armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսեյ Անդրեև

Ալեքսեյ Անդրեև (ռուս.՝ Алексей Петрович Андреев, նոյեմբերի 11, 1896(1896-11-11), Toygelde, Q47494835?, Մենզելինսկի գավառ, Ուֆայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 4, 1975(1975-05-04), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային բանակի գեներալ-մայոր, Առաջին համաշխարհային և Հայրենական Մեծ պատերազմների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսեյ Պետրովիչ Անդրեևը ծնվել է 1896 թվականի նոյեմբերի 11-ին չուվաշական ընտանիքում, Տոյգիլդինո գյուղում (ներկայումս Թաթարստանի Մուսլյումովսկի շրջան)։ Ծառայել է ցարական բանակում, մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։ 1918 թվականին Անդրեևը կամավոր ծառայության է անցնում Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում։ Երկար տարիներ ծառայել է ԽՍՀՄ և Խորհրդային Ռուսաստանի տարբեր տարածաշրջանների զինկոմիսարիատներում։ 1941 թվականի օգոստոսին գնդապետ Ալեքսեյ Պետրովիչ Անդրեևը նշանակվում է Բանվորա-Գյուղացիական Կարմիր բանակի զորքերի կազմավորման և հավաքագրման Գլխավոր վարչության 1-ին բաժնի պետի օգնական, այնուհետև` գլխավոր տեսուչ և նույն բաժնի պետ։
Պատերազմի ավարտից հետո Անդրեևը շարունակում է ծառայությունը Խորհրդային բանակում։ 1946-1949 թվականներին նա զբաղեցնում էր ԽՍՀՄ պաշտպանության նախարարի Քարտուղարության պետի պաշտոնը, այնուհետև չորս տարի ԽՍՀՄ Նախարարների Խորհրդի նախագահի տեղակալի օգնականն էր։ 1953-1958 թվականներին Անդրեևը նորից ղեկավարում էր ԽՍՀՄ պաշտպանության նախարարի Քարտուղարությունը և ԽՍՀՄ Նախարարների Խորհրդի նախագահի տեղակալն էր։ 1953 թվականին նրան շնորհվում է գեներալ-մայորի կոչում։ 1958 թվականին Անդրեևը պաշտոնաթող է լինում և բնակվում Մոսկվայում։ Մահացել է 1975 թվականի մայիսի 4-ին, թաղված է Մոսկվայի Վեդենսկոե գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Լենինի շքանշան
Կարմիր դրոշի երկու շքանշան
Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի երկու շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
մեդալներ
լեհական շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Կամենսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Կամենսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Կամենսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումսկի շրջանում
Կամենսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինսկի շրջանում
Կամենսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչանսկի շրջանում
Կամենսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցկի շրջանում
Կամենսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինո-Բուդսկի շրջանում
Կամենսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցկի շրջանում
Գյուղացի կին (Ոսկեվազցի պառավը)

«Գյուղացի կին» (Ոսկեվազցի պառավը), ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանի 1957 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի հավաքածուում։
Կտավն ունի 100 սմ բարձրություն, 65 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ, յուղաներկ։


== Նկարագրություն ==
Արփենիկ Նալբանդյանը, որտեղ էլ որ եղել է, ինչ էլ նկարել է, մշտապես որոնել է հետաքրքիր կերպարներ, որոնց միջոցով փորձել է արտահայտել իր հիացմունքն ու սերը մարդու նկատմամբ, ինչպես նաև կերպարների ազգային յուրահատկության, արտաքինի նկատմամբ, որ գալիս է դարերի խորքից:Այդ առումով առանձնապես հետաքրքիր է «Գյուղացի կին» (Ոսկեվազցի պառավը) կտավը, կատարված 1957 թվականին։
Ծեր կինը պատկերված է իրեն բնորոշ միջավայրում։ Արարատյան դաշտի բնակչուհի է` հոգսաշատ մտքերի մեջ խորասույզ, աշխատասեր։ Ոսկեվազցի պառավը մենակ է, խոնարհ։ Որպես բնորոշ գիծ ընտրված ու ընդգծված  է նրա բարի, կենսասեր լինելը։ Նկարչուհին շեշտել է հողի հետ աշխատանքից կոպտացած կնոջ ձեռքերը։ Ակնհայտ է ամուր գծանկարն ու սերը արտահայտիչ, հստակ պլաստիկայի և բնական ձևերի նկատմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արփենիկ Նալբանդյանի էջը Էդուարդ Իսաբեկյան կայքում
Սան Ժոզե դուս Կամպուս

Սան Ժոզե դուս Կամպուս (պորտ.՝ São José dos Campos), քաղաք և համայնք Բրազիլիայի Սան Պաուլու նահանգում, Պարաիբա դաշտում։ Վալի դու Պարաիբա Պաուլիստա մեզոշրջանի բաղկացուցիչ մասն է։ Մտնում է Սան Ժոզե դուս Կամպուս միկրոշրջանի և նույնանուն ագլոմերացիայի  կազմի մեջ։ 2007 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 594 948. 2014-ին այդ ցուցանիշը հասել է 681 036-ի։ Զբաղեցնում է մոտավորապես 1100 քառակուսի կիլոմետր տարածք; Բնակչության խտությունը 2007 թվականին կազմել է 555,6 մարդ/կմ², 2014 թվականին՝ 619,1 մարդ/կմ²։ 


== Տնտեսություն ==
Սան Ժոզե դուս Կամպուսը տեխնոլոգիական կարևոր կենտրոն է, որտեղ արտադրվում է ռազմամթերք, զարգացած է մետաղաձուլությունը։ Այստեղ է գտնվում ամբողջ Լատինական Ամերիկայի ամենախոշոր օդա-տիեզերագնացային համալիրը։ Այս քաղաքում իրենց գրասենյակներն ու արտադրական ձեռնարկություններն են բացել հանրահայտ մի շարք ընկերություններ, այդ թվում՝ Ֆիլիպս-ը, Պանասոնիկ-ը, Johnson & Johnson-ը, General Motors-ը (GM), Petrobras-ը, Ericsson-ը, Monsanto-ն, Embraer-ը, Helibras-ը... Գործում են նաև օդա-տիեզերագնացային այնպիսի կարևոր հաստատություններ, ինչպես՝ օդատիեզերական տեխնոլոգիաների գլխավոր հրամանատարությունը (CTA), Բրազիլիայի տիեզերական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտը (INPE), Instituto de Estudos Avançados (IEAv), օդագնացության և տիեզերքի ինստիտուտը (IAE), Instituto Tecnológico de Aeronáutica-ն (ITA):
Միավորված ազգերի կազմակերպության կողմից 1999 թվականին իրականացված ուսումնասիրությունների արդյունքների համաձայն՝ Սան Ժոզե դուս Կամպուսը դասվել է Բրազիլիայի՝ լավագույն ապրելակերպ ապահովող քսանհինգ քաղաքների շարքում։ Քաղաքը երկրում առաջնային տեղ է գրավում նաև ստեղծվող համախառն ներքին արդյունքի ցուցանիշով։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր   17.090.191 հազար ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր 28.481,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում էր  0,849 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Website der Stadt
Tourismusbüro Archived 2010-04-10 at the Wayback Machine.
Flugzeughersteller Embraer
Խեշատ

Խեշատ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մոցարտի սարյակ

Երեք տարի կոմպոզիտոր Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտը սարյակ է պահել։ Սարյակի մասին առաջին անգամ հիշատակվում է Մոցարտի ծախսերի գրքում, որտեղ կոմպոզիտորը նշում է, որ գնել է այն 1784 թվականի մայիսի 27-ին։

Սարյակիկ։ 34 կրեյցեր:

Դա հիանալի՜ էր։Գրքում գրի առնված երաժշտությունը մոտ է նրա՝ դաշնամուրի և նվագախմբի համար գրված №17 սոլ մաժոր կոնցերտի երրորդ մասի նախաբանի թեմային։ Կոնցերտը Մոցարտն ավարտել է մի քանի շաբաթ առաջ՝ ապրիլի 12-ին։ Մոցարտը, ըստ երևույթին, սովորեցրել է թռչունին երգել այդ երաժշտությունը կենդանիների խանութում, կամ այնտեղ, որտեղ ավելի ուշ գնել է նրան։ Դատելով Մոցարտի գրառումից՝ սարյակը սխալ էր դնում ֆերմատան առաջին ամբողջական տակտում և սոլի փոխարեն՝ երգում էր սոլ դիեզ հաջորդ տակտում։ Մոցարտը, ըստ երևույթին, չէր կատակում, երբ կատարում էր գրառումը, որովհետև սարյակները, ինչպես հայտնի է, մեծ հնարավորություններ ունեն վոկալային նմանակման հարցում։
Թռչունը՝ որպես տնային կենդանի, ապրել է նրա տանը երեք տարվա ընթացքում և մահացել 1787 թվականի հունիսի 4-ին։ Մոցարտը նրան թաղել է իր տան հետնաբակում և գրել հիշատակի բանաստեղծություն։ Օտտո Դոյչն անվանում է այդ բանաստեղծությունը «լուրջ-կոմիկական»։ Այնուամենայնիվ, սարյակները սերտորեն շփվում են իրենց տերերի հետ՝ հաճախ մտերմանալով նրանց։ Այսպիսով՝ Մոցարտի՝ թախծի արտահայտումը կարող էր լիովին անկեղծ լինել։


== Նշումներ ==


== Աղբյուրներ ==
Deutsch, Otto Erich (1965) Mozart: A Documentary Biography. Stanford, CA: Stanford University Press.
Lorenz, Michael (2006) "New And Old Documents Concerning Mozart's Pupils Barbara Ployer And Josepha Auernhammer", Eighteenth-Century Music 3/2, (Cambridge University Press).
West, Meredith J. and Andrew King (1990) "Mozart's Starling". American Scientist, March-April issue. Discussion in depth from an ornithological point of view, as well as the text of Mozart's obituary poem. Posted on the Internet: [1] Archived 2014-06-30 at the Wayback Machine..
Բանտենգ

Բանտենգ (անգլ.՝ Bos banteng), սնամեջ եղջերավորների ընտանիքի, ցուլերի ենթաընտանիքի երկկճղակավոր որոճող կենդանի։ Կան վայրի և ընտանի տարբերակներ։ Վայրի բանտենգ փոքր է և ունի համաչափ մարմնակազմ։ Իրանի երկարությունը 2 մ է, մնդավի բարձրությունը՝ 1,5 մ, կենդանի քաշը՝ 250–350 կգ։ Եղջյուրները խոշոր են (40–50 սմ), ծռված դեպի վեր և ներս։ Բանտենգ ցուլերը մուգ մոխրագույն են, իսկ կովերը՝ թուխ շիկագույն։ Սեռահասուն է դառնում երկու տարեկանից։ Փոքր հոտերով տարածված է Հնդկաչինի, Մալայան կղզեխմբի կղզիների հարթավայրերում և լեռնային անտառներում։ Ընտանի բանտենգ, Բալիի տավարը (ընտանեցված է Բալի կղզում) լավ հարմարված է շոգ կլիմայական պայմաններին։ Օգտագործվում է որպես բանող և մսատու տավար։ Ընտանի տավարի և բանտենգի տրամախաչումից ստացված խառնածինն անպտուղ է։
Աստերոիդների ցանկ (271601-271700)

Աստերոիդների ցանկ (271501-271600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (271701-271800)
 Աստերոիդների ցանկ (271501-271600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (271701-271800)
Սիլոս

Սիլոս (իսպաներեն՝silos, silo — նկուղ, ցորենի պահեստահոր), հյութալի կեր, որը պատրաստում են անօդ պայմաններում պահածոյացմամբ։
Ըստ հումքի տեսակի տարբերում են եգիպտացորենի, կարտոֆիլի, արևածաղկի, վիկ-վարսակային և այլ սիլոսներ։ Սիլոսի սննդարարությամբ մոտավորապես համարժեք է սիլոսացվող զանգվածին, նրանում պահպանվում են կարոտինը և վիտամին C, պարունակում է ավելի քիչ ջրալույծ շաքարներ, բայց առկա են օրգանական թթուները, կաթնաթթու (մինչև 2%), քացախաթթու (մինչև 0,6%), իսկ սիլոսի մի քանի տեսակներում՝ նաև պրոպինաթթու, վալերիանաթթու են, սիլոսացման տեխնոլոգիայի խախտման և ոչ ճիշտ պահպանման դեպքում՝ նաև կարագաթթու։ Սիլոսի դյուրամարսելիությունը կախված է բույսերի տեսակից, բերքահավաքի պահին դրանց զարգացման փուլից, սիլոսացման տեխնոլոգիայից և պահպանման պայմաններից։ 100 կգ արևածաղկի սիլոսը պարունակում է մոտ 16 կերային միավոր, 1,4 կգ մարսելի պրոտեին, 350 գ կալցիում, 160 գ ֆոսֆոր և 1500 մգ կարոտին։ Լավագույն սիլոսի գույնը պետք է լինի դեղնականաչավուն, դեղնավուն, իսկ մուգշագանակագույնը բնորոշ է ուժեղ տաքացած սիլոսին։ Հոտը նման է թթու դրած կաղամբի, երբեմն՝ մրգերի, ուժեղ ինքնատաքացման դեպքում՝ թարմ հացի կամ մեղրի, իսկ փչանալիս՝ հոտած ձկան, գոմաղբի հոտին։ Լավագույն Սիլոսի Ph=4,2՝ մոտ 70% խոնավության դեպքում։ Սիլոսը բարելավում է մարսողությունը, հնարավոր է դարձնում լավագույն ձևով օգտագործել այլ կերերը (հատկապես կոպիտ կերերը)։ Սիլոսով կերակրում են գյուղատնտեսական բոլոր կենդանիներին։ Կաթնատու և բտվող կենդանիների կերաբաժիններում այն կարող է կազմել ընդհանուր կերի 50, իսկ խոզերի համար՝ մինչև 20%։ Հորթերի, խոզերի և թռչունների համար պատրաստում են հատուկ սիլոսին։ Սիլոսը տալիս են ձմռանը, իսկ չորային շրջաններում նաև ամռանը։


== Տես նաև ==
Սիլոսացում


== Արտաքին հղումներ ==
(6589) Ջանկովիչ

(6589) Ջանկովիչ (անգլ.՝ Jankovich), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Նիկոլայ և Լյուդմիլա Չեռնիխների կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,273051 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8491 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,697 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1251,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287601 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6589) Ջանկովիչ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ստանդարտների ամերիկյան ազգային ինստիտուտ

Ստանդարտների ամերիկյան ազգային ինստիտուտ (անգլ.՝ American National Standards Institute, ANSI, ԱՆՍԻ), շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն։ Կազմակերպությունը 1966 թվականին առաջարկել է «ԱՆՍԻ» (ANSI)՝ հաշվողական ոլորտի նիշերի այլագրման (կոդավորման) ստանդարտը, որը ներառում է աշխարհի գրեթե բոլոր գիր ունեցող լեզուների գրերը և բազմաթիվ այլ նշաններ։
Այդ ստանդարտի օգտագործումը թույլ է տալիս կոդավորել տարբեր գրերի բազմաթիվ նշաններ։ Յունիկոդ ստանդարտով գրված փաստաթղթերում կարող են լինել մաթեմատիկական սիմվոլները, լատինական տառերը, ընդ որում լրացուցիչ կոդային էջեր այլևս անհրաժեշտ չեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ansi.org (անգլ.)
Ներքին Օնճիքեթ

Ներքին Օնճիքեթ (վրաց.՝ ქვემო ონჭიქეთი՝ քվեմո օնճիքեթի), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 480 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 61 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Տես նաև ==
Վերին Օնճիքեթ


== Ծանոթագրություններ ==
Օկտավ Միրբո

Օկտավ Միրբո (ֆր.՝ Octave Mirbeau, փետրվարի 16, 1848(1848-02-16)[…], Թրևիեր - փետրվարի 16, 1917(1917-02-16)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի գրող, լրագրող և գրաքննադատ։ Եղել է Գոնկուրյան ակադեմիայի անդամ; Գրականության նյութ է դարձրել բռնությունը, վայրագությունը, հոգեկան օտարվածությունը՝ առաջ ընկնելով Ֆրեյդից և համբավ ու փառք ձեռք բերելով Եվրոպայում։ Նրա երկերը թարգմանվել են աշխարհի 30 ժողովուրդների լեզուներով։  Լև Տոլստոյը կարծիք է հայտնել, որ Օկտավ Միրբոն իր ժամանակի ֆրանսիացի գրողներից մեծագույնն է, ով լավագույնս  արտացոլել է դարի և Ֆրանսիայի ոգին ։


== Հիմնական ստեղծագործությունները ==
Le Calvaire (1886)
L'Abbé Jules (1888).
Sébastien Roch (1890).
Dans le ciel (1892-1893).
Les Mauvais bergers (1897).
Le Jardin des supplices (1899).
Le Journal d'une femme de chambre (1900).
Les affaires sont les affaires (1903).
Farces et moralités (1904).
La 628-E8 (1907).
Le Foyer (1908).
Dingo (1913).
Contes crueks (1990).
Combats esthétiques (1993).
Combats littéraires (2006).
Correspondance générale (2003-2005-2009).


== Քաղվածք ==


== Տուրք ==
Արշակ Չոպանյան ։ « Օկտավ Միրբո (Octave Mirbeau), l’écrivain le plus humain de la littérature la plus humaine » (1903).


== Գրականություն ==
Pierre Michel & J.-F. Nivet, Octave Mirbeau, l'imprécateur au cœur fidèle, 1990.
Cahiers Octave Mirbeau, 1994-2012.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Օկտավ Միրբոի գործերը Գուտենբերգ նախագծում
(Ֆրանսերեն) Օկտավ Միրբոյի բարեկամների ընկերության կայքը. . ներկայացված են 800-ից ավելի էսսեներ 23 լեզվով։
(Ֆրանսերեն) Օկտավ Միրբոյի բարեկամների ընկերության ևս մեկ կայք.
(Ֆրանսերեն) Օկտավ Միրբոյի սռեղծագործությունների բառարան.
Օկտավ Միրբոյի բարեկամների ընկերություն (Ֆրանսերեն)
Օկտավ Միրբոյի սռեղծագործությունների բառարան Archived 2012-02-03 at the Wayback Machine.. (ֆր.)
Օկտավ Միրբո, «Ընտրողների գործադուլը».
Մոնգոներ

Մոնգոներ, Ժողովուրդ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում։ Ձևավորվել է մի շարք ցեղախմբերից։ Թիվը մոտ 12 միլիոն։ Լեզուն պատկանում է բանտու լեզուների կենտրոնական խմբին։ Մոնգոների լեզվի մի քանի բարբառներով գոյություն ունի գիր։ Զգալի մասը քրիստոնյա է (կաթոլիկներ), արևադարձային անտառների խորքերում բնակվողները պահպանում ես նախնադարյան պաշտամունքի տարրեր։ Հիմնականում զբաղվում են արորային երկրագործությամբ, օժանդակ դեր ունեն որսորդությունը, ձկնորսությունն ու հավաքչությունը։ Մի մասն աշխատում է յուղատու արմավենու և սուրճի պլանտացիաներում, ինչպես նաև գյուղատնտեսական հումքի մշակման արդյունաբերության մեջ։ Անցյալում մոնգոները գործուն մասնակցություն ունեին փղոսկրի և ստրուկների վաճառքի մեջ։
Ծանրամարտը Հայաստանում

Ծանրամարտը Հայաստանում սկզբնավորվել է 1920-ական թվականների կեսից։ 1927 թվականին կազմակերպվել է ծանրամարտի խմբակ, 1928 թվականին՝ հանրապետական ֆեդերացիան, և անցկացվել է ՀԽՍՀ անդրանիկ առաջնությունը։ Հայ ծանրորդները 1928 թվականին մասնակցել են նաև Այսրկովկասի և ԽՍՀՄ ժողովուրդների առաջին սպարտակիադային, տարբեր տարիների դարձել են օլիմպիական խաղերի, աշխարհի, Եվրոպայի, ԽՍՀՄ չեմպիոններ, զանազան մրցումների հաղթողներ ու ռեկորդակիրներ։ Սպորտի վաստակավոր վարպետ Յուրի Վարդանյանը դարձել է օլիմպիական խաղերի (1980 թ.), աշխարհի (1977-1981 թթ., 1983 թ., 1985 թ.), ԽՍՀՄ (1977, 1979, 1981 թթ.) չեմպիոն և ԽՍՀՄ գավաթակիր (1976 թ.)։ Սահմանել է 43 ռեկորդ, նվաճել 113 ոսկե մեդալ, աշխարհում առաջինը երկամարտի ցուցանիշը միջին քաշում հասցրել է 400 կգ-ի։ Հաջողությամբ են հանդես եկել Եվրոպայի չեմպիոն (1976, 1978 թթ.) Իսրայել Միլիտոսյանը, աշխարհի (1982, 1983 թթ.) և Եվրոպայի (1982, 1983 թթ.) չեմպիոն Յուրի Սարգսյանը, Եվրոպայի չեմպիոն (1993 թ.), աշխարհի մրցանակակիր (1994, 1995 թթ.) Խաչատուր Քյափանակցյանը, Եվրոպայի չեմպիոն (1999, 2000 թթ.) Աշոտ Դանիելյանը, աշխարհի չեմպիոն (2010 թ.) Տիգրան Մարտիրոսյանը, ծանրորդուհիներ՝ Եվրոպայի չեմպիոն (2007, 2008 թթ.) Մելինե Դալուզյանը, Եվրոպայի չեմպիոն (2007 թ.) և 30 օլիմպիական խաղերի (2012 թ.) մրցանակակիր Հռիփսիմե Խուրշուդյանը, Եվրոպայի (2008 թ.) և աշխարհի (2009 թ.) չեմպիոն Նազիկ Ավդալյանը և ուրիշներ։
Օբրաժիևսկի գյուղական խորհուրդ (Շոստկինսկի շրջան)

Օբրաժիևսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Ображіївська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օբրաժիևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1419 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(5520) Նատորի

(5520) Նատորի (անգլ.՝ Natori), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Տակեշի Ուրատայի կողմից Օոհիրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,998578 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6627 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3345 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1896,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189815 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5520) Նատորի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մեհրապի խաչքար (Գանձասար)

Մեհրապի խաչքար, գտնվում է Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանի Վանք գյուղից 1 կմ արևմուտք՝ Գանձասար վանական համալիրում։


== Տեղադրություն ==
Խաչքարը հենած է վանական համալիրի գավթի արևելյան պատին՝ ներքուստ, զույգ խաչքարերից ձախակողմյանն է։


== Պատկերաքանդակ ==
Խաչքարի ստորին մասում քանդակված է խաչը ձեռքին հեծյալ, ում դիմաց գինու փարչը ձեռքին մարդ է կանգնած։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարի շրջանակներին և թևերի արանքներում առկա է 5 տող վիմական արձանագրություն.

ԿԱՄԱՒՆ ԱՅ ԵՍ ԳՐԻԳՈՐԻՍ ԿԱԹՈՂԻԿՈՍ ԿԱՆԳ
ՆԵՑԻ ԶՍԲ ԽԱՉՍ ՓՐԿՈԻԹԻ, ՀԱԻՐ ԻՄՈՅ։
ԽԱԶՍ ՓՐԿՈԻԹԻ. ՊԱՐՈՆ ՄԵՀՐԱՊԻՆ Ի ԿՈՉ
ՄԱՆ ԱՒՈՒՐՆ։
ԹՎ[ԻՆ] :ՌԺԲ: (1563)Համաձայն արձանագրության խաչքարը կանգնեցրել է Գրիգոր կաթողիկոսը՝ 1563 թվականին, ի հիշատակ պարոն Մեհրապի։


== Տես նաև ==
Գանձասար


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդուսչայ

Բերդուսչայ, գետ Լեռնային Կիլիկիայում, Պիռամոս գետի ավազանում։ Հոսում է Զեյթունից 25-30 կիլոմետր հարավ-արևելք, Ախըրդաղից ոչ հեռու, Չախըրդերե հայաբնակ գյուղի դիմացով։ Սրա ափին էր գտնվում հին Բերդուս բերդը։ 1895 թ. Բերդուսի ափին հայերի և թուրքական հրոսակների միջև տեղի է ունեցել ճակատամարտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Միլչո Մանչևսկի

Միլչո Մանչևսկի (մակեդոներեն՝ Милчо Манчевски հոկտեմբերի 18, 1959(1959-10-18), Սկոպիե, Մակեդոնիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), մակեդոնացի կինոռեժիսոր։
The New York Times-ը նրա «Անձրևից առաջ» (1994) ֆիլմն ընդգրկել է երբևէ ստեղծված լավագույն 1.000 ֆիլմերի ուղեցույցի ցանկի մեջ։ Մանչևսկու ֆիլմերից են նաև Աճյունը, Ստվերները,  Մայրերը (2010), Bikini Moon-ը (2017), ինչպես նաև` «Ժամանակի ավարտը» (2017), «Հինգշաբթի» (2013), «Անժամանակ Մակեդոնիան» (2009), «1.73» կարճամետրաժ ֆիլմերը։ Մանչևսկին հեղինակել է լուսանկարների երկու ցուցահանդես, ինչպես նաև` էսսեների ժողովածուի և ներկայացման արվեստի վերաբերյալ գրքերի հեղինակ է։ Նրա աշխատանքները ներկայացվել են ավելի քան 250 փառատոնում (ներառյալ Վենետիկի, Բեռլինի, Տորոնտոյի, Սան Պաուլոյի, Ստամբուլի, Տոկիոյի, Երուսաղեմի, Հոնկոնգի, Ստոկհոլմի փառատոնները), ֆիլմերը ցուցադրվել են ավելի քան 50 երկրում, Մոսկվայի ՎԳԻԿ-ի պատվավոր դոկտոր է։ Դասավանդում է Նյու Յորքի պետական համալսարանի Բրուքլինի քոլեջում։ Նախկինում դասավանդել է Չինաստանի Շանհայի համալսարանում, Մոսկվայի ՎԳԻԿ-ում, Հունգարիայի Առաջատար ուսուցման ինստիտուտում և Նյու Յորքի համալսարանի Թիշչ Արվեստների դպրոցում։


== Ընտրված ֆիլմեր (որպես ռեժիսոր) ==


=== Գեղարվեստական ֆիլմեր ===
Bikini Moon (2017)
Մայրեր (2010)
Ստվերներ (2007)
Աճյուն (2001)
Անձրևից առաջ (1994)


== Կարճամետրաժ ֆիլմեր ==
Ժամանակի ավարտը (2017)
Հինգշաբթի (2013)
Buddies: Race – Skopsko for Us (2015)
Buddies: Filip – Skopsko for Us (2015)
Buddies: Green Car – Skopsko for Us (2015)
Անժամանակ Մակեդոնիա. լեռներ (2008)
Անժամանակ Մակեդոնիա. տաճարներ (2008)
Անժամանակ Մակեդոնիա. ճարտարապետություն (2008)


=== Հեռուստատեսություն ===
Գաղտնալսում ("Խաղի օր") (2002)


=== Երաժշտական հոլովակներ ===
Նինա Սպիրովա - Eden baknez (2007)
Կիրիլ Ջայկովսկի - Ջունգլիների ստվերը (2007)
Կիրիլ Ջայկովսկի - Պարզ գիտություն (2001)
Կիրիլ Ջայկովսկի - Մեռածներն սպասում են (2001)
Կիրիլ Ջայկովսկի - Տանգո հասարակաց տանը (2001)
Roachford - Այս սերունդը (1994)
Առնո Հինթջենս - Vive ma liberte (1993)
Ջորջ Լամոնդ - Ես հավատում եմ քեզ, փոքրի՛կ (1992)
Սոնիա Դադա - Դու չես մտածում իմ մասին (1992)
School of Hard Knocks – Հարրի անունով կեղտոտ ոստիկանը (1992)
Arrested Development – Թենեսե (1991)
Riff - Եթե դու լուրջ ես (1991)
Partners in Kryme - Undercover (1990)
Bastion - Hot Day in Mexico (1985)
Leb i sol - Aber dojde, Donke (1983)


== Ցուցահանդեսներ ==
"Երազելով Վու Յան բանաստեղծություն", 2017
"Երազի հինգ կաթիլ" (լուսանկարների ցուցահանդես) 2010
"Փողոց", 1999


== Գրականություն ==
"Նկարներ, բառեր և ստեր" 2015
"Ճշմարտություն և պատրանք. գրառումներ արվեստի հավատի մասին" 2012
"Մայրիկիս ուրվականը", 2000


== Ծանոթագրություններ ==
Մաֆըր

Մաֆըր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կապոլիվերի

Կապոլիվերի  (իտալերեն՝ Capoliveri), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Լիվոռնո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3627 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 95 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 38 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 57031։ Հեռախոսային կոդ՝ 0565։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում հատկապես նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։


== Ժողովրադգրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0565 967611
Էլեկտրոնային հասցե։ comune@capoliveri.net
Գլխավոր կայք։ http://www.elba-capoliveri.net/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրությա ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ամարա (Մարդինի գավառ)

Ամարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յոզեֆ Յոախիմ

Յոզեֆ Յոախիմը (գերմ.՝ Joseph Joachim), հունիսի 28, 1831(1831-06-28) կամ հուլիսի 15, 1831(1831-07-15), Կիտզե, Նոյզիդլ-ամ-Զե, Բուրգենլանդ, Ավստրիա - օգոստոսի 15, 1907(1907-08-15)[…], Բեռլին, Գերմանական կայսրություն), ավստրո-հունգարացի ջութակահար, հրեական ծագումով։ Նա շատ մեծ ներդրում է ունեցել երաժշտական բնագավառում։


== Կյանքը և գործունեությունը ==
Յոախիմի երաժշտական տաղանդը աչքի է ընկել վաղ տարիքից։ Նա սկսել է ջութակ նվագել երեք տարեկան հասակում և նվագում էր փոքրիկ մի խաղալիքով։ Հասկանալով, որ երեխան ունի ջութահարի տաղանդ, նրան նկատում է Բուդապեշտի օպերայի առաջին ջութակահարներից մեկը։ Յոախիմը սկսում է լրջորեն զբաղվել երաժշտությամբ և շատ արագ՝ արդեն յոթ տարեկանում նա հանդես է գալիս համերգներում։ Նրան համեմատում են իր ժամանակի ամենամեծ ջութակահարների հետ։ Այնուհետև Յոախիմը տեղափոխվում է Վիեննա, որպեսզի շարունակի իր ուսումը։
Հետագա տարիներին նա ապրում է Գերմանիայում և ծանոթանում է Ֆելիքս Մենդելսոնի հետ։ Այդ նույն տարիներին նա ծանոթանում է նաև երիտասարդ կոմպոզիտոր Յոհաննես Բրամսի հետ։ Իր ամբողջ կյանքի ընթացքում Յոախիմը և Բրամսը մնում են մտերիմ ընկերներ։ Բրամսի և այլ երաժիշտների հետ մեկտեղ Յոախիմը համարվում էր Կլարա Շումանի մտերիմ ընկերներից մեկը և Ռոբերտ Շումանի մահվանից հետո Կլարային գոտեպնդողներից մեկը (հիմնականում Բրամսի հետ միասին)։
Նա կատարել է բազմաթիվ ջութակի կոնցերտների պրեմիերաներ։ Իր ամենահայտնի կատարումներից են Յոհաննես Բրամսի ջութակի կոնցերտի կատարումը, ինչպես նաև Մաքս Բրուխի և Անտոնին Դվորժակի ջութակի կինցերտները։
Բացի սոլո կարիերայից՝ Յոախիմը նաև ակտիվ կամերային երաժշտության կատարող էր։ Նա բազում անգամներ հանդես է եկել Կլարա Շումանի հետ։ Նա ուներ նաև իր սեփական լարային կվարտետը։
Յոախիմը հանդես է եկել նաև որպես դիրիժոր։ Եղել է վաստակավոր ուսուցիչ և ունեցել է բազում տաղանդավոր աշակերտներ։
Այսօր Բեռլինում գոյություն ունի Յոախիմի անվան հրապարակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռապակիվի

Ռապակիվի, պորֆիրանման կառուցվածքի գրանիտ՝ վարդագույն օրթոկլազի կլորավուն անջատումներով, որոնք երիզավորված են սպիտակ կամ բաց կանաչ օլիգոկլազով։ Կազմված է օրթոկլազից (մոտ 40%), օլիգոկլազից (մոտ 20%), մուգ գույնի փայլարից (մոտ 8%), իդիոմորֆ քվարցից (մոտ 30%) և երկրորդական միներալներից (մոտ 2%)։ Գույնը սովորաբար գորշ վարդագույն է, կարմրավուն, երբեմն՝ կանաչավուն և նույնիսկ՝ համարյա սև։ Ռապակիվին լայնորեն տարածված է Ֆինլանդիայում և Շվեդիայում։ ԱԱՀՄ-ում հայտնի է Կարելական ԻՍՍՀ-ում, Լենինգրադի մարզում, Ուկրաինայում։ Ռապակիվին արժեքավոր շինարարական և երեսապատման քար է։
Բորիսովկա (Լետկայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բորիսովկա (այլ կիրառումներ)Բորիսովկա (ռուս.՝ Борисовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յուրյանսկի և Սլոբոդսկոյ շրջաներում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լետկա գետի աջ ափին՝ 47 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում, Յուրյա գյուղից 26 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևելք, անամարդաբնակ անտառային վայրում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300212111100031884
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103188
Ավազանի կոդը — 10.01.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սամեբա (Ծալկայի շրջան)

Սամեբա (վրաց.՝ სამება), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Ծալկայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1540 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծալկայից հեռու է 8 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 693 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրեյդյանկա (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրեյդյանկաԿրեյդյանկա (ուկրաիներեն՝ Крейдянка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1746 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրեյդյանկա գյուղում բնակվում էր 7 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,27 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տուլոն

Տուլոն (ֆր.՝ Toulon), քաղաք, նավահանգիստ և ռազմածովային բազա Ֆրանսիայի հարավում, Միջերկրական ծովի ափին։ Կա ծովային զինասննդի արդյունաբերություն, ձկնորսություն։ Հնում եղել է հունական, ապա՝ հռոմեական գաղութ, 17-րդ դարի վերջին և 18-րդ դարի սկզբին՝ առաջնակարգ ծովային ամրոց։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1939-1945), Ֆրանսիայի կապիտուլյացիայից հետո, ֆրանսիական նավատորմիղի մի մասը մնաց Տուլեում։ 1942 թվականին ֆրանսիացի հայրենասերները Տուլեում ջրասույզ արեցին իրենց ռազմանավերն ու պայթեցրին զինանոցը՝ ֆաշիստների ձեռքը չընկնելու համար։ 1944 թվականի օգոստոսին ֆրանսիական բանակը ազատագրեց Տուլոնը։


== Գրականություն ==
Octave Teissier, Histoire des divers agrandissements et des fortifications de la ville de Toulon, 1874
Gustave Lambert, Histoire de Toulon, 1886 - 1892
Maurice Arreckx, Vivre sa ville, 1982 ; Toulon ma passion, 1985
Jean-Pierre Thiollet, Le Chevallier à découvert, 1998
Ուր (քաղաք-պետություն)

ՈՒր (Ուրիմ), հնագույն քաղաք–պետություն ժամանակակից Թել Մուքայար բնակավայրի տեղում (Իրաքի Նասիրիա քաղաքից 20 կմ հարավ-արեւմուտք)։ Ուրի տեղում բնակավայր առաջացել է մեր թվարկությունից առաջ 5-րդ հազարամյակի վերջին։ Մեր թվարկությունից առաջ 4-րդ հազարամյակում, Ուրուկի ժամանակաշրջանում, Ուրը ձևավորվել է իբրե քաղաք։ Մեր թվարկությունից առաջ XXV դարում, Ուրուկի 1-ին դինաստիայի ժամանակաշրջանում, ուժեղ պետություն էր։ Մեր թվարկությունից առաջ XXIV–XX դարերի ընթացքում (ոչ մեծ ընդմիջումներով) ենթարկվել է հարեւան քաղաք–պետություններին՝ Լագաշին, Ումմային, Ուրուկին, այնուհետև՝ Աքքադին, կուտիներին։ Մեր թվարկությունից առաջ մոտ XIX դարում դարձել է «Շումերի և Աքքադի թագավորության» մայրաքաղաքը (Ուրուի 3-րդ դինաստիա)։ Թագավոր Ուր Նամմուի ժամանակ (Մեր թվարկությունից առաջ XIX դարում) ստեղծվել են Միջագետքի, հնարավոր է ամենահին, գրի առնված օրենքները։ Այդ ժամանակաշրջանի Ուրուի պատմության համար բնորոշ էր թագավորական խոշոր տնտեսությունների առկայությունը՝ անազատ աշխատողների փաստական ստրկատիրական շահագործմամբ։ Ստեղծվել են թագավորական բռնապետական իշխանության գաղափարական հիմքերը (դիցաբանի միասնական համակարգ, թագավորական իշխանության հավիտենականության ուսմունք են)։ Ուր Նամմուի հաջորդները (Շուլգի, Ամար Սուեն, Շու Սուեն, Իբբի Սուեն) աստվածացվել են կենդանության օրոք։ Թեև Ուրուի 3-րդ դինաստիան վերացել է մեր թվարկությունից առաջ մոտ 2000 թվականին՝ ամովհրացիների և Ելամի դեմ պատերազմի ընթացքում, այնուամենայնիվ Ուրը մնում էր առևտրաարհեստավորական կարևոր կենտրոն՝ գտնվելով բաբելոնյան (մեր թվարկությունից առաջ 18–6-րդ դարերում) և աքեմենյան (մեր թվարկությունից առաջ 6-րդ դարից) տիրապետության տակ։ Մեր թվարկությունից առաջ IV դարի վերջին Ուրը անկում է ապրել։ Ուրի պեղումներն սկսվել են 19-րդ դարում։ Հայտնաբերվել են Ուրի 1-ին և 3-րդ դինաստիաների ժամանակաշրջանի կարևոր հուշարձաններ (ոսկուց, արծաթից, ջրակուճից, օբսիդիանից պատրաստված պերճանքի առարկաներ, աղյուսով կառուցված պալատի մնացորդներ, տաճարային համալիր, որի կենտրոնում գտնվել է քառաստիճան զիկկուրատ և այլ կառույցներ)։
Կովալևկա (գյուղ, Նեմիրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿովալևկաԿովալևկա (ուկրաիներեն՝ Ковалівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կովալևկա գյուղում բնակվում էր 3 783 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16984 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 222,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էնոտուրիզմ

Գինու տուրիզմ կամ էնոտուրիզմ (անգլ.՝ Enotourism), զբոսաշրջության տեսակ, որի նպատակն է համտեսել, օգտագործել կամ գնել գինի անմիջականորեն գինեգործական շրջաններից։ Գինու տուրիզմը ենթադրում է այցելություններ գինեգործարաններ, խաղողի այգիներ, հայտնի ռեստորաններ, գինու փառատոներ և հատուկ միջոցառումներ։


== Պատմություն ==
Էնոտուրիզմը համարվում է տուրիզմի ժամանակակից ուղղություններից մեկը։ Այն ակտիվ հանգստի տարատեսակ է համարվում, քանի որ զբոսաշրջիկը կարող է ակտիվորեն տեղափոխվել գինու մեկ տարածաշրջանից դեպի մյուսը։ Օրինակ, Կալիֆոռնիայում գտնվող Նապայի հովտում այսպիսի տուրիզմը հայտնի դարձավ մարքետինգի ջանքերով, որն անցկացվեց 1975 թվականին։ 1976 թվականին էնոտուրզմին հզոր զարկ տվեց Փարիզում անցկացվող գինու փառատոնը։
Կատալոնիայում և Իսպանիայում գինու տուրիզմը հայտնի դարձավ սկսած 2000 թվականի կեսերից։
Անգլախոս տուրիստների շրջանում գինու տուրիզմը հայտնի դարձավ հատկապես «Ճամփեզրին» ֆիլմի ցուցադրությունից հետո, որում գլխավոր դերակատարներն այցելում են Հարավային Կալիֆոռնիայի Սանտա Բարբարա շրջանի գինու մառաններ։


== Էնոտուրիզմն այսօր ==
Էնոտուրիզմը զգալիորեն աճ է արձանագրել 21-րդ դարի առաջին տասնամյակին։ Միացյալ Նահանգները ամեն տարի 27 միլիոն տուրիստ է հյուրընկալում իր երկիր, որոնք այցելում են այստեղ՝ մասնակցելու գինու կամ խոհարարական փառատոներին։ Իտալիայում այս թիվը հասնում է 5 միլիոնի. ամեն տարի Իտալիան 2,5 միլիարդ եվրո է ստանում էնոտուրիզմի շնորհիվ։

«Recevin»-ը ամեն տարի կազմակերպում է մի նախաձեռնություն, այսպես կոչված «էնոտուրիզմի օր», որը տեղի է ունենում նոյեմբերի երկրորդ կիրակի օրը Գերմանիայում, Ավստրիայում, Սլովենիայում, Իսպանիայում, Ֆրանսիայում, Հունաստանում, Հունգարիայում, Իտալիայում, Պորտուգալիայում և Հյուսիսային Ամերիկայում։ Գինու տուրիզմի առաջին պաշտոնական օրը հայտարարվել է 2013 թվականի մայիսի 11-ին։


== Ակտիվություն ==
Տուրիստները հիմնականում այցելում են գինու արտադրության շրջաններ։ Այցելուները ծանոթանում են գինեգործության պատմության, պատրաստման եղանակի հետ, իսկ հետո նաև համտես (դեգուստացիա) են անում։ Որոշ գինեգործական շրջաններում տուրիստներն այցելում են գիշերակացով։ Շատերը գինի գնում են հենց գործարաններից։ Այն կազմում է գործարանի տարեկան վաճառքի մոտավորապես 33%։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
J Carlsen, S Charters, Edith Cowan University (editors), Global Wine Tourism, Cabi Publishing (2006)
C Michael Hall, Brock Cambourne, Liz Sharples, Niki Macionis, Wine Tourism Around the World: Development, Management and Markets, Elsevier 2000 0-7506-4530-XValduga, V. (2014). El Enoturismo em Brasil: un análisis territorial en el Estado de Rio Grande do Sul (Brasil) desde 1870 hasta 1970. Estudios y Perspetivas en Turismo, v. 23 (2), 278-304.


== Արտաքին հղումներ ==
Canadian Council for wine tourism Archived 2012-06-08 at the Wayback Machine.
Spanish Wine And Food Tourism Association
Աշուղական երաժշտություն

Աշուղական երաժշտություն, ժոդովրդական երգ ու նվագի դարավոր նվաճումների վրա հիմնված, կայուն ավանդույթներ ունեցող պրոֆեսիոնալ երաժշտություն։ Նրան հատուկ մեղեդիները, գյուղական և քաղաքային ժողովրդական երգերի եղանակների համեմատությամբ, ավելի ծավալուն են, ընդունակ կրելու հուզական, գաղափարական ավելի մեծ բեռնվածություն և աչքի են ընկնում չափածո տարբեր խոսքերի հետ կապված նպատակամետ շեշտադրությամբ ու կոմպոզիցիայի ակնառու գծերով։ Աշուղական երաժշտության մեջ լայնորեն օգտագործվում են երգի քառյակային ձևերը (կրկնակով, առանց կրկնակի, ըստ որում՝ խորացնելով մեղեդին տնից տուն տարբերակելու սկզբունքը), միաժամանակ մշակվում են ավելի բարդ ձևեր (օրինակ՝ բալլադին մոտեցող ձևը)։ Աշուղական երաժշտության մեջ կիրառվում են մեղեդու ծավալման երեք սկզբունքներ՝ ասերգային, երգային և պարերգային (առանձին-առանձին կամ հարակցված կերպով)։ Հայ աշուղական երաժշտության մեջ մեղեդիների ելևէջային հիմքը կազմում են շուրջ 20 ձայնեղանակներ, որոնք հանդիպում են նաև հայկական գյուղական, քաղաքային-ժողովրդական ու հոգևոր երգարվեստում։ Առավել գործածական են ալտերացված հնչյունաշարով եղանակները։ Հայ աշուղների երգերում ռիթմական բազմազան գծագրերն ընդհանրապես հիմնված են մետրական որոշակի ցանցի վրա, որը գոյանում է պարզ, բարդ և խառը տարբեր չափերից։ Հայ աշուղական երգ-նվագը կատարողական առումով ևս ուրույն դպրոց է ներկայացնում. ի տարբերություն ժողովրդականի՝ բնույթով համերգային է։ Պահանջում է ունկնդիր հասարակայնության առկայություն և ունի նրա վրա ներգործելու միտում։ Աշուղական կատարողական արվեստի անքակտելի հատկանիշներից է հանկարծաբանությունը (իմպրովիզացիան), որը կատարվող երգն ու նվագը երբեմն զգալիորեն մոտեցնում է տեղն ու տեղը հորինված ստեղծագործությանը։ Երգեցողությունը նվագի ընկերակցությամբ մատուցելու նպատակով հայ աշուղները տարբեր վայրերում և ժամանակներում օգտագործել են երաժշտական գործիքներ՝ սանթուր, քանոն, քյամանչա, սազ, թամբուր, թառ, չոնգուր, քյամանի, ջութակ։ Աշուղի նվագը, բացի երգեցողությանը ընկերակցելուց, ամեն մի երգի, երբեմն նրա յուրաքանչյուր տան սկզբում և վերջում կատարում է նաև ներածության ու եզրափակման ինքնուրույն պաշտոն։
Պիրոգովո (գյուղ, Ալնաշսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիրոգովոՊիրոգովո (ռուս.՝ Пирогово), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 81 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1994-95

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1994-95 (անգլ.՝ 1994-95 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 114-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Էվերթոն» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Տիմոշկայի տոնածառը

«Տիմոշկայի տոնածառը» (ռուս.՝ «Тимошкина ёлка»), խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ՝ ստեղծված 1966 թվականին ռեժիսոր Վլադիմիր Դեգտյարյովի կողմից։ «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի տիկնիկային միավորման կողմից 1960-ական թվականներին ստեղծված ամենավառ աշխատանքներից մեկն է։ Մուլտֆիլմը պատմում է այն մասին, որ Ամանորի գիշերը հրաշքները լիովին հնարավոր են։


== Սյուժե ==
Տիմոշկան իր շնիկի հետ անտառից տուն է բերում եղևնի։ Տղան սկսում է զարդարել տոնածառը խաղալիքներով Ամանորի համար, բայց շնիկը, օգնելով իր տիրոջը, անզգուշությամբ կոտրում է ապակե գնդերից մեկը։ Տղան զայրանում է ու նրան դուրս անում տնից։ Շնիկը գնում է անտառ ու մոլորվում, որովհետև սկսվում է բուք։ Տղան գնում է փնտրելու շնիկին, սակայն չի գտնում, և բացի այդ կոտրում է դահուկը։ Նա վերադառնում է տուն ու սկսում սպասել, թե երբ կավարտվի բուքը, ու քնում է։ Ձմեռ պապը կենդանացնում է բակում կանգնած Խրտվիլակին ու Ձնեմարդուն, և նրանց ուղարկում շնիկին փնտրելու։ Խրտվիլակն ու Ձնեմարդը հաջողությամբ կատարում են հանձնարարությունը՝ շնիկին հացնելով տուն։ Լսելով շան հաչոց՝ տղան դուրս է վազում տնից, գրկում շնիկին ու հասկանում իր սխալը։


== Նկարահանող խումբ ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Մուլտֆիլմի առաջին տարբերակում եղել է տեքստ։ Պատումն սկսվել է հետևյալ խոսքերով՝ «Դու տեսել ես Տիմոշկային կինոյում էկրանին» («Ты видел Тимошку в кино на экране»)։


== Վերաթողարկում ==
Մուլտֆիլմը բազմիցս վերաթողարկվել է DVD-ով «Ամանորյա տոնածառի տոնը» (ռուս.՝ «Праздник Новогодней ёлки») մուլտֆիլմերի հավաքածուում («Սոյուզմուլտֆիլմ», տարածող՝ «Крупный план»)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Տիմոշկայի տոնածառը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Տիմոշկայի տոնածառը» մուլտֆիլմը Мультик.ру կայքում
Շոկոլադի թանգարան (այլ կիրառումներ)

Շոկոլադի թանգարան, կարող է վերաբերել՝

Շոկոլադի թանգարան - մասնավոր թանգարանն Բարսելոնայում (Կատալոնիա)
Շոկոլադի թանգարան - թանգարան Բրյուգգեում
Շոկոլադի թանգարան - թանգարան Բելգրադում
Շոկոլադի թանգարան - թանգարան Պոկրովում
Շոկոլադի թանգարան - թանգարան Մոսկվաում
Բոյդ շրջան (Կենտուկի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոյդ շրջան (այլ կիրառումներ)Բոյդ շրջան (անգլ.՝ Boyd County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 414 կմ² է, բնակչությունը՝ 49.542 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քատլետսբուրգ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1860 թ.։
Change (երգ, Թեյլոր Սվիֆթ)

«Change», ամերիկացի երգչուհի և հեղինակ-կատարող Թեյլոր Սվիֆթի երգը՝ նրա երկրորդ՝ «Fearless» (2008) ստուդիական ալբոմից։ Նեյթան Չապմանի հետ համատեղ եղել է սինգլի պրոդյուսերը։ Ավելի ուշ այս երգը ընտրվել է որպես 2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի թեմաներից մեկը և դարձել 2008 թվականի օգոստոսի 7-ին թողարկված AT&T Team USA Soundtrack soundtrack-ի սաունդթրեքը։


== Պատմություն ==
2008 թվականի օգոստոսի 30-ին «Change»-ը առաջնաելույթ է ունեցել համազգային ամերիկյան բազմաժանր Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում՝ ավելի քան 131,000 թվային ներբեռնումներով՝ դառնալով Թեյլոր Սվիֆթի այդ ժամանակ ամենահաջողակ երգն ու նրա առաջին երգը, որը հայտնվել էր լավագույն հիթերի տասնյակում։ Մեկ շաբաթ անց երգը իջել է 40-րդ հորիզոնական, ապա՝ 100-րդ հորիզոնական (երեք շաբաթ Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում)։ Այս երգը դարձել է «Fearless» ալբոմի 13 երգերից մեկը, որոնք հայտնվել են Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում՝ գերազանցելով համապատասխան ամերիկյան ռեկորդը։ 2008 թվականի օգոստոսի 30-ից սկսած «Change»-ը Hot Country Songs քանթրի-չարթում հասել է 57-րդ հորիզոնականին։ Այս երգը նաև Pop 100 հիթ-շքերթում հասել է 21-րդ հորիզոնականին։ 
Երգը երաժշտական քննադատներից և ինտերնետ հրատարակություններից (Slant Magazine, Rolling Stone, PopMatters) ստացել է տարբեր արձագանքներ։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Սերտիֆիկացիա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի բառերը Թեյլոր Սվիֆթի պաշտոնական կայքում։
Change Archived 2020-11-05 at the Wayback Machine.. MetroLyrics song:
Պիլյավկա

Պիլյավկա (ուկրաիներեն՝ Пилявка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոսինյավսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիլյավկա գյուղում բնակվում էր 585 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2347 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 249,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վլադիկարս (Ցելինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիկարս (այլ կիրառումներ)Վլադիկարս (ռուս.՝ Владикарс), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում։ Մտնում է Միխայլովսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Միխայլովկա գյուղից գտնվում է 3 կմ հեռավորության վրա։
Պոլ Դամետ

Պոլ Դամետ (անգլ.՝ Paul Dummett, սեպտեմբերի 26, 1991(1991-09-26), Նյուքասլ-ափոն-Թայն, Թայն ընդ Ուեր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի պաշտպան, ով հանդես է գալիս անգլիական «Նյուքասլ Յունայթեդում» և Ուելսի ազգային հավաքականում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Նյուքասլ Յունայթեդ» ===
Պոլը իր կարիերան սկսել է «Նյուքասլ Յունայթեդում»։ 2010 թվականին նա տեղափոխվել է առաջին թիմ։ Թիմի կազմում Պրեմիեր լիգայում դեբյուտը նշել է 2013/2014 մրցաշրջանի «Մանչեսթեր Սիթիի» դեմ խաղում։ Պրեմիեր լիգայում իր առաջին գոլը խփել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 19-ին՝ «Լիվերպուլի» դեմ խաղում։ Այդ խաղն ավարտվել է 2։2 հաշվով։


=== «Գեյտսխեդ» ===
2012 թվականը Պոլը վարձավճարով անցկացրել է «Գեյտսխեդում»։


=== «Սենտ Միրեն» ===
2012 թվականի ամռանը նա վարձավճարով տեղափոխվել է շոտլանդական «Սենտ Միրեն»։


== Ազգային հավաքական ==
2014 թվականից սկսած Պոլը հանդես է գալիս Ուելսի ազգային հավաքականում։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
Շոտլանդիայի գավաթակիր - 2013


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը «Նյուքասլ Յունայթեդի» պաշտոնական կայքում Archived 2018-08-29 at the Wayback Machine.
Ուվարովկա (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւվարովկաՈւվարովկա (ռուս.՝ Уваровка, բաշկիրերեն՝ Уваровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հեքյան

Հեքյան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իգոր Ստուդենիկով

Իգոր Ստուդենիկով (ռուս.՝ Игорь Иванович Студенников, սեպտեմբերի 14, 1940(1940-09-14)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1968 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և 1989 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին և անգլերենին։
1968 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1968 թվականից մինչև 1970 թվականը Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան ռեֆերենտ, թարգմանիչ։
1973-1979 թվականներին Ալժիրում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան երրորդ, երկրորդ, առաջին քարտուղար։
1981-ից մինչև 1982 թվականը Նիգերում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
1982 թվականից մինչև 1987 թվականն Ալժիրում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան մշակույթի գծով ատաշե։
1990-1992 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի երկրների վարչության պետի տեղակալ։
1992 թվականի մարտի 2-ից մինչև 1998 թվականի օգոստոսի 27-ը Գվինեայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1992 թվականի նոյեմբերի 2-ից մինչև 1998 թվականի օգոստոսի 27-ը Սիերա Լեոնեուեղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1998 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1999 թվականի մայիսը եղել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի դեպարտամենտի տնօրենի պաշտոնակատար։
1999 թվականի մայիսից մինչև 2001 թվականի փետրվարը եղել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկայի դեպարտամենտի տնօրեն։
2001 թվականի փետրվարի 13-ից մինչև 2004 փետրվարի 13-ը Լատվիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1996 թվականի դեկտեմբերի 11)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кто есть кто в России и в ближнем зарубежье: Справочник. — М.: Издат. дом «Новое время», «Всё для Вас», 1993. — 783 с. — ISBN 5-86564-033-X — С. 623.


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте МИД России
Նիկոլո Պիչինի

Վիտո Նիկոլո Մարչելո Անտոնիո Ջակոմո Պիչինի (իտալերեն՝ Vito Niccolò Marcello Antonio Giacomo Piccinni, հունվարի 16, 1728(1728-01-16)[…], Բարի, Իտալիա - մայիսի 7, 1800(1800-05-07)[…], Պասի, Սենա, Ֆրանսիա և Փարիզ), իտալացի կոմպոզիտոր, Նեապոլյան օպերային դպրոցի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1728 թվականի հունվարի 16-ին, Բարիում։ Գրել է բազմաթիվ օպերաներ (երբեմն միևնույն սյուժեով՝ 2-3-ը)։ Ճանաչվել է «Չեկկինա կամ Բարի դուստրը» բուֆֆ-օպերայով, որն ուրվագծել է ժանրի նոր, քնարական-սենտիմենտալ ուղղությունը։ 1776 թվականին Ք․ Վ․ Գլյուկի ստեղծագործության հակառակորդների կողմից հրավիրվել է Փարիզ, ներքաշվել երաժշտական-հասարակական պայքարի մեջ (այսպես կոչված «գլյուկիստների և պիչչինիստների պատերազմ»)։ Մրցակցելով, Գլյուկը և Պիչչինին միաժամանակ աշխատել են միևնույն՝ «Իփիգենիան Տավրիսում» սյուժեով (Գլյուկի օպերան բեմադրվել է 1779 թվականին, Պիչչինիի օպերան՝ 1781 թվականին), գեղագիտական հաղթանակը տարել է Գլյուկը։ Հետագայում Պիչչինին կրել է նրա ազդեցությունը։ Հեղինակ է նաև 2 սիմֆոնիայի, գործիքային երկերի, եկեղեցական երաժշտության։


== Ծանոթագրություններ ==
Եյսկոե Ուկրեպլենիե

Եյսկոե Ուկրեպլենիե (ռուս.՝ Ейское Укрепление), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Շչերբինովսկայայի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2203 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լուկիոս Սերգիոս Կատիլինա

Կատիլինա Լուկիոս Սերգիոս (լատ.՝ Lucius Sergius Catilina, մ. թ. ա․ մոտ 108-մ․ թ․ ա․ 62), հռոմեացի քաղաքական գործիչ, Մ. թ. ա. 68 թվականին՝ պրետոր, 67-66 թվականներին՝ փոխպրետոր Աֆրիկայում։
Մ. թ. ա. 63 թվականին պարտվելով կոնսուլական ընտրություններում՝ դավադրություն է կազմակերպել իշխանությունը գրավելու նպատակով։ Տեղեկանալով այդ մասին՝ կոնսուլ Կիկերոնը ճառերով հանդես է եկել Կատիլինայի դեմ և պահանջել, որ նա հեռանա Հռոմից։ Էտրուրիա փախած Կատիլինան գլխավորել է իր կողմնակիցների զորքը, սակայն Պիստորիումի մոտ պարտվել է և սպանվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Hagen, «Catilina» (Кенигсб., 1854);
Mérimée, «Étude de la guerre sociale et de la conjuration de Catilina» (1855);
Wirz, «Catilina’s und Cicero’s Bewerbung um den Konsulat für das J. 63» (Иена, 1864);
Beesly, «Catilina as a party leader» («Fortnightly Review», июнь, 1865);
С. Thiaucourt, «Étude sur la conjuration de Catilina de Salluste» (Париж, 1887).
Бугаева Н. В. 2008։ Заговор Катилины в кратких сообщениях поздней латинской традиции. Авт. дисс… к.и.н. М.
Բրեժետուբա

Բրեջետուբա (պորտ.՝ Brejetuba), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Աֆոնսու Կլաուդիուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 018 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 342,507 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 38,0 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1995 թվականի դեկտեմբերի 15-ին


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 31.346.703,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.526,33 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,680 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։