Ֆաբրիցիո Բարկա

Ֆաբրիցիո Բարկա (իտալերեն՝ Fabrizio Barca, մարտի 8, 1954(1954-03-08), Թուրին, Իտալիա), իտալացի պետական և քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ, 2011 թվականից մինչև 2013 թվականը եղել է Իտալիայի տարածքների զարգացման նախարարը։


== Կենսագրություն ==
Ֆաբրիցիո Բարկան ծնվել է 1954 թվականի մարտի 8-ին Թուրինում։ Պատգամավոր և սենատոր Լուչանո Բարկիի՝ կոմունիստի որդին է, որը եղել է Էնրիկո Բերլինգուերկ կողմնակիցը։ Քաղաքականությամբ է զբաղվել է Մամիանի անվամբ լիցեում, մասնակցել է ուսանողական շարժման, միացել է Իտալիայի կոմունիստական երիտասարդական դաշնությանը։ Ավարտել է Հռոմի համալսարանը` «տնտեսական վիճակագրություն և ժողովրդագրություն» մասնագիտությամբ, Քեմբրիջի համալսարանում ստացել է տնտեսագիտության գծով փիլիսոփայության մագիստրոսի աստիճան, դասավանդել Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում և Սթենֆորդի համալսարանում, ինչպես նաև իտալական՝ Սիենսկի, Բոկոնի, Թոր Վերգատայի, Մոդենսկի և Ուրբինսկի համալսարաններում։ Ղեկավարել է Իտալիայի բանկի հետազոտական բաժանմունքը, 1998 թվականից աշխատել է գանձարանի և բյուջեի նախարարությունում տարածքների զարգացման հարցերի շուրջ, 1999 թվականին գլխավորել Է Տնտեսական համագործակցության և զարգացման տարածքային զարգացման կոմիտեն։
2011 թվականի նոյեմբերի 16-ից մինչև 2013 թվականը ապրիլի 28-ը եղել է Մոնտիի կառավարությունում եղել է Իտալիայի տարածքների զարգացման նախարարը։
2013 թվականի ապրիլի 11-ին անդամակցել է Ժողովրդավարական կուսացկությանը։


== Մրցանակներ ==
«Իտալական Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշան (1999 թվականի հունիսի 2, պարգևատրվել է Իտալիայի կառավարության աշխատակազմի նախաձեռնությամբ)։


== Աշխատանքների ==
(con Francesco Maria Frasca) Considerazioni sul calcolo del reddito d'impresa in condizioni di incertezza. — Roma: Servizio Studi della Banca d'Italia, 1983.
(con Marco Magnani) Nuove forme dell'accumulazione nell'industria italiana. — Roma: Banca d'Italia, 1985.
Allocazione e riallocazione della proprietà e del controllo delle imprese: ostacoli, intermediari, regole. — Roma: Banca d'Italia, 1993.
On corporate governance in Italy: issue, facts and agenda. — Milano: Fondazione Eni Enrico Mattei, 1996.
(con Elmar Altvater) Libero mercato e democrazia. — Roma: Fondazione internazionale Lelio Basso, 1996.
Imprese in cerca di padrone : proprietà e controllo nel capitalismo italiano. — Roma: Laterza, 1996.
Storia del capitalismo italiano: dal dopoguerra a oggi. — Milano: CDE, 1998.
Post-War istitutional shocks : the divergence of italian and japanese corporate governance models. — Siena: Università degli Studi di Siena, 1998.
Il capitalismo italiano: storia di un compromesso senza riforme. — Roma: Donzelli, 1999.
(con Marco Becht) The Control of Corporate Europe. — Oxford: Oxford University Press, 2001.
Misurare per decidere: utilizzo soft e hard di indicatori nelle politiche di sviluppo regionale. — Roma: Ministero dell'economia e delle finanze, Dipartimento per le politiche di sviluppo, Unità di valutazione degli investimenti pubblici, 2004.
Federalismo, equità, sviluppo: i risultati delle politiche pubbliche analizzati e misurati dai conti pubblici territoriali. — Bologna: Il Mulino, 2006.
Italia frenata: paradossi e lezioni della politica per lo sviluppo. — Roma: Donzelli, 2006.
(con Maurice Aymard) Conflitti, migrazioni e diritti dell'uomo: il Mezzogiorno laboratorio di un'identità mediterranea. — Soveria Mannelli: Rubbettino Editore, 2002.
La traversata. Una nuova idea di partito e di governo, Roma, Feltrinelli, 2013


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Fabrizio BARCA» (իտալերեն)։ Senato della Repubblica։ Վերցված է 2019-01-02