Ստրկությունը Կորեայում

Ստրկությունը գոյություն է ունեցել Կորեայում դարեր շարունակ։ Այն դադարեցվել է XIX դարի վերջերին, բայց նույնիսկ XXI դարում Հարավային, ինչպես նաև Հյուսիսային Կորեայում հանդիպում են հարկադրական աշխատանքի դեպքեր։


== Պատմություն ==
Ստրկությունը գոյություն ունի Կորեայում դեռևս Սիլլայի ժամանակաշրջանից (2000 տարի առաջ)։ X դարում ստրուկների թիվը սկսել է աստիճանաբար նվազել, միայն թե Գորյոյի ժամանակաշրջանում ստրուկների մի քանի ապստամբություններ նպաստեցին դրանց թվաքանակի ավելացմանը։ Ստրուկները, ովքեր հայտնի էին նոբի (կոր.՝ 노비, 奴婢, ինչպես նաև կոչվում էին ճորտատիրական), ներկայացնում էին խոշոր սոցիալական խումբ. 1690 թվականին նոբիների թվաքանակը գնահատվում էր ամբողջ բնակչության 37 % (միայն թե այլ դարերում նրանց տոկոսները նվազում էին մինչև 10-ի). ստրկության համալսարանը համարվում է «շատ կարևոր» միջնադարյան Կորեայի համար, «գուցե, Կորեայի համար ստրկությունը ավելի կարևոր էր, քան մյուս արևելասիական երկրների համար»։ Բնակչության աճը, փախուստները և փոփոխությունները գյուղատնտեսությունում և տնտեսությունում հանգեցրին նոբիների թվաքանակի կրճատմանը մինչև 1,5 % 1858 թվականին։ Ընդհանուր Էմանսիպացիայի քաղաքականությունը սկսվել է 1775 թվականին, իսկ 1801 թվականից պետությունը սկսել է ազատեր իր ստրուկներին։ Նոբի կոչման ժառանգական փոխանցումը վերացել է 1886-1887 թվականներին, ստրկությունը անօրինական է ճանաչվել Կաբոյի բարեփոխումների (1894-1895) ժամանակ, իսկ նրա ամբողջական անհետացումը տեղի ունեցավ միայն 1930-ական թվականներին՝ ճապոնական օկուպացիայից հետո։
Մինչ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը որոշ կորեացիների ստիպել են աշխատել ճապոնական իշխանությունների համար, ուշադրություն դարձնելով աշխատանքի պայմանները, այս պրակտիկան հաճախ համեմատվում է ստրկության հետ, մասնավորապես, կանանց, որոնց ստիպում էին զբաղվել մարմնավաճառությամբ զբաղվել ճապոնական բանակի համար՝ եղել են ստրուկների դիրքում։


== Հարկադրական աշխատանքը ժամանակակից Կորեայում ==
Չնայած դե յուրե ստրկությունը անօրինական է ամբողջ աշխարհում, փաստացիորեն գոյություն ունեն ստրկության ժամանակակից տեսակներ։


=== Ստրկությունը Հյուսիսային Կորեայում ===
ՄԱԿ-ի հաշվետվությունը նշում է ստրկությունը ԿԺԴՀ-ում տեղի ունեցած մարդկության դեմ ուղղված այլ հանցագործությունների մեջ։
ПՀարկադրական աշխատանքով զբաղվող մարդկանց թվով Հյուսիսային Կորեան զբաղեցնում է 63-րդ տեղը (108 200)։


=== Ստրկությունը Հարավային Կորեայում ===
Աշխատավորների որոշ իրավունքների խախտումը համեմատվում է ստրկության հետ, հատկապես անդամալույծների իրավիճակը հարավկորեական աղի ֆերմաներում։
Հարկադրական աշխատանքով զբաղվող մարդկանց թվով Հարավային Կորեան 2014 թվականին զբաղեցրել է 128-րդ տեղը աշխարհում (Global Slavery Index), գնահատականը՝ մոտ 93 700 ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Լրացուցիչ գրականություն ==
Ellen Salem (1978)։ Slavery in Medieval Korea։ Columbia University , PhD dissertation
Ellen J. Kim (1991)։ The Enduring Institution: A Case Study of Slavery in Traditional Korea։ Harvard University , A.B. Thesis
Hagen Koo (1993)։ State and Society in Contemporary Korea։ Cornell University Press։ ISBN 0-8014-8106-6 
Palais James B. (1984)։ «Slavery and Slave Society in the Koryŏ Period»։ Journal of Korean Studies 5 (1): 173–190։ doi:10.1353/jks.1984.0006 
Rhee Young-hoon, Yang Donghyu։ «Korean Nobi in American Mirror: Yi Dynasty Coerced Labor in Comparison to the Slavery in the Antebellum Southern United States»։ Working Paper Series։ Institute of Economic Research, Seoul National University։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-11-06-ին։ Վերցված է 2017-10-30 
Lee In-Cheol (March 2003)։ «한국 고대사회에서 노비와 노비노동의 역할» [Slave and the Role of Slave Labor in the Ancient Korea]։ The Journal of Korean Ancient History (Korean) (Society for Korean Ancient History) 29 
Vinton, C. C. «Slavery and Feudalism in Korea», Korean Repository, II (1895), 366–372


== Արտաքին հղումներ ==
Nobi: Rescuing the Nation from Slavery
Mark A. Peterson, Korean Slavery Archived 2012-06-04 at the Wayback Machine.