armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ֆիմի Հեթումի Հեթումյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆիմի (այլ կիրառումներ)Ֆիմի Հեթումյան, նաև Եվփիմեա (ծննդյան թվականն անհայտ - դեկտեմբերի 2, 1309, Դրազարկի վանք), Կիլիկիայի հայկական թագավորության արքայադուստր, իշխանուհի, Կիլիկիայի Հեթում Ա թագավորի և Զաբել թագուհու ավագ դուստրը, Կիլիկիայի Լևոն Գ թագավորի քույրը և Սիդոնի սենյոր Ջուլիան Գրանիերի կինը: Ֆիմին սերվում էր Հեթումյանների թագավորական տոհմից:


== Կենսագրություն ==
Ֆիմի Հեթումյանը 1252 թվականին ամուսնացել է ֆրանսիացի իշխան Ջուլիան Գրանիերի (Ճուլիան, Յուլիան) հետ, որը Սիդոնի (Սայիդ) տերն էր: Ֆիմիի հայրը՝ Հեթում Ա-ն նրա ամուսնության ժամանակ, որպես օժիտ վճարել է 100 000 հայկական բիզանդ: 1263 թվականին, պատերազմի պատճառով, Ֆիմին հեռանում է Սիդոնից և իր Բալիան (Պալիան) և Հովհան (Ճուան) որդիների և Մարգարիտա (Մարկրուն կամ Մառինէ) աղջկա հետ գնում Կիլիկիա, զրկվելով իր իշխանությունից, պատսպարան է փնտրում իր հոր արքունիքում: Այստեղ եղբայրը՝ Լևոն Գ-ն նրան մի շքեղ ավետարան է նվիրում: Հովհաննես եպիսկոպոս արքաեղբայրն էլ նվիրում է Հոբի և Սողոմոնի գրքերը, իբրև մխիթարություն Ֆիմիի դառնացյալ սրտին:
Հովհաննես Արքաեղբոր ձոնականը նվիրված արքայադուստր Ֆիմի Հեթումյանին՝

«Ընկալ, ով աստուածասէր և գթասէր հոգի, մեծդ ըստ մարմնոյ և բարգաւաճդ ըստ ոգւոյ՝ ծիրանածինդ Ֆիմի, զբաղձալին քոյ, երկամբք ձեռին մեղապարտիս Յովհաննէս եպիսկոպոսի՝ եղբօր հօր քո, որով յԱստուած և յաստուածայինսն խոկասցիս միշտ, և տրտմեալ սրտի քո սփոփանս սովաւ արասցես. գիտենալով զի սեփհական է մարդկան նժդեհութիւն և պանդխտութիւն և փորձանք, որոց անդորր տացէ ձեզ, որ ամենահնարն է»:
1274 թվականին մահանում է Ֆիմի Հեթումյանի ամուսինը` Ջուլիան Գրանիերը և այրիացած արքայադուստրը կրոնավորուհի դառնալով վանք է մտնում: Դառնում է Տյուրոսի Ս. Աստվածածին վանքի (Կիպրոս) մայրապետը, որը կառավարում էր 1308 թվականին, խոր ծերության ժամանակ:
Արքայադուստր Ֆիմին մահացել է 1309 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Դրազարկի վանքում:


== Ընտանիքը ==
Ամուսինը` Ջուլիան Գրանիեր (?-1274), ամուսնացած են եղել 1152-ից մինչև 1163 թվականը.
Երեխաները՝

Բալիան Բ Գրանիեր (մահ. 1277)
Հովհան Գրանիեր (մահ. 1289)
Մարգարիտա Գրանիեր (Գի Բ Էմբրիակոյի կինը)


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ., Հատոր 5, Ցուցակ 1, Էջ 249-250 (2. Ֆիմի, 3. Ֆիմի)
«Հայապատում», Ղևոնդ Ալիշան, Վենետիկ, 1901, հատոր Գ, էջ 159, (486-487)
«Նկարագիր Օշին թագաւորի ձեռագիր ժամագիրքին», Արտավազդ արքեպիսկոպոս Սյուրմեյան, Անթիլիաս, 1933, 98 ա, 100 ա
«Սիսուան», Ղևոնդ Ալիշան, Վենետիկ, 1885, էջ 145-146, 154, ըստ Այասի հաշվեցուցակի՝ 370
«Պատմական պատկերներ», Երվանդ Շահազիզ, Թիֆլիս, 1903, էջ 97, 120
«Մի էջ հայ արուեստի և մշակոյթի պատմութիւնից», Գարեգին արք. Հովսեփյան, Հալեպ, 1930, էջ 24
«Մայր ցուցակ հայերէն ձեռագրաց մատենադարանին Մխիթարեանց ի Վենետիկ», 1914, Վենետիկ, հատոր Ա, էջ 164-165
«Revue des Etudes Armeniennes», 1928, էջ 22-24
Մալախովկա (գյուղ, Լուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մալախովկա (այլ կիրառումներ)Մալախովկա (ուկրաիներեն՝ Малахівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1656 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալախովկա գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,21 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 142,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (724)

Ժողովածու  (724), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 724 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1736 թվականին Հովասափ վարդապետ գրիչի կողմից, Երուսաղեմում։ Ստացողներըը եղել են Նիկողոսը և Կարապետ վարդապետները։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,5 X 11 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 253 (և 86 էջ տպագիր) թերթից։ Գրված է միասյուն նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 6ա, 183ա, 198ա։


== Բովանդակություն ==
Յաղագս Սարգսի վրդ-ի։
Եպիփանո։
Կիպրացւոյ Ի գովեստ Աստուածածնի։
Սարգսի Շնորհալւոյ Մեկնութիւն Կաթողիկեայց թղթոց։
Յաղագս չարչարանոց Քրիստոսի։
Անուանք նահապետաց, վարդապետաց, առաքելոց։
Գր․ Մարաշեցւոյ Բանք գովեստից, Վայք ողբոց։
Եպիփանու Ի ս․ Աստուածածին։
Զրոյցք (Յովհ․ Սարկավագ, Վարդ․ Արևելցի, վանական վրդ․, անանունք)
Ճառք, Քարոզք, Խրատք (Վանական վրդ․․ Կիւրեղ, Վարդ․ Արևելցի, Զաքարիա կթղ․, Գր․ Լուսաւորիչ, Ոսկեբերան)
Ի կանոնաց Սահակայ։
Վկայութիւնք Վասն տօնի յայտնութեան։
Գիրք Եզրի Վասն շինութեան Երուսաղէմի։
Պատմութիւն Դիոն․ Արիսպագացւոյ։
Վարք Աթանասի։
Պատմութիւն ծռաղատկին յամի ՌՃՀԸ։
Յոստոսի Օրհնութիւն եեղեցւոյ, խաչի, մատաղի։
Երդք գիշերային պաշտաման։
Համառօտ պատմութիւն տնօրինականաց (տպագիր՝ Վենետիկ, 1700 թ․)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրեբինե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տրեբինե (այլ կիրառումներ)Տրեբինե (բոս․՝ Trebinje, սերբ.՝ Требиње / Trebinje, խորվ.՝ Trebinje), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման ծայր հարավում, համանուն համայնքի վարչական կենտրոնը։
Քաղաքը տեղակայված է Տրեբիշնիցե գետի վրա՝ Հերցեգովինայի հարավ-արևելքում, 24 կմ հեռավորության վրա Դուբրովնիկ քաղաքից։
Քաղաքի պատմությունը ծագում է հին աշխարհից։ «Տրեբինե» անվանումը ծագում է անտիկ «Տրավունիա» բառից։ Այդպես հին ժամանակներում կոչվել է Ադրիատիկ ծովի ափին Կոտոր քաղաքից մինչև Դուբրովնիկ քաղաքը ընկած տարածությունը՝ ներառելով ներկայիս քաղաքը և նրան շրջապատող լեռները։ Անվանումը ծագում է սլավոնական տերբինի բառից։
Տրեբինեն կարելի է անվանել երեք կրոնների քաղաք։ Այստեղ տեղակայված են մեծ քանակի ուղղափառ եկեղեցիներ։ Նաև կարելի է նշել, որ քաղաքի կենտրոնում գտնվում է Աստվածածնու ծննդյան տաճարը։


== Կլիմա ==
Տրեբինեն Բալկանների ամենաարևոտ քաղաքներից մեկն է։ Գերակշռում է միջերկրածովյան կլիման։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 25 589 մարդ, իսկ համայնքի բնակչությունը՝ 31 433 մարդ։

Ըստ 1991 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ քաղաքում ապրել են 21 870 մարդ, որոնիցից 68,19%` սերբեր, 19,33 %՝ բոսնիակներ, 6,72 %՝ հարավսլավներ, 1,58 %` խորվաթներ։


== Սպորտ ==
Տրեբինեում տեղավորված է «Լեոտար» ֆուտբոլային ակումբը, որը հանդես է գալիս Բոսնիա և Հերցեգովինայի Պրեմիեր Լիգայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լույսի շուրջ // Մեկ սիրտը երեքի համար
Սկվորչիխա (գյուղ, Իշիմբայսկի շրջան)

Սկվորչիխա (ռուս.՝ Скворчиха, բաշկիրերեն՝ Скворчиха), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 551 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոպովկա (Կաշարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոպովկա (այլ կիրառումներ)Պոպովկա (ռուս.՝ Поповка), սլոբոդա Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Պոպովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Շևյակի (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Շևյակի (ռուս.՝ Шевяки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության եզրափակիչ 2014

Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության եզրափակիչ 2014 ֊ 2014թ․ աշխարհի առաջնության եզրափակիչ հանդիպումն է, որն անցկացվել է 2014թ․ հուլիսի 13-ին Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո քաղաքի Մարականա մարզադաշտում։ Միմյանց դեմ մրցում էին Գերմանիայի և Արգենտինայի ազգային հավաքականները։
Հանդիպումն ավարտվեց 1։0 հաշվով։ լրացուցիչ ժամանակում Գերմանիայի ազգային հավաքականը կարողացավ հաշվի մեջ առաջ անցնել։
Հանդիպմանը ներկա էին նաև ՌԴ նախագահ Վ․ Պուտինը, Գերմանիայի կանցլեր Ա․ Մերկելը։


== Հանդիպումների պատմություն ==
Հավաքականները միմյանց այս հանդիպումը անցկացրել էին ևս 20 խաղ, որից 6֊ը հաղթել էին գերմանացիները, 9֊ը՝ արգենտինացիները, իսկ մյուս 5 խաղերում գրանցվել էր ոչ ոքի արդյունք։ 6 անգամ թիմերը հանդիպել էին աշխարհի առաջնություններում, այդ թվում 2 անգամ՝ եզրափակիչ խաղերում․

Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1958, 1֊ին խումբ, 1-ին տուր․ ԳԴՀ — Արգենտինա — 3:1
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1966, 2-րդ խումբ, 2-րդ տուր․ ԳԴՀ — Արգենտինա — 0:0
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1986, եզրափակիչ․ ԳԴՀ — Արգենտինա — 2:3
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1990, եզրափակիչ. ԳԴՀ — Արգենտինա — 1:0
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2006, 1/4 եզրափակիչ. Գերմանիա — Արգենտինա — 1:1 (11 մետր. 4:2)
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2010, 1/4 եզրափակիչ․ Գերմանիա — Արգենտինա — 4:0Այս եզրափակչից առաջ վերջին հանդիպումը թիմերի միջև կայացել է 2012թ․ օգոստոսի 15֊ին Մայնի Ֆրանկֆուրտում, որն ավարտվել է արգենտինացիների 3։1 հաշվով տարած հաղթանակով։


== Ճանապարհ դեպի եզրափակիչ ==


== Խաղ ==


== Տեսադարան ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Benetton B190

Բոլիդ Benetton B190 (անգլ.՝ Benetton B190), մրցարշավային ավտոմեքենա է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 1990 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Բույսերի հիվանդություններ

Բույսերի հիվանդություններ, բուսական օրգանիզմների կենսական գործառույթի խանգարում, որն առաջանում է ախտածին հարուցիչներով վարակվելուց և միջավայրի անբարենպաստ պայմաններից։ Բնորոշվում են բույսի արտաքին տեսքի և նյութափոխանակության խախտումներով։ Հիվանդություններից նվազում է բերքատվությունը, վատանում բերքի որակը, բույսերը վաղաժամ մահանում են։ Հայտնի է բույսերի 30 հզ. հիվանդություն։


== Բույսերի հիվանդությունների դասակարգում ==
Ըստ առաջացման պատճառների՝ բույսերի հիվանդությունները լինում են ոչ վարակիչ և վարակիչ։ Բույսերի ոչ վարակիչ հիվանդություններն առաջանում են հիմնականում միջավայրի անբարենպաստ պայմաններից, հանքային սննդառության պակասից, ջրային ռեժիմի խախտումից, օդի խոնավության և ջերմաստիճանի փոփոխություններից։ Ոչ վարակիչ հիվանդությունների պատճառ կարող են լինել նաև օդում եղած վնասակար խառնուրդները (հատկապես քիմիական գործարանների շրջակայքում), հերբիցիդների մնացորդները և այլն։Վարակիչ հիվանդություններն առաջանում են ախտածին մանրէներից և վիրուսներից, սնկերից (ալրացողային սնկեր, ասկոխիտա, ասպերգիլ, եղջերասունկ, ժանգասնկեր, կլադոսպորիում, մրիկասնկեր, վրձնասունկ, տաֆրինային սնկեր, ֆուզարիում և այլն), փոխանցվում ու տարածվում են հողի, օդի, ջրի, մարդու, կենդանիների, միջատների և այլ միջոցներով։ Առանձնակի վտանգ են ներկայացնում անտառների հիվանդությունները, որոնք հետևանք են մեծածավալ անկանոն անտառհատումների։ Վերջիններս հանգեցնում են անտառում կլիմայական պայմանների (բարձր ջերմաստիճան, առատ լույս) և կերի հումքի (հատումների հետևանքով թափված ճյուղեր ու տերևներ) փոփոխությունների, որոնք նպաստավոր պայմաններ են ստեղծում վնասատու միջատների բազմացման և հիվանդությունների տարածման համար։
ՀՀ անտառներում վնասատուների վարակի օջախները տարեցտարի ավելանում են և ներկայումս կազմում են ավելի քան 30 հզ. հա, կաղնու անտառներում համատարած տերևազրկման պատճառով բնափայտի տարեկան կորուստը կազմում է մոտ 20 հզ. մ³։ Պայքարում են ագրոտեխնիկական (բույսերի աճման և զարգացման համար առավել բարենպաստ պայմանների ստեղծում), քիմիական (սերմերի քիմիական ախտահանում, սրսկումներ) և ֆիզիկամեխանիկական (փոշոտումներ) միջոցներով։ Հիվանդությունների հարուցիչները մի երկրից մյուսը չփոխանցվելու համար կիրառվում են կարանտինային միջոցառումներ։
Լիանա Բադր

Լիանա Բադր (1950, Երուսաղեմ), պաղեստինցի նովելիստ և պատմվածքներ գրող։


== Կենսագրություն ==
Նա նովելիստ, գրող, լրագրող, բանաստեղծ և ֆիլմերի ռեժիսոր է։ Մեծացել է Երիքովում։ Սովորել է Հորդանանի համալսարանում։ Ավարտել է Բեյրութի արաբական համալսարանը փիլիսոփայության և հոգեբանության բակալավրի աստիճանով։ Լիանան սովորել է Լիբանանի համալսարանում, իսկ մագիստրոսի աստիճան ստացել է BierZeit համալսարանից։ Ապրել է Բեյրութում և որպես խմբագիր աշխատել է Al Hurriyya-յում։
1982 թվականին տեղափոխվել է Դամասկոս, ապա Թունիս, և Ամման։ Վերադարձել է Պաղեստին 1994 թվականին։
Նա աշխատել է Պաղեստինի մշակույթի նախարարությունում (ՊՄՆ) որպես արվեստի գլխավոր տնօրեն։ Եղել է Dafater Thaqafiyya-յի խմբագիր


== Աշխատություններ ==
بوصلة من أجل عباد الشمس: رواية ؛ شرفة على الفاكهاني : قصص (Compass of the Sunflower) دار الثقافة الجديدة, 1989
جحيم ذهبي: قصص (Hell of Gold: stories), دار الاداب،, 1991
نجوم أريحا (Jericho Stars), دار الهلال،,1993
زنابق الضوء (Lillies light) 1998 دار شرقيات للنشر واالتوزيع,


=== Անգլերեն աշխատություններ ===
A compass for the sunflower, Women's Press, 1989, 978-0-7043-5037-3
A Balcony over the Fakihani։ Translator Peter Clark, Christopher Tingley։ Interlink Books։ 1993։ ISBN 978-1-56656-464-9 
The Stars of Jericho, 1993 
The Eye of the Mirror, Translator Samira Kawar, Garner, 1994, 978-1-85964-020-3; Garnet, 2008, 978-1-85964-201-6


=== Անթոլոգիաներ ===
Salma Khadra Jayyusi, ed. (2005)։ «Colors»։ Modern Arabic fiction: an anthology։ Columbia University Press։ ISBN 978-0-231-13254-1 
Denys Johnson-Davies, ed. (2006)։ «from The Land of Stone and Thyme»։ The Anchor book of modern Arabic fiction։ Random House Digital, Inc.։ ISBN 978-1-4000-7976-6 
«March of the Dinosaurs»։ Freedom: Stories Celebrating the Universal Declaration of Human Rights։ Random House Digital, Inc.։ 2011։ ISBN 978-0-307-58883-8 


== Ֆիլմագրություն ==
Fadwa: A Tale of  a Palestinian Poetess. 52 min, 1999.
Zeitounat. 37 min, 2000.
The Green Bird. 37 min, 2002.
Siege ( A Writer's Diary). 33 min. 2003
The Gates are Open. Sometimes! 2006. 42 min.
A match on Thursday Afternoon. 2006. 3 min.
Al QUds – My City . 2010. 52 min 


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Brinda J. Mehta (2007)։ «Palestinian Women and the Problematics of Survival»։ Rituals of memory: in contemporary Arab women's writing։ Syracuse University Press։ ISBN 978-0-8156-3135-4 
Lisa Suhair Majaj, Paula W. Sunderman, Therese Saliba, ed. (2002)։ Intersections: gender, nation, and community in Arab women's novels։ Syracuse University Press։ ISBN 978-0-8156-2951-1 


== Արտաքին հղումներ ==
"Interview with Liana Badr" Archived 2012-03-14 at the Wayback Machine., Nisi Magazine, Moa Geistrand, 26 September 2010
"Liana Badr Eye of the Mirror", Art and Politics Now, January 31, 2010
"The Mothers of the Intifada in Liana Badr's Eye of the Mirror", The South Atlantic Quarterly, Volume 102, Number 4, Fall 2003, pp. 809–823
Արևհար

Արևհար, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն արև և հար բառերից։ Հիշատակված է մեկ անգամ՝ որպես նվիրատու Թանատից վանից։


== Ծանոթագրություններ ==
Քես շրջան (Նեբրասկա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քես շրջան (այլ կիրառումներ)Քես շրջան (անգլ.՝ Cass County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.448 կմ² է, բնակչությունը՝ 24.334 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Պլատսմաութ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1854 թ.։
Հաննա Մաթիլդա Վինգե

Հաննա Մաթիլդա Վինգե (ծննդյամբ՝ Տենգելին, շվեդերեն՝ Hanna Mathilda Winge-Tengelin, դեկտեմբերի 4, 1838(1838-12-04), Göteborgs Kristine församling, Գյոթեբորգ համայնք, Gothenburg and Bohus County, Շվեդիա - մարտի 9, 1896(1896-03-09), Գյոթեբորգ), շվեդ նկարչուհի, գեղանկարիչ և տեքստիլ գեղանկարչության վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Հաննան ծնվել է գեղարվեստական կռման վարպետ Յուհան Տիմոֆեուս Տենգելինի և նրա կնոջ՝ Աննա Մարի Գուլտմանի ընտանիքում։ 1859 թվականից սովորել է Յոհան Յուլիուս Ռինգդալի գեղարվեստի արվեստանոցում, 1864-1867 թվականներին՝ Շվեդիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, որտեղ նրա դաստիարակը եղել է ակադեմիայի պրոֆեսոր Յոհան Քրիստոֆֆեր Բոկլունդը։ Նա Ակադեմիայի առաջին կին ուսանողներից մեկն էր։ Մինչև 1864 թվականը ակադեմիա էին ընդունվում բացառապես տղամարդիկ։ 1867 թվականին Հաննան ամուսնացել է նկարիչ Մորտեն Էսկիլ Վինգեի հետ։ Ուսանել է Գերմանիայում և Իտալիայում։
Գեղանկարչության մեջ Տենգելին-Վինգի ստեղծագործության ուղղությունը ժանրային նկարչություն էր, նա պատկերել է մի քանի գեղեցիկ տեսարաններ շվեդական ժողովրդական կենցաղից։ Ստեղծել է շվեդական ծովախորշի ջրաներկով և մատիտով բնանկարների տպավորիչ հավաքածու։
Ի լրումն կերպարվեստի՝ Թենգելին Վինգեն նշանակալի ներդրում է ունեցել շվեդական տեքստիլի ազգային դիզայնի մեջ։ Նա խորանի հանդերձանքի դիզայներ էր, այդ թվում` 1882 թվականին ստեղծված շվեդական Լութերական եկեղեցու     Ուփսալայի մայր տաճարի համար։
1874 թվականին Թենգելին-Վինեն դարձավ «Արհեստավոր ընկերներ» Handarbetets vänner ասոցիացիայի համահիմնադիրը, և երկար տարիներ նրա գեղարվեստական ղեկավարն էր և  առաջատար ուժը։ Կազմակերպությունը խնդիր էր դրել վերականգնել և աջակցել ազգային տնայնագործական ավանդույթները տեքստիլ և տնայնագործական այլ արհեստների բնագավառում։ Ասոցիացիան ոչ միայն արհեստավորների միություն էր, այլև կանանց կազմակերպություն։ «Արհեստավոր ընկերներ»-ի մյուս համահիմնադիրները շվեդ կանանց իրավունքների ակտիվիստներ Սոֆի Ադլերսպարեն ու Մոլլի Ռոթլիբն էին։
Հաննա Մաթիլդա Տենգելին Վինգի ստեղծագործությունները ցուցադրվում են Շվեդիայի ազգային թանգարանում, Հյուսիսային երկրների թանգարանում, Նորչյոպինգի թանգարանում և Լինչոպինգի Օստերյոտլանդյան թանգարանում։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hemslöjdsrörelsen
Lexikonettamanda.se:Hanna Mathilda Winge-Tengelin
Բաբայաղուբլու

Բաբայաղուբլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Պատմություն ==
Ադրբեջանցիների նախնիները այստեղ են հաստատվել 1825 թվականին։


== Բնակչություն ==
1886 թվականին ուներ 145, 1908 թվականին գյուղն ունեցել է 169 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն է։


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Ղազարյան (ֆուտբոլիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Ղազարյան (այլ կիրառումներ)Գևորգ Ղազարյան (Գևորգ Գառնիկի Ղազարյան, ապրիլի 5, 1988(1988-04-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ) հայ ֆուտբոլիստ, հարձակվող (խաղում է նաև առաջ քաշված կիսապաշտպանի դիրքում)։ Համարվում է ուկրաինական Դոնեցկի «Մետալուրգ» ակումբի խաղացողը, սակայն վարձավճարով հանդես է գալիս պորտուգալական «Մարիտիմու» ակումբում։ Հանդես է գալիս նաև Հայաստանի ազգային հավաքականում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գևորգ Ղազարյանի բաժինը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքէջում (հայ.), (անգլ.), (ռուս.)
Профиль Archived 2017-06-18 at the Wayback Machine.(ռուս.) на сайте УЕФА
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը Sports.ru կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
«Ֆուտբոլիստի էջը ФФА»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ դեկտեմբերի 5-ին  (ռուս.)
«Профиль на armfootball.tripod.com»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ դեկտեմբերի 5-ին  (անգլ.)
Профиль Archived 2017-10-17 at the Wayback Machine.(ռուս.) на сайте истории ФК «Шахтёр» Караганда
«Профиль на footballdatabase.eu»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ դեկտեմբերի 5-ին  (անգլ.)
Հաճն

Հաճն (այժմ կոչվում է Սայիմբեյլի, թուրքերեն՝ Saimbeyli), քաղաք պատմական Լեռնային Կիլիկիայում, ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության Ադանայի մարզի հյուսիսում, Սարոսի գետի վտակ Գյոկսուից 10 կմ արևմուտք, եռանկյունաձև բլրի վրա։


== Պատմություն ==
Եղել է Հռոմեական (պահպանվել են մ.թ.ա. I դ. բերդի ավերակները), Բյուզանդական կայսրությունների, Կիլիկիայի հայկական պետության կազմում։ Հնուց Հաճընում բնակվող հայերը XI դ. հիմնադրել են Սուրբ Հակոբ վանքը (կանգուն է մինչև օրս)։ Կիլիկիայի հայկական թագավորության անկումից (1375 թ.) հետո մեծ թվով հայեր հաստատվել են Հաճընում։ XV դ. քաղաքը զավթել է Օսմանյան Թուրքիան։ 1915 թվականին՝ 35 հզ. բնակչություն (մոտ 30 հզ-ը՝ հայեր)։ Հայերն ունեին վեց եկեղեցի՝ կից վարժարաններով (նշանավոր էր Սահակ-Մեսրոպյանը)։ Քաղաքից դուրս, Սուրբ Հակոբ վանքում, գործել է գիշերօթիկ վարժարան։ Զբաղվել են հիմնականում արհեստներով և առևտրով։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ Հաճընի հայերը բռնությամբ տեղահանվել և աքսորվել են Դեր Զոր, որտեղ նրանց մեծ մասը զոհվել է։ 1919 թվականին մոտ 8 հզ. հաճնցիներ վերադարձել են Ֆրանսիայի հովանավորության ներքո գտնվող հայրենի քաղաքը, սակայն ֆրանսիական կառավարությունն ամբողջ Կիլիկիան (ներառյալ Հաճընը) հանձնել է Թուրքիային։ 1920 թվականի մարտին քեմալական զորքերը պաշարել են Հաճընը, որի հայ բնակիչները դիմել են ինքնապաշտպանության (տես Հաճընի հերոսամարտ (1920))։ Կոտորածից փրկվածներն ապաստանել են տարբեր երկրներում։ Թուրքերը Հաճընը վերանվանել են Սալիմբեյլի (Հաճընի ջարդարարի անունով)։ 1958 թվականին Հայաստանում հիմնվել է Նոր Հաճն քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Փիղն ու Մոսկան

«Փիղն ու Մոսկան» (ռուս.՝ «Слон и Моська»), Իվան Կռիլովի առակը՝ գրված 1808 թվականի նոյեմբերի սկզբից ոչ ուշ և նույն թվականին էլ առաջին անգամ տպագրված «Դրամատիկական բանբեր» ամսագրում (այս հրատարակության վերջին առակը): Կռիլովի ստեղծագործությունների ժողովածուների մեջ զետեղված է առակների երրորդ գրքում։


== Սյուժե ==
Առակը պատմում է Փղի, որը տարվում է փողոցներով և Մասկայի (մաստիֆ շուն) մասին, որը Փղի վրա հաչում է։ Մեկ այլ շան դիտողությանը, որ Փիղը նույնիսկ չի նկատում Մոսկայի կատաղությունը, Մոսկան առարկում է, որ շների մեջ իր հեղինակությունը հաչելուց մեծանում է, քանի որ, հարձակվելով Փղի վրա, ինքն ուժեղ ու անվախ է թվում։
Սյուժեի ծագումը հստակ չէ։ 1797 թվականի ամռանը Մոսկվայով Սանկտ Պետերբուրգ է տեղափոխվել մի փիղ, որը Բուխարայի դիվանագիտական նվերն էր։ Առակի 1944 թվականի հրատարակության մեկնաբանություններում հաղորդվում է, որ «Փիղն ու Մոսկան» «թեմայով և սյուժետային մոտիվներով մոտ է Ա. Պ. Սումարոկովի «Մուկն ու փիղը» առակին»։ Ալեքսանդր Պլետնևը ենթադրում է, որ սյուժեն ներշնչված է «Պարսկական փիղը, որը 1796 թվականին բերվել է Մոսկվա» լուբոկից, որտեղ փոքրիկ շնիկը հաչում է փղի վրա (ըստ ամենայնի, նախնական պատկերում շունը բացակայում էր և ավելացվել էր հետագայում առակի ազդեցության տակ): Ե. Ա. Կլիմակինը խոսում է գերմանացի առակագիր Խ. Ֆ. Գելլերտի «Կանաչ էշը» (գերմ.՝ Der grüne Esel) առակի սյուժեի մասին, որը «կանխագուշակում է» Կռիլովի առակը։ Յա. Կ. Գրոտը 19-րդ դարում որպես առակի «նախատիպ» մատնանշել էհենց Կռիլովի «Փիլիսոփայի մտքերը նորաձևության մեջ» սատիրայում.

Առակում բացակայում է բարոյախրատական վերջաբանը, ինչը հաճախ է հանդիպում Կռիլովի առակներում (բարոյախրատական վերջաբանը բացակայում է 198 առակներից 80-ում):


== Վերլուծություն ==
Քսան տողանոց չափածոն գրված է տարբեր ոտքերի յամբերով՝ միաոտքից մինչև վեցոտքանի («ազատ չափածո»):
Առաջին քառատողը պարունակում է 12 հատ «օ» տառ, ըստ Ա. Ս. Յակուշկևիչի՝ դա ստեղծում է լայն բացած բերաններով անբանների ամբոխի պատկեր։ Հաջորդ քառյակում Մոսկայի կերպարի ներմուծումն ուղեկցվում է «ш», «с», «з», «ж», «зж» սուլական-շչական հնչյուններով, որոնք, ինչպես բազմաթիվ «ռ»-երը, ստեղծում են հաչոցի, իրարանցման, մռնչոցի տպավորություն, բայերի առատությունն ընդգծում է դեկորացիաների հերթափոխը։
Առակի գաղափարը բուռն գործունեության նմանակումն ու մտացածին մեծության ստեղծումը դատապարտելն է, Փիղը խորհրդանշում է ճշմարիտ ձիրքն ու տաղանդը, Մոսկան ներկայացնում է քննադատամոլությունը։


== Թևավոր արտահայտություններ ==
Առակի վերջին արտահայտությունը՝

որպես ժողովրդական ասացվածք նշվել է արդեն 1822 թվականին։ Ընդգրկված է Աշուկինների թևավոր արտահայտությունների ցանկում (1955)։ Կոնստանտին Դուշենկոն ներկայացրել է առակի ևս երեք հանրաճանաչ մեջբերումներ. վերնագիրը, «փողոցներով փիղ էին տանում», «առանց ծեծկռտուքի ... ընկնել մեծ կռվարարների մեջ»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Литература ==
Федута А. Басня И. А. Крылова «Слон и Моська» в русской литературе 1920-х — 1930-х годов // Meninis tekstas: Suvokimas. Analizė. Interpretacija. Nr.5. Mokslinių straipsnių rinkinys = Художественный текст: Восприятие. Анализ. Интерпретация. № 5. Сборник научных статей. — Vilnius: Вильнюсский педагогический университет, 2006. — С. 137—145.
Клепиков С. А., Бонч-Бруевич В. Д. И. А. Крылов и его произведения в русской народной картинке. — Гос. литературный музей, 1950.
Նիժնյայա Կարան-Ելգա

Նիժնյայա Կարան-Ելգա (ռուս.՝ Нижняя Каран-Елга, բաշկիրերեն՝ Түбәнге Ҡаранйылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Saint-Gobain

Saint-Gobain, միջազգային բաց բաժնետիրական ընկերություն։ Հիմնադրվել է 1665 թվականին։ Շտաբ-բնակարանը գտնվում է Փարիզում։ Ընկերության նախագահը և գլխավոր քարտուղարը Պիեռ Անդրե դը Շալանդարն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2015-09-26 at the Wayback Machine.
Իրիկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իրիկ (այլ կիրառումներ)Իրիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուինսթոն Դյուկ

ՈՒինսթոն Դյուկ (նոյեմբերի 15, 1986(1986-11-15), Tobago, Տրինիդադ և Տոբագո), ամերիկացի դերասան, «Սև հովազը», «Վրիժառուները։ Անվերջության պատերազմը» և «Վրիժառուները. Վերջնախաղ» ֆիլմերում մարմնավորել է Մ'Բակուի կերպարը։


== Կենսագրություն ==
Դյուկը ծնվել է Տրինիդադ և Տոբագոյի Տոբագո քաղաքում 1986 թվականին։ Մոր՝ Կորոյ Պանտինի, և քրոջ հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ՝ 9 տարեկանում։ 2004 թվականին ավարտել է Նյու Յորքի Ռոչեստեր քաղաքի Բրայթոն ավագ դպրոցը։


== Կարիերա ==
Նախքան «Հետաքրքրության մարդ» սերիալում խաղալը հանդես է եկել  «Portland Stage Company»-ի և «Yale Repertory Theatre»-ի թատերական ներկայացումներում։ Յեյլում նա ընկերացել է Լուպիտո Նիոնգոյի հետ, որի հետ նկարահանվել է «Սև հովազը» ֆիլմում։  2012 թվականին Ուինսթոնը հետ վերադարձավ իր հարազատ Տրինիդադ և Տոբագո՝ «Արձագանք ոսկորներում» ֆիլմի թատերական ներկայացման մեջ խաղալու համար, որտեղ գլխավոր դերասանուհին էր Տարոմի Լուրդես Ջոզեֆը, իսկ ռեժիսորը Յելայի շրջանավարտ Տիմիա Հերն Ֆելյդմանն էր։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուինսթոն Դյուկ Internet Movie Database կայքում
Winston Duke Թվիթթերում
Բրանդիցո

Բրանդիցո  (իտալերեն՝ Brandizzo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 8.007 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 1249.14 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 6կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10032։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Հակոբոս առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.brandizzo.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վոզնեսենսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոզնեսենսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Վոզնեսենսկի շրջան (ռուս.՝ Вознесенский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վոզնեսենսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1303 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17654 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բոլշևիկ (այլ կիրառումներ)

Բոլշևիկ, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Բոլշևիկ - ավան, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում
Բոլշևիկ - ավան, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում
Բոլշևիկ - գյուղ, Ուկրաինայի Խերսոնի մարզի Գոլոպրիստանսկի շրջանում
Բոլշևիկ - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Բոլշևիկ - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մագադանի մարզի Սուսմանսկի շրջանի կազմում։
Բոլշևիկ - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերպուխովսկի շրջանի կազմում։
Բոլշևիկ - խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բոլշևիկ - գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում
Բոլշևիկ - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում
Յան Լասիցկի

Յան Լասիցկի  (լեհ.՝ Jan Łasicki, լատ.՝ Johannis Lasitii կամ Lasicius), լեհ պատմաբան, կրոնական գործիչ։
Զբաղվել է Լեհաստանի, Լիտվայի, Ուկրաինայի, Ռուսաստանի ու Մոլդովայի պատմության և ազգագրության հարցերով։ Գրել է նաև «Հայերի կրոնի մասին» (տպագրվել է 1615-ին, Բազելում) ակնարկը, որում ճշմարտացիորեն բնութագրել է Լվովի հայերին ու տեղեկություններ հաղորդել Կոստանդնուպոլսի հայերի մասին և, ի հակադրություն որոշ լեհ հեղինակների միտումնավոր գրվածքների, նպաստել լեհ–ուկրաինական գաղութների հայերի կենցաղի ու բարքերի մասին Արևմուտքում ճիշտ պատկերացում կազմելուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Քրոմել

Քրոմել (քրոմ և (նիկ) ել), նիկելի, 9-10% քրոմի և 1% կոբալտի համաձուլվածք։ Կիրառվում է որպես ջերմազույգի դրական էլեկտրոդ՝ ալյումելի զուգակցությամբ, ինչպես նաև որպես կոմպենսացիոն հաղորդալար։ Քրոմելի արդիական արտադրությունն սկսվել է 20-րդ դարի 20-ական թվականներին։ Տեսակարար էլեկտրական դիմադրությունը մոտ 1 մկօհմ·մ է, սահմանային աշխատանքային ջերմաստիճանը՝ 1000°С։
ՌԵՆ ՏՎ

ՌԵՆ ՏՎ (ռուս.՝ РЕН ТВ), Ռուսաստանի դաշնային հեռուստաընկերություն։ ՌԵՆ ՏՎ հեռուստաընկերությունը հայտնվել է 1991 թ. դեկտեմբերի 24-ին, իսկ սեփական ալիքով առաջին անգամ եթեր է սկսել հեռարձակվել 1997 թվականի հունվարի 1-ին Մոսկվայում՝ 49-րդ դեցիմետրային հաճախականությամբ։ Ընկերությունը պատկանում է «Ազգային Մեդիա Խմբին»։ Պոտենցիալ դիտորդների քանակը՝ 98 միլիոն մարդ։ 2012 թ. դեկտեմբերի 14-ին հեռուստաալիքը մտել է Ռուսաստանի թվային հեռուստատեսության երկրորդ մուլթիհամալիրի մեջ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վիդեոալիքը ՅուԹյուբ կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Սեն Դենի

Սեն Սեն Դենի (ֆրանսերեն՝ Seine-Saint-Denis), դեպարտամենտ Փարիզի շրջակայքում։

Սեն Սեն Դենի դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 93։


== Պատմագրական տեղեկություններ ==

Ստեղծվել է 1968 թ. հունվարին։ Տեղական սլենգով հայտնի է "quatre-vingt treize" (այսինքն՝ "իննսուներեք) կամ` "neuf trois" (այսինքն՝ "ինը երեք") անուններով, որոնցով հիշեցվում են դեպարտամենտի կարգային 93 թիվը։
Սեն Սեն Դենիի Քլիշի-սու-Բուա համայնքը 2005 թ. հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին դարձավ անկարգությունների ասպարեզ, զոհվեց երկու երիտասարդ, վառվեց 9000 մեքենա, ձերբակալվեց 3000 խռովարար։
Բնակչությունը մեկ միլիոն 502.3 հազար մարդ է։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==
Գտնվում է Փարիզից դեպի հյուսիս-արևելք։ Տարածքը 236 քառ.կմ է, ամենափոքր դեպարտամենտներից մեկն է։ Սեն-Սեն-Դենին երկու այլ դեպարտամենտների՝ Օ դը Սենիի և Վալ-դը-Մարնի հետ միասին օղակի մեջ են առնում Փարիզը և ձևավորում են «Փոքր թագ» անունով հայտնի շրջանը։
Այս երեք դեպարտամենտները Փարիզի և չորս այլ դեպարտամենտների հետ միասին ձևավորում են Իլ-դը-Ֆրանս երկրամասը։


== Մշակույթ ==
Հիփ-հոփի որոշ դերասաններ ծագումով Սեն-Սեն-Դենիից են։ Դրանց թվում են Ֆրանսիայում առաջատար հիփ-հոփ խմբերից մեկը՝ NTM-ը, ինչպես նաև՝ Lord Kossity-ն և Sefyu-ն։


== Տեսարժան վայրեր ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 1996-12-23 at the Wayback Machine.
Լույսի կոմբինացիոն ցրում

Լույսի կոմբինացիոն ցրում, լույսի ցրում, որն ուղեկցվում է հաճախականության զգալի փոփոխմամբ։ Հայտնագործել են (1928) սովետական ֆիզիկոսներ Գրիգորի Լանդսբերգն ու Լեոնիդ Մանդելշտամը՝ բյուրեղներում և հնդիկ ֆիզիկոսներ Չանդրասեկհարա Ռամանն ու Կ. Ս. Կրիշնանը՝ հեղուկներում լույսի ցրումն ուսումնասիրելիս։ Անգլիալեզու գրականության մեջ լույսի կոմբինացիոն ցրումն ավելի հայտնի է Ռամանի էֆեկտ անունով։


== Էությունը ==
Նյութը լույսի ինտենսիվ մեներանգ ճառագայթներով լուսավորելիս ցրված ճառագայթման սպեկտրի մեջ երևան են գալիս նոր հաճախականություններ (սպեկտրային գծեր), որոնք գրգռող լույսի հաճախականության և բյուրեղային ցանցի, մոլեկուլների տատանումների կամ պտտման հաճախականությունների գումարման և հանման (կոմբինացիայի) արդյունքն են։ Լույսի կոմբինացիոն ցրման սպեկտրային գծերը բնութագրող մեծություններն են հաճախականությունը, ինտենսիվությունը, ապաբևեռացման աստիճանը և սպեկտրային գծի կիսալայնությունը։ Այս պարամետրերը միարժեքորեն որոշվում են ցրող մոլեկուլների կառուցվածքով և շրջապատող միջավայրի հետ դրանց փոխազդեցությամբ։
Լույսի կոմբինացիոն ցրման սպեկտրները խիստ յուրահատուկ են տվյալ նյութին և օգտագործվում են խառնուրդում այդ նյութի քանակությունը որոշելու համար։ Լայն տարածում է ստացել մոլեկուլների տատանումների հետ կապված կոմբինացիոն ցրման սպեկտրների ուսումնասիրությունը։ Լույսի կոմբինացիոն ցրման սպեկտրային գծերի ինտենսիվությունները շատ փոքր են և սովորական պայմաններում կազմում են 10 −10 - 10 −13 վտ։


== Ստիպողական կոմբինացիոն ցրում ==
Լազերի հայտնագործումով հնարավորություն ստեղծվեց ոչ միայն գրգռման մեծ ինտենսիվություն ապահովել, այլև գործնականում իրականացնել կանխատեսված ստիպողական կոմբինացիոն ցրման երևույթը։ Ստիպողական կոմբինացիոն ցրումը լույսի ինտենսիվության զգալի մասը փոխակերպում է ուրիշ հաճախականության։ Այս երևույթը հնարավորություն է տալիս հեշտությամբ ուսումնասիրել մոլեկուլների և բյուրեղների կառուցվածքը, այն գործնական նշանակություն ունի նաև նոր հաճախականության ինտենսիվ ճառագայթում ստանալու համար։
Սալե (Իտալիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սալե (այլ կիրառումներ) Սալե  (իտալերեն՝ Sale) , կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4269 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 95 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 45 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15045։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Սովեր դը Կրուզիեռ

Սեն Սովեր դը Կրուզիեռ (ֆր.՝ Saint-Sauveur-de-Cruzières), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 542 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.82 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24.84 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 530 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 170 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 60 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 342 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 238-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 104։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,6 %։ 238 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 209 անձ (117 տղամարդ և 92 կին)։ Գործազուրկ են եղել 29 անձ (17 տղամարդ և 12 կին)։ 104 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 47-ը` թոշակառուներ, իսկ 35-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալֆարնատե

Ալֆարնատե (իսպ.՝ Alfarnate), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ակսարկիա Կոստա դել Սոլ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 34 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1338 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 50 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ազիթին-Յայլասի

Ազիթին-Յայլասի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։ Գտնվում էր Օլթի քաղաքից 31-32 կմ հարավ-արևմուտք, Թորթում գետի ավազանին պատկանող գետակների վրա։ Տարածքն անտառազուրկ էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալպիական բալլադ (ֆիլմ)

«Ալպիական բալլադ» (ռուս.՝ «Альпийская баллада»), խորհրդային սև-սպիտակ լայնէկրան գեղարվեստական ֆիլմ, որը 1965 թվականին բեմադրել է ռեժիսոր Բորիս Ստեպանովը «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիայում Վասիլ Բիկովի համանուն վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը ներկայացնում է պատմությունը գերությունից փախած բելառուս Իվանի և իտալացի Ջուլիայի երեք օրերի մասին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ալպերում ռազմագերիների և քաղբանտարկյալների երկու ճամբարներից փախչում են խորհրդային զինվոր Իվանը և իտալուհի Ջուլիան։ Իվանը պատրաստվում է գնալ դեպի արևելք, և աղջկան ուղարկում է իտալական Տրիեստ, բայց նա չի ցանկանում մենակ մնալ և հետևում է Իվանին։ Նրանք միասին Ալպերում մի քանի օր ու գիշեր են անցկացնում՝ փախչելով հետապնդումից, մինչև գերմանացիները հասնում են փախստականներին։ Երկխոսությունը նրանց միջև տարվում է տարբեր լեզուներով։


== Դերերում ==
Լյուբով Ռումյանցևա – Ջուլիա Նովելի
Ստանիսլավ Լյուբշին – Իվան
Վլադիմիր Բելոկուրով – ավստրիացի
Ալեքսեյ Կոտրելյով – խելագար գերմանացի
Ալեքսանդրա Զիմինա – Իվանի մայրը
Վևոլոդ Բիլինսկի – ծերունի
Անտոնինա Բենդովա – փոստարար
Յուրի Յուրչենկո – Գոլոդայ
Գենադի Վասիլևսկի – Զանդլեր
Բորիս Պլոսկով – Ժուկ
Վյաչեսլավ Կուբարև – էսեսական
Ալեքսեյ Նեստերով – Սրեբնիկով
Գալինա Մակարովա – Պելագեա
Վալենտինա Վասիլենկո – Յանուշկո


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վասիլ Բիկով
Բեմադրությունը՝ Բորիս Ստեպանովի
Գլխավոր օպերատոր՝ Անատոլի Զաբոլոցկի
Բեմադրող նկարիչ՝ Վյաչեսլավ Կուբարև
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Չերեդնիչենկո


== Մրցանակներ ==
1966 թվական՝ ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միություն, դիպլոմներ դերասանուհուն (Լյուբով Ռումյանցևա), օպերատորին (Անատոլի Զաբոլոտսկի)
1966 թվական՝ Բալթյան երկրների, Բելառուսի և Մոլդովայի կինոփառատոն Վիլնյուսում, մրցանակ «կնոջ դերի լավագույն կատարման համար»
1968 թվական՝ Դելիի միջազգային կինոփառատոն (Հնդկաստան) - մրցանակ լավագույն ֆիլմի համար


== Ստեղծման պատմություն ==
Առաջին խմբագրությունում Ջուլիան մահանում է, և նրան սպանում է Իվանը, բայց վերջին պահին Վասիլ Բիկովը փոխել է սյուժեն։
Նկարահանումներն անցկացվել են Տեբերդա քաղաքում (Կարաչայ-Չերքեզիա) և Կալինինգրադում։
Իտալացի կինոռեժիսոր Ջուզեպպե դե Սանտիսը հետաքրքրվել է «Ալպիական բալլադով» և 1965 թվականին դիմել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիայի ղեկավարությանը՝ առաջարկելով ձեռք բերել ֆիլմի բեմադրման իրավունքները։ Հռոմում նույնիսկ Իվանի և Ջուլիայի դերերի համար դերասանների ընտրություն է տեղի ունեցել։ Բայց նրան մերժել են և սցենարը տվել Բորիս Ստեպանովին։ Երբ նկարահանումները նոր են սկսվել, Տեբերդա է ժամանել իտալացի դերասանուհին, որը հաստատվել էր Իտալիայում Ջուլիայի դերի համար․ նա հատուկ ժամանել էր տեսնելու այն դերասանուհուն, ում բախտ էր վիճակվել նկարահանվել Բիկովի ստեղծագործության հիման վրա ստեղծվող ֆիլմում։ Ջուլիայի դերի համար ստացած հոնորարով Լյուբով Ռումյանցևան «Բերյոզկա» էլիտար խանութում գնել է բնական մուշտակ և նվերներ մոր ու կրտսեր քրոջ համար։
2003 թվականին «Ալպիական բալլադը» մասնակցել է Կաննի կինոֆորումի հետահայաց ցուցադրությանը։
2020 թվականին «Ալպիական բալլադը» մասնակցել է Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի հետահայաց ցուցադրությանը։


== Տես նաև ==
Արևածաղիկներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Альпийская баллада»»։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Վերցված է 2012-11-27 (չաշխատող հղում)
««Альпийская баллада»»։ Первый канал։ Վերցված է 2012-11-27
Խանփունար

Խանփունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (167301-167400)

Աստերոիդների ցանկ (167201-167300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (167401-167500)
 Աստերոիդների ցանկ (167201-167300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (167401-167500)
Տամարա Յուֆա

Տամարա Գրիգորևնա Յուֆա (ծննդյամբ` Չվանովա, մարտի 2, 1937(1937-03-02), Կոլոդեզնայա, Բոլխովսկի գյուղխորհուրդ, Զադոնսկի շրջան, Central Black Earth Oblast, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 6, 2022(2022-10-06)), Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ (1999), Կարելիայի ժողովրդական նկարիչ, Կարելական  ԻԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1985), Կարելական ԻԽՍՀ  պետական մրցանակի դափնեկիր (1979), Պետրոզավոդսկի պատվավոր քաղաքացի։


== Կենսագրություն ==
Տամարա Յուֆան ծնվել է Լիպեցկի մարզի Կոլոդեզնայա գյուղում, 1956-1960 թվականներին սովորել է Լենինգրադի արվեստի և մանկավարժական ուսումնարանում։ 1960 թվականից դասավանդել է Կարելական ԻԽՍՀ Լադվա գյուղի դպրոցում, 1964 թվականից բնակվում է Պետրոզավոդսկում։
Յուֆայի գծանկարները հիմնականում ստեղծվել են «Կալևալա» էպոսի սյուժեների հիման վրա։ Նրա առաջին տարիների աշխատանքներից են՝ «Սյուոյատար» (1962), «Լոուխին  և դուստր», «Պոխելիի հարսնացուն», «Այնո» (1963), «Ռունոերգիչները» (1966) և այլն։ Կոմպոզիցիաները նկարվում էին սպիտակ և սև գույնով, երբեմն օգտագործվում է օքրա («Տուոնելի Կարապը», 1965, «Մարիատտա», 1968; «Հարսնացուի լացը», 1973; «Մահվան կարապի հետևում», 1974)։ Ժամանակի ընթացքում կոլորիտը   դարձավ ավելի բազմազան, ոճը դարձավ ավելի հղկված` «Կանթլիստ» (1977), «Կոմպոզիցիա» (1984), «Հարսնացու» (1982), «Պոխելա» (1984), «Այնո» (1987)։
Ստեղծել է հաստոցային կոմպոզիցիաներ՝ «Ասք Իգորի ճակատամարտի մասին» (եռածալ նկար, 1966), նկարազարդումներ կատարեց «Կալևալա» էպոսի (1966, 1970 և 2000 թվական), «Քնած դշխուհու և յոթ քաջերի հեքիաթը» (1970, 1978) հեքիաթի, Անդերսենի, Տոպելիուսի, Գրիմ եղբայրների, Պեռոյի և այլ հեղինակների հեքիաթների հրատարակությունների համար։ Յուֆան նաև գեղարվեստական գրապիտակների  հեղինակ է։
Յուֆան աշխատել է Կարելիայի ազգային թատրոնում, Կարելական տիկնիկային թատրոնում որպես բեմանկարիչ, ձևավորել է Տոպելիուսի, Իբսենի և Լինդգրենի ստեղծագործությունների հիման վրա բեմադրված ներկայացումներ։
Ստեղծագործությունների ամենամեծ հավաքածուն գտնվում է Պետրոզավոդսկում գտնվող Կարելիայի Հանրապետության գեղարվեստի թանգարանում։ Յուֆայի աշխատանքները պահվում են նաև Կարելիայի Հանրապետության ազգային թանգարանում, Արխանգելսկի և Սիկտիվկարի թանգարաններում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Справочник членов Союза художников СССР. Т. 2. М.: Советский художник, 1979. С. 628.
Карелия: энциклопедия: В 3 т. / Гл. ред. А. Ф. Титов. Т. 3: Р — Я. — Петрозаводск: «ПетроПресс», 2011. — 384 с.: ил., карт. ISBN 978-5-8430-0127-8 (т. 3) — С. 305.
Калинин Е. С. Художники Карелии. — Петрозаводск, 2000.


== Արտաքին հղումներ ==
Тамара Юфа. В мире сказочной красоты
Произведения Т. Г. Юфы
Биография и список работ(չաշխատող հղում)
Интервью Савелия Ямщикова
В калевальских рун сплетеньях есть её строка
Палитра Тамары Юфа
Песня о северном крае
Указ Главы Республики Карелия
Սոս Հայրապետյան

Սոս Դերենիկի Հայրապետյան (սեպտեմբերի 12, 1959(1959-09-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մարզիկ, մարզիչ, մականախաղի ԽՍՀՄ ութակի չեմպիոն (1980–1987), ԽՍՀՄ քառակի գավաթակիր (1982, 1983, 1986, 1987), Եվրոպական չեմպիոնների կրկնակի գավաթակիր (1982, 1983), Միջմայրցամաքային գավաթի հաղթող (1981), Եվրոպայի (1983) և Օլիմպիական խաղերի (1980) մրցանակակիր։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1984)։ Խաղային դիրքը` պաշտպան։


== Կենսագրություն ==
Սոս Հայրապետյանի առաջին զբաղմունքը եղել է ֆուտբոլը, իսկ մականախաղով լրջորեն սկսել է զբաղվել միայն 17 տարեկանում՝ 1976-ին։ Արդեն մի քանի տարի անց նա դարձավ իր խաղային դիրքում խորհրդային լավագույն խաղացողներից մեկը։ Մարզական կարիերան սկսել է 1978-ին՝ Սվերդլովսկի ԲՄԱ-ում։ 1978 և 1979 թվականներին ԲՄԱ-ի կազմում երկու անգամ դարձել է ԽՍՀՄ առաջնության արծաթե մեդալակիր, իսկ 1980-ին առաջին անգամ՝ ԽՍՀՄ չեմպիոն։ 1981 - 1987 թվականներին հանդես է եկել Ալմա Աթայի «Դինամոյում»։ Այդ տարիներին նա 7 անգամ դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն, չորս անգամ նվաճել է երկրի գավաթը և երկու անգամ Եվրոպական չեմպիոնների գավաթը։ 1988 - 1992 թվականներին խաղացել է Հրազդանի «Հրազդան» թիմի կազմում։
1978 - 1991 թվականներին Հայրապետյանն ընդգրկվել է Խորհրդային Միության հավաքականի կազմում։ Այդ տարիներին հավաքականը հասել է իր պատմության ընթացքում ամենամեծ հաջողությունների։ 1980-ին դարձել է Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, 1981-ին՝ Միջմայրցամաքային գավաթի հաղթող, իսկ 1983-ին եզրափակիչ խաղում միայն հետխաղյա տուգանային հարվածներով զիջել է Եվրոպայի չեմպիոնի կոչումը։ Հետագայում ԽՍՀՄ հավաքականի մարզիչ Էդուարդ Այրիխը նշել է իր թիմի պաշտպանական գծի վստահ խաղը, հատկապես առանձնացնելով Ֆարիտ Զիգանգիրովի և Սոս Հայրապետյանի անսխալ խաղը ամբողջ մրցաշարի ընթացքում։ 1984-ին ԽՍՀՄ քաղաքական ղեկավարության՝ Լոս Անջելեսի խաղերը բոյկոտելու մասին որոշման պատճառով ԽՍՀՄ հավաքականը չմասնակցեց 1984-ի օլիմպիադային, սակայն դարձավ «Բարեկամություն-84» մրցաշարի հաղթող, ինչի համար թիմի բոլոր խաղացողներին, այդ թվում և՝ Սոս Հայրապետյանին, շնորհվեց ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետի կոչում։ 1988-ին Հայրապետյանը ԽՍՀՄ հավաքականի, իսկ 1992-ին՝ ԱՊՀ-ի միացյալ հավաքականի կազմերում մասնակցել է Սեուլի և Բարսելոնայի օլիմպիական խաղերին։
1992-ին Հայրապետյանը տեղափոխվեց Գերմանիայի Համբուրգ քաղաք և մինչև 2004 թվականը խաղաց տեղի «Uhlenhorster Hockey Club» («UHC») ակումբի կազմում։ 2004-ին, այդ ակումբի կողմից Գերմանիայի առաջնության արծաթե մեդալները նվաճելուց հետո, անցավ մարզչական աշխատանքի։ Նա նաև օգնում է իր որդուն՝ ֆուտբոլի Հայաստանի ազգային հավաքականի խաղացող Լևոն Հայրապետյանին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Խորհրդային մականախաղի լեգենդները
http://www.sports-reference.com/olympics/athletes/ha/sos-hayrapetyan-1.html Archived 2009-09-29 at the Wayback Machine.
Соколов Г. П. Олимпийская команда СССР/Игры XXII Олимпиады. Москва, 1980.
Черневич Г.Л., Школьников Е.А. Динамо. Энциклопедия, Москва, 2002
Նովոլոժկա

Նովոլոժկա (ռուս.՝ Новоложка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յարանսկի շրջանում Կիրովի մարզում և Օրշանսկի շրջանում Մարի Էլ հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Փոքր Կոկշագա գետի աջ ափին՝ 183 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է, ավազանի տարածքը 36,1 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է Վյատսկովո Ուվալի լանջերին Շուլկոմուչակշ գյուղում, 6 կմ հարավ-արևելք Սալոբելյակ գյուղում, Յարանսկա գյուղից 30 կմ հարավ-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400712112100001012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 112100101
Ավազանի կոդը - 08.01.04.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 12
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սանտա Լյուչիա դել Մելա

Սանտա Լյուչիա դել Մելա (իտալերեն՝ Santa Lucia del Mela)՝ կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4700 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 57 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 82,89 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98046։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 090։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Էմբեր Ռոուզ

Էմբեր Լևոնչուկ (անգլ.՝ Amber Levonchuck, հոկտեմբերի 21, 1983(1983-10-21), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ավելի հայտնի է որպես Էմբեր Ռոուզ (անգլ.՝ Amber Rose), ամերիկացի մոդել և դերասանուհի։ 2009-2010 թվականներին եղել է Ford Models մոդելային ընկերության դեմքերից։ Նկարահանվել է Քանյե Ուեսթի «What Them Girls Like», Նիքի Մինաժի «Massive Attack», Յանգ Ջիզիի «Vacation», Վիզ Խալիֆայի «No Sleep», Fabolous-ի «You Be Killin' Em» և Լուդաքրիսի «What Them Girls Like» երգերի տեսահոլովակներում։ Նկարահանվել է նաև մի քանի հեռուստասերիալներում, որոնցից են «A Haunting», «The Hills», «Selfie» և «Black-ish»։ 2016 թվականի հուլիսից VH1 հեռուստաընկերությունը սկսեց հեռարձակել նրա «Էմբեր Ռոուզի շոու» (անգլ.՝ The Amber Rose Show) թոք շոուն։


== Անձնական կյանք ==
2011 թվականից Ռոուզը սկսեց հանդիպել ամերիկացի ռեփեր Վիզ Խալիֆայի հետ։ 2012 թվականի մարտին նրանք նշանվեցին, իսկ 2013 թվականի հուլիսի 8-ին կայացավ նրանց ամուսնական արարողությունը։ Զույգը ամուսնալուծվեց 2014 թվականի սեպտեմբերին։ Նրանք ունեն մեկ որդի՝ Սեբաստիան Թեյլոր Թոմասը, ով ծնվել է 2013 թվականի փետրվարին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էմբեր Ռոուզը Internet Movie Database կայքում
Էմբեր Ռոուզը Թվիթթերում
Վիլ Մոկաժ (կանտոն)

Վիլ Մոկաժ (ֆր.՝ Villers-Bocage), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Կան օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 10068 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1437 է։ Կանտոնում կա 22 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Պղնձաբեր ավազաքարեր և թերթաքարեր

Պղնձաբեր ավազաքարեր և թերթաքարեր, մանրահատիկ ավազաքարեր, որոնք պարունակում են պղնձի միներալներ՝ խաչկոզին, բռոնիտ և խաչկոպիրիտ։ Ապարների այս խումբը ընդգրկում է նաև պղնձաբեր թերթաքարերը, ալերոլիտները, արգիլիտները, հազվադեպ՝ մերգելները, դոլոմիտները, կոնգլոմերատները և այլն։ Պղնձի բարձր պարունակության դեպքում ապարների այս խումբը համարվում է հանքանյութ։ Պղնձի առկայությունը բացատրվում է նրա առաջնային կուտակմամբ նստվածքներում և հետագա վերաբաշխմամբ դիագենեզի, կատագենեզի և մետամորֆիզմի հետևանքով։ Պղնձաբեր ավազաքարերը և թերթաքարերը բնորոշ են խայտաբղետ նստվածքների ծովալճակային, դելտային համալիրների համար և գորշ-կարմրավուն գոյացումներում առանձնանում են իրենց կանաչավուն-մոխրագույն երանգով։ Պղնձաբեր ավազաքարերին և թերթաքարերին պատկանում են Ջեզկազգանի, Ուդոկանի հանքավայրերը Ռուսաստանում, պղնձաբեր գոտու հանքավայրերը Հարավային Աֆրիկայում և այլն։ Որոշ երկրաբաններ Ջեզկազգանը և Ուդոկանը դասում են հիդրոթերմալ (տելեթերմալ) խմբին, ապացուցված համարելով միայն Մերձուրալի, Լենայի շրջանի համեմատաբար փոքր հանքավայրերի նստվածքային ծագումը։ Պղնձաբեր ավազաքարերի և թերթաքարերի տիպի հանքավայրերը հարում են ծովային (ծովալճակային) նստվածքներին և տրանսգրեսիվորեն ծածկում են խայտաբղետ ապարները։ Պղնձաբեր ավազաքարերից և թերթաքարերից պղնձի հետ մեկտեղ արդյունահանում են նաև արծաթ, մոլիբդեն, ցինկ, վանադիում, նիկել, կոբալտ, ռենիում և այլ մետաղներ։
Կրասնոսելսկոե (գյուղ, Բորզնայի շրջան)

Կրասնոսելսկոե (ուկրաիներեն՝ Красносільське), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Կրասնոսելսկոե գյուղում բնակվում էր 794 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2646667 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)