armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Չափ (երաժշտություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չափ (այլ կիրառումներ)
Չափ, երաժշտության մեջ, այս կամ այն մետրի թվային արտահայտությունը։ Նշվում է ստեղծագործության սկզբում, բանալիի նշաններից հետո, ուղղաձիգ դասավորվող երկու թվանշանով, վերինը ցույց է տալիս մետրական միավորի (տակտի) բաղկացած լինելը 2, 3, 4 և ավելի մասերից, ստորինը կոտորակային հայտարարի սկզբունքով նշում է տակտային ամեն մի մասը գրավոր դրսևորելու համար ընդունված պայմանական տևողությունը 1/16, 1/8, 1/4 կամ 1/2, 4/4:
Չափը նշվում է նաև լատ.՝  С տառով (գոյացել է մենզուրալ նոտագրության կիսաշրջան նշանից)։ Երբեմն չափի ստորին թվանշանը չի գրվում։ Ազատ ռիթմով հնչող, օրինակ, ժողովրդական ծորերգային կամ ասերգային ստեղծագործություններում հաճախ տակտաբաժանում չի կատարվում և, ըստ այդմ, որևէ չափ չի նշվում։ Տարբեր տեսակի մետրերի կամ տակտերի հետևողությամբ։ Չափերը ևս լինում են պարզ, բարդ, խառը։
Անալոգիա (տրամաբանություն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անալոգիա (այլ կիրառումներ)Անալոգիա (հունարեն՝ άναλογία - համապատասխանում, նմանություն), նմանակում տրամաբանության մեջ, ճշմարտանման մտահանգման տեսակ, որի դեպքում ելնելով երկու առարկաների որոշ հատկությունների նույնությունից և այն բանից, որ այդ առարկաներից մեկն օժտված՝ ևս մի հատկությամբ, որը չի նկատվել մյուս առարկայի հատկությունների թվում, եզրակացնում ենք, որ այն նույնպես օժտված է տվյալ հատկությամբ։ Այսպես, Հյուգենսը, ելնելով այն փաստից, որ ձայնը և լույսը ունեն մի շարք ընդհանուր հատկություններ, և այն փաստից, որ ձայնն ունի ալիքային բնույթ, հանգեց այն եզրակացության, որ լույսը ևս ունի ալիքային բնույթ։ Անալոգիաի սխեման է. «A-ն ունի a, b, c...ո հատկությունները, B-ն՝ a, b, c... հատկությունները, հետևաբար B-ն նույնպես ունի ո հատկությունը»։ Ա. միայն հավանական եզրակացություն է տալիս։ Որքան շատ են համեմատվող առարկաների նույնական հատկությունները, և որքան էական է դրանց կապը եզրակացությամբ արձանագրվող հատկության հետ, այնքան մեծ է անալոգիայի եզրակացության հավանականությունը։ Անալոգիայի եզրակացության հավանականության բարձրացման հարցերով է զբաղվում նմանության տեսությունը։ Անալոգիան կիրառվում է մեծ մասամբ գիտական հետազոտության սկզբնական փուլերում, մասնավորապես մոդելավորման Ժամանակ։ Մի շարք կարևոր գիտական կռահումներ կատարվել են անալոգիաի միջոցով։


== Տես նաև ==
Փոխաբերություն
Հոմանիշ
Անալոգիա (կենսաբանություն)


== Գրականություն ==
https://ru.wikisource.org/wiki/ЭСБЕ/Аналогия,_в_лингвистике
https://ru.wikisource.org/wiki/ЭСБЕ/Аналогия,_в_познании
Кубрякова Е. С. Аналогия // Лингвистический энциклопедический словарь. — М.: СЭ, 1990. — С. 31—32.
Уемов А. И. Аналогия в практике научного исследования. — М., 1970. — 262 с.
Աննա Պաշկովա

Աննա Միխայլովնա Պաշկովա (ոչ վաղ քան 1866, Pudozhsky Uyezd, Olonets Governorate, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 9, 1948(1948-01-09), Պետրոզավոդսկ, Կարելո-Ֆիննական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս հեքիաթասաց, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1938)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Օլոնեցկի նահանգի Պուդոժսկի շրջանի Նիգիժեմյան վոլոստի Յարտևո գյուղում։ Հեքիաթասացի ծննդյան ճշգրիտ տարին անհայտ է։ 1886 թվականին գյուղը այրվել է, և Աննա Պաշկովան ամուսնացել է ու տեղափոխվել Սեմյոնովո գյուղ։
1930 թվականին ընտանիքը կուլակաթափվել է։ 1933 թվականին ամուսնու մահից հետո տեղափոխվել է դստեր մոտ՝ Պետրոզավոդսկ։
1943 թվականից մինչև 1946 թվականն Աննա Պաշկովան ապրել է Մոնչեգորսկ քաղաքում, հանդես է եկել Կարմիր բանակի վիրավոր մարտիկների համար։
Պարգևատրվել է Կարելիայի ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգրով։ Մասնակցել է Մոսկվայի հեքիաթասացների համամիութենական համաժողովին։


== Ստեղծագործություն ==
Շատ բիլինաներ և հեքիաթներ Աննա Պաշկովան սովորել է Սեմյոնով գյուղից Պեշա Կույր անունով հեքիաթասացից։
Ա. Մ. Պաշկովայի կատարմամբ ձայնագրվել են 16 հին ու պատմական երգեր, 51 քնարական երգ, 15 հեքիաթ, 35 թաղման, կենցաղային հարսանեկան երգեր, ավելի քան 500 ասացվածքներ, 40 հանելուկ։
Հայտնի են ժամանակակից թեմաներով նրա հեքիաթները՝ «Մեր երկիրը» (ռուս.՝ «Наш край»), «Կոլտնտեսուհի» (ռուս.՝ «Колхозница»), «Լենինի մասին» (ռուս.՝ «О Ленине»), «Հայրենիքի մասին» (ռուս.՝ «О Родине»): Պապանացիների, Չապաևի, Հայրենական մեծ պատերազմի հերոսների մասին շատ հեքիաթներ հրապարակվել են «Պրավդա» և «Իզվեստիա» կենտրոնական թերթերում։
Առավել հայտնի է նրանից ձայնագրված «Չուրիլո Պլյոնկովիչ» բիլինան և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Пашкова, Анна Михайловна. В стране Советов ; Сказ про шестнадцатое июня // Карелия в художественной литературе. — Петрозаводск, 1940. — С.269-271,279-282
О Ленине : былины и сказы / сост. В. Г. Базанов. — [Тегозеро] : Государственное издательство Карело-Финской ССР, 1943. — 40 с. ; 14 см. — На обл. загл.: Народные сказы о Ленине
Пашкова, А. М. По твоим заветам / Анна Михайловна Пашкова //На рубеже. — 1949. — № 1. — С.21-22
Пашкова, Анна Михайловна. Лад да совет: былины, сказки, причитания, пословицы / Сказительница А. М. Пашкова; сост. и авт. биогр. очерка Т. И. Сенькина. — Петрозаводск : Карелия, 1992. — 125,[1] с. — (Сказители и рунопевцы). — Библиогр.: с. 124—125. — ISBN 5-7545-0253-2
Плачи, в кн.: Русские плачи Карелии, Петрозаводск, 1940
Рыбникова М. А., Крестьянский пудожский репертуар пословиц, в кн.: Фольклор Карело-Финской ССР. Сборник статей, в. 1, Петрозаводск, 1941; Анна Михайловна Пашкова. [Некролог], «На рубеже», 1948, № 1.


== Արտաքին հղումներ ==
Скоро сполнится три круглых годичка Плач-сказ о Горьком Исполнитель: Пашкова Анна Михайловна, 1866 г.р. д. Семеново
«Как был бы склад да голос, так напела бы на всю волость…». Пудожская сказительница А. М. Пашкова
Костин И. Сочинительница плачей и былин
Ջոյ (այլ կիրառումներ)

Ջոյ, կարող է վերաբերել՝

Ջոյ - ամերիկյան դրամատիկական ֆիլմ։ Ռեժիսորը Դևիդ Ռասելն է, գլխավոր դերում` Ջենիֆեր Լոուրենս։ Ֆիլմի պրեմիերան եղել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ին
Ջոյ - քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում` Սալերնո գավառում
Պիոներ (գյուղ, Բիրսկի շրջան)

Պիոներ (ռուս.՝ Пионер, բաշկիրերեն՝ Пионер), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 55 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բատիուրի

Բատիուրի (վրաց.՝ ბატიური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 17 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նադվա (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆադվաՆադվա (ռուս.՝ Надва), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 77 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քսանի (Մծխեթի շրջան)

Քսանի (վրաց.՝ ქსანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Մցխեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 490 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մցխեթից հեռու է 30 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2962 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիբեթա

Տիբեթա (վրաց.՝ ტიბეთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քեդայի շրջանում։


== Դիրք ==
Շրջկենտրոն Քեդայից 6 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 154 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Յոլվա

Յոլվա (ռուս.՝ Ёлва), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վիմա գետի աջ ափին 160 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 255 կմ, ջրհավաք ավազանը՝ 3440 կմ2։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը
Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000021579
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002157
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Պասկալ Սեբահ

Պասկալ Սեբահ, (1823[…], Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 25, 1886(1886-06-25), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), լուսանկարիչ, որը 1857 թվականին Ստամբուլի Բեյօղլու կամ Բերայի թաղամասում հիմնել է Օսմանյան կայսրության առաջին լուսանկարչական ստուդիան։


== Կենսագրություն ==
Պասկալ Սեբահը ծնվել է 1823 թվականին Ստամբուլում։ Հայրը սիրիացի կաթոլիկ էր, մայրը՝ հայ։ Առաջին լուսանկարչական ստուդիան բացել է Ստամբուլում 1857 թվականին, իսկ երկրորդը 1873 թվականին Կահիրեում։ Սուլթանը պարգևատրել է Պասկալ Սեբահին Մեջիդեյի երրորդ աստիճանի շքանշանով։ 1881 թվականին հրդեհից նրա լուսանկարչական բոլոր գործերը այրվել են։ Մահացել է 1886 թվականին և թաղվել լատինական գերեզմանատանը։
Մահվանից հետո նրա գործը շարունակել է եղբայրը Կոսմին, որին 1888 թվականին միացել է պասկալի որդին՝ Ժանը։ Ժանը մահացել է 1947 թվականին 75 տարեկան հասակում։


== Պասկալ Սեբահի գործերից ==

		
		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
ENGIN ÖZENDES, From Sébah & Joaillier to Foto Sabah. Orientalism in Photography, Istanbul, YKY, 1999.Michelle L. Woodward, "Between Orientalist Clichés and Images of Modernization: Photographic Practice in the Late Ottoman Era," History of Photography, Winter 2003, Vol. 27, No. 4.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Vintage Rag Trader - Vintage Photographs by Pascal Sebah Archived 2011-01-28 at the Wayback Machine.
Pascal Sebah
Bibliothèque numérique de l'INHA - Fonds photographique Pascal Sébah de l'ENSBA (ֆր.)
Պիլլի

Պիլլի (էստ․՝ Põlli), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մոնկուկո Տորինեզե

Մոնկուկո Տորինեզե (իտալերեն՝ Moncucco Torinese), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 923 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 63 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14024։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։ Բնակչության հովանավորն է Սուրբ Բերնարդին Սինեսկին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 011 9874701 — 011 9874632
Էլեկտրոնային փոստ։ moncucco.torinese@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական էջ։ http://www.comune.moncucco.asti.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանկոֆոն մամուլի միջազգային միություն

Ֆրանկոֆոն մամուլի միջազգային միություն (ֆր.՝ Union internationale de la presse francophone, UPF), ֆրանսերեն ստեղծագործող ժուռնալիստների ընկերակցություն։ Ստեղծվել է 1950 թվականին, համարվում է աշխարհի ամենահին ֆրանկոֆոն կազմակերպությունը, ունի ավելի քան երեք հազար անդամ աշխարհի 110 երկրներում։


== Պատմություն ==
Ընկերակցությունը հիմնադրվել է 1950 թվականին Լիմոժում (Ֆրանսիա), կանադացի ժուռնալիստ Էմիլ-Դոստալե Օ՛Լերիի նախաձեռնությամբ , ով էլ հենց դարձել է կազմակերպության առաջին նախագահը։ Կազմակերպությունը 2001 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, Լիբանանի մայրաքաղաք Բեյրութում կայացած 33-րդ ժողովի ընթացքում իր անվանումը Union internationale des journalistes et de la presse de langue français-ից փոխել է Union internationale de la presse francophone-ի։


== Գործունեությունը ==
UPF-ն իր առջև նպատակ է դրել զարգացնել համագործակցությունը ֆրանկոֆոն զանգվածային լրատվության միջոցների միջև։ Սկզբնապես ծառայելով որպես ֆրանսախոս ժուռնալիստների հանդիպավայր, հասունացած հիմնախնդիրները քննարկելու և լուծումներ փնտրել-գտնելու հավաքատեղի, ժամանակի ընթացքում UPF-ն դարձել է մասնագիտական միություն։ Դա ոչ կառավարական միջազգային կազմակերպություն է, որը ճանաչված է Եվրոպական խորհրդարանի, Ֆրանկոֆոնիայի միջազգային կազմակերպության, Միավորված ազգերի կազմակերպության և միջազգային բազմաթիվ այլ կազմակերպությունների կողմից։


=== Ազատ խոսքի մրցանակ ===
1991 թվականին ընկերակցությունը, La Francophonie կազմակերպության հետ համատեղ, սահմանել է Prix de la libre expression (Մրցանակ՝ արտահայտվելու ազատության համար)։ Մրցանակը շնորհվում է յուրաքանչյուր տարի։ Դրանով պարգևատրվում են այն ժուռնալիստները, ովքեր, չնայելով հետապնդումներին, հալածանքներին, վտանգներին, իրենց ստեղծագործություններում ու գործելակերպում շարունակում են մնալ օբյեկտիվ, ճշմարիտ ու արդարամիտ։ 2000-ական թվականներին այդ մրցանակին արժանացածների շարքում են Միշել Օժեն (Michel Auger, 2000 թ.),  Le Rénovateur-ը (2003 թ.) և Մեյ Շիդաքը  (May Chidiac,  2005 թ.):


== Առաջնորդը ==
2008 թվականի օգոստոս ամսվա դրությամբ  UPF-ի ղեկավարը Ալֆրեդ դան Մուսան (Alfred Dan Moussa) էր՝ Կոտ դ՛Իվուարից (Côte d'Ivoire): Նա այդ պաշտոնում ընտրվել է 2007 թվականին՝ հաջորդելով Ռադիո Ֆրանս Ինտերնասիոնալի նախկին նախագահ Էրվե Բուրժեին։


== Տես նաև ==
Ֆրանսպրես


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ
Բերեստովոե (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերեստովոեԲերեստովոե (ուկրաիներեն՝ Берестове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1665 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բերեստովոե գյուղում բնակվում էր 230 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,73 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 315,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մուտքագրման կույր մեթոդ

Մուտքագրման կույր մեթոդ, համակարգչով, գրամեքենայով կամ այլ տեխնիկական սարքի ստեղնաշարով, առանց ստեղներին նայելու ինֆորմացիայի արագ մուտքագրման եղանակ։
Նախկինում հայտնի էր որպես «Ամերիկյան տասմատյա Կույր մուտքագրման» մեթոդ։ Գոյություն ունի դեռ 1888 թվականից։ 
19-րդ դարում կույր մեթոդով գրամեքենաների վրա մուտքագրել էին սովորեցնում մեքենագրուհիներին և քարտուղարուհիներին։ Այն թույլ է տալիս սահմանափակել սղագրության անհրաժեշտությունը և էապես բարձրացնել քարտուղարուհու աշխատանքի արտադրողականությունը։
Բովանդակություն


== Պատմություն ==


== Ստեղների տեղաբաշխումը ==


== Տեքստի մուտքագրման արագությունը ==


== Ինֆորմացիայի Կույր մուտքագրման այլ օգտակար կողմերը ==


== Կույր մեթոդի ուսուցումը ==


== Ուսումնական նյութեր ==


== Նաև դիտել ==


== Դիտողություններ ==


== Գրականություն ==


== Պատմություն ==
Կույր հավաքելով մեթոդը մշակվել է դատարանի սղագրող, ամերիկացի Ֆրենկ Էդգար Մըքգուրինի կողմից Սոլթ Լեյք Սիթիում, 1888թ. հուլիսի 25-ին։ Մըքգուրին, լինելով այս մեթոդը օգտագործող ժամանակի միակ հայտնի մարդը, հաղթում է ութմատյա տեսողական մեթոդով մեքենագրող հանրահայտ Լուի Թրամվին։ Սա եղել է մեքենագրության առաջին մրցույթը, որը իրականացվել է Սինսինաթի քաղաքում։ Մրցույթի արդյունքները լուսաբանվել են ժամանակի հեղինակավոր բազմաթիվ թերթերի առաջին էջերում։ Մըքգուրին մրցույթում շահել էր 500$ ԱՄՆ, որը, համաձայն սպառողական գների ինդեքսի, 2008 թվականի դրությամբ կկազմեր 11675$ ԱՄՆ [3]: Այս հաղթանակը մեծ հետաքրքրություն առաջացրեց և' կույր մեքենագրման մեթոդի, և' տպագրական մեքենաների հանդեպ։ Այդ օրը կարելի է համարել կույր մեթոդով մեքենագրման ծննդյան օր, որի հիմվան վրա հետագայում ստեղծվեցին տարբեր լեզուների կույր մուտքագրման մեթոդներ։
Այս մրցույթից արդեն երեք տարի անց մուտքագրման Կույր մեթոդին իր ստեղծագործությունում անդրադարձել է նաև Արթուր Կոնանդ Դոյլը.
« - Չե՞ք կարծում, - հարցրեց նա, - որ ձեր կարճատեսությանը պարագայում հոգնեցուցիչ է այդքան շատ մեքենագրելը» ։

« - Սկզբում ես հոգնում էի, սակայն ես մեքենագրում եմ կույր մեթոդով, - պատասխանեց նա»։

Արթուր Կոնանդ Դոյլ. «Շերլոկ Հոմսի արկածները» 1981թ.
Սախարովի հրապարակ (Երևան)

Սախարովի հրապարակ, հրապարակ Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։


== Պատմություն ==
Սախարովի անվան հրապարակը գտնվում է Նալբանդյան փողոցի սկզբնամասում՝ Հանրապետության հրապարակից քիչ հյուսիս-արևելք։
Պարսից տիրապետության ժամանակաշրջանում այս տարածքն անվանվել է Փանա Խանի հրապարակ։ Այն ներառված է եղել Մեհրաբովի հատակագծում, մինչև Ալեքսանդր Թամանյանի Երևանի գլխավոր հատակագծի իրագործումը։ Հրապարակը նախկինում կոչվել է Ազիզբեկովի անվան հրապարակ։ 1991 թվականին անվանափոխվել է ի պատիվ մեծանուն հայագետ, ֆիզիկոս, ատոմագետ, ջրածնային ռումբի հեղինակներից, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս, 1975 թվականի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, հասարակական-քաղաքական գործիչ Անդրեյ Սախարովի։
Հրապարակն իրար է կապում Վարդանանց, Նալբանդյան և Պուշկինի փողոցները։ Հրապարակի կենտրոնում Սախարովի կիսանդրին է (քանդակագործ՝ Տիգրան Արզումանյան, ճարտարապետ՝ Լևոն Ղալումյան, դրվագող՝ Ներսես Չարխչյան)։


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Անդրեյ Սախարովի հուշարձան (Երևան)


== Ծանոթագրություններ ==
Դորձանո

Դորձանո (իտալերեն՝ Dorzano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 446 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 112 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 4 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13881։ Հեռախոսային կոդ՝ 0161։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բոլշայա Տալովայա (Զերնոգրադի շրջան)

Բոլշայա Տալովայա (ռուս.՝ Большая Таловая), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի շրջանում։ Բոլշետալովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։


== Աշխարհագրություն ==


=== Փողոցներ ===


== Հղումներ ==
Բոլշայա Տալովայա (хутор)
Մահտռա

Մահտռա (էստ․՝ Mahtra), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Յուուռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 94 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հակոբ Սարուգեցի

Հակոբ Սագուրեցի (451-521), ասորի մատենագիր, բանաստեղծ, եկեղեցական գործիչ։ Եղել է Սարուգ գավառի (Ասորիք) Հավռա քաղաքի, 519 թ.-ից՝ Բատնան քաղաքի եպիսկոպոս։ Գրել է ճառեր, նամակներ և բանաստեղծություններ (մեծ մասը կրոնական բովանդակությամբ)։ Գրած 760 բանաստեղծություններից մոտ 300-ը պահպանվել են։ Հակոբ Սագուրեցու ճառերից շատերը դեռևս վաղ միջնադարում թարգմանվել են հայերեն։ Հակոբ Սագուրեցին հայ մատենագրության մեջ հայտնի է Հակոբ Մրճեցի կամ Հակոբ Արծուպայի եպիսկոպոս անունով։
Խոսե Մանուել Պինտո

Պինտո, իսպանացի ֆուտբոլիստ։


== Կենսագրություն ==
Մանուլե Պինտոն ծնվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 8-ին Պուերտո դե Սանտա Մարիայում (Քադիս)։ Նա իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է Անդալուզիայում։ 3 խաղաշրջան անցկացնելով Ռեալ Բետիսի B թիմում՝ նա տեղափոխվեց առաջին թիմ և 1997/98 խաղաշրջանի ժամանակ արեց իր դեբյուտը։ Մեկ տարի անց նա համաձայնվեց տեղափոխվել Սելտա Վիգո, որտեղ անցկացրեց հաջորդ տասնամյակը՝ մինչ Կամպ Նոու մեկնելը։ 
Բետիսում Թոնի Պրատսին փոխարինելուց հետո Պինտոն որոշեց միանալ Սելտային և հենց այնտեղ գտավ կայունություն, ինչպես նաև ստացավ ավագի թևկապ։ Նա շարունակեց 126 խաղ խաղալ լա Պրիմերայում, 56 խաղ՝ լա Սեգունդա A-յում, ինչպես նաև ակումբի հետ մշտապես մասնակցում էր Չեմպիոնների լիգայի և ՈւԵՖԱ-ի գավաթի խաղերին։ 2003/04 խաղաշրջանի ընթացքում, օգնելով թիմին ձեռք բերել Չեմպիոնների լիգայի որակավորում, Պինտոն հաղթեց Սամորայի տիտղոսը՝ որպես 2005/06 խաղաշրջանի առաջնության լավագույն դարպասապահ։ 
Այդ տարի Պինտոն առաջնության 37 խաղերում զիջեց միայն 28 գոլ (յուրաքանչյուր խաղում միջինը 0.75) և օգնեց ուղեկցել թիմը 6-րդ տեղ՝ մինչև ՈւԵՖԱ-ի գավաթ։ Խաղաշրջան, որ տեսել էր, թե ինչպես է Վիկտոր Վալդեսը հաղթում Սամորան։ 
Սելտայի երկրորդ դիվիզիոնում խաղալու ժամանակ Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբը հունվար ամսին փոխադրեց նրան Ալբերտ Խորկերայի փոխարեն, ով ծնկի վնասվածքի պատճառով երկար ժամանակ չէր կարողանում մասնակցել խաղերին։ Նա եկավ փոխատվությամբ, բայց Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբը մշտական պայմանագիր կնքեց նրա հետ 2007/08 խաղաշրջանի ավարտին, որի ժամանակ նա արեց իր դեբյուտը՝ խաղալով Դեպորտիվոյում ընթացող առաջնության խաղերին։ Այնուհետև նա մասնակցեց ևս 2 հանդիպումների։ 
Խոսե Մանուել Պինտոն միացավ Բարսելոնային 2008 թվականի հունվարի 18-ին Կելտայից՝ ակումբ, որտեղ նա խաղացել էր նախորդ 10 տարիների ընթացքում։ Նա եկավ փոխառությամբ, սակայն 2007/08 խաղաշրջանի վերջին նա պայմանագիր կնքեց Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբի հետ։ 
2008/09 խաղաշրջանում Գվարդիոլան գավաթի ժամանակ Պինտոյին դարձրեց մեկնարկային կազմի դարպասապահ։ Անդալուզեցին յուրաքանչյուր խաղի ժամանակ մրցունակ խաղ ցուցադրեց և իրեն առավել լավ դրսևորեց կիսաեզրափակչի ժամանակ՝ կանխելով Մալլորկա Մարտիի տուգանային հարվածը, որը կարող էր ազդել Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբի որակավորման վրա։


== Բնութագիր ==
Պինտոն ուժեղ դարպասապահ է, ունի 1. 85 մ հասակ և կշռում է 82 կգ։ Նրա բարձրությունը և ճարպկությունը նրան ուժ են տալիս։ Նրա բնազդները շատ զարգացած են և հարկ եղած դեպքում նա կարողանում է արագ կողմնորոշվել։


== Տիտղոսներ ==


=== ՖԱ Բարսելոնա ===
2010/11 Չեմպիոնների լիգա
2010/11 Լա Լիգա
2010/11 Իսպանիայի սուպեր գավաթ
2009/10 Լա Լիգա
2009/10 Աշխարհի ակումբային գավաթ
2009/10 Եվրոպայի սուպեր գավաթ
2009/10 Իսպանիայի սուպեր գավաթ
2008/09 Չեմպիոնների լիգա
2008/09 Լա Լիգա
2008/09 Կոպա դել Ռեյ
Սելտա դե Վիգո
2001/02 Կոպա դել Ռեյ, 2-րդ տեղ


=== Անհատական մրցանակներ ===
2005/06 Իսպանիայի առաջնության Սամորայի մրցանակԿարիերա2010-11 ՖԱ Բարսելոնա
2009-10 ՖԱ Բարսելոնա
2008-09 ՖԱ Բարսելոնա
2007-08 Սելտա դե Վիգո / ՖԱ Բարսելոնա
2006-07 Սելտա դե Վիգո
2005-06 Սելտա դե Վիգո
2004-05 Սելտա դե Վիգո
2003-04 Սելտա դե Վիգո
2002-03 Սելտա դե Վիգո
2001-02 Սելտա դե Վիգո
2000-01 Սելտա դե Վիգո
1999-00 Սելտա դե Վիգո
1998-99 Սելտա դե Վիգո
1997-98 Ռեալ Բեթիս
Լիբանան (թերթ)

Լիբանան, հասարակական-քաղաքական և գրական շաբաթաթերթ, ապա՝ երկօրյա, եռօրյա թերթ։ Լույս է տեսել 1924-1935 թվականներին։ Պատասխանատու տնօրեններ՝ Մանվել և ժոզեֆ Աճեմյան։ Խմբագիրներ՝ Միհրան Նաճարյան, Միհրան Սեֆերյան, Հարություն Պապյան, Բագրատ Սյունիք, Սամվել Թումաճանյան, Միհրան Աղազարյան։
Սկզբում՝ հայատառ թուրքերեն։ Ունեցել է հնչակյան ուղղություն։ Նյութեր է տպագրել Լիբանանի և Սիրիաի հայերի կյանքի, Հայաստանի առօրյայի վերաբերյալ անդրադարձել հայրենադարձությանը։ Լայն տեղ է հատկացրել պատմությանն ու մանկավարժությանը նվիրված հոդվածներին, գրական ստեղծագործություններին։
«Լիբանան»-ի շարունակությունն է համարվում «Հորիզոն» շաբաթաթերթը (1935-1939, խմբագիրներ՝ Վահան Տոնապետյան և Միհրան Նաճարյան), որը հրատարակել է նաև նյութեր ֆրանսերենով։
Բորովայա (գյուղ, Զմիյովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորովայաԲորովայա (ուկրաիներեն՝ Борова), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1660 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բորովայա գյուղում բնակվում էր 2 419 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3656 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 661,65 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեծ պալատ (Բանգկոկ)

Մեծ պալատ (թաի.՝ พระบรมมหาราชวัง), պալատական համալիր Թայլանդում` Բանգկոկում։
Մեծ պալատը եղել է Թայլանդի արքաների նստավայրը` սկսած 18-րդ դարից։ Պալատի շինարարությունը սկսվել է 1782 թվականին` Ռամա I արքայի օրոք, երբ վերջինս մայրաքաղաքը Տխոնբուրիից տեղափոխում է Բանգկոկ։ Պալատը անընդհատ ընդարձակվել է. ժամանակի հետ կառուցվել են հարակից բազմաթիվ շինություններ` տարբեր նշանակության։ Ներկայումս պալատը չի կիրառվում Թայլանդի թագավորների բնակության համար։ Ռամա IX արքան ապրում է Չիտրալադա պալատում։


== Պատմություն ==

Երբ Բուդհա Յոդֆա Չուլալոկե արքան (Ռամա I) որոշում է ընդունում Սիամի մայրաքաղաքը արևմուտքում գտնվող Տխոնբուրիից տեղափոխել արևելյան Բանգկոկ, որ գտնվում է Մենամ Չաո Պրայա գետի ափին, որոշում է կառուցել արքայական նոր պալատ, որ բոլորին կցնցեր իր շքեղությամբ ու մեծությամբ։
Շինարարությունն սկսվում է 1782 թվականի մայիսի 6-ին։ Սկզբում պալատը փայտե մի քանի շինություն էր ներկայացնում, որ չորս կողմից շրջապատված էր 1900 մ երկարությամբ պաշտպանական պատով։ Ամրոցով շրջապատված տարածքն ուներ մոտ 218.400 մ ² մակերես։ Շուտով թագավորը պատվիրում է Զմրուխտե Բուդդայի տաճարը, որ նախատեսված էր Բուդդային անձնական երկրպագության համար։ Երբ պալատի շինարարությունն ավարտվում է (1785), այնտեղ տեղի է ունենում Ռամա I-ի թագադրման արարողությունը։
Մեծ պալատի նախագիծը որոշ չափով հիշեցնում է Այուտայա քաղաքում գտնվող պալատը։ Պալատն ուղղանկյունաձև է։ Արևմտյան մասը դուրս էր գալիս գետի մոտ, իսկ արքայական հարկաբաժինը գտնվում էր արևելյան մասում։
Մեծ պալատը իշխանության նստավայրն էր և արքայական դատարանը Չակրի դինաստիայի օրոք ընդհուպ մինչև Ռամա V-ի, ինչպես նաև նրա որդիներ Ռամա VI-ի և Ռամա VII-ի  կառավարման տարիները։ Վերջիններս, գերադասելով ապրել առանձին պալատներում, այնուամենայնիվ մեծ պալատն օգտագործում էին որպես գլխավոր նստավայր։ 1945 թվականին արտասահմանից վերադառնալուց հետո այստեղ է հաստատվել Ռամա VIII-ը, սակայն նրա առեղծվածային մահից հետո եղբայրը` Ռամա IX-ը, արքայական նստավայրը տեղափոխում է Չիտրալադա։
Այնուամենայնիվ, պալատը ներկայումս էլ օգտագործվում է արքայական ընտանիքի կողմից։ Այնտեղ կազմակերպվում են արքայական ամենամյա հանդիսություններ, ինչպես նաև արքայական հարսանիքներ, թաղումներ, պետական ընդունելություններ։
Ներկայումս պալատը բաց է այցելուների համար և հանդիսանում է էքսկուրսիոն հանրահայտ ուղղություն։ Ներս մտնել ցանկացողները պետք է հոգ տանեն իրենց արտաքին տեսքի համար, քանի որ արգելված է կիսավարտիքներով, կարճ շրջազգեստներով, մեծ լանջաբացվածքով շորերով մուտքը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2009-12-27 at the Wayback Machine.
Մեծ պալատ
Կարմիր մեխակներ (հեղափոխություն)

Կարմիր մեխակների հեղափոխություն (պորտ.՝ Revolução dos Cravos или 25 de Abril) — անարյուն հեղափոխություն, որը տեղի է ունեցել  1974թվականի ապրիլի 25 –ին  Լիսաբոնում (Պորտուգալիա)։ Այն տեղի  է ունեցել «Կապիտանների շարժում» կոչվող ընդհատակյա բանակային կազմակերպության կողմից։ Հեղափոխությունը տապալեց «Նոր պետություն» կոչվող ռեժիմը և հաստատեց զինվորական անցումային կառավարություն։ 1976 թվականին Պորտուգալիայի հետագա զարգացման ուղիների շուրջ ակտիվ պայքարից հետո, զինվորականները անցկացրեցին ընտրություններ և իշխանությունը փոխանցեցին քաղաքական կուսակցություններին՝ հաստատելով լիբերալ–ժողովրդավարական ռեժիմ, որի գործունեությունը սահմանափակվում էր երկրում սոցիալիզմի կառուցման մասին Սահմանադրության դրույթներով։


== Գրականություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Передача радиостанции «Эхо Москвы» «Революция „красных гвоздик“ в Португалии»
Сайт 25 апреля Archived 2007-06-23 at the Wayback Machine.
«Революция гвоздик»
см. Схемы военной операции (португ.) (չաշխատող հղում)
Киносъёмка 25 апреля. События у казарм Карму
Фильм «Апрельские капитаны» (Capitães de Abril, 2000 год)
Accounts of the Carnation Revolution by U.S. diplomats Association for Diplomatic Studies and Training (ADST)
Վալերիան Կույբիշև

Վալերիան Վլադիմիրովիչ Կույբիշև (ռուս.՝ Валериа́н Влади́мирович Ку́йбышев, մայիսի 25 (հունիսի 6), 1888, Օմսկ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 25, 1935(1935-01-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս բոլշևիկ հեղափոխական, խորհրդային քաղաքական գործիչ, ԽՄԿԿ անդամ (1904)։
Եղել է 1905-1907 թվականների Ռուսական հեղափոխության ակտիվ մասնակից։ 1906 թվականից մինչև 1915 թվականը հեղափոխական ագիտացիոն աշխատանք է կատարել Սիբիրում, Պետրոգրադում և այլուր։ Ութ անգամ ձերբակալվել է, չորս անգամ աքսորվել Արևելյան Սիբիր։ 1917 թվականի մարտից ղեկավարել է ՌՍԴԲ(բ)Կ Սամարայի կազմակերպությունը, ընտրվել Սամարայի հեղկոմի և կուսակցության նահանգկոմի նախագահ։ 1918-1919 թվականներին եղել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի 1-ին բանակի, ապա՝ 4-րդ բանակի քաղկոմիսարը և ՌՀԽ անդամ, միաժամանակ ղեկավարել Սամարայի կուսկազմակերպությունը։ 1919 թվականի օգոստոսից Սերգեյ Կիրովի հետ ղեկավարել է Աստրախանի պաշտպանությունը։ 1919 թվականի հոկտեմբերին նշանակվել է Համառուսաստանյան ԿԳԿ-ի, ՌԽՖՍՀ ԺԿԽ-ի և ՌԿ (բ) ԿԿ-ի Թուրքեստանի գործերով հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։ 1920 թվականի դեկտեմբերին ընտրվել է ՀԱՄԿԽ-ի, 1921 թվականի ապրիլին՝ Համառուսաստանյան ԺՏԽ-ի նախագահության անդամ։ 
Ղեկավարել է ԳՈԷԼՌՈ-ի պլանի իրականացման աշխատանքները։ 1923-1926 թվականներին եղել է Բանգյուղտեսչության ժողկոմ, ԺԿԽ-ի և ԱՊԽ-ի նախագահի տեղակալ, 1926 թվականից՝ Համառուսաստանյան ԺՏԽ-ի նախագահ, 1930 թվականի նոյեմբերից՝ ԽՍՀՄ Պետպլանի նախագահ, միաժամանակ՝ ԺԿԽ-ի և ԱՊԽ-ի նախագահի տեղակալ, 1934 թվականի փետրվարից՝ խորհրդային վերահսկողության հանձնաժողովի նախագահ, մայիսից՝ ԺԿԽ-ի և ԱՊԽ-ի նախագահի առաջին տեղակալ։ 
Խորհրդային մեծ հանրագիտարանի առաջին հրատարակության կազմակերպիչներից է, նրա գլխավոր խմբագրության անդամը։ Կոմունիստական կուսակցության VII, VIII, XII-XVII համագումարների պատգամավոր, ՌԿ (բ) կ X համագումարում ընտրվել է կուսակցության կենտկոմի անդամության թեկնածու, XI, XV—XVII համագումարներում՝ անդամ, 1927 թվականից՝ ՀամԿ (բ) կ ԿԿ-ի քաղբյուրոյի անդամ։
Աճյունն ամփոփված է Կրեմլի պատի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շառլիկի շրջան

Շառլիկի շրջան (ռուս.՝ Шарлыкский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շարլիկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2900 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20407 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մերի Բիսիեռ ան Օժ

Մերի Բիսիեռ ան Օժ (ֆր.՝ Méry-Bissières-en-Auge), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 1181 մարդ, բնակչության խտությունը` 129.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.12 կմ² տարածք։
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Մերի Կորբոն և Բիսիեռ համայնքների միավորման արդյունքում։


== Վարչական բաժանում ==


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հունական դրախմա

Դրախմա, դրամական միավոր հին հունական պոլիսներում, ավելի ուշ՝ հելլենիստական պետություններում, ինչպես նաև ժամանակակից Հունաստանում։ ԵՄ-ին անդամագրվելուց հետո դրախման դուրս է եկել գործածությունից։
Հունաստանի անկախացումից հետո ընդունվեց նոր դրամական միավոր, որ ստացավ «հունական ֆենիկս» անվանումը և հավասար էր 100 լեպտի։ 1 ֆենիկսը համարժեք էր 1/6 կուրուշի կամ 1 ֆրանսիական ֆրանկի։
Որպես ժամանակակից Հունաստանի դրամական միավոր՝ դրախման շրջանառության մեջ է դրվել 1833 թվականի փետրվարի 8-ի թագավորական հրամանով։ Օտտոն թագավորի գահակալության տարիներին 1 ֆենիկս = 1 դրախմա։ Մինչ այդ՝ 1828 թվականին, դրախման՝ որպես դրամական միավոր, փորձել էր հաստատել Իոանիս Կապոդիստրիան։
Գերմանական շրջափակման տարիներին Հունաստանում տեղի ունեցավ հիպերինֆլյացիա։ Նոր դրախման շրջանառության մեջ դրվեց 1944 թվականի նոյեմբերի 11-ին։ 1 նոր դրախման համարժեք էր 50 միլիարդ հին դրախմայի։ Սակայն ինֆլյացիան շարունակվում էր, 1954 թվականի մայիսի 1-ին տեղի ունեցավ նոր բարեփոխում. 1 ավելի նոր դրախման համարժեք էր 1000 հին դրախմայի։
2002 թվականի հունվարի 1-ին Հունաստանում դրախման փոխարինվեց եվրոյով։ Պաշտոնական փոխարժեքը կազմում էր 340,75 դրախմա մեկ եվրոյի դիմաց։
2015 թվականի ապրիլի 3-ին Հունաստանի կառավարությունը պատրաստեց բանկային համակարգի ազգայնականացման ու դրախմայի՝ եվրոյին զուգահեռ շրջանառության մեջ դնելու մասին նախագիծ։ Այն կիրականացվի այն դեպքում, եթե Հունաստանը չկարողանա Եվրոպական Միության հետ համաձայնության գալ ֆինանսական օժանդակության վերաբերյալ։ Այդ դեպքում կառավարությունը միջոցներ չի ունենա կատարելու սոցիալական պարտավորությունները։


== Դրախմայի նշանը ==
«Դրախմա» բառի իմաստներից յուրաքանչյուրն ունի իր նշանը (դրանք բոլորն ընդգրկված են Յունիկոդ համակարգում).

որպես հաշվի միավոր Հին Հունաստանում — ł (),
որպես կշռի միավոր Հին Հունաստանում — 𐅻 (<·),
որպես կշռի միավոր ալքիմիայում և դեղագործության մեջ — ʒ,
որպես Հունաստանի դրամական միավոր 1832—2002 թվականներին — ₯։


== Մետաղադրամներ ==
1868 թվականին թողարկվել է ժամանակակից դրախմայի մետաղադրամների առաջին շարքը.

1, 2, 5 և 10 լեպտերը պատրաստվել են պղնձից,
20 և 50 լեպտերը պատրաստվել են արծաթից,
1, 2, 5, 10 և 20 դրախմաները՝ ոսկուց,1894 թվականին 10 և 20 լեպտ անվանական արժեքով մետաղադրամները պատրաստվեցին պղնձի ու նիկելի համաձուլվածքից։ Դադարեցվեց 1 և 2 լեպտ արժողությամբ մետաղադրամների թողարկումը։ 1911 թվականից 1 և 2 դրախմայանոց մետաղադրամները թողարկվում էին արծաթից։ 1926 թվականից թողարկվում էր մետաղադրամների նոր շարքը, որի 20 լեպտից մինչև 5 դրախմա արժողությամբ մետաղադրամները պատրաստվում էին պղնձի ու նիկելի համաձուլվածքից, իսկ 10 և 20 դրախմայանոցները՝ արծաթից։
Հունաստանի՝ եվրոյին անցնելուց առաջ շրջանառության մեջ էին հետևյալ մետաղադրամները.

1 դրախմա (€0,0029)
2 դրախմա (€0,0059)
5 դրախմա (€0,0147)
10 դրախմա (€0,0293)
20 դրախմա (€0,0587)
50 դրախմա (€0,147)
100 դրախմա (€0,293)
500 դրախմա (€1,47)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Հունաստանի մետաղադրամների կատալոգ ու պատկերասրահ
Ռոնա Նիշլիու

Ռոնա Նիշլիու (ալբ․՝ Rona Nishliu, օգոստոսի 25, 1986(1986-08-25), Կոսովսկա Միտրովիցա, Կոսովոյի սոցիալիստական ինքնավար երկրամաս, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), ալբանացի երգչուհի, երգերի հեղինակ և ռադիոհաղորդավարուհի։
Երգում է փոփ, ջազ և սոուլ ոճերում։ Նրա երաժշտական կարիերան սկսվել է 2004 թվականին, երբ մասնակցել է Albanian Idol մրցույթին, որտեղ զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը։ Դրանից հետո նա աշխատանքի է անցել "Blue Sky Radio" ընկերությունում, դրան զուգահեռ  շարունակել է երգել։ Նա հայտնի փոփ երգչուհի է Ալբանիայում, Կոսովոյում, Մակեդոնիայում և Չերնոգորիայում։
2011 թվականի դեկտեմբերի 29-ին նա իրավունք է ստացել ներկայացնելու Ալբանիան Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթում Suus երգով, որը գրված է երկու լեզուներով՝ ալբաներեն և լատիներեն։ Ռոնան ներկայանալով առաջին կիսաեզրափակչի ժամանակ անցել է եզրափակիչ փուլ 2-րդը, իսկ եզրափակչում 146 միավորով զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը (դա այդ տարվա դրությամբ Ալբանիայի լավագույն ցուցանիշն էր Եվրատեսիլներում)։
Barbara Dex Award 2012 վարկանիշային ցուցակում Ռոնա Նիշլիուն զբաղեցրել է առաջին տեղը։


== Սինգլներ ==
Flakaresha
Të Lashë
Shenja
Eja
Veriu
A ka arsy (Ft.Bim Bimma)
Shko pastro pas saj
Zonja Vdeke
Suus


== Ծանոթագրություններ ==
Նախքան մենք կբաժանվենք

Նախքան մենք կբաժանվենք (անգլ.՝ Before We Go, սկզբնապես վերնագրված՝ 1:30 Գնացք), Քրիս Էվանսի ռոմանտիկ ֆիլմը։ Վերջինս Էվանսի ռեժիսորական դեբյուտն է։ Ֆիլմում խաղում են նաև Էլիս Իվը և Մարկ Քեսենը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2014 թվականին Տորոնտոյի կինոփառատոնի ժամանակ։ Ֆիլմի առաջին թրեյլերը ներկայացվել է 2015 թվականի հուլիսի 21-ին, իսկ ամբողջովին ֆիլմը ազատ արտոնագրով ներկայացվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Radius-TWC-ի կողմից։


== Սյուժե ==
Նյու Յորքում երիտասարդ կինը շտապում է, որպեսզի հասնի Բոստոն մեկնող 1։30-ի գնացքին։ Նրա պայուսակը գողացել են, և չունենալով ոչ ոք և ոչինչ՝ աղջիկը մոլորվում է Նյու Յորքի խավար փողոցներում։ Նիկն առաջարկում է իր օգնությունը. նրանք փորձում են գտնել Բրուքի պայուսակը, ապա փորձում են փող գտնել, որովհետև Բրուքը պիտի տուն հասնի իր ամուսնուց շուտ։ Սակայն այդպես էլ չեն կարողանում փող գտնել։ Բրուքը զանգահարում է ընկերուհուն՝ խնդրելով գնալ իրենց տուն ու վերցնել նամակը, որ ինքը թողել է ամուսնու համար։ Սակայն շուտով պարզվում է, որ նա չի գտել բանալին։
Բրուքը պատմում է, որ ինքը պատահաբար իմացել է ամուսնու դավաճանության մասին, կարդացել է նրանց նամակագրությունը, սակայն չի համարձակվել լքել ամուսնուն, որովհետև վախեցել է մնալ մենակ։ Շուտով ամուսինը դադարեցրել է հանդիպումները այն կնոջ հետ, այսիսնքն՝ նա ընտրել է Բրուքին։ Նյու Յորք ուղևորվելուց առաջ Բրուքը կարդացել է այն կնոջ նամակը, թողել է նամակը, որով ամուսնուն հայտնում է, որ ցանկանում է բաժանվել։ Սակայն ամուսնու զանգից իմանում է, որ նա չի գնացել հանդիպման ու վերադառնում է տուն։


== Դերերում ==
Քրիս Էվանս՝ Նիք Վոգան
Էլիս Իվ՝ Բրուք Դելթոն
Էմմա Ֆիցպատրիկ՝ Հաննա
Մարկ Քեսեն՝ Դենի
Դենիել Սփինք՝ Թայլեր
Էլիյա Մորլենդ՝ Քոուլ։


== Արտադրություն ==
Ֆիլմի մասին առաջին անգամ հայտարարվել է 2013 թվականի օգոստոսին, երբ Քրիս Էվանսը իր առաջին ռեժիսորական փորձերը սկսեց։ Ֆիլմի քասթինգը տեղի ունեցավ հոկտեմբեր ամսին և Էլիս Իվը պայմանագիր կնքեց ֆիլմարտադրողների հետ, որպեսզի խաղա ֆիլմում կնոջ գլխավոր դերը։
Ֆիլմի նկարահանումները սկսեցին 2013 թվականի դեկտեմբերին Մանհեթենի Ստորին Իսթ-Սայդ թաղամասումnւմ և տևել է 19 օր։
2014 թվականի հուլիսին հայտարարվեց, որ Տորոնտոյի կինոփառատոնն է ընտրվել որպես ֆիլի պրեմիերայի անցկացման վայր, բայց ինչ-ինչ փոփոխությունների է ենթարկվել ինքը՝ ֆիլմը։ «1:30 Գնացք» վերնագիրը փոխվել էր և դարձել «Նախքան մենք կբաժանվենք»։


== Երաժշտություն ==
Ֆիլմի երաժշտության հեղինակը Քրիս Ուեսթլեյքն է։


== Թողարկում ==
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 12-ին՝ Տորոնտոյի կինոփառատոնի ժամանակ։ Մինչ պրեմիերան հայտարարվել էր, որ Radius-TWC-ն ձեռք է բերել ֆիլմի տեղայնացման բոլոր իրավունքները։ 2015 թվականի մայիսի 22-ին ֆիլմը ներկայացվեց նաև Սիեթլի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ։ Ֆիլմը՝ որպես պահանջարկի հոլովակ, թողարկվել է 2015 թվականի հուլիսի 21-ին, իսկ ազատ արտոնագրով թողարկվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 4-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
(9079) Գիսներ

(9079) Գիսներ (անգլ.՝ Gesner), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի օգոստոսի 10-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,990192 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7684 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,212 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1888,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,190614 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,44° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9079) Գիսներ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լուիս Գալվան

Լուիս Ադոլֆո Գալվան (իսպ.՝ Luis Adolfo Galván, փետրվարի 24, 1948(1948-02-24), Fernández, Santiago del Estero, Santiago del Estero Province, Արգենտինա), արգենտինացի նախկին ֆուտբոլիստ, կենտրոնական պաշտպան, 1978 թվականի աշխարհի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Լուիս Ադոլֆո Գալվանը ծնվել է ֆերմերի ընտանիքում։ Վաղ տարիքից նա ուներ երկու հետաքրքրություններ՝ ֆուտբոլ և ուսում։ Գալվանը պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1970 թվականին Կորդովայի «Տալերես» ակումբում։ Այս ակումբում անցել է Գալվանի կարիերայի մեծ մասը։ 1974 թվականին նա ամուսնացել է Մարիա Քրիստինա Բուստամանտեի հետ։
Հաշվի առնելով «Տալերես»-ի հնարավորությունները՝ Գալվանն այդպես էլ չկարողացավ դառնալ Արգենտինայի չեմպիոն, սակայն նրա անվան հետ կապված է թիմի պատմության լավագույն նվաճումներից մեկը։ 1977 թվականին «Տալերես»-ը երկրորդ տեղն Է զբաղեցրել Նասիոնալի առաջնությունում, իսկ 1976 և 1978 թվականներին թիմը մնացել է միայն պատվանդանից մեկ քայլ հեռավորության վրա։ Բացի այդ, 1980 թվականին Գալվանն օգնել է իր թիմին նվաճել Մետրոպոլիտանոյի մրցաշարի բրոնզե մեդալները։
1975 թվականին Գալվանը նորամուտը նշեց Արգենտինայի ազգային հավաքականում։ Երեք տարի անց նա արդեն Արգենտինայի համար հաղթական աշխարհի առաջնությունում հանդես է եկել հիմնական կազմում, այդ թվում՝ մասնակցել է Նիդերլանդների հավաքականի դեմ եզրափակիչ խաղին (3:1)։
Արգենտինայի համար անհաջող 1982 թվականի աշխարհի առաջնությունից հետո Գալվանն ավարտեց ելույթները «Ալբիսելեստ»-ում։
1982 թվականին Լուիսը հեռացավ «Տալերես»-ից՝ տեղափոխվելով «Լոմա Նեգրա» թիմ, որին Բարձրագույն լիգայում որակավորմանը նպաստեց 1983 թվականի Նասիոնալի մրացշարը։ Դրանից հետո՝ մրցաշրջանի ընթացքում, հանդես է եկել «Տալերես»ի գլխավոր հակառակորդների կազմում՝ Կորդովայի «Բելգրանո» ակումբում։ 1986 թվականին Գալվանը հանդես է եկել Բոլիվիայի ամենատիտղոսակիր ակումբում՝ «Բոլիվար»-ում։ Այդ ժամանակ Բոլիվարը երկրի չեմպիոն էր, սակայն 1986 թվականին թիմին չի հաջողվել պահպանել իր տիտղոսը։ Գալվանը վերադարձել է հարազատ «Տալերես», որտեղ վերջին մրցաշրջանն անցկացրել է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլում։
1988 թվականին Գալվանը հանդես է եկել հայրենի քաղաքի սիրողական թիմում՝ «Ատլետիկո Ֆերնանդես», իսկ 1989 թվականին՝ մեկ այլ սիրողական ակումբում՝ «Տալերես» (Խեսուս-Մարիա), որից հետո վերջնականապես ֆուտբոլում ավարտել է ելույթները 41 տարեկան հասակում։
Լուիս Գալվանը ճանաչվել է «Տալերես»-ի պատմության մեծագույն պաշտպան։


== Ձեռքբերումներ ==
Արգենտինայի փոխչեմպիոն (1) 1977 (Նասիոնալ)
Արգենտինայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (1) 1980 (Մետրոպոլիտանո)
Աշխարհի չեմպիոն (1) 1978


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գալվանի կենսագրությունը Archived 2016-03-07 at the Wayback Machine.
Վիճակագրություն
Կայքէջը՝ ՖԻՖԱ-ի կայքում Archived 2014-09-22 at the Wayback Machine.
Կայքէջը՝ «Տալերես»-ի երկրպագուների կայքում
Լաս Վեգաս Սթրիփ

Լաս Վեգաս Սթրիփ (անգլ.՝ Las Vegas Strip), մոտավոր 7 կիլոմետրանոց փողոց Լաս Վեգաս ծառուղում Կլարկ շրջանում Նևադա երկրամասում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ Այստեղ է գտնվում հայտնի հյուրանոցների և խաղատների, ագլոմերացիա Լաս Վեգաս, բայց Սթրիփը պառկած է քաղաքի սահմաններից դուրս և վարչականորեն պատկանում է արվարձաններում Պռադիզույ և Վինչեստերը։ Լաս Վեգաս Սթրիփի Հարավում գտնվում է հեշտ չճանաչվող հեքիաթային «Բարի գալուստ հիասքանչ Լաս Վեգաս»։ Պատմական խաղատները թույլ էին տրվում միայն քաղաքի գլխավոր փողոցում ֆրիմոնտ-ստրիտ, որի պատճառով ստեղծվեցին որոշ բիզնեսներ վարչական սահմանների մեծության պատճառով։ Առաջին խաղատունը բացված ավելի հայտնի քան սթրիփ, եղել է Էլ-Ռանչո-Վեգասը ստեղծված 1941 թվականին և գոյատևեց 20 տարի։ Սթրիփը սկսեց արագ զարգանալ, դարը մեծ զարացման կենտրոնների սկսեց 1969 թվականին, այդ թվականին բացվեց International Hotel, որը ուներ 1512 համար (այժմ հայտնի է Las Vegas Hilton)։ Այժմ Սթրիփում կան այնպիսի հաստատություններ, ինչպիսիններն են հյուրանոցի մեջ մտնող, գնումների կենտրոնը, զվարճանքների այգին և այլն, օրինակ՝ «Նյու Յորք, Նյու Յորք»


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2020-08-10 at the Wayback Machine.
Քարտեզը Archived 2014-08-05 at the Wayback Machine.
Անձավային բնակավայրեր

Անձավային բնակավայրեր, բնական (նախնադարյան) և արհեստական քարանձավներ, որոնք, որպես բնակարան, մարդիկ օգտագործել են դեռ հին պալեոլիթի աշելյան փուլում։ Այդ տիպի բնորոշ հուշարձաններ հայտնի են Ֆրանսիայում, Կովկասում (Արցախ), Մերձավոր Արևելքում (Սիրիա, Իսրայել) և այլուր։ Հայաստանում հայտնի է Լուսակերտ Առաջինը։ Միջին պալեոլիթյան անձավային բնակավայրեր հայտնաբերվել են նաև Հայաստանում (Երևան առաջին, Երևան երկրորդ, Լուսակերտ երկրորդ, Նուռնուս), որտեղ գտնվել են մեծ քանակությամբ օբսիդիանե գործիքներ։ Միջին դարերում արհեստական, մասամբ բնական քարանձավներում (Նոյեմբերյան, Ար գնի, Գեղամա լեռներ) ստեղծվել են պաշտամունքային, ռազմական, տնտեսական շինություններ, որոնք գիտության մեջ հաճախ անվանվում են նաև «Անձավային քաղաքներ» (Ղրիմ, Փոքր Ասիա, Եգիպտոս, Չինաստան, Պաղեստին, Հնդկաստան և այլն)։ Վրաստանում ուշագրավ են Ուփլիս-Ցիխեն և Վարձիան, Հայաստանում՝ Գեղարդի ժայռափոր անձավները, Խնձորեսկ գյուղը, Անիի բնակեցված քարանձավները, որոնք գտնվում են Ծաղկոցաձորում և քաղաքը շրջապատող այլ կիրճերում։ Դրանց մի մասը ճարտարապետական առանձին կուքպլեքսներ են՝ տարբեր հարկաբաժիններով և ունեն ճոխ հարդարում։ Անիում հայտնաբերվել և ուսումնասիրվել են 12- 13-րդ դարերում ստորգետնյա խանութներ, եկեղեցիներ, դամբարաններ։ Նույն ժամանակաշրջանում Հայաստանի լեռնային անառիկ վայրերում ստեղծված քարանձավային բնակարան-ապաստարաններ են եղել Ողջաբերդում, Գեղարդում, Ցայջիում, այժմյան Նոյեմբերյանի, Իջևանի, Շամշադինի, Թումանյանի, Գորիսի շրջաններում։
Պիանելո Վալ Տիդոնե

Պիանելո Վալ Տիդոնե  (իտալերեն՝ Pianello Val Tidone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2207 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 60.64 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36.39 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կոմունայի հովանավորներն են Սուրբ Մավրիկիոսը, տոնը նշվում է սեպտեմբերի 22-ին, և Սուրբ Կոլումբանը։
Նյու Դելիի ազգային թանգարան

Նյու Դելիի ազգային թանգարան (անգլ.՝ National Museum, New Delhi, հայտնի է նաև որպես Հնդկաստանի ազգային թանգարան), Հնդկաստանի ամենամեծ թանգարաններից մեկը։ Հիմնադրվել է 1949 թվականին։ Թանգարանի հավաքածուն ընդգրկում է նախապատմական ժամանակներից մինչև ժամանակակից արվեստի գործեր։ Գործում է Հնդկաստանի մշակույթի նախարարության ենթակայության ներքո։ Թանգարանը տեղակայված է Janpath և Maulana Azad ճանապարհների անկյունում։ Թանգարանի նախագիծը 1946 թվականին Հնդկաստանի կառավարության կողմից կազմել է Gwyer կոմիտեն։ Թանգարանն ունի 5000 տարվա պատմություն ունեցող ավելի քան 200,000 և՛ հնդկական, և՛ օտարերկրյա արվեստի գործեր։ Թանգարանը փակ է երկուշաբթի օրերին։
Թանգարանի հարկի տակ է տեղակայված նաև Արվեստի պատմության, պահպանման և թանգարանային գործի ազգային թանգարան-ինստիտուտը, որը հիմնադրվել է 1983 թվականին, այժմ՝ Դիմեդ համալսարան (1989 թվականից), որտեղ կարելի է ստանալ արվեստի պատմության, պահպանման և թանգարանային գործի մագիստրոսի և դոկտորի աստիճաններ։


== Պատմություն ==
Ազգային թանգարանի ստեղծման պատմությունը կապված է 1947-1948 թվականների ձմռանը Լոնդոնի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում հնդկական արվեստի նմուշների ցուցադրությամբ։ Ցուցահանդեսի վերջում ցուցահանդեսի համադրողները որոշեցին նախքան ցուցանմուշները անհատական թանգարաններին վերադարձնելը նույն ցուցադրությունը կազմակերպել նաև Հնդկաստանում։ 1949 թվականին Ռաշտրապատի Բհավանում կազմակերպվեց հնդկական ցուցահանդեսը։ Այն մեծ հաջողություն ունեցավ և որոշվեց Հնդկաստանում ստեղծել մշտապես գործող ազգային թանգարան։ 1949 թվականի օգոստոսի 15-ին կայացավ Հնդկաստանի ազգային թանգարանի պաշտոնական բացումը և որոշվեց մինչև մշտական հաստատություն տեղափոխվելը թանգարանը թողնել Ռաշտրապատի Բհավանում։
Թանգարանի ներկայիս շենքի հիմնաքարը տեղադրել է հնդկական ազգային ազատագրական պայքարի առաջնորդ, Հնդկաստանի վարչապետ Ջավահարլալ Ներուն։ Թանգարանի շենքը պաշտոնապես բացվել է 1960 թվականի դեկտեմբերի 18-ին։ Թանգարանը կառավարվում և ֆինանսավորվում է Հնդկաստանի մշակույթի և տուրիզմի նախարարությունների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեֆանո Մագնասկո

Ստեֆանո Մագնասկո Գալինդո (իսպ.՝ Stefano Magnasco Galindo, սեպտեմբերի 28, 1992(1992-09-28), Սանտյագո, Չիլի), չիլիացի ֆուտբոլիստ, «Ունիվերսիդադ Կաթոլիկա» ակումբի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Մագնասկոն «Ունիվերսիդադ Կաթոլիկա» ակումբի ֆուտբոլային ակադեմիայի սան է։ 2011 թվականի մարտի 7-ին «Պաղեստինի» դեմ խաղում նա նորամուտն է նշել Չիլիի ֆուտբոլի առաջնությունում։ Սեպտեմբերին Ստեֆանոն Անգլիայի «Բոլթոն Ուոնդերերս»-ում փորձաշրջան էր անցնում և «Չելսի» ֆուտբոլային ակումբ, բայց պայմանագիրը նրան այդպես էլ չի առաջարկվել։ Նույն թվականին նա օգնել է թիմին հաղթել Չիլիի ֆուտբոլի գավաթը։
2012 թվականի ամռանը Ստեֆանոն Նիդեռլանդներ է տեղափոխվել հոլանդական «Գրոնինգեն» ֆուտբոլային ակումբ։ Տրանսֆերի արժեքը կազմել է 480 հազար եվրո։ Օգոստոսի 12–ին «Տվենտե» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում նա նորամուտն է նշել Հոլանդիայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ Մագնասկոն ռոտացիայի ֆուտբոլիստ էր և միշտ չէ, որ խաղադաշտ էր դուրս գալիս առաջին րոպեներից։ 2014 թվականի ամռանը նա երկու անգամ ավելի քիչ գումարով, քան վճարել էր «Գրոնիգենը» վերադարձել է «Ունիվերսիդադ Կաթոլիկա»։ 


== Ձեռքբերումներ ==
«Ունիվերսիդադ Կաթոլիկա»

Չիլիի 2011թվականի գավաթակիր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Magnasco at Football Lineups
Voetbal International profile Կաղապար:Nl icon
Հյուսիս (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հյուսիս (այլ կիրառումներ)«Հյուսիս», շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1863-1864 թվականներին, Պետերբուրգում։ Խմբագիր՝ Ռափայել Պատկանյան։ Նպատակն էր օժանդակել հայ ժողովրդի լուսավորության ու կրթության գործին, ներկայացնել հայերի կյանքն ու պատմությունը։ Մեծ տեղ է հատկացրել Զեյթունի դեպքերին, նրա պաշտպանությանը («Վիկտոր Լանգլուայի ճանապարհորդությունը» խորագրով հոդվածաշարը, 1863, N« 9—13 և այլն)։ «Հայերի արդի վիճակը» (1863, JSP 12) հոդվածով (Գ. Պատկանյան) Փորձել է Եվրոպայի, մասնավորապես Ֆրանսիայի «Հյուսիս» շաբաթաթերթի գլխագիրը ուշադրությունը բևեռել այդ իրադարձությունների վրա։ Տպագրել է նաև Գ. Պատկանյանի «Վարդան Մամիկոնյան», «Շավարշ Բ» (1863, .N« 6), «Հռիփսիմե» (1864, N« 31) պոեմները, Ռ. Պատկանյանի «Մեռելի վրեժխնդրությունը» (1864, JV« 18) նորավեպը, այլ արձակ ու չափածո ստեղծագործություններ, պատմական ուսումնասիրություններ, տնտեսագիտական, աշխարհագրական նյութեր, թարգմանություններ եվրոպական հեղինակներից։ Աշխատակցել են Ք. Պատկանյանը, Հ. Մահրատյանը և ուրիշներ։
Պրիուրալսկի շրջան

Պրիուրալսկի շրջան (ռուս.՝ Приуральский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ակսարկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 64150 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14998 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)