armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ագրինիոն (քաղաք)

Ագրինիո (հուն․՝ Αγρίνιο, լատ.՝ Agrinium), քաղաք Հունաստանում` 106.053 մարդ բնակչությամբ։ Բնակեցված է եղել դեռևս հին ժամանակներից։ Միջնադարյան ժամանակներց մինչև 1836 թվականը, քաղաքը հայտնի է եղել նաև Վլաքորի (Βραχώρι) անունով։
Տեղական բնակչության մեծամասնությունը զբաղվում էր ծխախոտի արդյունաբերությամբ՝ սկսած 19-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի վերջը։ Քաղաքում գործում է ծխախոտի խոշոր գործարաններ։ Զարգացած է նաև գյուղատնտեսությունը։ Տեղացիները մշակում են հիմնականում ձիթապտուղ։


== Պատմություն ==
Ըստ դիցաբանության, այն կառուցվել է Ագրիոս թագավորի որդու՝ Պրոմեթեոսի կողմից, սակայն հետո ավերվել է մ.թ.ա. 314 թվականին` Մակեդոնիայի թագավորության դեմ մղվող պայքարի ժամանակ։
Օսմանյան տիրապետության տակ գտնվելու ընթացքում բացի իր հույն բնակչությունից, տարածվել են եղել նաև թուրքերը։ Քաղաքը վերջնականապես ազատագրվել է 1832 թվականի հուլիսի 9-ին։ Ազատագրումից հետո քաղաքը զարգանում է՝ հիմնականում 19-րդ դարում։ Հույն-թուրքական պատերազմից հետո բազմաթիվ փախստականներ պատսպարվել են այստեղ։
Պատերազմի ժամանակ, չնայած տիրող ճգնաժամը երկրում վերակառուցում էին ավերակները, ինչպես նաև ջրի աշտարակը, որը տեղադրվել է 1930 թվականին, Արգինիոն համարվում է հնագույն պեղումների քաղաք։ Քաղաքի աճը և զարգացումը շարունակվել է Երկրորդ համաշխարհային և հունական քաղաքացիական պատերազմներից հետո։
Ներկայումս ծխախոտի արդյունաբերությունը և ձիթապտղի մշակումը երկրի հիմնական եկամտի աղբյուրներն են։


== Կլիմա ==
Արգինիոյի կլիման միջերկրածովյան է, ձմեռները՝ կարճ, ամառները՝ տաք և երկար (երբեմն հասնում է մինչև 40 աստիճանի)։ Ապրիլի 4-ին (2007 թվական) քաղաքում եղել են երեք երկրաշարժեր միաժամանակ (ժամը՝ 10.13, 10:14 և 10:15), համապատասխանաբար՝ 5,3, 5,4, 5.6 բալերով։ Եղել են փոքր վնասներ սակայն բնակչությանը վնասներ չի հասցվել։


== Քաղաքապետներ ==

Գեորգիոս (1899–1907)
Անդրեաս (1925-1934 և 1951-1952)
Դիմիտրիոս (1934-1941)
Անաստասիոս (1964-1967)
Պավլոսը (2006-2014)
Գեորգիոս (2014-մինչ օրս)


== Հայտնի բնակիչներ ==
Ստրատոս Ապոստոլակիս – ֆուտբոլիստ
Կոստաս – բանաստեղծ
Քրիստոս Գարոֆելիս – բանաստեղծ
Կատյա Գերոյ – դերասանուհի
Պետրոս – դերասան
Փանոս – բանաստեղծ
Քրիստոս Կապրալոս – նկարիչ
Միքայել – վազող
Պետրոս – ֆուտբոլիստ
Թեդորոս – քանդակագործ
Եվանգելոս – արդյունաբերող
Լույկա – դերասանուհի
Յանիս – բանաստեղծ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ասլանգայա

Ասլանգայա, լեռներ Հայկական լեռնաշխարհում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգում։ Ձգվում են Էրզրումից Սպեր տանող ճանապարհի մոտ։ Ծալքավոր են և բեկորատված։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկ Մելիքյան

Հայկ Ավետիքի Մելիքյան (նոյեմբերի 29, 1980(1980-11-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դաշնակահար։ Հայաստանի վաստակավոր արտիստ (2013)։
Պրոֆեսոր, հրապարակախոս Սոկրատ Խանյանի թոռը։


== Կենսագրություն ==
Հայկ Մելիքյանը ծնվել է Երևանում։ Ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրային բաժինը (պրոֆեսոր Ալեքսանդր Գուրգենովի դասարան), այնուհետև՝ ստեղծագործական բաժինը (պրոֆեսոր Վարդան Աճեմյանի դասարան)։ «Concerto di Concerti» 20-րդ դարի և ժամանակակից երաժշտության միջազգային փառատոնի շրջանակներում 2000 թվականին Հռոմում տեղի է ունեցել նրա միջազգային բեմելը։ Բազմաթիվ միջազգային դաշնամուրային և կոմպոզիտորական մրցույթների դափնեկիր է։
Հայ և արտասահմանյան շատ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների առաջին կատարողն է, որոնցից շատերը հատուկ գրվել են նրա համար։ 2007 թվականից նրա կատարումները թողարկվել են սոլո ալբոմների ձևաչափով, ինչպես նաև հավաքածուներում, այդ թվում նաև դասական երաժշտության ամենահեղինակավոր լեյբլի կողմից՝ Naxos Grand Piano: Հյուրախաղերով հանդես է գալիս Եվրոպայի, Ասիայի, Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկաների տարբեր երկրներում։
Հայկ Մելիքյանի նախաձեռնությամբ 2009 թվականին Երևանում մեկնարկել է 1900+ նախագիծ-համերգաշարը՝ նվիրված 20-րդ դարի և ժամանակակից համաշխարհային դաշնամուրային երաժշտությանը։
Մասնակցում է այնպիսի միջազգային փառատոների, ինչպիսիք են Festival de Valmagne (Ֆրանսիա), Festival de Musique en Côte de Nacre (Ֆրանսիա), Festival O/MODƏRNT (Շվեդիա), Warsaw Royal Arcades of Art Festival (Լեհաստան), San Leo Music Festival (Իտալիա), Les Musicales de Baabdath International Music Festival (Լիբանան), Yerevan International Music Festival և Aram Khachaturian International Music Festival (Հայաստան) և այլն։ Դրանցից շատերը նվիրված են ժամանակակից երաժշտությանը, այդ թվում՝ Pharos Contemporary Music Festival (Կիպրոս), Lviv Contrasts Contemporary Music Festival (Ուկրաինա), Kyiv GogolFest International Festival of Contemporary Art (Ուկրաինա), Sofia ppIANISSIMO Contemporary Piano Music Festival (Բուլղարիա), Nuovi Spazi Musicali Festival (Իտալիա) և այլն։


== Մրցանակներ, պարգևներ ==
«Ibla Grand Prize» դաշնամուրային մրցույթի հատուկ մրցանակ, Ռագուսա, Իտալիա, 1999
Հռոմում կայացած “Premio Valentino Bucchi” միջազգային մրցույթի 2-րդ կարգի մրցանակ, 2000
Ֆրանսիայի Օրլեան քաղաքում կայացած դաշնամուրային մրցույթում Սամսոն Ֆրանսուայի անվան հատուկ մրցանակ, 2008
Ղազարոս Սարյանի անվան կոմպոզիտորների մրցույթի 1-ին կարգի մրցանակ, Երևան, 2008
«Yvar Mikhashoff Trust for New Music», Բուֆֆալո, դափնեկրի կոչում, ԱՄՆ, 2012
Օրլեանի միջազգային դաշնամուրային մրցույթի Անդրե Բուկուրեշլիևի անվան հատուկ մրցանակ, Ֆրանսիա, 2012
Մոսկվայի կոմպոզիտորների տան պարգև և ոսկե մեդալ, 2012
ՀՀ վաստակավոր արտիստ, 2013
Լավագույն դասական երաժշտության ալբոմ, «Ծիծեռնակ» ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխություն, 2018


== Մեջբերումներ Հայկ Մելիքյանի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայկ Մելիքյան
Ալկաուսին

Ալկաուսին (իսպ.՝ Alcaucín), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ակսարկիա Կոստա դել Սոլ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 46 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2668 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 56 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կազալեկիո դի Ռենո

Կազալեկիո դի Ռենո (իտալերեն՝ Casalecchio di Reno), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում։
Բնակչությունը 35091 մարդ 2008 թվականի մարդահամար տվյալների։ Բնակչության խտությունը՝ 2020 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40033։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպանն է Մարտին Թուրինացին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 051 598111
Էլեկտրոնային փոստ՝ urp@comune.casalecchio.bo.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.casalecchio.bo.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նազարենկի (այլ կիրառումներ)

Նազարենկի, կարող է վերաբերել՝

Նազարենկի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանում
Նազարենկի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում
Աստերոիդների ցանկ (303901-304000)

Աստերոիդների ցանկ (303801-303900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (304001-304100)
 Աստերոիդների ցանկ (303801-303900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (304001-304100)
Ալիգետիկ (Մշո գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալիգետիկ (այլ կիրառումներ)Ալիգետիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։


== Բնակչություն ==
1881 թվականին ուներ 20 քոչվոր քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վիձինի

Վիձինի (իտալերեն՝ Vizzini) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզում՝ Կատանիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7017 մարդ, 2004 թվականի տվյալներով բնակչության խտությունը կազմում է 57 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 125 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 95049։ Հեռախոսային կոդը՝ 0933։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Գրիգոր I-ը։ Քաղաքի տոնը նշվում է մարտի 12-ին։
Գրոնտարդո

Գրոնտարդո (իտալերեն՝  Grontardo), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։ Բնակչությունը հասնում է 1465 մարդու, 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Տարածքը կազմում է 12,26 կմ²։ Հեռախոսային կոդն Է 0372, իսկ փոստային ինդեքսը 26044։ Բնակչության խտությունը կազմում է 119,49 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար։ 0372 89123
Էլեկտրոնային հասցե։ segre.grontardo@libero.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Աքիլեսյան գարշապար

Աքիլլեսյան գարշապար, հետհոմերոսյան առասպել (փոխանցվել է հռոմեացի գրող Գիգինից), որում պատմվում է թե ինչպես Աքիլլեսի մայրը, Թետիսը, իր որդու մարմինը դարձրել է անխոցելի։ Նրան սուզել է Ստիքսի սուրբ ջրերի մեջ գարշապարից բռնած։ Թետիսի բռնած գարշապարը չի սուզվել ջրի մեջ և մնացել է նրա միակ խոցելի տեղը։ Հետագայում Պարիսը իր նետով հենց այդ տեղում մահացու վիրավորում է հերոսին։


== Առասպելի սյուժե ==

Նշանավոր հերոսին դեռ մանուկ ժամանակից կանխատեսված էր, որ նա ապրելու է երկար, բայց անփառունակ կյանք, կամ նա պետք է հերոսաբար մահանա Տրոյայի պատերի մոտ։ Նրա մայրը չէր ցանկանում, որ իր որդին այդքան շուտ մահանար և որոշում է իրեն դարձնել անխոցելի։ Դրա համար, երբ որդին ծնվում է, մայրը սուզում է իրեն Ստիքս գետի սուրբ ջրերը։ Ընդ որում նա պահում էր Աքիլեսին գարշապարից։ Այժմ Աքիլեսին չէին կարող վնասել, բայց գարշապարը, որին չի կպել Ստիքսի կախարդական ջուրը, մնաց խոցելի։
Շատ տարիներ հետո Աքիլեսը հույնների հետ հարձակվում է Տրոյայի վրա։ Մարտերից մեկի ժամանակ Ապոլոն աստվածը (որին ավելի վաղ վիրավորել էր Աքիլեսը) Պարիսի նետը ուղարկեց Աքիլեսի գարշապարի վրա։ Չնայած նրան, որ վերքը շատ փոքր էր՝ մահացու էր։


== Ժամանակակից մշակույթի մեջ ==
«Աքիլեսյան գարշապար»  արտահայտությունը օգտագործում են ինչ-որ մեկի թույլ, «ցավոտ» կողմը նշելու համար։ Այդ կողմը կարող է լինել ինչպես ֆիզիկական այդպես էլ բարոյական։


== Տես նաև ==
Աքիլեսյան դիլ
Սկանդինավյան դիցաբանության՝ Բալդր
Մահաբհարաթայի՝ Դուրյոդհանա
Շահնամեյի՝ Էսֆանդիյար
Նիբելունգների երգի՝ Սիգուրդ
Կրիպտոնիտ
Կքանիստ


== Ծանոթագրություններ ==
Յոնգ Փալ (հեռուստասերիալ)

«Յոնգ Փալ» (կորեերեն՝ 용팔이), 2015 թվականի հարավկորեական հեռուստասերիալ, գլխավոր դերերում նկարահանվել են Ջու Վոն, Կիմ Թե Հինը, Չոի Ջոնգ Անը և Ջո Հյուն Ջեյը։ Ցուցադրվել է 2015 թվականի օգոստոսի 5- ից մինչև հոկտեմբերի 1-ը, SBS հեռուստաալիքով։


== Դերերում ==
Ջու Վոն՝ Կիմ Թե Հյոն
Կիմ Թէ Հին՝ Հան Յոն Ջին
Չհե Ջոնգ Ան՝ Լի Չխե Յոն
Ջո Հյուն Ջեյ՝ Հան Դու Ջուն


== Վարկանիշ ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք էջ (կոր.)
Յոնգ Փալ Hancinema կայքում
Նուկուս

Նուկոս՝ Կարակալպակյան ՀՍՀ մայրաքաղաքը (1939 թվականից)։ Գտնվում է Ամուդարյայի ափին։ Ավտոխճուղիների հանգույց է, ունի երկաթուղային կայարան։ 312 հազար բնակիչ (2018 թվական)։ Կա մետաղամշակություն, շինանյութերի արտադրություն, սննդի և թեթև արդյունաբերություն, կահույքի ֆաբրիկա։ Գործում են Ուզբեկական ՀՍՀ ԳԱ Կարակալպակյան մասնաճյուղը, մանկավարժական ինստիտուտ, 11 միջնակարգ մասնագիտական ուսումնական հաստատություն, պատմահայրենագիտական և Կարակալպակյան ՀՍՀ-ի արվեստի թանգարանները, երաժշտադրամատիկական թատրոն, ֆիլհարմոնիա։ Հիմնադրվել է 1932 թվականին, նուկոս աուլի տեղում։


== Ծանոթագրություններ ==
(3919) Մարիաննինգ

(3919) Մարիաննինգ (անգլ.՝ Maryanning), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի փետրվարի 23-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,219367 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8008 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,638 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1207,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,298099 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,96° անկյուն։
Մարիաննինգ աստերոիդը պատկանում է Ամներիսի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3919) Մարիաննինգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մանուկ Մկրտչյան

Մանուկ Աշոտի Մկրտչյան (դեկտեմբերի 23, 1952(1952-12-23) գ. Գորհայք, Սիսիանի շրջան), ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ կրթության և գիտության նախարարի տեղակալ (2009-2018 թթ.)։


== Կրթություն ==
1970-1975 թթ. - սովորել է ԵՊՀ մեխանիկամաթեմատիկական ֆակուլտետում՝ մաթեմատիկոսի որակավորմամբ։
1978-1981 թթ. - ուսանել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի Սիբիրյան բաժանմունքի ֆիզիկայի ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու։
Մանկավարժական գիտությունների դոկտոր։ ՌԴ Սոցիալական մանկավարժական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1976-1977 թթ. - աշխատել է Աբովյանի շրջանի Գառնի գյուղի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցում որպես մաթեմատիկայի ուսուցիչ։
1977-1978 թթ. - Հայկական ԽՍՀ գիտությունների ակադեմիայի մաթեմատիկայի ինստիտուտի կրտսեր գիտաշխատող։
1982-1983 թթ. - աշխատել է Կրասնոյարսկի ռադիոտեխնիկայի գործարանում որպես ինժեներ։
1983-1988 թթ. - Կրասնոյարսկի պետական համալսարանի ավագ դասախոս։
1988-1993 թթ. - Կրասնոյարսկի ուսուցիչների վերապատրաստման ինստիտուտի ամբիոնի վարիչ։
1993-1996 թթ. - Կրասնոյարսկի Կրասնոյարսկի կրթության զարգացման կենտրոնի բաժնի վարիչ։
1996-1999 թթ. - ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության մանկավարժական գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն։
1999-2007 թթ. - ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության կրթության ազգային ինստիտուտի բաժնի վարիչ։
2007 թ. - «Գնահատման և թեստավորման կենտրոն» ՊՈԱԿ տնօրենի տեղակալ։
2007-2009 թթ. - «Գնահատման և թեստավորման կենտրոն» ՊՈԱԿ տնօրեն։
2009 թ. մայիսի 4-ին ՀՀ Վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության կրթության և գիտության նախարարի տեղակալ, 2018 թվականի հունիսի 8-ին ազատվել է զբաղեցրած պաշտոնից։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Մովսես Խորենացու մեդալ (2011)։Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Միսթելգաու

Միսթելգաու (գերմ.՝ Mistelgau), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բայրոյթի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3837 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 39,43 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 72 167։
Կոմունան բաժանված է 32 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Գոլդեն Փելես (հյուրանոց, Ծաղկաձոր)

«Գոլդեն Փելես» (անգլ.՝ Golden Palace), 5-աստղանի հյուրանոցային համալիր Ծաղկաձոր քաղաքում, հյուրանոցը տեղակայված է Տանձաղբյուր 34/1 հասցեում։ Շենքի մակերեսը 19․758 մ2 է, հյուրանոցային համալիրին է պատկանում նաև 1,38 հեկտար մակերեսով հողամաս։


== Պատմություն ==
Հյուրանոցի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 2010 թվականին և ավարտվել 2012 թվականին։ Շինարարության ավարտից հետո պարզ է դարձել, որ հյուրանոցի սեփակնատեր է հանդիսանում  Անգլիայի Դուգլաս քաղաքում հիմնադրված «Գոլդեն գրուպ լիմիտեդ» փակ բաժնետիրական ընկերությունը, որի 100 տոկոս բաժնետեր  էր հանդիսանում ՀՀ Կառավարությանն առընթեր մաքսային պետական կոմիտեի նախկին նախագահ, մաքսային ծառայության գեներալ-մայոր Արմեն Ավետիսյանի որդին՝ Արտաշես Ավետիսյանը։ 2018 թվականի նոյեմբերի 19-ին Արմեն Ավետիսյանի ընտանիքի անդամները հարուցված քրեական գործի շրջանակում  «Գոլդեն Փելես» հյուրանոցը պետությանը նվիրաբերելու դիմում են ներկայացրել Պետական գույքի կառավարման կոմիտեին։
Այդ մասին հայտարարել է Հայաստանի վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանը՝ 2018 թվականի Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի ընտրությունների քարոզարշավի ընթացքում։


== Աճուրդ ==
Պետականացնվելուց հետո հյուրանոցը դրվել է աճուրդի, մեկնարկային գինը եղել է 7 մլրդ 526 մլն 457 հազար 800 դրամ։ Աճուրդը պետք է տեղի ունենար 2019 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, սակայն այն չի կայացել, քանի որ գնորդ չէր հայտնվել։ Երկրորդ աճուրդի օրը տեղափոխվել է 2020 թվականի փետրվարի 21-ը։ Աճուրդի մեկնարկային գինը նվազել է 5 տոկոսով, սակայն գնորդ չլինելու պատճառով այն կրկին չի կայացել։


== Ծառայություններ ==
120 սենյակ
Նիստերի սրահ
Ռեստորան
Սրճարան
Բիլիարդ
Լողավազան
Մարզասրահ
Գեղեցկության սրահ
Ավտո վարձույթ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գոլդեն Փալաս Ռեզորթ & ՍՊԱ» հյուրանոց
Le Temps Perdu

«Le Temps Perdu» (Լյո տամ պեղդյու, Կորցրած ժամանակ), ֆրանսիացի երգչուհի Մաթե Ալտերիի երգն է։ Մաթե Ալտերին այդ երգով ներկայացրել է Ֆրանսիան Եվրատեսիլ 1956 երգի մրցույթում։ Երգի հեղինակներն են Անդրե Լոդջը և Ռաշել Թորոն։ Եվրատեսիլին մասնակցելու իրավունքը ձեռք էր բերվել ֆրանսիական RTF հեռուստաալիքի անցկացրած քվեարկության ադյունքում.:  


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Letra de «Le temps perdu» en francés y español
Letra e información sobre la canción Կաղապար:En idioma
Festival de la Canción de Eurovisión 1956, Francia Կաղապար:En idioma
Շատվան (այլ կիրառումներ)

Շատվան, կարող է վերաբերել՝

Շատվան - գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում
Շատվան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Գուդրուն Շիման

Գերդ Գուդրուն Մարիա Շիման ( շվեդերեն՝ Gerd Gudrun Maria Schyman հունիսի 9, 1948(1948-06-09), Täby parish, Täby Municipality, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ կին քաղաքական գործիչ։ «Ֆեմինիստական նախաձեռնություն» կուսակցության հիմնադիր, 2005-2011 թվականներին` նախաձեռնության խոսնակ, 2013 -2019 թվականներին` առաջնորդ։ Ձախ կուսակցության առաջնորդ է եղել 1993 թվականից մինչև 2003 թվականը, 1988 թվականից մինչև 2006 թվականը` Ռիքսագի (Խորհրդարանի) անդամ։
1998 թվականի սեպտեմբերի 20-ի խորհրդարանական ընտրություններում Գուդրուն Շիմանի ղեկավարությամբ Ձախ կուսակցությունը ստացել է 631011 ձայն (12,0 տոկոս), ինչը նրա լավագույն արդյունքն է ողջ պատմության ընթացքում։
2003 թվականին Գուդրուն Շիմանը հեռացել է Ձախ կուսակցությունից, իսկ 2005 թվականին հիմնել է «Ֆեմինիստական նախաձեռնություն» կուսակցությունը։ 2014 թվականի մայիսի 25-ին Եվրախորհրդարանի ընտրության ժամանակ կուսակցությունը ստացել է 204005 ձայն (5,5%) և ցուցակի առաջին թեկնածուն` Սորայա Փոսթը, մանդատ է ստացել։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 14-ի խորհրդարանական ընտրություններում կուսակցությունը ստացել է 194 719 ձայն (3,12%), չի հաղթահարել ընտրական «շեմը» նահանգի 4%-ի սահմաններում, սակայն 13 քաղաքային խորհուրդներում, այդ թվում Ստոկհոլմում, Մալմոյում և Ումեայում, տեղեր է շահել է։ 2019 թվականի փետրվարի 10-ին Գուդրուն Շիմանը հրաժարական է տվել կուսակցության առաջնորդի պաշտոնից։
1998 թվականին Fischer հրատարակչությունում լույս է տեսել՝ Gudrun Schyman: Människa, kvinna, mamma, älskarinna, partiledare ինքնակենսագրականը, որտեղ Գուդրուն Շիմանը խոստովանել է ալկոհոլիզմի պատճառով իր խնդիրների մասին։ Ընդգրկվել է  2009 թվականին հրատարակված Skål! 14 berättelser — hur det var, vad som hände och hur det är nu, գրքում, որտեղ 14 հայտնի մարդիկ պատմում են, թե ինչպես է ալկոհոլը ազդում իրենց կյանքի վրա։ Բացի Շիմանից, գրքում իրենց պատմություններով կիսվել են դերասան Բեննի Հաագը, բլոգեր Մարկուս Բիրրոն և Ստոկհոլմի քաղաքապետ Քրիստինա Աքսեն Օլինը։
Գրող և ֆեմինիստուհի Յուհաննա Պալմստրեմը գրել է Շիմանի կենսագրությունը` Det gäller livet : en biografi om Gudrun Schyman, որը հրապարակվել է 2018 թվականին Leopard հրատարակչությունում ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քուչիչինգ շրջան (Մինեսոտա)

Քուչիչինգ շրջան (անգլ.՝ Koochiching County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 8,035 կմ² է, բնակչությունը՝ 14,355 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ինթերնեյշնլ Ֆոլս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1906 թ.։
Կաառմա (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաառմա (այլ կիրառումներ)Կաառմա շրջան (էստ․՝ Kaarma vald), շրջան Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Կուռեսաառե քաղաքը։
2014 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Լյումանդա, Կեռլա և Կաառմա շրջանները միաձուլվել են դառնալով Լյաենե-Սաառե շրջան։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 4411 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 11,03 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը Archived 2011-09-04 at the Wayback Machine. (էստոներեն)
Արո (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արո (այլ կիրառումներ)Արո (ռուս.՝ Аро), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 174 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իսկական եղջերուներ

Իսկական եղջերուներ (լատ.՝ Cervus), երկսմբակավորների ցեղի կենդանի՝ եղջերուների ընտանիքի։
Հայտնի են հիմնականում 10 տեսակի իսկական եղջերուներ։․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իսկական եղջերուներ Archived 2008-05-11 at the Wayback Machine.
Կոզմոդեմյանսկ (գյուղ, Յարոսլավսկի շրջան)

Կոզմոդեմյանսկ (ռուս.՝ Козьмодемьянск), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Յարոսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1687 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2596) Վայնու Բապու

(2596) Վայնու Բապու (անգլ.՝ Vainu Bappu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի մայիսի 19-ին Ռիչարդ Վեստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,031192 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8217 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2406 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1927,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18676 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2596) Վայնու Բապու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բերդաջուր

Բերդաջուր, գետակ Հայաստանի Լոռու մարզում, Դեբեդ գետի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Հալվաներսար լեռան հյուսիսային լանջից և Հաղպատ գյուղից 3 կմ հյուսիս–արևելք միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 6 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփան Եսայան (պատմաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստեփան Եսայան (այլ կիրառումներ)Ստեփան Ալեքսանդրի Եսայան (նոյեմբերի 21, 1929(1929-11-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 30, 2006(2006-06-30), Երևան, Հայաստան), հայ պատմաբան և հնագետ, պատմական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1989)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1929 թվականի նոյեմբերի 21-ին Երևանում։ 1948 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 8 դպրոցը, 1953 թվականին՝ ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետը։ 1953-1956 թվականներին աշխատել է Երևանի էքսկուրսիոն վարչությունում։ 1956-1959 թվականներին եղել է Հայաստանի պատմության պետական թանգարանի գիտաշխատող։ 1959-1983 թվականներին եղել է Հայկական ԽՍՀ ԳԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի գիտաշխատող։ 1983-2001 թվականներին եղել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի հնագիտության ամբիոնի վարիչ, իսկ 2001-2006 թվականներին՝ նույն ամբիոնի պրոֆեսոր։
Ստեփան Եսայանը 1962 թ. պաշտպանել է թեկնածուական, 1974 թվականին՝ դոկտորական դիսերտացիա։ 1989 թ. դարձել է պրոֆեսոր։ Դեռևս ուսանողական տարիներին մասնակցություն է ունեցել Կարմիր բլուրի (1949-1967), Դվինի (1950-1959), Լճաշենի (1956-1959) պեղումներին։ Հետագայում ինքնուրույն արշավախումբ է գլխավորել Իջևան-Տավուշի (1960-1971), Այգևանի (1971-1987), Օշականի (1984) հնագիտական պեղումների ժամանակ։
Մահացել է 2006 թվականի հունիսի 30-ին Երևանում։


== Գործունեություն ==
Երկարամյա պեղումների արդյունքներն ամփոփված են նրա 150-ից ավելի հոդվածներում և ութ մենագրություններում։ Եսայանը բազմիցս մասնակցել է հանրապետական, համամիութենական և միջազգային գիտաժողովների։
Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական 8 ատենախոսություն։


== Աշխատություններ ==
Հին Հայաստանի զենքը և ռազմական գործը» (ռուսերեն, Երևան, 1966),
Հյուսիսարևելյան Հայաստանի հնագույն ցեղերի մշակույթը (Երևան, 1976)
Հին Հայաստանի քանդակը» (Երևան, 1980)
Հին Հայաստանի բրոնզե գոտիները (գերմ., Մյունխեն, 1985)
Հին Հայաստանի սպառազինությունը (ռուսերեն, Երևան, 1986)
Օշական I (համահեղինակ, ռուսերեն, Երևան, 1988)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիյա Արտմանե

Վիյա Արտմանե (իսկական անունը՝ Ալիդա Ֆրիցևնա, (օգոստոսի 21, 1929(1929-08-21) կամ հուլիսի 21, 1929(1929-07-21), Kaive, Tuckum County, Լատվիա - հոկտեմբերի 11, 2008(2008-10-11), Ստրենչի, Լատվիա), լատիշ դերասանուհի։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի (1969)։


== Կենսագրություն ==
Վիյա Արտմանեն ծնվել է 1929 թվականին։ 1949 թվականին ավարտել է Ռայնիսի անվան գեղարվեստական թատրոնին կից ստուդիան (Ռիգա)։ Նկարահանվել է կինոյում։ Ռեժիսոր Պավել Արմանդի «Կարապանման ամպերի ետևից» կինոնկարը (1957) դերասանուհուն ճանապարհ հարթեց դեպի կինոաշխարհ։ Միխայիլ Երշովի «Հարազատ արյուն» կինոնկարում (1963) Արտմանեն կարողացավ ոչ միայն ճշտորեն հաղորդել մարմնավորած հերոսուհու՝ Սոնյայի արտաքին գծերը, այլև մեծ վարպետությամբ բնորոշեց նրա բնավորությունը, ի հայտ բերեց կերպարը ամբողջացնող և հոգեբանությունը բացահայտող ապշեցուցիչ կարողություն։ Այդ դերակատարման համար Վիյա Արտմանեն ճանաչվեց 1966 թվականի լավագույն դերասանուհին։ Լեոնիդ Լեյմանիսի «Էդգար և Քրիստինա» կինոնկարը (1966) պատմում է ձիապան Էդգարի և ուժեղ ու հաստատուն բնավորության տեր աղախին Քրիստինայի ամեն խոչընդոտ հաղթահարող սիրո մասին։   
Լավագույն կինոդերակատարումներն են՝ Դացե («Կարապաերամ ամպերից այն կողմ», 1957), Սոնյա («Հարազատ արյուն», 1964), Նա («Ոչ ոք չէր ուզում մեռնել», 1966), Քրիստինա («Էդգար և Քրիստինա», 1967), Շերստոբիտովի «Անդրոմեդայի միգամածությունը» (1967), Վիկտոր Գեորգիևի «Հոգով ուժեղները» (1967) և այլ կինոնկարներում նկարահանվելուց հետո դերասանուհին հանդես եկավ Վոլդեմար Պուցեի «Հողաչափների ժամանակները» կինոնկարում (1970), որը պատմում էր 19-րդ դարավերջի լատիշ գյուղացու կյանքը։ Լատվիական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի Վիյա Արտմանեն նկարահանվել է նաև ռեժիսորներ Օլգերտ Դունկերսի «Թիթեռնիկի պարը» (1972), Իմանտ Կրենբերգի «Եղևնին աշորայի մեջ» (1973), Էրիկ Լացիսի «Ընծա միայնակ կնոջը» (1974) և այլ կինոժապավեններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրուշևո

Կրուշևո (մակեդոներեն՝ Крушево), քաղաք Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության հարավ-արևմուտքում։ Հանդիսանում է համանուն համայնքի վարչական կենտրոնը։ Կրուշևոն Մակեդոնիայի ամենաբարձր տեղակայված քաղաքն է. այն գտնվում է ծովի մակարդակից 1350 մ բարձրության վրա։


== Պատմություն ==
Կրուշևոն եղել է Բյուզանդական կայսրության կազմում։ 1395 թվականին ընկել է Օսմանյան կայսրության տիրապետության տակ։ ХІX դարի 60-ական թվականներին քաղաքում հիմնվում է բուլղարական եկեղեցական համայնքն ու արական դպրոցը։ Հետագայում բացվում է բուլղարական իգական դպրոց։ 1876 թվականին բացվում է ռումինական արական դպրոցը, իսկ 1879 թվականին՝ ռումինական իգական դպրոցը։ 20-րդ դարի սկզբում Կրուշևոն փոքր քաղաք էր, որն ուներ բազմազգ բնակչություն։ Այնտեղ բնակվում էին 4,950 բուլղարացիներ, 4,000 առումիններ և 400 քրիստոնյա ալբանացիներ՝ համաձայն բուլղարացի արխարհագրագետ Վասիլ Կանչովի հաղորդած տվյալների։ Իլինդենյան ապստամբության ժամանակ՝ 1903 թվականին, Կրուշևոն դառնում է Կրուշևոյի Հանրապետության մայրաքաղաքը։ 1929-1941 թվականներին Կրուշևոն եղել է Հարավսլավիայի Թագավորության Վարդարի բանովինայի կազմում։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մակեդոնիում,
Իլինդենյան ապստամբության ու Կրուշևոյի Հանրապետության թանգարան,
Ազգային-ազատագրական պատերազմի թանգարան,
"Նիկոլա Մարտինովսկի" պատկերասրահ։


== Բնակչություն ==
Մակեդոնացիներ — 4273 (80,17 %),
Առումիններ — 1020 (19,14 %),
Սերբեր — 26 (0,48 %),
Այլ — 11 (0,21 %)։Բնակչության մեծ մասը (5,275 մարդ կամ 99.0%) ուղղափառ քրիստոնյաներ են։


== Կրուշևոյում ծնված անձինք ==

 Նիկոլա Կարև (1877—1905), հեղափոխական,
 Կոնստանտին Կոնստանտե (1880—1964), ռումինացի հրապարակախոս, գրող, դիվանագետ,
 Ալեքսանդրոս Սվոլոս (հունարեն՝ Αλέξανδρος Σβώλος, 1892-1956), հույն փաստաբան, ազգային ազատագրության կոմիտեի նախագահ 1944 թվականին Հունական Ազատագրական Բանակի կողմից ազատագրված տարածքներում,
Մելպոմենա Կրնիչևա (1900—1964), բուլղարացի հեղափոխական,
 Ալեքսանդր Մատկովսկի (1922—1992), մակեսոնացի պատմաբան,
 Տակի Ֆիտի (1950), տնտեսագետ և քաղաքական գործիչ, ֆինանսների նախարար, ակադեմիկոս։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցախավել (շաբաթաթերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ցախավել (այլ կիրառումներ)«Ցախավել», երգիծական շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1915-1921 թվականներին, Բոստոնում (1915), Նյու Յորքում։ Տնօրեն-խմբագիր՝ Ս․ Կյուլո (Ս․ Կյուլոյան)։ 
«Պատերազմական լուրեր», «Անթել հեռագիրներ» և այլ ենթավերնագրերով ներկայացրել է առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքը, դեմ արտահայտվել պատերազմող տերությունների քաղաքականությանը, թուրքական բարբարոսությունները Արևմտյան Հայաստանում։ 
«Ցախավել» անվամբ երգիծական պատկերազարդ երկշաբաթաթերթը լույս է տեսել 1943-1958 թվականներին, Թեհրանում։ խմբագիր՝ Ե․ Բազեն (Միրզոյան)։ 1943-1944 թվականներին հրատարակվել է որպես ժողովածու (1-8 համար)։
Ակադեմիկոս Գամսախուրդիայի դիմանկարը

«Ակադեմիկոս Գամսախուրդիայի դիմանկարը», ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Էդուարդ Իսաբեկյանի 1961 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։
Կտավն ունի 63 սմ բարձրություն, 43 սմ լայնություն, նյութը՝ կավճամատիտ։


== Նկարագրություն ==
Դիմանկարներում Իսաբեկյանը ձգտում է ոչ միայն ցույց տալ բնականին հարազատ մնալը, այլև մարդկանց տրամադրությունը։ Իսաբեկյանը վրաց արձակագիր, բանասեր, աղբյուրագետ, Վրաստանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս Կոնստանտինե Գամսախուրդիային պատկերել է «արծվատեսք» կեցվածքի զուսպ վեհությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուարդ Իսաբեկյանի պաշտոնական կայքը
Վիրակապ

Վիրակապ, փափուկ կամ կոշտ հարմարանքներ՝ վերքերի վրա վիրակապական նյութերն ամրացնելու, երակային արյունահոսությունը դադարեցնելու, մարմնի վնասված հատվածը անհրաժեշտ դիրքում պահելու (սևեռող կամ անշարժացնող վիրակապեր) և համար։ Ամրացնող և ճնշող վիրակապերը հիմնականում լինում են թանզիֆից, որի տակ դրվում է վիրակապական ստերիլ նյութ (բամբակով ծածկված մեկ շերտ թանզիֆ)։ Վիրակապական նյութերի շարքին են դասվում նաև թանզիֆե գնդիկները, անձեռոցիկները, տամպոնները, ոետինե արտազատիչները, ժապավենները և խողովակները։ Ամրացնող վիրակապերը, կախված մարմնի վիրակապվող հատվածից, կարող են լինել շրջանաձև, ութաձև, հասկաձև և այլն։ Վիրակապական նյութերը վերքի շրջանում ամրացնելու համար օգտագործում են նաև կպցնող նյութեր (կոլոդիում, կլեոլ, կպչուն սպեղանի և այլն)։ Անշարժացնող վիրակապեր կիրառում են հիմնականում կոտրվածքների կամ փափուկ հյուսվածքների տարածուն վնասման ժամանակ։ Այն կարող է լինել փայտից, մետաղալարից, պլաստմասսայից (շինաներ)։ Տուժածին տրանսպորտով տեղափոխելիս ծայրանդամները կամ մարմինն անշարժացնելու համար օգտագործում են փչովի ծածկաշապիկներ կամ օդաճնշիչ (պնևմատիկ) շինաներ։ Կոտրվածքների դեպքում առավել հաճախ կիրառում են գիպսակապեր։
Բրոդոկ (գյուղ, Նովովոդոլաժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲրոդոկԲրոդոկ (ուկրաիներեն՝ Брідок), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բրոդոկ գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,07 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 57,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մադրիդի թագավորական պալատ

Մադրիդի թագավորական պալատ (իսպ.՝ Palacio Real de Madrid), կամ Արևմտյան պալատ (Palacio de Oriente), Իսպանիայի թագավորների պաշտոնական նստավայրն է, որն օգտագործվում է հիմնականում պաշտոնական արարողությունների համար, քանի որ թագավորները սովորույթի համաձայն բնակվում են Սարսուելա Պալատում։
Շինությունն իր երկրորդ անունը՝ Արևմտյան Պալատը, ստացել է Արևմտյան Հրապարակից, որի տարածքում է գտնվում նաև Թագավորական Թատրոնը։ Շինության պատշգամբներից մեկը նայում է այդ հրապարակին։


== Ճարտարապետական տվյալներ ==
Տարածքով (135 000 ք.մ) և սենյակների քանակով (3418) համարվում է Արևմտյան Եվրոպայի ամենամեծ պալատը։ Պալատում հանգրվանում են պատմական ժառանգության և արվեստի եզակի նմուշներ՝ կտավներ, արձաններ, քանդակներ, գորգեր։


== Կառուցումը ==
Պալատը կառուցվել է Ֆելիպե V թագավորի հրամանով՝ 1734-ին հրդեհից ոչնչացած Ռեալ Ալկասար պալատի ավերակների վրա։ Շինարարությունը սկսվել է 1738 թ.՝ ճարտարապետ Ֆիլիպո Խուվարայի նախագծով, որը հետագայում վերջինիս աշակերտ Խուան Բաուտիստա Սակետտին ենթարկել է որոշակի փոփոխության։ Կառուցումն ավարտին է հասցրել, ինչպես նաև նրա զարդարման, երկրորդական շինությունների կառուցման և լայնացման գործն ավարտել է Ֆրանչեսկո Սաբատինին։


== Պատմական տեղեկություններ ==
Կառլոս III-ը առաջին թագավորն էր, որ բնակություն հաստատեց այդ պալատում։ Իսկ վերջին թագավորը Ալֆոնսո XIII-էր։ Մանուել Ասանյան, ով Իսպանիայի Երկրորդ Հանրապետության նախագահն էր, նույնպես ապրել է այդ պալատում, լինելով միաժամանակ այդպես վարվող պետության վերջին ղեկավարը։ Պալատում մինչև այժմ գոյություն ունի նրա անունով սենյակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուվորովո (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍուվորովոՍուվորովո (ուկրաիներեն՝ Суворове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուվորովո գյուղում բնակվում էր 130 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովիե Նիվկի

Նովիե Նիվկի (ռուս.՝ Новые Нивки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ծեր թագավորը իր աքսորավայրում

«Ծեր թագավորը իր աքսորավայրում» (գերմ.՝ Der alte König in seinem Exil), ավստրիացի գրող Առնո Գայգերի վեպը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 2011 թվականին։ Թարգմանվել է 28 լեզուներով։ Գիրքն ստացել է մի շարք գրական մրցանակներ, այդ թվում Ֆրիդրիխ Հյոլդեռլինի անվան մրցանակ, ինչպես նաև արժանացել է տարբեր երկրների բժշկական միավորումների գնահատանքին (2011 թվականին՝ German Hospice and Palliative Care Association (DHPV) Award)։
Հայերեն տպագրվել է 2013 թվականին «Զանգակ» հրատարակչությունում, գերմաներենից թարգմանել է Գայանե Գինոյանը։


== Դիպաշար ==
Գրքի համար բնաբան է ընտրված Հոկուսայիի «Պետք է ընդհանուրը նույնպես նկարագրել որպես անձնական» խոսքերը։
Գիրքն ինքնակենսագրական բնույթ ունի, որում հեղինակը պատմում է հոր մասին, որը տառապում էր ալցհայմերի հիվանդությամբ, սակայն չէր կորցրել իր կենսունակությունն ու բանականությունը։ Վեպում անդրադարձ է կատարվում ժամանակակից գրականության կարևոր թեմաներին՝ ծերություն և հիվանդություն, հայրենիք և ընտանիք։ Պատմությունը ցույց է տալիս, որ մարդը, անկախ հիվանդությունից, շարունակում է իր անցյալով, յուրահատկությամբ և արժանապատվությամբ մարդ մնալ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Arno Geiger: Der alte König in seinem Exil. Rezension bei Dieter Wunderlich
Գրքի մեկամսյակի ամփոփումը, 13.03.2013 թ.
Տելվե դի Սոպրա

Տելվե դի Սոպրա (իտալերեն՝ Telve di Sopra), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 680 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 37 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0461 766001


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Թաբասարաններ

Թաբասարաններ (ինքնանվանումը՝ թաբասարանար)), Հյուսիսային Կովկասի լեզգիական խմբի բնիկ ազգություններից մեկն է։ Հիմնականում բնակվում են Դաղստանի հարավարևելյան հատվածում՝ Կասպից ծովին հարակից շրջաններում։
Խոսում են թաբասարաներեն լեզվով, որը պատկանում է իբերա-կովկասյան լեզվաընտանիքի դաղստանյան լեզուների լեզգիական լեզվախմբին։
Թաբասարանների նախնիները համարվում են պատմական Աղվանքի ազգություններից մեկը։ Դավանում են իսլամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ելոուշա

Ելոուշա (ռուս.՝ Елоуша), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սլոբոզեռկա գետի աջ ափով՝ 10 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000039364
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103003936
Ավազանի կոդը -  03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հաշվապահական հաշիվ

Կազմակերպությունները, գործողության մեջ դնելով իրենց տրամադրության տակ գտնվող ակտիվները, ծավալում են տնտեսական գործունեություն։ Տնտեսական գործունեության ընթացքում նրանք կատարում են բազմաթիվ և բազմապիսի գործառնություններ։ Այդ գործառնությունները կազմակերպության ակտիվների, սեփական կապիտալի և պարտավորությունների կազմում առաջացնում են փոփոխություններ։ Անիմաստ կլիներ հաշվեկշռի ակտիվում և պասիվում տեղի ունեցած յուրաքանչյուր փոփոխությունից հետո նոր հաշվեկշիռ կազմելը. Դա բավականին կծանրաբեռներ հաշվապահական հաշվառման աշխատանքները և հնարավորություն չէր տա արտացոլելու հաշվեկշռի ակտիվի և պասիվի շարունակական փոփոխությունները, քանի որ հաշվեկշիռը արտացոլում է ակտիվների և դրանց գոյացման աղբյուրների կայուն դրությունը, այլ ոչ թե դրանց շարժը։ Այս խնդիրը լուծվում է հաշվապահական հաշվառման հաշիվների օգնությամբ։ Հաշվապահական հաշիվը 2 կողմից բաղկացած մի աղյուսակ է, որի ձախ մասը կոչվում է դեբետ, իսկ աջը՝ կրեդիտ։ Հաշվապահական հաշիվները դասակարգվում են 2 խմբի՝

Ակտիվային
Պասիվային հաշիվներ։Ակտիվային են կոչվում այն հաշիվները, որոնք գտնվում են հաշվեկշռի ակտիվ կողմում։ Այդպիսի հաշիվներն են՝ հիմնական միջոցները, ոչ նյութական ակտիվները, կառույցները, ապրանքները, դեբիտորական պարտքերը և այլն։ Ակտիվային հաշիվներում սկզբնական մնացորդը, ավելացումները և վերջնական մնացորդը գրանցվում են դեբետում, իսկ նվազեցումները կրեդիտում։ Ակտիվային հաշիվները պետք է ունենան միայն դեբետային մնացորդ։ 
	Պասիվային են կոչվում այն հաշիվները, որոնք գտնվում են հաշվեկշռի պասիվ կողմում։ Դրանք են՝ կանոնադրական կապիտալը, էմիսիոն եկամուտը, շահույթը, վարկերը, կրեդիտորական պարտքերը գնումների գծով և այլն։
Գրամշիի շրջան

Գրամշիի շրջան (ալբ․՝ Rrethi i Gramshit), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Ալբանիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի կենտրոնում։ Հանդիսանում է Էլբասանի գավառի չորս շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Գրամշի քաղաքն է։ 2010 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 24 230 մարդ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 695 քառ.կմ տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գրամշիի շրջանը գտնվում է Կենտրոնական Ալբանիայում՝ ծովափի ու լեռնային շրջանների միջև։ Հյուսիսային հատվածում Մյուզեկեի դաշտավայրն է, իսկ մնացած տարածքը լեռնոտ է։ Դեպի արևմուտք բարձրությունը ծովի մակարդակից իջնում է։
Հարավ-արևելքից հյուսիս-արևմուտք հոսում է Դևոլ գետը։ Դաշտավայրում կառուցված է ջրային պատնեշ, և գետի վրա ձևավորվել է արհեստական ջրամբար։ Ծայր հարավ-արևմուտքում Տոմորր լեռն է (2414 մ)։


== Բնակչություն ==
Գրամշ քաղաքում և 95 հարակից գյուղերում 2010 թվականի տվյալներով ապրում էր 24 230 մարդ, որոնց 75 տոկոսը իսլամադավան են՝ բեկթաշիներ։ Մնացածը ուղղափառ քրիստոնյաներ են։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ և սննդի արդյունաբերությամբ՝ գինիների, ձիթապտղի յուղի, ծխախոտի արտադրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կողքիսի ակադեմիա

Կողքիսի ակադեմիա (վրաց.՝ კოლხეთის უმაღლესი რიტორიკული სკოლა), հայտնի է նաև որպես Փազիսի ակադեմիա, մ.թ. 3-4-րդ դարերում Փազիս (ժամանակակից Փոթին) քաղաքի շրջակայքում գոյություն ունեցած բարձրագույն փիլիսոփա-հռետորական դպրոց։
Կողքիսի ակադեմիան հիշատակվում է 4-րդ դարի աղբյուրներում, սակայն կողմնակի աղբյուրները վկայում են դեռ 3-րդ դարավերջից նրա գոյության մասին։ Հայտնի հռոմեացի փիլիսոփա և հռետոր Թեմիստիոսը իր խոսքերից մեկում պատմում է, որ ինքն ու իր հայրը՝ փիլիսոփայության փառաբանված դասախոս Եգանը, իրենց կրթությունը ստացել են Պոնտոսի ծայրամասում՝ Փազիսի մոտ, «մի վայրում, որը մուսաների տաճար էր»։
Թեմիստիոս ծնվել է 317 թվականին, իսկ 345 թվականին արդեն դասախոսում էր Կոստանդնուպոլսում, հետևաբար նա սովորում էր Կողքիսի ակադեմիայում 330-340 թթ., իսկ նաև եթե հաշվի առնենք, որ նույն ակադեմիայիում, Թեմիստիոսի խոսքերով, սովորել է նաև իր հայրը, ապա ակնհայտ է, որ ակադեմիան գոյություն է ունեցել արդեն 3-րդ դարի վերջում։
Ակադեմիայում հռետորաբարնություն, փիլիսոփայություն, ֆիզիկա, մաթեմատիկա, տրամաբանություն և այլ գիտություններ էին դասավանդում։ Այդտեղ է կրթություն ստացել հայտնի վրացի փիլիսոփա Իոանե Լազին, ով Զաքարիա Վրացի հայտնի գիտնականի հետ դեպի Կոստանդնուպոլիս էր ուղեկցում իր աշակետրին, իսկ հետագայում հայտնի փիլիսոփա Պետրոս Իբերացուն։


== Գրականություն ==
Խորհրդային մեծ հանրագիտարան
Каучхишвили С. Г., Центр риторического образования в древней Колхиде. ; — ВГМГ, т. X-В; 1940; с. 337—340; (վրաց.).
Нуцубидзе Ш. Я. История грузинской философии, т. I, 1956, с. 96; (վրաց.).
გამსახურდია ს., სწავლა-განათლება ძველ საქართველოში, თბ., 1975; Гамсахурдия С., Обучение в древней Грузии, Тбилиси, 1975
Очерки истории Грузии.; изд. Мецниереба; т. II. 1988; с. 136.


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Ումառյան

Սերգեյ Հովհաննեսի Հարությունյան (մայիսի 21, 1920(1920-05-21), Լեռնաձոր, Զանգեզուրի գավառ, Ադրբեջանական ԽՍՀ - 1994 կամ 1995, գրական անուն է դարձրել տոհմական Ումառյան ազգանունը), հայ արձակագիր, թարգմանիչ, բժշկական ծառայության լեյտենանտ, կապիտան։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1964 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1943 թվականից։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Սերգեյ Ումառյանը ծնվել է 1920 թվականի մայիսի 21-ին, Լեռնաձոր գյուղում։ Ավարտել է Երևանի բժշկական ուսումնարանը և աշխատել հայրենի գյուղում։ 1941 թվականին զորակոչվել է Խորհրդային բանակ և 1941-1945 թվականներին մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Ծառայության ընթացքում նրան շնորհվել է բժշկական ծառայության լեյտենանտի կոչում։ Բելառուսական ռազմաճակատում 90-րդ հեծելազորային գնդի սանիտարական գումարտակում օգնել է հարյուրավոր վիրավորների։ Եղել է բժշկական ծառայության լեյտենանտ, սանիտարական գումարտակի հրամանատար, մասնակցել է Մոսկվայի պաշտպանությանը, Նեմանի սառցահատի մարտական գործողությանը, Քյոնիգսբերգի գրավմանը, Լեհաստանի ազատագրման մարտերին։ Բեռլինի գրավումից հետո սանիտարական գումարտակի հրամանատար, կապիտան Ումառյանը զորացրվել և վերադարձել է հայրենիք։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի արևելյան լեզուների և գրականության բաժինը։ 1952 թվականից աշխատել է «Հայաստան» (1976 թվականից՝ «Սովետական գրող») հրատարակչության գեղարվեստական գրականության խմբագրությունում՝ որպես ավագ խմբագիր։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է շքանշաններով ու մարտական մեդալներով։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ումառյանի թարգմանությամբ լույս են տեսել Ֆիրդուսու «Շահնամե», Օմար Խայամի քառյակները, արևելյան և «Ճապոնական հեքիաթներ»-ի ու գեղարվեստական ստեղծագործությունների ընտրանին։ «Անդոկ», «Ռուսա» պատմական վեպերի, «Սյունիքը դիցարան» և այլ աշխատությունների հեղինակ է։


== Երկեր ==
Բալլադներ Լենինի մասին, Երևան, «Հայաստան», 1967, 75 էջ։
Սարսափի ձայներ (վիպակ), Երևան, «Հայաստան», 1969, 96 էջ։
Բաղաբերդ (վիպակ), Երևան, «Հայաստան», 1973, 180 էջ։
Անդոկ (վիպակ), Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 268 էջ։
Բաղաբերդ, Անդոկ (վեպեր), Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 552 էջ։
Սյունիքը դիցարան, Երևան, «Հայաստան», 1981, 122 էջ։
Ռուսա։ Պատմավեպ, 1988։


=== Թարգմանություններ ===
Հաֆեզ, Լիրիկա, Երևան, Հայպետհրատ, 1957, 115 էջ։
Ռուդաքի, Ժողովածու, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 168 էջ։
Ճապոնական հեքիաթներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 142 էջ։
Ֆիրդուսի, Սիավուշ (Շահնամեից), Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 192 էջ։
Ֆիրդուսի, Զալ և Ռուդաբե (պոեմ), Երևան, Հայպետհրատ, 1964, 192 էջ։
Ջամի Աբդուռահման, Լիրիկա (ժողովածուի մեջ մտնող քառյակները թարգմանել է Սերգեյ Ումառյանը), Երևան «Հայաստան», 1964, 100 էջ։
Խաքանի, Քառյակներ, բանաստեղծություններ, Երևան, «Հայաստան», 1965, 72 էջ։
Ֆիրդուսի, Ռոստամ և Սոհրաբ (պոեմ), Երևան, «Հայաստան», 1967, 180 էջ։
Լիրիկական արևելք, Երևան, «Հայաստան», 1971, 156 էջ։
Ֆիրդուսի, Շահնամե, Երևան, «Հայաստան», 1975, 528 էջ։
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


=== Մամուլ ===
Բաբա Թահեր. Քառյակներ։ Թարգմանեց Սերգեյ Ումառյանը։ «Գարուն»։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Grand Theft Auto: Vice City

«Grand Theft Auto: Vice City» (այլ կերպ՝ «GTA: Vice City»), 2002 թվականին «Rockstar North» ստուդիայի կողմից մշակված և «Rockstar games» ընկերության կողմից թողարկված էքշըն և բաց աշխարհ ժանրերի համակարգչային խաղ, «Grand Theft Auto» խաղաշարի երկրորդ 3D անիմացիոն ռեժիմով և ընդհանուր առմամբ վեցերորդ խաղը։ Հյուսիսամերիկյան շուկա խաղը մտել է 2002 թվականի հոկտեմբերի 1-ին՝ սկզբնապես «PlayStation 2», իսկ հաջորդ տարի արդեն՝ «Xbox» և «Microsoft Windows» համակարգերի համար։ Հաջորդում է «Grand Theft Auto III»-ին և նախորդում «Grand Theft Auto: San Andreas»-ին։
Խաղը ներշնչված է 1980-ականների ամերիկյան զանգվածային մշակույթով։ Գործողություններն ընթանում են 1986 թվականին՝ Վայս սիթի գեղարվաստական քաղաքում (ստեղծված Մայամիի նախատիպով)։ Խաղի գլխավոր հերոսը 15 տարվա ազատազրկումից հետո ազատություն ձեռք բերած, ոմն իտալական արմատներով ամերիկացի Թոմի Վերսետտին է, ով թմրանյութային առևտրի ձախողումից հետո սկսում է փնտրել մեղավորներին և, միաժամանակ, ստեղծում է մեծ կայսրություն՝ ասպարեզից աստիճանաբար հանելով քաղաքի այլ ծանրակշիռ խմբավորումներին։
Թողարկումից հետո «Vice City»-ն դառնում է 2002 թվականի ամենավաճառած համակարգչային խաղը։


== Հնչյունավորումներ ==
Ռեյ Լիոտա - Թոմի Վերսետտի
Թոմ Սայզմոր - Սանի Ֆորելի
Ռոբերտ Դեյվի - Հրամանատար Խուան Գարսիա Կորտեզ
Ուիլյամ Ֆիչտներ - Քեն Ռոզենբերգ
Դենիս Հոփեր - Սթիվեն Սկոտ
Բարտ Ռեյնոլդս - Էվերի Կարինգթոն
Ֆիլիպ Մայքլ Թոմաս - Լենս Վենս
Դենի Տրեհո - Ումբերտո Ռոբինա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
GTA Vice City խաղը(անգլ.) Grand Theft Wiki-ում
Ultimate Vice City 2.0-ը Archived 2013-09-17 at the Wayback Machine.(անգլ.) Game World-ում
Ultimate Vice City Patch 2.1-ը Archived 2014-09-20 at the Wayback Machine.(անգլ.) Game World-ում
Կապիտան Պրատ (նահանգ)

Կապիտան Պրատ (իսպ.՝ Provincia de Capitán Prat), նահանգ Չիլիի Այսեն տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Կոխրանե քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Կապիտան Պրատն հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 3 համայնք.

Կոխրանե
Օ'Հիգինս
Տորտել


== Աշխարհագրությունը և բնակչություն ==
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 3 837 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 0,1 մարդ/կմ²։
Կապիտան Պրատ նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 3 7247,2 կմ²։


== Տես նաև ==
Չիլիի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կապիտան Պրատ նահանգի պաշտոնական կայքը (իսպ.)
Պոլիբինո (գյուղ, Վելիկոլուկսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլիբինոՊոլիբինո (ռուս.՝ Полибино), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Վելիկոլուկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 457 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբելյոյա

Աբելյոյա (նորվ.՝ Abeløya), Շպիցբերգենի կղզեխմբի կազմի մեջ մտնող Կառլ թագավորի երկրի կղզիներից մեծությամբ երրորդը՝ 13,2 կմ² տարածքով։ Կղզին իր անվանումն ստացել է ի պատիվ նորվեգացի մաթեմատիկոս Աբելի։ 1930 թվականի օգոստոսին կղզուն մոտեցավ «Բրատվագ» նավը, որի անձնակազմի անդամները արձանագրեցին, որ կղզին ունի հիմնականում բազալտից կազմված ցածրադիր ափեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նորվեգական բևեռային համալսարան Place Names of Svalbard Database Archived 2007-06-23 at the Wayback Machine.
Պոպովշչինա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոպովշչինաՊոպովշչինա (ուկրաիներեն՝ Попівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոպովշչինա գյուղում բնակվում էր 353 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)