armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լևոն Բաշինջաղյան

Լևոն Գևորգի Բաշինջաղյան (1893, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 11, 1938(1938-10-11)), հայ լեզվաբան։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1934)։
Գևորգ Բաշինջաղյանի որդին,  Զաքար Բաշինջաղյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Լևոն Բաշինջաղյանը ծնվել է 1893 թվականին Թիֆլիսում Գևորգ Բաշինջաղյանի ընտանիքում։ 1903-1912 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի գիմնազիայում,  1913-1916 թվականներին Լենինգրադի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետում։ Զորակոչվել է բանակ, 1917 թվականի փետրվարին եղել է Կովկասյան ռազմաճակատում։ 1918 թվականին, որպես բանաստեղծ, մասնակցել է թիֆլիսցի բանասեղծների «Фантастический кабачок» խմբակի երեկույթներին։ 1918-1919 թվականներին եղել է հայկական զորքերի շտաբի սպա, 1920 թվականին՝ Հայաստանի ռազմական դատարանի քարտուղարի օգնական, 1921 թվականին՝ Էրիվանի Կրթության ժողովրդական կոմիսարիատի արվեստի բաժնի քարտուղար, ինչպես նաև 1921-1923 թվականներին համագործակցել է կոմիսարիատի «Пламя» ամսագրի հետ։
1921-1922 թվականներին Թավրիզի գեղարվեստի ստուդիայում եղել է ռուսաց լեզվի ուսուցիչ։ 1922 թվականին Թիֆլիսում աշխատել է Կրթության ժողովրդական կոմիսարիատում, զբաղվել գրական գործունեությամբ։ 1923-1927 թվականներին սովորել է Լենինգրադի համալսարանի հասարակագիտության ֆակուլտետում  (հայագիտություն և ընդհանուր լեզվաբանություն)։
Աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ լեզվի ինստիտուտում, եղել է գիտական քարտուղար, ինստիտուտի տնօրեն, այնուհետև եղել է Լենինգրադի Ա. Գերցենի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ընդհանուր լեզվաբանության ամբիոնի վարիչ։
Աշխատությունները վերաբերում են լեզվի և մտածողության փոխհարաբերությանը։ Գրել է նաև բանաստեղծություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեխ Պոզնան

«Լեխ» (լեհ.՝ KKS Lech Poznań), լեհական ֆուտբոլային ակումբ, որը հանդես է գալիս Լեհաստանի ֆուտբոլի առաջին դիվիզիոնում։ Հիմնադրվել է 1992 թվականի մարտի 19-ին։


== Պատմություն ==
Լեխը Եվրոպական առաջնություններում իր ամենաբարձր մակարդակին հասել է 2010-2011 թվականներին։ Այդ մրցաշրջանում ակումբը Եվրոպայի լիգայում կարողացավ դուրս գալ խմբային փուլից՝ շրջանցելով իտալական «Յուվենտուսին»։ Միայն թե այս անգամ էլ 1/16 եզրափակիչում չկարողացավ շրջանցել Բրագայի արգելքը։ Տանը հաղթելով նվազագույն հաշվով՝ ակումբը չկարողացավ պահպանել հաղթական հաշիվը հակառակորդի դաշտում՝ պարտվելով երկու գնդակի տարբերությամբ։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ազգային մրցանակներ ===
Լեհաստանի չեմպիոն
 Հաղթող (8)։ 1983, 1984, 1990, 1992, 1993, 2010, 2015, 2022
 2-րդ տեղ (3)։ 2013, 2014, 2020
 3-րդ տեղ (5)։ 1949, 1950, 1978, 2009, 2017
Լեհաստանի գավաթ
 Հաղթող (5)։ 1982, 1984, 1988, 2004, 2009
 Ֆինալիստ (6)։ 1980, 2011, 2015, 2016, 2017, 2022
Լեհաստանի սուպերգավաթ (ռեկորդ)
 Հաղթող (6)։ 1990, 1992, 2004, 2009, 2015, 2016
 Ֆինալիստ (2)։ 1983, 2010


== Հայտնի ֆուտբոլիստներ ==
Ռոբերտ Լևանդովսկի
Լուկաշ Ֆաբիանսկի
Ֆիլիպ Բեդնարեկ


== Արտաքին հղումներ ==
Լեխ պաշտոնական կայքը
Լեխ (90minut.pl)
Վլադիմիր Պոլյակով

Վլադիմիր Պոլյակով (ռուս.՝ Влади́мир Порфи́рьевич Поляко́в, մարտի 5, 1931(1931-03-05) - հունիսի 16, 2002(2002-06-16), Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի արևելագիտության ինստիտուտը։ 1956 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Տնտեսական գիտությունների թեկնածու։

1956-1961 թվականներ՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1961-1965 թվականներին Սիրիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
1965 թվականից մինչև 1967 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1967 թվականից մինչև 1971 թվականը Միացյալ Արաբական Հանրապետությունում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական-դեսպանորդ։
1972 թվականի փետրվարի 11-ից մինչև ապրիլի 4-ը Սուդանում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1972 թվականի հուլիսի 26-ից մինչև 1974 թվականի ապրիլի 4-ը Յեմենում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1974 թվականի ապրիլի 4-ից մինչև 1983 թվականի սեպտեմբերի 27-ը Եգիպտոսում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1983 թվականից մինչև 1990 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մերձավոր Արևելքի երկրների վարչության բաժանմունքի պետ, վարիչ։
1984 թվականից մինչև 1990 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կոլեգիայի անդամ։
1990 թվականի օգոստոսի 7-ից մինչև 1995 թվականի հուլիսի 4-ը Եգիպտոսում եղել է ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1995 թվականից մինչև 1996 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ԱՊՀ գործերի դեպարտամենտի բաժանմունքի պետ։
1996 թվականից մինչև 1999 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության հատուկ հանձնարարությունների դեսպանորդ։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեսպանը գիտի, թե ինչ անել
Բորիանա

Բորիանա (իտալերեն՝ Borriana), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 849 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 170 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13872։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Սան Սուլպիզիոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2014-12-18 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Զամերի (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)

Զամերի (ուկրաիներեն՝ Заміри), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զամերի գյուղում բնակվում էր 67 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,444 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 150,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մ.թ.ա. 482


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գայլաձոր (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գայլաձոր (այլ կիրառումներ)Գայլաձոր, գետակ Սյունիքի մարզում, Արամազդ գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Բարգուշատի լեռներից և Գեղի գյուղից 2 կմ հյուսիս միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 9 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալենտին Զախարով

Վալենտին Զախարով (ռուս.՝ Валенти́н Дми́триевич Заха́ров, 1930-ականներ), ԽՍՀՄ գեղասահորդ, տղամարդկանց մենասահքի ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն՝ 1953 և 1954թթ.: Եվրոպայի առաջնության (1956 թ.) մասնակից խորհրդային գեղասահորդներից առաջինը։ Նաև զուգասահքով հանդես է եկել Տատյանա Տոլմաչովայի (Գրանատկինա) զարմուհու՝ Մարինա Գրանատկինայի հետ։


== Սպորտային ձեռքբերումներ ==


=== Մենասահք ===
ԽՍՀՄ մարզիկները չեն մասնակցել


=== Զուգասահք ===
(Մարինա Գրանատկինայի հետ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Валентин Захаров на сайте Fskate.ru»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-05-18-ին։ Վերցված է 2012-07-15
Սկիպիոններ

Սկիպիոններ, (Scipiones), Հին Հռոմում Կոռնելիոսների պատրիկական տոհմի ճյուղերից մեկը, որին պատկանել են Պուբլիոս Կոռնելիոս Սկիպիոն Աֆրիկացի ավագը (Publius Cornelius Scipio Africanus Major) (մ․թ․ա․ մոտ 235-183), Պունիկյան II պատերազմի հռոմեական զորավարներից։ 216 թվականին, իբև զինվորական տրիբուն, մասնակցել է Կաննեի ճակատամարտին, 207 թվականին Իսպանիայում հաղթել Հասդրուբալի զորքին։ 205 թվականի կոնսուլ։ 202 թվականին Զամայի ճակատամարտում պարտության է մատնել Հաննիբալին։ 199 թվականից ցենզոր և ծերակույտի պրինցեպս, 194 թվականի կոնսուլ։ Լուկիոս Կոռնելիոս Սկիպիոն Ասիացին (Ltcius Cornelius Scipio Asiaticus), Սկիպիոն Ավագի եղբայրը։ 190 թվականի կոնսուլ։ Մագնեսիայի ճակատամարտում (190) պարտության է մատնել Սելեկյան թագավոր Ատիոքոս III-ին։ Պուբլիոս Կոռնելիոս Սկիպիոն Էմիլիանոս Աֆրիկացի Կրտսերը (Publius Cornelius Scipio Aemilianus Africanus Junior) (մ․թ․ա․ մոտ 185-129), զորավար և քաղախական գործիչ։ Ակիպիոն Ավագի թոռը։ 146 թվականին, լինելով կոնսուլ, գրավել և ավերել է Կարթագենը, որով ավարտվել է Պունիկյան III պատերազմը։ 133 թվականի կոնսուլ։ Թշնամաբար է վերաբերվել Դրակքոս եղբայրների բարեփոխումներին։ Հունական, մշակույթի ջատագով Էր։
Խաչիկ (Վանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաչիկ (այլ կիրառումներ)Խաչիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գանիմեդ (այլ կիրառումներ)

Գանիմեդ՝

Գանիմեդ — տրոյացի երիտասարդ, որին առևանգել էր Զևսը։
Գանիմեդ — Յուպիտերի արբանյակ։
(1036) Գանիմեդ — աստերոիդ Արեգակնային համակարգում։
Արտավանական գետ

Արտավանական, գետակ Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհում։


== Ծանոթագրություններ ==
Շչուրի

Շչուրի (ուկրաիներեն՝ Щурі), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շչուրի ավանում բնակվում էր 13 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,07 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 185,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
.hu

.hu, Հունգարիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .hu whois տեղեկություն
750

750 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 750 թվականն է, 
VIII դարի 50-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Լևոն III- Հռոմի պապ, Սրբազան Հռոմի կայսր 795-816 թթ.


== Մահեր ==
Նիկոլո-Կամիշևատայա

Նիկոլո-Կամիշևատայա (ուկրաիներեն՝ Миколо-Комишувата), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1856 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլո-Կամիշևատայա գյուղում բնակվում էր 1 191 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3346 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 355,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գազ Ղարաբաղի

Գազ Ղարաբաղի (լատ.՝ Astragalus karabaghensis), լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Փշոտ թուփ է, բարձանման ճյուղավորված, որի բարձրությունը հասնում է 20-30 սմ-ի։ Տերևների երկարությունը 4-6 սմ է։ Տերևիկները համարյա մերկ են, 6-9-ական զույգերով։ Ծաղիկները փնջերով հավաքված են խիստ մոտեցած տերևների անութներում և առաջացնում են 2,5-3 սմ տրամագծով գլխիկանման ծաղկաբույլ։ Բաժակը խավոտ է, ատամիկները՝ խոզանաձև, երկար թարթիչավոր, խողովակից բավականին երկար։ Պսակը բաժակին չգերազանցող է, վառ վարդագույն, դրոշի թիթեղը առանց ականջուկների է։


== Տարածվածություն ==
Աճում է միայն Դարեղեգիսի ֆլորիստիկական շրջանում (Այարի կիրճ, Խաչիկ և Գնիշիկ գյուղերի միջև)։ Աճում է նաև Նախիջևանում, Արցախում, Արևմտյան Հայաստանում և Հյուսիսարևմտյան Իրանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է վերին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1800-2300 մ բարձրությունների վրա, չոր քարքարոտ կավային լանջերին, տափաստանում և մարգագետնատափաստանում։ Ծաղկում է հուլիս–օգոստոս ամիսներին, պտղաբերում՝ օգոստոս–սեպտեմբերին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է, որի տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Անհրաժեշտ է ստեղծել նոր ԲՀՊՏ Այարի կիրճում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուանյանո

Գուանյանո   (իտալերեն՝ Guagnano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ 
Բնակչությունը կազմում է 6075 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 167 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 37 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71010, հեռախոսային կոդ՝ +39 00832։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս։ 0832 704375
Էլեկտրոնային փոստ։ personale@comune.guagnano.le.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.guagnano.le.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Տիշա

Տիշա (ռուս.՝ Тиша), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յախրենգա գետի ձախ ափում՝ 0,3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության>.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000005938
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000593
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կամենկա (Միլլերովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամենկա (այլ կիրառումներ)Կամենկա (ռուս.՝ Каменка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրիվորոժսկի գյուղական հանայնքի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==


=== Փողոցներ ===
Վիշնևսկայա
Մոլոդյոժնայա
Պոչտովայա
Սադովայա
Տոպոլինայա
Շկոլնայա
Գոռնիյ
Ստադիոննիյ
Տիխիյ


== Սրտաքին հղումներ ==
Կամենկա (խուտոր)(ռուս.)
(9584) Լուչհեյմ

(9584) Լուչհեյմ (անգլ.՝ Louchheim), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հուլիսի 25-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,421744 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8594 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9841 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1376,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261524 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9584) Լուչհեյմ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չելոլե

Չելոլե (իտալերեն՝  Cellole), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7560մարդ (2004)։ Բնակչության խտություն կազմում է 204 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81030, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Աբդելսալամ ալ-Մաջալի

Աբդելսալամ ալ-Մաջալի (արաբ․՝ عبد السلام المجالي‎‎, փետրվարի 18, 1925(1925-02-18), Ալ Կարակ, Հորդանան - հունվարի 3, 2023(2023-01-03), Ամման, Հորդանան), հորդանանցի բժիշկ և քաղաքական գործիչ, երկու անգամ եղել է Հորդանանի վարչապետ (1993 թվականի մայիսի 29-ից մինչև 1995 թվականի հունվարի 7-ը և 1997 թվականի մարտի 9-ից մինչև 1998 թվականի օգոստոսի 20-ը)։


== Կենսագրություն ==
Մաջալին ծնվել է 1925 թվականի փետրվարի 18-ին, Անդրհորդանանի էմիրության Ալ-Կարակ քաղաքում 1949 թվականին բժշկության աստիճան է ստացել Դամասկոսի համալսարանից՝ ԼՕՌ մասնագետ, 1960 թվականին նրան շնորհվել է վիրաբույժների ամերիկյան քոլեջի կրթաթոշակ։ 1969-1971 թվականներին զբաղեցրել է Հորդանանի առողջապահության նախարարի պաշտոնը։ 1974 թվականին ստացել է Հաջեթեփեի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում։ 1976-1979 թվականներին եղել է Հորդանանի կրթության նախարար։
1980 թվականին որպես Հորդանանի թագավոր Հուսեյն I Իբն Թալալի խորհրդական, ծառայության է անցել վերջինիս պալատում։ 1993-1995 թվականներին եղել է վարչապետ, միաժամանակ՝ արտաքին գործերի և պաշտպանության նախարար։ Նրա օրոք, 1994 թվականի հոկտեմբերի 26-ին կնքվել է Իսրայելա-հորդանանյան հաշտության պայմանագիրը։ 1995 թվականի հունվարի 5-ին նա հրաժարական է տվել։ 1997-1998 թվականներին նա նորից ստանձնել է Հորդանանի վարչապետի պաշտոնը։
2003 թվականի հունվարին Մաջալին նշանակվել է անգլո-արաբական կազմակերպության հովանավոր կոմիտեի անդամ, իսկ 2013 թվականին՝ Իսլամական աշխարհի գիտությունների ակադեմիայի նախագահ։
Մաջալին մահացել է Ամմանի թագավոր Հուսեյնի անվան բժշկական կենտրոնում, 2023 թվականի հունվարի 3-ին՝ մոտ 98 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Profile of Abdelsalam al-Majali
Գաևկա (Լակեդեմոնովսկոյե գյուղական համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գաևկա (այլ կիրառումներ)Գաևկա (ռուս.՝ Гаевка ), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Լակեդեմոնովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բորիս Գմիրյա

Բորիս Ռոմանովիչ Գմիրյա (ուկրաիներեն՝ Борис Романович Гмиря, հուլիսի 23 (օգոստոսի 5), 1903, Լեբեդին, Խարկովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 1, 1969(1969-08-01) կամ սեպտեմբերի 1, 1969(1969-09-01), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային երգիչ (բաս)։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1951 թվական)։


== Կենսագրություն ==
1939 թվականին ավարտել է Խարկովի կոնսերվատորիան։ 1936 թվականից եղել է Խարկովի, 1939 թվականից՝ Կիևի օպերայի և բալետի թատրոնների մեներգիչ։
Դերերգերից են՝ Իվան Սուսանին, Ռուսլան (Գլինկայի «Իվան Սուսանին», «Ռուսլան և Լյուդմիլա»), Բորիս Գոդունով (Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով»), Մեֆիստոֆել (Գունոյի «Ֆաուստ»), Կրիվոնոս (Գանկևիչի «Բոգդան Խմելնիցկի»)։ Հանդես է եկել նաև որպես կամերային երգիչ։ Վոկալիստների համամիութենական մրցույթի դափնեկիր (1939 թվական)։
Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1952 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մազինյո (ֆուտբոլիստ)

Մազինյո (պորտ.՝ Mazinho, իսկական անուն՝  Իոմար դու Նասիմենտու, պորտ.՝ Iomar do Nascimento, ապրիլի 8, 1966(1966-04-08), Santa Rita, Պարաիբա, Բրազիլիա), բրազիլացի նախկին ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։ Բրազիլիայում խաղացողի կարգավիճակում հանդես է եկել «Սանտա-Կրուզ», «Վասկո դա Գամա», «Պալմեյրաս» և «Վիտորիա», Իտալիայում՝ «Լեչչե» և «Ֆիորենտինա», Իսպանիայում՝ «Վալենսիա», «Սելտա» և  «Էլչե» ակումբների կազմում։
Բրազիլիայի հավաքականի կազմում 1989-1994 թվականներին անցկացրել է 35 հանդիպում։ 1989 թվականի Ամերիկայի գավաթակիր,1990 թվականին՝ աշխարհի առաջնության մասնակից, 1994 թվականին՝ ֆուտբոլի աշխարհի չեմպիոն։ Կիսապաշտպաններ Ռաֆինյայի և Տիագո Ալկանտարայի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
Մազինյոն խաղային կարիերան սկսել է Ռեսիֆի քաղաքի «Սանտա-Կրուզ» ակումբում։ 1986 թվականին դարձել է «Վասկո դա Գամա» ակումբի  խաղացող, ակումբի կազմում երկու անգամ հաղթել է  Կարիոկի առաջնությունում և մեկ անգամ դարձել է Բրազիլիայի չեմպիոն։ 90-ականների սկզբին նա մեկնեց Իտալիա, խաղաց Լեչչեում և Ֆիորենտինայում։ 1992 թվականին վերադարձավ Բրազիլիայի առաջնություն՝ որպես «Պալմեյրասի» խաղացող։ Մազինյոն թիմի հետ նվաճեց մի քանի տիտղոս, այդ թվում՝ Բրազիլիայի առաջնության ևս երկու տիտղոս։ Մի քանի տարի Պալմեյրասում անցկացնելուց հետո, 1994 թվականին նա կրկին մեկնում է Եվրոպա, բայց այս անգամ Իսպանիա։ Սկզբում նա խաղում էր «Վալենսիայում», այնուհետ մի քանի մրցաշրջան խաղաց «Սելտայում»՝ ակումբում անցկացնելով ավելի քան 100 հանդիպում։ «Սելտայից» հետո նա մեկ մրցաշրջան անցկացրեց «Էլչեում»՝ խաղալով Սեգունդայում, որը երկրորդ ամենակարևոր առաջնությունն է։ Կարիերան ավարտեց 2001 թվականին՝ բրազիլական «Վիտորիա» ակումբում։ Իր կարիերայի ընթացքում Մազինյոն անցկացրել է ավելի քան 500 հանդիպում։ Երեք անգամ՝ 1987, 1988 և 1989 թվականներին, նա ստացել է բրազիլական «Արծաթե գնդակը» (պորտ.՝ Bola de Prata)՝ որպես իր երկրի առաջնության լավագույն խաղացողներից մեկը։ 2009 թվականի հունվարին Մազինյոն դարձավ հունական «Արիս» ակումբի գլխավոր մարզիչը՝ փոխարինելով նախկին մարզիչ Կիկե Էրնանդեսին։ Նոյեմբերին նա լքեց գլխավոր մարզչի պաշտոնը։


== Նվաճումներ ==
Կարիոկայի լիգայի չեմպիոն 198, 1988
Օլիմպիադա -88 արծաթե մեդալակիր
Բրազիլիայի չեմպիոն 1989, 1993, 1994
Ամերիկայի գավաթակիր 1989
Պաուլիստայի լիգայի չեմպիոն 1993, 1994
Ռիո Սան Պաուլոյի մրցաշարի հաղթող 1993
Աշխարհի չեմպիոն 1994


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте «Sambafoot»
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Վիշապագլուխ մոլդավական

Վիշապագլուխ մոլդավական (լատ.՝ Dracocephalum moldavica), խուլեղինջազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
Ճյուղավոր ցողուններով և երկարավուն նշտարաձև սղոցաեզր տերևներով, 15-40 սմ բարձրությամբ միամյա խոտաբույս է։ Գագաթնային տերևների ատամիկները ավարտվում են նուրբ խոզաններով։ 6-ական անկանոն կարճակոթ ծաղիկները, որոնք օղակներով խմբված են ցողունի վրա, կազմում են երկար նոսր ողկույզների։ Պսակը, որը բաժակից ավելի քան երկու անգամ երկար է, երկնագույն-մանուշակագույն կամ սպիտակավուն երկշուրթ է։ Պսակի և բաժակի ստորին մասերը խողովակաձև են։ Բաժակի վերին շուրթը եռաբլթակ է, իսկ ստորինը՝ երկբաժան և նշտարաձև սրված ատամիկներով։ Մանր եռանիստ պտուղները շագանակագույն երկարավուն ընկուզիկներ են։


== Տարածվածություն ==
Աճում է ստորին լեռնային գոտու աղբավայրերում, անմշակ տարածքներում։ Հանդիպում է Արարատի, Արմավիրի մարզերում։ Երբեմն նաև աճեցվում է։ Մեղրատու բույս  է։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են ծաղիկներն ու կանաչ զանգվածը, որը պարունակում է դաբաղանյութեր, կումարիններ, ֆլավոնոիդներ, կարոտին, կիտրոնի հոտ ունեցող եթերային յուղ, որի կազմի մեջ մտնում են ցիտրալ, հերանիոլ և այլ տերպենային սպիրտներ։ Կիտրոնի հոտ ունեցող թարմ կամ չորացրած ծաղիկներն ու տերևները որպես համեմունք օգտագործվում են աղցանների, ապուրների, մսային և ձկնային կերակրատեսակների մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Frank (ալբոմ)

«Frank», բրիտանացի երգչուհի Էմի Ուայնհաուսի դեբյուտային ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2003 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Island Records-ում։ UK Albums Chart-ում ալբոմը զբաղեցրել է 13-րդ հորիզոնականը։ 2008 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Ֆոնոգրամաների արտադրողների բրիտանական միության կողմից ալբոմը երեք պլատինե հավաստագիր է ստացել։


== Ալբոմի մասին ==
Ալբոմի աշխատանքները տևել են 2002-2003 թվականների ընթացքում, որի պրոդյուսերավորմամբ անձամն Ուայնհաուսն էր զբաղվում, ինչպես նաև Քեմիշներ Գորդոնը, Ջիմի Հորգարտը և Մեթ Ռոուն։ Ալբոմին աջակցելու համար թողարկվել են «Stronger Than Me», «Take the Box», «In My Bed»/«You Sent Me Flying» և «Fuck Me Pumps»/«Help Yourself» սինգլները։
Ընդհանուր առմամբ Frank ալբոմը քննադատների կողմից դրական գնահատականների է արժանացել և Ուայնհաուսին մի քանի մրցանակներ է բերել, այդ թվում նաև Ivor Novello Awards մրցանակը։


== Երգացանկ ==


== Չարթեր ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Frank Discogs կայքում
Frank Metacritic կայքում
Վիեյրոպոլիս

Վիեյրոպոլիս (պորտ.՝ Vieirópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Սոզայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4712 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 146,778 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 32,1 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 7.522.730,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.602,63 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,549 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
58-րդ հյուսիսային զուգահեռական

58-րդ հյուսիսային զուգահեռականը Երկրի կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ 58°-ի անկյուն կազմող կետերից կազմված շրջագիծն է։ 
Անցնում է Հյուսիսային Ամերիկայով, Ատլանտյան օվկիանոսով, Եվրոպայով, և Ասիայով։


== Ցերեկվա տեողությունը ==
Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում 18 ժամ 11 րոպե՝ ամառային և 6 ժամ 27 րոպե՝ ձմեռային արևադարձերի ժամանակ։


== Բնութագրական տվյալներ ==
Հեռավորությունը հյուսիսային բևեռից 3571 կմ է, հասարակածից` 6320։


== Աշխարհի շուրջ ==
Սկսած ամսաթվի սահմանից դեպի արևելք, զուգահեռականն անցնում է հետևյալ տարածքներով։


== Տե'ս նաև` ==
57-րդ հյուսիսային զուգահեռական
59-րդ հյուսիսային զուգահեռական
58-րդ հարավային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Դիեգո-Գարսիա

Դիեգո-Գարսիա (անգլ.՝ Diego Garcia), բրիտանական կախյալ կղզի-օղակակղզի Հնդկական օվկիանոսում, կղզին մտնում է Չագոս կղզեխմբի մեջ, գտնվում է Հնդկական թերակղզուց 1600 կմ, Մալդիվյան կղզիներից՝ 1200 հարավ, ընդգրկվում է Հնդկական օվկիանոսի բրիտանական տարածքների կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Կղզու մոտ 27 կմ² տարածք զբաղեցված է ծովալճակներով, մակերեսի մի նեղ շերտ շրջապատված է կորալային խութերով, երկարությունը կազմում է մոտ 60 կմ, առավելագույն բարձրություն ծովի մակարդակից 7 մետր է։ Օղակակղզին բաղկացած է 4 կղզուց, որոնցից ամենամեծը Դիեգո-Գարսիան է, որից բացի օղակակղզում կա ևս 3 փոքր կղզի՝ Արևմտյան կղզի (անգլ.՝ West Island) 3,4 հեկտար, Միջին կղզի (անգլ.՝ Middle Island) 6 հեկտար, Արևելյան կղզի (անգլ.՝ East Island) 11,75 հեկտար։
Կղզում աճում է կոկոսի ծառեր։ Դիեգո-Գարսիայի կլիման խոնավ է, տաք ու քամոտ։ Օդի առավելագույն ջերմաստիճանը 36,2 °C է, նվազագույնը ՝ 14.6 °C։ Տեղումների քանակը տարեկան միջին հաշվով կազմում է 2600 մմ։


== Պատմություն ==
Կղզին հայտնաբերել է հայտնի ծովագնաց Վասկո դա Գաման՝ 16-րդ դարի սկզբին։ Ինչպես բոլոր 3 կղզիները, այնպես էլ Դիեգո-Գարսիան պատկանել է նախ Ֆրանսիային, այնուհետև՝ Մեծ Բրիտանիային։ Կղզու առաջին բնակիչները եղել են ֆրանսիացիները, որոնք 1785 թվականին հիմնել են առաջին ապրելատեղերը։ 1810 թվականից կղզում բնակություն են հաստատել բրիտանացիները։
19-րդ դարում ֆրանսիացիները, այնուհետև բրիտանացիները կղզում ստեղծել կոկոսի ծառերի տնկարաններ, որի աշխատանքների համար ստրուկներ էին ներկրել Աֆրիկայից, որոնց ժառանգները 1960-1970-ական թվականներին բռնի տեղահանվել են կղզուց, իսկ 1973 թվականին ԱՄՆ-ն կղզում մեծ ռազմակայան է տեղադրել, որը կա մինչև հիմա։
2000 թվականին Անգլիայի գերագույն դատարանը հաստատել է, որ աֆրիկացիների ժառանգների վտարումը եղել է անօրինական և գաղթականներն իրավունք ունեն վերադառնալու կղզի։ Դրանից անմիջապես հետո Մեծ Բրիտանիան հայտարարեց, որ դա հնարավոր չէ, քանի որ նրանք ԱՄՆ-ի հետ ունեն պայմանագիր։ 2004 թվականին բրիտանական կառավարությունը երկու որոշում ընդունեց, որոնցով արգելում էր կղզու նախկին բնակիչներին երբևէ վերադառնալ այնտեղ։
2017-ի հունիսի 22-ին Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեան քվեարկել է Հնդկական օվկիանոսի Չագոս կղզեխմբի օղակակղզիների իրավական կարգավիճակը պարզելու համար։ Նախագիծը չի անցել՝ 94 դեմ ձայների մեծամասնության պատճառով։
2019 թվականի փետրվարին Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեան հանձնարարել է Մեծ Բրիտանիայի Չագոս կղզեխմբի վերահսկողությունը հանձնել Մավրիկիոսի Հանրապետությանը, և ավարտել տարածքի գաղութացման գործընթացը՝ տեղի ժողովրդի ինքնորոշման ճանապարհով, այդպիսով 1965 թվականին Հնդկական օվկիանոսի կղզիախմբի բաժանումն ու այն Մեծ Բրիտանիային հանձնելու գործընթացը ճանաչելով ապօրինի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Схема дислокации военных объектов США на о. Диего-Гарсия (вид с воздуха)
Британская территория в Индийском океане (անգլ.)
Борьба коренных жителей за возвращение (ռուս.) (оригинал (անգլ.))
Война против демократии Archived 2013-04-19 at archive.li  // Еженедельник 2000, 18.04.2012
Լյուբիտովո (այլ կիրառումներ)

Լյուբիտովո, կարող է վերաբերել՝

Լյուբիտովո - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում
Լյուբիտովո - գյուղ Ռուսաստանի, Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում
Բորովայա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորովայաԲորովայա (ռուս.՝ Боровая), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վերխնի Սալտով

Վերխնի Սալտով (ուկրաիներեն՝ Верхній Салтів), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վերխնի Սալտով գյուղում բնակվում էր 119 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,42 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 83,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստորերկրյա գազացում

Ստորերկյա գազացում, ածխի, անմիջականորեն Երկրի ընդերքում, ազատ կամ կապված թթվածնի օգնությամբ ածուխը այրվող գազերի փոխարկելու ֆիզիկաքիմիական պրոցես։ Ածխի ստորերկյա գազացման գաղափարը պատկանում է Դմիտրի Մենդելեևին (1888)։ Ավելի ուշ (1912) այդ նույն գաղափարն արտահայտել է անգլիացի քիմիկոս Ու․ Ռամգայը։ Կախված լեռնաերկրաբանական պայմաններից և աշխատանքների ընդունված համակարգից՝ կիրառվում են ուղղաձիգ, թեք և հորիզոնական-թեք հորատանցքեր։ Շերտի մեջ անհրաժեշտ ռեակցիաների ուղիներ ստեղծելու համար օգտագործվում են հորատանցքերի ֆիլտրացիոն-կրակային (կամ ֆիլտրացիոն) միացում, շերտի հիդրավլիկ խզում և հորատանցքերի ուղղորդված հորատում ածխային շերտի ուղղությամբ։ Գազացման ուղիներում ձևավորվում են ռեակցիաների զոնաները, և սկսվում է գազացման պրոցեսը, որը սովորաբար ընթանում է օդափչման միջոցով։ Ստորգետնյա գազացման ուղիներում ընթացող քիմիական ռեակցիաները համանման են գազագեներատորային պրոցեսին։ Ածխային շերտի գազազերծման հետևանքով ռեակցիաների զոնաները տեղաշարժվում են։
Լեռնային ճնշման ներգործությամբ շերտի առաստաղի ապարները նույնպես տեղաշարժվում են և լցնում գազազերծված տարածությունը։ Դրա շնորհիվ գազացման ուղիների չափերը և կառուցվածքը երկար ժամանակ համեմատաբար անփոփոխ են մնում, որը պայմանավորում է ստացվող գազի բաղադրության կայունությունը։ Օդափչման միջոցով ստացվող գազի այրման ամենացածր ջերմությունը կազմում է 3,2-5 Մշ/մ3, թթվածնով (60-65%) հարստացված փչման դեպքում՝ 7,6 Մշ/մ3։ Ըստ քիմիական կազմի՝ գազը կարելի է օգտագործել ամոնիակ և ածխաջրածիններ սինթեզելու համար։ Վառելիքի օգտագործումը ածխի ստորգետնյա գազացմանման մեթոդով հնարավոր է նաև այն դեպքում, երբ ածխի հանքավայրերի արդյունահանումը հանքահորային եղանակով շահավետ չէ։
Ժովտնևսկի գյուղական խորհուրդ (Կոնոտոպսկի շրջան)

Ժովտնևսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Жовтневська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 768 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սորբո Սերպիկո

Սորբո Սերպիկո (իտալերեն՝ Sorbo Serpico), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 566 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 71 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83050, հեռախոսային կոդ՝ 0825։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0825 981053
Էլեկտրոնային հասցե։ comunedisorboserpico@virgilio.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comunedisorboserpico.it/ Archived 2009-12-11 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedisorboserpico.it/ Archived 2009-12-11 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրեն Ամարյան

Սուրեն Անդրանիկի Ամարյան (մարտի 18, 1953(1953-03-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), մետաղաձուլման բնագավառի գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1999):
Ռուբեն Ամարյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Սուրեն Ամարյանը ծնվել է 1953 թվականի մարտի 18-ին, Մոսկվայում (Ռուսաստան)։ 1975 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պողպատի և ձուլվածքների ինստիտուտը։ 1979-1986 թվականներին եղել է Մոսկվայի թանկարժեք երկրորդական մետաղների գործարանի կենտրոնի գիտահետազոտական լաբորատորիայի վարիչ, 1986-2000 թվականներին՝ Մոսկվայի պողպատի և ձուլվածքների ինստիտուտի բարձրդիսպերսիոն նյութերի բաժանմունքի վարիչ։  1999 թվականին պաշտպանել է ատենախոսություն «Գիտության հիմունքները և մատրիցային ջրածնի տեխնոլոգիայի մշակումը ` աղի և օքսիդ-աղի համակարգերից խիստ ցրված փոշոտ նյութեր պատրաստելու համար», արժանացել է տեխնիկական գիտությունների դոկտորի կոչման։ 2000 թվականից եղել է ցենտրտելեկոմ ընկերության գլխավոր տնօրենի տեղակալ։
Աշխատանքները վերաբերում են ռադիոէլեկտրոնիկային, էլեկտրատեխնիկայի արդյունաբերության և կապի միջոցների համար նոր նյութերի ստացմանը։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ բարձրագույն կրթության նախարարության լավագույն ԳՀ աշխատանքի համար մրցանակ (1989)


== Ծանոթագրություններ ==
Յուրակտաու (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅուրակտաուՅուրակտաու (ռուս.՝ Юрактау, բաշկիրերեն՝ Йөрәктау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 227 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մուգես-Նովրուզլու

Մուգես-Նովրուզլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 229 հայ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդգորենսկայա (Դուբովսկի շրջան)

Պոդգորենսկայա (ռուս.՝ Подгоренская), գյուղ (ստանիցա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Մտնում է Ժուկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Վարազդատ Դալիբալթայան

Վարազդատ Գուրգենի Դալիբալթայան (սեպտեմբերի 5, 1954(1954-09-05), Վաղարշապատ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության գնդապետ (1994)։
Ավարտել է Կրասնոյարսկի (Ռուսաստան) պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1977)։ 1977-1981 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ Նախարարների խորհրդի գործերի կառավարչությունում, 1981-2000 թվականներին՝ ՀՀ ԱԱ համակարգում, 2001 թվականից՝ ՀՀ ներկայացուցիչ ԱՊՀ մասնակից պետությունների հակաահաբեկչական-պայքարի կենտրոնում։
1989-1994 թվականներին ՀՀ Կառավարության մարտական հանձնարարություններ է կատարել ՀՀ սահմանամերձ շրջաններում։
Պարգևատրվել է ՀՀ «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Հունգարական ալգորիթմ

Հունգարական ալգորիթմ, համակցական օպտիմալացման ալգորիթմ է, որը լուծում է փոխանցման պրոբլեմը և որը հետագայում ենթադրում է նախնական երկակի մեթոդ։ Այն մշակվել և հրապարակվել է Հարոլդ Կուհնի կողմից 1955-ին, ով տվել է «Հունգարական մեթոդ» անվանումը, քանիր որ ալգորիթմը մեծ մասամբ հիմնված էր հունգարացի մաթեմատիկոսներ՝ Դենես Կոնիգի և Յենո Էգեվարիի աշխատանքների վրա։
Պենկովկա (գյուղ, Տոմաշպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊենկովկաՊենկովկա (ուկրաիներեն՝ Пеньківка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տոմաշպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պենկովկա գյուղում բնակվում էր 544 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 174,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խաչատուր Տեր-Մանվելյան

Խաչատուր Տեր-Մանվելյան, ազգանունը եղել է Նահիկյան (?), գրվել է նաև Էմանուելյան։ Ծնվել է մոտ 1875 թվականին,Խար­բեր­դի նա­հան­գի Խարբերդի գավառի Խարբերդ-Մեզիրե քաղաքում։ Մանկական տարիքում զրկվել է հորից և մեծացել մոր խնամքի տակ։


== Կենսագրություն ==
Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդա­վայ­րի վար­ժա­րա­նում։ Սովորել է ամերիկացի միսիոներների Խարբերդի Եփ­րատ քո­լե­ջում։ Նույն քոլեջի ուսուցիչները նրան երաշխավորել են համալսարանական կրթություն ստանալու համար։ 1903 թվականի մայիսի 23-ին ավարտել է ԱՄՆ Փեն­սիլ­վա­նի­ա­յի հա­մալ­սա­րա­նի (Ֆի­լա­դել­ֆիա քա­ղաք) բժշկական ֆակուլտետը։ Որոշ ժամանակ հիվանդանոցներում մասնագիտացել է վիրաբուժության գծով, այնուհետև Նյու Յոր­քում սեփական բուժարանը բացել։ Տեղի տալով մոր խնդրանքներին՝ վերադարձել է հայրենի Մեզիրե, ուր բացել է սեփական կլինիկա և սիրված վիրաբույժի համբավ վաստակել կարճ ժամանակում։ Բժիշկ Էթքինսնի խնդրանքով, շաբաթը երկու օր այցելու բժիշկ է աշխատել 1909 թվականին բացված «Էնի Թրէյ­սի Րիգզ» ամերիկյան հիվանդանոցում։ Հաճախ հրավիրվել է Եփրատ քոլեջ՝ առողջապահական դասախոսություններ կարդալու։ 1913 թվականին ամուսնացել է Մեզիրեի անվանի ընտանիքներից մեկի՝ Ճեֆերյան Հովակիմի և Հռիփսիմեի դստեր՝ Մարի-Վենյուսի հետ։ 1914 թվականին, Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազմն սկսվելուն պես ուղարկվել է Կզլքիլիսե, Մանազկերտ, Փերի, Գյումյուշ-Մադեն և այլ քաղաքներ՝ բժիշկ ծառայելու։ Ութ ամիս ծառայելուց հետո արձակուրդ վերցնելով վերադարձել է Մեզիրե և նահանգապետի առաջին գրագրի կնոջ կյանքը փրկել։ Այդ դեպքից հետո բժիշկ է նշանակվել Կարմիր մահիկի հիվանդանոցում, ուր եռանդով զբաղվել է վիրավոր և հիվանդ հայ բանտարկյալների բուժմամբ, ոմանց էլ հիվանդանոցից ծածուկ ազատել և ուղարկել է Դեր­սիմ։
ԱՄՆ-ի քաղաքացիություն է ունեցել և ԱՄՆ-ի հյուպատոս Դեյվիդի ընտանեկան բժիշկը եղել։ 1915 թվականի հուլիսին հիվանդանոցից տուն վերադառնալու ժամանակ ձերբակալվել է, բանտարկվել ու Մե­լի­տի­նե աքսորվել։ Սպանվել է 1915 թվականի հուլիսի վերջին, Մելիտինեում կամ Խարբերդում՝ մոտ 40 տարեկանում։ Կինը՝ Մարի-Վենյուսը, նախազգալով վտանգը, թույն խմելով փորձել է ինքնասպան լինել, սակայն նրան փրկել է պատահաբար այցելած հարևանուհին։ 1929 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, ԱՄՆ քաղաքացի Մարի-Վենյուսն ու նրա դուստր Թովինան այդ երկիրն են տեղափոխվել։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Կ. Պոլիս, 1919։
Կարոյեան Գասպար, Մեծ Եղեռնի նահատակ հայ բժիշկները (անոնց պատ գամները), պոսթոն, 1957։
Թէոդիկ, Յուշարձան նահատակ մտաւոր ականութեան, Բ. տպագրութիւն, Երեւան, ապրիլ 24, 1985։
Խաչատրյան Լուսինե և Բաբլումյան Արփինե (կազ մողներ), Ցուցակ Հայոց ցեղասպանության զոհեր (1915-1923 թվական), հ. 2, Խարբերդ ի նահանգ, Երևան, 2004։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Կոպանի (Նեկլինովսկի շրջան)

Կոպանի (ռուս.՝ Копани ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Սովետինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սուրովսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրովսկի (այլ կիրառումներ)Սուրովսկի (ռուս.՝ Суровский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Տուբյանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սինելնիկովի շրջան

Սինելնիկովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Синельниківський район), շրջան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սինելնիկովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1650 կմ²։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41674 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Մեծ Սիբիրյաչենոկ

Մեծ Սիբիրյաչենոկ (ռուս.՝ Большой Сибиряченок), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սիբիրյաչենոկ գետի աջ ափով՝ 528 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․
ջ

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  13010200312115100008498
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100849
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մասենտա

Մասենտա (ֆր.՝ Macenta), քաղաք Գվինեա պետության հարավում։ Գտնվում է Նզերեկորե շրջանի Մասենտա պրեֆեկտուրայում։ Բնակչությունը կազմել է 88,376 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։ Գվինեայի մեծությամբ 9-րդ քաղաքն է։
Ուստևկա

Ուստևկա (ռուս.՝ Устьевка, բաշկիրերեն՝ Устьевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իուլտինսկի շրջան

Իուլտինսկի շրջան (ռուս.՝ Иультинский район, չուվաշերեն՝ Ивылтин район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չուկոտկայի ինքնավար օկրուգում։
Ստեղծվել է 1953 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Էգվեկինոտ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 134600 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 5352 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բաշանո

Բաշանո  (իտալերեն՝ Basciano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Տերամո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2441 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 130 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18.69 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 64030, հեռախոսային կոդ՝ 0861:
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Ֆլավիանը։ Քաղաքի տոնը նշվում է նոյեմբերի 24-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Սիմա Սյանժու

Սիմա Սյանժու (չինարեն՝ 司馬相如, մ. թ. ա. 179, Չենդու, Հան դինաստիա - մ. թ. ա. 117), չինացի պետական գործիչ ժամանակի բանաստեղծ Հան կայսրության ժամանակաշրջանում։ Աղքատացած արիստոկրատական ընտանիքից է։ Ծնվել է մ.թ.ա.179 թվականին Չենդու քաղաքում, սակայն համաձայն այլ աղբյուրների Սիման ծնվել է մ.թ.ա. 172, 171 կամ 169 թվականին։ Ստացել է լավ կրթություն։ Հոր սնանկացումից հետո Սիմա Սյանժուն եղել է Լյան իշխանի հովանավորության ներքո։ Տուն վերադառնալով, որոշ ժամանակ փորձել է վերականգնել հարազատ տեղայնքը։ Անհաջողությունից հետո հասնում է Լինցին, գայթակղում է Չժո Վենցզյունին՝ տեղի հարուստի դստերը, որը ստիպված էր Սիմային տալ արժեքավոր օժիտ, 100 ստրուկներ և 1 մլն.ռուբլի։ Շուտով Սիմա Սյանժուն տեղափոխվում է Չանան մայրաքաղաք, որտեղ էլ հրավերք է ստանում կայսրական պալատից։ Մ.թ.ա. 138-127 թթ. դառնում ՈՒ-ԴԻ կայսեր ենթակա։


== Գործունեություն ==
Ստեղծել է տյաոցին ժանրը, որը բանաստեղծությունների կատարում է բազմատեսակ ցիտրանների նվագակցությամբ։ Սա նման է իսպանական սերենադների։ Ստեղծել է բանաստեղծություններ ֆու ժանրով։ Դրանցից  ավելի հայտնի է «Գովերգ լայն դարպասների մասին», մեկ այլ անվանումը «Այնտեղ, որտեղ երկար դարպասներ են»։          


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Yves Hervouet: Un Poète de cour sous les Han: Sseu-ma Siang-jou, Bibliothèque de l’Institut des Hautes Études Chinoises, Paris, 1964
Timothy Wai Keung Chan: Sima Xiangru. W: Berkshire Encyclopedia of China. Great Barrington, Massachusetts: Berkshire Publishing Group, 2009, s. 1983-4. ISBN 978-0-9770159-4-8
Կամենի Մոստ (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամենի ՄոստԿամենի Մոստ (ուկրաիներեն՝ Камяний Міст), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կամենի Մոստ գյուղում բնակվում էր 426 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գյոգչայ (գետ, Սևանա լճի ավազան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյոգչայ (այլ կիրառումներ)Գյոգչայ, Կյոկչայ, գետ Սևանա լճի ավազանում, նրա մեջ է թափվում հարավային կողմից։ «Արևելյան մամուլում» (1895 թ N 22) հիշատակվում է Նոր Ալաշկերտի վիճակում Արգիճի լեռներից սկիզբ առնող Գյոգ-չայ («Կեօլ-չայ») կոչվող գետ, որն անցնում է Վերին Ադյամանի (Վերին Գետաշեն) ձորով։ Տեղացիները կոչել են Ճռան։ Հավանաբար Արգիճի գետն է կամ նրա ճյուղերից մեկը, որ սխալմամբ նույնացվել է Գավառագետին անվանվել Գյոգչայ օտար անվամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոտորյալսկի շրջան

Նովոտորյալսկի շրջան (ռուս.՝ Новоторъяльский район, մարիներեն՝ У Торъял кундем), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մարի Էլ հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովի Տորյալ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 920 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16272 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,69 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Դոլինյանի (գյուղ, Խոտինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլինյանիԴոլինյանի (ուկրաիներեն՝ Долиняни), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Խոտինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլինյանի գյուղում բնակվում էր 1 573 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ճապոնաֆիլիա

Ճապոնաֆիլիա, հետաքրքրություն կամ սեր Ճապոնիայի, նրա մշակույթի կամ լայն իմաստով ճապոնական ամեն ինչի հանդեպ։ Երկար ժամանակ Ճապոնիայով հետաքրքրվող մարդկանց անվանում են ճապոնաֆիլներ։ 


== Նշանակություն ==
Ճապոներենում նման տեսակետներ անվանելու համար օգտագործվում է «սիննիտի» (ճապ.՝ 親日) բառը, որը կազմված է «սին» (ճապ.՝ 親)՝ «մասին» կամ «կողմ», և «նիտի» (ճապ.՝ 日)՝ Նիհոն (ճապ.՝ 日本, «Ճապոնիա») բառի առաջին հիերոգլիֆը, կանձիներից։ Արդյունքում՝ բառը թարգմանաբար նշանակում է «ճապոներենի մասին» կամ ուղակի «ճապոնական»։ Ճապոնիայում այս բառը մեկնաբանվում է որպես հայրենասիրության և հայրենիքի հանդեպ բարձր զգացմունքների արտահայտում։


== Կիրառություն ==
Եզրույթը հաճախ օգտագործվում է Ճապոնիայի հետ միջազգային հարաբերությունների համատեքստում։ Օրինակ՝ Ֆրանսիայում կատակով «ճապոնաֆիլ» են անվանում Ճապոնիայով հետաքրքրված երիտասարդներին։ Միևնույն ժամանակ, Թայվանի իշխանությունները բացասական իմաստով են իրենց երիտասարդներին անվանել «ճապոնաֆիլ» և երկրում սահմանել «ապաճապոնացում»։ Իսկ Հյուսիսային Կորեայում այս եզրույթի օգտագործումը կարող է համարվել պետական դավաճանության բացահայտ խոստովանություն։


== Տես նաև ==
Ճապոնիզմ
Ճապոնագիտություն
Օրիենտալիզմ
Կորեական ալիք


== Ծանոթագրություններ ==
Սլավիկ Հայրապետյան

Սլավիկ Սամվելի Հայրապետյան  (մարտի 16, 1996(1996-03-16), Երևան, Հայաստան), հայ գեղասահորդ։ Հայաստանի յոթակի չեմպիոն, մեծահասակների մի շարք միջազգային մրցաշարերի մեդալակիր, Եվրոպայի ու աշխարհի առաջնությունների մասնակից։


== Անձնական կյանք ==
Սլավիկ Հայրապետյանը ծնվել է 1996 թվականի մարտի 16-ին Երևանում։ Հայրը՝ Սամվել Հայրապետյանը, գեղասահքի մարզիչ է, իսկ կրտսեր եղբայրը՝ Սարգիս Հայրապետյանը, նույնպես գեղասահորդ է։


== Կարիերա ==
Սլավիկ Հայրապետյանը գեղասահքի պատանիների գրան պրիում իր նորամուտը կատարել է 2009 թվականին։ 2010 թվականի մարտին նա մեկնել է Հաագա (Նիդերլանդներ)՝ առաջին անգամ մասնակցելու աշխարհի պատանեկան առաջնությանը, սակայն կարճ ծրագրում 34-րդ տեղն զբաղեցնելուց հետո հեռացվել է։ Նա անհաջողություն է ունեցել նաև 2011 և 2012 թվականներին։
2013 թվականին Միլանում (Իտալիա) անցկացվող աշխարհի պատանեկան առաջնությունում Սլավիկ Հայրապետյանը կարճ ծրագրում գրավել է 23-րդ տեղը, իսկ վերջնական արդյունքում՝ 21-րդը։ Նա աշխարհի պատանեկան առաջնության եզրափակիչ փուլին է հասել նաև 2015 թվականին Տալլինում (Էստոնիա), որտեղ նա գրավել է 24-րդ տեղը, ինչպես նաև 2017 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում, որ անցկացվել է Օստրավայում (Չեխիա)։


== Ծրագրեր ==


== Ամենաբարձր միավորներ ==
CS - Challenger Series,  ՊԳՊ - պատանիների գրան պրի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սլավիկ Հայրապետյանի էջը Չմշկորդների միջազգային միության կայքում
Սլավիկ Հայրապետյանը Tracings.net կայքում
Պույակ

Պույակ (ֆր.՝ Pouillac), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնլյո լա Գարդ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17287 ։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 246 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Պույակի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Խանծառ

Խանծառ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։ Գտնվում էր Սեբաստիա քաղաքից 13 կմ հյուսիս-արևելք, լեռան ստորոտին, Սեբաստիա-Էրզրում խճուղու վրա։


== Պատմություն ==
Խանծառը հիշատակվում Է XVI դարից։ 1499 թվականին Երուսաղեմից բերվել և այս գյուղին է նվիրվել մի ավետարան։
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
1914 թվականին ուներ 120 տուն՝ 1050 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Խանծառն ուներ Ս. Սարգիս (կամ Ս. Աստվածածին) անունով եկեղեցի։ Գյուղի մոտակայքում պահպանվում էին Աթանագինեի վանքի ավերակները։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործուր Աթանագինեյան վարժարանը, որն ուներ 60 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==