armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(2423) Իբարուրի

(2423) Իբարուրի (անգլ.՝ Ibarruri), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1972 թվականի հուլիսի 14-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,187768 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,5675 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8081 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1181,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,304581 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2423) Իբարուրի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նոսելովկա

Նոսելովկա (ուկրաիներեն՝ Носелівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Նոսելովկա գյուղում բնակվում էր 743 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 371,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սոլոր

Սոլոր, հրաբխային կղզի։ Այն տեղակայված է Ֆլորես կղզու արևելյան մասում փոքր Սունդիայի կղզիներում, Ինդոնեզիա, Սոլոր Արչիպելագա։ Կղզին աջակցում է փոքր բնակչությանը, որը կետորսությամբ են զբաղվել հազարամյակներ առաջ։ Նրանք խոսել են Ադոներեն ու Լամահոլոթերեն։ Այս կղզում առնվազն 5 հրաբուխ կա, որը 6 կմ(3.7մղոն) համաչափ իրարից հեռու են  ընդամենը 40կմ (25 մղոն)։ Կղզու տարածքը 222 կիլոմետր քառակուսի է(86 քառակուսի միլիոն)։


== Պատմությունը ==

1520 թվականին, պորտուգալացիները առևտրի կետ են հիմնել կղզու արևելյան մասում,  Լամակերա գյուղում, որպես տարանցիկ նավահանգիստ Մոլուքյան և Մալաքայի կղզիների միջև։ 1562 թվականին, Դոմինիկյան միաբանները կառուցեցին արմավենու միջնաբերդ ամրոց, որը հաջորդ տարի այրեցին ճավայի մուսուլմանները։ Ամրոցը վերակառուցվել է ավելի ամուր նյութերից, և դոմացիները սկսեցին տեղի բնակչության քրիստոնացումը:1590 թվականին պորտագալացիները և քրիստոնյաները միասին կազմում էին 25000 մարդ։ Այնուամենայնիվ, կային դիմադրության կրկնվող դրսևորումներ, պորտուգալացիների և նրանց կրոնի միջև, օրինակ 1598-1599 թվականներին պորտուգալացիները 90 նավերով զինադադար էր պահանջում Սոլորեսյան ապստամբությունը վայր դնելու համար։ Այս ժամանակ առևտրականների և քահանաների միջև կոնֆլիկտ էր առաջացել, ուստի առևտրականները լքեցին Սոլորը և բնակություն հաստատեցին Լարանտուկայում՝ Ֆլորես կղզում։ Երբ 1613 թվականին եկան նիդերլանդացիները, առաջին հարձակման ժամանակ քահանաները հանձնվեցին և նույնպես բերվեցին Լարանտուկա։

Հոլանդացիները պահում էին ամրոցը, բայց Պորտուգալիայի նավահանգստին եկամուտ չէին բերում։ Երկու հրամանատար Պորտուգալացիներին արատավորվելուց հետո, նրանք հրաժարվեցին Սոլորից։ 1636 թվականին պորտուգալացիները հարձակվեցին հոլանդացիների կողմից և ստիպված եղան լքել բերդը։ 1646 թվականին հոլանդացիները կրկին գրավեցին բերդը։ Նոր հրամանատարներից առաջինը կասեցվեց, քանի որ նա ամուսնացավ բնիկ կնոջ հետ։ Երկրորդ հրամանատարը պորտուգալացի հրամանատարին մարտական առաջ քաշեց և սպանվեց։ 1648 թվականին հոլանդացիները հեռացան, և Դոմինիկյան քահանաները վերադարձան։


== Քաղաքները և գյուղերը ==
Ապլամ
Բալավելին
Քիլայք
Քուքուվերանգ
Լամակերա,Ինդոնեզիա
Լամավոլո
Լեվոգրարան
Լիկո
Պամակայա Բալավելին առային-Ռիանգտալիհա և Լամալևո
Բալավելին երկրորդ-Ռիանգմուդա և Ռիանգլակա
Դանիվատո
Էնատուկան
Սուլենգվասենգ
Կեներա
Լեմանու
Կելայք-Լեվոլո և Լամագոհան
Կարավատունգ
Օնգալերենգ
Մենանգա
Լիվո
Լեբաո
Լամբոլենգ
Ապելեմ
Բուվու-Ատագամու
Լեվոգրարար
Լեվոհեդո
Ամակեբո
Վուլուբլոլոնգ
Լոհայոնգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Portuguese and Dutch in Timor and Solor
The Remains of the Portuguese Fort of Solor
Դիանա Հարությունյան

Դիանա Հարությունյան (սեպտեմբերի 13, 1982(1982-09-13), Երևան, Հայաստան), հայ օպերային երգչուհի (սոպրանո)։


== Կենսագրություն ==
Դիանա Հարությունյանը ծնվել է Երևանում։ Սովորել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում, որից հետո շարունակել է ուսումը կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրայում։ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգչուհի։


== Դերերգեր ==


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Թ. Շահնազարյանի անվան Հանրապետական մրցույթի դիպլոմ (2004, Երևան)
Տ. Սազանդարյանի անվան Հանրապետական մրցույթի 3-րդ մրցանակ (2006, Երևան)
Ավանդական, դասական և ավանգարդարվեստի «ԿԱՄԱՐ ԱՐՏ» փառատոնի դիպլոմ (2007, Երևան)
«Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակ» (2007, Երևան)
Գ. Գասպարյանի անվան Հանրապետական մրցույթի 2-րդ մրցանակ (2008, Երևան)
Հոգևոր երաժշտության փառատոն (2008, Էսպօ, Հելսինկի)
Հանս Գաբոր Բելվեդեռ մրցույթ (2008, Վիեննա)
«Հանրապետության Նախագահի երիտասարդական մրցանակ» (2008, Երևան)
Երաժիշտ-կատարողների «ՎԵՐԱԾՆՈՒՆԴ» Միջազգային փառատոնի շնորհակալագիր (2014, Երևան)
World Association of Performing Arts 1 International Festival Competition of Art, գրանպրի, World Cup (2015, Երևան)


== Ծանոթագրություններ ==
Բերյոզովայա (գետ, թափվում է Օխոտի ծով)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերյոզովայա (այլ կիրառումներ)Բերյոզովայա (ռուս.՝ Берёзовая), գետ Կամչատկայի երկրամաս՝ Ռուսաստանում հյուսիս-արևմուտքում։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։ Հոսում է Պենժինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19080000112120000040539


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նիկոլայ Ասրիև

Նիկոլայ Աշոտի Ասրիև (Ասրիյան Նիկոլայ Ալեքսանդրի, ապրիլի 24, 1920(1920-04-24), Չարջոու - մարտի 27, 2001(2001-03-27), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ գեներալ-լեյտենանտ (1968), ռազմական գիտությունների դոկտոր (1980), պրոֆեսոր (1981)։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Ասրիևը ծնվել է 1920 թվականի ապրիլի 24-ին Թուրքմենստանի Չարջոու քաղաքում։ 1939 թվականին ավարտել է Սմոլենսկի հրետանային ուսումնարանը, 1953 թվականին՝ Մոսկվայի Մ. Ֆրունզեի անվան և 1961 թվականին՝ ԳՇ ռազմական ակադեմիաները։  Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների ժամանակ եղել է հրետանային դիվիզիոնի հրամանատար (1942), հրաձգային կորպուսի շտաբի հրետանու պետ (Նովգորոդյան ռազմագործողությունում), 54-րդ բանակի շտաբի հրետանու պետ (մասնակցել է Ռիգայի ազատագրմանը)։
1945 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ ՊՆ կենտրոնական ապարատում, 1968 թվականին եղել է Մոսկվայի օկրուգի ՀՕՊ-ի շտաբի պետ, 1971 թվականից՝ ԳՇ ռազմական ակադեմիայի ամբիոնի պետ։


== Գրականություն ==
Տիգրան Հայազն, Գարեգին Ղազարյան։ 1000 հայազգի գեներալներ, ծովակալներ - Ե., Հեղինակային հրատարակություն, 2009 թ., էջ 398։
Армяне-народ созидатель чужих цивилизаций։ 1000 известных армян в мировой истории/С.Ширинян.- Ер.։ Авт. изд., 2014, стр.102.
Саркисян С. Т. Энциклопедия Арцах-Карабаха. Спб., 2005. - 312 с.
Арутюнян К. А., Погосян Г. Р. Вклад армянского народа в победу в Великой Отечественной войне. М., 2010.


== Ծանոթագրություններ ==
Դենգի (գյուղ, Զոլոտոնոշայի շրջան)

Դենգի (ուկրաիներեն՝ Деньги), գյուղ Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Զոլոտոնոշայի շրջանում։
Չճշտված տվյալներով Դենգի գյուղում բնակվում էր 1 326 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հին Խրխափոր գյուղատեղի

Հին Խրխափոր գյուղատեղի, նախկին հայկական բնակավայր, ներկայում լքված գյուղատեղի Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի Խարխափուտ գյուղի մոտ։ 1992 թվականից գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղատեղին գտնվում է անտառապատ լեռներով շրջապատված ձորալանջի աջ կողմում։ Խարխափուտ գյուղից հեռու է մոտավորապես 3․2 կմ դեպի հարավ, Մանդուռա հանգիստ անունով հայտնի գերեզմանոցից՝ 0․4 կմ հեռու։ Ծովի մակարդակից բարձր է մոտավորապես 1063 մ։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը ամայացել է 19-րդ դարի վերջերին։ Բնակիչները բնակություն հաստատելու նպատակով տեղափոխվել են փոքր ինչ հեռու գտնվող Խարխափուտ գյուղ։
Մինչև 1991-1994 թվականներին տեղի ունեցած Արցախյան ազատամարտը՝ գյուղատեղիի տարածքում պահպանվել էին տների, կիսավեր եկեղեցու և գերեզմանոցի ավերակներ։ 


=== Պատմամշակութային հուշարձաններ ===
Մինչև 1992 թվականը գյուղատեղիի տարածքում պահպանվել էին մի շարք հայկական պատմամշակութային հուշարձանների, այդ թվում՝ եկեղեցու և գերեզմանոցի ավերակներ։
Հին Խրխափորի եկեղեցին կառուցվել է 1659 թվականին։ Եկեղեցու անվան վերաբերյալ տեղեկություններ կան 1841 և 1842 թվականների արձանագրություններում, որտեղ այն ներկայացվում է Սուրբ Գևորգ եկեղեցի անվամբ։ Ճարտարապետական տեսակետից այն միանավ հորինվածքով, թաղածածկ կառույց է։ Կառուցված է եղել մեծամասամբ անմշակ քարով և կրաշաղախով։ Որմնասյուները, թաղակիր կամարներն ու անկյունաքարերի մի մասը կառուցված էին սրբատաշ քարով։ Ունեցել է 15 x 5,2 մ արտաքին չափեր։ Միակ մուտքն արևմտյան ճակատից է։ Պատերին ագուցված են եղել խաչքարեր և տապանաքարեր, ինչպես նաև առկա են եղել հայատառ արձանագրություններ։ Արձանագրություններ են եղել եկեղեցու խորանի հյուսիսային կողմում գտնվող թաղի ոտքի սրբատաշ քարին (4 տող գրություն), խորանի հարավային կողմի քիվանման սրբատաշ կամարի ոտքի կենտրոնում (մարդու քանդակ, 13 տող գրություն)։ Խաչքարեր են ագուցված եղել եկեղեցու հյուսիսային որմնասյանը (5 տող գրությամբ), հարավային որմնասյանը (9 տող գրությամբ), եկեղեցու խորանի մեջ՝ պատուհանի մոտ (3 տող գրությամբ), եկեղեցու խորանի մեջ (6 տող գրությամբ), եկեղեցու ներսում (պահպանված 1 բառ գրությամբ)։ Եկեղեցու հյուսիսային պատին ագուցված է եղել նաև տապանաքար, որի կողին պահպանվել էր 3 տող արձանագրություն։
Գերեզմանոցը գտնվում էր եկեղեցու հարավային կողմում և իրենից ներկայացնում էր խիտ թաղումներով տարածք։ Առկա էին 16-ից 19-րդ դարերով թվագրվող բազմաթիվ տապանաքարեր։ Դրանց մի մասը անարձանագիր էին, պատրաստված անմշակ քարով։ 1980-ական թվականների ուսումնասիրությունների ժամանակ հայտնաբերվել էին նաև 19-րդ դարով թվագրվող մի շարք սրբատաշ, ուղղանկյունաձև տապանաքարեր։


== Տես նաև ==
Խարխափուտ
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի եկեղեցին
Մանդուռա հանգիստ գերեզմանոց
Մանդուռ եկեղեցի


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբասետե

Ալբասետե (իսպաներեն Albacete), քաղաք Իսպանիայի հարավ-արևելքում, Ալբասետե երկրամասի վարչական կենտրոն։ 2005 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 159,5 հազար մարդ։


== Պատմություն ==
Քաղաքը, ավելի ճիշտ ոչ մեծ գյուղը, հիմնադրվել է արաբական արշավանքների ժամանակ, և բնակավայրի առաջին անվանումն է եղել Ալ-Բասիտ։ 1212 թվականին իսպանացիները գրավել են Ալբասետեն և այն միացրել Իսպանիային։ Դա տեղի է ունեցել Ֆեռնանդո 3-րդի գահակալության ժամանակ։
Քաղաքը իր բուն կարգավիճակը ձեռք է բերել միայն 1862 թվականին, երբ Իզաբելլա 2-րդ թագուհին որոշեց այն դարձնել երկրամասի վարչական կենտրոնը։
Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ քաղաքը դարձել է ինտերնացիոնալ բրիգադների կազմավորման վայր։
Ալբասետեն համարվում է Կաստիլիա-Լա Մանչայի կարևորագույն բնակավայրը, տարածաշրջանի տնտեսության կենտրոնն ու շարժիչը:Բանաստեղծ Ասորինը իր ստեղծագործություններից մեկում Ալբասետեն բնորոշել է որպես «Լա Մանչայի Նյու Յորք»


== Ծանոթագրություններ ==
Ժերեմի Կապոն

Ժերեմի Կապոն (ֆր.՝ Jérémy Kapone, ապրիլի 16, 1990(1990-04-16), Դուարնենե), ֆրանսիացի դերասան, երգիչ և երգերի հեղինակ, Kaponz & Spinoza խմբի անդամ։


== Բնութագիրը ==
Ժերեմի Կապոնեն 2008 թվականին թողարկում է իր նորամուտային ալբոմը՝ «Éléments du décor»-ը։ Դերասանի կինոնորամուտը դարձել է «Լոլ» ֆիլմը Սոֆի Մարսոյի հետ, որում Սոֆին խաղում էր Լոլի մոր դերը, իսկ Ժերեմին՝ Լոլի ընկեր Մաելի դերը։
Ժերեմի Կապոնեն շարունակում է կարիերան ոչ միայն որպես երաժիշտ, այն նաև որպես դերասան։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Ժերեմի Կապոն (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Զայչենցի

Զայչենցի (ուկրաիներեն՝ Заїченці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զայչենցի գյուղում բնակվում էր 382 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2666 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 143,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բակշտովո

Բակշտովո (ռուս.՝ Бакштово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սորի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սորի (այլ կիրառումներ)Սորի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սպարկերտի գավառակում։
1850-ական թվականներին ուներ 30 տուն՝ 195 հայ բնակչով, իսկ 1909 թվականին 12 տուն հայ բնակիչ։
Բնակչության հիմնական զբաղվածությունը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։
Սորին ուներ Ս. Քրիստափոր և Ս. Աստվածածին եկեղեցիները։ Ս. Աստվածածինը հիշատակվում էր նաև որպես Սովորի կամ Սուրվա վանք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հերոսները (հեռուստասերիալ)

Հերոսները հեռուստասերիալը (անգլ.՝ Heroes) կազմված է 4 եթերաշրջանից ընդհանուր առմամբ 77 սերիայից։ Այն առաջադրվել է երկու «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակի։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է մի քանի երիտասարդների մասին, որոնք հայտնաբերում են իրենց մոտ արտասովոր հատկություններ։ Բոլոր այդ երիտասարդներին գտնում է մի կազմակերպություն, որը միշտ կարողանում է մաքրել իր հետքերն այնպես, որ ոչ ոք չի կարողանում հետևել նրանց։ Որոշ ժամանակ անց ֆիլմի հերոսներից մեկը, որը կարողանում է տեսնել ապագան, գուշակում է, որ Նյու Յորքի կենտրոնում մեծ պայթյուն է լինելու։ Երիտասարդներից յուրաքանչյուրը իր պարտքն է համարում փրկել աշխարհը։


== Դերասաններ և նկարահանող անձնակազմ ==


=== Նկարահանող անձնակազմ ===


==== Ռեժիսորներ ====
Գրեգ Բիմեն (12 սերիա)
Ալան Առկուշ (11 սերիա)
Ջեննոթ Շվարց (6 սերիա)
Ադամ Քեն (5 սերիա)
Գռեգ Յեյթանես (4 սերիա)
Պոլ Էդվարդս (3 սերիա)
Ջիմ Չորի (3 սերիա)
Ջոն Բեդհամ (2 սերիա)
Պոլ Շապիռո (2 սերիա)
Դևիդ Սեմել (2 սերիա)
Դանիել Ատտիես (2 սերիա)
Սերջիո Միմիկա-Գեզզան (2 սերիա)
Ս.Ջ. Կլարքսոն (2 սերիա)
Սեյթ Մեն (2 սերիա)


==== Սցենարիստներ ====
Թիմ Քրինգ (79 սերիա)
Ադամ Առմուս (10 սերիա)
Նոռա Քեյ Ֆոսթեր (10 սերիա)
Արոն Էլի Կոլյետե (10 սերիա)
Ջոե Պակասկի (10 սերիա)
Ռոբ Ֆրեսկո (6 սերիա)
Բռայեն Ֆուլեր (4 սերիա)
Ջեսսի Ալեկսանդր (4 սերիա)
Ջեթ Լոեբ (4 սերիա)
Մարկ Վերհեյդեն (4 սերիա)
Մայքլ Գրին (3 սերիա)
Քրիստոֆեր Զատտա (3 սերիա)
Նաթալի Չեյդես (2 սերիա)
Չուկ Կիմ (2 սերիա)
Խուան Կառլոս Կոտտո (2 սերիա)
Միշա Գրին (2 սերիա)
Օլիվեր Գրիգսբի (2 սերիա)


==== Օպերատորներ ====
Նաթանիե Գուդմեն (32 սերիա)
Չառլի Լիբեռմեն (27 սերիա)
Ջոն Բ. Առոնսոն (15 սերիա)
Էդվարդ Փեյ (2 սերիա)


==== Մոնտաժողներ ====
Դոն Առոն (25 սերիա)
Սքոթ Բոյդ (16 սերիա)
Ջոն Կոսլովսկի (14 սերիա)
Միշել Մուրֆի (12 սերիա)
Լոյս Բլումենտալ (9 սերիա)


=== Դերասանական անձնակազմ ===
Ջեք Քոուլմեն
Հեյդեն Փանեթթերի
Մայլո Վենթիմիլյա
Մասի Օկա
Սենթհիլ Ռամամուրթի
Ջեյմս Քայսոն Լի
Ադրիան Փասդար
Զեխերի Քուինտո
Գրեգ Գրանբերգ
Էլի Լառտեր
Քրիստին Ռոս
Էշլի Քրոու
Ջիմի Ջեն-Լուիս
Նոահ Գռայ-Քեբի
Ռենդլ Բենթլի
Ռոբեռտ Քնեփեռ
Էլիզաբեթ Լաքի
Սանտիագո Կաբեռա
Լեոնառդ Ռոբեռթս
Դաուն Օլիվերի
Բրեա Գռանտ
Ադաիռ Թիշլեռ
Դեյվիդ Անդերս
Դանիա Ռամիռես
Քրիստեն Բել Ամբողջ դերասանական և նկարահանող անձնակազմի մասին անգլերեն լեզվով կարող եք իմանալ այստեղ


== Եթերաշրջաններ ==


=== 2006 - 2007 թթ. եթերաշրջան ===


=== 2007 թ. եթերաշրջան ===


=== 2008 - 2009 թթ. եթերաշրջան ===


=== 2009 - 2010 թթ. եթերաշրջան ===


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Երկիրը ԱՄՆ
Լեզուն Անգլերեն, Ճապոներեն, Իսպաներեն
Ֆիլմը գունավոր
Ձայնը - Dolby Digital
Տեսախցիկը - Arriflex 435 ES, Panavision Panaflex Gold II, Panavision Panaflex Millennium XL
Օպտիկան - Panavision Primo Lenses
Պատկերի կողմերի հարաբերությունը 16։9
Ֆիլմը նկարվել է 35 մմ ժապավենների վրա


=== Պրեմիերաները ===
Ահմեդ Բաքիխանով

Ահմեդ Մամեդրզա օկլի Բաքիխանով (ադրբ.՝ Əhməd Məmmədrza oğlu Bakıxanov, սեպտեմբերի 5, 1892(1892-09-05), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - մարտի 26, 1973(1973-03-26), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի երաժիշտ, թառահար, մանկավարժ, երաժշտագետ, Ադրբեջանի վաստակավոր ուսուցիչ (1943), Ադրբեջանական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1964), Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1972);


== Կենսագրություն ==
Ահմեդ Բաքիխանովը ծնվել է 1892 թվականի սեպտեմբերի 5-ին, Բաքվում։ Ահմեդ Բաքիխանովը ստացել է իր առաջին երաժշտական կրթությունը Իրանում։ 1920 թվականից թառ է նվագել Բաքվում անցկացվող երաժշտական հավաքույթների և համերգների ժամանակ։ Նա դասավանդել է Բաքվում։ 1930 թվականից ՝Ադրբեջանի նշանավոր կոմպոզիտոր Ուզեիր Հաջիբեկովի հրավերով, նա սկսել է մուղամ դասավանդել Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիայում։
1941 թվականին Հաջիբեկովի նախաձեռնությամբ նա ստեղծել է ժողովրդական գործիքների անսամբլ և եղել է անսամբլի առաջնորդ մինչև իր կյանքի վերջը։ Այս անսամբլը հիանալի համերգային ծրագրեր է տվել այնպիսի մուղամ վարպետների հետ, ինչպիսիք են Սեիդ Շուշինսկին, Հուսեյնկուլի Սարաբսկին, Ջաբբար Ղարյաղդիօղլին, Զուլֆի Ադիգյոզալովը և այլք։
Բաքիխանովը կազմել է մուղամ ծրագիր երաժշտական դպրոցների համար։ Ահմեդ Բաքիխանովը հեղինակ է այնպիսի գրառումների, ինչպիսիք են ՝«Ադրբեջանի ժողովրդական գույները» (1964), «Ադրբեջանի ռիթմիկ մուգամները» (1968), «Մուղամ, երգ, գույն» (1975):
Ահմեդ Բաքիխանովը մահացել է 1973 թվականին։ 

Աբբասղուլի աղա Բաքիխանովի թոռն է։
Կոմպոզիտոր Թոֆիկ Բաքիխանովի հայրն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջենատա

Ջենատա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։ Գտնվում էր Մարդին-Միդիադ ճանապարհի վրա, Մարդին քաղաքից 30 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միսս Հրավառություն

Միսս Հրավառություն (անգլ.՝ Miss Firecracker), 1989 թվականին նկարահանված ամերիկյան կինոկատակերգություն։ Բեթ Հենլիի հեղինակած ստեղծագործության էկրանավորումն է։


== Սյուժե ==
Փոքր գավառական քաղաքից որբ Կարնել Սքոթը որոշել է ապացուցել բոլորին, որ ինքը կարող է ավելին անել։ Բայց մինչ այդ, նա պետք է հաղթի տեղական ամենամյա գեղեցկության մրցույթը և նվաճի «Միսս Հրավառություն» տիտղոսը։


== Դերերում ==
Հոլլի Հանթեր` Կարնել Սքոթ
Մերի Ստինբերգեն` Էլայն Րատլեդջ
Թիմ Ռոբինս` Դելմոնտ Ուիլյամս
Էլֆրի Վուդարդ` Պոպայ Ջեքսոն
Սքոթ Գլեն` Մակ Սեմ
Վինի Կոկս` Տեսսի Մաքհոունի
Էնն Ուեջուորթ` Միսս Բլյու
Թրեյ Վիլսոն` Բենջամին Դրապպեր
Էմմի Րայթ` Միսսիս Մաքհոունի
Քեթլին Չելֆանտ` Միսս Լիլի


== Արտադրություն և թողարկում ==
4 միլիոն ամերիկյան դոլար արժեցած ֆիլմը United Artists Communications-ի մասնաճյուղ Corsair Pictures ընկերության առաջին արտադրանքն է։ Նախատեսված լինելով թողարկվել 1989 թվականի փետրվարին`այն հանրությանն է ներկայացվել ապրիլի 28-ին և վաստակել է 1.85 միլիոն ամերիկյան դոլար Հյուսիսային Ամերիկայում։ HBOն թողարկել է ֆիլմի VHS տարբերակը նոյեմբերին։ Քննադատական ընդունելությունը տարբեր էր. ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում ստացել է 73% վարկանիշ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Միսս Հրավառություն»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Միսս Հրավառություն»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
«Միսս Հրավառություն»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Լռության րոպե (ֆիլմ)

«Լռության րոպե» (ռուս.՝ Минута молчания), 1971 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որ նկարահանվել է ռեժիսոր Իգոր Շատրովի կողմից Անատոլի Ռիբակովի «Անհայտ զինվոր» (ռուս.՝ «Неизвестный солдат») վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Լայն դաշտում գտնվող անհայտ զինվորի գերեզմանը հայտնվել է ճանապարհային շինարարների ճանապարհին։ Առաջավորները չեն կարող կանգ առնել ոչ մի րոպե. որոշվում է գերեզմանը տեղափոխել ու նոր տապանաքար կառուցել։ Բայց զոհված հերոսին չի կարելի թողնել առանց անվան, այդ պատճառով նրա անցյալը պարզելու գործը հանձնարարվում է երիտասարդ բանվոր Սերգեյին (Ալեքսանդր Կավալերով)։ Որոնումները դժվար են, բայց Սերգեյին հաջողվում է վերականգնել այդ վայրում տեղի ունեցած մահացու կռվի ողբերգական ժամանակագրությունը՝ բացահայտելով հինգ զինվորների սխրանքի մանրամասները և վերադարձնելով նրանց անուններն ու արժանի փառքը։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Անատոլի Ռիբակով
Ռեժիսոր՝ Իգոր Շատրով
Օպերատոր՝ Վլադիմիր Արխանգելսկի
Կոմպոզիտոր՝ Մարկ Ֆրադկին
Նկարիչ՝ Ալֆրեդ Տալանցև
Ֆիլմի տնօրեն՝ Արկադի Կուշլյանսկի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Լռոթյան րոպե» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Ժողովածու (5155)

Ժողովածու (5155), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5155 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1669 թվականին Թումայ երեց և Դավիթ վարդապետ գրիչների կողմից Բաղեշում։ Ստացողները եղել են Դավիթ վարդապետը և Բաղիշեցին (գրիչը)։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21X14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 503 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը՝ կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ ծաղկազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 2բ, 15ա, 185ա, 241բ, 289ա, 503ա, հետագայի՝ 185ա (1673 թ.), 1ա (1779 թ.), 503բ (1906 թ.), կնիք՝ 3ա (Արություն վարդապետ)։


== Բովանդակություն ==
Ներս. Շնորհալւոյ Մեկնութիւն Ժ խորանաց, Մեկնութիւն Մատթէի։
Յովհ. Ոսկեբերանի Մեկնութիւն Մատթէի։
Իգնատիոսի Մեկնութիւն Ղուկասու։


== Ծանոթագրություններ ==
Չիպոլինո

Չիպոլինո (իտալերեն՝ Cipollino), սոխ-տղա, իտալացի գրող Ջաննի Ռոդարիի «Չիպոլինոյի արկածները» հեքիաթ-վիպակի, ինչպես նաև Ռոդարիի գրքի հիման վրա բեմադրված ներկայացումների և մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի հերոս։ Ուրախ մարդուկների ակումբի անդամ։


== Պատմություն ==
«Չիպոլինոյի արկածները» հեքիաթ-վիպակը գրել է իտալացի գրող Ջաննի Ռոդարին 1951 թվականին։
Չիպոլինոյի կերպարը մեծ ճանաչում է ստացել ԽՍՀՄ-ում։ «Ուրախ նկարներ» ամսագրում այն դարձել է «Ուրախ մարդուկների ակումբի» անդամ։ Ակումբի անդամ են մանկական գրքերի և ֆիլմերի հայտնի կերպարները։


== Բնավորություն ==
Անվախ է ու քաջ, միևնույն ժամանակ Չիպոլինոն ունի ուրախ բնավորություն և ունակ է կատակելու։


== Չիպոլինոյի մասին գրքեր ==
«Չիպոլինոյի արկածները» (իտալերեն՝ Il romanzo di Cipollino, 1951, 1957 թվականին տպագրվել է Le avventure di Cipollino վերնագրով) հեքիաթ-վիպակի հերոսները բանջարեղեններ և մրգեր են՝ կոշկակար Խաղող, քավոր Դդում, աղջիկ Բողկ, տղա Բալուկ և այլն։ Գլխավոր հերոսը սոխ-տղա Չիպոլինոն է, որը պայքարում է հարուստների կողմից (սինյոր Պոմիդոր, իշխան Լիմոն) աղքատների ճնշման դեմ։


== Էկրանավորում ==
1961 - Չիպոլինո, «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմ
1964 - Չիպոլինո, դիաֆիլմ 2 մասով
1973 - Չիպոլինո, ԽՍՀՄ ֆիլմ


== Թատերական ներկայացումներ ==
1974 - Չիպոլինո - բալետ 3 գործողությունից, համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել Կիևի Տարաս Շևչենկոյի անվան օպերայի և բալետի պետական ակադեմիական թատրոնում։ Կոմպոզիտոր՝ Կարեն Խաչատրյան, լիբրետոն՝ Գենադի Ռիխլովի, պարուսույց-բեմադրող՝ Հենրիխ Մայորով, նկարիչ՝ Ալլա Կիրիչենկո, դիրիժոր՝ Կոնստանտին Երեմենկո։
1977 - Չիպոլինո - բալետ 3 գործողությունից, պրեմիերան տեղի է ունեցել Մեծ թատրոնում, կոմպոզիտոր՝ Կարեն Խաչատրյան, լիբրետո՝ Գենադի Ռիխլով, պարուսույց-բեմադրող՝ Հենրիխ Մայորով, նկարիչ՝ Վալերի Լևենտալ, դիրիժոր՝ Ալեքսանդր Կոպիլով։Թատերական ներկայացումները չեն անցնում առանց արտասովոր դեպքերի։ Այսպես, 2014 թվականին ռեժիսոր Եկատերինա Կորոլևան, վախենալով «ամեն տեսակի հեղափոխություններից», «Տագանկայի դերասանների համագործակցություն» մոսկովյան թատրոնում բեմադրեց «Չիպոլինո» ներկայացումը, որի հերոսները հեղափոխություն չեն կատարում, այլ իշխան Լիմոնի հետ դատաստան են տեսնում և նրան ներում շնորհում։ Իշխան Լիմոնը չեղյալ է համարում բոլոր անարդարացի որոշումները։


== Տես նաև ==
Ուրախ մարդուկներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Смотреть мультфильм на «Эра кино»
Հակոբ Այվազ

Հակոբ Այվազ (նաև` Հակոբ Այվազյան, մարտի 13, 1911(1911-03-13), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - սեպտեմբերի 29, 2006(2006-09-29), Ստամբուլ, Թուրքիա), հայ դերասան, դրամատուրգ, բեմադրիչ, խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ստամբուլի Ենի Գարրի Լանկա թաղամասում։ Կրթությունը ստացել է Լևոնյան և Բերայի էսայան վարժարաններում" Մշտապես հաճախել է Ա. Պեմնկլյանի օպերետային խմբի ներկայացումներին։ Որպես դերասան մասնակցել է Պոլսում գործող տարբեր թատերախմբերի աշխատանքներին։
Հայտնի է իր տպագրած «Քուլիս» թատերական հանդեսով (1946-1996), որը համարվել է Մերձավոր Արևելքի եզակի թատերական պարբերականըՄահացել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, Ստամբուլում։


== Ստեղծագործական կյանք ==
1929-1935 թվականներին Շ. Գարագաշի և Ա. Մատաթյանի թուրքերենով բեմադրված պիեսներում որոշ դերեր է կատարել։
1946 թվականին, երբ վերաբացվել է Ստամբուլի հայկական թատրոնը, Այվազյանը խաղացել է «Երիտասարդաց թատերախմբում»։ Իսկ արդեն 1956 թվականին կազմակերպել է Մշակութային միության «Փոքր թատերախումբը», բեմադրել մի շարք պիեսներ։
Բացի դերասան և ռեժիսոր լինելուց՝ Հակոբ Այվազյանը հայտնի է նաև որպես թատերական պարբերականի հրատարակիչ։ 1946-1996 թվականներին տպագրել է «Քուլիս» թատերական հանդեսը։ Այն ժամանակի միակ պարբերականն էր, որը, տարբեր թղթակիցներ ունենալով աշխարհի տարբեր երկրներում, պարբերաբար նորություններ է հաղորդել մշակույթի տարբեր ոլորտների վերաբերյալ։
Բեյրութում կազմակերպվել է «Պեյրութահայ քուլիսականներու թատերախումբը»՝ «Քուլիսի» 15-ամյակին նվիրված, որի բացմանը ներկայացվել է Հակոբ Այվազյանի «Շատերեն մեկը կամ վերջին վարագույրը» պիեսի բեմադրությունը։
Այվազյանը մեկնել է տարբեր երկրներ, որպեսզի հարստացնի «Քուլիսի» բովանդակությունը։ Երկու անգամ եղել է Երևանում։
«Քուլիսի» տպագրությունը դադարելուց հետո թղթակցել է «Ակոս» թերթին, հուշեր գրել տարբեր ականավոր գործիչների մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեղրաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Մեղրաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 8 հուշարձան (11 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրու Արջան Դև

Գուրու Արջան Դև (փենջաբի ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜੁਨ ਦੇਵ ਜੀ, 15 ապրիլի 1563-30 մայիսի 1606), սիքհերի հինգերորդ գուրուն։


== Կենսագրություն ==
Արջան Դևը ծնվել է 1563 թվականի ապրիլի 15-ի Գոինդվալի մարզի Ամրիթսար քաղաքում։ Նրա հայրը Գուրու Ռամ Դասն էր` սիքհերի չորրորդ գուրուն, իսկ մայրը՝ Մատա Բանին էր։ Նրա կինը՝ Բիբի Գանգա Դևին, ունեցել է որդի, ում անունը Հար Գոբինդ էր։ Արջան Դևը դարձավ գուրու 1581 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ Որոշ գիտնականներ Գուրու Արջանի անունն արտասանում են որպես Գուրու Արջուն։ 

Գուրու Արջան Դևը ապրել է Աքբար Մեծ կայսեր 1556-1605) և Ջահանգիր կայսեր ( 1605-1626) թագավորության օրոք։


== Գործունեություն ==
Գուրու Արջան Դևը 1581-1604 թվականներին ճառում էր իր հիմները։ Օրհներգերիընդհանուր թիվը 2312 էր, որոնք զետեղված էին 30 հավաքածուներում՝ Շրի Ռագ, Ասա, Բասանտու, Մաժ, Գուջարի, Գաուրի, Վուհի և այլն։
1601-1604 թվականներին Գուրու Արջան Դևը նկարագրում է իրական կյանքի էությունը, հոգու միությունը Երկնային տիեզերքի հետ, և յուրաքանչյուրի սուրբ կյանքում Գուրույի նշանակությունը։ 
Գուրու Արջան Դևը հավաքեց նախորդ չորս գուրուների օրհներգները, դրանք թարգմանեց տեքստերի սրբազան լեզվից՝ սանսկրիտից, փենջաբիի առօրյա լեզվով, և անձամբ վերապատմեց դրանք մի քանի գրագիրների` միաժամանակ ստեղծելով Գուրույի բանաստեղծությունների և օրհներգների առաջին սրբազան տեքստերը։ Հետագայում 1604 թվականին, այդ գրքում ավելացրեց իր օրհներգերը և անվանեց Գրանթ Սահիբ, այժմ այս գիրքը հայտնի է որպես Գուրու Սահիբ։
Գուրու Արջան Դևը արդար եկամուտներով սիքհերի հետագա կրոնի ուսուցման համար ստեղծեց իր տասներորդ հավաքածուն (Դասավանդհ)։ 
1588 թվականին նրա ղեկավարությամբ ավարտվեց Սանթոհասարի ջրամբարների շինարարությունը, և նույն թվականին սկսվեց Հարմանդիր Սահիբի շինարարությունը։ 1950 թվականին կառուցվեց ջրամբար այն վայրում, որն այժմ հայտնի է որպես Տարեն-Թարան-ՍահիդենТарн-Таран-Сахиб[en], իսկ 1594 թվականին հիմնադրվեցին Քարթապուր և Բիաս գետի ափին գտնվող Շրի Հարիգոպինդպուր քաղաքները։


== Իրավահաջորդ ==
Գուրու Սահիբի իրավահաջորդը ձեռնադրեց իր որդուն՝ Հար  Գոբինդին, ով 1606 թվականի մայիսի 30-ին դարձավ Սիքհերի վեցերորդ Գուրուն։


== Մահ ==
Գուրու Արջան Դևը մահապատժի ենթարկվեց Պակիստանի Լահոր մարտիրոսություն քաղաքում։ Նա դարձավ սիքհերի մեջ առաջին նահատակը։


== Աղբույրներ ==
Սուզիկ-հահանգիր կամ հուշեր,  Ալեքսանդր Ռոջերս։խմբագրել է Հենրի Բևերիջը, հրապարակել է ցածր գնով հրատարակությունը lppindia.com. ISBN 978-81-7536-148-5
Փանփանջի պատմություն, Սիադ Մուհամեդ Լաթիֆ, հրատարահիչ ՝Published by: Kalyani Publishers, Ludhiana, Punjab, India. ISBN 978-81-7096-245-8


== Տես նաև ==
Բհակտի
Սիկհականություն
Սանտ Կաբիր Սահիբ
Սահիբ-Սուրաթ-Շաբդ Յոգա


== Ծանոթագրություններ ==
(9786) Գակուտենսոկու

(9786) Գակուտենսոկու (անգլ.՝ Gakutensoku), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 19-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,839561 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6213 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0578 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1747,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,205981 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9786) Գակուտենսոկու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
ՀՊՃՀ Կիբեռնետիկայի դեպարտամենտ

ՀՊՃՀ-ի Կիբեռնետիկայի ֆակուլտետը հիմնադրվել է 1961 թ.-ին, առանձնանալով էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետից որպես ավտոմատիկայի և հաշվիչ տեխնիկայի ֆակուլտետ, 1966 թ. վերանվանվել է տեխնիկական կիբեռնետիկայի ֆակուլտետ։ Ֆակուլտետն ունի 5 ամբիոն՝ կառավարման համակարգերի, էլեկտրոնային տեխնիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի և կենսաբժշկական սարքերի, չափիչ տեխնիկայի և ստանդարտացման ու սերտիֆիկացման, տեխնիկական համակարգերի ինֆորմացիոն ապահովման, որտեղ դասավանդում են 7 պրոֆեսոր, 28 դոցենտ, 40 ասիստենտ և դասախոս։


== Ընդհանուր տեղեկատվություն ==
Գործունեության տարիների ընթացքում ֆակուլտետը ղեկավարել են՝
Կոնստանտին Աբրահամյանը(1961-1972)
Գևորգ Հակոբջանյանը (1972-1988),
Սենիկ Մկրտչյանը (1988-1991),
Արամ Մեջլումյանը (1991-1997),
Մարատ Մուրադյանը (1997-2004),
Գուրգեն Բարեղամյանը (2004-2017)։
Ֆակուլտետի 75 դասախոսներից 39-ը (52%) ունեն գիտական աստիճաններ։ Կրթական 3 ծրագրերի 4 մասնագիտությունների գծով սովորում են 759 ուսանող, 70 մագիստրանտ, 23 ասպիրանտ։
Ֆակուլտետի գիտահետազոտական աշխատանքների հիմնական ուղղություններն են՝ համակարգային վերլուծություն, կառավարման համակարգերի անալիզ և սինթեզ, միկրոէլեկտրոնիկա, միկրոսխեմատեխնիկա, ինտեգրալ տեխնոլոգիաներ, օպտոէլեկտրոնիկա, միկրոպրոցեսորներ, միկրոպրոցեսորային բժշկական սարքեր, թվային և միկրոպրոցեսորային սարքավորումներ, էլեկտրաէներգիայի ստատիկ և ֆիզիկական մեծությունների առաջնային կերպափոխիչներ, գերբարձր հաճախականային սարքավորումներ, կենսատեխնիկական համակարգերի կառավարում, թվային չափիչ սարքերի, անալոգաթվային և թվաանալոգային կերպափոխիչների և ստանդարտների մշակում։ Պարբերաբար լույս է տեսնում “Моделирование, Оптимизация, Управление” գիտական աշխատանքների ժողովածուն։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի կայք էջը Archived 2012-08-28 at the Wayback Machine.
Թափառող աստղեր (ֆիլմ, 1991)

«Թափառող աստղեր» (ռուս.՝ «Блуждающие звёзды»), խորհրդային երկսերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վսեվոլոդ Շիլովսկին 1991 թվականին Շոլոմ Ալեյխեմի համանուն վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Հրեական մի փոքր բնակավայրում ապրող Լեյբլ Ռաֆալովիչը՝ տեղացի հարուստի որդին և կանտորի դուստր Ռեյզլը սիրում են միմյանց։
Այնտեղ է գալիս թափառող հրեական թատրոնը։ Լեյբլի մոտ դերասանական տաղանդ է հայտնաբերվում, Ռեյզլի մոտ՝ երաժշտական։ Երկուսն էլ փախչում են թատրոնի հետ, բայց ճակատագիրը նրանց բաժանում է, և նրանք հայտնվում են տարբեր երկրներում։
Մեծ քաղաքն առաջին հաջողությունն է տալիս երիտասարդ դերասաններին։ Թատրոնի տնօրենի սիրահետումները Ռեյզլին ստիպում են ընդունել Վիեննայի Կայսերական օպերայի պրիմադոննայի հրավերը։ Լեյբլը հաջողության է հասնում Ռումինիայում։
Ռեյզլը դառնում է օպերային աստղ, Լեյբլը՝ հայտնի դրամատիկ դերասան։ Երկու հայտնի ու ժողովրդականություն վայելով արտիստներին ճակատագիրը հանդիպեցնում է Ամերիկայում։ Աղջիկը նշանադրվել է, թեև անմիջապես խզել է նշանադրությունը (ներկայացման մեջ Լեյբլին տեսնելով), սակայն վերջինս երեխա ունի և ամուսնանալու պարտավորություն։ Ռեյզլի նամակը Լեյբլին ստիպում է սլանալ դեպի մեկնող շոգենավ, որտեղ էլ հանդիպում են երկու «թափառող աստղեր»։ Հանդիպում են միայն մի պահ, որպեսզի բաժանվեն արդեն ընդմիշտ։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Օլեկսա Շերենգովոյ, Լև Պիսկունով (ըստ Շոլոմ Ալեյխեմի համանուն վեպի)
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վսեվոլոդ Շիլովսկի
Բեմադրող օպերատոր՝ Իգոր Բեկ
Բեմադրող նկարիչ՝ Վալենտին Գիդուլյանով
Կոմպոզիտոր՝ Ալեքսանդր Ժուրբին
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Պավել Գլուշկո


== Ֆիլմում հնչող երգեր ==
«Вы знаете?»
«Отец и дочь»
«Вещие сны»
«Кабаре»
«Каждый еврей — король!»
«Блуждающие звёзды»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Թափառող աստղեր» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
«Թափառող աստղեր» ֆիլմը Archived 2022-11-25 at the Wayback Machine. Рускино.ру կայքում
«Թափառող աստղեր» ֆիլմը Film.ru կայքում
Մալինիչի

Մալինիչի (ուկրաիներեն՝ Малиничі), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալինիչի գյուղում բնակվում էր 995 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 89,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չարենցի կրակոցը (փաստագրական վեպ)

«Չարենցի կրակոցը», փաստագրական վեպ։ Հեղինակն է գրող, գրականագետ, հրապարակախոս Հովիկ Չարխչյանը։ Լույս է տեսել 2010-ի դեկտեմբերին «Տիգրան Մեծ» հրատարակչությունում։ Ունի 608 էջ։ Խմբագիրն է Անի Եսայանը։ Գիրքը պատմում է Եղիշե Չարենցի կյանքը 1926 թ.։ Հեղինակը փորձում է նոր փաստերի ու վավերագրերի միջոցով ներկայացնել հայտնի բանաստեղծի վայրիվերումներով լի կյանքի մի դրվագը։


== Հեղինակը գրքի մասին ==


== Աղբյուրներ ==
Կաբեռլա

Կաբեռլա (էստ․՝ Kaberla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 90 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սևծովյան աթերինա

Սևծովյան աթերինա (լատ.՝ Atherina boyeri), աթերինակերպերի կարգի աթերինայինների ընտանիքին պատկանող ճառագայթալողակ ձկան տեսակ։
Սևծովյան աթերինան պելագիկ ձուկ է՝ ապրում է ջրի ստվերաշերտում։ Առաջացնում է մեծ կուտակումներ՝ վտառներ։ Ունի արդյունագործածական կարևոր նշանակություն, ինչպես նաև ջրային գիշատիչ կենդանիների և ձկների համար կերի աղբյուր է։


== Տարածվածություն ==
Հայտնաբերվել են Ատլանտյան օվկիանոսի արևելքում՝ Պորտուգալիայից և Իսպանիայից մինչև Մավրիտանիա ընկած ջրային ավազանում։
Հանդիպում է նաև Միջերկրական ծովում՝ Իտալիայի, Հարավային Ֆրանսիայի (հիմնականում Մարսելի ծովեզրին), Եգիպտոսի ափին։ Որոշ փոքր պոպուլյացիաներ ապրում են նաև Մեծ Բրիտանիայի և Նիդերլանդների ափամերձ շրջաններում։
Որոշակի մեկուսացված պոպուլյացիաներ են հայտնաբերվել նաև Կասպից ծովում։ Հիմնականում լինում է Սև ծովում, իսկ ամռանը՝ Ազովի ծովում։ Կարելի է հանդիպել նաև այս ծովերը թափվող գետերում։
Քանակապես զիջում է միայն սևծովյան անձրուկին և շպրոտին։


== Նկարագրություն ==
Մարմնի երկարությունը կազմում է մոտ 15 սմ։ Մարմինը բավականին երկար է, բարեկազմ։ Մարմինը թեփուկապատ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցունդերե (կերպար)

Ցունդերե, (ճապ.՝ ツンデレ) կերպարի զարգացման ընթացքի համար ճապոնական տերմին, որը բացատրում է այն անձին ով ի սկզբանէ նեյտրալ և նույնիսկ թշնամաբար է վերաբերվում մեկ այլ անձին, նա աստիճանաբար ցուցադրում է իր բարի կողմը ժամանակի ընթացքում։ Այդ բառը ստացվել է ցուն ցուն ツンツン տերմից, որը նշանակում է հեռացնել տհաճությամբ, և դերե դերե デレデレ իմաստը որ պետք է լինել ՛սիրակստիկ՛: Ի սկզբանե այդ տերմինը գտել են բիշոջո խաղերում, հիմա այդ բառն արդեն օտակու մոե երևույթի մի մասն է, որը հասել է այլ լրատվամիջոցների մեջ ինչպես են  Ցունդերե սրճարաներն, անիմե, մանգա, վեպերում և նույնիսկ ԶԼՄ-ները։ Այդ տերմինը հանրաճանաչ է դարձել Կիմի գա Նոզոմու Էիեն վիզուալ վեպում։


== Տերմինաբանություն ==
Մանգայի հեղինակ Կէն Ակամացուն թվարկում է ցունդերեն ինչպես հատուկ դեպքերից մեկը, որով նա հայտնաբերում  է մոե:՛ Այն անձն, որը ուժեղ է։ Մոեի կերպարը թույլ և կախյալ է (ինչպես երեխայի) անձի վրա, կամ եթե իրավիճակում է, որտեղ նա չի կարող հակադրվել (ինչպես սպասուհին)...(Մենակ Ցունդերե։ Կլինեն պահեր երբ ուժեղի և թույլի դերը հակադարձվում է)։ Հայեցակարգը ստացել է մեծ ուշադրություն Ճապոնիայում, ցունդերե սրճարանում կոչված Նագոմի Ակիհաբարայում սկսեց ունենալ ՛ցունդերե՛ միջոցառումներ 2006թ, և ցունդերե թեմայով ապրանքները թողարկվեցին (ինչպես է Tomy Co.-ի շարժական հեռուստացույցները),
և հայեցակարգն ավելի շատ անդրադարձվել է վերջին ժամանակներում անիմեներում, դիտարկելով ընդլայնված քննարկումներին հայեցակարգի իմաստը եւ դրա ծագումը ինտերնետում Lucky Star-ի Lucky Channel ցունդերե-ության բնութագիրը դասակարգող հատվածը։ Ցունդերեի մեկ այլ ընդունված բացատրությունը դա աղջիկը կամ տղան է  ով ուրիշների հանդեպ հակաիրավական վերաբերմունք ունի, բայց նրանք բարի են խորը իրենց մեջ. նրանք սովորաբար ձևացնում են ունենալով հիմնական բնույթի վերաբերմունք, և տղան և աղջիկը, և հաճախ նրանց քննադատում են մեկ կամ այլ ուրիշ ձևով, մինչև նրանք  ի վերջո տաքացնում են իրենց հարաբերությունները կամ սիրահարվում են իրար վրա,  սերիաների զարգացումներով, չնայած նրանք գտնում են  շատ դժվար խոստովանել այդ կամ ակնհայտորեն ժխտում է որոշ դեպքերում։
Կոմիկետ կազմակերպող Կոիչի Իչիկավան բացատրել է Ուրուսեի Յացուրայի Լում Զավթչին եղելով երկուսի աղբյուրը և մոեի և ցունդերեի, ֆիգուրինե քանդակագործ Բոնը 
նաև մեջբերեց Լում-ին որպես ոգեշնչում իր նախագծերի համար։ Մանգայի կրիտիկ Ջեյսոն Թոմփսոնը անվանված Մադօկա Այուկավա 1980 թվականին կիմագուրե Նարնջագույն ճանապարհը սերիանորում ինչպես ցունդերեի նախնատիպ արմատը։ Ուրիշ անիմե և մանգաները հատկանշող Ցունդերե տերմը, ներառյալ Հինայի սերը, Նեոն գենեսիս Էվանգելիոն և Բակեմինիգատարի, շատերի շրջանում. Շատ ձայնային դերասաներ համբավ ձեռք բերեցին, որ հնչյունավորեն Ցունդերե կերպերներին ինչպես Ռիե Կուգիմիյան ով 
հնչյունավորում է Լուիս-ին The Familiar of Zero-ում ևնագի-ին Hayate the Combat Butler. Excel Saga volume 15-ում , հեղինակ Ռիկդո Կոշին սահմանում է Ցունդերեն ինչպես ՛ պինդ է դրսում, փափուկ միջում՛ և  կապվում է Միսակի Մացույայի կերպարի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
All the Stars

«All the Stars», ամերիկացի ռեփեր Քենդրիկ Լամարի և երգչուհի SZA-ի երգը, որ թողարկվել է որպես Marvel Studios-ի «Սև Հովազ» ֆիլմի սաունդթրեքի Black Panther: The Album ալբոմի գլխավոր սինգլ։ Երգի հեղինակներն են կատարողները, ինչպես նաև Sounwave-ը և Al Shux-ը։ Վերջին երկուսը հանդես են եկել որպես սինգլի պրոդյուսերներ։ Սինգլը թողարկվել է 2018 թվականի հունվարի 4-ին։ Քենդրիկ Լամարը նաև նշանակվել է ֆիլմի երաժշտության հեղինակներից մեկն ու պրոդյուսերը. Լամարին անձամբ ընտրել է ֆիլմի ռեժիսոր Ռայան Կուգլերը։


== Տեղեկություններ երգի մասին ==
Քենդրիկ Լամարը «Սև Հովազ» ֆիլմի ստեղծմանն իր մասնակցության մասին առաջին անգամ ակնարկել է «LOVE» երգի տեսահոլովակում, որ թողարկվել է 2017 թվականի դեկտեմբերի 22-ին։ Մոտավորապես 1:54-ում տեսահոլովակում հայտնվում է հայտնվում է «B.Panther Soundtrack Coming Soon» տեքստը։ Պաշտոնական հայտարարությունը տեղի է ունեցել 2018 թվականի հունվարի 4-ին «All the Stars» երգի թողարկման հետ միասին։ Թողարկումից հետո Քենդրիկ Լամարը շնորհակալություն է հայտնել ռեժիսոր Ռայան Կուգլերին և հայտարարել, որ իր համար պատիվ է երաժշտություն ստեղծել նրա և Marvel-ի հետ միասին։


== Քննադատական արձագանքներ ==
Rolling Stone ամսագրի գրախոսը բարձր է գնահատել երգը՝ Լամարի ռեփը կոչելով «հրապուրիչ», SZA-ի կատարումը՝ «գրավիչ» և «վոկալային շրջադարձերով լի»։ Pitchfork հրատարակությունը երգին տվել է բացասական գնահատական՝ այն կոչելով «սովորական» և «գունատ» Լամարի ու SZA-ի նախկին ոչ վաղ աշխատանքների համեմատությամբ, ինչպես նաև նշվել է, որ երգը «գերլցված է ամեն հնարավոր կլիշեներով» և «զուրկ է անհատականությունից և ինչ-որ իրական մտապատկերից»։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «All The Stars» երգի տեսահոլովակը
Հայֆոն

Հայֆոն (վիետ․՝ Hải Phòng, ( արտասանություն)), քաղաք Վիետնամում, Հարավ-չինական ծովի Բաբկո ծոցը թափվող Կինմոն գետի ափին։ 1,3 միլիոն բնակիչ (1976 թվական)։ Բնակչության թվով երրորդն է երկրում, Հոշիմինից և Հանոյից հետո։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 19-րդ դարի 70-ականներին։ Անվանումը ստուգաբանվում է որպես «ծովային պաշտպանություն» քաղաքը սկզբնապես ծովային ամրոցի դեր է կատարել։
Քաղաքի հիմնադրման կոնկրետ ժամանակ գոյություն չունի, բայց հայտնի է, որ Հայֆոնական նավահանգիստը գոյություն ունի ամենաքիչը մի քանի դար։ Վիետնամի Ֆրանսիայի կողմից գաղութացումից հետո Հայֆոնը դարձավ ֆրանսիական ռազմածովային կարևոր հենակետերից մեկը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ օկուպացվել է Ճապոնիայի կողմից։
1954 թվականի հոկտեմբերին դարձել է «Անկախության երթ» օպերացիայի մեկնարկային կետը, որի ժամանակ 293 հազար փախստական տարահանվել է կոմունիստական Հյուսիսային Վիետնամից ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի նավերով դեպի Հոշիմին Հյուսիսային Վիետնամի մայրաքաղաք։ 1972 թվականին մեծապես տուժել է ամերիկյան ավիացիայի ռմբակոծություններից, հանդիսանում է Հյուսիասյին Վիետնամի խոշորագույն նավահանգիստը։


== Էկանոմիկա ==
Պատերազմից հետո վերակառուցվել է որպես խոշոր առևտրա-արդյունաբերական և ձկոնրսական կենտրոն։ Հանդիսանում է որպես տուրիստական կենտրոն կարելի է այցելել Հալոնգ ծովախորշ


== Տրանսպորտ ==
Հայֆոնը գտնվում է Հանոյից 108 կմ հյուսիս արևելք և կապվում է նրա հետ երկաթգծով և վճարովի ավտոմայրուղով։ Նավահանգիստը երկրորդն է Վիետնամում շրջանառությամբ։ Հայֆոնում գործում է նաև օդանավակայան` Կատեբի միջազգային օդանավակայան։


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Դանանգ, Վիետնամ
 Ինչհոն, Կորեայի Հանրապետություն (1997)
 Վլադիվոստոկ, Ռուսաստան
 Սանկտ-Պետերբուրգ, Ռուսաստան
 Տյանցզին, Չինաստան (1999)
 Լիվոռնո, Իտալիա
 Սիեթլ, ԱՄՆ


== Ծանոթագրություններ ==
Մուխամեդյանովո

Մուխամեդյանովո (ռուս.՝ Мухамедьяново, բաշկիրերեն՝ Мөхәмәтйән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 168 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լուիս Բակալով

Լուիս Էնրիկես Բակալով (իսպ.՝ Luis Enríquez Bacalov, օգոստոսի 30, 1933(1933-08-30), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - նոյեմբերի 15, 2017(2017-11-15), Հռոմ, Իտալիա), արգենտինացի և իտալացի կոմպոզիտոր։ Հայտնի է որպես ֆիլմերի երաժշտության հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Լուիս Բակալովը ծնվել է Բուենոս Այրեսում, հրեաների ընտանիքում, սակայն նա հուդայականույթույն չի դավանել ։  Նրա հայրական պապն ու տատը բանաթ բուլղարացիներ էին, ովքեր գաղթել էին Արգենտինա։
1967 թվականին առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի`«Լավագույն երաժշտական ադապտացիա» կատեգորիայում`«Ավետարանը ըստ Մաթևոսի» ֆիլմի համար, իսկ մրցանակի է արժանացել 1996 թվականին «Փոստատար» ֆիլմի համար` «Ֆիլմի լավագույն երաժշտություն» կատեգորիայում։
1970-ական թվականների սկզբին աշխատել է իտալական New Trolls, Osanna и Il Rovescio della Medaglia խմբերի հետ։
Վերջին տարիների Բակալովը երաժշտություն էր գրում երգչախմբերի և նվագախմբերի համար, ներառյալ նրա Misa Tango-ն, որը նրա հայրենի Արգենտինայի տանգոյի ռիթմերի իսպանական հարմարեցումն է։
2005 թվականից աշխատել է «Orchestra della Magna Grecia» դիիժոր`իտալական Տարանտոյում։ Մահացել է 2017 թվականի նոյեմբերի 15-ին Հռոմում, 84 տարեկանում։


== Ֆիլմերի երաժշտություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль Archived 2013-05-08 at the Wayback Machine. на сайте Moskva.fm
Mfiles
Նավուֆեյ

Նավուֆեյ (եբրայերեն՝ נבות‎, հին հունարեն՝ Ναβουθαι), Աստվածաշնչյան կերպար, Իսրայելի Հեզաբել թագուհու իշխանավորների զրպարտության զոհ։


== Աստվածաշնչյան պատմությունը ==

Նավուֆեյին է պատկանել Ահաբ թագավորի պալատի կողքին գտնվող խաղողի այգին։ Ահաբ թագավորը ցանկացել է վերցնել նրա այգին, սակայն Նավուֆեյը հրաժարվել է այգին տրամադրել իրեն։ Որից հետո Հեզաբել թագուհին հիմնել է մի անարդար դատարան, որում վարկաբեկել է Նավուֆեյին՝ պաշտոնապես մեղադրելով սրբապղծության մեջ և մահապատժի ենթարկվել քարկոծությամբ։ Թագավորին հայտնվել է Եղիա մարգարեն և ամբողջ թագավորական գերդաստանին անիծել։ Ահաբն իր մեջ ուժ է գտել զղջալու համար, և այդ ժամանակ Եղիա մարգարեն Աստծուց մարգարեություն է ստացել, որ Ահաբի սերունդը կկործանվի միայն նրա մահից հետո։
Իոգը սպանել է Իորամին՝ Ահաբի որդուն, ապա հրամայել է դիակը նետել Նամուֆեյին պատկանող տարածքը՝ ի նշան նրա, որ այդպիսով ի կատար է ածվում Աստծո մարգարեությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռինիկեր, Ֆրիտց, Մաիր, Հերհարդ Նավուֆեյ // Աստվածաշնչյան հանրագիտարան. — Christliche Verlagsbuchhandlung Paderborn, 1999. — 1226 с.
Նավուֆեյ- Աստվածաշնչյան հանրագիտարան. 2005.
Աստվածաշնչյան հանրագիտարան
Աստվածաշնչյան հանրագիտարան(չաշխատող հղում)
Նավուֆեյ
Բոսանկուր

Բոսանկուր (ֆր.՝ Bossancourt), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 206 մարդ, բնակչության խտությունը` 29.77 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.92 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 80 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 40 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 138 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 106-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,8 %։ 106 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 94 անձ (49 տղամարդ և 45 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (7 տղամարդ և 5 կին)։ 32 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ամպարուի գավառ

Ամպարուի (պորտ.՝ Microrregião de Amparo) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 178 422 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1628,685  կմ²։ Բնակչության խտությունը 109,5  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 493 851 250,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 8 764,50 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,806։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ամպարու
Լինդոիա
Մոնտի Ալեգրի դու Սուլ
Պեդրա Բելա
Պինյալզինյու
Սեռա Նեգրա
Սոկոռու
Ագուաս դի Լինդոյա
Նովայա Շարպովկա (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Նովայա Շարպովկա (ուկրաիներեն՝ Нова Шарпівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Շարպովկա գյուղում բնակվում էր 70 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աիդա Մնացականյան

Աիդա Լյուդվիգի Մնացականյան (մարտի 15, 1948(1948-03-15), Երևան), հայ բանասեր, մանկավարժ, հաղորդավար։


== Գործունեությունը ==
1965 թվականին ավարտել է Երևանի Պերճ Պռոշյանի անվան թիվ 15 միջնակարգ դպրոցը, 1970 թվականին Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1970-1971 թվականներին եղել է Արմավիրի մարզի Մրգաշատ գյուղի միջնակարգ դպրոցի հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ, 1973-1997 թվականներին Երևանի թիվ 116 միջնակարգ դպրոցի ուսուցչուհի, 1997-1998 թվականներին Երևանի թիվ 66 միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1998 թվականի դեկտեմբերի 7-ին նշանակվել է Երևանի թիվ 115 միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։ 1980-1990 թվականներին Հայաստանի պետական հեռուստատեսության ուսումնական հաղորդումների խմբագրությունում վարել է «Հայոց լեզու միջին դասարանցիների համար» հաղորդաշարը։ Բազմիցս եղել է բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների հայոց լեզվի քննական հանձնաժողովների անդամ։ Արժանացել է «Ստեղծագործող ուսուցիչ» կոչման (1994)։