Սերգեյ Կիրյակով

Սերգեյ Վյաչեսլավովիչ Կիրյակով (հունվարի 1, 1970(1970-01-01), Օրյոլ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող, մարզիչ։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1988), ԽՍՀՄ միջազգայի կարգի սպորտի վարպետ (1990)։


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Օրլվի «Սպարտակ» ֆուտբոլային դպրոցի (1982 թվականին դարձել է «Կաշվե գնդակ» մրցաշարի լավագույն խաղացող) և Մոսկվայի ՆԴԲՍՎ-ի (Մարզական հմտությունների փորձարարական բարձրագույն դպրոց) սան է։ Առաջին մարզիչը՝ Վլադիմիր Ամելեխին։
1986-1992 թվականներին խաղացել է եկել Մոսկվայի «Դինամո» ակումբում։ Ակումբի հետ միասին դարձել է ԽՍՀՄ 1990 թվականի առաջնության և 1992 թվականի Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
1992 թվականին նրանով հետարքրվել է Ֆրանսիայի «Լանս» ակումբը, բայց խաղացողը հրավիրվել է Գերմանիայի «Կարլսուրե» ակումբ, որտեղ անցկացրել է վեց մրցաշրջան։ Կիրյակովև գերմանական թիմի կազմի առաջին խաղում աչքի է ընկել խփած հեթ-տրիկով (առաջնության ապագա հաղթող «Վերդերի» դարպասին), իսկ մրցաշրջանի արդյունքներով 11 գոլով դարձել է մրցաշրջանի լավագույն ռմբարկու։ Ակումբը զբաղեցրել է 6-րդ տեղը (դրանից ավել երբեք նա չի բարձրացել) առաջնությունում և առաջին անգամ իր պատմության մեջ ստացել հնարավորություն մասնակցելու եվրագավաթի խաղարկությանը։ Սերգեյը ընդգրկվել է թիմի հայտացուցակում՝ մասնակցելու «Ոսկե գնդակի» խաղարկությանը,  ընդհանուր արդյունքներով զբաղեցրել է 21-րդ հորիզոնականը։
1993/94 մրցաշրջանը Սերգեյի համար դարձել է լավագույնը՝ նա առաջնությունում աչքի է ընկել 9 գոլով (նաև 2 գոլ Գերմանիայի գավաթի և ՈՒԵՖԱ գավաթի խաղարկություններում։ 1993 թվականի նոյեմբերի 27-ին Կիրյակովը անցկացրել է իր կարիերայի լավագույն հանդիպումներից մեկը՝ «Բորուսիա» (Դորտմունդ) ակումբի դեմ տնային խաղում 1-ին խաղակեսի 20 րոպեի ընթացքում խփելով 3 գոլ և օգնել թիմին կորզել ոչ-ոքի այդ հակամարտությունում (3:3)։
ՈՒԵՖԱ գավաթ 1993/94 խաղարկությունում թիմը տպավորիչ էր խաղում՝ սկզբում հաղթահարելով ՊՍՎ-ին (2:1 երկու խաղերի արդյունքներով), հետո «Վալենսիային» (1:3 և 7:0), «Բորդոյին» (3:1 երկու խաղերի արդյունքներով) և «Բոավիստին» (2:1 երկու խաղերի արդյունքներով)։ Եզրափակիչ խաղի չի կարողացել դուրս գալ՝ կիսաեզրափակչում զիջելով «Կազինո ՍՎ-ին» արտագնա խաղում խփած գոլերի տարբերությամբ (1:1)։
Հաջորդ երեք մրցաշրջաններում Կիրյակովը աչքի է ընկել լավ խաղերով։ 1995 թվականին «Կարլսուրեն» դարձել է Գերմանիայի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից։ 1997/98 մրցաշրջանում Կիրյակովը բացարձակ չէր խաղում, իսկ «Կարլսուրեն» դուրս է մնում Բունդեսլիգայից։ Կիրյակովը չէր ուզում խաղալ երկրորդ դիվիզիոնում և որոշեց տեղափոխվել «Համբուրգ», որտեղ նույնպես առաջին մրցաշրջանում աչքի է ընկել հեթ-տրիկով։ Սակայն մրցաշրջանի արդյունքներով Կիրյակովը տեղափոխվում է երկրորդ բունդեսլիգայի Բեռլինի «Տենիս-Բորուսիա» ակումբ, որպեսզի խաղա Վինֆրիդ Շեֆերի գլխավորած ակումբում, որի հետ աշխատել էր նաև «Կարլսուրեյում»։ Սակայն 1999/2000 մրցաշրջանում ակումբը զրկվել է արտոնագրից, իսկ խաղացողները դարձել են ազատ գործակալներ։
2001-2003 թվականներին Կիրյակովը հանդես է եկել Չինաստանում՝ «Յուննան Խուտան» և «Շանդուն Լունեն» ակումբներում, ինչից հետո ավարտել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան։
2005 թվականին խաղացել է Ռուսաստանի ֆուտբոլի լողափնյա հավաքականի կազմում։


=== Կարիերան հավաքականում ===
ԽՍՀՄ-ի հավաքականի կազմում Սերգեյը սկսել է հրավիրվել, որպեսզի մասնակցի պատանեկան և երիտասարդական մրցաշարերում, որտեղ հաջողություն է ունեցել․ ԽՍՀՄ հավաքականը նախ 1988 թվականին հաղթել է Եվրոպայի պատանեկան (մինչև 19) առաջնությունում, իսկ 1990 թվականին՝ Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունում (մինչև 21)։ 1990 թվականի հաղանակի համար ակումբի բոլոր ֆուտբոլիստները ստացան միջազգային կարգի սպորտի վարպետի կոչում։ Մասնակցել է 1996 թվականի երիտասարդական թիմերի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնությանը՝ 2 գոլ խփելով Նիգերիայի դեմ կիսաեզրափակչի խաղում (4:4, 3:5 11 մետարնոցներով)։
ԽՍՀՄ հավաքականում անցկացրել է ընդամենը մեկ խաղ 1989 թվականին՝ Լեհաստանի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում, որտեղ աչքի է ընկել գոլով՝ փոխարինման դուրս գալուց երկու րոպե հետո։
1992 թվականին ԱՊՀ հավաքականի կազմում մասնակցել է 1992 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը, ԽՍՀՄ հավաքականում ընդգրկվելու փոխարեն։ Նիդերլանդների դեմ խաղում Ռոնալդ Կումանի հետ բախման հետևանքով  վնասվածք է ստացել։
Հավաքական կարողացել է վերադառնալ միայն 1998 թվականին, սակայն մասնակցել է միայն ընկերական խաղերի։


=== Մարզչական գործունեություն ===
Ֆուտբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո աշխատել է «Կարլ Ցեյսս» (Իյենա, Գերմանիա) ակումբում, որտեղ զբաղվել է տրանսֆերների հարցերով։ Փորձել է աշխատել որպես հեռուստամեկնաբան։
2006 թվականին դարձել է Դաուգավպիլսի «Դիտտոն» ակումբի գլխավոր մարզիչ։ 2008 թվականի դարձել է «Օրյոլ» ֆուտբոլային ակումբի մարզի։ 2009 թվականին աշխատել է Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի շտաբում, իսկ 2012 թվականի դեկտեմբերին դարձել է պատանեկան հավաքականի գլխավոր մարզիչ (1997 թվականին ծնված պատանիների)։
2016 թվականի հոկտեմբերի 6-ին գլխավորել է Պրեմիեր լիգայի «Արսենալ» Տուլա ակումբը։Գլխավոր մարզչի ժամանակավոր պաշտոնակատար աշխատելու ընթացքում կոնֆլիկտ է ունեցել ակումբի երկրպագուների հետ, որոնք բազմիցս քննադատությանեն ենթարկել մարզչին։Երկրպագուներն իր վերաբերյալ կտրուկ արտահայտություններ են արել, և նույնիսկ չնայած նրան, որ կարողացել է թիմը պահել Պրեմիեր լիգայում, մրցաշրջանի ավարտին չի կարողացել պահպանել պաշտոնը, որովհետև ղեկավարությունը չի երկարաձգել պայմանագիրը Կիրյակովի հետ։


=== Պատահար Ռաբիների հետ ===
2018 թվականի հուլիսին Կիրյակովը կոնֆլիկ է ունեցել «Спорт-Экспресс»-ի լրագրող Իգոր Ռաբիների հետ։ Դեպքը պատահել է  «Матч ТВ» ստուդիայի մոտ, ուր Ռաբիներն ու Կիրյակովը հրավիրվել էին որպես հյուրեր։ Կիրյակովը հարվածել է լրագրողի դեմքին, սկսվել է ծեծկռտուք, որը ցրել են հեռուստաալիքի աշխատակիցները։ Ռաբիները ենթադրում է, որ հարձակման պատճառը եղել է մեկ տարի առաջ տպագրված հոդվածը, որտեղ նա քննադատել է Կիրյակովի վարքը մամուլի ասուլիսների ժամանակ, երբ նա աշխատում էր որպես գլխավոր մարզիչ Տուլայի «Արսենալում»։ Ռաբիները որոշել է դիմել ոստիկանություն։ Ըստ նրա խոսքերի՝ ոստիկանությունը ընդունել է դիմումը և սկսել հետաքննություն։


== Ձեռքբերումներ ==
Եվրոպայի պատանեկան առաջնության հաղթող (մինչև 19 տարեկան) - 1988
Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության հաղթող (մինչև 21 տարեկան) - 1990
ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 1990
Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 1992
Հետխորհրդային ժամանակաշրջանի առաջին ռուս ֆուտբոլիստն է, որն ընդգրկվել է Եվրոպայի լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում France Football-ի վարկածով (1993 թվականի ոսկե գնդակի հավակնորդների ցանկում զբաղեցրել է 21-րդ տեղը իտալացիներ Դինո Բադժոյի և Ջուզեպե Սինորիի, անգլիացի Դեյվիդ Պլատտի և ֆրանսիացի Ֆրանկ Սոզեյի հետ միասին)։


== Անձնական կյանք ==
Փոքր եղբայրը՝ Եգորը նույնպես ֆուտբոլիտ է։ Ամուսնացել է երկու անգամ, առաջին կնոջից ունի մեկ աղջիկ։ Երկրորդ կնոջից տղա և աղջիկ։


== Վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===


=== Մարզչական ===
2017 թվականի մայիսի 31-ի տվյալներով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը «Ռուսաստանի ֆուտբոլի հավաքականի» կայքում
Цзилиякефу — король Мацзяна. Интервью о китайской карьере Кирьякова. «Спорт-Экспресс». 1 августа 2003
100 ռմբարկուների ակումբ։ Արժանի։ Սերգեյ Կիրյակով։ «Спорт-Экспресс»։ 2003 թվականի օգոստոսի 5
Սերգեյ Կիրյակովի ելույթները Բունդեսլիգայում