armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գյուրջի քարվանսարա

Գյուրջի քարվանսարա, հին Երևանի 7 իջևանատներից ամենամեծը՝ «վրացականը» («գյուրջի»)։ Կառուցվել է 17-18-րդ դարերին շուկայական հրապարակի՝ «Ղանթարի» մոտ՝ Մռավյանի անվան դպրոցի տեղում։
18-րդ դարում Երևանում կար 12 000 բնակչություն, որի կեսից ավելին հայեր էին։ Քաղաքում կար 1730 տնտեսություն, որոնք տեղաբաշխված էին հետևյալ կերպ՝ 792-ը գտնվում էր Բուն քաղաքում կամ Շահարում, 622-ը՝ Կոնդում, իսկ 322-ը՝ Քարահանքում կամ Դամըռ-Բուլաղում։ Երևանը ուներ տնտեսական շատ նպաստավոր պայմաններ, որի հետևանքով այդտեղով էր անցնում Պարսկաստան տանող տրանզիտային ուղին, որը կոչվում էր Խան-յոլի։ Այդ ուղին Երևանը դարձնում էր առևտրական մեծ կենտրոն։ Քաղաքում կային թվով ութ խոշոր իջևաններ՝ քարվանսարաներ։ Առավել նշանավորներն էին Գյուրջի և Զառաբի խան քարվանսարաները։ Գյուրջի է կոչվել, որովհետև այդտեղ են իջևանել Թիֆլիզի (Թբիլիսի) ճանապարհով եկող քարավանները։
Քարվանսարան բաղկացած էր հյուրասենյակներից, պահեստներից, ախոռից, ուներ 62 խանութ և կրպակ։ Միահարկ, աղյուսաշեն կառույցը սլաքաձև կամարներով պսակված բացվածքներով ուղղված էր քառանկյունի ընդարձակ բակի կողմը։ Կից գտնվում էր 24 կրպակների խանութաշարքը՝ «չարսուն»։


== Տես նաև ==
Սելիմի քարվանսարա


== Ծանոթագրություններ ==
Իրավական ժխտողականություն

Իրավական ժխտողականություն, իրավական մերժողականություն, միջազգային եզրույթով՝ իրավական նիհիլիզմ (լատ.՝ Nihil՝ ոչինչ, ոչնչություն), օրենքի՝ որպես սոցիալական հարաբերությունների կարգավորչի մերժում, որը գործնականում հանգեցնում է ապօրինության (անօրինականության), քաոսի, և ընդհանուր առմամբ արգելակում է իրավական համակարգի զարգացումը։ Իրավական ժխտողականության դրսևորումները էական վնաս կարող են հասցնել նաև պետությանը՝ ստեղծելով անկայունություն։ Այս երևույթի կրողները չեն հավատում օրենքների արդարությանը և հասարակական առաքելությանը՝ իրենց իրավունքների պաշտպանությունը որևէ կերպ չկապելով պետական և քաղաքական ինստիտուտների հետ։
Իրավական նիհիլիզմը կարող է լինել ակտիվ կամ պասիվ։ Ժխտողականության պարզագույն տարատեսակները կապված են օրենքի անտեղյակության հետ։ Իրավունքի փիլիսոփայության տեսանկյունից այն իմաստասիրական դիրքերից է արժեվորում այս երևույթը, իսկ մերժումը հիմնավորում դրա սոցիալական դերի անորոշությամբ և անհեթեթությամբ։ Անուղղակիորեն, իրավական ժխտողականությունը կարող է նույնականացվել համակարգային կոռուպցիոն երևույթների հետ։


== Դրսևորումներ և նշանակություն ==
Իրավագիտության բազմաթիվ տեսաբան-գիտնականներ պնդում են, որ իրավական ժխտողականությունը կարող է նպաստել հանցավորության մակարդակի բարձրացմանը՝ դրսևորվելով որպես հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմ։ Պատճառը իրավագիտակցության ցածր մակարդակի պայմաններում օրենքի նկատմամբ հարգանքի պակասն է (բացակայությունը)՝ երբ անհայտը կամ անհատների խումբը առաջնորդվում է սեփական սովորույթներով։ Այդպիսի պրակտիկան կարող է պայմանավորված լինել քաղաքական, տնտեսական կամ այլ շահագրգռություններով։


== Տես նաև ==
Իրավագիտակցություն
Իրավունքի փիլիսոփայություն


== Ծանոթագրություններ ==
Անալգիա

Անալգիա, բառացի նշանակում է առանց ցավի, դա ցավազգացողության նվազեցման պրոցեսն է, տարբեր խմբի դեղամիջոցների օգնությամբ՝ նարկոտիկ անալգետիկներ, ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղեր, սպազմոլիտիկներ և այլն, վիրաբուժական մեթոդներով՝ նեյրոտոմիա, ֆիզիոթերապևտիկ միջոցներ։
Ցավազգացողության ուժգնությունը կարող է կրճատվել մինչև լիակատար անընկալունակության։
Անալգիան կարելի է դիտվել նյարդային համակարգի որոշ հիվանդությունների ժամանակ։
Շատ հազվադեպ է հանդիպում բնածին անալգիա, այդ դեպքում մարդը պետք է մշակի կոնկրետ բժշկի այցելությունների գրաֆիկ, որպեսզի կանխի առողջ մարդկանց մոտ հանդիպող հիվանդությունների զարգացումը։


== Տես նաև ==
Հիվանդի վերահսկվող անալգիա


== Գրականություն ==
Аналгезия, или аналгия // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона ։ в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. (ռուս.)
Հարութ Փամբուկչյան

Հարութ Եսայիի Փամբուկչյան (հուլիսի 1, 1950(1950-07-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայտնի որպես Ձախ Հարութ, ամերիկահայ երգիչ, երաժիշտ։ Հայաստանի վաստակավոր արտիստ (2015)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1950 թվականին, Երևանում։ Եսայի Փամբուկչյանի և Ծաղիկ Շահակյանի զավակն է։ Հայրը ծնվել է 1901 թվականին Զեյթունում, մայրը՝ 1907 թվականին Տիգրանակերտում։ Եղեռնից հետո նրանք ապրել են Բեյրութում, իսկ այնտեղից 1946 թվականին մեկնել հայրենիք։ Երևանում՝ Նոր Արեշ թաղամասում, 1950 թվին ծնվել է Հարութը։ Հաճախել է տեղի թիվ 43 դպրոցը և ընդունվել Թերլեմեզյանի անվան Գեղարվեստի ուսումնարանը, որն ավարտել է 1968 թվին։ Ծառայել է բանակում երկու տարի Ուկրաինայի Կանատոպ քաղաքում։
Մայրը երգչուհի է եղել։ Վաղ պատանեկությունից հետաքրքրվել է երաժշտական գործիքներով ու սովորել է նվագել կիթառ, սազ, բուզուկի, դհոլ, ու դաշնամուր։ Իր ստեղծած «Էրեբունի» խմբով ելույթներ է ունեցել ամենատարբեր առիթներով ու կատարել ամենատարբեր տեսակի երաժշտություն, ներառյալ՝ ռոք, ռաբիզ, ու շանսոն։
1971 թվականին կորցրել է հորը, որից հետո 1975 թվականին մոր հետ մեկնել է Բեյրութ՝ Լիբանան իսկ այնտեղից մեկ տարի անց տեղափոխվել ԱՄՆ և հաստատվել է Լոս Անջելես, որտեղ շարունակել է երաժշտական գործունեությունը։


== Մականուն ==
Մականվան «Ձախ» բառը գալիս է Հարութ Փամբուկչյանի ձախլիկ լինելուց։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===

Ուր էիր Աստված (1976)
Բալադ Հայրենյաց (1977)
Առավոտից իրիկուն (1978)
Մինչև էգուց (1980)
In Memory Of Those Who Gave Their Lives (1980)
Գետի այն ափին (1981)
Երբ ալեկոծ ծովի վրա (1982)
Top'82 (1982)
Տարիներ անցան (1982)
Հեռացած ընկերներ (1983)
Volume 12 (1984)
Harout Box Set - The Best of 1974-1984 (1984)
Հայի աչքեր (1986)
Live Concert Vol. 1 (1987)
Հայ բալիկներ (1988)
Requiem (1988)
Գնաս Բարով (1989)
Երեկոյան Երևան (1991)
Բարի տարեդարձ (1993)
Ճամբաները բինգյոլի (1994)
National & Patriotic Songs Vol. 1 Live (1997)
National & Patriotic Songs Vol. 2 Live (1997)
National & Patriotic Songs Vol. 3 Live (1997)
Live Concert Vol. 2 (1997)
The Golden Album (1997)
Երգը նաև աղոթք է (2000)
Harout 2000 (2000)
Patriotic Songs (2000)
Patriotic Collection (2000)
Love Songs (2000)
Dance Party Mix (2000)
Թուխ Աչկեր (2003)
My Life (2013)
Կանցնեն օրեր ու տարիներ (2022)


== Պարգևներ ==
Հայաստանի վարչապետի հուշամեդալ (2015) (Ծննդյան 65-ամյակի կապակցությամբ և հայ երաժշտական արվեստը ներկայացնելու գործում ներդրած նշանակալի ավանդի համար։


== Տես նաև ==
Լեռան լանջին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարութ Փամբուկչյանը imusic.am֊ում
Մոնտրեյ օ Լիոն

Մոնտրեյ օ Լիոն (ֆր.՝ Montreuil-aux-Lions), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Լան է։
Համայնքի INSEE կոդը 02529։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում է 1396 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 911 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 712-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 199-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել 78,2 %, 1999 թվականին եղել է 70,3 %)։ 712 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 633-ը (331 տղամարդ և 302 կին), գործազուրկ էին 79-ից (33 տղամարդ և 46 կին)։ 199 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 69-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 82-ը՝ թոշակառուներ, 48-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մոնտրեյ օ Լիոն (ֆր.)
(9784) Յոցուբաշի

(9784) Յոցուբաշի (անգլ.՝ Yotsubashi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,74653 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5862 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9069 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1662,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216535 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,46° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9784) Յոցուբաշի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մուսկատ սպիտակ

«Մուսկատ սպիտակ», աղանդերային տեսակավոր գինի։ Մշակվում է 1940 թվականից, Փարաքարի գինու գործարանում, սպիտակ Մուսկատ խաղողից։ Թնդությունը՝ 15 ծավ․ %, տիտրվող թթվությունը՝ 4,5-5,5 գհ, շաքարայնությունը՝ 24%։ Ունի բաց ոսկեգույնից մինչև սաթի գույն, ցիտրուսի երանգ, բնորոշ համ ու բուրմունք։ Հնացման ժամկետը՝ 3 տարի։ Համամիութենական և միջազգային մրցույթներում շնորհվել է 8 ոսկե մեդալ։
Կաղապար:Գինի-ամավարտ
Նովոե Սիրոկորենե

Նովոե Սիրոկորենե (ռուս.՝ Новое Сырокоренье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոսնեմյոլ

Կոսնեմյոլ (ռուս.՝ Коснэмъёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վուկտիլ գետի աջ ափին՝ 50 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000061654
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006165
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Արտաշես Հայ-Արտյան

Արտաշես Հայ-Արտյան (Արտաշես Հարությունյան), (հոկտեմբերի 14, 1899(1899-10-14), Նախիջևան, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 13, 1978(1978-04-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ)), հայ դերասան և ռեժիսոր։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1966)։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1956)։


== Կենսագրություն ==
Արտաշես Հայ-Արտյանը ծնվել է 1899 թվականին հոկտեմբերի 27-ին՝ Նախիջևանում։ Աշխատել է որպես բատրակ, այնուհետև Ղարսի հեռագրատանը որպես ցրիչ։ 1919 թվականին գալիս է Երևան և աշխատում է որպես զինվորական գրագիր։


=== Կրթություն ===
1921 թվականին ավարտում է Երևանի Վարդան Միրզոյանի դրամատիկական ստուդիան։ 1922-1923 թվականներին սովորում է Մոսկվայի Ռուբեն Սիմոնովի ղեկավարած հայկական թատերական ստուդիայում։ Այնուհետև՝ 1923 թվականին սովորում է Պետական կինեմատոգրաֆիական տեխնիկումի դերասանական ֆակուլտետում։
1927 թվականին ավարտում է կինոինստիտուտը և շարունակում է աշխատել Մոսկվայի կինոստուդիայում, որտեղ և բեմադրում է «Պյոտր Իվանովիչ», «Ես փոքր չեմ» և «Հոտաղ» ֆիլմերը։
1931 թվականին ավարտում է ВГИК-ի երկամյա բարձրագույն ռեժիսորական դասընթացները (Ղեկավարներ՝ Սերգեյ Էյզենշտեյն և Աբրահամ Ռոմ)։


=== Աշխատանք ===
1935 թվականին Հայ-Արտյանը աշխատանքի է հրավիրվում Հայկինո։ 1937 թվականին նա թողարկում է իր առաջին լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմը՝ «Կարո»-ն, որի սցենարը գրել էր ինքը՝ դրամատուրգ Ս. Տայցի հետ՝ Ա. Գայդարի «Դպրոցը» վիպակի մոտիվներով։
1940 թվականին էկրան է բարձրանում Հայ-Արտյանի երկրորդ գեղարվեստական ֆիլմը՝ «Մեր կոլխոզի մարդիկ»։ Այնուհետև երկար տարիներ Հայ-Արտյանը ստիպված է լինում զբաղվել կրկնօրինակումներով։ Եվ միայն 1955 թվականին նրան հնարավորություն է տրվում նկարահանել «Պատվի համար» գեղարվեստական ֆիլմը, որը ցուցադրվում է Մոսկվայում՝ 1956 թվականին Հայ արվեստի և գրականության տասնօրյակի օրերին։


== Ներդրումները կինոյի ասպարեզում ==
Հայկինոյում բեմադրած հենց առաջին՝ «Կարո» ֆիլմում, Հայ-Արտյանը ցույց տվեց իր ռեժիսորական ունակությունները։
Իր երկրորդ՝ «Մեր կոլխոզի մարդիկ», ֆիլմում Հայ-Արտյանը խորացնում է հեղինակի նպատակը՝ ցույց տալով կոլտնտեսական երիտասարդության ձգտումը դեպի գիտությունն ու տեխնիկան։ Ընտրելով կինոկոմեդիայի ժանրը՝ ռեժիսորին հաջողվում է ստեղծել կենսուրախ և աշխույժ մի ֆիլմ, պատկերել գյուղի հին ու նոր մարդկանց՝ իրենց համագործակցության մեջ։
«Պատվի համար»-ում Հայ-Արտյանը հանդես է գալիս որպես կլասիկ երկի հաջող էկրանավորող։ Օգտագործելով կինոյի հնարավորությունները, նա կարողացել է բացահայտել դրամատուրգի մտահղացումները, ավելի բազմակողմանիորեն տալ միջավայրը, ավելի ցայտուն կերպով բնորոշել ֆիլմի հերոսներին։ Անշուշտ, ռեժիսորական վարժ աշխատանքի արդյունք են այն դրվագների նկարահանումները, ուր ցույց է տրված նավթի շատրվանը, Սուրենի զեխ կյանքը, փաստաթղթերը և այլն։
Հայ-Արտյանը մահացել է 1978 թվականի ապրիլի 13-ին Հայաստանում։


== Ֆիլմեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օտտօ Շարմեր

Կլաուս Օտտո Շարմեր (անգլ.՝ Otto Scharmer, 1961), Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի՝ ՄՏԻ (MIT - Massachusetts Institute of Technology) ավագ դասախոս է, Պեկին քաղաքի Ցինգուա համալսարանի Հազար Տաղանդ Ծրագրի պրոֆեսսոր է  և «Պրեսենսինգ» ինստիտուտի համահիմնադիրն է ։ Նա ղեկավարում է MIT IDEAS միջոլորտային նորարարությունների ծրագիրը, որի նպատակն է աջակցել գործարարության, կառավարության, քաղաքացիական հասարակության շահառուներին կատարել ներդրումներ նորացնելու ամբողջական համակարգը։


== Գործունեություն ==
Շարմերը հեղինակն է փոփոխությունների կառավարման Յու տեսության մեթոդի և գրքի։ Նա նաև համահեղինակն է «Առաջնորդվելով երևան եկող ապագայով» (Leading from the Emerging Future) գրքի, որտեղ ներկայացված են այսպես կոչված «կապիտալիզմը վերափոխելու ութ ասեղնաբուժության կետերը» ։ 2015 թվականին նա համահիմնադրել է MITx u.lab  «զանգվածային բաց առցանց դասընթացները», որոնք կոչված են աջակցելու խորքային, հիմնարար փոփոխությունների իրականացմանը, որին մասնակցել են առավել քան 100000 մասնակիցներ ավելի քան 185 երկրներից։ Իր գործընկերների հետ միասին նա մշակել և ներկայացրել է կորպորատիվ հաճախորդների, կրթության վերաիմաստավորման համատեղ ներդրումային ծրագրերի, առողջապահության, գործարարության և բարեկեցության գործընթացների առաջնորդության և կառավարման ծրագրեր։
Օտտո Շարմերը ստացել է ՄՏԻ-ի Ջեյմսոնի գերազանցության մրցանակը (2015), Եվրամիաության «Լեոնարդո կորպորատիվ ուսուցման» մրցանակը  կառավարման գործընթացներում «ՅՈՒ տեսության» ներդրման համար (2016): 2017 թվականին ըստ Գլոբալ Գուրու կայքէջի նա աշխարհում զբաղեցրել է ուսուցման ոլորտի երեսուն լավագույնների մեջ առաջին տեղը։ 


== Հատընտիր հրապարակումներ ==
Senge, Peter M.; Scharmer, Claus Otto; Jaworsky, Joseph; Flowers, Betty Sue (2004). Presence: exploring profound change in people, organizations, and society (1st ed.). New York: Currency/Doubleday. ISBN 038551624X. OCLC 61257585.
Scharmer, Claus Otto (2016) [2007]. Theory U: leading from the emerging future. A BK business book (2nd ed.). San Francisco: Berrett-Koehler. ISBN 9781626567986. OCLC 944179658.
Scharmer, Otto; Käufer, Katrin (2013). Leading from the emerging future: from ego-system to eco-system economies (1st ed.). San Francisco: Berrett- Koehler. ISBN 9781605099262. OCLC 813920439.
Education is the kindling of a flame: How to reinvent the 21st-century university, https://www.huffingtonpost.com/entry/education-is-the-kindling-of-a-flame-how-to-reinvent_us_5a4ffec5e4b0ee59d41c0a9f


== Ծանոթագրություններ ==
Կենդանի ծիածան

«Կենդանի ծիածան» (ռուս.՝ «Живая радуга»), 1982 թվականի խորհրդային մանկական ֆիլմ, որը նկարահանել ռեժիսոր Նատալյա Բոնդարչուկը Նիկոլայ Նոսովի «Ուրախ ընտանիք» (ռուս.՝ «Весёлая семейка») պատմվածքի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է առաջին դասարանցիներ Միշայի և Կատյայի մասին, որոնք մեքենայի անիվների տակ իրենց սիրելի բադի՝ Չեռնուշկայի զոհվելուց հետո որոշում են փրկել ապագա բադիկներին և ինկուբատոր են սարքում։


== Դերերում ==
Ռոմա Գեներալով - Միշկա
Եկատերինա Լիչևա - Կատյա
Լիզա Վոլկովա - Մայա
Նատալյա Բոնդարչուկ - Մարիա Սերգեևնա, բնագիտության ուսուցչուհի
Իննա Մակարովա - Լյուդմիլա Պետրովնա, զոոոտեխնիկ
Նիկոլայ Բուրլյաև - Նիկոլայ Իվանովիչ, Միշայի հայրը
Ալյոնա Բոնդարչուկ - Միշայի մայրը
Ստեֆանիա Ստանյուտա - Միշայի տատը
Արնիս Լիցիտիս - վարորդ


== Քննադատություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Добровольская Ирина — О доброте и красоте (О худож. фильме «Живая радуга») // Кино (Рига, Латвия), № 8, 1983
На съёмочной площадке Катя Лычева (Об участии в фильмах «Живая радуга» и «Детство Бемби»: Рассказывают режиссер и оператор) // Советская молодежь, 1986
Живая радуга // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 145
Живая радуга // Советские художественные фильмы: 1982—1983. — М.: Нива России, 1999. — стр. 48
Живая радуга // Киностудия им. М. Горького
Բյադի

Բյադի (ռուս.՝ Бяди), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ուստ-Ալդանսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 316 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոկրովո-Դանիլովկա

Պոկրովո-Դանիլովկա (ռուս.՝ Покрово-Даниловка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շան թանգարան

Շան թանգարան (անգլ.՝ Museum of the Dog), շներին նվիրված շահույթ չհետապնդող թանգարան, որը գտնվում է Նյու Յորքի Մանհեթենի Մարրեյ Հիլլ թաղամասի Պարկ Ավենյու 101 հասցեում։ Թանգարանում ներառված են հետևյալ ցուցանմուշները` շները ֆիլմերում, նախագահների շները, պատերազմի շները, շները հետախուզության մեջ։ Թանգարանում է պահվում շներին վերաբերվող արվեստի գործերի ամենամեծ հավաքածուներից մեկը։


== Պատմություն ==
Թանգարանը բացվել է 1982 թվականին՝ բարերարներ Ֆրենկ Սաբելլայի, Մարի Մուրի, Նենսի-Քերոլ Դրեյփերի և Ուեսթմինսթեր Քեննել հիմնադրամի նվիրատվություններով։ Թանգարանի մշտական հավաքածուն ներառում է բրոնզե և կերամիկական քանդակներ և նկարներ։ Թանգարանը միշտ ղեկավարվել է Ամերիկայի շների ակումբի կողմից։
Թանգարանը ցուցադրում է այնպիսի հռչակավոր նկարիչների գործեր, ինչպիսիք են Էդվին Հենրի Լանդսիրը, Մաուդ Ըրլը և Արթուր Վարդլը։ Շատ արվեստի գործեր արված են 19-րդ դարում իսկ որոշները 20-րդ դարի սկզբում։
Աշխատանքների մեծ մասը արվել է ուշ 1800-ականներին և 20-րդ դարի սկզբին, ներառված են աբստրակտ կամ ժամանակակից արվեստի որոշ նմուշներ։


== Թանգարանի նախկին հասցեներ ==
1982 թվական` Նյու Յորք, Լայֆ բիլդինգ, Մադիսոն պողոտա, 51
1987 թվական` Քուինի պարկ
2017-ից մինչ այսօր` 101 Պարկ Ավենյու,Նյու Յորք


== Ցուցահանդեսներ ==
Կանայք և շները 20-րդ դարի արվեստում
Կանայք և շները արվեստում
Ամառային շան օրեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
museumofthedog.org Շան թանգարան. պաշտոնական կայք
HD 117618

HD 117618, աստղ, որը գտնվում է Կենտավրոսի համաստեղությունում։ Մեզանից հեռու է մոտ 124 լուսային տարի։ Այս աստղի շուրջ պտտվում են մինիմում 2 մոլորակներ։ HD 117618-ը համարվում է թզուկ աստղ։

Տիպը՝ միայնակ աստղ
Աստղային մեծությունը` 7,18
Շառավղային արագությունը` 0,9 կմ/վ
Պարալաքսը` 26,34±0,60 անկ. վ.


== Արտաքին հղումներ ==
HD 117618
HD 117618 աստղը allplanets կայքում
Զարիշատի լեռնաշղթա

Զարիշատի լեռներ, Զարիշատ, Չալդիր, Չալդիրի լեռներ, Չըլդըր, Չլդըր, Չլդըրի լեռներ, Չլտրի լեռներ, լեռներ Հայկական լեռնաշխարհում, Կարսի բարձրավանդակի հյուսիսային սահմանագլխին։ Սկսվում են Ջավախքի լեռների Աչքասար գագաթից և Հայաստանի և Վրաստանի սահմանով ձգվում է արևմուտք, Արդահանի դաշտի արևելյան մասով։ Երկարությունը 40 կմ է, Հայաստանի տարածքում՝ 22 կմ։ Առավելագույն բարձրությունը Խորձիան լեռն է՝ 3192 մ (Թուրքիայի տարածքում), Հայաստանի տարածքում Զարիշատ լեռը՝ 2982 մ։ Կազմված Է նորագույն հրաբխային գոյացումներից։ Կլիման չափավոր ցամաքային է, տարածված են լեռնային մարգագետինները։ Ջրբաժան Է Կուրի վերին հոսանքի և Կարսի գետի միջև։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովի Տրավնիկ (այլ կիրառումներ)

Նովի Տրավնիկ կարող է վերաբերվել.

Նովի Տրավնիկ, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Նովի Տրավնիկ, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորմում։
Ազատության հրապարակ (Հուսիկ Արա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազատության հրապարակ (այլ կիրառումներ)«Ազատության հրապարակ», 2013 թվականին «Անատրես» հրատարակչության հրատարակած Հուսիկ Արայի ժողովածուն, որն ընդգրկում է բանաստեղծություններ, պոեմներ, էսսե։ Գիրքը նվիրված է Արցախյան շարժման 25-ամյակին։ Խմբագիր՝ Արքմենիկ Նիկողոսյան, կազմի ձևավորումը՝ Լուսինե Դաշտոյանի, լուսանկարը՝ Մառամ Ավայի։ 104 էջ։
Գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2013 թվականի դեկտեմբերի 6-ին։


== Գրքի հանձնարարականը ==
Անկախության պարգևած ոգևորությունն ու Արցախյան պատերազմում տարած հաղթանակի բերկրանքը, բայց և՝ հիասթափություններն ու ցավը Հուսիկ Արայի նոր ժողովածուում թեպետ պարբերաբար հերթագայվում են, այնուամենայնիվ, գերական մեր երազի Հայաստանի տեսլականն է, նրա համար ապրելու, արարելու և պայքարելու հավատամքը։


== Բովանդակությունը ==
Նոր Հայաստան


=== Ազատության հրապարակ ===
Տեսա, երկիր
Այլևս բառ չես
Հանուն քեզ էր
Քեզ ունեմ իրականում
Արա Գեղեցիկի օրինակով
Մեր վրայով չես
Քեզ այսպես չէինք երազել


=== Առավոտ (պոեմ) ===


=== Մարդու որդիները ===


==== Ծննդյան տոներ ====
Շարժում
Կանչ
Սկիզբը


==== Արևադարձի օրեր ====
Մենք
Մեր ժամանակը
Դժվար երթ


==== Գիշերահավասար ====


==== Ամենաերկար գիշեր ====
Սահման
Քաղաքը
Արհավիրք
Ջարդ
Սուգ


=== Ասք պատերազմի (պոեմ) ===
ՈւղերձՍահմանային քարեր
Մարդու որդիները
Մեկը մարդու որդիներից
Դժվար հայրենիք
ՀոգեհանգիստՎերջին տող


=== Խրամատ (էսսե) ===


== Արտաքին հղումներ ==
Գրքի որոշ ստեղծագործություններ Գրանիշում
Զրույց պոետ Հուսիկ Արայի հետ՝ իր նոր գրքի՝ «Ազատության հրապարակի» առիթով
Հուսիկ Արայի «Ազատության հրապարակ»-ը` ապագա մարտնչումների հարթակ


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 271


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ավգորու

Ավգորու (հուն․՝ Αυγόρου, մեծ գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանի հարավարևմտյան մասում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմել է 4,604 մարդ, մեծամասնությունը հույն կիպրացիներ են։ Ծովի մակարդակից գտնվում է 40 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աջերոլա

Աջերոլա (իտալերեն՝ Agerola), քաղաք Իտալիայում՝ Կամպանիա մարզի Նեապոլի գավառում։ Սահմանակից է Ամալֆի, Ֆուրորե, Գրանիանո, Պիմոնտե, Պոզիտանո, Պրայանո, Սկալա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2004 թվականի տվյալներով եղել է 7.392, 2014 թվականի տվյալներով՝ 7.590: Բնակչության խտությունը կազմում է 374.60 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 19.62 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80051, հեռախոսային կոդ՝ 00081:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Մախսուջիկ

Մախսուջիկ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արտյոմա (այլ կիրառումներ)

Արտյոմա, կարող է վերաբերել՝

Արտյոմա - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում
Արտյոմա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում
Ադեր (այլ կիրառումներ)

Ադեր անվանումը կարող է վերաբերվել

Ադեր (Թիմարի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում
Ադեր (Խարբերդի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիմարի գավառում
Ադեր շրջան (Այովա) - ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը
Ադեր շրջան (Կենտուկի) - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Ադեր շրջան (Միսսուրի) - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Հակոբ Արսենյան (այլ կիրառումներ)

Հակոբ Արսենյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել՝

Հակոբ Արսենյան (1881-1915), բժիշկ։
Հակոբ Արսենյան (20-րդ դար, Եգիպտոս), թղթակից։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիֆուզոր

Դիֆուզոր՝ աերոհիդրոդինամիկաում խողովակի հատվածամաս, որտեղ հոսքը դանդաղեցվում (ընդարձակվում) է և ճնշումը մեծանում։ Կիրառվում է հեղուկների և գազերի տեղափոխմաև սարքերում։ Էլեկտրաձայնագիտության մեջ օգտագործվում է բարձրախոսի մեխանիկական տատանողական համակարգի մաս, որ նախատեսվում է շրջապատող օդում ձայնային ալիքների գրգռման համար։ Լուստեխնիկայում դիֆուզորն օգտագործում են մեղմ նկարից լուսանկարչական պատկեր ստանալու հարմար։ Կավահողի արտադրության մեջ այն կիրառում են որպես բոքսիտային մանրված եռակալուկի հոսքային տարալվացման ապարատ։ Սովորաբար այդպիսի 12—14 ապարատներ, հաջորդաբար միացվելով, կազմում են մարտկոցներ։
Միսս Տիեզերք 2012

Միսս Տիեզերք, 61-րդ «Միսս Տիեզերք» գեղեցկության մրցույթը, որը անցկացվել է 2012 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Լաս Վեգասում։ Միսս Տիեզերք 2012 գեղեցկության մրցույթում հաղթող է ճանաչվել Օլիվիա Կալլոն, ով ներկայացնում էր ԱՄՆ-ն։ Ամերիկացիների համար սա թվով 8-րդ հաղթանակն էր մրցույթի պատմության մեջ և առաջինը 1997 թվականին։ Մրցույթը հեռարձակել է NBC-ն և Telemundo-ն։


== Վերջնական տեղ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Miss Universe Organization Official Website
(8320) վան Զի

(8320) վան Զի (անգլ.՝ van Zee), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1955 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,429988 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9575 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9024 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1383,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260194 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,43° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8320) վան Զի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կամբյա (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամբյա (այլ կիրառումներ)Կամբյա շրջան (էստ․՝ Kambja vald), շրջան Էստոնիայի Տարտումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Կամբյա գյուղական ավանը։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 2442 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 12,91 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Սաթթար Խան

Սաթթար Խան (պարսկերեն՝ ستارخان, հոկտեմբերի 20, 1868(1868-10-20), Թավրիզ, Իրան - նոյեմբերի 15, 1914(1914-11-15), Թեհրան, Իրան), Իրանի սահմանադրական հեղափոխության գործիչ, Իրանի ժողովրդական հերոս։ Երկար տարիներ ապրել է Անդրկովկասում, աշխատել Ալեքսանդրապոլ-Երևան երկաթուղու շինարարությունում, Բաքվի նավթահանքերում։ Որոշ ժամանակ ծառայել է Ատրպատականի փոխարքայի պահակախմբում։ 
Իրանական հեղափոխության ժամանակ ղեկավարել է պարտիզանական ջոկատներ և 1908-1909 թվականների Թավրիզի ապստամբությունը։ Սաթթար Խանը, և նրա օգնական Բաղիր խանը հենվել են հայկական կամավորական ջոկատների վրա։ Ռուսական մամուլը Սաթթար Խանին անվանել է «իրանական Պուգաչով»։
Ուվդալի ստավկիրկա

Ուվդալի ստավկիրկա (նորվ.՝ Uvdal stavkirke), հիմնակմախքային եկեղեցի Նորվեգիայում։ Այն գտնվում է Ուդալ գյուղում, որը Բուկերդուդ շրջանում է։ Եկեղեցին կառուցվել է 1168 թվականին։ Այդ մասին փաստում են դենդրոքրոնոլոգիական հետազոտությունները, որոնք արվել են սոճիներից, որոնցով կառուցած է այս եկեղեցին։ Ուվդալի ստավկիրկա նախատեսված է 170 մարդու համար։


== Շինարարության պատմություն ==

1978 թվականին այստեղ կատարվել են հնէագիտական պեղումներ։ Ըստ դրանց արդյունքների, պարզվել է, որ եկեղեցին կառուցվել է նախկինում գոյություն ունեցող եկեղեցու ավերակների հիմքի վրա։ Եկեղեցին համարվում է իր ժամանակների համար տիպային կառույց, որը բավականին շատ փոփոխությունների է ենթարկվել։ Հատկապես ինտերիերում երևում են Վերածննդի դարաշրջանի և ռոկոկոյի ազդեցության հետքերը։ 12-րդ դարում կառուցած շատ եկեղեցիներ, այդ թվում և Ուվդալի եկեղեցին, աչքի է ընկնում իր փոքրությամբ։ Հաճախ դրանց մակերեսը չի գերազանցում 40 քառակուսի մետր տարածքը։ Այդ իսկ պատճառով, շատ հաճախ, այս եկեղեցիները ընդարձակել են և՛ միջնադարյան ժամանակահատվածում, և՛ ռեֆորմացիայի տարիներին, որը տեղի է ունեցել Նորվեգիայում 1537 թվականից սկսած։ Առաջին անգամ փաստաթղթերում հիշատակվում է եկեղեցին 1327 թվականին։
Եկեղեցու նավը առաջին անգամ մեծացվել է միջնադարյան ժամանակահատվածում արևմտյան պատի կողմից։ Այդ ժամանակ խորանային ապսիդը տեղաշարժվել է։ Խորանը կրկին քանդվել է 1684 թվականին, երբ նոր առավել լայն ու մեծ խորանը բերեցին այստեղ։ Այն չափերով համապատասխանում էր նավին։ Հետագայում, 1721-1723 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում եկեղեցին վերականգնվել է վերստին՝ խաչաձև հորինվածքով։ 1819 թվականին բեմի հյուսիսային հատվածից ավելացվեց նոր խորանը։
1760 թվականին Ուվդալի ստավկիրկայի դրսի պատերն են ամրացվել ու երեսապատվել։ Ներսի կողքամասերը հարստորեն զարդանախշված են, որոնք թվագրվում են 1624 թվականին։ Ինտերիերի ամենահին հատվածը հարստորեն զարդարված է եղել մոտավորապես 1656 թվականին։
1902 թվականին օծվել է նոր եկեղեցին և հարց է առաջ քաշվել, որպեսզի քանդեն հինը։ Սակայն այն գնեցին և այսօր էլ ստավկիրկան գտնվում է համայնքի անմիջական պահպանության ներքո։ Եկեղեցին փակվել է այցելությունների համար 1883 թվականին, սակայն, այսօր էլ, նրա մեջ կատարվում են հոգևոր ծիսակատարություններ, սակայն միայն ամառային ժամանակահատվածում։ Ամռանը Ուվդալի եկեղեցին հասանելի է նաև որպես թանգարան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Церкви Норвегии
Ставкирка в Увдале
Ставкирка в Увдале на stavkirke.info
Miljøstatus i Norge: Uvdal stavkirke  Archived 2014-08-22 at the Wayback Machine.
Ставкирка в Увдале на сайте Fortidsminneforeningen Archived 2006-01-17 at the Wayback Machine.
Բայգարինկա

Բայգարինկա (ռուս.՝ Байгаринка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։
Յակուբիե

Յակուբիե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Յուսուպովո (այլ կիրառումներ)

Յուսուպովո, կարող է վերաբերել՝

Յուսուպովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Յուսուպովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի կազմում։
Յուսուպովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տատիշլինսկի շրջանի կազմում։
Յուսուպովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։
Բիթ Հադիպե

Բիթ Հադիպե, հնագույն երկրամաս, Նաիրիի երկրներից մեկը։ Գտնվում է Մասիոս լեռների շրջանում։ Հիշատակված է Ասորեստանի Աշուրնասիրպալ 2-րդ թագավորի (մ․թ․ա․ 883-853) արձանագրության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Իվանով

Ալեքսանդր Անդրեևիչ Իվանով (ռուս.՝ Александр Андреевич Иванов, հուլիսի 16 (28), 1806, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 3 (15), 1858, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս նկարիչ։
1817-1828 թվականներին սովորել է Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1830 թվականին որպես նկարիչներին խրախուսող ընկերության թոշակառու մեկնել է Իտալիա։ 1831-1858 թվականներին ապրել է Հռոմում։ Ալեքսանդր Անդրեևիչ Իվանովը երկար տարիներ աշխատել է «Քրիստոսի հայտնությունը ժողովրդին» (1837-1857 թվականներին Տրետյակովյան պատկերասրահում) ծրագրային նկարի վրա, ուր ձգտել է վերաիմաստավորել հասարակական կյանքի, արվեստի և բարոյականության արմատական հարցեր։ Խորապես վերապրելով սոցիալական անարդարությունն ու ճնշումը, նկարի հիմք է ընտրել ժողովրդի ազատագրման թեման, մարդկանց բարոյական վերածնունդը։ Կոմպոզիցիայի բարդ հյուսվածքում միավորել է իրադրությունը յուրովի ըմբռնող տարբեր դասերի ներկայացուցիչների, վերստեղծել ոգեշնչվածությամբ և տիպականությամբ աչքի ընկնող մարդկային կերպարներ։ Նկարի վրա աշխատելու ընթացքում կատարել է ինքնուրույն արժեք ունեցող հարյուրավոր բարձրարվեստ էտյուդներ ու գծանկարներ։ Նրա բնանկարները խտացնում են բնության ներդաշնակությունը, ձևերի պարզությունն ու արտահայտչականությունը («Ճյուղը», 1840-ական թվականներին, Տրետյակովյան պատկերասրահ, «Մերկ տղան», Ռուսական թանգարան, Լենինգրադ)։ 1840-ական թվականների վերջերից մինչև 1857 թվականը ստեղծված, հատուկ շինության համար նախատեսված որմնանկարների էսքիզներում Իվանովը նորովի է մեկնաբանել աստվածաշնչյան թեմաները։ Ազատասիրության և ստեղծագործական երևակայության ուժի տեսակետից «Աստվածաշնչյան էսքիզներ» շարքը բացառիկ տեղ է գրավում 19 դարի ռուսական արվեստում։ Ազատագրական գաղափարներով, ռեալիզմի և ժողովրդայնության համարձակ նվաճումներով հարուստ Իվանովի ստեղծագործությունը հսկայական ազդեցություն է ունեցել 19 դարի ռուսական արվեստի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Սահմանադրական օրենք

Սահմանադրական օրենք, պետական կարգի հիմունքները կարգավորող օրենք կամ օրենքների ամբողջություն։
Սահմանադրական օրենք եզրի հետ զուգահեռ օգտագործվում են նաև օրգանական օրենք կամ հիմնարար օրենք եզրերը։


== Առանձնահատկություններ ==
Սովորաբար, սահմանադրական օրենքները ընդունման և փոփոխման կարգը տարբերվում է սովորական օրենքները նմանատիպ կարգերից՝ քվեարկությանը ավելի բարձր պահանջներով։ Սահմանադրական օրենքի ընդունման նման կարգը դրանց պահում է սովորական օրենքների հետ համեմատած ավելի կայուն և փոփոխություններին նվազ ենթարկվող։


== Պատմություն ==
Սահմանադրական օրենք եզրը առաջացել է Ֆրանսիայում և գոյություն ունի ֆրանսիական իրավական համակարգի ազդեցությունը կրած պետություններում։


== Հայաստան ==
Համաձայն Հայաստանի Սահմանադրության 103-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սահմանադրական օրենքներ են համարվում ՀՀ Ազգային Ժողովի կանոնակարգը, ՀՀ ընտրական օրենսգիրքը, ՀՀ դատական օրենսգիրքը, Սահմանադրական դատարանի մասին ՀՀ օրենքը, Հանրաքվեի մասին ՀՀ օրենքը, Կուսակցությունների մասին ՀՀ օրենքը և Մարդու իրավունքների պաշտպանի մասին ՀՀ օրենքը։ ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից այդ օրենքների ընդունման համար անհրաժեշտ են պատգամավորների ընդհանուր թվի ձայների առնվազն երեք հինգերորդ (ի տարբերություն «սովորական» օրենքների, որոնց ընդունման համար անհրաժեշտ քվեարկությանը մասնակցող պատգամավորների ձայների մեծամասնությունը, եթե քվեարկությանը մասնակցել է պատգամավորների ընդհանուր թվի կեսից ավելին)։


== Վրաստան ==
Վրաստանի Սահմանադրությունը սահմանում է պետության խորհրդարանի, պետական խորհրդանիշերի, քաղաքացիության, քաղաքական կուսակցությունների, տեղականա ինքնակառավարման մարմինների լիազորությունների և ընթացակարգի և որոշ այլ հարցերով սահմանադրական (օրգանական) օրենքների ընդունումը։ Վրաստանի կարևոր սահմանադրական օրենք է հանդիսանում Սահմանադրության կողմից անմիջականորեն չնախատեսված Սաակաշվիլի-Բենդուկիձե բարեփոխումների ընթացքում ընդունված Տնտեսական ազատության մասին ակտը։


== Արտաքին հղումներ ==
Mexico
Colombia Archived 2008-06-11 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեյ Տերենտև

Ալեքսեյ Տերենտև (ռուս.՝ Алексей Васильевич Терентьев, ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1931 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1931 թվականից եղել է ԽՍՀՄ ժողովրդական կոմիսարիատի արտաքին գործերի գծով աշխատակից։
1932 թվականից մինչև 1936 թվականն Իզմիրում եղել է ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոս։
1937-1938 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ ներքին գործերի նախարարության արևելյան առաջին բաժնի վարիչ։
1938 թվականի ապրիլի 3-ից մինչև 1940 թվականի սեպտեմբերի 17-ը Թուրքիայում եղել է Խորհրդային Միության լիազոր ներկայացուցիչ։ Հաղթահարել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի առաջին տարում Թուրքիայի հետ բարիդրացիական հարաբերությունների պահպանման խնդիրը չնայած դրան, որ ներքին գործերի նախարարությանը չի հաջողվել այդ պետության հետ փոխօգնության պակտը կնքել։
1941 թվականին ՌՍՖՍՀ կրթության ժողովրդական կոմիսարիատի մատակարարման գլխավոր վարչության պետ։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Աղբյուրներ ==
Ալեքսեյ Տերենտև
Ալեքսեյ Տերենտև
Գոլի Թարաղի

Զոհրե Թարաղի-Մողադամ, առավել հայտնի է որպես Գոլի Թարաղի (պարսկերեն՝ گلی ترقی), (հոկտեմբերի 10, 1939(1939-10-10), Թեհրան, Իրան), իրանցի գրող, վիպասան և պատմվածքների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Գոլի Թարաղիի հայրը՝ Լոթֆոլա Թարաղին եղել է իրանական խորհրդարանի անդամ, հրատարակիչ և լրագրող, իսկ նրա մայրը՝ իրանական հասարակությունում հեղինակավոր ընտանիքից։ Ծնվել և մեծացել է Թեհրանում։ Միացյալ Նահանգներում սովորել է Դրեյքի համալսարանում՝ ստանալով փիլիսոփայության բակալավրի աստիճան։ Վերադառնալով Իրան՝ 1967 թվականին Թեհրանի համալսարանում ստացել է մագիստրոսի աստիճան, իսկ 1960-ական թվականներին, որպես միջազգային հարաբերությունների մասնագետ, աշխատել Plan International-ում։ 1970-ական թվականներին Թեհրանի համալսարանում նա դասավանդել է փիլիսոփայություն, առասպելաբանություն և սիմվոլիզմ։ 1980 թվականին Իրանական հեղափոխությունից հետո համալսարանները ժամանակավորապես փակվել էին։ Թարաղին բաժանվեց իր ամուսնուց՝ Հազիր Դարյուշից և իր երկու երեխաների հետ արտագաղթել Փարիզ, չնայած 1980-ական թվականներին պարբերաբար այցելում էր Իրան։
«Ձմեռային քունը» (1973 թվական) պատմվածքների ժողովածու է, որը պատկերում է միջին խավի ութ քաղաքաբնակների ներքին կյանքը, այդ թվում կրոնական խառնաշփոթն ու անոմիան, որը 1960-ական թվականներին զարգանում էր Իրանի արագ արդիականացման արդյունքում։ Նրա «Իմ հոգու տիկինը» պատմվածքը (1982 թվական) հաղթել է պատմվածքների Կոնտրե-Սիել մրցանակը։ «Ավերված հիշողությունները» (1994 թվական) աշխատությունն անդրադառնում է Իրան-իրաքյան պատերազմի հուզական հետևանքներին։
Գոլի Թարաղիի «Վերադարձ» վեպը 2020 թվականին հրատարակվել է հայերեն։ Այն պարսկերենից հայերեն է թարգմանել Արեգ Բագրատյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրիժիկ (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Կրիժիկ (ուկրաիներեն՝ Крижик), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրիժիկ գյուղում բնակվում էր 129 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
1341

1341 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1341 թվականն է, 
XIV դարի 41-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կրուտոգորկա

Կրուտոգորկա (ռուս.՝ Крутогорка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 72 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քենեթ Կաունդա

Քենեթ Դավիդ Կաունդա (անգլ.՝ Kenneth David Kaunda, ապրիլի 28, 1924(1924-04-28)[…], Չինսալի, Northern Rhodesia - հունիսի 17, 2021(2021-06-17) կամ 2021, Լուսակա, Զամբիա), Զամբիայի Հանրապետության պետական և քաղաքական գործիչ։ Մասնագիտությամբ ուսուցիչ։ 1953-1958 թվականներին՝ Աֆրիկյան ազգային կոնգրեսի (ԱԱԿ, որը Հյուսիսային Ռոդեգիայի առաջին քաղաքական կուսակցությունն էր) գլխավոր քարտուղարը։ 1960 թվականին դարձել է Ազգային անկախության միացյալ կուսակցության նախագահ։ 1964 թվականի հունվարին կազմել է Հյուսիսային Ռոդեգիայի առաջին կառավարությունը։ Զամբիայի անկախության հռչակումից (1964 թվականի հոկտեմբեր 24) հետո, մինրև 1991 թվականը եղել է Զամբիայի Հանրապետության նախագահը, կառավարության ղեկավարը և զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովի Միր (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովի ՄիրՆովի Միր (ուկրաիներեն՝ Новий Мир, Ղրիմի թաթարերեն՝ Novıy Mir), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովի Միր գյուղում բնակվում էր 413 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարափունար (Ուրֆայի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարափունար (այլ կիրառումներ)Կարափունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արևմտաֆրիզերեն

Ֆրիզերենը կամ արևմտյան ֆրիզերենը գործածվում է Նիդեռլանդների հյուսիսում գտնվող Ֆրիզլանդ գավառում։ Արևմտյան ֆրիզերենը անվանումը կիրառվում է Նիդեռլանդներից դուրս, այն նույն լեզվախմբի այլ Ֆրիզական լեզուներից տարբերակելու համար, որոնք ընդհանուր պատկանում են Գերմանիայում գործածվող Սաթերլանդ ֆրիզական լեզուների և Հյուսիս ֆրիզական լեզուների լեզվախմբերին։ Նիդեռլանդներում սակայն Արևմտաֆրիզերեն լեզուն գործածվում է միայն Ֆրիսլան գավառում և միշտ կոչվում է պարզապես ֆրիզերեն՝ Fries հոլանդերեն, և Frysk ֆրիզերեն։ Արևմտաֆրիզերեն բարբառը հոլանդերեն կոչվում է Westfries (տառացիորեն Արևմտաֆրիզերեն)։


== Տես նաև ==
Պաշտոնական լեզուների ցանկ
Լեզվաընտանիքների ցանկ
Լեզուների ցանկեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
GeoNames
Ethnologue
Զելենովսկի (խուտոր, Ֆրոլովսկի շրջան)

Զելենովսկի (ռուս.՝ Зеленовский), խուտոր Ռուսաստանի, Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 40 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աարոն Կոպլենդ

Աարոն Կոպլենդ (անգլ.՝ Aaron Copland) (նոյեմբերի 14, 1900(1900-11-14)[…], Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 2, 1990(1990-12-02)[…], Sleepy Hollow, Վեստչեստեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի կոմպոզիտոր։
Սովորել է Նյու Յորքում (1917-1921) և Փարիզում (1921-1924)։ Կազմակերպել է, այսպես կոչված, «Կոպլենդ սեշնս» համերգների շարք (1928-1931), գլխավորել ամերիկյան կոմպոզիտորների լիգան և միոթյունը։ Որպես դաշնակահար և դիրիժոր հանդես է եկել Եվրոպայի և Լատինական Ամերիկայի երկրներում։ Սկզբնական երկերում հարել է Ի. Ֆ. Ստրավինսկու նեոկլասիցիզմի դպրոցին, ապա դիմել է ջազային ռիթմերի, ավելի ուշ՝ 12-տոնային համակարգին։ Գրել է օպերա («Քնքուշ հող», 1954), բալետներ («Ռոդեո», 1942, «Ապալաչյան գարուն», 1944), 3 սիմֆոնիա, այլ ստեղծագործություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոտրոիցկոե (գյուղ, Կիզներսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոտրոիցկոեՆովոտրոիցկոե (ռուս.՝ Новотроицкое), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կիզներսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (5801-5900)

Աստերոիդների ցանկ (5701-5800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (5901-6000)
 Աստերոիդների ցանկ (5701-5800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (5901-6000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ջովաննի Սամարտինի

Ջովաննի Բատիստա Սամարտինի (իտալերեն՝ Giovanni Battista Sammartini, 1700[…], Միլան, Միլանի դքսություն - հունվարի 15, 1775(1775-01-15)[…], Միլան, Միլանի դքսություն), իտալացի կոմպոզիտոր։
1726 թվականից՝ եկեղեցական կապելմայստեր, 1760-1770 թվականներին՝ Միլանի 7 եկեղեցիների կապելմայստեր։ 1767 թվականից աշխատել է նաև հերցոգի կապելլայում (1768 թվականից՝ տնօրեն)։ Գրել է 78 սիմֆոնիա, 7 օպերա, 3 մեսսա, 15 concerti grossi, 20 լարային կվարտետ, կվինտետներ, 187 տրիո-սոնատ, սոնատներ և այլն։ Սամարտինին երաժշտության պատմության մեջ մտել է որպես «նախադասական սիմֆոնիա»-ի ստեղծող։ Սամարտինիից դասեր են առել Գլյուկը, Բախը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոտևգրադի պատմության թանգարան

Բոտևգրադի պատմության թանգարան (բուլղար․՝ Ботевградски исторически музей), Բուլղարիայի Բոտևգրադ քաղաքում 1937 թվականից գործող թանգարան, որը ժամանակի ընթացքում մի քանի շենք է փոխել, իսկ ներկայումս տեղավորված է նախկին դատական պալատի վերակառուցված շենքում ։


== Պատմություն ==
Բոտևգրադի ու շրջակա բնակավայրերի պատմական անցյալի առաջին ուսումնասիրողներն ու համապատասխան նյութեր հավաքողները եղել են Սկրավենա գյուղի քահանա Գեորգի Պոպդիմիտրովն ու Տրուդովեց գյուղի երկարամյա ուսուցիչ Գեորգի Պոպիվանովը։
Տեղական „Орханийски новини“ («Օրխանյան նորություններ». քաղաքի անվանումը այդ ժամանակ եղել է Օրխան) թերթի 1927 թվականի հունվարի 10-ի համարում գրվել է Իվան Վազովի անվան քաղաքային գրադարանին կից հնագիտական թանգարան հիմնելու անհրաժեշտության մասին։ Թանգարանային հավաքածուի առաջին ցուցադրությունը կայացել է 1937 թվականին՝ տեղի գիմնազիայի տնօրեն Ասեն Ստեֆանովի ջանքերով։ Տարիների ընթացքում համալրվելով նորանոր ձեռքբերումներով՝ 1950 թվականին հավաքածուն տեղ է զբաղեցրել քաղաքի մշակութային կենտրոնը համարվող „Христо Ботев 1884“ ազգային գրադարանի շենքում, իսկ երկու տարի անց ձեռք է բերել պետական թանգարանի կարգավիճակ և տեղափոխվել նախկին «Բրիստոլ» հյուրանոցի շենք։
1959 թվականի մայիսի 24-ին տեղի է ունեցել թանգարանի պաշտոնական բացումը, 1970-ին ներկայացվել է թանգարանային երկրորդ հավաքածուն;
1985 թվականին կայացել է թանգարանի գեղարվեստական ֆոնդի առաջին ցուցահանդեսը, որով էլ դրվել է թանգարանին առընթեր պատկերասրահի հիմքը։ 1988 թվականին թանգարանին մի նոր շենք է հատկացվել՝ Բոտևգրադի կենտրոնում՝ ժամացույցակիր աշտարակի դիմաց։ Այստեղ թանգարանն ու պատկերասրահը գործել են մինչև 2011 թվականը։ Անցյալ դարի երեսնական թվականներին ճարտարապետ Պենչո Կոյչևի նախագծով կառուցված քաղաքային դատական պալատի շենքը 2010 թվականի կեսերից սկսել են վերակառուցել, ավելացրել են ևս մեկ հարկ։ Հենց այդտեղ էլ 2011 թվականի մայիսի 3-ից շարունակել է իր գործունեությունը պատմության թանգարանը։


== Գործունեությունը ==
Թանգարանն ունի չորս բաժանմունք և մեկ մասնաճյուղ, որը գտնվում է քաղաքի մերձակա Բոժենիցա գյուղում։ Թանգարանային հավաքածուն ներառում է ավելի քան 15 հազար ֆոնդային միավոր, այդ թվում՝ անվանի անձանց իրեր, պատմական փաստաթղթեր, լուսանկարներ, հնատիպ գրքեր ու թերթեր, զենքի ու զրահի նմուշներ, հին դրամներ, զինանշաններ, գեղարվեստական աշխատանքներ։ «Орханиец» սրահը հագեցած է շնորհահանդեսներ կազմակերպելու համար անհրաժեշտ տեխնիկական միջոցներով, լայն հնարավորություններ են ստեղծված գեղարվեստական, կիրառական, փաստավավերագրական ցուցահանդեսներ կազմակերպելու և հյուրընկալելու, հավաքույթներ, դասախոսություններ, զրույց-բանավեճեր, բաց դասեր, հանդիսություններ անցկացնելու համար։ «Արվեստի սրահ» նախաձեռնության շրջանակներում թանգարանում ներկայացված են բանաստեղծ Ստամեն Պանչևի անվան գրական ակումբի անդամների և այլ ստեղծագործողների լավագույն գործերը, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի նմուշներ, գեղանկարչական աշխատանքներ... Որպես լուսավորա-մշակութային և գիտական հիմնարկություն՝ թանգարանը անընդհատ ընդլայնում ու խորացնում է գիտահետազոտական, հավաքչային, կրթական իր գործունեությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
История Исторического музея в Ботевграде(բուլղ.)
Դեհ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դեհ (այլ կիրառումներ)Դեհ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լիանա Ավգուստին

Լիանա Ավգուստին (անգլ.՝ Augustin, նոյեմբերի 18, 1927(1927-11-18) կամ սեպտեմբերի 18, 1928(1928-09-18), Բեռլին, Վայմարյան Հանրապետություն - ապրիլի 30, 1978(1978-04-30) կամ ապրիլի 29, 1978(1978-04-29), Վիեննա, Ավստրիա), գերմանա-ավստրիացի երգչուհի և դերասանուհի։ 1958 թվականին ներկայացրել է Ավստրիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։


== Կենսագրություն ==
Լիանա Ավգուստինը ծնվել է 1928 թվականին։ Նրա մայրը գերմանացի հայտնի դերասանուհի էր, իսկ հայրը՝ օդաչու։ 1944 թվականին պատերազմի պատճառով տասնվեցամյա Լիանան մոր հետ տեղափոխվում են հոր մոտ՝ Վիեննա։ 1946 թվականին Լիանան սկսում է իր երաժշտական կարիերան։ Նա երգել է «Boheme Bar» գիշերային ակումբում և շուտով սկսում է մեծ ժողովրդականություն վայելել տեղի հասարակության շրջանում։ Արդյունքում Լիանան պայմանագիր է կնքել «Vanguard Records» ձայնագրության ընկերության հետ, և ստեղծել է իր սեփական խումբը՝ «Boheme Bar Trio»: Խմբի երգերը հաճախ էին հնչում տեղական ռադիկայանների եթերում։
«ÖRF» հեռուստաընկերությունը Լիանային ընտրում է ներկայացնելու Ավստրիան Եվրատեսիլ 1958-ում։ Երգչուհին իր «Die ganze Welt braucht Liebe» երգով Եվրատեսիլում զբաղեցնում է հինգերորդ տեղը՝ ստանալով ութ միավոր։
Հետագայում մինչև 1964 թվականը Լիանան հաճախ էր համերգային շրջագայությունների մեկնում Եվրոպա և ԱՄՆ։ Նա նաև հայտնի էր որպես դերասանուհի. նա խաղացել է ընդամենը վեց ֆիլմերում։
Լիանա Ավգուստինը մահացել է 1978 թվականին Վիեննայում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
Orient-Express (1952)
The Bohème Bar (1953)
A Continental Cocktail (1953)
Café Continental (1954)
Glowing Embers (1955)
Berlin Cabaret Songs (1955)
Vienna Midnight (1956)
Rendezvous avec Liane (1956)
Paris Midnight (1956)
Die Dreigroschenoper (1956)
Embraceable you (Liane sings George Gershwin; 1957)
Winter Wonderland (1957)
Vienna by Night (1957)
Paris After Midnight (1957)
Night and Day (Songs of Cole Porter; 1958)
April in Paris (1962)


=== Սինգլներ ===
Schenk’ mir Dein Herz (1952)
April in Portugal (1953)
Lass die Welt darüber reden (1957)
Ich sage Dir adieu (1957)
Deine Liebe (1957)
Da hilft kein Rosenstrauß (1964)


=== Կոմպիլացիա ===
Liane Augustin singt Robert Stolz (2002)


== Ֆիլմագրություն ==
Die Fiakermilli (1953)
Lavendel (1953)
Der rote Prinz (1954)
…und wer küßt mich? (1956)
Liebe, die den Kopf verliert (1956)
Licht auf der Piazza (1962)


== Մրցանակներ ==
Grand Prix du Disque für die Teilnahme an der Produktion Die Dreigroschenoper als Polly Peachum


== Մատենագրություն ==
R. E. B, Liane. Retrieved June 2, 2009.
Feier zur Benennung des Augustinplatzes. Retrieved June 10, 2009.
Jan Feddersen: Ein Lied kann eine Brücke sein, Hoffmann und Campe, 2002


== Ծանոթագրություններ ==