Մայա Նիկուլինա

Մայա Պետրովնա Նիկուլինա (ռուս.՝ Майя Петровна Никулина, փետրվարի 9, 1937(1937-02-09), Եկատերինբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գրող, բանաստեղծ, արձակագիր, թարգմանիչ, մանկավարժ և մշակույթի պատմաբան։ ԽՍՀՄ գրողների միության (1981) և Ռուսաստանի գրողների միության (1991) անդամ։ Պավել Բաժովի անվան մրցանակի դափնեկիր (2002)։ 


== Կենսագրություն ==
Մայա Նիկուլինան ծնվել է 1937 թվականի փետրվարի 9-ին, Սվերդլովսկում, ծառայողների ընտանիքում։ 1954-1959 թվականներին սովորել է Ուրալի պետական համալսարանի երկրաբանական ֆակուլտետում, 1963-1988 թվականներին` բանասիրական ֆակուլտետում։ 1968-1987 թվականներին աշխատել է Սվերդլովսկի մարզային մանկական գրադարանում՝ որպես ավագ մատենագետ։ 1987-1992 թվականներին աշխատել է «Ուրալի գիտություն» թերթի հումանիտար գիտությունների բաժանմունքի վարիչ, 1992-1998 թվականներին՝ «Ուրալ» ամսագրի գլխավոր խմբագրի տեղակալ և գրական բաժնի վարիչ։ 1995-2004 թվականներին եղել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Ուրալի մասնաճյուղի պատմության և հնագիտության ինստիտուտի գիտաշխատող և Ուրալի պետական համալսարանի գրական բաժնի վարիչ։ 1994 թվականից նա «Корифей» գիմնազիայի ստեղծման նախաձեռնողներից ու կազմակերպիչներից մեկն է և գիմնազիայում դասավանդել է հայրենի երկրի պատմության և լեզվաբանության հիմունքներ։
1981 թվականից եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։ 1952 թվականին լույս է տեսել Նիկուլինայի բանաստեղծությունների առաջին հրատարակությունը։ Նրա գրչին են պատկանում «Իմ տունը և այգին» (1969), «Անուններ» և «Իրավունքի ոգին» (1977), «Անվահետք» (1983), «Կանանցի  խոտ» (1987) և «Քար»։ Քարանձավ Լեռ», «Բանաստեղծություններ» (2002) և «Բանաստեղծությունների ընտրանի և թարգմանություններ։ Արձակ՝ 2 հատորով» (2008)։ Նիկուլինան  մասնակցել է «Ժամանակակից ուրալյան պոեզիայի անթոլոգիա» հանրագիտարանի 2-րդ և 3-րդ հատորների ստեղծման աշխատանքներին։ 1970-1980 թվականներին Նիկուլինան կազմակերպել  և ղեկավարել է գրական ստուդիա։ Նա բազմաթիվ թարգմանություններ է կատարել անգլերենից, չեխերենից, սլովեներենից և իսպաներենից։ 2002 թվականին «Քար։ Քարանձավ։ Լեռ»  գրքի համար նրան շնորհվել է Պավել Բաժովի անվան մրցանակ։ 
Բնակվում է Եկատերինբուրգ քաղաքում։


== Մատենագիտություն ==
1969 — «Мой дом и сад»
1977 — «Имена: Стихи» и «Душа права»
1979 — «Край родной»
1983 — «Колея: Сб. стихов» и «Душа права: Лирика»
1986 — «Дочки-матери»
1987 — «Бабья трава»
1992 — «В полмира снег, сугробы и метели...»
1998 — «Прогулки по Екатеринбургу»
2002 — «Стихи» и «Камень. Пещера. Гора»
2008 — «Избранное в 2-х томах: стихотворения и переводы. Проза»


== Մրցանակներ ==
Պավել Բաժովի անվան մրցանակ (2006)
«Ուրալ» ամսագրի մրցանակ (2000)
Սվերդլովսկի նահանգապետի մրցանակ գրականության և արվեստի բնագավառում (2003)
«Սլովո» մրցանակ (2013)


== Գրականություն ==
Урал литературный : Крат. биобиблиогр. слов. / А. А. Шмаков, Т. А. Шмакова. - Челябинск : Юж.-Урал. кн. изд-во, 1988 г. — 366 с. — С. 193 — ISBN 5-7688-0264-9
Писатели Среднего Урала: Биобиблиогр. указ. / Сост. Л. И. Зыкова. — Свердловск, 1986 г. — С. 191-194.
Знаменательные и памятные даты по Свердловской области на 1987 год: Библиогр. указ. — Свердловск, 1986 г. — С.9
Литература Урала: Очерки и портр. / Науч. ред. Н. Л. Лейдерман. — Екатеринбург, 1998 г. — С. 275-280.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Никулина Майя Петровна»։ Год литературы в Екатеринбурге։ Վերցված է 2021-01-26 
«Никулина Майя Петровна: "Душа права и смерти в жизни нет"»։ Литературный журнал «Урал»։ Վերցված է 2021-01-26 
«Майя Никулина»։ Русская поэзия։ Վերցված է 2021-01-26 
«Люди города: поэт, писатель, публицист Майя Никулина»։ Официальные сайты Екатеринбурга։ Վերցված է 2021-01-26 (չաշխատող հղում)