Էդուարդ Կոկոյտի

Էդուարդ Կոկոյտի, (օսերեն՝ Кокойты Джабейы фырт Эдуард, հոկտեմբերի 31, 1964(1964-10-31), Ցխինվալ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հարավային Օսիայի Հանրապետության երկրորդ նախագահը։ Նախագահ է ընտրվել 2001 թվականին համաժողովրդական ուղղակի նախագահական ընտրություններում որպես ընդդիմադիր թեկնածու։ 2006 թվականին նախագահական ընտրությունների արդյունքում կրկին ընտրվել է Հարավային Օսիայի Հանրապետության նախագահի պաշտոնում։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ստիպված է եղել վաղաժամկետ հրաժարվել նախագահական իշխանությունից Ալլա Ջիոևայի կողմնակիցների հանրահավաքներից հետո։ Էդուարդ Կոկոյտին համաձայնել է հրաժարական տալ, չնայած նրան, որ Հարավային Օսիայի Հանրապետության գործող օրենսդրության համաձայն, պետք է կատարեր նախագահի պարտականությունները մինչև հաջորդ նախագահի երդմնակալության պահը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1964 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Ցխինվալում։ Ավարտել է թիվ 5 միջնակարգ դպրոցը։ Աշխատել է կապի բաժանմունքում։ 1980 թվականին դարձել է Վրաստանի ԽՍՀ ազատ ոճի ըմբշամարտի չեմպիոն, սպորտի վարպետ։ 1983-1985 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում։ Ընդունվել է հարավ-օսական Ա. Տիբիլովի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտ, որն ավարտել է 1988 թվականին՝ «ֆիզիկական կուլտուրայի ուսուցիչ» մասնագիտությամբ։ Ինստիտուտում ընտրվել է կոմերիտմիության կոմիտեի քարտուղար, որից հետո աշխատել է  հարավ-օսական շրջանային կոմիտեի կոմերիտական կազմակերպությունում։
Վրաց-օսական դիմակայության (1990-1991) իրադարձությունների ժամանակ ստեղծել և գլխավորել է Օսեթիայի պաշտպանների մարտական ջոկատը, որը մտել է Գրի Կոչիևի մարտական խմբի կազմի մեջ։
1990-1993 թվականներին եղել է Հարավային Օսիայի Հանրապետության առաջին գումարման Գերագույն Խորհրդի պատգամավոր։
1993-1997 թվականներին աշխատել է որպես Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի Պետական դումայի պատգամավոր Անատոլի Չեխոևի օգնական։
1997 թվականի փետրվարին Հարավային Օսիայի Հանրապետության առաջին նախագահ Լյուդվիգ Չիբիրովի հրամանագրով նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնությունում Հարավային Օսիայի Հանրապետության առևտրային ներկայացուցիչ՝ Հարավային Օսիայի Հանրապետության նախարարի կարգավիճակում։
2001 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբերին կայացած նախագահական ընտրությունների արդյունքում դարձել է Հարավային Օսիայի նախագահ՝ երկրորդ փուլում (ձայների 53%-ը) հաղթելով խորհրդարանի նախագահ, Հարավային Օսիայի Կոմկուսի նախագահ Ստանիսլավ Կոչիևին (գործող նախագահ, Լյուդվիգ Չիբիրովը, որն ուներ ևս մեկ նախագահական ժամկետի իրավունք, պարտվել է առաջին փուլում և դուրս մնացել նախընտրական քարոզարշավից)։ 2006 թվականի ընտրություններում ընտրվել է երկրորդ նախագահական ժամկետով։

Օգոստոսի 8-ին Կոկոյտին Ցխինվալից հեռացել է Ջավա, օգոստոսի 9-ին գլխավորել է Ցխինվալի վրա հակահարձակումը վարող առաջավոր օսական ջոկատներից մեկը՝ Ռուսաստանի բանակի առաջատար ստորաբաժանումների հետ գեներալ Ա. Ն. Խրուլևի հրամանատարությամբ, որի մասին վկայում են։ Անատոլի Բարանկևիչը պնդում է, որ Ջավայում Կոկոյտին իր ներկայությամբ ոտքերով ծեծել է վրացի ռազմագերուն։
Որպես Հարավային Օսիայի նախագահ, նա 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին (Հարավային Օսիայի պատերազմի ավարտից հետո) Կրեմլում պաշտոնապես հանդիպել է Դմիտրի Մեդվեդևի հետ։ Այս հանդիպման ընթացքում Աբխազիայի Հանրապետության նախագահ Սերգեյ Բագապշի հետ նա (Հարավային Օսիայի համար) ստորագրել է վրաց-հարավօսական և վրաց-աբխազական հակամարտությունների կարգավորման վեց սկզբունք, որոնք նախկինում մշակվել էին Մեդվեդևի և Սարկոզիի կողմից։
2008 թվականի օգոստոսի 18-ին պաշտոնանկ է արվել հանրապետության կառավարությունը՝ Յուրի Մորոզովի գլխավորությամբ և նշանակել վարչապետի ժամանակավոր պաշտոնակատար Բորիս Չոչիևին։ Նույն օրը Կոկոյտին հրամանագիր է ստորագրել հանրապետության տարածքում արտակարգ դրություն սահմանելու մասին։ Դրույթը սահմանվել է մեկ ամիս ժամկետով՝ 2008 թվականի օգոստոսի 17-ի ժամը 21:00-ից մինչև 2008 թվականի սեպտեմբերի 17-ի ժամը 21:00-ն: Հրամանագրի համաձայն՝ ողջ ընթացքում հանրապետության գործադիր իշխանության բոլոր մարմինները պետք է ենթարկվեին վրացական ագրեսիայի հետևանքների վերացման ստեղծված արտակարգ հանձնաժողովին՝ Զնաուր Գասիևի գլխավորությամբ։ 
2008 թվականի օգոստոսի 18-ին նաև հայտարարել է, որ հանրապետության ղեկավարությունը պատրաստվում է դիմել Ռուսաստանին «Հարավային Օսիայի տարածքում մշտական հիմունքներով Ռուսաստանի Դաշնության ռազմաբազա ստեղծելու առաջարկով»։
Էդուարդ Կոկոյտիի օրոք տեղի է ունեցել Հարավային Օսիայի Հանրապետության պաշտոնական ճանաչումը Ռուսաստանի կողմից՝ որպես ինքնիշխան և անկախ պետություն։ Օգոստոսի 22-ին Հարավային Օսիայի խորհրդարանը միաձայն ընդունել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին, Դաշնության Խորհրդին և Պետդումային` անկախության ճանաչման խնդրանքով։ Օգոստոսի 25-ին Դաշնության խորհուրդն ու Պետական Դուման միաձայն դիմել են Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին՝ խնդրելով ճանաչել Հարավային Օսիայի անկախությունը։ 2008 թվականի օգոստոսի 26-ին Դ. Ա. Մեդվեդևը ստորագրել է «Հարավային Օսիայի Հանրապետությունը ճանաչելու մասին» հրամանագիրը, որի համաձայն Ռուսաստանի Դաշնությունը ճանաչել է այդ հանրապետությունը «որպես ինքնիշխան և անկախ պետություն», պարտավորվել է նրա հետ հաստատել դիվանագիտական հարաբերություններ և կնքել բարեկամության, համագործակցության և փոխադարձ օգնության մասին պայմանագիր։
2011 թվականի նախագահական ընտրությունների արդյունքում համաձայնագիր Է ստորագրվել Կոկոյտիի և ընդդիմության թեկնածու Ալա Ջիոևայի միջև, որի համաձայն Կոկոյտին հրաժարական է տվել 2011 թվականի դեկտեմբերի 10-ին։ Մինչև 2012 թվականի մարտի 25-ի կրկնակի ընտրությունները նախագահի պաշտոնակատար է դարձել վարչապետ Վադիմ Բրովցևը։ Միաժամանակ, կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը, որի լիազորությունները, ըստ օրենքի, ավարտվել են 2011 թվականի ամռանը։
2017 թվականի մարտին Հարավային Օսիայի Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը հրաժարվել է Հանրապետության նախկին ղեկավար Էդուարդ Կոկոյտիին գրանցել որպես նախագահի թեկնածու, քանի որ նա չի կարողացել 10 տարի մշտական բնակություն հաստատել Հարավային Օսիայում։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։


== Մրցանակներ ==
«Ուացամոնգա» շքանշան Հարավային Օսիայի Հանրապետության բարձրագույն պարգև
«Պատվո և փառքի» I աստիճանի շքանշան (Աբխազիա, 2006) 
Հանրապետության շքանշան (2006) 
Սուվորովի II աստիճանի շքանշան
«Ոսկե շքանշան» պատվո ասպետ (2011) 
«Հասարակական ճանաչում» պատվավոր ադամանդե շքանշան (2009)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт президента Республики Южная Осетия — Кокойты, Эдуарда Джабеевича.
Кокойты отверг предложение Саакашвили об автономии Interfax, январь 2005ՀարցազրույցներИнтервью сайту «Кавказский Узел» о восстановлении Южной Осетии (29 мая 2009 г.)
Интервью сайту Strana.ru (август 2004 г.)
Интервью президента Южной Осетии Эдуарда Кокойты (17.09.2004 г.)
Стенограмма разговора Эдуарда Кокойты на радиостанции «Эхо Москвы» (январь 2005 г.)