armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
IMacros

iMacros, բրաուզերի համար նախատեսված հավելված, որը նախատեսված է մակրո ֆունկցիաների ծրագրավորման և օգտագործման համար, ինչպե նաև վեբի ավտոմատացման և թեսթավորման համար։ Այն տարածվում է ինչպես բրաուզերների համար հավելված և աջակցվում է Mozilla Firefox, Google Chrome և Internet Explorer բրաուզերների կողմից։ Ծրագրավորված է iOpus/Ipswitch-ի կողմից։ Այն նախատեսված պարզ ֆունկցիաների ծրագրավորման համար։ Ֆունկցիաները կարող են գրվել և ղեկավարվել JavaScript-ով։ Նախնական մակրո ֆունկցիաները և JavaScript կոդերը արդեն ներառված է լինում ծրագրում։ iMacros-ի հետագա տարբերակներում JavaScript հանվեց ծրագիր սպասարկումից։ Սակայն, օգտատերերը, կարող են օգտագործել Pale Moon բրազուզերը, որը հիմնված է Mozilla Firefox-ի հին տարբերակի վրա, որտեղ կա հնարավորություն օգտագործել JavaScript ֆայլեր և իրականցել վեբի ավտոմատացում։


== Պատմություն ==
iMacros առաջին տարբերակը ստեղծվել է 2001 թվականին Մաթիաս Ռոթի կողմից, այն դարձավ առաջին ֆունկցիա գորղ ծրագիրը, որը ադապտացվել է նաև բրաուզերների համար։ 2012 թվականի ապրիլին iMacros-ը գնվեց Ipswitch-ի կողմից։


== Հնարավորություններ ==
Firefox և Chrome-ի համար նախատեսված iMacros ծրագիրը ներկայացնում է ֆունկցիաներ, որոնք հայտնի են սոցալիական սկրիտագրում անունով, որը օգտատերերին թույլ է տալիս վեբ կայքերի համար գրել պարզ սկրիպտային ֆունկիաներ։ Տեխնիկապես, այս ֆունկցիաները տարածվում են վեբ-կայքերում և ղեկավարվում են JavaScript-ի միջոցով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.iMacros.net/ IMacros. պաշտոնական կայք
Իսակի Լակուեստա

Իսակի Լակուեստա (1975, Խիրոնա, Gironès), իսպանացի ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Իսակի Լակուեստան ծնվել է 1975 թվականին Խիրոնայում բասկերի ընտանիքում։ Սովորել է Բարսելոնայի ինքնավար համալսարանի տեսա-ձայնային հաղորդակցության բաժնում։
Համագործակցել է տարբեր լրատվամիջոցների հետ, հոդվածներ է հրատարակել կինոյի, մշակույթի և գրականության մասին։
Իսակի Լակուեստայի առաջին լիամետրաժ ֆիլմը՝ «Կրավանն ընդդեմ Կրավանի», մրցանակներ է շահել մի շարք միջազգային կինոփառատոներում։ Իսպանացի քննադատները ֆիլմը համարել են 2002 թվականի լավագույն կինոնկարը, որի համար արժանացել է «Սուրբ Խորդի» մրցանակ։ Հեղինակ է մի քանի խաղարկային ֆիլմերի սցենարների։ Իսակիի «Ժամանակի լեգենդը» տեղ է գտել Ռոտերդամի միջազգային կինոփառատոնի ծրագրում։
Լակուեստային բնորոշել են որպես ամենախոստումնալից երիտասարդ իսպանացի կինոռեժիսորներից մեկը։ «Ֆայդոն Պրես» հրատարակչությունը նրան ընդգրկել է իր «100 կադր» գրքում՝ կինոաշխարհի ապագան կերտող հարյուր կինոռեժիսորների թվում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ, փառատոներ ==
2012 թ. Կինոյի ազգային մրցանակ (Մշակույթի և արվեստի ազզգայի խորհուրդ)
2011 թ. Alcances Cádiz փառատոն
2011 թ. Málaga-Cine Español փառատոն, Էլոյ դե լա Իգլեսիայի անվան մրցանակ
2011 թ. Ibn Arabi Murcia փառատոն, Երիտասարդ կինոռեժիսորի հետագիծը մրցանակ
2009 թ. Սան Սեբաստիան փառատոնի կինոքննադատների միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակ
2006 թ. Սան Սեբաստիան քաղաքի իսպանական ֆիլմերի հանձնաժողովի մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Isaki Lacuesta Internet Movie Database կայքում
"Isaki Lacuesta, en busca de los rastros perdidos" Archived 2010-06-22 at the Wayback Machine., Barcelona Metrópolis, verano 2009.
"Garbo el espía que salvó el mundo", Febrero 2011.
Մաշարի (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Մաշարի (ուկրաիներեն՝ Машарі), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մաշարի գյուղում բնակվում էր 106 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեկ-Զեխուշ

Գեկ-Զեխուշ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում։
Գտնվում է Հայաստանի տարածքում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 415 հայ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարինովկա (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարինովկաՄարինովկա (ուկրաիներեն՝ Маринівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Մարինովկա գյուղում բնակվում էր 335 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յաան Տեեմանտ

Յաան Տեեմանտ (էստ․՝ Jaan Teemant, սեպտեմբերի 24, 1872(1872-09-24), Վիգալա, Էսթլյանդյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 23, 1940(1940-07-23), Տալլին, Էստոնական ԽՍՀ), Էստոնիայի պետական գործիչ։


== Կրթություն ==
Ավարտել է Հուգո Տրեֆների մասնավոր գիմնազիան, Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետը, (1901): Տարտուի համալսարանի իրավունքի պատվավոր դոկտոր (1932):


== Հեղափոխական գործունեություն և բանտարկություն ==
Նա Ռեվելեում (այժմ` Տալլին) երդվյալ հավատարմատարի օգնականն էր։ 1904-1905 թվականներին` Ռեվելեի քաղաքային խորհրդի անդամ։ 1905 թվականին նա ակտիվորեն մասնակցել է հեղափոխական իրադարձություններին, 1905 թվականի դեկտեմբերին ընտրվել է Տարտուում ժողովրդական ներկայացուցիչների Համաէստոնական ժողովի ղեկավար, ղեկավարել է ժողովը Յուրիևսկու (ներկայումս Տարտուի) համալսարանի նիստերի դահլիճում, այսպես կոչված` «աուլային ժողով»։ Նա ստիպված էր արտագաղթել Շվեյցարիա, ռազմական դրության պայմաններում դատապարտվել էր մահապատժի։ Զինվորական դրության և մահապատժի վերացումից հետո նա վերադարձել է Էստոնիա (1908 թվական)։ Դատապարտվել է մեկուկես տարի ազատազրկման։ Պատիժը կրելու ընթացքում 1911-1913 թվականներին նա գտնվել է Արխանգելսկի նահանգում։


== Փաստաբան և քաղաքական գործիչ ==
1913/1914-1940 թվականներին` Տալլինում փաստաբան, 1919-1925 թվականներին` փաստաբանների կոլեգիայի նախագահ։ 1917-1919 թվականներին` անդամ, 1917 թվականին եղել է Էստոնիայի ժամանակավոր տեղական խորհրդի առաջին փոխնախագահ, 1918-1919 թվականներին` Էստոնիայի Հանրապետության գլխավոր դատախազ, 1919-1920 թվականներին` հիմնադիր ժողովի անդամ։ Նա Ռիյգիկոգուի երկրորդից հինգերորդ գումարման պատգամավոր էր։ 1925 թվականի դեկտեմբերի 15-ից 1927 թվականի դեկտեմբերի 9-ը և 1932 թվականի փետրվարի 19-ից մինչև 1932 թվականի հւլիսի 19-ը եղել է պետական ​​ավագ (պետության ղեկավար)։
Նա քննադատել է 1934 թվականի հեղաշրջումից հետո ստեղծված Կոնստանտին Պյատսի ավտորիտար վարչակարգը։ 1939-1940 թվականներին նա Էստոնիայի ներկայացուցիչն էր գերմանական հոգաբարձուների վարչությունում (այդ ժամանակահատվածում Գերմանիա տեղափոխված գերմանացիների գույքի խնամատարության մարմին)։


== Մահ ==
1940 թվականի հուլիսի 23-ին ձերբակալվել է Ներքին գործերի ժողկոմիսարիատի (НКВД) կողմից։ Տարբեր աղբյուրների համաձայն, նա մահացել կամ գնդակահարվվել է 1941 թվականին Տալլինի կենտրոնական բանտում։


== Մատենագրություն ==
Էստոնական կենսագրական բառարան, Տալլին, 2002։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն
Պուրու Սեն Ռեմի

Պուրու Սեն Ռեմի (ֆր.՝ Pouru-Saint-Remy), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1232 մարդ, բնակչության խտությունը` 120.90 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.19 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 100 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 29 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 771 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 544-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 227։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,6 %։ 544 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 480 անձ (277 տղամարդ և 203 կին)։ Գործազուրկ են եղել 64 անձ (30 տղամարդ և 34 կին)։ 227 անաշխատունակներից 63-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 68-ը` թոշակառուներ, իսկ 96-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սուբինո

Սուբինո (ուկրաիներեն՝ Субине), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սուբինո գյուղում բնակվում էր 71 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,449 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 158,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արքայություն (անձնանուն)

Արքայություն, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն արքայություն՝ «թագավորություն» բառից։ Գործածվել է 12-13-րդ դարերում։


== Գործածություններ ==
Արքայություն քահանա Գանձակեցի, ով խնդրեց Ալավկայ որդի Դավիթ վարդապետից գրել «Կանոնական օրինադրութիւն» և «Հարցմունք» գործերը (12-րդ դար)։
Արքայություն, Խաչերես Լոռեցու ազգականը, ով Բագնայրին նվիրեց 3 տուն, 1 այգի և 7 խանութ, 1209 թվական։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոյի պաշարում

Մոյի պաշարումը` Հարյուրամյա պատերազմի ժամանակ անգլիական զորքերի կողմից ֆրանսիական Մո քաղաքի պաշարումը 1421 թվականի հոկտեմբերի 6-ից մինչև 1422 թվականի մայիսի 10-ը։ Այս պաշարման ժամանակ անգլիական թագավոր Հենրի V-ը հիվանդացավ և 1422 թվականի օգոստոսի 31-ին մահացավ։


== Պաշարում ==
Հենրի V-ն Անգլիայից 4000-անոց զորքով վերադարձավ 1421 թվականի հունիսին և անմիջապես մեկնեց Փարիզ՝ փորձանքից ազատելու Էքսետերի դուքսի զորքին։  Մայրաքաղաքը  ֆրանսիական հարձակման վտանգի տակ էր Դրյո, Մո և Ժուանի քաղաքների կողմից։ Թագավորը բավականին հեշտ պաշարեց և գրավեվ Դրյոն, իսկ հետո, նախքան Օռլեան գնալը, շարժվեց հարավ՝ գրավելով Վանդոմը և Բոժանսին։ Նա բավարար ուժ չուներ՝ գրավելու խոշոր և լավ պաշտպանված Օռլեանը, այնպես որ, երեք օր անց նա գնաց դեպի հյուսիս՝ գրավելու Վիլնյով-լե-Ռուան։
Քաղաքի գրավումից հետո Հենրին ավելի քան 20000 զինվորից բաղկացած բանակով շարժվեց  Մոյի վրա։ Քաղաքի պաշտպանությունը ղեկավարում էր Վավրայից մի Բաստարդ, ըստ երևույթին, պարզ ծագման մարդ, բայց քաջ հրամանատար։ Պաշարումը սկսվեց 1421 թվականի հոկտեմբերի 6-ին։ Ականորդներն ու հրետանավորները շուտով փլուզեցին քաղաքի պարիսպները։
Հենրի թագավորի շատ դաշնակիցներ այստեղ էին՝ օգնելու նրան պաշարման ընթացքում. Բրետանի դուքս Արթուր III-ը եկավ Մո՝ հավատարմության երդում տալու Անգլիայի թագավորին։ Բացի այդ, շրջակայքում գործում էին Ֆիլիպ III Բուրգունդացին, Պիկարդիայում՝ Ժան դե Լյուքսեմբուրգը և Հուգո դե Լանուան (1422 թվականի մարտի վերջին նրանք մի քանի բնակավայրեր գրավեցին Պոնտյեում և Վիմոյում՝ չնայած ֆրանսիական զորքերի՝ Ժոակիմ Ռուոյի, Պոտոն դե Սենտրայլի և Ժան դե Արկուրի ջոկատների, համալրումների)։
Պաշարումը թանկ արժեցավ անգլիացիներին. այստեղ ընկան Ջոն Կլիֆորդը՝ 7-րդ բարոն դե Քլիֆորդը, Արֆլերի պաշարման, Ազենկուրի ճակատամարտի և Շերբուրի պաշարման մասնակիցը, երիտասարդ Ջոն Կորնուոլը՝ Ֆանհոուպի 1-ին բարոն, հայտնի ազնվական Ջոն Կորնուոլի որդին. նա ընդամենը տասնյոթ տարեկան էր, նա սպանվեց հրազենային փամփուշտով, իր հոր կողքին։ Անգլիացի զինվորներին հնձում էին նաև հիվանդությունները. ենթադրվում է, որ պաշարողներից յուրաքանչյուր տասնվեցերորդը մահացել է դիզենտերիայից և ծաղիկից։
Քանի որ պաշարումը շարունակվում էր, ձմռան ամիսներին Հենրին հիվանդացավ, սակայն հրաժարվեց հեռանալ, քանի դեռ պաշարումը էի ավարտվել։ Դեկտեմբերի 6-ին Եկատերինա թագուհին նրան որդի և ժառանգ պարգևեց։
1422 թվականի մայիսի 9-ին Մոն հանձնվեց, թեև կայազորը համաձայնճէր քաղաքացիների որոշման հետ։ Շարունակվող ռմբակոծությունների ներքո կայազորը զենքը վայր դրեց մայիսի 10-ին՝ 8 ամսվա պաշարումից հետո։ Վավրայի բաստարդը գլխատվեց, Օրաս անունով շեփորահարը, որը մի անգամ ծաղրել էր Հենրիին, նույնպես։
Այդ ժամանակ Հենրի V-ն արդեն լուրջ հիվանդ էր։ Պաշարումից կարճ ժամանակ անց, Կոնս-սյուր-Լուարի ճանապարհին, նա այլևս ի վիճակի չէր ձիավարելու, և տեղափոխվեց Վենսենյան ամրոց, որտեղ էլ մահացավ 1422 թվականի օգոստոսի 31-ին, երեսունհինգ տարեկանում։


== Գրականություն ==
Seward, Desmond (1978). The Hundred Years War. New York: Penguin Books. ISBN 0-689-10919-9.
Վիկտորիա (քաղաք, Կանադա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիկտորիա (այլ կիրառումներ)Վիկտորիա (անգլ.՝ Victoria), քաղաք և նավահանգիստ Կանադայում, Վանկուվեր կղզու հարավարևելյան ծայրում։ Բրիտանիայի Կոլումբիա նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը 62 հզ․ (1978)։ Կա փայտամշակում, նավաշինություն, նավանորոգում։ Արտահանում է փայտանյութ, ձկնամթերք։ Ունի համալսարան։ Տուրիզմի վայր է։
Լյոխթենբերգ

Լյոխթենբերգ (գերմ.՝ Leuchtenberg), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Վալդնաբի Նոյշթաթ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1265 մարդ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 32,37 կմ2 տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 74 132։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կրուգել (գյուղ, Կովելի շրջան)

Կրուգել (ուկրաիներեն՝ Кругель), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1595 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրուգել գյուղում բնակվում էր 240 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժելկա Ցվիյանովիչ

Ժելկա Ցվիյանովիչ (սերբ.՝ Жељка Цвијановић, Željka Cvijanović, մարտի 4, 1967(1967-03-04), Տեսլիչ, Բոսնիայի և Հերցեգովինայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), Բոսնիայի և Հերցոգովինայի սերբ քաղաքական գործիչ։ 2018 թվականի նոյեմբերի 9-ից Սերբական Հանրապետության նախագահ։ 2013-2018 թվականներին Սերբական Հանրապետության վարչապետ։


== Կրթություն ==
Սովորել է Սարաևոյի Բանյա Լուկայի համալսարանի փիլիսոփայության և իրավունքի ֆակուլտետում։
Անգլերեն լեզվի և գրականության պրոֆեսոր է, մագիստրոսական աստիճան ունի դիվանագիտական և հյուպատոսական իրավունքով։


== Կենսագրություն ==
Նախքան մեծ քաղաքականություն մտնելն անգլերեն լեզվի ուսուցիչ էր։
2010 թվականի դեկտեմբերի 29-ից նախորդ իշխանությունում Տնտեսական կապերի և տարածաշրջանային զարգացման նախարար էր։
2013 թվականի մարտի 12-ին դարձավ վարչապետ։
2014 թվականի հոկտեմբերի 10-ին մասնակցել է Բոսնիայի և Հերցոգովինայի նախագահական ընտրություններին սերբերի կողմից։
Ամուսնացած է, ունի երկու որդի։


== Հայացքներ ==
Աջակցում է հատուկ նույնականացաման քարտերի օգտագործումն Բոսնիայի և Հերցոգովինայի յուրաքանչյուր էթնիկ խմբի համար։
Ցավակցում է պատերազմի զոհերին և հանդես է գալիս Սրեբրենիցայի նյութական աջակցության համար։


== Քաղաքական պաշտոններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Ֆելիպի

Սան Ֆելիպի (պորտ.՝ São Felipe), համայնք Բրազիլիայի հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Սալվադոր մարզում։ Մտնում է Սանտու Անտոնիու դի Ժեզուցի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 30 316 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 197,898 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 104,7 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 29-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1880 թվականի մայիսի 29-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 37 576 327,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.853,24 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,669 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Օզաան

Օզաան (վրաց.՝ ოზაანი), գյուղ Վրաստանում: Գտնվում է Կախեթի մարզի Դեդոփլիս Ծղարոյի շրջանում: Գտնվում է Գոմբորի լեռնաշղթայի հարավ-արևելյան լանջին, ծովի մակերևույթից 420 մետր բարձրության վրա: Դեդոփլիս Ծղարոից 18 կմ հեռավորության վրա:


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 833 մարդ: Բացարձակ մեծամասնությունը վրացիներն են, որոնք կազմում են գյուղի բնակչության 94,8 %:


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկ Հովսեփյան Մեհր

Հայկ Հովսեփյան Մեհր (հունվարի 6, 1945(1945-01-06), Թեհրան, Իրան - հունվարի 19, 1994(1994-01-19)), իրանահայ եպիսկոպոս, քրիստոնյա նահատակ։


== Կենսագրություն ==
Հայկ Հովսեփյան Մեհրը եղել է Ջամաթ-ե-Ռաբբանի եկեղեցու եպիսկոպոս։ Հայկը ընտանիքի մեծ տղան էր և ուներ 3 եղբայր։ 1966 թ. ծառայություն ավարտելուց հետո ամուսնանում է Թագուշ Գինագոսյանի հետ։ 1967 թվականին նա եղել է Մեյիդի եկեղեցու հովիվ, որը գտնվում էր Թեհրան քաղաքում։

Նա սպանվեց Իրանի կառավարության դեմ իր ընկեր Մեհդի Դիբաջի հետ կատարած բողոքի գործողությունից հետո։ 1994 թվականին Դիբաջը ազատ արձակվեց, իսկ դրանից 3 օր հետո Հայկը անհետացավ Թեհրանի փողոցներից։ Նրա մահվան մասին ընտանիքին հայտնեցին միայն հունվարի 30-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 196


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Պետեր Պարլեր

Պետեր Պարլեր (լատ.՝ Petrus de Gemunden in Suevia, չեխ.՝ Petr Parléř, մոտ 1330[…], Շվեբիշ Գյումունդ, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - հուլիսի 13, 1399(1399-07-13)[…], Պրահա, Չեխական թագի հողեր, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն), չեխ ճարտարապետ։ Հայտնի է իր նախագծած Սուրբ Վիտուսի Մայր Տաճարով և Կառլի կամուրջով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1330 թվականին՝ Չեխիայի Գմյունդ քաղաքում։ Պետերը ծնվել է պարլերների ընտանիքում։
Աշխատել է Պրահայում, Նյուրնբերգում և Կոլինում։ Նախագծել է Սուրբ Վիտուսի Մայր Տաճարի և Կառլի կամուրջի ծրագրերը։ 1356 թվականից բնակվել է Պրահայում։
Մահացել է 1399 թվականի հուլիսի 13-ին՝ Պրահայում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Поп И. И. Искусство Чехии и Моравии. — М.: Искусство, 1978. — 267 с. — (Очерки истории и теории изобразительных искусств).
Ювалова Е. П. Чешская готика эпохи расцвета (1350—1420)


== Արտաքին հղումներ ==
Պետեր Պարլերի պրոֆիլը German National Library-ում
Կորդելևկա

Կորդելևկա (ուկրաիներեն՝ Корделівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1760 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կորդելևկա գյուղում բնակվում էր 2 902 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4778 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 607,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
560

560 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 560 թվականն է, 
VI դարի 60-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Պոմիլույկովկա

Պոմիլույկովկա (ուկրաիներեն՝ Помилуйківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Պոմիլույկովկա գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հովսեփ Թեոդորովիչ

Հովսեփ Թեոֆիլ Թեոդորովիչ (լեհ.՝ Józef Teofil Teodorowicz, օգոստոսի 25, 1864(1864-08-25), Ժիվաչով, Տլումաչի շրջան, Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզ - դեկտեմբերի 4, 1938(1938-12-04), Լվով, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն), Լվովի հայ կաթոլիկ թեմի արքեպիսկոպոս, աստվածաբան, քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Հովսեփ Թեոդորովիչը ծագումով հայ շլյախտայական  ընտանիքից է, որը դարեր շարունակ ապրել է Լեհաստանում։ Ավարտել է Ստանիսլավի գիմնազիան, որից հետո ընդունվել է Բուկովինայի Չեռնովցի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Ուսման ընթացքում նա հավատքի ճգնաժամ է ապրել։ Մեկ տարի անց ընդունվել է Լվովի աստվածաբանական ճեմարանը։
1887 թվականի հունվարի 2-ին հայ կաթոլիկ արքեպիսկոպոս Իսահակ Նիկոլայի Իսակովիչի կողմից նրան հոգևոր աստիճան է շնորհվել։ 1890-1897 թվականներին ծառայել է Բերեժանիում որպես ծխական քահանա, ավելի ուշ՝ Լվովում որպես քահանա։ Համագործակցել է իշխան Ադամ Ստեֆան Սապիեհայի հետ։ 1901 թվականին, արքեպիսկոպոս Իսակովիչի մահից հետո, 37 տարեկանում նրան շնորհվել է արքեպիսկոպոսի աստիճան, և նա դարձել է Լվովի թեմի Հայ արքեպիսկոպոս։ 1908-1930 թվականներին հիմնանորոգել է Լվովի հայկական տաճարը, որը զարդարված էր Յան Հենրիխ Ռոզենի որմնանկարներով և Յոզեֆ Մեհոֆերի խճանկարներով։
Հովսեփ Թեոդորովիչը զբաղվել է ակտիվ հասարակական-քաղաքական գործունեությամբ։ 1902-1918 թվականներին եղել է Լվովի շրջանային Գալիցիայի Սեյմի և Վիեննայի Ավստրո-Հունգարիայի խորհրդարանի վերին պալատի պատգամավոր, որտեղ զբաղեցրել է լեհամետ դիրքորոշում։ 1919-1922 թվականներին եղել է Սահմանադիր սեյմի պատգամավոր, 1922-1923 թվականներին՝ Քրիստոնյա ժողովրդավարական եկեղեցու սենատոր։ Թեոդորովիչը եղել է Բերեժանիի և Լվովի պատվավոր քաղաքացի, Լվովի Յանա-Կազամիրայի անվան համալսարանի պատվավոր դոկտոր։ 
Մահացել է Լվովում, որտեղ նրան թաղել են «Լվովյան արծիվներ» գերեզմանատանը, որտեղից Խորհրդային Միության տարիներին գերեզմանատան ավերումից հետո նրա աճյունը տեղափոխվել է Լիչակովի գերեզմանատան ընտանեկան դամբարան։ Արքեպիսկոպոս Հովսեփ Թեոդորովիչի վերահուղարկավորությունը տեղի է ունեցել 2011 թվականի հունիսի 7-ին, Լվովում։


== Պարգևներ ==
1924 թվականի մայիսի 2-ին պարգևատրվել է Լեհաստանի Վերածննդի շքանշանի Մեծ Խաչով։
Բերեժանի (1897) և Լվովի (1924) պատվավոր քաղաքացի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արքեպիսկոպոս Հովսեփ Թեոֆիլ Թեոդորովիչ (լեհ.).
Արքեպիսկոպոս Հովսեփ Թեոֆիլ Թեոդորովիչի վերահուղարկավորումը (ուկր.).
Կենսագրական տեղեկություններ կաթոլիկական հիերարխիայի կայքում (անգլ.).
Արտաշես Մինասյան

Արտաշես Նավասարդի Մինասյան (ծնված 1967, հունվարի 21, Երևան), հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր (1992), Հայաստանի վեցակի չեմպիոն (1990, 1992, 1993, 1995, 2004 և 2006), ԽՍՀՄ վերջին չեմպիոն (1991), Հայաստանի հավաքականի կազմում շախմատի համաշխարհային օլիմպիադաների կրկնակի (2006 և 2008), Եվրոպայի թիմային առաջնության (1999) հաղթող։


== Կենսագրություն ==
ԽՍՀՄ երիտասարդ վարպետների առաջնության հաղթող (1990)։
1991 թվականին, լինելով միջազգային վարպետ, բազմաթիվ գրոսմայստերների հետ պայքարում, Արտաշեսը հասավ իր կարիերայի մեծագույն նվաճմանը՝ դառնալով Խորհրդային Միության չեմպիոն։ Այդ հաղթանակից հետո նրան շնորհվեց գրոսմայստերի կոչում։
ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո կայացած անկախ Հայաստանի առաջին առաջնության (1992) հաղթողներից մեկն է (Աշոտ Անաստասյանի հետ)։ Բացի այդ, նա Հայաստանի չեմպիոնի կոչման է արժանացել ևս հինգ անգամ՝ 1990, 1993, 1995, 2004 և 2006 թվականներին։
«Երևան» թիմի կազմում Եվրոպայի ակումբային գավաթի խաղարկության հաղթող (1995)։
2000 թվականին հանդես է եկել Դելիում կայացած նոկաուտ համակարգով աշխարհի առաջնությանը, որտեղ հասել է մինչև երկրորդ փուլ՝ այնտեղ պարտվելով Միխայիլ Գուրևիչին, իսկ 2005 թվականին Խանտի Մանսիյսկում կայացած Աշխարհի գավաթի խաղարկության առաջին ռաունդում զիջել է Լյուկ վան Վելիին։
Մինասյանը Հայաստանի հավաքականի կազմում ինը անգամ մասնակցել է շախմատային օլիմպիադաներին։ 2006 թվականի հունիսին Լևոն Արոնյանի, Վլադիմիր Հակոբյանի, Կարեն Ասրյանի, Գաբրիել Սարգսյանի և Սմբատ Լպուտյանի հետ դարձավ Թուրինի 37-րդ համաշխարհային օլիմպիադայի հաղթող։ Այդ հաղթանակի համար նա և թիմակիցները պարգևատրվեցին Մովսես Խորենացու մեդալով։ Իսկ երկու տարի անց՝ 2008 թվականին Դրեզդենում կայացած 38-րդ օլիմպիադայում տարած հաղթանակի համար պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» առաջին աստիճանի մեդալով։
Կարիերայի ամենաբարձր վարկանիշին հասել է 1998 թվականի հուլիսի 1-ին՝ 2620։ Այդ արդյունքով նա ՖԻԴԵ-ի վարկանիշային աղյուսակում բաժանում էր 52-54-րդ տեղերը։ Հայաստանի շախմատիստների մեջ դա 3-րդ արդյունքն էր (Վլադիմիր Հակոբյանից և Ռաֆայել Վահանյանից հետո)։


== Միջազգային մրցաշարեր ==
Լավագույն արդյունքները միջազգային մրցաշարերում.

Լենինգրադ (1989 - 2-րդ, 1990 - 3-րդ)
Գրոնինգեն (1990 թ., 2-3-րդ)
Կանն (1992, 2-6-րդ)
Պարտենայ (1992, 3-8-րդ)
Կանդաս (1992, 1-ին)
Վալտորենս (1992, 1-5-րդ)
Լոնգ Բիչ (1994, 1-3-րդ)
Ֆիլադելֆիա (1994, 1-ին)
Նյու Յորք օփեն (1998, 1-ին)
Կապել լա Գրանդ (1998, 2-8-րդ)
Լինարես օփեն (1999, 1-2-րդ)
Ուբեդա (2000, 1-ին)
Չիկագո (2000, 1-ին)
Դուբայ օփեն (2001, 1-8-րդ)
Բաթում (2003, 2-7-րդ)
Կանն (2004, 3-րդ)
Դուբայ օփեն (2004, 2-13-րդ)


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Պարգևներ ==
Մովսես Խորենացու մեդալ (2006)։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ (2008)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արտաշես Մինասյանի անձնական քարտը FIDE-ի կայքում (անգլ.)
Շախմատային պարտիաներ «ChessGames» կայքում (անգլ.)
Արտաշես Մինասյանի դիրքը «Sport-stat.ru» կայքում (անգլ.)
Միսոկի շրջան (Միչիգան)

Միսոկի շրջան (անգլ.՝ Missaukee County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,487 կմ² է, բնակչությունը՝ 14,849 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լեյք Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1840 թ.։
Մարտինի սյուր լ'Անտ

Մարտինի սյուր լ'Անտ (ֆր.՝ Martigny-sur-l'Ante), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 340 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.34 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 34 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 220 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 146-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 74։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,4 %։ 146 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 137 անձ (69 տղամարդ և 68 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 74 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրատեսիլ 1965 երգի մրցույթ

«Եվրատեսիլ 1965 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 10-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 1965 թվականի մարտի 20-ին Իտալիայի քաղաք Նեապոլի Sala di Concerto della RAI-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է Radiotelevisione Italiana (RAI)։


== Հղումներ ==
Եվրատեսիլի պաշտոնական կայք
Լենինյան ուղիով

«Լենինյան ուղիով», խորհրդային շրջանի տեսական–քաղաքական ամսագիր։ Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի օրգան։ Լույս է տեսել 1957 թվականից, Երևանում։ Խմբագիր՝ Ադո Ադոյան։
Լուսաբանում էր մարքսիզմ–լենինիզմի, ԽՄԿԿ քաղաքականության քաղաքականությունը, անդրադառնում լենինյան տեսական ժառանգությանը և կուսակցության ղեկավար դերին։ 
Սեփական պնդմամբ, պարզաբանել է մարքս–լենինյան փիլիսոփայության, սոցիոլոգիայի, գիտական կոմունիզմի, տնտեսագիտության և տնտեսության կառավարման, իրավագիտության, սովետական շինարարության և գիտատեխնիկական հեղափոխության կարևոր խնդիրներ։ Լայն աշխատանք էր ծավալում հանրապետության քաղաքական, տնտեսական և հասարակական կյանքի ղեկավարման մեթոդներն ու «Լենինյան ուղիով» ամսագրի շապկի ոճը կատարելագործելու, նորագույն միջոցների կիրառումն արմատավորելու գործում։ 
Լուսաբանել է ԽՄԿԿ և ՀԿԿ համագումարների և Կենտրոնական կոմիտեների որոշումները։ Անմիջական օգնություն էր ցույց տալիս կուսակցական ուսուցման ցանցի, հատկապես պրոբլեմային տեսական սեմինարների ունկնդիրներին, հրապարակում ուսուցման ծրագրով նախատեսված նյութեր։ Տպագրել է հանրապետական և շրջանային պարբերական մամուլի տեսություններ, նոր գրքերի գրախոսություններ և ծանոթագրություններ։ 
«Լենինյան ուղիով»-ին նախորդել են. «Կոմունիստ» (1922–1923, 1925–1928, 1935–1936), «Լենինյան ուղի» (1928–1933), «Կուսաշխատող» (1936–1940), «Պարտաշխատող» (1940–1941), «Պարտիական կյանք» (1947–1956) պարբերականները։
Ստրադուն

Ստրադուն (խորվ.՝ Stradun, իտալերեն՝ Stradone), Խորվաթիայի Դուբրովնիկ քաղաքի պատմական կենտրոնի գլխավոր փողոց։
Ստրադունը, ինչպես պատմական քաղաքի բոլոր փողոցները, հետիոտնային է։ 1468 թվականին այն սալարկել են կրաքարով։ Փողոցն ունի մոտ 300 մ  երկարություն։
Հնում ներկայիս փողոցի տեղում եղել է ճահճացած ջրային հոսանք, որը բաժանում էր Ռագուզան Դուբրավայից, մինչև 9-րդ դարում նրանք միավորվել են մեկ քաղաքում։ Ստրադունը ձգվում է ամբողջ քաղաքով արևելքից արևմուտք՝ կապելով արևմտյան մուտքը, որը կոչվում է Վրատա Պիլա, արևելյան մուտքին՝ Վրատա Պլոչեին։ Փողոցի երկու ծայրամասերում կան 15-րդ դարի շատրվաններ՝ Մեծ Օնոֆրիո շատրվանը արևմտյան մասում և Փոքր Օնոֆրիո շատրվանը արևելյան հատվածում։ Քաղաքային զանգակատունը գտնվում է արևմուտքում, իսկ ֆրանցիսկյանների վանքի զանգակատունը՝ արևելքում։

Ստրադունը քաղաքի գլխավոր փողոցն է դարձել 12-րդ դարում։ Նրա ժամանակակից տեսքը հիմնականում ձևավորվել է 1667 թվականի երկրաշարժից հետո, որի հետանքով շինությունների մեծ մասը քանդվել է։ Մինչև երկրաշարժը տները կառուցված չեն եղել մեկ միասնական ոճով, ինչպիսին նրանք ներկայումս են։ Հաճախ կիրառվել են կամարաշարեր և արհեստական հարդարանք։ Երկրաշարժից և դրան հաջորդած հրդեհից հետո օրենք է ընդունվել, որով սահմանվել է քաղաքի հետագա պլանավորումը։
Այս պլանի շնորհիվ՝ Ստրադունի՝ 17-րդ դարի բոլոր շենքերը համապատասկանում են մեկ մոդելի. առաջին հարկում գտնվում են խանութներ՝ դեպի գլխավոր փողոց ելքերով։ Դռներն ու պատուհանները նույն շրջանակներով են՝ կիսակլորավուն կամարներով։ Օրվա ընթացքում դռները փակ են մնում, և ապրանքը հաճախորդներին վաճառվում է պատուհանագոգերից, որոնք կրպակի տեղ են ծառայում։ Երկրորդ հարկերում բնակելի տարածքներ են, իսկ երրորդ հարկերում՝ մնացած սենյակները։ Խոհանոցները 1667 թվականի երկրաշարժից հետո ձևավորվել են երրորդ հարկի տակ՝ հնարավոր հրդեհի տարածումը կանխելու նպատակով։
20-րդ դարի վերջերին Ստրադունը և հարակից որոշ փողոցներ տուժել են Դուբրովնիկի պաշարման արդյունքում, սակայն նրանց մեծ մասը վերանորոգվել է։
Ստրադունում են տեղակայված Դուբրովնիկի տեսարժան բազմաթիվ շինություններ, որոնց շնորհիվ փողոցը զբոսաշրջային հանրաճանաչ ուղղություն է։ Ամեն տարի՝ փետրվարի 3-ին, Ստրադունով երթ է կազմակերպվում սուրբ Վլասի պատվին, որը Դուբրովնիկի հովանավոր սուրբն է։ Ստրադունում կազմակերպվում են նաև համերգներ, նշվում է Նոր տարվա գիշերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլկովցի (գյուղ, Յարմոլինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլկովցիՎասիլկովցի (ուկրաիներեն՝ Васильківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլկովցի գյուղում բնակվում էր 157 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,921 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 170,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(7204) Օնդրեյով

(7204) Օնդրեյով (անգլ.՝ Ondrejov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի ապրիլի 3-ին Պետր Պրավեցի կողմից Օնդրեյովում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,667503 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3423 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9927 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1591,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,226228 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7204) Օնդրեյով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Յաղբասան (Ունիեի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յաղբասան (այլ կիրառումներ)Յաղբասան, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ունիեի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ռադյանսկոե (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌադյանսկոեՌադյանսկոե (ուկրաիներեն՝ Радянське), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1930 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռադյանսկոե գյուղում բնակվում էր 260 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,504 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 515,87 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հուդայածառ

Հուդայածառ, արճվան (լատ.՝ Cercis), բակլազգիների ընտանիքի տերևաթափ ծառերի և թփերի ցեղ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Բարձրությունը 5-7 մ է։ Տերևները պարզ են, մատնաջիղ, կլորավուն, հիմքում՝ սրտաձև, ծաղիկները՝ երկսեռ, վարդագույն, փնջերով՝ բազմամյա ճյուղերի, նույնիսկ՝ բնի վրա։ Ծաղկում է գարնանը՝ մինչև տերևների բացվելը։ Պտուղը ունդ է։ Սերմերը հարթ են, կլորավուն։


== Հայաստանում ==
Հայաստանի տարածքում (Մեղրու նախալեռնային շրջանում) բնական վիճակում աճում է Գրիֆիթի հուդայածառ (C. Griffithii)։ Ոչ խոշոր թուփ է, բազմանում է սերմերով։ Գրանցված է Հայաստանի կարմիր գրքում։ Արհեստական անտառներում, պուրակներում, ճանապարհների եզրերին (Երևան, Արմավիր, Իջևան, Նոյեմբերյան և այլն) կան հուդայածառի խմբակցություններ։ 
Հայտնի է 7, Հայաստանում վայրի վիճակում՝ 1 տեսակ՝

Հուդայածառ Գրիֆիթի (C. griffithii)։ Հանդիպում է Սյունիքի մարզում (Շվանիձոր և Նռնաձոր գյուղերի շրջակայք), աճում է ստորին գոտու (մինչև 700 մ բարձրությունում) չոր, քարքարոտ լանջերին։ Գրանցված է Հայաստանի կարմիր գրքում։


== Դասակարգում ==


=== Տեսակներ ===
Հայտնի է 6 մինչև 10 տեսակ, նրանցից մի քանիսը.

Cercis canadensis L.
Cercis chinensis Bunge
Cercis chingii Chun
Cercis chuniana F.P.Metcalf
Cercis gigantea ined.
Cercis glabra Pamp.
Cercis griffithii Boiss.
Cercis occidentalis Torr. ex A.Gray
Cercis racemosa Oliv.
Cercis siliquastrum L.


=== Տաքսոնոմիա ===


== Նշանակություն ==
Հուդայածառը գեղազարդիչ է, օգտագործվում է կանաչապատման նպատակով (Երևանի Ա.Իսահակյանի պուրակ, Կոմիտասի անվան զբոսայգի)։ Բնափայտն արժեքավոր է, սակայն սահմանափակ տարածվածության պատճառով լայն կիրառություն չունի։
Բնափայտն ամուր է, ճկուն, օգտագործվում է ատաղձագործության մեջ։ Դիմացկուն է վնասատուների և հիվանդությունների հանդեպ։ Գեղազարդիչ է, լայնորեն կիրառվում է կանաչապատման մեջ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Палибин И. В. Род 772. Церцис — Cercis L. // Флора СССР. В 30 т. / Гл. ред. акад. В. Л. Комаров; Ред. тома Б. К. Шишкин. — М.—Л.: Изд-во АН СССР, 1945. — Т. XI. — С. 15—19. — 432 с. — 4000 экз.
Пидотти О. А. Род 4. Церцис — Cercis L. // Деревья и кустарники СССР. Дикорастущие, культивируемые и перспективные для интродукции. / Ред. тома С. Я. Соколов. — М.—Л.: Изд-во АН СССР, 1958. — Т. IV. Покрытосеменные. Семейства Бобовые — Гранатовые. — С. 40—44. — 976 с. — 2500 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
USDA PLANTS Profile
Cercis - Online. (englisch)
Մելա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մելա (այլ կիրառումներ)Մելա (ֆր.՝ Mela), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տալանո Սկոպամենե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A158։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 31 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 15 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 10-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 5-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 66,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 57,7 %)։ 10 աշխատունակ բնակիչներից 10-ը աշխատում էին (8 տղամարդ և 2 կին), անաշխատանք մարդիկ չկային։ 5 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտ էր կամ ուսանող, 3-ը՝ թոշակառու, 1-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մելա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-09-11 
«Մելա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-10
Չուխլոմայի շրջան (Կոստրոմայի մարզ)

Չուխլոմայի շրջան (ռուս.՝ Чухломский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կոստրոմայի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չուխլոմա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3660 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 12508 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(5828) 1991 AM

(5828) 1991 AM, աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունվարի 14-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,697274 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,5164 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8781 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,3959 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 807,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,445735 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 30,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5828) 1991 AM աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ֆիզիկոսի օր

Ֆիզիկոսի օրը ավանդական ամենամյա մասնագիտական տոն է, որ նշվում է աշխարհի տարբեր գիտական և ուսումնական հաստատություններում։


== Տոնի պատմությունը ==
Տոնը առաջին անգամ նշվել է Մոսկվայի Պետական Համալսարանի Ֆիզիկայի ֆակուլտետում 1960 թ.


== Տոնի նկարագրությունը ==
Ֆիզիկոսի օրը ավանդաբար նշվում է շատ ուրախ մթնոլորտում։ Դասախոսները և ուսանողները հիշում են ծիծաղելի պատմություններ, միասին կատակում, երգում, պարում, ուրախանում են  Կազմակերպվում են հետաքրքրաշարժ մրցույթներ, խնջույքներ։ Երբեմն Ֆիզիկոսի օրը նշվում է մի քանի օր շարունակ։


== Ֆիզիկոսի օրը ԵՊՀ-ում ==
Ֆիզիկոսի օրը ավանդաբար նշվել է Երևանի Պետական Համալսարանի Ֆիզիկայի ֆակուլտետում։ Հայաստանի անկախացումից հետո այդ ավանդույթը խախտվեց, սակայն վերականգնվեց 2006 թվականին։ Տոնը ԵՊՀ-ում նշվում է ապրիլ ամսվա կեսերին։


== Ֆիզիկոսի օրը այլ համալսարաններում ==
Սանկտ Պետերբուրգի Պետական Համալսարանի Ֆիզիկայի ֆակուլտետում Ֆիզիկոսի օրը նշվում է ապրիլի առաջին շաբաթ օրվան հաջորդող ուրբաթ օրը, իսկ Կազանի Պետական Համալսանում՝ մայիսի սկզբին։


== Հղումներ ==
Ֆիզիկոսի օրը(չաշխատող հղում) Երևանի Պետական Համալսարանում
Ֆիզիկոսի օրը Archived 2010-12-21 at the Wayback Machine. Սանկտ Պետերբուրգի Պետական Համալսարանի Ֆիզիկայի ֆակուլտետում
Ֆիզիկոսի օրը Archived 2011-03-24 at the Wayback Machine. Մոսկվայի Ֆիզիկատեխնիկական Ինստիտուտում
Ֆիզիկոսի օրը Մոսկվայի Պետական Համալսարանում
Ֆիզիկոսի օրը(չաշխատող հղում) Կազանի Պետական Համալսանում
Իտաժա (Գոյաս)

Իտաժա  (պորտ.՝ Itajá), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հրավաային նահագի Գոյաս մարզում։ Մտնում է Կիրինոպոլիս լան գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5926 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 239,936 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 2.8 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականի նոյեմբերի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 30.528.684,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 30.528.684,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,746 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Բորիս Անանև

Բորիս Գերասիմի Անանև (ռուս.՝ Борис Герасимович Ананьев, օգոստոսի 1 (14), 1907, Վլադիկավկազ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 18, 1972(1972-05-18), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ծագումով հայ ռուսական հոգեբան։ Հոգեբանական գիտությունների դոկտոր (1939)։ ԽՍՀՄ մանկավարժության ԳԱ ակադեմիկոս (1968): Նախնիները եղել են Անանյաններ։


== Կենսագրություն ==
Բորիս Անանևը ծնվել է 1907 թվականի օգոստոսի 1-ին, Վլադիկավկազում։ 1968 թվականին ավարտել է Վլադիկավկազի կապի մանկավարժական ինստիտուտը։    1929-1942 թվականներին աշխատել է Լենինգրադի Ուղեղի ինստիտուտում, 1937 թվականին՝ հոգեբանության բաժանմունքի վարիչ։ 1944 թվականին եղել է Լենինգրադի պետական համալսարանի հոգեբանության ամբիոնի հիմնադիր-վարիչ։ 1967 թվականից եղել է Պետերբուրգի համալսարանի հոգեբանության բաժնի դեկանը։ Հեղինակ է «Զգացողության տեսությունը» (1961), «Մարդն իբրև իմացության առարկա» (1968) և այլ աշխատությունների։
Աշխատությունները վերաբերում են հոգեբանության պատմությանը, զգայությունների ուսումնասիրությանը, զգայական իմացությունից մտածողության անցմանը, ներքին խոսքին, տարիքային, դիֆերենցիալ և կիրառական հոգեբանության հարցերին։


== Երկեր ==
Современная Армения: Очерки, 1926, т.л. (Б. Ананьев).
Ананьев Б. Г., К. Д. Ушинский, Великий русский психолог, Ленинград, 1946.
Ананьев Б. Г., Очерки истории русской психологии XVIII-XIX веков. Москва, 1947.
Օգնություն միջնակարգ դպրոցների հոգեբանության դասատուներին։ Մեթոդական նյութերի ժողովածու, 1950, տիտղթ. (Խմբ.՝ Բ. Գ. Անանև)։
Ананьев Б. Г., Человек как предмет познания. Ленинград, 1960.
Ананьев Б. Г. Избранные психологические труды, том 1-2, Москва, 1980.
О проблемах современного человекознания, 2001, т.л. (Б. Г. Ананьев), конц. (Ананьев Борис Герасимович).


== Գրականություն ==
Պողոսյան Վ. Վ., Բորիս Գերասիմի Անանև, «Հոգեբանությունը և կյանքը», 2002, № 2:


== Ծանոթագրություններ ==
Ճագան

Ճագան (վրաց.՝ ჭაგანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սամտրեդիայի շրջան‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 50 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սամտրեդիայից հեռու է 9 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 483 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեյի օրենք

Սեյի օրենք, տնտեսագիտական օրենք, ըստ որի ամբողջական պահանջարկը կլանում է ամբողջ արտադրանքի ծավալը՝ արտադրված առկա ռեսուրսներով և տեխնոլոգիաներով։
Սեյի օրենքի համաձայն՝ առաջարկը և պահանջարկը միշտ հավասարակշռվում են։ Սեյի օրենքից հետևում է, որ շուկայական տնտեսության պայմաններում անհնար է գերարտադրության ճգնաժամ։
Օրենքը կոչվում է ֆրանսիացի տնտեսագետ Ժան Բատիստ Սեյի անունով (1767—1832)։
Ապրանքների առաջարկը ստեղծում է սեփական պահանջարկը։ Ապրանքների պահանջարկի և դրանց առաջարկի միջև խզում գոյություն չունի, դրանք հավասարակշռված են, «ամեն մի արդյունք արտադրության պահից ի վեր իր լրիվ արժեքի չափով ճանապարհ է բացում այլ արդյունքների իրացման համար»։ Սա նշանակում է, որ ամեն մի արտադրություն ստեղծում է եկամուտներ, որոնցով գնվում են դրանց հավասար արժեքի ապրանքներ։Ամբողջական պահանջարկը միշտ հավասար է ամբողջական առաջարկին, հետևաբար գերարտադրությունն անհնար է։
Սակայն գոյություն այսպիսի բացատրությունը բարդացնող խնայողությունների գործոնը։ Եկամուտների մի մասը կարող է խնայվել, հետևապես այն չի արտահայտվի պահանջարկում։ Խնայողությունների միջոցները նվազեցում են եկամուտների հոսքից, որը սպառողական ծախսերն անբավարար կդարձնի արտադրված ամբողջ արդյունքի գնման համար։ Իսկ դա նշանակում է, չիրացված ապրանքներ, արտադրության կրճատում, գործազրկության և եկամուտների նվազում։ Հետևապես Սեյի օրենքը արդյունավետ չի գործում։ 


== Հղումներ ==
Սեյի շուկաների օրենքը (չաշխատող հղում)
Հովիկ Դավթյան

Հովիկ Շչորսի Դավթյան  (հունվարի 5, 1964(1964-01-05), Սիսիան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քիթկոկորդականջաբան։ Հայաստանի բանակի բժշկական ծառայության փոխգնդապետ (2000)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտը (1987)։ 1988-1997 թվականներին աշխատել է Հայաստանի առողջապահության և ՊՆ ռազմաբժշկական ծառայության համակարգում, Հայաստանի ՊՆ Տաթևի բազմաֆունկցիոնալ վերականգնողական կենտրոնի (հոսպիտալի պետի տեղակալ, բուժծառայության պետ), 1997 թվականից՝ Զանգեզուրի կայազորային հոսպիտալի պետ։
1988 թվականին մասնակցել է աղետի զոտու փրկարարական աշխատանքներին, 1989-1994 թվականներին՝ ԼՂ Շահումյանի շրջանի, Գետաշենի ենթաշրջանի. Հայաստանի հարավարևելյան սահմանամերձ, Կուբաթլորի (մարտական գործողությունների ժամանակ բժշկական ծառայության համակարգող), Լաչինի, Հորադիզի և այլ բնակավայրերի ազատագրական մարտերին, միաժամանակ բուժօգնություն ցույց տվել վիրավոր և հիվանդ ազատամարտիկների և խաղաղ բնակիչների։
Երևանի կենտրոնական կլինիկական հիվանդանոցի «Մխիթար Հերացի» բժշկական հասարակական կազմակերպության Զանգեզուրի մասնաճյուղի հիմնադիր-նախագահ (1989)։
Պարգևատրվել է Հայաստանի «Մարտական ծառայության համար» մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==
Հունգարիայի աշխատավորների կուսակցություն

Հունգարիայի աշխատավորների կուսակցություն (հունգ.՝ Magyar Dolgozók Pártja, MDP), 1948-1956 թվականներին իշխող կոմունիստական կուսակցություն Հունգարիայում։ Ստեղծվել է Հունգարիայի Կոմունիստական կուսակցության (MKP) և Հունգարիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունների միավորմամբ։
1956 թվականի նոյեմբերին Հունգարիայի աշխատավորների կուսակցությունը վերակազմվել և անվանվել է ՀՍԲԿ։ Հանդես է եկել «սոցիալիստական շինարարության հետագա ծավալման» նախաձեռնությամբ։ ՀՍԲԿ VII համագումարը (1959 թվականի նոյեմբեր–դեկտեմբեր) հաստատել է երկրի տնտեսության զարգացման 2-րդ հնգամյա (1961–1965) պլանի նախապատրաստման դիրեկտիվները, որոշ փոփոխություններ մտցրել կուսակցության կանոնադրության մեջ։ Կուսակցության VIII համագումարը (1962 թվականի նոյեմբեր) պնդում էր, որ երկրում ավարտվել է «սոցիալիստական հասարակարգի հիմքերի ստեղծումը», քաղաքում և գյուղում ձևավորվել են միասնական սոցիալիստական արտադրահարաբերություններ։ ՀՍԲԿ X համագումարը (1970 թվականի նոյեմբերի 23–28) հավաստել է կուսակցության գլխավոր գծի անխախտությունը, խնդիր դրել «ավելի բարձր մակարդակով շարունակել սոցիալիստական հասարակարգի լիակատար կառուցման կուրսը», մի շարք փոփոխություններ մտցրել կուսակցության կանոնադրության մեջ։ ՀՍԲԿ XI համագումարը (1975 թվականի մարտի 17–22) ընդունել է ծրագրային հայտարարություն, որտեղ ձևակերպված են եղել այսպես կոչված սոցիալիստական հասարակարգի առաջիկա 15–20 տարիների խնդիրները։ 
Կուսակցության բարձրագույն մարմինը եղել է համագումարը, որն ընտրում էր ԿԿ և ԿՎՀ։ ԿԿ-ն իր հերթին ընտրում էր քաղբյուրո և քարտուղարություն։
ՀՍԲԿ կենտրոնական օրգանն է եղել «Նեպսաբադշագ» («Nepszabadsag») թերթը, տեսական և հասարակական քաղաքական օրգանը՝ «Տարշադալմի սեմլե» («Tarsadalmi Szemle») ամսագիրը։


== Ներկայացուցիչներ ==
Արպադ Սակաշիչ (1948, հուլիսի 12 - 1950, ապրիլ)Կենտրոնական կոմիտեի գլխավոր քարտուղար

Մատյաշ Ռակոշի (1948, հունիսի 12 - 28 июня 1953, հունիսի 28)Կենտրոնական կոմիտեի առաջին քարտուղար

Մատյաշ Ռակոշի (1953, հունիսի 28 - 1956, հուլիսի 21)
Էրնյո Գերե (1956 թվականի հունիսի 21- հոկտեմբերի 25)
Յանոշ Կադար (1956 թվականի հոկտեմբերի 25 - 30)


== Ծանոթագրություններ ==
Կուկուրեկա

Կուկուրեկա (ռուս.՝ Кукурека), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բալշոյ գետի ափում։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Նևի, ենթաավազանը՝ Սվիրի։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օնեժսկի ավազանն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության>.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100612102000017482
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001748
Ավազանի կոդը - 01.04.01.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 2
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վիեն ան Բեսեն

Վիեն ան Բեսեն (ֆր.՝ Vienne-en-Bessin), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 287 մարդ, բնակչության խտությունը` 70.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.10 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 21 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 178 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 140-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,7 %։ 140 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 135 անձ (70 տղամարդ և 65 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (2 տղամարդ և 3 կին)։ 38 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր II-ի հուշարձան (Շախտի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր II-ի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր II-ի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Александру II), հուշարձան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքում։
Հասցեն` Շևչենկոյի փողոցի և Պուշկինի պողոտայի խաչմերուկ։


== Պատմություն ==
Ռուսաստանի կայսր Ալեքսանդր II-ի հուշարձանը բացվել է 2015 թվականի ապրիլի 29-ին` Շախտիում՝ Դոնի պետական տեխնիկական համալսարանի սպասարկման ոլորտի և ձեռնարկատիրության ինստիտուտի (մասնաճյուղի) գլխավոր մասնաշենքի առաջ։ Հուշարձանը կառուցվել է կամավոր նվիրատվություններով։ Բացելու իրավունքը տրվել է Ռոմանովների տան ներկայացուցչին` Ալեքսանդր III կայսեր թոռան թոռ, մեծ իշխանուհի Օլգա Ալեքսանդրովնայի ծոռ Պավել Էդուարդովիչ Կուլիկովսկի-Ռոմանովին և Շախտիի Յ. Պ. Բակլանովի կադետական կազակական կորպուսի սան Կիրիլ Պովեչերովին։


== Նկարագրություն ==
Պատվանդանը պատրաստված է մուգ գրանիտից, իսկ Ալեքսանդր II-ի քանդակը` բրոնզից։ Հուշարձանի բարձրությունը 5,7 մետր է, որից 2,4 մետրը Ալեքսանդր II-ի քանդակն է։ Հուշարձանը նայում է դեպի Պուշկինի պողոտա։ Դիմային կողմում ոսկեգույն տառերով մակագրված է.

Հետնամասում կայսրի մասին համառոտ կենսագրական տեղեկանք է.

Հուշարձանը տեղադրվել է Շախտի քաղաքի պատմական խորհրդի նախաձեռնությամբ։ Քանդակագործն է Յուրի Ալեքսեևիչ Լևոչկինը։


== Աղբյուրներ ==
Члены ИППО приняли участие в открытии памятника императору Александру II в Шахтах
В городе Шахты открылся памятник Александру II