armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հովհաննես II (Հռոմի պապ)

Հովհաննես II (լատ.՝ Johannes PP. II,470, Հռոմ, Արևմտյան Հռոմեական կայսրություն - մայիսի 8, 535, Հռոմ, Օստգոթների թագավորություն), Հռոմի Պապ 533 թվականի հունվարի 2-ից մինչև 535 թվականի մայիսի 8-ը։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես պապի ծննդյան ամսաթիվը հայտնի չէ։ Նա հռոմեացի էր՝ Մերկուրի անունով։ Հովհաննես II-ը առաջին Հռոմի Պապն է, ով գահին բարձրանալով՝ փոխել է իր անունը (այս դեպքում՝ որպեսզի չկրեր հեթանոսական աստծո անունը)։
Հռոմի Պապի ընտրություններին նախորդած սկանդալներն ու համակարգի վերաբերյալ վեճերը, որոնք սկսվել էին Պապ Բոնիփակիոս II-ի մահից հետո, շարունակվեցին ավելի քան երկու ամիս։ Դրանք հիմնականում հիմնված էին Սենատի անդամներին և հռոմեական հոգևորականներին կաշառելու՝ գործող պրակտիկայի առկայությամբ, որի դեմ Հովհաննեսը հանդես եկավ իր ընտրությունից անմիջապես հետո։ Պապը աջակցության խնդրանքով դիմեց գոթական թագավոր Աթալարիխին, ով հաստատել էր  Հռոմեական սենատի՝ Պապի ընտրությունների վրա ցանկացած ճնշում արգելելու մասին 530 թվականի դեկրետը, սակայն իր և իր հետնորդների համար պահանջել էր այն հաստատելու իրավունք և դրա համար նշանակել էր որոշակի գումար։ Թագավորը հրամայեց, որ Սենատի դեկրետը փորագրվի մարմարե սալաքարի վրա և տեղադրվի Սուրբ Պետրոսի տաճարի խորանում (533 թվական)։ Թագավորի հրամանագիրը նախատեսում էր նաև, որ եթե ընտրությունները վիճարկվեն թեկնածուներից որևէ մեկի կողմից, ապա դժգոհները պետք է կանգնեն թագավորի, հոգևորականների և հռոմեական ժողովրդի դատարանի առաջ և անարդարության դեպքում պետք է երեք հազար սոլիդ վճարեին դատարանին, այդ գումարն էլ հետո պետք է զոհաբերվեր աղքատներին։
Ըստ Liber Pontificalis-ի, Հովհաննեսը Հուստինիանոս կայսեր խնդրանքով ճիշտ հայտարարեց այն դրույթը, որ «Սուրբ Երրորդության մեկ դեմքը տուժել է մարմնում» (Unum de Trinitate in carne passum)՝ ուղղված  հերետիկոս թեոպասհիտների դեմ և նախկինում դատապարտված Հռոմի Պապ Որմիզդեսի կողմից, ինչը բարձրացրեց Պապի հեղինակությունը Արևելքում։ Բյուզանդական կայսրը այդ կապակցությամբ Հռոմի Պապին արժեքավոր նվերներ ուղարկեց։
Արևմուտքում Հովհաննեսը ինքնուրույն էր գործում։ Այսպես, նա անբարոյական կյանքի համար ամբիոնից զրկեց Ռեզի (Պրովանս) եպիսկոպոսին և նրան փակեց վանքում։ Նախքան նոր եպիսկոպոսի նշանակումը, Ռեզի հոգևորականները անցան Ցեզար Արելաթցի եպիսկոպոսի ենթակայության տակ։
535 թվականին երկու հարյուր տասնութ եպիսկոպոսներ հավաքվեցին Կարթագենում՝ խնդրելով Հովհաննեսի թույլտվությունը արիոսականության մեջ հայտնված Աֆրիկայի եպիսկոպոսների համար՝ ապաշխարելու և եկեղեցու գիրկը վերադառնալու։ Սակայն նրանց հարցման պատասխանն արդեն տվեց Ագապետոս I Պապը, քանի որ Հովհաննես II-ը մահացավ 535 թվականի մայիսի 8-ին։ Թաղվել է Սուրբ Պետրոսի տաճարի գավթում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Корелин М. С. (1890–1907)։ «Иоанн, римские папы»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
Catholic Encyclopedia, Volume VIII. New York 1910, Robert Appleton Company
Claudio Rendina, I Papi. Storia e segreti, Newton Compton, Roma, 1983
John N.D. Kelly, Gran Dizionario Illustrato dei Papi, Casale Monferrato (AL), Edizioni Piemme S.p.A., 1989, ISBN 88-384-1326-6
(5730) Յոնոսուկե

(5730) Յոնոսուկե (անգլ.՝ Yonosuke), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Յոսիակի Օշիմայի կողմից Գեկկոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,913785 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6276 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1816,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198161 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5730) Յոնոսուկե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պերեդնիե Խիրլեպի

Պերեդնիե Խիրլեպի (ռուս.՝ Передние Хирлепы, չուվաշերեն՝ Малти Хирлеп), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 61 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (79701-79800)

Աստերոիդների ցանկ (79601-79700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (79801-79900)
 Աստերոիդների ցանկ (79601-79700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (79801-79900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (75001)-(80000)»։ www.minorplanetcenter.net
Գոմրագետ

Գոմրագետ, գետ Հայաստանի Կոտայքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Փամբակի լեռների հարավային լանջերից և Մեղրաձոր գյուղից ներքև ձախից միախառնվում Մարմարիկ գետին։ Երկարությունը 15 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մժնկերտ (այլ կիրառումներ)

Մժնկերտ, կարող է վերաբերել՝

Մժնկերտ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Խնուսի գավառում
Մժնկերտ Ներքին - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում
Էվերտ Պայազատյան

Էվերտ Պայազատյան (Պայազատ, հունվարի 18, 1940(1940-01-18), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոգետ, սցենարիստ։ Արվեստագիտության թեկնածու։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1986)։
Գրող Սերգո Պայազատի եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
1962 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1982-1995 թվականներին եղել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի գլխավոր խմբագիրը։ 1995-2000 թվականներին եղել է Ռուսաստանի պետկինոյի գլխավոր մասնագետ, 2000-2002 թվականներին՝ «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի գլխավոր խմբագիր։ Դասավանդել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, ռեժիսուրայի և դերասանական վարպետության ամբիոնի դոցենտ է։
Հեղինակել է մի շարք հրատարակություններ։
Որպես սցենարիստ հանդես է եկել մի շարք ֆիլմերում՝ 


== Պարգևներ ==
Լյումիեր եղբայրների Մեծ Բրոնզե մեդալ
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, 1986


== Ծանոթագրություններ ==
Զաոզյորնի (գյուղ, Սորտավալսկի շրջան)

Զաոզյորնի (ռուս.՝ Заозёрный), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Սորտավալսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Համֆրիս շրջան (Միսսիսիպի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Համֆրիս շրջան (այլ կիրառումներ)Համֆրիս շրջան (անգլ.՝ Humphreys County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.083 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.375 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բելզոնի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1918 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Հաթի (արբանյակ)

Էգիր, Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի կողմից 2004 թվականին։
Իվաշկովիցա (Կուբենայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իվաշկովիցա (այլ կիրառումներ)Իվաշկովիցա (ռուս.՝ Ивашковица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կուբենա գետի աջ ափում՝ 203 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000005542
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000554
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պոթկի

Պոթկի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում, կամ Խիզանի գավառակում։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի սկզբներին ուներ 16 տուն բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Պոթկին ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Լորենցոյի բազիլիկ

Սուրբ Լորենցոյի բազիլիկ (իտալերեն՝ Basilica Papale di San Lorenzo fuori le Mura), պապական ֆրանցիսկյան բազիլիկ և ծխական եկեղեցի Իտալիայում, Հռոմում։ Բազիլիկը Հռոմի Յոթ ուխտավոր եկեղեցիներից և նախկին հինգ պատրիարքային բազիլիկներից մեկն է։ Այն փոխանցված է եղել Երուսաղեմի Պատրիարքարանին։ Բազիլիկը իր անվանակիր Սուրբ Լորենցոյի շիրիմի սրբարանն է։ Վերջինս Հռոմի առաջին յոթ սարկավագներից մեկն է եղել, որը նահատակվել է 258 թվականին։ Շատ ուրիշ սրբեր ևս հուղարկավորված են այս բազիլիկում։


== Պատմություն ==
Ներկայիս բազիլիկի տեղում Կոնստանդիանոս կայսրը կառուցել էր մի փոքր աղոթատեղի, որտեղ ըստ ավանդույթի 258 թվականին մահապատժի է ենթարկվել Սուրբ Լորենցոն։ 580-ականներին Պելագիոս II Պապը լիազորեց այդ տեղում կառուցել եկեղեցի՝ ի պատիվ Սուրբ Լորենցոյի։ 13-րդ դարում Հոնորիուս III Պապը լիազորեց մեկ այլ եկեղեցու կառուցում։ Այն զարդարվեց ֆրեսկոներով, որոնցում պատկերված էին Սուրբ Լորենցոն և առաջին նահատակված սարկավագ Սուրբ Ստեփանոսը։ Երկու կառույցները հետագայում միավորվեցին կառուցապատման ծրագրի շրջանակում։
Զանգակատունը կառուցվել է 12-րդ դարում։ Անմիջապես մուտքից ներս Գուլելմո Ֆրեսչի կարդինալի շիրիմն է։ Ներսում երգչախմբի
շրջափակը և բեմն ունեն իտալերեն՝ cosmatesco զարդանախշեր, նաև կա 12 կամ 13-րդ դարի մի հրաշալի զատկական վառելամոմ։ Հանդիսավոր կամարի վրա 6-րդ դարի բյուզանդական խճանկարներ են, որտեղ պատկերված է Հիսուսն իր սրբերի հետ։ Բարձր խորանի ետևում պապական խորանն է, որի վրա մակագրված են կերտողների անունները (թվագրվում է 1148 թվական)։ 1374-1847 թվականը Սուրբ Լորենցոյի բազիլիկը եղել է Երուսաղեմի Լատինական պատրիարքարանի նստավայրը։ 1943 թվականին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ բազիլիկը ռմբակոծվել է։ Վերականգնումը տևել է մինչև 1948 թվականը։


== Եկեղեցում հուղարկավորվածներ ==
Հիլարիուս Պապ
Դամասուս II Պապ
Սուրբ Լորենցո
Ստեփանոս Նախավկա
Պիոս IX Պապ
Ալչիդե Գասպերի (Իտալիայի վարչապետ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագրություն ==
Mondini, Daniela, S. Lorenzo fuori le mura, in: P. C. Claussan, D. Mondini, D. Senekovic, Die Kirchen der Stadt Rom im Mittelalter 1050-1300, Band 3 (G-L), Stuttgart 2010, pp. 317–527, ISBN 978-3-515-09073-5
Webb Matilda (2001)։ «San Lorenzo Fuori le Mura and Catacomb»։ The Churches and Catacombs of Early Christian Rome։ Brighton: Sussex Academic Press։ էջեր 240–245։ ISBN 1-902210-58-1 
A. Muñoz, La Basilica di S.Lorenzo fuori le mura, Roma 1944.
G. Da Bra, S.Lorenzo fuori le mura, Roma 1952
R. Krautheimer, Corpus basilicarum christianarum Romae, S.Lorenzo fuori le mura, Città del Vaticano 1962.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Էնն Մունգայ

Էնն Գ․ Մունգայ (1957, Պորտ Վիկտորիա, Քենիա), քենիացի կինոռեժիսոր։


== Կյանք ==
Էնն Մունգայն ավարտել է Քենիայի Զանգվածային հաղորդակցության ինստիտուտն ու սկսել աշխատել այնտեղ։ Հանդիսանում է Շագիլիա փողոցում գտնվող մանկական թատրոնի հիմնադիր ռեժիսորը։ Կարճամետրաժ և միջին երկարության, ինչպես նաև «Սայկատի» գեղարվեստական կինոնկարի ռեժիսորն է։
1993 թվականին Մունգայը համահեղինակել է Քենիայում «Կանայք կինոյում» կազմակերպությունը, որն անդամակցել է «Աֆրիկյան կանայք կինոյում և վիդեոյում» ընկերությանը որպես քենիական բաժանմունքի ժամանակավոր հանձնաժողով։


== Կինոնկարներ ==
Սայկատի, 1992, առկա է online.
Արմատ 1, 1993
Դժվար ընտրություններ, 2000
Սիրո խոստումները, 2000


== Ծանոթագրություններ ==


== Հետագա ընթերցանություն ==
Mbye Cham, African Women and Cinema: A Conversation with Anne Mungai, Research in African Literatures, Vol. 25, No. 3 (Autumn 1994), pp. 93–104


== Արտաքին հղումներ ==
Էնն Մունգայ Internet Movie Database կայքում
Allen Wildisrael, The Filmmaking Journey of Anne Mungai, the first Kenyan woman filmmaker
Մոնհայմ (Շվաբիա)

Մոնհայմ  (գերմ.՝ Monheim), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4820 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 69.35 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 186։
Մոնհայմի խոշորագույն ձեռնարկությունը՝ Hama GmbH & Co KG-ն, եվրոպական առաջատարն է ֆոտո, վիդեո, աուդիո և համակարգչային սարքավորումների համար աքսեսուարների արտադրության ոլորտում։ Միայն Մոնհայմի Համա ֆիրմայում աշխատում է ավելի քան 1200 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Սևերիոսյաններ

Սևերիոսյաններ, քրիստոսաբանական վարդապետության հետևորդներ, որի հիմնադիրը Սևերիոս Անտիոքացին է (465–538) հակաքաղկեդոնական պայքարի ամենանշանավոր աստվածաբաններից մեկը։ 512–518 թվականներին եղել է Անտիոքի պատրիարքը։ Բյուզանդական կայսր Հուստինոս Առաջինի (518–527) օրոք, երբ վերսկսվել են հալածանքները Քաղկեդոնի ժողովը մերժողների դեմ, Սևերիոս Անտիոքացին 518 թվականին մի շարք հայտնի եպիսկոպոսների հետ աքսորվել է Ալեքսանդրիա։ Աքսորյալների մեջ էր նաև Հալիկառնասի Հուլիանոս եպիսկոպոսը, որի հետ Սևերիոս Անտիոքացին վեճի է բռնվում Տիրոջ մարմնի անապականության շուրջ։ Ըստ Սևերիոս Անտիոքացու՝ Տիրոջ մարմինն ապականացու է, կամ Հիսուս Քրիստոսը սովորական մարդկանց պես ակամա և հարկադրաբար է կրել մարդկային կրքերը։
Ապականության և անապականության եզրերն այդ վիճաբանության մեջ կիրառվում էին ոչ թե Տիրոջ մարմնի քայքայման կամ ոչ քայքայման իմաստով (բոլորն էլ համաձայն էին, որ Տիրոջ մարմինը ենթակա չէ մեղքի և քայքայման), այլ Փրկչի մարդկային ընդունակության ակամա և կամովի լինելու իմաստով։ Հարցն այն մասին էր, թե որքանով են Քրիստոսին բնորոշ մարդկային, այսպես կոչված անմեղ (անանգոսնելի, անպարսավելի) կրքերը տխրություն, երկյուղ, սով, ծարավ և այլն, որոնք դիտարկվում են որպես մեղքի հետևանքային վիճակներ։ Հայ եկեղեցին կտրականապես մերժել է Սևերիոս Անտիոքացու ապականության ուսմունքը։ 6-8-րդ դարերում ապականության հետևորդների դեմ սուր պայքար է ծավալվել, որը եզրափակվել է 726 թվականի Մանազկերտի եկեղեցական ժողովով։ Ըստ եկեղեցու հայրերի Քրիստոսը մարդկային կրքերը կրում է կամավորապես և ոչ «ի հարկէ», առանց բնության, բռնադատվածության։ Քրիստոսի երկրային կյանքը փրկական տնտեսություն է և զերծ պատահականություններից։ Քրիստոսը մեր փրկության համար կրել է բոլոր մարդկային տկարությունները և ազատորեն անցել մարդկային կրքերի միջով դատապարտելով մեղքը մարմնի մեջ և ազատելով մարդկանց մեղքի իշխանությունից։ Սևերիոս Անտիոքացու գործերը մեծ մասամբ պահպանվել են (125 ճառ, 400 նամակ), հիմնականում ասորերեն թարգմանություններով, սակայն ամբողջությամբ հրատարակված չեն։
Զանգվածային թունավորում մեթիլ սպիրտով Իրկուտսկում

Զանգվածային թունավորումը մեթիլ սպիրտով Իրկուտսկում տեղի է ունեցել 2016 թվականի դեկտեմբերի 17-20-ը։ Թունավորման հետևանքով, ըստ դեկտեմբերի 23-ի տվյալների, մահացել է 74 մարդ։ Ընդհանուր առմամբ թունավորումից տուժել է 122 մարդ։ Զոհերի քանակով այս թունավորումն ամենախոշորն է հետխորհրդային Ռուսաստանում։


== Ժամանակագրություն ==
Դեկտեմբերի 17-ից Իրկուտսկի հիվանդանոցներ սկսեցին դիմել սպիրտ պարունակող հեղուկից՝ «Բոյարիշնիկ» լոգանքի ընդունման խտանյութից թունավորվածները։ Տվյալ հեղուկը նախատեսված չէ սննդի մեջ օգտագործման համար, որի մասին նշված է փաթեթավորման վրա, սակայն այն խմել են հեղուկի կազմի մեջ առկա էթիլ սպիրտի պատճառով։ Պարզվել է, որ Նովո Լենինո շրջանում, որտեղ և գրանցվել են թունավորման բոլոր դեպքերը, բացի մեկից, վաճառվել է մի չափաքանակ, որի մեջ խախտելով արտադրանքի բաղադրությունը օգտագործվել էր մեթիլ սպիրտ։
Մեթանոլի խտությունն այնքան բարձր էր, որ Իրկուտսկի № 8 հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկը հայտնեց փոխանյութի օգտագործումից հետո ակնթարթային մահվան դեպքերի մասին։ Դեկտեմբերի 18-ի և 19-ի ընթացքում հիվանդանոցներ շարունակեցին դիմել մեթիլ սպիրտով թունավորվածներ։ Դեկտեմբերի 19-ի ցերեկը հայտնեցին Իրկուտսկի քաղաքամերձ շրջանում սպիրտ պարունակող հեղուկի լցման ընդհատակյա արտադրամասի հայտնաբերման մասին, որը պաշտոնապես «արտադրվում էր» Սանկտ Պետերբուրգում։ Բացի մեթիլ սպիրտից, «Բոյարիշնիկ»-ում հայտնաբերվել է անտիֆրիզ։


== Հետևանքներ ==
Դեպքի առիթով հարուցվել է քրեական գործ ՌԴ քրեական օրենսգրքի 238 հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշերով («Անվտանգության պահանջներին չհամապատասխանող ապրանքների և արտադրանքի թողարկումը, պահպանումը, իրացումը, որն անզգուշությամբ առաջացրել է երկու կամ ավելի անձանց մահ»)։ Ձերբակալվել է 7 մարդ, որոնք կասկածվում են սպիրտ պարունակող կեղծված արտադրանքի արտադրության ընդհատակյա արտադրամասի գործունեությունը կազմակերպելու, ինչպես նաև թունդ ոգելից խմիչքի հայտնի ապրանքանիշերի կեղծմամբ զբաղվելու մեջ։
Դեկտեմբերի 19-ին Իրկուտսկում մտցվել է արտակարգ իրավիճակ, որի հետ կապված արգելվել է ոչ սննդային սպիրտ պարունակող հեղուկների վաճառքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանեգա

Մանեգա (ռուս.՝ Манега), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոլոգդա գետի ձախ ափում՝ 74 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000006400
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000640
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լիկորիս

«Լիկորիս» (լատ.՝ Lycoris), ծաղկավոր բույսերի ցեղ, որը բաղկացած է Ամարիլիսների (Amaryllidideae) ընտանիքի Ամարիլիսների (Amaryllidideae) ենթաընտանիքի ավելի քան 20 տեսակներից։ Ցեղը սկզբում տարածված է եղել Հարավային և Արևելյան Ասիայում՝ Ճապոնիայում, Հարավային Կորեայում, Հարավային Չինաստանում, Հյուսիսային Վիետնամում, Լաոսում, Թաիլանդում, Նեպալում, Պակիստանում, Աֆղանստանում և Արևելյան Իրանում։ Հետագայում որոշ տեսակներ բերվեցին Հյուսիսային Կարոլինա, Տեխաս և ԱՄՆ այլ հարավային նահանգներ։ Դրանց մի մասը ժամանակի ընթացքում ընտելացավ։ Անգլերենում կոչվում են փոթորկային լիլիաներ (անգլ.՝ Hurricane lilies) կամ կլաստեր ամարալիս (անգլ.՝ Cluster amaryllis): Բացի այդ, անգլերենում «սարդի լիլիա» (spider lily) արտահայտությունը վերաբերում է Ամարիլիսների (Amaryllidideae) ընտանիքի երեք ցեղերի՝ հիմենոկալիս (անգլ.՝ Hymenocallis), կրինում (լատ.՝ Crinum) և հենց լիկորիս։
Լիկորիս ցեղի բույսերը սոխուկավոր բազմամյա բույսեր են։ Տերևները երկար են և բարակ, հասնում են 30-60 սմ երկարության և 0,5-2 սմ լայնության։ Ցողունը վերգետնյա է՝ 30-70 սմ բարձրությամբ։ Մեկ արմատը կարող է արտադրել 4-7 ծաղիկ, որոնք կարող են լինել սպիտակ, դեղին, նարնջագույն կամ կարմիր։ Ծաղիկները բաժանված են երկու տեսակի. երկար առէջներով, որոնք մի քանի անգամ ավելի երկար են, քան ծաղկաթերթերը, և այնպիսիք, որոնց առէջները մի փոքր են ավելի երկար, քան ծաղկաթերթերը։ Պտուղը եռաստիճան պարկուճ է, որը պարունակում է փոքր քանակությամբ սև սերմեր։ Շատ տեսակներ անպտուղ են և կարող են հայտնվել միայն վեգետատիվ եղանակով՝ խաչասերմամբ։


== Տեսակների ցանկ ==
2014 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ փաստագրված է ավելի քան 20 տեսակների և մեկ հիբրիդի առկայություն։

Lycoris albiflora Koidz. (դիտարկվում է որպես հիբրիդ՝ L. × albiflora) (անգլ.՝ White Spider Lily)
Lycoris anhuiensis Y.Xu & G.J.Fan
Lycoris argentea Worsley
Lycoris aurea (L’Hér.) Herb. (անգլ.՝ Golden Spider Lily)
Lycoris caldwellii Traub (անգլ.՝ Magic Lily)
Lycoris chinensis Traub (անգլ.՝ Yellow Surprise Lily)
Lycoris flavescens M.Kim & S.Lee
Lycoris guangxiensis Y.Xu & G.J.Fan
Lycoris haywardii Traub
Lycoris houdyshelii Traub
Lycoris incarnata Comes ex Sprenger (անգլ.՝ Peppermint Surprise Lily)
Lycoris josephinae Traub
Lycoris koreana Nakai
Lycoris longituba Y.C.Hsu & G.J.Fan (անգլ.՝ Long Tube Surprise Lily)
Lycoris radiata (L'Hér.)
Lycoris rosea Traub & Moldenke
Lycoris sanguinea Maxim. (անգլ.՝ Orange Spider Lily)
Lycoris shaanxiensis Y.Xu & Z.B.Hu
Lycoris sprengeri Comes ex Baker (անգլ.՝ Tie Dye Surprise Lily)
Lycoris squamigera Maxim. (անգլ.՝ Naked Lady, Surprise Lily, Magic Lily, Resurrection Lily)
Lycoris straminea Lindl.
Lycoris uydoensis M.KimՀիբրիդներ

Lycoris × chejuensis chejuensis K.H.Tae & S.C.Ko


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1] Archived 2020-07-28 at the Wayback Machine. информация о таксоне в проекте «Плантариум» (определителе растений и иллюстрированном атласе видов).
Ликорис на сайте «Энциклопедия декоративных садовых растений»
914

914 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 914 թվականն է, 
X դարի 14-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սմբատ Ա Բագրատունիների Թագավորություն (890-914)
Արշալույս Փայտյան

Արշալույս Զավենի Փայտյան (դեկտեմբերի 2, 1959(1959-12-02), Նորաշեն, Շամշադինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ ռազմական գործիչ, գեներալ-լեյտենանտ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1959 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Շամշադինի շրջանի (այժմ՝ Տավուշի մարզի) Նորաշեն գյուղում։

1978-1980 - ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում։
1987 - ավարտել է Կիրովականի (Վանաձորի) պետական մանկավարժական ինստիտուտը։
1993 թվականից - ՀՀ զինված ուժերում
1997 - ավարտել է ՌԴ ԶՈւ ԳՇ ռազմական ակադեմիան։ Զբաղեցրել է զորամասի հրամանատարի տեղակալի, հրամանատարի պաշտոններ։
1998 - ՀՀ պաշտպանության նախարարի հրամանով նշանակվել է ՀՀ ՊՆ ռազմական ինստիտուտի պետ, իսկ 2000 թվականին՝ ՀՀ նախագահի հրամանագրով՝ ՀՀ ՊՆ 3-րդ բանակային կորպուսի հրամանատար։
2001 - ՀՀ նախագահի հրամանագրով շնորհվել է «գեներալ-մայոր» զինվորական կոչում։ՀՀ նախագահի հրամանագրով 2003 թվականին նշանակվել է ՀՀ ՊՆ 1-ին բանակային կորպուսի, իսկ 2005 թվականին՝ 4-րդ բանակային կորպուսի հրամանատար։ Ծառայողական անհրաժեշտությունից ելնելով ՀՀ նախագահի հրամանագրով 2006 թվականին նշանակվել է ՀՀ ԶՈւ Գլխավոր շտաբի պետի տեղակալ։

2009 թվականի սեպտեմբերի 17-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով շնորհվել է գեներալ-լեյտենանտի զինվորական կոչում։2012 թվականի սեպտեմբերի 6-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով գեներալ-լեյտենանտ Արշալույս Փայտյանն ազատվեց ՀՀ Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետի տեղակալի պաշտոնից։ Ազատման վերաբերյալ պաշտոնական որևէ պատճառաբանություն չներկայացվեց։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է՝

«Վարդան Մամիկոնյան» շքանշան (2011)
«Մարտական խաչ» II աստիճանի շքանշան
«Արիության», «Համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ
«Գարեգին Նժդեհ» մեդալ
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալԱմուսնացած է, ունի 2 որդի։


== Արտաքին հղումներ ==
ԱՐՇԱԼՈՒՅՍ ԶԱՎԵՆԻ ՓԱՅՏՅԱՆ


== Ծանոթագրություններ ==
Էսպառագերա

Էսպառագերա  (իսպ.՝ Esparraguera, բասկ.՝ Esparreguera, կատ.՝ Esparreguera), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Կատալոնիա ինքնավար համայնքում՝ Բարսելոնա նահանգի Բայքս Լոբրեգատ շրջանում։ Քաղաքը հիմնադրվել է 985 թվականին։ Զբաղեցնում է 27,47 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 22042 մարդ։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 40 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Սուրբ Էուլալիան է։


== Գրականություն ==
Эспаррагера // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.


== Արտաքին հղում ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Patrimonio histórico-artístico de Esparreguera (կատ.)
Իտապուրանգա

Իտապուրանգա  (պորտ.՝ Itapuranga), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Կնետրոնական նահագի Գոյաս մարզում։ Մտնում է Սերիս լան գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 30 000 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 277,160 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 23.48 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվե է 1953 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 115.700.000,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 3.856,66 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,735 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Միրանդա (Մատու Գրոսու դու Սուլ)

Միրանդա  (պորտ.՝ Miranda), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հարավարևմտյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 28.220 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 5 478,627 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 4.2 մարդ/կմ2։
Քաղաքի տոնը նշվում է ապրիլի 22-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1784 թվականի հուլիսի 16-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 124.664.201,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 5.164,22 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,724 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման հասարակածային է։


== Ծանոթագրություններ ==
Voguéo

Voguéo, Փարիզի հասարակական տրանսպորտի մաս, իրենից ներկայացնում է ջրային կատամարաններով ուղեգիծ։ Այս ծառայությունը գործարկվեց Փարիզում 2008 թվականի հունիսի 28-ին, Սեն և Մարնա գետերի վրա, այն սկսվում է Աուստերլից կայարանի մոտից 13-րդ շրջանում և ավարտվում Մեզոն-Ալֆորտի Վետերինարական դպրոցի մոտ։ Այս պահին Vogueo կանգնեցված է, նախատեսվում է շրագրի վերագործարկումը և ընդլայնումը 2013 թվականին։


== Նկարագիրը ==
Ուղեգիծը զբաղեցնում է միջինում 35 րոպե։ Ի տարբերություն տուրիստական զբոսանավերի և կատերների, Voguéo-ն մետրոյի, տրամվայի և ավտոբուսների հետ միասին հանդիսանում է ֆրանսիական մայրաքաղաքի տրանսպորտային համակարգի մաս, հետևաբար Voguéo կատամարանների վրա գործում է pass Navigo տեսակի տոմսերը։ Միանգամյա ուղևորությունների համար տոմս կարելի է գնել անմիջականորեն նստելիս (3 եվրո 2010 թվականի մայիս)


== Նախագծի պատմությունը ==
Voguéo-ի ժամանակակից նախագիծը մասնակիորեն կրկնում է Սենի վրա մարդատար նավարկության Սյուրենի և Մեզոն Ալֆորի միջև գործող ուղևորափոխադրումը, որը աշխատում էր ընդհուպ մինչև XX դարի սկիզբը, և վերացավ մետրոյի կառուցման հետ մեկտեղ։


== Արտաքին հղումներ ==
Voguéo-ի պաշտոնական կայքը Archived 2011-05-24 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բերդյուգինո (գյուղ, Յալուտորովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերդյուգինոԲերդյուգինո (ռուս.՝ Бердюгино), գյուղ Ռուսաստանի Տյումենի մարզի Յալուտորովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 676 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բիչոլլա Տետրաձե

Բիչոլլա Տետրաձե (ուկրաիներեն՝ Бічола Тетрадзе, հուլիսի 5, 1988(1988-07-05)), վրացի և ուկրաինացի նորաձևության դիզայներ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Վրաստանի Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիա և Լոնդոնում՝ Մեծ Բրիտանիայում գտնվող Սուրբ Մարտինի անվան արվեստի և նորաձևության կենտրոնական քալեջում։ 2014-2019 թվականների ընթացքում Բիչոլլան եղել է իտալական «Isabel Garcia» ապրանքանիշի դեմքը։ Ներկայումս ղեկավարում է իր սեփական ապրանքանիշը՝ «Bicholla»-ն։


== Ցուցադրություններ ==
2011 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ukrainian Fashion Week-ում ցուցադրվել է գարուն-ամառ հավաքածուն՝ ANOUKI BICHOLLA ապրանքանիշի ներքո։
2012 թվականի մարտի 17-ին Ukrainian Fashion Week-ի շրջանակներում ANOUKI BICHOLLA բրենդի ներքո տեղի է ունեցել «Աշուն-ձմեռ 2012-2013» հավաքածուի ցուցադրությունը։
2013 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ukrainian Fashion Week-ի շրջանակներում կայացել է Bicholla ապրանքանիշի «Գարուն-ամառ 2014» հավաքածուի ինքնուրույն ցուցադրությունը։
2014 թվականի մարտի 19-ին Ukrainian Fashion Week-ի շրջանակներում կայացել է Bicholla ապրանքանիշի «Աշուն-ձմեռ 2014-2015» հավաքածուի ցուցադրությունը։
2017 թվականի մարտի 13-ին Բիչոլլա Տետրաձեն Mercedes-Benz Fashion Week Russia-ում անձամբ է ներկայացրել Isabel Garcia ապրանքանիշի կանացի հագուստի աշուն-ձմեռ 2017-2018 սեզոնի սեփական հավաքածուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.cosmo.ru/fashion/news/15-03-2017/kakaya-krasota-25-shikarnyh-izyskannyh-platev-i-kostyumov-s-pokaza-isabel-garcia/
https://www.obozrevatel.com/lady/fashion/84136-kak-sozdavalos-svadebnoe-plate-dzhamalyi-poyavilos-vpechatlyayuschee-video.htm
https://styler.rbc.ua/rus/zvyozdy/dizayner-svadebnogo-platya-dzhamaly-rasskazal-1493299200.html
https://www.cosmo.ru/fashion/news/02-10-2015/vera-brezhneva-keti-topuriya-i-drugie-zvezdy-na-otkrytii-butika-isabel-garcia/
http://www.woman.ru/fashion/medley3/article/154231/
(2146) Ստենտոր

(2146) Ստենտոր (անգլ.՝ Stentor), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Ռիչարդ Վեստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,195971 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,6641 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,7279 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4326,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,083215 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 39,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2146) Ստենտոր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(3714) Կենռասել

(3714) Կենռասել (անգլ.՝ Kenrussell), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,563095 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,106 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0202 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1498,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,240191 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,37° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3714) Կենռասել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շատոբերնար

Շատոբերնար (ֆր.՝ Châteaubernard), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 3899 մարդ, բնակչության խտությունը` 292.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.31 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 115 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից` 37 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 2396 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1600-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 796։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,8 %։ 1600 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1433 անձ (764 տղամարդ և 669 կին)։ Գործազուրկ են եղել 167 անձ (61 տղամարդ և 106 կին)։ 796 անաշխատունակներից 196-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 355-ը` թոշակառուներ, իսկ 245-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նիգավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Նիգավան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ. հաստատվել է ՀՀ կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 10 հուշարձան (8 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Վյազմայի քաղցրաբլիթ

Վյազմայի քաղցրաբլիթ (ռուս.՝ Вяземский пряник), ռեգիոնալ տեսք ռուսական քաղցրաբլիթի (Վյազմա քաղաքից), շատ տարածված էր ամբողջ Ռուսաստանում մինչև հեղափոխությունը։
Վյազմայի քաղցրաբլիթ, փոքր չափի եփովի քաղցրաբլիթ։ Քաղցրաբլիթի վերևի մասում, որպես կանոն տեղադրվել է քաղաքի անունը, հաճախ կրճատ- ընդամենը երեք տառով։
Հայտնի է XVll դարից։
XlX դարում Վյազմայում գործում էր 8 քաղցրաբլիթների ֆաբրիկա, ամենամեծը պատկանում էր վաճառական ընտանիքներին Սաբելնիկովներին, Եչեիստովներին, Կուստարևներին։
Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո քաղցրաբլիթի արտադրությունը դադարեցվեց։ Փորձերը վերստեղծելու ավանդական ռեցեպտուրայով XX դարում լավ արդյունքներ չունեցավ։
Վյազմայի հացի կոմբինատը փորձում է ստեղծել Վյազմայի քաղցրաբլիթները։
Վյազմայի հացի կոմբինատն այսօր արտադրում է եփած քաղցրաբլիթներ տարբեր չափերի և տարբեր խորիզով, ինչպես նաև փորձում են ստեղծել ավանդական ռեցեպտով՝ Վյազմայի երեք տիպի խորիզով- նուշով, գետնընկույզով, շաքարամրգով։ Վյազմայի քաղցրաբլիթը իր եզակի պատրաստման եղանակով բավականին պինդ է։
Պաշտոնական պահպանման ժամկետը հարած քաղցրաբլիթի՝ 120 օր է։ Ասում են, որ Վյազմայի քաղցրաբլիթը 3 տարվա ընթացքում չի կորցնում համը։ Վյազմայի քաղցրաբլիթներն այսօր էլ վաճառվում են գեղեցիկ հուշանվերային տոպրակներով։
Խոլոդնիկ (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Խոլոդնիկ (ուկրաիներեն՝ Холодник), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խոլոդնիկ գյուղում բնակվում էր 98 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սինանյաններ

Սինանյաններ, հայ երաժիշտների ընտանիք Կոստանդնուպոլսում։ Գոյություն է ունեցել Սինանյանների ընտանիքից բաղկացած կվարտետ։


== Ներկայացուցիչներ ==
Գրիգոր Սինանյան (1836-1914) - 16-17 տարեկանից սկսել է ջութակ նվագել։ Երաժշտական կրթությունը ընթացել է ինքնակրթությամբ։ Գեղագիտական ճիշտ դիրքորոշումը՝ ազգային ժողովրդական լավագույն հատկանիշների միավորումը եվրոպական երաժշտական արվեստի զարգացման սկզբունքների հետ նրան հասցրել են իր ժամանակի առաջավոր պրոֆեսիոնալ երաժշտի աստիճանին։ Կոստանդնուպոլսում առաջին եվրոպական տիպի երաժշտական դպրոցներից մեկի հիմնադիրն է, ուր կես դար շարունակ երաժշտական կրթություն են ստացել բազմաթիվ դաշնակահարներ, լարային ու փողային գործիքներ նվագողներ։ Նա առաջին հայկական սիմֆոնիկ նվագախմբի (Սինանյան նվագախումբ) ստեղծողն է։
Վերոնիկա Գրիգորի Սինանյան - դաշնակահար։
Թագուհի Գրիգորի Սինանյան - դաշնակահար։
Անտոն Գրիգորի Սինանյան - ջութակահար։
Հովսեփ Գրիգորի Սինանյան - թավջութակահար։
Հարություն Գրիգորի Սինանյան (1872-1939)- ջութակահար, դաշնակահար, երգեհոնահար, կոմպոզիտոր, դիրիժոր, երաժշտական-հասարակական գործիչ։ Իր հոր սկզբնավորած գործի եռանդուն շարունակողն էր։ Սինանյան նվագախմբի հաջորդ ղեկավարն ու դիրիժորը։ Նա Տիգրան Չուխաջյանի աշակերտն էր ու նրա ստեղծագործական սկզբունքների շարունակողը։ Որպես ջութակահար հանդես է եկել, ոչ միայն Թուրքիայում, այլև Եգիպտոսում, Անգլիայում և Ֆրանսիայում։
Գևորգ Անտոնի Սինանյան - ջութակահար, սովորել է հոր՝ Անտոնի և հորեղբոր՝ Հարությունի մոտ։ 1928 թվականին առաջին մրցանակով ավարտել է Փարիզի ազգային կոնսերվատորիան։ Իբրև ջութակահար համերգներով հանդես է եկել Ֆրանսիայում, Բելգիայում, Մերձավոր Արևելքի երկրներում, ապա հիմնավորվել է ԱՄՆ-ում։ Հեղինակ է ջութակի, ալտի, կոնտրաբասի համար գրված պիեսների (էտյուդներ, վարիացիաներ, ֆանտազիաներ և այլն)։Գոյություն է ունեցել Սինանյանների ընտանիքից բաղկացած կվարտետ։


== Հղումներ ==
Բլանսկո

Բլանսկո (չեխ․՝ Blansko [ˈblansko]), նախկ․ Բլանց (գերմ.՝ Blanz)՝ քաղաք Չեխիայի արևելքում, Բռնոից 20 կմ հյուսիս։ Գտնվում է Սվիտավա գետի մոտ։ Համարվում է Բլանսկո շրջանի Հարավային Մորավյան տարածաշրջանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը կազմում է՝ 21,129 մարդ։


== Պատմություն ==
Առաջին հիշատակությունը Բլանսկոյի ամրոցի մասին թվագրված է 1136 թվականին  (այլ տվյալներով՝ 1141 թվական)։ Քաղաքը սկսել է ձևավորվել 1277 թվականից։ 1766 թվականից քաղաքը պատկանել է Զալմ ընտանիքին (գերմ.՝ Salm), որը հովանավորել է գիտության և արվեստի բազմաթիվ գործիչների, այդ թվում Իոզեֆ Դաբրովսկիին։


== Վայրը ==
Այսօր քաղաքում կան շատ ձեռնարություններ, այդ թվում  քիմիական և շինարարական գործարաններ։ Քաղաքը նաև հայտնի է մոտակայքում գտնվող Մորավսկի կարստ՝ Եվրոպայի խոշորագույն կարստային քարանձավներից մեկի պատճառով։


== Բնակչություն ==
Բլանսկոյի բնակչության թվաքանակի փոփոխության դինամիկան 1869 - 2009 թվականներին։


== Քույր քաղաքներ ==
 Սլովակիա Կոմարնո, Սլովակիա
 Լեհաստան Լեգնիցա, Լեհաստան
 Ավստրիա Մյուրցցուշլագ, Ավստրիա
 Ռուսաստան Բորիսոգլեբսկ, Ռուսաստան (Քաղաքում կա Բլանսկո փողոց, անունը ի պատիվ քույր քաղաքների)
 Իտալիա Սկանդիանո, Իտալիա
 Ֆրանսիա  Բուլոկ, Ֆրանսիա
 Ֆրանսիա Վակե, Ֆրանսիա
 Ֆրանսիա Վիլնով լի Բուլոկ, Ֆրանսիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պաշտոնական կայք
Ստորին Սուրնա

Ստորին Սուրնա  (ռուս.՝ Нижняя Сурна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Նեմա գետի ձախ ափին՝ 163 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000014657
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001465
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Լիմ Ջու Ըն

Լիմ Ջու Ըն(հանգըլ՝ 임주은, հունվարի 7, 1988(1988-01-07), Հարավային Կորեա), Հարավային Կորեայի դերասանուհի։ Նա ավելի հայտնի է «Հոգին» սարասափ ֆիլմում իր լավագույն դերով (նաև հայտնի է որպես Հոն), ճամբարային երաժշտական դրամա «Ի՞նչ եք կարծում» և կատակերգական ռոմանտիկա` «Սպանող վեպը»։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստասերիալներ ===


=== Ֆիլմեր ===


=== Բազմազան շոուներ ===


=== Տեսահոլովակներ ===


== Մրցանակներ և անվանակոչումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լիմ Ջու Ըն Թվիթթերում
Lim Ju-eun at King Kong Entertainment
Lim Ju-eun Internet Movie Database կայքում
Յուջին Քլայն (ֆիլատելիստ)

Յուջին Քլայն (անգլ.՝ Eugene Klein, հունիսի 26, 1878(1878-06-26), Ավստրո-Հունգարիա - ապրիլի 30, 1944(1944-04-30), Ֆիլադելֆիա, ԱՄՆ), միջազգայնորեն հայտնի է որպես նամականիշների հավաքագրող, դրոշմակնիքների դիլեր և աճուրդավար, 1935-1937 թվականներին եղել է Ամերիկյան ֆիլատելիստական հասարակության նախագահ։


== Ֆիլատելիստական գործունեություն ==
1911-ից 1931 թվականներին Քլայնը եղել է Ամերիկյան ֆիլատելիստական հասարակության պաշտոնական փորձագետը, իսկ 1928-1935 թվականներին և 1937-1944 թվականներին՝ միության քարտուղարը։ Նա նաև նախագահել է (1935-1937 թվականներին) և կրկին աշխատել է որպես միջազգային քարտուղար 1937 թվականից մինչև կյանքի ավարտը։ Յուջին Քլայնը հեղինակել է 1940 թվականին հրատարակված «United States Waterway Packetmarks: Handstamped and Printed Names of Mail-Carrying Steamboats on the United States of America Inland and Coastal Waters, 1832-1899» գիրքը, որը կոչվել է Ամերիկյան ֆիլատելիստական հասարակության (ԱՖՀ) կարևոր աշխատանք լայն հավաքագրման ոլորտում։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
1944 թվականին Յուջին Քլայնը արժանացել է «Ամերիկյան ֆիլատելիստական հասարակության Փառքի Սրահ» մրցանակին։


== Շրջված Ջենի ==
Քլայնը հայտնի է որպես դիլեր, ով գնել է 24 ցենտ արժողությամբ Միացյալ Նահանգների ավիափոստի 1918 թվականի «Շրջված Ջենի» նամականիշների թերթիկը Ուիլյամ Թ․ Ռոբիից, ով փնտրում էր այդ թերթիկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Իսլամ, Թուրքիա և Հայաստան և ինչպես դրանք պատահեցին

Իսլամ, Թուրքիա և Հայաստան և ինչպես դրանք պատահեցին (անգլ.՝ Islam, Turkey and Armenia and how they happened), Սադիկ Շահիդ բեյի 1898 թվականին հրատարակած գիրքն է։


== Բովանդակություն ==
Սադիկ Շահիդ բեյը «Իսլամ, Թուրքիա և Հայաստան» գրքի առաջաբանում նշում է, որ իր նպատակն է մանրամասն ու ամբողջապես ներկայացնել թուրքական և հայկական հարցերը՝ իսլամի, Ղուրանի, Մուհամմադ մարգարեի մեկնաբանությունների լույսի ներքո։ Նրա գիրքը Օսմանյան կայսրության ներքին կյանքի իրական բնութագիրն է, որը գրված է ոչ թե ճանապարհորդի կողմից, այլ մի մարդու, ով ապրել է թուրքական իրականության մեջ, այն իսլամական աշխարհընկալում ունեցող մադու դիրքորոշումն է հայկական հարցի վերաբերյալ։
Գրքում հեղինակը ներկայացրել է իսլամի հակիրճ պատմությունը, Մուհամմադ մարգարեի գործունեությունը, քրիստոնեության՝ իսլամի վրա ունեցած ազդեցությունը, իսլամական հասարակության մեջ մուֆթիների ու դերվիշների ունեցած դերը։ Առանձին գլխով հեղինակը ներկայացրել է հայերի պատմությունը, նշել հայերի մասին վաղ շրջանի առաջին հիշատակումերը։ Հայ ժողովրդի վերաբերյալ ընդգծել է նրա աստվածահաճ բնավորությունը, կրոնական հետևողականությունը, նշել, որ հայերը միշտ եղել են աշխատասեր և զարգացող ժողովուրդ, ունեցել են խիստ պահպանողական վերաբերմունք ընտանիքի և հայրենիքի նկատմամբ։ 
Նա նկարագրել է 19-րդ դարի առաջին կեսին հայերի վիճակը, անդրադարձել թուրքական կառավարության բնույթին և վերջիննիս քրիստոնյաների նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքին, ինչպես նաև հայկական եկեղեցիների նկատմամբ Կ. Պոլիսի ունեցած գերակայությանը։ Նա նշել է այն փաստը, որ հայերի զարգացած ու առաջադեմ լինելու փաստը թուրքերին ավելի անհանդուժող էր դարձրել նրանց նկատմամբ։
Հայկական ջարդերի համար հեղինակը նշում է սուլթանական կառավարության ձեռնարկած նախաքայլերը։ Դրանցից էին մոլեռանդություն քարոզելը, համիդյան ջոկատների կազմավորելն ու հայկական հեղափոխության քողի ներքո վերջիններիս կոտորածները ներկայացնելն է։ Այս ամենի հետևանքով են իրականացվում հայերի կոտորածները 1894 թվականին Սասունում և Զեյթունում։


== Քաղվածքներ գրքից ==


== Ծանոթագրություններ ==
Самба белого мотылька

«Самба белого мотылька», ռուս փոփ երգիչ Վալերի Մելաձեի երրորդ ստուդիական ձայնասկավառակը, որը թողարկվել է 1998 թվականի հունվարի 14-ին։


== Ստեղծման պատմություն ==
1997 թվականի հոկտեմբերին Նիկոլաև քաղաքի «Դիալոգ» ստուդիայում ձայնագրվել է սկավառակը։ Նկարահանվել էր երկու տեսահոլովակ (1997 թվականի օգոստոսին՝ «Самба белого мотылька» և «Старый год»): 2003 թվականին թողարկվեց ձայնասկավառկի վերաթողարկւմը, որը ներառում էր երկու լրացուցիչ երգեր՝ «Радиоволны» և «Музыкальная шкатулка»: Այդ երգերը վերցվել էին «Դիալոգ» երաժշտական խմբի երգացանկից, որի հետ ախկինում համագործակցում էր Մելաձեն։
Ձայնասկավառակի թողարկվելուց անմիջապես հետո Կոնստանտին Մելաձեն իր ուկրաինացի գործընկերների հրավերով մեկնում է Կիև որպես պրոդյուսեր աշխատելու հեռուստատեսութնում, ինչի պատճառով Վալերին ավելի ու ավելի քիչ երգեր է սկսում ունենալ, նա հազվադեպ է սկսում հանդիպել եղբորը։ Բայց, չնայած դրան, նրանց համագործակցությունը շաունակվում է։


== Երգացանկ (1998) ==
Բոլոր երգերի հեղինակն է Կոնստանտին Մելաձե. 


== Տեսահոլովակներ ==
1997՝ Самба белого мотылька.
1998՝ Старый год.


== Ձայնասկավառակը ստեղծողներ ==
Բառեր, երաժշտություն և գործիքավորում՝ Կոնստանտին Մելաձե
Բաս՝ Անդրեյ Ուսատի (10)
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Կիմ Բրեյտբուրգ
Ադմինիստրատոր՝ Սերգեյ Լուպով
Շեփոր՝ Նիկոլայ Խարկովեց (1)
Հնչյունային օպրեատոր՝ Անդրեյ Ուսատի, Սերգեյ Ռյազանցև (11, 12)
Կիթառ՝ Օլեգ Բելով (1 — 10), Կիմ Բրեյտբուրգ (8, 10), Թոմաս Վանեմ (11, 12)
Բեք վոկալ՝ Օքսանա Պավլովսկայա (1, 2, 3, 7, 9), Կիմ Բրեյտբուրգ (9, 10)


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Երգերից ոչ մեկը չի կատարվել «Ոսկե գրամոֆոն» («Золотой граммофон») մրցանակաբաշխության ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրիվայա (Միջին Մագանակովայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրիվայա (այլ կիրառումներ)Կրիվայա (ռուս.՝ Кривая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Միջին Մագանակովա գետի աջ ափին՝ 38 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Յուրի Ռիբակով

Յուրի Ռիբակով (ռուս.՝ Ю́рий Миха́йлович Рыбако́в, սեպտեմբերի 14, 1930(1930-09-14)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1953-1955 թվականներ՝ Ավստրիայուն ԽՍՀՄ գերագույն կոմիսարի համակարգի աշխատակից։
1955-1956 թվականներ՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1956-1962 թվականներ՝ Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությունում Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության դեսպանության աշխատակից։
1962-1970 թվականներ՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1970-1972 թվականներ՝ ՄԱԿ-ին կից ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցչության խորհրդական։
1972-1978 թվականներ՝ ՄԱԿ-ի քարտուղարության աշխատակից։
1978-1979 թվականներ՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության իրավապայմանագրային բաժնի վարիչի տեղակալ։
1979-1988 թվականներ՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության իրավապայմանագրային բաժնի վարիչ։
1988-1990 թվականներ՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության իրավապայմանագրային բաժնի պետ։
1991 թվականից մինչև 1992 թվականի նոյեմբերի 2-ը Մարոկկոյում եղել է ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Дипломатический словарь / под ред. А. А. Громыко, Ковалёв, Анатолий Гаврилович, Севостьянов, Павел Петрович, Тихвинский, Сергей Леонидович. М.: Наука (издательство), 1985-1986. - Т. 2. С. 498.
Կոզորեզով (Զիմովնիկի շրջան)

Կոզորեզով (ռուս.՝ Козорезов), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Լենինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մարտինի (վերմուտ)

Մարտինի (իտալերեն՝ MARTINI), Իտալիայում արտադրվող վերմուտների և փրփրուն գինիների ապրանքանիշ։ Անվանումը ստացել է Թուրինում գտնվող Martini & Rossi գինու գործարանից, որի հիմնադրմանը մասնակցել են  Ալեսանդրո Մարտինին և Լուիջի Ռոսին։ Ներկայումս «Martini» բրենդը պատկանում է Bacardi Limited ընկերությանը։
MARTINI վերմուտը 14,9-18 % թնդության է և օգտագործվում է տոնիկի կամ ապերիտիվ կոկտեյլների հետ։


== MARTINI արտադրատեսակներ ==
Վերմուտներ.
Rosso (կարմիր)՝ առաջին MARTINI վերմուտը, ստեղծել է Լուիջի Ռոսին 1863 թվականին, որի հումքը խնամքով ընտրված տեղական խոտաբույսերն են և բնական կարամելը։
Bianco (սպիտակ)՝ ստեղծվել է 1910 թվականին, որը տարբերվում է վանիլի փափուկ բուրմունքով։
Rosato (վարդագույն)՝ բարկահամ վերմուտ՝ կարմիր և սպիտակ գինու հիմքով՝ մշկընկույզի, մեխակի և հիլի բումունքով։
Extra Dry (չոր)՝ ներկայացված է 1900 թվականի հունվարի 1-ին, պարունակում է բնափայտի եզակի հյութեր, խոտաբույսեր, ազնվամորի և ցիտրուսներ։ Այն դարձավ Dry Martini կոկտեյլի հիմքը։
Riserva Ambrato՝ պարգևային սպիտակ վերմուտ, որը վերստեղծվել է 19-րդ դարի տեխնոլոգիաներով, ունի թեթև քաղցրավուն ցիտրուսային բուրմունք։
Riserva Rubino՝ պարգևային կարմիր վերմուտ, վերստեղծված 19-րդ դարի տեխնոլոգիաներով, հագեցած է խոտաբույսերի և համեմունքների վառ բույրով։
Փրփրուն գինիներ.
Prosecco՝ փրփրուն գինի, պատրաստված «գլերա» խաղողի տեսակից, որն աճում է Պրոսեկոյում։ «Գլերա» խաղողը համատեղում է մրգերի և քիմիոնի բույրերը։
Asti՝  MARTINI առաջին փրփրուն գինին, որը ստեղծել է Լուիջի Ռոսին 1863 թվականին։ Դրա հիմքում ընկած է Պիեմոնտում գտնվող Աստիի շրջանում  աճեցված «սպիտակ մուսկատ» խաղողը։ Թեթև խմորման շնորհիվ այն ձեռք է բերում դեղձի և կտտկենու քաղցրավուն համ։
Rosé՝ վարդագույն կիսաչոր փրփրուն գինի՝ Վենետո և Պիեմոնտ գավառների խաղողի կարմիր և սպիտակ տեսակներից։ Վայրի ելակի և ազնվամորու համադրությունը ներդաշնակորեն լրացնում է համի ծաղկային երանգները։
Brut ՝ դասական փրփրուն գինի՝ պատրաստված «գլերա» և «շարդոնե» տեսակներից։ Համի մեջ գերակշռում է դեղձի չոր բուրմունքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт
Լեոնդինգ

Լեոնդինգ (գերմաներեն՝ Leonding. Գերմաներեն արտասանություն՝ [[Միջազգային հնչյունական այբուբեն|[ˈleːɔ̯nd̥iŋ]]] ( )), քաղաք Ավստրիայում՝ Վերին Ավստրիա նահանգում, վերջինիս վարչական կենտրոն Լինց քաղաքից դեպի հարավ-արևմուտք, Դանուբի և նրա վտակ Պուխենաուի ափերին։ 2018 թվականի տվյալներով նրա բնակչության թվաքանակը եղել է 28.698. այդ ցուցանիշով Լինց Լանդ շրջանում զբաղեցրել է առաջին տեղը, Վերին Ավստրիա նահանգում՝ չորրորդ տեղը։
1898-ից մինչև 1905 թվականը Ադոլֆ Հիտլերն ապրել է Լեոնդինգում, որտեղ հաճախել է տեղի տարրական դպրոցը, այնուհետև՝ մերձակա Լինցի միջնակարգ դպրոցը։ Նրա ծնողների՝ Ալոիս և Կլարա Հիտլերների, ինչպես նաև եղբոր՝ Էդմունդի աճյուններն ամփոփված են Լեոնդինգի գերեզմանատանը։ Պասաուի նացիստների պատվիրակությունը ծածուկ այցելել է նրանց շիրիմներին։ 1938 թվականին էլ Հիտլերն էր  այցելել նրանց շիրիմներին։ 2012 թվականին գերեզմանը լուծարվել է, քանի որ Ալոիս Հիտլերի առաջին կնոջ՝ Աննայի ազգականը չի նորացրել արտոնագիրը։ Հիտլերի հայրը մահացել էր 1903 թվականին, Լեոնդինգի իջևանատանը, գինեխմության ժամանակ։


== Ժողովրդագրություն ==
2000 թվականից Լեոնդինգի բնակչությունը կտրուկ ավելացել է՝ 22.203-ից 2018 թվականին հասնելով 28.698-ի։ Դրան մեծապես նպաստել են սերտ հարևանությամբ գտնվող Լինցի համեմատ բնակարանների զգալի էժանությունը, աշխատատեղերի առկայությունը, ալպյան գեղատեսիլ բնությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Johann Mayr: Leonding: Dorf-Stadtrand-Stadt. 1999, ISBN 3-9500396-0-0.


== Արտաքին հղումներ ==

Պաշտոնական կայքէջը


== Պատկերասրահ ==
Գումերովո (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳումերովոԳումերովո (ռուս.՝ Гумерово, բաշկիրերեն՝ Ғүмәр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 49 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խամզոս

Խամզոս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Լճեի գավառակում։ Գտնվում էր Բաթման գետի ակունքի տարածքում, գետի ձախ ափի սարավանդին, Դիարբեքիր քաղաքից հյուսիս-արևելք, Ֆարկին գյուղաքաղաքից 32 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==