armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հրեական պատերազմը

«Հրեական պատերազմը» կամ «Հուդայի պատերազմը», ամբողջական անվանմամբ՝ «Փլավիոս Հովսեփոսի գիրքը՝  հռոմեացիների դեմ Հրեական պատերազմի պատմության մասին» (հին հունարեն՝ Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστορία Ἰουδαϊκοῦ πολέμου πρὸς Ῥωμαίους βιβλία), 1-ին դարի ազգությամբ հրեա հռոմեացի պատմաբան Հովսեփոս Փլավիոսի պատմագիտական աշխատությունը։ Այն Սթիվ Մեյսոնի կողմից նկարագրվել է որպես «արևմտյան պատմագիտության ամենաազդեցիկ ոչ աստվածաշնչյան տեքսը»։ Փլավիոսի աշխատությունը բաղկացած է յոթ փոխշաղկապված գրքերից։ Առաջին երկու գրքերում ներկայացված է Սելևկյան տիրակալ Անտիոքոս IV-ի կողմից Երուսաղեմի պաշարումից մինչև հրեա-հռոմեական առաջին պատերազմն ընկած ժամանակաշրջանի պատմությունը։ Հաջորդ հինգ գրքերը մանրակրկիտ կերպով ներկայացնում են Հրեական պատերազմը՝ Վեսպասիանոսի և Տիտոսի արշավանքներից մինչև Սիկարիի մահը։
Գիրքը գրվել է 75 թվականին արամեերենով (կամ եբրայերենով), իսկ հետագայում թարգմանվել հունարեն։ Ամենայն հավանականությամբ թարգմանության հեղինակը ևս Հովսեփոսն է։ Մեզ է հասել գրքի բնագրի միայն հունարեն տարբերակը։ Հեղինակը անդրադարձել է նաև իր աշխատության աղբյուրներին։ Փլավիոսի գիրքը Հրեական պատերազմի ներկայացման մեզ հայտնի կարևորագույն աղբյուրն է։ Լրացուցիչ տեղեկություններ մեզ հաղորդում է հրեական քաղաքացիական և կրոնական իրավունքի, կրոնական արարողությունների կանոնադրության, բարոյական նորմերի, իմաստությունների, առակների և լեգենդների ժողովածուն՝ Թալմուդը, ինչպես նաև հրեական մետաղադրամների եբրայերեն մակագրությունները։
Հռոմեացի հեղինակ Կոռնելիոս Տակիտոսի «Պատմություն» աշխատության 5-րդ գիրքը ևս նվիրված է այս իրադարձությունների նկարագրությանը։ Մեզ են հասել ավելի ուշ շրջանի հին սլավոնական և եբրայական տարբերակներ ևս, որոնք ի տարբերություն բնագրի՝ ենթարկվել են որոշակի փոփոխությունների և լրամշակումների։


== Տես նաև ==
Հրեական պատերազմ
Հովսեփոս Փլավիոս
Հովսեփոս Փլավիոսի խնդիր


== Գրականություն ==
The Jewish War: Revised Edition. 0-14-044420-3.
H. Leeming and K. Leeming։ Josephus' "Jewish War" and Its Slavonic Version: A Synoptic Comparison. Ancient Judaism & Early Christianity, Brill (1999). 90-04-11438-6.


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարոսինյավսկի շրջան

Ստարոսինյավսկի շրջան (ուկրաիներեն՝ Старосинявський район), շրջան Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզում։
Ստեղծվել է 1937 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ստարայա Սինյավա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 662 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21077 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Ելիզավետա Թորոսյան

Ելիզավետա Խաչատուրի Թորոսյան (ապրիլի 8, 1957(1957-04-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկաբույժ, գենետիկ, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1996), պրոֆեսոր (1996)։


== Կենսագրություն ==
1973 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1973-1996 թվականներին աշխատել է ԵՊԲՀ-ում, 
1997 թվականից՝ ԱՄՆ-ում։
Պարզել է չարորակ ուռուցքի առաջացման մեջ ֆիբրոզական վաղ բորբոքման և անեքսին 7-ի դերը, բացահայտել վահանագեղձի միելոիդ հյուսվածքի պաշտպանական նշանակությունը։
1997 թվականին արժանացել է Ֆոգարտի միջազգային ընկերության շքանշանի։


== Երկեր ==
Периодическая болезнь у детей. Е., 1989 (համահեղինակ)


== Ծանոթագրություններ ==
Ուդմուրտսկի Լոլեզ

Ուդմուրտսկի Լոլեզ (ռուս.՝ Удмуртский Лоллез), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թիմուր Ալասխանով

Թիմուր Զայնդիևիչ Ալասխանով (փետրվարի 22, 1979(1979-02-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս չեչեն գեսահորդ, Ռուսաստանի գավաթի մրցանակակիր, Ղասախստանի չեմպիոն, Ռուսաստանի սպորտի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1979 թվականի փետրվարի 22-ին։ Նա երեք ու կես տարեկան էր, երբ սկսել է զբաղվել գեղասահքով։ Առաջին քայլերն արել է Սերգեյ Ժուկի անվան դպրոցում։ Սկզբում հանդես է եկել մենախաղում, հետո սկսել է զբաղվել սառույցի վրա պարելով։ Նրա առաջին մարզիչը Նինա Ժուկն է եղել։ Նրա հետ միասին հերթականությամբ ելույթ ունեցան Սվետլանա Ժակելիան, Մարինա Վասիլևան, Քսենիա Չալովան, Եկատերինա Գվոզդկովան։ Ավարտել է Ռուսաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական ակադեմիան։


== Սպորտային արդյունքներ ==


=== Սվետլանա Ժակելիայի հետ ===
Autumn Trophy 1996 - 7 տեղ։


=== Քսենիա Չալովայի հետ ===
2000 թվականի գեղասահքի Ռուսաստանի առաջնություն - 6 տեղ։


=== Եկատերինա Գվոզդկովայի հետ ===
2001 թվականի գեղասահքի Ռուսաստանի առաջնություն - 5 տեղ;
Nebelhorn Trophy, 2001 թվական - 7 տեղ;
Գրան-Պրի Ռուսաստանի գավաթ, 2001 թվական - 11 տեղ;
2002 թվականի Ռուսաստանի գավաթի մրցանակակիր;
2002 թվականի Ռուսաստանի առաջնություն - 5 տեղ;
Գրան-Պրի NHK Trophy, 2002 թվական - 7 տեղ;
2003 թվականի գեղասահքի Ռուսաստանի առաջնություն - 4 տեղ;
2004 թվականի գեղասահքի Ղասախստանի առաջնություն - 1 տեղ։


== Ընտանիք ==
Հայրը - Զայնդի Ալասխանով, ազատ ոճի ըմբշամարտ, առաջին չեչեն, ԽՍՀՄ առաջնության մրցանակակիր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բանջարաբուծություն գիտությունը Հայաստանում

Բանջարաբուծությունը՝ որպես գիտություն, Հայաստանում ձևավորվել է 1930-ական թթ-ին՝ Գիտահետազոտական հիմնարկների կազմակերպմանը զուգընթաց։ 1931-ին Մոսկվայի բանջարանոցային տնտեսության ԳՀհ-ի համակարգում ստեղծվել է Երևանի բանջարաբուծ. հենակետը (1933-ից՝ Հայաստանի հողժողկոմատի պտղաբուծության գոտիական կայան), 1932-ին՝ Լենինականի ընտրասերման կայանի բանջարային բույսերի ընտրասերման և սերմնաբանության բաժինը։
1950-ին ընտրասերման աշխատանքները կենտրոնացվել են Պահածոների արդյան համամիութ. ԳՀհ-ի հայկական բանջարաբուծ. հենակետում (1958-ից՝ ԲանջարաՊապին Ղանդիլյան (1929-2001) Վարդան Գուլքանյան (1902-1976) Արտաշես Մաթևոսյան (1904-1999) ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ Անահիտ Աևաևյան (1900-1987) Սուրեն Պողոսյան (1908-1988) Պավել Արզումանյան (1923-2010) բուծ. փորձաընտրասերման կայան, 1959-ից՝ Հայաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն գյուղնախարարության ինքնուրույն Գիտահետազոտական կայան)։ 1981-ին հիմ նադրվել է Բանջարաբոստանային մշակաբույսերի հանրապետական ընտրասերման սերմնաբուծ. կայանը (1993-ից՝ Բանջարաբոստանային մշակաբույսերի ԳՀհ, 1998-ից՝ Բանջարաբոստանային և տեխ. մշակաբույսերի գիտական կենտրոն)։


== Ուսումնասիրություններ ==
Գիտահետազոտական հաստատություններում ուսումնասիրվել են բանջարաբոստանային բույսերի ծագումնաբանությունը, աճման ու զարգացման առանձնահատկությունները, հետերոզիսի, տարբեր բնակլիմ. պայմաններում այդ բույսերի մշակության, տարածման, սորտընտրության, ծածկած գրունտում բանջարաբուծության զարգացման և ընտրասերման հարցերը, ստացվել բազմաթիվ սորտեր (Անահիտ Անանյան, Գուրգեն Բաբաջանյան, Նինա Ավետիքյան, Ալբերտ Ավագյան, էմմա Քոչարյան, Մարտիրոս Ղազարյան, Մարատ Հովհաննիսյան, Հ.Ակունց, Արամ Եղիազարյան, Գրիշա Ղարիբյան և ուրիշներ)։


== 1990-ական անուններ ==
1990-ական թվականների վերջից այդ աշխատանքները շարունակել է գիտնականների նոր սերունդը (Գայանե Սարգսյան, Գալուստ Ասլանյան, Վազգեն Ձուրաբյան, Ռուբիկ Շահազիգյան, Գայանե Մարտիրոսյան, Լաուրա Թադևոսյան, Արմենուհի Փահլևանյան, Սվետա Հայրապետովա, Սեդա Ղազարյան, Վարազդատ Նուշիկյան, Հասմիկ Արզումանյան, Ռիմա Մկոյան, Կարինե Սառիկյան, Արաս Ղազարյան, Ռայա Բալայան, Վիկտոր Դաբաղյան, Դոնարա Խաչատրյան, Հասմիկ Տերտերյան և ուրիշներ)։ Ստեղծվել և արտադրություն են ներդրվել լոլիկի՝ Լիա, Նվեր, Առաքել, Անահիտ-351, ջերմատնային՝ Լուսարփի, Սոֆիա, հարսնախոտի (ֆիզալիս)՝ Զանգակ, սմբուկի՝ Ավանդ, Տավուշ, քաղցր տաքդեղի՝ Նուշ-55, Զմրուխտ, կծու տաքդեղի՝ Արևահամ, Առաջնեկ, Հպարտ, վարունգի՝ Գայանե, Մանե, Հայարփի, լոբու՝ Մասիսի բանջար, Զառա, դդմիկի՝ Աննա, դդումի՝ Բերքանուշ, Արարատի վարդագույն, սեխի՝ Անի, Անուշ, ձմերուկի՝ Արևիկ և այլ սորտեր։
Գիտահետազոտական աշխատանքներ են կատարվել նաև Հայաստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտիւմ (1998-ից՝ Հայաստանի գյուղատնտեսական ակադեմիա, 2005-ից՝ Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան)։ Ոաումնասիրվել են մշակովի բանջարաբույսերի վայրի ազգակիցների ծագումնաբանության, գենոֆոնդի պահպանման, ինչպես նաև վայրի ուտելի և օգտակար բուսատեսակների տեսակային պահպանման հարցեր, նաև դրանց տեսակային կազմերի տարածման արեալների պարզաբանման, մշակության մեջ նոր սորտերի ներդրման ու մշակության առաջավոր տեխնոլոգիաների փորձարկման խնդիրներ (Ս. Խաչատրյան, Ե. Աթաբեկյան, Ա. Նշանյան, Ա. ՄԵլիքյան, Լ. Ազարյան)։
Բոյուք Քասիք

Բոյուք Քասիք (ադրբ.՝ Böyük Kəsik), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Աղստևի շրջանում։
Նախկինում գյուղը կոչվում էր Վ.Ի. Լենին։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի մարդահամարի համաձայն գյուղում բնակվում է 1791 մարդ։


== Տես նաև ==
Աղստևի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Դուբինինո (այլ կիրառումներ)

Դուբինինո, կարող է վերաբերել՝

Դուբինինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում։
Դուբինինո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Դուբինինո - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Շարիպովո քաղաքային օկրուգի կազմում։
Դուբինինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Դուբինինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Մարտունի (այլ կիրառումներ)

Մարտունի կամ Մարտունու շրջան անվանումները կարող են վերաբերել.

Մարտունի՝ շրջան Արցախի Հանրապետությունում,
Մարտունի՝ շրջան նախկին Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզում,
Մարտունի՝ շրջան նախկին Խորհրդային Հայաստանում,
Մարտունի՝ քաղաք Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում,
Մարտունի՝ քաղաք Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանում,
Մարտունի՝ գյուղ Հայաստանի Հանրապետության  Գեղարքունիքի մարզում,
Մարտունի՝ գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախքի մարզում,
Մարտունի՝ գետ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում՝ Սևանա լճի ավազանում։


== Տես նաև ==
Մարտունաշեն (այլ կիրառումներ)
Ազաբերդ

Ազաբերդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում։ Գտնվում էր Թերման գյուղի մոտակայքում՝ սարահարթի վրա։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պերսի Լյուիս

Պերսի Լյուիս (անգլ.՝ Percy Wyndham Lewis նոյեմբերի 18, 1882(1882-11-18)[…], Ամհերստ, Նոր Շոտլանդիա, Կանադա - մարտի 7, 1957(1957-03-07)[…], Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի նկարիչ, գրող և արվեստի տեսաբան։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Ըստ տարածված տեսակի, Պերսի Լյուիսը ծնվել է 1882 թվականի նոյեմբերի 18-ին, հոր զբոսանավի վրա, Նոր Շոտլանդիայի ափամերձ շրջանում ջտնող կանադական արվարձանում։ Նրա բրիտանացի մայրը և ամերիկացի հայրը բաժանվել են մոտ 1893 թվականից։ Մայրը հետագայում վերադարձել է Անգլիա, որտեղ Լյուիսը կրթություն է ստացել, նախ` Ռագբիի դպրոցում, այնուհետև կրթությունը շարունակել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջի Սլեյդ գեղարվեստի դպրոցում, որից հետո, 1900-ական թվականներին շարունակ ճամփորդել է Եվրոպայով։
Լոնդոնում 1899-1901 թվականներին ուսումնասիրել է գեղանկարչություն։ 1982-1989 թվականների ճամփորդությունների ընթացքում երկար մնացել է Փարիզում։


== Գործունեություն ==
1911 թվականին մասնակցել է «Քեմդեն Թաուն» գեղարվեստական խմբի լոնդոնյան ցուցահանդեսին, որի հիմնադիրներից մեկն էլ հենց ինքն էր։ 1913 թվականին անդամագրվել է «Լոնդոն» խմբում։
Պերսի Լյուիսը համարվում է Վորտիցիզմ գեղարվեստական տեսության համահիմնադիր։ Վորտիցիզմը ոգով մոտ էր իտալական Ֆուտուրիզմին և ֆրանսիական Կուբիզմին։ Լյուիսն այն պրոպագանդել է իր հրապարակած Blast (Համաշխարհային հրդեհ) ավանգարդիստական շարժման պարբերականում։
Լյուիսի գրչին է պատկանում 1914 թվականին հրապարակված «Վորտիցիստական հրովարտակը»։ Այն ստեղծվել էր ի պատասխան իտալացիների «Ֆուտուրիստական հրովարտակին»։ Վորտիցիստական հրովարտակում ասվում է, որ միայն զգացմունքների ուժեղագույն պոռթկումները կարող են լինել գեղարվաստական ստեղծագործության աղբյուր։ Վորտիցիստներին ոգով մոտ է եղել ամերիկյան պոետ Էզրա Փաունդը։


== Ստեղծագործություն ==
Վորտիցիստական աշխատանքներից բացի Պ. Լյուիսը նկարազարդել է նաև նատուրալիստական և սյուրռեալիստական կտավներ, աշխատել Թշնամի (անգլ.՝ The Enemy) պարբերականի համար։


== Քննադատություն ==
Հեմինգուեյը իր «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է» վեպում «Էզրա Փաունդ և նրա Բել էսպրի» գլխում խիստ կտրուկ և առանց ձևականության Պ. Լյուիսի մասին արտահայտելով նրան անվանել է «մարդ, որից ավելի նողկալի երբեք չի տեսել»։


== Ծանոթագրություններ ==
Pink Venom

«Pink Venom», հարավկորեական BLACKPINK խմբի երգ, որը թողարկվել է 2022 թվականի օգոստոսի 19-ին YG Entertainment և Interscope Records լեյբլներում և հանդիսանում է կորեերեն լեզվով երկրորդ ստուդիական Born Pink (2022) ալբոմի առաջատար սինգլը։


== Ստեղծագործություն ==
«Pink Venom» երգը նկարագրվում է որպես հիփ հոփ ժանրի, որում օգտագործվում են այնպիսի ավանդական կորեական գործիքներ, ինչպիսին է կոմունգոն։ Ինչ վերաբերվում է երգի տեքստին, ապա երգի կրկներգերից մեկը իրենից ներկայացնում է 2005 թվականի Ռիհաննայի «Pon de Replay» երգի «One by one, then two by two» տողի ինտերպոլյացիան։ Երգը գրվել է սի մաժոր տոնայնությամբ րոպեում 90 հարված տեմպով։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
«Pink Venom» տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է 2022 թվականի օգոստոսի 19-ին Blackpink-ի YouTube-ի կայքէջով։ 3 ժամվա ընթացքում տեսանյութը հավաքել է 20 միլիոն դիտում։ Տեսահոլովակում ցուցադրվում են այնպիսի տարբեր վայրեր, ինչպիսիք են առաջին կրկներգի ժամանակ ցուցադրվող ավազե պտտահողմը և կրակով լուսավորված ժայռը, որտեղ Ռոսեն կիթառ է նվագում։


== Հիթ-շքերթներ ==


=== Ամսական հիթ-շքերթներ ===


=== Տարեկան հիթ-շքերթներ ===

|}


== Հավաստագրումներ ==


== Քննադատների արձագանքը ==
NME-ից տանու Մ. Ռաջը անվանել է երգը «համարձակ, վստահ ստեղծագործություն» և «նրանց նոր դարաշրջանի խոստումնալից ավարտ»։


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Անդրեև

Իվան Անդրեև (ռուս.՝ Ива́н Ива́нович Андре́ев, հոկտեմբերի 15, 1915(1915-10-15), Vyazemsky Uyezd, Սմոլենսկի գավառ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 10, 1993(1993-03-10), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), խորհրդային նկարիչ և մանկավարժ, Ռուսաստանի դաշնության մշակույթի վաստակավոր գործիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն)։


== Կենսագրություն ==
Ի․ Անդրեևը ծնվել է 1915 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, Սմոլենսկի նահանգի Պրախովո գյուղում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Պարգևատրվել է ռազմական պարգևներով։ 1945-1951 թվականներին սովորել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության բաժին` սովորելով Լ․ Օստրովայի, Բ․ Ֆոգելի և Մ․ Ավիլովի հետ։ 1951 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Մ․ Ավիլովի արվեստանոցում` գեղանկարչի կոչումով։ Դիպլոմային աշխատանքն է եղել «Լենինը և Կրուպսկայան ՎԽՈՒՏԵՄԱՍ-ի հանրակացարանում» նկարը (Գեղարվեստի ակադեմիայի թանգարան, Պետերբուրգ)։
1951 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ միասին։ Նա նկարել է ժանրային և պատմական նկարներ, դիմանկարներ և բնանակարներ։ 1951 թվականին դարձել է Լենինգրադի խորհրդային նկարիչների միության անդամ։ 1951 թվականից ավելի քան երեսուն տարի նա դասավանդել է Լենինգրադի արվեստի միջնակարգ դպրոցում։ Անդրեևին շնորհվել է Ռուսաստանի Դաշնության  մշակույթի վաստակավոր գործչի պատվավոր կոչում։
Նկարչի ստեղծած գործերի շարքում են՝ «Մարտիկներն ընթերցում են «Ինչպես է կոփվում պողպատը» գիրքը» (1944), «Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցի ուսուցչուհի Ի. Զվոնցովայի դիմանկարը»(1954), «Գարնանային էտյուդ», «Վարսակի դեզ» (երկուսն էլ 1955), «Ձմեռային էտյուդ» (1956), «Վ. Լենինը Ջրվեժի մոտ»(1957), «Բրդի վերամշակում» (1958), «Քսանական թվականները գյուղում» (1960), «Վ. Լենինի աշխատասենյակում», «Բնանկար»  (երկուսն էլ 1961), «1918 թվական։ Վ. Լենին»  (1964), «Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցի ուսուցչուհի Գ. Ռիսինայի դիմանկարը» (1971), «Գեղարվեստի միջակարգ դպրոցի ֆիզիակի ուսուցիչ Պ. Նիկիտին», «Հուլիս» (երկուսն էլ` 1972), «Արվեստաբան Վ. Ալեքսանդրովի դիմանկարը» (1973), «Գրող-լրագրող Ա. Օսիպովի դիմանկարը», «Լենինգրադի պաշտպանության մասնակից Ն. Զուևի դիմանկարը» (երկուսն էլ` 1974), «Անգրագիտության վերացում» (1980), «Հայրենական մեծ պատերազմի վետերան Ա. Յամովի դիմանկարը» (1983), «Այսօր աշխարհում» (1984), «Հայրենական մեծ պատերազմի վետերան Ա. Գաբուզովի դիմանկարը» (1985) և այլն։ Ի․ Ադրեևի աշխատանքները գտնվում են Ռուսաստանի և այլ երկրների թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։ Մահացել է 1993 թվականի մարտի 10-ին, Սանկտ Պետերբուրգում՝ 78 տարեկան հասակում։


== Ցուցահանդեսներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Ընտանիքը ==
Որդին՝ Նիկիտա Անդրեևը (ծն․ 1951), գրաֆիկական նկարիչ է։


== Գրականություն ==
Иванов С. Неизвестный соцреализм. Ленинградская школа. — СПб.: НП-Принт, 2007. — С. 388, 403, 407. ISBN 5-901724-21-6, ISBN 978-5-901724-21-7.
Левандовский С. Н. Андреев Иван Иванович // Страницы памяти. Справочно-биографический сборник. 1941—1945. Художники Санкт-Петербургского (Ленинградского) Союза художников — ветераны Великой Отечественной войны. — СПб.: Петрополис, 2014. — С. 32—33.
Հեռախոսային կայան

Հեռախոսային կայան, հեռախոսակայան, հեռախոսային ցանցի կապուղիների կոմուտացման համար նախատեսված տեխնիկական միջոցների համալիր։ Հեռախոսային կայանում կատարվում է հեռախոսային որոշակի կապուղիների միացում և անջատում, այդ նպատակով միավորվում և բաշխվում է հեռախոսային հաղորդումների հոսքը՝ ըստ կապի ուղղությունների։ Հեռախոսային կայանի կապի հանգույցի մի տարատեսակն է. սովորաբար այն տեղավորվում է հատուկ շենքում։ Ըստ կոմուտացման եղանակի՝ հեռախոսային կայանները լինում են ձեռքի (ՁՀԿ) և ավտոմատ (ԱՀԿ)։ 

ՁՀԿ-ում կապուղիների կոմուտացումը կատարում է օպերատոր-հեռախոսավարուհին՝ հեռախոսային կոմուտատորով,
ԱՀԿ-ում միացումները կատարվում են ավտոմատ կերպով, կառավարվելով էլեկտրական հոսանքի իմպուլսներով, որոնք ձևավորվում են կանչող աբոնենտի հեռախոսային ապարատի համարա հավաքիչով։Քաղաքային ԱՀԿ (տես նկարում) կազմված է կրոսից, ավտոմատների սրահից, գեներատորային, կուտակիչային և օժանդակ բաժիններից։ Կրոսում տեղադրված է փոխարկման գլխավոր վահանը, որի գծային կողմին միացվում են աբոնենտային գծերը, իսկ կայանային կողմին՝ ավտոմատային սրահից եկող լարերը։ Ավտոմատային սրահամ տեղադրված են կոմուտացիոն սարքերը, որոնց միջոցով կատարվում է աբոնենտային գծերի անհրաժեշտ կոմուտացումը։
ԱՀԿ-ի էլեկտրասնուցումը կատարվում է փոփոխական հոսանքի ցանցից, էլեկտրական ուղղիչի միջոցով, որին զուգահեռ միացվում է կուտակիչային մարտկոցը՝ լարման բաբախումները հարթելու համար։ Կուտակիչային մարտկոցը, բացի այդ, ծառայում է իբրև հոսանքի պահեստային աղբյուր՝ ցանցի լարման կարճատև անջատման դեպքում։ Ըստ կոմուտացման սարքերի տեսակի տարբերում են՝ դեկադա-քայլային համակարգի, կոորդինատային համակարգի, էլեկտրոնային և քվազիէլեկտրոնային ԱՀԿ։ 

Դեկադա-քայլային համակարգի ԱՀԿ-ում կոմուտացման հիմնական տարրերը սահող կոնտակտներով քայլային և դեկադա-քայլային փնտրիչներն են։
Կոորդինատային համակարգի ԱՀԿ-ում կոմուտացման հիմնական մեխանիզմը ռելեային կոնտակտներով բազմապատիկ կոորդինատային միացուցիչն է։
Էլեկտրոնային ԱՀԿ-ի սարքավորման մեջ օգտագործված են մագնիսական և կիսահաղորդչային նյութերի հատկությունները։ Այդպիսի ԱՀԿ բնութագրվում է բարձր հուսալիությամբ ու արագագործությամբ, շահավետությամբ և ոչ մեծ չափերով։ Սակայն էլեկտրոնային ԱՀԿ-ի օգտագործումը դանդաղում է էլեկտրոնային կոնտակտների ոչ բավարար որակի պատճառով։
Քվազիէլեկտրոնային ԱՀԿ զերծ է հիշյալ թերությունից։ Նրա կառավարող սարքավորումը հագեցած է էլեկտրոնային գործիքներով, իսկ կոմուտացման սարքերը պատրաստված են էլեկտրամեխանիկական փոքրածավալ, արագագործ, հերմետիկ փակված ռելեներից (հերկոններից)։
Ամապա դու Մարանիան

Ամապա դու Մարանիան  (պորտ.՝ Amapá do Maranhão), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Գուրուպիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6627 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 442,319 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 15,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 10.497.517,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.727,13 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,572 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Ամապա դու Մարանիան մասին
Խանդերե (Երզնկայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խանդերե (այլ կիրառումներ)Խանդերե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Խանդերե գետի աջ կողմում, Դադիանդաղ լեռից հարավ-արևմուտք, Երզնկա քաղաքից հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 14 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Դոբրոն

Մալայա Դոբրոն (ուկրաիներեն՝ Мала Добронь), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Դոբրոն գյուղում բնակվում էր 1 872 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1625 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալբա (Իտալիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալբա (այլ կիրառումներ)Ալբա  (իտալերեն՝ Alba), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։ Գլխավոր քաղաքն է Լանգեն՝ Լիգուրիի և Պեմոնտի սահմանին, Տանարո գետի երկայնքով։ Շրջակայքը հայտնի է իր դեղձով, սպիտակ գետնասնկով և չոր գինով։
Բնակչությունը կազմում է 29 759 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 164 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12061։ Հեռախոսային կոդ՝ 00173։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում Սուրբ Լավրենտին։ Քաղաքի տոնն ամեն տարի նշվում է օգոստոսի 10-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Մեդվեդկի (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄեդվեդկիՄեդվեդկի (ռուս.՝ Медведки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սենտ Ուան (Սոմի գավառ)

Սենտ Ուան (ֆր.՝ Saint-Ouen), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 2077 մարդ, բնակչության խտությունը` 477.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.35 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1300 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 878-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 422։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,5 %։ 878 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 682 անձ (395 տղամարդ և 287 կին)։ Գործազուրկ են եղել 196 անձ (102 տղամարդ և 94 կին)։ 422 անաշխատունակներից 86-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 121-ը` թոշակառուներ, իսկ 215-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Շերեզբա

Շերեզբա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սամվել Զարգարյան

Սամվել Վարուժանի Զարգարյան (դեկտեմբերի 21, 1959(1959-12-21), Երևան), մանկաբույժ-անեսթեզիոլոգ։ ՀՀ բանակի բժշկական ծառայության կապիտան (1998)։ Ավարտել է Երևանի պետական բժշկական (1983) և Մոսկվայի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի մանկաբուժության ինստիտուտները։
1983-1993 թվականներին աշխատել է Երևանի 3-րդ մանկական, Մասիսի հանրապետական օրթոպեդիայի հիվանդանոցներում, Երևանի այրվածքների հանրապետական կենտրոնում, 2001 թվականից՝ ՊՆ կենտրոնական կլինիկական զինվորական հրապիտալում՝ ռեանիմատոլոգ-անեսթեզիոլոգ։
1991-1994 թվականներին Ստեփանակերտի կենտրոնական հրապիտալում և Քելբաջարի շրջանի ռազմաբժշկական ծառայության բուժկետերում մասնակցել է վիրավոր ազատամարտիկների բուժօգնության աշխատանքներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բայմակ (այլ կիրառումներ)

Բայմակ, կարող է վերաբերել՝

Բայմակ - լեռնագագաթ լեռնային Կիլիկիայում, Բուլղար լեռներում
Բայմակ - Բաշկորտոստան Հանրապետության քաղաք, համարվում է Բայմակսկի շրջանի վարչական կենտրոնը
Կալետան

Կալետան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բեթելշաբաբի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 24 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գլխավոր փողոցով նվագախմբի հետ

«Գլխավոր փողոցով նվագախմբի հետ» (ռուս.՝ «По главной улице с оркестром»), 1986 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Պյոտր Տոդորովսկին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում (Երկրորդ ստեղծագործական միավորում)։


== Սյուժե ==
Մոսկվայի կառավարման ինստիտուտի հիսունամյա դասախոս Վասիլի Մուրավինը ճգնաժամ է ապրում, երբ ամբիոնի վարիչի պաշտոնը բաժին է հասնում ոչ թե իրեն, այլ ավելի պրագմատիկ, բայց սահմանափակ Վալենտին Ռոմանովսկուն։ Տանը կինը՝ Լիդիան, որն ավելի շատ է վաստակում, սովորաբար կշտամբում է նրան անվճռականության համար։ Մուրավինի համար դժվար է հաշտվել իր հանդեպ հաստատված վերաբերմունքի հետ, բայց ամենածանրն այն է, որ նա անհանգստանում է, երբ կինն արհամարհանքով է խոսում նրա գլխավոր հոբբիի՝ կիթառ նվագելու մասին։ Մի օր Մուրավինը հեռանում է ընտանիքից և ազատվում աշխատանքից։
Քսենյան՝ Մուրավինի դուստրը, հորը գտնում է հանրության համար Ռեչնայա կայարանում նվագելիս։ Սկսվում է նրանց շփման նոր փուլը, որտեղ նրանք միմյանց մասին իմանում են այն, ինչ չէին նկատել համատեղ կյանքի ընթացքում։ Հայրը Քսենյային օգնում է հաղթահարել ամուսնացած բժիշկ Իգորի հետ կապված իրավիճակը, որից նա պետք է երեխա ունենա (հետագայում պարզվում է, որ հղիությունը երևակայական է․ աղջիկը հորինել էր սիրելիին իր մոտ պահելու համար), իսկ Քսենյա փորձում է հորը սովորեցնել գործնականություն՝ տեսնելով, թե ինչպես է գործիքավորող Կոնստանտին Միխայլովիչ յուրացնում նրա մեղեդիները։ Իսկ Մուրավինի համար կարևոր է միայն այն, որ այդ մեղեդիները գոյություն ունեն, իսկ ինքը կախված չէ գեղարվեստական խորհրդի անդամների քննադատական դիտողություններից։


== Դերերում ==
Օլեգ Բորիսով – Վասիլի Պավլովիչ Մուրավին, դասախոս, սիրողական երաժիշտ
Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինա – Լիդիա Իվանովնա Մուրավինա, վիրաբույժ, Մուրավինի կինը
Մարինա Զուդինա – Քսյուշա, Մուրավինների դուստրը
Վալենտին Գաֆտ – Կոնստանտին Միխայլովիչ Վինոգրադով, երաժշտական գործիքավորող
Իգոր Կոստոլևսկի – Իգոր, բժիշկ, Քսենյայի սիրելին
Վալենտինա Տելեչկինա – Ժենյա, Իգորի կինը
Օլեգ Մենշիկով – Ֆեդյա Կորոլկով (Ֆ. Ս.), պոլիտեխնիկի ուսանող
Լյուդմիլա Մաքսակովա – Ալլա Մաքսիմովնա, Մուրավինի գործընկերը
Ալեքսանդր Լազարև – Վալենտին Ռոմանովսկի, ամբիոնի վարիչ
Սվետլանա Նեմոլյաևա – Ռոմանովսկայա
Ալեքսանդր Կուզմիչյով – Բյալի
Սերգեյ Ժիգունով – ոստիկանության լեյտենանտ, երկաթուղային կայարանի հերթապահ
Տատյանա Ագաֆոնովա – Լուիզա, Կենտրոնական հանրախանութի վաճառողուհի
Տատյանա Ռուդինա – Նադյա, Լուիզայի ընկերուհին


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Ալեքսանդր Բուրավսկի, Պյոտր Տոդորովսկի
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Պյոտր Տոդորովսկի
Բեմադրող օպերատոր՝ Վալերի Շուվալով
Բեմադրող նկարիչ՝ Վալենտին Կոնովալով
Կոմպոզիտոր՝ Պյոտր Տոդորովսկի
Երգերը գրվել են Գրիգորի Պոժենյանի բանաստեղծությունների հիման վրաՖիլմի երկու հերոսները կրում են իրենց կատարողների անունները (Լիդա – Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինա, Իգոր – Իգոր Կոստոլևսկի), իսկ մեկը՝ ազգանունը (ոստիկան Ժիգունով — Սերգեյ Ժիգունով)


=== Ֆիլմի երգեր ===
«В белом сне»
«Колыбельная»
«И всё-таки мы победили»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«По главной улице с оркестром» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
«По главной улице с оркестром» Archived 2020-09-30 at the Wayback Machine. на сайте проекта «Рускино.ру»
Սալալա

Սալալա (արաբ․՝ صلالة‎‎), Օմանի երկրորդ քաղաքը բնակչության թվով, Դոֆար հարավային նահանգի վարչական կենտրոնը։
Սալալայի բնակչությունը կազմում է 178 469 մարդ (2005)։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Արաբական ծովի ափին։


=== Կլիմա ===
Չնայած նրան, որ Սալալան երեք կողմից շրջապատված է Արաբական անապատով, կլիման համեմատաբար մեղմ է տարվա մեծ մասի ընթացքում։ Հունիսի վերջից մինչև սեպտեմբերի սկիզբը հարավ-արևելքից քաղաքի վրա փչում են մոնսոններ։
Արտաշես Արշակունի

Արտաշես Արշակունի (4-րդ դար), թագաժառանգ արքայազն, Մեծ Հայքի արքա Տիրան Բ-ի և նրա անհայտ անունով կնոջ ավագ որդին, Արշակ Բ-ի եղբայրը և Տիրիթի հայրը։ Դեռ չթագադրված մահացել է մինչ 350 թվականը։ Արտաշեսը կարծես թե մահացել է նախքան Սասանյան Իրանի շահնշահ Շապուհ Բ-ի 338 - 345 թվականների աշրավանքները դեպի [Մեծ Հայք և Իբերիա, որի ժամանակ Շապուհը գերեվարել էր Մեծ Հայքի արքայական ընտանիքին։
Արտաշեսը ամուսնացել էր մի անհայտ անունով կնոջ հետ, որից ունեցել էր իր որդի Տիրիթին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց Պատմություն», Մովսես Խորենացի, 1961, Երևան, Գլուխ Գ. ժգ
«Երկերի Ժողովածու», Լեո, հատոր Ա, էջ 443 (Արտաշես արքայորդի)
«Հայոց Պատմություն», Վահան Մ. Քուրքջյան, 1958, էջ 103


== Արտաքին հղումներ ==
Իրանիկա հանրագիտարան
Մարիամ Մագդաղենացին քարայրում (նկար)

«Մարիամ Մագդաղենացին քարայրում» նկար, ֆրանսիացի գեղանկարիչ Ժյուլ Լեֆևրի նկարներից, գտնվում է Էրմիտաժում։
Նկարում պատկերված է մերկ, շիկահեր կին՝ ձեռքով փակած դեմքը։ Նա հենված է ժայռի անկյունին, որտեղից երևում է մուտքը։ Նկարի աջ մասում երևում է նկարչի ստորագրությունը:Jules Lefebvre.
Նկարչի նկարած պատկերը նկարագրում է վաղ քրիստոնեական ապոկրիֆում նկարագրված  Յակով Վորագինսկու «Ոսկե լեգենդից»մի դրվագ։ Խաչ բարձրացնելուց և խաչելությունից հետո Մարիամ Մագդաղենացին ճանապարհվում է քրիստոնեությունը տանելու Գալլիա՝ Մասսիլիա քաղաք  կամ Ռոնի գետաբերան՝ քաղաք Սենտ Մարի դը լա Մեր։ Մարիամ Մագդաղենացու երկրորդ կյանքն ըստ լեգենդի, անցել է այսպես. Նա հեռանում է անապատ և վարում ճգնավորի կյանք՝ վճարելով իր գործած մեղքերի համար։ Նրա հագուստը քայքայվում է, բայց մերկությունը ծածկում են երկար մազերը։ Իսկ տանջահար մարմինը ամեն գիշեր երկնքից իջած հրեշտակները դարմանում են։

Լեֆևրի այս աշխատանքը  տիպիկ սալոնային մշակութի օրինակ է։ Էրմիտաժի թանգարանի արևմտաեվրոպական գեղարվեստի բաժնի գլխավոր գիտաշխատող, արվեստի պատմության դոկտոր Ա. Կոստենևիչը 19-րդ դարի 20-ականների սկզբին, ֆրանսիական արվեստի մասին իր զեկույցում, խոսելով սալոնային նկարչության մասին, նշում է.

Նկարը ստեղծվել է 1876 թվականին և հենց նույն տարում ցուցադրվել է Փարիզում։ Ալեքսանդր Դյուման (որդի) այնտեղից ձեռք է բերում նկարը և համալրում իր հավաքածուն։ Նրա մահվանից հետո նկարն ուղարկվում է Սանկտ-Պետերբուրգ՝ ֆրանսիական նկարներիչների ցուցահանդեսին մասնակցելու։ Այնտեղ նկարը ձեռք է բերում կրճատ անուն՝ «Մագդաղենացին քարայրում»: 1896 թվականին Նիկոլայ Երկրորդ կայսրը նկարը գնում է թանգարանից 8400 ռուբլիով։ Ապա 1920 թվականին այն կրկին Էրմիտաժի է վերադարձվում։ 1958 թվականին Էրմիտաժի կատալոգում նկարն անհայտ պատճառով վերանվավում է և կոչվում « Պառկած հավերժահարսը»։ Այժմ ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբի շենքի չորրորդ հարկում։
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ադամսվիլեր

Ադամսվիլեր (ֆր.՝ Adamswiller), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 388 մարդ, բնակչության խտությունը` 114.12 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.4 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 55 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 257 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 188-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 69։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 188 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 174 անձ (98 տղամարդ և 76 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (4 տղամարդ և 10 կին)։ 69 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (97301-97400)

Աստերոիդների ցանկ (97201-97300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (97401-97500)
 Աստերոիդների ցանկ (97201-97300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (97401-97500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (95001)-(100000)»։ www.minorplanetcenter.net
Կրուչենեց

Կրուչենեց (ուկրաիներեն՝ Крученець), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1634 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրուչենեց գյուղում բնակվում էր 251 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,28 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 196,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շամրատովո

Շամրատովո (ռուս.՝ Шамратово, բաշկիրերեն՝ Шамрат), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 283 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոնտեկալվո ին Ֆոլիա

Մոնտեկալվո ին Ֆոլիա (իտալերեն՝ Montecalvo in Foglia) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 2768 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 152 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 18 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61020: Հեռախոսային կոդ՝ 0722։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0722 58113
Էլ-փոստ։ comune.montecalvo@provincia.ps.it
Պաշտոնական կայք։  http://www.comune.montecalvo.pu.it/


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կոպանկա (այլ կիրառումներ)

Կոպանկա, կարող է վերաբերել՝

Կոպանկա - գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում
Կոպանկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում
Խոսե Պորրաս

Խոսե Ֆրանսիսկո Պորրաս Իդալգո (իսպ.՝ José Francisco Porras Hidalgo, նոյեմբերի 8, 1970(1970-11-08), Ալախուելա, Կոստա Ռիկա), կոստառիկացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։


== Կարիերա ==
Խոսե Պորրասը իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է «Բալեն» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ Այնուհետև նա խաղացել է երիտասարդական «Կարմելիտներ» ֆուտբոլային ակումբում։
1989 թվականին տեղափոխվել է «Էրեդիանո», որտեղ խաղացել է 3 մրցաշրջան։ Նա հանդես է եկել Կոստա Ռիկայի երիտասարդական հավաքականում, որի կազմում մասնակցել է ֆուտբոլի աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։
Չնայած այս հաջողություններին, ակումբում Պարրոսը եղել է փոխարինող դարպասապահ։ 1992/1993 մրցաշրջանում հաղթել Կոստա Ռիկայի առաջնությունում
Դրանից հետո Պորրասը տեղափոխվել է «Բելեն» և ապա խաղացել «Պունտարենաս» և «Կարմելիտու» ֆուտբոլային ակումբներում։ 1996 թվականին տեղափոխվել է «Դեպորտիվոյի Սապրիսու», սակայն այնտեղ զբաղեցրել է երկրորդ դարպասապահի պաշտոնը, զիջելով Էրիկ Լոննիսին։
2000-2002 թվականներին հերթական անգամ հանդես է եկել «Էրեդիանո»-ում։ Իր ֆուտբոլային կարիերայի վերջին տարիներին հանդես է եկել Կոստա Ռիկայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում և «Կարմելիտա» ֆուտբոլային ակումբում։


== Ծանոթագրություններ ==
Զորմարա

Զորմարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պիշնենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Զենկովսկի շրջան)

Պիշնենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Пишненківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիշնենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 777 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 50,39 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,42 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մոնի Մարկ

Մոնի Մարկ (ֆրանս.՝ Mony Marc), բելգիացի երգչուհի։
Ներկայացրել է Բելգիան առաջին՝ Եվրատեսիլ 1956 երգի մրցույթում «Le Plus Beau Jour De Ma Vie» («Իմ կյանքի ամենագեղեցիկ օրը») երգով։
Տխուր նոճին

«Տխուր նոճին» (անգլ.՝ Sad Cypress), Ագաթա Քրիստիի վեպը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1940 թվականի մարտին Անգլիայում։
ԽՍՀՄ-ում վեպը անվանվել է «Թեյախմություն Հանտերբերիում»։


== Անվանում ==
Վեպի անվանումը վերցված է Վիլյամ Շեքսպիրի «Տասներկուերորդ գիշեր» պիեսից։


== Էկրանավորում ==
1992 թվականին BBC-ն թողարկել է 4 մասից բաղկացած ռադիոներկայացում։
2003 թվականին «Ագաթա Քրիստիի Պուարո» սերիալի շրջանակներում նկարահանվել է ֆիլմ, որի հիմքում ընկած է «Տխուր նոճին» վեպը։ Էրքյուլ Պուարոյի դերում հանդես է եկել Դևիդ Սուշեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
wikiquote:Agatha Christie#Sad Cypress (1940)
Վեպը Ագաթա Քրիստիի պաշտոնական կայքում
Վեպը imdb.com կայքում
Անաստասիա Գուսկովա

Անաստասիա Գուսկովա (հուլիսի 8, 1977(1977-07-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսական վոլեյբոլիստ։ Հարձակվող։ Արժանացել է սպորտի վարպետ տիտղոսին։


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը ВК կայքում
Էջը www.volleyball.ru կայքում(չաշխատող հղում)
Մանյա Ղազարյան (արվեստաբան)

Մանյա Միքայելի Ղազարյան (հունվարի 20, 1924(1924-01-20), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 8, 1998(1998-03-08), Երևան, Հայաստան), հայ արվեստաբան։ Արվեստագիտության դոկտոր (1996)։
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1983)։


== Կենսագրություն ==
1948 թվականին ավարտել է Երևանի թատերական ինստիտուտը։ 1953-1959 թվականներին աշխատել է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, 1959 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտում։
Ուսումնասիրությունները վերաբերում են միջնադարյան, նոր և նորագույն շրջանի կերպարվեստի ու կիրառական արվեստի հարցերին («Նոր Ջուղայի գեղանկարչությունը 17-18-րդ դարերում» (1985 թվական, պարսկերեն), «Հայկական գորգ» (1988 թվական, հայերեն, անգլերեն) և այլն)։
Մանյա Ղազարյանը կազմել է Սուրբ Էջմիածնի վանքի թանգարանների, Վենետիկի Սուրբ Ղազար կղզու վանքի, Անթիլիասի կաթողիկոսարանի, Հալեպի Զարեհյան գանձատան, Դեթրոյթի «Ալեք և Մարի Մանուկյան» թանգարանի կատալոգները։


== Երկեր ==
Վարդգես Սուրենյանց, Երևան, 1960։
Հայ կերպարվեստը XVII- XVIII դարերում, Երևան, 1974։
Գրիգոր Խանջյան, Երևան, 1978։
Փայտի գեղարվեստական փորագրությունը Հայաստանում, Երևան, 1989։
Արցախի արուեստի գանձերը, Անթիլիաս, 1993։
Художники Овнатаняны, М., 1968.
Изобразительное искусство Армянской ССР, М., 1978.


=== Մամուլ ===
Առաջնորդի հուշարձանը։ «Գարուն», 1967 թ., № 4, էջ 9-11։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորոբանովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿորոբանովոԿորոբանովո (ռուս.՝ Коробаново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սադկի (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սադկի (այլ կիրառումներ)Սադկի (ռուս.՝ Садки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հերմոնիտ (լեռ)

Հերմոնիտ (եբրայերեն՝ הר חרמונית‎ Հար Հերմոնիտ, արաբ․՝ تل الشيخ‎‎, Тель эль-Шейх), հրաբխային ծագում ունեցող լեռ Իսրայելում գտնվող Գոլանի բարձունքներում, Սիրիայի հետ սահմանից ոչ հեռու։ Հերմոնիտ լեռան ամենաբարձր կետը ծովի մակարդակից 1211 մ է։


== Նկարագրություն ==
Հերմոնիտ լեռան անունը արաբերենով (Թալ էլ-Շեյխ) ծագում է Հերմոն լեռան անունից (Ջեբել էլ-Շեյխ)։ Դրուզների ավանդույթի համաձայն՝ Թալ էլ Շեյխը Ջեբել էլ Շեյխի կինն է, իսկ Ռամ լիճը գտնվում է նրանց միջև՝ երկնագույն կապույտ հայացքով նայելով ամուսիններին և ապահովելով միմյանց նկատմամբ նրանց հավատարմությունը։ Հերմոնի և Հերմոնիտ լեռների միջև ընկած այս զուգահեռը շարունակվում է եբրայերեն անվանման մեջ (եբր.՝ «Հերմոնիտ» նշանակում է «փոքրիկ Հերմոն»)։
Հերմոնիտ արգելավայրը զբաղեցնում է Հերմոնիտ լեռան տարածքի մեծ մասը։ Արգելավայրի մակերեսը կազմում է 1855 հա։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վաչե Պարտիզունի

Վաչե Զոհրաբի Պարտիզունի (Թադևոսյան) (մայիսի 15, 1915(1915-05-15), Բուրաստան, Երևանի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 1, 1997(1997-11-01), Երևան, Հայաստան), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1957), պրոֆեսոր (1957)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1965)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1947 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Վաչե Պարտիզունին ծնվել է 1915 թվականի մայիսի 15-ին, Ղարահամզալու գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Արարատի մարզի Բուրաստան գյուղ)։ 1940 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը։ Նույն թվականից եղել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի հայ գրականության ամբիոնի դասախոս, 1951 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ։ Բազմաթիվ ուսումնասիրություններ է նվիրել հայ նոր և խորհրդային գրականության ներկայացուցիչներին։ 1942-1943 թվականներին ծառայել է Կարմիր բանակում։ 1945 թվականին «Տերյանի պոեզիան» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1957 թվականին «Մուրացան» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Գրել է «Խաչատուր Աբովյան» (1952), «Մուրացան» (1956), «Վահան Տերյան» (1968), «Ավետիք Իսահակյանը և Վահան Տերյանը» (1975) մենագրությունները։ «Գրականության ուժն ու հմայքը» (1963), «Տաղանդի ուժը» (1977 թ) գրականագիտական ժողովածուներում արձագանքել է ժամանակակից գրականության մի շարք հրատապ հարցերի։ Մեծ ավանդ ունի տերյանագիտության բնագավառում։ Կազմել է Վահան Տերյանի երկերի (հ․ 1-4, 1972-1979 թթ.) բնագրերը, գրել առաջաբան, ընդարձակ ծանոթագրություններ։ ԽՄԿԿ անդամ 1945 թվականից։


== Երկեր ==
Խաչատուր Աբովյան, Երևան, Հայպետհրատ, 1952, 262 էջ։
Մուրացան (կյանքը և ստեղծագործությունը), Երևան, Հայպետհրատ, 1956, 560 էջ։
Գրականության ուժն ու հմայքը, Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 361 էջ։
Վահան Տերյան, Երևան, «Հայաստան», 1968, 688 էջ։
Ավետիք Իսահակյանը և Վահան Տերյանը, Երևան, «Հայաստան», 1975, 230 էջ։
Տաղանդի ուժը, Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 398 էջ։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Արմատապտուղներ

Արմատապտուղներ, բանջարային, կերային և տեխնիկական երկամյա բույսեր՝ թելուկազգիների (ճակնդեղ), խաչածաղկավորների (շաղգամ, գոնգեղ, բողկ), հովանոցավորների (գազար, նեխուր, ստեպղին, մաղադանոս) և բարդածաղկավորների (ճարճատուկ) ընտանիքներից։


== Մշակում ==
Մշակում են գերազանցապես հյութալի արմատապտուղ ստանալու համար։ Մշակության առաջին տարում արմատապտուղը տալիս են տերևների վարդակ ու արմատ, իսկ երկրորդում՝ ծաղկակիր ցողուն և սերմ։ Ցանքը կատարվում է շարային եղանակով, գարնանային ցրտահարությունների վտանգն անցնելուց հետո։ Բերքահավաքը կատարվում է ձեռքով կամ հատուկ մեքենաներով։
Արմատապտուղների մշակումը տարածված է ամբողջ աշխարհում, Հայաստանում մշակում են շաքարի, կերի, սեղանի ճակնդեղ, գազար, մաղադանոս, նեխուր և մասամբ գոնգեղ։


== Տես նաև ==
Պալար


== Արտաքին հղումներ ==
Vegetables From Underground Archived 2005-07-28 at the Wayback Machine. from Wayne's Word at Palomar College
Սելոնե

Սելոնե (ֆր.՝ Selonnet, օքս.՝ Selonet), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Սեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Դին լե Բեն։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04203։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 430 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 285 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 206-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 79-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 72,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 75,6 %)։ 206 աշխատունակ բնակիչներից 190-ը աշխատում էին (104 տղամարդ և 86 կին), անաշխատանք էին 16-ը (6 տղամարդ և 10 կին)։ 79 անգործ մարդկանցից 22-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 30-ը թոշակառու, 27-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Նորտր Դամ է Սենտ Անտուան եկեղեցի (XIX դար)
Վիլոդմարի եկեղեցի (XIX դար)
Նոտր Դամ օ Շամսոր ժամատուն (1902 թվական, վերականգնված՝ 2004 թվականին)
Սեն Թերեզ դ’Ավիլա ժամատուն (1844 թվական)


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սելոնե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-29-ին։ Վերցված է 2012-8-22 
«Սելոնե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-30-ին։ Վերցված է 2013-01-12
Չկալովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Չկալովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Чкаловська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Չուգունևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չկալովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 5231 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 58.55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 89.35 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նովայա Ժիզն (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովայա ԺիզնՆովայա Ժիզն (ռուս.՝ Новая Жизнь), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Until It’s Gone

«Until It’s Gone», ամերիկյան  Linkin Park ռոք խմբի երգը նրանց The Hunting Party վեցերորդ ստուդիական ալբոմից։ Թողարկվել է 2004 թվականի մայիսի 6-ին։ «Until It’s Gone» երգը խմբի սկավառակագրության 28-րդ կոմերցիոն սինգլն է։


== Սինգլի մասին ==
The Hunting Party ալբոմին նվիրված նյութում The Rolling Stone ամսագիրը «Until It’s Gone» երգում գովաբանել է կոմպոզիցիայի մռալյությունը և սինթեզատորային հնչողությունը, որոնք եղել են Linkin Park-ի Hybrid Theor ալբոմի հնչողության առանձնահատկությունները։ Մեկ այլ նախնական մեկնաբանությունում, որը նախապատրաստել է Loudwire-ը, բարձր է գնահատվել Չեսթեր Բեննինգթոնի վոկալը։
Երգն օգտագործվել է Transformers: Rise of the Dark Spark խաղի թրեյլերներից մեկում։
Լիրիկական տեսահոլովակի պրեմիերան տեղի է ունեցել մայիսի 5-ին խմբի յութուբյան պաշտոնական էջում։ Տեսահոլովակը, որը նկարահանել է Օստին Սայան Լոս Անջելեսում, ներկայացնում է տեսաշարք, որում ցուցադրվում են մի աղջիկ և քաղաք։ Տեսահոլովակի ընթացքում «Until It’s Gone» երգի տողերը հայտնվում են տարբեր առարկաների վրա կամ պարզապես էկրանին։


== Երգացանկ ==
Բոլոր երգերի հեղինակն է Linkin Park. 


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Չեսթեր Բեննինգթոն — վոկալ
Մայք Շինոդա — ռիթմ-կիթառ, սպեղնաշարայիններ
Բրեդ Դելսոն — սոլո կիթառ
Դևիդ Մայքլ Ֆարեդ — բաս կիթառ
Ջո Հան — սեմփլինգ, ծրագրավորում
Ռոբ Բուրդուն — հարվածայիններ
Իտան Մեյթս — հնչյունային ռեժիսոր


== Դիրքեր հիթ-շքերթներում ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեքստը Archived 2015-04-03 at the Wayback Machine.
 «Until It’s Gone» լիրիկական տեսահոլովակը
(7304) Նամիկի

(7304) Նամիկի (անգլ.՝ Namiki), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի հունվարի 9-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,618194 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,5063 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,73 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Նամիկի աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,5307 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1547,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232649 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,61° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7304) Նամիկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)