Ալեքսանդր Կարասյով

Ալեքսանդր Վլադիմիրովիչ Կարասյով (ռուս.՝ Алекса́ндр Влади́мирович Карасёв, 1971, Կրասնոդար, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1971 թվականին Կրասնոդարում, ճարտարագետի ընտանիքում։ Ավարտել է Մոսկվայի Էքստեռն հումանիտար համալսարանի Կուբանի մասնաճյուղի իրավաբանական ֆակուլտետը (1992—1995 թվականներ), ապա՝ Կուբայի պետական համալսարանի պատմական (1993—1998 թվականներ) և իրավաբանական (1995—2001 թվականներ) ֆակուլտետները։ Տարբեր ժամանակներում աշխատել է որպես փականագործ, ջրհան կայանում՝ մեքենավար, պահակ, ուսուցիչ, իրավաբան և այլն։ Խորհրդային բանակում որպես զինվոր եղել է շարքային և սերժանտ (1989—1991 թվականներ), ապա ՌԴ ներքին զորքերում (2000—2002 թվականներ) և ԴԺՀ զինված ուժերում (2015—2017 թվականներ)՝ որպես սպա։ Երկու անգամ մտել է Ֆրանսիայի Օտարերկրյա լեգեոն (1998 և 1999 թվականներին Օտարերկրյա գնդում եղել է կամավոր)։ Մասնակցել է Չեչնիայի և Դոնբասի ռազմական գործողություններին։
2003 թվականից նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են ռուսական գրական հանդեսներում։ «Չեչենական պատմվածքներ» գրքի հեղինակն է։ 2007 թվականին Կրասնոդարից տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ։
Ժամանակակից Ռուսաստանի պատերազմական թեմայով արձակի առավել ցայտուն ներկայացուցիչներից է։ Շատ քննադատներ Ալեքսանդր Կարասյովի արձակը վերագրել են «նոր ռեալիզմի» ուղղությանը, ինչը հեղինակը հերքել է։ Պատմվածքները թարգմանվել են հինդի լեզվով։


== Գրքեր ==
Чеченские рассказы. — М.: Литературная Россия, 2008. — ISBN 978-5-7809-0114-3
Предатель. — Уфа: Вагант, 2011. — ISBN 978-5-9635-0344-7; Предатель. Рассказы. — Екб.: Издательские решения, 2019. — ISBN 978-5-4490-5967-3.
Эльвира. Повесть. — Graz: Mosquito, 2014.; Эльвира. — Екб.: Издательские решения, 2019. — ISBN 978-5-0050-5916-1.
Чеченские рассказы. Впервые в полном составе. — Екб.: Издательские решения, 2016. — ISBN 978-5-4483-2388-1; Чеченские рассказы. Полная авторская версия. — Екб.: Издательские решения, 2019. — ISBN 978-5-4483-2388-1.
Два капитана. — Екб.: Издательские решения, 2018. — ISBN 978-5-4490-6866-8.
Парк Победы. — Екб.: Издательские решения, 2019. — ISBN 978-5-0050-4800-4.


== Ժողովածուներ ==
«Запах сигареты». Повесть — Новые писатели. — М.: Книжный сад, 2004.
«Запах сигареты» — Современная литература народов России. — М.: Пик, 2005. — Т. 4. Кн. 2. — (Проза). — ISBN 5-7358-0288-7 Archived 2013-04-17 at Archive.is
«Лихолат», «Ферзь», «На войне как на войне» («Воин»), «Звёздный час Луноходова», «Хорошо быть Захаровым». Чеченские рассказы — Народ мой — большая семья: Литература наших дней. — М.: Литературная Россия, 2007. — С. 107—128. — ISBN 978-5-7809-0111-2 Արխիվացված է Հունվար 10, 2014 Wayback Machine-ի միջոցով:
«Борзяков», «Два капитана», «Ваня», «Предатель». Рассказы — Четыре шага от войны. — СПб.: Лимбус Пресс, 2010. — ISBN 978-5-8370-0538-1
«Серёжки». Рассказ — Дары волхвов 2.0. — Нью-Йорк: Премия им. О. Генри «Дары волхвов», 2012. Արխիվացված է Հունվար 27, 2012 Wayback Machine-ի միջոցով:
«Завещание поручика Куприна». Вступительная статья — Александр Куприн. [store.kassiopeya.com/small/1668/#/1/ Гранатовый браслет. Повести. — Харьков: Книжный Клуб «Клуб Семейного Досуга»;] Белгород: Книжный клуб «Клуб Семейного Досуга», 2013. — 416 с.: ил. — (Серия «Великие шедевры мировой классики»). — ISBN 978-5-9910-2265-1.


== Ամսագրերում տպագրված պատմվածքներ ==
«Новый мир», «Октябрь», «Дружба народов», «Континент», «Нева», «Урал», «Волга», «Наш современник», «Бельские просторы», «День и ночь»։
Լրագրերում՝ «Литературная Россия», «НГ-Exlibris»։


== Հարցազրույց ==
Нужна основательная встряска (2007 թվական)։
Критик — это как в армии замполит (2007 թվական)։
Армия дала мне самые острые эмоции (2008 թվական)։
От объяснительной к рассказу (2009 թվական)։
Любая настоящая проза может быть только на одну тему — тему любви Archived 2019-09-14 at the Wayback Machine. (2018 թվական)։
Писатель и война (2019 թվական)։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Ե․ Ֆ․ Ստեփանովայի անվան մրցանակ՝ «Չեչենական պատմվածքներ» շարքի համար (Կրասնոդարի երկրամաս, 2005 թվական)։
«Գրական Ռուսաաստան» միջազգային մրցանակաբաշխության մրցանակ՝ «Չեչենական պատմվածքներ» շարքի համար (2007 թվական)։
Բունինի անվան մրցանակ՝ «Չեչենական պատմվածքներ» գրքի համար (2008 թվական)։
Օ․ Հենրիի «Քրմերի ընծաները» անվան երկրորդ մրցանակ՝ «Серёжки» պատմվածքի համար (Նյու Յորք, 2010 թվական)։
Վ․ Շիրյաևի անվան մրցանակ՝ «На премии „Пушкинский дар“» պատմվածքի համար (Կամչատկայի երկրամաս, 2011 թվական)։


== Տես նաև ==
Չեչենական պատմվածքներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==


== Գրականություն ==
Аверьянова Н. Будьте как дети // Москва. — 2010. — № 1։
Берёза А. Чеченские рассказы Александра Карасёва // Бельские просторы. — 2009. — № 12։
Бойко М. Лаконичность, а не доскональность // НГ-Exlibris. — 11 сентября 2008։
Ермаков О. Притяжение одиночек(չաշխատող հղում) // Литературная Россия. — 12 ноября 2010։
Захаров Ю. Армейский импрессионизм // Литературная Россия. — 19 февраля 2010։
Камнева М.  // ФБ. — 1 сентября 2016։
Кайгородова В. Е. Рассказы Александра Карасёва: Герои. Конфликты // Гуманитарная культура: сборник учебно-методических материалов. — П.: ПКИПКРО, 2009. Ч. 5. — С. 73—83։
Крюкова Е. Чечня, армия, человек // Литературная Россия. — 17 июня 2011։
Мызников А. Облик предателя // Полит.ру. — 12 марта 2010։
Огрызко В. В. Кто сегодня делает литературу в России. — М.: Литературная Россия, 2006. — Т. 2. — 496 с. — ISBN 978-5-7809-0113-6։
Огрызко В. В․ Русские писатели. Современная эпоха. Лексикон: Эскиз будущей энциклопедии. — М.: Литературная Россия, 2004. — 560 с. — ISBN 5-7809-0062-9։
Подховник Э. Настоящие русские книги. Иностранный опыт чтения // Контрабанда. — 11 ноября 2013։
Подховник Э. Незнакомая война // Октябрь. — 2012. — № 12։
Пустовая В. Человек с ружьём: смертник, бунтарь, писатель // Новый мир. — 2005. — № 5; Толстая критика: российская проза в актуальных обобщениях. — М.: РГГУ, 2012. — ISBN 978-5-7281-1286-0։
Рудалёв А. Импрессионизм русского воина // Литературная Россия. — 9 мая 2008։
Рудалёв А. Обыкновенная война. Проза о чеченской кампании // Дружба народов. — 2006. — № 5։
Савельев И. Ты не генерал, и слава богу // Новый мир. — 2009. — № 3։
Сафронова Е. Игра с эпохой всерьёз // Урал. — 2009. — № 3; Все жанры, кроме скучного. — М.: Вест-Консалтинг, 2013. — С. 44—49. — ISBN 978-5-91865-228-2։
Фролов И. Книга Песка, или Mon héros — c’est moi // Литературная учёба. — 2010. — № 1։
Шенкман Я. В городах и окопах // Книжное обозрение. — 2008. — № 36—37։


== Արտաքին հղումներ ==
Александр Карасёв — официальный сайт писателя
Карасёв
Новая карта русской литературы