ԻՏՄՕ համալսարան

ԻՏՄՕ համալսարան (ամբողջական անվանումը`  «Սանկտ Պետերբուրգի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի ազգային հետազոտական համալսարան «Բարձրագույն կրթության դաշնային պետական ինստիտուտ»“»), պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն  Ռուսաստանում։


== Պատմություն ==

		
		
1900 թվականի Մարտի 26-ին Ռեմեսլենյան ուսումնարանում  բացվել և գործում էր Մեխանիկա-օպտիկական և ժամացույցների բաժինը, որտեղ էլ այդ տարիներին պատրաստվում և վերապատրաստվում էին համապատասխան մասնագետներ։ Առաջին ընդունելության ժամանակ դիմորդների թիվը 65 էր, մինչդեռ ընդունվել կարող էին   30 դիմորդներ, ժամացույցների մասնագիտացման բաժնում պետք է սովորեին  18 հոգի, իսկ մեխանիկա-օպտիկական բաժնում` 21 հոգի։
1917 թվականին ուսումնարանը  ուներ երկու անկախ բաժիններ` մեխանիկա-օպտիկական և վարպետ-ժամագործների, որոնք առանձնացան` դառնալով  Պետրոգրադի տեխնիկական դպրոց, և ղեկավար ընտրվեց Նորբերտ Բոլեսլավովիչ Զավադսկին։
Տեխնիկական դպրոցի արտադրական բաժինը արտադրում էր ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկական արտադրանքների  լայն տեսականի։ 1931-ին ԽՍՀՄ-ը  ունեցավ գործիքային ինժեներների առաջին շրջանավարտները։ 
Հայրենական Մեծ պատերազմն սկսվելու պահից ռազմաճակատ մեկնեցին  189 ուսանողներ և 85 աշխատողներ, իսկ 450 հոգի միացան աշխարհազորին։ Կրթական գործը շարունակվեց մինչև  1942 թվակավի վերջը։ Քաղաքի իշխանությունները ուսանողներին ու ուսուցիչներին էվակուացրեցին Նովոսիբիրսկի մարզի Չերեպանովո քաղաքում։ Բլոկադայի տարիներին ուսումնարանն աշխատում էր որպես զինամթերք արտադրող և վերանորոգող բազա։ 
1944 թվականի օգոստոսին, բլոկադայից անմիջապես հետո, ստորագրվեց ռէվակուացիայի փաստաթուղթ, ուսումնարանի ուսանողներն ու դասախոսները վերադարձան քաղաք, պարապմունքներն սկսվեցին հոկտեմբերից. В 1995 был создан научный центр «Компьютерная оптика».
2003 թվականին բուհը վերանվանվեց   Սանկտ Պետերբուրգի ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի պետական համալսարան։
2009 թվականին բուհն ստացավ ազգային հետազոտական համալսարանի կարգավիճակ , իսկ  Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաներր, մեխանիկայի և օպտիկայի Ազգային հետազոտական համալսարան  անվանումն ստացավ 2011 թվականին։
2013 թվականից համալսարանը դարձել է նախագիծ 5-100 կազմակերպության անդամ։


=== Վերանվանումներ ===
Պաշտոնական անվանումներ`

1900 — Ռեմեսլենյան համալսարանի մեխանիկա-օպտիկայի և ժամացույցների ֆակուլտետ
1917 — Պետրոգրադի մեխանիկա-օպտիկական և ժամացույցների տեխնիական ուսումնարան
1920 — Պետրոգրադի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի տեխնիկում
1924 — Լենինգրադի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի տեխնիկում
1933 — Լենինգրադի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի ինստիտուտ (ԼԻՏՄՕ)
1992 — Սանկտ Պետերբուրգի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի ինստիտուտ
1994 — Սանկտ Պետերբուրգի ճշգրիտ մեխանիկայի և օպտիկայի պետական ինստիտուտ
2003 — Սանկտ Պետերբուրգի ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի պետական համալսարան
2011 —  Սանկտ Պետերբուրգի ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների, մեխանիկայի և օպտիկայի պետական հետազոտական համալսարան
2014 — ԻՏՄՕ համալսարան


=== Ղեկավարություն ===

Ռեկտորներ`

1996 — Վլադիմիր Նիկոլաևիչ Վասիլև, գիտնական ։


== Համալսարանի շենքեր ==
Ուսումնական մասնաշենքերԿրոնվերի պողոտա, շենք 49 (գլխավոր մասնաշենք)
Լոմոնոսովի փողոց, շենք 9
Գրիվցովի նրբանցք, շենք 14-16
Բորսային գիծ, շենք 4
Բորսային գիծ, շենք 14
Բորսային գիծ, շենք 16


== Վարկանիշ ==


== Տես նաև ==
ռուսական-բուհը-ճանաչվել-է-ծրագրավորո/(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Колесников Ю. Л., Мальцева Н. К., Тентлер Б. Л., Шеламова Т. В., Щербакова И. Ю. История и современность НИУ ИТМО / Васильев В. Н.. — СПб.: НИУ ИТМО, 2012.
Ленинград. Воспоминания о блокаде / Зеленская О. В.. — СПб.: СПбГУ ИТМО, 2008.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.ifmo.ru/ Университета ИТМО. պաշտոնական կայք