armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(4144) Վլադվասիլև

(4144) Վլադվասիլև (անգլ.՝ Vladvasilʹev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,157318 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0418 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2728 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2049,16 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175682 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4144) Վլադվասիլև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տանկ

Տանկը կամ Հրասայլը, «Զրահասայլը» զրահապատ թրթուրավոր ռազմական մեքենա է, որի հիմնական զենքը սովորաբար հրանոթն է։
Տանկաշինության սկզբնական ժամանակաշրջաններում տանկերը շատ դեպքերում արտադրվում էին միայն գնդացրային զենքով, իսկ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմից հետո փորձեր էին արվում ստեղծելու հրթիռային հիմնական զենքով զինված տանկեր։ Հայտնի են տանկերի տեսակներ, որոնք ունեցել են հրանետ։
Տանկը ճշգրիտ բնորոշում չունի, քանի որ զանազան բանակներում տարբեր ժամանակաշրջաններում տանկերի դերն ու կիրառման եղանակները փոփոխվել են։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների տանկերն առաջին հայացքից կարող են անճանաչելի թվալ (ինչպես, օրինակ, Սեն Շամոն տանկը), քանի որ չափազանց քիչ են նմանվում ժամանակակից տանկերին։ Մի շարո շվեդ փորձագետներ Strv-103 մեքենան որակում են որպես տանկեր ոչնչացնող, այլ ոչ թե տանկ։ Որոշ մեքենաներ (օրինակ՝ 94 տիպը), որոնք ռուսաստանյան գրականության մեջ անվանվում են «փոքր տանկեր», արևմտյան գրականությունում անվանվում են տանկետկաներ։ Դրանք սկզբնապես նախատեսված էին հետևակին աջակցելու համար, սակայն թույլ զինվածության և զրահի բարակության պատճառով հարմար չհամարվեցին այդ նպատակով գործածվելուն և ներկայումս կիրառվում են զուտ հետախուզության և ռազմական օբյեկտների պահպանության նպատակներով :
ժամանակակից բանակների զինանոցում այժմ համարյա թե կա միայն մեկ տեսակի տանկ՝ այսպես կոչված հիմնական մարտական տանկը։ Այսպիսի տանկի դերը երկակի է՝ վարել ինքնուրույն մարտական գործողություններ հակառակորդի տանկային ուժերի դեմ և սատարել ռազմական մյուս ենթաուժերին իրենց մարտական խնդիրներում այսպես կոչված «միավորված ուժեր» (combined arms) տակտիկայով։


== Տանկի նախագիծը ==


===== Ընթացքային մասը =====


== Տես նաև ==
Հիմնական մարտական տանկ
Հակատանկային պաշտպանություն
Տելետանկ
Հետևակի մարտական մեքենա
Զրահափոխադրիչ


== Գրականություն ==
Антонов А. С., Артамонов Б. А., Коробков Б. М., Магидович Е. И. Танк Archived 2012-01-11 at the Wayback Machine. М.: Воениздат, 1954 г.
Бабаджанян А. Х. (ред.) Танки и танковые войска Archived 2012-01-11 at the Wayback Machine. М.: Воениздат, 1980. 432 с.
Энциклопедия бронетанкового вооружения и техники. Колесные и полугусеничные бронеавтомобили и бронетранспортеры
Военный энциклопедический словарь / В 2 томах. Редкол.: А. П. Горкин, В. А. Золотарев, В. М. Карев и др. — М: Большая Российская энциклопедия; РИПОЛ КЛАССИК, 2001. — Том 1. — 848 с. — Тираж 5000 экз.; Том 2. — 816 с. — Тираж 5000 экз. ISBN 5-85270-219-6


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տանկերի մասին դասարան․ամ կայքում Archived 2016-09-05 at the Wayback Machine.
Տանկերի մասին հայ զինվոր հանդեսում
Танку ПТУР не страшен. Защита бронетанкового вооружения и техники от высокоточного оружия
Суворов С. Танки: эра заката пока не предвидится // «Национальная оборона», 2011
Сухопутная техника Archived 2014-04-06 at the Wayback Machine. на сайте «Военное дело» las-arms.ru
Чертежи танков и бронетехники
ACHTUNG PANZER!(անգլ.) (посвящён бронетанковой технике Германии периода Второй мировой войны)
Փոքր Օրտոն

Փոքր Օրտոն (ռուս.՝ Малый Ортон), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի հյուսիս-արևմուտքում։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1946-1947

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1946-1947, Լյուքսեմբուրգի 33-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ստադ Դյուդելանժըը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
(2278) Գյոց

(2278) Գյոց (անգլ.՝ Gotz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1953 թվականի ապրիլի 7-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,454268 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,09 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8185 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1404,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,256343 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,21° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2278) Գյոց աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հետքեյնսյան ժամանակաշրջանի հռչակավոր տնտեսագետներ

«Հետքեյնսյան ժամանակաշրջանի հռչակավոր տնտեսագետներ» (անգլ.՝ Great Economists since Keynes: An Introduction to the Lives and Works of One Hundred Modern Economists), տնտեսագիտության պատմության տեսաբան Մարկ Բլաուգի աշխատությունը, որը հրատարակվել է 1985 թվականին։


== Աշխատության բովանդակություն ==
Տնտեսագիտական մտքի բրիտանացի պատմաբան Մարկ Բլաուգն իր աշխատության մեջ նկարագրում է 100 ամենահայտնի տնտեսագետների կենսագրությունները, որոնք մեծ ներդրում են ունեցել տնտեսագիտության մեջ և գործունեություն ծավալել Ջոն Մեյնարդ Քեյնսից հետո։ Նա ներկայացնում է այդ տնտեսագետները գաղափարները և տվյալ ժամանակաշրջանի կարևորագույն տնտեսագիտական քննարկումները։
Գիրքը հանդիսանում է որպես կենսագրական աղբյուր, մի քանի անգամ վերահրատարակվել է անգլերենով։ Թարգմանվել է նաև մի քանի լեզուներով։
Ռուսերենով գիրքը հրատարակվել է «Հետքեյնսյան ժամանակաշրջանի 100 հռչակավոր տնտեսագետներ» վերնագրով։


=== Տնտեսագետների ցանկ ===


== Տես նաև ==
Մինչքեյնսյան ժամանակաշրջանի 100 ամենահայտնի տնտեսագետները


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Блауг М. Great Economists since Keynes: An Introduction to the Lives and Works of One Hundred Modern Economists. — Edward Elgar Publishing, 1998. — С. 328. — ISBN 1858986923
Блауг М. 100 великих экономистов после Кейнса = Great Economists since Keynes: An introduction to the lives & works of one hundred great economists of the past. — СПб.: Экономикус, 2009. — 384 с. — (Библиотека «Экономической школы», вып. 42). — 1 500 экз. — ISBN 978-5-903816-03-3 Արխիվացված է Հուլիս 14, 2014 Wayback Machine-ի միջոցով:
Շտրուդել

Շտրուդել (գերմ.՝ Strudel), պինդ խմորից պատրաստված տարբեր միջուկներներով (ամենաշատը խնձորով) ավստրիական ճաշատեսակ, որն ունի ռուլետի ձև։


== Ծագում ==
Կաթնային շտրուդելի առաջին հայտնի բաղադրատոմսը թվագրվել է 1696 թվականին և տպագրվել է Վիեննայում անհայտ հեղինակի կողմից խոհարարական գրքում։ Այս պահին գրքի պատճենը պահվում է Վիեննայի քաղաքային գրադարանում։


== Քաղցր շտրուդել ==

Աղանդեր շտրուդելը պատրաստվում է ձգվող խմորից  մրգերի (խնձոր), հատապտուղների (ելակ, կեռաս, հապալաս, ազնվամորի, չամիչ և այլն), կաթնաշոռի (վանիլով) միջուկներով, շտրուդելը պատրաստում են կակաչի սերմերով և դարչինով, ինչպես նաև այլ բաղադրիչներով պատրաստված խմորով։ Բացի դրանից, քաղցր շտրուդելը պատում են բուսական յուղով և շաղում շաքարի փոշիով։
Սովորաբար շտրուդելը մատուցում են տաք վանիլային պաղպաղակով կամ հարած սերուցքով և շոկոլադե օշարակով։
Շտրուդելը հիանալի համադրվում է թեթև սուրճով (լատտե) և թեյով։


== Շտրուդելի այլ տեսակներ ==

կարտոֆիլով շտրուդել,
երշիկով շտրուդել պատրաստված արյունոտ սալով և թթու կաղամբով,
կաթնային շտրուդել,
մսով շտրուդել,
շաքարով շտրուդել,
սիրտութոքով շտրուդել։


== Շտրուդելը ազգային խոհանոցներում ==
Շտրուդելը հայտնի է բոլոր գերմանախոս երկրներում (ամենատարածվածն են խնձորով, տանձով և կեռասով շտրուդելները), հունգարական, ինչպես նաև չեխական եւ սլավոնական լեզվով խոսող մյուս երկրներում, մասամբ հրեական (եվրոպական հրեական) խոհանոցներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Խնձորով կարկանդակ
Յան Յիյ

Յան Յիյ, (չին.՝ 楊宇, ապրիլի 18, 1985(1985-04-18), Շենյան, Չինաստան), չինացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ 2006 թվականից հանդես է գալիս «ՖԱ Լյաոնին» ակումբում։ Իր առաջնախաղը խաղացել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 12-ին, ընդդեմ «Դալյան Շիդե»-ի։ Խաղը ավարտվել է «ՖԱ Լյաոնին»-ի հաղթանակով՝ 2:1:


== Ծանոթագրություններ ==
Օստրով (գյուղ, Օվրուչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕստրովՕստրով (ուկրաիներեն՝ Острів), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օստրով գյուղում բնակվում էր 519 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,14 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3707,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարկուս Վալց

Մարկուս Կուպեր Վալց (իսպ.՝ Marcus Cooper Walz, հոկտեմբերի 3, 1994(1994-10-03), Օքսֆորդ, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), իսպանացի թիավար, Իսպանիայի հավաքականում հանդես է գալիս 2014 թվականից։ Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացած Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (2016), Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր (2020), աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն, աշխարհի առաջնությունների բազմակի մեդալակիր, ազգային նշանակության ռեգատների բազմակի հաղթող և մրցանակակիր։


== Կենսագրություն ==
Մարկուս Վալցը ծնվել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Օքսֆորդում (Մեծ Բրիտանիա)։ Նրա հայրը անգլիացի է, իսկ մայրը՝ գերմանացի։ Երբ տղան ընդամենը երեք ամսական էր, ծնողներն ամուսնալուծվել են, և մայրը որդուն տարել է Մալյորկա՝ մշտական բնակության։ Թիավարությամբ զբաղվել սկսել է 12 տարեկանում՝ կղզու հարավ-արևելքում գտնվող Պորտոպետրո ձկնորսական գյուղում։ Հետագայում մեկնել է Մադրիդում սովորելու, որտեղ շարունակել եմ մարզվել որպես թիավար։
Մեծահասակների միջազգային մակարդակով առաջին լուրջ հաջողությանը հասել է 2014 թվականի մրցաշրջանում, երբ հայտնվել է Իսպանիայի ազգային հավաքականի հիմնական կազմում և մասնակցել է աշխարհի առաջնությանը Մոսկվայում, որտեղից բերել է բրոնզե մեդալ, որը նվաճել է անհատական բայդարկաներով 500 մետր մրցատարածությունում։ Եզրափակիչում նրան շրջանցել են միայն դանիացի Ռենե Հոլտեն Պոուլսենը և հունգարացի Բենցե Դոմբվարին։ Մեկ տարի անց հանդես է եկել Միլանում կայացած աշխարհի առաջնությունում, որտեղ արծաթե մեդալակիր է դարձել իր թիմակից Դիեգո Կոսգայայի հետ․ մրցատարածության վերջում նրանցից 5 մետր առաջ են անցել ավստրալիացիներ Քեն Ուոլեսիը և Լակլան Թեյմը։
Հաջող ելույթների շարքի շնորհիվ Վալցն իրավունք է ստացել պաշտպանել երկրի պատիվը Ռիո դե Ժանեյրոյում կայանալիք 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում։ Մեկնարկել է այստեղ հազար մետր մրցատարածությունում․ միայն երրորդ տեղից որակավորվել է նախնական փուլում, ապա կիսաեզրափակիչի փուլում կրկին ավարտել է երրորդ տեղով և այդպիսով դուրս եկել «Ա» գլխավոր եզրափակիչ։ Վճռորոշ եզրափակիչ մրցավազքում առաջ է անցել իր բոլոր մրցակիցներից և նվաճել օլիմպիական ոսկե մեդալ։
2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում իր թիմակիցներ Սաուլ Կրավիոտոյի, Կառլոս Արևալոյի ու Ռոդրիգո Գերմադեի հետ նվաճել է արծաթե մեդալ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարկուս Վալց – մեդալները միջազգային խոշոր մրցաշարերում
Մարկուս Վալցի էջը Archived 2016-08-26 at the Wayback Machine. 2016 թվականի Օլիմպիական խաղերի կայքում (անգլ.)
Պետրովսկոե (գյուղ, Ստարոբելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Петрівське), գյուղ Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Ստարոբելսկի շրջանում։
Չճշտված տվյալներով Պետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 258 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,06 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 243,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թախթե Սոլեյման

Թախթե Սոլեյման (պարսկերեն՝ تخت سلیمان), խառնարան՝ Իրանի հյուսիս-արևելքում գտնվող Արևմտյան Ադրբեջան նահանգում։ Հայտնի է նաև Ազար Գոշնափս, բառացիորեն՝ «the Fire of the Warrior Kings»։ Թախթե Սոլեյմանը գտնվում է Ուրմիա և Համադան քաղաքների միջև, մոտ է ներկայիս Թեկաբ քաղաքին, Թեհրանից 400 կիլոմետր հեռավորության վրա։
Թախթե Սոլեյման խառնարանը 2003 թվականի հուլիսին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Միջնաբերդը ներառում է Սասանյան ժամանակաշրջանում կառուցված զրադաշտական ատրուշան, որը վերակառուցվել է Իլխանության ժամանակաշրջանում։ Համալիրը ներառում էր նաև ասվածուհի Անահիտի տաճարը։
Պարսկաստանում Արաբական արշավանքներից հետո տաճարը վերանվանվեց «Սողոմոնի գահ»։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Դերբենդ
Սասանյան Պարսկաստան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Takhtesoleiman.ir Archived 2005-04-05 at the Wayback Machine., Official Website
Unesco.org, Takht-e Soleyman - UNESCO World Heritage Site
Opera.com, image from Takht-e suleiman
Irannegah.com, Video from Takht-e Soleyman
More pictures, Tishineh
Կելսի Չոու

Կելսի Չոու (անգլ.՝ Kelsey Asbill Chow սեպտեմբերի 9, 1991(1991-09-09), Կոլումբիա), ամերիկացի դերասանուհի։ Ծնվել է Կոլումբիայում, Հարավային Կարոլինա։ Հայտնի է դարձել շնորհիվ Թրեյսիի դերի «Պատանի գայլը» հեռուստասերիալում և Միքայելի դերի «Երկու թագավորները» հեռուստասերիալում։


== Կենսագրություն ==
Կելսին ծնվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Կոլումբիայում, Հարավային Կարոլինա նահանգ։ Նա չինացու և չեխի խառնուրդ է։ Նա ունի փոքր քույր և եղբայր։ Եղբայրը Կելսիից փոքր է 2 տարով, իսկ փոքր քույրը՝ 8 տարով։ Ներկայումս Չոուն հաճախում է Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանը։ 2013 թվականից Կելսին հանդիպում է բրիտանացի դերասան Ուիլյամ Մոուզլիի հետ, որի հետ ծանոթացել է «Վազիր» ֆիլմում։


== Կարիերա ==
Կելսի Չոուն ստացել է իր առաջին դերը 2005 թվականին հեռուստատեսությունում։ Նա խաղացել է Ջիջի Սիլվերի երկրորդական դերը «Մի ծառի բլուրը» ֆիլմում, որը հայտնվեց էկրանների վրա 2009 թվականին։ 2010 թվականի վերջին Կելսին սկսել է նկարահանվել Disney XD հեռուստատեսության «Երկու թագավորները» հեռուստասերիալում։ 2015 թվականի վերջին նկարահանվել է «Պատանի գայլը» հեռուստասերիալի 5-րդ եթերաշրջանում, որտեղ խաղացել է երկրորդական դեր։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Քաշունիք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քաշունիք (այլ կիրառումներ)
Վերին Քաշունիք, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Քաշունիք և Մորաջուր գյուղերի հետ միասին կազմում է Քաշունիք համայնքը։


== Պատմություն ==
2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Վերին Քաշունիք գյուղում բնակվում էր 23 մարդ, կար 8 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Ծանոթագրություններ ==
Օտվիլե Ուվիլ

Օտվիլե Ուվիլ (ֆր.՝  Hautvillers-Ouville), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 435 մարդ, բնակչության խտությունը` 71.78 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.06 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևմուտք:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 346 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 265-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 81: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,6 %: 265 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 251 անձ (133 տղամարդ և 118 կին): Գործազուրկ են եղել 14 անձ (4 տղամարդ և 10 կին): 81 անաշխատունակներից 32-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 33-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==

Ս
Կրաքար

Կրաքար, հիմնականում կալցիտից CaC03 (հազվադեպ՝ արագոնիտից) կազմված նստվածքային ապար։
Ամենահաճախ հանդիպող խառնուրդներն են՝

դոլոմիտը,
քվարցը,
կավային միներալները,
երկաթի
մանգանի օքսիդներն ու հիդրօքսիդները։Մաքուր կրաքարի քիմիական կազմը մոտենում է կալցիտի տեսական կազմին՝ 56% CaO և 44% C02։


== Դասակարգումն ըստ կառուցվածքի և ծագման ==

Կրաքարի անվանումը սովորաբար տրվում է կախված այն կազմող բաղադրամասերից կամ նրա կառուցվածքից (օրինակ, օլիտային, բյուրեղային)։ Ապարի 50% ից պակաս քանակությամբ բաղադրամասերի բնութագրման համար ավելացվում է համապատասխան ածական՝ ավազաքարային, դոլոմիտային, գլաուկոնիտային և այլն։
Մաքուր կրաքարը սպիտակ է կամ բաց մոխրագույն։ Կրաքարերը դասակարգվում են ըստ կառուցվածքի և ծագման։ Ըստ կառուցվածքի ստորաբաժանումը սովորաբար արտահայտում է նրանց ծագումը։
Տարբերում են՝ 

բիոգեն,
քեմոգեն,
վերաբյուրեղացված,
բեկորային
խառը ծագման կրաքարեր։Մետամորֆիզմի դեպքում կրաքարը անցնում է մարմարի։ Կրաքար կա բոլոր հասակի նստվածքներում՝ քեմբրից մինչև անթրոպոգեն։


== Կիրառություն ==
Օգտագործվում է սև մետալուրգիայում, պորտլանդ-ցեմենտի պատրաստման համար, քիմիական արդյունաբերության մեջ։


== Հայաստանում ==
Տարածված է Հայաստանի Շիրակի, Արարատի մարզերում։ Օգտագործվում է սև մետաղաձուլության (որպես բովախառնուրդ), քիմիական արդյունաբերության և շինարարության մեջ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Taylor, P.D. and Wilson, M.A., 2003. Palaeoecology and evolution of marine hard substrate communities. Earth-Science Reviews 62։ 1–103.[1] Archived 2009-03-25 at the Wayback Machine.
Folk RL, (1974) Petrology of Sedimentary Rocks, Hemphill Publishing, Austin, Texas
Dunham, R.J., 1962, Classification of carbonate rocks according to depositional textures, in Ham W.E. (ed.), Classification of carbonate rocks։ Am. Assoc. Petroleum Geologists Mem. 1,p. 108–121
Robert S. Boynton-Chemistry and technology of lime and limestone- Wiley (1980) – 578 pages – ISBN 0471027715
Չերնիգովսկի (Պրոլետարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերնիգովսկի (այլ կիրառումներ)Չերնիգովսկի (ռուս.՝ Черниговский), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանում։ Մտնում է Բուդյոնովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Այազլու-սարայ

Այազլու-սարայ, վայր Հայաստանում, հավանաբար Շարուրի դաշտում։ Հիշատակվում է Զաքարիա Քանաքեռցու կողմից XVII դարում։


== Ծանոթագրություններ ==
Արագիլներ

Արագիլներ (լատ.՝ Ciconiidae), արագիլանմանների կարգին պատկանող թռչունների ընտանիք։ Հայտնի է 2023 
տեսակ, Հայաստանում՝ 2024

տեսակ՝ սև արագիլ և սպիտակ արագիլ։ Կտուցը երկար է, ծայրը՝ ուղիղ, սուր կամ թեթևակի կեռ, թևերը՝ լայն, ոտքերը՝ երկար, վառ կարմիր։ Տարածված են արևադարձային, մասամբ՝ բարեխառն գոտիներում։ Ամենահայտնի տեսակներն են սպիտակ և սև արագիլները։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի կեցվածքը ուղղահայաց է։ Ձայնալարերը հետզարգացած են, հաղորդակցվում են կափկափյուններով։ Մարմնի երկարությունը մինչև 100–115 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 155–165 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 4 կգ։
Բույնը հյուսում են ճյուղերից, խոտաբույսերից ու լաթերից՝ գյուղական տների տանիքներին, ծառերի, աշտարակների, ժայռերի վրա, նույնիսկ, էլեկտրասյուների ծայրերին։ Դնում են 3–7 ձու, ունենում 3–5 ձագ։ Սպիտակ արագիլի զույգերն անդավաճան են մինչև կյանքի վերջը։ Ձվից նոր դուրս եկած ձագերն ունակ են ձայն արձակելու, որն աստիճանաբար հետ է զարգանում։ Հասուն արագիլները հաղորդակցվում են կտուցի կափկափյունով, որով ասես ավետում են նաև գարնան գալուստն ու իրենց բազմացման ժամանակը։ Բնադրատեղը պաշտպանելու համար արագիլները պատրաստ են անզիջում կռվի բռնվելու և բնից անգամ անկենսունակ ձագերին դուրս նետելու։
Սև արագիլն ավելի հազվադեպ է հանդիպում, բնադրում է Եվրոպայում և Ասիայում։ Հայաստանում հանդիպում է Սևանա լճի ավազանում, հյուսիսային և հարավարևմտյան շրջաններում։ Բնադրող-չվող է։ Չափազանց զգույշ թռչուն է, գերադասում է ապրել խուլ անտառներում։


== Կենսակերպ և տեսակներ ==
Արագիլները սնվում են միջատներով, ձկներով, երկկենցաղներով, սողուններով, մկներով, բույսերով։
Արագիլն օգտակար թռչուն Է, ոչնչացնում Է գյուղատնտեսական վնասատուներին։ Որպես գարնան ավետաբեր՝ արագիլը գովերգվում է շատ հեքիաթներում, երգերում ու բանաստեղծություններում։

Արագիլ (Ciconia)
Սպիտակ արագիլ (Ciconia ciconia)
Սև արագիլ (Ciconia nigra)
Ciconia abdimii
Ciconia boyciana
Ciconia episcopus
Ciconia maguari
Ciconia stormi
Ciconia microscelis
Մարաբու (Leptoptimus)
Աֆրիկյան մարաբու (Leptoptilos crumeniferus)
Հնդկական մարաբու (Leptoptilos dubius)
Ճավայան մարաբու (Leptoptilos javanicus)
Յաբիրու (Jabiru)
Բրազիլական յաբիրու (Jabiru mycteria)
Ephippiorhynchus
Աֆրիկական յաբիրու (Ephippiorhynchus senegalensis)
Ասիական յաբիրու (Ephippiorhynchus asiaticus)
Ճեղքակտուց արագիլ (Anastomus)
Ասիական ճեղքակտուց արագիլ (Anastomus oscitans)
Anastomus lamelligerus


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Աբո (Դիարբեքիրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբո (այլ կիրառումներ)Աբո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի գավառում։


== Պատմություն ==
1895 թվականին գյուղը ավերվել և կողոպտվել է թուրքերի կողմից, իսկ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ ամայացել ու վերացել։


== Բնակչություն ==
Գյուղի բնակիչները հայեր էին։


== Տնտեսություն ==
Գյուղի բնակչությունն զբաղվում էր երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և այգեգործությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պերվոմայսկի (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պերվոմայսկի (այլ կիրառումներ)Պերվոմայսկի (ռուս.՝ Первомайский), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 201 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օբլանկա

Օբլանկա (ուկրաիներեն՝ Обланка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օբլանկա գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,468 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեղարքունիք (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գեղարքունիք (այլ կիրառումներ)Գեղարքունիք (նախկին անվանումը՝ Բաշքենդ), գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Գավառի տարածաշրջանում, Գավառ քաղաքից մոտ 9 կմ հարավ, ծովի մակարդակից 2040-2160 մետր բարձրության վրա։
Նախկինում Բաշքենդ անվան տակ ընդգրկված է եղել Ցարական Ռուսաստանի Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում։ Խորհրդային տարիներին մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Նոր Բայազետի գավառի, 1930 թվականից՝ Նոր Բայազետի (1959 թ. վերանվանված Կամոյի) շրջանի։ Վերանվանվել է Գեղարքունիք 1946 թ. ապրիլի 4-ին։ 1995 թվականից մտնում է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի մեջ։


== Բնակչություն ==
Ներկայիս բնակչության նախնիները այստեղ են գաղթել Ալաշկերտի, Բուլանըղի և Մուշի գյուղերից, հիմնականում 1829-1830 թթ. և 1914-1919 թթ.։
Գեղարքունիքի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է դաշտավարությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույց ==
Գյուղում գտնվում է Սուրբ Գևորգ (17-րդ դ.) եկեղեցին։ Գյուղի արևմտյան կողմում են գտնվում Սուրբ Հակոբ մատուռը, կիկլոպյան ամրոցը (մ.թ.ա. 1-ին հզմ.),
«Ձոր ավերակներ» բնակատեղին (մ.թ.ա. 2-րդ հզմ.)։ Գերեզմանոցում պահպանվել են 16-րդ դարի մի քանի խաչքարեր։


== Տես նաև ==
Գեղարքունիքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
1 և 1՝ Գեղարքունիք գյուղի միջնակարգ դպրոցի թերթը Archived 2021-03-04 at the Wayback Machine.
2001 թվականի Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները, Հայաստանի վիճակագրական կոմիտե
Kiesling, Brady (2005), Rediscovering Armenia: Guide, Yerevan, Armenia: Matit Graphic Design Studio 
Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, p. 44, available online at the website of the Internet Archive:
Գերհարդսհոֆեն

Գերհարդսհոֆեն  (գերմ.՝ Gerhardshofen), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա օկրուգին։ Գտնվում է Այշեի Նոյշտադ-Բադ Վինդսհայմ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2539 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 27.20 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝  09 5 75 125։
Համայնքը ստորաբաժանվում է 14 վարչական բաժանմունքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Բանատ

Բանատ (ռումիներեն՝ Banat, սերբ.՝ Банат, հունգ.՝ Bánság), Սերբիայի, Ռումինիայի և Հունգարիայի միջև բաժանված պատմական շրջան։ Երեք կողմերից Բանատի սահմանները որոշվում են գետերով. հյուսիսից Մուրեշ գետով, արևմուտքից Տիսայով և հարավից Դանուբով։ Արևելյան սահմաններն են կազմավորում Կարպատյան լեռները։ Տարածքի առումով բանատը համեմատելի է Բելգիայի հետ։


== Տես նաև ==
Սերբիայի վարչական բաժանում
Ռումինիայի վարչական բաժանում
Հունգարիայի վարչական բաժանում
Ռոբերտ Միստրիկ

Ռոբերտ Միստրիկ (սլովակերեն՝ Robert Mistrík, օգոստոսի 13, 1966(1966-08-13), Բանկա Բիստրիկա, Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն), սլովակ գիտնական, քիմիկոս, գործարար, քաղաքական գործիչ


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Միստրիկը ծնվել է 1966 թվականի օգոստոսի 13-ին, Բանսկա Բիստրիցայում, որտեղ անց է կացրել նաև իր մանկությունն ու պատանեկությունը։ Հայրենի քաղաքի Յոզեֆ Գրեգոր Տայովսկու անվան գիմնազիան ավարտելով՝ ուսումը շարունակել է Բրատիսլավայում՝ սլովակյան տեխնիկական համալսարանի քիմիական տեխնոլոգիայի ֆակուլտետում, դարձել անալիտիկ (վերլուծական) քիմիայի բնագավառի բարձրակարգ մասնագետ։ 1994 թվականին Վիեննայի համալսարանում պաշտպանելով իր պատրաստած ատենախոսությունը՝ ստացել է քիմիական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Միստրիկն իր գիտական գործունեությունը շարունակել է ԱՄՆ-ի Մերիլենդ նահանգի Գեյթրսբուրգ քաղաքում գործող Ստանդարտների և տեխնոլոգիայի ազգային ինստիտուտում՝ իբրև այցելու գիտնական։
1998 թվականին վերադարձել է Սլովակիա, հիմնադրել մետաբոլոմիկների և քիմիական վերլուծությունների HighChem ընկերությունը, որի աշխատանքները ղեկավարում է առ այսօր։ Միաժամանակ անդամակցել է METACancer կոնսորցիումի գիտական կոմիտեին, որի առջև խնդիր էր դրված հետազոտություններ կատարել կրծքի քաղցկեղի կախարգելման և բուժման միջոցների հայտնաբերման ուղղությամբ։ Ռոբերտ Միստրիկն ընդգրկված է նաև Մետաբոլոմիկնրի ընկերության տնօրենների խորհրդի կազմում։
Գիտական աշխատանքների հետ մեկտեղ՝ նա եռանդուն կերպով մասնակցել ու մասնակցում է Սլովակիայի քաղաքական կյանքին. 2012 թվականին դարձել է «Ազատություն և համերաշխություն» աջ կենտրոնամետ կուսակցության հիմնադիր անդամներից մեկը։ 2018 թվականի մայիսի 15-ին Միստրիկը հայտարարել է, որ դնելու է իր թեկնածությունը Սլովակիայի նախագահի պաշտոնում ընտրվելու, 2019 թվականի ընտրապայքարին մասնակցելու համար, սակայն հետագայում հանել է իր թեկնածությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ Archived 2018-12-18 at the Wayback Machine.
Լիլլա Հանսեն

Լիլլա Հանսեն (նորվ.՝ Lilla Georgine Hansen, ապրիլի 1, 1872(1872-04-01), Քրիստիանիա, Նորվեգիա - հունիսի 11, 1962(1962-06-11), Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի առաջին կին ճարտարապետը։


== Կենսագրություն ==
Լիլլա Հանսենը ծնվել է Քրիստիանայում, այժմ՝ Օսլո, Նորվեգիա։ Մարտին Հանսենի (1828-1915) և Մարեն Բյուլոի (1838-1898) դուստրը։ Սովորել է Թագավորական դիզայնի դպրոցում (այժմ՝ Օսլոյի արվեստի ազգային ակադեմիա), Հերման Շիրմերի մոտ, ուսումն ավարտել է 1894 թվականին։ Իր ճարտարապետական կրթությունն ավարտել է Բրյուսելում, որտեղ սովորել է Վիկտոր Հորտայի հետ։ Նաև ուսանել է Օսլոյում և Կոպենհագենում։ 1912 թվականին հաստատել է իր պրակտիկան։ Օսլոյում գտնվող, Թոմաս Հեֆթիես դարպասի 42 հասցեի բնակելի համալիր՝ «Heftyeterrassen» -ի բեկումնալից հաջողությունից հետո, նա շարունակել է նախագծել մի շարք խոշոր վիլլաներ, ինչպես նաև հիվանդանոցային և ուսանողական շինություններ կանանց համար։


== Կարիերա ==
Նրա առաջին հայտնի աշխատանքներն էին 1902-ին թվագրված Frønsvollenin -ը Նորդմարկայում, ծխախոտային մագնատ Նիկոլայ Անդրեսենի համար։ Նրա հաջորդ աշխատանքը 1903 թվականի, պրոֆեսոր Թեոդոր Ֆրյոլիի՝ Ասքերում գտնվող ամառանոցն է։ Այս երկու տներն էլ նախագծել է, նախքան իր մասնավոր գրասենյակի բացումը։ 1910 թվականին, Ասքերում գտնվող Հվալ ֆերմայում, սեփականատեր Վիլհելմ Ռոդեի համար նախագծել է գլխավոր շինությունը։ 1912 թվականին նախագծել է վիլլա՝ Աքերի Trosterudveien 10 հասցեում Լիլ և Նիլս Ռոդենի համար։ Գրեթե նույն ժամանակաշրջանում է նախագծել Օսլոի Nobels gate 10 և Fritzners gate 4 փողոցների վիլլաները:
1912 թվականի Ճարտարապետական մրցույթում առաջին մրցանակ է ստացել Օսլոյում գտնվող Heftyeterrassen համալիրի համար, որից էլ սկսել է վերընթաց հաջողությունները:


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Wenche Findal, Mindretallets mangfold.­ Kvinner i norsk arkitekturhistorie, Abstrakt forlag, 2003.
Wenche Findal, «Lilla Hansen», I: Norsk biografisk leksikon, 2002


== Արտաքին հղումներ ==
Lilla Hansen – utdypning (NBL-artikkel)
Et lyst hjørne, Osloby, 6. april 2014 Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine.
Չիկլանա դե Սեգուրա (քաղաք)

Չիկլանա դե Սեգուրա (իսպ.՝ Chiclana de Segura), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Խաեն պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Էլ-Կոնդատո-դե-Խաեն շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 233,7 կմ²2։ Բնակչությունը՝ 1195 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 128 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Página turística de Chiclana de Segura Archived 2006-08-14 at the Wayback Machine.
Theme from Mahogany (Do You Know Where You’re Going To)

«Theme from Mahogany (Do You Know Where You’re Going To)»,  երգ, որը գրվել է Մայքլ Մասսերի և Ջերի Գոֆինի կողմից։ Առաջին անգամ ձայնագրվել է 1973 թվականին ամերիկացի երգչուհի Թելմա Հյուսթոնի կողմից, սակայն երգին հատուկ ժողովրդականություն է բերել Դայանա Ռոսի կատարումը «Կարմրափայտ ծառ» ֆիլմի համար 1975 թվականին։
Ռոսի կատարմամբ երգը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը Billboard Hot 100 և Adult Contemporary հիթ-շքերթներում, ինչպես նաև առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի որպես ֆիլմի լավագույն երգ։


== Հիթ-շքերթներ ==


=== Շաբաթական հիթ-շքերթներ ===
Illegal chart entered Canadatopsingles|4

Illegal chart entered Canadaadultcontemporary|3


=== Տարեկան հիթ-շքերթներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Եդեմից դեպի արևելք

«Եդեմից դեպի արևելք» (անգլ.՝ East of Eden)՝  Ջոն Ստայնբեքի 1952 թվականի սեպտեմբերին հրատարակված վեպը։ «Եդեմից դեպի արևելք»-ը հաճախ համարում են Ստայնբեքի ամենահավակնոտ ստեղծագործությունը, այստեղ հեղինակը պատմում է երկու ընտանիքների՝ Թրասքների և Համիլտոնների, խառը մանրամասների մասին։
Վեպը նախապես հղված էր հեղինակի որդիներին՝ Թոմին ու Ջոնին։ Ստայնբեքը ուզում էր մանրամասն նկարագրել Սալինաս Վալին, նրա վայրերը, ձայներն ու հոտերը։ Կարծիք կա, թե վեպում նկարագրված Համիլտոնների ընտանիքի համար հիմք է ծառայել իրական Սեմուել Համիլտոնի ընտանիքը, ով մորական կողմից Ստայնբեքի պապն էր (անգլ.)։ Բացի այդ վեպում որպես երկրորդական կերպար հանդես է գալիս Ջոն Ստայնբեքը։
Ըստ Ստայնբեքի երրորդ կինը՝ Էլայնը, Ջոն Ստայնբեքը այս վեպը համարել է իր լավագույն ստեղծագործությունը (լատ.՝ magnum opus)։ Ինքը՝ Ջոն Ստայնբեքը '«Եդեմից դեպի արևելք»-ի մասին ասել է՝

«Եդեմից դեպի արևելք» վեպի երկրորդ մասը էկրանավորել է Էլիա Կազանը 1955 թվականին։


== Ստեղծման պատմություն ==
Վեպը գրելու ընթացքում Ստայնբեքը դիտարկել է տարբեր վերնագրեր՝ որոնցից էին «Սալինաս Վալի»-ն, նախապես ընտրված աշխատանքային վերնագիրը, «Իմ հովիտը», որը հայտնվեց, երբ մի բիզնեսմեն առաջարկեց վեպի անունը ավելի համապիտանի սարքել, «Հովտի ճանապարհին», «Կայենի նշանը» տարբերակ, որը հայտնվել է, երբ հեղինակը մտցրել է որոշ ավետարանից թեմաների ակնարկներ։ Եվ միայն այս բոլորից հետո վերջնական անունը ընտրվել է «Եդեմից դեպի արևելք» տարբերակը։
Վեպում արծածվում են բարոյազրկության, գթասրտության, սիրո, պայքարի, ճանաչման պայքարի, վեհության, ինքնակործանման թեմաները։ Հատուկ ուշադրությսւն է տրամադրվել մեղքի և ազատության թեմաներին։ Վեպի գրելուց Ատայնբեքը նեշնչվել է Ծննդոց գրքի չորրորդ գլխից, որտեղ ներկայացված է Կայենի և Աբելի պատմությունը։ Բացի այդ Ստայնբեքը վեպի հերոսների անունների հարցում էլի է հենվել Կայենի և Աբելի պատմությանը, նրանց անունների նմանությամբ հերոսների անուններն են Կարլ և Ադամ, Քեյլեբ և Արոն, Քեթի Էյմս (բոլորը սկսում են Ա (անգլ.՝ A) կամ Կ (անգլ.՝ C տառերով)։
Վեպը առաջին անգամ՝ 1952 թվականին հրատարակել է «Viking Press» հրատարակչությունը։ Առաջին հրատարակությունը երկու թողարկում է ունեցել՝ 1500 օրինակը Ստայնբեքի ստորագրությամբ, մնացածը առանց։ Ամեն տարի վաճառվում է գրքի 50000 օրինակ։ Այն բեսթսելերների ցանկում երկրորդ տեղում տեղում է գտնվում։


== Քննադատություն ==
Սկզբում գրաքննադատները սառն են ընդունել վեպը։ Այն համարվել է դաժան և անհամոզիչ, հատկապես Աստվածաշնչի հետ զուգահեռներ ունեցող հատվածներում։ Չնայած սրան 1962 թվականին՝ լույս տեսնելուց մի քանի ամիս անց գիրքը բեսթսելեր է դարձել։ Այժմ նա համարվում է Ստեյնբեքի լավագույն գործերից մեկը։


== Գրականություն ==
Govoni, Mark W. «Symbols for the Wordlessness': The Original Manuscript of East of Eden.» Steinbeck Quarterly14.01-02 (Winter/Spring 1981): 14-23 (անգլ.)
McDaniel, Barbara. "Alienation in East of Eden: 'The Chart of the Soul'. Steinbeck Quarterly14.01-02 (Winter/Spring 1981): 32-39(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոսյոլովկա (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսյոլովկաՆովոսյոլովկա (ուկրաիներեն՝ Новоселівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսյոլովկա գյուղում բնակվում էր 754 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աննա Մարիա Սիքլյուկա

Աննա Մարիա Սիքլյուկա (անգլ.՝ Anna-Maria Sieklucka, մայիսի 31, 1992(1992-05-31), Լյուբլին), լեհ դերասանուհի և երգչուհի, առավել հայտնի է 2020 թվականին թողարկված «365 օր» էրոտիկ ռոմանտիկ դրամայում Լաուրա Բելի դերով։


== Կենսագրություն ==
Սիքլյուկան ծնվել է Լյուբլինում` Արևելյան Լեհաստանի ամենամեծ քաղաքում։ Նրա հայրը իրավաբան է։ Սովորել է Ստանիսլավ Վիսպյանի անվան արվեստի ակադեմիայի թատերական ֆակուլտետում և ավարտել է այն 2018 թվականին։ Ազատ տիրապետում է լեհերենին, անգլերենին, ֆրանսերենին և գերմաներենին։


== Կարիերա ==
2019 թվականի հոկտեմբերին ստացել է Աննա Գրաբեկի դերը, լեհական «Na dobre i na złe» հեռուստասերիալում նկարահանվելու համար։ Նրան մեծ հայտնիություն է բերել Լաուրա Բելի դերը Միքել Մորոնեի հետ «365 օր» էրոտիկ ռոմանտիկ դրամայում, որի պրեմիերան Նեթֆլիքսում կայացել է 2020 թվականի հունիսին։ Ֆիլմի սցենարը կարդալուց հետո դերասանուհին հրաժարվել է նկարահանվել ֆիլմում, սակայն հետո մտափոխվել է։


== Անձնական կյանք ==
Տվյալ պահին Սիքլյուկան հարաբերությունների մեջ է թատերական ռեժիսոր Լուկաշ Վիթ Միխայլովսկու հետ, որը 18 տարով մեծ է նրանից։ Զույգը ապրում է Վարշավայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլ Բարնովի

Վասիլի Զաքարի Բարնովի (վրաց.՝ ვასილ ბარნოვი, մայիսի 22 (հունիսի 3), 1856, Կոդա, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 4, 1934(1934-11-04), Թիֆլիս, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Շուա (Միջին) Քարթլիի Կոդա գյուղում։ Սովորել է Թիֆլիսի հոգևոր ուսումնարանում, ապա նույնատիպ սեմինարիայում, որի դասընթացն ավարտել է 1877 թվականին։ 1878-1882 թվականներին ուսանել է Մոսկվայի հոգևոր ակադեմիայի պատմության բաժնում և ստացել մագիստրոսի կոչում։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո զբաղվել է ուսուցչությամբ։ Սկսած 19-րդ դարի 90-ականներից վրաց մամուլում և առանձին գրքերով լույս են տեսել նրա պատմվածքները, որոնց հաջորդել են վիպակներն ու վեպերը։ Վերջիններից որոշակի արժեք են «Իսանիի արշալույսը» (1901), «Անհետացող լուսապսակները» (1913), «Նահատակված սերը» (1913), «Արմազի կործանումը» (1925), պատմվածքներից՝ «Մանրադրամը», «Վայ քեզ կորցնողին»-ը, «Օձի հաղթանակը»։
Բարնովը վախճանվել է 1934 թվականի նոյեմբերի 4-ին, թաղված է Մթածմինդայի՝ վրաց գրողների և հասարակական գործիչների պանթեոնում։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին գիրքը («Իսանիի արշալույսը») տպագրվել է 1901 թվականինին։ «Հանգած ջահ» (1913 թվական), «Մեծ Մոուրավի» (1925 թվական), «Արմազիի անկումը» (1925 թվական) պատմավեպերում պատկերել է վրաց ժողովրդի ազատագրական պայքարը օտար նվաճողների դեմ։ Շարունակել է 19-րդ դարի  վրացական քննադատական ռեալիզմի ավանդույթները («Օձի հաղթանակը», 1919 թվական, «Հարսնացուի գոտին», )։ Գյուղական կյանքն է պատկերել «Ծուռ տանձենին» (1903 թվական), «Անանոյի բախտը» (1923 թվական) պատմվածքներում։ Ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում պատմական հարուստ տվյալներով, մարդու ներաշխարհի գունեղ վերարտադրությամբ, կուռ կառուցվածքով։


== Աղբյուրներ ==
Հրաչիկ Բայրամյան, Վրաց գրականությունը V-XIX դդ. գիրք Ա, Երևան, ԵՊՀ հրատարակչություն, 2007, էջ 304։
Սուրբ Նահատակաց եկեղեցի (այլ կիրառումներ)

Սուրբ Նահատակաց եկեղեցի անունը կարող է վերաբերել

Սուրբ Նահատակաց եկեղեցի՝ հայկական առաքելական եկեղեցի Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի Աղավնո գյուղում,
Սուրբ Նահատակաց եկեղեցի (Կուքի)
Սուրբ Նահատակաց եկեղեցի (Դավիթաշեն)
Սուրբ Նահատակաց եկեղեցի (Էնսինո, Կալիֆորնիա)
Զախարովո (այլ կիրառումներ)

Զախարովո, կարող է վերաբերել՝

Զախարովո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օդինցովսկի շրջանի կազմում։
Զախարովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Զախարովո - գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Զախարովսկի շրջանի կազմում։
Դակեր

Դակեր (լատ.՝ Daci, [[Միջազգային հնչյունական այբուբեն|[ˈd̪aːkiː]]]; հին հունարեն՝ Δάκοι, Δάοι, Δάκαι), հյուսիսային թրակիական ցեղերի խումբ։ Մ․ թ․ ա․ 1-ին հազարամյակի 2-րդ կեսին բնակվել են Դանուբի հյուսիսից մինչև Կարպատների ճյուղավորությունն ընդգրկող տարածքում (գլխավորապես այժմյան Տրանսիլվանիայում)։ Մ․ թ․ ա․ I դարի կեսին դակերը և նրանց ազգակից գետեները միավորվել են՝ իրենց ազդեցությունը տարածելով Դանուբի աջափնյա շրջանների և արևմտապոնտական հունական մի շարք քաղաքների վրա։ Շուտով այդ միությունը քայքայվել է, սակայն նորից հզորացել մ․ թ․ I դարի վերջին՝ Դեցեբալի ժամանակ։ Մ․ թ․ ա․ 1 - մ․ թ․ 1-ին դարերի ընթացքում հռոմեացիները արշավանքներ են ձեռնարկել դակերի դեմ։ Տրայանոսի ժամանակ, 101-102 և 105-106 թվականների պատերազմների հետևանքով դակերը կորցրել են իրենց անկախությունը, և երկիրը դարձել է հռոմեական պրովինցիա՝ Դակիա անունով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Даки / Маяк И. Л. // Григорьев — Динамика. — М. : Большая российская энциклопедия, 2007. — С. 246. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 8). — ISBN 978-5-85270-338-5.
Nandris, John The Dacian Iron Age – A Comment in a European Context(անգլ.) // Festschrift für Richard Pittioni zum siebzigsten Geburtstag : journal  / Friesinger, Herwig; Kerchler, Helga; Pittioni, Richard; Mitscha-Märheim, Herbert. — Vienna: Deuticke, 1976. — Т. 13. — № 13—14. — ISBN 978-3700544203. — ISSN 0003-8008.
Husovská, Ludmilá Slovakia: walking through centuries of cities and towns. — Príroda, 1998. — ISBN 978-8007010413
Herodotus։ Histories (grc) 
Fol Alexander (1996)։ «Thracians, Celts, Illyrians and Dacians»։  in de Laet Sigfried J.։ History of Humanity։ History of Humanity։ Volume 3: From the seventh century B.C. to the seventh century A.D.։ UNESCO։ ISBN 978-9231028120 
Crossland R.A., Boardman John (1982)։ Linguistic problems of the Balkan area in the late prehistoric and early Classical period։ The Cambridge Ancient History 3 (Part 1)։ CUP։ ISBN 978-0521224963 
Roesler Robert E. (1864)։ Das vorromische Dacien։ Academy, Wien, XLV 
Everitt Anthony (2010)։ Hadrian and the Triumph of Rome։ Random House Trade։ ISBN 978-0812978148 
Bunbury Edward Herbert (1979)։ A history of ancient geography among the Greeks and Romans: from the earliest ages till the fall of the Roman empire.։ London: Humanities Press International։ ISBN 978-9070265113 
Oltean Ioana Adina (2007)։ Dacia: landscape, colonisation and romanisation։ Routledge։ ISBN 978-0415412520 


== Արտաքին հղումներ ==

Dacian reenactor with falx
Dacian Enciclopedia
Սնկուր (գետակ)

Սնկուր (նախկինում՝ Սյունգուրան), գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Կարավգետի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Բերդաքար լեռան հարավարևելյան լանջերից և Ալվանք գյուղից 2,5 կմ արևմուտք միանում մայր գետին։ Երկարությունը 3,5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրբա (Նեմդայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուրբա (այլ կիրառումներ)Կուրբա (ռուս.՝ Курба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սլոբոդսկոյ շրջանում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նեմդա գետի ձախ ափին՝ 89 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է արևմտյան Մազուրինո գյուղի սահմանի մոտակայքում Պիժանսկի շրջանում, Պիժանկա գյուղից 26 կմ հարավ-արևելք։ Գետը հոսում է հարավ-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300412111100037396
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103739
Ավազանի կոդը — 10.01.03.004
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կրեսսիդա (արբանյակ)

Կրեսսիդա (անգլ.՝ Cressida), Ուրան մոլորակի արբանյակն է, հայտնաբերվել է «Վոյաջեր-2» ԱՄԿ-ի լուսանկարների վրա 1986 թվականի հունվարի 9-ին։ Այն սկզբում ստացել է S/1986 U 3 ժամանակավոր անվանում։ Հետագայում այն անվանվել է Շեքսպիրի Տրոիլոս և Կրեսիդա պիեսի հերոսուհու անունով։ Այն նույնպես անվանվում է Ուրան IX:
Կրեսսիդան պատկանում է Պորցիայի խմբին, որի մեջ նույնպես ներառված են Բիանկան, Դեզդեմոնան, Ջուլիետը, Պորցիան, Ռոզալինդան, Կուպիդոնը, Բելինդան և Պերդիտան։ Այս արբանյակները ունեն նման ուղեծրեր և ֆոտոմետրիկ առանձնահատկություններ։ Բացի նրա ուղեծրից, 41 կմ շառավղից, և 0,08 մեծությամբ երկրաչափական ալբեդոյից այս արբանյակի մասին այլևս ոչինչ հայտնի չէ։
Վոյաջեր-2 կայանի կատարած լուսանկարների վրա Կրեսսիդան երևում է որպես երկարուկ մարմին, որի հիմնական առանցքը ուղղված է դեպի Ուրանը։ Կրեսսիդայի երկարության և լայնության հարաբերությունը կազմում է 0,8 ± 0,3: Մակերևույթի գույնը գորշ է։
Կրեսսիդան կարող է բախվել Դեզդեմոնային մոտակա 100 միլիոն տարիների ընթացքում։


== Տես նաև ==
Ուրանի արբանյակներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կրեսսիդայի տվյալները Archived 2007-06-08 at the Wayback Machine. ՆԱՍԱ-ի Արեգակնային համակարգի հետազոտություների կայքում
Ուրանի հայտնի արբանյակները (Սքոթ Շեփարդ)
Կառլեն Պետրոսյան

Կառլեն Ռուբենի Պետրոսյան (հոկտեմբերի 13, 1959(1959-10-13), Հաթերք, Մարտակերտի շրջան, Արցախ), հայ քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Ծնվել է ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի Հաթերք գյուղում, 1959 թ. հոկտեմբերի 13-ին։ 1966 թ. ընդունվել և 1976 թ. ավարտել է Մարտակերտի Թեմիկ Ավթանդիլյանի անվան միջնակարգ դպրոցը։ 1981 թ. ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի մեքենաշինական ֆակուլտետը, գերազանցության դիպլոմով։ 1981 թվի նոյեմբերից մինչև 1984 թ. դեկտեմբերը աշխատել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, որպես ինժեներ, ապա՝ ստացիոնար ասպիրանտ։ Մոտ մեկ տարի՝ մինչև 1985 թ. սեպտեմբերի 1-ը ԵրՊԻ Գորիսի մասնաճյուղում լաբորատորիայի վարիչ էր։ Այնուհետև՝ մինչև 1996 թվականը նույն հաստատությունում աշխատել է որպես ասիստենտ, ապա՝ ավագ դասախոս, նաև՝ դեկանի պաշտոնակատար։ 1995 թ. օգոստոսի 20-ից հոկտեմբերի 28-ը աշխատել է ԼՂՀ Մարտակերտի» Գիտակ» ՊՓԲԸ-ի տնօրեն։ 1996-1998 թթ. ՌԴ Նովգորոդ քաղաքում մասնակցել է ոսկերչության դասընթացներին։ 1998 թ. նոյեմբերի 18-ից մինչև 2000 թ. մայիսի 16-ը ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի հարկային տեսչության պետն էր։ 2000 թ. մայիսի 16-ից 2001 թ. մայիսի 24-ը՝ ԼՂՀ հարկային պետական վարչության աշխատակազմի ղեկավար։ 2001 թ. մայիսի 24-ից նոյեմբերի 12-ը աշխատել է որպես Հարկային պետական վարչության առևտրի և սպասարկման ոլորտի բաժնի պետ, ապա մինչև նույն տարվա դեկտեմբերի 27-ը՝ Հարկային պետական վարչության պետի օգնական։
2001 թ. դեկտեմբերի 27-ից 2003 թ. փետրվարի 3-ը՝ Հարկային պետական վարչության մաքսային բաժնի պետի պաշտոնակատար էր։ 2003 թ. փետրվարի 3-ից մինչև օգոստոսի 4-ը աշխատել է որպես Հարկային պետական վարչության հայտարարագրման բաժնի պետ։ 2003 թ. նոյեմբերի 24-ից 2006 թ. հունվարի 17-ը՝ «Նաիրի» հանրախանութի տնօրեն։ ԼՂՀ կառավարության 2006 թ. հունվարի 17-ի թիվ 06 որոշմամբ նշանակվել է ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանի վարչակազմի ղեկավար և այդ պաշտոնում աշխատել մինչև 2007 թ. սեպտեմբերի 27-ը։ Նույն տարվա հոկտեմբերի 25-ին նշանակվել է ԼՂՀ վարչապետի վերահսկողական ծառայության պետ։ 2008 թ. հունվարի 7-ին ԼՂՀ նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ԼՂՀ Վերահսկիչ պալատի խորհրդի անդամ, որտեղ և պաշտոնավարել է մինչև 2009 թ. հունվարի 23-ը, ապա կրկին նշանակվել ԼՂՀ վարչապետի վերահսկողական ծառայության պետ։ 2009 թ. հունիսի 18-ին ԼՂՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է ԼՂՀ կառավարությանն առընթեր արտադրական ենթակառուցվածքների վարչության պետ։
ԼՂՀ նախագահի 2011 թ. մարտի 31-ի հրամանագրով նշանակվել է ԼՂՀ արտադրական ենթակառուցվածքների նախարար։
ԼՂՀ նախագահի 2012 թ. սեպտեմբերի 22-ի հրամանագրով նշանակվել է ԼՂՀ Կառավարությանն առընթեր անշարժ գույքի կադաստրի պետական կոմիտեի նախագահ։
Արցախյան շարժման և պատերազմի մասնակից է։ Հայաստանի Հանրապետության պաշտպանության նախարարության կողմից պարգևատրվել է «1992-1994 թթ. մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշանով (վկայական N001803)։ ՀՀ ԵԿՄ վարչության կողմից պարգևատրվել է «Հայաստանի երկրապահ» հուշամեդալով, իսկ ԼՂՀ պաշտպանության նախարարության կողմից պարգևատրվել է թանկարժեք նվերներով։
Գիտական երեք աշխատությունների հեղինակ է մետաղների կտրման տեսությունից։
2005 թվականից «Ազատ Հայրենիք» կուսակցության անդամ է։
Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։


== Արտաքին հղումներ ==
Բիզնես հարցազրույց, Կառլեն Պետրոսյան
Լեռնային Ղարաբաղում մեկնարկել են խորհրդարանական ընտրությունները
Զենիթային թնդանոթ

Զենիթային թնդանոթ, օդային նշանակետեր ոչնչացնող հրետանային զենք։
Գործածվում են 1914 թվականից։ XX դ․ 50-ական թթ․ զենիթայիև հրթիռայիև համալիրների (զենիթային կառավարվող հրթիռի, գործարկման տեղակայանքի, հայտնաբերման և նշանառման ռադիոլոկացիոն կայանի, կառավարման համակարգի, վերահսկիչ-չափիչ ապարատուրայի և տրանսպորտի միջոցների համախումբ) ի հայտ գալով կիրառություն են ստացել 2—4 փողանի, փոքր տրամաչափի (20—60 մմ) ավտոմատ ինքնագնաց զենիթային թնդանոթները, որոնք ունեն մինչն 90° ուղղաձիգ, 300° շրջանային գնդակոծում, արկի սկզբնական արագաձգությունը՝ 1 րոպեում 500 կրակոց։
Զդենեկ Զեման

Զդենեկ Զեման (չեխ․՝ Zdeněk Zeman, մայիսի 12, 1947(1947-05-12), Պրահա, Չեխոսլովակիա), չեխ մարզիչ, ունի նաև Իտալիայի քաղաքացիություն։ 2012 թվականի հունիսին դարձել է Ռոմայի գլխավոր մարզիչ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Լուիս Էնրիկեին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարջաշի

Բարջաշի (վրաց.՝ ბარჯაში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջան‎‎‎ում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(7821) 1991 AC

(7821) 1991 AC, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունվարի 8-ին Յոշիո Կուշիդայի և Օսամու Մուրամացուի կողմից Յացուգատակեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,88873 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8475 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9299 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1793,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,200745 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7821) 1991 AC աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)