Կանո Տականոբու

Կանո Տականոբու (ճապ.՝ 狩野 孝信, դեկտեմբերի 1, 1571(1571-12-01) կամ դեկտեմբերի 11, 1571, Կիոտո, Ճապոնիա - հոկտեմբերի 18, 1618(1618-10-18)), Աձուտի-Մոմոյամայի ժամանակաշրջանի ճապոնացի նկարիչ, Կանո գեղարվեստի դպրոցի վարպետ։
Կանո Տականոբուն հռչակավոր նկարիչ Կանո Էյտոկուի որդին էր, նկարիչներ Կանո Տանյուի, Կանո Նաոնոբուի և Կանո Յասունոբուի հայրը։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Կանո Տականոբուն ծնվել է 1571 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Կիոտոյում։ Նա Կանոյի գեղարվեստի դպրոցի ղեկավար  հռչակավոր նկարիչ  Կանո Էյտոկուի կրտսեր որդին էր և նկարիչ Կանո Միցունոբուի կրտսեր եղբայրը։
Երբ մոտավորապես 1610-1615 թվականներին Կանո Նագանոբուն (1577-1654), Կանո Էյտոկուի ավագ եղբայրը իշխանության եկած սյոգունատ Տոկուգավայի հրամանով տեղափոխվեց Էդո քաղաք, Կանո Տականոբուն դարձավ Կանո դպրոցի Կիոտոյի մասնաճյուղի ղեկավարը։ Այդ ժամանակ Տականոբուն իշխանությունից և հարուստ ազնվականներից բազմաթիվ աշխատանքների պատվերներ էր ստանում։ Կանո Էյտոկուի մահից հետո միայն Նագանոբուն և Տականոբուն բավականաչափ հմտություն և հեղինակություն ունեին, որպեսզի ղեկավարեին դպրոցը և դպրոցի վարպետությունն ու ավանդույթները փոխանցեին աշակերտներին։
Սյոգունատ Տոկուգավայից ստացված ֆինանսական օժանդակության շնորհիվ  Տականոբուն 1614 թվականին ստեղծեց զարդանկարներ կայսր Գո-Միձունոոի նոր պալատի համար։  Աշխատանքներում ներառված էին պալատի և հարակից շինությունների բազմաթիվ շարժական վահանակներ։ Կիոտոյի Կայսերական պալատի Սիսին գահադահլիճում գտնվող երեսուներկու չինացի իմաստունների պատկերով քսաներեք վահանակների հեղինակը նույնպես համարվում է Կանո   Տականոբուն։ Զարդանկարները կատարվել էին մետաքսի վրա և ամրացվել փայտյա վահանակներին։ Չինացի իմաստունները համարվում էին պալատական զարդանկարների հիմնական ավանդական թեման, քանի որ միապետերին դուր էր գալիս, որ իրենց անձնավորում էին իմաստության և բարոյականության այս տիպարների հետ։ Այս զարդանկարները համարվում են նկարչի  ներկայումս պահպանված արվեստի այն սակավաթիվ աշխատանքներից, որոնք գտնվում են պալատի դահլիճում։
1617 թվականին Տականոբուի ավագ որդին, Կանո Տանյուն մեկնեց Էդո քաղաք և դարձավ  սյոգունատ Տոկուգավայի առաջին պաշտոնական գեղանկարիչը (գոյո էսի  (ճապոներեն))։ Տականոբուի մահից հետո Կիոտոյի Կանոյի դպրոցը ղեկավարեց  նրա երկրորդ որդին Կանո Նաոնուբոն (1607-1650), բայց 1630 թվականին նա նույնպես տեղափոխվեց Էդո և այնտեղ ստացավ գոյո էսսիի կարգավիճակ։  Կիոտոյի դպրոցը սկզբում ղեկավարում էր Կանո Սադանոբուն, այնուհետև Տականոբուի ամենակրտսեր որդին Կանո Յասունոբուն։ Նա նույնպես գնաց Էդո ավագ եղբայրների մոտ, մնալով Կիոտոյի դպրոցի պաշտոնական ղեկավարը։


== Գրականություն ==
Gerhart Karen M. (2003)։ «Talent, Training, and Power: The Kano Painitng Workshop in the Seventeenth Century»։  in Brenda G. Jordan, Virginia Weston։ Copying the Master and Stealing His Secrets։ University of Hawai'i Press։ էջեր 9–30։ ISBN 9780824862008  – via Project MUSE։ (subscription required (help)) 
Lillehoj Elizabeth (2011)։ Art and Palace Politics in Early Modern Japan, 1580s–1680s։ Brill Publishers։ ISBN 90-04-20612-4 
Yamashita Yūji (2004)։ Kanō-ha ketteiban 狩野派決定版։ Bessatsu Taiyō (Japanese)։ Heibonsha։ ISBN 978-4-58292131-1։ OCLC 64782262 
Yasumura Toshinobu (2006)։ Motto Shiritai Kanō-ha: Tan'yū to Edo Kanō-ha もっと知りたい狩野派: 探幽と江戸狩野派։ Tokyo Bijutsu։ ISBN 978-4-8087-0815-3 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==