armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եվրոպայի մակերևույթ

Եվրոպայի մակերևույթն այնքան էլ բարձր չէ (միջին բարձրությունը 300 մ. է)։ Նրա տարածքի ⅔-ից ավելին կազմում են դաշտավայրերը և ոչ մեծ բարձրությունները։


== Բնութագիր ==

Հարթ մակերևույթով աչքի է ընկնում Արևելյան Եվրոպան, որտեղ ընկած է Արևելաեվրոպական (Ռուսական) թույլ ալիքավոր հարթավայրը։ Նա ընդգրկում է մի շարք դաշտավայրեր (Դվինա-Պեչորայի, Օկա-Դոնի, Մերձդնեպրյան, Մերձսևծովյան, Մերձկասպյան) և բարձրություններ (Տիմանի և Դոնեցկի բլրաշարերը, Վալդյան, Միջին Ռուսական, Մերձոլգյան և Վոլինա-Պոդոլյան բարձրությունները)։ Ռուսական հարթավայրի հյուսիսում ընկած են Խիբինի, արևելքում՝ Ուրալյան, հարավում՝ Ղրիմի, իսկ հարավ-արևմուտքում՝ Կարպատյան լեռները։
Արևմտյան Եվրոպան աչքի է ընկնում մակերևույթի առավել մեծ բազմազանությամբ։ Նրա հյուսիսում գտնվում են հին քայքայված լեռներ, այն է՝ Սկանդինավյան թերակղզում` Սկանդինավյան լեռները, իսկ Մեծ Բրիտանիա կղզում` Փենինյան լեռները և Շոտլանդական լեռնաստանը։ Կղզու հարավում Թեմզայի (Լոնդոնի) դաշտավայրն է։
Բալթիկ և Հյուսիսային ծովերից հարավ գտնվում է Արևմտյան Եվրոպայի դաշտավայրային գոտին։ Այստեղ է գտնվում Հյուսիսեվրոպական (Գերմանալեհական) ընդարձակ դաշտավայրը, որը հաճախ բաժանում են երեք մասի՝ Լեհական Մեծ հարթավայրի և Հյուսիսգերմանական և Հյուսիսֆրանսիական դաշտավայրերի։
Դաշտավայրային այդ գոտուց հարավ մակերևույթն աստիճանաբար բարձրանում և դառնում է լեռնային։ Այստեղ են գտնվում Կենտրոնական Եվրոպայի միջին բարձրության մի շարք հին, պալեոզոյան և մեզոզոյան հասակի լեռները՝ Ֆրանսիական Կենտրոնական զանգվածը, Միջինգերմանական լեռները, Չեխական զանգվածը, Սուդետները, Բոհեմական անտառը, Շվարցվալդը և այլն։
Դրանից հարավ ընկած է Հարավային Եվրոպայի երիտասարդ (ալպյան ծալքավորության) լեռնային գոտին։ Այստեղ են գտնվում Եվրոպայի ամենաբարձր լեռները՝ Ալպերը, որտեղ գտնվում է Եվրոպայի ամենաբարձր լեռնագագաթը՝ Մոնբլանը (4807 մ.)։ Այդ գոտում են գտնվում Կարպատները, Պիրենեյան, Ապենինյան, Դինարյան (Բալկանյան թերակղզում) և Ստարա-Պլանինա (Բալկանյան) լեռները։ Սրանք առաջացել են տասնյակ միլիոնավոր տարիներ առաջ՝ խորը գեոսինկլինալի տեղում, որը Եվրոպայի հին լեռները բաժանում էր հարավում ընկած Գոնդվանա հին ցամաքից։ Երիտասարդ լեռների այս գոտում կան գործող հրաբուխներ (Էթնա, Վեզուվ)։
Հարավային Եվրոպայի երիտասարդ լեռների միջև ընկած են Միջինդանուբյան (Հունգարական), Ստորինդանուբյան (Վալախիայի) և Պադանի (Պո գետի հովտում) դաշտավայրերը։


=== Բարձր լեռներ ===
Պիրինեյներ
Ալպեր
Ապենիններ
Կարպատներ
Դինարյան
Ստարա-Պլանինա
Շոտլանդական
Փենինյան


=== Միջին բարձրության լեռներ ===
Սկանդինավյան
Ուրալյան
Սուդետներ
Բոհեմական անտառ
Շվարցվալդ
Ֆրանսիական Կենտրոնական զանգված
Միջին գերմանական
Չոխական զանգված


=== Բարձրավանդակներ ===
Կենտրոնական զանգված
Միջին ռուսական
Մերձոլգյան
Վոլինապոդոլյան
Մերձմոսկովյան
Տիմանի բլրաշար
Ստավրոպոլյան


=== Դաշտավայրեր և հարթավայրեր ===
Արևելաեվրոպական (Ռուսական)
Միջինդանուբյան (Հունգարական)
Ստորինդանուբյան (Վալախիայի)
Պադանի
Թեմզայի (Լոնդոնի)
Դվինա-Պեչորյան
Օկա-Դոնի
Մերձդնեպրյան
Մերձսևծովյան
Մերձկասպյան
Հյուսիսե8;luվրոպական
Գլենա (Կանտալի գավառ)

Գլենա (ֆր.՝ Glénat), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 195 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.03 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24.27 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 125 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 21 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 118 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 90-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 90 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 85 անձ (45 տղամարդ և 40 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 28 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ենիջա (Շապին Գարահիսարի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ենիջա (այլ կիրառումներ)Ենիջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թարգմանիչ (նախագծման ձևանմուշ)

Թարգմանիչ (անգլ.՝ Interpreter pattern), վարքագծային նախագծման ձևանմուշ, որը որոշում է թե նախադասությունները ինչ լեզվով պետք է ներկայացվեն։ Հիմնական նպատակն այն է, որ ունենալ դաս յուրաքանչյուր համակարգչային լեզվի համար։
Նախագծային ձևանմուշը ստեղծում է թարգմանիչներ, որոնք լուծում են հաճախակի հանդիպող և փոփոխման ենթակա խնդիրները։


== Կիրառույթուն ==
Բնորոշում է տվյալների բազայի հերթը այնպիսի լեզուների համար, ինչպիսին օրինակ SQL լեզուն է։
Բնորոշում է համակարգչային լեզուները, որն հաճախ օգտագործվում են կոմունիկացիոն պրոտակոլների (անգլ.՝ communication protocols) նկարագրման համար։
Ծրագրավորման լեզուներից շատերի գլխավոր խնդիրն է ներառել մի քանի մասնագիտացված լեզուներ։


== Առավելություններ ==
Հեշտ է ընդլայնել և փոփոխել քերեկանությունը, դասերի իրականացումը։ Կարելի է հեշտությամբ փոփոխել արտահայտությունների հաշվարկման եղանակը։


== Թերություններ ==
Դժվար է իրականացնել այն քերականությունը, որն ունի բազմաթիվ քերեկանական կանոններ։


== Օրինակներ ==


=== C# ===


== Ծանոթագրություններ ==
Շարոխ

Շարոխ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 42 կմ հարավ-արևմուտք, Արևմտյան Եփրատի վտակներից մեկի աիփն։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեֆանի Կոպելուսոս

Ստեֆանի Կոնստանտին Կոպելուսոս (անգլ.՝ Stephanie Constantin Kopelousos, հունվարի 13, 1970(1970-01-13), Ջեքսոնվիլ, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ամերիկացի հանրապետական քաղաքական գործիչ, 2007-2011 թվականներին Ֆլորիդայի տրանսպորտի դեպարտամենտի քարտուղար։ Առաջին կին է այս պաշտոնում և ամենաերիտասարդ քարտուղարը վարչության պատմության մեջ։ Ի տարբերություն իր նախորդների մեծ մասի, նա չի ունեցել ինժեներական կրթություն։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ, ընտանիք և կրթություն ===
Ստավրուլա Կոպելուսոսը ծնվել է 1970 թվականի հունվարի 13-ին ԱՄՆ-ի Ֆլորիդա նահանգի Ջեքսոնվիլ քաղաքում՝ հույների ընտանիքում, որոնք նրան միշտ անվանել են Ստեֆանի։
1958 թվականին Ստեֆանիի պապը՝ Ջորջ Կոպելուսոսը, բացել է հանրահայտ «Garden» ռեստորանը Ֆլորիդայի Ստարկ քաղաքում, իսկ նրա հայրը՝ Գաս (Կոնստանտին) Կոպելուսոսը, ղեկավարել է այն մինչև 2008 թվականը, որից հետո վաճառել է։
Ստեֆանիի հորեղբայրը՝ Ջոն Կոպելուսոսը, Օրինջ այգում տեղակայված «Kopelousos, Bradley & Garrison, P.A.» իրավաբանական ընկերության կառավարիչ գործընկերն է։
Մեծացել է Քլեյ շրջանում, որտեղ էլ հաճախել է մասնավոր դպրոց մինչև 1984 թվականը, երբ մահացել է նրա մայրը։ 1988 թվականին ավարտել է Բրադֆորդի միջնակարգ դպրոցը։
1993 թվականին ավարտել է Ալաբամայի համալսարանը, որտեղ մասնագիտացել է քաղաքագիտության ոլորտում, որից հետո տեղափոխվել է Վաշինգտոնի Կոլումբիա շրջան։
Կառավարության աշխատավայրերում զուգահեռաբար աշխատել է ռեստորանում որպես հոսթես, որպեսզի վճարի իր հաշիվները։


=== Գործունեություն ===
1993 թվականին Կոպելուսոս ընտանիքի ընկերը, որը նույնպես այցելել էր Ջեքսոնվիլում գտնվող հունական ուղղափառ եկեղեցի, և ծանոթ լինելով ԱՄՆ Կոնգրեսում ամենաազդեցիկ կանանցից մեկին՝ Թիլլի Ֆաուլերին, որը այցելել է կոշիկի վերանորոգման նրա արհեստանոց, նրան խորհուրդ է տվել Ստեֆանին։ Ստանալով ստաժյորի տեղը՝ արդեն մեկ ամիս անց նա զբաղեցրել է կադրերի գծով օգնականի պաշտոնը։
1998 թվականին Կոպելուսոսը ստացել է օրենսդրության հարցերով Թիլլի Ֆաուլերի ավագ օգնականի պաշտոնը՝ Կապիտոլիումի բլուրում հայտնի դառնալով տրանսպորտային շրջանակներում։
2001 թվականին՝ Ֆաուլերի Կոնգրեսից հեռանալուց հետո, Կոպելուլոսը դարձել է Վաշինգտոնի տրանսպորտի դեպարտամենտի և Ֆլորիդայի համայնքների գործերի դեպարտամենտի լոբբիստը։
2005 թվականին Ֆլորիդայի տրանսպորտի դեպարտամենտի քարտուղար Դենվեր Ստատլերը Կոպելուսոսին նշանակել է իր վարչակազմի ղեկավար Թալահասիում։
2007 թվականին Ֆլորիդայի նորընտիր նահանգապետ Չարլի Քրիստը Կոպելուսոսին նշանակել Է Ֆլորիդայի տրանսպորտի դեպարտամենտի քարտուղարի պաշտոնում, որը նա զբաղեցրել է մինչև 2011 թվականը
Որոշ ժամանակ աշխատել է որպես կոնգրեսական Ջոն Միկիի խորհրդականը, ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի տրանսպորտի կոմիտեի նախագահ, որից հետո 2011 թվականի մարտին զբաղեցրել է Քլեյ շրջանի կառավարչի պաշտոնը՝ դառնալով այդ պաշտոնում առաջին կինը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Micdot biography Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Clay County Manager webpage
Սան Լուիջի դե Ֆրանչեզի

Սան Լուիջի դե Ֆրանչեզի (իտալերեն՝ San Luigi dei Francesi, ֆր.՝ Saint Louis des Français, լատ.՝ S. Ludovici Francorum de Urbe), կաթոլիկ եկեղեցի Հռոմում։ Գտնվում է Նավոնա հրապարակի մոտ։ Եկեղեցին նվիրված է Մարիամ Աստվածածնին, Սուրբ Դիոնիսիոս Փարիզեցուն և Լուի IX Ֆրանսիայի արքային։ Եկեղեցին ձևավորել և կառուցել են Ջակոմո դելլա Պորտան և Կառլո Ֆոնտանան 1518-1589 թվականներին։ Շինարարությանը միջամտել է Ֆրանսիայի թագուհի Եկատերինա Մեդիչին, որը նվիրաբերել է եկեղեցուն որոշ տարածք։ Սան Լուիջի դե Ֆրանչեզին տիտղոսակիր եկեղեցի է և հանդիսանում է Ֆրանսիայի ազգային եկեղեցին Հռոմում։ 2007 թվականի նոյեմբերի 24-ից եկեղեցու կարդինալ քահանան Անդրե Վեն-Տրուան է։


== Պատմություն ==

Երբ սարակինոսները 898 թվականին այրեցին Ֆարֆայի Աբբայությունը, մի խումբ փախստականներ հիմնվեցին Հռոմում։ Երբ նրանց աբբա Ռաթֆրեդուսը (934-936 թթ․) վերականգնեց Աբբայությունը, որոշ վարդապետներ մնացին Հռոմում։ 10-րդ դարի վերջում Ֆարֆայի Աբբայությունը տիրացավ Հռոմի եկեղեցիներին։ 1480 թվականին, երբ այն իր ունեցվածքը տվեց Մեդիչի ընտանիքին, Սանտա Մարիա եկեղեցին դարձավ Սան Լուիջի դե Ֆրանչեզի։ Կղեմես VII Պապը (Կարդինալ Ջուլիո դե Մեդիչին) 1518 թվականին պատվիրեց Ժան դե Շենեվիեին ֆրանսիական համայնքի համար եկեղեցի կառուցել։ Վերջինիս դիզայնը իրենից ներկայացնում էր ութանկյուն կենտրոնացված շինություն։ 1527 թվականին, երբ թալանվեց Հռոմը, կառուցումը դադարեցվեց։ Եկեղեցու շինարարությունն ավարտվեց 1589 թվականին Դոմենիկո Ֆոնտանայի և Ջակոմո դելլա Պորտայի կողմից։ Վերջինս ձևավորել է ճակատամասը։ 1589 թվականի հոկտեմբերի ութին եկեղեցին օծվել է կարդինալ Ֆրանսուա դե Ջոյեսի կողմից 1749-1756 թվականներին ինտերիերը վերանորոգվել է Անտուան Դերձիեյի կողմից։


== Էքստերիեր ==
Ջակոմո դելլա Պորտան ճակատամասը ձևավորել է որպես դեկորատիվ աշխատանք, որը լիովին անկախ է կառույցից, մի մեթոդ, որը հետագայում շատերը կրկօրինակեցին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սան Լուիջի դե Ֆրանչեզի եկեղեցու պաշտոնական կայքը
Մարեյ շրջան (Մինեսոտա)

Մարեյ շրջան (անգլ.՝ Murray County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,824 կմ² է, բնակչությունը՝ 9,165 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սլեյտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1857 թ.։
Բրեդլի Ջեյմս Ալան

Բրեդլի Ջեյմս Ալան (անգլ. Bradley James Allan, փետրվարի 14, 1973(1973-02-14), Մելբուռն, Ավստրալիա - օգոստոսի 6, 2021(2021-08-06)), ավստրալիացի դերասան և կասկադյոր։


== Կենսագրություն ==
14 տարեկանից զբաղվել է ուշուով։ Սովորելով մարտարվեստի այս տեսակը, երկու տարի եղել է Beijing Wushu Team-ի, Լիյան Չան-Սինի և Տան Լայ Վեյի անդամների հետ, ովքեր եղել է Լի Ջեթի զինակիցները։ Տիրապետում է նաև կարատե և այլ մարտարվեստների։
Երբ Մելբուրնում տեղի են ունեցել «Պինդ տղան» ֆիլմի նկարահանումները, Բրեդլին ցուցադրում է իր ընդունակությունները և ստանում հետին պլանի դեր, իսկ այնուհետև հրավիրվում է «Ո՞վ եմ ես» ֆիլմի նկարահանուներին, որում փոխարինում է Միշել Ֆերիին։
90-ական թվականների վերջին նա ընդգրկվում է Ջեքի Չանի հնարքներ կասկադյորական խմբում, որից հետո դառնում է հոլիվուդյան կինոնկարների մարտական տեսարանների բեմադրողը։
Մահացել է 2021 թվականի օգոստոսի 6-ին։


== Ընտրյալ ֆիլմացանկ ==


=== Դերասան ===
1997-«Պինդ տղան»
1998-«Ո՞վ եմ ես»
1999-«Հիանալին»


=== Կասկադյոր ===
1997-«Պինդ տղան»
1998-«Պիկ ժամ»
1999-«Հիանալին»
2000-«Շանհայան կեսօր»
2001-«Պատահական լրտես»
2001-«Պիկ ժամ 2»
2002-«Սմոքինգ»
2003-«Շանհայյան ասպետները»
2004-«Ռիդիկի ժամանակագրությունը»
2007-«Պիկ ժամ 3»
2008-«Հելբոյ 2։Ոսկե բանակ»
2009-«Հարված հետույքին»
2009-«Սկոթ Պիլիգրիմն ընդդեմ բոլորի»
2009-«Ավատար»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բրեդլի Ջեյմս Ալան (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ալեքսանդր Նևսկու եկեղեցի (Գանձակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Նևսկու եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Նևսկու եկեղեցի (ադրբ.՝ Aleksandr Nevski kilsəsi), եկեղեցի Գանձակում (Ադրբեջան), կառուցված 1887 թվականին։ Եկեղեցում ծառայություններ մատուցվում են միայն շաբաթ և կիրակի օրերին, ինչպես նաև ռուս ուղղափառության տոներին և Ավագ օրերին։ Տաճարի գլխավոր հոգևորականն է հայր Անդրեյ Բեզոտոսնին։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է ինչպես տեղի ուղղափառների, այնպես էլ մուսուլմանների հանգանակության շնորհիվ հին գերեզմանի տեղում։ Ըստ պահպանված տվյալների եկեղեցին 1916 թվականին կրում էր մայր տաճար տիտղոսը։ Շինությունը կառուցվել է աղյուսից բյուզանդական ճարտարապետության ոճով։ 1931 թվականին եկեղեցին փակվել է, իսկ 1935—1938 թվականներին օգտագործվել է որպես գավառագիտական և հակակրոնական թանգարան։ Ավելի ուշ եկեղեցին վերածվել է մզկիթի, հետո էլ վերածվել է ամբարի։
1946 թվականին շինությունը վերադարձվել է եկեղեցուն։ Մինչհեղափախական դարաշրջանից մնացած սրբապատկերներ են պահպանվում այստեղ՝ Ալեքսանդր Նևսկու, Մարիամ Մագդաղենացու:
1997 թվականի սեպտեմբերին նշվել է եկեղեցու կառուցման 110-ամյակը։


== Պատկերասրահ ==

Եկեղեցու ինտերիերը
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Նևսկու եկեղեցի (Գանձակ)
Հեթի Կարաուեյ

Հեթի Կարաուեյ (ամբողջական անունը՝ Հեթի Օֆելյա Ուայաթ Կարաուեյ, անգլ.՝ Hattie Ophelia Wyatt Caraway, փետրվարի 1, 1878(1878-02-01), Bakerville, Համֆրիս շրջան, Թենեսի, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 21, 1950(1950-12-21), Ֆոլս Չըրչ, Վիրջինիա, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, 1931 թվականից 1945 թվականը Արկանզաս նահանգից ԱՄՆ սենատոր։
ԱՄՆ Սենատում դեմոկրատորեն ընտրված առաջին կինը։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Հեթի Ուայաթը ծնվել է Թենեսի նահանգի Համֆրիս շրջանի Բեյքերսվիլ գյուղում։ Եղել է Լյուսի Միլդրեդ Բերչի և ֆերմեր և խանութպան Ուիլյամ Քերոլ Ուայաթի դուստրը։ Երբ նա չորս տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվել է Աուգսբուրգ, որտեղ նա ընդունվել է Էբենեզերի քոլեջ։ Կարճ ժամանակ անց նա տեղափոխվել է մեկ այլ ուսումնական հաստատություն՝ Դիքսոնի միջնակարգ քոլեջ։ Այնտեղ, 1896 թվականին Ուայաթը ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան։
Մի քանի տարի աշխատել է որպես ուսուցիչ։ 1902 թվականին ամուսնացել է Թադեուս Կարաուեյի հետ, ում հետ ծանոթացել է դեռ ուսանողական տարիներին։ Զույգն ուներ երեք երեխա՝ Փոլ, Ֆորեստ և Ռոբերտ (Փոլ և Ֆորեստ հետագայում դարձան Միացյալ Նահանգների բանակի գեներալներ)։ Ամուսինները հաստատվել են Արկանզաս նահանգի Ջոնսբորոյում, որտեղ Թադեուսը Իրավաբանական պրակտիկա է հիմնել։ Հեթին հոգ էր տանում երեխաների մասին, խնամում էր տնային տնտեսությանը և օգնում ընտանեկան բամբակյա ֆերմային։


=== Քաղաքական գործունեություն ===


==== Քաղաքական կարիերայի սկիզբ ====
Նրա ամուսինը Ներկայացուցիչների պալատ է ընտրվել 1912 թվականին և այնտեղ ծառայել մինչև 1921 թվականը, քանի դեռ չի դարձել ԱՄՆ-ի սենատոր։ Թեև նա հետաքրքրություն է ցուցաբերել ամուսնու քաղաքական կարիերայի նկատմամբ, նա խուսափել է հասարակական գործունեությունից, մասնավորապես, չի մասնակցել կանանց ընտրական իրավունքի համար պայքարին։
Թադեուսը մահացել է 1931 թվականին՝ զբաղեցնելով սենատորի պաշտոն։ Արկանզասի նահանգապետ Հարվի Փարնելը, իր լիազորությունների ուժով, իր ամուսնու փոխարեն Սենատում նշանակել է Հեթիին՝ նրա ժամկետն ավարտելու համար։ Կարաուեյը պաշտոնը ստանձնել է 1931 թվականի նոյեմբերի 13-ին։


==== ԱՄՆ սենատոր ====

Երբ փոխնախագահ Չարլզ Կուրտիսը առաջարկել է Հեթի Քարաուեյին նախագահել Սենատի կոմիտեներից մեկում, նա հայտարարել է, որ առաջադրվելու է երկրորդ ժամկետով։
1932 թվականին Սենատի ընտրություններում նա վստահ հաղթանակ է տարել՝ հավաքելով 31 133 ձայն (ընդհանուր թվի 91,62 %-ը)՝ դառնալով ԱՄՆ-ի Սենատում դեմոկրատորեն ընտրված առաջին կինը (առաջին կինը, որը ծառայում էր այնտեղ՝ Ռեբեկա Ֆելթոնը, չի մասնակցել ընտրություններին)։ 1938 թվականի ընտրություններում Կարաուեյը հաղթել է իր մրցակցին՝ Ջոն Մաքելանին, ստանալով 122 883 ձայն (89,58 %) և վերընտրվել սենատորի պաշտոնում։ 1944 թվականին նա կրկին առաջադրվել էր, սակայն պարտություն էր կրել փրայմերիզում։


=== Վերջին տարիներ ===
1945 թվականի հունվարի 3-ին Սենատից հեռանալուց հետո Կարաուեյը շարունակել է քաղաքական գործունեությունը։ 1945 թվականից մինչև 1946 թվականը նա ծառայել է Միացյալ Նահանգների աշխատողների փոխհատուցման հանձնաժողովում։ 1946 թվականից մինչև մահ աշխատել է աշխատողների վարձատրության Վերաքննիչ խորհրդում։ Մահացել է ինսուլտից 1950 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, Վիրջինիայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կլետիցկ

Կլետիցկ (ուկրաիներեն՝ Клітицьк), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլետիցկ գյուղում բնակվում էր 344 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1219 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 282,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պահակ (թերթ, Բուխարեստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պահակ (այլ կիրառումներ)«Պահակ», գրական, հասարակական, քաղաքական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1935-1941, 1944-1946 թվականներին, Բուխարեստում։ ՀՕԿ-ի կենտրոնական վարչության, իսկ 1945 թվականից՝ «Հայաստանյան ճակատ» ռումինահայ կազմակերպության ԿԿ-ի հրատարակություն։


== Խմբագիրներ ==
Խմբագիր՝ Հ․ Պապոյան։ Պրոպագանդել է Խորհրդային Հայաստանի տնտեսության, գիտության ու մշակույթի նվաճումները, նշել Հոկտեմբերյան հեղափոխության և Հայաստանի խորհրդականացման տարեդարձները։ Լուսաբանել է սփյուռքահայ կյանքը, Ռումինիայի և միջազգային քաղաքական կացությունը, հանդես եկել ֆաշիզմի դեմ։


== Հրատարակություն ==
Հրատարակել է Հայաստան այցելած անձանց տպավորությունները, խրախուսել ներգաղթը։ Գրական բաժնում տպագրել է հայ խորհրդային և սփյուռքի հեղինակների գործեր, նմուշներ ռումին գրականությունից։ «Պահակ»-ին հաջորդել է «Հայաաոանրսն ճակատ» թերթը։
(5472) 1988 RR

(5472) 1988 RR, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,273396 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,031 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5158 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1252,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287536 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,54° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5472) 1988 RR աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զարովենկա

Զարովենկա (ուկրաիներեն՝ Заровенка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զարովենկա գյուղում բնակվում էր 140 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,695 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 201,44 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իսմայիլ Շառոյան

Իսմայիլ Նադիրի Շառոյան (ИСОЕ НАДЬР՝ Իսոյե Նադըր, զինվորական մականունը՝ Իսո, մայիսի 16, 1965, Երևան, ՀԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 27, 1991, Աշտարակ, Հայաստան), ազգությամբ եզդի ազատամարտիկ, Արցախյան պատերազմի մասնակից հայկական կողմից։


== Կենսագրական տվյալներ ==
Իսմայիլ Շառոյանը ծնվել է 1965 թվականի մայիսի 16-ին Երևան քաղաքում ազգությամբ եզդի Նադիրի ընտանիքում։


== Արցախյան պատերազմ ==
Իսմայիլ Շառոյանը ազգությամբ եզդի առաջին կամավորներից է, ով մեկնել է Արցախյան պատերազմի ռազմաճակատ և հայկական կողմից մասնակցել ռազմական գործողություններին ընդդեմ Ադրբեջանի։ Նա մասնակցել է Գորիսի, Վայքի, Արարատի, Իջևանի և այլ տարածքների ռազմական գործողություններին և ինքնապաշտպանական կռիվներին։


== Մահ ==
Իսմայիլ Շառոյանը զոհվել է ավտովթարից Աշտարակ քաղաքի մոտակայքում 1991 թվականի հոկտեմբերի 27-ին։ Նրա աճյունը թաղված է հայկական կողմից Արցախյան պատերազմին մասնակցած զոհված ազատամարտիկների Եռաբլուր պանթեոնում։ Նա դարձավ Եռաբլուրում ամփոփված առաջին եզդի ազատամարտիկը։


== Ընտանիք ==
Իսմայիլ Շառոյանն ամուսնացած էր, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Սադով (գյուղ, Լուցկի շրջան)

Սադով (ուկրաիներեն՝ Садів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1284 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սադով գյուղում բնակվում էր 830 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,67 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 497,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լահե (գյուղ, Լահեդա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼահեԼահե (էստ․՝ Lahe), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Լահեդա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 71 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Էրկան (Ջանիկի գավառ)

Էրկան, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ադա Գաբրիելյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գաբրիելյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Ադա Գաբրիելյան (իսկական անունը՝ Ադա Վասիլի Գավրիլովա, նոյեմբերի 4, 1941(1941-11-04), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1941 թվականին Լենինականում երաժիշտների ընտանիքում։ Սովորել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, ավարտել է 1965 թվականին։
Զբաղվում է գեղանկարով, գրաֆիկայով, ուսումնասիրել է Հայաստանի պատմական ծիսական հագուստը, գրում և հրատարակում է գրքեր, ալբոմներ, հոդվածներ ժամանակակից և հին արվեստի մասին։
1977-1987 թվականներին դասավանդել է Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտում, դասավանդել է գեղանկար, գծանկար և կոմպոզիցիա։ 1991-2001 թվականներին դասավանդել է «Հայկական ծիսական հագուստ» առարկան Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում, Բաց համալսարանում, Գեղեցիկ արվեստների համալսարանում։
1990 թվականից առ այսօր գեղանկարի, գրաֆիկայի, ասեղնագործության հետ մեկտեղ գրում է արխայիկ արվեստի տեսության և ժամանակակից արվեստի հետ նրա կապի մասին գրքեր։


== Ստեղծագործություններ ==
«Տիկինը սևով» 1968 թ.,
«Փշով աղջիկը» 1969 թ. (մասնավոր հավաքածու),
«Զվարթնոց» 1969 թ.,
«Ազատագրում» 1970 թ.
«Սայաթ Նովա» 1976 թ.,
«Շուշանիկ Կուրղինյան» 1977 թ.
«Արևելյան նատյուրմորտ» 1977 թ.,
Գրաֆիակական աշխատանքներ պարսկական քնարերգության թեմաներով 1977–1980 թ.,
Մինիմալիզմ
«Պահարանի դուռ»,
«Տուփ»,
«Բաժակ»,
«Պլաստմասե աման»,
«Ներարկիչ» և այլն
Գրաֆիկ շարք «Կուռքեր» (Պուշկինի անվան Կերպարվեստի թանգարան (Մոսկվա)) 1985 – 1987 թ.
Գրաֆիկ շարք «Հոգիներ» 1992.
Գրաֆիկ շարք «Խորհրդանիշներ» 1995 – 2000 թ.
Գեղանկարչական գործեր «Գրավիտացիա» 2012 թ.,
«Կերան» 2013 թ.,
«Լևոն Գ-ի և Կերան թագուհու ամուսնությունը» 2013 թ.


== Երկեր ==
«Ռուբեն Ղևոնդյան» (կատալոգ) 2004,
«Այծեմնիկ Ղևոնդյան» (կատալոգ) 2004,
«Հայկական ծիսական գլխարկ» 2004,
«Հետահայաց՝ Բագրատունիների Հայաստանի մայրաքաղաքը Անին» 2012,
«Հայ արքաների ծիսական հանդերձանքը» (անտիպ)։


== Ցուցահանդեսներ ==
Մեծ անհատական ցուցահանդես, Երևան, 1983
100 աշխատանք, 1985
Երեք նկարչի ցուցահանդես՝ Ռուբեն Ղևոնդյան, Ադա Գաբրիելյան, Այծեմնիկ Ղևոնդյան, Երևան, 2002


== Աղբյուրներ ==
«Ադա Գաբրիելյան», Երևան, 1983
Նովոոնիկեևո

Նովոոնիկեևո (ուկրաիներեն՝ Новооникієве), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոոնիկեևո գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովոսյոլկի (այլ կիրառումներ)

Նովոսյոլկի, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Նովոսյոլկի - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում
Նովոսյոլկի - գյուղ, Ուկրաինայի Կիևի մարզի Կիև-Սվյատոշինի շրջանում
Նովոսյոլկի - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում
Նովոսյոլկի - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում
Նովոսյոլկի - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում
Նովոսյոլկի - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Նովոսյոլկի - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ստանովլյանսկի շրջանի կազմում։
Նովոսյոլկի - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։
Նովոսյոլկի - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վադսկի շրջանի կազմում։
Նովոսյոլկի - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Նովոսյոլկի - գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ռիբնովսկի շրջանի կազմում։
Նովոսյոլկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Նովոսյոլկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Նովոսյոլկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բիկովո (այլ կիրառումներ)

Բիկովո, կարող է վերաբերել՝

Բիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Բիկովսկի շրջանի կազմում։
Յանկո Ալեքսի

Յանկո Ալեքսի (սլովակ.՝ Janko Alexy, հունվարի 25, 1894(1894-01-25), Լիպտովսկի Միկուլաշ, Հունգարիայի թագավորություն, Տրանսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - սեպտեմբերի 22, 1970(1970-09-22), Բրատիսլավա, Սլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն), սլովակ և չեխ նկարիչ, գրող, հրապարակախոս, լրագրող։ Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետության ժողովրդական նկարիչ, Սլովակիայի գոբելենի դպրոցի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվելէ թամբագործի բազմազավակ ընտանիքում։ 1919 թվականից սովորել է  Պրահայի գեղարվեստի ակադեմիայում՝ խորվաթ նկարիչ Վլախո Բուկովացի ղեկավարությամբ։ 1920 թվականին 6 ամսվա կրթաթոշակ է ստացել և ուսումը շարունակել Փարիզում։ Որպես նկարչության ուսուցիչ ուսումը շարունակել է Բրատիսլավայի գիմնազիայում։ 1927 թվականից  ամբողջովին նվիրվել է ստեղծագործական գործունեությանը։  1930 թվականին հաստատվել է Մարտինում, ապրել է Փեշթյան քաղաքում, 1937 թվականին  վերադարձել է Բրատիսլավա։ 
Ակտիվորեն մասնակցել է գեղարվեստական կյանքին, քարոզել է Սլովակիայի նոր արվեստը, նպաստել է Փեշթյան նկարիչների 1932 գաղթօջախի կազմակերպմանը, զբաղվել դեկորատիվ-կիրառական և մոնումենտալ արվեստով։

Նրա վրձնին է պատկանում Սլովակիայի ժողովրդական արվեստի, լեգենդների և բնապատկերների ոգեշնչմամբ ստեղծված մոտ 1300 յուղաներկ։ 1950- ականներին  իրականացրել մի շարք նախագծեր ճարտարապետության և գոբելենների ոլորտում։ Կարևոր դեր է խաղացել 1956 թվականին վերակառուցված Բրատիսլավայի ամրոցի  շինարարական աշխատանքներին։
Եղել է Սլովակիայի ժամանակակից արվեստի հիմնադիրներից և երկրի մշակութային կյանքի կազմակերպիչներից մեկը։
Բազմաթիվ վեպերի, հուշագրությունների և Սլովակիայի արվեստի պատմության համար կարևոր՝ «Սլովակ նկարիչների ճակատագրերը» (1948) աշխատության հեղինակ է։


== Ընտրյալ աշխատություններ ==
1924 -Jarmilka
1928 -Grétka (պատմվածքների հավաքածու)
1930-Veľká noc (պատմվածքների հավաքածու)
1932 -Na voľnej vôľuške
1935-Hurá
1936-Už je chlap na nohách
1940- Zlaté dno
1942-Dom horí
1946-Zabudnutý svet (Ընտրյալ արձակ)
1948-Osudy slovenských výtvarníkov
1949-Profesor Klopačka
1956-Život nie je majáles
1956-Ondrejko
1957-Ovocie dozrieva
1970-Tam ožila sláva


== Հուշապատում ==
1994 թվականին Յանկո Ալեքսի ծննդյան 100-ամյակի առթիվ Սլովակիայում թողարկվել է հոբելյանական մետաղադրամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յանկո Ալեքսի աշխատություններ
Տոռոկս

Տոռոկս (իսպ.՝ Torrox) մունիցիպալիտետ Իսպանիաում, գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ակսարիա Կոստա դել Սոլ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 51 կմ2։ Բնակչությունը՝ 17303 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 51 կմ։
Քաղաքի հովանավորը համարվում է սուրբ Ռոկեն։


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Ստեպան Ակիմովի եկամտաբեր տուն

Ստեպան Ակիմովի եկամտաբեր տուն (ռուս.՝ Доходный дом Степана Акимова), մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ Դոնի Ռոստով քաղաքում, որը գտնվում է հետևյալ հասցեում` Ուլյանովի փողոց, տուն 14։ Շենքի ճակատին փակցված է տախտակ տան սեփականատիրոջ` Ստեպան Ակիմովի մասին տեղեկություններով։ Քաղաքի բնակիչների շրջանում տարածված էր այն լուրը, թե, իբր, այս տունը կապված էր Պարամոնովների ընտանիքի հետ, սակայն այդ տեղեկությունը չի հաստատվել ոչ մի պաշտոնական աղբյուրում։


== Պատմություն ==
Ստեպան Ակիմովը սերում էր քաղքենիական ընտանիքից։ Նա ծնվել է 1854 թվականին։ Նրա ազգականներին պատկանել է Կանկրինսկայա փողոցի և Սոբորնի նրբանցքի անկյունում գտնված կալվածքը։ Այն բաժանված է եղել երկու մասի. ըստ օրենքի` դրա մի մասը պատկանել է Լյուբով, Եկատերինա և Իվան Ակիմովներին, իսկ մյուս մասը պատկանել է Ստեպան Ակիմովին, որն այն ժամանակ արդեն ամուսնացած էր Մարիա անունով կնոջ հետ և ուներ Աննա անունով դուստր։ Տունը բերում էր 80 ռուբլի տարեկան եկամուտ։ 1899 թվականին Ստեպան Ակիմովը նկուղով երկհարկանի տուն կառուցելու թույլտվություն է ստացվել։ Այն ժամանակ տնատիրությունը գտնվել է Կանկրինսկայա փողոց, 26 հասցեում։ Տունը տարեկան բերում էր 390 ռուբլի եկամուտ։ 1911 թվականին տունը դարձել է Ակիմովի դստեր` Աննա Ստեպանովնա Ակիմովայի սեփականությունը։ 1920 թվականին տունը մասամբ քանդվել է` նրա վրա ընկած արկի պայթյունից։ Պայթյունի ալիքից կոտրվել են ապակիները, քանդվել է տանիքը, պատերի վրա ճեղքեր են առաջացել։ Դրա պատճառով շենքը շարունակել է փլուզվել։ 1922 թվականի մարտին Վորոնեժի նահանգի բնակիչ Նիկոլայ Կորոլկովը համաձայնել է գնել անշարժ գույքը, որը գնահատվել էր 300 միլիոն ռուբլի։ Տունն ամբողջովին վերականգնել նա չի կարողացել։ Պետականացնելուց հետո նախկին սեփականատերը ձգտում էր շենքը կրկին դարձնել իր սեփականությունը, բայց փաստ, որ դա նրան հաջողվել է, չկա։ Շենքը վերականգնողական աշխատանքների կարիք ունի։


== Նկարագրություն ==
Տան զարդատախտակներին փորագրված են «ՍԱ» միացագրերը, որոնք սեփականատիրոջ անվան սկզբնատառերն են։ Նրանց տակ Աֆրոդիտեի փոքրիկ պատկերներն են։ Յուրաքանչյուր գլխի հետևում շենքի ճակատային մասում պատկերված են ծովախեցիներ. հենց դրանց շնորհիվ էլ հնարավոր է եղել պարզել, թե շենքի ճակատին դիցաբանական որ կերպարն է պատկերված։ Շենքը դասվում է նախահեղափոխական շրջանի ճարտարապետության հուշարձանների շարքին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկա

Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկա, (իտալերեն՝ Piero della Francesca, 1415[…], Սանսեպոլկրո, Արեցո, Տոսկանա, Իտալիա - հոկտեմբերի 12, 1492, Սանսեպոլկրո, Արեցո, Տոսկանա, Իտալիա), իտալացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1439 թվականին աշխատել է Դոմենիկո Վենեցիանոյի արվեստանոցում։ Կրել է Մազաչչոյի, Ֆ․ Բրունելեսկիի, ինչպես և նիդերլանդական արվեստի ազդեցությունը։ Աշխատել է Ֆեռարայում (մոտ 1448-1450), Ռիմինիում (1451 և 1482), Հռոմում (1459), Արեցցոյում (մինչև 1466), սակայն հիմնականում՝ Սան Սեպոլկրոյում և Ուրբինոյում։ Արդեն 1450-ական թվականների աշխատանքներում ի հայտ են եկել Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայի արվեստի հիմնական գծերը՝ կերպարների վեհությունը, ձևերի ծավալայնությունը, գունապատկերի թափանցիկությունը, տարածությունը հեռանկարչորեն կառուցելու հետևողականությունը («Քրիստոսի մկրտությունը», 1450-1455, Ազգային պատկերասրահ, Լոնդոն, «Մադոննա դելլա Միզերիկորդիա», մոտ 1450—1462, Կոմունալ պինակոտեկա, Սան Սեպոլկրո)։ 1452-1466-ին Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկան Արեցցոյի Սան Ֆրանչեսկո եկեղեցում ստեղծել է «կենարար խաչափայտի» լեգենդի թեմայով որմնանկարների շարք։ Այդ որմնանկարներն ունեն բաց վարդագույնի, մանուշակագույնի, կարմրի և կապույտի նրբագույն երանգներ, ընդհանրացնելով մարմինների ծավալաձևերը, պատի հարթության վրա զուգահեռաբար ծավալելով ռիթմիկ կոմպոզիցիան՝ Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկան հասել է գործողության հանդիսավորության։ Այս հատկանիշներն առավել ցայտուն են դարձել «Քրիստոսի հարությունը» որմնանկարում (մոտ 1463, Կոմունալ պինակոտեկա, Սան Սեպոլկրո)։ Մոտ 1465 թվականին Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկան ստեղծել է քանդակային բնութագրումներով աչքի ընկնող Ուրբինոյի դուքս Ֆեդերիգո դա Մոնտեֆելտրոյի և նրա կնոջ՝ Բատիստա Սֆորցայի դիմանկարները (Ուֆֆիցի պատկերասրահ, Ֆլորենցիա), որոնք առանձնանում են լույսով և օդով հագեցած համայնապատկերային ֆոնով։ Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայի ուշ շրջանի գործերում («Ծնունդ», մոտ 1475, Ազգային պատկերասրահ, Լոնդոն) լուսաստվերը ավելի մեղմ է դարձել, հորինվածքի կառուցվածքում առավել նշանակություն է ձեռք բերել ցրված արծաթագույն լույսը։ Կյանքի վերջին տարիներին գրել է գիտական երկու տրակտատ՝ «Հեռանկարը գեղանկարչությունում» և «Գրքույկ հինգ կանոնավոր մարմինների մասին»։ Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայի արվեստը Միջին և Հյուսիսային Իտալիայի գեղանկարչությունում արմատավորել է Վերածննդի սկզբունքները, ազդել վենետիկյան և ֆլորենցիական դպրոցների վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Աիդա (անձնանուն)

Աիդա, իգական անձնանուն։ Եվրոպական լեզուներում տարածվել է շնորհիվ՝ Ջուզեպպե Վերդիի «Աիդա» օպերայի։


== Ծագում և իմաստ ==
Ենթադրաբար, Աիդա անունը (ֆրանսիական բնօրինակ գրությամբ՝ Aïda) հորինվել է ֆրանսիացի եգիպտագետ Օգյուստ Մարիետի կողմից, որն առաջարկել էր Վերդիին համանուն օպերայի լիբրետոյի պատմական հիմքը։ 1870 թվականի  ապրիլի 27-ին Կամիլ դյու Լոկլին ուղղված նամակում Մարիետը գրել է.

Այսօր հայտնի հինեգիպտական գրերում այդ անունը կամ նրա ցանկացած համարժեքն ուղղակիորեն չի  հանդիպում։ Սակայն, ըստ ամերիկացի արվեստագետ Ջոն Սոլոմոնի վարկածի, այն կարող է ձևավորված լինել Մարիետի կողմից՝ Աետայից, ենթադրական Աետ անվանումից  (հին հունարեն Ἀετός՝ այդ անունը անշուշտ հայտնի է եղել Մարիետին Ռոզետայի քարի հունարեն հատվածի մասի արձանագրությունից, որտեղ հիշատակվում է քուրմ Աետ, որդի Աետի անունը)։
Դրա հետ մեկտեղ կա կարծիք, որ այդ անունն ունի արաբական ծագում ։ Իրականում, ժամանակակից արաբերենում կա Աիդա անձնանունը (عَائِدَةُ [ʕaːʔida(tu)]) և բառացի նշանակում է՝ عَادَ [ʕaːda] «այցելել», «այցի գնալ», «վերադառնալ»։
Դրանից բացի, Աիդա անվան ծագումը երբեմն վերագրում են Աֆրիկա մայրցամաքին։ Իգբո լեզվով Ադա նշանակում է «առաջին դուստր», յորուբա լեզվով  Ադէ մասնիկն անուններում նշանակում է «թագավորական իշխանություն», սվահիլի լեզվով ada (արաբերենից փոխառություն)՝ «մրցանակ»։
Աիդա անվան համանունը կա նաև ճապոներենում (間):


== Անվանակոչության տոն ==
Օգոստոսի 31-ին Իտալիայում նշում են սուրբ Աիդանոյի օրը, իսկ հուլիսի 28-ին և հունվարի 2-ին՝ Լեհաստանում։


== Հայտնի անուններ ==
Աիդա Գարիֆուլլինա
Աիդա Ներսիսյան
Աիդա Թոփուզյան
Աիդա Բոյաջյան
Աիդա Սարգսյան
Աիդա Ավետիսյան (գիտնական)
Աիդա Ավետիսյան (կոմպոզիտոր)
Աիդա Օլիվիեր
Աիդա Հովհաննիսյան


== Ծանոթագրություններ ==
Կովալևո (գյուղ, Բախմաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿովալևոԿովալևո (ուկրաիներեն՝ Ковальове), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Կովալևո գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 307,69 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լեժ (Էնայի գավառ)

Լեժ (ֆր.՝ Lesges), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։
Համայնքի INSEE կոդը 02421։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 83 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 55 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 40-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 15-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 72,3%, 1999 թվականին եղել է 83,0%)։ 40 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 40-ը (18 տղամարդ և 22 կին), գործազուրկ էին 29 մարդ (12 տղամարդ և 17 կին)։ 15 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը՝ թոշակառուներ 4-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ - Լեժ (ֆր.)
Մարամուրեշ

Մարամուրեշը (ռումիներեն՝ Maramureş; հունգ.՝ Máramaros; ուկրաիներեն՝ Марамарош; լատ.՝ Marmatia), պատմական շրջան է Ռումինիայում։ Մարամուրեշը ամբողջությամբ գտնվում է Կարպատյան լեռներում։ Այն սահմանակից է Տրանսիլվանիային։ Ներկայումս տարածքը բաժանված է Ուկրաինայի և Ռումինիայի միջև։ Հիմնականում բնակվում են ուկրաինացիներ, ռումինացիներ, հունգարներ։ Մարամուրեշի փայտյա եկեղեցիները մտել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության մեջ։
Դեդիլովո

Դեդիլովո (ռուս.՝ Дедилово), գյուղ Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Կիրեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 1700 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սինզաս

Սինզաս  (ռուս.՝ Сынзас), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի հյուսիս-արևմուտքում։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Միջերկրի արտեֆակտերի ցանկ

Միջերկրի արտեֆակտեր, Ջոն Ռ․ Ռ․ Թոլքինի լեգենդարիումում նկարագրվում են բավականին մեծ քանակությամբ արտեֆակտեր՝ մշակութային ծագման իրեր, որոնք ստեղծված են այնպիսի վարպետների կողմից, ինչպիսիք են Վալարը, Իլիուվատարի երեխաները (էլֆեր, թզուկներ, մարդիկ), ինչպես նաև թշնամիներ (Մելկոր, Սաուրոն)։
Ստորև ներկայացված են Միջերկրի ամենահայտնի արտեֆակտերը։


== Գերբնական ծագման արտեֆակտեր ==


=== Մեծ լուսատուներ ===
Մեծ լուսատուներ (անգլ.՝ Two Lamps), հսկայական անոթներ, որոնք ստեղծվել են այն բանից հետո երբ Վալարն եկավ Արդու, որը գտնվում է Արդու աշխարհի հյուսիսային և հարավային մասերում։


== Սնունդ ու խմիչքներ ==


=== Լեմբաս ===
Լեմբաս (սինդ․ Lembas), էլֆական լավաշ, որը նկարագրվել է Թոլքինի ստեղծագործություններում։ Մթերքը հիշատակվում է Թոլքինի «Սիլմարիլլիոն» և «Մատանիների տիրակալը» ստեղծագործություններում։ Ճանապարհորդների համար հարմար սնունդ, քանի որ չի բորբոսնում ու չի կորցնում համային հատկանիշները։ Արտաքինից շագանակագույն է, ներսից սերուցքագույն։


== Գրականություն ==
Նամակներ։ Carpenter, Humphrey, ed. (1981), The Letters of J. R. R. Tolkien, Boston։ Houghton Mifflin, ISBN 0-395-31555-7
Ֆոսթեր։ Foster, Robert (1971), The Complete Guide to Middle-earth, New York։ Del Rey, ISBN 0-345-32436-6


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոե Պլեսո

Կրասնոե Պլեսո (ռուս.՝ Красное Плесо), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սեմյոնովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(5180) Օնո

(5180) Օնո (անգլ.՝ Ohno), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի ապրիլի 6-ին Տեցույա Ֆուջիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,390742 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2396 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5418 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1350,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266628 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,05° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5180) Օնո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օրջոնիկիձե (այլ կիրառումներ)

Օրջոնիկիձե, կարող է վերաբերել՝


== Անձինք ==
Սերգո Օրջոնիկիձե Կոնստանտինի (1886–1937 թթ․)՝ խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, կոմունիստական կուսակցության անդամ 1903 թվականից։


== Բնակավայրեր ==
Օրջոնիկիձե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գայվորոնի շրջանում
Օրջոնիկիձե - քաղաք, Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Օրջոնիկիձեի քաղաքային խորհրդում
Օրջոնիկիձե - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Թեոդոսիայի քաղաքային խորհրդում
Օրջոնիկիձե - Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Վահան գյուղի նախկին անվանումը
Օրջոնիկիձե - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում
Օրջոնիկիձե - գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Մոտիգինսկի շրջանի կազմում
Հայաստանի ազգային մրցունակության հիմնադրամ

Հայաստանի ազգային մրցունակության հիմնադրամը (ՀԱՄՀ) հիմնադրամ է, որը ստեղծվել է 2008 թվականին՝ Հայաստանի տնտեսական մրցունակության զարգացման նպատակով։ Հիմնադրամի հիմնական աշխատողական ոլորտներն են կրթությունը, առողջապահությունը, զբոսաշրջությունը և ցանցերի ու տեղեկատվության հասանելիությունը։


== Պատմություն ==
Հայաստանի ազգային մրցունակության հիմնադրամը ստեղծվել է 2008 թվականի փետրվարի 28-ին ըստ Հայաստանի կառավարության համար 204-Ա որոշման։ Հիմնադրամի առաջին ներդրումը եղել է 52 միլիոն դրամ Հայաստանի կառավարության 2008 թվականի պահուստային ֆոնդից որպես գույքային ներդրում։ Նրա առաջին գործադիր տնօրեն է նշանակվել Գայանե Աֆրիկյանը։


== Կառույց ==
Հիմնադրամը գործում է պետական-մասնավոր համագործակցության սկզբունքով։ Նրա հոգաբարձության խորհրդում են տարբեր երկրներից վեց անվանի գործարարներ, Հայաստանի կառավարության վեց անդամ, և Հայաստանում միջազգային դոնոր համայնքի մեկ ներկայացուցիչ։ Հիմնադրամի գործադիր տնօրենը Արման Խաչատուրյանն է, իսկ հոգաբարձուների խորհրդի նախագահն է Հայաստանի վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը։
2010-ի համար հիմնադրամին ակնկալվում է 100 միլիոն դոլարի ներդրում։


== Գործունեություն ==
ՀԱՄՀ-ն աշխատում է հետևյալ ծրագրերի վրա.

Տաթևի վերակառուցումը՝ զբոսաշրջիկության և գիտակրթական կենտրոնի վերածման նպատակով
Միջուկային բժշկության կենտրոնի կառուցումը Ա. Ալիխանյանի անվան Երևանի ֆիզիկայի ինստիտուտի տարածքում ըստ ֆիզիկայի ինստիտուտի և ՌԴ Դուբնայի միջուկային հետազոտությունների միացյալ ինստիտուտի մշակած նախագծի՝ Հայաստանը քաղցկեղով հիվանդների բուժման կենտրոն դարձնելու և տնտեսության զարգացման նպատակով
Կրթության և գիտության մրցունակության ծրագիր


== Աղբյուրներ ==
Մկնասար

Մկնասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի և Վայոց ձորի մարզերի սահմանագլխին, Վարդենիսի լեռներում, Հորս գյուղից 7 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրությունը 2947 մ է։


== Պատկերասարահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Տավացանո կոն Վիլավեսկո

Տավացանո կոն Վիլավեսկո (իտալերեն՝ Tavazzano con Villavesco), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4938 մարդ, խտությունը՝ 309 մարդ/կմ², տարածքը՝ 16 կմ², էլեկտրոնային փոստ` 26838, հեռախոսային կոդ` 0371։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլի սուլ Վելինո

Կոլի սուլ Վելինո (իտալերեն՝ Colli sul Velino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում՝ Ռիետի պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 500 մարդ (2008), բնակչության խտությունը կազմում է 38 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 13 մարդ։ Փոստային ինդեքս՝ 2010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0746։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ռոզիեռ (Արդեշի գավառ)

Ռոզիեռ (ֆր.՝ Rosières), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1097 մարդ, բնակչության խտությունը` 67.34 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.29 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 150 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 39 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 665 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 457-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 208։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,7 %։ 457 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 389 անձ (210 տղամարդ և 179 կին)։ Գործազուրկ են եղել 68 անձ (32 տղամարդ և 36 կին)։ 208 անաշխատունակներից 54-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 90-ը` թոշակառուներ, իսկ 64-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պյոտր Վոլոկիտին

Պյոտր Գրիգորևիչ Վոլոկիտին (ռուս.՝ Пётр Григорьевич Волокитин, 25 ապրիլի, 1926, Ստուդյոնիե Խուտորա (ներկայում՝ Լիպեցկի շրջան, Լիպեցկի մարզ) – 6 նոյեմբերի, 1956, Բուդապեշտ, Հունգարիա), Խորհրդային բանակի ավագ լեյտենանտ, 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ճնշման մասնակից, Սովետական Միության հերոս (1956)։


== Կենսագրություն ==
Պյոտր Վոլոկիտինը ծնվել է 1926 թվականի ապրիլի 25-ին Ստուդյոնիե Խուտորա գյուղում (ներկայում՝ Լիպեցկի շրջան, Լիպեցկի մարզ), գյուղացու ընտանիքում։ Դպրոցում սովորել է մինչև յոթերորդ դասարանը։ 1944 թվականին զորակոչվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ։ 1948 թվականին Վոլոկիտինն ավարտել է Մոլոտովի ռազմական հետևազորային ուսումնարանը։ 1956 թվականի աշնանն արդեն գվարդիայի ավագ լեյտենանտ Պյոտր Վոլոկիտինը օդադեսանտային զորքերի 381-րդ գվարդիական պարաշյուտային-դեսանտային գնդի 31-րդ գվարդիական օդադեսանտային դիվիզիայի հրաձգային դասակի հրամանատար էր։ Աչքի է ընկել 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության ճնշման ժամանակ․ այդ գործողությունը պաշտոնապես կոչվել է «հակահեղափոխական խռովության ճնշում»։
Վոլոկիտինի գնդում տագնապ է հայտարարվել, և այն Ուկրաինական ԽՍՀ Ժիտոմիրի մարզի Նովոգրադ-Վոլինսկի քաղաքի ուղարկվել է Հունգարիա։ Գունդը վայրէջք է կատարել Տեկել օդանավակայանում։ Վոլոկիտինի դասակը մասնակցել է օդանավակայանի հունգարական պահակախմբի զինաթափմանը։ 1956 թվականի նոյեմբերի 6-ին Բուդապեշտում տեղի ունեցած փողացային մարտերի ժամանակ Վոլոկիտինը մասնակցել է Լենկե (ներկայում՝ Դեժյո Կոստոլանիի), Բելա Բարտոկի ու Ժիգմոնդ Մորիցի հրապարակներում մարտնչող ապստամբների դեմ մարտերին։ Նրա դասակը կատարել է իրեն տրված ռազմական հրամանը՝ հակառակորդին հասցնելով նշանակալի կորուստներ։ Պյոտր Վոլոկիտինը զոհվել է նոյեմբերի 6-ին՝ Ժիգմոնդ Մորիցի հրապարակում ծավալված մարտի ժամանակ։ Թաղված է Բուդապեշտում՝ Կերեպեշի գերեզմանատանը։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության՝ 1956 թվականի դեկտեմբերի 18-ի հրամանով «ռազմական պարտքի կատարման ժամանակ ցուցաբերած արիության ու խիզախության» համար գվարդիայի ավագ լեյտենանտ Պյոտր Վոլոկիտինը հետմահու պարգևատրվել է Սովետական Միության հերոսի բարձրագույն կոչումով։ Նա պարգևատրվել է նաև Լենինի շքանշանով (18 դեկտեմբերի, 1956) և այլ մեդալներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382.
Ելենա Բարանովա

Ելենա Վիկտորովնա Բարանովա (ռուս.՝ Елена Викторовна Баранова, հունվարի 28, 1972(1972-01-28), Բիշքեկ, Ղրղզական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս նախկին բասկետբոլիստուհի, ռուսական բասկետբոլի կարկառուն ներկայացուցիչներից։ Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (1992) և բրոնզե մեդալակիր (2004 թ.)։ Եվրոպայի առաջնության կրկնակի չեմպիոն (1991, 2003)։ Աշխարհի խորհրդանշական հավաքականի անդամ (2002)։ 1998 և 2002 թվականների ՖԻԲԱ-ի աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ 1997 թվականին դարձել է Կանանց բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում (WNBA) հանդես եկած առաջին եվրոպացի բասկետբոլիստուհին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2008-01-10 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Էջը WNBA.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը ՖԻԲԱ-ի պաշտոնական կայքում(անգլ.)
Իսյակաևո (այլ կիրառումներ)

Իսյակաևո, կարող է վերաբերել՝

Իսյակաևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Իսյակաևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բոբիրի

Բոբիրի (ռուս.՝ Бобыри), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 244 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)