armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պադովա

Պադովա (իտալերեն՝ Padova, լատիներեն։ Patavium, հնագույն գերմաներեն։ Esten), քաղաք համայնք Վենետոյում, հյուսիսային Իտալիա։ Պադովա գավառի մայրաքաղաքն է և տարածաշրջանի տնտեսական և կոմունիկացիոն հանգույցը։ Բնակչությունը կազմում է ▲210 440 մարդ (հունվարի 1, 2018)։ Այն Վենետիկի մարզի Պադովա գավառի վարչական կենտրոնն է։ Ունի 242 000 բնակչություն (1979)։ Տրանսպորտային կարևոր հանգույց է։
Ջրանցքով միանում է Ադրիատիկ ծովին։ Կա արհեստական մանրաթելի արտադրություն, բազմազան մեքենաշինություն, էլեկտրատեխնիկական, սննդի, կոշիկի, կարի, կահույքի, փայտամշակման, թղթի, պոլիգրաֆ արդյունաբերություն։


== Կրթություն ==
Պադովայում լինում է ամենամյա միջազգային տոնավաճառ։ Ունի համալսարան (1922)։


== Տեսարժան վայրեր ==
Պադովւայում պահպանվել են հին հռոմեական դամբարանների, կամուրջների, ամֆիթատրոնի և ֆորումի մնացորդներ։ Պադովայում, որ Վերածննդի ժամանակաշրջանում արվեստի խոշոր կենտրոն էր, աշխատել են Ջոտտոն (դել Արենա Կապելլայի որմնանկարները), Դոնատելլոն, Մանտենյան, Տիցիանը (Ակուոլա դել Աանւոոյի որմնանկարները)։
Լավագույն ճարտարապետական հուշարձաններից են՝ Պալացցո դելլա Ռաջոնեն (1215-1306), համալսարանը (շինարարությունը սկսվել է 1493), Աանտա Մարիա Ասսունտա տաճարը (16-րդ դար, ճարտարապետ Անդրեա դա Վպլլե)։
Ենթադրվում է, որ Պադովայում հայերը բնակել են վաղուց ի վեր։ Սակայն հավաստի տվյալները Պադուաի հայերի մասին 14-րդ դարի սկզբից են. հայտնի է, որ 1308 թվականին Դավիթ վարդապետ Կիլիկեցին այստեղ կառուցել է հայկական եկեղեցի։
Պադովայում հայերի բազմաքանակության մասին է վկայում 1406 թվականին այնտեղ հայերի հոգևոր առաջնորդ ունենալու փաստը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորաժդե (այլ կիրառումներ)

Գորաժդե կարող է վերաբերվել.

Գորաժդե, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Գորաժդե, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորմում։
(9659) 1996 EJ

(9659) 1996 EJ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի մարտի 10-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,659923 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4234 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8965 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1584,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,227196 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,46° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9659) 1996 EJ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Առաքյալ (մուլտֆիլմ)

«Առաքյալ» (իսպ.՝ El apóstol), 1917 թվականին արգենտինական մուլտֆիլմ, ռեժիսոր՝ Կվիրինո Կրիստիանի։ Համարվում է աշխարհի առաջին լիամետրաժ մուլտֆիլմը։


== Պատմություն ==
Կվիրինո Կրիստիանին իտալացի ներգաղթյալ է, նա մասնագիտացած էր քաղաքական ծաղրանկարներում։ 1916 թվականին նա ծանոթացել է և ընկերացել է այլ իտալացիների հետ, որոնցից մեկը արգենտինական կինոմատոգրաֆիայի հիմնադիր Ֆեդերիկո Վալլեն էր։ Վալլեի ղեկավարությամբ նա նկարահանել է կարճամետրաժ անիմացիոն սատիրա «Ներխուժում Բուենոս Այրես պրովինցիա» անունով, որից հետո սկսում է խոշոր ֆիլմեր նկարահանել։
Ֆիլմում կար 58000 կադր, բացի այդ, Կրիստիանին ստեղծել է նաև շենքերի մակետներ։ Նա օգտագործել է փոխադրման մեթոդը, որը Վալլեն փորձարկել էր քաղաքական ժամանակագրություն թողարկելիս։ Ռեժիսորը նկարահանումներն անցկացրել է իր տան տանիքին, որպեսզի ստանա բնական լուսավորություն։
Թեև ֆիլմն ունեցել է որոշ հաջողություններ, կրկնօրինակների մեծ մասը գնացել է ցելյուլոիդային սանրեր պատրաստելու վրա, ինչը ընդունված էր այդ ժամանակ։ Միակ պահպանված օրինակը այրվել 1926 թվականին Վալլեի ստուդիայի հրդեհի ժամանակ։


== Սյուժե ==
Նախագահ Իպոլիտո Իրիգոյեն ընկնում է երկինք։ Նա ուզում էր մաքրել Բուենոս Այրեսը կաշառակերությունից և անբարոյականությունից, բայց դրա փոխարեն վերացնում է այն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
G. Bendazzi. L’uomo che anticipò Disney. Il cinema d’animazione di Quirino Cristiani. Roma, 2007.


== Արտաքին հղումներ ==
Fantasías animadas
El argentino que le ganó a Disney
«El apóstol»(անգլ.) Big Cartoon DataBase կայքում
Հմայակ Հարոյան

Հմայակ Վարազդատի Հարոյան  (հունվարի 9, 1949(1949-01-09), Թաթուլ, Թալինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռազմական գործիչ, պահեստազորի գեներալ-մայոր։


== Կենսագրություն ==
Հմայակ Հարոյանը ծնվել է 1949 թվականի հունվարի 9-ին Արագածոտնի Արեգ գյուղում, մտավորականներ Վարազդատ և Մանուշակ Հարոյանների ընտանիքում, որոնք ունեցել են 6 երեխա։ 1973 թվականին ավարտել է Խարկովի ռազմական բարձրագույն ուսումնարանը, եղել է Խարկովի ինժեներա-հրամանատարական ռազմական ուսումնարանի կուրսանտ, ուսանել հրթիռաձիգի մասնագիտություն։ 1973-1981 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ տարբեր զորամասերում, 1991 թվականից՝ ՀՀ ԶՈՒ-ում։ 1992-1994 թվականներին մասնակցել է  Տավուշի, ԼՂՀ Մարտունու ինքնապաշտպանական մարտերին։ 1992-1993 թվականներին եղել է Արևելյան զորախմբի հրամանատար, 1993-1994 թվականներին՝ Հարավային զորախմբի հրամանատար։ 1993 թվականին վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո վերադարձել է մարտադաշտ։ 
1994-1998 թվականներին եղել է ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ սպառազինության հարցերով։ 1998-2001 թվականներին ՌԴ-ում ՀՀ դեսպանության ռազմական կցորդ, 2001-2004 թվականներին՝ ՀՀ արտակարգ իրավիճակների վարչության պետ։


== Պարգևներ ==
ԼՂՀ Մարտական խաչ 1-ին աստիճանի շքանշան
«Վարդան Մամիկոնյան» շքանշան, 2009


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նվիրյալները. Հմայակ Հարոյան
Եվգենյա Սավինա-Գնեսինա

Եվգենյա Ֆաբիանովնա Սավինա-Գնեսինա (ռուս.՝ Евгения Фабиановна Савина-Гнесина, մարտի 11, 1870(1870-03-11) կամ 1871, Դոնի Ռոստով, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 6, 1940(1940-04-06), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային դաշնակահար, երաժշտության ուսուցիչ, երաժշտական-հասարակական գործիչ, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1925), ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1935)։  Գնեսինա քույրերից մեկը։


== Կենսագրություն ==

Եվգենյա Ֆաբիանովնա Գնեսինան ծնվել է 1870 թվականին Դոնի Ռոստովում, քաղաքային ռաբբունի Ֆաբիան Օսիպովիչ Գնեսինի և Բելլա Իսաևնա Ֆլետզինգեր-Գնեսինայի ընտանիքում։ Երբ Եվգենյան 14 տարեկան էր, ծնողները նրան ուղարկեցին ընդունվելու Մոսկվայի կոնսերվատորիա։ 1889 թվականին ավարտել է կոնսերվատորիայի դաշնամուրային ֆակուլտետը (Վասիլի Սաֆոնովի դասարան), Անտոն Արենսկու և Սերգեյ Տանեևի մոտ պարապել է նաև կոմպոզիցիա։ Սերտորեն կապված է եղել գրականության և արվեստի սիրահարների շրջանակի հետ, որը ղեկավարում էր երիտասարդ Կոնստանտին Ալեքսեևը, հետագայում՝ Կոնստանտին Ստանիսլավսկի։
1895 թվականին քույրերի՝ Ելենա և Մարիա Գնեսինաների հետ միասին հիմնադրել են «Ե. և Մ. Գնեսինաների անվան երաժշտական ուսումնարանը», որը հետագայում դարձավ Գնեսինների անվան ռուսական երաժշտական ակադեմիա։ Եվգենյա Ֆաբիանովնան դասավանդել է դաշնամուր, մանկական սոլֆեջիո, տարրական երաժշտության տեսություն, ղեկավարել դաշնամուրի բաժինը։ Նա իրականացրել է դպրոցի ընդհանուր գեղարվեստական ղեկավարումը (1920-ական թվականներից քրոջ՝ Ելենա Գնեսինայի հետ միասին)։ 1911 թվականին իրականացրել է երկու մանկական օպերաների բեմադրություն` «Տնակ» Ալեքսանդր Գրաչինովի  երաժշտության  և «Շաղգամ»՝ դպրոցի աշակերտ Ֆաբիա Վիտաչեկի երաժշտության հիման վրա։ Այսպես է սկսվել Գնեսինների անվան մանկական երաժշտական թատրոնի պատմությունը։
Մահացել է 1940  թվականին։ Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։


== Աշակերտներ ==
Դաշնակահար Նիկոլայ Օռլով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Еврейский мемориал. Виртуальный некрополь
Онлайн Энциклопедия Archived 2016-08-19 at the Wayback Machine.
Զերրույում

Զերրույում, ձոր Կիլիկիայում, Այնթապի և Հռոմկլայի միջև։ Այստեղից անցնող ճանապարհներից մեկը, Եփրատը կտրելով տանում է դեպի Հռոմկլայի գավառակի կենտրոն Խալֆեթի ավանը, իսկ մյուսը՝ Հռոմկլա բերդը։


== Ծանոթագրություններ ==
(1990) Պիլչեր

(1990) Պիլչեր (անգլ.՝ Pilcher), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1956 թվականի մարտի 9-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,174511 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,063 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,286 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1171,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,30737 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,13° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1990) Պիլչեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
79

79 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 79 թվականն է, 
I դարի 79-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Պոմպեյում տեղի է ունեցել հրաբխի ժայթքում


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մարտինցի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարտինցի (այլ կիրառումներ)Մարտինցի (ուկրաիներեն՝ Мартинці), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարտինցի գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դարձյալ նրանց

«Դարձյալ նրանց», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի այս բանաստեղծության գրվելու տարեթիվը ցայսօր անհայտ է։ Այն հիշեցնում է գրողի «Չարամիտներին», «Միամիտներին», «Երանություն էր խոստացել հույսս ինձ», «Մարգարե», «Ազդ» բանաստեղծությունները, որոնք գրված են Թումանյանի՝ Կոնսիստորիայում ծառայելու տարիներին (1887-1892 թվականներ)։
Թվում է, նույնիսկ, որ օրգանական շարունակությունն է 1890 թվականին մայիսի 20-ին գրված «Չարամիտներին» բանաստեղծության և պետք է գրված լինի նույն օրերին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 49-ում պահվում է «Մուրճի» արխիվից հանված մեկ ինքնագիր։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության I հատորում (էջ 485)։
Տպագրվել է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոզովոյի համայնք

Լոզովոյի համայնք (մակեդոներեն՝ Општина Лозово), երկրորդ մակարդակի վարչատարածքային միավոր Մակեդոնիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում։ Վարչականորեն մտնում է Արևելյան ստատիստիկ շրջանի կազմի մեջ։
Վարչական կենտրոնը համարվում է Լոզովո գյուղը, որը նաև համայնքի խոշորագույն բնակավայրներից է։


== Աշխարհագրություն ==
Լոզովոյի համայնքը տեղակայված է Բալկանյան թերակղզու վրա՝ Մակեդոնիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում։ Զբաղեցնում է 166,32 կմ² տարածք։
Վարչական կենտրոնը Լոզովոն է։ Արևմուտքում սահմանակցում է Վելեսի, հյուսիս-արևելքում՝ Սվետի-Նիկոլեի, հարավ-արևելքում՝ Շտիպի, իսկ հարավում՝ Գրադսկոյի համայնքներին։
Լոզովոյից բացի վարչական միավորի կազմի մեջ մտնում են նաև 11 գյուղական բնակավայրեր։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 2858 մարդ։ Նույն թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության ազգային կազմը հետևյալն էր՝

մակեդոնացիներ` 2471 մարդ
բոսնիացիներ՝ 34 մարդ
ալբանացիներ` 35 մարդ
թուրքեր` 157 մարդ
սերբեր` 27 մարդ
առումիններ` 122 մարդ
այլ՝ 12 մարդ


== Տես նաև ==
Մակեդոնիայի Հանրապետության վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
Ազատաշեն (Գորիսի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազատաշեն (այլ կիրառումներ)Ազատաշեն (նախկին անվանումը` Ալիղուլիքենդ), լքված գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզի Գորիսի տարածաշրջանում, Գորիս քաղաքից մոտ 4 կմ արևելք, Գորիս-Ստեփանակերտ խճուղու աջ կողմում, բազմաթիվ ձորերով կտրտկված վայրում։
Ալիղուլիքենդ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Գորիսի շրջանի։ Գյուղը վերանվանվել է Ազատաշեն 1940 թ։ 1970-ական թվականներին Ազատաշենը միավորվել է Ձորաշեն և Այգեձոր գյուղերի հետ` կազմելով Հարթաշեն գյուղը։ Ներկայումս լքված է։


== Բնակչություն ==
Գյուղը լքված է 1970-ական թվականներից, ներկայումս բնակչություն չունի; Նախկինում բնակեցված է եղել հայերով, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.

Բնակչության հիմնական զբաղմունքը կաթնաանասնապահություն,  դաշտավարություն, անասնաբուծություն, մեղվաբուծությունն էր։ Գյուղում կար Ս. Հռիփսիմե անունով անշուք կանգուն եկեղեցի։ Գյուղն ուներ միջնակարգ դպրոց, ակումբ, գրադարան>։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիիկվա

Լիիկվա (էստ․՝ Liikva), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 413 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆորկս

Ֆորկս (անգլ.՝ Forks), քաղաք ԱՄՆի Վաշինգտոն նահանգում։ Բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում է 3.532 մարդ։ Գտնվում է Խաղաղ օվկիանոսի արևելյան ափին և հիմնադրվել է 1945 թ-ի օգոստոսի 28-ին։ Քաղաքի մոտակայքում է գտնվում Քվիլյետ, Բոգաչիել, Կալավահ և Սոլ Դուկ գետերը։
Այգուլակ (գետ)

Այգուլակ (ռուս.՝ Айгулак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չուի գետի աջ ափով՝ 56 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեօբյան ավազանային երկրամասին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ավազանատակը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100005780
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100578
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
В статье использована информация, предоставленная Федеральным агентством водных ресурсов из перечня водных объектов, зарегистрированных в государственном водном реестре по состоянию на 29.03.2009.
Կոզլի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոզլիԿոզլի (ռուս.՝ Козлы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հուգլֆինգ

Հուգլֆինգ  (գերմ.՝ Huglfing), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա շրջանին։ Գտնվում է Վայլհայմ Շոնգաու շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2563 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 24,36 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 90 131։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ռոդոտուս թաթաձև

Ռոդոտուս թաթաձև (լատ.՝ Rhodotus Palmatus), Tricholomataceae ընտանիքին պատկանող սունկ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Վառ կորալագույն, կարմրավուն կամ բոսորավարդագույն, դոնդողանման թաղանթով պատված, 4-8 սմ տրամագծով գլխարկը չորանալուց հետո գունաթափվում է, ունի  ջրջրոտված մակերես և ներս ծալված եզրեր։ Ծիրանի հաճելի հոտով և կծու համով պտղամիսը վարդագույն է։ 0,5 սմ լայնությամբ հաստափոր ազատ կամ ոտիկին կպած թիթեղները գլխարկից ավելի վառ են գունավորված։ Վարդագույն երանգով ծռված, կողքային, երբեմն կենտրոնական, վերևում` ալրանման իսկ ներքևում զոլավոր ոտիկը 1–5 x 0,5–1,5 սմ է։ Սպորափոշին վարդագույն է, իսկ բաց վարդագույն կամ դեղնավարդագույն, կիսագնդաձև սպորները՝ 5–8 մկմ։


== Տարածվածություն ==
Ընդհանուր արեալը ընդգրկում է Եվրոպան, Ասիան, Հյուսիսային Աֆրիկան, Հյուսիսային Ամերիկան Հարավային Կովկասը (Հայաստան)։ Հայաստանում հայտնաբերված է Իջևանի ֆլորիստիկական շրջանում՝ «Դիլիջան» ազգային պարկում։


== Էկոլոգիա ==
Հայաստանում հանդիպում է հազվադեպ։ Լայնատերև ծառատեսակների բնափայտի վրա, կաղնու-բոխու անտառում, 1700 մ բարձրության վրա և հոկտեմբեր ամսին։ Քիսիլոտրոֆ է։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Պահպանվում է «Դիլիջան» ազգային պարկի համապատասխան էկոհամակարգերի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավստրական կերպարվեստ

Ավստրական կերպարվեստը Ավստրիայի տարածքում գտնվել են նախնադարյան արվեստի բազմաթիվ նմուշներ. հին քարի դարի «Վիլլենդորֆի վեներան»՝ սխեմատիկ ձևերով արձանիկը, նոր քարի դարի խեցեղեն, բրոնզի դարի գործիքներ, զենքեր, հալշտատյան և լատենյան՝ վաղ կելտական մշակույթի առարկաներ, հռոմեական տիրապետության շրջանի (մ. թ. ա. 1-ին դար-մ. թ. ա. 5-րդ դար) տեղական կերպարվեստի գործեր։ Պահպանվել են ռոմանական և գոթական ոճի բազմաթիվ հուշարձաններ։


== Վերածննդի արվեստ ==
Վերածննդի արվեստը Ավստրիայում կազմավորվեց 16-րդ դարին (Վ. Հուրերի գեղանկարչությունն ու գրաֆիկան)։ Ավստրիայի արվեստը միջազգային նշանակություն ստացավ բարոկկոյի դարաշրջանում (17-րդ-18-րդ դարեր)։ ճարտարապետությանը համընթաց զարգացավ դեկորատիվ քանդակագործությունը (Բ. Պերմոզեր, Գ. Ռ. Դոններ, Ֆ. Կ. Մեսսերշմիդ), գեղանկարչությունը (Դ. Դրան, Պ. Թրոգեր, Ֆ. Ա. Մաուլբերչ), կահույքագործությունը, խեցեգործությունը (վիեննական ճենապակի 1718 թվականից)։ Դեպի կլասիցիզմ անցումը (18-րդ դարի վերջին քառորդ) դրսևորվեց Ի. Բ. Լամպիի, Գ. Ֆ. Ֆյուգերի, Յ. Գրասսիի կատարած դիմանկարներում։ 19-րդ դարի 1-ին կեսին գեղանկարչության ասպարեզում տիրապետում էր քնարականությամբ երանգավորված ռոմանտիզմը (Յ. Կոխի բնանկարները, նազովրեցիների հետևորդ Օ. Ֆյուբիխի նկարները, Մ. Շվինդի բանահյուսական թեմաներով կոմպոզիցիաները)։


== Բիդերմայերի արվեստ ==
Դարի կեսին հաստատվեց բիդերմայերի արվեստը (Պ. Կրաֆտի, Մ. Դաֆֆինգերի, Ֆ. Ամերլինգի, Ֆ. Վալդմյուլլերի, Յ. Դանհաուզերի գեղանկարչությունը)։ 19-րդ դարի 2-րդ կեսին գեղանկարչության ասպարեզում իշխում էր ռեալիզմը (Ա. Պետենկոֆեն, Ֆ. Դեֆրեգգեր, է. 8ա. Շինդլեր, է. Յեթել, Կ. Շուխ և Կ. Մոլլ)։ 1897 թվականին Վիեննայում կազմավորվեց «Սեցեսիոն» գեղարվեստական միավորումը, որը դարձավ անզուսպ դեկորատիվային երևակայությամբ հագեցված «մոդեռն» ոճի օրրանը (ճարտարապետներ՝ Յ. Օլբրիխ, Օ. Վագներ, Յ. Հոֆման, գեղանկարիչ Գ. Կլիմտ, 1903 թվականին հիմնադրված «Վիեննական արհեստանոցների» իրերը)։
20-րդ դարի սկզբին գեղանկարչության ու գրաֆիկայի բնագավառում հաստատուն տեղ գրավեցին սուբյեկտիվիզմն ու ֆանտաստիկան (է. Շիլե, Ա. Կաբին), ապա էքսպրեսիոնիզմը (Օ. Կոկոշկա, Հ. Բյոկլ)։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո աբստրակցիոնիզմի քանդակագործ ( Ֆ. Վոտրուբա) և սյուրռեալիզմի գեղանկարիչ ( է. Ֆաքս) հետ միաժամանակ շարունակվում են ռեալիզմի հումանիստական ավանդույթները (Օ. Կոկոշկա, Յ. Դոբրովսկի)։
Ծաղկոտն

Ծաղկոտն (Ծաղկեոտն, Ծաղկոոտն, Ծաղկուտն), գավառ Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգում։ «Աշխարհացույց»-ում (VII դ.) հիշատակված է որպես Այրարատ նահանգի յոթերորդ գավառ։ Տարածվում էր Ծաղկանց լեռների շրջանում։ Պատկանում էր Գնունիների նախարարական տանը, հետագայում, անցնում է Արշակունիների արքունիքին։ Լեռնային զով կլիմա ունենալու պատճառով ծառայում էր որպես հայկական զորքերի ճամբարային կայանատեղի։ Ծաղկոտնի պատմական հիշարժան վայրերն են՝ Զարեհավան քաղաքը, Շահապիվան բնակավայրը, Անգղ բերդն ու գյուղաքաղաքը։ Ծաղկոտնի հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին, փրկվածները բնակություն են հաստատել տարբեր երկրներում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ծաղկոտնը հյուսիս-արևելքից սահմանակից էր Կոգովիտ, արևմուտքից՝ Բագրևանդ գավառներին, հարավից՝ Վասպուրական, հարավ-արևմուտքից՝ Տուրուբերան նահանգներին։ Տարածվում էր Արածանի գետի վերին ավազանում, Ծաղկանց (Ալադաղ) լեռների լանջերին, որտեղից սկիզբ է առնում Եփրատի ամենամեծ վտակը՝ Արածանին։ Ծաղկոտնի հարավային մասում ձգվում են Ծաղկանց, իսկ հյուսիսում՝ Դիադինի լեռները։


== Պատմություն ==
Ծաղկոտնում հայկական ցեղերը բնակվել են վաղ ժամանակներից։ Ենթադրվում է, որ ուրարտական շրջանում (մ.թ.ա. IX-VI դարեր) Ծաղկոտնը կոչվել է Lusa, որից մնացել է գավառի ուշ շրջանի իշխանական տոհմի ներկայացուցիչների «Ալուզ» անունը։ Արտաշեսյանների և Արշակունիների տիրապետության ժամանակ (մ.թ.ա. 189-մ.թ.428) Ծաղկոտնը հաճախ ենթարկվել է պարսիկների և հռոմեացիների հարձակումներին։ 368-369 թվականներին պարսից Շապուհ II ավերել է Զարեհավան քաղաքը և գերեվարել 13 000 ընտանիք, որից 5 000 հայ։ Ծաղկոտն սկզբում պատկանել է Գնունիների նախարարական տանը, հետո անցել է Արշակունիների արքունիքին։
Հայաստանի առաջին բաժանումով (387) Ծաղկոտն անցել է Պարսկաստանին, 591 թվականին՝ Բյուզանդիային, իսկ VII դարի 2-րդ կեսից՝ արաբներին։ X դարի 2-րդ կեսին Հայաստանի մեծ մասը, այդ թվում Ծաղկոտնը, անցավ Բագրատունիներին. XI դարի կեսին Ծաղկոտնը գրավել են սելջուկ-թուրքերը։ XII դարի սկզբին հայ-վրացական միացյալ զորքերը Զաքարե Զաքարյանի հրամանատարությամբ ազատագրել են Ծաղկոտնը։ 1236-1237 թվականներին Ծաղկոտնը գրավել են մոնղոլները, 1387 թվականին՝ Լենկթեմուրի զորքերը, XV դարում՝ ակ-կոյունլու և կարա-կոյունլու թուրքմեն ցեղերը, իսկ XV դարի սկզբին՝ օսմանյան թուրքերը։ XIX դ.-XX դ. սկզբին ռուսական զորքերը երեք անգամ՝ 1828 թ, 1877 թ, 1916 թ գրավել են Ծաղկոտնը։


== Մշակույթ ==
Ծաղկոտնը Հայաստանի մշակութային կենտրոններից էր։ Գավառի նշանավոր բնակավայրերից էր Զարեհավան քաղաքը, որտեղ, բացի հայերից, բնակվել են նաև հրեաներ (նրանց մ.թ.ա. I դարում գաղթեցրել էր Տիգրան Բ Մեծը)։ 450 թվականին Ծաղկոտնում ապստամբները կոտորել են պարսից մոգերին։ Ծաղկոտնում էին գտնվում Շահապիվան ավանը և վանքը, որի տեղադրությունը վերջնականապես չի ճշտված։ 443 թվականին (կամ 444 թ) Շահապիվանում գումարվել է ժողով, որը հաստատել է մի շարք կրոնական-եկեղեցական օրենքներ և կանոններ՝ հիմնականում ուղղված մծղնեական աղանդավորական շարժման դեմ։ Ծաղկոտնում հիշատակվում են նաև Անգղ բերդը և գյուղաքաղաքը։


== Արտաքին հղումներ ==
«ՄԵԾ ՀԱՅՔԻ ԳԱՎԱՌՆԵՐ։ ԾԱՂԿՈՏՆ»։ Արևմտահայաստանի և Արևմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն (en-US)։ 2011-02-21։ Վերցված է 2021 թ․ օգոստոսի 11
Զգեժ

Զգեժ (լեհերեն՝ Zgierz), քաղաք Լեհաստանում՝ Լոձի վոևոդությունում։ Նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Մտնում է Լոձի ագլոմերացիայի մեջ։ Գտնվում է Բզուրա գետի ափին;


== Հակիրճ տեղեկատվություն ==
Զգեժը քաղաքի կարգավիճակ է ստացել դեռևս 1288 թվականին և տարածաշրջանի հնագույն քաղաքներից մեկն է համարվում։ Եղել է Լեհաստանի թագավորական քաղաքներից, 16-րդ դարում գտնվել Լեչիցա վոևոդության Լեչիցա գավառի կազմում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գերմանացիների տիրապետության շրջանում վերանվանվել է Görnau: Աշխարհամարտի ավարտից տասնամյակներ անց դարձել է ապրելու համար ամենահարմար բնակավայրերից մեկը Լեհաստանում, այդտեղ բնակարաններ են ձեռք բերում նաև Լոձի արհեստավարժ մասնագետները։ Զգեժում է գտնվում «Նոր Գդինյա» խոշորագույն հանգստյան բազան, որտեղ կան մի քանի լողավազան, թենիսի դաշտեր, նիստերի դահլիճներ, հարմարավետ հյուրանոց։
Զգեժը զբաղեցնում է 42,33 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2017 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 56.690, խտությունը՝ 1349 մարդ յուրաքանչյուր քառակուսի կիլոմետրի վրա։
Պատմական փաստաթղթերում հանդիպում են քաղաքի անվանման Zguyr, Sguir, Segey և Shegrz տարբերակները։


== Քույր քաղաքներ ==
 Գլաուխաու, Գերմանիա
 Հոդմեզյովաշարհեյ, Հունգարիա
 Կեժմարոկ, Սլովակիա
 Կուպիշկիս, Լիտվա
 Մանևիչի, Ուկրաինա
Օժիշ, Լեհաստան
Սուպրասլ, Լեհաստան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Անվանի անձինք ==
Գուստավ Շլյոսեր (1860-1934), Schlösserֆիրմայի հիմնադիր
Վլոդիմեժ Չեշլյակ – ըմբշամարտիկ
Դավիդ Ֆրիշման – հրեա գրող
Տոմաշ Կլոս – լեհ ֆուտբոլիստ
Ադոլֆ Պավինսկի – լեհ պատմաբան
Վլադիսլավ Շեյբալ – դերասան, ռեժիսոր
Յան Ստոպչիկ – հոկեյիստ
Մարեկ Շվարց – հրեա նկարիչ և քանդակագործ
Տադեուշ Տեոդորչիկ – դերասան
Ավգուստ Ռոբերտ Վոլֆ – գրահրատարակիչ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página oficial del ayuntamiento de Zgierz (Լեհերեն)
Wikimapia: Zgierz
Página oficial
Բարգե

Բարգե  (իտալերեն՝ Barghe) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 1123 մարդ, խտությունը՝ 208 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0365։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0365 84123
Էլեկտրոնային հասցե։ segreteria@comune.barghe.bs.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.barghe.bs.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլախավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Գենեսիոս-Տիմոթեոս

Գենեսիոս-Տիմոթեոս (ծննդյան թիվն անհայտ - 747), Պավլիկյան շարժման առաջնորդ 717-ից։


== Պատմություն ==
VIII դարի սկզբին բյուզանդական հալածանքներից ազատված և Արևմտյան Հայաստանի Եպիսպարիս գյուղում ապաստանած պավլիկյանները իրենց առաջնորդ են հռչակել Պավղոս հայի որդուն՝ Գենեսիոսին, տալով նրան Տիմոթեոս մականունը։ Լևոն III կայսրը 717-ին Գենեսիոս-Տիմոթեոսին կանչել է Կոստանդնուպոլիս, պատրիարք Գերմանի մոտ՝ հարցաքննության։ Գենեսիոս Տիմոթեոսը խելամտորեն թաքցրել է իր համոզմունքները և արդարանալով՝ վերադարձել Եպիսպարիս։ Գենեսիոս-Տիմոթեոսի նկատմամբ այս մեղմությունը, հավանաբար, կապված էր Լևոն III-ի պատկերամարտ քաղաքականության հետ։
Գենեսիոս-Տիմոթեոսն անցել է արաբների կողմը և բնակություն հաստատել Մանանաղ գյուղում, որը և դարձել է նրա գործունեության հիմնական կենտրոնը։ Բյուզանդական պատմիչ Պետրոս Սիկիլիացու վկայությամբ, Գենեսիոս-Տիմոթեոսը Մանանաղում ապրել և գործել է 30 տարի ու մահացել համաճարակից։


== Գրականություն ==
Մելիք-Բախշյան Ս․ Տ․, Պավլիկյան շարժումը Հայաստանում, Ե․, 1953
Бартикян P․M․, Источники для изучения истории павликианского движения, Е․, 1961
Gregoire Н․, Pour l’Histоire des eglises Pauliciennes, «Orientalia Christiana Perisca», 1947, v․ 13, № 3-4
Մեծ Ռունգա

Մեծ Ռունգա (ռուս.՝ Большая Рунга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոտչա գետի ձախ ափում՝ 44 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Ունզա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008466
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000846
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սենցովո (գյուղ, Լիպեցկի շրջան)

Սենցովո (ռուս.՝ Сенцово), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բենեդիտու Լեյտի

Բենեդիտու Լեյտի (պորտ.՝  Benedito Leitea), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Շապադաս դաս Մանգաբեյրասի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5590 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 1781,662 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,1 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 8.265.160,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.515,99 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,595 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Բենեդիտու Լեյտի մասին(չաշխատող հղում)
Դոլգովոե (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)

Դոլգովոե (ուկրաիներեն՝ Довгове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սոսիպատրովկա։ Հիմնադրվել է 1890 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դոլգովոե գյուղում բնակվում էր 85 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,424 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 200,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կառլ Մարքս Հոֆ

Կառլ Մարքս Հոֆ (գերմ.՝ Karl Marx Hof), Վիեննայի ամենահայտնի մունիցիպալ բնակելի շենքերից մեկը։
Կառլ Մարքս Հոֆը կառուցվել է Ավստրիայում սոցիալ-դեմոկրատների կառավարման շրջանում, որպես Կարմիր Վիեննայի խորհրդանիշ։


== Պատմություն ==
Կառլ Մարքս Հոֆը Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայի խորհրդանիշերից է։
Կառույցի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1927 թվականին և ավարտվել երեք տարի անց՝ 1930 թվականին։ Կառլ Մարքս Հոֆի նախագծողը եղել է ճարտարապետ Կառլ Էնը։
Մունիցիպալ այս շինության բարձրությունը կազմում է 1100 մետր, հետևաբար՝ Կառլ Մարքս Հոֆը աշխարհի երկրորդ ամենաբարձր բնակելի շինությունն է աշխարհում։
Կառլ Մարքս Հոֆը կարևոր հենակետ է եղել 1934 թվականի փետրվարին տեղի ունեցած ապստամբության ժամանակ։ Դեռևս ապստամբության սկզբնական շրջանում այն գրավվել է կառավարչական ուժերի կողմից՝ հրետանու կիրառմամբ։
1924-1930 թվականներին Կառլ Մարքս Հոֆի օրինակով Վիեննայում կառուցվել են բազմաթիվ քաղաքային շենքեր, համալիրներ և հրապարակներ։


== Տես նաև ==
Կարմիր Վիեննա


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Վալիե դը Տիե

Սեն Վալիե դը Տիե (ֆր.՝ Saint-Vallier-de-Thiey), համայնք Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ տարածաշրջանում, Ծովափնյա Ալպեր գավառ, Գրաս շրջան, Գրաս կանտոն։ 1957 թվականի մայիսին Սեն Վալե համայնքը վերանվանվել է Սեն Վալե դե Տե։ Մինչև 2015 թվականը համայնքը եղել է Սեն Վալե դե Տե կանտրոնի վարչական կենտրոնը։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Համայնքը գտնվում է Ալպերի և Միջերկրական ծովի միջև, այսպես կոչված Ճանապարհի Նապոլեոն է 12 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Գրասսե քաղաքից։ Լեռը, որը գերիշխում է բնակավայրի մեծ մասը, կոչվում է Տե (բարձրությունը՝ 1452 մետր)։
Համայնքի տարածքը՝ 50,68 կմ², 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 3031 մարդ, բնակչության աճի միտմամբ՝ 3478 մարդ(2012 թվականի դրությամբ), բնակչության խտությունը՝ 68,6 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Անթիբի եպիսկոպոսը Սուրբ Վալեն էր։ 4-րդ դարում վեստգոթերի ներխուժման ժամանակ Պրովանսը խոշտանգվել է։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 3399 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 3478 մարդ։

Բնակչության քանակի շարժընթացը՝


== Էկոնոմիկա ==
2010 թվականից աշխատունակության տարիքի է 2234 մարդ (15-64 տարեկան), 1709-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 525-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվների ցուցանիշ՝ 76,5 %, 1999 թվականին՝ 72,1 %)։ 1709 թվականի դրությամբ ակտիվ աշխատունակ բնակիչներից աշխատում են 1558 մարդ (828 տղամարդ և 730 կին), 151-ը մնացել են գործազուրկ (63 տղամարդ և 88 կին)։ 525 աշխատունակ ոչ ակտիվ քաղաքացիներից 184-ը աշակերտներն են և ուսանողները, 174-ը թոշակառուները, իսկ մնացած 167-ը՝ ոչ ակտիվ, այլ պատճառներով։
2010 թվականին համայնքի տնային տնտեսությունների քանակի 1357 էր, որտեղ ապրում էին 3453,0 մարդ։ Ընդ որում միջին թվով մեկ հարկատուի եկամուտը կազմում է 20 հազար 187 եվրո։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սեն Վալե դե Տե-ի քաղաքային վարչության պաշտոնական կայք» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 31 августа 2015 года
Տորե Օրսաիա

Տորե Օրսաիա (իտալերեն՝ Torre Orsaia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 2394 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 104 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84070, հեռախոսային կոդ՝ 0974։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆղանստանի զինանշան

Աֆղանստանի զինանշան, Աֆղանստանի ազգային նշաններից մեկն է։
Նշանի վերջին փոփոխությունը արաբերեն մակագրության ավելացումն էր նրա վերևի հատվածում։ Միջին հատվածում պատկերված է մզկիթ՝ միհրաբով և մինբարով։ Մզկիթից կախված են Աֆղանստանի 2 ազգային դրոշ։ Մզկիթը շրջափակված է ոսկե ցորենի շերտերով, որի ներքևում էլ նշված է Հիջրի տարին՝ 1298 թվականը (Գրիգորյան օրացույցով 1919 թվական), երբ Աֆղանստանը անկախացավ Բրիտանիայից։


== Պատմական զինանշաններ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Աշոտ Գառնակերյան

Աշոտ Գեորգիի Գառնակերյան (ռուս.՝ Ашот Георгиевич Гарнакерьян, օգոստոսի 4, 1907(1907-08-04), Դոնի Ռոստով, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 26, 1977(1977-12-26), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային բանաստեղծ, գրաքննադատ։


== Կենսագրություն ==
Աշոտ Գառնակերյանը ծնվել է 1907 թվականին։ Սովորել է Ռոստովի պետական մանկավարժական ինստիտուտում։ Գրել սկսել է 1930-ական թվականներից։ ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ է եղել 1944 թվականից, Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ՝ 1940 թվականից։
Հընթացս հիսնամյա ստեղծագործական կյանքի՝ հրապարակել է բանաստեղծությունների և պոեմների ավելի քան 50 ժողովածու։ Հեղինակի մի շարք բանաստեղծություններ նվիրված են Դոնի շրջանին, նրա բնությանը, մարդկանց, ռուսական մշակույթին ու պատմությանը, ինչպես նաև բանաստեղծի նախնիների ծննդավայրին՝ Հայաստանին։
Անատոլի Գրիցենկոյի, Ալեքսեյ Կորկիշչենկոյի և այլոց ստեղծագործությունների գրաքննադատն է եղել։


== Բանաստեղծությունների ժողովածուներ ==
«Տեղատարափ ծիածանի միջից» (1932)
«Հայրենի երկրում» (1938)
«Բանաստեղծություններ» (1940)
«Հանուն հայրենիքի» (1941)
«Դեպի մարտ» (1941)
«Ռազմի բանաստեղծություններ» (1942)
«Հայրենի երկրի համար» (1944)
«Բանաստեղծություններ» (1945)
«Տեղատարափ ծիածանի միջից» (1946)
«Բանաստեղծություններ և պոեմներ» (1947)
«Գարուն է գալիս» (1949)
«Բանաստեղծություններ» (1951)
«Առագաստներ քամու տակ» (1953)
«Ճամփաներն են կանչում» (1955)
«Հանդիպումներ» (1957)
«Քնարերգություն» (1958)
«Ծարավ» (1960)
«Լայն բացված հորիզոններ» (1961)
«Գետնից մինչև աստղեր» (1963)
«Սիրում եմ և ատում» (1965)
«Ինքնության հավաստագիր» (1967)
«Քնարերգություն» (1973)
«Լայն բացված հորիզոններ» (1974, լրացուցիչ հրատարակություն)
«Հատընտիր։ Բանաստեղծություններ և պոեմներ» (1977)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Энциклопедия Таганрога. — Р-н/Д: «Ростиздат», 2003. — 512 с — ISBN 5-7509-0662-0.
Андриасов, Михаил Андреевич Поэзия страстная и боевая // Дон (ամսագիր). — 1983. — № 8. — С. 131—135.


== Արտաքին հղումներ ==
Поэма А. Гарнакерьяна «Марухский перевал» в Библиотеке Мошкова
К столетию со дня рождения
Լապանուզ դը Սերնոն

Լապանուզ դը Սերնոն (ֆր.՝ Lapanouse-de-Cernon), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 118 մարդ, բնակչության խտությունը` 5.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 22.87 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 550 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 140 կմ արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 60 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 65 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 55-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,6 %։ 55 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 48 անձ (27 տղամարդ և 21 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (4 տղամարդ և 3 կին)։ 10 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մալաթիայի բարբառ

Մալաթիայի բարբառ, հայերեն կը ճյուղի բարբառներից մեկը։
Խոսվել է Մալաթիա քաղաքում և շրջակա գյուղերում։ Բաղաձայնական համակարգը՝ երկաստիճան խլազուրկ, կատարում է բաղաձայնական համակարգի տեղաշարժ-տեղափոխություն՝ բ→փ, պ→բ (բերան→փերեն, պապ→բաբ)։ Յուրահատուկ է իր ներկայի և անցյալի անկատարի շարունակական՝ քրէմ ա (ոչ շարունակականը՝ գը քրեմ), քրէի ա (ոչ շարունակականը՝ գը քրէի) և ժխտական (իս չէմ քրէր ա, իս չէի քրէր ա) ձևերով։


== Գրականություն ==
Թ. Դանիելյան, Մալաթիայի բարբառ, Երևան, 1967։


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆրիկյան աստղ

Աֆրիկյան աստղ, բարձրագույն զինվորական մրցանակ Միացյալ Թագավորությունում (Անգլիա, Շոտլանդիա, Ուելս, Հյուսիսային Իռլանդիա) և Միացյալ Ազգերի համագործակցության երկրներում։
Մրցանակը կիրառության մեջ մտավ Երկրորդ աշխարհամարտում Նացիստական Գերմանիայի տապալումից և անգլիական զորքերի հաղթանակից հետո՝ 1943 թվականի հուլիս ամսից։


== Կանոնադրություն ==
Մրցանակը շնորհվում է այն զինվորականներին, ովքեր առնվազն մեկ օր կարողանում են ողջ մնալ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Հյուսիսային Աֆրիկայի ճակատում։ Աստղով կարող են պարգևատրվել 1940 թվականի հունիսի 10-ից մինչև 1943 թվականի մարտի 12-ը ընկած ժամանակահատվածում կռված զինվորները։
Մրցանակի դափնեկիրները կռվել են Միջերկրական ծովից մինչև Սուեզի ջրանցքը ըննկած հատվածում, Մալթա կղզում, Եթովպիայում, Քենիայում, Սուդանում, Սոմալիլենդում և Էրիթրեայում։
1941 թվականին Ավստրալիայի կառավարությունը իրավունք ստացավ մրցանակով պարգևատրել Սիրիայում 1941 թվականի հունիսի 8-ից մինչև հուլիսի 11-ը տեղի ունեցած ռազմական բախման նշանավոր զինվորներին։


== Աստիճաններ ==
 – «8» 8-րդ բանակի ծառայողների համար
 – «1» 1-ին բանակի ծառայողների համար
 – «8» և «1» բանակի ծառայողների համար
 – Արծաթազոծ յուրահատուկ մրցանակ լավագույն զորավարի և նավատորմի համար


== Ծանոթագրություններ ==
Երկրների ցանկ ըստ տարիքի միջնարժեքի

Երկրների ցանկ ըստ տարիքի միջնարժեքի, ցանկ, որը ներկայացնում է բնակչության տարիքիների միջնարժեքը։


== Մեթոդաբանություն ==
Տարիքի միջնարժեքը, տարիք է, որը  բնակչությունը կիսում է քանակապես հավասար մասերի, որի մի մասի տարիքը մեծ է այդ տարիքից, իսկ մյուս մասինը՝ փոքր։ Սա մի ցուցանիշ է, որը ամբողջապես ամփոփում է բնակչության տարիքային բաշխումը։

Այժմ տարիքի միջնարժեքը տատանվում է 15-ից, որը Նիգերում է,  մինչև 40-ի, որը նկատվում է  Եվրոպայի որոշ երկրներում, Կանադայում, Ճապոնիայում, արժեքների միջև։ Հետխորհրդային մի քանի երկրներում տարիքի միջնարժեքը կանանց համար  ձգտում է ավելի բարձր լինել, քան տղամարդկանց մոտ, այնինչ Հարավային աշխարհում տարբերությունը շատ փոքր է կամ հակառակն է։


== Երկրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Խոլայ

Խոլայ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քելլի Մաքդոնալդ

Քելլի Մաքդոնալդ (անգլ.՝ Kelly Macdonald, փետրվարի 23, 1976(1976-02-23), Գլազգո, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն), շոտլանդացի դերասանուհի և «Էմմի» մրցանակի դափնեկիր։ 


== Վաղ տարիներ ==
Քելլի Մաքդոնալդը ծնվել է 1976 թվականին վաճառքի բաժանմունքի ղեկավարի ընտանիքում։


== Կարիերա ==
Քելլի Մաքդոնալդի դերասանական կարիերան սկսվել է 1996 թվականին, քասթինգ է անցել «Ասեղի վրա» ֆիլմում Դիանայի դերի համար, որի կատարման համար առաջադրվել է BAFTA Scotland մրցանակի։ Դրան հաջորդել են ոչ պակաս նկատելի աշխատանքներ այնպիսի ռեժիսորների ֆիլմերում, ինչպիսիք են Ռոբերտ Օլթմենը, Մարկ Ֆորսթերը, Ռեյմոնդ դե Ֆելիտան, Շեկհար Կապուրը և Կոեն եղբայրները։
2005 թվականին դերասանուհին մասնակցություն է ունեցել BBC հեռուստաընկերության «Աղջիկը սրճարանից» հեռուստաֆիլմում, որտեղ նրա գործընկերն եղել է Բիլ Նայիին։ Ջինա Քելիի դերի համար առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի և որպես լավագույն դերասանուհի արժանացել «Էմմի»-ի։
2010 թվականից ի վեր գործել է «Ընդհատակյա կայսրություն» հեռուստասերիալի հիմնական դերասանական կազմում, որում խաղացած դերի համար առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» (2011 թվական) և «Ոսկե գլոբուս» (2012 թվական) մրցանակների՝ որպես երկրորդ պլանի լավագույն հեռուստատեսային դերասանուհի։
2010 թվականի դեկտեմբերին Vanity Fair ամսագրին տված հարցազրույցում Քելի Մաքդոնալդը հաստատել է, որ ինքը Հարի Փոթերի զրուցավեպի վերջին մասում պետք է հանդես գա գորշ տիկնոջ ուրվականի դերով։


== Անձնական կյանք ==
2003 թվականի օգոստոսի 23-ին Քելին ամուսնացել է երաժիշտ Դուգ Փեյնի հետ։ Զույգն ունեցել է երկու որդի՝ Ֆրեդի Պիտեր Փեյնը և Տեոդոր Ուիլյամ Փեյնը։ Նրանք բաժանվել են 2017 թվականին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պաժա (Պեկշայի վտակ)

Պաժա (ռուս.՝ Пажа), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոլչուգինսկի շրջանում, Վլադիմիրի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կլյազմա գետի ձախ ափին՝ 85 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կլյազմա գետն է՝ Օրեխովո-Զուևոի հիդրոհանգույցից մինչև Վլադիմիրի հիդրոհանգույց։ Գետի գետային ավազանը Օկի գետն է՝ մինչև Մոշկի ջրամբար։ Գետավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010300712110000031818
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003181
Ավազանի կոդը - 09.01.03.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
1549

1549 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1549 թվականն է, 
XVI դարի 49-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գումա Սոռիլյա

Գումա Սոռիլյա (իսպ.՝ Guma Zorrilla de San Martín Muñoz, դեկտեմբերի 28, 1919(1919-12-28), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ - հուլիսի 19, 2001(2001-07-19), Մոնտեվիդեո, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի թատերական նկարիչ, բեմանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Գումա Սոռիլյան ծնվել է 1919 թվականին Մոնտեվիդեոյում քանդակագործ Խոսե Լուիս Սոռիլյայի և Գումա Մունյոս դել Կամպոյի ընտանիքում։ Ունեցել է չորս քույր։ Մանուկ հասակից նկարել է, և նրա ջրաներկերը, գունամատիտով նկարներն ու գծանկարները ցուցադրվել են Amigos del Arte-ում։
Սոռիլյայի կարիերան սկսվել է Բունես Այրեսում, երբ նա թատերական և կինեմատոգրաֆիական ստեղծագործական ծառայություններ էր մատուցում քրոջը՝ դերասան և ռեժիսոր Չինա Սոռիլյային։ Գումայի աշխատանքները հայտնվեցին Ազգային կոմեդիայի և Սոլիս թատրոններում։
Ուրուգվայում և Արգենտինայում աշխատել է տարբեր ռեժիսորների ու դերասանների հետ, այդ թվում` Օմար Գրասոյի, Անտոնիո Լառետայի, Էստելա Մեդինայի, Դադ Սֆեիրի, Կառլոս Պերսիավալեյի։ Զգեստներն ընտրել է հեշտությամբ՝ դրանք ներգրավելով տեսարանի շրջանակներում։
Առանձնակի հաճույքով է ստեղծել 19-րդ դարի Belle Époque շրջանի զգեստները։ Համագործակցել է Ávila-Martínez Mieres ընկերության հետ։ Մոնտեվիդեոյի քաղաքային թատրոնում ձևավորել է «Ճայը», La pulga en la oreja, Un enredo y un marqués և La Dorotea ներկայացումները։


== Թատերական ներկայացումներ ==
Ուիլյամ Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիտ»
Թոռնտոն Ուայլդերի «Մեր քաղաքը»
Ալֆրեդ դը Մյուսեի «Լորենցաչչո»
Եվրիպիդեսի «Մեդեա»
El honor no es cosa de mujeres (Նորմա Ալեանդրոյի հետ)


== Ֆիլմերի ձևավորում ==
«Համբույր ճակատին» (իսպ.՝ Besos en la frente, 1996)
«Երբեք չեմ եղել Վիեննայում» (իսպ.՝ Nunca estuve en Viena, 1986)


== Ընտանիք ==
Ամուսնացել է Ուգո Էստրասուլասի հետ։ Զույգն ունեցել է վեց երեխա։


== Մահ ==
Սոռիլյասը մահացել է 2001 թվականին Մոնտեվիդեոյում։


== Ծանոթագրություններ ==
Télétoon

Teletoon (ֆր.՝ Télétoon), Կանադական թվային հեռուստաալիք է, պատկանում է Astral Media և Corus Entertainment ընկերություններին։ Լիցենզավորվել է 1996 թվականին Կանադայի ռադիոյի և հեռուստատեսության հանձնաժողովի կողմից, եթեր է հեռարձակվում 1997 թվականի հոկտեմբերի 17-ին անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներով։ Հասանելի է Կանադայի և Ֆրանսիայի կաբելային ցանցերում։ Հեռուստաալիքը ցուցադրում է հիմնականում ամերիկյան Cartoon Network հեռուստաընկերության արտադրության անիմացիոն սերիալներ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-08-14 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Պաշտոնական կայք (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Քերոբե Լիմոնճյան

Քերոբե Լիմոնճյան (1870, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1929), հայ արձակագիր։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ 1880-ականների կեսերից իր ստորագրությամբ կամ Լինոքե ծածկանունով պոլսահայ մամուլում տպագրել է գեղարվեստական ստեղծագործություններ։ Տարբեր թերթերում և առանձին գրքերով լույս է ընծայել ծավալուն վեպեր, որոնց մի մասը պարզ փոխադրություններ են կամ թարգմանություններ օտար լեզուներից, ինչպես՝ «Օրիորդ Պելի Պրաուն» (Կ. Պոլիս, 1890), «Կորտոն հրամանատարը» (1890), «Երկաթագործը» (1889), «Հիմար Հիսնապետը» (1890), «Սիրո գաղտնիքը» (թերթոն՝ «Սուրհանդակ» պարբերականում), «Չարագործին վախճանը» (տպված նույն թերթում) և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիշիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտունու շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի  Գիշի գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 9 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ընտանեկան իրավունք

Ընտանեկան իրավունք, իրավունքի առանձին ճյուղ, որը առաջացել է դասակարգային հարաբերությունների ծագմանը զուգընթաց և հասարակարգերի փոփոխության ընթացքում փոխվել է։ Ստրկատիրական շրջանի ամուսնաընտանեկան իրավունքը` արտահայտելով ժամանակի հասարակական հարաբերությունները, պահպանել է նաև նախնադարյան համայնական կարգերից մնացած առանձին սովորույթներ։ Ամուսնությունը դիտվել է որպես աշխարհիկ իրավական դաշնադրություն, հարսանիքը՝ դրա հասարակական ճանաչման միջոց։ Նահապետական ընտանիքներում գույքի միակ սեփականատերը ընտանիքի գլուխն է համարվել. այդ իրավունքը փոխանցվել է ավագ որդուն։ Ավատատիրական շրջանում ամուսնաընտանեկան հարաբերությունները կարգավորվել են աշխարհիկ և կանոնական իրավունքի նորմերով։ Ամուսնությունն առանց եկեղեցական ծեսի անվավեր է ճանաչվել։ Արգելվել է բազմակնությունը, այլադավանի հետ ամուսնությունը և այլն։ Պարտադիր էին ամուսնանալու որոշակի տարիքը, փոխադարձ համաձայնությունը, ամրագրված էին երեխաների նկատմամբ հոր իշխանությունը և նրա անձնական ու գույքային իրավունքները։


== Ծանոթագրություններ ==
2․ https://personallawyer.am/hy/company/article?url=the_child_should_live_with(չաշխատող հղում)
Վերա Սոնգվե

Վերա Սոնգվե (անգլ.՝ Vera Songwe, 1968, Նայրոբի, Քենիա), կամերունցի տնտեսագետ, բանկային բնագավառի գործադիր պաշտոնյա։ 1998 թվականից աշխատել է Համաշխարհային բանկում, 2015 թվականին դարձել է Միջազգային ֆինանսական կորպորացիայի Արևմտյան և Կենտրոնական Աֆրիկայի տարածաշրջանային տնօրենը։


== Կենսագրություն ==
Սոնգվեն մեծացել է Կամերունի հյուսիսում գտնվող Բամենդա քաղաքում։ Սովորել է տեղի պետական կաթոլիկ դպրոց համարվող Տիրամայր Լուրդեսի քոլեջում, ընդգրկվել է տեղական անգլախոս էլիտայում։ Ավարտել է Բելգիայի Լուվենի կաթոլիկ համալսարանը մաթեմատիկ տնտեսագետի որակավորմամբ, այնուհետև մեկնել է ԱՄՆ, շուրջ երեք տարի աշխատել է Միչիգանի համալսարանում, այնուհետև Մինեապոլիսի դաշնային պահուստային բանկում, միաժամանակ եղել է Հարավային Կալիֆորնիայի համալսարանի այցելու պրոֆեսոր։ 1998 թվականին միացել է Համաշխարհային բանկի թիմին, աշխատել է Աղքատության կրճատման և տնտեսական կառավարման բաժնում (PREM, Մարոկո, Թունիս)։ Հետագա տարիների ստանձնել է մի շարք պաշտոններ Արևելյան Ասիայի և Խաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանի Աղքատության կրճատման և տնտեսական կառավարման բաժնում։
2011-2015 թվականներին եղել է Համաշխարհային բանկի օպերացիոն կառավարիչ Կաբո Վերդեում, Գամբիայում, Գվինեա Բիսաուում, Մավրիտանիայում։ 2015 թվականի հուլիսին նշանակվել է Միջազգային ֆինանսական կորպորացիայի Արևմտյան և Կենտրոնական Աֆրիկայի տարածաշրջանային տնօրեն։
2011 թվականին ներգրավվել է Africa 2.0 նախաձեռնության մեջ, որի նպատակն է համախմբել երիտասարդ աֆրիկացիներին մայրցամաքի տնտեսական զարգացման նպատակով։ Սոնգվեն Բրուկինգս ինստիտուտի գիտաշխատող է։ 2013 թվականին Forbes-ը նրան համարել է «Աֆրիկայի 20 ազդեցիկ կանանցից» մեկը և նույն տարում Միջազգային քաղաքական և գեոտնտեսական Choiseul գիտահետազոտական ինստիտուտը նրան ընտրել է որպես «Աֆրիկայի գալիք առաջնորդներից»։ 2014 թվականին African Business Review-ն Սոնգվեին բնութագրել է որպես «Աֆրիկայի 10 բիզնես կին առաջնորդներից մեկը»։ 2015 թվականին Սոնգվեն համագործակցել է նորաստեղծ Tony Elumelu Entrepreneurship Programme ծրագրի հետ, որը երաշխավորում է 100 միլիոն դոլար աֆրիկյան սկսնակ ընկերությունների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Պեդրու Կանարիու

Պեդրու Կանարիու (պորտ.՝ Pedro Canário), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային ափի մարզում։ Մտնում է Սան Մատեուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 26.381 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 434,040 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 51,6 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1998 թվականի դեկտեմբերի 23-ին


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 91.062.905,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.100,82 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,673 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
(2248) Կանդա

(2248) Կանդա (անգլ.՝ Kanda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի փետրվարի 27-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,095988 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7254 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4665 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1989,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180928 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,64° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2248) Կանդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)