Յութա (երգչուհի)

Յութա (իրական անունը՝ Աննա Վլադիմիրովնա Օսիպովա, մինչև ամուսնությունը՝ Սյոմինա; հունիսի 20, 1979(1979-06-20), Եկատերինբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս երգչուհի, երաժիշտ, սեփական երգերի հեղինակ և կատարող, կոմպոզիտոր։ «Յութա» խմբի հիմնադիր, գաղափարախոս, գեղարվեստական ղեկավար և վոկալիստ։ 2012 թվականի հունիսին հայտարարել է իր՝ մենակատարի կարիերայի մեկնարկի մասին։
1985 թվականին ապագա երգչուհին իր ընտանիքի հետ հեռացավ հարազատ քաղաք Սվերդլովսկից (այժմ՝ Եկատերինբուրգ) Մոսկվա։ 2000 թվականին Յութան ստեղծեց իր նույնանուն խումբը և սկսեց աշխատել իր առաջին ստուդիային ալբոմի վրա, որը թողարկվեց մեկ տարի անց: 2001 թվականից երգչուհին թողարկել է 10 ստուդիական ալբոմներ և 6 հավաքածուներ: Յութան ունի ավելի քան 40 կոմպոզիցիաներ, որոնք ստեղծել է հատուկ ֆիլմերի, սերիալների և ներկայացումների համար: Նրա «Жили-были» և «Хмель и солод» կոմպոզիցիաները ընդգրկվել են «Մեր Ռադիոյի» թոփ 500 լավագույն երգերի ցանկում։ Յութան «Ոսկե գրամաֆոն» (2015 թվական) և «Տարվա շանսոն» մրցանակների դափնեկիր է (2017 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1979 թվականի հունիսի 20-ին Սվերդլովսկում ջազային երաժիշտների և ակադեմիական երգիչների ընտանիքում։ Վաղ տարիքում զբաղվել է լողով, գեղարվեստական մարմնամարզությամբ, սովորել է դաշնամուր նվագել։ Երբ ապագա երգչուհին որոշեց գնալ դաշնամուրի դասերի, այդժամ նա չուներ երաժշտական կրթությունուն։ Երրորդ կուրսից սկսած Տատիանա Մարկովիչի մոտ զուգահեռաբար սկսել է սովորել է ջազային վոկալ։ Սվերդլոսկյան «Ապրիլյան Մարշ» խմբի անդամ Ալեքսադր Սեմյոնովնայից ոգևորված Յութան ստեղծեց իր սեփական խումբը։ Երգչուհին ինքն է գրում երգի բառերը և մեղեդին, նաև հանդիսանում է իր պրոդյուսերը և վերադաշնակը։


=== Կարիերա ===
Երգչուհու կարիերան Յութան սկսել է 1999 թվականին։ Երկու տարի անց լույս տեսավ նրա դեբյուտային «Легко и даже изящно» ալբոմը։ Նրան Ռուսաստանում անվանում են նաև «պիոներուհի» և «Զեմֆիրայի հաջողված կլոն»։
Նրա երկրորդ ալբոմը ստացավ «Хмель и солод» անվանումը և թողարկվեց 2002 թվականին «REAL Records» լեյբլի կողմից։ «Падать» երգը և ալբոմի գլխավոր կոմպոզիցիան դարձան տեղի ամենահեղինակավոր ռադիոկայանների մշտական դրվող երգերից մեկը։ Հենց ինքը՝ ալբոմը, ըստ քննադատ Արթուր Գասպարյանի ստացվել է առավել թեթև և հնչեղ ։ Հենց այս նույն թվականին Յութան առաջին անգամ մասնակցեց «Նաշեստվիե» փառատոնին։
2003 թվականին դուրս եկավ «Рожь и клевер» ալբոմը, որի մեջ ներառված էր Յութայի առաջին անգամ կատարած Եվգենի Ռոյզմանի գրած երգերը։ Նրա «Фиолетово-чёрный» և «Имя» սինգլները ակտիվորեն տարածվեցին բոլոր ռադիոեթերներում։
Մեկ տարի անց «Никитин» լեյբլի օգնությամբ թողարկվեց «Девочка» ալբոմը։ Այս սկավառակի մեջ առաջին անգամ հնչեց «Ждали» սինգլը (Վլադիմիր Շահրինիի հետ դուետով), որը տեղ գտավ «Նաշ Ռադիոյի» ռոտացիայում։ Մի շարք երաժիշտներ նշել են երգի հզորությունը, միևնույն ժամանակ երգչուհու չափազանց մարդկային ձայնը, ինչպես նաև զարմանալի, անսովոր և ներդաշնակ երաժշտական ալբոմի ձևավորումը։ 2004 թվականին դուրս եկավ մի ալբոմ, որում ներառված էր Յութայի երգերի ռեմիքս տարբերակները։ Այն համարվեց ստուդիական, բայց երգչուհու ալբոմների ցանկում տեղ չգտավ։
2005 թվականին Յութան փորձեց իր ուժերը, որպես կոմպոզիտոր։ Նրա «Солдаты» «Жили-были» և «Та самая девчонка» սերիլաների համար ստեղծած սաունդթրեքերը հնչեցին ռադիոներում։ Այդ ժամանակ երգչուհին թողարկեց «Телерадиосны» անվամբ իր հինգերորդ ստուդիական ալբոմը։ Յութան Հուդերմեսում մասնակցել է «Феникс. Возрождение жизни» փառատոնին և արժանացել է Չեչնիայի Հանրապետության վաստակավոր արտիստի կոչմանը։
2007 թվականի ապրիլին դուրս եկավ երգչուհու վեցերորդ ալբոմը՝ «После»: Համանուն երգը գրվել է Օլեգ Օսիպովի «После жизни» ֆիլմի համար և Սվերստապոլու կինոփառատոնի ժամանակ արժանացել է հատուկ մրցանակի։ Երգի տեսահոլովակը բաղկացած է ֆիլմի կադրերից, որը մոնտաժավորվել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Կուրիցինի կողմից։ «Ревность» և «Имя» կոմպոզիցիաները (Ալեքս Մակլակովի հետ) դարձան հաջորդաբար «Солдаты» և «Прапорщик» սերիալների սաունդթրեքերը։ Ըստ Մարի Ցերեթելիի, ձայնասկավառակը ստացվել է մշակված և ավարտված։ Ավելի ուշ Յութան դարձավ «Хранитель» սերիալի սաունդթրեքի հեղինակը։
Մեկ տարի անց երգչուհին ձայնագրեց իր «На краю» ալբոմը։ Յութայի խոսքերով այս ձայնասկավառակը բեկումնային դարձավ իր համար։ Ձայնասկավառակը իրենց ներկայացնում է սառը Ռիթմ ընդ բլյուզ և մաժորային հարմոնիա՝ գերակշռող ռոմանտիզմով։ Ալբոմի գլխավոր կոմպոզիցիան գրվել է հատուկ Օլեգ Օսիպովի «Если бы да кабы» կոմեդիայի համար։ «О нём» կոմպոզիցիան դարձել է «Провинциалка» սերիալի սաունդթրեքը։
2009 թվականին Յութան հաղորդեց, որը իր ստեղծած «Յութա» խումբը այլևս գոյություն չունի։ Երգչուհին մասնակցություն է ունեցել «Урок литературы» հաղորդմանը՝ ձայնագրելով մանկական աուդիոգրքեր, որտեղ ներառված էին մանկական մի շարք հեքիաթներ։ 2012 թվականի հունիսին նա հայտարերց իր մենակատարի կարիերայի սկսման մասին և ասաց, որ հանդես է գալու Աննա Գերցեն անվան ներքո, բայց մի քանի ամիս անց փոխեց կեղծանունը՝ կրելով հինը՝ «Յութա»։ Յութան երաժշտություն հորինեց братьев Сафроновых, «Ёлка у Барбоскиных» և «Лунтик и его друзья» մանկական հաղորդումների համար, նաև սաունդթրեք «Доска почётных» ֆիլմի համար։ 2013 թվականին Յութան նորից մասնակցեց «Նեշեստվիե» փառատոնին։
Շարունակելով աշխատել ֆիլմերի համար, Յութան դարձավ «Пока станица спит» սերիալի սաունդթրեքի հեղինակ։ Նրա «Любимый мой» երգը դարձավ «Ոսկե գրամաֆոն» մրցանակի դափնեկիր։ 2014 թվականի գարնանը Յութան ներկայացրեց իր «Кстати» ալբոմը։ Ավելի աշ ալբոմը թողարկվեց ձայնապնակով։

«Жили-были» և «Хмель и солод» կոմպոզիցիաները 2014 թվականին ընդգրկվել են «Նաշ Ռադիոյի» կազմած թոփ 500 լավագույն երգերի կազմում՝ զբաղեցնելով 67-րդ և 169-րդ հորզոնականներ.
2015 թվականին Յութան գրեց «Фамильные ценности» սերիալի սաունդթրեքը, այդ թվում «Быть как все» ռոմանսը։ Ռոմանսի ստեղծումը երգչուհու մոտ միտք առաջացրեց թողարկելու հատուկ ալբոմ, որտեղ ներառված կլինեն միայն ռոմանսներ։ Երգչուհին մասնակցել է «Первозданная Россия» փառատոնին, որի ժամանակ թողարկել է «Славянский базар» սինգլը, ինչպես նաև ելույթներ է ունեցել Դոնեցկում և Լուգանսկում՝ աջակցելով չճանաչված կամ մասամբ ճանաչված պետությունների բնակիչներին։ Ապրիլին Յութան թողարկեց իր «Невернувшийся солдат» սինգլը, որը տեղ գտավ լավագույն բալլադ հավաքածուում։ Յութան նաև դուետ է ձայնագրել Սերգեյ Գալանինի հետ, սինգլը կոչվել է «Дверь на замке»: 2016 թվականի մարտի 1-ին ռադիոկայաններում դեբյուտեց Յութայի «Мама», իսկ ավելի ուշ «За Россию» սինգլները։
2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ին United Music Group լեյբլի կողմից թողարկվեց Յութայի 10-րդ ալբոմը, որը ստացավ «Мои родные» անվանումը։ Ըստ KM.RU -ի, ալբոմը 2016 թվականին թողարկված թոփ 10 ալբոմներից մեկն է։ 2017 թվականի ապրիլին Յութան արժանացել է «Տարվա շանսոն» մրցանակին։


=== Անձնական կյանք ===
2006 թվականի նոյեմբերին Յութան ամուսնացավ ռեժիսոր և կինոպրոդյուսեր Օլեգ Օսիպովի հետ, ում հետ նա գրեթե երկու տարի հանդիպում էր։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ծնվեց ընտանեկան զույգի առաջնեկը՝ Անատոլին։ 2010 թվականի հուլիսի 30-ին ծնվեցին Եկատրերինա և Մարիա անուններով երկվորյակները։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 4-ին 42 տարեկան հասակում կարդիոսկլերոզից մահացավ Օլեգ Օսիպովը։ Յութան ունի եղբայր, ով նկարիչ է, ռեժիսոր և նրա տեսահոլովակներից մեկի հեղինակն է։


== Քննադատություն ==
Յութայի առաջին ալբոմները իրենց մեջ ներառել են ռոք և գրանջ։ Երգչուհուն համեմատել են Զեմֆիրայի հետ, ընդ որում՝ առանձնացնելով նրա ինքնությունը։ Սկսած նրա առաջին թողարկումներից, քննադատները խոսել են երգչուհու ուժեղ ձայնի մասին։ «Легко и даже изящно» դեբյուտային ալբոմից«Мел»վերնագրով կոմպոզիցիայի գեղեցիկ հնչողության հետ միասին քննադատները նշում են նաև այդ ալբոմի որոշակի պերճությունը և ռոքնռոլային դրայվը ։
Խմբի երկրորդ սկավառակը «Хмель и солод»-ն է, ըստ քննադատ Արթուր Գասպարյանի, այն իրենից ներկայացնում է փոփ երաժշտության և գրանջայի սիմբիոզ։ Նա նշում է երաժշտության մեջ ծանրության և շքեղության նվազման մասին, որոնց փոխարեն արդեն տեսանելի են թեթևությունն ու եթերայնությունը, որը նման է Օլգա Արեֆևայի արվեստին։ Յութան հեշտորեն կարողանում է իր արվեստի մեջ համադրել տարատեսակ ոճեր, սկսած արխաիկ ռիթմ-ընդ-բլյուզից և վերջացրած ագրեսիվ պանկով։
Մարիա Ցերեթելին է համարում, որ երգերի երաժշտական ձևավորումը միշտ մնում է զարմանալի, անսովոր և ներդաշնակ։ Սակայն Ալեքսեյ Մաժաևը Յութայի կարիերան բնութագրել է ոչ հիթային, չնայած նրա՝ հայտնի դառնալու մեծ ցանկությանը, և անկեղծորեն,նրան համեմատում է երգչուհի Նատալիի հետ։ Այդուհանդերձ, քննադատը դրականորեն է գնահատում երգչուհու կողմից քնարական ստեղծագործությունների կատարումը։


== Դիսկագրություն ==


=== Սինգլներ ===


== Տեսահոլովակներ ==


== Ֆիլմագրություն ==
Ներքևում տրված են այն ֆիլմերի և սերիալների ցանկը, որտեղ Յութան հանդիսանում է կոմպոզիտոր:


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Հարցազրույցներ, հոդվածներ«Юта»։ Меганциклопедия Кирилла и Мефодия։ Արխիվացված օրիգինալից 2016-03-13-ին։ Վերցված է 2016-03-12 
«Сильная музыка сильной женщины»։ Звуки.ру։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-07-18-ին։ Վերցված է 2017-05-13 
«Юта: «Я пою для тех, кому мои чувства близки и созвучны»»։ Музыкальная газета։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-02-23-ին։ Վերցված է 2016-02-21