armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիգեն Մալխասյան

Վիգեն Արամայիսի Մալխասյան (մարտի 9, 1921, Երևան), հայ խորհրդային վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1960), պրոֆեսոր (1961)։ ԽՄԿԿ անդամ 1962 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1943 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետը։ Աշխատել է Երևանի էվակուացիոն հոսպիտալում, Վ. Ի. Լենինի անվան հանրապետական կլինիկական հիվանդանոցում, նույն հիվանդանոցի ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնում։ 1960 թվականից Բժիշկների կատարելագործման Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի ամբիոնի վարիչ է։ Գիտական աշխատությունները վերաբերում են մարսողության օրգանների վիրաբուժությանը։


== Երկեր ==
Дуоденальная культя, Е., 1968.
Дренирование грудного лимфатического протока в хирургической практике, М.,1979.
Կնոջ երեք տարիքները

Կնոջ երեք տարիքները, ավստրիացի նկարիչ Գուստավ Կլիմտի նկարը։


== Ստեղծման պատմություն ==
Կտավը նկարվել է 1905 թվականին։ 1908 թվականին Կլիմտի այս և 15 այլ նկարներ ցուցադրվեցին, ինչից հետո Կնոջ երեք տարիքները ձեռք բերեց ժամանակակից արվեստների պատկերասրահը Հռոմում։


== Նկարագրություն ==
Կտավը խորհրդանշում է կյանքի շրջապտույտը, որը հանդիսանում է Կլիմտի արվեստի գլխավոր շարժառիթներից մեկը։ Երիտասարդության և ծերության հակադրումը նա արտահայտել է ոճային երանգներով և իրականության ընդունման տարբերություններով։ Մի կողմից կինը` քնող երեխան ձեռքին, աշխարհիկ Մադոննան է, ով ինքը ընկղմված է երազի նման կարգավիճակի մեջ` պասիվ, ոճականացված և կտավի ֆոնի հետ միաձուլված։ Մյուս կողմից` նկարում մի պառավ է պատկերված, ով հուսահատությունից փակել է դեմքը։ Այդպիսով, երիտասարդ կնոջ ոճականացված կերպարի և պառավի բնականացված կերպարի միջև հակադրությունը խորհրդանշական իմաստ է ձեռք բերում. կյանքի առաջին շրջանը իր հետ անսահմանափակ հնարավորություններ և կերպարանափոխություններ է տանում, իսկ վերջինը` անփոփոխ մշտականություն և կոնֆլիկտ իրականության հետ...
Ինչպես և Համբույրի մեջ, լիության մեջ պատկերված կերպարները ֆալլուսային խորհրդանշանն են միավորում։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
2003 թվականին Իտալիայում 50 եվրո արժեքով մետաղադրամներ են հատվել։ Դրանց ավերսում պատկերված է եղել հատված Կլիմտի «Կնոջ երեք տարիքները» կտավից։


== Տես նաև ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կնոջ երեք տարիքները Archived 2016-04-20 at the Wayback Machine.
Դրոշի օր (Արգենտինա)

«Դրոշի օր» (իսպ.՝ Dia de la Bandera), Արգենտինայի ազգային տոներից մեկը, որը նվիրված է պետության գլխավոր ազգային խորհրդանիշերից մեկին՝ Արգենտինայի դրոշին։ «Դրոշի օրը» Արգենտինայի Հանրապետությունում նշվում է ամեն տարի հուլիսի 20–ին։

«Ազգային դրոշի համար» տոնակատարության ամսաթիվը պատահական չի ընտրվել։ Հենց այդ օրը՝ 1820 թվականի հուլիսի 20-ին, մահացել է Արգենտինայի ազգային հերոս, փաստաբան, քաղաքական գործիչ և սպիտակ ու երկնագույն դրոշի հեղինակ Մանուել Բելգրանոն։ Նրա էսքիզը 1812 թվականին ընդունվել է որպես պետական դրոշի հիմք (Բելգրանոյի առաջարկած ուրվագծում, դրոշը բաղկացած էր երեք հավասար հորիզոնական շերտերից՝ որոնցից երկուսը ներկված էին բաց կապույտ գույնով, իսկ մեջտեղինը՝ սպիտակով։ 1818 թվականին դրոշի կենտրոնում տեղադրվել է դեղին «մայիսյան արևը»)։ Առաջին անգամ այս տոնը նշվել է 1938 թվականին, Արգենտինայի նախագահ Ռոբերտո Մարիա Օրտիսի հրամանագրի համաձայն։
Այդ օրը «Դրոշի օրվա» տոնակատարության կենտրոն է դառնում Ռոսարիո քաղաքը, որը տեղակայված է երկրի արևելքում՝ Սանտա Ֆե պրովինցիայում։ Հենց այս քաղաքում առաջին անգամ բարձրացվում է Արգենտինայի դրոշը, անցնում է արգենտինյան դրոշի շաբաթը, և իրադարձության գագաթնակետը դառնում է «Դրոշի օրը»։ Տոնի հիմնական վայրը Ռոսարիո քաղաքի հուշահամալիրն է, որը նվիրված է Արգենտինայի դրոշին։
Տոնի ժամանակ տեղի է ունենում բաց հանրահավաք՝ տեղական ինքնավարության և նահանգային իշխանության մարմինների ներկայացուցիչների մասնակցությամբ, երբեմն միջոցառմանը մասնակցում է նաև երկրի նախագահը։ «Դրոշի օրը» տեղի է ունենում տոնական երթ և շքերթ, որին մասնակցում են Արգենտինայի ԶՈՒ զինծառայողները, Ֆոլկլենդյան պատերազմի վետերանները, ոստիկանությունը, ինչպես նաև մի շարք քաղաքացիական կազմակերպություններ և միություններ։
Օրենքի պատճառով, ըստ որի, հանրային տոների մեծ մասը տեղափոխվում է մոտակա երկուշաբթի օրը (որպեսզի ունենան երկար հանգստյան օրեր և այդպիսով խթանեն զբոսաշրջությանը), տոնակատարության օրը հաճախ չի համընկնում պաշտոնական օրվա հետ։ Բայց հուլիսի 20–ը մշտապես ոչ աշխատանքային օր է քաղաքային աշխատողների և մարզային պետական մարմինների համար, ինչպես նաև բոլոր հանրային և մասնավոր դպրոցների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրու Վերդի դի Գոյաս

Օրու Վերդի դի Գոյաս (պորտ.՝ Ouro Verde de Goiás), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4431 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 209,679 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 21,1 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 21 044 859,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4785,10 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,719 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կրասնոե (գյուղ, Վիննիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոեԿրասնոե (ուկրաիներեն՝ Красне), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոե գյուղում բնակվում էր 619 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 503,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դոլինսկոե (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)

Դոլինսկոե (ուկրաիներեն՝ Долинське), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլինսկոե գյուղում բնակվում էր 343 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յոժեֆ Կատոնա

Յոժեֆ Կատոնա (հունգ.՝ Katona József, նոյեմբերի 11, 1791(1791-11-11), 1792 կամ նոյեմբերի 11, 1792(1792-11-11), Կեչկեմետ, Հունգարիա - ապրիլի 16, 1830(1830-04-16) կամ մայիսի 16, 1830(1830-05-16), Կեչկեմետ, Հունգարիա), 19-րդ դարասկզբի հունգարացի թատերագիր։


== Կենսագրություն ==
Յոժեֆ Կատոնան ծնվել է հունգարական Կեչկեմետ բնակավայրում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Պեշտի համալսարան, որտեղ ուսումնասիրել է իրավագիտություն և բուհն ավարտել է փաստաբանի որակավորումով։ Մայրաքաղաքում ուսանելու տարիներին հետաքրքրվել է թատերական կյանքով, հանդես եկել որպես դերասան, թատերագիր, գերմանական մելոդրամաներ է թարգմանել ու հարմարեցրել իրենց թատրոնի և ընդհանրապես հունգարական բեմի  համար։
Իր գլուխգործոցը՝ «Բանկ բան» թատերգությունը, Կատոնան գրել է 1815 թվականին «Կոլոշվար» պարբերականի հայտարարած մրցանակաբաշխությանը մասնակցելու նպատակով, բայց նրա ստեղծագործությունը չի էլ հիշատակվել լավագույնների շարքում, թեև հեղինակը մրցույթի գլխավոր պահանջը կատարել էր՝ թատերգության նյութը վերցրել էր Հունգարիայի պատմությունից։ Կատոնան վերամշակել է դրաման և 1820 թվականին հրատարակել սեփական միջոցներով, սակայն ստեղծագործությունը դարձյալ աննկատ է մնացել։ Գրողը վերադարձել է հայրենի Կեչկեմետ և մինչև մահ՝ շուրջ տասը տարի թատրոնի համար այլևս ոչինչ չի գրել։ Մահացել է 1830 թվականի ապրիլի 16-ին, ինֆարկտից, որ հարվածել է նրան հենց իր փաստաբանական գրասենյակի շեմին։


== Բանկ Բան ==
Բանկի բարդ հոգեկերտվածքը և նրա ներաշխարհում տեղի ունեցող խորախոր բախումը իր պարտքի և անձնական վշտի միջև՝ «Բանկ Բան» թատերգությունը դարձնում են հունգարական լավագույն դրամաներից մեկը։ Ստեղծագործությունը գրվել է այնպիսի ժամանակներում, երբ հունգար մտավորականությունը ընդվզում էր Հաբսբուրգների բացարձակ տիրապետության դեմ։ Թատերգության մեջ ներկայացված միջնադարյան ժամանակաշրջանում էլ Հունգարիայի ազնվականությունն է պայքարում օտար զավթիչների դեմ։ Թերևս հենց այդ պատճառով էլ իշխանությունները երկը «սև ցուցակ» էին նետել։ Վերջապես՝ 1848 թվականի մարտի 15-ի երեկոյան թատերգությունը հունգարական Ազգային թատրոնի բեմ բարձրացավ։ Դա խորհրդանշական իրադարձություն էր, հունգարական հեղափոխության մեկնարկի կարևոր դրվագներից մեկը։ Հետագայում՝ 1861 թվականին այդ երկի հիման վրա ստեղծվեց հունգարական ազգային հանրահայտ, նույնանուն օպերան։
Կատոնան հեղինակել է հաջողված ևս մի քանի թատերգություն՝  «Իշտվան Առաջին՝ Հունգարիայի արքա» (1813), «Երուսաղեմի ավերումը» և այլն։
Յոժեֆ Կատոնայի պատվին է անվանակոչվել Հունգարիայի մայրաքաղաքի թատրոններից մեկը։


== Երկեր ==
Aubigny Clementina, 1813
Ziska, 1813
Jeruzsálem pusztulása, 1814 («Ավերված Երուսաղեմը»)
A rózsa, vagy a tapasztalatlan légy a pókok között, 1814
Bánk bán (հունգարերեն տեքստը), 1815; վերջնական տարբերակ, 1819


== Գրականություն ==
«Катона, Йозеф»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Magyar Színházművészeti Lexikon
Katona József Emlékház Kecskemét
Ալբենգա

Ալբենգա (իտալերեն՝ Albenga ), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լիգուրիա մարզի Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը 23 588 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 655 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17031, հեռախոսային կոդ՝ 00182։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (անգլ.)
Աղփունուս

Աղփունուս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խորանաշատի գրչության դպրոց

Խորանաշատի գրչության դպրոց, հիմնվել է XIII դարի սկզբներին, Տավուշի գավառի համանուն վանքում (այժմ՝ Շամշադինի շրջանի Չինարի գյուղի վերին մասում), Վանական Վարդապետի ջանքերով, որը և դարձել է նրա րաբունապետը։ Վանականին աշակերտել են նշանավոր պատմիչներ Կիրակոս Գանձակեցին, Վարդան Արևելցին, Մաղաքիան, Ստեփանոս Աղթամարցին և ուրիշներ, որոնք գալիս էին «առ նա ուսման աղագաւ ոչ միայն վարդապետական բանի, այլ ամենայն կեանք նորա և շարժումն անգիր օրէնք էին տեսողացն» (Կիրակոս Գանձակեցի, «Պատմություն Հայոց», 1961, էջ 218)։
Վանականի որոշ երկեր («Մեկնութիւն Ցոբայ», «Հարցմունք Վանական Վարդապետին երկու աղալն ի մի երկան», «Յաղագս տարեւմտին...», թաթարների մասին մի գիրք, որ մեզ չի հասել և այլ գործեր) որպես դասագիրք կամ համառոտ ուղեցույց են ծառայել աշակերտների համար։ Վանականից հետո դպրոցը գլխավորել են նրա ազգականներ Գրիգորիս և Պողոս վարդապետները։ Խորանաշատի գրչության դպրոցից մեզ քիչ բան է հասել։ Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահվում են մի ժողովածու՝ գրված 1223 թ.-ին (գրիչ՝ Ստեփանոս Աղթամարցի, ձեռ. № 2101), Նարեկ՝ 1283 թ.-ին (գրիչ՝ Մարտիրոս, ձեռ. № 1563), Ավետարան՝ ԺԵ դար (ձեռ. № 5601), Ժամագիրք՝ 1672-ին (ձեռ. № 8882), Մաշտոց՝ 1674 թ.-ին (գրիչ՝ Ավետիս, ձեռ. № 3536)։


== Գրականություն ==
Ոսկյան Հ., Հովհաննես Վանական և յուր դպրոցը, Վեն., 1922
Ալպոյաճյան Ա., Պատմություն հայ դպրոցի, հ. 1, Կահիրե, 1946
Մովսիսյան Ա., Ուրվագծեր հայ դպրոցի և մանկավարժության պատմության (X—XV դդ.) Ե., 1958
Ֆիադելֆիա (Տոկանտինս)

( Ֆիադելֆիա (պորտ.՝ Filadélfia), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Արագուաինայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8754 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 988,068 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,4 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1951 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 16.177.157,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.901,41 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,668 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Ֆիադելֆիայի (Տոկանտինս) մասին
Ֆեոդոր Դունաևսկի

Ֆեոդոր Լեոնիդովիչ Դունաևսկի (ռուս.՝ Фёдор Леонидович Дунаевский, հունիսի 14, 1969(1969-06-14), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային, ռուս և իսրայելցի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ֆեոդոր Դունաևսկին ծնվել է 1969 թվականի հունիսի 14-ին Մոսկվայում: Նախապապը եղել է ճարտարապետ, պապը՝ պատմության պրոֆեսոր, իսկ հայրը՝ կենսաֆիզիկոս։ Ծնողները ամուսնալուծվել են, երբ Ֆեոդորը տասնչորս տարեկան էր: Սովորել է թիվ 875 դպրոցում, որտեղ հաճախել է թատերական ստուդիա։ Մի քանի անգամ նրան վտարել են դպրոցից, իսկ հերթական ծեծկռտուքից հետո հաշվառել անչափահասների տեսչությունում։ Տասնչորս տարեկան հասակում մանկապարտեզում աշխատել է որպես դռնապան։ Սովորել է բժշկական ուսումնարանում, որից հետո աշխատել է որպես շտապ օգնության ֆելդշեր։ Տարվել է շախմատով և բիաթլոնով։
ԿԻնոյում հայտնվել է պատահաբար։ Նրա համադասարանցի Անաստասիա Նեմոլյաևան իր դասընկերներից մի քանիսի լուսանկարները տարել է «Մոսֆիլմի» դերասանական բաժին՝ ներկայացնելով քասթինգի: Ֆեոդորին հրավիրել են փորձերի և այնուհետև առաջարկել են գլխավոր դեր Կարեն Շահնազարովի «Ցրիչը» (1986) ֆիլմում։
Առնոլդ Շվարցենեգերի և Թոմ Քրուզի՝ Մոսկվա կատարած այցի ժամանակ Ֆեոդոր Դունաևսկին եղել է նրանց էքսկուրսավարը «Մոսֆիլմում»։
1991 թվականին հայրենադարձվել է Իսրայել, խաղացել Թել Ավիվի կամերային թատրոնում։ Աշխատել է ռադիոյում, հնչյունավորել է սերիալներ։ Նկարահանվել է «Թել Ավիվի երիտասարդները» սերիալում։ Աշխատել է որպես մոդել դիզայներ Դորոն Աշքենազիի (Թել Ավիվ, Իսրայել) մոտ։
1993-1995 թվականներին վերադարձել է Մոսկվա, սովորել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի ռեժիսուրայի ֆակուլտետում (Սերգեյ Սոլովյովի, Վ. Ռուբինչիկի արվեստանոց):
1996-2000 թվականներին ապրել է Իտալիայում։ Կազմակերպել է ընկերություն, որը մասնագիտացած է բեռնափոխադրումների ոլորտում, բացել է նրա մասնաճյուղերը Ղազախստանում և Ուկրաինայում։ 2001 թվականին փակելով բիզնեսը՝ բացել է «Կալիտկա» պրոդյուսերական կենտրոնը։
Մի քանի անգամ վերադարձել է Ռուսաստան, նկարահանվել սերիալներում։
2016-2017 թվականներին զբաղվել է երաժշտությամբ՝ ստեղծելով «Banda Dunaevsky» խումբը։ Ֆեոդոր Դունաևսկին եղել է վոկալիստ, իսկ երաժիշտներ եղել են Վալենտին Պետրիչենկոյի «Բուրլեսկ-Նվագախումբը»։ Խումբը կատարել է իտալերեն երգեր՝ «Blue Canary», «Tu vuò fa l’americano», «Criminal Tango», «Quando Quando Quando» և այլն։
2017 թվականին Դունաևսկին բանկային գործավարի դեր է կատարել «СерьГа» խմբի «Приметы»  տեսահոլովակում։


=== Անձնական կյանք ===
Ֆեոդոր Դունաևսկին մի քանի անգամ ամուսնացած է եղել։ Ունի հինգ երեխա։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆեոդոր Դունաևսկի (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Կրասնոգորոդսկի շրջան

Կրասնոգորոդսկի շրջան (ռուս.՝ Красногородский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պսկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրասնոգորոդսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1320,4 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 7328 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սենյակ Հռոմում (ֆիլմ, 2009)

«Սենյակ Հռոմում» (իսպ.՝ Habitación en Roma), իսպանացի ռեժիսոր Խուլիո Մեդեմի ֆիլմն է, նկարահանվել է 2009 թվականին, թողարկվել՝ 2010 թվականի ապրիլի 24-ին։ Հռոմեական հյուրանոցներից մեկում մնալու ժամանակ երկու կին փոխանակում են գաղտնիքները իրենց կյանքի մասին։ Ֆիլմը հանդիսանում է չիլիական In Bed ֆիլմի ռեմեյք։ Գլխավոր դերերը խաղացել են ուկրաինացի դերասանուհի Նատաշա Յարովենկոն և «Մաշկը, որում ես ապրում եմ» ֆիլմի աստղ՝ Ելենա Անայան։ 


== Սյուժե ==
Իսպանական էրոտիկ մելոդրամա, որը պատմում է ռուս աղջկա՝ Նատաշայի և իսպանուհի Ալբայի միջև սիրո մասին։ Իր վերջին օրը Հռոմում Նատաշան ծանոթանում է իսպանացի աղջկա հետ։ Ալբան առաջարկում է նրան անցկացնել գիշերը իր հյուրանոցի սենյակում։ Ինտիմ շփումը վերածվում է միմյանց կյանքի մասին զրույցի։ Այս ֆիլմում, իրոք, շատ են անկողնային տեսարանները, բայց այն դուր կգա ոչ միայն տղամարդկանց՝ ամբողջ ֆիլմը պարուրված է սիրո զգայուն մթնոլորտով։ 


== Դերերում ==
Ելենա Անայա - Ալբա
Նատաշա Յարովենկո - Նատաշա
Էնրիկո Լո Վերսո - Մաքս
Նաջվա Նիմրի - Էդուռնե


== Նշումներ ==


== Հղումներ ==
Սենյակ Հռոմում կամ ԷՐՈՍԻ վերադարձը Archived 2018-12-18 at the Wayback Machine.
«Սենյակ Հռոմում»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Սենյակ Հռոմում»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
«Սենյակ Հռոմում»(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Ֆիլմի պաշտոնական կայքը» (իսպաներեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-04-16-ին։ Վերցված է 2011-04-16 
«Հարցազրույց ֆիլմի ռեժիսորի հետ» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-04-16-ին։ Վերցված է 2011-04-16
Գենադի Ալեքսանդրով

Գենադի Ալեքսանդրով (ռուս.՝ Геннадий Сергеевич Александров, ապրիլի 9, 1937(1937-04-09), Դուշանբե, Տաջիկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային կոմպոզիտոր, վեց սիմֆոնիաների, երկու բալետի և ավելի քան 20 ֆիլմերի երաժշտությունների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
1961 թվականին ավարտել է Սամարղանդի երաժշտական ուսումնարանի երաժշտավարաերգչախմբային բաժինը։
Աշխատել է Դուշանբեի Տ. Շևչենկոյի անվան մանկավարժական ինստիտուտի արվեստի ֆակուլտետի տեսական առարկաների բաժնում` որպես ավագ դասախոս։
Որպես կոմպոզիտոր հիմնական աշխատանքների շարքում են «Ոսկե եղջերու» բալետը (1969), «Խաղաղություն ներս մտնողին» կանտատան (երգչախմբի և նվագախմբի համար, 1964), երեք սիմֆոնիա նվագախմբի համար (1967, 1969 և 1971), «Երկրի վերածնունդ» սիմֆոնիկ բանաստեղծությունը (1971), բալետի շարերգը (1970), համերգ ռուբաբի և նվագախմբի համար (1971), լարային քառյակ (1963), շարերգ ակորդեոնիստների նվագախմբի համար (1967), շարերգ ժողովրդական գործիքների համար (1967), երաժշտություն թատրոնի և կինոյի, ռոմանսների համար։ Նաև բազմաթիվ ստեղծագործություններ է գրել կրկեսի համար։
Լավ հայտնի են Գենադի Ալեքսանդրովի երգերը «Շահերեզադեի նոր հեքիաթները» և «Ջուրան` որսորդը Մին-Արխարից» ֆիլմերից։
1991 թվականին առաջին անգամ հանդես է եկել որպես ռեժիսոր` նկարահանելով «Փոքրիկ վրիժառուն» լիամետրաժ ֆիլմը, որն ընդգրկվել է Մոսկվայի «Чистые пруды» միջազգային կինոփառատոնում։
Գենադի Ալեքսանդրովը մեկնել է մասնակցելու փառատոնին և մնացել է Մոսկվայում, երկու տարի ապրել և աշխատել է Ռուսաստանում։ Եղել է Կինոգործիչների միության, Կոմպոզիտորների միության անդամ, Երաժշտական ֆոնդի գլխավոր տնօրենի տեղակալ, ապա` Ռուսաստանի կոմպոզիտորների ստեղծագործական տան տնօրեն։
1993 թվականից ապրում է ԱՄՆ-ում, Արիզոնա նահանգի Ֆինիքս քաղաքում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կոմպոզիտոր ===
1972 - «Հաբիբը` օձերի տիրական»
1973 - «Լեռնային կայան»
1974 - «Մի կյանքը քիչ է»
1977 - «Պաշարում»
1977 - «Նասրեդինի առաջին սերը»
1979 - «Քեզ համար անցյալ ցանկացիր»
1980 - «Ոսկե սլաքը»
1981 - «Նետում»
1981 - «Խաղաղություն ձեր տանը»
1983 - «Պատանդը»
1984 - «Ընկերներին չեն դավաճանում»
1984 - «Շահերեզադեի ևս մեկ գիշերը»
1985 - «Ես նրան դուր եմ գալիս»
1986 - «Ինչպես էր կատուն մկների դեմ պայքարում» (մուլտֆիլմ)
1984 - «Շահերազադեի նոր հեքիաթները»
1987 - «Ջուրան` որսորդը Մին-Արխարից»
1987 - «Մեղքերի թողություն»
1987 - «Շահերազադեի վերջին գիշերը»
1987 - «Դեպք օդանավակայանում»
1987 - «Մուշտակ ամպիկի համար» (մուլտֆիլմ)
1988 - «Հայացք»
1988 - «Թանկագին Ելենա Սերգեևնա»
1989 - «Բնակարան»
1991 - «Փոքրիկ վրեժառուն»
1992 - «Զրպարտություն»
1993 - «Մարգարեի վրեժը»


=== Ռեժիսոր ===
1991 - «Փոքրիկ վրիժառուն»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия: ГЕННАДИЙ АЛЕКСАНДРОВ
Геннадий Александров на сайте www.biografija.ru
Большая биографическая энциклопедия: Геннадий Александров
Геннадий Александров: «Пока я - жив, моя песня будет жить»
Геннадий Александров: «Я до сих пор вижу сны про Таджикистан и говорю во сне по-таджикски» Archived 2017-04-10 at the Wayback Machine.
Պետրովկա (գյուղ, Ուսմանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովկաՊետրովկա (ռուս.՝ Петровка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ուսմանսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայաստանում Հունաստանի դեսպանություն

Հայաստանում Հունաստանի դեսպանություն (հուն․՝ Η πρεσβεία της ελλάδας στην Αρμενία), Հունաստանի Հանրապետության դիվանագիտական ներկայացուցչությունը Հայաստանում։
Հայաստանում Հունաստանի դեսպանությունը գտնվում է մայրաքաղաք Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Դ. Դեմիրճյան փողոցում։ Ներկայումս Հայաստանում Հունաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնը զբաղեցնում է Իոաննիս Տայիսը։
Դիվանագիտական հարաբերություններ Հայաստանի և Հունաստանի Հանրապետության միջև հաստատվել են 1992 թվականին և մինչև այժմ եղբայրական հարաբերություններ ունեն։
Դեսպանատանը գործում է նաև Հայաստանում Հունաստանի պատվո հյուպատոսություն։


== Հունաստանի մուտքի արտոնագիր ==
Հայաստանի քաղաքացիները կարող են դիմել Հունաստանի կարճաժամկետ շենգենյան վիզայի համար (առավելագույնը 90 օր կես տարվա ընթացքում) Հունաստանի դեսպանատուն Հայաստանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոյի փողոց (Երևան)

Լեոյի փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ նշանավոր պատմաբան, հասարակական գործիչ, հրապարակախոս և գրող Լեոյի։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Սարյան փողոցի վերջին հատվածից, ձգվում հարավարևմտյան ուղղությամբ և ավարտվում Պարոնյան փողոցում։ Ոչ մի փողոցի հետ հատում չունի։ Նախկինում կոչվել է սկզբում՝ Մյասնիկյան փողոց, այնուհետև՝ Մայիսյան փողոցի նրբանցք։


== Նշանակալի օբյեկտներ ==
Փողոցում են գտնվում.

№1 պոլիկլինիկան
Հայպետհիդրոմետ ծառայությունը


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Երևան քաղաքի քաղաքային նշանակության փողոցների ցանկ
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Պիեգյու

Պիեգյու (ֆր.՝ Piégut, օքս.՝ Piegut), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Տյուրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04150։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 138 մարդ։


== Կլիմա ==


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 84 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 63-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 21-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 75,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,0 %)։ 63 աշխատունակ բնակիչներից 57-ը աշխատում էին (33 տղամարդ և 24 կին), անաշխատանք էին 6-ը (3 տղամարդ և 3 կին)։ 21 անգործ մարդկանցից 9-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 7-ը թոշակառու, 5-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Դղյակ (XV—XVI դարի)
Եկեղեցի Սեն Կոլոմբան (XVII դար)
Ժամատուն (1882 թիվ)
Պարբերաբար հուլիսի վերջում անցկացվում է երաժշտական փառատոն


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Պիեգյու» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-24-ին։ Վերցված է 2012-8-31 
«Պիեգյու» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-30-ին։ Վերցված է 2013-01-13
Ամորեբիետա Էչանո

Ամորեբիետա Էչանո (իսպ.՝ Amorebieta-Echano, բասկ.՝ Zornotza, կատ.՝ Amorebieta-Etxano), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, Բիսկայա նահանգի Դուրանգեսադո շրջանում։ Տարածքը՝ 58,7 կմ²։ Բնակչությունը՝ 17969 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 19 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Ամորեբիետա Էչանո Բնակավայրը հիմնվել է 12-րդ դարում։ Մունիցիպալիտետը հիմնադրվել է 1951 թվականի հունվարի 26-ին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Արթուր Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)

Արթուր Գրիգորյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Արթուր Գրիգորի Գրիգորյան (Արտաշես Գրիգորի Գրիգորյան), հայ կոմպոզիտոր, ՀՀ ժողովրդական արտիստ։
Արթուր Գրիշայի Գրիգորյան, ՀՀ պետական գործիչ, 2010-2012 թթ. ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար։
Արթուր Կամսարականի Գրիգորյան, հայ հեռուստալրագրող։
Արթուր Գրիգորյան (սաքսոֆոնահար), հայ սաքսոֆոնահար։
Արթուր Գրիգորյան (բժիշկ)
Արթուր Ռազմիկի Գրիգորյան, հայ բռնցքամարտիկ։
Դոր Յոլ

Դոր Յոլ (ռուս.՝ Дор-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Շոժիմ Յու գետի աջ ափին՝ 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը 
Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000016187


== Ծանոթագրություններ ==
Ազիզ Նիմանի

Ազիզ Նիմանի (ալբ․՝ Aziz Nimani, 1936, Պեչ - 2005, Պրիշտինա), կոսովո-ալբանացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Լիոնի գեղարվեստի ակադեմիան։ Հայտնի է եղել Ֆրանսիայում։ Փարիզում, Լիոնում և Ստրասբուրգում արժանացել է տարբեր մրցանակների։


== Ցուցահանդեսներ ==
1974 – “Delta” պատկերասրահ, Լիոն, Ֆրանսիա
1975 – “Le Lavoir” պատկերասրահ, Ռոմենեյ, Ֆրանսիա
1977 – “Mouffe” պատկերասրահ, Փարիզ, Ֆրանսիա
1978 – City Gallery, Ֆինլանդիա
1979 – City Gallery, Բալի, Ինդոնեզիա
1995 – “Barlet Fine Arts Gallery”, Պլեզանտոն, ԱՄՆ
2005 – Galeria e Arteve e Kosovës, Պրիստինա


== Մրցանակներ ==
1976 – «Ձմեռային սրահ», Լիոն (Արվեստի 1-ին մրցանակ)
1976 – «Եվրոպական գրան-պրի», Ստրասբուրգ
1977, 1978 – «Ձմեռային սրահ», Լիոն
1977 – «Աշնանային սրահ», Փարիզ (1-ին մրցանակ)
1977 – «Միջազգային սրահ», Ռիոմ, Ֆրանսիա (3-րդ մրցանակ)


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիմորսկո-Ախտարսկ

Պրիմորսկո-Ախտարսկ (ռուս.՝ Приморско-Ахтарск), քաղաք Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում, հանդիսանում է Պրիմորսկո-Ախտարսկի շրջանի վարչական կենտրոնը։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Ազովի ծովի Ախտարսկի լիմանի ափերին, Նովոռոսիյսկ քաղաքից 151 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Ազգային կազմը2010 թվականի համառուսաստանյան մարդահամարի տվյալների համաձայն՝


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Мой Город» հանրագիտարանում քաղաքի մասին
Պրիմորսկո-Ախտարսկ քաղաքի վարչության պաշտոնական կայք Archived 2018-10-04 at the Wayback Machine.
Իմ Պրիմորսկո-Ախտարսկ քաղաքը
Պրիմորսկո-Ախտարսկ քաղաքի կայք Archived 2018-12-27 at the Wayback Machine.
Eartha

Eartha, Աշխարհի խոշորագույն պտտվող գլոբուսը։ Այն գտնվում է քարտեզագրական նյութեր արտադրող DeLorme ընկերության գլխավոր գրասենյակում։
Գլոբուսը գտնվում է ամերիկյան Յարմուտ քաղաքում, Պորտլենդից փոքր-ինչ հյուսիս, Մեն նահանգում։
DeLorme ընկերությունը երկար տարիներ առաջատար է եղել նորարար քարտեզագրման ոլորտում և GPS արտադրանքով։ DeLorme ընկերությունը առաջարկում է յուրահատուկ լուծումներ արագ փոփոխվող տեխնոլոգիաների համակարգում։ Ընկերությունը առաջարկում է նորագույն տեխնոլոգիաներ,լուծումներ առևվտրային և պետական ոլորտներում։
Գլոբուսի յուրաքանչյուր հատված մշակվել է՝ օգտագործելով համակարգչային բարձր տեխնոլոգիաներ։
Այն նախագծել է Դավիթ Դելորմը և կառուցվել է Դելորմ ընկերության աշխատակազմի կողմից։
«Eartha-ն մարտահրավեր է մեզ բոլորիս։ Այն կօգնի մեզ ավելի լավ քարտեզներ ստեղծել և օգնել շատ մարդկանց պատկերացում կազմել, թե ինչպես ենք մենք բոլորս միմյանց կապված Երկրի վրա» ,-ասում է Դելորմը։
Հսկայական երկրագունդը ունի 41 ֆուտ երկարությամբ տրամագիծ և վելի քան 2,5 տոննա կշիռ։
Գլոբուսի վրա հյուսիսայն բեևռը տեսնելու համար անհրաժեշտ է աստիճաններով բարձրանալ երրորդ հարկ։
Eartha գլոբուսը տեղակայված է երեք հարկանի,ապակեպատ բակում։ Գեղեցիկ լուսավորվում է գիշերային ժամերին, պարզ երևում է ամերիկյան Երթուղի 1-ից։Eartha գլոբուսը ներկայացվել է 1998 թվականին և կառուցվել է երկու տարվա ընթացքում։
Նրա մասշտաբը հավասար է 1:1000000.դա նշանակում է, որ գլոբուսի մակերևույթի մեկ միլիմետրը համապատասխանում է Երկիր մոլորակի մակերևույթի մեկ կիլոմետրին։ Դա թույլ է տվել կառուցողներին ավելացնել բազմաթիվ դետալներ և մանրամասներ, ինչպիսիք են տրանսպորտային ցանցերը, քաղաքային տարածքները, ինչպես նայև մատնանշել բազմապիսի օգտակար տեղեղկատվություն։
Այս գլոբուսը պատրաստված է հենց այն տեսքով,ինջպես այն երևում է տիեզերքից։
Eartha գլոբուսի ստեղծողները նպատակ են ունեցել մարդկանց տեղափոխել գեղեցիկի աշխարհ, ավելի լավ ծանոթացնել Երկիր մոլորակին, ավելի շատ գիտելիքներ տալ երկրագնդի վերաբերյալ, ավելի հեռուն գնալ Երկրի ճանաչման գործում։
Մակերեսային պատկերների տվյալների բազան կազմել է 140 գիգաբայթ։ Դրանք ռեկորդային թվեր էին 1998 թվականի համար, երբ դեռ չկար Google Maps-ը։
Այս գլոբուսը տեղադրվել է ավելի քան 6000 ալյումինե խողովակներից պատրաստված շրջանակի վրա, որը ծածկված է քարտեզի 792 կտորներով։
Ինչպես գլոբուսների մեծամասնությունը, Eartha-ն նույնպես տեղադրված է 23,5 աստիճան տեքությամբ. հենց այդքան է կազմում Երկրի առանցքի տեքությունը իրականում։
Այս գլոբուսը մեկ լրիվ պտույտ է կատարում 18 րոպեում։ Սակայն հնարավոր է ավելացնել արագությունը, որ այն մեկ լրիվ պտւյտ կատարի մեկ րոպեում, կամ դանդաղեցնել այնքան, որ պտույտը տևի մեկ ժամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոկ-Ուզեկ

Կոկ-Ուզեկ (ռուս.՝ Кок-Узек), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պեսչանյայա գետի ձախ ափով՝ 195 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 710 կմ² է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100005476
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100547
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Խոլոնևիչի

Խոլոնևիչի (ուկրաիներեն՝ Холоневичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խոլոնևիչի գյուղում բնակվում էր 1 158 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3229 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 358,62 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ազիզա Մուստաֆազադե

Ազիզա Վագիֆ ղիզի Մուստաֆազադե (ադրբ.՝ Əzizə Vaqif qızı Mustafazadə, դեկտեմբերի 19, 1969(1969-12-19), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ (2018), ադրբեջանցի դաշնակահար և կոմպոզիտոր, ջազ կատարող, Վագիֆ Մուստաֆազադեի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Ազիզա Մուստաֆազադեն ծնվել է 1969 թվականին Բաքվում` երաժիշտների ընտանիքում։ Նրա հայրը դաշնակահար և կոմպոզիտոր Վագիֆ Մուստաֆազադեն է։ Նրա մայրը `Էլզա Մուստաֆազադեն (Բանձելաձե), ստացել է դասական կրթություն` որպես օպերային երգիչ Վրաստանում։ 3 տարեկանում նա առաջին անգամ բեմում հայտնվեց իր հոր հետ։ 1979 թվականի դեկտեմբերի 16-ին 39 տարեկան հասակում, հայրը մահացել է Տաշքենդում։
Ազիզան տեղափոխվել է Գերմանիա իր մոր հետ։ Ազիզայի առաջին ալբոմը թողարկվել է 1991 թվականին Ազիզա Մուստաֆազադեի անունով։ Նրա երկրորդ ալբոմը «Always» (Միշտ), արժանացել է Գերմանիայի լավագույն երաժշտական մրցանակները՝ «Sound Academy» և «Sony Exo»:
2018 թվականի մայիսի 27-ին նա արժանացել է Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստի կոչմանը։
Ներկայումս նա մոր հետ ապրում է Գերմանիայում։


== Արտաքին հղումներ ==
Ազիզա Մուստաֆազադեի պաշտոնական կայք
Azerbaijan International
AllAboutJazz.com: Aziza Mustafa Zadeh: Body and Soul and Mugam!
interview with Aziza. AI Winter 1996 


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկիայի կայսրություն

Նիկիայի կայսրություն կամ Նիկիայի հռոմեական կայսրություն (հուն․՝ Βασιλεία τῶν Ῥωμαίων), 1204 թvakanին խաչակիրների կողմից Կոստանդնուպոլսի նվաճման հետևանքով, Բյուզանդիայի տարածքում ստեղծված կայսրություն։ Նիկիայի կայսրությունը Բյուզանդիայի իրավահաջորդ պետություններից ամենահզորն ու խոշորն էր։ Այն մոտ կես դար հաջող պայքարում էր բոլոր արտաքին թշնամիների, հատակապես՝ թուրքերի դեմ։ 1261 թ-ին Նիկիայի կայսրությունը վերանվաճեց Կոստանդնուպոլիսը, որով էլ վերածնվեց Բյուզանդական կայսրությունը։ Կայսրության մայրաքաղաքն էր Նիկիան։
Հայաստանի Առաջին խումբ 2002 (ֆուտբոլ)

«Հայաստանի Առաջին խումբ 2002ը» Հայաստանի ֆուտբոլի առաջնության Առաջին խմբի 11-րդ առաջնությունն է։ Այն սկսվել է 2002 թվականի ապրիլի 25-ին և ավարտվել նույն թվականի նոյեմբերի 17-ին։


== Անվանափոխումներ ==
«Կարմրախայտ» ՖԱ → «Արմավիր» ՖԱ


== Աղյուսակ ==
1 Մնացած հանդիպումներում գրանցվել են 0-3 պարտություն։


== Ռմբարկուներ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի Բարձրագույն խումբ 2002
Հայաստանի Անկախության Գավաթ 2002


== Գրականություն ==
Միգեն Բաշա

Միգեն Բաշա (ալբ․՝ Migjen Basha, հունվարի 5, 1987(1987-01-05), Լոզան, Շվեյցարիա), ալբանացի ֆուտբոլիստ, ով հանդես է գալիս կիսապաշտպանի դիրքում։ Ներկայում խաղում է շվեյցարական «Ցյուրիխ» ակումբում։


== Ակումբային կարիերա ==
Իր մասնագիտական կարիերան Միգեն Բաշան սկսել է շվեյցարական «Լոզաննա» ակումբում, որը 2005/06 միցաշրջանում մասնակցել է Չելենջ լիգային։ Այդտեղ Բաշան առաջին անգամ խաղացել է 2005 թվականի հուլիսի 16-ին՝ փոխարինման դուրս գալով «Վինթերտուր» ակումբի դեմ տնային խաղի 60-րդ րոպեին։ Երկու շաբաթ անց նա փոխարինման է դուրս եկել հանդիպման 2-րդ խաղակեսում և խաղի 88-րդ րոպեին խփել է իր առաջին գոլը Չելենջ լիգայում՝ մեծացնելով «Լյուցերնի» դեմ տնային խաղի հաշիվը։
2006 թվականի սկզբին Բաշան տեղափոխվել է իտալական Սերիա C1-ի «Լուկեզե» ակումբ, իսկ 2007 թվականի հուլիսին՝ «Վիարեջո» ակումբ որ մասնակցում էր Սերիա C2-ին։ 2008 թվականի սկզբին նա դարձել է Սերիա B-ի «Ռիմինի» ակումբի խաղացող։ Իտալիայի 2-րդ լիգայում Բաշան առաջին սնգամ աչքի է ընկել 2008/09 մրցաշրջանի առաջին փուլում՝ հավասարեցնելով «Պարմա» ակումբի դեմ  արտագնա խաղի հաշիվը։ Հետագա 3 մրցաշրջաններն ալբանացին անցկացրել է Սերիա B-ում՝ 2009/10  մրցաշրջանում խաղալով «Ֆրոզինոնե», 2010/11 մրցաշրջանում՝ «Ատլանտա» ակումբներում, իսկ 2011/12 մրցաշրջանում վարձավճարով խաղացել է «Տորինո» ակումբում։ Վերջին թիմի հետ Բաշան տեղափոխվել է Սերիա А, իսկ ակումբն այդ իրավունքը նվաճել է 2012 թվականի ամռանը։
2012 թվականի օգոստոսի 26-ին Բաշան առաջին անգամ մասնակցել է իտալական գլխավոր լիգային՝ «Սիենա» ակումբի դեմ արտագնա խաղի 76-իդ րոպեին փոխարինելով կիսապաշտպան Ջոզեպպե Վիվեսին։ Երկու ամիս անց նա խփեց իր առաջին գոլը իտալական Սերիա А-ում՝ աչքի ընկնելով «Պարմա» ակումբի դեմ տնային խաղի ավելացված ժամանակի երկրորդ րոպեին։


== Կարիերան հավաքականում ==
2013 թվականի մարտի 22-ին Միգեն Բաշան առաջին անգամ խաղացել է Ալբանիայի հավաքականում՝ մասնակցելով Նորվեգիայի հավաքականի դեմ տնային խաղին։ Խաղն անցկացվել է 2014 թվականի աշխարհի առաջնության նախընտրական փուլի շրջանակներում։ Լիտվայի հավաքականի դեմ ընկերական հանդիպման ժամանակ Բաշան խփել է իր առաջին գոլը հավաքականի կազմում։


== Ելույթների վիճակագրություն ==


=== Հավաքականում ===
Ընդհանուր՝ 19 խաղ / 3 գոլ, eu-football.info


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում (անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Հյուսիսային Իռլանդիա

Հյուսիսային Իռլանդիան (իռլանդերեն՝ Tuaisceart Éireann, անգլ.՝ Northern Ireland, օսթել-շոտլանդերեն՝ Norlin Airlann) Միացյալ Թագավորության վարչա-դիվանագետային մասն է, որը գտնվում է Իռլանդիա կղզու հյուսիս-արևելքում։ Մայրաքաղաքը և ամենամեծ բնակավայրե Բելֆասթն է։ Վարչական առումով 1975 թվականից բաժանված է 6 կոմսությունների։


== Պատմություն ==
Հյուսիսային Իռլանդիան ստեղծվել է 1921-ին երբ բրիտանական խորհրդարանի՝ Իռլանդիայի կառավարման մասին ակտով կղզին բաժանվեց Հյուսիսային և Հարավային հատվածների։ Արդյունքում Հարավային Իռլանդիան 1922-ին հռչակվեց որպես Իռլանդական Ազատ Պետություն, իսկ Հյուսիսային Իռլանդիան, որի բնակչության մեծ մասը կազմում էին յունիոնիստները, ցանկություն հայտնեց մնալ Միացյալ Թագավորության կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Հյուսիսային Իռլանդիայի կենտրոնական մասում գտնվում է ամբողջ թագավորության ամենամեծ լիճը՝ Լոհ-Նեյը (392 կմ²)։ Մեծությամբ երկրորդ տեղն են զբաղեցնում Ներքին և Վերին Լոհ-Էռն լճերը հարավ-արևելքում։ Այդ լճերի մեջտեղին գտնվում է Հյուսիսային Իռլանդիայի դաշտային մասը, իսկ այդ շրջանի հյուսիս, արևելքը, հարավ-արևելքը և արևմուտքը զբաղեցնում են սարերը։ Հյուսիսային Իռլանդիայի ամենաբարձր կետը Սլիվ Դոնարդն է Մոռնի սարերում (848 մետր)


== Վարչական բաժանում ==
Վարչական առումով Հյուսիսային Իռլանդիան բաժանվում է 6 կոմսությունների և 26 շրջանների։ Իռլանդիա կղզին համարվում է բաժանված չորս պատմական շրջանների՝ Մանսթեր, Լեյնսթեր, Քոննահթ և Օլսթեր, որի 6 կամսությունները մտնում են Հյուսիսային Իռլանդիայի կազմի մեջ, իսկ մնացած 3 Իռլանդիայի Հանրապետության կազմում են - Դոնեգալ, Քավան, Մոնական։


=== Կամսություններ ===
Անթրիմ (Antrim, Aontroim),
Արմա (Armagh, Ard Mhacha),
Դաուն (Down, An Dún),
Լոնդոնդերրի (Londonderry, Doire Cholm Cille) կամ Դերրի (Derry, Doire),
Թիրոն (Tyrone, Tír Eoghain),
Ֆերմանա (Fermanagh, Fear Manach)


=== Շրջաններ ===


== Արտաքին հղումներ ==
Հյուսիսային Իռլանդիայի լուրերը (անգլ.)
Զբոսաշրջիկություն Հյուսիսային Իռլանդիայում (անգլ.)
Եվրոպական խոհանոց

Եվրոպական խոհանոց, տերմին, որը ընդհանրացնում է Եվրոպական տարբեր երկրների խոհանոցները, ինչպես նաև ներկայացնում է Հյուսիսային Ամերիկայի, Օվկանիայի և Լատինական Ամերիկայի խոհանոցների դերը Եվրոպական խոհանոցում։ Չնայած տարբերություններին, եվրոպական խոհանոցում գերակշռում են մսային և բանջարեղենային ուտեստները։ Եկրորդական դեր են զբաղեցնում սոուսները։ Շատ է օգտագործվում նաև ցորենի ալյուրը։ Որակյալ ալկոհոլային խմիչքները առաջացնում են ախորժակ և բարելավում մարսողությունը։ Եվրոպական խոհանոցը ամբողջ աշխարհում մեծ ճանաչում ունի։


== Կենտրոնական եվրոպական խոհանոց ==

		
		
		
 Չեխական խոհանոց
 Հունգարական խոհանոց
 Լեհական խոհանոց
 Ռումինական խոհանոց
 Սլավոնական խոհանոց


== Արևելաեվրոպական խոհանոց ==

 Հայկական խոհանոց
 Բելառուսական խոհանոց
 Բուլղարական խոհանոց
 Վրացական խոհանոց
 Մոլդովական խոհանոց
 Ռուսական խոհանոց Թաթարական խոհանոց
 Ուկրաինական խոհանոց


== Հյուսիսեվրոպական խոհանոց ==

 Բրիտանական խոհանոց Անգլիական խոհանոց
 Շոտլանդական խոհանոց
 Ուելսական խոհանոց
 Դանիական խոհանոց
 Էստոնական խոհանոց
 Ֆիննական խոհանոց
 Իսլանդական խոհանոց
 Իռլանդական խոհանոց
 Բևեռային խոհանոց
 Լատվական խոհանոց
 Լիտվական խոհանոց
 Նորվեգական խոհանոց
 Շվեդական խոհանոց


== Հարավեվրոպական խոհանոց ==

 Ալբանական խոհանոց
 Բոսնական խոհանոց
 Խորվաթական խոհանոց
 Կիպրոսական խոհանոց
 Ջիբլարթարական խոհանոց
 Հունական խոհանոցՀունա-Մակեդոնական խոհանոց
 Իտալական խոհանոց Կալաբրինական խոհանոց
 Լոմբարդական խոհանոց
 Նեապոլական խոհանոց
 Սարդինական խոհանոց
 Սիցիլիական խոհանոց
 Տոսկանական խոհանոց
 Վենեցիական խոհանոց
 Մակեդոնական խոհանոց
 Մալտինական խոհանոց
 Մոնտենեգրական խոհանոց
 Պորտուգալական խոհանոց
 Սերբական խոհանոց
 Սլավոնական խոհանոց
 Իսպանական խոհանոց Անդալուսյան խոհանոց
 Աստուրիական խոհանոց
 Արագոնսկական խոհանոց
 Կանտաբարական խոհանոց
 Թուրքական խոհանոց


== Արևմտաեվրոպական խոհանոց ==

 Ավստրիական խոհանոց
 Բելգիական խոհանոց
 Նիդերլանդական խոհանոց
 Ֆրանսիական խոհանոց
 Գերմանական խոհանոց
 Լյուքսեմբուրգական խոհանոց
 Շվեդական խոհանոց


== Ծանոթագրություններ ==
Դարանաղի

Դարանաղի, Աղյաց գավառ, Դարալիստե, Դարանա, Դարանալիս, Դարանաղ, Դարանաղե, Դարանաղիկ, Դարանաղիք, Դարանաղյաց աշխարհ, Դարանաղյաց գավառ, Դարանաղյաց երկիր, Դարանաղյաք, Դարանիսա, Դարյաց գավառ, գավառ Մեծ Հայքի Բարձր Հայք աշխարհում։ Համապատասխանում է ուշ ժամանակների Կամախին (Քեմախ)։ Հայտնի էր իր արգավանդ հողերով և հանքային ջրերով։


== Անվանում ==
Լատիներեն աղբյուրներում նույնացված է Անալիբլայի հետ, որը համարվում է 7-րդ դարի «Աշխարհացույց»-ի Աղյուն կամ Առյուծ գավառը։ Հարուստ էր աղահանքներով, որի պատճառով էլ նրա անունը սովորաբար կապում են աղի հետ։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածվում էր Արևմտյան Եփրատի հովտում։ Հնում մտնում էր Ստրաբոնի հիշատակած Ակիլեսենեի (հետագայում՝ Եկեղեցյաց գավառ) կազմի մեջ։
Իր տարածքով համապատասխանում է այժմյան Թուրքիայի Կամախի շրջանին, գտնվում էր Երզնկայից հարավ-արևմուտք։ Հրաբխային սարահարթ է, ունի սառնորակ աղբյուրներ, հարուստ է հանքային ջրերով։ Պատմաաշխարհագրական վայրերից նշանավոր են Թորդան գյուղը և Անի ամրոցը։
Գավառի կենտրոնը Անի ավանն էր՝ Արևմտյան Եփրատի առ ափին, որի մոտ էր գտնվում Կամախը՝ նույն գետի ձախ ափին։ Մյուս պատմական վայրերից են Սեպուհ լեռը, Մանյա այրքը և Թորդան ավանը։


== Պատմություն ==
Հայ պատմագիրներից Դարանաղիի գավառը առաջին անգամ հիշատակում է Փավստոս Բուզանդը, ով այդ Եկեղեցյաց գավառները համարել է Լուսավորչի տոհմի սեփականությունը։
Հեթանոսության շրջանում Դարանաղի գավառը կրոնական մեծ կենտրոն էր․ այստեղ էին գտնվում (Անի ամրոցում) Արամազդ աստծո մեհյանը, Արշակունի թագավորների պանթեոնը։ Ըստ Փավստոս Բյուզանդի, 4-րդ դարի 2-րդ կեսին՝ 360 թվականին, երբ Սասանյան Շապուհ II արքայի զորքերն ավերել են Արշակունյաց դամբարանը, նրանք միայն չեն կարողացել քանդել Սանատրուկի շիրիմը Դարանաղյաց Անի բերդում՝ Արշակունիների հանգստարանում, որը «հսկայաշեն, հաստապինդ և ճարտարագործ կառուցվածք էր»։


== Տես նաև ==
Բարձր Հայք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը
Ֆրեդի Գուարին

Ֆրեդի Գուարին (իսպ.`Freddy Alejandro Guarin Vasquez, հունիսի 30, 1986(1986-06-30)[…], Puerto Boyacá, Boyacá Department, Կոլումբիա), կոլումբիացի կիսապաշտպան, որը հանդես է գալիս միլանյան Ինտերում և Կոլումբիայի ազգային հավաքականում։


== Կարիերա ==
Մանկապատանեկան կարիերա
Ֆրեդի Գուարինի առաջին ակումբը եղել է կոլումբիական Էվինգադոն։ Երեք տարի այստեղ խաղալուց հետո նա վարձավճարով տեղափոխվել է Բոկա Խունիորս։ Արգենտինական ակումբի կազմում անցկացրել է 2 հանդիպում, իսկ մրցաշրջանի մյուս մասը խաղացել է ակումբի երիտասարդական թիմում։
Բոկա Խունիորս
2006 թվականի ամռանը արգենտինական ակումբը 500 հազար եվրոյով գնեց ֆուտբոլիստի լիարժեք տրանսֆերը։ Սակայն ֆուտբոլիստը որոշեց հանդես գալ ֆրանսիական Սենտ Էտիենում և տեղափոխվեց ֆրանսիական ակումբ։
Սենտ Էտիեն
Գուարինը ֆրանսիական ակումբ տեղափոխվեց 2006 թվականին և իր դեբյուտային հանդիպումը անցկացրեց հոկտեմբերի 14-ին մրցելով Լիոնի դեմ։ Առաջին գոլը թիմի կազմում խփել է 2007 թվականի մարտին Տրուաի դեմ խաղում։
Պորտու
2008 թվականի հունիսի 14-ին ֆուտբոլիստը տեղափոխվում է պորտուգալական Պորտու։ Պորտուի հետ նա դառնում է Եվրոպայի լիգայի հաղթող։ Նա 63 խաղում թիմի կազմում դառնում է 11 գոլի հեղինակ։
Ինտեր
2012 թվականի հունվարի 31-ին Գուարինը վարձավճարով տեղափոխվում է իտալական Ինտեր։ Թիմը կոլումբիացու համար վճարել էր 1 միլիոն եվրո։ 2012 թվականի ամռանը Ինտերը ամբողջովին գնում է կոլումբիացու տրանսֆերը։
Շանխայ Շենխուա
2016 թվականի հունվարի 27-ին Գուարինը տեղափոխվել է չինական Շանխայ Շենխուա։


== Ձեռքբերումներ ==
Արգենտինայի չեմպիոն` 2006
Կենտրանական Ամերիկայի և Կարիբյան ավազանի խաղերի հաղթող՝ 2006
Պորտուգալիայի չեմպիոն՝ 2008/2009, 2010/2011
Պորտուգալիայի Գավաթի հաղթող՝ 2008/2009, 2009/2010, 2010/2011
Պորտուգալիայի Սուպերգավաթի հաղթող՝ 2009, 2010, 2011
Եվրոպայի Լիգայի հաղթող՝ 2011


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գուարինի պրոֆիլը Ինտերի պաշտոնական կայքում
Սյուրիայի բարբառ

Սյուրիայի բարբառ, ըստ Հրաչյա Աճառյանի դասկարգման՝ հայերենի կը ճյուղի բարբառներից մեկը։ Ոմանք դիտում են իբրև Անտիոքի շրջանում խոսվող մի քանի բարբառներ (Արամոյի, Քաբուսիեի, Եդեսիայի, Քեսաբի) ընդհանուր անվանումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Զագորյանկա (Ինստրուչի վտակ)

Զագորյանկա (ռուս.՝ Загорянка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալինինգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինստրուչ գետի ձախ ափին 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է, ավազանի տարածքը 56,8 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Պրեգոլյա, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Նեման գետն է և Բալթիկ ծովի ավազանը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01010000212104300010046
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 104301004
Ավազանի կոդը - 01.01.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 04
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դոյս Իրմանս դու Բուրիտի

Դոյս Իրմանս դու Բուրիտի (պորտ.՝ Dois Irmãos do Buriti), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 9335 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 344,611 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 4,2 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1987 թվականի նոյեմբերի 13-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 81.285.703,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 8.494,69 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,686 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Անդրեյ Ղուկասյան

Անդրեյ Սերժիկի Ղուկասյան (օգոստոսի 12, 1980(1980-08-12), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական, պետական գործիչ, ատամնաբույժ, Հայաստանի Լոռու մարզպետ (2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ից մինչև 2020 թվականի դեկտեմբերի 17-ը)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1980 թվականի օգոստոսի 12-ին Վանաձորում։ 1987-1995 թվականներին հաճախել է Վանաձորի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը։ 1995-1997 թվականներին սովորել է Վանաձորի Ս. Աբովյանի անվան թիվ 1 վարժարանում։ 1997-2002 թվականներին սովորել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի ստոմատոլոգիական ֆակուլտետում։ 2002-2004 թվականներին ՌԴ Վորոնեժի Ն. Ն. Բուրդենկոյի անվան պետական բժշկական ակադեմիայի օրթոդոնտիայի ամբիոնում անցել է օրդինատուրա և ստացել է ստոմատոլոգ-օրթոդոնտի որակավորում։
2004-2006 թվականներին ծառայել է ՀՀ ԶՈւ որպես բուժծառայության սպա։ 2006-2014 թվականներին աշխատել է Վան-Մեդ բժշկաստոմատոլոգիական կենտրոնում որպես բժիշկ-ստոմատոլոգ (օրթոդոնտ)։ 2009 թվականին անցել է վերապատրաստում ատամնային իմպլանտացիա մասնագիտությամբ և ստացել իմպլանտոլոգի որակավորում։ 2007, 2011, 2013 թվականներին Գերմանիայում անցել է վերապատրաստում ատամնային իմպլանտացիա մասնագիտությամբ։ 2014 թվականից մինչ օրս աշխատում է «Օպտիմում Դենտ» ստոմատոլոգիական կլինիկայում որպես հիմնադիր-տնօրեն և բժիշկ-ստոմատոլոգ (օրթոդոնտ, իմպլանտոլոգ)։


== Կուսակցական և քաղաքական գործունեություն ==
2007 թվականից անդամակցել է ՀՅԴ-ին, որը լքել է 2016 թվականին։
Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամ է։
2017 թվականի Խորհրդարանական ընտրություններին ԵԼՔ դաշինքի կողմից առաջադրվել է որպես ԱԺ պատգամավորի թեկնածու Լոռու մարզն ընդգրկող թիվ 9 ընտրատարածքում՝ ստանալով 287 ձայն։
2018 թվականին նշանակվել է Լոռու մարզպետի տեղակալ։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 10-ին նշանակվել է Լոռու մարզպետ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին մասնակցել է Հայաստան Հանրապետության Ազգային ժողովի արտահերթ ընտրություններին  Լոռու մարզն ընդգրկող թիվ 9 ընտրատարածքում՝ ստանալով 4286 ձայն, ընրվել պատգամավոր, սակայն հրաժարվել մանդատից՝ պահպանելով Լոռու մարզպետի պաշտոնը։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Չիպչիկովո

Չիպչիկովո (ռուս.՝ Чипчиково, բաշկիրերեն՝ Сыпсыҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
89

89 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 89 թվականն է, 
I դարի 89-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Նեբ

Նեբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոճերեր

Կոճերեր, գյուղ և նավահանգիստ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արծկեի գավառակում։ Գտնվում էր Արծկե քաղաքից 8 կմ արևելք, Վանա լճի ափին, խաղողի և պտղատու այգիների մեջ։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 35 տուն՝ 311 հայ բնակչով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կոճերերն ուներ հայկական եկեղեցի։ Գյուղի մոտակայքում գտնվում էր Կոճերաց կամ Կողուց վանքը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==