armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լուի Վալտա

Լուի Վալտա (ֆր.՝ Louis Valtat, օգոստոսի 8, 1869(1869-08-08)[…], Դյեպ - հունվարի 2, 1952(1952-01-02)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի նկարիչ և փորագրիչ։ Պոստիմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ, ֆովիզմի հիմնադիրներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Եղել է հարուստ նավատերի որդի։ Նրա ծնունդից հետո ընտանիքը մեկնել է Փարիզի արվարձան` Վերսալի պալատ, որը հնում ֆրանսիական թագավորների նստավայր է եղել։ Վերսալ քաղաքում Լուին կրթություն է ստացել Գոշի լիցեյում, իսկ հետո` Փարիզի Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում, որտեղ ծանոթացել է Գուստավ Բուլանժեյի, Ժան Ժոզեֆ Բենժամեն Կոնստանի և Ժյուլ Լեֆեվրեի հետ։ 1887 թվականին շարունակել է ուսումը Ժուլիանի ակադեմիայում, եղել է Ժյուլ Դյուպրեի աշակերտը։ Նրա համակուրսեցին է եղել Ալբերտ Անդրեն (1869-1954 թթ.), ով հետագայում դարձել է նրա ամենամտերիմ ընկերը։ 1890 թվականին հիմնել է իր սեփական ստուդյան անգլ.՝ Rue La Glaciere Փարիզում։ 1893 թվականին Լուի Վալտան առաջին անգամ ներկայացել է Անկախների սալոնում և Անրի դը Տուլուզ-Լոտրեկի հետ միասին աշխատել է Փարիզյան L’Oeuvre թատրոնի դեկորների վրա։
Այդ տարիներին նրա պատկերած նկարներում գերակշռում էին հետագայում ֆովիզմ անվանումն ստացած ուղղության տարրերը։ Ֆովիզմի փառքի գագաթնակետն է եղել 1905 թվականին Աշնանային սալոնում կազմակերպված երիտասարդ նկարիչների ցուցահանդեսը, որին մասնակցել է և Լուի Վալտան։ Ցուցահանդեսը մեծ քննադատության և դժգոհության է արժանացել ֆրանսիական հասարակության կողմից։
Իր նկարները ցուցադրել է ոչ միայն Ֆրանսիայում, այլ նաև 1900 թվականին Բրյուսելում, 1903 թվականին` Վիեննայում, 1906 թվականին` Դրեզդենում, ինչպես նաև` Բեռլինում, Բուդապեշտում, Պրահայում և 1908 թվականին Մոսկվայում` Տրետյակովյան պատկերասրահում։
Երկար տարիներ Լուի Վալտան տառապել է թոքախտով և գլաուկոմայով, որը նրան պարփակել է Շեվրեզ հովտում գտնվող իր տանը և դարձել է նրա սահմանափակ կյանքի պատճառ։ Գեղանկարչական բնապատկերները, որոնք նրան ոգեշնչել են, ստեղծել է բազմաթիվ գլուխգործոցներ։ Աշնանը և ձմռանը Լուի Վալտան իր հանգիստը նախընտրել է անց կացնել Միջերկրական ծովի ափին, Սան Տրոպում։ 1914 թվականին նկարիչը աշխատել է Ռուանայի և Վերսալյան պալատի մոտակայքում։
Նրա նկարների սյուժեները պատկերվել են գունային համադրությամբ, նկարել է նաև բնանկարներ և կենցաղային դրվագներ։
Հասուն տարիքում Վալտան շատ հազվադեպ էր բացակայում իր ստուդիայից, որը գտնվում էր Փարիզի դե Վագրամ պողոտայում, որտեղ և նկարված են եղել իր վերջին աշխատանքները` թվագրված 1948 թվականին, երբ գլաուկոման վերջնականապես զրկել է նրան տեսողությունից։
Մահացել է 1952 թվականին Փարիզում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Louis Valtat (անգլ.)
Լագուշ

Լագուշ (պորտ.՝ Lagos ; /'laguʃ/) - քաղաք և նավահանգիստ Պորտուգալիայի հարավում, Ֆարուի շրջանի համանուն մունիցիպալիտետի կենտրոնում։ Բնակչությունը - 17,5 հազար մարդ (քաղաք), 25,4 հազ. մարդ (մունիցիպալիտետ)։ Քաղաքն ու մունիցիպալիտետը մտնում են Ալգարվե շրջանի և Ալգարվե ենթաշրջանի մեջ։ Մտնում է Մեծ Ալգարվե քաղաքային ագլոմերացիայի կազմի մեջ։
2012 թվականին տուրիստական TripAdvisor կայքը, Լագուշին տվեց համար 1 ճանապարհորդական ուղղություն կոչումը։


== Դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Լագուշ ծովածոցի ափին, Բենսաֆրիմ գետի Ատլանտյան օվկիանոս թափվելուն մոտ։
Հեռավորությունը.

Լիսաբոն — 184 կմ,
Ֆարո — 67 կմ,
Բեժա — 124 կմՄունիցիպալիտետը սահմանակից է.

հյուսիսում — մունիցիպալիտետ Մոնշիկե
արևելքում — մունիցիպալիտետ Պորտիման
հարավում — Ատլանտյան օվկիանոս
արևմուտքում — մունիցիպալիտետ Վիլա-դու-Բիշպու
հյուսիս-արևմուտքում — մունիցիպալիտետ Ալժեզուր


== Բնակչություն ==


== Պատմություն ==
Լագուշ - ավելի քան 2000 տարվա պատմություն ունեցող քաղաք-նավահանգիստ։ Լագուշ անվանումը ունի Կելտական ծագում և առաջացել է լատիներեն Լակոբրիգա անվանումից։


== Շրջաններ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին աղբյուրներ ==
 Taste the Difference, Faro, Portugal: Associação Turismo do Algarve, 2005, http://www.visitportugal.com/pturismo/Downloads/getFile.aspx?file={D7DBD116-127A-4127-8E8D-39A9A8C0B663}&lang=pt&type=Brochuras&ext=.pdf, վերցված է 24 August 2011 
Paula, Rui Mendes (1992) (portuguese), Lagos: Evolução Urbana e Património, Lagos, Portugal: Câmara Municipal de Lagos, p. 392, ISBN 978-972-95676-2-9 
Cardo, Mário (1998) (portuguese), Lagos Cidade: Subsídios para uma Monografia, Lagos, Portugal: Grupo dos Amigos de Lagos, p. 80 
Coutingo, Valdemar (2008) (portuguese), Lagos e o Mar Através dos Tempos, Lagos, Portugal: Câmara Municipal de Lagos, p. 95 
 (portuguese) Pel-Elaboração do Plano Estratégico do Município de Lagos: Caracterização da Oferta Turística, Câmara Municipal de Lagos, 2005, http://www.cm-lagos.pt/NR/rdonlyres/B5C8B347-7463-4C8D-A589-D616CAEAE7A8/0/3caracterizacao_oferta.pdf, վերցված է 24 August 2011 
Forst, Markus H.; Brachert, Thomas C.; Pais, João (2000), «High-resolution correlation of coastal cliff sections in the Lagos-Portimao Formation (Lower-Middle Miocene, central Algarve, Portugal)», Ciênçias da Terra, Lisbon, Portugal: Universidade Nova de Lisboa, pp. 289–296, http://www.cienciasdaterra.com/index.php/vol/article/viewFile/222/211 
Cachão, M.; Terrinha, P.; Santos, A. (September 2005), «Meso-Cenozoic of the Algarve», Episodes, 28, Coimbra, Portugal: Universidade de Coimbra, pp. 179–180 
Pais, J.; Legoinha, P.; Elderfield, H.; Sousa, L.; Estevens, M. (2000), «The Neogene of Algarve (Portugal)», Ciênçias da Terra, Lisbon, Portugal: Universidade Nova de Lisboa, pp. 277–288 
Estevens, M. (2000), «Neogene marine mammals inPortugal. Paleogeographical and palcoccological significance.», 1º Congresso sobre c Cenozoíco de Portugal, Monte de  Caparica, Portugal, pp. 271–280 
Antunes, M.T.; Jonet, S.; Nascimento, A. (1981), «Vertebres (crocodiliens, poissons) du Miocene marin de I' Algarve occidentale» (french), Ciênças da Terra (UNL), Lisbon, Portugal, pp. 9–38 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (պորտ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Կոզլակովո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Կոզլակովո (ռուս.՝ Козлаково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 25 մարդ։
Գյուղը գտնվում է շրջանի հյուսիս-արևելյան մասում՝ Գագարին քաղաքից 13 կմ հյուսիս, M1 Բելառուս մայրուղուց 21 կմ հյուսիս։ Գյուղից 16 կմ հարավ գտնվում է Մոսկվա-Մինսկ գծի Գագարինի երկաթուղային կայարանը։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հոկտեմբերին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի մարտին։ Դպրոցի շենքում տեղակայված է եղել ֆաշիստական հիվանդանոց, կողքին՝ գերեզմանատուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարսիյի լը Էյե (կանտոն)

Մարսիյի լը Էյե (ֆր.՝ Marcilly-le-Hayer), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Շամպան-Արդեն շրջանում։ Օբ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Նոժան սյուր Սեն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 6674 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1013 է։ Կանտոնում կա 22 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Բլանկո շրջան (Տեխաս)

Բլանկո շրջան (անգլ.՝ Blanco County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ 2008 թվականին բնակչության թիվը կազմում էր 9082 մարդ, իսկ 2010 թվականին՝ 10 497 մարդ։ Շրջկենտրոնը Ջոնսոն Սիթի բնակավայրն է։


== Պատմություն ==
Բլանկո շրջանը պաշտոնապես կազմավորվել է 1858 թվականին Բերնետ, Քոմալ, Գիլեսպի և Հեյս շրջաններից։ Իր անվանումը ստացել է Բլանկո գետի պատվին, որը հոսում է շրջանի միջով (իսպ.՝ blanco թարգմանաբար նշանակում է «սպիտակ»)։ Ի սկզբանե վարչական կենտրոնը Բլանկո քաղաքն էր, սակայն 1890 թվականին այն տեղափոխվել է Ջոնսոն Սիթի բնակավայր։


== Աշխարհագրություն ==
ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի տվյալներով Բլանկո շրջանի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 1850 կմ², որից 1840 կմ²-ն զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 11 կմ²-ն կամ 0,6 %-ը՝ ջրային տարածքները։


=== Հարևան շրջաններ ===
Բերնետ շրջան (հյուսիս)
Թրևիս շրջան (հյուսիս-արևելք)
Հեյս շրջան (արևելք)
Քոմալ շրջան (հարավ-արևելք)
Քենդալ շրջան (հարավ-արևմուտք)
Գիլեսպի շրջան (արևմուտք)
Լանո շրջան (հյուսիս-արևմուտք)


== Բնակչություն ==
Բնակչության թիվը 2000 թվականի դրությամբ կազմում էր 8 418 մարդ, իսկ 2010 թվականին՝ 10 497 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6 մարդ/կմ²։ Ռասայական կազմը հետևյալն էր՝ սպիտակամորթներ - 90,97 %, աֆրոամերիկացիներ – 0,74 %, ասիացիներ – 0,19 %, բնիկ ամերիկացիներ (հնդկացիներ) – 0,59 %, խաղաղօվկիանոսյան կղզիների բնակիչներ – 0,01 %, այլ ռասաների ներկայացուցիչներ – 5,88 %, երկու կամ ավելի ռասաների ներկայացուցիչներ – 1,62 %: Իսպանախոսները կամ լատինոամերիկացիները կազմում են բնակչության 15,32 %–ը (անկախ ռասայից)։
Տարիքային կազմը հետևյալն է՝ 24,40 % - 18 տարեկանից փոքր, 6,20 % - 18-24 տարեկան, 25,60 % - 25-44 տարեկան, 27.10 % - 45-64 տարեկան և 16,70 % 65 և ավելի բարձր։ Շրջանի բնակչի միջին տարիքը 41 տարեկան է։ Յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 97,70 տղամարդ։ 18 տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր 100 կնոջը բաժին է ընկնում 94,90 տղամարդ։
Բնակչության աճի դինամիկան ըստ տարեթվերի․


== Ծանոթագրություններ ==
Դենիսովո (գյուղ, Գլինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴենիսովոԴենիսովո (ռուս.՝ Денисово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 150 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բերի-բերի

Բերի-բերի (սինգ․՝ beri – թուլություն), ավիտամինոզ 
  
    
      
        
          B
          
            1
          
        
      
    
    {\displaystyle B_{1}}
  , սննդային բազմանյարդաբորբ, հիվանդություն, որն առաջանում է սննդի մեջ վիտամին 
  
    
      
        
          B
          
            1
          
        
      
    
    {\displaystyle B_{1}}
  -ի (թիամինի) պակասության կամ բացակայության հետևանքով։
Բնորոշվում է վերջույթների ծայրամասային նյարդերի ախտահարմամբ, սիրտ–անոթային համակարգի ֆունկցիայի խանգարմամբ և այտուցներով։ Բերի-բերին տարածված է առավելապես արևելյան, հարավարևելյան և Հարավային Ասիայում, որտեղ բնակչությունը սնվում է հիմնականում թեփազրկված բրնձով։ Հիվանդության պատճառը 1897 թվականին հայտնաբերել է հոլանդացի բժիշկ Էյկմանը։ Օրգանիզմում վիտամին 
  
    
      
        
          B
          
            1
          
        
      
    
    {\displaystyle B_{1}}
  -ի օրական պահանջը 0,5–2 մգ է․ պակասն առաջացնում է ածխաջրերի փոխանակության խանգարումներ։ Հիվանդությունը բուժվում է վիտամին 
  
    
      
        
          B
          
            1
          
        
      
    
    {\displaystyle B_{1}}
  –ի պատրաստուկների ներքին ընդունմամբ և ներարկումներով։ Կանխարգելումը՝ վիտամին 
  
    
      
        
          B
          
            1
          
        
      
    
    {\displaystyle B_{1}}
  -ով հարուստ սննդամթերք։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանջակ (Ուրֆայի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սանջակ (այլ կիրառումներ)Սանջակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հեպատիտ D

Հեպատիտ D, հեպատիտի դելտա վիրուսից առաջացած հիվանդություն։
Հեպատիտի դելտա վիրուսը սկզբնապես նկատվել է ինֆեկցիայի ավելի բարդ ձև ունեցող հիվանդների մոտ, որն առաջացել է հեպատիտ B վիրուսից։ Հեպատիտ D-ով կարելի է վարակվել ինչպես հեպատիտ B-ի հետ (համավարակ կամ կոինֆեկցիա), այնպես էլ ձևավորվել խրոնիկական հեպատիտ B-ի վրա (գերվարակ կամ սուպերինֆեկցիա)։ Երկու դեպքում էլ հիվանդության ախտանիշերը հիվանդների մոտ առավել ցայտուն են, քան միայն հեպատիտ B-ով հիվանդների մոտ։ Հեպատիտ B-ով և հեպատիտ D-ով հիվանդների մոտ կա սուր ինֆեկցիայի արդյունքում լյարդային անբավարարության սահմանային փուլի, լյարդի ցիռոզի արագ զարգացման շատ ավելի մեծ հավանականություն, իսկ խրոնիկական ինֆեկցիայի դեպքում մեծանում է լյարդաբջջային քաղցկեղ առաջացման հավանականությունը․


== Հարուցիչ ==
Հեպատիտի դելտա վիրուսը առանձնանում է մադու և կենդանիների այլ հարուցիչներից նրանով, որ մի շարք ընդհանրություններ ունի ինչպես բույսերի վիրոիդների հետ, այնպես էլ բույսերի վիրոիդանման արբանյակային ՌՆԹ-ների հետ։ Այս ոչ մեծ, ՌՆԹ պարունակող վարակիչ գործոնը արբանյակ֊վիրուս է, քանի որ բջիջներում նրա բազմացման և ինֆեկցիայի զարգացման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի բջիջները վարակվեն հեպատիտ B վիրուսով (իր գենոմի փաթեթավորման համար այն օգտագործում է հեպատիտ B վիրուսի թաղանթային սպիտակուցները (S-անտիգեններ))։ Կա վարկած, որ հեպատիտի դելտա վիրուսը զարգացել է պարզունակ վիրոիդանման ՌՆԹ-ից, որը զավթել է բջջային տրանսկրիպտը։ Արյունով փոխանցվող այս հարուցիչը բազմանում է լյարդում և հաճախ առաջացնում է սուր հեպատիտ ինչպես պրիմատների, այնպես էլ ոչ պրիմատների շարքից կաթնասունների մոտ։


== Համաճարակաբանություն ==
Հեպատիտի դելտա վիրուսը փոխանցվում է արյան և նրա ածանցյալների միջոցով։ Գոյություն ունի հեպատիտի դելտա վիրուսի վարակի զարգացման երկու հիմնական տարբերակ․ համավարակը տեղի է ունենում այն դեպքում, երբ օրգանիզմը վարակվում է միաժամանակ և՛ հեպատիտ B վիրուսով, և՛ հեպատիտ դելտա վիրուսով, իսկ գերվարակի մասին խոսում են այն ժամանակ, երբ օրգանիզմում սկզբնապես եղել խրոնիկական հեպատիտ B, այնուհետև եղել է վարակ հեպատիտի դելտա վիրուսով։ Այսպիսի գերվարակները կարող են առավել ցայտուն արտահայտվել և ավելի հավանական է, որ դրանք խրոնիկական բնույթ կկրեն։
Հեպատիտ դելտա վիրուսի հայտնաբերման ամենաառաջին մեթոդները հիմնված էին արյան մեջ դելտա հակագենի հակամարմիններ հայտնաբերելու վրա, սակայն ավելի ուշ ստեղծվեցին թեստեր հենց դելտա հակագենի հիման վրա։ Ներկայումս մշակվել են ավելի արդյունավետ ՌՆԹ թեստեր, սակայն դրանք չեն կիրառվում ամենօրյա պրակտիկայում։ Թեև «հեպատիտ D» ախտորոշելու համար լյարդի կենսազննման (բիոպսիա) կարիք չկա, սակայան այն կատարում են՝ լյարդի վնասվածության աստիճանը որոշելու և բուժում նշանակելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Nicholas H. Acheson Fundamentals of Molecular Virology. — 2nd edition.. — WILEY (John Wiley & Sons, Inc.), 2011. — P. 379—383. — 528 p. — ISBN 978-0-470-90059-8
Desk Encyclopedia of Human and Medical Virology / Editors-in-chief Brian W. J. Mahy, Marc H. V. van Regenmortel. — Elsevier Ltd., 2010. — 661 p. — ISBN 978-0-12-375147-8
Մյուրիշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտունու շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի Մյուրիշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 11 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Չեխովի փողոց (Նովոչերկասկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չեխովի փողոց (այլ կիրառումներ)Չեխովի փողոց (ռուս.՝ Улица Чехова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Անվանվել է ռուս նշանավոր գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի (1860-1904) պատվին։ Սկիզբ է առնում Մացոտայի փողոցից և ավարտվում Պերսիանովսկայա փողոցի հետ հատվելով։ Երկարությունը 1000 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Նովոչերկասկ քաղաքի Չեխովի փողոցը գտնվում է Օկտյաբրսկի շրջանում, որը հիմնվել է 1938 թվականին որպես Բուդյոննովսկի քաղաքատիպ ավան։ 1958 թվականին վերանվանվել է Օկտյաբրսկի, իսկ 1966-ին ընդգրկվել է Նովոչերկասկ քաղաքի կազմում։ Չեխովի փողոցը սկսվում է Մացոտայի փողոցից, հատում է Մոլոդյոժնայա, Կալինինի, Սերաֆիմովիչի, Ստեպնայա փողոցները և ավարտվում Պերսիանովսկայա փողոցի հետ հատվելով։ Երկարությունը 1000 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 43 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 15 շենք, իսկ աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 28 շենք։
Չեխովի փողոցի փոստային դասիչներն են՝ 346400, 346404։
Անվանվել է ռուս նշանավոր գրող և դրամատուրգ, մասնագիտությամբ բժիշկ, կարճ պատմվածքների լավագույն վարպետներից մեկի՝ Անտոն Պավլովիչ Չեխովի (1860-1904) պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Чехова в Новочеркасске
Подробная карта улица Чехова, город Новочеркасск со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс улица Чехова, г. Новочеркасск
Ստարայա Շենտալա

Ստարայա Շենտալա (ռուս.՝ Старая Шентала), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Շենտալինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զենիցայի համալսարան

Զենիցայի համալսարան (բոս․՝ Univerzitet u Zenici), պետական համալսարան Զենիցայում (Բոսնիա և Հերցեգովինա)։ Հիմնադրվել է 2000 թվականի հոկտեմբերի 18-ին, Զենիցայում Սարաևոյի համալսարանի մի շարք ֆակուլտետների նրա կազմից դուրս գալու որոշումից հետո։


== Ֆակուլտետներ ==
Մետաղագործություն և նյութագիտության ֆակուլտետ
Ճարտարապետա-մեխանիկական ֆակուլտետ
Փիլիսոփայության ֆակուլտետ
Տնտեսագիտության ֆակուլտետ
Իրավաբանության ֆակուլտետ
Առողջության ֆակուլտետ
Իսլամական մանկավարժության ֆակուլտետ
Պոլիտեխնիկական ֆակուլտետ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.unze.ba Զենիցայի համալսարան. պաշտոնական կայք
Ճինճրիանի

Ճինճրիանի (վրաց.՝ ჭინჭრიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաթիֆե Թեքին

Լաթիֆե Թեքին (թուրքերեն՝ Latife Tekin, 1957, Կեսարիա, Թուրքիա), թուրք գրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ոչ մեծ գյուղական բնակավայրում, որը գտնվում էր Կայսերի քաղաքի մոտ։ Դպրոց հաճախել է միայն 9 տարեկանում, այն բանից հետո, երբ նրա ընտանիքը 1966 թվականին տեղափոխվել է Ստամբուլ։ 1974 թվականին՝ կանանց դպրոցն ավարտելուց հետո, աշխատել է Հեռախոսային կապի վարչությունում։ Անդամակցել է Թուրքիայի պրոգրեսիվ կանանց միությանը և Թուրքիայի կոմունիստական կուսակցությանը։
Իր գրական կարիերան սկսել է 1983 թվականին, երբ հրատարակել է իր «Իմ սիրելի լկտի մահը» վեպը։ Այդ վեպի ֆոլկլյոր-առասպելաբանական ֆանտաստիկան, որը մոտ էր կախարդական ռեալիզմին, գրավել էր հանրության ուշադրությունն ու քննադատությունը։
Թեքինի խոսքերով, նրա վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել Նազըմ Հիքմեթը և Ահմեդ Համդի Թանփընարը։


=== Վեպեր ===
Իմ սիրելի լկտի մահը/ Sevgili Arsız Ölüm (1983 թվական, մի քանի անգամ վերահրատարակվել է։ Թարգմանվել է անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն։)
Հեքիաթներ Բերջի Քրիստինի կեղտաջրի հորից/ Berci Kristin Çöp Masalları (1984)
Երեկոյան դասեր/ Gece Dersleri (1986)
Սրեր սառույցից/ Buzdan Kılıçlar (1989)
Սիրո նշան/ Aşk İşaretleri (1995)
Պարզվում է, որ անտառում մահ կա/ Ormanda Ölüm Yokmuş (2001)
«Չմոռանաս» այգի/ Unutma Bahçesi (2004)
Մուինար/ Muinar (2006)


=== Սցենարներ ===
Մի կում սեր (1984)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Репенкова Мария Михайловна Вращающиеся зеркала: постмодернизм в литературе Турции. — Издательская фирма «Восточная литература» РАН, 2010. — 240 с. — ISBN 978-5-02-036427-1
Alatlı A. Aydın despotizmi: bir örnek, Yalçın Küçük ve Gece dersleri. Cağaloğlu, İstanbul: Kitap Dergisi Yayınları, 1986
Küçük Y. Küfür romanlari. İstanbul: Tekin Yayınevi, 1986
Konuk K. Indentitäten im Prozess: Literatur von Autorinnen aus und in der Türkei in deutscher, englischer und türkischer Sprache. Essen: Blaue Eule, 2001
Özer P. Latife Tekin kitabı. Cağaloğlu, İstanbul: Everest Yayınları, 2005
Gundogan D. An analysis of Dear shameless death by Latife Tekin: from similitude to the beyond, an alternative female subjectivity via feminine magical realism. Saarbrücken: Verlag Dr. Müller, 2010
Atik S. Türk edebiyatında postmodernist süreç ve Latife Tekin. İstanbul: Bilge Kültür Sanat, 2012


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրական բառարան(թուրքերեն)
.bw

.bw, Բոտսվանայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .bw whois տեղեկություն
Երկու հուսար

«Երկու հուսար» (ռուս.՝ «Два гусара»), խորհրդային գունավոր, երկսերիանոց գեղարվեստական հեռուստաֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վյաչեսլավ Կրիշտոֆովիչը 1984 թվականին ԽՍՀՄ Հեռուստատեսության և ռադիոյի պետական կոմիտեի պատվերով, Լև Տոլստոյի համանուն վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում ներկայացված են երկու հուսար՝ հայր և որդի, երկու բարոյականություն, երկու աշխարհայացք։ Ավագ Տուրբինը թեթևամիտ է սիրո մեջ, բայց հուսալի է բարեկամության մեջ և սկզբունքային է պատվի հարցերում։ Կրտսեր Տուրբինը չի դիմանում հոր հետ համեմատությանը. նա հաշվենկատ, մանրախնդիր ու շահադիտական «նոր սերնդի հուսար» է։


== Դերերում ==
Օլեգ Յանկովսկի – կոմս Ֆեոդոր Իվանովիչ Տուրբին / կոմս Տուրբին-կրտսեր
Նիյոլե Օժելիտե – Աննա Ֆեոդորովնա Զայցևան երիտասարդ տարիքում
Նինա Արխիպովա – Աննա Ֆեոդորովա Զայցևա
Ալեքսանդր Սիրին – Զավալշևսկին երիտասարդ տարիքում
Ալեքսանդր Վոկաչ – Զավալշևսկի
Ալեքսանդր Աբդուլով – Սաշկա
Սերգեյ Ժիգունով – Միխայիլ Վասիլևիչ Իլյին
Անատոլի Գրյաչյով – Լուխնով
Նիկոլայ Օլեյնիկ – սպա
Ալեքսանդր Ադաբաշյան – վաճառական
Օլգա Մելիխովա – Լիզանկա
Ալեքսեյ Վեսյոլկին – կոռնետ Պոլոզով
Ելենա Միխայլովա – Ուստյուշա
Վիկտոր Դեմերտաշ – պարոն պարահանդեսում
Եվգենի Դվորժեցկի – Աննա Ֆեոդորովնայի երկրպագուն
Յուրի Ռուդչենկո – իսպրավնիկ
Նելլի Վոլշանինովա – Ստեշա
Իգոր Ստարիկով – ճաղատ պարոն
Սերգեյ Պոդգորնի
Նիկոլայ Գուձ – պարոն պարահանդեսում
Միխայիլ Իգնատով – Յոհան


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վլադիչ Նեդելին, Վյաչեսլավ Կրիշտոֆովիչ
Ռեժիսոր՝ Վյաչեսլավ Կրիշտոֆովիչ
Բեմադրող օպերատոր՝ Վիլեն Կալյուտա
Բեմադրող նկարիչ՝ Սերգեյ Խոտիմսկի
Կոմպոզիտոր՝ Վադիմ Խրապաչյով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Երկու հուսար» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Կարոլինա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարոլինա (այլ կիրառումներ)

Կարոլինա, համագերմանական օրենսգիրք, կազմվել Է 1532 թվականին (կոչվում Է կայսր Կառլոս V-ի անունով)։ 219 հոդվածների մեծամասնությունը վերաբերում Էր քրեական իրավունքին ու քրեական դատավարությանը։ Կարոլինան պետական իշխանության առանձին ֆեոդալների զենքն էր՝ աշխատավորների, հատկապես Թոմաս Մյունցերի գլխավորած գյուղացիական շարժման մասնակիցների դեմ։ Մահապատիժը (քառատում, ողջակիզում, գլխատում, ջրում խեղդելը, անվահարում) և հաշմող մարմնական պատիժները (կուրացում, լեզվահատում, ձեռնահատում) նրա հիմնական պատժամիջոցներն էին։ Դատավարությունն ընթանում, և ապացույցները ձեռք էին բերվում ինկվիզիցիոն մեթոդներով։ Ուժի մեջ էր մինչև XVIII դարի վերջը։
Ուսա (գյուղ, Բլագովեշչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուսա (այլ կիրառումներ)Ուսա (ռուս.՝ Уса, բաշկիրերեն՝ Уҫы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոմսոմոլսկի (քաղաքատիպ ավան, Չամզինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմսոմոլսկի (այլ կիրառումներ)Կոմսոմոլսկիյ (ռուս.՝ Комсомольский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մորդովիա հանրապետության Չամզինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13603 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հրանտ-Լեոն Ռանոս

Հրանտ-Լեոն Ռանոս (գերմ.՝ Grant-Leon Ranos, հուլիսի 30, 2003, Գեհրդեն, Ստորին Սաքսոնիա, Գերմանիա), հայ ֆուտբոլիստ, ով հարձակվողի դիրքում հանդես է գալիս գերմանական Մյունխեն քաղաքը ներկայացնող «Բավարիա» ֆուտբոլային ակումբի երկրորդ թիմում, ինչպես նաև Հայաստանի ազգային հավաքականում։


== Անձնական կյանք ==
Հրանտ-Լեոն Ռանոսը ծնվել է 2003 թվականի հուլիսի 30-ին Գերմանիայի Ստորին Սաքսոնիա երկրամասում՝ Հաննովեր քաղաքի արվարձանային Գեհրդեն բնակավայրում՝ հայկական ընտանիքում։


== Ակումբային կարիերա ==
Հրանտ-Լեոնը մինչև 2022 թվական հանդես է եկել գերմանական «Բենիգսենի», «Հանովեր 96-ի», Դորտմունդի «Բորուսիայի» և Մյունխենի «Բավարիայի» պատանեկան թիմերում։ 2022-23 թվականների մրցաշրջանում Հրանտ-Լեոն Ռանոսը «Բավարիայի» երկրորդ թիմի հետ մասնակցել է Բավարիայի ռեգիոնալ լիգայի առաջնության 24 հանդիպման, խփել 14 գոլ, կատարել 8 գոլային փոխանցում։
2023 թվականի մարտի դրությամբ նրա տրանսֆերային արժեքը գնահատվում է 325 հազար եվրո։


== Միջազգային կարիերա ==
2023 թվականին՝ Գերմանիայում անցկացվելիք 2024 թվականի ՈւԵՖԱ Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլի խաղերին ընդառաջ Հրանտ-Լեոն Ռանոսը հավաքականի նորընտիր մարզիչ Ալեքսանդր Պետրակովի կողմից հրավեր է ստանում հանդես գալու Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային ընտրանիում։ Հրավերին հայազգի ֆուտբոլիստը պատասխանում է դրական և ձեռք բերում Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիություն։
Հանտ-Լեոն Ռանոսը սոցիալական ցանցերում արած գրառմամբ մեկնաբանել է հրավերը Հայաստանի ազգային հավաքականից։

Թեպետ Թուրքիայի դեմ խաղում նրա դեբյուտի հնարավորությանը, Հրանտ-Լեոնը Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում իր նորամուտը նշում է 2023 թվականի մարտի 28-ին՝ Երևանի Վազգեն Սարգսյանի անվան «Հանրապետական» մարզադաշտում Կիպրոսի դեմ ընկերական խաղում դառնալով դուբլի (երկու գոլի) հեղինակ։ Այդ հանդիպումն ավարտվում է ոչ ոքի՝ «2-2» հաշվով և վերջինս դառնում է հայկական կողմից գոլ հեղինակած միակ ֆուտբոլիստը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էրեբունի (օդանավակայան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էրեբունի (այլ կիրառումներ)Էրեբունի օդանավակայան, նախկինում քաղաքացիական, այժմ՝ ռազմական օդանավակայան Երևանում։ Տեղակայված է Երևանի կենտրոնից 7,3 կմ հեռավորության վրա։ Ներկա դրությամբ օգտագործվում է Հայաստանի և Ռուսաստանի Դաշնության ռազմա-օդային ուժերի կողմից։
Օդանավակայանի ճարտարապետներն են եղել Ռ. Հասրաթյանը և Լ. Խրիստափորյանը, իսկ կոնստրուկտորները՝ Է. Թոսունյանը և Ի. Բաղրամյանը։
Ռուսաստանի Դաշնության ռազմաօդային ուժերը Հայաստանում բաղկացած են 426-րդ ավիախմբի 18 «ՄիԳ-29» կործանիչներից և 700-րդ օդա-տրանսպորտային հսկիչ կենտրոնից, որը տեղակայված է Էրեբունի օդանավակայանում գտնվող 3624-րդ օդային բազայում։


== Պատմություն ==
2013 թ. նոյեմբերին Հայաստանի կառավարությունը հայտարարել էր ՌԴ օդային ուժերին հատկացված տարածքների ընդլայնման մտադրության մասին` նոր վարչական շենքերի, վառելիքի պահեստների համար։ Օդանավակայանի ճարտարապետներն են եղել Ռ. Հասրաթյանը և Լ. Քրիստափորյանը, իսկ կոնստրուկտորները՝ Է. Թոսունյանը և Ի. Բաղրամյանը։ 2014 թ. հունվարին Ռուսաստանի Հարավային ռազմական շրջանի մամլո ծառայությունը հաստատել է, որ այդ տարվա ընթացքում Էրեբունիում տեղակայվելու է Mi-24P հարձակողական ուղղաթիռներ, Mi-8MT և Mi-8SMV ռազմական ուղղաթիռների մի խումբ։ Սակայն հարձակման և տրանսպորտային ուղղաթիռների առաջին խմբաքանակն այդպես էլ տեղ չի հասել մինչև 2015 թ. դեկտեմբեր։


== Դժբախտ պատահարներ ==
2008 թվականի նոյեմբերի 4-ին Հայաստանի օդուժի Մի-24 հարձակվողական ուղղաթիռը ուսումական թռիչքի ժամանակ վթարի է ենթարկվել։
Պատահարի հետևանքով մահացել է կապիտան Արշակ Ներսիսյանը։


== Ռուսական ռազմաբազա ==
«Էրեբունի» օդանավակայանում տեղակայված ռուսական ավիաբազան Ռուսաստանի ԶՈւ Հարավային ռազմական շրջանի մեջ մտնող, Գյումրիում տեղակայված 102-րդ ռազմաբազայի կազմում է, որը ստեղծվել է 1995 թվականից Հայաստանի ու Ռուսաստանի միջպետական համաձայնագրով։
Ռուսական ավիաբազան մարտական հերթապահություն է կատարում ԱՊՀ անդամ պետություների Միացյալ ՀՕՊ համակարգի կազմում։


== Համալրումներ ==
2015 թ․-ի դեկտեմբերի 8-ին ռուսական ավիախումբը ստացել էր 7 միավոր Մի-24Պ մարտական և Մի-8ՄՏ բեռնատար ուղղաթիռներ։ Նույն տարվա դեկտեմբերի 21-ին ռուսական ռազմաբազան համալրվել է Կրասնոդարի երկրամասից բերված 6 միավոր Մի-24Պ հարվածային և Մի-8ՄՏ բեռնատար ուղղաթիռներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== ՏԵս նաև ==
Զվարթնոց միջազգային օդանավակայան
Մոլկիրշ

Մոլկիրշ (ֆր.՝ Mollkirch), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 951 մարդ, բնակչության խտությունը` 76.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.47 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 28 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 631 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 529-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 102։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,8 %։ 529 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 500 անձ (268 տղամարդ և 232 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (15 տղամարդ և 14 կին)։ 102 անաշխատունակներից 47-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Աթաբեկյան

Ալեքսանդր Մովսեսի Աթաբեկյան (փետրվարի 2, 1868, Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 5, 1933, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, ականավոր անարխիստ, բժիշկ։ 
Հովսեփ Աթաբեկյանցի հորեղբորորդին։ Պյոտր Կրոպոտկինի մտերիմ գործակիցը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել 1868 թվականի փետրվարի 2-ին Շուշի քաղաքում (Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), Աթաբեկյանների մելիքական տոհմի շառավիղ բժշկի ընտանիքում։ 1886 թվականին ավարտել է Շուշիի հիմնական դպրոցը։ 1889-ից 1896 թվականներին սովորել է Ժնևի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ Անդամակցել է Սոցիալ դեմոկրատ Հնչակյան կուսակցությանը, ներդրում է ունեցել Ավետիս Նազարբեկյանի խմբագրությամբ հրատարակվող «Հնչակ» թերթի տպագրության գործում, սակայն շուտով դուրս է գալիս դրա կազմից և դառնում է անիշխանական։ Ժնևում դասավանդել է անարխիստական գրականություն՝ հայերեն և ռուսերեն լեզուներով։ 1891 թվականին (ոչ թե 1893 թվականին, ինչպես ինքն է նշում իր հիշողություններում) բուլղարական անարխիստ Պ. Ստոյանովի հետ միասին մեկնում են Լոնդոն՝ Պյոտր Կրոպոտկինի մոտ՝ հրատարակչական նախագծերի մասին պայմանավերվելու։ Հետագայում, գտնվելով վտարանդիության մեջ, ակտիվ քաղաքական գործունեությունից հեռանում է։ 1914 թվականի վերջից ռուսական բանակի բժիշկ, կովկասյան ճակատի հոսպիտալում հրամանատար։
1917 թվականի օգոստոսին ժամանում է Մոսկվա, վերականգնում կապերը անարխիստների հետ, այդ թվում և Պյոտր Կրոպոտկինի և սկսում է համագործակցել նրանց հետ։ Հոկտեմբերին մասնակցում է «Անարխիա» (ռուս.՝ «Анархия») թերթում լուսաբանված քննարկմանը, որտեղ խոսվում էր անարխիստների՝ Ժամանակավոր կառավարության կոնկրետ գործողությունների նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքի մասին։
Աթաբեկյանը ձեռբակալվել է 1930-ականներին և համարվում է գուլագում մահացած։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացել է բժիշկ Եկատերինա Սոկոլովայի հետ, ունեցել է 3 երեխա՝ Ալեքսանդրը (1896-1952), Արսենը (1902-1960) և Արիանան (1910-1977)։ Երեխաների ազգանունը եղել է «Աթաբեկ»։


== Աշխատություններ ==


=== (Ռուսերեն) ===
Возможна ли анархическая социальная революция?, М., 1918;
Вопросы теории и практики, М., 1918;
Против власти. Сборник статей, М., 1918.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Бирюков А., Кривенький В. Атабекян А. М. // Политические деятели России. 1917: Биографический словарь. М.: Большая Российская энциклопедия, 1993. С. 26-27.
Maiz Jordi. Ni zares ni sultanes // Anarquistas y revolucionarios del Caucaso 1890 - 1925. Madrid, 2019.
Լոպատինցի (գյուղ, Ժմերինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼոպատինցիԼոպատինցի (ուկրաիներեն՝ Лопатинці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1820 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լոպատինցի գյուղում բնակվում էր 446 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1659 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 268,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեքսանդր Եգորով (դիվանագետ)

Ալեքսանդր Եգորով (ռուս.՝ Алекса́ндр Рэ́мович Его́ров, մայիսի 29, 1963(1963-05-29)), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1974 թվականին ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ Դիվանագիտական գործունեությամբ սկսել է զբաղվել 1974 թվականից։ Տիրապետում է ֆրանսերեն և արաբերեն լեզուներին։

2004 -2007 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ արտաքին քաղաքականության պլանավորման դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2007 թվականի փետրվարի 15-ից 2011 թվականի նոյեմբերի 15-ը՝ Ալժիրում Ռուսաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2011 թվականից Ռուսաստանի ԱԳՆ Համաեվրոպական համագործակցության դեպարտամենտի գլխավոր խորհրդական։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2005 թվականի դեկտեմբերի 29)։
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2017 թվականի հունիսի 10)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Կաճեթ

Կաճեթ (թուրքերեն՝ Kaçıt), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում։ 1909 թվականին ուներ 85 տուն հայ բնակիչ (մոտ 600 շունչ)։ Զբաղվում էին հիմնականում ոչխարաբուծությամբ, մասամբ՝ երկրագործությամբ։ Գյուղում կար երեք եկեղեցի (Ս. Աստվածածին, Ս. Շմավոն և Ս. Գևորգ)։ Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, 5-րդ հատոր, էջ 196, 1979 թ


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Պատրիկի

Պատրիկի (հուն․՝ Πατρίκι, թուրքերեն՝ Tuzluca), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 389 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դիմինո (այլ կիրառումներ)

Դիմինո, կարող է վերաբերել՝

Դիմինո - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում
Դիմինո - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում
Պոլյանա (գյուղ, Տուրիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլյանաՊոլյանա (ուկրաիներեն՝ Поляна), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1967 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոլյանա գյուղում բնակվում էր 69 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,863 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 79,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Mea Culpa

Mea culpa (հայերեն՝ իմ մեղքը), mea maxima culpa (հայերեն՝ իմ մեծագույն մեղքը), ապաշխարության և խոստովանության բանաձև 21-րդ դարի կաթոլիկների կրոնական ծեսերում։


== Ստուգաբանություն ==
Արտահայտությունը գալիս է Confiteor ապաշխարական աղոթքի առաջին նախադասությունից, որը կարդում են Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցում պատարագի սկզբում.

Այդ աղոթքի ընթացքում հավատացյալները, որպես կանոն, երեք անգամ հարվածում են իրենց կրծքին։
Առօրյա համատեքստում mea culpa արտահայտությունը երբեմն օգտագործվում է որոշ արևմտաեվրոպական երկրների մշակույթում՝ հեգնական իմաստով։
2000 թվականի մարտի 12-ին հոբելյանական տարում, որը կազմակերպվում է կաթոլիկ եկեղեցու կողմից ամեն 25 տարին մեկ անգամ, Հռոմի պապը՝ Հովհաննես Պողոս II-ը պատմության մեջ առաջին անգամ արտասանեց mea culpa-ն՝ կաթոլիկ եկեղեցու անունից։ Նա ներողություն էր խնդրում և ընդունեց եկեղեցու մեղքը ութ մեղքերի համար. հետևելը հրեաներին, կրոնական պատերազմներ, խաչակրաց արշավանքներ և պատերազմն արդարացնող թելոգիական պատերազմներ, արհամարհանք աղքատների և փոքրամասնությունների նկատմամբ, ստրկության արդարացում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Wolfgang Kosack: Basilios «De archangelo Michael»: sahidice Pseudo — Euhodios «De resurrectione»: sahidice Pseudo — Euhodios «De dormitione Mariae virginis»: sahidice & bohairice : < Papyruskodex Turin, Mus. Egizio Cat. 63000 XI. > nebst Varianten und Fragmente. In Parallelzeilen ediert, kommentiert und übersetzt von Wolfgang Kosack. Christoph Brunner, Berlin 2014. ISBN 978-3-906206-02-8.
Ստեպնոգորսկ (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Ստեպնոգորսկ (ուկրաիներեն՝ Степногірськ), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Վասիլևկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սուխոիվանովկա։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպնոգորսկ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 822 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 38,51 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 125 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ալեքսանդր Աբրահամյան (հետախույզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Սողոմոնի Աբրահամյան (օգոստոսի 11, 1963, Քարինտակ, Շուշիի շրջան), հայ ազատամարտիկ։ Ավարտել է Երևանի Ա. Թամանյանի անվան շինարարական տեխնիկումի Սիսիանի մասնաճյուղը (1986)։ 1982-1984 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։
1988-1994 թվականներին Քարինտակի կամավորական ջոկատի և Շուշիի ՊՇ ստորաբաժանումների (հետախույզ) կազմերում մասնակցել է Քարինտակի ինքնապաշտպանությանը և Շուշիի, Լաչինի, Քարվաճառի, Աղդամի, Ֆիզուլիի, Կուբաթլուի ազատագրական մարտերին։ Պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոչա Աբաշիձե

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Աբաշիձե ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Գոչա Աբաշիձե (վրաց.՝ გოჩა აბაშიძე, մայիսի 26, 1937(1937-05-26) - հոկտեմբերի 8, 1961(1961-10-08)), վրացի դերասան։
Ծնվել է Սաչխերեի շրջանի Չալա գյուղում։ Նրանց ընտանիքը տեղափոխվել է Թբիլիսի, որտեղ Գոչան սովորել է Թբիլիսիի № 62 միջնակարգ դպրոցում։ 1956-1958 թվականներին սովորել է Շոթա Ռուսթավելու անվան Թբիլիսիի թատերական ինստիտուտում։ 1953-1961 թվականներին եղել է «Վրացֆիլմի» դերասաններից։
Մահացել է 24 տարեկան հասակում Թբիլիսիում։


== Դերերը ==
«Նրանք իջնում են լեռներից» (1955) - Դաթո
«Մեր բակը» (1956) - Վաժա
«Փուշ» (1956)
«Կախարդական եղեգ» (1956)
«Մայա Ծկղնեթելի» (1959) - Մանուչար
«Որտե՞ղ է քո երջանկությունը, Մզիյա» (1959)
«Մուրացկանի պատմությունը» (1961) - Գաբրո


== Ծանոթագրություններ ==
Տուհու (գյուղ, Լիհուլա շրջան)

Տուհու (էստ․՝ Tuhu), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Լիհուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(8378) Սվինի

(8378) Սվինի (անգլ.՝ Sweeney), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,572196 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0396 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1048 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1506,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238918 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8378) Սվինի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարիամ Խատիսյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խատիսյան (այլ կիրառումներ)Մարիամ (Մարիսյան) Խատիսյան (ապրիլի 30, 1845(1845-04-30), Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 9, 1914(1914-02-09), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն), հայ արձակագիր, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Թիֆլիսի կանանց ինստիտուտում։ Ամուսնացել է պետական բարձրաստիճան պաշտոնյա, մեծահարուստ Հովհաննես Խատիսյանի հետ, որը կնոջն օգնել է հայապահպան, բարեգործական, կրթական և այլ նախաձեռնություններում։ Մարիամ Խատիսյանն իր տանը ստեղծել է գրական-բարեգործական սրահ, որտեղ մշտապես հավաքվել և ազգապահպանության հարցեր է քննարկել Թիֆլիսի հայ մտավորականության ընտրանին, որոնց թվում նաև Գրիգոր Արծրունին։ Մարիամ Խատիսյանի, Դարյա Հովհաննիսյանի, Թագուհի Մելիք-Ազարյանի, Նինա Ղամբարյանի, Սոֆյա Բաբայանի, Սրբուհի Երիցյանի, Եկատերինա Եվանգուլյանի, Մարիամ Խոսրովյանի նախաձեռնությամբ 1882 թվականին ստեղծվում և մինչև 1907 թվականը գործում է Թիֆլիսի Հայուհյաց բարեգործական ընկերությունը։ Հետագայում Մարիամ Խատիսյանն ընտրվում է ընկերության ատենապետուհի։ Ընկերության միջոցներով կազմակերպվել են որբանոցներ, կանանց կրթօջախներ, ուսումնարաններ, առանձին օրիորդների արտասահման ուսուցման գործուղելու ծրագրեր։
Զբաղվել է նաև գրական ստեղծագործությամբ։ Թղթակցել է «Մուրճ» և այլ պարբերականների, հանդես եկել հոդվածներով։ «Մուրճ»-ում տպագրվել է նրա «Արևելյան հարց» ազգային, քաղաքական ընդարձակ աշխատությունը։
Գրել է նաև վեպեր։ Հրատարակել է «Հեղինե» (1890), «Փեսա որոնողներ» (1894), «Նոր ճանապարհի վրա» (1894), «Դժբախտ կին» (1899) վեպերը, որոնցում անդրադարձել է հայ կնոջ սոցիալական խնդիրներին և հասարակական դերին։


== Ծանոթագրություններ ==
2Ս35 Կոալիցիա

2Ս35 Կոալիցիա, ռուսական արտադրության 152-մմ ինքնագնաց հաուբից։


== Արտադրություն ==
2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցի նախագծումը սկսվել է 2015 թվականին։ Առաջին նախատիպերը կառուցվել են 2011 թվականին։ 2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցները դեռ շահագործվում են միայն Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերի կողմից։


== Տեխնիկական տվյալներ ==
2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցը տեղադրված է Տ-90 տանկի շասսի վրա։ 2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբից երկարությունը կազմում է ~ 6 մ, լայնությունը՝ 3.58 մ, իսկ բարձրությունը՝ 2.98 մ։ 2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցը բավականին ծանր է. նրա քաշը կազմում է ավելի քան 55 տ։ 2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցի վրա տեղադրված է 152 մմ-անոց հաուբից։ Այն իր մեջ ամբարում է 60-70 արկեր։ 2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցը սնուցվում է 1000 ձիաուժ հզորությամբ դիզելային շարժիչով՝ զարգացնելով 60 կմ/ժ արագություն։ 2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցի վառելիքի պաշարը կազմում է 500 կմ։ 2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցը պողպատե զրահապատված է։ Այն պաշտպանում է փոքր զենքերից և հրետանային արկերից։


== Մարտավարական տվյալներ ==
2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցը շահագործվում է անձնակազմի երեք անդամների՝ այդ թվում հրամանատարի, հրետաձիգի և վարորդի կողմից։ 2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցը կրակում է ցանկացած անկյան տակ։ 2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցը արձակում է ստանդարտ 152 մմ-անոց ցանկացած արկեր։ Կրակի առավելագույն հեռավորությունը կազմում է շուրջ 40 կմ։ 2Ս35 Կոալիցիա ինքնագնաց հաուբիցը խոցում է նաև շարժվող տրանսպորտային միջոցներ։


== Տես նաև ==
2Ս1 Գվոզդիկա
2Ս3 Ակացիա
Մստա-Էս
2Ս7 Պիոն


== Աղբյուրներ ==
2S35 Koalitsiya-SV(անգլ.)
Վիսնար

Վիսնար  (իսպ.՝ Víznar), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանդա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վեգա դե Գրանադա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 13 կմ2։ Բնակչությունը՝ 845 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 6 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Excmo. Ayuntamiento de Víznar
Microweb turística de Víznar realizada por el Patronato de Turismo de Granada Archived 2012-06-29 at the Wayback Machine.
Բարցիո

Բարցիո  (իտալերեն՝ Barzio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1277 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 61 մարդ/կմ²։ Մակերեսը՝ 21 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 23816: Հեռախոսային կոդ՝ 0341.


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0341 996125
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@comune.barzio.lc.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.altopianovalsassina.it/comunebarzio/comunedibarzio.html Archived 2009-04-30 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.altopianovalsassina.it/comunebarzio/comunedibarzio.html Archived 2009-04-30 at the Wayback Machine.
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լանա Ռոուդս

Լանա Ռոուդս (անգլ.՝ Lana Rhoades, սեպտեմբերի 6, 1996(1996-09-06), Չիկագո), ամերիկացի պոռնոդերասանուհի։ 2017 թվականին արժանացել է XBIZ մրցանակի՝ որպես «Լավագույն սկսնակ աստղ»։


== Գործունեություն ==
Լանա Ռոուդսն ունի չեխական-սլովենական արմատներ։ Ծնվել է կրոնական ընտանիքում։ Մեծացել է Վիսկոնսին նահանգում` Իլինոյս նահանգի սահմանից ոչ հեռու գտնվող գյուղում։ Ավագ դպրոցը ժամանակից շուտ ավարտելուց հետո, որտեղ, բացի ուսումից, զբաղվել է նաև մարմնամարզությամբ և չիրլիդինգով, 17 տարեկանում տեղափոխվում է մոտակա գտնվող Չիկագո քաղաքը։ Նույն քաղաքում սկսում է որպես մատուցողուհի աշխատել «The Tilted Kilt» բարում և «Հութերս» ռեստորանում։ Աշխատել է նաև որպես մերկապարուհի։
Առաջին անգամ պոռնոինդուստրիայում հանդես է եկել 2016 թվականի ապրիլին` 19 տարեկան հասակում` նկարահանվելով «FTV Girls» կայքի տեսանյութերում` ձեռնաշարժության և անհատական տեսարաններում։ Լանա կեղծանունը վերցրել է «Ամերիկյան սարսափ պատմություն» հեռուստասերիալի երկրորդ եթերաշրջանի կերպարներից մեկից։
2016 թվականի օգոստոսին ընտրվել է ամերիկյան «Penthouse» ամսագրի «Ամսվա կատվիկ» (Pet of the Month): Նույն ամսվա վերջին լուսանկարահանվել է «Penthouse» կայքի ևս մեկ ֆոտոշարքում։ Լուսանկարահանվել է նաև «Playboy Plus» կայքի համար։ 2017 թվականի հուլիսին «Cherry Pimps» պոռնոկայքում ընտրվել է «Ամսվա ժիր»։ Մեկ ամիս անց հայտարարվել է, որ Լանան ճանաչվել է ամսվա մոդել (Honey of the Month) և նույն տարվա հոկտեմբերին հայտնվելու է «Hustler» ամսագրի շապիկին։ 2017 թվականի նոյեմբերին դարձել է «Vixen-ի հրեշտակ»։ Նույն ամսին ընտրվել է նաև «Twistys» պոռնոկայքում` որպես «Ամսվա հաճույք»։ 2019 թվականի աշնանը դարձյալ նկարահանվել է «Hustler»-ի շապիկի և զարգացման համար։
Ամբողջությամբ դերասանուհուն նվիրված «Lana» ֆիլմում առաջին անգամ նկարահանվել է անալ և միջռասայական սեքսի, ինչպես նաև կրկնակի ներթափանցման տեսարաններում։ 2017 թվականի հունիսին «Hard X» ընկերության համար առաջին անգամ նկարահանվել է բլոու-բենգում և գենգ-բենգում։ Նույն ընկերության «Lana Rhoades Unleashed» ֆիլմում առաջին անգամ կատարել է կրկնակի սրբանային ներթափանցում։
2017 թվականի հունվարի 13-ին ճանաչվել է «XBIZ Award»-ի հաղթող` որպես «Լավագույն սկսնակ աստղիկ»։ Հաղթել է նաև «AVN» մրցանակաբաշխության «Ամենակրքոտ նորեկ» (անգլ.՝ Hottest Newcomer) անվանակարգում։ Նույն տարվա հոկտեմբերին ստացել է «NightMoves Award» մրցանակը` որպես «Լավագույն նոր աստղիկ» (երկրպագուների ընտրություն)։ 2018 թվականի հունվարի վերջին Մարկուս Դյուփրիի հետ արժանացել է «AVN Awards» մրցանակի` որպես «Սրբանային լավագույն տեսարան» («Anal Savages 3» ֆիլմի համար)։ Նույն տարվա հոկտեմբերին արժանացել է երկրորդ «NightMoves Award» մրցանակին, այս անգամ` «Լավագույն մարմին» անվանակարգում (երկրպագուների ընտրություն)։
2018 թվականի հունվարին «Fortune» ամսագիրը Լանային ներառել է «Կեղտոտ երկվեցյակ։ Ամենահայտնի պոռնոաստղերը» ցանկում։
2018 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ` նկարահանվել է 200 պոռնոֆիլմում։
2019 թվականից սկսած` դադարել է նկարահանվել պրոֆեսիոնալ պոռնոյում` զբաղվելով էլեկտրոնային առևտրով և գրելով ինքնակենսագրություն։
2020 թվականի փետրվարի վերջին պայմանագիր է կնքել «Brazzers» ընկերության հետ՝ որպես կրեատիվ աշխատող աշխատելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը AVN կայքում(անգլ.)
Մարտին Զաքարյան (ճարտարապետ)

Մարտին Համբարձումի Զաքարյան (մարտի 8, 1946(1946-03-08), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ։


== Կենսագրություն ==
1970 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։
Համահեղինակների հետ Զաքարյանի նախագծերով կառուցվել են՝

Երիտասարդական պալատը Երևանում (1970-1985 թվականներ, ՀամԼԿԵՄ մրցանակ՝ 1981 թվական)
ԵՊԻ Վանաձորի մասնաճյուղի հանրակացարանը
Կինոթատրոն Եղվարդում


== Ծանոթագրություններ ==
Ղարաբողազ

Ղարաբողազ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մազահանում

Մազահանում, էպիլյացիա, մազերի արհեստական հեռացումը կոսմետիկական կամ բուժիչ նպատակով։ Կատարվում է մեխանիկական գործիքների, էլեկտրամազահանման, էպիլինային սպեղանու և ռենտգենյան ճառագայթների օգնությամբ։ Էլեկտրամազահանումը կիրառվում է կանանց դեմքի գերմազոտությունը (տես Հիպերտրիխոզ) վերացնելու, իսկ ռենտգենյան ու էպիլինային մազահանումը՝ գլխի և դեմքի սնկային որոշ հիվանդությունների (տրիխոֆիթիա, միկրոսպորիա, ֆավուս, սիկոզ) բուժմանն օժանդակելու նպատակով։ Ամենից կայուն արդյունք տալիս է էլեկտրամազահանման մեթոդը, որի ժամանակ ասեղնաձև էլեկտրոդներով քայքայում են մազային կոճղեզները, և մազերի աճը դադարում է։


== Արտաքին հղումներ ==
Ինտիմ հատվածի էլոս էպիլյացիա
Ուտյագանովո (գյուղ, Կարմասկալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւտյագանովոՈւտյագանովո (ռուս.՝ Утяганово, բաշկիրերեն՝ Үтәгән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 469 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օետի

Օետի (էստ․՝ Oeti), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Ռոոսնա-Ալլիկու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 36 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)