Իդա Բարբեր

Իդա Բարբեր (գերմ.՝ Ida Barber, ի ծնե՝ ֆոն Պունիցեր, հուլիսի 19, 1842(1842-07-19)[…], սեպտեմբերի 4, 1842(1842-09-04), հուլիսի 9, 1842(1842-07-09), հուլիսի 12, 1842(1842-07-12) կամ հոկտեմբերի 1, 1842(1842-10-01), Բեռլին, Պրուսիայի թագավորություն[…] - հոկտեմբերի 5, 1931(1931-10-05), Վիեննա, Առաջին Ավստրիական Հանրապետություն), գերմանացի վիպասան, որ գրել է «Ivan Baranow» կեղծանունով, լրագրող, խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Իդա Բարբերը ծնվել է 1842 թվականի հուլիսի 19-ին Բեռլինում։ 1873 թվականին ամուսնացել է և տեղափոխվել Լայպցիգ, որտեղ 1877 թվականին հիմնել է Լայպցիգի տնային տնտեսուհիների կանանց ակումբը։ Աշնանն ակումբ ուներ ավելի քան 1500 անդամ։
1879 թվականի աշնանը ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Վիեննա, որտեղ շարունակել է լրագրողական գործունեությունը։ 1880 թվականից որպես նորաձևության լրագրող համագործակցել է տարբեր ամսագրերի հետ, այդ թվում Pester Lloyd ամսագրի հետ, եղել է Illustrierte Zeitung հրատարակչության թղթակիցը Համբուրգում և Ավստրիայում, մի քանի տարի խմբագրել է Wiener Bazar ամսագրի համար։
1880 թվականից նա պարբերաբար «Die Presse», «Neue Freie Presse», ինչպես նաև «Wiener Salonblatt» (1884-1889) և «Sport und Salon» (1900-1918) ամսագրերի համար գրել է նորաձև իրերի մասին։ 1881 թվականից «Vom Fels zum Meer» ամսագրում վարել է «Ժամանակի զգեստները» սյունակը։ 1910-1911 թվականներին աշխատել է որպես Պրահայում «Selbstwehr» («Ինքնապաշտպանություն») հրեական շաբաթաթերթի «Für unsere Frauen» («Մեր կանանց համար») ամենամսյա առդիրի պատասխանատու խմբագիր։
1885 թվականին եղել է Վիեննայի ուսանողների աջակցության ասոցիացիայի համահիմնադիր, 1886 թվականից՝ Վիեննայի գրողների և նկարիչների ասոցիացիայի անդամ։
1898 թվականից ապրել է Վիեննայի մերձակայքում գտնվող Պուրկերսդորֆ քաղաքում, որտեղ էլ մահացել է 1931 թվականին։


== Ստեղծագործություն ==
Իդա Բարբերի գրական գործունեությունն սկսվել է 1872 թվականին «Die Gartenlaube» և «Vossischen Zeitung» թերթերում։ Լայպցիգում տպագրվել է նրա առաջին՝ «Կոտրված սրտեր» (1878) վեպը։
1881 թվականից, երբ Բրեսլաուում տպագրվել է «Ռուսական գաղտնիքներ» վեպը, սկսել է օգտագործել «Ivan Baranow» կեղծանունը։
1882 թվականին լույս է տեսել նրա «Կյանքի պատկերներ» («Կրոնական պատերազմների երեք պատմություն») պատմվածքների ժողովածուն, իսկ 1900 թվականին՝ «Ժանրային նկարներ հրեական ընտանիքի կյանքից» գիրքը։
1890 թվականից Ի. Բարբերի գրական գործունեության մեջ նկատվել է հուդայականության հարցերին դիմելը։
Ի թիվս այլ գործերի, նա գրել է մի շարք աշխատանքներ նորաձևության մասին։


== Ընտրյալ ստեղծագործություններ ==
1881 – Lebensbilder
1884 – Gerächt, doch nicht gerichtet
1885 – Mann zweier Frauen
1885 – Verkaufte Frauen
1885 – Versöhnt
1887 – Aus der russischen Gesellschaft
1887 – Gebrochene Herzen
1891 – Der neue Monechristo
1895 – Genrebilder aus dem jüdischen Familienleben
1895 – Wandlungen
1896 – Ihr Schwiegersohn (վեպ)
1896 – Arbeit adelt
1900 – Glaubenskämpfe
1919 – Die rechte Liebe war es nicht
Der neue Montekristo.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Franz Brümmer: Lexikon der deutschen Dichter und Prosaisten vom Beginn des 19. Jahrhunderts bis zur Gegenwart. Band 1. Brockhaus, Leipzig 1913, S. 118–119.
Elisabeth Friedrichs: Die deutschsprachigen Schriftstellerinnen des 18. und 19. Jahrhunderts. Ein Lexikon. Metzler, Stuttgart 1981, ISBN 3-476-00456-2, (Repertorien zur deutschen Literaturgeschichte 9), S. 15.


== Արտաքին հղումներ ==
«Բարբեր, Իդա»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Կենսագրություն(գերմ.)