armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Երջանկության մեխանիկան

«Երջանկության մեխանիկան», 1982 թվականի գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Ներսես Հովհաննիսյանը Մանուկ Մնացականյանի «Մայրիշխանություն» վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ռուբենը (Ազատ Գասպարյան) միջին տարիքի անձնավորություն է, ով աշխատում է որպես ինժեներ և ամուրի է։ Սակայն օրերից մի օր նա հանդիպում է միայնակ մայր Սոնային (Ալլա Թումանյան), ով ի վերջո դառնում է Ռուբենի սերը։


== Դերերում ==
Ազատ Գասպարյան - Ռուբեն
Ալլա Թումանյան - Սոնա
Վերջալույս Միրիջանյան - Աշխեն
Լիլիթ Ավետիսյան - Սոնայի կրտսեր դուստրը
Մանանա Հակոբյան - Սոնայի ավագ դուստրը
Միքայել Պայազաթյան - Սոնայի որդին
Մուրադ Կոստանյան - Արտավազդ քեռի
Կարո Հայրապետյան - ջութակահար
Գեորգի Մինասյան - երգիչ ռեստորանում
Սերգեյ Գնունի - Սերգեյ Արամիչ


== Դրվագներում ==
Արմեն Խոստիկյան, Ադելաիդա (Իդա) Մկրտչյան, Ռազմիկ Մանսուրյան, Գևորգ Ասլանյան, Կարեն Ջանգիրյան, Իշխան Ղարիբյան, Մամիկոն Մանուկյան, Խաչիկ Նազարեթյան, Մարիկա Թումասովա, Լևոն Ներսիսյան, Արուս Պապյան, Լիանա Բուրնայան


== Ստեղծագործական խումբ ==
Սցենարի հեղինակ` Մանուկ Մնացականյան
Բեմադրող ռեժիսոր` Ներսես Հովհաննիսյան
Բեմադրող օպերատոր` Ալբերտ Յավուրյան
Կոմպոզիտոր` Առնո Բաբաջանյան
Բեմադրող նկարիչ` Ռաֆայել Բաբայան
Հնչյունային օպերատոր` Իրեն Օրդուխանյան
Ռեժիսորներ` Հրանտ Հակոբյան, Էդ. Մարտիրոսյան
Օպերատոր` Ս. Օրմանյան
Զգեստների նկարիչ` Գ. Իսայան
Նկարիչ-դիմահարդարներ` Պ. Ասչյան, Թ. Մարգարյան
Ռեժիսորի ասիստենտներ` Հ. Խաչատրյան, Գ. Սահակյան
Օպերստորի ասիստենտ` Ա. Ստեփանյան
Նկարչի ասիստենտ` Կ. Սաֆարյան
Խմբագիրներ` Դ. Մուրադյան, Էվերտ Պայազատյան (Պայազատ)
Մոնտաժ` Ի. Միքայելյան
Տնօրեն` Վ. Ղոչիկյան
Առաջին անգամ ցուցադրվել է Մոսկվայում 1983 թ. ապրիլին


== Աղբյուրներ ==

ՄԱՆՈՒԿԻ «Երջանկության մեխանիկան»
Երջանկության մեխանիկան Archived 2022-02-25 at the Wayback Machine.
Գրիգորյան օրացույց

Գրիգորյան օրացույց, աստղագիտական հաշվումների վրա հիմնված՝ տարեթվերի և ժամանակահատվածների որոշման համակարգ, տարեցույց։
Ժամանակակից՝ Գրիգորյան կամ նոր տոմարը հաջորդել է հին հռոմեական՝ Հուլիոսի կամ հին տոմարին, որի համաձայն տարվա միջին տևողությունը կազմում էր 365,25 օր։ Քանի որ հուլիոսյան տարվա տևողությունը 11 ր 14 վրկ-ով ավելի է արևադարձայինից, ապա 128 տարվա ընթացքում կուտակված սխալը կազմում էր մի ամբողջ օր, իսկ մինչև 1582 թվականը տարբերությունը դարձել էր 10 օր։ Սխալն ուղղվեց 16-րդ դարում՝ Հռոմի Գրիգորիս XIII պապի ռեֆորմով, ըստ որի 1582 թվականի հոկտեմբերի 4-ին հաջորդեց հոկտեմբերի 15-ը։ Այդ ժամանակից հուլիոսյան տոմարին փոխարինեց գրիգորյան տոմարը, որը տարբեր երկրներում գործածության մեջ է դրվել տարբեր ժամանակներից։
Հայաստանում սովետական կարգեր հաստատվելուց հետո՝ 1920 թվականին, նույնպես ընդունվեց նոր տոմարը։ Մինչև 20-րդ դարի կեսերը գրիգորյան տոմարից սկսել են օգտվել աշխարհի գրեթե բոլոր երկրները։


== Գրիգորյան օրացույցի կազմություն ==
Գրիգորյան օրացույցով տարվա տևողությունը ընդունված է համարել 365,2425 օր, նահանջ տարվանը` 366 օր։

  
    
      
        365
        ,
        2425
        =
        365
        +
        0
        ,
        25
        −
        0
        ,
        01
        +
        0
        ,
        0025
        =
        365
        +
        
          
            1
            4
          
        
        −
        
          
            1
            100
          
        
        +
        
          
            1
            400
          
        
      
    
    {\displaystyle 365,2425=365+0,25-0,01+0,0025=365+{\frac {1}{4}}-{\frac {1}{100}}+{\frac {1}{400}}}
  


== Ամիսներ ==
Գրիգորյան օրացույցի համաձայն` տարին ունի 12 ամիս, որոնք ունեն 28-ից 31 օր տևողություն։


== Հուլիոսյան և Գրիգորյան օրացույցների տարբերություններ ==
Ստորև ներկայացված են վերոնշյալ օրացույցների տարբերությունները.


== Տես նաև ==
Հայկական տոմար
Հրեական օրացույց


== Ծանոթագրություններ ==
Սոֆյա Բաբայան

Սոֆյա Գևորգի Բաբայան (1855, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 20, 1940(1940-01-20), Փարիզ), հայ մանկավարժ, հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Թիֆլիսի գիմնազիան ավարտելուց հետո սովորել է Գերմանիայի Գոթա քաղաքի Մանկապարտիզպանուհիների և ուսուցչուհիների սեմինարիայում (1874), կատարելագործվել Վիեննայում։ 1877 թվականին Թիֆլիսում հիմնել է ընտանեկան մանկապարտեզ։ 1880 թվականին ամուսնու՝ բժիշկ և մանկավարժ Ավետիք Բաբայանի մասնակցությամբ ստեղծել է Ֆրեոբելյան ընկերությունը, որը 1882 թվականի մայիսի 14-ին Թիֆլիսում բացել է հայկական առաջին ժողովրդական մանկապարտեզը (Զրկինենց եկեղեցուն կից շենքում)։ Բաբայանը երեխայի դաստիարակության գործում կարևորել է ընտանիքի դերը, համարելով այն ուրույն հասարակական միջավայր, ուր սկզբնավորվում է երեխայի համակողմանի զարգացումը։


== Ընտանիք ==
Ամուսին՝ Ավետիք Բաբայան, հիգենիստ
Դուստր՝ Մարգարիտ Բաբայան, դաշնակահարուհի, երգչուհի (մեցցո-սոպրանո), երաժշտագետ, մանկավարժ։
Դուստր՝ Արմինիա Բաբայան, նկարչուհի
Դուստր՝ Շուշանիկ Բաբայան (Լալուա-Բաբայան), դաշնակահարուհի


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլիտրոպ պրոցես

Պոլիտրոպ պրոցես (հունարեն՝ հուն․ πολίτροπος; բազմակողմանի, բազմակերպ, պոլի․․․ և τρόπος; պտույտ, ուղղություն), ֆիզիկական համակարգի վիճակի փոփոխման այնպիսի պրոցես, որի դեպքում հաստատուն է մնում ջերմունակությունը։ Թերմոդինամիկական դիագրամներում պոլիտրոպ պրոցեսի պատկերող կորը կոչվում է պոլիտրոպ։ Շրջելի պոլիտրոպ պրոցեսի պարզագույն օրինակը իդեալական գազի վիճակի փոփոխման պոլիտրոպ պրոցեսն է, որը բավարարում է

  
    
      
        p
        
          V
          
            n
          
        
        =
        c
        o
        n
        s
        t
      
    
    {\displaystyle pV^{n}=const}
  հավասարմանը (p-ն գազի ճնշումն է, V-ն՝ ծավալը, n-ը՝ պոլիտրոպի ցուցիչը)։ Պոլիտրոպ պրոցեսի մասնավոր դեպքերն են ադիաբատ պրոցեսը, իզոբար պրոցեսը, իզոթերմ պրոցեսը և իզոխոր պրոցեսը։ Պոլիտրոպ պրոցեսի հասկացությունից լայնորեն օգտվում են տեխնիկական թերմոդինամիկայում՝ ջերմային շարժիչների աշխատանքային ցիկլերը հետազոտելիս։
Ստեպովոե (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտեպովոեՍտեպովոե (ուկրաիներեն՝ Степове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպովոե գյուղում բնակվում էր 341 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լուիջի Վանվիտելլի

Լուիջի Վանվիտելլի (իտալերեն՝ Luigi Vanvitelli, Իտալերեն արտասանություն՝ [luˈiːdʒi vamviˈtɛlli], ծննդյան անուն՝ Lodewijk van Wittel Նիդերլանդերեն արտասանություն` [ˈloːdəʋɛi̯k fɑn ˈʋɪtəl];, մայիսի 12, 1700(1700-05-12)[…], Նեապոլ, Նեապոլի թագավորություն - մարտի 1, 1773(1773-03-01)[…], Կազերտա, Կամպանիա, Իտալիա), իտալացի ճարտարապետ, ինժեներ, նեապոլյան Բուրբոնների պալատական ճարտարապետ, ուշ բարոկկո շրջանի իտալացի ներկայացուցիչ։ Կառուցել է 18-րդ դարի ամենամեծ կառույցը՝ Կազերտայի պալատը։


== Կենսագրություն ==
Լուիջի Վանվիտելլին ծնվել է Նեապոլում, հոլանդական ծագումով նկարիչ (վեդուտա) Գասպար վան Վիտելի ընտանիքում։
Հռոմում սովորել է ճարտարապետ Նիկոլա Սալվիի մոտ, ում հետ համատեղ աշխատել է Տրևի շատրվանի վրա։   Հաջողությամբ ավարտին հասցնելով Լատերանյան բազիլիկի (1732) և Տրևի շատրվանի հետևում գտնվող Պոլի պալատի ճակատային հատվածները՝ Հռոմի Կլիմենտ XII պապը նրան ուղարկել է Մարկե՝ կառուցելու մի քանի պապական նախագծեր։ 1732 թվականին Անկոնայում նախագծել է ընդարձակ լազարեթ (Lazaretto)՝ հնգանկյուն շինություն, որը զբաղեցնում է ավելի քան 20,000 քառակուսի մետր տարածք, կառուցվել է պաշտպանելու ռազմական իշխանություններին նավերով քաղաք հասնող վարակիչ հիվանդությունների ռիսկից։ Հետագայում այն ​​օգտագործվել է նաև որպես զինվորական հիվանդանոց կամ զորանոց։

Հռոմում կառուցել է Սուրբ Պետրոսի տաճարի գմբեթը, ստեղծել է Սանտա Չեչիլիա ին Տրաստևերե մատուռի որմնանկարները, Բենևենտոյում Կալորե Իրպինոյի վրա կամուրջ է կառուցել։
1742 թվականից Վանվիտելլին նախագծել է (Նիկոլա Սալվիի հետ համատեղ) Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ մատուռը Պորտուգալիայի թագավորի Ջուան V-ի համար։ Այն կառուցվել է Հռոմում, մոնտաժվել և նավով Լիսաբոն է տեղափոխվել 1747 թվականին և վերատեղադրվել է Սուրբ Ռոխայի եկեղեցում (Igreja de São Roque): Կառուցումն ավարտվել է 1750 թվականին,  խճանկարներն ավարտին են հասցվել 1752 թվականին։ Կառուցվել է թանկարժեք մարմարով և այլ թանկարժեք քարերով, ինչպես նաև կիրառվել է ոսկեզօծ բրոնզ և համարվել է տվյալ ժամանակահատվածում Եվրոպայի ամենաթանկ կառույցը։


== Տես նաև ==
Կազերտայի պալատ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռիկարդո Չիգոլա, Վանվիտելլի համառոտ կենսագրական Archived 2007-04-15 at the Wayback Machine.
Architectural and ornament drawings : Juvarra, Vanvitelli, the Bibiena family, & other Italian draughtsmen
Բարսեղ Թուղլաճյան

Բարսեղ Միքայելի Թուղլաճյան (թուրքերեն՝ Pars Tuğlacı - Փարս Թուղլաջի, ապրիլի 1, 1933(1933-04-01), Ստամբուլ, Թուրքիա - դեկտեմբերի 12, 2016(2016-12-12), Ստամբուլ, Թուրքիա), հայ բանասեր, բառարանագիր։ Թուրքական մամուլում և գրականության մեջ Թուղլաճյանը տպագրվել է Փարս Թուղլաչի գրական անունով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի հայկական Նոր դպրոցում, ապա սովորել է Կիպրոսի Մելքոնյան կրթական հաստատությունում։ Բարձրագույն ուսումը ստացել է ԱՄՆ-ում, 1955 թվականին ավարտելով Միչիգանի համալսարանի լեզվաբանական ֆակուլտետը։ Նույն թվականից աշխատանքի է անցել Թուրքական ռազմական ակադեմիայում որպես անգլերենի և ֆրանսերենի դասախոս։ 1961 թվականին հրատարակել է «Անգլերեն-թուրքերեն ոճերի և ասույթների բառարան», որը մեծ ընդունելություն է գտել, արժանացել մի քանի տպագրության։ Կազմել է «Անգլերեն-լատիներեն-թուրքերեն բժշկական բառարանը»։ 1965 թվականին լույս է ընծայել «Անգլերեն-ֆրանսերեն-թուրքերեն իրավաբանական և տնտեսական բառարանը», որը պարունակում է 80.000 բառ։
Կատարել է թարգմանություններ ֆրանսերենից հայերեն, ինչպես Պրոսպեր Մերիմեի «Կարմենը», Գի դը Մոպասանի պատմվածքները։ Ստամբուլի հայ մամուլում («Ժամանակ», «Նոր լուր», «Արշավ» և այլն), տպագրել է վիպակներ պատմվածքներ։
Թուղլաճյանի պատմաբանասիրական հետաքրքրությունների մեջ կարևոր տեղ է գրավում «Օսմանյան ճարտարապետության արևմտականացման ժամանակաշրջանն ու Պալյան ընտանիքը» (1982) ծավալուն աշխատությունը, որտեղ նա վեր է հանել ճարտարապետների մեծ ու հռչակված Պալյան գերդաստանի մի քանի սերնդի պատմությունը Օսմանյան կայսրության ճարտարապետական արվեստի զարգացման պատմության մեջ։
Թուղլաճյանի աշխատությունների մեջ հայկական իրականությանը վերաբերող գործերից մեկն էլ «Այվազովսկին Թուրքիայում» (1983) գիրքն է, նույնպես թուրքերեն։
Թուղլաճյանի՝ հայկական թեմաներով գործերից են նաև «Պոլսի Իշխանաց կղզիները պատմության ընթացքում» (1989) և «Իսթանպուլի հայոց եկեղեցիները» (1991) գրքերը՝ հայերեն, թուրքերեն և անգլերեն։
1970-1980-ական թվականներին Թուղլաճյանն իր բանասիրական հետաքրքրությունների համար քանիցս այցելել է Երևան։ Կապված է եղել գիտությունների ակադեմիայի հետ։


== Երկեր ==
Օսմանեան ճարտարապետութեան արեւմտականացման ժամանակաշրջանն ու Պալեան ընտանիքը, 1982։
Այվազովսկին Թուրքիայում, 1983։
Բուլղարիան եւ թուրք-բուլղարական յարաբերութիւնները, 1983։
Արփաչայը եւ շրջակայքը, 1985։
Օսմանեան նուագախմբից արդի թուրքական փողերախումբ, 1987։
Ժամանակակից Թուրքիան, 1987։
Պոլսի Իշխանաց կղզիները պատմութեան ընթացքում, 1989։
Իսթանպուլի հայոց եկեղեցիները, Ստամբուլ, 1991 (տեքստը՝ նաև թուրքերեն և անգլերեն)։


== Բառարաններ ==
Անգլերեն-թուրքերեն ոճերի և ասույթների բառարան, 1961։
Անգլերեն-լատիներեն-թուրքերեն բժշկական բառարան։
Անգլերեն-ֆրանսերեն-թուրքերեն իրավաբանական և տնտեսական բառարանը, 1965, պարունակում է 80.000 բառ։
«Օվկիանոս» ("Okyanus") հանրագիտարան բացատրաստուգաբանական եռահատոր բառարան, 1971-1974։


== Ծանոթագրություններ ==
Էնդարլատսա

Էնդարլատսա (բասկ.՝ Endarlatsa), ոչ մեծ բնակավայր Իսպանիայում։ Գտնվում է Նավառա ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Ֆրանսիայի և Իսպանիայի սահմանում, Բիդասոա (իսպ.՝ Bidasoa, ֆր.՝ Bidassoa) գետի վրա։


== Ընդհանուր նկարագիր ==
Գտնվում է Կաստիլյա և Նավառա նախկին թագավորությունների տարածքում։ Բնակավայրում կա 15 տուն և ամրոց-դիտակետ։ Այստեղ է գտնվում Պուենտե դե Էնդարլատսա կամուրջը, որը գտնվում է Բիդասոա գետի վրա։ Միջին դարերում կատարել է անցակետային և սահմանային գործառույթ։
Ներկայումս գետի վրա կառուցվում է Վիադուկ Էնդարլատսա կամուրջը, որը համապատասխանում է ժամանակակից չափանիշներին։ Կամրջի շինարարությունը ակնհայտորեն տարվում է N121a ճանապարհի վերակառուցման պլանի համաձայն։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը համարվում է գյուղատնտեսությունը, ոչխարաբուծությունը և գինեգործությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղջիկը Ջերսիից (ֆիլմ)

Աղջիկը Ջերսիից (անգլ.՝ Jersey Girl), ամերիկյան կատակերգական դրամա։ Նկարահանել է ռեժիսոր Քևին Սմիթը 2004 թվականին։ Գլխավոր դերերում են Ջենիֆեր Լոպեսը, Բեն Աֆլեքը և Լիվ Թայլերը։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ ==
2005 թվական - մրցանակ «Երիտասարդ դերասան» - Ռաքել Կաստրո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт
Девушка из Джерси(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Հմայակ Բենունի

Հմայակ Խաչատուրի Բենունի (հունվարի 1, 1897(1897-01-01), Կարս, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - մարտի 8, 1983(1983-03-08), Եկատերինբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1964), պրոֆեսոր (1939): ՌԽՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1971):


== Կենսագրություն ==
Հմայակ Բենունին ծնվել է 1897 թվականի հունվարի 1-ին, Կարս քաղաքում։ 1923 թվականին ավարտել է Պետրոզավոդսկի լեռնային ինստիտուտը։ 1941-1981 թվականներին եղել է Ուրալի (Սվերդլովսկ) պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարագիտատնտեսագիտական ֆակուլտետի գունավոր մետաղաձուլության ձեռնարկությունների տնտեսագիտության և կազմակերպման ամբիոնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են գունավոր մետաղաձուլության տնտեսագիտական կազմակերպման հարցերին։
Հմայակ Բենունին մահացել է 1983 թվականի մարտի 8-ին Ռուսաստանի Սվերդլովսկ քաղաքում։


== Երկեր ==
Выявление и использование производственных резервов цветной металлургии / А. Х. Бенуни. Свердловск: Металлургиздат, 1962.
Снижение себестоимости продукции – источник роста общественного богатства / А. Х. Бенуни. Москва: Металлургия, 1963.
Пути лучшего использования производственных фондов предприятий: цветной металлургии / А. Х. Бенуни. Москва: Металлургиздат, 1963.
Технический прогресс и повышение производительности труда в цветной металлургии СССР. 1963.
Математические методы в планировании и управлении цветной металлургии / А. Х. Бенуни, Б. Л. Гурфель. Москва: Металлургия, 1974.
Анализ производственной и хозяйственной деятельности горнообогатительных предприятий. М., 1976 (համահեղինակ)։
Экономическое обоснование технических решений в цветной металлургии. 1976.
Технико-экономическая оценка добычи и использования руд / Под ред. А. Х. Бенуни. Москва: Недра, 1978.
Организация, планирование и управление на предприятиях цветной металлургии: Учебник для вузов / А. Х. Бенуни и др.; Под ред. В. И. Деев. 2-е изд., перераб. и доп. Москва: Металлургия, 1986.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ведущие ученые Урал. гос. технич. ун-та (УПИ). Ек., 1995.
Վարգա (Հյուսիսային Դվինայի վտակ)

Վարգա (ռուս.՝ Варга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Դվինա գետի ձախ ափին՝ 147 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000034642
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003464
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Անհնարինը (ֆիլմ, 2012)

«Անհնարինը» (իսպ.՝ Lo imposible) ռեժիսոր Հուան Անտոնիո Բայոնայի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Նաոմի Ուոթսը, Էվան Մաքգրեգորը, Թոմ Հոլանդը, Սեմյուել Ջոսլինը, Օակլի Պենդերգասթը, Մարտա Էտուրան, Շենկե Մյորինգը, Ջերալդին Չապլինը, Թլոյ Հինդաչոտեն, Ժոմժաոի Սե-Լիմը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը հիմնված է իրական իրադարձությունների վրա և պատմում է Մարիա Բելոյի և նրա հոր ընտանիքի մասին։ Ֆիլմի գործողությունները կատարվում են 2004 թ.-ին, երբ տեղի ունեցավ Հնդկական Օվկիանոսի ցունամին։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անհնարինը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Անհնարինը»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Բելվեր դե Սերդանիա

Բելվեր դե Սերդանիա (կատ.՝ Bellver de Cerdanya), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Լեյդա նահանգի մեջ և Կատալոնիա ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաշա-Սերդանիա համայնքի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 98,14կմ2։ Բնակչությունը 2260 մարդ(ըստ 2010 թվականի)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
web de l'Ajuntament de Bellver
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya
Patrimoni artístic de Bellver
Բենևենտո

Բենևենտո (իտալերեն՝ Benevento), քաղաք Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում, որի վարչական կենտրոնն է և միաժամանակ՝ կաթոլիկ արքեպիսկոպոսի նստավայր։ Ըստ ավանդազրույցի՝ քաղաքը հիմնադրել է Դիոմեդեսը Տրոյական պատերազմից հետո։ 
Բնակչության թվաքանակը՝ 60.504 (2014 թ. տվյալներով ), բնակչության խտությունը՝ 466,05 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 129 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82100, հեռախոսային կոդ՝ 0824։
Բենևենտոյի Սանտա Սոֆիա եկեղեցին, իր գեղարվեստական, մշակութային բարձր արժանիքների շնորհիվ, 2011 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Եզնայծ

Եզնայծ, կաննա (լատ.՝ Taurotragus oryx), սնամեջ եղջերավորների ընտանիքի զույգ- սմբակավոր կաթնասուն։ Աֆրիկական այծքաղներից ամենախոշորն է։ Մարմնի երկարությունը մինչև 3,5 մ է, մնդավի բարձրությունը՝ մինչև 1,8 մ, քաշը՝ մոտ 900 կգ։


== Պատկերասրահ ==
Զմեյսկայա

Զմեյսկայա (ռուս.՝ Змейская), ստանիցա Ռուսաստանի, Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6419 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ծիկվլիանթկարի

Ծիկվլիանթկարի (վրաց.՝ წიკვლიანთკარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1280 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 27 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեմչենկի (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Դեմչենկի (ուկրաիներեն՝ Демченки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դեմչենկի գյուղում բնակվում էր 152 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1793 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 84,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժելտուխա (Ներլի վտակ)

Ժելտուխա (ռուս.՝ Желтуха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վլադիմիրի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ներլի գետի աջ ափին՝ 142 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկսկոմի ավազանային շրջանին գետն է։ Գետավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010300812110000032500
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003250
Ավազանի կոդը - 09.01.03.008
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պենյալարա (ազգային պարկ)

Պենյալարա (իսպ.՝ Parque natural de la Cumbre, el Circo y las Lagunas de Peñalara), ազգային պարկ Իսպանիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի հյուսիսարևմտյան հատվածում, որն ընդգրկում է 7,68 քառ. կմ։
Պարկը տեղակայված է Իսպանիայի Սիերա դե Գվադառամա կենտրոնական գոտում, (լեռնային առանցքի մի մասը Պիրենեյան թերակղզին է)։ Արգելոցն ընդգրկում է Պենյալարա լեռնագագաթը, որն ամենաբարձր կետն է լեռնային համակարգում։ Մադրիդի ինքնավար համայնքը 1990 թվականի հունիսին տարածքը հռչակեց ազգային պարկ։ Ամենացածր գոտիներում սպիտակ սոճու անտառներ և խոտածածկ տարածքներ են։ Ավելի բարձր լեռներում կան մացառուտներ, որոնք հիմնականում բաղկացած են ալպիական մարգագետիններից և ժայռոտ տարածություններից։ Այգին սև անգղի և իսպանական արծվի, նաև շատ փոքր կաթնասունների ու երկկենցաղների «տունն» է։
Այգին հասանելի է Պուերտո դե Կոտոսից, որը հանդիսանում է տարածաշրջանի զբոսաշրջության կենտրոնը։ Հատկապես մեծ մասսայականություն է վայելում արձակուրդների ժամանակ։ Արգելոցը դառնում է արշավի, լեռնագնացության և դահուկային սպորտի վայր։


== Բուսական և կենդանական աշխարհ ==
Պենյալարայի բնական արգելոցի բուսական և կենդանական աշխարհը բացառապես լեռներում է։ Սառը կլիմայի, ուժեղ քամու ու առատ ձյան պատճառով է, որ անտառներն աճում են ցածր բարձրություններում և կենդանական աշխարհում միայն փոքր կենդանիներ են։
Կրծողները բնակվում են տափաստաններում և ժայռերում, իսկ լեռնային մողեսները միայն ժայռերում։ Թիթեռներից հայտնի են բելոզորը, Plebicula ni ecensis և Arctiina։ Կաթնասուններից են սկյուռները, ճագարները և կուղխերը։ Երկկենցաղներն ապրում են լճերում և ջրամբարներում։


== Կլիմա ==
Պենյալարա բնական արգելավայրն ունի լեռնային կլիմա, արտահայտված շատ ցուրտ ձմեռներով և մեղմ ամառներով։ Մթնոլորտային տեղումներն առատ են։ Ձյուն գալիս է ձմռանը և գարնան մի մասը։ Ամենաբարձր գոտում ձյունը կարող է տևել մինչև հուլիս։ Պենյալարայի լճերը սառչում են դեկտեմբերին և հալվում են մարտին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Պենյալարա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Image of the Peñalara Nature Reserve in Google Maps
Եղնախաղի լեռնաշղթա

Եղնախաղի լեռներ, Ադբարա, Ադբարայի լեռներ, Աղուբա, Աղուբաբա, Աղոցք, Ղուկասյան, լեռնաշղթա Հայաստանի ծայր հյուսիս-արևմուտքում, Վրաստանում և Թուրքիայամ՝ Արփի, Ծովակ, Խոզապին, Խանչալի լճերի ջրբաժանում։
Ձգվում է Հայաստանի, Թուրքիայի և Վրաստանի պետական սահմանի երկայնքով ավելի քան 60 կմ։ Բաղկացած է հրաբխային գոյացումներից։ Առավելագույն բարձրությունը 3042 մ է (Մեծ Եղնախաղ լեռ)։ Բարձր լեռնային գոտին ունի ալպյան բնույթ, կան ռելիեֆի սառցադաշտային ձևեր։ Լանջերը մեղմաթեք են, հովիտներով մասնատված, տեղ-տեղ՝ աստիճանակերպ։ Ստորոտներին կան սառցադաշտային գոյացումներ։ Հրաբխային գագաթները պատահում են կղզիների ձնով։ Եզրամասերում տարածվում են լավային ալիքավոր սարավանդներ։ Ամառը զով է, ձմեռը՝ ցուրտ, տարեկան տեղումները՝ 500-600 մմ։ Ձյունածածկույթը մնում է ավելի քան 6 ամիս։ Եղնախաղի լեռնաշղթան հարուստ է աղբյուրներով։ Տիրապետում են ալպյան լեռնամարգագետնային դարչնագույն և ճմատորֆային հողերը, ցածրադիր մասերում՝ լեռնային սնահողերը։ Եղնախաղի լեռնաշղթա ծածկված է մերձալպյան և ալպյան մարգագետիններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Այտոսի համայնք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այտոս (այլ կիրառումներ)Այտոսի համայնք (բուլղար․՝ Община Айтос), համայնք Բուլղարիայում։ Վարչականորեն գտնվում է Բուրգասի մարզում։ Վարչական կենտրոնն է Այտոս քաղաքը։
Համայնքի տարածքի մակերեսը կազմում է 402,87 կմ²։
Ստրումյանի համայնքի քմեթը (քաղաքապետ) ընտրությունների արդյունքում Եվգենի Ստոյանով Վրաբչևն է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 28687 մարդ։


== Համայնքի կազմ ==
Համայնքի մեջ են մտնում հետևյալ բնակավայրերը՝

քաղաք Այտոս
գյուղ Դրյանկովեց
գյուղ Զետյովո
գյուղ Կարագեորգիևո
գյուղ Կարանովո
գյուղ Լյասկովո
գյուղ Մալկա Պոլյանա
գյուղ Միգլեն
գյուղ Պեշտերսկո
գյուղ Պիրնե
գյուղ Պոլյանովո
գյուղ Ռակլինովո
գյուղ Սիդիևո
գյուղ Տոպոլիցա
գյուղ Չեռնա Մոգիլա
գյուղ Չեռնոգրադ
գյուղ Չուկառկա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություն համայնքի մասին (բուլղ.)
Գիժգետ (Գեղարքունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գիժգետ (այլ կիրառումներ)Գիժգետ, գետակ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Քաշաթաղ լեռան հարավային լանջերից և Ջիլ գյուղից 3 կմ հյուսիս–արևմուտք թափվում Սևանա լիճ։ Երկարությունը 5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Քիստաուր

Քիստաուր (վրաց.՝ ქისტაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 540 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ախմետայից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1729 մարդ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիմիր Փիրումով

Վլադիմիր Սեմյոնի Փիրումով (փետրվարի 1, 1926(1926-02-01), Ղարաքիլիսա, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 11, 2014(2014-11-11), Ռուսաստան), ԽՍՀՄ ռազմածովային նավատորմի դերծովակալ (25․4․1975 թվական), ռազմական գիտությունների դոկտոր (1978), պրոֆեսոր (1990): ԽՄԿԿ անդամ 1948 թվականից։ ՀՃԱ ակադեմիկոս (1997): ՌԴ գիտության վաստակավոր գործիչ (1991)


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Ա․ Մ․ Կիրովի անվան Կասպիական բարձրագույն ռազմածովային ուսումնարանը Ռ․ Ն․ Փիրումով, Վ․ Ս․ Փիրումով (1948), Լենինգրադի ռազմածովային ակադեմիան (այժմ՝ Ա․ Ս․ Գրեչկոյի անվան, 1963), այնուհետև՝ ադյունկտուրան, ակադեմիային կից Կ․ Ե․ Վորոշիլովի անվան Գլխավոր շտաբի բարձրագույն դասընթացները (1974), 1948–1960 թվականներին տարբեր պաշտոններով ծառայել է Բալթիական նավատորմում, եղել էսկադրային ականակրի հրամանատար։ 1966–1974 թվականներին դասավանդել է ռազմածովային ակադեմիայում (դասախոս, ավագ դասախոս, ամյփոնի պետ)։ 1974 թվականից՝ ԽՍՀՄ ռազմածովային նավատորմի գլխավոր շտաբում։ Հեղինակ է մի շարք ռազմագիտական աշխատությունների։
Աշխատանքները վերաբերում են կիբեռնետիկայի կիրառման հիմնահարցերին, համակարգային տեխնիկային, լուծումների և օգտակարության տեսությանը, գործողությունների հետազոտություններին։ Զբաղվել է երկրաքաղաքականության և անվտանգության հարցերով։

ՌԴ բնական ԳԱ անդամ և փոխնախագահ (1991)։
ՌԴ Անվտանգության խորհրդի գիտխորհրդի նախագահ (1993)։


== Երկեր ==
Радиоэлектроника в войне на море, М., 1987 (համահեղինակ).


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան։
Պ. Կապիցայի արծաթե (1995) և ոսկե մեդալներ (1996)։
Պետրոս Առաջինի ոսկե մեդալ (1996)։
Կարա-Կոյունլուներ

Ղարա-ղոյունլուներ (թյուրք. ղարա «սև» և ղոյուն «ոչխար»; բառացի. «սև ոչխարավորներ»), թյուրքական օղուզական քոչվոր ցեղերի միավորում և թուրքմենական դինաստիա, որը գոյություն է ունեցել 14-15-րդ դարերում Առաջավոր Ասիայում, այժմյան Հայաստանի Հանրապետության, Ադրբեջանի, արևելյան Թուրքիայի, հյուսիսարևմտյան Իրանի և Իրաքի տարածքում։
Կարա-Կոյունլուները դրոշակի վրա կրել են սև խոյի պատկեր։ 14-րդ դարում տարածվել են Մեծ Հայքի կենտրոնական և հարավային նահանգներում, Ատրպատականում։ 1378 թվականին Կարա-Մուհամմադը միավորել է Ալաշկերտում և Կոգովիտում հաստատված կարա-Կոյունլուների բոլոր ցեղերը, ստեղծել ինքնուրույն ամիրայություն։ Նրա որդին՝ Կարա-Յուսուֆը, իրեն է ենթարկել Հայաստանի ու Ատրպատականի մեծ մասը, 1393 թվականին պարտվել Լենկթեմուրից, սակայն 1405 թվականին վերականգնել է իր իշխանությունը, 1408 թվականին նվաճել Հուլավուների իշխանությանը ենթակա երկրների մեծ մասը։ 1410 թվականին, Մշո դաշտում, պարտության մատնելով ակ-Կոյունլու Կարա-Յուլուք Օսմանին, ամրացրել է իր պետության սահմանները, 1411 թվականին գրավել Բաղդադը։
Կարա-Յուսուֆի որդի Իսքանդարը, ձգտելով ստեղծել կենտրոնացված պետություն, փորձել է ստանալ հայերի օժանդակությունը, իրեն հռչակել է «շահի Արման» (թագավոր Հայոց), պետական և զինվորական բարձր պաշտոններ է տվել հայ ֆեոդալների ներկայացուցիչներին (Սյունյաց Ամիր Ռուստամ Օրբելյան և ուրիշներ)։ Իսքանդարը Սեբաստիայի, Խարբերդի, Դերջանի և Արևմտյան Հայաստանի այլ վայրերի հայ բնակչությանը զանգվածային բռնագաղթով բնակեցրել է Սյունիքում և Այրարատում։ 1426 թվականին գրավել է Մակուի բերդը՝ վերացնելով այնտեղի հայկական կաթոլիկ իշխանությունը։ Այնուհետև հնազանդեցրել է Շիրվանշահ Խալիլուլահ I-ին։ Արշավելով արևմուտք, Լենկթեմուրի որդի Շահռուխը 1435 թվականին գահը հանձնել է Իսքանդարի եղբորը՝ Ջհանշահին, որի օրոք Կարա-Կոյունլուների տերությունը հասել է իր զարգացման գագաթնակետին։
Ջհանշահը 1453 թվականին արշավել է Թեմուրինաների պետության վրա, մի քանի տարվա ընթացքում նվաճել Իրանը։ Ելնելով իր տերության շահերից՝ Ջհանշահը համեմատաբար մեղմ քաղաքականություն է վարել պետության տնտեսական կյանքում կարևոր դեր կատարող հայերի վերնախավի նկատմամբ։ Սերտ կապերի մեջ է եղել Աղթամարի կաթողիկոս Զաքարիա 3-րդի հետ։ Օժանդակել է հայոց կաթողիկոսության գահը Էջմիածնում վերահաստատելուն։ Պահպանվել են Ջհանշահի, նրա կնոջ և որդու՝ Հասան-Ալիի՝ Գանձասարի կաթողիկոսների և Տաթևի առաջնորդների հոգևոր իշխանությունն ու հարկային արտոնությունները հաստատող հրովարտակներ։ Կարա-Կոյունլուների պետությունը հենվում էր քոչվորական ռազմաֆեոդալական ավագանու և մուսուլմանական հոգևորականության վրա։ Թուրքմենական և քրդական ցեղերի առաջնորդները ժառանգական տիրության իրավունքով Կարա-Կոյունլուների սուլթանից ստացել են ընդարձակ երկրամասեր։ 1467 թվականին ակ-Կոյունլուները, Ուզուն Հասանի գլխավորությամբ, Ճապաղջուրի մոտ պարտության մատնելով և սպանելով Ջհանշահին, գրավել են Հայաստանը, Ատրպատականը, Ասորիքը և այլն։ 1468 թվականի հուլիսին Սարանդի դաշտում, վճռական ճակատամարտում Ջհանշահի ավագ որդի Հասան-Ալիի զորքերն անցել են Ուզուն Հասանի կողմը, որն իր իշխանությունը տարածել է Կարա-Կոյունլուներին ենթակա բոլոր երկրների վրա։ Ստեղծվել է ակ-կոյունլուների պետությունը։


== Ցանկ ==
Դեղին գույնով նշված են նախորդները


== Տես նաև ==
Կարա-Կոյունլուների պետություն


== Արտաքին հղումներ ==
Կարակոյունլու


== Ծանոթագրություններ ==
Թոնի Շվարց

Թոնի Շվարց (անգլ.՝ Tony Schwartz, մայիսի 2, 1952(1952-05-02)), ամերիկացի լրագրող և գրող, մի քանի բեսթսելլերների հեղինակ, The Energy Project կազմակերպության հիմնադիր և ղեկավար։


== Կարիերա ==
Շվարցը լրագրողի կարիերան սկսել է 1975 թվականին 25 տարեկանում աշխատել է ամերիկայան ԶԼՄ-ներում։ Աշխատել է The New York Post-ում, եղել է Newsweek-ի խմբագրի օգնական, The New York Times աշխատել է որպես լրագրող, եղել է նահանգային հեղինակ New York Magazine և Esquire-ում։ 1988 թվականին Դոնալդ Թրամփի հետ համատեղ ստեղծել է «Գործարքներ կատարելու արվեստը» գիրքը, որը դարձել է համաշխարհային բեսթսելլեր։
1995 թվականին լույս է տեսել Թոնի Շվարցի What Really Matters: Searching for Wisdom in America գիրքը։ 1998 թվականին The Walt Disney Company-ի ապագա ղեկավար Մայքլ Այսների հետ համատեղ ստեղծել են Risking Failure, Surviving Success գիրքը։
1993-2003 թվականներին Շվարցը զբաղեցրել է LGE Performance Systems ուսուցանող կազմակերպության գլխավոր տնօրենի պաշտոնը։ 1999  թվականին նույն կազմակերպության տնօրենների խորհրդի ներկայացուցիչ Ջիմ Լոերի հետ համատեղ (անգլ.՝ Jim Loehr) հրատարակել է «Կյանքն ամբողջ հզորությամբ! Ինչպես կառավարել աշխատանքային օրն ու հաջողել բիզնեսում» (անգլ.՝ The Power of Full Engagement: Managing Energy Not Time) գիրքը, որը դարձավ Wall Street Journal-ի համար առաջին բեսթսելլերը և յոթ շաբաթ շարունակ գլխավորել է New York Times-ի բեսթսելլերների աղյուսակը։ Գիրքը թարգմանված է 28 լեզուներով, այդ թվում ռուսերեն։
2003 թվականին Շվարցը հիմնադրել է The Energy Project կազմակերպությունը, 2005 թվականին Լոնդոնից ոչ հեռու բացվեց եվրոպական մասնաճյուղը։ Կազմակերպության հաճախորդների մեջ են Ernst & Young, Google, Nokia, Sony, Toyota, Gap, PricewaterhouseCoopers, Barclays Capital, Procter & Gamble, Ֆորդ։
Թոնի Շվարցի վերջին գիրքը հրատարակվել է 2010 թվականին։


== Անձնական կյանք ==
Թոնի Շվարցը Catalyst, Inc. ոչ առևտրային կազմակերպության հիմնադիր Ֆելիս Շվարցի որդին է (անգլ.՝ Felice Schwartz). կազմակերպությունն օգնում է կանանց առավելագույնս օգտագործել իրենց իրավունքներն ու հնարավորությունները գործարար միջավայրում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 177


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Դորոթեա Մաքելար

Իզաբել Մարիոն Դորոթեա Մաքելար (անգլ.՝ Isobel Marion Dorothea Mackellar, հուլիսի 1, 1885(1885-07-01), Point Piper - հունվարի 14, 1968(1968-01-14), Paddington, Woollahra Municipality),  ավստրալիացի բանաստեղծուհի և գրող։


== Կենսագրություն ==
Դորոթեա Մաքելարը ծնվել է 1885 թվականին բժշկի և քաղաքական գործչի՝ Չարլզ Մակելարի և նրա կնոջ ընտանիքում։ Նրանք ապրել են Սիդնեյի արվարձանում գտնվող Դունար ընտանեկան տանը։ Մակելարը մանկուց տնային կրթություն է ստացել։ Շատ է ճանապարհորդել ընտանիքի հետ, տիրապետել է մի քանի լեզուների։ Նա հաճախել է դասախոսությունների Սիդնեյի համալսարանում։


== Գործունեություն ==
Մաքելարը 1908-1926 թվականներին բանաստեղծություններ և այլ ստեղծագործություններ է տպագրել, 1930-ական թվականներին ակտիվ գործունեություն է ծավալել Սիդնեյի գրական ասպարեզում։ Բանաստեղծուհին համագործակցել է մի քանի հրատարակչությունների հետ։ Նա ընկերուհու հետ գրել է երկու վեպ։ Մակելարը հայտնի է իր Իմ երկիրը բանաստեղծությամբ, որը համարվում է ամենահայտնի ավստրալիական հայրենասիրական գործերից մեկը։


== Հետագա տարիներ ==
Մաքելարը հետագայում թողել է գրականությունը և կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է ծերանոցում։ Չնայած Մակելարը երկու անգամ նշանված է եղել, ամուսնացած չէր։ Ավստրալիայի գրականության մեջ ներդրած ավանդի համար 1968 թվականին պարգևատրվել է Բրիտանական կայսրության շքանշանով։


== Մահ ==
Մաքելարը մահացել է ընկնելուց երկու շաբաթ անց՝ 83 տարեկան հասակում։ Նրան դիակիզել և թաղել են Ուեվերլի գերեզմանատան ընտանեկան դամբարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Tourism - Dorothea Mackellar»։ web.archive.org։ 2004-09-29։ Արխիվացված է օրիգինալից 2004-09-29-ին։ Վերցված է 2021-07-06 
«Portrait of Dorothea Mackellar [picture]»։ Trove (անգլերեն)։ Վերցված է 2021-07-06 
«Home - Dorothea Mackellar Poetry Awards»։ www.dorothea.com.au (անգլերեն)։ Վերցված է 2021-07-06 
Melbourne The University of։ «MacKellar, Isobel Marion Dorothea (Dorothea) - Woman - The Encyclopedia of Women and Leadership in Twentieth-Century Australia»։ www.womenaustralia.info (en-gb)։ Վերցված է 2021-07-06 
«MY COUNTRY»։ 28 июл 1932։ էջ 59։ Վերցված է 2021-07-06 
«LibriVox»։ librivox.org։ Վերցված է 2021-07-06 
«Poets Australia - Dorothea Mackellar, My Country, Photos, Art, Music»։ www.imagesaustralia.com։ Վերցված է 2021-07-06
Պղտոր միջավայր

Պղտոր միջավայր, միջավայր որտեղ զգալիորեն ուժեղ է լույսի ցրումը դրանում պարունակվող կամ առաջացող անկանոն (քաոսայնորեն դասավորված) օպտիկական անհամասեռություններից։


== Նկարագիր ==
Ցրումը պղտոր միջավայրում հանգեցնում է ճառագայթող լույսի սկզբնական ուղղության փոփոխության։ Օպտիկական համասեռության խախտման հետևանքով լույսի բեկման ցուցիչը (ո) միջավայրի ամբողջ ծավալում միատեսակ չի լինում։ Հաճախ պղտոր միջավայրի օպտիկական անհամասեռությունը պայմանավորված է նյութի կառուցվածքի արատներով կամ առաջանում է, երբ խառնվում են տարբեր ունեցող նյութեր (մառախուղ, ծուխ, սուսպենզիաներ, էմուլսիաներ, կոլոիդ լուծույթներ և այլն)։
Պղտոր միջավայր կարող են լինել նաև մաքուր նյութերը, մասնիկների քաոսային ջերմային շարժման դեպքում միջավայրի բազմաթիվ միկրոծավալներում խտությունը, կոնցենտրացիան (լուծույթներում) և մոլեկուլների դիրքորոշմամբ պայմանավորված օպտիկական անիզոտրոպությունը կարճատև շեղումներ (ֆլուկտուացիաներ) են ունենում միջին արժեքներից, որի հետևանքով այդ միկրոծավալներում փոխվում է։


== Արդի տեսություն ==
Պղտոր միջավայրում լույսի ցրման արդի տեսությունն ստեղծել է Վիկտոր Համբարձումյանը իր մշակած ինվարիանտության սկզբունքի հիման վրա։


== Տես նաև ==
Օպալեսցենցիա կրիտիկական
Կիզիլջիկ

Կիզիլջիկ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 410 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հնչերանգ

Հնչերանգ, մարդկային ձայնի հիմնական տոնի, տևողության, ուժգնության, դադարի, տեմբրի և այլ բաղադրիչների դրսևորումների ամբողջությունն է։ Ըստ ամերիկյան և եվրոպական լեզվաբանների՝ հնչերանգը միայն մեղեդիի (հիմնական տոնի)փոփոխությունն է։ Առանց հնչերանգի բացառվում է անմիջական լեզվական ամեն մի հաղորդակցում։ Յուրաքանչյուր լեզվի հնչերանգի համակարգը սերտորեն կապված է այդ լեզվի շարահյուսական առանձնահատկությունների հետ։ Քանի որ առանց հնչերանգի չկա հնչադասություն (ֆրազ), ուստի հնչերանգիի առաջին և հիմնական շարահյուսական գործառությունը հնչադասակազմությունն է, երբ լեզվական տարբեր միավորներ կապակցվում են հնչյունական, իմաստային և հաղորդակցայիև մեկ ավարտված միավորի մեջ. երկրորդը շարահյուսական իմաստատարբերակիչ գործառությունն է, երբ միևնույն շարահյուսական կառուցվածքի դեպքում, հնչերանգի որևէ բաղադրիչի (կամ մի քանի բաղադրիչների) փոփոխությամբ, հնարավոր է արտահայտել հաղորդակցային տարբեր իմաստներ՝ հարցում, հաստատում, բացականչում (ինչպես՝ «Ցո՞ւրտ եղանակ է», «Ցուրտ եղանակ է», «Ցո՜ւրտ եղանակ է»)։ Հնչերանգի ամենաէական բաղադրիչը հիմնական տոնն է, մեղեդին, նրա զանազան դիապազոնները (ձայնատիրույթները)։
Ռութ Ուիլսոն

Ռութ Ուիլսոն (անգլ.՝ Ruth Wilson, հունվարի 13, 1982(1982-01-13), Ashford, Spelthorne, Սյուրեյ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), ամերիկացի դերասանուհի, որը հայտնի է «Ջեյն Էյր» հեռուստասերիալում խաղացած նույնանուն՝  Ջեյն Էյր, «Լյութեր» դետեկտիվ սերիալում Էլիս Մորգան և «Սիրելիներ» սերիալում՝ Էլիսոն Բեյն դերերով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Էշֆորդ քաղաքում՝ Քենթ կոմսությունում՝ Մեծ Բրիտանիայում։
Մանկությունը անցկացրել է Շեպպերտոնում՝ Սուրեյ կոմսությունում։ Ավարտել է Notre Dame աղջիկների կաթոլիկական դպրոցը Կոբհեմ քաղաքում և Esher քոլեջը Էլմբրիջում։ Դեռահաս տարիքում Ուիլսոնը աշխատել է որպես մոդել։ 2003 թվականին ավարտել է Նոթինգհեմի համալսարանը։ 2005 թվականի հուլիսին ավարտել է Լոնդոնի երաժշտության և դրամատիկական մշակույթի ակադեմիան։
Առաջին անգամ էկրանում հայտնվել է 2005 թվականին «Արվարձան կրակում» սիթքոմում։ Հենց նույն թվականին BBC One ալիքի «Ջեյն Էյր» հեռուստասերիալում խաղացել է Ջեյն Էյրի դերը։ Հենց այդ դերն էլ նրան մեծ հայտնիություն է բերել։
2010 թվականին Էլիս Մորգան դերով նկարահանվել է «Լյութեր» դետեկտիվ սերիալում։
2007 թվականին «Ջեյն Էյր» հեռուստասերիալում խաղացած դերի համար առաջադրվել է BAFTA հեռուստատեսային մրցանկին և «Broadcasting Press Guild Award» մրցանակին՝ «Լավագույն դերասանուհի» կատեգորիայում։ Դերասանուհին նաև առաջադրվել է «Ոսկե գլոբուս 2008» մրցանակին «Լավագույն կաանացի դեր (մինի սերիալում կամ հեռուստաֆիլմում)» կատեգորիայում։
Թատրոնում աշխատանքի համար երկու անգամ ստացել է «Լորենս Օլիվեի» մրցանակ․ 2010 թվականին «Երազանքների տրամվայ» պիեսում Սթենլի Կավալսկիի և 2012 թվականին Յուջին Օ'Նիլի պիեսում Աննա Քրիստի դերի համար։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
«Ոսկե գլոբուս»
2008 թվականին Լավագույն կաանացի դեր (մինի-սերիալում կամ հեռուստաֆիլմում) («Ջեյն Էյր»)՝ անվանակարգ։
2015 թվականին Լավագույն կանացի դեր դրամատիկական հեռուստասերիալում («Սիրեկաններ»)՝ մրցանակ։
«BAFTA TV Award»
2007 թվականին առաջադրվել է Լավագույն կաանացի դեր («Ջեյն Էյր») անվանակարգում։
«Ուղեկից»
2007 թվականին Լավագույն կաանացի դեր (մինի-սերիալում կամ հեռուստաֆիլմում) («Ջեյն Էյր»)՝ անվանակարգ։
2010 թվականին Լավագույն կաանացի դեր (մինի-սերիալում կամ հեռուստաֆիլմում) («Լյութեր»)՝ անվանակարգ։
2015 թվականին Լավագույն դերասանուհի դրամատիկական հեռուստասերիալում («Սիրեկան»)՝ մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռութ Ուիլսոն (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Աստերոիդների ցանկ (243501-243600)

Աստերոիդների ցանկ (243401-243500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (243601-243700)
 Աստերոիդների ցանկ (243401-243500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (243601-243700)
Գոդոֆրեդու Վիանա

Գոդոֆրեդու Վիանա  (պորտ.՝  Godofredo Viana), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևմտյան մարզում։ Մտնում է Գուրուպիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6715 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 640,093 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը 10,5 մարդ\կմ2


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 6.655.130,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 972,55 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,596(տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Գոդոֆրեդու Վիանաի մասին(չաշխատող հղում)
Սնիտկով

Սնիտկով (ուկրաիներեն՝ Снітків), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1320 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սնիտկով գյուղում բնակվում էր 723 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2101 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 344,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիլյամ Շիրոկի

Վիլյամ Շիրոկի (չեխ.՝ Viliam Široký, մայիսի 31, 1902(1902-05-31)[…], Բրատիսլավա, Ավստրո-Հունգարիա - հոկտեմբերի 6, 1971(1971-10-06)[…], Պրահա, Չեխոսլովակիա), Չեխոսլովակիայի կոմունիստ քաղաքական գործիչ։
Ծնվել է երկաթուղայինի ընտանիքում։ 1921 թվականին դարձել է Չեխոսլովակիայի կոմունիստական (ՉԿԿ) անդամ։ 1929-1963 թթ. ՉԿԿ ԿԿ-ի, 1948-1963 թթ.՝ ՉԿԿ ԿԿ-ի նախագահության անդամ։ 1945-1953 թթ. եղել է Չեխոսլովակիայի կառավարության նախագահի տեղակալ (1950-1953 թթ., միաժամանակ, արտաքին գործերի նախարար), 1953-1963 թթ. ՉԽՍՀ կառավարության նախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խասանովո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽասանովոԽասանովո (ռուս.՝ Хасаново, բաշկիրերեն՝ Хәсән), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալարիկ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալարիկ (այլ կիրառումներ)Ալարիկ, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Արևմտյան Եփրատի ձախակողմյան վտակ Թուզլուսուի ձախակողմյան օժանդակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Վոլկով (վոլեյբոլիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Վոլկով (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Վոլկով (փետրվարի 14, 1985(1985-02-14), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսական վոլեյբոլիստ, կենտրոնական մեկուսացնող, 2005-2012 թվականներին խաղացել է Ռուսաստանի ազգային հավաքականում, արժանացել է Ռուսաստանի սպորտի վարպետ կողմանը։


== Արտաքին հղումներ ==
Տվյալներ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Անձի պրոֆիլը(անգլ.)
Անձի պրոֆիլը
Инесса Рассказова. (14 июня 2012)։ «Герой без ордена»։ Vtbrussia.ru։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-03-ին։ Վերցված է 2012-11-23 
Елена Соболь. (30 декабря 2012)։ ««Любой человек на планете хотел бы стать олимпийским чемпионом»»։ ИТАР-ТАСС։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-27-ին։ Վերցված է 2013-02-16 


== Ծանոթագրություններ ==
Բուվենկուրտ ան Վերմանդուա

Բուվենկուրտ ան Վերմանդուա (ֆր.՝  Bouvincourt-en-Vermandois), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 154 մարդ, բնակչության խտությունը` 79.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1.94 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 101 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 77-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,2 %։ 77 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 70 անձ (37 տղամարդ և 33 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 24 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
656

656 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 656 թվականն է, 
VII դարի 56-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կրոս (այլ կիրառումներ)

Կրոս կամ Կրոսս բառը կարող է վերաբերել՝


== Անձինք ==
Էրիկ Նիյլեն Կրոսս - էստոնացի պետական քաղաքական գործիչ
Կայդեն Կրոսս - ամերիկացի պոռնոդերասանուհի
Մարսիա Կրոսս - ամերիկացի դերասանուհի
Յաան Կրոս - էստոնացի գրող


== Մարզաձևեր ==
Կրոս (բռնցքամարտ) - հարվածի տեսակ բռնցքամարտում
Կրոս (թեթև ատլետիկա) - վազքի տեսակ
(8697) Օլոֆսոն

(8697) Օլոֆսոն (անգլ.՝ Olofsson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի մարտի 21-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,110137 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5966 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6237 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2003,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179695 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8697) Օլոֆսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժողովածու (742)

Ժողովածու (742), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 742 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13 × 9,7 չափս։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է մագաղաթի վրա՝ բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։


== Բովանդակություն ==
Ի Ժամադրոց։
Ի Նարեկ գրոց։
Ներս․ Շնորհալւոս Յիսուս Որդի, Ներբողեան Խաչին, Յաղագս աղոթից։
Տաղք (Վարդան վրդ․, անանունք)։
Մեղեդիք։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակիմ Խաստատով

Ակիմ (Հովակիմ) Վասիլի Խաստատով (1756, Ղզլար, Աստրախանի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1809, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուսական բանակի հայազգի ռազմական գործիչ, գեներալ-մայոր (1796)։ Նշանավոր արդյունաբերող-վաճառականներ Խաստատովների ընտանիքից։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում։ 1773 թվականից ծառայել է Վլադիմիրյան հեծյալ զորամասում։ 1776 թվականին զորացրվել է և այնուհետև մասնակցել Կասպից ծովի ավազանում Խաստատովների ու Լազարյանների (ունեին խնամիական կապեր) համատեղ կազմակերպած արևելյան առևտրական գործերին և Աստրախանի հայ գաղութի ներքին կյանքին։
1780 թվականի հունվարին «գաղտնի առաքելությամբ» Աստրախան է ժամանել ռուս. ցամաքային զորքերի և Կասպից ծովի նավատորմի նոր հրամանատար Ալեքսանդր Սուվորովը՝ ծրագրվող պարսկական արշավանքը նախապատրաստելու համար։ Ծրագրի հետ որոշակի հույսեր էին կապել հայ ազատագրական շարժման գործիչներ Լազարյանները, Հ. Արղությանը և ուրիշներ, որոնց խորհրդով Ա. Վ. Սուվորովը կապեր է հաստատել պահեստի կապիտան Խաստատովի և եղբոր՝ Աստրախանի նավահանգստի մաքսատան կառավարիչ Բոգդան Խաստատովի հետ՝ առաջարկելով նրանց վերադառնալ զինվորական ծառայության։ Ռուսաստանի զինվորական կոլեգիայի 1780 թվականի մայիսի 17-ի հրամանով Ա. Վ. Սուվորովի գլխավոր շտաբում Խաստատովը նշանակվել է համհարզ և մինչև 1782 թ.-ը նրա հետ մասնակցել Կասպիականի արևմտյան ափերի ու հարևան երկրների տնտեսական, քաղաքական վիճակի ու ռազմավարական նշանակություն ունեցող ուղիների վերաբերյալ տեղեկությունների հավաքմանը՝ այդ նպատակին ծառայեցնելով Կասպից ծովում Խաստատովների և Լազարյանների առևտրական նավերը։
Այնուհետև, Ա. Վ. Սուվորովի զորքերի կազմում, փոխգնդապետի, ապա՝ գնդապետի աստիճանով, Խաստատովն իր երկու գումարտակով մասնակցել է 1787-1791 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմին՝ Կինբուռնի, Ֆոկշանի, Ռիմնիկի ճակատամարտերին, Իզմայիլի գրավմանը՝ արժանանալով շքանշանների ու մեդալների։ Միաժամանակ աջակցել է թուրքական լծից ազատագրված վայրերի հայ բնակչության խնամքի և 4000 հայերի՝ ռուս, կայսրության սահմանները գաղթեցնելու գործին։ 1793 թվականին դիվանագիտական աշխատանքի է ուղարկվել Կոստանդնուպոլսի ռուս, դեսպանատուն։ 1796 թվականին գեներալ-մայորի աստիճանով նշանակվել է հեծյալ գնդի հրամանատար։ 1799 թվականի [[փետրվարի 9-ին թողել է զինվորական ծառայությունը։ Թաղված է Պետերբուրգի հայկական գերեզմանոցում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարուլե

Սարուլե (իտալերեն՝ Sarule), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Նուորո գավառում։ Սահմանակից է Մամոյադա, Օլոլաի, Օլցաի, Օրանի, Օտանա, Գավոի համայնքներին։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 1.708: Բնակչության խտությունը կազմում է 36,18 կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 52,65 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8100։ Հեռախոսային կոդ՝ 0784։
Բնակվայրի հովանավոր սուրբը Միքայել հրեշտակապետն է։ Ամեն տարի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 29-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.conunesarule.it/ Archived 2013-07-14 at the Wayback Machine.