armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լուսոն

Լուսոն (անգլ.՝ Luzon), Ֆիլիպինյան կղզեխմբի ամենամեծ կղզին՝ նրա հյուսիսային մասում։ Տարածությունը 105.6 հզ կմ² է։ Մակերևույթը լեռնային է, բարձրությունը մինչև՝ 2934 մ (Պոլոգ լեռը՝ Կենտրոնական Կորդիլերներիում)։ Կան գործող հրաբուխներ։ Լուսոնում է Ֆիլիպինների մայրաքաղաք Մանիլան։


== Անվանում ==
Ենթադրում են, որ անվանումն առաջացել է Losong բառից՝ բրինձ ծեծելու տաշտաձև փայտյա մեծ աման։
16-րդ դարում իսպանացի ծովագնացները զարմացել էին բնիկների տան դռներին դրած այդ խոշոր ամանները և նրանք կղզին անվանել են Islas de los losones՝ «տաշտերի կղզի»։


== Ծանոթագրություններ ==
Երկաթե խաչ (ֆիլմ)

«Երկաթե խաչ» (անգլ.՝ Cross of Iron, նաև՝ «Շտայներ։ Երկաթե խաչ», գերմ.՝ Steiner – Das Eiserne Kreuz), Սեմ Պեկինպայի ռազմական դրաման, որը նկարահանվել է 1977 թվականին Վիլլի Հայնրիխի «Համբերատար մարմին» վեպի հիման վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1977 թվականի հունվարի 28-ին։


== Սյուժե ==
1943, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ, արևելյան ճակատ, Թամանի թերակղզի, «Կապույտ գիծ»։ Հերթական հանձնարարությունը հաջող կատարելուց հետո մեդալներով պարգևատրված Ռոլֆ Շտայներին շնորհվում է ֆելդֆեբելի կոչում։ Շտայների ստորաբաժանման հրամանատար է նշանակվել պրուսացի արիստոկրատ կապիտան Շտրանսկին։ Ռուսների հետ արյունահեղ մարտից հետո, որտեղ զոհվում է հարձակումը գլխավորող լեյտենանտ Մեյերը, կապիտանը, որը վախկոտորեն նստած էր թիկունքում, հայտարարում է, որ ինքն է գլխավորել մարտը, և պահանջում է, որ իրեն պարգևատրեն երկաթե խաչով։ Շտրանսկին ցանկանում է բավարարել իր հավակնությունները և ամրապնդել իր ազնվական ընտանիքի անունը։ Նա որպես վկա ներկայացնում է Շտայներին և լեյտենանտ Տրիբիգին, որն ունի միասեռականի համբավ։ Սակայն Շտայները, որը դժգոհ է հրամանատարությունից և կապիտանի գոռոզությունից, հրաժարվում է մասնակցել կեղծիքին։ Երբ գնդապետ Բրանդտը հրաման է տալիս թողնել դիրքը, Շտրանսկին այդ հրահանգը չի հասցնում Շտայների ստորաբաժանմանը՝ դրանով իսկ նրանց մահվան դատապարտելով։


== Դերերում ==
Ջեյմս Քոբերն – ֆելդֆեբել Ռոլֆ Շտայներ
Մաքսիմիլիան Շելլ – կապիտան Շտրանսկի
Ջեյմս Մեյսոն – գնդապետ Բրանդտ
Դեյվիդ Ուորներ – կապիտան Կիզել
Կլաուս Լևիչ – կապրալ Կրյուգեր
Վադիմ Գլովնա – շարքային Կեռն
Ռոջեր Ֆրից – լեյտենանտ Տրիբիգ
Դիտեր Շիդոր – շարքային Անսելմ
Իգոր Գալո – լեյտենանտ Մայեր
Վերոնիկ Վենդել – Մարգա
Սենտա Բերգեր – Եվա
Սլավկո Շտիմաց – Միշա, ռուս տղա


== Նկարահանող խումբ ==
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Սեմ Պեկինպա
Սցենարիստներ՝ Ջուլիուս Ջ. Էփսթայն, Ջեյմս Հեմիլթոն, Ուոլթեր Քելլի
Պրոդյուսերներ՝ Վոլֆ Հարթվիգ, Արլին Սելլերս, Ալեքս Վինիտսկի
Օպերատոր՝ Ջոն Կոկիյոն
Կոմպոզիտոր՝ Էռնեստ Գոլդ, Պետեր Թոմաս
Բեմադրող նկարիչներ՝ Բրայան Էկլանդ-Սնոու, Թեդ Հեուորթ
Մոնտաժողներ՝ Մայքլ Էլիս, Մյուրեյ Ջորդան, Թոնի Լոուսոն, Հերբերտ Թաշներ
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Ռոդնի Հոլլանդ
Գրիմյոր՝ Քոլին Արթուր
Հատուկ Էֆեկտներ՝ Ռոբին Կատերիջ, Հելմուտ Կլեյե, Ռիխարդ Ռիխտսֆելդ
Հնարքների բեմադրիչ՝ Փիթեր Բրեյեմ
Դիրիժոր՝ Էռնեստ Գոլդ


== Մրցանակներ ==
1977 - «Ոսկե էկրանի» մրցանակ (Գերմանիա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Երկաթե խաչ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում 
«Штайнер — железный крест»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում: 
Մրցանակները IMDb կայքում
Ֆիլմի մասին kino-teatr.ru կայքում
Մատրյոշկա (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մատրյոշկա (այլ կիրառումներ)Մատրյոշկա (գերմ.՝ Matrjoschka), ռեժիսոր Կարին Հյորլերի 2006 թվականի վավերագրական ֆիլմ։ Ֆիլմը երեք տարի շարունակ կինեմատոգրաֆիայի պատմության մեջ եղել է ամենատևականը (5700 րոպե՝ 95 ժամ), մինչև որ 2009 թվականին թողարկվեց «Սինեմատոն» ֆիլմը։ «Մատրյոշկան» չունի հնչյունավորում։


== Դիպաշար ==
Ֆիլմն իրենից ներկայացնում է լուսանկարների հերթագայություն։ Նկարներում պատկերված են հեծանիվով ընթացող տղա, փողոց, տներ, ավտոտնակներ և երկինք։ Ժամանակի ընթացքում նկարները փոքր-ինչ փոխվում են, բայց դրանց փոփոխությունն անզեն աչքով աննկատելի է։


== Ցուցադրություն ==
Առաջին ցուցադրությունը կայացել է Գերմանիայի Մայնի Ֆրանկֆուրտ քաղաքի «Լյումինել 2006» փառատոնի ընթացքում։ Ցուցադրությունն սկսվել է 2006 թվականի ապրիլի 23-ին առավոտյան ժամը 6-ին և ավարտվել ապրիլի 28-ի գիշերվա ժամը 1-ին (ընթացքում արվել է ընդմիջում գիշերվա ժամը 1-ից մինչև առավոտյան 6-ը)։ Ցուցադրությունն անցկացվել է բացօթյա 100 մ² մակերեսով լուսակիսահաղորդչային էկրանով։ Ներկայումս ֆիլմը հասանելի է միայն DVD-ի wmv ձևաչափով։


== Տես նաև ==
Ամենաերկար ֆիլմերի ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Մատրյոշկա»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Կայացած ցուցադրության մասին faz.net կայքում
Ֆիլմը ծրագիրը «Լյումինել 2006» փառատոն ժամանակ Archived 2011-07-20 at the Wayback Machine.
Իր ֆիլմի մասին պատմում է ռեժիսոր և պրոդյուսեր Կարին Հյորլերը
http://light-building.messefrankfurt.com/frankfurt/de/fakten_bilder-detail.html?guid=mf_ddsp147_8178 Archived 2008-10-12 at the Wayback Machine.
http://light-building.messefrankfurt.com/frankfurt/de/fakten_1744.html Archived 2008-10-12 at the Wayback Machine.
Զինվորական փառքի քաղաք

Զինվորական փառքի քաղաք (ռուս.՝ Го́род во́инской сла́вы), պատվավոր կոչում, որը շնորհվում է Ռուսաստանի Դաշնության առանձնահատուկ քաղաքներին՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ «քաղաքի պաշտպանների՝ Հայրենիքի ազատության և անկախության համար պայքարում ցուցաբերած տղամարդկության, կայունության և զանգվածային հերոսության համար»։
Ստեղծվել է 2006 թ.-ի ապրիլի 26-ին՝ ՌԴ նախագահ Վ․ Պուտինի հրամանով։ Համաձայն այդ հրամանի, «զինվորական փառքի» կոչման արժանացած քաղաքներում պետք է դրվեն հիշատակի ստելաներ (հուշակոթողներ)՝ քաղաքի զինանշանով և հրամանի տեքստով, ինչպես նաև, անցկացվեն հասարակական միջոցառումներ, տոնական հրավառություն փետրվարի 23-ին (Հայրենիքի պաշտպանի օր), մայիսի 9-ին (Հաղթանակի օր) և Քաղաքի օրը։
Առաջին պատվոգրերը շնորհվել են 2007-ի մայիսի 7-ին՝ Բելգորոդ, Կուրսկ և Օրյոլ քաղաքներին։
2011 թ.-ին Ռուսաստանի Բանկը (ռուս.՝ Банк России) սկսել է անվանական մետաղադրամների թողարկումը՝ նվիրված «զինվորական փառքի» կոչումը կրող քաղաքներին։
2015 թ.-ի ապրիլի 6-ի դրությամբ Ռուսաստանի 45 քաղաքներ կրում են «զինվորական փառքի» կոչումը։


== Զինվորական փառքի քաղաքների ցուցակ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Զինվորաքան փառքի քաղաք» պատվավոր կոչման մասին դաշնային օրենքը Archived 2015-02-03 at the Wayback Machine.(ռուս.)
ՀՀ ԳԱԱ կենդանաբանության ինստիտուտ

ՀՀ ԳԱԱ կենդանաբանության ինստիտուտ, գիտահետազոտական կառույց։ Ձևավորվել է 1943 թվականին ՀՀ ԳԱԱ կենսաբանության ինստիտուտի կենդանաբանության բաժանմունքի հիման վրա։


== Խնդիրներ ==
Հիմնական խնդիրներն են կենդանական աշխարհի, բարձրակարգ կենդանիների էվոլյուցիայի, կարգաբանության, էկոլոգիայի, Էտոլոգիայի, կենդանաաշխարհագրության ուսումնասիրությունը, հազվագյուտ, անհետացող և բնաշխարհիկ տեսակների պահպանությունը, վերարտադրությունշը, ինչպես նաև կենդանիների ու բույսերի մակաբույծների բազմազանության, էկոլոգիայի, մակաբուծային հիվանդությունների ուսումնասիրությունը և դրանց դեմ պայքարի միջոցների մշակումը։ Ունի ընդհանուր հելմինթոլոգիայի և մակաբուծաբանության, միջատաբանության և բնահողի կենդանաբանության, ողնաշարավոր կենդանիների կենդանաբանության, կենդանիների վարքագծի ֆիզիոլոգիայի, գենետիկայի, տզաբանության լաբորատորիաներ և կենդանաբանական թանգարան։ Բացահայտվել են անողնաշարավորների 17000 և ողնաշարավորների 500 տեսակ, ավելի քան 300-ը դասվել են հազվագյուտ և անհետացող տեսակների շարքը, որոնց պահպանության ու վերարտադրության նպատակով ստեղծվել են բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ։ Նկարագրվել է բույսերի և կենդանիների մակաբույծների շուրջ 900 տեսակ։ Կազմվել է (1987) կենդանիների Կարմիր գիրքը։ Մշակվել են գյուղատնտեսական մշակաբույսերի և կենդանիների հելմինթոզների դեմ պայքարի նոր (ոչ քիմիական) եղանակներ։ Ուսումնասիրվել է նաև քիմիական տարբեր գործոնների ազդեցությունը ՀՀ առանձին մարզերի կենդանական աշխարհի վրա։ Ստեղծվել է (1996) Կենդանաբանության ինստիտուտի և ՌԳԱ Մակաբուծաբանության ինստիտուտի համատեղ փորձարարական կենտրոն։
Լոշկովցի

Լոշկովցի (ուկրաիներեն՝ Лошківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոշկովցի գյուղում բնակվում էր 1 080 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2735 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 394,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գյոզլու (Դիարբեքիրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյոզլու (այլ կիրառումներ)Գյոզլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալդեանուևա դե Բարբառոյա

Ալդեանուևա դե Բարբառոյա (իսպ.՝ Aldeanueva de Barbarroya) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդո նահանգի մեջ, ինչպես նաև Կաստիլիյա Լա Մանչա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Խարա։ Տարածքը 92 կմ² է։ Պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 118 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչությունը 664 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Օցտե

Օցտե (էստ․՝ Otste), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Իսահակ Շտեռն

Այզեկ (Իսահակ) Ստեռն (անգլ.՝ Isaac Stern, հուլիսի 21, 1920(1920-07-21)[…], Կրեմենեց, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն - սեպտեմբերի 22, 2001(2001-09-22)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի ջութակահար։ 1921 թվականից ապրում է ԱՄՆ-ում։ 1930-1937 թվականներին սովորել է Սան Ֆրանցիսկոյի կոնսերվատորիայում Ն․ Բլինդերի, 1937 թվականին՝ Նյու Յորքում Լ․ Փերսինգերի մոտ։ 1937 թվականին ելույթ է ունեցել Նյու Յորքում, այնուհետև հյուրախաղերով հանդես եկել աշխարհի տարբեր երկրներում։
Մասնակցում է եվրոպայի և ամերիկայի երաժիշտների փառատոներին։ 1950-ական թվականներից նվաճել է աշխարհի խոշորագույն ջութակահարներից մեկի համբավ։ Նրան բնորոշ են գեղարվեստական մեծ ընդհանրացումներ, մեկնաբանման պարզություն, երգեցիկ տոնի գեղեցկություն, անթերի վիրտուոզ վարպետություն։


== Կենսագրություն ==
Իսահակ Շտերնը ծնվել է Ուկրաինայում, բայց նա մի քանի ամսական էր, երբ ընտանիքը տեղափոխվում է Սան Ֆրանցիսկո։ Նրա երաժշտական տաղանդը շուտ աչքի է ընկնում։ Իր առաջին դասերը առնում է մորից։ Այնուհետև սովորում է Սան Ֆրանցիսկոյի կոնսերվատորիայում՝ Լուի Փերսինգերի դասարանում։ Իր առաջին մենահամերգը նվագում է 16 տարեկան հասակում։
Իր ամբողջ կյանքի ընթացքում նա եղել է կամերային երաժշտության կատարող և հանդես է եկել տարբեր կատարողների հետ։ 1960-ական թվականներին Շտերնի ուժերով Նյու Յորքյան Քարնեջի Հոլը շարունակում է իր գործունեությունը և չի քանդվում, ինչպես այն նախաձեռնվել էր։ Այս առիթով էլ այս համերգասրահի ամենամեծ դահլիճը անվանվել է Իսահակ Շտերն։
Շտերնի շնորհիվ բազմաթիվ տաղանդավոր երաժիշտներ կարողացել են ասպարեզ դուրս գալ և սեփական կարիերա ունենալ։ Այդ երաժիշտներից են ջութակահարներ Իթցակ Պերլմանը, Պինկաս Ցուկերմանը, Շլոմո Մինցը, թավջութակահար Յո-Յո Ման և այլք։
Նա նաև ակտիվ երաժշտական գործունեություն է վարել իր հայրենիք Իսրայելում և բազմաթիվ բարեգործական ակցիաներ է կազմակերպել։
Բացի ջութակահար լինելուց Շտերնը զբաղվել է նաև դիրիժորությամբ։ 


== Գործիքներ ==
Շտերնը իր կյանքի ընթացքում նվագել է տարբեր գործիքներ։ Դրանք հիմնականում պատկանում են իտալական վարպետների ձեռքի աշխատանքին։ Նա նվագել է Գվարների ընտանիքի տարբեր ներկայացուցիչների բազմաթիվ գործիքներ։ Ունեցել է նաև Ստրադիվարիուսի ջութակներ։ Բայց իր ամենանախընտրելի գործիքը եղել է Գվարներիուս դել Ջեզուի "Իսայի Գվարներիուս" գործիքը, որը ժամանակին պատկանել է մեկ այլ փայլուն ջութակահարի՝ Օժեն Իսայիին։
Այսօր Շտերնի նվագած Գվարնաերիուսներից մեկը պատկանում է ֆրանսիացի ջութակահար Ռենո Կապյուսոնին։


== Կատարումներ ==
Իսահակ Շտերնը իր համերգային կատարումներից բացի թողել է նաև մի շարք ձայնագրություններ, այդ թվում՝ Յոհան Սեբաստիան Բախի, Լյուդվիգ վան Բեթհովենի, Ֆելիքս Մենդելսոնի, Յոհաննես Բրամսի բոլոր կոնցերտները։ Նա կատարում էր նաև մոդերն երաժշտություն և իր նվագացանկի մեջ է նաև ներառել Բելա Բարտոկի, Իգոր Ստրավինսկու, Սամուել Բարբերի, Լեոնարդ Բերնշթայնի կոնցերտները։
Շտերնը վեց անգամ արժանացել է ամերիկյան Գրեմմի մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Շիես

Շիես (ռուս.՝ Шиес), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիչեգդա գետի ձախ ափին՝ 197 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 103 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկու-Պեչորսկու ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000023627
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002362
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կեյձյո կայսերական համալսարան

Կեյձյո կայսերական համալսարան (ճապ.՝ 京城帝國大學, կորեերեն՝ 경성제국대학), Քեյդյո քաղաքի ճապոնական կայսերական համալսարաններից մեկն է, որը գոյություն է ունեցել 1924-ից 1946 թվականները։ Գտնվում է Տոսուտյո շրջանում (ճապ.՝ 東崇町): Համալսարանի անունը կրճատվել է ինչպես «城大» (Դզյո Դայ)։


== Համալսարանի պատմությունը ==
Կեյձյո կայսերական համալսարանը հիմնադրվել է 1924 թվականին գեներալ-նահանգապետ Սայտո Մակոտոյի կառավարման ժամանակահատվածում։ Այն դարձավ Ճապոնական կայսրության վեցերորդ կայսերական համալսարանը։ Համալսարանում կային իրավաբանական, ինժեներական և բժշկական բաժանմունքներ։ Կար նաև նախապատրաստական բաժանմունք։
Համալսարանաում դասավանդում էին միայն ճապոներեն, այդ իսկ պատճառով ուսանողների մածամասնությունը էթնիկ ճապոնացիներ էին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, երբ Կորեան անկախություն ձեռք բերեց, համալսարանը սկսեց պաշտոնապես կոչվել կորեերենով «Կյոնյան համալսարան» (կորեերեն՝ 경성대학) և դարձավ հետպատերազմյան Կորեայի առաջին համալսարանը։
1946 թվականի օգոստոսի 22-ին Կյոնսոնյան համալսարանը փակվել է ԱՄՆ-ի № 102 օկուպացիոն իշխանության հրամանով։ Ավելի ուշ դրա հիմնադրման վայրում կառուցվել է Գյուղական ազգային համալսարան։


== Համալսարանի ռեկտորների ցուցակը ==


== Ծանոթագրություններ ==
(1983) Բոկ

(1983) Բոկ (անգլ.՝ Bok), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի հունիսի 9-ին Էլիզաբեթ Ռյոմերի կողմից Կատալինա կայանում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,621928 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3632 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8807 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1550,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232152 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,41° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1983) Բոկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հոկտեմբերի 25

Հոկտեմբերի 25, տարվա 298-րդ (նահանջ տարիներին՝ 299-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 67 օր։


== Դեպքեր ==
473 - Լևոն I կայսրը Բյուզանդիայի կայսր է հռչակում իր թոռ Լևոն II-ին
1962 - Ուգանդան դառնում է ՄԱԿ անդամ
1917 - Բոլշևիկյան հեղափոխությունը Ռուսաստանում


== Ծնունդներ ==
1343 - Ջեֆրի Չոսեր, անգլիացի բանաստեղծ (մ. 1400)
1825 - Յոհան Շտրաուս, ավստրիացի մեծանուն երգահան, դիրիժոր և ջութակահար, «վալսի արքա» (մ. 1899)
1838 - Ժորժ Բիզե, ֆրանսիացի կոմպոզիտոր (մ. 1875)
1852 - Դմիտրի Մամին-Սիբիրյակ, ռուս գրող (մ. 1912)
1866 - Հակովբոս Տաշյան, լեզվաբան և հայագետ (մ. 1933)
1881 - Պաբլո Պիկասո, իսպանացի գեղանկարիչ (մ. 1973)
1900 - Հովհաննես Ավագյան, դերասան
1904 - Էդուարդ Կալնինշ, լատիշ խորհրդային նկարիչ (մ. 1988)
1906 - Վռամշապուհ Շաքարյան, հայ խորհրդային նկարիչ
1909 - Արծրուն Աբրահամյան, քիմիկոս (մ. 1978)
1913 - Անտոն Քոչինյան, հայ քաղաքական գործիչ (մ. 1990)
1920 - Հովհաննես Բարսեղյան, հայ ականավոր լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (մ. 2014)
1923 - Արտաշես Բաբայան, հայ դրամատուրգ, թատերագետ և թարգմանիչ (մ. 2009)
1925 - Կալյու Կանգուր, էստոնացի գրող (մ. 1989)
1926՝
Գալինա Վիշնևսկայա, ռուս սոպրանո երգչուհի (մ. 2012)
Սերգեյ Աղաբաբով, հայ սովետական կոմպոզիտոր (մ. 1959)
Արցախյան ազատամարտի մասնակիցներ՝
1945 - Արևշատ Ավագյան, հայ քանդակագործ, նկարիչ
1946 - Ալյոշա Առուշանյան
1961 - Ռոբերտ Աբրահամյան
1952 - Սամիր Ջաաջաա, լիբանանցի քաղաքական գործիչ
1975 - Էդուարդ Բագիրով, ադրբեջանական ծագում ունեցող ռուսաստանցի գրող
1984 - Քեթի Փերրի, ամերիկացի երգչուհի և դերասանուհի
1988 - Չենդլեր Փարսոնս, ամերիկացի բասկետբոլիստ, Դալաս Մավերիքսի խաղացող


== Մահեր ==
1400՝ անգլիացի բանաստեղծ Ջեֆրի Չոսեր (* մոտ. 1343)
1833 - իրանցի քաղաքական գործիչ Աբբաս-Միրզա (* 1789)
1915՝ գերմանացի դիվանագետ Հանս Վանգենհայմ (* 1859)
1924՝ թուրք գրող, սոցիոլոգ և հասարակական գործիչ Զիյա Գյոքալփ (* 1876), եղել է պանթյուրքիզմի գաղափարախոսներից
1973՝ հայ խորհրդային կոմպոզիտոր Սարգիս Բարխուդարյան (* 1887)
1992՝ հայ խորհրդային կոմպոզիտոր Վաղարշակ Կոտոյան (* 1921)
1993՝ ամերիկացի դերասան Վինսենտ Փրայզ (* 1911)
2008 - Մուսլիմ Մագոմաև, խորհրդային, ադրբեջանական և ռուսական օպերային և էստրադային երգիչ


== Տոներ ==
Հանրապետության օր՝
Ղազախստան
Բասկերի երկրի օր՝
Բասկերի երկիր
Գոհաբանության օր՝
Գրենադա


== Ծանոթագրություններ ==
(2066) Պալալա

(2066) Պալալա (անգլ.՝ Palala), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1934 թվականի հունիսի 4-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,393234 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0842 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7023 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1352,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266211 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,75° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2066) Պալալա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նավուզար

Նավուզար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարզան գետի հովտում՝ լեռնալանջին, Սղերդ քաղաքից 45 կմ արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սերբիայի գրողների միություն

Սերբիայի գրողների միություն (սերբ.՝ Удружење књижевника Србије, УКС), Սերբիայի գրողների ստեղծագործական ընկերություն։  


== Պատմություն ==

Սերբիայի գրողների միությունը հիմնադրվել է 1905 թվականի մայիսի 26-ին Միլան Միլիչևիչի նախաձեռնությամբ։ Միության առաջին նախագահն է եղել Սիմո Մատավուլը։ Միության կառավարման առաջին անդամներն են եղել՝

Սիմո Մատավուլ, նախագահ
Յովան Սկերլիչ, քարտուղար
Դոբրոսավ Ռուզիչ, գանձապահ
Զիվոյին Օ. Դաչիչ, գրադարանավարՄիությունը գտնվում է Բելգրադում՝ Ֆրանսիական 7 հասցեում։ Միության պաշտոնական ամսագիրը՝ «Књижевне новине», տպագրվում է 1948 թվականից, անգլերենով հրատարակվում է «Serbian Literary Magazine» («Սերբիայի գրական հանդես») գրական ամսագիրը։


=== Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ===
1989 թվականի Կոսովոյի հանքագործների գործադուլին Սլովենիայի գրողների միության աջակցության արդյունքում Սերբիայի գրողների միությունը Սլովենիայի գրողների միության հետ խզեց իր հարաբերությունները։


== Նպատակներ ==
Սերբ հեղինակներին հավաքել նույն համայնքում
Պաշտպանել իր անդամների մասնագիտական շահերը
Միջանձնային հարաբերությունների աշխատանք
Աշխատանք հրատարակիչների և հանրության հետ
Ավելի հեշտացնել իրենց աշխատանքը (ներ)
Օգնել իր անդամներին կամ նրանց ընտանիքներին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սլովենիայի գրողների միության պաշտոնական կայք Archived 2012-01-22 at the Wayback Machine. (սերբ.)
«Књижевне новине» ամսագիր Archived 2013-10-20 at the Wayback Machine. (սերբ.)
100-year anniversary in 2005
Բուրիտո

Բուրիտո, (իսպ.՝ burro), մեքսիկական ուտեստ, որը պատկանում է արագ սննդի ուտեստների դասին։ Բուրիտոն լցոնված է ցորենի խմորիչով, իսկ արտաքինից պատված է խմորով։ Բուրիտոյի մեջ առկա են տարբեր համեմունքներ, աղացած միս, լոբի, բրինձ, լոլիկ, ավոկադո և պանիր։ Ըստ ցանկության, կարելի է ավելացնել նաև գազար, թթվասեր և հալապենո։
Ուտեստի բնօրինակ անվանումը թարգմանվում է, որպես ավանակ։ Մեքսիկական խոհանոցի խոհարարները ասում են, որ ուտեստի անվանումը ընդհանրապես կապ չունի սննդի հետ։
Բուրիտոն համարվում է Մեքսիկայի ազգային սնունդը և Մեքսիկայում այն ունի մեջ տարածվածություն։ Այն օգտագործվում է նաև այլ հարակից տարածքներում՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, Բելիզում, Բրազիլիայում և այլ երկրներում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Գրականություն ==
Aft Lawrence S. (2000)։ Work Measurement and Methods Improvement։ Wiley-IEEE։ ISBN 0-471-37089-4 
Ellman Mark, Barbara Santos (2003)։ Maui Tacos Cookbook։ Pendulum Publishing։ ISBN 0-9652243-3-3 
Fox Peter (1998-07-02)։ «Burrito Search» (RealMedia)։ All Things Considered։ National Public Radio 
Fox Peter (1998-07-17)։ «Burrito Odyssey» (RealMedia)։ All Things Considered։ National Public Radio 
Fox Peter (1998-07-31)։ «Burrito» (RealMedia)։ All Things Considered։ National Public Radio 
Fox Peter (1998-08-12)։ «Burrito Trail» (RealMedia)։ All Things Considered։ National Public Radio 
Fox Peter (1998-09-03)։ «End of the Burrito Trail» (RealMedia)։ All Things Considered։ National Public Radio 
Fox Peter (1998-11-04)։ «Burritos: A Search For Beginnings»։ Food (The Washington Post)։ էջեր E.01 
Gold Jonathan (2000)։ Counter Intelligence: Where to Eat in the Real Los Angeles։ Macmillan։ ISBN 0-312-26723-1 
Johnson Lisa (2006)։ Mind Your X's and Y's: Satisfying the 10 Cravings of a New Generation of Consumers։ Free Press։ ISBN 0-7432-7750-3 
Sparks Pat, Barbara Swanson (1993)։ Tortillas!։ Macmillan։ ISBN 0-312-08912-0 
Thomsen David, Derek Wilson (1998)։ Burritos! Hot on the Trail of the Little Burro։ Gibbs Smith Publishers։ ISBN 0-87905-835-8 
Young Marc (2005-02-25)։ «Bringing the Burrito to Berlin»։ Culture & Lifestyle։ Deutsche Welle։ Վերցված է փետրվարի 18, 2008
Մինուվեռե

Մինուվեռե (էստ․՝ Mõnuvere), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Ալբու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ավլաման

Ավլաման, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում, Արևելյան Տիգրիսի ակունքների շրջանում։ Ըստ Հ. Մանանդյանի, Ավլաման լեռան աղավաղված ձևն է նաև «Էլամունի» տարբերակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղնաս

Աղնաս, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոստոլնոե (այլ կիրառումներ)

Պոստոլնոե, կարող է վերաբերել՝

Պոստոլնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում
Պոստոլնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Վահագն Առուշանյան

Վահագն Առուշանյան (15 հուլիսի, 1968, Առաջաձոր, Մարտակերտի շրջան - 4 հոկտեմբերի, 1992, Արցախ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վահագն Առուշանյանը ծնվել է 1968 թ. հուլիսի 15-ին Մարտակերտի շրջանի Առաջաձոր գյուղում։ Ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Ընդունվել է Երևանի Ճարտարապետական-ճարտարագիտական տեխնիկումը։ 2-րդ կուրսից զորակոչվել է Խորհրդային բանակ։ Զորացրվելուց հետո ավարտել է տեխնիկումն ու վերադարձել գյուղ։ 1992 թ. անդամագրվել է Խաչենի գումարտակում։ Մասնակցել է մի շարք գյուղերի պաշտպանական ու ազատագրական մարտերին։ Զոհվել է 1992 թ. հոկտեմբերի 4-ին «Ճռանա հարթ» կոչվող տեղամասում։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Առաջաձորի գերեզմանատանը։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Յասնի (Բագաևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յասնի (այլ կիրառումներ)Յասնի (ռուս.՝ Ясный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բագաևսկի շրջանում։ Մտնում է Մանիչսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Բագաևսկայա շրջկենտրոնից գտնվում է 35 կմ հեռավորության վրա։
Ռամոն Մարիա դել Վալյե Ինկլան

Ռամոն Մարիա դել Վալե Ինկլան ի դե լա Պենյա (իսպ.՝ Ramón María del Valle-Inclán y de la Peña, հոկտեմբերի 28, 1866(1866-10-28)[…], Վիլյանուեվա դե Արոսա, Pontevedra Province, Գալիսիա - հունվարի 5, 1936(1936-01-05)[…], Սանտյագո դե Կոմպոստելա, Իսպանիա), իսպանացի գրող։ 
Գրական ասպարեզ է իջել 1894 թվականին («Կանայք, վեց սիրային պատմություն», նովելների ժողովածու)։ «1898 թվականի սերնդի» ներկայացուցիչ։ «Սոնատներ» (մաս 1-4, 1902-1905) վիպակաշարում, «Բարբարոսական կատակերգություններ» (1907-1908) և «Կառլիստյան պատերազմ» (1908-1909) եռերգություններում, «Բռնակալ Բանդերասը» (1926) վեպ-պամֆլետում և «Հրաշքների արքունիք» (1927) պատմավեպում փորձել է քննադատել Իսպանիայի ավատատիրական հասարակարգը։ Գրել է նաև պիեսներ («Մարկիզուհի Ռոզալինդան», 1913 և այլն)։


== Ծանոթագրություններ ==
VIXX

VIXX (հանգըլ՝ 빅스 ― հապավումը բացվում է որպես՝ Voice, Visual, Value in Excelsis), հարավկորեական բոյ բենդ, բաղկացած է 6 մասնակցից։ Պատկանում է Jellyfish Entertainment ընկերությանը։ Բոլոր անդամները մասնակցել են Mnet ողջ մնալու ռեալիթի շոուին՝ MyDOL-ին, և ընտրվել են ձայների քանակի հիման վրա դուրս մնալու սկզբունքով։


== Պատմություն ==
2012 թվականին անցկացվել է «Mydol» շոուն, որին մասնակցել է 10 երիտասարդ։ Արդյունքում հաղթել է 6 մասնակից, որոնց հետ էլ Jelly Fish Entertainment պայմանագիր է ստորագրել։ Երիտասարդ տղաները ձևավորեցին VIXX խումբը։ 2012 թվականին դուրս է գալիս առաջին սինգլը՝ «Super Hero» անվամբ։ Միևնույն ժամանակ իր գործունեություն է սկսում MTV հեռուստաալիքի «Diary» շոուն, որը ներկայացվել է վիդեո-օրագիր ֆորմատով։ Մասնակիցները տեսախցիկների օգնությամբ նկարահումներ էին կատարում։
Օգոստոսի 14-ին դուրս եկավ խմբի երկրորդ սինգլը՝ "Rock Ur Body"-ն։


== Մասնակիցներ ==


== Սկավառակագրություն ==
Voodoo (2013)
Darkest Angels (2014)


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստատեսային դրամաներ ===
2013։ SBS Ժառանգները (VIXX կամեո, 4-րդ դրվագ)
2014։ MBC Every 1 Հանգստյան տուն 24 (Քեն)
2014։ MBC Քինգ հյուրանոց (Էն)
2014։ SBS Փառավոր օր (Հոնգբին)
2015։ SBS Ընտանիքը վերադառնում է (Էն)


=== Ռեալիթի շոուներ ===
2012։ Mnet MyDOL
2012։ SBS MTV VIXX's MTV Diary
2013։ SBS MTV Plan V Diary
2013։ Mnet Japan VIXX File
2013։ TVN The Romantic and Idol (Էն)
2015։ MBC VIXX's One Fine Day


=== Երաժշտական ներկայացումներ ===
2014։ Full House (Leo)


=== Երաժշտական տեսահոլովակներ ===
2011։ Սո Ին Գուկի Shake it Up (Էն, Լեո և Ռավի)
2012։ Բրիան Ջուի Let This Die (Էն, Լեո, Հոնգբին և Ռավի)
2012։ Սո Ին Գուկի Tease Me (Հոնգբին)


== Համերգներ/շրջագայություններ ==
2013։ The Milky Way Global Showcase
2014։ VIXX Live Fantasia - Hex Sign
2014։ VIXX US Tour
2015։ VIXX Live Fantasia - UTOPIA


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
VIXX-ի պաշտոնական կայք
(754) Մալաբար

(754) Մալաբար (անգլ.՝ Malabar), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1906 թվականի օգոստոսի 22-ին Աուգուստ Կոպֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,986879 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,844 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1298 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Մալաբար աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,8983 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1885,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,190932 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 24,56° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(754) Մալաբար աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օֆիոլիթ

Օֆիոլիթ (հուն․՝ όφις — օձ և λίθος — քար), գերհիմքային և հիմքային ինտրուզիվ, էֆուգիվ և նստվածքային ապարների կոմպլեքս։ «Օֆիոլիթ» տերմինն առաջին անգամ կիրառել է շվեյցարացի գիտնական Գ․ Շտայնմանը (G․ Steinmann) 1905 թվականին։
Սովորաբար օֆիոլիթների առաջացումը կապում են գեոսինկւինաչների ձևավորման նախնական փուլերի ընթացքում մագմատիզմի դրսևորման հետ։ Օֆիոլիթների ուսումնասիրությունը կարևոր է մի շարք օգտակար հանածոների (քրոմ, նիկել, պլատին, ոսկի, սնդիկ և այլն) հանքավայրերի բացահայտման նպատակով։


== Գրականություն ==
Борукаев Ч. Б. Словарь-справочник по современной тектонической терминологии Новосибирск: Издательство СО РАН, 1999, 70 с.
Колман Р. Г. Офиолиты. М.: Мир, 1979, 262 с. (пер. с англ. Ophiolites: Ancient Oceanic Lithosphere? 1977)
Куренков С. А., Диденко А. Н., Симонов В. А. Геодинамика палеоспрединга. М.: ГЕОС, 2002. 294 с.
Пейве А. В. Океаническая кора геологического прошлого. // Геотектоника, 1969, № 4.
Симонов В. А. Петрогенезис офиолитов (термобарогеохимические исследования) // Новосибирск: ОИГГМ СО РАН, 1993. 247 с.
Хаин В. Е., Ломизе М. Г. Геотектоника с основами геодинамики М.: изд-во МГУ, 1995. 480 с.
Ալնաշի (գյուղ, Ալնաշսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱլնաշիԱլնաշի (ռուս.՝ Алнаши, ուդմ.՝ Алнаш), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6765 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ղյարբաս

Ղյարբաս, ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 87 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Եգիպտա-ռուսական համալսարան

Եգիպտա-ռուսական համալսարան (կրճատ`ԵՌՀ, արաբ․՝ الجامعة المصرية الروسية‎‎), առաջին ռուսական համալսարանը  Մերձավոր Արևելքում, որը հիմնադրվել է 2006 թվականին և գտնվում է Բադր Սիթի քաղաքում՝ Կահիրեից 45 կմ հեռավորության վրա։ Համալսարանը եղել է մասնավոր ուսումնական հաստատություն։


== Պատմություն ==
Համալսարանը ստեղծվել է մի խումբ եգիպտացի ներդրողների նախաձեռնությամբ, որոնց դերում հանդես են եկել ոչ թե գործարարները, այլ գիտնականները։ Դրա ստեղծման մասին պայմանավորվածությունը ձեռք է բերվել 2005 թվականի ապրիլին, երբ Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը այցելել է Կահիրե։ Ձեռք բերված պայմանավորվածությունների համաձայն, 2005 թվականի  մայիսի 23-25-ը Եգիպտոս է այցելել Ռուսաստանի կրթության և գիտության նախարար Անդրեյ Ֆուրսենկոն։
2006 թվականի հուլիսի 15-ին, ԵՌՀ-ի հիմնադրման մասին հրամանագիրը ստորագրել Է Եգիպտոսի նախագահ Հոսնի Մուբարաքը, նույն թվականին անցկացվել է ուսանողների առաջին ընդունելությունը։ Նախագծի իրականացումը տեղի է ունեցել Ռուսաստանի կրթության և գիտության Նախարարության և Եգիպտոսում ՌԴ դեսպանատան օգնությամբ և մասնակցությամբ։ Համալսարանի ուսումնական ծրագրերը՝ Ռուսաստանի մի շարք համալսարանների հետ ակադեմիական և գիտական համագործակցության արդյունք են։ ԵՌՀ-ի ուսումնական պլանը հավատարմագրված է եգիպտական համալսարանների Բարձրագույն խորհրդի կողմից։
Համալսարանի ուսանողներն ու ասպիրանտները պարբերաբար մասնակցում են Ռուսաց լեզվի օրվա տոնակատարությանը։


== Կառուցվածք ==


=== Ֆակուլտետներ ===
ինժեներական,
դեղաբանական,
ստոմատոլոգիական (Պատրաստվում է բացմանը)։Ուսումնական գործընթացները տեղի են ունենում անգլերեն լեզվով։ Միևնույն ժամանակ, բոլոր ֆակուլտետների ուսանողները պարտադիր կերպով ուսումնասիրում են ռուսաց լեզուն, ինչպես նաև ամենամյա պրակտիկա են անցնում Ռուսաստանի ուսումնական հաստատություններում։ Համալսարանի դասախոսների թվում կան նաև Ռուսաստանից մի քանի մասնագետներ։


== Գործընկեր համալսարաններ ==


=== Ռուսաստան ===
Մոսկվայի էներգետիկայի ինստիտուտ
Մ․ Տ․Կալաշնիկովի անվան Իժեվսկ պետական տեխնիկական համալսարան
Մոսկվայի ժողովուրդների բարեկամության համալսարան
Տոմսկի պոլիտեխնիկական համալսարան
Ռուսաստանի պետական հումանիտար համալսարան
Մագնիտոգորսկի պետական տեխնիկական համալսարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ERU
EGYPT: RUSSIAN UNIVERSITY ESTABLISHED IN BADAR CITY // encyclopedia.com
Egyptian Russian University (ERU) // university-directory.eu - Catyalog entry
RUSSIAN UNIVERSITY IN EGYPT TO OPEN ON OCTOBER 1 Archived 2011-10-06 at the Wayback Machine. // ghana.mid.ru
Студенты египетско-российского университета в ИЖГТУ // Удмуртская Правда № 85, 07.08.2009
Egyptian-Russian University to train nuclear power engineers // Минатом, 2008
Դրեզդենկո

Դրեզդենկո (լեհ.՝ Drezdenko, գերմ.՝ Driesen), քաղաք Լեհաստանի Լյուբուշյան վոևոդությունում։ Ունի 10,74 կմ² տարածք։ Բնակչությունը՝ 10421 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայքը
Ուգուզևո (գյուղ, Կուշնարենկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւգուզևոՈւգուզևո (ռուս.՝ Угузево, բաշկիրերեն՝ Үгеҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 318 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միխայլովկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Михайлівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Միխայլովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1965 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Միխայլովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 12 626 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 410,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նանտեյ ան Վալե

Նանտեյ ան Վալե (ֆր.՝ Nanteuil-en-Vallée), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1462 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 68.85 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 65 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 859 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 556-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 303։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,7 %։ 556 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 476 անձ (266 տղամարդ և 210 կին)։ Գործազուրկ են եղել 80 անձ (33 տղամարդ և 47 կին)։ 303 անաշխատունակներից 56-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 146-ը` թոշակառուներ, իսկ 101-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գուդեայի գլուխ

Գուդեայի գլուխ (իսպ.՝ Cabeza de Gudea), հին շումերական Լագաշ քաղաք-պետության թագավոր Գուդեայի ( թագավորել է մ. թ. ա. 2144 - 2124) դիորիտե դիմաքանդակը, որը ընդգրկված է եղել Մարիո դե Սայասի հավաքածուում։ 1978 թվականին նա հավաքածուն նվիրաբերել է Մադրիդի Պրադո թանգարանին, սակայն նախարարական հրամանով 1979 թվականի փետրվարի 9-ից որպես ցուցանմուշ այն ներկայացվել է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում 1978/71/3 համարի ներքո։


== Նկարագրություն ==
Գլուխը պատկանել է ամբողջական քանդակի, պատրաստվել է հարթ դիորիտից, ունի արտահայտիչ դիմագծեր, քթի կզակի և ականջների հատվածը վնասված է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Cabeza con turbante de Gudea de Lagash
El apogeo de Lagash
Հույսհայմ

Հույսհայմ  (գերմ.՝ Huisheim), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 1618 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 22.78 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 167։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Մատրոսովկա (գյուղ, Օչակովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մատրոսովկա (այլ կիրառումներ)Մատրոսովկա (ուկրաիներեն՝ Матросівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մատրոսովկա գյուղում բնակվում էր 253 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,45 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (95901-96000)

Աստերոիդների ցանկ (95801-95900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (96001-96100)
 Աստերոիդների ցանկ (95801-95900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (96001-96100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (95001)-(100000)»։ www.minorplanetcenter.net
Անա Բեատրիս Բարոս

Անա Բեատրիս Բարոս֊Էլ Սաիտի (բրազ.-պորտ.՝ Ana Beatriz Barros-El Chiaty, մայիսի 29, 1982(1982-05-29), Իտաբիրա, Մինաս Ժերաիս, Բրազիլիա), բրազիլացի սուպերմոդել,  «Victoria's Secret»  կանացի ներքնազգեստի, հագուստի և կոսմետիկայի վաճառքով զբաղվող ընկերության ամենահայտնի մոդելներից («հրեշտակներից») մեկը։


== Կենսագրություն ==

Ծնվել է Մինաս Ժերայս նահանգի Իտաբիրա փոքրիկ քաղաքում, տնային տնտեսուհի Սոնիի և ինժեներ-մեխանիկ Ռենատո Բարոսի ընտանիքում։ Նրա նախնիները եղել են իսպանացիների, իտալացիների և պորտուգալացիներ։ Անայի ընտանիքը հետագայում տեղափոխվել է Ռիո դե Ժանեյրո, որտեղ Անա Բեատրիսն անցկացրել է իր մանկությունը։ Ներկայումս նա ապրում է ԱՄՆ-ի Նյու Յորք քաղաքում։
2016 թվականի հուլիսի 8-ին Անա Բեատրիսն ամուսնացել է Քարիմ Էլ Սաիտիի հետ, 2017 թվականին ծնվել է նրանց որդին)։


== Կարիերա ==
Անա Բեատրիսը մասնակցել է Guess, Christian Dior, Armani Jeans, Oakley, L’Oréal, Naf Naf, Diesel, Ermanno Scervino, Victoria's Secret, Chanel cosmetics և այլ ընկերությունների գովազդային արշավներին։
Բարոսը նաև ներկայացրել է մի շարք հայտնի ապրանաքնանիշեր։ 2002֊2008 թվականներին նրա լուսանկարը հայտնվել է  Glamour, Vogue, Marie Claire, Allure, Audi magazine, W, ELLE և այլ ամսագրերի շապիկներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official website
Ana Beatriz Barros
Անա Բեատրիս Բարոս it-ում
Կարլ Մարքսի հուշարձան (Տոլյատի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարլ Մարքսի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Կարլ Մարքսի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Карлу Марксу), Կարլ Մարքսին նվիրված հուշարձան Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Տոլյատի քաղաքում։ Հուշարձանը, որպես արվեստի գործ, Տոլյատիի քաղաքային դումայի որոշմամբ պաշտպանվում է։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը գտնվում է Կարլ Մարքսի փողոցի և Երիտասարդական բուլվարի խաչմերուկում։ Այն ներկայացնում է պատվանդանի վրա տեղադրված կիսանդրի։ Կիսանդրու բարձրությունը 90 սմ է, սկզբում պատրաստվել է ալյումինից, գունափոխվել է բրոնզի։ 2,3 մ բարձրությամբ պատվանդանը պատրաստված է վարդագույն գրանիտից։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետներ՝ Վ. Զ. Գուրևիչ, Ա. Բ. Մեդվեդկով
Քանդակագործ՝ Ի. Ս. Բուրմիստենկո
Վերականգնող՝ Վ. Ա. Ֆոմին


== Պատմություն ==

Հուշարձանը բացվել է 1989 թվականի մայիսի 5-ին։ Սա քանդակագործ Բուրմիստենկոյի նվերն է քաղաքին։
2007 թվականի օգոստոսի վերջին բարբարոսներն առևանգել են կիսանդրին։ Որոշ ժամանակ անց դիմաքանդակը հայտնաբերվել է վատթար վիճակում։ Բարակ ալյումինը խիստ դեֆորմացված էր, դեմքի վրա հայտնվել էին ճեղքեր։ Սկզբում ենթադրվում էր, որ հուշարձանը վերականգնման ենթակա չէ։
Հուշարձանի վերականգնումը ստանձնեց մետաղագործ Վիկտոր Ֆոմինը, այդ ընթացքում մահացած Իգոր Բուրմիստենկոյի ընկերը։ Նա հուշարձանը վերականգնել է որքան հնարավոր է, այնուհետև այն վերածել բրոնզե կիսանդրու։ Բոլոր աշխատանքները վարպետը կատարել է անվճար ի հիշատակ քանդակագործ ընկերոջ։ Քաղաքի բյուջեից վճարվել է միայն նյութի գումարը։
2007 թվականի նոյեմբերի 1-ին նախնական վայրում տեղադրվել է բրոնզե հուշարձան և պատվել հակավանդալային ամրակապերով։


== Գրականություն ==
Постоногов Ю. И. Памятники г. Тольятти. - Самара: Самарский государственный педагогический университет, 1999. - С. 11-13. - 92 с. - 100 экз. - ISBN 5-7699-1330-8.


== Ծանոթագրություններ ==
Նանկլար

Նանկլար (ֆր.՝ Nanclars), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 206 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.73 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 85 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 23 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 129 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 104-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 25։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,6 %։ 104 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 94 անձ (52 տղամարդ և 42 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (4 տղամարդ և 6 կին)։ 25 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կոբռու

Կոբռու (էստ․՝ Kobru), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Պադիսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Շմիգլի (այլ կիրառումներ)

Շմիգլի, կարող է վերաբերել՝

Շմիգլի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում
Շմիգլի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
Աստերոիդների ցանկ (22701-22800)

Աստերոիդների ցանկ (22601-22700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (22801-22900)
 Աստերոիդների ցանկ (22601-22700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (22801-22900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (20001)-(25000)»։ www.minorplanetcenter.net
Կոմսոմոլ (գյուղ, Սալավատսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոմսոմոլԿոմսոմոլ (ռուս.՝ Комсомол, բաշկիրերեն՝ Комсомол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 199 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գայլ գետ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գայլ (այլ կիրառումներ)Գայլ գետ (պատմ.՝ Լիկոս, Թերմոդոն, Կելկիտ), գետ Հայկական լեռնաշխարհում՝ Սև ծովի ավազանում, Իրիսի (Եշիլ Իրմակ) աջ վտակը։ Երկարությունը 330 կմ է։ Սկիզբ է առնում Արևելապոնտական լեռների Գյումուշխանեի լեռնաշղթայի արևելյան լանջերից՝ մոտ 1500 մ բարձրությունից։ Սնումը ձնաանձրևային է, վարարումը՝ մայիսին։ Խոշոր վտակը Կարահիսարն է։ Հոսում է պատմական Փոքր Հայքի տարածքով՝ ոռոգելով տարածքի զգալի մասը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրանուշ Հակոբյան (քանդակագործ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հրանուշ Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Հրանուշ Հակոբի Հակոբյան (1929, Ցղնա, Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
1946 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ուսումնարանը, 1951 թվականին՝ Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1957 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1958 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ 1959 թվականին եղել է Երևանի ոսկերչական ֆաբրիկայի նկարիչը։ Նրա գործերից են՝ «Ծովափին», «Աղջկա դիմաքանդակ», «Բանվորուհի»։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիշեր (բանաստեղծություն)

«Գիշեր», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1890 թվականին։ 
Ինքնագիրը չի պահպանվել։ Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 1355-ում պահպանվում է 1908 թվականին Բաքվում լույս տեսած բանաստեղծությունների գրքի օրինակը՝ հեղինակի ուղղումներով։
Առաջին անգամ տպագրվել է «Տարազ» շաբաթաթերթում՝ 1895 թվականին ( № 16, էջ 238)՝ «Հատված պոեմից»  ենթավերնագրով, այնուհետև, առանց ենթավերնագրի՝ 1908 թվականին Բաքվում լույս տեսած բանաստեղծությունների գրքում (էջ 41-42), ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 121-122)։
Տպագրվում է Թումանյանի ուղղած բնագրից։
«Հին կռիվը» պոեմի նախնական տարբերակի հատվածներից է, որը հետագայում դուրս է մնացել ընդհանուր հենքից։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետր Գլուխով

Պետր Սեմենովիչ Գլուխով (էրզ.՝ Глуховонь Петр Семенович, դեկտեմբերի 26, 1897(1897-12-26), Maliye Karmaly, Բուինսկի գավառ, Սիմբիրսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 7, 1979(1979-02-07), Մագնիտոգորսկ, Չելյաբինսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), էրզիացի գրող։ Մորդովիայի առաջին լրագրողներից։


== Կենսագրություն ==
Պետր Սեմենովիչ Գլուխովը ծնվել է 1897 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Սիմբիրսկի նահանգի Բուինսկի շրջանի Մալիե Կարմալի գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ 1916 թվականին ավարտել է Կազանի ուսուցչական սեմինարիան, 1930 թվականին՝ արդյունաբերա տնտեսագիտական ինստիտուտը։ 1926-1927 թվականներին եղել է առաջին համամորդովական «Якстере теште» («Կարմիր աստղ») թերթի խմբագիր։ Այստեղ հրապարակել է տարբեր տնտեսագիտական հարցերով հոդվածներ և ակնարկային ստեղծագործություններ։ 1931 թվականից բնակվել է Մագնիտոգորսկ քաղաքում, մինչև թոշակի անցնելն աշխատել է մետալուրգիական կոմբինատում։ Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից է։ Գրական ստեղծագործությամբ սկսել է զբաղվել քսանական թվականների  վերջերից։ Նրա «Кедровой пештть» («Մայրիի ընկույզներ », 1928) պատմվածքը մտավ մորդովական գրականության ոսկե ֆոնդը, որի հիմքում ընկած են Սիբիրի մորդովական գյուղում Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին տեղի ունեցած իրադարձությունները։ Գլուխովը ցուցադրում է կյանքի նորացմանն ուղղված գյուղացիների ձգտումը։ Ստեղծագործության սյուժեն դինամիկ է, պատմվածքը գրելիս լայնորեն օգտագործվել են մորդովական ժողովրդական  բանավոր ստեղծագործության պոետիկան, որը մատչելի է և գրվել է հեշտությամբ ընկալվող լեզվով։  Ստեղծագործությունը դարձավ քրեստոմատիական և սկսած 30-ական թվականներից այն ընդգրկվեց դպրոցական դասագրքերում։ 1954 թվականին Ա. Կրեմենսկու թարգմանությամբ պատմվածքը լույս տեսավ ռուսերեն։  Էրզյան-մորդովական դպրոցների 9-րդ դասարանների համար «Մայրենի գրականություն» («Тиринь литература») քրեստոմատիայում ընդգրկվել է Գլուխովի «Քամու հետևից» («Варма мельга») պատմվածքը։ 2003 թվականին Մորդովյան գրքի հրատարակչությունում հրատարակվել է «Մայրի ծառի ընկույզներ» («Кедровой пештть») պատմություններն ու հիշողությունները։
Մահացել է 1979 թվականի փետրվարի 7-ին։ Թաղված է Մագնիտոգորսկ քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Глухов Петр Семенович // Брыжинский А. И., Пашутина О. В., Чернов Е. И. Писатели Мордовии: биобиблиографический справочник. — Саранск: Мордовское книжное издательство, 2001. — С. 14-145.(ռուս.)
Կիո (Էստոնիայի շրջան)

Կիո շրջան (էստ․՝ Kõo vald), շրջան Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Կիո գյուղը։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1159 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 7,75 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Էմերկինգեն

Էմերկինգեն  (գերմ.՝ Emerkingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 852 մարդ(ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 7,40 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 036։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2022-01-01 at the Wayback Machine.
Մրյագուշլյա

Մրյագուշլյա (ռուս.՝ Мряушля), գետ Ռուսաստանում, հոսում Կուգարչինսկի շրջանում, Բաշկորտոստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իրտյուբյակ գետի աջ ափին՝ 19 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամայի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  10010200412111100017650
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  111101765
Ավազանի կոդը - 10.01.02.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Միրնի (քաղաքատիպ ավան, Օրիչևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիրնիՄիրնի (ռուս.՝ Мирный), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Օրիչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3571 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)