armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սամորա

Սամորա (իսպ.՝ Zamora), քաղաք և մունիցիպալիտետ Դուերո գետ վրա, որով այստեղ 14-րդ դարում ձգվում էր կամարե 16 կամուրջ։


== Տեղեկատու տվյալներ ==
Մտնում է Կատալոնիա պրովինցիայի կազմում, ինչպես նաև Կաստելիա և Լեոն ինքնավար մարզերի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տերրա դել Պան շրջանում։ Տարածքը՝ 10,5 կմ²։ Բնակչությունը՝ 65998 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 250 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 852 թվականին արաբների կողմից։ Ֆերդինանդ 1-ին Մեծը հողերի բաժանման ժամանակ, Սամորան բաժանեց Ուրակեի աղջիկների միջև։ Նրա եղբայրը՝ Սանչո 2-րդը, Սիդայի օգնությամբ միավորեղ իր հոր հողերը և իշխեց նրանց վրա, բացի Սամորայից։ Երբ նա իր զորքերը ուղղեց դեպի Սամորա, սպանվեց դավադիրների կողմից։ Հաջորդ տարի (1073) Սամորան ղեկավարեց Ալֆոնս 6-րդը։
Պատերազմի ժամանակ Սամորայում կաստիլյական ժառանգությունը մինչև 1475 թվականը ղեկավարեցին պորտուգալացիները, ովքեր չէին ընդունում Իզաբելլային չէինընդունում որպես Կաստիլիայի օրենքով թագուհի։


== Տեսարժան վայրեր ==
Հաճախ Սամորան անվանում են «ռոմանական թանգարան»։ Հին քաղաքում պահպանվել են 10-13-րդ դարերի ավելի քան 10 եկեղեցի։
Ռունական ավերակները Կաստիլիո այգում, որոնք դրբել են արաբների կողմից 10-րդ դարում։
Սամորայի տաճարը - շրջանում ամենահինը։
Պուերտա Տրասոնի պարիսպներով ամուր պատը։ 1072 թվականին նրանց մոտ դավադիրները սպանել են Սանչո 2-րդ թագավորին։


== Պատկերա սրահ ==

		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2009-05-04 at the Wayback Machine.
Գուջարեթ

Գուջարեթ (վրաց.՝ გუჯარეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 27 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կճողս

Կճողս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մոկսի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սարթ (դեպարտամենտ)

Սարթ (ֆրանսերեն՝ Sarthe), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում։

Սարթ դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 72։


== Պատմական տեղեկություններ ==

Սարթը 1790 թ. մարտի 4-ին ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ ստեղծված 83 դեպարտամենտներից մեկն է։Հին Հռոմի ժամանակ այստեղ է գտնվել Մանս քաղաքը և մինչև հիմա այստեղ պահպանվում են նրա ավերակները։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==
Սարթը գտնվում է ստորին Նորմանդիայից և Արմորիկյան բարձրավանդակից դեպի հարավ։
Դեպարտամենտի բնակչության կեսից ավելին՝ (մոտավորապես 300 հազար մարդ) ապրում է Լը Մանում։
Տարածքը 6206 քառ.կմ է։


== Տնտեսություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վաչե Մամիկոնյան

Վաչե Մամիկոնյան (3-րդ դար - 335 կամ 338), հայ նախարար, Մեծ Հայքի սպարապետ (310-338), Տուրուբերան աշխարհի Տարոն գավառի իշխանը, սպարապետ Արտավազդ Մամիկոնյանի որդին, սպարապետ Արտավազդ Մամիկոնյանի և Արտաշեն Մամիկոնյանի հայրը, Մամիկոնյանների նախարարական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Մեծ Հայքի արքա Խոսրով Բ Կոտակի հրամանով բնաջնջել է միմյանց դեմ կռվող և երկրի ուժերը ջլատող նախարարական տոհմերին՝ Մանավազյաններին ու Որդունիներին։ Համախմբելով արքունի և նախարար, զորագնդերը՝ Վաչե Մամիկոնյանը նախ Արագածոտն գավառի Ցլու գլուխ լեռան վրա, ապա Օշականի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտերում ջախջախել է Հայոց գահի հավակնորդ Մազգթաց թագավոր Սանեսան Արշակունուն և գլխատել նրան։ Խոսրով Բ Կոտակը այդ հաղթանակի համար Վաչե Մամիկոնյանին շնորհել է նոր կալվածներ (Զանջանակի ակունքները, Զրբաշխիքը և Ցլու գլուխը)։ 337 թվականին Վաչե Մամիկոնյանը Առեստ ավանի (Վանա լճի հյուսիսարևելյան ափին) մոտ պարտության է մատնել Հայաստան ներխուժած պարսկական զորքերին, ձերբակալել և մահապատժի ենթարկել թշնամուն միացած Բզնունյաց նախարար Դատաբեին։ Այնուհետև հայոց բանակը պահել է Պարսկաստանին սահմանամերձ շրջաններում և դիմակայել նրա նոր հարձակումները։ Զոհվել է Պարսից Շապուհ 2-րդ արքայի խոշոր բանակի դեմ մղած ճակատամարտերից մեկում։ Սպարապետությունը ժառանգել է մանկահասակ որդին՝ Արտավազդը, որին խնամակալներ են կարգվել Մամիկոնյան տան փեսաներ Արշավիր Կամսարականը և Անդովկ Սյունին։


== Ընտանիքը ==
Վաչե Մամիկոնյանի կնոջ անունն անհայտ է։ Ունեցել է 4 զավակ․

Արտավազդ Մամիկոնյան, հայոց սպարապետ (338-350)
Արտաշեն Մամիկոնյան, հայ նախարար
անհայտ անունով աղջիկ, Անդովկ Սյունու կինը
անհայտ անունով աղջիկ, Արշավիր Կամսարականի կինը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Բլեզ

Սեն Բլեզ (ֆր.՝ Saint-Blaise), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Վալբոն կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Լե Բար սյուր Լու լուծարված կանտոնի կազմում (Գրաս շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 8.04 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 925 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 988 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 122.9 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 977 մարդ, 2012 թվականին՝ 988 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 688 բնակիչներից 502-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 166-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 75.1%, 1999 թվականին եղել է 71.6 %: Աշխատունակ տարիքի 502 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 479-ը (257 տղամարդ և 222 կին), 23 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (17 տղամարդ և 6 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 166 ոչ ակտիվ բնակիչներից 60-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 57-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 49-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 349 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 964.0 մարդ։ 22 հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 727 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեն Բլեզ կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք (ֆր.)
Հրո Երկիր, Անտարկտիդա և Հարավային Ատլանտիկայի կղզիներ

Հրո երկիր, Անտարկտիդա և Հարավային Ատլանտիկայի կղզիներ (իսպ.՝ Provincia de Tierra del Fuego, Antártida e Islas del Atlántico Sur), Արգենտինայի ամենահարվային նահանգն է, որի հողերը որողվում են Ատլանտյան օվկիանոսի ջրերով։ Նահանգի դեպարտամենտներից մեկն Անտարկտիդա մայրցամաքի մասն է։


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Tierra del Fuego provincial government homepage
Tierra del Fuego tourist information
Լը Մայե դե Մոնտան (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լը Մայե դե Մոնտան (այլ կիրառումներ)Լը Մայե դե Մոնտան (ֆր.՝ Mayet-de-Montagne), կանտոն Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Օվերն մարզի Ալյե դեպարտամենտում։ Մտնում է Վիշի շրջանի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 0318։
Լը Մայե դե Մոնտան կանտոնի մեջ հաշվվում է 11 կոմունա, որից գլխավորն է Լը Մայե դե Մոնտանը։


== Կանտոնի կոմունաներ ==


== Բնակչություն ==
Կանտոնի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 4 580 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ալյե դեպարտամենտի կոմունաների բնակչությունը INSEE կայքում
Լը Մայե դե Մոնտան կանտոնի տեղադիրքը Ֆրանսիայի քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)
Դոբրովոլիե (գյուղ, Վասիլկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոբրովոլիեԴոբրովոլիե (ուկրաիներեն՝ Добровілля), գյուղ Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Վասիլկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1910 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրովոլիե գյուղում բնակվում էր 581 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անպատվություն (վեպ)

Անպատվություն (անգլ.՝ Disgrace), հարավ-աֆրիկյան գրող Ջոն Կուտզեի վեպը, որի համար նա պարգևատրվել է Բուքերյան մրցանակով։


== Ֆիլմագրություն ==
Գործողությունները կատարվում են Հարավ-աֆրիկյան հանրապետությունում։ Վեպը պատմում է համալսարանում աշխատող հարավ-աֆրիկացի պրոֆեսոր Դևիդ Լուրիի կյանքի մասին, ով մի ուսանողուհու պատճառով կորցրել էր աշխատանքը, համբավը, երազանքների հաջողությունները։ Նա լքում է Քեյփթաունը և ուղևորվում է իր լեսբիան աղջկա՝ Լյուսիի մոտ՝ Արևելա-Կապսիական նահանգ։ Ներկայացնելու համար էթնիկ ու բարոյական տարաձայնությունները, Կուտզեն օգտագործում է սերտ համախմբված սյուժե, որտեղ բոլոր գծերը փոխկապակցված են։ «Կոմերսանտ» լրագրի թղթակցի կարծիքով, Կուտզեն առաջնորդվել է «ռուսական դասական գրականության կտակարաններով», դրա համար էլ ասել է, թե զարմանալի չէր լինի, եթե վեպն անվանվեր «Ազնվականություն և Անպատվություն» կամ «Վիրավորողներն ու վիրավորվողները»։


== Էկրանավորում ==
2008 թվականին վեպն էկրանավորվեց, պրոֆեսոր Լուրիի կերպարը մարմնավորեց Ջոն Մալկովիչը։ Ֆիլմի ռեժիսորն էր Սթիվ Ջեյքոբսը։


== Բուքերյան մրցանակ ==
«Անպատվություն» գրքի համար Կուտզեն երկրորդ անգամ արժանացավ Բուքերյան մրցանակի։ 1983 թվականին նա ևս մեկ անգամ ստացավ այդ մրցանակը «Կ. Միխայելի կյանքն ու ժամանակը» վեպի համար։ 2003 թվականին Կուտզեն դարձավ Գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։


== Գրականություն ==
Kailash C. Baral "A Moderated Bliss"։ J. M. Coetzee's 'Disgrace' as Existential Maturation" // J. M.Coetzee։ Critical Perspectives. — New Delhi։ Pencraft, 2008. — С. 161—16
Gertrude B. Makhaya The Trouble with JM Coetzee // Oxonian Review
Մեր մարդը Հարավային Աֆրիկայում // Լրագիր «Կոմերսանտ», № 180 (2783). — 03.10.2003


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Бесчестье(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում (անգլ.)
Օտարերկրացի բժիշկը

Օտարերկրացի բժիշկը (հանգըլ ՝닥터 이방인, տառադարձում՝ Դագթո Յիբանգին (Dakteo Yibangin)), 2014 թվականին լույս տեսած հարավկորեական դորամա (հեռուստասերիալ)։ Գլխավոր դերերում են Լի Ջոնգ Սուկը, Ջին Սեո Յոնը, Փակ Հե Ջինը և Քանգ Սո Րան։ Այն հեռարձակվել է 2014 թվականին SBS հեռուստաընկերությամբ մայիսի 5–ից հուլիսի 8–ը, երկուշաբթի և երեքշաբթի օրերին 21։55–ին՝ 20 սերիաներով։


== Սյուժե ==
Փոքր հասակում Պակ Հունը (Լի Ջոնգ Սուկ) և իր հայրը՝ Պակ Չեոլը (Կիմ Սանգ Ջունգ), խաբվում են և ուղարկվում Հյուսիսային Կորեա։ Փոքր հասակից Պակ Հունը Հյուսիսային Կորեայում իր հորից սովորում է բժշկություն, ով մեծ համբավ վայելող բժիշկ էր։ Պակ Հունը դառնում է հիանալի կրծային վիրաբույժ։ Այնտեղ նա սիրահարվում է Սոնգ Ջէ Հիին (Ջին Սեո Յոն), ում տեսնում է դեռևս Հարավային Կորեա վերադառնալուց առաջ։ Սակայն այդպես էլ նա և հայրը Հարավային Կորեա չեն վերադառնում։ Հյուսիսային Կորեայում սպանում են նրա հորը։ Հետագայում Պակ Հունը Հյուսիսային Կորեայում դառնում է լավ մասնագետ, սակայն նրա ցանկությունն ու երազանքը մնում է նույնը՝ վերադառնալ Հարավային Կորեա։ Նա փորձ է անում վերադառնալ իր սիրեցյալի հետ, սակայն Ջէ Հին չի կարողանում և նա պետք է վերադառնա միայնակ։ Բայց անգամ Հարավային Կորեայում նա ցանկանում է ետ վերադարձնել իր սիրեցյալին։ Բայց դրա համար հարկավոր է մեծ գումար։
Հարավային Կորեայում Պակ Հունը աշխատանքի է տեղավորվում հայտնի Մյունգու համալսարանի հիվանդանոցում։ Այնտեղ նա գտնում է մի աղջկա՝ Հան Սընգ Հիին, ով շատ նման է Սոնգ Ջէ Հիին։ Սակայն նա պնդում է, որ չի ճանաչում Պակ Հունին։


== Գլխավոր դերերում ==
Լի Ջոնգ Սուկ– Պակ Հուն (հայտնի բժիշկ)
Գու Սընգ Հյուն– երիտասարդ Պակ Հյուն
Ջին Սեո Յոն– Սոնգ Ջէ Հի/ Հան Սընգ ՀիՍեո Ջի Հի– երիտասարդ Սոնգ Ջէ Հի
Փակ Հե Ջին– Հան Ջե Ջուն (երիտասարդ և հայտնի բժիշկ Մյունգու հիվանդանոցում)
Կիմ Ջի Հուն– երիտասարդ Հան Ջաե Ջին
Քանգ Սո Րա– Օ Սո Յոն (հիվանդանոցի տնօրենի ապօրինի աղջիկը և բժիշկ)
Շին Սո Յոնգ– երիտասարդ Օ Սո Յոն


== Երկրորդական դերերում ==
Պակ Հյե Ջուն– Չա Ջին Սու
Չեոն Հո Ջին– վարչապետ Ջանգ Սեոկ Ջու
Ջեոն Գուկ Հվան– Օ Ջուն Գյու (Սո Հյոնի հոր որդին և հիվանդանոցի նախագահը)
Չո Ջունգ Ու– Մուն Հյունգ Ուկ
Նամ Մյունգ ՌյուլՉո Բյոնգ Չոլ
Յուն Բոռա– Լի Չանգ Յի
Կիմ Սանգ Հո– Յանգ Ջեոն Հան
Հվան Դոնգ Ջուն– Գյում Բոնգ Հյուն
Կանգ Թա Հվան– Օ Սանգ Ջին
Լի Ջա Վոն– Կիմ Չի Գյու
Ում Սու Ջունգ– Մին Սո Ջի
Հան Յեոն Սուն– Յուն Մին Սե
Ջունգ Ին Գի– Կիմ Թա Սոլ
Կիմ Յոնգ Գուն– Նախագահ Հոնգ Չան Սանգ
Կիմ Ջի Յանգ– Ջեոնգ Մին
Կիմ Սանգ Ջունգ– Պակ Չեոլ(Պակ Հունի հայրը)
Ժանգ Լիանգ– Սին Ժանգ (Ջաե Ջունի ընկերը)


== Արտադրությունը ==
Ռեժիսոր Ջին Հյուկը նախկինում նկարահանել է ֆիլմեր, որոնցից են «Մարգարտի ժառանգումը» (2009), «Քաղաքի որսորդը» (2011), «Արևի տիրակալը» (2013)։ Համասցենարիստ Պակ Ջին Ուն նախկինում գրել է «Թագավորական պալատ։ Պայմանավորվածության գաղտնիքը» (2007) և «Քամիների թագավորությունը» (2008)։


== Արձագանքները ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Doctor Stranger official SBS website (կոր.)
Մեդիաիրականություն

Մեդիաիրականություն, իրականություն, որն արտադրում, ներկայացնում և առանձնացնում է մեդիան։ Հետազոտվում է մեդիափիլիսոփայության կողմից։


== Կառուցվածք ==
Տեսողական պատկեր՝ իմիջ, մեմ, մեդիավիրուս։
Մեդիասուբյեկտ՝ մեդիաիրականության մասնակից՝ մեդիամագնատ, լրագրող, թիրախային խումբ։
Մեդիատեխնոլոգիաներ (մեդիայի տրամաբանություն)՝ PR, գովազդ, զապինգ։


== Մեդիաիրականության բնույթ ==
Վարկածներից մեկի համաձայն՝ մեդիաիրականությունը միշտ գոյություն ունի, քանի որ հաղորդակցության միջոցները (կենսահաղորդակցում) նախորդել են մարդու ի հայտ գալուն։ Իրականությունը մեդիայից դուրս չի կարող փոխանցվել մեզ, քանի որ մեդիայից դուրս չկա ոչ մի իրականություն։ Մեդիան առաջնային իրականությունն է, որի միջոցով մեդիաիրականությունը աշխարհը ցույց է տալիս այնպիսին, ինչպիսին կա։
Մյուս վարկածի համաձայն՝ մեդիաիրականությունը նոր իրականություն է, անընդհատ արագացող աշխարհի իրականությունը, որը ստեղծում են մեդիահաղորդակցության նոր տեխնոլոգիաները (հեռուստատեսություն, համացանց)։ Մեդիաիրականության տնտեսական հիմքը կազմում է համաշխարհային հարստության կուտակումը, կապիտալի և շուկայի զարգացումը, որը փոխանակման արագացման և գերարագ հաղորդագրության ակնթարթային կազմակերպման կարիք ունի։ Համաշխարհային մասշտաբով փոխանակումներն ու հաղորդագրություններն արագացնելու անհրաժեշտությունը հանգեցնում է գլոբալացման և իրականության ռելատիվիստական սեղմման, ինչն առաջացնում է մեդիաիրականությունը։ Մեդիաիրականության տեխնիկական հիմքը կազմում են հասարակության մեջ տեղի ունեցող գործընթացների համատարած տեղեկատվայնացումը, համակարգչայնացումը, թվայնացումը և ավտոմատացումը, ինչպես նաև հաղորդակցության նոր միջոցների ի հայտ գալը։


== Տես նաև ==
Վիրտուալ իրականություն
Զանգվածային լրատվության միջոցներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Рогозина Ирина Владимировна. Медиа-картина мира: когнитивно-семиотический аспект : Дис. … д-ра филол. наук : 10.02.19 : Барнаул, 2003
Савчук В. В. Медиареальность. Медиасубъект. Медиафилософия. // Медиафилософия 2. Границы дисциплины. / под ред. В. В. Савчука, М. А. Степанова — СПб: Изд-во СПбФО 2009. С. 226—242.
Khaidarova G. Digital Image and MediaReality: Problems of Media-philosophiy // Imago. 2008., № 25/26. P. 156—157. (на англ. яз.)
К. А. Антонов «Телевизионные новости в массово-комуникационном процессе: социологический анализ механизмов социально-политического конструирования». — ГОУ ВПО «Кемеровский госуниверситет». — Кемерово, 2006.


== Արտաքին հղումներ ==
Մեդիաիրականություն և իրականություն
Ժամանակակից ԶԼՄ-ների իրականությունը և դրանց ազդեցությունը աշխարհայացքի ձևավորման վրա
Բելլե

Բելլե (ֆր.՝ Belley), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն Ալպեր մարզում՝ Էն գավառում։
INSEE կոդը՝ 01034։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով քաղաքում ապրում է 8755 մարդ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
AliExpress

AliExpress, գլոբալ առևտրային հարթակ, որը օտար երկրներում գտնվող մարդկանց հնարավորություն է ընձեռում Չինաստանից ապրանքներ գնել։ Կայքը, ըստ Alexa-ի, զբաղեցնում է 47-րդ տեղը, աշխարհում կոկոսներ աամենից հաճախ այցելվող վեբ-ռեսուրսների ցանկում, միաժամանակ այն ընդգրկված է Վիքիմեդիա Հիմնադրամի նախագծերի գլոբալ սպամ ցանկում։


== Պատմություն ==
AliExpress-ը սկսել է աշխատել 2010 թվականին։
2016 թվականի սեպտեմբերին, Մոսկվայում բացվել է աշխարհում առաջին AliExpress օֆլայն ցուցասրահը։


== AliExpress-ն այսօր ==
AliExpress-ը հանդիսանում է աշխարհում ամենահայտնի ինտերնետ-կայքերից մեկը։ Աղբյուրը նախատեսված էչինական ապրանքների վաճառքի համար օտար երկրներում։ Ըստ Alexa-ի, կայքի 21,8% հաճախորդները Ռուսաստանից են։ Հաջորդը հաճախորդների քանակով գնում են հետևյալ երկրները, Իսպանիա՝ 4,6%, Բրազիլիա՝ 4,5%, ԱՄՆ՝ 4,3% Լեհաստան՝ 3,2%:


== Սեփականատերեր և ղեկավարություն ==
Պատկանում է Alibaba Group ընկերությանը, որը նաև տիրապետում է այնպիսի հայտնի չինական ռեսուրսներով, ինչպիսիք են Alibaba.com, Taobao.com և ուրիշներ։


== AliExpress-ը Ռուսաստանում ==
TNS- ի տվյալներով, 2017 թվականի հունվարին,  AliExpress-ը եղել է Ռուսաստանում ամենահայտնի ինտերնետ-խանութը։ Նրա սպառողները կազմել են 22,194 մլն. մարդ։
AliExpress-ը, այլ արտասահմանյան ինտերնետ-խանութների հետ մեկտեղ, իրենից ներկայացնում է Ռուսաստանի տնտեսության համար որոշակի խնդիր։ Չինական ապրանքները հաճախ մտնում են երկիր առանց մաքսատուրքերի վճարման, իսկ ռուսական խանութները նրանց հետ մրցակից չեն։ Ընդ որում, ապրանքի մի մասը մատակարարվում է գնորդներին ռուսական պահեստներից։
Իսկ «Յանդեքսը»  համարում է «Սբերբանկի» և AliExpress- ի միջև սահմանային առևտրի համատեղ ձեռնարկության հնարավոր ստեղծումը, ռիսկոտ իր համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (1301-1400)

Աստերոիդների ցանկ (1201-1300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (1401-1500)
 Աստերոիդների ցանկ (1201-1300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (1401-1500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)»։ www.minorplanetcenter.net
Խրամ (գետ)

Խրամ (վրաց.՝ ხრამი, ադրբ.՝  Xram çayı), գետ Վրաստանում, Կուրի աջ վտակը։ Երկարությունը 220 կմ է, ավազանը՝ 8340 կմ²։
Սկիզբ է առնում Թրիալեթի լեռնաշղթայի հարավային լանջից, 2422 մ բարձրությունից։ Խոշոր վտակներն են Դեբեդը և Մաշավերը։ Ունի խառը սնում, հորդանում է գարնանը։ Ջրերն օգտագործվում են ոռոգման համար։ Խրամի վրա կառուցված են Ծալկայի ջրամբարը և 2 ՀԷԿ։


== Անվանում ==
Անվանումը վրացերեն բառացի նշանակում է «խորաձոր»։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաթըրքյոյ

Կաթըրքյոյ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Աստերոիդների ցանկ (101201-101300)

Աստերոիդների ցանկ (101101-101200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (101301-101400)
 Աստերոիդների ցանկ (101101-101200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (101301-101400)
Էրոտիկ թրիլեր

Էրոտիկ թրիլերը կինեմատոգրաֆիայի և գրականության ժանր է, որը համարվում է էրոտիկայի և թրիլերի խառնուրդ։ Ժանրը մեծ տարածում գտավ Հյուսիսային Ամերիկայում 1980-ականների կեսերից և 90-ականների սկզբից, մինչև մրցունակության նվազում։


== Օրինակներ ==


=== Ֆիլմեր ===
Այդ ժանրի ամենահայտնի ստեղծագործություններն են Հիմնական բնազդը, Մարմնի տաքությունը, Սահմանը, Քլոյեն, Ավտոճանապահային պատահարը, Հագնված՝ սպանելու-ն, Շլդիկ աչքերովը, Թշնամու հետ քնողը, Վայրի բաները և Զենդալին։


=== Հեռուստատեսություն ===
Ամերիկյան սարսափ հեռուստասերիալ Ամերիկյան սարսափ պատմությունն իր մեջ ունի ծանր էրոտիկայի ներուժը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամորձաբորբ

Ամորձաբորբ, օրխիտ, հաճախ առաջանում է վարակիչ հիվանդությունների (գրիպ, խոզուկ, տուբերկուլոզ, գոնոռեա) բարդացման կամ ամորձու վնասվածքի ժամանակ։ Հիվանդությունն սկսվում է բուռն, կտրուկ բարձրանում է ջերմաստիճանը, ամորձին մեծանում է, դառնում պինդ և խիստ ցավոտ։ Բարդացման դեպքում բորբոքային գործընթացի խորացումը կարող է հանգեցնել ամորձու մեռուկացման։ Ամորձաբորբի ժամանակ հարկավոր է պահպանել անկողնային ռեժիմ և կրել ամորձակալ։ Ջերմաստիճանի իջեցումից և բորբոքային երևույթները մեղմանալուց հետո էլ շարունակում են կրել ամորձակալ կամ կիպ վարտիք։ Ամորձաբորբի ժամանակ ժամանակավորապես արգելվում է սեռական կյանքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆիկ Սարգսյան

Սոֆիկ Սարգսյան (դեկտեմբերի 8, 1951(1951-12-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Սոֆիկ Սարգսյանը ծնվել է Երևանում։ 1977 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետը (Հենրիկ Մալյանի դասարան)։ 1978-1980 թվականներին եղել է Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի, 1980-1982 թվականներին՝ «Հայֆիլմ» կինոդերասանի ստուդիայի դերասանուհի, 1983-1996 թվականներին՝ հեռուստաթատրոնի դերասանուհի և ռեժիսոր։ 1995 թվականից դասավանդում է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետի ռեժիսորական բաժնում և Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։


== Ֆիլմագրություն ==
1973 թվականից նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում։

«Այս կանաչ, կարմիր աշխարհը», 1975
Սերիկ Դավթյան՝ «Երկունք», 1976
Նուբար՝ «Նահապետ», 1977
«Թռիչքն սկսվում է երկրից», 1980
Անգին՝ «Խնձորի այգի», 1985
«Եռանկյունի», 1987
Դրվագ՝ «Որտե՞ղ էիր, մարդ Աստծո», 1992
«Սև ու սպիտակ», 1996
Դրվագ՝ «Խենթ հրեշտակը», 2000
«Լռության սիմֆոնիա», 2001
Գայանեի մայրը՝ «Ճանապարհորդություն», 2002
«Յարխուշտա», 2005
«Հանուն սիրո», 2011 Հ/Ս
«Տիգրանի մոլորակը», 2012 Հ/Ս
«Կորած մոլորվածը Հայաստանում», 2012
«Գարեգին Նժդեհ», 2013
«Մեր գյուղը», 2013 Հ/Ս
«Դեպի երազանք», 2017 Հ/Ս
«Պատվի համար», 2020 Հ/Ս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սոֆիկ Սարգսյանի մասին Հայաստանի կինոմատոգրաֆիստների միության կայքում Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
427

427 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 427 թվականն է, 
V դարի 27-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մեծ սպիտակ հետք

Մեծ սպիտակ հետք, կամ մեծ սպիտակ օվալ, Սատուրնի վրա պարբերաբար առաջացող հողմի անվանում է, որը բավականին մեծ է Երկրից աստղադիտակով դիտարկումներով երևալու համար, անվանվել է Յուպիտերի Մեծ կարմիր բծի նմանությամբ։ Այս ձևավորումը ունի առանձնահատուկ սպիտակ գույն, այն կարող է լինել հազարավոր կիլոմետր մեծության։
Այս պահին, մեծ սպիտակ ամպերի խմբավորումը, որը անվանում են Հյուսիսային էլեկտրոստատիկ խանգարում (ռադիո և պլազմա ճառագայթման աճի պատճառով), պարուրում է Սատուրնը 2010 թվականից սկսած։
Կասինի-Հյուգենս ԱՄԿ-ից ստացված տվյալներով, սպիտակ ամպերում դիտարկվում է ացետիլենի կորուստ և ֆոսֆինի աճ, և անսովոր ջերմաստիճանի անկում հողմի կենտրոնական մասում։ 2011 թվականի ապրիլին հեղմը ունեցել է երկրորդ ժայթքումը։


== Դիտարկումը ==
Այս ֆենոմենը կրում է պարբերական բնույթ, մոտավորապես 28,5 տարի պարբերությամբ, երբ Սատուրնի հյուսիսային կիսագունդը թեքվում է առավելագույն ձևով դեպի Արեգակը։ Ստորև բերվում են Մեծ սպիտակ հետքի գրանցված դիտարկումները՝

1876 – Դիտարկում Ասաֆ Հոլլի կողմից։ Նա օգտագործել էր Մեծ սպիտակ հետքը մոլորակի պտույտի պարբերությունը որոշելու համար։
1903 – Դիտարկում Էդվարդ Բերնարդի կողմից։
1933 – Դիտարկում Ուիլլ Հեյի կողմից։
1960 – Դիտարկում Ջ. Հ. Բոթհեմի կողմից։
1990 – Դիտարկում Ստյուարտ Ուիլբերի կողմից սեպտեմբերի 24-ից մինչև Նոյեմբեր։
1994 – Դիտարկվել է Երկրի մակերևույթի աստղադիտակներով և Հաբբլ տիեզերական աստղադիտակով։
2006 – դիտարկվել է Էրիկ Բոնդուի և Ժան-Լյուկ Գյուվերնյեի կողմից։
2010 – առաջին անգամ դիտարկվել է Էնթոնի Ուիզլիի կողմից։


== Տես նաև ==
Դրակոնյան հողմ
Մեծ կարմիր բիծ
Մեծ մութ հետք
Փոքր մութ հետք


== Ծանոթագրություններ ==

Կինգեր Մարկ (1992)։ «Սատուրնի 1990 թվականի Մեծ սպիտակ հետքը»։  in Պատրիկ Մուր։ Աստղագիտության տարեգիրք 1993։ Նյու Յորք: Վ. Վ. Նորտոն և ընկերներ։ էջեր 176–215։ ISBN 0-393-03454-2 
Մոչի Դինահ (1996)։ «Գլուխ 9՝ Մոլորակներ»։ Աստղագիտություն. ինքնուսույց (4th edition ed.)։ Ջոն Ուիլլի և որդիներ։ էջ 245։ ISBN 0-471-53001-8  


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ սպիտակ հետքը Հաբբլ աստղադիտակով Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Քրիստոֆեր Գոի Սատուրնի վեբ կայքը Սատուրնի հյուսիսային էլեկտրոստատիկ խանգարումների լուսանկարներ (2011)
Հիպերմիջուկ

Հիպերմիջուկ (< հիպեր... և միջուկ), հիպերֆրագմենտ, անկայուն ատոմային միջուկ, որ նուկլոններից բացի պարունակում է նաև հիպերոններ։ Հայտնաբերել են (1952) լեհ ֆիզիկոսներ Մ. Դանիշը և Ե. Պնևսկին։ Բոլոր հայտնի հիպերմիջուկներն ունեն մեկ կամ, հազվադեպ, երկու 
  
    
      
        
          Λ
          
            o
          
        
      
    
    {\displaystyle \Lambda ^{o}}
  -հիպերոն։ Հիպերմիջուկ նշանակվում է համապատասխան քիմական տարրի սիմվոլով, որի ներքևի ձախ կողմում գրվում է հիպերոնի նշանը, օրինակ, 
  
    
      
        
          
          
            Λ
          
        
        H
        
          e
          
            5
          
        
      
    
    {\displaystyle _{\Lambda }He^{5}}
   (պարունակում է 
  
    
      
        1
        
          Λ
          
            o
          
        
      
    
    {\displaystyle 1\Lambda ^{o}}
  ), 
  
    
      
        
          
          
            Λ
          
        
        
          
            
            
              Λ
            
          
        
        H
        
          e
          
            10
          
        
      
    
    {\displaystyle _{\Lambda }{_{\Lambda }}He^{10}}
   (պարունակում է 
  
    
      
        2
        
          Λ
          
            o
          
        
      
    
    {\displaystyle 2\Lambda ^{o}}
  ) և այլն։ Հիպերմիջուկներն առաջանում են բարձր էներգիայի մասնիկների և միջուկների փոխազդեցության ժամանակ։ Հիպերմիջուկի կյանքի տևողությունը որոշվում է 
  
    
      
        
          Λ
          
            o
          
        
      
    
    {\displaystyle \Lambda ^{o}}
  -hիպերոնի կյանքի տևողությամբ (
  
    
      
        ∼
        
          10
          
            −
            10
          
        
      
    
    {\displaystyle \sim 10^{-10}}
   վրկ)։
Ջուրմավանց

Ջուրմավանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 16 կմ հյուսիս, Բալախոռի դաշտում, Ճորոխ գետի ձախակողմյան Խանջուր ենթավտակի ափին։


== Պատմություն ==
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը եղել է հայաբնակ։


== Պատմամշակութային արժեքներ ==
Գյուղի մոտակայքում կան հին բնակավայրի ավերակներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լորեն Լեպկուս

Լորեն Լեպկուս (անգլ.՝ Lauren Lapkus, սեպտեմբերի 6, 1985(1985-09-06), Էվանստոն, Կուկ շրջան, Իլինոյս, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և կատակերգու։


== Կենսագրություն ==
Լեպկուսը ծնվել է Էվանստոնում (Իլինոյս նահանգ) և 2008 թվականին ավարտել է ԴըՓոլի համալսարանը։ Այդ ժամանակ նա սկսեց խաղալ տեղի բեմում։ Լոս Անջելես տեղափոխվելուց հետո 2012 թվականին նկարահանվեց NBC սիթքոմներից մեկում՝ «Ու՞ր ես դու, Չեսլի»։ Ինչպես նաև նա հյուրընկալվել է  Լինում է ավելի վատ, «Գեղեցկուհին Կլիվլենդում» և «Ստերի կացարան»։ 2013 թվականին, Լեպկուսը նկարահանվեց «Ջո, Ջո և Ջեյն»–ում, իսկ հետո միացել է «Ծիրանագույն՝ ժամանակի հիթ» հեռուստասերիալին երկրորդական դերով։


== Անձնական կյանք ==
2014 թվականի մայիսի 3–ից Լորենը ամուսնացած էր դերասան Կրիս Ալվարդոյի հետ։
2016 թվականի հունվարին բաժանվեցին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լորեն Լեպկուս Internet Movie Database կայքում
Սովիլ Մոնժիվալ

Սովիլ Մոնժիվալ (ֆր.՝ Sauvillers-Mongival), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 190 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.68 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.18 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 23 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 129 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 89-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,0 %։ 89 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 81 անձ (47 տղամարդ և 34 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (4 տղամարդ և 4 կին)։ 40 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոորեխովսկի գյուղական խորհուրդ (Լուբենսկի շրջան)

Նովոորեխովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Новооріхівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոորեխովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2325 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բորիս Պալիյչուկ

Բորիս Պալիյչուկ (ռուս.՝ Палийчук, Борис Дмитриевич, հունիսի 4, 1913(1913-06-04), Վիլնյուս, Ռուսական կայսրություն - 1995), խորհրդային գրող, սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Բորիս Պալիյչուկը ծնվել է 1913 թվականի հունիսի 4-ին, Վիլնոյում (այժմ՝ Վիլնյուս) երկաթգծի աշխատողի ընտանիքում։ Նա աշխատել է որպես փականագործ։ 1935 թվականին ավարտել է Խարկովի ավիացիոն դպրոցը։ 1935-1941 թվականներին աշխատել է որպես հանրապետական ​​թերթերի թղթակից։ Եղել է «Խորհրդային Ուկրաինա» ամսագրի խմբագիրը։ 1942 թվականից դարձել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ։
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից է։ Պարգևատրվել է Հայրենական պատերազմի շքանշանի 2-րդ աստիճանի շքանշանով, Կարմիր Աստղ շքանշանով, «Ստալինգրադի պաշտպանության համար», «1941-1945 թվականներին Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար», «Բեռլինը գրավելու համար», «Վարշավան ազատագրելու համար» մեդալներով։
1938 թվականից հրատարակված նրա ստեղծագործության հիմնական թեման Հայրենական մեծ պատերազմի իրադարձություններն են։ Մի շարք ֆիլմերի, մասնավորապես՝ «Նավի հրամանատարը», «Մի գեղեցիկ օր», «Այրվիր իմ աստղ», «Երկնքի բանալիները» երգերի հեղինակն է։
Երկար տարիներ ապրել է Մակարով քաղաքում (Կիևի մարզ)։ 1957 թվականից նա ապրել է Կիևում՝ Միխայիլ Կոցյուբինսկու անվան փողոցում։ 1997 թվականին նրա տան վրա տեղադրվել է հուշատախտակ։
Բորիս Պալիյչուկը մահացել է 1995 թվականին։


== Աշխատանքներ ==
Սահամններ, 1976,
Ամպերի վրա բարձրանալը, 1980։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Письменники Радянської України. 1917—1967. К., 1968. — С.455-456.
Արևելյան հնագույն եկեղեցիներ

Արևելյան հնագույն եկեղեցիներ (նաև՝ Արևելյան հնագույն ուղղափառ եկեղեցիներ), քրիստոնյա Արևելքում կազմավորված եկեղեցիներ, որոնք, մերժելով Քաղկեդոնի ժողովը, կազմել են Ընդհանրական եկեղեցում առանձին դավանական ընտանիք։ Արևելյան հնագույն ուղղափառ եկեղեցիներն իրենց դավանանքով հետևորդներն են Ալեքսանդրիայի քրիստոսաբանության և աստվածաբանության, որոնք հաղթանակել և ուղղափառ են ճանաչվել առաջին երեք տիեզերական ժողովներում։

Ընդունելով միայն երեք տիեզերական ժողովների դավանանքային վճիռները՝ Արևելյան Ուղղափառ Եկեղեցիները գտնում են, որ Նիկիայի Ա (325), Կ․ Պոլսի Բ (381), Եփեսոսի Գ (431) տիեզերաժողովները բանաձևել են քրիստոնեական կրոնի և հավատի հիմնական սկզբունքները, այն է՝ Որդու Աստվածությունը, Սուրբ Երրորդության, Մարդեղության և Փրկագործության խորհուրդները։ Հետագայի նորամուծությունները նրանք համարում են ալեքսանդրյան աստվածաբանական ավանդությանը հակասող։ Արևելյան Ուղղափառ Եկեղեցիները, դավանելով միաբնակությունը (Miaphysitism), մերժում են եվտիքեսությունը (Monophysitism), նեստորական և քաղկեդոնական երկաբնակությունը (Dyophysitism), կանգնել են դավանական այն սկզբունքների վրա, որոնք ավանդվել են Աստվածաշնչով, երեք տիեզերական ժողովներով և եկեղեցու հայրերի ուսուցումներով։
Արևելյան հնագույն եկեղեցիներն են՝

Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցին,
Ասորական ուղղափառ եկեղեցին,
Ղպտի ուղղափառ եկեղեցին,
Եթովպական ուղղափառ եկեղեցին,
Մալանկարա ուղղափառ ասորական եկեղեցին և
Էրիթրեական ուղղափառ եկեղեցին։
Մայիսի 26

Մայիսի 26, տարվա 146-րդ (նահանջ տարիներին՝ 147-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 219 օր։
Սարդարապատի ճակատամարտի հաղթանակի օր։


== Դեպքեր ==
451 - ապստամբ հայկական ուժերի և պարսկական բանակի միջև տեղի ունեցավ Ավարայրի ճակատամարտը
1805՝
Ղարաբաղի կուսակալ Իբրահիմ Խալիլ-խանը հավատարմության երդում է տալիս Ռուսական կայսրությանը
Նապոլեոն Բոնապարտը հռչակվում է Իտալիայի թագավոր և թագադրվում է Միլանի տաճարում
1822՝ Նորվեգիայում Գրուեի եկեղեցու հրդեհի զոհ է դառնում 116 մարդ
1896 - Նիկոլայ II-ը դառնում է Ռուսաստանի ցար
1897՝ լույս է տեսնում Բրեմ Սթոքերի Դրակուլա վեպը
1918՝
Սարդարապատի ճակատամարտը
ստեղծվում է Վրաստանի առաջին հանրապետությունը
1928 - ՖԻՖԱ-ն որոշում է ընդունում չորս տարին մեկ ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն անցկացնելու մասին
1946 - Գետառ գետի վարարումից մեծ վնաս է հասցվում Երևանին
1986 - Եվրոպական տնտեսական համագործակցությունը ընդունեց Եվրոպայի դրոշը


== Ծնունդներ ==
1842 - Գեորգի Ծերեթելի, վրացի գրող և բանաստեղծ
1858 - Ֆելիքս Բոա, ազգությամբ իսպանացի ճանապարհային ինժեներ
1874 - Անրի Ֆարման, ֆրանսիացի ավիակոնստրուկտոր, օդաչու և արդյունաբերող
1907 - Ջոն Ուեյն, ամերիկացի դերասան, երգիչ և ռեժիսոր
1912 - Յանոշ Կադար, 1956-88 թթ. Հունգարիայի ղեկավար
1926 - Վահագն Տատրյան, ամերիկահայ պատմաբան
1928 - Ջեք Գևորգյան, ամերիկահայ բժիշկ, գրող և հասարակական գործիչ
1929 - Ռուբեն Վարդանյան, ըմբիշ
1954 - Դավիթ Շահնազարյան, պետական գործիչ
1957 - Ալաա ալ-Ասուանի, եգիպտացի գրող
1966 - Հելենա Բոնեմ Քարթեր, բրիտանացի դերասանուհի
1969 - Անժելիկա Վարում, ռուս և խորհրդային էստրադային երգչուհի
1971 - Գրիգորի Դավիդով, ԱՊ մասնակից
1977 - Լուկա Տոնի, իտալացի ֆուտբոլիստ
1959 - Մեհմեթ Օկուր, թուրք բասկետբոլիստ
1998 - Վլադիմիր Արզումանյան, պատանի երգիչ


== Մահեր ==
0451 - Վարդան Մամիկոնյան, սպարապետ, Ավարայրի հերոս
0451 - Խորեն Խորխոռունի
0451 - Ներսեհ Քաջբերունի
0604 - Ավգուստին Կենտեբերիացի, Քենթերբերիի առաջին արքեպիկոպոսը
1883 - Աբդ էլ-Կադիր, արաբ էմիր
1927 - Բորիս Կուստոդիև, ռուս նկարիչ
1976 - Մարտին Հայդեգեր, գերմանացի փիլիսոփա
1993 - Ավետիս Օհանյան, Արցախյան պատերազմի մասնակից
2004 - Օտտ Արդեր, էստոնացի բանաստեղծ, թարգմանիչ


== Տոներ ==
Անկախության օր՝
 Գայանա
 Վրաստան


== Ծանոթագրություններ ==
Ավելինու Լոպիս

Ավելինու Լոպիս (պորտ.՝ Avelino Lopes), մունիցիպալիտետ Բրազիլիայի` Պիատու նահանգի կազմում։ Մտնում է Շապադաս դու Էստրեմու Սուլ Պիաուիենսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է` 10 620 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 209,379 կմ² տարածք։ Տարածքի խտությունը՝ 8,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==
Յուրի Շաքարյան

Յուրի Ղևոնդի Շաքարյան (հոկտեմբերի 23, 1933(1933-10-23), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 28, 2021(2021-03-28)), էլեկտրաէներգետիկայի և էլեկտրամեխանիկայի բնագավառի հայ գիտնական։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1975), պրոֆեսոր (1978): Ռուսաստանի էլեկտրատեխնիկական ԳԱ, Ամերիկյան ճարտարագետների, էլեկտրատեխնիկների, էլեկտրոնային մասնագետների ինստիտուտի անդամ։ ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչ (2006):


== Կենսագրություն ==
Յուրի Շաքարյանը ծնվել է 1933 թվականի հոկտեմբերի 23-ին, Երևանում։ 1956 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1961 թվականից աշխատում է էլեկտրաէներգետիկայի համառուսաստանյան գիտահետազոտական ինստիտուտում (Մոսկվա), 1987 թվականից՝ փոխտնօրեն, էներգամատակարարման զարգացման տեխնոլոգիաների կենտրոնի ղեկավար։
Աշխատանքները վերաբերում են փոփոխական հոսանքի էլեկտրական մեքենաների ինքնաշխատ կարգավորման, ավտոմատացված էլեկտրահաղորդակի, էլեկտրաէներգետիկայի համակարգերի տեսության հարցերին։ Մշակել է նոր տիպի ոչ համաժամանակային էլեկտրական մեքենաներ։ Հեղինակ է մենագրությունների և ուսումնական ձեռնարկների։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան
ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչ, 2006
«Էլեկտրատեխնիկայի բնագավառում վաստակի համար»
Պավել Յաբլոչկովի մրցանակի դափնեկիր


== Երկեր ==
Управляемая машинна переменного тока, М., 1969 (համահեղիակ)
Асинхронизированные синхронные машины, М., 1984.


== Ծանոթագրություններ ==
Ագաթ (այլ կիրառումներ)

Ագաթ կարող է վերաբերվել.

Ագաթ - միներալ, քվարցի տեսակ։
Ագաթ - խառնարան (2867) Շտեյնս աստերոիդի վրա։
Ագաթ - 5,5 միավոր կեգելին համարժեք տպագրական տառատեսակ։
Ագաթ - խորհրդային միության առաջին սերիական անհատական համակարգիչ։
Ագաթ - տիեզերական կապի սարքավորում։
Ագաթ - տանկահրամանատարական նշանակետային համալիր (ТКН-4С (ПНК-4С))։
Ագաթ - բալիստիկ հրթիռի նախագիծ։


== Տես նաև ==
Ագաթա
Ագատով
Ագատովկա
Ագատովո
Վարպետների տուն (Ուֆա)

Վարպետների տուն (ռուս.՝ Дом специалистов, Մասնագետների տուն, Дом на набережной), բնակելի տուն Բաշկիրիայի մայրաքաղաք Ուֆայում։ Տեղակայված է Լենինի և Զաքի Վալիդիի փողոցների անկյունում՝ Լենինի փողոց, տուն 2 հասցեում։ Ռուսաստանի Դաշնության մշակութային ժառանգության օբյեկտ է։


== Պատմություն ==
Վարպետների տունը հինգհարկանի բնակելի տուն է, որը կառուցվել է պոստկոնստրուկտիվիզմի ոճով երկու փուլով. առաջին և երկրորդ մասնաշենքերը (Գեորգի Վագին, Ա. Ֆլոնով) կառուցվել են 1933-1937 թվականներին, իսկ երրորդը (Գենրիխ Տոպուզ և Պլեխանով)՝ 1942 թվականին։ Շենքը կառուցել է Բաշերկճանշին (Башжелдорстрой) տրեստը։ Շենքի կառուցման համար քանդվել են չորս բնակելի տներ։
1932 թվականի մարտին հրապարավել է Խորհրդային Միության ԺԿԽ և ՀամԿ(բ)Կ ԿԿ որոշումը «Վարպետների համար տներ կառուցելու մասին», համաձայն որի՝ 1933 թվականին սկսվել է շենքի կառուցումը։ Նախատեսվել է շենքը կառուցել 1932 թվականին, սակայն ճարտարապետների նախագիծը մշակման կարքի է ունեցել։ Առաջին մասնաշենքը  կառուցվել է 1936 թվականին, երկրորդը՝ 1937 թվականին, իսկ երրորդը, որ հարում է Սովետական փողոցին՝ 1942 թվականին։ Շենքը շինարարությունն սկզբում կատարվել է դատապարտյալների ուժերով, իսկ շինարարությունն ավարտել են գերմանացի ռազմագերիները։ Առաջին մասնաշենքը կառուցվել է քանդված Հարության մայր տաճարի (ռուս.՝ Воскресенский собор) քարերով, որը եղել է քաղաքի գլխավոր տաճարը։ Վարպետների տունը եղել է Հայրենական մեծ պատերազմից առաջ Ուֆայում կառուցված ամենամեծ կառույցը։ Ներքին բակում կառուցել է շատրվան, և այնտեղ էլ տեղակայված է եղել երաժշտական դպրոց։ Շենքի շինարարությունը մասամբ անավարտ է մինչ օրս․ առաջին և երկրորդ մասնաշենքերի շքամուտքերում կան վերելակի հորաններ, բայց վերելակները բացակայում են։ Ննջարաններն ունեն պատշգամի դուռ, բայց պատշգամբներ կաուցված չեն, ինչի պատճառով բնակիչներից ոմանք այդ դռները փակել են աղյուսե պատերով։ Պատշգամբների ու վերելակների բացակայությունը պայմանավորվա է տան շուտափույթ հանձնմամբ 1942 թվականին՝ Լենինգրադից տարհանված ինժեներների բնակեցումից առաջ։

Ի սկզբանե տունը ներկված է եղել կանաչ, սակայն 2000 թվականին այն ներկվել է բեժագույն, ապա դեղին։

Տարբեր տարիների Վարպետների տանն ապրել են քաղաքում և հանրապետությունում հայտնի վաստակավոր անձինք, ինչի մասին վկայում են շենքի պատին տեղադրված հուշատախտակները։ Մասնավորապես Վարպետների տանն ապրել են գրողներ Գայնան Ամիրովը և Դաուտ Յուլտին, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր բժիշկ Ն․ Բայտերյակովը, քիմիկոս Պյոտր Բուդնիկովը, ժողովրդական արտիստներ Գիմալետդին Մինգաժևը, Արսլան Մուբարյակովը և Գյուլլի Մուբարյակովան, բանաստեղծներ Ռաշիտ Նիգմատին, Սալյամ Գալիմովը և Պավլո Տիչինան, ակադեմիկոս Գենադի Ռոզենբերգը։ Տան առաջին բնակիչների մեծ մասը դարձել են 1930-ական թվականների Ստալինյան բռնաճնշումների զոհ։
1987 թվականին Բաշկիրայի ԻԽՍՀ մինիստրների խորհրդի հրահանգով շենքն անցել են պետության պահպանության տակ որպես պատմության հուշարձան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
{{{заглавие}}} // Наше строительство. — М.: Госплан СССР, 1935. — В. 13-24. — Т. 7.
Կնյազևկա (այլ կիրառումներ)

Կնյազևկա, կարող է վերաբերել՝

Կնյազևկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Կնյազևկա - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Կնյազևկա - գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Սուխոբուզիմսկի շրջանի կազմում։
Կնյազևկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Կնյազևկա - գետ Ռուսաստանում, Կիմի վտակը
Կնյազևկա - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում
Սուրբծննդյան սվիտեր

Սուրբծննդյան սվիտեր (անգլ.՝ Christmas jumper), վառ գունավորմամբ և թեմատիկ ապլիկացիաներով հագուստ, որն ավանդաբար հագնում են Սուրբ Ծննդյան նախօրեին։ Արևմտյան սուրբծննդյան մշակույթի մի մասն է։


== Պատմություն ==
Նախքան 1950-ական թվականներին վառ ու խոշոր փաթիլների նկարներով սվիտերների մասսայական արտադրությունը և վաճառքը, տաք սվիտերները գործում էին ընտանիքի անդամները։ Այդ ժամանակ ակտիվորեն զարգանում էր սուրբծննդյան առևտրայնացումը։ Սվիտերները ներկայացվում էին որպես տատիկի գործած սուրբծննդյան նվեր։
Մեծ Բրիտանիայում և Իռլանդիայում սուրբծննդյան սվիտերը ճանաչում է ստացել 1980-ական թվականներից՝ հեռուստատեսությամբ ցուցադրվելուց հետո։ Հեռուստավար Բիլլ Քոսբին իր The Cosby Show հաղորդման ժամանակ սվիտերով նկարահանել է նիդերլանդացի մոդել Կուսա վան դեր Ակերային։
1990-2008-ական թվականներին սվիտերները նվիրվել են կատակով և կորցրել իրենց ժողովրդականությունը։ Դրա պատճառով 2001 թվականի «Բրիջիտ Ջոնսի օրագիր» ֆիլմի հերոսուհին ամաչում է նման նվերից։ Առաջին թեմատիկ երեկույթները Commodore Ballroom-ում անցկացրել են Քրիս Բոյդը և Ջորդան Բերչը, որոնք Վանկուվեր քաղաքից էին։ Այստեղ, սկսած այդ օրվանից, հավաքվում են «անճոռնի» սուրբծննդյան սվիտերներով (անգլ.՝ ugly Christmas sweaters) մարդիկ։ Ամեն տարի ԱՄՆ-ում անցկացվում են ամենաանճոռնի սուրբծննդյան սվիտերի մրցանակաբաշխություններ։
2010-ական թվականներին սուրբծննդյան սվիտերները վերդարձել են՝ դառնալով քեմփ գեղագիտության մի մասը։ Այդ ժամանակ էլ հեռուստահաղորդավար Ջիմի Ֆելոնը հորինում է «Սուրբծննդյան սվիտերների տասներկու օրը» հայտնի դարձած սյուժեն․ մինչև Սուրբ Ծնունդ մնացած տասներկու օրերի ընթացքում ամեն օր Սուրբծննդյան օրացույցի պատուհանից հանվում է սվիտեր, որը վիճակախաղի արդյունքում տրվում է հանդիսականներից մեկին։
2012 թվականին բրիտանական «The Daily Telegraph» թերթը սուրբծննդյան սվիտերն անվանել է «այս եղանակին անհրաժեշտ»։ Նորաոճության տներն էլ են ներկայացրել նաև իրենց սուրբծննդյան սվիտերները, և նույնիսկ Slayer մետալ-խումբը վաճառքի է հանել իր տարբերակը։
«Փրկենք երեխաներին» բարեգործական հիմնադրամն ամեն դեկտեմբեր անցկացնում է «Սուրբծննդյան սվիտերի օր»՝ «Աշխարհը դարձրու ավելի լավը սվիտերների հետ» նշանաբանով ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Քեպինյան (Քեպինով)

Գրիգոր Հովհաննեսի Քեպինյան (Քեպինով) (հունվարի 3, 1886(1886-01-03), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 17, 1966(1966-07-17), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1956)։


== Կենսագրություն ==
1909 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի ֆիզմաթ ֆակուլտետը։ 1907 թվականին Փարիզում սովորել է Ժյուլիան ակադեմիայում, 1910-1912 թվականներին՝ Ռ․ Վեռլեի, Պոլ Լանդովսկու ղեկավարած քանդակագործական արվեստանոցում, մասնագիտական դասեր առել Օգյուստ Ռոդենից, Պ․ Տրուբեցկոյից։ 1912 թվականին Փարիզի Ազգային սալոնում ցուցադրել է դիմաքանդակներ։ 1913 թվականին վերադարձել է Թիֆլիս, 1916 թվականին մասնակցել հայ նկարիչների ցուցահանդեսին։ 1921 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա։


== Ստեղծագործություններ ==
Քանդակագործի 1920-1930-ական թվականների գործերին բնորոշ են հավաստիությունն ու ավարտվածությունը, նյութի զգացողությունը և ձևերի արտահայտչականությունը։ Հիմնականում ստեղծել է իր ժամանակակիցների հոգեբանական դիմաքանդակներ։ 1924 թվականին Կրեմլում կազմակերպված ցուցահանդեսում Քեպինյանի Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի հարթաքանդակ-դիմապատկերը ընդունվել է որպես լավագույններից մեկը, կրկնօրինակվել Մոսկվայի և այլ քաղաքների համար, 1932 թվականին մեծացվել (5,32 X 6,34 մ, ցեմենտ) Լենինգրադի միացյալ պետական քաղ․ վարչության շենքի նիստերի դահլիճի համար։ Այդ շրջանի հաստոցային լավագույն աշխատանքներից են՝ Վերա Ֆիգների (1925, փայտ, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա, 1926, բրոնզ, Լենինգրադի հեղափոխության թանգարան), Սոֆյա Պերովսկայայի (1928, մարմար, ԽՍՀՄ պատմության թանգարան, Մոսկվա), քանդակագործի կնոջ՝ Տ․ Գ․ Քեպինովայի (1935, մարմար, Տրետյակովյան պատկերասրահ) դիմաքանդակները։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Քեպինյանն ապրել և ստեղծագործել է Երևանում, այդ ժամանակ կերտել է Խորհրդային Միության հերոսներ Վիկտոր Տալալիխինի (1941, գիպս, ԽՍՀՄ կուլտուրայի մինիստրություն, Մոսկվա), Իվան Կոժեդուբի (1945, բրոնզ, Տրետյակովյան պատկերասրահ), Գ․ Մարգուլիսի (1943, գիպս, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, Երևան), Ավետիք Իսահակյանի (1942, գիպս, 1960, բրոնզ), Մարտիրոս Սարյանի (1949, մարմար), Արամ Խաչատրյանի (1945, գիպս, երեքն էլ՝ Հայաստանի ազգային պատկերասրահում) դիմաքանդակները։  
Վերջին շրջանի դիմաքանդակներին («Նիկոլայ Մյասկովսկի», 1960, բրոնզ, «Սերգեյ Պրոկոֆև», 1961, մարմար, երկուսն էլ՝ ԽՍՀՄ կուլտուրայի մինիստրություն, Մոսկվա, «Մարիամ Ասլամազյան», 1961, գիպս, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ) հատուկ է կերպարների ոգեշնչվածությունը, բնութագրման ճշգրտությունը։


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել 1935 թվականին, 1948 թվականին (Մոսկվա, Ա. Կուպրինի հետ) և 1964 թվականին (Երևան)։


== Մատենագրություն ==
Գրիգոր Քեպինով, Կատալոգ. Երևան, 1964։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գ. Քեպինյանի էջը Տրետյակովյան պատկերասրահի կայքում Archived 2012-05-24 at the Wayback Machine.
Բոլատե

Բոլատե (իտալերեն՝ Bollate), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 37 556 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 3100 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20021։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Որձաքար (լեռ)

Որձաքար, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Մեղրու լեռների համակարգում, Ներքին Հանդ գյուղից 3 կմ հարավ։ Բարձրությունը 1794 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Արա Մաթևոսյան

Արա Մաթևոսյան (փետրվարի 26, 1948(1948-02-26), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, ՀՀ վաստակավոր արտիստ (2008)։


== Կենսագրություն ==
Արա Մաթևոսյանը ծնվել է 1948 թվականին Լենինականում։ 1970 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը (Զավեն Տատինցյանի արվեստանոց)։ 1970-1980 թվականներին աշխատել է Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում, 1980-1988 թվականներին՝ Գյումրու Վարդան Աճեմյանի անվան դրամատիկական թատրոնում` Խորեն Աբրահամյանի ղեկավարությամբ։ 1988 թվականից աշխատում է Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում` Հակոբ Ղազանչյանի ղեկավարությամբ։


== Դերեր ==
Պերսինե՝ «Ռոմանտիկները»
Պավել՝ «Ռոմեո, Ջուլիետ և խավար»
Լեոնիդ՝ «Երջանկություն որոնելիս»
Մովսիսյանց՝ «Խաթաբալա»
Ռոմի Օլեսկ՝ «Եվ այդ երիտասարդը ես եմ»
Կիրիլ՝ «Մոսկովյան արձակուրդներ»
Լևոն՝ «Ատամնաբույժն արևելյան»
Սուտ խոսքեր՝ «Ամպեր»
Ծերունի՝ «Հրեշը լուսնի վրա»
Դեսպան, Սենեկապետ՝ «Քաջ Նազար»
Վանունի՝ «Վերջին ուսուցիչը»
Կոճակ Անդո՝ «Դպրոցական կատակերգություն»
Ուրվական՝ «Համլետ»
Ալֆրեդ Դուլիթլ՝ «Էլիզա»
Թագավոր՝ «Բրեմենյան երաժիշտներ»
Սենեկա՝ «Ներոն և Սենեկա»
Քահանա` «Մեր թաղը(Սաքուլն ուխտ գնաց)»
Թագավոր` «Ջրահարսը»Նկարահանվել է՝ «Սպանության գինը» գեղարվեստական ֆիլմում, «Եվ այսպես էլ ապրում ենք» սերիալում, «Ընտանեկան պատմություններ» հեռուստաշարքում։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
ՀԹԳՄ «Արտավազդ» ամենամյա թատերական մրցանակ «Տղամարդու երկրորդ պլանի լավագույն դերակատարման համար», 2011 թ.
ՀՀ վաստակավոր արտիստ, 2008 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Էսքիզ

Էսքիզ (ֆր.՝ esquisse), ճեպանկար, նախապատկեր, գեղարվեստական ստեղծագործության (նկարի, քանդակի, ճարտարապետական նախագծի, թատերական կամ կինոյի դեկորացիայի և այլն) կամ դրա որևէ մանրամասնի մտահղացման նախապատրաստական ուրվապատկեր։ Էսքիզ կարող է կատարվել գրաֆիկական, գեղանկարչական կամ քանդակագործական արտահայտչամիջոցներով։ Էսքիզին բնորոշ է կատարման ազատ, հպանցիկ (էսքիզային) եղանակը։ Սակայն լինում են նաև ավարտուն, մանրամասներով մշակված էսքիզներ։
Լայն առումով էսքիզը բնորդից կամ երևակայությամբ կատարված անավարտ ստեղծագործություն է։
Էսքիզ է կոչվում նաև տեխնիկական նախնական գծագիրը։
Վիտալի Վարիվոնչիկ

Վիտալի Ալեքսանդրովիչ Վարիվոնչիկ (բելառուս․՝ Віталь Варывончык, մարտի 9, 1972(1972-03-09), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս ֆուտբոլիստ, վրատար, մարզիչ։


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Մարզչական կարիերան սկսել է 2008 թվականին, լինելով Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչ Ալեքսանդրա Հացկեվիչաի օգնականը։ 2009 թվականիի հունվարից մինչև 2011 թվականի մայիսը եղել է «Սիբիր» (Նովոսիբիրսկ) ակումբի դարպասապահների գլխավոր մարզիչը։


== Ձեռքբերումներ ==
2006 թվականին խաղալով Վիտեբսկի «Լոկոմոտիվ ակումբում, դաշտում անցկացնելով ռեկորդային 635 րոպե չոր շարքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Лауреат сезона. Виталий Варивончик: возвращение
Հանս Իմհոֆ

Հանս Իմհոֆ (գերմ.՝ Hans Imhoff, մարտի 12, 1922(1922-03-12), Քյոլն, Հռենոսի պրովինցիա, Պրուսիայի ազատ պետություն, Վայմարյան Հանրապետություն - դեկտեմբերի 21, 2007(2007-12-21), Քյոլն, Գերմանիա), գերմանացի արդյունաբերող և ձեռնարկատեր, Քյոլն քաղաքի Շոկոլադի թանգարանի (գերմ.՝ Schokoladenmuseum) հիմնադիրը։


== Կենսագրություն ==
Հանս Իմհոֆը ծնվել է Ֆրանց և Շարլոտա Իմհոֆների ընտանիքում։ Տարրական դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է առևտրի դպրոց, որտեղ վերապատրաստվել է առևտրային հմտությունների և իր մասնագիտական և տեխնիկական կրթության ոլորտում։
Պատերազմից հետո Իմհոֆը հիմնել է շոկոլադի և շաքարի գործարան, որը պսակվել է հաջողությամբ։ 1972 թվականին ձեռք է բերել Stollwerck ֆինանսապես աղքատացած շոկոլադի ֆաբրիկան և այն վերածել հաջողակ բիզնեսի։ Ձեռք բերելով Sprengel և Sarotti ապրանքանիշերը՝ ստեղծել է Եվրոպական Շոկոլադի միավորումը (գերմ.՝ European Chocolate group)։
1933 թվականին սեփական նախաձեռնությամբ և մասնավոր ֆոնդերի օգնությամբ ստեղծել է Շոկոլադի թանգարան, որը Գերմանիայի ամենահայտնի թանգարանների տասնյակում է։ 2007 թվականին թանգարանն ունեցել է 650 000 այցելու։
2002 թվականին դուրս է եկել ընկերությունից՝ 2001 թվականին Իմհոֆ շահույթ չհետապնդող հիմնադրամը ստեղծելու պատճառով։
Հանս Իմհոֆը, ամուսնանալով Կլարա Հերբուրգ Իմհոֆի հետ, դարձել է չորս երեխաների հայր։
Մահացել է 2007 թվականի դեկտեմբերին՝ 85 տարեկան հասակում, երկարատև հիվանդության արդյունքում։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
2001 թվականին դարձել է է Քյոլն քաղաքի «Պատվավոր քաղաքացի»։ Իմհոֆը համարվում է նաև Զալֆելդ քաղաքի պատվավոր քաղաքացի։ 1991 թվականի իր գործունեության համար Իմհոֆն արժանացել է «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանի, իսկ 1994 թվականին ստացել է շքանշան Հյուիսային Ռեյն-Վեսթֆալիա երկրամասին մատուցած ծառայությունների համար։

Տոգո պետության պատվավոր հյուպատոս
Քյոլն քաղաքի պատվավոր քաղաքացի
Պատվավոր դոկտոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ганс Имхофф։ Какао — истинное золото ацтеков, Дюссельдорф 1988, ISBN 3-430-14957-6
Клаус Якоби։ Шоколад короля. Невероятная жизнь Ханс Имхоф, Мюнхен 1997, ISBN 3-7844-2650-6
Ганс-Йозеф Хоэст։ На стороне добра — Ганс Имхофф, послевоенная карьера, Дюссельдорф 1988, ISBN 3-430-15098-1


== Արտաքին հղումներ ==
Քյոլն քաղաքի Շոկոլադի թանգարանի պաշտոնական կայք(գերմ.)(անգլ.)
Իմհոֆի Ֆոնդ(գերմ.)
Շոկոլադի թանգարանը geschichte.nrw.de-ում Archived 2017-01-22 at the Wayback Machine. (գերմ.)
Ռեյնյան կապիտալիստ, Kölner Stadt-Anzeiger(գերմ.)
«Մահացել է շոկոլադ արտադրող Իմհոֆը», Spiegel Online(գերմ.)