armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նիկոլայ Դուբրովին

Նիկոլայ Ֆեոդորովիչ Դուբրովին (ռուս.՝ Николай Фёдорович Дубровин, նոյեմբերի 26 (դեկտեմբերի 8), 1837 կամ դեկտեմբերի 2 (14), 1837, Q4234661?, Վելիկոլուկսկի գավառ, Պսկովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 12 (25), 1904, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս ռազմական պատմաբան։ Պետերբուրգի ԳԱ ակադեմիկոս (1890 թվականին), հրետանու գեներալ։ Ավարտել է Միխայլովյան հրետանային ակադեմիան։ 1869 թվականից Գլխավոր շտաբում զբաղվել է ռազմապատմական ուսումնասիրություններով։ 1882 թվականից եղել է Ռազմագիտական կոմիտեի անդամ, 1893 թվականից՝ ԳԱ գիտական քարտուղար, 1896 թվականից՝ «Ռուսկայա ստարինա» (ռուս.՝ «Русская старина») ամսագրի խմբագիր։ Հեղինակ է բազմաթիվ հոդվածների և մենագրությունների, որոնք պարունակում են փաստական հարուստ նյութ (մասնավորապես արժեքավոր են հայ ժողովրդի պատմության 19-րդ դարի 1-ին կեսի վերաբերյալ նյութերը)։ «Կովկասում ռուսների պատերազմի ու տիրակալման պատմությունը» (հ․ 1-6, 1871-1888 թվականներին), «1853-1856 թվականներ Արևելյան պատերազմը» (1878 թվականին), «Ղրիմի միացումը Ռուսաստանին» (հ․ 1-4, 1885-1889 թվականներին), «Հայրենական պատերազմը ժամանակակիցների նամակներում» (1882 թվականին) և այլ աշխաաություններ շարադրված են պաշտոնական պատմագրության տեսանկյունից։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիխտենշտայնի ամրոցներ

Լիխտենշտայնի ամրոցների ցանկը.


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Կանադայի ամրոցների ցանկ
Կիպրոսի ամրոցներ
Լիտվայի ամրոցներ
Լյուքսեմբուրգի ամրոցներ


== Արտաքին հղումներ ==
Overview of castles in the Principality of Liechtenstein (in German)
Photos of Liechtenstein castles Archived 2013-02-12 at the Wayback Machine. (in German)
Photos of Luxembourg and Liechtenstein Castles
Ալբերտո Էստելլա Գոյտրե

Ալբերտո Էստելլա Գոյտրե (սեպտեմբերի 23, 1940(1940-09-23), Սալամանկա, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա - ապրիլի 1, 2022(2022-04-01), Սալամանկա, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա), իսպանացի իրավաբան, քաղաքական գործիչ, լրագրող և գրող, Պատգամավորների կոնգրեսի անդամ (1977-1982)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1940 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Իսպանիայի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայանքի Սալամանկա քաղաքում։ Դեմոկրատական կենտրոնի միություն դաշինքի և Ժողովրդական կուսակցության անդամ, 1977-1982 թվականներին եղել է Պատգամավորների կոնգրեսի անդամ։
Մահացել է Սալամանկայում 2022 թվականի ապրիլի 1-ին 81 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ 2005 (ընտրական մրցաշար)

2005 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի եզրափակիչ մրցաշարին մասնակցելու իրավունք ավտոմատ կերպով ստացան մրցաշարի կազմակերպիչ  Միացյալ Նահանգները,  Մեքսիկան և  Կանադան, ինչպես նաև այլ կոնֆեդերացիաներից մրցաշարին հրավիրված հավաքականները՝  Կոլումբիան և  Հարավային Աֆրիկան։ Կենտրոնամերիկյան զոնայում չորս ուղեգրեր խաղարկվեցին UNCAF-ի ազգերի գավաթի 2005 թ. խաղարկության արդյունքներով։ Կարիբյան զոնայում երեք ուղեգրեր խաղարկվեցին կարիբյան գավաթի 2005 թ. խաղարկության արդյունքներով։


=== UNCAF-ի ազգերի գավաթ 2005 ===

Մրցաշարի արդյունքներով  Կոստա Ռիկան,  Հոնդուրասը,  Գվատեմալան և  Պանաման ձեռք բերեցին եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգրեր։


=== Կարիբյան գավաթ 2005 ===

Մրցաշարի արդյունքներով  Ճամայկան և  Կուբան ու  Տրինիդադ և Տոբագոն ձեռք բերեցին եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգրեր։


=== Նայիր նաև ===
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթ 2005


== Գրականություն ==
CONCACAF 2005 Gold Cup Technical Report Confederation of North, Central American and Caribbean Association Football; New York, USA, 2005 ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պաշտոնական կայք (անգլ.)


=== Հղումներ ===
2005 թ. UNCAF-ի ազգերի գավաթը ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում), RSSSF-ի արխիվ (անգլ.)
2005 թ. կարիբյան գավաթը ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում), RSSSF-ի արխիվ (անգլ.)
2005 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթի ընտրական և եզրափակիչ մրցաշարերը terra.com (անգլ.)
Ժաննա Թովմասյան

Ժաննա Արշակի Թովմասյան (մայիսի 20, 1912(1912-05-20), Կաղզվան, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 23, 2000(2000-06-23), Գյումրի, Հայաստան), հայ խորհրդային դերասանուհի, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1965)։


== Կենսագրություն ==
Ժաննա Թովմասյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Կարսի նահանգի Կաղզվան քաղաքում։ Բեմական գործունեությունը սկսել է 1930 թվականին Տաշքենդի հայկական թատրոնում։ 1930-1943 թվականներին եղել է Տաշքենդի, Թբիլիսիի, Սուխումի հայկական, Ալավերդիի, Արթիկի, 1943 թվականից՝ Լենինականի թատրոնների դերասանուհի։
Ժաննա Թովմասյանի ինքնատիպ արվեստը բարձր է գնահատել Հովհաննես Աբելյանը։ Խաղացել է դրամատիկական, ողբերգական դերեր։


== Դերեր ==
Կուկուշկինա՝ Ալեքսանդր Օստրովսկու «Եկամտաբեր պաշտոն»
Մարի Թյուդոր՝ Հյուգոյի «Մարի Թյուդոր»
Կատերինա Իվանովնա՝ «Ոճիր և պատիժ», ըստ Դոստոևսկու
Շամիրամ՝ Նաիրի Զարյանի «Արա Գեղեցիկ»
Վասիլիսա՝ «Հատակում»
Տատյանա՝ «Թշնամիներ»
Օգուդալովա՝ «Անօժիտը»Խաղացել է «Աշնան արև» ֆիլմում։


== Գրականություն ==
Սամվելյան Լուիզա, Ժաննա Թովմասյան, Ե., 1975։


== Ծանոթագրություններ ==
Վանդալներ

Վանդալներ (լատ.՝ Vandili, Wandali, Uuandali, հուն․՝ Βάνδαλοι), արևելյան գերմանների ցեղախումբ։ Սկզբում բնակվել են Սկանդինավյան թերակղզում։ Մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին դարերում վանդալները գաղթել և հաստատվել են Բալթիկ ծովի հարավային, 3-րդ դարում՝ Դանուբ գետի ափերին։ 335-ին վերաբնակվել են Պաննոնիայում։ 5-րդ դարի սկզբին ալանների հետ շարժվել են արևմուտք, մի քանի տարվա ընթացքում ամայացրել Գալլիան և 409-ին հաստատվել Իսպանիայում։ Այնուհետև ետ մղվելով դեպի թերակղզու հարավ՝ Գեյզերիխ թագավորի (428-477) գլխավորությամբ 429-ին անցել են Ջիբրալթարը, տասը տարվա ընթացքում նվաճել (ստրուկների ու կոլոնների օգնությամբ) հռոմեական Աֆրիկա պրովինցիան (439-ին գրավել են Կարթագենը) և հիմնել իրենց թագավորությունը։ Այստեղից նրանք ավերիչ հարձակումներ են գործել Արևմտյան Միջերկրածովյան կղզիների ու ափերի վրա։ 455-ին կողոպտել ու ավերել են Հռոմը։ Հյուսիսային Աֆրիկայի մի մասում վանդալները բռնագրավել են հռոմեական մագնատների հողերը։ Հարստացած ավագանու և շարքային զինվորների միջև առաջացած տարաձայնությունների հետևանքով թուլացած վանդալների թագավորությունը 533-534-ին նվաճվել է Բյուզանդիայի կողմից։ Վանդալները այնուհետև ձուլվել են տեղական բնակչությանը։


== Պատմություն ==
Վանդալների գերմանական ցեղը մ.թ.ա. 3-րդ դարում Գերմանիայի ներքին մարզերից տեղափոխվում է Դանուբի շրջանը՝ Դակիա։ 4-րդ դարի սկզբին վանդալները բնակություն են հաստատում Պանոնիայում, իսկ այնուհետև հոների ճնշման տակ շարժվում են դեպի արևմուտք։ Նրանք բարբարոսական մյուս ցեղերի՝ սվեբների և ալանների հետ միասին ճեղքում են հռոմեական պաշտպանությունը Հռենոսի վրա և ներխուժում են Գալլիա, ապա անցնում Իսպանիա և մի որոշ ժամանակ անց ընդհարվում վեստգոթերի հետ։ 429 թվականին նրանք նեղուցով (արդի Ջիբլարթարով) անցնում են Հռոմեական պրովինցիա` Հյուսիսային Աֆրիկա։ Վանդալներին գլխավորում էր թագավոր Հայզերիքը, որը նվաճում է Հյուսիսային Աֆրիկայի մեծ մասը, և հռոմեական տարածքում առաջանում է ևս մի բարբարոսական պետություն` Վանդալական թագավորությունը՝ Կարթագեն մայրաքաղաքով։


== Հողազավթումներ ==
Վանդալները գրավում են հռոմեական ավագանու և եկեղեցու հողերն ու գույքը։ Հռոմեական հողատերերի սեփականազրկումը կատարվում է միայն արդի Թունիսի, Տրիպոլիտանայի, Լիբիայի տարածքում։


== Հայզերիքի հետագա նվաճումները ==
Հայզերիքը գրավում է նաև Բալեարյան կղզիներ, Կորսիկան, Սարդինիան, Սիցիլիան, իսկ 455 թվականին՝ Հռոմը։ Վանդալները այնտեղ ոչնչացնում են կուլտուրայի շատ հուշարձաններ և արվեստի ստեղծագործություններ։


== Վանդալների թագավորներ ==
Գեյզերիխ` 428-477,
Գունդերիխ` 477-484,
Գունդամունդ` 484-496,
Տրազիմունդ` 496-523,
Գիլդերիխ` 523-530,
Գելիմեր` 530-534,
534-ին վանդալների թագավորությունը գրավեց նշանավոր բյուզանդացի զորավար Բելիսարիոսը։


== Ծանոթագրություններ ==
Չիվկա

Չիվկա  (ռուս.՝ Чивка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեդվեդիցա գետի ձախ ափին՝ 467 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  05010300112107000008276
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000827
Ավազանի կոդը - 05.01.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Իլիցա (փողոց)

Իլիցա (խորվ.՝ llica), կենտրոնական փողոց Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում։ Այս փողոցում կան բազմաթիվ առևտրի վայրեր, հանրային սննդի, մշակութային կենտրոններ։ Այդպես է համարվում նաև Զագրեբի բնակեցման և վարձակալության ամենաթանկ փողոցը։ Գտնվում է Զագրեբի Դաշտային քաղաքը (Donji Grad / Donji Grad)։ Սա մեկն է ամենաերկար Զագրեբի փողոցներից, 6,4 կմ երկարությամբ (ամենաերկար փողոցներից երրորդն է քաղաքում), այն անցնում է քաղաքի ամբողջ արևմտյան մասով, արևելքից արևմուտք ուղղությամբ, կենտրոնական հրապարակի՝ պան Йосипа Елачича միջով Crnomerec մինչև Բոլոնիայի զբոսայգին։
Կաղապար:Խորվաթիա-անավարտ
Դվուրեչանսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Դվուրեչանսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Дворічненська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դվուրեչանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 4 760 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 61834 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76980 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վենեսուելայի ծոց

Վենեսուելայի ծոց (իսպ.՝ Golfo de Venezuela) կամ Մարակայբո (իսպ.՝ Maracaibo), ծոց Կարիբյան ծովի հարավում, Վենեսուելայի ափերի մոտ, ծովից բաժանվում է Գուահիրա և Պարագուանա թերակղզիներով։ Ողողում է Վենեսուելայի Սուլիա և Ֆալկոն նահանգները, ինչպես նաև Կոլումբիայի Գուահիրա դեպարտամենտը։
Ծոցի երկարությունը 231 կմ է, մուտքի լայնությունը 98 կմ է։ Հարավային հատվածում ծոցը Տաբլասո ծովախորշով և 6,5-22 կմ լայնություն ու 11մ խորություն ունեցող նեղուցով միանում է Մարակայբո լճին։ Ծոցի խորությունը 18-ից հասնում է 71 մետրի։ Արևելյան հատվածում՝ Պարագուանա թերակղզու ափին, Կորոյի ոչ մեծ ծովախորշն է։ Վենեսուելայի ծոցի ափերը ցածր են՝ չմշակված ավազե բնահողով։ 1 մետրից ցածր բարձրության վրա խառը մակընթացություններ են։
Ծոցը բացվել է եվրոպացիների կողմից 1499 թվականին, երբ Ալոնսո դե Օջեդայի գլխավորությամբ և Ամերիգո Վեսպուչիի ուղեկցությամբ իսպանական արշավախումբը հետազոտում էր Հարավային Ամերիկայի ափերը, տեղեկություն էր հավաքում և նոր հողերին անուններ տալիս։ Այստեղ ցցերի վրա կառուցված հնդկացիական խրճիթների զբաղեցրած տարածքի տեսարանն Ամերիգո Վեսպուչիին, որը ծնունդով Վենետիկից էր, հիշեցրել է իր ծննդավայրը։ Այդ պատճառով էլ նա ծոցն անվանել է «Փոքր Վենետիկ» (Veneziola): Ծոցի ջրերը մերձսահմանային վեճի օբյեկտ են համարվում այն ժամանակից, երբ 19-րդ դարում Կոլումբիան և Վենեսուելան անկախացել են Իսպանիայից։ Իսպանական կայսրությունն այդ շրջանում սահմաններ չի գծել, քանի որ տեղի ժողովուրդն ընդդիմանում էր իրեն։ Սահմանը հաստատվել է 1941 թվականին, բայց տարածաշրջանային ջրի հարցը մնացել է չլուծված։
Ծոցը ստրատեգիական կարևորություն ունի՝ որպես նավարկելի ուղի դեպի Կարիբյան ծով, որով տեղափոխում են Մարակայբո լճի նավթահանքերի նավթը։ Ծոցի սահմաններին կան նաև նավթի և գազի հանքեր։ Ափերին տեղակայված են նավթի արտահանման խորջրյա Ամուայ, Պունտո Կարդոն, Պունտո Ֆիխո նավահանգիստները։


== Գրականություն ==
Поспелов, Евгений Михайлович Географические названия мира. Топонимический словарь / отв. ред. Р. А. Агеева. — 2-е изд., стереотип. — М.: Русские словари, Астрель, АСТ, 2002. — 512 с. — 3000 экз. — ISBN 5-17-001389-2


== Ծանոթագրություններ ==
Պաիկուսե (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պաիկուսե (այլ կիրառումներ)Պաիկուսե շրջան (էստ․՝ Paikuse vald), շրջան Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Պաիկուսե գյուղական ավանը։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 3021 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 17,07 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Կրասար

Կրասար (նախկին անվանումը` Ղուրդբուլաղ),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Աշոցքի տարածաշրջանում՝ Ախուրյան գետի ձախ կողմում` Աշոցք գյուղից 3-4 կմ հարավ-արևմուտք, մարզկենտրոն Գյումրիից` 21 կմ հյուսիս։
Նախկինում մտել է Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառի մեջ։ Կրասար է վերանվանվել 1946 թ-ին։


== Բնակչություն ==
Գյուղի բնակչության նախնիների մի մասը գաղթել են Արևմտյան Հայաստանի Բասենի, Մուշի շրջաններից, Կարսի մարզից 1829-1830 թթ։
Հնում այստեղ բնակվել են նաև քրդեր։ Ըստ ազգային վիճակագրական ծառայության տվյալների համայնքը 2013 թ-ի հունվարի 1-ի դրությամբ ունեցել է 527 մարդ։ Սեռային կազմում տղամարդիկ կազմում են 47%, կանայք՝ 53%։ Տարիքային խմբերը բաշխված են հետևյալ կերպ. մինչաշխատունակներ՝ 29%, աշխատունակներ՝ 51%, հետաշխատունակներ՝ 20%։ Ունի 127 տնտեսություն։ Ունի դպրոց, գրադարան, կապի հանգույց։
Կրասարի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Գյուղատնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ։ 
Գյուղատնտեսական հողահանդակներում մեծ բաժին ունեն վարելահողերը (579 հա), խոտհարքերը (46 հա)։ Պետական հողերը գլխավորապես օգտագործվում են որպես վարելահողեր, արոտավայրեր, կազմելով համապատասխանաբար 115 և 582 հեկտար։ Գյուղատնտեսության մասնագիտացման ուղղությունը երկրագործությունն է։ Զբաղվում են հացահատիկային, կերային, բանջարաբոստանային կուլտուրաների մշակությամբ, պտղաբուծությամբ (խնձոր, տանձ, բալ)։


== Կլիմա ==
Գյուղը տեղադրված է Ախուրյան գետի հովտում՝ ծովի մակարդակից 2000 մ բարձրության վրա։ Կիման բարեխառն լեռնային է, ձմեռը տևական, ցուրտ, հաստատուն ձնածածկույթով։ Լինում են ուժեղ քամիներ, հաճախակի են ձնաբքերը և սառնամանիքները։ Ամառը տաք է, համեմատաբար խոնավ։ Տարեկան տեղումների քանակը 500-600 մմ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում եղել են մասնակի ավերվածություններ 1988 թ-ի դեկտեմբերի 7-ի երկրաշարժից։ Գյուղի տարածքում գտնվում է հին եկեղեցու, գերեզմանների, գյուղատեղիների, ավերակներ։ Գյուղից մոտ 2կմ հյուսիսարևմուտք՝ «Քարոտ հողեր» կոչվող դաշտում հայտնաբերվել են միջին բրոնզի դարի դամբարաններ, խեցեղեն առարկաներ։
Կրասարում է ծնվել հայ գուսանական արվեստի ականավոր դեմքերից մեկը՝ գուսան Շահենը։


== Տես նաև ==
Կրասարի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տարածաշրջանի քարտեզ
Կրասար գյուղի էջը CAA կայքում Archived 2011-08-20 at the Wayback Machine.
Ուղեծրակայան

Ուղեծրակայան, օդաչուավոր և ավտոմատ տիեզերական թռչող ապարատ, որը տևականորեն գործում է երկրաշուրջ, լուսնաշուրջ և միջմոլորակային ուղեծրերում ։ Տիեզերագնացների ուղեծրակայանը հասցնելն ու հերթափոխումն իրականացվում է տրանսպորտային տիեզերանավերով։ Ուղեծրակայանը օգտագործվում է բազմաթիվ գիտական և կիրառական խնդիրների (տիեզերական տարածության, Երկրի և այլ մոլորակների ուսումնասիրում, աստղաֆիզիկական հետազոտություններ, ֆիզիկատեխնիկական, բժշկակենսաբանական փորձեր, օդերեվութաբանական դիտարկումներ, տարբեր տեխնոլոգիական պրոցեսների իրականացում և այլն) լուծման համար։ Մինչև 1986 թվականի մայիսը ուղեծիր են դուրս բերվել «Սալյուտ» (7), «Սքայլաբ» (1) և «Միր» (ԽՍՀՄ, արձակվել է 1986 թվականի փետրվարի 20-ին) ուղեծրակայաններ։


== Ուղեծրակայանների ցուցակ ==


=== Միամոդուլ կայաններ ===
 Սալյուտ (1971—1986) — ուղեծրակայանների շարք
Սալյուտ-1 (ԴՕՍ-1, 1971)
ԴՕՍ-2 (1972) — ուղեծիր չի անցել
Սալյուտ-2 (ՕՊՍ-1, 1973) — հերմետիզացիա, «Ալմազ» նախագծի բաժին
Կոսմոս-557 (ԴՕՍ-3, 1973) — վերահսկողությունը կորցրած
Սալյուտ-3 (ՕՊՍ-2, 1974—1975), «Ալմազ» պրոյեկտի բաժին
Սալյուտ-4 (ԴՕՍ-4, 1974—1977)
Սալյուտ-5 (ՕՊՍ-3, 1976—1977), «Ալմազ» պրոյեկտի բաժին
Սալյուտ-6 (ԴՕՍ-5-1, 1977—1982)
Սալյուտ-7 (ԴՕՍ-5-2, 1982—1991)
 SkyLab (1973—1979)
 Տյանգուն (2011—)
Տյանգուն-1 (2011—2018)
Տյանգուն-2 (2016-)


=== Բազմամոդուլ կայաններ ===
  Միռ (Սալյուտ-8, ԴՕՍ-6, 1986—2001)
ISS ( 1998) —  15 պետությունների համատեղ սեփականության իրավունքով
 Չինաստանի ուղեծրակայան (նախատեսված է գործարկել 2021 թվականին)
 Ազգային ուղեծրակայան (պլանավորված՝ 2024 թվականին)
Լուսնային ուղեծրակայան (նախատեսված 2024 թվականին)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Read Congressional Research Service (CRS) Reports regarding Space Stations
"Giant Doughnut Purposed as Space Station", Popular Science, October 1951, pp. 120–121; article on the subject of space exploration and a space station orbiting earth
Սանտա Օլիվա

Սանտա Օլիվա (կատ.՝ Santa Oliva), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տառագոնա պրովինցիայի մեջ, որը հանդիսանում է Կատալոնիա ինքնավար մարզի մի մաս։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշ Պենեդես համայնքում։ Բնակչությունը կազմում է 327 մարդ (2010 թվականի տվյալներով) ։ Զբաղեցնում է 9,65 քառ. կմ տարածք։


== Հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Patrimoni històric del municipi
Algunes dades de Santa Oliva
Pàgina dedicada a Santa Oliva Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.
Մոնտինյի սյուր Օբ (կանտոն)

Մոնտինյի սյուր Օբ (ֆր.՝ Montigny-sur-Aube), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բուրգունդիա շրջանում։ Կոտ դ՛ Օր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Մոնբար օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 2329 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2122 է։ Կանտոնում կա 16 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ստարցևներ

Ստարցեվներ, 17-րդ դարի 2-րդ կեսի Ռուս ճարտարապետներ։ Դմիտրի Միխայլովիչ Ստարցեվներ (ծննդյան և մահվան թվականները անհայտ է)։


== Պատմություն ==
Արխանգելսկում կառուցել է իջևանատան(«Գոստիննի դվոր») մեծ համալիրը (1668-1684), մասնակցել Մոսկվայի Կրեմլի Տրոիցկայա դարպասի վերին մասի կառուցմանը։ Օսիպ Դմիտրիևիչ Ստարցեվներ (ծն․ թ․ անհտ․-1714-ից հետո), Դ․ Ստարցեվներ Ստարցեի որդին ու աշակերտը։
Իր շատկառույցներում կիրառել է 17-րդ դարի 2-րդ կեսի ռուսական ճարտարապետության բնորոշ գունավոր հախճասալը և սպիտակ քարից փորագրազարդ մանրամասեր։


== Գործերից են ==
Մոսկովյան Կրեմլի «Տերեմնոյ» պալատի եկեղեցիների միավորումը 11 գմբեթով ընդհանուր ծածկի տակ (1681-1682)
Կրոսոիցկի վերնատնակը («Տերեմոկը»), Լ․ Կովալյովի հետ (1639-1694), Մոսկվայի Սիմոնի մենաստանի սեղանատունը (1677-1680)։
Բոլեխով

Բոլեխով (ուկրաիներեն՝ Боле́хів, գերմ. Bolechau, լեհ.՝ Bolechów), մարզային նշանակության քաղաք Ուկրաինայի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզում, Բոլեխովի քաղաքային խորհրդի կենտրոն։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքի մակերեսը 3669 հա է։ Տեղակայված է Դնեստրի ջրավազան հանդիսացող Սուկիլի գետի Կարպատների նախալեռներում, Լվով-Չերնովցի մայրուղու վրա։


== Պատմություն ==
Բոլեխովը գրավոր ձևով առաջին անգամ հիշատակել է 1371 թվականին։ 1546 թ.–ին կառուցվել է առաջին աղի գործարանը։ 1603 թվականին քաղաքը ստացել է Մագդեբուգյան իրավունք։ Լեհաստանի բաժանումից հետո 1772 թ.–ին Բոլեխովը մտնում է Ավստրիական կայսրության կազմի մեջ։ Այդ ժամանակահատվածի ընթացքում քաղաքը դատարկվում է։
1918 թ.–ին Բոլեխովը նորից դառնում է Լեհաստանի մի մասը և միայն 1939 թ.–ին է մտնում ՈւԽՍՀ–ի կազմի մեջ։


=== Քաղաքի զինանշանները ===

		
		

Բոլեխովի առաջին հայտնի զինանշանը, Ա. Գրեչիլոյի, Յու. Սավչուկի և Ի. Սվարնիկի հեղինակած «Ուկրաինայի քաղաքների զինանշանները» (ուկրաիներեն՝ Герби міст Украіни (XIV-Іпол.XX ст.) գրքի համաձայն, եղել է արծաթագույն խորապատկերի վրա Սուրբ Հովհաննեսի նկարը, ով աջ ձեռքով բռնել է մանուկ Հիսուսին, իսկ ձախ ձեռքով՝ արմավենու ճյուղեր։
Վլադիմիր Պանչենկոյի «Ուկրաինայի քաղաքների և ավանների զինանշանները» (ուկրաիներեն՝ Міські та містечкові герби Украіни) գրքում ասվում է, որ 1603 թ. Բոլեխովայի զինանշանը ունեցել է հետևյալ տեսքը՝ զինանշանի ընդհանուր խորապատկերը կարմիր։ Հերալդիկ վահանը ուղղահայաց գծով բաժանվում է երկու հավասար մասերը։ Ձախ մասում պատկերված է քաղաքային պատի քարե շարվածք, որի վրա առյուծ է առաջանում։ Աջ կողմում շուշան է պատկերված։ Այս տարբերակը անուղղակիորեն հաստատվում է նաև այլ աղբյուրների կողմից, որոնցում ներկայացված են վաղ ժամանակներում թողարկված Բլոխեվի 1603 թ. զինանշանի տեսքով հուշանվերներ հանդիսացող պիտակների լուսանկարները։
1991 թվականին Բոլեխովի քաղաքային Խորհուրդի կողմից հաստատվեց քաղաքի նոր, առ այսօր գործածվող զինանշանը։ Նոր զինանշանը իրենից նորկայացնում է շագանակագույն մարտական վահան՝ զարդարված կաղնու վառ կանաչ տերևներով, որոնք վերին մասում ձևավորում են թագ։ Թագի երկու կողմերում պատկերված են աղավնիներ՝ երկնային արքայության խորհրդանիշերը։ Վահանը բաժանվում է 4 մասի։


== Լուսանկարներ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Էվա Գաբոր

Էվա Գաբոր (անգլ.՝ Eva Gabor փետրվարի 11, 1919(1919-02-11), Բուդապեշտ, First Hungarian Republic - հուլիսի 4, 1995(1995-07-04), Լոս Անջելես, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, ով հայտնի է 1960-ական թվականի «Կանաչ տարածքներ» սիթքոմի իր դերով։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բուդապեշտում՝ Վիլմոշի և Ջոլի Գաբորի ընտանիքում։ Ընտանիքը հրեական է, նրա մորական կողմի տատիկն ու պապիկը զոհվել են հոլոքոստի ժամանակ։ Կենսագիրները համարում են, որ նրա հոր ընտանիքը նույնպես հրեական է, բայց ընդունել է կաթոլիկություն, որպեսզի ձուլվի, չնայած դա այդպես էլ վերջնական չի հաստատվել։ 
Էվան իր ընտանիքից առաջինն է, ով գաղթել է Ամերիկա։ Ֆիլմում առաջին անգամ նկարահանվել է Paramount Pictures ընկերության «Արտակարգ վայրէջք» ֆիլմում։ 1965-1971 թվականներին կատարել է իր ամենահայտնի դերը «Կանաչ տարածքներ» կատակերգական սերիալում, որտեղ եղել է Լիզա Դուգլասի՝  նյու յորքյան իրավաբանի դերում։ 
Հետագայում աշխատել է Դիսնեյ ընկերությունում, որտեղ ձայնագրվել է տարբեր մուլտֆիլմների կերպարներում։ Նրա ձայնով է խոսում «Ազնվազարմ կատուները» մուլտֆիլմի հերոս Հերցոգոնյան, «Փրկարարները» և «Փրկարարներն Ավստրալիայում» մուլտֆիլմի միսս Բյանկան և այլ կերպարներ։
Իր քույրերի նման, Էվան նույնպես հայտնի է բազում ամուսնություններով։ Նա ունեցել է հինգ ամուսին․ 

1939-1942՝ Էրիկ Դրայմեր, շվեդ բժիշկ
1943-1950՝ Չարլզ Իսահակս
1956-1956՝ Ջոն Ուիլլյամս, ամերիացի բժիշկ
1959֊1972՝ Ռիչարդ Բրաուն
1973֊1983՝ Ֆրենկ ՋեյմսոնՄահացել է Լոս Անջելեսում, 76 տարեկանում՝ թոքերի բորբոքումից։ Թաղվել է Կալիֆոռնիայում։ 


== Ֆիլմագրություն ==
«Թագավորական վեճ» (1945)
«Մոնտե Քրիստոյի կինը» (1945)
«Սիրո կղզի» (1952)
«Փարիզյան մոդել» (1953)
«Վերջին անգամը, երբ ես տեսել եմ Փարիզը» (1954)
«Խենթ աճպարար» (1954)
«Նկարիչներ և մոդելներ» (1955)
«Ժիժի» (1958)
«Ճշմարտությունը կանանց մասին» (1958)
«Կանաչ տարածքներ» (անգլերեն՝ Green Acres) (գլխավոր դեր)
«Ազնվազարմ կատուները» (1970) (ձայն)
«Փրկարարները» (1977) (ձայն)
«Փրկարարներն Ավստրալիայում» (1990) (ձայն)
«Մարդիկ ընդդեմ Ժա Ժա Գաբորի» (1991) (վավերագրական)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էվա Գաբոր (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Հարցազրույց Էվա Գաբորի հետ (անգլ.)
(403) Ցիանե

(403) Ցիանե (անգլ.՝ Cyane), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1895 թվականի մայիսի 18-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,810569 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5406 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0806 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1721,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,209176 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,15° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(403) Ցիանե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժողովածու (5129)

Ժողովածու (5129), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5129 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1803 թվականին Տեր Մարտիրոս գրիչի կողմից Եյնեյում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16X10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 155 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի տերունական 1, կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։


== Բովանդակություն ==
Յակ. Նալեան Կտակ Աւագ ուրբաթու։
Վիճմունք հայոց առ քաղկեդոնացիս։
Ի Զէն հոգևոր կոչեցեալ գրոց Յակ. Նալեան (հայատառ թուրքերեն), Բառք Զէն հոգևոր գրոց (թուրք-հայերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա Ազարովա

Աննա Ազարովա (օգոստոսի 26, 1980(1980-08-26), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դերասանուհի և ֆոտոմոդել։


== Կենսագրություն ==
Աննա Ազարովան ծնվել է Մոսկվայում։ Մայրը տնային տնտեսուհի է, հայրը՝ գործարանի բրիգադիր։ 14 տարեկանից 8 տարի շարունակ աշխատել է մոդելային բիզնեսում՝ Ռուսաստանի Դաշնությունից դուրս։ Ռուսաստան է վերադարձել 2004 թվականին։ Խաղացել է ՍՏՍ հեռուստաալիքով հերարձակվող «Սիրելի Մաշա Բերեզինա» 60-սերիանանոց սերիալի գլխավոր դերում, ինչպես նաև «Երիտասարդ գայլախեղդը» և «Ընտրությունների օրը» կատակերգություններում։  Մասնակցել է «Maxim» ամսագրի ֆոտոսեսիային։ 2006 թվականին ՌՏՌ հեռուստաալիքով ցուցադրվող «Պարեր սառույցի վրա» ռեալիթի-շոուի մասնակից (հանդես է եկել օլիմպիական չեմպիոն Եվգենի Պլատովի հետ)։
Ռեժիսոր Վասիլի Պիչուլը այսպես է խոսել նրա մասին․ «Անյան հրաշալի դերասանուհի է, իմ կարծիքով մեծ ապագա ունի։ Մենք ունենք այնպիսի գեղեցիկ դերասանուհիներ, որոնք կարող են նաև դրամատիկ կերպով խաղալ, երգել և պարել, որը չի եղել սկսած Լյուբով Օռլովայի ժամանակներից»։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է Պավել Բաշնինի հետ։ 2008 թվականի մարտի 25-ին ունեցել է երկվորյակներ՝ Դմիտրին և Գրիգորին։


== Ֆիլմագրություն ==
2004՝ Թանկագին Մաշա Բերեզինա, Մաշա Բերեզինա, սուպերմոդել
2004՝ Ամուրիներ, Օլյա
2005՝ Կինոփառատոն, Մարինա Ալմազովա
2006՝ Միայնակ Ամանորյա գիշերը, Օլյա
2005՝ Երիտասարդ գայլախեղդը, Վիլիա
2006՝ Ընտրությունների օր, Անիա
2007՝ Լուզեր, Բարետես աղջիկ
2008՝ 45 սմ, Միլա
2007՝ Պարոնայք սպաներ՝ փրկել կայսրին, Վարյա
2010՝ Ալիբի երկուսի համար, Կրիստինա Կիրևա
2010՝ Ծառայողական սիրավեպ՝ մեր ժամանակ, Բարսուչոկ, Վադիկի ընկերուհին
2011՝ Գոլֆստրիմը սառցաբեկորի տակ, Լեյլա
2011՝ Սիբիրյակ, Գալինա
2013՝ Ամբողջականության համալիր, քարտուղարուհի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Анна Азарова: трудно быть моделью // Российская газета, № 3544 от 6 августа 2004
Анна Азарова красит стены клеем и входит в дом через крышу // Կոմսոմոլսկայա պրավդա, 8 июля 2004
Տորթերի նետում

Տորթի նետում, կրեմային տորթի կամ այլ աղանդերի նետում մարդու դեմքի վրա։
Այս գործողությունը սովորաբար հումոր կամ քաղաքական ցույցի ձև է հանդիսանում՝ ընդդեմ որևէ հանրահայտ քաղաքական գործչի, հանրահայտ անձի։ Վերջին դեմքում նպատակը զոհին նվաստացնելը կամ վախեցնելն է առանց նրա նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն գործադրելու և վնասելու։ Այդ իսկ պատճառով իրական տորթի փոխարեն հաճախ կիրառվում է թղթե տարա՝ հարած սերուցքով, կամ սափրվելու կրեմով։ Որոշ երկրներում, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ում և Կանադայում, տորթի նետում գնահատվում է որպես ծեծ և կարող է ձերբակալման հասցնել։
Որպես հումորային հնարք նման գործողություն առաջին անգամ իրականացվել է Ֆրեդ Կարնոյի կողմից։ Կարծիք կա, որ տորթի նետումը դեմքին ճանաչում է ստացել 1909 թվականին «Պարոն Ֆլիպ» ամերիկյան կատակերգական համր ֆիլմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուեյն շրջան (Միսսիսիպի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուեյն շրջան (այլ կիրառումներ)Ուեյն շրջան (անգլ.՝ Wayne County), ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.098 կմ² է, բնակչությունը՝ 20.747 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուեյնսբորո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1809 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Պեդր Ալս

Պեդր Ալս (դան․՝ Peder Als, մայիսի 16, 1725(1725-05-16), Կոպենհագեն, Դանիա - հուլիսի 8, 1776(1776-07-08), Կոպենհագեն, Դանիա), դանիացի դիմանկարիչ։ 
Կառլ Գուստաֆ Պիլոյի աշակերտը։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1725 թվականի մայիսի 16-ին Կոպենհագենում։
Սովորել է Դանիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում՝ արդեն ուսման ընթացքում որպես դիմանկարիչ ճանաչում ստանալով Դանեբրոգի շքանշանի ասպետների նկարների շարքով։
1755 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թագավորական հրամանագրով նա ստանում է ճանապարհորդական կրթաթոշակ (վեց տարով) և 1756 թվականի կեսերին մեկնում Հռոմ։ Այցելել է նաև Փարիզ։ Հռոմում ընդունվել է Անտոն Ռաֆայել Մենգսի դպրոցը, որը ազդել է նրա ստեղծագործական կյանքի վրա։ Իտալիայում Պեդեր Ալսը շատ ժամանակ է տրամադրել՝ կրկնօրինակելու Ռաֆայելի և Անդրեա դել Սարտոյի, ինչպես նաև Կորեջոյի և Տիցիանի նկարները։
Դանիա վերադառնալուց հետո նա դիմանկարներ է նկարել։ 1764 թվականին դարձել է Գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ, իսկ 1766 թվականին` պրոֆեսոր։
Մահացել է 1776 թվականի հուլիսի 8-ին Կոպենհագենում։


== Ստեղծագործություն ==
Բացի յուղաներկից, Պեդեր Ալսը աշխատել է նաև պաստելներով և ստեղծել մի քանի մանրանկարներ։

Որոշ աշխատանքներ
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Peder Als
Dansk Biografisk Leksikon - Als, Peder


== Ծանոթագրություններ ==
Քինոսցոց գեղ

Քինոսցոց գեղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Սյուրմենեի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Լիվնո (այլ կիրառումներ)

Լիվնո կարող է վերաբերվել.

Լիվնո, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Լիվնո, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորմում։
Սեռնիո

Սեռնիո  (իտալերեն՝ Sernio), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 445 մարդ (2004 թվականի տվյալներով) ։ Խտությունը կազմում է 49 մարդ/կմ²։ Տարածքը 9 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 23030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0342։
Բնակավայրի հովանավորն են Կոսման և Դամինան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հռեախոսահամար՝ 0342 701772
Էլեկտրոանային հասցե՝ protocollo@comune.sernio.so.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.sernio.so.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Զենիթ (լուսանկարչական սարք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զենիթ (այլ կիրառումներ)
Զենիթ (ռուս.՝ Зени́т), ռուսական (նախկինում Խորհրդային Միություն) լուսանկարչական ապրանքանիշ, որն արտադրվում է Մոսկվային հարակից Կրասնոգորսկ քաղաքում գտնվող Կրասնոգորսկի գործարանում՝ սկսած 1952 թվականից, իսկ 1970-ականներց սկսած Բելառուսում գտնվող BeLOMO-ի (Բելարուսի օպտիկա-մեխանիկական ձեռնարկություն) կողմից։ Զենիթ ապրանքանիշը կապվում է 35մմ մեկտեղանոց ռեֆլեքսով տեսախցիկով լուսանկարչական սարքերի հետ։ Դրանցից են «Զորկին»` հեռաչափ տեսախցիկով, «Մոսկվան» և «Իսկրան»՝ միջին ֆորմատի ծալվող տեսախցիկով և «Հորիզոնը» պանարոմիկ (համատեսարանային) տեսախցիկով։ 1960-ական և 70-ական թվականներին Մաշրփրիբորինգթոն ընկերությունը զբաղվում էր դրանց արտահանմամբ շուրջ 74 երկրներ.։
Անվանումը անգլերենում հաճախ գրվում է և արտասանվում է որպես Zenith, ինչպես անում է, օրինակ, Միացյալ Թագավորություններում Զենիթ ներմուծող Մեխանիկա-օպտիկական սարքավորումների (TOE) ՍՊԸ-ն (Լոնդոն)։ Այնուամենայնիվ ՄՕՍ-ի 1963 թվականից տեսախցիկ ներմուծող կազմակերպությունները պահպանել են Zenit տարբերանշանը։ Իսկ ավելի վաղ Զորկիի հիման վրա պատրաստված մոդելները մինչ 1963 թվականը պիտակվում էին Zenith տեքստի ձեռագրային ոճով։


== Պատմություն ==


=== Վաղ շրջան ===

Վերը նշված Զենիթ սարքի հիմքը հանդիսանում է «Զորկի» հեռաչափ տեսախցիկը (Լայկա տեսախցիկի հին մոդելներների պատճենումով)։ Զորկիի Մեկտեղանոց-ոսպնյակի ռեֆլեքսով տեսախցիկի փոխակերպումը առաջ բերեց հետևյալ պարզագույն փոփոխությունները․ 
հեռաչափ տուփը վերևից հեռացվելով՝ փոխարինվեց հարթ անփայլ ապակով էկրանի և պրիզմայի։ Ներքևում հայելի ավելացվեց։


== Ծանոթագրություններ ==
Թուրը քարի մեջ

Թուրը քարի մեջ (անգլ.՝ The Sword in the Stone), Ֆենտեզի ժանրի մուլտֆիլմ։ Տերենս Հենբերի Ուայթի գրքի էկրանավորումն է, որի սցենարը վերափոխել է Բիլլ Փիթը։ ԱՄՆ-ում մուլտֆիլմը դրամարկղներում հավաքել է շուրջ 12 միլիոն դոլար։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմի հիմքում ընկած է Արթուր արքայի մասին լեգենդը։ Ավելի ճիշտ մեզ ցուցադրում են, թե ով է եղել Արթուրը նախքան արքա դառնալը. հասարակ դրանիկ և հավաքարար, ընդհանուր առմամբ մանր գործերով զբաղվող տղա։ Երկրորդ ոչ պակաս հերոսը հրաշագործ Մեռլինն է՝ արքայի հավատարիմ խորհրդատուն։ Այստեղ նա կոմիկական կերպար է, անճոռնի իմաստուն։ Մեռլինի գլխավոր առանձնահատկություններից է այն, որ նա գիտի ոչ թե շատ, այլ ամեն ինչ, թե ինչ է եղել և ինչ է լինելու։ Օրինակ. երբ կանխագուշակում է, թե Մլակը (Արթուրին հենց այդպես են կոչում շրջապատում) պետք ուղիղ իմաստով ընկնի ներքև, ընկնելու տեղում Մեռլինը բազկաթոռ է տեղադրում։
Ֆիլմի վերջում ասպետական մրցախաղի ժամանակ Մլակին հանձնարարում են, որ վազի և բերի տանը մոռացած սուրը։ Սակայն այդժամ նա տեսնում է տարօրինակ մի սուր՝ մխրճված քարի մեջ, և որոշում է հենց դա տանել տանը մոռացածի փոխարեն։ Իսկ լեգենդը փաստում էր այն մասին, որ ով հանի թուրը քարից, կդառնա արքա։ Հենց այստեղ էլ բացում են Արթուրի իրական անունը և դերը, սակայն նա պատրաստ չէր այդքան կարևոր գործին և օգնություն է խնդրում Մեռլինից չլքել իրեն։ Վերջինս թռչում-գնում է՝ խոստանալով վերադառնալ և չլքել արքային։


== Հեղինակներ ==
Բիլլ Փիթ՝ պատմության հեղինակ
Տ. Հ. Ուայթի՝ գրքի էկրանիզացիա
Նկարիչ-անիմատորներ՝ Ֆրենկ Թոմաս, Միլտ Քալ, Օլլի Ջոնստոն, Ջոն Լոունսբերի
Հերոսների անիմացիան՝ Հել Քինգ, Էրիկ Լարսոն, Էրիկ Քլեվորտ, Ջոն Սիբլի, Գրիֆ Նորդբերգ, Հել Ամբրո, Դիք Լուկաս
Անիմացիայի էֆեկտները՝ Դեն ՄաքՄանուս, Ջեք Բոյդ, Ջեք Բաքլի
Հերոսների դիզայնը՝ Միլտ Քալ, Բիլ Փիթ
Լեյաուտ՝ Դոն Գրիֆֆիթ, Բեզիլ Դեվիդովիչ, Վենս Հերրի, Սիլվիա Քոբ, Դեյլ Բարնհարտ, Հոմեր Ջոնաս
Հետին ֆոնը՝ Ուոլտ Պերեգոյ, Բիլ Լայն, Ալ Դեմփսթեր, Էնթոնի Ռիզզո, Ռալֆ Հալլետ, Ֆիլ Մոտտոլա
Արտադրության ղեկավար՝ Քեն Փեթերսոն
Ձայնի ռեժիսոր՝ Ռոբերտ Օ. Կուկ
Խմբագիր՝ Դոնալդ Հելլիդեյ
Ձայնի խմբագիր՝ Էվելին Քեննեդի
Երաժշտությունը՝ Ջորջ Բրունս
Գործիքավորում՝ Ֆրանկլին Մարքս
Երգերը՝ Ռիչարդ Մ. Շերման, Ռոբերտ Բ. Շերման
Նկարիչ՝ Քեն Անդերսոն
Ռեժիսոր՝ Վոլֆգանգ Ռեյտերման


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Մադամ Միմը հանդիսանում է «Դոնալդ պապիկը և հարևան տան կախարդուհին» դիաֆիլմի հերոսը։
Տեսարանը նման է «Ջունգլիների գիրքը» ստեղծագործությանը, երբ Արթուրին դիմավորում են շները։
Ֆիլմի սկզբում Մեռլինը ծխում է ծխամորճ, չնայած որ դեպքերը կատարվում են մեր թվարկության սկզբում։
Նախքան մուլտֆիլմի ցուցադրությունը կինոթատրոններում ցուցադրվել է «Կարոտող ուրվականը» (1937)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոնս շրջան (Այովա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջոնս շրջան (այլ կիրառումներ)Ջոնս շրջան (անգլ.՝ Jones County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.489 կմ² է, բնակչությունը՝ 20.638 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Անամոսա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1837 թ.։
Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոն

Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոն, հիմնադրվել է 1941 թվականի դեկտեմբերի 23-ին, Երևանում։


== Պատմություն ==
Երևանի երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնը հիմնադրվել է 1941 թվականի դեկտեմբերի 23-ին Վ. Վալենտինովի «Հրե քրմուհի» օպերետայի բեմադրությամբ, պաշտոնապես բացվել է 1942 թվականի հունիսի 22-ին Ռուդոլֆ Նելսոնի «Թագավորը զվարճանում է» օպերետով։ Թատրոնի հիմնադրման և հետագա գործունեության ասպարեզում մեծ ավանդ ունեն Շարա Տալյանը, Արամ Տեր-Հովհաննիսյանը, Աղասի Այվազյանը, Թադևոս Սարյանը և Հայկ Դանզասը։
Երաժշտական կոմեդիայի թատրոնը ստեղծագործական վերելք է ապրել 1940-ական թվականների կեսերին ռեժիսոր Վ․ Աճեմյանի ղեկավարությամբ։ Այդ շրջանի ուշագրավ բեմադրություններից են Ի․ Դունաևսկու «Ազատաշունչ հողմը», Տիգրան Չուխաճյանի «Լեբլեբիջի» («Կարինե») օպերետները։
1950-1960-ական թվականներին թատրոնի խաղացանկը հարստացել է հայկական, ռուսական և արտասահմանյան հեղինակների ստեղծագործություններով։
1962 թվականից թատրոնն անվանակոչվել է հայ մեծ երգիծաբան Հակոբ Պարոնյանի անունով։
Թատրոնի առաջին տնօրենն է եղել Զավեն Վարդանյանը։


== Հիմնադիրներ ==
Թատրոնի հիմնադիրներն են եղել ՀՀ ժողովրդական արտիստներ 

Շարա Տալյան
Արամ Տեր-Հովհաննիսյան
Արտեմի Այվազյան
Թադևոս Սարյան
Հայկ և Իզաբել Դանզասներ
Էդուարդ Համբարձումյան
Վարդուհի Շահսուվարյան
Արամ Սամվելյան


== Խաղացանկ ==
Ա․ Այվազյանի «Ուշ լինի, նուշ լինի»
Հակոբ Պարոնյանի «Ատամնաբույժն արևելյան»
Դերենիկ Դեմիրճյանի «Քաջ Նազար»
Ի․ Կալմանի «Սիլվա»
Ի․ Դունաևսկու «Ազատաշունչ հողմը»
Տիգրան Չուխաճյանի «Լեբլեբիջի» («Կարինե»)
Գաբրիել Սունդուկյանի «Բաղնիսի բոխչա»
Գ․ Չալիկյանի, Ս․ Ջրբաշյանի «Երազիկ»
Ու․ Հաջիբեկովի «Արշին Մալալան»
Յոհան Շտրաուսի «Գնչուների բարոնը»
Լոպե դե Վեգայի «Այլոց համար հիմար, իրեն համար խելոք»
Լոպե դե Վեգայի «Պարերի ուսուցիչը»
Վիլյամ Շեքսպիրի «Կամակոր կնոջ սանձահարումը»
Վիլյամ Շեքսպիրի «Ոչնչից մեծ աղմուկ»
Ֆ․ Լոուի «Իմ չքնաղ լեդին»
Դ․ Մոդունիոյի «Սև վիշապը»
Ա․ Այվազյանի «Սեր աստղերի տակ»
Գ․ Տեր-Գրիգորյանի «Ախ, ներվեր, ներվեր»
Ա․ Պապայանի «Արտասահմանյան փեսացուն»


== Թատերախումբ ==

Իզաբելլա Դանզաս
Հայկ Դանզաս
Կարպ Խաչվանքյան
Ալլա Անդրեասյան
Մայիս Ղարագյոզյան
Ա․ Սամվելյան
Մելինե Համամջյան
Սվետլանա Գրիգորյան
Ս․ Սարյան
Ի․ Մկրտչյան
Հ․ Բադալյան


=== Ներկա դերասաններ ===
Թատրոնի ներկայիս գլխավոր ռեժիսորը Հակոբ Ղազանչյանն է, տնօրենը՝ Կարո Շահբազյանը։
Թատերախմբի կազմում են 

Մարիամ Ղազարյան
Բորիս Պեպանյան
Տիգրանուհի Տեր֊Մարկոսյան
Ռոբերտ Ղամբարյան
Ժասմեն Ասրյան
Արա Դեղտրիկյան
Զարուհի Խաչատրյան
Անի Քոչարյան
Մարգարիտ Խաչատրյան

Թատրոնը մասնակցել է ԱՄՆ-ում, Սիրիայում, Իրանում, Վրաստանում և Երևանում անցկացվող միջազգային փառատոների և արժանացել բազմաթիվ մրցանակների։


== Հասցե ==
Երևանի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնը գտնվում է Երևանի կենտրոնում, Վազգեն Սարգսյան փողոցի թիվ 7 շենքում։


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի կայքը
Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոն
Աստերոիդների ցանկ (203001-203100)

Աստերոիդների ցանկ (202901-203000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (203101-203200)
 Աստերոիդների ցանկ (202901-203000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (203101-203200)
Պրեզենցանո

Պրեզենցանո  (իտալերեն՝ Presenzano), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1745 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 56 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81050, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Լենինա Վտորոե

Լենինա Վտորոե (ուկրաիներեն՝ Леніна Друге), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լենինա Վտորոե գյուղում բնակվում էր 132 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Այլևս երբեք (նկար)

«Այլևս երբեք» (անգլ.՝ Nevermore), ֆրանսիացի պոստիմպրեսիոնիստ նկարիչ, քանդակագործ, կավագործ, արվեստի մեջ նոր նկարչական տեսակների՝ սինթետիզմի, պրիմիտիվիզմի հիմնադիր և նախակարապետ Պոլ Գոգենի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1897 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 83,7 × 139,1 սմ։ «Այլևս երբեք» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտում (Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն)։


== Նկարագիր ==
«Այլևս երբեք» ստեղծագործությունը համարվում է «մերկ պառկած» թեմայի տարատեսակություն։ Հոլանի տահիտուհի աղջիկը պառկած է փարթամ մահճակալին։ Թվում է, թե երիտասարդ աղջիկը լարված է ինչ-որ մեկի ներկայությունից։ Հետին պլանում Պոլ Գոգենը պատկերել է դռան որմնախոռոչ, որտեղ զետեղել է միմյանց հետ զրուցող երկու մարդկանց։ Նկարի վերին ահյակ անկյունում կա մի գրություն՝ «Nevermore»՝ «Այլևս երբեք», որի տակ նկարիչն իր ստորագրությունն է թողել։ Գրվածքներից աջ պատկերված է մի սև թռչուն, որն հիշեցնում է Էդգար Ալլան Պոյի «Ագռավը» բանաստեղծությունը.

«Այլևս երբեք» ստեղծագործությունը հաստատակամ է և արտասովոր՝ նկարված մռայլ գունային երանգներով։ Կտավն արտացոլում է ավելի շատ տագնապ, քան թե հեշտասիրություն։ Մահճակալին ընկողմանած կնոջը Պոլ Գոգենը պատկերել է անհանգիստ վիճակում։ Պարզ չէ, թե վերջինս ում է նայում՝ առգավի՞ն, թե՞ հարևան սենյակում գտնվող երկու զրուցակիցներին։
Նկարման ոճում առկա են թանձրախիտ վրձնահարվածները, վառ ու արտահայտիչ գույները, որոնք բնորոշ են էքսպրեսիոնիստներին։
Ռենտգենյան հետազոտության արդյունքում պարզվել է, որ «Nevermore» ստեղծագործությունը նկարվել է մեկ այլ նկարի վրա։


== Տե՛ս նաև ==
Մեռածների ոգին չի ննջում (Գոգենի նկար)


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրոն Վենոստա

Կուրոն Վենոստա (իտալերեն՝ Curon Venosta), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։ Ընկած է գավառի վարչական կենտրոնից՝ Բոլցանո քաղաքից մոտավորապես 70 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևմուտք՝ Շվեյցարիայի և Ավստրիայի հետ Իտալիայի ունեցած պետական սահմանի մերձակայքում։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 2.414, բնակաչության խտությունը՝ 11 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 210 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 39020, հեռախոսային կոդ՝ 0473։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0473 279421
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.avelengo.bz.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.avelengo.bz.it/


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.) (իտալ.)
Պարապ վախտի խաղալիք

«Պարապ վախտի խաղալիք», առակների ու զրույցների հավաքածու է, որ գրվել է 1838-1841 թթ., տպագրվել է 1864 թ.։ Ժողովածուի առաջաբանում Խաչատուր Աբովյանը, բարձր գնահատելով գրաբարը, առաջ է քաշել աշխարհաբարով ստեղծագործելու անհրաժեշտության հարցը։ Ժողովածուն ընդգրկում է տարբեր առակներ, որոնց միջոցով հեղինակը բարոյական խրատներ է տալիս ընթերցողին («Էս գրքի ճամփի խրատը», «Հացակեր փոշը», «Լոռըցիք», «Երկաթակեր մուկը», «Ծառերն ու կացինը» և այլն)
Ռիֆի Հանրապետություն

Ռիֆի Հանրապետություն, պետություն Մարոկկոյում 1921-1926 թվականներին։ Ստեղծվել է Ռիֆի (լեռնային մարզ Մարոկկոյի հյուսիսում) ցեղերի ազգային-ազատագրական, հակաիմպերիալիստական պայքարի հետևանքով։ Ռիֆի Հանրապետության ցեղերի ռազմաքաղաքական միավորում էր։ Բարձրագույն օրենսդիր և գործադիր իշխանությունը պատկանում էր Ազգային ժողովին՝ պրեզիդենտի (ամիրա) գլխավորությամբ։ Կառավարությունը կազմված էր 5 հոգուց։ Տեղական վարչական միավորը ցեղն էր՝ կաիդի (առաջնորդ) համայնքի խորհրդի (ջամա) գլխավորությամբ։ Կաիդները ենթարկվել են ներքին գործերի մինիստրությանը և Ռիֆի հանրապետության Խորհրդին։ Հատուկ նշանակված հարկերից (գլխահարկ և անձնական եկամուտներից գանձվող հարկ) ստացված եկամուտները ծախսվել են բանակի կարիքները հոգալու համար։ Ռիֆի հանրապետության պայքարել է իսպանական և ֆրանսիական զորքերի դեմ, պարտության մատնել նրանց, սակայն գաղութարարների միացյալ ուժերի ճնշման տակ, 1926 թվականի մայիսի 27-ին Ռիֆի հանրապետության դադարել է գոյություն ունենալուց։
Գաբրիել Խանոյան

Գաբրիել Հովհաննեսի Խանոյան (1898, Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1982, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լուսանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Գաբրիել Խանոյանը ծնվել է 1898 թվականին Վանում։ Սովորել է Վարագա վանքին կից դպրոցում։ Մինչև 1915 թվականն ապրել է Վանի Այգեստան թաղամասում։ 1915 թվականին մասնակցել է Վանի ինքնապաշտպանությանը։

Խանոյանների ընտանիքը գաղթել է Ռուսաստան, որտեղ Գաբրիելը մասնագիտացել է լուսանկարչության մեջ, աշակերտել լուսանկարիչ Բրաուդին։ 1934 թվականին Խանոյանների ընտանիքը հաստատվել է Երևանում։ 1937 թվականին Սպայի տանը բացվել է Խանոյանի լուսանկարչատունը, որի ֆոտոշարքերը համալրել են հայ մշակույթի ականավոր գործիչների դիմանկարները՝ Ավետիք Իսահակյանի, Վահրամ Փափազյանի, Հրաչյա Ներսիսյանի, Ավետ Ավետիսյանի, Դավիթ Մալյանի, Արամ Խաչատրյանի, Հովհաննես Շիրազի, Պարույր Սևակի։ Խանոյանն աշխատել է թատրոնում, եղել է նաև վավերագրական լուսանկարիչ։
Խանոյանի ստեղծած լուսանկարներն ունեն պատմական նշանակություն, քանի որ ներկայացնում են 1930-1970-ական թվականների Խորհրդային Հայաստանի կյանքին առնչվող կարևորագույն դեպքեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գաբրիել Խանոյանի հիշատակը հավերժացնող հուշատախտակի տեղադրման մասին
Շիխա

Շիխա (ռուս.՝ Шиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ներլ գետի ձախ ափին՝ 169 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 71,2 կմ2 է։ Ակունքը գտնվում է Վերիգինո գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ներլ գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկա և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010300812110000032357
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003235
Ավազանի կոդը - 09.01.03.008
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ուղեղաբորբեր

Ուղեղաբորբեր, էնցեֆալիտներ, մարդու և կենդանիների գլխուղեղի բորբոքային հիվանդությունների խումբ, հարուցիչները վիրուսներն են, բակտերիաները, նախակենդանիները և ախտածին այլ միկրոօրգանիզմներ։ Տարբերում են առաջնային և երկրորդային ուղեղաբորբեր․։


== Առաջնային ուղեղաբորբեր ==
Զարգանում են գլխուղեղում նյարդալուծիչ (նեյրոտրոպ) վիրուսների թափանցումից (համաճարակային ուղեղաբորբ, տզային ուղեղաբորբեր, մոծակային ուղեղաբորբեր)։ Առաջնային ուղեղաբորբերին բնորոշ են բնական օջախայնությունը և սեզոնայնությունը։ Հարուցիչի աղբյուր են կրծողները, թռչունները, փոխանցողները՝ մոծակները, տզերը։ Հարուցիչները գլխուղեղ են թափանցում արյան միջոցով, հազվադեպ՝ նյարդաթելերով։


== Երկրորդային ուղեղաբորբեր ==
Ընդհանուր կամ տեղային վարակիչ հիվանդությունների (ռևմատիզմ, գրիպ, կարմրուկ, կարմրախտ, ջրծաղիկ, կատաղություն և այլն) հետևանք են։ Բորբոքային պրոցեսը կարող է տեղակայվել նյարդային համակարգի տարբեր բաժիններում, գորշ կամ սպիտակ նյութերում՝ (գլխուղեղային նյարդեր, ենթակեղևային հանգույցներ, ցողուն), երբեմն ընդգրկել ողնուղեղը, ուղեղապատյանները և ծայրամասային նյարդերը։ Ուղեղաբորբերի մեծամասնության ընթացքը սուր է։ Հիմնական ախտանշաններն են՝ մարմնի ջերմաստիճանի բարձրացում, գլխացավ, սրտխառնոց, փսխում, հաճախ գիտակցության կորուստ, ջղաձգություններ և այլն։ Նյարդային երևույթներ՝ (կիսալուծանք, զգացողության, գլխուղեղային նյարդերի ֆունկցիաների խանգարումներ են)։ Անբարենպաստ ընթացք ունեն կարծրախտային ուղեղաբորբեր (առաջանում են մանկական և պատանեկան տարիքում, բնորոշվում են հիշողության, ինտելեկտի խանգարումներով, էպիլեպսանման նոպաներով և այլն) և թարախային ու մեռուկային ուղեղաբորբեր։ Տզային ուղեղաբորբերի դեպքում վարակումից 10–12 օր անց առաջանում են մկանաթուլություն և մաշկի որոշ հատվածների թմրածություն, մարմնի ջերմաստիճանի բարձրացում։ Բնորոշ են նաև ուսապարանոցային մկանների լուծանքներն ու կիսալուծանքները, գլխուղային նյարդերի ախատահարումները, ուղեղապատյանների գրգռվածության ախտանշանները։ Մեծ մասամբ ընթացքը թեթև է։


== Բուժումը ==
Հակաբորբոքային, հակամանրէային, ապագերզգայնացնող դեղամիջոցներ (հորմոններ, սալիցիլատներ, անտիբիոտիկներ, սուլֆանիլամիդներ, դիմեդրոլեն)։


== Կանխարգելումը ==
Պայքար փոխանցողների դեմ, իմունացում, մոծակների խայթոցից պաշտպանվելու անհատական միջոցներ։
Ֆիլիպ Լաշո

Ֆիլիպ Լաշո (ֆր.՝ Philippe Lacheau, հունիսի 25, 1980(1980-06-25), Ֆոնտենե-սու-Բուա և Ֆրանսիա), ֆրանսիացի դերասան, ռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կարիերա ==
2002- 2010 թվականներին Ֆիլիպ Լաշոն աշխատել է ֆրանսիական հեռուստատեսությունում, այնպիսի հեռուտահաղորդումների վրա, ինչպիսիք են "Casting Live" (2002), "Total Fun" (2003) և "Pour le meilleur et pour le fun" (2004)։ Նա նաև աշխատել է Կարլ Զերոյի հետ "C’est quoi ce jeu ?" (2004), Միշել Դենիսոտի հետ Le Grand Journal (2005–07) հաղորդումների վրա։ 2009 թվականին սկսել է նկարահանվել «Լուռ գրադարան» հեռուստասերիալում, որի պրոդյուսերը եղել է Քրիստոֆ Դեքհավենը։ Ավելի ուշ միացել է Լոուրեն Ռուքուիի նկարահանողական խմբին՝ աշխատելով հեռուստատեսային մի քանի նախագծերի վրա։


== Անձնական կյանք ==
Ներկայումս սիրային կապի մեջ է գտնվում ֆրանսիացի դերասանուհի Էլոդի Ֆոնտանի հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերասան ===


=== Ռեժիսոր / Սցենարիստ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Philippe Lacheau Internet Movie Database կայքում
Նեա-Ֆիլադելֆիա (Ատտիկա)

Նեա-Ֆիլադելֆիա (հուն․՝ Νέα Φιλαδέλφεια), քաղաք Հունաստանում, Աթենքի հյուսիսային արվարձանը։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 110 մ բարձրության վրա՝ Աթենական հարթավայրում, Աթենքի կենտրոնից 6 կմ դեպի հյուսիս։ Նեա-Ֆիլադելֆիա-Նեա Խալկիդոն համայնքի ադմինիստրատիվ կենտրոն Կենտրոնական Ատտիկայի Ատտիկա միավորում։ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով բնակչության թիվը կազմել է 25 734 մարդ։ Տարածքը 2,85 կմ²։
Քաղաքով անցնում է Կիֆիսոս գետը և Պիրեյոս - Աթենք - Սալոնիկ - Էվզոնի ավտոմայրուղին։ Կառուցվել է Աթենական մետրոպոլիտենի «Նեա-Ֆիլադելֆիա» 4-րդ կայարանը։
1920 թվականին քաղաքի տեղում եղել է 110 բնակիչ ունեցող Պոդոֆիտիս (հուն․՝ Ποδονίφτης) գյուղը, որն անվանվել է Կիֆիսոս գետի վտակի անունով։ Կոկինոս-Միլոս (հուն․՝ Κόκκινος Μύλος «Կարմիր ջրաղաց») շրջանը հայտնի է եղել ջրաղացներով։ 1924 թվականին, փոքրասիական տեղահանությունից հետո, սկսել են տներ կառուցել փախստականների համար։ Նեա-Ֆիլադելֆիան հիմնադրվել է 1928 թվականին, իսկ 1933 թվականին ստեղծվել է համատիրություն։ 1947 թվականին համատիրությունը դարձել է համայնք։ Քաղաքն իր անվանումն ստացել է Լիդիայի Ֆիլադելֆիայի (ներկայիս Ալաշեհիր՝ Թուրքիայում) անունից։ 1931 թվականին կառուցվել է քաղաքով անցնող Աթենք-Լավրիոն երկաթուղին։
Քաղաքը տուժել է 1999 թվականի երկրաշարժի ժամանակ։ Ավերվել Է «Նիկոս-Գումաս» մարզադաշտը, որը 1930 թվականից ի վեր եղել է «ԱԵԿ Աթենք ՖԱ»-ի մարզադաշտը։ Ակումբը տեղափոխվել է «Օլիմպիական մարզադաշտ»։ «Նիկոս-Գումաս» մարզադաշտի տեղում 2003 թվականին կառուցել են «Այա-Սոֆիա» մարզադաշտը։ 1930 թվականից Նեա-Ֆիլադելֆիայում գործում է «Իոնիկոս» բասկետբոլային ակումբը։


== Բնակչություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ Archived 2007-11-15 at the Wayback Machine.
Νέα Φιλαδέλφεια
Nea Filadelfeia News
Nea Filadelfeia Heat
Պրոգրես (Վեսյոլիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պրոգրես (այլ կիրառումներ)Պրոգրես (ռուս.՝ Прогресс), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վեսյոլիի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոօկտյաբրսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։