Քաթբերտ Հիթ

Քաթբերտ Էդեն Հիթ, (մարտի 23, 1859 – մարտի 8, 1939), բրիտանացի ապահովագրական գործարար և սինդիկատի սեփականատեր Լոնդոնի Լլոյդ ապահովագրական շուկայում 1880-1939 թվականներին։ Լինելով անողոք նորարար և նոր ռիսկեր ստանձնող՝ նրան անվանել են «ժամանակակից ապահովագրության հայր», «ժամանակակից Լլոյդի ստեղծող», և «Լլոյդում ոչ ծովային ապահովագրության հայր»։ Շնորհիվ իր գործողությունների՝ Լլոյդը միակ բրիտանական ծովային ապահովագրողից վերածվեց միջազգային ընդհանուր և մասնագիտացված ռիսկերի բարդ և բազմազան ապահովագրողի, որն այսօր կա, և ամրապնդելով Լլոյդի հեղինակությունը որպես հուսալի ապահովագրողի՝ արագ և ամբողջությամբ վճարեց բոլոր վավեր պահանջները, ԱՄՆ-ում և ամբողջ աշխարհում։
Հիթին վերագրվում է ապահովագրության հետևյալ ձևերը՝ գողություն, ոսկերչական բլոկ, բոլոր տեսակի ռիսկային քաղաքականություններ, հրդեհից հետո շահույթի կորուստ, բանկիրների ամբողջական պարտատոմս, վարկային ռիսկ, գործատուի պատասխանատվություն, աշխատողների փոխհատուցում, ջրծաղիկ, եթե պատվաստվել է, բազմաթիվ կորուստներ, օդային հարձակում, երկրաշարժ և փոթորիկ։ Նա իրականացրել է նորարարական և մանրամասն ուսումնասիրություն և ռիսկերի գնահատում իր ստեղծած ապահովագրության համար, մասնավորապես երկրաշարժերի և փոթորիկների հավանականության վերաբերյալ։
Նա նաև ամրապնդեց Լլոյդի հեղինակությունը ԱՄՆ-ում և ամբողջ աշխարհում 1906 թվականին Սան Ֆրանցիսկոյի ավերիչ երկրաշարժին և հրդեհին իր անմիջական արձագանքով.  «Վճարեք մեր բոլոր Ապահովագրողներին ամբողջությամբ ՝ անկախ նրանց քաղաքականության պայմաններից»։ Բացի այդ, նա հիմնեց Լլոյդի սինդիկատների անդամների վճարունակության աուդիտը, որը ընկերությունում պարտադիր դարձավ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հիթը ծառայել է բազմաթիվ քաղաքացիական պաշտոններում, այդ թվում ՝ իր Էնստի Գրեյնջի առանձնատունը հանձնել ռազմական նախարարությանը ՝ որպես սպայական հիվանդանոց օգտագործելու համար, որի համար պարգևատրվել է Բրիտանական կայսրության շքանշանով։


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Քաթբերտ հիթը ծնվել է 1859 թվականին Անգլիայի Սաութհեմփթոն քաղաքի մոտակայքում գտնվող ֆորիստ լոդջում։ Նա թագավորական նավատորմի սպա կապիտան Լեոպոլդ Հիթի յոթ զավակներից չորրորդն էր, ով ստացավ փոխծովակալի կոչում, դարձավ արևելյան Հնդկաստանի գլխավոր հրամանատար և նշանակվեց Բաղնիքի շքանշանի ասպետ-հրամանատար (KCB)։ Մանկության տարիներին Քաթբերտը մասնակի խուլություն ունեցավ, ինչը խանգարեց նրան զինվորական ծառայության անցնել, ինչպես արեցին իր չորս եղբայրներից երեքը։
Հիթը մինչև ութ տարեկանը մասնավոր դասընթացների էր գնում, այնուհետև սովորել է Արևելյան Շինի Թեմփլ Գրուվ դպրոցում։ Նա մինչև 1874 թվականը հաճախել է Բրայթոն քոլեջը, իսկ հետո, 16 տարեկանից սկսած, մեկ տարի մնացել է Ֆրանսիայում, մոտ մեկ տարի էլ Գերմանիայում՝ սովորելով ֆրանսերեն և գերմաներեն։


== Կարիերա ==


=== Լլոյդի մուտքը և վաղ նորարարությունները 1878–1905 ===
1878 թվականին, 18 տարեկան հասակում, Հիթը դարձավ Հենրի Հեդ և Կո.՝ Լոնդոնի Լլոյդի բրոքերների և ապահովագրող ընկերությունում գործավար։ 1880 թվականին, 21 տարեկան հասակում, նա ընտրվեց Լլոյդի ապահովագրական ընկերության անդամ, իսկ իր հոր կողմից տրամադրված 7000 ֆունտ ստեռլինգ ավանդի աջակցությամբ 1882 թվականին՝ երկու տարի անց, սկսեց իր համար ապահովագրություն իրականացնել։
Այդ ժամանակ Լլոյդը միայն ծովային ապահովագրությամբ էր զբաղվում, ուստի հիթը սկզբում ծովային տեղաբաշխող էր։ 1885 թվականին նա վերաապահովագրեց «Hand in Hand Fire & Life Insurance Society»-ի հրդեհային ռիսկերը՝ դրանով իսկ վերականգնելով Լլոյդում հրդեհային ապահովագրությունը, որը նախկինում դադարեցվել էր բարձր հարկային դրույքաչափերի պատճառով։ 1885 թվականին հիմնադրեց Լլոյդի առաջին հատուկ ոչ ծովային սինդիկատը։ Հետագայում հիթը հայտնի դարձավ Լլոյդի ոչ ծովային ապահովագրության բիզնեսի ընդլայնմամբ և նորարարությունների ներդրմամբ, ինչը ի վերջո հանգեցրեց Լլոյդի ամբողջական տեսքի փոփոխման։
Հիթի նորամուծությունները ապահովագրական ոլորտում սկսվել են 1880-ականների վերջին։ 1889 թվականին աշխատողներց մեկը, ով ապահովագրում էր տունը հրդեհից, հարցրեց Հիթին՝ արդյոք նա կարող է ապահովագրել այն նաև բնակարանային գողության համար, ինչը նախկինում երբեք չէր արվել։ Հիթի պատասխանը, ինչպես հաղորդվում է, այժմ հայտնի «Ինչու ոչ»-ն էր, որը հետագայում նրա կարգախոսը դարձավ ։ նրա սկզբունքն էր՝ «ցանկացած ռիսկ կարելի է ապահովագրել ճիշտ գնով»։ Միևնույն ժամանակ, նա նաև սկսեց ապահովագրել ադամանդների շուկան ՝ ստեղծելով «ոսկերչական բլոկի» քաղաքականություն վաճառողների համար, որոնք թաքցնում էին զարդերը փոխադրելիս կամ էլ տվյալ տարածքում, իսկ  սպառողների համար «բոլոր ռիսկերի» ոսկերչական քաղաքականությունը փակում էր կորուստը կամ էլ գողությունը։
1880-ականների վերջին Հիթը նաև հորինեց և առաջարկեց հետհրդեհային շահույթի կորստի ապահովագրություն, որը հայտնի է նաև որպես բիզնեսի ընդհատման ապահովագրություն։ Այս վիճահարույց քայլը մեծ իրարանցում առաջացրեց, և Լլոյդի հակահրդեհային ծառայությունների կոմիտեի նախագահը կանչեց նրան և հարցրեց, թե ինչու է նա «ոչնչացնում հրդեհային ապահովագրությունը»։ Հիթը անտեսեց այդ բանավեճը։
1890 թվականին իր բիզնեսն ընդլայնելու համար հիթը հիմնադրեց ապահովագրական բրոքերների ընկերությունը ՝ C. E. Heath & Co., որը դարձել է խոշոր անկախ բրոքերային ընկերություն ՝ արտասահմանյան նշանակալի բիզնեսով։ 1890 թվականին Հիթը նաև գրեց առաջին ամերիկյան ռիսկը, որը երբևէ եղել է Լլոյդի ոչ ծովային շուկայում։ 1895 թվականին նա գրել է ԱՄՆ-ում երկրաշարժից ապահովագրության առաջին քաղաքականությունը։ Հիթը ստեղծել է նաև բանկիրների պարտատոմսերի ամբողջական ապահովագրությունը։
Հիթը Լլոյդի առաջին տեղաբաշխողն էր, ով հավաքեց կորուստների հավանականության մանրամասն վիճակագրություն՝ դառնալով իր ստանձնած ռիսկերի մասնագետ։ Բնական աղետների ապահովագրության արժեքը գնահատելու համար նախ Արևմտյան Հնդկաստանի 100-ամյա փոթորիկների հետագծերի քարտեզները հավաքեց և մանրամասն նշումներ կատարեց մի փոքրիկ սև վարկանիշային գրքում, որը հայտնի էր դարձել։ Նա նույն կերպ վարվեց երկրաշարժերի դեպքում՝ վճարելով Հնդկաստանում եղած երկրաշարժերի քարտեզներ ստեղծելու և Հարավային Ամերիկայում, Չինաստանում և Արևմտյան Հնդկաստանում եղած երկրաշարժերի գրառումները գտնելու համար։ Նա նաև իր սև գիրքը պարտք է տվել մրցակիցներին, որպեսզի նրանք միամտորեն չիջեցնեն իր տոկոսադրույքները։
1890-ականներին Հիթը նաև մշակեց վարկային ռիսկերի ապահովագրություն այն պայմանով, որ ապահովագրվողը ստիպված լիներ կրել ռիսկի մի մասը ՝ վարկատուի կողմից խոհեմություն և պատշաճ ջանասիրություն ապահովելու համար։ Նա մշակեց «վարկային ապահովագրության 8 սկզբունքը», դարձավ առևտրի փոխհատուցման ընկերության առաջին նախագահը և հիմնեց վարկային ապահովագրության ասոցիացիան։ Նա նաև գործատուների պատասխանատվության ապահովագրության և աշխատողների փոխհատուցման ապահովագրության առաջամարտիկ էր։
1894 թվականին, բախվելով իր ոչ ծովային ապահովագրական բիզնեսի համար ավելի մեծ առաջարկների անհրաժեշտության հետ, Հիթը հիմնեց Հավելյալ ապահովագրական ընկերությունը։ 5000 ֆունտ ստեռլինգ նախնական կապիտալիզացիայով այն օգտագործվել է որպես վերաապահովագրության աջակցություն իր սինդիկատի համար։ Ընկերության ի սկզբանե հայտարարված նպատակն էր «ծովային տրանսպորտի, հրդեհների և վթարների [պատասխանատվության], ինչպես նաև վերաապահովագրության ոլորտում բիզնես վարելը»։
1901–1902 թվականներին Լոնդոնում ջրծաղիկի համաճարակի ժամանակ նա ստեղծեց ջրծաղիկի ապահովագրությունը՝ 75% - ով իջեցնելով ապահովագրավճարը, եթե անձը պատվաստված էր։
Մինչև 20-րդ դարը Լլոյդը ապահովում էր միայն իր ծովային ապահովագրական ռիսկերը։ 1902 թվականին Հիթը վերջապես համոզեց Լլոյդին նաև երաշխիքային ավանդներ պահանջել ոչ ծովային բիզնեսի համար, որը իրականացվեց 1903 թվականին։ Հիթը նաև առաջինն էր, ով առաջարկեց աուդիտի գաղափարը Լլոյդում՝ ոչ ծովային ռիսկերի դեմ պաշտպանության միջոցների բացակայության պատճառով և 1903 թվականից սկսած պահանջեց խիստ աուդիտ անցկացնել իր սինդիկատի անդամների համար։


=== 1906 թվականի Սան Ֆրանցիսկոյի երկրաշարժը և դրա հետևանքները ===
1906 թվականի ապրիլի 18-ին Սան Ֆրանցիսկոյում տեղի ունեցավ ուժեղ երկրաշարժ, և դրա հետևանքով առաջացած հրդեհները ոչնչացրին քաղաքի տարածքի ավելի քան 80% - ը, խլեցին հազարավոր մարդկանց կյանքեր և բնակչության կեսը մնացին անօթևան։ Երկրաշարժի հավանականության վերաբերյալ տեղի պրոպագանդայից մոլորված ՝ Սան Ֆրանցիսկոյի բնակիչների մի մասը գնեցին երկրաշարժի ապահովագրություն, սակայն գնել էին հրդեհային ապահովագրություն։ Երկրաշարժին հաջորդած ավերիչ հրդեհների հետևանքով շատ ապահովագրական ընկերություններ պայքարում էին իրենց ապահովադիրներին վճարելու համար՝ հաճախ ընտրելով պատճառահետևանքային կապը (քանի որ ապահովագրությունը երկրաշարժերից չէր) կամ վճարելով վճարվող գումարների միայն 75%-ը։ Դա հանգեցրեց ապահովադիրների կողմից բազմաթիվ հայցերի։ Առնվազն 14 ապահովագրողներ սնանկացան, իսկ որոշ ապահովագրողներ ՝ հիմնականում գերմանացի և ավստրիացի, պարզապես անհետացան և կորցրեցին ապահովագրական ծածկույթը։
Հիթը և նրա սինդիկատը ակտիվորեն ապահովագրվել են Սան Ֆրանցիսկոյում ՝ ընդգրկելով այնտեղի ապահովագրողների ընդհանուր թվի մոտ 20%-ը ։ Այնուամենայնիվ, նա անմիջապես հեռագրեց իր գործակալին Սան Ֆրանցիսկոյում, որն էլ լեգենդար հրահանգ դարձավ։
Lloyd's-ը զարմանալի կերպով վճարել է 50 միլիոն դոլար, ինչը 2010 թվականի արժույթով ավելի քան 1 միլիարդ դոլարին համարժեք է։ Այնուամենայնիվ, հիթի գործողությունները ամրապնդեցին Լլոյդի հեղինակությունը ԱՄՆ-ում ՝ որպես ապահովագրողի, ով արագ և ամբողջությամբ վճարեց բոլոր վավեր պահանջները, և այնտեղ հանգեցրեց Լլոյդի բիզնեսի զգալի աճին ժամանակի ընթացքում շատ այլ վայրերում ևս։ Շուտով Միացյալ Նահանգները դարձավ Լլոյդի ամենամեծ շուկան։
Աղետը տեղի է ունեցել ապահովագրական արդյունաբերության համար դժվարին ժամանակաշրջանում, քանի որ նախորդ տարիներին շատ ապահովագրողներ ապշած էին մի քանի այլ ծախսատար աղետներից, այդ թվում ՝ 1903 թվականին Չիկագոյի հրդեհը Iroquois թատրոնում, որը խլել է 600 մարդու կյանք, 1904 թվականի General Slocum շոգենավի հրդեհը Մանհեթենի Իսթ գետի վրա, որը խլել է 1021 մարդու կյանք, և այսպես շարունակ, իսկ 1904 թվականին Բալթիմորի խոշոր հրդեհն էլ 90 միլիոն դոլարի վնաս հասցրեց։ Բացի այդ, Սան Ֆրանցիսկոյի երկրաշարժից և հրդեհներից մի քանի ամիս անց տեղի ունեցան նոր աղետալի երկրաշարժեր և հրդեհներ Չիլիի Վալպարաիսո քաղաքում և Ճամայկա նահանգի Քինգսթոն քաղաքում։
Այսպիսով, մինչև 1907 թվականը հիթը մշակեց կորուստների վերաապահովագրություն ՝ ապահովագրողներին ապահովելու համար, որ նրանք պետք է պաշտպանվեն Սան Ֆրանցիսկոյի հայցերի նման աղետներից առաջացած կորուստներից։ Վերաապահովագրության այս պոլիսները վճարվում են միայն այն դեպքում, երբ վնասը գերազանցում է որոշակի շեմը և սահմանում է վճարումները. դրանք ներառում էին նաև շերտավորում և հետադարձ կապ՝ դրանով իսկ հորինելով ուղղահայաց վերաապահովագրություն։
Սան Ֆրանցիսկոյի երկրաշարժի և հրդեհի հավելյալ հետևանքն այն էր, որ 1908 թվականին Լլոյդը, ընդհանուր առմամբ, ընդունեց Հիթի մոդելը, որը նախատեսում էր խիստ և պարտադիր տարեկան աուդիտ բոլոր անդամների հաշիվների համար։ Բոլոր տեղաբաշխողները պարտավոր էին տրամադրել վճարունակության վկայականներ հաստատված աուդիտորների կողմից, իսկ հավելավճարները պահվում էին հավատարմագրային հաշիվներում՝ պահանջների վճարման համար։ Այս սովորույթները դարձան Լլոյդի հիմնաքարը 20-րդ դարի վերջին։


=== Հետագա կարիերան 1907–1939 թթ ===
Հիթը 1907 թվականին ամերիկացի վարորդների և նրանց մեքենաների համար վաճառեց Լլոյդի առաջին ավտոապահովագրության քաղաքականությունը , իսկ 1912 թվականին նա առաջին նավատորմի ծածկույթը վաճառեց Չիկագոյի մսի կոմբինատին։
1911 թվականին ընտրվել է Լլոյդի կոմիտեի՝ կառավարող մարմնի անդամ, և 1915 թվականին աշխատել է այնտեղ։
Նաև 1911 թվականին Լլոյդսում ոչ ծովային ապահովագրությունը, որը նա նախաձեռնել և այդքան մեծապես ընդլայնել էր, ստացավ պաշտոնական իրավական ճանաչում և կարգավիճակ՝ 1911 թվականի խորհրդարանական Լլոյդի ակտի միջոցով։ 1911 թվականի դեկտեմբերին The Times-ը գրեց նրա մասին՝ ամփոփելով նրա ձեռքբերումները։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1914–1918 թթ.) Հիթը զգալի թվով քաղաքացիական ծառայության գործունեությամբ է զբաղվել, այդ թվում՝ նվիրաբերելով իր առանձնատունը որպես զինվորական հոսպիտալ օգտագործելու համար, ինչի համար պարգևատրվել է OBE պատվո շքանշանով։ Բիզնեսի տեսանկյունից, 1915 թ. - ին, Լոնդոնի վրա zeppelins-ի հարձակումներից հետո, նա գնահատեց zeppelins-ի քանակը, հարձակումների հաճախականությունը, ռումբերի քանակը, որոնք յուրաքանչյուր Zeppelin-ը կարող էր կրել, պայթյունի վնասի տարածքը և Լոնդոնի այն մասը, որը կառուցվել է. ի տարբերություն բաց տարածքների։ Իր ռիսկերը հաշվարկելուց հետո նա ռումբերի ապահովագրություն առաջարկեց մինչև պատերազմի ավարտը` հարձակումների ինտենսիվության հետ մեկտեղ բարձրացնելով և իջեցնելով իր հավելավճարները։
1919 թվականին Հիթը ձեռնամուխ եղավ ավիացիոն ապահովագրությանը և հիմնեց Բրիտանական ավիացիոն ապահովագրության ասոցիացիան։ Նաև 1919 թվականին նա նշանավորվեց որպես «Լլոյդսի տեղաբաշխողների առաջատարը»ձեռքը պահելով ապահովագրական հասարակության զարկերակին։
1920-ականներին հիթը հեռացավ Լլոյդսի ամենօրյա գործունեությունից, բայց նրա սինդիկատը շարունակում էր գլխավորել ոչ ծովային ապրանքների շուկան։ 1930-ականներին նրա տարեկան եկամուտը գնահատվում էր 60,000 Ֆունտ ստեռլինգ, իսկ սինդիկատը ապահովագրում էր 300 անդամների։


== Քաղաքացիական ծառայություններ պատերազմի ժամանակ ==
Երբ 1914-ին սկսվեց Առաջին համաշխարհային պատերազմը, հիթն ու նրա կինը ապրում էին Էնստի Գրեյնջում ՝ Սուրեյի իրենց 26 սենյականոց առանձնատանը, որտեղ անցկացվում էին հրաձգության երեկույթներ, որս և պարահանդեսնե։ Հիթն անմիջապես սկսեց հավաքագրել՝ ելույթ ունենալով հավաքագրման հանդիպումների ժամանակ, Էնստի Գրենջում զրույցներ տալով տեղի տղամարդկանց, ովքեր կամավոր էին, և հիմնեց հավաքագրման գրասենյակ Լլոյդսում, որտեղ կամավորները կարող էին երդվել։ 1915 թվականին նա նշանակվել է Լլոյդի Հայրենասիրական հիմնադրամի հոգաբարձու, որն օգնում է նեղության մեջ գտնվող զինվորներին և նավաստիներին, ինչպես նաև զինվորական ծառայության ընթացքում մահացածների այրիներին ու երեխաներին.:
Երբ նրա ներքին անձնակազմը, նրա պնդմամբ, ներգրավվեց ռազմական գործողությունների մեջ, նրանց թիվը 26-ից իջավ երեքի։ Նա թույլ է տվել տեղական հրաձգային ակումբին օգտագործել իր հրաձգարանը և զինամթերքով ապահովել նրանց, ինչպես նաև թույլ է տվել Լոնդոնի քաղաքացիական ծառայության հրաձիգներին վարժանքներ անցկացնել իրենց տարածքում։
Հիթին հանձնարարվեց Ֆրեդերիկ Հաթ Ջեքսոնի, Ռոջեր Օուենի և ևս երկուսի հետ միասին ստեղծել մի սխեմա, որով կառավարությունը կարող էր ապահովագրել հանրությանը ռմբակոծությունների հետևանքով առաջացած կորուստներից։ Ծրագիրն ընդունելուց հետո նա ծառայեց այն կոմիտեում, որն իրականացրել էր մինչև պատերազմի ավարտը։
1916 թվականի սեպտեմբերին հիթը իր Էնստի Գրեյնջի առանձնատունը հանձնեց ռազմական նախարարությանը ՝ որպես սպայական հիվանդանոց օգտագործելու համար։ Էնստի Գրեյնջի սպայական հիվանդանոցը, որը նաև հայտնի է որպես Հոլմվուդի սպաների հիվանդանոց, ֆինանսավորվել է Հիթի կողմից և ամբողջությամբ համալրվել է ամենաարդիական սարքավորումներով։
Դորոթի Գոր-Բրաունը՝ Հիթի կնոջ զարմիկը, նշանակվեց հիվանդանոցի պարետ, իսկ նրա դուստրը՝ Ջենեստան ծառայում էր որպես հիվանդանոցի սպասուհի։
հիվանդանոց դարձավ առաջին գիծ՝ ընդունելով հիվանդներին անմիջապես արևմտյան ճակատից։ Վիրաբույժները և անձնակազմը միասին կազմում էին 50 հոգի, և միաժամանակ այն տեղավորում էր 50 հիվանդի; 1916 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1918 թվականի դեկտեմբերը՝ մինչ հիվանդանոցի փակվելը մոտ 700 հիվանդ է ընդունվել։ Նա հեղինակություն է ձեռք բերել որպես Անգլիայի լավագույն հիվանդանոցներից մեկը։
1919թվականին Հիթը միացավ  դեպարտամենտի կոմիտեին, որը միջոցներ հատկացրեց զինվորներին և նավաստիներին, ինչպես սպաներին, այնպես էլ զինվորականներին՝ հնարավորություն ընձեռելով վերապատրաստվել քաղաքացիական աշխատանքի համար։
Որպես Էնստի-Գրեյնջի հիմնական սպայական հիվանդանոցի դոնոր և կազմակերպիչ՝ հիթին շնորհվեց բրիտանական կայսրության  շքանշանով (OBE) և ստացավ ասպետի կոչում 1920 թվականի ամանորին՝ պատիվ պատերազմի քաղաքացիական ծառայության։ 1920 թվականի հուլիսին Նա նաև շնորհակալագիր է ստացել Ուինսթոն Չերչիլից Էնստի Գրեյնջում կախվելու համար և ուղեկցող նամակ ՝ ի նշան բանակի խորհրդի երախտագիտության։


== Պատվո շքանշաններ ==
Ընտրվել է Լոնդոնի կենդանաբանական ընկերության անդամ (1904)
Պատերազմի կապակցությամբ Բրիտանական կայսրության քաղաքացիական ծառայության ամենանշանավոր շքանշանի ասպետ (1920)
Երուսաղեմի Սուրբ Հովհաննես շքանշանի ասպետ (1925)
Սուրեյի Գերագույն Շերիֆ (1925-1926)
Սուրեյի շրջանի փոխգնդապետ (1928)


== Անձնական կյանք ==
1886 թվականին Ջոն Բրոդվուդի և Սոնսի հիմնադիր Հենրի Ջոն Չուդի Բրոդվուդը ամուսնացավ հիթի քրոջ ՝ Ադեի հետ։ Հիթը առատաձեռնորեն օգնեց ծանր վիճակում գտնվող դաշնամուրային ընկերությանը՝ ինչպես բիզնես խորհուրդներով, այնպես էլ ֆինանսական միջոցներով, իսկ 1902 թվականին դարձավ այդ ընկերության նախագահը։
1891 թվականին Հիթն ամուսնացավ Սառա Քերոլայն Գոր Գամբիերի հետ (1859–1944)։ Նրանք ունեին երկու երեխա ՝ Լեոպոլդ Քաթբերտ հիթը (1894-1966) և Ջենեստա Մերի հիթը (1899-1990)։                                                           1897 թվականին Քեռի Դուգլաս Հիթի մահից հետո, նրան անցավ Կիրթլանդզը ՝ Սուրեյի շրջանի Կոլդհարբորի մոտակայքում գտնվող փոքրիկ կալվածքը, որը ժառանգաբար հորից նրան է անցել։ Այդ ժամանակ նա նաև նստավայր ուներ Լոնդոնում ՝ Պորտման Սքուեր 47 հասցեում։
1907 թվականին իր հոր մահից հետո Հիթը ժառանգեց իր մեծ գյուղական կենսաթոշակային կալվածքը՝ Էնստի Գրենջը, որը գտնվում է Դորկինգի մոտ, Սուրեյ, և տեղափոխվեց այնտեղ իր կնոջ և երկու երեխաների հետ։ Էնստի Գրենջը, որը գտնվում է Հոլմվուդի և Քոլդհարբորի միջև 26 սենյականոց առանձնատուն էր, որը գնել և վերակառուցել էր հիթի հայրը 1863 թվականին։ Այն ուներ 50 հոգանոց անձնակազմ, այդ թվում՝ ներսում գտնվող 26 հոգանոց անձնակազմ, գումարած այգեպաններ, ախոռապաններ, վարորդներ և խաղապահներ։ Հիթի կինը մեծահոգաբար զվարճանում էր ՝ կազմակերպելով հրաձգության երեկույթներ, որսորդություն, պարահանդեսներ և լոնդոնյան աշխարհիկ էլիտայի այլ հավաքույթներ։ Հիթը նաև պահպանում էր Լոնդոնի նստավայրը Մեյֆերի Օլդֆորդ փողոցի 15 հասցեում։
1929 թվականին Նա 200 ակր հող նվիրեց Լեյթ Հիլլի մոտակայքում՝ Սուրեյ կոմսությունում, ազգային հիմնադրամի պահպանության համար։
Հիթը սիրում էր ձկնորսություն, հրաձգություն և որսորդություն։ Պատերազմի ժամանակ նա ֆինանսավորել է ֆոքսհաունդների Սուրեյի միությունը, իսկ 1918 թվականին համատեղությամբ դարձավ դրա վարպետը։ Նա Լոնդոնի մի քանի ջենթլմենական ակումբների անդամ էր, այդ թվում՝ «Sesame», «Windham», «Boodle's», «The City of London», «Ranelagh» և «Royal Automobile» ակումբներում։ 1910 թվականին նա ընտրվեց թագավորական զբոսանավերի ջոկատի անդամ և հետագա տարիներին ձմռանը՝ հաճախ իր զբոսանավով նավարկում էր Միջերկրական ծովում։ 1930 թվականին նա գնեց մի փոքրիկ կալվածք՝ La Domaine de Savaric-ը, Ֆրանսիայի Ալպեր-Մարիտիմում գտնվող Էզում։ Նրա ժամանցը հիմնականում ներառում էր գյուղական զբոսանքները, ընթերցանությունը և ջրաներկով նկարչությունը։
1938 թվականին Հիթը կաթված ստացավ, ինչի հետևանքով նա մասամբ անդամալույծ դարձավ։ Նա մահացավ Էնստի Գրենջում 1939 թվականի մարտին։ Նրա հոգեհանգստին ներկա էին Լոնդոնի գրեթե բոլոր խոշոր ֆինանսական գործիչները, իսկ ԱՄՆ-ից և ամբողջ աշխարհից ցասման նամակներ էին տարածվում։ Տնտեսագետը իր հուշահամալիրում նրան անվանել է «առաջին մարդը, ով տեսել է ապահովագրության հնարավորությունները ժամանակակից աշխարհում», հետագայում ասվում է. «Ժամանակակից կյանքի մի քանի ոլորտներ կան, որոնց այս կամ այն պահին չի անդրադարձել գյուտարար հանճարը։ Նա իր մեջ ուներ մեծության բոլոր տարրերը՝ ինտելեկտ, բնավորություն, տեսլական, քաջություն և խորը անձնական խոնարհություն»։


== Հղումներ ==


== Գրականություն ==
Բրաուն, Էնթոնի. Ժամանակակից Լլոյդի ստեղծող։ Դեյվիդ և Չարլզ, 1980 թվական։ 9780715379424