armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Չուրուժ (գետ)

Չուրուժ (ռուս.՝ Чуруж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Բելոմորսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օխտա գետի ձախ ափին՝ 97 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 46 կմ է, ավազանի տարածքը 425 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001012102000004726
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000472
Ավազանի կոդը - 02.02.00.010
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գյավերա (Բայազետի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյավերա (այլ կիրառումներ)Գյավերա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոզի Ալտիդոր

Ջոզմեր Վոլմի «Ջոզի» Ալտիդորը (անգլ.՝ Josmer Volmy "Jozy" Altidore, նոյեմբերի 6, 1989(1989-11-06), Լիվինգսթոն, Էսեքս շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆուտբոլիստ, իտալական «Տորինո» թիմի և Միացյալ Նահանգների  ազգային հավաքականի հարձակվող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկաքարտ Ջոզի Ալտիդոր soccerbase.com (en), fannet.org(չաշխատող հղում) (ru)
1456

1456 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1456 թվականն է, 
XV դարի 56-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բադ Տայնախ Ցաֆելշտայն

Բադ Տայնախ Ցաֆելշտայն (գերմ.՝ Bad Teinach-Zavelstein), քաղաք Գերմանիայում, կենտրոնական թաղամաս, տեղակայված է Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում։
Ենթարկվում է Կարլցուրե վարչական շրջանին։ Մտնում է Կալվ նահանգի մեջ։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալներով կազմում է 2953 մարդ։ Զբաղեցնում է 25,1 կմ² տարածք։ Խտությունը կազմում է 119 մարդ/կմ²։ Պաշտոնական կոդ - 08 2 35 084։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ֆիլմագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք
Բոբոլի այգիներ

Բոբոլի այգիներ (իտալերեն՝ Giardino di Boboli), հայտնի զբոսայգի Ֆլորենցիայում, որը հանդիսանում է իտալական Վերածննդի լավագույն պարտեզային համալիրներից մեկը։


== Տեղագրություն և կառուցվածք ==
Բոբոլի այգիները գտնվում են Բոբոլի բլրի լանջերին՝ Պիտտի թանգարանի հետևում, որը հանդիսանում էր Տոսկանայի Մեդիչիների գլխավոր նստավայրը և համարվում էր առավել հայտնի այգեպուրակային վայրերից մեկը՝ XVI դարի արվեստում։ Այդ ժամանակներին համապատասխան ոճով այգին բաժանվում է հատվածների երկար առանցքային ճանապարհներով՝ մանրախիճով, որոնք զարդարված են դեկորատիվ քարե տարրերով, շքեղ արձաներով և շատրվաներով։ Բոբոլի այգիները բաժանվում են կիսամասնավոր և հասարակական քարայրային գոտիների, հավերժահարսերի արձաններով. կան սյունաշարեր, որոնք բաց տաճարների մաս են կազմում։ Իր ժամանակի համար անսովոր առանձնահատկություններից էր այն, որ այգուց հրաշալի տեսարան էր բացվում դեպի քաղաք։ Այգու տարածք մուտքը լայն թափով սկսեց գործել 1766 թվականին։


== Ստեղծման պատմություն ==
Բոբոլի այգիները կառուցվել են հայտնի դուքս Կոզիմո I-ի կնոջ՝ Էլեոնորա Տոլեդսկայայի հրամանով։ Այգու ստեղծումը վստահված էր Նիկկոլո Տրիբոլոյին, իսկ իր մահվանից հետո (1550 թվականից հետո) իր աշխատանքը շարունակում է Ամմանատի Բորտոլեմոյին, մի քանի քարայրների նախագծմանը և կառուցմանը մասնակցել է Ջորջո Վազարին։ Բոբոլի այգիների քանդակները կատարել է Բերնարդո Բոունտալենտին, որին նաև պատկանում է այգու քարայրների նախագծերը, որով այգին բաժանվում է պալատից։
Գլխավոր առանցքային ճանապարհը, որը անցնում է նոճիների և քարակաղնիների միջով՝ տանում է դեպի Պիտտի թանգարանի ճակատային հատվածի հետնամաս, սկսվում է ամֆիթատրոնի ներքևի մասից, իր ձևով հիշեցնում է դասական ձիարշավարան, և բարձրանում է դեպի Բոբոլի բլուր։ Աշխարհում առաջին օպերային ներկայացումները տեղի են ունեցել այս ամֆիթատրոնում։ Ամֆիթատրոնի կենտրոնում է գտնվում Հին Եգիպտոսի Լուքսորից բերված կոթողը՝ այստեղ բերված հռոմեական Վիլլա Մեդիչից։ Այս ճանապարհը զարդարում է Նեպտունի շատրվանը, որին ֆլորենտացիները կատակով անվանում են պատառաքաղով արձան, և Ստոլդո Լորենցիի արձան։ Մյուս առանցքային ճանապարհը, որը հիմնականից աջ անկյունում է գտնվում, տանում է դեպի շատրվանների և դարատափերի հատված։
Բոբոլի այգիները մի քանի անգամ ենթարկվել են վերակառուցման։ Իր ներկայիս տարածքը 4,5 հեկտար է, որը ձեռք է բերել XVII դարում։ Ներկայումս Բոբոլի այգիները համարում են թանգարան՝ բաց երկնքի տակ, որտեղ ներկայացված են քանդակներ, ինչպես անտիկ ժամանակների, այնպես էլ XVI-XVII դարերի։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Միշկինի շրջան (Յարոսլավլի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միշկինսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Միշկինի շրջան (ռուս.՝ Мышкинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Յարոսլավլի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Միշկին։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1111,2 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10803 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մեսրոպ Առաքելյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեսրոպ Առաքելյան (այլ կիրառումներ)Մեսրոպ Ֆելիքսի Առաքելյան (ապրիլի 23, 1985, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ֆինանսաբանկային համակարգի մասնագետ, տնտեսագետ։ «Ապրելու երկիր» կուսակցության համահիմնադիր, քաղաքական խորհրդի անդամ։ Եղել է Վարչապետի խորհրդական` հասարակական հիմունքներով, ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար (2020 թ., նոյեմբերի 20- 2021 թվականի ապրիլի 23)։


== Կենսագրություն ==


=== Կրթություն ===
1991 - 2000 թթ. գերազանցությամբ ավարտել է Երևանի Լևոն Շանթի անվան թիվ 4 միջնակարգ դպրոցը, ոսկե մեդալակիր շրջանավարտ, ուսումն ավարտել է էքստեռն կարգով՝ իննամյա կրթությամբ։ 2000-2006 թթ. սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը՝ ստանալով տնտեսագետ-ֆինանսիստ որակավորում և մագիստրոսի կոչում, իսկ 2006-2009 թթ. սովորելով նույն համալսարանի ասպիրանտուրայում՝ ստացել է տնտեսագիտության թեկնածու կոչում։
2008 թվականին անցել է Մոսկվայի՝ «Ռուսաստանի ժողովրդական տնտեսության ակադեմիայի» «Բանկի ակտիվների և պասիվների կառավարում» դասընթացները։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
Մասնագիտական գործունեությունը սկսել է 2004 թվականից «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ում՝ զբաղեցնելով տարբեր պաշտոններ, իսկ մինչև 2008 թվականը աշխատել է նույն բանկի «Մյասնիկյան» մասնաճյուղում՝ որպես մասնաճյուղի կառավարչի տեղակալ։ 2008 թվականից 2010 թվականներին աշխատել է «ՎՏԲ-Հայաստան բանկ» ՓԲԸ-ի «Սպանդարյան» մասնաճյուղում՝ որպես մասնաճյուղի կառավարիչ։ 2010 թվականին նշանակվել է նույն բանկի Փոքր բիզնեսի վարչության պետի պաշտոնում՝ պաշտոնավարել մինչև 2013 թվականը։ 2013 թվականից մինչև 2017 թվականները աշխատել է «Արդշինբանկ» ՓԲԸ-ում՝ որպես Ռիսկերի կառավարման տնօրենի տեղակալ - Վարկային ռիսկի կառավարման վարչության պետ։ 2017 թվականից մինչև 2020 թվականի նոյեմբերի 19-ը հանդիսացել է «Մոգո» ունիվերսալ վարկային կազմակերպության գլխավոր տնօրենը։ 2018 թվականից մինչև 2020 թվականի նոյեմբերի 19-ը միաժամանակ եղել է Հայաստանի Հանրապետության Վարչապետի խորհրդական՝ հասարարական հիմունքներով։
2007 թվականից դասավանդում է Երևանի պետական համալսարանում։
Այժմ «Ապրելու Արցախ» և «Ապրելու» հիմնադրամների համահիմնադիր-գլխավոր տնօրենն է։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2021 թվականի օգոստոսի 15-ին Հայաստանի աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախկին նախարար, Արցախի Աշխատանքի, սոցիալական և միգրացիայի հարցերի նախկին նախարար Մանե Թանդիլյանի հետ հիմնադրել է «Ապրելու երկիր» կուսակցությունը։ Քաղաքական ուժի քաղաքական խորհրդի անդամ է։
2012 թվականի նոյեմբերին 8-ին Մեսրոպ Առաքելյանը նախաձեռնող խմբի անդամների հետ հիմնադրել է «Առաքելություն» կուսակցությունը։ 2013 թվականի մայիսին մասնակցել է Երևանի ավագանու ընտրություններին՝ գլխավորելով ընտրություններին առանձին ցուցակով հանդես եկող «Առաքելություն» կուսակցության ցուցակի առաջին համարը։
2018-2020թթ. եղել է Վարչապետի խորհրդական` հասարակական հիմունքներով։
2020թ նոյեմբերին նշանակվել է ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար, պաշտոնից  հրաժարական է տվել 2021 թվականի ապրիլին։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարանիկի (Սալսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բարանիկի (այլ կիրառումներ)Բարանիկի (ռուս.՝ Бараники), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում։ Մտնում է Եկատերինովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մարգարիտա Դարբինյան

Մարգարիտա Հովնանի Դարբինյան-Մելիքյան (մարտի 18, 1920(1920-03-18), Բաթում, Ռուսական կայսրություն - մարտի 9, 2021(2021-03-09), Երևան, Հայաստան), հայ պատմաբան, թարգմանիչ։ Պատմական գիտությունների թեկնածու (1955): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Մարգարիտա Դարբինյանը ծնվել է 1920 թվականի մարտի 18-ին Վրացական ԽՍՀ Բաթում քաղաքում։ Հայրը եղել է հայ կաթոլիկ, մայը՝ լեհ կաթոլիկ։ Ծնողները տիրապետել են ռուսերենին, հայրը լեհերենին չի տիրապետել, մայրը՝ հայերենին։ Տանը խոսել են ռուսերեն։ Հայերեն սովորել է գրաբարի միջոցով։ 1941 թվականին Մարգարիտա Դարբինյանն ավարտել է Մոսկվայի մանկավարժական ինստիտուտը։ Վերադառնալով Հայաստան՝ աշխատանքի է նշանակվել Չիբուխլուում (այժմ՝ Ծովագյուղ) 1951-1957 թվականներին դասավանդել է Երևանի ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտում, 1958-1959 թվականներին եղել է Արևելագիտության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, 1959 թվականից՝ Մատենադարանի ավագ գիտաշխատող։
Ուսումնասիրել և գրաբարից ռուսերեն է թարգմանել հայ պատմագրության սկզբնաղբյուրները և կազմել ծանոթագրությունները։ Կազմել է Թովմա Արծրունու «Պատմութիւն տանն Արծրունեաց» երկի քննական բնագիրը, գրել առաջաբանը և ծանոթագրությունները։
Նարեկացու «Մատյան ողբերգության» պոեմի՝ «Նարեկի» ռուսերեն գեղարվեստական թարգմանությունները, որ կատարել են Ն. Գրեբնյովը (1969) և հետո՝ Վ. Միկուշևիչը (1985), հիմնված են Մարգարիտա Դարբինյանի և նրա գործընկերուհի Լենա Խանլարյանի՝ գրաբարից արված տողացի թարգմանության վրա։ 1988 թվականին «Արևելքի մատենագրության հուշարձաններ» շարքի շրջանակում լույս է ընծայվել «Մատյան ողբերգության» ռուսերեն թարգմանության գիտական ու ամբողջական տարբերակը՝ գործընկերուհիներ Մ. Դարբինյան-Մելիքյանի և Լ. Խանլարյանի թարգմանությամբ։
Թարգմանություններ է արել նաև պարսկերենից, գերմաներենից, անգլերենից, ֆրանսերենից, իտալերենից, արաբերենից։


== Պարգևներ ==
Հայրենական պատերազմի շքանշան


== Թարգմանություններ ==
Զաքարիա Քանաքեռցի, Պատմագրություն, 1969։
Սիմեոն Լեհացի, Ուղեգրություն, 1965։
«Անանուն Զրուցագրի պատմությունը», 1971։
Հովհաննես Դրասխանակերտցի, «Պատմություն Հայոց», 1986։
Գրիգոր Նարեկացի, «Մատյան ողբերգության», 1988։
Թովմա Արծրունի, «Արծրունյաց տան պատմություն», 2001։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեսյոլոե (գյուղ, Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեսյոլոեՎեսյոլոե (ուկրաիներեն՝ Веселе), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վեսյոլոե գյուղում բնակվում էր 307 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
1492։ Դրախտի գրավում

«1492։ Դրախտի գրավում» (անգլ.՝ 1492: Conquest of Paradise), ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի և Իսպանիայի համատեղ արտադրության պատմական ֆիլմ։ Ֆիլմը նկարահանված է Քրիստափոր Կոլումբոսի կողմից Ամերիկայի հայտնաբերման 500 ամյակին։ Ֆիլմի ռեժիսորը Ռիդլի Սքոթն է։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Քրիստափոր Կոլումբոսի կողմից Ամերիկայի հայտնաբերման մասին և ցույց տալիս այդ բացահայտման ազդեցությունը Ամերիկայի աբորիգենների, Եվրոպայի և հենց Կոլումբոսի վրա։


== Արտադրություն ==
Ֆիլմի սցենարը գրել է ֆրանսուհի լրագրող Ռոզելին Բոշը, որը տվել է պրոդյուսեր Ալեն Գոլդմանին։ Ռիդլի Սքոթը ռեժիսորի թեկնածուների ցուցակում առաջինը չէր, նրանից առաջ դիտարկվում էին Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպոլան, Ռոլան Ժոֆֆեն, Օլիվեր Սթոունը և Դավիդ Փաթմենը։ Սկոթը, ով վաղուց երազում էր աշխատել պատմական ֆիլմի վրա, այլ կինոմատոգրաֆիկական նախագծում՝ «Քրիստափոր Կոլումբոս. Ամերիկայի հայտնաբերումը» ֆիլմում համարվում էր պոտենցիալ ռեժիսոր, որը Ալեքսանդր և Իլիա Զալկինդների արտադրություն էր։
Քրիստափոր Կոլումբոսի դերը խաղացել է ֆրանսիացի դերասան Ժերար Դեպարդիեն, ում Ռիդլի Սքոթը այդ դերի համար համարում էր իդեալական թեկնածու։ Թագուհի Իզաբելլա Կաստիլացու դերը սկզբում տրված էր Անժելիկա Հյուստոնին, բայց հետո տրվեց Սիգուրնի Ուիվերին, ով առաջ Սքոթի հետ «Ուրիշը» ֆիլմում աշխատել էր։ Տեխնիկական անձնակզմից ռեժիսորի հետ աշխատել են նկարիչ-բեմադրող Նորիս Սպենսերը, կոմպոզիտոր Վանգելիսը, օպերատոր Ադրիան Բիդլը և բեմանկարիչ Էնն Մոլոն։


== Շահույթ ==
Չնայած, որ ֆիլմի բյուջեն 44 միլիոն դոլար էր, այն ԱՄՆ-ում հավաքեց ընդամենը 7,2 միլիոն դոլար։


== Դերերում ==
Ժերար Դեպարդիե - Քրիստափոր Կոլումբոս
Արմանդ Ասանտե - Գաբրիել Սանչես
Սիգուրնի Ուիվեր - Իզաբելլա I
Լորեն Դին - Ֆերդինանդ Կոլումբոս
Անխելա Մոլինա - Բեատրիս Էնրիկե դե Արենա
Քևին Դան - կապիտան Մենդես
Առնոլդ Վոսլու - Էռնանդո դե Գևարա


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
1492 Conquest of Paradise at Rotten Tomatoes
Գյոյթեփե

Գյոյթեփե (ադրբ.՝ Göytəpə), քաղաք ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Ջալիլաբադի շրջանում։ Բնակչությունը՝ ▲14 000 մարդ (2012)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտանդր (այլ կիրառումներ)

Մոնտանդր, կարող է վերաբերել՝

Մոնտանդր - համայնք Ֆրանսիայում
Մոնտանդր - Ֆրանսիայի կանտոն
Լեյն շրջան (Կանզաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեյն շրջան (այլ կիրառումներ)Լեյն շրջան (անգլ.՝ Lane County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.857 կմ² է, բնակչությունը՝ 2.155 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դայթոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1873 թ.։
Օկվանե

Օկվանե (վրաց.՝ შრომისუბანი), նակխնինում՝ Շրոմիսուբան (վրաց.՝ შრომისუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 35 մետր բարձրության վրա՝ Սև ծովի ափին։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 350 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվ Աստված ստեղծեց կնոջը (ֆիլմ, 1956)

«Եվ Աստված ստեղծեց կնոջը» (ֆր.՝ Et Dieu… créa la femme), Ռոժե Վադիմի ֆրանս-իտալական դրամատիկ կինոնկար` իր կնոջ Բրիժիդ Բարդոյի մասնակցությամբ, 1956 թվական։


== Սյուժե ==
Սյուժեի կենտրոնում զգայուն և գեղեցիկ կնոջ փոխհարաբերություններն են տարբեր տղամարդկանց հետ` եսասերի, ռոմանտիկի, ցինիկի։
Ժյուլետը մանկատան նախկին սան է, ապրում է Սեն Տրոպե առողջարանային քաղաքում` իր խնամակալների մոտ և վատ դաստիարակված, անբարո աղջկա համբավ ունի` շնորհիվ իր խենթացնող արտաքինի և աղջկական վաղ զգայունակության։ Սան Տրոպեի բոլոր տղամարդիկ խելակորույս հետապդում են նրան, սակայն Ժյուլետը կույս է և ընդդիմանում է նրանց, այդ պատճառով էլ որպես վրեժ նրա մասին վատ լուրեր են տարածում։ Ժյուլետը տանջվում է մարմնական ցանկություններից, վարքի խիստ կանոններից և այն բանի գիտակցումից, թե ինչ լուրեր են տարածում իր մասին։ 
Միակը, որի նկատմամաբ Ժյուլետն անտարբեր չէ, Անտուան Տարդյեն է (Քրիստիան Մարկան)` պատվարժան ընտանիքի ավագ որդին։ Անտուանին ևս դուր է գալիս Ժյուլետը, բայց նա չի ուզում ամուսնանալ մի աղջկա հետ, որին ամբողջ քաղաքն անբարո է համարում։ Իսկ Անտուանի ռոմանտիկ և ազնիվ կրտսեր եղբայրը` Միշելը (Ժան Լուի Տրենտինյան), վախվխելով սիրահարված է Ժյուլետին և երջանիկ կլիներ, եթե աղջիկը իր վրա ուշադրություն դարձներ։ Երիտասարդ հերոսուհուց իր ակնկնկալիքներն ուներ նաև ոչ երիտասարդ, հարուստ Էրիկ Կարադինը (Կուրդ Յուրգենս)։
Երբ Ժյուլետի առջև իրական սպառնալիք է դառնում մանկատուն վերադառնալը, Էրիկի գլխում ցինիկ միտք է ծագում. կազմակերպել Ժյուլետի ամուսնությունը միամիտ Միշելի հետ (քանի որ Անտուանի համար հասարակական կարծիքը թանկ է իր զգացմունքներից), այնուհետև խլել երիտասարդ կնոջն ու նրան դարձնել իր սիրուհին։ Միշելը, չկասկածելով իր ապագա դավաճանված ամուսնու կերպարի մասին, մեծ ուրախությամբ պատրաստ էր փրկել Ժյուլետին մանկատուն վերադառնալուց։ Ժյուլետը, որը Միշելի հանդեպ ընկերական զգացմունքներ ուներ, ցանկանալով պահպանել իր ազատությունը, համաձայնում է ամուսնանալ։ Անտուանը հեգնանքով էր նայում իր "հիմար" եղբորը, սակայն ինքն էլ իր շահն էր փնտրում այդ ամենում։ Սակայն դեռևս հայտնի չէ, թե արդյունքում այս բոլոր տղամարդկանցից ում է ընտրում անկանխատեսելի և զգացմունքային հերոսուհին։


== Դերերում ==
Բրիժիտ Բարդո — Ժյուլետ
Կուրդ Յուրգենս — Էրիկ Կարադին
Քրիստիան Մարկան — Անտուան Տարդյե
Ժան Լուի Տրենտինյան — Միշել Տարդյե


== Տես նաև ==
«Եվ Աստված ստեղծեց կնոջը (ֆիլմ, 1988)» (ռեմեյկ, 1988)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dennis Schwartz. (ապրիլի 3, 2004)։ «film review» (անգլերեն)։ Ozus' World Movie Reviews։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-17-ին։ Վերցված է 2012-08-28 
Bosley Crowther. (հոկտեմբերի 22, 1957)։ «And God Created Woman (1956) Movie Review» (անգլերեն)։ The New York Times։ Վերցված է 2012-08-28
Դիմանկարներով կարմիր խաչ

«Դիմանկարներով կարմիր խաչ» (ռուս.՝ Красный крест c портретами), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1915 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին նվիրել է մորը՝ այրիացած կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնային։
Այսօր «Դիմանկարներով կարմիր խաչ» կայսերական ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Վիրջինիայի կերպարվեստի թանգարանում (Ռիչմոնդ, Վիրջինիա, ԱՄՆ)։


== Դիզայն ==
«Դիմանկարներով կարմիր խաչ» ոսկերչական ձուն պատրաստված է արծաթից, ոսկուց։ Զարդարված է շողշողուն սպիտակ և թափանցիկ կարմիր էմալով։ Շողշողուն սպիտակ էմալով երեսապատված է արծաթյա ձուն։ Երկու կարմիր խաչերի անկյուններում թվականներ են նշված՝ «1914» և «1915»: Ձվի գագաթին տեղադրված է արծաթով գրված է Մարիա Ֆեոդորովնայի միացագիրը և թագը, իսկ հակադիր գագաթին՝ վեցաթերթ վարդաքանդակ։


== Անակնկալ ==
Ձվի անակնկալը բացվող շիրմա է՝ բաղկացած հինգ մանրանկարից։ Դրանք ստեղծված են ջրաներկով և սադափով՝ փղոսկրի վրա։ Հեղինակը Վասիլի Զուևն է։ Դիմանկարներում պատկերված են Նիկոլայ II կայսեր ընտանիքի անդամները՝ բուժքրոջ հանդերձանքով՝

Օլգա Ալեքսանդրովնա (քույրը)
Օլգա Նիկոլաևնա Ռոմանովա (ավագ դուստրը)
Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնա (կինը)
Տատյանա Նիկոլաևնա (երկրորդ դուստրը)
Մարիա Պավլովնա (ազգական)


== Պատմություն ==
Նիկոլայ II կայսրը «Դիմանկարներով կարմիր խաչ» կայսերական ոսկերչական ձուն նվիրել է մորը՝ Մարիա Ֆեոդորովնային՝ 1915 թվականին՝ Զատկի տոնին։
1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։ 1930 թվականին այն վաճառում են Արմանդ Համմերին, որը ձուն տեղափոխում է Նյու Յորք։ 1933 թվականին «Դիմանկարներով կարմիր խաչ» կայսերական ոսկերչական ձուն գնում է Լիլիան Թոմաս Պրատ Ֆրեդերիկսբուրգը՝ General Motors ընկերության սեփականատիրոջ կինը։ 1947 թվականին, ըստ վերջինիս կտակի, ձուն փոխանցվում է Վիրջինիայի կերպարվեստի թանգարանին, ուր ցայսօր էլ մշտական ցուցադրության է ներկայացված հանրության համար։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
На сайте музея
A detailed article on the "Red Cross with Imperial portraits" egg from wintraecken.nl
"Red Cross with Imperial portraits" egg at the Virginia Museum of Fine Arts Archived 2011-12-07 at the Wayback Machine.
Զոյի Կոնստանտոպուլու

Զոյի Կոնստանտոպուլու (հուն․՝ Ζωή Κωνσταντοπούλου, դեկտեմբերի 8, 1976(1976-12-08), Աթենք, Հունաստան), հույն իրավաբան (մասնագիտացած է միջազգային իրավունքի և մարդու իրավունքների ոլորտում) և ձախ քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
«Սև գնդապետների» բռնապետության դեմ պայքարող ձախ ակտիվիստների դուստրը, նրա հայրը՝ Նիկոս Կոնստանտոպուլոսը, Սիրիզա կուսակցության առաջնորդն էր։ Առաջին անգամ խորհրդարան է անցել 2012 թվականի մայիսի ընտրություններում, վերընտրվել է 2012 թվականի հունիսին՝ իր ընտրատարածքի ռեկորդային քվեներով։ 2015 թվականի հունվարի 27-ին նա առաջադրվել էր Հունաստանի խորհրդարանի խոսնակի պաշտոնում։ Նա ընտրվել է 2015 թվականի փետրվարի 6-ին ռեկորդային 235 ձայնով (300 ձայնից, նրա օգտին քվեարկել են բոլոր խորհրդարանական խմբակցությունները, բացի ուլտրաաջ Ոսկե լուսաբանից և Հունաստանի ստալինիստական Կոմկուսից), դառնալով երկրի պատմության մեջ Հունաստանի խորհրդարանի ամենաերիտասարդ ղեկավարը։
Նախաձեռնել և ղեկավարել է Հունաստանի արտաքին պարտքի աուդիտի հանձնաժողովը, որի աշխատանքը համակարգել է Էրիկ Տուսենը։ Նա քննադատել է իր կուսակից վարչապետ Ալեքսիս Ցիպրասի զիջումները, միջազգային վարկատուներին և դեմ է հանդես գալիս Հունաստանի համար վերջինիս կողմից ներկայացվող «խիստ խնայողության» պահանջներին։ Նաև նախաձեռնել է երկու խոշոր կոռուպցիոն գործերի՝ «Siemens» ընկերության հետ կապված սկանդալի և «Լագարդի ցուցակից» հույն օլիգարխների հարկերից խուսափելու գործով դատավարություն, ինչպես նաև նախագահել է պրոֆիլային հանձնաժողովում, որը Գերմանիայից փոխհատուցում էր պահանջում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում օկուպացիայի համար։
Արմատական ձախերի կոալիցիայի (Սիրիզա) նախկին ակտիվիստուհին 2015 թվականի սեպտեմբերի 20-ի ընտրություններում առաջադրվել էր Սիրիզա անջատված «Ժողովրդական միասնություն» կուսակցության «ձախ պլատֆորմ» հիմնադրված կուսակցությունից։ 2016 թվականի ապրիլի 19-ին գործարկել է սեփական ձախակողմյան «Ազատության կուրս» կուսակցությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սմելա (գյուղ, Խմելնիկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍմելաՍմելա (ուկրաիներեն՝ Сміла), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սմելա գյուղում բնակվում էր 369 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 283,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուրու

«Ուրու», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություներից՝ գրված 1891 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծություննը գրել է 1891 թվականին։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ «Սիրո տեսիլներ» վերնագրով տպագրվել է 1899 թվականին «Թատրոն» հանդեսի առաջին համարում (էջ 31)։ 1908 թվականին Բաքվում լույս է տեսել Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքում (էջ 18), ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում։
Արտատպվել է Բաքվում՝ 1908 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքից։


== Ծանոթագրություններ ==
(20536) Տրեյսիկարտեր

(20536) Տրեյսիկարտեր, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի սեպտեմբերի 7-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(20536) Տրեյսիկարտեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Միրտոս

Միրտոս (հունարեն՝ Παραλία Μύρτου [Míːrtɒs]), լողափ Հոնիական ծովում գտնվող հունական Կեֆալոնիա կղզու հյուսիսարևմտյան մասում, Ագիա Դինատի (1131 մ) և Կալոն Օրոս (901 մ) սարերի ստորոտում։
Հունաստանի զբոսաշրջության նախարարության կողմից պարբերաբար կազմվող և հրապարակվող՝ երկրի լավագույն լողափերի վարկանիշային աղյուսակում Միրտոսն արդեն տասներկու անգամ գրավել է առաջին տեղը։ Միջազգային աղյուսակներում (չարթերում) նույնպես Միրտոսը ներկայացվում է որպես զմրուխտերանգ, զուլալ ջրով, չքնաղ բնությամբ, տրանսպորտային մատչելիությամբ  ու հարմարավետությամբ աչքի ընկնող լողափ, որ լավագույններից մեկն է։ Որոշ աղբյուրներում այն նկարագրվում է որպես «Հունաստանի ամենադրամատիկ լողափը, որ ունի մեկուկես մղոն ձգվածություն և շլացուցիչ ճերմակություն»։ Ծածկված է մարմարի կերպափոխված կրաքարի մանրաբեկորներով։
Լողափ կարելի է հասնել մերձակա Դիվարատա կամ նավահանգստային Ագիա Էֆիմիա բնակավայրից ձգվող  երկու կիլոմետրանոց ոլորապտույտ ճանապարհով, որով զբոսաշրջային եռուն տարեշրջանի ողջ ընթացքում երթուղային ավտոբուսներ են կանոնավոր երթևեկում՝ նախօրոք կազմված ու հրապարակված չվացուցակի համաձայն։ Լողափին գործում են բար-սրճարան (մերձակայքում՝ նաև պանդոկներ), հովանոցների ու անհրաժեշտ այլ պարագաների վարձույթի կետեր, ավտոկայանատեղի։
Միրտոս լողափին են նկարահանվել «Նավապետ Կորելլիի մանդոլինները» կինոնկարի որոշ տեսարաններ՝ Նիկոլաս Քեյջի և Պենելոպա Կրուսի մասնակցությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Δείτε την παραλία Μύρτος με εικονική περιήγηση 360°, από το 360sites.gr Archived 2014-07-08 at the Wayback Machine.
kefaloniavisit.com: The famous beach of Myrtos
Myrtos Beach video
Ուոքեր շրջան (այլ կիրառումներ)

Ուոքեր շրջան, կարող է վերաբերել՝

Ուոքեր շրջան - ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը
Ուոքեր շրջան - ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը
Դիմիտրիոս Մակրիս

Դիմիտրիոս Մակրիս (հին հունարեն՝ Δημήτριος Μακρής, 1772, Եվրիտանիա, Օսմանյան Հունաստան - 1841, Եվրիտանիա, Հունաստանի թագավորություն), Հունաստանի ազգային-ազատագրական պայքարի գործիչ, կլեֆտոսների և արմատոլոյների շարժման համահիմնադիր։
Եղել է Հունաստանի ազատագրության համար պայքարող «Ֆիլիկի էթերիայի» կազմակերպության անդամ և ակտիվորեն մասնակցել է Կենտրոնական Հունաստանի արևմտյան հատվածի ազատագրությանը։


== Կենսագրություն ==
Դիմիտրիոս Մակրիսը ծնվել է 1772 թվականին օսմանահպատակ Հունաստանի Եվրիտանիա շրջանի Գավալու փոքրիկ բնակավայրում։ Նրա հայրը՝ Եվանգելոս Մակրիսը, եղել է 1770 թվականների ապստամբության կազմակերպիչներից և իրագործողներից մեկը։ Հոր մահից հետո դարձել է Զիղոսի համայնքապետը։
Դիմիտրիոսի կյանքն ու կենսագրությունը մեծապես կապված է Հունաստանի ազգային-ազատագրական հեղափոխության հետ, քանի որ վերջինս եղել է այդ պայքարի առաջամարտիկներից մեկը։ Ի սկզբանե Դիմիտրիոսը կապիտան Գեորգիոս Սֆալտոսի ենթակայության ներքո ծառայել է որպես կլեֆտոս, իսկ Սֆալտոսի մահվանից հետո անձամբ ստանձնել է ռազմական ստորաբաժանման ղեկավարությունը։
Ցկյանս եղել է Զիղոսի արմատոլոյը, սակայն երբեք չի համագործակցել Յանինայի Ալի փաշայի հետ։ Հայրենիքին նվիրված անշահախնդիր գործունեության համար վերջինս նախքան համազգային պայքարի մեկնարկը հրավիրվել է «Ֆիլիկի էթերիա» և անդամակցել որպես արևմտյան մայրցամաքային Հունաստանի ներկայացուցիչ։
Հունաստանի ազգային-ազատագրական պատերազմի տարիներին Դիմիտրիոսը մասնակցել է բազմաթիվ ռազմական առճակատումների, այդ թվում՝ Մեսոլոնգիոնի ազատագրմանը։ Քաղաքի պաշարման ընթացքում Դիմիտրիոսը ծանոթացել է քաղաքի ամենանշանավոր դեմքերից մեկի՝ Սամոս Ռազի-Կոտսիկասի դստեր՝ Եփրաքսիայի հետ և շուտով ամուսնանում նրա հետ։ Հաջորդիվ Մակրիսը Ագրինիոնում և Այտորիկոյում կռվում է թուրքերին զինակցող ալբանական խաժամուժի դեմ՝ համագործակցելով Ալեքսանդրոս Մավրոկիրդատոսի հետ։ 1823 թվականին Դիմիտրիոսը ստանում է գեներալի աստիճան։ Ազգային-ազատագրական շարժման հաղթանակից և Հունաստանի թագավորության հռչակումից հետո Դիմիտրիոսը ստանում է բազմաթիվ քաղաքական և ռազմական շքանշաններ ու մեդալներ։ Ռազմական գործողությունների դադարելուց հետո 1841 թվականին Մակրիսը վերադառնում է ծննդավայր Գավալու, որտեղ էլ 1841 թվականին կնքում է իր մահկանացուն։


== Տես նաև ==
Ալեքսանդրոս Մավրոկորդատոս
Հունաստանի անկախության պատերազմ


== Ծանոթագրություններ ==
Վիխլյա (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)

Վիխլյա (ուկրաիներեն՝ Вихля), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիխլյա գյուղում բնակվում էր 83 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,468 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 177,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պավլովո (գյուղ, Պիժանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊավլովոՊավլովո (ռուս.՝ Павлово), գյուղ Ռուսաստանի Կիրովի մարզի Պիժանսկի շրջանի կազմում։ Իժևսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։


== Աշխարհագրութուն ==
Գտնվում է Կերմեժ գետի ձախ բարձր ափին։


== Պատմություն ==
Այժմյան Պավլովոն միավորում է նախկին Պավլովո, Շարաուի, Լարիչի, Բորոկ, Բուդիլովո բնակավայրերը։ Հիմնադրվել է որպես գյուղական բնակավայր։ Այն սկսել է գյուղ կոչվել խորհրդային տարիներին՝ ըստ բնակչության թվի և եկեղեցու բացակայության։ Հարևան Սոլոմինո գյուղակն ըստ այդ չափանիշների խորհրդային տարիներին դարձել է գյուղ։


== Բնակչություն ==


== Մշակույթ ==
Պավլովսկի գավառագիտական թանգարանը հիմնադրվել է 1975 թվականին Վիտալի Սոլոմինի կողմից։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուտուզովկա (գյուղ, Դոբրոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուտուզովկաԿուտուզովկա (ուկրաիներեն՝ Кутузовка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուտուզովկա գյուղում բնակվում էր 68 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
1952 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլներն ըստ Billboard ամսագրի

1952 թվականի ԱՄՆ-ի լավագույն սինգլները (անգլ.՝ Billboard Year-End Hot singles of 1952), Billboard ամսագրի ամենահայտնի սինգլների վերջնական ցուցակը, ըստ 1952 թվականի վաճառքի տվյալների։


== 1952 թվականի ցուցակ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Billboard Hot 100


== Արտաքին հղումներ ==
Top 100 лучших синглов по годам (Архив)
Billboard Top Hits 1946-1958 mp3billboardtophits.blogspot.com
Սինայի թերակղզի

Սինայի թերակղզի (արաբ․՝ شبه جزيرة سيناء‎‎, Shibh Jazirat Sina; եբրայերեն՝ סיני‎), թերակղզի Ասիայի արևմուտքում, Կարմիր ծովի Սուեզի և Աքաբա ծոցերի միջև, Եգիպտոսի տարածքի մաս։ Տարածությունը մոտ 25 հզ․ կմ2 է։ Հարավում ձգվում են մինչև 2637 մ բարձրությամբ Կատերինե լեռները։ Հյուսիսում մակերևույթն իջնում է մինչև 500 մ։ Տիրապետում են խիստ կտրտված քարային սարավանդները։ Կան նավթի և մանգանի հանքավայրեր։
Կլիման չոր արևադարձային է։ Տարեկան տեղումները մինչև 50 մմ են։ Մշտահոս գետեր չկան։ Բուսածածկույթը նոսր անապատային է։ Զբաղվում են քոչվոր անասնապահությամբ, օազիսներում՝ փյունիկյան արմավենու, գարու, կորեկի, եգիպտացորենի մշակությամբ։ Սինայի թերակղզում է Սբ․ Եկատերինայի վանքը (IV դ․)։
Վարուժան Հակոբյան

Վարուժան Էդուարդի Հակոբյան (նոյեմբերի 19, 1983(1983-11-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ԱՄՆ-ը ներկայացնող հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր (2004)։ 2010 թ. աշխարհի փոխչեմպիոն ԱՄՆ-ի ընտրանու կազմում։
1998 թ. Հայաստանի ընտրանու կազմում հաղթել է առաջին Մանկական շախմատային օլիմպիադայում։
Լավագույն արդյունքները՝ Մոսկվա (1997, Կասպարովի գավաթ պատանեկան մրցաշար, 2-րդ տեղ), Աբու Դաբի (2000, 2 - 6-րդ տեղեր), Լոս Անջելես (2001, 2 - 3-րդ տեղեր և 2002, 3-րդ տեղ), Լաս Վեգաս (2002, 2 - 4-րդ տեղեր), Ֆիլադելֆիա (2002, 1 - 9-րդ տեղեր), Սան Ֆրանցիսկո (2002, 1-ին տեղ), Վերմոնտ (2003, 2 - 5-րդ տեղեր), Բուրբանկ (2003, 1-ին տեղ), Լոս Անջելես (2003, ԱՄՆ-ի բաց առաջնություն 1-ին տեղ), Ագուրա Հիլզ (2004, 3 - 4-րդ տեղեր), Չիկագո (2004, 3-8-րդ տեղեր), Լաս Վեգաս (2004, 1-5-րդ տեղեր), Ֆիլադելֆիա (2004, 1-ին տեղ)։ Բրոնզե մեդալ է նվաճել 2006 թ. և 2008 թ. Շախմատային օլիմպիադաներում։


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Վարուժան Հակոբյանի անձնական քարտը  365chess.com կայքում
Վարուժան Հակոբյանի անձնական քարտը OlimpBase.org կայքում
Պոլուզորիե (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)

Պոլուզորիե (ուկրաիներեն՝ Полузіря), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Պոլուզորիե գյուղում բնակվում էր 328 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1806 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 181,62 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բեսթսելլեր

Բեսթսելլեր (անգլ.՝ bestseller՝ ամենից լավ վաճառվող բառից), հայտնի գիրք կամ բազմաքանակ այլ հրատարակություններ (օրինակ՝ երաժշտական ալբոմ, համակարգչային խաղ), որը հայտնվել է ամենաշատ վաճառվածների ցանկում։ Բեսթսելլեր տերմինը վաճառքի հստակ չափ և ստեղծագործության որակ չի սահմանում, այն ուղղակի վկայում է մեծ հանրաճանաչության մասին, ինչպես օրինակ՝ բլոկբաստեր տերմինը ֆիլմարտադրությունում, և հիթ տերմինը, որն օգտագործվում է շատ հայտնի երաժշտական ստեղծագործության բնութագրման համար։


== Պատմություն ==
Բեսթսելլեր տերմինը այնքան էլ երկար պատմություն չունի։ Առաջին անգամ այն օգտագործվել է 1889 թվականին։ Բայց ֆենոմը, երբ նոր տպագրված գիրքը անմիջապես ձեռք է բերում մեծ հանրաճանաչություն, հայտնի է եղել է վաղուց, երբ ստեղծվել են տպագիր գրքերը։ Հին գրքերի համար, որոնց շրջանառությունը շատ չի եղել, գնահատման լավագույն ձևը վերահրատարակություների քանակն է։ Այն ժամանակ հեղինակային իրավունքի համակարգը նորաստեղծ էր, և եթե աշխատում էր, ապա շատ դանդաղ։ Դա հանգեցրեց այն բանին, որ տարբեր հրատարակչությւոններ կարող էին հրատարակել միևնույն ստեղծագործությունը, որը բնականաբար մեծացրել է հրատարակությունների քանակը։
Տպագրության վաղ շրջանում գրեթե բոլոր հայտնի գրքերը կրոնական էին։ Քանի որ այն ժամանակ գրքի արժեքը կախված էր նրա ծավալից, որպեսզի գիրքը հայտնի դառնար պետք է լիներ փոքրածավալ։ Միևնույն ժամանակ, Աստվածաշունչը իր ծավալի պատճառով մնաց բավականին թանկարժեք գիրք մինրև 19-րդ հարյուրամյակ, այդ պատճառով քիչ օրինակներ են տպագրվել։


== Ներկայումս ==
Բեսթսելլերների տարբեր ցանկեր հիմնականում կազմում են գեղարվեստական կամ ոչ գեղարվեստական ստեղծագործությունների հիման վրա։ Երբեմն ցանկերի կազմողները ավելացնում են այլ կատեգորիաներ։ Օրինակ՝ «Նյու Յորք Թայմս» թերթը, որն ամեն շաբաթ հրապարակում է բեսթսելլերների ցանկ 2011 թվականին ներկայացրեց «Գրքեր երեխաների համար» կատեգորիան։ Դրա հիմնական պատճառը Հարրի Փոթթերի մասին գրքերը գեղարվեստական գրականության բեսթսելլերների ցանկից հանելն էր, քանի որ մեկ տարվա ընթացքում դրանք աընդմեջ զբաղեցնում էին ցանկի առաջին երեք հորիզոնականները։
Այժմ տարբերակում են երկու ձևի՝ կոշտ և փափուկ կազմերով բեսթսելլերներ։ Սովորաբար առաջինը լույս է տեսնում կոշտ կազմով գիրքը, որը շատ ավելի թանկ է։ Որոշ ժամանակ անց նոր լույս է տեսնում փափուկ կազմովը, որն ավելի էժան է և նախատեսված է մեծաքանակ ընթերցողների համար։ Կոշտ կազմով գրքի հեղինակությունը խթանում է փափուկ կազմով գրքի թողարկմանը, բայց նաև լինում է հակառակը՝ եթե կոշտ կազմով գիրքը շատ լավ է վաճառվում, ապա ավելի էժան տարբերակը թողարկելու կարիք չկա։
Տարբեր երկրներում գոյություն ունեն տարբեր կանոններ բեսթսելլերների մասին։ Օրինակ Մեծ Բրիտանիայում բեսթսելլեր համարվում է մեկ շաբաթվա ընթացքում 4000 վաճառք ունեցող գիրքը, իսկ Կանադայում՝ 5000։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայկական բեսթսելլերներ
Ղզըլքիլիսա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ղզըլքիլիսա (այլ կիրառումներ)Ղզըլքիլիսա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քրոմոպլաստներ

Քրոմոպլաստներ (քրոմա․․․ և πλαςτός- կերտված, ձևավորված), բուսական բջիջների գունավորված ներբջջային օրգանելներ, պլաստիդների տիպ։ Լինում են գնդաձև, իլիկաձև, մանգաղաձև և անկանոն բազմանկյունաձև։ Գունավորումը (նարնջագույն, դեղին կամ գորշ) կախված է հիմնականում կարոտինոիդների առկայությունից։ Քրոմոպլաստները սովորաբար առաջանում են քլորոպլաստներից, դրանցում կանաչ պիգմենտների՝ քլորոֆիլների քայքայման հետևանքով։ Քլորոպլաստների սպիտակուցա–լիպիդային թաղանթների համակարգը ճեղքվում է, սպիտակուցային բաղադրամասն անջատվում, արտահոսում է պլաստիդներից, իսկ լիպիդայինը մնում է ներսում։ Կարոտինոիդները լուծվում են լիպիդի մեջ և պլաստիդները ներկում նարնջագույն ու դեղին։ Երբեմն քրոմոպլաստները առաջանում են անգույն պլաստիդներից՝ լեյկոպլաստներից (օրինակ, գազարի արմատապտուղներում)։
Հիրոկի Կոսայ

Հիրոկի Կոսայ (ճապ.՝ 香西 洋樹, փետրվարի 8, 1933(1933-02-08) կամ 1933, Կուրասիկի, Օկայամա (պրեֆեկտուրա), Ճապոնիա), ճապոնացի աստղագետ, գիսաստղերի և աստերոիդների հայտնաբերող, աշխատել է Կիսոյի աստղադիտարանում։
Ծնվել է Օկայամա պրեֆեկտուրայի Կուրասիկի քաղաքում։ 1976-ից 1986 թվականները հայտնաբերել է 93 աստերոիդ, որոնցից 92-ը հայտնաբերվել են համատեղ այլ ճապոնացի աստղագետ Կիիտիրո Ֆուրուկավայի հետ։ Նա նաև դարձել է D/1977 C1 (Սկիֆ-Կոսայ) գիսաստղի համահայտնաբերող։
Հիրոկի Կոսայը միջնակարգ դպրոցը ավարտելուց հետո ընդունվել է Կեյո համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետ, սակայն չավարտելով ուսումը թողնում է համալսարանը և զբաղվում աստղագիտությամբ։ Հետագայում նա դառնում է արհեստավարժ հետազոտող և Ճապոնիայի ազգային աստղադիտարանի աստղաֆիզիկայի ֆակուլտետի դոցենտ։
Որպես գիտության մեջ նրա ներդրման ճանաչում, Հիրոկի Կոսայի անունով է կոչվել 3370 համարի աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անտալ Հիդաշ

Անտալ Հիդաշ (հունգ.՝ Hidas Antal, դեկտեմբերի 18, 1899(1899-12-18), Գյոդյոլլյո, Pest-Pilis-Solt-Kiskun County, Հունգարիայի թագավորություն, Ավստրո-Հունգարիա - հունվարի 22, 1980(1980-01-22), Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն)), հունգարացի բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
1920 թվականից ընդգրկվել է Հունգարիայի կոմունիստական կուսակցության կազմում։ 1925-1959 թվականներին եղել է տարագիր ԽՍՀՄ-ում։ 1926-1932 թվականներին Մոսկվայում աշխատել է որպես Հեղափոխական գրողների միջազգային միավորման քարտուղար։
«Մորաքրոջս այգին» (1958), «Կարոտում ենք քեզ» (1968) ժողովածուները համակված են հայրենիքի կարոտով։ Հիդաշը գրել է նաև վեպեր՝ «Պարոն Ֆիցեկը» (1936), «Մարտոնը և նրա ընկերները» (1959), «Այլ երաժշտություն է պետք» (1963)։


== Ծանոթագրություններ ==
1438

1438 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1438 թվականն է, 
XV դարի 38-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Նոյեմբերի 2

Նոյեմբերի 2, տարվա 306-րդ (նահանջ տարիներին՝ 307-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 59 օր։


== Դեպքեր ==
1914 - Առաջին համաշխարհային պատերազմ՝
Ռուսաստանը պատերազմ է հայտարարում Օսմանյան կայսրությանը, Դարդանելի նեղուցը փակվում է
1938 - Հունգարիան գրավում է Սլովակիայի հարավային մասը
1956 - Հունգարիայի կառավարությունը հայտարարում է Վարշավյան դաշինքից դուրս գալու մասին


== Ծնունդներ ==
1699 - Ժան Բատիստ Շարդեն, ֆրանսիացի նկարիչ (մ. 1779)
1755 - Մարի Անտուանետ Marie Antoinette Ֆրանսիայի թագուհի (մ. 1793)
1829 - Միքայել Նալբանդյան (մ. 1866) գրող և փիլիսոփա
1865 - Ուորեն Հարդինգ Warren Harding ամերիկացի լրագրող և քաղաքական գործիչ, ԱՄՆ 29-րդ նախագահը (մ. 1923)
1870 - Մուշեղ Բագրատունի, երգիծաբան
1906 - Լուկինո Վիսկոնտի Luchino Visconti իտալացի ռեժիսոր և դրամատուրգ (մ. 1976)
1915 - Քեյ Արմեն (Արմենուհի Մանուկյան) Kay Armen հայազգի ամերիկացի երգչուհի (մ. 2011)
Արցախի պատերազմի մասնակիցներ՝
1969 - Գառնիկ Ալեքսանյան (զ. 1992)
1972 - Սարգիս Հովսեփյան, ֆուտբոլիստ և մարզիչ
1974 - Սոֆյա Պոլգար, հունգարացի շախմատիստուհի
1977 - Ելիցա Թոդորովա Елица Тодорова բուլղարացի երգչուհի


== Մահեր ==
1912՝ ռուս գրող Դմիտրի Մամին-Սիբիրյակ
1948՝ ռուս սովետական դերասանուհի Վերա Միչուրինա-Սամոյլովա
1950՝ իրլանդացի գրող Ջորջ Բերնարդ Շոու
1975՝ իտալացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ Ջովաննի Դեյնի
Արցախի պատերազմում զոհվածներ՝
1993՝Սարմեն Ալավերդյան
2005՝ իտալացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ Ֆերուչչո Վալկարեջի
2007՝ բալետի սովետական արտիստ և բալետ-մայստեր Իգոր Մոիսեև
2011՝ էստոնացի խորհրդային բասկետբոլիստ և մարզիչ Իլմար Կուլամ


== Տոներ ==
Գոհաբանության օր՝
Լիբերիա


=== Կրոնական ծեսեր ===
Մեռելոց՝
Լեհաստան, Մեքսիկա, Պորտուգալիա. Իտալիա և Վենեսուելա
Բոլոր հոգիների օր՝
Հռոմի Կաթոլիկ և Անգլիկան եկեղեցիներ


== Ծանոթագրություններ ==
Մաքս Լիբերման

Մաքս Լիբերման (գերմ.՝ Max Liebermann, հուլիսի 20, 1847(1847-07-20)[…], Բեռլին, Պրուսիայի թագավորություն - փետրվարի 8, 1935(1935-02-08)[…], Բեռլին, Նացիստական Գերմանիա), հրեական ծագմամբ գերմանացի նկարիչ և գրաֆիկ, համարվում է Ֆրանսիայից դուրս իմպրեսիոնիզմի գլխավոր ներկայացուցիչներից մեկը։
Վեյմարում կրթություն ստանալուց հետո, որոշ ժամանակ ապրելով Փարիզում և Նիդերլանդներում, Լիբերմանը սկզբում նկարել է նատուրալիստական կտավներ՝ սոցիալական թեմաներով։ Հետաքրքրվելով ֆրանսիական իմպրեսիոնիզմով, 1880 թվական-ից սկսած, Լիբերմանը սկսել է ստեղծագործել բաց տոներով և շտրիխների ավելի ակտիվ տեխնիկայով։ Նրա աշխատանքը նշանավորել է 19-րդ դարի արվեստի անցումը վիլհելմինիստական և Վեյմարյան հանրապետության ժամանակաշրջանների դասական մոդեռնին։ Նկարիչը մեծ դեր է ունեցել այս ձևափոխման մեջ՝ գլխավորելով Բեռլինյան միավորումը։ Սկսած 1920 թվական-ից մինչև 1933 թվական-ի իր հրաժարականը, հետևելով նացիոնալ-սոցիալիզմի ներխուժմանը քաղաքականության մեջ՝ արվեստի ոլորտում, Լիբերմանը ղեկավարել է Պրուսսիայի արվեստների ակադեմիան։ Կյանքի վերջին տարիները Մաքս Լիբերմանը անցկացրել է Բեռլինում։


== Կենսագրություն ==
1866-1868 թվականներին սովորել է Բեռլինում, 1868-1872 թվականներին՝ Վայմարում։ Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսոր (1897), պրեզիդենտ (1920) և պատվավոր պրեզիդենտ (1932)։ Ֆաշրիզմի օրոք հետապնդվել է։ Կրել է Դ. Կուրբեի, Յո. Իսրայելսի, Մ. Մունկաչիի ազդեցությունը, հանդես է եկել որպես գերմանական ռեալիզմի շարունակող։ Վաղ շրջանի գործերում պատկերել է բանվորուհիների, գյուղացիների, արհեստավորների, ձկնորսների («Սագերի փետրումը», 1872, «Վշամանարան», 1887, երկուսն էլ՝ Ազգային պատկերասրահ, Բեռլին)։ 1890-ական թվականներից դարձել է գերմանական իմպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ։ Լիբերմանը նաև խոշոր դիմանկարիչ է, գրաֆիկ, արվեստի հարցերին նվիրված գրքերի հեղինակ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Սպլավնուխա

Սպլավնուխա (ռուս.՝ Сплавнуха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կարամիշ գետի ձախ ափին՝ 78 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 27 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  05010300112107000008443
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000844
Ավազանի կոդը - 05.01.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բյուիր սյուր լ'Անկր

Բյուիր սյուր լ'Անկր (ֆր.՝  Buire-sur-l'Ancre), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 324 մարդ, բնակչության խտությունը` 61.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.28 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 23 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 209 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 153-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,2 %։ 153 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 143 անձ (78 տղամարդ և 65 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (5 տղամարդ և 5 կին)։ 56 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկտոր Չանով

Վիկտոր Վիկտորի Չանով (ուկրաիներեն՝ Віктор Вікторович Чанов, հուլիսի 21, 1959(1959-07-21), Դոնեցկ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 8, 2017(2017-02-08), Կիև, Ուկրաինա), խորհրդային և ուկրաինացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ ԽՍՀՄ միջազգային կարգի սպորտի վարպետ (1980)։ ԽՍՀՄ Սպորտի վաստակավոր վարպետ (1986)։


== Կենսագրություն ==
Կարիերան սկսել է Դոնեցկի «Շախտյորում»։ Կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Կիևի «Դինամոյի» դարպասները պաշտպանելով։
Դարպասապահ Վիկտոր Չանովի որդին է, խորհրդային ֆուտբոլիստ և ռուս մարզիչ Վյաչեսլավ Չանովի կրտսեր եղբայրը։ ԽՍՀՄ 1980-ական թվականների լավագույն դարպասապահներից մեկը։
«ԲԿՄԱ-«Բորիսֆեն» (Կիև) ակումբի մարզիչն է եղել (1995, 1996), ինչպես նաև գլխավոր մարզիչը (1996)։
Մահացել է 2017 թվականի փետրվարի 8-ին:Մահվան պաշտոնական պատճառը դեռևս չի հրապարակվել, Վիկտոր Չանովի հարսը հերքել ավելի վաղ նրա վրա հարձակման հետ կապված տեղեկությունը։ 2017 թվականի փետրվարի 9-ին Ուկրաինայի Ազգային ոստիկանությունը հայտարարել է դատաբժշկական փորձաքննություն անցկացնելու մասին՝ պարզաբանելու Չանովի մահվան պատճառները։


== ԽՍՀՄ հավաքական ==
Ընդամենը խաղացել է 21 խաղ, բաց է թողել 8 գնդակ։
Առաջին խաղ. 1982 թվականի մարտի 10-ին Հունաստանի հավաքականի հետ (2:0)
Վերջին խաղ. 1990 թվականի մայիսի 16-ին Իսրայելի հավաքականի հետ (2:3)
ԽՍՀՄ հավաքականի հայտացուցակում է եղել աշխարհի երեք եզրափակիչ մրցաշարերում (1982, 1986, 1990), սակայն խաղացել է միայն մեկում՝ 1986 թվականին Կանադայի հավաքականի դեմ խաղում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Էջը «Ռուսաստանի ազգային հավաքականի» կայքում»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-30-ին։ Վերցված է 2017-02-09 
Վիկտոր Չանով. «Տասնհինգ ինձ համար, երեք՝ Դասաևի» «Սպորտ Էքսպրես», 31 հունվարի 2014
1086

1086 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1086 թվականն է, 
XI դարի 86-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մ.թ.ա. 611


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Դեդոփլիս-Ծղարոյի հայկական դպրոց

Դեդոփլիս-Ծղարոյի հայկական դպրոց հայկական դպրոց, որը գտնվել է Վրաստանի Կախեթի մարզի Դեդոփլիսծղարո քաղաքում։


== Պատմություն ==
1884-85 թվականներին երեցփոխ Արտեմ Օթարյանը գյուղում (1938 թվականին գյուղը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ) կառուցել է քարաշեն պատշգամբներով 4 սենյականոց շենք։ Նա նպատակ է ունեցել 1891 թվականից գյուղում բացել ծխական դպրոց։  Ավանի փոքրաթիվ հայերի նախաձեռնությամբ դպրոցը  բացվում է 1893 թվականի սեպտեմբերի 26-ին։ Այն օծվել է «Խրիմյան» անվամբ՝ ի պատիվ Խրիմյան Հայրիկի։
1894 թվականին դպրոցն ունեցել է 1 ուսուցիչ և 23 արական սեռի աշակերտ։
Դպրոցի գոյությանը մեծ դեր է ունեցել երեցփոխ Ա. Օթարյանը, որն «...իր հաշւով պահել է դպրոցը, ծախսելով երեք տարում մօտ 1700 ր.: Դպրոցի շարժական գոյքը ձեռք է բերված Օթարեանի միջոցներով։ Շինութիւնը արժէ մօտ 2000 ր.»։
1896 թվականին կառավարության հրամանով դպրոցը փակվել է և վերաբացվել 1909 թվականի աշնանը։
1911 թվականին դպրոցը եղել է  երկսեռ, քառամյա՝ 1 դասարանով, ունեցել է 1 ուսուցիչ և 23 աշակերտ՝ 11 տղա ու 12 աղջիկ, 1914 թվականին՝ 1 ուսուցիչ և 16 աշակերտ ։
1914 թվականին օրիորդ Կատարինե Լիանոզյանը դպրոցին նվիրել է «Հասկեր» պարբերականը։
1916/17 ուսումնական տարում դպրոցը գործել է Կովկասի հայոց բարեգործական ընկերության տրամադրած 150 ռուբ. նպաստի շնորհիվ։
1910 թվականին դպրոցում բացվել է գրադարան-ընթերցարան։ 1916 թվականին գրադարանն ունեցել է 500 կտոր գիրք, գրադարանավարը եղել է Հակոբ քհն. Գրիգորյանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարապետյան, Սամվել Գևորգի; Զաքարյան, Անուշավան Հազարապետի ; Հասրաթյան, Մուրադ Մարգարի ; Չոբանյան, Պավել Աշոտի; Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության (RAA) գիտական խորհուրդ.Էջ 106-107 Archived 2021-06-13 at the Wayback Machine.
Մոխորոթուբան

Մոխորոթուբան (վրաց.՝ მოხოროთუბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 620 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ճիաթուրայից հեռու է 14 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 128 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բելիչի (գյուղ, Իվանիչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելիչիԲելիչի (ուկրաիներեն՝ Біличі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1547 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բելիչի գյուղում բնակվում էր 528 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 48,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալանտեր

Ալանտեր, լեռ Իրանում, Հայկական լեռներում, Արաքս գետի աջ ափին։


== Ծանոթագրություններ ==