armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Զալիբեկ Ավագյան

Զալիբեկ Հովհաննեսի Ավագյան (1924, Նորս, Շահբուզի շրջան, Նախիջևանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ԽՍՀՄ - անհայտ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։ 


== Կենսագրություն ==
Պահեստի փոխգնդապետ Զալիբեկ Ավագյանը ծնվել է 1924 թվականին Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շահբուզի շրջանի Նորս գյուղում, չքավոր գյուղացու ընտանիքում։ Արևելյան ռազմաճակատի գործողությունների նախօրյակին ավարտել է Նախիջևանի մանկավարժական տեխնիկումն ու նշանակվել հայրենի գյուղի դպրոցի ուսուցիչ։
1942 թվականի սկզբներին Ավագյանը կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ։ Զինվորական ծառայությունն սկսել է 409-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայում, որի կազմում 1942 թվականի աշնանը մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի ազատագրման մարտերին։ 1943 թվականի օգոստոսին Ավագյանն ավարտել է սպայական դասընթացները, ստացել կրտսեր լեյտենանտի կոչում և դասակի հրամանատար նշանակվել 227-րդ հրաձգային դիվիզիայում։ Ազատագրելով Թամանյան թերակղզին դասակը հանձնարարություն է ստացել գիշերով անցնել Կերչի նեղուցը , ամրանալ Կերչ քաղաքի մատույցներում և հնարավորություն ստեղծել զորամասի Ղրիմ անցնելուն։ Ավագյանը արժանացել է կառավարական պարգևների։ Մասնակցել է Ղրիմի, Ուկրաինայի, Բելոռուսիայի, Լեհաստանի ազատագրմանը, մարտերով հասել է Բեռլին։ 1944 թվականի փետրվարի 9-ին՝ ծննդյան օրը, Ավագյանն անցել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը։
1946 թվականի նոյեմբերին Ավագյանը զորացրվել է բանակից և աշխատանքի անցել պետանվտանգության մարմիններում։ 1977 թվականից աշխատել է Արտաշատի շրջժողկրթբաժնում՝ որպես նախնական ռազմական պատրաստության մեթոդիստ։ Բարձր են գնահատվել Զալիբեկ Ավագյանի ծառայությունները։ Պարգևատրվել է մի շարք շքանշաններով և մեդալներով, այդ թվում՝ Լեհական Ժողովրդական Հանրապետության շքանշանով։ Արժանացել է նաև պատվոգրերի, «Սոցիալիստական մրցության հաղթողի» կրծքանշան։ Բազմիցս ընտրվել է կուսակցության շրջկոմի պլենումի անդամ, շրջխորհրդի պատգամավոր։


== Պարգևներ ==
Լեհական Ժողովրդական Հանրապետության շքանշան
«Սոցիալիստական մրցության հաղթողի» կրծքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Տիչկովո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Տիչկովո (ռուս.՝ Тычково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հաշվարկային հաշիվ

Հաշվարկային հաշիվ, տնտեսական հաշվարկային ձեռնարկության դրամական հաշիվ բանկի համապատասխան շրջանային բաժանմունքում, միաժամանակ՝ հաշվապահական հաշիվ, որի օգնությամբ հաշվառվում են ձեռնարկության հիմնական տնտեսական գործունեության դրամական եկամուտներն ու ծախսերը։ Ըստ շրջանառության վարկավորվող ձեռնարկությունների հիմնական գործունեությունից ստացվող դրամական եկամուտների մուտքագրումն ու ծախսերի մեծ մասը կատարվում են հատուկ վարկային հաշվից։ Հաշվարկային հաշիվի միջոցների կարգադրիչը ձեռնարկությունն է։ Այն կարող է ունենալ միայն մեկ հիմնական հաշվարկային հաշիվ, իսկ որոշ դեպքերում՝ նաև հատուկ հաշվարկային հաշիվ (շրջանառու միջոցների վերաբաշխման, կապիտալ նորոգման և այլն) ու հաշվարկային ենթահաշիվ (տնտհաշվարկով չաշխատող ձեռնարկությունների դրամական ռեսուրսների կենտրոնացման համար)։Հաշվարկային հաշվում կենտրոնացվում են ազատ դրամական միջոցները և արտադրանքից, կատարված աշխատանքներից ու ծառայություններից ստացված գումարները, կարճաժամկետ և երկարաժամկետ վարկերը և այլ մուտքագրումներ։ Հաշվարկային հաշվից կատարվում են կազմակերպության համարյա բոլոր վճարումները վճարում նյութական և ոչ նյութական ակտիվների ձեռք բերման, մատակարարաներից ստացված նյութերի դիմաց, բյուջեի, սոցիալական ապահովագրության հանդեպ պարտքի մարումը, դրամի ստացումը դրամարկղ աշխատավարձ, նյութական օգնություն, պարգևատրումներ վճարելու համար և այլն:Հաշվարկային հաշվից կանխիկ գումարի բաց թողումը և բոլոր փոխանցումները բանկի կողմից կատարվում են միայն հաշվարկային հաշվի տիրոջ, կազմակերպության հրամանի հիման վրա կամ նրա համաձայնությամբ (ակցեպտով):Հաշվարկային հաշիվ ունեցող կազմակերպությունները իրենց տարածքից դուրս տեղաբաշխված մասնաճյուղերի, բաժանմունքների և այլ ստորաբաժանումների համար կարող են բանկում բացել ընթացիկ հաշիվներ։ Այդ հաշիվները նախատեսված են մասնաճյուղերի կողմից հետևյալ գործառնությունների կատարման համար, կանխիկ գումարների տրամադրում հաշվարկային հաշվից աշխատավարձի և գործուղման ծախսերի վճարման համար, միջոցների մուտքագրում կազմակերպության աշխատողների ավանդների և աշխատավարձից պահումների, ինչպես նաև արտադրական խնդիրների իրականացման համար փոխանցումներ։
Ծար (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծար (այլ կիրառումներ)Ծար, գետ Հայաստանի Կոտայքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Ծաղկունյաց լեռնաշղթայի լանջերից և Գոռգոչ գյուղից 0,5 կմ հյուսիսում աջից միախառնվում Մարմարիկ գետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարեն Գևորգյան (ռեժիսոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարեն Գևորգյան (այլ կիրառումներ)Կարեն Սարգիսի Գևորգյան (մայիսի 7, 1941(1941-05-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային, ռուսական և հայկական կինոռեժիսոր և սցենարիստ, Հայաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Կարեն Սարգիսի Գևորգյանը ծնվել է 1941 թվականի մայիսի 7-ին Երևանում։ Այստեղ 1956 թվականին ավարտել է երաժշտական դպրոց։
1963 թվականին ավարտել է ՌՊԿԻ-ի (ВГИК) օպերատորական ֆակուլտետը (Բ. Վոլչեկի արհեստանոց)։ 1963-1964 թթ. աշխատել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում։ 1967 թվականին Մոսկվայում ավարտել է բարձրագույն ռեժիսորական դասընթացները (Լեոնիդ Տրաուբերգի արհեստանոց)։ Աշխատել է «Մոսֆիլմ», «Ցենտրնաուչֆիլմ», Երևանի փաստա-վավերագրական ֆիլմերի ստուդիայում։ 1970-1981 թթ. աշխատել է Հայֆիլմում, որտեղից վտարվել է «Հրաժեշտ սահմանագծից անդին» ֆիլմի արգելվելուց հետո։ Հետագայում աշխատել է «Լենտելեֆիլմ» Դովժենկոյի անվան ստուդիայում (Կիև)։ 1993 թվականին ստեղծում է «Նավիգատոր» ստուդիան «Նոր հայկական տարեգրություն» նախագծի համար և նկարահանումներ է անում արցախյան պատերազմի դաշտում։ 2009 թվականից նկարահանում է Հայաստանի պատմության մասին վավերագրական ֆիլմերի շարք։ Դասավանդում է СПбГУКиТ-ում, վարում է հեռուստատեսության և խաղարկային կինոյի ռեժիսորների արհեստանոց։


== Ֆիլմագրություն ==


== Հոդվածներ ==
«Искусство кино», 8-1996, с. 121—122 (Карен Геворкян «Вина»).


== Արտաքին հղումներ ==
Կարեն Գևորգյանը Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում
Կազնավ Սեր է Ալլան

Կազնավ Սեր է Ալլան (ֆր.՝ Cazenave-Serres-et-Allens), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Տարասկոն սյուր Արեժ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09092։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 48 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 37 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 21-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 16-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 56,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 51,9 %)։ 21 աշխատունակ բնակիչներից 16-ը աշխատում էին (8 տղամարդ և 8 կին), անաշխատանք էին 5-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 16 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 6-ը թոշակառու, 9-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Կազնավ Սեր է Ալլան» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-2-17 
«Կազնավ Սեր է Ալլան» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Մահդիայի արշավանք (1087)

Մահդիայի արշավանք 1087 հարձակում Հյուսիսային Աֆրիկայի Մահդիա քաղաքի վրա ծովային երկրներ Ջենովայի և Պիզայի ռազմական նավերի կողմից։ Քաղաքը պաշտպանվում էր Զիրիների առաջնորդ Թամիմ իբն Մուիզի կողմից (1062-1108), ով համարվում էր ծովահեն Ապենինյան թերակղզու ջրերում, քանի որ նա ներքաշված է եղել Սիցիլիայի մարտերում Նորմանների արշավանքի ժամանակ։ Գրոհը ղեկավարել է Հուկուկիոն` Հռոմից ուղարկված ռազմագետների օգնությամբ։ Գրոհի արդյունքում իտալացիները կարողացան գրավել քաղաքը, սակայն չկարողացան այն պահպանել, քանի որ արշավանքի համար նախատեսված գումարը ծախսվեց Պիզայի տաճարի և այլ եկեղեցիների շինարարության համար։
Խաչակրաց պատմագիր Կառլ Էրդմանը կարծում էր, որ այս արշավանքը ուղղակիորեն կապված է Առաջին խաչակրաց արշավանքի («ganz als Kreuzzug ausgeführt») հետ, ինչը սկսվեց ութ տարի անց, քանի որ այն կազմակերպվել է Սուրբ Պողոսի պաստառներով` ընդդեմ մուսուլմանական իշխանության, բացի այդ, արշավանքը օրհնել էր Հռոմի պապ Վիկտոր III-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Էրդման, Կառլ. Խաչակրաց արշավանքների մտքի ծագումը, Մարշալ Վ. Բալդվին և Վոլտեր Գոֆարտ. Princeton University Press, 1977.
Կովդրեյ, Հ. Է. Ջ. «Մահդիայի արշավանքը 1087 թվականին» Անգլիական պատմական ակնարկ, 92:362 (Հունվար, 1977), 1-29։
Դանուտա Կոզակ

Դանուտա Կոզակ (անգլ.՝ Danuta Kozák, հունվարի 11, 1987(1987-01-11), Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն), հունգարացի մակույկավար։ Նրա մայրը Լեհաստանի քաղաքացի։
Դանուտան նվաճել է օլիմպիական մեկ արծաթե և հինգ ոսկե մեդալ։
Հինգ ոսկե մեդալներից երեքը Կոզակը նվաճել է 2016 թվականի Օլիմպիական խաղերում։


== Կենսագրություն ==
Դանուտա Կոզակը ծնվել է 1987 թվականի հունվարի 11-ին՝ Բուդապեշտում։ Դանուտան սկսել է զբաղվել սպորտով 9 տարեկանից։
2007 թվականին դարձել է Հունգարիայի ազգային հավաքականի անդամ։ Մինչև 200 և 500մ տարածություններում 5 անգամ դարձել է Աշխարհի չեմպիոն, և 7 անգամ Եվրոպայի չեմպիոն։
Առաջին անգամ մասնակցել է Օլիմպիական խաղերին 2008 թվականին՝ Պեկինում, և դարձել է Օլիմպիական փոխչեմպիոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը norex.ca կայքում Archived 2009-08-18 at the Wayback Machine.
Էջը sports-reference.com կայքում Archived 2016-12-03 at the Wayback Machine.
ICF medalists for Olympic and World Championships – Part 1: flatwater (now sprint): 1936–2007. Archived 2010-01-05 at the Wayback Machine.
ICF medalists for Olympic and World Championships – Part 2: rest of flatwater (now sprint) and remaining canoeing disciplines: 1936–2007. Archived 2009-11-09 at WebCite
Աղասար (Թորթումի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղասար (այլ կիրառումներ)Աղասար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում։ Գտնվում էր Թորթում գետի ակունքի տարածքում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օխտը եղցի (Դաշկեսանի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օխտը եղցի (այլ կիրառումներ)Օխտը եղցի (նաև՝ Ուղտի եղցի, Քարահերձ), հայկական առաքելական եկեղեցական համալիր, ներկայումս՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշկեսանի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Գտնվում է Դաշկեսանի շրջանի Շահումյան գյուղից 2,5 կմ հյուսիս-արևմուտք, Չարեք բերդից 3,5 կմ հարավ-արևելք, Ուղտի քար ժայռի մեջ։


== Պատմություն ==
Հիշվում են 1320-ականների վերջերի անցքերի առնչությամբ, երբ թշնամիներից հալածական ու աստանդական դարձած Աղվանից Հովհաննես կաթողիկոսը (1195-1235)՝ որպես ժամանակավոր և ապահով նստավայր, ընտրել էր Չարեքաբերդի մերձակայքում գտնվող քարանձավները. 

 
Ամենայն հավանականությամբ, ճիշտ այդ ժամանակաշրջանում էլ կերտվել են այն կիսաժայռափոր և ժայռափոր մատուռներն ու եկեղեցիները, որոնց մասին Մակար եպիսկոպոս Բարխուտարեանցը 19-րդ դարի վերջիննշել է. 


== Ծանոթագրություններ ==
Վատ տղաները 2

«Վատ տղաները 2» (անգլ.՝ Bad Boys II), ռեժիսոր Մայքլ Բեյի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ուիլ Սմիթը, Մարտին Լոուրենսը, Հորդի Մոլյան, Գեբրիել Յունիոնը, Փեթեր Ստորմարեն, Թերեզա Ռենդլը, Ջո Պանտոլյանոն, Մայքլ Շենոնը, Ջոն Սեդան, Յուլ Վասկեզը։


== Սյուժե ==
Ապօրինի կերպով թմրանյութերի շրջանառության դեմ պայքարի բաժնի դետեկտիվներ Մայք Լորին և Մարկուս Բերնետը առաջադրանք են ստանում հետազոտել Մայամի քաղաք թմրանյութերի տեղափոխման նոր սխեման։ Այդ հետաքննությունը նրանց դուրս է բերում տեղական նարկոբարոնների կողմից կազմակերպվող դավադրության վրա, որի արդյունքում նրանք կկարողանային վերահսկողության տակ պահել թմրանյութերի առևտուրը քաղաքում։ Պատահաբար այդ մասին իմանում են անլեգալ շուկայի մյուս մասնակիցները, որի արդյունքում սկսվում է իսկական պատերազմ։ Չնայած այս ամենին՝ Մայքին և Մարկուսին հաջողվում է գործը հաջողությամբ գլուխ բերել և ճաղավանդակների հետև ուղարկել մատակարարներին։ Բայց իրավիճակը վերահսկողությունից դուրս է գալիս, երբ Մայքը շատ լուրջ հետաքրքրվում է Մարկուսի քրոջով՝ Սիդնիով։ Դրանից հետո դետեկտիվների համար առաջնային է դառնում անձնական հարաբերությունների քննարկումը։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վատ տղաները 2(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Վատ տղաները 2»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Ցենտրիզմ

Ցենտրիզմ, գաղափարաքաղաքական հոսանք, առաջացել է 2-րդ Ինտերնացիոնալի ռեֆորմիստական ու հեղափոխական ուղղությունների միջև պայքարի ընթացքում և փորձել բանվորական շարժման ծրագրային ու տակտիկական սկզբունքային հարցերում օպորտունիզմին զիջումներ անելու ճանապարհով հարթել նրանց միջև եղած անհաղթահարելի հակասությունները։


== Նկարագրություն ==
Ի տարբերություն բացահայտ օպորտունիստների որոնք բացորոշ հանդես էին գալիս հանուն սոցիալ-ռեֆորիզմի ոգով մարքսիզմ ռևիզիայի, ցենտրիստները քողարկում էին իրենց օպորտունիզմն «ուղղափառ» մարքսիստական ֆրազեոլոգիայով։ «Այնքան սարսափելի և վնասակար չէ բացահայտ օպորտունիզմը, - գրում է Վ.Ի. Լենինը, - որը միանգամից ետ է մղում իրենից բանվորական մասսային, որքան ոսկե միջինի այդ տեսությունը, որը մարքսիստական բառիկներով արդարացնիում է օպորտունիստական պրակտիկան, մի շարք սոփեստություններով ապացուցում է հեղափոխական գործողությունների անժամանակ լինելը և այլն»։


== Ուղղություններ ==
Ցենտրիզմի հիմնական ուղղությունը միջազգային ասպարեզում եղել է կաուցկիականությունը, Ռուսաստանում՝ տրոցկիզմը։


== Պատմություն ==
Ցենտրիզմի գաղափարախոսությունը վերջնականապես ձևավորվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմից (1914-1918 թթ.) առաջ, որի ընթացքում ավելի է բացահայտվել նրա օպորտունիստական էությունը։ Հակառակ բոլշևիկների, որոնք պրոպագանդում էին համաշխարհային պատերազմը քաղաքացիականի վերածելու, պատերազմում սեփական կառավարության պարտությանը հասնելու լենինյան լոզունգները, ցենտրիզմի ներկայացուցիչները սահմանափակվում էին վերացական պացիֆիստական պրոպագանդայով։ Ցենտրիզմը եղել է միջազգային երևույթ, նրա առավել աչքի ընկնող ներկայացուցիչներն էին Գերմանիայում՝ Կ.Կաուցկին, Հ. Հաազեն, Գ. Լեդեբուրը, Ա. Հոֆմանը, Ռուսաստանում՝ Լ.Մարտովը, Ն.Չխեիձեն, Լ.Տրոցկին, Ֆրանսիայում՝ Ժ.Լոնգեն, Ա.Պրեսմանը և ուրիշները այլ երկրներում։
Չնայած նրանց հայացքներում եղած որոշ տարբերությանը, իրականում նրանք բոլորն էլ ժխտում էին պրոլետարիատի դիկտատուրայի անհրաժեշտությունը, չէին ընդունում ձախ սոցիալիստ-ինտերնացիոնալիստների հեղափոխական տակտիկան։
Թշնամաբար դիմավորելով Հոկտեմբերյան սոցիալիստական մեծ հեղափոխությունը Ռուսաստանում և Կոմունիստական ինտերնացիոնալի ստեղծումը՝ ցենտրիզմի պարագլուխները «Ինտերնացիոնալ 2½»-ը օգտագործեցին կոմունիստական շարժման դեմ պայքարի համար։ Ցենտրիզմի որոշ կողմնակիցներ փորձեցին թափանցել կոմունիստական շարժման մեջ։ «Ինտերնացիոնալ 2½»-ի և Բեռնի ինտերնացիոնալի միաձուլումից (1923 թ.) հետո ցենտրիստներն ավելի ու ավելի բացահայտորեն միախառնվեցին բանվորական շարժման մեջ աջ-ռեֆորմիստական տարրերի հետ։


== Աղբյուրներ ==
Левин В.И., Полн. собр. соч., 5 изд.(см.справочный том, ч.1, с. 706-707)
Истроия КПСС, т.2, М., 1966, с. 303-11, 472-79, 595-646
Ленин в борьбе за революционный Интернационал, М., 1970, с. 161-170, 296-301
Աբդոլհոսեյն Նուշին

Աբդոլհոսեյն Նուշին Մոհամադ (հուլիսի 12 1905, Մաշհադ, ապրիլի 25 1971, Մոսկվա), պարսիկ դերասան, ռեժիսոր, դրամատուրգ, հասարակական գործիչ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1969)։


== Ստեղծագործությունը ==
Ավարտել է Թուլուղի (Ֆրանսիա) կոնսերվատորիայի թատերական ֆակուլտետը (1932), վերադարձել հայրենիք և Թեհրանի «Երիտասարդ Իրան» ակումբում սեփական թարգմանությամբ բեմադրել արտասահմանյան դրամատուրգների (Պանյոլի «Տոպազ»-են) և իր հեղինակած «Գիտակից կինը» ու «Մարիամ» պիեսները։ Ֆիրդուսու մահվան 1000-ամյակի կապակցությամբ, կոմպոզիտոր Մինբաշյանի հետ «Շահնամե» էպոսից բեմադրել է «Ռուստամ և Թահմինե», «Ռուստամ և Քեյղոբադ», «Զալ և Ռուդաբե» հատվածները, խաղացել Ռուստամի դերը։ 1936-1937 թվականներին եղել է Մոսկվայում կայացած թատերարվեստի փառատոնի պաշտոնական հյուրը։ 1937 թվականին Թեհրանում հիմնադրել է Իրանի անդրանիկ գեղարվեստաթատերական դպրոցը, մասնակցել «Ջամե Բար-բոդ» և «Թեհրան» թատրոնների ներկայացումներին, իր թարգմանությամբ բեմադրել Շեքսպիրի «Վենետիկի վաճառականը», Ջոնսոնի «Վոլպոնե» պիեսները։ Նուշինը օրգանապես միահյուսել է եվրոպական և պարսկական ավանդական միստերալ թատրոնի արտահայտչամիջոցները։ 1941 թվականին մի խումբ ընկերների հետ հիմնադրել է «Թուդե» կուսակցությունը, ընտրվել կենտկոմի անդամ և պաշտոնավարել մինչև կյանքի վերջը։ 1944 թվականին, Թեհրանում կազմակերպել է Իրանի առաջին ակադեմիական «Նոզադե ֆարհանգ» (գործել է մինչև 1945 թվականը), 1946 թվականին՝ «Ֆիրդուսի» թատրոնները, բեմադրել Ախունդովի «Լենք որանի խանության վեզիրը», Պրիստլիի «Քննիչը», իր թարգմանությամբ՝ Մետեռլինկի «Կապույտ թռչունը», Սարտրի «Լիզի Մաք-Քեյ», սեփական՝ «Լուսաբացի աքաղաղը» (փորձի ժամանակ ձերբակալվել է) պիեսները։ Թարգմանել է նաև Գորկու «Հատակում», Շեքսպիրի «Օթելլո», «Շատ աղմուկ ոչնչից» գործերը։ Հեղինակ է «Թատրոնի արվեստը» (1952) գրքերի, մի շարք պատմվածքների։ 1950 թվականին փախել է բանտից, անցել արտասահման, ուր շարունակել է գրական-հասարակական գործունեությունը։
Վարդվան Վարժապետյան

Վարժապետյան Վարդվան Վարդգեսի (ռուս.՝ Вардван Варткесович Варжапетян, սեպտեմբերի 21, 1941(1941-09-21), Ուֆա, Բաշկիրական Խորհրդային Սոցիալիստական Ինքնավար Մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի ռուսական արձակագիր, թարգմանիչ, հրապարակախոս։ ԽՍՀՄ լրագրողների միության (1974), ԽՍՀՄ գրողների միության (1987), Մոսկվայի գրողների միության և Ռուսաստանի ՊԵՆ ակումբի անդամ։ Կինը արձակագիր Մարգարիտա Խելմինն է։
Ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը։ 1992-1997 թվականներին հիմնադրել և խմբագրել է հայ-հրեական «Նոյ» պարբերականը։ Առաջին պատմվածքը տպագրվել է 1962 թվականին։ Ռուսերեն է թարգմանել «Թորա»-ն։ Գրել է վիպակներ տարբեր նշանավոր մարդկանց մասին՝ «Մասրենու բույրը» (Օմար Խայամ), «Մոմով ճանապարհորդը» (Լի Բո), «Ճակատագրի բալլադ» (Ֆրանսուա Վիյոն), «Վիտակ վաճառականի, պեգասի և խոսող թռչնի մասին» (Աֆանասի Նիկիտին), «13-րդ կիրքը» (Ֆեոդոր Գաազե)։ Գրել է նաև գրքեր՝ նվիրված Օվիդիուսին, Գրիգոր Նարեկացուն, հայոց գրերի ստեղծմանը և այլն։


== Մատենագիտություն ==
Восхождение к Хайяму (Морис Симашко. «Искупление дабира») // Дружба народов — М.։ Художественная литература, 1980 г., № VIII, с. 258—263.
Баллада судьбы։ повести. — М.։ Советский писатель, 1983. — 224 с.
Путник со свечой։ повести о Ли Бо, Омаре Хайяме, Франсуа Вийоне. — М.։ Книга, 1987. — 304 с.
Тринадцатая страсть։ Повести. Рассказы. — М.։ Современник, 1988. — 366 с. ISBN 5-270-00029-6.
Дорога из Рима։ повести. — М.։ Юридическая литература, 1989. — 488 с. ISBN 5-7260-0261-X.
Повесть о купце, пегом коне и говорящей птице. — М.։ Детская литература, 1990. — 96 с. ISBN 5-08-000860-1.
Сад цветущих букв։ рассказ о том, как Месроп Маштоц создал армянский алфавит, а народ сберег его. — М.։ Малыш, 1991. — 40 с. ISBN 5-213-00650-7.
Книга начал. Составитель Вардван Варжапетян. — М.։ Ной, 1993. — 256 с.
Баллада судьбы. — М.։ Ной, РИЦ «Столица», 1994. — 304 с. ISBN 5-7270-0018-1.
Армяне и евреи։ Цифры. Даты. Имена. Составитель Вардван Варжапетян.- М.։ Ной, РИЦ «Столица», 1995. — 268 с. ISBN 5-7270-0013-0.
Омар Хайям. Рубаи. Перевод Вардвана Варжапетяна. — М.։ Полина, 1998. — 288 с. ISBN 5-88117-102-0.
Число бездны. — М.։ Ной, Новое время, 1998. — 848 с.
Возвращение Ноя. — М.։ Ной, Новое время, 2000. — 512 с. ISBN 5-72700-084-X.
Тот, кто построил ковчег։ повесть. — М.։ Ной, Новое время, 2001. — 96 с. ISBN 5-72700-081-5.
Похороны колоколов. Составитель Вардван Варжапетян. — М.։ Пик, 2001. — 288 с. ISBN 5-7358-0224-0.
Год красного вина. — Журнал «Дружба Народов», 2001. № 2.
Баллада судьбы. — М.։ Олимп, АСТ, 2002. — 380 с. ISBN 5-17-011823-6, ISBN 5-8195-0676-6.
Музей человека. Составитель Вардван Варжапетян. — М.։ Пик, 2002. — 328 c. ISBN 5-7358-0232-1.
Тора (Пятикнижие Моисея). Перевод Вардвана Варжапетяна. 2003—2005.
Ванские сны. — М.։ Проект, 2004. — 272 с. ISBN 5-88860-056-3.
Пазл-мазл. Записки гроссмейстера. — М.։ Время, 2010. — 208 с., 2 000 экз. ISBN 978-5-9691-0550-8.
Тот, кто построил ковчег. — М.։ Ной, Новое время, 2011. — 96 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Պալուպեռա (այլ կիրառումներ)

Պալուպեռա, կարող է վերաբերել՝

Պալուպեռա - գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Պալուպեռա շրջանում
Պալուպեռա - շրջան Էստոնիայի Վալգամաա նահանգում
Ագարակի պղինձ-մոլիբդենային հանքավայր

Ագարակի պղինձ-մոլիբդենային հանքավայր, հանքավայր Հայաստանի Սյունիքի մարզում՝ Մեղրի քաղաքից մոտ 8 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Շահագործում ==
Հայտնի է 1853 թվականից։ 1857-1913 թվականներին շահագործվել է ընդմիջումներով։ Հետախուզվել է 1930 թվականից, շահագործվել 1963 թվականից՝ բաց եղանակով։ Միջինից բարձր ջերմաստիճանի ջրաջերմային հանքավայր է։ Երկրաբանական կառուցվածքում մասնակցում են Մեղրու պլուտոնի տարբեր հասակի ներժայթուքներ։ Հանքաբեր են գրանոսիենիտային ապարները և դրանց հատող գրանոդիորիտ-պորփյուրների զանգվածը։ Հանքայնացումն ունի շտոկվերկային բնույթ։
Հանքանյութը կազմված է հիմնականում պիրիտ, խալկոպիրիտ, մոլիբդենիտ միներալներից, որոնք առաջացնում են մանր, նոսր ցան՝ հանքայնացած քվարցային երակիկների զուգակցությամբ։ Ստացվում են մոլիբդենային և պղնձային խտանյութեր։
Հանքավայրը հարում է Տաշտունի բեկվածքին, արևելքից սահմանափակվում է խոշոր բեկվածքով։
Հանքանյութը հարստացվում է Ագարակի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի հարստացուցիչ ֆաբրիկայում։ Արդյունաբերական նշանակություն ունեն պղինձը և մոլիբդենը։
Ընտանեվարություն

Ընտանեվարություն կամ նեպոտիզմը (լատիներեն՝ nepotism, nepos - զարմիկ կամ թոռ) բարեկամներին կամ ընկերներին նախապատվություն տալն է, առանց նրանց արժանիքները նկատի առնելու. օրինակ պետական պաշտոնի ընդունելու դեպքում։ Ընտանեվարությունը խտրականության մի ձև է և կոռուպցիայի մաս է կազմում։ Քաղաքական շրջանակներում հաճախ կոչվում է հովանավորչություն։
Հայերենում ժողովրդական լեզվում օգտագործվում է նաև ԽԾԲ հապավումը ընտանեվարության վերաբերվելիս։ ԽԾԲ-ն ստացվում է խնամի-ծանոթ-բարեկամ բառերի առաջին տառերից։
Սևան (տպարան)

«Սևան», գրահրատարակչատուն և տպարան Բեյրութում։ Ստեղծվել է 1955 - ին։ Հիմնադիր, գլխավոր խմբագիր, հրատարակիչ և տպարանատեր՝ Սիմոն Սիմոնյան։
Տպարանը շուրջ երեսուն տարվա  ընթացքում լույս է ընծայել 500 - ից ավելի գրական - գեղարվեստական, պատմա - լուսավորչական, բանասիրական, թարգմանական և բազմաբնույթ այլ հրատարակություններ։ Հատկապես արժեքավորներից են Ս. Մալխասյանցի «Հայերէն բացատրական բառարանը» (h. Ա - Դ, 1955 - 56, 1983), Մաղաքիա արք. Օրմանյանի «Ազգապատումը» (հ. Ա - Գ, 1959 -60), Մ. Աբեղյանի «Հայ հին գրականութեան պատմութիւնը» (հ. Ա, Գ, 1968, հ. Բ, 1959), Հ. Աճառյանի «Հայոց անձնանունների բառարանը» (հ. Ա - Ե, 1972), Ե. Չարենցի (1955),Ա. Բակունցի (1955), Հ. Շիրազի (1971), Պ. Սևակի (1972) «Հատընտիր» - ները, Ե. Օտյանի «Ընկ. Բ. Փանջունի» (1962, 1969) վեպը, Շ. Շահնուրի «Թերթիս կիրակնօրեայ թիւը» (1958), «Նահանջը առանց երգի» (1981), հիմնադիր Սիմոն Սիմոնյանի /«Կը խնդրուի... խաչաձեւել» (1965), «Խմբապետ Ասլանին աղջիկը» (1967), «Սիփանայ քաջեր» (Ա և Բ հատորներ, 1967 և 1970), «Լեռնականներու վերջալոյսը» (1968), «Լեռ եւ ճակատագիր» (1972), «Անժամանդրոս» (1978) /, սփյուռքահայ ժամանակակից գրողների և բազմաթիվ այլ  գործեր (մի մասն առաջին անգամ այստեղ է լույս տեսել)։
«Սևան» - ում Սփյուռքի դպրոցների համար կազմվել և հրատարակվել են հայոց պատմության, հայոց լեզվի, գրականության, աշխարհագրության, թվաբանության, կրոնի, գեղագիտության, իրավագիտության և այլ առարկաների՝ 55 - ից ավելի անուն դասագրքեր, այդ թվում՝  Սիմոնյանի հեղինակած, որոնցից շատերը գործածվում են ցայսօր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հայ գրատպություն և գրքարվեստ հանրագիտարան, Երևան, 2015, էջ 959։
Մայրամանա

Մայրամանա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոգու (հրաբուխ)

Ֆոգու (պորտ.՝ Pico do Fogo), ակտիվ հրաբուխ, տեղակայված Կաբո Վերդեում գտնվող համանուն կզղում։
Ծովի մակարդակից բարձրությունը կազմում է 2829 մետր։
Ֆոգուի մշտական հրաբխային գործունեությունը ստիպեց կղզում բնակվող մարդկանց ապաստան գտնել Բրավա կղզում, որը գտնվում է Ֆոգու կղզուց ընդամենը 20 կմ հեռավորության վրա։ 1680 թվականի ժայթքումը շատերին ստիպեց հեռանալ կղզուց և հաստատվել Բրավայի վրա։ Այնուհետև հետևեցին 1785, 1799, 1847, 1852, 1857, 1951 և 1995 թվականների ժայթքումները։
Վերջին ժայթքումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի նոյեմբերի 23-ին։ Արդյունքում որոշվեց փակել օդանավակայանը և տարհանել տեղի բնակիչներին։
2015 թվականին Սանտյագո կղզում պեղումներ իրականացնող գիտնականները ենթադրում էին, որ Ֆոգուն դիմադրել է մեգացունամիի մոտավորապես 73 հազար տարի առաջ, որը Ֆուգու հրաբխի պայթունավտանգ ժայթքման հետևանքն էր։ Հրաբխային ժայթքումը հանգեցրեց 160 կմ³ ժայռերի ազատ արձակմանը և նրա արևելյան պատերի փլուզմանը։ Ալիքի հզորությանը ավելացվեց հրաբխի պատերի փլուզումը։ Ըստ գիտնականների, ալիքի բարձրությունը 170 մետր էր, ինչը ավելին է, քան 1958 թվականին Ալյասկայի Լիտույա ծովում գտնվող մեգացունամիի ժամանակ, երբ սողանքից առաջացավ ցունամի, այն հասավ 150 մ բարձրության, իսկ ալիքը, անցնելով նեղուցը, բարձրացավ լանջին և բարձր արագության պատճառով բարձրացավ  525 մ բարձրության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
В Африке обнаружены следы древнего суперцунами
«Global Volcanism Program»։ Smithsonian Institution 
Volcano Live
Volcano World
Իշչենկի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Իշչենկի (ուկրաիներեն՝ Іщенки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
1984 թվականի տվյալներով Իշչենկի գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բհարտրիհարի

Բհարտրիհարի (սանսկրիտ՝ भर्तृहरि, 570 - անհայտ), սանսկրիտով ստեղծագործած հեղինակ, որը հավանաբար հեղինակել է սանսկրիտով գրված երկու կարևոր տեքստեր․

«Վակյապադիա», աշխատանք սանսկրիտի  քերականության  և  լեզվաբանական փիլիսոփայության մասին, տեքստ, որը դարձել է սպհոտի տեսության հիմքը հնդկական  քերականության ավանդույթում։
«Շատակատրայա», սանսկրիտական պոեզիայի  ժողովածու, որը բաղկացած է երեք  մասից՝ յուրաքանչյուրում մոտավորապես 100  բանաստեղծություն։Հնդկական  գիտության միջնադարյան  ավանդույթներում  ընդունված էր, որ երկու  տեքստերն  էլ  պետք է գրված  լինեն  նույն  մարդու  կողմից։ Եվրոպացի  առաջին  արևելագետներն զբաղեցրել են  թերահավատ դիրքորոշում՝ որպես փաստարկ ներկայացնելով  քերականության  և  բանաստեղծական  ժողովածուի  տարբեր թվագրումները։ Որոշ գիտնականներ, հիմնվելով  լրացուցիչ  ապացույցների  վրա, պնդում են, որ  երկու  ստեղծագործությունները կարող  են  ստեղծված  լինել  միևնույն  ժամանակ, և  այդ  դեպքում  հնարավոր  է  դառնում  միայն  Բհարտրիհարիի գոյությունը, որը եղել է այդ երկու  տեքստերի հեղինակը։ Ուրիշները երկուսի  նույնացումը համարում են խնդրահարույց։
Ե՛վ  քերականությունը, և՛  բանաստեղծական  ժողովածուն մեծ  ազդեցություն են ունեցել հնդկական  մշակույթի  համապատասխան  բնագավառներում։ Քերականությունը, մասնավորապես, տարբերում  է  մոտեցումը լեզվի՝  որպես ամբողջականության նկատմամբ, ի տարբերություն միմանսաների և ուրիշների։
Բանաստեղծական  ժողովածուն ներառում է կարճ  բանաստեղծություններ, բաղկացած է երեք  մասից՝ որոնցից յուրաքանչյուրում կա մոտավորապես  100 բանաստեղծություն։ Յուրաքանչյուր  մաս վերաբերում  է  տարբեր  ռասաների կամ  էսթետիկ  ընկալման, իսկ ընդհանուր առմամբ այդ բանաստեղծական  աշխատանքի  շատ  բարձր  է  գնահատվել  ինչպես ավանդական, այնպես  էլ  ժամանակակից  գիտությունում։
Բհարտրիհարին, լեգենդի  համաձայն, բրահման  Վիդյասագարայի  և նրա  շուդրա  կնոջ՝ Մանդակինիի  որդին է։ Լինելով  Կալինգի  թագավորի  խորհրդականը՝ Վիդյասագարան  կառավարչի  մահից  հետո  ստացել է թագավորությունը։ Վիդյասագարայի  մահից  հետո  Բհարտրիհարին նշանակվել է թագավոր  իր  եղբայրների կողմից։ Նա  երջանիկ  էր, քանի  դեռ  չգիտեր, որ  կինը  իրեն  դավաճանում  է։ Երբ  կնոջ  գաղտնիքը  բացահայտվում  է, նա  փորձում  է  թունավորել  ամուսնուն։ Բհարտրիհարին, հիասթափվելով  կյանքից, սկսում  է  ապրել ճգնավորի նման, և հենց այդ  ընթացքում  է  նա  ստեղծել  իր  բանստեղծությունները։


== Բհարտրիհարիի պարադոքս ==
«Բհարտրիհարիի պարադոքսը» Հանս և Ռադհիկա Հերցբերգերի 1981 թվականի աշխատության վերնագիրն է, որը ուշադրություն է հրավիրում Բհարտրիհարիին վերագրվող «Բառերը նախադասությունների մեջ» (Vākyapadīya) աշխատության մեջ ինքնահղման պարադոքսների քննարկմանը։
«Սամբանդա-սամուդդեսա» տրամաբանական և լեզվական հարաբերություններին վերաբերող գլխում Բհարտրիհարին քննարկում է պարադոքսալ բնույթի մի քանի հայտարարություններ, այդ թվում՝ «ամեն ինչ ես ասում եմ կեղծ է», որը պատկանում է ստախոսի պարադոքսին, ինչպես նաև պնդումից առաջացող պարադոքսը, որ եթե ինչ-որ բան անանուն է կամ հնարավոր չէ անվանել որևէ կերպ (avācya). դառնում է անվանելի, երբ դա  անվանում ես անանուն։ Երբ կիրառվում է ամբողջ թվերի վերաբերյալ, և հայտնի է որպես Բերիի պարադոքս։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտ Ազարյանի կիսանդրի

Ալբերտ Ազարյանի կիսանդրի, Երևանում Ալբերտ Ազարյանի անվան մարմնամարզության օլիմպիական հերթափոխի մանկապատանեկան մարզադպրոցի բակում տեղադրված օլիմպիական խաղերի եռակի, աշխարհի, Ասիական խաղերի, Եվրոպայի չեմպիոն, Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի և Հայաստանի մարմնամարզության ֆեդերացիայի պատվավոր նախագահ Ալբերտ Ազարյանի բրոնզե կիսանդրին է։ Կիսանդրու հեղինակը քանդակագործ Գերասիմ Շահվերդյանն է։


== Բացում ==
Ալբերտ Ազարյանի կիսանդրու տեղադրման մասին որոշումը Երևանի ավագանին կայացրել է 2021 թվականի հոկտեմբերին։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2022 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Բացմանը ներկա են եղել Ալբերտ Ազարյանը, ԿԳՄՍ նախարար Վահրամ Դումանյանը, Երևանի փոխքաղաքապետ Գևորգ Սիմոնյանը, Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահ Գագիկ Ծառուկյանը, Հայաստանի Ազգային ժողովի պատգամավորներ, քաղաքապետարանի ներկայացուցիչներ, մարզաշխարհի ներկայացուցիչներ և մարզական դպրոցի սաներ։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Գերասիմ Շահվերդյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ռունովշչինսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռունովշչինսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Ռունովշչինսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Рунівщинська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զաչեպիլովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռունովշչինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1218 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 64.41 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18.91 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Օրեյ

Օրեյ (ֆր.՝ Aureille), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում:
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 1544 մարդ, բնակչության խտությունը` 71.02 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.74 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 610 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 60 կմ հյուսիս-արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 989 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 753-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 236: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,1 %: 753 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 684 անձ (379 տղամարդ և 305 կին): Գործազուրկ են եղել 69 անձ (28 տղամարդ և 41 կին): 236 անաշխատունակներից 63-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 95-ը` թոշակառուներ, իսկ 78-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Բուշ դյու Ռոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆալա

Ֆալա (ապրիլի 7, 1940(1940-04-07) - ապրիլի 5, 1952(1952-04-05)), ԱՄՆ-ի նախագահ Ֆրանկլին Դելանո Ռուզվելտի շոտլանդական ցեղատեսակին պատկանող շուն, Ռուզվելտի պաշտոնավարման ընթացքում ապրել է նրա հետ Սպիտակ տանը։ Ֆալան Ռուզվելտին ուղեկցել է մի շարք պաշտոնական ուղևորությունների և որոշակի պահից սկսած դարձել է նրա իմիջի անբաժանելի մասը։ ԶԼՄ-ներում լայնորեն լուսաբանվել է շան տարբեր գործողություններ և հնարքներ։
Վաշինգտոնում գտնվող Ֆալայի արձանը կազմում է Ֆրանկլին Դելանո Ռուզվելտի հուշահամալիրի մի մասը։


== Կենսագրություն ==
Ֆալան ծնվել է 1940 թվականի ապրիլի 7-ին և բերվել է որպես նախագահ Ռուզվելտի սուրբծննդյան նվեր։ 1940 թվականի նոյեմբերի 10-ին շունը տեղափոխվել է Սպիտակ տուն, որտեղ ապրել է մինչև Ռուզվելտի մահը։ Ռուզվելտը շատ հոգատար էր իր սիրելիի առողջության համար, դրա համար արգելել էր որևէ մեկին կերակրել նրան և միշտ դա անում էր ինքնուրույն։
Սպիտակ տան վերաբերյալ Metro-Goldwyn-Mayer-ի նկարահանած ֆիլմում Ֆալան դարձել է գլխավոր հերոսներից մեկը, հետագայում ճանաչվել է որպես ԱՄՆ-ի բանակի պատվավոր շարքային, ռազմական կարիքների համար 1 դոլար նվիրաբերելու համար։ Ֆալան Ռուզվելտին ուղեկցել է նրա մի շարք ճանապարհորդությունների ժամանակ, ինչպես նաև ինքնաթիռով և նավով, այդ թվում նաև նրա հետ մասնակցել է Քվեբեկի համաժողովին, որտեղ կնքվել է Ատլանտյան հրովարտակը։ 1944 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Ռուզվելտը իր նախընտրական խոսքի ժամանակ հիշատակել է Ֆալային՝ պաշտպանվելով Հանրապետական կուսակցության հարձակումներից։
Ֆալան եղել է Ալան Ֆոսթերի «Պարոն Ֆալան Սպիտակ տնից» մուլտսերիալի գլխավոր հերոսը։ Դրանից բացի, նրա անունը ԱՄՆ-ի բանակի զինվորներն Արդենների գործողության ժամանակ օգտագործել են որպես գաղտնաբառ։
Ֆալան մահացել է 1952 թվականի ապրիլի 5-ին և թաղվել է Ռուզվելտի կողքին։


== Մատենագիտություն ==
Biography of Fala D. Roosevelt. Franklin D. Roosevelt Presidential Library and Museum.
Fala, Roosevelt’s Best Friend. Archived 2007-03-14 at the Wayback Machine. Museum Management Program, National Park Service. March 16, 2005.
FDR’s Fala: The Most Famous Dog in the World


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Recording of the Fala speech Archived 2016-04-02 at the Wayback Machine.
IMDB profile of Whiskers, Fala’s movie stand-in in Princess O’Rourke (1943)
Արգիրեա

Ագիրեա (լատ.՝ Argyreia), պատատուկազգիների (Convolvulaceae ) ընտանիքին պատկանող բույս։ Լատիներեն անվանումը ծագել է հուն․՝ άργυρος բառից, որը նշակում է արծաթ (ինչը վերաբերում է այս ցեղի որոշ տեսակների տերևների եզրերի արծաթե գունավորմանը)։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Տեսակի ներկայացուցիչները բազմամյա լիաններ են կամ խոտաբույսեր։ Տերևները հարթ կամ թավոտ են, տարբեր ձևավորումով, հարթ եզրով և դասավորված են կոթունի վրա։
Ծաղկաբույլերը հովանոցանման են և գտնվում են ընձյուղների գագաթներին,  պարունակում են քիչ կամ բավականին շատ ծաղիկներ։ Աշնանը ծաղիկը արագ թափվում է կամ չի թափվում ընդհանրապես։ Բաժակը բաղկացած է հինգ կաշենման կամ փափուկ, կարմրավուն, դրսից խավավոր բաժակաթերթիկներից։ Ծաղկապսակը հինգտերևանի է, խողովակաձև, զանգակաձև և կարող է լինել կարմիր, սպիտակ կամ վարդագույն։ Առէջները թելանման են, վարսանդը՝ նույնպես։ Պտուղը գնդաձև կամ էլիպսաձև հատապտուղ է՝ կարմրի և դեղինի տարբեր երանգներով ներկված և սովորաբար ունի չորս սերմ։


== Շրջան ==
Ագիրեայի տեսակները տարածված են Ասիայում, մեկ տեսակը հայտնի է Ավստրալիայում։


== Դասակարգում ==


===== Տաքսոնոմիա =====


== Տեսակներ ==
Հայտնի 25 տեսակ։

Argyreia acuta Lour., 1790
Argyreia baoshanensis S.H.Huang, 1986
Argyreia baronii Deroin, 1993
Argyreia capitiformis (Poir.) Ooststr., 1972
Argyreia cheliensis C.Y.Wu, 1965
Argyreia cuneata (Willd.) Ker Gawl., 1822
Argyreia eriocephala C.Y.Wu, 1965
Argyreia formosana Ishigami ex T.Yamaz., 1969
Argyreia fulvocymosa C.Y.Wu, 1965
Argyreia fulvovillosa C.Y.Wu & S.H.Huang, 1979
Argyreia henryi (Craib) Craib, 1914
Argyreia hirsuta Wight & Arn., 1836
Argyreia lineariloba C.Y.Wu, 1965
Argyreia marlipoensis C.Y.Wu & S.H.Huang, 1979
Argyreia mastersii (Prain) Raizada, 1967
Argyreia maymyo (W.W.Sm.) Raizada, 1967
Argyreia megapotamica Griseb., 1879
Argyreia mollis (Burm.f.) Choisy, 1833
Argyreia monglaensis C.Y.Wu & S.H.Huang, 1979
Argyreia monosperma C.Y.Wu, 1965
Argyreia nervosa (Burm.f.) Bojer, 1837 — Արգիրեա արտահայտիչ
Argyreia osyrensis Choisy, 1845
Argyreia pierreana Bois, 1906
Argyreia roxburghii (Wall.) Arn. ex Choisy, 1833
Argyreia strigillosa C.Y.Wu, 1965
Argyreia velutina C.Y.Wu, 1965
Argyreia wallichii Choisy, 1834


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Argyreia Loureiro. Flora of China 16։ 313—321.


== Արտաքին հղումներ ==
List of hallucinogenic Argyreia species
Քորթնի Բի Վենս

Քորթնի Բեռնար Վանս (անգլ.՝ Courtney Bernard Vance, մարտի 12, 1960(1960-03-12), Դետրոյթ, Միչիգան, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։


== Կյանք և կարիերա ==
Վանսը ծնվել է Միչիգանի Դեթրոյթ քաղաքում և 1982 թվականին ավարտել է Հարվարդի համալսարանը, այնուհետև Եյլի դրամայի դպրոցում ստացել է կերպարվեստի մագիստրոսի կոչում։ դրամատիկական դպրոց։ Այնտեղ նա ծանոթացել է իր ապագա կնոջ՝ դերասանուհի Անջելա Բասեթի հետ։ Նրանք ամուսնացել են 1997 թվականին, իսկ 2006 թվականին Բասեթը երկվորյակներ է ծնել։
Իր կարիերայի ընթացքում Վանսը երեք անգամ առաջադրվել է թատրոնի բարձրագույն պարգևի՝ «Թոնի»-ի. 1987 թվականին, 1991 թվականին և վերջապես մրցանակը ստացել է 2013 թվականին ՝ «Բախտավորը» պիեսում օժանդակ դերակատարման համար։ 1999 թվականին նա առաջադրվել է «Անկախ ոգի» մրցանակի` լավագույն դերասան անվանակարգում՝ Showtime-ի «Կույր հավատք» ֆիլմում խաղալու համար։
Վանսը նշանակալի դերեր է խաղացել մի քանի ֆիլմերում, այդ թվում՝ «Համբուրգերի բարձրություն», «Որս «Կարմիր Հոկտեմբերի ետևից»», «Հաք Ֆիննի արկածները», «Վտանգավոր մտքերը», «Քահանայի կինը» և «Տիեզերական կովբոյները»։ Վանսը ամենաերկար ժամանակն աշխատել է հեռուստատեսությունում ՝ սկսելով «Երեսուն և ավելի», «Օրենք և կարգ» и «Այժմ ցանկացած օր» հեռուստասերիալից։ 2001- 2006-ական թվականներին նկարահանվել է NBC-ի «Օրենք և կարգ.Հանցավոր մտադրություն» հեռուստասերիալում, մարմնավորելով շրջանային դատախազի օգնականի դերը։


== Ֆիլմագրություն ==
«Համբուրգերի» բարձրություն (1987)
Որս «Կարմիր Հոկտեմբերի ետևից» (1990)
Հեք Ֆինի արկածները (1993)
Օրենքից դուրս (1993)
Ամուսնության սուրբ կապերը (1994)
Հովազ (1995)
Վտանգավոր մտքեր (1995)
Թասկիգի օդաչուները (1995)
Վերջին ընթրիք (1995)
Քահանայի կինը (1996)
12 զայրացած տղամարդ (1997)
Կույր հավատք (1998)
Հանկարծակի հարձակում (1998)
Ֆորտունայի անիվը  (1998)
Տիեզերական կովբոյներ (2000)
Դետոքսիկացիա (2001)
Ոչինչ, բացի ճշմարտությունից (2008)
Փոթորկալից ժամանակաշրջան (2009)
Ծայրահեղ միջոցներ (2010)
Բաժանարար (2011)
Նպատակակետ 5 (2011)
Ուրախ աղմուկ (2012)
Տերմինատոր. Ծննդոց (2015)
Ամանորյա  երեկույթ (2016)
Մումիան (2017)
Բենը վերադարձել է (2018)


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլանովա դել Բատիստա

Վիլանովա դել Բատիստա (իտալերեն՝ Villanova del Battista), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1998 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 100 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83030, հեռախոսային կոդ՝ 0825։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 29-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆալլուջայի ճակատամարտ

Ֆալլուջայի ճակատամարտ, ընթացել է 2013 թվականի վերջից մինչև 2014 թվականի սկիզբը, ճակատամարտի արդյունքում ԻԼԻՊ-ը և մնացած սուննիական ապստամբները գրավեցին Ֆալլուջա քաղաքը։ Դա եղավ առաջին քաղաքներից մեկը, որի վրա կառավարությունը կորցրեց վերահսկողությունը Անբար գավառում բախումների ժամանակ։


== Ճակատամարտը ==
2013 թվականի դեկտեմբերի 30-ին իրաքյան ուժերը ցրեցին ճամբարը, որտեղ ցույց էին անցկացնում սուննիները։ Այդ միջադեպը զայրացրեց շատ մարդկանց։ Մի քանի զինված մարդիկ հարձակվեցին զինվորական պարեկի վրա։
2014 թվականի հունվարի 2-ին Ալ-Քայդան վերահսկողություն հաստատեց Ռամադիից ոչ հեռու տեղակայված մի քանի փոքր քաղաքների վրա։ Տարածքից բանակի նահանջից հետո ԻԻՊ-ի զինյալները և նրանց դաշնակիցները մտան երկու քաղաքներն էլ։ Համացանցում հայտնվեցին շատ տեսահոլովակներ, որում ցուցադրվում էր ԻԼԻՊ-ի ու ոստիկանության բախումները, և ինչպես ԻԼԻՊ-ը հարձակվում և գրավում էր ոստիկանական տեղամասերը։ 100 բանտարկյալներ ազատ արձակվեցին, զենքերն ու հանդերձանքները գրավվեցին և շատ ոստիկաններ թողեցին իրենց դիրքերը։
Մի քանի հայտարարությունների համաձայն, հունվարի 3-ին քաղաքը ամբողջությամբ գտնվում էր սուննիական ապստամբների վերահսկողության տակ, բայց իրաքյան կառավարությունը հայտարարեց, որ քաղաքը մինչև հիմա գտնվում է Իրաքի վերահսկողության տակ։ Ապստամբները այրեցին ոստիկանական ավտոմեքենաներ և թափահարում էին զենքերով։ Ապստամբները բարձրացրեցին իրենց դրոշը Ֆալլուջայի վրա, դնելով դրոշը ոստիկանության և զինվորական բոլոր դիրքերի վրա, այն բանից հետո, երբ անվտանգության ուժերը լքեցին քաղաքը։
Հունվարի 4-ին քաղաքը ամբողջությամբ գրավվեց սուննիական ապստամբների և Ալ-Քայդայի զինյալների կողմից։ Փորձելով վերադարձնել քաղաքի նկատմամբ վերահսկողությունը, իրաքյան բանակը գնդակոծում էր նրանց ականանետերից, սակայն արդյունքում զոհվեց 8 խաղաղ բնակիչ, իսկ վիրավորվեցին 30-ը։ Ինչպես հաղորդվում է, քաղաքի 60 %-ը գտնվում է ապստամբների վերահսկողության տակ։ Մի փոքր անց, երկրի վարչապետ Նուրի ալ-Մալիկին, հանդես գալով ազգային հեռուստաընկերության եթերում, երդվեց ոչնչացնել «բոլոր ահաբեկչական խմբավորումները»։ Անբար գավառի ոստիկանության պետը հայտարարեց, որ իրաքյան բանակը գտնվում է Ֆալլուջայի արվարձաններում, սակայն հենց քաղաքը վերահսկվում է ԻԼԻՊ-ի և իր դաշնակիցների կողմից։ Բանակցությունների արդյունքում սուննիական ցեղերը հրաժարվեցին օգնել իրաքյան զորքերին մտնել քաղաք։ Իրաքյան ուժերը շարունակեցին ռմբակոծել քաղաքը հարևան ռազմական բազայից։


== Հետևանքները ==
Երկու տարի անց իրաքյան կառավարությունը վերադարձրեց քաղաքի նկատմամբ վերահսկողությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շևչենկովո (գյուղ, Եմելչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկովոՇևչենկովո (ուկրաիներեն՝ Шевченкове), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովո գյուղում բնակվում էր 192 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,13 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1476,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զեմո Գորեթի

Զեմո Գորեթի (վրաց.՝ ზემო გორეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1120 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 35 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուգալեպա

Կուգալեպա (էստ․՝ Kugalepa), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուստյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գուշկալկա

Գուշկալկա (ռուս.՝ Гушкалка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Օլոնեցկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տուլոկսի գետի աջ ափին՝ 39 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է, ավազանի տարածքը 177 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և Լադոժսկի լճի ավազան է։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000011679
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001167
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Էզի Ժուի

Էզի Ժուի (ֆր.՝ Aizy-Jouy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02008:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 287 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 180 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 140-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 40-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 77,8%, 1999 թվականին եղել է 68,8%)։ 140 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 126-ը (70 տղամարդ և 56 կին), գործազուրկ էին 14 մարդ (6 տղամարդ և 8 կին)։ 40 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը՝ թոշակառուներ, 16-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Էզի Ժուի (ֆր.)
Falling into You

Falling into You, Սելին Դիոնի քսանմեկերորդ ալբոմը և անգլիալեզու չորրորդ ալբոմը՝ թողարկված 1996 թվականի հոկտեմբերին։


== Ալբոմի մասին ==
Falling into You ալբոմը երգչուհու ամենամեծ հաջողություններից մեկը է (այն ստացել է 4 միավոր All Music Guide-ում) և ներկայացնում է երգչուհու կողմից կատարվող երգերի բազմազանությունը (որոնց մեջ կան Թինա Թերների երգերի քավերներ, բալլադներ, փորձարկումներ սոֆթ ռոքով և հարվածային գործիքների օգտագործմամբ)։ Այդ ալբոմի համար Սելին Դիոնն ստացել է Գրեմմի 2 անվանակարգերում։ Սկավառակի աջակցման համար 1997 թվականին անցկացվել է Falling into You Tour  համերգային շրջագայությունը։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր և վաճառքներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Քվեմո Նաքալաքարի

Քվեմո Նաքալաքարի (վրաց.՝ ქვემო ნაქალაქარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1050 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 33 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 118 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օղրուջա

Օղրուջա, լեռնագագաթ Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Սևանի լեռնաշղթայում, Հայաստանի Վարդենիս քաղաքից մոտ 20 կմ հյուսիս-արևմուտք, Սատանախաչ լեռնանագագաթից 4,5 կմ հյուսիս–արևմուտք։ Բարձրություն 3331 մ։ Սրանից 2,5 կմ հարավ-արևելք գտնվում է Օղրուջա լեռնանցքը։ Ե. Լալայանը Օղրուջան շփոթելով նույնսւցրել է Սատանախաչի հետ և նրան հդել Օղրուջայի Կոջւսդաղ տարբևրակը, ինչ ձևով և սխալմամր տեդ է գտել «Հայաստանի եւ հարակից շրջանների տեղանունների բառարանի» 3-րդ հատոում։ Իրականում դրանք երկու տարբեր լեռնագագաթներ են, և երկուսն էլ նշանակված են Կովկասի 5– և 10-վերստանոց քարտևզներում՝ Օգրուջա տառադարձությամբ։ Օղրուջան նշանակված է նաև Լինչի քարտեզում, իսկ ՀՍՍՀ 1938 թվի վարչական քարտեգուճ նշանակված է Կոջադադ ձևով, որից և, ըստ Լեհման Հաուպտի հիշատակության, սկիզբ է առնում Շամխոր գետի Մագի ենթավտակը։ «Հայաստանի եւ հարակից շրջանների տեղանունների բառարանի» 4-րդ հատոում Օղրուջան սխալմամբ դրվել է Սատանախաչին որպես տարբերակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շևչենկովո (գյուղ, Ժովտնևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկովոՇևչենկովո (ուկրաիներեն՝ Шевченкове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1909 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովո գյուղում բնակվում էր 595 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆեոդոր Սերգեև

Ֆեոդոր Անդրեևիչ Սերգեև ((ավելի հայտնի է որպես «ընկեր Արտյոմ»), մարտի 19, 1883(1883-03-19), Q55877458?, Q48953606?, Fatezhsky Uyezd, Կուրսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 24, 1921(1921-07-24), Տուլայի նահանգ, Խորհրդային Ռուսաստան), պրոֆեսիոնալ հեղափոխական, կուսակցական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ֆեոդոր Անդրեևիչը Խորհրդային Միության Կենտրոնական Կոմիտեի անդամ 1901 թվականից։ 1905 թվականին Խարկովում ղեկավարել է զինված ապստամբությունը։ 1906 թվականին ձերբակալվել է, սակայն շուտով փախել։ 1907 թ. ձերբակալվել է և դատապարտվել ցմահ աքսորի՝ Սիբիր։ 1910 թվականին փախել է աքսորավայրից և Կորեայի ու Չինաստանի վրայով հասել Ավստրալիա (1911), որտեղ բեռնակիր և բատրակ է եղել ֆերմաներում։ 1917 թվականի մարտին վերադարձել է Ռուսաստան։ Ակտիվորեն մասնակցել է Հոկտեմբերյան հեղափոխությանը։ 1917 թվականին բոլշևիկյան կուսակցության ԿԿ–ի անդամ էր, 1918 թվականին եղել է Դոնեցկ–Կրիվոյռոգյան խորհրդային հանրապետության ժողկոմխորհրդի նախագահը, Ուկրաինայի Կ(բ)Կ Կենտկոմի անդամ։ 1920 թվականին ՌԿ(բ)Կ Մոսկվայի կոմիտեի քարտուղարն էր։ Զոհվել է աերովագոնի փորձարկման ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռամատ Գանի մարզադաշտ

Ռամատ Գանի քաղաքային մարզադաշտ (եբրայերեն՝ איצטדיון רמת גן‎), ֆուտբոլային մարզադաշտ, որը գտնվում է Իսրայելի Թել Ավիվ քաղաքում։ Իր հարկի տակ տևաղորելով ավելի քան 40 հազար հանդիսական՝ Ռամատ Գանի մարզադաշտը համարվում է Իսրայելի ամենատարողունակ և խոշոր մարզադաշտը։
Ռամատ Գանի հրեական մարզադաշտը Իսրայելի ամենահեղինակավոր մարզադաշտն է, որտեղ իր տնային մարզումներն ու միջազգային հանդիպումներն է անցկացնում Իսրայելի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։


== Պատմություն ==
Թել Ավիվի քաղաքային մարզադաշտը կամ Ռամատ Գանի ստադիոնը կառուցվել է 1950 թվականին։ Կառուցումից մեկ տարի անց՝ 1951 թվականին, այն հանձնվել է շահագործման, որպես Իսրայելի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի տնային մարզադաշտ։
1981 թվականին մարզադաշտը ենթարկվել է լուրջ վերանորոգման։ Համարվում է Իսրայելի տարածքում գտնվող հինգ մարզադաշտերից մեկը, որը համապատասխանում է Ֆուտբոլի Եվրոպայի Կոնֆեդերացիայի՝ ՈւԵՖԱ-ի չափանիշներին։
Ռամատ Գանի մարզադաշտը կարող է հյուրընկալել ՈւԵՖԱ-ի Չեմպիոնների լիգայի, ինչպես նաև Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնության (բացառությամբ եզրափակչի) հանդիպումները։
Մարզադաշտի տարածքում գտնվում է վերապատրաստման դաշտ, շուրջ 3900 մեքենաների համար նախատեսված ավտոկայանատեղիներ, սրճարաններ և ռեստորաններ։
Մոտակայքում գործում է մեծ առևտրի կենտրոն։


== Տե՛ս նաև ==
Իսրայելի ֆուտբոլի ազգային հավաքական


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իսրայելի հավաքականի և Ռամատ Գանի մարզադաշտի պատմություն Archived 2016-11-04 at the Wayback Machine.