armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օզերկի (գյուղ, Զապադնոդվինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕզերկիՕզերկի (ռուս.՝ Озерки), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Զապադնոդվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 146 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պարթևերեն

Պարթևերեն, մեռած իրանական լեզու, որը պատկանում է հյուսիսարևմտյան ենթախմբին և տարածված է եղել Պարթևստանում (այժմ՝ Խորասան)։ Պետական լեզու է եղել Պարթև Արշակունիների և Սասանյան կայսրության սկզբնական ժամանակի (Ք.ա. 248 թվական — Ք.հ. 224 թվական) համար։ Այն Կենտրոնական Ասիայի մանիքեության հիմնական գրականության լեզուն էր, որով կատարվում էին նաև քարոզներ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պարթևերեն տեքստ TITUS


== Ծանոթագրություններ ==
Կիդուկյուլա (այլ կիրառումներ)

Կիդուկյուլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Կիդուկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Տաբիվեռե շրջանի կազմում։
Կիդուկյուլա - գյուղ Էստոնիայի Ռինգու շրջանի կազմում։
IKON (բոյ բենդ)

iKON (հանգըլ՝ 아이콘), YG Entertainment-ին պատկանող հարավկորեական բոյ բենդ, որի կազմի մեջ մտնում են 7 անդամներ. B.I, Bobby, Քիմ Ջին Հվան, Սոն Յուն Հյոն, Քիմ Դոն Հյոկ, Քու Ջուն Հո, Չոն Չան Ու։ Կազմակերպության նախագահը 2014 թվականի սեպտեմբերի 2-ին հայտարարել է, որ խումբը կանվանվի iKON։ Նրա խոսքերով «ICON» (սրբապատկեր) բառամիջի «C» տառը փոխարինվել է «K»-ով, արպես Կորեայի խորհրդանիշ։ iKON-ը պետք է դառնա ոչ միայն Կորեայի, այլ նաև ամբողջ աշխարհի խորհրդանիշը։


== Մինչև դեբյուտը ==
Խումբը առաջին անգամ ներկայացվել է 2013 թվականին «Who Is Next» մրցակցային հաղորդաշարի ժամանակ։ Խումբը կոչվում էր Team В, և անդամներն էին B.I-ն, Bobby-ն, Ջին Հվանը, Ջուն Հյին, Յուն Հյոնգը և Դոնգ Հյոկը։ Երկու խմբերն էլ՝ Team А-ն և Team В-ն, YG Entertainment-ին պատկանող խմբեր էին։ Հեռուստադիտողի քվեարկության արդյունքում հաղթեց Team А-ն դեբյուտ արեց որպես WINNER։
2014 թվականի հունիսին Team В-ն ստացավ երկրորդ շանս․ մասնակցել ևս մեկ «MIX&MATCH» մրցակցային հաղորդմանը։ Team B–ին, որն այդ ժամանակ կազմված էր 6 հոգուց (բոլորը, բացի Չոն Չանուից), միացել են ևս 3 մասնակիցներ՝ Յան Հոնգ Սոկը, Չոն Ջին Հյոնը և Չոն Չանուն։ Հաղորդման իմաստը կայանում էր նրանում, որ ապագա iKON-ը դեբյուտ կանի 7 հոգով։ Նույնանուն կոնֆերանսի ժամանակ հայտարարվել է, որ B.I-ն, Bobby-ն և Ջին Հվանը հաստատ խմբի կազմում են, իսկ մնացածը պետք է պայքարեն, որպեսզի միանան նրանց։ Team B-ն Սեուլում, Պեկինում, Տոկիոյում ունեցել է ֆանմիտինգներ, որտեղ հանդիսատեսը քվեարկել է այս կամ այն մասնակցի օգտին, և այդ քվեարկությունների արդյունքում հաղթել են Ջուն Հյին, Յուն Հյոնգը, Չան Ուն ու Դոնգ Հյոկը։
Խմբի առաջնելույթը կայացել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 15-ին։


== Անդամներ ==


== Սկավառակագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Gaon Digital Chart". Gaon Chart. Korea Music Content Industry Association. Retrieved 1 December 2014.
Jump up^ Sales of "Just Another Boy (Team B)"
"Gaon Download Chart October 27-November 2, 2014 (see #32)". Gaon Chart. Korea Music Content Industry Association. Retrieved November 2013.
Jump up^ http://gaonchart.co.kr/chart/digital.php?f_chart_kind_cd=T&f_week=45&f_year=2013&f_type=week
Jump up^ Sales of "Climax"։
"Gaon Download Chart October 27-November 2, 2014 (see #32)". Gaon Chart. Korea Music Content Industry Association. Retrieved November 2013.
Jump up^ http://gaonchart.co.kr/chart/digital.php?f_chart_kind_cd=T&f_week=45&f_year=2013&f_type=week
Jump up^ Cumulative sales of "기다려"։
"Gaon Download Chart September 7-13 2014 (see #32)". Gaon Chart. Korea Music Content Industry Association. Retrieved 19 September 2014.—
"Gaon Download Chart September 14-20 2014 (see #77)". Gaon Chart. Korea Music Content Industry Association. Retrieved 24 September 2014.
Զնամենկա (գյուղ, Բոգրադսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶնամենկաԶնամենկա (ռուս.՝ Знаменка), գյուղ Ռուսաստանի, Խակասիա հանրապետության Բոգրադսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Փերիա (Խելվաչաուրի շրջան)

Փերիա (վրաց.՝ ფერია), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խելվաչաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 70 մետր բարձրության վրա։ Բաթումից 3 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1830 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արատիբա

Արատիբա  (պորտ.՝ Aratiba) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էրեշինի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6616 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 341,072 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 19,1 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 420 486 302,92 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 64 640,48 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,792։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1955 թվականի ապրիլի 10-ին։
Դապերի թանգարան

Դապերի թանգարան (ֆր՝. Le musée Dapper),  փարիզյան մասնավոր թանգարան, որը ստեղծվել է 1986 թվականին։ Գտնվում էր Ֆրանսիայի մայրաքաղաքի 16-րդ օկրուգի գեղեցիկ շենքերից մեկում, ֆրանսիացի նշանավոր բանաստեղծ Պոլ Վալերիի անունը կրող փողոցի վրա։
Թանգարանը մասնագիտացել էր Աֆրիկայի ու Կարիբյան ավազանի երկրների և նրանց սփյուռքների արվեստի ու մշակույթի պրոպագանդման, տարածման ու զարգացման գործում։ Կառավարվում էր Դապեր հիմնադրամի կողմից, որն իր գործունեությունն սկսել է 1983 թվականին, Ամստերդամում՝ արդյունաբերող և աֆրիկյան մի շարք երկրների կառավարությունների խորհրդական Միշել Լևոյի (1930-2012 թթ.)) et bientôt détenteur de « l’une des plus abondantes collections d’art africain en Europe ».նախաձեռնությամբ։
Թանգարանը 2017 թ. հունիսի 18-ին փակվել է, սակայն հիմնադրամը շարունակում է գործել այդ նույն շենքում՝ նպատակ ունենալով շարունակել իր աջակցությունն Աֆրիկայի ու Կարիբյան ավազանի երկրների արվեստին ու մշակույթին, բայց այլ կերպ։ Հիմնադրամը նախատեսել է աշխատել այնտեղ, որտեղ իր հանձնառությունը իրական արձագանք կգտնի եւ իր հիմնադիր Միշել Լևոյի ցանկությամբ Սենեգալում ընդլայնելու է գործունեությունը։ Միաժամանակ՝ տոն պիտի տա, աջակցի Աֆրիկայում եւ Կարիբյան ավազանի երկրներում արվեստի, մշակույթի զարգացմանն ուղղված ուրիշների նախաձեռնություններին։
Մշակութային և գիտակրթական այդ օջախը այդպես է կոչվել ի պատիվ 17 - րդ դարի հոլանդացի հումանիստ Օլերտ Դապերի, որը 1668 թվականին հրատարակել է Աֆրիկայի հանրագիտարանային նկարագրությունն ամփոփող մեծածավալ մի գիրք։
Թանգարան իր մշտական ֆոնդերը չի ունեցել և տարեկան կազմակերպել է արվեստի գործերի ժամանակավոր երկու ցուցահանդես։ Բացի այդ, սահմանել է կրթաթոշակներ, պատվիրել, հովանավորել ու հրատարակել է վերոնշյալ երկրների պատմությանը, ազգագրությանը, արվեստին ու մշակույթին վերաբերող գրքեր ու ալբոմներ, դպրոցական արձակուրդի օրերին գիտակրթական ու ժամանցային ծրագրեր իրականացրել երեխաների համար; Հետաքրքրված լինելով նաև կենդանի արվեստով՝ հիմնադիրները հատուկ մեկ դահլիճ առանձնացրել են թատերական ու կրկեսային ներկայացումների, համերգների համար, որոնց մասնակցել են բազմաթիվ հետաքրքրասեր հանդիսականներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт музея Archived 2011-08-16 at the Wayback Machine.
Շայմուրզինո (գյուղ, Բուինսկի շրջան)

Շայմուրզինո (ռուս.՝ Шаймурзино), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Բուինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մամու (Գվինեա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մամու (այլ կիրառումներ)Մամու (ֆր.՝ Mamou), քաղաք Գվինեա պետության արևմուտքում։ Գտնվում է Մամու շրջանի Մամու պրեֆեկտուրայում։ Բնակչությունը կազմել է 76,269 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։ Գվինեայի մեծությամբ 10-րդ քաղաքն է։
Կորյուզինո

Կորյուզինո (ռուս.՝ Корюзино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 101 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավլոս Կոռնելիոս Ցելսոս

Ավլոս Կոռնելիոս Ցելսոս (լատ.՝ Aulus Cornelius Celsus, մ. թ. ա. 25, անհայտ - մոտ 50, անհայտ), հռոմեացի փիլիսոփա և բժիշկ։ Գրել է շուրջ 20 գիրք (լատ.՝ «Artes») փիլիսոփայության և գիտության տարբեր ասպարեզներից (ճարտասանություն, իրավունք, գյուղատնտեսություն, ռազմական գործ և բժշկություն)։ Այդ աշխատությունից մեզ է հասել միայն բժշկությանը վերաբերող հատվածը (8 գիրք, լատ.՝ «De medicina»)։
De Medicina-ն հանրագիտարանային բնույթի աշխատություն է, որը, դեռևս Հիպոկրատեսի և Ասկլեպիադեսի ժամանակներից եկող ավանդույթի համաձայն, բաղկացած է երեք մասից՝  սննդակարգ (դիետա), դեղաբանություն և վիրաբուժություն։ Աշխատությունը կազմված է ութ գրքից՚

1-ին գիրք - – Բժշկագիտության պատմություն (ներառում է պատմություններ ութսուն բժշկագետների մասին, որոնցից ոմանք հայտնի են դարձել լոկ այս գրքի շնորհիվ)
2-րդ գիրք - – Ընդհանուր ախտաբանություն
3-րդ գիրք – Յուրահատուկ հիվանդություններ
4-րդ գիրք – Մարմնի մասերը
5-րդ և 6-րդ գրքեր – Դեղաբանություն
7-րդ գիրք – Վիրաբուժություն
8-րդ գիրք – ՎնասվածքաբանությունԺամանակակիցները Ցելսոսին անվանել են «բժշկագիտության Ցիցերոն» (նրա հստակ, հասկանալի խոսքը նկատի առնելով), «հռոմեական Հիպոկրատ»։
De Medicina-ն առաջին անգամ տպագրվել է 1478 թվականին և երկար տարիներ եղել է բժշկագիտական գլխավոր ձեռնարկը Եվրոպայում։


== Ցելսոսի աֆորիզմներից ==
Անգործությունը թուլացնում է մարմինը, աշխատանքը՝ ամրապնդում. առաջինը հանգեցնում է վաղաժամ ծերության, երկրորդը երկարաձգում է երիտասարդությունը։
Ստամոքսը չափից դուրս լցնելը վնասակար է առողջության համար։
Հանգստությունը լավագույն դեղամիջոցն է։
Հիվանդությունը ոչ թե գեղեցիկ խոսքերով են բուժում, այլ՝ դեղերով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
De Medicina at LacusCurtius (Latin original and English translation)


== Գրականություն ==
«Цельз, Авл Корнелий»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Նուր ալ-Հուսեյն

Նուր ալ-Հուսեյն (արաբ․՝ نور الحسين‎‎, ի սկզբանե՝ Լիզա Նաջիբ Հալաբի, օգոստոսի 23, 1951(1951-08-23), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), արաբ պետական գործիչ, Հորդանանի թագավոր Հուսեյ իբն Թալալի վերջին կինն է։ Հորդանանի թագավորի մահից հետո՝ 1999 թվականին դարձել է այրի։
Ամուսնանալով Հուսեյն իբն Թալալի հետ Լիզա Հաջիբ Հալաբը ստիպված է եղել հրաժարվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների քաղաքացիությունից (ծնվել է Ամերիկայի մայրաքաղաք Վաշինգտոնում) և ընդունել իսլամ՝ ստանալով Նուր ալ-Հուսեյն անունը։


== Կենսագրություն ==
Լիզա Նաջիբ Հալաբին ծնվել է 1951 թվականի օգոստոսի 23-ին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների մայրաքաղաք Վաշինգտոնում։ Նրա հայրը եղել է սիրիական ծագում ունեցող գործարար, իսկ մայրը եղել է շվեդուհի։ Լիզայի հայրը բացի արաբական ծագումից ունեցել է նաև անգլո-սաքսոնական արմատներ։ Նա երկար տարիներ ղեկավարել է պանամերիկյան ընկերությունը և անգամ զբաղեցրել է պետքարտուղարի տեղակալի պաշտոնը։
Նյու Յորքի վարժարանում սովորելուց հետո ավարտել է Փրինսթոնի համալսարանի ճարտարապետության և քաղաքաշինության ֆակուլտետը։
Համալսարանական կրթությունն ավարտելուց հետո Լիզան տեղափոխվել է Ավստրալիա, որտեղ նա աշխատել է մասնագիտացված քաղաքաշինական ընկերությունում։ Շուտով նա աշխատանքային գործունեություն է ծավալել Մեծ Բրիտանիայում և ապա Իրանի Իսլամական Հանրապետության մայրաքաղաք Թեհրանում։ 1976 թվականին վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ և աշխատել հոր ավիաընկերությունում։
1977 թվականից աշխատել է Հորդանանի ազգային ավիաընկերությունում։ Հենց աշխատանքային այս տարիներին էլ Լիզան հանդիպել է Հորդանանի թագավոր Հուսեյնին։ 1978 թվականին ամուսնացել է Հուսեյ իբն Թալալի հետ։ Ունեցել են չորս երեխաներ։


== Տես նաև ==
Հայա բինթ ալ-Հուսեյն


== Ծանոթագրություններ ==
Բանդա (ֆիլմ)

«Բանդա», կատակերգական սկետչեր իրենց բանդա անվանող 3 մտերիմ ընկերների արկածների մասին։ Պրեմիերան կայացել է 2000 թվականի մայիսի 15-ին։


== Սյուժե ==
3 անհաջողակ, տարօրինակ և հիմար երիտասարդ` Յուրա, Նորիկ և Ոսկան։ Աննպատակ թրև գալով քաղաքով, անվերջ անախորժությունների մեջ են ընկնում։ Իրենց կյանքը դասավորելու նպատակով նրանք փորձում են աշխատանքի տեղավորվել և, նույնիսկ, համարձակվում են բանկ կողոպտել։
Գլխավոր դերերում հանդես են եկել Հայկ Մարությանը, Մկրտիչ Արզումանյանը և Հայկ Խաչատրյանը։


== Ստեղծագործական անձնակազմ ==
Սցենարը՝ «Շարմ Հոլդինգ» ընկերության ստեղծագործական խումբ
Ռեժիսոր՝ Վահե Խաչատրյան
Դերերում՝ Հայկ Մարության, Մկրտիչ Արզումանյան, Հայկ Խաչատրյան, Արամո, Մարկ Սաղաթելյան և ուրիշներ
Մասնակցությամբ՝ Հրանտ Թոխատյանի, Կարեն Ղազարյանի, Ռուբեն Ջաղինյանի
Պրոդյուսեր՝ Ռաֆայել Հովհաննիսյան


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բանդան Շարմ Հոլդինգի կայքում Archived 2014-08-20 at the Wayback Machine.
Բանդան Շարմ Փիքչրսի կայքում(չաշխատող հղում)
«Բանդա» ֆիլմի թրեյլերը
«Բանդա» ֆիլմը IMDB կայքում
Վոնոն Բ Պարթև

Վոնոն Բ (անհայտ, Պարթևստան - 51, Պարթևստան), Պարթևաստանի արքա Արշակունի հարստությունից։ Կառավարել է մ.թ. 51 թ.։ Նախքան գահ բարձրանալը եղել է Մարաստանի կուսակալը, արքա է հռչակվել Գոտարզ Բ-ի մահից հետո, սակայն մի քանի ամիս հետո մահացել։ Նրանից հետո գահին է բարձրացել իր որդին Վաղարշ Ա-ն։
Հայոց արքա Տրդատ Ա-ի և Մարաստանի կուսակալ Բակուրի հայրն էր,
(6826) Լավուազիե

(6826) Լավուազիե (անգլ.՝ Lavoisier), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,903606 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,813 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9942 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1807,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,199204 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6826) Լավուազյե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բադյա (Լեմպուայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բադյա (այլ կիրառումներ)Բադյա (ռուս.՝ Бадья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լեմպուա գետի աջ ափին 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 13 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է Սիկտիվկար քաղաքից մինչև իր գետաբերան, գետի ենթավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը [[Հյուսիսային
Դվինա]]։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000020435
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002043
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Եղիսաբեթ (ֆիլմ)

«Եղիսաբեթ» (անգլ.՝ Elizabeth), կենսագրական դրամա Եղիսաբեթ I-ի մասին։ Ֆիլմում արտացոլվում է ապագա թագուհու երիտասարդությունը։ Ծանր ու դժվար պայմաններում նրա գահին բարձրանալն ու կառավարումը։ Ֆիլմում կա նաև սիրային սյուժե, որ ներկայացնում է նրա և Լեսթերի կոմս Ռոբերտ Դադլիի հարաբերությունները։


== Անվանակարգեր և մրցանակներ ==


== Տես նաև ==
Եղիսաբեթ՝ Ոսկեդար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Եղիսաբեթ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Обзор лицензионного DVD-диска Archived 2012-01-18 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Shekhar Kapur in Interview with 99FACES.tv
(8929) Հագինոշինջի

(8929) Հագինոշինջի (անգլ.՝ Haginoshinji), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,340623 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0095 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6717 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1307,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275237 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,72° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8929) Հագինոշինջի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քրիստոֆ Գալֆայան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գալֆայան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Քրիստոֆ Գալֆայան (ֆր.՝ Christophe Kalfayan, մայիսի 26, 1969(1969-05-26), Ալբերվիլ), հայկական ծագմամբ ֆրանսիացի նախկին լողորդ։


== Կենսագրություն ==
Իր ամենամեծ մարզական հաջողությունը Քրիստոֆ Գալֆայանը գրանցել է 1993 (Շեֆիլդ) և 1995 (Վիեննա) թվականների Եվրոպայի առաջնություններում, որտեղ 50 մ ազատ լողաոճի մրցումներում նվաճել է արծաթե մեդալներ։ Երկու անգամ էլ նա զիջել է ռուսաստանցի Ալեքսանդր Պոպովին։ 1989 (Բոնն, ազատ ոճ) և 1991 (Աթենք, համալիր լող) թվականների Եվրոպայի առաջնություններում նա ևս մեկական արծաթե մեդալ է նվաճել 4×100 մ փոխանցումալողում։
1991 թվականին Աթենքում կայացած Միջերկրածովյան խաղերում Քրիստոֆ Գալֆայանը հաղթել է 100 մետր ազատ լողաոճի մրցումներում։ 1993 թվականին Լանգեդոկ-Ռուսիլյոն տարածաշրջանի Նարբոն քաղաքում կայացած Միջերկրածովյան խաղերում նա կրկնել է այդ հաջողությունը՝ ոսկե մեդալ նվաճելով 50 մետր լողատարածությունում։
Քրիստոֆ Գալֆայանը մասնակցել է երեք Օլիմպիական խաղերի, վերջին անգամ՝ 1996 թվականին՝ Ատլանտայում։ 1988 թվականին Սեուլում և 1992 թվականին Բարսելոնում Ֆրանսիայի հավաքականի կազմում 4×100 մ ազատ ոճի փոխանցումալողի մրցումներում նա զբաղեցրել է չորրորդ տեղը։ 1992 թվականին 50 մ լողատարածությունում նա միևնույն՝ 22,50 վայրկյան ժամանակով չորրորդ տեղն է բաժանել Հարավաֆրիկյան Հանրապետության ներկայացուցիչ Պիտեր Ուիլյամսի հետ՝ չնչին տարբերությամբ զիջելով բրոնզե մեդալակրին։
Քրիստոֆ Գալֆայանը, ինչպես և 1992 թվականի Օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր, աշխարհի 1993 թվականի չեմպիոն Ֆրանկ Էսպոզիտոն, մարզվել է CN Antibes լողի ակումբում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Քրիստոֆ Գալֆայանը Archived 2009-06-19 at the Wayback Machine. Sports-Reference.com-ի տվյալների բազայում (անգլերեն)
Քրիստոֆ Գալֆայանը swimrankings.net-ի տվյալների բազայում (անգլերեն)
Սինդբադ. Յոթ ծովերի լեգենդը

«Սինդբադ. Յոթ ծովերի լեգենդը» (անգլ.՝ Sinbad: Legend of the Seven Seas), DreamWorks Pictures կինոստուդիայի անիմացիոն կոմպյուտերային ֆիլմ է։ Պրեմիերան կայացել է 2003 թ. հուլիսի 2-ին։


== Սյուժեն ==
Մուլտֆիլմը պատմում է հայտնի արաբ ծովագնաց Սինդբադի բազմաթիվ արկածներից մեկի մասին։ Սինդբադը իր խմբով որոշում է գողանալ Աշխարհի Գիրքը, և մտածելով, որ գիրքը նավի վրա է՝ հարձակվում է նավի վրա։ Նավը գրավելուց հետո է իմանում, որ նավի կապիտանը իր մանկության ընկերն է՝ Պրոթեոսը։ Նա չի համաձայնվում, նույնիսկ իր ընկերոջը, առանց կռվի տալ այդ թանկագին մասունքը։ Այս ճակատամարտում անսպասելի հայտնվում է հսկա կաղամարը, և մեծ դժվարությամբ է հաջողվում նրան հաղթել։ Հրեշը, սուզվելով օվկիանոսի խորքերը, իր ետևից Սինդբադին էլ է քաշում. Այնտեղ ծովային ավազակը հանդիպում է Էրիսին՝ քաոսի և ավերածության աստվածուհուն, որը նրան առաջարկում է մի լավ պարգև գրքի համար։ Սինդբադը նրա հետ գործարք է կնքում, և գալիս է Սիրակուզա։ Այնտեղ նա հանդիպում է գեղեցկուհի Մարինային՝ Պրոթեոսի հարսնացուին, որի հետ շատ տարիներ առաջ քաղաքական պատճառներով նա նշանվել է։ Սինդբադի կերպարանքով գիշերը Էրիսը ներխուժում է աշտարակ և գողանում Աշխարհի Գիրքը, այնտեղ թողնելով Սինդբադի դաշույնը։ Նրան ձերբակալում են և, ապա դատում Դիմաս թագավորը և տասներկու քաղաքների դեսպանները։ Նրանք կարծում են, որ նա է գողացել Աշխարհի Գիրքը, և չեն հավատում Սինդբադին, չնայած իր անմեղության հավաստիացումներին։ Նրան պատրաստվում են գլխատել, այդ ժամանակ գալիս է Պրոթեոսը։ Նա օգտագործում է փոխարինելու իրավունքը, ասելով, որ հավատում է իր մանկության ընկերոջը, և խնդրում Սինդբադին վերադարձնել Աշխարհի Գիրքը։ Արդյունքում, Սինդբադին ուղարկում են Տարտարոս, իսկ Պրոթեոսը նրա փոխարեն մնում է կալանքի տակ։ Եթե ​​տասնօրյա ժամկետում Սինդբադը չվերադարձնի գիրքը, Պրոթեոսին կգլխատեն։


== Հնչյունավորել են ==
Սինդբադ - Բրեդ Պիտ
Մարինա - Քեթրին Զետա-Ջոնս
Էրիս - Միշել Պֆայֆեր
Պրոթեոս - Ջոզեֆ Ֆայնս
Կալե - Դենիս Խեյսբյորտ
Ռաթ - Ադրիանո Ջիաննինի
Դումաս թագավոր - Թիմոթի Ուեսթ
Լուկա - Ջիմ Քումինգս
Սպիկե - Ֆրանկ Ուելկեր
Ջին - Ռոման Հյուի


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Սինդբադ. Յոթ ծովերի լեգենդը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
(8008) 1988 TQ4

(8008) 1988 TQ4, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Յոսիակի Օշիմայի կողմից Գեկկոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,78006 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5501 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0101 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1693,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,212629 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,35° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8008) 1988 TQ4 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դավաչխուր

Դավաչխուր, լեռ Ադրբեջանի Գերանբոյի շրջանի հարավային մասումում, Գանձակի լեռնաշղթայում, Գանձակ քաղաքից մոտ 45 կմ հարավ-արևելք, Բալիկայա գուղի մոտակայքում արևելք, Շահումյանի շրջանի Գյուլիստան գյուղից արևմուտք։ Տեղադրման կոորդինատներ 40°22′10″ հս․. լ. 46°31′53″ ավ. ե.։ Լանջերը տեղ-տեղ անտառապատ են։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամեն ինչ վերցնում ենք մեզ վրա

«Ամեն ինչ վերցնում ենք մեզ վրա» (ռուս.՝ «Берём всё на себя»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ Հայրենական մեծ պատերազմի մասին, որը նկարահանել է ռեժիսոր Եվգենի Շերստոբիտովը 1980 թվականին Բորիս Վորոբյովի «Ալեբախություն Կատոմարիի մոտ» վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ընթանում են Հայրենական մեծ պատերազմի վերջին ամիսները։ Հատուկ նշանակության նավաստիների խումբն ավագ լեյտենանտ Բալանդինի ղեկավարությամբ ստանում է հատուկ կարևորության գաղտնի հրաման՝ ներթափանցել թշնամու թիկունք և ոչնչացնել գերմաանցիների կողմից ջրասույզ արված հեղուկանավերի և հիդրոինքնաթիռների վրա գտնվող հրանոթային սարքավորումները, որպեսզի ապահովի խորհրդային դեսանտային զորքերի ազատ վայրէջքը։ Ինը կոմունիստ-կամավորականներից կազմված ջոկատին մեկ է օր տրված հրամանի կատարման համար, հետախուզական տվյալները բացակայում են, դիվերսիոն խումբը պետք է հույսը դնի միայն իր ուժերի վրա, ամեն ինչ վերցնի իր վրա։


== Դերերում ==
Վլադիմիր Նիկիտին – Բալանդին, ավագ լեյտենանտ, խմբի ղեկավար 
Գեորգի Դվորնիկով – Ֆեոդոր Կալինուշկին, առաջին կարգի ավագ 
Ալեքսանդր Կիրիլին – Վլաս Շերգին, գլխավոր ավագ 
Ալեքսանդր Չեռնյավսկի – Իվան Ռինդա, առաջին կարգի ավագ 
Ալեքսեյ Օորժակ – Մունկո Լապցույ, ավագ նավաստի 
Վալերի Պանարին – Եգոր Մուխին, երկրորդ կարգի ավագ 
Վիկտոր Ստեպանենկո – Օդինցով, սերժանտ, ռադիստ 
Իգոր Չեռնիցկի – Վլադիմիր Կոլոսով, ավագ նավաստի 
Ալեքսանդր Պարխոմենկո – Սեմյոն Լադոգա, երկրորդ կարգի ավագ 
Պավել Մորոզենկո – ծովակալ 
Ստանիսլավ Կորենև – առաջին կարգի կապիտան 
Նինա Իլյինա – Ֆեոդորի դուստրը


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Եվգենի Շերստոբիտով
Ռեժիսոր՝ Եվգենի Շերստոբիտով
Օպերատոր՝ Միխայիլ Չյոռնի
Նկարիչ՝ Պյոտր Սլաբինսկի
Կոմպոզիտոր՝ Միխայիլ Բոյկո


== Թողարկում DVD ==
2010 թվականին ֆիլմը թողարկվել է «Ցենտրալ Փարթներշիպ» կոլեկցիոն հրատարակության կազմում «Երկնագույն էկրանի մոտ» շարքում՝ «Մեծ պատերազմի հերոսները։ Դիվերսանտներ և հատուկ նշանակության ջոկատայիններ»։ Ժողովածուում տեղ են գտել նաև «Ապրել մինչև լուսաբաց», «Ես Խորթիցան եմ» և «Ամրոց» ֆիլմերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ամեն ինչ վերցնում ենք մեզ վրա»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Աստերոիդների ցանկ (278301-278400)

Աստերոիդների ցանկ (278201-278300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (278401-278500)
 Աստերոիդների ցանկ (278201-278300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (278401-278500)
Դավիթ Շենգելիա

Դավիթ Շենգելիա (վրաց.՝ დავით შენგელია; մարտի 6 1980, Թբիլիսի), ազգությամբ վրացի ավստրացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (2005)։ Ավարտել է Վիեննայի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը։
Ավստրիայի ազգային թիմում մասնակցել է 3 Օլիմպիական խաղերին (2010—2014):


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Partite su "Chessgames.com"
Թենգիզ Ամիրեջիբի

Թենգիզ (Գիզի) Կոնստանտինի Ամիրեջիբի (նաև՝ Ամիրաջիբի, վրաց.՝ თენგიზ (გიზი) კონსტანტინეს ძე ამირეჯიბი, 30 սեպտեմբերի, 1927, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ — 9 մարտի, 2013), վրացի դաշնակահար և մանկավարժ։ Թբիլիսիի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր, Վրաստանի Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակի դափնեկիր, Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1961):


== Կենսագրություն ==
Թենգիզ Ամիրեջիբին ծնվել է 1927 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Թբիլիսիում։ Դաշնամուր նվագել սովորել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիային կից «շնորհալի երեխաների խմբակում» պրոֆեսոր Աննա Տելաշվիլու ղեկավարությամբ։ Ութ տարեկան հասակից ելույթներ է ունեցել անհատական ծրագրերով, այդ թվում նաև Վրաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ։
1945—1950 թվականներին սովորել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայում (պրոֆեսոր Կոնստանտին Իգումանովի և Լև Օբորինի դասարաններում)։ Կոնսերվատորիայում ուսումն ավարտելուց հետո համերգներ է տվել Մոսկվայում, Լենինգրադում, ԽՍՀՄ տարբեր քաղաքներում, ինչպես նաև արտասահմանում՝ ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Գերմանիայում, Լեհաստանում, Հարավսլավիայում։ Ֆրանսիայում (Փարիզ) նկարահանվել է «Նվագում է Թ. Ամիրեջիբին» ֆիլմը։
Թենգիզ Ամիրեջիբիի կատարումների շարքում առանձնակի տեղ են զբաղեցրել Ֆրեդերիկ Շոպենի ստեղծագործությունները։


== Նշանավոր աշակերտներ ==
Մ. Դոիջաշվիլի, Վրաստանի ժողովրդական արտիստ, Թբիլիսիի կոնսերվատորիայի ռեկտոր,
Ալեքսանդր Կորսանտիա, Բոստոնի ազգային համալսարանի պրոֆեսոր
միջզագային բազմաթիվ մրցույթների դափնեկիրներ, մանկավարժներ և կատարողներ․
Էլիսո Բոլկվաձե (Փարիզ)
Մարինա Նադիրաձե (Գլազգո)
Տամարի Գուրևիչ (Բոստոն)
Խատիա Բունիատիշվիլի (Փարիզ)


== Մրցանակներ ==
1951 թվականին Բեռլինում երիտասարդ կատարողների փառատոնում արժանացել է պատվավոր մեդալի,
Վրաստանի ժողովրդական արտիստ
Վրացական ԽՍՀ Շոթա Ռուսթավելու անվան պետական մրցանակ
Պատվո շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Аида с мотоциклом Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.: Интервью Тенгиза Амирэджиби // «Эксперт Украина», № 23 (120), 11 июня 2007.
Ֆրանկլին շրջան (Այովա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆրանկլին շրջան (այլ կիրառումներ)Ֆրանկլին շրջան (անգլ.՝ Franklin County), ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.507 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.680 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հեմպտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1851 թվականին։
Ժողովածու (546)

Ժողովածու (546), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 546 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 10X7 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 122 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։


== Բովանդակություն ==
Գր. Կեսարացւոյ Անուանք քաղաքաց։
Վարդանայ Աշխարհացոյց։
Վասն անկնունք մանկանն։
Յաղագս մկրտութեան։
Յաղագս բնութեան մարգոյն (ի չորից գոյացեալ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաքսիմ Հովհաննիսյան

Մաքսիմ Երվանդի Հովհաննիսյան (Միսաք Ավանեսյան) (փետրվարի 18, 1934(1934-02-18), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 3, 2020(2020-06-03), Ստեփանակերտ), հայ գրող, հրապարակախոս։


== Կենսագրություն ==
1952 թ. ավարտել է Ստեփանակերտի թիվ 2 դպրոցը, 1958 թ.՝ ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը։
1958-1986 թվականներին աշխատել է ԼՂԻՄ ռադիոհաղորդումների մարզային կոմիտեում որպես թղթակից, ապա՝ գլխավոր խմբագիր, 1986-1987 թվականներին՝ Ստեփանակերտի Վահրամ Փափազյանի անվան պետական դրամատիկ թատրոնի տնօրեն։
Գրողը միշտ կապված է եղել թատրոնին, եղել է նրա գեղարվեստական խորհրդի անդամ, ակտիվ մասնակցել է խաղացանկի ձևավորմանը, հայերեն թարգմանել ռուս դրամատուրգների պիեսները (Ալեքսանդր Օստրովսկու «Գեղեցիկ տղամարդը»)։ Նրա ղեկավարությամբ կոլեկտիվը մասնակցել է 1987 թ. Երևանում կազմակերպված համամիութենական ստուգատեսին, արժանացել մամուլի բարձր գնահատականին։
1988-1993 թվականներին՝ «Խորհրդային Ղարաբաղ» (հետագայում՝ «Արցախ») օրաթերթի գլխավոր խմբագիր։ Արցախյան շարժման սկզբնական շրջանում Ադրբեջանի հետ առճակատումը տեղի էր ունենում գաղափարաքաղաքական բնագավառում։ Այդ պայքարի կենտրոնում էր «Խորհրդային Ղարաբաղ» թերթը, որի սուր հրապարակումները մերկացնում էին Ադրբեջանի իշխանությունների հայահալած քաղաքականությունը, կոչ հնչեցնում հանուն Արցախի հայ ժողովրդի ազատության ու անկախության, հանուն «Միացում» գաղափարի իրականացման։
1993-1995 թվականներին՝ ԼՂՀ Նախարարների խորհրդի լրատվության և մամուլի դեպարտամենտի ղեկավար։ 1995-98-ին՝ «ԼՂ Հանրապետություն» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր։


== Աշխատություններ ==
Հեղինակ է մարդու բարոյահոգեբանական աշխարհն արտացոլող պատմվածքների ու ակնարկների («Իմ հին լորենի», 1970, «Գյուղացի մարդիկ», 1977, «Եվ սիրտն ասաց», 1980, «Նարնջագույն գիշերներ», 1983, «Շոգ», 1986, այլ ժողովածուներ)։ Արցախահայության կյանքը, նրանց ազատագրական հերոսամարտը, ըմբոստ ու մարտնչող ոգին և դեպի բարու հաղթանակն ունեցած աննկուն հավատն է արտացոլված Հովհաննիսյանի «Մենք» (1989), «Գնում ենք արևին դիմավորելու» (1991), «Արցախ իմ, ցավ իմ» (1998) ժողովածուների պատմվածքներում։
2005-2009 թթ. հրատարակվել է նրա ստեղծագործությունների չորհատորյակը, 2006 թ. լույս է տեսել «Հարար-հարար» ժողովածուն, իսկ 2008-2009 թթ.` «Չաստվածների խնջույքը» գիրքը։


== Մրցանակներ, պարգևներ ==
«Մենք» գրքի համար՝ ՀԳՄ Դերենիկ Դեմիրճյանի անվան մրցանակ (1990)
«Արցախ իմ, ցավ իմ» ժողովածուի համար՝ ԼՂՀ Եղիշեի անվան պետական մրցանակ (2004)
ԱՀ «Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշան
«Վաստակավոր լրագրող» կոչում
ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Բեղրան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բեղրան (այլ կիրառումներ)Բեղրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
IOS 13

iOS 13, Apple-ի կողմից մշակված iOS բջջային օպերացիոն համակարգի տասներեքերորդ տարբերակը։ iOS 12-ի իրավահաջորդն է։ Նոր խոշոր թողարկումն Apple Worldwide Developers Conference-ում հայտարարվել է 2019 թվականի հունիսի 3-ին և թողարկվել 2019 թվականի սեպտեմբերի 19-ին։


== Պատմություն ==


=== Ներկայացում և վերջնական թողարկում ===
iOS 13-ը և iPadOS-ը ներկայացվել են 2019-ի հունիսի 3-ին մշակողների համար ներկայացման շնորհանդեսին (WWDC19)։ Առաջին բետա տարբերակը հասանելի է միայն գրանցված մշակողներին։ Ակնկալվում է, որ հանրային բետան հասանելի կլինի 2019-ի հուլիսին, վերջնական թողարկումը բոլոր օգտագործողների համար՝ 2019-ի աշնանը։


== Ներմուծություն (համակարգի գործառույթներ) ==


=== Dark Mode (խավար ռեժիմ) ===
Ներկայացվել է «խավար ռեժիմ», որը թույլ է տալիս ներառել մութ գունային սխեման համակարգային հավելվածների, ինչպես նաև iOS և iPadOS ինտերֆեյսի համար։ Apple ընկերությունը հայտարարում է, որ երրորդ կողմի հավելվածների մշակողները App Store-ից կարող են նաև «խավար ռեժիմ» ավելացնել իրենց հավելվածներում։


=== Ստեղնաշարի թարմացում ===
IOS 13-ի ներկառուցված ստեղնաշարը այժմ ունի QuickPath - առանձնահատկություն, որն օգտագործողին թույլ է տալիս սահեցնել ստեղնաշարը՝ նախադասություն կազմելու կամ որևէ բառ մուտքագրելու համար։ Ավելի վաղ այս հատկությունը հասանելի էր բացառապես App Store-ից մի քանի երրորդ կողմի ստեղնաշարի հավելվածների միջոցով։


== Սարքեր ==
Apple կորպորացիայի հետևյալ սարքերը աջակցում են iOS 13-ին՝

iPhone 6S
iPhone 6S Plus
iPhone SE
iPhone 7
iPhone 7 Plus
iPhone 8
iPhone 8 Plus
iPhone X
iPhone XR
iPhone XS
iPhone XS Max
iPhone 11
iPhone 11 Pro
iPhone 11 Pro Max
iPod touch 7


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգորի Պուշկին

Գրիգորի Ալեքսանդրովիչ Պուշկին (ռուս.՝ Григорий Александрович Пушкин, մայիսի 14 (26), 1835, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 15 (28), 1905, Վիլենի նահանգ, Ռուսական կայսրություն և Ռուսական կայսրություն), ռուս սպա, միջազգային դատավոր։ 
Ռուս մեծ բանաստեղծ և արձակագիր Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի կրտսեր որդին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1835 թվականի մայիսի 14-ին Պետերբուրգում, կնքվել է հունիսի 22-ին Կամենոստրոսկի հրապարակի Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցում, կնքահայրեր՝ Վ. Ա. Ժուկովսկի և Ե. Ի. Զագրյաժսկայա։ Ավարտել է Պաժեսկի կորպուսը։ Հրաժարական է տվել փոխգնդապետի կարգից (1865), եղել է պետական խորհրդական (1866)։ 1860-ական թվականներին ապրել Պսկովի նահանգի Միխայիլովսկոե դաստակերտում։ Կալվածքի լրիվ տերը դարձել է  1870 թվականի փետրվարին, երբ նրա և եղբոր՝ Ալեքսանդր Պուշկինի մինչև Կովնոյում կնքվել է առանձին պայմանագիր։ 1884 թվականին ամուսնացել է  Վարվարա Ալեքսեևնա Մոշակովիայի հետ։ Մինչև 1899 թվականն ապրել է կնոջ հետ Միխայիլովսկոեում։

1880-ական թվականներին իր հոր գրադարանը նվիրել է Ռումյանցևի թանգարանին։ 1889 թվականին կնոջ հետ տեղափոխվել է նրա կալվածք՝ Վիլնյուսի մոտ (Լիտվայի մայրաքաղաք) (լիտ.՝ Markučiai), որտեղ էլ մահացել է։
Այդ տարինների ընթացքում Գրիգորի Պուշկինը Մարկուտիայում եղել է Վիլնյուսի Արդարադատության պալատի անդամ։ Կնոջ հետ մասնակցել է Վիլնյուսի հասարակական կյանքին, կազմակերպել բարեգործական երեկոներ, ֆինանսապես աջակցել և խնամակալել գիմնազիայի աղքատ աշակերտներին։ Գրիգորի Պուշկինը ներառվել է Վիլնյուսում Ա.Ս. Պուշկինի հարյուրամյա հոբելյանական տոնակատարության հանձնաժողովում։ Ազատ ժամանակը նա հատկացրել էր ընթերցանությանը և որսորդությանը։

Թաղվել է կալվածքի այգում՝ մատուռի մոտ։ Կալվածքում գործում է Պուշկինի անվան գրական թանգարանը, որի մեծ մասը կազմված է Գ. Ա և Վ. Ա. Պուշկինների անձնական իրերից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография Г. А. Пушкина
Alexander Pushkin Literary Museum
Ю. Шокальский Григорий Александрович Пушкин: Личные воспоминания
Шлевис Г. На детях гениев природа отдыхает? // Россия в красках.
С. Макаренко. Григорий Александрович Пушкин // Русский глобус. 2006. № 6.
Գորդիշնա (Վիլեդի վտակ)

Գորդիշնա (ռուս.՝ Городишна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վիլեդ գետի ձախ ափով՝ 41 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000024938
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103002493
Ավազանի կոդը -  03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ստանովցի

Ստանովցի (ուկրաիներեն՝ Станівці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Գլիբոկայայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստանովցի գյուղում բնակվում էր 2 798 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալպես

Ալպես, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։ Գտնվում էր Վանա լճից հարավ-արևելք, Սորատեր գյուղից արևելք։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին արդեն դարձել էր քրդաբնակ և ուներ 10 տուն բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը ոչխարաբուծությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ալպեսում կան ավերակ ջրաղաց, որը տեղացիները կոչում էին Հայոց ջրաղաց։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չինաստանի թեյի ազգային թանգարան

Չինաստանի թեյի ազգային թանգարան, նվիրված է չինական թեյի մշակույթի տարբեր կողմերին, բացվել է 1991 թվականի ապրիլին՝ Չինաստանի թեյի մայրաքաղաք Հանչժոունում։ Թանգարանային ցուցադրությունները տարածվում են 3.7 հա տարածքում, բոլոր կողմերից շրջապատված թեյի տնկարկներով։ Թանգարանում բացի 2000 տարի հնություն ունեցող թեյնիկներ, թեյամաններ և թեյի մշակույթին պատկանող այլ պարագաներ տեսնելուց, կարելի է նաև թեյի հետ կապված որևէ արարողության մասնակցություն ունենալ։


== Թանգարանային ցուցադրություն ==
Թանգարանի շենքը կառուցված է ավանդական չինական ոճով և ներդաշնակորեն համապատասխանում է տեղանքին։ Մուտքի մոտ կանգնեցված է թեյի հայտնի  վարպետ՝ Լու Յուի արձանը։ Թեյի թանգարանը բաղկացած է մի քանի ցուցադրության սրահներից.

Պատմության սրահում այցելուներին ներկայացվում է թեյի պատմությունը, աճեցման փուլերը, արտադրության առանձնահատկությունները  Չինաստանում՝ ըստ տարբեր ժամանակաշրջանների։
Թեյամանների  սրահում կարելի է տեսնել հին թեյնիկներ, գդալներ և այլ պարագաներ՝ պատարստված ամենատարբեր  նյութերից՝ մեղրից, փղոսկրից, կերամիկայից, ոսկուց, նեֆրիտից։ Որոշ ցուցանմուշների տարիքը հասնում է մոտ հազարի։
Թեյի աճեցման սրահում կան տեղեկություններ՝ բույսերի կառուցվածքի, նրանց հրաշալի հատկությունների, թեյի պահպանման ձևերի մասին։ Նաև ցուցադրվում են տեսագրություներ և լուսանկարներ այն պատմական անձանցից, ովքեր այցելել են թանգարան։
Գեղադիտակների սրահում  պատմվում է թեյերի բազմազանության մասին։ Այնտեղ հատուկ ապակե կոնտեյներների մեջ  պահվում են շուրջ 300 տեսակի բույսեր՝ աշխարհի բոլոր անկյուններից։
Մաքսային սրահում այցելուների առաջ բացվում է թեյի մշակման ավանդույթները և թեյաին էթիկան։ Այնտեղ կարելի է իմանալ Յուննան, Ֆուցզյան, Գուանդուն և Սիչուան  նահանգներում և Տիբեթի ինքնավար շրջանում թեյի մշակույթի առանձնահատկությունների մասին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում է Մին և Ցին դինաստիաների ղեկավարման ժամանակաշրջանի  թեյի մշակմանը։Թանգարանի ամբողջ ցուցադրությունը ինտերակտիվ է։ Յուրաքանչյուր սրահում կան սենսորային տերմինալներ, որոնք այցելուներին օգնում են գտնել հավելյալ տեղեկություններ՝ ցանկացած օբյեկտի մասին։ Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է առաջացնում թեյի փաթեթավորման գործընթացը։
Բացի ցուցադրական դահլիճներից, թանգարանում կա նաև «Թեյի փոխանակման կենտրոն», «Թեյի մշակույթի դպրոց», «Թեյի գրադարան», մի քանի այլ դահլիճներ՝ արարողություների համար և ռեստորան։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայքը Archived 2011-12-27 at the Wayback Machine.
Թեյի չորս թանգարան Archived 2017-01-07 at the Wayback Machine.
Տերնովկա (Կարաչանի վտակ)

Տերնովկա (ռուս.՝ Терновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Կարաչան գետի աջ ափում՝ 58 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է, ավազանի տարածքը 154 կմ2 է։ Ակունքը գտնվում է Տերնովկա գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010200512107000007001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000700
Ավազանի կոդը - 05.01.02.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բորշչևկա (գյուղ, Դանիլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորշչևկաԲորշչևկա (ռուս.՝ Борщевка), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոռոյի ամրոց

Բոռոյի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Borró), ամրություն է, որ գտնվում է Իսպանիայի Վալենսիայի տարածաշրջան Ռոտովա գավառում։ Իրենից ներկայացնում է մուսուլմանական պաշտպանական կառույց։ 2002 թվականի նոյեմբերի 2-ին ամրոցն ընդգրկվել է Իսպանիայի մշակութային ժառանգությունների ցանկում R-I-51-0010922 գրանցման համարի ներքո։


== Պատմություն ==
Բոռոյի ժայռի վրա հնում եղել են հռոմեցիների և իբերիցիների պաշտպանական կառույցների ավերակներ։ Ավերակների վրա մուսուլմանները 10-րդ դարում կամ 11-րդ դարում կառուցում են ամրոց։ 1261 թվականի մարտի 26-ին արագոնացիների կողմից ամրոցը գրավվում է։ Ամրոցը ուներ յուրահատուկ կարգավիճակ Ալ-Ազրաքի (իսպ.՝ Al-Azraq) ապստամբության ժամանակ, որից հետո ամրոցը լքվել է։


== Տեղադրություն ==
Բոռոյի ամրոցը գտնվում է ծովի մակերևույթից 240 մետր բարձրության վրա համանուն ժայռի վրա (իսպ.՝ Peña del Borró):


== Նկարագրություններ ==
Այն, ինչ մնացել է 21-րդ դարի սկզբին, իրենից ներկայացնում է երբեմնի ամրոցի պարիսպների ավերակները։ Ունեցել է կլոր աշտարակ։ Զբաղեցրել է 3700 մ² տարածք։


== Ծանոթագրություններ ==
http://www.cult.gva.es/dgpa/bics/detalles_bics.asp?IdInmueble=175
https://web.archive.org/web/20120426105708/http://usuarios.multimania.es/vicolm/safor13.htm
Ատլաս (արբանյակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ատլաս (այլ կիրառումներ)Ատլաս (հին հունարեն՝  Ἄτλας), Սատուրնի արբանյակն է, հայտնաբերվել է Ռիչարդ Տերրիլի կողմից 1980 թվականին։
Քրիստիան Սերատոս

Քրիստիան Մերի Սերատոս (անգլ.՝ Christian Marie Serratos, սեպտեմբերի 21, 1990(1990-09-21), Փասադենա, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկյան դերասանուհի և ֆոտոմոդել։


== Կյանքը և կարիերան ==
Քրիստիան Մարիա Բեռնարդին ծնվել է Փասադենայում, Կալիֆոռնիայում։ 7 տարեկանից ֆոտոմոդել է աշխատել, համագործակցել է Ford Models մոդելային գործակալության հետ։ 2004 թվականից նկարահանվում է ֆիլմերում, որտեղ նրան ամենամեծ հաջողությունը բերել է «Մթնշաղ» ֆիլմը, որտեղ նա մարմնավորել է Անժելա Վեբերի կերպարը։
2014 թվականին Սերատոսը խաղացել է Ռոսիտա Էսպինոսի դերը «Քայլող մեռյալները» սերիալում։ Սերատոսը ավելի շատ հանդես է եկել հինգերորդ սեզոնում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2008 - «Երիտասարդ դերասան» մրցանակ
2009 - «Երիտասարդ դերասան» մրցանակ «Լավագույն դերասանուհի երկրորդական դերում» անվանակարգում, «Մթնշաղ» ֆիլմում Անժելա Վեբերի դերում խաղալու համար
2010 - 65-րդ տեղը Maxim ամսագրի «Hot 100» -ում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քրիստիան Սերատոսը Internet Movie Database կայքում
Քրիստիան Սերատոս Թվիթթերում
Մարս սու Բուրկ

Մարս սու Բուրկ (ֆր.՝ Mars-sous-Bourcq), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 49 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.36 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.73 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 75 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 25 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 39 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 33-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 6։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 84,6 %։ 33 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 30 անձ (18 տղամարդ և 12 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 6 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Եռաբլուր պանթեոն

Եռաբլուր պանթեոն, Հայաստանի պաշտպանության նախարարության զինվորական հուշահամալիր-պանթեոն, ազգային գերեզմանատուն Հայաստանի Հանրապետության մայրաքաղաք Երևանի արևմտյան մասում՝ Երևան-Էջմիածին ավտոմոբիլային ճանապարհից աջ՝ Եռաբլուր բարձունքում։ Այնտեղ ամփոփված են Արցախյան ազատամարտում և 1994 թվականի զինադադարից հետո զոհված ազատամարտիկների և զինծառայողների, 2020 թվականին տեղի ունեցած հայ-ադրբեջանական պատերազմի զոհված զինծառայողների, ինչպես նաև Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակի մի շարք մարտիկների աճյունները։ Գերեզմանատան կարգավիճակը հաստատվել է 1992 թվականի մայիսի 26-ի Հայաստանի կառավարության կարգադրությամբ։ Բլրի բարձրությունը 951 մ է։
Եռաբլուր պանթեոնի հատակագծի և ճարտարապետական լուծումների հեղինակները Ա. Մխիթարյանի արվեստանոցի ճարտարապետներն են։ Շինարարական և կառուցապատման աշխատանքներն իրականացրել է «Հայավիաշին» ընկերությունը։ Շիրմաքարերը հիմնականում պատրաստված են բազալտից։
Եռաբլուրի մուտքի ձախ մասում մատուռն է, դիմացը՝ Զոհված ազատամարտիկների թանգարանը (որը այդպես էլ չկառուցվեց, և շինարարությունը անավարտ մնաց), հարևանությամբ՝ Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակի 39 մարտիկների հիշատակը հավերժացնող հուշարձանը, ավելի խորքում՝ անհետ կորած ազատամարտիկների հուշաքար-կոթողը։ Եռաբլուրում են ամփոփված զորավար Անդրանիկի, Հայաստանի ազգային հերոսներ` Վազգեն Սարգսյանի, Ջիվան Աբրահամյանի, Մոնթե Մելքոնյանի, Վահագն Ասատրյանի, հազարավոր ազատամարտիկների և զինծառայողների աճյունները։ Համալիրը պահպանում և հսկում է գերեզմանատան զինվորական պահակային ծառայությունը։
2023 թվականի սկզբին զինվորական պանթեոնին հարող տարածքում սկսվել  է 10 հեկտար տարածքով այգու շինարարությունը։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
(1884) Սկիպ

(1884) Սկիպ (անգլ.՝ Skip), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1943 թվականի մարտի 2-ին Մարգարիտա Լոժյեի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,425836 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7918 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0599 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1380,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260863 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 21,82° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1884) Սկիպ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բրտոպոլիս

Բրտոպոլիս (պորտ.՝  Bertópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատայի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 4588 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 425,575 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 9,8 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի մարտի 1-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 12.254.819,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.859,93 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,585 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ալեքսանդր Գոլիկով

Ալեքսանդր Գոլիկով (ռուս.՝ Александр Григорьевич Голиков, 1896, Սիրոտինսկ, Իլովլինսկի շրջան, Ռուսաստան - դեկտեմբերի 10, 1937(1937-12-10), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի կոմբրիգ, Քաղաքացիական պատերազմի մասնակից, Կարմիր դրոշի կրկնակի շքանշանակիր (1920, 1921)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Գոլիկովը ծնվել է 1896 թվականին Վոյսկա Դոնսկի մարզի Սիրոտինսկ ստանիցայում (ներկայումս` Վոլգոգրադի մարզի Իլովլինսկի շրջան), (այլ տվյալներով` Նովո Նովոխոպյորսկում)։ Ծառայել է Ցարական բանակում, մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի մարտերին` հասնելով պորուչիկի կոչման, զբաղեցնելով մարտկոցի հրամանատարի պաշտոն։ 1918 թվականի հունիսին կամավորական հիմունքներով ծառայության է անցել Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակում։ Սկզբում եղել է դիվիզիայի հրամանատարի օգնական և 23-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրետանու հրամանատար, այնուհետև դիվիզիայի հրամանատարի պաշտոնում փոխարինել է Ֆիլիպ Միրոնովին։ Ավելի ուշ եղել է 7-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ Բազմիցս աչքի է ընկել մարտերում։
Հանրապետության Հեղափոխական Ռազմական Խորհրդի № 260 հրամանով 1920 թվականին դիվիզիայի հրամանատար Ալեքսանդր Գոլիկովը պարգևատրվել է ՌՍՖՍՀ Կարմիր Դրոշի առաջին շքանշանով։ Հանրապետության Հեղափոխական Ռազմական Խորհրդի № 353 հրամանով 1921 թվականին դիվիզիայի հրամանատար Ալեքսանդր Գոլիկովը երկրորդ անգամ պարգևատրվեց ՌՍՖՍՀ Կարմիր Դրոշի շքանշանով։
1921 թվականի մարտին ձերբակալվել է Հակահեղափոխության և դիվերսիայի դեմ պայքարի համառուսական հանձնաժողովի կողմից Ֆիլիպ Միրոնովի (եղել է նրա փեսան) դավադրությանը մասնակից լինելու կասկածանքով, պահվել է Բուտիրյան բանտում, սակայն շուտով ազատվել է և վերականգնվել Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի կադրային կազմում։ Շարունակել է ծառայությունը բանակում։ Ավարտել է ռազմական ակադեմիան։ 1937 թվականին զբաղեցրել է ԽՍՀՄ Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի հեծելազորի տեսուչի օգնականի պաշտոնը։ Բնակվել է Մոսկվայում։
1937 թվականի հուլիսի 17-ին ձերբակալվել է ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի օրգանների կողմից, ռազմա-ֆաշիստական դավադրության կազմակերպմանը մասնակցելու մեղադրանքով։ Նույն տարվա դեկտեմբերի 10-ին ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի Ռազմական կոլեգիայի որոշմամբ դատապարտվել է պատժի առավելագույն չափին` գնդակահարության։ Գնդակահարվել է նույն օրը։ Գոլիկովի աճյունը թաղված է «Կոմունարկա» հրաձգարանում։


== Գրականություն ==
«Сборник лиц, награждённых орденом Красного Знамени и Почётным революционным оружием». Воениздат, 1926.


== Ծանոթագրություններ ==