armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կայսերական գարաժ

Կայսերական գարաժ (ռուս.՝ Императорский гараж), պատմական շենքերի համալիր Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել է  1906-1915 թվականներին, համարվում է մշակութային ժառանգության օբյեկտ։ Գտնվում է Ակադեմիական պողոտայի 2-6 շենքում։  


== Պատմություն ==
20-րդ դարի սկզբին Նիկոլայ II-ի համար ավտոմեքենաների ձեռքբերման գործով զբաղվել է իշխան  Վլադիմիր Օրլովը և նրա կողմից գնված առաջին կայսերական մեքենաները հայտնվել են Ցարսկոյե Սելոյում 1906 թվականի սկզբում։ Նույն ժամանակ էլ սկսվել է առաջին գարաժի շենքի շինարարությունը (այժմ` տուն 4) Ալեքսանդրովյան պալատի հարևանությամբ գտնվող փակ տարածքում։ Նախագծի հեղինակը եղել է Ցարսկոյե Սելոյի պալատական վարչության ճարտարապետ Սիլվիո Դանինը։ Առաջին հարկում տեղակայված էին նորոգման արհեստանոցները և կառասրահը։ Երկրորդ փայտե հարկում բնակվում էին ծառայողները։ Համալիրի երկրորդ շենքը (այժմ` տուն  2) կառուցվել է 1908 թվականին ճարտարապետ Վլադիմիր Լեպսկու կողմից, տեխնիկական  սպասարկման կայանի ղեկավարի և կայսերական անձնական վարորդի նստավայրի համար։ Այդ ժամանակ կայսերական գարաժի ավտոմեքենաների թվաքանակը հասնում էր  մոտավորապես հիսուն մեքենայի։ 1913 թվականին ճարտարապետ Ալեքսանդր Մինյաևի նախագծով կառուցվում է նոր մասնաշենք, այսպես կոչված «Սպիտակ գարաժը» (տուն 6), 40 ավտոմեքենայի համար։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո գարաժի շենքը շարունակվում էր օգտագործվել ըստ նշանակության, որպես ավտոբազա,  այնուհետև շարժիչների նորոգման գործարան։ Հայրենական մեծ պատերազմից հետո շենքերը հանձնվեցին Լենինգրադի գյուղատնտեսական  ինստիտուտին, որի տնօրինության տակ են գտնվում մինչ օրս։ Գարաժի համալիրում է տեղակայված ավտոմոբիլների և տրակտորների ամբիոնը (ներկայումս գյուղատնտեսական մեքենաների ամբիոն), ինչպես նաև ռազմական ամբիոնը և աշխատանքի պաշտպանության ամբիոնը։


== Ճարտարապետություն ==
Առաջին շենքը (տուն 4) հիշեցնում է անգլիական տնակ, որի վերին փայտե հարկում գտնվում է աղյուսաշար վանդակամած։ Երկրորդ շենքը (տուն 2) կառուցված է մոդեռն ոճով։ Շենքի կենտրոնական ճակատամասում, մուտքից վերև պահպանվել է հարթաքանդակ, որտեղ պատկերված է Ցարսկոյե Սելոյում անցկացված առաջին ավտոմրցաշարը։ Երրորդ շենքը (տուն 6) իրենից ներկայացնում էր դահլիճ մարզասրահ, նեոկլասիցիզմի ոճով  արտաքին ձևավորմամբ և նման էր Լիվադիի գարաժին։ Շենքի գլխանիստային ճակատային մասում գտնվում է եռակի կամարային որմնախորշ, որը  վերևից եզրավորված է կոշտաքար որմվածքով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Գրականություն ==
Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — С. 48. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Академический пр., 2, 4, 6. Императорский гараж»։ Энциклопедия Царского Села։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-07-13-ին։ Վերցված է 2018-07-13 
«Императорский гараж - ЛСХИ. Кафедра сельхозмашин»։ citywalls.ru։ Վերցված է 2018-07-13
Չորլընգ

Չորլընգ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ադիլ Ռամի

Ադիլ Ռամի (ֆր.՝ Adil Rami, արաբ․՝ عادل رامي‎‎, դեկտեմբերի 27, 1985(1985-12-27), Բաստիա), ֆրանսիացի (ծագումով մարոկկացի) պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս իտալական Միլան ակումբում և Ֆրանսիայի ազգային հավաքականում։


== Նվաճումներ ==


=== Լիլ ===
Ֆրանսիայի չեմպիոն. 2011
Ֆրանսիայի գավաթ. 2011


== Արտաքին հղումներ ==
Ռամիի պրոֆիլը footballdatabase.eu կայքում(ֆր.)
Ռամիի պրոֆիլը soccer.ru կայքում(ռուս.)
Հովհաննես Աղքատյան

Հովհաննես Աղքատյան (1877, մայիսի 10, գ. Թլկատին, Խարբերդի նահանգ - 1946, ապրիլի 22, Ֆրեզնո, ԱՄՆ), հայ խմբագիր, հասարակական գործիչ։
Աշխատակցել է «Ասպարեզ» (Ֆրեզնո), «Հայրենիք» (Բոստոն) պարբերականներին։ Օգտագործել է Ա., Ա-ունի, Ամատունի, Յ. Ամատունի, Յ. Դետ, Մտրակ, Յ. Ա., Յ. Ա. Պորուչիկ ծածկանունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Թալեհ Բաղիրով

Թալեհ Քամիլ օղլու Բաղիրով (ադրբ.՝ Taleh Kamil oğlu Bağırov, հունիսի 23, 1984(1984-06-23), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայտնի է նաև որպես Թալեհ Բաղիրզադե, ադրբեջանցի աստվածաբան և քաղաքական ակտիվիստ։ Քաղբանտարկյալ։
Բաղիրովը Ադրբեջանում շիայական շարժման ամենաազդեցիկ ներկայացուցիչն է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բաքվում։ Արմատները Իսմայիլիի շրջանի Լահիջ գյուղից են։ Ավարտել է Ադրբեջանի պետական տնտեսագիտական համալսարանը։ 2005-2010 թվականներին կրոնական կրթություն է ստացել Իրանի Ղոմ քաղաքում, իսկ 2010 թվականի մայիսից այն շարունակել է Իրաքի Նաջաֆ քաղաքում։
Ստանալով կրոնական կրթություն Բաղիրովը վերադարձել է Ադրբեջան, որից հետո ձերբակալվել է «Ո՛չ հիջաբին» ակցիային մասնակցելու համար։ Ազատվելուց հետո Ադրբեջանի տարբեր շրջաններում սկսել է կրոնական քարոզներ իրականացնել։ Նման քարոզներից վերջինի ընթացքում, որը տեղի է ունեցել Աղսուում, տեղական ոստիկանությունը արգելել է Բաղիրովին քարոզ կարդալ քաղաքի մզկիթում։
2015 թվականի նոյեմբերի 6-ին ձերբակալվել է Նարդարան ավանում Ներքին գործերի նախարարության կողմից իրականացրած հատուկ գործողության ընթացքում։
2017 թվականի հունվարի 25-ին Բաքվի դատարանը դատապարտել է Բաղիրովին 20 տարվա ազատազրկման ԱՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք հոդվածներով՝ սպանություն, ապօրինի կերպով զենք ձեռք բերելը, պահելը և այլ հոդվածներով։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
La Vie en Rose ( IZ*ONE-ի երգ)

«La Vie en Rose»,  (կորեերեն՝ 라 비 앙 로즈; ռոմ. Ra bi ang rojeu), հարավկորեա-ճապոնական գըրլ բենդ IZ*ONE-ի երգը։ Այն թողարկվել է 2018 թվականի հոկտեմբերի 29-ին։


== Չարթեր ==


== Հաղթանակներ ==


=== Երաժշտական ծրագրի հաղթողներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
.bm

.bm, Բերմուդյան կղզիների վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .bm whois տեղեկություն
Նովա Միլանեզե

Նովա Միլանեզե (իտալերեն՝ Nova Milanese), քաղաք կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 22566 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 4178, 88 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 5, 4 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20054։ Հեռախոսային կոդ՝ 0362։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Սանտ Անտոնիոն։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.novamilanese.mi.it Archived 2009-04-23 at the Wayback Machine.
Շազո

Շազո (ֆր.՝ Chazeaux), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 108 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.62 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 140 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 28 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 69 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 46-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 23։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,7 %։ 46 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 41 անձ (22 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 23 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հին Թաղասեռի կամուրջ

Հին Թաղասեռի կամուրջ, գտնվում է Հադրութի շրջանի Թաղասեռ գյուղից մոտ 2-ից 2,5 կմ հեռավորության վրա դեպի հյուսիս-արևմուտք, Հին շեն գյուղատեղիում, Պարզագետի վրա։


== Պատմություն ==
Կամուրջ Պարզագետի աջ ու ձախ կողմերի վրա է կառուցված, որը կապում էր գյուղի երկու հատվածները իրար, այստեղով էր նաև անցել Դիզակի մելիքանիստ Տողի և Արաքսի շրջակա գյուղերի ճանապարհներից մեկը։ 
Ըստ շինարարական արձանագրությունների փաստվում է որ, այս կամուրջը առնչություն է ունեցել դիզակյան հռչակավոր մելիքական տոհմի հետ։


== Ճառտարապետություն ==
Կամուրջը  միաթռիչք թաղակապ է, որը կառուցված է կոպտատաշ քարից, իսկ կամարները սրբատաշ քարերով։ Կամուրջի երկարությունն է 7,6 մետր, լայնությունը՝ 3 մետր, բարձրությունը՝ 3 մետր, իսկ թռիչքի երկարությունն՝ 3,68 մետր։
Կամուրջի ձախակողմյան ճակատին ագուցված են երկու քարեր, որոնք սրբատաշ են, քարերի վրա կա շինարարական արձանագրություն․

2020 թվականին ադրբեջանի կողմից սանձազերծված պատերազմից առաջ կամուրջը գտնվում էր բավարար վիճակում և օգտագործվում էր, իսկ պատերազմից հետո կամուրջի մասին չկա ոչ մի տեղեկություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկիտոչկինո

Նիկիտոչկինո (ռուս.՝ Никиточкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեժլեսիե (այլ կիրառումներ)

Մեժլեսիե, կարող է վերաբերել՝

Մեժլեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում
Մեժլեսիե - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում
Բարձունք

Բարձունք, երկրի մակերևույթի ոչ այնքան բարձրադիր, փոքր հատված։ Կարող է լինել մեկուսացած թումբ, բլուր, զառիկող լանջերով նեղ ու երկար բարձրություն, ինչպես նաև լեռնագագաթ։ Ըստ ծագման բարձունքները լինում են տեկտոնական, հրաբխային, մնացորդային։

Լեռան վերին հատվածը
Աղային տեկտոնիկա

Աղային տեկտոնիկա, երկրակեղևի յուրահատուկ ձևախախտում, որն առաջանում է աղաբեր պլաստիկ նստվածքների տեղաշարժման հետևանքով։
Տեկտոնական ակտիվ գոտիներում աղաբեր հզոր շերտախմբերը, ենթարկվելով ծածկող ապարների ճնշմանը, ճմլվում, ձևախախտվում և տեղափոխվում են երկրակեղևի վերին՝ ավելի թույլ ճնշման հորիզոններ՝ առաջացնելով մինչև 10  կմ տրամագծով գմբեթներ, գլխարկներ և այլ բարձրացումներ։ Հայաստանի տարածքը հարուստ է աղային տեկտոնիկայով պայմանավորված աղահանքերով։ Դեռևս հնագույն ժամանակներից հայտնի են Դարանաղի (Եփրատի ավազան), Աղիովտի (Արճեշ), Կողբի աղահանքերը։ Վերջին տարիներին հայտնաբերվել է մերձերևանյան աղաբեր ավազանը (Ավան, Ծիծեռնակաբերդ, Կարմիր բլուր, Եռաբլուր, Պտղնի և այլն], որը նատրիումական աղերից բացի, պարունակում է նաև կալիումական աղեր, բորատներ, գիպս, անհիդրիտներ։


== Աղի տեկտոնիկա ==
Երկրի ընդերքի նստվածքային շերտում ծալված տեղաշարժերի դրսեւորման համատարած տեսակ ։ Դա պայմանավորված է աղի շերտերի հատուկ ռեոլոգիական հատկություններով (դրանց համեմատաբար ցածր խտությամբ , բայց բարձր պլաստիկությամբ , հատկապես բարձր ճնշման պայմաններում )։
Աղի տեկտոնիկան արտահայտվում է փոքր այտուցների տեսքով (այսպես կոչված «աղի բարձեր» - «աղի գմբեթներ») աղի դիապիրոիդների միջոցով (գմբեթավոր վերելակներ աղի միջուկներով ավելացված, բայց առանց գերծանր աղի շերտերը ծակելու) աղի դիդիրների միջոցով (աղի միջուկներով, շերտերով գմբեթներ, որոնք հաճախ տարածվում են ցերեկային մակերեսին)։ Բացի այդ, աղի տեկտոնիկայի հետագա զարգացումով կարող են հայտնվել աղի այտուցներ և հակագիծեր, որոնք պսակված են աղի գմբեթներով։ Այս դրական ծալքերը կարող են տարածվել տասնյակ կամ նույնիսկ հարյուրավոր կիլոմետրերի վրա։ Աղի գմբեթների պահոցները հաճախ կոտրվում են ընդարձակ ճեղքերով և, հետևաբար, բարդանում են գրաբեններով  :
Հիմնական ոլորտներն աղ tectonics են մայրցամաքային , միջմայրցամաքային եւ percontinental վիհ ( aulacogens ) եւ խորը suprarift syneclises , ինչպես նաեւ ֆորվարդային եւ միջլեռնային troughs եւ արտաքին գոտիները folded կառույցների. Մասնավորապես, Եվրասիա աղ Tectonics մայրցամաքային վիհ ու paleorift հայտնի շրջանակներում Dnieper-Donets, Yenisei-Khatanga եւ Vilyui aulacogens եւ այլուր ի aulacogenes հնագույն լեռնային կառույցները են ԱՄՆ , Կանադայի , Ավստրալիայում եւ այլք։ ոլորտները խոր միջմայրցամաքային բաժանման վերաբերում RIFT Կարմիր ծով և դեպի խորը ճեղքվածքների հենակետերի տարածքներ ՝ Կասպյան դաշտավայր , Կենտրոնական Եվրոպայի ցածրադիր տարածք և Մեքսիկական ծոցի հնավայր ։ Սրանք հալոկինեզի ամենամեծ տարածություններն են աշխարհում ՝ հարյուրավոր աղ գմբեթներով և հանքերով։
Նախկին խորքերը ներառում են Սիս-Բայկալ, Սիս-Ուրալ, Կիսկարպատյան նախաբազկները, ինչպես նաև Պրեդիրենիան Իսպանիայում , Միջագետքը ( Պարսից ծոց , որն ընդգրկում է նաև Իրանում գտնվող Զագրոսի արտաքին գոտին ), Կոլումբիայի Արևելյան Կորդիլերայի արտաքին գոտիներ։ և այլն
Աշխարհի հիմնական աղ բերող շերտերը վաղ պալեոզոյան դարաշրջանում են։ Աղի տեկտոնիկայի գրեթե բոլոր ոլորտները նավթի և գազի ամենամեծ ավազաններն են ։


== Տես նաև ==
Ավանի աղի հանք
Կուլչին (այլ կիրառումներ)

Կուլչին, կարող է վերաբերել՝

Կուլչին - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում
Կուլչին - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում
Պետրոպավլովկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրոպավլովկաՊետրոպավլովկա (ուկրաիներեն՝ Петропавлівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Պետրոպավլովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրոպավլովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 9 177 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8113 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Շահմարի առեղծվածը

«Շահմարի առեղծվածը», Մկրտիչ Սարգսյանի դետեկտիվ վիպակը. առաջին անգամ առանձին գրքով հրատարակել է «Սովետական գրող» հրատարակչությունը 1986 թվականին (խմբագիր` Ամալյա Ղուկասյան), վերահրատարակել է «Դարակ» հրատարակչությունը 2020 թվականին (խմբագիր` Աշոտ Գաբրիելյան, պատասխանատու խմբագիր` Դավիթ Սարգսյան)։ Վիպակի հիման վրա Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերությունը նկարահանել է համանուն հեռուստանովել։


== Վիպակի հերոսներ ==
Վահագն և Արուսյակ Բագրատունիներ
Սուրեն Խախանյան
Սերժ Ոսկանյան
Լևոն Մարկոսյան
Խաջե Բագոյան
Սուսան Սեդրակյան
Ապրեսյան
Ժորա Թոփուզյան
Մարինե Մելիքյան (Շահմար)
Զուլում
Բուլդոգ
Բոռ
Սուրբ


== Ծանոթագրություններ ==
Գոկտա (ջրվեժ)

Գոկտա (իսպ.՝ Catarata del Gocta)՝ երկրագնդի ամենաբարձր ջրվեժներից մեկը։ Այն գտնվում է Պերուի Բոնգարա նահանգում` Ամասոնաս տարածաշրջանի ադմինիստրատիվ կենտրոն Չաչապոյասից մոտավորապես 20 կիլոմետր հյուսիս։ Ջրվեժի բարձրությունը 771 մետր է։ Ջրի ծավալը խիստ տատանվում է, կախված 2500-ից 3000 մետր բացարձակ բարձրություն ունեցող, փոքր, քարքարոտ ջրային ավազան թափվող տեղումների քանակից։
Ջրվեժն իր անունը ստացել է տեղի գյուղի անվանումից։ Մի քանի կիլոմետր հյուսիս գտնվում է Յումբիլլա ջրվեժը, որն ունի 900 մետր բարձրություն, սակայն գործում է միայն տարվա անձրևային սեզոնին։


== Հայտնագործում ==
Առաջին անգամ ջրվեժը նկատվել է 2002 թվականին Շտեֆան Ցիմենդորֆֆի կողմից՝ անանցանելի բնության արգելոցով արշավի ժամանակ։ 2006 թվականին Ցիմենդորֆֆը պերուական հետազոտական խմբի հետ վերադարձավ՝ ջրվեժի բարձրությունը չափելու համար։ Չափման սխալը կարող էր կազմել 13,5 մետր։
Վերջին պրես-կոնֆերանսի ժամանակ Ցիմենդորֆֆը հայտարարեց, որ Գոկտան իր բարձրությամբ 3-րդ ջրվեժն է աշխարհում, և այն զիջում է միայն Վենեսուելայում գտնվող Անխելին (972 մետր) և Հարավաֆրիկյան հանրապետությունում գտնվող Տուգելին (948 մետր), իսկ Յոսեմիտին զբաղեցնում է 4-րդ տեղը։ Դրա հետ մեկտեղ նա հղում կատարեց Ազգային աշխարհագրական ընկերության 2005 թվականի տվյալներին։ Սակայն չափանիշները, որոնցով տարբերակում են ջրվեժները վիճելի են։


== Ֆլորա և ֆաունա ==
Ջրվեժի տեղանքում խոնավ անտառներ են, որտեղ ապրում են՝ վերացման վտանգի տակ գտնվող բազմաթիվ կենդանատեսակներ։ Այդ շարքում են ակնոցավոր արջը, պուման, սղոցակտուցը, ինչպես նաև կոլիբրիի և թութակի հազվագյուտ տեսակներ։ Խոնավ ջունգլիները նույնպես բնության արգելոցի մի մասն են և կազմում են 3300 կմ² տարածք։


== Զբոսաշրջություն ==
Բնության այս հրաշքին սպառնում է տարածուն գյուղատնտեսությունը (շաքարեղեգի աճեցում), որը հանդիսանում է մոտակայքում գտնվող Կոկա և Կոկաչիմբա գյուղերի միակ եկամուտի աղբյուրը։ Տեղի բնակչությունն ապրում է շատ հասարակ պայմաններում։ Բնակիչները զբոսաշրջիկներին առաջարկում են օգտվել իրենց էքսկուրսավարների ծառայություններից և գնել իրենց մթերքը։ Սրանով պայմանավորված՝ պետք է որ տեղացիների սոցիալական վիճակը լավանա։ Յուրաքանչյուր այցելու պետք է տեղում գրանցվի և վճարի 10 սոլ մեկ անձի համար։ Երկու ժամանոց քայլարշավի համար անհրաժեշտ է էքսկուրսավար։ Առանց էքսկուրսավարի ջրվեժ կարելի է այցելել միայն հնարավոր վտանգների մասին տեղյակ լինելու գրավոր հաստատումից հետո։


== Արտաքին հղումներ ==
http://turismoalperu.com/gocta-la-catarata-mas-alta-del-peru-y-la-quinta-del-mundo/
http://goctaperu.blogspot.pe/
http://www.peruroutes.com/amazonas_cataratas.htm Archived 2016-08-21 at the Wayback Machine.
http://wiki.sumaqperu.com/es/Catarata_de_Gocta Archived 2016-08-12 at the Wayback Machine.
http://elcomercio.pe/vamos/peru/catarata-gocta-peru-masalucinantes-mundo-segun-pais-noticia-1604627
http://fromalaskatobrazil.files.wordpress.com/2012/07/gocta-falls.jpg


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Բաուման (ֆիլմ)

«Նիկոլայ Բաուման» (ռուս.՝ «Николай Бауман»), գեղարվեստական ֆիլմ ռուս հեղափոխական Նիկոլայ Բաումանի (1873-1905) մասին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է հեղափոխականի կյանքի վերջին տարիների, բանվորների և արվեստագետների բոհեմի հետ շփվելու, սպանության և հուղարկավորության մասին։


== Դերերում ==
Իգոր Լեդոգորով – Նիկոլայ Բաուման
Եֆիմ Կոպելյան – Սավվա Մորոզով
Էլինա Բիստրիցկայա – Մարիա Անդրեևա
Իրինա Միրոշնիչենկո – Նադեժդա Բաուման
Իգոր Դմիտրիև – Վասիլի Կաչալով
Վլադիմիր Բալոն – Իլյա Սաց
Սերգեյ Նիկոնենկո – Վիկտոր
Նատալյա Վելիչկո – Նինա
Գենադի Յուխտին – Կուդրյաշով
Նատալյա Սուրովեգինա – Սաշա
Օլեգ Գոլուբիցկի – Վոլկով
Ռոդիոն Ալեքսանդրով – Զոտով
Լև Պոլյակով -  Կոտով
Ալեքսանդր Կալյագին (նորամուտ) – Մարատ
Ստանիսլավ Սիմոնով – սպասավոր պանդոկում
Ալեքսանդր Մալոկիենկո
Օլգա Գոբզևա – տիկին հուղարկավորության ժամանակ (լուսագրերում նշված չէ)
Վադիմ Զախարչենկո – Պոդժարի
Պյոտր Լյուբեշկին – վերակացու
Անատոլի Օբուխով
Նատալյա Կրաչկովսկայա (լուսագրերում նշված չէ)
Վալենտին Տկաչենկո
Արկադի Տոլբուզին – Բերեժնոյ


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Սեմյոն Տումանով
Սցենարիստներ՝ Գեորգի Կապրալով, Սեմյոն Տումանով
Օպերատոր՝ Գեորգի Կուպրիյանով
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Ռուբին
Բեմադրող նկարիչ՝ Վասիլի Շչերբակ
Զգեստների նկարիչ՝ Լիդիա Նաումովա


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Սև-սպիտակ
Լայնէկրան


== Մրցանակներ ==
1968 - Լենինգրադի համամիութենական կինոփառատոնի երկրորդ մրցանակ տղամարդու լավագույն դերակատարման համար (Եֆիմ Կոպելյան)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրակնություն ==
Домашняя синематека. Отечественное кино 1918-1996 / Каталог игровых фильмов... - М., Дубль-Д, 1996 ISBN 5-900902-05-6


== Արտաքին հղումներ ==
«Նիկոլայ Բաուման» ֆիլմը «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում»
Գեղջկական ասպետություն

«Գեղջկական ասպետություն» (իտալերեն՝ Cavalleria rusticana), Պիետրո Մասկանիի օպերա մեկ գործողությամբ։ Ստեղծվել է 1890 թ։ Իտալերեն լիբրետտոն Ջովաննի Թարջիոնի-Տոցետիի (Giovanni Targioni-Tozzetti) և Գվիդո Մենաշիի (Guido Menasci)` ըստ Ջիովաննի Վերգայի համանուն պատմվածքի։ Օպերան առաջին անգամ բեմադրվել է 1890 թ. մայիսի 17-ին Հռոմում։ Օպերան հանդիսանում է երաժշտական «վերիզմի» ուղղության հայտնի ստեղծագործություններից մեկը և ներկայումս էլ հաճախ կատարվում է Ռուջերո Լեոնկավալոյի «Պայացներ» օպերայի հետ միասին։
«Գեղջկական ասպետություն» օպերան բեմադրվել է նաև Հայաստանում՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնում 1959 թ (դիրիժոր՝ Յու. Դավթյան, բեմադրիչ՝ Ռ. Ջրբաշյան)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջասթին Պրենթիս

Ջասթին Պրենթիս (անգլ.՝ Justin Prentice, մարտի 25, 1994(1994-03-25), Նաշվիլ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան է։ Հայտնի է Նեթֆլիքսի հեղինակային «13 պատճառ՝ ինչու» հեռուստասերիալում Բրայս Ուոլկերի դերը կերտելու համար։
Պրենտիսը հայտնի է նաև Քեշ Գալագերի դերի համար՝ ABC-ի Մալիբու Քանթրի սիթքոմում։ 2017 թվականին հայտնվեց AMC-ի Քարոզիչ հեռուստասերիալում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Justin Prentice Internet Movie Database կայքում
Յունգֆերնշտիգ (փողոց)

Յունգֆերնշտիգ (գերմ.՝ Jungfernstieg), Համբուրգ քաղաքի ամենահին փողոցներից մեկը։ Գտնվում է Գենզեմարկտ և Բերգշտրասե փողոցներին միջև։


== Պատմություն ==
Փողոցը կառուցվել է դեռևս XIII դարում, Էլբա գետի վտակ Ալստերի վրա ամբարտակ կառուցելու ընթացքում։
1842 թվականին «Համբուրգյան Մեծ հրդեհ»-ի պատճառով ամբողջ փողոցը ավերվել է, հետո վերանորոգվել։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, Համբուրգի անգլո-ամերիկյան հրթիռակոծության պատճառով, փողոցը նորից ավերվել է, իսկ պատերազմից հետո՝ մասամբ վերանորոգվել։
Ժամանակակից Յունգֆերնշտիգը առևտրային փողոց է՝ թանկարժեք խանութներով, բանկերով, կինոթատրոնով, արվեստի տներով, գրասենյակներով, ռեստորաններով։


== Յունգֆերնշտիգ փողոցը 1587, 1800 և 1900 թվականներին ==

		
		


== Յունգֆերնշտիգ փողոց-պասաժը ==

		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Статья «Jungfernstieg — достопримечательности Гамбургa»
Կլեյնիա

Կլեյնիա (լատ.՝ Kleinia), պատկանում է բարդածաղկավորների ընտանիքին։ Հայրենիքը Հարավային Աֆրիկան է։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Սողացող կլեյնիայի (K.repens) և կլեյնիա կանեսցենեսի (K.canescens) տերևները հաստ, մսոտ, երկարավուն և կլոր են, ծայրի և կոթի կողմերը սրված։ Առաջինի տերևները փոքր-ինչ ավելի երկար են, թփի բարձրությունը հասնում է 50-60 սմ-ի։ Ճփնատերև կլեյնիայի (K.nerifolia) ցողունի բարձրությունը անցնում է 2 մ-ից։ Տերևները նշտարաձև են ճյուղերը ցողունի վրա դասավորված են օղակաձև խմբերով։ Ամբողջ բույսը գորշագույն է, ծածկված մանր կետերով և երկարավուն մութ շերտիկներով։


== Մշակում ==
Որպես տաք երկրի բույս, ձմռանը պահում են ջերմատնում, թաղարների կամ սածիլման խոր արկղերի մեջ. 10-15° ջերմության պայմաններում։ Կտորներով կարելի է բազմացնել տարվա բոլոր եղանակներին, միայն թե անհրաժեշտ ջերմատանը ունենալ տաք, լուսավոր և բավական չոր անկյուն։ Ձմռանը և վաղ գարնանը ջերմատներում կտորները պետք է տնկել բազմացման արկղերում, մաքուր լվացված ավազի մեջ և մի ամբողջ շաբաթ թողնել առանց ջրելու, որից հետո ջուրը տալ շատ քիչ, այն հաշվով, որ պահպանվի բույսի տուրգորը (բջջի լարված վիճակը)։ Ավելորդ խոնավության դեպքում բույսը կամ կտրոնը անմիջապես նեխում է։ Ամռանը բազմացնելիս կտրոններն անհրաժեշտ է տնկել ավազում, սածիլման արկղերի մեջ։
Երևանի պայմաններում դրանք կարելի է թողնել դրսում՝ ստվերում։ Նոր արմատակալած կտորներն օգտագործվում են եզրագծեր և ժապավեններ պատրաստելու համար։ Լավ աճում և իր դեկորատիվ առանձնահատկությունները լիովին հանդես է բերում միայն այն դեպքում երբ տնկում են հողամասի արևոտ ու լուսավոր մասերում։ Նախընտրում է փափուկ, միջակ սննդարար հողերը։ Բույսը բույսից պետք է տնկել 7-9 սմ հեռավորության վրա։


== Տեսակներ ==


== Գրականություն ==
Ծաղկաբուծություն և դեկորատիվ այգեգործություն, Հ. Ե. Նարինջյան
Գիսեն (շրջան)

Գիսեն  (գերմ.՝ Landkreis Gießen), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Գիսեն քաղաքը։ Զբաղեցնում է 854,64 կմ2։ Բնակչությունը՝ 255 735 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 299 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 06 5 31։ Շրջանում 18 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Լագուատ

Լագուատ (արաբ․՝ الأغواط‎‎, Эль-Агват)՝ քաղաք կենտրոնական Ալժիրի հյուսիսում, Լագուատ վիլաեթի վարչական կենտրոնը։


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Քաղաքը գտնվում է վիլաեթի հյուսիս֊արևելյան մասում, Սահարա անապատի հյուսիսային սահմանի վրա, նույնանուն օազիսի տարածքում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 750 մետր բացարձակ բարձրության վրա։
Լագուատը գտնվում է մայրաքաղաք Ալժիրից մոտ 325 կմ հարավ։


== Ժողովրդագրություն ==
2008 թվականի  մարդահամարի տվյալներով, բնակչությունը կազմում էր 144747 մարդ։ Քաղաքի բնակչության դինամիկան տարիներով.


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքի հարավ ֊ արևելյան կողմում է գտնվում Ալժիրի ռազմաօդային ուժերի ավիաբազան, քաղաքացիական ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Հասի Ռմել քաղաքում։


== Տնտեսություն ==
Լագուատի տնտեսության հիմքը գյուղատնտեսությունն է։ Աճեցնում են մրգեր, բանջարեղեն և ձավարեղեն։ Զարգացած է գորգագործությունը։
Խորհրդածություն

«Խորհրդածություն», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1890 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1890 թվականի ապրիլ ամսին։ Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում Հովհաննես Մալխասյանի ֆոնդի № 152-ում պահվում է 1-18 տողերի ինքնագիրը, որը  Թումանյանը նվիրել է Մալխասյանին հետևյալ ընծայականով․ «Հիշատակ պ․ Հ․ Մալխասյանին, 29-ին հունվարի, 1891 թ․ Թիֆլիս»։
Առաջին անգամ տպագրվել 1891 թվականին «Մուրճի» № 7-8-ում, (էջ 877-878), այնուհետև՝ 1892 թվականին Մոսկվայում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում (էջ 160-161)՝ թվագրված «1890 թ․ ապրիլ», ապա Երևանում՝ 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (էջ 36-37)։
Արտատպվում է 1892 թվականին Մոսկվայում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորից։


== Ծանոթագրություններ ==
Միշի Բաչուայի

Միշի Բատշուայի (ֆր․՝ Michy Batshuayi Tunga, հոկտեմբերի 2, 1993(1993-10-02), Բրյուսել, Բելգիա), բելգիացի հարձակվող, ով հանդես է գալիս Լոնդոնի Չելսիիում և Բելգիայի ազգային հավաքականում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Ստանդարտ» ===
2011 թվականին Միշին պայմանագիր է կնքել բելգիական «Ստանդարտի» հետ։ Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2011 թվականի փետրվարի 20-ին՝ «Գենտի» հետ խաղում։ Բելգիական ակումբի կազմում նա իր առաջին գոլը խփել է 2012 թվականի հունվարի 14-ին՝ «Բերեսխոտի» հետ խաղում։ 2013 թվականի ձմռանը նա դարձավ Բելգիայի առաջնության առաջին շրջանի լավագույն ռմբարկու։


=== «Մարսելի Օլիմպիկ» ===
2014 թվականի հունիսի 27-ին Միշին 5 տարվա պայմանագիր է կնքել «Մարսելի Օլիմպիկի» հետ։ Թիմը նրա համար վճարել է 6 միլիոն եվրո։ Լիգա 1-ում իր դեբյւոտը նա նշել է 2014 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ Բաստիայի դեմ խաղում։


== Ազգային հավաքական ==
2015 թվականի մարտի 28-ին նա իր դեբյուտն է նշել Բելգիայի ազգային հավաքականի կազմում՝ Կիպրոսի հավաքականի դեմ խաղում։ Իր դեբյուտային հանդիպման ընթացքում նա նաև դարձել է իր առաջին գոլի հեղինակը հավաքականի կազմում։


== Վիճակագրությունը ==


=== Ակումբային ===


=== Գոլերը ազգային հավաքականի կազմում ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը soccerway.com կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
Գրասա Մորաիշ

Մարիա դա Գրասա Օինտու դե Ալմեյդա Մորաիշ (պորտ.՝ Maria da Graça Pinto de Almeida Morais, մարտի 17, 1948(1948-03-17)), պորտուգալացի նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Գրասա  Մորաիշը  ծնվել է 1948 թվականի մարտի 17-ին Տրազ-ուժ-Մոնտիշ գավառի Վիեյրու քաղաքում։  Գեղանկարչություն սովորել է Պորտու քաղաքի  Գեղարվեստի բարձրագույն դպրոցում, որն ավարտել է 1971 թվականին։ 
1997 թվականին Մոսկվայի մետրոպոլիտենի Օղակաձև գծի  «Բելոռուսական»  կայարանի  արևելյան նախասրահի ձևավորման համար պորտուգալական ավանդական  ազուլեժու տեխնիկայով ստեղծել է «Խաղաղության  դեմքեր» մեծանկարը։  Այս աշխատանքը դարձել է Լիսաբոնի քաղաքապետարանի նվերը Մոսկվայի 850- ամյակի կապակցությամբ։  Նույն թվականին Պորտուգալիայի նախագահ  Ժորժ Սամպայուից ստացել է արքայազն Հենրիի շքանշան։  2013 թվականին ստացել է Պորտուգալիայի Գեղարվեստի ազգային ակադեմիայի գլխավոր մրցանակը (Grande Prémio Aquisição):  Ներկայումս բնակվում է Լիսաբոնում և շարունակում է զբաղվել ստեղծագործական գործունեությամբ։
Գրասի  Մորաիշի  աշխատանքները գտնվում են այնպիսի մշակութային հաստատությունների հավաքածուներում, ինչպիսիք են Գալուստ Գյուլբենկյան հիմնադրամը, Սան Պաուլուի ժամանակակից արվեստի թանգարանը, Սերրալվեշի հիմնադրամը և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրասա Մորաիշի բլոգ
Գրասա Մորաիշի ժամանակակից արվեստի կենտրոն Archived 2012-09-11 at the Wayback Machine.
Գրասա Մորաիշի աշխատանքները wikiart.org կայքում
Վելեբի

Վելեբի (վրաց.՝ ველები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 840 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիշա Բաու

Ալիշա Բաու (անգլ.՝ Alisha Boe, մարտի 6, 1997(1997-03-06), Օսլո, Նորվեգիա), սոմալացի-նորվեգացի-ամերիկացի դերասանուհի է։ Նա հայտնի է Netflix-ի օրիգինալ «13 պատճառ՝ ինչու» հեռուստասերիալում Ջեսիքայի կերպարը կերտելու համար։


== Գործունեություն ==
Բաուն իր դերասանական գործունեությունը սկսել է 2008 թվականին՝ խաղալով Չայլդ Լիզայի դերը «Զվարճություն» սարսափ ֆիլմում ։ Մեկ տարի անց նկարահանվել է «Նա իմ մտքում է» ֆիլմում՝ որպես Լեյսի և 2012 թվականին խաղացել է Թարայի դերը «Պարանորմալ երևույթներ 4» ֆիլմում։ 2014 թվականին հայտնվել է երկու հեռուստասերիալներում՝ հունվարին, որպես Թրեյսի, «Ժամանակակից ընտանիք»-ում և հուլիսին, որպես Բրին Հենդրի, երկու սերիա «Պահպանված»-ում։ Նույն թվականի նոյեմբերին միացավ NBC-ի «Մեր կյանքի օրերը» դրամատիկ սերիալի դերասանական կազմին՝ որպես Դաֆնա։ Այդ սերիալում առաջին անգամ հայտնվել է նոյեմբերի 14-ին։


== Անձնական կյանք ==
Բաուն ծնվել է Նորվեգիայում՝ սոմալացի հոր և նորվեգացի մոր ընտանիքում։ 2004 թվականին իր մոր հետ տեղափոխվել է Լոս Անջելես։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==
Հաշվողական տեխնիկան և հավողական համակարգերը Հայաստանում

Հայաստանում հաշվողական տեխնիկայի և հաշվողական համակարգերի բնագավառում գիտական հետազոտությունները և գիտատեխնիկական մշակումներն սկսվել են 1950-ական թվականների կեսերից, երբ Հայաստանի կառավարության և Գիտությունների Ակադեմիայի նախաձեռնությամբ հիմնադրվել է ԵՄՄԳՀԻ-ն, որի սկզբնական խնդիրը եղել է էլեկտրոնային հաշվող, տեխնիկայի միջոցների ստեղծումը։ Ինստիտուտը շուտով դարձել է նախկին ԽՍՀՄ-ում քաղաքացիական և պաշտպանողական նշանակության հաշվող, տեխնիկայի միջոցների ու կառավարման ավտոմատացված համակարգերի (ԿԱՀ) մշակման խոշորագույն կենտրոններից։ Հանրապետությունում ԵՄՄԳՀԻ-ն կատարել է համակարգող կենտրոնի դեր, որի կայացումն ու զարգացումը վճռականորեն անդրադարձել են նաև գիտության ու տեխնիկայի հարակից ուղղությունների զարգացման վրա՝ Գիտությունների Ակադեմիայի, բուհերի և ճյուղային գիտության ու արտադրության համակարգերում։ 
1960-ական թվականների սկզբին ձևավորվել են ինստիտուտի աշխատանքների հիմնական ուղղությունները՝ փոքր ու միջին ԷՀՄ-ների, իսկ 1960-ական թվականների վերջին՝ հատուկ հաշվողական համալիրների ու հատուկ նշանակության կառավարման ավտոմատացված համակարգերի ստեղծումը։ Հիմնական ուղղություններին զուգահեռ զարգացել են էլեկտրոնային ու կոնստրուկտոր, նախագծման, ծրագրավորման ու թեստային ապահովման, նախագծման ավտոմատացման, էլեկտրասնուցման և հիշողության համակարգերի, տեխնոլոգիական ապահովման և այլ ստորաբաժանումներ։ ԵՄՄԳՀԻ-ի ստեղծմանն ու կայացմանը մեծապես նպաստել են Վիկտոր Համբարձումյանը, Անդրոնիկ Իոսիֆյանը, տնօրեններ  Սերգեյ Մերգելյանը և Ֆադեյ Սարգսյանը։ ԷՀՄ-ների և սարքերի փորձն, խմբաքանակների մշակման համար ԵՄՄԳՀԻ-ին կից ստեղծվել է փորձարարական գործարան, որը մինչև սարքերի զանգվածային արտադրությունն ապահովել է փորձն, նմուշների պատրաստումը, փաստաթղթերի և տեխնիկաների լուծումների վերջնամշակումը։ Ինստիտուտը սերտորեն համագործակցել է Մոսկվայի էլեկտրոնային հաշվող, տեխնիկայի ԳՀ կենտրոնի, ճշգրիտ մեխանիկայի ու հաշվող, տեխնիկայի ինստիտուտի և Ավտոմատ սարքավորումների ԳՀ-ի հետ։ Ինստիտուտի նախագծած ԷՀՄ-ները պատրաստվել են Կազանի ԷՀՄ-ների, Վիննիցայի ռադիոտեխ., Երևանի «էլեկտրոն» գործարաններում և այլուր։
Յան Քեյթ

Յան Քեյթ (անգլ.՝ Ian Keith; փետրվարի 27, 1899(1899-02-27), Բոստոն, ԱՄՆ - մարտի 26, 1960(1960-03-26), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ),  ամերիկացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Քեյթ Ռոսսը ծնվել է Բոստոնում` Մասսաչուսետս նահանգում։ Սկսել է նկարահանվել համր ֆիլմերում 1920 թվականից։ Դրանից հետո  նկարահանումները շարունակել է ձայնային ֆիլմերում։ Հատկապես արդյունավետ էր նրա համագործակցությունը ռեժիսոր Սեսիլ Բլաունտ դե Միլլի հետ։
Յան Քեյթի բարձր հասակը, դեմքի գեղեցիկ դիմագծերը, հնչեղ ձայնը, գրավել են Սեսիլիյա Դե Միլյայի ուշադրությունը, և նա առաջարկել է Յանին դերեր իր շատ ֆիլմերում։
Դերասանը չորս անգամ ամուսնացել է։ Նրա կանայք եղել են Անդրա Ֆերնը, Յուրկա Բլաշը, Էթել Քլեյթոնը և Խիլդեգարդա Պաբստը։
Քեյթը մահացել է 1960 թվականի մարտի 26-ին և հուղարկավորված է Նյու Յորքում։


== Ֆիլմագրություն ==
1927 — «Երկու արաբ ասպետ» — Շեվկետ Բեն Ալի
1929 — «Աստվածային տիկինը» — Չարլզ Գրեվիլ, Գամիլտոնի զարմիկը
1930 — «Մեծ արահետ» — Բիլ Տորպ
1932 — «Խաչի նշանը»
1933 — «Քրիստինա թագուհին»
1934 — «Կլեոպատրա» — Օկտավիան
1936 — Մարի Շոտլանդացին — Մորեյ
1940 — «Ծովային ճուռակ»
1947 — «Մղձավանջների ծառուղին» — Պիտ Կրամբեյն
1948 — «Երեք հրացանակիրները» — Ռոշֆոր
1955 — «Խաղացողների արքայազնը» — Համլետի հոր մղձավանջը «Համլետում»
1956 — «Տաս պատվիրաններ» — Ռամզես 1-ին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ian Keith photo gallery at NYP Library
(3193) Էլլիոտ

(3193) Էլլիոտ (անգլ.՝ Elliot), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի փետրվարի 20-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,296312 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0523 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5403 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1271 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,283242 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3193) Էլլիոտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ուստ-Կյախտա

Ուստ-Կյախտա (ռուս.՝ Усть-Кяхта), գյուղ Ռուսաստանի Բուրյաթիա հանրապետության Կյախտինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2067 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սանտա Կրուս (պրովինցիա)

Սանտա Կրուս (իսպ.՝ Santa Cruz), պրովինցիա Արգենտինայի հարավային մասում՝ Չիլիի սահմանի արևմուտքում և Ատլանտյան օվկիանոսի արևելքում։


== Աշխարհագրություն ==

Նահանգը ամբողջությյամբ գտնվում է Պատագոնիայի լեռնաշխարհում։ Կլիման ցուրտ է, միջին ամառային ջերմաստիճանը հասնում է 13 °C: Ձմեռները ցուրտ են և ջերմաստիճանը նույնիսկ կարող է հասնել -25 °C-ի։ Պրովինցիայի արևմտյան մասում շատ են լճերը, իսկ ամենախոշոր լիճը Բուենոս Այրեսն է՝ Չիլիի սահմանագծի մոտ։


== Պատմություն ==
Նախակոլումբոսյան դարաշրջանում պրովինցիայի տեղաբնիկ ժողովուրդները հնդկացիներն էին։ Առաջին Եվրոպացիները, ովքեր ափ են իջել այստեղ դրանք իսպանական ծովագնացներն էին՝ Ֆեռնան Մագելանի գլխավորությամբ։


== Վարչական բաժանում ==

Պրովինցիան վարչականորեն բաժանված է 7 դեպարտամենտների.
Չինոնյե Չուկվու

Չինոնյե Չուկվու (անգլ.՝ Chinonye Chukwu. ;, 1980, Պորտ Հարկորտ, Նիգերիա), նիգերիա-ամերիկյան կինոռեժիսոր, ով լայն ճանաչման է արժանացել հատկապես իր նկարահանած «Գթասրտություն» (Clemency) դրամատիկական ֆիլմի շնորհիվ։ Նա առաջին սևամորթ կինն է, որ արժանացել է ամերիկյան Յուտա նահանգում Սանդենս ինստիտուտի կողմից կազմակերպվող կինոփառատոնի ժյուրի մեծ մրցանակին (U.S. Dramatic Grand Jury Prize at Sundance Film Festival):


== Կենսագրություն ==
Չինոնյե Չուկվուն ծնվել է 1980 թվականին Նիգերիայի հարավում գտնվող Պորտ Հարկորտ քաղաքում als jüngstes von vier Kindern geboren.: Մեկ տարեկան է եղել, երբ ընտանիքով տեղափեխվել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Անգլերենի բակալավրի աստիճան է ստացել Ինդիանա նահանգի Գրինքասլ քաղաքում գործող DePauw համալսարանում, որտեղ անդամակցել է ուսանողական Zeta Phi Beta ընկերակցությանը։ Այդ համալսարանի վերջին կուրսում ուսանելու ընթացքում նկարահանել է «Չորս կին. լինել սևամորթ և կին» վավերագրական կինոնկարը։ Իշխանուհի Գրեյսի հիմնադրամի դրամաշնորհների է արժանացել երկու անգամ (դրանցից առաջինը՝ 25 հազար ամերիկյան դոլարի չափով)։ Հետագայում ուսունառությունը շարունակել է Թեմփլ համալսարանի կինոդպրոցում։


== Հատընտիր ֆիլմագրություն ==
2009: Igbo Kwenu! (կարճամետրաժ)
2010: The Dance Lesson (կարճամետրաժ)
2012: alaskaLand
2012: Bottom (կարճամետրաժ)
2013: A Long Walk (կարճամետրաժ)
2019: Clemency


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չինոնյե Չուկվու Internet Movie Database կայքում
Chinonye Chukwu on Instagram
Չավուշօղլու

Չավուշօղլու, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վրացի ծերուկը (կտավ)

Վրացի ծերուկը, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի ստեղծագործություններից։


== Պատմություն ==
Էդուարդ Իսաբեկյանը դիմանկարներ ստեղծել է դեռևս ուսանողական տարիներին։ «Վրացի ծերուկը» դիմանկարն աչքի է ընկնում կտավի գեղարվեստական կառուցման ամբողջական բնութագրով։ Աշխատանքը կատարված է վստահ, հյութեղ վրձնահարվածներով, մուգ-շագանակագույնի, օխրաների տաք գունային գամմայի համադրություններով, ձևի, ծավալի ամուր կառուցվածքային զգացողությամբ։


== Նկարագրություն ==
Ալեբեղ թանձր ճերմակը, ծխամորճից թեթև դեղնած ծայրերով, սքողում է բերանի ձևը, որ սեղմում է ծխամորճը։ Լուսային գոտին ակտիվ է ծերունու դեմքին։ Կտավի գունային գամման կրում է բաժբեուկյան փափկության ու մոդելավորման ազդեցությունը, սակայն Իսաբեկյանն ինքնուրույն է կերտում յուրահատուկ խառնվածք, ընդգծում ազգային խարակտերային դիմագծերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը
Ուգո դել Կառիլ

Պիեռ Բրունո Ուգո Ֆոնտանա (իսպ.՝ Pierre Bruno Hugo Fontana, ավելի հայտնի է որպես Ուգո դել Կառիլ, իսպ.՝ Hugo del Carril, նոյեմբերի 30, 1912(1912-11-30), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - օգոստոսի 13, 1989(1989-08-13), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ, դերասան և երգիչ։


== Կենսագրություն ==
Կինոյում իր նորամուտը կատարել է 1937 թվականին։ Ճանաչում է ձեռք բերել հիմնականում ժամանցային ֆիլմերում կատարած դերերի շնորհիվ։ Բազմաթիվ ֆիլմերում կատարել է տանգո։ Որպես ռեժիսոր իր նորամուտը կատարել է 1949 թվականին։ Իր ֆիլմերում փորձել է պահպանել հավասարակշռությունը կինոնկարների սոցիալական ուղղվածության և առևտրական հաջողության միջև։ Բազմիցս հանդես է եկել որպես իր ֆիլմերի պրոդյուսեր, սցենարիստ և դերասան։ Որպես դերասան նկարահանվել է արգենտինացի բազմաթիվ ռեժիսորների մոտ։
Ամուսնացած է եղել Ալիսա Սիկստե Ռոդրիգեսի (1935-1937) և Վիոլետա Կուրտուայի (1963-1986) վրա։ Նրա երեխաներն են Ուգո Միգել Ֆոնտանան, Էվա Ֆոնտանան, Մարսելա Ալեքսանդրա Ֆոնտանան և Ամորինա Ֆոնտանան։


== Ընտրյալ ֆիլագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
1949 — 1900 թվականի պատմություններից մեկը / Historia del 900
1950 — Արյունոտ ակոսներ / Surcos de sangre (ըստ Գերման Զուդերմանի)
1951 —  El negro que tenía el alma blanca
1952 — Հոսում են պղտոր ջրերը / Las aguas bajan turbias (ըստ Ալֆրեդո Վարելայի)
1955 — Քինտրալա / La Quintrala
1956 — Մոռացումից հեռու /  Más allá del olvido
1958 —  Una cita con la vida
1959 — Սպիտակ հողեր / Las tierras blancas
1960 —  Culpable
1961 —  Amorina
1961 — Այս հողը իմն է / Esta tierra es mía
1963 —  La calesita
1964 — Բարի գիշեր, Բուենոս Այրես / Buenas noches, Buenos Aires
1975 — Ես սպանեցի Ֆակունդոյին / Yo maté a Facundo


== Մրցանակներ ==
1952 — Լավագույն արգենտինական ֆիլմ («Հոսում են պղտոր ջրերը»)
1961 — Մոսկվայի երկրորդ միջազգային կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակ («Այս հողը իմն է»)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гл. ред. С. И. Юткевич Москва, Советская энциклопедия, 1987. — с. 173


== Արտաքին հղումներ ==
Ուգո Դել Կառիլը ԿինոՊոիսկ կայքում:
Միջազգային հաշվարկներ

Միջազգային հաշվարկներ, դրամական հաշվարկներ տարբեր երկրների սուբյեկտների (ձեռնարկություններ, հիմնարկություններ, բանկեր, առանձին անձինք) միջև։ Կապված են արտաքին առևտրի, վարկերի, կապիտալի երկարաժամկետ ներդրումների, տրանսպորտային ծառայությունների, տուրիզմի, արտասահմանում գտնվող դիվանագիտական ներկայացուցիչների ապահովման, պահպանման, գործուղումների, պատվիրակությունների ուղևորությունների, ինչպես նաև միջոցների արտասահմանյան այլ բնույթի փոխանցումների (շահույթի, հոնորարի, ալիմենտի և այլն) հետ։
Ռոմալ

Ռոմալ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 329 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դելավեր շրջան (Այովա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դելավեր շրջան (այլ կիրառումներ)Դելավեր շրջան (անգլ.՝ Delaware County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.497 կմ² է, բնակչությունը՝ 17.764 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մանչեստր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1837 թ.։
Կիսելյովկա (գյուղ, Եմելչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիսելյովկաԿիսելյովկա (ուկրաիներեն՝ Киселівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կիսելյովկա գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,294 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 142,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յուրի Սայադյան (երկրաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յուրի Սայադյան (այլ կիրառումներ)Յուրի Վաչագանի Սայադյան (հուլիսի 15, 1934(1934-07-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երկրաբան։ Երկրաբանա-հանքաբանական գիտությունների դոկտոր (2006):


== Կենսագրություն ==
Յուրի Սայադյանը ծնվել է 1934 թվականին Երևանում։ 1959 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի աշխարհագրության ֆակուլտետը։ 1962 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտի գիտաշխատող, 1976-1999 թվականներին՝ գիտքարտուղար, 1972-1976 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱ նախագահության նոր տեխնիկայի գիտական հիմնախնդիրների խորհրդի գիտքարտուղար։
Աշխատանքները վերաբերում են երկրադինամիկայի տեսության հարցերին, երկրաբանական նորագույն ժամանակաշրջանի շրջակա միջավայրի զարգացման ուսումնասիրություններին։ 1995 թվականից համագործակցել է հայ և իտալացի հնագետների հետ, ինչի արդյունքում Հռոմում հրատարակվել է «Սևանա լճի ավազանի հյուսիսարևելյան սահմանի ուրարտացիները և ոչ ուրարտացիները» (անգլերեն, 2002) ժողովածուն։


== Անդամակցություն ==
Չորրորդական ժամանակաշրջանի միջազգային միության հոլոցենի հանձնաժողովի փոխնախագահ, 1982-1991
Նյու Յորքի գիտությունների ակադեմիայի անդամ, 1980-1988
ՌԳԱ չորրորդական դարաշրջանն ուսումնասիրող հանձնաժողովի անդամ, 1972-2006


== Երկեր ==
Очерк стратиграфии антропогена Кавказа, Е. - Л., 1977 (համահեղինակ).
Геология четвертичного периода. Ереван. Изд-во АН СССР, 1977 (համահեղինակ).
II Двусторонний симпозиум СССР-ГДР по истории геологических наук. Ереван. Изд-во АН АрмССР, 1979 (համահեղինակ).
Вопросы геологии четвертичного периода Армении. Ереван. Изд-во АН АрмССР, 1983 (համահեղինակ).
История озер Севан, Иссык-Куль, Балхаш, Зайсан и Арал, Д., 1991 (համահեղինակ).
Геология и перспективы нефтегазоносности мезокайнозойских седиментационных бассейнов Центральной части Армении, Е., 1999 (համահեղինակ).
Новейшая геологическая история Армении, Ереван. Гитутюн, 2009.


== Ծանոթագրություններ ==
Ջերմ ու հարմարավետ (հեռուստասերիալ)

Ջերմ ու հարմարավետ (հանգըլ: 맨도롱 또똣; կոր․ նոր ռոմ․: Maendorong Ttottot), հարավկորեական հեռուստասերիալ, որը նկարահանվել է 2015 թվականին։ Գլխավոր դերերում` Կանգ Սո Ռան և Յու Յոն Սոկը։ Գրվել է Հոնգ քույրերի կողմից «The Ant and the Grasshopper» առասպելի հիման վրա, այն հեռարձակվել է MBC հեռուստաալիքով 2015 թվականի մայիսի 13-ից մինչև հուլիսի 2-ը ամեն չորեքշաբթի և հինգշաբթի օրերին ժամը 22:00 բաղկացած է 16 դրվագներից։


== Սյուժե ==
Լի Յունգ Ջունը պայքարել և աշխատել է իր ողջ կյանքում, բայց երբեք ընդմիջում չի վերցրել, թողնելով նրան մշտապես դժգոհ։ Սեուլում հինգ տարի աշխատել է հագուստի խանութում, նա երբեք բաց չի թողել աշխատանքային օրերը։ Բայց նրան այդ ամենը չի խանգարում արագ կորցնել իր աշխատանքը և իր ընկերոջը, որովհետև նա գնում է Չեջու նոր կյանք որոնելու։
Այնտեղ նա հանդիպում է խոհարար և  «Ջերմ և հարմարավետ» ռեստորանի սեփականատեր  Բեկ Գուն Ուին։  Ջունգ Ջունը Բեկ Գուն Ուի հետ հանդիպել էր տասնութերորդ տարեդարձի ժամանակ, և սխալվելով, որ իր երկվորյակ եղբայրն է։ Գուն Վուն շատ ռոմանտիկ և հարուստ ընտանիքից է և անում է այն ինչ ուզում է և նա Չեջում ռեստորան է բացում։ Ջունգ Ջուն և Գուն Բուն աստճանաբար սկսում են սիրահարվել միմյանց։


== Դերեր ==
Կանգ Սո Ռա - Լի Ջունգ Ջու
Յու Ջեն Սոկ- Բեկ Գուն Վու
Ջին Յոնգ -Ջունգ Փունգ Սան
Կիմ Սունգ Օ-Հվանգ Ուկ
Սո Յի Ան -Մոկ Ջի Վոն
Լի Սունգ Ջե-Սոնգ Ջունգ Գուն
Կիմ Հե Ջեունգ-Կիմ Հե Շիլ
Լի Հան Վի-Գոնգ Ջոնգ Բե
Օկ Ջի Յոնգ-Չա Հե Ռա
Կիմ ՄԻ Ջին-Բու Մի Ռա
Լի Յունգ Յի-Նոհ Բոկ Նըո
Գու Բոն Իմ- Գո Յու Ջա
Չոի Սունգ Մին- Պակ Դոնգ Սու
Լի Սանգ Հյուն-Օգնական Ջանգ
Չոի Ջե Սունգ- Ջին Տ Ջոնգ
Լի Սանգ Հյուն-Ջունգ Ջոի նախկին ընկերուհին
Նա Սունգ Հո
Գո Կյունգ Փյո-Ջունգ Մին


== Վարկանիշ ==
Ստորև բերված աղյուսակում կապույտ համարները ներկայացնում են ամենացածր վարկանիշները, իսկ կարմիր համարները՝ ամենաբարձր վարկանիշները։
NR-ն ցույց է տալիս, որ այդ օրը դրաման չի մտել ԹՈՓ-20 ամենօրյա ծրագրի մեջ։


== Սաունդթրեքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Warm and Cozy official MBC website (կոր.)
Warm and Cozy at MBC Global Media
Warm and Cozy(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Մոլոդյոժնի (գյուղ, Տոմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոլոդյոժնիՄոլոդյոժնի (ռուս.՝ Молодёжный), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Տոմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 1517 մարդ։
Գյուղի տարածքում կան 12 պանելային և աղյուսե բազմաբնակարան շենքեր, 500 հոգանոց միջնակարգ դպրոց, սպորտային համալիր, մանկապարտեզ, ակումբ, գրադարան, գազի կաթսայատուն։
Գյուղի համար քաղաքաստեղծ ձեռնարկությունը Տոմսկայա թռչնաֆաբրիկան է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միեդես դե Ատիենսա

Միեդես դե Ատիենսա (իսպ.՝ Miedes de Atienza), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Գվալդալխարա պրովինցիայի կազմի մեջ, (Կաստիլիա Լա Մանչա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Սեռանիա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 85 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pueblos de España Archived 2008-03-23 at the Wayback Machine.
Diputación de Guadalagara Archived 2009-12-12 at the Wayback Machine.
Web Guadalajara interactiva Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Աշոտ Ա Բագրատունի

Աշոտ Ա Բագրատունի, Բագրատունիների տոհմի ավագ ներկայացուցիչ։ Նրա իշխանական կալվածքն էր Բարձր Հայք նահանգի Սպեր գավառը, որը հայտնի էր ոսկու հանքերով։
Տեղեկությունները Աշոտ Ա-ի մասին քիչ են. հայտնի է նրա մահվան թվականը՝ 560։ Տոհմական կալվածքները ժառանգել է եղբայրը՝ Մանվել Բագրատունին։
Ուներ մեկ որդի՝ Պապ։


== Տես նաև ==
Աշոտ Բագրատունի (այլ կիրառումներ)
Բագրատունիների տոհմածառ


== Գրականություն ==
Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle։ Tables généalogiques et chronologiques, Rome,‎ 1990, p. 122.
Հայաստանի ազգագրության թանգարան

Հայաստանի ազգագրության և ազգային-ազատագրական պայքարի պետական թանգարան (ՀԱԱՊՊԹ), պետական թանգարան Հայաստանի Սարդարապատի հուշահամալիրում՝ Հայաստանի Արմավիր քաղաքից 10 կմ հարավ-արևմուտք։
Իր առաջին այցելուներին թանգարանը ընդունել է 1978 թվականին։
ԽՍՀՄ ժողովրդական ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյանի նախագծով է կառուցվել այդ միջնադարյան ամրոցի տեսքով թանգարանի շենքը։


== Նկարագրություն ==
Թանգարանի շենքն առանց լուսամուտների ամրոցի տպավորություն է թողնում։ Հարավային (հետևի) ճակատի երկու ութանիստ աշտարակներում հեղինակը մեկը՝ Արագածին, մյուսը՝ Արարատին ուղղված երկու բացվածք-լուսամուտ է նախատեսել։ Ներքին հարդարումը հստակ է, պատերը սրբատաշ են՝ տուֆից կերտված, կամարները՝ երիզված խորհրդանշական բարձրաքանդակներով։


== Հավաքածուներ ==
Հայաստանի ազգագրության և ազգային-ազատագրական պայքարի պետական թանգարանը պարունակում է 70 հազարից հավաքածուներ։
Թանգարանում ընդգրկված նյութերը պատմում են Հայկական լեռնաշխարհի բնակիչների կենցաղի ու մշակույթի մասին՝ քարի դարից մինչև մեր օրեր։ Այն պարունակում է.

Որսորդական և աշխատանքային պարզունակ գործիքներ,
խեցեգործության, քարագործության, մետաղագործության եզակի նմուշներ,
ժայռապատկերներ,
կենցաղային և ծիսական անոթներ,
զենքեր,
զարդեր և զանազան այլ առարկաներ են ներկայացված մարդկային հասարակության վաղ ժամանակաշրջանին նվիրված բաժիններում։Այստեղի հավաքածուները ընդգրկում է մ. թ. ա. 3-1-ին հազարամյակներից մեզ հասած կավե, քարե ու մետաղե կառքեր, արձանիկներ ու պաշտպանմունքային առարկաներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Սարդարապատի հերոսամարտի հուշահամալիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ինչ է ո՞վ է, հանրագիտարան, հատոր 3-րդ էջ 25։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի ազգագրության պետական թանգարան