Սենտիմենտալ ճանապարհորդություն՝ կարտոֆիլ հավաքելու

«Սենտիմենտալ ճանապարհորդություն՝ կարտոֆիլ հավաքելու» (ռուս.՝ «Сентиментальное путешествие на картошку»), 1986 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, երիտասարդական դրամա։ Թողարկվել է 1986 թվականի օգոստոսի 6-ին։
Ֆիլմը դարձել է հայտնի կինոօպերատոր Դմիտրի Դոլինինի առաջին ինքնուրույն ռեժիսորական աշխատանքը (նրա 1980 թվականի «Երեք տարի» (ռուս.՝ «Три года») ֆիլմը, որը նկարահանվել է Չեխովի վեպի հիման վրա, ստեղծվել է Ստանիսլավ Լյուբշինի հետ համատեղ)։ Սցենարը գրել է Անդրեյ Սմիռնովը։ Գլխավոր դերը կատարել է ապագա կինոռեժիսոր և դերասան Ֆիլիպ Յանկովսկին, որի համար այդ դերը դարձել է առաջինը՝ չհաշված «Հայելի» ֆիլմում նկարահանումները հինգ տարեկանում։


== Սյուժե ==
Պետյա Կարտաշովը ընդունվում է ինստիտուտ և սեպտեմբերի սկզբին առաջին կուրսեցիների թվում մեկնում է կարտոֆիլ հավաքելու։ Նրա ընկերուհին, որն ինստիտուտ չի ընդունվել, չի ցանկանում նրան մենակ թողնել՝ ասելով, որ այնտեղ նա «կսիրահարվի ինչ-որ անպետքի»։ Իսկապես, առաջին իսկ օրը Պետյան նկատում է կարմիր գլխարկով շիկահեր Անյային, որին սիրահարվում է։ Նա խոստովանում է աղջկան, որ վաղուց է երազել սիրահարվել նրա նման աղջկա, սակայն վերջինս նրան ասում է, որ նրա զգացմունքները փոխադարձ չեն։ Ուշացումով գյուղ է ժամանում Վորոնեցը, որը բնակություն է հաստատում Պետյայի հետ նույն խրճիթում և ժամանակ առ ժամանակշրջապատողներին  պատմում է իր սիրային արկածների մասին։
Մի անգամ ճաշի ժամանակ Անյան խոստովանում է, որ կարոտել է մուգ շոկոլադը։  Պետյան երեկոյան գնում է մոտակա խանութ և շոկոլադ է գնում, բայց ուշանում է վերջին ավտոբուսից և վերադառնում է իր ընկերների մոտ միայն գիշերը։ Նրանք տեղեկացնում են Պետյային , որ Վորոնեցը ծննդյան օրվա պատրվակով իրենց մոտ է հրավիրել երկու աղջիկների, իսկ հետո հեռացել է կարմիր գլխարկով աղջկա հետ։  Առավոտյան Վորոնեցը վերադառնում է և պատմում, որ գիշերն անցկացրել է Անյայի հետ պահեստում, ինչն առաջացնում է Պետյայի կատաղությունը, որը գոռում է, թե Վորոնեցը ստում է։  Սակայն ավելի ուշ Պետյան բազմիցս տեսնում է Անյային Վորոնեցի հետ, իսկ մի օր հանդիպելով նրանց խոտի դեզի մոտ համբուրվելիս՝ գոռում է՝ ատում եմ, ապա փախչում է։
Ավարտվում է կարտոֆիլ հավաքելու համար նախատեսված ժամանակը։ Մեռնում է պառավ Զոյան, որին մոտ իր ընկերների հետ միասին սենյակ էր վարձել Պետյան, և որը նրանց պատմում էր գյուղի նախկին կյանքի մասին։ Վորոնեցը սկսում է խուսափել Անյայից, և մի օր Պետյան նրան տեսնում  է լացելիս։ Անյան լացելով ասում է, որ ինքն է մեղավոր ամեն ինչում։ Շուտով ուսանողները երկու ավտոբուսներով վերադառնում են քաղաք։


== Դերերում ==
Ֆիլիպ Յանկովսկի–  Պետյա Կարտաշով
Անելիկա Նևոլինա –  Անյա Բասկինա
Պյոտր Սեմակ –  Լյոշա Վորոնեց
Անդրեյ Գուսև –  Վասիլի Սերեդա
Նիկոլայ Ուստինով –  Նիկոլայ Պրոսկուրին, ավագ
Վասիլի Արկանով –  Նիկիտա Ուսպենսկի
Եվգենյա Բարկան –  баба Зоя
Ֆեոդոր Վալիկով –  պապ Սերյոգա, տանտեր
Էլվիրա Կոլոտուխինա –  Տոսյա, պառավ Զոյայի հարևանուհին
Սերգեյ Ռուսկին –  Իգոր, տեղացի խուլիգան
Մարիա Մուշկատինա –  Կատյա
Յուլյա Բոչանովա –  Նաստյա
Վալենտին Տրուշչենկո –  Ալբերտ, կոլտնտեսական (հնչյունավորել է Իգոր Եֆիմովը)
Վադիմ Մալիշև –  Լիկիշ
Դմիտրի Մեսխիև –  կովկասցի ուսանող
Ալեքսեյ Սիմոնով –  ուսանող
Մարինա Յակովլևա –  էպիզոդ


== Լրացուցիչ փաստեր ==
«Ղեկավարությանը պետք է դեմքով ճանաչել» (ռուս.՝ «Начальство в лицо надо знать») արտահայտությունը, որն ասում է ավագ Նիկոլայը, և որը հարասությոն է «Տվեք բողոքի գիրքը» ֆիլմից Վիցինի հայտնի խրատական ասացվածից, ներառվել է ռուսական կինոյի թևավոր արտահայտությունների և աֆորիզմների՝ Ա․ Կոժևնիկովի  բառարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Павлова И. Сентиментальное путешествие… (О худож. фильме «Сентиментальное путешествие на картошку») // «Смена». 1986. 5 окт.
Плахов, Андрей. Любовь не картошка (О худож. фильме «Сентиментальное путешествие на картошку») // «Кино» (Рига). — 1986. — No 10. — С. 2—3.
Гербер, Алла. Пятеро под одной крышей (О худож. фильме «Сентиментальное путешествие на картошку») // «Искусство кино». — 1987.— No 3.— С. 72—77.


== Արտաքին հղումներ ==
«Սենտիմենտալ ճանապարհորդություն՝ կարտոֆիլ հավաքելու» ֆիլմը Russiancinema.ru կայքում