Գալինա Կալչենկո

Գալինա Նիկիֆորովնա Կալչենկո (ուկրաիներեն՝ Галина Никифорівна Кальченко, փետրվարի 4, 1926(1926-02-04), Բորզնա, Կոնոտոպսկի շրջան, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 11, 1975(1975-03-11), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային քանդակագործ։ Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1967)։


== Կենսագրություն ==
Նա ծնվել է 1926 թվականի փետրվարի 4-ին Բորզնայում (այժմ՝ Չեռնիգովի մարզ, Ուկրաինա)։ 1953 թվականին ավարտել է Կիևի արվեստի ինստիտուտը (այժմ՝ Կերպարվեստի և ճարտարապետության ազգային ակադեմիա)։ Եղել է Միխայիլ Լիսենկոյի ուսանողուհին։ Այնուհետև 1958 թվականին ընդունվել է նույն ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ Եղել է Ուկրաինայի նկարիչների միության Կիևի կազմակերպության երկարամյա ղեկավարը։
Ուկրաինական ԽՍՀ Նախարարների խորհրդի նախագահ Նիկիֆոր Կալչենկոյի դուստրն է։
Մահացել է 1975 թվականի մարտի 11-ին։ Թաղվել է Կիևի Բայկովո գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություններ ==
Գալինա Կալչենկոն հեղինակ է մի շարք հուշարձանների և հուշահամալիրների, այդ թվում՝

Հուշահամալիր Փառքի բլուր Չերկասի քաղաքում (1977, համահեղինակությամբ),
Հուշարձաններ՝
Վանդա Վասիլևսկայայի հուշարձանը Կիևում (1966),
Վասիլի Պորիկինի հուշարձանը Էլեն-Լետարում, Ֆրանսիա (1967, համահեղինակությամբ),
Վլադիմիր Լենինի հուշարձանները Իվանո-Ֆրանկովսկում և Կամենեց-Պոդոլսկում (Օքսանա Սուպրունի համահեղինակությամբ) (ապամոնտաժված),
Սեմյոն Գուլակ-Արտեմովսկու հուշարձանը Չերկասիի մարզի Գորոդիշչե քաղաքում (1971),
Մարիա Զանկովեցկայայի հուշարձանը (Կիև, 1973),
Լեսյա Ուկրաինկայի հուշարձանը Յալթայում (քանդակագործ՝ Գալինա Կալչենկո, ճարտարապետ՝ Անատոլի Իգնաշչենկո) Տարածաշրջանային նշանակության Ռուսաստանի Դաշնության ժողովուրդների մշակութային ժառանգության օբյեկտ։ Գրանցման № 911710906400005,
Լեսյա Ուկրաինկայի հուշարձանը Կիևում (1973),
Իվան Կոտլյարևսկու հուշարձանը (1975) Կիևում,
Միխայիլ Յանգելի հուշարձանը իր հայրենիքում Իրկուտսկի մարզի Ժելեզնոգորսկ-Իլիմսկի քաղաքում
Ալեքսանդր Բոյչենկոյի հուշարձան,
Գրիգորի Կոսինկու հուշարձանը (1979) իր հայրենիքում՝ Կիևի մարզի Շչերբանովկա գյուղում,
Միխայիլ Կիրպոնոսի հուշարձանը (Կիև) և այլն,
Տարաս Շևչենկոյի, Գալինա Բուրկացկայայի, Տատյանա Յաբլոնսկայայի, Լեսյա Ուկրաինկայի, Օլգա Կոբիլյանսկայայի, Մարկո Վովչոկի, Լև Ռևուցկու, Նիկոլայ Լեոնտովիչի, Վ. Վասիլևսկայայի, Իվան Կավալերիձեի, Գեորգի Մայբորոդայի, Վիկտոր Կոսենկոյի, Պլատոն Վորոնկոյի և մյուսների հուշատախտակներն ու քանդակագործական դիմանկարները։
Քանդակագործական կոմպոզիցիաներ՝
«Ընկերուհիներ» (1953),
«Հարցաքննությունից հետո» (1957)։Բացի այդ, Գալինա Կալչենկոն եղել է բազմաթիվ հուշամեդալների հեղինակ, որոնք հատվել են ԽՍՀՄ դրամահատարաններում նվիրված  հայտնի հայրենակիցների հոբելյաններին (Լեսյա Ուկրաինկա, Վասիլի Ստեֆանիկ, Գրիգորի Սկովորոդա, Պյոտր Գուլակ-Արտեմովսկի և այլք)։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան (24.11.1960),
Ուկրաինական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1964),
Ուկրաինայի կոմերիտմիության Ն.Ա.Օստրովսկու անվան մրցանակ (1970),
Ուկրաինայի Տարաս Շևչենկոյի անվան ազգային մրցանակ (1974)՝ Կիևում Լեսյա Ուկրաինկայի հուշարձանի համար։


== Գրականություն ==
Кальченко Галина Никифорівна // Український радянський енциклопедичний словник : [у 3 т.] / гол. ред. М. П. Бажан. — 1-ше вид. — К. : Голов. ред. УРЕ АН УРСР, 1966—1968.;
Верба І. І. Галина Кальченко. — К., 1969;
Кальченко Галина Никифорівна: альбом репродукцій. — К., 1969;
Кальченко Галина Никифорівна // Українські радянські художники. Довідник. — Київ : Мистецтво, 1972. — С. 185—186.;
Кальченко Галина Никифорівна // Словник художників України / за ред. М. П. Бажана (відп. ред.) та ін. — К. : Головна редакція Української Радянської Енциклопедії, 1973. — С. 96.
Кальченко Галина Никифорівна // Українська радянська енциклопедія: у 12 т. / гол. ред. М. П. Бажан ; редкол.: О. К. Антонов та ін. — 2-ге вид. — К. : Головна редакція УРЕ, 1974–1985.;
Кальченко Галина Никифорівна // Шевченківський словник. Том 1 / Інститут літератури імені Т. Г. Шевченка Академії Наук УРСР. — Київ : Головна редакція УРЕ, 1976., сторінка 272;
Народний художник Української РСР Галина Кальченко: каталог. — К., 1976.
Авраменко А. Этюд о скульпторе // Радуга. — 1977. — № 3 (рос.);
Яценко В. Немеркнучий талант // Образотворче мистецтво. — 1977. — № 6.
Кальченко Галина Никифорівна // Митці України : Енциклопедичний довідник / упоряд. : М. Г. Лабінський, В. С. Мурза ; за ред. А. В. Кудрицького. — К. : «Українська енциклопедія» ім. М. П. Бажана, 1992. — С. 285. — ISBN 5-88500-042-5. [Архівовано з першоджерела 12 вересня 2022.];
Жадько В. О. Український некрополь: іст. наук. довід. — К. : СПД Жадько В. О., 2005. — С. 190. — ISBN 966-8567-01-3.;
Жадько В. О. Некрополь на Байковій горі: літ.-публіц. вид. — К. : Фенікс, 2008. — С. 107, 268. — ISBN 978-966-8567-13-1.;
Бондарчук П. М. Кальченко Галина Никифорівна // Енциклопедія історії України : у 10 т. / редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. ; Інститут історії України НАН України. — К. : Наукова думка, 2007. — Т. 4 : Ка — Ком. — С. 45. — 528 с. : іл. — ISBN 978-966-00-0692-8.;
Видатний майстер скульптурного портрета. До 90-річчя від дня народження Г. Кальченко (1926—1975) // Дати і події, [Архівовано 30 квітня 2016 у Wayback Machine.] 2016, перше півріччя: календар знамен. дат № 1 (7) / Нац. парлам. б-ка України. — Київ, 2016. — С.41-44;
Лисенко Л. О. Кальченко Галина Никифорівна // Енциклопедія сучасної України / ред. кол.: І. М. Дзюба [та ін.] ; НАН України, НТШ. — К. : Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2012. — Т. 12 : Кал — Киї. — 711 с. — ISBN 978-966-02-6472-4.


== Ծանոթագրություններ ==