armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նենսի Դրյու

Նենսի Դրյուն (անգլերեն՝ Nancy Drew) դետեկտիվ պատմվածքների, համակարգչային խաղերի և ֆիլմների հորինված հերոսուհի է։
Առաջին անգամ այս անունը հիշատակվել է 1930 թվականին Միացյալ Նահանգներում։ Հերոսուհին հայտնի է ամբողջ աշխարհում հիմնականում համակարգչային խաղերի շնորհիվ։
Նենսի Դրյուի մասին պատմող բազմաթիվ գրքեր կան գրված տարբեր հեղինակների կողմից։
2007 թվականին նկարահանվել է Նենսի Դրյուի մասին ֆիլմ, որտեղ գլխավոր դերը խաղացել է Էմմա Ռոբերտսը։


== Հերոսները ==
Գրքերում և համակարգչային խաղերում հանդիպող հերոսներն են՝

Նենսի Դրյու- տասնութամյա սիրողական դետեկտիվ, ով ապրում է Միացյալ Նահանգնեի Րիվեր Հայթս կոչվող վայրում։ Պաշտում է բացահայտել տարբեր գաղտնիքներ։ Ապագայում ուզում է դառնալ կամ գրող կամ թերթի խմբագիր։ Օժտված է գաղտնիքեր բացահայտելու հատուկ տաղանդով։
Քարսոն Դրյու- Նենսիի հայրը։ Փաստաբան է։
Նեդ Նիկերսոն- Նենսիի ընկերը։ Համակարգչային խաղերում նա հանդես է գալիս միայն հեռախոսի միջոցով։
Բեսս Մարվին- Նենսիի ամենամոտ ընկերուհին։
Ջորջի Ֆեյն- Բեսս Մարվինի զարմուհին և Նենսիի մոտիկ ընկերուհին։
Ջո Հարդի- Նենսիի և Նեդ Նիկերսոնի ընկերը։ Սիրում է բացահայտել գաղտնիքներ և հաճախ իր եղբոր Ֆրենքի հետ աշխատում է տարբեր հետախուզական կազմակերպություններում։
Ֆրենք Հարդի- Ջո Հարդիի եղբայրը և Նենսիի և Նեդ Նիկերսոնի ընկերը։ Բացահայտում է տարբեր գաղտնիքներ։
Հաննա Գրուին- Դրյու ընտանիքի մոտիկ ընկերը
Տոգո- Նենսիի շունը
Սանի Ջուն- առեղծվածային կերպար, որը հանդիպում է որոշ գրքերում և համակարգչային խաղերում
Քեյթ Դրյու- Նենսիի մայրը, ով մահացել է դժբախտ պատահարից։


== Համակարգչային խաղերը ==
1998 թվականից ամերիկյան Հեր Ինտերակտիվ (Her Interactive) ընկերությունը արտադրում է հետախուզական ժանրի համակարգչային խաղեր, որտեղ գլխավոր հերուսուհին Նենսի Դրյուն է։ Խաղերում հանդիպում են նաև վերը նշված հերոսները, որոնք հիմնականում Նենսիի հետ շփվում են հեռախոսի միջոցով։


=== Խաղերի ցուցակը ===
Գաղտնիքները կարող են սպանել (1998)
Միշտ զգուշանալ վտանգից (1999)
Հյուրանոցի Ուրվականը (2000)
Թագավորական աշտարակի գանձը (2001)
Վերջին ցուցադրումը (2001)
Կարմիր ձեռքի գաղտնիքը (2002)
Լուսնի լճի ուրվական շները (2002)
Կարուսելի ուրվականը (2003)
Խաբեբաների կղզու վտանգը (2003)
Ռանչի գաղտնիքը (2004)
Բլաքմուր կալվածքի անեծքը (2004)
Ժամացույցի գաղտնիքը (2005)
Կապույտ լուսնի կանյոնի վերջին գնացքը (2005)
Հողմաղացի գաղտնիքը (2006)
Կապու քարանձավի հրեշը (2006)
Սառցե լճի սպիտակ գայլը (2007)
Ապակե գանգի լեգենդը (2007)
Վենետիկի ուրվականը (2008)
Մալլոյ ամրոցի ուրվականը (2008)
Յոթ նավերի առեղծվածը (2009)
Ուովերլի ակադեմիայի նախազգուշացումները (2009)
Փոթորկի գաղտնիքը (2010)
Գաղտնիքները կարող են սպանել (նորացված) (2010)
Ջրային ուրվականը (2010)
Բանտարկված անեծքը (2011)
Վառված ապացուցը (2011)
Կորած տագուհու դամբարանը (2012)
Մահացու սարքը (2012)
Թորնտոլ կալվածքի ուրվականը (2013)
Լուռ լրտեսը (2013)
Սելին Սյամմա

Սելին Սյամմա (ֆր.՝ Céline Sciamma, նոյեմբերի 12, 1978(1978-11-12) կամ 1980, Պոնտուազ, Վալ-դը-Ուազ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և ֆեմինիստ։


== Կենսագրություն ==
Սելին Սյամման ծնվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 12-ին, Պոնտուազ քաղաքում, Ֆրանսիայի Վալ դը Ուազ դեպարտամենտում։ Կինեմատոգրաֆիական կրթությունը ստացել է La Fémis կինոդպրոցում, որտեղ նրա ուսուցիչը եղել է Սսավյե Բովուան։
2007 թվականին Սյամման իր նորամուտը նշել է «Ջրաշուշաններ» լիամետրաժ ֆիլմով, որը պատմում է 15-ամյա աղջկա պատմությունը, որը սիրահարված է գեղալողի թիմի ավագին։ Ֆիլմը ընտրվել Է Կաննի կինոփառատոնի «Հատուկ հայացք» ծրագրի համար, ստացել Լուի Դելյուկի մրցանակ և առաջադրվել ֆրանսիական «Սեզար» ազգային կինոմրցանակի երեք անվանակարգերում։
Սյամմայի առաջին կարճամետրաժ ֆիլմը` «Պոլինը» (2010), ստեղծվել է հոմոֆոբիայի դեմ կառավարության արշավի շրջանակներում։
10-ամյա Լաուրայի աշխարհի մասին պատմող «Տղուհի» (անգլ.՝ Tomboy, 2011) ֆիլմն ստացել է Բեռլինի կինոփառատոնի «Թեդդի» մրցանակ և Օդեսայի կինոփառատոնի «Ոսկե Դյուկ» Գրան-Պրի։
2014 թվականին թողարկված «Աղջիկների միություն» ֆիլմն ընտրվել է որպես Կաննի 67-րդ միջազգային կինոփառատոնի «Ռեժիսորների երկշաբաթ» բաժնի բացման ֆիլմ։
«Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ» ֆիլմը մրցանակ է ստացել Կաննի կինոփառատոնի «Լավագույն սցենարի համար» անվանակարգում։


== Ֆիլմագրություն ==
2004` Առաջին համայնքներ (սցենարիստ) (կարճամետրաժ)
2006` Թաքցրու ուրախությունը (սցենարիստ) (կարճամետրաժ)
2007` Ջրաշուշաններ (ռեժիսոր, սցենարիստ)
2010` Պոլին (ռեժիսոր) (կարճամետրաժ)
2010` Փղոսկրի աշտարակ (սցենարիստ)
2011` Տղուհի (ռեժիսոր, սցենարիստ)
2012` Վշտի կանչին (սցենարիստ)
2014` Աղջիկների միություն (ռեժիսոր, սցենարիստ)
2014` Երիտասարդ վագր (սցենարիստ)
2016` Երբ դու տասնյոթ տարեկան ես (սցենարիստ)
2016` Իմ կյանքը որպես Կուրժետ (սցենարիստ)
2017` Քամին պտտվում է (սցենարիստ)
2019` Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ (ռեժիսոր, սցենարիստ)


== Անձնական կյանք ==
Սելին Սյամման լեսբուհի է։ 2014 թվականին Ադել Հանելը «Սեզար» մրցանակի շնորհման ժամանակ իր ելույթում հրապարակավ հայտարարել է, որ ինքը Սելինի հետ հարաբերությունների մեջ է, որի հետ ծանոթացել է 2007 թվականին «Ջրաշուշաններ» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։ Զույգը բաժանվել է 2018 թվականին «Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ» ֆիլմի նկարահանումներից առաջ։


== Ակտիվիզմ ==
2018 թվականին Սելին Սյամման կինոարտադրության այլ այնպիսի հայտնի կանանց հետ, ինչպիսիք են Անյես Վարդան, Ավա Դյուվերնեյը, Քեյթ Բլանշետը և Լեա Սեյդուն, կազմակերպել և մասնակից է եղել 2018 թվականի Կաննի կինոփառատոնում անհավասարության դեմ ակցիային։ Առաջիններից մեկն է, որ միացել է ֆրանսիական կինոարդյունաբերության մասնագետների 50/50 շարժման` պաշտպանելով կինոյում գենդերային հավասարությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հեշտոցի քաղցկեղ

Հեշտոցի քաղցկեղ, քաղցկեղի տեսակներից է, որը առաջանում է հեշտոցում։ Քաղցկեղի գլխավոր տեսակը հազվադեպ է հանդիպում։ Մետաստազները ավելի տարածված են։ Հեշտողի քաղցկեղը ավելի հաճախ առաջանում է 50-ից բարձր կանանց մոտ, բայց կարող է առաջանալ ցանկացած տարիքում՝ նույնիսկ նորածինների մոտ։ Այն կարող են բուժել, եթե հայտնաբերեն ավելի վաղ փուլում։ Միայն վիրահատությամբ կամ ճառագայթումով այն կարելի է բուժել։


== Տեսակներ ==
Այն ունի երկու հիմնական տեսակ՝ տափակ-բջջային կարցինոմա և ադենոկարցինոմա։

Հեշտոցի տափակ-բջջային կարցինոմայի ժամանակ հեշտոցի շուրջը ձևավորվում են բարակ տափակ բջիջներ։ Սա առավել հաճապ հանդիպող տեսակն է։ Մեծամասնությամբ հայտնաբերվել է 60 և դրանից բարձր տաիրքի կանանց մոտ։
Հեշտոցային ադենոկարցինոման ձևավորվում է գեղձային բջիջներից՝ հեշտոցի կենտրոնում, որոնք արտադրում են հեշտոցային հեղուկ։ Այս տեսակը առավել տարածված է։ Հանդիպում է 30 և ավելի բարձր տարիքի կանանց մոտ։
Ադենոկարցինոմայի հատուկ տեսակը հայտնաբերվում է կանանց շատ քիչ տոկոսի մոտ։ Հայնտաբերվել են 1938-ից 1973 թվականների միջև ծնված մարդկանց մոտ, ովքեր օգտագործել են diethylstilbestrol (DES) տեսակի թմրանյութ հղիության ժամանակ։ DES դեղը նշանակվել է 5-10 մլն մայրերի, որոնք կանխում են հնարավոր վիժումը և վաղաժամ ծննդաբերությունը։ Այդ դեղը օգտագործած կանայք կանգնել էին անպտղության խնդիրների և այլ ծննդաբերական բարդությունների առաջ։ Այդ կանանց աղջիկները մեծ ռիսկ ունեին գենետիկ ճանապարհով հիվանդանալ այդ քաղցկեղով։
		
		
		
		


== Ախտանշաններ ==
Հաճախ ոչ մի նշաններ չկան և այն հայտնաբերվում է միայն գինեկոլոգիական հետազոտության ժամանակ։ Իսկ եթե լինում են, ապա դրանք անկանոն հեշտոցային արյունահոսություններն են։ Դրան ավելի բնորոշ նշանները դժվար և ցավոտ միզումն է, կոնքոսկրի և սեռական հարաբերությունների ընթացքում զգացվող ուժեղ ցավն է։ Կանայք, ովքեր կասկածում են որ դա DES-ի ազդեցությունն է, ապա պետք է ավելի լայնածավալ գինեկոլոգիական հետազտություն անցնեն, քանի որ սովորական ստուգման ժամանակ դա չեն կարող բացահայտել և կանխարգելել։


== Վերահսկում ==
Վիրահատությունը հատկանշանական բուժում է հեշտոցի քաղկեղի դեմ։ Օգտագործվում է սառեցրած ասեղներ, որոնցով բուժում են քաղցկեղը։ Այս ասեղները տեղդրում են այդ հյուսվածքի  մոտ և ախտորոշում ցավի կենտրոնը, որից հետո ճառագայթումով բուժում են քաղցկեղը։


== Համաճարակաբանություն ==
Միացյալ Թագավորությունում հիվանդների միայն 1%-ն ունեն հեշտոցի քաղցկեղ։ 2011 թվականին 260 կնոջ մոտ հայտնաբերվել է հեշտոցի քաղցկեղ, իսկ 2012 թվականին 110 կին մահացել է այդ հիվանդությունից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Clearinghouse of Information for DES daughters and Sons
National Cancer Institute: Vaginal Cancer
Clinically reviewed vaginal cancer information for patients
UK vaginal cancer statistics
Cancer.Net: Vaginal Cancer
Վայրէջք Սինա լեռից

Վայրէջք Սինա լեռից (իտալերեն՝ Discesa dal monte Sinai), Կոզիմո Ռոսելիի որմնանկար, որն ստեղծվել է 1480-1482 թվականներին։ Գտնվում է Վատիկանի Սիքստինյան կապելլայում։


== Պատմություն ==
1480 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Ռոսսելին, Ֆլորենցիայի այլ նկարիչների, այդ թվում՝ Դոմենիկո Գիրլանդայոյի, Սանդրո Բոտիչելլիի և Ռոսելիի աշակերտ Պիեռո դի Կոզիմոյի հետ միասին ժամանել է Հռոմ, որտեղ նրանց հրավիրել էին մասնակցելու Ֆլորենցիայի Հանրապետության փաստացի կառավարիչ Լորենցո դե Մեդիչիի և Հռոմի պապ Սիքստոս IV-ի հաշտեցման ծրագրին։ 1481 թվականի գարնանը Ֆլորենցիայից եկած նկարիչներն սկսել են աշխատել Սիքստինյան կապելլայում Պիետրո Պերուջինոյի հետ միասին, որն ավելի վաղ էր սկսել աշխատանքը։
Նկարի թեման զուգահեռ է Մովսեսի և Հիսուս Քրիստոսի պատմությունների միջև, որպես Հին և Նոր Կտակարանների շարունակականության խորհրդանիշ, ինչպես նաև Մովսեսին տրված օրենքի և Հիսուսի ուղերձի շարունակականություն, որն իր հերթին ընտրել է Սուրբ Պետրոսին (առաջին Հռոմի պապ)՝ որպես իր իրավահաջորդ․ այն պետք է ծառայեր Սուրբ Պետրոսի ժառանգների՝ պապերի օրինականության հռչակմանը։


== Նկարագրություն ==
Որմնանկարը Մովսեսի պատմության շարքի մի մաս է։ Այն ներկայացնում է մի քանի դրվագներ նրա կյանքից, որոնք գտնվում են մատուռի հարավային պատին՝ զոհասեղանի ձախ կողմում։ Որմնանկարի վերնամասում գտնվող նավի վրա գրված է՝ PROMULGATIO • LEGIS • SCRIPTE • PER • MOISEM (Օրենքի հրապարակումը Մովսեսի կողմից)։
Կենտրոնում վերևից պատկերված է ծնկաչոք կանգնած Մովսեսը, որը Յահվեից ստանում է ուխտի տախտակները, որ հայտնվել էին լուսավոր ամպի մեջ՝ շրջապատված հրեշտակներով։ Մովսեսի կողքին քնած Հիիսուս Նավինն է։ Ձախ կողմից առաջին պլանում Մովսեսը տախտակները բերում է հրեական ճամբար։ Կենտրոնում՝ հետին պլանում, ոսկե հորթով զոհասեղան է, որոշ հրեաներ երկրպագում են դրան (դրանք ցուցադրվում են հետևից, ինչը սովորաբար արվում է բացասական կերպարների դեպքում, ինչպիսին է Հուդա Իսկարիովտացին «Խորհրդավոր ընթրիքի» ժամանակ)։ Առաջին պլանում բարկացած Մովսեսը կոտրում է տախտակները։ Աջ կողմում՝ Մովսեսը, ղևտացիների գլուխն անցած, պատժում է կռապաշտներին։ Մովսեսի ապագա հետնորդ Եշուան պատկերված է մոտակայքում՝ կապույտ և դեղին հագուստներով։ Որմնանկարի ձախ կողմում արտացոլված է նաև երկրորդ տախտակների առաքումը բիբլիական ժողովրդին, որը դարձել է սուրբ երկրպագության առարկա նախ շարժական տաճարում, ապա նաև Երուսաղեմի տաճարում։ Սա ցույց է տալիս Մովսեսի գլխի մոտի փայլը, որը հայտնվել է երկրորդ տախտակներն ստանալուց հետո։


== Աղբյուրներ ==
Blumenthal,, Arthur R. Cosimo Rosselli: painter of the Sistine Chapel. — George D. and Harriet W. Cornell Fine Arts Museum, Rollins College, 2001.
Պեռեկյուլա

Պեռեկյուլա (էստ․՝ Pereküla), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հալինգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(7794) Սանվիտո

(7794) Սանվիտո (անգլ.՝ Sanvito), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հունվարի 15-ին Ուլիսե Մունարիի և Մաուրա Տոմբելիի կողմից Սիմա Էկարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,303114 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9649 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6413 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1276,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,281988 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7794) Սանվիտո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աբլխարիբ Հավնունի

Աբլխարիբ Հավնունի (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ, 10-րդ դար), Իշխանաց իշխան և սպարապետ Վասպուրականի թագավորությունում, Աշոտ Արծրունի (968-991) թագավորի կառավարման ժամանակ, Վասպուրականի զորավար Ապլղարիպ Հավնունիի եղբորորդին Հավնունիների իշխանական տոհմից։
Աբլխարիբ Հավնունուն Իշխանաց իշխան էր կարգել Վասպուրականի թագավոր Աշոտ Արծրունին։ Վերջինիս հրամանով 983 թվականին իր ընկերներ Գրիգոր իշխանի և Տիգրան մարզպանի հետ գնացել է Գողթանի Աբուտլուփ ամիրայի հարձակմանը դիմադրելու։ Հասնելով Վասպուրականի Ճուաշ գավառ, Աբլխարիբ Հավնունու զորքը բանակ է դնում Բակյար (Բակեար) վայրում։ Իրենց ձիերին արձակելով արածելու համար, զորքը սկսում է հանգստանալ, ոմանք էլ քնում եմ։ Այդ ժամանակ Աբուտլուփ ամիրայի զորքը հասնելով այդ վայր, չորս կողմից հարձակվելով պաշարում են Հավնունու բանակը։ Հայ զինվորները արագորեն փախչելով ամրանում են մերձակա Բակյար ամրոցում և այնտեղ արգելվում։ Ամիրայի զորքը հափշտակելով նրանց ձիերը, ուղարկում է Աբլխարիբ Հավնունու մոտ խոստանալով անվնաս թողնել նրանց եթե նրանք վայր դնեն զենքերը։ Հավատալով թշանմու խոստումներին՝ նրանք հանձնում են իրենց զենքերը։ Ամիրան դրժելով իր երդումը, բոլորին կոտորում է բացի Աբլխարիբից, Գրիգորից և Տիգրանից։ Վերջիններից ձերբակալելով տանում են Գողթն գավառ։ Աբուտլուփը վերցնելով փրկագին՝ ազատ է արձակում նրանց։


== Աղբյուրներ ==
Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ. Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 21
«Տիեզերական պատմություն», Ստեփանոս Ասողիկ, 1885 թ. Սանկտ-Պետերբուրգ, Գիրք Գ, գլուխ ժգ (էջ 189-190)
«Պատմուիւն Հայոց», Միքայել Չամչյան, հատոր Բ, էջ 866-867
Ենգիբարյան

Ենգիբարյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ազատ Ադիբեկի Ենգիբարյան (1942), հայ ախտաբան, ֆիզիոլոգ։
Ամիկ Ավետի Ենգիբարյան (1901-1948), հայ ավիոկոնստրուկտոր, էլեկտրասարքավորումների մասնագետ։
Գարեգին Խաչատուրի Ենգիբարյան (1863-1920), հայ գրականագետ։
Երվանդ Ժակի Ենգիբարյան (1983-2013), հայ դերասան, ռեժիսոր։
Ժակ Ենգիբարյան (1936), հայ դերասան։
Լեոնիդ Գևորգի Ենգիբարյան (1935-1972), ծաղրածու, մնջկատակ, կրկեսի հայ դերասան։
Միքայել Ավանեսի Ենգիբարյան (1902-1937), հայ կուսակցական-պետական գործիչ։
Նորայր Բագրատի Ենգիբարյան (1941), հայ մաթեմատիկոս, աստղագետ։
Վլադիմիր Նիկոլայի Ենգիբարյան (1932-2013), հայ բռնցքամարտիկ, Մելբուռնի Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։


== Ծանոթագրություններ ==
Բելոնոսովկա

Բելոնոսովկա (ռուս.՝ Белоносовка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոն սյուր Սեն

Պոն սյուր Սեն (ֆր.՝ Pont-sur-Seine), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 1086 մարդ, բնակչության խտությունը` 67.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.15 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 100 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 75 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 606 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 452-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 154։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,6 %։ 452 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 394 անձ (219 տղամարդ և 175 կին)։ Գործազուրկ են եղել 58 անձ (22 տղամարդ և 36 կին)։ 154 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 64-ը` թոշակառուներ, իսկ 51-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սև վարդակակաչ (Ռուզաևկա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սև վարդակակաչ (այլ կիրառումներ)«Սև վարդակակաչ» (ռուս.՝ «Чёрный тюльпан»), հուշանշան Ռուսաստանի Դաշնության Մորդովիայի հանրապետության Ռուզաևկա քաղաքում։ Նվիրված է Աֆղանստանում և Չեչնիայում, ինչպես նաև այլ տեղային պատերազմներում ու զինված հակամարտություններում զոհված զինվորների հիշատակին։ Գտնվում է Փառքի ծառուղում՝ Գորշկովի բուլվարի և Չապաևի փողոցի խաչմերուկում։


== Պատմություն ==
2004 թվականին Ռուզաևսկի շրջանում հայտարարվել էր հուշանշանի նախագծերի ստեղծման մրցույթ։ Ըստ պայմանների՝ հորինվածքի կենտրոնում անպայման պետք է տեղադրվեր աֆղանական պատերազմի խորհրդանիշ սև վարդակակաչը։ Մրցույթին մասնակցել է 10 նախագիծ, որոնք ներկայացրել էին ստեղծագործական տարբեր կազմակերպություններ, խմբեր, անհատ նախագծողներ։ Հաղթանակը շնորհվել է Սերգեյ Բոլիսովի նախագծին։
Հուշարձանը բացվել է 2012 թվականի օգոստոսի 27-ին՝ մորդովական ժողովրդի Ռուսական պետության ժողովուրդների հետ միասնության 1000-ամյակի տոնակատարության օրերին։ Համալիրը կառուցելու միջոցները հասարակական և առևտրային կազմակերպությունների, ձեռնարկությունների և անհատների կամավոր նվիրատվությունների տեսքով հավաքվել են չորս տարվա ընթացքում։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը երեք սյուներից կառուցված ստելա է։ Սյուները խորհրդանշում են բեռնատար ռազմատրանսպորտային Ան-12 ինքնաթիռը, որը Աֆղանստանից ԽՍՀՄ էր տեղափոխում «բեռ 200»-ը՝ զոհված զինվորների և սպաների մարմինները։ Այդպիսի ինքնաթիռները «աֆղանցիներն» անվանում էին «Սև վարդակակաչներ»։ Հուշակոթողի վերևում սաղավարտի տեսքով գմբեթ է, իսկ նրա տակ՝ զանգ։ Ներքևում կիսաբացված սև վարդակակաչի տեսքով թաս է։ Սյուներից մեկի վրա Ռուզաևկայի՝ Աֆղանստանում զոհված քաղաքացիների ցանկն է։


== Ծանոթագրություններ ==
(9780) Բանդերսնատչ

(9780) Բանդերսնատչ (անգլ.՝ Bandersnatch), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Յոշիսադա Սիմիձուի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Նաչի-Կացուուրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,200095 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9773 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4229 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1191,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,302024 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9780) Բանդերսնատչ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աբելյա դե լա Կոնկա

Աբելյա դե լա Կոնկա (իսպ.՝ Abella de la Conca), մունիցիպալիտետ Իսպանիայի Լիեիդա պրովինցիայում, Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։
Զբաղեցնում է 181 կմ² տարածք։ Բնակչությունը՝ 181 մարդ (ըստ 2010 թվականի տվյալների)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2012-07-23 at the Wayback Machine.
Información de la Generalidad de Cataluña Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informaciós del Instituto de Estadística de Cataluña
Ռաիսա Ռյազանովա

Ռաիսա Ռյազանովա (ռուս.՝ Раиса Ивановна Рязанова, հոկտեմբերի 31, 1944(1944-10-31), Պետրոպավլովսկ, Ղազախական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի ռուս խորհրդային դերասանուհի։ Ռուսաստանի Դաշնության Ժողովրդական արտիստ (2005)։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1981)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1944 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ղազախստանի Պետրոպավլովսկ քաղաքում։ Ռյազանովան եղել է արտաամուսնական երեխա. նրա մայրը՝ Մելանյա Գրիգորևնան, ռուսական գյուղից էր, հրաժարվել է ամուսնանալ վարորդի հետ, քանի որ նա արդեն ուներ ընտանիք և վեց երեխա։ Վաղ տարիքում մայրը դստեր հետ տեղափոխվել է Մոսվայի մարզ՝ Ռամենսկոյե։
Ավարտելով դպրոցը, Ռայան ընդունվել է Ռյազանի երաժշտական ուսումնարան՝ բայանի դասերի։ Ավարտելուց հետո դասավանդել է երաժշտություն։ Շուտով ճակատագիրը նրան բերում է Ռյազանի մարզային թատրոն, որից հետո Ռյազանովան հասկացավ, որ իր կոչումը դերասանական վարպետությունն է։
1969 թվականին նա ավարտել է Ա. Վ. Լունաչարսկու անվան թատերական արվեստի պետական ինստիտուտը։ Երկրորդ կուրսում նա ծանոթացել է իր ապագա ամուսնու՝ Յուրի Պերովի հետ։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել անմիջապես ծանոթանալուց հետո՝ մեկ տարի անց, երբ դերասանուհին սովորում էր երրորդ կուրսում։ Ծնվում է նրանց միակ երեխան՝ որդին Դանիլան։
Նրա ընտանեկան կյանքը չի դասավորվել՝ Ռյազանովան սիրահարվում է ռեժիսորին, որը մոտ նկարահանվում էր։ Չցանկանալով խաբել ամուսնուն, նա խոստովանում է զգացմունքների մասին։ Զույգը բաժանվում է։ Ռեժիսորի հետ հարաբերությունները շարունակվում են շուրջ տասը տարի։ Պերովը երկրորդ անգամ է ամուսնանում։
1969 թվականին Ռյազանովան աշխատում էր ըստ պայմանագրերի։ 1979 թվականին դառնում է Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի դերասանուհի։
Եթե իրականում Ռաիսայի մոտ անձնական կյանքը չի ստացվել, ապա նրա հերոսուհին «Մոսկվան արցունքներին չի հավատում» ֆիլմում համարվում է ամենաերջանիկը։ Նրա դերը ունեցել է մեծ հաջողություն և արժանացել է մեծ թվով պարգևների։
«Մոսկվան արցունքներին չի հավատում» ֆիլմում դերից հետո Ռաիսա Ռյազանովայի կինոկարիերայում քիչ բան է փոխվել։ Նա շարունակում է պարբերաբար նկարահանվել, խաղալով «ժողովրդական կնոջ» կերպարը։


== Ընտանիք ==
Մայրը՝ Մելանյա Գրիգորևնա, ծնվել է Ռյազանի մարզի Սարաևսկի շրջանի Բիչկի գյուղում
Հայրը՝ Իվան։ Դստեր ծնվելու ժամանակ ամուսնացած էր և ուներ 6 երեխա։
Ամուսինը՝ Յուրի Պերով (ծնվ. 1939), դերասան (բաժանված են)
Որդին՝ Դանիլա Պերով (ծնվ. 1968), դերասան։ 1989 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիան (Իվան Թարխանովի կուրսում)։ Աշխատում է «Տագանկայի դերասանների ընկերակցություն» թատրոնում։
Թոռը՝ Անդրեյ Պերով, սովորում է Ժամանակակից արվեստի ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Դերժավին

Վլադիմիր Վասիլևիչ Դերժավին (նոյեմբերի 1 (14), 1908, Ներեխտա, Կոստրոմայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 5, 1975(1975-10-05), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային բանաստեղծ, թարգմանիչ։
1936 թվականին լույս է ընծայել բանաստեղծությունների ժողովածու։ Հայտնի են Խաքանիից, Ֆիրդուսուց, Սաադիից, Նավոիից, Ֆրանկոյից, Փշավելայից, Ռայնիսից կատարած նրա թարգմանությունները։ Թարգմանել է Հովհաննես Թումանյանի «Անուշ» պոեմը, մասնակցել «Սասունցի Դավիթ» էպոսի թարգմանությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բնապահպանական վերահսկողություն

Բնապահպանական վերահսկողություն, մթնոլորտի, ջրերի, հողերի, ընդերքի, կենդանական և բուսական աշխարհների (ներառյալ անտառները ու բնության հատուկ պահպանվող և ընդհանուր օգտագործման տարածքները) պահպանության, դրանց վերականգնման, բնական պաշարների խելամիտ օգտագործման, ինչպես նաև կենսաբանական անվտանգության, վտանգավոր նյութերի ու թափոնների անվտանգ գործածության, ճառագայթաակտիվ աղտոտվածության, բնապահպանական և բնօգտագործման վճարի հաշվարկման, վարչական վիճակագրական հաշվետվությունների ներկայացման բնագավառներում բնապահպանական օրենսդրության պահանջների կատարման նկատմամբ պետական վերահսկողության իրականացում։ «Բնապահպանական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքն ընդունվել է 2005 թվականին։


== Նպատակներ և խնդիրներ ==
Բնապահպանական վերահսկողության նպատակներն ու խնդիրներն են շրջակա միջավայրի, բնական պաշարների պահպանության և խելամիտ օգտագործման բնագավառներում բնապահպանական օրենսդրության չափորոշիչների կատարման վերահսկողությունը, իրավախախտումների հայտնաբերման և համապատասխան որոշումների կայացման ապահովումը, տնտեսական գործունեության հետևանքով շրջակա միջավայրի վրա վնասակար ներգործությունների կանխարգելումը և նվազեցումը։
Բնապահպանական վերահսկողության հիմնական բնագավառներն են՝

մթնոլորտային օդի պահպանությունը,
ջրային պաշարների պահպանությունն ու օգտագործումը,
հողերի պահպանությունը,
ընդերքի պահպանությունը և օգտագործումը,
բուսական և կենդանական աշխարհների պահպանությունը և օգտագործումը,
վտանգավոր և ճառագայթաակտիվ նյութերի արտադրության և կենցաղային թափոնների տեղադրման, վնասազերծման և հեռացման ոլորտները։


== Տես նաև ==
Բնապահպանական օրենսդրություն
Լյուլինցի (գյուղ, Կալինովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼյուլինցիԼյուլինցի (ուկրաիներեն՝ Люлинці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1782 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լյուլինցի գյուղում բնակվում էր 580 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1246 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրիգոր Պետրոս Ի Գապրոյան

Գրիգոր Պետրոս Ի Գապրոյան (արմտ. հայ.՝ Գրիգոր Պետրոս Ի. Կապրոյեան, ֆր.՝ Grégoire Pierre XX Ghabroyan, նոյեմբերի 15, 1934(1934-11-15), Հալեպ - մայիսի 25, 2021(2021-05-25), Բեյրութ, Լիբանան), (Զմմառի Սուրբ Տիրամոր վանք), Հայ կաթողիկե եկեղեցու Տանն Կիլիկիո Կաթողիկէ Հայոց Կաթողիկոս Պատրիարք, ընտրվել է 2015 թվականի հուլիսի 24-ին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1934 թվականի նոյեմբերի 15-ին Հալեպում։ Ընտանիքի 12 զավակներից տասներորդը։ Մարդին քաղաքի ջարդերից հետո ծնողներն ապաստանել են Հալեպում։ 1938 թվականին ընտանիքը վերջնականապես հաստատվել է Լիբանանում։
Նախնական կրթությունն ստացել է Նոթր-Դամ դպրոցում, մտել է Զմմառի Պատրիարքական Կղերի Միաբանության փոքր նորընծայարանը և հաճախել է Լիբանանի Ֆրեր Մարիստ վարժարանը։ Ուսումն ավարտելուց հետո ուղարկվել է Հռոմի Քահանայապետական Լևոնյան հայ վարժարան և 6 տարի հաճախել հիսուսյան հայրերի Քահանայապետական Գրիգորյան համալսարանի փիլիսոփայության և աստվածաբանության դասերին։ Ուսումն ավարտելուց հետո վերադարձել է Լիբանան և քահանա է ձեռնադրվել 1959 թվականի մարտի 28-ին՝ Վսեմաշուք Կարդինալ Գրիգոր-Պետրոս ԺԵ Աղաջանյանի ձեռամբ։
1960 թվականին եղել է Զմմառի փոքր ընծայարանի փոխժողովրդապետ, 1962 թվականից 1996 թվականը՝ Պուրճ Համուտի Հայկական Մեսրոպյան Վարժարանի տնօրեն և 1969 թվականից 1975 թվականը Զմմառի Պատրիարքական կղերի միաբանության ղեկավար և քարտուղար։
1976 թվականին նշանակվել է Հայ կաթողիկե եկեղեցու Ֆրանսիայի թեմում ծառայելու, 1977 թվականի հունվարի 3-ին՝ Պողոս Զ Սրբազան Պապը նրան նշանակել է Ամիդի (Դիարբեքիր) տիտղոսավոր եպիսկոպոս։ Եպիսկոպոս է օծվել 1977 թվականի փետրվարի 13-ին Պուրճ Համուտի Սուրբ Փրկիչ եկեղեցում։ 1986 թվականի հունիսի 20-ին Հովհաննես Պողոս Բ. Սրբազան պապը Ֆրանսիայի հայ կաթոլիկների համար ստեղծում է Փարիզի Սուրբ Խաչ թեմը և նրան նշանակում այդ թեմի առաջին եպիսկոպոս։
1997 թվականին ավարտել է «Քրիստոնէական Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ» արևմտահայերեն թարգմանության հրատարակությունը։ 1997 թվականից 2014 թվականը եղել է Հռոմի Քահանայապետական Լևոնյան Հայ Վարժարանի ընդհանուր մատակարարը։
2015 թվականի հունիսի 25-ին Տանն Կիլիկիո Կաթողիկե Հայոց Կաթողիկոս Պատրիարք Ներսես Պետրոս ԺԹ. Թարմունիի մահվան պատճառով, ըստ Արևելյան Եկեղեցիների կանոնակարգի, նշանակվել է որպես Հայ Կաթողիկե Եկեղեցու կառավարիչ՝ մինչև նոր պատրիարքի ընտրությունը։ 2015 թվականի հուլիսի 25-ին Հայ Կաթողիկե Պատրիարքական Եկեղեցու Սինհոդոսական Հայրերը նրան նշանակում են Տանն Կիլիկիոյ Կաթողիկե Հայոց Կաթողիկոս Պատրիարք՝ Գրիգոր Պետրոս Ի Գապրոյան անվամբ։


== Տես նաև ==
Հայ կաթողիկե եկեղեցու կաթողիկոսների ցանկՖրանսիայի հայկական առաքելական փոխանորդությունՓարիզի Սուրբ Խաչ թեմի եպիսկոպոս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տվյալներ catholic-hierarchy.org կայքում
Տվյալներ gcatholic.org կայքում
Կոմմունարսկոե (գյուղ, Կեգիչևի շրջան)

Կոմմունարսկոե (ուկրաիներեն՝ Комунарське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կեգիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1921 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոմմունարսկոե գյուղում բնակվում էր 581 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,549 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1058,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հասարակական-տնտեսական կացութաձև

Հասարակական-տնտեսական կացութաձև, էկոնոմիկայի ճյուղ, տնտեսության տիպ, որի հիմքում արտադրության միջոցների սեփականության որոշակի ձևն է և դրան համապատասխանող արտադրական-տնտեսական հարաբերությունները։ Յուրաքանչյուր հասարակական-տնտեսական ֆորմացիայում կարող են գոյություն ունենալ մեկ կամ մի քանի հասարակական-տնտեսական կացութաձևեր։ Այսպես, ստրկատիրության ծաղկման շրջանում, անգամ միևնույն պետության մեջ, որոշ ցեղերի մոտ պահպանվում էին նախնադարյան-համայնական հարաբերությունները՝ զարգացման տարբեր աստիճաններում։ Ֆեոդալիզմի ժամանակ պահպանվեցին և ստրկատիրական, և նախնադարյան, իսկ կապիտալիստական հարաբերությունների տիրապետության շրջանում՝ մինչկապիտալիստական ֆորմացիաներին յուրահատուկ գրեթե բոլոր հասարակական-տնտեսական կացութաձևերը։ Բազմակացութաձև հասարակարգերում կացութաձևերից որևէ մեկը, որպես կարգ, տիրապետող է, գերակշռող։ Միավորելով և իրեն ենթարկելով մնացած բոլոր հասարակական-տնտեսական կացութաձևերը՝ այն որոշում է հասարակարգի սոցիալ-տնտեսական բնույթը, դառնում նրա հիմքը, հենարանը։ Միաժամանակ, մինչսոցիալիստական ֆորմացիաների ընդերքում տիրապետող կացութաձևին զուգահեռ, տարերայնորեն ծագում և զարգանում են հասարակական-տնտական նոր ֆորմացիայի սաղմերը հանդիսացող կացութաձևերը։ Սակայն սոցիալիստական կացութաձևը, որպես տնտեսական հարաբերությունների ամբողջական համակարգ, չի կարող ծագել կապիտալիզմի ընդերքում, այն առաջանում է սոցիալիստական հեղափոխության հաղթանակի հետևանքով, արտադրության միջոցները հանրայնացնելու ուղիով։ Այդ պատճառով կապիտալիզմից սոցիալիզմին անցման ժամանակաշրջանի էկոնոմիկային բնորոշ է բազմակացութաձևությունը։ Դրանց թիվը պայմանավորված է տվյալ երկրի զարգացման առանձնահատկություններով, բայց սոցիալիստական, մանրապրանքային և մասնավոր կապիտալիստական կացութաձևերի առկայությունն անխուսափելի է։ Անցման շրջանում հնարավոր է նաև պետական կապիտալիստական, իսկ առավել թույլ զարգացած երկրներում՝ նահապետական կացութաձևերի գոյությունը։ 


== Աղբյուրներ ==
Նյութեր Հայկական Սովետական հանրագիտարանից, էջեր՝ 251, 252
Ցունդոկու

Ցունդոկու   (ճապ.՝ 積ん読), ընթերցանության նյութեր ձեռք բերելու, բայց առանց կարդալու դրանք տանը կուտակելու երևույթը։ Նաև օգտագործվում է գրապահարանի վրա դրված այն գրքերի համար, որոնք պատրաստ են ավելի ուշ կարդալուն։
Տերմինը առաջացել է Մեյձիի դարաշրջանում (1868–1912) և հանդիսացել է ճապոնական ժարգոնի մաս։ Այն ներառում է տերմինի տարրեր՝  (ճապ.՝ 積んでおく ցունդե-օկու, «Հավաքել պատրաստի իրեր և հեռանալ») և  (ճապ.՝ 読書 դոկուշո, «ընթերցանություն»): Եղել են նաև առաջարկներ բառն անգլերեն լեզվով օգտագործելու և բառարաններում ներառելու համար, օրինակ՝ Քոլինի բառարանը։
1921 թվականին ամերիկացի հեղինակ և գրքասեր էյ. Էդուարդ Նյուտոնը նկարագրել է նմանատիպ մի իրավիճակ։
2007 թվականին Նասիմ Նիկոլաս Թալեբն իր հեղինակային «Սև կարապը» գրքում ներմուծել է «հակագրադարան» (անգլ.՝ Antilibrary) տերմինը, որը համեմատվել է ցունդոկուի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարաբաշովկա (գյուղ, Բարվենկովոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲարաբաշովկաԲարաբաշովկա (ուկրաիներեն՝ Барабашівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1927 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բարաբաշովկա գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,15 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովոալեքսանդրովսկի (այլ կիրառումներ)

Նովոալեքսանդրովսկի, կարող է վերաբերել՝

Նովոալեքսանդրովսկի - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի շրջանում
Նովոալեքսանդրովսկի - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում
Նովոալեքսանդրովսկի - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում
Օբերբրոն

Օբերբրոն (ֆր.՝ Oberbronn), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1529 մարդ, բնակչության խտությունը` 72.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.15 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 926 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 705-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 221։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,1 %։ 705 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 651 անձ (360 տղամարդ և 291 կին)։ Գործազուրկ են եղել 54 անձ (24 տղամարդ և 30 կին)։ 221 անաշխատունակներից 55-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 86-ը` թոշակառուներ, իսկ 80-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խվներ Վերին

Խվներ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից 31 կմ արևելք՝ Գոմշանուտ լեռների հյուսի-արևելյան անտառապատ լանջին, Մուշ-Բիթլիս տանող ճանապարհի աջ կողմում՝ Խվներ Ներքին գյուղի մոտակայքում։


== Պատմություն ==
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
Խվներ Ներքին և Խվներ Վերին գյուղերը միասին 1890 թվականին ունեին 50 տուն հայ և 3 տուն քուրդ, 1909 թվականին՝ 60 տուն քուրդ և 20 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտ Հովհաննիսյան (թմբկահար)

Ալբերտ Հովհաննիսյան (մայիսի 17, 1985(1985-05-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երաժիշտ, թմբկահար, արվեստագիտության թեկնածու, երգչուհի Արփի Շահնուբարյանի ամուսինը։


== Կենսագրություն ==
Ալբերտ Հովհաննիսյանը ծնվել է Երևանում՝ 1985 թվականի մայիսի 17-ին։ Միջնակարգ կրթություն է ստացել Ալեքսանդր Շիրվանզադեի անվան հ. 21 դպրոցում, որից հետո ուսումը շարունակելով Առնո Բաբաջանյանի անվան պետական երաժշտամանկավարժական քոլեջում, ապա՝ 2002-2007 թվականներին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ 2010 թվականին ավարտել է բարձրագույն ուսումնական հաստատության ասպիրանտուրան։ 2010 թվականին ստացել է արվեստագիտության թեկնածուի կոչում։
2007 թվականից աշխատում է Հայաստանի հանրային հեռուստատեսության և ռադիոյի էստրադային սիմֆոնիկ նվագախմբում, իսկ 2008 թվականից հանդիսանում է Հայվեյ ջազ խմբի հիմնադիրներից մեկն ու խմբի թմբկահարը։
Ալբերտ Հովհաննիսյանն ամուսնացել է երգչուհի Արփիի հետ, նրանք ունեն երկու երեխա՝ Արևիկն ու Ակսելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգչուհի Արփին և թմբկահար Ալբերտ Հովհաննիսյանը երկրորդ անգամ ծնող են դարձել Archived 2021-11-30 at the Wayback Machine.
Նորֆոլկ կղզու ազգային պարկ

Նորֆոլկ կղզու ազգային պարկ (անգլ.՝ Norfolk Island National Park), գտնվում է Խաղաղ օվկիանոսի հարավային մասում գտնվող կղզիներում, որը պատկանում է Ավստրալիային, մոտ 1500 կմ արևելք Բրիսբենից։ Պարկը զբաղեցնում է Նորֆոլոք կղզու 14%, իսկ Ֆիլիպ և Նեպին կղզիներն ամբողջությամբ։
Ազգային պարկի ընդհանուր տարածքը մոտ 6,5 քկմ, որի մեծ մասը 4,6 քկմ գտնվում է Նորֆոլք կղզու Մաունտ Փիթ լեռնային շրջանում, մնացած մասը 1,9 քկմ Ֆիլիպ և Նեպին կղզիներին։ Հիմնադրվել է 1984 թվականին։ Պարկի ստեղծման հիմնական նպատակն է պահպանել և վերականգնել էնդեմիկ բույսերի և կենդանիների, բնական էկոհամակարգի և էկոլոգիական գործընթացների զարգացումը, ինչպես նաև ստեղծելու հանգստի համար հնարավորություններ Նորֆոլոք կղզու զբոսաշրջիկների համար։


== Ֆլորա ==
Ազգային պարկում աճում են շուրջ 200 տեսակի բույսեր, որոնցից էնդեմիկ են 40-ը։ Առավել հայտնի է Նորֆոլք կղզու խորհրդանիշ համարվող արաուկարիա բազմատերևը կամ նորֆոլոքյան սոճի, որն ունի մինչև 60 մ բարձրություն։ Ամբողջ աշխարհում մշակվում է որպես դեկորատիվ բույս, իսկ նորֆոլքյան սոճին որպես բնափայտ օգտագործվում է շինարարության մեջ։ Ծառի սերմերը ծառայում են սնունդ արդեն ոչնչացման եզրին գտնվով (Cyanoramphus cookii) թութակի համար։
Մեծ վնաս են հասցրել կղզու բուսական ու կենդանական աշխարհին՝ առնետները, նապաստակները, խոզերը, այծերը և վայրիացած կատուները։


== Ծանոթագրություններ ==
Բելգիացիներ

Բելգիացիներ (հոլ.՝ Belgen, ֆր.՝ Belges, գերմ.՝ Belgier), Բելգիայի Թագավորության բնակիչ։ Հիմնական լեզուներն են հոլանդերենը՝ երկրի հյուսիս֊արևելյան շրջաններում և ֆրանսերենը՝ Վալոնիա երկրամասում։ Ընդհանուր թիվը մոտ 11 միլիոն է։
Որպես առանձին ժողովուրդ բելգիացիները համեմատաբար երիտասարդ են, քանի որ Բելգիան որպես անկախ պետություն գոյություն ունի 1830 թվականից։
Երկրի անվանումը վերցված է Հռոմեական կայսրության հյուսիսային պրովինցիա Gallia Belgica֊ի անունից, որի բնիկները՝ բելգերը կելտական և գերմանական ժողովուրդների խառնուրդ էին։
Պրուզի (Օբի գավառ)

Պրուզի (ֆր.՝ Prusy), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 106 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.95 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 115 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 37 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 52 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 37-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,2 %։ 37 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (20 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 15 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Baby Rose

Ժասմին Ռոուզ Ուիլսոն (անգլ.՝ Jasmine Rose Wilson; օգոստոսի 5, 1994(1994-08-05), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), առավել հայտնի է որպես Baby Rose, ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ։ Նա անկախ արտիստ է, բայց տարածման պայմանագիր ունի Human Re Sources-ի հետ։


== Վաղ տարիներ ==
Ժասմին Ռոուզ Ուիլսոնը ծնվել է Վաշինգտոն ԿՇ-ում և մեծացել է Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Ֆեյեթևիլ քաղաքում։ 9 տարեկանում նա արդեն դաշնամուր էր նվագում, իսկ դպրոցային տարիներում՝ երգեր էր ձայնագրում։ Նրա ընտանիքը նկատել է նրա տաղանդը, երբ նա 12 տարեկան էր։


== Երաժշտական կարիերա ==
2017 թվականին «From Dusk 'til Dawn» միքսթեյփի թողարկումից հետո, Baby Rose-ը արժանացել է ուշադրության այնպիսի արտիստների կողմից, ինչպիսիք են SZA-ը, Քեհլանին և Ջեյ Քոուլը։ 2019 թվականի նա մասնակցել է Մեթ Մարթիանի «The Last Party», Big K.R.I.T.-ի «K.R.I.T. Iz Here» և Dreamville-ի «Revenge of the Dreamers III» ժողովածուներին։
2019 թվականի նա մասնակցել է Արի Լենոքսի Shea Butter Baby շրջագայությանը։ Նա թողարկել է իր «To Myself» դեբյուտային ստուդիական ալբոմը 2019 թվականի օգոստոսի 22-ին։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===


=== Միքսթեյփեր ===


=== Որպես հյուր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Նյաչանգ

Նյաչանգ (վիետ․՝ Nha Trang), կենտրոնական Վիետնամի Կհանհոա նահանգի մայրաքաղաքն է։ Այն գտնվում է Հարավչինական ծովի ափին, Հանոյից գտնվում է 1280 կիլոմետր, իսկ Հոշիմինից՝ 439 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Վիետնամի ամենատարածված բուժավայրերից մեկն է օտարազգի զբոսաշրջիկների շրջանում.։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է տիամաների կողմից, որը կազմել է Տյամպա պետության մի մասը և կոչվել է Կաութհարա։ Վարկածներից մեկի համաձայն, «Նյաչանգ» անունը ծագել է Տյամպա պետությունից։ Դա վիետնամական ընթերցանության տիամական գետ է, որի վրա գրված է՝ Յաչանգ։ Նախկինում Նյաչանգը սովորական ձկնորսական գյուղ էր, սակայն Ֆրանսիական Հնդկաչինի հետ միաժամանակ այն սկսել է զարգանալ որպես առողջարանային քաղաք, և այժմ այն համարվում է երկրի առողջարանային կենտրոններից մեկը։
Քաղաքի բնակիչները զբաղվում էին ձկնորսությամբ, մշակում էին ձկներ և սպասարկում էին զբոսաշրջիկներին։ Նյաչանգում կար ոչ մեծ ծովային նավահանգիստ։


== Կլիմա ==
Միջին տարեկան ջերմաստիճանը 23-26 ջերմային միավոր է ըստ Ցելսիուսի սանդղակի։ Օդի նվազագույն ջերմաստիճանը դիտվում է ձմռանը՝ 10-13 աստիճան, բայց դա հազվադեպ է լինում։ Ամռանը առավելագույն ջերմաստիճանը հասնում է 37 աստիճանի։ Սովորաբար ջերմաստիճանը ինչպես ձմռանը, այնպես էլ ամռանը պահպանվում է 22-28 աստիճանով։
Այստեղ տեղումների քանակն ավելի քիչ է, քան մյուս շրջաններում, բայց երբեմն լինում է ավելի խոնավ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ անձրևները լինում են հազվադեպ (առավել խոնավ ամիսներն են նոյեմբերից փետրվար ամիսները), բայց դրանք լինում են շատ ուժեղ։ Քանի որ քաղաքը պաշտպանված է լեռներով, այստեղ փոթորիկների և տայֆունների հավանականությունը այնքան բարձր չէ, որքան հարևան նահանգներում։ 2010 թվականի աշնանը տեղի է ունեցել հզոր տայֆուն, սակայն տուժածներ չեն եղել։
Նյարանգում ծովի ջրի ջերմաստիճանը 26-29 աստիճան է, սակայն հունվար-փետրվար ամիսներին այն սառում է՝ 24 աստիճանից ոչ բարձր։ Ծովի կենդանական աշխարհը բազմազան է։ Հանդիպում են ծովախեցգետիններ, ութոտնուկ, օմար և այլ տարբեր տեսակի ձկներ։ Հանդիպում են մեդուզաներ, որոնք մարդկանց մոտ կարող են առաջացնել արագանցանելի այրվածքներ (օգոստոս-փետրվար)։
Քաղաքի ավազոտ լողափը կազմում է մոտ 7 կիլոմետր։ Մանրահատիկ ավազում գերակշռում է դեղին գույնը։ Չնայած ավազի գույնը տատանվում է բաց դեղինից մինչև դարչնագույն։ Որոշ ափամերձ վայրերում հանդիպում է նաև մեծաբեկոր ավազ (քաղաքի ծայրամասերում)։


== Օդանավակայան ==
Մոտակա օդանավակայանը Կամրան միջազգային օդանավակայանն է, որը գտնվում է Կամրան քաղաքում՝ Նյաչանգ քաղաքից 50 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Օդանավակայանը չպետք է շփոթել Նյաչանգ քաղաքի կենտրոում գտնվող ավիաբազայի հետ, որտեղ վերապատրաստվել են Վիետնամի Ժողովրդական բանակի օդաչուները։


== Զբոսաշրջություն ==
Նյաչանգի բուժավայրը եղել է նաև կայսերական ժամանակ, երբ Վիետնամը ֆրանսիական գաղութ էր։ Այստեղ էին այցելում էին Հոշիմին քաղաքի բնակիչները, ինչպես նաև ամբողջ աշխարհի զբոսաշրջիկները։
2013 թվականից Նյաչանգում ակտիվորեն կառուցվել են հյուրանոցներ և բնակելի շենքեր։
Քաղաքի լողափը մունիցիպալ է և միայն փոքր տարածքների մոտ գտնվողներն են համարվում մասնավոր սեփականություն։
Նյաչանգ քաղաքում որպես տեսարժան վայր և խորհրդանիշ համարվում է Պոնագարը՝ տիամաների աշտարակը, որը կառուցվել է XIII դարի վերջերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nha Trang — Викигид(անգլերեն)
Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը (վեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը (այլ կիրառումներ)«Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» (վրաց.՝ მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი), Նոդար Դումբաձեի վեպը՝ տպագրված 1960 թվականին վրացերենով։
1964 թվականին Թբիլիսիի «Լիտերատուրա դա խելովնեբա» հրատարակչությունում հրատարակվել է ռուսերեն թարգմանությունը՝ արված Զուրաբ Ախվլեդիանիի կողմից, որից հետո վեպը ոչ միայն Վրաստանում է մեծ ճանաչում ստացել, այլև ողջ ԽՍՀՄ-ում։ 1966 թվականին Դումբաձեն ստացել է Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակը «Ես տեսնում եմ արևը» և «Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» ստեղծագործությունների համար։


== Սյուժե ==
Վեպը պատմում է Զուրիկոյի՝ վրացական գյուղի մի տղայի կյանքի մասին։ Գործողությունները տեղի են ունենում նախապատերազմական Վրաստանում, որտեղ Զուրիկոն սովորում է դպրոցում, առաջին անգամ սիրահարվում է, ապա պատերազմ է ճանապարհում համագյուղացիներին և Հաղթանակի է հանդիպում։ Զուրիկոն ավարտում է դպրոցը և մեկնում սովորելու Թբիլիսի, սակայն ուսումն ավարտելուց հետո կրկին վերադառնում է իր գյուղը՝ առաջին սիրո և ընկերների մոտ։


== Կերպարներ ==
Զուրիկո 
Օլգա տատիկ
Իլիկո
Իլարիոն
Մերի
Ցիրա
Կուկուրի
Անտիպ


== Վերամշակումներ ==
1963 թվականին վեպի հիման վրա ռեժիսոր Թենգիզ Աբուլաձեն նկարահանում է «Ես, տատիկը, Իլիկոն և Իլարիոնը» ֆիլմը «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում։
Վեպի հիման վրա ներկայացումներ են բեմադրվել, մասնավորապես՝ Մոսսովետի անվան թատրոնում, որտեղ Իլիկոյի դերը խաղացել է Սերգեյ Յուրսկին և Ալեքսանդր Լենկովը, իսկ տատիկի դերը՝ Օլգա Օստրոումովան։ Ստեղծագործության հիման վրա ներկայացում է բեմադրվել նաև Մոսկովյան ՏՅՈՒԶ-ում, որտեղ տատիկի դերը կատարում էր Լիա Ախեջակովան (1973 թվականին)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրաչի (այլ կիրառումներ)

Գրաչի, կարող է վերաբերել՝

Գրաչի - կայարան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում
Գրաչի - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում
Պյուհա (գյուղ, Սաուե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊյուհաՊյուհա (էստ․՝ Püha), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սաուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 121 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Էմմա Սարգսյան

Էմմա Տիգրանի Սարգսյան (մայիսի 23, 1935(1935-05-23), Վորոնեժ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգչուհի (մեցցո սոպրանո)։ ՌԴ ժողովրդական արտիստ (2001), Ռուսաստանի թատերարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Էմմա Սարգսյանը ծնվել է 1935 թվականի մայիսի 23-ին Վորոնեժում, երաժիշտների ընտանիքում։ Սովորել է Վորոնեժի երաժշտական ուսումնարանում, ապա Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայում, որն ավարել է 1960 թվականին (Ա. Լ. Դոլիվոյի դասարան)։ 
1960-1991 թվականներին հանդես է եկել Մոսկվայի Կ. Ս. Ստանիսլավսկու և Վ. Ի. Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան երաժշտական թատրոնում (Օլգա՝ Պ. Ի. Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին», Ռոզինա՝ Ջ. Ռոսսինիի «Սևիլյան սափրիչ», Կարմեն՝ Ժ. Բիզեի «Կարմեն»), 1991 թվականից՝ «Նոր օպերա» թատրոնում (Լյուչիա՝ Պ. Մասկանիի «Գեղջկական պատիվ», Ջիովաննա՝ Ջ. Վերդիի «Ռիգոլետտո», Կլոտիլդա՝ Վ. Բելլինիի «Կլոտիլդա», Դայակ՝ Մ. Պ. Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով», Նաինա՝ Մ. Ի. Գլինկայի «Ռուսլան և Լյուդմիլա» և այլն)։ 
Մենահամերգներով շրջագայել է Ռուսաստանում և արտերկրում։ 
2007 թվականին մասնակցել է Զալցբուրգի փառատոնին, 2008 թվականին ելույթ է ունեցել Մանհայմի Ազգային թատրոնում։ 


== Մրցանակներ ==
1970 – ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ
Ռուսաստանի թատերական արվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր
2001 – Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ
1959 – «Պրահայի գարուն» միջազգային փառատոնի 1-ին կարգի դիպլոմ,
1961 – Ջ. Էնեսկուի անվան միջազգային մրցույթի 1-ին մրցանակ և ոսկե մեդալ (Բուխարեստ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ագապի (վեպ)

«Ագապիի պատմությունը» (հայատառ թուրքերեն՝ «Ագապի հիքեայեսի»), Հովսեփ Վարդանյանի հայատառ թուրքերենով գրած վեպը, որում խիստ քննադատվում են 19-րդ դարի կեսերին Կոստանդնուպոլսի հայ գաղութում ծավալված պառակտիչ բնույթ ունեցող կրոնական խնդիրները։


== Վեպի ստեղծման հանգամանքները ==


== Վեպի ընդունելությունն հայ կաթողիկեների շրջանում ==
Հովսեփ Վարդանյանի «Ագապիի պատմությունը» վեպը, չնայած հեղինակի հայ կաթողիկե համայնքին պատկանելու հանգամանքին, խիստ բացասական ընդունելության է արժանանում հայ կաթողիկե հոգևորականների շրջանում։ Այդ ժամանակվա հայ կաթողիկե համայնքի առաջնորդ Անտոն Հասունյանը մի կոնդակ հրապարակեց, որում խստորեն դատապարտեց «Ագապի» վեպը և արգելեց այն ընթերցել հայ կաթողիկեներին.
Սակայն այս արգելքն մեծ ազդեցություն չունեցավ հայ-կաթողիկե հասարակության վրա և միայն ավելի բորբոքեց հետաքրքրությունն «Ագապի» վեպի նկատմամբ։ Այս հանգամանքից ելնելով Անտոն Հասունյանը դիմում է Վատիկան և վեպն ընդգրկել է տալիս Կաթոլիկ եկեղեցու կողմից արգելված գրքերի ցանկում.


== Վեպի սյուժեն ==
Հայատառ թուրքերենով գրված «Ագապիի պատմությունը» վեպը շարադրելիս Վարդանյանը ներշնչվել է արևելյան և արևմտյան մոտիվներից` տարբեր գույներով նկարագրելով սերը։ Վեպում ներկայացված է Հայ առաքելական եկեղեցու և Հայ կաթոլիկ եկեղեցու միջև եղած հակասությունները, որոնց պատճառով տուժում է Ագապիի և Հակոբի սերը։ «Ագապիի պատմությունը» վեպը առաջին անգամ լույս է տեսել 1851 թվականին Ստամբուլում։ Իսկ արդեն 1991 թվականին ավստրիացի թուրքագետ Անդրեաս Թիեթզը, հայատառ թուրքերենը վերածելով լատինատառի, կրկին հրատարակել է վեպը` այն անվանելով Թուրքիայում գրված և տպագրված առաջին ժամանակակից վեպը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիկոե Բոլոտո (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)

Վելիկոե Բոլոտո (ուկրաիներեն՝ Велике Болото), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկոե Բոլոտո գյուղում բնակվում էր 210 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,26 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 92,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չերնիգովսկի (խուտոր, Կուգարչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերնիգովսկի (այլ կիրառումներ)Չերնիգովսկի (ռուս.՝ Черниговский, բաշկիրերեն՝ Черниговка), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 64 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)