armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մթնոլորտային ճակատ

Մթնոլորտային ճակատ, անցողիկ նեղ զոնա օդային զանգվածների (հիմնականում տաք և ցուրտ) միջև։ Բնորոշվում է ջերմաստիճանի և օդերևութաբանական այլ տարրերի կտրուկ փոփոխումներով։ Լինում են արկտիկական՝ արկտիկական և միջին լայնությունների, բևեռային՝ միջին լայնությունների և արևադարձային, արևադարձային՝ արևադարձային և հասարակածային օդային զանգվածների միջև ճակատներ։ Մթնոլորտային ճակատի լայնությունը մի քանի տասնյակ կմ է, հաստությունը՝ մի քանի հարյուր մետր։ Մթնոլորտային ճակատն աննշան թեքված է դեպի Երկրի մակերևույթը, որի ստորին մասում սեպի ձևով, գտնվում է ցուրտ, վերևում՝ տաք օդը։ Թեքությունը պայմանավորված է տաք և ցուրտ օդային զանգվածներում մթնոլորտային ճակատի ճնշման գրադիենտի ըստ բարձրության փոփոխության տարբերությամբ և Կորիոլիսի ուժի ազդեցությամբ։ Տաք և ցուրտ օդային զանգվածների որոշակի դասավորության հետևանքով մթնոլորտային ճակատում նկատվում է ինվերսիա կամ իզոթերմիա, երբեմն էլ՝ ջերմաստիճանի ըստ բարձրության անոմալ թույլ անկում։ Մթնոլորտային ճակատը տեսականորեն դիտարկվում է որպես բաժանման մակերևույթ (ճակատային մակերևույթ) օդային զանգվածների միջև։ ճակատային մակերևույթի թեքության հետևանքով Երկրի մակերևույթի հետ նրա հատման գիծը կոչվում է ճակատային գիծ։ Մթնոլորտային ճակատը բաժանվում է 3 հիմնական տիպի՝ տաք, ցուրտ և օկլյուզիային։ Տաք են կոչվում այն մթնոլորտային ճակատները, որոնց թիկունքում գտնվում է համեմատաբար տաք օդը, ցուրտ՝ երբ թիկունքում գտնվում է ցուրտ օդը։ Մթնոլորտային ճակատները հիմնականում առաջանում են ցիկլոններում, որտեղ, որպես կանոն, ցուրտ մթնոլորտային ճակատները շարժվում են ավելի արագ, քան տաքերը։ Շարժման արագությունների տարբերությունները հանգեցնում են նրան, որ երբեմն ցուրտ մթնոլորտային ճակատը հասնում է տաքին, միաձուլվում նրա հետ։ Արդյունքում առաջացած կոմպլեքսային մթնոլորտային ճակատը․ կոչվում է օկլյուզիային։ Տարբերում են ցուրտ և տաք տիպի օկլյուզիային մթնոլորտային ճակատ․։ Երբ ցուրտ մթնոլորտային ճակատի թիկունքում գտնվող օդը ավելի տաք է, քան տաք մթնոլորտային ճակատի առջևում գտնվող օդը, օկլյուզիային ճակատը համարվում է տաք տիպի, իսկ երբ ցուրտ մթնոլորտային ճակատի թիկունքում գտնվող օդի ջերմաստիճանը ավելի ցածր է, քան տաք մթնոլորտային ճակատի առջևում գտնվող օդինը՝ ցուրտ տիպի։ Մթնոլորտային ճակատներն առաջացնում են իրենց տիպերին հատուկ ամպային համակարգեր։
Մամերյան ամրոց

Մամերյան ամրոց (լյուքս.՝ Mamer Schlass, ֆր.՝ Château de Mamer, գերմ.՝ Mamer Schloss), Մամեր կոմունայի քաղաքապետարան, որը գտնվում է Լյուքսեմբուրգի հարավ-արևմուտքում։ Այնտեղ է գտնվում Մամեր կոմունայի Խորհուրդը և վարչությունը, ինչպես նաև օրինապահ այլ մարմիններ։ Կամզված է 4 կառույցներից, տեղակայված է բարեկարգված Անկախության հրապարակում՝ քաղաքի կենտրոնի մոտ։ Գլխավոր մուտքի մոտ գտնվում է Տուր դը Ֆրանսի կրկնակի հաղթող Նիկոլաս Ֆրանցի և Լյուքսեմբուրգի միակ Օլիմպիական չեմպիոն Ժոզի Բրատելի արձանը։ Վերջինս ծնվել է Մամերում։


== Պատմություն ==
Մամերում ամրոցը կառուցվել է 10-րդ դարում։ Ֆրանսիական հեղափոխական պատերազմների ժամանակ այն վերածվել էր փլատակների, իսկ 1798 թվականին գրավվել և վաճառվել էր Տերի դե Բաստոնի ֆրանսիական զորքի կողմից։ 1830 թվականին ոստիկանապետ Ֆրեդերիկ Ֆրանսուան նույն տեղում կառուցել է նոր ամրոց` շրջապատված երկու մետրանոց պատերով։ 1934 թվականին ամրոցը դարձել է Ժակ Ֆիշերի և Ժյուլի Կրեմերի սեփականությունը,  1,72 հա վարելահողով։
1995 թվականին Մամեր ամրոցը գնվել է կոմունայի վարչության կողմից, որը 1997 թվականի հունիսի 4-ին քվեարկել է վերջինիս վերականգնման համար։ Վերականգնումը տևել է 1999 թվականից մինչև 2002 թվականի փետրվարը։ 2002 թվականի մարտի մեկին կոմունայի վարչությունը տեղափոխվել է ամրոց։ Մամերյան ամրոցում իրականացվել է 2006 թվականի Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնության (մինչև 17 տարեկան պատանիների) վիճակահանությունը, որը տեղի է ունեցել Լյուքսեմբուրգում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրաշքին սպասելով (ֆիլմ, 2007)

«Հրաշքին սպասելով»՝ ռուս ռեժիսոր Եվգենի Բեդարևի կատակերգական մելոդրամա։


== Սցենար ==
Պատմություն է երիտասարդ աղջկա մասին, ով հավատում էր հրաշքների։ Տղաները նրա վրա ոչ մի ուշադրություն չէին դարձնում, աշխատանքի ժամանակ գողանում էին նրա մտքերը և օգտագործում դրանք, ընկերները նրան համարում էին տարօրինակ, բայց երիտասարդ աղջիկը չի հուսահատվում և սպասում է իր սպիտակ ձիով ասպետին։ Եվ մի օր նա հայտնվեց։ Գեղեցիկ երիտասարդի իշխանության տակ են գտնվում կախարդանքը, ինչպես նաև աղջկա զգացմունքները։


== Դերերում ==


== Սունդթրեք ==
«Ֆիլմը սիրո մասին չէ»-Վիկտորյա Դայնեկո
«Բարի Լույս»
«213 Ճանապարհներ» - «312 քաղաք»
«Նեցունամի-«Չեխով»-Լերա Մասկվա
«Պիանոբար»
«Բաբելոն» - «Գրիմ եղբայրներ»
«Ժամանակն անցավ»
«Քիչ է» - Յուլիա Սավիչևա
«Սերցեպելո» (Rock’da’house Remix) (Feat. Triplex) - Լոմոնոսով
«Սուրբ ծնունդը որպես նվեր»
Թռի՛ր - «Գրիմ եղբայրներ»
«Վենետիկ»
«Փոքրիկ աղջնակ» - «Sp@m», Vengerov & Fedoroff
«Ֆլեյտա»
«Աղմկոտ քաղաք» - «Tokio»
«Alien» - Սվետլանա Կորոլևա
«Սպիտակ կաշի - Յուլիա Բուժիլովա
«Փակիր աչկերտդ (Moscow Media Orchestra Version) - «Կորնի»
«Հրաշքին սպասելով» - «Բարօյական կոդեքս»
«Աղջիկը, ով ցանկանում էր երջանկություն - «Քաղաք 321»
«Բարև, այդ եմ եմ- Յուլիա Սեվիչևա
«Ֆիլմը սիրո մասին չէ» (E-Lectro Beat Remix) (Feat. Triplex) (Bonus Track) - Վիկտորյա Դայնեկո
«Փակիր աչքերդ» - (Original Version) (Bonus Track) — «Կորնի»
«Սիրտս երգում էր» «(Triplex Dance Version)(feat triplex) (bonus track) - Լոմոնոսով
«Ֆլեյտա» (Ringtone)(bonus track)


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Հրաշքին սպասելով» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
(9646) 1995 BV

(9646) 1995 BV, աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 25-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,237189 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9897 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4846 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2127,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,16922 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9646) 1995 BV աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիդավա (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)

Վիդավա (ուկրաիներեն՝ Видава), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիդավա գյուղում բնակվում էր 396 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,49 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 265,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շտարնբերգ (շրջան)

Շտարնբերգ  (գերմ.՝ Landkreis Starnberg), շրջան է Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Շտարնբերգ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 488,01 կմ2։ Բնակչությունը 129 091 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 265 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 09 1 88 է։ Շրջանում 14 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Սյունե Սևադա

Սյունե Սևադա (իսկական անունը՝ Սյունե Արթուրի Սարգսյան, հունվարի 16, 1995(1995-01-16), Սարապուլ, Ուդմուրտիա, Ռուսաստան), հայ արձակագիր, լրագրող, բլոգեր։ Ունի մեկ տպագրված գիրք՝ «Կախվածություն» վերնագրով
։ Հենց համանուն պատմվածքն էլ հեղինակը համարում է իր առաջին լուրջ, գրական գործը։


== Կենսագրություն ==
Սյունե Սևադան ծնվել է 1995 թվականի հունվարի 16-ին Ռուսաստանի Դաշնությունում՝ Ուդմուրտիայի Հանրապետության Սարապուլ քաղաքում։ Երեք տարեկանում տեղափոխվել է Հայաստան՝ Երևան։ 2001-2009 թվականներին սովորել է Երևանի Պեյո Յավորովի անվան թիվ 131 հիմնական դպրոցում, այնուհետև շարունակել կրթությունը Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրում։ 2012-2016 թվականներին սովորել է ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին ստեղծագործությունները հրատարակել է դեռահասության տարիներին։ 2010 թվականից Սյունե Սևադան սկսել է վարել սեփական բլոգը, որտեղ հրապարակել է իր կարճ պատմվածքները։ Շուտով մի շարք գրական ամսագրեր, այդ թվում՝ «Գրանիշ», «Գրաթերթ» և «Անդին», հրատարակել են Սյունեի ստեղծագործությունները։ Երկու տարի անընդմեջ նրա կարճ պատմությունները եղել են «Գրանիշ» առցանց ամսագրի առավել ընթերցված աշխատանքների առաջին հորիզոնականներում։
Ստեղծագործելու մասին արձակագիրը գրել է․ 

2017 թվականին Սյունե Սևադայի «Կարմիր» կարճ պատմությունը թարգմանված լույս է տեսել ժամանակակից գրականության ֆրանսիական անթոլոգիայում։
2018 թվականին Ֆրանսիայում ֆրանսերեն թարգմանությամբ տպագրվել է նրա պատմվածքներից մեկը։
2019 թվականին լույս է տեսել Սյունե Սևադայի անդրանիկ գիրքը՝ «Կախվածություն» պատմվածքների ժողովածուն։ «Արմենպրես» լրատվական գործակալության «Երևանյան բեսթսելեր» հեղինակային նախագծի տվյալներով 2019 թվականի ապրիլ ամսվա վաճառքի ցուցանիշներով այս գիրքը գլխավորել է հայ գրողների գեղարվեստական ստեղծագործությունների լավագույն տասնյակը։


== Տես նաև ==
Կախվածություն (գիրք, Սյունե Սևադա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սյունե Սևադայի «Ինքնակենսա-գրական» պատմվածքը «Գրանիշ» կայքում
Սյունե Սևադայի «Իմպրովիզ» պատմվածքը «Գրանիշ» կայքում
Սյունե Սևադայի «Կախվածություն» պատմվածքը «Գրանիշ» կայքում
Ուղտիաչք

Ուղտիաչք, գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Սյունիքի բարձրավանդակի հյուսիսային մասից և Ծղուկ գյուղից 16 կմ հյուսիսում ձախից միախառնվում Որոտան գետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թեոդորս Ուդերս

Թեոդորս Ուդերս (լատիշ․՝ Teodors Ūders, մայիսի 3, 1868(1868-05-03), Վալմիերմույժա, Վալմիերա ծխական համայնք, Լատվիա - օգոստոսի 20, 1915(1915-08-20)), լատվիացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Անտեսելով իր ծնողների ցանկությունը, որ դառնա ֆերմեր, Ուդերսը հեռացավ տնից, որպեսզի 1884 թվականին խոհարար դառնա նավի վրա և հաջորդ վեց տարիները անցկացնի ծովում։ Դրանից հետո վերադարձավ Ռիգա, այնուհետև երեք տարի անցկացրեց որպես պահեստապահ Սանկտ Պետերբուրգի Գվարդիայի շտաբում, որից հետո նա սկսեց ինքնուրույն փիլիսոփայության ուսումնասիրել մինչև 1897 թվականը։ Նա երկու տարի անցկացրեց ներկայիս Սանկտ Պետերբուրգի արվեստի և արդյունաբերության ակադեմիայում, ուսումնասիրելով կերպարվեստ։ Մի քանի տարի շարունակ նա իր կնոջ հետ միասին ճանապարհորդում էր Ռուսական կայսրությունում, փող էր վաստակում՝ դիմանկարներ և բնապատկերներ նկարելով։ 1905 թվականին նա վերադառնում է Լատվիայի իր հայրենի քաղաք Վալմիերա և աշխատել կերպարվեստի ուսուցիչ մինչև իր մահը 1915 թվականին։ Անտեսված տեղական ունևոր խավի կողմից՝ նրա արվեստը լայնորեն չճանաչվեց մինչև իր մահը, ինչը ափսոսանքով է նշել արվեստաբան Բորիս Վիպպերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն
Վալեսկա Գրիզեբախ

Վալեսկա Գրիզեբախ (գերմ.՝ Valeska Grisebach, հունվարի 4, 1968(1968-01-04), Բրեմեն, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Վալեսկա Գրիզեբախը ծնվել է 1968 թվականին Բրեմենում։ Փիլիսոփայություն և գերմաներեն է սովորել Բեռլինում, Մյունխենում և Վիեննայում։ Վիեննայի կինոակադեմիայում 1993 թվականից ուսանել է նաև ռեժիսուրա Պետեր Պացակի,  Վոլֆգանգ Գլյուքի և Միխայել Հանեքեի մոտ։ Նրա «Եղիր իմ աստղը» ավարտական  ֆիլմը 2002 թվականին ներկայացվել է Ադոլֆ Գրիմե մրցանակին, Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում արժանացել է Կինոքննադատների մրցանակին և ստացել Թուրինի կինոփառատոնի Մեծ մրցանակը։ Երկրորդ խաղարկային ֆիլմը՝ «Բաղձանքը», առաջին անգամ ցուցադրվել է 2006 թվականին Բեռլինալեի մրցութային ծրագրում։ Ֆիլմը բազմաթիվ պարգևների է արժանացել, այդ թվում՝ Ժյուրիի հատուկ մրցանակին Բուենոս Այրեսում, Աստուրիասի մեծ մրցանակին Խիխոնի միջազգային կինոփառատոնում և Ժյուրիի հատուկ մրցանակին Վարշավայի միջազգային կինոփառատոնում։ «Վեսթերն» ֆիլմը 2017 թվականին ներկայացվել է Ոսկե ծիրան կինոփառատոնի «Խաղարկային ֆիլմերի մրցույթ» ծրագրում։


== Ֆիլմեր ==
Գոբի անապատում (1997 թ.)
Բեռլինո (1999 թ.)
Եղիր իմ աստղը (2001 թ.)
Բաղձանք (2006 թ.)
Վեսթերն (2017 թ.)


== Մրցանակներ ==
2001 թ. Առաջին քայլեր մրցանակ «Եղիր իմ աստղը» ֆիլմի համար
2001 թ. Տորոնտոյի կինոփառատոնի մրցանակ «Եղիր իմ աստղը» ֆիլմի համար
2001 թ. Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում Կինոքննադատների մրցանակ (Հատուկ հիշատակում) «Եղիր իմ աստղը» ֆիլմի համար
2006 թ. Festival Internacional de Cine Independiente-ի ժյուրիի մրցանակ, Բուենոս Այրես
2006 թ. Պեզարոյի կինոփառատոնի Lino Micciché մրցանակ
2006 թ.  Աստուրիասի մեծ մրցանակ Խիխոնի միջազգային կինոփառատոնում «Բաղձանք» ֆիլմի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վալեսկա Գրիզեբախ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Valeska Grisebach sur filmportal.de
Գրքի համաշխարհային մայրաքաղաք

Գրքի համաշխարհային մայրաքաղաք՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից քաղաքին տրվող տիտղոս է ի նշան գրքերի և ընթերցանության խրախուսման ծրագրերի որակի և գրքի արտադրության ոլորտում բոլոր մասնակիցների նվիրվածության գնահատման։
Տիտղոսի ժամկետը տևում է տարվա ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Գրքի և հեղինակային իրավունքի համաշխարհային օրից (ապրիլ 23) մինչ հաջորդ տարվա ապրիլի 22-ը։


== Տիտղոսի մասին ==
1996 թ. մեկնարկած Գրքի և Հեղինակային իրավունքի օրվա հաջողությունը, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համար խթան հանդիսացավ Գրքի համաշխարհային մայրաքաղաքի հայեցակարգը զարգացնելու, ընտրելով Մադրիդը որպես 2001 թ մայրաքաղաք. Այստեղ նույնպես հաջողելով, ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի գլխավոր համաժողովը որոշեց Գրքի համաշխարհային մայրաքաղաքի անվանակոչումը դարձնել ամենամյա միջոցառում։
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն հրավիրեց Հրատարակիչների միջազգային ասոցիացիային, Գրադարանների ասոցիացիաների և ինստիտուտների միջազգային ֆեդերացիային և Գրավաճառների միջազգային ֆեդերացիային մասնակցել թեկնածուների առաջադրման գործընթացում, որպեսզի ապահովի գրքի արտադրության երեք հիմնական ճյուղերի մասնակցությունը որոշում կայացնելու մեջ։
Նոմինացիան որևէ ֆինանսական մրցանակ չի ներառում, նա ավելի շուտ հիշատակում է գրքին և ընթերցանությանը նվիրված լավագույն ծրագրերը։


== Առաջադրման չափանիշները ==
Նոմինացիոն հանձնաժողովը ողջունում է ընթերցանությանը աջակցող և քաջալերող առաջարկը ներկայացնող քաղաքի քաղաքապետի կողմից ներկայացրած կամ խրախուսվող ծրագրերը։ Ծրագրերը Գրքի և Հեղինակային իրավունքի Համաշխարհային մի օրից տեղափոխվում են հաջորդին։ Նոմինացիոն հանձնաժողովը իր ուշադրությունը կենտրոնացնում է հետևյալ չափանիշների վրա․ 

բոլոր մակարդակների մասնակցության աստիճանը (քաղաքայինից մինչև միջազգային մակարդակ)
ծրագրի հավանական ազդեցությունը
Թեկնածուների կողմից առաջարկվող գործունեության շրջանակը և որակը, և որքանով են դրանք ներգրավվում գրողներին, հրատարակիչներին, գրատներին և գրադարաններին։
գրքերը և ընթերցանությունը խրախուսող այլ նախագծեր
որքանով է ծրագիրը հարգում խոսքի ազատության սկզբունքները, ինչպես նշված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Սահմանադրությամբ, ինչպես նաև Մարդու իրավունքների հռչակագրի 19-րդ և 27-րդ հոդվածներով և Կրթական, Գիտական ​​և մշակութային նյութերի ներդրման համաձայնագրով։


== Գրքի համաշխարհային մայրաքաղաքներ ==
Հետևյալ քաղաքները ընտրվել են որպես Գրքի համաշխարհային մայրաքաղաք.


== Ծանոթագրություններ ==
(282) Կլորինդե

(282) Կլորինդե (անգլ.՝ Clorinde), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1889 թվականի հունվարի 28-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,338935 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1504 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5275 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Կլորինդե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,184 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1306,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275535 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(282) Կլորինդե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նավուր

Նավուր,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում` նախկին Շամշադինի շրջանում, Բերդ քաղաքից 2-3 կմ հարավ-արևմուտք։ Հեռավորությունը Երևանից կազմում է 211 կմ, մարզկենտրոն Իջևանից՝ 78 կմ, ՀՀ պետական սահմանից՝ 13 կմ։


== Պատմություն ==
Նավուր գյուղը գտնվում է Տավուշ և Հախում գետերի միջև։


== Կլիմա ==
Գյուղը գտնվում է կլիմայական բարեխառն գոտում, ամռանը միջին ջերմաստիճանը +19 C է, ձմռանը՝ -3 C։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1490 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Նավուրի մշտական բնակչությունը կազմել է 1065, առկա բնակչությունը` 1004 մարդ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիները եկել են Բերդից (1862 թ.), Ղարաբաղից, Կրասնոսելսկի շրջանից և Արծվաբերդ գյուղից։
Նավուրի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։
Համայնքն ունի դպրոց, բուժկետ, մշակույթի տուն, մանկապարտեզ։


== Տես նաև ==
Նավուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թիմը գնում է գյուղեր. այսօր՝ Նավուր
Սուրբ Անդրեասի տաճար (Վիկտորիա)

Սուրբ Անդրեասի տաճար (անգլ.՝ St. Andrew's Cathedral), ռոմանական կաթոլիկ եկեղեցի Բրիտանական Կոլումբիայում, Կանադայում։ Կառուցվել է բարձր վիկտորիական գոթական ոճով։ Սուրբ Անդրեասը Վիկտորիայի երրորդ Մայր տաճարն էր։ Առաջինը (1858-1884) Հումբոլդտ փողոցի ներկայիս Սան Աննայի ակադեմիայի մատուռն է, երկրորդը (1884-1892) գտնվում էր Սուրբ Անդրեասի հրապարակի ներկայիս գրասենյակի շենքի ետևում։ 
Նոր տաճարի շինարարությունը սկսվել է 1890 թվականին։ 1892 թվականի հոկտեմբերի 30-ին՝ ժամը 8։00-ին, Ժան-Նիկոլաս Լեմմենս եպիսկոպոսը օրհնեց շենքը։ 1990 թվականից տաճարը եղել է Կանադայի ազգային պատմական շենքը։


== Ճարտարապետություն ==
Սուրբ Անդրեասի տաճարի ճարտարապետն է Մորիս Փերոլտը և Ալբերտ Մեսնարդը։ Շինարարության համար ծախսվել է 81,052.00 կանադական դոլար։ Ճարտարապետները տաճարի կառուցման հատակագիծը վերցրել են եվրոպական միջնադարյան կառույցներից։ Այն հիմնված է Քվեբեկի Վոդրեուիլ-Դորյոնում կառուցված եկեղեցու հատակագծի վրա։ Երկու ոչ համաչափ աշտարակները հատկանշական են Քվեբեկի եկեղեցիներին, և դրանք հատուկ են Վիկտորիական գոթական ոճին։ Տաճարի նավը ունի 78 ոտնաչափ երկարություն, վարդակ պատուհանով։ Հիմնական աշտարակի բարձրությունը կազմում է 53 մետր։ Այն նախատեսված է ժամացույցների և զանգերի համար։

		
		
		
		


=== Խորան ===
Խորանը օգտագործվել է Ռեմի Ջոզեֆ Դե Ռուի եպիսկոպոսական կարգի քսանհինգերորդ տարեդարձի առթիվ։ Քանդակել է Չարլզ Էլիոտը՝ առաջին բնիկ ամերիկացին, ով ավարտել էր Սենթ Լուիս քոլեջը։ Խորանը կազմված է երկու փայտե տուփերից։ Դրանք կարող են պտտվել, որպեսզի երևան չորս ձևավորված կողմերը՝ տարբեր պատարագային արարողությունների ժամանակ։ Խորանի գագաթը փորագրված է դեղին մայրուց և կշռում է մոտ 400 ֆունտ։


=== Ամբիոն ===
Այս տաճարում դրված է մի փորագրված ամբիոն, որի հեղինակն է Ռոյ Հենրի Վիքերսը։ Այն պատկերում է Քրիստոսի սև և կարմիր պատկերը՝ ներկայացնելով խաչված և հարություն առած Քրիստոսին։


=== Կրիպտե ===
Տաճարը ունի նաև կրիպտե, որտեղ ամփոփված են երեք եպիսկոսների աճյունները։ Նրանք են՝

Մոդեսթե Դեմերսը, ով Վիկտորիայի առաջին եպիսկոպոսն էր։
Չարլզ Ջոհն Սեգերսը՝ երկրորդ և չորրորդ եպիսկոպոսը, սպանվել է Ալյասկայում։
Ջոհն Ջ․ Ջոհնկաուն՝ Վիկտորիա թեմից, մահացել է նախքան օծվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.standrewscathedral.com/ Սուրբ Անդրեասի տաճար (Վիկտորիա). պաշտոնական կայք
Mystery Worshipper Report Archived 2015-08-27 at the Wayback Machine. at the Ship of Fools website
Մոնսեռատի Սուրբ Մարիամ

Մոնսեռատի Սուրբ Մարիամ (Մոնսեռատի Կույս, Սև Մարիամ, կատ.՝ Mare de Déu de Montserrat) Մարիամ Աստվածածնի և մանուկ Հիսուսի յուրօրինակ արձան Մոնսեռատի աբբայությունում (Կատալոնիա)։ Արձանը տեղադրված է աբբայության տաճարի կենտրոնական մասում, խորանի հետին մասում գտնվող զանգակատանը։ Արձանը Կատալոնիայի Սուրբ Գևորգի (կատ.՝ Sant Jordi) հետ համարվում է Կատալոնիայի պաշտոնական պահապանը, հովանավորը։ 1881 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Հռոմի պապ Լևոն XIII-ը Մոնսերրատի Սուրբ Կույսին պաշտոնապես հայտարարեց Կատալոնիայի պահապան։

Արձանը առավել հայտնի է իր յուրօրինակ արտաքին տեսքով. Մարիամի և մանուկ Հիսուսի դեմքերը շատ մուգ են, համարյա՝ սև։ Արձանը տեսնելու համար մարդիկ ստիպված են երկար հերթ կանգնել։


== Պատմություն ==
Մոնսեռատ լեռը կրոնական նշանակություն է ունեցել նաև մինչ քրիստոնեական ժամանակներոը, երբ հռոմեացիները այնտեղ Վեներա աստվածուհուն նվիրված տաճար են կառուցել։
Համաձայն տարածված լեգենդի, Սև Մարիամի արձանը 880 թվականին Մոնսերրատ լեռան քարանձավում հայտնաբերել են երեխաները։ Նրանք նկատել են լույս, որճ ճառագում էր քարանձավից։ Իմանալով այդ հայտնագործության մասին, եպիսկոպոս Մանրեսին հանձնարարում է արձանը բերել իր քաղաք։ Սակայն դա անհնարին է լինում, քանի որ արձանը լինում է չափազանց ծանր և չտեղաշարժվող։ Եպիսկոպոսը հասկանում է, որ Կույս Մարիամը ցանակնում է, որ արձանը մնա Մոնսերրատում, այդ պատճառով որոշում է Մոնսերրատում կառուցել Սուրբ Մարիամին նվիրված ճգնավորության կենտրոն։ 1025 թվականին այս տեղում կառուցվում է բենեդիկտյան վանական համալիր։ 
Մեկ այլ տեղեկության, արձանը Մոնսերրատ է տեղափոխվել 718 թվականին, պահպանելու համար արաբական հրոսակներից։ 
Արձանի նախնական տարբերակը չի պահպանվել, 12-րդ դարում այն փոխարինվել է կրկնօրինակով։


== Նկարագրություն ==
Արձանն ունի 95 սմ բարձրություն, պատրաստված է բարդու փայտից։ Սուրբ Մարիամը նստած է, իսկ մանուկ Հիսուսը՝ նրա գրկում է։ Աջ ձեռքում բռնել է երկրագունդը պատկերող կլորավուն գունդ։ Մանուկ Հիսուսի աջ ձեռքը բարձրացված է վեր՝ օրհնության նշանով, իսկ ձախում բռնել է արքայախնձոր։
Մարիամի և Հիսուսի հագուստն ու թագերը ոսկեգույն են, իսկ ձեռքերն ու դեմքը՝ համարյա սև։ Հավանաբար սև գույնը նախատես որոշված չի եղել, այլ առաջացել է ժամանակ ընթացքում՝ ծածկող լաքի օգտագործման պատճառով, որը խառնվել է մոմերի ծխին և քիմիական ռեակցիաների պատճառով մգացել։ Մարիամի արձանը փոքր-ինչ անհամաչափ է պատրաստված, սակայն սա չի մթագնում նրա հանրահռչակությունը։ Տարբեր հետազոտությունները, ներառյալ ռետգենյան ճառագայթային մեթոդը հնարավորություն են տվյալ պարզել, որ վերջին ներկումը կատարվել է մոտավորապես 18-րդ դարում։
Յուրաքանչյուր տարի ապրիլի 27-ին նշվում է Կատալոնիայի հովանավոր, գլխավոր սրբություն, Մոնսերրատի Մարիամի տոնը։ Այն անցկացվում է տարբեր ավանդական միջոցառումներով՝ երգ, պար, «մարդկան աշտարակներ» (կատ.՝ castellers) և իհարկե, պատարագը։
Ամեն օր ժամը 13.00-ին աբբայության երաժշտական դպրոցում սովորող արական երգչախմբի (Էսկոլանիա դե Մոնսերրատ կատ.՝ Escolania de Montserrat) կողմից հնչեցվում է Սուրբ Մարիամին նվիրված հիմնը՝ Վիրոլան (լատ.՝ Virolai de Montserrat)։ Երգը սկսվում է հետևյալ բառերով. "Rosa d’abril, Morena de la serra..." (Ապրիլյան վարդ, լեռների թխամաշկ լեդի...)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրիստիկովո (Բուրգասի մարզ)

Տրիստիկովո (բուլղար․՝ Тръстиково), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կամենոյի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կամենո քաղաքից գտնվում է 15 կմ դեպի հարավ։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 389 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Կամենոյի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Սյուրևա

Սյուրևա (ռուս.՝ Сюрева), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է ՈՒխվաժ գետի ձախ ափին՝5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000026671
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002667
Ավազանի կոդը -  03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ֆրենսիս Բոմոնթ

Ֆրենսիս Բոմոնթ (անգլ.՝ Francis Beaumont, 1584[…], Լեստերշիր, Անգլիա - մարտի 6, 1616(1616-03-06)[…], Լոնդոն, Անգլիայի թագավորություն), անգլիացի դրամատուրգ։
Ֆրենսիս Բոմոնթը Ջոն Ֆլեթչերի հեղինակակցությամբ գրել է դրամատիկական 7 երկ։ Ինքնուրույն հեղինակել է «Կնատյացը» (1607) կատակերգությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Մարտեն լեզ Օ

Սեն Մարտեն լեզ Օ (ֆր.՝ Saint-Martin-les-Eaux, օքս.՝ Sant Martin deis Aigas), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Հյուսիսային Մանոսկ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04190։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 99 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 72 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 54-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 18-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 75,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 80,0 %)։ 54 աշխատունակ բնակիչներից 48-ը աշխատում էին (27 տղամարդ և 21 կին), անաշխատանք էին 6-ը (2 տղամարդ և 4 կին)։ 18 անգործ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 6-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Մարտեն լեզ Օ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-29-ին։ Վերցված է 2012-8-21 
«Սեն Մարտեն լեզ Օ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-30-ին։ Վերցված է 2013-01-12
Կալինովկա (գյուղ, Բիժբուլյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինովկաԿալինովկա (ռուս.՝ Калиновка, բաշկիրերեն՝ Калиновка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 107 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9857) 1991 EN

(9857) 1991 EN, աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի մարտի 10-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,142087 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 5,0134 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,2707 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4259 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,084527 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,62° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9857) 1991 EN աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աբգար Ժ Սևերոս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբգար (այլ կիրառումներ)Աբգար Ժ Սևերոս (ծննդյան թվականն անհայտ - 242/244), Օսրոյենեի թագավոր 212 - 215/216 և 240 - 242/244 թվականներին։


== Աբգար Ժ-ի մասին իրարամերժ տեղեկություններ ==


=== Դիոն Կասսիոս «Հռոմեական Պատմություն» ===
Ըստ Դիոն Կասսիոսի Հռոմեական Պատմության՝ Անտոնինոս Կարակալլա կայսրը (211-217) 215 թվականին, խաբելով Օսրոյենեի Ավգարոս (Աբգար Ժ) թագավորին, համոզեց նրան իբրև բարեկամ գալ իր մոտ, որից հետո նրան ձերբակալելով կալանավորեց և այդպիսով Օսրոյենեն, որը մնացել էր առանց թագավորի, հպատակեցրեց և հռչակեց հռոմեական պրովինցիա։


=== Իրանիկա հանրագիտարան ===
Ըստ Իրանիկա հանրագիտարանի Օսրոյենեի վերջին արքան՝ Աբգար Ժ-ն Մանու Թ-ի որդին է, կառավարել է 240-242 թվականներին և կրել Ֆրահատ պատվանունը, միևնույն ժամանակ 212-214 թվականներին կառավարել է Աբգար Թ Սևերոսը, որը Աբգար Ը Մեծի որդին է, իսկ 214-240 թվականներին կառավարել է Մանու Թ-ն, որն Աբգար Թ-ի որդին է։


=== Քրոնոս ===
Ըստ Քրոնոս կայքի Օսրոյենեի արքաների ցանկը 212 թվականից հետո սկսվում է այս հերթականությամբ՝

Աբգար Ը (177-212)
Աբգար Թ (212-216)
Մանու Թ (217-240)
Աբգար Ժ (240-242)
Աբգար ԺԱ (242-244)193-194 թվականների Հռոմի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Աբգար Ը-ն Պեսցենիուս Նիգերի կողմն է անցնում։ Երբ հաղթանակն անցնում Սեպտիմիուս Սևերուսին, նա շտապեց ընդունել նրա իշխանությունը և պահպանեց իր գահը, բայց պարտավորվում էր Հռոմ գերի ուղարկել իր երեխաներին։ Նրա հաջորդ Աբգար Թ-ն 216 թվականին կանչվում է Անտիոք կայսր Կարակալլայի կողմից, կալանավորվում և ուղարկվում Հռոմ։ Օսրոյենեն դառնում է հռոմեական պրովինցիա, բայց այդ կարգավիճակում մնում է շատ քիչ։ Շուտով հռոմեացիները կրում են պարտություն պարթևներից և Եդեսիայում գահին է բարձրանում Աբգար Թ-ի որդին՝ Մանու Թ-ն։ Մի քանի տարի անց Պարթևստանում հաստատվում է Սասանյանների պարսկական հարստությունը։ Պարսկական շահերը սկսում են համառորեն պատերազմել հռոմեացիների հետ, աստիճանաբար մեծացնելով իրենց իշխանությունը արևմտյան ուղությամբ։ Նրանց առաջին ձեռքբերումներից է լինում Օսրոյենեն, նվաճված 242 թվականին։ Նույն թվականին Գորդիանոս III կայսրը հետ է վերադարձնում Օսրոյենեն և գահին նստեցնում Աբգար ԺԱ-ին։ Բայց 244 թվականին Գորդիանոսը սպանվում է, իսկ նրա հաջորդ Ֆիլիպպը զիջում է պարսկական Շապուհ I շահին ողջ Հռոմեական Միջագետքը Օսրոյենեի հետ միասին։ Այսքանով դադարեցնում է իր գոյությունը Եդեսիայի թագավորությունը։


== Արտաքին հղումներ ==
Օսրոյենեի արքաները
Smith's Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայ Ժողովրդի Պատմության Քրեստոմատիա», հատոր 1, էջ 269-270, 272


== Տես նաև ==
Օսրոյենե


== Ծանոթագրություններ ==
Նոր օր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նոր օր (այլ կիրառումներ)«Նոր օր», ազգային, քաղաքական և գրական եռօրյա թերթ (1947 թվականից, սկզբում՝ երկօրյա, շաբաթական)։ Հանդիսացել է Ռամկավար ազատական կուսակցության ԱՄՆ-ի արևմտյան ափի պաշտոնաթերթը։ Լույս է տեսել 1921 թվականից, Լոս Անջելեսում (1921-1964 թվականներին՝ Ֆրեզնոյում)։ 1921-1922 թվականներին հրատարակվել է «Նոր կյանք-Արոր» միացյալ խորագրով։ Խմբագիրներ՝ Գ․ Ա․ Սարաֆյան, Հ․ Պողոսյան, Ա․ Ամիրխանյան, Վ․ Հայկ, Ն․ Անդրեասյան, Ա․ Ենկոյան, Ա․ Անդրեասյան, Ա․ Փոլատյան, Ն․ Պերպերյան, Պ․ Փապուճյան, Մ․ Հայկենց, Օ․ Քեշիշյան, Ա․ Տեովլեթյան։ 
Լուսաբանել է ԱՄՆ-ում և այլ վայրերում գործող առաջադիմական կազմակերպությունների գործունեությունը, Խորհրդային Հայաստանի անցուդարձը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին կանգնած է եղել հակաֆաշիստական դիրքերում։ Բազմաթիվ նյութեր է զետեղել «Ամերիկահայ ազգային խորհրդի» գործունեության, «Սասունցի Դավիթ» տանկային շարասյան ստեղծման, հայ ռազմիկների խիզախության մասին։ Գրական բաժնում տպագրվել են սփյուռքի, հայ խորհրդային գրողների և օտար հեղինակների ստեղծագործություններ։ Տեղ է հատկացրել նաև հրապարակախոսական, պատմական և գիտական այլ նյութերի։
Վիր (շրջան)

Վիր (ֆր.՝ Vire), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Ստորին Նորմանդիա երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Կալվադոս։ Սուպերֆեկտուրա՝ Վիր։ Շրջանի բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 56 083 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 59 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 956 կմ²։


== Վարչական բաժանում ==
Շրջանը բաժանված է 6 շրջանների՝

Օնե սյու Օդոն
Կոնդե սյուր Նուարո
Լե Բենի Բոկաժ
Սեն Սևե Կալվադոս
Վասսի
Վիր


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Վիր շրջան (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարայա Տոտմա

Ստարայա Տոտմա (ռուս.՝ Старая Тотьма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սուխոնա գետի աջ ափում՝ 261 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 49 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008398
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000839
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռոն Գուդվին

Ռոն Գուդվին (անգլ.՝ Ron Goodwin, փետրվարի 17, 1925(1925-02-17), Պլիմուտ, Դևոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն - հունվարի 8, 2003(2003-01-08), Նյուբերի, Բերկշիր, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1925 թվականին փետրվարի 17-ին Պլիմուտում, Դևոն կոմսությունում։ Հայրը՝ Ջեյմս Գուդվինը, ոստիկան էր, մայրը Բեսսի Վայոլետն էր)։
Դպրոցից հետո որոշ ժամանակ աշխատել է որպես ապահովագրական գործակալ, այնուհետև աշխատանքի է անցել «Քեմփբել, Քոննելի և ընկերություն» հրատարակչատանը որպես պատճենահան։ Միևնույն ժամանակ հաճախել է Լոնդոնի Գիլդհոլլ երաժշտական դպրոց, որտեղ սովորել է գործիքավորման արվեստը։
1945 թվականին դարձել է «Բրոն Ասոշիեյթիդ Փաբլիշերս» ընկերության առաջատար գործիքավորողը, որտեղ մի քանի տարի աշխատել է բրիտանական առաջատար նվագախմբերի հետ։
1950-ական թվականներից եղել է «Parlophone» ձայնագրման ընկերության երաժշտական տնօրենրը և համագործակցել է պրոդյուսեր Ջորջ Մարտինի հետ։
Շուտով պայմանագիր է կնքել Metro-Goldwyn-Mayer կինոընկերության բրիտանական մասնաճյուղի հետ։
Ամուսնացած է եղել երկու անգամ։ Առաջին ամուսնությունից ունեցել է մեկ որդի։
Մահացել է 2003 թվականին հունվարի 8-ին, Բերքշիր կոմսության իր տանը։


== Պարգևներ ==
Ivor Novello երեք մրցանակ «Ողջ կյանքի ձեռքբերումների համար»
Խելահեղություն (1973)Առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի` «Լավագույն սաունդթրեք» անվանակարգում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կոմպոզիտոր ===
1986` Վալհալլա
1979` Տիեզերագնացը և Արթուր արքան
1978` 10-րդ ջոկատը Նավարոնից
1977` Մոմը կոշիկի մեջ
1975` Կորած դինոզավրը
1972` Խելագարություն
1969` Ճակատամարտ Անգլիայի համար
1969` Նետում դեպի Մոնտե-Կառլո
1968` Արծիվի բույնը
1966` Ծուղակ
1965` Սպանություն ըստ Աժայբուբենի
1965` Պարոն Պիտկին. վաղ թռչնակ
1965` Օդային արկածներ
1965` «Արբալետ» գործողություն
1964` 633 նավախումբը
1964` Մարդկային կրքերի բեռը
1964` Անիծվածների երեխաները
1963` Հուղարկավորությունից հետո
1963` Տղաների հետևից
1962` 16.50 Պադինգտոնից
1962` Տրիպիդի օրը
1960` Անիծվածների գյուղը


== Գրականություն ==
Кинема арт, авт. Совиет Унион. Государственный комитет по кинематографии, Комитет Российской Федерации по кинематографии, издательство Союза работников кинематографии СССР, 1993.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմպոզիտորի պաշտոնական կայքը(անգլ.)
Օտի (գյուղ, Կառկսի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕտիՕտի (էստ․՝ Oti), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կառկսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հանքավայրի նմուշարկում

Հանքավայրի նմուշարկում,  հանքավայրի փորձանյութարկում, գործողությունների համակարգ, որն ապահովում է օգտակար հանածոյի որակի հետազոտումը, քիմ., միներալային, պետրոգրաֆիական բաղադրության, ֆիզիկա-տեխնիկական, տեխնոլոգիական հատկությունների որոշումը ևն։ Հանքավայրի նմուշարկման ընթացքում որոշում են օգտակար հանածոների ծավալային կշիռը։ Հանքավայրի նմուշարկումհիմք են ծառայում օգտակար հանածոների պաշարների հաշվման և հանքավայրերի տնտ. գնահատման համար։ Հանքավայրի նմուշարկումն իրականացվում է տարբեր եղանակներով՝ ակոսային, համախառն (ծավալային, քերծման, հորատանցքերի հանուկի, ռադիոչափական), միներալային, տեխնոլոգիական։
Պոստ

Պոստ (ռուս.՝ Пость), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կիպիևայու գետի աջ ափին՝ 75 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 75 կմ։ Գետաբերանից 37 կմ հեռավորության վրա, աջ ափին թափվում է գետ՝ Մեծ Սիլավոժ։ Գետաբերանից 26 կմ հեռավորության վրա, ձախ ափին թափվում է գետ՝ Մեծ Պոժեմիսյոլ։ Գետաբերանից 57 կմ հեռավորության վրա, աջ ափին թափվում է գետ՝ Ռասվոժ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076035
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007603
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Կրթությունը Խորհրդային Միությունում

Խորհրդային Միությունում կրթությունը երաշխավորվում էր որպես սահմանադրական իրավունք։ Կրթական գործն իրականացվում էր պետական դպրոցների և ուսումնական հաստատությունների միջոցով։ 1922 թվականին ԽՍՀՄ կազմավորմամբ հետո ի հայտ եկած կրթական համակարգը միջազգային ճանաչում ձեռք բերեց անգրագիտության վերացմամբ և բնակչությանը կրթական բարձր մակարդակով ապահովելու հարցում գրանցած հաջողություններով։
1918 թվականին Պետրոգրադում ստեղծվեց արտադպրոցական կրթության ինստիտուտ (1925 թվականից՝ Կոմունիստական քաղաքական-լուսավորության ինստիտուտ)։ 1924 թվականին Մոսկվայում Կոմունիստական դաստիարակության ակադեմիային կից բացվել է մշակութա-լուսավորական ֆակուլտետ։ 1920-1930-ական թվականներին կազմավորվեց քաղաքական-լուսավորության ինստիտուտների, սովկուսդպրոցների ցանց։ 
Գրադարանային ինստիտուտներում և տեխնիկումներում, ինչպես նաև 1959 թվականներին Մոսկվայի, Խարկովի ինստիտուտներում բացվեցին այսպես կոչված՝ մշակութա-լուսաշխատանքի ֆակուլտետներ։ 1964 թվականին գրադարանային ինստիտուտները վերակազմավորվեցին մշակույթի ինստիտուտների։ Մշակութա-լուսաշխատողներ են պատրաստել մշակութա-լուսավորական ուսումնարանները և դպրոցները, մի շարք գրադարանային տեխնիկումներ, արվեստների մի քանի ինստիտուտներ, կոնսերվատորիաները, թատերական և մանկավարժական բուհերը և այլն։ 


== Տես նաև ==
Լիկկայան
Քարոզչությունը ԽՍՀՄ-ում
Պետրովսկոե (գյուղ, Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Петрівське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ենակիևոյի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 84 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(9226) Արիմահիրոշի

(9226) Արիմահիրոշի (անգլ.՝ Arimahiroshi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հունվարի 12-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,862648 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,754 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9713 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1769,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,203494 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9226) Արիմահիրոշի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էստոնիայի բնակավայրեր

Էստոնիայի բնակավայրեր (էստ․՝ asula կամ asustusüksus), բնակատեղեր կամ տարածքային միավորներ Էստոնիայի համայնքապետարանների կազմի մեջ։ Բնակավայրերը չունեն վարչական նշանակություն։ Բնակավայրերի խմբերը կազմում են շրջաններ տեղական վարչություններով։ Քաղաքների մեծամասնությունը կազմում են առանձին քաղաքային համայնքներ, սակայն որոշները միավորված են իրենց շրջապատող շրջանների հետ։
Պաշտոնապես Էստոնիայում կան չորս տեսակի բնակավայրեր՝

քաղաքներ (էստ․՝ linn);
քաղաքատիպ ավաններ (էստ․՝ alev);
գյուղական ավաններ (էստ․՝ alevik);
գյուղեր (էստ․՝ küla);2012 թվականի հուլիսի 16-ի դրությամբ Էստոնիայում կային 47 քաղաքներ (որոնցից 14 շրջանային ենթակայության), 12 քաղաքատիպ ավաններ, 185 գյուղական ավաններ և 4443 գյուղեր։


== Տես նաև ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Vallasiseste linnade, alevite, alevike ja külade nimistu kinnitamine ning nende lahkmejoonte määramine (Ներշրջանային բնակավայրերի պաշտոնական ցանկ, 2006 թվականի խմբագրություն)» (էստոներեն)։ Riigi Teataja։ Վերցված է 2013 թ․ հունիսի 30 
«Էստոնիայի բնակավայրերի պաշտոնական ցանկ (15 փետրվարի 2010 թ.)»։ Էստոնիայի աշխարհագրական անվանումների խորհուրդ։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-07-02-ին։ Վերցված է 2013-6-30 
«Էստոնիայի բնակավայրերի պաշտոնական ցանկի փոփոխություններ (մինչև 2012 թ. հուլիսի 16)» (էստոներեն)։ Էստոնիայի աշխարհագրական անվանումների խորհուրդ։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-07-02-ին։ Վերցված է 2013-6-30 
«Էստոնիայի աշխարհագրական անվանումների մասին օրենք» (ռուսերեն)։ Էստոնիայի աշխարհագրական անվանումների խորհուրդ։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-07-02-ին։ Վերցված է 2013-6-30
Դուվալո

Դուվալո (մակեդոներեն՝ Дувало) — ֆումարոլային դաշտ, որ գտնվում է Հյուսիսային Մակեդոնիայի հարավ-արևմուտքում՝ Օրխիդ լճից ոչ հեռու, Կոսել գյուղի մերձակայքում, ծովի մակերևույթից մոտավորապես 750 մետր բարձրության վրա։ Ամենախոշոր ֆումարոլը (հրաբխային ճեղքը) իր տեսքով հիշեցնում է փոքր չափսերով՝ մինիատյուրային խառնարան, որն ունի 50 սանտիմետր տրամագիծ և 30 սանտիմետր խորություն։ Խառնարանն ու շրջակա տեղանքը համարվում են պետության կողմից պահպանվող բնական տարածք, որին շնորհված է բնության հուշարձանի կարգավիճակ։
Ճեղքից դուրս են ժայթքում ածխաթթվի երկօքսիդ ու ծծմբի երկօքսիդ պարունակող գազեր, և ծծմբի հոտը, ինչպես տեղաբնակներն են վկայում, զգացվում է  նրանից մինչև 3 կիլոմետր շառավիղով հեռավորության վրա։ Օսմանյան կայսրության տիրապետության ժամանակներում օգտագործվել է ծծումբ ստանալու նպատակով։ Դուվալոն իր մեջ արտացոլում է ժամանակին պատմական նշանակություն ունեցած հրաբխային ակտիվության վերջին հետքերը այս տարածաշրջանում՝ համարվելով վերջին գործող հրաբուխը Բալկաններում։ Ժայթքում տեղի է ունեցել 2014 թվականի մայիսի 14-ին։
Սակայն Հյուսիսային Մակեդոնիայի մայրաքաղաք Սկոպյեի աշխարհագրության ինստիտուտի բնագիտության ու մաթեմատիկայի ֆակուլտետի գիտաշխատողները, իրենց իրականացրած ուսումնասիրությունների վրա հիմնվելով, եկել են այն եղրակացության, որ Դուվալոն հրաբուխ չի կարելի համարել, քանի որ այնտեղից երբեք լավա չի ժայթքել. այն ուղղակի ճեղք է, որտեղից գազեր են դուրս գալիս.:


== Ծանոթագրություններ ==
Օֆենբախ (շրջան)

Օֆենբախ  (գերմ.՝ Landkreis Offenbach), շրջան Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Դիտցենբախ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 356,30 կմ2։ Բնակչությունը 337 699 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 948 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 06 4 38 է։ Շրջանում 13 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Բադիա Կալավենա

Բադիա Կալավենա (իտալերեն՝ Badia Calavena), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2382 մարդ։ Խտությունը կազմում է 92 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 26,85 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37030։ Հեռախոսային կոդ՝ 045։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանն է Սան Վիտոն։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 15-ին


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.baldolessinia.it/badia/ Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սամվել Գունտագճյան

Սամվել Հարությունի Գունտագճյան (հավանաբար 1875, Հասանբեյլի, Ադանայի նահանգ - 1914), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հավանաբար 1875 թվականին Ադանայի նահանգի Ջեբել-Բերեքեթի գավառի Հասանբեյլի գյուղում, ավետարանական ընտանիքում։ Հայրը, պապը և նախնիները եղել են հրացանի խզակոթ պատրաստող վարպետներ՝ գուդակչիներ և զինագործներ։ Ֆիլիպ Գունտագճյանի (Հովնանյան) ավագ եղբայրն է։
Սամվել Գունտագճյանը բարձրագույն բժշկական կրթություն է ստացել արտասահմանում (հավանաբար Ֆրանսիայում)։ Հասանբեյլիում աշխատել է որպես բժիշկ։ Ունեցել է երեք որդի՝ Լյուդվիգ, Ասատուր, Բյուզանդ։
1914 թվականին մեկ ամիս բուժել է մի թուրք փաշայի կնոջ կոտրված ոտքը (ձեռքը)։ Վերջում փաշան հարցրել է.
«Գյավո՜ւր, ազգանունդ ի՞նչ է», և իմանալով, որ բժիշկը հայ զինագործների գերդաստանից է, զայրացել է ու յաթաղանի մի հարվածով կտրել գլուխը, ոտքով հրել իրենից հեռու։ Հարազատները բժշկի մարմինը թաղել են առանց գլխի, որն այդպես էլ չեն գտել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Կարկալի

Կարկալի (ռուս.՝ Каркали), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Լենինոգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 922 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիմբիատե

Լիմբիատե (իտալերեն՝ Limbiate), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը 32 168 մարդ է (ըստ 2004 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 2567 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20051։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Շատալո

«Շատալո», Ալեքսեյ Դյոմինի ռուսական մուլտֆիլմը՝ հիմնված Յուրի Կովալի պատմվածքների վրա։ Նկարահանվել է 2010 թվականին «Անիմոս» ստուդիայի «Ռուս դասականները երեխաների համար» շարքի շրջանակներում։


== Սյուժե ==
Սյուժեն հիմնված է «Շատալո» մանրապատումի և «Մաքուր Դոր» («Նյուրկա», «Ջուր փակ աչքերով») շարքի պատմվածքների վրա։ 
Գյուղում ապրում է Շատալո անունով մի սև կատու։ Նա սիրում է թափառել հորի մոտ, բայց տեղացիները քշում են նրան՝ համարելով, որ նա դժբախտություն է բերում, օրինակ՝ ինչ-որ մեկը սայթաքում է՝ լի դույլերը ձեռքին, կամ ինչ-որ բան է ընկնում հորը։ Միայն առաջին դասարանցի Նյուրկան է երբեմն կերակրում Շատալոյին։ Նա նայում է գյուղի բնակիչներին դպրոցում իրեն նվիրված հեռադիտակով, և մտածում է, թե արդյոք բոլորը լաց կլինեն, եթե նա մահանա։ 
Մի օր ձկնորսները Շատալոյին տանում են իրենց հետ՝ մտածելով, որ նա իրենց երջանկություն կբերի։


== Ստեղծողներ ==
Ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Դյոմին
Սցենարիստ՝ Ալեքսեյ Դյոմին
Բեմադրող նկարիչ՝ Ալեքսեյ Դյոմին
Անիմատորներ՝ Եկատերինա Բոյկովա, Սվետլանա Զիմինա, Դմիտրի Նովոսելով, Եվգենի Իվանով, Նադեժդա Լեմինա, Ալեքսեյ Դյոմին
Նկարիչներ՝ Իրինա Դիմիչ, Վերա Պիունովա, Սվետլանա Սբիտնևա, Վիկտորիա Տյորտի-Օոլ
Համակարգչային հավաքում և մշակում՝ Պյոտր Զախարժևսկի, Մաքսիմ Դոլժանսկի
Ձայնային ռեժիսոր՝ Վիկտոր Բրուս
Պրոդյուսեր՝ Թենգիզ Սեմյոնով
Դերերի հնչյունավորում՝ Իլ Կրիվալևա, Ալեքսանդր Կլյուկվին, Մարիա Կլյուկվինա
Ստեղծողները ներկայացվաշ են մուլտֆիլմի լուսագրերում։


== Մրցանակներ ==
2011 - Ֆիլմը ներառվել է Սուզդալի Ռուսական 16-րդ բաց անիմացիոն կինոփառատոնի մրցութային ծրագրում, արժանացել «Լավագույն դրամատուրգիայի համար» մրցանակին և գրավել առաջին տեղը փառատոնի մասնագիտական ​​վարկանիշում։
2011 - «Պատուհան դեպի Եվրոպա» կինոփառատոնում Ալեքսեյ Դյոմինն արժանացել է վկայականի Գեղարվեստական ​​միջոցների հմտության և համառոտության համար։
2011 - Մուլտֆիլմն արժանացել է Ռուսաստանի կինոգետների և կինոքննադատների գիլդիայի «Սպիտակ փիղ» մրցանակի լավագույն անիմացիոն ֆիլմի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Շատալո» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Շատալո» — animos.ru
Մուլտֆիլմը mults.spb.ru կայքում
«Շատալո»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Արտակ Հերիքյան

Արտակ Բորիսի Հերիքյան (մարտի 27, 1977, Նորաշեն, Շամշադինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հաղորդավար,  մեկնաբան, լրագրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1977 թվականի մարտի 27-ին Տավուշի մարզի Նորաշեն գյուղում։

1984 -1994 թթ. սովորել է Երևանի 105 միջնակարգ դպրոցում։
1994-1999 թթ. սովորել է Վալերի Բրյուսովի անվան օտար լեզուների ինստիտուտում` ստանալով ֆրանսագետի մասնագիտություն։
1999-2001 թթ. ծառայել է Հայաստանի Հանրապետության բանակում։
2005 թվականին Լեզվի պետական տեսչության կողմից ճանաչվել է Լավագույն լեզվամտածողությամբ հաղորդավար։
2005 թվականին և 2006 թվականին Հասարակական կարծիքի ուսումնասիրման կենտրոնի կողմից ճանաչվել է «Տարվա մեկնաբան», 2009 թվականին՝ «Լավագույն հատուկ թղթակից»։Մասնակցում է բարեգործական ծրագրերի, մասնավորապես, համագործակցում է Հայաստան համահայկական հիմնադրամի հետ։2008 թվականին նշանակվել է Հանրային հեռուստաընկերության եվրոպական գրասենյակի ղեկավար, թղթակից։ 2011 թվականին եղել է «Առաջին» լրատվական ծրագրի մեկնաբանը և պրոդյուսերը։ 2012 թվականին նշանակվել է «Արմենիա» հեռուստաընկերության «Ժամը» լրատվական ծրագրի տնօրեն, 2016-2018 եղել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության լրատվական հաղորդումների ղեկավար-պրոդյուսերի պաշտոնը։
Տիրապետում է ֆրանսերենին, ռուսերենին։


== Պարգևներ ==
Մովսես Խորենացու մեդալ, 2018 թ.


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի դուստր։


== Տես նաև ==
Նորաշեն (Տավուշի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Վրիժառուների անդամների ցուցակ

Վրիժառուները (անգլ.՝ Avengers) սուպերհերոսների էլիտային թիմ, «Marvel Comics» ընկերության կոմիքսներից։ Այն ստեղծվել է գրող Ստեն Լիի և նկարիչ Ջեք Կյորբիի կողմից ու առաջին անգամ հայտնվել է 1963 թվականի սեպտեմբերին «The Avengers» #1 կոմիքսում։ Վրիժառուների թիվը բազմիցս փոխվում էր։ Թիմի գոյության ողջ ժամանակահատվածում այն այցելել են մարդիկ, մուտանտներ, ռոբոտներ, աստվածներ, այլմոլորակայիններ, գերբնական էակներ և նույնիսկ նախկին չարագործներ։
Թավատառով ընդգծված են «Հզոր Վրիժառուներ» և «Նոր Վրիժառուներ» թիմերի գործող անդամները։


== Հիմնական թիմ ==


=== Հիմնադիրներ ===
Այս անդամները ստեղծեցին Վրիժառուներին «The Avengers» Vol. 1 #1 կոմիքսում, որը դուրս է եկել 1963 թվականի սեպտեմբերին։


=== 60-ական թվականների նորակոչներ ===


=== 70-ական թվականների նորակոչների առաջին ալիք ===


=== 70-ական թվականների նորակոչների երկրորդ ալիք ===


=== 80-ական թվականների անդամներ ===


== Արևմտյան Ափի Վրիժառուներ ==


== Գաղտնի Վրիժառուներ ==
Գաղտնի Վրիժառուներ (անգլ.՝ Secret Avengers)՝ թիմ, ստեղծված գաղտնի գործողությունների կատարման համար։


== Մութ Վրիժառուներ ==


== Ծանոթագրություններ ==