armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դևիդ Կինլի

Դևիդ Կինլի (անգլ.՝ David Kinley, օգոստոսի 2, 1861(1861-08-02), Դանդի, Շոտլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - դեկտեմբերի 3, 1944(1944-12-03)), ամերիկացի տնտեսագետ, Ուրբանա Շամպեյնի Իլինոյսի համալսարանի վաստակավոր պրոֆեսոր, 1913 թվականին Ամերիկյան տնտեսական ասոցիացիայի նախագահ, 1920-1930 թվականներին Իլինոյսի համալսարանի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Դևիդը ծնվել է 1861 թվականի օգոստոսի 2-ին Շոտլանդիայի Դանդի քաղաքում։ Ընտանիքը ԱՄՆ է տեղափոխվել 1872 թվականին։ Սովորել է Մասաչուսեթսի Անդովեր քաղաքի Ֆիլիպսի ակադեմիայի մասնավոր դպրոցում։
1884 թվականին բակալավրի աստիճան է ստացել Եյլի համալսարանում, որից հետո 1884-1890 թվականներին աշխատել է Հյուսիսային Անդովերի դպրոցի տնօրեն։ 1890-1892 թվականներին սովորել է Ջոնս Հոփքինսի համալսարանում, և 1892 թվականին արժանացել է մագիստրոսի կոչման։ 1893 թվականին Վիսկոնսին Մեդիսոնի համալսարանում ստացել է իր դոկտորի կոչումը։ Նրա գիտական ղեկավարը Ռիչարդ Էլին էր։
1893 թվականին դարձել է պրոֆեսորի օգնական, իսկ 1895 թվականին՝ Իլինոյսի համալսարանի տնտեսության լրիվ պրոֆեսոր։ 1895 թվականին նշանակվել է տնտեսագիտության ամբիոնի վարիչ։ Այդ պաշտոնում նա աշխատել է մինչև 1915 թվականը (քսան տարի)։ Համարվում է համալսարանի Տնտեսագիտական ֆակուլտետի հիմնադիրը։ Զուգահեռաբար նշանակվել է գրականության և արվեստի քոլեջի դեկան՝ այդ պաշտոնում աշխատելով մինչև 1906 թվականը։ 1902 թվականին կազմակերպել և դարձել է Կոմերցիայի դպրոցի տնօրեն։ Կարդացել է ասպիրանտների դասընթացներ և 1906 թվականին նշանակվել է ասպիրանտուրայի դեկան՝ այդ պաշտոնում աշխատելով մինչև 1914 թվականը։ 1914 թվականին դարձել է համալսարանի փոխնախագահ, իսկ 1919-1920 թվականներին՝ համալսարանի նախագահի պաշտոնակատար, իսկ 1920-1930 թվականներին՝ Իլինոյսի համալսարանի նախագահ։ 1913 թվականին դարձել է Ամերիկյան տնտեսական ասոցիացիայի նախագահ։
1906-1907 թվականներին եղել է Իլինոյսի արդյունաբերական ապահովագրական ընկերության անդամ, իսկ 1910 թվականին և 1930 թվականին՝ Իլինոյս նահանգի հարկային հանձնաժողովի անդամ։


=== Ընտանիք ===
1897 թվականին Դևիդն ամուսնացել է Քաթ Ռութ Նիլի հետ։ Քաթը հանկարծամահ է եղել 1931 թվականին՝ Հոնկոնգում ամուսնու հետ ճանապարհորդելիս։


== Հիշատակ ==
Դևիդ Կինլիի պատվին անվանվել է Իլինոյսի համալսարանի լսարանը։


== Մատենագրություն ==
Kinley D. The Independent Treasury of the United States and Its Relation to the Banks of the Country- Washington։ Govt. Print. Off, 1910 — p. 394


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Ալեքսանյան

Վլադիմիր Ալեքսանյան (17 նոյեմբերի, 1950, Նուխի - 23 հունիսի, 1993, Մանիքլու, Մարտակերտի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Ալեքսանյանը ծնվել է 1950 թ. նոյեմբերի 17-ին Նուխի քաղաքում։ Տեղի ռուսական դպրոցում ութերորդ դասարանն ավարտելուց հետո ընտանիքով տեղափոխվել է Ստեփանակերտ, աշխատանքի անցել կարի արհեստանոցում որպես դերձակ և միաժամանակ ավարտել գիշերօթիկ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է էլեկտրատեխնիկական գործարանում։
1992 թ. մտել է ինքնապաշտպանական ուժերի շարքերը։ Ծառայել է սակրավորական զորամասում։ Զոհվել է 1993 թ. հունիսի 23-ին Մարտակերտի շրջանի Մանիքլու գյուղում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երկու երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Խորագիր

Խորագիր (վերտառություն, վերնագիր), որևէ գրվածքի, գրքի կամ նրա մի մասի անվանումը։ Հնում ձեռագրի միայն անունն էր դրվում սկզբում՝ մեծ մասամբ կամարաձև կամ խորանաձև զարդանկարի մեջ։ Այստեղից էլ՝ խորանագիր, խորագիր։ Խորագիր են նաև դրամների մակագրությունները, հաստատությունների ու հիմնարկների բլանկների, պայմանագրերի, գրագրությունների համար պատրաստված թերթիկների վերևում գրված մասը, որտեղ նշվում է հիմնարկի անունը, հասցեն, հեռախոսը։
Զոտովսկայա

Զոտովսկայա (ռուս.՝ Зотовская), ստանիցա Ռուսաստանի, Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 100 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շառլ Շտուրմ

Ժակ Շառլ Ֆրանսուա Շտուրմ (ֆր.՝ Jacques Charles François Sturm, սեպտեմբերի 29, 1803(1803-09-29), Ժնև, Ժնև, Շվեյցարիա - դեկտեմբերի 15, 1855(1855-12-15) կամ դեկտեմբերի 18, 1855(1855-12-18), Փարիզ), ֆրանսիացի մաթեմատիկոս, Փարիզի Գիտությունների Ակադեմիայի անդամ (1836), Փարիզի պոլիտեխնիկական դպրոցի պրոֆեսոր (1840)։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են մաթեմատիկական ֆիզիկայի դիֆերենցիալ հավասարումների եզրային խնդիրների լուծմանը և, դրա հետ կապված, սովորական դիֆերենցիալ հավասարումների սեփական արժեքները և սեփակաև ֆունկցիաները գտնելու խնդրին։ Գտել է տրված հատվածում հանրահաշվական հավասարման արմատների թիվը որոշելու ընդհանուր մեթոդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պատահար, որը ոչ ոք չնկատեց

«Պատահար, որը ոչ ոք չնկատեց» (ռուս.՝ «Происшествие, которого никто не заметил»), 1967 թվականի խորհրդային սև-սպիտակ գեղարվեստական ֆիլմ (մելոդրամա), որը նկարահանվել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում դրամատուրգ և սցենարիստ Ալեքսանդր Վոլոդինի կողմից՝ իր սեփական վիպակի հիման վրա։ Սա նրա միակ ռեժիսորական աշխատանքն է կինոյում։


== Սյուժե ==
Նաստյան երիտասարդ աղջիկ է, նա գեղեցիկ է, բայց համեստ, ուստի ինքն իրեն համարում է տգեղ և միայնակ։ Նա աշխատում է բանջարեղենի խանութում և երազում է արքայազնի մասին, որը կսիրի իրեն։ Նաստյան ունի նվիրական երազանք՝ դառնալ գեղեցիկ և դրա շնորհիվ փոխել իր կյանքը։
Ինչպես հեքիաթում, հրաշք է տեղի ունենում․ Նաստյան դառնում է գեղեցկուհի, սակայն շրջապատողները դա չեն նկատում։ Ցանկալի գեղեցկությունը ոչ միայն երջանկություն չի բերում աղջկան, այլև հեռացնում է նրան մտերիմներից։ Այդ պատճառով այժմ Նաստյան ցանկանում է դառնալ այնպիսին, ինչպիսին նախկինում էր։


== Դերերում ==
Ժաննա Պրոխորենկո – Նաստյա
Վիտալի Սոլոմին – Տոլյա, Նաստյայի սիրելին
Զինաիդա Սլավինա – Կատյա, Նաստյայի ընկերուհին
Գեորգի Շտիլ – Լյոշա, Կատյայի ամուսինը
Վերա Տիտովա – Նաստյայի մայրը, բակապան
Լիդիա Շտիկան – Նինա Սերգեևնա, գանձապահ
Եվգենի Լեբեդև – Յակով Ալեքսեևիչ, խանութի տնօրեն
Պավել Լուսպեկաև – ընկեր Տետերին, պետ
Գալինա Դաշևսկայա – Վալյա, Նաստյայի ընկերուհին
Արկադի Տրուսով – Արկադի Վասիլևիչ, աշխղեկ
Իրա Ժիվոտովա – Տոլյայի քույրը
Վյաչեսլավ Զախարով – Շուրիկ, Նաստյայի ծանոթը
Միխայիլ Լադիգին – ժեկի պետ
Գելի Սիսոև – Վալյայի ընկերը
Իգնատ Լեյրեր – սիրահարված
Վադիմ Յակովլև – Վալյայի ընկերը


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Վոլոդին
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Վոլոդին
Օպերատոր՝ Կոնստանտին Ռիժով
Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Բլեք
Կոմպոզիտոր՝ Վենիամին Բասներ


== Տես նաև ==
Նաստյա - վեպի երկրորդ Էկրանավորումն է, որը նկարահանվել է 1993 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Происшествие, которого никто не заметил» на сайте Наше кино
«Происшествие, которого никто не заметил» на сайте Российское кино(չաշխատող հղում)
«Происшествие, которого никто не заметил» на сайте Kinox.Ру
Տեբիր

Տեբիր (ռուս.՝ Тебыр), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Իժմա գետի աջ ափին՝ 109 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 21 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000077575
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007757
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (255401-255500)

Աստերոիդների ցանկ (255301-255400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (255501-255600)
 Աստերոիդների ցանկ (255301-255400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (255501-255600)
Պորասյոկի

Պորասյոկի (ռուս.՝ Порасйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կումա գետի ձախ ափին՝ 138 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կովդա գետի ակունքն է սկսած Կումսկի հիդրոհանգույցից մինչև Իովսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000512102000000733
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000073
Ավազանի կոդը - 02.02.00.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վոլկովո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոլկովոՎոլկովո (ռուս.՝ Волково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 157 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հիդարնես Գ

Հիդարնես Գ Երվանդունի, հայ արքա Երվանդյան Հայաստանում Երվանդունիների տոհմից, ով կառավարել է մ.թ.ա. 5-րդ դարի կեսերին։ 
Հիդարնեսը հատկապես հպարտ էր իր շագանակագույն ձիերով։ Նա կազմակերպել էր 1.000 շագանակագույն ձիերից բաղկացած հեծելազոր, որն ահ ու սարսափ էր ներշնչում թշնամիների մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուդչե

Սուդչե (ուկրաիներեն՝ Судче), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1278 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սուդչե գյուղում բնակվում էր 1 105 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 205 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,39 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
LLVM

LLVM-ը (նախկինում՝ Low Level Virtual Machine) կոմպիլյատորների ենթակառուցվածք է, որը նախագծվել է որպես լավ (կանոնավոր) սահմանված ինտերֆեյս ունեցող բազմակի օգտագործման գրադարանների բազմություն։
LLVM-ը գրված է C++ լեզվով և նախատեսված է կամայական ծրագրավորման լեզվով գրված ծրագրերում կոմպիլյացիայի ընթացքում, կապակցման ընթացքում և կատարման ընթացքում օպտիմիզացումներ կատարելու համար։ Ի սկզբանե իրականացված լինելով C և C++ ծրագրավորման լեզուների համար, LLVM-ի լեզվից անկախ մտահղացումը տարածվեց նաև ամենատարբեր լեզուների համար։ LLVM օգտագործող ծրագրավորման լեզուների կոմպիլյատորների թվին են պատկանում Common Lisp, ActionScript, Ada, D, Fortran, Go, Haskell, Java բայթ-կոդ, Julia, Objective-C, Swift, Python, R, Ruby, Rust, Scala, C# և Lua լեզուները։
LLVM նախագիծը սկսվել է 2000 թվականին Իլինոյսի Համալսարանում (University of Illinois at Urbana–Champaign), Վիքրամ Էյդվի (Vikram Adve) և Քրիս Լատների (Chris Lattner) ղեկավարությամբ։ LLVM-ն ի սկզբանե մշակվում էր որպես ստատիկ և դինամիկ լեզուների համար դինամիկ կոմպիլյացիայի մեթոդների ուսումնասիրման հետազոտական ենթակառուցվածք։ 2005 թվականին Apple Inc. ընկերությունը պայմանագիր կնքեց Լատների հետ և թիմ ստեղծեց Apple-ի տարբեր համակարգերում LLVM-ի կիրառությունները մշակելու համար։ Այժմ LLVM-ը Apple-ի Mac OS X և iOS միջավայրերում ծրագրային համակարգերի մշակման ներդրված բաղադրիչ է։ Բոլորովին վերջերս Sony ընկերությունը LLVM-ի clang կոմպիլյատորն օգտագործում էր իր PS4 խաղային սարքի ծրագրերի մշակման համակարգում (SDK)։
Ի սկզբանե LLVM անունը Low Level Virtual Machine անվան հապավումն էր, սակայն այդ ավելի քիչ էր արտահայտում ամբողջ նախագծի իմաստը, երբ LLVM-ը դարձավ կոմպիլյատորների հետ ամենատարբեր գործիքների և տեխնոլոգիաների մի համակարգ։ Այդ պատճառով էլ նախագիծը հրաժարվեց հապավումից և LLVM անունը ընդունվեց որպես հատուկ անուն։ Այժմ LLVM-ը մի ապրանքանիշ է, որը կապված է LLVM ընդհանուր նախագծին, LLVM ներքին ներկայացմանը, LLVM շտկող-կարգաբերող ծրագիրին (debugger), LLVM-ի C++ ստանդարտ գրադարանին և այլն։ LLVM-ը կառավարվում է LLVM Հիմնադրամի կողմից, որի նախագահը Տանյա Լետներն (Tanya Lattner) է՝ կոմպիլյատորների ճարտարագետ և Քրիս Լատների կինը։
2012 թվականին ACM-ը (Association for Computing Machinery) LLVM-ի համար Էյդվին, Լետներին և Չենգին ներկայացրել է ACM Software System Award մրացանակի։


== Ընդհանուր նկարագրություն ==
LLVM-ը կարող է ներկայացնել կոմպիլյատորի ամբողջ միջանկյալ փուլերը՝ մուտքում ստանալով տվյալների միջանկյալ ներկայացումը (intermediate form) և գեներացնելով նույն միջանլյալ ներկայացմամբ օպտիմիզացված տվյալներ։ Այնուհետև այդ նոր միջանկյալ ներկայացումը կարող է ձևափոխվել նպատակային պլատֆորմի մեքենայից կախված ասեմբլերային կոդի։ LLVM-ը կարողանում է աշխատել GCC փաթեթի տրամադրած ներքին ներկայացման հետ՝ դրանով իսկ հնարավորություն ստեղծելով LLVM-ի հետ օգտագործել GCC-ի համար գրված բազմաթիվ կոմպիլյատորները։
LLVM-ը տրամադրում է իր սեփական լեզվից անկախ հրամանների բազմությունը և տիպերի համակարգը։ Ամեն մի հրաման ունի միակ ստատիկ վերագրումով (static single assignment — SSA) տեսք, ըստ որի ամեն մի փոփոխականի (դրանք կոչվում են տիպիզացված ռեգիստրներ) արժեք է վերագրվում միայն մեկ անգամ և այն դառնում է չփոփոխվող։ Սա օգնում է պարզեցնել փոփոխականների կախվածությունների վերլուծությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
626

626 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 626 թվականն է, 
VII դարի 26-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լազար Նաճարյան-Գալուստ Գյուլբենկյան վարժարան

ՀԲԸՄ-ի Լազար Նաճարյան-Գալուստ Կյուլպենկյան Կեդրոնական Վարժարան, հիմնվել է 1954 թվականին, Հալեպում՝ ամերիկահայ Լազար Նաճարյանի նվիրատվությամբ։ Սինչև 1960 թվակականը նախակրթարան էր, այնուհետև երկրորդական վարժարան՝ 12-ամյա ուսուցմամբ։ Ունի երկսեռ 3 բաժանմունք՝ մանկապարտեզ, նախակրթարան, երկրորդական վարժարան։ Շրջանավարտները կարող են ընդունվել Սիրիայի բուհերը։ Վարժարանն ունի գրադարան, «Նազարյան» սրահ, ընթերցասրահ, լաբորատորիա։ Հրատարակել է «Բարձունք» գրական պարբերագիրքը (1958-1971 թթ.)։ Սերտ կապեր ունի Հայաստանի հետ, որտեղից ստանում է դասագրքեր, պարբերականներ և այլ գրականություն։ Աշակերտների թիվը՝ 1560 (2003 թ.)։ Հովանավորում է Հայ բարեգործական ընդհանուր միության կողմից։
Լիգկայան Բիգկայ

Բայ Բիբյաոն Լիգկայան Բիգկայ (Bai Bibyaon Ligkayan Bigkay, 20-րդ դար), ֆիլիպինյան տեղաբնիկ լումադ ժողովրդի առաջնորդ և բնապահպան։ Նա Մանոբոյի ժողովրդի պատմության մեջ առաջին և միակ կին ղեկավարն է։ 
Լիգկայան Բիգկայը բնիկ ժողովուրդների իրավունքների ջատագով է և 1994 թվականից ի վեր պաշտպանում է Մանոբոյի նախնիների հողերը և Պանտարոն լեռնաշղթան (Ֆիլիպիններ)։ Պանտարոն լեռնաշղթան Ֆիլիպիններում մնացած կույս անտառներից ամենամեծերից մեկն է։ Լեռնաշղթայից է սնվում նաև Մինդանաոյի հիմնական գետերը, ներառյալ՝ Մինդանաո գետը, Պուլանգի գետը, Դավաո գետը, Տագոլոան գետը և Ագուսան գետի խոշոր վտակները։ 


== Անվան ստուգաբանություն ==
Բիգկայը ստացել է պատվավոր Բայ (Bai) տիտղոսը, որը Մինդանաոյում բարձրահասակ կանանց է տրվում, իսկ Բիբյաոն տիտղոսը՝ որպես իր ցեղի ղեկավար։


== Տարիք ==
2017 թվականին «նա մոտավորապես 70-ից 90 տարեկան էր, իսկ ծնողների անունները հայտնի չեն, քանի որ նա չունի ծննդյան վկայական։ Բայց նա ճապոնական օկուպացիայի ժամանակ արդեն ծնված էր»։


== Գործունեություն ==
Լիգկայան Բիգկայն այն առաջնորդների շարքում է, որոնք դեմ էին անտառահատման և հանքարդյունաբերության կործանարար գործողություններին, որոնք կկործանեին Մանոբոյի նախնիների հողերը Տալաինգոդում (Դավաո դել Նորտե)։ Նա ղեկավարել է միջցեղային պատերազմը, երբ իր ցեղի առաջնորդը (datu) սպանվել էր անտառահատւմն ու հանքարդյունաբերությունը սատարող պետական զորքերի դեմ պայքարում։


== Մրցանակներ ==
Բիգկայը 2017 թվականին ստացել է Ֆիլիպինների համալսարան «Գավադ Տանդանգ Սորա» (Gawad Tandang Sora) մրցանակ՝ բնիկների կողմից մարդու իրավունքների և արժանապատվության համար մղվող պայքարն առաջնորդելու համար։ Նրան դիմավորել են որպես «գյուղի Տանդանգ Սորա… Լումադների մայր, որը ոգեշնչում է ֆիլիպինցիների հեղափոխությունը ազգային ինքնորոշման և ազատության համար»։
Նա նաև ճանաչվել է 2018 թվականին 5-րդ Gawad Bayani ng Kalikasan («Շրջակա միջավայրի հերոս» մրցանակ) ամենանշանավոր մրցանակակիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Օզան (այլ կիրառումներ)

Օզան, կարող է վերաբերել՝

Օզան - կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ
Օզան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում
Հակակու

Հակակու, գյուղ Արցախի Հադրութի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավային հատվածում։ Հադրութ շրջկենտրոնից գտնվում է 23 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 66 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 398,5 հա տարածք, որից 184,86 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 191,11 հեկտար անտառային հողեր։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 2 աղբյուրներ` «Շենին» և «Քյուլակեն»։


=== Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020) ===

2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո։


== Բնակչություն ==
Հակակու համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 142 մարդ, կա 39 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (1621 թ.), գերեզմանոց (17-19-րդ դարեր), խաչքար (17-րդ դար), ջրաղաց (19-րդ դար), հաշվառված է 11 հուշարձան։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում են գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում են 38 աշակերտներ։


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Լեսլի Մորիս

Լեսլի Մորիս (Morris) (հոկտեմբերի 10, 1904(1904-10-10), Ուիլսթոն -սյուփեր-Մեր, Սոմերսեթ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - նոյեմբերի 13, 1964(1964-11-13), Տորոնտո, Կանադա), ուելսցի և կանադացի կոմունիստ քաղաքական գործիչ, լրագրող։
Ծնվել է Մեծ Բրիտանիայում (Ուելս), 1920 թվականին տեղափոխվել է Կանադա։ 15 տարեկան հասակում առաջին անգամ մասնակցել է երկաթուղայինների գործադուլին։ 1921 թվականին դարձել է Կանադայի կոմունիստական կուսակցության (ԿԿԿ) անդամ։ 1924-1925 թվականներին եղել է Կանադայի կոմերիտմիության առաջին ազգային քարտուղարը։ Եղել է Կոմինտերնի VII կոնգրեսի (1935) պատվիրակ։ Բազմիցս ձերբակալվել է։ 1956-1957 թվականներին ակտիվ պայքար է մղել ռևիզիոնիստների և լիկվիդատորների դեմ։ 1962 թվականի հունվարից ԿԿԿ գլխավոր քարտուղարն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
(3284) Նիեբուր

(3284) Նիեբուր (անգլ.՝ Niebuhr), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1953 թվականի հուլիսի 13-ին Յակոբ Բրյուերի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,76818 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7043 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8321 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1682,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,213999 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3284) Նիեբուր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (18901-19000)

Աստերոիդների ցանկ (18801-18900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (19001-19100)
 Աստերոիդների ցանկ (18801-18900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (19001-19100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (15001)-(20000)»։ www.minorplanetcenter.net
Պլանշետ

Պլանշետային համակարգիչը (tablet computer) կամ ուղղակի գրասալիկը (tablet) չափսերով բջջային հեռախոսից ու գրպանի անհատական համակարգչից մեծ շարժական համակարգիչ է, որի աշխատանքի հիմնական մասը կատարվում է էկրանին հպելու միջոցով (touch screen)։ Հաճախ պլանշետային համակարգիչների հետ օգտագործվում է վիրտուալ ստեղնաշար, ստիլուս կամ թվային գրիչ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
What makes a tablet a tablet? (FAQ)(չաշխատող հղում) CNET.com May 28, 2010
Լիչենցի

Լիչենցի (ռուս.՝ Лыченцы), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուվինյե (Շարանտի գավառ)

Սուվինյե (ֆր.՝ Souvigné), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 240 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.14 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.37 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 75 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 37 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 139 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 83-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 59,7 %։ 83 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 69 անձ (44 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (4 տղամարդ և 10 կին)։ 56 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դորիս դու Ռիու Պրետու

Դորիս դու Ռիու Պրետու (պորտ.՝ Dores do Rio Preto), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Ալեգրիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6870 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 153,106 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 44,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 23.857.662,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.638,50 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,769 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Արմավիրի էլամերեն արձանագրություն

Արմավիրի էլամերեն արձանագրություն, անտիկ շրջանի սեպագիր արձանագրություններ։ Հայտնաբերվել են Երվանդունիների թագավորության մայրաքաղաք Արմավիրի միջնաբերդի 1988 թվականի պեղումների ժամանակ։ Հնագիտական արշավախումբը գլխավորել է Գ. Տիրացյանը։ Հայկական լեռնաշխարհում գտնված էլամերեն միակ արձանագրությունն է։


== Կառուցվածք ==
Բաղկացած են երեք կավե սալիկների մեկ անվնաս և երկու վնասված բեկորներից։ Անվնաս սալիկը վերծանել են էլամերենի մասնագետներ Ի. Դյակոնովը և Ն. Յաիկովսկայան։


== Բովանդակություն ==
Սեպագիրը հայտնաբերող հնագետ Գ. Տիրացյանը նշել է. սեպագրերի լեզուն՝ էլամերեն է, այն պատմում է Ջրհեղեղի և Գիլգամեշի էպոսի մասին։
Լեզվաբան-հայագետ Ա. Մուշեղյանը մեջբերում է Գ. Տիրացյանի Արմավիրում գտած էլամերեն արձանագրության սալիկների բովանդակությունը կապված Գիլգամեշի և Ջրհեղեղի պատմության հետ՝ Ջրհեղեղի շումերա-աքքադական և քաղդեական ավանդությամբ։
Ի. Դյակոնովը և Յաիկովսկայան գրում են, որ արձանագրություներից մեծն անմիջականորեն առնչվում է հին արևելյան հանրածանոթ առասպելական հերոսի՝ Գիլգամեշի անվան հետ։ Կազմված է սցենարի ձևով, որի մեջ հանդես են գայիս մենակատարները՝ Գիլգամեշը, Սիդուրին և խումբը, և որ իբրև թե էլամցիները Արմավիրում մասնակցել են Ուրարտուի թագավոր Սարդուրի Բ-ի (մոտ մ. թ. ա. 760 թ.) ամուսնությանը՝ էլամուհու հետ։ Այլ խոսքով Գիլգամեշի էպոսը ներկայացված է թատերականացված ձևով։Վերծանողները փաստագրել են, որ մինչև այժմ Գիլգամեշի մասին էպոսը հայտնի էր չորս լեզուներով՝ շումերերեն, աքքադերեն, խեթերեն և խուռիերեն։ Այլ լեզուներում՝ Սերդուրին հանդես է գալիս որպես արքայի մատռվակը, իսկ ըստ Արմավիրի արձանագրության՝ Սարդուրի արքան է։


== Աղբյուրներ ==
И. М. Дьяконов и Н. Б. Яиковская. Эламский диалог Гильгамеша и Сидури и другие эламские тексты из Аргиштихинеле (Армавир).
Պատմա-բանասիրական հանդես, № 2 . pp. 55-62. ISSN 0135-0536
Բաբելոն (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաբելոն (այլ կիրառումներ)Բաբելոն (անգլ.՝ Babel), 2006 թ. նկարահանված միջազգային դրամա, որի ռեժիսորն է մեքսիկացի Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտուն, իսկ սցենարիստը Գիլերմե Արիագան։ «Բաբելոնը» առաջին անգամ ցուցադրվել է Կաննի կինոփառատոնի ժամանակ։ Ավելի ուշ ֆիլմը շահել է «Ոսկե Գլոբուս» որպես տարվա լավագույն դրամա, և առաջադրվել յոթ «Օսկարի»` ստանալով մեկը երաժշտության համար։


== Սյուժե ==


=== Մարոկկո ===
Հարավային Մարոկկոյում Աբդուլլան գնում է 270 Winchester հրացանը իր հարևանից և տալիս այն իր երկու տղաներին` Յուսեֆին և Ահմեդին և ուղարկում պահելու ոչխարի հոտը։ Նրանք որոշում են փորձարկել զենքը։ Յուսեֆը կրակում է հեռվում անցնող տուրիստական ավտոբուսի վրա և ծանր վիրավորում Սյուզանին՝ մի ամերիկացի կնոջ, ով իր ամուսնու՝ Ռիչարդի հետ էր։ Տղաները հասկանալով, թե ինչ են արել, որոշում են թաքցնել զենքը։ Մարոկկոյի ոստիկանությունը, կասկածելով ահաբեկչության մեջ, գտնում է Հասսանին։ Նա ասում է, որ այդ զենքը ստացել է մի ճապոնացուց, հետո վաճառել իր հարևանին։ Երեխաները ամեն ինչի մասին պատմում են իրենց հորը և նրանք փախչում են տնից սարերը։ Ոստիկանները գտնում են նրանց, տեղի է ունենում փոխհրաձգություն և Ահմեդը վիրավորվում է, նրա եղբայրը դադարեցնում է կրակը և հանձնվում։ Այդ ժամանակ ավտոբուսը տեղափոխում է վիրավոր Սյուզանին մոտակա գյուղը։ Այստեղ տեղի անասնաբույժը կարում է Սյուզանի վերքը և նրանք սպասում են ուղղաթիռի, որը գալիս է վերջում։ Հինգ օր հիվանդանոցում անցկացնելուց հետո Սյուզանին ուղարկում են իր տուն։


=== Ճապոնիա ===
Սյուժետային այս գիծը պատմում է մի ճապոնացի խուլ անչափահաս աղջկա՝ Չիեկոի մասին։ Նա ուզում է հասկացված լինել իր աշխարհում, իր շրջապատում, որից նա առանձնացած է։ Դա փորձում է անել ճապոնացի դետեկտիվ Կենյին, որը իրականում փնտրում էր նրա հորը՝ Յասիխիրոին, ում զենքից տեղի է ունեցել կրակոցը Մարոկկոյում։


=== ԱՄՆ / Մեքսիկա ===
Ամերիկայում Սյուզանի և Ռիչարդի երկու երեխաները գտնվում են Ամելիայի՝ մեքսիկացի կնոջ խնամակալության տակ։ Այդ ժամանակ տեղի է ունենում իր որդու հարսանիքը Մեքսիկայում։ Ամելիան որոշում է տանել երեխաներին իր հետ՝ նախընտրելով չհրաժարվել մասնակցությունից։ Նրա զարմիկ Սանտյագոն տեղափոխում է նրանց սահմանից այն կողմ։ Երեխաները ականատես են լինում մեքսիկական մեծ հարսանիքի, որը նրանց և ուրախացնում է և զարմացնում։ Հարսանիքից հետո Սանտյագոն մեքենայով հետ է տանում Ամելյային և երեխաներին, սակայն նրանց չեն թողնում անցնել սահմանը։ Սանտյագոն կտրում է սահմանը և քշում մեքենան դեպի անապատ, որտեղ նա իջեցնում է նրանց։ Շուտով Ամելյային գտնում է ամերիկյան ոստիկանությունը, որից հետո գտնվում են նաև երեխաները։ Ամելյային հետ պետք է ուղարկեն Մեքսիկա, քանի որ նա անօրինական էր աշխատում Ամերիկայում 16 տարի։


== Դերակատարներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի պաշտոնական կայք Archived 2008-01-14 at the Wayback Machine. (անգլ.)
«Բաբելոն»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
«Բաբելոն»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Դորոգոբուժսկի շրջան

Դորոգոբուժսկի շրջան (ռուս.՝ Дорогобужский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Դորոգոբուժ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1772 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 29082 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ելան-Ելգա

Ելան-Ելգա (ռուս.՝ Елань-Елга, բաշկիրերեն՝ Йыланйылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 33 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ցարյովկա (այլ կիրառումներ)

Ցարյովկա, կարող է վերաբերել՝

Ցարյովկա - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոլգորուկովսկի շրջանի կազմում։
Ցարյովկա - գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Շկոտովսկի շրջանի կազմում։
Բազելի հնության թանգարան

Բազելի հնության թանգարան և Լյուդվիգի հավաքածու (գերմ.՝ Antikenmuseum Basel und Sammlung Ludwig) արվեստի թանգարան Բազելում։ Շվեյցարիայի միակ հնագույն թանգարանն է, որը նվիրված է բացառապես միջերկրական արվեստին ու մշակույթին։ Հիմնադրվել է 1961 թվականին ընթերցողների զգալի նվիրատվությունների շնորհիվ։ Թանգարանը բացվել է 1966 թվականին և համարվում է Բազելի ամենաերիտասարդ թանգարանը մյուս պետական թանգարաններից։ Գտնվում է Բազելի արվեստի թանգարանի դիմաց։ Թանգարանի հավաքածուի հիմքը կազմում է 1661 թվականին Ամիրբախների ընտանիքի նվիրաբերությունները։
Թանգարանի հավաքածուներում ներկայացված են Մերձավոր Արևելքի արվեստի ցուցանմուշներ` հին եգիպտական, հին հունական, հին հռոմեական ։ Բազելի թանգարանի հնությունների մեջ ներառվում է նաև քանդակների սրահը, որտեղ ցուցադրվում է գիպսից հին քանդակներ։ 1981 թվականին Լյուդվիգ Պետրոսը թանգարանին է նվիրել իր հնաոճ հավաքածուն, ինչի հետ կապված 1986 թվականին փոխվեց թանգարանի պաշտոնական անունը։


== Գրականություն ==
Annemarie Monteil: Basler Museen. Birkhäuser, Basel 1977, ISBN 3-7643-0945-8, S. 78-82.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեևկա (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսեևկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսեևկա (ռուս.՝ Алексеевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոնտե Վեկյո

Պոնտե Վեկյո (Հին կամուրջ, իտալերեն՝ Ponte Vecchio, կարդացվում է՝ ponte ˈvɛkkjo), կամուրջ է Առնո գետի վրա, Ֆլորենցիայում։ Գետի ամենանեղ մասում է կառուցված, Ուֆֆիցի պատկերասրահի դիմաց։


== Կամրջի պատմությունը ==
Պոնտե Վեկյոն Ֆլորենցիայի ամենահին կամուրջն է և միակը, որ մնացել է իր նախնական տեսքով։ Կամուրջը այն տեղում է, որտեղ եղել են հին հռոմեական կամուրջ, որը քանդվել է 1117 թվականին և նրան հաջորդած՝ 1333 թվականի Առնոյի ջրհեղեղից քանդված կամուրջը։


== Կառույցի առանձնահատկություններ ==

Ներկա կամուրջը կառուցել է Ների դի Ֆյորավանտին 1345 թվականին։ Կառույցը երեք կամարով, 30 մետր երկարությամբ, ամուր և գեղեցիկ, քարե կամուրջ է։ Պոնտե Վեկյոի առանձնահատկությունը՝ երկու կողմից տների շարքն է, որը ընդհատվում է մեջտեղում, բացելով դիտահրապարակ, որտեղից կարելի էդիտել քաղաքի մյուս կամուրջները։


== Կիրառական առանձնահատկություններ ==
Կառույցի վրայով անցնում է Վազարիի միջանցքը (անվանված է ճարտարապետ Ջորջո Վազարիի անունով), որը կապում է պալացո Վեկյոն պալացո Պիտիին։ Կառուցվել է, որպեսզի Կոզիմո I Մեդիչին անվտանգ անցներ մի շինությունից մյուսը։ 16-րդ դարից կամրջի կրպակները վերածվեցին ոսկերչական արհեստանոցների և խանութների։ Այդ պատճառով կամուրջը կոչվում է նաև «Ոսկե կամուրջ»։ Ոսկերչական կրպակները խիստ վնասվել են 1966 թվականի ջրհեղեղի ժամանակ։ Կամրջի վրա է գտնվում քանդակագործ և ոսկերիչ Բենվենուտո Չելինիի կիսանդրին։


== Հղումներ ==
Ժան Բատիստ Բուրգինիոն դ'Անվիլ

Ժան Բատիստ Բուրգինիոն դ'Անվիլ (ֆր.՝ Jean Baptiste Bourguignon d'Anville, հուլիսի 11, 1697(1697-07-11)[…], Փարիզ - հունվարի 28, 1782(1782-01-28)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի աշխարհագրագետ և քարտեզագիր։ Պետերբուրգի գիտությունների ակադեմիայի պատվավոր անդամ։ Ժան Բատիստի քարտեզները աչքի են ընկնում կատարման մեծ զգուշավորությամբ և ճշգրտությամբ։ Դրանք կարևորվում են նաև նրանով, որ հեղինակը անձամբ է եղել տարածաշրջանում և տեղում է գծել դրանք, ուստի բավականաչափ արժեքավոր են։


== Կենսագրություն ==

Ժան Բատիստ Բուրգինիո դ'Անվիլը ծնվել է 1697 թվականի հուլիսի 11֊ին Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում։ Նրա հետաքրքրությունը դեպի աշխարհագրական հետազոտությունները ի հայտ են եկել դեռևս երեխա ժամանակ։ Տասներկու տարեկան հասակում արդեն ձեռնամուխ է լինում քարտեզներ ստեղծելու՝ հենվելով լատինական հեղինակների աշխատանքներին։ Նրա առաջին լուրջ քարտեզը պատկերում է Հին Հունաստանը։ Այն հրապարակվել է, երբ Բատիստը ընդամենը 15 տարեկան է եղել։ Իսկ արդեն 22 տարեկան հասակում նրան շնորհվել է ֆրանսիական թագավորության արքունի աշխարհագրագետի կոչում։
Արդյունքում Ժան Բատիստ Բուրգինիոն դարձավ Օռլեանի դուքսի անձնական քարտուղարը, իսկ 1775 թվականից ադյունկտ-ակադեմիկոս Փարիզի գիտությունների ակադեմիայում։
Անվիլն իր կյանքի ընթացքում ստեղծեց ավելի քան երկու հարյուր քարտեզներ, որոնց մեջ հատկապես հայտնի են «Atlas général» (Փարիզ, 1737—80, 46 քարտեզ 66 թղթերից), «Nouvel atlas de Chine» (Հաագա, 1737, 42 քարտեզներ) և «Atlas antiquus major» (12 թերթից)։
Նրա քարտեզների անգին հավաքածուն, որը բաղկացած էր 10.500 նմուշներից, գնվեց 1779 թվականին թագավորական գրադարանի ղեկավարության կողմից (ներկայիս Ֆրանսիայի ազգային գրադարանը)։
Ժան Բատիստ Բուրգինիոն դ'Անվիլն իր մահկանացուն կնքեց 1782 թվականի հունվարի 28-ին ծննդավայրում՝ Փարիզում։


== Հիշատակ ==
Անվիլի պատվին անվանակոչվել է ծոց, որը գտնվում է Պոսիետայի ծովածոցում։
Ժան Բատիստի անունով կա նաև խառնարան Լուսնի վրա։


== Ընտրյալ մատենագրություն ==
«Etats formés en Europe aprés la chute de l’Empire romain en Occident» (Փարիզ, 1771
«Traité des mesures itinéraires anciennes et modernes» (Փարիզ, 1769)
Pere J. B. du Halde with maps by d'Anville, "Description geographique de la Chine", 1735
"Nouvel Atlas de la Chine", 1737 (digitized version).
"Atlas Generale", circa 1740
"Geographie Ancienne et Abregee", 1769


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Новый атлас Китая, китайской Татарии и Тибета», на d’Anville от Всемирной цифровой библиотеки
1905 թվականը գրականության մեջ


== Մրցանակներ ==
Գրականության Նոբելյան մրցանակ - Հենրիկ Սենկևիչ, «արձակի ոլորտում ունեցած նշանակալի ավանդի համար»,
Գոնկուրյան մրցանակ — Կլոդ Ֆարեր, «Քաղաքակրթության գույնը»,
Ֆեմինա — Ռոմեն Ռոլան, «Ժան Քրիստոֆ» վեպ։


== Գրքեր ==
«Բարբարոսներ» — Մաքսիմ Գորկու պիեսը,
«Արևի երեխաները» — Մաքսիմ Գորկու պիեսը,
«Գազանը քարանձավում» — Հովարդ Ֆիլիպս Լավքրաֆտի պատմվածքը,
«Սեր դեպի կյանքը» — Ջեկ Լոնդոնի պատմվածքը,
«Փարոսն աշխարհի ծայրին» — Ժյուլ Վեռնի վեպը,
«Փառքի դաշտում» — Հենրիկ Սենկևիչի ստեղծագործությունը։


== Ծնվել են ==
հունվարի 6 - Կազիս Բորուտա, լիտվացի գրող (մահացել է 1965 թվականին),
հունվարի 6 - Էրիկ Ռասել, անգլիացի ֆանտաստ գրող (մահացել է 1978 թվականին),
մայիսի 7 - Վահան Դաքեսյան, հայ բանաստեղծ, արձակագիր (մահացել է 1982 թվականին),
մայիսի 24 — Միխայիլ Շոլոխով, խորհրդային գրող (մահացել է 1984 թվականին),
հունիսի 21 - Ժան Պոլ Սարտր, ֆրանսիացի փիլիսոփա, վիպագիր, դրամատուրգ, քննադատ, Նոբելյան մրցանակակիր (մահացել է 1980 թվականին),
հուլիսի 25 — Էլիաս Քանետտի, ավստրիացի գրող, 1981 դարձել է գրականության բնագավառում Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր,
սեպտեմբերի 4 — Մերի Ռենո, անգլիացի գրող (մահացել է 1983 թվականին),
դեկտեմբերի 22 — Ստասիս Անգլիցկիս, լիտվացի բանաստեղծ (մահացել է 1999 թվականին)։
օգոստոսի 8 - Վախթանգ Անանյան, հայ արձակագիր (մահացել է 1980 թվականին),
Աշոտ Շայբոն - հայ գրող, արձակագիր, դրամատուրգ (մահացել է 1982 թվականին),
Լևոն Զավեն Սյուրմելյան - ամերիկահայ անգլագիր գրող, բանասեր (մահացել է 1995 թվականին)։


== Մահացել են ==
մարտի 24 — Ժյուլ Վեռն, ֆրանսիացի ֆանտաստ գրող (ծնվել է 1828 թվականին),
օգոստոսի 18 — Կոնստանտին Աբազա, ռուս ռազմական պատմաբան ու գրող (ծնվել է 1841 թվականին),
հոկտեմբերի 1 - Արշակ Ագապյան, հայ գյուղագիր, մանկավարժ, հրապարակախոս (ծնվել է 1860 թվականին)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեո Վրոման

Լեո Վրոման (հոլ.՝ Leo Vroman, ապրիլի 10, 1915(1915-04-10)[…], Խաուդա, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ և Gouda, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ - փետրվարի 22, 2014(2014-02-22)[…], Ֆորտ-Ուերտ), հրեա-հոլանդացի-ամերիկացի արյունաբան, գրող և բանաստեղծ (գրել է հիմնականում հոլանդերեն) և պատկերազարդող։


== Վաղ կյանք ==
Վրոմանը ծնվել է Գաուդա քաղաքում։ Կենսաբանություն է սովորել Ուտրեխտի համալսարանում։ Երբ նացիստները շրջափակել են Նիդերլանդները, նա տեղափոխվել է Լոնդոն։


=== Կրթություն ===
Պատերազմից հետո Վրոմանը մեկնել է Նյու Յորք։ Այնտեղ աշխատել է որպես արյունաբանության հետազոտող։ 1951 թվականից ԱՄՆ-ի քաղաքացի է։


== Մահ ==
Վրոմանն իր կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Տեխաս նահանգի Ֆորտ-Ուերտ քաղաքում։ Մահացել է 2014 թվականի փետրվարի 22-ին, 98 տարեկան հասակում։


== Գիտական աշխատանքներ ==
Surface contact and thromboplastin formation (PhD Thesis, University of Utrecht) (1958).
Blood, Garden City, N.Y. : Published for the American Museum of Natural History, Natural History Press, 1967.
The Behavior of blood and its components at interfaces, Columbia University Seminar on Biomaterials (with Edward F Leonard), New York Academy of Sciences, New York, 1977. Vol. 283 in Annals of the New York Academy of Sciences
Blood in contact with natural and artificial surfaces (with Edward F Leonard and Vincent T Turitto), New York Academy of Sciences, New York, N.Y., 1987. Vol. 516 in Annals of the New York Academy of Sciences


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լեո Վրոման Internet Movie Database կայքում
The Vroman Effect by C. H. Bamford, S. L. Cooper, T. Tsuruta, 1992
Poetry International on Vroman Archived 2011-07-21 at the Wayback Machine.
Vroman's publications at WorldCat (libraries)
The Vroman Foundation
Interviews with Leo and Tineke Vroman. Part 1, March 19, 2009,  Part 2, March 19, 2009, Part 1, March 20, 2009, Part 2, March 20, 2009, Part 3, March 20, 2009, Part 4, March 20, 2009, Part 1, March 21, 2009, Part 2, March 21, 2009, Part 3, March 21, 2009, Part 3, March 21, 2009 University of Texas at San Antonio: Institute of Texan Cultures: Oral History Collection, UA 15.01, University of Texas at San Antonio Libraries Special Collections.]
Տագնապ (նկար, Մունկ)

«Տագնապ» (նորվ.՝ Angst),  նորվեգացի նկարիչ-էքսպրեսիոնիստ Էդվարդ Մունկի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1894 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 94.0 × 74.0 սմ։
Այսօր «Տագնապ» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Մունկի թանգարանում (Օսլո, Նորվեգիա)։


== Պատմություն ==
«Տագնապ» կտավը հեղինակը վրձնել է 1894 թվականին։ Էդվարդ Մունկի այս ստեղծագործությունը «Կյանքի ֆրիզ» շարքի նկարներից է։


== Նկարագիր ==
Կտավի հետին պլանի բնապատկերում նկարիչը պատկերել է Օսլո-ֆյորդը։ Սա շատ նման է Մունկի մեկ այլ՝ «Ճիչ» նկարի բնապատկերին, որը նկարվել է մեկ տարի առաջ՝ 1893 թվականին։ Դալուկ և թափանցիկ դեմքերը, որոնք նայում են դիտողին, հիշեցնում են «Երեկոն Կարլ Յոհանի փողոցում» նկարում պատկերված անձանց դեմքերին։ «Տագնապ» կտավում պատկերված անձանց դեմքերն արտահայտում են ողբերգություն և թախիծ։


== Տես նաև ==
Էդվարդ Մունկի նկարների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Anni Carlsson, Edvard Munch. Leben und Werk, Belser, Stuttgart, 1989 3-7630-1936-7 (Գերմաներեն)


== Արտաքին հղումներ ==
«Տագնապ» նկարը
Յոսինոգավա

Յոսինոգավա (ճապ.՝ 吉野川市 Յոսինոգավա-սի) քաղաք Ճապոնիայում, ընդգրկված է Տոկուսիմա պրեֆեկտուրայի մեջ։ Քաղաքի տարածքը 144.19 կմ² է, բնակչությունը՝ 42.231 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1 մարդահամարով), բնակչության խտությունը 292.88 մարդ/կմ է։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Սիկոկու կղզու Սիկոկու շրջանի Տոկուսիմա պրեֆեկտուրայում։ Նրա հետ սահմանակից են Միման, Ավան և Կամիտա, Կամիյամա, Իսի բնակավայրերը։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը 42.231 մարդ է (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի մարդահամար), իսկ խտությունը 292.88 մարդ/կմ² է։ Բնակչության փոփոխությունը 1980 թվականից 2005 թվականներին՝


== Խորհրդանիշներ ==
Քաղաքի խորհրդանիշ ծաղիկը համարվում է քրիզանթեմը, թռչունը՝ սովորական ալկեդոն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Официальный сайт(ճապոներեն)
https://web.archive.org/web/20100904125626/http://www.domo.com/kitaro/kukai.php
https://www.city.yoshinogawa.lg.jp/
https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Yoshinogawa,_Tokushima
Ավստրիայի կոմունիստական կուսակցություն

Ավստրիայի կոմունիստական կուսակցություն (գերմ.՝ Kommunistische Partei Österreichs, KPÖ, ԱԿԿ), Ավստրիայի բանվոր դասակարգի առաջավոր ջոկատ, որի գաղափարախոսությունը մարքս-լենինյան տեսությունն է։


== Հիմնադրում ==
Հիմնադրվել է 1918 թվականի նոյեմբերի 3-ին, սոցիալ–դեմոկրատական կուսակցության ձախ խմբի, «Սոցիալիստական ուսանողների ազատ միավորման» առաջադեմ ներկայացուցիչների և Ռուսաստանից վերադարձած հեղափոխականացած զինվորների («ինտերնացիոնալիստների») միավորումով՝ Հաբսբուրգների կայսրության անկումից հետո երկրում ծայր առած հեղափոխության վերելքի պայմաններում։


== Պատմություն ==
1919 թվականի մարտին, ԱԿԿ-ն մասնակցել է Կոմինտերնի կազմավորմանը։ 1920 թվականի օգոստոսից հրատարակվել է «(Ռոտե ֆահնե» («Rote Vahne») թերթը, որը փակվել է 1938 թվականի մայիսին՝ Դոլֆուսի պրոֆաշիստական կառավարության կողմից։ ԱԿԿ-ն անցել է խոր ընդհատակ՝ շարունակելով պայքարը հանուն Ավստրիայի բանվոր դասակարգի շահերի։ Հիտլերյան օկուպացիայի տարիներին կոմունիստները արիաբար մարտնչել են ֆաշիզմի դեմ՝ պաշտպանելով ավստրիական ժողովրդի ազգային շահերը։ Հազարավոր կոմունիստներ, այդ թվում Ավստրիայի կոմունիստական կուսակցության Կենտկոմի 12 անդամներ զոհվել են նացիստական զնդաններում և համակենտրոնացման ճամբարներում։


== Տեղեկություններ ==
1945 թվականի մայիսից գործում է լեգալ պայմաններում՝ հրապարակորեն հանդես գալով բանվոր դասակարգի գործողությունների միասնության օգտին։ Պառլամենտական ընտրություններում հաճախ միասնական ճակատով հանդես է եկել սոցիալիստների հետ։ Ունեցել է 20 համագումար, մասնակցել է կոմունիստական և բանվորական կուսակցությունների միջազգային խորհրդակցություններին։ Կուսակցությունը կառուցված է դեմոկրատական ցենտրալիզմի հիման վրա, ունի ինչպես արտադրական, այնպես էլ տերիտորիալ կազմակերպություններ։ Բարձրագույն օրգանը համագումարն է (գումարվում է չորս տարին մեկ անգամ), համագումարների միջև ընկած ժամանակամիջոցում կուսակցության գործունեությունը գլխավորում է Կենտկոմը։ Ավստրիայի կոմունիստական կուսակցության շարքերում 1965 թվականին կար 36,4 հազար կոմունիստ։ Կուսակցության նախագահն է Ֆրանց Մուրին, պատվավոր նախագահը՝ Յոհան Կոպելինգը (1924 թվականից՝ ԱԿԿ գլխավոր քարտուղար)։ Կենտրոնական օրգանն է «Ֆոլկսշտիմե» («գերմ.՝ Volksstimme») թերթը, տեսական օրգանը՝ «Վեգ ունդ ցիլ» («Weg und Ziel») ամսագիրը։ Հրատարակում է 6 մարզային թերթ և թերթեր ու ամսագրեր կանանց և երիտասարդության համար։


== Համաավստրական ընտրությունների արդյունքներ ==
1999 (պառլամենտ) — 0,48 %
2002 (պառլամենտ) — 0,56 %
2004 (Եվրոоպառլամենտ) — 0,78 % (կոալիցիա)
2006 (պառլամենտ) — 1,01 %
2008 (պառլամենտ) — 0,76 %
2009 (Եվրոպառլամենտ) — 0,65 %


== Պատկերանիշներ ==
Էմմա Ռոտշիլդ

Էմմա Ջորջինա Ռոտշիլդ (անգլ.՝ Emma Georgina Rothschild, մայիսի 16, 1948(1948-05-16), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի տնտեսագետ, տնտեսագիտության պատմության մասնագետ։ Ռոտշիլդների բանկային ընտանիքի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Էմման ծնվել է 3-րդ բարոն Ռոտշիլդ Վիկտորի և նրա երկրորդ կնոջ՝ Թերեզա Ջորջինա Մայերի ընտանիքում։ Էմման ունի քույր՝ Վիկտորիան, խորթ քույրերը՝ Սառան և Միրանդան, և խորթ եղբայրը՝ Ջեյքոբը։ 15 տարեկանում Էմմա Ռոտշիլդը դարձավ Օքսֆորդի համալսարանի պատմության մեջ ամենաերիտասարդ ուսանողը (Սոմերվիլ քոլեջ), որտեղ նա ստացավ բակալավրի աստիճան 1967 թվականին, իսկ մագիստրոսի կոչումը՝ 1970 թվականին։ Նա շարունակել է իր ուսումը (այնուհետև դասավանդել) Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։ Նաև դասավանդել է Փարիզի Հասարակական գիտությունների բարձրագույն դպրոցում ֆր.՝ École des Hautes Études en Sciences Sociales, Հարվարդի և Քեմբրիջի համալսարաններում։
Եղել է Քեմբրիջի համալսարանի պատմության և տնտեսագիտության կենտրոնի տնօրեն։ Նա ղեկավարում է Ռոտշիլդների արխիվը՝ հետազոտական ​​հաստատությունը, որը նվիրված է Ռոտշիլդների ընտանիքի պատմության ուսումնասիրությանը։ Նա Սուրբ Միքայել և Սուրբ Գեորգի շքանշանի ուղեկից է 2000 թվականին։ Նրա ամուսինը Ամարտյա Կումար Սենը 1991 թվականից Նոբելյան մրցանակակիր է։


== Հիմնական աշխատանքներ ==
1994 թվական, Ադամ Սմիթը և «անտեսանելի ձեռքը» անգլ.՝ Adam Smith and the Invisible Hand
2001 թվական «Տնտեսական զգացմունքներ, Ադամ Սմիթ, Կոնդորսե և լուսավորություն» , անգլ.՝ Economic Sentiments: Adam Smith, Condorcet and the Enlightenment
2005 թվական, «Աքսիոմա, թեորեմ, հետևություն և այլն. Կոնդորսետը և մաթեմատիկական տնտեսագիտությունը» անգլ.՝ Axiom, theorem, corollary &c.: Condorcet and mathematical economics
2006 թվական, «Ադամ Սմիթի տնտեսագիտությունը» անգլ.՝ Adam Smith’s Economics, в соавторстве с А. Сеном


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница Э. Ротшильд на сайте Центра истории и экономической теории
Քարաուլեբի

Քարաուլեբի (վրաց.՝ ქარაულები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 6 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (310801-310900)

Աստերոիդների ցանկ (310701-310800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (310901-311000)
 Աստերոիդների ցանկ (310701-310800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (310901-311000)
Ջուլիա Չայլդ

Ջուլիա Չայլդ (անգլ.՝ Julia Child), ի ծնե անունը՝ Ջուլիա Կերոլին Մաքուիլյամս, օգոստոսի 15, 1912(1912-08-15)[…], Փասադենա, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - օգոստոսի 13, 2004(2004-08-13)[…], Սանտա Բարբարա, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկուհի խոհարար (ֆրանսիական խոհանոցի), «Ֆրանսիական խոհանոցի յուրացման արվեստը» գրքի հեղինակը, հեռուստահաղորդավար։


== Կենսագրություն ==
Ջուլիա Կերոլին Մաքուիլյամսը ծնվել է Կալիֆոռնիա նահանգի Պասադին քաղաքում։ Ընտանիքում երեք երեխաներից ամենամեծն էր. քույրը Դարոտի Դինն (1917-2006 թթ.) է, եղբարը՝ Ջոնը (1914-2002 թթ.)։ Ավարտելով Սմիթ քոլեջի պատմական բաժինը՝ 1934 թվականին տեղափոխվում է Նյու Յորք, որտեղ սկսում է աշխատել տան կահույքի գովազդային ծրագրում։ 1937 թվականին վերադառնալով Կալիֆոռնիա` նա սկսում է հոդվածներ գրել տեղի հրատարակչությունների համար։


== Փոլ Չայլդ ==
Իր ապագա ամուսնու՝ Փոլ Չայլդի հետ Ջուլիան ծանոթանում է Ցեյլոն կղզում, որտեղ Ջուլիան նրա աշխատանքային պարտականությունն էր ստորգետնյա կայանի կառավարումը։ Հետագայում նա ուղևորվում է Չինաստան, որտեղ պարգևատրվում է «Լավագույն քաղաքացիական ծառայություն» մեդալով, որպես լավագույն քարտուղարուհի։ Փոլ Չայլդը 41 տարեկան էր, նա ազատ խոսում էր մի քանի լեզվով և եվրոպական գաստրոնոմիայի գիտակ էր։ Նրանք ամուսնացան 1946 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Պենսիլվանիա նահանգում, որից հետո տեղափոխվում են Վաշինգտոն։ Ջուլիայի ապագայի վրա մեծ հետք է թողնում Փոլի աշխատանքային գործուղումը դեպի Փարիզ ցուցահանդեսների կազմակերպման նպատակով։ Նրանք ուղևորվում են Փարիզ 1948 թվականին։ Այդ ընթացքում Փոլ Չայլդը դառնում է դիվանագետ, իսկ Ջուլիա Չայլդը՝ դեսպանի կին։


== Ֆրանսիա ==
Փարիզի նավահանգստում նրանք նստեցին ավտոմեքենա և ուղևորվեցին դեպի քաղաք։ Նրանց առաջին կանգառը Ռուանն էր, «Crown» ռեստորանի մոտ։ Փոլ Չայլդը Ջուլիայի համար պատվիրել էր «sole meuniere» ճաշատեսակը, ձկան տեսակ՝ ֆրանսիական խոհանոցից։ Ջուլիան այս կերակրատեսակից համտեսել էր, սակայն սա ուներ մեկ այլ համ։ Գաղտնիքը ֆրանսիական խոհանոցի յուրահատուկ մանրամասների մեջ էր. ամենաթարմ ձուկը, ամենաթարմ ձուն, ալյուրի բարակ շերտ և անուշահոտ համեմունքներ։

Այս ամենը զարմացրին Ջուլիային, և հետագայում նա այս թեմայով կատակել է. «Սա իմ մկրտության տոնն էր»։ Այնուհետև նրա մոտ հետաքրքրություն առաջացավ այս յուրահատուկ խոհանոցի նկատմամբ։ 
Չունենալով բնածին խոհարարական տաղանդին՝ Ջուլիան սկսում է ուսումնասիրել ֆրանսերեն և հաճախում է խոհարարական դասընթացների։ Ֆրանսիական «Կոռդոն Բլյո» դպրոցն ամենաթանկն էր Փարիզում, բայց Ջուլիայի դասընթանցերի համար վճարում էր պետությունը։ Մաքս Բունյարը Ֆրանսիայում խոհարարության գլխավոր աստղերից էր, գլխավոր խոհարարը ծովացուլի բեղերով, ով ուներ խոհարարական դասարաններ։ «Ոչ տիկին, դա միանշանակ սխալ է» - բղավում էր նա, երբ ինչ-որ բան այն չէր լինում։ Ջուլիա Չայլդը այդպիսի դասերի ժամանակ հասկանում ու սովորում էր, թե ինչպես պետք է պատրաստել, ինչպես պետք է հարգել ու սիրել խոհանոցը, սակայն նա իր քննությունը հանձնեց 2 անգամ, քանի որ առաջին անգամ մոռացել էր 2 շատ կարևոր բաղադրատոմսեր, որոնք պետք է իմանար անգիր։


== Հայտնի արտահայտություններ ==
Bon Appétit! - Բարի ախորժակ


== Ֆիլմեր ==
Ջուլի և Ջուլիա։ Պատրաստենք երջանկություն բաղադրատոմսով (2009 թվական)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրաշկովկա

Դմիտրաշկովկա (ուկրաիներեն՝ Дмитрашківка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պեսչանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1630 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դմիտրաշկովկա գյուղում բնակվում էր 1 810 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,56 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 707,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դավիթ Ե Էնեգեթցի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դավիթ (այլ կիրառումներ)Դավիթ Ե Էնեգեթցի (  Էնեգեթ, Գուգարքի Մանգեղյաց Փոր գավառ հոկտեմբերի 31, 1817(1817-10-31) - հոկտեմբերի 31, 1817(1817-10-31), Վաղարշապատ, Ղաջարական Պարսկաստան), Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1801-1807 թվականներին։ Հաջորդել է Ղուկաս Ա Կարնեցուն
1800 թվականին ուղարկվել է Կոստանդնուպոլիս՝ որպես հրավիրակ նորընտիր կաթողիկոս Դանիել Ա Սուրմառեցու։ Ընտրվել է Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարք, սակայն հրաժարվել է և վերադարձել Էջմիածին։ Հովսեփ Արղությանի մահից (1801) հետո օծվել է կաթողիկոս (1802 թվականի ապրիլի 28-ին)։
1807 թվականին պարսկական կառավարության ստիպմամբ Դավիթ Ե Էնեգեթցին հրաժարվել է գահից։
Դանիել Ա Սուրմառեցու մահից հետո փորձել է վերականգնել այն, բայց հաջողություն չի ունեցել։


== Ծանոթագրություններ ==
Խաղ (այլ կիրառումներ)

Խաղ, կարող է վերաբերել՝

Խաղ - գործություն, որ կատարվում է հաճույքի համար, իսկ երբեմն էլ օգտագործվում որպես ուսոցողական գործիք
Խաղ - ամերիկացի գրող Ջեկ Լոնդոնի պատմվածք քսանամյա բռնցքամարտիկ Ջոյի մասին