armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալպ-Հիմալայան գեոսինկլինալ

Ալպ-Հիմալայան գեոսինկլինալ կամ Միջերկրածովյան գեոսինկլինալ, երկրակեղևի ամենամեծ գեոսինկլինալներից։ Տարածվում է Ատլանտյան օվկիանոսից մինչև Խաղաղ օվկիանոս՝ ընդգրկելով Հարավային Եվրոպան, Հարավային ու Հարավ-Արևելյան Ասիան և Հյուսիսային Աֆրիկայի մի մասը։


== Երկրաբանական պատմություն ==
Ալպ-հիմալայան գեոսինկլինալի երկրաբանական պատմությունը բաժանվում է՝

գեոսինկլինալային էտապի (մեզոզոյ-պալեոգեն, մոտ 215 միլիոն տարի)՝ գերազանցապես ծովային ռեժիմով (Թետիս ծով), վայրընթաց տեկտոնական շարժումներով, տրանսգրեսիաներով, նստվածքային ու մագմատիկ ֆորմացիաների կուտակումով,
հետգեոսինկլինալային կամ օրոգեն էտապի (նեոգեն-անթրոպոգեն, մոտ 30 մլն. տարի), երբ տիրապետող են դառնում վերընթաց տեկտոնական շարժումները, լեռնակազմական պրոցեսները և այժմյան խիստ մասնատված լեռնային ռելիեֆի ձևերը։Լեռնակազմական պրոցեսները Ալպ-հիմալայան գեոսինկլինալում շարունակվում են հաճախակի ուղեկցվելով, երկրաշարժներով ու հրաբխային երևույթներով։
Ալպ-հիմալայան գեոսինկլինալը կազմված է՝

մեգաանտիկլինորիումներից (Ալպեր, Կարպատներ, Հիմալայներ և այլն),
միջադիր զանգվածներից (Լոմբարդիա, Մակեդոնիա, Զիրուլ և այլն),
մեզասինկլինորիումներից, միջլեռնային ու նախալեռնային իջվածքներից (Կուրի, Հունգարական, Վալախյան, Իրանա-Անատոլիական, Միջագետքի և այլն)։


== Գոտիներ ==
Ալպ-հիմալայան գեոսինկլինալում անջատվում է երեք գոտի։


=== Հյուսիսային և Հարավային արտաքին գոտիներ ===
Հյուսիսային և Հարավային արտաքին գոտիները կազմված են գերազանցապես նստվածքային ապարներից, բնորոշվում են մագմատիզմի թույլ զարգացմամբ, ծալքերի, վրաշարժերի ու տեկտոնական ծածկույթների համապատասխանաբար դեպի հյուսիս (Պիրենեյներ, Հյուսիսային Ալպեր, Կարպատներ) և դեպի հարավ (Հարավային Ալպեր, Ապենիններ, Տավրոսի և Զագրոսի լեռներ) թեքվածությամբ, շրջմամբ և ուղղվածությամբ։


=== Կենտրոնական գոտի ===
Կենտրոնական գոտին (Կենտրոնական Ալպեր, Դինարիդներ, Անատոլիա, Իրան, Փոքր Կովկաս) բնորոշվում է ավելի բարդ կառուցվածքով և մագմատիզմի ինտենսիվ զարգացմամբ։ Այս գոտում են գտնվում նաև Միջերկրական, Մարմարա, Սև ծովերը և Կասպից ծովի հարավային մասը, որոնք իրենց խորքային կառուցվածքներով անցողիկ են երկրակեղևի օվկիանոսային և մայրցամաքային տիպերի միջև։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Historic Earthquakes & Earthquake Statistics - USGS Archived 2006-01-17 at the Wayback Machine.
"Ring of Fire", Plate Tectonics, Sea-Floor Spreading, Subduction Zones, "Hot Spots" - USGS
The Awakening (GFriend-ի ալբոմ)

The Awakening , հարավկորեական գըրլ բենդ GFriend-ի չորրորդ մինի ալբոմը։ Այն թողարկվել է Source Music-ի կողմից թվային և ֆիզիկական տարբերակներով` 2017 թվականի մարտի 6-ին և տարածվել է LOEN Entertainment-ի միջոցով։ Ալբոմը պարունակում է վեց երգ ներառյալ գլխավոր «Fingertip» երգը։


== Թրեք լիստ ==


== Չարթեր ==


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


=== Երաժշտական ծրագրեր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Մահմուդ ազ-Զախար

Մահմուդ ազ-Զախար (արաբ․՝ محمود الزهار‎‎, մայիսի 6, 1945(1945-05-06), Գազա, Պաղեստին), պաղեստինցի քաղաքական գործիչ, Համաս պաղեստինյան իսլամիստական կուսակցության համահիմնադիր Գազայի հատվածում, 2006 թվականին նշանակվել է Պաղեստինի Ինքնավարության արտաքին գործերի նախարար։


== Կենսագրություն ==
Մահմուդ ազ-Զախարի հայրը եղել է պաղեստինցի, իսկ մայրը՝ եգիպտուհի։ Նրա մանկության տարիներն անցել են Եգիպտոսի Իսմայիլիա քաղաքում։ Գազայի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Մահմուդ ազ-Զախարն ընդունվել է Կահիրեի Այն Շամս համալսարան, որտեղ 1976 թվականին ստացել է վիրաբույժի դիպլոմ։ Վերապատրաստումից հետո Մահմուդ ազ-Զախարն աշխատել է որպես վիրաբույժ՝ Գազայի և Խան-Յունիսի հիվանդանոցներում։
Համասի հիմնադրման ժամանակ Մահմուդ ազ-Զախարը դարձել է նրա անդամներից մեկը։ 1988 թվականին Մահմուդ ազ-Զահարը հանդիպել է Իսրայելի վարչապետ Իցհակ Ռաբինի հետ։ Համասն այդ ժամանակ հանդիսացել է որպես բարեգործական իսլամիստական կազմակերպություն։ Նույն թվականին Մահմուդ ազ-Զախարը 6 ամսով կալանավորվել է Իսրայելի կողմից։ 1992 թվականից մոտ մեկ տարի  ազ-Զահարը գտնվել է Լիբանանում, որտեղ անդամակցել է Համասի արտաքսված ակտիվիստների հետ։ 1996 թվականին նա նորից է ձերբակալվել իսրայելցիների կողմից և մեկ տարի անցկացրել բանտում։ Բանտում գտնվելու ժամանակ նա ծանր հիվանդացել է։
Համասի ղեկավարների մեծ մասի մահից հետո ազ-Զահարը նշանակվել է կազմակերպության Գազայի հատվածի առաջնորդներից մեկը։ 2003 թվականի սեպտեմբերի 10-ին նա ողջ է մնացել իսրայելական օդուժի հարձակումից, սակայն այդ ժամանակ զոհվել է նրա որդին։
Պաղեստինի Ինքնավարության ընտրություններից առաջ նա  հարցազրույցներից մեկում նշել է՝ «Պաղեստինը պետք է լինի Իսլամական պետություն, որն ապրում է շարիաթի օրենքներով և ձգվում է Միջերկրական ծովից մինչև Հորդանան»։ Արտգործնախարարի պաշտոնը զբաղեցնելուց հետո նա մեկ այլ հարցազրույցում չի բացառել Իսրայելի հետ ռեալ բանակցությունները։
Ազ-Զախարն ամուսնացած է, ունի յոթ երեխա, 2003 թվականի սեպտեմբերի 10-ին նրա ավագ որդին՝ Խալեդը սպանվել է իսրայելցիների կողմից, մյուս որդին սպանվել Է 2008 թվականի հունվարին՝ Գազայի հյուսիսում, Իսրայելի պաշտպանության բանակի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hamas terror: every Jewish child now a target
Hamas: Israel has legitimised the killing of its children
'We Will Try to Form an Islamic Society
Islamic state? Not yet
No Peace Without Hamas
Կալչինատե

Կալչինատե (լոմբ.՝ Calsinàt, իտալերեն՝ Calcinate), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5273 մարդ։ Բնակչության խտությունը 333 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24050։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Լոմանյա

Լոմանյա (իտալերեն՝ Lomagna), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4068 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Խտությունը կազմում է 1356 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 23871, հեռախոսային կոդ՝ 039։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք  Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հոնգդո

Հոնգդո (հանգըլ։ 홍도, հանջա։ 紅島), կղզի Դեղին ծովում, Կորեական կղզեխմբում։ Պատկանում է Հարավային Կորեային։


== Աշխարհագրություն ==
Կղզին տեղակայված է Հարավային Ջոլա նահանգի Մոկփո նավահանգստից 115 կմ հարավ-արևմուտք։ Մակերեսը 6,47 կմ² է, առավելագույն բարձրությունը՝ 378 մ։ 2001 թվականին կղզում ապրում էր 710 բնակիչ։


== Պատմություն ==
1931 թվականին ճապոնացիների կողմից կղզում կառուցվել է փարոս, որի լույսը տեսանելի է 50 կմ-ից։
1981 թվականին կղզում ստեղծվել է Դադոնգհեհեսանգ ծովային ազգային պարկը՝ 2321 կմ² տարածքով։ Խոշորագույնն է Հարավային Կորեայում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Տատաշ գետնատարած

Տատաշ գետնատարած (լատ.՝ Tríbulus terréstris), զուգատերևազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս, որն առաջացնում է ցողունային ճյուղավորումների խիտ ցանց։ 6-10 սմ երկարությամբ տերևները զույգ փետրաձև են։ Ընձյուղները եռանիստ են և իրենց հերթին առանձին պտղիկների բաժանված։ Սերմերը երկարավուն են, ունեն 2,5-3 մմ լայնություն, 0,75-1 մմ հաստություն։ Ծաղկում է մայիսից մինչև աշուն։


== Նկարագրություն ==
Բարդ փետրաձև տերևներով միամյա կամ երկամյա խոտաբույս է։ Արմատները բարակ են։ Ցողունների երկարությունը հասնում է 60 սմ-ի։ Հակադիր տերևները կազմված են 6-12 զույգ մանր տերևիկներից։ Տերևանութներում մեկական աճում են մանր, դեղին, կարճ ծաղկակոթերով ծաղիկները։ 5 պսակաթերթիկները հեշտությամբ թափվում են։ Պտուղը կազմված է հինգ աստղաձև դասավորված, մազիկներով և փշերով պատված ընկուզիկներից։


== Տարածվածություն ==
Որպես մոլախոտ աճում է ստորին լեռնային գոտու չոր ավազային հողերում, կիսաանապատներում, ցանքսերում և աղբավայրերում։ Հանդիպում է Տավուշի, Գեղարքունիքի, Արարատի, Կոտայքի, Վայոց ձորի մարզերում։ Հիմնականում տարածված է Ղրիմում, Կովկասում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են տատաշի տերևներն ու ցողունները։ Սերմերից ստանում են ալյուր, որը, ավելացնելով ցորենի ալյուրին, օգտագործում են հաց թխելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տատաշ գետնատարած Archived 2008-12-21 at the Wayback Machine.
Անդրեյ Շվեդով

Անդրեյ Վլադիմիրի Շվեդով (նոյեմբերի 5, 1957(1957-11-05), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1980 թվականին ավարտել է Միջազգային հարաբերությունների Մոսկվայի պետական ինստիտուտը և անցել դիվանագիտական ծառայության։ 1980-1985-ական և 1990-1995-ական թվականներին աշխատել է Ֆրանսիայում Ռուսաստանի դեսպանատանը։ 1997-2002 թվականներին Բուլղարիայում Ռուսաստանի դեսպանությունում եղել է դեսպանի խորհրդական։ 2002-2003 թվականներին եղել է Ռուսաստանի ԱԳՆ կադրերի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։ 2003-2004 թվականներին դարձել է Ռուսաստանի ԱԳՆ առաջին եվրոկապական դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։ 2004-2008 թվականներին եղել է Իսպանիայում Ռուսաստանի դեսպանի խորհրդականը։
2008 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2014 թվականի փետրվարի 3-ը եղել է Ռուսաստանի ԱԳՆ-ում ԱՊՀ երկրների առաջին դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։ 2014 թվականի փետրվարի 3-ին դարձել է ԱՊՀ-ում Ռուսաստանի մեշտական ներկայացուցիչը (Մինսկ, Բելառուս)


== Պարգևներ ==
ՌԴ նախագահի երախտագիտությունը (2011 թվականի դեկտեմբերի 13), բազմամյա բարեխիղճ աշխատանքի և ՌԴ արտաքին քաղաքականության մեջ ունեցած մեծ ավանդի համար։
Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության պատվավոր աշխատակից (2013 թվական)։
Ռուսաստանի ԱԳՆ պատվոգիր (2007 թվական)
Արտակարգ հումանիտար գորոծողությունների մասնակցի մեդալ (2013 թվական)


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ կարգի արտակարգ և լիազոր դեսպան (2004 թվականի օգոստոսի 20)։
Առաջին կարգի արտակարգ և լիազոր դեսպան (2015 թվականի մայիսի 29)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Указом Президента Российской Федерации от 03 февраля 2014 года № 52 назначен Постоянным представителем Российской Федерации при уставных и других органах СНГ в Минске, Республика Белоруссия
Биография на сайте Постпредства России при СНГ Archived 2012-03-03 at the Wayback Machine.
Վետրովո (գյուղ, Բերեզնեգովատոեի շրջան)

Վետրովո (ուկրաիներեն՝ Вітрове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստեփանակերտի հայկական դրամատիկական թատրոն

Ստեփանակերտի հայկական դրամատիկական թատրոն, պետական, Վահրամ Փափազյանի (մինչև 1989 թվականը՝ Մաքսիմ Գորկու), կազմակերպվել է 1932 թվականին Կ․ Ալվարյանի ղեկավարությամբ։ Բացումը՝ օգոստոսի 11-ին, Վաղարշյանի «Օղակում» պիեսի բեմադրությամբ։


== Պատմություն ==
Թատրոնում ստեղծվել է 300-ից ավելի բեմադրություն, որոնք ցուցադրվել են ոչ միայն ԼՂԻՄ-ում, այլև Ադրբեջանում ԽՍՀ ու ՀԽՍՀ շրջաններում։ Թատրոնում հյուրախաղերով հանդես են եկել Հովհաննես Աբելյանը, Ժասմենը, Ի․ Ալիխանյանը, Վահրամ Փափազյանը, Արուս Ոսկանյանը, Հրաչյա Ներսիսյանը, Ավետ Ավետիսյանը, Բաքվի հայկական, Երևանի Սունդուկյանի անվան թատրոնների կոլեկտիվները։
Թատրոնը մեծապես նպաստում է աշխատավորության և մատաղ սերնդի գաղափարական ու գեղագիտական հայացքների ձևավորմանը, ինտերնացիոնալիզմի ոգով դաստիարակությանը։ Խաղացանկում մշական տեղ են գրավում Խորհրդային Միության ժողովուրդների և արտասահմանյան դրամատուրգիայի լավագույն երկերը։ Բեմադրություններից են՝ Սունդուկյանի «Պեպո», Շիրվանզադեի «Պատվի համա]», Հակոբ Պարոնյանի «Պաղտասար աղբար», Դերենիկ Դեմիրճյանի «Քաջ Նազար», Վիլյամ Սարոյանի «Իմ սիրտը լեռներում է», Ալեքսանդր Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ», Գորկու «Վերջինները», Կոռնեյչուկի «Պլատոն Կրեչետ», Ս․ Ֆ․ Ախունդովի «Հաջի Կարա», Ջ․ Ջաբարլու «Սևիլ», Վուրղունի «Վագիֆ», Շեքսպիրի «Օթելլո»։ Այս թատրոնում են աճել դրամատուրգներ Վազգեն Օվյանը, Իսահակ Ալավերդյանը և ուրիշներ։ Բեմադրություններն իրականացրել են Կ․ Ալվարյանը, Գ․ Թավրիզյանը, Հ․ Գրիգորյանը, Վ․ Հովհաննիսյանը, Ա․ Հովսեփյանը, Դ․ Սալյանը, Ա․ Գամջյանը, Հ․ Կարապետյանը, Ա․ Հակոբյանը, Ռ․ Սարաբսկին և ուրիշներ։ Թատրոնում աշխատել են Ադրբեջանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Գ․ Հարությունյանը, Ս․ Կորզանյանը, Թ․ Սելքումյանը, Ն․ Հովսեփյանը, Թ․ Սահակյանը, Ադրբեջանի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Ա․ Ղազումյանը, Ս․ Համզոյանը և ուրիշներ։
Խորհրդային Միության տարիներին կազմում են (1983)՝ ռեժիսորներ՝ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ Ռեմ Սարգսյանը (գլխավոր ռեժիսոր), Ադրբեջանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Ի․ Հովհաննիսյանը, Ադրբեջանի ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչներ Լ․ Հարությունյանը, Դ․ Ծատուրյանը (գլխավոր նկարիչ» դերասաններ՝ Ադրբեջանի ԽՍՀ և ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի Մ․ Բալասանյանը, Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Ն․ Ասատրյանը, Զ․ Գևորգյանը, Ադրբեջանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Բ․ Օվչյանը, Մ․ Միքայելյանը, Ադրբեջանի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստներ Ժ․ Գալստյանը, Շ․ Գրիգորյանը, Մ․ Հարությունյանը և ուրիշներ։
Թատրոնը պարգևատրվել է «Պատվո նշան» (1983) և «Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշաններով։


== Գրականություն ==
«Հայկական համառոտ հանրագիտարան», հատոր չորրորդ, գլխ. խմբ. Հ. Այվազյան, Հայկական հանրագիտարան հրատ., Երևան, 2003, էջ 557։
Ալավերդյան Ի., Ստեփանակերտի Մ. Գորկու անվ. հայկական պետական դրամատիկական թատրոն, Ե., 1984:


== Ծանոթագրություններ ==
Կուպիդոն (արբանյակ)

Կուպիդոն (անգլ.՝ Cupid), Ուրան մոլորակի ներքին բնական արբանյակն է, հայտնաբերվել է Մարկ Շոորոլտերի և Ջեք Լիսաուերի կողմից «Հաբլ» աստղադիտակի միջոցով 2003 թվականին։ Այն սկզբում ստացել է S/2003 U 2 ժամանակավոր անվանում։ Հետագայում այն անվանվել է հռոմեական սիրո աստծո անունով, ով նաև Շեքսպիրի Տիմոն Աթենացի պիեսի կերպարն է։ Այն նույնպես անվանվում է Ուրան XXVII:
Կուպիդոնը ամենափոքրն է Ուրանի ներքին արբանյակների միջև, նրա տրամագիծը մոտավորապես գնահատվել է 18 կմ։ Նրա փոքր չափը և այն փաստը, որ նրա մակերևույթը ունի մուգ գույն, թույլ չտվեցին հայտնաբերելու այն 1986 թվականին Վոյաջեր-2 կայանի թռիչքի ընթացքում Ուրանի մոտով։ Արբանյակը պատկանում է Պորցիայի խմբին, խումբը նույնպես ներառում է՝ Բիանկան, Կրեսսիդան, Դեզդեմոնան, Ջուլիետը, Պորցիան, Ռոզալինդան, Բելինդան և Պերդիտան։ Այս արբանյակները ունեն նման ուղեծրեր և ֆոտոմետրիկ առանձնահատկություններ։ Բացի նրա ուղեծրից, ~9 կմ շառավղից, և 0,08 մեծությամբ երկրաչափական ալբեդոյից այս արբանյակի մասին այլևս ոչինչ հայտնի չէ։
Կուպիդոնի ուղեծիրը տարբերվում է ընդամենը 863 կիլոմետրով նրանից զգալիորեն մեծ Բելինդա արբանյակից։ Ի տարբերություն Մաբի և Պերդիտայի, երկու այլ Ուրանի արբանյակների, որոնք նույնպես հայտնաբերվել են 2003 թվականին, Կուպիդոնի ուղեծիրը խոտորումների չի ենթարկվում։
Գոյություն ունի նաև աստերոիդ (763) Կուպիդո։


== Տես նաև ==
Ուրանի արբանյակներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հաբլը հայտնաբերել է Ուրանի ամենափոքր արբանյակը, Հաբլ տիեզերական աստղադիտակի նորություններ (25 սեպտեմբերի 2003)
Կուպիդոնի տվյալները Archived 2012-12-11 at the Wayback Machine. ՆԱՍԱ-ի Արեգակնային համակարգի հետազոտություների կայքում
Ուրանի հայտնի արբանյակները (Սքոթ Շեփարդ)
Առըտոց

Առըտոց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիսի Էհինգեն

Ռիսի Էհինգեն  (գերմ.՝ Ehingen am Ries), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 788 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 15,64 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 138։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Բուդա-Օրլովեցկայա

Բուդա-Օրլովեցկայա (ուկրաիներեն՝ Будо-Орловецька), գյուղ Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Գորոդիշչեի շրջանում։
2010 թվականի տվյալներով Բուդա-Օրլովեցկայա գյուղում բնակվում էր 417 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18386 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կլոչկի (գյուղ, Մուկաչևոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿլոչկիԿլոչկի (ուկրաիներեն՝ Клочки), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլոչկի գյուղում բնակվում էր 300 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1021 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 293,83 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Apple A10

Apple A10 (A10 Fusion chip, APL1W24) — 64 բիթանոց, 2016 թվականի 4-միջուկային ARM միկրոպրոցեսորով ARMv8-A Apple ընկերության կառուցվածքով Apple Ax շարքից։ Պատրաստվում է 16 նանոմետրային TSMC արտադրողի FinFET տեխնիկական գործընթացով, այլ արտադրողների մասին տեղեկություններ չկան։


== Նկարագրություն ==
Չիպը ներկայացված է եղել 2016 թվականի սեպտեմբերին Apple iPhone 7 և iPhone 7 Plus սմարթֆոնների հետ։ Բաղկացած է 3․3 միլիարդ տրանզիստորից 125 կվ/մմ տարածքի վրա։ Ունի չորս ARMv8 պրոցեսորային միջուկ՝ երկուսը բարձր կատարողական Hurricane-ի ընդհանուր նպատակի համար, որոնք կարող են միաժամանակ ընտրել և վերծանել մինչև 6 հրահանգ մեկ ցիկլի ժամանակ, և 2 տնտեսող և էներգաարդյունավետ Hurricane-ի միջուկ։ The Linley Group-ի վերլուծաբանների գնահատմամբ, ովքեր ուսումնասիրել են Apple A10 Fusion չիպի արտադրողականությունը, նոր ARMv8 Apple-ի միջուկները՝ Hurricane-ը և Zephyr-ը, գրավում են տարածքի մեծ մասը, բայց ցույց են տալիս լավագույն արտադրողականությունը, քան որևէ մեկ այլ մրցակցող պրոցեսորի միջուկ։ Պրոցեսորի աշխատանքի հաճախականությունները չեն բացահայտվել։ Ներդրված 6-միջուկային պրոցեսորը (GPU), հավանաբար, հայտնագործված է եղել Imagination Technologies-ի կողմից, ինչպես և Apple Ax-ի հին շարքի չիպերը։
Չիպի համակարգում ներդրված է շարժումների մշակման հատուկ մասնագիտացված պրոցեսոր M10։
InFO տեխնոլոգիայով կառուցված միկրոհավաքածուի կառուցվածքի մեջ մտնում է LPDDR4 ստանդարտով օպերատիվ հիշողություն 4 չիպ քանակով։ Apple-ը պնդում է, որ իր նոր չիպն ունի 40%-ով ավելի շատ CPU-ի արտադրողականություն և 50%-ով GPU-ի, քան թե իր նախնի Apple A9-ը։


== Օգտագործում ==
Սարքեր, որոնք օգտագործում են Apple A10 պրոցեսոր։
iPhone 7 (սեպտեմբեր 2016)
iPhone 7 Plus (սեպտեմբեր 2016)


== Ծանոթագրություններ ==
Միսս Տիեզերք 2018

«Միսս  Տիեզերք 2018», ամենամյա «Միսս Տիեզերք» մրցույթի 67-րդ թողարկումը, որն անցկացվել է Թաիլանդի մայրաքաղաք Բանգկոկում։ Մրցույթի հաղորդավարները եղել են Սթիվ Հարվին, մոդել Էշլի Գրեմը, հեռուստատեսային աստղ Քարսոն Քրեսլին և մեկնաբան Լու Սիերան։ Ամերիկացի երգիչ Նի Յոն ելույթ է ունեցել մրցույթի ժամանակ։
Մրցույթին մասնակցել են 94 երկիր՝ գերազանցելով 2017 թվականի ռեկորդը (92 երկիր)։ Իսպանիայի ներկայացուցիչ Անխելա Պոնսեն դարձել է առաջին տրանսգենդերը, որը մասնակցել է գեղեցկության այս մրցույթին։


== Վայր ==
«Միսս Տիեզերքի» կազմակերպիչները բանակցություններ են վարել Չինաստանում «Միսս Տիեզերք 2018» մրցույթի անցկացման վերաբերյալ։ Բանակցությունները ձախողվել են, երբ չինացիները հրաժարվել են հեռարձակել մրցույթը` Չինաստանի ևՄիացյալ Նահանգների միջև ժամանակային մեծ տարբերության պատճառով։ Դրանից հետո կազմակերպիչները բանակցություններ են սկսել Ֆիլիպինների հետ։
2018 թվականի ապրիլին Ֆիլիպինների զբոսաշրջության քարտուղար Վանդա Տուլֆո Թեոն Ֆիլիպինների նախագահ Ռոդրիգո Դուտերտեի հետ խոսել է 2018 թվականի նոյեմբերին Բորակայում մրցույթ անցկացնելու հնարավորության մասին։ Մայիսի 6-ին Տուլֆո Թեոն հայտարարել է որ Ֆիլիպինները 90%-ով կհյուրընկալի մրցույթը, և մրցույթի հովանավորը կլինի LCS Holdings Inc ընկերությունը։ Սակայն հետագայում հայտարարվել է որ Ֆիլիպինները չի պատրաստվում հյուրընկալել մրցութը։
2018 թվականի հուլիսի 31-ին կազմակերպիչները Պաուլա Շուգարտինը Բանգկոկի արվեստի և մշակույթի կենտրոնի կոնֆերանսում հայտարարել են, որ գեղեցկության մրցույթը տեղի կունենա դեկտեմբերի 17-ին Թաիլանդի մայրաքաղաք Բանգկոկում։ Այս քաղաքում գեղեցկության մրցույթը երկու անգամ անցկացվել է 1992 և 2005 թվականներին։


== Մրցույթ ==


=== Ձևաչափ ===
Կիսաեզրափակիչ անցած մասնակիցները ընտրվել են փակ հարցազրույցի և նախնական մրցույթի միջոցով, որը տեղի է ունեցել եզրափակչից մի քանի օր առաջ։ Ամեն մայրցամաքից ընտրվել է հինգ մասնակից։ Թոփ 20-ում հայտնված մասնակիցները 15 վայրկյան տևողությամբ տեսանյութեր են պատրաստել ժյուրիների և հանդիսատեսի համար և պատմել իրենց մասին, որից հետո ժյուրին ընտրել է թոփ 10-ը, որոնք ներկայացել են լողազգեստով և երեկոյան զգեստով։ Այնուհետև ընտրվել է թոփ 5-ը, և մասնակիցները պատասխանել են հարցերի, որի արդյունքում ընտրվել են եզրափակիչ անցնող 3 մասնակիցները։
Այս գեղեցկության մրցույթում հեռուստադիտողների համար առցանց քվեարկություն չի եղել։


=== Ժյուրի ===
Ինչպես նախնական մրցույթի, այնպես էլ վերջնական հեռուստահաղորդման համար կազմվել է յոթ կանանցից բաղկացած ժյուրիի կազմ.

Լիլիանա Գիլ՝ Վալլետտա, կոլումբիա-ամերիկյան գործարար
Ջեյնե Ինգրամ՝ ամերիկյան քաղաքական գործիչ և Միսս Նյու Ջերսի
Մոնիկ Լուիլիր՝ ֆիլիպինո-ամերիկացի մոդելավորող
Միշել ՄակԼին՝ Միսս Տիեզերք 1992
Իման Օուբու՝  ամերիկացի գիտնական, գործարար և գեղեցկության մրցույթի նախկին սեփականատեր
Բուի Սիմոն՝  Միսս Տիեզերք 1988
Ռիշել Սինգսոն Միշել՝ ֆիլիպինյան գործարար և ճարտարապետ


== Մասնակիցներ ==


== Արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օբիդուսի գավառ

Օբիդուսի  (պորտ.՝ Microrregião de Óbidos), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բայշու Ամազոնաս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 173 083 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 157 595,311  կմ²։ Բնակչության խտությունը 1,1  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 649 666 276,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 3 956,40 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,677։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ֆարու
Ժուրուտի
Լիմե (Սոմի գավառ)

Լիմե (ֆր.՝  Limeux), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 141 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.62 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 37 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 78 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 63-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,8 %։ 63 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (30 տղամարդ և 28 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 15 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բեկշիջիկ

Բեկշիջիկ, Պեկճիշիկ, հովիտ Կիլիկիայում, նրա հարավարևելյան սահմաններում։ Բեյլանից մոտ 10 կմ հեռավորությամբ։ Ղևոնդ Ալիշանը, օգտվել մի օտար ուղեգրությունից, այս անունը հնարավոր է համարում տառադարձել նաև Պազչեճիկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ելգավա

Ելգավա (լատիշ․՝ Jelgava, պատմական անունը՝ Միտավա, գերմ.՝ Mitau), քաղաք (1573 թվականից), Լատվիայի Հանրապետության տարածքում, 1578-1795 թվականներին եղել է Կուռլանդական դքսության մայրաքաղաքը։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 64,5 հազար մարդ։ Գտնվում է Լիելուպե գետի հարևանությամբ։ Քաղաքը գտնվում է Լատվիայի մայրաքաղաք Ռիգայից 42 կմ հեռավորության վրա։


== Քույր քաղաքներ ==
 Վայկլ (դան․՝ Weil), Դանիա
 Ալմակո (իտալերեն՝ Almaco), Իտալիա
 Բարանավիչի (բելառուս․՝ Баранавічы), Բելառուս
 Բեռլին (գերմ.՝ Berlin), Գերմանիա
 Հելլեֆորս (շվեդերեն՝ Hällefors), Շվեդիա
 Մագադան, Ռուսաստան
 Հարավային վարչական օկրուգ, Ռուսաստան
 Նոր Օդեսսա (պորտ.՝ Nova Odessa), Բրազիլիա
 Պյառնու (քաղաք, Էստոնիա)Պյառնու (էստ․՝ Pärnu), Էստքնիա
 Բելոստոկ (լեհ.՝ Białystok), Լեհաստան
 Շտաուլյայ (լիտ.՝ Šiauliai), Լիտվա
 Սինին (չինարեն՝ 新營), Չինաստանի Հանրապետություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Map of Jelgava Archived 2005-10-26 at the Wayback Machine.
City paper Archived 2007-12-13 at the Wayback Machine.
Թարախահաններ

Թարախահաններ (լատ.՝ Meloidae), բզեզների ընտանիք։ 


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմինը խոշոր է, փափուկ, հաստ։ Գլուխն ուղղաձիգ է, առաջնամեջքից լայն և նրա հետ կապված է թելաձև պարանոցով։ Բեղիկները թելաձև են կամ համրիչաձև, երբեմն՝ դեպի գագաթը աստիճանաբար հաստացած։ Ոտքերը երկար են, առջևինները և միջինները՝ հնգահոդ, հետևինները՝ քառահոդ։ 


== Թունավոր հատկություններ ==
Թունավոր են մարդու և կենդանիների համար, արտադրած հեմոլիմֆան պարունակում է կանտարիդին թույնը, որն առաջացնում է մաշկի բորբոքում։ Շատ տեսակներ ունեն վառ և խայտաբղետ (վախեցնող) գունավորում։ 


== Բազմացում և զարգացում ==
Զարգանում են այլ միջատների հաշվին։ Զարգացումը կապված է հիպերմետամորֆոզի երևույթի հետ, որի դեպքում լինում են ձևաբանորեն բնութագրված թրթուրի մի քանի փուլեր։ Ձվադրում են հողում կամ բույսերի վրա։ Առաջնային թրթուրը (տրիունգուլին) շատ շարժուն է, ունի երկար ոտքեր և մի քանի զույգ պարզ աչքեր, չի սնվում, փնտրում է մորեխների ձվապարկեր կամ զանազան թաղանթաթևավորների բներ կամ կառչում է ծաղիկների վրայի թաղանթաթևավորներին և տեղափոխվում նրանց բույնը։ Երկրորդային թրթուրն անոտ է կամ ունի կարճ ոտքեր, կույր է, ուժեղ սնվում է։ Ամենից հաճախ կան թրթուրային 5 փուլ և ձմեռող կեղծ հարսնյակի փուլ, հարսնյակավորվում է գարնանը։ Սերունդը սովորաբար միամյա է։ 


== Սննդառություն ==
Հասունը բուսակեր է. սնվում է հիմնականում բակլազգիների տերևներով և ծաղիկներով, կարող է վնասել մի քանի մշակաբույսերի, բայց հաճախ օգուտ է բերում՝ ոչնչացնելով վնասակար մորեխների ձվապարկերը։
Հայկական պետականության ժամանակագրություն

Հայկական պետականության ժամանակագրություն, հին ժամանակներից մինչև օրս հայտնի պետությունների և պետական կազմավորումների ցանկ։


== Հին աշխարհ ==


=== Պետություններ ===
Վանի թագավորություն՝ մ.թ.ա. 860 - մ.թ.ա. 590
Արարատյան թագավորություն՝ մ.թ.ա 331-200 թվականներ
Փոքր Հայք՝ մ.թ.ա 322-115 թվականներ
Ծոփքի թագավորություն՝ մ.թ.ա 3-րդ դար-մ.թ.ա 94 թվական
Մեծ Հայք՝ մ.թ.ա 190-մ.թ.հ.387 թվականներ
Կոմագենե՝ մ.թ.ա 163 թվական-մ.թ.հ 72 թվական


=== Ավատատիրական պետություններ ===
Հայաստանի սատրապություն (Աքեմենյան Պարսկաստանի տիրապետության տակ)՝ մ.թ.ա. 549-331 թվականներ
Մեծ Հայք՝ 387-428 թվականներ
Փոքր Հայք՝ մ.թ.ա. 115 թվական-71 թվական


== Միջնադար ==


=== Պետություններ ===
Բագրատունիների թագավորություն՝ 885-1045 թվականներ
Փառիսոսի թագավորություն՝ 958-1003 թվականներ
Փիլարտոս Վարաժնունու պետություն՝ 1071-1086 թվականներ
Կիլիկյան Հայաստան՝ 1080-1375 թվականներ
Եփրատեսի իշխանություն՝ 1086 — 1117 թվականներ


=== Ավատատիրական պետություններ և պետական կազմավորումներ ===
Առաջին Հայք՝ 378-536 թվականներ
Երկրորդ Հայք՝ 378-536 թվականներ
Երրորդ Հայք՝ 535-536 թվականներ
Մարզպանական Հայաստան՝ 428-636 թվականներ
Արմինիա կուսակալություն (Ալ-Արմինիա)՝ 637-885 թվականներ
Խաչենի իշխանություն՝ 821-1603 թվականներ
Տայք-Կղարջք(Իբերիայի թագավորություն 888 թվականից)՝ 881-1000 թվականներ
Վասպուրականի թագավորություն՝ 908-1021 թվականներ
Կարսի թագավորություն՝ 963-1064 թվականներ
Տաշիր-Ձորագետի թագավորություն՝ 976-1118 և 1185-1261 թվականներ
Սյունիքի թագավորություն՝ 987-1170 թվականներ
Զաքարյան Հայաստան՝ 1195-1261 թվականներ
Օրբելյանների Սյունիքի Իշխանություն՝ 1211-1435 թվականներ
Եդեսիայի իշխանություն՝ 1083-1098 թվականներ
Մալաթիայի իշխանություն՝ 1071-1104 թվականներ
Պիրի իշխանություն՝ 1086-1100 թվականներ


== Նոր ժամանակներ ==


=== Ինքնավար պետական կազմավորումներ ===
Խամսայի մելիքություն (Արցախում)՝ 1603 թվական - 18-րդ դարի վերջ  (Պարսկական կայսրության կազմում)
Սյունիքի մելիքություն - 15-րդ դար - 18-րդ դար
Քաշաթաղի մելիքություն՝ 15-րդ դար - 17-րդ դար


== Նորագույն ժամանակներ ==
Հայաստանի Առաջին Հանրապետություն՝ 1918 թվականի մարտի 18 - 1920 թվականի նոյեմբերի 29
Լեռնահայաստան՝ 1920 թվականի դեկտեմբերի 25 - 1921 թվականի հուլիսի 9
Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն՝ 1920 թվական նոյեմբերի 29-1991 թվական սեպտեմբերի 21
Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզ՝ 1923 թվական - 1991 թվական
Հայաստանի Հանրապետություն՝ 1991 թվականի սեպտեմբերի 21 - ներկա
Արցախի Հանրապետություն՝ 1991 թվական սեպտեմբերի 2 - ներկա


== Տես նաև ==
Հայոց Պատմություն
Հայոց պատմության ժամանակագրություն


== Ծանոթագրություններ ==
Բլեյն շրջան (Մոնտանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բլեյն շրջան (այլ կիրառումներ)Բլեյն շրջան (անգլ.՝ Blaine County), ԱՄՆ Մոնտանա նահանգի 56 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 10.945 կմ² է, բնակչությունը՝ 7.009 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Չինուկ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1895 թ.։
Օսի (Աղբակի գավառ)

Օսի (թուրքերեն՝ Ilıcak), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառակում: Գտնվում է Ադամակերտից 32 կմ և Վանից 144 կմ հեռավորության վրա, Ս. Խաչ եկեղեցու մոտ:


== Պատմություն ==
Գյուղի մասին հիշատակել է Թովմա Արծրունին (IX-X դարեր):


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լապաչ (գետ)

Լապաչ (ռուս.՝  Лапач), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզ։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոշնյա գետի աջ ափին՝25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000006493
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000649
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռաջա (այլ կիրառումներ)

Ռաջա, կարող է վերաբերել՝

Ռաջա - իշխանական տիտղոս Հնդկաստանում
Ռաջա - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Բատեցկի շրջանի կազմում
Նովոսիբիրսկ (այլ կիրառումներ)

Նովոսիբիրսկ, կարող է վերաբերել՝

Նովոսիբիրսկ - բնակչության թվով Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի երրորդ քաղաքը
Նովոսիբիրսկ - օդանավակայան Նովոսիբիրսկում
Դրուժբա (գյուղ, Պրավդինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴրուժբաԴրուժբա (ռուս.՝ Дружба), գյուղ Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Պրավդինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 440 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոդվիսոկոե (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդվիսոկոեՊոդվիսոկոե (ուկրաիներեն՝ Підвисоке), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդվիսոկոե գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,255 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 215,69 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սալամլի

Սալամլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բրելի

Բրելի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հայրապետ Տատյան

Հայրապետ Գալուստի Տատյան (սեպտեմբերի 2, 1896(1896-09-02), Գորիս, Հայաստան - 1937, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), Հայաստանում  խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1917)։
1918 թվականի մարտին Կարմիր գվարդիայի շարքերում մասնակցել է Բաքվի քաղաքացիական կռիվներին և կոմունայի պաշտպանությանը։ Կոմունայի տապալումից հետո բանտարկվել է։ 1920 թվականի մայիսին քարոզչական աշխատանք է տարել Զանգեզուրում։ 1920 թվականի ամռանը եղել է կուսակցության Բաքվի կոմիտեի վերահսկիչ հանձնաժողովի քարտուղարը։ 1921 թվականի աշնանը տեղափոխվել է Հայաստան, նշանակվել ՀԿ(բ) կ ԿԿ-ի գործերի կառավարիչ։ 1922 թվականի փետրվարից՝ ՀԽՍՀ Կենտգործկոմի քարտուղար և նախագահության անդամ։ 1924 թվականից՝ ՀԿ(բ) կ Վերահսկիչ հանձնաժողովի նախագահության անդամ և կուսկոլեգիայի նախագահ։ Հետագա տարիներին կուսակցական աշխատանք է տարել ՀամԿ(բ) կ Արմավիրի և Ուստ Լաբինսկի շրջկոմներում (քարտուղար), Նովոչերկասկի շրջանային ՄՏԿ-ում (քաղ-բաժնի պետ) և այլն։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչի գերեզմանոցում։
Ճգնավորի քար

Ճգնավորի քար (նաև կոչվում է Կաթնով պատած), Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Դիտավան գյուղից 2-3 կմ հարավ-արևմուտք կողմում։
Ինչպես գրում էր Մակար եպ. Բարխուդարյանը 1895 թվականին հրատարակված իր «Արցախ» գրքում, գյուղի հարավարևելյան կողմում
«Բարձր քերձի մեջ կա մի քարայրանման տեղ, որի մակերևույթի տարածություն մոտ երեք կալաչափ է։ Քարայրի առաջը պատված է քարուկիր պատով և ձևացած է անմատչելի բերդ, որն ունի մի դժվարատար, սանդղաձև և երկյուղալի կածան։ Այստեղ ևս չկա ջուր, բայց երևի թե սափորներով ջուր են բերում և լցնում կարասների մեջ։ Դղյակը կոչվում է Ճգնավորի քար, այստեղ կա երկու գերեզման։»։


== Տես նաև ==
Դիտավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Լոսինա

Լոսինա կամ լեգգինս, (անգլ.՝  leggings leg–ոտք բառից) տարատեսակ ձգվող տաբատներ։
Ի սկզբանե «լոսինա» են անվանվել (հնացած` սռնապան) տղամարդու տաբատների տարբեր տեսակներ` պատրաստված որմզդեղնի կաշվից, որոնք XVII դարում կիրառվել են որպես զինվորական համազգեստի տարր։ Ժամանակակից լոսինան գուլպա–զուգագուլպաների խմբին պատկանող արտադրանք է, որը կարելի է նաև հագնել զգեստի կամ կիսազգեստի համադրությամբ։


== Պատմություն ==
Լոսինաները հենց սկզբից երևան են եկել իբրև տղամարդու տոնական շալվար և սկզբնապես պատրաստվել են որմզդեղնի կաշվից (лось` որմզդեղն, որտեղից էլ առաջացել է лоси́ны անունը)։ Պատրաստվել են նաև եղնիկի կաշվից, հետագայում` նաև զամշից` թավշակաշվից։ Նրանք շատ նեղ են եղել, որի պատճառով էլ հագել են խոնավ վիճակում` չորանացնելով հենց մարմնի վրա։ Դա շատ անհարմարավետ է եղել և առաջացրել է մաշկի հարվածություն։ Մասնավորապես, այդ պատճառով տուժել է Նիկոլայ I կայսրը, որը մի քանի օր տևած շքերթից հետո չի կարողացել դուրս գալ պալատից։ 
Ռուսաստանում հայտնի է եղել XVIII դարի կեսերին։ Պրուսական բանակին հետևելով` մինչև 1917 թվականը կիրառվել է որպես համազգեստի մաս։ Արդեն 1984 թվականին Ալլա Պուգաչովան հագավ այն որպես բեմական հագուստ` համադրելով սպիտակ շապիկի, մոխրագույն պիջակի, սպիտակ երկարաճիտ կոշիկի և կարմիր շարֆի հետ։ 1990–ական թվականներից այն կրկին ձեռք է բերել հանրաճանաչություն` դառնալով կանանց նորաձևության մենաշնորհային տարր։


== Կիրառում ==
Ժամանակակից լոսինաները պատրաստվում են տարբեր նյութերից` բամբակից, պոլիոմիդից, թավիշից, այդ թվում և էլաստինի հավելումով։ լոսինան հիանալի ձգում է մկանները և հաղորդում տոնուսի զգազողություն։
Սպանդեքսի և լայկրայի մանրաթելերից կարված լոսինաները անթերի են նստում մարմնի վրա, լավ ձգվում են (մինչև 4 անգամ), մաշկից դուրս են մղում խոնավությունը, մաշկը լավ օդափոխում են, դիմանում են ծանրաբեռնվածությանը և ուշ են մաշվում, ինչպես նաև չեն սահմանափակում շարժումները։  Չափազանց տարածված է եղել 1990–ական թվականներին։
Կաուչուկ ժանրի գրեթե բոլոր արտիստները, ինչպես նաև կրկեսային լարախաղները, օդային մարմնամարզիկները, գեղարվեստական մարմնամարզիկները,սպորտային մարմնամարզիկները մարզումների և մերսումների ժամանակ հաճախ էին լոսինա հագնում։ 
Տեսականին` ըստ երկարության

անդրավարտիք— ոտքերի ամբողջ երկայնքով
կապրի, բրիջի — ոտքերի ¾ մասը
կիսավարտիք — ծնկից վերև


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (23401-23500)

Աստերոիդների ցանկ (23301-23400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (23501-23600)
 Աստերոիդների ցանկ (23301-23400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (23501-23600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (20001)-(25000)»։ www.minorplanetcenter.net
Սեսիլիա Կառանսա Սարոլի

Սեսիլիա Կառանսա Սարոլի (իսպ.՝ Cecilia Carranza Saroli, դեկտեմբերի 29, 1986(1986-12-29), Ռոսարիո, Սանտա Ֆե նահանգ, Արգենտինա), արգենտինացի օլիմպիական խաղերի նավաստի։ 2012 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերի Laser Radial կանանց մրցաշարում զբաղեցրել է 21-րդ տեղը, 2008 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում՝ 8-րդ տեղը։ 2011 թվականի Պանամերիկյան խաղերում նվաճել է ոսկե մեդալ։ 2016 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում Nacra 17 անվանակարգում Սանտիագո Լանխեի հետ արժանացել են ոսկե մեդալի։
Սեսիլիա Կառանսա Սարոլին ծնվել է Արգենտինայի Ռոսարիո քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիեռ Բենուա

Պիեռ Բենուա (ֆր.՝ Pierre Benoit, հուլիսի 16, 1886(1886-07-16)[…], Ալբի - մարտի 3, 1962(1962-03-03)[…], Սիբուր, Ատլանտյան Պիրենեյներ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի գրող, Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1931)։ Առաջին գործը միստիցիզմով տոգորված «Դիադումեն» (1914) բանաստեղծությունների ժողովածուն է։ Հետագայում ճանաչվել է տարաշխարհիկ, արկածային վեպերով, ուր պատկերել է կայզերական Գերմանիայի նեխումը («Քյոնիգսմարկ», 1918), իռլանդացիների ազգային–ազատագրական պայքարը («Հսկաների ճանապարհը», 1922), գաղութային քաղաքականությունը («Լիբանանի տիրակալուհին», 1924)։ Ետպատերազմյան լավագույն գործերից են «Կորուսյալ քաղաքը» (1954), «Ֆաբրիցիուս» (1956) վեպերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլ Պեզճյան

Նիկոլ Պեզճյան (սեպտեմբերի 11, 1955(1955-09-11), Հալեպ), կինոգործիչ, սցենարիստ, գրող։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլ Պեզճյանը ծնվել է 1955 թվականին, Հալեպում։ 17 տարեկանում տեղափոխվելով ԱՄՆ՝ ուսանել է Նյու Յորքի տեսողական արվեստների դպրոցում, ապա ութ տարի բեմադրիչի և արտադրիչի մասնագիտություն է ստացել Քալիֆորնիայի համալսարանում։ ԱՄՆ-ի տարբեր քաղաքներում բեմադրել է հայերեն և անգլերեն ներկայացումներ, մասնավորապես՝ հիշարժան է 1976-ին Ուոթըրթաունում նրա ներկայացրած Շիրվանզադեի «Պատվի համար» պիեսի հայերեն բեմադրւթյունը։ 1994 թվականին Նիկոլ Պեզճյանը հանդիսատեսի դատին է հանձնել իր լավագույն աշխատանքը Սիսեռ կինոֆիլմը։
2012 թվականին Կոշիկներս Պոլիս ձգեցի ֆիլմը ներկայացրել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Հայկական համայնապատկեր» ծրագրում։


== Ֆիլմագրություն ==
Մոխրագույն ձիու ժամը
Սիսեռ
Մի ժայռ, մի պարան և մի ծառ
Օջախ Կարմենական
Դահլիճը
Կոշիկներս Պոլիս ձգեցի, 2012
«Շնորհակալություն, տիկնայք և պարոնայք», 2014
«Նույն դարպասը», (վավերագրական), 2014


== Ծանոթագրություններ ==
Չևապի

Չևապի (tɕɛv̞ǎːpi) կամ չևապչիչի (քնքշացված ձևույթը, tɕɛv̞ǎptʃitɕi, ћевапчићи), աղացած ու խորոված միս, քաբաբի մի տարատեսակը, որ ավանդաբար տարածված է Հարավարևելյան Եվրոպայի երկրներում՝ Բալկաններում։ Ազգային ուտեստ է համարվում Բոսնիա և Հերցեգովինայում, Ռումինիայում, Սերբիայում։ Սովոր սննդատեսակ է նաև Խորվաթիայում, Մոնտենեգրոյում, Ալբանիայում, Կոսովայում, Սլովենիայում, Հյուսիսային Մակեդոնիայում, Բուլղարիայում և Ավստրիայում։
Չևապին Բալկաններում սկսել են օգտագործել օսմանյան տիրապետության ժամանակներից։ Այն իրենից ներկայացնում է շիշ քյուֆթեի (Şiş köfte|köfte kebab) տարածաշրջանային տարատեսակներց մեկը։ Սովորաբար մատուցվում է հինգից տասը կտորներից բաղկացած բաժնով, ափսեում կամ պիթա, սոմուն տեսակի տափակ հացերի մեջ, կտրտված սոխով, թթվասերով, կայմակով, այվարով, ֆեթա պանրով, աղացած կարմիր պղպեղով ու աղով:Բոսնիական չևապին պատրաստվում է տավարի երկու տեսակ մսով, որը սովորաբար ոչ թե աղացվում է, այլ դանակով մանր կտրատվում, միախառնվում, կարճ ու հաստ ձողերի տեսք տրվում ու խորովվում։ Սերբական չևապչիչին պատրաստվում է կամ ոչխարի, գառան, տավարի, կամ էլ խոզի մսով և կամ վերոնշյալ մսատեսակների խառնուրդով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Original Cevapcici by ORF.at
«Tuzlanski, travnički, banjalučki ili sarajevski ćevapi : Tajne gradskih okusa!»
Կունաշակ (գյուղ, Կունաշակսկի շրջան)

Կունաշակ (ռուս.՝ Кунашак), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Կունաշակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5993 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղսուի շրջան

Աղսուի շրջան (ադրբ.՝ Ağsu rayonu), շրջան Ադրբեջանական Հանրապետության կենտրոնական հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Աղսու քաղաքը։


== Բնակչություն ==
2012 թ. Ադրբեջանում անցկացված մարդահամարի տվյալներով՝ Աղսուի շրջանի բնակչությունը կազմում է 74,1 հազար մարդ։ Բնակչության մեծամասնությունը տեղաբնիկ ադրբեջանցիներն են, սակայն կան նաև լեզգիներ։
Շրջանի ադրբեջանաբնակ մասի լեզուն ադրբեջաներենն է, իսկ մի մասինը՝ պարսկերենը։ Լեզգի բնակչությունը խոսում է լեզգիներենով։
Բացարձակ մեծամասնությունը, այսինքն բնակչության 95%-ը մուսուլման են. 85%-ը՝ շիա մուսուլման և 15%-ը՝ սուննի մուսուլման։ Ամբողջ բնակչության 49,1 %-ը տղամարդիկ են։
Կանայք գերազանցում են տղամարդկանց թվին և կազմում են ամբողջ բնակչության 50,9 %-ը։ Ուրբանիզացման մակարդակը ցածր է։ Շրջանի քաղաքաբնակները կազմում են ամբողջ շրջանի բնակչության 25,7 %-ը։
Շրջանի բնակչության 74,3 %-ը ապրում է Աղդուի շրջանի տարածքում գտնող 78 գյուղերում։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանը պատմականորեն մտել է Շիրվանի տարածաշրջանի մեջ։ Այն գտնվում է մայրաքաղաք Բաքվից 156 կմ հեռավորության վրա՝ Բաքու-Կազախ ճանապարհին։
Աղսուի շրջան արևմուտքում և հյուսիս-արևմուտքում սահմանակցում է Իսմայիլինի շրջանին, արևելքում և հյուսիս-արևելքում՝ Շամախիի շրջանին, հարավում՝ Քյուրդամիրի և Հաջիգաբուլի շրջաններին։
Ռելիեֆը հիմնականում լեռնային է, նախալեռնային և հարթավայրային։ Լեռնային հատվածը գտնվում է ծովի մակարդակից 700-1000 մետր բարձրության վրա։ Գետերով ու կիրճերով հարուստ լեռնային հատվածին բնորոշ է բարդ ռելիեֆը։
Փոքրիկ մոխրագույն լեռները, որ ձգվում են Գեոքսայի ափերից մինչև Պիրսաատչայ, կազմում են Շիրվանի լեռնաշղթան։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է 13-14 °С: Տարեկան տեղումների քանակը շրջանում կազմում է 400-600 մմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալի դու Պաժեուի գավառ

Վալի դու Պաժեուի գավառ (պորտ.՝ Вали-ду-Пажеу), գավառ Բրազիլիայի Պերնամբուկու նահանգում։ Մտնում է Սերտան Պարանամբուկու նահանգ (գավառ)ի մեջ։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Բրեժինյու
Կալումբի
Ֆլորիս
Իգուարասի
Կիշամբա
Սերրա Տալյադա
Սոլիդան
Օսովեց (գյուղ, Միխայլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օսովեց (այլ կիրառումներ)Օսովեց (ռուս.՝ Осовец), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Միխայլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բահրեյնի ազգային թանգարան

Բահրեյնի ազգային թանգարան (արաբ․՝ متحف البحرين الوطني‎‎), Բահրեյնի հանրային ամենամեծ ու ամենահին թանգարանը։ Գտնվում է այդ երկրի մայրաքաղաք Մանամայում՝ ազգային թատրոնի շենքի մոտ։ Բացվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, զբաղեցնում է 27 800 քառակուսի մետր ընդհանուր տարածք, բաղկացած է երկու մասնաշենքից, որոնք կառուցվել են դանիական  KHR Arkitekter ճարտարապետական ֆիրմայի պատրաստած նախագծերի հիման վրա։ Թանգարանի շինարարությունն արժեցել է մոտավորապես 30 միլիոն ամերիկյան դոլար։ Համարվում է Պարսից ծոցի տարածաշրջանի արաբական երկրների առաջին մոդեռն թանգարանը, Բահրեյնում զբոսաշրջային առավելագույն գրավչություն ունեցող տեսարժան վայրը։ Ցուցանմուշները մեծաքանակ են ու բազմաբնույթ և ներկայացված են ըստ թեմատիկայի ու ժամանակաշրջանի։ Երեք ընդարձակ ցուցասրահ հատկացվել է հնագիտական գտածոների ցուցադրմանը, որոնք երկրի մոտավորապես հինգհազարամյա պատմության վկայություններն են։ Դահլիճներից երկուսում ներկայացված են Բահրեյնի արդյունաբերացմանը նախորդած շրջանի պատմությունը, մշակույթը, կենցաղը։
Առավել ուշագրավ ցուցանմուշներից են Դյուրանի քարը՝ 70-80 սմ երկարությամբ, բաբելոնյան ժամանակներին վերագրվող սև բազալտե քանդակը, հնագիտական պեղումների արդյունքում անապատում հայտնաբերված և թանգարան տեղափոխված հնագույն դամբանը, «Գիլգամեշ» էպոսի թեմաներով արված պաննոն (այդ էպոսում Բահրեյնը հիշատակված է որպես դրախտավայր), «Ղուրանի» շքեղ պատկերազարդված, հին ձեռագրերը, միջնադարի արաբ պատմիչների, գիտնականների բնօրինակ աշխատություններ կամ հին ընդօրինակումներ, պատմական փաստաթղթեր, նամակներ ...
1993 թվականին թանգարանում բացվել է մի նոր ցուցասրահ, որտեղ արտացոլված է Բահրեյնի բնությունը՝ բնորոշ կենդանական ու բուսական աշխահով։ Գործում են նաև ուսումնական դահլիճը, գրախանութ, աշխատանոցներ, պահուստարաններ, սրճարան...


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (242401-242500)

Աստերոիդների ցանկ (242301-242400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (242501-242600)
 Աստերոիդների ցանկ (242301-242400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (242501-242600)
Գյումուշգյուն Վերին

Գյումուշգյուն Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլսկի (այլ կիրառումներ)

Նիկոլսկի, կարող է վերաբերել՝

Նիկոլսկի - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զավետինսկի շրջանում
Նիկոլսկի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պոդորոժսկի շրջանի կազմում
Խալիլ բեկ Խասմամեդով

Խալիլ բեկ Հաջիբաբա օկլի Խասմամեդով (ադրբ.՝ Xəlil bəy Hacıbaba oğlu Xasməmmədli, հոկտեմբերի 25, 1873(1873-10-25), Գանձակ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 11, 1945(1945-08-11), Ստամբուլ, Թուրքիա), Ադրբեջանի Ժողովրդավարական Հանրապետության քաղաքական և պետական գործիչ, 1918 թվականին՝ Ադրբեջանի Դեմոկրատական հանրապետության արդարադատության և ներքին գործերի նախարար։


== Կենսագրություն ==

Խալիլ բեկ Խասմամեդովը ծնվել է 1873 թվականին Գանձակում։ Նա ստացել է միջնակարգ կրթությունը Գանձակի դասական գիմնազիայում։ Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը 1895 թվականին։ Մոսկվայում համալսարանն ավարտելուց հետո նա որոշ ժամանակ աշխատել է որպես քննիչ։ Աշխատել է Եկատերինոդար (այժմ ՝ Կրասնոդար) և Ելիզավետպոլ (Գանձակ) շրջանային դատարաններում։ Եղել է «Միություն-մուսուլմանական» կազմակերպության կրոնական և իրավական կոմիտեի անդամ։ 1907 թվականին ընտրվել է Երկրորդ Պետական Դումայի պատգամավոր Ելիզավետպոլ նահանգից։ Խալիլ բեկ Խասմամեդովը Ֆաթալի խան Խոյսկու հետ միասին դարձել են Դումայի ազգային կրոնական հավասարության հանձնաժողովի և երկրորդ բաժնի անդամներ։ 3-րդ Պետդումայում (1907-1912) Խասմամեդովը Ադրբեջանը ներկայացնող միակ պատգամավորն էր։ Խասմամադովը Եղիզավետպոլի քաղաքապետն էր 1913-1917 թվականներին։ Նա եղել է 1917 թվականին անցկացվող Կովկասի և Համառուսաստանյան մուսուլմանների կոնգրեսի մասնակիցը։
Երբ ձևավորվեց Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը, Խալիլ բեկ Խասմամեդովը նշանակվել է արդարադատության առաջին նախարար։ 1920 թվականի ապրիլին նշանակվել է Թուրքիայում Ադրբեջանի Դեմոկրատական հանրապետության դեսպան։
1920 թվականի հունիսի 19-ին Խասմամեդովը Արամ Երկանյանի և Միսակ Կիրակոսյանի Նեմեսիս գործողության շրջանակներում հարձակման ժամանակ վիրավորվել է Թիֆլիսում։ Խան Խոյսկին, որն այդ պահին նրա կողքին էր՝ սպանվել է։
Նա չի վերադարձել Ադրբեջան 1920 թվականի Ադրբեջանի խորհրդայնացումից հետո։ Նա ապրել է Ստամբուլում և զբաղվել է քաղաքական և հրապարակախոսական գործունեությամբ, մահացել է և թաղվել է այնտեղ։


== Աղբյուրներ ==
Əd.։ İbrahimli X., Azərbaycan siyasi mühacirəti, B., 1997;
Сеидзаде Д. Б., Азербаиджаниские депутаты в Гасударственно Думе России, Б., 1991.
Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti Ensiklopediyası, II cild, "Lider nəşriyyat", Bakı-2004, səh.19


== Ծանոթագրություններ ==
Մոչալիշչե (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոչալիշչե (այլ կիրառումներ)Մոչալիշչե (ուկրաիներեն՝ Мочалище), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Մոչալիշչե գյուղում բնակվում էր 141 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 171,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բրանչ շրջան (Միչիգան)

Բրանչ շրջան (անգլ.՝ Branch County), ԱՄՆ Միչիգան նահանգի 83 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,313 կմ² է, բնակչությունը՝ 45,248 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Քոլդվոթեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1829 թ.։
Ագրիչայ (Կուր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ագրիչայ (այլ կիրառումներ)Ագրիչայ, գետ Կուրի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Խանչալի  լճից և հոսում Ախալքալաքի սարահարթով՝ Նինոծմինդայի շրջան Վրաստանում) բաժանելով Խոջաբեկ գյուղից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժան-Լու Ֆելիսիոլի

Ժան-Լու Ֆելիսիոլի (ֆր.՝ Jean-Loup Felicioli, հուլիսի 18, 1960(1960-07-18), Ալբերվիլ), ֆրանսիացի կինոռեժիսոր։
Սովորել է Անսիի, Ստրասբուրգի, Պեպինանի և Վալենսիայի կերպարվեստի դպրոցներում։ 1987 թվականից սկսած նա Bourg-lès-Valence-ում տեղակայված «Ֆոլիմաժ» կինոստուդիայի անիմատորն է։ Նրա անիմացիոն ֆիլմերի հիմքում սովորաբար ընկած են լինում Ալեն Գանյոլի գրվածքները։
Ժան-Լուն 2012 թվականին առաջադրվել էր «Օսկար» կինոմրցանակին, իսկ 1990 և 2011 թվականներին՝ «Սեզար» կինոմրցանակին։


== Ֆիլմագրություն ==
Sculpture/Sculptures (1989)
Le wall (1991)
L’égoïste (1995)
Les tragédies minuscules (1998)
Le nez à la fenêtre (2001)
Le couloir (2005)
Mauvais temps (2006)
Կատուն Փարիզում (2010)


== Ծանոթագրություններ ==