովայ

Ռուսկի Տիլովայ (ռուս.՝ Русский Тыловай), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ազգասեր

Ազգասեր, հայկական արական անուն։ Գործածվել է Կոստանդնուպոլիսում։


== Ծանոթագրություններ ==
Շելվով (գյուղ, Լոկաչինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇելվովՇելվով (ուկրաիներեն՝ Шельвів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շելվով գյուղում բնակվում էր 580 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,66 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 218,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիտալի Վորոտնիկով

Վիտալի Իվանովիչ Վորոտնիկով (ռուս.՝ Виталий Иванович Воротников, հունվարի 20, 1926(1926-01-20), Վորոնեժ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 19, 2012(2012-02-19), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային քաղաքական գործչ, դիվանագետ, ԽՄԿԿ անդամ (1947)։
Ավարտել է Կույբիշևի ավիացիոն ինստիտուտը (1954)։ 1942 թվականից աշխատել է Զերժինսկու անվան շոգեքարշանորոգման, ապա Կույբիշևի ավիացիոն գործարաններում։ 1955 թվականից կատարել է կուսակցական աշխատանքներ։ 1961-1963 թվականներին եղել է ԽՄԿԿ Կույբիշևի մարզկոմի քարտուղար, 1965-1967 թվականներին՝ երկրորդ քարտուղար (1963-1964 թվականներին՝ ԽՄԿԿ Կույբիշևի արդյունաբերական մարզկոմի երկրորդ քարտուղար)։ 1967 թվականից՝ Կույբիշևի մարզգործկոմի նախագահ, 1971 թվականից՝ ԽՄԿԿ Վորոնեժի մարզկոմի առաջին քարտուղար, 1975 թվականից՝ ՌՍՖՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ։ 1979-1982 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան Կուբայի հանրապետությունում, 1982 թվականի հուլիսից՝ ԽՄԿԿ Կրասնոդարի երկրկոմի առաջին քարտուղար։ 1983-1988 թվականներին՝ ՌՍՖՍՀ-ի Մինիստրների խորհրդի նախագահ։ ԽՄԿԿ ԿԿ անդամ 1971 թվականից, 1983 թվականի հունիսից՝ ԽՄԿԿ ԿԿ քաղբյուրոյի անդամության թեկնածու, դեկտեմբերից՝ անդամ։ ԽՍՀՄ 7-րդ, 9-րդ, 11-րդ գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չայկովսկու տուն (Տագանրոգ)

Չայկովսկու տուն (ռուս.՝ Дом Чайковского), հինավուրց առանձնատուն ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում (Հունական փողոց, 56), 1870-ական թվականների ճարտարապետական հուշարձան։


== Պատմություն ==
Դոնի բանակի փոխգնդապետ Դ. Կալինովսկու պատվերով տան շինարարության նախագիծը պատրաստվել է 1871 թվականին ճարտարապետ Միխայիլ Պետրովի կողմից։ Վարկած կա, որ կիսակառույց առանձնատունը, քարտային պարտքի դիմաց, անցել է վաճառական Սարանդինոյին, որը և ավարտել է շինարարությունը։ 1880-1890-ական թվականներին շենքը հաշվառված էր Սարանդինոյի այրու անունով։ 1883-1894 թվականներին տունը վարձակալում էր Նավագնացության և առևտրի ռուսական ընկերությունը՝ իր գործակալ՝ ծովային սպա Իպոլիտ Իլյիչ Չայկովսկու համար։ Եղբորը հյուր է եկել մեծանուն կոմպոզիտոր Պյոտր Իլյիչ Չայկովսկին՝ կանգ առնելով այս տանը (1886, 1888, 1890)։ 1898-1906 թվականներին առանձնատան տիրուհին էր արքունի խորհրդական Յ. Ի. Տարխովի կինը, իսկ 1915-ին՝ գեներալ-մայոր Կ. Պ. Ռետիվու կինը։
1920-1966 թվականներին այստեղ գործել է մանկական № 1 հիվանդանոցի մի մասը, 1966-1974 թվականներին՝  УНР-100 շինարարական կազմակերպությունը։ 1974 թվականից մինչ օրս շենքը զբաղեցնում են Չեխովի անվան քաղաքային Կենտրոնական գրադարանի նոտա-երաժշտական և արտասահմանյան բաժինները, կամերային համերգային դահլիճը, Պ. Ի. Չայկովսկու սենյակ-թանգարանը՝ «Երաժշտության տուն» ընդհանուր անվանումով։
Շենքի ներկայիս տեսքը տարբերվում է սկզբնականից. Տագանրոգին հասած Ղրիմի երկրաշարժի (1927) ալիքը վնասել է ձախ թևի մի մասը, որն ավելի ուշ քանդվել է։ Վերակառուցման ժամանակ (1974-1976) աշտարակի սրաձողին տեղադրվել է առագաստանավի տեսքով հողմացույց (հեղինակ՝ նկարիչ Յ. Ս. Յակովենկո), որը նախկինում երբեք չի եղել։ Շենքը պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկում է։ Ա. Պ. Չեխովը 1895 թվականին գրել է եղբորը. «Եթե ես հարուստ լինեի, անպայման կգնեի այն տունը, որտեղ ապրել է Իպոլիտ Չայկովսկին»։


== Ճարտարապետություն ==
Առանձնատունը կառուցված է կարմիր աղյուսից, ունի ձեղնահարկ, պսակված է սրածայրով ռոմանտիկ ատամնավոր աշտարակով։ Սլաքաձև պատուհանները շենքը նմանեցնում են միջնադարյան ամրոցի (մոդեռն, նեոգոթիկա)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Տան անվանի բնակիչներ ==
Իպոլիտ Իլյիչ Չայկովսկի (1843-1927), ծովակալության գեներալ-մայոր
Պյոտր Իլյիչ Չայկովսկի (1840-1893), ռուս կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ


== Ներկա վիճակ ==
Վերջին վերանորոգումը, որին ենթարկվել է շենքը, կատարվել է 2009-2010 թվականներին Ա. Պ. Չեխովի 150-ամյակին նվիրված տոնակատարությունների շրջանակներում։ Վերականգնման ընթացքում տան աշտարակի վրա կառուցվել է արևնակ (բելվեդեր)։ Տունը 1976 թվականից զարդարող առագաստանավի տեսքով հողմացույցը ապամոնտաժվել է։ Հնության ջատագովներին ցնցել է փայտե պատուհանների մեծամասնության փոխարինումը մետաղապլաստե ապակեկալներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Бельведер Дома Чайковских. Archived 2017-03-18 at the Wayback Machine. Виртуальная панорама Archived 2017-03-18 at the Wayback Machine.
Պինո դել Օրո

Պինո դել Օրո (իսպ.՝ Pino del Oro), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Սալամանկա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տիերա դել Պան շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 30 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 202 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 45 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը համարվում են Սուրբ Խուանը և դե լա Մերսեդ աստվածամայրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Sitio sobre la comarca de Aliste Archived 2008-03-15 at the Wayback Machine.
Խզանոր

Խզանոր (ռուս.՝ Хзанор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ավարսկոյե Կոյսու գետի ձախ ափին՝ 119 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 39 կմ է,ավազանի տարածքը 712 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07030000112109300000841
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 109300084
Ավազանի կոդը - 07.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 09
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ժողովածու (2273)

Ժողովածու (2273), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2273 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1252 թվականին Գրիգոր քահանա գրիչի կողմից Խորանաշատ վանքում։ Ստացողը եղել է Ստեփանոս քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17X12 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 364 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիր։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի մագաղաթ 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 148բ, 153բ, 173ա, 250ա, 257բ, 319ա, 338ա, 353բ, 364ա, ստացողի՝ 233ա, 243բ, հետագայի՝ 2բ, 115բ։


== Բովանդակություն ==
Վանականի վրդ-ի նախերդան քարոզի, Յարմարումն Սաղմոսաց մեկնութենէ։
Ի մեկնութենէ Գործոց առաքելոց Ոսկերերանի։
Վտսն մոլար Մարկիոնի։
Պատճառ Աւետարանին Յովհաննու։
Մեկնութիւն Երեմիայի մարգարէի։
Մեկնութիւն Յորայ։
Յաւետարանաց Յովհաննուն, Մատթէոսի Վասն խորանացն Աւետարանի։
Բանք Իմաստասիրաց Աթենացւոց։
Տնահամարք Աւետարանին։ Եփրեմի Ճառ։
Յովհ, Արճեշեցւոյ Մեկնութիւն պատարագի։
Աթանասի, Ոսկերերանի, Պրոկղի, Նեկտարի ասացել Ներրող առ Ստ, Նախտվկայն։
Պատճառ Ընթերցուծոց Սամուէկւ և Պօղոսի, Լուխմունք *Եւագրեայ և Օորփիւրի։
Համառօտ լուծմունք Ժ ստորագրութեանցն Արիստոտէլի։ *Խոսրովայն Անձևացւոյ Վահանայ Նիկիոյ Եպս-ի Դաւանութիւն Հաւատոյ։
Հարցմունք։
Քարոգք։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Ազիզյան (այլ կիրառումներ)

Գրիգոր Ազիզյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Գրիգոր Ազիզյան, հայ ճարտարագետ-շինարար։
Գրիգոր Ազիզյան (նկարիչ), ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ։
Դուրովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուրովոԴուրովո (ռուս.՝ Дурово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բարեզար

Բարեզար, ձմեռանոց Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգի Բայազետի գավառում։ 1878 թվականին ուներ քրդական 7 տ՝ 31 բնակիչներով։ Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում չի նշանակված։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաշկի մեջ (ֆիլմ, 2013)

Մաշկի մեջ (անգլ.՝ Under the Skin), ռեժիսոր Ջոնաթան Գլեյզերի կողմից 2013 թվականին նկարահանված գիտաֆանտաստիկ ֆիլմ՝ Միշել Ֆաբերի 2000 թվականին գրված նույնանուն վեպի հիման վրա։


== Բովանդակությունը ==
Գլազգոյում մի մոտոցիկլավար ճամփեզրից վերցնում է կնոջ մարմինը և դնում բեռնատարի մեջ։ Մի այլ մերկ կին (Սքարլեթ Յոհանսոն) հագնում է նրա մաշկը և շորերը։
Կինը Շոտլանդիայով մեկ վարում է բեռնատարը, փողոցներում վերցնելով տղամարդկանց։ Իր բնակարանում տղամարդիկ մերկանալով հետևում են նրան և սուզվում են սև հատակի տակ գտնվող հեղուկի մեջ։ Այնտեղ նրանց մարմիններն անհետանում են, թողնելով միայն մաշկը։
Լողափին կինը փորձում է տանել մի լողորդի։ Լողորդը ջուրն է նետվում իր կնոջը փրկելու համար, բայց չի կարողանում։ Կինը քարով խփում է լողորդի գլխին. մտցնում է բեռնախուցը և տանում։ Ափին մնում է լողորդի լացող երեխան։
Կինը գայթակղում է սեռական անփորձ և հիվանդությունից այլանդակված դեմքով մի տղամարդու, թողնում է, որ նա սուզվի և գնում է Շոտլանդիայի լեռները։
Կինը մտնում է մի սրճարան և փորձում է ուտել թխվածքի մի կտոր, բայց չի կարողանում։ Ավտոբուսի կանգառում հանդիպում է մի տղամարդու, ով նրան տանում է իր տուն, նրա համար ճաշ է եփում և մատուցում։ Կինն իր մարմինը զննում է հայելու մեջ։ Իր ընկերոջ հետ նա գնում է ավերված ամրոց և նրանք համբուրվում են։ Տանը նրանք փորձում են զբաղվել սիրով, սակայն կինն ընդհատում և վախեցած զննում է իրեն։
Տագնապահար կինը գնում է անտառ և այնտեղ գտնում մի հյուղակ։ Նրան հանդիպում է անտառահատը և փորձում է բռնաբարել։ Շորերը հանելիս նա պատռում է նաև կնոջ մեջքի մաշկը, բացելով սև, անդուր մարմինը։ Մինչև կինն իր վրայից հանում էր օտար մաշկը, անտառահատը վերադառնում է բենզինի ամանով, լցնում է նրա վրա և վառում։


== Դերերում ==
Սքարլեթ Յոհանսոն
Ջերեմի Մաքուիլյամս
Ջո Սուլա
Քրիշթոֆ Հադեք
Փոլ Բրենիգան
Ադամ Փիրսոն


== Գնահատականներ ==
Ֆիլմն արժանացել է ծայրահեղ բարձր գնահատականների։ Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմի վարկանիշը 89 % է։
The Evening Standard-ից Դերեք Մալքոլմը մեկնաբանել է, որ "շատ հնարավոր է, որ ֆիլմը դառնա պաշտամունքային", սակայն, The Independent-ից Քալիիմ Աֆթաբը ֆիլմին տվեց "ծիծաղելու չափ վատ" անունը, շնորհելով հինգ աստղերից մեկը.
2014 թ. արդյունքներով "Մաշկի մեջը" ճանաչված Sight & Sound (հինգերորդ տեղ) և Cahiers du Cinema (երրորդ տեղ) կինոհրատարակությունների կողմից ճանաչվել է տարվա տասը լավագույն ֆիլմերից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնիդ Ենգիբարյանի անվան պուրակ

Լեոնիդ Ենգիբարյանի անվան պուրակ, գտնվում է Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ և Ագաթանգեղոսի փողոցների խաչմերուկի անկյունային հատվածում։ Անվանվել է ի պատիվ  ծաղրածու, մնջկատակ, կրկեսի հայ դերասան Լեոնիդ Ենգիբարյանի։


== Պատմություն ==
Լեոնիդ Ենգիբարյանի անվան պուրակը ձևավորվել է դեռևս 1950 թվականից Երևանի կրկեսի շենքի հարևանությամբ։ 1995 թվականին կրկեսի շենքի առջև կանգնեցվել է քանդակագործ Լևոն Թոքմաջյաննի հեղինակած ծաղրածու, կրկեսի հայ դերասան Լեոնիդ Ենգիբարյանի հուշարձանը, որը կրկեսի շինարարության ընթացքում ժամանակավոր հեռացվել է։ 2011 թվականին սկսվել է Երևանի կրկեսի շենքի վերակառուցումը, որի ընթացքում հիմնովին վերականգնվել է պուրակը։ 2020 թվականի ապրիլի 28-ին Երևանի ավագանին՝ հերթական նիստի ժամանակ՝ ղեկավարվելով «Երևան քաղաքում տեղական ինքնակառավարման մասին» օրենքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 23-րդ կետի դրույթներով, որոշում է կայացրել՝ «Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ և Ագաթանգեղոսի փողոցների խաչմերուկի անկյունային հատվածի՝ Երևանի կրկեսին հարակից պուրակն անվանակոչել ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, կրկեսի հայ դերասան, մնջկատակ, ծաղրածու, գրող և թատերական ռեժիսոր Լեոնիդ Ենգիբարյանի անվամբ»։
Ապամոնտաժված հուշարձանը վերաբացվել է Լեոնիդ Ենգիբարյանի ծննդյան օրը` 2021 թվականի մարտի 15-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լենյարո

Լենյարո (իտալերեն՝ Legnaro), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Պադովա գավառում։ Սահմանակից է Բրուջինե, Պադովա, Պոլվերարա, Պոնտե Սան Նիկոլո, Սանտ'Անջելո դի Պիովե դի Սաքքո, Սաոնարա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2004 թվականի տվյալներով եղել է 7703, 2014 թվականի տվյալներով՝ 8.733: Բնակչության խտությունը կազմում է 493 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 35020։ Հեռախոսային կոդը՝ 049։
Բնակավայրի հովանավորը սուրբ Բարսեղն է։ Քաղաքն ունի իր տեղական ֆուտբոլային թիմը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Կուչեր

Կուչեր (ռուս.՝ Кучерь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի աջ ափին՝ 626 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200005325
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200532
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կրելլի

Կրելլի (ֆր.՝ Creully), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1569 մարդ, բնակչության խտությունը` 183.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.56 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Սեն Գաբրիել Բրեսի, Վիլիե լը Սեկ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Կրելլի սյուր Սել համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 17 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1014 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 773-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 241։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,2 %։ 773 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 716 անձ (374 տղամարդ և 342 կին)։ Գործազուրկ են եղել 57 անձ (33 տղամարդ և 24 կին)։ 241 անաշխատունակներից 85-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 109-ը` թոշակառուներ, իսկ 47-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգե Մուրեշան

Գեորգե Դումիտրու Մուրեշան (ռում.` Gheorghe Dumitru Mureșan, ծնվ.` փետրվարի 14, 1971 թ.), հայտնի նաև որպես Ջորջ Մուրեշան, ռումինացի նախկին բասկետբոլիստ։ Մուրեշանի հասակն է 231 սմ, ինչը նրան NBA-ում հանդես գալու տարիներին դարձրել էր լիգայի պատմության ամենաբարձրահասակ բասկետբոլիստներից մեկը։ Մուրեշանի ծնողները եղել են միջահասակ, սակայն նրա բարձր հասակը բացատրվում էր որպես հիպոֆիզային խանգարման արդյունք։


== Ակումբային կարիերան ==
1991–1992 թթ. - Ունիվերսիտատեա Մոբիտելկո (Ռումինիա)
1992–1993 թթ. - Պաու Օրթեզ (Ֆրանսիա)
1993–1995 թթ. - Վաշինգթոն Բալեթս (NBA)
1995 թ. - Պաու Օրթեզ (Ֆրանսիա)
1995–1997 թթ. - Վաշինգթոն Բալեթս (NBA)
1999–2000 թթ. - Նյու Ջերսի Նեթս (NBA)
2000–2001 թթ. - Պաու Օրթեզ (Ֆրանսիա)
2005–2006 թթ. - Մերիլենդ Նայթհոքս (ABA)


== Արտաքին հղումներ ==
Մուրեշանը հանդիպեց հայ և թուրք պատանիներին(չաշխատող հղում)  (հայերեն)
NBA.com` պատմական բասկետբոլիստներ` Գեորգե Մուրեշան (անգլերեն)
Interbasket.net էջ (անգլերեն)
Սեննա (այլ կիրառումներ)

Սեննա, կարող է վերաբերել՝

Սեննա - գետ Ռուսաստանում, Զվանայի վտակը
Սեննա - գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում
Մակեմակե

136472 Մակեմակե (Խորհրդանիշ։ ), գաճաճ մոլորակ, պլուտոիդ, տրանսնեպտունային մարմին։

 Այն հայտնաբերվել է 2005թվականին,մարտի 31-ին,Միխայել Է Բրաունի գլխավորությամբ,մի թիմի կողմից,և հայտարարվեց 2005թվականին,հուլիսի 29-ին։2005 թվականի FY9- ի ժամանակավոր նշանակումը տրվեց Makemake- ին, երբ հայտնագործությունը կատարվեց։  Դրանից առաջ հայտնագործողների խումբը առարկայի համար օգտագործում էր «Զատկի արբանյակ» ծածկագիրը, որը հայտնաբերվել էր Զատիկից անմիջապես հետո [2]:
2008 թվականի հուլիսին, Կուպեր գոտու դասական օբյեկտների համար IAU- ի կանոնների համաձայն, 2005 FY9- ին տրվեց ստեղծողի աստվածության անունը [32]:  Մակեմեյքի անունը ՝ մարդկության արարող և պտղաբերության աստված, Ռապա Նուի առասպելներում, Զատկի կղզու բնիկ ժողովուրդների առասպելներում [26] ընտրվել է մասամբ ՝ պահպանելու օբյեկտի կապը Զատկի հետ։ [2]
Հասարակական անվտանգության կոմիտե

Հասարակական անվտանգության կոմիտե (ֆր.՝ Le Comité de sûreté générale), Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակաշրջանում Կոնվենտի կողմից 1792 թվականի հոկտեմբերի 2-ին հիմնադրված կոմիտեներից մեկը, որին ընձեռված էին ոստիականական մարմնի լիազորություններ։ Ժիրոնդիստների և յակոբինյանների միջև քաղաքական, ինչպես նաև ներյակոբինյան պայքարի հետևանքով հասարակական անվտանգության կոմիտեի կազմը բազմիցս փոփոխվել է։ Ազդեցիկ է դարձել Յակոբինյան վարչակարգի ժամանակ։ 1793 թվականի սեպտեմբերից գտնվում էր Հասարակական փրկության կոմիտեի ղեկավարության տակ։ 1794 թվականի գարնանը և ամռանը սրվեց վեճը հասարակական անվտանգության կոմիտեի (որտեղ գերակշռում էին հեղափոխության հակառակորդների նկատմամբ ծայրահեղ, ահաբեկչական միջոցներ կիրառելու կողմնակիցները) և ավելի չափավոր քաղաքականության ձգտող Հասարակական փրկության կոմիտեի միջև։
Տերմիդորյան հեղաշրջման (1794) նախօրյակին հասարակական անվտանգության կոմիտեի անդամների մեծամասնությունը մասնակցեց Տերմիդորի 9-ի հեղաշրջմանը։ 1795 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Կոնվենտի ցրման հետ հասարակական անվտանգության կոմիտեն դադարեց գոյություն ունենալուց։
Խաբարիի շրջան

Խաբարիի շրջան (ռուս.՝ Хабарский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ալթայի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Խաբարի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2800 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16365 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մատավայամ

Մատավայամ (ռուս.՝ Матаваям), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի երկրամասի հյուսիս-արևմտյան մասում։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19080000112120000038499


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հովհաննես Մուրադյան (այլ կիրառումներ)

Հովհաննես Մուրադյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Հովհաննես Մինասի Մուրադյան (1923 - 1991), հայ փոխգնդապետ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Հովհաննես Ավետիքի Մուրադյան (1940-2005), հայ քանդակագործ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բզղոն (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բզղոն (այլ կիրառումներ)Բզղոն (այժմ կոչվում է Վերին Բուզգով կամ Յուխարի Բուզգով (ադրբ.՝ Yuxarı Buzqov), գյուղ Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի Ճահուկ գավառում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։ Տեղակայված է Ճահուկ վտակի ամենավերին հոսանքում, Ճահուկ գավառակենտրոնից 16-17 կմ հեռավորության վրա։
Ըստ Ստեփանոս Օրբելյանի հաղորդած տվյալների՝ Բզղոնը 13-րդ դարում Տաթևի վանքին վճարել է 12 միավոր հարկ։


== Հուշարձաններ ==
19-րդ դարի կեսերին, երբ հայերը բռնագաղթվում են պատմական Ըզղոնից, նրա եկեղեցին, գերեզմանատունը և այլ հուշարձաններ արագորեն ավերվում են։
Գյուղի մերձակայքում է գտնվում մ․թ․ա․ 2-1-ին հազարամյակի կեսերին վերաբերվող հնավայր։


== Տես նաև ==
Բաբեկի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բզղոն (գյուղ) բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
Դվնիկ (Դերջանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դվնիկ (այլ կիրառումներ)Դվնիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 15-16 կմ արևմուտք։


== Պատմություն ==
Գյուղի հայկական թաղերն ավերվել, իսկ հայ բնակչությունը զանգվածային բնաջնջվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Քչերին հաջողվել է փրկվել կոտորածից և գաղթել այլ երկրներ։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 70 տուն` 692 բնակչով։ Բնակչության մեծ մասը հայեր էին։ 1913 թվականին հայերը կազմում էին 60 տուն։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Բնակավայրի մոտ է գտնվում Արևմտյան Եփրատի հին կամուրջներից մեկը` Դվնիկի կամուրջը, որը հավանաբար կառուցվել է IV դարում։


== Կրթություն ==
1870-ական թվականներից գյուղում գործում էր հայկական երկսեռ դպրոց։


== Գրչություն ==
Դվնիկում 1587 թվականին Հակոբ Ծաղկողը նկարազարդել է ավետարան, որը ներկայումս գտնվում է Մատենադարանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիշա (պատմվածք)

«Գրիշա», Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված  1886 թվականին։ Առաջին անգամ հրապարակվել է 1886 թվականի ապրիլի 18-ին  «Օսկոլկի ամսագրի» 14-րդ համարում։


== Հրապարակումներ ==
Պատմվածքի սյուժեն Անտոն Չեխովին առաջարկել է Վիկտոր Բիլբինը, որն իր 1886 թվականի մարտի 14-ի նամակում գրել է.

1886 թվականի մարտի 14-ի նամակում նա խորհուրդ է տվել խոստացված թեմաներից մեկը. 

Առաջին անգամ պատմվածքը հրատարակվել է 1886 թվականի ապրիլի 18-ին «Օսկոլկի ամսագրի» հումորային գրական-գեղարվեստական ​​շաբաթաթերթի տասնչորսերորդ համարում։ Մի փոքր ձևափոխված տարբերակով Չեխովը պատմությունը ներառել է  1899-1901 թվականներին Ադոլֆ Մարքսի կողմից հրատարակված իր ստեղծագործությունների առաջին հատորում։
Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է հունգարերեն, գերմաներեն, սերբախորվաթերեն , չեխերեն։


== Սյուժե ==
Երկու տարի և ութ ամսական Գրիշան իր քմահաճ դայակի ուղեկցությամբ առաջին քայլերն է անում շրջապատում, որը նրան նույնիսկ  առաջին կում ալկոհոլն է հրամցնում։ Երեկոյան Գրիշան մորը պատմում է, թե որտեղ է եղել, ինչ է տեսել։ Երեխայի մոտ աննշան առողջական խնդիրներ են ի հայտ գալիս, որոնք մայրը բուժում է գերչակի յուղով։
Գրիշայի համար նախատիպ է հանդիսացել գրող Ն. Ա. Լեկիմի որդին՝ Ֆեդյան, որին 1886 թվականին որդեգրել էր գրողը։ Լեյկինը մի քանի անգամ Չեխովին գրել է տղայի կյանքի մասին։ 1885 թվականին Չեխովը եղել է Լեյկինի մոտ և մի քանի անգամ մտաբերել է տղային։


== Գրականություն ==
Чехов А. П. Гриша // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. - М.: Наука, 1974-1982.
Евг. Ляцкий. Ст. А. П. Чехов и его рассказы. «Вестник Европы», 1904, № 1, стр. 158.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրիշա, բնօրինակ ռուսերեն տեքստ
Գրիշա, թարգմանություն անգլերենից
Հուդայի թագավորություն

Հուդայի թագավորություն, հրեական հնագույն պետություն Հարավային Պաղեստինում մ.թ.ա. 928-586 թվականներին։ Ստեղծվել է Իսրայել-Հուդայի թագավորության (մ.թ.ա. XI դարի վերջ - մ.թ.ա. X դարի վերջ) տրոհումից հետո։ Մայրաքաղաքը Երուսաղեմն էր։ Հուդայի թագավորությունում իշխել են Դավթի հետնորդները։ Նրան բնորոշ էին հիմնականում միևնույն սոցիալ-տնտեսական երևույթները, ինչպիսիք Իսրայելի թագավորությունում էին։


== Թագավորներ ==
Առաջին թագավորը Սողոմոն Իմաստունի որդի Ռոբովամն էր (մ.թ.ա. մոտ 928-911 թթ.), որի օրոք Հուդայի թագավորություն են ներխուժել եգիպտացիները՝ փարավոն Շեշոնկի գլխավորությամբ։ Ռոբովամի, Աբիայի (Աբիամ, մ.թ.ա. մոտ 911-908 թթ.), Ասայի (մ.թ.ա. մոտ 908-867 թթ.) օրոք Իսրայելի թագավորության դեմ մղված պատերազմները թուլացրել են այն։
Հովսափատի ժամանակ (մ.թ.ա. մոտ 867-842 թթ.) հաշտություն է կնքվել Իսրայելի թագավորության հետ, անցկացվել են դատական և կրոնական բարեփոխումներ։
Ազարիան (Ոզիա, մ.թ.ա. մոտ 785-733 թթ.) Եդովմից (երկիր Հուդայի թագավորությունից հարավ) վերագրավել է մի նավահանգիստ Կարմիր ծովի ափին, վերականգնել ծովային առևտուրը Արաբիայի և այլ երկրների հետ։ Նրա օրոք Հուդայի թագավորությանը հարկատու են դարձել Մովաբը (թագավորություն Հուդայի թագավորությունից արևելք) և փղշտացիները (Հուդայի թագավորությունից արևմուտք բնակվող ցեղեր)։
Եզեկիան (մ.թ.ա. մոտ 716-687 թթ.) Եսայի մարգարեի ազդեցության տակ անցկացրել է ռազմական, տնտեսական, սոցիալական, կրոնական բարեփոխումներ՝ ամրապնդելու համար երկիրը Ասորեստանի հնարավոր հարձակման դեպքում։ Եգիպտա-ասորեստանյան հակամարտությունների ընթացքում հարել է հակաասորեստանյան խմբավորմանը, սակայն անհաջողության մատնվելով՝ դարձել Ասորեստանին հարկատու։
Հովսիայի օրոք (մ.թ.ա. 639-609 թթ.) Թագավորությունն ազատվել է Ասորեստանի լծից, իրեն ենթարկել նախկին Իսրայելի թագավորության տարածքի մի մասը։ Նա թեթևացրել է ստրուկ-պարտապանների վիճակը, Երուսաղեմում կենտրոնացրել Եհովայի պաշտամունքը։Թագավորության վերջին թագավորները, հրաժարվելով բաբելոնյան կողմնորոշումից, փորձել են հենվել Եգիպտոսի վրա։ Մ.թ.ա. 587 կամ 586 թվականին այն գրավել է Բաբելոնի թագավոր Նաբուգոդոնոսոր II։ Երուսաղեմը և Սողոմոնի կառուցած տաճարը հրկիզվել են, բնակչության զգալի մասը գերեվարվել Բաբելոն։
Կոմսոմոլսկի ճեմուղի (Տագանրոգ)

Կոմսոմոլսկի ճեմուղի (ռուս.՝ Комсомольский бульвар), ճեմուղի Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի պատմական մասում։


== Աշխարհագրություն ==

Կոմսոմոլսկի ճեմուղին գտնվում է Տագանի Ռոգ հրվանդանի ամենածայրին, Տագանրոգի ծովային նավահանգստի վերևում, Տագանրոգի պատմական մասում՝ Շևչենկոյի և Հունական փողոցների միջև։ Համարվում է քաղաքի ամենաոլորուն փողոցը։
Կոմսոմոլսկի ճեմուղու երկարությունը 775 մ է։ Շինությունների համարակալումը սկսվում է Շևչենկոյի փողոցից։
Կոմսոմոլսկի ճեմուղուց դեպի Տագանրոգի նավաշինական գործարան և ծովային նավահանգիստ տանում է Ծովային սանդուղքը, որը 1967 թվականին կառուցվել է ճարտարապետ Աշոտ Մեժլումյանի նախագծով։


== Պատմություն ==
Կոմսոմոլսկի ճեմուղու նախկին անվանումը եղել է Վորոնցովի փողոց։


== Հուշարձաններ ==
Պետրոս I-ի հուշարձան
Խորհրդային կուսակցական աշխատողների հուշարձան
Կոմսոմոլսկի ճեմուղի, 43 հասցեում է գտնվում Ֆ. Պ. Պոկրովսկու տունը։ Նա Տագանրոգ է եկել 1865 թվականին Կիևից, որտեղ դասավանդել էր հոգևոր ճոմարանում։ Գալով Տագանրոգ` նա նշանակվեց օրենքի ուսուցիչ արական գիմնազիայում և շուտով մեծ ճանաչում ձեռք բերեց քաղաքում, հատկապես աշակերտների և նրանց ծնողների շրջանում։ Պոկրովսկին դասավանդել է նաև ապագա մեծ գրող Անտոն Չեխովին, որին կոչում էր Անտոշա Չեխոնտե։ Հենց այդ անունով էլ հետագայում մուտք գործեց գրականություն Անտոն Չեխովը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կո Սոնգ Հի

Կո Սոնգ Հի (հանգըլ՝ 고성희, կորեերենի նոր ռոմանականացում՝ Go Seong-hui, փետրվարի 21, 1990(1990-02-21), ԱՄՆ), հարավկորեացի դերասանուհի։ Դերասանական կարիերան սկսել է պատմական ֆանտաստիկ «Գիշերային պահակի ամսագիրը» դորամայում խաղացած դերով։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստասերիալներ ===


=== Շոուներ ===


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ko Sung-hee Ֆեյսբուքում (կոր.)
Ko Sung-hee Archived 2017-12-05 at the Wayback Machine. at Saram Entertainment (կոր.)
Ko Sung-hee Internet Movie Database կայքում
Վյաչեսլավ Կարավաև

Վյաչեսլավ Սերգեևիչ Կարավաև (մայիսի 20, 1995(1995-05-20), Մոսկվա, Ռուսաստան),  ռուս ֆուտբոլիստ, Նիդերլանդի Վիտեսս ակումբի պաշտպան։


== Ակումբային գործունեություն ==
ԲԿՄԱ ակումբի սան է։ Առաջին մարզիչը եղել է Ալեքսեյ Վլադիմիրովիչ Գովյազինը։ Իր նորամուտը նշել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Մոսկովյան ակումբում Ռուսաստանի գավաթի ժամանակ՝ Ձերժինսկի Խիմիկ ակումբի դեմ խաղում։ Իր նորամուտը կատարել է Ռուսաստանի առաջնության ժամանակ, երբ 74-րդ րոպեին փոխարինել է Կիրիլ Նաբաբկինին Ռոստով ակումբի դեմ խաղում։
2014 թվականի հունիսի 26-ին վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է Պրաժսկի Դուկլա ակումբ։
2015 թվականին վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է Չեխական Յաբլոնեց ակումբ մինչև 2016 թվականի հունիսի 30-ը։
2016 թվականին տեղափոխվել է Պրաժսկի Սպարտա ակումբ։ 2016/17 մրցաշրջանի արդյունքում դարձել է Սպարտա ակումբի լավագույն խաղացող և դուրս է եկել սիմվոլիկ առաջնության հավաքական։ Սակայն հաջորդ մրցաշրջանում կորցրել է տեղը թիմի հավաքականում։
2018 թվականի հունվարի 31-ին տեղափոխվել է Նիդեռլանդական Վիտտես ակումբ 1,5 մլն եվրոյով։ Արնեմայի ակումբի հետ պայմանագիրը սահմանված է երեք ու կես տարի ժամկետով։


== Կարիերան հավաքականում ==
Հանդես է եկել Ռուսաստանի պատանեկան և երիտասարդական հավաքականների կազմում։
2019 թվականի մարտի 11-ին հրավիրվել է Ռուսաստանի հավաքական՝ մասնակցելու Բելգիայի և Ղազախստանի հետ խաղերին։


== Խաղաոճ ==
Խաղում է ոչ վատ արագությամբ և կռվարարի որակով։ Կարողանում է գրագետ միանալ գրոհներին։


== Ձեռբերումներ ==


=== Թիմային ===
 ԲԿՄԱՌուսաստանի չեմպիոն ։ 2013/14


=== Անձնական ===
Սպարտա ակումբի 2016/17 մրցաշրջանի լավագույն խաղացող


== Վիճակագրություն ==
2019 թվականի ապրիլի 20-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на официальном сайте «Яблонца»(չեխ.)Аккаунт в INSTAGRAM
Профиль на официальном сайте Синот лиги(չեխ.)
Ալեքսանդր Լյաշկո

Ալեքսանդր Պավլովիչ Լյաշկո (ուկրաիներեն՝ Олександр Павлович Ляшко, դեկտեմբերի 30, 1915(1915-12-30), Ռոդակովո, Բախմուտի մարզ, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 9, 2002(2002-10-09), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, ԽՄԿԿ անդամ (1942)։
1947 թվականին ավարտել է Դոնեցկի արդյունաբերական ինստիտուտը։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ 1954-1960 թթ․ ՈւԿԿ Դոնեցկի մարզկոմի քարտուղար էր, 1960–1963 թթ․ առաջին քարտուղարը։ 1963–1966 թթ․ ՈւԿԿ ԿԿ քարտուղար, 1966–1969 թթ․՝ 2-րդ քարտուղար։ 1969–1972 թթ․ եղել է ՈւԽՍՀ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահ, ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահի տեղակալ։ 1972–1987 թվականներին եղել է ՈւԽԱՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահը։ 
ԽՄԿԿ 22—25 համագումարներում ընտրվել է ԽՄԿԿ ԿԿ-ի անդամ։ Եղել է ԽՍՀՄ 5—9 գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ։ Պարգևատրվել է Լենինի երկու և այլ շքանշաններով։
Անահիտ Դանիելյան

Անահիտ Թադևոսի Դանիելյան (մարտի 18, 1954(1954-03-18), Դաստակերտ, Սիսիանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծուհի։ Արծաթագործության և ոսկեգործության ժողովրդական վարպետ։


== Կենսագրություն ==
1974 թվականին ավարտել է Երևանի առևտրի տեխնիկումը, 1996 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ «ՀԱ» արվեստի կենտրոնի նախագահն է։ Բանաստեղծություններ սկսել է գրել դեռևս դպրոցական տարիներից։ Նրա շատ ստեղծագործություններ տպագրվել են հանրապետական մամուլում։ Վեց գրքերի հեղինակ է՝

«Կարոտ» (1997)
«Լուսե կանթեղ» (1998)
«Սիրո գավաթ» (2007)
«Սիրո առավոտ» (2009)
«Ճերմակ մարգարիտ» (2010)
«Հավերժահարս Որոտանի» (2014)Անահիտ Դանիելյանը հանրապետության մարզերի տարբեր քաղաքներում կազմակերպել է «Պոեզիան երգի թևերով» գրական երաժշտական միջոցառումներ։


== Մրցանակներ ==
Երևանի ոսկեգործության և արծաթագործության ցուցահանդեսի լավագույն մրցանակ, 2005
ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալ, 2014
Հայաստանի մշակույթի նախարարության «Գրիգոր Նարեկացի» մեդալ, 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անահիտ Դանիելյան
Սերն է շնչավորում աշխարհը
Բաժանում
Դալիչայ (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դալիչայ (այլ կիրառումներ)Դալիչայ, գետակ Արաքսի ավազանում, Արփայի վտակներից, վերջինիս մեջ է թափվում նրա ակունքի շրջանում, Ջերմուկ քաղաքից ոչ հեռու։ Հովտում բխում են աղազերծված հանքային սառն աղբյուրներ (+13°), որոնք իրենց բաղադրությամբ նման են Ջերմուկի աղբյուրներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (119701-119800)

Աստերոիդների ցանկ (119601-119700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (119801-119900)
 Աստերոիդների ցանկ (119601-119700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (119801-119900)
Վիսսո

Վիսսո (իտալերեն՝ Visso), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1231 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 12 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 100 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62039։ Հեռախոսային կոդ՝ 0737։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0737 95421
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@visso.sinp.net
Պաշտոնական կայք։ http://www.visso.sinp.net/


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт населённого пункта (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պալեոլոգոսների հարստություն

Պալեոլոգոսներ (հուն․՝ Παλαιολόγοι), Բյուզանդիայի վերջին և ամենաերկար կառավարող կայսերական հարստությունը, որը կառավարեց երկիրը մոտ երկու դար՝ սկսած Միքայել VIII-ի արտաքսումից 1261 թ-ին մինչև Կոստանդնուպոլսի գրավումը թուրքերի կողմից 1453 թ-ին։ Պալեոլոգոսներին է վերագրվում բյուզանդական մշակույթի վերջին վերելքն ու Բյուզանդական կայսրություն վերջնական անկումը և կործանումը։
Պերլո (Ավերոնի գավառ)

Պերլո (ֆր.՝ Peyreleau), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 73 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.52 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 530 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 160 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 55 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 42-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,4 %։ 42 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 35 անձ (19 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (2 տղամարդ և 5 կին)։ 13 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սամերս շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)

Սամերս շրջան (անգլ.՝ Summers County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 935 կմ² է, բնակչությունը՝ 13, 927 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հինթոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1871 թ.։