armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գյոթեի հուշարձան (Բեռլին)

Գյոթեի հուշարձան (գերմ.՝ Goethe-Denkmal), քանդակագործ Ֆրից Շապերի ստեղծագործությունը Բեռլինում՝ Մեծ Տիրգարդեն արևելյան հատվածում, Էբերտշտրասսեի երկայնքով՝ Բրանդենբուրգյան դարպասների և Լեննեշտրասե փողոցի միջև։ Կարարայի մարմարից հուշարձանը բացվել է 1880 թվականին։ 20-րդ դարի վերջում բնական ազդեցությունից պաշտպանելու համար հուշարձանը ժամանակավորապես փոխարինվել է բետոնե օրինակով։
Բեռլինի Գյոթեի անվան կոմիտեն կոչ է արել Բեռլինում Գյոթեի հուշարձան տեղադրել դեռևս 1860 թվականին, սակայն արձագանք չի ստացել։ 1861 թվականին որոշվել է Բեռլինում տեղադրել Գյոթեի, Շիլլերի և Լեսինգի հուշարձանները։ 1868-1871 թվականներին Ժանդարմենմարկտ հրապարակում կանգնեցվել է Շիլլերի հուշարձանը, Գյոթեի հուշարձանը տեղադրվել է 1880 թվականին, Լեսինգի հուշարձանը` 1890 թվականին։
1872 թվականի մայիսին Գյոթեի հուշարձանի նախագծի համար հայտարարվեց մրցույթ, որին մասնակցեցին հիսուն քանդակագործ։ Հասարակության աջակցությունը ստացավ քանդակագործ Ֆրից Շապերը։ Այնուամենայնիվ, հանձնաժողովը վերջնական որոշում չկայացրեց և առաջարկեց, որ չորս լավագույն նախագծերը ավարտեն աշխատանքը։ 1873 թվականին Գյոթեի հուշարձանի ստեղծման հնարավորությունը տրվեց ստացվել է Ֆրից Շապերին, որը հուշարձանի վրա աշխատել է 1876-1880 թվականներին։ Շապերը նախ բանաստեղծին կերտեց երիտասարդ հասակում, սակայն վերջնական տարբերակով Գյոթեն արդեն հասուն տարիքում էր՝ մոտ քառասուն տարեկան։
Հուշարձանի պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1880 թվականի հունիսի 2-ին մշակույթի և քաղաքականության բազմաթիվ հեղինակավոր ներկայացուցիչների մասնակցությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Գրականություն ==
Otto Brahm: Goethe in Berlin. Festschrift zur Enthüllung des Berliner Goethe-Denkmals. Berlin 1880.
Adolph Schulze: Das Goethe-Denkmal im Thiergarten zu Berlin. Berlin 1880.
Brigitte Schmitz: Dichterdenkmäler in Berlin. In: Literarisches Leben in Berlin 1871–1933. Studien. Hrsg. von P. Wruck, Berlin 1987, S. 334–366.
Knut Brehm: Das Goethe-Denkmal in Berlin. In: Fritz Schaper. Die Wiederentdeckung des Denkmals. Ausstellungskatalog. Goch 2000, S. 38–53.


== Արտաքին հղումներ ==
Գյոթեի հուշարձանն ու Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիա, 1860
Der Tagesspiegel: Выдержит только настоящий Гёте
Գյոթեի հուշարձանը berlin.de կայքում Archived 2019-01-25 at the Wayback Machine.
Ռոբեր Հաթեմո

Ռոբեր Հաթեմո (թուրքերեն՝ Rober Hatemo), հայկական ծագումով թուրք փոփ-երգիչ։


== Սկավառակագրություն ==
1997 Esmer
1998 Sen Farklısın
2001 Azılı Bela
2003 Aşksız Prens
2006 Sihirli Değnek
2010 Mahrum


== Ծանոթագրություններ ==
Խուանա I

Խուաննա I Խելահեղ (իսպ.՝ Juana I la Loca, Խուաննա Խելակորույս, նոյեմբերի 6, 1479[…], Տոլեդո, Իսպանիա - ապրիլի 12, 1555, Տորդեսիլյաս, Վալյադոլիդ, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա), կաստիլիայի թագուհին 1504 թվականի նոյեմբերի 27-ից մինչև իր մահը 1555 թվականին։ Դուքս Ֆիլիպ Գեղեցիկի կինը, նրա մահից հետո, ինչպես համարվում է, խելագարվել էր և ուղարկվել վանք, և նրա փոխարեն կառավարում էին նրա հայրն ու ավագ որդին։


== Ընտանիքը և թագաժառանգության հարցը ==
Խուաննան կաթոլիկ միապետների՝ Ֆերդինանտ II Արագոնսեցու և Իզաբելա Կաթոլիկացու դուստրն է, որոնց ամուսնությունը փաստացի քայքայված Իսպանիայի միավորման սկիզբն է։
Չնայած այն հանգամանքին, որ Ֆերդինանդը և Իզաբելլան ունեցել են հինգ փրկված երեխաներ միացյալ թագի ժառանգի իրավիճակը մնում էր կրիտիկական։ Նախ, նրանցից տղա էր միայն մեկը' Խուանը Աստուրացին, մնացած 4 եղել են Խուանի քույրերը։ Նրանցից մեկը Եկատերինա Կատալինան քաղաքական նպատակներով ամուսնասվել է Հենրի VIII Անգլյացին. Երկուսը՝ (Իզաբելլա Ավստրացին և Մարիա Արագոնացին) հերթով դարձան պորտուգալական թագավոր Մանուել I-ի առաջին և երկրորդ կանայք։


== Խուան-ժառանգորդուհին ==
Հաջորդ տարի (1497) անսպասելիորեն մահացել է իր եղբայրը Խուան Ավստարացին։ Առաջացավ վանական միասնության վտանգ. Դրանից հետո ժառանգորդն է ընտրվել ծերությամբ հաջորդ արքայադուստրը՝ Իզաբելլա Ավստրացին։ Բայց 1498 թվականին նա մահացել է ծննդաբերության ժամանակ։ Նրա երեխան՝ Միգելը (Miguel), կարճ ժամանակ եղել է 3 թագերի ժառանգորդը՝ հայրական պորտուգալիայի և երկու իսպանականներին, բայց երեխան մահացել է 1500 թվականին։ Հաջորդը՝ Խուանն էր։
Քանի որ նրա ամուսնությունը սկսել է պտուղներ տալ (1500-ին նա ծննդաբերել է արդեն երկու երեխաների, այդ թվում ' մեկ տղա), դա երաշխավորել է թագաժառանգության որոշակի կայունություն։ Բայց երբ 1502 թվականին Խուան ամուսնու հետ մեկնել է Իսպանիա, իր հոլանդական ունեցվածքի պատճառով, թագուհի Իզաբելլան, նրա մայրը, համոզվեց, որ դստեր անկայուն հոգեկան վիճակի մասին լուրերը ճիշտ են։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Խաբարի (գյուղ, Խաբարսկի շրջան)

Խաբարի (ռուս.՝ Хабары), գյուղ Ռուսաստանի, Ալթայի երկրամասի Խաբարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5900 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջոն Բենսոն

Ջոն Բենսոն (անգլ.՝ John Prentiss Benson, 1865[…], Սեյլեմ, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ - 1947[…] կամ նոյեմբերի 16, 1947(1947-11-16)), ամերիկացի ճարտարապետ և ծովանկարիչ։


== Կյանք և աշխատանք ==
Ծնվել է 1865 թվականի փետրվարի 8-ին Մասսաչուսեթս նահանգի Սեյլեմ քաղաքում, նկարիչ Ֆրենկ Բենսոնի եղբայրն է։ Ճարտարապետի կրթություն է ստացել Ժյուլիանի ակադեմիայում և Փարիզի Գեղարվեստի դպրոցում։ Վերադառնալով ԱՄՆ` 1893 թվականին նա ամուսնացել է Սառա Բիսել Վիթմանի հետ, նրանք ապրում էին Նյու Ջերսի նահանգի Պլեյնֆիլդ քաղաքում, այնուհետև տեղափոխվել են Նյու Յորքի Ֆլաշինգ քաղաք։
Բենսոնն աշխատել է Նյու Յորքի McKim, Mead & White ճարտարապետական ֆիրմայում։ Այնուհետև իր ընկերոջ` Ալբերտ Լևրեթ Բրոքվեյի հետ (ում հետ կրթություն էր ստացել Եվրոպայում) ստեղծել են իրենց սեփական` Բենսոն և Բրոքվեյ (անգլ.՝ Benson and Brockway) ընկերությունը։ 1922 թվականին Բենսոնն աշխատել է որպես ճարտարապետ։ Այդ ժամանակ նա իր կնոջ հետ մեկնել է Անգլիա, որտեղ ստուդիա է վարձել և նկարել մի քանի կտավ։ Նա իր նկարները ուղարկել է  Նյու Յորքի Քենեդի պատկերասրահ (անգլ.՝ Kennedy Galleries), որտեղ դրանք վաճառվել են։ Այնուհետև Ջոնը թողել է ճարտարապետական աշխատանքը և լիովին նվիրվել է  նկարչությանը։ Կնոջ հետ տեղափոխվել են Մեն նահանգի Քիթերի քաղաք, որտեղ գնել են իրենց սեփական տունը Փիսքաթաքվա գետի վրա, որն իրենք կոչել են «Ուռիների ափ»։
Մահացել է 1947 թվականի նոյեմբերի 16-ին Մեն նահանգի Քիթերի քաղաքում։ Թաղվել է Մասսաչուսեթս նահանգի Սեյլեմ քաղաքի «Համերաշխության պուրակ» գերեզմանատանը։ Ջոն Բենսոնը ստեղծել է ավելի քան 500 կտավ։ Նրա կտավները կարելի է տեսնել ԱՄՆ-ի բազմաթիվ թանգարաններում։ 1968 թվականին Սեյլեմ քաղաքի Փիբոդի թանգարանում կազմակերպվել է նկարչի աշխատանքների հետահայաց ցուցադրություն։


== Նկարներ ==

		
		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Nicholas J. Baker, John Prentiss Benson — American Marine Artist, 2008.
Charles Penrose, John P. Benson. American Artist (1865-1947) An Affectionate Tribute, 1949.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Персональный сайт Archived 2017-09-25 at the Wayback Machine. (անգլ.)
John Benson (1865-1947) (անգլ.)
Վերտեխովո

Վերտեխովո (ռուս.՝ Вертехово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(1053) Վիգդիս

(1053) Վիգդիս (անգլ.՝ Vigdis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1925 թվականի նոյեմբերի 16-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,615574 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3671 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,864 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1545,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232999 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,34° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1053) Վիգդիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Յան Առնոշտ Սմոլեր

Յան Առնոշտ Սմոլեր, գերմաներեն տարբերակով՝ Յոհան Էռնստ Շմոլեր (վերին լուժիկերեն՝ Jan Arnošt Smoler, գերմ.՝ Johann Ernst Schmaler, մարտի 3, 1816(1816-03-03), Merzdorf, Boxberg, Görlitz, Սաքսոնիա - հունիսի 13, 1884(1884-06-13), Բաուտցեն, Սաքսոնիայի թագավորություն, Գերմանական ռայխ), սերբալուժիկ լեզվաբան, սերբալուժիկական լեզվաբանության հիմնադիր, հրապարակագիր, Serbske Nowiny թերթր և Łužičan ամսագրի խմբագիր և հրատարակիչ, սերբալուժիկական գրահրատարակչական տան և գրախանութի հիմնադիր, «Маціца сербская»  կազմակերպության հիմնադիրներից մեկը, Բաուտցենում «Սերբական տան»՝ սերբալուժիկների ազգային ու մշակութային կյանքի կենտրոնի շինարարության կազմակերպիչ, 19-րդ դարում սերբալուժիկյան ազգային վերածննդի առաջնորդներից մեկը։ Մասնակցել է Մոսկվայում և Սանկտ Պետերբուրգում 1867 թվականին անցկացված սլավոնական համագումարներին։


== Գործունեություն ==
Յ. Ա. Սմոլարը համբավվել է որպես սերբալուժիկյան բանահյուսության նյութերի հավաքող ու գրի առնող. նա իր «Լեռնային ու դաշտային սերբալուժիկների երգեր» (Pjesnički hornych a delnych Lužiskych Serbow) ժողովածուն, որ նշանակալի երևույթ էր այդ բնագավառում, Լ. Հաուպտի հետ լույս է ընծայել 1841—1843 թվականներին։ Այդ ժողովածուի մասին դրվատանքի խոսքեր են ասել ու գրել ժողովրդական մշակույթի՝ այն ժամանակների բազմաթիվ արժևորողներ, նրանց թվում՝ նաև Գրիմ եղբայրները։ Սմոլերն առաջինն է տեղեկություններ հավաքել ու համակարգել Պրուսիայի ու Սաքսոնիայի տարածքներում լուժիկների բնակության սահմանների մասին։ Նա մեծ ավանդ է ներդրել սերբալուժիկների լեզվի, պատմության, մշակույթի, ազգագրության ուսումնասիրման, սերբալուժիկերենի դասագրքերի ու բառարանների պատրաստման ու հրատարակման գործում։ Բացի այդ, նա մասնակցել է վերին լուժիկերենի ուղղագրության բարեփոխման աշխատանքներին։ Սմոլարի լեզվաբանական գլխավոր աշխատություններն են՝ Kleine Grammatik der serbisch-wendischen Sprache in der Oberlausitz դասագիրքը  և «Գերմաներեն-սերբալուժիկերեն բառարանը» (Němsko-serbski słownik):


== Գրականություն ==
Гугнин А. А., Введение в историю серболужицкой словесности и литературы от истоков до наших дней, Российская академия наук, Институт славяноведения и балканистики, научный центр славяно-германских отношений, М., 1997, стр. 4, 64, 94 — 97, 99 — 100, 102, 105, 107—108, 120, ISBN 5-7576-0063-2
Kunze P.- Jan Arnošt Smoler. Ein Leben für sein Volk, Schriften des Sorbischen Instituts Band 10, Domowina, Bautzen, 1995, isbn = 3-7420-1624-5
Kunz P.- Štóž swoju narodnosć z česću zańdźe. Nadźije a skutki Jana Arnošta Smolerja ,  Wobrazki ze Serbow. 1, Ludowe Nakł. Domowina, Budyšin, 1995, isbn = 3-7420-1637-7
Lier H. A. - Schmaler, Johann Ernst,  http://de.wikisource.org/wiki/ADB:Schmaler,_Johann_Ernst, Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 31 , Duncker & Humblot, Leipzig, 1890
Česko-lužicke styky v 1.polovině 19. století//  Česko-lužický věstník, 2007, стр. 55


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Begegnungsstätte Zejler-Smoler-Haus Lohsa e. V.
1978-79 NBA մրցաշրջան

1978-79 NBA մրցաշրջան, դարձել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի 33-րդ մրցաշրջանը։ Մրցաշրջանի չեմպիոնը դարձել է «Սիեթլ Սուպերսոնիքս» ակումբը։ Եզրափակչում՝ վեց խաղերի արդյունքնում, «Սուպերսոնիքս»-ը հաղթել է «Վաշինգտոն Բուլեթս»-ին։
1978 թվականի NBA դրաֆթի «Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերս» ակումբի կողմից՝ առաջին համարի ներքո ընտրվել է կենտրոնական Մայքլ Թոմփսոնը։ Դրաֆի ժամանակ 4-րդ համարի ներքո ընտրվել է Մայքլ Ռեյ Ռիչարդսոնը, 6-րդ համարի ներքո՝ Լարի Բըրդը, իսկ 9-րդ համարի ներքո՝ Ռեջի Տեուսը։ Սակայն Լարի Բըրդը մնացել է համալսարանում, որպեսզի շարունակի իր ուսումը, իսկ NBA-ում նրա առաջնախաղը տեղի է ունեցել հաջորդ մրցաշրջանին։


== Պարբերական առաջնություն ==


=== Ըստ դիվիզիոննների ===
Հ = Հաղթանակներ, Պ = Պարտություններ, Տ% = Հաղթած խաղերի տոկոս


=== Ըստ կոնֆերենցիաների ===


== Փլեյ Օֆ ==


== Ցուցանիշներով առաջնորդներ ==


== Մրցանակներ ըստ մրցաշրջանի արդյունքներ ==
NBA ամենաթանկ խաղացող: Մոզես Մելոուն, Հյուստոն Ռոքեթս
Եզրափակչի ամենաթանկ խաղացող: Դենիս Ջոնսոն, Սիեթլ Սուպերսոնիքս
NBA տարվա սկսնակ: Ֆիլ Ֆորդ, Կանզաս Սիթի Քինգս
Տարվա մարզիչ: Կոտոն Ֆիտցիմոնս, Կանզաս Սիթի Քինգս


== Մեկնաբանություններ ==


== Աղբյուրներ ==
1978-79 NBA Season Summary Archived 2012-10-04 at the Wayback Machine.
Ժողովածու (4322)

Ժողովածու (18-րդ դար), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր:Ստացողը եղել է Գրիգորը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 11×8.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 49 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` լաթապատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 4ա, հետագայի՝ 1բ (1808 թվական), 49բ (1810 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Ախտարք։
Դեղագիրք։
Տաղք (Դայլաք Մուրատ, անանունք, նաև՝ հայատառ թուրքերեն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեստերբոթեն

Վեստերբոթեն (շվեդերեն՝ Västerbotten), Վեստերբոթնիա կամ Արևմտյան Բոթնիա, Շվեդիայի պատմական նահանգ, որը գտնվում է պատմական Նորլանդ շրջանում։ Կազմում է ժամանակակից Վեստերբոթենի լենի արևելյան մասը։


== Պատմություն ==

1634 թվականից Շվեդիայի նահանգները չեն կատարում որևէ վարչական գործառույթներ, այդ գործառույթներն իրականացնում են լեները։ Եվ եթե վերջիններիս սահմանները պարբերաբար փոփոխվում են, ապա նահանգները սովորաբար անփոփոխ են մնում դարերի ընթացքում։ Այնուամենայնիվ, որպես բացառություն, Վեստերբոթենի սահմանները մի քանի անգամ փոփոխվել են պատմության ընթացքում։
Վերին Նորլանդի տարածքի գաղութացման ժամանակներից ի վեր Վեստերբոթեն անվան տակ հասկացվում էր Բոտնիկի ծոցի հյուսիսային մասի արևմտյան ափի երկայնքով ձգվող ամբողջ տարածքը, որտեղից էլ առաջացել է Վեստերբոթեն անվանումը՝ ծոցի հակառակ ափին գտնվող Էստերբոթենին հակառակ։
Ռուս-շվեդական պատերազմում Ռուսաստանի հաղթանակից հետո Ֆրիդրիխսգամի խաղաղության պայմանագրի համաձայն Շվեդական թագավորությունը Ռուսաստանին զիջել է Տուրնե Էլվ և Մուոնիո Էլվ գետերից արևելք գտնվող իր հողերը, այդ թվում նաև Վեստերբոթենի հյուսիսարևելյան ոչ մեծ հատվածը։ Գրավված հողերի վրա Ռուսական կայսրության կազմում ստեղծվել է Ֆինլանդիայի մեծ իշխանություն, մասնավորապես, վերը նշված Վեստորբոթենի հողերը ներառվել են Օուլու նահանգի կազմի մեջ որպես Տորնեո գավառ և դադարեցին համարվել Վեստերբոթենի մաս։


== Քաղաքներ ==
Ումեո


== Տես նաև ==
Շվեդիայի նահանգներ


== Ծանոթագրություններ ==
Բամբուրովո

Բամբուրովո (ռուս.՝ Бамбурово), կայարան Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Խասանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 47 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գալաթայի կամուրջ

Գալաթայի կամուրջ (թուրքերեն՝ Galata Köprüsü, անգլ.՝ Galata Bridge), կամուրջ Ստամբուլում, որը հատում է Ոսկե եղջյուրը։ Կամուրջը տեղակայված է Նոր մզկիթի հակադիր մասում։
Կամուրջը իրենից ներկայացնում է երկհարկանի կառույց, որի առաջին հարկում տեղակայված են ռեստորաններ և զբոսավայր։ Կամրջի երկրորդ հատվածը նախատեսված է ավտոմոբիլային և տրամվային երթևեկության համար։ Կամրջի երկարությունը կազմում է 484 մ, իսկ լայնությունը՝ 42 մ։ Կամրջի կենտրոնական հատվածը (80 մետր) բացովի է։ Մինչ ներկայիս տեսքը, այս տեղանքում կառուցվել է 5 կամուրջ։


=== Առաջին կամուրջ ===
Գալաթայի առաջին կամուրջը կառուցվել է 1845 թ-ին։ Կամուրջը փայտից էր։ Կառուցման ավարտից հետո այն անվանվեց Վալիդեի կամուրջ կամ Նոր կամուրջ։ Անցումը կամրջի վրայով վճարովի է եղել։


=== Երկրորդ կամուրջ ===
1863 թ-ին, մինչև Նապոլեոն III-ի այցը Ստամբուլ, կամուրջն ամբողջովին վերանորոգվեց սուլթան Աբդուլ Ազիզի կողմից։


=== Երրորդ կամուրջ ===
Հաջորդ խոշոր վերակառուցումը տեղի է ունեցել 1875 թ-ին։ Այդ ժամանակ կամրջի երկարությունը կազմում էր 480 մ, իսկ լայնությունը՝ 14 մ։ Ինչպես իր նախորդները, այն նույնպես փայտից էր։ Անցումը կամրջի վրայով եղել է վճարովի։


=== Չորրորդ և հինգերորդ կամուրջներ ===
Գալաթայի չորրորդ կամուրջը կառուցվել է 1912 թ-ին գերմանական «MAN» ֆիրմայի կողմից։ Այդ կամուրջը ուներ 466 մետր երկարություն և 25 մետր լայնություն։ Այն այդ տեսքով ծառայել է մինչև 1992 թ-ը, երբ այն հիմնովին տուժեց մեծ հրդեհից հետո։ Վերակառուցումից հետո այն դարձավ 5-րդը իր վերակառուցումների թվաքանակով։ 2005 թ-ին կամրջի վրայով անց է կացվել տրամվայի գիծ։


== Տես նաև ==
Ոսկե եղջյուր


== Արտաքին հղումներ ==
Yeni Galata Köprüsü на сервисе Яндекс.Панорамы
Ներքին Խալածան

Ներքին Խալացան (վրաց.՝ ქვემო ხალაწანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ախմետայից հեռու է 15 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 134 մարդ, մեծ մասամբ՝ չեչեններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայակա

Մայակա (էստ․՝ Majaka), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հյաադեմեեստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դիանա (աստվածուհի)

Դիանա (լատ.՝ Diana), բուսական և կենդանական աշխարհի, որսի, կանացիության և պտղաբերության աստվածուհի։ Համապատասխանում է հունական դիցաբաության  մեջ Արտեմիս և Սելենե աստվածուհիներին։
Ավելի ուշ Դիանային սկսել են նույնացնել Հեկատայի հետ։ Դիանային նաև անվանել են Տրիվիա՝ երեք ճանապարհների աստվածուհի (նրա պատկերները տեղադրված էին խաչմերուկում), այս անվանումը մեկնաբանվում էր որպես եռակի իշխանության նշան՝ երկնքում, երկրի վրա և երկրի տակ։ Նաև Դիանային նույնացնում էին կարթագենական երկնային աստվածուհի Ցելեստայի հետ։ Հռոմեական պրովինցիաներում Դիանա էին անվանում անտառի ոգիներին։
Հռոմեական  պաշտամունքի մեջ Դիանան համարվել է «օտար» և տարածված չի եղել պատրիկների շրջանում,  բայց ժողովրդականություն է վայելել ստրուկների շրջանում, ովքեր Դիանայի անվան տաճարներում ունեցել են անձեռնմխելիություն։ Սերվիոս Տուլլիոս թագավորը, ըստ լեգենդի, ծնված լինելով ստրկության մեջ՝ հռոմեական Ավենտին  բլուրի վրա  աստվածուհու պատվին տաճար է կառուցել։ Տաճարի կառուցման մեկ տարին ստրուկների համար տոն է եղել։
Ավենտինի վրա գտնվող նրա տաճարի հետ է կապվում  արտասովոր կովի մասին մի պատմություն, ում տիրոջն ասվել էր, որ նա, ով կովին կզոհաբերի տաճարին, Իտալիայում իշխանություն կունենա։ Սերվիոս Տուլլիոս թագավորը, իմանալով այդ պատմությունը, խորամանկությամբ տիրանում է կենդանուն, զոհաբերում է տաճարին ու եղջյուրներն ամրացնում է տաճարի պատին։
Դիանա աստվածուհու պատվին են անվանակոչել աստերոիդ` (78) Դիանա, որը բացահայտվել է 1863 թվականին։


== Ստուգաբանություն ==
Դիանա  գոյականն ի սկզբանե ծագել է հին  divios բառից, ավելի ուշ համապատասխանել է divius, dius բառերին՝ ինչպես Dius Fidius,  Dea Dia աստվածների անունների մեջ։ Ինչպես նաև dium, նշանակում է երկինք։ Բառի հիմքում ընկած են հնդեվրոպական  dei-, deiǝ-, dī-, dia- արմատները։
Հին հռոմեական հեղինակներ Մարկոս Տերենտիոս Վառոն  և Մարկոս Տուլիոս Կիկերոնը համարում էին, որ Դիանա անվան ստուգաբանությունը սերտ կապված է լատ.՝ dies (օր) բառի հետ։


== Գործառույթներ ==
Համաձայն ֆրանսիացի լինգվիստ, դիցաբան, լեզվաբան, ֆիլոլոգ Ժորժ Դյումեզիլի, Դիանան ունեցել է նախահնդեվրոպական ծագում։ Նրա կարծիքով աստվածուհու առաջնային գործառույթները ներառել են  երկնային աշխարհի միավորումը ժամանակի շարունակության հետ, սերունդների անընդհատության ապահովումը, որտեղից էլ և ձևավորվել է պտղաբերության հետ կապված նրա գործառնությունը։ Ինչպես նաև՝ նրա գործառույթներից է համարվել թագավորների խաղաղ հերթափոխությունը և թագավորական իշխանության բնականոն գործունեությունը։
Դիանան մարմնավորել է Լուսնին, այնպես ինչպես նրա եղբայր Ապոլլոնը Անտիկ շրջանում մարմնավորել է Արևին։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Դըդվանք

Դըդվանք, լեռ Հայաստանի Արարատի մարզում, Ուրծի լեռնաշղթայում, Զանգակատուն գյուղից նոտ 8 կիլոմետր հյուսիս-արևելք։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (259401-259500)

Աստերոիդների ցանկ (259301-259400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (259501-259600)
 Աստերոիդների ցանկ (259301-259400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (259501-259600)
Հայկական անունների տոների ցանկ

Հայ առաքելական եկեղեցին տարվա տարբեր տոների օրերին նաև տոնում է որոշ տոնի հետ առնչվող անձնանունների տոներ, որոնք ներկայացված են ստորև։
Ռևիլյասկո դ’Աստի

Ռևիլյասկո դ’Աստի (իտալերեն՝ Revigliasco d'Asti), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 923 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 103 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Սանտի Աննա է Գիոաչինոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ


== Ծանոթագրություններ ==
Նորա Փափազյան (Ալեքսանդրիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նորա Փափազյան (այլ կիրառումներ)Նորա Փափազյան (1923, Ալեքսանդրիա, Եգիպտոս - նոյեմբերի 1, 2017(2017-11-01)), հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1941-1946 թվականներին Կահիրեում սովորել է նկարիչ Աշոտ Զորյանի մոտ։ Ցուցադրվել է 1941 թվականից։ Գործերից են՝ «Գեղեցիկ նեգրուհին», «Աստվածամայրը երեխայի հետ», «Հույն կինը» և այլն։
Մահացել է 2017 թվականի նոյեմբերի 1-ին


== Մատենագրություն ==
II eme exposition des peintres armeniens d'Egypte, Le Caire, 1958.


== Ծանոթագրություններ ==
(1813) Իմհոտեպ

(1813) Իմհոտեպ (անգլ.՝ Imhotep), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,68321 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4671 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8993 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1605,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,224245 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1813) Իմհոտեպ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հնչեշտ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոտովսկ (այլ կիրառումներ)Հնչեշտ (մոլդ.՝ Hîncești, նախկինում` Կոտովսկ (1940-1990)), քաղաք Մոլդովայում, Քիշնևից 36 կմ հեռավորության վրա, Կոգիլնիկ գետի ափին։ Բնակչությունը 16, 8 հզ։
1790-ից Հնչեշտում եղել է հայկական գաղութ (մինչև 1930-ական թթ.)։ 1787-91-ի ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ Թուրքիայից, Բուլղարիայից ու Ռումինիայից բազմաթիվ հայեր գաղթել են (1790-ին) Մոլդովա և հաստատվել Հնչեշտում, Լահովիշտեա, Ստելնիչ և այլ գյուղաղական կալվածքներում, որոնք 1816-ին գնել էր Մանուկ Բեյ Միրզայանը։ Ծրագրելով Հնչեշտում կառուցել Ալեքսանդրապոլ քաղաքը, Մանուկ Բեյն աջակցել է գաղթականներին, խրախուսել գյուղատնտեսությունը, առևտուրն ու արհեստները, կառուցել զանազան շենքեր, հայերի և մոլդովացիների համար առանձին եկեղեցիներ (1816, փայտաշեն) ևն։ 1817-ին, Մանուկ Բեյի մահից հետո, գործը դանդաղել է, սակայն արդեն XIX դարի կեսին Հնչեշը դարձել է քաղաք և Բեսարաբիայի հայկական նշանակալի կենտրոն։ Հրավիրվել են հայ գործիչներ, որոնք խթանել են մշակութային կյանքը. բացվել է հայկական տարրական դպրոց (Մսեր Մսերյանի տանը), գրվել են գրական, պատմական երկեր, հավաքվել հայկական ձեռագրեր ևն։ Հայկական համայնքի գործերը վարել է հայկական թաղական խորհուրդը։ Աճել է հայ բնակչության թիվը։ Մանուկ Բեյի գործունեությունը շարունակել է որդին՝ Հովհաննես-Մուրադ Մանուկ Բեյ Միրզայանը (1816-93)։ Նրա կառույցներից ուշագրավ են որսորդական պալատը, Միրզայանների եռահարկ պալատը (1861, այժմ՝ շինարարական տեխնիկում), Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին (1870-72, չի պահպանվել), որը, ըստ 1982-ի պեղումների, կառուցված է եղել նախկին փայտե միանավ եկեղեցու հիմքի վրա (ճարտարապետ իտալացի Ալեքսանդր Բեռնարդացի), հայկական միջնադարյան ճարտարապետության ոճով։ Ներքնահարկում գտնվել է Միրզայանների ընտանեկան դամբարանը։ Ենթադրվում է, որ եկեղեցու որմնանկարները կատարել է Հովհաննես Այվազովսկին իր աշակերտների հետ, իսկ դաստիարակի նկարը՝ Ս.Դ. Աբամելիքը։ Եկեղեցուց ոչ հեռու, դեպի հյուսիս-արևելքում դեռ 1960-ական թթ. վերջին կային հայկական գերեզմանոցի հետքեր՝ երկու սև մարմարե գերեզմանաքարեր (XIX-XX դդ.)։ XIX դարի վերջից Հնչեշտի հայերի թիվը նվազել է (այդ ժամանակ վերելք է ապրել Քիշնևի հայկական գաղութը)։ 1867-ին Հ-ում կար մոտ 430 հայ (4300 բնակչից), 1880-ին՝ 206, 1925-ին՝ 150, 1932-ին՝ 50։ Տարբեր ժամանակներում Հնչեշտում գործել են Բեսարաբիայի հայոց հոգևոր թեմի առաջնորդներ Գ. Զաքարյանը, Ներսես Աշտարակեցին, Գ. Այվազովսկին, մշակույթի գործիչներ Մ. Բժշկյանը, Հ. Ալամդարյանը և ուրիշներ։ Հնչեշտի հայկական գաղութի դիվանը, որը երկար ժամանակ եղել է Միրզայանների պալատում, այժմ պահվում է Բուխարեստ քաղաքի պատմության թանգարանում, իսկ Մանուկ Բեյի անձնական գրադարանի մի մասը 1902-ին ուղարկվել է Էջմիածին, մյուսը գնել է Բուխարեստի առևտրի և արդյունաբերության ակադեմիան։
Մարկ Ռուկար

Մարկ Ռուկար (ֆր.՝ Marc Rucart, հուլիսի 24, 1893(1893-07-24)[…], Coulommiers - փետրվարի 23, 1964(1964-02-23), Փարիզի 11-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, մասոն։


== Կենսագրություն ==
Մարկ Ռուկարը ծնվել է 1893 թվականի հունվարի 24-ին Ֆրանսիայի Սեն-է-Մարն դեպարտամենտի Կուլոմե քաղաքում։
Ստացել է իրավաբանի կրթություն, եղել է Ռադիկալ կուսակցության անդամ։ Եղել է Ֆրանսիայի երրորդ հանրապետության դատախազության նախագահը, նշանակվել է հասարակական ճակատի միջոցով։ Դարձել է Ազգային խորհրդի անդամ։
1928-1940 թվականները եղել է Վոգեզների պատգամավոր։ 1947-1958 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի սենատորը։
Եղել է «Առաջընթացը Լուարայում» խմբակցության տնօրենը։
Մահացել է 1964 թվականի հունվարի 23-ին Փարիզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Զմեինկա

Մեծ Զմեինկա (ռուս.՝ Большая Змеинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի աջ ափին՝ 354 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Խենթաձոր (գետ)

Խենթաձոր, գետակ Հայաստանի Տավուշի մարզում, Աղնջա գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Արգելասար լեռան արևելյան լանջից և Չինարի գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևմուտքում միախառնվում է մայր գետին։ Երկարությունը՝ 7,5 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Առավելության նշաններ

Առավելության նշաններ, երթևեկության նշաններ, որոնք սահմանում են խաչմերուկներով, երթևեկելի մասերի փոխհատումներով կամ ճանապարհների նեղ հատվածներով անցման հերթականությունը։
Առավել տարածված առավելության նշաններից են «Զիջեք ճանապարհը» և «Գլխավոր ճանապարհ» նշանները։


== Նշանների ցանկ ==
Ստորև բերված աղյուսակում ներկայացված են Հայաստանում գործող նախազգուշացնող նշանները։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերնեյա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Չերնեյա (ռուս.՝ Чернея), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սմելիժ

Սմելիժ (ռուս.՝ Смелиж), գյուղ Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Սուզեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 74 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբշերոնի ազգային պարկ

Աբշերոնի ազգային պարկ (ադրբ.՝ Abşeron Milli Parkı), ազգային պարկը հիմնադրվել է 2005 թվականին Ապշերոնյան պետական արգելոցի հիման վրա՝ Բաքվում։ Ազգային պարկի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 783 հեկտար (7.83 կմ²)։


== Ստեղծման նպատակը ==
Ստեղծվել է տվյալ տարածքում գտնվող կենդանիների պահպանման համար, ինչպիսիք են ջեյրանները, կասպիական փոկերը և ջրային թռչունները։


== Ֆլորա և ֆաունա ==
Ցամաքում ապրում են ջեյրանները, շնագայլերը, աղվեսները, նապաստակները, գորշուկները, Կասպից ծովի ջրերում՝ փոկերը և ձկները, թռչուն արծաթափայլ որորը, թշշան կարապը, փարփարը, կռնչան բադը, սպիտակ մեծ տառեղը, ճահճային մկնաճուռակը և այլ թռչուններ։ Մի շարք կենդանիներ և թռչուններ, որոնք գրանցված են Ադրբեջանի Կարմիր գրքում և ապրում են Շիրվանի ազգային պարկում, հանդիպում են նաև Աբշերոնի ազգային պարկում։


== Արտաքին հղումներ ==
Աբշերոնի ազգային պարկի պաշտոնական կայքը Archived 2011-07-26 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Աբշերոնի ազգային պարկ (անգլ.)
Ադրբեջանի ազգային պարկեր Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Մահամբեթ Ուտեմիսով

Մահամբեթ Ուտեմիսով (ղազ.՝ Махамбет Өтемісұлы, 1803, Բուկևսկայա Օրդա, Աստրախանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 20, 1846(1846-10-20) կամ 1846, Արիտաու մարզ, Ղազախական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), 19-րդ դարի առաջին կեսի ղազախ բանաստեղծ, 1836-1837 թվականներին Արևմտյան Ղազախստանում ընդդեմ ցարիզմի և խանության տեղի ունեցած ազգային-ազատագրական շարժման կազմակերպիչներից ու ղեկավարներից մեկը։ Մինչև ապստամբությունը եղել է Ժանգիր Կերեյ խանի պալատական աշուղը (ակին)։


== Կենսագրություն ==
Մահամբեթ Ուտեմիսովը ծնվել է Բուկևսկայա Օրդայում։ Նախնական գիտելիքներ ստացել է մեդրեսեում, այնուհետև կրթությունը շարունակել է Օրենբուրգում, որտեղ, արդեն որպես հայտնի աշուղ, 1824 թվականին նրան ուղարկել էր Ժանգիր խանը որպես իր որդու՝ Զուլկարանի դաստիարակ։ Օրենբուրդում ուսանել է ռուսաց լեզու։ Եղել է բարեպաշտ մարդ։ Շուրջ հինգ տարի եղել է Խանի ժառանգորդի ուսուցիչը, այնուհետև Մահամբեթի և խանի միջև կոնֆլիկտ է ծագել։ Բռնակալության և կամայականության մասին սուր և կծու արտահայտությունների համար, արտաքսվելով խանի կողմից, նա մտերմացել է Իսաթայ Թայմանովի հետ, որը ցարի, խանի, բիերի և մյուս ճնշողների դեմ ապստամբության կազմակերպիչն է եղել։ 1829 թվականին ցարական զորքերը Մահամբեթին բռնել և նետել են բանտ, որտեղից 1831 թվականին փախչել է և շարունակել ապստամբության ագիտացիան, ժողովրդին ոգեշնչել իր երգերով։ Ցարական-խանական զորախմբերի դեմ մղած մարտերում կորցնելով ընկերոջը՝ Իսաթային, Մահամբեթը շարունակել է նրա գործը։ 1841 թվականին երկրորդ անգամ նետվել է բանտ, որտեղից հաջողվել է կրկին փախչել։ Նրան հանձնելու համար 2000 ռուբլու պարգևը չի գայթակղել ժողովրդին, որը չորս տարի շարունակ թաքցրել է Մահամբեթին։ 1846 թվականին բանաստեղծին դավաճանաբար սպանել է Խան Ժանգիրի գործակալ Իխլասը։
Մահամբեթը թողել է շուրջ 40 երգեր և պոեմներ, որոնք մեծ ազդեցություն են գործել ինչպես նրա ժամանակակից, այնպես էլ հետագա ակինների վրա։ Մահամբեթի ամբողջ ստեղծագործությունն ուղղված է ժողովրդին ճնշողների դեմ։


== Հիշատակ ==

50 տենգե հուշադրամ՝ նվիրված Մահամբեթի ծննդյան 200-ամյակին
Գրողի զոհվելու վայրում կանգնեցվել է նրա դամբարանը։ Ամեն տարի դամբարանի մոտ կազմակերպվում են Մահամբեի ստեղծագործությունների գրական ընթերցումներ
Ուրալսկ քաղաքում տեղադրվել է Մահամբեթի ձիարձանը
Ղազախստանի Ատիռաուի շրջանի շրջկենտրոնը կոչվել է Մահամբեթի անունով
Մահամբեթի անունով է կոչվել ԽՍՀՄ Գուրևի միջշրջանայի ղազախական դրամատիկական թատրոնը
Ալմա Աթայում ռուս քանդակագործ-անթրոպոլոգ Միխայիլ Գերասիմովի հայտնի մեթոդով վերստեղծվել է Մահամբեթի կերպարը
2003 թվականը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի որոշմամբ համարվել է Մահամբեթի անվան տարի՝ նրա 200-ամյա հոբելյանի առթիվ։ Ատիռաուում տեղադրվել է Մահամբեթի և Իսաթայի հուշարձանը


== Ծանոթագրություններ ==
Դարովսկի շրջան

Դարովսկի շրջան (ռուս.՝ Даровской район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կիրովի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դարովսկոյ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3757 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 11940 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Իզաբելլա Քալանթար

Իզաբելլա Ալեքսանդրի Քալանթար (նոյեմբերի 17, 1882(1882-11-17), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 25, 1962(1962-06-25), Ֆրանկֆուրտ, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), հայ թատերական դերասանուհի։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1935)։
Լրագրող, հրապարակախոս Ալեքսանդր Քալանթարի դուստրը։ Հայ խորհրդային ռեժիսոր Լևոն Քալանթարի քույրը։


== Կենսագրություն ==
Իզաբելլա Քալանթարը ծնվել է 1887 թվականի նոյեմբերի 17-ին Թիֆլիսում։ 1909 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի Ա․ Պետրովսկու անվան բեմական արվեստի դպրոցը։ Աշխատել է Կիևի Սոլովցովի թատրոնում։
1920-ական թվականների սկզբին ամուսնու՝ դերասան և ռեժիսոր Մ․ Սիչյովի հետ աշխատել է Սամարայի դրամատիկական թատրոնում։ Պատերազմից առաջ աշխատել է Դնեպրոպետրովսկի ռուսական թատրոնում։ 1943 թվականին մի խումբ դերասանների հետ մեկնել է Արևմուտք։
Մահացել է 1962 թվականի հունիսի 25-ին Ֆրանկֆուրտ Մայնում։


== Մարմնավորած կերպարներ ==
Լեդի Միլֆորդ
Լյուբով Յարովայա
բարոնուհի Շտրալ
Նաստասյա Ֆիլիպպովնա
Անտիգոնա
Մարիա Ստյուարտ
Էմիլյա (Օթելլո)


== Ծանոթագրություններ ==
Օլիվենսա (Ալագոաս)

Օլիվենսա (Ալագոաս)  (պորտ.՝ Olivença), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Բատալյայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 047 մարդ՝ 2010 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 172,961 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 63,87 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 2-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականի փետրվարի 2-ին։
Անտոնին Սլավիչեկ

Անտոնին Սլավիչեկ (чеш. Antonín Slavíček, մայիսի 16, 1870(1870-05-16)[…], Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - փետրվարի 1, 1910(1910-02-01)[…], Պրահա, Բոհեմիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), չեխ նկարիչ


== Կենսագրություն ==
1887 թվականին Անտոնին Սլավիչեկն ընդունվել է Պրահայի գեղարվեստի ակադեմիան, որտեղ աշակերտել է անվանի բնանկարիչ Յուլիուս Մարժակին։ Ուսումնառությունը հարթ չի ընթացել. սանը հաճախ արտահայտել է իր անհամաձայնությունը վարպետին, վիճել է նրա հետ։ 1899 թվականի հոկտեմբերին պրոֆեսոր Մարեկը մահացել է, գեղարվեստի ակադեմիայի բնանկարչության բաժանմունքի ղեկավարի պաշտոնը առաջարկել են Սլավիչեկին, բայց մերժել են պրոֆեսորի կոչում շնորհել, որոշ ժամանակ անց էլ բնանկարչության բաժանմունքը փակել են։
Սլավիչեկի կյանքում կարևոր դեր է խաղացել նրա ընկերը՝ արվեստի գործերի հավաքորդ Ավգուստ Շվագրովսկին. դժվարին պահերին պատրաստակամորեն ձեռք է մեկնել նկարչին, իսկ տարիներ անց էլ Ռուդնիցեի թանգարանին է հանձնել Սլավիչեկի աշխատանքների իր հարուստ հավաքածուն։
1908 թվականին Սլավիչեկի կինը ծանր հիվանդացել է, և նրա ապաքինման նպատակով անհրաժեշտություն է առաջացել մեկնելու Դուբրովնիկ։ Այդտեղ պատահարի պատճառով նկարչի ձեռքը կոտրվել է ։ 1909-ի օգոստոսին ամուսինները մեկնել են Արծվասար (Orlické hory)՝ արձակուրդն այնտեղ անցկացնելու։ Լեռնային Զդոբնիցե գետում լողալիս Սլավիչեկը սրտի տագնապ է ունեցել, նրա մարմնի աջ կողմը կաթվածահարվել է։ Երկար ժամանակ բուժվել է, այդ ընթացքում փորձել է նկարել ձախ ձեռքով, բայց արդյունքը հիասթափեցնող է եղել։ Որոշ ժամանակ անց նկարիչն ինքնասպանություն է գործել (ինչպես ձևակերպվել է մահվան վկայականում՝ «խելահեղության վիճակում»)։ Նրա այրին՝ Բոհումիլան ամուսնացել է ընտանիքի բարեկամի՝ նկարիչ Հերբերտ Մասարիկի հետ, որ Չեխիայի հանրապետության համահիմնադիր և առաջին նախագահ Տոմաշ Մասարիկի որդին է։
Սլավիչեկի տղան՝ Յանը, նույնպես նկարիչ է դարձել, իսկ Յանի որդին՝ Իրժին, դարձել է հայտնի կինոսցենարիստ ու ռեժիսոր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Vítězslav Nezval: Antonín Slavíček, A Great Czech Painter. Artia, Prague (1955)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Works relating to Antonín Slavíček @ Národní Knihovny ČR (Czech National Library)
Česká Televize, "Garden Wall" by Slavíček, at the National Gallery: An appreciation by Monika Sybolová
Storm in the Heartland

Storm in the Heartland (հայերեն՝ Հարթլենդի փոթորիկը), ամերիկացի քանթրի երգիչ Բիլ Ռեյ Սայրուսի երրորդ ստուդիական ալբոմը, թողարկված 1994 թվականի նոյեմբերի 8-ին, Mercury Records լեյբլով։


== Երգացանկ ==


== Չարթեր ==


=== Ալբոմների ===


=== Սինգլերի ===
Թարաձիգ

Թարաձիգ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում։


== Պատմություն ==
Եղել է հայաբնակ գյուղ մինչ 1915 թվականի Մեծ եղեռնը։


== Պատմամշակութային եկեղեցի ==
Թարաձիգն ուներ քարակոփ եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մայսկոե (գյուղ, Տույմազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄայսկոեՄայսկոե (ռուս.՝ Майское, բաշկիրերեն՝ Майский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 46 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բերդկունք

Բերդկունք (նախկին անվանումները` Աղկալա, Ազատ),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Գավառի տարածաշրջանում, Գավառ քաղաքից մոտ 9 կմ հյուսիս, Սևանա լճի հարավարևմտյան ափին։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1930 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Բերդկունքի մշտական բնակչությունը կազմել է 296, առկա բնակչությունը` 279 մարդ։ Մինչև 1918 թ. եղել է ադրբեջանաբնակ, խորհրդային տարիներին` ունեցել խառը հայ-ադրբեջանական բնակչություն, 1989 թվականից զուտ հայաբնակ է։ Բերդկունքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, կերային մշակաբույսերի և կարտոֆիլի մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույց ==
Գյուղի հյուսիսարևելյան մասում է գտնվում “Սպիտակ բերդ” ամրոցը (մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հզմ.), գյուղի մեջ կա 11-12դդ. եկեղեցի, շուրջը գերեզմանոց (12-20դդ.), տապանաքարեր (16-17 դդ.)։


== Պատկերներ ==

		


== Տես նաև ==
Բերդկունքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
2001 թվականի Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները, Հայաստանի վիճակագրական կոմիտե
Kiesling, Brady (2005), Rediscovering Armenia: Guide, Yerevan, Armenia: Matit Graphic Design Studio 
Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, p. 43, available online at the website of the Internet Archive:


== Ծանոթագրություններ ==
Դելփիք

Դելփիք (հունարեն՝ Δελφοί), հին հունական քաղաք Փոկիսի հարավ-արհմուտքում, Պառնաս լեռան ստորոտում։ Հիմնադրվել է մեր թվարկությունից առաջ 3-րդ հազարամյակում։ Եղել է կրոնական, մշակութային, առևտրի և արհեստների կենտրոն։ Մեր թվարկությունից առաջ 7-րդ դարից մինչև մեր թվարկուրյունից 390 թվականը համահունական սրբավայր էր։ Այստեղ էր Ապոլլոն աստծո տաճարը, որի պատգամախոսն էր Պյութիա քրմուհին (տես Դեչփյան պատգամախոս)։ Դելփիում չորս տարին մեկ տեղի էին ունենում Պյութիական խաղեր    (վերջինը եղել է մեր թվարկություն 394 թվականին)՝ նվիրված հրեշ-օձ Պիթոնի դեմ Ապոլլոն աստծո հաղթանակին։ Այդ խաղերի ժամանակ սկզբում մրցում էին բանաստեղծներն ու  երաժիշտները։ Մեր թվարկությունից առաջ 586 թվականից խաղերի ծրագրի մեջ մտան մարզական բոլոր ձևերը։ Պյութիական խաղերի օրերին ամբողջ Հունաստանում          հայտարարվում էր «սրբազան հաշտություն» (կամ «սրբազան ամիս»), դադարեցվում էին կռիվները։ Դելփիքի պեղումներն սկսվել են 1892 թվականին։ Դելփիքն այժմ հնագիտական  թանգարանով փոքրիկ բնակավայր է։ Սրբավայրի կառույցների մեջ գերիշխող է Ապոլլոնի ասպարը, որի շուրջը կազմավորվել է Դելփիքի ճարտարապետական անսամբլը։         


== Տես նաև ==
Հին Հունաստան
Դելփյան պատգամախոս
Անանուն լավային ծալքեր

Անանուն լավային ծալքեր, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Կոտայքի մարզում՝ Գառնի գյուղից մոտ 1 կմ հարավ-արևելք՝ Ազատ գետի կիրճում։ Այն գրանցված է Հայաստանի Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Օսիպենկոյի փողոց (Դոնի Ռոստով)

Օսիպենկոյի փողոց (ռուս.՝ Улица Осипенко), փողոց Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի Լենինյան շրջանում։ Անվանվել է խորհրդային օդաչու, Խորհրդային Միության հերոսի կոչմանն արժանացած առաջին կանանցից մեկի՝ Պոլինա Դենիսովնա Օսիպենկոյի (1907-1939) պատվին։ Սկիզբ է առնում Ավիացիոննայա փողոցից և ավարտվում Ստաչկայի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 1000 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Դոնի Ռոստով քաղաքի Օսիպենկոյի փողոցը սկսվում է Ավիացիոննայա փողոցից, հատում Էնտուզիաստների նրբանցքը, Կալինինի փողոցը, Կիևսկի, Սպորտիվնի, Յուգովի նրբանցքները, Անդրեյ Սլադկովի փողոցը, Խոլմոգորսկի նրբանցքը, Կրուպսկայայի, Պրոմեժուտոչնայա, Կրասնայա փողոցները և ավարտվում Ստաչկայի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 1 կիլոմետր է։ Փողոցում կա համարակալված 86 շինություն։
Օսիպենկոյի փողոցի փոստային դասիչներն են՝ 344004, 344058։
Փողոցն անվանվել է խորհրդային օդաչու, Խորհրդային Միության հերոսի կոչմանն արժանացած առաջին կանանցից մեկի՝ Պոլինա Դենիսովնա Օսիպենկոյի (օրիորդական ազգանունը՝ Դուդնիկ, 1907-1939) պատվին։ 1937 թվականի ամռանը Պոլինա Օսիպենկոն գերազանցել է թռիչքների բարձրության համաշխարհային երեք ռեկորդ՝ բեռով և առանց բեռի։ 1938 թվականին նա ղեկավարել է Սևաստոպոլ-Արխանգելսկ անվայրէջք թռիչքը։ Նրա անձնակազմը սահմանել է նաև փակ կորագծով հեռավորության կանանց համաշխարհային ռեկորդը։ Պոլինա Օսիպենկոն զոհվել է 1939 թվականի մայիսի 11-ին ինքնաթիռի վթարի ժամանակ։ Թաղված է Մոսկվայի Կարմիր հրապարակում՝ Կրեմլի պատի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Осипенко в Ростове-на-Дону
Подробная карта Улица Осипенко, город Ростов-на-Дону со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс Улица Осипенко, г. Ростов-на-Дону
Շաշուտի

Շաշուտի (ռուս.՝ Шашуты), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պուտիլովկա (այլ կիրառումներ)

Պուտիլովկա, կարող է վերաբերել՝

Պուտիլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում
Պուտիլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում
Լիճ (Կամախի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լիճ (այլ կիրառումներ)Լիճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին թրքաբնակ էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յոզեֆ Աշբախ

Յոզեֆ Ռիտտեր ֆոն Աշբախ (գերմ.՝ Joseph Ritter von Aschbach, ապրիլի 29, 1801(1801-04-29), Հյոխստ, Գերմանիա - ապրիլի 25, 1882(1882-04-25), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա), գերմանացի պատմաբան, ով զգալի ավանդ է ներդրել հատկապես վեստգոթերի պատմության ուսումնասիրության ասպարեզում (գլուխգործոցը համարվում է «Geschichte der Westgoten»/«Վեստգոթերի պատմությունը» աշխատությունը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1827 թվականին)։


== Կենսագրություն ==
Յոզեֆ Աշբախը ծնվել է Հյոխստում, որը ներկայումս  Մայնի Ֆրանկֆուրտի շրջաններից մեկն է։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Հայդելբերգի համալսարանում սկզբնական շրջանում աստվածաբանություն ու փիլիսոփայություն է ուսումնասիրել, սակայն իր դասախոսներից մեկի՝ անվանի պատմաբան Ֆրիդրիխ Շլոսերի ազդեցությամբ անցում է կատարել դեպի պատմության ուսումնասիրություն և 1823 թվականին ավարտել է համալսարանը՝ փայլուն կերպով պաշտպանելով իր պատրաստած «Dissertatio De Theopompo Chio historico, Frankfurt» ատենախոսությունը։ 1823 թվականից էլ պրոֆեսորի կոչումով դասավանդել է Ֆրանկֆուրտի գիմնազիայում։
1842 թվականին դարձել է Բոննի, 1853 թվականին՝ Վիեննայի համալսարանի պրոֆեսոր։ Բացի այդ՝ ընտրվել է Վիեննայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ, իսկ 1870 թվականին էլ նրան ազնվականական տիտղոս է շնորհվել։


== Աշխատությունների ընտրանի ==
«Dissertatio De Theopompo Chio historico, Frankfurt» (1823),
«Geschichte der Westgoten» (Մայնի Ֆրանկֆուրտ, 1827 թ.);
«Geschichte der Omajjaden in Spanien» (2 հատորով, Մայնի Ֆրանկֆուրտ, 1829—1830 թթ.);
«Geschichte Spaniens und Portugals zur Zeit der Almoraviden und Almohaden» (2 հատորով, Մայնի Ֆրանկֆուրտ, 1833—1837 թթ.),
«Geschichte der Heruler und Gepiden» («Archiv f. Geschichte u. Litteratur»);
«Ges c hiehte Kaiser Sigmunds» (4 հատորով, Համբուրգ, 1838—1845 թթ.),
«Urkundliche Geschichte der Grafen von Wertheim» (2 հատորով, Մայնի Ֆրանկֆուրտ, 1843 թ.),
«Allgemeine Kirchenlexikon» (4 հատորով, Մայնի Ֆրանկֆուրտ, 1846—1850 թթ.)
«Die rom. Legionen prima und secunda adjutrix» (1856);
«Die Konsulate d.röm. Kaiser Augustus und Tiberius» (1861);
«Die Konsulate der röm. Kaiser von Caligula bis Hadrian» (1861);
«Die röm. Kaiserinschriften» (1857);
«Die Kaiserin Livia, Gemahlin des Kaisers Augustus» (1863),
«Die Anicier und die rom. Dichterin Proba»,
«Geschichte der wiener Universität» (Вена, 1867—1877, 2-րդ և 3-րդ հատորները հրատարակվել են հետմահու, 1885 թ.)
«Roswitha und Konrad Celtes» (Վիեննա, 1857 թ., 2-րդ հրատարակությունը՝ 1868 թ.)
«Die fr ühern Wanderjahre des Konrad Celtes und die Anfänge der von ihm errichteten gelehrten Sodalitä ten» (Վիեննա, 1869 թ.)


== Ծանոթագրություններ ==

List of Aschbach's written works from the "German Wikipedia".


== Գրականություն Յոզեֆ Աշբախի մասին ==
Karl Schrauf, Johann Friedrich Böhmer: Josef von Aschbach. Eine biographische Skizze. A. Holzhausen, Wien 1900 (59 Seiten).


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.peter-hug.ch/lexikon/01_0902#N0050
WorldCat Search Published works by Joseph Aschbach
[http://de.wikisource.org/wiki/Joseph_Aschbach Յոզեֆ Աշբախի աշխատությունները Викитека-ում (գերմ.)
Վինիգար բլրի հողմաղաց

Վինիգար բլրի հողմաղաց  (անգլ.՝ Vinegar Hill Windmill), աշտարակային հողմաղաց Իռլանդիայի Ուեքսֆորդ կոմսությանի Էնիսքորթի քաղաքի Վինիգար բլրի վրա։


== Պատմություն ==
Վինիգար բլրի հողմաղացը թվագրվում է 1600-1798 թվականների միջև։ Բլրի վրա միայնակ կանգնած փոքրածավալ շրջանաձև, մեկ հարթակով  հողմաղաց է եղել։ Այն նստած էր աղյուսով շարված և քարով երեսպատված քարե կառույցի վրա։
1798 թվականի ապստամբության ժամանակ հողմաղացը ապստամբների հրամանատարական կենտրոնն է եղել։ Նրանք հողմաղացի վրա իրենց դրոշն են բարձրացրել։ Երբ ապստամբությունը ճնշվել է, գեներալ Ջերայդ Լեյքը (անգլ.՝ Gerald Lake)  1798 թվականի հուլիսի 21-ին ապստամբների դրոշը փոխարինել է անգլիական արքայական դրոշով։


== Ներկա վիճակ ==
Մինչև 1840 թվականը ավերակ է եղել, ամենայն հավանականությամբ չի օգտագործվել 1798 թվականի ապստամբության ճնշվելուց հետո։ Հողմաղացը այժմ Իռլանդիայի ազգային հուշարձան է (համար 392), և 1700 կառույցներից մեկն է, որոնց իռլանդական կառավարությունը 2011 թվականին դիտարկել է այս կարգավիճակից զրկելու ենթակա։
Երբ 1960-ական թվականների հողմաղացը անմխիթար վիճակում է հայտնվել, բողոքի ծանուցում են փակցրել նրա պատին՝

Հողմաղացը, որպես 1798 թվականի ճակատամարտի մի էպիզոդ, ավելի մեծ՝ Ազգային 1798 թվականի ապստամբության կենտրոնի տարածքի մեջ է մտնում,։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլբեյի էլեկտրոլիզ

Կոլբեյի էլեկտրոլիզ կամ Կոլբեյի ռեակցիա, օրգանական ռեակցիա է հայտնաբերված Հերման Կոլբեյի կողմից։ Կոլբեյի ռեակցիան իրենից ներկայացնում է երկու կարբոնաթթուների դեկարբոքսիլային դիմերիզացում։

Եթե օգտագործենք երկու տարբեր ամինաթթուներ, ապա հնարավոր է ստանալ ածխաջրածինների խառնուրդ։
R1COO− + R2COO− → R1−R1 + R1−R2 + R2−R2


== Ռեակցիայի մեխանիզմ ==
Ռեակցիայի մեխանիզմը բաղկացած է երկու փուլանի ռադիկալային գործընթացիծ (օրինակը բերված է քացախաթթվի էլեկտրոլիզի վրա)՝
1. էլեկտրոքիմիական դեկարբոքսիլացումը տալիս է միջանկյալ ռադիկալ միացություն
CH3COOH → CH3COO− → CH3COO· → CH3· + CO22. երկու նմանատիպ միջանկյալ նյութերի միացում
2CH3· → CH3CH3


== Ռեակցիայի օրինակ ==
2,7-դիմեթիլ-2,7-դինիտրոօկտանի ստացումը 4-մեթիլ-4-նիտրովալերիանաթթվից


== Տես նաև ==
Վյուրցի ռեակցիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Kolbe Electrolysis»։ Organic Chemistry Portal։ Վերցված է 2007-10-22
Միգել (երգիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միգել (այլ կիրառումներ)Միգել Հոնթել Պիմենթել (անգլ.՝ Miguel Jontel Pimentel, հոկտեմբերի 23, 1985(1985-10-23), Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի երգիչ, երգերի հեղինակ և պրոդյուսեր։ 2010 թվականին թողարկել է իր դեբյուտային «All I Want Is You» ալբոմը, իսկ 2012 թվականին նա թողարկել է իր «Kaleidoscope Dream» կոչվող երկրորդ ալբոմը, որը զբաղեցրել է 3–րդ հորիզոնականը Billboard 200 ալբոմների հիթ շքերթում։ «Kaleidoscope Dream» ալբոմի «Adorn» երգը հաջողություն է ունեցել հիթ շքերթներում, ինչպես նաև ստացել է «Լավագույն R&B երգ» մրցանակը Գրեմմի մրցանակաբաշխությունում։ Միգելի «Wildheart» անվանումը կրող երրորդ ալբոմը թողարկվել է 2015 թվականի հունիսին և զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը Billboard 200-ում։


== Սկավառակագրություն ==
Ստուդիական ալբոմներ

«All I Want Is You» (2010)
«Kaleidoscope Dream» (2012)
«Wildheart» (2015)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք