Էդվիժ Ֆենեկ

Էդվիժ Ֆենեկ (իտալ.` Edwige Fenech, իրական ազգանունը` Սֆենեկ (Sfenech), դեկտեմբերի 24, 1948(1948-12-24), Աննաբա, Ալժիր), իտալական կինոյի դերասանուհի և պրոդյուսեր։ Գլխավորապես նկարահանվել է էրոտիկ կատակերգություններում և սարսափ ֆիլմերում։


== Կենսագրություն ==
Էդվիժ Ֆենեկը ծնվել է Ալժիրի Աննաբա (նախկինում` Բոն) քաղաքում, որն այն ժամանակ ֆրանսիական գաղութ էր։ Նրա հայրը ծնունդով Մալթայից էր, իսկ մայրը Սիցիլիայից։ Երբ նա տաս տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվել է Ֆրանսիա։ 15 տարեկանում մասնակցել և հաղթել է «Միս Լազուր ափ» գեղեցկության մրցույթում։ 1965 թվականին 16-ամյա Էդվիժը ստացել է «Լեդի Ֆրանսիա» տիտղոսը, որից հետո սկսվել է նրա ֆոտոմոդելի կարիերան։ Կինոգործիչները չէին կարող չնկատել Էդվիժի վառ գեղեցկությունը, ուստի 19 տարեկանում նա արդեն իր առաջին դերն էր կատարում կինոյում։ Այդ ընթացքում նա հասցրել է մասնակցել նաև «Լեդի Եվրոպա» մրցույթին, իսկ «Playman» ամսագրում հայտնվել էին նրա մերկ լուսանկարները։
Էդվիժ Ֆենեկի առաջին ֆիլմը 1967 թվականին նկարահանված «Նրա ողջ անմտությունը» կատակերգությունն էր։ Նրան անմիջապես նկատեցին իտալացի կինոգործիչները և հրավիրեցին Հռոմ, որտեղ նա 1968 թվականին նկարահանվեց «Սամոա. Ջունգլիների թագուհին» կինոնկարում։ Երեք տարվա ընթացքում Էդվիժ Ֆենեկը նկարահանվել է տարբեր ժանրերի 13 կինոնկարներում։ Հատկապես կարելի է առանձնացնել ռեժիսոր Հանս Սքոթ-Շոբինգերի «Տիկին Բովարի» (1969 թ.) կինոնկարը, որտեղ Էդվիժ Ֆենեկը հանդես էր եկել գլխավոր դերով։ Այդ կինոնկարը համարվում է պատմական և էրոտիկ ժանրերի յուրատեսակ դրամա, որը բավականին շահութաբեր էր և դարձավ հայտնի։
1970-ական թվականներին Էդվիժն սկսեց աշխատել ռեժիսոր Սերջո Մարտինոյի հետ։ Նրանց առաջին համագործակցությունը «Տիկին Ուորդի տարօրինակ արատը» (1971 թ.) ֆիլմն էր։ 1970 թվականին նա նկարահանվել է Մարիո Բավայի «Հինգ տիկնիկ օգոստոսյան լուսնի համար» կինոնկարում, իսկ Միշել Լյուպոյի «Փախուստ մահապարտների խցից» (1973 թ.) կինոնկարում նրա խաղընկերը Ժան Ռոշֆորն էր։
1970-ական թվականների կեսերին Էդվիժ Ֆենեկն արդեն համարվում էր իտալական էրոտիկ կատակերգությունների թագուհի, որոնք հաջողությամբ ցուցադրվում էին Իտալիայում, Իսպանիայում, ԳՖՀ-ում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում։ Այդ տարիների նրա ֆիլմերից էին «Հիրիկն արյան մեջ» (1972 թ.), «Խավարի բոլոր երանգները» (1972 թ.), «Քո խնդիրն է - փակ սենյակ և միակ բանալին ինձ մոտ է» և այլն։ Ումբերտո Լենցիի «Մեծ ճակատամարտ» (1978 թ.) ֆիլմում Էդվիժը հանդես է եկել երկրորդական դերով, որտեղ սակայն նրա հետ միասին խաղում էին այնպիսի աստղեր, ինչպիսիք էին Հենրի Ֆոնդան, Ջոն Հյուսթոնը, Օրսոն Ուելսը, Հելմուտ Բերգերը, Ջուլիանո Ջեմման և Սթեյսի Կիչը։
1980-ականներին Էդվիժ Ֆենեկը հիմնականում նկարահանվել է կատակերգություններում և կրիմինալ ժանրի ֆիլմերում։ Դրանցից է «Աս» (1981 թ.) կինոնկարը, որտեղ գլխավոր դերում հանդես է եկել Ադրիանո Չելենտանոն։ Մեծ էկրանին Էդվիժ Ֆենեկի վերջին դերը «Անսովոր հանցագործություն» («Մահվան ուրվականը» 1988 թ.) կինոնկարում էր։ 1990-ական թվականներին նա վերջնականապես սկսեց հանդես գալ հեռուստատեսությունում։ Նկարահանվում էր սերիալներում և որդու հետ միասին հիմնել է Immagine E Cinema SRL. պրոդյուսերական կազմակերպությունը։ 2004 թվականին, որպես պրոդյուսեր հանդես է եկել ռեժիսոր Մայքլ Ռեդֆորդի «Վենետիկի վաճառականը» ֆիլմով։ 2007 թվականին ոչ մեծ դերով հանդես է եկել «Հոսթել 2» կինոնկարում` կատարելով արվեստների պրոֆեսորի դերը։


== Անձնական կյանքը ==
Էդվիժ Ֆենեկն ունի մեկ որդի, ով ծնվել է 1971 թվականին։ Վերջինիս հայրը դերասան Ֆաբիո Տեստին է։ Լուրեր էին պտտվում, որ այդ տարիներին Էդվիժը սիրավեպ ուներ պրոդյուսեր Լուչանո Մարտինոյի հետ, ով ռեժիսոր Սերջո Մարտինոյի եղբայրն էր։ Հնարավոր է, որ այդ պատճառով էլ Էդվիժն հաճախ էր նկարահանվում Սերջոյի ֆիլմերում։
1990-ական թվականների կեսերին հաճախ էին գրում Էդվիժի սիրավեպի մասին` իտալական ազնվական և Ferrari-ի նախագահ Լուկա դի Մոնտեզեմոլոյի հետ։ Որոշ աղբյուրներ նշում էին, որ Էդվիժը դարձել է նրա երրորդ կինը։ Ամեն դեպքում նրանք միասին երկար չեն ապրել, քանի որ 2000 թվականին Մոնտեզեմոլոն կրկին ամուսնացել է։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էդվիժ Ֆենեկ Internet Movie Database կայքում
Interview with Fenech, by Luigi Cozzi, from around 1970
Edwige Fenech Archived 2015-10-02 at the Wayback Machine. Movie poster images
Edwige Fenech fan club Archived 2015-08-08 at the Wayback Machine.