armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կփելլե ազգային անտառ

Կփելլե ազգային անտառ (անգլ.՝ Kpelle National Forest), ազգային անտառ Լիբերիայի հյուսիսում գտնվող Գբարպոլու երկրամասում։ Գպարպոլուի այս անտառները հռչակվել են որպես 
ազգային անտառ 1961 թվականին, և զբաղեցնում են 1,748 կմ² (Քառ.կմ) տարածք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Kpelle National Forest (անգլ.)
Տրանսիլվանիայի ամրացուցիչ կառուցումներով եկեղեցի ունեցող գյուղերի ցանկ

Ստորև ներկայացվում է Ռումինիայի Տրանսիլվանիա շրջանի ամրացուցիչ կառուցումներով եկեղեցի ունեցող գյուղերի ցանկը, որոնք 1993-1999 թվականներին ընդգրկվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Ամրացված եկեղեցիները կառուցվել են 13-14-րդ դարերում։


== Ցանկ ==


== Տես նաև ==
Ռումինիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ
Խորեզի վանական համալիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Описание на сайте ЮНЕСКО
The list of Transylvanian villages with fortified churches on the site of the Institute for Cultural Memory (անգլ.)
Mihai Eminescu Trust (անգլ.)
Complete list of the German villages in Transylvania (գերմ.)
Saxon fortified churches in Transylvania (անգլ.)
Fortified churches in Transylvania (անգլ.)
Մեշկովո-Պոգորելովո

Մեշկովո-Պոգորելովո (ուկրաիներեն՝ Мішково-Погорілове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1810 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մեշկովո-Պոգորելովո գյուղում բնակվում էր 5 484 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 46,11 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սելեց (գյուղ, Չեռնյախովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍելեցՍելեց (ուկրաիներեն՝ Селець), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1648 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սելեց գյուղում բնակվում էր 443 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,95 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 227,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կորոտիչանսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Կորոտիչանսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Коротичанська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կորոտիչանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 5961 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 31.84 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 187.22 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բրատոլյուբովկա (գյուղ, Ելանեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲրատոլյուբովկաԲրատոլյուբովկա (ուկրաիներեն՝ Братолюбівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1805 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բրատոլյուբովկա գյուղում բնակվում էր 490 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,4 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆուլխենսիո Բատիստա

Ֆուլխենսիո Բատիստա ի Սալդիվար (իսպ.՝ Fulgencio Batista y Zaldívar, հունվարի 16, 1901(1901-01-16)[…], Banes, United States Protectorate over Cuba - օգոստոսի 6, 1973(1973-08-06)[…], Մարբելյա, Ֆրանկիստական Իսպանիա), 1940-1944 թթ․ եղել է Կուբայի նախագահ, իսկ 1952-1959 թթ․՝ միապետ, հեռացվել է Կուբայի հեղափոխության ժամանակ։ 
Բատիստան 1933 թ․ ապստամբության ժամանակ օգտագործում է իր ուժերը Խերարդո Մակկադոյի ավտորիտար գերակայությունը կործանելու համար, ապա ինքն է նշանակում զիված ուժերի գնդապետ և հաջողությամբ ղեկավարում է Հինգ Անդամների Կառավարությունը։ 
Գալով իշխանության Բատիստան չեղյալ է հայտարարում 1940 թվականի Սահմանադրությունը և մարդիկ զրկվում են իրենց քաղաքական ազատություններից, ընդհուպ մինչև գործադուլի իրավունքից։ Դրա հետևանքով սկսվում է տնտեսական լճացում, թեժանում է պայքարը կուբացի հարուստների և աղքատների միջև։ Երկրում սկսվում են ցույցեր, որոնք դաժանորեն ճնշվում են։ Դրանք խլում են 1000-20000 մարդու կյանք։ 
1956-1958 թթ. ապստամբությունների հետևանքով, որը գլխավորում էին Ֆիդել Կաստրոն, Չե Գևարան, ապա նրանց են միանում այլ պարտիզանական խմբեր, Բատիստայի կառավարությունը վերջնական պարտություն է կրում։


== Վաղ մանկությունը ==
Բատիստան ծնվել է 1901 թ․ Կուբայում, Բելիսարիո Բատիստա Պալերմոյի և Կարմելա Սելվիդար Գոնզալեսի ընտանիքում, ովքեր կռվել են Կուբայի Անկախության պատերազմում։
Բատիստան հաճախել է տեղական հանրային դպրոց, ապա Ամերիկյան Քուակեր դպրոց։ Մոր մահից հետո, 14 տարեկանում հեռանում է տնից։ Սկզբնական շրջանում աշխատում է եղեգնուտներում, որպես բանվոր։ Եղել է դերձակ, մեխանիկ, փայտածուխ վաճառող և այլն։ 1921 թ. մեկնել է Հավանա և անցել զինվորական ծաոայության։ 1923 թ. լքել է բանակը և աշխատանքի է անցել գյուղական ոստիկանությունում։ Հետագայում վերադառնում է բանակ և դառնում քարտուղար, իսկ 1933 թ. միանում է մի խումբ ենթասպաների կազմակերպած <Սերժանտի դավադրություն> օպերացիային, որի նպատակը երկրի համար ավելի լավ պայմաններ ստեղծելն ու զարգացնելն էր։


== Անձնական կյանքը ==
Ամուսնացել է Էլիզա Գոդինեսի հետ։ Ունեցել են 3 երեխա։ Նրանք բաժանվել են 1945 թվականին։ Հետո ամուսնացել է Մարտա Ֆերնանդես Միրանդայի հետ և նրանից ունեցել 5 երեխա։ Նաև ունեցել է ապօրինի դուստր՝ Ֆերմինա Բատիստան։


== Մահը ==
Պորտուգալիա փաչելուց հետո Բատիստան ապրել է Մադերիայում, ապա Լիսբոնում, որտեղ էլ իր կյանքի վերջին տարիներին գրել է գրքեր։ Մահացել է 1973 թ. օգոստոսի 6-ին սրտի կաթվածից։ Ասում են, իբր, դրանից 2 օր առաջ, Ֆիդել Կաստրոյի մի խումբ մարդասպաններ իրականացրել են նրան սպանելու իրենց ծրագիրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեղրամոմ

Մեղրամոմ, ճարպանման հատիկավոր նյութ, արտադրվում է մեղրատու մեղուների (հիմնականում 12-18 օրական) և որոշ միջատների հատուկ գեղձերում։ Կազմված է բարդ եթերների խառնուրդից (մինչև 75%), ազատ կարբոնաթթուներից և սահմանային ածխաջրածիններից։ Հարուստ է А վիտամինով (100 գ սպիտակ թարմ մոմը պարունակում է 4096 միջազգային միավոր)։ Տեսակարար զանգվածը 0, 956-0, 969 գ/սմ³ է։ Հալվում է 62-72 °C-ում։ Ջրում չի լուծվում, հեշտությամբ լուծվում է եթերում, քլորաֆորմում, բենզոլում, բենզինում, բևեկնայուղում։ Մեղրամոմից մեղուները պատրաստում են մեղրահաց։ Մաքուր մեղրամոմից պատրաստում են արհեստական մոմաթերթ, իսկ համեմատաբար ոչ մաքուրը օգտագործվում է տեխնիկայում։ Այն բժշկական շատ քսուքների, կոսմետիկական կրեմների բաղադրամաս է։
Հաբանդ (Աղվանք)

Հաբանդ, գավառ Աղվանքում։ Հիշատակվում է միայն VII դարի «Աշխարհացոյց»-ում։ Ճշգրիտ տեղադրությունը հայտնի չէ։ Հավանաբար գտնվել է Ոստանի մարզպանից կամ Չողից (հետագա Դարբանդի մարզը) հարավ-արևմուտք, հարավ-արևելքում սահմանակցել Բաղասական կամ Դաշտի Բազկան նահանգին, հարավում՝ Գեղավու, թերևս նաև Շաքե նահանգներին։
Սուտյեսկի ազգային պարկ

Սուտյեսկի ազգային պարկ (սերբ.՝ Национални парк Сутјеска), հին ազգային պարկ Սերբական Հանրապետությունում։ Այն ստեղծվել է 1962 թվականին և զբաղեցնում է 17250 հեկտար տարածք։ Նրան մոտ քաղաք է Ֆոչան։ Այս ազգային պարկի տարածքում է գտնվում Եվրոպայի մեկը այն չորս մնացուկային անտառներից Պերուչիցան։ Այստեղ է գտնվում Սերբական Հանրապետության ամենաբարձր լեռը՝ Մագլիչը (գտնվում է ծովի մակարդակից 2386 մետր բարձրության վրա)։ Սուտյեսկ ազգային պարկը մտնում է Եվրոպայի ազգային պարկի՝ EOROPARC–ի դաշնության մեջ։
1943թ. այս շրջանում եղել է Սուտյեսկի հայտնի ապստամբությունը կամ գերմանական 5-րդ հարձակումը։ Այն համարվում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ծանր կռիվներից Հարավսլավիայի տարածքում։ Ի հիշատակ դրա 1971 թվականին Տյենտիշտեյում կանգնեցվել է արձան զոհվածների հիշատակին, որը մտնում է «Հերոսների արահետ» հուշահամալիրի մեջ։


== Բուսականություն ==
Ազգային պարկի 66%-ը զբաղեցնում են խիտ անտառները։ Այստեղ կան մարգագետիններ և լեռնային բարձրություններ։ Անտառները հատկապես լայնորեն ներկայացված են պարկի հյուսիս-արևմտյան հատվածում՝ լեռների լանջերին։ Միևնույն ժամանակ այլ շրջաններում լեռնային հատվածները զառիթափ են։ Լեռնային բարձրությունները գտնվում են սարահարթից սկսած՝ ծովի մակարդակից 1600 մետր բարձրության վրա։ Պարկի ամբողջ տարածքում աճում են 2600 բույսերի և 100 սնկերի տեսակներ։ Բնության մնացած հարստությունը ներկայացնում է Պերուչիցայի մնացուկային անտառը, որտեղ աճում է բուկի և սև սոճի, որոնց տարիքը հասնում է ավելի քան 300-ի։


== Կենդանական աշխարհ ==
Սուտյեսկի կենդանական աշխարհը հարուստ է և բազմատեսակ։ Այս ազգային պարկում ապրում են արջեր, գայլեր, վարազներ, վայրի այծեր, կզաքիսներ, քարայծներ և այլ կենդանիներ։ Այստեղ նաև ապրում են համարյա 300 տեսակ թռչուններ, ընդ որում 61-ը բույն են դնում այնտեղ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ռենվիլ

Ռենվիլ (ֆր.՝ Rainneville), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 772 մարդ, բնակչության խտությունը` 108.58 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.11 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 10 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 544 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 393-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 151։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 393 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 374 անձ (188 տղամարդ և 186 կին)։ Գործազուրկ են եղել 19 անձ (8 տղամարդ և 11 կին)։ 151 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 76-ը` թոշակառուներ, իսկ 36-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(5655) Բարնի

(5655) Բարնի (անգլ.՝ Barney), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,577979 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4781 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6779 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1511,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238114 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5655) Բարնի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լևոն Օրբելու կիսանդրի (Երևան)

Լևոն Օրբելու կիսանդրի, գտնվում է Երևանի Արաբկիր համայնքում՝ Լևոն Օրբելու անվան ֆիզիոլոգիայի ինստիտուտի շենքի առջև։ Հուշարձանը տեղադրվել է 1973 թվականին։ Ընդգրկված է Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Գաբրիել Եփրոյան


== Ծանոթագրություններ ==
Կաառլիյեռվե

Կաառլիյեռվե (էստ․՝ Kaarlijärve), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Ռաննու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 140 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Էնֆիլդ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էնֆիլդ (այլ կիրառումներ)«Էնֆիլդ» (անգլ.՝ Anfield), ֆուտբոլային մարզադաշտ Անգլիայի Լիվերպուլ քաղաքում, որը տեղավորում է 45 276 հանդիսատես՝ դարձնելով այն Անգլիայի 7-րդ մարզադաշտը։ 1892 թվականից սկսած «Լիվերպուլի» տնային դաշտն է։ 1884-1891 թվականներին եղել է նաև «Էվերթոն»-ի տնային դաշտը մինչև վարձավճարի շուրջ առաջացած վեճերի պատճառով նրանց՝ Գուդիսոն Պարկ տեղափոխվելը։
Մարզադաշտն ունի 4 տրիբունա՝ Սպիոն Քոփ, Մեյն տենդ, Սենթեների Ստենդ և Անֆիլ Ռոուդ։ Մարզադաշտում ամենաշատ հանդիսատեսը գրանցվել է 1952 թվականին, երբ Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերսի հետ հանդիպմանը ներկա գտնվեց ռեկորդային՝ 61 905 հանդիսատես։ Հիլզբորոյի ողբերգությունից հետո 1994 թվականից բոլոր տեղերը դարձան նստովի, որը զգալիորեն նվազեցրեց մարզադաշտի տարողունակությունը։ Մարզադաշտի տարածքում է գտնվում նաև 2 դարպաս, որոնք կրում են «Լիվերպուլ»-ի 2 մարզիչների՝ Բոբ Փեյսլիի և Բիլ Շենքլիի անունը։ Մարզադաշտից դուրս գտնվում է նաև Շենքլիի արձանը։
Ծրագրվում էր Էնֆիլդը փոխարինել կառուցվող Ստենլի Փարքով։ Առաջարկը հնչեց ակումբի տերեր Թոմ Հիքսի և Ջորջ Ջիլեթի կողմից, սակայն շուտով մերժվեց «Fenway Sports Group» կազմակերպության կողմից, որը մինչև այժմ մարզադաշտի սեփականատերն է հանդիսանում։
2014 թվականի դեկտեմբերի 8-ին սկսվեց Մեյն Ստենդի ընդարձակումը, որից հետո մարզադաշտի տարողունակությունը կդառնա 55 000։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիրտուալ շրջագայություն ակումբի պաշտոնական կայքում (անգլ.)
Մարզադաշտի նկարագրությունը WorldStadiums.com կայքում Archived 2007-12-01 at the Wayback Machine. (անգլ.)


==  ==
Կուլե

Կուլե (ֆր.՝ Koulé), քաղաք Գվինեա պետության հարավում։ Գտնվում է Նզերեկորե շրջանի Նզերեկորե պրեֆեկտուրայում։ Բնակչությունը կազմել է 19,363 մարդ՝ 2014 թվականի տվյալներով։
Ջորջիանա Դրյու

Ջորջիանա Էմմա Դրյու (անգլ.՝ Georgiana Emma Drew, հայտնի է նաև որպես Ջորջի Դրյու Բերիմոր, հուլիսի 11, 1856(1856-07-11) կամ 1854, Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - հուլիսի 2, 1893(1893-07-02), Սանտա Բարբարա, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), թատրոնի ամերիկացի դերասանուհի։
Բերիմոր դերասանական ընտանիքի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ջորջիանա Դրյուն ծնվել է 1856 թվականին Ֆիլադելֆիայում, նրա ընտանիքը` ծնողները դերասան Ջոն Դրյուն և Լուիզա Լեյն Դրյուն, եղբայրները՝ Ջոն Դրյուն և Սիդնի Դրյուն, քույրը՝ Լուիզան, բոլորը, բացառությամբ Լուիզայի եղել են դերասաններ։ 1872 թվականին կայացել է Ջորջիանա Դրյուի թատերական դեբյուտը «The Ladies' Rattle» բեմադրությամբ։ Նա հանդես է եկել Բրոդվեյի բազմաթիվ հիթերում, ինչպես օրինակ «Պիկե», «Ինչպես որ ձեզ դուր կգա»։ «Պիկե» բեմադրության ժամանակ հանդիպել է 26-ամյա անգլիացի երիտասարդ դերասան Մորիս Բերիմորին, որի հետ ամուսնացել է 1876 թվականի դեկտեմբերի 31-ին։ Նրանք ունեցել են երեք երեխա՝ Լիոնել, Էթել և Ջոն Բերիմորները։

Ըստ 2004 թվականի A & E-ի կենսագրական տվյալների` երջանիկ ամուսնությունը դարձել էր երերուն, քանի որ Մորիսը բազմաթիվ սիրավեպեր ուներ։ Ջորջիանան նույնիսկ պատրաստվում էր ամուսնալուծվել, բայց նրանք հաշտվեցին։ Մորիսը կնոջը խնդրեց իր և Հելենա Մոջեսկայի հետ շրջագայել` ներկայացնելով իր իսկ գրած պիեսը։ Տեղեկանալով, որ ամուսինն ու Հելենան վերսկսել են իրենց սիրավեպը, Ջորջիանան, որին Մորիսը հանձնել էր պիեսը, փակեց այն։ Հելենայի ամուսինը, պիեսի պրոդյուսերը, դատի տվեց նրան։ Ջորջիանայի գործողությունների իրական պատճառը մամուլում չհայտնվեց։
1890 թվականին Ջորջիանան մեծ հաջողություն ունեցավ Սենատոր պիեսում` հանդես գալով Ուիլյամ Հ. Քրեյնի հետ, 1891 թվականին հանդես է եկել որպես Պարոն Վիլկինսոնի այրիներից մեկը։ Նրա բեմական կարիերան ղեկավարում էր երիտասարդ առաջատար պրոդյուսեր Չարլզ Ֆրոհմանը, ով մեծ դեր է խաղացել նրա երեք երեխաների վաղ շրջանի, ինչպես նաև եղբոր` Ջոն Դրյուի կարիերայի կառավարման գործում։ 1891 թվականի դեկտեմբերին հիվանդությունը ստիպեց Ջորջիանային թողնել բեմը։ 1893 թվականին նա Էթելի հետ մեկնեց արևմուտք` տուբերկուլյոզի դեմ ենթադրյալ բուժում ստանալու համար, ինչն անարդյունք էր, և Ջորջիանան մի քանի ամիս անց մահացավ Կալիֆոռնիայի Սանտա Բարբարա քաղաքում։ Ջորջիանայի վերջին խոսքերը հետևյալն էին. «Օ՜, իմ խեղճ երեխաներ, ինչ է լինելու նրանց հետ»։ 13-ամյա Էթելը մոր մասունքները բերում է Ֆիլադելֆիա, որտեղ տիկին Դրյուն և Մորիսը հողին են հանձնում այն։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Encyclopædia Britannica
Rotten Tomatoes

Rotten Tomatoes ([րոթըն թոմեյթոուզ], անգլերենից թարգմանաբար՝ հոտած լոլիկներ), կայք, որում հավաքվում են կինոարտադրության տեղեկություններն ու նորությունները։ Անունը ծագել է հանրության դուրը չեկած դերասանների վրա նեխած լոլիկներ նետելու սովորությունից։
Կայքի գլխավոր խմբագիրն է Մեթ Էթչիթին (անգլ.՝ Matt Atchity): 2010 թվականից սեփականատերն է Flixster-ը։
Ստեղծել է 1998 թվականի օգոստոսի 19-ին՝ Սեն Դյոնգը (անգլ.՝ Senh Duong):


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա Դարագան

Աննա Միխայլովնա Դարագան (ռուս.՝ А́нна Миха́йловна Дарага́н, մարտի 7, 1806(1806-03-07), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 23, 1877(1877-08-23), Վիլնյուս, Ռուսական կայսրություն), ռուս մանկավարժ և մանկագիր։  


== Կենսագրություն ==
Աննա Դարագանը մանկավարժ և պետական գործիչ Միխայիլ Անդրեևիչ Բալուգյանսկու դուստրն է։ Ստացել է տնային կրթություն։ 1832 թվականի սեպտեմբերի 2-ին ամուսնացել է կապիտան Պյոտր Միխայլովիչ Դարագանի հետ, ով հետագայում դարձել է Տուլայի նահանգապետ (1850-1865)։ Նրանք ամուսնացել են Սանկտ Պետերբուրգում՝ Եկատերինյան ինստիտուտի եկեղեցում։
Ռուսական «Յոլկա» և «Յոլկա։ Սուրբ Ծննդյան նվեր» պատկերազարդ այբուբենի հեղինակն է (Մաս II. - Սանկտ Պետերբուրգ, 1846), որը կիրառվել է դպրոցներում ավելի քան հիսուն տարի և բազմիցս վերահրատարակվել է։ Ի տարբերություն այդ ժամանակվա շատ այբբենարանների, ընթերցանության ձեռնարկում օգտագործվել են միայն աշխարհիկ տեքստեր։ Գրագիտություն սովորեցնելու համար օգտագործվել է վանկային մեթոդը, մինչդեռ տառերի յուրացումը հիմնված է եղել հնչյունների, այլ ոչ թե անվանումների համապատասխանության վրա։ Այբբենարանը ներառել է մեթոդական ուղեցույց՝ դասընթացի մշակումներով։

Նրա հրատարակած «Ընթերցանություն երեխաների համար սուրբ պատմությունից» (Սանկտ Պետերբուրգ, 1848) գիրքը պարունակում է աստվածաշնչյան պատմությունների վերապատումներ, որն ուղեկցվում է կրոնական և դաստիարակչական առակներով։ Նա նաև հրատարակել է հանրամատչելի գիրք՝ «Երեխաների համար պատմվածքներ, կենդանիների մասին բնական պատմություններ» (Սանկտ Պետերբուրգ, 1849)։
Գրքերն արժանացել են կայսրուհի Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնայի ուշադրությանը, և Աննա Միխայլովնա Դարագանը 1849 թվականին նշանակվել է Մոսկվայի Ելիզավետինյան ուսումնարանի տնօրեն, 1850-1856 թվականներին՝ Սանկտ Պետերբուրգի Նիկոլաևյան որբերի ինստիտուտի ղեկավար, իսկ 1857 թվականին՝ Տուլայի մանկատան հոգաբարձու։
Հետագայում, «Ուղեցույց մանկապարտեզների համար Ֆրիդրիխ Ֆրյոբելի մեթոդով» գրքում (Սանկտ Պետերբուրգ, Վոլֆի հրատ., 1862) առաջին անգամ ռուսական մանկավարժական հանրությանը ներկայացվել է գերմանացի մանկավարժ և կրթության տեսաբան Ֆրիդրիխ Ֆրյոբելի նախադպրոցական կրթական համակարգը։
Աննա Դարագանը մահացել է սրտի անբավարարությունից 1877 թվականի մարտին։ Թաղվել է Վիլնայի ուղղափառ Եվֆրոսինիևսկոյե գերեզմանատանը, ամուսնու՝ գեներալ-լեյտենանտ Պյոտր Դարագանի (1800-1875) գերեզմանի կողքին։


== Գրականություն ==
Дараган Анна Михайловна // Русские в истории и культуры Литвы. Историко-биографические очерки. — Vilnius: Vaga, 2008. — С. 194—196. — 512 с. — 15 500 экз. — ISBN 978-5-415-02053-9.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Дараган, Анна Михайловна // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Շրվենանց

Շրվենանց,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում, Կապանից 7 կմ հյուսիս, Խոտանան գետի ձախափնյա լեռնալանջին, ծովի մակերևույթից 1100-1150 մ բարձրության վրա։
Դայմադաղլու անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Կապանի շրջանի։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների` Շրվենանցի մշտական բնակչությունը կազմել է 76, առկա բնակչությունը` 66 մարդ։ Գյուղը բնակեցված է եղել և շարունակում է բնակեցված լինել հայերով, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է անասնապահությամբ։  Տարեցտարի գյուղաբնակների թիվը պակասում է՝ կործանման եզրին հասցնելով գյուղը։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում և շրջակայքում պահպանվել են 10-17-րդ դարերի գյուղատեղիներ և 10-20-րդ դարերի եկեղեցիների ավերակներ։ Ունի Սուրբ Սարգիս եկեղեցի։


== Տես նաև ==
Շրվենանցի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2014-01-29 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ամերիկահայ զինյալներ

Ամերիկահայ զինյալներ, ԱՀԶ (անգլ.՝ American Armenian Legion, AAL), ամերիկահայ հասարակական կազմակերպություն։ Նախագահն է Հովհաննես Սուրուչլյանը։


== Պատմություն ==
Կազմակերպությունը հիմնադրվել է 2007 թվականին ամերիկահայ Հովհաննես Սուրուչլյանի կողմից։ ԱՀԶ-ում ընդգրկված են երիտասարդներ, հայկական և ամերիկյան բանակում ծառայած զինվորներ և սպաներ, ազատամարտիկներ և կանայք։ Կազմակերպության անդամները պարբերաբար վարժանքներ են անցկացնում, կազմակերպում են հայրենասիրական դասախոսություններ, ներկայացնելով հայ ազգի պատմությունն ու ռազմարվեստը։
Ըստ Սուրուլչյանի, ԱՀԶ-ն պատրաստ է ցանկացած ժամանակ սատարել Հայաստանին հարկ եղած արտակարգ պատահարների և այլ իրադարձությունների ժամանակ։
ԱՀԶ-ն համագործակցում են Հայաստանում գործող «Հայկական լեգեոն» կազմակերպության հետ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պաշտոնական էջը Ֆեյսբուքում
Պարադաս

Պարադաս (իսպ.՝ Paradas), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի մեջ՝ Անդալուսիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպինիա դե Մորոն և Մարչենա շրջանի կազմում։ Զբաղեցնում է 110,60կմ² մակերես։ Բնակչությունը՝ 7068 մարդ (2010)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 45 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Հեռավորությունն այլ վարչական միավորներից ==
Մադրիդ - 381 կմ
Բարսելոնա - 802 կմ
Վալենսիա - 508 կմ
Սևիլյա - 45 կմ
Սարագոսա - 627 կմ
Մալագա - 115 կմ
Մուրսիա - 393 կմ
Պալմա - 754 կմ
Կանարիա - 1379 կմ
Բիլբաո - 699 կմ
Ալիկանտե (Ալականտե) - 456 կմ
Կորբոդա - 92 կմ


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Դոնատիոսի եկեղեցի (Զադար)

Սուրբ Դոնատիոսի եկեղեցի (խորվ.՝ Crkva svet Donata), կաթոլիկ եկեղեցի, որը գտնվում է Խորվաթիայի Զադար քաղաքում։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է 9-րդ դարում՝ եպիսկոպոս Դոնատիոս Զադարացու հրամանագրով՝ Զադար քաղաքի կենտրոնական հատվածում։ Եկեղեցու կառուցման վայրում նախկին եղել են հին հռոմեական շինություններ։
Ի սկզբանե կրոնական կառույցը կոչվել է Սուրբ Երրորդության եկեղեցի։ Ժամանակակից անվանումը ստացել է 15-րդ դարում։ Սուրբ Դոնատիոսի եկեղեցին դորոմանյան ժամանակաշրջանից պահպանված ամենախոշոր կառույցն է Խորվաթիայում։
Եկեղեցում հայտնաբերվել են միջնադարյան մի շարք գտածոներ։ Եկեղեցու կողքին պահպանվում է Յուպիտերի և Մեդուսայի հնագույն կենտրոնավայրերի ավերակները։
Ներկայումս Սուրբ Դոնատիոսի եկեղեցում երկրպագություններ և պատարագներ տեղի չեն ունենում, կամ ունենում են հազվադեպ։ Չնայած այս ամենի՝ Սուրբ Դոնատիոսի եկեղեցին աչքի է ընկնում իր լավ ակուստիկ կառուցվածքով։ 1893-1954 թվականներին եկեղեցում գործել է Զադարի հնագիտական թանգարանը։


== Տես նաև ==
Զադարի հնագիտական թանգարան
Զադար


== Գրականություն ==
Jadranka Damjanov, Likovna umjetnost 1, Školska knjiga, Zagreb, 1971. ISBN 953-0-20109-5
Radovan Ivančević, Treso r Artistique de la Croatie, Jugoslovenska revija, Motovun, 1986.
Antun Karaman, Opća povijest umjetnosti, Školska knjiga, Zagreb, 2004. ISBN 953-0-21319-0
Սլովակիայի ազգային թատրոն

Սլովակիայի ազգային թատրոն (սլովակ.՝ Slovenské národné divadlo, հապավումը՝ SND), նշվում է որպես.

ամենահին սլովակյան պրոֆեսիոնալ թատրոնը՝ բաղկացած 3 կազմերից (օպերա, բալետ և դրամատիկ),
Նոր Վերածննդի շրջանի թատրոնի շենք Սլովակիայի Բրատիսլավա քաղաքի Հին քաղաք թաղամասում, որտեղ սկզբնապես տեղակայված էին թատրոնի կազմից երկուսը (օպերա և բալետ, դրամատիկը այլ վայրում էր),
թատրոնի ժամանակակից շենքը Բրատիսլավայի կենտրոնում Դանուբ գետի ափին, որը բացվել է 2007 թվականի ապրիլի 14-ին։


== Պատմություն ==
Սլովակիայի ազգային թատրոնը հիմնադրվել է 1920 թվականին Չեխոսլովակիայի ստեղծումից հետո որպես կոոպերատիվ և դարձավ պետական կազմակերպություն 1945 թվականին։ 1920 թ.-ից 1945 թվականների ընթացքում այնտեղ գործում էր միայն երաժշտախումբ։ Սլովակիայի ազգային թատրոնը ներկայացնում էր սլովակյան մշակույթը բազմաթիվ արտասահմանյան հյուրախաղերի ժամանակ։
Ստեղծվելով 1920-ականներին՝ ղեկավարները եղել են չեխ արվեստագետներ (օրինակ՝ Օսկար Նեդբալը, տնօրեն է եղել 1923-1930 թվականներին)։ Առաջինը ներկայացումը եղել է Բեդրիժ Սմետանայի չեխական «Համբույր» օպերան 1920 թվականի մարտի մեկին։ Թատրոնը սլովակացվեց աստիճանաբար։ 1932 թվականին դրամատիկ մասը բաժանվեց 2 մասի՝ ՍԱԹ սլովակյան դրամատիկ խումբ Յանկո Բորոդաչի գլխավորությամբ և ՍԱԹ չեխական դրամատիկ խմբի Վ. Շուլցի գլխավորությամբ։ Չեխական դրամատիկ խումբը
դադարեց գործել, երբ նրանք ստիպված էին թողնել Սլովակիան 1938 թվականին։ Սկսած այդ ժամանակվանից՝ դրամատիկ խումբը ունեցել է միայն սլովակերեն ներկայացումներ, իսկ օպերայի մասը չեխերեն հանդես է եկել նաև մինչև 1945 թվականը։ Վերջին տարիներին օպերաները բեմադրվում են իրենց բնօրինակ լեզուներով։
Սկզբնապես բոլոր 3 բաժիններն էլ գործում էին Սլովակիայի ազգային թատրոնի հին շենքում։ 1955 թ.-ից մինչև 2007 թվականի սկիզբը դրամատիկ խումբը բեմադրում էր Պավոլ Հվեզդոսլավի անվան թատրոնում և 1962-2006 թվականները կամերային թատրոնում՝ այսպես կոչված Malá scéna SND (ՍԱԹ Փոքր բեմ)։ Սկսած 2007 թվականից բաժինը գործում է միայն Սլովակիայի ազգային թատրոնի հին շենքում և 2007 թ.-ի ապրիլին բացված նոր կառույցում։
Դրամայի խումբը ձևավորել են ղեկավարներ Յանո Բորոդաչը, Ֆ. Հոֆմանը, Յ. Յամնիցկին, Յ. Բուդսկին, Տ. Ռակովսկին, Կ. Ի. Զաչարին, Պ. Հասպրան, Մ. Պիետորը և ներկայիս տնօրեն Դուշան Յամրիչը։
Օպերայի համույթը ղեկավարել են խմբավարներ Օսկար Նեդբալը, Կ. Նեդբալը, Յ. Վինցոուրեկը և Տ. Ֆրեշոն, ղեկավարել՝ Վ. Շուլցը և Մ. Վասերբաուերը։ Օպերան արտասահմանում ճանաչման է հասել չեխ խմբավար Օսկար Նեդբալի գլխավորությամբ, որն առաջինն է ներկայացրել է Յոզեֆ Լևոսլավ Բելայի և Վ. Ֆիգուշ Բիստրիի սլովակյան օպերաները, և Կ. Նեդբալի խմբավարությամբ, որը կատարելագործեց ծրագիրը։ Մեծ հաջողությունների հասան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։ ՍԱԹ-ը Էուգեն Սուխոնի, Յան Ցիկկերի, Ալեքսանդր Մոյզեսի, Տիբոր Անդրաշովանի, Տ. Ֆրեշոյի և շատ այլոց ժամանակակից սլովակյան օպերաների ծնունդի վկայողն է եղել։ Թատրոնի շատ երգիչներ ճանաչված են նաև արտասահմանում, օրինակ՝ Էդիտա Գրուբերովան, Լուցիա Պոպպը, Պետեր Դվորսկին, Ռ. Պետրակը, Ս. Կոպչակը, Մ. Հայոսսյովան, Ե. Յենիսովան, Յ. Գալլան, Յոզեֆ Կունդլակը և շատ ուրիշներ։
Բալետի համույթը 1920 թվականի փոքր խմբից «ընդարձակվել է»՝ դառնալով այժմյան հսկա խումբը։


== Անդամներ ==
Ադրիանա Կուչերովա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սլովակիայի ազգային թատրոնի պաշտոնական կայքէջ
Սմբատ Գ Բագրատունի

Սմբատ Գ Բագրատունի, հայ իշխան 5-րդ դարում՝ Բագրատունիների տոհմից։
Հավանաբար եղել է Սահակ Ա Բագրատունու որդին։ Իշխանական կալվածն է եղել Բարձր Հայքի Սպեր գավառը։ Հանդիսանում է հայոց թագավոր Վաղարշակի (Պապի որդու) կնոջ եղբայրը։
Թագադիր ասպետի տիտղոսով պաշտոնավարել է հայոց Վռամշապուհ (389-415), Խոսրով Դ (415-416) արքաների և Շապուհ Պարսիկի (416-420) իշխանության տարիներին։ Թագադրել է Շապուհ Պարսիկին, ինչպես նաև վերջին Արշակունի թագավոր Արտաշես Դ-ին (423-428)։
Համարվում է Տիրոց Բագրատունու հայրը։


== Տես նաև ==
Սմբատ Բագրատունի (այլ կիրառումներ)
Բագրատունիների տոհմածառ


== Գրականություն ==
Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle; Tables généalogiques et chronologiques, Rome,‎ 1990, p. 122.
Նովոսարատովկա

Նովոսարատովկա, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում, իսկ ապա գյուղ Ադրբեջանական ՍՍՀ-ի Գետաբեկի շրջանում։ Գտնվում է Գետաբեկ քաղաքից 20 կմ արևմուտք, Կուր գետի վերին հոսանքի ձախ կողմում։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Փնտխլու է կոչվել գյուղի շուրջը եղած կաղինի ծառերի պատճառով։


== Պատմություն ==
1850 թվականին Սարատովի նահանգից այստեղ են եկել 177 տուն՝ 1099 մոլոկան բնակիչ։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 1805 ռուս բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
41-ի հունիսին (ֆիլմ, 2008)

«41-ի հունիսին» (բելառուս․՝ «У чэрвені 41-га»), հեռուստատեսային գեղարվեստական ֆիլմ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Ֆրանսկևիչ-Լայեն Օլեգ Սմիռնովի «Հունիս» վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
1941 թվականի հունիս։ Արևմտյան Բելառուսի «Ամբարտակի» խորհրդային սահմանապահ ուղեկալում տիրող իրավիճակը, ուր վերադառնում է կարճատև արձակուրդից լեյտենանտ Իվան Բուրովը, օրեցօր դառնում է ավելի ու ավելի է սպառնալից․ սահմանապահ ջոկատը, որը շրջապատված է հարձակվող գերմանական զորքերով, աջակցություն չի գտնում տեղի բնակչության՝ լեհերի շրջանում, որոնք տրամադրված են խորհրդային իշխանության դեմ։ Սակայն երիտասարդ սպային սպասում են ոչ միայն ռազմական ժամանակի խիստ դժվարություններ, այլև անձնական կյանքի խնդիրներ. Բուրովի սիրելի աղջկա՝ լեհ Հաննայի պապն ատում է բոլոր ռուսներին, հատկապես՝ խորհրդային զինվորականներին՝ նրանց համարելով իր կնոջ մահվան մեղավորը։ Իվանը, որը կորցրել է իր մարտական ընկերներին, ցուցաբերելով քաջություն և հերոսություն, միայնակ պայքարում է օկուպանտների դեմ և ստիպված է գաղտնի հանդիպել Հաննայի հետ՝ պահպանելով իր սերն ու հավատարմությունը Հայրենիքին։


== Դերերում ==
Սերգեյ Բեզրուկով – լեյտենանտ Իվան Բուրով
Մագդալենա Գուրսկա – Հաննա Բելսկայա
Ռոստիսլավ Յանկովսկի – Վոյցեխ Բելսկի, Հաննայի պապը
Պավել Դելոնգ – հաուպտման Օտտո Ռեգներ
Ալեքսանդր Ֆրանսկևիչ-Լայե – Գյունտեր, Օտտո Ռեգների եղբայրը
Վլադիմիր Յանկովսկի – Վուրֆ
Միխայիլ Կալինիչև – սերժանտ Միխաս Կարպենյուկ
Ալեսիա Պուխովայա – Յադվիգա
Ռաֆայել Մուկաև – կարմիրբանակային Ռուստամ Կուլչաև
Վիտալի Բեզրուկով – մայոր Միխայլով, ուղեկալի պետ
Օլեգ Կոց – շարքային Սուլակ, օդեսացի


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Սերգեյ Աշկենազի, Ստանիսլավ Գովորուխին, Ալեքսանդր Ֆրանսկևիչ-Լայե, Գլեբ Շպրիգով
Ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Ֆրանսկևիչ-Լայե
Օպերատոր՝ Նիկոլայ Իվասիվ
Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Խոլոդցով
Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Զացեպին
Պրոդյուսեր՝ Սերգեյ Դանիելյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ժուկով (այլ կիրառումներ)

Ժուկով, կարող է վերաբերել՝

Ժուկով - գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում
Ժուկով - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանում
Քրիստափոր Քուշնարյան

Քրիստափոր Ստեփանի Քուշնարյան (Կուշնարյով) (հունիսի 4, 1890(1890-06-04) կամ մայիսի 23, 1890(1890-05-23), Սիմֆերոպոլ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 25, 1960(1960-01-25), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կոմպոզիտոր, երաժիշտ-տեսաբան, մանկավարժ։ Պրոֆեսոր (1939)։ ՀԽՍՀ (1939) և Ուզբեկական ԽՍՀ (1943) արվեստի վաստակավոր գործիչ։


== Կենսագրություն ==
1916 թվականին ավարտել է Պետրոգրադի համալսարանի բնագիտության բաժանմունքը, 1925 թվականին՝ Լենինգրադի կոնսերվատորիան։ 1918-1923 թվականներին դասավանդել է Թիֆլիսի երաժշտական ինստիտուտում, 1925 թվականից՝ Լենինգրադի կոնսերվատորիայում։ 1927 և 1929 թվականներին ղեկավարել է Լենինգրադի թատրոնի և երաժշտության ինստիտուտի՝ Հայաստանում ժողովրդական երգեր հավաքող գիտարշավները։ 1944-1949 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ արվեստի պատմության և տեսության բաժանմունքի գիտաշխատող ու վարիչ, միաժամանակ դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում։
Երևանում գործում է Քրիստափոր Քուշնարյանի անվան արվեստի դպրոց։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Քուշնարյանը հետազոտել է Վերածննդի դարաշրջանի երաժշտության ոճական գործը, զարգացրել ձայնակարգի և բազմաձայնության մասին ուսմունքները, մշակել մոնոդիայի տեսությունը, պարզաբանել հայկական երաժշտության ծագման ու զարգացման ընթացքը։

Շարունակել է Կոմիտասի տեսության դրույթները. նշանակալի ներդրում ունի հայ մոնոդիկ երաժշտության ուսումնասիրման բնագավառում։ Գրել է երգեհոնի սոնատ, Պասակալիա և Ֆուգա, թավջութակի մենանվագ սոնատ, խմբերգեր, թատերական երաժշտություն։


== Երկեր ==
Հայ երաժշտությունը ծագումից մինչև XIX դարը, տես «Ակնարկ հայ երաժշտության պատմության» գրքում, Ե., 1963։
Вопросы истории и теории армянской монодической музыки, Л., 1958.


== Գրականություն ==
Քրիստափոր Քուշնարյան, Ե., 2003
Х. С. Кушнарев. Статьи. Воспоминания. Материалы, М.-Л., 1967
Чеботарян Г., Х. С. Кушнарев։ Очерк жизни и творчества, Л., 1990.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիլագո

Ֆիլագո (իտալ․՝ Filago) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2663 մարդ։ Բնակչության խտությունը 533 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24040։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Սան Բարտոլոմեոն։
Հարևան կոմունաներ. Բոնատե Սոտո, Բոտանուկո, Բրեմբատե, Կապրիատե Սան Ջերվազիո, Դալմինե, Մադոնե, Օզիո Սոպրա, Օզիո Սոտո։


== Ծանոթագրություններ ==
Իբիսներ

Իբիսներ (լատ.՝ Threskiornithidae), արագիլանմանների կարգի թռչունների ընտանիք։ Հայտնի է 30, Հայաստանում՝ 2 տեսակ՝ տարգալակտուց և քաջահավ։ 


== Արտաքին կառուցվածք ==
Ուղիղ կամ աղեղնաձև կեռված երկար կտուցով, երկար ոտքերով ու պարանոցով թռչուններ են։ 
Մարմնի կեցվածքն ուղղահայաց է, կտուցի ծայրը՝ գդալանման լայնացած կամ բարակ։


== Պատկերասրահ ==
Ալեքսանդր Մարկով

Ալեքսանդր Մարկով (ռուս.՝ Александр Марков , հոկտեմբերի 24, 1965(1965-10-24), ԽՍՀՄ), ռուսաստանցի գիտնական, հնէաբան, գիտալուսավորական շարժման մասնակից, 2015 թվականի "Լուսավորիչ"(ռուս.՝ «Просветитель») մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
1987 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի կենսաբանության ֆակուլտետը։ 1987 թվականից աշխատում է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Հնէաբանության ինստիտուտում։ Զուգահեռ հետազոտություն է կատարում ՌԳԱ ընդհանուր գենետիկայի և զարգացման կենսաբանության ինստիտուտներում։


== Գիտական գործունեություն ==
Հանդիսանում է ավելի քան 130 գիտական աշխատությունների հեղինակ ՝ կենդանաբանության, հնէաբանության, էվոլյուցիոն տեսության, կենսաբազմազանության և այլ ուղղվածության ոլորտներում։ Մեծ վաստակ է ունեցել կենսաբանական միկրոէվոլյուցիոն տեսության զարգացման և միկրոէվոլյուցիոն գործընթացների մաթեմատիկական մոդելավորման ասպարեզներում։
Ներկայումս զբաղված է կյանքի ծագման և էվոլյուցիայի նախնական շրջանների հիմնախնդիրների ուսումնասիրությամբ։


== Գիտալուսավորական գործունեություն ==
Իր ազատ ժամանակ, Մարկովն աշխատում է "Էվոլյուցիայի խնդիրները" (ռուս.՝ «Проблемы эволюции») կայքի բովանդակության վրա, գրում է գիտահանրամատչելի հոդվածներ և մասնակցում է գիտալուսավորական հաղորդաշարերի պատրաստմանը ՝ ռուսական "Ազատություն"(ռուս.՝ радио «Свобода») ռադիոկայանի և "Էլեմենտներ"(ռուս.՝ "Элементы) կայքի համար։ Հանդիսանում է "Էվոլյուցիա" հիմնադրամի ղեկավարներից մեկը։
Մարկովը հանդես է գալիս էվոլյուցիայի հիմնախնդիրներին նվիրված դասախոսություններով Ռուսաստանի և ԱՊՀ այլ երկրների տարածքում։


== Անձնական հայացքներ ==
Մարկովն աթեիստ է։ Նրան երբեմն անվանում են ռուսական Ռիչարդ Դոքինզ, ում Մարկովը մեծ ակնածանքով է վերաբերվում։


== Գրքացանկը ==
Մարկովը հետևյալ գրքերի հեղինակն է՝

Բարդի ծնունդը (ռուս.՝ Рождение сложности), Corpus հրատարակչություն, 2010թ.
Մարդու էվոլյուցիան. Երկու գրքով. Գիրք 1. Կապիկները, ոսկորները և գեները (ռուս.՝ Эволюция человека. В 2 книгах. Книга 1. Обезьяны, кости и гены ), Corpus հրատարակչություն, 2011թ.
Մարդու էվոլյուցիան. Երկու գրքով. Գիրք 2. Կապիկները, նեյրոնները և հոգին (ռուս.՝ Эволюция человека. В 2 книгах. Книга 2. Обезьяны, нейроны и душа), Corpus հրատարակչություն, 2011թ.
Էվոլյուցիա. Դասական պատկերացումները նոր հայտնագործությունների լույսի ներքո (ռուս.՝ Эволюция. Классические идеи в свете новых открытий ), Corpus հրատարակչություն, 2014թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Սանգալլո

Սանգալլո (Sangallo), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի ճարտարապետների և քանդակագործների ընտանիք Իտալիայում։ Առավել հայտնի են․ Ջուլիա-նոդա Սանգալլոները (իսկականը՝ Ջամբերտի, Giamberti, 1445—1516), ճարտարապետ, ինժեներ և քանդակագործ։ Կառույցներից են՝ Ֆլորենցիայի մոտ՝ Պոջուս-Կայանո մենատունը (1485 թվականից), բազմաթիվ ամրաշինություններ (Պոջո Իմպերիալում, 1488 և այլուր)։ Պրատոյում նրա կառուցած Սանտա Մարիա դելլե Կարչերի եկեղեցին (1484—1495) Վերածննդի դարաշրջանի կենտրոնագմբեթ տաճարի վաղագույն օրինակներից Է։ Քանդակագործական սկզբունքներով մոտ է Դոնատելլոյին [Սասնետտի ընտանիքի դամբարանը (մարմար, 1486) Ֆլորենցիայի Սանտա Տրինիտա եկեղեցու Սասսետտի կապելլայում]։ Անտոնիո դա Սանգալլո Ավագ (1455 կամ 1463—1534), ճարտարապետ և քանդակագործ։ Աշխատակցել է հիմնականում եղբորը՝ Ջուլիանո դա Սանգալլոին։ Ինքնուրույն գործերից նշանավոր է Սան Բիաջո եկեղեցին (1518—1545), Մոնտեպուլչանոյի մոտ, Տոսկանայում։ Անտոնիո դա Կրտսեր (իսկականը՝ Կորդիանի, Cordiani) (1483—1546), Զուլիանո դա Սանգալլոի զարմիկն ու աշակերտը։ 1503 թվականից աշխատել է Հռոմում՝ Բրամանոեի արվեստանոցում։ Կառուցել է բազմաթիվ ամրաշինություններ (Պարմայում, 1525-ից, և այլն)։ Ռաֆայելի մահից հետո (1520) եղել է Հռոմի Սուրբ Պետրոս տաճարի գլխավոր ճարտարապետը, առաջարկել նրա հատակագիծը լատինական խաչի ձևով (Միքելանջելոն այն ձևափոխել է հավասարաթև խաչի)։ Անտոնիո դա Սանգալլո Կրտսերի հասուն շրջանի գործերից են Հռոմում՝ պալացցո ֆարնեզեն (1513—1534, շինությունը ավարտել են Միքելանջելոն և Զ․ դելլա Պորտան), Սանտո Սպիրիտո բանկը (1523—1524), պալացցո Սակկետտին (1543)։
Ռուդնյա (այլ կիրառումներ)

Ռուդնյա, կարող է վերաբերել՝

Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում
Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում
Լացիո (այլ կիրառումներ)

Լացիո եզրը կարող է վերաբերել՝

Լացիո - Իտալիայի 20 մարզերից մեկն է, տեղակայված է թերակղզու կենտրոնական մասում
Լացիո - իտալական մասնագիտական ​​ֆուտբոլային ակումբ է Հռոմից
Ելենա Զավադովսկայա

Կոմսուհի Ելենա Միխայլովնա Զավադովսկայա, ի ծնե՝ Վլոդեկ (ռուս.՝ Елена Михайловна Завадовская, դեկտեմբերի 2, 1807(1807-12-02), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 22, 1874(1874-03-22), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), իր ժամանակներում հայտնի գեղեցկուհի, նրան բանաստեղծություններ են նվիրել Ալեքսանդր Պուշկինը, Իվան Կոզլովը և իշխան Պյոտր Վյազեմսկին, Միխայիլ Լերմոնտովի ծանոթը։


== Կենսագրություն ==
Լեհ ազնվական, կավալերության գեներալ Միխայիլ Ֆյոդորովիչ Վլոդեկի դուստրը (1780—1849) կոմս Դ. Տոլստոյի և իշխանուհի Ե. Վյազեմսկայայի ծոռնուհու՝ պալատական ազնվական օրիորդ, կոմսուհի Ալեքսանդր Դմիտրևնա Տոլստոյի (1788—1847) հետ ամուսնությունից։ 1824 թվականի հոկտեմբերի 31-ին ամուսնացել է Սենատի օբեր-պրոկուրոր (նախահեղափոխական Ռուսաստանում սինոդի կամ սենատի բարձրագույն պաշտոնյա) կոմս Վասիլի Պետրովիչ Զավադովսկու (1798—1855) հետ։ Պսակադրվել են Պետերբուրգի Կազանի Աստվածամոր տաճարում։ Նրանց ամուսնության վերաբերյալ Վյազեմսկին գրել է, որ «հյուսիսային ծաղիկներից մեկին՝ գեղեցկագույնին, երեկ քաղել է Զավադովսկին»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Чернов А. И. Завадовская Елена Михайловна // Лермонтовская энциклопедия / АН СССР. Ин-т рус. лит. (Пушкинск. Дом) ; науч.-ред. совет изд-ва «Советская энциклопедия» ; гл. ред. В. А. Мануйлов ; редкол.: И. Л. Андроников … [и др.]. — М. : Сов. энцикл., 1981. — 746 с.
В. Вересаев. Княгиня Нина Воронская. Очерк.
Северный цветок // Столица и усадьба. — 1917. — № 73. — С. 13—14.


== Արտաքին հղումներ ==
«Загадка богини Гармонии». Графиня Елена Михайловна Завадовская
Неизданные письма к Пушкину
Մշենի (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մշենի (այլ կիրառումներ)

Մշենի, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության արևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկետնտրոնից գտնվում է 32 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 82 կմ հեռավորության վրա։
Համայնքում ընդգրկված է Արվական գյուղը։ Արվական գյուղում բնակվում է 61 մարդ, կա 16 տնտեսություն։
Միշնի անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը բարձր լեռնային է, ունի 2236,6 հա տարածք, որից 769,5 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 1331,8 հա անտառային հողեր։ Մշենի համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Ղոչազսու գետը։ 


== Պատմություն ==
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Մշենի համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում էր 92 մարդ, կար 27 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձանն է՝ ամրոց (մ.թ.ա. 2-1 հազ.)։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոցը, որտեղ սովորում էին 23 աշակերտներ, Արվական գյուղի հիմնական դպրոցը, որտեղ սովորում էին 8 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.
Պատանեկան Օսկար

Ակադեմիայի պատանեկան մրցանակը տրվում էր 1934-ից մինչև 1961 թվականները։ 1961 թվականից ի վեր բոլոր անչափահաս դերասանները առաջադրվում են մեծերի հետ միասին։

1934 - Շիրլի Թեմփլ
1935 - չի հանձնվել
1936 - չի հանձնվել
1937 - չի հանձնվել
1938 - Դինա Դուբրին և Միկի Ռունի
1939 - Ջուդի Գարլենդ
1940 - չի հանձնվել
1941 - չի հանձնվել
1942 - չի հանձնվել
1943 - չի հանձնվել
1944 - Մարգարետ Օ’Բրայեն
1945 - Մեգգի Էն Գարներ
1946 - Կլոդ Ջարման
1947 - չի հանձնվել
1948 - Այվան Ջենդլ - «Որոնումը» ֆիլմի համար
1949 - Բոբի Դրիսկոլ
1950 - չի հանձնվել
1951 - չի հանձնվել
1952 - չի հանձնվել
1953 - չի հանձնվել
1954 - Ջոն Ուայթլի և Վինսենթ Ուինթեր «Փոքրիկ առևանգողները» ֆիլմի համար
1961 - Հեյլի Միլս - «Փոլիանա» ֆիլմի համար


== Ծանոթագրություններ ==
Վասյա Էդեյոլ

Վասյա Էդեյոլ (ռուս.՝ Вася-Эдеёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Յուգիդ Վուկտիլ գետի աջ ափին՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 23 կմ։ Գետաբերանից 18 կմ հեռավորության վրա ձախ ափին թափվում է գետ՝ Սիլյոլ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000061739
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006173
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Այգեստան (Հադրութի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այգեստան (այլ կիրառումներ)
Այգեստան, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի շրջանում։ Նախկինում հայտնի է եղել Կոչբեկ, Կոշբեկ, Քոչբեկ, Քոչբեկլու, Կոչբեկլու անուններով։ 1998 թվականին վերանվանվեց Այգեստան։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում։ Հադրութ շրջկենտրոնից գտնվում է 3 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 75 կմ հեռավորութան վրա։ Համայնքը լեռնային է, ունի 1031,99 հա տարածք, որից 797,5 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 185,15 հա անտառային հողեր։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
Այգեստան համայնքի բնակչության թիվը կազմում է 316 մարդ, կա 73 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ՝ գյուղատեղի (15-19-րդ դարեր), Սբ. Հարության եկեղեցի (1741 թիվ), որը, ըստ տեղաբնականների, կառուցվել է Մելիք Եգանի թոռ Եսայի բեկի կողմից։


== Պատմություն ==
Այգեստանը հիմնադրվել է Խաչենի մելիքությունից 1739-1740 թվականներին եկած երեք հարուստ ընտանիքների կողմից։ Գյուղի բնակիչները թուրքերի ու պարսիկների հարձակումներից փրկվելու համար ստիպված մի քանի անգամ լքել են իրենց բնակավայրը, կամ այսպես ասած «քոչել են», այնուհետև նորից վերադարձել և վերահաստատվել։ Քոչբեկը՝ գյուղի նախկին անվանումը այստեղից էլ առաջացել է։ Գյուղում գործել է ութամյա դպրոց, ակումբ, գրադարան, բուժկայան և առևտրի 2 կետ։


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==

World Gazetteer(չաշխատող հղում)  - World-Gazetteer.com(անգլ.)
Population of Nagorno-Karabakh Republic (2005)(հայ.)(անգլ.)(ռուս.)
Լնոզավոդ (գյուղ, Շատալովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼնոզավոդԼնոզավոդ (ռուս.՝ Льнозавод), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 141 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վահրամ Պետրոսյան

Վահրամ Պետրոսյան (հուլիսի 21, 1979(1979-07-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դաշնակահար, երգահան։


== Կենսագրություն ==
Վահրամ Պետրոսյանը ծնվել է 1979 թվականի հուլիսի 21-ին, Երևանում։ 2011 թվականի հունիսի 29-ին ամուսնացել է երգչուհի Լիլիթ Հովհաննիսյանի հետ։ 
Սովորել է Երևանի թիվ 1 արվեստի դպրոցի կիթառի և դաշնամուրի բաժիններում, որն ավարտել է 1995 թվականին։ 1995-2000 թվականներին ուսումը շարունակել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի գեղարվեստի բաժնում՝ երգչախմբի դիրիժորի և մանկավարժի մասնագիտությամբ։ 2006 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրային բաժինը, 2009 թվականին՝ նույն հաստատության ասպիրանտուրան՝ որպես դաշնակահար։
Մոտ 150 երգերի, մյուզիքլների, ֆիլմերի երաժշտությունների հեղինակ է։ 
2008 թվականին Ռազմիկ Ամյանը Վահրամ Պետրոսյանի «Դու իմն ես լինելու» երգով «5 աստղ» միջազգային մրցույթում արժանացել է 1-ին մրցանակի, իսկ «Մամա» երգով Վլադիմիր Արզումանյանը 2010 թվականին «Մանկական Եվրատեսիլ» միջազգային մրցույթում՝ 1-ին մրցանակին։ 
2009 թվականին գրել է «Կյանքի գինը», 2010 թվականին՝ «Վերադարձ», 2012 թվականին՝ «Մեղավորները» հեռուստասերիալների երաժշտությունները։ 
Վահրամ Պետրոսյանի երգերը կատարել են նաև արտասահմանյան երգիչները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վահրամ Պետրոսյան
ԱՄԵՆ ՈՔ ԻՐԱՎՈՒՆՔ ՈՒՆԻ ԱՐՏԱՀԱՅՏՎԵԼՈՒ, ՆՈՒՅՆԻՍԿ` ՀԻՄԱՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ, ՆՈՒՅՆԻՍԿ՝ ՎԱՀՐԱՄ ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԸ
Լիլիթ Հովհաննիսյանը պարզել է իր և Վահրամ Պետրոսյանի առաջնեկի սեռը Archived 2021-07-22 at the Wayback Machine.
Մեզիտիլի օքսիդ

Մեզիտիլի օքսիդ , (СН3)2С= СН-СО-СН3, ճարպային շարքի չհագեցած կետոն։ Դաղձի սուր հոտով, անգույն հեղուկ է, եռման ջերմաստիճանը՝ 128, 3°С, հալմանը՝ -46, 4°С, խտությունը՝ 854, 8 կգ/մ3 (20 °C-ում)։ Զրի հետ առաջացնում է ազեոտրոպ խառնուրդ (65, 2% մեզիտիլի օքսիդ , tեռ = 91, 8 °C)։ Լուծվում է օրգանական լուծիչներում։ Օգտագործվում է որպես լուծիչ նիտրոթաղանթանյութի, էթիլթաղանթանյութի, պոլիվինիլքլորիդի, կաուչուկի, բնական խեժերի և այլ նյութերի համար։ Օժտված է թույլ գրգռիչ և նարկոտիկ հատկություններով։
Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ «V»

Այս էջը ներկայացնում է ամենատարածված լատիներեն արտահայտությունների  հայերեն թարգմանությունները։ Ընդգրկված արտահայտություններից շատերն իրենք նույնպես թարգմանված են հին հունարեն հռետորական արտահայտություներից, քանզի  Հին Հունաստանում գրականությունը և հռետորական արվեստը մի քանի հարյուրամյակ ավելի վաղ են զարգացել քան Հին Հռոմում։
Այս ցանկի մեջ ընդգրկված  է V տառը։ Հիմնական ցանկն ամբողջությամբ  տես՝ Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ (ամբողջը) էջում։ 


== V ==


== Հղումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մատենագրութիւնք (2861, Պետրոս Բարթումյան)

Մատենագրութիւնք (2861), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2861 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1823 թվականին Գաբրիել Պատկանյանց գրիչի կողմից Աստրախանում։ Ստացողը եղել է Գաբրիել Պատկանյանց։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 32x20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 138 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 56բ։


== Բովանդակություն ==
Յիսուս փեսայ։
Ողբ ապաշխարող մեղաւորաց։
Տաղք հոգևորք (նաև հայատառ թուրքերեն)։
Աղբիւր բացեալ
Կշիռ արդարութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնիկա Ավանեսյան

Մոնիկա Ավանեսյան (հոկտեմբերի 18, 1998(1998-10-18), Երևան, Հայաստան), հայ երգչուհի, որը «Choco Factory» (Շոկոլադի գործարան) երգով ներկայացրել է Հայաստանը Մանկական Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում։


== Կենսագրություն ==
Մոնիկան երգով սկսել է հետաքրքրվել 3 տարեկանում, սակայն նրա գործունեությունն սկսվել է 5 տարեկանում։ 7 տարեկանից հաճախել է ջութակի դասերի, 10 տարեկանից սկսել է ստանալ պարի և վոկալի դասեր։ 2013 թվականի ամռանը նա թողարկել է իր առաջին երգը` «Դաս չեմ անելու»։


== Մանկական Եվրատեսիլ 2013 ==
2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Մոնիկան մասնակցել է 11-րդ Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հայաստանյան նախընտրական փուլին և հաղթել այն՝ իրավունք ստանալով ներկայացնել իր ազգը։ Կիևում երգը զբաղեցրել է 6-րդ հորիզոնականը՝ հավաքելով 69 միավոր։ Նա 12 միավոր ստացել է միայն Վրաստանից։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ապրիլուս

Ապրիլուս, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն ապրիլ և լույս բառերից։ Նշանակում է «լույսով կամ լուսավոր կյանքով ապրի՜»։ Գործածվել է 14-15-րդ դարերում։


== Գործածություններ ==
Ապրէլուս, որդի Սարգսի, երկրորդ ստացող Աւետարանի։
Ապրիլուս, մերձավոր Կարապետ գրչի, որ օրինակեց Ավետարանը։
Ապրիլուս, հայր Մկրտիչ քահանայի, որ Աղթամարում, Թումա գրչին օրինակել տվեց մի Ճաշոց։


== Ծանոթագրություններ ==