Կանանց միջազգային խորհուրդ

Կանանց միջազգային խորհուրդ (ICW), կանանց կազմակերպություն, որն աշխատում է ազգային սահմաններից դուրս՝ հանուն կանանց իրավունքների պաշտպանության ընդհանուր գործի։ 1888 թվականի մարտին և ապրիլին կին առաջնորդները հավաքվել են Վաշինգտոնում 80 խոսնակներով և 49 պատվիրակներով, որոնք ներկայացրել են 53 կանանց կազմակերպություններ 9 երկրներից՝ Կանադայից, Միացյալ Նահանգներից, Իռլանդիայից, Հնդկաստանից, Միացյալ Թագավորությունից, Ֆինլանդիայից, Դանիայից, Ֆրանսիայից և Նորվեգիայից։ Մասնակցում են կանայք մասնագիտական կազմակերպություններից, արհմիություններից, արվեստի խմբերից և բարեգործական ընկերություններից։ Ազգային խորհուրդները կից են ICW-ին և այդպիսով իրենց լսելի են դարձնում միջազգային մակարդակով։ ICW-ն խորհրդատվական կարգավիճակ ունի Միավորված ազգերի կազմակերպության և նրա մշտական ներկայացուցիչների հետ ECOSOC-ում, ILO-ում, FAO-ում, WHO-ում, UNDP-ում, UNEP-ում, UNESCO-ում, UNICEF-ում, UNCTAD-ում և UNIDO-ում։


== Սկզբնական շրջան ==
1882 թվականին Եվրոպա կատարած այցի ժամանակ ամերիկացի սուֆրաժիստներ Էլիզաբեթ Քեդի Սթենթոնը և Սյուզան Բ․ Էնթոնին մի քանի երկրների բարեփոխիչների հետ քննարկել են կանանց միջազգային կազմակերպության գաղափարը։ Ստեղծվել է նամակագրության հանձնաժողով՝ գաղափարը հետագայում զարգացնելու համար նրանց պատվին կազմակերպված ընդունելության ժամանակ՝ հենց նրանց տուն վերադառնալուց անմիջապես առաջ։ Կանանց ընտրական իրավունքի ազգային ասոցիացիան՝ Էնթոնիի և Սթենթոնի գլխավորությամբ, կազմակերպել է ICW-ի հիմնադիր ժողովը, որը գումարվել է Վաշինգտոնում, 1888 թվականի մարտի 25-ին։ Լուիզիանան Կանանց միջազգային խորհրդում ներկայացրել է Քերոլայն Էլիզաբեթ Մերրիքը։ Հանդիպումը եղել է Սենեկա Ֆոլսի՝ կանանց իրավունքների առաջին կոնվենցիայի քառասունամյակի տոնակատարության մաս։
Ռեյչել Ֆոսթեր Էյվերին տնօրինել է ICW-ի առաջին հանդիպման պլանավորման մանրամասների մեծ մասը, Սյուզան Բ. Էնթոնին նախագահել է տասնվեց նիստերից ութը։ ICW-ն սահմանադրություն է մշակել և երեք տարին մեկ հիմնել ազգային ժողովներ, իսկ հինգ տարին մեկ՝ միջազգային ժողովներ։
Առաջին նախագահ է ընտրվել անգլիացի Միլիսենթ Գարեթ Ֆոսեթը, սակայն նա հրաժարվել է պաշտոնավարել։
1894 թվականին ICW-ն հանդիպել է Բեռլինում, որտեղ Ալիքս ֆոն Կոտան ասել է, որ շատ ավագ ուսուցիչներ հեռու են մնացել։ 1899 թվականին նրանք հանդիպել են Լոնդոնում, Մեծ Բրիտանիա։
Վաղ տարիներին Միացյալ Նահանգները աջակցել է կազմակերպության ծախսերից շատերին, իսկ ԱՄՆ անդամների վճարումները կազմել են բյուջեի զգալի մասը։ Հանդիպումների մեծ մասն անցկացվել է Եվրոպայում կամ Հյուսիսային Ամերիկայում, և նրանք ընդունել են երեք պաշտոնական լեզուների՝ անգլերենի, ֆրանսերենի և գերմաներենի օգտագործումը, ինչը խոչընդոտել է ոչ եվրոպական ծագում ունեցող կանանց մասնակցությանը։ ICW-ն ակտիվորեն չի նպաստել կանանց ընտրական իրավունքին, որպեսզի չվրդովեցնի ավելի պահպանողական անդամներին։
1899 թվականին խորհուրդն սկսել է ավելի առարկայական հարցեր լուծել՝ ձևավորելով Խաղաղության և միջազգային արբիտրաժի միջազգային մշտական կոմիտե։ Շուտով ստեղծվել են այլ մշտական հանձնաժողովներ, որոնց միջոցով ICW-ն ներգրավվել է ընտրական իրավունքից մինչև առողջություն։


== Քսաներորդ դար ==
1904 թվականին ICW-ի Բեռլինի համագումարում ձևավորվել է առանձին կազմակերպություն՝ Կանանց ընտրական իրավունքի միջազգային դաշինքը՝ ազգային ընտրական իրավունքի ասոցիացիաների ուժեղ ֆեմինիստական ինքնությունը հարմարեցնելու համար։ 1909 թվականի համագումարը տեղի է ունեցել Տորոնտոյում, Կանադա, իսկ 1914 թվականին՝ Հռոմում։ 6-րդ Կոնգրեսը տեղի է ունեցել 1920 թվականին Օսլոյում, Նորվեգիա, 1925 թվականին՝ Վաշինգտոնի կոնգրեսը և այնուհետև 1930 թվականին, համաժողովն անցկացվել է Վիեննայում։ Հաջորդ համաժողովը եղել է ICW-ի  և Հնդկաստանում Կանանց ազգային խորհրդի համատեղ համագումարը, որը հյուրընկալվել էր Կալկաթայում 1936 թվականին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ համագումարները կասեցվել են։
1925 թվականին ICW-ն գումարել է իր առաջին կոալիցիան՝ Կանանց միջազգային կազմակերպությունների միացյալ մշտական կոմիտեն, որպեսզի կարողանա լոբբինգ իրականացնել Ազգերի լիգայում կանանց նշանակման համար։ 1931 թվականին Ազգերի լիգան հավաքել է Ազգության հարցերով կանանց խորհրդատվական կոմիտե՝ լուծելու կնոջ իրավունքների (և ազգության) հարցը, երբ ամուսնանում է այլ երկրի տղամարդու հետ։ 1931 թվականին ստեղծվել են երկու լրացուցիչ կոալիցիաներ՝ Կապի կոմիտեն և Խաղաղության ու զինաթափման կոմիտեն։ ICW-ի սահմանադրությունը վերանայվել է 1936 թվականին։ ICW-ն աշխատել է Ազգերի լիգայի հետ 1920-ական թվականներին և Միավորված ազգերի կազմակերպության հետ՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։
Մինչև 1938 թվականը ICW-ի հետ փոխկապակցված խորհուրդների թիվը, որը վերածվել է կանանց միջազգային կազմակերպություններից ամենահայտնի և ամենաշատ խորհրդակցությունների ենթարկվածներից մեկի, հասել է երեսունվեցի։ 
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը մեծ անկազմակերպություն է առաջացրել Խորհրդի աշխատանքում։ Որոշ ազգային խորհուրդներ ընդհանրապես դադարեցրել են իրենց աշխատանքը։ Մյուսների ղեկավարությունն ու կազմակերպությունը խաթարվել են։ 1946-ին ICW-ն հանդիպել է Ֆիլադելֆիայում՝ կրկին կենտրոնացնելու իր ջանքերը և վերականգնելու իր նախկին միասնությունը։ Համաժողովը հայտարարություն է տարածել՝ դատապարտելով պատերազմը և մարդկության դեմ ուղղված բոլոր հանցագործությունները, ինչպես նաև պահանջելով կանանց ավելի ակտիվ դերակատարություն ազգային և միջազգային ասպարեզում։


== Ներկայումս ==
1947 թվականից ի վեր ICW-ն ունի Խորհրդատվական կարգավիճակ Միավորված ազգերի կազմակերպության Տնտեսական և սոցիալական խորհրդի (ECOSOC) համար՝ ամենաբարձր հավատարմագրումը, որը ՀԿ-ն կարող է ստանալ Միավորված ազգերի կազմակերպությունում։ Ներկայումս ICW-ն կազմված է 70 երկրներից և ունի կենտրոնական գրասենյակ Փարիզում։ Միջազգային հանդիպումներն անցկացվում են երեք տարին մեկ անգամ։


== Միջազգային հանդիպումներ ==
1888` Վաշինգտոն (կոնգրեսի հիմնադրամ)
1894` Բեռլին
1899` Լոնդոն
1904` Բեռլին
1909` Տորանտո
1914` Հռոմ
1920` Օսլո
1925` Վաշինգտոն
1930` Վիեննա
1933` Չիկագո
1936` Կալկաթա, կազմակերպվել է CIT-ի և Հնդկաստանի կանանց ազգային խորհրդի կողմից համատեղ
1946` Ֆիլադելֆիա
2006` Կիև
2009` Յոհաննեսբուրգ
2015` Սեուլ
2015` Իզմիր
2018` Ջոկյակարտա
2022` Ավինյոն


== Արխիվներ ==
Կանանց միջազգային խորհրդի զեկույցներն անցկացվում են Կանանց գրադարանում։ Այլ հոդվածներ պահվում են Ժնևի ՄԱԿ-ի գրադարանում, Վաշինգտոնի Կոնգրեսի գրադարանում,  Փարիզում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի արխիվներում, Ամստերդամի կանանց շարժման միջազգային տեղեկատվական կենտրոնում և կանանց շարժման արխիվներում, Բրյուսելի կանանց պատմության արխիվային կենտրոնում (CARHIF), Սմիթ քոլեջի Սոֆիա Սմիթի գրադարանում, Մասաչուսեթս, Նյու Դելիի Մարգարետ Քազինի հիշատակի գրադարանում և Վաթերլոոյի համալսարանի (Օնտարիո) գրադարանի հատուկ հավաքածուների Լեդի Աբերդինի հավաքածուում։


== Գործընկերներ ==
Միացյալ Նահանգների Կանանց ազգային խորհուրդը հիմնադրվել է 1888 թվականին ICW-ի առաջին հավաքում։ Կանադայի կանանց ազգային խորհուրդը հիմնադրվել է 1893 թվականին։ Ֆրանսիայի կանանց ազգային խորհուրդը ստեղծվել է 1901 թվականին, 1903 թվականին՝ Իտալիայի կանանց ազգային խորհուրդը, իսկ 1905 թվականին՝ Բելգիայի կանանց ազգային խորհուրդը։ Ավստրալիայի կանանց առաջին ազգային խորհուրդը ստեղծվել է 1931 թվականին՝ համակարգելու Ավստրալիայի դաշնությունից առաջ գործող պետական մարմինները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Beyers, Leen (2005), Des Femmes Qui Changent le Monde: Histoire du Conseil International des Femmes, 1888-1988, Bruxelles: Racine, ISBN 2-87386-399-4 
Liddington Jill (1989)։ The Road to Greenham Common: Feminism and Anti-militarism in Britain Since 1820։ Syracuse University Press։ ISBN 978-0-8156-2539-1 
Rupp, Leila J. (1994), «Constructing Internationalism: The Case of Transnational Women's Organizations, 1888-1945», The American Historical Review 99 (5):  1571–1600, doi:10.2307/2168389 
Rupp, Leila J. (2011), «Transnational Women's Movements», European History Online (Mainz: Institute of European History), http://nbn-resolving.de/urn:nbn:de:0159-2011051243 
Schneider, Dorothy; Schneider, Carl J. (1993), «Chapter 8. Women's War Against War», American Women in the Progressive Era, 1900-1920, New York: Facts on File, ISBN 0-8160-2513-4 


== Արտաքին հղումներ ==
Կանանց միջազգային խորհրդի կայք
Կանանց միջազգային խորհրդի գրառումները Կանանց գրադարանում, Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցում
Կանանց միջազգային խորհուրդը ձայնագրություններ է անում Սոֆիա Սմիթի հավաքածուում, Սմիթ քոլեջի հատուկ հավաքածունեում