armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կորշունովո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Կորշունովո (ռուս.՝ Коршуново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆելիքս Առուստամյան

Ֆելիքս Հայկի Առուստամյան (հուլիսի 4, 1950(1950-07-04), Ողոհի, Օրդուբադի շրջան, Նախիջևանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լուսանկարիչ, ֆոտոթղթակից, ֆոտոլրագրող։ ՀՀ վաստակավոր լրագրող (2017)։


== Կենսագրություն ==
Ֆելիքս Առուստամյանը ծնվել է 1950 թվականի Նախիջևանի Ալահի գյուղում։ Նրա նախնիները 1915 թվականին գաղթել են Կարինից և հաստատվել Նախիջևանում։ 1958-1966 թվականներին սովորել է Մանուկ Աբեղյանի անվան դպրոցում։ 1966 թվականին ընդունվել է Երևանի կապի տեխնիկում։ Դեռևս դպրոցական տարիներից, ինչպես նաև տեխնիկումում սովորելուն զուգընթաց հաճախել է պիոներների պալատի ֆոտո-կինո խմբակ (ղեկավար՝ Վոլոդյա Խարազյան)։ 1969 թվականին տեխնիկումն ավարտելուց հետո աշխատանքի է անցել Երևանի միջքաղաքային հեռախոսակայանում, թղթակցել «Հայաստանի ֆիզկուլտուրնիկ» մարզական թերթին։ 1973 թվականից աշխատանքի է անցել «Հայաստանի ֆիզկուլտուրնիկ» թերթում որպես հաստիքային լուսանկարիչ, Հայաստանի անկախությունից հետո, 1991 թվականին, աշխատանքի է անցել «Արմենպրես» գործակալության ֆոտոխրոնիկայի բաժնում, 2002 թվականից՝ «Արմենպրես» գործակալության ֆոտոխրոնիկայի բաժնի պատասխանատու-խմբագիրն է։ Աշխատակցում է սփյուռքահայ մի շարք լրատվամիջոցների։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ՀՀ վաստակավոր լրագրող (2017)
ՀՀ ազգային ժողովի նախագահից անվանական ժամացույց
ՀՀ Կառավարության շնորհակալագրեր


== Գրականություն ==
Քոչար, Վահան։ Հայ լուսանկարիչներ, հեղինակային հրատարակություն, 2007, էջ 255։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնյայա Մակսակովկա

Վերխնյայա Մակսակովկա (ռուս.՝ Верхняя Максаковка, կոմի՝ Вылыс Максаковка), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Սիկտիվկար քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3952 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բազմաղբյուր (աղբյուր)ներ

Բազմաղբյուր աղբյուր գտնվում է Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում՝ Հերհեր գյուղի մոտ, ծովի մակարդակից 1508 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Շինկովշչինա (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Շինկովշչինա (ուկրաիներեն՝ Шинківщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շինկովշչինա գյուղում բնակվում էր 99 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շախմատային օլիմպիադա 1982

Շախմատային 25-րդ օլիմպիադան տեղի է ունեցել Շվեյցարիայի Լյուցեռն քաղաքում, 1982 թվականի հոկտեմբերի 29-նոյեմբերի 16-ին։
Օլիմպիադայում հանդես է եկել 92 թիմ։ Խաղացել է 545 շախմատիստ, որոնցից 62-ը գրոսմայստեր էր, 93-ը՝ միջազգային վարպետ։
Խաղացվել է 2580 պարտիա շվեյցարական մրցակարգով 14 փուլով։


== Արդյունքների աղյուսակ ==
Մ - տեղը արդյունքների աղյուսակում
Բ - Բուխգոլցի գործակից
Միավոր - բոլոր վաստակած միավորները (1- շախմատիստի հաղթանակ, ½- ոչ-ոքի, 0- շախմատիստի պարտություն)
Կո - ոչ պաշտոնական թիմային միավոր (2- հաղթանակ թիմին, 1- ոչ-ոքի, 0- պարտություն)
Կ - լրացուցիչ ցուցանիշներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
OlimpBase
Իգենչելյար (գյուղ, Կիգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻգենչելյարԻգենչելյար (ռուս.՝ Игенчеляр, բաշկիրերեն՝ Игенселәр), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 54 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Առաքել Հնազանդենց

Առաքել Հնազանդենց (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ), XIII դարի երկրորդ կեսի կազմարար։ Ապրել և աշխատել է Կիլիկիայում։ Աշակերտել է Սարգիս Կազմարարին։  
Կազմել է Դրազարկի, Հռոմկլայի, Մաշկևորի, Մեծքարի և այլ գրչության կենտրոններում գրված ձեռագրեր։ Նա է կազմել թագավորական տան անդամների և կաթողիկոսի համար գրված ձեռագրերը։ Աշխատել է Թորոս Ռոսլինի, նշանավոր գրիչ Ավետիսի և այլոց հետ։ Տիրապետել է կազմարարական բարձր արվեստին, իր ժամանակին եղել է հռչակավոր։ Երևանի Մատենադարանի չորս ձեռագրերում է նա հիշվում, սակայն դրանցից միայն մեկի՝ 1271 թվականի «Մասունք Աստուածաշնչի» կազմն է Առաքել Հնազանդենցի ձեռքով կազմածը (ձեռ. № 199), մյուս երեքի (ձեռ, № 234, 468, 9509) կազմերը հետագայում փոխվել են։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Տրեպակ

Տրեպակ (ռուս.՝ трепак, ուկրաիներեն՝ тропак), ռուսական հնագույն պար տարածված է նաև Ուկրաինայում։ Երաժշտության չափը 2 4-րդ է, բնույթը՝ ուրախ, կրակոտ։ Տրեպակի երաժշտության ձևը օգտագործել են Անտոն Ռուբինշտեյնը («Տրեպակ» դաշնամուրի համար), Պյոտր Չայկովսկին («Մարդուկ-Ջարդուկը» բալետում), Մոդեստ Մուսորգսկին («Մահվան երգերն ու պարերը» վոկալ շարում), Իգոր Ստրավինսկին («Պետրուշկա» բալետում) և ուրիշներ։
Միշկան, Սերյոգան ու ես

«Միշկան, Սերյոգան ու ես» (ռուս.՝ «Мишка, Серёга и я»), 1961 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է Նիսոն Զելերանսկու և Բորիս Լարինի համանուն վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Մոսկվայի դպրոցներից մեկում սովորում էին երեք ընկեր՝ գերազանցիկ, բայց վախկոտ Գարիկը, չարաճճի Սերյոգան և ճշմարտասեր Միշկան։ Ութերորդ «Գ» դասարանը, որտեղ սովորում են հերոսները, երկար ժամանակ եղել է առանց դասղեկի, այնտեղ կարգապահությունը վատացել է, և ուսուցիչներն այն անվանել են ութերորդ «Օ», ինչը նշանակում է «հորդա» (ռուս.՝ «орда»): Բայց մի անգամ այդ դասարան է գալիս նոր դասղեկ՝ Գենադի Նիկոլաևիչ Կոզլովը, որը մաթեմատիկայի երիտասարդ ուսուցիչ է և, ինչպես հետո պարզվում է, Խորհրդային Միության բռնցքամարտի չեմպիոն (Վասիլի Շուկշին)։ Ուսուցչի սկզբունքայնությունն ու խստությունը բուռն բողոք են առաջացնում դժվար կառավարելի դասարանում։


== Դերերում ==
Յուրի Կոզուլին – Միշկա Սպերանսկի
Վիկտոր Սեմյոնով – Սերյոգա Իվանոբ
Վալերի Ռիժակով – Գարիկ (Իգոր) Վերեզին
Վասիլի Շուկշին – դասղեկ Գենադի Նիկոլաևիչ Կոզլով
Վլադիմիր Գուսև – Զվանցև Գրիգորևիչ Ալեքսանդրովիչ, բռնցքամարտիկ
Ալեքսանդր Լեբեդև – Վասիլի Մարասանով, «Մարասան»
Ալլա Կրասովսկայա – Անյա Մալցևա
Լեոնիդ Սմիրնով – Գուրեև Սաշկա
Վալերի Պիչուգին – Սինիցին


=== Էպիզոդներում ===
Լիդիա Դրանովսկայա – Գարիկի մայրը, Ելիզավետա
Գալինա Վասիլևա – Կատյուշա, Զվանցևի ընկերուհին
Պյոտր Լյուբեշկին – Վյաչեսլավ Անդրեևիչ, դպրոցի տնօրեն
Ա. Շորոխով
Յան Յանակիև – Ալեքսեյ Իվանովիչ, Գարիկի պապը
Յուրի Չեկուլաև – բժշկական հանձնաժողովի բժիշկ
Վիկտորյա Չաևա – պատմության ուսուցչուհի
Բորիս Ռոմանով – էլեկտրիկ
Պյոտր Սոբոլևսկի – ուսուցիչ, որը բռնել է զուգարանում կռվողներին


== Նկարահանող խումբ ==
Երկրորդ ստեղծագործական միավորման ղեկավար՝ Լեոնիդ Լուկով
Ֆիլմի խորհրդատու՝ ՌԽՖՍՀ մանկավարժական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ, պրոֆեսոր Վալենտինա Նիկոլաևնա Շացկայա
Սցենարի հեղինակներ՝ Նիսսոն Զելերանսկի, Բորիս Լարին
Բեմադրությունը՝ Յուրի Պոբեդոնոսցևի
Օպերատոր՝ Մ. Բրուևիչ
Նկարիչներ՝ Լյուդմիլա Բեզսմերտնովա, Իրինա Զախարովա
Կոմպոզիտոր՝ Յուրի Լևիտին
Հնչյունային օպերատոր՝ Կ. Ամիրով
Ռեժիսոր՝ Զ. Դանիլովա
Խմբագիր՝ Վ. Բիրյուկովա
Ֆիլմի տնօրեն՝ Կ. Բալտին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի կայքում (ռուս.)
Ֆիլմը Վասիլի Շուկշինի կայքում (կադրեր ֆիլմից) (ռուս.)
Ալբայդա դել Ալխարաֆե

Ալբայդա դել Ալխարաֆե (իսպ.՝ Albaida del Aljarafe), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սևիլյա համայնքի մեջ, Անդալուսիայի ինքնավար մարզի կազմում։ Համայնքը մտնում է Էլ-Ալխարաֆե վարչական շրջանում։ Զբաղեցնում է 11 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 2898 մարդ (2010 թ.-ին)։ Մինչև Համայնքի կենտրոնը՝ 20 կմ է։


== Վիճակագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
PAGINA WEB LOCAL DE ALBAIDA DEL ALJARAFE,FOTOS, FIESTAS Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Albaida del Aljarafe Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información de Albaida del Aljarafe Archived 2008-04-01 at the Wayback Machine.
Օրդուկի

Օրդուկի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում: Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք, Ճորոխ գետի աջակողմյան տարածքում, Օրդուկի գետակի ափին:


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 33 տուն բնակիչ:


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պաոլո Ֆրասկատորե

Պաոլո Ֆրասկատորե (իտալերեն՝ Paolo Frascatore; ծնվել է 1992 թվականի փետրվարի 4-ին Հռոմում), իտալացի ֆուտբոլիստ, Իտալիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականի և իտալական «Ռոմա» ֆուտբալային ակումբի սան, 2012-2013 թվականներին վարձավճարով հանդես է եկել Սերիա B-ն ներկայացնող «Սասուոլո» ակումբում։ 2013-2014 մրցաշրջանում խաղացել է Սերիա B-ի «Ռեջինա», այնուհետև «Պեսկարա» թիմերում։ 2014 թվականից խաղում է «Պիստոիեզե» թիմում։


== Աղբյուրներ ==
Պաոլո Ֆրասկատորեն football.it կայքում
Խաղերի վիճակագրությունը Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Վահրամ Չուբին

Վահրամ Չուբիմ, Վահրամ Միհրևանդակ, Բահրամ Չուբին (ծննդյան թվականներն անհայտ-մոտ 592), պարսիկ զորահրամանատար, Իրանի շահ 590-591 թվականներին։ 589 կամ 590 թվականին խորասանում պարտության է մատնել Իրան ներխուժած թյուրքերին։ Պատերազմել է Բյուզանդիայի դեմ։ Արտահայտելով զինվորական բարձր ավագանու շահերը, 589 կամ 590 թվականին ապստամբել է մանր ազնվականության և առևտրականների վրա հենվող Որմիզդ 4-րդ-ի դեմ, սպանել նրան, գերել թագաժառանգին (ապագա շահ Խոսրով 2-րդ Ափարվեզին), իրեն հռչակել «արքայից արքա»։ Խոսրովն օգնություն է խնդրել Բյուզանդիայի կայսր Մավրիկիոսից (Մորիկ)։ Զորավար Մուշեղ Մամիկոնյանը բյուզանդական և հայկական զորքերով ճնշել է Վահրամ Չուբիմի ապստամբությունը։ Վահրամ Չուբիմը փախել է թյուրք, խաքանի մոտ, սակայն շուտով սպանվել է։
Արըխ-Յազիսի

Արըխ-Յազիսի, հովիտ Կիլիկիայում, Մսիս քաղաքից ոչ հեռու։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրեգուար Մերտենս

Գրեգուար Մերտենս (Grégoire Maertens, հունվարի 1, 1924(1924-01-01), Բռյուգե), արևմտաֆլամանդացի էսպերանտիստ։ 1977- 1992 թվականներին եղել է էսպերանտագետների համաշխարհային ասոցիացիայի UEA (Universala Esperanto-Asocio или World Esperanto Association) ղեկավար կազմի անդամ։ 1980- 1986 թվականներին ընտրվել է էսպերանտագետների համաշխարհային ասոցիացիայի նախագահ, իսկ արդեն 1993 թվականից դարձել է ասոցիացիայի պատվավոր անդամ։


== Կենսագրություն ==
Գրեգուար Մերտենսը ծնվել է Բրյուգգեում, որտեղ և 1940-ական թվականներից դարձել է Էսպերանտոյի համաշխարհային շարժման ակտիվ մասնակից՝ դառնալով Բելգիայի էսպերանտիստների ֆեդերացիայի անդամ։
Մերտենսը սկսել է ուսումնասիրել էսպերանտո 16 տարեկանում։ Իր առաջին քայլերը կատարել է 1940 թվականին բելգիական Բրյուգգեի «խաղաղություն և արդարադատություն» ակումբում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին ակումբը գործել է ստորգետնյա շինությունում։ Պատերազմից հետո շինությունը հանձնվել է ֆլամանդացի և բելգիացի էսպերանտագետներին, որտեղ տեղակայվել են ֆեդերացիայի վարչական բաժինները։ 1960- 2004 թվականներին եղել է կոմիտեի անդամ, իսկ 1977- 1992 թվականներին UEA-ի անդամ։ Նրա աշխատանքը UEA-ում շարունակվել է ընդհուպ մինչև 1986 թվականը, երբ գլխավորել է ասոցիացիան։ Ղեկավարել է ասոցիացիան երկու անգամ։ Երկար ժամանակ եղել է նաև «Հոջլեր 68» միության նախագահ։ Բացի այդ, նա ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Բրյուսելում գտնվող ԵՄ էսպերանտագետների և Էսպերանտոյի եվրոպական միության աշխատանքներին։
Մերտենսը էսպերանտո է դասավանդել Սան Մարինոյի գիտությունների ազգային ակադեմիայում, որտեղ 1992- 1995 թվականներին աշխատել է նաև որպես գանձապահ։
1993 թվականին դարձել է Ասոցիացիայի պատվավոր անդամ, իսկ 2013 թվականին դարձել է «Հոջլեր 68» միության պատվավոր նախագահ։


== Գրականություն ==
El la historio de la Esperanto-movado. Represo el la revuo ìSPEGULOî, aŭtuno 2008, pp. 134–158.


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոն Հազբրուկ վան Ֆլեք

Ջոն Հազբրուկ վան Ֆլեք (անգլ.՝ John Hasbrouck van Vleck, մարտի 13, 1899(1899-03-13)[…], Միդլթաուն, Կոնեկտիկուտ, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 27, 1980(1980-10-27)[…], Քեմբրիջ, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆիզիկոս։ ԱՄՆ-ի ազգային ԳԱ անդամ (1935)։
Սովորել է Վիսկոնսինի և Հարվարդի համալսարաններում։ 1922-1923 թթ. աշխատել է Հարվարդի, 1923-1928 թթ.՝ Միննեսոթայի (1927 թվականից՝ պրոֆեսոր) համալսարաններում։ Վիսկոնսինի (1928-1934 թթ.) և Հարվարդի (1935 թվականից) համալսարանների պրոֆեսոր։ Ամերիկացի ֆիզիկոս, ընկերության պրեզիդենտ (1952-1953 թթ.)։ Աշխատանքները վերաբերում են քվանտային մեխանիկային, մագնիսականությանը, պինդ մարմնի ֆիզիկային։ Մշակել է դիա- և պարամագնիսականության քվանտամեխանիկական տեսությունը, հայտնաբերել (1927 թ.) սինգլետ վիճակում դիամագնիսական իոնների պարամագնիսականությունը։ Մոլեկուլային դաշտի տեսությունը կիրառել է (1941 թ.) հակաֆեռոմագնիսների համար։ Առաջարկել է սպինցանցային ռելաքսացիայի մեխանիզմ, մագնիսական անիզոտրոպության միկրոսկոպիկ տեսություն։ Նոբելյան մրցանակ (1977 թ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեշնո (Լեհաստան)

Լեշնո (լեհ.՝ Leszno, լատ.՝ Lessna Polonorum, գերմ.՝ Lissa), պովիատի (շրջանի) կարգավիճակ ունեցող պատմական քաղաք Լեհաստանի արևմուտքում՝ Վելկոպոլսկե (Մեծ լեհական) վոևոդությունում, տնտեսական երկու խոշոր կենտրոնների՝ Պոզնանի և Վրոցլավի միջակայքում։ Առաջին Ռեչպոսոլիտայի ժամանակներում՝ XVI դարում գտնվել է Պոզնանի վոևոդության կազմում։ 1975–1998 թվականներին եղել է Լեշնոյի վոևոդության, դրանից հետո և ներկայումս՝ նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։
Զբաղեցնում է 31,9 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2020 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 62 854։ Այդ ցուցանիշով զբաղեցնում է յոթերորդ տեղը վոևոդությունում և 61-րդը ամբողջ Լեհաստանում։


== Պատմություն ==
Պատմական փաստաթղթերում Լեշնոն (Lesczno, Leszczno, Leszczyn) առաջին անգամ հիշատակվել է 1393 թվականին։ Այդ ժամանակ և դրանից հետո դարեր շարունակ համարվել է մագնատ Լեշչինսկիների մասնավոր տիրույթը։
1516 թվականին այստեղ հիմնվել է Սիլեզիայից եկած մորավյան եղբայրների համայնք։
1547 թվականին Լեշնոն քաղաքի կարգավիճակ է ստացել։
1626 թվականին մորավյան եղբայրներն այստեղ հիմնել են գիմնազիա, որտեղ ժամնակի ընթացքում դասավանդել են նաև հանրագիտակ Յան Ամոս Կոմենսկին, շոտլանդական ծագումով լեհ բուսաբան Յան Ջոնստոնը (Jan Jonston, 1603—1675)...


== Քույր քաղաքներ ==
 Գերմանիա Զուլ,
 Նիդերլանդներ Դուրնե (համայնք),
 Ֆրանսիա Մոնլյուսոն,
 Կամերուն Բատուրի,
 Ավստրիա Սանկտ Պյոլտեն,
 Խորվաթիա Սիսակ,
 Ուկրաինա Ստրի,
 Գերմանիա Ցվայբրյուկեն,
 Հունգարիա Դունայվարոշ.


== Կլիմա ==
Լեշնոյին բնորոշ է օվկիանոսային կլիման (Köppen climate classification-ի դասակարգմամբ՝ Cfb), թեև հաճախ նկատվում են նաև տաք ամառներով խոնավ մայրցամաքային կլիմայի հատկանիշներ (Dfb), որոնք առավել տիպական են Լեհաստանի արևմտյան ու հարավային՝ ծովից հեռու ընկած վայրերին:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Heinrich Wuttke: Städtebuch des Landes Posen. Codex diplomaticus: Allgemeine Geschichte der Städte im Lande Posen. Geschichtliche Nachrichten von 149 einzelnen Städten. Leipzig 1864, S. 354–360.


== Արտաքին հղումներ ==

Պաշտոնական կայքէջը (polnisch, deutsch)
Museum in Leszno
Bibliographie zur Geschichte von Leszno im Bibliotheks- und Bibliographieportal / Herder-Institut (Marburg)
Ուոլվորթ շրջան (Հարավային Դակոտա)

Ուոլվորթ շրջան (անգլ.՝ Walworth County), ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.834 կմ² է, բնակչությունը՝ 5.438 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սելբի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։
Ստավ-Սլոբոդա

Ստավ-Սլոբոդա (ուկրաիներեն՝ Став-Слобода), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստավ-Սլոբոդա գյուղում բնակվում էր 191 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,943 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 202,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մայստրով

Մայստրով (ուկրաիներեն՝ Майстрів), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1938 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մայստրով գյուղում բնակվում էր 512 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1998 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 256,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յակուտսկ (օդանավակայան)

Պլատոն Օյունսկու անվան Յակուտսկի միջազգային օդանավակայան (յակուտ.՝ Платон Ойуунускай аатынан аан дойдутааҕы Дьокуускай аэропорт(IATA: YKS, ICAO: UEEE), դաշնային նշանակության միջազգային օդանավակայան Սախա-Յակուտիայի Հանրապետության մայրաքաղաքում՝ Յակուտսկում։
Օդանավակայանում տեղակայված են «Յակուտիա» և «Պոլար ավիաուղիներ» ավիաընկերությունները։
Յակուտսկի օդանավակայանը աշխարհում միակ «մարզադաշտն» է, որը թույլ է տալիս ցածր օդի ջերմաստիճանում նոր ինքնաթիռներ փորձարկել։


== Պատմություն ==
2010 թ. դեկտեմբերի 9-ին «Յակուտսկ օդանավակայան» պետական միավոր ձեռնարկությունը վերակազմավորվեց «Յակուտսկ օդանավակայան» բաց բաժնետիրական ընկերության, իսկ 2015 թ. փետրվարին նրա անունը փոխվեց «Յակուտսկ Օդանավակայան» բաժնետիրական ընկերության։

2012 թ. Հունիսի 29-ին բացվեց օդանավակայանի նոր ուղևորային տերմինալ 17,5 հազար մ² մակերեսով, որը բավարարում է «C» դասի միջազգային պահանջներին` հարմարավետության և անվտանգության առումով։ Նոր տերմինալի թողունակությունը ժամում 700 ուղևոր է, այն հագեցած է 3 տելեսկոպիկ սանդուղքներով, 4 շարժասանդուղքներով, 6 վերելակներով։ Նոր օդակայանում նախատեսված է նաև ուղեբեռի տրամադրման գոտի, առանձին սրահ բիզնես-դասով ճանապարհորդող ուղևորների սպասարկման համար և առանձին VIP սրահ։ "Այսօր այն երկրի լավագույն օդանավակայանն է։ Բայց գլխավորն այն է, որ այն ունի իր համը, իր կոլորիտը։ Այն կարևոր դեր է խաղում ոչ միայն Հեռավոր Արևելքի տրանսպորտային սխեմայում, այլև ամբողջ երկրի մասշտաբով», — բացման արարողության ժամանակ նշել է Ռուսաստանի Դաշնության տրանսպորտի նախարարության դաշնային վարչակազմի ղեկավար Ալեքսանդր Ներադկոն։
2019 թվականի մայիսի 31-ին, Ռուսաստանի Նախագահի հրամանագրով, օդանավակայանը անվանվել է Պլատոն Օյունսկու անունով, որի թեկնածությունն առավելագույն ձայներ է ստացել «Ռուսաստանի մեծ անուններ»- մրցույթի ժամանակ։


== ԶՈՒ ընդունվող տեսակներ ==
Ան-12, Ան-24, Ան-26, Ան-28, Ան-30, Ան-32, Ան-72, Ան-74, Ան-124, Ան-140, Ան-148, Իլ-62, Իլ-76, Իլ-96, Իլ-114, Լ-410, Տու-134, Տու-154, Տու-204, Տու-214, Յակ-40, Յակ-42, Airbus A310, Airbus A319, Airbus A320, Airbus A321, A330, Boeing 737, 747, Boeing 757, Boeing 767, Boeing-777-ը, Bombardier CRJ, Bombardier Dash 8, Sukhoi Superjet 100, ATR 72 և այլ տեսակի ԶՈՒ կատեգորիաներ, բոլոր տեսակի ուղղաթիռներ:


== Ուղևորաշրջանառություն ==


== Երթուղային ցանց ==


=== Ներքին ավիաուղիներ ===


=== Միջազգային ավիաուղիներ ===


== Տրանսպորտային հաղորդակցությունը Յակուտսկի հետ ==
Քաղաքային երթուղիներ 3, 4, 9 և ծայրամասային 102 (Յակուտսկ-Մագան)։


== Նշումներ ==


== Հղումներ ==
«Յակուտսկ օդանավակայան» պաշտոնական կայք
Օդանավակայանը տեղեկագրքում Aviapages.ru
«Յակուտսկ օդանավակայան» App Store-ից
«Յակուտսկ օդանավակայան» Google Play-ին
Սուկցինիլխոլին

Սուկցինիլխոլին, դիթիլին, (լատ.՝ Dithylinum), կմախքային մկանների կծկումը վերացնող (միոռելաքսանտ) դեղանյութ։ Քիմիական կառուցվածքով՝ ացետիլխոլինի կրկնապատկված մոլեկուլ։ Սպիտակ, մանր, բյուրեղային փոշի է, հեշտությամբ լուծվում է ջրում։ Ներերակային սրսկումների ժամանակ դադարեցնում է նյարդամկանային հաղորդականությունը և առաջացնում կմախքային մկանների կարճատև թուլացում։ Օգտագործվում է շնչափողի ինտուբացիայի (ռեզինե խողովակի անցկացում), բրոնխների, միզապարկի դիտման, հոդախախտերի, կոտրվածքների ուղղման և ընդհանուր անզգայացման նպատակով։ Սինթեզվել է ՀՀ ԳԱԱ նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտում։
Ուղիղ խնդիր

Ուղիղ խնդիր, նախադասության երկրորդական անդամ, բայական անդամի լրացում։ Ուղիղ խնդիրը դրվում է բայի ներգործական սեռի պահանջով և ցույց է տալիս այն առարկան, որն ուղղակիորեն իր վրա է կրում ենթակայի կատարած գործողությունը։ Կոչվում է նաև սեռի խնդիր, կրող խնդիր։
Ուղիղ խնդրի ցույց տված առարկան գործողությունն իր վրա կրում է տարբեր կերպ։ Ըստ այդմ ուղիղ խնդիրը ցույց է տալիս՝

Այն առարկան, որ տվյալ գործողության արդյունքն է, ստեղծվել, առաջացել է նրա շնորհիվ։ Օրինակ՝ Մեսրոպ Մաշտոցն ստեղծեց հայոց գրերը։
Այն առարկան, որն իր վրա կրելով գործողությունը՝ փոփոխվում է այդ գործողությունից, օրինակ՝ Տղան միայնակ վերանորոգեց տունը։
Այն առարկան, որ ֆիզիկապես ենթարկվում է տվյալ գործողությանը (շարժում, տեղափոխություն և այլն) առանց փոփոխություն կրելու, օրինակ՝ Գիրքը փոխանցեց ընկերոջը։
Այն առարկան, որն իր վրա է կրում մտավոր, բարոյական և նման կարգի գործողություն, օրինակ՝ Ո՞վ կպատմեր մեր մանկության կապույտ հեքիաթները, եթե տատերը չլինեին։ (Վարդգես Պետրոսյան)Բուն ուղիղ խնդրից բացի տարբերում են նաև մասնական ուղիղ խնդիր։ Եթե առարկան ենթակայի կատարած գործողությունն իր վրա է կրում մասնակիորեն, միայն մի մասով, ապա կոչվում է մասնական ուղիղ խնդիր։ Օրինակ՝ Կռացավ ու խմեց աղբյուրի ջրից։
Ըստ ներգործական սեռի բայի ու նրա խնդրի իմաստաբանական հարաբերության՝ տարբերում են նաև ներքին ուղիղ խնդիր, որ պարունակվում է խնդրառու բառի նշանակության մեջ։ Օրինակ՝ Այդ երեկո երգեցին հայրենասիրական երգեր։


== Արտահայտություն ==
Հայերենում ուղիղ խնդիրը դրվում է հայցական հոլովով, այսինքն՝ անձի առման դեպքում ուղիղ խնդիրը ձևով նման է տրականին, իրի առման դեպքում՝ ուղղականին։ Ուղիղ խնդիրը պատասխանում է ու՞մ կամ ի՞նչ(ը), ինչե՞ր(ը) հարցերին։
Մասնական ուղիղ խնդիրը դրվում է բացառական հոլովով, օրինակ՝ Կատարեց Կոմիտասի երգերից։
Ուղիղ խնդիրը կարող է արտահայտվել՝

գոյականով - Հեքիաթները հորինում են մարդիկ` կյանքի տխրությունը ցրելու համար։ (Վարդգես Պետրոսյան), Պարանների վանդակում հարթակին մի հաղթանակ կար, մի պարտություն. հաղթանակը տվեցին բաշկիր Մականինին, պարտությունը՝ ինձ, ուրեմն բռնցքամարտել էինք ինքն ու ես։ (Հրանտ Մաթևոսյան)
գոյականաբար գործածված ածականներով - Բոլորն էլ սիրում են բարին։
գոյականաբար գործածված թվականներով - Երեկուսին էլ առաջին անգամ էր տեսնում։
դերանուններով - Իսկ դու, – ի՜նչ լավ է,-//Քեզ ընդամենը կոչում ես «քո՛նն եմ»։ Դու մի’ հարցրու.«Սիրո՞ւմ ես ինձ» (Պ. Սևակ)։
անկախ դերբայներով - Աստված որ մի քանի անհասկացող է ստեղծում՝ կողքներին մի հատ էլ հասկացող է ստեղծում, որ անհասկացողներին գելը չուտի… (Հրանտ Մաթևոսյան)


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ս. Աբրահամյան, Ժամանակակից հայերենի քերականություն, Երևան, 1975, էջ 293-294։
Լի Յու Բի

Լի Յու Բի (հանգըլ: 이유비, նոյեմբերի 22, 1990(1990-11-22), Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի դերասանուհի։


== Վաղ տարիներ ==
Լին Կյուն Մի Ռիի և Իմ Յունգ Գյուի աղջիկն է։ Նրա ծնողները բաժանվել են 1993 թվականին։ Երբ նրա մայրը երկրորդ անգամ ամուսնացավ, նրա խորթ հայրը պահեց նրան և նրա քրոջը՝ Լի Դա-ինին, նա նույնպես դերասան է։


== Կարիերա ==
Նա իր կարիերան սկսել է 2011 թվականին, խաղալով Վամպիր կուռք սիթքոմում, այնուհետև խաղացել է հետևյալ դրամաներում՝ Անմեղ մարդը (2012), Գու ընտանիքի գիրքը (2013), և Պինոկիո (2014), խաղացել է նաև հետևյալ ֆիլմերում՝ Թագավորական դերձակ (2014) և Քսան (2015)։ Լին իր առաջին գլխավոր դերը խաղացել է Գիտնական, ով գիշերները քայլում է ֆիլմում, որի հիմքերը վերցված է վեբ գրքից։
2017 թվականին Լին JTBC-ում սկսել է նկարահանվել Չոի Մին Հոյի հետ, Ինչ-որ կերպ 18 վեբդրամայում։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է Զարմիկ հարևանը կատակերգական ֆիլմում։ 2017 թվականի հոկտեմբերին նա նոր պայմանագիր կնքեց 935 Entertainment-ի հետ։
2018 թվականին նա սկսել է նկարահանվել է Դուք մոռացել եք պոեզիայի մասին բժշկական ֆիլմում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստասերիալներ ===


=== Շոուներ ===


=== Երաժշտական տեսահոլովակ ===


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լի Յու Բի Ինստագրամում
Lee Yoo-bi (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ակ չոլմոկ

Ակ չոլմոկ (ղըրղզերեն՝ ակ - սպիտակ, չոլմոկ - մաքոք), ղըրղզական ազգային շարժական թիմային խաղ։
Թիմերից մեկի ավագը խաղաշրջագծի ներսից խաղի մեջ է մտցնում չոլմոկը, որը 5-10 սմ շրջագիծ ունեցող, ոչխարի սպիտակ բրդից պատրաստված մաքոքաձև իր է։
Խաղի մասնակիցները միմյանց օգնելով ձգտում են չոլմոկը վերադարձնել խաղաշրջագծի մեջ։


== Աղբյուրներ ==
Գալիչանի (գյուղ, Գորոխովի շրջան)

Գալիչանի (ուկրաիներեն՝ Галичани), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1528 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գալիչանի գյուղում բնակվում էր 735 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13,68 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 53,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոլեչե (գյուղ, Երշիչսկի շրջան)

Կոլեչե (ռուս.՝ Колечье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Երշիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (2523)

Ժողովածու (2523), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2523 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-15-րդ դարերում (1425 թվականից առաջ), Գրիգորիս գրիչի կողմից։ Կազմող՝ Սարգիս քահանա։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,8x12,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 235 թերթից։ Գրված է միասյուն։ Պահպանակը ունի մագաղաթ 3 էջ, ուղղագիծ երկաթագիր, Ավետարան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 45բ, 222ա, կազմողի՝ 22բ (1425 թվական), կնիք՝ 222բ (1636 թվական, Հակոբ երեց)։


== Բովանդակություն ==
Ներս. Շնորհալւոյ Մեկնութիւն Մատթէի։
Վարդ. Արևելցւոյ Մեկնութիւն Արարածոց։
Վանականի վրդ-ի Մեկնութիւն Յովբայ։
Ներս. Շնորհալւոյ Մեկնութիւն խորանացն Աւետարանի։
Ոսկեբերանի Պատճառ հռոմայեցւոց թղթոցն Պօղոսի, Պատճառ թղթի գագատացւոց։
Այլ պատճառք թղթոցն առաքելոց և Աւետարանացն։
Եղիշէի Ի յարութիւնն Ղազարու։


== Ծանոթագրություններ ==
Զայաչևկա

Զայաչևկա (ուկրաիներեն՝ Заячівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զայաչևկա գյուղում բնակվում էր 150 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,963 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 155,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կանադայի մանկական թանգարան

Կանադայի մանկական թանգարան (անգլ.՝ Canadian Children's Museum), տեղակայված է Քվեբեկ նահանգի Գատինո քաղաքում գտնվող Կանադական պատմության թանգարանի ներսում։ Երկրի ամենահայտնի թանգարաններից մեկն է, այցելուների թիվը տարեկան կազմում է մոտավորապես կես միլիոն։ Այն նաև Կանադայի խոշորագույն ցուցահանդեսային կենտրոնն է (30002մետր), հատուկ նախատեսված է մինչև 14 տարեկան երեխաների և նրանց մեծահասակ ուղեկիցների համար։ Տարածքի մեծ մասը նվիրված է թանգարանի մշտական ցուցադրությանը՝ «Մեծ արկածին»։ Թանգարանը ներկայացնում է նաև ներքին կազմակերպված կամ այլ հաստատություններից ձեռք բերված հատուկ ցուցահանդեսների փոփոխման ծրագիր։
Մանկական թանգարանը ղեկավարվում է Կանադական պատմության թանգարանի կորպորացիայի կողմից, որը հանդիսանում է դաշնային պետական կորպորացիա, որն իր հերթին պատասխանատու է Կանադական պատմության թանգարանին, Կանադայի պատերազմի թանգարանին, Կանադայի փոստային թանգարանին և Նոր Ֆրանսիայի վիրտուալ թանգարանին։


== Պատմություն ==
Կանադայի մանկական թանգարանը բացվել է 1989 թվականին, երբ պատմության թանգարանը (այն ժամանակ հայտնի էր որպես քաղաքակրթության թանգարան) տեղափոխվել է Օտտավայի հյուսիսային հյուսիսում գտնվող իր ներկայիս շենքը։ Թանգարանը երկու անգամ ընդլայնվել է` 1994 թվականին և 2007 թվականին։ 2007 թվականի հուլիսի վերջին թանգարանն ընդունել է իր ութ միլիոներորդ այցելուին։


== Մեծ արկած ==
Թանգարանն իր «Մեծ արկած» մշտական ցուցադրությունը նկարագրում է որպես հայտնագործության ինտերակտիվ, միջմշակութային ճանապարհորդություն։ Թանգարանի տրամադրած անձնագրով և լավ երևակայությամբ այցելուները կարող են մեկնել Նիգերիա, Ճապոնիա, Հնդկաստան, Մեքսիկա, Ինդոնեզիա և այլ միջազգային ուղղություններով։ Նրանք կարող են այցելել մանկական սրճարան, զբոսնել շուկայից շուկա, անցնել անապատը, օգնել բեռնաթափել բեռնատար նավը։ Նրանք կարող են նաև նստել Պակիստանից ժամանած ձևավորված ավտոբուս, որը թերևս թանգարանի ամենասիրված արվեստի գործն է։ Կանադայի մանկական թանգարանի ընդհանուր նպատակն է ապահովել զվարճալի, գործնական միջավայր, որտեղ երեխաները կարող են ճանաչել աշխարհը և նրա մշակութային բազմազանությունը։


== Հավաքածու ==
Մանկական թանգարանն իր մշտական ցուցադրությունում և ծրագրերում ունի 15000-ից ավելի առարկաներ, այդ թվում՝ արտեֆակտներ, խաղալիքներ, խաղեր, հագուստ, արվեստի գործեր, լուսանկարներ և այլ առարկաներ, որոնք վերաբերում են աշխարհի բոլոր երեխաներին, նրանց անցյալին ու ներկային։


== Անդամ-թանգարաններ ==
Թանգարանը գործում է Կանադայի թանգարանների ասոցիացիայի (CMA), Կանադայի ժառանգության տեղեկատվական ցանցի (CHIN) և Կանադայի վիրտուալ թանգարանի հետ համատեղ, hանդիսանում է Մանկական թանգարանների միջազգային ասոցիացիայի անդամ, և միակ Երիտասարդական թանգարանների ցուցահանդեսային համագործակցության միակ կանադական անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Զանգվածային սպանություն Կրատովոյում

Զանգվածային սպանություն Կրատովո ավանում (Մոսկվայի մարզ, Ռամենսկի շրջան) տեղի է ունեցել 2017 թվականի հունիսի 10-ին։ Քննության տվյալներով՝ ավանի 50-ամյա բնակիչ Իգոր Զենկովն իր տան պատուհաններից կրակ է բացել հարևանների և անցորդների, իսկ հետո՝ իրավապահ մարմինների ժամանող աշխատակիցների վրա։ Մի քանի ժամ տևած ուժայինների հետ դիմակայությունից հետո Զենկովը լքել է տունը և դիմել փախուստի, սակայն շուտով մահացած է հայտնաբերվել։ Միջադեպի հետևանքով զոհվել է 5 մարդ, ևս 6-ը, այդ թվում՝ Ռուսաստանի ազգային գվարդիայի զորքերի դաշնային ծառայության 4 աշխատակից, տարբեր աստիճանի վնասվածքներ են ստացել։


== Կասկածյալ ==
Քննության տվյալներով՝ հարձակվողը տեղի բնակիչ Իգոր Յուրիի Զենկովն է։ Նա ծնվել է 1967 թվականին։ 1992 թվականից մինչև 2014 թվականը նա եղել է Ռուսաստանի ԱԻՆ աշխատակից, զբաղեցրել է փրկարար աշխատանքների ինժեներատեխնիկական ապահովման ծառայության փրկարարական սարքավորումների վերանորոգման բաժնի 5-րդ կարգի փականագործի պաշտոնը։ Ծառայության տարիների ընթացքում բազմիցս եղել է գործուղումների թեժ կետերում, սակայն, ըստ պաշտոնական տվյալների, մարտական գործողություններին չի մասնակցել։ Որոշ տեղեկությունների համաձայն՝ պարգևատրվել է Արիության շքանշանով։


== Իրադարձությունների ընթացք ==
Պուշկինսկայա փողոց, տուն 4 հասցեում հրաձգության մասին առաջին հաղորդագրությունը «112» ծառայությունն է ստացել 2017 թվականի հունիսի 10-ին՝ Մոսկվայի ժամանակով 15:54-ին։ Հետաքննությունը ենթադրում է, որ Իգոր Զենկովն իր հողամասի տարածքից կրակ է բացել այն մարդկանց վրա, որոնք գտնվում էին նույն փողոցի 3-րդ շենքի մոտ, իսկ հետո թաքնվել է շենքում։ Ժամը 16:03-ին դեպքի վայր է ժամանել ոստիկանության ջոկատը, մոտ 15 րոպե անց «Ռամենսկոե»-ի վարչության պետի կողմից հայտարարվել է «Սիրենա» օպերատիվ պլանի անձնակազմի հավաք։
Ժամը 19:00-ի սահմաններում Ռուսաստանի ազգային գվարդիայի զորքերի դաշնային ծառայության հատուկ նշանակության ջոկատի մարտիկները փորձել են գրոհել տունը։ Իրավապահ մարմինների աշխատակիցների վրա կրակ է բացվել հրացանից, դրանցում նաև մի քանի նռնակներ են նետվել։ Երկրորդ անգամ ուժայինները գրոհել են ժամը 20:00-ի սահմաններում, այս անգամ չորս հատուկջոկատայիններ վիրավորվել են նռնակի պայթյունի հետևանքով։ Զենկովին հաջողվել է լքել շենքը։
Զենկովի մարմինը հայտնաբերվել էր 2017 թվականի հունիսի 11-ին՝ ժամը 00:17-ին, տան բակում գտնվող գազի հորում, որտեղից կրակոցներ էին հնչել։ Մահն առաջացել է գլխին ստացած հրազենային վնասվածքից, որը նա ինքն իրեն հասցրել է ատրճանակից։


== Հետաքննություն ==
Դեպքի առթիվ ՌԴ Քննչական կոմիտեի Մոսկվայի մարզի գլխավոր քննչական վարչության կողմից հարուցվել է քրեական գործ՝ քրեական օրենսգրքի 30-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 105-րդ հոդվածի 2-րդ մասի «ա» կետով, 105-րդ հոդվածի 2-րդ մասի «ի» կետով (սպանություն խուլիգանական դրդումներով), 222-րդ հոդվածի 1-ին մասով (զենքի և զինամթերքի ապօրինի շրջանառություն), 317-րդ հոդվածով (ոտնձգություն իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կյանքի նկատմամբ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոհսեն Ֆախրիզադե

Մոհսեն Ֆախրիզադե Մահաբադի (1958, Ղոմ, Իրան - նոյեմբերի 27, 2020(2020-11-27), Աբսարդ, Central District, Damavand County, Թեհրանի նահանգ, Իրան), իրանցի ֆիզիկոս, Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի սպա, իմամ Հուսեյնի համալսարանի պրոֆեսոր։ Ըստ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի, Մոհսեն Ֆախրիզադե եղել է Իրանի Պաշտպանության նախարարության և Իրանի զինված ուժերի ավագ գիտաշխատող և ֆիզիկա հետազոտությունների կենտրոնի (PHRC) ղեկավար։ Ղեկավարել է Իրանի 2000-2003 թվականների Ամադ  գաղտնի գիտահետազոտական նախագիծը, որի նպատակը բալիստիկ հրթիռի համար միջուկային մարտագլխիկի մշակումն ու փորձարկումն էր։
2020 թվականի նոյեմբերի 27-ին զոհվել է զինված հարձակման հետևանքով։


== 111 նախագիծ ==

Ըստ Մերձավոր Արևելքի մեդիայի մեկնաբան և Իրանի կառավարության ակտիվ այլախոհ գործիչ Ալիռեզա Ջաֆարզադեի Մոհսեն Ֆախրիզադեն 1991 թվականից եղել է իմամ Հուսեյնի համալսարանի անդամ։ 2000-ականների սկզբին Ֆախրիզադեն ղեկավարել է Կենսաբանական ուսումնասիրության կենտրոնը, որը նախկինում կոչվել է Ֆիզիկայի հետազոտական կենտրոն (PHRC)։ Եղել է այդ նախագծի  պատասխանատուն, այնուհետև՝ ղեկավարը։ Նա մերժել է Ատոմային էներգիայի միջազգային գործակալության խնդրանքը, որը ցանկանում էր Ֆիզիկայի հետազոտական կենտրոնի գործունեության վերաբերյալ հարցազրույց վերցնել նրանից։
Արևմտյան հետախուզությունը պնդում էր, որ նա պատասխանատու էր Իրանի միջուկային ծրագրի՝ Ամադ նախագծի «111 ենթանախագիծ» ծրագրի համար։ Արևմտյան երկրները հայտարարել են, որ «111 ենթանախագիծը» Իրանում միջուկային զենք ստեղծելու փորձ է, թեև Իրանը Ատոմային էներգիայի միջազգային գործակալության դիտորդներին պնդել է, որ միջուկային ծրագիրը նախատեսված է բացառապես քաղաքացիական նպատակների օգտագործման համար և արևմտյան հետախուզական ծառայությունների տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է։


== Մահ ==
2020 թվականի նոյեմբերի 27-ին Ֆահրիզադի վրա մահափորձ է կատարվել։  Նրան ծանր վիճակում տեղափոխել են   հիվանդանոց, որտեղ նա մահացել է ստացած վերքերից։ Եվս մի քանի մարդ զոհվել են հարձակման արդյունքում։ Ըստ որոշ աղբյուրների զոհվածները եղել են գրոհայիններ։
Ըստ ամերիկյան «Foreign Policy»-ի պարբերականի վարկածով Մոհսեն Ֆահրիզադեն հինգ իրանցիներից մեկն է եղել, որն ընդգրկվել է աշխարհի 500 ամենաազդեցիկ մարդկանց ցանկում։ Այդ մահափորձը նրա նկատմամբ  առաջինը չէր։
Մոհսեն Ֆախրիզադեն համարվում էր «իրանական ռումբի հայրը»։


== Վերլուծություն ==
Վերլուծաբանները կարծում են, որ Մոհսեն Ֆախրիզադե սպանությունը հնարավոր է կապված լինել ԱՄՆ-ի նոր ընտրված նախագահ Ջո Բայդենի՝ Իրանի հետ միջուկային գործարքի վերսկսման շուրջ բանակցություններ սկսելու մտադրության հետ, որը չեղարկել է Դոնալդ Թրամփը։
Իրանի զինված ուժերի շտաբի ղեկավար Հոսեյն Բաքերին նշել է, որ Ֆախրիզադեի սպանության հետևին կանգնած են «սիոնիստական ռեժիմի հետ կապ ունեցող ահաբեկիչներ»։
Իրանի արտգործնախարար Մոհամադ Ջավադ Զարիֆն իր հերթին հայտարարել է, որ Ֆախրիզադեի սպանության հանգամանքները հիմք են տալիս ենթադրելու, որ սպանության հետևին կանգնած է  Իսրայելը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավկսենտի Գորոդնյանսկի

Ավկսենտի Գորոդնյանսկի (ռուս.՝ Авксе́нтий Миха́йлович Городня́нский, մարտի 13, 1896(1896-03-13), Bogucharsky Uyezd, Վորոնեժի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 27, 1942(1942-05-27), Խարկովի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) տարիներին Կարմիր բանակի գեներալ-լեյտենանտ, 13-րդ և 6-րդ բանակների հրամանատար։ Մահացել է 1942 թվականին ինքնասպանություն կատարելով` Խարկովի ճակատամարտի ընթացքում իր զորքերի շրջափակման և ջախջախման պատճառով։


== Կենսագրություն ==
Ավկսենտի Միխայլովիչ Գորոդնյանսկին ծնվել է 1896 թվականի մարտի 13-ին Տալի գյուղում (ներկայումս Վորոնեժի մարզի Կանտեմիրովի շրջան). Ռուսական բանակում է 1915 թվականից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից է, ավագ ունտեր-սպա։ Կարմիր Բանակում է 1918 թվականից։ 1919 թվականից եղել է ԽՄԿԿ անդամ։ Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից է, եղել է վաշտի և հրաձգային գնդի հրամանատար։ 1924 թվականին ավարտել է «Կրակային» դասընթացները։ 1938 թվականից եղել է 101-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ ԽՍՀՄ Ժողովրդական Կոմիսարների Խորհրդի 1940 թվականի հունիսի 4-ի որոշմամբ Ավկսենտի Միխայլովիչին շնորհվում է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում։ Գերմանա-խորհրդային պատերազմի սկզբում եղել է 129-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ 1941 թվականի ամռանը դիվիզիան Գորոդնյանսկու հրամանատարությամբ Արևմտյան ռազմաճակատի կազմում մասնակցել է Սմոլենսկի ճակատամարտին։ 1941 թվականի օգոստոսի 31-ին նշանակվել է Բրյանսկի ռազմաճակատի 13-րդ բանակի հրամանատար, 1942 թվականի հունվարին` 6-րդ բանակի հրամանատար։ Խարկովի ճակատամարտի ընթացքում 6-րդ բանակը, գեներալ-լեյտենանտ Գորոդնյանսկու հրամանատարությամբ գործելով գլխավոր ուղղությամբ, ճեղքում է գերմանական զորքերի պաշտպանությունը և մի քանի օրվա մարտերի ընթացքում առաջ է շարժվում մինչև 50 կմ խորությամբ։ Սակայն շուտով Հարավ-Արևմտյան ռազմաճակատի հրամանատարության բացթողումների արդյունքում ռազմաճակատի հարվածային խմբավորումը ընկնում է շրջափակման մեջ և ոչնչացվում։ Տեսնելով իր շրջապատված զորքերի կործանումը` Ավկսենտի Միխայլովիչ Գորոդնյանսկին (1942 թվականի մայիսի 22-27) ինքնասպանություն է գործում։ Թաղված է գերմանացիների կողմից Խարկովի մարզի Պետրովսկի շրջանի Օրլինոյարսկ խուտորում։ Խարկովի մարզի ազատագրումից հետո հրամանատարի աճյունը վերաթաղվում է Խարկովի Պուշկինյան գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Լենինի շքանշան
«Բանվորա-Գյուղացիական Կարմիր Բանակի XX տարի» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Великая Отечественная. Командармы. Военный биографический словарь. — М.; Жуковский: Кучково поле, 2005. — ISBN 5-86090-113-5
Сайт «60 лет Великой Победе»
ОБД «Мемориал»
Mein Herz brennt

Mein Herz brennt (գերմ.՝ Իմ սիրտն այրվում է), գերմանական Rammstein խմբի սինգլ է՝ Videos 1995–2012 տեսահոլովակների հավաքածուից։ Այն թողարկել է 2012 թ. դեկտեմբերի 7-ին։ Mein Herz brennt երգն առաջին անգամ թողարկվել է 2001 թ. Mutter ալբոմում։ 2011 թվականին այն հայտնվեց Made in Germany 1995-2011 ալբոմում՝ դառնալով այս ալբոմի միակ երգը, որը մինչ այդ չի թողարկվել որպես սինգլ և չունի տեսահոլովակ։ 2012 թ. Mein Herz brennt երգի երկու նախկինում չթողարկված տեսահոլովակներ թողարկվել են Videos 1995–2012 տեսահոլովակների հավաքածուում։ Հատուկ այս թողարկման համար ձայնագրվել է երգի դաշնամուրային տարբերակը. Երգի տեսահոլովակի պրեմիերան կայացավ դեկտեմբերի 7-ին խմբի պաշտոնական կայքում։ Սինգլում նաև տեղ է գտել նախկինում չթողարկված «Gib mir deine Augen» երգը։ Խմբի թվով 25-րդ սինգլն է։


== Երգացանկ ==
CD Maxi սինգլMein Herz brennt – Piano Version - 4։31
Gib mir deine Augen - 3։44
Mein Herz brennt – Video Edit - 4։18
Mein Herz brennt – Boys Noize Rmx - 5։00
Mein Herz brennt – Piano Instrumental - 4։317" վինիլMein Herz brennt – Piano Version - 4։31
Gib mir deine Augen - 3։44


== Արտաքին հղումներ ==
սինգլը խմբի պաշտոնական կայքում Archived 2012-11-28 at the Wayback Machine.
Տեսահոլովակ


== Ծանոթագրություններ ==
Չումակի (գյուղ, Ստարոբեշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉումակիՉումակի (ուկրաիներեն՝ Чумаки), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չումակի գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թերթ.am

«Թերթ.ամ», առցանց տաբլոիդային լրատվական կայք, որը տրամադրում է նորություններ Հայաստանից և ամբողջ աշխարհից։ Ի սկզբանե հասանելի է եղել 3 լեզուներով՝ հայերեն (հիմնական), ռուսերեն և անգլերեն։ Ներկայումս կանոնավոր թարմացվում է միայն կայքի հայերեն բաժինը։ 
Թերթ.ամ լրատվական կայքում նորությունները դասակարգված են հետևյալ բաժիններով.
Քաղաքականություն. տեղական և միջազգային քաղաքական զարգացումներ, այդ թվում՝ տարածաշրջանային նորություններ
Իրավունք. իրավական ոլորտի նորությունների լուսաբանում, դատական բարեփոխումներ, իրավունք և արդարադատություն
Տնտեսություն. տնտեսական զարգացումներ, բիզնես նորություններ Հայաստանում և աշխարհում, ֆինանսական ոլորտ, շուկաներ
Գիտություն և տեխնիկա – գիտական ոլորտին վերաբերող նորություններ, տեղեկատվական և բարձր տեխնոլոգիաներ
Մշակույթ – մշակութային անցուդարձը Հայաստանում և աշխարհում
Սպորտ – սպորտային կարևոր իրադարձությունները
Ժամանց– ժամանցային նորություններ, կենսակերպ և հարցազրույցներ2014 թ. փետրվարի դրությամբ կայքն ունի օրական մոտ 150 000 այցելու, Հայաստանում այցելությունների թվով 13-րդ կայքն է։
Միացել է «Պանարմենիան» մեդիա գրուպին։ 2015 թ․ հոկտեմբերից կայքը գործարկում է Tert.am Medicine և Tert.am Life  (ժամանց) էջերը։ 2019թ. միացել է «Քառյակ Մեդիա» ՓԲԸ-ին։ Ընկերության լուծարումից հետո 2022թ. մարտից գործում է որպես առանձին սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություն (ՍՊԸ)։
2023թ. հունվարի դրությամբ կայքն ունի 9 աշխատակից։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2020-05-25 at the Wayback Machine.
Ալիքը ՅուԹուբում
Էլենի Պրոսալենտի

Էլենի Պրոսալենտի (հուն․՝ Ελένη Προσαλέντη Աթենք,1870- Աթենք, 1911), 19-րդ դարի երկրորդ կեսի և 20-րդ դարի սկզբի հույն նկարչուհի։
Էլենի Պրոսալենտիսը ծնվել է հայտնի նկարիչների ընտանիքում։ Նրա պապը, քանդակագործ և նկարիչ Պրոսալենտիս Պավլոս (1784-1837), հանդիսանում է առաջին պրոֆեսիոնալ քանդակագործը ժամանակակից Հունաստանում։ Նրա հայրը,Պրոսալենտիս Սպիրիդոն (1830-1895), նույնպես նկարիչ էր։ Նկարիչներ են դարձել անգամ նրա եղբայները՝ Պավլոս Պրոսալենտիս կրտսեր (1857-1894), էմիլիոս Պրոսալենտիս (1896-1926) և Օլգա Պրոսալենտի (1870-1930)։
Չնայած նրան, որ Պրոսալենտիսների ընտանիքը լավ հայտնի էր արվեստաբաններին, անճշտություններ կան կապված Էլենի Պրոսալենտիսի (1870-1874 թթ. միջև, Աթենք) ծննդյան տարեթվի և ծննդյան վայրի մասին։ Նա իր նկարչության առաջին դասերը ստացել է իր հորից։ Էլենին հետևում էր նկարչության ակադեմիական ճյուղին։ Նրա հիմնական ոճերն էին դիմանկարչությունը և սրբապատկերագրությունը։ Էլենին իր նկարները ցուցադրում էր Աթենքի ցուցահանդեսներում (1896-1900 թվականներին) և այլ խմբակային ցուցահանդեսներում։ Նրա ամենահայտնի դարձած նկարներն էին դիմանկարներ՝ Կոնստանտինա Մավռոմիխալիսա, Տիմոլյոնա Առգիռոլուլոսա։ Նրա նկարները պահպանվում են Պատմության ազգային թանգարանում, պատկերասրահ ռուս.՝ «Πарнас»: Սրբապատկերները պահվում են եկեղեցիներում՝ (հուն․՝ Παναγία των Ξένων), Սուրբ Գեորգի Աթենքում և Աթենքի ճեմարանում։ Էլենի աշակերտներից է եղել նկարիչ Սգուրոս Դիոնիսիոս։
Նկարչուհին մահացել է Աթենքում 1911 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
(906) Ռեպսոլդա

(906) Ռեպսոլդա (անգլ.՝ Repsolda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1918 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Առնոլդ Շվասմանի կողմից Բերգդորֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,89825 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6564 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1401 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1802,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,199756 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(906) Ռեպսոլդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կուլբակովո (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուլբակովո (այլ կիրառումներ)Կուլբակովո (ռուս.՝ Кульбаково), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Բոլշեկիրսանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կառասկու Բոնիտու

Կառասկու Բոնիտու  (պորտ.՝ Carrasco Bonito), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Բիկու դու Պապագայուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4 472 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 195,017 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 22,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.951.685,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.270,64 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,562 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Նահանգապետի տուն (Վիբորգ)

Նահանգապետի տուն  (ռուս.՝ Дом губернатора), վարչական շենք Վիբորգի պատմական կենտրոնում (Կրեպոստնայա փողոց 35), որը 1895-1897 թվականներին կառուցվել է ճարտարապետ Յոհան Յակոբ Արենբերգի (1847-1914) կողմից։


== Նկարագիր ==
Վիբորգի  նահանգապետի երկհարկանի նստավայրը կառուցված է նեոռենեսանս ոճով, ինչպես և այսպես կոչված «Արենբերգի թաղամասի» մնացած շենքերի մեծ մասը, որոնք համարվում են 16-րդ դարի իտալացի ճարտարապետների բարեհաջող ընդօրինակումներ (նահանգային վարչության տունը, ռեալական լիցեյի և դասական լիցեյի, ինչպես նաև Վիբորգի փոստատան շենքերը)։ Հետազոտողները նշում  են առանձին տարրերի ցայտուն  նկարազարդումները բավականին զուսպ հարդարանքով։ Ճակատը զարդարված է իոնիական  սյուներով, իսկ առաջին հարկը շարված է կոպտատաշ քարով և հատակի ժանգոտմամբ։ Երկրորդ հարկի մեծ մասը զբաղեցնում է նիստերի դահլիճը  բարձր կիսաշրջանաձև  պատուհաններով։


== Պատմություն ==
19-րդ դարի վերջում Եղջյուրավոր բերդի ամրությունները ապամոնտաժվեցին  և նահանգային ճարտարապետ Յակոբ Արենբերգը նպատակադրվեց կազմակերպել նոր գլխավոր կենտրոնի կառուցումը, հիմնականում Լութերական եկեղեցու շուրջը։ Արենբերգի նախագծած հասարակական շենքերի թաղամասն ընդգրկում էր վարչական գրասենյակներ և ուսումնական հաստատություններ։ Նահանգապետերից 1897-1940 թվականներին մշտապես նստավայրում բնակվող ամենահայտնի պետական գործիչը Լաուրի Ռելանդերն էր, որը Ֆինլանդիայի նախագահ ընտրվելուց առաջ զբաղեցրել էր նահանգապետի  պաշտոնը։
Խորհրդա-ֆիննական  պատերազների (1939-1944) արդյունքում Վիբորգի նահանգը լուծարվեց, նահանգապետի նստավայրում տեղակայվեցին  քաղաքի խորհրդային և կուսակցական մարմինները։ Հետպատերազմյան նորոգման ընթացքում կորան Վիբորգի զինանշանը և տանիքի վերևում գտնվող Վիբորգի նահանգի զինանշանը։ 1952 թվականից  շենքը դարձավ Քաղաքական լուսավորության տուն, այնտեղ տեղակայվեցին Մարքսիզմ-լենինիզմի համալսարանը և ԽՄԿԿ քաղաքային կոմիտեի գրադարանը։ Գլխավոր  դահլիճում անցկացվում են Վիբորգի ժողովրդական պատգամավորների քաղաքային խորհրդի նիստերը։ 1990 թվականից շենքը զբաղեցնում է Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի պատգամավորների քաղաքային խորհուրդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кепп Е. Е. Выборг. Художественные достопримечательности / Ред. О. В. Казаков. — Выборг: Фантакт, 1992. — 200 с.
Максимович М.Я. Путеводитель по Выборгу. — СПб.: «Центр сохранения культурного наследия», 2014. — 96 с.
Неувонен П., Пёюхья Т., Мустонен Т. Выборг. Архитектурный путеводитель / Пер. Л. Кудрявцевой. — 2-е изд. — Выборг: СН, 2008. — 160 с. — ISBN 5-900096-06-8.
Չելյուսկին (հրվանդան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չելյուսկին (այլ կիրառումներ)Չելյուսկին հրվանդան (ռուս.՝ Мыс Челюскина), Եվրասիայի և ցամաքի ամենահյուսիսային կետը։ Գտնվում է Թայմիր թերակղզու ծայր հյուսիսում (հյուսիսային լայնության 77°43 արևելյան երկայնության 104° 18՝)։ Առաջին անգամ Չելյուսկին հրվանդան է հասել Հյուսիսային մեծ արշավախմբի մասնակից, ռուս բևեռախույզ Սեմյոն Չելյուսկինը (մոտ 1700—1760 թվականներից հետո) 1742 թվականին։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==
(2153) Ակիյամա

(2153) Ակիյամա (անգլ.՝ Akiyama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Հարվարդի աստղադիտարանի կողմից Հարվարդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,123621 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6459 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6014 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2016,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178532 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,19° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2153) Ակիյամա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ուտյակովո (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)

Ուտյակովո (ռուս.՝ Утяково, բաշկիրերեն՝ Үтәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 657 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սան Մարտին դել Ռեյ Աուրելիո

Սան Մարտին դել Ռեյ Աուրելիո (իսպ.՝ San Martín del Rey Aurelio, աստուրերեն՝ Samartín del Rei Aurelio, բասկ.՝ San Martin del Rey Aurelio), քաղաք Իսպանիայում՝ Աստուրիա պրովինցիայի Նալոն շրջանում։ Զբաղեցնում է 56.13 քկմ տարածք։ Բնակչության թվաքանակը 2010 թվականի տվյալներով եղել է 18 549, խտությունը՝ 346,16 մարդ/քկմ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը