Պավել Չիստյակով

Պավել Պետրովիչ Չիստյակով (ռուս.՝ Па́вел Петро́вич Чистяко́в, հուլիսի 5, 1832(1832-07-05), մայիսի 23, 1832(1832-05-23) կամ հունիսի 23, 1832(1832-06-23), Կրասնոխոլմսկի շրջան, Bezhetsk Okrug, Մոսկվայի մարզ - նոյեմբերի 11, 1919(1919-11-11)[…], Պուշկին, Սանկտ Պետերբուրգի նահանգ, Խորհրդային Ռուսաստան), ռուս նկարիչ, մանկավարժ, պատմական, ժանրային նկարչության, դիմանկարի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Պավել Չիստյակովը ծնվել է 1832 թվականի հունիսի 23-ին (հուլիսի 5-ին), Տվեր նահանգի Պրուդի գյուղում (այժմ՝ Տվերի մարզ, Կրասնոխոլմսկի շրջան)։ Նախնական կրթություն ստացել է Կրասնի Խոլմի դպրոցում և Բեժեցկի ծխական դպրոցում (1848 թ.): Նրա զարգացման գործում մեծ է եղել հոր դերը, ով լինելով հասարակ մարդ, հասկանում էր կրթության կարևորությունը։ 1849 թվականին Պավել Չիստյակովը ընդունվել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիա, որտեղ նրա ուսուցիչն է եղել պրոֆեսոր Պյոտր Բասինը։ 1854-1858 թթ. արժանացել է ակադեմիայի երկու փոքր և երկու մեծ արծաթե մեդալների` գերազանց նկարներ և բնության էսքիզներ ստեղծելու համար։ 1860 թվականին «Պատրիարք Հերմոգենեսը բանտում» կտավի համար ստացել է փոքր ոսկե մեդալ։ 1861 թվականին ավարտել է ակադեմիայի դասընթացը՝ XIV դասի նկարչի կոչումով, մեծ ոսկե մեդալով, որը ստացել է «Մեծն իշխանուհի Սոֆյա Վիտովտովնան իշխան Վասիլի Տեմնոյի ամուսնությանը» կտավի համար, ինչպես նաև իրավունք է ստացել մեկնելու օտար ափեր որպես ակադեմիայի թոշակառու։ Նախքան այդ ուղևորությանը մեկնելը, որոշ ժամանակ դասավանդել է Սանկտ Պետերբուրգի նկարչական դպրոցում։ Հայրենի բնօրրանում՝ Կրասնի Խոլմում, նկարել է «Աղքատ երեխաները» կտավը (1861 թ., ՊՌԹ)։
1862 թվականից սկսել է իր ուղևորությունը, այցելել է Գերմանիա, աշխատել Փարիզում և Հռոմում։ Վերադառնալով Սանկտ Պետերբուրգ՝ 1870 թվականին արժանացել է ակադեմիկոսի կոչման «Հռոմի մուրացիկը», «Չուչարկայի գլուխը» և «Հասարակական պարահանդեսի մեկնող ֆրանսիացին» կտավների համար։ Դրանից հետո զբաղվել է մանկավարժությամբ, շատ հազվադեպ է ցուցադրել իր նոր ստեղծագործությունները։ Իր գեղարվեստական ​​պրակտիկայի ընթացքում Չիստյակովը «ձգտել է պատմական սյուժեի դրամատիզացիայի, պատկերի համակարգի հոգեբանական հագեցածությանը»։
Չիստյակովը մահացել է 1919 թվականի նոյեմբերի 11-ին Դետսկոե Սելո գյուղում (այժմ` Պուշկին քաղաք)։
Նրա կտավներից «Ծեր տիկնոջ դիմանկարը» (1871 թ.) և «Կանգնած քահանան»(1863-1864 թթ.) գտնվում են Տվերի տարածաշրջանային պատկերասրահում։


== Ընտանիք ==
Կին՝ Վերա Եգորովնա (ծննդյան անունը՝ Մեյեր), նկարչուհի։
Դուստրեր՝ Աննա Պավլովնա (1871-1930 թթ.) և Վերա Պավլովնա (1874-1928 թթ.):


== Գրականություն ==
Чистяков, Павел Петрович - статья из Большой советской энциклопедии.
Гинзбург И. П. П. Чистяков и его педагогическая система. - Л.; М., 1940.
Лясковская О. А. П. П. Чистяков. - М.: издательство Гос. Третьяковской галереи, 1950. - 64 с.
Чистяков П. П. Письма, записные книжки, воспоминания. 1832-1919. - М., 1953.
Белютин Э., Молева Н. П. П. Чистяков - теоретик и педагог. - М., 1953.
Белютин Э., Молева Н. Павел Петрович Чистяков. 1832-1919. - М., 1954.
Чурилова Е. Б. Я ещё могу съездить к Чистякову. (П. П. Чистяков в Царском селе). - СПб., 2004.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Чистяков Павел Петрович в «Энциклопедическом словаре»
Иванов Г. Знаменитые и известные Бежечане: Чистяков Павел Петрович Archived 2017-12-22 at the Wayback Machine.
ЧИСТЯКОВ Павел Петрович