armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հերակլեոնաս

Հերակլեոնաս (հուն․՝ Κωνσταντῖνος Ἡράκλειος, Kōnstantînos Hērákleios; 626–642), առավել հայտնի Հերակլոնաս (Heraklonas կամ Հերակլեոնաս (հունարեն՝ Ἡρακλ[ε]ωνᾶς), հազվադեպ՝ նաև Հերակլիուս II անուններով), Բյուզանդական կայսրության կայսր։ Կառավարել է 641 թվականին։ Գահընկեց է արվել ապստամբության հետևանքով։
Հերակլեոնասը Հերակլիուս I-ի և վերջինիս զարմուհի Մարտինայի որդին էր։ Հայրը կտակում գրել էր, որ իր մահից հետո երկու որդիները՝ Հերակլեոնասն ու Կոնստանտին III-ը, համատեղ որոշում պիտի կայացնեն գահակալության վերաբերյալ։ Ընդ որում՝ կինը՝ Մարտինան էլ պիտի պահպանի ազդեցությունն արքունիքում և կոչվի արքայամայր ու կայսրուհի։ Հերակլիուս I-ը 641 թվականի փետրվարին մահացել է, և նրա երկու որդիները համատեղ կայսրեր են հռչակվել առանց որևէ միջադեպի։ Երկու-երեք ամիս անց Կոնստանտինը մահացել է տուբերկուլյոզից, և Հերակլեոնաս-ը դարձել է միանձնյա կայսր՝ մոր խնամակալության ներքո, քանի որ դեռ պատանի էր։ Դրանից վեց ամիս անց նրան գահընկեց է արել հայկական ծագում ունեցող զորավար Վալենտինուսը, ով գահին հաստատել է Կոնստանտին III-ի որդուն՝ Կոնստանտ II-ին, իսկ Հերակլեոնասի քիթը կտրել է տվել և աքսորել Ռոդոս, որտեղ էլ վերջինս կարճ ժամանակ անց մահացել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bellinger Alfred Raymond, Grierson Philip, eds. (1992)։ Catalogue of the Byzantine Coins in the Dumbarton Oaks Collection and in the Whittemore Collection: Phocas to Theodosius III, 602-717. Part 1. Phocas and Heraclius (602–641) 2։ Dumbarton Oaks։ ISBN 978-0-884-02024-0 
Fontaine P.F.M. (2004)։ The Light and the Dark: A Cultural History of Dualism. The dualism in byzantine history, 638-1453 and in the East-West relationship of the Middle ages։ Groningen: J.C. Gieben։ ISBN 978-9-051-79134-1 
Foss Clive (2005)։ «Emperors named Constantine»։ Revue numismatique (fr-FR) 6 (161): 93–102։ doi:10.3406/numi.2005.2594 
Kaegi Walter E. (2003)։ Heraclius: Emperor of Byzantium։ Cambridge: Cambridge University Press։ ISBN 978-0-521-81459-1 
Moore R. Scott (1996)։ «Heraklonas (April/May - September 641 A.D.)»։ De Imperatoribus Romanis։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019 թ․ հուլիսի 25-ին։ Վերցված է 25 July 2019 
Ostrogorsky George (1969)։ History of the Byzantine State։ New Brunswick, New Jersey, U.S.A.: Rutgers University Press։ ISBN 0-8135-0599-2  
Stratos A. N. (1980)։ Byzantium in the Seventh Century: Justinian II, Leontius and Tiberius 685-711։ Amsterdam: Hakkert։ ISBN 978-9-025-60852-1 
Treadgold Warren (1997)։ A History of the Byzantine State and Society։ Stanford: Stanford University Press։ ISBN 978-0-804-72630-6 
Heraklonas' profile in Prosopography of the Byzantine World


== Արտաքին հղումներ ==
 Մեդիաֆայլեր Heraclonas թեմայով Վիքիպահեստում:
Վիլոզի

Վիլոզի (ռուս.՝ Виллози), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լոմոնոսովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3865 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իլուռմա

Իլուռմա (էստ․՝ Illurma), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կեիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գրիգորովսկոե (գյուղ, Վոզնեսենսկի շրջան)

Գրիգորովսկոե (ուկրաիներեն՝ Григорівське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1941 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրիգորովսկոե գյուղում բնակվում էր 478 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,764 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դանո (Վրաստան)

Դանո, (վրաց.՝ დანო ), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։
Տարածքը գտնվում է Թուշետի լեռնային շրջանում, ծովի մակարդակից բարձր է 2040 մետր, Պիրիքիթյան Ալազանյան գետի մոտ։ Համաձայն 2014 թ. Վրաստանում տեղի ունեցած մարդահամարի ՝ ներկայումս գյուղը չունի մշտական բնակիչ։ Գյուղը գտնվում է պատմա-աշխարհագրական Թուշետի լեռնային շրջանում ՝ Վրաստանի հյուսիս-արևելքում, մարզը ներկայացվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության մեջ ներառվելու համար։ Գյուղի միջով անցնում է Թուշետի Ազգային զբոսայգու զբոսաշրջային երթուղին ՝ Դարտլո գյուղից Կվավլոյի ամրոց։ Ուշ միջնադարում Դանոյով էր անցնում այն ճանապարհը, որը կապում էր Թուշետը Ինգուշետին։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրոնիկի (այլ կիրառումներ)

Բրոնիկի, կարող է վերաբերել՝

Բրոնիկի - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում
Բրոնիկի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Շեպետովի շրջանում
Մուսլյումովսկի շրջան

Մուսլյումովսկի շրջան (ռուս.՝ Муслюмовский район, թաթ.՝ Мөслим районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Թաթարստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մուսլյումովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1464,3 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21604 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,75 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Առուկյուլա (գյուղական ավան, Ռաասիկու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱռուկյուլաԱռուկյուլա (էստ․՝ Aruküla), գյուղական ավան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Ռաասիկու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 1965 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Խորհրդայնացում

Խորհրդայնացում, միջազգային տերմինով՝ սովետիզացիա (ռուս.՝ Советизация), կոմունիստական հասարակական-տնտեսական ֆորմացիայի առաջին փուլի՝ սոցիալիզմի վրա հիմնված պետական կառավարման համակարգի խորհրդային մոդելի հաստատումը։ Երկրորդական իմաստով նշանակում է որև երևույթի ձևափոխությունը՝ Խորհրդային Միության գաղափարական արժեքների և արժեհամակարգերի համաձայն։ Որպես պատմագիտական եզրը՝ խորհրդայնացումը դիտարկվում է որպես սոցիալիստական հեղափոխության արդյունքում Ռուսաստանում հաստատված բոլշևիկների կողմից սուվերենիտետ ունեցող պետություններում խորհրդային կարգերի հաստատումը։ ԽՍՀՄ իշխանությունների հավաստմամբ՝ այդ գործընթացը տեղի էր ունենում հեղափոխական կեցվածքով բանվոր-գյուղացիական դասակարգի ազատ կամահայտնության բարոյական հենքի վրա, թեպետ օբյեկտիվ իրականության պայմաններում այն դասական օկուպացիայի վառ օրինակ էր։
Գաղափարա-արժեհամակարգային խորհրդայնացման զանգվածային ալիք բռնկվում է նաև Մոնղոլիայում, իսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ելքով պայմանավորված՝ նաև Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպայի մի շարք երկրներում (այդ թվում՝ Չեխոսլովակիայում, Արևելյան Գերմանիայում, Հունգարիայում, Լեհաստանում, Բուլղարիայում, Ալբանիայում և այլուր)։ Խորհրդայնացման այս տիպի դրսևորումները նպատակաուղղված էին ԽՍՀՄ վերահսկողության տակ գտնվող տարածքներում (խորհրդային օկուպացիայի ենթարկված) միևնույն և նմանօրինակ համակեցության ձևերի և կենցաղային պայմանների ձևավորմանը՝ հնարավոր հակակառավարական ապստամբություններից խուսափելու նպատակով։ Այն անուղղակիորեն ազդեցություն էր թողնում նաև տվյալն երկրների ազգային մշակույթների և պատմական ուղու վրա՝ ձևավորելով նոր տեսակի համակցվածություններ։ Խորհրդաֆիկացումը ենթակա տարածքների մտավոր և սոցիալական փոփոխությունների արդյունքում ձևավորում է նոր տեսակի հասարակություն և «խորհրդային մարդու» յուրօրինակ տեսակ։
Առաջնային իմաստով խորհրդայնացումը ՌԽԴՍՀ մաս չկազմող հանրապետությունների ենթարկումն է խորհրդային իմպերիալիզմի ազդեցությանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում խորհրդայնացվել են նացիստների կողմից զավթված եվրոպական տարածքները՝ Չեխոսլովակիան, Հունգարիան, Լեհաստանը, Ռումինիան, Հարավսլավիան, Բուլղարիան և Ալբանիան։ ԽՍՀՄ օկուպացիայի ենթարկված Էստոնիան, Լատվիան, Լիտվան, արևմտյան Բելառուսը, Միջին Ասիան, Հայաստանը (1920 թվականի դեկտեմբերի 2-ի Երևանի արձանագրությամբ), Վրաստանը և Ադրբեջանը (արևելակովկասյան մուսուլմանական հանրապետություն) խորհրդայնացվում են և ապա խորհրդային իշխանությունների կողմից ենթարկվում անեքսիայի։


== Տես նաև ==
Օկուպացիա
Հայաստանի խորհրդայնացում


== Աղբյուրներ ==
Большой толковый словарь русского языка. — 1-е изд-е: СПб.: Норинт. С. А. Кузнецов. 1998.
А. В. Квашонкин «Советизация Закавказья в переписке большевистского руководства, 1920—1922 гг.»
Արտո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արտո (այլ կիրառումներ)Արտոն բրիտանական Արթուր անվան, պարսկական Արտաքսերքս (Արտաշես, Արտաշիր, Արտակ), Արտավազդ (Արտաբան) անուններիԿաղապար:Cite-needed և հունական Արտեմ անվան կրճատ տարբերակն էԿաղապար:Cite-needed, ֆրանսիական Artot անվան և Artaud ազգանվան արտասանությունը։ Այն կարող է վերաբերել.

հայ երաժիշտ Արտո Թունջբոյաջյանին
հայ արձանագործ Արտո Չաքմաքչյանին
ամերիկացի երաժիշտ Արտո Լինդսիին (Arto Lindsay)
ֆրանսիացի երգչուհի Արտո Դեզիրեյին (Artot Desiree)
ֆրանսիական թատրոնի գործիչ Անտոտեն Արտոին (Antonin Artaud)


== Հղումներ ==
Ջուզեպպե Վիանի

Ջուզեպպե Վիանի (իտալերեն՝ Giuseppe Viani, սեպտեմբերի 13, 1909(1909-09-13), Տրևիզո, Վենետո, Իտալիա - հունվարի 6, 1969(1969-01-06), Ֆեռարա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիա), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ և մարզիչ, ով հանդես է եկել իտալական մի շարք ակումբներում, հատկապես աչքի է ընկել Ինտերում և Լացիոյում։ Մարզչական կարիերայի ընթացքում նույնպես մարզել մի շարք իտալական ակումբներ, ինչպես նաև Իտալիայի ազգային հավաքականը։


== Նվաճումներ ==


=== Որպես ֆուտբոլիստ ===
Իտալիայի չեմպիոն՝ 
Ինտեր՝ 1929-30


=== Որպես մարզիչ ===
Իտալիայի չեմպիոն՝ 
Միլան՝ 1956-57, 1958-59
Սերիա B-ի չեմպիոն՝ 
Սալերնիտանա՝ 1947-48
Ռոմա՝ 1951-52
Եվրոպայի գավաթի փոխ-չեմպիոն՝
Միլան՝ 1957-58


== Ծանոթագրություններ ==
Բազմաբերդ (այլ կիրառումներ)

Բազմաբերդ, կարող է վերաբերել՝

Բազմաբերդ - գետ Արագածոտնի մարզում
Բազմաբերդ - գետակ Արաքսի ավազանում, Շամիրամի սելավի աջակողմյան վտակը
Սզնի մուգ արնագույն

Սզնի մուգ արնագույն (լատ.՝ Crataegus atrosanguinea), վարդազգիների ընտանիքի, սզնի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ ծառ է՝ 10-12 մ բարձրությամբ և 10-20 սմ բնի տրամագծով։ Ճյուղերը մոխրագույն են, երիտասարդ ընձյուղները մերկ։ Փշերը սակավաթիվ են կամ ընդհանրապես բացակայում են։ Տերևները լայն ձվաձև են, կազմված 7 (հազվադեպ 5) բաժիններից, որոնք սրածայր են, ամբողջաեզր կամ թույլ արտահայտված ատամնաեզր, 5-8 սմ երկարությամբ, գրեթե մերկ (նոր բացվելիս որոշ չափով մազմզուկապատ են), բաց կապտականաչ։ Ծաղկաբույլերը տերևներից երկար չեն, մինչև 8 սմ տրամագծով, մերկ։ Ծաղիկներն ունեն մինչև 2 սմ տրամագիծ, սռնակների թիվը հասնում է 2-ի։ Պտուղը գնդաձև է, 1,2-1,8 սմ տրամագծով, մուգ արնակարմիր, բավականին մսալի և հյութալի, 2 կորիզներով։ Ծաղկում է հունիսին, պտուղները ուտելի են, հասունանում են սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում և Իրանում։ Մեր հանրապետության սահմաններում հանդիպում է Արարատյան դաշտի նախալեռնային գոտում, ցածրադիր շրջաններում, լեռնային գետերի կիրճերում, թփուտներում, չոր լանջերի վրա։


== Կիրառություն ==
Բավականին դեկորատիվ և արժեքավոր ծառատեսակ է, որն արժանի է լայն ուշադրության։
Էկոլոգիական խումբը՝ IX: Մշակության հավանական շրջանները՝ Յա, 7-14, 17-32։


== Ծանոթագրություններ ==
Էռնեստ Դերվիշյան

Էռնեստ (Երվանդ) Հերբերտ Դերվիշյան (օգոստոսի 10, 1916(1916-08-10), Ռիչմոնդ, ԱՄՆ - մայիսի 20, 1984(1984-05-20), Ռիչմոնդ, ԱՄՆ), հայազգի ամերիկյան բանակի սպա, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ցուցաբերած արիության համար 1945 թվականին պարգևատրվել է ԱՄՆ Կոնգրեսի պատվո շքանշանով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1916 թվականին ԱՄՆ Ռիչմոնդ քաղաքում։ Ստացել է Երվանդ անունը։ 1933 թվականին ավարտել է Ջոն Մարշալի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1937 թվականին հանձնելով Վիրջինիա նահանգի քննությունները ստանում է իրավագիտության բակալավրի աստիճան։ 1941 թվականի սեպտեմբերին իր ծննդավայրից մեկնում է բանակ և որպես շարքային ծառայության անցնում։ Վերապատրաստվել է Հարավային Կարոլինայում։ 1944 թվականին, Իտալիայում ֆաշիստների դեմ մարտերին մասնակցելիս, հետևակային 34-րդ դիվիզիայի տեխնիկական սերժանտ էր։


== Հերոսական արարքը ==
1944 թվականի Մայիսի 23-ին Սիստեռնայի մոտ ամերիկյան ջոկատն ընկել է շրջապատման մեջ։ Ամբողջ ջոկատից ողջ է մնացել միայն Դերվիշյանը։ Անընդհատ դիրքը փոխելով և հրաձգություն վարելով նա փորձել է տպավորություն ստեղծել, թե ջոկատը մարտունակ է։ Երբ զինամթերքը սպառվել է, միայն ատրճանակով զինված Դերվիշյանը անցել է թշնամու դիրքերը, խլել մեկ գնդացիր և անակնկալի բերել հակառակորդի ջոկատին։ Արդյունքում՝ մեն-մենակ գերևարել է թշնամու 45 զինվորի, խլել երեք գնդացիր և տասը ատրճանակ։։


== Գնահատականը ==
Պատերազմի ավարտից հետո էլ Էռնեստ Դերվիշյանը շարունակել է իր ծառայությունը Եվրոպական և խաղաղօվկիանոսյան տարբեր շրջաններում։ Զորացրվել է ավագ լեյտենանտի կոչումով (ըստ այլ տվյալների գնդապետի)։ Բացի Կոնգրեսի պատվո շքանշանից, Դերվիշյանը պարգևատրվել է մի շարք երկրների շքանշաններով՝ լեհական վտարանդի կառավարության կողմից՝ Պատվո մեդալով, Բրոնզե աստղով և իտալական հրամանատարության կողմից՝ Արծաթե խաչով, ռազմական արիության խաչով և այլն։ Զորացրվելով՝ Դերվիշյանը զբաղեցրել է ռազմական բարձր պաշտոններ՝ եղել է Ամերիկյան ազգային լեգեոնի փոխհրամանատար, ռազմական պետական կարևոր հարցերով խորհրդական։
ԱՄՆ ազգային հերոս Էռնեստ Դերվիշյանը մահացել է 1984 թվականին և թաղված է ծննդավայրի Վեստհեմփթն հիշատակի պուրակում։


== Գրականություն ==
Armenian General Benevolent Union. Armenian-American Veterans of World War II. New York: Armenian General Benevolent Union of America, 1951.(անգլ.)
Tashjian, James H. The Armenian American in World War II. Boston: Harenik Association, 1952. (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեբլյովկա (գյուղ, Խուստի շրջան)

Ստեբլյովկա (ուկրաիներեն՝ Стеблівка), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Խուստի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստեբլյովկա գյուղում բնակվում էր 2 231 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թվեր (գիրք)

Թվեր (եբրայերեն՝ בְּמִדְבַּר‎‎ (Բե-Միդբար (անապատում)), լատ.՝ Numeri, հին հունարեն՝ Ἀριθμοί), Հին Կտակարանի և Հնգամատյանի չորրորդ գիրքը։ Իր անվանումը ստացել է Իսրայելի ժողովրդի երկու մարդահամարներից։ Նկարագրվում է իսրայելացիների քառասնամյա դեգերումը անապատում մինչև Մովաբ երկիր (Մեռյալ ծովի արևելքում) հասնելը։
Գրքի բնույթը պատմողական է, բաղկացած է 36 գլուխներից։ Բովանդակային առումով գիրքը կարելի է բաժանել երեք մասերի։ Առաջին մասը (Ա-Թ գլուխներ) շարունակում և ամբողջական է դարձնում «Ելք» և «Ղևտական» գրքերում նկարագրված միջոցառումների կազմակերպումը՝ մարդահամարը, սրբարանի նվիրագործումը և ղևտացիների սրբագործումը։
Երկրորդ մասում (Ժ-ԻԵ գլուխներ) Իսրայելը հեռանում է Սինա լեռից, անցնում անապատով, հասնում Հորդանանա գետը՝ Մովաբ երկրի սահմաններ։
Երրորդ մասում (ԻԶ-ԼԶ գլուխներ) նկարագրվում է իսրայելցիների մեկ այլ մարդահամար, մադիանացիների վրա հարձակման պատմությունը, Իսրայելի՝ Եգիպտոսից մինչև Հորդանանի ափ կատարած ճանապարհորդության հանգրվանների համառոտագրությունը։


== Արտաքին հղումներ ==
«Թվեր» գիրքը աշխարհաբար թարգմանությամբ
Աստերոիդների ցանկ (325801-325900)

Աստերոիդների ցանկ (325701-325800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (325901-326000)
 Աստերոիդների ցանկ (325701-325800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (325901-326000)
Շովե քարանձավ

Շովե քարանձավ (ֆր.՝ grotte Chauvet), նախապատմական ժայռապատկերներով քարանձավ Ֆրանսիայի հարավում` Վալյոն Պոն դ'Արկ ոչ մեծ քաղաքի հարևանությամբ` Արդեշ գետի հովտում։ Ընդգրկված է Ֆրանսիայի պատմական հուշարձանների ցանկում (1995). պետական սեփականություն է (1997)։ 2014 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։


== Նկարագրություն ==

Չափերով այն գերազանցում է Լասկո քարանձավին` ներառելով 80 մ երկարությամբ և 18 մ բարձրությամբ սրահներ։ Մարդիկ քարանձավը բնակեցրել են 37.000-33.500, ապա կրկին 31.000-28.000 տարի առաջ։
Շովե քարանձավում հայտնաբերվել է կենդանիներ ներկայացնող 435 ժայռապատկեր։ Պատկերագրությունը համանման արվեստի հնագույն դրսևորումներից է աշխարհում։ Ամենահին պատկերների տարիքը հաշվվում է 36.000 տարի (օրինյակի մշակույթ), սակայն դրանց ստեղծման ճշգրիտ ժամանակաշրջանը վեճերի տեղիք է տալիս։
Ժայռապատկերները հրաշալի պահպանվել են այն բանի շնորհիվ, որ Շովեն սառցադաշտային ժամանակաշրջանից հետո մուտքի մոտ ընկած քարաբեկորների պատճառով կտրվել է արտաքին աշխարհից։ Քարանձավը բացահայտվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 18-ին երեք քարանձավագետների` Ժան-Մարի Շովեի (Jean-Marie Chauvet), Էլիեթ Բրյունելի (Éliette Brunel) և Քրստիան Իլերի (Christian Hillaire) շնորհիվ։
Քարանձավը փակ է լայն հասարակության համար, քանի որ խոնավության աննշան փոփոխությունն անգամ կարող է վնասել ժայռապատկերները։ Սահմանափակ ժամանակով մուտքի իրավունք ունեն միայն ոչ մեծ թվով հնագետներ։ Լայն հասարակության համար քարանձավից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա պատրաստվել է քարանձավի կրկնօրինակը, որի բացումը տեղի է ունեցել 2015 թվականին։
Շովեի ժայռապատկերներում պատկերված են ռնգեղջյուր, տարպան (ժամանակակից ձիերի նախահայրը), քարանձավային առյուծ, արջ, հովազ, բիզոն և սառցադաշտային դարաշրջանի այլ կենդանիներ։ Քարանձավում հայտնաբերվել են հիմնականում արջի ոսկորներ։ Հարց է առաջանում, թե ինչպես են արջի` նման մեծ քանակությամբ ոսկորներ հայտնաբերվել այնտեղ. հնարավոր է, որ քարանձավի բնակիչները արջի պաշտամունք են ունեցել։
Մարդու և շան համակեցության առաջին նշանները հայտնաբերվել են հենց Շովեում (շան կամ գայլի թաթերի հետքեր երեխայի ոտնահետքերի հետ);
2010 թվականին Վեռներ Հերցոգը քարանձավի և նրա շրջակայքի մասին վավերագրական ֆիլմ է նկարահանել` «Մոռացված երազների քարանձավը» վերնագրով։ Հասարակության շրջանում առաջացած հետաքրքրությունը բավարարելու համար կառավարությունը որոշում է ընդունել մոտակայքում կառուցել քարանձավի կրկնօրինակը, որը բաց կլինի զբոսաշրջիկների համար։ 2014 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն ընդունել է քարանձավին համաշխարհային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ շնորհելու առաջարկը։
Ֆրանսիայի մշակույթի նախարար Օրելի Ֆիլիպետին Շովեն անվանել է «մարդկության սրբազան վայրերից մեկը», որ պատմաբաններին թույլ է տվել հայացք գցել դարերի խորքը։ 2015 թվականի ապրիլին լայն հասարակության համար բացվել է քարանձավի կրկնօրինակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jean-Marie Chauvet, Eliette Brunel Deschamps, Christian Hillaire, Eliette Bruel Deschamps: Grotte Chauvet bei Vallon-Pont-d’Arc. Jan Thorbecke, Stuttgart 1995. ISBN 3-7995-9000-5
Jean Courtin: Die vergessene Höhle. Roman. Piper, München 2000. ISBN 3-492-23035-0


== Արտաքին հղումներ ==
Շովե քարանձավը Ֆրանսիայի մշակույթի նախարարության կայքում
Քարանձավի վիզուալ պատկերում
Էլֆերի թագավորը

«Էլֆերի թագավորը» (անգլ.՝ The King of the Elves), Ֆիլիպ Դիկի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրատարակվել է «Beyond Fantasy Fiction» ամսագրում 1953 թվականին։


== Սյուժե ==
Ծերուկ Շադրակ Ջոնսը հանդիսանում է Դերիվիլլ քաղաքի հին ճանապարհի մոտ գտնվող բենզալցակայանի սեփականատերը։ Հաճախորդները շատ չեն, քանի որ քսան կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է որակով մի բենզալցակայան, որը նախընտրում են հաճախորդների մեծամասնությունը։ Նա քիչ գումար է աշխատում, սակայն դա բավական է միայնական ծերուկին ապրելու համար։
Մի անգամ երեկոյան Շադրակը իր բենզալցակայանի մետ էլֆերի ջոկատ է տեսնում, որոնք եկել էին իրենց թագավորի հետ. ջոկատը ջախջախված էր տռոլների կողմից, վարար անձրև էր գալիս, և բոլորը թրջվել էին։ Ծերուկը նրանց իր մոտ է հրավիրում։ Շուտով էլֆերի արքան մահանում է, սակայն մահից առաջ ասում է, որ նոր թագավորը դառնա իրենց ապաստարան տվող մարդը՝ Շադրակը։


== Էկրանավորում ==
Walt Disney Animation Studios աշխատում է էկրանավորման վրա։ Պրոեկտի անոնսը տեղի է ունեցել  թվականին, ի սկզբանե ֆիլմը պետք է նկարահաներին «Եղբայր արջը» մուլտֆիլմի ռեժիսորները։ Ռելիզը նշանակվել էր 2012 թվականին, սակայն ֆիլմը այլևս չշարունակեցին նկարահանել 2009 թվականի դեկտեմբերին։ 2010 թվականի հուլիսին «Էլֆերի թագավոր»-ի աշխատանքները շարունակվեցին, ռեժիսորը դարձավ Քրիս Ուիլյամսը՝ «Վոլտ»-ի ռեժիսորը։ 2011 թվականի հունիսիսն նոր ռեժիսոր, ինչպես նաև սցենարիստ է նշանակվում Մայքլ Մարկովիցը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լը Գյուա

Լը Գյուա (ֆր.՝ Le Gua), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մարեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ռոշֆոր շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17185։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2053 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լը Գյուա (ֆր.)
Թուջահալոց

Թուջահալոց, ձուլման արտադրությունում թուջը հալելու հորանաձև վառարան։ Որպես վառելիք օգտագործում են կոքս, անտրացիտ, նավթ, բնական գազ ևն։ 
Ժամանակակից թուջահալոցներն ունեն հալման պրոցեսի ավտոմատ վերահսկման ու կառավարման սարքեր, մղվող օդի տաքացում, հալման գոտու ջրով սառեցում, գազերի լրացուցիչ այրում, տաքացվող կուտակիչ ևն։ Արտադրողականությունը՝ 0,5–30 տ/ժ։
Կոսենտաինայի ամրոց

Կոսենտաինայի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Cocentaina), գտնվում է Իսպանիայի արևելքում, Ալիկանտե գավառի Կոսենտաինա վարչական շրջանում։ 14-րդ դարի միջնադարյան շինություն է՝ կանգնած 765 մետր բարձրություն ունեցող քարքարոտ բլրի վրա։ Ամրոցը, որ ոչ վաղ անցյալում է ավերվել, քաղաքի խորհրդանշաններից մեկն է։ Աշտարակը քառակուսի երկհարկանի կառույց է։ Առաջին հարկում կա մի բաց ներքնագավիթ՝ ջրհորով, մատուռով և պահեստասենյակով։ Վերին հարկում, որտեղ ապրել են տիրակալները, կան ատամնավոր քիվեր և ուղի՝ պահապանների համար։ Այս ամրոցը ռազմական շինության գոթական ոճի լավագույն օրինակ է


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Գրականություն ==
Guía de Arquitectura de la Provincia de Alicante. ISBN 84-7784-353-8
PAREDES VAÑÓ, Enric (2011), "Aproximación a la arquitectura de las fortificaciones en las montañas del valle central del Serpis. Las Torres". Actas del Séptimo Congreso Nacional de Historia de la Construcción. Instituto Juan de Herrera - Madrid - 2011. ISBN 978-84-9728-370-0 | 2 vols., 146 comunicaciones, 1507 pp.


== Արտաքին հղումներ ==
Cocentaina Castle at Cocentaina Tourist Office Archived 2016-10-14 at the Wayback Machine. (անգլերեն)
Guide of the Clastle of Cocentaina Archived 2015-09-23 at the Wayback Machine. (անգլերեն)
Կառանային կառույցներ

Կառանային կառույցներ, նավամատույցների տրանսպորտային հիդրոտեխնիկական կառույցներ։ Հիմնական դերը նավերի հարմար մոտեցումն ու կառանումն ապահովելն է։ Ափի երկարությամբ տեղադրված Կառանային կառույցներ կոչվում են առափնյա, իսկ նավահանգստի ջրային տարածքում՝ ափին ուղղահայաց կամ անկյան տակ կառուցվածները՝ պիրսեր։ Ըստ կոնստրուկտիվ հատկանիշների տարբերում են զանգվածային (գրավիտացիոն), ցցաշեն և հատուկ հիմնատ ակերով կառանային կառույցներ։ Զանգվածային Կառանային կառույցներ կանոնավոր ձևի արհեստական քարերից պատրաստված հոծ պատեր են, մեծ տրամագծով թաղանթներ են։ Ցցաշեն Կառանային կառույցներ հոծ պատ կազմող ցցաշարեր են կամ էստակադ (տես Ուղանց)։ Հատուկ հիմնատակերով Կառանային կառույցներից են իջուցիկ հորերի, կեսոնների վրա կառուցված շինությունները են։ Հիմնական շինանյութերն են բետոնը, երկաթբետոնը, քարը, պողպատը։ Կառանային կառույցների տիպը և կոնստրուկցիան որոշվում են շահագործման պահանջներով, հիդրոլոգիական պայմաններով, հիմնատակի գրունտի բնույթով են։ Նավերի Կառանային կառույցներին դիպչելու հարվածը մեղմացնելու համար նախատեսվում են առաձգական նյութերից պատրաստված հետհար հարմարանքներ, որոնք ամրացվում են Կառանային կառույցների վերջրյա մասերին։ 


== Տես նաև ==
Ուղանց
Ալբոքս

Ալբոքս (իսպ.՝ Albox), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալիե դել Ալիմանսորա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 168 կմ2։ Բնակչությունը` 11042 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 120 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ayuntamiento de Albox
Albox Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Albox Archived 2005-12-01 at the Wayback Machine.
El Santuario del Saliente-Albox Archived 2018-03-08 at the Wayback Machine.
OMAA
Վառուդի-Վանակյուլա

Վառուդի-Վանակյուլա (էստ․՝ Varudi-Vanaküla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քրիստիան Կարասի

Քրիստիան Կարասի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Ադանայի գավառում։ Գտնվում էր Մերսին քաղաքի մոտ, գեղատեսիլ վայրում, կիտրոնի և նարնջի այգիներում։


== Բնակչություն ==
1910 թվականին ուներ 70 տուն հայ բնակիչ։


== Պատմություն ==
1910 թվականին թուրքերը այրել և հրդեհել են գյուղը, կոտորել բնակչությանը և ոչնչացրել այգիները։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օլխովատկա (Չյորնայա Կալիտվայի վտակ)

Օլխովատկա (ռուս.՝ Ольховатка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Չյորնայա Կալիտվա գետի ձախ ափում՝ 84 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 40 կմ է, ավազանի տարածքը 710 կմ2 է։ Ակունքը գտնվում է Դեգտյարնոյ գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010101212107000004393
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000439
Ավազանի կոդը - 05.01.01.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Իվ Բիսումա

Իվ Բիսումա (ֆր.՝ Yves Bissouma, օգոստոսի 30, 1996(1996-08-30), Բամակո, Մալի), մալիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոնի և Մալիի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Լիլ ===
Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստի կարիերան Բիսուման սկսել է մալիական Ռեալ Բամակոյում։ 2016 թվականի հուլիսի 7-ին նա 3 տարվա պայմանագիր կնքեց Լիլի հետ։ Իր դեբյուտը նշեց հուլիսի 28-ին՝ փոխարինման մտնելով Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երրորդ փուլի Գաբալայի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը Լիգա 1-ում անցկացրեց սեպտեմբերի 20-ին՝ Թուլուզի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը խփեց 2017 թվականի փետրվարի 11-ին՝ Անժեի դեմ խաղում, սակայն այս խաղում նա հեռացվեց խաղադաշտից՝ կարմիր քարտ ստանալով հանդիպման 83-րդ րոպեին։ Լիլի կազմում Բիսուման անցկացրեց 55 հանդիպում՝ դառնալով 4 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ։


=== Բրայթոն ընդ Հոուվ ===
2018 թվականի հուլիսի 17-ին Բիսուման 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոնի հետ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 15 միլիոն ֆունտ ստերլինգ։ Իր դեբյուտը Բրայթոնի կազմում նշեց օգոստոսի 11-ին՝ փոխարինելով Պասկալ Գրոսին Ուոտֆորդի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը թիմի մեկնարկային կազմում անցկացրեց օգոստոսի 25-ին՝ Լիվերպուլի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը մալիացին խփեց 2019 թվականի հունվարի 5-ին՝ Անգլիայի գավաթի Բորնմութի դեմ խաղում։ 2018-19 մրցաշրջանում Բիսուման անցկացրեց 34 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ։


== Միջազգային կարիերա ==
Իր դեբյուտը Մալիի ազգային հավաքականում Բիսուման նշեց 2015 թվականի հոկտեմբերի 18-ին՝ Մավրիտանիայի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը ազգային հավաքականի կազմում խփեց փետրվարի 4-ին՝ Կոտ դ'Իվուարի դեմ խաղում։ 2017 թվականին Բիսուման մասնակցեց Աֆրիկայի ազգերի գավաթին՝ անցկացնելով 3 հանդիպում և գոլի հեղինակ դառնալով Ուգանդայի դեմ խաղում, իսկ Մալին դուրս մնաց խմբային փուլից։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի դեկտեմբերի 4-ի դրությամբ


=== Միջազգային վիճակագրություն ===
2019 թվականի դեկտեմբերի 4-ի դրությամբ


=== Միջազգային գոլեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բիսումայի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Բիսումայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Բիսուման transfermarkt-ում
Բիսուման soccerbase.com-ում
Բիսուման WhoScored.com կայքում
Բիսուման Բրայթոն ընդ Հոուվ Ալբիոնի պաշտոնական կայքում
Բիսուման Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում Archived 2018-05-09 at the Wayback Machine.
Բիսուման Պրեմիեր Լիգայի պաշտոնական կայքում
Բիսուման ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Հիդրոֆիտներ

Հիդրոֆիտներ  (հին հունարեն՝ ὑγρός — թաց + φυτόν — բույս), ջրային բույսեր, որոնք ստորին մասով ընկղմված են ջրի մեջ։ Բաժանվում են՝ հելոֆիտների (ջրի մեջ ցողունի միայն ստորին հատվածն է օրինակ բրինձը, եղեգը) և հիդրոֆիտների (բույսն ամբողջությամբ կամ մեծ մասով է ընկղմված ջրում, ջրաշուշան )։ Հիդրոֆիտները աճում են գետերի, լճերի, ծովերի ափերին, ճահիճներում։ Որոշ տեսակներ (հովվափող, եղեգ), որպես մոլախոտ, աճում են նաև խոնավ դաշտերում։ Հիդրոֆիտների լավ զարգացած արմատային համակարգը ծառայում է ջուրը և նրանում լուծված սննդանյութերը փոխադրելու և բույսը հողին ամրացնելու համար։ Հիդրոֆիտները ունեն միջբջջային տարածություններ ևօդային խոռոչներ, որոնցով ցողունի ստորին հատվածներին թթվածին է մատակարարվում։ Որոշ Հիդրոֆիտները տորֆ առաջացնողներ միաշաքիլ են։ Հիդրոֆիտների մի մասն օգտագործվում է որպես կեր անասունների համար։
Ռիու դու Անտոնիու (Բաիա)

Ռիու դու Անտոնիու (պորտ.՝ Rio do Antônio), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Բրումադու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 15 596 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 986,990 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 15,8 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հուլիսի 27-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1874 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 23.082.497,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.522,99 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,590 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման տարածքում կիսաանապատային։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոբիաս Ռասշլ

Տոբիաս Ռասշլ (անգլ.՝ Tobias Raschl, փետրվարի 21, 2000(2000-02-21), Դյուսելդորֆ, Գերմանիա), գերմանացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս գերմանական «Բորուսիա Դորտմունդի» կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
2015 թվականին Տոբիաս Ռասշլը միացել է «Բորուսիա Դորտմունդի» ակադեմիային։ 2015-16 մրցաշրջանից սկսել է հանդես գալ ակումբի երիտասարդական թիմի կազմում, մյուս մրցաշրջանում դարձել այդ թիմի ավագը, որի հետ 2018-19 մրցաշրջանում դարձել է Բունդեսլիգա Մ19 չեմպիոն։ ՈւԵՖԱ Երիտասարդական Լիգայի 2019-20 մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստը գոլի հեղինակ է դարձել «Բարսելոնա Բ»-ի դեմ խաղում։
Թիմի հիմնական կազմում Տոբիաս Ռասշլը իր նորամուտի հանդիպումը անցկացրել է 2020 թվականի հունիսի 27-ին՝ մասնակցելով Բունդեսլիգայի շրջանակներում կայացած «Հոֆենհայմի» դեմ խաղին։ Նա այդ խաղի 65-րդ րոպեին փոխարինել է Լեոնարդո Բալերդիին, իսկ հանդիպումն ավարտվել է 4-0 հաշվով՝ դորտմունդյան թիմի հաղթանակով։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տոբիաս Ռասշլի էջը weltfussball.de կայքում
Արյուն և երկաթ (ճառ)

Արյուն և երկաթ (գերմաներեն՝ Blut und Eisen), այսպես է կոչվում Օտտո ֆոն Բիսմարկի ելույթը, որն արտասանվել է 1862 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, այն ժամանակ, երբ նա Պրուսիայի նախարար-նախագահն էր։ Կոչը եղել է գերմանական տարածքների միավորման մասին։ Այս արտահայտությունը նաև վերափոխված արտահայտություն է, որը Բիսմարկը արտասանել է իր ճառի ավարտին, որը դարձել է իր ամենահայտնի մեջբերումներից մեկը։
1862 թվականի սեպտեմբերին, ներկայացուցիչների պրուսական պալատը հրաժարվել էր հավանություն տալ ռազմական ծախսերի ավելացմանը, որը ցանկանում էր իրականացնել թագավոր Վիլհելմ I-ը, որը Բիսմարկին նշանակել էր նախարար-նախագահ և արտաքին գործերի նախարար։ Մի քանի օր անց Բիսմարկը ներկայացել է Ներկայացուցիչների պալատի բյուջետային կոմիտեին և ընդգծել է Գերմանական հարցի լուծման համար ռազմական պատրաստվածության կարևորությունը։ Նա իր խոսքն ավարտել է հետևյալ հայտարարությամբ․

Չնայած Բիսմարկը նշանավոր դիվանագետ էր, բայց «արյուն և երկաթ» արտահայտությունը դարձել է նրա արտաքին քաղաքականության հայտնի նկարագիրը, մասամբ այն պատճառով, որ նա երբեմն պատերազմի էր դիմում, որպեսզի կարողանա լուծել գերմանական տարածքների հետագա միավորման և նրա մայրցամաքային հզորության ընդլայնման հիմնահարցը։ Այդ պատճառով նա հայտնի դարձավ որպես «երկաթե կանցլեր»։


== Ծանոթագրություններ ==
Արարատ Պողոսյան

Տեր Արարատ քահանա Պողոսյան (սեպտեմբերի 20, 1983(1983-09-20), Ոսկեհատ, Էջմիածնի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, ավազանի անունը՝ Արման), հայ հոգևորական, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի «Վաչե և Թամար Մանուկյան» մատենադարանի տնօրեն, Մայր Աթոռի hրատարակչական բաժնի տնօրեն, ՀՀ գրադարանների խորհրդի անդամ։ Մայր Աթոռի Գևորգյան հոգևոր ճեմարանի, Սևանի Վազգենյան հոգևոր դպարնոցի դասախոս։ Ամուսնացած է, ունի երեք դուստր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Վաղարշապատ քաղաքի Ոսկեհատ գյուղում։ Միջնակարգ դպրոցը ավարտելուց հետո կրթությունը շարունակել է Մայր Աթոռի Գևորգյան հոգևոր ճեմարանում։ 2006 թվականի դեկտեմբերի 25-ին՝ Սբ. Ստեփանոս Նախավկայի տոնի օրը, Տ. Արարատ եպս. Գալթագճյանի կողմից ձեռնադրվել է սարկավագ։ Կրթության ավարտին՝ 2007 թ. մայիսի 31-ին՝ որպես մագիստրոսական ավարտական աշխատանք պաշտպանության է ներկայացրել «Էջմիածին» ամսագրի 1984-1988 թթ. մատենագիտությունը» վերնագրով ավարտաճառը։
Ճեմարանական ուսումնատությունից հետո իբրև միաբան սարկավագ ծառայության է անցել «Գարեգին Ա» գիտական կենտրոնում որպես գործավար-քարտուղար։
Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Կաթողիկոսի օրհնությամբ 2009-2012 թվականներին կրթությունը շարունակել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում՝ ուսումնառության ավարտին պաշտպանելով «Տեր Գյուտ ավագ քահանա Աղանյանցի պատմագրական ժառանգությունը» թեմայով ավարտական աշխատանքը։
2010 թվականի հոկտեմբերի 31-ին ձեռամբ Տեր Մկրտիչ եպսիսկոպոս Պռոշյանի ձեռնադրվել է ամուսնացյալ քահանա։ Երկու տարի անց՝ Ղևոնդյանց տոնին, արժանացել է լանջախաչ կրելու պատվին։
2010 թվականից ծառայության է կոչվել «Էջմիածին» ամսագրի խմբագրությունում իբրև գործավար-քարտուղար,նաև Գևորգյան հոգևոր ճեմարանում իբրև «Հայ Եկեղեցու պատմություն» դասավանդող։
2012 թվականից Հայկական գրադարանների միջազգային 2-րդ համագումարի հանձնախմբի անդամ է`ընդգրկված նաև նույն ժողովի գործադիր մարմնի մշտական անդամների ցանկում։ Նույն թվականից ամդամ է նաև ՀՀ կառավարության ստեղծած գրադարանների խորհրդի։
2012 թվականի մայիսի 2-ից նշանակվել է Մայր Աթոռի Պաշտոնական մամուլի բաժնում`որպես տեխնիկական խմբագիր։
Վեհափառ Հայրապետի բարձր տնօրինությամբ 2013 թ. նոյեմբերի 1-ից ստանձնել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի «Վաչե և Թամար Մանուկյան» մատենադարանի տնօրենի պաշտոնը։
2014 թվականից Վազգենյան հոգևոր դպարնոցում դասավանդում է «Հայ Եկեղեցու պատմություն» առարկան, իսկ 2016 թվականից՝ Մայր Աթոռի Գևորգյան հոգևոր ճեմարանում՝ «Հայ Եկեղեցու պատմության աղբյուրագիտություն» և «Հայ Եկեղեցու ժողովների պատմություն» առարկաները։
2017թ․ հուլիսի 31-ից համատեղության կարգով նշանակվել է Մայր Աթոռի Սուրբ Էջմիածնի hրատարակչական բաժնի տնօրեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավագ քույրը (ֆիլմ)

«Ավագ քույրը» (ռուս.՝ «Старшая сестра»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Գեորգի Նաթանսոնը 1966 թվականին Ալեքսանդր Վոլոդինի «Իմ ավագ քույրը» պիեսի հիման վրա։
Ֆիլմի պրիմիերան կայացել է 1967 թվականի մարտի 6-ին։ Տատյանա Դորոնինայի մասնակցությամբ մելոդրամաների եռերգության առաջին էկրանաորումն է, որին հետևում են «Երեք բարդի Պլյուչշիխայում» (ռուս.՝ «3 тополя на Плющихе», 1967)  և «Եվս մեկ անգամ սիրո մասին» (ռուս.՝ «Ещё раз про любовь», 1968) ֆիլմերը։


== Սյուժե ==
Լիդիան ու Նադեժդան վաղուց ապրում են իրենց քեռու խնամակալության տակ, որը նրանց վերցրել է մանկատնից։ Քեռին անկեղծորեն երազում է երջանիկ կյանք զարմուհիների համար, և աղջիկները միշտ հետևում են նրա խորհուրդներին հակառակ իրենց ճակատագրին։ Այսպես, ավագ քույրը՝ Նադեժդան, հրաժարվում է իր երազանքից և անում ամեն ինչ, որ կրտսերը դառնա դերասանուհի, սակայն տարիներ անց ինքն է հայտնվում թատրոնում։


== Դերերում ==
Տատյանա Դորոնինա – Նադեժդա Գեորգիևնա Ռյազաևա, ավագ քույրը
Նատալյա Տենյակովա – Լիդա Ռյազաևա, կրտսեր քույրը
Միխայիլ Ժարով – Դմիտրի Պետրովիչ Ուխով, Նադյայի և Լիդիայի քեռին
Վիտալի Սոլոմին – Կիրիլ
Լեոնիդ Կուրավլյով – Վոլոդյա
Վալենտինա Շարիկինա – Շուրա, Կիրիլի կինը
Եվգենի Եվստիգնեև – Օգորոդնիկով, Նադյայի ղեկավարը
Օլեգ Բասիլաշվիլի – Օլեգ Մեդինսկի, ընդունող հանձնաժողովի անդամ, թատրոնի ռեժիսոր
Իննա Չուրիկովա – Կախարդ, Նելլի


=== Էպիզոդներում ===
Սոֆյա Պիլյավսկայա – ընդունող հանձնաժողովի անդամ
Պավել Մասսալսկի – Պավել Վլադիմիրովիչ, ընդունող հանձնաժողովի անդամ
Ալեքսանդրա Դանիլովա – Նադյայի գործընկեր
Վիկտոր Իլիչյով – դիմորդ
Ն. Խրուստալյովա – Նադյայի գործընկեր
Վիկտոր Մարկին – Վիկտոր, ընդունող հանձնաժողովի անդամ
Վ. Զովոդով  – Ֆեդյա


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Վոլոդին
Բեմադրությունը՝ Գեորգի Նատանսոնի
Գլխավոր օպերատոր՝ Վալերի Վլադիմիրով
Գլխավոր նկարիչ՝ Սեմյոն Ուշակով
Կոմպոզիտոր՝ Վլադլեն Չիստյակով
Հնչյունային օպերատոր՝ Վենիամին Կիրշենբաում


== Նկարահանումների վայր ==
Ֆիլմի նատուրալ նկարահանումները տեղի են ունեցել Լենինգրադում, ներքին դրվագները նկարահանվել են «Մոսֆիլմի» տաղավարներում։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Տատյանա Դորոնինան ճանաչվել է 1967 թվականի լավագույն դերասանուհի «Սովետսկի էկրան» ամսագրի հարցման արդյունքում։
Ֆիլմում Տատյանա Դորոնինայի հերոսուհին կատարում է «Եվ ես երիտասարդ աղջիկ էի...» երգը Ռոբերտ Բըրնսի «Ուրախ աղքատները» շարքից (անգլ.՝ The Jolly Beggars, 1785) Էդուարդ Բագրիցկու թարգմանությամբ, երաժշտությունը՝ անհայտ հեղինակի։
Ֆիլմում Վալենտինա Շարիկինայի հերոսուհին (Շուրա, Կիրիլի կինը) ներկայացնում է առակ Լենկթեմուրի մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Натансон Г. 320 страниц про любовь и кино. Мемуары последнего из могикан (отрывок)(չաշխատող հղում)
Արևելյան Կիանգ

Արևելյան Կիանգ (անգլ.՝ Kiang East [Կիանգ Իսթ]), Գամբիայի 37 շրջաններից մեկը, որը գտնվում է երկրի հարավային մասում տեղակայված Ցածր գետ մարզում։ Արևելյան Կիանգը հարավում սահմանակցում է Սենեգալի հետ։ Բնակչությունը 2013 թվականի տվյալներով կազմում է 6,316 մարդ։ Բնակչությունը հիմնականում դավանում է իսլամ, և խոսում Անգլերեն, Մանդինկա (լեզու), Ֆուլա (լեզու), Վոլոֆ (լեզու) լեզուներով։


== Տես նաև ==
Գամբիայի վարչական բաժանում
Դամուրսըղան

Դամուրսըղան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վահան Մխիթարյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վահան Մխիթարյան (այլ կիրառումներ)Վահան Գրիգորի Մխիթարյան (նոյեմբերի 16 (29), 1910, Թիֆլիս - 1992), հայ խորհրդային կենսաքիմիկոս, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1968)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1981)։


== Կենսագրություն ==
1932 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1935 թվականից աշխատել է նույն ինստիտուտի կենսաքիմիայի ամբիոնում, 1960-1986 թվականներին՝ վարիչ։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։


== Գիտական գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են օրգանիզմի վրա քլորոպրենի ազդման ինտիմ կենսաքիմիական մեխանիզմների, քլորոպրենային թունավորման կանխարգելման և բուժման հարցերին։ Բացահայտել է այրվածքների, հեպատիտների, ինֆարկտի ժամանակ լիպիդային գերօքսիդացման պրոցեսի ինտենսիվացումը հյուսվածքներում, ինչպես նաև վիտամին E-ի զգալի նվազումը։ Պարզել է, որ շաքարախտի ժամանակ արյան շաքարի քանակի ավելացմանը զուգահեռ հյուսվածքներում վիտամին E-ի քանակը նվազում է, պերօքսիդներինը՝ ավելանում։ Նա ուսումնասիրել է գերօքսիդների, գերօքսիդացած չհագեցած ճարպաթթուների ազդեցությունը որոշ ֆերմենտների ակտիվության, բջջաթաղանթի թափանցելիության վրա, գերօքսիդների, ռենտգենյան ճառագայթների ազդեցությունը գլխուղեղի գանգլիոզիդների և ցերեբրոզիդների քանակական տեղաշարժի վրա։


== Անդամակցություն ==
Վահան Մխիթարյանը ՀԽՍՀ կենսաքիմիկոսների գիտական ընկերության փոխնախագահն էր, ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գիտաբժշկական խորհրդի պրոբլեմային հանձնաժողովի նախագահը։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
Հայրենական պատերազմի 2-րդ աստիճանի շքանշան
Կարմիր աստղ
«Պատվո նշան» շքանշան
ՀԽՍՀ ԳԱ Նախագահության վաստակագիր (1976)


== Ծանոթագրություններ ==
Սուձի Նակամուրա

Սուձի Նակամուրա Shuji Nakamura (ճապ.՝ 中村修二 Nakamura Shu:ji, մայիսի 22, 1954(1954-05-22), Ikata, Nishiuwa district, Էհիմե (պրեֆեկտուրա), Ճապոնիա), ճապոնացի և ամերիկացի ֆիզիկոս, Կապույտ լուսադիոդի գյուտարար, 2014 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակակիր (2014), ներկայումս աշխատում է Սանտա Բարբարայի Կալիֆոռնիայի համալսարանում ։


== Կարիերա ==
1977 թվականին ավարտել է Տոկուսիմայի համալսարանը՝ ստանալով էլեկտրոնիկայի ճարտարագիտության որակավորում։ 1979 թվականին պաշտպանել է նույն մասնագիտությամբ մագիստրոսի կոչում։ 1979 թվականին սկսել է աշխատել Տոկուսիմայի «Nichia Chemical Industries» ընկերությունում։ 1993 թվականին սկսել է արտադրել գալիումի նիտրիդի վրա հիմնված առաջին բարձր պայծառության կապույտ լուսադիոդները։ 1994 թվականին ստացել է Տոկուսիմայի համալսարանի ճարտարագիտության գիտության թեկնածուի կոչում։ 1999 թվականին թլթել է Նիչիա կորպորացիան և դարձել Սանտա Բարբարայի Կալիֆոռնիայի համալսարանի պրոֆեսոր։ 2003 թվականից անդամկցում է ԱՄՆ ճարտարագիտական ազգային ակադեմիային։
2001 Նակամուրան դատի է տվել Նիչիայի նախկին գործատուին՝ վիճարկելով հայտնագործության բոնուսը, որը սկզբում կազմել է ընդամենը 20,000 իեն (≈ 180 ԱՄՆ դոլար)։ Թեև Նակամուրան առաջին դատավարության ժամանակ ի սկզբանե շահել է 20 միլիարդ իեն (≈ $180 միլիոն) վճարումը, Նիչիա ընկերությունը բողոքարկել է, և 2005 թվականին կողմերը համաձայնել են 840 միլիոն ¥ (≈ 9 միլիոն դոլար) գումարի վրա, որն այն ժամանակ ամենամեծ բոնուսն էր։ որ վճարվել է ճապոնական ընկերության կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Բորիս Կոզլով

Բորիս Սերգեևիչ Կոզլով (ռուս.՝ Борис Сергеевич Козлов, նոյեմբերի 9, 1931(1931-11-09) - դեկտեմբերի 13, 2008(2008-12-13), Դոնի Ռոստով, Ռուսաստան), ռուս բանաստեղծ, երգիծաբան։ ԽՍՀՄ գրողների միության (1982), Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (1991)։


== Կենսագրություն ==
Բորիս Կոզլովը ծնվել է 1931 թվականին Կալինինի մարզի Սոնկովսկի շրջանի Նեբարովո գյուղում` երկաթուղային բանվորի ընտանիքում։ Ավարտել է Յարոսլավլի երկաթուղային ուսումնարանը։ Եղել է գնացքի մեքենավարի օգնական։ 1951-1955 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, եղել հեռահար ավիացիայի հրետաձիգ։ Երկար տարիներ աշխատել է «Ռոստսելմաշ» գործարանում։ 1979 թվականին աշխատանքի է անցել Գրողների միության Ռոստովի տարածաշրջանային Գեղարվեստական գրականության քարոզչության բյուրոյում։ Եղել է «Ռոստովը աշխատում է, Ռոստովը ծիծաղում է» երգիծական, հումորային փառատոնի կազմակերպիչ։
Մահացել է 2008 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Դոնի Ռոստովում։ Թաղված էԴոնի Ռոստովի Հյուսիսային գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Բանաստեղծությունները Կոզլովին գերել են պատանի հասակից։ Առաջին անգամ հրատարակվել է «Աստղ» ամսագրում 1962 թվականին։ «Ռոստսելմաշ» գործարանում աշխատելով` նա ակտիվորեն մասնակցել է գործարանի գրական խմբակին, մասնակցել է Մոսկվայի երիտասարդ երգիծաբանների և հումորիստների 1-ին Համամիութենական սեմինար-հանդիպմանը։ Բորիս Կոզլովի ստեղծագործությունների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1982 թվականին։
Կոզլովի ստեղծագործությունները հրապարակվել են հետևյալ ամսագրերում` «Դոն», «Աստղ»,« Ակումբն ու սիրողական ինքնագործունեությունը», «Կոկորդիլոս», «Մոսկվա», «Նևա», «Կուբան», «Օգոնյոկ» և թերթերում` «Լիտերատուրնայա գազետա», «Գրական Ռուսաստան», «Խորհրդային Ռուսաստան», «Աշխատանք»։
Կոզլովի մի քանի երգիծական կարճ բանաստեղծություններ տպագրվել են բուլղարական «Септемврийска правда» թերթում։
Կյանքի վերջին տարիներին Կոզլովը հրատարակել է Солянка» (առաջին համարները լույս են տեսել «Окрошка» խորագրով) զավեշտական ամսագիրը։


== Պարգևներ ==
«Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի» մեդալ
«Երեկոյան Ռոստով» թերթի մրցանակ
Կոզլովն արժանացել է մի շարք տարածաշրջանային գրական մրցանակների


== Ստեղծագործություններ ==
По малой дозе в стихах и прозе. - Ростов-н/Д: Ростиздат, 1982.
Смеху подобно. - Ростов-н/Д: Ростиздат 1986.
Проявляя негативы. - Ростов-н/Д: Ростиздат 1991.
Смехопилорама. - Ростов-н/Д: издательский дом БиС, 2008.


== Գրականություն ==
Писатели Дона: Библиографический указатель. — Изд. 2-е, испр. и доп. — Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1986. — 416 с.
Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX—XXI вв.:справ. изд., Сост. Губанов Г. — Ростов н/Д, 2006. — 512 с. ISBN 5-481-00623-5.


=== Կոզլովի կյանքի և գործունեության մասին ===
Юдин Л.: О стихах в сб. "Четвертая смена"// Дон, 1979, № 1. - С.183.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Козлов, Борис Сергеевич
Կրիվսկի (Դուբովսկի շրջան)

Կրիվսկի (ռուս.՝ Кривский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Մտնում է Մալոլուչենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բիկմուրզինո (գյուղ, Նուրիմանովսկի շրջան)

Բիկմուրզինո (ռուս.՝ Бикмурзино, բաշկիրերեն՝ Бикмырҙа), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Նուրիմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 173 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շառլ Դրագոյի գավաթ

Շառլ Դրագոյի գավաթ (ֆր.՝ Coupe Charles Drago), նախկին ֆրանսիական ֆուտբոլային գավաթային մրցաշար։ Անցկացվել է այն ակումբների միջև, որոնք դուրս էին մնացել մինչև Ֆրանսիայի գավաթի քառորդ եզրափակիչը։ Մրցաշարը հիմնադրվել է 1953 թվականին և դադարեցվել 1965 թվականին։


== Եզրափակիչներ ==


== Հաղթողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մելոդի Անդերսոն

Մելոդի Անդերսոն (անգլ.՝ Melody Anderson, դեկտեմբերի 3, 1955(1955-12-03), Էդմոնտոն, Կանադա), ամերիկա-կանադացի դերասանուհի և հասարակական գործիչ։


== Կարիերա ==
Մելոդի Անդերսոնն առավել հայտնի է, 1980 թվականի «Ֆլեշ Գորդոն» ֆիլմում կատարած իր դերով։ Նա նաև գլխավոր կանացի դերեր է խաղացել «Մահացածներն ու թաղվածները», «Կրակով քայլողը»։ Հեռուստատեսության մեջ նա խաղաց գլխավոր դերը «Մենիմել» սերիալում, որը փակվել է առաջին եթերաշրջանից հետո, ինչպես նաև հայտնվել է «Դալլաս», «Սենթ-Էլսվեր», «Հյուրանոց» և «Նա գրել է սպանություն» սերիալներում։ Նա նաև խաղաց Մերիլին Մոնրոյի դերը 1993 թվականի «Մերիլին և Բոբբի. Նրա վերջին սերը» ֆիլմում։
1997 թվականին Մելոդի Անդերսոնն ավարտել է Նյու Յորքի համալսարանը և վերաորակավորվել է որպես հասարակական գործիչ, հետագայում Կոլումբիայի համալսարանում, ստացել է մագիստրոսի աստիճան հոգեբանության ասպարեզում և դոկտորական աստիճան Իեշիվա համալսարանում հասարակական գործունեության ասպարեզում։ 2006 թվականին նա հրատարակել է գիրք այն մասին, թե ինչպես ծնողներին հաղթահարել բոլոր խնդիրներն այն երեխաների հետ, որոնք թմրադեղ և ալկոհոլ են օգտագործում։


== Ֆիլմագրություն ==
1979 — Էլվիս / Elvis
1980 — Ֆլեշ Գորդոն / Flash Gordon
1981 — Մահացածներն ու թաղվածները / Dead & Buried
1982 — Դալլաս / Dallas
1983 — Ֆոտոմոդել-ոստիկան / Policewoman Centerfold
1983 — Սենթ-Էլսվեր / St. Elsewhere
1986 — Հյուրանոց / Hotel
1986 — Կրակով քայլողը / Speed Zone!
1987 — Խոր ու մութ գաղտնիքները / Deep Dark Secrets
1988 — Արագության գոտի / Speed Zone!
1989 — Վերջին ծանուցումը / Final Notice
1990 — Հիտլերի դուստրը / Hitler’s Daughter
1991 — Հսկողության տակ / Under Surveillance
1992 — Փլուզում / Landslide
1993 — Նրա վերջին սերը / Marilyn & Bobby: Her Final Affair


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.imdb.com/name/nm0000758/
Նոչետո

Նոչետո (իտալերեն՝ Noceto), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում։
Բնակչությունը՝ 11 300 մարդ։ Բնակչության խտությունը` 103 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 43055։ Հեռախոսային կոդը` (+39) 0521։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Ալգուայրե

Ալգուայրե (կատ.՝ Alguaire), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Լյելդա պրովինցիայի մեջ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեգրիա շրջանում։ Զբաղեցնում է 50,11 կմ²։ Բնակչությունը՝ 3140 մարդ(2010)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1391)

Ժողովածու (1391), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1391 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1414 թվականին Կիրակոս կրոնավոր գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Սիմեոն վարդապետ, ենթադրաբար Այրիվանեցի։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18․3×13,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 302 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 1 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով (անթնթեռնելի)։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դեղին մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 114բ, 182բ, 271բ, ստացողի՝ 300բ (1416 թ․), հետագայի՝ 1ա (1517 թ․), 1դ (ԺԸ դ․):


== Բովանդակություն ==
Մեկնութիւն Յովհաննու (Նանայ, Անդրէաս, անանուն)։
Ներս․ Լամբրոնացւոյ Մեկնութիւն էր ընդ եղբայրս-ի։


== Ծանոթագրություններ ==