Նիկոլայ Լևիտով

Նիկոլայ Դմիտրիևիչ Լևիտով (ապրիլի 17 (29), 1890, Չապլիգին, Ռյազանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 17, 1972(1972-02-17), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), սովետական հոգեբան, մանկավարժական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Դմիտրիևիչ Լևիտովը ծնվել է 1890 թվականի ապրիլի 17-ին Ռազյանսկայա նահանգի Ռանենբուրգ քաղաքում (այժմ՝ Լիպեցկի մարզ) քահանայի ընտանիքում։
Ավարտելով Ռանենբուրգյան հոգևոր ուսումնարանը՝ ուսումը շարունակել է Ռյազանի հոգևոր ճեմարանում, որից հետո գործուղվել է Պետերբուրգի հոգևոր ակադեմիա, որն ավարտել է 1914 թվականին՝ մագիստրոսի աստիճանով։ Միաժամանակ, Ա. Ֆ. Լազուրսկու ղեկավարությամբ ուսումնասիրել է հոգեբանություն՝ Պետերբուրգի հոգեվերլուծական ինստիտուտում։ 1914-1918 թվականներին աշխատել է Ռյազանի հոգևոր ճեմարանում՝ որպես գրականության ուսուցիչ։ 1918-1921 թվականներին դասավանդել է հոգեբանություն և տրամաբանություն Ռանենբուրգի ժողովրդական կրթության ինստիտուտում։
1921 թվականից Ն.Դ. Լևիտովը մշտապես ապրել և աշխատել է Մոսկվայում։ 1921 թվականին ընտրվել է Մոսկվայի Ժողովրդական կրթության ինստիտուտի պրոռեկտոր, որտեղ դասավանդել է տրամաբանություն և հոգեբանություն։ 1923 թվականից աշխատել է աշխատանքի կենտրոնական ինստիտուտի լաբորատորիայում, այնուհետև 1925-1936 թթ. ղեկավարել է պրոֆկոնսուլտացիայի ինստիտուտի բանվոր դեռահասի մասնագիտական հիվանդությունների ուսումնասիրության բաժանմունքի լաբորատորիան։ Այդ ընթացքում ծանոթացել է Պ. Պ. Բլոնսկու հետ, ով նրան ուղղորդել է Ն.Կ.Կրուպսկայայի շուրջ միավորված հոգեբանների և մանկավարժների խմբակ։ Ն.Դ. Լևիտովը դարձավ պետական գիտական խորհրդի անդամ, որի նախագահն էր Ն.Կ.Կրուպսկայան։
1936 թվականին Լևիտովը պաշտպանում է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Փսիխոտեխնիկա և մասնագիտական համապատասխանություն» թեմայով ։ 1936-1938 թվականներին աշխատել է պոլիտեխնիկական կրթության ինստիտուտում՝ կենսաբանական խմբի հոգեբան։ 1938-1959 թվականներին ղեկավարել է ՌՍՖՍՀ ԳԱ հոգեբանության ինստիտուտի կամքի և բնույթի լաբորատորիան, այնուհետև՝ անձի հոգեբանության լաբորատորիան։ 1944 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն՝ «Բնավորության խնդիրը հոգեբանության մեջ» թեմայով»։
Ն.Դ.Լևիտովն անընդհատ համատեղում էր իր աշխատանքը հետազոտական ինստիտուտում և Մոսկվայի համալսարաններում։ 1946 թվականից 1958 թվականներին եղել է Մոսկվայի Վ.Ի.Լենին անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի հոգեբանության ամբիոնի պրոֆեսոր։ 1958 թվականից 1960 թվականներին նույն պաշտոնում աշխատել է Վ. Պ. Պոտեմկինի անվան Մոսկվայի քաղաքային մանկավարժական ինստիտուտում, 1960 թվականից մինչև կյանքի վերջ աշխատել է Ն. Կ. Կրուպսկայայի անվան Մոսկվայի տարածաշրջանային մանկավարժական ինստիտուտում։
Մահացավ 1972 թվականի փետրվարի 17-ին։ Թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը։


== Գիտական գործունեություն ==


== Հիմնական աշխատություններ ==
Левитов Н. Д. Психологическая лаборатория и школьная практика. — М., 1923.
Левитов Н. Д. Психотехника и профессиональная пригодность. — М., 1926.
Левитов Н. Д. Вопросы психологии характера. — М.: «Издательство Академии педагогических наук РСФСР», 1952.
Левитов Н. Д. Мать на жизненном пути человека. — Л.: «Общество по распространению политических и научных знаний РСФСР», 1958.
Левитов Н. Д. Психология труда. — М.: «Учпедгиз», 1963.
Левитов Н. Д. О психических состояниях человека. — М.: «Просвещение», 1964.
Левитов Н. Д. Детская и педагогическая психология. — М.: «Просвещение», 1964.
Левитов Н. Д. Фрустрация как один из видов психических состояний // «Вопросы психологии», 1967, № 6.
Левитов Н. Д. Психология характера. — М.: «Просвещение», 1969.


== Նշումներ ==