armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ուլրիկա ֆոն Ստրուսսենֆելտ

Ուլրիկա Սոֆիա ֆոն Ստրուսսենֆելտ (շվեդերեն՝ Ulrika Sophia von Strussenfelt, մայիսի 9, 1801(1801-05-09), Q10531768?, Landskrona Municipality, Մալմյոհուս համայնք, Շվեդիա - հունվարի 16, 1873(1873-01-16), Jakob and Johannes parish, Շվեդիա),  շվեդ գրող և թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Ուլրիկա ֆոն Ստրուսսենֆելտը ծնվել է 1801 թվականին, Գուստավ III- ի սենեկապետ Միխայել  ֆոն Ստրուսսենֆելտի և նրա կնոջ՝ Ֆրեդրիկ Լինդենկրոնի ընտանիքում։ 1803 թվականին մոր մահից հետո Ուլրիկային խնամել են  մայրական պապը և տատը, ովքեր ապրում էին Էստերգյոտլանդում։
Ուլրիկան ստացել է տնային կրթություն և սովորել է նկարչություն ու ֆրանսերեն։ Նա նաև երկու տարի անցկացրել է Էստերգյոտլանդլանդի գիշերօթիկ դպրոցում, բայց  իր իսկ խոսքով, նա այնտեղ նույնիսկ մոռացել է ինչ գիտեր։ Ավելի ուշ Ուլրիկան զբաղվել է ինքնակրթությամբ՝ ուսումնասիրելով իր տատիկների և նրանց տանը գտնվող գրադարանը, լավ գիտելիքներ ձեռք բերել գրականության ոլորտում։ Սիրել է կարդալ դասական պատմություններ, կենսագրություններ և պատմական գործիչների հուշեր։
Ժամանակի ընթացքում ընտանիքի ֆինանսական դրությունը ստիպել է Ուլրիկային ինքնուրույն սկսել ապրուստ վաստակել։ Սկսել է դասավանդել և 1830-1859 թվականներին Գրոննում վարել մասնավոր դպրոց։ Բացի այդ, աշխատել է որպես տնային դաստիարակչուհի։
Գրելը, ի սկզբանե, Ուլրիկայի համար նաև  ապրուստի միջոց է եղել։ Նրա գրական դեբյուտը տեղի է ունեցել 1833 թվականին, երբ  Fröken B-M- կեղծանունով հրատարակել է իր  առաջին ստեղծագործությունը՝ «Den blå bandrosen»: 1840-ական թվականներից սկսած, նա  պարբերաբար հրատարակվել է՝ ստեղծելով ընտանեկան վեպեր ՝ Ֆրեդրիկա Բրեմերի ոգով։ Նրա գրքերից մի քանիսը նվիրված են աղջիկներին դաստիարակելու թեմային, նրանց դպրոցական տարիների և դրան հաջորդած կյանքի և կարիերայի թեմային։ Նրա «Flickskolan på landet»-ը համարվում է աղջիկներին նվիրված առաջին շվեդական գրքերից մեկը։ Իր մյուս վեպերում գրողը բարձրացրել է չամուսնացած կանանց խոցելիության և կախվածության թեման, որը հաճախ սահմանափակվում էր իրենց կյանքի ընտրությամբ։ Սակայն, առաջին հերթին, նա հայտնի է որպես պատմական վեպերի հեղինակ, որոնք սկսել է գրել 1850-ականներից։
Բացի իր սեփական  գրական ստեղծագործություններից, Ուլրիկա ֆոն Ստրուսսենֆելտը շատ գործեր է թարգմանել ֆրանսերենից, անգլերենից և գերմաներենից։ Նրա թարգմանած հեղինակների թվում են Չարլզ Դիքենսը, Շառլոթ Բրոնտեն և Ժորժ Սանդը։  Իր ստեղծագործությունները  և  թարգմանությունները  նա հաճախ տպագրել է անանուն, կամ տարբեր կեղծանունների ներքո։
Ուլրիկա ֆոն Ստրուսսենֆելտը համագործակցել է նաև տարբեր թերթերի և ամսագրերի հետ։ 1863 թվականին Ստոկհոլմ տեղափոխվելուց հետո նա Östgöta Correspondenten-ի համար պարբերաբար գրել է քաղաքային  կյանքի տարեգրություն։ Չնայած դրան, գրողի կյանքի վերջին տարիներն անցել են աղքատության և եկամտի մշտական որոնման մեջ։
Ուլրիկա ֆոն Ստրուսսենֆելտը մահացել է  1873 թվականին, Ստոկհոլմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մինեսոտայի բարձր շենքերի ցանկ

Ստորև բերված  շենքերի ցանկը ամերիկյան Մինեսոտա նահանգի բարձրությամբ 100 և ավելի մետր բարձրությամբ, 2015 թվականին նրանց թիվը հասավ 37- ի։ Նահանգի ամենաբարձր շենքը IDS Center[en] 241 մ բարձրություն ունեցող, որը բարձրությամբ է 54-րդ ԱՄՆ-ում ։


== Ցանկը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Քմահաճ մկնիկը

Քմահաճ մկնիկը (ռուս.՝ Привередливая мышка), ռուսական կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 2013 թվականին։


== Սյուժե ==
Փոքրիկ մկնիկը ճանապարհին մետաղադրամ է գտնում և իր համար կարմիր ժապավեն է գնում։ ժապավանով զարդարվելով` նա հիացմունք է առաջացնում անտառի բնակիչների մոտ, որոնք միանգամից ցանկանում են նրա հետ ընկերություն անել։
Սակայն մկնիկը որոշում է, որ ոչ ոք արժանի չէ իր հետ ընկերություն անելու և մերժում է նրանց։ Բայց երբ հայտնվում է չար կատվի ձեռքում զրկվում է ժապավեններից, նա հասկանում է, որ գեղեցկությունն ամենակարևորը չէ։


== Փառատոներ և պարգևներ ==
2014 - «Սուզդալ» փառատոն, «Կառուսել» հեռուստաալիքի մրցանակ։
2014 - Սեուլի «SICAF» անիմացիոն ֆիլմերի 18-րդ միջազգային փառատոնի գլխավոր մրցանակ։ Մուլտֆիլմը դարձել է 27 ժապավեններից լավագույնը, որոնք ընտրվել էին այդ անվանակարգի համար։
2014 - «Ալ առագաստներ» XXII միջազգային մանկական կինոփառատոնի դիպլոմ։
2015 - Ռումիական Կլուժ-Նապոկա քաղաքում անցկացված Cluj Shorts International Short Film Festival միջազգային փառատոնի մրցանակ` «Լավագույն մանկական ֆիլմ» անվանակարգում։ Փառատոնի ժյուրիի ներկայացուցիչները հատկապես ընդգծել են անիմացիյի բարձր որակը, երաժշտական լուծումները և ֆիլմի կրթական արժեքը։


== Արտադրություն ==
Մուլտֆիլմը նկարահանվել է երկու տարվա ընթացքում։ Դրա առաջին ցուցադրությունը ռուսական մեծ էկրանին լեփ-լեցուն դահլիճով տեղի է ունեցել 2014 թվականի հունվարի 18-ին, Միշկին քաղաքի մշակույթի տան համերգային դահլիճում։
Մուլտֆիլմն առաջին տիկնիկային աշխատանքն է վերականգնված «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում և արված է խորհրդային անիմացիոն կինոյի ավանդույթներով, օպերատորական աշխատանքում օգտագործվել են նորարարական տեխնոլոգիաներ։ Նկարահանումների ժամանակ օգտագործվել են հատուկ թմբուկներ` շարժական ֆոն ստեղծելու համար, որոնք հարմարաեցված էին տեախցիկներին և թույլ էին տալիս համայնապատկեր նկարահանել ցանկացած կետից ու եռաչափություն հաղորդել մանրագույն դետալներին։ Տիկնիկներն ու դեկորացիաները պատրաստվել են ձեռքով, իսկ մի շարք հարմարանքներ պատրաստվել են զրոյից։
Ռեժիսոր Սերգեյ Ստրուսովսկու խոսքով՝ մկնիկի համար նախատիպ է ծառայել Մերիլին Մոնրոն։
Մուլտֆիլմը դրական քննադատություններ է ստացել ռուս քննադատների կողմից։ Նրանց խոսքով` «Քմահաճ մկնիկը» նշանակալի աշխատանք է ռուսական անիմացիայի համար։ Սա վերջին տարիներին Ռուսաստանում ստեղծված առաջին տիկնիկային մուլտֆիլմն է։
Մի քանի երկրներ հետաքրքրվել են «Քմահաճ մկնիկը» մուլտֆիլմով։ Մուլտֆիլմի ցուցադրման մասին պայմանավորվածություն կա որոշ եվրոպական ալիքների հետ, ծրագրվում է  այն թարգմանել օտար լեզուներով։


== Հեղինակներ ==
Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ՌԴ Մշակույթի նախարարության պետական ֆինանսական աջակցությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Քմահաճ մկնիկը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
 «Քմահաճ մկնիկը»
«Союзмультфильм» презентовала новый кукольный мультфильм
Սպիտակաբերան խխունջ

Սպիտակաբերան խխունջ (լատ.՝ Anisus leucostomus), տափակ խխունջների ընտանիքին պատկանող փափկամարմին կենդանի։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Սկավառակաձև խեցին 6 դանդաղ աճող պտույտներով է։ Վերջին պտույտը 1,5 անգամ նախավերջինից լայն է և գտնվում է ելանցքի մոտ` ներքևում։ Խեցին ունի 1,2 մմ բարձրություն և 7 մմ լայնություն։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Սիբիրում, Բայկալում և Լենա գետի ավազանում։ Հայաստանում հայտնի է Փարաքար գյուղի մոտակայքում (Արմավիրի մարզ)։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում է ժամանակավոր, ամռանը չորացող, մանր ջրամբարներում։ Կենսաբանական առանձնահատկությունները հայտնի չեն։


== Պահպանություն ==
Տեսակը, որի վերջին հավաքը եղել 1925 թվականին, բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով ներկայումս գնահատվում է որպես 
կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։ Հայաստանից հավաքված է միայն մեկ նմուշ։
Տեսակին սպառանացող հիմնական վտանգներից է՝ լանդշաֆտի գյուղատնտեսական յուրացմամբ պայմանավորված ապրելավայրերի ոչնչացումը։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբու ալ-Զուհուրի շրջան

Աբու ալ-Զուհուրի շրջան (արաբ․՝ ناحية أبو الظهور‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիս-արևմուտքում՝ Իդլիբի մարզում։ Հանդիսանում է Իդլիբի գավառի յոթ շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Աբու ալ-Զուհուր քաղաքն է։ Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 38 869 բնակչություն։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 328.68 քառ.կմ տարածք։
Ունի 26 գյուղ և ավան՝

Աբու ալ-Զուհուր (արաբ․՝ أبو الظهور‎‎), բնակչություն՝ 10,694
Բալիսա (արաբ․՝ البليصة‎‎), բնակչություն՝ 1,218
Բարաղեթի (արաբ․՝ البراغيثي‎‎), բնակչություն՝ 1,058
Բարիսա (արաբ․՝ باريسا‎‎), բնակչություն՝ 714
Մեծ Զաֆար (արաբ․՝ زفر الكبير‎‎), բնակչություն՝ 444
Բուսրա (արաբ․՝ بصرى‎‎), բնակչություն՝ 386
Հարմալա (արաբ․՝ حرملة‎‎), բնակչություն՝ 1,380
Հմեիմաթ Ալդայեր (արաբ․՝ حميمات الداير‎‎), բնակչություն՝ 1,629
Թել Կալբա (արաբ․՝ الحسينية تل كلبة‎‎), բնակչություն՝ 2,419
Ջալլաս (արաբ․՝ جلاس‎‎), բնակչություն՝ 404
Ջդիդե Աբու Ալթուր (արաբ․՝ جديدة أبو الظهور‎‎), բնակչություն՝
Մշեյրֆե (արաբ․՝ المشيرفة‎‎), բնակչություն՝ 287
Մուստարիա (արաբ․՝ المستريحة‎‎), բնակչություն՝ 294
Ռաս ալ-Այն (արաբ․՝ راس العين‎‎), բնակչություն՝ 2,914
Ռասմ Աբեդ (արաբ․՝ رسم عابد‎‎), բնակչություն՝ 1372
Թել Ալաղար (արաբ․՝ تل الأغر‎‎), բնակչություն՝ 733
Թել Ֆուխար (արաբ․՝ تل فخار‎‎), բնակչություն՝ 1,017
Թել Սիլմո (արաբ․՝ تل سلمو‎‎), բնակչություն՝ 1,679
Թել Սուլթան (արաբ․՝ تل سلطان‎‎), բնակչություն՝ 2,389
Թել Թուֆան (արաբ․՝ تل طوقان‎‎), բնակչություն՝ 3,531
Թելջինե (արաբ․՝ تلجينة‎‎), բնակչություն՝ 436
Թելխատրա (արաբ․՝ تلخطرة‎‎), բնակչություն՝ 794
Թաուաինե (արաբ․՝ طواحينة‎‎), բնակչություն՝ 624
Թաուիլ ալ-Շեյխ (արաբ․՝ ‎‎), բնակչություն՝ 760
Թուեյմ (արաբ․՝ التويم‎‎), բնակչություն՝ 183
Թաույիլա (արաբ․՝ طويلة‎‎), բնակչություն՝ 175


== Ծանոթագրություններ ==
Չըմըրքան

Չըմըրքան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կեմիի գեղարվեստական թանգարան

Կեմիի գեղարվեստական թանգարան (ֆիններեն՝ Kemin taidemuseo), Ֆինլանդիայի Տորնիո քաղաքում գտնվող թանգարան, որը ներկայացնում է Լապլանդիայի առանձնահատուկ արվեստը։


== Թանգարանի շենքը ==
Կեմիի գեղարվեստական թանգարանը գտնվում է Կեմիի մշակութային կենտրոնում, որտեղ գտնվում է ոչ միայն Գեղարվեստական թանգարանի շենքը, այլև Կեմիի քաղաքային թատրոնի, քաղաքի գլխավոր գրադարանի, Կիվալոյի քոլեջի և Լապլանդիայի ծովային երաժշտական իստիտուտի օբյեկտները։  Երեք փուլով կառուցված Կեմիի մշակութային կենտրոնի գեղարվեստի թանգարանին նվիրված շինության բաժինը Առևտրային քոլեջի համար նախատեսված շենքերի հետ միասին ավարտվել է 1977 թվականին։ Թանգարանն ամբողջովին տեղափոխվել է իր ներկայիս տարածքներ 1990 թվականի երկրորդ կեսին։ Թանգարանը գտնվում է շուկայի հրապարակում՝ Մարինա Տակալոնկատ 3 հասցեում։


== Պատմություն ==
Կեմիի գեղարվեստական թանգարանը Հյուսիսային Ֆինլանդիայի գեղարվեստական թանգարաններից ամենահինն է։ Նրա հավաքածուի հավաքը սկսվել է 1947 թվականին դասախոս Ափե Ռանտանիեմի կողմից թանգարանին նվիրաբերված արվեստի գործերի հավաքածուով, որտեղ տեղ են գտել 1910-ականների և 1920-ականների ֆիննական ստեղծագործությունները, ինչպիսիք են Ալբերտ Էդելֆելտի, Ակսելի Գալլեն-Կալլելայի, Պեկա Հելոնենի, Էէրո Նելիմարկայի, Մարկուս Քոլինի, Տիկո Սալինենի, Էլեն Թեսլեֆի և Մագնուս Էնկելի գործերը։ Ի սկզբանե հավքածուն պետք է համալրվեր այնպես, որ արվեստի ստեղծագործությունների ձեռք բերումը կատարվեր նվիրաբերության օգնությամբ։ Ներկայումս Կեմիի գեղարվեստական թանգարանում ձեռք բերմնան հիմնական ուղղվածությունը է ժամանակակից արվեստի զարգացումը։
2007 թվականին թանգարանի հավաքածուն ներառում է շուրջ 2156 աշխատանք։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիսաույֆալու

Տիսաույֆալու (ուկրաիներեն՝ Тисауйфалу), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տիսաույֆալու գյուղում բնակվում էր 277 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,04 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սլավիտինո (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)

Սլավիտինո (ռուս.՝ Славитино), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 38 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ Փրկչի եկեղեցի (Դուբրովնիկ)

Սուրբ Փրկչի եկեղեցի (խորվ.՝ Crkva sv. Spasa), կաթոլիկ տաճար Դուբրովնիկում (Խորվաթիա)։ Այն գտնվում է Դուբրովնիկի Հին քաղաքի արևմտյան մասում՝ Պիլեի դարպասի և ամրոցի պարսպի մոտ։
1520 թվականի մայիսի 17-ի երկրաշարժից հետո Դուբրովնիկի հանրապետության խորհուրդը որոշում է կայացրել կառուցել եկեղեցի՝ ի նշան երախտագիտության երկրաշարժի հետևանքով համեմատաբար փոքր վնաս կրելու և զոհերի փոքր քանակի համար։ Այս մասին նշված է ճակատային մասի գլխավոր մուտքի վերևում տեղադրված մոնումենտալ գրության մեջ։ Վերածննդի և գոթիկայի տարրերով եկեղեցին կառուցվել է ճարտարապետ Պետար Անդրիիչի (Կորչուլայից) նախագծով 1520 թվականից մինչև 1528 թվականը։
1667 թվականին Դուբրովնիկում նորից երկրաշարժ է տեղի ունեցել, որը, ի տարբերություն 1520 թվականի երկրաշարժի, աղետալի բնույթ է կրել։ Զոհվել են բազմաթիվ բնակիչներ և ավերվել է քաղաքային կառույցների 68 %-ը։ Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցին, սակայն, պահպանվել է և մնացել գրեթե անվնաս։
Ոչ մեծ մակերես ունեցող եկեղեցին ունի մեկ նավ, որը ծածկված է գոթիկային բնորոշ կամարակապով։ Կողային պատուհանները նույնպես գոթիկայի ոճով են և ունեն սլաքավոր կամարներ։ Սակայն հիմնական ճակատը Վերածննդի ոճով է, որը բնորոշ է Վերածննդի դարաշրջանի Դալմաթյան ճարտարապետությանը։
Ներկայում եկեղեցում ամռան ամիսներին անցկացվում են դասական երաժշտության համերգներ և ցուցահանդեսներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Antun Travirka; Dubrovnik — history, culture, art heritage, 1998.


== Արտաքին հղումներ ==
Božo Cvjetković. Crkva Sv. Spasa u Dubrovniku
(3316) Հերզբերգ

(3316) Հերզբերգ (անգլ.՝ Herzberg), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի փետրվարի 6-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,112439 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7888 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4361 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2005,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179495 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,41° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3316) Հերզբերգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ինդեր Կումար

Ինդեր Կումար Սարաֆ (անգլ.՝ Inder Kumar Saraf, օգոստոսի 26, 1973(1973-08-26), Ջայպուր, Հնդկաստան - հուլիսի 28, 2017(2017-07-28), Մումբայ, Հնդկաստան), հնդիկ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ինդեր Կումարը ծնվել է Ջայպուրում և մեծացել Կալկաթայում։ Ֆիլմում առաջնելույթել է 1996 թվականին` «Masoom» ֆիլմում կատարելով գլխավոր դերը։ Դրանից հետո դերասանը ճանաչվեց որպես խոստումնալից տաղանդ, բայց հետագա ֆիլմերը, որոնցում նա առաջատար դեր խաղաց, տապալվեցին վարձույթում։ Առավել հաջողված էին այն ֆիլմերը, որոնցում նա հանդես էր եկել երկրորդ պլանի դերերում, մասնավորապես, «Khiladiyon Ka Khiladi»՝ Ակշայ Կումարի և Ռեքհայի հետ, «Ինչպես չսիրահարվել» (2000), «Վերադարձ դեպի անցյալ» (2002), «Հատկապես վտանգավոր» (2009)՝ Սալման Խանի մասնակցությամբ։ Ինդերը հայտնի է նաև «Kyunki Saas Bhi Kabhi Bahu Thi» հեռուստասերիալում Միհիր Վիրանիի դերակատարմամբ։
Նրա գործուենությունն անկում է ապրել 2000-ականների սկզբին, երբ «Maseeha» մարտաֆիլմի նկարահանումների ժամանակ (2002), փորձելով ինքնուրույն կատարել հնարքը, ընկել է թռչող ուղղաթիռից և վնասել ողնաշարը։ Այդ դժբախտ պատահարի արդյունքում նաև շուրջ երեք տարի գամված է եղել անկողնում։ Կազդուրվելուց հետո նկարահանվել է բենգալական «Ghatak» ֆիլմում, որի թողարկումը հետաձգվել է։ Արդյունքում նրա առաջին թողարկված բենգալական ֆիլմը` «Agnipath»-ն էր (2006)։ Ինդերը բացասական դեր է խաղացել նաև բռնցքամարտի մասին «Aryan: Unbreakable» սպորտային դրամայում։ Կինոյում նրա վերջին աշխատանքներն էին «Phati Padi Hai Yaar» և «Who Is The First Wife Of My Father» ֆիլմերը։


== Անձնական կյանք ==
Դերասանը ռոմանտիկ հարաբերություններ է ունեցել դերասանուհի Իշա Կոպիկարի հետ, որի հետ նկարահանվել է «Ek Tha Dil Ek Thi Dhadkan» (1998) ֆիլմում և որից պարբերաբար հեռանում և միանում էր հետագա տասներկու տարվա ընթացքում։ Հերթական տարաձայնության ժամանակ՝ 2003 թվականին, ամուսնացավ Սոնալ Քարիայի հետ։ Սակայն հինգ ամիս հետո ամուսնությունը լուծարվեց, չնայած որ այդ ժամանակ Սոնալը հղի էր։ 2009 թվականին՝ Ինդերի հետ կապերը վերջնականապես խզելուց հետո, նա ամուսնացավ Քամալջիտ Կաուրի հետ, բայց երկու ամիս անց ամուսնալուծվեցին։ 2013 թվականին դերասանն ամուսնացավ Պալավի Սարաֆի հետ, և 2014 թվականի սկզբին ծնվեց նրանց դուստրը՝ Բհավանին։
2014 թվականի ապրիլին նրա դեմ քրեական գործ հարուցվեց։ Աղբյուրների համաձայն՝ ապրիլի 24-ին Ինդերի կինը՝ Պալավին, բողոք է ներկայացրել ամուսնու դեմ՝ նշելով, որ վերջինս հարաբերությունների մեջ էր մեկ այլ կնոջ հետ։ Ոստիկանությունը հարցաքննության է կանչել Կումերին և նրա մոդել ընկերուհուն, որից հետո ամուսիններին առաջարկվել է ամուսնալուծության հայտ ներկայացնել։ Հաջորդ օրը 23-ամյա մոդելը դիմել է ոստիկանություն՝ նշելով, որ Կումարը զայրացած ծեծի է ենթարկել իրեն։ Նա նաև հայտարարել է, որ երկու օր պահվել է գերության մեջ և ենթարկվել սեռական բռնության։ Ֆիզիկական վնասվածքները հաստատվել են բժիշկների կողմից։ Դերասանը պնդել է, որ այն ամենը, ինչ տեղի է ունեցել իրենց միջև, եղել է փոխադարձ համաձայնությամբ։ Դերասանը բանտարկվել է, բայց 45 օր անց ազատ է արձակվել գրավի դիմաց։
Ինդեր Կումարը մահացել է 2017 թվականի հուլիսի 28-ի առավոտյան՝ Մումբայի իր տանը, սրտի կաթվածից։


== Ծանոթագրություններ ==
Խեթայ (Շարուրի շրջան)

Խեթայ(ադրբ.՝ Xətai), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։


== Տես նաև ==
Շարուրի շրջան


== Գրականություն ==
Արգամ Այվազյան,  Նախիջևան։ Բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։, Երևան, ««Հուշարձան» և ՀՀ ԳԱԱ «գիտություն»», 1995 — 367, էջեր 367 — 367 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերեմիսինո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Չերեմիսինո (ռուս.՝ Черемисино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆուադ Հասան Հաֆիզ

Ֆուադ Հասան Հաֆիզ, (ծնվել է 1924), եգիպտացի պատմաբան, իրավաբան։ Ավարտել է Կահիրեի համալսարանը։ 1986 թ-ին Կահիրեի Հայ առաքելական եկեղեցին հրատարակել է Հաֆիզի «Հայ ժողովրդի պատմությունը սկզբից մինչև մեր օրերը» (արաբերեն) գիրքը, որի 16-22-րդ գլուխները նվիրված են 1915 թվականի հայերի ցեղասպանությանն Օսմանյան կայսրությունում, իսկ 22-րդ գլխում զետեղել է հայերի տեղահանության մասին 1915 թվականի մայիսի 14 (27)-ի թուրք, հրամանի արաբատառ բնագիրը։ Հեղինակը Հայկական հարցը և հայերի ցեղասպանությունը դիտարկել է օսմանյան կառավարողների ներքին և ազգային ընդհանուր քաղաքականության շրջանակներում, նշել, որ 19-րդ դարի սուլթանությանը բնորոշ էր ոչ թուրք ժողովուրդների՝ հույների, բուլղարների, հայերի և արաբների ջարդերը, նրանց բռնի թուրքացման քաղաքականությունը և վախը ժողովրդի նկատմամբ։ Շեշտել է, որ հայկական ջարդերի սկիզբը դրել է սուլթան Աբդուլ Համիդ 2-րդը, ընդգծել, որ հայերն արդարացիորեն պահանջում էին հարգել իրենց մարդկային իրավունքները և տալ վարչական ինքնավարություն Օսմանյան կայսրության շրջանակներում։ Սուլթանի քաղաքականության օրինական ժառանգորդներ է համարել երիտթուրքերին, որոնք առավել սաստկացրին բռնի թուրքացման քաղաքականությունը, և նշել, որ պանթյուրքիզմի գաղափարների իրագործման ճանապարհին, որպես խոչընդոտ կանգնած էին հայերը, և երիտթուրքերը միակարծիք էին այդ խոչընդոտը վերացնելու հարցում։ Օգտվելով Առաջին համաշխարհային պատերազմի բարենպաստ առիթից՝ նրանք ձեռնամուխ եղան հայերի ոչնչացմանը։ Իր աշխատության մեջ Հաֆիզն անդրադարձել է նաև հայ վրիժառուների կողմից ցեղասպանության գլխավոր կազմակերպիչներին պատժելու՝ ահաբեկելու հարցին։ Նա ոչ միայն արդարացրել է այդ քայլն, այլև նրանց դիտել որպես ազգային հերոսներ, նրանք նաև վրեժ են լուծել արաբական ազատագրական շարժման ղեկավարներին երիտթուրքերի կողմից կախաղան բարձրացնելու համար։ Հաֆիզը, ուղղակի կապ տեսնելով երիտթուրքերի կողմից 1915 թ-ի հայերի ցեղասպանության և հետագայում Հիտլերի կիրառած հրեաների ցեղասպանության միջև, նշել է, որ հայերի 1915 թ-ի ցեղասպանությունը «XX դարի սև էջն է»։ Հաֆիզը 1990 թ-ին Երևանում մասնակցել է «Հայերի ցեղասպանությունը, պատմական, տեսական, քաղաքական պատասխանատվությունը» միջազգային գիտաժողովին՝ «Պատասխանատվություն ցեղասպանության համար» զեկուցումով։
Հերոսուհի մայրը

«Հերոսուհի մայրը», ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչուհի Մարիամ Ասլամազյանի 1947 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Ասլամազյան քույրերի պատկերասրահի հավաքածուում։
Կտավն ունի 89 սմ բարձրություն, 150 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ, յուղաներկ։


== Նկարագրություն ==
«Հերոսուհի մայրը» կտավը Մարիամ Ասլամազյանի ուշագրավ դիմանկարներից է։ Նկարի անվանումը կարող է մոլորեցնել մարդկանց․ իրականում սա մի խմբային դիմանկար է և ամբողջովին նկարված է բնականից։ «Հերոսուհի մայրը» վկայում է նկարչուհու սուր դիտողականության մասին, որը այս մեծ, հայկական գյուղացիական ընտանիքում նկատել է և նորի, նահապետական կենցաղի դեռևս չվերացած կողմերի և մեր դարաշրջանի ծնած նոր կենցաղի յուրատեսակ բեկումը և զուգակցումը։ Ասլամազյանի դիպուկ աչքը նկատել է թե՛ մեկը, թե՛ մյուսը, բայց եթե նրանց զուգակցումը աշխատանքին որոշ չափով գրոտեսկային բնույթ է տվել, հազիվ թե դա նկարչուհու մոտեցման միտումնավորության արգասիք լինի։ Հետաքրքիր է այս խմբական դիմանկարի կոմպոզիցիոն լուծումը, որը գալիս է ընտանեկան խմբանկարներից, ինչպիսիք կարելի է տեսնել գավառային հին լուսանկարներում։ Դիմանկարը զգալի տեղ է գրավում նկարչուհու հետպատերազմյան տարիների ստեղծագործության մեջ։ Նկարչուհուն մոտ են գյուղի աշխատավորների այդ հասարակ դեմքերը, նա ավելի հաճախ է դիմում նրանց, քանի որ ավելի լավ է զգում նրանց և այդ պատճառով բնական է, որ ավելի լավ է պատկերում։   


== Ծանոթագրություններ ==
Աղացներ

Աղացներ, պինդ նյութեր մանրացնող մեքենաներ։ Աղացները զարգացման երկար ճանապարհ են անցել՝ պարզագույն աղորիքից, հողմաղացներից, ջրաղացներից մինչև ժամանակակից բարդ ու հզոր աղացային մեքենաները։


== Կիրառում ==
Ներկայումս կիրառվում էին լեռնային, քիմիական, դեղագործական, սննդի արդյունաբերության, գյուղատնտեսության և շինանյութերի արտադրության մեջ։ Ի տարբերություն ջարդիչների, աղացները տալիս էին 1-3 մմ-ից մինչև մի քանի մմ մանրացում։


== Աշխատանքի սկզբունք ==
Ըստ աշխատանքի սկզբունքի աղացները բաժանվում են հետևյալ հիմնական խմբերի, փշրման-տրորման գործողությամբ աղացում նյութի մանրացումը կատարվում էր փշրման, մասամբ էլ տրորման միջոցով։
Սրանց թվին էին դասվում

վազկանները,
աղացաքարերը,
գրտնակներն ու օղակային աղացները։Հարվածային գործողությամբ աղացում նյութը մանրացվում էր շարժվող մասերի հարվածներով, թակավոր աղացում դրանք շարժվում էին ուղղաձիգ, իսկ մրճավոր, զամբյուղավոր աղացում (դիսմեմբրատոր, դեզինտեգրատոր) պտտվում էին։
Գնդային կամ ձողային աղացում հորիզոնական առանցքի շուրջը պտտվող թմբուկների մեջ լցված քարե (հախճապակե) գնդերը կամ ձողերը պտույտի ժամանակ «ընկնում» և հարվածով ջարդում էին նյութը։ Շիթային աղացում շարժվող մասեր չունեն, նյութի մասնիկները մտցվում էին մեծ արագությամբ շարժվող գազի շիթի մեջ և, շարժվելով նրա հետ, բախվում էին շարժման ճանապարհին դրված արգելքին կամ հանդիպակաց շարժվող նույնատիպ շիթին։
Թվարկված աղացում օգտագործվում էին հիմնականում, հանքանյութի մանրացման և հարստացման գործում։ Հարվածային–փշրման գործողությամբ աղացում նյութի մանրացումը կատարվում էր հարվածային աղացի փշրման բեռնվածքների ներգործության շնորհիվ։ Սրանցից թրթիռային աղացները նախատեսված էին թաց կամ չոր մանրացման համար։


== Թրթիռային աղաց ==
Թրթիռային աղացն անշարժ շրջանակի վրա ուղղաձիգ և հորիզոնական զսպանակներով ամրացված գլան էր՝ ծավալի մինչև 80%-ի չափով լցված մետաղե կամ հախճապակե գնդիկներով։ Աղացի իրանի տատանողական շարժման ժամանակ այդ գնդիկների հարվածներից նյութը փշրվում էր։
Կիրառվում էին ապակու, մատիտի, տեքստիլ ներկանյութերի, ցեմենտի արտադրության մեջ։ Գերնուրբ աղվածք (1-20 մկ) ստանալու համար օգտագործում էին կոլոիդային աղացներ, որոնց մեջ նյութը մանրանում էր կենտրոնախույս ուժերի ազդեցության շնորհիվ։
Մասնիկների միաձուլումից խուսափելու նպատակով հեղուկների կամ գազի հետ խառնված նյութը խյուսի ձևով մտցվում է աղացի աշխատանքային տարածությունը, որտեղ մեծ արագությամբ պտտվում էր ռոտորը (որոշ դեպքերում՝ մինչև 18000 պտույտ րոպեում)։ Մի կողմ նետվող մասնիկները տրորվում էին և «պայթում»։ Այս աղացները կիրառվում էին հանքային ներկեր, կոլոիդային հավելանյութեր, որոշ մաքուր քիմիկատներ ստանալու համար։
Ռոլլեր

Ռոլլ (ճապ.՝ 巻き寿司 մակիձուսի, նրանք սուշի-ռուլետներ են), ճապոնական խոհանոցում սուշիի ամերիկական տարատեսակն է, որի յուրահատկությունը կայանում է գլանաձև բամբուկի խսիրով (ճապ.՝ 巻簾 — մակիսու) փաթաթելու մեջ, որին հաջորդում է կտորների բաժանումը։ Ամենահայտնի և տարածված ռոլլերի տեսակը՝ «Կալիֆորնիա» ռոլլը, որի անբաժանելի բաղադրիչը «Ֆիլադելֆիա» անվանումով պանիրն է։


== Պատրաստում ==
Շատ հաճախ ռոլլերը կտրում են 6 կամ 8 կտորների, երբեմն՝ 12 և մատուցում են որպես մեկ բաժին։ Լցոնումը փաթաթում են նորիի տերևով (նախապես չորացված և մանրացված ճզմած ջրիմուռներ), երբեմն՝ բարակ օմլետի մեջ, սոյայի թղթի մեջ և այլն։ Հաճախ հանդիպում են ռոլլեր, որոնք փաթաթվում են այնպես, որ նորիի տերևը կամ այլ արտաքին շերտը դրվում է ներսում, իսկ բրինձը կամ լցոնումը՝ դրսում։ Նաև հանդիպում են «գունավոր» և «խայտաբղետ», «շրջված» և ռոլլերի այլ տարատեսակներ։
Այսպես կոչված «ասորտի» կամ «սուշի-ասորտին» մի քանի կտորներով (սովորաբար 3-4 կտորներ) մատուցվում են սուշիի այլ տարբերակների հետ։


== Ռոլլերի տարատեսակներ ==
Ներկայումս հանդիպում են ռոլլերի մի քանի տեսակներ։

Ավանդական ռոլլեր — Ավանդական ճապոնական խոհանոցի բաղադրատոմսով պատրաստվող ռոլլեր։ Առավել հաճախ իրենցից ներկայացնում են բարակ ռուլետ, որտեղ որպես լցոնում հանդիսանում են խեցգետինը, լոտոսը և այլն, դրանք ծածկվում են բրնձով և նորիի տերևով։
Ֆիրմային ռոլլեր — Այսպիսի հայտնի ռոլլերի հետ, ինչպիսին «Ֆիլադելֆիա» և «Կալիֆորնիա» ռոլլերն են, ճապոնական խոհանոցի ռեստորանները առաջարկում են իրենց ֆիրմային ռոլլերը, որոնց կազմը մշակում են շեֆ-խոհարարները։ Սա ռոլլերի ամենաբազմազան տեսակն է։
Ռոլլ «Կալիֆորնիա» (Ամերիկայում և Եվրոպայում մատուցվող ռոլլերի տարբերակ, Ճապոնիայում հանդիպում է հազվադեպ և չի հանդիսանում ավանդական տեսակ)։ Լցոնման համար պարտադիր բաղադրիչներ են ավոկադոն և ծովախեցգետնի միսը, արտաքինից ռոլլը պատված է Տոբիկոյով (թռչող ձկան խավիար)։
Ռոլլ «Ֆիլադելֆիա» — (ինչպես ռոլլ «Կալիֆորնիան», այնպես էլ այս ռոլլերը ճապոնական խոհանոցում ավանդական ռոլլերի տեսակ չեն հանդիսանում)։ «Ուրամակի» տեսակի հայտնի ռոլլերից է, որը արտաքինից փաթաթված է բրնձով։ Լցոնմանը, որը պարտադիր սերուցքային պանրով է լինում, կարող է նաև ավելացվել կանաչ սոխ, վարունգ, խավիար և ավոկադո։ Ռոլլը արտաքինից ամբողջությամբ կամ մասամբ փաթաթում են ֆիլեի բարակ կտորով կամ սաղմոնով։
«Թխած ռոլլեր» — Ֆիրմային ռոլլերի ենթակարգ՝ լրացուցիչ թխված բարձր ջերմաստիճանում։ Այպիսի ռոլլերին ջերմային մշակումը դարձնում է ավելի անվտանգ և պատշաճեցնում է ավանդական տեղին, որտեղ հում ձուկը սննդի տարածված տեսակ չի հանդիսանում։


== Տես նաև ==
Սուշի
Սաշիմի


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Պիմենտել

Պիմենտել (իտալերեն՝  Pimentel), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1238 մարդ (2008 թ.-ի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 83 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 9020։ Հեռախոսային կոդ՝ 070:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 070 98004100
Պաշտոնական կայք։ http://www.comunepimentel.it/


== Հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կարբոներոս

Կարբոներոս (իսպ.՝ Carboneros), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիերա Մորենայում։ Տարածքը կազմում է 58 կմ2։ Բնակչությունը 670 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 60 կմ հեռավորության վրա։
Տաթևիկ Ավագյան

Տաթևիկ Գետևոնի Ավագյան (դեկտեմբերի 22, 1971(1971-12-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկաբարձ-գինեկոլոգ, հյուսվածքաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2005), պրոֆեսոր (2011):


== Կենսագրություն ==
Տաթևիկ Ավագյանը ծնվել է 1971 թվականի դեկտեմբերի 22-ին, Երևանում։ 1979-1989 թվականներին սովորել է Երևանի Կրուպսկայայի անվան թիվ 19 միջնակարգ դպրոցում, 1989-1995 թվականներին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում։ 1995-1999 թվականներին Մոր և մանկան առողջության պահպանման գիտահետազոտական կենտրոնում կլինիկական օրդինատուրա է անցել «Մանկաբարձություն և գինեկոլոգիա» մասնագիտությամբ։


== Գործունեություն ==
1998-2000 թվականներին Երևանի պետական բժշկական համալսարանի մանկաբարձության և գինեկոլոգիայի ամբիոնում եղել է ավագ լաբորանտ, 2000-2001 թվականներին՝ նույն համալսարանի հյուսվածաբանության ամբիոնի ավագ լաբորանտ, 2001-2005 թվականներին՝ հյուսվածաբանության ամբիոնի ասիստենտ, 2005 թվականին՝ հյուսվածաբանության ամբիոնի դոցենտ, պրոֆեսոր։ 2007-2010 թվականներին եղել է ԵՊԲՀ-ի ուսումնաարտադրական պրակտիկայի բաժնի պետ, 2008-2011 թվականներին՝ ԵՊԲՀ-ի 026-«Տեսական բժշկություն» մասնագիտական խորհրդի գիտական քարտուղար, 2011 թվականից՝ ԵՊԲՀ-ի 061-«Մանկաբարձություն և գինեկոլոգիա, ուռուցքաբանություն» մասնագիտական խորհրդի գիտական քարտուղար, 2011 թվականի սեպտեմբերի 1-ից՝  ԵՊԲՀ-ի գիտական քարտուղար, 2012 թվականի դեկտեմբերից՝ «Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարան» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կառավարման խորհրդի քարտուղար։


=== Գիտական գործունեություն ===
2000 թվականին ԵՊԲՀ-ում պաշտպանել է թեկնածուական թեզ՝ ստանալով բժշկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան, 2005 թվականին՝ դոկտորական ատենախոսություն՝ ստանալով բժշկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան, 2011 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։
Աշխատանքները վերաբերում են մայր-ընկերք-պտուղ համակարգի ուսումնասիրությանը՝ երկարատև ճնշման համախտանիշի (կրաշ-սինդրոմ) և հղիության տոքսիկոզի (հեստոզ) պայմաններում։ Բազմաթիվ գիտական հոդվածների, 2 մենագրության, 1 գրքի և 1 ուսումնամեթոդական ձեռնարկի հեղինակ է։


=== Անդամակցություն ===
Երևանի պետական բժշկական համալսարանի առաջնային նյութի և մեթոդների ստուգման փորձագիտական հանձնաժողովի անդամ, 2006
ԵՊԲՀ որակավորման հանձնաժողովի անդամ, 2011
ԵՊԲՀ գիտակոորդինացիոն խորհրդի «Մանկաբարձություն և գինեկոլոգիա» փորձագիտական հանձնաժողովի անդամ, 2011
«Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարան» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կառավարման խորհրդի անդամ, 2011


== Պարգևներ ==
ԵՊԲՀ 90-ամյակի կապակցությամբ արծաթե մեդալ, 2011
«ՀՀ զինված ուժեր 20 տարի» հոբելյանական մեդալ (ՀՀ պաշտպանության նախարարություն), 2014


== Երկեր ==
Պտղի ներարգանդային զարգացման ուշացման հիմնախնդիրները, Երևան, 2003։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստրոբոլ

Կաստրոբոլ (իսպ.՝ Castrobol), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 16.91 կմ2։ Բնակչությունը՝ 78 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 86 կմ հեռավորության վրա։
Հոգեբանական վեպ

Հոգեբանական վեպը՝ վեպի տեսակ է, որում հեղինակը նպատակ ունի արտացոլելու և հետազոտելու մարդու «ներքին աշխարհը» և «նրա հոգու նրբագույն շարժումները»։ Իր դասական ֆորմայով ձևավորվել է 19-րդ դարում՝ հիմնականում ռուսական և ֆրանսիական գրականության մեջ։ 20-րդ դարում նրա ազդեցությունը տարածվեց ամբողջ համաշխարհային գրականության վրա։ 
Հոգեբանական վեպի կանոնիզացիան հասավ այնպիսի աստիճանի, որ այն հաճախ համարվում էր հոմանիշ վեպերին, իսկ մնացած բոլոր ձևերը արհամարհվում էին՝ համարվելով թերի։ Այս տեսանկյունից հոգեբանական վեպը համարվում է ժամանակակից բանաստեղծական արվեստի կարևորագույն նորմատիվ։


=== Նախապատմություն ===
Գիոմ դե Մաշա, «Ճշմարիտ պատմություն» (14-րդ դար)
Գաբրիել Ժոսեֆ Գիերագ, «Պորտուգալական նամակներ» (1669)
Սեն Ռեալ, «Դոն Կարլոս» (1672)
Լաֆենտ, «Արքայադուստր Կլևսկայա» (1679)
Բերնար, «Ինես դե Կորդու» (1696)
Անտուան Ֆրանսուա Պրևո, «Մանոն Լասկո» (1731)
մադամ դե Տանսեն, «Գրաֆ դե Կամենժայի հուշագրությունները» (1735)


== Ծանոթագրություններ ==


=== Արտաքին հղումներ ===
Николаев, Пётр Алексеевич, Словарь по литературоведению Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Հոդվածներ Кржижановский, и Благой, из Литературной энциклопедии
ՄՏԿ Բուդապեշտ ՖԱ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄՏԿ (այլ կիրառումներ)«ՄՏԿ Հունգարիա» ֆուտբոլային ակումբը մասնագիտական ֆուտբոլային ակումբ է, որը հանդես է գալիս Բուդապեշտում։


== Պատմություն ==
«ՄՏԿ Հունգարիա» ֆուտբոլային ակումբը հիմնադրվել է 1888 թվականին, Բուդապեշտ քաղաքում։


== Ներկա կազմ ==
Մարտի 1, 2010
Նշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Արտաքին հղումներ ==
ՄՏԿ Հունգարիա ՖԱ-ի պաշտոնական կայքէջը (հունգարերեն)
Լուիզա Ասլանյան

ԼԱՍ, ծննդյան անունը՝ Լուիզա Ասլանյան (ֆր.՝ Louise Aslanian, Lass, մայիսի 5, 1906(1906-05-05), Թավրիզ, Պարսկական կայսրություն - հունվարի 30, 1945(1945-01-30), Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբար, Նացիստական Գերմանիա), հայկական ծագմամբ ֆրանսիացի հակաֆաշիստ, կոմունիստ, Ֆրանսիական դիմադրության ականավոր գործիչ, գրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թավրիզում՝ Սրապիոն և Մանյա Գրիգորյանների ընտանիքում։ Սովորել է Թավրիզի կենտրոնական թեմի վարժարանում և Թիֆլիսի ռուսական գիմնազիայում։ Դպրոցական տարիներից ցուցաբերել է գրական ձիրք՝ գրելով քնարական բանաստեղծություններ, թարգմանություններ կատարելով ռուսերենից ու ֆրանսերենից։ Վաղ տարիքից նվագել է դաշնամուր։ Վերադառնալով Թավրիզ՝ 1923 թվականին ամուսնացել է մասնագիտությամբ իրավաբան Արփիար Ասլանյանի հետ։
1923 թվականին երիտասարդ ամուսինները տեղափոխվել են Փարիզ. նրանց հետ գնացել են նաև Լուիզայի մայրը՝ Մանյան, և քույրը՝ Արշալույսը։ Փարիզում Լուիզան ցանկացել է շարունակել երաժշտական կրթությունը (դաշնամուր նվագել), սակայն ֆինանսական խնդիրների պատճառով ստիպված է եղել հրաժարվել իր երազանքից։ Արդյունքում հետևել է Սորբոնի համալսարանի գրականության դասընթացներին։ Փարիզում ակտիվ մասնակցություն է ունեցել հայ-ֆրանսիական գրական միության աշխատանքներին, աշխատել թերթերում, ծանոթացել գրական շրջանակների ներկայացուցիչների հետ և վերցրել «ԼԱՍ» գրական կեղծանունը։
1920-ական թվականների կեսերին հայ-ֆրանսիական մամուլում հրատարակել է «Մետաղադրամների հավաքածու», «Գինու երկաթե վաճառական», «Ճահիճ» և այլ պատմվածքներ։ Իր ստեղծագործությունները գրել է հայերեն և ֆրանսերեն։
1928 թվականին լույս է տեսել կարճ պատմվածքների «Khan» («Խան») ժողովածուն, 1935 թվականին՝ «Gtsits durs» («Գծից դուրս») պատմվածքների ժողովածուն երկու հատորով։
Կռվել է ֆրանսիական դիմադրության շարքերում և զոհվել «Ռավենսբրյուկ» համակենտրոնացման ճամբարում։


== Երկեր ==
Գծից դուրս (պատմվածքների ժողովածու), Բեյրութ, 1956։
Հարցականի ուղիներով, Ե., 1959։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուիզա Ասլանյան
Թևան Ստեփանյան

Թևան Ստեփանյան, (1892-1941) հայ պետական, ռազմական գործիչ, ով 1920-1921 թվականներին Ղարաբաղում գլխավորել է բոլշևիկների դեմ ապստամբությունը։


== Կենսագրություն ==
Թևան Ստեփանյանը ծնվել է 1892 թվականին Դիզակի (այժմ՝ Հադրութի) շրջանի Տումի գյուղում։ Մասնակցել է Առաջին աշխարհամարտին։ Պատերազմից վերադառնալով հայրենի գյուղ՝ ջոկատ է կազմակերպել Դիզակի արևելյան գյուղերը թուրք-թաթարների հարձակումներից պաշտպանելու համար։ Իսկ երբ 1920 թվականի ամռանը կարմիր բանակի զորամասերը ներխուժում են Դիզակի գյուղերը և Արցախ ներմուծված խորհրդային մարմինների օգնությամբ իրագործում բռնագրավումների քաղաքականություն, Թևան Ստեփանյանն ըմբոստանում է դրա դեմ, որի համար էլ բանտարկվում է։
Թևանին հաջողվում է փախչել բանտից և պայքար ծավալել տեղական բոլշևիկյան և խորհրդային մարմինների ու կարմիր բանակի զորամասերի դեմ։ Թևանը սերտ կապեր է հաստատում Դրոյի և Գարեգին Նժդեհի հետ և նրանց հանձնարարությամբ զբաղվում Դիզակի հարավային սահմաները ամրապնդելու խնդրով։ Թևանին հաջողվում է ազատագրել Դիզակի և Վարանդայի շրջանները։
1920 թվականի մայիսի կեսերին Թևան Ստեփանյանի գլխավորած հակախորհրդային շարժումը ճնշելու համար Արցախում կենտրոնացված 11-րդ կարմիր բանակի զորամասերը հարձակման են անցնում, բայց պարտության են մատնվում։ Այնուամենայնիվ, 1921 թվականի ապրիլի կեսերին Թևանը անհավասար մարտերում անհաջողության է մատնվում, փոխադրվում Զանգեզուր և միանում Նժդեհի ուժերին։ 1921 թվականի մայիսին տարագրվում է Պարսկաստան։


== Ձերբակալություն ==
1941 թվականի նոյեմբերի սկզբին Պարսկաստանում ձերբակալվում է խորհրդային գործակալների կողմից, բերվում Բաքու։


== Հարցաքննություն ==
ՊԱԿ-ի գնդապետ Էդվարդ Մարտիրոսովը, որը եղել է Թևան Ստեփանյանին ձերբակալող խմբի ղեկավարը, գրում է, որ դատավարության վերջին օրը Թևանը արյունոտված պիջակի գրպանից հանելով մի փոքրիկ քսակ պարզում է դեպի Մարտիրոսովը և ասում. «Այս քսակի մեջ ես պահում եմ մի բուռ հող, որը վերցրել եմ հայրենի Ղարաբաղից։ Այս բուռ հողը իմ սրտի մեջ պահում եմ քսան տարուց ավելի։ Ես այս հողի համար եմ պայքարել, այս հողը հային պահելու համար են ինձ հետապնդել և օտարել իմ հայրենի Ղարաբաղից։ Այս հողը, իբրև սրբություն, որպես մեր քաջ նախնիների արյամբ ամրացած, կրել եմ մարմնիս վրա և ուժ ու եռանդ ստացել։ Որտեղ էլ որ մեռնեի, իբրև պատգամ պիտի խնդրեի այս մեկ բուռ հողը շաղ տան գերեզմաննիս վրա։ Խնդրում եմ կատարեք իմ այս պատգամը…»Թևանի դատավճիռն էր՝ գնդակահարություն։


== Ֆիլմ ==
Թևան. Լեգենդ և իրականություն


== Ծանոթագրություններ ==
Տօնապատճառ (2771, Հովհաննես Գանձակեցի)

Ժողովածու (2771), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 1703 թվականին Գրիգոր գրիչի կողմից Բաղեշում։ Ստացողը եղել է Վարդան վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22×16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 549 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝12ա, 544բ O:


== Բովանդակություն ==
Պատճառ թղթին առ Կորնթացիս։
Պատճառ թղթին առ գաղատացիս։
Ներս․ Շնորհալոյ հավատոյ խոստովանութին։
Գր․ Երուսաղեմացոյ Սահմանք զանազանք։
Սահմանք փիլիսոփայականք։
Մասունք մարմնոյ։
Յաղագս շրջագայութեան երկնից։
Յաղագս կենդանակերպից։
Տաղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրուտայա (գյուղ, Ժիտոմիրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրուտայա (այլ կիրառումներ)Կրուտայա (ուկրաիներեն՝ Крута), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրուտայա գյուղում բնակվում էր 121 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,567 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 213,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուրախ ավտոբուս

«Ուրախ ավտոբուս», 2001 թվականին նկարահանված գեղարվեստական ֆիլմ՝ 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժից հետո միայնակ մնացած երեխաների և մեծահասակների մասին։


== Դերերում ==
Անահիտ Քոչարյան – Սաթենիկ
Գեորգի (Ժորա) Բաղդասարյան – Գագիկ
Սուսաննա Բաղդասարյան – Մարուս
Ազատ Գասպարյան – Գառնիկ
Սոս Սարգսյան – քահանա
Միքայել Պողոսյան – Խորեն
Ռազմիկ Մարգարյան – Ղազարոս
Ֆելիքս Գրիգորյան
Հասմիկ Կիրակոսյան


== Դրվագներում ==
Նատաշա Խաչատրյան, Սամվել Գրիգորյան, Հակոբ Ազիզյան, Պողոս Սուքիասյան, Նուբար Քեշիշյան, Արտաշես Աբելյան, Գագիկ Մալոյան, Ֆրունզիկ Ամիրխանյան, Ալեքսանդր Քոչարյան, Նինա Բոխյան


== Ստեղծագործական խումբ ==
բեմադրող նկարիչ – Դավիթ Սեդրակյան
հնչունայի օպերատոր – Յուրի Սայադյան
ռեժիսորական խումբ – Ս. Ուսեպյան, Ա. Բաղդասարյան, Շ. Մովսիսյան
օպերատորական խումբ – Մ. Խանամիրյան, Կ. Հովհաննիսյան
զգեստների նկարիչ – Մ. Մաքսապետյան
նկարիչ-դիմահարդար – Ն. Խաչատրյան
մոնտաժ – Խ. Գաբրիելյան, Լ. Սարոյան
վարչական խումբ – Վ. Թովմասյան, Ս. Գրիգորյան
խմբագիր – Դավիթ Մուրադյան
տնօրեն – Ա. Հարությունյան
ֆիլմի աշխատանքին մասնակցել են նաև. Աննա Դրոժենկո, Գագիկ Մարգարյան, Հայկ Բադալյան, Վ. Բեգոյան, Ա. Մուսայելյան, Վ. Մակարյան, Գ. Գևորգյան, Շ. Գալստյան, Գ. Մելքոնյան, Վ. Գրիգորյան


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմում օգտագործվել են կադրեր «Ղողանջներ» և «Ռեքվիեմ» (ռեժ.` Է. Մաթևոսյան, Ռուբեն Գևորգյանց, 1989 թ.) վավերագրական ֆիլմերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Անանուն սյունաձև բազալտներ (այլ կիրառումներ)

Անանուն սյունաձև բազալտներ անվանումը կարող է վերաբերել հետևյալին.

Անանուն սյունաձև բազալտներ (Որոտան), երկրաբանական բնության հուշարձան Սյունիքի մարզում՝ Որոտան գյուղի հարավարևմտյան եզրին։
Անանուն սյունաձև բազալտներ (Հալիձոր), բնության հուշարձան Սյունիքի մարզում՝ Հալիձոր գյուղից 2 կմ արևմուտք՝ Որոտանի կիրճում։
(9210) 1995 BW2

(9210) 1995 BW2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 27-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,084486 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,405 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,764 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1978,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181941 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9210) 1995 BW2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոին (այլ կիրառումներ)

Կոին, կարող է վերաբերել՝

Կոին - մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)
Կոին - գետ Ռուսաստանում, Վիմի վտակը
(8875) Ֆերնի

(8875) Ֆերնի (անգլ.՝ Fernie), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,301873 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7304 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8733 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1275,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,282216 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8875) Ֆերնի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ֆիլիպ Փուլման

Ֆիլիպ Պուլլման (անգլ.՝ Philip Pullman, հոկտեմբերի 19, 1946(1946-10-19)[…], Նորիջ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի գրող, ով ստեղծագործում է ֆենթեզիի ժանրում։


== Կենսագրություն ==


== Մատենագիտություն ==


=== Անշարք երկեր ===
1972 The Haunted Storm
1976 Galatea (novel)|Galatea
1982 Count Karlstein
1987 How to be Cool
1989 Spring-Heeled Jack
1990 The Broken Bridge
1992 The White Mercedes
1993 The Wonderful Story of Aladdin and the Enchanted Lamp
1995 Clockwork, or, All Wound Up
1995 The Firework-Maker's Daughter
1998 Mossycoat
1998 The Butterfly Tattoo
1999 I was a Rat! or The Scarlet Slippers
2000 Puss in Boots: The Adventures of That Most Enterprising Feline
2004 The Scarecrow and his Servant
2010 The Good Man Jesus and the Scoundrel Christ
2012 Fairy Tales From The Brothers Grimm


=== «Մութ նյութեր» (His Dark Materials) եռագրոթյուն ===


==== Բուն եռագրություն ====
1995 - «Հյուսիսափայլ» (Northern Lights)
1997 - «Կախարդական դանակը» (The Subtle Knife)
2000 - «Սաթե աստղադիտակը» (The Amber Spyglass)


==== Եռագրության շարունակություն ====
2003 - «Օքսֆորդյան քնար» (Lyra's Oxford)
2008 - «Մի անգամ հյուսիսում» (Once Upon a Time in the North)
2014 - «Կոլեկցիոներները» (The Collectors)
«Փոշու գիրքը» (The Book of Dust), դեռևս չի հրատարակվել


=== «Սալլի Լոքհարթ» (Sally Lockhart) շարքը ===
1985 - «Սուտակը մեգում» (The Ruby in the Smoke)
1986 - «Հյուսիսի փայլը» (The Shadow in the North)
1990 - «Վագրը ջրհորում» (The Tiger in the Well)
1994 - «Անագե արքայադուստրը» (The Tin Princess)


=== «The New-Cut Gang» շարքը ===
1994 - «Մոմե արձանների ցուցասրահը» (Thunderbolt's Waxwork)
1995 - «Գազամուղագործների պարահանդեսը» (The Gasfitter's Ball)


=== Թատերգություններ ===
1990 Frankenstein
1992 Sherlock Holmes and the Limehouse Horror


=== Վավերագրական բնույթի երկեր ===
1978 Ancient Civilizations
1978 Using the Oxford Junior Dictionary


=== Կոմիքսներ ===
2008 The Adventures of John Blake


== Գրականություն ==
Hugh Rayment-Pickard, The Devil’s Account: Philip Pullman and Christianity (London, Darton, Longman and Todd, 2004).
Lenz Millicent (2005)։ His Dark Materials Illuminated: Critical Essays on Phillip Pullman's Trilogy։ Wayne State University Press։ ISBN 0-8143-3207-2 
Wheat, Leonard F. Philip Pullman's His Dark Materials – A Multiple Allegory: Attacking Religious Superstition in The Lion, the Witch and the Wardrobe and Paradise Lost.
Robert Darby: Intercision-Circumcision: His Dark Materials, a disturbing allegory of genital mutilation [1].
Gerald O’Collins SJ., Philip Pullman's Jesus (London, Darton, Longman and Todd, 2010).


== Ծանոթագրություններ ==
Հարոլդ Վիլսոն

Ջեյմս Հարոլդ Վիլսոն (անգլ.՝ James Harold Wilson, մարտի 11, 1916(1916-03-11)[…], Հադերսֆիլդ, Միացյալ Թագավորություն - մայիսի 24, 1995(1995-05-24)[…], Լոնդոն, Մեծ Լոնդոն), անգլիացի քաղաքական գործիչ։
Ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանը։ 1937 թվականից՝ Մեծ Բրիտանիայի լեյբորիստական կուսակցության անդամ։ 1945 թվականից՝ պառլամենտի անդամ։ 1947-1951 թվականներին՝ առևտրի նախարար Ք․ Էտչիի կառավարության մեջ։ 1963-1976 թվականներին՝ լեյբորիստական կուսակցության ղեկավար։ 1964-1970 թվականներին և 1974-1976 թվականներին՝ Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ։
Տնտեսագիտական աշխատությունների հեղինակ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Արսլանովո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱրսլանովոԱրսլանովո (ռուս.՝ Арсланово, բաշկիրերեն՝ Арыҫлан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 57 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիրոտենկի (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Սիրոտենկի (ուկրաիներեն՝ Сиротенки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սիրոտենկի գյուղում բնակվում էր 346 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4056 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 85,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հոտավետ ոլոռիկ

Հոտավետ ոլոռիկ, (անգլերեն Lathyrus odoratus), ընդավորների ընտանիքի միամյա խոտաբույս։ Վայրի վիճակում աճում է Հարավային Իտալիայում և Սիցիլիա կղզում։ Ցողունը բարակ է, թույլ, սողացող։ Տերևները զույգ փետրաձև են, վերջանում են բեղիկներով, որոնց միջոցով բույսը կպչում է հենարանին և բարձրանում մինչև 1, 5-ից մինչև 2 մետր։ Ծաղիկները խոշոր են, հոտավետ, վառ կարմիր, երկնագույն, մուգ կապույտ գույների։ Բազմացվում է սերմերով, ծաղկում է շատ առատ։ Որպես դեկորատիվ բույս վաղուց մշակվում և օգտագործվում է այգիների, պուրակների, պատշգամբների կանաչապատման համար։
Կուշինկո

Կուշինկո (ռուս.՝ Кушинко), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պշեխա գետի ձախ ափին՝ 101 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է, ավազանի տարածքը 93 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բելայա, ենթաավազանը՝ բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը՝ Կուբան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 06020001112108100004823
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108100482
Ավազանի կոդը - 06.02.00.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Չերգա (Անույի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերգա (այլ կիրառումներ)Չերգա  (ռուս.՝ Черга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անույի գետի աջ ափով՝ 298 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100008276
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100827
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Փոքր Պոդիկովա

Փոքր Պոդիկովա (ռուս.՝ Малая Подикова), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի աջ ափին՝ 243 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է սկսած Կեմերովո քաղաքից և մինչև ակունք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.