Աղվան Հովսեփյան

Աղվան Գառնիկի Հովսեփյան (հունվարի 7, 1953(1953-01-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, ՀՀ պետական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության քննչական կոմիտեի նախագահ (2014-2018), ՀՀ արդարադատության պետական խորհրդական (1998), իրավաբանական գիտությունների դոկտոր (2005), Բնության և հասարակության մասին գիտությունների միջազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (2004), ՀՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր (1990-1995), ՀՀ գլխավոր դատախազ (2004-2013), ՀՀ վաստակավոր իրավաբան (01.07.2003):


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 7-ին Երևանում։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1974 թվականին։ Մասնագիտական գործունեությունն սկսել է 1974 թվականից՝ աշխատելով Կարելական Ինքնավար Հանրապետության Սեգեժայի շրջանի դատախազությունում որպես քննիչ։
1978-1986 թթ. աշխատել է Լեռնային Ղարաբաղի դատախազությունում նախ որպես ավագ քննիչ, դատախազի օգնական, ապա՝ քննչական բաժնի պետ, Մարտակերտի շրջանի դատախազի օգնական։ 1986-1989 թթ. եղել է Արթիկի շրջանի դատախազության քննիչ, 1989 - 1998 թթ.՝ ՀՀ գլխավոր դատախազին առընթեր հատկապես կարևոր գործերի քննիչ, 1998 թ. ապրիլից մինչև սեպտեմբեր - գլխավոր դատախազության քննչական մասի պետ, 1998 -1999 թթ.՝ ՀՀ գլխավոր դատախազ, 1999-2004 թթ.՝ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ։
2004 թ. ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ գլխավոր դատախազ։ 2007 թ. սեպտեմբերի 13-ին ՀՀ նախագահի առաջարկությամբ ՀՀ Ազգային ժողովի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ գլխավոր դատախազ 6 տարի ժամկետով՝ պաշտոնավարելով մինչև 2013 թ. սեպտեմբերի 6-ը։ 2014 թ. հուլիսի 18-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության քննչական կոմիտեի նախագահ։
Տիրապետում է հայերենին, ռուսերենին և անգլերենին։


== Հասարակական գործունեություն ==
2002 թ-ի նոյեմբերի 9-ին ընտրվել է Նիգ-Ապարան հայրենակցական բարեգործական հասարակական կազմակերպության պատվավոր նախագահ, 2006 թ-ին՝ Հայրենակցական միությունների «Միաբանություն» հասարակական կազմակերպության պատվավոր նախագահ։ 2005 թ-ի մայիսի 28-ին կազմակերպել և ղեկավարել է «Միասնության շուրջպար» միջոցառումը Արագած սարի շուրջը, նույն ծրագրի շրջանակներում Ապարանի և Աշտարակի սահմանագլխին հիմնադրել «Հայոց տառարձանների պուրակը»։ Զբաղվել է նկարչությամբ։ «Թթենիներ», «Կարմրավոր», կտավների վերատպությունները տպագրվել են Սերգեյ Հարությունյանի «Ուրախ հոգեհանգիստ» բանաստեղծությունների գրքում։


== Երկեր ==
Հրատարակել է գրքեր

Քրեագիտական համառոտ բառարան։ Երևան, 1999 թ.։
Դատախազական հսկողությունը Հայաստանում։ Երևան, 2000 թ., 218 էջ։
Խուլիգանության պատճառներն ու նախականխումը։ Երևան, 2004 թ.։
Դատախազական գործունեությունը և խուլիգանության դեմ պայքարի հիմնախնդիրները։ Երևան, 2005 թ., 377 էջ։
Քեզ համար։ Մորս հիշատակին։ Ալբոմ։ Երևան, 2009 թ., 14 էջ։Խմբագրել է գրքեր

Քննիչի ուղեցույց։ Նյութերի ժողովածու։ Պատասխանատու խմբագիր և ներածության հեղինակ, Երևան, 2000 թ., 172 էջ։
Սերգեյ Հարությունյան, Ուրախ հոգեհանգիստ։ Բանաստեղծությունների ժողովածու, (Երևան, 2005 թ., 116 էջ)։
ՉԻ Հուլիսի 9, 2004 թ [1]


== Պարգևներ, կոչումներ ==
ՀՀ արդարադատության պետական խորհրդական
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե հուշամեդալ (24.10.2005)
ՀՀ բնապահպանության նախարարության ոսկե մեդալ (2009)
Գյումրու քաղաքապետարանի «Վարպետ» ոսկե մեդալ (30.10.2005)
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ
«Ֆրիտյոֆ Նանսեն» հիմնադրամի «Ֆրիտյոֆ Նանսեն» ոսկյա հուշամեդալ
Պատվո շքանշան, 2012 (Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի՝ 14.04.12 թ. հրամանագիր)
Մխիթար Գոշի մեդալ (2015)
Ապարանի շրջանի Վարդենիս համայնքի պատվավոր քաղաքացի (30.05.2003)
Ապարան քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (09.01.2004)


== Գրականություն ==
Բախչինյան Ֆ. Բ., Գերբարոյական առաքելություն, Երևան, 2006:
Հայկ Խաչատրյան, Տիգրան Պետրոսյանց, Հայկազունք։ Երևան, 2002 թ., էջ 362։
Տիգրան Հայազն, Գարեգին Ղազարյան։ 1000 հայազգի գեներալներ և ծովակալներ։ Երևան, 2009 թ., էջ 581-582։
Տես նաև՝ http://www.genproc.am/am/


== Ծանոթագրություններ ==