armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(2091) Սամպո

(2091) Սամպո (անգլ.՝ Sampo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1941 թվականի ապրիլի 26-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,014679 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8253 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,204 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1911,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188297 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,38° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2091) Սամպո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դոբրի Ռուչեյ

Դոբրի Ռուչեյ (ռուս.՝ Добрый Ручей), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կրյուչկի (ավան, Բալակլեյայի շրջան)

Կրյուչկի (ուկրաիներեն՝ Крючки), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Կրյուչկի ավանում բնակվում էր 272 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,831 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Դեյվիդ Դանինգ

Դեյվիդ Դանինգ (անգլ.՝ David Dunning, 20-րդ դար, ԱՄՆ), ամերիկացի սոցիալական հոգեբան, Միչիգանի համալսարանի հոգեբանության պրոֆեսոր։ Հայտնի է Դանինգ-Կրյուգերի էֆեկտի ուսումնասիրությամբ։


== Կենսագրություն ==
1982 թվականին Դանինգը Միչիգանի համալսարանում ստացել է բակալավրի աստիճան, իսկ 1986 թվականին՝ հոգեբանության փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան՝ Սթենֆորդի համալսարանում, որտեղ հետագայում ուսուցանել է։


== Գիտական գործունեություն ==
Դանինգը հեղինակ է ավելի քան 80 գրախոսուն հոդվածների, գրքերի գլուխների և մեկնաբանությունների։ Առավել հայտնի է որպես 1999 թվականին Ջասթին Կրյուգերի հետ իրականացրած ուսումնասիրության համահեղինակ։ Հետազոտությունը ցույց է տվել, որ այն սուբյեկտները, որոնք ավելի վատ են կատարել որոշակի թեմաների ուսումնասիրություններ, ինչպիսիք են հումորի, քերականության և տրամաբանության գնահատումը, մեծապես գերագնահատել են, թե որքան լավ են կատարել այդ առաջադրանքները։ Հետազոտությունը նաև ցույց է տվել, որ այն սուբյեկտները, որոնք ցույց են տվել միջինից մի փոքր ավելի բարձր մակարդակ, երբ որոշում էին, թե որքան զվարճալի է ներկայացված կատակը, առավել ճշգրիտ էին, երբ գնահատում էին, թե որքան լավ են կատարել առաջադրված խնդիրները։ Ընդհակառակը, նրանք, ովքեր մյուսներից լավ էին կատարում առաջադրանքները, հակված էին մտածելու, որ կատարում են դրանք միջինից ընդամենը փոքր-ինչ բարձր։
Այս հետազոտությունը սկիզբ է դրել, այսպես կոչված, Դանինգ-Կրյուգերի էֆեկտին, ըստ որի՝ մարդիկ, որոնք վատ են կատարում որոշակի խնդիրներ, սխալմամբ կարծում են, որ դրանք իրենց հաջողվում են։
2012 թվականին Դանինգը «Ars Technica»֊ին տված հարցազրույցում ասել է, որ «կարծում էր, թե ուսումնասիրությունը երբեք չի հրապարակվի», և «զարմանում է, թե որքան ժամանակ և որքանով է այս գաղափարը «վարակիչ» դարձել շատ ոլորտներում»։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Իգնոբելյան մրցանակ հոգեբանության բնագավառում (2000)


== Ծանոթագրություն ==
Արկադի Համբարձումյան

Արկադի Համբարձումյան Ստանիսլավի (ապրիլի 9, 1971(1971-04-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայտնի է նաև որպես «Դերժավայի Արկադ», ՀՀ քաղաքական գործիչ, գործարար։ ԱԺ 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ և 6-րդ գումարման պատգամավոր է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1971 թվականի ապրիլի 9-ին Երևանում։ 
Բանակում չի ծառայել։
1994 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ Մասնագիտությամբ իրավաբան է։ 1986-1989 թվականներին աշխատել է Երևանի թիվ 5 հացի գործարանում բանվոր, 1989-1991 թվականներին` «Կաթ» ԱՄ-ում ԼԿԵՄ կոմիտեի ազատված քարտուղար։ 1996-1997 թվականներին եղել է Երևանի Շահումյանի շրջանի դատախազության քննիչ, 1997 թվականից՝ «Դերժավա» և «Սլավգրուպ» ընկերությունների նախագահ։ 
2003 թվականին համամասնական կարգով ընտրվել է ԱԺ պատգամավոր ՕԵԿ կուսակցությունից։ 2006 թվականի մայիսի 22-ին լքել է Օրինաց Երկիր խմբակցությունը։ 2006 թվականի մայիսի 25-ից 2007 թվականի հունիսի 7-ը եղել է «Գործարար» պատգամավորական խմբի անդամ։ Ազգային ժողովի պաշտպանության, ազգային անվտանգության և ներքին գործերի մշտական հանձնաժողովի անդամ էր։
2007 թվականի մայիսի 12-ին Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել թիվ 29 ընտրատարածքից։ 2007 թվականի հունիսի 19-ից 2008 թվականի հուլիսի 11-ը՝ Ազգային ժողովի արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ, 2008 թվականի հուլիսի 11-ից 2012 թվականի մայիսի 31-ը՝ գյուղատնտեսական և բնապահպանական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ, ՀՀԿ խմբակցության անդամ։
2012 թվականի մայիսի 6-ին Ազգային Ժողովի պատգամավոր է ընտրվել թիվ 29 ընտրատարածքից։ Դարձել է սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
2016 թվականին պարգևատրվել է  «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին Ազգային Ժողովի պատգամավոր է ընտրվել ՀՀԿ թիվ 9 ընտրատարածքի մեծամասնական ցուցակով։ 


== Գործարարական գործունեություն ==
Թեև ըստ ՀՀ սահմանադրության, պատգամավորը չի կարող զբաղվել ձեռնարկատիրական գործունեությամբ, հայտնի է, որ Արկադի Համբարձումյանին են պատկանում «Դերժավա-Ս» և «Սլավգրուպ» ընկերությունները, «Դիլիջան առողջարան» ՓԲԸ-ն և այլ կազմակերպություններ։ «Դերժավա» ընկերությունը Հայաստանում «Lacoste», «Wrigley», «Reckitt Benckiser» ապրանքանիշների ներկայացուցիչն է և «Danone», «Mars», «Wrigley», «Colgate-Palmolive» բրենդների ներմուծողը։ «Սլավգրուպ» ընկերությունը Հայաստանում մի շարք ապրանքանիշների պաշտոնական ներկայացուցիչն է, որոնցից են «Ferrero Rocher»-ը, «Raffaelo»-ն, «Kinder»-ը, «Tic-Tac»-ը, «Chupa Chups»-ը և այլ միջազգային բրենդներ, նաև ներմուծում է «Audi» մակնիշի ավտոմեքենաներ։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի չորս երեխա։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Հուբերտի կապտաթիթեռ

Հուբերտի կապտաթիթեռ (լատ.՝ Agrodiaetus huberti), կապտաթիթեռների ընտանիքին պատկանող միջատ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Ոչ խոշոր չափի թիթեռ է։ Արուի առջևի թևի երկարությունը 15-20 մմ է։ Մետաղական փայլով թևերի ընդհանուր երանգը երկնագույն է, իսկ ստորինի մակերեսը հետին թևերի վրա լավ արտահայտված սպիտակ մանրագծեր ունի, որը բնորոշ է սեռին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված են Հյուսիսարևմտյան Թուրքիայում և Հայաստանում։ Հայաստանում տարածված են կենտրոնական և հարավային հատվածներում, հայտնաբերվել է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցում (Գառնիի և Վեդիի հատվածներ), Վայոց ձորի (Մարտիրոս, Խնձորուտ, Գնիշիկ) և Սյունիքի (Քաջարան, Փխրուտ լքված գյուղ) մարզերում։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում են տրագանտներում, անտառի վերին եզրի չոր մարգագետիններում և տափաստաններում։ Հունիսի կեսից մինչև օգոստոսի կեսը տալիս են մեկ սերունդ։ Թրթուրը զարգանում է Գազ Պրիլիպկոյի բույսի տերևների վրա։ Ձմեռում են երրորդ կամ չորրորդ հասակի թրթուրները։


== Պահպանություն ==
Սահմանափակ արեալով, բավական ցածր թվաքանակով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Թվաքանակի փոփոխության միտումները բացահայտված չեն։
Վտանգման հիմնական գործոններ են հանդիսանում խոպան հողերի հերկումը և անասունների գերարածեցումը։
Պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցում և «Զանգեզուր» արգելավայրում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Անտոնով

Ալեքսանդր Անատոլևիչ Անտոնով (ռուս.՝ Александр Анатольевич Антонов, հուլիսի 6, 1958(1958-07-06), Bolshevo, Միտիշչենսկի շրջան, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ),  խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, հարձակվող, ֆուտբոլային մարզիչ։


== Կենսագրություն ==
Մերձմոսկովյան ֆուտբոլի սան է, Լյուբերցիում նրա մարզիչը եղել է Վլադիմիր Իվանովիչ Խասովը։  Մեծահասակների մակարդակում իր կարիերայի սկզբում նա մի քանի տարի հանդես է եկել Մոսկվայի մարզային առաջնությունում՝ «Տորպեդո» (Լյուբերցի) ակումբի կազմում, դարձել մրցաշարի հաղթող։ 1980 թվականին տեղափոխվել է Կոկչետավի «Տորպեդո» ակումբ, որը հանդես էր գալիս երկրորդ լիգայում։ Մեկ մրցաշրջան անց նրան նկատել է Ղազախստանի առաջատար թիմի «Կայրատի» ղեկավարությունը, սակայն Ալմա Աթայի ակումբում նա անցկացրել է ընդամենը երկու հանդիպում երկրորդ կազմերի առաջնությունում՝ դառնալով մեկ գոլի հեղինակ։
1980-ական թվականներին Ալեքսանդր Անտոնովը խաղացել է ԽՍՀՄ առաջնության առաջին և երկրորդ լիգաների տարբեր ակումբներում։ «Կուզբասում» անցկացրել է չորս մրցաշրջան և 1984 թվականին 16 գոլով դարձել ակումբի լավագույն ռմբարկու՝ հասնելով հարձակման գծում իր խաղընկեր հայտնի Վիտալի Ռազդաևին։ Անտոնովն իր ուժերը փորձել է «Ռոտոր» և «Ռոստսելմաշ» ակումբներում, բայց չի կարողացել ամրապնդել իր տեղը՝ այդ թիմերից յուրաքանչյուրում անցկացնելով կես մրցաշրջան։
1989 թվականին դարձել է «Օկա» (Կոլոմնա) ակումբի  լավագույն ռմբարկու` խփելով 21 գոլ։  1990 թվականին «Օկա» և  «Ասմարալ» ակումբներում Ալեքսանդրը դարձել է 20 գոլի հեղինակ։  1990 թվականին «Ասմարալ» ակումբի կազմում դարձել է երկրորդ ստորին լիգայի տարածաշրջանային մրցաշարի, 1991 թվականին՝ երկրորդ բուֆերային լիգայի հաղթող։
ԽՍՀՄ անկումից հետո կարճ ժամանակ խաղացել է Գերմանիայի և Ֆինլանդիայի ստորին դիվիզիոններում, ինչպես նաև Ռուսաստանի երկրորդ և երրորդ լիգաների մերձմոսկովյան ակումբներում։ 1993 թվականին, խփելով 18 գոլ, ընդգրկվել է երկրորդ լիգայի իր տարածաշրջանի տասը լավագույն ռմբարկուների ցանկում, իսկ 1994 թվականին 28 գոլով դարձել է երրորդ լիգայի երկրորդ ռմբարկուն։
Իր կարիերայի ընթացքում պրոֆեսիոնալ մակարդակում ընդհանուր առմամբ անցկացրել է ավելի քան 470 խաղ և խփել ավելի քան 180 գոլ, այդ թվում ԽՍՀՄ առաջին լիգայում՝ 171 խաղ և 7  գոլ։ Մասնակցել է ավելի քան 20 խաղի ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի գավաթի խաղարկություններում, այդ թվում խաղադաշտ է դուրս եկել բարձրագույն լիգայի՝ Երևանի «Արարատ»  և  Մոսկվայի «Լակոմոտիվ» ակումբների դեմ խաղերում։
Ալեքսանդր Անտոնովը 1980 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ֆիզիկական կուլտուրայի մարզային պետական ինստիտուտը։
1990-ական թվականների կեսերին սկսել է զբաղվել մարզչական գործունեությամբ և գլխավորել է Ռուսաստանի երկրորդ դիվիզիոնի տարբեր թիմեր։ 2006-2007 թվականներին աշխատել է Բելառուսում, «Դինամո-Բելկարդ» թիմի հետ հաղթել երկրորդ լիգայի մրցաշարում։ Աշխատել է նաև մանկապատանեկան թիմերի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Профиль на сайте Академии им. Ю. В. Гаврилова Archived 2018-03-17 at the Wayback Machine.
Александр АНТОНОВ. ПОЛМАШИНЫ ЗА ИГРУ И СТВОЛ В БОК В КОЛОМНЕ Archived 2019-03-29 at the Wayback Machine.
Ֆունկե Ակինդելե

Ակինդելե-Բելլո Օլուֆունկե Այոտունդե(անգլ.՝ Akindele-Bello Olufunke Ayotunde, օգոստոսի 24, 1976(1976-08-24), Ikorodu, Լագոս, Նիգերիա և Լագոս, Նիգերիա) (առավել հայտնի է Ֆունկե Ակինդելե/Ջենիֆա անունով (Funke Akindele /Jenifa), նիգերիացի դերասանուհի և պրոդյուսեր: Նրա դերասանական հիշարժան աշխատանքներից են 1998-2002 թվականներին նկարահանված ու ցուցադրված «Ուզում եմ իմանալ» (I Need to Know) հեռուստասերիալ-սիթկոմի, «Ջենիֆայի օրագիրը» («Jenifa's Diary») շոուի գլխավոր հերոսուհիների կերպարների մարմնավորումները: Ֆունկե Ակինդելեն տպավորիչ դերակատարումների համար արժանացել է աֆրիկյան կինոակադեմիայի մրցանակին (Africa Movie Academy Award) «Կանացի գլխավոր դերի լավագույն կատարող» անվանակարգում (2009 թ.), Africa Magic Viewers Choice Awards մրցանակաբաշխության մրցանակի՝ «Կատակերգության լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում (2016 թ.) և բազմաթիվ այլ պարգևների:


== Կենսագրություն ==
Ակինդելեն ծնվել է 1977 թվականի օգոստոսի 24-ին, Նիգերիայի Լագոս նահանգի Իկորոդու քաղաքում: Մայրը բժշկուհի է, հայրը՝ թոշակառու (աշխատել է որպես դպրոցի տնօրեն): Ֆունկեն ավարտել է Օգունի պետական պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (ներկայումս՝ Moshood Abiola Polytechnic)՝ ստանալով զանգվածային հաղորդակցության մասնագետի որակավորում:


== Բարեգործություն ==
Ֆունկե Անկելադեն հիմնել է Jenifa Foundation կազմակերպությունը, որը պատանիներին ու երիտասարդներին մասնագիտական հմտություններ հաղորդելու նպատակ է հետապնդում:


== Խրախուսանք ==
Ֆունկե Անկելադեն ընտրվել է մի շարք բրենդների դեսպան, այդ թվում՝ Dettol-ի, Irokotv-ի, Keystone Bank Limited-ի, Waw Nigeria-ի:


== Անձնական կյանք ==
2012 թվականի մայիսի 26-ին Ֆունկե Ակինդելեն ամուսնացել է Ադեոլա Քեհինդե Օլոյեֆեի հետ:Մեկ տարուց մի փոքր ժամանակ անց՝ 2013 թվականի հուլիսին ամուսնալուծվել են՝ պատճառաբանելով, որ անհամատեղելի տարբերություններ ունեն: 2016 թվականի մայիսին Ակինդելեն Լոնդոնում ամուսնացել է նիգերիացի ռեփեր JJC Skillz-ի հետ, ումից 2018 թվականի դեկտեմբերին ունեցել է երկվորյակ տղաներ (վերջիններից բացի՝ Ֆունկեն ունի մի քանի խորթ երեխա):


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Funke Akindele Internet Movie Database կայքում10 Things You Need To Know About Funke Akindele
Why Funke Akindeles Husband Lost It All Archived 2017-08-04 at the Wayback Machine.
Ասուպների հոսք

Ասուպներ և երկնաքարեր  Գիշերային երկինքի դիտարժան երևույթներից մեկը'<<վայր ընկնող աստղերն>> են։ Երևույթն, իհարկե, ոչ մի կապ չունի աստղերի հետ և տեղի է ունենում մեր մոլորակի մթնոլորտի սահմաններում` մոտավորապես 70-130 կմ բարձրության վրա։ Բանն այն է, որ մեր համակարգի սահմաններում, բացի մինչ այժմ թվարկված երկնային մարմիններից, գոյություն ունեն անթիվ-անհամար մանր բեկորներ, փոշու հատիկներ, որոնք ևս, ենթարկվելով Կեպլերի օրենքներին, պտտվում են Արեգակի շուրջը։ Քանի որ դրանք չափազանց շատ են, ապա Երկիրն իր շարժման ընթացքում շարունակ բախվում է դրանց։ Այդ բեկորները, իսկ առավել հաճախ` ավազի և փոշու հատիկները մթնոլորտի մեջ ներխուժում վայրկյանում 11-72 կմ արագությամբ։ Շփվելով օդի մոլեկուլների հետ` դրանք շիկանում են և իոնացնում օդի ատոմները։ Երկնքում լուսե գիծն առաջանում է ինչպես նշված բեկորների այրումից, այնպես էլ իոնացած ատոմների վերականգնումից։ Երևույթը կոչվում է ասուպի երևույթ։
Մեկ գիշերվա ընթացքում կարելի է արձանագրել -3 աստղային մեծության 28000 ասուպ։ Այդպիսի պայծառության լուսահետք է թողնում 4-5 գրամ զանգվածով բեկորը։
Բացի պատահական ասուպներից, տարվա ընթացքում մի քանի անգամ կարելի է դիտել նաև ասուպային  հոսքեր կամ սովորական անձրևներ։  Եթե սովորական պայմաններում մեկ ժամվա ընթացքում արձանագրվում է 5-10 ասուպ, ապա ասուպային անձրևի ժամանակ դրանց թիվը հասնում է հարյուրների և հազարների
Եթե ասուպի երևույթն առաջացնող բեկորն ամբողջությամբ չի այրվում, ապա հասնում է օդի ավելի խիտ շերտերին, դանդաղում և ընկնում Երկրի վրա։ Երկրի վրա ընկած այդպիսի բեկորներ կոչվում երկնաքարեր։ Մի քանի սանտիմետրով ավելի խոշոր երկնաքարերը հիմնականում կապված են աստղակերպի հետ։ Ենթադրվում է, որ դրանք առաջացել են աստղակերպի ընդհարման հետևանքով։ Որքան ավելի խոշոր է մթնոլորտի մխրճվող երկնաքարը, և որքան ավելի մեծ է  դրա արագությունը,  այնքան ավելի է շատ է շիկանում դրա մակերևույթը։ Այս երևույթը, ի տարբերություն սովորական ասուպների, կոչվում է բոլիդ կամ հրագունդ
Ավելի խոշոր երկնաքարերը, որոնք ունեն առնվազն մեկ տոննա զանգված և մեկ մետր տրամագիծ, Երկրի մակերևույթին առաջացնում են խառնարաններ։ Մեր մոլորակում հայտնի են 0,1կմ և ավելի մեծ տրամագծով մոտ 100 այդպիսի խառնարաններ։ Դրանց մեծ այնպես է հողմահարված, որ կարող են դիտվել միայն արբանյակներից։
Երկնքարերը հիմնականում լինում են երկու տեսակի։ Դրանցից առաջամինները բաղկացած են քարի ապարներից, որոնցից պարզագույնները ածխածնային երկնաքարերն են։ Երկնաքարերի երկրորդ տեսակը պարունակում է մեծ քանակությամբ նիկել և երկաթ
Քանի որ այդ երկնաքարերն ունեն միևնույն տարածական արագությունները, թվում է, որ հոսքը կազմող ասուպները դուրս են գալիս երկնոլորտի միևնույն կետից։ Վերջինս անվանում են ասուպների հոսքի ռադիանտ։
Երևույթի հնագույն գրառումներից են հայ մատենագրությունում պահպանված[902 և 1070 թվականի
944

944 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 944 թվականն է, 
X դարի 44-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լա Մասսանա

Լա Մասսանա (կատ.՝ La Massana), Անդորրայի 7 շրջաններից մեկը։ Գտնվում է երկրի արևմտյան մասում։ Շրջանի բնակչության մեծամասնությունը խոսում է կատալոներեն։ 2012 թվականի տվյալներով շրջանի բնակչությունը կազմում է 9902 մարդ, իսկ տարածքը՝ 61 կմ²։ Այն իր մեծությամբ չորրորդ շրջանն է Անդորրայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրիվոշեինոյի շրջան (Տոմսկի մարզ)

Կրիվոշեինոյի շրջան (ռուս.՝ Кривошеинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տոմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կրիվոշեինո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4400 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12942 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ձեռնակերտ

Ձեռնակերտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պնևմատիկ զենք

Պնևմատիկ զենք (հունարեն՝ πνευματιός՝ օդային), օդամղիչ կամ օդաճնշական զենք, ձեռքի ոչ հրազենային զենքի տեսակ, որում գնդակը փողանցքից դուրս է նետվում սեղմված օդի ճնշման ուժով։ Եվրոպայում պնևմատիկ զենքը երևան է եկել 1430 թվականին։ Սկզբում այն կիրառվել է որպես որսորդական, այնուհետև որոշ երկրների (Ավստրիա, Ֆրանսիա և այլն) բանակներում՝ որպես ռազմական զենք, սակայն փոքր հեռահարության (մինչև 100 մետր) և գործողության անբավարար արդյունավետության հետևանքով լայն տարածում չի ստացել։ Ժամանակակից պնևմատիկ զենքերը (պնևմատիկ հրացաններ ու ատրճանակներ) հիմնականում կիրառվում է մարզումային և մարզական հրաձգության համար։ Ունի 3 մմ-ից մինչև 5,6 մմ տրամաչափ, լինում է մխոցային և բալոնային։ Հրաձգությունը պնևմատիկ զենքից կատարվում է հատուկ կապարե բութ գլխիկով կամ պոչամասում փետուրներ ունեցող պողպատե սուր գլխիկով փոքրիկ կոտորակներով՝ սովորաբար մինչև 10 մետր, իսկ զորքերի մարզումների համար՝ 10 մետրից մինչև 20 մ և ավելի հեռահարությամբ։
Ցիտրամոն

«Ցիտրամոն», անալգետիկ, արյունազեղիչ, ջերմային հեղուկացնող և հակաբորբոքային դեղամիջոց։ Օգտագործում են գլխացավի և մրսածության ժամանակ։


== Ընդհանուր տեղեկություն ==
Ներկայումս ցիտրամոն անվանումը չի համապատասխանում դեղամիջոցի կոնկրետ բաղադրությանը, այլ ավելի շուտ հիշեցում է հիվանդներին դեղամիջոցի գործողության բնույթի մասին, որը վաղուց դարձել է նախկին ԽՍՀՄ երկրներում սովորական բրենդ։
Ավանդական ցիտրամոնը (Tabulettae «Citramonum») ունեցել է այսպիսի բաղադրություն.

ացետիլսալիցիլաթթու 0,24 գրամ
ֆենացետին 0,18 գրամ
կոֆեին 0,03 գրամ
կակաո 0,015 գրամ
կիտրոնաթթու 0,02 գրամԴեղը նման բաղադրությամբ այլևս չի արտադրվում։

Այդ դեղամիջոցների նոր ձևերը, որոնք ունեն Ցիտրամոն անվանումը, արտադրվում են մեծ քանակությամբ դեղագործական ձեռնարկություններում։ Հաճախ դրանք ունենում են այսպիսի բաղադրություն.

ացետիլսալիցիլաթթու 0,24 գրամ
պարացետամոլ 0,18 գրամ
կոֆեին 0,03 գրամՑիտրամոնի կազմում պարացետամոլով ֆենացետինի փոխարինումը պայմանավորված է նրանով, որ նեֆրոպաթիայի զարգացման հետ կապված լուրջ կողմնակի ազդեցությունների առկայության պատճառով ֆենացետինը շատ երկրներում, այդ թվում՝ Ռուսաստանում, հանվել է շրջանառությունից։ Պարացետամոլը ֆենացետինի հիմնական մետաբոլիտն է՝ քիմիապես մոտ հատկություններով։ Երբ ֆենացետինը ներծծվում է օրգանիզմի մեջ, առաջացնում է անալգետիկ ազդեցություն։ Ցավազրկող ակտիվությամբ պարացետամոլը էապես չի տարբերվում ֆենացետինից, այն նույնպես ունի թույլ հակաբորբոքային ակտիվություն։ Պարացետամոլի մեջ տոքսինների փոքր քանակը դեղի առավելությունն է։
Ցիտրամոնի բաղադրությունից կակաոյի և կիտրոնաթթվի հեռացումը պայմանավորված է այդ բաղադրիչների էական ազդեցության բացակայությամբ դեղի ազդեցության բնույթի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Սավինյանո սուլ Պանարո

Սավինյանո սուլ Պանարո (իտալերեն՝ Savignano sul Panaro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 8307 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 332 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 25 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 41056։ Հեռախոսային կոդը՝ 059։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Կողբանց

Կողբանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վան-Տոսպի գավառում։


== Պատմություն ==
Կողբանցի մասին առաջին անգամ հիշատակում է Թովմա Արծրունին «Պատմութիւն Տանն Արծրունեաց» աշխատության մեջ։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին գյուղն ուներ 27 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, 5-րդ հատոր, էջ 530, 1979 թ


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
634

634 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 634 թվականն է, 
VII դարի 34-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Իսկական կոկորդիլոսներ (ցեղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իսկական կոկորդիլոսներ (այլ կիրառումներ)
Իսկական կոկորդիլոսներ (Crocodylus հուն․՝ κροκόδειλος), կոկորդիլոսների ընտանիքին պատկանող ցեղ, առավել բազմազան և տարածված ցեղ են, ցեղի ներկայացուցիչները տարածված են ամբողջ աշխարհում՝ բացառությամբ Եվրոպայից և Անտարկտիդայից, որտեղ առհասարակ մեծ սողուններ չեն հանդիպում։ Առավել մեծ տարածում ունեն Աֆրիկայում, Հարավային Ասիայում, Հյուսիսային Ավստրալիայում և Օվկիանիայում, տեղ են գտել նաև կենտրոնական և հարավային Ամերիկայում։ Ցեղը ներառում է  12 ժամանակակից տեսակ՝

Crocodylus porosus
Crocodylus niloticus
Crocodylus rhombifer
Crocodylus acutus —
Crocodylus intermedius
Crocodylus palustris
Crocodylus siamensis — Սիամական կոկորդիլոս
Crocodylus mindorensis — Ֆիլիպինյան կոկորդիլոս
Crocodylus moreletii
Crocodylus novaeguineae — Նորգվինեական կոկորդիլոս
Crocodylus johnstoni
Crocodylus cataphractus
Վերացած տեսակ Crocodylus anthropophagus
Վերացած տեսակ Crocodylus falconensisՈրոշ աղբյուրների համաձայն տարբերվում են իսկական կոկորդիլոսների 11 տեսակ։
Ֆիլիպինյան կոկորդիլոսին նախկինում դասում էին նորգվինեական կոկորդիլոսների ենթատեսակին, սակայն այն հիմա առանձին դասակարգում է, որին էլ լատիներեն անվանում են Crocodylus mindorensis։
Վերջերս կատարված ԴՆԹ-ի արդյունքները ցույց են տվել, որ Crocodylus cataphractus տեսակի կոկորդիլոսը պատկանում է Mecistops կոկորդիլոսների ցեղին։
Ջոնսթոնի կոկորդիլոսին Crocodylus johnstoni սկզբնական շրջանում անվանել են Crocodylus johnstoni։ Անվան ընտրության սխալն այն էր, որ այն դրվել էր ի պատիվ կենդանուն հայտնագործողի։ Ժամանակի ընթացքում այն անվանափոխվել է, սակայն գրականության մեջ հանդիպում է երկու անվանմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեժայու (Կասյան Կեդվայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վեժայու (այլ կիրառումներ)Վեժայու (ռուս.՝ Вежаю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կասյան Կեդվա գետի աջ ափին՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած Սիկտիվկար քաղաքից մինչև իր գետաբերան, գետի ենթավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝:

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000021043
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002104
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Հեռյավա

Հեռյավա (էստ․՝ Herjava), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 203 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ճանապարհին (այլ կիրառումներ)

Ճանապարհին անվանումը կարող է վերաբերվել

Ճանապարհին (ֆիլմ), 1976 թվականին «Երևան» հեռուստաֆիլմերի կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ
Ճանապարհին (ֆիլմ, 2011), 2011 թվականին Հայաստանի ազգային կինոկենտրոնի և վաստակավոր կոլեկտիվ Պարի պետական անսամբլի համատեղ նկարահանված հայկական գեղարվեստական, պարային, երաժշտական ֆիլմ։
Բերթրամ Բրոքհաուզ

Բերթրամ Բրոքհաուզ (անգլ.՝ Bertram Neville Brockhouse, հուլիսի 15, 1918(1918-07-15)[…], Lethbridge, Ալբերտա, Կանադա - հոկտեմբերի 13, 2003(2003-10-13), Համիլտոն, Օնտարիո, Կանադա), կանադացի ֆիզիկոս, աշխատել է Մաքմաստերի համալսարանում։ 1994 թվականի Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, մրցանակը ստացել է «նեյտրոնային սպեկտրոգրաֆիայի» հայտնագործության համար, որը նա կատարել է Կլիֆորդ Շալլի հետ համատեղ։


== Կենսագրություն ==
1926 թվականին Բրոքհաուզի ընտանիքը տեղափոխվել է Վանկուվեր, որտեղ նա 1935 թվականին ավարտել է Թագավոր Գեորգի անվան դպրոցը։ Դրանից հետո նրա ընտանիքը աղքատության պատճառով տեղափոխվում է ապրելու Չիկագո։ Այստեղ Բրոքհաուզը աշխատել է լաբորատորիայում որպես օգնական և զբաղվում էր ռադիոընդունիչների վերանորոգմամբ։ Չիկագոյում հաջողության չհասնելու պատճառով ընտանիքը ետ է վերադառնում Վանկուվեր 1938 թվականին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Բրոքհաուզը կամավոր անցնում է ծառայության բանակում, և ծառայում նավատորմում մինչև պատերազմի ավարտը։ Ծառայության ժամանակ հիմնականում զբաղվել է ASDIC սարքավորումների սպասարկմամբ, որը այժմյան սոնարների նախատիպն էր։
Պատերազմի ավարտից հետո, վետերանների օգնության դեպարտամենտի օժանդակմամբ, 1945 թվականին ընդունվում է Բրիտանական Կոլումբիայի համալսարան։ Ուսանում է ֆիզիկա և մաթեմատիկա։ 1947 թվականին ստանում է բակալավրի աստիճան, ցածր ջերմաստիճանների լաբորատորիայում։ Դրանից հետո նա տեղափոխվում է Տորոնտոյի համալսարան և 8 ամիս անց այնտեղ ստանում է մագիստրոսի կոչում։ 1950 թվականին, դոկտորական դիսերտացիայի պաշտպանելուց հետո անցնում է աշխատանքի Չոկ-Ռիվեր լաբորատորիայում, որը իրենից ներկայացնում էր կանադական ատոմային էներգիայով զբաղվող ծրագիրը։ 1960 թվականին սկսեց ղեկավարել այնտեղ նեյտրոնային ֆիզիկայի բաժինը։
1962 թվականին Բրոքհաուզը դարձավ պրոֆեսոր Մաքմաստերի համալսարանում, որտեղ էլ աշխատել է մինչև թոշակի անցնելոը 1984 թվականին։
1994 թվականին նրան և Կլիֆորդ Շալլին շնորհվեց Ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ։
1982 թվականին Բրոքհաուզին շնորհվել է Կանադայի միաբանության սպայի կոչում։
2005 թվականի հոկտեմբերին, Մակ-Մաստերի համալսարանի 75-ամյակի տոնակատարությունների շրջանակում Համիլտոն քաղաքի Համալսարանային ավենյուն վերանվանվել է Բրոքհաուզի պատվին Բրոքհաուզ-ուեյ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բ. Ն. Բրոքհաուզ։ «Դանդաղ նեյտրոնների սպեկտրոսկոպիան և ֆիզիկական աշխարհի Մեծ Ատլասը»։ Նոբելյան դասախոսություն // «Ֆիզիկական գիտությունների հաջողություններ», հատոր 165, թողարկում 12, դեկտեմբեր 1995
science.ca կայքում տեղեկություններ Բրոքհաուզի մասին(անգլ.)
Տեղեկություններ Նոբելյան կոմիտեի կայքում(անգլ.)
Վարդատերեփուկ սովորական

Վարդատերեփուկ սովորական (լատ.՝ Amberboa amberboi), բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։


== Նկարագրություն ==
Միամյա, գեղազարդային, ուղիղ կանգնած բույս է, որի բարձրությունը 20-60 սմ է։ Ցողունները ծածկված են կարճ-գանգուր մազիկներով։ Արմատամերձ տերևները քնարաձև-փետրաձև են, ցողունային տերևները` փետրաձև-բլթակավոր կամ փետրաձև բաժանված։ Զամբյուղները երկար ծաղկակոթերի վրա են, միայնակ, գագաթնային։ Եզրային ծաղիկները շատ մեծացած են, դեղին, սերմիկները պոպուսի հետ միասին ունեն 4-6 սմ երկարություն։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հայտնի է միայն մեկ աճելավայր Երևանի ֆլորիստական շրջանում։ Հանդիպում է նաև Նախիջևանում, Արևելյան Անդրկովկասում, Լեռնային Թուրքմենիայում, Հյուսիսային և Արևելյան Իրանում։


== Էկոլոգիա ==
Հայաստանում աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 700-800 մ բարձրությունների վրա, չոր քարքարոտ  լանջերին, խայտաբղետ կավերի վրա, կիսաանապատային բուսականության կազմում։ Ծաղկում է ապրիլ-մայիս ամիսներն, պտղաբերում՝ մայիս-հունիսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հայտնի է մեկ ֆլորիստական շրջանում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խորուժևկա (գյուղ, Օրոժիցյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽորուժևկաԽորուժևկա (ուկրաիներեն՝ Хоружівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խորուժևկա գյուղում բնակվում էր 245 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,822 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 298,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սերգիևսկի շրջան

Սերգիևսկի շրջան (ռուս.՝ Сергиевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սամարայի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սերգիևսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2720 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 44636 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բայդարլի

Բայդարլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հրուշակ

Հրուշակ  փոքր չափսի և քաղցր յուղահունց խմորից պատրաստված հրուշակեղեն՝ հիմնականում կրեմային միջուկով։


== Սահմանում ==

Հրուշակ՝ հատիկավոր հրուշակեղեն, որն ունի գեղարվեստական ձևավորված արտաքին մակերես։ Դրանց ծավալը տատանվում է 17-ից 110 գրամ։
Գրականության մեջ հաճախ հրուշակը չեն առանձնացնում՝ որպես հրուշակեղենի առանձին տեսակ։ Մասնավորապես, Վիլյան Պոխլյոբկինը, որը խոհանոցային հայտնի հրատարակությունների հեղինակ է, նշում է, որ հրուշակը դա այն հրուշակեղենի ռուսական անվանումն է,  որն իրենից ներկայացնում է կամ ոչ մեծ չափեր ունեցող  ուղղանկյունաձև կտրտված տորթ, կամ հատուկ պատրաստված թխվածք՝ կրեմային միջուկով։ Նա գրում է նաև, որ հրուշակները չեն միավորվում որևէ ընդհանուր խոհարարական  սկզբունքով, այդ անվանումը խիստ պայմանական է և տրվում է այն հրուշակեղեններին, որոնք ունեն որոշակի չափսեր (10x5 սմ), կարող են պատրաստվել ցանկացած տեսակի խմորից և  կրեմից, մրգահատապտղային կամ շոկոլադային միջուկից։
Հրուշակների տոնական արտաքին տեսքն ու հոյակապ համը այս քաղցրեղենի կարևոր չափանիշներն են։


== Տեսակներ ==
Հրուշակները բաժանվում են առանձին խմբերի՝ պայմանավորված խմորի տեսակով․

բիսկվիտային
փխրուն
շերտավոր
եփովի
թեթև
ընկույզի
Փշրվող
Հարովի
Նուշի


== Տես նաև ==
Քափքեյք
Կարտոֆիլ (տորթ)


== Գրականություն ==
Похлёбкин В.В. Пирожные // Кулинарный словарь. — М.: Э, 2015. — С. 289. — 456 с.
Учебник «Технология приготовления мучных кондитерских изделий» Н. Г. Бутейкис и А. А. Жуковой.
Ջալյաբ

Ջալյաբ(արաբ․՝  جلاب ‎‎), մրգահյութ (սիրոպ),  որն ունի օշարակի տեսք և հայտնի է Մերձավոր Արևելքում։


== Պատրաստման եղանակը ==
Պատրաստաման եղանակը կախված է երկրից և տվյալ երկրի ավանդություններից, այն պատրաստում են խաղողի մաթով և վարդի ջրով։
Ջայլաբը շատ տարածված է Սիրիայում, Պաղեստինում և Լիբանանում։ Այն հաճախ պատրաստում են մաթից, ստացված ճանապարհով ծխացրած խունկից և արհեստական տարբեր գույներից։
Ջայլաբը սովորաբար մատուցվում է սառույցով, ընկույզով և չամիչով։


== Տես նաև ==
Խաղողի օշորակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Рецепт приготовления джалляба Archived 2014-08-16 at the Wayback Machine. (արաբ.)
Ինդիանա (օպերա)

Ինդիանա, Տիգրան Չուհաճյանի օպերան։


== Պատմական ակնարկ ==
Տիգրան Չուհաճյանի պակաս հայտնի օպերային ստեղծագործություններից, ըստ տարբեր կարծիքների՝ գրվել է 1897 թվականին կամ 1870-ականների երկրորդ կեսին։ Յոզեֆ (Հովսեփ) Յազըճյանի լիբրետոն, գրված է Աբույուլհակ Համիդի համանուն ստեղծագործության հիման վրա։ Իր ժանրով «Ինդիանան» հայրենասիրական օպերա է, երաժշտագետ Աննա Ասատրյանի կարծիքով՝ կոմպոզիտորի լավագույն ստեղծագործություններից է։ Օպերայի ձեռագրերը պահվում են Երևանի գրականության և արվեստի թանգարանում՝ Չուհաճյանի արխիվներում։ Օպերան ուսումնասիրվել է նաև երաժշտագետներ Գ.Ստեփանյանի և Մ. Մուրադյանի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Г. Степанян. Об одной неизвестной опере Т. Чухаджяна // Советская культура. — 1957. — № 2. (հայ.)
Г. Степанян. Нововыявленная опера Тиграна Чухаджяна // Гарун. — 1977. — № 4.(չաշխատող հղում) (հայ.)
А. Асатрян. Музыкальный театр Тиграна Чухаджяна. Возникновение и первый этап развития армянского оперного искусства. // Ист.-филол. журн. — 2008. — № 2. — С. 75-77. (հայ.)
Գորյանկա (գյուղ, Դոմանյովկայի շրջան)

Գորյանկա (ուկրաիներեն՝ Горянка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գորյանկա գյուղում բնակվում էր 169 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,29 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ազդամիջոց

Ազդամիջոց, ռեստորսիա, պետության կողմից կիրառվող սահմանափակիչ միջոցառում, ի պատասխան այլ պետության համանման քայլի՝ նպատակ ունենալով ստիպել մյուս կողմին հրաժարվել դրանից։ Որպես ազդամիջոց մի պետությունն արգելում է մյուսի քաղաքացիների մուտքն իր տերիտորիան, նրա իրավաբանական անձանց հետ գործարքներ կնքելը, բարձրացնում ապրանքի մաքսերը ևն։ Օրինակ, ԽՍՀՄ–ի նկատմամբ կիրառվող առևտրական խտրականության կապակցությամբ որպես ազդամիջոց խորհրդային կառավարությունը 1930-ին սահմանափակումներ մտցրեց առանձին կապիտալիստական երկրների հետ ունեցած առևտրական հարաբերություններում։ Ազդամիջոցը միջազգային իրավունքին չհակասող գործողություն է։


== Տես նաև ==
Փոխճնշում
Լենդրուշ Ալոյան

Լենդրուշ Արամի Ալոյան (օգոստոսի 12, 1941(1941-08-12), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 20, 2015(2015-10-20), Երևան, Հայաստան), հայ լրագրող, բանասեր։


= Կենսագրություն =
Լենդրուշ Ալոյանը ծնվել է 1941 թվականի օգոստոսի 12-ին՝ Վանաձորում։ 1966 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ 1958-1960 թվականներին աշխատել է Կիրովականի «Ավտոմատիկա» գործարանում՝ փականագործի որակավորմամբ, իսկ 1966-1972 թվականներին աշխատել է «Սովետական դպրոց» թերթում՝ որպես լրագրող։ 1960-1962 թվականներին ծառայել Հայաստանի խորհրդային բանակում։ 1966-1987 թվականներին զբաղվել է լրագրողախմբագրական աշխատանքով։ 1972-1982 թվականներին եղել է «Գյուղատնտես», իսկ 1982-1987 թվականներին՝ «Մասիս» թերթերի գլխավոր խմբագիրը։ 1987-2015 թվականներին դասավանդել է Երևանի Պետական Համալսարանում, որտեղ 1999 թվականից եղել է մամուլի տեսության և պատմության ամբիոնի վարիչը։ 1998 թվականին ստացել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։ Մի շարք գիտական և հրապարակախոսական աշխատությունների հեղինակ է։ Մահացել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Երևանում՝ 75 տարեկան հասակում։


== Գրքեր ==
«Մշակը»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ԹԵ ԻՆՉՊԵՍ ԷԻՆ ԿԱՂԵՐԸ ՎԱԶԵԼ ՍՈՎՈՐԵՑՆՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԳՐԱԴԱՐԱՆՆԵՐԻ ՀԱՄԱՀԱՎԱՔ ԳՐԱՑՈՒՑԱԿ = Union Catalog of Armenian Libraries
"Mshaki" hraparakakhosnerě 19-rd daraverj, 20-rd daraskizb, Bakhshi Ishkhanyan, Davitʻ Ananun, Tigran Hovhannisyan
Համբարձում Առաքելյան հրապարակախոսը
Պագոնատի տուն

Պագոնատի տուն (ռուս.՝ Дом Пагоната), երկհարկանի հինավուրց տուն ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնական մասում (Հունական փողոց, 83)։ Մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ է (որոշում թիվ 301, 18.11.1992 թ.)։


== Պատմություն ==
Պագոնատի տունը Տագանրոգում կառուցվել է 1850-ական թվականներին` տեղացի ճարտարապետ Մակեդոնսկու նախագծով։ Տան սեփականատերը եղել է մայորի կինը` Վարվառա Պագոնատը (այդ ազգանունը շատ աղբյուրներ նշում են նաև որպես Պագանատո, Պոգոնատ, Պոգանատ)։
1887 թվականին քաղաքային դուման հաստատեց Վարվառա Անդրեևնա Պագոնատի հոգևոր կտակը։ Տան տիրուհին իր կալվածքը ժառանգել է` նրանում քաղաքի Հասարակական վարչության կողմից որբ և աղքատ երեխաների համար հիվանդանոց կամ բարեգործական հաստատություն կազմակերպելու նպատակով։ Նրա մեկ այլ կարգադրությամբ ցանկություն է հայտնվել փողոցի կողմից տան պատին փակցնել հուշատախտակ, որի վրա գրված կլինի, որ շենքը բարեգործական հաստատության համար նվիրաբերել են Իվան և Վարվառա Պագոնատները։
Կտակի համաձայն` 1890-ական թվականներին շենքում բացվեց քաղաքային երկրորդ քառամյա տարրական ուսումնարանն աղջիկների համար։ Հետագայում ուսումնարանն անվանվեց «Պետրովյան»։ Քաղաքում նույն անունով ևս մեկ ուսումնարան կար` տղաների համար։ 1906 թվականից շենքում գտնվել է Պագոնատի ուսումնարանը։
1908 թվականի հունիսի 19-ին շենքում սկսեց գործել քաղաքային բարեգործական խորհրդի վարույթում գտնվող «սննդային կետը» քաղցած և տկար երեխաների համար, որը կոչվեց «Մի կաթիլ կաթ»։ Այն գլխավորել են քաղաքագլուխ Ի. Պլատոնովը, նրա օգնական Օ. Պրոխորովան և հոգաբարձուհիները։
1910 թվականից շենքում գործել է բարեգործական կոմիտեի երրորդ կարգի տարրական ուսումնարանը, իսկ 1918 թվականից` գիշերօթիկը։
Հայրենական մեծ պատերազմից հետո շենքում գործել է տարեցների և հաշմանդամների համար տունը։ Ներկայումս այստեղ 100-տեղանոց հոգենյարդաբանական գիշերօթիկ է։


== Ճարտարապետություն ==
Ձախ կողմում դարպասով երկհարկանի տունը կառուցվել է 1850-ական թվականներին։ Ծեփածոներով զարդարված ճակատով շենքի դեկորատիվ հարդարանքը կատարված է կոպտատաշ քարից, ծեփակերտ բուսական նախշերից, զարդաքիվերից, կողպեքային քարերից, մեդալիոններով պսակող քիվերից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Энциклопедия Таганрога. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0
Վենդի Ռենար

Վենդի Թերեզ Ռենար (հուլիսի 20, 1990(1990-07-20), Schœlcher), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, որը խաղում է և ավագն է Ֆրանսիայի ֆուտբոլի կանանց առաջնության Օլիմպիկ Լիոն ակումբում և Ֆրանսիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային թիմում։


== Վաղ կյանք ==
Ռենարը ծնվել է Մարտինիկայում, Կարիբյան ավազանի Ֆրանսիայի կղզի։ Նա չորս դուստրերից ամենափոքրն էր, իսկ նրա հայրը մահացել էր թոքերի քաղցկեղից, երբ նա դեռ ութ տարեկան էր։ Նախքան մայրցամաքային Ֆրանսիա տեղափոխվելը, Ռենարը խաղում էր իր հայրենի կղզի Մարտինիկայի Essor-Préchotain թիմում։
Երբ Ռենարը 15 տարեկան էր, թռչել է Ֆրանսիա, փորձելու ընդունվել INF Clairefontaine ֆուտբոլի կենտրոն, սակայն նա չի ընդունվել ազգային վերապատրաստման ծրագիր։ Հետագայում նա գնացքով գնացել է Լիոն, և բազմաթիվ հաջող վերապատրաստումից հետո հանգրվանել է Օլիմպիկ Լիոնում։ 16 տարեկանում Վենդին թողել է Մարտինիկան՝ մշտապես բնակություն հաստատելով Լիոնում։


== Ակումբային կարիերա ==
Ռենարը միացել է Օլիմպիկ Լիոնին 2006 թվականին, իսկ սկսած 2007-2008 թվականների սեզոնից, հերթական հինգ մրցաշարում անընդմեջ հաղթող էր հինգ անվանակարգերում 2006-2011 թվականներին, ինչպես Challenge de France -ը 2008 թվականին։ 2010 թվականին Ռենարը ներկայացված էր ՈՒԵՖԱ-ի կանանց չեմպիոնների լիգայում, իսկ 2010-2011 թվականներին օգնել է Լիոնին մրցաշարում։ Նա խփել է խաղի հաշիվը բացող գոլը, որում Պոտսդամի Տուրբինե (Turbine Potsdam) ակումբին 2011 թվականի ՈւԵՖԱ-ի կանանց չեմպիոնների լիգայի եզրափակչում հաղթել է 2–0 հաշվով։


== Միջազգային կարիերա ==
Ռենարը կանանց երիտասարդական միջազգային մրցաշարերի մինչև 19 և մինչև 20 տարեկանների մակարդակի նախկին խաղացող է։ Նրա առաջին խաղը Ֆրանսիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականում Կիպրոսի 2011 թվականի գավաթի ժամանակ էր Շվեյցարիայի կանանց ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հետ խաղում։ Ռենարը ներկայացրել է Ֆրանսիան ՖԻՖԱ-ի կանանց աշխարհի երկու գավաթներում և ամառային երկու օլիմպիադաներում և, սկսած 2013 թվականի սեպտեմբերից, թիմի ավագն է։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===
Վիճակագրությունը ճշգրիտ է 2019 թվականի հունիսի 9-ի դրությամբ


=== Միջազգային ===
(Ճշգրիտ է 2015 թվականի մայիսի 23-ի դրությամբ)


==== Միջազգային հանդիպումներ ====


== Մրցանակներ ==


=== Ակումբային ===
ԼիոնՖուտբոլի կանանց Ֆրանսիայի առաջնություն. չեմպիոն 2006–2007, 2007–2008, 2008–2009, 2009–2010]], 2010–2011, 2011–2012, 2012–2013, 2013–2014, 2014–2015]], 2015–2016, 2016–2017, 2017-2018, 2018-2019
Ֆուտբոլի կանանց Ֆրանսիայի գավաթ. չեմպիոն 2007–08, 2011–2012, 2012–2013, 2013–2014, 2014–2015, 2015–2016, 2016–2017, 2018-2019
Կանանց Եվրոպայի չեմպիոնների լիգա. չեմպիոն 2010–2011, 2011–12, 2015–16, 2016–2017, 2017-2018, 2018-2019
Կանանց ակումբների միջազգային առաջնություն. չեմպիոն 2012
Վալաիսի կանանց գավաթ. չեմպիոն 2014։


=== Միջազգային ===
ՖրանսիաԿիպրոսի գավաթ։ չեմպիոն, 2012, 2014
SheBelieves Cup: չեմպիոն, 2017։


=== Անհատական ===
ՈՒԵՖԱ-ի կանանց առաջնություն բոլոր աստղերի հավաքական. 2013
ՈՒԵՖԱ-ի կանանց առաջնություն բոլոր աստղերի հավաքական. 2015
ՈՒԵՖԱ-ի կանանց առաջնություն ''Dream'' հավաքական. 2015
FIFPro. FIFA FIFPro աշխարհ XI 2015 2016:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Club profile (Ֆրանսերեն)
Վիճակագրություն FIFA-ի կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը UEFA.com կայքում
StatsFootoFeminin profile (Ֆրանսերեն)
Սոլթեյր

Սոլթեյր (անգլ.՝ Saltaire), գործարանային քաղաք Բրեդֆորդ շրջանում, Արևմտյան Յորքշիր, Մեծ Բրիտանիա։


== Պատմություն ==
Սոլթեյրը կառուցվել է 1851 թվականին անգլիացի Յորքշիր կոմսության բրդի արդյունաբերության մագնատ Տիտոս Սոլթի կողմից (որը 1848 թվականին դարձել է Բրեդֆորդի քաղաքապետ)։ Բնակավայրի անվանումը ծագել է հիմնադրի ազգանվան և տեղի Էյր գետի անվան միավորումից։ Սոլթը Բրեդֆորդից գյուղ է տեղափոխել իր արտադրությունը (հինգ առանձին գործարաններ)՝ այնտեղ ստեղծելով խոշոր տեքստիլ գործարան։
19-րդ դարի կեսերի չափանիշների համաձայն՝ Սոլթեյրում կյանքի պայմանները շատ ավելի լավ էին, քան քաղաքների այլ աշխատանքային թաղամասերում և բանակավայրերում։ Բանվորներն ապրում էին քարե տներում, գոյություն ունեին ջրմուղով առանձին տներ, բաղնիքներ, հիվանդանոց, դպրոցներ, ժամանցի տներ, այդ թվում՝ գրադարան, ընթերցասրահ և համերգային դահլիճներ, մարզադահլիճ և նույնիսկ գիտական լաբորատորիա։ Շինարարության որակի, զբաղվածության, ռեկրեացիայի, կրթական հաստատությունների և սոցիալական ծառայությունների քաղաքի ընդհանուր մոդելը նշանակալի օրինակ դարձավ 19-րդ դարում քաղաքաշինության  համար։ 2001 թվականին լավ պահպանված քաղաքն ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Binns, Sheila (2013). The Aesthetics of Utopia: Saltaire, Akroydon and Bedford Park,  Spire Books, 978 1 904965 45 9
Saltaire Village website
Saltaire Arts Trail.
Saltaire Inspired: Art in unique spaces.
Saltaire United Reformed Church Website Archived 2017-06-01 at the Wayback Machine.


== Աղբյուրներ ==
Greenhalf Jim (1997)։ Salt & Silver: A Story of Hope։ Bradford Libraries։ ISBN 0-907734-52-9 
Holloway Julia Bolton։ «Sir James Roberts»։ Վերցված է հոկտեմբերի 17, 2009 
Holroyd Abraham (2000) [1873]։ Saltaire and its Founder։ Piroisms Press։ ISBN 0-9538601-0-8
Ելիզավետինո (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵլիզավետինոԵլիզավետինո (ռուս.՝ Елизаветино), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վրեժի դեմքը

Ճակատագրին հակառակ (իսպ.՝ El Rostro de la Venganza, անգլ.՝ The Face of Vengeance), իսպանական հեռուստանովել, որը նկարահանում է Միացյալ Նահանգների թվով 2-րդ լավագույն հեռուստաալիքը Տելեմունդոն։ Հայաստանում ցուցադրվում է Շանթ հեռուստաընկերությամբ, որի անվանումը ըստ Շանթի ստացվել է Ճակատագրին Հակառակ (իսպ. Destino opuesto)։ Սերիալը մի տղայի մասին է, որը դարձել է ճակատագրի զոհը և ամբողջ մանկությունը անցկացրել բանտում։ Հեռուստասերիալի նկարահանումները դեռ շարունակվում են։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2012 թվականի հուլիսի 30-ին։ Հայաստանում սկսել է ցուցադրվել նոյեմբեր ամսին։


== Ֆիլմի ստեղծողներ ==
Ժանր-Առեղծված, Թրիլեր, Էքշն, Քրեական,
Սցենարը-Սեբաստիան Արաու
Դեվելոփեր-Տելեմունդո, Մայամի
Ռեժիսոր-Նիքոլաս Դի Բլասի, Խայմե Սեգուրա
Բացման թեմա	"Վերածնունդ" Դեանետտեի կատարմամաբ
Երկիր-ԱՄՆ
Լեզու-Իսպաներեն
Սերիաների քանակը 111 (նկարահանման մեջ է) [1 եթերաշրջան]
Գործադիր Պրոդյուսեր-Վերոնիկա Պիմստեին
Պրոդյուսեր-Խաիրո Արգիլա
Տարածք-Նյու Յորք, Մայամի
Տեսախցիկի տեսակ-Մուլտի Տեսախցիկ
Սերիայի տևողությունը-39-40 րոպե(1-ին և 2-րդ երիան),21-22 mins (3-րդ սերիայից)
Պաշտոնական Ալիք-Տելեմունդո
Նկարահանման տեսակ-HDTV 1080i
Ձայնի տեսակ-ՍտերեոՓհոնիք ձայն
Պաշտոնական Սկիզբ-Հուլիսի 30, 2012 – (2013)


== Կերպարներ ==
 Main Cast 


== Ցուցադրվող երկրներ ==
Օբանտոն (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օբանտոն (այլ կիրառումներ)Օբանտոն (ֆր.՝ Aubenton), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պիկարդիա շրջանում։ Էնա դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Վերվեն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 3250 մարդ էր։Կանտոնի համարը 202 է։ Օբանտոն կանտոնում կա 13 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Օբանտոն կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Մեծնունիք

Մեծնունիք, գավառ Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի կազմում, Մարմետ գետի միջին ավազանում։


== Պատմություն ==
Միջին դարերում մտել է Վասպուրականի Արծրունյաց իշխանության ( 908 թ.-ից՝ թագավորություն) կազմի մեջ։ 902 թ.-ին Վասպուրականը Գագիկ և Գուրգեն Արծրունիների միջև բաժանելիս՝ Մեծնունիքը մտել է առաջինի տիրույթների մեջ։ 1021 թ. Վասպուրական թագավորության անկումից հետո՝ Մեծնունիքը ենթարկվել է սելջուկ-թուրքական, մոնղոլ-թաթարական և թուրքմենական ցեղերի գերիշխանությանը։ 1502 թ.-ից մտել է Սեֆյան Իրանի կազմի մեջ։


== Տես նաև ==
Վասպուրական
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Գրականություն ==
Թ.Խ. Հակոբյան (1981). Հայաստանի պատմական աշխարհագրություն. Երևան։ «Միտք»։


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրովսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիրովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Կիրովսկի շրջան (ռուս.՝ Кировский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1977 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կիրովսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2590,5 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 101353 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 39,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գարգալո

Գարգալ (իտալերեն՝ Gargallo), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը 1673 մարդ է (2010 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 558 մարդ/կմ² է։ Տարածքը 3 կմ² է։ Փոստային ինդեքսը՝ 28010։ Հեռախոսային կոդը՝ 0322։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Պետրոս Առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0322 94115
Էլեկտրոնային հասցե։ municipio@comune.gargallo.no.it
Գլխավոր կայք։ www.comune.gargallo.no.it


== Տես նաև ==
Իտալիայի գավառներ


== Արտաքին հղումներ ==
Գարգալոյի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==