Նանսեն Միքայելյան

Նանսեն Հարությունի Միքայելյան (հունիսի 25, 1931(1931-06-25), Կարզախ, Ախալքալաքի շրջան, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրացական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 3, 1999(1999-11-03), Երևան, Հայաստան), հայ խորհրդային բանաստեղծ, մանկագիր, երգիծաբան, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1963 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1975 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ախալքալաքի շրջանի Կարծախ գյուղում։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի եվրոպական լեզուների և գրականության բաժինը։ 1961-1966 թվականներին աշխատել է «Պիոներ կանչ» թերթի խմբագրությունում որպես գրական աշխատող, ապա բաժնի վարիչ։ 1966 թվականից աշխատել է «Ոզնի» երգիծական հանդեսում որպես բաժնի խմբագիր։ Նրա առաջին բանաստեղծությունը լույս է տեսել 1952 թվականին, «Պիոներ կանչ» թերթում։ Նույն թվականին հրատարակվել է բանաստեղծի «Իմ գարունը» բանաստեղծությունների ժողովածուն, այնուհետև, մեկը մյուսին հաջորդել են նոր բանաստեղծությունների ժողովածուներ՝ «Խոյանքներ» (1960 թ.), «Կապույտ կրակներ» (1963 թ.), «Արև իմ, սեր իմ» (1967 թ.), «Քարե քնքշանք» (1971 թ.), «Կարոտի աշխարհ» (1975 թ.), «Լեռանաստղեր» (1980 թ.), «Թափանցող տարիներ» (1984 թ.), «Թևավոր նժույգներ» (1986 թ.): 1986 թ. Մոսկվայում ռուսերենով լույս է տեսել նրա «Կարոտի աշխարհ» ժողովածուն։ Հայերեն է թարգմանել Շիլլերի և Հայնեի ստեղծագործությունները, իսկ ռուսերենից թարգմանել է մի շարք բանաստեղծական ժողովածուներ։ Ստեղծագործություններ է գրել նաև փոքրիկների համար՝ «Քուչիկն ու փուչիկը» (1959 թ.), «Հուշարարն ու Ազատը» (1964 թ.), «Շտապ օգնություն» (1968 թ.), «Արևի բանալին» (1972 թ.), «Ճուտիկների մանկապարտեզ» (1978 թ.): Հեղինակել է բազմաթիվ գրական պարոդիաներ, էպիգրամներ, կալամբուրներ, ֆելիետոններ։ Նրա ստեղծագործությունները աչքի են ընկնում արդիականությամբ և բանաստեղծական ձևերի թարմությամբ։ Նրա ստեղծություններից շատերը վերածվել են երգերի։ Համագործակցել է կոմպոզիտորներ Ռոբերտ Ամիրխանյանի («Դինգ-դոնգ», «Նոր տարվա հանդես», «Եղևնին»,«Օրորոցային», «Երկու կռունկ» և այլն), Արեգ Լուսինյանի («Երաժշտական այբբենարան» երգաշար) հետ։ Հեղինակել է Հայաստանի ազգային հեռուստաընկերությամբ հեռարձակված «Հեքիաթն է կանչում» հաղորդման երգի բառերը։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն, ռումիներեն և այլ լեզուներով։ Մահացել է Երևանում 1999 թվականին։


== Երկեր ==
Իմ գարունը, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 66 էջ։
Քուչիկն ու Փուչիկը, Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 28 էջ։
Խոյանքներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1960, 128 էջ։
Կապույտ կրակներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 98 էջ։
Հուշարարն ու Ազատը, Երևան, Հայպետհրատ, 1964, 49 էջ։
Արև իմ, սեր իմ, Երևան, «Հայաստան», 1967, 144 էջ։
Շտապ օգնություն, Երևան, «Հայաստան», 1968, 74 էջ։
Քարե քնքշանք, Երևան, «Հայաստան», 1971, 139 էջ։
Արևի բանալին, Երևան, «Հայաստան», 1972, 86 էջ։
Կարոտի աշխարհ, Երևան, «Հայաստան», 1975, 244 էջ։
Ճուտիկների մանկապարտեզ, Երևան, «Սովետական գրող», 1978, 100 էջ։
Լեռան աստղեր (բանաստեղծություններ), Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 176 էջ։
Արթուն մոլորակ։ Բանաստեղծություններ, Նաիրի, 1990, էջ 191։


=== Թարգմանություններ (ռուսերենից) ===
Մոշկովսկայա Էմ., Ինչպես գորտերը կռկռալ սովորեցին, Երևան, «Հայաստան», 1973, 14 էջ։
Միրզաբեկովա Մ., Նապաստակի հյուրերը, Երևան, «Հայաստան», 1975։
Լանցով Նիկոլայ, Ոսկե ուռկան, Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 56 էջ։
Միրզաբեկովա Մ., Արևի շողը, Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 24 էջ։
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


== Ծանոթագրություններ ==