armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անտառի ոգին

Անտառի ոգին (ռուս.՝ Уважаемый леший), խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1988 թվականին, «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում, յուրահատուկ բուֆոնադի ժանրով, ըստ ռուսական ժողովրդական հեքիաթների մոտիվների։ Սցենարիստ Միխայիլ Լիպսկերովի առաջին ամենահայտնի աշխատանքներից մեկն է։


== Սյուժե ==
Մի անգամ գիշերով Բաբա Յագան գտնում է Անտառի ոգուն և ասում է, որ Իվանուշկա եղբայրը նրանից չի վախենում, ինչը նշանակում է, որ նրան չի հարգում։ Անտառի ոգին համաձայնում է կախարդի` տղային վախեցնելու առաջարկին։ Այդ ժամանակ ծառի փչակում ապրող Նապաստակը գզգզում է Անտառի ոգու մազերը, այնուհետև հետ է գնում և թափահարում է թաշկինակը։ Անտառի ոգին սկսում է բղավել և իսկական երկրաշարժ է առաջացնում։ Նապաստակը բռնվում է սնկից, իսկ Բաբա Յագան թաքնվում է վառարանի հետևում, ասելով, որ նա արդեն հարգում է անտառի ոգուն։ Բայց Անտառի ոգին ոչ մեկին չէր վախեցնում, այլ միայն արթնացրել էր Ագռավին, որն սկսում է նրան ծեծել սնկով, մինչև որ վերջինս հանդարտվում է։ Այդ ժամանակ նենգ կախարդը որոշում է անտառի ոգուն սարսափելի դարձնել, որպեսզի միայն նրա տեսքից նրան հարգեն։ Անտառի դյուրահավատ տերը վեր է ածվում Կոշչեյի, իսկ հետո փնտրում է Իվանուշկային, բայց գտնում է Ալյոնուշկային, սակայն սիրահարվում է նրան։ Բաբա Յագան ցանկանում է Իվանուշկային բռնել Ալյոնուշկայի օգնությամբ։ Բայց անտառի ոգին հրաժարվում է այս առաջարկից և նորից ինքն է դառնում։ Հետո Բաբա Յագան առաջարկում է նրան դառնալ ճահճային հրեշ, որպեսզի դուր գա Ալյոնուշկային։ Բայց երբ Անտառի ոգին հրեշ է դառնում, չար ծեր կինը կոճղի վրա սփռոց է փռում, դրա վրա դնում է ափսե և աղաման, և ասում, որ ուզում է Իվանուշկային ուտել։ Անտառի ոգին հասկանում է, որ իրեն խաբել են, և նա նորից իր նախկին տեսքն է ընդունում, քշում է կախարդին և գնում է ծանոթանալու Ալյոնուշկայի հետ։ Իսկ Նապաստակն ի վերջո բացատրում է նրան, որ հարգում է նրան ոչ թե վախից, այլ` խղճի համար։


== Հեղինակներ ==


== Թողարկումներ VHS և DVD ձևաչափերով ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Михаил Липскеров Уважаемый леший. — М.: АСТ, 2011. — 16 с. — (Малышам (вырубка)). — ISBN 978-5-17-075612-4 . Книга по мультфильму. Художник И. Кострина.


== Արտաքին հղումներ ==
«Անտառի ոգին» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Հարգարժան անտառի ոգին» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Էրգեսեն

Էրգեսեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բերեստովկա (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերեստովկաԲերեստովկա (ուկրաիներեն՝ Берестівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Բերեստովկա գյուղում բնակվում էր 808 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալթա Բեյթս

Ալթա Ալիս Միներ Բեյթս (դեկտեմբերի 11, 1879(1879-12-11), Lapeer, Միչիգան, ԱՄՆ - նոյեմբերի 30, 1955(1955-11-30), Բերկլի, Ալամեդա շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի անեսթեզիոլոգ և Ալթա Բեյթս Սամմիթ բժշկական կենտրոնի հինադիր։ Նա Կալիֆոռնիայի Հումբոլդտ շրջանում առաջին գրանցված, իսկ ավելի ուշ՝ Սան Ֆրանցիսկոյի ծովածոցի առաջին անեսթեզիոլոգ բուժքույր։ 1905-1949 թվականներին Բեյթսը Ալթա Բեյթսի հիվանդանոցի տնօրենն էր։ 


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Բեյթսը ծնվել է 1879 թվականին՝ Միչիգան նահանգի Լապիրի շրջանում։ Ընտանիքի հետ հետագայում տեղափոխվել է Հյուսիսային Կալիֆոռնիա։
23 տարեկանում Բեյթսն առաջին բուժքույրն էր, որն ավարտել է բուժքույրերի «Էվրիկա» ուսումնական դպրոցը։ 1903 թվականին Սեկոիա հիվանդանոցում և Կալիֆոռնիայի Էվրիկա դպրոցում ավարտել է ուսումը։


== Կարիերա ==
1904 թվականին Բեյթսը Կալիֆոռնիայի Բերկլի քաղաքի Վալնաթ փողոցում գտնվող ծնողների տանը խնամում էր կանանց և նրանց նորածիններին։ Այն ժամանակ տեղական հիվանդանոց չկար։
Բեյթսը հաջորդ տարի կանանց և երեխաների համար 2314 Dwight Way-ում հիմնել է eight-bed առողջարան։ Ներդնելով մոտ 100 դոլար՝ Bates Sanitarium-ը նաև ծառայել է որպես բուժքույրերի դպրոց։ Բուժքույրերի առաջին դասարանն ավարտել է 1906 թվականին։
Տպավորվելով նրա աշխատանքից՝ տեղական բժիշկներն ու համայնքի ղեկավարները Բեյթսին օգնեցին՝ ֆինանսավորելով շենքի ընդլայնումը։ 1908 թվականին բացվել է նոր եռահարկ կառույցը։ 1928 թվականին շենքն ընդարձակվել է և Ռեջենտ ու Ուեբսթեր փողոցներում վերածվել վեց հարկանի շենքի։ 112 մահճակալաներով հիվանդանոցը վերանվանվել է Ալթա Բեյթսի հիվանդանոց։ 1946 թվականին հիվանդանոցը վերանվանվել է Ալթա Բեյթսի համայնքային հիվանդանոց և ստեղծվել որպես շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն։
Հիվանդանոցի և բուժքույրական դպրոցի տնօրեն լինելուց բացի, Բեյթսը հիվանդանոցի գլխավոր անեսթեզիոլոգն էր։ 
1934 թվականին ավելի քան 330 բուժքույր վերապատրաստելուց հետո Բեյթսի բուժքույրական դպրոցը փակվել է։
1949 թվականին առողջական խնդիրների պատճառով Բեյթսը հեռացել է  հիվանդանոցի տնօրենի պաշտոնից։


== Անձնական կյանք ==
Բեյթսն ապրում էր մոր՝ Ուրսուլայի, եղբոր՝ Լուի և իր որդեգրած երեխաների՝ Չարլիի և Փեգիի հետ։


== Մահ ==
Թոշակի անցնելուց հետո Բեյթսն ապրում էր Բերկլիի Ուեբսթեր փողոցում գտնվող ծերանոցում, որտեղ նրան խնամում էին նախկին ուսանողները։ Նա մահացել է 1955 թվականին՝ 75 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Profile: Alta Alice Miner Bates Archived 2020-12-02 at the Wayback Machine.
Ամբողջ աշխարհն էլ քիչ է

«Ամբողջ աշխարհն էլ քիչ է» (անգլ.՝ The World Is Not Enough), ռեժիսոր Մայքլ Էպտեդի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Փիրս Բրոսնանը, Սոֆի Մարսոն, Ռոբերտ Կարլայլը, Դենիզ Ռիչարդսը, Ռոբի Կոլտրեյնը, Ջուդի Դենչը, Դեսմոնդ Լլևելինը, Ջոն Քլիզը, Մարիա Գրացիա Կուչինոթան, Սամանտա Բոնդը։


== Սյուժե ==
Ռենարդը տեխնոլոգիական ահաբեկիչ է։ Նա տիրապետում է բավականին արտասովոր՝ մահացու վտանգավոր հնարավորությամբ։ Նա ցավ չի զգում։ Այդ հնարավորությունը նրա մոտ առաջացել է գլխին ստացված փամփուշտի վերքից։ Երբ Ռենարդը խորամանկ քայլերի միջոցով իր ձեռքի տակն է առնում երկրագնդի բոլոր նավթային ռեսուրսները, մարդկության միակ հույսը մնում է Ջեյմս Բոնդը։ Առաքելությունը բավականին դժվար է։ Գործակալ 007-ը մարտնչելու է անգութ թշնամու հետ, որը ոչնչի առաջ կանգ չի առնում, քանի դեռ իր պլաններն իրականություն չեն դարձել։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պուերտո Լապիսե

Պուերտո Լապիսե (իսպ.՝ Puerto Lápice), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սյուդադ Ռեալ պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Կամպո դե Սան Խուան շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 54,85 կմ2։ Բնակչությունը՝ 1022 (2010 թվականին)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բագրան (Մանազկերտի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բագրան (այլ կիրառումներ)Բագրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։
1909 թվականին ուներ 15 տուն հայ և 30 տուն քուրդ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։
Հայ բնակիչները տեղահանվել են առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Նրանց մի մասը զոհվել է, փրկվածները ապաստան են գտել օտար երկրներում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրատեսիլ 1995 երգի մրցույթ

«Եվրատեսիլ 1995 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 40-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 1995 թվականի մայիսի 13-ին Իռլանդիայի մայրաքաղաք Դուբլինի Point Theatre-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է Raidió Teilifís Éireann (RTÉ)։


== Հղումներ ==
Եվրատեսիլի պաշտոնական կայք
Չբխլու

Չբխլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հարրի Արաբյան

Հարրի Արաբյան (հունվարի 19, 1959(1959-01-19), Բուրգաս, Բուլղարիա), բուլղարահայ նկարիչ, քանդակագործ։ Բուլղարիայի նկարիչների միության անդամ (1992)։


== Կենսագրություն ==

Հարրի Արաբյանը ծնվել է 1959 թվականին, Բուրգասում։ 1992 թվականին ավարտել է Բուլղարիայի գեղարվեստի ազգային ակադեմիայի քանդակի բաժինը, սովորել է պրոֆեսոր Լյուբեն Պրահովի դասարանում։ 
Առաջին մրցանակը ստացել է Հունգարիայում։ Մասնակցել է միութենական, միջազգային ցուցահանդեսների, այդ թվում՝ 1992 թվականին Փարիզի սալոնում, 1994 թվականին Ֆրանսիայում պլաստիկայի միջազգային սիմպոզիումում։ 1993-2007 թվականներին անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Բուլղարիայի խորհրդարանում, Բուրգասում, Սոֆիայում, Պլովդիվում, Սմոլյանում։ Բուրգասի Սուրբ Խաչ եկեղեցու բակում տեղադրվել է Արաբյանի ստեղծած Հայոց ցեղասպանության զոհերի հուշարձանը։ Արաբյանի ստեղծագործությունները գտնվում են ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի, Իտալիայի, Ռուսաստանի, Լյուքսեմբուրգի մասնավոր հավաքածուներում։
Պաշտոնական այցելությունների ժամանակ Բուլղարիայի կառավարությունը պատվիրակությունների ղեկավարներին և ականավոր քաղաքական գործիչներին է նվիրում Հարրի Արաբյանի աշխատանքներից, այդ թվում Հովհաննես Պողոս II-ին, Բիլ Քլինթոնին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարրի Արաբյանի մասին «Նյուանս» ցուցասրահի կայքում
Хари изкусителят Archived 2019-10-24 at the Wayback Machine.
Баща и син в обща изложба
Стекло, бронза и фото: Хари и Сандро Арабян в A & G Art Meeting
Աֆոնինո (գյուղ, Դորոգոբուժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱֆոնինոԱֆոնինո (ռուս.՝ Афонино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լելեկովկա

Լելեկովկա (ուկրաիներեն՝ Лелеківка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լելեկովկա գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տոմաշովկա (գյուղ, Դունաևցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏոմաշովկաՏոմաշովկա (ուկրաիներեն՝ Томашівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տոմաշովկա գյուղում բնակվում էր 1 259 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3469 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 362,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քահանայի գարնանային այգին Նյուենենում

«Քահանայի գարնանային այգին Նյուենենում» (հոլ.՝ De pastorie in Nuenen, հոլ.՝ De pastorie in Nuenen in het voorjaar, կամ Գարնանային այգի (հոլ.՝ Lentetuin), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1884 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 25 × 57 սմ է կամ 39 × 72։
Նկարը 2020 թվականի մարտի 30-ին գողացել են Զինգեր Լարենի թանգարանից։


== Պատմություն ==
Վինսենթ վան Գոգը մի քանի ամիս միայնակ ապրում էր Նիդերլանդների հյուսիսիում գտնվող Դրենթե բնակավայրում։ Այստեղ նկարիչը եկել էր 1883 թվականի դեկտեմբերին՝ այցելելու ծնողներին։ Նրա հայրը Էյնդհովենից ոչ հեռու գտնվող Նյուենենի Հոլանդական ռեֆորմիստական եկեղեցու քահանա էր։ Տան հետնամասում գտնվող լվացքատունը վերափոխվել էր որպես նկարչի արվեստանոց։ Վան Գոգի հայրը Թեոյին գրած նամակում հայտնել է. «Մենք չենք մտածում, որ այն լիովին համապատասխանում է, սակայն մեր մոտ պատշաճ կերպով վառարան է տեղադրված։ Ես ուզում էի նաև մեծ պատուհան տեղադրեի, սակայն նա չցանկացավ»։ Գոգը ծնողների մոտ մնաց մինչև 1885 թվականի նոյեմբեր ամիսը, երբ ավարտեց «Կարտոֆիլ ուտողները» կտավը, ինչից հետո մեկնեց Անտվերպեն, իսկ հետո, 1886 թվականին՝ Փարիզ։


== Նկարագիր ==
Նյուենենում Վինսենթ վան Գոգը փաստաթղթավորեց այգում կատարված տարվա եղանակների հերթափոխը։
«Քահանայի գարնանային այգին Նյուենենում» ստեղծագործությանը նախորդեց ձմեռային տեսարաններով շարքը, որը նկարվել է 1884 թվականի մայիսին։ Կտավին պատկերված է այգու տեսարանը՝ առաջին պլանին մուգ ֆիգուրով, իսկ հեռվում՝ հին եկեղեցու ավերակներն են։
Նկարի կանաչ և կարմիր երանգները ցույց են տալիս, որ ձմեռը հեռացել է գարունն է սկսվում։ 1884 թվականի մարտին Անտոն վան Ռափարդին գրած նամակում Վինսենթը տարվա եղանակների հերթափոխի մասին գրում է. «Դեռևս փնտրում եմ ձմեռային այգու գույնը։ Սակայն արդեն կա գարնանային այգին՝ հիմա։ Եվ այն դարձավ չափազանց ուրիշ»։
Մեծածավալ կտավը Գրոնինգենում գտնվող Գրոնինգենի թանգարանի հավաքածուի կազմում էր 1962 թվականից մինչև 2020 թվականը, մինչև Զինգեր Լարենի թանգարանին վարձակալությամբ տրամադրելը։

		


== Գողություն ==
«Քահանայի գարնանային այգին Նյուենենում» ստեղծագործությունը Հյուսիսային Հոլանդիայի Լարենե բնակավայրի Զինգեր Լարենի թանգարանից հափշտակվել է 2020 թվականի մարտի 30-ին։ Այդ ժամանակ պատկերասրահը փակ էր հանրության համար COVID-19 համավարակի պատճառով։ Ըստ ոստիկանության տվյալների՝ գողերը թանգարան են մտել վաղ առավոտյան՝ կոտրելով ապակե դռները։ Մինչև ոստիկանության ժամանումը գողերն արդեն անհետացել էին։


== Տես նաև ==
Ելք Նյուենենի բողոքական եկեղեցուց


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդբերեզե (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդբերեզեՊոդբերեզե (ռուս.՝ Подберезье), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարվինայի շրջան

Կարվինայի շրջան (չեխ․՝ Okres Karviná), շրջան Չեխիայի Մորավասիլեզիայի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնն է Կարվինա քաղաքը։ Տարածքը 356,24 կմ² է։ Բնակչությունը 2020 թ. տվյալներով կազմում է 246 324 մարդ։ Շրջանի կազմի մեջ է մտնում 17 համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Կազանդրինո

Կազանդրինո (իտալերեն՝ Casandrino), կոմունա Իտալիայում` Կամպանիա մարզի Նեապոլի գավառում։ Սահմանակից է Արցանո, Գրումո Նևանո, Մելիտո դի Նապոլի, Նեապոլ, Սանտ'Անտիմո համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 14.242: Բնակչության խտությունը կազմում է 4415 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80025, հեռախոսային կոդ՝ 081։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համայնքի պաշտոնական կայքէջը
Դովժանսկ (քաղաք, Ուկրաինա)

Դովժանսկ (ուկրաիներեն՝ Довжанськ), քաղաք Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Դովժանսկ շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
2012 թվականի տվյալներով Դովժանսկ քաղաքում բնակվում էր 98 436 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 83,84 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-02-09 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Իդյաշբաշ

Իդյաշբաշ (ռուս.՝ Идяшбаш, բաշկիրերեն՝ Иҙәшбаш), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 172 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իոաննիս Դասկալոյաննիս (օդանավակայան)

Խանիայի Իոաննիս Դասկալոյաննիս օդանավակայան (հուն․՝ Αερολιμένας Χανίων «Ιωάννης Δασκαλογιάννης», IATA: CHQ, ICAO: LGSA), համատեղ միջազգային օդանավակայան Հունաստանի Կրետե կղզում։ Գտնվում է Խանիա քաղաքից 10 կմ հեռավորության վրա։
Խանիայի օդանավակայանը Կրետե կղզում երկրորդն է ուղևորափոխադրումների քանակով (Հերակլիոնի օդանավակայանից հետո), ինչպես նաև Aegean Airlines-ի և Ryanair-ի առանցքային օդանավակայանն է։ Բացի մարդատար չվերթների սպասարկումից, այն նաև Հունաստանի ռազմաօդային ուժերի բազան է։
2000 թվականից ի վեր՝ այն կրում է 1770 թվականին Կրետե կզղու հակաօսմանական ապստամբության առաջնորդ Իոաննիս Դասկալոյաննիսի անունը։ 2015 թվականից Խանիայի օդանավակայանը, ի թիվս հունական 13 օդանավակայանների, գտնվում է գերմանական Fraport օդանավակայանային հոլդինգի վերահսկողության տակ։ Կոնցեսիոն պայմանագիրը նախատեսում է օդանավակայանը սպասարկել 40 տարի։


== Պատմություն ==
Սկզբում Արևմտյան Կրետեի գլխավոր օդային դարպասը Մալեմե գյուղի մոտակայքում գտնվող փոքր օդանավակայանն էր, որը կառուցվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից առաջ բրիտանական բանակի կողմից։ Մինչև 1959 թվականը Մալեմեի օդանավակայանն ընդունում էր քաղաքացիական ինքնաթիռներ, որից հետո օդանավակայանից ամբողջ ռազմակայանը տեղափոխվել է Սուդա բեյի նոր օդանավակայան, որը կառուցվել էր Խանիայի մոտ։
1967 թվականին Խանիայի նոր օդանավակայանում ավարտվել է ինքնաթիռների համար նախատեսված երկու կայանատեղիով առաջին մարդատար տերմինալի շինարարությունը։ 1974 թվականից օդանավակայանն ընդունել է առաջին միջազգային չվերթները, ինչից հետո անհրաժեշտություն է առաջացել նոր օդանավակայան կառուցել առաջին տերմինալի ցածր թողունակության պատճառով։ Վերջապես, 1996 թվականին բացվել է նոր ուղևորային տերմինալ՝ վեց ինքնաթիռի կայանատեղով։


== Ինֆրակառուցվածք ==
Խանիայի օդանավակայանը սպասարկում է մեկ երկհարկանի ուղևորային տերմինալ։ Շենքն ունի առաջին բուժօգնության սենյակ, ոստիկանություն, պաշտոնական պատվիրակությունների սրահ, բարեր, հուշանվերների խանութներ և Duty Free:
Ինքնաթիռների համար կայանատեղիների ընդհանուր թիվը 10 է։ Ինքնաթիռի թռիչքի և վայրէջքի համար օգտագործվում է 3.347 մետր երկարությամբ11/29 ասֆալտե թռիչքուղին։ Հրդեհային անվտանգության օդանավակայանի դասակարգը՝ 8 (VIII):


== Ավիաընկերություններ և ուղղություններ ==

2014 թվականի դրությամբ օդանավակայանում գործում են հետևյալ ավիաընկերությունները․


=== Կանոնավոր թռիչքներ ===


=== Ամառային չարթերային թռիչքներ ===


== Գործունեության ցուցիչներ ==

See source Wikidata query and sources.


== Տրանսպորտային հաղորդակցություն ==
Օդանավակայանից դեպի Խանիայի կենտրոն օրական շուրջ 7 ավտոբուս է մեկնում։ Ուղևորության ժամանակը մոտ 30 րոպե է։ Մոտակայքում կա նաև տաքսիների կայանման վայր։ Դրանցից կարելի է օգտվվել միայն այն ժամանակ, երբ օդանավակայանը չվերթ է ընդունում կամ ուղարկում։
Օդանավակայանում կան նաև ավտովարձույթի գրասենյակներ՝ Avis, Τrust, Europcar, Sixt, Hertz և Budget:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օդանավակայանի պաշտոնական կայքը անգլերենով
Խանիայի օդանավակայանը Hellenic Civil Aviation Authority կայքում (անգլերեն)
Խանիայի օդանավակայանի ոչ պաշտոնական ուղեցույց (անգլերեն)
Չերկասսկի (Ցիմլյանսկի շրջան)

Չերկասսկի (ռուս.՝ Черкасский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցիմլյանսկի շրջանում։ Մտնում է Մարկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Նովիե Մարասանի

Նովիե Մարասանի (ռուս.՝ Новые Марасаны), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մորմ (այլ կիրառումներ)

Մորմ, կարող է վերաբերել՝

Մորմ - մորմազգիների ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի, թփերի, կիսաթփերի, երբեմն՝ փաթաթվող բույսերի ցեղ
Մորմ - գայլասարդերի ընտանիքի մի քանի ներկայացուցիչների հավաքական անուն
Ասպշատ

Ասպշատ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճակի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի կեսերին ուներ 49 հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ասպշատն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալմալու (Քղիի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալմալու (այլ կիրառումներ)Ալմալու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Քղիից մոտ 32,5 կմ հյուսիս-արևելք, Էրզրումից 79-80 կմ հարավ-արևելք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Աբրահամովիչ

Դավիթ Աբրահամովիչ (լեհ.՝ Dawid Abrahamowicz, հունիսի 30, 1839(1839-06-30), Տորգովիցա, Q107296516?, Ուկրաինա - դեկտեմբերի 24, 1926(1926-12-24), Լվով, Լեհաստանի Երկրորդ Հանրապետություն), հայկական ծագմամբ ավստրո-հունգարացի և լեհ քաղաքական գործիչ, մեկենաս, Գալիցիայում հարուստ հողատեր։ 
Լեհ դրամատուրգ Ադոլֆ Աբրահամովիչի ավագ եղբայրն է։
Դավիթ Աբրահամովիչը խմբագրել է լեհական գյուղատնտեսական «Rolnik» ամսագիրը։ Իր միջոցներով Լվովում հիմնադրել է որբանոց։
1863 թվականին ընտրվել է Գալիցիայի սեյմում, իսկ 1875 թվականին՝ ռեյխսրատում, որտեղ պատկանել է լեհական ակումբի պահպանողական-ագրարային թևին։
1898 թվականին Աբրահամովիչն ընտրվել է ռեյխսրատի վիցե-պրեզիդենտ, 1897 թվականին՝ նախագահ։
Աջակցել է Կազիմիր Բադենիի կառավարությանը՝ ակտիվորեն ճնշելով գերմանացիների ընդդիմությունները և սառնասրտորեն ընդունելով իրեն հասցեագրված վիրավորանքները։ Նրա գործունության և աջակցության արդյունքում դեպուտատների պալատում ընդունվել է նոր կանոնակարգ, որի արդյունքում նախագահին իրավունք էր տրվում երեք օրվա ընթացքում պատգամավորին հեռացնել պառլամենտից՝ ըստ անհրաժեշտության դիմելով ոստիկանությանը։ Ռեյխսրատում վերջինիս ընդունումը վրդովմունքի մեծ ալիք բարձրացրեց։ 1897 թվականի դեկտեմբերին Բադենիի կառավարության անկումից մի քանի օր անց Դավիթ Աբրահամովիչը հրաժարվեց նախագահական լիազորություններից, որը մեկ ամսի էլ չէր կրել։
Հետագայում դարձել է Գալիցիայի հարցերով նախարար, իսկ Լեհաստանից անկախություն ստանալուց հետո մասնակցել է սահմանադրական սեյմին։
Հիմնադրել է «Աբրահամովիչների բուրսան» (հոգևոր դպրոց կամ նրա հանրակացարանը XVIII և XIX դարերում), որն աղքատ պատանիների դպրոց էր։ Այդ նպատակով, ինչպես նաև Վավելի վերակառուցված Թագավորական ամրոցի համար արվեստի ստեղծագործությունների ձեռքբերման համար տրամադրել է ողջ կարողությունը։
1905 թվականցի Լվովում ապրել է Դորոշենկո փողոցի № 17 տանը։
Թաղվել է Լվովի Լիչակովսկի գերեզմանոցում։
1930-1946 թվականներին Լվովում եղել է Աբրահամովիչների փողոց՝ ի պատիվ Ադոլֆ և Դավիթ Աբրահամովիչների։


== Աղբյուրներ ==
Հայ Հանրագիտակ, Հ. Մկրտիչ Վարդ. Պոտուրեան, 1938, Պուքրէշ, Հատոր Ա., էջ 28։
«Абрагамович, Давид»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
„Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej” pod red. Jacka M. Majchrowskiego. Warszawa 1994
Հարանց անապատ

Հարանց անապատ (կամ Սյունյաց Մեծ անապատ), ճարտարապետական համալիր Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում, Հալիձոր գյուղի մոտ, Որոտան գետի աջ ափին։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1608-1613 թթ.-ին։


== Ճարտարապետություն ==
Համալիրի այժմյան կազմում են արևմուտքից գավիթ-սրահով և հյուսիսից կից երկու սենյակներով եկեղեցին (երկու զույգ մույթերով եռանավ բազիլիկ) թաղակապ, ձգված համաչափություններով սեղանատունը և պարիսպների մնացորդները, որոնք (բացի եկեղեցուց) կառուցվել են 1658 թ.-ի երկրաշարժից հետո, երբ անապատի նախկին բոլոր շինությունները կործանվել են, իսկ եկեղեցին սահել իջել է այժմյան տեղը։ Երկրաշարժից երկու տարի անց միաբանությունը տեղափոխվել է և հիմնել Տաթևի Մեծ Անապատը։ XVIII դ. սկզբին Հարանց անապատը վերակենդանացել է, այստեղ նորոգումներ և կառուցումներ են կատարել Տաթևի վանքի առաջնորդները։ Հարանց անապատի համալիրը և եկեղեցին չափազանց կարևոր են ուշ միջնադարի հայկական ճարտարապետական առանձնահատկությունների բացահայտման համար այստեղից են եկել Հայաստանի XVII դարի մյուս անապատների հիմնադիրները՝ տարածելով նաև համալիրի հորինվածքի ու առանձին շենքերի լուծումները։


== Վիմական արձանագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հարանց անապատի դպրոց


== Գրականություն ==
Հասրաթյան Մ., Սյունիքի XVII-XVIII դարերի ճարտարապետական համալիրները, Ե., 1973։
Լուսավորչի կանթեղ

Լուսավորչի կանթեղ, Սուրբ գերեզմանի լապտերներից մեկը, որ պատկանում է Հայ Առաքելական եկեղեցուն և օգտագործվում է հատուկ ժամերգության ընթացքում Երուսաղեմի Սուրբ Հարության տաճարում Սուրբ շաբաթ օրը՝ Զատիկի նախօրեին, երբ նրանից վառում են Սուրբ լույսը, այնուհետև դրանից լույսը բաժանում բոլոր ներկաներին։ Կոչվել է ի պատիվ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի՝ Հայաստանի լուսավորչի և համայն հայության առաջին կաթողիկոսի, որը հատկապես մեծարվում է ժամերգության ընթացքում՝ Սուրբ լույսի ստացման ժամանակ։


== Ժամանակակիցների վկայություններ ==

Սուրբ Հարության տաճարում Զատկի նախորդ օրվա ժամերգության հաջորդականությունը և հենց «Լուսավորչի կանթեղ» անվանումը արձանագրվել է 1608-1969 թվականներին հայ գրող և ճանապարհորդ Սիմեոն Լեհացու (1584-1639) կողմից, ով 12-ամյա ճանապարհորդության ընթացքում կատարել է ուխտագնացություն դեպի Սուրբ վայրեր։ Մասնավորապես, Սիմեոն Լեհացին իր ճանապարհորդական գրառումներում գրում է.
․․․Ապա եւ մեր առաջնորդն ողորմ ձայնիւ եւ ողբով ասէ ժոովրդեանն․ Զգաստ կացէք եւ զգոյշ լերուք ի մեղաց, զի մերձեալ է գալուստ լուսոյն․ չի լինի թէ ձեր մէջն խռով մարդ կայ կամ ոխապահ կամ պոռնիկ, կամ թերահաւատ կամ անզեղջ կամ անխոստովանք․ հանց իմանայք որ վասն մեղաց մերոց արգելու Քրիստոս զլոյսն․ եւ այլ բազում բանս խօսի եւ խրատ․ ապա տայ ասել իրեք Տէր ողորմեա ողբաձայն։

Սիմեոն Լեհացու նկարագրությունը վերաբերում է 17-րդ դարի սկզբին, երբ գերիշխող եկեղեցին Եթովպիայի Ուղղափառ եկեղեցին էր, այսինքն՝ լույս վերցնելու համար առաջինը Սուրբ Գերեզմանը մտնում էր եթովպացին, ապա հայը, և երրորդը՝ հույնը։ Այդ ժամանակ Եթովպիայի կայսրությունը միակ անկախ քրիստոնեական երկիրն էր Արևելքում, և Եթովպիայի թագավորը շռայլ նվիրատվություններ էր կատարում Երուսաղեմին։
Ինչպես երևում է նկարագրությունից, արդեն այդ օրերին Գրիգոր Լուսավորչի փառաբանությունը հատուկ տեղ էէ գրավում Սուրբ լույսի ընդունման պատարագում։ Ճրագի, որից պարոնտերը (Հայոց Պատրիարքը) վերցնում է լույսը, ի պատիվ համայն հայության լուսավորչի պատվին կոչվելն ունի խորհրդանշական իմաստ․ այդ գործողությունը խորհրդանշում է  ոչ միայն գերեզմանից «Իրական լույսի» (հարություն առած Հիսուս Քրիստոսի) դուրս գալը, այլ նաև քրիստոնեական հավատքի և գիտելիքի լույսը, որը հայերին բերեց Սուրբ Գրիգորը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սիմէոն դպրի Լեհացւոյ ուղեգրութիւն, տարեգրութիւն եւ յիշատակարանք /Ուսումնասիրեց եւ հրատարակեց Հ. Ներսէս Վ. Ակինեան. - Վիեննա։ Մխիթարեան տպարան, 1936։
Симеон Лехаци Путевые заметки / Перевод с армянского, предисловие, примечания и указатели М. О. Дарбинян. — М.: Восточная литература, 1965. — 321 с. — (Памятники письменности Востока).
Գարեգին Ազարյան

Գարեգին Խաչատուրի Ազարյան (ապրիլի 12, 1961(1961-04-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 9, 2011(2011-09-09)), հայ հասարակական-քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
1978-1984 թթ. - սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։
1979 - 1981 թթ. - ծառայել է խորհրդային բանակում։
1982 - 1986 թթ. - աշխատել է «Երքաղլույս» ձեռնորկությունում որպես ճարտարագետ, ապա բաժնի պետ։
1986 - 1992 թթ. - աշխատել է Երևանի Մաշտոցի շրջգործգկոմում որպես, տեսուչ, ավագ տեսուչ, ապա բաժնի պետ։
1992 - 1997 թթ. - Մաշտոցի շրջգործկոմի նախագահ։
1997 թ. աշխատել է ՀՀ Ազգային ժողովում որպես ավագ խորհրդական։
1998-2000 թթ. - աշխատել է Երևանի քաղաքապետարանում։
2000-2003 թթ. - աշխատել է ՀՀ Արդարադատության նախարարությունում որպես բաժնի պետ։
2003 թ. հուլիսին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի անդամ, ընտրվել հանձնաժողովի նախագահ։
2005 թ. հուլիսին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի անդամ, վերընտրվել հանձնաժողովի նախագահ։
2007 թ. հուլիսին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի անդամ, վերընտրվել հանձնաժողովի նախագահ։
2011 թ. հուլիսի 13-ին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախագահի առաջարկությամբ ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի անդամ։
2011 թ. հուլիսին վերընտրվել է ՀՀ Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի նախագահ։


== Մահ ==
Հանկարծամահ է եղել 2011 թ. սեպտեմբերի 9-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրավդենսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Պրավդենսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Правденська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրավդենսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 960 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27.81 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34.52 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Քվենթին Դոլմեր

Քվենթին Դոլմեր (ֆր.՝ Quentin Dolmaire, փետրվարի 18, 1994(1994-02-18)), ֆրանսիացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Քվենթին Դոլմերը բարձրագույն կրթություն է ստացել ֆիզիկայի բնագավառում, բայց այն թողեց Սայմոնի դերասանական վարպետության դասընթացներին մասնակցելու համար։ 2015 թվականին գլխավոր դեր է ստացել Առնո Դեպլեշենի «Իմ պատանեկության երեք հիշողությունները» ֆիլմում, որտեղ մարմնավորել է Պոլ Դեդալյուի ուշ դեռահասության տարիքի բոլոր կերպարները։ Պոլ Դեդալյուի հասուն տարիքի կերխարը մարմնավորել է Մաթյո Ամալրիկը։ 2016 թվականի հունվարին Դոլմերը ֆրանսիական «Սեզար» ազգային կինոմրցանակաբաշխությանը նոմինացվեց որպես ամենահեռանկարային դերասան։


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ամառային խաղեր (ֆիլմ, 2001)

«Ամառային խաղեր», (անգլ.՝ «Summer Catch») 2001 թվականի ամերիկյան կատակերգական ֆիլմ է։


== Սյուժե ==
Չաթեմ քաղաքը, որը գտնվում է Մասաչուսեթս նահանգի  Քեյփ Քոդ թերակղզում։ Այստեղ են Միացյալ Նահանգների երկու ամենահզոր զվարճանքները՝ բեյսբոլն ու սերը, կազմելով հրաշալի զույգ։ Գլխավոր հերոս Ռայան Դաննը (Ֆրեդի Պրինց կրտսեր) երկար ժամանակ է, ինչ բեյսբոլ է խաղում, ինչն էլ դարձել է նրա կյանքի մի մասը։ Խաղի անկայունության պատճառով նա չի կարող խաղալ լուրջ թիմում և գումար աշխատել իր հոբբիով։ Մի քիչ գումար վաստակելու համար ստիպւած հոր ընկերությունում խոտհունձի է մասնակցում։ Ակնկալելով հաղթանակ կամ արհեստավարժ խաղ Քեյփ Քոդի ամառային լիգայում, որտեղ բոլոր հավակնոտ բեյսբոլիստները ձգտում են գնալ, նա իր մասնակցությունն է ցուցաբերում խաղերին։ Պատահաբար հանդիպում է հարուստ ընտանիքից մի աղջկա՝ Թեքլի Փերիշին (Ջեսիկա Բիլ), ով այդ ժամանակ հանգստանում է Չաթեմում։ Ծանոթությունը վերածվում է սիրո։ Դժվար է սիրահարի համար, քանի որ նա պետք է կենտրոնանա խաաղի վրա։ Բացի երիտասարդ, սկսնակ բեյսբոլիստներից, Քեյփ Քոդ ամառային լիգայի խաղերին մասնակցելու են գալիս նաև պրոֆեսիոնալ ակումբների ներկայացուցիչներ՝ փնտրելով նոր խաղացողներ և պրոֆեսիոնալ պայմանագրեր կնքելով նրանց հետ։ Արդյո՞ք Ռայանը կկարողանա լավ հանդես գալ խաղադաշտում, երբ բոլոր մտքերը հիմա Թեքլիի կողմն են։


== Դերերում ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Գլխավոր՝ Ֆրեդի կրտսեր Պրինցի դերի հոնորարը կազմել է 1500000 դոլար։


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
[2]


== Ծանոթագրություններ ==
Բուխովկա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Բուխովկա (ռուս.՝ Буховка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լոոռա

Լոոռա (էստ․՝ Lööra), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ալեք Գինես

Ալեք Գինես (անգլ.՝ Alec Guinness, ապրիլի 2, 1914(1914-04-02)[…], Մարլիբոն, Վեստմինստեր, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - օգոստոսի 5, 2000(2000-08-05)[…], Միդհյորստ, Չիչեսթեր, Արևմտյան Սասեքս, Հարավարևելյան Անգլիա, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դերասան։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Ալեք Գինեսը ծնվել է 1914 թվականի ապրիլի 2-ին Լոնդոնի աղքատ թաղամասերից մեկում։ Իր դերասանական կարիերան սկսել է որպես թատրոնի դերասան, խաղալով Ջոն Գիլգուդի թատրոնում, որտեղ 1938 թվականին խաղացել է Համլետի դերը։
Առաջին հաջողված աշխատանքը կինոյում կարելի է համարել 1949 թվականի «Բարի սրտեր և գահեր» սև կատակերգությունը, որտեղ Ալեք Գինեսը մարմնավորում է միանգամից 8 հերոսի, այդ թվում նաև կնոջ կերպար։
Կինոյում հաջողված աշխատանքներից են նրա՝ անգլիացի հայտնի ռեժիսոր Դևիդ Լինի նկարահանած ֆիլմերը, ինչպես նաև «Աստղային պատերազմներ» ֆիլմաշարում նրա խաղացած Օբի-Վան Քենոբի դերը։ Դևիդ Լինը տաղանդավոր դերասանին նկատել էր «Մեծ հույսեր» ներկայացման մեջ և առաջարկել էր նկարահանվել պիեսի էկրանավորման մեջ։ Դրանից հետո Գինեսը խաղում է Լինի գրեթե բոլոր նշանավոր ֆիլմերում («Կամուրջ Քվայ գետի վրայով», «Լոուրենս Արաբացի», «Դոկտոր Ժիվագո»)։


== Ֆիլմագրություն ==
Խաղացել է մոտ 60 ֆիլմում, դրանցից առավել նշանավորներն են.


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Ընդհանուր թվով ստացել է 29 տարբեր կինոմրցանակներ, ներկայացված է եղել ևս 12-ի։ 6 անգամ ներկայացվել է Օսկարի, ստացել 2-ը, «Կամուրջ Քվայ գետի վրայով» Օսկար լավագույն դերասանի համար անվանակարգում և 1980 թ. ստացել է Օսկար կինոյում ունեցած ավանդի համար։ 3 անգամ ներկայացվել է Ոսկե Գլոբուսի, ստացել 1-ը։ Մյուս մրցանակների թվում են՝ 4 BAFTA, Բեռլինի և Վենետիկի կինոփառատոնների մրցանակ և այլն։
1955 թ. նա Անգլիայի թագուհու կողմից պարգևատրվում է Բրիտանական կայսրության մեդալով, իսկ 4 տարի անց հռչվակում է ասպետ։
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 լավագույն դրական և բացասական հերոսների ցանկում նրա «Աստղային պատերազմներ. Էպիզոդ IV. Նոր հույս» ֆիլմի հերոս Օբի-Վան Քենոբին 37-րդ տեղում է որպես դրական հերոս։


== Գրականություն ==
Chambers, Colin. Continuum Companion to Twentieth Century Theatre. London։ Continuum International Publishing Group, 2002. ISBN 0-8264-4959-X.
Guinness, Alec. A Positively Final Appearance։ A Journal, 1996-1998. London։ Penquin Books, 2001. ISBN 978-0-14-029964-9.
Guinness, Alec. My Name Escapes Me. London։ Penquin Books, 1998. ISBN 978-0-14-027745-6.
Pearce, Joseph. Literary Converts։ Spiritual Inspiration in an Age of Unbelief. London։ Ignatius Press, 2006. ISBN 978-1-58617-159-9.
Read, Piers Paul. Alec Guinness։ The Authorised Biography. New York։ Simon & Schuster, 2005. ISBN 978-0-7432-4498-5.
Taylor, John Russell. Alec Guinness։ A Celebration. London։ Pavilion, 2000. ISBN 1-86205-501-7.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

IMDb-ում էջ
ԿինոՊոիսկ կայքում
Internet Broadway Database -ում
Ալեք Գինեսի կենսագրություն allmovie կայքում(չաշխատող հղում)
British Film Institute's Screenonline կայքում
Մուշե եպիսկոպոս

Մուշե եպիսկոպոս (գրաբ.՝ Մուշէ եպիսկոպոս Սիւնեաց, 5-րդ դար - 519), հայ հոգևորական, Սյունիքի 6-րդ եպիսկոպոս (483-519)։


== Կենսագրություն ==
Մուշե եպիսկոպոսը 483 թվականին Սյունիքի եպիսկոպոս է ձեռնադրվել, հաջորդելով՝ Գաղատ եպիսկոպոսին (466-483)։ Մուշե եպիսկոպոսը, Բաբկեն Ա Ոթմսեցի կաթողիկոսի ժամանակակիցն է։ Հյուրընկալել է Ղազար Փարպեցուն։ 506 թվականին մասնակցել է Դվինի եկեղեցական ժողովին։ Նրան հաջորդել է Երիցակ եպիսկոպոսը (519-520)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գայլեր (ֆիլմ, 2014)

«Գայլեր» (անգլ.՝ Wolves), ռեժիսոր և սցենարիստ Դևիդ Հեյթերի սարսափ ֆիլմը, նրա ռեժիսորական դեբյուտն է։ Գլխավոր դերերում են, Լուկաս Տիլը, Ջեյսոն Մոմոան, և Մերրիթ Պաթերսոնը։


== Սյուժեն ==
18 տարեկան Կեյդեն Ռիչարդսը, ավագ դպրոցի ֆուտբոլային թիմի կապիտան, գերազանցիկ և մի գեղեցիկ աղջկա ընկեր։ Նա ամեն ինչ ուներ։ Բայց մի օր, արթնանալով մութ գիշերին, նա գտնում է իր ծնողներին դաժանաբար սպանված և սարսափով հասկանում է, որ նա դառնում է կենդանի, վայրի անխնա գայլ։ Խուճապի ենթարկված Կեյդենը փախչում է և որոշում է պարզել, թե ինչ է նրա հետ կատարվում։ Որոնումները հասցնում են նրան տարօրինակ մեկուսացված Լյուպին Ռիջ քաղաքը, որտեղ երկու խմբի գայլեր պատերազմի եզրին էին։ Խմբերից մեկը գլխավորում էր Կոննորը (Ջեյսոն Մոմոա)` ուժեղ զտարյուն պարագլուխը և Ջոն Տալլերմանը (Սթիվեն Մաքհեթի)՝ ծեր ֆերմերը, որը ձգում էր պաշտպանել Լյուպին Ռիջի մարդ բնակիչներին։ Բայց երբ Կեյդենը սիրահարվում է պատանի Անջելինային (Մերրիթ Պաթերսոն), որը խոստանում է Կոնորին, անխուսափելի մահացու պայքար։


== Դերերում ==


== Նկարահանումներ ==
Ֆիլմի նկարահնաումները տեղի են ունեցել Տորոնտոյում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գայլեր»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Դալլաս (հեռուստասերիալ, սերիաների ցանկ)

Ներքևում նշված են ամերիկյան «Դալլաս» դրամատիկ հեռուստասերիալի սերիաները և դրանց մեկնաբանությունները, որը ստեղծվել է Դևիդ Ջեյքոբսի կողմից և հեռարձակվել ` 1978 թվականի ապրիլ 2-ից մինչև 1991 թվականի մայիսի 3-ը CBS ալիքի շրջանակներում։ Այն հայտնի է դարձել իր հեռարձակած գովազդների շնորհիվ, որոնք էկրանի մոտ են բերել մոտ 83 միլիոն հեռուստադիտող, և դա հավասարվել է երկրի 76 տոկոս բնակչության հետ, ինչպես նաև բազմաթիվ հեռուստադիտողներ է բերել «սնու եթերաշրջանին», որը սերիալի 9-րդ եթերաշրջանն էր, և որի գործողությունները տեղի են ունենում հերոսներից մեկի պատկերացրած աշխարհում։
Ամբողջ 13-րդ եթերաշրջանի ցուցադրման ընթացքում կերպարը` Լարրի Հագմանը, դաժան Ջեյ Արա Յուինգի դերն է իրականացրել։ Սերիալը ստացել է «Էմմի» պարգևը քսան անգամից ավել, չորս պարգև է ստացել, ինչպես նաև սերիալի հաղթանակը «Էմմի պարգևի Լավագույն կանացի դեր» կատեգորիան, որը ստացել է Բարբարա Բել Գեդդեսը Միսս Էլլիի դերակատարման համար։ Սերիալի հայտնիությունը ամբողջությամբ զարգացրել է սերիալը բոլոր բնագավառներում` խաղեր, գրքեր, կոմիքսներ, առանձին ֆիլմեր, ինչպես նաև սպին օֆեր, որոնք եթեր են դուրս եկել 1979 թվականին, որը ինչպես իր նախնին գոյություն է ունեցել 14 եթերաշրջանների ընթացքում։


== Ամփոփում ==


== Эпизоды ==


=== 1-ին եթերաշրջան (1978) ===


=== 2-րդ եթերաշջան (1978-79) ===


=== 3-րդ եթերաշրջան (1979-80) ===


=== 4-րդ եթերաշրջան (1980-81) ===


=== 5-րդ եթերաշրջան (1981-82) ===


=== 6-րդ եթերաշրջան (1982-83) ===


=== 7-րդ եթերաշրջան (1983-84) ===


=== 8-րդ եթերաշրջան (1984-85) ===


=== 9-րդ եթերաշրջան (1985-86) ===


=== 10-րդ եթերաշրջան (1986-87) ===


=== 11-րդ եթերաշրջան (1987-88) ===


=== 12-րդ եթերաշրջան (1988-89) ===


=== 13-րդ եթերաշրջան (1989-90) ===


=== 14-րդ եթերաշրջան (1990-91) ===


== Ֆիլմեր և այլն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կիլլեստե (Էստոնիայի շրջան)

Կիլլեստե շրջան (էստ․՝ Kõlleste vald), շրջան Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Կռոոտուսե գյուղը։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 997 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 6,64 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը Archived 2021-01-22 at the Wayback Machine. (էստոներեն)
Փիրալի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փիրալի (այլ կիրառումներ)Փիրալի, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում՝ Ստորին Բասենում։ Գտնվում էր Խորասան գյուղաքաղաքից 20 կմ հյուսիս-արևելք, Արաքս գետի աջ ափից 2-3 կմ հեռու՝ բարձրադիր սարահարթի վրա։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 4 տուն՝ 32 քուրդ բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Թամանյան

Գևորգ Ալեքսանդրի Թամանյան (փետրվարի 13, 1910(1910-02-13), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - 1993, Երևան, Հայաստան), հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1957), ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968)։
Ալեքսանդր Թամանյանի որդին է, Հուլիոս (Յուլի) Թամանյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1932 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։
Աշխատել և կատարելագործվել է Երևանում՝ հոր արվեստանոցում։ Նրա մահից հետո ավարտին է հասցրել շինարարական ընթացքի մեջ գտնվող կառույցները'

Կառավարական տունը,
Օպերայի և բալետի թատրոնի,
Ազգային գրադարանի շենքերը։
1948-1955 թվականներին եղել է Երքաղխորհրդի, 1955-1958 թվականներին՝ Հայպետնախագիծ, 1958-1962 թվականներին՝ Երևաննախագիծ ինստիտուտների ճարտարապետական արվեստանոցների ղեկավար։


=== Գործունեությունը ===
Գևորգ Թամանյանի նախագծերով Երևանում իրականացվել է Կիևյան փողոցի կառուցապատումը (1953-1956 թվականներին, հեղինակային խմբի հետ), կառուցվել է Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական դպրոցի և պարարվեստի ուսումնարանի միացյալ շենքը (1948-1950 թվականներին, նոր կողաշենքը՝ 1976), Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիան (1975), Հայգլխէներգոյի բնակելի տունը (1948-1950), Ջերմուկում` առողջարան և հանքային ջրերի տաղավարը (1950-1956), մշակույթի պալատներ Ճարտարում (1969) և Մարտունիում (1973, երկուսն էլ` ԼՂՀ-ում) և այլն։
Գևորգ Թամանյանը ստեղծել է 1400 նստատեղով ներկայիս Արամ Խաչատրյանի անվան համերգային մեծ դահլիճը (ավարտվել է 1953 թվականին), որը նրա ստեղծագործության գլուխգործոցն է։
Գևորգ Թամանյանի հսկողությամբ է մշակվել և իրականացվել նաև Կառավարական տան 800-տեղանոց նիստերի դահլիճը։
Պարգևատրվել է ՀՀ Պետական մրցականերով (1970, Հանրապետության հրապարակի կառուցապատման, 1980, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոնի շենքի համալիր վերակառուցման համար)։
Երիտասարդ ճարտարապետների ստեղծագործության համամիութենական (1947), «Տարվա լավագույն կառույց» հանրապետական (1953) ստուգատեսների դափնեկիր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Նոչերա Տերինեզե

Նոչերա Տերինեզե (իտալերեն՝ Nocera Terinese), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4731 մարդ (2015 թ.), բնակչության խտությունը կազմում է 101,57 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 46,2 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88047։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0968։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբը Հովհաննես Մկրտիչն է։ Բնակավայրի տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Բոյան Պետրով

Բոյան Պետրով (բուլղար․՝ Боян Петров, փետրվարի 7, 1973(1973-02-07), Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն - մայիս 2018, Շիշապանգմա, Չինաստան), բուլղարացի կենդանաբան և լեռնագնաց, Սոֆիայի Ազգային բնագիտական թանգարանի աշխատակից։


== Կենսագրություն ==
Բոյան Պետրովը ծնվել է 1973 թվականի փետրվարի 7-ին Սոֆիայում։ 1992-1997 թվականներին սովորել է Սոֆիայի «Սուրբ Կլիմենտ Օհրիդսկի» համալսարանում։
Բոյան Պետրովի գիտական հետաքրքրությունների շրջանակում են չղջիկների, երկկենցաղների ու սողունների էկոլոգիան ու կենսաբանությունն։ Բոյան Պետրովը մասնակցել է Բուլղարիայի ազգային պարկերում, արգելանոցներում ու պահպանվող տարածքներում կենսաբանական տեսակների ավելացմանն ուղղված ավելի քան 50 նախագծերի։ Եվրոպայում չղջիկների պահպանության համաձայնագրի (EUROBATS) խորհրդակցական հանձնաժողովի անդամ է։
Լեռնագնացությամբ Բոյան Պետրովն սկսել է զբաղվել 1990 թվականին, երբ գլխավորել է առաջին արշավախումբը։ Մասնակցել է տարբեր արշավների ու բարձրացել է Ղազախստանի, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, Իտալիայի, Հունաստանի, Թուրքիայի, Ռումինիայի, Պակիստանի, Նեպալի, Չինաստանի, Ղրղզստանի, Տաջիկստանի, Արգենտինայի, ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի, Քենիայի, Ուգանդայի ու Տանզանիայի լեռների գագաթները։ 1990 թվականից մինչև 2015 թվականը Բոյան Պետրովը ուսումնասիրել է Բուլղարիայում, Ալբանիայում, Հունաստանում, Խորվաթիայում, Թուրքիայում, Կոսովոյում, Ռումինիայում, Չեռնոգորիայում ու Չինաստանում գտնվող ավելի քան 450 քարանձավներ։
2014 թվականի մայիսի 20-ին Բոյան Պետրովը, որ տառապում էր շաքարային դիաբետով, հաղթահարել է աշխարհի երրորդ ամենաբարձր գագաթը՝ Կանչենջանգան (8586 մ)՝ դրանով դառնալով առաջին շաքարախտով հիվանդը, որ այդ գագաթն է բարձրացել առանց թթվածնի պաշարի։ Նույն թվականի հուլիսի 23-ին նա բարձրացել է Բրոուդ Պիկ լեռը (8047 մ), իսկ հուլիսի 31-ին Բուլղարիայի պատմության մեջ առաջին անգամ բարձրացել է Չոգորիի գագաթը (К2, բարձրությունը՝ 8611 մ) և ընդգրկվել այն 35 անձանց շարքում, ովքեր ութ հազարից մեծ բարձրություն ունեցող երեք լեռների գագաթներն են բարձրացել 100 օրից քիչ ժամանակում։ Բոյան Պետրովը նաև սահմանել է աշխարհի ռեկորդ՝ Բրոուդ Պիկի ու Չոգորիի գագաթը բարձրանալով ութ օրից քիչ ժամանակում. դրա համար նրան շնորհավորական տեսագրություն է ուղարկել լեռնագնաց Ռայնհոլդ Մեսները։
2014 թվականի դեկտեմբերի 7-14-ը БНТ 1 և БНТ HD հեռուստաալիքներով ցուցադրվել է Բոյան Պետրովին նվիրված «3 x 8000» վավերագրական ֆիլմը։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Բոյան Պետրովը նվաճել է Մինասլու գագաթը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծռգետ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ծռգետ (այլ կիրառումներ)Ծռգետ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից արևելք, Մեղրագիտեի ձախ ափից 5-6 կմ հեռավորության վրա։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Գյուղի անվանումը բաղկացած է «ծուռ» և «գետ» բառերից։ Մեղրագետը, որն անցնում է գյուղով, հանդիպելով գյուղում գտնվող լեռանը ծռվում է հյուսիս-արևմուտք։


== Պատմություն ==
Գյուղի մասին առաջին անգամ հիշատակել է Մովսես Խորենացին, նշելով որ գյուղում գտնվող լեռն ունի 10-12 խորշերով հանք։
Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
1880-ական թվականներին գյուղն ուներ 30 տուն հայ և 50 տուն քուրդ բնակիչ, 1890 թվականին՝ 30 տուն, իսկ 1909 թվականին՝ 12 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն է։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շարակնոց (4657)

Շարակնոց (4657), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է  4657 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1691 թվականին Դավիթ դպիր գրիչի կողմից Ղրիմում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 30.5X21 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 256 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։  Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 253բ, հետագայի՝ 254բ (1771թ.), 254ա (1823թ.), 255ա (1796-1831թթ.) :


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել Ագրիկոլայի հուշարձան

Միքայել Ագրիկոլայի հուշարձան (ֆիններեն՝ Mikael Agricolan muistomerkki), հումանիստ և ֆիննական գրերի հիմնադիր, լյութերական եպիսկոպոս Միքայել Ագրիկոլայի նվիրված հուշարձան Վիբորգի լյութերական տաճարի մուտքի մոտ։ Կանգնեցվել է 1908 թվականին։ Ոչնչացվել է խորհրդաա-ֆիննական պատերազմի (1939-1940) ընթացքում, վերականգնվել է 2009 թվականին և տեղադրվել Թատերական հրապարակում` Վիբորգի Պողոս Պետրոսի լյութերական տաճարի մոտ։ Հուշարձանի կրկնօրինակները տեղադրված են Ֆինլանդիայի մի շարք քաղաքներում։


== Պատմություն ==
Միքայել Ագրիկոլայը նախնական կրթությունը ստացել է Վիբորգում։ Ենթադրվում է, որ եպիսկոպոսը թաղվել է Վիբորգի տաճարներից մեկում։ Եպիսկոպոսի վիբորգյան հուշարձանը ստեղծել է քանդակագործ Էմիլ Վիկստրյոմը (1864-1942)։ 

Միքայել Ագրիկոլայի իրական պատկերը չի պահպանվել, և նրա տեսքն անհայտ է։ Այդ պատճառով էլ Վիբորգի հուշարձանի կրկնօրինակները լայն տարածում են գտել Ֆինլանդիայում։ Նման կիսանդրիներ են տեղադրվել են Տուրկուում (1910), Լահտիում (1953) և Պերնայայում (1959)։
Էմիլ Վիկստրյոմը բաց գրքով է պատկերել քարոզչի և ուսուցչի կերպարը։ Պատվանդանին, որը եկեղեցական ամբիոն էր հիշեցնում, տեղադրված է երկու պատկերի  կոմպոզիցիա, մի ծեր մարդ լսում է իր համար գիրք կարդացող աղջկան։ Կոմպոզիցիան խորհրդանշում է կյանքի շրջապտույտը և գրագիտության իմաստը։ Պատվանդանի վրա կա հին ֆիննական մակագրություն, որտեղ նշված է.

Խորհրդա-ֆիննական պատերազմի ժամանակ (1939-1940) հուշարձանն անհետացել է։ Ֆիննական մամուլում տեղեկություններ են հրապարակվել  այն մասին, որ քանդակը թաքցրել են հողի տակ, բայց որոնումներն արդյունք չեն տվել։ 
1993 թվականին Վիբորգի քաղաքային գրադարանի ճեմասրահում տեղադրվել է Ագրիկոլայի բնօրինակ քանսակներից մեկի կրկնօրինակը։ 2009 թվականից կիսանդրին տեղադրվել է Վիբորգի Պողոս Պետրոս լյութերական տաճարում։ Ընդ որում, պատվանդանին, որն իր նախկին տեսքով չի վերականգնվել, աստվածաշնչյան ասույթը գրված է երեք լեզվով. «Երանի խաղաղարարներին» (այդ մակագրությունը տեղադրված է կողային մասում)։ Ճակատային մասուում, ինչպես նախկինում, տեղադրված է ֆիններենով բանաստեղծական տող՝ «Kylle se kwle Somen kielen ioca ymmerdä Kaikein mielen»:


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Օրիբո

Օրիբո (ֆր.՝ Auribeau), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում, Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ երկրամասում, Վոկլյուզ դեպարտամենտում, Ապտ շրջանում։


== Աշխարհագրական դիրք ==


=== Քարտեզի վրա ===

Օրիբո կոմունան ընկած է Լյուբերոնայի հյուսիսում գտնվող ամենաբարձր Մուր-Նեգր լեռան վրա։ Գտնվում է Ավինյոն վարչական կենտրոնից 55 կմ դեպի արևելք, Ապտ շրջանից 9 կմ դեպի հարավ-արևելք։ Օրիբոյից դեպի հյուսիս-արևելք գտնվում է Սեն-Մարտեն-դե-Կաստիյոն, դեպի արևելք՝ կաստելե, դեպի արևմուտք՝ Բյու, դեպի հյուսիս-արևմուտք՝ Ապտ և Սենոն կոմունաները։
Կոմունայի մակերեսը կազմում է  7,5 կմ²։ Բնակչությունը 2006 թվականին կազմել է 70 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 74 մարդ։ Բնակչության խտությունը  9,9 մարդ/կմ² է։


=== Ջրագրություն ===
Կոմունան գտնվում է վալոն-դե-Պետարեն առվի, Էգ-Բրեն և Դյուրանս գետերի վրա։


== Ժողովրդագրություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 75 մարդ, իսկ 2012 թվականին՝ 74 մարդ։

Բնակչության դինամիկան՝


== Տեսարժան վայրեր ==
Օրիբոյի մերձակայքում գտնվում է Սեն-Պիեռ մատուռը, որը կառուցվել է 12-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Նվիրված է 1161-1182 թվականների Պիեռ դը Սեն-Պոլ եպիսկոպոսին։

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Национальный институт статистики (ֆր.)
Орибо на сайте Национального института статистики (INSEE) Archived 2012-08-01 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Photos d’Auribeau
Site de l’Office de tourisme du pays d’Apt (ֆր.)
229

229 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 229 թվականն է, 
III դարի 29-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==