armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ամելիա Բլումեր

Ամելիա Ջենքս Բլումեր (անգլ.՝ Amelia Jenks Bloomer, մայիսի 27, 1818(1818-05-27)[…], Homer, Քորտլենդ շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 30, 1894(1894-12-30), Council Bluffs, Այովա, ԱՄՆ), ամերիկացի հասարակական գործիչ, ֆեմինիզմի առաջին հիմնադիրներից, կանանց իրավունքների պաշտպան, գրող, լրագրողուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է աղքատ ընտանիքում, կրթություն ստանալուց հետո, 17 տարեկանում զբաղվել է դասուսուցչությամբ, աշխատել է տնային դաստիարակչուհի։
1840 թվականին ամուսնացել է փաստաբան Դեկստեր Բլումերի հետ (Dexter Bloomer), ով դրդել է նրան հոդվածներ գրել իր նյու-յորքյան «Seneca Falls County Courier» թերթի համար։
1848 թվականին նա գլխավորել է իր իսկ ստեղծած կանանց միությունը՝ «Ladies Temperance Society»  և դարձել Սենեկա Ֆոլզում կայացած կանանց իրավունքների առաջին համագումարի մասնակից։
1849 թվականին սկսել է քարոզել իր հայացքները իր ստեղծած հրատարակչությունում՝ «The Lily», կանանց համար առաջին թերթում, որը լույս էր տեսնում երկու շաբաթը մեկ (1849—1953): Թերթը, որի հիմնական կոչը ընթերցողներին  չափավորությունն էր, ժամանակի ընթացքում սկսեց նեռարել սոցիալական թեմաների ավելի ընդարձակ շրջան՝ սթափությունից մինչև կանանց իրավունքների չափավորություն։ Շուտով հրատարակությունը հայտնի դարձավ և հրատարակված տպաքանակը գերազանցեց 4 000 օրինակը։
1853 թվականից Բլումերը դարձել էր կանանց ընտրության իրավունքների համար ակտիվ և կրակոտ պայքարող։ 1871-1873 թվականներից Այովայում Կանանց ընտրության իրավունքների ասոցացիայի նախագահն էր (Iowa Woman Suffrage Association):
Նրա ըմբռնողությամբ կանանց իրավունքների համար իրական պայքարը ոչ միայն երկրի նախագահի ընտրության իրավունքին հասնելն էր, այլև հարմարավետ հագուստ կրելու իրավունքը։ Նա պնդում էր, որ յուրաքանչյուր կին իրավունք ունի կրել այն հագուստը, որը նա հավանում է և հարմար է, թույլատվություն չհարցնելով տղամարդկանցից։
1851 թվականին Լոնդոնում Համաշխարհային արդյունաբերական ցուցահանդեսի ժամանակ բառացի շփոթեցրել է հանրությանը, ովքեր հավաքվել էին լսելու նրա հերթական ելույթը։ Ամելյա Բլումերը ամերիկացի հայտնի սուֆրաժիստկա էր, կանացի ֆեմինիստական ամսագրի խմբագիր, լեռնագնաց, ով պայքարում էր կանանց ընտրության իրավունքի համար, հանրության առաջ է հայտնվել կարճ և բավականին լայն շրջազգեստով համադրած տաբատի հետ։ Առաջին ցնցումից հետո հանրությունը ծաղրանքով է ընդունել, այդ ժամանակների համար անընդունելի հանդերձանքը։ Սակայն գտնվեցին նաև մարդիկ, ովքեր աջակցեցին խիզախ Ամելիային։


== Հիշատակ ==
Ամելի Բլումերի անունը ընդգրկվել է կանանց փառքի ազգային սրահում և Այովա նահանգի կանանց փառքի սրահում։
2002 թվականից Ամերիկայի գրադարանային ինստիտունը հրապարակում է Ամելի Բլումերի նախագծի ամենամյա ցանկը՝ երիտասարդ ընթերցողների համար նախատեսված հրապարակված ֆեմինիստական բովանդակությամբ գրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Life And Writings Of Amelia Bloomer(անգլ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Ամելիա Բլումեր(անգլ.)
Պրոսյանկա (այլ կիրառումներ)

Պրոսյանկա, կարող է վերաբերել՝

Պրոսյանկա - գյուղ Ռուսաստան Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասի Պետրովսկոեի շրջանի կազմում
Պրոսյանկա - գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում
Տուհալա

Տուհալա (էստ․՝ Tuhala), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կոսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 105 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մուռնայի

Մուռնայի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չմշկածագի գավառակում։ Գտնվում էր Չմշկածագ գյուղաքաղաքից 34 կմ արևմուտք, վիթխարի ժայռի կատարին։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Ըստ «Հայսմավուրք»-ի Մուռնային եղել է Բյուզանդիայի կասր Հովհաննես Չմշկիկի (969-976) ամառանոցը։ Այն շատ է սիրել ամառանոցը և կյանքի վերջին տարիներին բացականչել է. «Ախ, երանի թե մոռանայի», որից էլ առաջացել է գյուղի անունը։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակիչները կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Մոտ 9 տուն բնակիչ ապաստանել է Հալեպ քաղաքում։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ 31 տուն՝ 140 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործությունն ու արհեստներն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Մուռնայիի հարավ-արմտյան ծայրամասում գտնվում էր գյուղի Ս. Աստվածածին եկեղեցին։ 1895 թվականին եկեղեցին կողոպտվել և ավերվել։ Այն վերանորոգվել է 1895 թվականին։ Գյուղում էին գտնվում նաև Ս. Գևորգ, Ս. Թորոս, Ս. Խաչ, Ս. Սարգիս և Ս. Սևթիլ ավերված եկեղեցիները։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ 1892-1894 թվականներին կառուցված երկհարկանի դպրոց։ Սկզբում այն կոչվում էր Մուռնայի Աբգարյան երկսեռ վարժարան, իսկ 1911 թվականին վերանվանվեց Թորգոմյան վարժարանի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գևորգ Վարդանյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Վարդանյան (այլ կիրառումներ)Գևորգ Անդրեյի Վարդանյան (Геворк Андреевич Вартанян, փետրվարի 17, 1924(1924-02-17), Դոնի Ռոստով, South-East, Russian SFSR, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 10, 2012(2012-01-10), Մոսկվա, Ռուսաստան), Խորհրդային Միության հայտնի հայ հետախույզ, ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտե-ի (պետանվտանգության կոմիտե) գնդապետ, Խորհրդային Միության հերոս։


== Կենսագրություն ==
Գևորգ Վարդանյանը ծնվել է Դոնի Ռոստովում։ 1930 թ. Վարդանյանների ընտանիքը տեղափոխվել է Իրան, երբ Գևորգ Վարդանյանը վեց տարեկան էր։ Հայրը՝ Անդրեյ Վասիլի Վարդանյանը, իրանական պաշտոնյա, ձիթհանի գործարանի տնօրեն էր, կապված էր ռուսական ներքին հետախուզության հետ և հատուկ հանձնարարությամբ է մեկնում Իրան։ Հոր անմիջական ներգործությամբ որդին անցնում է հետախուզական աշխատանքի։ Գևորգ Վարդանյանը 16 տարեկան պատանի էր, երբ կյանքը խորհրդային հետախուզության հետ կապեց։
1940 թվականից ղեկավարում էր հատուկ խումբը, որն զբաղվում էր Թեհրանում և այլ քաղաքներում ֆաշիստ գործակալների և գերմանացի հետախույզների բացահայտմամբ։ Երկու տարում նրա խումբը բացահայտել է ավելի քան 200 մարդու, որոնք ինչ-որ կերպ կապ ունեն գերմանական հետախուզության հետ։
Գևորգ Վարդանյանի հետախուզական գործունեության պատմության մեջ հատկապես նշվում է 1943 թվականը, երբ Թեհրանում կայանալիք կոնֆերանսին գործընկերների հետ պետք է ապահովեր 3 խոշոր տերությունների ղեկավարների (Իոսիֆ Ստալին, Ֆրանկլին Ռուզվելտ, Ուինսթոն Չերչիլ) անվտանգությունը։ Հայ հետախույզին և նրա գործընկերներին հաջողվել է կանխել այդ եռյակի դեմ ֆաշիստական Գերմանիայի ծրագրած մահափորձը։ Այդ իրադարձություններից տասնյակ տարիներ անց Գևորգ Վարդանյանին է հանդիպում Ուինսթոն Չերչիլի թոռնուհին և հատուկ շնորհակալություն հայտնում իր պապի կյանքը փրկելու համար։
1951 թ. ավարտել է Երևանի պետական լեզվաբանական համալսարանի օտար լեզուների ֆակուլտետը։ Երկար տարիներ աշխարհի տարբեր երկրներում շատ բարդ իրավիճակներում բազմաթիվ հետախուզական օպերացիաներ է իրականացրել։ Գևորգ Վարդանյանի կողքին միշտ եղել է նրա կինը, համախոհն ու գործընկերը՝ Գոհար Լևոնի Վարդանյանը, ով հայրենիքին մատուցած հետախուզական ծառայությունների համար պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով։ 2013 թ. Գոհար Վարդանյանը պարգևատրվել է ՀՀ ՊՆ «Գևորգ Վարդանյան» գերատեսչական մեդալով։ Հետախուզական վերջին գործուղումից Վարդանյան ամուսինները վերադարձել են 1986 թ.։ Մի քանի ամիս անց Գոհար Վարդանյանը անցել է թոշակի, իսկ Գևորգ Վարդանյանն իր ծառայությունը շարունակել է մինչև 1992 թ.։ Նույնիսկ թոշակի անցնելուց հետո Գևորգ Վարդանյանը ակտիվորեն համագործակցել է արտաքին հետախուզության ծառայության հետ, հանդիպել է երիտասարդ գործընկերներին և նրանց է փոխանցել իր հարուստ կենսափորձը։
Մոսկվայի Տրոեկուրովսկի գերեզմանատանը Գևորգ Վարդանյանին հուշարձան է կանգնեցվել, որի հեղինակն է Անդրեյ Կովալչուկը։


== Պարգևներ ==
Հայ հետախույզն արժանացել է ԽՍՀՄ հերոսի կոչման, պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր դրոշի, Մեծ Հայրենականի 2-րդ աստիճանի շքանշաններով և բազմաթիվ մեդալներով։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Խարաբ-Խադդադ

Խարաբ-Խադդադ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոչուբեևկա (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոչուբեևկաԿոչուբեևկա (ուկրաիներեն՝ Кочубеївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1861 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոչուբեևկա գյուղում բնակվում էր 161 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,277 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 581,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աքիֆ Քուրթուլուշ

Աքիֆ Քուրթուլուշ (թուրքերեն՝ Akif Kurtuluş, 1959, Անկարա, Թուրքիա), թուրք բանաստեղծ, արձակագիր։
Ծնվել է 1959 թվականին Անկարայում։ Նախակրթարանն ավարտել է Անկարայում, իսկ միջնակարգ դպրոցը՝ Անթալիայում և Սեյդիշեհիրում։ Ավարտել է Անկարայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Հրատարակվել սկսել է 1981 թվականից։ Աշխատել է նաև որպես փաստաբան։ Հրատարակել է «Սուտ բանաստեղծություններ», «Տոնահանդեսի փորձ», «Վրդովմունքների դեբյուտ», «Բոլորը գնացել են» բանաստեղծությունների ժողովածուները։ Հրատարակել է նաև «Վիպական վոլդհոռնա», «Քաղաքականություն և արվեստ», «Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը 1917-1935», «Քարտեզի տետր» գրքերը։
«Բոլորը գնացել են» գրքով արժանացել է Բեհչեթ Նեջաթիգիլի մրցանակին (2005)։


== Ծանոթագրություններ ==
Անիտա Գյորբից

Անիտա Գյորբից  (մայիսի 13, 1983(1983-05-13), Վեսպրեմ, Հունգարիա)  հունգարացի հանդբոլիստ, "Դյեր Էտա" ակումբի կենտրոնական պաշտպան»։ Հանդես է եկել Հունգարիայի հավաքական թիմում։    2005 թվականին ճանաչվել է լավագույն հանդբոլիստ տիտղոսին։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
Չեմպիոնատ։
Չեմպիոն- 2005, 2006, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019
Արծաթե մրցանակակիր- 2000, 2004, 2007, 2015
Բրոնզե մրցանակակիր- 1999, 2001, 2002, 2003
Հունգարիաի գավաթ-
Հաղթող- 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2018, 2019
Ֆինալիստ- 2000, 2002, 2004, 2017
Լիգաի հանդիպում  ԵԳՖ։
Հաղթող- 2013, 2014, 2017, 2018, 2019
Ֆինալիստ- 2009, 2012
Կիսաեզրապակիչ- 2007, 2008, 2010, 2011
ԵԳՖ Գավաթակիրների գավաթ
Ֆինալիստ- 2006
Կիսաեզրապակիչ- 2003
ԵԳՖ գավաթ
Ֆինալիստ- 2002, 2004, 2005


=== Հավաքականում ===
Աշխարհի չեմպիոնատ (U-20):
Արծաթե մրցանակակիր- 2001
Աշխարհի առաջնություն
Արծաթե մրցանակակիր- 2003
Բրոնզե մրցանակակիր- 2005
Եվրոպաի չեմպիոնատ
Բրոնզե մրցանակակիր-2004, 2012
Օլիմպիական խաղեր
4-րդ տեղ- 2008


=== Անհատական ===
Տարվա հանդբոլիստուհին` ըստ ԻԳՖ - ի- 2005
Տարվա հանդբոլիստուհին Հունգարիայում- 2005, 2006, 2007, 2013, 2014, 2017
Հունգարիայի առաջնության լավագույն ռմբարկու-2008
Աշխարհի առաջնությունների խորհրդանշական հավաքականի խաղացող 2003, 2005, 2007
Օլիմպիական խաղերի լավագույն ռմբարկուների ցուցակում 2-րդ տեղը- 2008
Prima Award-2009
Չեմպիոնների լիգայի լավագույն ռմբարկու-2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте клуба «Дьёр ЭТО»(հունգարերեն)
Ֆերերա Էրբոնոնե

Ֆերերա Էրբոնոնե  (իտալերեն՝ Ferrera Erbognone), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 1147մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտությունը կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 19 կմ² տարածք։ Հեռախոսի կոդ՝ 0382։ Փոստային ինդեքս՝ 27032։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0382 998012


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայիլ Ցվետ

Միխայիլ Սեմյոնովիչ Ցվետ (մայիսի 14, 1872(1872-05-14) կամ 1872, Աստի, Պիեմոնտ, Իտալիա - հունիսի 26, 1919(1919-06-26) կամ 1919, Վորոնեժ, Խորհրդային Ռուսաստան), ռուս բուսաբան–ֆիզիոլոգ և կենսաքիմիկոս։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Ժնևի համալսարանը (1893 թվականին)։ 1908 թվականից բուսաբանություն է դասավանդել Վարշավայի համալսարանում, 1908 թվականից՝ պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, 1917 թվականից՝ Ցուրևի (այժմ՝ Տարտու), 1918 թվականից՝ Վորոնեժի համալսարանների պրոֆեսոր։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են բույսերի պլաստիդների և պիգմենտների ուսումնասիրմանը և դրանց հետա–զոտության մեթոդների մշակմանը։ Կարևոր նշանակություն ունի տարբեր կլանիչներով (ադսորբենտներ) հետազոտվող խառնուրդի բաղադրիչների ընտրողական կլանման վրա հիմնված նյութերի բաժանման Ցվետի մեթոդը (1903 թվականին)։ Այդ մեթոդով մաքուր ձևով առանձնացրել է a, b և с քլորոֆիլները և քսանտոֆիլի որոշ իզոմերներ։ Ցվետի հայտնագործությունը հիմք է հանդիսացել քրոմատագրաֆիայի մի շարք նոր ուղղությունների ստեղծման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Փլեյսեր շրջան (Կալիֆոռնիա)

Փլեյսեր շրջան (անգլ.՝ Placer County), ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգի 58 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 3893 կմ² է, բնակչությունը՝ 348432 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Օբերն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1851 թ.։
(6572) Կարսոն

(6572) Կարսոն (անգլ.՝ Carson), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,542611 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,864 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2212 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1480,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,2431 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,6° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6572) Կարսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նոր ուղի (թերթ, Բուխարեստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նոր ուղի (այլ կիրառումներ)«Նոր ուղի», գրական, հասարակական եռօրյա թերթ։ Ռումինիայի հայ հայրենասերների պաշտոնական, ապա՝ «Հայաստանյան ճակատ» կազմակերպության օրգան։ Լույս է տեսել 1944-1945 թվականներին, Բուխարեստում։ Նպատակն էր ռումինահայ գաղութին հաղորդակից դարձնել հայրենիքի իրադարձություններին։ Պատմել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Գերմանա-խորհրդային թատերաբեմում հայ մարտիկների սխրանքների մասին, տպագրել գրական-գեղարվեստական գործեր, երգիծական պատմվածքներ։ 
Աշխատակցել են Վ․ Պալճյանը, Մ․ Պոտուրյանը, Ե․ Գոլանճյանը, Ա․ Մնացականյանը և ուրիշներ։
Մեգան Բուն

Մեգան Բուն (անգլ.՝ Megan Boone, ապրիլի 29, 1983(1983-04-29), Փեթոսկի, Միչիգան, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, հայտնի է NBC կինոընկերության «Սև ցուցակ» սերիալում խաղացած դերով։


== Կյանք և կարիերա ==
Բունը ծնվել է Միչիգանում, բայց մեծացել է Ֆլորիդայի գյուղերից մեկում։ 2005 թվականին նա ավարտել է Ֆլորիդայի նահանգի համալսարանը՝ ստանալով բակալավրի աստիճան, այնուհետև շարունակել է դերասանական վարպետություն ուսումնասիրել Ջեյն Ալեքսանդրի մոտ՝ Ասոլոյի ռեպերտուարային թատրոնում։
Բունն առաջին հերթին հայտնի է դարձել NBC հեռուստաալիքի «Օրենք և կարգուկանոն. Լոս Անջելես» (2010-2011) կարճամետրաժ սերիալում խաղացած շրջանային դատախազի օգնականի դերի շնորհիվ։ Նա նկարահանվել է նաև «Իմ արյունոտ Վալենտին», «Սեքսը մեծ քաղաքում» և «Քայլ առաջ 4» ֆիլմերում, իսկ 2013 թվականին Ջենիֆեր Էսպոզիտոյին փոխարինել է «Կապույտ արյուն» սերիալում։ Դրանից անմիջապես հետո նա գլխավոր դեր է ստացել NBC հեռուստաալիքի «Սև ցուցակ» սերիալում։
Մեգանը փաստացի ամուսնության մեջ է գտնվում նկարիչ Դեն Էստաբրուկի հետ, որի հետ ամուսնացած է 2016 թվականի հունվարից։ Նրանք ունեն 1 դուստր՝ Քերոլայն Բուն Էստաբրուկ (ծնված՝ 15. 04. 2016):


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==
Սլովենիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Սլովենիան առաջին անգամ Եվրատեսիլ երգի մրցույթին մասնակցել է 1993 թվականին։ Այդ թվականից սկսած լավագույն արդյունքը եղել է 7-րդը 1995-ին և 2001 թվականներին, իսկ վատագույն արդյունքը եղել է 21-րդը 2004 թվականի կիսաեզրափակչում։


== Մասնակցումներ ==
XX կիսաեզրափակիչներում նշանակում են ավտո-որակավորում։ Սա կարող է լինել արդյունք հետևյալ երկու պատճառներից։ Եթե երկիրը հաղթել է նախորդ տարվա մրցույթը, հաջորդ տարի նա չի մրցելու որևէ կիսաեզրափակչում։ Մյուս պատճառն այն է, որ Մեծ Քառյակի (Հնգյակի) երկիր-անդամները չեն մասնակցում որևէ կիսաեզրափակիչ փուլում։
XX եզրափակիչներում նշանակում է, որ երկիրը չի անցել եզրափակիչ փուլ։
(3905) Դոպլեր

(3905) Դոպլեր (անգլ.՝ Doppler), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի օգոստոսի 28-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,559484 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9001 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2189 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1495,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,2407 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,19° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3905) Դոպլեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լոտտեն ֆոն Դյուբեն

Լոտտեն ֆոն Դյուբեն (նոյեմբերի 23, 1828(1828-11-23), Q10710198?, Շվեդիա - 1915[…], Vårdinge church parish, Սյոդերտալյե, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ սիրողական լուսանկարիչ։ Հայտնի է սաամի ժողովրդի իր ստեղծած լուսանկարներով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1828 թվականի նոյեմբերի 23-ին Ուփսալայում, Ռոբերտ ֆոն Բահ և Էվա Կարոլինա ամուսնական զույգի ընտանիքում։ 1857 թվականին ամուսնացել է պաթոլոգիական անատոմիայի պրոֆեսոր Բարոն Գուստաֆ ֆոն Դյուբերի հետ, ով զբաղվում եր գանգերի ուսումնասիրությամբ։ Լոտտեն ֆոն Դյուբեն լուսանկարում էր դրանք՝ օգնելով ամուսնուն։ Գուցե նրա գործունեության վրա ազդեցություն է թողել Կառլ Քուրմանը, ով լուսանկարչական ստուդիա ուներ այն շենքում, որտեղ ապրում էր զույգը։
1868 թվականի հուլիսի 3-ին, ֆոն Դյուբեները լքեցին Ստոկհոլմը, նավարկելով դեպի Լապլանդիա, որտեղ պետք է նախաձեռնեին սաամի ժողովրդի ուսումնասիրությունները։ Նրանք իրենց հետ վերցրին բոլոր ծանր լուսանկարչական սարքավորումները, որոնք անհրաժեշտ էին յոդացված կոլոդի բացասական նյութեր արտադրելու համար։ Ստերեո տեսախցիկի օգնությամբ Լոտտոն ֆոն Դյուբենը  սաամ ցեղի ներկայացուցիչներին նախ լուսանկարեց առջևից, ապա՝ պրոֆիլից։ 1873 թվականին Գուստաֆ ֆոն Դյուբեն հրատարակեց իր Om Lappland och Lapparne, företrädesvis de Svenske էթնոգրաֆիական հետազոտության մեջ, որը  նկարազարդված էր կնոջ կատարած լուսանկարներով։
Լապլանդիայում շրջագայելով, նա լուսանկարեց նաև շվեդական գեղատեսիլ  լեռներ և ջրվեժներ։ Ի տարբերություն ժամանակակիցների, նա լուսանկարել է բնապատկերներ որոնք ենթակա չէին վաճառքի։ Դյուբեն սաամներին լուսանկարում էր  բնական միջավայրում, ինչն ավելի խոսուն էր դարձնում նկարը։
Բերտա Վալերիուսի և Ռոզալի Սյումանի աշխատանքների հետ համատեղ ֆոն Դյուբենի նկարները կարևոր տեղ են զբաղեցնում  շվեդական լուսանկարչության մեջ։


== Նկարների պատկերասրահ ==
Սաամի մարդիկ ֆոն Դյուբենի լուսանկարներում
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ցենտրիֆուգ (այլ կիրառումներ)

Ցենտրիֆուգ (լատ.՝ centrum - առանցքակետ, կենտրոն և fuga - վազք),

Ցենտրիֆուգ (սարք), Ցենարիֆուգման համար ծառայող հարմարանք։ Հիմնական մասն իր առանցքի շուրջը մեծ արագությամբ պտտվող ռոտորն է (թմբուկը), որի պտտման շնորհիվ ստեղծվում է կենտրոնախույս ուժերի դաշտ՝ մինչև 20000 g արդ․ ցենտրիֆուգներում և 350000 g լաբորատոր ցենտրիֆուգներումը ազատ անկման արագացումն է)։ Տարբերում են նստեցման (հոծպատերով) և ֆիլտրման (ֆիլտրող նյութով ծածկված ծակոտկեն պատերով) ցենտրիֆուգներ։ Սուսպենզիաների և էմուլսիաների բաժանման աստիճանը կախված է ռոտորի պտտման հաճախականությունից։
Ցենտրիֆուգ (տեղակայանք), Երկրի վրա գտնվող տեղակայանք՝ տիեզերագնացների նախապատրաստման համար, որը նմանակում է տևականորեն գործող արագացումները։ Տեղակայանքի մեծ շառավղի (15 t/–ից ավելի) և շարժիչների հզորության (մի քանի Մվտ) շնորհիվ հնարավոր է ստանալ մոտ 400 մ/վրկ² կենտրոնաձիգ արագացում։
(8249) Գերշվին

(8249) Գերշվին (անգլ.՝ Gershwin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի ապրիլի 13-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,381375 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9552 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8076 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1342,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,268202 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,1° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8249) Գերշվին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ինֆիլտրատ

Ինֆիլտրատ ( լատիներեն in-ներս և filtratus - քամվածք), օրգանիզմի հյուսվածքներում բջջային տարրերի կուտակումը՝ ախտահարված օջախի շուրջը։ Լինում է բորբոքային և ուռուցքային ինֆիլտրատ։ Բորբոքային ինֆիլտրատն առավելապես պարունակում է բազմաձև-կորիզային լեյկոցիտներ (թարախային ինֆիլտրատ), էրիթրոցիտներ (հեմոռագիկ ինֆիլտրատ), հիստիոցիաներ և պլազմատիկ բջիջներ։ Այս ինֆիլտրատները կարող են ներծծվել, քայքայվել, առաջացնել կավերնա (խոռոչ), թարախակույտ կամ սպի։ Ուռուցքային ինֆիլտրատը բաղկացած է տարբեր բնույթի ուռուցքային բջիջներից (քաղցկեղ, սարկոմա)։ Ինֆիլտրատի առաջացման հատվածում հյուսվածքի ծավալը մեծանում է, գույնը փոխվում, պնդանում, դառնում ցավոտ։ Վիրաբուժական պրակտիկայում «ինֆիլտրատ» են անվանում ետվիրահատական շրջանում վերքի շուրջն առաջացած պնդացումները։
Երկունք Թ դարու

Երկունք Թ դարու՝ պատմական վեպ Ծերենցի հեղինակությամբ։ Հրատարակվել է 1879 թվականին։
Հայրենիքի ազատագրման համար արաբական խալիֆայության դեմ հանդես է գալիս «ժողովրդի մարդը»՝ Խութեցի Հովնանը։ Նա ոտքի է հանում ժողովրդին՝ վերականգնելու Բագրատունյաց պետականությունը։ Ազնվականությանն անվանելով «բազմագլխյան վիշապ»՝ Հովնանը գտնում է, որ երկրի անկախության գլխավոր հենարանը «ժողովրդոց բանակն» է։ Հովնանի կերպարում հեղինակն ընդգծել է անձնազոհության, անշահասիրության, մարդկային առաքինության բարձր հատկանիշները։ Վեպն ավարտվում է «երկունքից» ծնվող լավատեսությամբ. հաղթում է ժողովուրդը՝ վերականգնելով երկրի անկախությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուկաշ Շուկալա

Լուկաշ Շուկալա (լեհ.՝ Łukasz Szukała; մայիսի 26, 1984(1984-05-26), Գդանսկ, Լեհաստան, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ և գերմանացի ֆուտբոլիստ, Սաուդյան Արաբիայի Ջիդդայում գտնվող «Ալ Իթիխադ» ակումբի և Լեհաստանի հավաքականի կենտրոնական պաշտպան։ Ունի լեհական և գերմանական քաղաքացիություն։


== Կենսագրություն ==
Ֆուտբոլիստը ծնվել է Գդանսկում, բայց դեռևս մանուկ հասակից ծնողների հետ տեղափոխվել է Գերմանիա, որտեղ էլ և սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով։ Խաղացել է մանկապատանեկական Սահարբուրգի, Տրասսեմի և Տրիրայի ակումբներում։ 2000 թվականին հրավիրվել է ֆրանսիական «Մեց» ակումբի ֆուտբոլային դպրոց։ 2002 թվականին սկսել է խաղալ ակումբի հիմնական կազմում։ Այնուհետև, 2004 թվականին, վերադարձավ Գերմանիա, որտեղ էլ խաղաց «Մյունխեն 1860»-ում և «Ալեմանիայում» (Ախեն)։
2010 թվականին խաղացել է Ռումինիայում։ Սկսել է խաղալ բիստրիցյան «Գլորիայում», բայց նրանից հետո, երբ ակումբը տեղափոխվեց երրորդ լիգա, նա էլ տեղափոխվեց կլուժյան «Ունիվերսիտատյա»։ Խաղացել է նաև «Պետրոլուլում»։ 2012 թվականին եղել է բուխարեստյան «Ստյաուա» ակումբի խաղացող։ Որտեղ էլ 2013 թվականին դարձավ Ռումինիայի չեմպիոն և Ռումինիայի սուպերգավաթի հաղթող (Սուպերգավաթի եզրափակչում խփել է իր թիմի գոլերից մեկը)։


=== Կարիերան հավաքականում ===
Խաղացել է Լեհաստանի երիտասարդական հավաքականում, որտեղ անցկացրել է 6 հանդիպում։
2013 թվականի հուլիսի 31-ին Լեհաստանի հավաքականի մարզիչ Վալդեմար Ֆորնալիկը նրան ընդգրկել է հավաքականի խաղերի կազմում։ 2013 թվականի օգոստոսի 14-ին իր դեբյուտն է նշում ազգային հավաքականում, խաղալով և հաղթելով Դանիայի հավաքականի դեմ կայացած ընկերական խաղում (3:2), որը խաղաց իր համար հարազատ քաղաքում։ Հավաքականի կազմում առաջին գոլը խփել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 7-ին, խաղալով Ջիբրալթարի հավաքականի դեմ, իսկ գոլային փոխանցումը ստացել էր թիմակից Մատեուշ Կլիխից։


== Պարգևներ ==
Ռումինիայի չեմպիոն. 2013, 2014
Ռումինիայի սուպերգավաթ. 2013
Ռումինիայի գավաթի եզրափակչի մասնակից. 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրենր ==
Ֆուտբոլիստի էջը transfermarkt.com կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը 90minut.pl կայքում
Աշիլ Ֆրանսուա Բազել

Աշիլ Ֆրանսուա Բազել (ֆր.՝ François-Achille Bazaine, փետրվարի 13, 1911, Վերսալ, Ֆրանսիա - սեպտեմբերի 23, 1888, Մադրիդ, Իսպանիա), ֆրանսիացի զինվորական գործիչ, Ֆրանսիայի մարշալ 1864 թվականից։ Ալժիրի (1835), Իսպանիայի (1837), Ղրիմի (1853–1856), Ավստրո–իտալո–ֆրանսիական (1859) պատերազմների և Մեքսիկական հեռարշավի (1862–1867) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վայելում էր պալատական շրջանների հովանավորությունը։ 1870–1871 թվականների ֆրանս–պրուսական պատերազմի ժամանակ կորպուսի հրամանատար էր։ 1870 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Մեց ամրոցը 173-հազարանոց մարտունակ բանակով պրուսացիներին հանձնելու համար զինվորական դատարանը 1873 թվականին Բազելին դատապարտեց մահվան, որը փոխարինվեց 20 տարվա բանտարկությամբ։ 1874 թվականին փախավ բանտից և կյանքի վերջին տարիներն ապրեց Իսպանիայում։


== Գրականություն ==
Theodor Fontane: Der Krieg gegen Frankreich 1870 - 1871, Berlin 1873 bis 1876.
Henri d’Orléans, duc d’Aumale: Procès Bazaine, affaire de la capitulation de Metz, seul compte rendu sténographique in extenso des séances du 1er conseil de guerre de la 1re division militaire ayant siégé à Versailles (Trianon), du 6 octobre au 10 décembre 1873 / sous la présidence de M. le Général de division Duc d'Aumale. – Paris : Librairie du Moniteur Universel, 1873
Amédée Le Faure: Procès du Maréchal Bazaine. Rapport. Audiences du premier conseil de guerre. Compte rendu rédigé avec l'adjonction de notes explicatives. – Paris : Garnier, 1874
F. de La Brugère (d.i. Arthème Fayard): L' Affaire Bazaine : Compte-rendu officiel et in extenso des débats, avec de nombreuses biographies. – Paris : Fayard, 1874
Robert [Bazaine]-Christophe: Bazaine innocent. – Paris : Nantal, 1938
Robert Burnand: Bazaine. – Paris : Librairie Floury, 1939
Robert Christophe: La vie tragique du maréchal Bazaine. – Paris : Editions Jacques Vautrin, 1947
Jean Cahen-Salvador: Le procès du maréchal Bazaine. – Lausanne : La Guilde du Livre, 1946
Edmond Ruby und Jean Regnault: Bazaine coupable ou victime? A la lumière de documents nouveaux. – Paris : J. Peyronnet & Cie, 1960
Maurice Baumont: Bazaine : les secrets d'un maréchal (1811–1888). – Paris : Imprimerie Nationale, 1978. – ISBN 2-11-080717-2
Der Prozeß Bazaine. In: Beiheft zum Militair-Wochenblatt (Berlin) 1874, H.2, S. 6-124


== Ծանոթագրություններ ==
Դանթեն և Վերգիլիոսը դժոխքում

Դանթեն և Վերգիլիոսը դժոխքում (ֆր.՝ Dante et Virgille en Enfer), 19-րդ դարի հայտնի գեղանկարիչ Ուիլյամ Բուգրոյի կտավը։ Ներկայումս գտնվում է Փարիզում՝ Օրսե թանգարանում։


=== Ցուցադրումներ ===
Սալոն, Փարիզ, Ֆրանսիա, 1850
William Bouguereau ։ 1825—1905, Փարիզ, Ֆրանսիա, 1984
William Bouguereau 1825—1905, Մոնրեալ, Կանադա, 1984
William Bouguereau 1825—1905, Հարթֆորդ, ԱՄՆ, 1984


=== Գրականություն ===
Crespelle Jean-Paul, Les Maîtres de la belle époque, Paris, 1966
Adhémar Hélène [sous la direction de], Chronologie Impressionniste ։ 1803—1905, Paris, 1981
Gaudieri Alexander V. J. — Burollet Thérèse — Atkinson Tracy, William Bouguereau 1825—1905 [cat. exp.], Paris, 1984
Compin Isabelle — Roquebert Anne, Catalogue sommaire illustré des peintures du musée du Louvre et du musée d’Orsay, Paris, 1986
Compin Isabelle — Lacambre Geneviève — Roquebert Anne, Musée d’Orsay. Catalogue sommaire illustré des peintures, Paris, 1990
Lobstein, Dominique, Les Salons au XIXe siècle. Paris, capitale des arts, Paris, 2006
Սերգեև-Ցենսկու փողոց (Ալուշտա)

Սերգեև-Ցենսկու փողոց (ռուս.՝ Улица  Сергеева-Ценского), փողոց Ղրիմի Ալուշտա քաղաքի Պրոֆեսորական անկյուն միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս խորհրդային գրող Սերգեյ Նիկոլաևիչ Սերգեև-Ցենսկու (1875-1958) պատվին։ Սկիզբ է առնում Յալթայի խճուղին Պոպովսկայա բալկա միկրոշրջանի հետ կապող ճանապարհից և ավարտվում Օկտյաբրսկայա և Առափնյա փողոցների հանգույցում։ Երկարությունը 1800 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Ալուշտա քաղաքի Սերգեև-Ցենսկու փողոցը սկսվում է Յալթայի խճուղին Պոպովսկայա բալկա միկրոշրջանի հետ կապող ճանապարհից, հատում Չատիրդագսկայա փողոցը, Դեկաբրիստների ծառուղին և ավարտվում Օկտյաբրսկայա և Առափնյա փողոցների հանգույցում։ Մեծ մասամբ գտնվում է Պրոֆեսորական անկյուն միկրոշրջանում։ Փողոցում կա համարակալված 43 շինություն։ Երկարությունը 1800 մետր է։
Սերգեև-Ցենսկու փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298500։
Փողոցն անվանվել է ռուս խորհրդային գրող, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս Սերգեյ Նիկոլաևիչ Սերգեև-Ցենսկու (Սերգեև, 1875-1958) պատվին։ 1903 թվականից նա ապրել է Ղրիմում։ Գրողի գլխավոր ստեղծագործությունը «Ռուսաստանի կերպարանափոխումը» բազմահատոր անավարտ էպոպեան է, որն ընդգրկում է 12 վեպ, 3 վիպակ և 2 էտյուդ (գրվել է 45 տարում)։ Մեծ ժողովրդականություն է ստացել Սերգեև-Ցենսկու «Սևաստոպոլյան պաշտպանություն» էպոպեան (1937-1939, ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ), որտեղ ստեղծված են 1853-1956 թվականների Ղրիմի պատերազմում Սևաստոպոլի հերոս պաշտպանների կերպարներ։ Սերգեև-Ցենսկու երկերը թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Պարգևատրվել է Լենինի և երեք այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Сергеева-Ценского в Алуште
Улица Сергеева-Ценского на карте Алушты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Алушта, Улица Сергеева-Ценского Archived 2019-04-14 at the Wayback Machine.
Վարկային գիծ (ֆիլմ)

Վարկային գիծ (վրաց.՝ კრედიტისლიმიტი, ֆր.՝ Ligne de crédit), 2014 թվականին ռեժիսոր Սալոմե Ալեքսիի կողմից նկարահանված ֆիլմ։
2015 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Ֆիլմեր առանց սահմանների» ծրագրում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է 40-ամյա Նինոյի մասին, ով Խորհրդային Միությունում ապրել է բարեկեցիկ կյանքով, բայց այժմյան Վրաստանում դժվարանում է հարմարվել փոփոխություններին։ Նա հիպոթեկային վարկեր է վերցնում և աստիճանաբար խրվում պարտքերի մեջ։
Նինոյի պատմությունը մեկն է այն 172 հազար 300 ընտանիքների պատմություններից, ովքեր 2009-2013 թվականների հիպոթեկային վարկերի պատճառով կորցրել են իրենց տները։


== Դերեր ==
Նինո Կասրաձե
Անա Կաչեիշվիլի
Զանդա Իոսելիանի
Բաչո Չխեիձե
Նինո Արսենիշվիլի
Թամար Մամուլաշվիլի
Դավիթ Դարչիա
Գիորգի Կիպիանի
Թաթուլի Դոլիձե
Թամազ Թևզաձե
Լիզա Կալանդաձե


== Մրցանակներ ==
Լավագույն ռեժիսոր, Թբիլիսիի կինոփառատոն, Վրաստան, 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ნუცა ალექსი-მესხიშვილის ფილმის პრემიერა თბილისის კინოფესტივალზე
Line of Credit triomphe au FEST
(2546) Լիբիտինա

(2546) Լիբիտինա (անգլ.՝ Libitina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1950 թվականի մարտի 23-ին Էռնեստ Ջոնսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,600128 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1031 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0972 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1531,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235078 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2546) Լիբիտինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ժողովածու (1964)

Ժողովածու (1964), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1964 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում (1658-ից առաջ կամ հետո) Թուման գրիչի կողմից, Քարթիման գիւդում (Ասպահան)։ Ստացողը եղել է Խոջա Ավետիքը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19.1X15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 124 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորագրով, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 114ր (տես՛ նաև Զևս N 1918, թերթ՝ 125ր), Հետագայի՝ 114ր (1766 թ.):


== Բովանդակություն ==
Սիմ. Ջողայեցւոյ Տրամաբանութիւն, Յաղաղս Նշանակութեանց բառից տրամաբանականաց։
Պաղտասարի Դպրի Յաղագս տրամաբանութևան։
Էակաց գիրք։
Յաղաղս ձայնից (հնչումն ի քանի՞ս բաժանի...), Վիճաբանութիւն Միլիտոսի ընդ Մովսէս փիլիսոփայն Հայոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Իրինա Լինդտ

Իրինա վիկտորովնա Լինդտ (գերմ.՝ Irina Lindt, ապրիլի 15, 1974(1974-04-15), Ալմաթի, Ղազախական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ ), գերմանական ծագման թատրոնի և կինոյի ռուս դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1974 թվականի ապրիլի 15-ին Ալմա-Աթայում, գերմանացի ռազմական երաժշտի ընտանիքում։ Նա դպրոցն ավարտել է ոսկե մեդալով 1991 թվականին՝Գերմանիայում, որտեղ որ ծառայել է իր հայրը։
Դպրոցն ավարտելուց հետո վերադարձել է Ալմա-Աթա, և ընդունվել լրագրության ֆակուլտետ։ Միևնույն ժամանակ սովորել է Կոնսերվատորիայում դասական վոկալի բաժնում և թատերական ստուդիայում։
1992 թվականին ընդունվել է Շուկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարանի դերասանական ֆակուլտետ` Յուրի Վենիամինովիչի դասընթացին։ 1996 թվականին կարմիր դիպլոմով ավարտել է ուսումնարանը և դարձել Մոսկվայի Տագանկայի թատրոնի դերասանուհի՝ Յու. Պ. Լյուբիմովի ղեկավարությամբ։ 


== Անձնական կյանք ==
2004 թվականի նոյեմբերի 18-ին ծնվել է նրա և Վալերի Զոլոտուխինի որդին` Իվանը.


== Աշխատանք թատրոնում ==


=== Թատրոն «Գիստրիոն» (Ռուս գերմանացիների թատրոն) ===
Է. Մ. Ռեմարկ  «Հաղթական կամար» —Կատ Հեգստրոմ (գերմաներեն լեզվով), ռեժիսոր Էրվին Գաազ


=== Տագանկայի թատրոն ===
Ֆ. Մ. Դոստոևսկի «Դեռահաս» — Լիզա, Օլյա
Ա. Ս. Պուշկին «Բորիս Գոդունով» — արքայադուստր Քսենիա
Մ. Ա. Բուլգակով  «Վարպետը և Մարգարիտան» — Մարգարիտա
Ֆ. Մ. Դոստոևսկի «Եղբայրներ կարամազով» — Տանձ
Վ. Երոֆեև «Մոսկվա-Պետուշկի» — (ռեժիսոր Վ. Լ. Կարմիր)
Պ. Վայս «Մարատ և մարկիզ դե Սադ» —Շառլոտա Կորտե
Տ. Հարիսոն «Քառակուսի շրջանակներ» — Յուստուս ֆոն Լիբիխ
Է. Իոնեսկոն «Թագավորը մահանում է» — Թագուհի Մարի
Վ. Շեքսպիր  «Տասներկուերորդ գիշեր» — Վիոլա, Ցեզարիո, Սեբաստյան, Վիոլայի եղբայր


=== Թատրոն «Նոր օպերա» ===
Անգլերեն մյուզիքլ «Tomorrowland» — Կատյա (ռեժիսոր Ջոն Ադամ, կոմպոզիտոր Էնդրյու Ուայթ) (ռուսերեն և անգլերեն լեզուներ)


=== Վիսոցկու թանգարան-կենտրոն ===
Պուշկին «Մոցարտ և Սալիերի» —Մոցարտ (ռեժիսոր Ա.Մակսիմով)


=== Թատերական կենտրոն Դուբրովկայում ===
Մյուզիքլ «Նորդ-Օստ»—Տատարինովա Մարիա Վասիլիևնա (երաժշտություն, Լիբրետո, բեմադրություն — Գ.Վասիլև, Ա. Իվաշչենկո)
Մյուզիքլ «Սովորական հրաշք» — Տիրուհի, Հրաշագործի կինը


=== SPAC (Կատարողական արվեստի կենտրոն, Ճապոնիա) ===
«Սիրանո դե Բերժերակ» — Ռոկսանա (ռեժիսոր Թադասի Սուձուկի)


=== Լուսնի Թատրոն ===
«Մերի Պոպինս - հաջորդ» — Մերի Պոպինս (ռեժիսոր Ս.Պրոխանով)
«Մատա Հարի։ „Օրվա աչքերը“» — Գերտրուդա Ցելլե,ինչպես նաև Մատա Հարի (ռեժիսոր Դ.Պոլովա)
«Օրֆեյ և Էվրիդիկա» — Էվրիդկա (ռեժիսոր Գ.Գալավինսկայա)


=== Թատերական ընկերություն Stage Entertainment Russia ===
Երաժշտության ձայնը մյուզիքլ (the sound of music) - Էլիզա Շրեդեր


== Աշխատանքներ կինոյում ==


== Ֆիլմերի կրկնօրինակում ==
1964 — Մերի Պոպինս — Մերի Պոպինս (դեր.Ջուլի Էնդրյուս )։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դերասանուհու պաշտոնական կայքը
Իրինա Լինդտը Театра на Таганке կայքում
Իրինա Լինդտ։ «Нужно уметь справляться со своими эмоциями и амбициями!»
Գրիգոր Աղաբաբյան

Գրիգոր Գարեգինի Աղաբաբյան (հունիսի 12 (25), 1911, Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 9, 1977(1977-10-09), Գորիս, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, թաղված է Երևանում), հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961 թ.), ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968 թ.), ԽՍՀՄ շինարարության և ճարտարապետության ակադեմիայի թղթակից անդամ (1957 թ.)։


== Կենսագրություն ==
1937 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1950-1959 թվականներին եղել է Երևանի գլխավոր ճարտարապետ, 1959-1977 թվականներին ՀԽՍՀ Պետշինի նախագահ։ Գործերն աչքի են ընկնում ճարտարապետական ազգային ավանդույթների ստեղծագործական կիրառմամբ, շինարարական հորինվածքի ինքնատիպությամբ։


== Մրցանակներ ==
ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961 թ.)
ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968 թ.)
ԽՍՀՄ շինարարության և ճարտարապետության ակադեմիայի թղթակից անդամ (1957 թ.)


== Ստեղծագործական աշխատանք ==

Գործերի ցանկԿենտրոնական ծածկած շուկայի շենքը՝ Մաշտոցի պ. 3
Արաբկիր համայնքի շուկայի շենքը՝ Կոմիտասի պ. 53
Էրեբունի-Նուբարաշեն համայնքի շուկայի (ներկայիս՝ Հայրենիք հանրախանութի) շենքը՝ Գ. Նժդեհի փ. 17
Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարանի շենքը՝ Մոսկովյան փ. 40
Հովհ. Թումանյանի հուշարձանը՝ Ազատության հր-կ
Ալ. Սպենդիարովի հուշարձանը՝ Ազատության հր-կ
Կիևյան կամուրջ
Սառնարանային կոմբինատի շենքը՝ Արշակունյաց պ. 9
Վարչական շենք՝ Արշակունյաց պ. 5
«Հայարդնախագիծ» ինստիտուտի շենքը՝ Տիգրան Մեծի պ. 4
Ջոն Կիրակոսյանի անվան թիվ 20 դպրոցը՝ Այգեստան 9-րդ փ., թիվ 4
Եղիշե Չարենցի անվան թիվ 67 դպրոցը՝ Ամիրյան փողոց 9
Բն. շենքեր՝ Թումանյան փ. 34, Տերյան փ. 59, Արշակունյաց պ. 1
Գերմանիայի դեսպանության շենքը՝ Չարենցի փ. 29
«Հայրենիք» կինոթատրոնի շենքը՝ Գ. Նժդեհի փ. 38
Վարչական և բն. շենք՝ Նժդեհի փ. (Կալինինի փ.)
Երևանի կենդանաբանական այգու շքամուտքը
Վարչական շենք՝ Մոսկովյան փ. 11
Կենտրոնական վիճակագրական վարչության շենքը՝ Արշակունյաց պ. 3
Բնակելի շենք (Համահեղինակ Է. Տիգրանյան)՝ Բաղրամյան պ. 2
«Սպարտակ» մարզական ընկերության (այժմ՝ «Հայաստան» մարզական միություն) շենքը՝ Ագաթանգեղոսի փ. 6
Ավտոմատիկայի գիտահետազոտական ինստիտուտի շենքը՝ ք. Վանաձոր
Առևտրի տեխնիկումի շենքը՝ ք. Վանաձոր
Մանկավարժական տեխնիկումի շենքը՝ ք. Վանաձոր
Ակումբ Հացավան գյուղում՝ Կոտայքի մարզ գ. Հացավան
		
		
		
		


== Հրատարակած գրքեր ==
Հայ ճարտարապետներ։ Կազմ. Ֆ. Խոստիկյան, Հ. Ավանեսյան


== Օգտագործված աղբյուրներ ==
Ստարոյապարովո

Ստարոյապարովո (ռուս.՝ Старояппарово, բաշկիրերեն՝ Иҫке Яппар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 254 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժոակին Գոմիս

Ժոակին Գոմիս (պորտ.՝ Joaquim Gomes), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մատա Ալագոանայի գավառի կազմի մեջ։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Ժոակին Գոմիսի մասին
Դեյցիա շքեղ

Դեյցիա շքեղ (լատ.՝ Deutzia gracilis), դրախտավարդազգիների ընտանիքի, դեյցիա ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ թուփ է՝ մինչև 1,5 մ բարձրությամբ, աղեղնաձև կորացած ճյուղերով, որոնք սկզբնական շրջանում ծածկված են աղվամազով, սակայն հետագայում զրկվում են դրանից։ Սկզբնական շրջանում կեղևը դեղնադարչնավուն է, գրեթե մոխրագույն։ Տերևները երկարավուն նշտարաձև են, սրածայր, 3-6 սմ երկարությամբ։ Ծաղկաբույլերը 4-9 սմ երկարությամբ ուղղաձիգ հուրաններ են կամ ողկույզներ։ Ծաղիկները սպիտակ են, 1,5-2 սմ տրամագծով, տուփիկը գնդաձև է։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտուղները հասունանում են հոկտեմբերին։ Բարձր լեռնային շրջաններում ցրտահարվում է։ Լուսասեր է, բավականին խոնավասեր, վնասատուներով և հիվանդություններով քիչ է վարակվում, ջերմասեր է, պահանջկոտ չէ հողի նկատմամբ։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում շքեղ դեյցիան տարածված է Ճապոնիայի լեռների խառն անտառներում, թփուտներում, ժայռուտներում։ Հայաստանում ներկայումս Երևանից բացի հանդիպում է Վանաձորի, Իջևանի, Բյուրականի, Գյուլագարակի դեկորատիվ տնկարկներում։ Հեռանկարային է ծովի մակարդակից մինչև 1 700 մ բարձրություն ունեցող շրջանների համար։


== Կիրառություն ==
Հայաստան է ներմուծվել 50-ական թվականներին, Երևանի կանաչապատման տեսակաշարը համալրելու նպատակով։ Առանձնապես բարձր է գնահատվել շքեղ դեյցիայի լիաթերթիկ ծաղիկներ ունեցող այլատեսակը, որը հետագայում լայն տարածում է գտել։


== Ծանոթագրություններ ==
(7693) Հոշիտակուհայի

(7693) Հոշիտակուհայի (անգլ.՝ Hoshitakuhai), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,624505 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1866 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0624 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1552,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23181 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,81° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7693) Հոշիտակուհայի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կեսկվեռե (այլ կիրառումներ)

Կեսկվեռե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Կեսկվեռե - գյուղ Էստոնիայի Մառտնա շրջանի կազմում։
Կեսկվեռե - գյուղ Էստոնիայի Կաառմա շրջանի կազմում։
Կեսկվեռե - գյուղ Էստոնիայի Պյոիդե շրջանի կազմում։
Կրասնի Մանիչ (Վեսյոլիի շրջան)

Կրասնի Մանիչ (ռուս.՝ Красный Маныч), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վեսյոլիի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոօկտյաբրսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սևուկ (այլ կիրառումներ)

Սևուկ, կարող է վերաբերել՝

Սևուկ -  կաղամբազգիների (խաչածաղկավորներ) ընտանիքի միամյա աշնանացան կամ գարնանացան բույս
Սևուկ - բերդ Մեծ Հայքի Տուրուբերան նահանգի Մարդաղի գավառում
Ջորջ Պետերս

Ջորջ Հենրի Պետերս (անգլ.՝ George Henry Peters, 1863 - հոկտեմբերի 18, 1947(1947-10-18), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի աստղագետ, աշխատել է Միացյալ Նահանգների ռազմածովային աստղադիտարանում։

Ջորջ Հենրի Պետերսը աշխատել է Վաշինգտոնում գտնվող Միացյալ Նահանգների ռազմածովային աստղադիտարանում (United States Naval Observatory) որպես աստղալուսանկարիչ։
Նա է հայտնաբերել երեք աստերոիդներ։ Բացի դա, նա այն առաջին գիտնականներից էր, որ կարողացավ լուսանկարել արեգակի թագը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կրասնոստավ (գյուղ, Լուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոստավԿրասնոստավ (ուկրաիներեն՝ Красностав), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոստավ գյուղում բնակվում էր 397 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 162,7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չեբեռլոյի շրջան (Չեչենական հանրապետություն)

Չեբեռլոյի շրջան (ռուս.՝ Чеберлойский район, չեչեներեն՝ ЧӀебарлойн кӀошт), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չեչենական հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1934 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շարո-Արգուն։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 52500 կմ²։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 6962 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Յուրոմա (Մեզենի վտակ)

Յուրոմա ռուս.՝ Юрома , գետ Ռուսաստանում, հոսում է Լեշուկոնսկի շրջանում, Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեզեն գետի ձախ ափին՝ 165 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 38 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000048777
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103004877
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կիրիակոս Պապադոպուլոս

Կիրիակոս Պապադոպուլոս (հուն․՝ Κυριάκος Παπαδόπουλος, փետրվարի 23, 1992, Կատերինի), հույն ֆուտբոլիստ, «Բայեր 04» ակումբի և Հունաստանի հավաքականի ֆուտբոլիստ։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Օլիմպիակոս» ===
2007 թվականին Կիրիակոսը իր հայրենի «Սվորոնոս Կատերինիս» ակումբից տեղափոխվեց Պիրեյի «Օլիմպիակոս» ակումբ։ 2007 թվականի դեկտեմբերի 2-ին «Ատրոմիտոս» ակումբի դեմ հաղթական խաղում դեբյուտել է թիմում, դառնալով Հունաստանի սուպերլիգայում խաղացած ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը։ Նա նաև խաղաց Չեմպիոնների Լիգայի «Ռեալի» և «Լացիոյի» դեմ խաղերում և մի քանի խաղ Հունաստանի գավաթում։
2008 թվականի սեպտեմբերին Պապադոպուլոսը կնքեց նոր պայմանագիր «Օլիմպիակոսի» հետ։ 2008 թվականի նոյեմբերի 2-ին նա 2008-09 մրցաշրջանում խաղաց իր առաջին խաղը։


=== «Շալկե 04» ===
2010 թվականի հունիսի 23-ին Պապադոպուլոսը քառամյա պայմանագիր կնքեց գերմանական «Շալկե 04» ակումբի հետ։ 2011 թվականի հուլիսի 15-ին նա պայմանագիրը երկարաձգեց մինչև 2015 թվականի հունիսի 30-ը։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 2-ին նա ակումբի հետ պայմանագիրը երկարաձգեց մինչև 2016 թվականը։


=== «Բայեր 04» ===
2014 թվականի օգոստոսի 13-ին նա մեկ տարով վարձակալության հանձնվեց «Բայերում»։ 2015 թվականի հունիսի 7-ին «Բայերը» գնեց Պապադոպուլոսին, պայմանագիր կնքվեց մինչև 2020 թվականը։


== Միջազգային կարիերա ==
Պապադոպուլոսը 2007 թվականի Եվրոպայի պատանեկան առաջնության որակավորման փուլի ժամանակ հրավիրվել է Հունաստանի պատանեկան հավաքական։ Նա օգնել է թիմին հայտնվել հիմնական մրցաշարում։ Այդտեղ նա իրեն դրսևորել է լավագույն կողմերով, օգնել է թիմին հասնել եզրափակիչ, որտեղ պարտվել են իսպանացիներին։
2011 թվականի հունիսի 4-ին Պապադոպուլոսը դեբյուտել է Հունաստանի հավաքականում։ Հունաստանը 3-1 հաշվով հաղփեց Մալթային, իսկ Պապադոպուլոսը խփեց գոլ։ Իսկ հավաքականի կազմում անցկացրած երրորդ՝ Լիտվայի դեմ խաղում, նա նորից գոլ խփեց, այդպիսով հաշիվը դարձնելով 1-1։


== Ձեռքբերումներ ==
«Օլիմպիակոս»

Հունաստանի չեմպիոն՝ 2008
Հունաստանի գավաթ՝ 2008«Շալկե 04»

Գերմանիայի գավաթ՝ 2010-11
Գերմանիայի սուպերգավաթ՝ 2011


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը Fussballdaten.de կայքում
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Գուդալեթի

Գուդալեթի (վրաց.՝ გუდალეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 19 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 142 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանվել Ավետիսյան

Մանվել Անդրանիկի Ավետիսյան (օգոստոսի 15, 1961(1961-08-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային բռնցքամարտիկ, ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն (1985, 1986), աշխարհի առաջնության մրցանակակիր (1986), միջազգային կարգի ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Մանվել Ավետիսյանը ծնվել է 1961 թվականին Երևան քաղաքում։ 12 տարեկանից սկսել է զբաղվել բռնցքամարտով։ Մարզիչը եղել է Ալեքսանդր (Ալիկ) Սարգսյանը։ 1983 թվականին ավարտել է Երևանի Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը։ 1985 և 1986 թվականներին դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոն։ 1986 թվականի բռնցքամարտի աշխարհի առաջնությունում հասել է կիսաեզրափակիչ, որտեղ զիջել Է կուբացի Անխել Էսպինոսին և նվաճել բրոնզե մեդալ։
1990-1994 թվականներին հանդես է եկել պրոֆեսիոնալ ռինգում, 1993 թվականին նվաճել է Բռնցքամարտի համաշխարհային խորհրդի (WBC) վարկածով ԱՊՀ չեմպիոնի տիտղոսը։
Մարզական կարիերան ավարտել է 1994 թվականին։ Հետագայում եղել է Հայաստանի պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկների միության նախագահ։ 2013 թվականին դարձել է Հայաստանի բռնցքամարտի ֆեդերացիայի փոխնախագահը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
АВЕТИСЯН Манвел Андраникович
Աքայացիներ

Աքայացիներ, հին հունական ցեղեր։ Հիշատակվում են Հոմերոսի «Իլիական»-ում։
Բնակվել են Հունաստանի Թեսալիա երկրամասում, իսկ մ. թ. ա. II հազարամյակի սկզբին՝ նաև Պելոպոնես թերակղզում, Եգեյան ծովի կղզիներում։ Մ. թ. ա. 17-16-րդ դարերին աքայացիներն ստեղծել են պետություններ՝ Միկենք, Պիլոս և այլն։ Մ. թ. ա. 13-րդ դարի կեսին, տրոյական պատերազմից հետո, աքայացիներ թուլացել են։ Մ. թ. ա. 12-րդ դարում նրանց երկրամասերն են ներխուժել դորիացիներն ու հունական ուրիշ ցեղեր։ Աքայացիների մի մասը ստիպված հեռացել է Փոքր Ասիա, Կիպրոս և այլ կղզիներ։
Մ. թ. ա. 12-րդ դարի եգիպտական աղբյուրները հիշատակում են այսպես կոչված՝ «ծովի ժողովուրդներին», որոնց մեջ նաև աքայացիներին։ Պելոպոնեսում մնացած աքայացիներն ամփոփվել են թերակղզու հյուսիսում՝ Կորնթոսի ծոցի ափերին, ուր և հիմնել են Աքայան։ Մ. թ. ա. 8-րդ դարի այս մարզից գաղթած ցեղերը հարավ Իտալիայում հիմնել են խոշոր քաղաքներ՝ Սիբարիսը, Կրոտոնը։
Աքայացիները վերստին նշանավոր դեր են խաղացել մ. թ. ա. 280 թվականին, երբ Աքայա մարզի քաղաք-պետությունները միավորվել են Աքայական միության մեջ՝ համատեղ պայքարելով մակեդոնական և հռոմեական նվաճողների դեմ։ Հռոմը մ. թ. ա. 146 թվականին պարտության է մատնել Աքայական միությանը, իսկ Օգոստոս կայսեր օրոք (մ. թ. ա. 27-մ․ թ․ 14) ստեղծվել է հռոմեական նահանգ՝ Աքայա անունով, որն ընդգրկել է հռոմեացիների նվաճած Հունաստանի ամբողջ տարածքը, բացառյալ Թեսալիան, Ակարնանիան և Ետոլիան։
Գրոզոտո

Գրոզոտո (իտալերեն՝ Grosotto), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Սոնդրիո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1689 մարդ, խտությունը կազմում է 32 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 53 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 23034, հեռախոսային կոդ՝ 0342։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Եվսեբիոսը։


== Ծանոթագրություններ ==