armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Քլոստերնոյբուրգ (Ավստրիա)

Քլոստերնոյբուրգ (գերմ.՝  Klosterneuburg), Ստորին Ավստրիա դաշնային հողում գտնվող ավստրիական քաղաք։ Գտնվում է Վիեննայից հյուսիս-արևմուտք և ոչ անմիջականորեն սահմանակցում է նրան։ 1938 թվականից մինչև 1954 թվականները եղել է Վիեննայի կազմի մեջ։ 2001 թվականի տվյալներով բնակչությունը թիվը` 24.797 մարդ։


== Պատմություն ==

Մեր թվարկության I-ից V դարերում ներկայիս Քլոստերնոյբուրգի տարածքում գտնվում էր հռոմեկան ռազմական ճամբար, որի անվանումը մինչև օրս էլ հայտնի չէ։ Ներկայիս բնակավայրի շարունակական պատմությունը սկսվում է IX դարից։ 1108 թվականին Լեոպոլդ III-ը` Բաբենբերգ տոհմից, Լեոպոլդսբերգ սարի վրա կառուցեց իր Nivvenburc-ը (Նոյբուրգ, «Նոր ամրոց») ամրոցը։ Իր ճոխության տեսանկյունից աթոռանիստն ամբողջապես համապատասխանում էր ռայսխֆյուրսթի տիտղոսին։ 1114 թվականին իշխանական նստավայրի հարևանությամբ սկսվել է եկեղեցու շինարարությունը, որը 1133 թվականին դարձել է վանական և ստացել է Քլոստերնոյբուրգ անվանումը։ Հետագայում այդ անվանումը տարածվել է ողջ քաղաքի վրա։
Միջնադարյան Նոյբուրգը կազմված էր Դանուբի երկու ափերին ընկած անջատ բնակավայրերից։ Հաճախակի հեղեղները բնակիչներին ստիպում էին ավելի հեռացնել բնակավայրերը Դանուբի ափերից։
XIII դարի սկզբին գոյություն ուներ երկու Նոյբուրգ` Վանքի Նոյբուրգը (Քլոստերնոյբուրգ) և Շուկայի Նոյբուրգը (Քորնոյբուրգ), Դանուբի հակադիր ափերին։ 1298 թվականին Ալբրեխթ I-ը, ով Նոյբուրգում էր ապրում 1288 թվականից, առանձնացրեց այդ երկու բնակավայրերը և Քլոստերնոյբուրգում մտցրեց քաղաքային իրավունք։ Քլոստերնոյբուրգը հանդիսանում էր Լեոպոլդ VI-ի նստավայրը։ 1485 թվականին Լեոպոլդ III-ի կանոնականացումից հետո քաղաքային վանքը դարձել է ավստրիական ազգային սրբավայր և Ավստրիայի կենտրոնական ուխտավայրերից մեկը։ XV—XVI դարերում աբբայությունը վերածվեց խոշոր կրոնական, մշակութային և գիտական կենտրոնի։ Քլոստերնոյբուրգի վանքը հայտնի էր որպես իր ժամանակի լավագույն աշխարհագրական քարտեզներ պատրաստողը, ինչպես նաև այդտեղ էր տեղակայված գերմանախոս հողերի լավագույն գրադարաններից մեկը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ավգուստինյան վանք (Քլոստերնոյբուրգի վանք)- հիմնադրել է XII դարի սկզբին Լեոպոլդ III-ը
Վանական եկեղեցի - կառուցվել է 1136 թվականին, որպես ռոմանական բազիլիկա, XVII դարում վերակառուցվել է բարոկկո ոճով։
Լեոպոլդի ժամատուն - մատուռը գտնվում է վանքի հիմնադիր, Ստորին Ավստրիայի Սուրբ հովանավոր Լեոպոլդ III-ի հանգստարանի մոտ, այստեղ է գտնվում նաև Վարդենյան խորանը, որը XII դարի արվեստի կոթող է։
Լապիդարիում- վիմագրերի ցուցահանդես. այստեղ է պահվում 1310 թվականին կառուցված Քլոստերնոյբուրգյան տիրամոր մարմարյա արձանը
Տակառագործարան - խաղողագործությանը նվիրված ցուցահանդես
Վանական գրադարան - զետեղված է 30.000 հատոր հին գիրք
Էսելի հավաքածու- ժամանակակից շինության մեջ տեղակայված գեղարվեստական պատկերասրահ, որտեղ ներկայացված են ժամանակակից ավստրիական և արտասահմանյան նկարիչների նկարները։


== Ծանոթագրություններ ==
Իսկրա (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻսկրաԻսկրա (ուկրաիներեն՝ Іскра), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իսկրա գյուղում բնակվում էր 271 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,642 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 422,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (267401-267500)

Աստերոիդների ցանկ (267301-267400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (267501-267600)
 Աստերոիդների ցանկ (267301-267400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (267501-267600)
Երմոլաևկա (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Երմոլաևկա (այլ կիրառումներ)Երմոլաևկա (ռուս.՝ Ермолаевка, բաշկիրերեն՝ Ермолаевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիսկիմի գավառակ

Կիսկիմ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, էրզրումի վիլայեթում, Ճորոխ գետի միջին հովտում։ Ընդգրկում էր նախկին Բերդագրակ գավառակի տարածքը։ Ուներ մոտ 20 գյուղ։ Կենտրոնն էր Կիսկիմ գյուղը (Ճորոխի աջ ափին), որը հիշատակվում, է 16-րդ դարի սկզբին (1512) որպես ենթակա Սպերի իշխանին։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքն ընդգրկում էր Թորթում և Ճորոխ գետերի ջրբաժան լեռներից արևմուտքը՝ Ճորոխ գետի հովիտը։


== Պատմություն ==
1829 թվականին գավառակը մտնում էր Ախլցխայի փաշայության մեջ։ Կիսկիմի քրիստոնյա հայերը զնագվածային կոտորածների են ենթարկվել 1915-1917 թվականներին։ Փրկվածները ապաստանել են Կովկասում, Ուկրաինայում և այլուր։


== Բնակչություն ==
Ըստ Վ. Քինեի Կիսկիմը 1891 թվականին ուներ 29 951 բնակիչ, որից 5954-ը՝ հայեր, մյուսները թուրքեր, բռնությամբ իսլամ ընդունած հայեր և լազեր։
20-րդ դարի սկզբին բնակչության մեծ մասը իսլամադավան հայ էին (բռնի կրոնափոխ եղած 18-րդ դարի վերջում), կային նաև հայ քրիստոնյաներ (հիմնականում՝ Կարմիրք, Կուդրաշեն, Մոխրկուտ գյուղերում)։


== Տնտեսություն ==
19-րդ դարի և 20-րդ դարի սկզբին տնտեսության հիմնական ճյուղերը՝ այգեգործությունը, խաղողագործությունը, մեղվաբուծությունը և անասնապահությունն էին։ Զբաղվում էին նաև արհեստներով։


== Օգտակար հանածոներ ==
Կիսկիմն ուներ պղնձի, երկաթի և արծաթի պաշարներ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կիսկիմի տարածքում կար հին հայկական բերդերի, դղյակների և վանքերի ավերակներ։ Միջին դարերում Մամիկոնյան, Բագրատունի և Պահլավունի նախարարներն իրենց կալվածքներն ունեին Կիսկիմում։
Բոլոր հայկական գյուղերն ունեին եկեղեցի և դպրոց։


== Վարչական բաժանում ==
Կիսկիմը բաժանվում էր 5 գյուղախմբերի։ 1909 թվականին ուներ 68 գյուղ, որից 24-ը հայաբնակ էին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տարանցում

Տարանցում, տրանզիտ (լատ․ fransitus — անցում), ուղևորների և բեռների փոխադրում մի վայրից մյուսը՝ անցնելով միջանկյալ վայրերով։ Երկաթուղային տրանսպորտում «տարանցում» հասկացությունը կիրառվում է ոչ միայն փոխադրումների, այլ նաև գնացքների ու վագոնների, իսկ գետային տրանսպորտում՝ երկու կամ մի քանի կից նավագնացությունների շրջանակներում և մի նավագնացության նավահանգիստ-նավամատույցների միջև կատարվող փոխադրումների նկատմամբ։
Տարանցիկ փոխադրումներ են կատարվում նաև խառը հաղորդակցությունների դեպքում, որին մասնակցում են երկաթուղիներ ու նավագնացություններ (գետային ու ծովային)։ Տարանցումն իրականացվում է և՛ երկրի ներսում, և՛ տարբեր երկրների միջև (մի երկրի ուղևորների ու բեռների փոխադրում մի այլ երկիր՝ անցնելով երրորդ երկրի տարածքով)։
Սև կոն

Սև կոն կամ Քաղաքացիական անհնազանդության հուշարձան (իսլ.՝ Svarta Keilan, Minnisvarði um Borgaralega Óhlýðni, անգլ.՝ The Black Cone, Monument to Civil Disobedience), քար հուշարձան Ռեյկյավիկում։ Տեղադրված է Իսլանդիայի պառլամենտի՝ Ալթինգի շենքի դիմաց։ Բացվել է 2012 թվականին 2008-2011 թվականների ֆինանսական ճգնաժամի դեմ բողոքի ակցիաների՝ «Կաթսաների հեղափոխության» երրորդ հոբելյանի օրերին։ Հուշարձանի հեղինակը իսպանացի նկարիչ Սանտյագո Սիերան է։


== Հուշարձան ==
Հուշարձանը համարյա երկու մետր բարձրությամբ (վեց ոտնաչափ) սև կոնաձև՝ մեջտեղից ճեղքված քար է։ Քարին ամրացված է երկլեզու՝ մարդու և քաղաքացու իրավունքներից (ոչ թե 1789 թվականի, այլ 1793 թվականի ընդլայնված տարբերակից)՝ Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության և մարդու իրավունքների պաշտապանության պատմության կարևոր փաստաթղթից, իսլանդերեն և անգլերեն քաղվածքով տախտակ։


== Տեղադրման վայր ==
Հուշարձանը պառլամենտի շենքի դիմաց նախապես տեղադրվել է Ռեյկյավիկի Գեղարվեստի թանգարանի կազմակերպած «NO» ցուցահանդեսի շրջանակներում։ Սանտյագո Սիերան ճեղքել է քարը տեղադրման ժամանակ։ Ցուցահանդեսի ավարտից հետո հեղինակը հուշարձանը նվիրել է քաղաքին՝ պայմանով, որ այն կմնա պառլամենտի շենքի դիմաց։ Առաջարկը լուրջ վեճերի առիթ է տվել, բայց արդյունքում՝ քաղաքային խորհուրդը որոշել է արձանը թողնել իր տեղում, միայն տեղափոխելով այն Օստուրվյոլյեր հրապարակի հարավ-արևմտյան անկյուն


== Գրականություն ==
Eleanor Heartney, Hans Ulrich Obrist, Uri Gordon, Hafthor Yngvason Santiago Sierra: The Black Cone, Monument to Civil Disobedience. — Reykjavik: Reykjavik Art Museum, 2013. — 145 с. — ISBN 9979769475 , ISBN 978-9979769477


== Ծանոթագրություններ ==
Գաստոն Կաբորե

Գաստոն Կաբորե (ֆր.՝ Gaston Kaboré, ապրիլի 23, 1951(1951-04-23), Բոբո Դիուլասո, Բուրկինա Ֆասո), բուրկինաֆասոցի կինոռեժիսոր, այդ երկրի կինոարտադրության բնագավառում կարևորագույն դեմքերից մեկը։ Մրցանակների է արժանացել իր նկարահանած Wend Kuuni և Buud Yam ֆիմերի համար


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1951 թվականին Վերին Վոլտայում՝ Բոբո-Դիուլասոյում։
Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում՝ Սորբոնի համալսարանում պատմություն է ուսումնասիրել, ստացել արտոնագիր և մագիստրոսի աստիճան։ Աֆրիկայում տեղաբնիկների նկատմամբ գաղութարարների դրսևորած ռասայական խտրությունն ուսումնասիրելու ընթացքում հավաքած նյութն օգտագործել է իր վավերագրական Maîtrise ֆիլմը նկարահանելիս.: Կինոյի լեզվին ավելի լավ տիրապետելու նպատակով ընդունվել է կինեմատոգրաֆիայի բարձրագույն դպրոց, որն ավարտել է 1976 թվականին։ Վերադառնալով հայրենիք՝ աշխատանքի է անցել որպես կինոյի ազգային կենտրոնի տնօրեն, միաժամանակ շարունակել է ֆիլմեր նկարահանել։ Նրա հեղինակած  Wend Kuuni-ն Բուրկինա Ֆասոյում թողարկված գեղարվեստական երկրորդ կինոնկարն է։ Գաստոն Կաբորեի մի շարք աշխատանքներ միջազգային հեղինակավոր կինոմրցանակներ են նվաճել, այդ թվում՝ Կաննի փառատոնի «Սեզար»։
1997 թվականին նրա նկարահանած Buud Yam ֆիլմն արժանացել է Ուագադուգուում անցկացված կինոյի և հեռուստատեսության համաաֆրիկյան 15-րդ փառատոնի (Panafrican Film and Television Festival of Ouagadougou (FESPACO) առաջին կարգի մրցանակին։
1985-ից մինչև 1997 թվականը Կաբորեն պաշտոնավարել է որպես կինոարտադրողների համաաֆրիկյան ֆեդերացիայի (Pan African Federation of Filmmakers (FEPACI) գլխավոր քարտուղար։ 2005 թվականից նա Ուագադուգուում վարում է Imagine անվանումը կրող վարժական դպրոցը, որը կինոյի և հեռուստատեսության աշխատողներին օգնում է բարձրացնելու իրենց որակավորումը։


== Ֆիլմագրություն ==
Wend Kuuni (1983)
Zan Boko (1988)
Rabi (1992)
Lumière and Company (1995)
Buud Yam (1997)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ukadike, Nwachukwu Frank (2002). Gaston Kaboré. Questioning African Cinema: Conversations with Filmmakers. Minneapolis, MN: University of Minnesota Press. pp. 109–120. 0-8166-4005-X.


== Արտաքին հղումներ ==
Գաստոն Կաբորե Internet Movie Database կայքում
Ստարոե Դավիդկովո

Ստարոե Դավիդկովո (ուկրաիներեն՝ Старе Давидково), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարոե Դավիդկովո գյուղում բնակվում էր 610 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,927 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 658,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուվորովկա (Օկտյաբրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուվորովկա (այլ կիրառումներ)Սուվորովկա (ռուս.՝ Суворовка), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օկտյաբրսկի շրջանում։ Մտնում է Պերսիանովսկովո գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ջերեմի Քլեյներ

Ջերեմի Քլեյներ (անգլ.՝ Jeremy Kleiner, 1976), ամերիկացի կինոպրոդյուսեր։ Քլեյներն ու նրա գործընկեր պրոդյուսերները 2013 թվականի 12 տարվա ստրկություն և 2016 թվականի Լուսնի լույս ֆիլմերի համար հաղթել են լավագույն ֆիլմի համար օսկար։


== Կենսագրություն ==
Ջերեմի Քլեյները ծնվել է 1976 թվականին՝ հույների ընտանիքում։ 1998 թվականին ավարտել է Հարվարդի համալսարանը։ Որպես ստեղծագործական ղեկավար Քլեյներն աշխատել է Ռիչարդ Դոների և Լորեն Շուլեր Դոների ընկերությունում։ 2003 թվականին միացել է Plan B Entertainment-ին, որտեղ ստեղծագործական ղեկավարից մինչև պրոդյուսեր և հետո 2013 թվականին համանախագահ ճանապարհ է անցել։


== Ֆիլմագրություն ==
Պապա Լիի մասնավոր կյանքը (2009)
Հարված հետույքին (2010)
Կե՛ր, աղոթի՛ր, սիրի՛ր (2010)
Համաշխարհային պատերազմ Զ (2013)
12 տարվա ստրկություն (2013)
Ճիշտ պատմություն (2014)
Սելմա (2014)
Իջեցման խաղ (2015)
ՕԱ (հեռուստասերիալ) (2016)
Կորցրած քաղաք Z (2016)
Լուսնի լույս (2016)
Պատերազմի մեքենա (2017)
Գեղեցիկ տղա (2018)
Եթե Բիլ սթրիթը կարողանար խոսել (2018)
Իշխանություն (2018)
Սան Ֆրանցիսկոյում վերջին սևամորթը (2019)
Աստղերին (2019)
Արքան (2019)


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


=== Օսկարներ ===


=== AACTA միջազգային կինոմրցանակ ===


=== ԱԿԻ մրցանակ ===


=== Կանանց ֆիլմերի լրագրողների միություն ===


=== Սև կինոյի ամերիկյան փառատոն ===


=== Համայնքային մրցանակներ ===


=== Black Reel մրցանակներ ===


=== Բրիտանական ակադեմիայի ֆիլմերի մրցանակներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջերեմի Քլեյներ Internet Movie Database կայքում
Ամիր-Արխ

Ամիր-Արխ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 372 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նոր Բայազետի գավառ

Նոր Բայազետի գավառ, վարչաքաղաքական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում։ 1849-1918 թվականներին մտել է Երևանի նահանգի մեջ։ Գավառի կենտրոնը Նոր Բայազետ (հետագայում՝ Կամո, այժմ՝ Գավառ) քաղաքն էր։
Նոր Բայազետի գավառը հյուսիս-արևմուտքում սահմանակցում է Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի, արևմուտքում՝ Էջմիածնի ու Երևանի, հարավում՝ Շարուր-Դարալագյազի գավառներին։ Արևելքում և հյուսիսում՝ Սևանի և Արևելյան Սևանի լեռնաշղթաների երկայնքով, անցնում էր սահմանը Ելիզավետպոլի նահանգի հետ։
Ներառել է հիմնականում ժամանակակից Գեղարքունիքի մարզի տարածքի մեծ մասը՝ բացառությամբ Ճամբարակի շրջանի, ինչպես նաև ներառել է Հրազդանի շրջանի մի մասը։


== Պատմություն ==
Գավառը կազմվել է 1849 թվականին։ 1828 թվականի Թուրքմենչայի պայմանագրի ստորագրումից առաջ գոյություն ունեցող Երևանի խանությունը վերածվում է ռուսական Երևանի գավառի՝ Հայկական մարզի կազմում։ Սևանա լճի ավազանում, մասնավորապես՝ արևմտյան ափերին, 1828-1829 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմից հետո Բայազետ քաղաքից հաստատվում են հազարավոր հայեր։
1849 թվականին կայսերական հատուկ հրովարտակով կազմվում է Երևանի նահանգը։ Այն ներառում էր 1840 թվականին լուծարված Հայկական մարզի և Ալեքսանդրապոլի գավառի տարածքը՝ հանդիսանալով ժամանակակից Հայաստանի Հանրապետության հիմքը։
1918-1920 թվականներին մտել է Հայաստանի առաջին հանրապետության, իսկ 1920 թվականից՝ Խորհրդային Հայաստանի կազմի մեջ։
1930-ական թվականներին լուծարվել է, և նրա տարածքում առաջացել են Սևանի, Գավառի, Մարտունու, Վարդենիսի և Հրազդանի շրջանները։


== Բնակչություն ==
1897 թվականին գավառի բնակչությունը կազմել էր 112 111 մարդ, այդ թվում՝

հայեր՝ 74 441 մարդ (66,4 %),
կովկասյան թաթարներ՝ 31 952 մարդ (28,5 %),
ռուսներ՝ 2 803 մարդ (2,5 %)
քրդեր՝ 2 691 մարդ (2,4 %)։Գավառի կենտրոն Նոր Բայազետ քաղաքում բնակվել է 8734 մարդ։


== Վարչական բաժանում ==
1913 թվականին գավառի կազմում եղել են 16 գյուղական համայնքներ՝


== Տես նաև ==
Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության կազմում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
, Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона, СПб, 1890-1907։
Անդոզ

Անդոզ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յամբոլ

Յամբոլ (բուլղարերեն՝  Я̀мбол), քաղաք Բուլղարիայի հարավարևելյան մասում, պատմական Թրակիայի տարածքում, Տունջա գետի ափին։ Նույնանուն մարզի ու համայնքի վարչական, տնտեսական, կրթական,մշակութային կենտրոնն է։ Բնակչության թվաքանակը 2011 թվականի տվյալներով եղել է 74.132(2011):


== Պատմություն ==
Քաղաքի ներկայիս տարածքն ու շրջական բնակեցված են եղել դեռևս նոր քարի դարի ժամանակներից։ Հին թրակիական արքայանիստ Կաբիլե քաղաքը, որ հիմնադրվել է մեր թվականությունից առաջ երկրորդ հազարամյակի վերջերին, գտնվել է ներկայիս Յամբոլից մոտավորապես 10 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Դա կարևորագույն քաղաքներից է եղել՝ իր մեջ ունենալով թագավորի պալատներից մեկը։ Մակեդոնիայի արքա Ֆիլիպ Երկրորդը՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացու հայրը, մ. թ. ա. 341 թվականին նվաճել է այն և վերափոխել հին հունական պոլիսի։ Ալեքսանդր Մակեդոնացի Մեծի կայսրության փլուզումից հետո՝ մ. թ. ա. 3-րդ հարյուրամյակում, Կաբիլեն դարձյալ կառավարել են հին թրակիացիները։ Մ. թ. ա. 71 թվականին քաղաքին տիրել են հին հռոմեացիները։ Մեր թվականության 136 թվականին Կաբիլեն հինհռոմեական խոշորագույն ռազմական ճամբարներից մեկն էր տարածաշրջանում՝ ունենալով առնվազն 600 զինվորական. պեղումների արդյունքում վերջերս սպաների կեցավայր է հայտնաբերվել հնագիտական պարկում։
Հռոմի կայսրերից Դիոկղետիանոսը  մ. թ. 293 թվականին ընդարձակել է Կաբիլեն և վերանվանել Diospolis (Διόςπόλις in Greek, այսինքն՝ Զևս աստծո քաղաք։ Այդ անվանումը դարերի ընթացքում ձևափոխությունների է ենթարկվել՝ դառնալով Diampolis (Διάμπόλις), Hiambouli (Ηιάμβόυλι; բյուզանդական ժամանակագրություններում), Dinibouli (دنبلي; արաբական ժամանակագրություններում), Dbilin (Дбилин; բուլղարական արձանագրություններում),  Diamboli կամ Jamboli (Диамбоюли), որն էլ, ի վերջո, վերածվել է Յամբոլի։


=== Քույր քաղաքներ ===
Յամբոլը բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 Հալլե, Գերմանիա.
 Վիլժյուիֆ, Ֆրանսիա
 Անդիժան, Ուզբեկստան
 Շերաձ, Լեհաստան.
 Տարգու Ժիու, Ռումինիա.
 Իժևսկ, Ռուսաստան.
 Բերդյանսկ, Ուկրաինա.
 Էդիրնե, Թուրքիա.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը (en búlgaro)
Քնի բառարան (ֆիլմ)

«Քնի բառարան» (անգլ.՝ The Sleeping Dictionary), Գայ Ջենկինի՝ 2003 թվականին նկարահանած ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ անգլիացի Ջոն Տրասկոտը ավարտել է ուսումնառությունը։ Որից հետո նա գնում է պրակտիկայի անգլիական գաղութ՝ Սարավակ (ներկայումս Մալայզիայի տարածքում, Կալիմանտան կղզի)։ Նրա նպատակն էր վերափոխել բնիկների «վայրի» կյանքը։ Իբան ցեղի մեջ ընդունված էր մի սովորություն, երբ անգլիացիներին առաջարկում էին բնիկ կին-սիրուհի, որի օգնությամբ սովորում էին տեղական լեզուն։ Այդպիսի կնոջը անվանում են «Քնի բառարան»։ Տրասկոտը սիրահարվում է այդ կնոջը՝ Սելիմային և ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ, որի պատճառով ընդհարվում է գաղութի ղեկավարության հետ։ Ինչպես նաև ամուսնությունները արգելված են ցեղի օրենքներով։ Տրասկոտը ճարահատյալ վերադառնում է հայրենիք՝ Անգլիա և այնտեղ ամուսնանում ուրիշ կնոջ հետ։ Բայց հետագայում վերադառնում է հետ՝ գաղութ, և պարզում, որ Սելիման երեխա է ունեցել՝ իր երեխային։ Ի վերջո, բարդ փորձություններ անցնելով, հերոսը կարողանում է Սելիմայի հետ փախչել ջունգլի և ապրել երջանիկ։


== Գլխավոր դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Քնի բառարան»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Սադովոե (գյուղ, Բլիզնյուկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍադովոեՍադովոե (ուկրաիներեն՝ Садове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1862 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սադովոե գյուղում բնակվում էր 985 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 229,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարյուս Ստանկյավիչյուս

Մարիուս Ստանկյավիչյուս (լիտ.՝ Marius Stankevičius, հուլիսի 15, 1981(1981-07-15), Կաունաս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լիտվացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
2013 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Ստանկյավիչյուսը որպես ազատ գործակալ տեղափոխվել է թուրքական «Գազիանտեպսպոր» ակումբ։ Պայմանագիրը կնքվել է 2 տարի ժամկետով։ 2014 թվականի օգոստոսի 10-ին Մարյուս Ստանկյավիչյուսը տեղափոխվել է «Հաննովեր 96»՝ ստորագրելով մեկ տարվա պայմանագիր։


=== Միջազգային ===
2002-2013 թվականներին Ստանկյավիչյուսը խաղացել է Լիտվայի հավաքականի կազմում։ Դրանից առաջ հանդես է եկել Լիտվայի երիտասարդական հավաքականներում։


==== Գոլերը հավաքականում ====


== Ձեռքբերումներ ==
Թիմային
«Սևիլյա»Իսպանիայի գավաթակիր – 2010 թվական«Լացիո»Իտալիայի գավաթակիր – 2013ԱնձնականՏարվա ֆուտբոլիստը Լիտվայում (2) – 2008, 2009


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Նրա կինը հավ է

«Նրա կինը հավ է» (ռուս.՝ Его жена курица),  նկարված մուլտֆիլմ մեծահասակների համար, որը ստեղծել է Իգոր Կովալյովը «Пилот» ստուդիայում։ Պրեմերան տեղի է ունեցել 1990 թվականի մայիսին։ Մուլտֆիլմում հնչում է «Си пакъ!» երգը, որը կատարել է Վլադիմիր Բարանուկովը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը ընտանեկան կյանքի մասին է։ Կինը անվերջ զբաղվում է խոհանոցում, ընթրիք է պատրաստում, խնամում է տարօրինակ տնային կենդանու՝ մարդկային գլխով թրթուրի։ Ամուսինը այդ ընթացքում զբաղված է տարօրինակ գործերով, օրինակ՝ դնում է խաղալիք ավտոբուսը ձայնապնակի վրա։ Հանկարծակի տուն է մտնում գլխարկով, թիկնոցով և դիմակով մի անծանոթ։ Նա տանտիրոջը պատմում է, որ նրա կինը հավ է, արդյունքում տանտերը կնոջը դուրս է վռնդում տանից։ Բայց ժամանակը ցույց է տալիս, որ տանտերը չի կարող ապրել առանց նրա և զանգում է նրան՝ խնդրելով վերադառնալ։ Վարադառնալով՝ կինը տեսնում է ամուսնու թռչնի որտքերը, ինչից հետո նա փակում է դեմքը և հեռանում։
Մուլտֆիլմի սյուժեն ընկալելը բավականին դժվար է, և գոյություն ունեն թաքնված ենթատեքստի արմատապես տարբեր մեկնաբանություններ։


== Ստեղծողներ ==
Ռեժիսոր - Իգոր Կովալյով
Խմբագիր - Լյուբով Գեորգիևա
Օպերատոր - Իոսիֆ Գոլոմբ
Կոմպոզիտոր - Ալեքսանդր Գոլդշտեյն
Սցենարիստներ - Իգոր Կովալյով, Եվգենի Նազարենկո
Նկարիչ - Յուրի Պրոնին
Անիմատորներ - Յուրի Պրոնին, Վալերի Կովալ
Գեղարվեստական ղեկավար -  Ալեքսանդր Թաթարսկի


== Փառատոններ և մրցանակներ ==
«Անիմացիոն կինոյի միջազգային ասոցիացիայի» վարկածով մուլտֆիլմը ներառվել է 1960-2010 թվականների 50 լավագույն կարճամետրաժ մուլտֆիլմների շարքում։
1990 - «Կաննի կինոփառատոն» - «Ոսկե արմավենու ճյուղ» անվանակարգ լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ կատեգորիայում։
1990 - Անիմացիոն կինոյի միջազգային փառատոն Օտտավայում (Կանադա) - «Գրան պրի»։
1990 - «Կրոկ» միջազգային կինոփառատոն - Առաջին մրցանակ «Մինչև 20 րոպե» կատեգորիայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Նրա կինը հավ է» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Նրա կինը հավ է»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ֆրոյդի խորհրդանիշները անիմացիոն կինոյում
Մուլտֆիլմի փիլիսոփայությունը
Սովետական մուլտֆիլմեր մեծահասակների համար
Բարև, Սարսափ
Անիմացիան և «անգիտակցականը»
Հարցազրույց Իգոր Կովալյովի հետ
Աստերոիդների ցանկ (125701-125800)

Աստերոիդների ցանկ (125601-125700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (125801-125900)
 Աստերոիդների ցանկ (125601-125700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (125801-125900)
Մաքսիմիլիեն Լյուս

Մաքսիմիլիեն Լյուս (ֆր.՝ Maximilien Luce,մարտի 13, 1858(1858-03-13)[…], Փարիզ - փետրվարի 6, 1941(1941-02-06)[…] կամ փետրվարի 4, 1941(1941-02-04), Փարիզ ), ֆրանսիացի նկարիչ–նեոիմպրեսիոնիստ։ Հայտնի է գեղանկարչության, գծագրության, գրքերի նկարազարդման աշխատանքներով։ Անարխիստական շարժման գործիչ։


== Կենսագրություն և ստեղծագործություն ==
Մաքսիմիլիեն Լյուսը ծնվել է Շարլ–Դեզիրե Լյուսի (1823—1888) և Լուիզա–Ժոզեֆինա Դյունի (1822—1878) ընտանիքում։ Ընտանիքն ապրում էր Մոնպառնասում, Փարիզի աշխատավոր շրջանում։ Սովորել է որպես օֆորտիստ։ 1872 թվականին տասնչորսամյա Լյուսը դարձավ քանդակագուրծ Անրի-Թեոֆիլ Հիլդեբրանդի (1824—1897) աշակերտը։ Ավելի ուշ սովորել է Սյուիսի ակադեմիայում և Էժեն Ֆրոմանի մոտ։ Նկարիչ Կամիլ Պիսսարոյի որդու՝ Լյուսիեն Պիսսարոյի հետ Լագնիում հիմնել է Groupe de Lagny գեղարվեստական ​​խումբը՝ խնդիր ունենալով զարգացնել Ժորժ Սյորայի գունային տեսությունը և գունային տարանջատման տեխնիկան։ Լյուսը նաև բարձր է գնահատել Կամիլ Կորոյի ստեղծագործությունները։ Բացի բնանկարներից, 1887 թվականից նրա ստեղծագործություններում հայտնվում են դիմանկարներ։


== Ժառանգություն ==
Նկարչի պահպանված ստեղծագործական ժառանգությունը կազմում է 4200 նկար և մոտ 3000 գծանկար։ Օրսեի թանգարանը Լյուսին դասում է որպես «նեոիմպրեսիոնիստական ​​շարժման լավագույն ներկայացուցիչներից մեկը»։ 
Նկարչի 1900 թվականին նկարված Նոտր–Դամ դը Պարի աշխատանքը աճուրդում վաճառվել է 2011 թվականի մայիսին 4 200 000 ԱՄՆ դոլարով՝ սահմանելով ռեկորդ Լյուսի աշխատանքների համար։ 

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bouin-Luce J., Bazetoux D. Maximilien Luce: catalogue raisonné de l'œuvre peint. Vol.1-2. Paris: Editions JBL, 1986


== Արտաքին հղումներ ==
Работы в музее Тиссена-Борнемисы
Работы в музее Орсе
Լերոյը և Ստիչը

«Լերոյը և Ստիչը» (անգլ.՝ Leroy & Stitch), մուլտիպլիկացիոն հեռուսատեսային ֆիլմ։ Walt Disney Pictures ընկերության արտադրանք։ Առաջին անգամ ցուցադրվել է Disney Channel հեռուստաալիքով 2006 թվականին հունիսի 23-ին։


== Սյուժե ==
Ջամբան, Պլիկլին և Ստիչը սկսում են նոր կյանք։ Ջամբան թռչում է Չար Գրտնականի լաբորատորիա փորձեր կատարելու. Պլիկլին մեկնում է Գալակտիկական քոլեջ և այնտեղ դասավանդում, իսկ Ստիչը պատրաստվում է դառնալ Կարմիր մեծ հածանավի նավապետ ԲՔՔ-9000։
Լիլոն չի ցանկանում, որ իր ընկերները լքեն երկիրը։ Չի անցնում շատ ժամանակ և նրանք նորից միավորվեցին, քանի որ չար դոկտոր Խոմյակսվիլը փախել էր միջգալակտիկական բանտից և կրկնօրինակել էր Ստիչին։ Մինչդեռ իր բոլոր ընկերները ձերբակալված էին, Լիլոն ցանկացավ կապվել Ստիչի հետ։ Բայց միևնույն է նրանք չհանձնվեցին և գտան Լերոյնեի թույլ տեղը։ Դա երաժշտությունն էր։ Նրանք երաժշտության շնորհիվ հաղթեցին Խամյակսոնին։


== Դերերում ==
Յոզեֆ Կլաուս

Յոզեֆ Կլաուս (գերմ.՝ Josef Klaus, օգոստոսի 15, 1910(1910-08-15), Քյոչախ Մաութեն, Hermagor District, Կարինտիա, Ավստրիա - հուլիսի 25, 2001(2001-07-25), Վիեննա, Ավստրիա), Ավստրիայի պահպանողական քաղաքական գործիչ, Ավստրիայի Ժողովրդական կուսակցության ղեկավարներից մեկը, Ավստրիայի դաշնային կանցլերը 1964 թվականից մինչև 1970 թվականը։


== Քաղաքական գործունեություն ==
1949-1961 թվականներին Յոզեֆ Կլաուսը Զալցբուրգի դաշնային երկրամասի նահանգապետն էր և Ավստրիայի Ժողովրդական կուսակցության անդամ։ Կանցլեր Յուլիուս Ռաաբը նրան ներկայացրել է որպես «երիտասարդ բարեփոխիչ»։ Կլաուսը զբաղեցրել է Ալֆոնսե Գորբախին առընթեր Ֆինանսների դաշնային նախարարի պաշտոնը, իսկ հետո փոխարինել Է նրան կանցլերի պաշտոնում։ Կլաուսը սոցիալ-դեմոկրատների կոալիցիա է ձևավորել, երբ Ավստրիայի Ժողովրդական կուսակցությունը Կլաուսին հաղթանակ է բերել ընտրություններում։ Կանցլերի պաշտոնում առաջին քայլը դարձել է Եվրոպական հանրության հետ համաձայնագիրը, որն ավելի ուշ ավարտվել է 1995 թվականին Եվրոպական միություն Ավստրիայի մուտք գործելով։
Կլաուսը բազմաթիվ բարեփոխումներ է անցկացրել կանցլերի պաշտոնում, բայց 1970 թվականի ընտրություններում պարտվել է Կրայսկուին (Ավստրիայի սոցիալիստական կուսակցություն), որը դարձել Է կանցլեր։
Երեք գումարումների ընթացքում եղել է Ավստրիայի Ազգային խորհրդի պատգամավոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Клаус, Йозеф // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. (Ստուգված է 24 Հունիսի 2010)
Կոբյայ

Կոբյայ (ռուս.՝ Кобяй, յակուտ.՝ Кэбээйи), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Կոբյայսկի ուլուսի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հեղուկ պարարտանյութեր

Հեղուկ պարարտանյութեր, հանքային նյութեր, որոնք թողարկվում և օգտագործվում են հեղուկ վիճակում։ Դրանցից են ազոտականը (հեղուկ անջուր ամոնիակը, ամոնիակաջուրը, ամոնիակի միացությունները, միզանյութի և ամոնիակի բորակի կոնցենտրացված ջրային լուծույթները), բարդ պարարտանյութերը, որոնք տարբեր համամասնությամբ պարունակում են բույսերի հիմնական սննդատարրերից (ազոտ, ֆոսֆոր, կալիում) 2-ը կամ 3-ը։ 


== Ազոտական հեղուկ պարարտանյութեր ==
Պարունակում են հիմնականում ազոտ (ամոնիակաջուրը՝ 16, 5-20, 5%, հեղուկ անջուր ամոնիակը՝ 82, 2% , ամոնիակի միացությունները՝ 35-45% , կամ միայն ամոնիակ (NH3)։ Ամոնիակի բորակի և միզանյութի լուծույթները (մինչև 30-32%) ազատ ամոնիակ չեն պարունակում և օգտագործվում են այն ցրելով հողի մակերևույթին։ Նրա դոզաները (ըստ ազոտի) նույնն են, ինչ որ պինդ ազոտական պարարտանյութերինը։ Ազոտական հեղուկ պարարտանյութը պահում և փոխադրում են հերմետիկ, փակ, չժանգոտվող պողպատե, ալյումինե տարաներում և ցիստեռններում։ 


== Բարդ հեղուկ պարարտանյութեր ==
Մինչև 27% ազոտ, ֆոսֆոր և կալիում պարունակող ջրային լուծույթներ են։ Լուծույթը բյուրեղացումից պահպանելու նպատակով կայունացնող նյութեր, (բենթոնիտ, կոլոիդ, կավ) ավելացնելիս, պարարտանյութում սննդանյութերի կոնցենտրացիան կարելի է բարձրացնել մինչև 40%։ Սրանք հող են մտցնում վարի, կուլտիվացման կամ տափանման ժամանակ։
Տավրիչանկա (Եգորլիկսկի շրջան)

Տավրիչանկա (ռուս.՝ Тавричанка), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Եգորլիկսկի շրջանում։ Մտնում է Բալկո-Գրուզսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ռազմական ոստիկանություն

Ռազմական ոստիկանություն, Զինված ուժերի ծառայության հատուկ ձև, որի նպատակն է շատ երկրներում պահպանել կարգուկանոն։ Ներկայումս ռազմական ոստիկանություն (ՌՈ) կա հետևյալ երկրներում.


== Հայաստանի ռազմական ոստիկանությունը ==
Ստեղծվել է 2006 թվականի դեկտեմբերին։ Ռազմական ոստիկանությունը գործում է Հայաստանի պաշտպանության բնագավառում պետական լիազոր մարմնի համակարգում և կոչված է Հայաստանի զինված ուժերում իրականացնելու Սահմանադրությամբ իրեն վերապահված խնդիրները։ Հայաստանի ռազմական ոստիկանությունը մասնակցում է Հայաստանի պաշտպանությանը, որպես առանձին զորամիավորում։


=== Ռազմական ոստիկանության խնդիրները ===
իրականացնել հետաքննություն զինված ուժերում զինվորական հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով, ինչպես նաև այլ արարքների գործերով, որոնք կատարվել են զորամասի տարածքում կամ վերագրվում են ժամկետային զինծառայողներին
Նախականխել, կանխել և խափանել զինծառայողների կողմից նախապատրաստվող կամ կատարվող հանցագործությունները
Զինված ուժերի տրանսպորտային միջոցների նպատակային շահագործման և անվտանգ երթևեկության հետևումը


=== Ռազմական ոստիկանության կառուցվածքը և ղեկավարումը ===
Ռազմական ոստիկանությունը բաղկացած է տարածքային (ըստ կայազորների) բաժիններից և դրանց ենթակա տեղական բաժանմունքներից։
Ռազմական ոստիկանության ընդհանուր ղեկավարումն իրականացնում է լիազոր մարմնի ղեկավարը
Ռազմական ոստիկանության անմիջական ղեկավարումն իրականացնում է ռազմական ոստիկանության պետը, որին պաշտոնի նշանակում և պաշտոնից ազատում է Հայաստանի Հանրապետության Նախագահը` լիազոր մարմնի ղեկավարի ներկայացմամբ (այժմ Ռազմական ոստիկանության պետը գնդապետ Արթուր Բաղդասարյանն է)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
ՀՀ ռազմական ոստիկանության կայք
«Ռուսական ամսագիր» ([Российская газета])
Բոբ Բասս

Բոբ Բասս, (անգլ.՝ Robert Eugene "Bob" Bass, հունվարի 28, 1929(1929-01-28), Թալսա - օգոստոսի 17, 2018(2018-08-17), Սան Անտոնիո, Տեխաս, ԱՄՆ), ամերիկացի բասկետբոլի մարզիչ։ Ավարտել է Օկլահոմայի համալսարանը՝ մագիստրոսի աստիճանով։ Մարզիչի կարիերան սկսել է 1952 թվականին և ավարտել 1976 թվականին։ Մարզել է բասկետբոլի ամերիկյան ասոցիացիայում (ABA) և բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում (NBA) հանդես եկած թիմեր (Denver Rockets - 1967-1969, 1971-1972, San Antonio Spurs - 1974-1976, 1980, 1983-1984, 1992): Արժանացել է «NBA Executive of the Year Award» մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը basketball-reference.com կայքում Archived 2015-12-03 at the Wayback Machine.
HoopsHype General Managers Bob Bass
Ուլրիխ Սալխով

Կարլ Էմիլյ Յուլիս Ուլյրիխ Սալխո (շվեդերեն՝ Karl Emil Julius Ulrich Salchow, օգոստոսի 7, 1877(1877-08-07), Կոպենհագեն, Դանիա - ապրիլի 18, 1949(1949-04-18), Hedvig Eleonora parish, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ գեղասահորդ, գեղասահքի ամառային օլիմպիական խաղեր 1908-ի չեմպիոն, աշխարհի 10-ակի չեմպիոն (1901-1905 թվականներին և 1907-1911 թվականններին), Եվրոպայի 9-ակի չեմպիոն (1893-1913 թվականներին)։ Շվեդիայի և միջազգային մարզական շարժման գործիչ է։


== Սպորտային կարիերա ==
1908 թվականի օլիմպիական խաղերում, որոնց ծրագրում առաջին անգամ ներդրվել է գեղասահքը, Սալխովը ոսկե մեդալ է նվաճել անհատական ծրագրի կատարման համար (Նիկոլայ Պանին-Կոլոմենկինը ոսկե մեդալ է ստացել հատուկ ֆիգուրների կատարման համար)։ Հաջորդ օլիմպիադայում Սալխովը չկարողացավ պաշտպանել իր տիտղոսը, քանի որ Միջազգային օլիմպիական կոմիտեն որոշեց 1912-ի խաղերում չմիջամտել գեղասահքի մրցումներին։ Սալխովը 1920 թվականին մասնակցել է ևս մեկ օլիմպիադայի, սակայն այն ժամանակ նա արդեն 42 տարեկան է եղել, չի հայտնվել պատվանդանի վրա, այլ դարձել է միայն չորրորդը։
Աշխարհի չեմպիոնական տիտղոսների (տասը Ոսկե մեդալ) քանակով Սալխովը կիսում է առաջին տեղը նորվեգացի գեղասահորդուհի Սոնյա Հենիի հետ։
1909 թվականին Սալխովը կատարեց ցատկ՝ մեջքով առաջ անցնելով և օդում լրիվ շրջադարձ կատարելով, և վայրէջք կատարեց թափ տվող ոտքին. այդ ցատկը անվանվեց Սալխովի պատվին։Նա հորինել է նաև «ճանկ» ձևը։ Սակայն Սալխովն իր ամենամեծ հաջողությունը ձեռք է բերել ֆիգուրների ելույթների ժամանակ։


== Սպորտից հետո ==
Սիրողական կարիերան ավարտելուց հետո Սալխովը չի լքել սպորտը։ Նա դարձել է չմշկավազորդների միջազգային միության երրորդ նախագահը (1925-1937 թվականներ)։ Բացի այդ՝ 1928-1939 թվականներին եղել է AIK (Ստոկհոլմ) (շվեդ:AIK) մարզական ակումբի վարչության նախագահը, որն այդ ժամանակ եղել է ֆուտբոլի, հոկեյի, թենիսի և այլ մարզաձևերի շվեդական առաջատար ակումբը։ Նա եղել է նաև շվեդական հեծանվային լիգայի նախագահը (շվեդ.՝ Svenska Velocipedförbundet) (1904-07), շվեդական չմշկավազքի ասոցիացիայի նախագահը (շվեդ.՝ Svenska Skridskoförbundet) (1917-1920, 1923-1932 և 1935-1938), մասնակցել է Շվեդիայի բռնցքամարտի ֆեդերացիայի ղեկավարմանը (շվեդ.՝ Svenska Boxningsförbundet), որտեղ նախագահել է 1919-ից մինչև 1932 թվականը։ Եղել է տղամարդկանց IV Ձմեռային օլիմպիական խաղերում հանդես գալու գլխավոր մրցավարը։
Սալխովն ակտիվորեն համագործակցել է Daily News-ի և Associated Press-ի հետ որպես լրագրող և աշխատել շվեդական ռադիոյում։
Մահացել է 1949 թվականին Ստոկհոլմում՝ 71 տարեկան հասակում և թաղված է «Norra begravningsplatsen» գերեզմանատանը (բառացիորեն Հյուսիսային գերեզմանատուն)։


== Սպորտային նվաճումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կալաշնիկովի ինքնաձիգի ռումինական արտադրության կլոններ

PM md. 63 (Pistol Mitralieră model 1963), Կալաշնիկովի ձևափոխված ավտոմատի ռումինական արտոնագրված պատճենը, որը նրանից տարբերվում է միայն ինտեգրված հավելյալ առջևի բռնակով փակաղակի ձևով (գոյություն են ունեցել նաև ստանդարտ փակաղակով ձևեր)։
PM md. 65, 1965 թվականի տարբերակ, որը md 63-ից տարբերվում է նորքև-առաջ ծալվող մետաղե կոթով ու առջևի բռնակի ձևով (թեքված է հետ, ոչ թե առաջ)։
PA md. 86 (Puşcă Automată model 1986 — 1986 թվականի նմուշի ավտոմատ հրացան), 5,45×39 մմ փամփուշտի համար նախատեսված տարբերակ, որը տարբերվում է նաև փողային արգելակով (փոխառված է ԱԿ-74-ից), դեպի աջ ծալվող կոթով MPi-AKS-74N-ից (թողարկվել են նաև ֆիքսվոծ կոթով ինքնաձիգներ) և ձգանային մեխանիզմով Kbk wz 88 Tantal-ից, որը թույլ է տալիս կրակել առանձին փամփուշտներով, ընդհատումներով կրակահերթերով և անընդհատ կրակահերթերով։ Փակաղակը նման է md 63-ի փակաղակին։ Ունի օպտիկական ու գիշերային տարբեր նշանոցների, ինչպես նաև 40-միլիմետրանոց ենթափողային նռնականետի օգտագործման հնարավորություն։ Գոյություն է ունեցել կարճացված տարբերակ 302 մմ երկարությամբ փողով հատուկ ստորաբաժանումների ու մարտական մեքենաների անձնակազմերի համար։
PM md. 90, 1990 թվականի տարբերակ 7,62×39 մմ փամփուշտների համար, որն ունի md 86-ի նման կոթ, բռնակով փակաղակ md 63-ի նման։ Գոյություն է ունեցել զգալիորեն կարճացված տարբերակ հատուկ ստորաբաժանումերի ու մարտական մեքենաների անձնակազմերի համար։
Դրանից բացի, քաղաքացիական շուկայի համար ստեղծվել են ինքնաձիգների ինքնալիցք տարբերակներ։


== Շահագործող երկրներ ==
 Աֆղանստան
 Ադրբեջան
 Անգոլա
 Բանգլադեշ
 Խորվաթիա
 Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետություն
 Եգիպտոս
 Էստոնիա
 Վրաստան
 Հնդկաստան
 Իրան
 Իրաք
 Հորդանան
 Լիբանան
 Լիբերիա
 Լիբիա
 Մոլդովա
 Մալի
 Մարոկկո
 Մոզամբիկ
 Նիկարագուա
 Նիգերիա
 Պաղեստինյան ազգային վարչություն
 Ռումինիա
 Ռուանդա
 Սաուդյան Արաբիա
 Սիեռա Լեոնե
 Հարավային Սուդան
 Սոմալի
 Սիրիա
 Տաջիկստան
 Տոգո
 Եմեն
Կենտրոնաաֆրիկյան Հանրապետություն
 Ուգանդա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
PM md 63 / 65 / 90 и PA md 86 на сайте weapon.at.ua
Ցեմարոր

Ցեմարոր (ռուս.՝ Цемарор), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ավարսկոյե Կոյսու գետի աջ ափին՝ 147 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է,ավազանի տարածքը 226 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07030000112109300000773
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 109300077
Ավազանի կոդը - 07.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 09
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սեն Բոննե սյուր Ժիրոնդ

Սեն Բոննե սյուր Ժիրոնդ (ֆր.՝ Saint-Bonnet-sur-Gironde ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Միրամբո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17312։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 869 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սեն Բոննե սյուր Ժիրոնդի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Պոլցո (գյուղ, Մուրոմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլցոՊոլցո (ռուս.՝ Польцо), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Մուրոմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 308 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեդվեժեգորսկի շրջան

Մեդվեժեգորսկի շրջան (ռուս.՝ Медвежьегорский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կարելիայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մեդվեժյեգորսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 13696 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 34172 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
The Collector’s Series, Volume One

The Collector’s Series, Volume One, կանադացի երգչուհ Սելին Դիոնի երգերի հավաքածուն, թողարկված 2000 թվականի հոկտեմբերի 20-ին։ Ալբոմը Ֆրանսիայում թողարկվել է Tout en amour անվանմամբ։


== Երգացանկ ==


== Չարթեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տրիգլավ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տրիգլավ (այլ կիրառումներ)Տրիգլավ (սլովեն.՝ Triglav), լեռ Սլովենիայում։ Սլովենիայի, նախկին Հարավսլավիայի ու Հուլյան Ալպերի ամենաբարձր լեռն է։ Տրիգլավի բարձրությունը կազմում է 2864 մ։ Տրիգլավը Սլովենիայի ազգային խորհրդանիշն է, պատկերված է երկրի զինանշանի ու դրոշի վրա։ Լեռն իր շրջակայքի հետ հայտարարվել է Սլովենիայի միակ ազգային պարկը։
Լեռն իր անունն ստացել է եռագագաթ լինելու պատճառով։ Նրա ամենահայտնի տեսարանը, որ պատկերված է Սլովենիայի դրոշին, երևում է Բոխին քաղաքից։
Լեռան գագաթին գտնվում է Ալյաժի սյուն կոչվող աշտարակը՝ մետաղական կառույց, որ այնտեղ տեղադրվել է 1895 թվականի օգոստոսի 7-ին վանական Յակոբ Ալյաժի կողմից։ Առաջին անգամ լեռան գագաթն են բարձրացել 1778 թվականի օգոստոսի 26-ին սլովենացի չորս լեռնագնացներ՝ Լուկա Կորոշեցը, Մատիա Կոսը, Շտեֆան Ռոժիչն ոի Լովրենց Վիլոմիտցերը։
Սլովենական առասպելներում Տրիգլավ լեռը գրավում է հատուկ տեղ. բավական հայտնի է լեգենդը Տրիգլավ լեռան գագաթին բնակվող Զլատոռոգ լեռնային այծի մասին, որի պոզերը մաքուր ոսկուց էին։ Այդ այծի պատվին է կոչվել Սլովենիայի ամենահայտնի գարեջրերից մեկը՝ «Զլատոռոգ»։
Տրիգլավ լեռան շրջակայքի՝ ազգային պարկից դուրս գտնվող տարածքները լեռնադահուկային զբոսաշրջության սիրված ուղղություններից են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Peakware.com Archived 2014-08-28 at the Wayback Machine.
Summitpost.org
Путешествие в Триглавский национальный парк (ռուս.)
Նոգարա

Նոգարա  (իտալերեն՝ Nogara), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Վերոնա գավառում։ Սահմանակից է Էրբե, Գաձո Վերոնեզե, Իզոլա դելա Սկալա, Սալիցոլե, Սանգինետո, Սորգա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 8.667։ Բնակչության խտությունը կազմում է 207 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 38,86 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝37054։ Հեռախոսային կոդ՝ 0442։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանն է Սան Բարտոլոմեոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մարդակերություն

Մարդակերություն, մարդու միս ուտելու երևույթ, կաննիբալիզմի (միևնույն տեսակի կենդանիների՝ միմյանց ուտելու երևույթը (ֆրանս.` cannibale, իսպ.` canibal-մարդակեր)) տարատեսակ։ Անցյալում տարածված է եղել մի շարք ցեղերի ու ժողովուրդների մոտ։ Գոյություն են ունեցել կենցաղային (իբրև զուտ սննդի միջոց) և կրոնա-հմայական մարդակերություն։ Կենցաղային մարդակերություն գործնականում կիրառվել է քարի դարի հնագույն շրջանում։ Շատ ցեղերի ու ժողովուրդների մոտ տարածված կրոնա-հմայական մարդակերություն արտահայտվել է սպանված թշնամիների, ռազմագերիների, մեռած ցեղակիցների մարմնի զանազան մասերն ուտելով։ Նման սովորույթը հիմնված է եղել այնպիսի համոզման վրա, ըստ որի, սպանվածի ուժը և այլ հատկանիշներ, իբր փոխանցվում էին նրա միսն ուտողին։
Գաբի քար

Գաբի քար, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Բյուարկն-Մնձուրյան լեռնահամակարգում, Քղիի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Քլայվ Սթենդեն

Քլայվ Ջեյմս Սթենդեն (անգլ.՝ Clive James Standen, հուլիսի 22, 1981(1981-07-22), Հոլիվուդ, Դաուն շրջան, Հյուսիսային Իռլանդիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի դերասան։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է որպես Գավեյն` «Կամենլոտ», «Ո՞վ է բժիշկը», ինչպես նաև «Վիկինգները» հեռուստասերիալներում ունեցած դերակատարումների համար։


== Վաղ կյանք ==
Ծնվել է Հյուսիսային Իռլանդիայի  Դաունի կոմսության Հոլիվուդում բնակավայրում՝ ռազմաբազայում։ Երկու տարեկան հասակում տեղափոխվել է Լաստերշիր` Արևելյան Միդլենդ։ Հաճախել է Էդվարդ VII-ի անունը կրող դպրոցը` Մելթոն-Մոուբրեում, իսկ Մելթոն-Մոուբրեի քոլեջում հետագայում շարունակել է դերասանական արվեստ սովորել։


== Անձնական կյանք ==
2007 թվականին ամուսնացել է Ֆրանչեսկա Սթենդենի հետ։ Ամուսիններն ապրում են Լոնդոնում` երեք երեխաների հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստասերիալներ ===


== Թատրոն ==


== Վիդեո խաղեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Клайв Стэнден Internet Movie Database կայքում
Զամոշե (գյուղ, Վելիժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶամոշեԶամոշե (ռուս.՝ Замошье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռեինու (գյուղ, Սաառդե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌեինուՌեինու (էստ․՝ Reinu), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաառդե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Որիզ (այլ կիրառումներ)

Որիզ, կարող է վերաբերել՝

Որիզ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում
Որիզ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Ֆինյանա

Ֆինյանա (իսպ.` Fiñana), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Ալմերիա պրովինցիայում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լոս Ֆիլաբրես Տաբեռնաս շրջանում։ Զբաղեցնում է 135 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 3720 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 74 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Web oficial Archived 2006-06-17 at the Wayback Machine.
Fiñana
Fiñana Archived 2005-12-14 at the Wayback Machine.
Página de Juan Ocaña Archived 2008-02-17 at the Wayback Machine.
Բիլ Մոնրո

Վիլիամ Բլենք Մոնրո կրտսեր (հուլիսի 17, 1920(1920-07-17), Օռլեան շրջան, Լուիզիանա, ԱՄՆ - փետրվարի 17, 2011(2011-02-17), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկյան NBC News հեռուստատեսության լրագրող։ Նա գործադիր պրոդյուսեր էր և NBC-ի «Հանդիպեք մամուլում» (1975-1984 թվականներ) հանրային ծրագրի չորրորդ մոդերատորը՝ իրավահաջորդելով ծրագրի համահիմնադիր և երրորդ մոդերատոր Լորենս Է. Սպիվակին։


== Կյանքը և կարիերան ==
Մոնրոն ծնվել է Լուիզիանա նահանգի Նյու Օռլեանում և 1942 թվականին ավարտել այնտեղ գտնվող Թուլանի համալսարանը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Մոնրոն ծառայել է Եվրոպայում Միացյալ Նահանգների բանակի ռազմաօդային ուժերում։ Իր կարիերայի սկզբում Մոնրոն եղել է WDSU-TV-ի NBC-ի դուստր ձեռնարկության առաջին լրատվական տնօրենը իր Նյու Օռլեան հայրենի քաղաքում։ 1959-ին WDSU-TV-ում Մոնրոյի թիմը արժանացավ Ջորջ Ֆոստեր Պեբոդի մրցանակին։ NBC-ի «Այսօրվա շոուում» նրա հաղորդած լուրերը 1973 թվականին Պեյբոդիում հաղթել են։ Նա նաև նշանավոր գործիչ էր դատարանների և օրենսդիր պալատների մամուլի ավելի մեծ հասանելիության հարցում։ Մոդերնի աթոռը ստանձնելուց մի քանի տարի առաջ Մոնրոն ծառայել է որպես «Meet the Press»-ի շաբաթվա չորս կանոնավոր վահանակներից մեկը։ Աշխատել է որպես NBC-ի Վաշինգտոնի բյուրոյի ղեկավար և հաճախ զեկուցել է The Today Show-ում, որի համար 1973 թվականին նա շահել է Պեբոդի։ 1986 թվականին Մոնրոն հրաժարվեց NBC-ից, բայց հետագայում զբաղեցրեց իր տեղը մի շարք այլ աշխատատեղերում, այդ թվում նաև չարաշահումներ իրականացրած վարչակազմի մասին անհատների բողոքները քննելու պաշտոնը` «Աստղեր և շերտեր»-ի համար. այն  ԶԼՄ-ների հարթակ է, որը արտերկրում սպասարկում է ԱՄՆ-ի զինված ուժերը։
Մոնրոն վիրավորվել է 2010-ի դեկտեմբերին և իր կյանքի վերջին երեք ամիսներն անցել է Մերիլենդի ծերանոցում։ Նրա ընտանիքը հայտնել է, որ նա մահացել է արյան բարձր ճնշումից առաջացած բարդությունների հետևանքով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոմարիկո

Պոմարիկո (իտալերեն՝ Pomarico), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Մատերա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4451 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 35 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 128 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 75016։ Հեռախոսային կոդը՝ 0835։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում Արխանգել Միխայիլը։ Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 8-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.) Archived 2021-08-17 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (39201-39300)

Աստերոիդների ցանկ (39101-39200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (39301-39400)
 Աստերոիդների ցանկ (39101-39200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (39301-39400)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
Boeing 777-ի միջադեպ Կարիբյան ծովում

Boeing 777-ի միջադեպ Կարիբյան ծովում, միջադեպ, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի փետրվարի 10-ին։ Boeing 777-2Q8ER օդանավը, որը պատկանում էր Orenair ավիաընկերությանը, իրականացնում էր չվերթ Պունտա-Կանայից դեպի Մոսկվա։ Սակայն թռիչքից ընդամենը 15 րոպե հետո, երբ օդանավը գտնվում էր 6000 մետր բարձրության վրա, ինքնաթիռի ձախ շարժիչը հրդեհվում է։ Օդաչուները կարողանում են վթարային վայրէջք կատարել Պունտա-Կանա օդանավակայանում։ Օդանավում գտնվում էր 371 մարդ (351 ուղևոր և 20 անձնակազմի անդամներ)։ Միջադեպից ոչ ոք չի տուժել։ Անձնակազմի անդամները պարգևատրվել են։


== Ինքնաթիռ ==
Boeing 777-2Q8ER (գրանցման համարը VP-BHB) օդանավը արտադրվել է 2005 թվականին։ Առաջին չվերթը իրականացրել է նույն թվականի մայիսի 6-ին։ 2005 թվականի մայիսի 23-ին օդանավը հանձնվում է Air Austral ավիաընկերությանը։ 2012 թվականի հուլիսի 9-ին օդանավը գնվում է Orenair ռուսական ավիաընկերության կողմից։ Ինքնաթիռը ուներ երկու շարժիչ Pratt & Whitney PW4090 արտադրության։


== Անձնակազմի անդամներ ==
Ինքնաթիռի կազմը հետևյալն է`

Ինքնաթիռի առաջին հրամանատար - 38 ամյա Կոնստանտին Յուրևիչ Փարիկոժա։ Շատ փորձառու օդաչու է։ Ավարտել է Ուլյանովսկի բարձրագույն քաղաքացիական ավիացիայի դպրոցը։ Աշխատում է Orenair ավիաընկերությունում 2009 թվականից։ Կառավարել է հետևյալ տեսակի ինքնաթիռները` Ան-24, Տու 154, Boeing 737-800 և Boeing 747: Օդում անցկացրել է ավելի քան 9450 ժամ։
Ինքնաթիռի երկրորդ հրամանատար - 45 ամյա Իգոր Իվանովիչ Կրացով։ Փորձառու օդաչու է։ Աշխատում է Orenair ավիաընկերությունում 1991 թվականի հունիսից։  Կառավարել է հետևյալ տեսակի ինքնաթիռները` Ան-2, Տու 134, Տու 154 և Boeing 737: Օդում անցկացրել է ավելի քան 7710 ժամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Aviation Safety Network
Flightradar24 Archived 2017-03-16 at the Wayback Machine.