armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
WWE Raw կանանց չեմպիոնատ

WWE Raw կանանց չեմպիոնատ (անգլ.՝ WWE Raw Women's Championship), պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի (ռեստլինգ) չեմպիոնական տիտղոս «WWE» կազմակերպության «Raw» ապրանքանիշի կին մարզիկների դիվիզիոնում։ Հանրությանը ներկայացվել է 2016 թվականի ապրիլի 3-ին՝ «Ռեսլմանիա 32» ամենամյա իրադարձության շրջանակներում։ Փոխարինել է WWE դիվաների չեմպիոնական տիտղոսին, որն ստեղծվել էր 2008 թվականին՝ համալրացնելու WWE կանանց օրիգինալ տիտղոսին և վերջինիս հետ միավորվել 2010 թվականին։
Արտաքնապես նման է WWE աշխարհի ծանրքաշային չեմպիոնական տիտղոսին։
Տիտղոսը գործածվում է գլխավորապես պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի հանդիպումներում, որոնցում մասնակիցները կատարում են նախապես մշակված սցենարներ և ուղղակիորեն չեն մրցակցում միմյանց հետ։


== Տե՛ս նաև ==
NXT կանանց չեմպիոնատ
WWE SmackDown կանանց չեմպիոնատ
WWE դիվաների չեմպիոնատ
WWE կանանց չեմպիոնատ (1956-2010)


== Արտաքին հղումներ ==
Տիտղոսի պատմությունը(անգլ.)
Պառնաս (գրական խմբակ)

Պառնաս (ֆր.՝ Parnasse), գրական խմբակ Ֆրանսիայում։ 1860-ական թվականներին Շառլ Լըկոնտ դը Լիլի (1852 թվականին հրատարակել է «Անտիկ բանաստեղծություններ» ժողովածուն, որի նախաբանը գրական մանիֆեստի նշանակություն է ունեցել) և Թեոֆիլ Գոթիեի (1852 թվականին լույս են տեսել «էմալ և Քար» բանաստեղծությունների և «Նոր արվեստ» հոդվածների ժողովածուները) շուրջն են համախմբվել երիտասարդ բանաստեղծներ. այդ խմբավորումը իրենք անվանել են «հեթանոսական» կամ «մաքուր արվեստի» դպրոց։ «Պառնաս» է կոչվել հետագայում՝ «ժամանակակից Պառնաս» (1866) ժողովածուի լույս տեսնելուց հետո։ «Պառնաս»-ի անդամներից էին Թեոդոր դը Բանվիլը, Սյուլի-Պրյուդոմը, ժ․ Մ․ դը էրեդիան, Պոլ Վեռլենը, Ստեֆան Մալարմեն, Անատոլ Ֆրանսը, Կատյուլ Մենդեսը։
Պառնասականները հրաժարվում էին ռոմանտիկական ընդվզումից, իրականության քննադատությունից, անցյալի սենտիմենտալ քնարերգությունից։ Նրանք ձգտում էին հեռանալ ժամանակակից կյանքից դեպի «անխռով» բանաստեղծական աշխարհ, որոնում էին նոր ձևեր, նոր ռիթմ ու բանաստեղծական նոր լեզու։ Պլեխանովի բնորոշմամբ դա «բուրժուական ճղճիմության բուրժուական ժխտում էր»։ Պառնասականների սկզբունքն էր Թեոֆիլ Գոթիեի «Արվեստն արվեստի համար» թեզը։ Առաջին ժողովածուն ընդգրկում էր 37 բանաստեղծների գործեր, երկրորդ ժողովածուն (1871)՝ 55։ Երրորդ և վերջին ժողովածուն տպագրվել է 1876 թվականին։ Պառնասականների ստեղծագործությունները իրենց բանաստեղծական նոր ռիթմով, նոր խոսքով ու պատկերներով հարստացրել են 19-րդ դարի ֆրանսիական գրականությունը։ Հայ իրականության մեջ պառնասականների յուրօրինակ ազդեցությունը առկա է Ա․ Չոպանյանի չափածոյի, Վ․ Տերյանի «Կատվի դրախտ» և Ե․ Չարենցի «էմալե պրոֆիլը Ձեր» բանաստեղծական շարքերում։
Աբրա (այլ կիրառումներ)

Աբրա անվանումը կարող է վերաբերվել հետևյալ գյուղերին

Աբրա (Բուլանըխի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանի Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում
Աբրա (Մարդինի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանի Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում
Աբրա (պրովինցիա) - պովինցիա Ֆիլիպններում
Կուզմինսկայա (գետ)

Կուզմինսկայա  (ռուս.՝ Кузьминская ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յոժուգա գետի աջ ափին՝ 30 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000049873
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004987
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վասիլևկա (գյուղ, Զիլաիրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլևկաՎասիլևկա (ռուս.՝ Васильевка, բաշկիրերեն՝ Васильевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 62 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անտկռուվա

Անտկռուվա (էստ․՝ Antkruva), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աստերոիդների ցանկ (225901-226000)

Աստերոիդների ցանկ (225801-225900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (226001-226100)
 Աստերոիդների ցանկ (225801-225900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (226001-226100)
Երևանի ճոպանուղի

Երևանի ճոպանուղի, 1967 թվականին Երևանում բացված ճոպանուղի։ Ճարտարապետներ՝  Հովհաննես Մարգարյան,Բաղդասար Արզումանյան, գլխավոր մեխկոնստրուկտոր՝ Մ. Վախտանգով։ Երևանի ճոպանուղին գործել է 1967-2004 թվականներին։ Այն ուղիղ տրանսպորտային կապ է ապահովել Հերացու փողոցից դեպի Նորք։


== Պատմություն ==
Երևանի ճոպանուղին կապել է Հերացու փողոցը Նորք թաղամասի հետ` օրական տեղափոխելով մոտ 500 ուղևոր։ Ճոպանուղու ուղևորները հիմնականում ուսանողներ էին, քանի որ նրա Կենտրոն թաղամասի կառամատույցը մոտ է գտնվում երևանյան ԲՈՒՀ-երին։ 1990-ական թվականներին ճոպանուղին չի աշխատել ընդամենը 6 ամիս։ Ճապանուղու ուղևորների մոտ 20-30%-ը անվճար հիմունքներով էին երթևեկում, որոնց երթևեկության համար պետությունը 1999 թվականից ի վեր չէր վճարում, ինչի հետևանքով 2003 թ. տվյալներով պետության պարտքը «Երևանի ճոպանուղի» ընկերությանը հասել էր 7,000,000 ՀՀ դրամի։
Երևանի խոշոր խորհրդային մոդեռնիստական կառույցներից է ։
Ներկայումս շենքը լքված և անխնամ վիճակում է, ծառայում է որպես կացարան անօթևանների համար։


== Միջադեպ ճոպանուղում ==
2004 թվականի ապրիլի 2-ին, Երևանի կենտրոնից դեպի Նորք բարձրացող ճոպանուղու վագոնը 15 մետր բարձրությունից ընկել է Ամառանոցային փողոցի առանձնատներից մեկի բակ։ Վթարի հետևանքով վագոնի 11 ուղևորներից մահացել է հինգը, որոնցից երկուսը Իրանի քաղաքացիներ էին, մյուսները ստացել են ծանր մարմնական վնասվածքներ։
Միջադեպի համար միակ մեղադրյալ ճանաչվեց «Երևանի ճոպանուղի» բաց բաժնետիրական ընկերության գործադիր տնօրեն Գրիգոր Ջանյանը, ում մեղադրանք առաջադրվեց 245 հոդվածի 3-րդ մասով՝ «Տրանսպորտային միջոցներն անորակ վերանորոգելը կամ դրանք տեխնիկական անսարքություններով շահագործման բաց թողնելը»։ Ջանյանը դատապարտվեց 5 տարի 6 ամսվա ազատազրկման, սակայն խափանման միջոց ընտրվեց ստորագրությունը չբացակայելու պայմանով ։
Ջանյանն ընդունել էր իրեն առաջադրված մեղադրանքը, այն էր վթարից մեկ տարի առաջ` 2003 թվականի փետրվարին, կատարված վերանորոգումն անցկացվել էր անփութորեն, օգտագործվել էին անորակ և ստանդարտին չհամապատասխանող նյութեր։
Դատաքննության ժամանակ չպարզվեց արդյոք «Երևանի ճոպանուղի» ԲԲԸ-ի սեփականատերը, աշխատակիցները, նորոգող ու սպասարկող կազմակեպություններն ու այլ անձինք մեղավորություն ունեցել են միջադեպի մեջ, թե ոչ ։
Վթարից հետո 2007 թ. ճոպանուղին սեփականության իրավունքով ձեռք է բերել քաղաքացի Ռոբերտ Եղիազարյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (213101-213200)

Աստերոիդների ցանկ (213001-213100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (213201-213300)
 Աստերոիդների ցանկ (213001-213100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (213201-213300)
Ժողովածու (4442)

Ժողովածու (4442), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4442 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1870-1891 թվականներին Ղևոնդ Փիրղալեմյան, Ա. Բահատրյանց գրիչի կողմից Կ. Պոլիսում, Երուսաղեմում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 25-29×20-22 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 778 թերթից։ Գրված է միասյուն, շղագրով։ Կազմը` լաթապատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 2ա, 22ա, 58ա, 75բ, 78ա, 581ա, 667բ։


== Բովանդակություն ==
Ընդօրինակութիւնք ի պէտս պատմութեան հայոց (ի տպագիր մատենից Մովս. Կաղանկատւացւոյ, Ղեւոնդ երիցում Ստ. Օրբելեան, Յովհ. Դրասխանակերտցւոյ, Թովմ. Արծրունւոց, Ի Կանոնդրոց հայոց և ի յիշատակարանաց ձեռագիր մատենից)։
Ղևոնդեա Փիրղալէմեան պատն պատմութիւն հայոց (աշխարհաբար), Վասն Կելիպոլու հայոց, Այցելութիւն վիճակին Ռոդոսթոյի, Ուխտագնացութիւն ի վանս Մշոյ Ս.Կարապետի ի թիւն 1882, ժամանակագրութիւն, Աբրահամ կթդ-ի կտակ։
Ներս. Լամբրոնացւոյ թուղթ առ Լևոն (թրգմ. աշխարհաբար)։
Կանոնք պատրիարքարանին Երուսաղէմի։


== Ծանոթագրություններ ==
Էյ-Իչի Նեգիշի

Էյ-Իչի Նեգիշի (根岸 英, Negishi Eiichi, հուլիսի 14, 1935(1935-07-14)[…], Hsinking, Մանջոու-Գո - հունիսի 6, 2021(2021-06-06), Ինդիանապոլիս, ԱՄՆ), ճապոնացի քիմիկոս, որն իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել է աշխատելով Պերդյույի համալսարանում՝ ԱՄՆ-ում։ Նա հայտնի է Նեգիշիի շղթայակցումը հայտնաբերելու համար։ Նա արժանացել է քիմիայի Նոբելյան մրցանակի պալադիումով կատալիզվող օրգանական նյութեր սինթեզելու շղթայակցման ռեակցիաները բացահայտելու համար։


== Կյանքը և կրթությունը ==

Նեգիշին ծնվել է Չինաստանի Չանգչուն քաղաքում և մեծացել՝ Կորեայում՝ Ճապոնիայի կառավարման տակ։
Նեգիշին Տոկիոյի համալսարանի շրջանավարտ է։ Կրթությունը շարունակել է ԱՄՆ-ում։


== Կարիերա ==
1968 թվականին դառնում է պրոֆեսորի օգնական, աշխատում է Նոբելյան մրցանակակիր Հերբերթ Բրաունի հետ։ 1972 թվականին վերադառնում է Սիրաքյուսի համալսարան, որտեղ 1979 թվականին դառնում է պրոֆեսոր։


== Տես նաև ==
Քիմիայի Նոբելյան մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերիտե

Ալբերիտե (իսպ.՝ Alberite), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Լոգրոնիո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 20,24 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 2676 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 7 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավորներն են Սուրբ Մարտինը և Աստվածամայր դե լա Անտիգվան։


== Արտաքին հղումներ ==
Официальная страница
Alberite.info Archived 2007-10-19 at the Wayback Machine.
Լեդա Միլևա

Լեդա Միլևա (բուլղար․՝ Леда Гео Милева, 5 փետրվարի, 1920, Սոֆիա - 5 փետրվարի, 2013, Սոֆիա), բուլղարացի գրող և թարգմանչուհի, դիվանագետ, հասարակական գործիչ։ Հեղինակել է մանկական բանաստեղծությունների ավելի քան 30 ժողովածուներ, թատերական ու ռադիոպիեսներ, որ թարգմանվել են աշխարհի տարբեր լեզուներով։ Գրել է նաև գրականության, թարգմանության ու մշակութային միջազգային համագործակցության հարցերին նվիրված հոդվածներ, բուլղարերեն է թարգմանել ամերիկյան, անգլիական ու աֆրիկյան քնարերգությունների նմուշներ։ Արժանացել է Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության I աստիճանի շքանշանի (1970), «Ստարա Պլանինա» առաջին աստիճանի շքանշանի (2006) և «Կոնստանտին Կոնստանտինով» գրական ազգային պարգևի (2008)։


== Կենսագրություն ==
Լեդա Միլևան ծնվել է 1920 թվականի փետրվարի 5-ին Սոֆիա քաղաքում՝ բուլղարացի բանաստեղծ և հրապարակախոս Գեո Միլևի ընտանիքում։ Միջնակարգ կրթությունն ավարտել է 1938 թվականին, ինչից հետո սովորել է Սոֆիայի Ամերիկյան քոլեջում, այնուհետև կրթությունը շարունակել է Սոֆիայի համալսարանում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1944 թվականին, Լեդա Միլևան աշխատանքի է անցել Սոֆիայի ռադիոյում որպես մանկապատանեկան հաղորդումների բաժնի վարիչ. այնտեղ նա աշխատել է մինչև 1951 թվականը։ 1951 թվականից մինչև 1956 թվականը Լեդա Միլևան՝ որպես խմբագիր, աշխատել է «Народна младеж» և «Български писател» հրատարակչություններում, իսկ 1956-1960 թվականներին՝ «Дружинка» ամսագրում։ Դրանից հետո նա աշխատել է Բուլղարական հեռուստատեսությունում. 1966 թվականից մինչև 1970 թվականը Լեդա Միլևան եղել է Բուլղարական հեռուստատեսության գլխավոր տնօրենը։
1970-1972 թվականներին Լեդա Միլևան եղել է Բուլղարիայի ներքին գործերի նախարարությանը կից Տպագրության և մշակութային համագործակցության բաժնի վարչի տեղակալ, իսկ դրանից հետո՝ մինչև 1978 թվականը, եղել է Բուլղարիայի մշտական ներկայացուցիչը ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ում։ Աշխատանքային գործունեությանը զուգահեռ Լեդա Միլևան 1960 թվականից մինչև 1980 թվականը եղել է բուլղարական ՊԵՆ ակումբի սկզբում նախագահի տեղակալը, իսկ հետո՝ նախագահը։ 1979 թվականից մինչև 1989 թվականը Լեդա Միլևան եղել է Բուլղարիայի գրողների միության նախագահը։ Նա հիմնադրել է արտասահմանյան գրականության հարցերին նվիրված «Պանորամա» ամսագիրը, որի գլխավոր խմբագիրն է եղել 1980 թվականից մինչև 1991 թվականը։
Լեդա Միլևան գրական գործունեությունից բացի զբաղվել է նաև հասարակական գործունեությամբ. նա եղել է Բուլղարիայի 8-րդ և 9-րդ Ազգային ժողովների և Բուլղարիայի 7-րդ Մեծ ազգային ժողովի ժողովրդական պատգամավոր։
Լեդա Միլևան մահացել է 2013 թվականի փետրվարի 5-ին քաղցկեղից։


== Պարգևներ ==
1959 թվական – «Կիրիլ և Մեֆոդի սրբերի» I աստիճանի շքանշան
1970 թվական – Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության I աստիճանի շքանշան
2006 թվական – «Ստարա Պլանինա» I աստիճանի շքանշան
2008 թվական – «Կոնստանտին Կոնստանտինով» բուլղարական գրական ազգային պարգև


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Леда Милева. Быстроножка и Серая одежка.
Нас покинула выдающийся деятель болгарской культуры Леда Милева
Բելայա Կոլպ

Բելայա Կոլպ (ռուս.՝ Белая Колпь), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Շախովսկոյ շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (159501-159600)

Աստերոիդների ցանկ (159401-159500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (159601-159700)
 Աստերոիդների ցանկ (159401-159500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (159601-159700)
Արևելյան Գաթեր

Արևելյան Գաթեր, Արևելյան Գհաթներ, Դեկանի սարահարթի (Հնդկաստան) արևելյան ծայրամասի լեռների ընդհանուր անվանումը։ Արևելյան Գաթերն ընդգրկում են տարբեր կառուցվածք և ծագում ունեցող լեռնախմբերը՝ Արևելյան լեռները, Նալամալա, Վելիկոնդա, Պալկոնդա, Շևարոյ լեռնաշղթաները։
Հենութմիրե

Հենութմիրը (եգ․ Ḥnw.t-mj-Rˁ, նշանակում է «Ռայի նման»), հին եգիպտական XIX դինաստիայի կայսրուհի, Ռամզես II֊ի ութ «գլխավոր կանանցից» մեկը։


== Ծագում ==
Հնարավոր է, որ Հենութմիրեն եղել է Սեթի I-ի և Տույա թագուհու դուստրը՝ Ռամզես II-ի և Տիայի քույրը։ Այս ենթադրությունը հիմնված է այն փաստի վրա, որ Սեթի I-ի կնոջ արձանի վրա, որը ներկայումս պահվում է Վատիկանում, Հենութմիրեն պատկերված է մոր կողքին։ Ի տարբերություն Տիայի, նա չի կրել «փարավոնի քույր» տիտղոսը, ինչը ստիպում է կարծել, որ նա կամ Ռամզեսի կրտսեր քույրն էր, կամ էլ նրա դուստրը։ Նրա հարազատների մասին հստակ հիշատակումներ չկան։


=== Տիտղոսներ ===
Գահաժառանգ արքայադուստր
Սիրելի
Հարավի և հյուսիսի տիկին
Փարավոնի դուստր
Թագավորի մեծ կին


== Կենսագրություն ==
Դառնալով Ռամզես II-ի «գլխավոր տիկինը»՝ Հենութմիրեն, եթե եղել է նրա դուստրը, դարձել է նրա չորրորդ կինը՝ Բենտ-Անատից, Մերիտամոնից և Նեբետտավիից հետո։ Արքայադուստրը պատկերված է Աբու-Քիրի արձանի վրա որպես Ռամզես II-ի դուստր։ Բենտ֊Անատի հետ միասին պատկերված է Հելիոպոլիսի արձանի վրա։


=== Մահ ===
Հենութմիրեն մահացել է իր եղբոր գահակալման 40-րդ տարում և թաղված է Կայսրուհիների հովտի QV75 դամբարանում, որը դեռ հնում թալանել են։ Նրա սարկոֆագը ավելի ուշ՝ XXII դինաստիայի օրոք օգտագործվել է Հարիսիս I քուրմ-փարավոնի թաղման համար՝ Մեդինեթ Հաբուում։ Ներկայումս այն ցուցադրված է Կահիրեի եգիպտական թանգարանում։


== Զանգվածային մշակույթի մեջ ==
Բրազիլական աստվածաշնչյան «Տասը պատվիրանները» հեռուստանովելում (պորտ.՝ «Os Dez Mandamentos») Հենութմիրեն ներկայացված է որպես Սեթի I-ի դուստր, ով Նեղոսից հանում է մանուկ Մովսեսին։ Հենութմիրեի դերը կատարել է բրազիլացի դերասանուհի Վերա Ցիմերմանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հենութմիրե Թագուհի Archived 2008-07-20 at the Wayback Machine.
Nos ancêtres de l’Antiquité
Լիտորալ Պիաուիենսիի գավառ

Լիտորալ Պիաուիենսիի գավառ (պորտ.՝ Microrregião do Litoral Piauiense), գավառ Բրազիլիայի Պիաուի նահանգում։ Մտնում է Պիաուի նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 293 192 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 9658,107 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 30,4 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 522 603 622,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 1 841,10 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,615


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Բոն Պրինսիպիու դու Պիաուի
Բուրիտի դուս Լոպիս
Կարաուբաս դու Պիաուի
Կաշինգո
Կոկալ
Կոկալ դուզ Ալվիս
Իլյա Գրանդի
Պարնաիբա
Սան Ժոզե դու Դիվինու
Սան Ժուան դա Ֆրոնտեյրա
Կոնստանտինոս Ստեֆանոպուլոս

Կոնստանտինոս Ստեֆանոպուլոս (հուն․՝ Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, օգոստոսի 15, 1926(1926-08-15), Պատրաս, Հունաստան - նոյեմբերի 20, 2016(2016-11-20), Աթենքի մունիցիպալիտետ, Կենտրանական Աթէնք, Ատիկա, Հունաստան, հույն իրավաբան, քաղաքագետ, Հունաստանի նախկին նախագահ։


== Կենսագրություն ==
1954 թվականին ավարտել է Աթենքի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և մինչև 1974 թվականին աշխատել է մասնագիտությամբ որպես Պատրաս քաղաքի փաստաբանական միությունում։ 1958 թ. առաջին անգամ մասնակցել է ընտրություններին Արմատական ժողովրդական միություն կուսակցության (հուն․՝ Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση) կողմից և առաջին անգամ 1964 թ. ընտրվել է Պառլամենտի անդամ։ 1974, 1977, 1981 և 1985 թվականներին վերընտրվել է Պառլամենտ Նոր Դեմոկրատիա կուսակցությունից (հուն․՝ Νέα Δημοκρατία «Ν.Δ.»)։
1981-ից 1985 թվականները նա կատարել է Պառլամենտի նախագահի և ներկայացուցչի պաշտոնը։ 1974 թվականին Կառավարության Ազգային Միասնություն Կոնստանտինոս Կարամանլիսի կառավարման ժամանակ նշանակվել է առևտրի նախարարի տեղակալ։
Հետագա յոթ տարիները նա աշխատել է Նոր Դեմոկրատիայի կառավարության մեջ որպես Ներքին գործերի նախարար (1974 թվականի նոյեմբերից 1976 թվականի սեպտեմբեր), Աշխատանքի և հասարակական ապահովագրության նախարար(1976 թվականի սեպտեմբերից 1977 թվականի նոյեմբեր)և նախարար առանց պորտֆելիя (1977—1981 թթ.)։
1985 թվականի օգոստոսին Կոնստանտինոս Ստեֆանոպուլոսը հավակնել է Նոր Դեմոկրատիա կուսակցության ղեկավարի պաշտոնին, բայց անարդյունք։
Այդ անհաջողությունից հետո նա լքում է կուսակցությունը և նույն տարվա սեպտեմբերի 6-ին ստեղծում է իր կուսակցությունը՝ Դեմոկրատական Թարմացումները։ (հուն. Δημοκρατική Ανανέωση "ΔΗ.ΑΝΑ.).
1989 թվականին նա ընտրվել է Պառլամենտի անդամ Աթենքի թաղապետարանի կողմից։ Միաժամանակ մինչև 1994 թվականը նա ղեկավարում էր Դեմոկրատական Թարմացումներ կուսակցությունը, մինչև դրա լուծարվելը։


== Նախագահություն ==
Նախագահության ընտրությունների ժամանակ 1995 թվականին, Քաղաքական Գարուն կուսակցությունը (հուն. Πολιτική Άνοιξη «ΠΟΛΑΝ») ներկայացրեց Կոնստանտինոս Ստեֆանոպուլոսի թեկնածությունը և այդ ու Համահունական Սոցիալիստական Շարժում (հուն. Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα «ΠΑΣΟΚ»)կուսակցությունների աջակցության շնորհիվ 1995 թվականի մարտին 8-ին նա ընտրվեց Հունաստանի նախագահ։ 151 ձայն հավաքելով, նա ընտրվեց Հունաստանի 5-րդ նախագահ, 1974 թվականի կառավարության ժողովրդավարական շարժման վերականգնումից հետո։
Կոնստանտինոս Ստեֆանոպուլոսը դարձավ Կոնստանտինոս Կարամանլիսի հետնորդը 1995 թվականի մարտի 10-ից։ 2005 թվականին պաշտոնապես երկրորդ անգամ վերընտրվեց, իսկ նրա հետնորդը դարձավ Կարոլոս Պապուլիասը։ 
Իր նախագահության տարիներին նա ձեռք բերեց համաշխարհային ճանաչում, չնայած որ զսպված և խիստ դիրքորոշում ուներ։


== Մրցանակներ ==
Աստանայի պատվավոր քաղաքացի (26 հունիս 2002 թվական)
1-ին աստիճանի շքանշան «Բարիս» (Ղազախստան, 2001 թվականի հուլիսի 16)
Շքանշան «Վիֆլիեմ 2000» (Պաղեստինի ազգային վարչակազմ, 2000).Կոնստանտինոս Ստեֆանոպուլոսը արժանացել է բազմաթիվ երկրների մրցանակների և շքանշանների։
Ներկայումս նա հանդիսանում է Հունաստանի և այլ երկրների քաղաքների պատվավոր քաղաքացի։


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի քաղաքապետարանի շենք

Երևանի քաղաքապետարանի շենք, վարչական նշանակության շենք Երևանի Արգիշտի 1 հասցեում։ Շենքում տեղակայված է Երևանի քաղաքային կառավարման մարմինը՝ քաղաքապետարանը։


== Պատմություն ==
ԽՍՀՄ կառավարության որոշմամբ 1984 թվականին սկսվեց Երևանի քաղխորհրդի գործկոմի վարչական նոր շենքի շինարարությունը. ճարտարապետն էր Ջիմ Թորոսյանը։ Շենքի կառուցումը հանրապետության ղեկավարության մշտական ուշադրության կենտրոնում էր։ Հաճախ շինհրապարակ էին այցելում Կարեն Դեմիրճյանը, Ֆադեյ Սարգսյանը, Մուրադ Մուրադյանը։ Շինարարական աշխատանքները շարունակվեցին մինչև 1991 թվականը և դադարեցին։ Քաղաքապետարանի նոր շենքը 2003 թվականին վերանախագծվեց` պահպանելով Ջիմ Թորոսյանի նախագծի անաղարտությունը, միաժամանակ, հարմարեցնելով ժամանակի պահանջներին։ Շինարարությունը շարունակվեց և 2004 թվականի նոյեմբերի 26-ին հանձնվեց գործարկման։

Շենքն ունի 5 հարկ, ընդհանուր մակերեսը կազմում է 13,5 հազար քառակուսի մետր։ Այն զարդարում է 47 մետր բարձրություն ունեցող աշտարակը։ Շենքը կառուցված է երևանյան ճարտարապետության ավանդույթներով՝ հաշվի առնելով նորը։ Հիմքում՝ ճարտարապետ Ջիմ Թորոսյանի նախագիծն է։ Քաղաքապետարանի նոր շենքում է տեղակայված Երևան քաղաքի պատմության թանգարանը։ Երևանի քաղաքապետարանի շենքի ճակատը զարդարված է բազմաթիվ ռելիեֆային զարդանախշերով, Կենաց Ծառի պատկերով։ Շենքի խոյակների վրա փորագրված են Հայաստանի մայրաքաղաքների անունները։


== Համայնապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Մուրադ Մուրադյան, «Երևանի քաղաքապետեր», Երևան, 2012
Հիգասիյոսինո

Հիգասիյոսինո (ճապ.՝ 東吉野村 Հիգասիյոսինո-մուրա), Ճապոնիայի Նարա պրեֆեկտուրայի Յոսինո գավառում գտնվող գյուղ։ Գյուղի մակերեսը կազմում է 131,60 կմ², բնակչությունը՝ 1 849 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 14,05 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==

Հիգասիյոսինո գյուղը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Նարա պրեֆեկտուրայում։ Այս գյուղի հետ սահմանակցում են Ուդա, Մացուսակա քաղաքները, Յոսինո ավանը և Կավակամի, Սոնի, Միցուե գյուղերը։


== Բնակչություն ==
Տենկավա գյուղի բնակչությունը կազմում է 1 849 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 14,05 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Քույր քաղաքներ ==
 Սակաի (Օսակա, Ճապոնիա), 1986 թվականի հոկտեմբերի 18-ից


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Հիգասիյոսինո գյուղի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Սոգյութլի (այլ կիրառումներ)

Սոգյութլի, կարող է վերաբերել՝

Սոգյութլի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում
Սոգյութլի - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում
Սոգյութլի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Սոգյութլի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում, Խորասան գյուղաքաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևելք
Սոգյութլի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում, Հասանկալա գյուղաքաղաքից 25 կմ հյուսիս-արևելք
Սառնարանային տեխնիկա

Սառնարանային տեխնիկա, տեխնիկայի բնագավառ, որն զբաղվում է 10-ից մինչև — 150°С ջերմաստիճանային տիրույթում արհեստական ցրտի ստացման և օգտագործման հարցերով։ Ավելի ցածր ջերմաստիճանների ստացմամբ զբաղվում է կրիոգենային տեխնիկան։ Տեխնիկայում արհեստական սառնության ստացման ամենատարածված աղբյուրն է սառնարանային մեքենան։ Արհեստական սառնությունը լայնորեն կիրառվում է սննդի քիմիական և նավթավերամշակման արդյունաբերության մեջ։ Քիմիական արդյունաբերության մեջ սառնությունն օգտագործում են գազերի հեղուկացման ու գազային խառնուրդների բաժանման համար, սինթետիկ նյութերի, ամոնիակի, ազոտային պարարտանյութերի արտադրության ժամանակ։ Նավթավերամշակման արդյունաբերության մեջ սառնությունն անհրաժեշտ է բարձրորակ բենզինի և որոշ քսուքային յուղերի ստացման համար։ Արհեստական սառնությունն օգտագործվում է նաև գազի արդյունաբերության մեջ (օրինակ, բնական գազի հեղուկացման համար)։ Արհեստական սառեցումը կիրառվում է նաև մեքենաշինության, շինարարության, բժշկության մեջ, արհեստական սառցադաշտերի կառուցման, ծովային ջրի անուշացման համնար։
(4466) Աբայ

(4466) Աբայ (անգլ.՝ Abai), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Ղրիմյան աստղաֆիզիկական աստղադիտարանի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,945213 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8462 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0442 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1846,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,194997 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4466) Աբայ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տոլեյթամ

Տոլեյթամ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Վահետյուկի

Վահետյուկի (էստ․՝ Vahetüki), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սամվել Թադևոսյան (դերասան)

Սամվել Թադևոսյան (հունիսի 6, 1993(1993-06-06), Երևան, Հայաստան), հայ դերասան և բեմադրիչ։ Հայտնի է «Կյանք ու կռիվ», «Բրավո, վիրտուոզ» ֆիլմերում կերտած հերոսներով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Երևանում։ Ավարտել է Շենգավիթի  թիվ 154 դպրոցը։
2010 թվին ընդունվել է Երևանի Թատրոնի և Կինոյի պետական ինստիտուտ, դերասանական ֆակուլտետ, Արմեն Մազմանյանի արվեստանոցը։


== Թատերական գործունեություն ==
Խաղացել է Կարել Չապեկի «Մայրը» (ռեժիսոր Լալա Մնացականյան), Իվան Վիրիպաևի «Պատրանքներ» (ռեժիսոր Զառա Անտոնյան), «Ես այստեղ եմ» (ռեժ Տաթև Մելքոնյան), Հակոբ Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկաններ» ներկայացումներում։
Արտիստն իրեն փորձել է նաև ռեժիսորական բնագավառում՝ բեմադրելով «Էգոիստ» ներկայացումը՝ ըստ Մահմուդ Նազերի «Երկդուռ սենյակ» պիեսի։
Բեմադրել է Ալեքսանդր Իրադյանի «Ինքնասպանի գրառումները» երաժշտական պոեմի բալետային ալտերնատիվ պսիխոդրաման Օպերայի և Բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի բեմում, բալետմայսեր՝ Արման Բալմանուկյան։
2018-ին հեղինակը և բեմադրողն է «Մայրենիք» Ֆիզիկական և վիզուալ ներկայացման, որը նորարարական թատրոնի կատարողական ակտ է։


== Ֆիլմագրություն ==
Ալեն Մանուկյանի «Վերևից» կարճամետրաժ ֆիլմ
«Անցում» («Crossing») Արտո Յան ԱՄՆ-Հայաստան. Միքայելի դերում
«Բրավո, Վիրտուոզ» Ֆրանսիա-Բելգիա-Հայաստան. ռեժիսոր Լևոն Մինասյան «Ագաթ ֆիլմս». Ալիկի դերում
«Կյանք ու կռիվ» ռեժիսոր Մհեր Մկրտչյան. Հայաստան. Տիգրանի դերում. 2016
«Հող Չափողները» ռեժիսոր Սուրեն Բաբայան. թուրք երիտասարդի դերում
«Հոսանքին հակառակ» 12 սերիա Հայաստանի Հանրային հեռուստաընկերություն. ռեժիսոր Մհեր Մկրտչյան Հայաստան. Էդուարդ Տոնիկյանի դերում
«SSSR» 12 սերիա Ռուսական Առաջին Ալիքի համար. Պրոդյուսեր Ռուբեն Դիշդիշյան. ռեժիսոր Ալեքսեյ Ռուդակով. Սամվելի դերում (ընթացքում) Մարս մեդիա և Ֆլագման կինոընկերություն։

«Սողոմոնի երգերը» ռեժիսոր Արման Նշանյան. Կոմիտասի դերում (ընթացքում)


== Մրցանակներ ==
Շնորհվել է ՀՀ 2017թ. պետական մրցանակ «Կյանք ու կռիվ» ֆիլմի համար «[1]»
Թատերական Գործիչների Միության «Արտավազդ» մրցանակ - տարվա լավագույն երիտասարդ դերասան, 2015 թիվ, «Էգոիստ» ներկայացում։
ԱրտՖեստ երիտասարդական փառատոն - լավագույն դերասան «Էգոիստ» ներկայացում 2015 թիվ։
ՀՀ  հայկական պետական կինոակադեմիայի «Անահիտ» մրցանակ - լավագույն դերասան «Կյանք ու կռիվ» ֆիլմում Տիգրանի դերակատարման համար, 2016 թիվ։  Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այս հասցեով՝ https://www.aravot.am/2016/12/28/841919/  © 1998 - 2018 Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից
«Ոսկե ծիրան» -հատուկ մրցանակ «Կյանք ու կռիվ» ֆիլմում Տիգրանի դերակատարման համար, 2017 թիվ։


== Քննադական հոդված ==
«Կյանք ու կռիվ» ֆիլմի մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
The Christmas Song

«The Christmas Song» («Սուրբծննդյան երգ», կոչվում է նաև Chestnuts Roasting on an Open Fire), Մել Թորմեի սուրբծննդյան երգը Բոբ Ուելսի տեքստի հիման վրա, որը գրվել է 1945 թվականի հուլիսին։
Երգն սկսվում է ձմեռային տոների տիպիկ սեզոնի՝ կրակի վրա տապակած շագանակների, հնդկահավի, սառնամանիքի, տաք հագնված մարդկանց և երգչախմբի կողմից կատարվող սուրբծննդյան օրհներգերի նկարագրությամբ։ Այնուհետև տեքստը կենտրոնանում է Սանտա Կլաուսի առաջիկա ժամանման և «մեկից մինչև իննսուներկու տարեկան երեխաներին» ուղղված սուրբծննդյան բարեմաղթանքների վրա։
Ըստ Թորմեի հուշերի՝ երգը գրվել է ռեկորդային կարճ ժամանակում (45 րոպե) սարսափելի շոգին, և իրենք այն գրել են Ուելսի հետ, որպեսզի խուսափեն այդ շոգից։ Ոգեշնչման աղբյուր են ծառայել Ուելսի նոթատետրում ուրվագրված մի քանի տողեր։ Երգը առաջին անգամ ձայնագրվել է 1946 թվականին Նեթ Քինգ Քոուլի եռյակի կողմից՝ Capitol լեյբլի հետ, նույն թվականի նոյեմբերին ընդգրկվել է հիթ-շքերթների առաջատարների թվում և մնացել յոթ շաբաթ։ Հետագայում Քոուլը ձայնագրել է ևս երեք տարբերակ՝ ինչպես իր տրիոյի մասնակցությամբ, այնպես էլ առանձին։ 1961 թվականին թողարկված տարբերակը մնում է մինչ օրս ամենահայտնի տարբերակը։ «The Christmas Song»-ը դարձել է սևամորթ երգչի կատարմամբ առաջին տոնական ստանդարտը։ 2018 թվականի վերջին սուրբծննդյան ներբեռնումները երգին թույլ են տվել առաջին անգամ ընդգրկվել «Բիլբորդի» լավագույն քսանյակում։
Երգը բազմիցս ձայնագրել են նաև Մել Թորմեն, որն այն անվանել է իր «ռենտան», ինչպես նաև շատ այլ երգիչներ։ 1974 թվականին երգը ներառվել Է «Գրեմմի» փառքի սրահում, իսկ 2006 թվականին կոմպոզիտորների, հեղինակների և հրատարակիչների ամերիկյան միությունը հաղորդել է, որ այն XXI դարի սկզբի ամենահանրաճանաչ տոնական հիթն է (ռադիոյում կատարումների թվով)։


== Հիթ-շքերթներ ==
Illegal chart entered Billboardglobal200|16


== Տես նաև ==
«Սիմփսոնները պատրաստում են բաց կրակի վրա» («Սիմփսոններ» մուլտսերիալի պիլոտային սերիան, որը կոչվել է այս երգի անունով)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Christmas Song(անգլ.) Allmusic կայքում
Bill DeMain. (December 2006)։ «The Christmas Song»։ Performing Songwriter No. 96 (անգլերեն)։ Վերցված է 2013-12-13 
Wook Kim. (Dec. 14, 2012)։ «Yule Laugh, Yule Cry: 10 Things You Didn’t Know About Beloved Holiday Songs: "The Christmas Song"»։ Time (անգլերեն)։ Վերցված է 2013-12-13
Կանադայի կոմունիստական կուսակցություն

Կանադայի Կոմունիստական կուսակցությունը (անգլ.՝ Communist Party of Canada, ֆր.՝ Parti communiste du Canada, ԿԿԿ), կոմունիստական կուսակցություն Կանադայում։
Ստեղծվել է 1921 թվականին, Գուելֆի հիմնադիր համագումարում։ 1922-1924 թվականներին անվանվել է Կանադայի բանվորական կուսակցություն (ԿԲԿ)։ 1924 թվականին մտել է Կոմինտերնի մեջ։ 1931-1935 թթ. և 1940-1943 թթ. գործել է ընդհատակում։ 1941 թ-ին (Խորհրդային Միության վրա Նացիստական Գերմանիայի հարձակումից հետո) կանադացի կոմունիստները հանդես եկան երկրում հակաֆաշիստական ուժերի ազգային ճակատ ստեղծելու նախաձեռնությամբ։ 1943 թվականին ստեղծվեց լեգալ մարքս-լենինյան կուսակցություն, որն անվանվեց բանվորական առաջադիմական կուսակցություն (ԲԱԿ)։ 16-րդ համագումարում (1959) ԲԱԿ-ը վերանվանվեց Կանադայի կոմունիստական կուսակցություն (ԿԿԿ)։ 21-րդ համագումարն ընդունեց նոր ծրագիր, որն առաջ քաշեց ձախ ուժերի միասնական ճակատ ստեղծելու խնդիր։ 
ԿԿԿ-ի կենտրոնական օրգանն է «Փիփլս վոյս» (People's Voice) թերթը։


== Գլխավոր քարտուղարներ ==
1921, Թոմ Բարպո
1921-1923, Վիլյամ Մորիարտի
1923-1929, Ջեկ Մակդոնալդ
1929-1962, Թիմոտի Բակ
1962-1964, Լեսլի Մորրիս
1965-1988, Վիլյամ Կաշտան
1988-1992, Ջորջ Հյուիստոն
1992, Միգել Ֆիգերոն


== Ընտրությունների արդյունքներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт
Коммунистическая партия Канады: "Уроки нашей истории"


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Тим Бак. Тридцать лет коммунистического движения в Канаде (1922—1952)։ пер. с англ. / Тим Бак. — М.: Издательство иностранной литературы, 1953. — 197 с.
История Коммунистической партии Канады, 1921—1976: Пер. с англ. / Предисл. У. Каштана, послесл. Н. Мостовца. — М.: Политиздат, 1984. — 279 с.
Ավետարան (5143)

Ավետարան (5143), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5143 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1708 թվականին Ստեփանոս սարկավագ գրիչի կողմից Շատախու թաղում։ Ծաղկողը և կազմողը՝ Ստեփանոս սարկավագ։ Ստացողը եղել է տանուտեր Ալգի գեղջ Շատախոն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22.5x15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 303 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 14, ավետարանիչ 4, խորան 10, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 300բ, հետագայի՝ 148բ (18-րդ դար), 149ա (19-րդ դար)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոշչա (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոշչա (այլ կիրառումներ)Ռոշչա (ուկրաիներեն՝ Роща), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոշչա գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աշոտ Ճենտերեճյան

Աշոտ Հրաչի Ճենտերեճյան (օգոստոսի 29, 1952(1952-08-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 5, 2017(2017-03-05), Երևան, Հայաստան), հայ ջութակահար։    


== Կենսագրություն ==
Աշոտ Ճենտերեճյանը ծնվել է 1952 թվականի օգոստոսի 29 -ին Երևան քաղաքում։ Ավարտելով Պ. Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցը 1971 թվականին ուսումը շարունակել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում՝ սովորելով ժամանակի ականավոր պրոֆեսորների դասարաններում։
1976-1977 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։
1970-ականներին երկվորյակ եղբոր՝ Արմեն Ճենտերեճյանի հետ հիմնելով խորհրդային կատարողական արվեստում նախադեպը չունեցող ջութակային դուետը Աշոտ Ճենտերեճյանն սկսեց ծավալուն համերգային գործունեություն՝ ելույթներ ունենալով Խորհրդային Միության, Եվրոպայի և Միջին Արևելքի բազմաթիվ երկրներում։
«Ճենտերեճյան դուետ»-ի համերգային գործունեությանը զուգահեռ աշխատել է Հայաստանի Ազգային Օպերայի և բալետի, Ֆիլհարմոնիկ և ՀՀ Հեռուստատեսության և ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախմբերում, միաժամանակ ծավալելով ակտիվ մանկավարժական գործունեություն երաժշտական դպրոցներում, ուսումնարաններում, կոնսերվատորիայում։
2004-2007 թվականներին աշխատել է Ստեփանակերտի ՀԲԸՄ-ի նորաստեղծ կամերային նվագախմբում որպես կոնցերտմայստեր, այնուհետև 2007-2010 թվականներին աշխատել Բերձորի երաժշտական դպրոցում՝ զուգահեռ տնօրինելով Բերձորի նվագախումբը։
2011 թվականին Համազգային Կրթական Մշակութային Միության Լիբանանի շրջանային վարչության հրավերով տեղափոխվել է Բեյրութ և 5 տարի շարունակ ղեկավարել «Բարսեղ Կանաչեան» երաժշտական քոլեջը։


== Պարգևներ ==
2002 թվականին պարգևատրվել է Հայաստանի մշակույթի նախարարության պատվոգրով, իսկ 2006 թվականին Արցախի Հանրապետության Մշակույթի Նախարարության պատվոգրերով և Կիլիկիո կաթողիկոս Արամ Ա-ի «Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշանով։ 2021 թվականի սեպտեմբերին տեղի է ունեցել նրան նվիրված հուշ-երեկո։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած էր, ուներ 3 զավակ։


== Մահ ==
Աշոտ Ճենտերեճյանը մահացել է 2017 թվականի մարտի 5-ին Երևանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուկումսի թանգարան

Տուկումսի թանգարան (լատիշ․՝ Tukuma muzejs), արվեստի թանգարան Լատվիայի Տուկումս քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1935 թվականի դեկտեմբերի 30-ին, դառնալով Ռիգայից դուրս նմանատիպ առաջին թանգարանը։ Տուկումսի թանգարանը յոթ մասնագիտացված թանգարանների միություն է, որն ունի ընդհանուր թեմատիկ ուղղվածություն և նպատակ ունի պահպանել, ուսումնասիրել և տարածել Կուրզեմեի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանի պատմական ու մշակութային առանձնահատկությունները։ Թանգարանի յոթ մասնաճյուղերից հինգը գտնվում են Տուկումս քաղաքի սահմաններից դուրս։
Տուկումսի թանգարանի գաղափարական ոգեշնչողը, հիմնադիրը և առաջին տնօրենն է եղել նկարիչ Լեոնիդ Արինշը (լատիշ․՝ Leonīds Āriņš):
Թանգարանի պահոցում է գտնվում 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի Լատվիայի արվեստի ստեղծագործությունների ամենաթանկարժեք հավաքածուներից մեկը։ Ընդհանուր առմամբ թանգարանի հավաքածուն ներառում է գրեթե 90 հազար արվեստի ստեղծագործություն, որից միայն տասներորդ մասն է ցուցադրվում։ Ներկայումս Տուկումսի թանգարանը բաղկացած է հետևյալ կառուցվածքային ստորաբաժանումներից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ալկասարեն

Ալկասարեն (իսպ.՝ Alcazarén), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիդոլիդ պրովինցիայի Կաստիլիա ի Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռա դե Պինարես շրջանում։ Տարածքը կազմում է 48 կմ2, բնակչությունը՝ 722 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 10 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
ALCAZARÉN. Descripción, historia y fotografías
Կենտրոնական դիվիզիոն (NBA)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կենտրոնական դիվիզիոն (այլ կիրառումներ)Կենտրոնական դիվիզիոն, Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի (NBA) արևելյան կոնֆերենցիայի 3 դիվիզիոններից մեկն է, որը բաղկացած է 5 թիմերից՝ «Չիկագո Բուլս», «Կլիվլենդ Կավալիերս», «Դետրոյթ Փիստոնս», «Ինդիանա Փեյսերս» և «Միլոուքի Բաքս»։
Դիվիզիոնն ստեղծվել էր 1970-71 խաղաշրջանին ընդառաջ, երբ լիգայի թիմերի քանակը 14-ից դարձավ 17, երբ ավելացան ևս 3 թիմեր՝ «Բաֆըլո Բրեյվզը», «Կլիվլենդ Կավալիերսը» և «Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերսը»։
Դիվիզիայի տիտղոսներն ամենաշատը հաղթել են «Դետրոյթ Փիստոնսի» բասկետբոլիստները (9 անգամ), հետո՝ «Բուլսը» և «Բաքսը» (յուրաքանչյուրը 7 անգամ)։ Տասը NBA-ի չեմպիոնական ակումբ կենտրոնական դիվիզիոնից է։


== Այժմյան ակումբները ==


=== Թիմերի ժամանակահատվածը ===
Գնայուկ բզեզներ

Գնայուկ բզեզներ, գնայուկներ (լատ.՝ Carabidae), բզեզների ընտանիք։ Հայաստանում հայտնի է մոտ 450 տեսակ՝ տարածված անտառներում, դաշտերում, ճահիճներում, ջրերի ափերին, հազվադեպ՝ քարանձավներում։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը մինչև 8 սմ է։ Գլուխն ազատ շարժվող է, առաջ ցցված, բեղիկները՝ թելանման՝ 11-հատվածանի։ Ոտքերը երկար են, վազող տիպի, թաթերը՝ 5-հատվածանի։ Ծածկոցները հաճախ սև են կամ մետաղ, փայլով, վերնաթևերը՝ սովորաբար լավ արտահայտված ամբողջական ակոսներով։ Թրթուրները շարժուն են, հաճախ 6 հոդից կազմված երկար ոտքերով, ծածկոցները՝ սպիտակ կամ գունավորված (թուխ, սևակապույտ), փորի ծայրը՝ հիմնականում երկար խոզաններ կրող 2 երկար հոդավոր ցերկաներով։


== Բամացում և զարգացում ==
Գրեթե բոլոր գնայուկները միամյա սերունդ ունեն, սակայն կարող են ապրել մի քանի տարի և կրկնակի զուգավորվել։ Ձվի փուլը տևում է մի քանի օրից 3 շաբաթ, թրթուրինը՝ 2-3, հարսնյակի փուլը շատ կարճ է։ Սովորաբար ձմեռում է հասուն բզեզը։ Հիմնականում գիշատիչ են, կան նաև բուսակերներ, այդ թվում՝ գյուղատնտեսական բույսերի վնասատուներ։ Որոշ տեսակներ (ցայտագնայուկներ, գեղամարմիններ) օգտակար են, սնվում են վնասատու միջատների թրթուրներով։ Տեսակների մեծ մասի և′ թրթուրները, և′ հասունները բազմավեր են։ Գնայուկ բզեզները ակտիվ են գիշերը, ցերեկը թաքնվում են քարերի, թափված տերևների տակ։ Վտանգի ժամանակ արտանետում են այրող հեղուկ։
Ռազիեզդ Կուրենի (Օռլովսկի շրջան)

Ռազիեզդ Կուրենի (ռուս.՝ Разъезд Куреный), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Մտնում է Լուգանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կլյաչինո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿլյաչինոԿլյաչինո (ռուս.՝ Клячино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արարատ (հրաբուխ, Ավստրալիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արարատ (այլ կիրառումներ)Արարատ, հանգած հրաբուխ Ավստրալիայի հարավ–արևելքում, Արարատ քաղաքից 8 կմ հարավ–արևելքում։ Բարձրությունը մոտ 660 մ է։ Ակտիվ գործել է երրորդականում և անթրոպոգենում։ Ծածկված է լավաներով ու տուֆերով։ Ունի ոսկու հանքավայրեր։ Բուսականությունը խոնավ մերձարևադարձային է։ Արարատ է անվանել այդտեղ առաջինը բնակություն հաստատած անգլիացի ֆերմեր Հ. Ս. Ուիլզը՝ իր այստեղ բնակություն հաստատելը նմանեցնելով առասպելական Նոյի տապանի կանգ առնելուն Արարատի գագաթին։


== Ծանոթագրություններ ==
(4200) Շիզուկագոզեն

(4200) Շիզուկագոզեն (անգլ.՝ Shizukagozen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի նոյեմբերի 28-ին Յոսիակի Բանոյի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Կարասույամայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,726561 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1162 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3369 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1644,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,218918 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,77° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4200) Շիզուկագոզեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նակաիձեեբի (Քոբուլեթի շրջան)

Նակաիձեեբի (վրաց.՝ ნაკაიძეები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 672 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի պատմություն (գրքաշար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայաստանի պատմություն (այլ կիրառումներ)«Հայաստանի պատմություն», Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի կողմից հրատարակվող գրքաշար, որի հեղինակն է հուշարձանագետ, բանասեր, պատմագետ ՀՃՈւ հիմնադրամի երևանյան գրասենյակի ղեկավար Սամվել Կարապետյանը։ Այն կազմված է 36 հատորից։ 2019 թվականի հունվարի դրությամբ լույս է տեսել գրքաշարի առաջին երեք հատորը (Հատոր Ա, Բ, Գ)։ Գրքաշարի բոլոր հատորների հրատարակումը նախատեսված է ավարտել 9-ից 10 տարում։


== Հատորներ ==


=== Հայոց ձոր գիրք ===

Գիրքը հրատարակվել է 2015 թվականին։ Նվիրված է Պատմական Հայաստանի Վասպուրական նահանգի Հայոց ձոր գավառի պատմությանը և նյութական մշակույթի հուշարձաններին։ Այն հեղինակել է հուշարձանագետ, պատմաբան, բանահավաք, Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի երևանյան գրասենյակի ղեկավար Սամվել Կարապետյանը։ Գրքի բովանդակությունը հարստացված է արժեքավոր լուսանկարներով, փաստաթղթերով, առկա է աղբյուրների հսկայական ցանկ։ Աշխատությունը կազմված է 232 էջից և Հայոց ձոր գավառի քարտեզից։


=== Սալմաստ գիրք ===

Գիրքը հրատարակվել է 2017 թվականին։


=== Արծկե գիրք ===

Գիրքը հրատարակվել է 2018 թվականին։


=== Մռավականք գիրք ===

Գիրքը հրատարակվել է 2019 թվականին։


== Տես նաև ==
Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամ
Սամվել Կարապետյան (հուշարձանագետ)


== Ծանոթագրություններ ==
Հռոմեական կամուրջ (Կորդովա)

Հռոմեական կամուրջ (Կորդովա) (իսպ.՝ Puente Romano), կամուրջ Իսպանիայի հարավում։ Գտնվում է Անդալուզիայի Կորդովա քաղաքի պատմական կենտրոնում։ Կամրջի նախօրինակը կառուցվել է Գվադալկիվիր գետի վրա, որը  կառուցվել է դեռևս 1-ին դարում և այդ ժամանակից ի վեր բազմիցս վերակառուցվել։ Ներկայիս կառույցի մեծ մասը թվագրվում է 8-րդ դարին՝ մավրիտանական վերակառուցմանը։ Այն ընդգրկված է Sotos de la Albolafia փոքր արգելոցում։


== Պատմություն ==

Կամուրջը կառուցվել է հռոմեացիների կողմից, մ.թ.ա. I դարի սկզբին։ Հնարավոր է, որ այն փոխարինել է նախորդ՝ փայտե կառույցին։ Ներկայումս, իսլամական վերակառուցման արդյունքում, կամուրջն ունի 16 արկադ, մեկ հատով քիչ, քան սկզբում, և ընդհանուր երկարությունը կազմում է 247 մետր։ Լայնությունը մոտ 9 մետր է։
Via Augusta ճանապարհը, որ կապում է Հռոմը  Կադիսին, ամենայն հավանականությամբ անցնում էր դրա վրայով։ Հին իսլամական տիրապետության ժամանակ մուսուլմանական կառավարիչ Ալ-Սամհ Իիբն Մալիկ ալ-Խավլանին պատվիրեց կառուցել մի կամուրջ հին հռոմեական կամրջի ավերակների վրա։ Միջնադարում, Կալահորրա աշտարակը և Պուերտա դել Պուենտե դարպասը կառուցվել են կամրջի հարավային և հյուսիսային հատվածներում (վերջինս այժմ 16-րդ դարի վերակառուցումն է)։ Ներկայիս կամրջի չափսը վերակառուցման և ընդլայնվելու արդյունքն է։ Կամարները պատկանում են հայտնի Մավրերի ճարտարապետությանը, ինչը գերակշռում է քաղաքում։ 17-րդ դարում Սբ. Ռաֆայելին պատկերող քանդակը դրվել է կամրջի կենտրոնում, որը Բեռնաբե Գոմես դել Ռիոյի ստեղծագործությունն է։
Իր պատմության ընթացքում կամուրջը վերականգնվել և վերանորոգվել է մի քանի անգամ (մասնավորապես 10-րդ դարում), և այժմ միայն 14-րդ և 15-րդ կամարներ են բնօրինակներ։ Այն լայնորեն վերականգնվել է 2006 թվականին։


== Աղբյուրներ ==
Colin O’Connor: Roman Bridges, Cambridge University Press 1993, 0-521-39326-4, pp. 103 (SP7)
Ahmed Mohammed al-Maqqari: Nafhu at-Teeb min Ghosni al-Andalusi ar-Rateeb, pp. 480


== Արտաքին հղումներ ==
Page at Structurae website (անգլ.) (գերմ.) (ֆր.)
Page at Cordoba24 website (անգլ.)
Պարեկ

Պարեկ կամ պատրուլ (ֆր.՝ patrouille), որևէ վայրի դիտման, կարգ ու կանոնի պահպանման համար նշանակված փոքր շարժական զինված խումբ


== Տես նաև ==
Ժամանակի պարեկ
Քաղաքացիական օդանավարկության պարեկ
Չեզոք պարեկ
Վեպրիկսկի գյուղական խորհուրդ (Գադյաչսկի շրջան)

Վեպրիկսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Веприцька сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վեպրիկսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2915 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 84,92 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,33 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Յունուս Էմրեի ինստիտուտ

Յունուս Էմրեի ինստիտուտ (թուրքերեն՝ Yunus Emre Enstitüsü), 2007 թվականին Թուրքիայի կառավարության կողմից հիմնադրված համաշխարհային ոչ առևտրական կազմակերպություն։ Անվանված է 14-րդ դարի բանաստեղծ Յունուս Էմրեի պատվին։ Ինստիտուտը զբաղվում է ողջ աշխարհում թուրքական մշակույթի տարածմանը։ Համարվում է Թուրքիայի փափուկ ուժի հաստատություն և ստեղծվել է Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի հրամանագրի համաձայն։


== Ինստիտուտի մասնաճյուղերի տեղակայման վայրերի ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

{{{1}}} Յունուս Էմրեի ինստիտուտ. պաշտոնական կայք  (անգլերեն) (թուրքերեն)
Աստերոիդների ցանկ (35501-35600)

Աստերոիդների ցանկ (35401-35500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (35601-35700)
 Աստերոիդների ցանկ (35401-35500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (35601-35700)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
Պերեսվետովո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերեսվետովոՊերեսվետովո (ռուս.՝ Пересветово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սանտիլյանա

Կառլոս Ալոնսո Գոնսալես (իսպ.՝ Carlos Alonso González, օգոստոսի 23, 1952(1952-08-23), Santillana del Mar, Կանտաբրիա, Իսպանիա), հայտնի է որպես Սանտիլյանա (իսպ.՝ Santillana) - իսպանացի ֆուտբոլիստ, Ռեալ Մադրիդի և Իսպանիայի հավաքականի հարձակվող։ Ռեալ Մադրիդում անցկացրել է 17 մրցաշրջան։ Մասնակցել է 2 աշխարհի և 2 Եվրոպայի առաջնությունների։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Կարիերան սկսեն Սանտանդերի Ռասինգում։ 19 տարեկան հասակում հայտնվել է Ռեալ Մադրիդում։ Ի սկզբանե Ռեալի փոխնախագահին հետաքրքրում էր մեկ այլ ֆուտբոլիստ, Հերկուլեսում խհանդես եկող պաշտպան, սակայն ակումբի նախագահ Սանտիագո Բեռնաբեուն, որը հետևել էր Սանտիյանայի խաղին, որոշում կայացրեց ձեռքբերել հենց նրան։. Его трансфер помог «Расингу» погасить свои финансовые задолженности. Հաջորդ 17 մրցաշրջանները ֆուտբոլիստն անցկացրեց Ռեալում, որի կազմում անցկացրեց 778 հանդիպում և խփեց 352 գոլ։ Լա Լիգայի լավագույն ռմբարկու երբևէ չի ճանաչվել, սակայն ակումբի ռմբարկուների ցանկում զբաղեցնում է 8-րդ տեղը։.


=== Ազգային ===
Իսպանիայի հավաքականում իր առաջին հանդիպումն անցկացրել է 1975 թվականի ապրիլի 17-ին 1976 թվականի Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլի Ռումինիայի հավաքականի դեմ խաղում։ 1975-1985 թվականներին հավաքականում անցկացրած տարիներին նա մասնակցել է 56 հանդիպման և խփել 15 գնդակ։ Խփել է 4 գնդակ սկանդալային Իսպանիա-Մալթա Եվրո 1984-ի ընտրական փուլում(12։1
Մասնակցել է 1978 և 1982 թթ աշխարհի առաջնություններին, ինչպես նաև 1980 և 1984 թթ Եվրոպայի առաջնոևթյուններին։


== Տիտղոսներ ==
Եվրոպայի առաջնություն
Արծաթե մեդալակիր։ 1984
ՈւԵՖԱ գավաթ
Հաղթող(2)։ 1984-1985, 1985-86]]
Լա Լիգա
Հաղթող(9)։։1971-72, 1974-75, 1975-76, 1977-78, 1978-79, 1979-80, 1985-86, 1986-87, 1987-88
Իսպանիայի գավաթ
Հաղթող (4)։ 1973-74, 1974-75, 1979-80, 1981-82
Իսպանիայի ֆուտբոլային լիգա
Հաղթող։ 1984-85


== Խաղային փիլիսոփայություն ==
Չնայած ոչ բարձրահասակ լինելուն Սանտիլյանան լավ էր խաղում գլխով. Ժամանակակից ֆուտբոլիստներից իր խաղաոչով նման էր Դավիդ Վիլյաին.


== Ծանոթագրություններ ==
Օվիլար

Օվիլար (ֆր.՝ Auvillars), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 220 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.93 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.62 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 32 կմ արևելք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 136 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 103-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,7 %: 103 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 99 անձ (55 տղամարդ և 44 կին): Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին): 33 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==