armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կրասնոստավ (գյուղ, Բորզնայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոստավԿրասնոստավ (ուկրաիներեն՝ Красностав), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Կրասնոստավ գյուղում բնակվում էր 375 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 375 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Երկշաքիլավորներ

Երկշաքիլավորներ (լատ.՝ Dicotyledones) կամ մագնոլիոփսիդներ (լատ.՝ Magnoliopsida), ծաղկավոր բույսերի դաս, որը բնորոշվում է սերմի սաղմում երկու շաքիլների առկայությամբ։ Խումբը ընդգրկում է մոտ 199,350 տեսակ։ Այն բույսերը, որոնք երկշաքիլավոր չեն, անվանվում են միաշաքիլավոր և սովորաբար ունեն մեկ սաղմնատերև։


== Ձևաբանական առանձնահատկություններ ==

Երկշաքիլավոր բույսերի սերմի սաղմն ունի երկու շաքիլ։ Փոխադրող խրձերը բաց են, այսինքն՝ փոխադրող խրձերն ունեն կամբիում, ի տարբերություն միաշաքիլավորների, որոնց փոխադրող խրձերը փակ են և չունեն կամբիում։ Երկշաքիլավորների արմատային համակարգը հիմնականում առանցքային է, իսկ միաշաքիլավորներինը՝ փնջաձև։ Երկշաքիլավորներն ունեն պարզ և բարդ տերևներ ցանցաձև ջղավորությամբ, իսկ միաշաքիլավորները՝ միայն պարզ տերևներ զուգահեռ կամ աղեղնաձև ջղավորությամբ։ Ծաղկի անդամների թիվը 4-5 կամ դրանց բազմապատիկը, իսկ միաշաքիլավորների մոտ՝ 3 կամ դրա բազմապատիկը։ 


== Երկշաքիլավորները որպես ծաղկավոր բույսերի դաս ==
Երկշաքիլավորներն առանձնանում են վեգետատիվ և գեներատիվ օրգանների բազմազանությամբ, որը բարդացնում է դասի ներսում՝ կարգերի և ընտանիքների միջև ազգակցական կապերի հաստատումը։ Երկշաքիլավորների նախնիները, ինչպես նաև նրանց ծագման վայրն ու ժամանակը դեռևս պարզված չէ։ Ամենատարածված վարկածի համաձայն՝ պոլիկարպ երկշաքիլավորները (մագնոլիածաղկավորներ, գորտնուկածաղկավորներ և այլն) ծածկասերմերի ամենավաղ տեսակներից են։


== Դասակարգման APG համակարգ ==
Ծածկասերմերի դասակարգման APG համակարգը մշակվել է «Ծածկասերմերի ֆիլոգենեզի խմբի կողմից» (անգլ.՝ Angiosperm Phylogeny Group, APG) APG I՝ 1998, APG II՝ 2003 և APG III համակարգը՝ 2009 թվականներին։ APG համակարգում չեն օգտագործվում կարգից (լատ.՝ ordo) բարձր տաքսոններ։ Այս համակարգը կազմող ցեղերը, ընտանիքներն ու կարգերը միավորվում են պայմանական խմբերի՝ կլադների մեջ, որոնց համար հեղինակները չեն սահմանել գիտական լատիներեն անվանումներ՝ պատճառաբանելով այդ խմբերի պայմանական բնույթով։ Խմբերի անվանումները տրվում են միայն անգլերեն լեզվով։ Երկշաքիլավորներին այդ համակարգում համապատասխանում է ոչ թե դասական Magnoliopsida (Dicotyledones) դասը, այլ՝ էուդիկոտների (eudicots) մոնոֆիլետիկ և որոշ այլ խմբերի ամբողջությունը (վերջիններս հաճախ միավորվում են պալեոդիկոտներ (palaeodicots) խմբում)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Նարեկացու հուշարձան (այլ կիրառումներ)

Գրիգոր Նարեկացու հուշարձանը կարող է վերաբերել՝

Գրիգոր Նարեկացու հուշարձան (Երևան)
Գրիգոր Նարեկացու հուշարձան (Վատիկան)
Johnny B. Goode

Johnny B. Goode, 1958 թվականին ստեղծված ռոքնռոլ ժանրի երգ, որը գրվել և առաջին անգամ ձայնագրվել է Չաք Բերիի կողմից։ Երգը դարձել է գլխավոր հիթ՝ հասնելով Billboard magazine Hot R&B Sides հիթ-շքերթի երկրորդ հորիզոնականին և Hot 100 հիթ-շքերթի ութերորդ հորիզոնականին։
«Johnny B. Goode»-ը համարվում է ամենահայտնի երգերից մեկը երաժշտության պատմության մեջ։ Համարվում է «ռոքնռոլի փառքի մասին առաջին ռոքնռոլ հիթը»։ Այն ձայնագրվել է բազմաթիվ այլ կատարողների կողմից և ստացել տարբեր մրցանակներ։ Երգը Rolling Stone-ի «բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն երգերը» ցանկում զբաղեցրել է յոթերորդ հորիզոնականը։


== Պատմություն ==
1955 թվականին Բերիի կողմից գրված երգը պատմում է Նոր Օռլեանի շրջանի անգրագետ գյուղացու մասին, որը կիթառ է նվագում այնպես, «ասես զանգեր է հնչեցնում», և որը մի օր կարող է հայտնի դառնալ։ Բերին խոստովանել է, որ երգը մասամբ ինքնակենսագրական է և բնօրինակ բառերը նկարագրում են Ջոնիին՝ որպես «սևամորթ տղայի», բայց նա փոխել է բառերը,  որպեսզի այն հեռարձակվի ռադիոյով։ Բացի գյուղացու՝ լավ կիթառահար լինելուց, վերնագիրն ունի ինքնակենսագրական տարրեր, քանի որ Բերին ծնվել է 2520 Goode Avenue-ում (Սենթ Լուիս)։ Երգի համար ոգեշնչման աղբյոր է եղել ոնի Ջոնսոնը, որ սովորական դաշնակահար էր Բերիի խմբում, սակայն հետագայում վերածվել է հիմնականում Բերիի մասին պատմող երգի։ Ջոնսոնը նվագել է Բերիի բազմաթիվ այլ ձայնագրությունների համար, սակայն այս երգի համար դաշնամուր նվագել է Լաֆայեթ Լիքը։
Երգի անվանումը բառախաղ է. «Johnny B. Goode»-ը կարծես սովորական անուն և ազգանուն է, սակայն անգլերենում հնչում է որպես «Johnny be good» («Ջոնի, բարի եղիր»)։
Երգը ձայնագրվել է «Վոյաջերի» ոսկե ձայնասկավառակի վրա։
«Johnny B. Goode» երգը կատարվել է «Հետ դեպի ապագա» ֆիլմում և ներկայում երբեմն ասոցացվում է հենց այդ ֆանտաստիկ ֆիլմի հետ։ Սյուժեի համաձայն՝ Չաք Բերին ոչ թե գրել է այդ երգը, այլ ընդամենը լսել է այն իր զարմիկ Մարվինից հեռախոսով։ 1955 թվականին նրա զարմիկը լսել է դա դպրոցական երեկոյի ժամանակ, որտեղ գլխավոր հերոսը՝ Մարտի Մաքֆլայը, որ եկել էր ապագայից, կատարում է այդ հիթը՝ այն իմանալով որպես Չաք Բերիի երգ (խաղարկվում է ժամանակային հանգույցի դասական պարադոքսը)։ Ֆիլմի լուսագրերում ՄաքՖլայը նշված է որպես երգի կատարող Starlighters խմբի հետ։


== Անձնակազմ ==
Չաք Բերի – վոկալ, սոլո կիթառ
Լաֆայետ Լիք – դաշնամուր
Վիլի Դիքսոն – բաս կիթառ
Ֆրեդ Բելոու – թմբուկ


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեքստը(անգլ.)
Զետյովո (Բուրգասի մարզ)

Զետյովո (բուլղար․՝ Зетьово), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Այտոսի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Այտոս քաղաքից գտնվում է 6 կմ դեպի արևելք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 219 մարդ։ Գյուղի տարածքը կազմում է 6,937 կմ²


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Այտոսի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Մուս (Չուբի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մուս (այլ կիրառումներ)Մուս (ռուս.՝ Мус), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Չուբա գետի աջ ափին 0,2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 14 կմ։ Գետաբերանից 1 կմ հեռավորության վրա, ձախ ափին թափվում է գետ՝ Պեդ Յոլ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000022644
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002264
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական գրող

Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական գրող, Էստոնական ԽՍՀ պատվավոր կոչում, որ շնորհվում էր գրողներին էստոնական խորհրդային գրականության զարգացման մեջ ունեցած առանձնահատուկ ավանդի համար։ Կոչումը հաստատվել է Էստոնական ԽՍՀ գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանով 1941 թ. մարտի 31-ին։ «Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական գրող» պատվավոր կոչման կարող էին արժանանալ արձակագիրներ, բանաստեղծներ, դրամատուրգներ, թարգմանիչներ, գրականագետներ ու գրաքննադատներ, ովքեր ստեղծել էր գրական կամ գրականագիտական մեծ արժեք ունեցող ու լայն ճանաչում ձեռք բերած երկ, ինչպես նաև ակտիկ մասնակցություն են ունեցել երկրի հասարակական կյանքին, նպաստել են ԽՍՀՄ ժողովուրդների գրականությունների հարստացմանը։


== Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական գրողներ ==
«Էստոնական ԽՍՀ ժողովրդական գրող» կոչմանն արժանացել են՝

Օսկար Լուտս (1945)
Ֆրիդեբերտ Տուգլաս (1946)
Աուգուստ Յակոբսոն (1947)
Աննա Հաավա (1954)
Կառլ Էռնստ Սյարգավա (1957)
Յոհաննես Սեմպեր (1964)
Յուհան Սմուուլ (1965)
Աադու Հինտ (1965)
Դեբորա Վաարանդի (1971)
Էռնի Կռուստեն (1972)
Պաուլ Կուուսբերգ (1972)
Մարտ Ռաուդ (1972)
Էնո Ռաուդ (1989)
Բետտի Ալվեռ (1981)
Յաան Կրոս (1985)


== Ծանոթագրություններ ==
Լիա Ախեջակովա

Լիա Մեջիդովնա Ախեջակովա (ռուս.՝ Ли́я Меджи́довна Ахеджа́кова, հուլիսի 9, 1938(1938-07-09), Դնեպր, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ (1994)Большая российская энциклопедия: В 30 т. / председатель науч.-ред. совета Ю. С. Осипов, отв. ред С. Л. Кравец. Т. 2. Анкилоз — Банка. — М.: Большая Российская энциклопедия, 2005. — 766 с.: ил.: карт.</ref>: Երկրորդ պլանի լավագույն կանացի դերերի համար երկու անգամ արժանացել է "Նիկա" ազգային մրցանակի։ 2014 թվականին «Պատիվ և արժանապատվություն» անվանակարգում շնորհվել է պատվավոր «Նիկա» մրցանակ։
Մեծացել է թատերական ընտանիքում՝ Մայկոպում։ 1962 թվականին ավարտել է ԳԻՏԻՍ-ը։ 1977 թվականից խաղում է Սովրեմեննիկ թատրոնում։
1973 թվականից խաղում է կինոյում։ Նրա տաղանդը լավագույնս բացահայտվեց Էլդար Ռյազանովի ֆիլմերում («Ավտոտնակ» «Ավետյաց երկինք», «Ճակատագրի հեգնանք, կամ բաղնիքդ անուշ», «Ծառայողական սիրավեպ»)։ Տարբեր ֆիլմերում խաղում է հայուհիների դերեր ("Անուշ մայրիկը", "Երբ ես հսկա կդառնամ" և այլն)։


== Հայացքները ==
Ախեջակովան հայտնի է իր ակտիվ քաղաքացիական դիրքով։ Հանդես է եկել ընդդիմադիր միտինգներում։
2015 թվականին «Դոժդ» հեռուստաալիքով ներողություն խնդրեց հայ ժողովրդից ռուսական ագրեսիայի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.ahedzhakova.ru/ Лии Ахеджаковой. պաշտոնական կայք
Лия Ахеджакова на сайте Кино-Театр. Ру
Բալկանի վելայաթ

Բալկանի վելայաթը (թուրքմ.՝ Balkan welaýaty) շրջան է (վելայաթ) Թուրքմենստանի արևմտյան մասում։


== Տես նաև ==
Թուրքմենստանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
Ճկուն լիսեռ

Ճկուն լիսեռ, ոլորման դեպքում մեծ և ծռման դեպքում փոքր կոշտություն ունեցող լիսեռ։ Ծառայում է պտույտը և ոլորման մոմենտը մեկ առանցքից մյուսին փոխանցելու համար, ընդ որում առանցքների դիրքը աշխատանքի ընթացքում փոփոխվում է։


== Տեսակներ ==
Լինում է լարային և հոդակապավոր։ Լարային ճկուն լիսեռ հեշտ ծռվում է ցանկացած ուղղությամբ և բաղկացած է Զրահով ն ծայրային ամրանով լարային ճկուն լիսեռ։

ճկուն լիսեռ
միջուկ
հյուսվածքի շերտ
զրահ
ամրան միջուկից ու լարերի մի քանի շերտերից։Յուրաքանչյուր շերտ էլ ունի հյուսվածքի իրար հաջորդող ուղղություններով մի քանի լար։ Ճկուն լիսեռները լինում են աջ և ձախ պտտման, որովհետև լարի արտաքին շերտը պետք է աշխատի ոլորման տակ։
Աժդարյան

Աժդարյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դիտենհայմ

Դիտենհայմ  (գերմ.՝ Dietenheim), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 6588 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 18,76 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 028։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Պանարմենիան Մեդիա Գրուպ

«Պանարմենիան Մեդիա Գրուպ»-ը Հայաստանի ամենամեծ մեդիա միավորումն է։ Մեդիա գրուպի կազմում են Հայաստանի ամենավարկանիշային հեռուստաընկերություններն ու ռադիոկայանները, ամենաշատ ընթերցվող օնլայն պարբերականները, ինչպես նաև Հայաստանում եզակի՝ տպագիր գունավոր շաբաթաթերթը։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է հուլիսի 18-ին՝ 2012 թվականին։ Այն համախմբում է մի քանի հեռուստաընկերություններ, ռադիոկայաններ և տպագիր մամուլ։


== Հեռուստաընկերություններ ==
Պանարմենիան Մեդիա Գրուպ միավորման կազմում են հետևյալ հեռուստաընկերությունները՝

Արմենիա Թի-Վի
Ա-Թի Վի
Արմնյուզ
ՊանԱրմենիան Թի-Վի (ԱՄՆ)


== Ռադիոկայաններ ==
Ռադիո ՋանՌադիո ջանը երաժշտական ռադիոկայանը հիմնադրվել է 2012 թվականին։ Ռադիոկայանի եթերացանցում են Ջան Առավոտ, Տոնդ շնորհավոր, Լրատվություն, Պրոավտո, Զանի տասնյակը հաղորդումները։ Ռադիոկայանի կարգախոսն է «Ջան ենք ասում, ջան ենք լսում»։ Ռադիոկայանն ունի iOS և Android հավելվածներ, ինչպես նաև օնլայն հեռարձակվում է պաշտոնական կայքի՝ www.radiojan.am-ի միջոցով։

Լավ ՌադիոԼավ Ռադիոն երաժշտական ռադիոկայանը հիմնադրվել է 2014 թվականին։ Այն իր եթերացանցում ունի այնպիսի հաղորդումներ, ինչպիսին են ԼԱՎ Տասնյակ, Ձեր Պատվերով, ԼԱՎ Լուրեր։ Ռադիոկայանի կարգախոսն է՝ «Լավից լավը՝ չկա»։ Ռադիոկայանն ունի iOS և Android հավելվածներ, ինչպես նաև օնլայն հեռարձակվում է պաշտոնական կայքի՝ www.lavradio.net-ի միջոցով։


== Առցանց մեդիա ==
Tert. am
Blognews.am
Armsport.am


== Պանարմ Փաբլիշինգ հաուս ==
TV մոլ շաբաթաթերթ


== Պանարմենիան մեդիա դպրոց ==
Պանարմենիան մեդիա դպրոցը մեդիա միավորման կրթական նախագիծն է։ Այն ինտերակտիվ հարթակ է «նորեկների» և պրոֆեսիոնալների շփման համար։Պատրաստվում են մեդիա ոլորտի կադրեր, որոնք հեռուստաշուկա կբերեն թարմ և նոր գաղափարներ։ Թրեյնինգներ, մաստեր-կլասեր, գործնական դասեր են անցկացնոմ հեռուստաշուկայի պահանջված մասնագետները։
Ուսման տևողությունը 6 ամիս է։ Ուսումնառության հետևյալ մասնագիտություններով՝

Հաղորդավարական աշխատանք
Մոնտաժի արվեստ
Օպերատորություն
Ռեժիսուրա
Լրագրություն
Պրոդյուսերական գործ
Սպորտային մեկնաբան


== Արտաքին հղումներ ==
Պանարմենիան մեդիա գրուպի կայքը Archived 2017-02-27 at the Wayback Machine.
Պանարմենիան մեդիա գրուպի ֆեյսբուքյան էջը
Մենք Արցախում ենք, մենք` Արցախն ենք. Պանարմենիան Մեդիա Գրուպ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիսան հրաշքների աշխարհում (ֆիլմ, 2010)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալիսան հրաշքների աշխարհում (այլ կիրառումներ)Ալիսը Հրաշքների աշխարհում (անգլ.՝ Alice in Wonderland), արկածային հեքիաթ 2010 թվականի։ Ֆիլմը կարելի է համարել Լուիս Քերոլի «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում» և «Ալիսը Հայելու աշխարհում» գրքերի շարունակությունը։


== Դերերում ==
Միա Վասիկովսկա - Ալիս Կինգսլի - Ալիս։ Կերպարը ստեղծելուց առաջ, սցենարիստ Լինդա Վուլվերտոնը ուշադիր ուսումնասիրել է Վիկտորյա թագուհու դարաշրջանի աղջիկներին և ստեղծել Ալիսին նրա բնույթի։ Վեցամյա Ալիսի դերը խաղացել է Մայրի Էլլա Չալլեն։
Ջոնի Դեփ - Տերանտ Հայտոպ - Անխելք գլխարկագործ
Ալան Ռիկման - Աբսոլեմ - թրթուր
Էն Հետուեյ - Միրանա Մրամորնայա - Սպիտակ թագուհի
Ստիվեն Ֆրայ - Չեշիրյան կատու
Մայքլ Շին - Նիվենս ՄակՏվիցպ - Սպիտակ ճագար
Տիմոտի Սպոլ - Բայարդ Խամար - Բայարդ
Բարբառա Վինդձոռ - Մալյամկին - Սոնյայի մկնիկ
Պոլ Ուայտհաուս - Տանկերի Իրվիկետ - մարտի ճագար
Մետտ Լուկաս - Տռալյալյա և Տռուլյալյա
Մայքլ Գոֆ - Դոդո թռչուն
Իմելդա Ստոնտոն - Բարձրահասակ ծաղիկներ


=== Հակառակորդներ ===
Հելենա Բոնեմ Կարտեր - Իռացիբետա Մալինովայա - Կարմիր թագուհի
Կրիսպին Գլովեր - Իլոսովիչ Ստեին - սրտի խաղաքարտ զինվոր
Քրիստոֆեր Լի - Բառմագլոտ
Ֆրենկ Ուելկեր - Բրանդաշմիգ


=== Կարմիր թագուհու պալատականները ===
Լյուսի Դավենպորտ - երկարականջ
Ջոել Սվետոու - հաստափոր
Հոլլի Հոուկինս - կնճիթիկ
Ջեսիկա Օելոուո - շիկահեր
Էտան Կոն
Ռիչարդ Ալոնսո - լայնաճակատ
Ջիմ Կարտեր - դահիճ


=== Ալիսի հարազատները ===
Մարտոն Չոկաշ - Չարալզ Կինգսլի, Ալիսի հայրը
Լինդսի Դունկան - Հելեն Կինգսլի, Ալիսի մայրը
Ֆրենսիս դը լա Տուր - Իմոգենա, Ալիսի զառանցող մորաքույրը
Ջեմմա Պաուել - Մարգարետ Մանչեստր, Ալիսի քույրը


== Սաունդթրեքեր ==
Ֆիլմի երաժշտությունը գրել է կոմպոզիտոր Դեննի Էլֆմանը։ Ալբոմը թողարկվել է 2010 թվականի մարտի 2-ին և ներառում է հետևյալ կազմը՝


== Շարունակություն ==
2012 թվականի դեկտեմբերի 7-ին «Variety» ամսագիրը հայտարարել էր ֆիլմի զարգացման մասին։ Ֆիլմի սցենարի վրա կրկին աշխատում է Լինդա Վուլվերտոնը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ալիսը հրաշքների աշխարհում(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Подземелье Тима Бертона Archived 2012-05-16 at the Wayback Machine.
«Алиса в стране чудес по Тиму Бертону». Журнал «Чайка»


== Ծանոթագրություններ ==
Կուստովատով (Տացինսկի շրջան)

Կուստովատով (ռուս.՝ Кустоватов), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Զազերսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 
Բնակչությունը կազմում է 137 մարդ։
Գոտլոբ Ֆրեգե

Գոտլոբ Ֆրեգե (լրիվ անունը՝ Ֆրիդրիխ Լյուդվիգ Գոտլոբ Ֆրեգե, գերմ.՝ Friedrich Ludwig Gottlob Frege, նոյեմբերի 8, 1848(1848-11-08)[…], Վիսմար, Մեկլենբուրգ Շվերին, Գերմանական միություն - հուլիսի 26, 1925(1925-07-26)[…], Բադ-Կլայնեն, Nordwestmecklenburg District, Մեկլենբուրգ-Առաջավոր Պոմերանիա, Գերմանիա), գերմանացի տրամաբան, փիլիսոփա, մաթեմատիկոս։
Եղել է Ենայի համալսարանի պրոֆեսոր (1879–1918)։ Մաթեմատիկական տրամաբանության հիմնադիրներից է։ «Գաղափարագրություն» աշխատությունում (1879) առաջին անգամ սահմանել է պրեդիկատների տրամաբանության հիմնական գաղափարները, մասնավորապես՝ քվանտորները։ «Թվաբանության հիմնական օրենքներ» աշխատությունում (հ․ 1–2, 1893–1903) տրամաբանության գաղափարների հիման վրա կառուցել է ձևայնացված թվաբանության համակարգ։
Ֆրեգեի աշխատությունները վճռական դեր են խաղացել լոգիցիզմի հիմնավորման և զարգացման գործում։ Ֆրեդեի համակարգում Բերտրան Ռասելի հայտնաբերած հակասությունները կարևոր դեր են խաղացել բազմությունների տեսության պարադոքսների վերլուծության համար։ Հոտլոբ Ֆրեգեն նաև տրամաբանական իմաստաբանության հիմնադիրներից է։


== Գրականություն ==
Стяжкин Н․ И․, Формирование математической логики, М․, 1967․


== Ծանոթագրություններ ==
Զրազկովոե (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)

Զրազկովոե (ուկրաիներեն՝ Зразкове), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զրազկովոե գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վալի դու Ռիու դուս Բոյս գավառ

Վալի դու Ռիու դուս Բոյս գավառ (պորտ.՝ Microrregião do Vale do Rio dos Bois) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մտնում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 110 423 մարդ։ Տարածքը՝ 13 608,603 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 8,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 038 885 572,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 9795,95 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,748։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ակրեունա
Կամպեստրի դի Գոյաս
Սեզարինա
Էդեալինա
Էդեյա
Ինդիարա
Ժանդայա
Պալմեիրաս դի Գոյաս
Պալմինոպոլիս
Պարաունա
Սան Ժուա դա Պարաունա
Տուրվելանդիյա
Վարժան
Արծրուն Սաֆարյան

Արծրուն Մարտիրոսի Սաֆարյան (1954, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ  ճարտարագետ-քիմիկոս, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1992), պրոֆեսոր (2009)։


== Կենսագրություն ==
Արծրուն Սաֆարյանը ծնվել է Երևանում, 1954 թվականին։ 1976 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1975-1978 թվականներին աշխատել է Խորհրդային Հայաստանի գիտությունների ակադեմիային կից Ընդհանուր և անօրգանական քիմիայի ինստիտուտում, եղել է լաբորանտ, ճարտարագետ, կրտսեր գիտաշխատող։
Եղել է Լենինգրադի Լենսովետի անվան տեխնոլոգիական ինստիտուտի ասպիրանտ, թեկնածուական ատենախոսությունը  պաշտպանել է 1982 թվականին։ 1983-1985 թվականներին սովորել է ՀԿԿԿ-ին կից Մարքսիզմի-Լենինիզմի համալսրանում 1982-1988 թվականներին Ընդհանուր և անօրգանական քիմիայի ինստիտուտում եղել է ավագ գիտաշխատող, 1988-1992 թվականներին՝ Լենսովետի անվան տեխնոլոգիական ինստիտուտի դոկտորանտ։ Սանկտ Պետերբուրգի «Նևաստիտ» միավորումում աշխատել է որպես փորձագետ՝ 1993-1995 թվականներին, որից հետո՝ մինչև 1997 թվականը զբաղեցրել է Ռուսաստանի Դաշնության Կինգիսեսպ քաղաքի թիվ 7 դպրոց-գիմնազիայի փոխտնօրենի պաշտոնը։
1997-2003 թվականներին Արծրուն Սաֆարյանը եղել է «Կրուիզ 99» կոոպերատիվի փոխտնօրեն, իսկ 2003-2008 թվականներին «Բեյզ մեթըըս» ՍՊԸ-ի գործադիր տնօրենի խորհրդական։
Երևանի Ճարտարապետության և շինարարարության Հայաստանի ազգային համալսարանում 2000-2009 թվականներին եղել է քիմիայի և կապակցող նյութերի ամբիոնի դոցենտ, հետագայում՝ նույն ամբիոնի պրոֆեսոր։
Արծրուն Սաֆարյանի աշխատանքները վերաբերում են ՀՀայաստանի Հանրապետության ընդերքի քիմիական հետազոտություններին և դրանց հիման վրա քիմիական ու շինարարական տեխնոլոգիաների մշակման հարցերին։
Մոտ 160 գիտական աշխատության, 2 մեթոդական ձեռնարկի, 29 հեղինակային վկայականի, 7 գյուտի արտոնագրի կեղինակ է, ինչպես նաև հեղինակ է «Силикатные матералы при переработке высококремнеземнистого алюмосиликатного сырья» (Е., 1992) մենագրության։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայ քիմիկոսներ, Ռոմիկ Հարությունյան, Սերգեյ Գրիգորյան, ԵՐԵՎԱՆԻ ՊԵՏԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆ, էջ 252 Archived 2021-08-26 at the Wayback Machine.
Հմայակ Հակոբյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հմայակ Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Հմայակ Ստեփանի Հակոբյան (1871, Տրապիզոն, Օսմանյան կայսրություն - հուլիսի 7, 1939(1939-07-07), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==

Սովորել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցում (1886-1891 թթ., նկարչության ուսուցիչ՝ Հ. Ս. Շամշինյան), Մյունխենի կայսերական ակադեմիայում (1891-1894 թթ.)։ Ապրել և աշխատել է Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Կովկասում (մասնավորապես՝ Թիֆլիսում)։ Ստեղծագործել է հիմնականում դիմանկարի, նատյուրմորտի, բնանկարի ժանրերում, ունի նաև թեմատիկ-կոմպոզիցիոն ոչ մեծ կտավներ։ Հակոբյանի բնանկարներն արտացոլում են գյուղի կյանքը («Վարը Արագածի լանջին», 1910-1920 թթ., «Հովիվը», 1910-ական թթ.)։ Վավերագրական են Հակոբյանի քաղաքական տեսարանների պատկերները («Հին Թիֆլիս», 1888 թ.)։ Ստեղծել է հայ գեղջուկների («Հայ գյուղացին», 1917 թ.), արհեստավորների («Ոսկերիչ Ալեքոն», 1895-1898 թթ.) կենցաղական մեկնաբանությամբ տիպեր, ինչպես նաև մտավորականների ու պատմական անձանց դիմանկարներ («Մովսես Խորենացի», «Կաթողիկոս Խրիմյան», երկուսն էլ՝ 1900-1910 թթ.), ինքնանկարներ։ Հակոբյանը գեղանկարչական բարձր վարպետության է հասել իր նատյուրմորտներում («Բանջարեղեն», «Մրգեր», երկուսն էլ՝ 1901 թ.)։ Հակոբյանի արվեստին բնորոշ են քնարականությունը, կառուցվածքային պարզությունը, հուզականությունը։ 1948 թվականին Երևանում բացվել է նրա հետմահու ցուցահանդեսը։
Հակոբյանի գործերը պահվում են ՀԱՊ-ում, մասնավոր հավաքածուներում՝ Թբիլիսիում, Մոսկվայում։


== Գրականություն ==
Շիշմանյան Ռ., Բնանկարն ու հայ նկարիչները, Երևան,1958։


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստիան Գյունտեր

Քրիստիան Գյունտեր   (գերմ.՝ Christian Günter, փետրվարի 28, 1993(1993-02-28), Ֆիլինգեն-Շվենինգեն) գերմանացի ֆուտբոլիստ, «Ֆրայբուրգ» ակումբի ձախ պաշտպան։


== Անձնական կյանք ==
Քրիստիան Գյունտերը Շրամբերգ շրջանի Թենենբրոն քաղաքամասից է։ Երիտասարդ հասակում՝ «Ֆրայբուրգ» ակումբի կազմում խաղալու ընթացքում, բնակվել է և՛ Թենենբրոնում, և՛ Ֆրայբուրգում։ Այժմ կնոջ և դստեր հետ բնակվում է Ֆրայբուրգում։


== Կարիերա ==
Չորս տարեկանում ընդունվել է «Թենենբրոն» ֆուբոլային ակումբ։ 13 տարեկանում «Ֆրայբուրգ»–ի կողմից հրավիրվել է փորձնական մարզման և այդ ժամանակից ի վեր սկսել է հանդես գալ  թիմի երիտասարդական հավաքականում։ 2012 թվականին Գերմանիայի ֆուտբոլային միությոան (ԳՖՄ) գավաթային մրցության ժամանակ եղել  է թիմի ավագը։


==== Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլի սկիզբը ====
2012-2013 մրցաշրջանին ընդառաջ դարձել է գլխավոր կազմի խաղացող։ Մայքլ Լումբի՝ «Զենիթ» ֆուտբոլային ակումբ վերադարձից հետո դարձել է թիմի ձախ պաշտպան՝ Օլիվիեր Զորգի նոր փոխարինողը։ 2012 թվականի նոյեմբերի 17–ին եղել է խաղի  հայտացուցակում, սակայն դեբյուտը նշել է մի քանի շաբաթ անց՝ դեկտեմբերի 8–ին, երբ թիմը 1։0 հաղթանակ է տոնել «Գրոյտեր Ֆյուրտի» նկատմամբ։ Երկրորդ խաղը անց է կացրել դեկտեմբեր 18–ին ԳՖՄ գավաթի շրջանակներում՝ փոխարինման մտնելով «Կարլսրուհեր»–ի դեմ խաղում։ Իր առաջին մրցաշրջանի ընթացքում ընդհանուր մասնակցել է պաշտոնական 8 հանդիպման։ 2014 թվականին անհայտ ժամանակով երկարաձգել է պայմանագիրը «Ֆրայբուրգ»–ի հետ։


==== Ֆրայբուրգ ====
2014-2015–ի Բունդեսլիգայի առաջնության շրջանակներում նոյեմբերի 8–ին «Շալկե»–ի դեմ խաղում խփել է առաջին գոլը։ Մրցաշրջանի ավարտից հետո, որի բոլոր խաղերին Գյունտերը մասնակցել էր, թիմը լքեց Բունդեսլիգա 1–ը։ Այդուհանդերձ հաջորդ տարի «Ֆրայբուրգը» վերադարձավ Բունդեսլիգա 1, իսկ Գյունտերը դարձավ թիմի հիմնական ձախ պաշտպան։ 2016-2017 մրցաշրջանում առաջնությունում 7–րդ տեղը գրավելով՝ «Ֆրայբուգ»–ը նվաճեց ՈՒեֆա Եվրոպա Լիգայի 2017-2018–ի որակավորման փուլին մասնակցելու ուղեգիր։  Սակայն 3–րդ փուլում սլովենական «Դոմզալե»-ին 2-1 զիջելով՝ լքեց պայքարը։ 2021 թվականին Գյունտերը կրկին երկարաձգեց պայմանագիրը թիմի հետ անհայտ ժամանակով։


==== Ազգային հավաքական ====
Քրիստիան Գյունտերը 2013 թվականի հոկտեմբերի 12–ին նորամուտը նշեց մինչև 20 տարեկանների ազգային հավաքականում՝ խաղալով Նիդերլանդներում կայացող 4 ազգերիի մրցաախաղում։
2016 թվականի հուլիսին հրավիրվել է հավաքական՝ մասնակցելու Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացող Օլիմպիական խաղերին։ 
2021 թվականին ազգային հավաքականի մարզչի՝ Յոախիմ Լյովի կողմից հրավիրվել է հավաքական մասնակցելու ԵՎՐՈ 2020–ին։ Թիմի  հետ հասել է մինչև 1/8 րդ եզրափակիչ, որտեղ պարտություն է կրել Անգլիայից։


== Ակումբային վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Spielerprofil auf scfreiburg.com
Vereinsstationen als Spieler
CHRISTIAN GÜNTER
#30 Christian Günter
Günter Christian
SpielerprofilԿատեգորիա:Գերմանիայի հավաքականի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:Ֆրայբուրգի ֆուտբոլիստներ
Կատեգորիա:1993 ծնունդներ
Կորմա (գյուղ, Կորոստենի շրջան)

Կորմա (ուկրաիներեն՝ Корма), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1894 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կորմա գյուղում բնակվում էր 126 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,929 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 135,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գագա Թիբիլաշվիլի

Գագա Թիբիլաշվիլի (վրաց.՝ გაგა თიბილაშვილი, հոկտեմբերի 1, 1984(1984-10-01), Փոթի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Ֆուտբոլիստի վերջին ակումբը եղել է «Սպարտակ Ցխինվալ»-ը։


== Ակումբային կարիերա ==
2006 թվականին Թիբիլաշվիլին պայմանագիր է կնքել հայկական «Գանձասարի» հետ։ Թիմի կազմում Գագան դարձել է Հայաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
2009 թվականին Գագան տեղափոխվել է «Ուլիս»։ 2009 և 2010 թվականներին թիմի կազմում Թիբիլաշվիլին երկու անգամ դարձել է Հայաստանի Բարձրագույն խմբի բրոնզե մեդալակիր։ Պայմանագրի ավարտից հետո Գագա Թիբիլաշվիլին տեղափոխվել է դիլիջանյան «Իմպուլս», որի կազմում անցկացրել է կես մրցաշրջան։


== Ձեռքբերումներ ==
Հայաստանի Բարձրագույն խմբի բրոնզե մեդալակիր - 2008, 2009, 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը footballdatabase.eu կայքում
Էջը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքում
Կառլոս Մարկոսյան

Կառլոս Հայկի Մարկոսյան (հունիսի 8, 1915(1915-06-08), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 17, 2002(2002-01-17), Երևան, Հայաստան), հայ օպերային երգիչ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1986)։


== Կենսագրություն ==
Կառլոս Մարկոսյանը ծնվել է Երևանում։ Դասավանդել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում, եղել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգիչ, այնուհետև՝ «Սովետական արվեստ» ամսագրի երաժշտության բաժնի պատասխանատուն։ Հեղինակել է հայկական երաժշտությանն ու երաժիշտներին նվիրված բազմաթիվ մեծ նշանակություն ունեցող հոդվածներ։ Կառլոս Մարկոսյանի  կինը՝ Վիոլետա Թորոսյանը,  բալետի պարուհի էր, երկար տարիներ  Օպերայի  և բալետի պետական ակադեմիական թատրոնի  բալետային խմբի վարիչն է եղել։ Ունեցել է երկու դուստր՝  Գոհար Մարկոսյան-Կասպերը  և Հասմիկ Մարկոսյանը։


== Ֆիլմեր ==
1986-1987 թվականներին նկարահանվել է մի քանի ֆիլմերում։

«Մեզանից երեքը»
«Խոսք»
«Օդապարուկի օրը»


=== Ներկայացումներ ===
Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Մորգանի խնամին», Մինթոևի դերը Գոհար Գասպարյանի (Նատաշա) հետ


== Պարգևներ ==
1986 թվականիին արժանացել է ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչման։


== Մահը ==
Մահացել է 2002 թվականին, Երևանում


== Երկեր ==
Маркосян Карлос Гайкович. Гоар Галачян [Нар. арт. АрмССР Гос. академ. театра оперы и балета им. А. Спендиарова]. Ер., Арм. театр. о-во.


== Արտաքին հղումներ ==
"Севильский цирюльник"(չաշխատող հղում)
Карлос Гайкович Маркосян 
03:02"Basso extraordinairy, brillant"


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսուա Պիկո

Ֆրանսուա Պիկո (ֆր.՝ François-Édouard Picot, հոկտեմբերի 17, 1786(1786-10-17), Փարիզ, Ֆրանսիա - մարտի 15, 1868(1868-03-15)[…], Փարիզ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի պատմական գեղանկարիչ։
Ֆրանսուա Անդրե Վենսենի և Ժակ-Լուի Դեվիդի աշակերտը, նեոկլասիցիզմի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1786 թվականին Փարիզում։ 1813 թվականին նա արժանանում է Հռոմեական բարձր մրցանակի` ստանալով կրթաթոշակ նկարչության ոլորտում վերապատրաստման համար։ Նրա առաջին հաջողությունը հասարակության մեջ գալիս է այն ժամանակ, երբ նա 1839 թվականին Փարիզյան սալոնում նեկայացնում է իր L'Amour et Psyché (Լուվր) աշխատանքը։ Նա շարունակում է իր կտավները ցուցադրել Փարիզյան սալոնում մինչև 1839 թվականը։ 1836 թվականին Էդուարդ Պիկոն Փարիզյան ակադեմիայում ընտրվում է որպես անդամ, հետագայում 1832 թվականին նա դառնում է Պատվո լեգեոնի շքանշանակիր սպա։


== Ստեղծագործություն ==
1813 թվականին, արժանանալով Հռոմեական մրցանակի, նա սովորում է Իտալիայում, որտեղ նկարում է «Ամուրը և Պսիքեն» (1817 թվական), որը նշանավորում է նրա փառքի սկիզբը։ Իր գործունեությունում կատարված առաջին աշխատանքները եղել են այսպես ասած օրինակներ։ «Ռաֆայելը և Ֆարնարինը» (1822), «Օստրեսը քնում է Էլեկտրայի ձեռքերում» և «Հայտարարությունը» նկարներում նա ցույց է տալիս ավելի պարզամտությունն ու բնականություն, ավելի շատ ջերմություն և շքեղություն, գունային ավելի մեղմ ու հաճելի գամմաներ։ Երբ ֆրանսիական նկարում արտացոլվում է ռոմանտիկ միտում, Պիկոն միանգամից սկսում է օգտագործել այն իր գործերի մեջ` համեմելով այն ներդաշնակությամբ և գեղանկարչությամբ, սակայն նա բավարար ուժ չունենալու պատճառով այդ ասպարեզում չի հասնում այն բարձր աստիճանին, որին ցանկանում էր հասնել։ Այնուամենայնիվ, նա դառնում է ռոմանտիկ դպրոցի նշանավոր լուսավորիչներից մեկը և մեծ օգուտ է տալիս ֆրանսիական արվեստին, ուսուցանելով այնպիսի ուսանողների, ինչպիսիք են նկարիչներ Պիլը, Ալեքսանդր Կաբանելը Ուիլյամ Բուգրոն և ուրիշներ։ 1836 թվականից նա եղել է ֆրանսիական ինստիտուտի անդամ։ Այս նկարչի կարևորագույն ստեղծագործությունները պատկանում են մոնումենտալ գեղանկարչությանը, դրանցից հատկապես հատկանշական են Վերսալյան թանգարանի սրահներից մեկում պատկերված այլաբանական առաստաղանկարը, երկու նմանատիպ առաստաղանկարներ Լուվրի պատկերասրահում և որմնանկարները փարիզյան Նոտր Դամ դե Լորետ, Սենթ Վինսենթ դե Պոլ և Սբ. Մերի եկեղեցիներում։
Պիկոյի այլ ստեղծագործություններից կարևոր են նշել հետևյալ կտավները. «Կալեյի գրավումը հերցոգ Գիզի կողմից 1558 թվականին» (Վերսալյան պատկերասրահ) և «Ժանտախտի դրվագ Ֆլորենցիայում» (Գրենոբլյան թանգարան)։ Բացի դրանից նա նկարել է հրաշալի դիմանկարներ։


== Աշակերտներ ==
Պիլս
Ալեքսանդր Կաբանել
Ուիլյամ Բուգրո
Ժյուիլ Էժեն Լենեվյո
Ֆրանսուա Լեոն Բենուվիլ
Գյուստավ Մորո
Է. Լեվի
Պեռ Ադոլֆ Բեդեն
Շառլ Ալեքսանդր Կրոկ


== Կտավներ ==
«Ամուր և Պսիքեն» (1817)
«Ռաֆայելը և Ֆարնարին» (1822)
«Էլեկտրայի գրկում քնած Օրեստը» (1822)
«Լեդա» (1832)
«Ֆլորենցիայում պատահարի դրվագը»


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Միկելե դա Վերոնա

Միկելե դա Վերոնա կամ Միկելե դի Ցենոնե (իտալերեն՝ Michele da Verona, Michele di Zenone, 1470, Վերոնա, Վենետո, Իտալիա - 1540, Վերոնա, Վենետո, Իտալիա), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, կերպարվեստի Վերոնայի դպրոցի ներկայացուցիչ։ Երբեմն նրան շփոթում են իր ժամանակակից վերոնացի մեկ այլ նկարչի՝ Ցերոնե Վերոնեզեի (Zerone Veronese) (1484 -1542) հետ։


== Կենսագրություն ==
Արվեստի պատմաբաններն իրենց ուսումնասիրությունների արդյունքում եզրահանգել են, որ Միկելեն ծնվել է 1469 կամ 1470 թվականին, ամենայն հավանականությամբ՝ Վերոնայի մերձակայքում գտնվող Սոմակամպանյա բնակավայրում, բրդի մշակությամբ զբաղվող Ցենոնե դի Գասպարեի ընտանիքում։ Քիչ բան է հայտնի նրա ստեղծագործական գործունեության մասին։ Պատմական առաջին հիշատակումներից մեկը 1492 թվականին վերագրվող տեղեկությունն է այն մասին, որ նա քսաներկու տարեկան հասակում նկարչի որակավորում է ստացել։ Ընդ որում՝ սովորել է Դոմենիկո Մորոնեի արվեստանոցում, վերջինիս որդու՝ Ֆրանչեսկոյի հետ համատեղ։ Ուսումնասիրողների կարծիքով՝ նրա աշխատանքներում նկատվում է ոչ միայն իր վարպետի, այլև կերպարվեստի վենետիկյան դպրոցի ներկայացուցիչներ Ջենտիլե Բելլինիի, Վիտտորե Կարպաչոյի ազդեցությունը։
Միկելե դա Վերոնայի գլուխգործոցը համարվում է Վերոնայի Սան Ջորջո ին Բրաիդա վանքի համար 1501 թվականին նկարած «Խաչելությունը», որը ներկայումս գտնվում է Միլանի Սան Ստեֆանո եկեղեցում։ Նկարչի գործերից պահվում են նաև Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում, Վենետիկի Ֆրանկետի պատկերասրահում ու Ֆոսկարիի հավաքածուում, Բուդապեշտի գեղարվեստի թանգարանում... Նա հեղինակել է նաև որմնանկարներ (Վերոնայի Սանտա Կիարա, Վիտտորիա Նուովա, Սանտ՛ Անաստազիա, Վենետիկի մերձակա Վիլլա դի վիլլա եկեղեցիներում)։


== Գրականություն ==
Bryan Michael (1889)։  Walter Armstrong & Robert Edmund Graves, ed.։ Dictionary of Painters and Engravers, Biographical and Critical (Volume II: L-Z)։ York St. #4, Covent Garden, London; Original from Fogg Library, Digitized May 18, 2007: George Bell and Sons։ էջ 661 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միկելե դա Վերոնան Artnet.fr կայքէջում
Ժանզա

Ժանզա (ֆր.՝ Jenzat), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Վիշի շրջանում։ Մտնում է Գաննա կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03133։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 508 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 287 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 219-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 68-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 76,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,5 %)։ 219 աշխատունակ բնակիչներից 198-ը աշխատում էին (105 տղամարդ և 93 կին), անաշխատանք էին 21-ը (7 տղամարդ և 14 կին)։ 68 անգործունակ մարդկանցից 21-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 16-ը թոշակառու, 31-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Մարտեն ռոմանական եկեղեցի
Շարմանկայի պատմության թանգարան
Շատո և այգի


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Ժանզա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-24-ին։ Վերցված է 2012-6-6 
«Ժանզա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Դայակարաբուլախ

Դայակարաբուլախ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում, իսկ ապա գյուղ Ադրբեջանական ՍՍՀ Գետաբեկի շրջանում։ Գտնվում է շրջկենտրոնից 9 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 121 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խոմինցի (այլ կիրառումներ)

Խոմինցի, կարող է վերաբերել՝

Խոմինցի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում
Խոմինցի - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում
Անթաղ (այլ կիրառումներ)

Անթաղ, կարող է վերաբերել՝

Անթաղ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Լճեի գավառակում
Անթաղ - լեռ Հայկական Տավրոսի լեռնահամակարգում, Դիարբեքիրի նահանցի Լճեի գավառում
Երվանդ Գոջաբաշյան

Երվանդ Արշակի Գոջաբաշյան (հուլիսի 14, 1939(1939-07-14), Հալեպ), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Երվանդ Գոջաբաշյանը ծնվել է 1939 թվականին, Հալեպում։ 1946 թվականին Գոջաբաշյանների ընտանիքը հայերնադարձել է։ 1966 թվականին ավարտել է Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ստեղծագործում է հաստոցային և մոնումենտալ դեկորատիվ արվեստների բնագավառներում։ 1967 թվականից մասնակցում է հանրապետական, միութենական և միջազգային ցուցահանդեսների։
1980 թվականից բնակվում է Լոս Անջելեսում։
Աշխատանքները գտնվում են Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի փայտարվեստի թանգարանում, Տրետյակովյան պատկերասրահում։


== Ստեղծագործություններ ==
«Ծերունի», 1964, որձաքար, դիմաքանդակ, Արևելքի ժողովուրդների արվեստի թանգարան, Մոսկվա
«Սրբուհի», 1965, դիմաքանդակ, սև տուֆ
«Զրույց», 1967, փայտ
«Աղավնի», 1967
«Հովվերգություն», 1967, փայտ
«Անուշ», 1969
Երևանի «Անի» հյուրանոցի ճակատի բարձրաքանդակ, 1970, կարմիր տուֆ
Դուշանբեի Արվեստի ինստիտուտի շենքի ճակատի բարձրաքանդակ, 1969-1970, կարմիր տուֆ
Թումանյանի կիսանդրին Վանաձորի Հովհաննես Թումանյանի անվան թիվ 3 հիմնական դպրոցի բակում, 1971
«Էմմա», 1973
«Պատանեկություն», 1973
«Շոպենի դիմաքանդակ», 1983
«Հավերժություն», 1983, Լոս Անջելես
«Նահատակվածի հիշատակը», 1984, Լոս Անջելես
«Մկրտության ավազանը», 1989, Լոս Անջելես
«Թադևոս և Բարդուղիմեոս առաքյալներ», «Գրիգոր Լուսավորիչ և Տրդատ թագավոր», 2001 (Սուրբ Էջմիածնի տաճարի նորակառույց մուտքի խորաքանդակներ)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Գրականություն ==
Արմեն Առուստամյան . «Օրինակելի և ճշմարիտ արվեստի վկայություն» (2016 թ.): «Գարուն» ամսագիր, հ. 3, էջ 41- 43։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավտոբուսի հրդեհ Բուլղարիայում (2021)

Տուրիստական ​​ավտոբուսի վթար և հրդեհ Ստրումա մայրուղու վրա, ճանապարհատրանսպորտային պատահար, որը տեղի է ունեցել Բուլղարիայում 2021 թվականի նոյեմբերի 23-ի լույս 23-ի գիշերը տեղական ժամանակով ժամը 02:00-ին Բոսնեկ գյուղի մերձակայքում գտնվող «Ստրումա» մայրուղու վրա։ Հյուսիսային Մակեդոնիայի համարանիշներով տուրիստական ​​ավտոբուսը բախվել է հանդիպակաց գոտիները բաժանող արգելապատնեշին և բռնկվել։ Հրդեհի հետևանքով զոհվել է 45 մարդ։ Վիրավորվել, բայց ողջ է մնացել 7 մարդ։
Ավտովթարն դարձել է ամենամահաբերն Բուլղարիայի պատմության մեջ և վերջին տասնամյակների ընթացքում Եվրոպայում ամենախոշորներից մեկը։


== Իրադարձություններ ==
Հյուսիսային Մակեդոնիայի զբոսաշրջիկներն օգտվել են «Besa Trans»  տուրիստական գործակալության առաջարկից՝ ավտոբուսային շրջագայություն 79 եվրոյով, որը ներառում էր երեք գիշեր Ստամբուլի հյուրանոցում և Սկոպիեից մինչև Ստամբուլ հակառակ ուղղությամբ տրանսպորտ։ Շրջագայությունը սկսվել է նոյեմբերի 18-ին։
Երկուշաբթի՝ նոյեմբերի 22-ին, զբոսաշրջիկները Ստամբուլից մեկնել են Սկոպիե։ «Besa Trans» տուրիստական գործակալությունը զբոսաշրջիկներին տեղափոխում էր Mercedes-Benz Tourismo (O350) ավտոբուսով՝ գործակալությանը պատկանող SK 0284 BA համարով։ Երեկոյան ժամը 21։00-ի սահմաններում ավտոբուսը հատել է բուլղարա-թուրքական սահմանը՝ Կապիտան Անդրեևո-Կապիկուլեի անցակետում։ Այդ պահին այնտեղ եղել է 52 մարդ։
Բուլղարական ԶԼՄ-ները հայտնել են, որ ավտոբուսը ընթացել է չորս ավտոբուսներից բաղկացած շարասյան կազմում և վթարից մոտ մեկ ժամ առաջ կանգ է առել բենզալցակայանում, մինչ Սոֆիա մեկնելը։ Մյուս ավտոբուսները, որոնք առաջևում էին ընթանում, բարեհաջող վերադարձել են Հյուսիսային Մակեդոնիա։
Դուրս գալով Սոֆիայից Ստրումա մայրուղու Դուպնիցայի ուղղությամբ, Բուլղարիայի Բոսնեկ գյուղի մոտ 31-րդ կիլոմետրի վրա ավտոբուսը բախվել է ճանապարհի արգելապատնեշին և բռնկվել։ Անհայտ է՝ հրդեհը բռնկվել է բախումից առաջ, թե հետո։


== Զոհեր և վիրավորներ ==
Սկզբնապես հաղորդվել էր, որ աղետի ժամանակ զոհվել է 46 մարդ, այդ թվում՝ 12 երեխա։ Զոհերի մեծ մասը (բացառությամբ երեխաների) 20-30 տարեկան էին։ Բուլղարիայի ներքին գործերի նախարար Բոյկո Ռաշկովը հայտարարել է, որ զոհերի մարմինները «ամբողջությամբ այրվել են»։ Ավելի ուշ իշխանությունները ճշտել են, որ սրահում 44 մարմին է հայտնաբերվել։ Նոյեմբերի 26-ին ավտոբուսի լրացուցիչ զննությամբ հայտնաբերվել է երեխայի դի։ Այսպիսով, զոհերի ընդհանուր թիվը հասել է 45-ի։
Յոթ ուղևորներին՝ հինգ տղամարդկանց և երկու կանանց, հաջողվել է դուրս գալ պատուհանից և դուրս գալ այրվող ավտոբուսից։ Նրանք Սոֆիայից լուրջ այրվածքներով տեղափոխվել են հիվանդանոց։ Նոյեմբերի 23-ին հիվանդանոցում գտնվող տուժածներին այցելել են Հյուսիսային Մակեդոնիայի վարչապետ Զորան Զաևը և կառավարության որոշ անդամներ։
Զոհերի մեծ մասը էթնիկ ալբանացիներ էին՝ Հյուսիսային Մակեդոնիայի քաղաքացիներ։
Նոյեմբերի 24-ին Բուլղարիայում հայտարարվել է սգո օր է այդ վթարի զոհերի, ինչպես նաև Վառնայի մարզի Ռոյակ գյուղի ծերանոցում բռնկված հրդեհի զոհերի հիշատակին, որը տեղի է ունեցել մեկ օր առաջ և խլել է 9 մարդու կյանք։


== Հետաքննություն ==
Բուլղարիայի իշխանությունները հայտնել են վթարի երեք հնարավոր վարկածներ․

վարորդի սխալ,
տեխնիկական անսարքություն,
եղանակային պայմաններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կլարա Բյուլ

Կլարա Գաբրիելա Բյուլ (գերմ.՝ Klara Gabriele Bühl, դեկտեմբերի 7, 2000(2000-12-07), Գերմանիա), գերմանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստուհի, Գերմանիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնությանը մասնակցող «Բավարիա» թիմի և Գերմանիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հարձակվող։


== Կենսագրություն ==
2016-2020 թվականներին հանդես է եկել SC Freiburg թիմում ·, ապա երկու մրցաշրջան՝ Մյունխենի «Բավարիա»-ում։
2021 թվականի դեկտեմբերի 14-ին «Բավարիա»-ի հետ կնքած պայմանագրի ժամկետը երկարաձգել է մինչև 2025 թվականը։
2018 թվականի դեկտեմբերին հրավիրվել է Գերմանիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքական, որի կազմում մասնակցել է աշխարհի առաջնության որակավորման և եզրափակիչ փուլերի մրցախաղերին։


== Վիճակագրական տվյալներ ==
2022 թվականի հուլիսի 21-ի դրությամբ.


== Մարզական նվաճումներ ==
SC Freiburg թիմի կազմում

Գերմանիայի կանանց ֆուտբոլի գավաթի խաղարկության (DFB-Pokal Frauen) եզրափակիչ մրցախաղի մասնակից - 2018–19Մյունխենի «Բավարիա» ֆուտբոլային ակումբի կանանց թիմի կազմում 

Գերմանիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության հաղթող - 2020–21Գերմանիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում

ՈՒԵՖԱ-ի կանանց չեմպիոնների լիգայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ խաղի մասնակից - 2022Գերմանիայի U17 աղջիկների ֆուտբոլի հավաքականի կազմում

ՈՒԵՖԱ-ի մինչև 17 տարեկան աղջիկների առաջնության հաղթող - 2016Անհատական ձեռքբերումներ

ՈՒԵՖԱ-ի կանանց առաջնության խորհրդանշական հավաքականի անդամ - 2022


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարցազրույց Կլարա Բյուլի հետ, dfb 26 May 2019
Կլարա Բյուլի պաշտոնական կայքէջը
Իլյա Սուխիշվիլի

Իլյա Իլյայի Սուխիշվիլի (վրաց.՝ ილია (ილიკო) ილიას ძე სუხიშვილი, 4 ապրիլի 22 մարտի, 1907, Թիֆլիս - 24 մարտի, 1985, Թիֆլիս), բալետի վրացի խորհրդային արտիստ, բալետմայստեր։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1958)։
1924 թվականին ավարտել է վրացական ժողովրդական պարի ստուդիան։ 1926 թվականից՝ պարող, 1928-1932 թվականներին, 1935-1939 թվականներին և 1941-1945 թվականներին՝ Վրացական օպերայի և բալետի թատրոնի մենապարող և վրացական պարերի բեմադրող։ 1933-1935 թվականներին կատարելագործվել է Մեծ թատրոնում։ 1939-1941 թվականներին՝ Կարմիր բանակի երգի և պարի կարմրադրոշ անսամբլի մենապարող։ Ն․ Շ․ Ռամիշվիչոնի հետ Վրաստանի ժողովրդական պարի անսամբլի կազմակերպիչը (1945), ապա ղեկավարը (մինչև 1954 թվականը նաև մենապարող)։ Սուխիշվիլին իր լավագույն բեմադրություններում՝«Խորումի», «Քարթուլի», Վրացական և Խևսուրական սյուիտներ, պարային կոմպոզիցիա (ըստ Շ․ Ռուսթավելու «Վագրենավորը» պոեմի), պահպանել է հնագույն ժողովրդական պարարվեստի ավանդույթները, ժամանակակից վրացական պարի գեղեցկությունն ու պլաստիկան։ ԽՍՀՄ (1949) և Վրացական ԽՍՀ Շոթա Ռուսթավելու անվան (1972) պետական մրցանակներ։ Պարգևատրվել է 2 շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլ Էսկորիալ (այլ կիրառումներ)

Էլ Էսկորիալ, կարող է վերաբերել՝

Էլ Էսկորիալ - պատմամշակութային համալիր, որի մեջ մտնում են վանք, պալատ, բազիլիկ եկեղեցի, պանթեոն, թանգարան և գրադարան
Էլ Էսկորիալ - քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Մադրիդ նահանգի, ինչպես նաև Մադրիդի ինքնավար մարզի մեջ
Цвет настроения синий

Цвет настроения синий (հայերեն՝ Տրամադրության գույնը կապույտ է), Ֆիլիպ Կիրկորովի երգը, որը թողարկվել է 2018 թվականի մարտի 14-ին, «Առաջին երաժշտական հրատարակչություն» լեյբլում։ Տեքստի և երաժշտության հեղինակն Անտոն Պուստովն է, երաժշտական պրոդյուսերը՝ Սվետլանա Լոբոդան։ Երգի տեսահոլովակը մեկ օրում Youtube-ում հավաքել է 3 միլիոն դիտում։ 2018 թվականի մայիսի 7-ին տեսահոլովակի դիտումների թիվը կազմել է 19 միլիոն, իսկ արդեն մայիսի 28-ին՝ 30 միլիոն։
2018 թվականի հոկտեմբերի 20-ին դիտումների թիվն անցել է 50 միլիոնից։


== Տեսահոլովակ ==
2018 թվականի ապրիլի 27-ին «Երեկոյան Ուրգանտ» շոուի ուղիղ եթերում տեղի է ունեցել տեսահոլովակի ցուցարությունը։ Պրոդյուսերը դարձել է Իվան Ուրգանտը, սցենարի հեղինակները՝ Ալեքսանդր Գոդովը, Գրիգորի Շատը և Վադիմ Սելեզնոյը։ Նկարահանման աշխատանքները տևել են մեկ շաբաթ։


== Քննադատություն ==
Տեսահոլովակի թողարկումից հետո Change.org օնլայն հարթակում կեղծ ստորագրահավաք է կազմակերպվել, որը նպատակաուղղված է եղել Ֆիլիպ Կիրկորովին՝ Ռուսաստանի ազգային արտիստի կոչումից զրկելուն։ Ի պատասխան քննադատությունների` Ֆիլիպ Կիրկորովը պատասխանել է, որ իր երգը գրավել է բարձր հորիզոնականներ՝ Apple Music և iTunes չարտերում։


== Չարտեր ==


=== Շաբաթական հիթ-շքերթներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Երվանդ Մանվելյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանվելյան (այլ կիրառումներ)Մանվելյան Երվանդ (1872, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1949, Փարիզ), հայ մանրէաբան, հասարակական գործիչ։ ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1945)։


== Կենսագրություն ==
1891 թվականին ավարտել է Փարիզի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը և աշխատել հյուսվածաբանության լաբորատորիայում, 1902 թվականից՝ Պաստյորի անվան ինստիտուտում՝ որպես հյուսվածաբանության և մանրէաբանության լաբորատորիայի վարիչ։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են նյարդային համակարգի հյուսվածաբանության, ծերացման, կատաղության և հատկապես բնածին սիֆիլիսի ուսումնասիրության հարցերին։ Մանվելյանը եղել է Փարիզի հայ բժիշկների ընկերության անդամ։
Number Ones (ալբոմ, Ջանեթ Ջեքսոն)

Number Ones, ամերիկացի երգչուհի և երաժիշտ Ջանեթ Ջեքսոնի հիթերի հավաքածուն՝ թողարկված 2009 թվականին A&M
և Universal Music Enterprises լեյբլներում։ Պրոդյուսերները եղել են Ջանեթ Ջեքսոնը, նրա եղբայր Մայքլ Ջեքսոնը, Ջիմի Ջեմը և Թեոդոր Լյուիսը, Ռոդնի «Darkchild» Ջերքինսը և այլք։ Ալբոմը հրատարակվել է երկու սկավառակների վրա և ներառում է 33 հիթ, որոնք գլխավորել են տարբեր հիթ-շքերթներ (Billboard Hot 100, Hot R&B/Hip-Hop Songs, Hot Dance Club Songs, Hot Adult Contemporary Tracks և այլն) Հյուսիսային Ամերիկայում, Եվրոպայում, Ավստրալիայում, Նոր Զելանդիայում, Ճապոնիայում և Հարավային Աֆրիկայում։ Նրա մեջ մտել են երգեր հիմնականում երկու՝ երրորդ՝  Control (1986) և տասներորդ Discipline (2006)  ստուդիական ալբոմներից և մի քանի այլ ալբոմներից։ Նոր ալբոմային սինգլ «Make Me» երգը թողարկվել է 2009 թվականի սեպտեմբերի 22-ին և դարձել է 19-րդ № 1 հիթը Billboard Hot Dance Club Songs պարային հիթ-շքերթում։


== Ալբոմի մասին ==
Number Ones-ը դեբյուտացվել է ամերիկյան Billboard 200 հիթ-շքերթի № 22 հորիզոնականում՝ թողարկման առաջին շաբաթում ունենալով 40,374 վաճառված օրինակ (80,748 units) և արդյունքում հասել է 172,000 օրինակ (344,000 units) վաճառքի ԱՄՆ-ում։ 2013  թվականի հուլիսին Number Ones ալբոմն ստացել է արծաթե հավաստագիր՝ Մեծ Բրիտանիայում ունենալով ավելի քան 60,000 վաճառված օրինակ։ «Make Me» սինգլը դարձել է Ջանեթ Ջեքսոնի 19-րդ № 1 հիթը ԱՄՆ-ի պարային Hot Dance Club Songs հիթ-շքերթում։ Ջանեթ Ջեքսոնը դարձել է պատմության մեջ միակ կատարողը, ով այդպիսի մրցանակներ է ստացել Dance/Club հիթ-շքերթում չորս տասնամյակի ընթացքում՝ սկսած 1980-ականից և մինչև 2010-ական թվականներին (նրա առաջին հիթ-փոփերը եղել է 1986 թվականին, հետո նրան գերազանցել են Մադոննան, Բիյոնսեն և Ռիհաննան)։


== Երգացանկ ==
Ամերիկյան (Number Ones) և միջազգային (The Best) հրատարակություն


=== Number Ones ===


=== The Best ===


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Number Ones на discogs.com
Ժխտում (հոգեբանություն)

Ժխտում, հոգեկան գործընթաց, դասվում է հոգեբանական պաշտպանական մեխանիզմների շարքին։ Այս մեխանիզմի կիրառման դեպքում անձը հրաժարվում է ընդունել որևէ անցանկալի երևույթի գոյությունը։


== Նկարագրություն ==
Ժխտումը շատ պարզ ընկալելի հոգեբանական մեխանիզմ է։ Անվանումն ինքնին տալիս է բացատրությունը. անձը, ով կիրառում է այս մեխանիզմը, ժխտում է այն իրադարձությունը կամ տեղեկատվությունը, որը չի ցանկանում ընդունել։
Ժխտումը տարբերվում է արտամղումից։ Հիմնական տարբերությունն այն է, որ արտամղման ենթակա տեղեկատվությունը նախ գիտակցվել է, իսկ ժխտման ենթակա նյութը գիտակցության մեջ չի լինում։ Գործնականում դա նշանակում է, որ որոշակի ջանքերի դեպքում արտամղված տեղեկատվությունը հնարավոր է հիշել, և սուբյեկտի կողմից դա կընկալվի որպես մոռացված։ Մինչդեռ ժխտված տեղեկատվությունը մարդու կողմից չի կարող հիշվել. այն կարող է միայն ճանաչվել, քանի որ անձի կողմից դա չի ընկալվել որպես գոյություն կամ նշանակություն ունեցող։
Ժխտման տիպիկ օրինակ է անձի՝ կորստին տրվող առաջին արձագանքը։ Հարազատ մարդու կորստի մասին լուրն իմանալու դեպքում սովորաբար մարդիկ ասում են. «Ոչ։ Ես ոչ մեկի չեմ կորցրել։ Դուք սխալվում եք»։ Կարելի է նաև ժխտել անթույլատրելի զգացմունքները կամ մտքերը։
Ժխտումը համարվում է իդեալականացման տարր, երբ իդեալականացվող անձի բացասական որակները չեն ընկալվում։
Այս մեխանիզմը կարող է օգտակար լինել քննադատական իրադրություններում, երբ հարկավոր է պահպանել սառնասրտությունը և սառը դատողությունը։
Ժխտման հիմնական խնդիրն այն է, որ թույլ չի տալիս պաշտպանել իրականությունից։ Կարելի է ժխտել հարազատի մահը, սակայն դրանից այդ կորուստը չի վերականգնվում։ Կամ կարելի է ժխտել որևէ հիվանդության առկայությունը, սակայն դրանից մարդը չի առողջանում։


== Կապ հոգեկան խանգարումների և անձնային տիպերի հետ ==
Ժխտումը բնորոշ է հատկապես մանյակալ ախտանիշին, հիպոմանիային և, առհասարակ, մանյակալ աստիճանի երկբևեռ աֆեկտիվ խանգարումներին։ Այդ վիճակում անձը կարող է շատ երկար ժամանակ ժխտել հոգնածությունը, սովը, բացասական հույզերը և խնդիրները։ Դա կարող է տևել այնքան, մինչև օրգանիզմի ֆիզիկական պաշարները սպառվեն։ Ժխտումը հանդիսանում է պարանոիդ անձնային խանգարմանը բնորոշ հիմնական պաշտպանական մեխանիզմներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Պաշտպանական մեխանիզմներ
Նույնականացում (հոգեբանություն)
Ինտրոյեկցիա (հոգեբանություն)
Պրոյեկցիա (հոգեբանություն)
Դիսոցիացիա (հոգեբանություն)


== Գրականություն ==
Мак-Вильямс Н. Психоаналитическая диагностика: Понимание структуры личности в клиническом процессе = Psychoanalytic diagnosis: Understanding personality structure in the clinical process. — М.: Класс, 1998. — 480 с. — ISBN 5-86375-098-7.