armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աննա Թայլեր

Աննա Թայլեր (անգլ.՝ Anne Tyler, հոկտեմբերի 25, 1941(1941-10-25)[…], Մինեապոլիս, Մինեսոտա, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող։ 1989 թվականին Պուլիտցերիան մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Աննա Թայլերը ծնվել է Մինեսոտայում քվակերների ընտանիքում։ Իր ծնողների և երեք կրտսեր եղբայրների հետ նա անցկացրել է իր մանկությունը՝ ապրելով միջին Արևմուտքում և հարավում գտնվող քվակերական տարբեր համայնքներում։ Վեցից տասնմեկ տարեկանում նա և իր ընտանիքն ապրում էին Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Էշվիլ քաղաքից հյուսիս-արևմուտքում։ 
Մինչև 11 տարեկան նա դպրոց չի հաճախել, կոմունայի երեխաները արվեստի, աշխատանքի և խոհարարության դասերի են հաճախել։
Յոթ տարեկանում Աննան սկսել է պատմություններ գրել։ 16 տարեկանում դպրոցն ավարտելուց հետո նա ընդունվել է Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Դյուրհեմ նահանգի Դյուկ համալսարան։ 
Նա ավարտել է Դյուկի համալսարանը ուսումնասիրելով ռուսաց լեզու, պատմություն և գրականություն առարկաները և մասնագիտացել դրանց մեջ, դարձել է Phi Beta Kappa եղբայրության անդամ և 1961 թվականին ստացել է արվեստի բակալավրի կրթություն։ 1963 թվականին ամուսնացել է իրանական ծագում ունեցող հոգեբույժ Թագ Մուդարիսիի հետ, նրանք ունեցել են երկու դուստր։ 


== Ստեղծագործություններ ==
Աննա Թայլերը տպագրվել է Դյուկի համալսարանի ամսագրում և երկու անգամ արժանացել է Աննա Ֆլեթչերի մրցանակին «Լաուրա» և «Սրբերը Կեսարի տանը» պատմվածքների համար։ Աշխատելով գրադարանում Թայլերը շարունակել է գրել պատմություններ, որոնք տպագրվել են The New Yorker, The Saturday Evening Post և Harpers ամսագրերում։ Նրա առաջին վեպը «Եթե առավոտը մի օր գա» հրապարակվել է 1964 թվականին։ 1965 թվականից մինչև 1970 թվականն  ընկած ժամանակահատվածում Աննան զբաղվել է դուստրերի դաստիարակությամբ և ժամանակաորապես հրաժարվել է  պարբերականների համար գրական հոդվածներ  հրապարակելուց։ 1970 թվականին նորից սկսեց գրել և 1974 թվականին հրատարակել է ևս երեք վեպ ՝ - «A Slipping-Down Life»,  «The Clock Winder» և «Celestial Navigation»։
Նրա վեպը «Ճաշ ռեստորանում» Պուլիտցերյան մրցանակի եզրափակչում էր։ Նրա տասներորդ վեպը՝ «Պատահական զբոսաշրջիկը» 1985 թվականին արժանացավ քննադատների կողմից  մրցանակի, իսկ 1986 թվականին Պուլիցերյան մրցանակի եզրափակիչին։ Այն նկարահանվել է 1988 թվականին Ուիլյամ Հարտի և Գինա Դեվիսի մասնակցությամբ։
Նրա 11-րդ վեպը՝ «Շնչառության դասերը» 1989 թվականին Պուլիտցերյան մրցանակ է ստացել գեղարվեստական գրականության համար և դարձել Time շաբաթաթերթի տարվա գիրք։ 
Պուլիտցերյան մրցանակ ստանալուց հետո Թայլերը բազմաթիվ վեպեր է գրել, որոնք ջերմորեն ընդունվել են հանրության կողմից։ Դրանցից մի քանիսը էկրանավորվել են (Շնչառական դասեր 1994, Saint Maybe է 1998, կյանքը և երկրային ցանկությունները 1999, երբ մենք էինք չափահաս 2004)։


== Մատենագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նադբուգսկոե

Նադբուգսկոե (ուկրաիներեն՝ Надбузьке), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1981 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նադբուգսկոե ավանում բնակվում էր 949 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9241 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Քվենատկոցա

Քվենատկոցա (վրաց.՝ ქვენატკოცა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 640 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 13 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 2359 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(6381) Տոյամա

(6381) Տոյամա (անգլ.՝ Toyama), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի փետրվարի 21-ին Տեցույա Ֆուջիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,258216 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0036 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5128 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1239,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29044 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6381) Տոյամա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սեկունդակորդ

Սեկունդակորդ, ակորդ, որը բաղկացած է չորս հնչյուններից, սեպտակորդի երրորդ շրջվածքը՝ հիմքում սեպտիմա։ Անվանակոչված է ակորդի ներքևում գտնվող սեկունդա ինտերվալի անվամբ։ Լուծվում է տոնիկական սեքստակորդի տոնայնության մեջ, որտեղ կառուցված է ակորդը՝ տոնիկայի կրկնապատկմամբ։
Կրճատ կերպով սեկունդակորդը նշանակվում է այն տառով, որը ցույց է տալիս ակորդը տեսակը կամ նրա լադային դիրքը և 2 թվով, օրինակ, դոմինանտային սեկունդակորդը նշանակվում է որպես D2։
Դո մաժորում սեկունդակորդի օրինակ է՝ ֆա — սոլ — սի — ռե։


== Ծանոթագրություններ ==
Destroyer of Worlds

Destroyer of Worlds, շվեդական Bathory խմբի ալբոմը, թողարկվել է 2001 թվականին։


== Ալբոմի մասին ==
Ասում են, որ ալբոմն իր անվանումը ստացել է ատոմային ռումբի հեղինակ Օպենհեյմերի հայտնի խոսքից՝ «Ահա ես դարձա Մահը, աշխարհի կործանիչը»։


== Երգացանկ ==
«Lake of Fire» -5:43
«Destroyer of Worlds» -4:51
«Ode» -6:27
«Bleeding» -3:55
«Pestilence» -6:50
«109» -3:36
«Death from Above» -4:35
«Krom» -2:50
«Liberty & Justice» -3:52
«Kill Kill Kill» -3:09
«Sudden Death» -3:19
«White Bones» -8:35
«Day of Wrath» -8:15


== Մասնակիցներ ==
Քուորթոն - Կիթառ, վոկալ, բաս, հարվածային, թմբուկ
Անանուն (աղբյուր, Հարթաշեն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անանուն (այլ կիրառումներ)Անանուն, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Շիրակի մարզի Հարթաշեն գյուղի դպրոցից 1.8 կմ հյուսիս-արևելք, ծովի մակարդակից 2180 մ բարձրության վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Մանուել Ալեգրե

Մանուել Ալեգրե դի Մելու Դուարտե (պորտ․՝ Manuel Alegre de Melo Duarte, մայիսի 12, 1936(1936-05-12), Ագեդա), պորտուգալացի բանաստեղծ, արձակագիր և քաղաքական գործիչ։ Երիտասարդ տարիներին անդամագրվել է Պորտուգալիայի կոմունիստական կուսակցությանը, սակայն խորհրդային զորքերի՝ 1968 թվականին Չեխոսլովակիա մտնելուց հետո դուրս է եկել կոմկուսից։ Հետագայում դարձել է սոցիալիստական կուսակցության անդամ։ Երկու անգամ՝ 2006 և 2011 թվականներին, այդ կուսակցության կողմից առաջադրվել է որպես Պորտուգալիայի նախագահի թեկնածու, սակայն հաղթանակի չի կարողացել հասնել՝ հավաքելով քվեների ընդամենը 19,74-20,74 տոկոսը։ 2017 թվականին Մանուել Ալեգրեին շնորհվել է Կամոենսի անվան գրական հեղինակավոր մրցանակ։ Նա պորտուգալական Մեծ խաչի և Ազատության շքանշանների ասպետ է։ 2005 թվականին Կոիմբրայում նրա պատվին հուշարձան է կանգնեցվել։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կոիմբրայի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, այնտեղ սովորելիս էլ կատարել է բանաստեղծական իր առաջին փորձերը։ Ծառայել է Ազորյան կղզիներում և Անգոլայում, որտեղ որոշ ժամանակ կալանավորվել է զինվորականների ապստամբությանը մասնակցելու պատճառով։ Պորտուգալիայում Սալազարի բռնապետական իշխանության տարիներին արտագաղթել է Ալժիր, որտեղ աշխատել է «Voz da Liberdade» անկախ ռադիոկայանի խմբագրությունում։ 1974 թվականի «մեխակների հեղափոխությունից» հետո վերադարձել է հայրենի Պորտուգալիա, անդամագրվել սոցիալիստական կուսակցությանը, որի ցուցակով էլ մշտապես ընտրվել է երկրի խորհրդարանի պատգամավոր։
Մանուել Ալեգրեի մի շարք բանաստեղծություններ Պորտուգալիայում սիրված ու տարածված երգերի տեքստեր են դարձել։


== Մատենագրություն ==


=== Բանաստեղծական ժողովածուներ ===
1965 - Praça da Canção
1967 - O Canto e as Armas
1971 - Um Barco para Ítaca
1976 - Coisa Amar (Coisas do Mar)
1979 - Nova do Achamento
1981 - Atlântico
1983 - Babilónia
1984 - Chegar Aqui
1984 - Aicha Conticha
1991 - A Rosa e o Compasso
1992 - Com que Pena - Vinte Poemas para Camões
1993 - Sonetos do Obscuro Quê
1995 - Coimbra Nunca Vista
1996 - As Naus de Verde Pinho
1996 - Alentejo e Ninguém
1997 - Che
1998 - Pico
1998 - Senhora das Tempestades
2001 - Livro do Português Errante
2008 - Nambuangongo, Meu Amor
2008 - Sete Partidas


=== Արձակ ստեղծագործություններ ===
1989 - Jornada de África
1989 - O Homem do País Azul
1995 - Alma
1997 - Contra a Corrente
1998 - A Terceira Rosa
1999 - Uma Carga de Cavalaria
2002 - Arte de Marear
2002 - Cão Como Nós
2003 - Um Velho em Arzila
2003 - Rafael
2005 - O Quadrado


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կայք Archived 2010-10-13 at the Wayback Machine.
Ստեղծագործությունները
Նիկոս Լիբերոպուլոս

Նիկոլաոս Լիբերոպուլոս (հուն․՝ Νίκος Λυμπερόπουλος, օգոստոսի 4, 1975(1975-08-04)[…], Filiatra, Trifylia Municipality, Messenia Regional Unit, Պելոպոնես), հույն ֆուտբոլիստ, հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==
Նիկոս Լիբերպուլոսը Պելոպոնեսում ծնված ամենահայտնի ֆուտբոլիստներից մեկն է։ Կարիերան սկսել է «Էրանի Ֆիլատրոն» ակումբում, իսկ 1994 թվականին տեղափոխվել է «Կալամատու» ակումբ։ 1996 թվականին հիացնելով «Պանաթինաիկոս» ակումբի անդամերին՝ Լիբերոպուլոսը տեղափոխվել է մայրաքաղաք։ Իր նոր ակումբի հետ հասել է մինչև չեմպիոնների լիգայի կիսաեզրափակիչ փուլ։ Իտալական ակումբները հետաքրքրություն են ցուցաբերել խաղացողի նկատմամբ (հիմնականում «Յուվենտուսը» և «Վերոնա»), բայց նա մնացել է Աթենքում՝ հավատարմություն ցուցաբերելով «Պանաթինաիկոսին»։ 2003 թվականին Լիբերոպուլոսը կոնֆլիկտ է ունեցել ղեկավարության հետ պայմանագրի պայմանների շուրջ, որի արդյունքում նա հեռացել է ակումբից։ Նիկոսը առաջարկներ ուներ «Օլիմպիակոս» և «Մարսել» թիմերից, սակայն արդյունքում ընտրել է Աթենքի «ԱԵԿ» ակումբը, որտեղ միանգամից դարձել է հայտնի խաղացող և թիմի ավագ։ 2007 թվականին հարձակվողին ցանկացել է գնել գերմանական «Նյուրնբերգ»-ը, սակայն ակումբի նախագահը հրապարակավ հրաժարվել է վաճառել իր թիմի լավագույն խաղացողին։
2008 թվականի հուլիսի 13-ին հայտարարվել է Լիբերոպուլոսի անցման մասին դեպի գերմանական Բունդեսլիգայի «Այնտրախտ» թիմը Մայնի Ֆրանկֆուրտից, որի հետ ֆուտբոլիստը կնքել է երկամյա պայմանագիր։
2010 թվականի հուլիսի 1-ին տեղափոխվել է «ԱԵԿ», որի հետ ստորագրել է մեկամյա պայմանագիր։


== Թիմային կարիերա ==
Լիբերոպուլոսն ազգային հավաքականի կազմում խաղում է 1996 թվականից։ Թիմում հայտնի է որպես «ջոկեռ»՝ փոխարինման դուրս գալով խաղի վերջին քառորդում ու վճռական գոլեր խփելով։


== Ձեռքբերումներ ==
Թիմային«Էրանի Ֆիլատրոն»

Հունական չորրորդ դիվիզիոնի հաղթող, 1993 թվական«Կալամատա»

Հունական երկրորդ դիվիզիոնի հաղթող, 1995 թվական«ԱԵԿ»

Հունական գավաթակիր, 2011 թվականԱնձնականՀունաստանի ազգային առաջնության լավագույն խաղացող, 2000, 2006, 2007 թվական
Հունաստանի առաջնության լավագույն ռմբարկու, 2003, 2007 թվական


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Ֆուտբոլիստի էջը worldfootball.net կայքում(անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Միիսակյուլա (գյուղ, Պայուսի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիիսակյուլաՄիիսակյուլա (էստ․՝ Mõisaküla), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պայուսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 22 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆլոկի Վիլգերդարսոն

Ֆլոկի Վիլգերդարսոն (իսլ.՝ Flóki Vilgerðarson; ապրել է X-րդ դարում), նորվեգական ծովագնաց և հետազոտող, ով առաջինն է ոտք դրել Իսլանդիա։ Իսլանդա բնակավայր մասին գրքում նրան անվանում են «մեծագույն վիկինգ» .


== Ճանապարհորդություն ==
Ֆլոկին գիտեր կղզու մասին, որը գտնվում էր արևմուտքում և որոշում է այցելել այնտեղ։ Նա ընտանիքի հետ ճանապարհ է ընկնում, նրան ճանապարհը ցույց էին տալիս Նորվեգիայում օծված երեք ագռավներ, առաջին անգամ նա բաց է թողնում նրանաց հասկանալու համար թե որտեղ է ցամաքը, սակայն վերադառնում են միայն երկուսը։ Սրա շնորհիվ էր, որ նա ստացավ Ագռավ Ֆլոկի (իսլ.՝ Hrafna-Flóki) անունը։ Նա ափ է իջել Ֆարերյան կղզիներում, որտեղ էլ աղջկան ամուսնության է տվել։
Նա Գարդարին մոտեցել է արևելքից։ Նորվեգացինները կանգ առան մի տեղում, որը հետագայում պետք է կոչվեր Ֆորդոմի Լիճ։ Այստեղ շատ ձկներ կային և նորվեգացինները սկսեցին զբաղվել ձկնորսությամբ, ինչի պատճառաով չհավաքեցին բավականաչափ խոտ։ Ձմռանը նրանց անասունները սատկեցին։ Գարնանը նույնպես ցուրտ էր։ Ֆլոկին բարձրացավ լեռան գագաթներից մեկը և այնտեղից տեսավ դեպի հյուսիս, որը ձաձկված էր լողացաող սառուցներով։ Որն էլ պատճառ հանդիսացավ, որ կղզին կոչվի Իսլանդիա՝ Սառույցի կղզի։ Ինչպես նաև Իսլանդիա բնակավայրի մասի գրված գրքում հանդիպում է «Գարդարի կղզի» անունը, անունը առաջացել է մեկ ուրիշ վիկինգի անունից, Գարդար Սվավարսոն։
Ֆլոկի որոշել էր վերադառնալ տուն հենց այդ ամառ, սակայն 
չհասցրեց նավակել մյուս կղզի։ Նա Նորվեգիա այցելեց մյուս ամառ և վերադառնալով ասեց, որ նոր երկիրը վատն է։ Նրա գրիչներից մեկը Հերոլվը գրաեց այնպես ինչպես ասում էր Ֆլոկին։ Իսկ մյուսը ՝ Տորոլվը պատմեց, որ իբր թե այնտեղ կարագ է հոսում է, որի համար նա ստացավ Տորոլո Կարագ մականունը։


== Տեսեք նաև ==
Գարդար Սվավարսոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ֆլոկի, նորվեգական ծովագնաց»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Բոլշևո (այլ կիրառումներ)

Բոլշևո, կարող է վերաբերել՝

Բոլշևո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բոլշևո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բուզովարովո

Բուզովարովո (ուկրաիներեն՝ Бузоварове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վեսելինովոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Դանիլկով Զարազ, Բեզուվարովո։
2001 թվականի տվյալներով Բուզովարովո գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,321 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կորրերի թանգարան

Կորրերի քաղաքային թանգարան (իտալերեն՝ Museo Civico Correr), գեղարվեստի թանգարան Վենետիկում, որտեղ ներկայացվել են ավանդական վենետիկյան կյանքի տարբեր կողմերը, Վենետիկի հանրապետության գոյատևման վերջին շրջանը։
Թանգարանը գտնվում է Պրոկուրացիի նապոլեոնյան կողմում՝ Սուրբ Մարկոսի հրապարակում, սուրբ Մարկոսի տաճարի դիմաց։ Թանգարանը հիմնադրվել է 1830 թվականին՝ վենետիկցի Թեոդորո Կորրերի շնորհիվ (1750—1830), ով քաղաքին է կտակել բնանկարների և դեկորատիվ-կիրառական արվեստի իր հին իրերի ամենաթանկ հավաքածուն։
Նապոլեոնի կողաշենքը միավորում է Հին և Նոր պրոկուրացիաները, սակայն ամբողջովին չի համադրվում ընդհանուր տեսքի հետ։ Մինչև 1807 թվականը այդ վայրում եկեղեցի է եղել, որը քանդել են, որպեսզի Նապոլեոնի նստավայրն ամբողջացնեն նոր շքամուտքով (ճարտարապետ Ջուզեպպե Սալի)։
Ներկայումս թանգարանում ցուցադրված են երեք տարբեր հավաքածուներ։ Կանալետտոյի դպրոցի կողմից կազմված վեդուտները, Վենետիկի պատմական տեսարանները և փաստաթղթերը Թեոդորո Կորրերայի ցուցանմուշների մասն են կազմում և պատմում են քաղաքի պատմության տարբեր փուլերի մասին։ Թանգարանային այս հավաքածուն ներառում է նաև վանքապատկան գրքեր, շքեղ հանդերձանք, մետաղադրամներ և կնիքներ, ինչպես նաև պատմական զենքեր։
Թանգարանային ֆոնդի երկրորդ բաժնում ցուցադրվում է պատկերասրահը, որում ընդգրկված են վենետիկյան դպրոցի ժանրային ստեղծագործությունների մի ամբողջ շարք. Պիետրո Լոնգիի վրձնին պատկանող վենետիկյան դիմակահանդեսի դրվագները և Կարպաչչոյի «Երկու վենետիկուհիներ» նկարը, որը XIX դարում սխալմամբ համարել են կուրտիզանուհիների նկար։
Կորրերի թանգարանի երրորդ հավաքածուն ցուցադրվում է թանգարանի կազմում ընդգրկված Ռիզորջիմենտո (իտալերեն՝ Museo del Risorgimento e dell'Ottocento Veneziano) թանգարանում, որտեղ այցելուները կարող են տեսնել պատմական նկարներ, հագուստ, փաստաթղթեր և փորագրություններ, որոնք փաստացի վկայություններ են Վենետիկի անկումից մինչև XIX դարի իրադարձությունների վերաբերյալ, երբ Վենետիկը միացել է Իտալիային։


== Գրականություն ==
Thorsten Droste: Venedig — DuMont Kunst-Reiseführer; DuMont Buchverlag, Köln 1996, ISBN 3-7701-3582-2, S. 313.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ(անգլ.)
Մոլի Ռինգուոլդ

Մոլի Ռինգուոլդ (անգլ.՝ Molly Kathleen Ringwald, փետրվարի 18, 1968(1968-02-18)[…], Roseville, Կալիֆոռնիա ), ամերիկացի դերասանուհի, երգչուհի և բանաստեղծուհի։ Հայտնի է դարձել 1980 թվականին Ջոն Հյուզի հետ աշխատակցելով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ռոզվիլ քաղաքում, որը գտնվում է Սակրամենտոյից ոչ հեռու` Կալիֆոռնիա նահանգում։ Նրա մայրը՝ Ադել Էդիտը, տնային տնտեսուհի է և խոհարար, իսկ հայրը՝ Ռոբերտ Սքոթ Ռինգուոլդը, կույր ջազ դաշնակահար։ Մոլին ունի նաև քույր և եղբայր՝ Քելին և Էլիսաբեթը։


== Դերասանական կարիերա ==
Դերասանական կարիերան սկսել է հինգ տարեկանում՝ հանդես գալով «Ալիսը Հրաշքների աշխարհում» ներկայացումում։ Իսկ հաջորդ տարում ձայնագրել է դիքսլենդ ոճում «I Wanna Be Loved by You» ալբոմը՝ հոր և  նրա խմբի՝ «Fulton Street Jazz Band»-ի հետ։
Ավելի ուշ Մոլին հայտնվել է տեղական հեռուստատեսության գովազդներում, իսկ 1979 թվականին նկարահանվել է «Տարբեր հարվածներ» հեռուստասերիալի էպիզոդներում։ Նրա կարիերայի հաջորդ քայլը եղել է «Կյանքի ճշմարտություն» հեռուստատեսային շոուն։ 1984 թվականին կայացել է նրա առաջին լուրջ դերը Ջոն Հյուզի «16 մոմ» ֆիլմում, որի համար հաջորդ տարի նա ստացել է մրցանակ «Լավագույն կանացի դեր կատակերգությունում կամ դրամայում»։
Հաջորդ ֆիլմերում նկարահանվել է մյուս հայտնի դերասանների հետ՝ Էմիլիո Էստևես, Նելսոն Ջադ, Էնտոնի Մայքլ Հոլ և Ռոբերտ Դաունի (կրտսեր)-ի և ուրիշներ։ Ջոն Հյուզի ֆիլմերում մի շարք դերերից հետո շատերը կարծում էին, որ Մոլին նրա սիրելի դերասանուհին է, բայց 1987 թվականին Ռինգուոլդը հրաժարվում է «Ինչ-որ հրաշալի բան» ֆիլմի գլխավոր դերից։
1990 թվականներին Մոլին դառնում է ավելի քիչ հայտնի․ դա կապված էր այն հանգամանքի հետ, որ նա գրեթե չէր հայտնվում խոշոր պատկերներում և նախընտրում էր նկարահանվել սերիալներում և քիչ հայտնի ֆիլմերում։


== Անձնական կյանք ==
1999 թվականի հուլիսի 28-ին Ռինգուոլդը ամուսնացել է ֆրանսիացի գրող Բալեր Լամեների հետ։ Նրանք բաժանվել են 2002 թվականին։ 2007 թվականից Ռինգուոլդը ամուսնացած է խմբագիր և հունական ծագմամբ գրող Փանիո Գինոպուլուսի հետ։ Նրանք ունեն դուստր, որի անունը Մատիլդա Էրենի է (ծնվել է 2003 թվականին) և երվորյակներ՝ դուստր՝ Ադելը, և որդին՝ Ռոմանը (ծնվել են 2009 թվականին)։ Նրա հղիությունը ներառվել է «Ծնողներից գաղտնի» սերիալի սյուժեում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լրաբեր (այլ կիրառումներ)

Լրաբեր, կարող է վերաբերել՝

Լրաբեր - շաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել 1908-1909 թվականին, Աստրախանում
Լրաբեր - հասարակական֊քաղաքական շաբաթաթերթ (սկզբում՝ երկօրյա, ապա՝ եռօրյա)։ Ստեղծվել է Ամերիկահայ առաջադիմական միության նախաձեռնուությամբ։ Լույս է տեսել 1938 թվականից, Նյու Յորքում, 1979 թվականից՝ Լոս Անջելեսում՝ հայերեն և անգլերեն
Սլիդրեխտ

Սլիդրեխտ (հոլ.՝ Sliedrecht ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 12,78 կմ² է, բնակչությունը՝ 23.723 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.700 եվրո է։
Սյուզաննա Օշեդե

Սյուզաննա Օշեդե (ֆր.՝ Suzanne Hoschedé, նոյեմբերի 29, 1868(1868-11-29), Փարիզի 10-րդ շրջան, Փարիզ - փետրվար 1899, Ժիվերնի), ֆրանսիացի իմպրեսիոնիստ նկարիչ Կլոդ Մոնեի խորթ աղջիկը և սիրելի մոդելը, ամերիկացի նկարիչ Թեոդոր Բաթլերի կինը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել  1864 թվականին Ֆրանսիայում։ Եղել է Էրնեստ և Ալիսա Օշեդեների ընտանիքի ավագ երեխան։
Ընտանիքում եղել են վեց երեխա։ Հայրը եղել է ձեռնարկատեր, խանութ է ունեցել Փարիզում։ Նա իմպրեսիոնիստների նկարներ է հավաքել և եղել է հայտնի մեկենաս։ 1877 թվականին Էրնեստ Օշեդեն սնանկացել է և արվեստի ստեղծագործությունների նրա հավաքածուն վաճառվել է աճուրդում։ Էրնեստ Օշեդեն, Ալիսան և նրանց վեց երեխաները տեղափոխվել են Վետյոյ՝ Կլոդ Մոնեի և նրա առաջին կնոջ՝ Կամիլայի տուն, որտեղ նրանք ապրում էին երկու երեխաների՝ Ժանի և փոքրիկ Միշելի հետ։ Էրնեստը, սակայն, ժամանակի մեծ մասն անցկացնում էր Փարիզում, վերջիվերջո թողել է իր ընտանիքը և հեռացել Բելգիա։ 1879 թվականի սեպտեմբերի 5-ին տուբերկուլյոզից Կամիլա Մոնեի մահից հետո Կլոդ Մոնեի երկու երեխաները մնացել են Ալիսա Օշեդեի խնամակալության տակ։ 1881 թվականին նրանք տեղափոխվել են Պուասի, 1883 թվականին հիմնավորվել Ժիվերնիում, որտեղ Կլոդը և Ալիսան կապվել են իրար հետ։ 1891 թվականին Էրնեստ Օշեդեի մահից հետո 1892 թվականի հուլիսի 16-ին նրանք պաշտոնապես ամուսնական դաշինք են կնքել։ Սյուզաննա Օշեդեն դարձել նկարչի հոգեդուստրը և սիրելի մոդելներից մեկը։
1892 թվականի հուլիսի 20-ին նա ամուսնացել է ամերիկացի իմպրեսիոնիստ նկարիչ Թեոդոր Բաթլերի հետ, որը Ժիվերնի էր եկել ստեղծագործական գործուղմամբ, որտեղ էլ ծանոթացել էր Սյուզաննայի հետ և սիրահարվել նրան։ Նրանց հարսանիքը կտավին հավերժացրել է ամերիկացի նկարիչ Թեոդոր Ռոբինսոնը՝ «Հարսանեկան երթ» անվամբ։ Նրանք ունեցել են որդի՝ Ջեյմս Բաթլերը, որը ծնվել է 1893 թվականին և դուստր՝ Լիլի Բաթլերը, որը ծնվել է հաջորդ տարի։
Սյուզաննա Օշեդեն մահացել է 1899 թվականի փետրվարի 6-ին Ժիվերնիում։ Թաղվել է Giverny Church Cemetery քաղաքային գերեզմանատանը։ Նրա կրտսեր քույր Մարթան (ֆր.՝ Marthe Hoschedé) օգնել է Բաթլերին՝ մեծացնելու երեխաներին։ 1900 թվականին Թեոդորն ամուսնացել է Մարթայի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Artists of Giverny (անգլ.)
Portrait of Suzanne Hoschede with Sunflowers (անգլ.)
Claude Monet - The Stroller (Suzanne Hoschedé, later Mrs. Theodore Earl Butler, 1868–1899) (անգլ.)
Օլիմպիական երդում

Օլիմպիական երդումը դա ավանդական արարողություն է Օլիմպիական խաղերի բացման ժամանակ: Օլիմպիական խաղերի ամենակարևոր ատրիբուտներից մեկը, որը արտահայտում է երիտասարդների միավորման գաղափարը մարզական միջոցառման ժամանակ:


== Մարզիկներ Օլիմպիական երդում ==

Օլիմպիական երդման տեքստը մշակվել է Պիեռ դը Կուբերտենի կողմից 1913 թվականին, որը առաջարիկեց Միջազգային Օլիմպիական կոմիտեին(ՄՕԿ) վերականգնելու Հին Հունաստանի Օլիմպիական խաղերի Օլիմպիական երդման արարողությունը (Օլիմպ մարզադաշտում ի պատվի Զևսի՝ զոհասեղանի վրա):
Մարզիկների Օլիմպիական երդման տեքստը.

 Բոլոր մարզիկների անունից ես խոստանում եմ, որ մենք մասնակցելով  այս օլիմպիական խաղերին, կհարգենք ու կպահպանենք խաղերի անցկացման կանոնները՝ հանուն սպորտի փառքի և մեր թիմերի պատվի:
Առաջին անգամ օլիմպիական երդումը արտասանել է բելգիացի մարզիկ Վիկտոր Բոյնը 1920 թվականի Օլիմպիական խաղերում : Համաձայն 
Օլիմպիական խարտիայի ‎, օլիմպիական երդումը արտասանում է տվյալ երկիր մարզիկը, որտեղ անցկացվում է հերթական Օլիմպիական խաղերը: Տրիբունանա տեղադրված է օլիմպիական մարզադաշտում, տվյալ երկրի դրոշի ներքո: Ազգային Օլիմպիական կոմիտեն սովորաբար օլիմպիական երդման համար ընտրում է ականավոր մարզիկներից որևէ մեկին:


== Մարցավարների Օլիմպիական երդում ==
1968 թվականին ԽՍՀՄ-ի Օլիմպիական կոմիտեն  առաջարկով ՄՕԿ-ին ներառել է նաև մրցավարների օլիմպիական երդում՝ ամառային և ձմեռային Օլիմպիական խաղերի բացման արարողությունը ժամանակ (այն արտասանվում է է երկրի մրցավարների և մարզիկների օլիմպիական երդումից հետ, որտեղ և անցկացվում է օլիմպիական խաղերը):
Մրցավարների Օլիմպիական երդման տեքստը:

Բոլոր դատավորների և պաշտոնական անձանց անունից ես խոստանում եմ, որ մենք այս Օլիմպիական խաղերին մեր պարտականությունները կկատարենք լրիվ անկողմնակալությամբ, հարգելով և պահպանելով խաղերի անցկացման կանոնները՝ իսկական սպորտային ոգով:


== Մարզիչների Օլիմպիական երդում ==
Այն կատարվում է 2010 թվականից՝ Ամառային երիտասարդական խաղերի ժամանակից

Բոլոր մարզիչների և շրջակա միջավայրի այլ մարդիկանց՝ մարզիկների միջավայրից Ես խոստանում եմ, որ մենք պետք է պահենք մեզ այնպես,որպեսզի պահպանեք սպորտային ոգին և արդար խաղ, համաձայն Օլիմպիական շարժման հիմնական սկզբունքների:


== Ամառային Օլիմպիական խաղերի երդման տեքստ արտասանած անձիք ==
(1)Ստոկհոլմում, որտեղ անցկացվեցին ձիասպորտի մրցումներ:
(2)Առաջին անգամ ամառային Օլիմպիական խաղերում երդման արարողությունը արտասանել է կին:


== Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի երդման տեքստ արտասանած անձիք ==
(1) Առաջին անգամ ձմեռային  Օլիմպիական խաղերում երդման արարողությունը արտասանել է կին:
(2) Օլիմպիական չեմպիոն (2002) սկելետոնիստ Ջիմի Շի՝ կրկնակի օլիմպիական չեմպիոնի (1932)՝ չմշկավազորդ Ջեկա Շիի թոռն է, որը ձմեռային  Օլիմպիական խաղերում 1932 թվականի արտասանել է երդման արարողությունը :


== Ծանոթագրություններ ==
Մետրո (ֆիլմ, 2013)

«Մետրո» (ռուս.՝ «Метро»), 2012 թվականի արտադրության ռուսական ֆիլմ-աղետ, որի ռեժիսորն է Անտոն Մեգերդիչևը։ Ֆիլմը նկարահանվել է Դմիտրի Սաֆոնովի գրած համանուն վեպի հիման վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան պլանավորված էր 2012 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, սակայն շուտով այն տեղափոխվեց 2013 թվականի փետրվարի 21։ Ֆիլմի կարգախոսն է՝ 


== Սյուժե ==
Մոսկվայում ծավալվող շինարարությունները խարխլում են մետրոպոլիտենի երկու կայանների միջև կապը և առաջանում է ճեղքվածք։ Ոչ ոք չէր էլ կարող պատկերացնել, որ դրա պատճառով Մոսկվա գետի ջրերը կլցվեն մետրո, և հարյուրավոր ուղևորներ կհայտնվեն ջրհեղեղի վտանգի տակ։ Հեղեղը սպառնում է ոչ միայն մետրոյին, այլև ամբողջ քաղաքին։
Փորձանքի մեջ ընկած ուղևորների շարքում է քաղաքային հիվանդանոցի բժիշկ Անդրեյ Գարինը, նրա դուստր Կսյուշան և Անդրեյի կնոջ սիրած տղամարդը։ Հաղթահարելով միմյանց նկատմամբ ատելությունն ու զայրույթը՝ նրանք բոլորով սկսում են պայքարել աղետի դեմ։


== Դերերում ==
Սերգեյ Պուսկեպալիս - Անդրեյ Գարին
Անատոլի Բելի - Վլադիսլավ Կոնստանտինով
Սվետլանա Խոդչենկովա - Իրինա Գարին
Անֆիսա Վիստինգաուզեն - Կսենիա Գարին
Ալեքսեյ Բարդուկով - Դենիս Իստոմին
Եկատերինա Շպիցա - Ալիսա
Ելենա Պանովա - Գալինա Դերգաչ
Ստանիսլավ Դուժնիկով - Միխայիլ
Ալեքսանդր Յակովլև - Ալեքսեյ Պետրովիչ
Իվան Մակարևիչ - Վասյա Լիուտին


== Նկարահանող անձնակազմ ==
Ռեժիսոր - Անտոն Մեգերդիչև
Պրոդյուսերներ - Իգոր Տոլստունով, Սերգեյ Կոզլով
Սցենարիստներ - Դենիլ Կուռիշև, Վիկտորիա Եվսեևա, Դմիտրի Սաֆոնով
Օպերատոր - Սերգեյ Աստախով
Կոմպոզիտոր - Յուրի Պոտեենկո
Գլխավոր բեմադրիչ - Պավել Նովիկով


== Ընդունելություն ==
Ֆիլմը հիմնականում կինոքննադատների կողմից ստացել է դրական կարծիքներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մետրո» ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում 
«Մետրո» ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Օռոսի

Օռոսի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ագաֆոնիխա (Չեմի վտակ)

Ագաֆոնիխա (ռուս.՝ Агафониха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չեմ գետի աջ ափով՝ 60 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200512115200004978
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200497
Ավազանի կոդը - 13.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տերանուովա Բրաչոլինի

Տերանուովա Բրաչոլինի (իտալերեն՝ Terranuova Bracciolini), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզի Արեցո գավառում։
Բնակչությունը՝ 12030 մարդ (2008 թվականի մարդահամար տվյալների)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 139 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 85 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 52028։ Հեռախոսային կոդը՝ 055։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0575 6431
Էլեկտրոնային փոստ՝ foiano@comune.foiano.ar.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.terranuova-bracciolini.ar.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Դեյլի էքսպրես (օրաթերթ)

Daily Express, բրիտանական պարբերական։ Այդ անվանումը Express Newspapers-ի հրատարակչության սեփականությունն է, որը ներկայումս պատկանում է Ռիչարդ Դեսմոնդին։ 2014 թվականի մարտին տպագրաքանակը կազմել է 625 952։
Express Newspapers-ը նաև թողարկում է Sunday Express-ը (1918 թվականից սկսած), Daily Star-ը և Daily Star Sunday-ը։


== Պատմություն ==

«Daily Express» թերթը հիմնվել է 1900 թվականին Արթուր Փերսոնի կողմից, որը տեսողությունը կորցնելուց հետո վաճառել է այն լորդ Բիվերբրուքին 1916 թվականին։ Այն առաջին թերթերից մեկն էր, որտեղ տպագրում էին և՛ բամբասանքներ, և՛ սպորտային նորություններ, և՛ կանանց խորհուրդներ։ Այն նաև Մեծ Բրիտանիայում առաջին թերթն է, որը տպագրել է խաչբառներ։ Խորհրդային կոմունիստ և հեղափոխական Լև Տրոցկին ԽՍՀՄ-ից վտարվելուց հետո 1929 թվականին այս թերթում հոդվածներ էր գրում։
1962 թվականի մարտին լորդ Բիվերբրուքը հարձակման է ենթարկվել Համայնքների պալատի կողմից նրա համար, որ իր թերթում թագավորական ընտանիքի դեմ «ղեկավարում էր վենդետայով»։ Նույն ամսում արքայազն Էդինբուրգի դուքս Ֆիլիպը արտաբերեց իր ամենահայտնի միամիտ արտահայտություններից մեկը՝ ասելով «Էքսպրեսի» մասին. «զազրելի, սարսափելի թերթ է։ Այն լի է ստերով, սկանդալներով և հորինվածքներով։ Այն արատավոր թերթ է»։
2000 թվականին Express Newspapers պարբերականը գնեց Ռիչարդ Դեսմոնդը՝ այնպիսի ամսագրի խմբագիրը, ինչպիսին է OK!-ը։ Գնումը բացասական արձագանք ստացավ, քանի որ այդ ժամանակ Դեսմոնդին էին պատկանում նաև մի շարք պոռնոգրաֆիկ ամսագրեր, ինչպիսին են Big Ones-ը և Asian Babes-ը, ինչի պատճառով նա ստացավ «Կեղտոտ Դես» մականունը (տրված «Private Eye» ամսագրի կողմից)։ Դեսմոնդը մինչ օրս Մեծ Բրիտանիայի ամենահայտնի պոռնոգրաֆիկ հեռուստատեսային ալիքի՝ Television X-ի սեփականտերն է։ Դեսմոնդի կողմից թերթի գնումը մի շարք աշխատակիցների՝ աշխատանքից ազատման պատճառ դարձավ, ներառյալ՝ այդ ժամանակվա խմբագիր Ռոուզի Բոյքոթը և մեկնաբան Փիթեր Հիչենսը։


== Sunday Express ==
1918 թվականին թողարկվել է Sunday Express-ի կիրակնօրյա թողարկումը։ 2010 թվականի տվյալներով՝ գլխավոր խմբագիրը Մարտին Թոունսենդն է։ 2010 թվականի սեպտեմբերին տպագրական մամուլը կազմել է շաբաթական 560 273, միևնույն ժամանակ նրա գլխավոր մրցակից «Mail on Sunday»-ը նույն ընթացքում վաճառել է 1 626 607 տպաքանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Daily Express թերթի կայք
Ուիլյամ Լասել

Ուիլիամ Լասսել (անգլ.՝ William Lassell, հունիսի 18, 1799(1799-06-18), Բոլթոն, Մեծ Մանչեսթեր, Միացյալ Թագավորություն - հոկտեմբերի 5, 1880(1880-10-05), Մեյդենհեդ, Բերկշիր, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), բրիտանացի աստղագետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բոլտոնում, Լանկաշիր, Անգլիա։ Հարստություն է վաստակել որպես գարեջրագործ և ներդրել է միջոցները իր հետաքրքրության՝ աստղագիտության մեջ։ Նա կառուցել է աստղադիտարան Լիվերպուլից ոչ հեռու, որը ուներ 24-դյույմանի (60-սանտիմետրանոց) աստղադիտակ-ռեֆլեկտոր, որի համար նա կառուցել է այն ժամանակվա համար նորարարական հասարակածային կառավարում, որը թույլ էր տալիս չեզոքացնել Երկիր պտույտը և հեշտությամբ հետևել երկնային մարմիններին։ Նա ինքնուրույն էր հղկել աստղադիտակի հայելին, որի համար օգտագործում էր ինքնաշեն հղկող հաստոց։
1846 թ. նա հայտնաբերել է Տրիտոնը, Նեպտունի արբանյակներից ամենամեծը, ընդամենը 17 օր Նեպտունի գերմանացի աստղագետ Յոգան Գալլեի կողմից հայտնաբերելուց հետո։ 1848 թ. նա դարձել է Սատուրնի Հիպերիոն արբանյակի անկախ համահայտնաբերող։ 1851 թ. նա հայտնաբել է Ուրանի երկու նոր արբանյակներ՝ Արիելը և Ումբրիելը։
Երբ Վիկտորիա Թագուհին այցելեց Լիվերպուլը 1851 թ., Լասսելը միակ մարդն էր, ում հետ նա ցանկացավ անձամբ հանդիպել։
1855 թ. Լասսելը կառուցեց 48-դյույմանի (1, 2 մետրանոց) աստղադիտակ-ռեֆլեկտոր, որը նա տեղադրեց Մալթաում, քանզի այնտեղ աստրոկլիման զգալիորեն ավելի լավն էր, քան Բրիտանիայում։
1849 թ. Լասսելը ստացավ Թագավորական աստղագիտական միության ոսկե մեդալ, և 2 տարի հանդիսանում էր այդ միության նախագահը, սկսած 1870 թ.։
Լասսելի կարողությունը, որը մնացել էր նրա մահվանից հետո, գնահատվում էր £80,000 (որը մոտավորապես համապատասխանում է 1 միլիոն ԱՄՆ դոլարին այսօրվա փոխարժեքով հաշվարկման դեպքում)։
Նրա պատվին անվանվել են Լուսնի և Մարսի վրա խառնարաններ, և Նեպտունի մեկ օղակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրբակ (Ստորին Հռենոսի գավառ)

Բուրբակ (ֆր.՝ Burbach), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 320 մարդ, բնակչության խտությունը` 50.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.34 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 350 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 60 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 231 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 168-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 63։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 168 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 151 անձ (84 տղամարդ և 67 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (9 տղամարդ և 8 կին)։ 63 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Աման դը Մոնմորու

Սենտ Աման դը Մոնմորու (ֆր.՝ Saint-Amant-de-Montmoreau), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 674 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.78 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27.2 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Մոնմորո Սեն Սիբար, Էն է Պյուիպերու, Սենտ Էտրոպ և Սեն Լորան դը Բելզագո համայնքի հետ միասին հանդիսանում է Մոնմորու համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 135 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 29 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 410 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 299-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 111։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,9 %։ 299 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 263 անձ (140 տղամարդ և 123 կին)։ Գործազուրկ են եղել 36 անձ (22 տղամարդ և 14 կին)։ 111 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 59-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տարեյա (գյուղ, Չունսկի շրջան)

Տարեյա (ռուս.՝ Тарея), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Չունսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եվգենիա Բոնետի

Եվգենիա Բոնետի (1939, Բուբիանո, Միլան, Լոմբարդիա, Իտալիայի թագավորություն), միանձնուհի, որը  Իտալիայում աշխատում է փրկել աղջիկներին թրաֆիքինգից օգնել կանանց լքել երկրի մարմնավաճառության արդյունաբերությունը։ 


== Կյանք ==
Կոնսոլատա միսիոներության քույր է, Խորհրդատվության մագիստրոս և Իտալիայի բարձրագույն ղեկավարների միության անդամ է, ղեկավարելով կազմակերպության աշխատանքը մարդկանց թրաֆիքինգի դեմ։ Որպես այդպիսին, նա պատասխանատու է ամբողջ աշխարհում 250 միանձնուհիների համար, որոնք օգնում են երիտասարդ աղջիկներին ևկանանց դուրս գալ մարմնավաճառությունից։
Նկարահանվել է «Ոչ իմ կյանքը» վավերագրական ֆիլմում, որում խոսել է Իտալիայում իր աշխատանքի մասին 2005 թվականին մասնակցել է Սուրբ Աթոռի հովանավորությամբ անցկացվող խորհրդաժողովին` պարզելու, թե ինչպես կաթոլիկ եկեղեցիին կարող է ավելի լավ հովվական խնամք ապահովել մարմնավաճառությամբ զբաղվող կանանց։ Ընդգրկվել է 2007 թվականի լավագույն տասը մարդկանց ցուցակում, որը հրապարակել է «Inside the Vatican»ը։ 2007 թվականին արժանացել է Խիզախ կանանց միջազգային մրցանակին իսկ 2013 թվականին «Եվրոպացի քաղաքացիների» մրցանակին։ 
2012 թվականին դեկտեմբերին հիմնադրել է «Այլևս ոչ ստրուկներ» ասոցիացիան (Mai più schiave)։ 
Հռոմի պապը նրան ընտրել է 2019 թվականին Կոլիզեյում Խաչի կայանի Ավագ ուրբաթի համար տեքստեր գրելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==

Լրացուցիչ աղբյուրներNancy Keefe Rhodes (2012)։ «Not My Life: Filmmaker Robert Bilheimer's Latest Meditation on Good and Evil»։ Stone Canoe։ Արխիվացված է օրիգինալից 15 October 2014-ին։ Վերցված է 6 August 2013  


== Արտաքին հղումներ ==
Այլևս ոչ ստրուկներ ասոցիացիա Archived 2021-01-25 at the Wayback Machine.
Միրին

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միրին (այլ կիրառումներ)Միրին (ճապ.՝ 味醂, կամ ճապ.՝ みりん), բրնձից պատրաստված շատ քաղցր գինի, որն օգտագործվում է ճապոնական խոհանոցում։ Սոուսներին, մարինադներին և եփված ուտեստներին հաղորդում է քաղցր համ։ Հին ժամանակներում  (XV-XVI դարերում) այն համարվում էր ալկոհոլային խմիչք կանանց համար, միրինի քաղցր տեսակը պարունակում է մինչև  50% շաքար, և դրա ալկոհոլային մասը որպես կանոն 14° է։
XIX դարից օգտագործվում է հիմնականում որպես համեմունք։ Պատրաստվում է ալկոհոլից, բրնձից և կոձիից։ Սոյայի սոուսի և դասիի հետ միասին հին ճապոնական խոհանոցի հիմնական համեմունքներից էր։
Կա միրինի 3 տեսակ։ «Հոն միրին» (իսկական միրին)` միրինի դասական տեսակը, «սիո միրին» (աղով միրին), որը պարունակում է ալկոհոլ այն չափով, որպեսզի զերծ մնան ալկոհոլի դիմաց վճարվող հարկից, և «սին միրին» (նոր միրին) ՝ միրին-համեմունք, որը պարունակում է 1% ալկոհոլ, բայց պարունակում է դասական միրինի համը։


== Տես նաև ==
Սակե
Սոյայի սոուս


== Ծանոթագրություններ ==
Բուջիանո

Բուջիանո  (իտալերեն՝ Buggiano), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Պիստոիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8623 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 541 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 51011։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0572։
Բնակավայրի հովանավորն Սուրբ Սանտիսիմո Կրոկիֆիսոնն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0572 31711
Էլեկտրոնային հասցե info@comune.buggiano.pt.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.buggiano.pt.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մալոե Ազարովո

Մալոե Ազարովո (ռուս.՝ Малое Азарово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (2297)

Ժողովածու (2297), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2297 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում Սահակ դպիր, Գրիգոր գրիչների կողմից։ Ծաղկող՝ Հովհաննես։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19.2×12.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 362 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 137բ, 159ա, 357բ և այլուր, ծաղկողի՝ 226ա, հետագայի՝ 361ա (18-րդ դար), 357բ (1801 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Սիմ. Ջուղայեցւոյ քերականութիւն։
Տրամաբանութիւն, Յաղագս նշանակութեանց բառից տրամաբանականաց, Մեկնութիւն Պրոկղի։
Պորփիւրի Ներածութիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի։
Արիստոտէլի Ստորոգութիւնք (ի լուսանցս՝ լուծմունք), Յաղագս առաքինութեանց։
Պերի արմենիաս։
Յովհ․ Որոտնեցւոյ Քարոզ։
Համառոտ հաւաքումն յաղագս հոգւոյ (Հին թրգմ.)։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվանովկա (գյուղ, Բոբրինեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովկաԻվանովկա (ուկրաիներեն՝ Іванівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովկա գյուղում բնակվում էր 67 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,841 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 79,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(2173) Մարեսև

(2173) Մարեսև (անգլ.՝ Maresjev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի օգոստոսի 22-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,13814 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7711 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5052 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2030,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177295 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,41° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2173) Մարեսև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արևելյան պարկամուկ

Արևելյան պարկամուկ (լատ.՝ Marmosops incanus), կաթնասունների դասի պարկամկների կամ օպպոսումների ընտանիքին պատկանող հարավամերիկյան կենդանատեսակ։
Տարածված է միայն Հարավային Ամերիկայում և համարվում է Բրազիլիայի էնդեմիկ կենդանատեսակ։


== Տարածվածություն ==
Արևելյան պարկամուկը համարվում է հարավամերիկյան կաթնասունի տիպիկ օրինակ։ Տարածված է Հարավային Ամերիկա մայրցամաքի արևելյան հատվածներում՝ Բրազիլիայի արևելքում։
Ապրում է միայն Բրազիլիայի տարածքում և դա է պատճառը, որ համարվում է Բրազիլիայի էնդեմիկ կենդանատեսակ։ Տարածված են Ատլանտյան օվկիանոսի արևելյան ափին՝ Բրազիլական սարահարթի արևմուտքում՝ մինչև Բրազիլիայի Դաշնային Հանրապետության Սան Պաուլու նահանգը։
Ապրում են արևադարձային կլիմայական գոտում՝ ծովի մակարդակից 800-ից 1300 մետր բարձրության վրա։


== Նկարագրություն ==
Ի համեմատություն պարկամկների ընտանիքի գլխավոր ներկայացուցիչ վիրջինյան պարկամկի՝ արևելյան օպպոսումը բավականին փոքրիկ է։
Սեռահասուն արուի մարմնի երկարությունը կազմում է 270-430 մմ։ Էգերը համեմատաբար ավելի փոքր են՝ 240-360 մմ։ Կշռում են մինչև 140 գրամ։
Ունի բավականին երկար և ճկուն պոչ, որի օգնությամբ կարողանում է մագլցել ծառերի վրայով։ Մարմինը ունի գորշ գունավորում, իսկ փորի հատվածը առավելապես սպիտակ է։
Սեռական դիմորֆիզմը լավ է արտահայտված. արուները ավելի մեծ են էգերից և ունեն առավել խիտ մազածածկույթ։ Վարում է առավելապես գիշերային կենսակերպ։ Սնվում է փոքր միջատներով և հատապտուղներով։


== Տե՛ս նաև ==
Վիրջինյան պարկամուկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ստիլիանո

Ստիլիանո  (իտալերեն՝ Stigliano), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Մատերա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6000 մարդ (2004 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 27 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 209 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 75018։ Հեռախոսային կոդը՝ 0835։
Տիգրան Ղարամյան

Տիգրան Ալեքսանդրի Ղարամյան (հուլիսի 24, 1984(1984-07-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր։


== Մասնակցությունը մրցաշարերին և մրցախաղերին ==
1997-2001 թվականներին ներկայացրել է Հայաստանը տարբեր տարիքային երիտասարդների աշխարհի առաջնություններում (լավագույն արդյունքը 7-րդ տեղն է 2000 թվականի մինչև 16 տարեկանների աշխարհի առաջնությունում)։
2004 թվականից հանդես է գալիս Ֆրանսիայի դրոշի ներքո։
Տարբեր մրցաշարերի հաղթող է՝ 
Կապել լա Գրանդեյի (2003), Լա Ֆերեյի (2004), Ավուանեյի (2005), Շառլեռուայի (2006, 2007), Նիկեայի, Ֆուրմիյի (երկուսն էլ 2007 թվականին), Կաննի (2010)։


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տիգրան Ղարամյանի էջը Chessgames.com կայքում
Վերջին օրը

«Վերջին օրը», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1915 թվականին։


== Պատմություն ==
Այս բանաստեղծությունը գրվել է 1915 թվականին, հավանաբար ապրիլի 24-ին տեղի ունեցած Դիլմանի ճակատամարտի ազդեցության տակ։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1915 թվականի մայինսի 2-ին՝ «Հասկեր» ամսագրի № 94-ում։ Նույն ժամանակ՝ «Արարատ» ամսագրի ապրիլ-մայիս միացյալ համարում։
Այնուհետև Թիֆլիսում լույս տեսած «Հորիզոն» հադեսում ( էջ50-53)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է «Հորիզոն» հանդեսից։


== Ծանոթագրություններ ==
Շիրոկայա Բալկա (այլ կիրառումներ)

Շիրոկայա Բալկա, կարող է վերաբերել՝

Շիրոկայա Բալկա - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Գորլովկայի քաղաքային խորհրդում
Շիրոկայա Բալկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Պերշոտրավնևի շրջանում
Շիրոկայա Բալկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոլինսկայայի շրջանում
Կուխարևո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուխարևոԿուխարևո (ռուս.՝ Кухарево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրաֆրաթ

Գրաֆրաթ (գերմ.՝ Grafrath), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի ղեկավարությանը։ Մտնում է Ֆյուրստենֆելդբրուկ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3588 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 14,43 կմ քառ. տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 79 125:
Կոմունան բաժանված է 3 գյուղական շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Լևոն Աբրահամյան (ազգագրագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)Լևոն Հմայակի Աբրահամյան (փետրվարի 1, 1947(1947-02-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ազգագրագետ, պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու (1979), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2006), Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2009), 2018 թ. նոյեմբերից Մատենադարանի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
1965 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 55 միջնակարգ դպրոցը։ 1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետը, 1978 թվականին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ Ազգագրության ինստիտուտի (Մոսկվա) ասպիրանտուրան։ 1978 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ Ավստրալիայի և Օվկիանիայի բնիկների մշակույթի վերաբերյալ և աշխատանքի անցել հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտում։
1970-1972 թվականներին եղել է ԵՊՀ մոլեկուլյար կենսաֆիզիկայի ամբիոնի ասիստենտ, 1973-1974 թվականներին՝ Երևանի բժիշկների կատարելագործման պետական ինստիտուտի փիլիսոփայության ամբիոնի ավագ լաբորանտ։ 1978 թվականից աշխատում է Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտում, 1978-1988 թվականներին՝ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի կրտսեր գիտաշխատող, 1988 թվականից՝ ավագ գիտաշխատող։ 2005 թվականից՝ արդիականության ազգաբանության բաժնի վարիչ։
1990 թվականից դասախոսում է Երևանի պետական համալսարանում, ինչպես նաև ԱՄՆ-ի Պիտսբուրգի (1994), Կալիֆոռնիայի Բերկլիի (1997) և Կոլումբիայի (2001) համալսարաններում։ 2005 թվականից ղեկավարել է ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի արդիականության ազգաբանության բաժինը։
Հեղինակ է շուրջ 170 աշխատությունների։ Աշխատությունները վերաբերում են հայոց ավանդական և ժամանակակից ազգագրությանը, հայոց ինքնության խնդիրներին, հայոց և համեմատական առասպելաբանությանը, արվեստաբանության, արխաիկ մշակույթների և արդի ազգաբանության ասպարեզներին, նախնադարյան և ժամանակակից տոնածիսական համակարգին, Ավստրալիայի և Օվկիանիայի բնիկների մշակույթին, ազգաբանական մտքի պատմությանը։
Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական 3 ատենախոսություն։


== Երկեր ==
Первобытный праздник и мифология, Е., 1983.
Беседы у дерева, М., 2005.
Armenian Identity in a Changing World, Costa Mesa, 2006.


== Ծանոթագրություններ ==