Աբրահամ Պոլոնսկի

Աբրահամ Պոլոնսկի (ընդհատակում օգտագործած մականուններ՝ Պոլ, Նապոլեոն, Մորիս Ֆերեր և այլն, 1913, Բելոստոկ, Գրոդնոյի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1992, Ֆրանսիա), ֆրանսիական Դիմադրության գործիչ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է Ֆրանսիայում հրեական սիոնիստական ռազմականացված ընդհատակյա կազմակերպության՝ Հրեական բանակի չորս հիմնադիրներից մեկը։ Հետագայում Լյուսիեն Լյուբլինի հետ միասին իրականացրել է հրեական բանակի հրամանատարությունը։


== Կենսագրություն ==
Աբրահամ Պոլոնսկին ծնվել է 1903 թվականին Սլոնիմում։ Մանկության տարիներին՝ 1909 թվականին, Երկրորդ ալիայի տարիներին, նա ծնողների հետ տեղափոխվել է Պաղեստին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ընտանիքի հետ Պաղեստինից արտաքսվել է թուրքական իշխանությունների կողմից։ Ալեքսանդրիայում հանրահավաքի ժամանակ լսել է Ժաբոտինսկու ելույթը, որը նրա վրա ուժեղ տպավորություն է թողել։ Ալեքսանդրիայից Պոլոնսկիների ընտանիքը վերադարձել է Սլոնիմ, որտեղ Աբրահամը դարձել է կոմերիտական բջջի քարտուղար։ Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ՝ 1919 թվականին, ստեղծել է մի քանի տասնյակ մարդուց բաղկացած հրեական ընդհատակյա կազմակերպություն, որը Կարմիր բանակի կողմից պայքարել է Պետլյուրայի դեմ։ Քաղաքացիական պատերազմից հետո տեղափոխվել է Գերմանիա, այնուհետև Բելգիա, իսկ 1920-ականների վերջին հաստատվել Թուլուզում, որտեղ ավարտել է համալսարանի ինժեներական ֆակուլտետը։
Թուլուզում Պոլոնսկին կնոջ՝ Ժենյայի հետ ստեղծել է հրեա ուսանողների միավորում, որը նա անվանել է «Հիստադրուտ»։ Այնտեղ նա ծանոթացել է ինժեներ Լյուսիեն Լյուբլինի հետ, որը կազմակերպել է սիոնիստական կրթության դասընթացներ Թուլուզի երիտասարդների համար։
1940 թվականի հունիսին ֆրանսիական բանակը հանձնվել է Գերմանիային։ Աբրահամ Պոլոնսկին և այլք ստեղծել են ընդհատակյա կազմակերպություն, որը կոչվել է «La Main Forte», ինչը նշանակում է «Ուժեղ ձեռք»։
1941 թվականի երկրորդ կեսին Աբրահամ Պոլոնսկին և սիոնիստական աշխատավորական շարժման ակտիվիստները ստեղծել են նաև «Armee Juive» (AJ) կամ «Հրեական բանակ» (կրճատ՝ EA), որը հատուկ նշանակության ջոկատ էր՝ կազմված սիոնիստական երիտասարդական շարժման անդամներից։ 1943-1944 թվականներին EA-ն օգնեց իր մի քանի հարյուր անդամների հաջողությամբ փախչել Իսպանիա, ապա Պաղեստին։ Խումբը կռվել է Թուլուզում, Նիցցայում, , Լիոնում և Փարիզում՝ հարձակվելով իրազեկիչների վրա, որոնք համագործակցում էին Գեստապոյի հետ և օգնել են ազատագրել Ֆրանսիան 1944 թվականի ամռանը։
Ըստ Շմուել Ռենե Կապելի՝ EA-ի հաջողության պատճառներից մեկը եղել է Պոլոնսկու` որպես առաջնորդի հանճարը։ Անատ Գուետան ուշադրություն է հրավիրում Պոլոնսկու իրատեսության վրա, որի շնորհիվ EA-ն չի սահմանափակվել միայն նախանշված առաջադրանքներով, այլ գործել է անընդհատ փոփոխվող հանգամանքներին համապատասխան։ Այս հատկանիշը ցույց է տրվում մի քանի օրինակներով.

Պոլոնսկին մոբիլիզացրել է տարբեր քաղաքական հայացքներ ունեցող ընդհատակայինների և տարբեր կազմակերպությունների անդամների, որոնք կարող էին իրական օգուտ բերել, օրինակ՝ Էֆրոյկինը՝ Ֆրանսիայում Ջոյնթի ներկայացուցչի օգնականը, որը EA-ի ստեղծումից հետո անմիջապես դարձել է հրամանատարության անդամ և ապահովել ֆինանսավորման հուսալի աղբյուր։ Ռենե Կապելը՝ «Կոնսիստորիայի» անդամ, որը, լինելով ֆրանսիական բանակի ռաբբի և ունենալով ներկալված ճամբարների մուտքի իրավունք, կազմակերպել է օգնություն բանտարկված հրեաներին և հետագայում նրանց փրկությունը։Ֆրանսիայի ազատագրումից հետո Պոլոնսկին դարձել է Հագանայի մասնաճյուղի հրամանատարը Ֆրանսիայում և Հյուսիսային Աֆրիկայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Лазарис, В. Три женщины. — Тель-Авив : Ладо, 2000. — С. 222—383.
ענת גואטה (Անատ Գուետա). הצבא היהודי בצרפת (Հրեական բանակը Ֆրանսիայում). — Երուսաղեմ : Իսրայելի պաշտպանության նախարարություն, 2001. — 205 с.
יהודה בן-דוד (Йегуда Бен-Давид). ביד חזקה. אברהם פולונסקי והמחתרת היהודית בצרפת במלחמת העולם השנייה (Ուժեղ ձեռքով։ Աբրահամ Պոլոնսկին և հրեական ընդհատակը Ֆրանսիայում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ). — Тель-Авив : משרד הביטחון (Իսրայելի պաշտպանության նախարարություն), 2002. — 178 с.
שמואל רנה קפל (René Kapel). מאבק יהודי בצרפת הכבושה (Հրեական դիմադրությունն օկուպացված Ֆրանսիայում). — Иерусалим : Յադ Վաշեմ, 1981. — 210 с.
Renée Poznanski (Ռենե Պոզնանսկի). Jews in France during World War II (Հրեաները Ֆրանսիայում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ) / пер. с франц. Nathan Bracher. — Հաննովեր և Լոնդոն : Brandeis University Press, University Press of New England, 2001. — 601 с. — ISBN 1–58465–144–X.