armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(4697) Նովարա

(4697) Նովարա (անգլ.՝ Novara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 26-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,433869 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0114 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8563 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1386,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,259572 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4697) Նովարա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ցարսկոյե Սելոյի պալատական վարչության վարպետաց բակ

Ցարսկոյե Սելոյի պալատական վարչության վարպետաց բակ (ռուս.՝ Мастеровой двор Царскосельского дворцового правления), պատմական շենքերի համալիր պատմական շենք  Սանկտ Պետերբուրգի Պուշկինի շրջանի Պուշկին քաղաքում։ Կառուցվել են 19-րդ դարում։ Մասնակիորեն մշակութային ժառանգության օբյեկտներ են։ Գտնվում են Մալայա փողոցի 14-18 և Ցերկովայա փողոցի թիվ 7  հասցեներում։


== Պատմություն ==
Փականագործի, հետագայում վարպետի բակը հայտնի է 18-դարի վերջից։ Գոյություն ունեցող շինությունները վերագրում են 19-րդ դարին։ Բակը զբաղեցրել է դեպի Ցերկովայա փողոց դուրս եկող մեծ տարածքը։ Անկյունում եղել է փայտե տուն (չի պահպանվել), որտեղ ապրում էին պալատական ​​շենքերի գլխավոր և կրտսեր վերակացուները։ Պահպանված ամենահին շենքը՝ բակի դարբնոցը, 1806-1807 թվականներին կառուցել է ճարտարապետ Պ. Վ. Նեյելովը։ 1827-1830 թվականներին ճարտարապետ Վ. Մ. Գորնոստաևը վերակառուցել է բակի հիմնական շենքերը՝ արվեստանոցները, որոնց երկու կողմերից էլ մուտքեր են եղել։ Արվեստանոցներում եղել են մի քանի բնակելի տներ։ 1860-ական թվականներին Ցերկովայա փողոցի թիվ 7 փայտե տանն ապրել է ճարտարապետ Իպպոլիտ Մոնիգետտին, ով նաև կառուցել է տան վերնաշենքը։ 1891 թվականին նույն տանը ծառայության ժամանակ ախոռային հատվածում ապրել է Կարլ Մաներհայմը։ 1910-1911 թվականներին Սիլվիո Դանիին փայտե մեկհարկանի տան փոխարեն (ժամանակակից հասցե՝ տուն 18) կառուցել է բետոնե երկհարկանի բնակելի տուն։
Թիվ 14 տանը տեղակայված է Ռուսաստանի Դաշնային հարկային ծառայությունը, Սանկտ Պետերբուրգի թիվ 2 միջտարածաշրջանային տեսչությունը։ 2000-ական թվականների կեսերին փայտե տունն այրվել է, վերակառուցվել է 2007-2008 թվականներին  մեծ անճշտություններով ։ 2013 թվականին թիվ 18 տունը քանդվել է, նախատեսվում է այն վերակառուցել։ 2010 թվականին այրվել է թիվ 7 հասցեի փայտե տունը, 2017 թվականին վերականգնվել է բետոնով փայտե երեսվածքով։


== Տների ցանկ ==
Մալայա փողոց, տուն 14՝ արվեստանոցներ
Մալայա փողոց, տուն 14 ա՝ դարբնոց
Մալայա փողոց, տուն 16՝ բնակելի տուն (քանդվել է, փոխարինվել է նորակառույցով)
Մալայա փողոց, տուն 18՝ բնակելի տուն (քանդվել է)
Ցերկովնայա փողոց, տուն 7՝ բնակելի տուն (քանդվել է, փոխարինվել է նորակառույցով)


== Ճարտարապետություն ==
Իր տեսքով դարբնոցը հիշեցնում է զբոսայգու դասական տաղավար։ Դա մի փոքրիկ մեկհարկանի շրջանաձև գմբեթավոր շենք է, որի վրա կառուցված են ճակտոններով փոքրիկ ելուստներ։ Շինության տեսքը աղավաղում է կաթսայատան ժամանակակից կցակառույցը։
Արվեստանոցների շենքը պատկանում է ուշ կլասիցիզմի ոճին։ Եռանկյուն վերնաճակատն ավարտվում է 9 լիսեռներից սիմետրիկ ճակատով։ Շենքի քանդակազարդ ճակատամասը սվաղապատ է։ Առաջին հարկի մի քանի պատուհաններ աղեղնաձև են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Семенова Г. В. Царское Село: знакомое и незнакомое. — М.: Центрполиграф, 2009. — С. 309-311. — 638 с. — ISBN 978-5-9524-4249-8


== Արտաքին հղումներ ==
«Малая 14, 14А, 16, 18. Мастеровой двор Дворцового правления»։ Энциклопедия Царского Села։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-07-07-ին։ Վերցված է 2018-07-03 
«Мастеровой двор Царскосельского дворцового правления. Мастерская»։ citywalls.ru։ Վերցված է 2018-07-06
Գեորգի Զլատարսկի

Գեորգի Նիկոլով Զլատարսկի (բուլղար․՝ Георги Николов Златарски, 25 հունվարի, 1854, Տիռնովո - 9 օգոստոսի, 1909, Տիռնովո) բուլղարացի երկրաբան, առաջին գիտնականը, որ երկրաբանությամբ է զբաղվել Բուլղարիայում, Բուլղարիայի գրական միության (ներկայում՝ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիա) և արտասահմանյան գիտությունների ակադեմիաների անդամ։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Զլատարսկին ծնվել է 1854 թվականի հունվարի 25-ին Տիռնովո քաղաքում (ներկայում՝ Վելիկո Տիռնովո, Բուլղարիա)՝ Նիկոլա Զլատարսկու ընտանիքում, ով եղել է լուսավորական ու եկեղեցական ազգային շարժման գործիչ։ Գեորգի Զլատարսկին ուներ երեք եղբայր՝ Ալեքսանդր (տնտեսագետ), Վասիլ (պատմաբան) և Ստեֆան (սպա)։
Գեորգի Զլատարսկին Տիռնովոյում ավարտել է գիմնազիան, ապա ուսումը շարունակել է Զագրեբի Կայսերական լիցեյում և Ստամբուլում։ 1880 թվականին նա ավարտել է Զագրեբի համալսարանը (մասնագիտավումը՝ բնական գիտություններ) և նույն թվականի հունիսից որպես հանքաբան-երկարաբան աշխատանքի է անցել Բուլղարիայի ֆինանսների նախարարությունում։ 1890 թվականին դարձել է լեռնային ու երկրաբանական լուսանկարահանումների աշխատանքների ղեկավար, իսկ 1893 թվականին՝ Առևտրի և հողագործության նախարարության երկրաբանության բաժնի տնօրեն։ Աշխատել է Ավստրիայում և Անգլիայում, մտերիմ հարաբերություններ է պահպանել Ֆրանց Տուլայի ու Կոնստանտին Իրեչեկի հետ։
Գեորգի Զլատարսկին դասավանդել է Սոֆիայի համալսարանում և 1903-1904 թվականներին եղել է նույն համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի դեկանը։ Դրանից առաջ նա երկու անգամ ընտրվել էր համալսարանի ռեկտոր (1897-1898 և 1901-1902 թվականներին)։ Նա դասավանդել է ընդհանուր երկրաբանություն, անողնաշար կենդանիների հնէաբանություն, ֆիզիոգրաֆիկ և դինամիկ երկրաբանություն, գեոտեկտոնիկա և ստրատիգրաֆիկ երկրաբանություն, հնակենդանաբանություն և այլն։


== Մատենագրություն ==
Геологията на България (под редакцията на П. Бакалов), Университетска библиотека № 65, София: 1927.
Юрската система в България, Годишник на Софийския университет № 3 и № 4, София: 1908.
Еокретацейската или долнокредната серия в България, Периодическо списание на Българското книжовно дружество, № 68, София: 1907, 35-115.
Рудите в България (Материали по геологията и минералогията на България), Периодическо списание на Българското книжовно дружество, № 2, 1-2, № 3, 84-132, Средец: 1882.
Геологическа карта на България в 20 листа 28 х 40 см в мащаб 1:300 000 (в сътрудничество с Г. Бончев), София: 1905-1910.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Еким Бончев, Георги Златарски, Университетско издателство "Климент Охридски", София: 1988.
Петър Бакалов, Спомени за професор Георги Н. Златарски, Известия на Геологическия институт на Българската академия на науките, № 3, София: 1955, стр. 241-244.
Иван Борисов, Бележити български геолози, Народна просвета, София: 1981, стр. 7-19.
A. Lacroix, La vie de Georges Zlatarski, Bull Soc. geol France, Ser. 4, vol. 10, 1910, 338.


== Արտաքին հղումներ ==
Գեորգի Զլատարսկու հեղինակած գրքերը (բուլղ.)
Գեղեցկության սրահ «Վեներա» (ֆիլմ)

«Գեղեցկության սրահ «Վեներա»» (ֆր.՝ Vénus beauté (institut)), սիրային կատակերգություն, որը նկարահանվել է ֆրանսիացի ռեժիսոր Տոնի Մարշալի կողմից՝ իր սեփական սցենարով՝ 1999 թվականին։


== Սյուժե ==
Անժելան, ֆիլմի գլխավոր հերոսուհին է, փարիզյան «Վեներա»  գեղեցկության սրահում  աշխատում է որպես մերսող։ Նա մոտ քառասուն  տարեկան է, ամուսնացած չէ և այն տղամարդկանց հետ, որոնց համարում է իր սիրեցյալները,  որոշակի խնդիրներ ունի։ Նրանցից մեկի հետ կայարանի կառամատույցում  ունեցած բուռն վեճերից մեկի ժամանակ էլ ծանոթանում է Անտուանի հետ, որը սիրահարվում է անծանոթուհուն և պատրաստ է լինում նրա համար լքել հարսնացուին ու նոր կյանք սկսել։ Իրադարձությունների զարգացմանը հետևում են Անժելայի գործընկերները՝ նախկին բուժքույր Սամանտան և  պրակտիկանտ, երիտասարդ Մարին։


== Դերերում ==
Նատալի Բայ՝  Անժելա
Սամուել Լը Բիան՝  Անտուան
Ժակ Բոնաֆե՝ Ժակ
Մաթիլդա Սենիե՝ Սամանտա
Օդրի Տոտու՝ Մարի
Բյուլ Օժիե՝ սրահի տնօրեն
Ռոբեր Հոսեյն՝ օդաչու
Բրիջիտ Ռուան՝ Մարիաննա
Էլլի Մեդեյրոս՝  Էվելին Эвелин
Էմանուել Ռիվա՝  Լիդա
Քլեր Դենի՝ — շնչարգելություն ունեցող հաճախորդ


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


=== Մրցանակներ ===
«Սեզար» կինոմրցանակ լավագույն ռեժիսուրայի համար (Տոնի Մարշալ)
«Սեզար» կինոմրցանակ  լավագույն ֆիլմ
«Սեզար» կինոմրցանակ լավագույն սցենար (Տոնի Մարշալ)
«Սեզար» կինոմրցանակ ամենախոստումնալից դերասանուհի (Օդրի Տոտու)
«Տիեզերական ոսկե ասեղ» Սիեթլի միջազգային կինոփառատոնում լավագույն կանացի դեր (Նատալի Բայ)
«Ոսկե կարապ»  (Տոնի Մարշալ)
Կաբուրում սիրային ֆիլմերի փառատոնում լավագույն սկսնակ դերասան (Օդրի Տատու)
Մրցանակ «Լյումիեր» ամենախոստումնալից դերասանուհի (Օդրի Տատու)


=== Անվանակարգեր ===
«Սեզար» կինոմրցանակ  լավագույն կանացի դեր (Նատալի Բայ)
«Սեզար» կինոմրցանակ  երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դեր (Բյուլ Օժիե)
«Սեզար» կինոմրցանակ  երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դեր (Մաթիլդա Սենիե)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Салон красоты «Венера»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Բոֆորտ շրջան (Հարավային Կարոլինա)

Բոֆորտ շրջան (անգլ.՝ Beaufort County), ԱՄՆ Հարավային Կարոլինա նահանգի 46 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.391 կմ² է, բնակչությունը՝ 120.937 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բոֆորտ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1769 թ.։
Բիպաշա Բասու

Բիպաշա Բասու (անգլ.՝ Bipasha Basu, հինդի՝ बिपाषा बासु, հունվարի 7, 1979(1979-01-07), Նյու Դելի, Հնդկաստան), հնդիկ դերասանուհի և մոդել։


== Կենսագրություն ==
Բիպաշա Բասուն ծնվել է հունվարի 7–ին 1979 թ. Նյու Դելիում բենգալյան ընտանիքում։ Բիպաշա անունը թարգմանաբար նշանակում է «խորը մութ ցանկություն»։
Ավելի ու ընտանիքը տեղափոխվում է Կալկաթա, որտեղ Բիպաշան իր առաջին հաջող քայլերն է արել մոդելային բիզնեսում։ Բիպաշան ունի երկու քույր՝ Բիդիշա և Բիջոետա։ Փոքր հասակում մաշկի մուգ գույն ունենալու պատճառով նրան համարում էին տգեղ։ Բիպաշան ազատ խոսում է հնդկերեն, անգլերեն և բենգալյան լեզուներով։ Դպրոցական հասակում հետաքրքրված էր բասկետբոլով և երազում էր դառնալ բժիշկ։ Դպրոցից հետո որոշում է զբաղվել առևտրով զբաղվում է հաշվապահությամբ։ Կալկաթայում նա նույնիսկ սկսում է ուսումնասիրել կառավարման հիմունքներ, սակայն դերասանուհու ճակատագիրը փոխվում է հանդիպոլով կալկաթյան հյուրանոցներից մեկում Մեխր Ջեսսին ում նա համարում է իր կնքամայրը։ Արդեն 16 տարեկան հասկուն Բիպաշան հաղթում է Godrej Cinthol Supermodel մրցույթում։ 17 տարեկանում նա մասնակցել է միջազգային մոդելային Ford Supermodel of the world մրցույթին՝ Ֆլորիդայում և զբաղեցրել 3–րդ տեղը։ Նա գովազդել է մասնավորապես Ֆորդ մակնիշի մեքենան և հրավիրվել Նյու Յորք որտեղ հայտնվել է գլխավոր ամսագրերի էջերում։ Բիպաշան կարող էր դառնալ միջազգային թոփ–մոդել, բայց հայրենիքի կարոտը ստիպում է նրան վերադառնալ Հնդկաստան, որտեղ նա շարունակել է նկարահանվել գովազդային հոլովակներում և աշխատել պոդիումի վրա։ Բոլիվուդյան կինոյում նա հայտնել է շատ պատահաբար բայց իր առաջին ֆիլմը («Չար անծանոթը» 2001 թվականի նկարահանված, ռեժիսոր՝ Աբբաս Մաստան) դարձլ է ուղենիշ, իսկ Բիպաշան ստացել է Filmfare մրցանակ լավագույն առաջին դերի համար։ 2014 թվականի հուլիսից դերասանուհին սկսեց նկարահանվել սարսափ ֆիլմում «Alone» նմանակելով արդեն 2007 թ. նկարահանված թայլանդական ֆիլմին, որտեղ դերասանուհին կխաղա սիամական եկվորյակների դերը, որոնցից մեկը մահացել է բաժանման գործողության ընթացքում։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Լոնդոնում ամենօրյա լույս տեսնող ասիական թերթը «Eastern Eye» համարել է 2007 թ. Բիպաշային Ասիայի ամենագեղեցիկ կինը, ինչպես նաև ամենացանկալի կինը Ասիայի 2005 թ. — Most Desirable Woman in Asia-ի վարկածով TV channel Zoom TV և կայքի Indiatimes.com, երկրորդ տեղում՝ Միկշատ Մադհուրի,երրորդ տեղում՝ Պրիանկա Չոպրա և չորրորդ՝ Այշվարիա Ռայ, տասնյակում ընդգրկվել են Շիլլա Շետտի, Կարինա Կաիֆ, Կարինա Կապուր և Լարա Դատտան։

Հայտնվել է ամսագրերի շապիկներին։ "Maxim", "ELLE", "L ' Officiel", "Marie Claire", "Cosmopolitan" և "Vogue".
Սիրված դերասաններ — Քլինթ Իսթվուդը, Հարիսոն Ֆորդը, Հնդկաստանում՝ Ամիթաբհ Բաչչան, Ամիր Կհան։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշիե Լիզկի

Բոլշիե Լիզկի (ռուս.՝ Большие Лызки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 136 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոն Սյուդ (կանտոն)

Բոն Սյուդ (ֆր.՝ Beaune-Nord), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բուրգունդիա շրջանում։ Կոտ դ՛ Օր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 16419 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2105 է։ Կանտոնում կա 15 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Շարլոտտա Ֆրյոլիխ

Շարլոտտա Ֆրյոլիխ (շվեդերեն՝ Charlotta Frölich, նոյեմբերի 28, 1698(1698-11-28), Եվլե, Շվեդիա - հուլիսի 21, 1770(1770-07-21), Ուփսալա, Շվեդիա), շվեդ բանաստեղծուհի և պատմաբան։ Իր ժամանակի ամենաբեղուն հեղինակներից մեկն է եղել՝ զիջելով միայն Հեդվիգ Շառլոտ Նորդենֆլիխտին։ Երբեմն օգտագործել է Լոտտա Թրիվեն (Lotta Triven) կեղծանունը։ Հեղինակ է մի քանի քաղաքական աշխատությունների։ Ֆրյոլիխն առաջին կինն է, ում աշխատությունները հրատարակվել են Շվեդիայի գիտությունների ակադեմիայի կողմից։


== Կենսագրություն ==
Շառլոտտա Ֆրյոլիխը կոմս Կարլ Գուստավ Ֆրյոլիխի (շվեդերեն՝ Carl Gustaf Frölich) և Բեատա Քրիստինա Կրոնստրյոմի (շվեդերեն՝ Beata Christina Cronström) դուստրն է։ 1735 թվականին նա ամուսնացել է Յոհան Ֆունկի (շվեդերեն՝ Johan Funck) հետ։ Շարլոտտա Ֆրյոլիխը Եվա Մարգարետա Ֆրյոլիխի (շվեդերեն՝ Eva Margareta Frölich) զարմուհին է։
Ֆրյոլիխը մեծացել է Մերձբալթիկայում և ստացել լյութերական սպարտացու և կրոնական դաստիարակություն՝ շեշտը դնելով կրոնի, քրտնաջան աշխատանքի և շքեղության բացակայության վրա։ Շատ է կարդացել, գրել է, ուսումնասիրել պատմություն, զբաղվել տնային տնտեսությամբ, երգել օրհներգեր և Աստվածաշունչ։ Ենթադրվում է, որ բացի շվեդերենից խոսել է գերմաներեն, քանի որ հոր առաջին լեզուն գերմաներենն է եղել։ Երկար ժամանակ հրաժարվել է ամուսնությունից, որպեսզի իրեն նվիրի գյուղատնտեսությանը և հանքարդյունաբերությանը։ Օվերբոյում կալվածք է ունեցել, որտեղ չուգուն է արտադրել, ինչպես ամուսնությունից առաջ, այնպես էլ դրանից հետո։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ֆրյոլիխի ստեղծագործությունները կարելի է բաժանել երկու շրջանի․ մինչև 1759 թվականը հրատարակել է հիմնականում դասագրքեր, իսկ 1762 թվականից (ընդմիջումից հետո, երբ տեսողությունը վատացել է) հիմնականում պատահական բանաստեղծություններ։ Հրատարակել է պատմության դասագիրք և ձեռնարկներ գյուղատնտեսության վերաբերյալ։
1741 թվականին դարձել է առաջին կինը, ով տպագրվել է Գիտությունների ակադեմիայում՝ իր սեփական փորձի վրա հիմնված գյուղատնտեսության վերաբերյալ երեք աշխատություններով, երկրորդը եղել է Եվա Էկեբլադը (1748)։ Նրա պատմության մասին գիրքը հայտնի է դարձել 1759 թվականից և նոր հրատարակություններով լույս է տեսել արդեն 1817 թվականին։ 
1768 թվականին հրատարակել է երկու բանաստեղծություն քաղաքական բանավեճի մասին՝ Bisvärmen-ը և Poeme-ն։ Ֆրյոլիխն առաջարկներ է ներկայացրել մուրացկան երեխաների պետական խնամքի և կրթության վերաբերյալ։ Ֆրյոլիխն այն սահմանափակ թվով կանանցից է եղել, որոնցից վեցն ազատ ժամանակ բացահայտորեն մասնակցել են քաղաքական բանավեճերին իրենց անունով, այլ ոչ կեղծանունով, նրանք են՝ Էլիզաբեթ Շտիրնկրոնը և Աննա Անտուանետ Գիլենբորգը, Հեդվիգ Շառլոտա Նորդենֆլիխտը, Ֆրանսուազա Մարգարիտա Ժանիսոնը և Աննա Մարգարետ ֆոն Բրագները։ Ֆրանսուազա Մարգարիտա Ժանիսոնի հետ նա իր դարի երկու կանանցից մեկն էր, ովքեր գաղափարներ էին մշակել, թե ինչպես պետք է պետությունը կառավարի տնտեսությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ann Öhrberg (2001). Vittra fruntimmer. Författarroll och retorik hos frihetstidens kvinnliga författare. Stockholm: Gidlunds Förlag. ISBN 978-91-7844-330-7
Skuncke Marie-Christine, Tandefelt Henrika, red (2003). Riksdag, kaffehus och predikstol: frihetstidens politiska kultur 1766—1772. Skrifter / utgivna av Svenska litteratursällskapet i Finland, 0039-6842 ; 649. Stockholm: Atlantis. Libris 9002888. ISBN 91-7486-771-7
Կամպու Լիմպու դի Գոյաս

Կամպու Լիմպու դի Գոյաս (պորտ.՝ Campo Limpo de Goiás), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սերիսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5 277 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 156,202 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 33,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 27 940 527,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 5 579,18 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Սեն Պարդուլ

Սեն Պարդուլ  (ֆր.՝ Saint-Pardoult), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սեն Ժան դը Անժելի կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժան դը Անժելի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17381:


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 227 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Սեն Պարդուլ (ֆր.)
Մեդիատորներ

Մեդիատորներ (լատիներեն՝ mediator - միջնորդ), միջնորդանյութեր, քիմիական նյութեր, որոնց մոլեկուլները փոխազդում են բջջային թաղանթի հատուկ ռեցեպտորների հետ և, փոխելով որոշակի իոնների թափանցելիությունը, թաղանթում առաջացնում գործողության պոտենցիալ։ Առաջանում են նյարդային դրդման ազդեցությամբ և մասնակցում դրանց հաղորդմանը նյարդային վերջույթից աշխատող օրգանին և նյարդային մեկ բջջից մյուսին։ Մեդիատորները հայտնաբերել է Օ․ Լյովին, սրտի կենտրոնախույս նյարդային վերջույթներում (1921)։ Մեդիատորներից են՝ ացետիլխոլինը, նորադրենալինը, դոֆամինը, սերոտոնինը, 7-ամինակարագաթթուն և այլն։ Էլեկտրոնային մանրադիտակով կատարված հետազոտություններով պարզվել է, որ ինչպես կենտրոնական նյարդային վերջույթներում, այնպես էլ ծայրամասային նյարդային սինապսներում կան մինչև 300 A տրամագծով, ացետիլխոլին պարունակող մեծ թվով բշտիկներ։ Նյարդային դրդման պրոցեսում բշտիկների մի մասը պայթում է, պարունակությունը լցվում է ետսինապսային ճեղքը և փոխազդում ետսինապսային թաղանթի ացետիլխոլինի նկատմամբ զգայուն մասերի՝ խոլինոռեցեպտորների հետ։ Դրանից խիստ բարձրանում է թաղանթի թափանցելիությունը․ K+ իոնները բջջից դուրս են գալիս և տեղադրվում մակերեսին, իսկ Na+ թափանցում է ներս։ Բջջի ներսում փոքրանում է բացասական էլեկտրական լիցքը, բջջաթաղանթն ապաբևեռանում է, որը հանգեցնում է դրդող ետսինապսային պոտենցիալի առաջացմանը։ Երբ նրա մեծությունը հասնում է շեմքայինի, առաջանում է դրդման էլեկտրական ազդակ (տես Կենսաէլեկտրական պոտենցիալներ)։ Առավել ուսումնասիրված և լայնորեն կիրառվող մեդիատորներ են ացետիլխոլինը և ադրենալինը։ Դրան համապատասխան օրգաններին դրդում հաղորդող նյարդային վերջույթները բաժանվում են խոլինէրգիկ և ադրենէրգիկ թելիկների։ Մեդիատորների ազդեցությունը չի սահմանափակվում տեղական ռեակցիաների առաջացմամբ, դրանք մասնակցում են նաև նյարդահումորալ կարգավորման պրոցեսներին։ Մեդիատորների մասին ուսմունքը կարևոր դեր է խաղացել ֆիզիոլոգիայի, նյարդախտաբանության, հոգեբանության և այլ գիտությունների զարգացման համար։
Կրասնի Լուչ (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնի ԼուչԿրասնի Լուչ (ռուս.՝ Красный Луч), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոմա ՖԱ-ի մրցաշրջանների ցանկ

Այս հոդվածում գտնվում է Ռոմայի խաղացած մրցաշրջանները իտալական և եվրոպական ֆուտբոլում, սկսած 1979 թվականից մինչ հիմա։ Նկարագրված են նաև ակումբի նվաճումները հիմնական մրցաշարերում և ամեն մրցաշրջանի լավագույն ռմբարկուները։


== Հիմնական ==
ՉԼ = Չեմպիոնների Լիգա
ՈՒԳ = ՈՒԵՖԱ-ի գավաթ
ԳԳ = Գավաթակիրների գավաթ


== Մրցաշրջաններ ==
Ըստ 2013-ի մայիսի 26-ի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռոմա ՖԱ-ի պաշտոնական կայքը
Ռոմա ՖԱ-ի վիճակագրությունը
Ջերմանիսի բրածո ֆլորա

Ջերմանիսի բրածո ֆլորա, երկրաբանական հուշարձան Հայաստանում, որը գտնվում է Արարատի մարզում՝ Ուրցաձոր գյուղից մոտ 20 կմ գետի հոսանքով վեր, նախկին Ջերմանիս գյուղատեղիի մոտակայքում։ Այն գրանցված է Հայաստանի Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Ուստ-Օրդինսկի շրջան (Իվանովոյի մարզ)

Ուստ-Օրդինսկի շրջան (ռուս.՝ Усть-Ордынский Бурятский округ), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 2008 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ուստ-Օրդինսկի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 22400 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 135294 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սինգլ

Սինգլ (անգլ.՝ Single, Single Play record-ից և նշանակում է մեկ նվագարկման ձայնագրություն կրճատ ՄՆՁ), նախնապես վինիլային ձայներիզ, որի մեկ կողմում տեղավորվում էր մեկ երգ։ Սինգլները կարող են թողարկվել վաճառքի համար տարբեր ֆորմատներով։ Շատ դեպքերում սինգլը երգ է, որը ալբոմից առանձին է թողարկվում, սակայն սովորաբար ընդգրկվում է ալբոմում։ Որպես կանոն սինգլները թողարկվում են թվային ներբեռնման համար և սպասվում է, որ պետք է դառնան ալբոմի ամենահայտնի երգերը։ «Սինգլ» տերմինը առաջացել է 1950-ական թվականներին, որպեսզի տարբերվի երկարատև սկավառակները 1-2 երգանոց ձայներիզներից։ Ներկայում սինգլները թողարկվում են CD և DVD սկավառակներով։


== Տեսակներ ==
Սինգլների ամենատարածված և ավանդական ֆորմատն է համարվում 7" (18 սմ) վինիլային սկավառակները՝ վայրկյանում 45 պտույտ արագությամբ։ Տվյալ ֆորմատը ստեղծվել է ԱՄՆ-ում 1949 թ. մարտին «Radio Corporation of America» ընկերության կողմից։
1980-ական թվականների կեսերին սկսեցին թողարկվել CD-սկավառակներ։ Այս սինգլները երբեմն ունենում են մինչ 60 րոպե հնչողություն։ Նաև թույլ են տալիս սկավառակում տեղադրել տեսահոլովակներ։ Տեսահոլովակների հետ առաջին սինգլը թողարկվել են 1988 թվականին։ 2000 թ. Մեծ Բրիտանիայում հրապարակվեց կանոն, ըստ որի սինգլ համարվելու համար սկավառակում պետք է լինի առավելագույնս 3 կատարում՝ 20 րոպեից ոչ ավել տևողությամբ։ Դրանից երկարատև սինգլները անվանում են մաքսի-սինգլ (անգլ.՝ Maxi-Single)։
Սինգլները կարճ ժամանակահատված թողարկվել են նաև աուդիոկասետներով։
Գաս Ուիլյամս

Գաս Ուիլյամս (անգլ.՝ Gus Williams, հոկտեմբերի 10, 1953(1953-10-10), Մաունթ Վերնոն, Վեստչեստեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է խաղարկողի դիրքում։ Սովորել է Հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանում։ 1975 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Գոլդեն Սթեյթ Ուորիորս» ակումբի կողմից 20-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Սիեթլ Սուպերսոնիքս», «Վաշինգտոն Վիզարդս» և «Ատլանտա Հոքս» ակումբների կազմում։ NBA-ում անցկացրել է ընդամենը 11 մրցաշրջան։ 1978/1979 թվականների մրցաշրջանի ժամանակ Ուիլյամսը «Սիեթլ»-ի կազմում դարձել է NBA չեմպիոն։ Երկու անգամ մասնակցել է NBA բոլոր աստղերի խաղին (1982—1983)։ Մեկ անգամ ընդգրկվել է NBA սկսնակների առաջին հավաքականի մեջ (1976)։ Մեկ անգամ ընդգրկվել է NBA բոլոր աստղերի առաջին հավաքականի մեջ (1982), ինչպես նաև մեկ անգամ NBA բոլոր աստղերի երկրորդ հավաքականի մեջ (1980)։ 1975 թվականին ընդգրկվել է NCAA երկրորդ համաամերիկյան հավաքականի մեջ։ «Սուպերսոնիքս»-ում Ուիլյամսի կողմից ամրացված է առաջին համարը։ Ընդհանուր NBA կարիերայի ընթացքում խաղացել է 825 խաղ, որոնցում հավաքել է 14 093 միավոր (17,1 մ/խ), կատարել է 2222 անդրադարձ, 4597 փոխանցում, 1638 խլում և 291 բլոկշոտ։


== NBA կարիերայի ցուցանիշներ ==


=== Ամենամյա մրցաշրջան ===


=== Փլեյ Օֆ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը Basketball-Reference.com կայքում Archived 2013-05-13 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում(անգլ.)
Ալան (գյուղախումբ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալան (այլ կիրառումներ)Ալան, գյուղախումբ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում, որի կենտրոնը հանդիսանում էր Ալան գյուղը։
XIX դարավերջին ուներ 23 գյուղ՝ հայ և քուրդ բնակչությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թանգագին (անձնանուն)

Թանգագին, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն թանկագին բառից։ Նորակերտ անուն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Արիստակես Սեդրակյան

Արիստակես Սեդրակյան (Մելիք-Առաքելյան) (օգոստոսի 23, 1845(1845-08-23), Վանքատեղ - նոյեմբերի 10, 1906(1906-11-10), Վաղարշապատ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), հայ բանասեր, պատմաբան, եկեղեցական գործիչ, թարգմանիչ, Էջմիածնի միաբանության անդամ։ 1882 թվականից՝ եպիսկոպոս։ 


== Կենսագրություն ==
Արիստակես Մելիք-Առաքելյանը 1869-1882 թվականներին եղել է Երնջակի Սուրբ Կարապետ, Էջմիածնի Սուրբ Գայանե եկեղեցիների վանահայր, 1867-1906 թվականներին՝ Տաթևի, Արցախի, Վրաստանի, Իմերեթիայի և Աստրախանի հայոց թեմերի առաջնորդ, 1874-76 թվականներին դասավանդել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, 1891-1993 թվականներին եղել է տեսուչ։


== Աշխատություններ ==
Հետազոտել ու նկարագրել է հայոց պատմության ու մշակույթի հիշատակարաններ («Հնութիւնք հայրենեաց ի գաւառին Երնջակու», 1872), հավաքել է հայկական բանահյուսության նմուշներ («Քնար մշեցւոց եւ վանեցւոց», 1874), քննության է առել 19-րդ դարի 1-ին կեսի հայագիտության և լուսավորչական շարժման պատմության («Հարութիւն Արարատեանի կեղծիքը», 1894, «Յովհաննէս եպիսկոպոս Շահխաթունեանցի կենսագրութիւնը», 1898) և հայոց եկեղեցու պատմության ու դավանաբանության («Հայասաանեայց եկեղեցու պատկերահարգութիւնը», մաս 1, 1904, «Ամուսնական խնդիրներ», 1891, «Քահանայական խնդիր», 1900) հարցեր։
Թողել է անտիպ հիշատակարաններ, որոնք կարևոր սկզբնաղբյուր են ժամանակի հայ հասարակական, քաղաքական ու մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ 
Հայերեն է թարգմանել Ավգուստ Հաքստհաուզենի «Անդրկովկաս» (1872) ուղեգրության՝ Հայաստանին վերաբերող մասերը և Ջոն Դրեպերի «Եվրոպայի մտավոր զարգացման պատմությունը» (1880) աշխատությունը՝ կցելով ուշագրավ ծանոթագրություններ։


== Գրականություն ==
Տեր-Մինասյան Ե., Արիստակէս արքեպիսկոպոս Սեդրակեան, «Արարատ», 1907, №1։
Րաֆֆի, Գրականության մասին, Ե., 1958, էջ 43-49։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԱՐԻՍՏԱԿԵՍ ԵՊԻՍԿՈՊՈՍ ՍԵԴՐԱԿՅԱՆ (ՄԵԼԻՔ-ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ). կենսագրություն
Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիա

Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիան (անգլ.՝ Academy of Motion Picture Arts and Sciences, AMPAS) հիմնադրվել է Կալիֆոռնիա նահանգում 1927 թվականի մայիսի 11-ին որպես հասարակական կազմակերպություն, որը զբաղվում է կինոարվեստի զարգացմամբ և տարածմամբ։
Ակադեմիան միավորում է ավելի քան 6000 պրոֆեսիոնալ մասնագետների, որոնք զբաղվում են կինոյով։ Չնայած դրան, որ ակադեմիկոսների մեծ մասը ապրում է ԱՄՆ-ում՝ կինոարվեստի հետ կապված ցանկացած մարդ կարող է դառնալ ակադեմիայի անդամ։
Ակադեմիան հայտնի է ամբողջ աշխարհին իր ամենամյա «Օսկար» կինոմրցանակով։ Բացի «Օսկար»-ից անցկացվում են նաև ուսանողական մրցանակաբաշխություններ, և առավելագույնը հինգ հոգի արժանանում է «Նիկոլ» մրցանակին կինոդրամատուրգիայի համար։ Ակադեմիան նաև զբաղվում է Մարգարետ Հերկի անվան գրադարանի կառավարմամբ և Մերի Փիքֆորդի անվան կինոդպրոցի ղեկավարմամբ։


== Պատմություն ==
Ակադեմիան ստեղծելու գաղափարը պատկանում է Լուիս Բարտ Մայերին՝ «Metro-Goldwyn-Mayer» ընկերության տնօրենին։ Նա ուզում էր ստեղծել մի կազմակերպություն, որ կդառնար տարբեր վիճաբանությունների միջնորդ և կլավացներ կինոյի ինդուստրիան։
Որոշ ժամանակ անց Մայերը, դերասան Կոնրադ Նեյջելը, ռեժիսոր Ֆրեդ Նիբլոն և կինոպրոդյուսերների ասոցիացիայի նախագահ Ֆրեդ Բիթսոնը հայտարարեցին, որ ամեն տարի կազմակերպվելու է միջոցառում (մրցանակաբաշխության մասին դեռ չի խոսվում), որին կարող են մասնակցել միայն դերասանները, ռեժիսորները, սցենարիստները, օպերատորները և պրոդյուսերները։ Այս հանդիպումից հետո Մայերը հավաքում է երեսունվեց հոգուց բաղկացած խումբ, որը զբաղվում է կինոյով և հրավիրում նրանց 1927 թվականի հունվարի 11-ին «Ամբասադոր» հյուրանոց՝ առաջին հավաքույթին մասնակցելու համար։ Միջոցառմանը Մայերը հայտնեց, որ ցանկանում է ստեղծել «Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիա», որը բաց կլինի ցանկացած կինոարտադրողի առջև։ Բոլոր հյուրերը, որոնք գտնվում էին միջոցառմանը, դարձան ակադեմիայի համահիմնադիրները։ Դուգլաս Ֆերբենքսը ընտրվեց ակադեմիայի առաջին նախագահ։
Ամերիկյան կինոակադեմիան սկսած 1998 թվականից մինչև 2008 թ.ըստ կինոգործիչների շրջանում անցկացված հարցումների արդյունքների, հրապարակել է ամերիկյան ֆիլմերի տարբեր վարկանիշային ցանկեր, կապված ֆիլմերի, ֆիլմերի ժանրերի, դերասան-դերասանուհիների և այլնի հետ։ Դրանցից առաջինը Ամերիկյան բոլոր ժամանակների 100 լավագույն ֆիլմեր ցանկն է։


== Ակադեմիայի հիմնադիրները ==


== Ակադեմիայի նախագահները ==
Նախագահները ընտրվում են մեկ տարով (անընդմեջ կարող են ընտրվել չորս անգամից ոչ ավել)։


== Հղումներ ==
Ակադեմիայի կայքը Archived 2014-06-28 at the Wayback Machine.(անգլ.)
The Kendrick Academy
Ցարևիչ Պրոշան

«Ցարևիչ Պրոշան» (ռուս.՝ «Царевич Проша»), խորհրդային գունավոր ֆիլմ-հեքիաթ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նադեժդա Կոշևերովան 1974 թվականին «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Կար-չկար մի թագավոր։ Թագավորն ուներ մի որդի՝ շատ ազնիվ ցարևիչ Պրոշան։ Այն պատճառով, որ որդին հրաժարվում է պատմել իր երազը, թագավորը նրան տալիս է վայրի կենդանիներին։ Պրոշային փրկում է հարևան թագավորը, որն ուներ դուստր՝ գեղեցկուհի արքայադուստր։ Չար հերցոգ Դերդիդասը գողանում է արքայադստերը, ցարևիչը գնում է նրան փնտրելու։ Ճանապարհին նրան հանդիպում է աճպարար Լուտոնյան, որը պատրաստակամություն է հայտնում օգնել ցարևիչին։


== Գլխավոր դերերում ==


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Միխայիլ Վոլպին
Բեմադրությունը՝ Նադեժդա Կոշևերովայի
Գլխավոր օպերատորներ՝ Վլադիմիր Վասիլև, Էդուարդ Ռոզովսկի
Գլխավոր նկարիչ՝ Մարինա Ազիզյան
Կոմպոզիտոր՝ Մոիսեյ Վայնբերգ
Մոնտաժող՝ Վալենտինա Միրոնովա
Խմբագիր՝ Ալեքսանդր Բեսսմերտնի
Ռեժիսոր՝ Վ. Պերով
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Միխայիլ Վոլպին
Հնչյունային օպերատոր՝ Լեոնիդ Շումախեր
Բալետմայստեր՝ Սվյատոսլավ Կուզնեցով
Սուսերամարտի մարզիչ՝ Կիրիլ Չերնոզյոմովի
Կոստյումներ՝ Մարինա Ազիզյան, Ի. Շարշիլինա
Դեկորատոր՝ Վլադիմիր Կոստին
Նկարիչ-դիմահարդար՝ Վասիլի Գորյունով
Նկարիչ-լուսանկարիչ՝ Բորիս Ռեզնիկով
Օպերատորներ՝ Վ. Ամոսենկո, Վլադիմիր Իվանով
Օգնականներ
Ռեժիսորի՝ Ա. Գինդինա, Զ. Սուխորուկովա
Օպերատորի՝ Ս. Դվորցով, Վ. Կոգան
Նկարչի՝ Ն. Սոլոգուբ, Ն. Յակունինա
Մոնտաժողի՝ Ե. Շիֆրինա
Համակցված նկարահանումներ․
Օպերատոր՝ Դմիտրի Ժելուբովսկի
Նկարիչ՝ Վ. Սոլովյով
Լենինգրադի պետական ֆիլհարմոնիայի սիմֆոնիկ նվագախումբ
Դիրիժոր՝ Յուրի Տեմիրկանով
Ֆիլմի տնօրեն՝ Թամարա Սամոզնաևա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Царевич Проша»»։ Государственный регистр фильмов։ Министерство Культуры Российской Федерации։ Վերցված է 2013-08-02 
«Царевич Проша» Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.
««Царевич Проша»»։ Фильмы։ Энциклопедия отечественного кино։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-05-ին։ Վերցված է 2013-08-02  
««Царевич Проша»»։ Статья։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-08-17-ին։ Վերցված է 2013-08-02  
Михаил Воробьёв. (2007-03-25)։ «Царевич Проша»։ Сайт ZooPrice.Ru։ Վերցված է 2013-08-02  (չաշխատող հղում)
«Царевич Проша» — kino-teatr.ru
Կուզինո (գյուղ, Կատինսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուզինոԿուզինո (ռուս.՝ Кузино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սան Պաուլո

Սան Պաուլու (պորտ.՝ São Paulo), Բրազիլիայի ամենամեծ քաղաքը։ Քաղաքը ունի խոշոր հայկական համայնք (38.000)։
Հանդիսանում է նույնանուն նահանգի վարչական և երկրի տնտեսական գլխավոր կենտրոնը։ 12.708,6 հազար բնակչություն (1980)։ Տրանսպորտային հանգույց է։ Սան Պաուլոի ագլոմերացիայի մեջ են մտնում 37 քաղաք-արբանյակ։ Լատինական Ամերիկայի և աշխարհի խոշորագույն քաղաքներից է։ Զարգացած են մեքենաշինությունը, գունավոր մետալուրգիան, տեքստիլ, քիմիական, սննդի արդյունաբերությունը։ Ունի 3 համալսարան։ Սան Պաուլոն հիմնադրել են ճիզվիտները 1554 թվականի հունվարի 25-ին Ս․ Պողոսի (այստեղից էլ՝ Սան Պաուլո անվանումը) հիշատակի օրը։ 16-18-րդ դարերը եղել է սուրճի պլանտացիաների կենտրոն։ 1822 թվականին Սան Պաուլոում է հռչակվել Բրազիլիայի անկախությունը։ 19-րդ դարի սկզբին այստեղ են սկսել առաջանալ Բրազիլիայում առաջին կապիտալիստական մանուֆակտուրաները։ 20-րդ դարի սկզբին քաղաքը դարձել է արդյունաբերական և բանվորական շարժման խոշոր կենտրոն։ Հայերը Սան Պաուլոում հաստատվել են 19-րդ դարի վերջին, համայնքը ստվարացել է առաջին համաշխարհային պատերազմից (1914-1918 թթ.) և Կիլիկիայի հայերի զանգվածային արտագաղթից (1921-1922 թթ.) հետո։ 1983 թվականին Սան Պաուլոում կար շուրջ 18 հազար հայ։ Հիմնականում զբաղվում են առևտրով, զգալի է հայերի դերը կոշիկի արդյունաբերության մեջ։ Համայնքում գործում են Դուրյան ազգային վարժարանը (1931 թ.), Սուրբ Գևորգ եկեղեցին, ՀԲԸՄ-ի Սան Պաուլոի մասնաճյուղը (1931 թ.), Մարաշի և Հաճնի հայրենակցական միությունները, Երիտասարդական լիգան։ Սան Պաուլոի համալսարանում կա հայագիտական ամբիոն։ Սան Պաուլոում է կառավարության պալատը (16-րդ դար)։ Կան երկնաքերներ (20-րդ դար), Սան Պաուլոի 400-ամյակի պատվին կառուցված Միջազգային ցուցահանդեսի համալիրը (1951-1954 թթ., ճարտարապետ Օ․ Նիմեյեր և ուրիշներ) և այլն։


== Բնակչություն ==
6 000 000 իտալացիներ .
3 միլիոն պորտուգալացիներ.
3 միլիոն աֆրիկացիներ
1 000 000 արաբներ .
400 000 գերմանացիներ .
326 000 ճապոնացիներ .
120 000 չինացիներ .
50 000 հույներ .
50 000 կորեացիներ .
40 000 հրեաներ .
25 000 հայեր .


== Տնտեսություն ==
Սան Պաուլոն հանդիսանում է Բրազիլիայի ամենամեծ տնտեսություն ունեցող քաղաքը և համարվում է Բրազիլիայի ֆինանսական մայրաքաղաքը։ Այստեղ են կենտրոնացված Բրազիլիայի բազմաթիվ խոշոր բանկեր, կորպորացիաներ և այլ ֆինանսատնտեսական կազմակերպություններ։

		
		
		
		
		
Սան Պաուլոյում է կենտրոնացված Բրազիլիայի ՀՆԱ-ի 12.26%-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկիտինո (այլ կիրառումներ)

Նիկիտինո, կարող է վերաբերել՝

Նիկիտինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարմասկալինսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Տալդոմսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինո - գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Սուրսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Նիկիտինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Դուստ

Դուստ(C₁₄H₉Cl₅), միջատասպան նյութերի մանրահատիկ փոշու և իներտ լցանյութերի (տալկ, կաոլին և այլն) խառնուրդ։ Կիրառում են փայտոջիլների և խավարասերների դեմ պայքարելու համար։


== Միջատազերծում ==
Միջատազերծման ընթացքում դուստը ռետինե փուչիկներով կամ հատուկ սրվակներով փոշեցրում են միջատների կուտակման տեղերում (շրիշակներ, խորշեր, կահույք, գորգեր, խողովակների մուտքի և ելքի տեղեր, ջեռուցման մարտկոցների հետևի մասը և այլն)՝ մշակվող մակերևույթի 1մ³ համար 10-20գ հաշվով։ Մակերևույթին մնացած դուստը հինգ օր անց հարկավոր է մաքրել։


== Անվտանգություն ==
Դուստը թունավոր է և փոշեցրելուց առաջ հարկավոր է հեռացնել ուտելիքը, աքվարիումները, թռչուններին և տնային կենդանիներին, քիթն ու բերանը փակել չորստակ ծալած թանզիֆով։ Մշակման ընթացքում պետք է լուսամուտները (օդանցքները) բաց պահել՝ խուսափելով միջանցիկ քամուց, այնուհետև՝ սենյակն օդափոխել։ Սննդամթերքի պահարանները և դարակները չի կարելի դուստով մշակել։ Աշխատանքն ավարտելուց հետո դեմքը և ձեռքերն անհրաժեշտ է լվանալ օճառով։
Քաջերի հնգյակը

«Քաջերի հնգյակը» (ռուս.՝ «Пятёрка отважных»), խորհրդային մանկական գեղարվեստական ֆիլմ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լեոնիդ Մարտինյուկը 1970 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբին մի փոքրիկ քաղաքում, որը գտնվում է Խորհրդային Միության հենց սահմանին։
Քաջ տղաների հնգյակը չգիտի, որ ավագները պարտիզանական կյանքի են նախապատրաստում, ուստի որոշում են ինքնուրույն գործել։
Նրանք գալիս են մարտերի վայրեր և զենք են հավաքում, որպեսզի նախապատրաստեն երկու շատ ռիսկային գործողություններ՝ խորհրդային գերիների ազատագրումը համակենտրոնացման ճամբարից և թշնամու զինամթերքի պահեստի պայթյունը։


== Դերերում ==
Սաշա Պրիմակո – Դանիլկա
Ռայմունդաս Բանիոնիս – Կեշկա
Տանյա Շչիգելսկայա – Գուստյա
Կոստյա Լենևսկի – Մաքսիմկա
Լյոնյա Շեպելև – Լյովա
Նիկոլայ Նիկիտսկի – վիրավորված խորհրդային սպա, աճպարար հիպնոսացնող
Յուրի Ռեշետնիկով – Զիլև, պոլիցայ, «Զիլ»
Վլադիմիր Վասիլև – Յուզիկ
Վոլդեմար Ակուրատերս – Յոհան Կարլովիչ Կլեմ, բուրգոմիստր
Լարիսա Զայցևա – երիտասարդ հետախույզ
Ստեֆանիա Ստանյուտա – Կեշկայի տատը
Իգոր Կլաս – գերմանացի լեյտենանտ
Լեոնիդ Կրյուկ
Անատոլի Ռեշետնիկով
Ս. Վասիլկովան
Ք. Երոտա
Ա. Իվանով
Վ. Կոշոլկին
Է. Լենևսկի
Ս. Վասիլկովա
Գ. Երոտա
Ա. Իվանով
Վ. Կոշոլկին
Է. Լենևսկի
Մ․ Ռևյակո
Յուրի Ռիբչյոնոկ
Յու Սախար


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալես Օսիպենկո
Ռեժիսոր՝ Լեոնիդ Մարտինյուկ
Օպերատոր՝ Յուրի Շալիմով
Նկարիչ՝ Վլադիմիր Արոնին
Կոմպոզիտոր՝ Լև Աբելիովիչ


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Արտադրություն՝ Բելառուսֆիլմ
Գեղարվեստական ֆիլմ, մեկ սերիա, հեռուստատեսային, գունավոր
Տևողությունը՝ 72 րոպե


== Ծանոթագրություններ ==
Նովորոզանովկա (գյուղ, Նովի Բուգի շրջան)

Նովորոզանովկա (ուկրաիներեն՝ Новорозанівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովորոզանովկա գյուղում բնակվում էր 94 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,23 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռաշչեպ

Ռաշչեպ (ռուս.՝ Ращеп), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բարսեղ Եղիազարյանի բնակելի տուն

Բարսեղ Եղիազարյանի բնակելի տուն, պատմամշակութային հուշարձան Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Աբովյան փողոցում։


== Պատմություն ==
Շենքի կառուցման աշխատանքներն սկսվել են 1884 թվականին։ Այն կառուցվել է Քաղաքային դումայի պատգամավոր, հասարակական գործիչ, վաճառական Բարսեղ Եղիազարյանի համար։ Աբովյանի փողոցին նայող գլխավոր ճակատը սիմետրիկ է, չնայած հորինվածքային տարրերին՝ ելուստներ, խորշեր, կենտրոնական պատշգամբ, կանոնավոր տեղաբաշխումն անցնում է պորտալի կողային դիրքից։ Կառույցն ունի զարդանախշային բազմապիսի մոտիվներ։ Հատակագծի ընդհանուր պատկերում օգտագործվել է ժամանակաշրջանի քաղաքային շենքերին հատուկ T-ձև կոնֆիգուրացիան։ Սենյակների հիմնական խումբը՝ սրահը, հյուրասենյակը, ճաշասենյակը, ննջարանները, կցակազմված է երկու շարքով գլխավոր մասնաշենքում և իր խորշերով կողմնորոշված երեք ուղղությամբ։
1914 թվականին Բարսեղ Եղիազարյանի ժառանգները տան երկրորդ հարկը տրամադրել են բարեգործական ընկերության անվան տակ հիմնված Հայկական հիվանդանոցին (30 մահճակալ), որը նախատեսված էր վիրավոր զինվորների համար։ Այն կառավարում էր հայազգի 20 տիկնանցից բաղկացած կոմիտեն։ Հիվանդանոցի տնօրենն է եղել Հովհաննես Հովհաննիսյանը։ Հիվանդանոցն աշխատել է 1918-1920 թվականներին։ Հնաբնակների հավաստմամբ` 1918 թվականին հիվանդանոցն իր խնամքի տակ է առել նաև Սարդարապատի ճակատամարտի վիրավոր հերոսներին։ 1920-1937 թվականներին այս շենքում է հաստատվել Հայաստանի կոմկուսի Կենտրոնական կոմիտեն։ Այս շենքում են աշխատել Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի առաջին քարտուղարները, այդ թվում Աղասի Խանջյանը (1930-1936), Գևորգ Ալիխանյանը, Սարգիս Լուկաշինը (Սրապիոնյան), Աշոտ Հովհաննիսյանը, Հայկ Հովսեփյանը, Հայկազ Կոստանյանը։ Այս շենքում երկար տարիներ տեղակայված է եղել նաև Ստեփան Շահումյանի անվան պրոպագանդայի և քաղաքական լուսավորության տունը, 1981 թվականից՝ «Գիտություն» ընկերության վարչությունը։
Հայաստանի անկախացումից հետո Բարսեղ Եղիազարյանի առանձնատունը սեփականաշնորհվել է. շենքը պատկանում է «Ֆոքսֆորդ» ընկերությանը։ 2017 թվականին այս շենքում է տեղակայվել «Նոյյան տապան» գրախանութը։


== Տես նաև ==
Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Երևան)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ժուսարա (այլ կիրառումներ)

Ժուսարա, կարող է վերաբերել՝

Ժուսարա - համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում
Ժուսարա - համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում
Եվրամիության նշանաբան

In varietate concordia («Միասնություն բազմազանության մեջ»), Եվրամիության պաշտոնական նշանաբանն է։ Համաձայն Եվրոպական կոմիսիայի՝ նշանաբանը խորհրդանշում է, որ եվրոպացիները միասնական են համատեղ աշխատանքում՝ ի նպաստ խաղաղության և ծաղկման, և որ Եվրոպայի մշակույթների, ավանդույթների և լեզուների բազմազանությունը այդ մայրցամաքի համար համարվում է դրական գործոն։


== Պատմություն ==
Նշանաբանն ընտրվել է 2000 թվականին http://devise-Europe.org Archived 1999-05-08 at the Wayback Machine. և http://motto-europe.org Archived 2017-05-24 at the Wayback Machine. կայքերում տարբեր երկրներից (Ավստրիա, Բելգիա, Դանիա, Ֆինլանդիա, Ֆրանսիա, Գերմանիա,Հունաստան, Իռլանդիա, Իտալիա, Լյուքսեմբուրգ, Նիդերլանդներ, Պորտուգալիա, Իսպանիա, Շվեդիա և Մեծ Բրիտանիա) 10-19 տարեկան աշակերտների կողմից առաջարկված տարբերակներից քննարկման ոչ պաշտոնական գործընթացի արդյունքում։ Համաձայն ակցիայի նշանաբանի՝ մասնակցության միակ մրցանակը «Եվրոպայի պատմության էջը գրելու» հնարավորությունն էր (անգլ.՝ The only prize will be to write a page of Europe's History):
Նշանաբանի ընտրության համար ընտրվել էին հովանավորներ՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ֆրանսիական Memorial de Caen թանգարանը և France Telecom ընկերությունը, որոնք աջակցում էին կայքին։ Գտնվել էր նաև 40 ԶԼՄ-ների գործընկեր, այդ թվում՝ La Repubblica-ն Իտալիայում, Le Soir-ը Բելգիայում, Irish Times-ը Իռլանդիայում, Berliner Zeitung-ը Գերմանիայում և The Guardian Մեծ Բրիտանիայում։
Ծրագիրը պաշտոնապես մեկնարկել է 1999 թվականի մարտի 31-ին devise-Europe.org կայքի թողարկմամբ։ Մինչև ժամկետի ավարտը՝ 2000 թվականի հունվարի 15-ը, առաջարկվել էր 2016 տարբերակ։ 2000 թվականի փետրվարին մասնակից երկրները ընտրեցին թոփ 10 տարբերակներ Եվրոպական միջին ժյուրիի կողմից դիտարկելու նպատակով։ 2000 թվականի ապրիլի 11-12-ին այդ ցուցակից ընտրվեց 7 տարբերակ, որոնք ուղարկվեցին Բրյուսել՝ Բարձրագույն ժյուրիին։
Նշանաբանը հաստատվեց Եվրոպական պառլամենտի ներկայացուցիչ Նիկոլ Ֆոնտենի կողմից։
Նշանաբանը առկա է եղել ձախողված եվրոպական սահմանադրության անգլերեն տարբերակում։


== Տես նաև ==
Եվրամիություն
Եվրոպայի օրհներգ
Եվրոպայի դրոշ


== Ծանոթագրություններ ==
Էլի Քենդրիկ

Էլեանոր Լյուսի Վ․ «Էլի» Քենդրիկ (անգլ.՝ Eleanor Lucy V. "Ellie" Kendrick, հունիսի 6, 1990(1990-06-06) կամ հունիսի 8, 1990(1990-06-08), Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դերասանուհի, որը հայտնի է BBC-ի «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» մինի սերիալում (2009 թվական) խաղացած Աննա Ֆրանկի, «Վեր ու վար աստիճաններով» սերիալի (2010 թվական) առաջին սերիայի Իվի Մորիսի և HBO ալիքի «Գահերի խաղը» սերիալի Միրա Ռիդի դերերով։


== Վաղ կյանք ==
Քենդրիկը ծնվել է Լոնդոնում։ Նա ընդունվել է Կենտում գտնվող Բենեդենի դպրոց և ժամանակն անցկացրել է Ազգային երիտասարդական թատրոնում։ 2009 թվականի հոկտեմբերին անգլերեն սովորելու համար ընդունվել է Քեմբրիջի համալսարան։


== Կարիերա ==
Քենդրիկը «Հարություն առած մեռելները» (2004), «Բժիշկներ» (2004), «Գլխավոր կասկածյալը» (2006), «Լյուիս» (2007) և «Զգացմունքների դաստիարակում» (սցենարիստ՝ Նիկ Հորնբի), որը 2009 թվականին ցուցադրվել է Սանդենսի կինոփառատոնում։
Քենդրիկը 2009 թվականին «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» մինի սերիալում խաղացել է Աննա Ֆրանկի դերը։ Նրա խաղը գովաբանել են պաշտամունքային դերի թարմ ռեալիզմ բերելու համար։
2012 թվականին նա հայտնվել է «Գահերի խաղը» սերիալի երրորդ եթերաշրջանի Միրա Ռիդի դերում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ռադիոգրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էլի Քենդրիկ Internet Movie Database կայքում
Ellie Kendrick — Spotlight CV
Kendrick in a BBC Press Release
Ռութ Բեյդեր Գինզբուրգ

Ռութ Բեյդեր Գինզբուրգ (, ծննդյան անունը՝ Ջոան Ռութ Բեյդեր, հայտնի է նաև անվան սկզբնատառերով՝ RBG,  մարտի 15, 1933(1933-03-15), Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 18, 2020(2020-09-18), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի իրավաբան, որը 1993 թվականից մինչև իր մահը՝ 2020 թվականը, ծառայել է որպես Միացյալ Նահանգների Գերագույն դատարանի անդամ։ Դատարանի կազմում նրան առաջադրել է նախագահ Բիլ Քլինթոնը։ Ընդգրկված է եղել դատարանի լիբերալ թևում։ Սանդրա Դեյ Օ'Քոննորից հետո  Գինզբուրգը երկրորդ կինն է, ով ծառայել է ԱՄՆ Գերագույն դատարանում։ Դատարանում պաշտոնավարման ընթացքում Գինզբուրգը համարվել է մեծամասնության կարծիքների հեղինակ, այդ թվում ՝ «ԱՄՆ-ն ընդդեմ Վիրջինիայի» (1996), «Օլմստեդն ընդդեմ  L.C.-ի» (1999) և Friends of the Earth, Inc. v. Laidlaw Environmental Services, Inc.(2000):
2006 թվականին՝ Օ'Քոննորի թոշակի անցնելուց հետո և մինչև 2009 թվականին Սոնյա Սոտոմայորի դատարանի կազմին միանալը եղել է Գերագույն դատարանի միակ կին դատավորը։ Այդ շրջանում Գինզբուրգն աչքի է ընկել իր այլախոհությամբ, որին անդրադարձել են իրավական դիտորդները և ժողովրդական մշակույթը։
Գինզբուրգը ծնվել և մեծացել է Բրուքլինում, Նյու Յորք։ Նրա ավագ քույրը մահացել է, երբ նա երեխա էր, իսկ մայրը մահացել է Գինզբուրգի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց առաջ։ Այնուհետև Գինզբուրգը Կորնելի համալսարանում ստացել է բակալավրի աստիճան, ամուսնացել է Մարտին Դ. Գինզբուրգի հետ, մայրացել, նախքան Հարվարդի իրավաբանական դպրոց ընդունվելը, որտեղ եղել է ուսանող սակավաթիվ կանանցից մեկը։ Գինզբուրգը տեղափոխվել է Կոլումբիայի իրավաբանական դպրոց, որն ավարտել է՝ լինելով առաջիններից մեկը։ Իրավաբանական դպրոցից հետո Գինզբուրգն ընդունվել է ակադեմիա։ Քաղաքացիական դատավարություն է դասավանդել Ռաթգերսի և Կոլումբիայի իրավաբանական դպրոցներում՝ լինելով այդ ոլորտի սակավաթիվ կանանցից մեկը։
Գինզբուրգն իր կարիերայի զգալի մասն իրականացրել է որպես գենդերային հավասարության և կանանց իրավունքների խթանման փաստաբան՝  Գերագույն դատարանում շահելով բազմաթիվ փաստարկներ։ Ամերիկայի քաղաքացիական ազատությունների միությունում եղել է կամավոր փաստաբան, 1970-ական թվականներին անդամակցել է նրա տնօրենների խորհրդին և եղել գլխավոր խորհրդականներից մեկը։ 1980 թվականին նախագահ Ջիմի Քարթերը նրան նշանակել ԱՄՆ Կոլումբիայի շրջանի վերաքննիչ դատարանում, որտեղ նա պաշտոնավարել է մինչև Գերագույն դատարանում նշանակվելը։ Գինզբուրգը ամերիկյան ժողովրդական մշակույթում ուշադրության է արժանաել իր կրակոտ լիբերալ այլակարծությունների և հրաժարականը մերժելու համար, ինչը հանգեցրել է նրա «The Notorious R.B.G.» որակմանը՝ ռեփեր The Notorious B.I.G.-ի անունով պիեսին։
Գինզբուրգը մահացել է 2020 թվականի սեպտտեմբերի 18-ին, ենթաստամոքսային գեղձի ուռուցքի մետաստազ բարդություններից, 87 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեն (այլ կիրառումներ)Սեն (ֆր.՝ La Seine, [la sɛn]), գետ Ֆրանսիայի հյուսիսում։
Սեն գետը հոսում է Ֆրանսիայի տարածքով։ Նրա երկարությունը կազմում է 776 կմ։ Սկիզբ է առնում Լանգր սարավանդից և թափվում Լա Մանշ նեղուցը։
Կան շատ կամուրջներ, նույնիսկ շատերը դարեր առաջ են կառուցվել։ Այդպիսի կամուրջ է Նոր կամուրջը "Pont neuf(նոր)", որի առաջին քարը դրել է Հենրիկ 3-րդը 1578 թվականին։ Սենը նաև ունի 2 կղզի՝ "Île Saint-Louis", "Cité", որոնք միանում են Սեն Լուի կամրջով։ Կան նաև այլ կամուրջներ՝ Pont au Change, Pont Notre-Dame, Petit Pont։ Այստեղ է գտնվում նաև աշխարհի ամենաերկար կախովի կամուրջը՝ Նորմանդիայի կամուրջը 2350մ։
Համարվում է, որ Սեն գետը Փարիզը բաժանում է երկու մասի՝ աջ և ձախ ափերի։
Աջ ափում են գտնվում առևտրական և գործնական քաղաքները։ Այնտեղ են գտնվումաշխարհահռչակ Լուվրի թանգարանը, ճարտարապետական կառույցները Տյուիլրի այգում, Հաղթակամարը։ Ինչպես նաև օպերայի սիրահարներին է աջ ափում սպասում Մեծ Օպերան։
Իսկ ձախ ափում տեղակայված են մշակութային և կրթական քաղաքները։ Այստեղ դուք կտեսնեք Ֆրանսիայի խորհրդանիշ Էյֆելյան աշտարակը։ Դեպի արևելք տանող ճանապարհին է գտնվում հաշմանդամների տունը, որտեղ պահպանվել են Նապոլեոնի մասունքները։ Հենց այս ափում դուք կտեսնեք հազարավոր ուսումնական հաստատություններ, քոլեջներ, կտեսնեք նաև աշխարհի ամենամեծ համալսարանը՝ Սարբոնը։ Հին ժամանակներում ձախ ափում են ապրել արվեստագետներն ու գրողները, ովքեր ունեին յուրահատուկ ոճ, այսպես ասած Փարիզյան բոհեմա։ Այսօր նրանց անվանում են "բոբո" Burgeois-boheme արտահայտությունից։


== Աղբյուրներ ==
Երևանյան գիշաճանճ

Երևանյան գիշաճանճ (լատ.՝ Machimus erevanensis), գիշաճանճերի ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
18,5-22 մմ երկարությամբ խոշոր գիշաճանճ է։ Արծաթագույն-սպիտակ, խիտ փոշեծածկով են ծածկված երեսը, ճակատը և գլխի գագաթի մասը։ Եռանկյունաձև, սև և փայլուն բիծը գտնվում է ճակատի վրա՝ բեղիկներից վեր։ Միջնամեջքը ծածկված է դեղնամոխրագույն փոշեծածկով, ոտքերը` խիտ, սպիտակ մազիկներով, թևերը թափանցիկ են։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Անդրկովկասում։ Հայաստանում նկարագրված է Երևանից (Արեշ)` այստեղ հավանաբար անհետացել է։ Հայտնի է նաև Արարատ (Արարատի մարզ) և Մեղրի քաղաքներից (Սյունիքի մարզ)։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում է Արաքս գետի հովիտի էֆեմերաօշինդրային կիսաանապատներում։
Թռիչքը դիտվում է հունիսի վերջից մինչև սեպտեմբեր ամիսներին, որսում է ճանճեր, խոշոր բզեզներ, մեղուներ և այլն։


== Պահպանություն ==
Սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Հազվադեպ են հանդիպում եզակի առանձնյակներ։ Վերջին տարիներին նկատվում է թվաքանակի կրճատման միտում։
Վտանգման հիմնական գործոններն են հողերի գյուղատնտեսական յուրացումը, թունաքիմիկատների ոչ խելամիտ օգտագործումը։
Պահպանվում է «Արևիկ» ազգային պարկում։


== Ծանոթագրություններ ==