armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գրիգոր Հասրաթյան

Գրիգոր Հովհաննեսի Հասրաթյան (նոյեմբերի 24, 1918, Աշոտավան, Հայաստանի առաջին հանրապետություն - մայիսի 10, 2001, Երևան, Հայաստան), խորհրդային հայ պետական և հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
1942 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, ինժեներ-շինարար։ 1960 թվականից՝ Հայաստանի ճարտարապետների միության անդամ։
1942-1945 թվականներին աշխատել է որպես ինժեներ, 1945-1950 թվականներին՝ Լենինյան շրջգործկոմի կոմունալ բաժնի պետ:։
1950-1952 թվականներին՝ Երևան քաղաքի Լենինյան շրջգործկոմի նախագահի տեղակալ, 1952-1956 թվականներին՝ նույն շրջգործկոմի նախագահ։։
1956-1958  թվականներին՝ Երևանի փոխքաղաքապետ։
1958-1960 թվականներին՝ «Երևաննախագիծ» ինստիտուտի տնօրեն։
1960-1962 թվականին Գրիգոր Հասրաթյանը Լենինականի քաղաքապետն էր։
1962 թվականից մինչև 1975 թվականը՝ Երևանի քաղաքապետը, 1979-1985 թվականներին՝ Մինիստրների խորհրդին կից Պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության և օգտագործման վարչության պետը։։
1985-1990 թվականներին՝ Հայաստանի ազգագրության թանգարանի և Սարդարապատի համալիրի տնօրեն։ Աշխատանքային Կարմիր դրոշի երկու շքանշանի ասպետ։։
1998 թվականին արժանացել է Երևանի պատվավոր քաղաքացի կոչմանը ։
2004 թվականին Երևանի Սայաթ-Նովա պողոտայի թիվ 6 շենքի հարևանությամբ տեղադրվել է Գրիգոր Հասրաթյանի հիշատակի հուշաքարը։ Նա Երևան քաղաքի 39րդ քաղաքապետն էր 
Քաղաքապետ Հասրաթյանը նպատակ էր դրել քաղաքը դարձնել մայրաքաղաք  շեշտելով, որ մայրաքաղաք կառուցելն ու ղեկավարելը ակադեմիա է։ Քչերը գիտեն, որ Էրեբունի-Երևան 2750 առաջին տոնակատարությունը կապված է Գրիգոր Հասրաթյանի անվան հետ


== Մեջբերումներ Գրիգոր Հասրաթյանից ==
«Ճարտարապետությունը մարդու դաստիարակության միջոց է, այո՛, դա այդպես է, մարդն, անշուշտ, առաջին գործոնն է շինարարության մեջ։ Ոչ թե՝ ինչ ենք կառուցում, այլ՝ ում համար ենք կառուցում։ Նրա հոգևոր աշխարհը, նրա վաղվա օրը` ահա թե ամենից առաջ ի՛նչ պիտի հոգանք մենք»


== Մեջբերումներ Գրիգոր Հասրաթյանի մասին ==


== Գրականություն ==
Անծայր ժամանակի կեսդարյա հետքը, «Գարուն» 1967, № 6: Archived 2018-05-22 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կալյա (գետ)

Կալյա (ռուս.՝ Калья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մեդվեժեգորսկի շրջանում։ Հոսում է Կալե լճից, որը թափվում է Զյաբլա։ Թափվում է Կոլգ լիճ։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օնեժի լճի ավազան, գետի ենթաավազանը՝ Սվիր։ Գետի գետային ավազանը՝ Նևա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100612102000015785
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001578
Ավազանի կոդը - 01.04.01.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բեևսկի գյուղական խորհուրդ (Լիպովոդոլինսկի շրջան)

Բեևսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Беївська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպոդոլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բեևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 865 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պասսատներ

Պասսատներ (օգտագործվում է նաև եզակի՝ պասսատ, հոլանդերեն passaat), արևադարձային լայնություններում տարվա ընթացքում համեմատաբար հաստատուն ուղղությամբ փչող քամիներ։ Պասսատները կազմում են մթնոլորտի ընդհանուր շրջանառության մի մասը և սերտորեն կապված են օվկիանոսների մերձարևադարձային լայնություններում առաջացած անտիցիկլոնների հետ (փչում են անտիցիկլոնի դեպի հասարակածն ուղղված փեշերով)։


== Ուղղություն ==
Հյուսիսային կիսագնդում, Երկրի մակերեսին մոտ պասսատներն հիմնականում ունեն հյուսիսարևելյան, Հարավային կիսագնդում՝ հարավարևելյան ուղղություն։ Պասսատներն առավել ցայտուն արտահայտված են օվկիանոսների վրա, որտեղ դրանք սովորաբար ավելի սառն են, քան օվկիանոսների ջուրը, հետևաբար տաքանում են ներքևից, որը նպաստում է կոնվեկտիվ հոսանքների ու կույտավոր ամպերի առաջացմանը։ Սակայն, 1-2 կիլոմետր բարձրության շերտերում գոյություն ունեցող անտիցիկլոնային ինվերսիաները սահմանափակում են ամպամածության հետագա զարգացումը։ Այդ պատճառով պասսատներիի շրջանում եղանակը հիմնականում ավելի չոր է։ Երկրի որոշ մասերում (արևադարձային լայնությունների ցամաքային տարածությունների վրա) պասսատներն ունեն ցայտուն արտահայտված սեզոնային բնույթ և կոչվում են արևադարձային մուսսոն։ Պասսատներիի միջին արագությունը երկրի մակերեսին մոտ շերտերում 5-ից 8 մետր վայրկյան է (երբեմն՝ մինչև 15 մետր վայրկյան), ուղղաձիգ հզորությունը՝ մոտ 4 կիլոմետր։
Բրյոյե

Բրյոյե (ֆր.՝ Breuillet ), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ռոշֆոր շրջանում։ Մտնում է Լա Տրամբլադ կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17064։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2634 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բրյոյե (ֆր.)
Պարզակ

Պարզակ (ֆր.՝ Parzac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.38 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 38 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 88 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 59-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,0 %։ 59 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 51 անձ (29 տղամարդ և 22 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (5 տղամարդ և 3 կին)։ 29 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Երեքի դեկլարացիա

Երեքի դեկլարացիա, գրական առաջին մանիֆեստը Խորհրդային Հայաստանում։ Հեղինակներն էիև Եղիշե Չարենցը, Գևորգ Աբովը ն Ազատ Վշտունին (երեքի խմբակ)։ Տպագրվել է 1922 թվականի հունիսի 6-ին, «Խորհրդային Հայաստան» օրաթերթում։ Ելնելով պատմական անհրաժեշտությունից՝ երեքի դեկլարացիան կոչ էր անում հեղաշրջել գրական սովորույթները և հաստատել նոր բովանդակություն, նոր ձև և նոր ուղիներ։ Գրական հին ըմբռնումների վերանայման պահանջը իր ժխտողական ոգով հասավ ծայրահեղության և քննադատվեց (Տ․ Սուրխաթյաև, Ա․ Կարինյան, Ց․ Խանզադյան)։
Լեսնոե (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼեսնոեԼեսնոե (ռուս.՝ Лесное, բաշկիրերեն՝ Лесной), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալմա-Աթա (ֆուտբոլային ակումբ)

Ֆուտբոլային ակումբ «Ալմա-Աթա», ղազախական ֆուտբոլային ակումբ է Ալմա-Աթա քաղաքից, ստեղծվել է 2000 թ., գործունեություն ծավալել մինչև 2008 թ.։ 2004-2008 թթ. ակումբը հանդես է եկել Ղազախստանի ֆուտբոլի առաջնության բարձրագույն դիվիզիոնում։ 2006 թ. ակումբը կարողացավ նվաճել Ղազախստանի գավաթը։ Սակայն 2008 թ. ակումբը հայտնվեց ֆինանսական խնդիրների առաջ ու լուծարվեց։ Հետևանքը եղավ այն, որ թիմը միավորվեց «Մեգասպորտ» ակումբի հետ ու ստեղծվեց «Լոկոմոտիվ» անվանումով նոր ակումբ։


== Անվանումներ ==
• 2000 - 2003 - «Ցեսնա»
• 2004 - 2008 - «Ալմա-Աթա»


== Պատմություն ==
Ակումբը հիմնադրվել է 2000 թ. «Ցեսնա» անվանումով։ 2003 թ. սկսած մասնակցել է տարբեր մրցաշարերի, իսկ 2004 թ. փոխել է իր անվանումը, դարձնելով «Ալմա-Աթա»։ Ակումբն իր տնային հանդիպումներն անցկացնում էր Ալմա-Աթա քաղաքի Կենտրոնական մարզադաշտում։
2004 թ. սկսած ակումբն արդեն հանդես էր գալիս Ղազախստանի ֆուտբոլի առաջնության բարձրագույն դիվիզիոնում։ Լավագույն մրցաշրջան է եղել 2006 թ., երբ ակումբը առաջնությունն ավարտեց 5-րդ տեղով և կարողացավ նվաճել Ղազախստանի գավաթը։ Շնորհիվ այն բանի, որ թիմը նվաճեց երկրի գավաթը, իրավունք ստացավ մասնակցելու ՈՒԵՖԱ-ի 2007-2008 մրցաշրջանի որակավորման փուլի խաղերին։ Սակայն թիմը հրաժեշտ տվեց այդ առաջնությանը առաջին իսկ խաղում, երբ մրցում էր «ՎիՕն» ակումբի հետ. առաջին խաղում թիմը պարտվեց սլովակներին 1։3 հաշվով, իսկ երկրորդ խաղն ավարտվեց 1։1 հաշվով։
2008 թ. մրցաշրջանի ավարտից հետո թիմն իրավունք էր ստացել մասնակցելու ՈՒԵՖԱ-ի Գավաթին շնորհիվ երկրի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ փուլ հասնելուն։ Սակայն 2008 թ. դեկտեմբերի 15-ին ղեկավարությունը որոշեց թիմը լուծարել։ Արդյունքում եղավ «Մեգասպորտ» ակումբի հետ միավորումը, և ստեղծվեց «Լոկոմոտիվ» ակումբը։

Խոշոր հաշվով տարած հաղթանակներ• 5։0 «Շախտյոր» (երիտասարդական թիմ) (Կարագանդա) (2006)
• 4։0 «Սպարտակ» (Սեմեյ) (2004)
• 4։0 «Թարազ» (Թարազ) (2007)
• 4։0 «Օկժետպես» (Կոկչետավ) (2007)

Խոշոր հաշվով ունեցած պարտություններ• 0։5 «Տոբոլ» (Կոստանայ) (2004)
• 0։5 «Տոբոլ» (Կոստանայ) (2005)


== Մրցելույթների վիճակագրություն ==


== Ղազախստանի առաջնություն, Գավաթի խաղարկություն ==


== Եվրոգավաթ ==


== Նվաճումներ ==
• Ղազախստանի գավաթակիր - 2006
• Ղազախստանի Գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից - 2008


== Մարզիչներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
45

45 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 45 թվականն է, 
I դարի 45-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վարդաքարի ջրամբար

Վարդաքարի ջրամբար, Հոռոմի ջրամբար,  ջրամբար Հայաստանի Շիրակի մարզում՝ Կարկաչան գետի վրա՝ Վարդաքար գյուղի մոտ՝ 1600 մ բարձրության վրա։ Շահագործման է հանձնվել 1968 թվականին, վերակառուցվել 1974 թվականին։ Մակերեսը 0,86 կմ² է, միջին խորությունը 15,5 մ, ջրատարողությունը՝ 5 միլիոն մ³, օգտակարը՝ 4,7 միլիոն մ³։ Պատվարը հողային է՝ ավագակավային երեսապատումով, երկարությունը՝ 594 մ, առավելագույն բարձրությունը՝ 16,5 մ։ Ջուրը բաց է թողնվում մետաղե խողովակաշարի միջոցով (ջրթողքը՝ 0,65 մ³/վ)։ Աղետային ջրերը (39 մ³/վ) հեռացվում են խրամատային ջրընդունիչի և արագահոսի միջոցով։ Ոռոգում է Լուսակերտ, Սարատակ, Հովտաշեն, Վարդաքար գյուղերի հողատարածքները։


== Ծանոթագրություններ ==
Չուլպան (գյուղ, Բուզդյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉուլպանՉուլպան (ռուս.՝ Чулпан, բաշկիրերեն՝ Сулпан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 92 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոկոլովկա (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոկոլովկաՍոկոլովկա (ռուս.՝ Соколовка, բաշկիրերեն՝ Соколовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 519 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լուգանսկոե (ավան, Մարյինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուգանսկոեԼուգանսկոե (ուկրաիներեն՝ Луганське), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուգանսկոե ավանում բնակվում էր 1 489 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ռոլլի թեորեմ

Ռոլլի թեորեմը սահմանվում է հետևյալ կերպ՝
Դիցուք 
  
    
      
        [
        a
        ,
        b
        ]
      
    
    {\displaystyle [a,b]}
   հատվածի վրա որոշված 
  
    
      
        f
        (
        x
        )
      
    
    {\displaystyle f(x)}
   իրականարժեք ֆունկցիան անընդհատ է այդ հատվածի վրա, ծայրակետերում ընդունում է նույն արժեքը՝ 
  
    
      
        f
        (
        a
        )
        =
        f
        (
        b
        )
      
    
    {\displaystyle f(a)=f(b)}
  , և ածանցելի է 
  
    
      
        (
        a
        ,
        b
        )
      
    
    {\displaystyle (a,b)}
   միջակայքում։ Այդ դեպքում 
  
    
      
        ∃
        c
        ∈
        (
        a
        ,
        b
        )
      
    
    {\displaystyle \exists c\in (a,b)}
   այնպիսին որ 
  
    
      
        
          f
          ′
        
        (
        c
        )
        =
        0
      
    
    {\displaystyle f'(c)=0}
  ։


== Ապացույցի տրամաբանությունը ==
Ապացույցի համար կիրառվում է Ֆերմայի թեորեմը՝ պնդում այն մասին, որ ածանցելի ֆունկցիայի ածանցյալի արժեքը իր էքստրեմումում հավասար է 0-ի։ Ըստ Վայերշտրասի թեորեմի՝ հատվածում անընդհատ ֆունկցիան ընդունում է իր մեծագույն և փոքրագույն արժեքները։ Հետևաբար մնում է ցույց տալ որ այդ արժեքներից գոնե մեկին նա հասնում է հատվածի ներքին կետում։ Եվ իրոք, եթե ֆունկցիան երկու արժեքներն էլ ընդուներ ծայրակետերում, դա կնշանակեր որ այն ամբողջ հատվածի վրա ընդունում է նույն արժեք, քանի որ իր մեծագույն և փոքրագույն արժեքները հավասար են։ Իսկ այդ դեպքում միջակայքի բոլոր կետերում ֆունկցիայի ածանցյալը հավասար կլիներ 0-ի։ Եթե երկու էքստրեմալ արժեքներից որևէ մեկին ֆունկցիան չհասնի ծայրակետում, ապա հենց այդ կետի արգումենտն (աբսցիսը) էլ կընդունենք որպես с, և այդ կետում էլ ըստ Ֆերմայի թեորեմի ֆունկցիան կունենա 0-ական ածանցյալ։


== Կիրառություններ ==
Ռոլլի թեորեմը հատկապես էական է Լագրանժի միջին արժեքի թեորեմը ապացուցելու համար։ Մասնավորապես Ռոլլի թեորեմի հանդիսանում է վերջինի մասնավոր դեպք։ Մյուս կողմից Ռոլլի թեորեմը կիրառվում է իր ավելի ընդհանրացված տարբերակի ապացույցի մեջ։ Այն որոշ դեպքերում կիրառում են Թեյլորի թեորեմում մնացորդային անդամի Պեանոյի տեսքի լինելու ապացույցում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ю.В.Прохоров, Математический Энциклопедический словарь։ Москва 1988.
Г.М.Фихтенгольц, Курс дифференциального и интегрального исчисления, Том I.
Կալինին (Կրասնոկուտսկովո գյուղական համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալինին (այլ կիրառումներ)Կալինին (ռուս.՝ Калинин), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոկուտովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ռոբուր նվաճողը

«Ռոբուր–Նվաճողը» (ֆր.՝ Robur le Conquérant), ֆրանսիցի գրող Ժյուլ Վեռնի գիտա–ֆանտաստիկ վեպը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1886 թվականին։


== Սյուժե ==
Մի անգամ Երկրի բոլոր բարձրություններում և դժվարամատցելի վայրերում (լեռնային բարձունքներում և բարձրահարկ շենքերի գագաթներին) հայտնվում են տարօրինակ դրոշներ։ Ոչ մեկը չի կարողանում հասկանալ, թե ում դրոշակներն են դրանք և ինչպես են այնտեղ հասցրել։ Պարզվում է, որ հանճարեղ հայտնագործող Ռոբուրը գաղտնի կառուցել է օդից ծանր թռչող սարք, որը նման է ուղղաթիռի։ Դրոշակների տեղադրումով նա հայտարարում է «օդային տարածքի նվաճման» սկզբի մասին։
Օդագնացների (օդապարիկով զբոսնել սիրողներ) ամերիկյան ընկերությունը հերքում է Ռոբուրի սարքի գոյությունը, չի հավատում նման ավիացիայի հեռանկարներին։ Այդ ժամանակ Ռոբուրը իր «Ալբատրոս» սարքով առևանգում է ընկերության մի քանի անդամների և նրանց հետ միասին կատարում է շուրջերկրյա ճանապարհորդություն։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
XIX դարի երկրորդ կեսի (երբ գրվել է վեպը) տեխնոլոգիաների համաձայն «Ալբատրոս»–ը իրոք արտառոց երևույթ էր։
Որոշ գրականագետներ և ուֆոլոգներ համարում են, որ վեպի գրման և հրատարակման պահը համընկնում է ԱՄՆ–ում և որոշ չափով Մեծ Բրիտանիայում տարօրինակ դիրիժաբլների դիտարկումների ալիքի հետ (վեպը անգլերեն լեզվով հրատարակվել է 1887 թվականին)։ Բացառված չէ, որ որոշ հաղորդագրություններ հայտնվել են եղած փաստերի հիման վրա՝ հիմնվելով վեպին։
Ռոբուրի օդային նավի գաղափարը Ժյուլ Վեռնը վերցրել է մի ֆրանսիացի ավիակոնստրուկտորի փորձից, որը մի խորհրդակցության ժամանակ, գիտնականների առջև, սկզբից բաց թողեց օդապարիկ, հետո՝ թռչող պտուտակի օգնությամբ, այն վնասեց։
Վեպի գործողությունները մասնակի կատարվում են Ռուսաստանում։ Նրա տարածքի վրայով «Ալբատրոս»–ը թռչում է 9-11 գլուխներում։ Իններորդ գլխում այն թռչում է Կամչատկայի, Սախալինի հարավային մասի և Ռուսաստանի տարածքային ջրերի վրայով, իսկ հաջորդ երկու գլուխներում այն հատում է Ռուսական կայսրության սահմանը հյուսիս–արևմտյան ուղղությամբ՝ թռչելով Կասպից ծովի, Մոսկվայի և Սանկտ Պետերբուրգի վրայով։


== Աղբյուրներ ==
"Робур-Завоеватель Մաքսիմ Մաշկովի գրադարանում


== Ծանոթագրություններ ==
Գուստավ Վեյլ

Գուստավ Վեյլ  (գերմ.՝ Gustav Weil, ապրիլի 25, 1808(1808-04-25), Sülzburgstraße, Քյոլն - օգոստոսի 29, 1889(1889-08-29), Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու, Բադեն-Վյուրթեմբերգ), գերմանացի արևելագետ, Հայդելբերգի համալսարանի արևելյան լեզուների պրոֆեսոր։


== Կյանք ==
Գուստավ Վեյլը ծնվել է 1808 թվականի ապրիլի 25-ին Զալցբուրգ քաղաքում։ 1828-1830 թվականներին ուսումնասիրել է պատմություն և փիլիսոփայություն Հայդելբերգի համալսարանում։
1830 թվականին Փարիզում որոշ ժամանակ արևելյան լեզուներ է սովորել Սիլվեստրա դե Սասիի մոտ։ Այնտեղից, որպես «Augsburger Allgemeinen Zeitung» թերթի թղթակից ուղարկվել է Ալժիր, իսկ 1831 թվականին՝ Կահիրե, որտեղ մնացել է մինչև 1835 թվականը։ Այնտեղ շեյխ Տանտավիի մոտ զբաղվել է իսլամագիտությամբ։
1836 թվականին Տյուբինգենի և Հայդելբերգի համալսարաններում արժանացել է գիտական աստիճանների։
1836-1845 թվականներին դասավանդել է Հայդելբերգի համալսարանում և կատարել համալսարանական գրադարանավարի պարտականությունները։ 1845 թվականին դարձել է Արևելյան լեզուների պրոֆեսոր, իսկ 1861 թվականին՝ Հայդելբերգի համալսարանի օրդինար պրոֆեսոր։


== Գիտական ժառանգություն ==
Արաբերենից գերմաներեն է թարգմանել «Հազար ու մի գիշեր» (4 հատոր, 1837-1841) և «Մուհամեդի կյանքը»  (2 հատոր, 1864)։
Հեղինակ է մի շարք աշխատությունների և փաստական նյութերի։


=== Աշխատություններ ===
Die poetische Litteratur der Araber. — Stuttgart, 1837.
Mohammed der Prophet, sein Leben und seine Lehre: aus handschriftlichen Quellen und dem Koran geschöpft und dargestellt. — Stuttgart, 1843.
Historische-kritische Einleitung in den Koran. — Bielefeld, 1844; 1878.
Biblische Legenden der Muselmänner. — Frankfurt am Main, 1845.
Geschichte der Kalifen. Bd. 1—5. — Вerlin—Stuttgardt, 1846—1862.
Geschichte des Abbasidenchalifats in Egypten. — Stuttgart, 1860—1862.
Geschichte der islamitischen Völker von Mohammed bis zur Zeit des Sultans Selim. — Stuttgardt, 1866.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Вейль, Густав»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հրեական հանրագիտարան: In 86 Volumes (82 Volumes and 4 Additional Volumes)։ St. Petersburg։ 1890–1907 
Fück J. Die arabischen Studien in Europe. — Leipzig, 1955. — S. 175, 181, 276.
Պավլոպոլ

Պավլոպոլ (ուկրաիներեն՝ Павлопіль), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Նովոազովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1838 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պավլոպոլ գյուղում բնակվում էր 624 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զիա Գյոքալփ

Զիյա Գյոքալփ (թուրք.՝ Ziya Gökalp, ծնված որպես Մեհմեդ Զիյա [Mehmed Ziya], մարտի 23, 1876(1876-03-23), Դիարբեքիր, Թուրքիա և Վաղարշակուպոլիս, Դիարբեքիրի մարզ, Թուրքիա - հոկտեմբերի 25, 1924(1924-10-25), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք բանաստեղծ, գրող, սոցիոլոգ և քաղաքական գործիչ, պանթյուրքիզմի և պանթուրանիզմի գաղափարախոս։ Երիտթուրքերի կողմից երկիրը սահմանադրական միապետության վերածելուց հետո ընդունել է Գյոքալփ («Երկնքի հերոս») անունը։
Գյոքալփն ազգային արժեքները միշտ վեր է դասել կրոնականներից՝ գտնելով, որ իսլամը վաղուց սպառել է իրեն և արգելակում է թուրք հասարակության առաջընթացը։ Յուրաքանչյուր ազգ, ըստ Գյոքալփի, պետք է զարգանա սեփական մշակույթի վրա հենվելով, հետևաբար թուրքական ազգայնականությունը պետք է հենվի թուրք մշակույթի ավանդույթների վրա։ Այդ քարոզն ուղղված էր Օսմանյան կայսրության քրիստոնյա ժողովուրդների դեմ, որոնք առաջատար դեր ունեին կայսրության տնտեսական, մշակութային-լուսավորական կյանքում։ Գյոքալփիի գլխավոր նպատակը թուրք ազգի տնտեսական գերազանցության ապահովումն էր։ Գյոքալփը գտնում էր, որ երկրի առաջադիմությունը կարելի է ապահովել թուրք գործարար մարդիկ նախապատրաստելով, արտասահմանում մեքենաներ և սարքավորումներ գնելով, երկրի տնտեսական կյանքից ոչ թուրք բուրժուազիային դուրս մղելով։ Հետագայում դարձել է Թալեաթ փաշայի տեղակալը և ձեռնամուխ եղել սեփական գաղափարների իրականացմանը։ Գյոքալփի գաղափարները տեսական հիմք հանդիսացան երիտթուրքերի համար՝ իրագործելու հայերի ցեղասպանությունը, որի ընթացքում ոչնչացվեց նաև հայ գործարար խավը, իսկ հայերի ունեցվածքը յուրացվեց թուրքերի կողմից։
1919 թվականին աքսորվել է Մալթա։


== Աշխատություններ ==
«Թուրքիզմի սկզբունքները»
«Թուրքական քաղաքակրթության պատմությունը»
«Կըզըլելմա» (բանաստեղծությունների ժողովածու)
«Պանթուրքիզմ, պանիսլամիզմ և մոդեռնիզմ»
«Քրդական ցեղերի պատմությունը»


== Գրականություն ==
Turkay Salim Nefes 'Ziya Gökalp’s adaptation of Emile Durkheim’s sociology in his formulation of the modern Turkish nation' International Sociology May 2013 vol. 28 no. 3 335-350.
Taha Parla։ The social and political thought of Ziya Gökalp : 1876 – 1924. Leiden 1985
Mihran Dabag։ Jungtürkische Visionen und der Völkermord an den Armeniern, in։ Dabag / Platt։ Genozid und Moderne (Band 1), Opladen 1998. ISBN 3-8100-1822-8
Katy Schröder։ Die Türkei im Schatten des Nationalismus. Hamburg, 2003, ISBN 3-8311-4266-1, S. 50–54
Alexander Safaryan, Ziya Gökalp on National Education, "Iran and the Caucasus", vol.8.2, Brill, Leiden - Boston, 2004, pp. 219–229.
Alexander Safaryan, On the History of Turkish Feminism, "Iran and the Caucasus", vol.11.1, Brill, Leiden - Boston, 2007, pp. 141–152.
Ալեքսանդր Սաֆարյան, Զիյա Գյոքալփը և «Թյուրքականության հիմունքները», Երևան, ԵՊՀ հրատարակչություն, 2012։
Ալեքսանդր Սաֆարյան, «Տնտեսական թյուրքականությունը», էտատիզմի քաղաքականությունը Թուրքիայում և տնտեսության «թուրքացումը», Երևան, ԵՊՀ հրատարակչություն, 2012։
Պարդուբիցե

Պարդուբիցե (չեխ․՝ Pardubice, գերմ.՝ Pardubitz, pronounced [[Միջազգային հնչյունական այբուբեն|[paːʁˈdyːˈbɪt͡s]]]), քաղաք Չեխիայի կենտրոնական մասում՝ Էլբայի և Խրուդիմկայի միախառնման վայրի շրջակայքում, երկրի մայրաքաղաք Պրահայից մոտավորապես 100 կիլոմետր դեպի արևելք, ծովի մակերևույթից միջին հաշվով 225 մետր բարձրության վրա (ընկած է Էլբայի գետահովտում)։ Պարդուբիցեի երկրամասի և նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 82,7 կմ² տարածք, բնակչության թվաքանակը 2021 թվականի տվյալներով եղել է 91.755: 


== Պատմություն ==
Պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1295 թվականին, սակայն բնակավայրի հիմնադրման տարեթիվ ընդունված է համարել 1340 թվականը (թեև նրա ներկայիս տարածքում դեռևս XIII դարի սկզբներին գոյություն է ունեցել վանական համալիր)։ Մինչև 1918 թվականը գտնվել է Բոհեմիայի թագավորության Պարդուբիցեի պովյատի կազմում։ XV—XVI դարերում բուռն ծաղկում է ապրել, բայց Երեսնամյա պատերազմի շրջանում անկում է գրանցվել։ Քաղաքի տնտեսական հաջորդ վերելքը տեղի է ունեցել XIX դարում, երբ շահագործման է հանձնվել նրա երկաթուղային կայարանը։ Տարիների ընթացքում Պարդուբիցեն դարձել է քիմիական, նավթավերամշակման արդյունաբերության, մեքենաշինության կենտրոն։ Արդյունաբերական խոշոր ձեռնարկություններից են «Սինթեզիա» քիմիական գործարանը, նավթավերամշակման «Պարամո» գործարանը, ծանր մետալուրգիայի և էլեկտրոնիկայի մեկական ձեռնակություն։ 
Քաղաքի պատմական կենտրոնը լավ պահպանվել է և գտնվում է պետության հովանու ներքո։ Նշանավոր պատմական հուշարձաններից են Պարդուբիցեի ամրոցը, Սուրբ Բարդուղիմեոսի կոստյոլը, հին քաղաքամասի շինությունները։ 
Պարդուբիցեն համբավվել է նաև մարզական խոշոր իրադարձություններով, որոնցից են ձիարշավների, մոտոարշավների, շախմատի միջազգային մրցումները, Չեխիայի գոլֆի բաց առաջնությունը։


== Քույր քաղաքներ ==
Պարդուբիցեն բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ


== Անվանի պարդուբիցեցիներ ==
Ռադեկ Բաբորեկ (* 1976) — երաժիշտ (վալտորնահար)
Ֆիլիպ Բանջակ (* 1983) — երգիչ (բարիտոն)
Դոմինիկ Հաշեկ, նախկին հոկեյիստ, եղել է NHL-ի Detroit Red Wings թիմի և մի քանի այլ ակումբների դարպասապահը[1][2]
Ալես Հեմսկի, հոկեյիստ, հանդես է գալիս Հոկեյի ազգային լիգայում (NHL-ում)


== Բնակչություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Movsesian, Sergei; Klima, Lukas (2009). Czech Open: Pardubice Phenomenon. Caissa Hungary. ISBN 978-80-86725-08-6.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2017-04-29 at the Wayback Machine.
Զբոսաշրջային ուղեցույց
Նովա Կանաան

Նովա Կանաան (պորտ.՝ Nova Canaã), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Վիտորիա դա Կոնկիստա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 16 497 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 757,461 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 21,8 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հոկտեմբերի 21-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1961 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 33.785.422,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.114,50 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,596 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Աշոտ Ներսիսյան (այլ կիրառումներ)

Աշոտ Ներսիսյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Աշոտ Ներսիսյան, դերասան, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ
Աշոտ Ներսիսյան, պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր
Սուսանջիքյոյ

Սուսանջիքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երեք օր մինչև գարուն

«Երեք օր մինչև գարուն» (ռուս.՝ «Три дня до весны»), ռուսական ֆիլմ՝ նկարահանված ռեժիսոր Ալեքսանդր Կասատկինի կողմից։ Վարձույթի է հանվել 2017 թվականի մայիսի 4-ին՝ նվիրվելով Հաղթանակի օրվա 72-ամյակին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նվիրված է Լենինգրադի շրջափակման ամենադժվար շրջանին՝ 1942 թվականի բլոկադային առաջին ձմռանը, և պատմում է քաղաքը պաշտպանող մարդկանց սխրանքների մասին։ Պետանվտանգության սպա Անդրեևն ու երիտասարդ բժիշկ Մարիցկայան գարնան գալուց 72 ժամ, այսինքն՝ երեք օր առաջ պետք է կանխեն աղետը։ Վտանգի է սպառնում մարդկանց կյանքին, իսկ հերոսներն իրենց ճանապարհին հանդիպում են սեր ու դավաճանություն, անցնում արագ զարգացող իրադարձությունների ու ինտրիգների միջով։


== Դերերում ==
Կիրիլ Պլետնյով – ՆԳԺԿ սպա Վլադիմիր Անդրեև
Ելենա Լոտովա – բժիշկ Օլգա Մարիցկայա
Իգոր Գրաբուզով – լեյտենանտ Գորելիկ, Անդրեևի օգնականը
Եվգենի Սիդիխին – Զիմին, Լենինգրադի ՆԳԺԿ պետ
Յուրի Իցկով – ինստիտուտի տնօրեն Սավինով
Պոլինա Կրասավինա
Վլադիսլավ Աբաշին


== Նկարահանող անձնակազմ ==
Գլխավոր պրոդյուսեր – Էդուարդ Պիչուգին
Գործադիր պրոդյուսեր – Իրինա Բասկակովա
Ռեժիսոր – Ալեքսանդր Կասատկին
Սցենարիստներ – Արկադի Վիսոցկի, Ալեքսանդր Բորոդյանսկի
Բեմադրող օպերատոր – Ռուսլան Գերասիմենկով
Կոմպոզիտոր – Անտոն Լուբչենկո
Բեմադրող նկարիչ – Լեոնիդ Կարպով
Հագուստի նկարիչ – Տատյանա Վավիլովա
Գրիմի նկարիչ – Տոտյանա Կոմարովա
Գլխավոր խմբագիր – Սվետլանա Կարմալիտա


== Նկարահանումներ ==
Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են 2016 թվականի հունվարից մինչև մարտ Սանկտ Պետերբուրգում, Կրոնշտադտում, Գատչինում և Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանում։
Նկարահանումների հիմնական վայրը եղել է Պետերբուրգի կենտրոնը՝ Դոստոևսկու, Պուշկինսկայա, Գալերնայա, Մեծ Պուշկինսկայա փողոցները, Կրյուկով ջրանցքն ու Ֆոնտանկայի առափնյան, Պետրոգրադյան կողմի Մեծ պողոտան ու Կամեննոոստրովսկի պողոտան, ինչպես նաև «Красный треугольник» գործարանի կիսավեր շենքը։
Նկարահանումների անցկացման ևս մեկ վայր է դարձել նախկին զորամասի կադետական դատարկ մասնաշենքը Տուչկովի կամրջի մոտ, որտեղ բեմադրող նկարիչը ստեղծել է ղեկավարության գրասենյակները, փորձարարական բժշկության ինստիտուտի լաբորատորիաները և ՆԳԺԿ հանրակացարանը։ Գլխավոր հերոսուհու բնակարանը ներկայացվել է Ելիզարովների թանգարան-բնակարանում։ Մյուս օբյեկտներում՝ կոմունալ բնակարաններում, պետական հաստատություններում և դեղաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտում կատարվող դեպքերը նկարահանվել են Սանկտ Պետերբուրգի լքված տներում։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
DetectiveFEST միջազգային կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակ «Լավագույն դետեկտիվ» անվանակարգում։
Նորամուտների «Շարժում» V ազգային կինոփառատոնի հիմնական մրցույթի մասնակից։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմի սցենարի հիմքում ընկած են որոշ փաստեր գրողներ Ալես Ադամովիչի և Դանիիլ Գրանինի «Բլոկադային գրքից»։
Ֆիլմի սաունդթրեքը ձայնագրել է Մարիինյան թատրոնի սինֆոնիկ նվագախումբը։
2017 թվականի փետրվարին ֆիլմի երաժշտությունը կատարվել է Գերմանիայում Դրեզդենի XII օպերային պարահանդեսի հանդիսավոր բացման ժամանակ։
Ֆիլմը նկարահանվել է Լենֆիլմ կինոստուդիայում։
Ֆիլմն ունեցել է երեք աշխատանքային վերնագիր՝ «Լենինգրադյան վալս», «БлокАда» և «Блок А»։
«Երեք օր մինչև գարուն» ֆիլմով սկիզբ է դրվել Լենֆիլմի՝ շրջափակման ժամանակաշրջանին վերաբերող եռագրությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Անիքյոյ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անիքյոյ (այլ կիրառումներ)Անիքյոյ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պրինյանո Չիլենտո

Պրինյանո Չիլենտո (իտալերեն՝ Prignano Cilento), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 870 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 79 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84060, հեռախոսային կոդ՝ 0974։


== Բնակչություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0974 831039
Փոստային ինդեքս՝ info@comune.prignanocilento.sa.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.prignanocilento.sa.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր Դուռնուկ

Փոքր Դուռնուկ (Դուռնիկ, վրաց.` პატარა დურნუკი), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում, վարչական կենտրոն Թեթրիծղարո քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 2002 թվականի տվյալների, գյուղն ուներ 61 բնակիչ, որից 35 տղամարդ և 26 կին, հիմնականում հայեր։ 2014 թվականին գյուղում ապրում էր 25 մարդ, որից 12 տղամարդ և 13 կին, ովքեր զբաղվում են անասնապահությամբ։
Խորհրդային տարիներին գյուղն ուներ տարրական դպրոց, գրադարան և ակումբ։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրվել է 18-րդ դարի վերջերին։ Բնակիչների նախնիները եկել են Վրաստանի Դարբազ և Մեծ Դուռնուկ գյուղերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Զանևկա

Զանևկա (ռուս.՝ Заневка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 612 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զաքաթալայի արգելոց

Զաքաթալայի արգելոց, արգելոց Ադրբեջանի հյուսիս–արևմուտքում։ Տարածությունը 25.2 հազար հա է։ Պահպանվում են Մեծ Կովկասի հարավային լանջի բարձրլեռնային բնական կոմպլեքսները։
Հազվագյուտ բուսատեսակներից են հատապտղային կարմրածառը և կովկասյան մրտավարդը։ Կաթնասուններից կա դաղստանյան տուր, քարայծ, այծյամ, կովկասյան եղջերու, թռչուններից՝ կովկասյան ուլար, սև անգղ, կովկասյան ցախաքլոր և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռադիշչևո (քաղաքատիպ ավան, Ռադիշչևսկի շրջան)

Ռադիշչևո (ռուս.՝ Радищево), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ռադիշչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4441 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հունգարիայի հարկային համակարգ

Հունգարիայի հարկային համակարգ, համակարգ, որը նախատեսում է հարկերի հավաքագրում դաշնային կառավարության և տեղական իշխանությունների կողմից։ Հունգարիայի գանձարանում հարկային եկամուտների մուտքերը կազմում են ՀՆԱ-ի 39.3% -ը։ Գույքի առավելկարևոր աղբյուրներն են եկամտային հարկը, սոցիալական պաշտպանությունը, շահութահարկը և դաշնային մակարդակում գանձված ավելացված արժեքի հարկը։ Տարածաշրջանային հարկերի տեսակարար կշիռը կազմում է 5% ԵՄ-ի միջին ցուցանիշի 30% -ի դեպքում։


== Պատմություն ==
Հարկահավաքությունը Հունգարիայում փոխվել է յուրաքանչյուր պատմական ժամանակաշրջանում։ Օսմանյան տիրապետության ժամանակ Հունգարիայի կենտրոնում տեղական իշխանությունները ոչ մուսուլման բնակչությունից հավաքում էին զիմմի` հատուկ հարկ, որից մուսուլմանները ազատվել էին։ Ավստրո-Հունգարիայի տիրապետության ընթացքում հարկերը գանձվել են ավստրիական իշխանությունների կողմից, թեև Հունգարիան 1867 թվականին Հաբսբուրգների հետ կնքած կնքված պայմանագրից հետո ստացել էր իր հարկերը հավաքելու իրավունք։ 1988 թվականին Հունգարիայի ժողովրդական հանրապետությունում գործող Յանոշ Կադարի բարեփոխումների ընթացքում ներդրվեց համապարփակ հարկային համակարգ, որը բաժանված է կենտրոնական և տարածաշրջանային հարկերի, այդ թվում` անձնական եկամտահարկի, շահութահարկի և ավելացված արժեքի հարկի։


== Ընթացիկ կառուցվածք ==
Հունգարիայում եկամտային հարկի դրույքաչափը կազմում է 15%։ Հարկային նպաստը ներառում է ընտանեկան նպաստը, որը հավասար է նպաստին, բազմապատկած ընտանիքում մեծացողող երեխաների թվին։ Առաջին երեխայի համար նպաստը 66670 ֆորինտ է, երկրորդ երեխայի համար` 100 հազար ֆորինտ, երեք կամ ավելի երեխաների դեպքում` 220 հազար ֆորինտ յուրաքանչյուր երեխայի համար։ Հարկային նպաստի չափըը կարելի է բաժանվել ամուսինների միջև։
Հունգարիայում ԱԱՀ-ի դրույքաչափը 27% է, իսկ 2012 թվականի հունվարի 1-ից դա ամենաբարձրն է Եվրոպայում։ Հարկի չափը 5% -ով կրճատվում է դեղամիջոցներ և որոշ պարենային ապրանքներ վաճառողների համար։ ԱԱՀ-ի 18% -ը կիրառվում է ինտերնետ-մատակարարների, ռեստորանների, հեռավոր վայրերում սննդի ծառայությունների, կաթնամթերքի և հացաթխման ապրանքների, հյուրանոցների և կարճատև բացօթյա միջոցառումների կազմակերպման համար։
2017 թվականի հունվարից, նոր օրենսդրության հետ կապված, եկամտահարկի դրույքաչափը կազմում է 9%, ինչը Եվրամիության ամենացածր ցուցանիշն է։ Շահաբաժինները չեն հարկվում, եթե նրանք չեն ստացվել վերահսկվող օտարերկրյա ընկերության կողմից։ Որոշ բացառություններով եկամտային հարկում ներառված են կապիտալի աճը։
Աշխատանքի եկամուտը կախված է սոցիալական ապահովագրության վճարներից, գործատուի համար` 22% -ի սահմաններում։ Բացի այդ, գործատուները ևս 1.5% են վճարում ուսման հիմնադրամին։ Կապիտալի աճը հարկվում է ֆիքսված 15% չափով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մհեր Անդրեասյան

Մհեր Անդրեասյան (հունվարի 3, 1956(1956-01-03), Առաջաձոր - ապրիլի 25, 1994(1994-04-25), Թալիշ, Թարթառի շրջան, Ադրբեջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Մհեր Անդրեասյանը ծնվել է 1956 թ. հունվարի 3-ին Մարտակերտի շրջանի Առաջաձոր գյուղում։ Ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակի շարքերում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է կենցաղային սպասարկման կոմբինատում։ 1983 թ-ից աշխատանքի է անցել Առաջաձորի սպառընկերությունում որպես խանութի վարիչ, իսկ 1988-ից՝ որպես մատակարար։ Արցախյան շարժման առաջին իսկ օրերից ծառայության է անցել Խաչենի գումարտակում։ Զոհվել է 1994 թ. ապրիլի 25-ին Թալիշ գյուղի մերձակայքում։ Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա Հանգչում է Առաջաձորի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանևցի

Մանևցի (ուկրաիներեն՝ Манівці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կրասիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մանևցի գյուղում բնակվում էր 648 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2202 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 294,28 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(7589) 1992 SR1

(7589) 1992 SR1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Ացուշի Սուգիեի կողմից Դայնիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,28564 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9627 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6085 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1262,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,285228 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7589) 1992 SR1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռուզեդ

Ռուզեդ (ֆր.՝ Rouzède), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 266 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.56 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.33 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 100 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 32 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 140 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 105-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 35։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 105 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 92 անձ (50 տղամարդ և 42 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (6 տղամարդ և 7 կին)։ 35 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Рузед» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2013-8-12 
«Рузед» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2013-8-12
Ժողովածու (4070)

Ձեռագրի անվանումը (4070), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4070 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1553 թվականին Վարդան կրոնավոր գրիչի կողմից Իլովում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.5X14.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 355 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի մագաղաթ 2 էջ, գրված է լատիներենով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 182ա, 355ա։


== Բովանդակություն ==
Մասունք Աստվածաշնչի։
Ճառք, քարոզք, խրատք (Մատթ․ Ջուղայեցի, Բարսեղ Կեսարացի, Ոսկեբերան, Իգնատիոս վրդ․, Կիր․ Երզնկացի, անանունք)։
Վկայաբանութիւն Մելքիսէդեկի քհյ֊ ի։
Վասն արձակման սատանային Ռ ամ կապանաց։
Պատմութւին Նիկիոյ և Եփեսոսի ժողովոցն։
Վարք Մովսիսի նախամարգարէի։


== Ծանոթագրություններ ==
Խրիստիչյովո

Խրիստիչյովո (ռուս.՝ Христичёво), գյուղակ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Ալեքսանդրովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 70 կմ հեռավորության վրա։
Ավարք

Ավարք, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1909 թ.-ին ուներ 6 տուն՝ 48 հայ բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արևային հյուսակ

Արևային հյուսակ, սիմպաթիկ նյարդաթելերից և նյարդահանգույցներից կազմված գոյացություն, որը տեղակայված է մարդու որովայնի խոռոչում։ Բաղկացած է երկու կիսալուսնաձև հանգույցներից, որոնք գտնվում են որովայնի ետին պատի վրա, գոտկային I ողնի մակարդակին, աորտայի աջ և ձախ կողմերում։ Արևային հյուսակի կազմավորմանը մասնակցում են նաև թափառող, ստոծանիական և ողնուղեղային նյարդերը։ Արևային հյուսակից սկիզբ են առնում բազմաթիվ նյարդաթելեր, որոնք, գնալով դեպի ներքին օրգանները (ստամոքս, լյարդ, ենթաստամոքսային գեղձ, բարակ և հաստ աղիքներ, փայծաղ, երիկամներ և մակերիկամներ), նրանց վրա կազմում են ենթահյուսակներ։
Ֆեդերալ կառավարվող ցեղային տարածքներ

Ֆեդերալ կառավարվող ցեղային տարածքներ (ուրդու՝ وفاقی قبائلی علاقہ جات‎, անգլ.՝ Federally Administered Tribal Areas, FATA), հայտնի է նաև որպես «Ցեղերի գոտի», շրջան Պակիստանի հյուսիս-արևմուտքում, որը գտնվում է Հայբեր Պահտունհվա մայրաքաղաքի և Աֆղանստանի հետ սահմանում: Սահմանակից է Աֆղանստանին հյուսիս-արևմուտքից, Հայբեր Պահտունհվա մայրաքաղաքին՝ արևելքից, իսկ Բելուջիստանի հետ՝ հարավից:
Տարածքը կազմում է 27 219 կմ²:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Пакистанская Зона Племён — рынок, где можно купить и кинжал, и зенитку // PИА Новости
Աբրահամ Մանուկյան

Աբրահամ Հակոբի Մանուկյան (նոյեմբերի 15, 1957(1957-11-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական և քաղաքական գործիչ, ՀՀ Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։


== Կրթություն ==
1975-1976 թվականներին սովորել է Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետում։
1991 թվականին ավարտել է Երևանի առեւտրատնտեսագիտական տեխնիկումը` առևտրի կազմակերպում եւ ղեկավարում մասնագիտությամբ։
1997 թվականին ավարտել է «Վարդանանց» համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը։
2008 թվականին ավարտել է Մոսկվայի բիզնեսի և իրավունքի ինստիտուտը՝ տնտեսագետի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1976-1978 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1978-1982 թվականներին աշխատել է Երևանի «Մասիս» արտադրական միավորման «Կոշիկի նորաձևության տուն» ֆաբրիկայում որպես կոշկակար, այնուհետև՝ պահեստապետ։
1983 թվականին Երևանի նուրբ բրդյա գործվածքների կոմբինատի արտադրամասի պետի տեղակալ։
1983-1989 թվականներին Երևանի «Գործվածքհագուստկոշիկառ» համակարգի խանութներում զբաղեցրել է ղեկավար պաշտոններ։
1989-1991 թվականներին «Հագուստի տուն» հանրախանութի տնօրեն։
1991-2003 թվականներին Հայկոոպի Երևանի միջշրջանային ունիվերսալ մանրամեծածախ բազայի փոխտնօրեն, տնօրեն, այնուհետև՝ գլխավոր տնօրեն։
2011-2012 թվականներին Երևանի քաղաքային ունիվերսալ բազայի տնօրենների խորհրդի նախագահ։


== Պետական և քաղաքական գործունեությունը ==
2003 թվականի մայիսի 25-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի 3-րդ գումարման պատգամավոր՝ ՀՀԿ համամասնական ընտրացուցակով։ ԱԺ պետական-իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ ՀՀԿ խմբակցության անդամ։
2007 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության նախարարի տեղակալ։
2010 թվականի նոյեմբերի 9-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության նախարարի տեղակալի պաշտոնից՝ իր դիմումի համաձայն։
2012 թվականի մայիսի 6-ին ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի 5-րդ գումարման պատգամավոր՝ «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության համամասնական ընտրացուցակով։ 2012-2014 թթ. Առողջապահության, մայրության և մանկության հարցերի մշտական հանձնաժողովի, իսկ 2014 թ. փետրվարի 3-ից՝ Պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
2014 թվականի փետրվարի 18-ին ընտրվել է Ազգային ժողովի Պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։ Պաշտոնավարել է մինչև 2017 թ․-ը։
2018 թ․-ից անկուսակցական, հեռացել է քաղաքականությունից։Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիվի Շահնազարի

Գիվի Շահնազարի (Գիգուշ Շահնազարյան, դեկտեմբերի 23, 1933(1933-12-23), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ։ Վրաստանի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Գիվի Շահնազարին ծնվել է Թբիլիսիում, 1933 թվականին։ Սովորել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետի հայագիտության ամբիոնում։ Ուսումն ավարտելուց հետո աշխատել է «Սովետական Վրաստան» թարգմանչական գրականության և հրատարակչության խմբագրությունում՝ որպես խմբագիր։ Հայերենից վրացերեն է թարգմանել Գրիգոր Նարեկացու, Սայաթ-Նովայի, Եղիշե Չարենցի, Ավետիք Իսահակյանի, Վահան Տերյանի, Սիլվա Կապուտիկյանի, Վահագն Դավթյանի, Համո Սահյանի, Պարույր Սևակի և այլ գրողների ստեղծագործություններ։


== Պարգևներ ==
Վրաստանի «Պատվո նշան» շքանշան
Մաչաբելիի անվան մրցանակ, 1989
Մովսես Խորենացու մեդալ (2011)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԿԱՅԱՑԱՎ ԳԻՎԻ ՇԱՀՆԱԶԱՐԻ ՍՏԵՂԾԱԳՈՐԾԱԿԱՆ ԵՐԵԿՈՆ
Նախագահ Սերժ Սարգսյանը շնորհավորական հեռագիր է հղել Գիվի Շահնազարին՝ ծննդյան 80-ամյակի առթիվ
Ժաննա Գրոմովա

Ժաննա Գրոմովա (ռուս.՝ Жанна Фёдоровна Громова (օրիորդական ազգանունը՝ Կրավցուն), հունվարի 22, 1949(1949-01-22), Վոլոգդա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), գեղասահքի ռուս մարզիչ։ Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ։


== Կենսագրություն ==
Գեղասահքով սկսել է զբաղվել 1960 թվականից «Տրուդ» կամավոր սպորտընկերությունում։ Առաջին մարզիչը եղել է Ե. Ա. Կուդրյաշևան։ Ավելի ուշ տեղափոխվել է գեղասահքի մանկապատանեկան մարզադպրոց, որն ավարտել է 1966 թվականին։ Վոլոգդայի մրցումների տարածաշրջանային և քաղաքային կրկնակի չեմպիոն։
Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Պ. Լեսգաֆտի (Լենինգրադ) անվան ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտում, որն ավարտել է 1971 թվականին։ Ըստ բաշխման հայտնվել է Նորիլսկում, որտեղ էլ մանկապատանեկան մարզադպրոցում աշխատել է որպես մարզիչ։ Ավելի ուշ տեղափոխվել է Մոսկվա։ 1990 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի ինստիտուտի «սառցե խորեոգրաֆիայի» բաժինը։
Ժաննա Գրոմովայի ամենահայտնի սանը Իրինա Սլուցկայան է, ով աշխատել է նրա ղեկավարությամբ ողջ սպորտային կարիերայի ընթացքում։ Բացի նրանից Ժաննա Գրոմովան եղել է Իլյա Ավերբուխի, Նիկոլայ Մորոզովի, Օլգա Նայդյոնովայի, Սերգեյ Դոբրինի, Արինա Մարտինովայի և շատ ուրիշների առաջին մարզիչը։
Ներկա պահին Ժ. Գրոմովան շարունակում է մարզումները Մեգասպորտի կենտրոնում։ Նրա նախկին սաների թվում են Ռուսաստանի առաջնությունների մրցանակակիրներ Ալեքսանդրա Իևլևան և Նինա Պետուշկովան։ Նրա ղեկավարությամբ է մարզվել նաև Ռուսաստանի և Եվրոպայի գեղասահորդուհիներից եռակի ակսել և քառակի տուլուպ կատարած առաջին գեղասահորդուհին՝ Լյուդմիլա Նելիդինան։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
1977 թվականին Ժաննա Գրոմովան ստացել է Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ կոչումը։
Սոլթ Լեյք Սիթիում կայացած Օլիմպիական խաղերից հետո ստացել է Բարեկամության շքանշան։


== Այլ ==
2007 թվականին Ժաննա Գրոմովայի անունով են կոչել գեղասահքի Վոլոգդայի ակումբը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте В. Соловьёва
Լև Պոզդնեև

Լև Վլադիմիրովիչ Պոզդնեև (ռուս.՝ Лев Владимирович Позднеев, հունվարի 8, 1909(1909-01-08)), խորհրդային նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, ռեժիսոր և սցենարիստ, բանաստեղծ, մի շարք մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերում օգտագրծված բանաստեղծությունների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Լև Պոզդնեևը ծնվել է 1909 թվականի հունվարի 8-ին Մոսկվայում (Ռուսական կայսրություն)։ Ստեղծագործական գործունեությունն սկսել է 1931 թվականին որպես նկարիչ-մուլտիպլիկատոր։
Լև Պոզդնեևի լավագույն աշխատանքներից մեկը, որտեղ նա հանդես է եկել որպես սցենարի հեղինակ և բեմադրող նկարիչ, «Հրաշագործուհին» (ռուս.՝ «Чудесница», 1957) մուլտֆիլմն է։ 1962 թվականին «Советская Россия» հրատարակչությունում լույս է տեսել մուլտֆիլմի մոտիվներով ստեղծված «Чудесница» գիրքը, որի հեղինակներն են Լև Պոզդնեևն ու Վլադիմիր Կորկինը։
«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի նկարիչ-մուլտիպլիկատոր Յուրի Պրիտկովն ասել է.

— Մ․ Ցիբուլսկի, «Վլադիմիր Վիսոցկին մուլտիպլիկացիայում»


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
1954 – Անտառի բացատում (ռուս.՝ В лесной чаще)
1954 – Ստորագրությունն անընթեռնելի է (ռուս.՝ Подпись неразборчива)
1954 – Առողջ կենսակերպ (ռուս.՝ Здоровый образ жизни)
1956 – Անտառային պատմություն (ռուս.՝ Лесная история)
1960 – ՄուԿ (Մուլտիպլիկացիոն Կրոկոդիլ № 1 (ռուս.՝ Мук (Мультипликационный Крокодил) № 1)


== Սցենարիստ ==
1957 –  Հրաշագործուհին (ռուս.՝ Чудесница)
1958 – Երեք արջեր (ռուս.՝ Три медведя)
1960 – ՄուԿ (Մուլտիպլիկացիոն Կրոկոդիլ № 1 (ռուս.՝ Мук (Мультипликационный Крокодил) № 1)


== Բեմադրող նկարիչ ==
1937 – Կարմիր գլխարկը (ռուս.՝ Красная Шапочка)
1953 – Ագռավը և աղվեսը, կկուն և աքաղաղը (ռուս.՝ Ворона и лисица, кукушка и петух)
1957 – Արևի երեխան (ռուս.՝ Дитя солнца)
1957 – Հրաշագործուհին (ռուս.՝ Чудесница)
1958 – Սպորտլանդիա (ռուս.՝ Спортландия)
1961 – Այծիկը (ռուս.՝ Козлёнок)


== Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր ==
1937 – Քաղցր թխվածք (ռուս.՝ Сладкий пирог)
1938 – Աշխատասեր աքաղաղն ու ծույլ մկնիկը (ռուս.՝ Трудолюбивый петушок и беспечные мышки)
1938 – Հեքիաթ բարի Ումարի մասին (ռուս.՝ Сказка о добром Умаре)
1939 – Մոյդոդիր (ռուս.՝ Мойдодыр)
1941 – Ստախոսը (ռուս.՝ Лгунишка)
1941 – Քաղերգիծանքի հանդես (ռուս.՝ Журнал политсатиры № 2)
1942 – Տոնածառը (Ամանորյա հեքիաթ) (ռուս.՝ Ёлка (Новогодняя сказка))
1943 – Գողացված արևը (ռուս.՝ Краденое солнце)
1946 – Վախի աչքերը մեծ են (ռուս.՝ У страха глаза велики)
1948 – Ամանորի գիշեր (ռուս.՝ Новогодняя ночь)
1948 – Չեմպիոն (ռուս.՝ Чемпион)
1948 – Մաշենկայի համերգը (ռուս.՝ Машенькин концерт)
1949 – Միստր Ուոլք (ռուս.՝ Мистер Уолк)
1950 – Ո՞վ է առաջինը (ռուս.՝ Кто первый?)
1951 – Մտերիմ ընկերներ (ռուս.՝ Друзья товарищи)
1955 – Կախարդված տղան (ռուս.՝ Заколдованный мальчик)


== Բանաստեղծության հեղինակ ==
1951 – Մտերիմ ընկերներ (ռուս.՝ Друзья товарищи)


== Երգերի տեքստի հեղինակ ==
1951 – Տայգայական հեքիաթ (ռուս.՝ Таёжная сказка)
1952 – Զայ և Չիկ (ռուս.՝ Зай и Чик)
1952 – Կախարդական թռչուն (ռուս.՝ Волшебная птица)
1956 – Անտառային պատմություն (ռուս.՝ Лесная история)
1956 – Կարկանդակիկ (ռուս.՝ Пирожок)
1958 – Սպորտլանդիա (ռուս.՝ Спортландия)
1958 – Երեք արջեր (ռուս.՝ Три медведя)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լև Վլադիմիրովիչ Պոզդնեև
Լև Պոզդնեև (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Վանատեղի ջուր

Վանատեղի ջուր, գետակ Հայաստանի Տավուշի մարզում, Ուրթիջուր գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Ծաղկուտի լեռների հյուսիսային լանջերից և Գանձաքար գյուղից 5,5 կմ հարավ-արևմուտք միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 8 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==