armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պլաս դ'Ալյանս

Պլաս դ'Ալյանս (ֆր.՝ Place d'Alliance), հրապարակ Ֆրանսիայի Նանսի քաղաքի կենտրոնում։ Գտնվում է հայտնի Պլաս Ստանիսլասի մոտ։


== Պատմություն ==
Լոթարինգի դուքս Ստանիսլաս Լեշինսկիի հրամանով ֆրանսիացի ճարտարապետ Էմմանուել Էրեն Սան-Ստանիսլասի տարածքում հրապարակ նախագծեց, որը գտնվում է նախկին կոմսության տարածքում։ Տարածքը ուներ քառակուսի ձև, որի վրա գտնվում էին շքեղ առանձնատներ։ 1756 թ.-ին, Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս 15-րդը և կայսրուհի Մարիա Թերեզան (կինը Ֆրանսիս Ա, կայսեր Սուրբ Հռոմեական կայսրության և նախկին Լորեինի դուքս) ստորագրել են պայմանագիր դաշինք Ֆրանսիայի և Ավստրիայի միջև։ Դրանից կարճ ժամանակ անց, այդ տարածքը վերանվանվեց Պլաս դ'Ալյանս։ Ստանիսլասի հանձնարարությամբ քանդակագործ Պոլ-Լուի Սիֆֆլեն ստեղծեց մի շատրվան այդ դաշինքի պատվին։ 1983 թվականին Պլաս դ'Ալյանսը՝ Պլաս Ստանիսլասի և Պլաս դե լա Կարյերի հետ միասին, որպես միասնական ճարտարապետական համալիր, ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Պլաս Ստանիսլաս
Պլաս դե լա Կարյեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
La place d'Alliance Archived 2017-07-05 at the Wayback Machine. sur le site de l'office de tourisme de Nancy.
Հոֆ (շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հոֆ (այլ կիրառումներ)Հոֆ (գերմ.՝ Landkreis Hof), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Հոֆ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 892,55 կմ2։ Բնակչությունը՝ 106 142 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 119 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 09 4 75։ Շրջանում 27 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Բունակովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բունակովո (այլ կիրառումներ)Բունակովո (ռուս.՝ Бунаково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բունակովո գյուղը գտնվում է շրջանի հյուսիս-արևելյան մասում՝ Նովոդուգինից 8 կմ հարավ-արևմուտք, P134 «Ստառայա Սմոլենսկայա ճանապարհ» մայրուղուց՝ Սմոլենսկ - Դորոգոբուժ - Վյազմա - Զուբցովոից, 2,5 կմ արևելք։ Գյուղից 3 կմ հարավ-արևելք է գտնվում Օ.պ. 219-րդ կիլոմետր երկաթուղային կայարանը՝ Վյազմա-Ռժև գծի վրա։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հոկտեմբերին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի մարտին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օմերանլի

Օմերանլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իռու (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իռու (այլ կիրառումներ)Իռու շրջան (էստ․՝ Õru vald), շրջան Էստոնիայի Վալգամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Իռու գյուղական ավանը։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 556 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 5,32 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Բելայա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելայա (այլ կիրառումներ)Բելայա (ռուս.՝ Белая), գետ Ռուսաստանում (Մուրմանսկի մարզ)։


== Աշխարհագրություն ==
Բելայա գետը սկիզբ է առնում Մեծ Բուդյավրից և թափվում է Իմանդրա։ Գետը պատկանում է Նիվայի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 312 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Կիրովսկ և Ապատիտի քաղաքները։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Բելայա գետի երկարությունը կազմում է 24 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 239 կմ2 է։


== Տես նաև ==
Ակունք և Գետաբերան


== հղումներ ==
http://textual.ru/gvr/index.php?card=155546 Բելայա գետի մասին Պետական ջրային գրանցամատյանում
Նադրույա

Նադրույա, գյուղ Լենինգրադի մարզի Սլանցևսկի շրջանի Նովոսելսկի գյուղական բնակավայրում։


== Պատմություն ==
Նադրույ գյուղը հիշատակվում է Սանկտ Պետերբուրգի նահանգի Ֆ.Ֆ.Շուբերտի 1834 թվականի քարտեզի մեջ։

XIX դարում, XX դարի սկզբին գյուղը վարչականորեն պատկանել է Սանկտ Պետերբուրգ նահանգի Կոնստանտինովսկու շրջանի 1-ին տեղական ինքնակառավարման մասի Գդովսկու շրջանի 1-ին բնակելի թաղամասին։
1905 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի նահանգի հուշագրքի համաձայն գյուղը ձևավորեց Նադրույսկի գյուղական հասարակություն։

Ըստ 1919-ի Պետրոգրադի և Էստլանդիայի նահանգների քարտեզի, գյուղը կոչվում էր Նադրուի։
1917 թվականի հունվարից փետրվար ամիսներին գյուղը գտնվում Կոնստանտինովսկու շրջանի էր Գդովսկի գավառի կազմում։
1917-1927 թվականներին՝ որպես Դոլոժիի բնակավարի Զայացկի գյուղական խորհրդի կազմում։
1927-ի փետրվարից ի վեր, որպես Վիշկասկու բնակավարի մաս։
1927-ի օգոստոսից՝ որպես Ռուդնիի շրջանի մաս։
1928 թվականից՝ Լուժեցկի գյուղի խորհրդի կազմում։ 1928-ին գյուղի բնակչությունը կազմում էր 122 մարդ։
Ըստ 1933 թվականի, Նադրուա գյուղը Ռուդնենսկի շրջանի Լուժեցկի գյուղական խորհրդի կազմում էր։
1933-ի օգոստոսից՝ որպես Օսմինսկի շրջանի մաս։
1941-ի օգոստոսի 1-ից 1944-ի հունվարի 31-ը՝ գերմանական օկուպացիան։
1950 թվականից՝ Զարուևսկու գյուղական խորհրդի կազմում։
1961 թվականից՝ որպես Սլանցի շրջանի մաս։
1963 թվականից՝ Կինգիսեպսկի շրջանում։
1965 թվականի օգոստոսի 1-ի դրությամբ, Նադրույա գյուղը Կինգիսեպսկի շրջանի Նովոսելսկու գյուղական համայնքի կազմի մեջ մտավ։ 1965 թվականի նոյեմբերից՝ դարձյալ որպես Սլանցևսկի շրջանի մաս։ 1965-ին գյուղի բնակչությունը կազմում էր 23 մարդ։
Ըստ 1973 թվականի տվյալների՝ Նադրույա գյուղը Սլանցևսկյան շրջանի Զարուևսկիի գյուղական խորհրդի կազմում էր։
Ըստ 1990 թվականի տվյալների՝ Նադրույա գյուղը Նովոսելսկու գյուղի խորհրդի կազմում էր։
1997 թվականին Նովոսելսկոյում գտնվող Նադրույա գյուղում բնակվում էր 1 մարդ, 2002-ին՝ 3 հոգի (բոլորը ռուսներ)։
2007 թվականին Նովոսելսկի շրջանի Նադրույա գյուղում  բնակվում էր 1 մարդ, 2010 թվականին մշտական բնակչություն չկար։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը գտնվում է շրջանի հարավարևելյան մասում՝ 41K-162 մայրուղու հարևանությամբ (Զարուչե - Շավկովո)։
Հեռավորությունը բնակավայրի վարչական կենտրոնից 14 կմ է։
Ամենամոտ երկաթուղային կայարանից` Սլանցիից հեռավորությունը 54 կմ է։
Գյուղը գտնվում է Ռուի գետի ձախ ափին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Քվեմո Արցևի

Քվեմո Արցևի (վրաց.՝ ქვემო არცევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 760 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 22 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 606 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեմմա

Գեմմա (լատ.՝ gemma), գեմաքար, փորագրված պատկերով ազնիվ քար։ Խորը փորագրված պատկերներով գեմմաները կոչվում են ինտալիա, ուռուցիկ պատկերներովը՝ կամեյոններ։ Հնում կիրառվել են որպես կնիքներ (գլխավորապես ինտալիաները), սեփականության նշաններ, հմայիլներ, զարդեր, հետագայում՝ կրծքազարդեր, մատանիներ։
Գեմմաների պատրաստման արվեստը կոչվում է գլիպտիկա։ Քարի վրա փորագրելու այդ արվեստը հայտնի է հին ժամանակներից։ Հին Միջագետքում գեմմաներ պաստրաստվելեն դեռևս մ․թ․ առաջ չորրորդ հազարամյակում։ Մեր թվարկությունից առաջ վեցերորդ դարում գեմմաները պոպուլյար են դառնում Հին Հունաստանում և Հին Հռոմում։ Անտիկ շրջանի գեմմաները կրում էին իբրև հագուստի ճարմանդներ, ինչպես նաև ՝ որպես մեդալիոններ ՝ թանկարժեք քարերից պատրաստված շրջանակներով։
Տիպական

Տիպական, օբյեկտիվ աշխարհի տվյալ կոնկրետ համակարգի համար կանոնիկը, նմուշայինը, առավել հավանականը։ Տիպական հասկացությունը զարգացվել է գերազանցապես XIX դարի գրական տեսություններում (Վ․ Բելինսկի, Ի․ Տեն, Դ․ Բրանդես և այլք)՝ կապված հիշյալ դարաշրջանի ռեալիստ, արվեստին հատուկ գծերի իմաստավորման հետ․ այս առումով բնութագրական է Ֆրիդրիխ Էնգելսի՝ 1888 թ.-ին Մ․ Հարկնեսին գրած նամակում արտահայտված այն միտքը, թե ռեալիզմը ենթադրում է «տիպական հանգամանքներում այակաե բնավորությունների ճշմարտացի վերարտադրություն»։ Տիպական անհատականությունների ստեղծումը դժվարին պրոցես է, որը նշվում է «տիպականացում» տերմինով։
Տիպականացումը հաճախ հասկացվում է որպես մի շարք տիպական գծերի համադրում՝ մարդկային մեկ կերպարում։ Բայց ավելի էական է մեկ ուրիշ պրոցես, երբ ծավալվում և ավարտի են հասցվում այն հնարավորությունները, որ արվեստագետը տեսել է իրեն ծանոթ իրական մարդկանց մեջ։ Տիպական բնավորություններում, նրանց փոխգործողություններում, հանգամանքների հետ նրանց կապի մեջ էլ մարմնավորվում է անհատի և հասարակության կոնկրետ հարաբերակցության գեղարվեստական ճանաչումը։
Կրյուկովո (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրյուկովոԿրյուկովո (ուկրաիներեն՝ Крюкове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1721 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրյուկովո գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,498 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 122,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կամենոյի համայնք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամենո (այլ կիրառումներ)Կամենոյի համայնք (բուլղար․՝ Община Камено), համայնք Բուլղարիայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բուրգասի մարզում։ Վարչական կենտրոնն է Կամենո քաղաքը։
Համայնքի տարածքի մակերեսը կազմում է 354,95 կմ²։
Կամենոյի համայնքի քմեթը (քաղաքապետ) ընտրությունների արդյունքում Ստեֆան Բոնև Ստեֆանովն է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 10393 մարդ։


== Համայնքի կազմ ==
Համայնքի մեջ են մտնում հետևյալ բնակավայրերը՝

քաղաք Կամենո
գյուղ Վինարսկո
գյուղ Վրատիցա
գյուղ Ժելյազովո
գյուղ Կամենո
գյուղ Կոնստանտինովո
գյուղ Կրիստինա
գյուղ Լիվադա
գյուղ Պոլսկի Իզվոր
գյուղ Ռուսոկաստրո
գյուղ Սվոբոդա
գյուղ Տրոյանովո
գյուղ Տրիստիկովո
գյուղ Չեռնի Վրիխ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համայնքի պաշտոնական կայք (բուլղ.)
Փանասկերտ (այլ կիրառումներ)

Փանասկերտ եզրը կարող է օգտագործվել՝

Փանասկերտ Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Փանասկերտ Վերին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Փանասկերտ, պատմական ամրոց, այժմ Թուրքիայի տարածքում։
Փանասկերտ, լեռ Թուրքիայի տարածքում։
Ախտա Փոքր

Ախտա Փոքր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում։ Գտնվում էր գավառակի հյուսիսային կողմում, Հայկական պարի հարավային լանջին, Արածանիի ավազանում, Ախտա գետի վերին հոսանքի տարածքում։ Գյուղից հարավ-արևմուտք գտնվում էր Ախտա Ներքին, իսկ հարավում` Ախտա Մեծ գյուղը։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը լեռնային էր։


== Բնակչություն ==
1877-1878 թվականներին ուներ 10 տուն եկվոր քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պադմավատի (ֆիլմ)

«Պադմավատի» ,  2018 թվականի հնդկական էպիկական պատմական մելոդրամա, որի ռեժիսորն է Սանջայ Լիլա Բհանսալին, որը գրել է նաև երաժշտությունը։ Bhansali Productions-ը զբաղվում էր արտադրությամբ, իսկ Viacom 18 Motion Pictures-ը զբաղվում էր բաշխմամբ։ Ֆիլմը, որը հիմնված է «Պադմավատի» էպիկական բանաստեղծության վրա, որը գրվել է 16-րդ դարի կեսերին՝ Մալիք Մուհամմադ Ջայաշիի կողմից, նկարահանվել է Դեպիքա Պադուկոնեի, Շահիդ Կապուրի և Ռանվիր Սինգհի կողմից ։
Ֆիլմը Հնդկաստանի ամենաթանկ և ամենաբարձր բյուջետային դեպքերից է (ԱՄՆ դոլարի առումով՝ մոտ 81 միլիոն)։


== Սյուժե ==
XIV դարի հենց սկզբին հզոր և խորամանկ Դելիի Սուլթան Ալա ադ-Դին Խիլջին ընդունում է Մեվարի իշխանությունից վտարված Բրահմին Ռաղավա Չեթանին։ Նա տիրակալին պատմում է գեղեցիկ Պադմավատիի մասին, որի տիրապետումը Սուլթանին խոստանում է նույնիսկ ավելի մեծ զորություն։ Ալա ադ-Դինը տպավորված էր Մեվարի տիրապետի նախկին դաստիարակների պատմությամբ և այդ պահից, ցանկացած եղանակով, փորձելով ձեռք բերել Պադմավատի, ինչը նա նույնիսկ չէր տեսել։ Ռաթան Սինգհի մերժումից հրաժարվելով կնոջ հետ հյուրեր գալուց՝ սուլթանը պատերազմ է հայտարարում նրա դեմ և, բանակի գլխին, տեղափոխվում է Մեվարի մայրաքաղաք Չիտորգարխ։


== Դերերում ==
Դիպիքա Պադուկոնե —Պադմավատի
Շախիդ Կապուր — Ռատան Սինգհ
Ռանվիր Սինգհ — Ալա ադ-Դին Խիլջին
Ադիտի Ռաո Հիդարի —Մեխրունիսա
Ջիմ Սարբհ — Մալիկ Կաֆուր
Ռազա Մուրադ — Ջալալ ադ-Դին Ֆիրուզ շահ  II
Անուպրիա Գոենկա —Նագմատի
Ուդժվալ Չոպրա —Գորա Սինգհ


== Արտադրություն ==


=== Քասթինգ ===
Պադմավատին Սանջայ Լիլ Բհանսալիի ռեժիսուրայի երրորդ ֆիլմն էր, որում նկարահանվել են Դեպիքա Պադուկոնեն և Ռանվիր Սինգհը։ Ռատան Սինգհի դերը ի վերջո հաստատվեց Շահիդ Կապուրի կողմից, որը ստիպված էր դիմակայել խիստ մարզումներին և դրան հաջորդած 40-օրյա սննդակարգին։
Ռանվիր Սինգհը, որը խաղացել է ֆիլմի գլխավոր հերոսի դերը (առաջին բացասական կերպարը նրա կինոգրաֆիկայում), նույնպես ստիպված էր ինտենսիվորեն ձեռք բերել ֆիզիկական պատրաստվածություն՝ սպորտ խաղալով օրը երկու անգամ և շաբաթական վեց օր։ Նա նաև կարդաց գրքեր Ալա ադ-Դինի մասին, որոնք նրան տվել էր ռեժիսորը։ Սուլթանի դերը ազդեց Սինգհի անձի և վարքի վրա այնքան, որ նա ստիպված էր դիմել հոգեբուժի, որպեսզի վերադառնա նորմալ կյանք։


== Երաժշտությունը ==
Նախնական թողարկումից առաջ թողարկվել է ընդամենը երկու երգ. 2017 թվականի հոկտեմբերին լույս տեսավ «Ghoomar» երգը, որը կոչվեց պարի անունով, որի տեսահոլովակը նկարահանվեց մեկ տարի առաջ, այնուհետև՝ «Ek Dil Ek Jaan»-ը։ Մնացած երգերը լույս տեսան հունվար ամսվա թողարկումից 4 օր առաջ, իսկ վերջին երգի համար նախատեսված տեսահոլովակը նկարահանվեց 2017-ի նոյեմբերին։


== Քննադատութոյւն ==
Ֆիլմը ստացավ խառը ակնարկներ։ Քննադատները բարձր գնահատեցին տեսողական էֆեկտները, կինեմատոգրաֆիան և «Ռանվիր Սինգհ» պիեսը` որպես Ալա ադ-Դին Խիլջի, բայց քննադատեցին նրա դավադրությունը, երկարությունը և ռեգրեսիվ հայրապետական սովորույթներին նվիրվածությունը։ Քննադատներին դուր չէր գալիս նաև Հիլջիի՝ որպես կարծրատիպ մուսուլման չար իշխանի կերպարը և Ռատան Սինգհին՝ որպես արդար հինդու տիրակալ։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նինա Արբորե

Թամարա Նինա Արբորե (անգլ.՝ Tamara Nina Arbore, հոկտեմբերի 8, 1889(1889-10-08), Տեկուչի, Tecuci County, Ռումինիայի թագավորություն - մարտի 7, 1942(1942-03-07), Բուխարեստ, Ռումինիա), ռումինացի նկարիչ և պատկերազարդող, հայտնի է իր նատյուրմորտներով։


== Վաղ կյանք ==
Նինա Արբորեն ծնվել է 1889 թվականին, Տեկուչիում։ Նրա հայրը՝ Զեմֆիրի Արբորե Ռալլին և ավագ քույրը՝ Եկատերինա Արբորե Ռալլին, հայտնի քաղաքական ակտիվիստներ են եղել։ Նինա Արբորեն արվեստի առաջին դասերը ստացել է  Նիկոլե Վերմոնտից, երբ սովորում էր Բուխարեստի հանրային դպրոցներում։ 1906 թվականին ընդունվել է Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում, որտեղ սովորել է Ֆրիդրիխ Ֆեհրի և Անգելո Յանկի մոտ։ Ուսումն ավարտելուց հետո մեկնել է Փարիզ, որտեղ աշխատանք է գտել Անրի Մատիսի ստուդիայում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Բուխարեստ վերադառնալուց հետո բացել է իր առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Ընկերների՝ Ցեցիլիա Կուցեսեսկու-Շտորկի և Օլգա Գրեցենուի հետ միասին ստեղծել է  "Grup al celor trei doamne" (Երեք լեդիների խումբ) որպես հակակշիռ "Grupul celor patru" (Քառյակ խմբի), որ կազմում ներառված էին Նիկոլաե Տոնիցան, Ֆրանցիսկ Շիրատոն, Շտեֆան Դիմիտրեսկուն և Օսկար Հանը։ 1916 թվականին նրա խումբը Ռումինական թագավորական ընտանիքի աջակցությամբ դարձավ "Asociația femeilor pictore și sculptore" (Կին քանդակագործների և նկարիչների ընկերակցություն) հիմնադիրը։


== Մրցանակներ ==
Նինա Արբորեի նկարներից շատերը ձեռք է բերել հայտնի քննադատ, բանաստեղծ և արվեստի կոլեկցիոներ Ալեքսանդրու Բոգդան-Պիտեշտին, որը գրել է Նինա Արբորեի աշխատանքների մասին՝ դրանք համեմատելով դասական բյուզանդական արվեստի և Կվատրոչենտո ժամանակաշրջանի ստեղծագործությունների հետ։ 1929 թվականին Նինա Արբորեն Բարսելոնայի միջազգային ցուցահանդեսում արժանացել է առաջին կարգի մրցանակին։


== Ստեղծագործությունների հրատարակում ==
Նինա Արբորեի հեղինակությունը մեծացել է 30-ականների ընթացքում Cuvântul Liber ամսագրի համար կատարված սոցիալական-իրազեկման նկարազարդումների շարքով։
Բացի կտավները, Նինա Արբորեն նկարազարդումներ է կատարել Կոնստանցայի Սուրբ Կոնստանտին և Ելենա եկեղեցու  և Սինայայի Եղիա Թեզբացու եկեղեցում։ Տարիներ շարունակ նա մասնակցել է Բեսարաբիայի կերպարվեստի միության կողմից կազմակերպված ցուցահանդեսներին։ Նաև դասավանդել է Դեկորատիվ արվեստի ակադեմիայում։ 1937 թվականին քրոջ մահապատժից հետո թողել է հասարակական կյանքը։ Մահացել է պատահարի հետևանքով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Gheorghe Vida, "Nina Arbore", (from the series, Maeştri basarabeni din secolul XX), Arc,  2004, 997-561-379-9
Tudor Braga, Nina Arbore: The Lady of Romanian Fine Arts.  Online @ Akademos


== Արտաքին հղումներ ==
Nina Arbore Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine. @ the Centre for Romanian Studies.
Կարաբչիև

Կարաբչիև (ուկրաիներեն՝ Карабчиїв), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1611 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կարաբչիև գյուղում բնակվում էր 768 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2809 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 273,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մ.թ.ա. 952


== Դեպքեր ==
Ֆորբասը դառնում է Աթենքի արքա։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աթենքի արքա՝ Թերեսպիուսի մահը։
Լեոնիդ Ներսիսյան

Ներսիսյան Լեոնիդ Ներսեսի (փետրվարի 10, 1925, Գյումրի- հուլիսի 3, 2012, Երևան), խորհրդային կուսակցական աշխատող, ԽՄԿԿ անդամ (1945)։
Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1951)։ 1951-1962 թվականներին աշխատել է Երևանի էլեկտրատեխնիկական գործարանում (արտադրամասի պետի տեղակալ, պետ, գլխավոր ինժեներ)։ 1961-1965 թվականներին Ներսիսյանը եղել է Երևանի էլեկտրաշարժիչների գործարանի տնօրենը, 1965-1974 թվականներին՝ Երևանի Լենինյան շրջխորհրդի գործկոմի նախագահը, 1974-1975 թվականներին՝ ՀԿԿ Երևանի Լենինյան շրջկոմի առաջին քարտուղարը։ 1975-1985 թվականներին՝ ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի առաջին քարտուղարը, ՀԿԿ ԿԿ-ի բյուրոյի անդամ։ 
Եղել է նաև ԽՍՀՄ 10 և ՀԽՍՀ 7-9 գումարումների Գերագույն խորհրդի պագամավոր, ԽՄԿԿ 25-26 համագումարների պատգամավոր։ Պարգևատրվել է «Հոկտեմբերյան հեղափոխության», Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2, Կարմիր աստղի շքանշաններով և մեդալներով։
Սեմենաստոե

Սեմենաստոե (ուկրաիներեն՝ Семенасте), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սեմենաստոե գյուղում բնակվում էր 553 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոպտևո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոպտևոԿոպտևո (ռուս.՝ Коптево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեծ Բադակ

Մեծ Բադակ (ռուս.՝ Большой Бадак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սամուր գետի աջ ափին՝ 204 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է, ավազանի տարածքը 21 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սամուր գետնի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07030000412109300002194
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 109300219
Ավազանի կոդը - 07.03.00.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 09
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռադեցկայա Բոլյարկա

Ռադեցկայա Բոլյարկա (ուկրաիներեն՝ Радецька Болярка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռվոնոարմեյսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռադեցկայա Բոլյարկա գյուղում բնակվում էր 113 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,568 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 198,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալկարա Լի Ֆուզի

Ալկարա Լի Ֆուզի (իտալերեն՝ Alcara li Fusi) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2474 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 40 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 62 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98070։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 00941։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Երկրաշարժերը Ադրբեջանում

Ադրբեջանը համարվում է աշխարհի սեյսմիկ ակտիվ շրջաններից մեկը։ Երկրաշարժերը տարածված են և երբեմն ավերիչ։


== Ցուցակ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան Ալավերդյան

Ստեփան Կարապետի Ալավերդյան (օգոստոսի 1 (13), 1888, Քութայիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 14, 1920(1920-08-14), Երևան, Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն), հայ հեղափոխական գործիչ, Հայաստանում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից։


== Կենսագրություն ==
1907 թվականին ընդունվել և մինչև 1915 թվականը ընդմիջումներով սովորել է Մոսկվայի առևտրի ինստիտուտի տնտեսագիտական ֆակուլտետում։ Հաջողությամբ պաշտպանել է «Բնակարանային հարցը Մոսկվայում» թեմայով դիպլոմային աշխատանքը։ Աշխատակցել է «Կովկազսկի ռաբոչի» թերթին։ 1919 թվականի սեպտեմբերին, երբ ստեղծվեց Հայաստանի բոլշևիկյան կազմակերպությունների ղեկավար կենտրոնը՝ Արմենկոմը, Ալավերդյանը ընտրվեց նրա կազմում։ Եղել է 1920 թվականի Մայիսյան ապստամբության ակտիվ մասնակիցներից։ հայաստանի կառավարությանը հաջողվեց ճնշել մայիսյան ապստամբությունը, ձերբակալել դրա ղեկավարներին ու նետել բանտ։ Բանտից դուրս է բերվել և գնդակահարվել Նորքի ձորում 1920 թվականի օգոստոսի 14-ի գիշերը, 32 տարեկանում։ Թաղված է Երևանում՝ 26 կոմիսարների անվան այգում։ 1961 թվականին Երևանում ռուսերենով լույս է տեսել Ստեփան Ալավերդյանի «Բնակարանային հարցը Մոսկվայում» գիրքը։

Խորհրդային տարիներին Ալավերդյանի անունով են անվանել Երևանի կենտրոնական փողոցներից մեկը, որը Հայաստանի անկախանալուց հետո կոչվեց Հանրապետության փողոց։


== Գրականություն ==
Գ. Ղարիբջանյան, Ստեփան Ալավերդյան, Երևան, 1952։


== Ծանոթագրություններ ==
Խնդիր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խնդիր (այլ կիրառումներ)Խնդիր  (հին հունարեն՝ πρόβλημα - խնդիր, հարց, դժվարություն), լուծում պահանջող տեսական կամ գործնական հարց, գիտության մեջ՝ հետազոտական խնդիր, որը ձևակերպված է գիտության տվյալ բնագավառի տերմիններով։
Խնդրի հստակ ձևակերպումը պայմանավորում է խնդրի լուծման համար համապատասխան հիպոթեզների առաջադրումը, հետազոտության ուղու և միջոցների ծրագրավորումը։ Խնդիրնն ուսումնասիրվում է գիտության մեթոդաբանության մեջ։
Հոգեբանության մեջ մտածողական պրոցեսի ելակետ համարվում էպրոբլեմային իրադրությունը՝ այն անորոշ իրավիճակը, որն առաջ է բերում գործնական կամ տեսական դժվարություն և մարդուն կանգնեցնում է որոշակի խնդիր հասկանալու և լուծելու անհրաժեշտության առջև։ Որոշ հոգեբաններ և փիլիսոփաներ (Ռիխարդ Ավենարիուս, Վիլյամ Ջեյմս, Ջոն Դյուի, Անրի Բերգսոն
և այլք) պրոբլեմային իրադրությունը մեկնաբանելով կենսաբանության հարմարվողականության նմանողությամբ՝ հակված են ամբողջ ճանաչողությունը հանգեցնելու այդ ելակետին։
Մինչդեռ բանականությունը, մտածողությունը և ճանաչողությունը, իսկապես ծագելով այդ հիմքի վրա, ձեռք են բերել հարաբերական ինքնուրույնություն և նոր որակ։
Գամբիտ (ֆիլմ, 2019)

«Գամբիտ» (անգլ.՝ Gambit), ամերիկյան սուպերհերոսային ֆիլմ՝ հիմնված Marvel Comics-ի «Իքս մարդիկ» կոմիքսների վրա։ Գլխավոր դերում Չենինգ Թաթումն է։ Թողարկումը նախատեսված է 2019 թվականի հունիսին։


== Սյուժե ==
Համաձայն հրատարակված համառոտագրի՝ ֆիլմը պատմում է հնարամիտ գող, թղթախաղաց և միաժամանակ մուտանտ Ռեմի Լեբոյի մասին։ Իր գերբնական ուժերի շնորհիվ նա կարողանում է ցանկացած առարկա դարձնել հզոր պայթուցիկ զենք։ Նա ապրում է միայն իր համար և չի հետաքրքրվում մուտանտների և մարդկանց հակամարտություններով։ Բայց մեկ անգամ նրան վիճակվում է դառնալ ավելին, քան միայնակ մուտանտ-թղթախաղացը։


== Դերերում ==
Լիզի Կապլան
Չենինգ Թաթում —  Ռեմի Լեբո/ Գամբիտ


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմի ռեժիսորը կարող էին դառնալ Ռուպերտ Ուայաթը և Դագ Լայմանը։ Հետո նախագծին միացել է Գոռ Վերբինսկին, բայց ստիպված էր լքել այն 2018 թվականի հունվարին։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոմիլիանո դ’Արկո

Պոմիլիանո դ’Արկո (իտալերեն՝ Pomigliano d'Arco), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Նեապոլ գավառում։ Սահմանակից է Աչեռա, Կազալնուովո դի Նապոլի, Կաստելլո դի Չիստեռնա, Սանտ'Անաստազիա, Սոմմա Վեզուվիանա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 39.977։ Բնակչության խտությունը կազմում է 3467 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 11 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80038: հեռախոսային կոդ՝ 081։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք
Տաջիկստանի ազգային համալսարան

Տաջկաստանի ազգային համալսարան ({{lang-tg|Донишгоҳи Миллии Тоҷикистон}), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Տաջիկստանի մայրաքաղաք Դուշանբեում։ Հիմնադրվել է 
1948 թվականին, Դուշանբեում։ Ունի (1982) մեխանիկա-մաթեմատիկական, ֆիզիկայի, քիմիայի, երկրաբանության, կենսաբանության, իրավաբանական, պատմության, տնտեսագիտության, բանասիրության, ռուս, լեզվի և գրականության, արևելյան լեզուների (պարսկերեն, արաբերեն) ֆակուլտետներ, երեկոյան, հեռակա և նախապատրաստական բաժանմունքներ, ասպիրանտուրա (ուսուցումը տաշկերեն և ռուսերեն լեզուներով), 68 ամբիոն, 3 պրոբլեմային լաբորատորիա, բուսաբանական այգի, հաշվողական լաբորատորիա, ԴՀ սեկտոր, գրադարան (մոտ․ 700.000 գիրք)։ Սովորել է շուրջ 12.000 ուսանող (1980)։ Տաջկաստանի համալսարանը հրատարակում է «Դիտական տեղեկագիր» (1952 թվականից) հանդեսը։ Համալսարանն իր գոյության ընթացքում տվել է ավելի քան 20.000 մասնագետ (1982)։
Գրանկի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Գրանկի (ռուս.՝ Гранки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 243 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (244701-244800)

Աստերոիդների ցանկ (244601-244700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (244801-244900)
 Աստերոիդների ցանկ (244601-244700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (244801-244900)
Գրիցակովկա (գյուղ, Սումիի շրջան)

Գրիցակովկա (ուկրաիներեն՝ Грицаківка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տուրովո (գյուղ, Զոլոչևի շրջան)

Տուրովո (ուկրաիներեն՝ Турове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տուրովո գյուղում բնակվում էր 164 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,481 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 340,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ճշմարտանման սուտ

«Ճշմարտանման սուտ» (անգլ.՝ True Lies, ԱՄՆ, 1994), Ջեյմս Քեմերոնի 6-րդ ֆիլմը։ Արժանացել է Ոսկե Գլոբուս, Օսկար և Բրիտանական կինոյի և հեռուստատեսային արվեստի մրցանակներին։


== Սյուժե ==
Հարրի Տասկերը (Առնոլդ Շվարցնեգեր), ինչպես հարիր է գաղտնի գործակալին, ապրում է երկու կյանքով։ Տանը նա լուռ և օրինավոր ընտանիքի հայր է և համակարգչային ընկերության աշխատակից, որը հաճախ մեկնում է գործուղման։ Նրա կինը՝ Հելեն Տասկերը (Ջեյմի լի Կերտիս), անգամ չի էլ կասկածում, որ ամուսինը հատուկ գործակալ է, որն այդ պահին հետապնդվում է «Crimson Jihad» ահաբեկչական խմբի կողմից։
Իրադարձությունների ընթացքում Հարրին սկսում է կասկածել, որ կնոջ կյանքում կա ուրիշ տղամարդ։ Իր գաղտնի ծառայության միջոցով պարզում է, որ կնոջ երկրպագուն Սայմոն (Բիլլ Պեկստոն) անունով մեկն է։ Պարզվում է, որ երկրպագուն խաբեբա է, որն ասում է կանանց իբրև «Ջեյմս Բոնդն» է։ Վերջիվերջո Հելենը պահպանում է ամուսնական հավատարմությունը։ Բայց Հարրին իր ձայնը փոխելով հարցաքննություն է անցկացնում կիսաթափանցիկ ապակու դիմաց, և հասկանում է, որ հենց ինքն է մեղավոր նրանում, որ կինը գայթակղվել է։ Նրան ձանձրացրել էին ամուսնու հաճախակի բացակայությունը տանից և միօրինակ կյանքը։ Հարրին ներքաշում է կնոջը լրտեսական խաղերի մեջ։ Հարրին հանձնարարում է նրան աշխատել ԱՄՆ-ի կառավարությունում, փոխել լրտեսների դեմ մեղադրանքը և կապեր հաստատել միջազգային ահաբեկիչ Կառլս «Շնագայլի» հետ (իրական դեմք, որի համար Հարրին օգտվելով կնոջ անտեղյակությունից հանձնում է Սայմոնին)։ Հելենը բնականաբար համաձայնվում է։ Առաջին հանձնարարությամբ նա պետք է խաղա անբարոյականի (Միշել անվամբ) դեր հյուրանոցում, իբրև կասկածյալի զինված հանցակից, դեր, որը կատարում է հենց Հարրին։
Մինչդեռ Հարրին վաղուց գտել էր «Crimson Jihad» խմբի անդամներին։ Ահաբեկիչները առևանգում են Հարրիին և իր կնոջը հյուրանոցից և տանում են Ֆլորիդա-Քիս կղզու կայաններից մեկի ուղղությամբ։ Ահաբեկիչների հավաքատեղիում խմբի առաջնորդ Սալիմ Աբու Ազիզը (Արտ Մալիկ) օգտագործում է Հարրիին, որ
տեղեկացնի Ամերիկայի բնակչությանը, որ պատրաստվում է պայթեցնել Ղազախստանում գտնվող չորս միջուկային մարտագլխիկներից մեկը, որպեսզի ցուցադրի դիտավորության լրջությունը պատերազմը Պարսից ծոցում շարունակելու դեպքում։ Ահաբեկիչներին կանգնեցնելու և Հելենի հետ փախչելու փորձի ժամանակ Հարրին վայր է ընկնում Ազիզի կրակոցից։ Կարծելով, թե Հարրին մահացել է, Ազիզը Հելենին պատանդ է վերցնում և գնում կղզուց։ Հարրին դուրս գալով ջրավազանից, որտեղ ընկել էր կրակոցից, հանդիպում է գաղտնի գործակալության գործընկերներին և փրկում է մահի մազից կախված Հելենին։ Դրանից հետո Հարրին պարզում է, որ Ազիզը փախցրել է իրենց երեխային՝ Դանային (Էլիզա Դուշկա)։ Հարրին նստում է ահաբեկչական գործողության կործանիչ Harrier AV-8 և թռչում է աղջկան ազատելու ահաբեկիչների ձեռքից։
Օպերացիան ավարտվում է հաջողությամբ, և առաջնորդը մահանում է։ Մեկ տարի հետո Հարրին և Հելենը արդեն միասին աշխատում են կառավարությունում։


== Դերերում ==
Առնոլդ Շվարցենեգեր - Հարրի Տասկեր
Ջեյմի Լի Կերտիս- Հելեն Տասկեր
Թոմ Առնոլդ- Ալբերտ Գիբսոն
Բիլլ Պեկստոն-Սայմոն
Թիա Կարրերե-Ջունո Սկիններ
Արտ Մալիկ-Սալիմ Աբու Ազիզ
Էլիզա Դուշկու-Դանա Տասկեր
Հրանտ Հեսլով-Ֆազիլ
Չարլտոն Հեստոն-Սպենսեր Տրիբլի


== Ծանոթագրություններ ==
Լեռնային Ղարաբաղի հռչակագիր

Ադրբեջանական Հանրապետության, Հայաստանի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության հռչակագիր, Ադրբեջանի, Հայաստանի և Ռուսաստանի նախագահների կողմից 2008 թվականի նոյեմբերի 2-ին Մոսկվայի մարզում գտնվող Մայենդորֆ դաստակերտում ստորագրված միջպետական ակտ։
Ըստ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի Ռուսաստանի ներկայացուցիչ (2008-ի դրությամբ) Յուրի Մերզլյակովի, հռչակագրի հիմնական արժեքը նրա մեջ, որ 1994 թվականից այն դարձել է Արցախյան հակամարտության կարգավորման անմիջապես երկու հակամարտող կողմերի միջև կնքված առաջին փաստաթուղթը։


== Արտաքին հղումներ ==
Հռչակագրի տեքստը (ռուս.)
1994` հրադադար, 2008` հռչակագիր


== Ծանոթագրություններ ==
Կսավերովկա (գյուղ, Դունաևցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿսավերովկաԿսավերովկա (ուկրաիներեն՝ Ксаверівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կսավերովկա գյուղում բնակվում էր 146 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,623 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 234,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անզոր Բակաև

Անզոր Սահրիդինովիչ Բակաև (նոյեմբերի 30, 1989(1989-11-30), Գրոզնի, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), չեչեն երգիչ, 2011-2015 թվականներին աշխատել է մենակատար Ա. Շահբուլատովի անվան Չեչենական պետական ֆիլհարմոնիայում։ Չեչնիայի հանրապետության։ վաստակավոր արտիստ։ Ճանաչվել է 2013 թվականի երգիչ։


== Կենսագրություն ==
Անզորը ծնվել է 1989 թվականին՝ Գրոզնի քաղաքում։ Դեռ խոր մանկությունից Անզորը երգելու մեծ ցանկություն ուներ և 17 տարեկանում նրան հաջողվեց ի կատար ածել իր երազանքը։ Սկսեց քայլել արվեստի կարիերաի աստճաններով՝ բոլորին հայտնի Իսլամ Մուսխաբով կոմպոզիտորի հետ։ Առաջին երեք երգերը սկսնակ երգչի համար գրեց հենց Մուսխաբովը։
Այդ ժամանակ Անզորը մասնակցեց երիտասարդական «Молодые звезды 2» նախագծին։ Համառ պայքարից հետո հասավ երափակիչ փուլ։ Երկու տարի շարունակ  արժանացել է «Национальная пятерка» մրցանակին։ 2013 թվականին հաղթել է «Տարվա երգիչ» անվանակարգում։
Այս պահին երիտասարդ երգիչը ունի տասնյակ երգեր, որոնցից յուրաքանչյուրը մեծ հաջողության է հասել։ Անզորը հանրահայտ դարձավ ոչ միայն Չեչնյայում, այլ նաև ամբողջ Կովկասում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աշնանային օր։ Սոկոլնիկի

Աշնանային օր։ Սոկոլնիկի (ռուս.՝ Осенний день. Сокольники), ռուս գեղանկարիչ Իսահակ Լևիտանի (ռուս.՝ Исаак Левитан, 1860-1900) բնանկարը՝ ստեղծված 1879 թվականին։ Լևիտանի ամենահայտնի կտավներից մեկն է և ներկայում պահվում է Տրետյակովյան պատկերասրահում։


== Պատմություն ==
«Աշնանային օր։ Սոկոլնիկի» կտավն Իսահակ Լևիտանի միակ բնանկարն է, որում պատկերված է մարդ, ընդ որում՝ այգում զբոսնող կնոջը նկարել է ոչ թե Լևիտանը, այլ նրա ընկերը՝ Անտոն Չեխովի եղբայր Նիկոլայ Չեխովը, ում հետ ինքը սովորում էր Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանում։
1879 թվականը՝ նկարի վրա աշխատելու տարին, նկարչի կյանքի ամենածանր շրջաններից մեկն էր։ Այն բանից հետո, երբ հրաման տրվեց, որով հրեաներին արգելվում էր բնակվել Մոսկվայում, տասնիննամյա Լևիտանը Մոսկվայից վտարվեց Սալտիկովկա, որտեղ նկարում էր նոստալգիկ, թախծոտ բնանկարներ։
Կտավը չորս այլ բնանկարների հետ ներկայացվում է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի երկրորդ աշակերտական ցուցահանդեսում, որտեղ այն արժանանում է մեկենաս Պավել Տրետյակովի ուշադրությանը։ Վերջինս գնում է Լևիտանի կտավը, ինչից հետո նկարիչն սկսում է ճանաչում ձեռք բերել։
Ալեքսեյ Ֆյոդորով-Դավիդովը նկարի մասին գրել է.


== Նկարագրություն ==
Նկարում պատկերված է այգու ամայի ծառուղին վաղ աշնանը։ Մուգ գույներով նկարված են մշտականաչ սոճիները, որ ձգվում են շատ բարձր, արահետի կողքերին դեղին տերևներ են։ Նկարը համակված է տխրությամբ ու նոստալգիկ տրամադրությամբ։ Կտավը նկարված է թեթև էտյուդային եղանակով, ինչը մասամբ բացատրվում է նրա փոքր չափերով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Աշնանային օր։ Սոկոլնիկի» Archived 2011-11-08 at the Wayback Machine. կտավը Տրետյակովյան պատկերասրահի տվյալների բազայում (ռուս.)
Статья о картине на портале района Сокольники Archived 2016-03-24 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Картина художника Исаака Левитана «Осень в Сокольниках» (ռուս.)
Ժողովածու (678)

Ժողովածու (678), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 678 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1673 թվականին Սուքիաս Ղափանցի գրիչի կողմից, Հառիճոյ վանքում (Ղփչաղ)։ Ստացողը եղել է Ներսես Ղաղվինեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18.7X12.7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 202 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ ուղղագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 166ա, ստացողի՝ 165թ, հետագայի՝ 201ա (1689թվական), 175ա (1725 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Հայելի վարուց
Վարք Մարիամու, որ Մարինոս կոչի
Եփրասինհայ
Մարիամահ Եգիպտացւոյ
Թեոդորար ժամանակագրութիւն
Առ որս վերաբերի ճորն, կորն և լորն։ Անուանք աշակերտաց Սահակայ Պարթևի և գործք նոցին։
Իգնատիոսի Տաղք
Դեղագիրք
Նահատակութիւն եօթն մանկանցն Եփեսոսի


== Ծանոթագրություններ ==
Յիուսա

Յիուսա (էստ․՝ Jõusa), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Տառտու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քինգ Էդվարդ պողոտա

Ձգվում է հյուսիսից հարավ, Մակդոնալդ-Կարտերի կամրջից Կվինսուեյ ավտոմագիստրալի ուղղությամբ։ Փողոցի հարավային մասը անցնում է Օտտավայի համալսարանի տարածքի միջով։ Սկզբում փողոցը անվանվել է Քինգի փողոց՝ արքա Էդվարդ VII-ի պատվին։
XIX դարում փողոցի կենտրոնը երկու մասի է բաժանել բաց հասարակական կոյուղին, որը անցնում էր Ռիդո ջրանցքից մինչև Ռիդո գետ։ XX դարի սկզբին կոյուղին ապամոնտաժվել է, որի տեղում կառուցվել է կանաչ բուսկանությամբ բուլվար, ինչի շնորհիվ էլ Քինգ Էդվարդ պողոտան դարձել է Օտտավայի ամենագեղեցիկ փողոցներից մեկը։ Այստեղ կառուցված է Շամպանյան լոգարանը և 7-րդ օրվա ադվենտիստների եկեղեցի։ XX դարի երկրորդ կեսին՝ Մակդոնալդ-Կարտերի կամուրջի և Քուինսուեյ ավտոմագիստրալի կառուցումից հետո, Քինգ Էդվարդ պողոտան լցվեց խոշոր բեռնատարներով, դարձավ կեղտոտ ու աղմկոտ։
Քինգ Էդվարդ պողոտան բաժանում է (արևմտյան և արևելյան մասերի) քաղաքի երկու հին շրջանները՝ Լոուերթաունը և Սենդի Հիլլը։

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Քինգ Էդվարդ պողոտայի վերակառուցման նախագիծը Archived 2007-10-22 at the Wayback Machine.
Քինգ Էդվարդ պողոտայի խնդիրների և առաջաչկությունների կենտրոն Archived 2022-03-08 at the Wayback Machine.
King Edward Avenue Task Force Archived 2022-03-08 at the Wayback Machine.
Lowertown Community Association(չաշխատող հղում)
Վաիլատե

Վաիլատե (իտալերեն՝ Vailate), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։ Բնակչությունը հասնում է 3837 մարդու։ Տարածքը կազմում է 9 կմ²։ Հեռախոսային կոդն է 036, իսկ փոստային ինդեքսը 26019։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գողթանիկ (Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գողթանիկ (այլ կիրառումներ)Գողթանիկ, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկետնտրոնից գտնվում է 30 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 80 կմ հեռավորության վրա։
Փիրջահան անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը բարձրլեռնային է, ունի 1927,5 հա տարածք, որից 428,3 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 1403,5 հա անտառային հողեր։ Գողթանիկ համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Շալվա գետի վտակը։
Համայնքի տարածքում առկա են խմելու ջրի բնական փոքրիկ աղբյուր-առվակներ։


== Պատմություն ==
Գողթանիկը Արցախի հնագույն բնակավայրերից մեկն է։
Փիրիջանում պատմամշակութային հուշարձաններ չեն պահպանվել, դրանք ավիրածությունների են ենթարկվել նախկինում գյուղում հաստատված թրքալեզու քրդերի կողմից։
19-րդ դարում և 20-րդ դարի սկզբներին հայկական այս գյուղում հաստատված քրդերը խաչքարերն ու սրբատաշ քարերը իրենց տների համար որպես շինանյութ են օգտագործել։ Գյուղամեջում տներից մեկի առաջին հարկի մուտքի շուրջ ագուցված են կոտրատված խաչքարեր։ Դրանք արձանագիր են և ունեն 9-11-րդ դարերին բնորոշ խաչքարերին հատուկ զարդաձևեր։
Փոստատան ավերակի բակում են գտնվում հայկական գերեզմանքարերի բեկորներ, այդ թվում մեկը 1751 թվականի տապանագրով։ Կարելի է ենթադրություն անել, որ գյուղի եկեղեցու հիմքերը մնացել են հենց փոստատան տակ։
Փիրջահան գյուղից 2,5 կմ հարավ–արևելք` Շալուա գետի վրա, պահպանվում են 17—րդ դարի կիսավեր սրբատաշ միաթռիչք կամրջի մնացորդները։ Այս եզակի մնացորդներն էլ միջնադարում տվյալ տարածքում հայության ներկայությունը փաստող լուռ վկայություններ են։
Խորհրդային առաջին տարիներին Փիրջահանը գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի օկրուգի, իսկ 1930 թվականին` Լաչինի շրջանի կազմի մեջ։
Ազատագրվել է 1993 թվականի մարտի վերջին, բնակեցվել է 1994 թվականին՝ Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Գողթանիկ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 103 մարդ, կա 21 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են՝ խաչքար (12-13-րդ դարեր), խաչքար (13-րդ դար), խաչքար (17-18-րդ դարեր), խաչքար (18-րդ դար), կամուրջ «Կոտրած»։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 26 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (216301-216400)

Աստերոիդների ցանկ (216201-216300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (216401-216500)
 Աստերոիդների ցանկ (216201-216300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (216401-216500)
Ֆարա Նովարեզե

Ֆարա Նովարեզե (իտալերեն՝ Fara Novarese), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2120 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 235 մարդ/կմ²։ Մակերեսը՝ 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28060. Հեռախոսային կոդ՝ 0321.
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Դամիանո դ'Աֆրիկան։ Տոնը նշվում է փետրվարի 12-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0321 829261
Էլեկտրոնային հասցե։ faranovarese@postemailcertificata.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.faranovarese.no.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրնբերի ամրոց

Թուրնբերի ամրոց,  հատվածային ավերակ Կիրկոսվալդ գյուղի ծայրին, Մեյբոլի մոտ, Շոտլանդիայի Այրշայր կոմսությունում։ Գտնվելով ծխական համայնքի տարածքի մեջ մտնող ցածրադիր թերակղզու ծայրամասում, այն հանդիսացել է Քարրիքի կոմսի նստավայրը։ Հարևանությամբ գտնվում է Թունբերիի գոլֆի  մարզադաշտը։


== Պատմություն ==

Թուրնբերի ամրոցի ծագումը վերգրվում է հնագույն ժամանակներին։  Որևէ վավերական գրառում չկա, թե երբ և ում կողմից է այն կառուցվել, սակայն այն սկզբնապես եղել է  Գելովեյ լորդերի ամրոցը, հետո 13-րդ դարասկզբին անցել է Քարրիքի կոմսերի տիրապետության տակ։ 13-րդ դարի վերջին ամրոցը պատկանում էր Քարրիքի այրիացած կոմսուհի Մարջորիին։ Ըստ միջնադարյան լեգենդի, Մարջորին իրեն այցելած ասպետ Ռոբերտ դե Բրյուսին այնքան է գերի պահել, որ նա համաձայնվել է ամուսնանալ իր հետ։  1271 թվականին նրանց ամուսնությունից հետո և՛ ամրոցը, և՛ կոմսությունը փոխանցվել են Ռոբերտին։ Նրանց առաջին որդին, նույնպես Ռոբերտ անունով, հետագայում դարձել է Շոտլանդիայի թագավոր Ռոբերտ Բրյուսը։ Թեև հայտնի չէ, արդյոք Թուրնբերիում է ծնվել նա թե ոչ, այն փաստը, որ նա մանկությունն անց է կացրել ամրոցում, կասկած չի հարուցում։
Թուրնբերի ամրոցը կապվում է երկու կարևոր պատմական իրադարձության հետ, որոնք երկուսն էլ ուղղակի կապ ունեն Ռոբերտ Բրյուսի հետ։ 1286 թվականի սեպտեմբերի 20-ին մի քանի շոտլանդական բարոններ, որոնք պաշտպանում էին Բրյուսի թեկնածությունը որպես գահի ժառանգորդ, գաղտնի հանդիպել են Թուրնբերի ամրոցում։ Այդ ժամանակ Ռոբերտը դեռ 12 տարեկան էր։ Երկրորդ դեպքը 1307 թվականին Ռոբերտի կողմից արված փորձն էր՝ հետ բերել ամրոցն անգլիացիներց, որոնք այդ ժամանակ տիրում էին դրան։ Փորձը մասամբ է հաջողվել, թեև վերջին հաշվով այն հանգեցրել է անգլիացի զինվորների  դուրս մղմանը։ Ամրոցը հետ պահանջելու նրա այս փորձը սկիզբ է դրել մի երկար պայքարի, որն ավարտվել է Բանոքբըրնում Ռոբերտի վերջնական հաղթանակով։ Հենց Ռոբերտ Բրյուսն է հրամայել քանդել ամրոցը 1310 թվականին, որպեսզի կանխի ևս մեկ անգամ այն անգլիացիների ձեռքն ընկնելը։ Ամրոցը համարյա ավերվել է․ մնացորդները, որ այսօր կանգուն են, սկզբնական ամրոցի մասն են, քանի որ ամրոցը նորից չի կառուցվել։


== Նկարագրություն ==
Հին կառույցից քիչ բան է մնացել այսօր։ Երեք կողմից այն շրջապատված է ծովով, իսկ ցամաքային կողմը զբաղեցնում է գոլֆի մարզադաշտը։  Ամրոցի ավերակը դարերով ենթարկվել է եղանակային ու  ծովային քայքայման, անվնաս թողնելով միայն նրա ցածրադիր կամարներն ու մառանները։ Կան նաև բարձրացվող կամրջի հետքեր, ինչպես նաև հին պորտկուլիս, որը հավանաբար ծառայել է որպես դարպաս։  Հաշվի առնելով ժայռի չափը, որը գտնվում է տարածքում, ամրոցը եղել է մեծ չափերի ու հզորության բերդ։ Կան նաև քարանձավներ, որոնք ուղղված են դեպի ծովը և կարող են ծառայած լինել որպես նավահանգիստ։ 1873 թվականին ամրոցի տարածքի մի հատվածում կառուցվել է փարոս, որն այսօր կանգուն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Artist's conjectural reconstruction of Turnberry Castle
The Sirens Song - a legend about a fisherman sitting by Turnberry Castle watching the sunset Archived 2013-04-30 at the Wayback Machine.
Northern Lighthouse Board
Նամակ կարդացող կինը` կապույտով (նկար)

«Նամակ կարդացող կինը` կապույտով» (հոլ.՝ Brieflezende vrouw in het blauw), բարոկկո դարաշրջանի հոլանդացի հռչակավոր գեղանկարիչ, հոլանդական գեղանկարչության ոսկե դարաշրջանի ներկայացուցիչ Յան Վերմեերի նկարը։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1663-ից 1664 թվականներին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 46.6 × 39.1 սմ։ «Նամակ կարդացող կինը` կապույտով» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Ռեյկսմյուզեումում (Ամստերդամ, Նիդերլանդներ)։


== Նկարագիր ==
«Նամակ կարդացող կինը` կապույտով» ստեղծագործության կենտրոնական կերպարը կապույտ հանդերձանքով կին է։ վերջինս ձեռքերով նամակ է պահել և ընթերցում է։ Կինը կանգնած է պատուհանի դիմաց, որի միայն լույսն է երևում։ Յան Վերմեերը գլխավոր հերոսուհուն կարծես թե հղի է պատկերել, բայց դա միանշանակ չէ. շատ հետազոտողների կարծիքով այդ հանդերձանքը համապատասխանել է ժամանակաշրջանի նորաձևությանը և հղիության տպավորություն է ստեղծել։ Նամակի բովանդակության մասին փորձել են գուշակել նկարի կոմպոզիցիայի էլեմենտներից։ Օրինակի համար, պատին փակցրած է Հոլանդիայի մեծադիր քարտեզը կարող էր նշանակել, որ կինը նամակը ստացել է աստանդական ամուսնուց։ Հազիվ նկատելի մարգարիտներով փոքրիկ պարկը, որը պատկերված է սեղանին, կարող էր նշանակել նամակ սիրեկանից, քանի որ այդ ժամանակահատվածում մարգարիտները խորհրդանշում էին փառամոլություն։
«Նամակ կարդացող կինը` կապույտով» կտավը տարբերվում է Վերմեերի մյուս ստեղծագործոևթյուններից նրանով, որ ինտերիերում չափազանց քիչ դետալներ կան՝ պատերի անկյուններ, առաստաղ, պատուհան և այլն։
Այսօր կտավը պահպանվում և ցուցադրվում է Ամստերդամի պետական թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Norbert Schneider: Vermeer sämtliche Gemälde. Taschen, Köln 2004. ISBN 3-8228-6377-7
DuMont: Vermeer. DuMont Literatur- und Kunstverlag, Köln 2003. ISBN 3-8321-7339-0
Liedtke Walter A. (2001)։ Vermeer and the Delft School։ Մետրոպոլիտեն թանգարան (Նյու Յորք)։ ISBN 978-0-87099-973-4 


== Արտաքին հղումներ ==
Briefleserin in Blau auf rijksmuseum.nl Archived 2012-07-13 at the Wayback Machine.
Briefleserin in Blau auf essentialvermeer.com
Չերվոնայա Դիբրովա (գյուղ, Գլիբոկայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերվոնայա ԴիբրովաՉերվոնայա Դիբրովա (ուկրաիներեն՝ Червона Діброва), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնայա Դիբրովա գյուղում բնակվում էր 659 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օզյորսկոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕզյորսկոեՕզյորսկոե (ռուս.՝ Озёрское, ֆիններեն՝ Vuoksenranta), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)