armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռիչարդ Ֆոլց

Ռիչարդ Ֆոլց (անգլ.՝ Richard Foltz, ապրիլի 19, 1961(1961-04-19), Կոլումբուս), կանադացի ամերիկյան ծագմամբ գիտնական։ Մասնագիտանում է Իրանի պատմության և կրոնի պատմության, մասնավորապես զրադաշտականության և իսլամի մեջ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Յուտայի համալսարանը պարսկական գրականություն և կիրառական լեզվաբանություն մասնագիտությունների գծով։ Հարվարդի համալսարանում ստացել է Մերձավոր Արևելքի պատմության գծով փիլիսոփայության դոկտորի գիտական աստիճան։
Դասավանդել է Բրաունովսկի, Կոլումբիայի  Ֆլորիդայի համալսարաններում։ Ներկայումս Մոնրեալի Կոնկորդիայի համալսարանի կրոնագիտության և մշակույթների ամբիոնի պրոֆեսոր է։
Միջին Ասիայի պատմության բազմաթիվ աշխատանքների հեղինակ է։ Նրա «Տաջիկների պատմություն. Արևելքի իրանցիներ» գիրքը տաջիկների պատմության վերաբերյալ առաջին հետազոտությունն է ՝ սկսած հին ժամանակներից մինչև մեր օրերը։ Նա նաև կատարել է օսերի պատմության և մշակույթի վերաբերյալ ուսումնասիրություններ։ 2019 թվականին նա եղել է Վ. Ի. Աբաևի անվան հումանիտար և սոցիալական հետազոտությունների Հյուսիս-օսական ինստիտուտում հրավիրված հետազոտող։ 2020 թվականին հունվարին ամուսնացել է Ֆաթիմա Վիտալիևնա Կիրգուևայի հետ Վլադիկավկազում։
</ref>։ Ներկայումս նա անգլերեն լեզվով առաջին գիրքն է գրում Օսեթիայի պատմության և մշակույթի մասին։
Ֆոլցն իր աշխատանքներում ընդգծում է իրանական քաղաքակրթության կարևորությունը համաշխարհային պատմության մեջ, հատկապես կրոնի բնագավառում։ Նա նաև գրել է էկոլոգիական էթիկայի եւ կենդանիների իրավունքների պաշտպանության մասին, մասնավորապես իսլամական ավանդույթի եւ մահմեդական մշակույթների համատեքստում։


== Գիտական աշխատանքներ ==


=== Մենագրություններ ===
Mughal India and Central Asia. — Karachi: Oxford University Press, 1998.
Animals in Islamic Tradition and Muslim Cultures. — Oxford: Oneworld, 2006.
Religions of the Silk Road: Premodern Patterns of Globalization, revised 2nd edition. — New York: Palgrave Macmillan, 2010.
Religions of Iran: From Prehistory to the Present. — London: Oneworld, 2013.
Iran in World History. — New York: Oxford University Press, 2016.
A History of the Tajiks: Iranians of the East. — London: Bloomsbury, 2019.
The Ossetes: Modern-Day Scythians of the Caucasus. — London: Bloomsbury, 2021.


=== Հոդվածներ ռուսերենով ===
«Что означает термин "Таджик"?», Весь мир – тело, Иран – сердце..., р. Сафар Абдулло, Алматы, 2019, 100-111.
«Тюрки: строители империй и защитники персидской культуры», Духовно-исторические связи народов Ирана и Дашти Кипчака, р. Сафар Абдулло, Алматы, Издательский дом «Библиотека Олжаса», 2018, 63-86.
«Ричард Фрай и История Таджиков» // Муаррих/Историк 2/6 (2016): 73-79.


== Արտաքին հղումներ ==
Алиса Волкова, "Спор об аланстве – надуманная проблема", Кавказ.Реалии, 12 mая 2020
"Ричард Фольц: иранистика не может быть полно и адекватно освещенной без осетинского элемента", Владгазете, 11 июня 2019
Лекция на историческом факультете МГУ (на английском), 20 мая 2019
История таджиков: Иранцы Востока: Интервью с автором, CAA-network, 15 mая 2019
Камолиддин Абдуллаев, "Таджики – иранцы Востока?", ASIA-Plus, 18 марта 2019


== Ծանոթագրություններ ==
Դուդինո (գյուղ, Ցելիննի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուդինոԴուդինո (ռուս.՝ Дудино), գյուղ Ռուսաստանի Կուրգանի մարզի Ցելիննի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 196 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կաինդի (լիճ)

Կաինդի (ղազ.՝ Қайыңды көлі, որը նշանակում է «կեչի ծառի լիճ» կամ սողանք), լիճ Ղազախստանի Ալմաթի մարզում, զբոսաշրջության հանրաճանաչ վայր Կունգի Ալատույի կիրճերից մեկում։ Չնայած ջրի ցածր ջերմաստիճանին, լիճը հաջողությամբ օգտագործվում է  դայվինգի սիրահարների կողմից։ Լճի գլխավոր տեսարժանությունը հենց ջրից բարձրացող եղևնիներն են։ Լիճը հայտնի է նաև ձմռանը սառույցի տակ սուզմամբ և իշխանի ձկնորսությամբ։


== Անվանում ==
Ղազախերենից թարգմանած «каинды» նշանակում է «կեչիներով առատ»։ Լիճը Կաինդի են անվանել կեչիների մեծ պուրակի պատճառով, որը տեղակայված է նրանից հինգ կիլոմետր հեռավորության վրա։ Տարածքը հաճախ անվանում են նաև «խորտակված անտառ»։


== Պատմություն ==
Լիճն առաջացել է 1911 թվականի հունվարին Քեմինի երկրաշարժ հետևանքով։ 1980-ականների վերջին լճի մակերեսը փոքրացել է սելավներից հետո։ 2007 թվականի փետրվարին ընդունվել է ազգային պարկ ստեղծելու վերաբերյալ հրամանագիր, որի տարածքին էր պատկանում նաև Կաինդի լիճը։


== Նկարագրություն ==
Կաինդի գետի մեջ՝ լճի ներքևում, կա իշխան տեսակի ձուկ։ Ամռանը օդի միջին ջերմաստիճանը հասնում է +23 աստիճանի, իսկ ջրինը՝ +6 աստիճանի։
Լիճը գտնվում է փշատերև անտառի մեջ՝ ծովի մակարդակից 1667 մետր բարձրության վրա, Ալմաթի քաղաքից 129 կիլոմետր հարավ-արևելք, Կունգի Ալատույի կիրճերից մեկում։ Լճի երկարությունը շուրջ 400 մետր է, իսկ խորությունը՝ 30։ Այն շրջապատված է կտրուկ ժայռերով, որից վեր ժայռոտ փակուղի է։ 
Լիճը հետաքրքիր է նրանով, որ հովտի ջրհեղեղից հետո նրա մեջ աճող անտառը չի ոչնչացվել, այլ ստեղծել է եզակի բնապատկեր։ Ծառերի վերին մասերը, որոնք ջրից դուրս են, կորցրել են ճյուղերն ու կեղևը, իսկ փայտը դարձել է սպիտակ։ Լճի մակերևույթի գույնը պարբերաբար փոխվում է և հաճախ այն յուրահատուկ կապույտ երանգ է ստանում։ Այդ տարօրինակ կապույտ գույնն առաջանում է հարյուրավոր տարիներ առաջ լճում եղած կրաքարից և այլ հանքային նյութերից։ Բայց լճին մոտենալիս այն դառնում է բյուրեղի նման պարզ, իսկ երբեմն կարելի է նույնիսկ իշխան տեսնել լճում։


== Անվտանգություն ==
Լիճն ընդգրկված է Ղազախստանի հատուկ պահպանվող բնական տարածքների ցանկում բնապահպանական և գիտական կարգավիճակով, ինչպես նաև «Կոլսայ - կոլդերի» ազգային պարկի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ֆիլմ «Կաինդի. Մոռացված աշխարհ». Լճի ստորջրյա կյանքը.»։ www.kapshagaj.kz։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-01-19-ին։ Վերցված է 2019-10-01  
«Երթուղի դեպի Կաինդի լիճ»։ tianshan.alnaz.ru (ռուսերեն)։ Վերցված է 2019-10-01
Ռադիոարձագանք

Ռադիոարձագանք, ազդանշանի տարածման ճանապարհին գտնվող օբյեկտից անդրադարձած և ապա դիտման կետում ընդունված էլեկտրամագնիսական ազդանշան։ Օբյեկտից մինչև դիտման կետը ռադիոարձագանքի հասնելու ժամանակամիջոցի չափման վրա է հիմնված ժամանակակից ռադիոլոկացիան։ Ռադիոլոկացիոն հաղորդիչի իմպուլսային մոդուլման դեպքում օբյեկտի հեռավորությունը հավասար է էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման արագության և ռադիոհաղորդիչից մինչև օբյեկտը իմպուլսի հասնելու և ետ վերադառնալու ժամանակի արտադրյալի կեսին։
Խոյադելֆին

Խոյադելֆին (լատ.՝ Orcinus orca), սրադելֆին ծովային կաթնասուն կենդանի, պատկանում է կետանմանների կարգին, միակ մարդասպան կետ, ծովային ամենագիշատիչ գազան։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Արու խոյադելֆինի երկարությունը հասնում է 10 մ, իսկ քաշը՝ 8 տ։ Խոյադելֆինի մեջքին կա 160-170 սմ-ոց գերանդիաձև լողակ, որն օգնում է նրան հեշտությամբ ճեղքել ջուրը և արագ շարժվել։ Չուկչիները մինչև վերջերս սարսափով էին նայում խոյադելֆինի մեջքի գերանդիաձև լողակին, կարծելով որ այն կարող է կպնել մակույկի հատակին և դանակի պես կտրել այն, մինչդեռ այդ լողակը չունի ոսկոր։ Խոյադելֆինի լողաթիակներն օժտված են հետաքրքիր առանձնահատկությամբ։ Նրանք հարուստ են արյունատար անոթներով և կատարում են ջերմակարգավորիչ դեր։ Տեղաշարժի ընթացքում արյունատար անոթների լուսածերպը կարող է մեծանալ կամ փոքրանալ, որի պատճառով լողաթիակները կարող են փափկել կամ կարծրանալ։ Արագ ընթացքի դեպքում արյան հոսքը մեծ է, այդ իսկ պատճառով լողաթիակներն ավելի են կարծրանում։
Խոյադելֆինի մաշկը սև է, միայն տեղ-տեղ պատված է սպիտակ զոլերով, որոնք նրան տալիս են յուրահատուկ գեղեցկություն։ Ունեն 52 սրածայր ատամներ, որոնցով նա խժռում են ծովային կենդանիներին, փոկերին և ծովացուլերին։ Որսը շրջապատելուց և հոշոտելուց խոյադելֆինը նմանվում է գայլի, դրա համար էլ նրան երբեմն անվանում են ծովագայլ։ Նրանք շրջում են խմբերով, շրջապատում են որսին, բոլոր կողմերից հարձակվում են ու խժռում։ 6,5 մետրանոց մի խոյադելֆինի ստամոքսից հանել են 13 դելֆին և 14 ծովակատու։ Կուլ տված կենդանիների ընդհանուր քաշը կազմել է 1500 կգ։ Իսկ մեկ այլ խոյադելֆինի ստամոքսից հանել են թիաոտանիների, ձկների, գլխոտանիների և մոխրագույն կետի շուրջ 2 տոննանոց լեզվի հսկայական մի կույտ և կետի մարմնի խոշոր կտորներ։
1965 թվականին խոյադելֆին Նամունը ցանցի մեջ ընկավ։ Նա ուներ 6.5 մ երկարություն, 3.5 տ քաշ։ Նրան տեղավորեցին ջրում սուզված վանդակի մեջ և նավի օգնությամբ քաշեցին Սիետլա քաղաքի ծովախորշի «փարախը»։ Այդտեղ նրան կերակրում էին կարմիր ձկով (օրական 150 կիլոգրամ)։
Այժմ տասնյակից ավելի խոյադելֆիններ կան ԱՄՆ-ի, Կանադայի և Ճապոնիայի օվկիանոսներում։


== Պատմություն ==
Կետորսության լավատեղյակ Բ.Ա. Զենկովիչը պատմում է, թե ինչպես է մի անգամ փոքրիկ նավակով դուրս է գալիս բաց ծով՝ որսի, հետն ունենալով որսի շուն։ Ծովի ջուրն այնքան պարզ էր, որ նա հակարծակի տեսնում է գազանի հրեշային դեմքը և միգուցե վախից կրակում նրա ճակատին։ Գազազած հրեշը հարձակվում է նավակի վրա և խորտակում այն։ Ափը մոտ լինելով որսկանն ու շունը լողում են դեպի ցամաք։ Հրեշը նկատում է դա և հասնելով շանը՝ իսկույն խժռում է նրան, իսկ որսկանը հազիվ փրկվում է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ս. Գ. Ստեփանյան, Գ. Ե. Ավագյան-«Կենդանական աշխարհի հսկաները», Երևան, 1975. 94 էջ


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի կենդանական աշխարհ։ Խոյադելֆին Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine.
Խոյադելֆին
 Գիշատիչի մասին տվյալներ
Նկարներ և վիդեո
Սիմոն Հովհաննիսյան

Սիմոն Պարգևի Հովհաննիսյան (հունվարի 16, 1940(1940-01-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1990)։ Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ (1966), վարչության անդամ (1984)։


== Կենսագրություն ==
1958 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և Սայաթ-Նովայի անվան յոթնամյա երաժշտական դպրոցը։ Սովորել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում և Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում, 1961-1966 թվականներին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիայի ստեղծագործական բաժնում (1966, Է. Միրզոյանի դասարան)։ 1976 թվականից՝ Հայաստանի կույրերի միավորման երաժշտական կոլեկտիվների տնօրեն և գեղարվեստական ղեկավար։ Գրել է սիմֆոնիա, «Կոմիտաս» սիմֆոնիկ պոեմ, «Requiem» (ըստ Չարենցի՝ Կոմիտասին նվիրված «Requiem-aeternam»-ի, 3 լարային կվարտետ, գործիքային սոնատներ, ռոմանսներ, խմբերգեր, «Հայկական մանրանվագներ» դաշնամուրային պիեսների շարք (կոմպոզիտորների միջազգային 4-րդ մրցույթի 1-ին մրցանակ, 1988, Մարիանսկե-Լազնե (Չեխոսլովակիա))։


== Պարգևներ, կոչումներ ==
2010 թ. սեպտեմբերի 16-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Մովսես Խորենացու մեդալով։
ՀՀ մշակույթի նախարարության մեդալ, 2010
Հայաստանի կույրերի միավորման «Պատվավոր անդամ», 2005


== Ծանոթագրություններ ==
Ավագ Զաքարյան

Ավագ Զաքարյան (ծննդյան թիվն անհտայտ է անհայտ - 1250), XIII դարի պետական գործիչ, Զաքարյանների տոհմից աթաբեկ Իվանեի որդին։


== Կենսագրություն ==
Ավագ Զաքարյանը ծնվել է մոտ 1233-1234 թվականներին, հոր մահից հետո, ժառանգել է աթաբեկության պաշտոնը և Զաքարյան ֆեոդալական տան ավագությունը։ 1236 թվականին մոնղոլական 30000-անոց բանակը ներխուժել է Հայաստան։ Զորամասերից մեկը պաշարել է Ավագ Զաքարյանի նստավայրը՝ Կայեն բերդը։ Ավագը ստիպված բանակցություններ է սկսել մոնղոլների զորապետ Զարմազանի հետ և հպատակություն հայտնել։ Նրան հետևել են մյուս իշխանները Չարմաղանը, հաշվի առնելով Ավագ Զաքարյանի դիրքը և հեղինակությունը, աշխատել է սիրաշահել նրան և նրա միջոցով հպատակեցնել նաև Վրաստանի թագուհուն։  
Մանգու խանի՝ Մոնղոլական կայսրության չորրորդ մեծ խանի օրոք Ավագ Զաքարյանը ճանաչվել է վրաց արքունիքի ներկայացուցիչ, Հայաստանի փաստական տիրակալ, մոնղոլների վարչառազմական պաշտոնեության ներկայացուցիչ, մոնղոլական բանակում հայ֊-վրացական միացյալ զորքերի գլխավոր հրամանատար և թումանի (վարչական միավոր) կառավարիչ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Մաթոսավանքը կառուցվել է Ավագի հսկողությամբ՝ մոնղոլական զավթիչ զորքերին ենթարկվելու երդումից հետո։ 


== Տես նաև ==
Զաքարյան իշխանապետություն
Զաքարյաններ


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններ (2012)

ՀՀ Ազգային ժողովի 5-րդ գումարման ընտրությունները տեղի են ունեցել 2012 թ. մայիսի 6-ին։ Ուղղակի ժողովրդական քվեարկությամբ ընտրվել է օրենսդիր մարմնի նոր կազմ՝ 131 պատգամավոր, որից 41-ը մեծամասնական և 90-ը համամասնական ընտրակարգով։


== Համամասնական ցուցակ ==
Համամասնական կարգով ընտրություններին մասնակցել է 8 կուսակցություն և 1 կուսակցությունների դաշինք.

«Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցություն – Գագիկ Ծառուկյան
«Ժառանգություն» – Րաֆֆի Հովհաննիսյան
«Հայ ազգային կոնգրես» կուսակցությունների դաշինք – Լևոն Տեր-Պետրոսյան
Հայ Յեղափոխական Դաշնակցություն – Վահան Հովհաննիսյան
Հայաստանի Դեմոկրատական կուսակցություն – Արամ Սարգսյան
Հայաստանի Կոմունիստական կուսակցություն – Ռուբեն Թովմասյան
Հայաստանի Հանրապետական կուսակցություն – Սերժ Սարգսյան
«Միավորված Հայեր» կուսակցություն – Ռուբեն Ավագյան
«Օրինաց Երկիր» կուսակցություն – Արթուր Բաղդասարյան


== Մեծամասնական ցուցակ ==
Մեծամասնական կարգով 139 թեկնածուներ պայքարել են 41 ընտրատարածքներում։ Այդ ընտրատարածքներից 13-ը գտնվել են մայրաքաղաք Երևանում, 28-ը՝ մարզերում։


== Քարոզարշավ ==
Քարոզարշավը պաշտոնապես սկսվել է ապրիլի 10-ին և ավարտվել մայիսի 4-ին։ Ընտրության նախորդ օրը՝ մայիսի 5-ին, «լռության օր» էր և քարոզչություն իրականացնելը օրենքով արգելված էր։


=== Միջադեպեր ===
Մայիսի 4 – պաշտոնական քարոզարշավի վերջին օրը, ՀՀԿ համերգ-հանրահավաքի ժամանակ Երևանի Հանրապետության հրապարակում պայթում են ջրածնով լցված հարյուրավոր փուչիկներ, արդյունքում վիրավորվում է առնվազն 144 մարդ։


== Դիտորդական առաքելություններ ==
Ընտրություններին հետևել է 31.451 տեղական և 647 միջազգային դիտորդ։


== Արդյունքներ ==


== Տես նաև ==
Ընտրություններ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ընտրությունների մասին ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կայքում Archived 2012-04-17 at the Wayback Machine.
iԴիտորդ.org – ընտրախախտումները քարտեզագրող կայքէջ
Այգիլդինո

Այգիլդինո (ռուս.՝ Айгильдино, բաշկիրերեն՝ Айгилде), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 111 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբծննդյան տոնածառին սպասող երեխաները (նկար)

«Սուրբծննդյան տոնածառին սպասող երեխաները» (գերմ.՝ Kinder in Erwartung des Weihnachtsbaumes (Weihnachtsabend)), 19-րդ դարի գերմանացի նկարիչ, Դյուսելդորֆյան դպրոցի վարպետ Ֆերդինանդ Թեոդոր Հիլդեբրանդտի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1840 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 100 × 90 սմ։ «Սուրբծննդյան տոնածառին սպասող երեխաները» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան)։


== Նկարագիր ==
«Սուրբծննդյան տոնածառին սպասող երեխաները» ստեղծագործությունում նկարի հեղինակը՝ Ֆերդինանդ Թեոդոր Հիլդեբրանդտը պատկերել է երեխաների։ Նրանք դեպի սենյակ տանող գոցված դռների մոտ սպասողական վիճակում կանգնած են։ Դռներից անդին սուրբծննդյան տոնածառն է, որի տակ իրենց են սպասում տոնական նվերները։ Կտավում պատկերված է նաև երիտասարդ մի կին՝ նորածին երեխայի հետ, որը զրուցում է փոքրիկ աղջնակի հետ։ Վերջինս ցուցամատով ցույց է տալիս փակված դռները։ Ստեղծագործության աջ կողմի ներքևում հեղինակի ստորագրությունն է և ստեղծման տարեթիվը՝ «Th. Hildebrandt 1840»:


== Պատմություն ==
«Սուրբծննդյան տոնածառին սպասող երեխաները» ստեղծագործությունը Ֆերդինանդ Թեոդոր Հիլդեբրանդտին պատվիրել է մեծ իշխան Ալեքսանդր Նիկոլաևիչը՝ Ռուսաստանի ապագա կայսր Ալեքսանդր II-ը, երբ գտնվում էր գերմանական Դյուսելդորֆ քաղաքում՝ նկարչի արվեստանոցում 1839 թվականին։ Նկարիչը սկսում է նկարել կտավը և, արդեն 1840 թվականին այն ցուցադրության է ներկայացվում Բեռլինում։ Դրանից հետո «Սուրբծննդյան տոնածառին սպասող երեխաները» կտավն ուղարկվում է Սանկտ Պետերբուրգ։ Նկարի համար հեղինակին վճարում են 1500 թալեր։ Սկզբնական շրջանում այս կտավը գտնվել է Գատչինյան պալատում։ Ժամանակակիցների մոտ մեծ հիացմունք է առաջացրել այն։ «Գեղարվեստական թերթ»-ում այս կտավի մասին արտահայտվել են հետևյալ կերպ.

1929-ից 1934 թվականը ԽՍՀՄ կառավարությունը վաճառքի հանեց Էրմիտաժի հավաքածուից արվեստի որոշակի գործեր։ Վաճառքի ներկայացված կտավներն ուղարկվեցին «Անտիկվարիատ»-ի գրասենյակ։ Դրանց թվում էր նաև «Սուրբծննդյան տոնածառին սպասող երեխաները» ստեղծագործությունը։ Սակայան որոշում կայացվեց ու 1931 թվականին այս կտավը հետ ուղարկվեց Պետական Էրմիտաժ։ 2014 թվականի ավարտից ցայսօր կտավը պահպանվում և ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբում՝ սրահ 342-ում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնգո Բեթի

Մոնգո Բեթի  (ֆր.՝  Mongo Beti, Alexandre Biyidi Awala, հունիսի 30, 1932(1932-06-30)[…], Mbalmayo, Centre, Կամերուն - հոկտեմբերի 7, 2001(2001-10-07), Դուալա, Կամերուն), կամերունցի գրող, գաղութատիրության դեմ ակտիվիստ, գրել է ֆրանսերեն։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կամերունի մայրաքաղաք Յաունդեից 45 կմ հեռավորության վրա գտնվող Ակոմեթան գյուղում։ 7 տարեկանում կորցրել է հորը, նրա նրան դաստիարակել է մայրը։ 1951 թվականին ավարտել է Յաունդեի ճեմարան, որից հետո տեղափոխվել է Ֆրանսիա, սովորել Էքս ան Պրովանս քաղաքում, այնուհետև Սորբոնում։ Առաջին ստեղծագործությունը եղել է «Առանց ատելության և սիրո» պատմվածքը, որը տպագրվել է «Présence africaine» ամսագրում։ Այս ամսագրի հրատարակչությունը նրա կեղծանվամբ տպագրել է նաև նրա առաջին «Դաժան քաղաքը» (1954) վեպը։ Երկար տարիներ դասավանդել է Փարիզ, Լամբալ, Ռուան քաղաքների ճեմարաններում։ 1978-1991 թվականներին հրատարակել է «Peuples Noirs Peuples africains» ամսագիրը։ Մոտ երեսուն տարվա աքսորից հետո՝ 1991 թվականին վերադարձել է Կամերուն ։ 1994 թվականին Բեթին անցել է թոշակի՝ որպես ուսուցիչ։ Զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ, շարունակել է գրական գործունեությունը։ Հետագայում բացել է գրախանութ, նաև զբաղվել գյուղատնտեսությամբ։
Լյարդի և երիկամների սուր անբավարարությամբ Մոնգո Բեթին տեղափոխվել է Յաունդեի հոսպիտալ, որտեղ էլ մահացել է։


== Ստեղծագործություններ ==
Sans haine et sans amour, новелла (1953)
Main basse sur le Cameroun: autopsie d’une décolonisation (1972, запрещена цензурой)
Les Procès du Cameroun: autopsie d’une décolonisation (1972)
Perpétue et l’habitude du malheur, роман (1974)
Remember Ruben, роман (1974)
Peuples noirs, peuples africains (1978)
Les Langues africaines et le Néo-colonialisme en Afrique francophone (1982)
Les Deux Mères de Guillaume Ismaël Dzewatama, futur camionneur (1983)
La Revanche de Guillaume Ismael Dzewatama (1984)
Lettre ouverte aux Camerounais, ou, La deuxième mort de Ruben Um Nyobé (1986)
La France contre l’Afrique: retour au Cameroun (1993)
L’Histoire du fou (1994)
Branle-bas en noir et blanc (2000)
Africains si vous parliez (2005)
Mongo Beti parle: Testament d’un esprit rebelle (2006)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Drame K. The novel as transformation myth: a study of the novels of Mongo Beti and Ngugi wa Thiong’o. — Syracuse: Maxwell School of Citizenship and Public Affairs, Syracuse University, 1990
Critical perspectives on Mongo Beti/ Stephen H. Arnold, ed. — Boulder: Lynne Rienner Publishers, 1998
Mouralis B. Comprendre l'œuvre de Mongo Beti. — Issy-les-Moulineaux: Saint-Paul, 2000
Djiffack A. Mongo Beti: la quête de la liberté. — Paris: L’Harmattan, 2000


== Արտաքին հղումներ ==
Peuples Noirs. Peuples Africains Journal on black francophone radicals published by Mongo Beti and his wife Odile Tobner from 1978 to 1991.
Critical bibliography on Mongo Beti's works (Auteurs.contemporain.info)
Biography and guide to collected works: Afrika-Studiecentrum, Leiden,
Պոկրովկա (գյուղ, Ստերլիբաշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովկաՊոկրովկա (ռուս.՝ Покровка, բաշկիրերեն՝ Покровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ծվծվիկներ

Ծվծվիկներ (լատ.՝ Certhiidae), ճնճղուկանմանների կարգի թռչունների ընտանիք։ Հայտնի է 17, Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝ ծվծվիկը (Certhia familiaris), նստակյաց է, քիչ տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարկարությունը 12,5 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 17,5-21 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 9 գ։ Կտուցը երկար է՝ ներքև կեռված։ Մարմինը ներքևից և հոնքը սպիտակ են, պոչի փետուրները՝ սրածայր և ամուր։ Մարմինը վերևից դարչնագույն խայտերով է, գոտկատեղը՝ նարնջագույն-դարչնագույն, թևին կա բաց դարչնագույն-դեղին ալիքաձև լայնակի շերտ։ Հենվում է ամուր պոչի վրա, կարճ ցատկերով մագլցում ծառի բունն ի վեր և ճյուղերի երկայնքով։


== Կենսակերպ ==
Բնակվում է անտառներում, պտղատու այգիներում, պուրակներում։ Սնվում է մանր անողնաշարավորներով։ Երգի առաջին արձագանքները լսվում են փետրվար-մարտին, որն ավարտվում է հարսանեկան զույգերի ձևավորմամբ։


== Բնադրում ==
Բույնը կառուցում է ապրիլ-մայիսին՝ 8-12 օրվա ընթացքում. այն գավաթաձև է՝ ճյուղերից, մամուռից։ Բնադրում է կեղևի խոռոչում կամ ծառաբնով մագլցող խիտ խոտաբույսերի տակ։ Ձվերը բներում հայտնվում են ապրիլի վերջին։ Դնում է 16 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ վարդագույն պտերով 5-6 ձու։ Թխսակալում է 13-15 օր։ Ձագերը հայտնվում են մայիսի վերջին, բնից դուրս են գալիս 15-16-րդ օրը։ Ձագերին կերակրում են արուն և էգը՝ օրը 260 անգամ։ Հուլիս-օգտոստոսին ձագերն անջատվում են ծնողներից։ Օգտակար է, ոչնչացնում է մեծ քանակությամբ վնասատու միջատներ։


== Պատկերասրահ ==
Մարբի

Մարբի (ֆր.՝ Marby), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 65 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.35 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 22 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 34 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 22-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 12։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,7 %։ 22 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 21 անձ (13 տղամարդ և 8 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (1 տղամարդ և 0 կին)։ 12 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Օտիա Իոսելիանի

Օտիա Իոսելիանի (վրաց.՝ ოტია იოსელიანი, հունիսի 16, 1930(1930-06-16), Գվիշտիբ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 14, 2011(2011-07-14), Գվիշտիբ, Վրաստան), վրացի արձակագիր, դրամատուրգ։
Օտիա Իոսելիանու առաջին պատմվածքը տպագրվել է 1954 թ.-ին, իսկ 1957 թ.-ին՝ նովելների առաջին ժողովածուն։ Նրա գրչին են պատկանում «Աստղերը ընկնում են» վեպը, «Լևան», «Ճեպընթաց գնացքից», «Զինվորը վերադարձավ» և այլ պատմվածքներ։ Վրաստանի թատրոններում բեմադրվել են նրա «Մարդը մի անգամ է ծնվում», «Երբ սերը կգա», «Ոսկով լի երկիրը», «Քանի դեռ սայլը շուռ չի եկել» պիեսները («Քանի դեռ սայլը շուռ չի եկել» կատակերգությունը բեմադրվել է նաև Խորհրդային Հայաստանի, ԽՍՀՄ այլ հանրապետությունների, Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության թատրոններում և արժանացել ջերմ ընդունելության)։
Օտիա Իոսելիանին մահացել է 2011 թվականին՝ 81 տարեկան հասակում։ Իր կտակի համաձայն՝ թաղվել է իր ծննդավայր Գվիշտիբի գյուղում՝ հայրենական տան բակում։ Իր վաստակի համար գրողը, բազմաթիվ այլ պարգևների հետ, արժանացել էր Վրաստանի Պատվո շքանշանի։


== Աղբյուրներ ==
Չեխովի փողոց (Ազով)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չեխովի փողոց (այլ կիրառումներ)Չեխովի փողոց (ռուս.՝ Улица Чехова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազով քաղաքում։ Անվանվել է ռուս նշանավոր գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի (1860-1904) պատվին։ Սկիզբ է առնում Մոսկովյան փողոցից և ավարտվում Կալինինի, Սևաստոպոլսկայա, Խաղաղության, Մակարովսկու փողոցների ստեղծած օղակաձև հանգույցում։ Երկարությունը 500 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Ազով քաղաքի Չեխովի փողոցը սկսվում է Մոսկովյան փողոցից, հատում է Լենինգրադյան, Տոլստոյի, Լենինի, Պուշկինի փողոցները և ավարտվում Կալինինի, Սևաստոպոլսկայա, Խաղաղության, Մակարովսկու փողոցների ստեղծած օղակաձև հանգույցում։ Երկարությունը 500 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 13 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 5 շենք, իսկ աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 8 շենք։
Չեխովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346780։
Անվանվել է ռուս նշանավոր գրող և դրամատուրգ, մասնագիտությամբ բժիշկ, կարճ պատմվածքների լավագույն վարպետներից մեկի՝ Անտոն Պավլովիչ Չեխովի (1860-1904) պատվին։


== Աղբյուրներ ==
Улица Чехова в Азове
Подробная карта улица Чехова, город Азов со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс улица Чехова, г. Азов
Օլիվետո Լուկանո

Օլիվետո Լուկանո (իտալերեն՝ Oliveto Lucano), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Մատերա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 587 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 75010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0835։
Քաղաքի հովանավորը սուրբ Կիպրիանն է։
Գրիմսվոթն

Գրիմսվոթն (իսլ.՝ Grímsvötn, grims - մռայլ, vötn - ջրեր), հրաբուխ է Իսլանդիայի հարավում։ Բարձրությունը 1725 մետր է, ակտիվության պարբերությունը 3-10 տարի է։ Վերջին ժայթքումը սկսել է 2011 թվականի մայիսի 21-ին։.


== Ժայթքումների պատմությունը ==
Քսաներորդ հարյուրամյակում Գրիմսվոթնը գործել է, ավելի քան քսան անգամ։ Հրաբխի վերջին ամենաակտիվ ժայթքումները եղել են 1996, 1998, 2004 и 2011 թվականներին։


== 2011 թվականի ժայթքումը ==
2011 թվականի մայիսի 21-ին սկսեց հերթական ժայթքումը, որի արդյունքում ծուխը բարձրացավ 20 կմ։ Մոխրի արտանետման պատճառով Իսլանդիայի և Մեծ Բրիտանական մի շարք ավիաընկերություններ ժամանակոր դադարեցրին չվերթերը։, հիմնականում դադարեցվեց թռիչքը Շոտլանդիայի վրայով։


== Արտաքին հղումներ ==
Մուստաֆա III

Մուստաֆա III (օսմ. مصطفى ثالث‎ — Mustafâ-i sâlis, թուրքերեն՝ Üçüncü Mustafa, հունվարի 28, 1717(1717-01-28)[…], Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 21, 1774(1774-01-21), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), Օսմանյան կայսրության սուլթան 1757 - 1774 թթ.։ Ահմեդ III-ի որդին է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ґ

Ґ ґ, Կիրիլյան (Սլավոնական) այբուբենի տառերից մեկը։ Ուկրաինական այբուբենի հինգերորդ տառը։ Մեծատառը և փոքրատառը համընկնում են Լատինական այբուբենի G, իսկ հայերենում համապատասխանում «Գ գ» տառերին։
Հին սլավոներենում այս տառի անվանումը եղել է «Գե»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
G (լատինական)
Գամմա
Սավինկա (Շարանի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սավինկա (այլ կիրառումներ)Սավինկա (ռուս.՝ Савинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յարոսլավլի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Շարնա գետի ձախ ափից 9,4 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կոստրոմա, գետը ենթաավազան չունի գետը թափվում է Վոլգա, գետի գետային ավազանը Օկի։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 8010300112210000012936
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 110001293
Ավազանի կոդը — 08.01.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 10
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Վիշեգոր (այլ կիրառումներ)

Վիշեգոր, կարող է վերաբերել՝

Վիշեգոր - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Վիշեգոր - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Վիշեգոր - կայարան Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Լեոնաս Բալտրունաս

Լեոնաս Բալտրունաս (լիտվերեն՝ Leonas Baltrūnas, հոկտեմբերի 20, 1914(1914-10-20), Ռիգա, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 20, 1993(1993-04-20), Մելբուռն, Ավստրալիա), լիտվացի բասկետբոլիստ։ Եղել է նաև մարզիչ։ Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն (1937, 1939)։
1934 թվականից սովորել է Կաունասի զինվորական ուսումնարանում։ Բասկետբոլ սկսել է խաղալ 1935 թվականին։ Լիտվայի առաջնությունում հանդես է եկել ЦЯСО-ի կազմում։


== Գրականություն ==
Stanislovas Stonkus. Leonas Baltrūnas. Visuotinė lietuvių enciklopedija, T. II (Arktis-Beketas). — Vilnius։ Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 2002. 576 psl.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Leonas Baltrunas — European Championship for Men 1939
Գիբոններով բնանկար

«Գիբոններով բնանկար» (ճապ.՝ 猿猴捉月図屏風),  ճապոնացի նկարիչ և զեն-բուդդիստ վանական Սեսսոն Սյուկեյի մոտավորապես 1570 թվականին ստեղծած վեցփեղկանի շիրմա։ Աշխատանքը թղթի վրա արվել է տուշով։ 1992 թվականից ընդգրկված է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածուում։


== Նկարագրություն ==

Շիրմայի վրա պատկերված են մի քանի գիբոններ՝ լեռնային լանդշաֆտի և լուսնի ֆոնին։ Գիբոններն ապրում էին Չինաստանի հարավային լեռներում և Ճապոնիայում չէին պատահում։ Ճապոնիայում նրանց մասին հայտնի դարձավ միայն չինական պոեզիայի և նկարչության միջոցով։ Սակայն Ճապոնիայում գիբոնի կերպարը մասամբ ավելի տարածված է դարձել, քան Չինաստանում կամ Կորեայում։ Գիբոնները հաճախ նկարագրվում էին ոչ միայն ճապոնական գեղանկարչության դասական ձևերով, այլև արվեստի լաքապատ ստեղծագործություններում, օգտագործվող առարկաներում (գեղագրական գործիքների պահպանման տուփեր (սուզուրի-բակո), դեղամիջոցների (ինրո), ծխախոտների, կոսմետիկայի, ինչպես նաև ափսեների, բաժակների, թեյնիկների, երախակալների և տարբեր տեսակի զենքերի բռնակների տուփեր)։
Գեղանկարչությունում առանձնակի ճանաչում են ստացել բուդդիստ վանահոր կապիկներով ստեղծագործությունը և չինական գեղանկարչության  ներկայացուցիչները՝ Մու Ցի։ Մու Ցին կապ էր պահում Հարավային Սունի մայրաքաղաքում ապրող ճապոնացի վանականների հետ, ուստի Մու Ցիի աշխատանքների մեծամասնությունը շուտով հայտնվեց Ճապոնիայում գտնվող բուդդայական վանքերում։ Մու Ցիի ոճով շիրմայի վրա տուշով արված պատկերները Ճապոնիայում  հայտնի են դարձել 15-րդ դարում։ Ինչպես ճապոնական արվեստագետների ճնշող մեծամասնությունը, Սեսսոն Սյուկեյը գիբոններին պատկերել է մարմնի հատվածում մուգ և գլխի վրա բաց գույնի մորթիով (բաց գույնի մորթիով գիբոններ կարելի է տեսնել ճապոնացի մի քանի արվեստագետների մոտ), ինչպես ճապոնական նկարների մեծ մասում, գիբոններն ունեն մեծ գլուխ՝ պատված խիտ մազերով, և գլխի համեմատ շատ փոքր դունչ։
Այդ ժամանակի չինական գրականության մեջ գիբոնը հաճախ նկարագրվում էր որպես մենության խորհրդանիշ, դաոսական ֆոլկլորում այն համարվում էր հսկայական էներգիայի (ցի) տիրապետողը։ Սեսսոն Սյուկեյի որմնանկարում գիբոնները ձգվում են դեպի ջրի մեջ արտացոլված լուսնին և մարմնավորում են լուսավորության փնտրտուքն ու ձգտումը, բայց նրանց ուղին պարզում է, որ կեղծ է։ Լուսավորությանն ամենամոտը, հավանաբար, միայնակ գիբոնն է, որը մեդիտացիա է անում և այն փնտրում իր ներսում, և ոչ թե դրսում։ Դեպի լուսին կամ դրա արտացոլանքին ձգտող գիբոնը  դարձել է ժամանակի ճապոնական արվեստի ամենահայտնի սյուժեներից մեկը։ Այն հաճախ խորհրդանշում էր մարդկային հիմարությունն ու անիմաստ ցանկությունները։ Լինելով զեն-բուդդայական վանական՝ Սեսսոն Սյուկեյն այս կտավում, ինչպես նաև իր բազմաթիվ այլ գործերում, արտացոլել է փիլիսոփայական և կրոնական մոտիվներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Փոխակերպման տրամաբանություն

Փոխակերպման տրամաբանություն, տրամաբանական գիտություն, որը մշակում է ուսմունք (կանոնների համակարգ) մտքի բացահայտ ձևերի (կառուցվածքների) հիման վրա համապատասխան ոչ–բացահայտ ձևեր (կառուցվածքներ) հայտնաբերելու մասին։ Այդ խնդիրը կարևոր է ինչպես բուն տրամաբանական գիտության, լեզվի տրամաբանական տեսության զարգացման, այնպես էլ գիտության ստույգ լեզվի մշակման, հարակից մի շարք գիտությունների հրատապ հարցերի լուծման համար։ Մտքի բացահայտ ձևը մտքի այն ձևն է, որն անմիջականորեն արտահայտված է լեզվական տվյալ միավորով, առանց որևէ փոխակերպման, իսկ ոչ–բացահայտն անմիջականորեն արտահայտված չէ դիտարկվող լեզվական միավորով, բայց հնարավոր է այն բացահայտել (բխեցնել) մտքի տվյալ բացահայտ ձևն արտահայտող լեզվական միավորից, առաջին հերթին, համապատասխան ենթատեքստերի և համատեքստերի միջոցով։


== Մտքի ենթատեքստային և համատեքստային ձևերը ==
Համապատասխանաբար տարբերակվում են մտքի ենթատեքստային և համատեքստային ձևերը։ Մտքի ենթատեքստային ձևը բխեցվում է մտքի բացահայտ ձևն արտահայտող լեզվական միավորից՝ հետազոտողի մեկնաբանման միջոցով, իսկ մտքի համատեքստային ձևը հայտնաբերվում է համապատասխան բացահայտ ձևի լեցվական միջավայրի օգնությամբ։
Մտքի ձևերի փոխակերպական վերլուծության շնորհիվ հաջողվել է հաղթահարել ձևական տրամաբանության պատմության մեջ հայտնի մի շարք դժվարություններ․ դրական և ժխտական հասկացությունների փոխհարաբերության էության, հասկացության բաժանման որոշ տարատեսակների օրինականության, դատողության բացահայտ ձևերի և գոյության դատողության փոխհարաբերության, ժխտական դատողության և ժխտված պրեդիկատ ունեցող դատողության փոխհարաբերության, դատողության քանակի որոշման չափանիշի, դատողությունում տերմինների բաշխվածության, տրամաբանական շաղկապների լեզվական արտահայտչամիջոցների, առանձնացնող դատողությունների բացահայտ և ոչ–բացահայտ ձևերի, հարցական նախադասության և դատողության փոխհարաբերության, անմիջական մտահանգումների տեսության, հարաբերության մտահանգման բնույթի, սիլլոգիզմի տեսության հարցերը և այլն։ Փոխակերպման տրամաբանության հեղինակն է ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս Գևորգ Աբելի Բրուտյանը։
Գուարդիալֆիերա

Գուարդիալֆիերա  (իտալերեն՝ Guardialfiera ), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1172 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 27 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 43 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86030, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Գաուդենսիոսը։ Տոնը նշվում է հունիսի 1-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0874 840131


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(739) Մանդեվիլ

(739) Մանդեվիլ (անգլ.՝ Mandeville), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1913 թվականի փետրվարի 7-ին Ջոել Մետկալֆի կողմից Վինչեստերում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,73727 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,347 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1275 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Մանդեվիլ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3936 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1654,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217634 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 20,66° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(739) Մանդեվիլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սահակ (Նախճավանի եպիսկոպոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սահակ (այլ կիրառումներ)Սահակ (9-րդ դար), Մեծ Հայքի Նախճավան գավառի եպիսկպոս 850 թվականին։ Ապուսահակ Նահատայկի եղբայրն է։


== Գրականություն ==
Կաղապար:Գիրք։ Այվազյան։ Նախիջևան. պատկերազարդ բնաշխարհիկ հանրագիտակ
Կոնտաժեն

Կոնտաժեն (պորտ.՝ Contagem), քաղաք և համայնք Բրազիլիայի Մինաս Ժերայս նահանգում։ «Ագլոմերացիա Բելու Օրիզոնտի» անվանումը կրող մեզոտարածաշրջանի և Բելու Օրիզոնտիի տնտեսա-վիճակագրական միկրոտարածաշրջանի բաղկացուցիչ մասն է։ Զբաղեցնում է 194,586 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2007 թվականի տվյալներով եղել է 608 650: 2017 թվականին այդ ցուցանիշը կազմել է 658.580, իսկ բնակչության խտությունը՝ 3.127,9 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվով նահանգում զբաղեցնում է երրորդ, ամբողջ Բրազիլիայում՝ 31-րդ տեղը։ Բնակիչներից  601 402-ն ապրում են համայնքի քաղաքային գոտում, 7 248-ը՝ գյուղական գոտում։ Բնակիչների 38,97%-ը սպիտակամորթներ են, 10,10%-ը՝ սևամորթներ,  1,30%-ը՝ դեղնամորթներ, 48,61%-ը՝ մուլատներ ու մետիսներ, 0,13%-ը՝ տեղաբնիկներ (հնդկացիական ցեղերի ներկայացուցիչներ)։
Քաղաքի հեռախոսային կոդն է՝ 31:


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր   9.542.361 հազար ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր 16.080,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում էր    0,789 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։Կոնտաժեն համայնքում է արտադրվում նահանգում ստեղծվող համախառն ներքին արդյունքի 5.28%-ը։ Այդ ցուցանիշով Կոնտաժենը նահանգում գրավում է երրորդ տեղը՝ զիջելով միայն Բելու Օրիզոնտիին ու Բետինին։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը հիմնադրվել է 1716 թվականին։
Կոնտաժենում է գտնվում տեխնոլոգիաների ասպարեզում Բրազիլիայի առաջատար բարձրագույն ուսումնական հաստատություններից մեկի՝ Մինաս Ժերայսի տեխնիկական կրթության դաշնային կենտրոնի մասնաճյուղը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Prefectura del Municipio de Contagem
Diario de Contagem
Folha de Contagem
Guía de Contagem
Encontra Contagem - Por toda la ciudad de Contagem
Contagem Tem
Suite das Letras Archived 2021-01-26 at the Wayback Machine.
Դորոշովկա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴորոշովկաԴորոշովկա (ուկրաիներեն՝ Дорошівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1816 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դորոշովկա գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,14 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 214,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նեթաֆիմ անցակետ

Նեթաֆիմ անցակետ (եբրայերեն՝ מעבר נטפים‎), սահմանային անցակետ Իսրայելի և Եգիպտոսի միջև։ Գտնվում է 12-րդ խճուղու մոտ, Էյլաթից մոտավորապես 12 կմ հեռավորության վրա, Էյն Նեթաֆիմից դեպի հյուսիս-արևմուտք 1 կմ հեռավորության վրա։ Նեթաֆիմ անցակետի վերահսկողությունը տրվել է Իսրայելի օդանավակայանների վարչությանը 1980 թվականին։
Այժմ Նեթաֆիմ անցակետը փակ է և երբեմն բացվում է, բայց հազվադեպ դեպքերում։ Ծրագրեր կան Եգիպտոսի կառավարության հետ համաձայնության դեպքում այլընտրանքային սահմանային անցակետ բացել բնակչության տարանցման նպատակով փառատոների ժամանակ։


== Պատմություն ==
«Ուվդա» գործողության վերջին օրը՝ 1949 թվականի մարտի 10-ին Նեգև բրիգադը գրավել է Ռաս ալ Նակավ հորդանանյան լեգեոնի լքված դիրքերը, որտեղ էլ առ այսօր գտնվում է Նեթաֆիմ անցակետը (եբրայերեն՝ ראס אל - נקב‎):
1956 թվականին Սուեզյան ճգնաժամի ժամանակ Ռաս ալ Նակավը Սինայան թերակղզու վերահսկողությունը ստանալու համար կարևորագույն ռազմավարական դիրքերից մեկն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Միթենվալդ

Միթենվալդ  (գերմ.՝ Mittenwald), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Գարմիշ Պարտենկիրխեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 7434 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 132,85 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 80 123։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ակտիվ ընտրական իրավունք

Ակտիվ ընտրական իրավունք, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների ձևավորման ընտրություններին և հանրաքվեներին քաղաքացիների մասնակցելու իրավունքը։
Պետությունների գերակշիռ մասում ակտիվ ընտրական իրավունքից օգտվում են բոլոր չափահաս քաղաքացիներն անկախ սեռից, զբաղմունքից, գույքային դրությունից, կրթությունից և այլն։ Հայաստանում ակտիվ ընտրական իրավունք վերապահված է 18 տարեկան դարձած բոլոր քաղաքացիներին։ Ակտիվ ընտանեկան իրավունքը, ինչպես և պասիվ ընտրական իրավունքից չեն կարող օգտվել միայն դատարանի վճռով անգործունակ ճանաչված, ինչպես նաև օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով ազատազրկման դատապարտված և պատիժը կրող քաղաքացիները (ՀՀ Սահմանադրություն)։


== Աղբյուրներ ==
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Իտապասի

Իտապասի  (պորտ.՝ Itapaci), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սերիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 14 876 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 956,126 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 15.6 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականի նոյեմբերի 14-ին։ Քաղաքի տոնը նշվում է օգոստոսի 11-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 76 198 263,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է՝ 5 275,79 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է՝ 0,724 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)
Ասկուրե

Ասկուրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր գավառի հյուսիս-արմուտյան սահմանի մոտ՝ Արածանիի աջակողմյան վտակներից մեկի ափին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էսպերանսա դու Սուլ

Էսպերանսա դու Սուլ (պորտ.՝ Esperança do Sul), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Տրես Պասուսի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3 238 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 148,381կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 21,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 37 737 441,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 10 859,70 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,708
Տերդոբիատե

Տերդոբիատե (իտալերեն՝ Terdobbiate), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 470 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 59 մարդ/կմ²։ Մակերեսը՝ 8 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28070. Հեռախոսային կոդ՝ 0321.
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Գեորգին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0321 84710
Էլեկտրոնային հասցե։ terdobbiate@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.terdobbiate.no.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոսյոլկա (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոսյոլկաԿրասնոսյոլկա (ուկրաիներեն՝ Красносілка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոսյոլկա գյուղում բնակվում էր 876 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2031 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 431,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(9148) Բորիսզայցև

(9148) Բորիսզայցև (անգլ.՝ Boriszaitsev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի մարտի 13-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,233172 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8709 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5955 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1218,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,295339 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,75° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9148) Բորիսզայցև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(8043) Ֆուկուհարա

(8043) Ֆուկուհարա (անգլ.՝ Fukuhara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 6-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,333404 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1065 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5603 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1301,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,276515 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,45° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8043) Ֆուկուհարա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մնացական Չալիկյան

Մնացական Հակոբի Չալիկյան (մարտի 5, 1959(1959-03-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կլառնետահար, շվիահար։


== Կենսագրություն ==
Մնացական Չալիկյանը ծնվել է 1959 թվականի մարտի 5-ին Երևանում։ 1976 թվականի ավարտել է վարտել է Երևանի Պ. Ի. Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցի կլառնետի բաժինը (դասատու՝ Ս. Շինդյան), 1981 թվականին՝ Երևանի պետական կոնսերվատորիա կլառնետի բաժինը (Մ. Թուլակյանի դասարան)։ Շվի նվագել է ինքնուրույն՝ 5 տարեկանից (հաճախել է նաև Երևանի պիոներների պալատի ժողովրդական գործիքների նվագախումբ, ղեկ.՝ Հ. Արաբյան)։ 1971-1981 թվականներին աշխատել է Հայաստանի ժողովրդական գործիքների նվագախմբում, 1982 թվականին՝ «Տկզար» անսամբլում, 1983 թվականից՝ Հայաստանի գուսանական և ժողովրդական երգի անսամբլում (շվիահար)։
1987 թվականին սկսել է դասավանդել Երևանի Ռ. Մելիքյանի անվան երաժշտական քոլեջում և Բ. Կանաչյանի անվան արվեստի դպրոցում, 1992 թվականին (միաժամանակ)՝ Ս. Ջրբաշյանի անվան երաժշտական դպրոցում; 2000-2013 թվականներին դասավանդել է Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանում (շվիի դասարան)։
Հյուրախաղերով շրջագայել է արտերկրում։


== Մրցանակներ ==
1975 – Փողային գործիքների Յ. Ս. Բախի անվան միջազգային մրցույթի 1-ին մրցանակ (կլառնետ, Բեռլին),
1981 – Փողային նվագախմբերի մրցույթի 1-ին մրցանակ (շվի, Թբիլիսի),
1985 – Այսրկովկասյան մրցույթի դափնեկիր (կլառնետ, Բաքու)։


== Գրականություն ==
Կիրակոսյան Ա., Հայ ժողովրդական նվագարանային կատարողական արվեստ, Երևան, 2011, էջ 57–58:


== Արտաքին հղումներ ==
Հայ ժողովրդական «Ալ այլուղս» երգի մեղեդին է՝ շվիահար Մնացական Չալիկյանի կատարմամբ
Վերժես (Ժիրոնա)

Վերժես (կատ.՝ Verges), մունիցիպալիտետ Իսպանիայի, մտնում է Ժիրոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Էմպորդա շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է  9,70 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 1166 մարդ (2010 թվականի համաձայն)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del ayuntamiento de Verges
Información de l'Institut d'Estadística de Catalunya (Instituto de Estadística de Cataluña)
Ալամո օթյակ No. 44

Ալամո օթյակ No. 44, Ա. Ֆ. և Ա. Մ., մասոնական ամենահին օթյակը Տեխաս նահանգի Բեխար  շրջանի Սան Անտոնիո քաղաքում։ Այն գտնվում է Տեխասի Մեծ օթյակի իրավասության ներքո։ Օթյակին արտոնություն շնորհվել է 1848 թվականի հունվարի 15-ին Տեխասի Մեծ օթյակի կողմից։ Այն պարգևատրվել է Ալամոյի Հարավային պատին տեղադրված Երկար Բարաքի ափսեով՝ օթյակը հռչակելով որպես «Մասոնականության ծննդավայր Արևմտյան Տեխասում»։ Օթյակը, որը «կապույտ» կամ արհեստավոր օթյակ է, այժմ հանդիպում է Սան Անտոնիոյի շոտլանդական ծիսակարգի մայր տաճարում, որը գտնվում է Ալամո համալիրի մոտակայքում։


== Պատմություն ==
Ալամոյի պայքարի տարբեր փուլերում այն ներկայացրել են մասոններ, ներառյալ` Ջեյմս Բ. Բոնհամը, Ջեյմս Բովին, Դավիթ Քրոկեթը, Ալմերոն Դիքինսոնը և Վիլյամ Բ. Թրավիսը։ Օթյակի առաջին վարպետը հանդիսացել է ԱՄՆ կամավորների վարպետի օգնական, կապիտան Ջեյմս Հ. Ռալսթոնը։ Օթյակի նախնական անդամները հիմնականում եղել են զինվորական սպաներ, որոնք արդեն մասոնական էին։ Օթյակը մի քանի ամիս իր հանդիպումներն անցկացրել է Երկար զորանոցի վերնահարկի սենյակում, մինչև որ 1848 թվականի հունիսի 24-ին տեղափոխվել է Ալամո պլազայի իր սեփական սրահը։ Իր պատմության ընթացքում Ալամո օթյակ No. 44-ի 2 նախկին վարպետները (Ջեյմս Հ. ՄաքԼերի (1881) և Ա. Վ. Հաուսթոն (1914)) ծառայել են որպես Տեխասի մեծ վարպետներ։
Ալամո օթյակ No. 44-ը կազմակերպել է մասոնների ամենամյա հավաք Ալամո մատուռի ներսում, իրադարձություն, որը ներառել է մասոնների գերարտոնության հասարակական երթ։


== Նախկին վարպետներ ==
Ստորև ներկայացված է Ալամո օթյակ No. 44-ի նախկին վարպետների ցուցակը.

2018` Ռոբերտ Մ. Պարկ
2017` Թոնի Կիմբալ
2016` Անտոնի Դ. Հարրիս
2015` Միքայել Գոլլահոն
2014` Մաքս Մ. Չարսվել Կրտսեր
2013` Բրադի Ջոնսոն
2012` Գրիգորի Դ. Վրայթ
2011` Գրիգորի Դ. Վրայթ
2010` Սքոթ Միկոս
2009` Լարրի ՄըքՆեյմ
2008` Միքայել Գուդրիչ
2007` Ջեյմ Գարզա
2006` Էդվարդ Վ. Օ'Բանիոն
2005` Ռոլանդ Գ. Հավենս
2004` Արմանդո Սոթո Սր.
2003` Դանիել Կ. Սքաուեր
2002` Էուլալիո Ց. Գոնզալեզ
2001` Սթեվեն Ց. Սթանֆիլ
2000` Վիլյամ Ֆ. Ջամիսոն
1999` Ռոբերտ Մ. ԴեՎալթ
1998` Գուադալուպե Գութիերեզ
1997` Էուլալիո Ց. Գոնզալեզ
1996` Ռոբերտ Մ. ԴեՎալթ
1995` Ց.Ռ. ՄքՔորմիք II
1994` Ռուլալիո Ց. Գոնզալեզ
1993` Ջեսուս Ա. Գարզա
1992` Ջեսուս Ա. Արաիզա
1991` Չաս. Ա. երիտասարդ
1990` Հենրի Վ. Փուլի
1989` Դոնալդ Ռ. Վեբսթեր
1988` Չարլզ Ա. Կի
1987` Քեննեթ Ռ. Թուք
1986` Չարլզ Ա. երիտասարդ
1985` Վ.Գ. Հովեթ Կրտսեր
1984` Ջորջ Հ. Թրումբո Կրտսեր
1983` Գորդոն Ց. Էլլիս
1982` Ջոն Բ. Սըրզըն
1981` Դոնալդ Լ. Լիվելի
1980` Ջեյմս Ն. Հիգդոն
1979` Քոնրադ Քար
1978` Ռոբերտ Լ. Վանդ
1977` Թոմաս Հ. Բեյլի
1976` Դ.Ա. Շվարզ II
1975` Օ.Դ. Քրեսվել Կրտսեր


== Տես նաև ==
Մասոնականություն


== Ծանոթագրություններ ==