armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գոլոչյոլովո (գյուղ, Ստուպինսկի շրջան)

Գոլոչյոլովո (ռուս.՝ Голочёлово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ստուպինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սան Ռաֆել

Սան Ռաֆել, նաև Սան Ռաֆայել (անգլ.՝ San Rafael), քաղաք ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգում։ Գտնվում է Մեծ Սան Ֆրանցիսկո մարզի հյուսիսային ծովածոցի տարածքում։ Կալիֆոռնիայի Մարին շրջանի վարչական կենտրոնն է։


== Չափեր ==
Սան Ռաֆելի մակերեսը կազմումէ 58,074 կմ², որից 42,657 կմ² պատկանում է ցամաքին, իսկ 15,417-ը` ջրային տարածությանը։


== Կլիմա ==
Սան-Ռաֆել տարածաշրջանի կլիման միջերկրածովային տաք ամառային է։


== Պատմություն ==
Քաղաքը մեծացել է 1817 թ. իսպանական կաթոլիկ նեկայացուցչության հիման վրա, բաղկացած է չորս առաջնորդարանից գաղութային Մեքսիկայի հին Կալիֆոռնիա նահանգի տարածքում, Մեքսիկայի անկախությունից 4 տարի առաջ։ Նեկայացուցչությունը և քաղաքը ստացել են իրենց անունը ի պատիվ Ռաֆաիլ հրեշտակապետի։ Սկզբում այս կաթոլիկ կայանը ծառայել է որպես հիվանդանոց։ 1822 թ. տեղի հնդիկների կողմից քրիստոնեության ընդունման արդյունքում, նա ստացավ միսիոներական պաշտոնի կարգավիճակ։ Հենց առաջին տարում դիմեցին 300 մարդ, մինչև 1828 թվականը արդեն 1140 մարդ։ 1844 թվականին Մեքսիկայի կառավարությունը փակում է ներկայացուցչությունը, և նրա շենքը մասնակի փլուզվում է։ 1949 թվականին վերականգնվեց և բերվեց սկզբնական վիճակին։ 1888 թվականին քաղաքը միացվեց երկաթուղային ճանապարհների ցանցին։ Սան Ռաֆելի ծովածոցում ԱՄՆ-ի ծովային զինվորական նավատորմում ստեղծում է իր բազան, որը ակտիվորեն օգտագործում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
1971 թվականից Սան Ռաֆելում է գտնվում LucasFilm կինոստուդիայի գլխավոր գրասենյակը։ «Յունիվերսալ» կինոընկերության կողմից քաղաքում նկարահանվել են այնպիսի ֆիլմեր, ինչպիսիք են՝ «Ամերիկյան գրաֆիտներ» և «Գատակա» ֆիլմերը։
1982 թվականից Սան Ռաֆելում հիմնվել է և գտնվում է Autodesk ընկերությունը իր հայտնի «AutoCAD» (համակարջչային դիզայնի համակարգ) և «Autodesk 3ds Max» (եռաչափ գրաֆիկայի և անիմացիայի ստեղծման և խմբագրման համակարգ) արտադրանքներով։


== Ժողովրդագրություն ==
2010 թվականին Սան Ռաֆելում ապրում էր 57 713 մարդ։ Ցեղային-ազգային առումով 70,4 %-ը սպիտակամաշկ ամերիկացիներ էին, 1,15 %-ը աֆրոամերիկացիներ, 1,2 %-ը հնդկացի, 6,3 %-ը գաղթականներ էին Ասիայից, բնակչության 30%-ը իսպանացիներ։ 19,3 %-ը 18 տարեկանից ցածր, 8,6 %-ը 18-24 տարեկան, 29,3 %-ը 25-44, 27 %-ը 45-64, 15,8 %-ը 64-ից բարձր։
Քաղաքական առումով քաղաքի բնակիչները մեծ մասամբ հանդիսաում են ժողովրդական կուսակցության կողմնակիցներ։ Վերջին ընտրությունների ժամանակ տեղի ունեցավ 2010 թ. հունվարին, դեմոկրատների օգտին քվեարկեցին 55,4% ընտրողներ, հանրապետական կուսակցության օգտին՝ 19,58%


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիկի Դիրչին

Վելիկի Դիրչին (ուկրաիներեն՝ Великий Дирчин), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Գորոդնյայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Վելիկի Դիրչին գյուղում բնակվում էր 339 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 96,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յոհան Յակոբ Արենբերգ

Յոհան Յակոբ Արենբերգ (շվեդերեն՝ Johan Jacob Ahrenberg, ապրիլի 30, 1847(1847-04-30), Վիբորգ, Ֆինլանդիայի մեծ իշխանություն, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 10, 1914(1914-10-10), Հելսինկի, Ռուսական կայսրություն), ֆինն ճարտարապետ և գրող, աշխատում էր Ռուսական կայսրությունում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1847 թվականի ապրիլի 30֊ին Վիբորգում շվեդացիների ընտանիքում։ Ավարտել է Ստոկհոլմի Ազատ արվեստների ակադեմիան, այնուհետև սովորել է Փարիզում, Վենետիկումյում, Ֆլորենցիայում։
1885 թվականին զբաղեցնում է իր հայրենի քաղաք Վիբորգի ճարտարապետի պաշտոնը։ Նաև զբաղվել է հասարակական գործունեությամբ։ 1878 թվականին գլխավորել է Ֆինլանդիայի պատվիրակությունը Համաշխարհային ցուցահանդեսում։ Շվեդերեն գրել է մոտ 20 գիրք։ Պետերբուրգի նկարչության ակադեմիայում պարգևատրվել է արծաթե մեդալով։
Արենբերգը նախագծում է դպրոցներ, հիվանդանոցներ, հաստատույուններ, տներ, եկեղեցիներ և առեղջարաններ Ֆինլանդիայում, Շվեցիայում, Ռուսաստանում։ Ավելի ուշ նրա ստեղծագործությունները կրկնօրինակում են 16֊րդ դարի աշխատանքներին։


== Ստեղծագործություններ ==


== Գրականություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.vyborgcity.ru/text/text_15/text_15_22.htm
Նիկոլայ Զիբեր

Նիկոլայ Իվանովիչ Զիբեր (ռուս.՝ Николай Иванович Зибер, մարտի 10 (22), 1844, Սուդակ, Տավրիկյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 28 (մայիսի 10), 1888, Յալթա, Տավրիկյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս տնտեսագետ, Մարքսի տնտեսական ուսմունքի առաջին պաշտպաններից ու պրոպագանդողներից։ Քաղաքատնտեսության մագիստրոս (1871 թվական), Կիևի համալսարանի պրոֆեսոր (1873 — 1875 թվականներին)։ 1875 թվականին մեկնել է արտասահման և Լոնդոնում հանդիպել Մարքսի ու Էնգելոի հետ (1881 թվականին)։ Քննադատել է նարոդնիկական տեսությունը, պաշտպանել մարքսիզմը Յու․ Գ․ Ժուկովսկու, Բ․ Ն․ Չիչերինի հարձակումներից։ Սակայն Զիբերը չհասկացավ մարքսիզմի էությունը, պրոլետարիատի համաշխարհային պատմական դերը, պրոլետարական հեղափոխության անխուսափելիությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հակոբ Զորյան

Հակոբ Նշանի Զորյան (1894, օգոստոսի 25, Օրդու, Տրապիզոնի նահանգ- 1942 Ուրալ), պատմաբան, տնտեսագետ։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1925), պրոֆեսոր (1931), ՀԽՍՀ գիտության և արվեստի ինստիտուտի թղթակից անդամ (1926)։


== Կենսագրություն ==
1908-1912 թվականներին սովորել է Կոստանդնուպոլսի Պերպերյան վարժարանում, 1919-1920 թվականներին` Լոզանի համալսարանում, 1925 թվականին ավարտել է Բեռլինի համալսարանի քաղաքատնտեսական ֆակուլտետը։
Գերմանիայում մասնակցել է ուսանողական սոցիալական շարժմանը։ Հակոբ Զորյանը Սողոմոն Թեհլիրյանի հետ գործուն մասնակցություն է ունեցել «Նեմեսիս» գործողությանը և Թալեաթ փաշայի սպանությանը (1921 թվականի մարտի 15-ին)։
1925 թվականից դասախոսել է ԵՊՀ-ում. 1930-1937 թվականներին՝ հայ ժողովրդի պատմության ամբիոնի վարիչ, 1931-1937 թվականներին, միաժամանակ՝ պատմության ֆակուլտետի դեկան։ 1927-1929 թվականներին՝ Հանրային գրադարանի, 1932-1935 թվականներին՝ Կուլտուրայի պատմության ինստիտուտի, 1936-1937 թվականներին՝ Հայաստանի պատմության թանգարանի տնօրեն։ 1930-1931 թվականներին եղել է Կոոպերատիվ-տնտեսագիտական ինստիտուտի տնօրեն (ռեկտոր)։
Աշխատությունները վերաբերում են հին և միջնադարյան Հայաստանի հասարակական-տնտեսական պատմությանը, հայ խորհրդային պատմագրությանը։
1937 թվականին անհիմն բռնադատվել է, մահացել է բանտում, 1942 թվականին, հետմահու արդարացվել։


== Գրականություն ==
Հովհաննիսյան Պ., Հակոբ Զորյան, «Երևանի համալսարան», 1976, N 2։


== Ծանոթագրություններ ==
Կենտրոնակազմ կառույցներ

Կենտրոնակազմ կառույցներ, սիմետրիայի ուղղաձիգ առանցք ունեցող կառույցներ։ Ընդհանուր առմամբ բազմազան են՝ սկսած քոչվոր ցեղերի վիգվամ, յուրտ տիպի բնակարաններից, ավարտած՝ պաշտամունքային, մեմորիալ, հանդիսատեսային, արդյունաբերական և այլ շենքերով։
Կենտրոնակազմ կառույցների հատակագծային սխեման քառակուսուն մոտ ուղղանկյունի (բազմանկյունի) կամ բոլորաձև է։ Սովորաբար կենտրոնակազմ կառույցներ տերմինով բնութագրում են սիմետրիայի ուղղաձիգ առանցք ունեցող այն ճարտարապետական շենքերը, որոնք մարդու էմոցիոնալ ընկալումը կենտրոնացնում են կառույցի գլխավոր գեղարվեստա-գաղափարական կերպարին (գլխավորապես՝ պաշտամունքային, մեմորիալ, հանդիսատեսային)։ Կենտրոնակազմ կառույցների ընդհանրացմանն են պատկանում կենտրոնագմբեթ (ճիշտը՝ կենտրոնակազմ գմբեթավոր) կառույցները, որոնց կոմպոզիցիոն գերիշխող տարրը և կառուցվածքային կորիզը գմբեթն է։ Այս տիպի կառույցներում գմբեթի կառուցվածքային աշխատանքից առաջացած հրման ուժերը սովորաբար հավասարաչափ և սիմետրիկ ուղղություններով են բաշխվում հակազդող հենարաններին և «մարվում»։
Կենտրոնագմբեթ պաշտամունքային կառույցների, չորս կամարակապ գմբեթավոր մույթերով և արտահայտված խաչաձև տանիքով տիպը անվանում են նաև խաչաձև-գմբեթավոր։ Հայաստանում այս տիպը 8-րդ դարում արդեն կազմավորված և ավարտուն էր։
Կենտրոնագմբեթ և բազիլիկ կառույցների կոմպոզիցիոն և կառուցվածքային բնորոշ առանձնահատկությունների միահյուսումից ստեղծվել է, այսպես կոչված, «գմբեթավոր բազիլիկ» տիպը։ Տվյալ կառույցի բնութագրումը նշված տերմիններից որևէ մեկով՝ որոշ չափով պայմանական է. օրինակ, Զվարթնոցը, Զորավարը, Հռիփսիմեի տաճարը, Մաստարան, Բագարանը և այլ կառույցներ կենտրոնագմբեթ են, որոնցից Հռիփսիմեի տաճարը, Բագարանը նաև խաչաձև-գմբեթավոր են։ Մրենի տաճարը, Օձունը, Բագավանը, Թալինի Կաթողիկե եկեղեցին, Անիի Մայր տաճարը են, լինելով «գմբեթավոր բազիլիկ», նաև խաչաձև-գմբեթավոր կառույցներ են (տվյալ դեպքում «խաչաձև» ասելով բնութագրվում է տանիքը և ոչ հատակագիծն իր նշմարվող կամ իրական խաչաձեությամբ)։
Բրենել

Բրենել  (ֆր.՝ Brenelle), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենա համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սուասոնի շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02120։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 199 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 128 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 84-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 44-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 65,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,2 %)։ 84 աշխատունակ բնակիչներից 80 -ը աշխատում էին (46 տղամարդ և 34 կին), անաշխատանք էին 4-ը։
44 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 18-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Բրենել (ֆր.)
Արչեվիս

Արչեվիս, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսար քաղաքի մոտակայքում։


== Պատմություն ==
Գյուղի հայերը տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մի մասը զոհվել է, փրկվածները գաղթել են օտար երկրներ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբներին ուներ 100 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվել են երկրագործությամբ, անասնապահությամբ, այգեգործությամբ, արհեստներով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Արչեվիսն ուներ եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2575)

Ժողովածու (2575), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2575 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17,7x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 336 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ վանդակազարդ կտավ։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Գր. Տաթևացի, անանունք)։
Ի Հարանց վարուց։
Վիճակացոյց։
Կաղանդացոյց։
Յովհ. Երզնկացւոյ Խրատք։
Յաղագս Ոսկեանց և Սուքիասեանց։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարավային Կորսիկա

Հարավային Կորսիկա (ֆրանսերեն` Corse-du-Sud, կորսերեն` Corsica Suttana), դեպարտամենտ Ֆրանսիայում, գտնվում է Կորսիկա կղզու հարավում։

Հարավային Կորսիկա դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 2A։


== Պատմություն ==
Դեպարտամենտը կազմավորվել է 1975 թ. սեպտեմբերի 15-ին, կորսիկական դեպարտամենտը բաժանվեց երկու մասերի։ Հարավային Կորսիկան ձևավորվեց 1793-ից մինչև 1811 թվականները գոյություն ունեցած Լիամոն դեպարտամենտի սահմաններում։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը երեք կողմերից շրջապատված է Միջերկրական ծովով, իսկ հյուսիսում սահմանակից է Վերին Կորսիկային։
Ամբողջ Կորսիկա կղզին ունի գեղեցիկ լողափերով լեռնային բնություն։


== Ժողովրդագրական տվյալներ ==
Կորսիկայի բնակիչներին ասում են կորսիկացիներ։


== Մշակույթ և քաղաքականություն ==
Կորսիկայի բնակչությունն անկախությանը խիստ ձգտող ժողովուրդ է։ Այնուամենայնիվ, 2003 թ. հուլիսի 6-ի ինքնավարության հանրաքվեն չնչին՝ 50.98 տոկոսն ընդդեմ 49.02-ի տարբերությամբ, մատնվեց անհաջողության։ Սա մեծ արգելք եղավ ապակենտրոնացման քաղաքականության կողմնակից, այն ժամանակվա Ֆրանսիայի ՆԳ նախարար Նիկոլա Սարկոզիի համար։


== Զբոսաշրջություն ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-01-28 at the Wayback Machine.
Աառնա

Աառնա (էստ․՝ Aarna), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Պիլվա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 205 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Միմար Սինանի անվան գեղարվեստի համալսարան

Միմար Սինանի անվան գեղարվեստի համալսարան (թուրքերեն՝ Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, MSGSÜ), գեղարվեստի բարձրագույն համալսարան Թուրքիայում, Ստամբուլի Ֆինդիկլի շրջանում։


== Պատմություն ==

Կառույցը հիմնադրվել է 1882 թվականի հունվարի 1-ին որպես «Գեղարվեստի դպրոց» ("Sanayi-i Nefise Mekteb-i Âlisi, Mekteb-i Sanayi-i Nefise-i Şâhâne կամ "Sanayi-i Nefise Mektebi") թուրք հայտնի նկարիչ, արվեստի պատմաբան, հնագետ, թանգարանային համադրող Օսման Համդի Բեյի կողմից։ Լինելով նմանատիպ առաջին կառույցը Թուրքիայում՝ գեղարվեստի և ճարտարապետության դասընթացները մեկնարկեցին 1883 թվականի մարտի 2-ից՝ ունենալով 20 ուսանող և 8 դասախոս։
1914 թվականին դպրոցը դառնում է համակրթական (արական և իգական դպրոց)։ 1928 թվականին վերածվում է ակադեմիայի՝ դառնալով առաջին ակադեմիան Թուրքիայում, փոխվում է նաև անունը՝ «Գեղարվեստի պետական ակադեմիա» (Devlet Güzel Sanatlar Akademisi), 1969 թվականին անվանափոխվում է «Ստամբուլի գեղարվեստի պետական ակադեմիա» (İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi)։ 1982 թվականի հուլիսի 20-ին ակադեմիան վերանվանվում է հայազգի ճարտարապետ Միմար Սինանի անունով՝ «Միմար Սինանի համալսարան» (Mimar Sinan Üniversitesi), 2003 թվականից կոչվում է «Միմար Սինանի անվան գեղարվեստի համալսարան»։
1982 թվականից համալսարանում գործում է քառամյա կրթական ծրագիր։


== Ակադեմիական միավորներ, ֆակուլտետներ ==
Բնագիտության և գրականության ֆակուլտետ (հնագիտություն, մանկավարժություն, ֆիզիկա, վիճակագրություն, մաթեմատիկա, արվեստի պատմություն, սոցիոլոգիա, պատմություն, թուրք բանասիրություն և գրականություն)
Գեղարվեստի ֆակուլտետ (լուսանկարչություն, ավանդական թուրքական արհեստներ, գրաֆիկական դիզայն, քանդակագործություն, նկարչություն, բեմական դիզայն և բեմական հագուստ, կերամիկական արվեստ, ապակե արվեստ, կինո և հեռուստատեսություն, տեքստիլ դիզայն և նորաձևություն, կղմինդրե աշխատանքների վերականգնում, գեղագրություն, գորգային և հին տեքստիլ դիզայն), Արվեստի գործերի վերականգնում և պահպանում (նկարչություն, քանդակագործություն)
Ճարտարապետության ֆակուլտետ (արդյունաբերական դիզայն, ինտերիերի ճարտարապետություն, ճարտարապետություն, քաղաքաշինություն և տարածաշրջանային պլանավորում)
Պետական կոնսերվատորիա (երաժշտություն, երաժշտագիտություն կատարողական արվեստ)
Արհեստագործական դպրոց (տեքստիլ դիզայն, ճարտարապետական վերականգնում)
Բնական գիտությունների ինստիտուտ
Սոցիալական գիտությունների ինստիտուտ
Գեղարվեստի ինստիտուտ


=== Փոխկապակցված հաստատություններ ===
Nusretiye պալատ
Ստամբուլի նկարչության և քանդակագործության թանգարան
Tophane-i Amire մշակութային կենտրոն


== Հայտնի դասախոսներ ==
Օսման Համդի Բեյ, նկարիչ, արվեստի պատմաբան, հնագետ
Երվանդ Ոսկան, հայ քանդակագործ
Ֆիլիզ Ալի, դաշնակահար, երաժշտագետ
Ռուդոլֆ Բելինգ, գերմանացի քանդակագործ
Նուրի Բիլգե Ջեյլան, ռեժիսոր
Բրունո Տաուտ, գերմանացի ճարտարապետ


== Արտաքին հղումներ ==
Համալսարանի պաշտոնական կայքը (թուրքերեն)
Միմար Սինան (թուրքերեն)
Միմար Սինան ուսանողական պորտալ Archived 2011-10-23 at the Wayback Machine. (թուրքերեն)
Հիլ

Հիլ, կարդամոն, կոճապղպեղների ազգի ընտանիքի՝ Elettaria cardamonum և Elettaria major բազմամյա խոտաբույսերի, դրանց պտուղների և սերմերի անվանումը։ Աճում են հարավային Հնդկաստանի լեռնային խոնավ անտառներում, մշակվում նաև Շրի Լանկայում, Հնդկաչինում, Հարավային Չինաստանում։ Տերևները նշտարաձև են՝ երկշարք դասավորված վեգետատիվ ընձյուղի վրա։ Ծաղիկները բաց կանաչավուն են՝ հուրանում հավաքված։ Պտուղը եռաբուն տուփիկ է։ Սերմերը մանր են, գորշ կարմրավուն, կնճռոտված, անկանոն ձևի, հոտավետ և որպես համեմունք օգտագործվում են խոհարարության մեջ։ Սերմերում պարունակվող եթերային յուղը (3, 5-7%) կիրառվում սննդի, ծխախոտի արտադրության, ինչպես նաև բժշկության մեջ։
Մարդու կողմից այն վաղուց մշակվում է արևադարձային գոտու 600-1500 մետր բարձրություններում։ Բազմացվում է ընդերացողունների միջոցով։ Բույսի առաջին բերքը հավաքվում է տնկելուց 2-4 տարի հետո, իսկ լրիվ բերքատվությունը սկսվում է 5 տարեկան հասակից։ Բերքահավաքից հետո սերմերը անջատում են սերմնատուփիկներից և չորացնում։
Արևելյան ժողովուրդները Հիլն օգտագործում են սուրճի ու թեյի մեջ։
Հիլը մշակվում է Հնդկաստանում, Շրի-Լանակայում, Չինաստանում, Գվատեմալայում, Սալվադորում, Տաիլանդում։ Հիլի համաշխարհային արտադրանքի 90 %-ը տալիս է Հնդկաստանը։ Միջազգային շուկայում ամենաբարձր որակի Հիլը համարվում է հնդկականը։ Բույսի պլանտացիաները Հնդկաստանում զբաղեցնում են ավելի քան 72 հազար հա տարածություն, որտեղից տարեկան հավաքվում է 3-3,5 տոննա սերմ ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսականացում

Ռուսականացում (անգլ.՝  Russification) կամ ռուսաստանացում (անգլ.՝ Russianization), մշակութային ձուլման գործընթացի ձևաչափ, որի ընթացքում ոչ ռուսական համայնքները կամ անհատները հրաժարվում են սեփական մշակույթից և լեզվից հոգուտ ռուսական մշակույթի և ռուսաց լեզվի։
Պատմական առումով եզրը վերաբերվում է Ռուսական կայսրության և Խորհրդային Միության պաշտոնական և ոչ պաշտոնական քաղաքականությանը՝ Ռուսաստանի ազգային միավորների և ազգային փոքրամասնությունների նկատմամաբ, ինչը ուղղված էր Ռուսաստանի, ռուսների և ռուսականի գերիշխումն ամրապնդելուն։
Ռուսականացման հիմնական ուղղություններ են քաղաքականությունը և մշակույթը։ Քաղաքականության մեջ ռուսականացման տարրը հանդիսանում է ազգային հաստատություններում ռուսներին առանցքային վարչական պաշտոններին շնորհումը։ Մշակույթի մեջ ռուսականցումը հանդիսանում է ռուսաց լեզվի գերիշխմանը պաշտոնական թղթարարության և ազգային իդիոմների ուժեղ ռուսական ազդեցության տակ լինելը։ Այդ ամենի արդյունքում տեղի ունեցող ժողովրդագրության փոփոխությունը նույնպես դիտարկվում է որպես ռուսականացման ձևաչափ։
Վերլուծության տեսանկյունից օգտավետ է առանձնացնել ռուսականությունը որպես անհատի կամ որևէ հասարակական միավորի էթնիկ ինքնության փոփոխության գործընթացը ոչ ռուսականից՝ ռուսականի, և ռուսականությունը որպես ոչ ռուսական մշակույթի մեջ և տարածքների վրա ռուսաց լեզվի, մշակույթի և ժողովրդի տարածման գործընթացը, ինչը հաճախ տարբերվում է խորհրդայնացումից (անգլ.՝ Sovietization) կամ ԽՍՀՄ Կոմունիստական կուսակցության կողմից իր վերահսկողության գտնվող տարածքում սահմանված ինստիտուցիոնալ ձևաչափերից։ Այդ իմաստով, չնայած ռուսականցումը սովորաբար զուգորդվում է ռուսաստանացմանը (անգլ.՝ Russianization) և ռուսական իշխանության ներքո իրականցվող խորհրդայնացմանը, ամեն մեկը կարելի է դիտարկվել որպես առանձին գործընթաց։ Ռուսաստանացումը և խորհրդայնացումը, օրինակ, ոչ միշտ են ինքնաբերաբար բերում ռուսականացմանը՝ ոչ ռուսների լեզվի և ինքնության փոփոխությանը հոգուտ ռուսականի։ Այդպիսով, չնայած ռուսաց լեզվի և մշակույթի երկարատև ազդեցությանը, ինչպես նաև խորհրդայնացմանը, խորհրդային ժամանակաշրջանի ավարտին ոչ ռուսները Խորհրդային Միությունում ռուսների հանդեպ մեծամասնություն կազմելու եզրին էին հասել։


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսականացումը Լիտվայում
The Civic Identity of Russifying Officials in the Empire’s Northwestern Region after 1863 by Mikhail Dolbilov Archived 2004-09-30 at the Wayback Machine. (PDF)
Permanent mission of Caucasian Institute for Democracy Foundation opened in Tskhinvali Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine. – Regnum News Agency (Russia), 9 December 2005
Թաթարստանը մերժում է ռուսերենի գերիշխող դերը Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine. – Kommersant, 6 March 2006
Forgetting How to Speak Russian | Fast forward | OZY (January 7, 2014)


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովկա (գյուղ, Լիպովեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովկաՊետրովկա (ուկրաիներեն՝ Петрівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1654 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովկա գյուղում բնակվում էր 108 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,66 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 163,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ապավեն Համբարձումյան

Ապավեն Միսակի Համբարձումյան (1923, Բաշնալու, Երևանի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ապավեն Համբարձումյանը ծնվել է 1923 թվականին, Արտաշատի շրջանի Բաղրամյան գյուղում։ 1941 թվականին ավարտել է Արտաշատի մանկավարժական տեխնիկումը։ 1942 թվականին Ապավենը զորակոչվել է կարմիր բանակ։ Ծառայել է 89-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայում։ 
Կրտսեր հրամանատարական դպրոցն ավարտելուց հետո Համբարձումյանը ծառայել է 400-րդ գնդում, որպես դասակի հրամանատարի տեղակալ, ավագ սերժանտի կոչումով։ Մասնակցել է 400-րդ գնդի մղած մարտերին մինչև Սևաստոպոլի գրավումը։ Մասնակցել է նաև Ուկրաինական ռազմաճակատին կից կրտսեր լեյտենանտների դասընթացներին, որն ավարտելուց հետո որպես դասակի հրամանատար մասնակցել է Արևմտյան Ուկրաինայի, Լեհաստանի ազատագրման մարտերին։ Մի քանի անգամ վիրավորվել է։ Համբարձումյանը պարգևատրվել է Փառքի երրորդ աստիճանի, Կարմիր աստղի, «Հայրենական պատերազմի» երկրորդ աստիճանի շքանշաններով և մի շարք մեդալներով։ Չորս անգամ արժանացել է գերագույն գլխավոր հրամանատարի շնորհակալագրին։ 1946 թվականին Համբարձումյանը նորից տեղափոխվել է 89-րդ հայկական դիվիզիայի 390-րդ գունդը։
Համբարձումյանը բանակից զորացրվել է 1947 թվականին և աշխատանքի անցել Մասիսի միջնակարգ դպրոցում որպես նախնական ռազմական ուսուցման ուսուցիչ։ Աշխատելուն զուգընթաց 1956 թվականին ավարտել է Երևանի ֆիզկուլտուրայի պետական ինստիտուտի հեռակա բաժինը։ Համբարձումյանը պարգևատրվել է հոբելյանական մեդալներով, դիպլոմներով և պատվոգրերով։ 
Ռազմահայրենասիրական դաստիարակության գծով անցկացված ստուգատեսներին ակտիվորեն մասնակցելու համար նրանց դպրոցն արժանացել է դիպլոմների և գովասանագրերի (միութենական, հանրապետական և շրջանային կազմակերպությունների կողմից)։


== Պարգևներ ==
Փառքի երրորդ աստիճանի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
«Հայրենական պատերազմի» երկրորդ աստիճանի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Կեֆտենիցի

Կեֆտենիցի (ռուս.՝ Кефтеницы), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Մեդվեժեգորսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զվեզդեց

Զվեզդեց (բուլղար․՝ Звездец), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Մալկո Տիրնովոյի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Մալկո Տիրնովո քաղաքից գտնվում է 18 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 486 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Մալկո Տիրնովոյի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Ավդի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավդի (այլ կիրառումներ)Ավդի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուի լը Գրան

Ռուի լը Գրան (ֆր.՝ Rouy-le-Grand), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 109 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.61 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 71 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 50-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,4 %։ 50 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 44 անձ (26 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 21 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիներ (ժողովուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարիներ (այլ կիրառումներ)
Մարիներ (մարիներեն՝ мари, ռուս.՝ марийцы, նախկին անվանումը՝ չերեմիսներ), ֆինն-ուգորյան Էթնիկական խումբ։
Բնակվում են գլխավորապես Մարիական, ինչպես նաև Բաշկիրական, Ուդմուրտական, Թաթարական հանրապետություններում, ՌԴ Կիրովի, Գորկու, Պերմի և Սվերդլովսկի մարզերում։ Բաժանվում են 3 տերիտորիալ խմբի՝ լեռնային (առավելապես՝ Վոլգայի աջ ափին), մարգագետնային (Վոլգայի ձախ ափին), և արևելյան (Բաշկիրիայում և Սվերդլովսկի մարզում)։ Ընդհանուր թիվը՝ 600 000։ Լեզուն մարիերենն է։ XVI դ․ ռուսական պետության կազմի մեջ մտնելուց հեաո սկսվեց Մարիների քրիստոնեացումը, սակայն արևելյան և մարգագետնային Մարիների փոքր խմբեր քրիստոնեություն չընդունեցին՝ մինչև XX դարը պահպանելով հին հավատալիքները, հատկապես նախնիների պաշտամունքը։
Հայաստանի կանաչների կուսակցություն

Հայաստանի կանաչների կուսակցություն, նաև հայտնի որպես սոցիալ-էկոլոգիական կուսակցություն, Կանաչ քաղաքական կուսակցություն Հայաստանում։


== Պատմություն ==
Կուսակցությունը ստեղծվել է 1999 թվականի փետրվարին` «Հայ ազգային կոնգրես» կուսակցության նախկին անդամ Արմենակ Դովալթանի կողմից։ Ներկայումս կուսակցությունը չունի քաղաքական ներկայացուցչություն և գործում է որպես արտախորհրդարանական ուժ։


== Գաղափարախոսություն ==
Կուսակցությունը Հայաստանի գլխավոր կանաչ քաղաքական ուժն է և ակտիվորեն հանդես է գալիս շրջակա միջավայրի մեծ պաշտպանության օգտին ամբողջ երկրում։ Սակայն կուսակցության առաջնորդ Դովալթյանը հաստատել է, որ էկոլոգիան կուսակցության համար միակ կարևոր հարցը չէ։ Կուսակցությունը խրախուսում է տնտեսական զարգացումը, արտաքին արտագաղթի մակարդակի նվազումը և աջակցում է Հայաստանի և հայկական Սփյուռքի միջև միասնության ամրապնդմանը։ 2020 թվականի Լեռնային Ղարաբաղի պատերազմի ժամանակ Դովալթյանը կոչ է արել վերջ դնել օտարերկրյա միջամտությանը Հայաստանում և ավելացնել Հայաստանի աջակցությունը Արցախի Հանրապետությանը։


== Տես նաև ==
Հայաստանի պետական համակարգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Green Party of Armenia on Facebook
Ծովասարի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Թազագյուղ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 74 հուշարձան (10 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Բալբինա Բեբլեր

Բալբինա Բեբլեր (գերմ.՝ Balbina Bäbler, մայիսի 7, 1967(1967-05-07), Գլարուս, Գլարուս (կանտոն), Շվեյցարիա), շվեյցարացի հնագետ, Հյուսիս Սևծովյան մասնագետ։
Գերմանացի դասական բանասեր Հայնց-Գյունտեր Նեսելրատի կինը։


== Կենսագրություն ==
Բալբինա Բեբլերը ծնվել է Շվեյցարիայի Գլարուս բնակավայրում։ Սովորել է Բեռնի և Մյունխենի համալսարաններում։
Ծրագրային դասընթացն ավարտել է 1997 թվականին։ Դիսերտացիայի թեման է եղել «Ջանասեր թրակիացիներն ու ուժեղ սկյութները. դասական ժամանակահատվածում Աթենքի ոչ հույն բնակչությունը և նրա հնագիտական ժառանգությունը» («Fleissige Thrakerinnen und wehrhafte Skythen. Nichtgriechen im klassischen Athen und ihre archaologische Hinterlassenschaft»): Հնագիտական ժամանակագրության և թաղման մշակույթների փորձագետ է, ինչպես նաև Էքսետերի համալսարանի պատվավոր անդամ։ Աշխատել է Համբուրգի, Հաննովերի և Գյոթինգենի համալսարաններում։ Neue Pauly հանրագիտարանում մի շարք հոդվածների հեղինակ է։
2013 թվականի ապրիլի 19-ին Հայնց-Գյունտեր Նեսելրատն ու Բալբինա Բեբլերը Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի դասական բանասիրության ֆակուլտետի հրավերով հանդես են եկել Հերոդոտոսի մասին դասախոսությամբ։


== Հրատարակություններ ==
Fleissige Thrakerinnen und wehrhafte Skythen. Nichtgriechen im klassischen Athen und ihre archäologische Hinterlassenschaft, Teubner, Stuttgart-Leipzig 1998 ISBN 3-519-07657-8# Die Welt des Sokrates von Konstantinopel. Studien zu Politik, Religion und Kultur im späten 4. und frühen 5. Jh. n. Chr. (Hrsg. mit Heinz-Günther Nesselrath), Saur, München-Leipzig 2001 ISBN 3-598-73003-9
Archäologie und Chronologie. Eine Einführung, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2004 (Einführung Archäologie) ISBN 3-534-15898-9
Ars et Verba. Die Kunstbeschreibungen des Kallistratos. Einführung, Text, Übersetzung, Anmerkungen, archäologischer Kommentar (mit Heinz-Günther Nesselrath), Saur, München-Leipzig 2006 ISBN 3-598-73056-X


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բալբինա Բեբլերի էջը Գյոթինգենի համալսարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Բալբինա Բեբլերի մասին ՄՊՀ դասական բանասիրության կայքում
Վայլհայմ ան դեր Տեկ

Վայլհայմ ան դեր Տեկ (գերմ.՝ Weilheim an der Teck) , կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգի տարածքում։
Մտնում է Էսլինգեն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 9431 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 26,51 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 1 16 070։
Քաղաքը բաժանված է 3 գյուղական շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Մինաս Հյուսյան

Մինաս Գրիգորի Հյուսյան (փետրվարի 15, 1903(1903-02-15), Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հունվարի 7, 1994(1994-01-07), Երևան, Հայաստան), հայ գրականագետ։ Բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1962 թ.), պրոֆեսոր (1963 թ.)։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1942 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Մինաս Հյուսյանը ծնվել է 1903 թվականի փետրվարի 15-ին, Արևմտյան Հայաստանի Վան քաղաքում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Վանում և Բաքվում։ 1931 թվականին ավարտել է Երևանի Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան մանկավարժական տեխնիկումը, 1937 թվականին` Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հայկական բաժինը։ Այնուհետև սովորել է ՀԽՍՀ ԳԱ գրականության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ 1937-1941 թվականներին դասախոսել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում։ 1942-1948 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ գրականության ինստիտուտում։ 1948-1952 թվականներին դասախոսել է Լենինականի մանկավարժական և երկամյա ինստիտուտներում, միաժամանակ նույն ինստիտուտներում եղել է ամբիոնի վարիչ։ 1952-1969 թվականներին դասախոսել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտում։ 1941 թվականին «Գ. Զոհրապի նորավեպերը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1962 թվականին «Գրիգոր Զոհրապ» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ 1969-1984 թվականներին դասավանդել է ԵՊՀ-ում։ Աշխատությունները հիմնականում վերաբերում են արևմտահայ գրականությանը, մասնավորապես՝ Գրիգոր Զոհրապի ստեղծագործությանը («Գրիգոր Զոհրապ. կյանքը և ստեղծագործությունը», 1957 թ., «Գրիգոր Զոհրապի արվեստը», 1964 թ., «Մեծ եղեռնի զոհ գրողները», 1965 թ.)։


== Երկեր ==
Դավիթ Բեկ, Երևան, ՀԽՍՀ ԳԱ, 1943, 39 էջ։
Գրիգոր Զոհրապ. կյանքը և ստեղծագործությունը, Երևան, Հայպետհրատ, 1957, 376 էջ։
Գրիգոր Զոհրապի արվեստը, Երևան, Հայպետհրատ, 1964, 214 էջ։
Մեծ եղեռնի զոհ գրողները, Երևան, «Գիտելիք», 1965, 38 էջ։
Ա. Ս. Պուշկին, Երևան, հեռահա մանկավարժական ինստիտուտի հրատարակչություն, 1968, 58 էջ։
Սարմեն, Երևան, «Գիտելիք», 1969, 35 էջ։
Ազնիվ Պետրոսյան, Երևան, Գիտելիք», 1976, 30 էջ։
Էջեր արևմտահայ գրականության պատմությունից, Երևան, Երևանի պետական համալսարանի հրատարակչություն, 1977, 328 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նույն մոլորակի վրա

«Նույն մոլորակի վրա» (ռուս.՝ «На одной планете»), խորհրդային ​​գեղարվեստական ​​ֆիլմ, 1960-ականների «կինոլենինիանայի» վառ օրինակ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իլյա Օլշվանգերը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմն ընդգրկում է Վլադիմիր Լենին կյանքի ընդամենը  մեկ օր՝ 1917 թվականի դեկտեմբերի 31-ի երեկոյից մինչև 1918 թվականի հունվարի 1-ի երեկո։ «Պրոլետարիատի առաջնորդի» կյանքնը ներկայացված է անսովոր հագեցած, համեմատաբար կարճ ժամանակահատվածում նա կարողանում է դիմավորել Ամանորը բանվորների և իր կնոջ ու գործընկերոջ՝ Ն. Կ. Կրուպսկայայի ընկերակցությամբ, ընդունել օտարերկրյա դեսպանների, հանդիպել վաղեմի ընկերոջ՝ շվեյցարացի կոմունիստ Ֆրից Պլատենի հետ, խրատ տալ Ստալինին և փրկվել մահափորձից։


== Դերերում ==
Իննոկենտի Սմոկտունովսկի – Լենին 
Էմմա Պոպովա – Նադեժդա Կրուպսկայա  
Ժուլիեն Բալմուսով – Ձերժինսկի  
Անդրո Կոբալաձե – Ստալին
Յուրի Վոլկով – Ֆրիդրիխ Պլատեն 
Իզիլ Զաբլուդովսկի – Նիկոլայ Պոդվոյսկի  
Պանտելեյմոն Կրիմով – կապիտան Ռեշետով  
Պավել Լուսպեկաև – նավաստի Նիկոլայ Մարկին
Եվգենի Լեբեդև – զինվոր Յակով Սպիրիդոնով 
Նիկոլայ Սիմոնով – գնդապետ Ռոբինս  
Բրունո Օյա – ամերիկացի լրագրող 
Ալբերտ Ռիս Ուիլյամս
Եֆիմ Կոպելյան – Իսպանիայի դեսպան
Լիմ Սու – Չինաստանի դեսպան 
Գեորգի Թեյխ – դեսպան  
Վալենտին Յանցատ – դեսպան  
Գեորգի Շտիլ – դիրիժոր
Ֆեդոր Նիկիտին – արխիվի տնօրեն Պյոտր Օբոլենսկի


== Այլ տեղեկություններ ==
Լենինի ժամանակակից կենսագիր Լև Դանիլկինի խոսքով՝ Ինոկենտի Սմոկտունովսկին այս ֆիլմում «բացարձակ Լենին» է։
1975 թվականին նույն օրվա իրադարձությունների մասին նկարահանվել է «Վստահություն» ֆիլմը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Նույն մոլորակի վրա» RUSKINO.RU կայքում
Մագդա Ապանովիչ

Մագդա Ապանովիչ  (անգլ.՝ Magda Apanowicz), (նոյեմբերի 8, 1985(1985-11-08), Վանկուվեր, Մետրո Վանկուվեր, Բրիտանական Կոլումբիա, Կանադա), կանադացի դերասանուհի, լեհ արտագաղթողների ընտանիքի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Մագդան 9-րդ դասարանն ավարտել է Լեհաստանում։ Այնուհետև Վանկուվերում սովորել է Կինոյի դպրոցում։


== Կարիերա ==
Սկսել է նկարահանվել ֆիլմերում 2002 թվականից։ Առաջին ֆիլմերում՝ «Երեմիա»-ում և «Ջոն Դու»-ում հայտնվել է էպիզոդիկ դերերում։ 2007 թվականից մինչև 2009 թվականները «Կայլ XY» ֆիլմում խաղացել է Էնդի Ջենսենի դերը։ 2008 թվականին նկարահանվել է «Յուրաքանչյուր վայրկյանը հաշվում է» ֆիմում, 2009 թվականին՝ «Կապրիկա» ֆիլմում։
2013 թվականից նկարահանվում է «Continuum» հեռուստասերիալում։


== Պարգևներ ==


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մագդա Ապանովիչը Internet Movie Database կայքում
Մագդա Ապանովիչ Ֆեյսբուքում
Մոմախոտ

Մոմախոտ (լատ.՝ Cerinthe), մոմածաղիկ, գաղտրիկազգիների ընտանիքի միմայա, երկամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 10 տեսակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Ցողունը մերկ է՝ թխակապույտ երանգով, ճյուղավորվող։ Արմատամերձ տերևները հակադիր երկարավուն-ձվաձև են, ցողունայինները՝ ձվաձև։ Ծաղկաբույլը ոլորք է, ծաղիկները՝ բաց դեղին, հաճախ՝ մոխրագույն բծերով։ Ծաղկում է հունիս-հուլիսին։ Պտուղն ընկուզանման է։


== Հայաստանում ==
Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝ 

մոմախոտ փոքր (Cerinthe minor)։


== Տարածում ==
Տարածված է Շիրակի, Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Սյունիքի մարզերում։ Աճում է թփուտներում և բնակավայրերի մոտ, աղբոտ վայրերում։


== Դասակարգում ==


=== Տեսակներ ===
Cerinthe glabra Mill., 1768
Cerinthe major L., 1753
Cerinthe minor L., 1753
Cerinthe palaestina Eig & Sam., 1943
Cerinthe retorta Sibth. & Sm., 1806
Cerinthe tristis Teyber, 1914


=== Տաքսոնոմիա ===


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Tebbitt, M. 25. Cerinthe Linnaeus // The European Garden Flora. — II. — 2011. — Vol. V. — P. 32—33. — 660 p. — ISBN 978-0-521-76164-2
Radovan Domac: Cerinthe. In:
Federico Selvi, Lorenzo Cecchi, Andrea Coppi: Phylogeny, karyotype evolution and taxonomy of Cerinthe L. (Boraginaceae). In: Taxon, Volume 58, Issue 4, 2009, S. 1307–1325.


== Արտաքին հղումներ ==
Cerinthe Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine.
BBC Gardening plantfinder: Honeywort
English Nature list of Wildlife-friendly garden plants
Սերքե

Սերքե (ֆր.՝ Cerqueux), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 101 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.66 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Լիվարո, Օքենվիլ, Լեզ Օտել Սեն Բազիլ, Բելլու, Շեֆրևիլ Տոնանկուր, Լա Կրուպթ, Ֆամիյի, Ֆերվակ, Էրտվան, Լը Մենիլ Բակլե, Լը Մենիլ Դյուրան, Լը Մենիլ Ժերմեն, Մել, Լե Մուտիե Յուբեր, Նոտր Դամ դը Կուրսոն, Պրեո Սեն Սեբաստիեն, Սենտ Մարգերիտ դե Լոժ, Սեն Մարտեն դյու Մենիլ Ուրի, Սեն Միշել դը Լիվե, Սեն Ուան լեզ Ու, Տորտիզամբեր համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Լիվարո Պեի դ'Օժ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 60 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 56 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 37-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,1 %։ 37 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 34 անձ (18 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 19 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սանա (օդանավակայան)

Սանա միջազգային օդանավակայան (անգլ.՝ Sanaʽa International Airport), Եմենի գլխավոր միջազգային օդանավակայանն է, որը գտնվում է Եմենի մայրաքաղաք Սանաա քաղաքում։
Փոքր ուղևորային տերմինալը կառուցվել է 1970-ականներին։
Թռիչքուղին օգտագործվում է Եմենի ռազմաօդային ուժերի մի քանի կործանիչներով և տրանսպորտային ինքնաթիռներով մեծ ռազմաբազայի հետ համատեղ։


== Պատերազմի ազդեցություն ==
2015թ. ապրիլի 29-ին օդանավակայանը ծանր ռմբակոծության էր ենթարկվել Սաուդյան Արաբիայի թագավորական օդուժի կողմից։ Խիստ վնասվել է միակ թռիչքուղին և ուղևորային տերմինալի շենքը։
2015թ. օգոստոսի 8-ին արաբական կոալիցիան սկսեց ավիահարվածներ հասցնել Սանաայի վրա։ Պայթյունների պատճառով օդանավակայանը կրկին փակվել է։


== Նշումներ ==
Պրիվոլժսկի (այլ կիրառումներ)

Պրիվոլժսկի, կարող է վերաբերել՝

Պրիվոլժսկի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Վոլժսկի շրջանի կազմում։
Պրիվոլժսկի - գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Էնգելսկի շրջանի կազմում։
Պրիվոլժսկի - գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Կիմրսկի շրջանի կազմում։
Պիրտիպոխյա

Պիրտիպոխյա (ռուս.՝ Пирттипохья, ֆիններեն՝ Pirttipohja), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Սորտավալսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆատեժի շրջան

Ֆատեժի շրջան (ռուս.՝ Фатежский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կուրսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ֆատեժ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1300 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21296 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,38 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
1721

1721 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1721 թվականն է, 
XVIII դարի 21-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Ապրիլ՝ ծովահեններ Ջոն Թեյլորը և Օլիվյե Լեվասյորը Ռեյունյոնում գրավում են պորտուգալական նավը։ Նավի գանձերի ընդհանուր արժեքը գնահատվում է £100 000-ից £875 000
Ապրիլի 4 Րոբերթ Ուոլփոլը դառնում է Մեծ Բրիտանիայի առաջին վարչապետը։
Մայիսի 8՝ Ինոքենտիոս XIII-ը հաջորդում է Քլեմենտ XI-ին որպես 244րդ պապ։
Սեպտեմբերի 10՝ ավարտվում է Հյուսիսային պատերազմը;
Նոյեմբերի 2՝ Պետրոս I-ը հռչակվում է «Համայն Ռուսիո կայսր»։ Սկսվում է 176 տարվա ցարական տիրապետությունը։


== Ծնունդներ ==
Դեկտեմբերի 29՝ Մարքիզուհի դե Պոմպադուր, Լյուդովիկոս XV թագավորի կինը (մ. 1764)։


== Մահեր ==
Հուլիսի 18 Անթուան Վաթո Antoine Watteau, ֆրանսիացի նկարիչ (ծն. 1684)
Դեկտեմբերի 13 Ալեքսանդր Սելքիրք Alexander Selkirk, շոտլանդացի նավաստի ("Ռոբինզոն Կրուզոյի" նախատիպը) (ծն. 1676)


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնֆյուրոն

Մոնֆյուրոն (ֆր.՝ Montfuron, օքս.՝ Montfuron), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Հարավարևմտյան Մանոսկ կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04128։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 198 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 142 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 81-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 61-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 57,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,4 %)։ 81 աշխատունակ բնակիչներից 68-ը աշխատում էին (39 տղամարդ և 29 կին), անաշխատանք էին 13-ը (8 տղամարդ և 5 կին)։ 61 անգործ մարդկանցից 22-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 11-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Հողմաղաց, որը վերականգնվել է 1971 թվականից 1980-ը ընկած ժամանակահատվածում։ Պահպանվել են մի քանի փայտյա հին մեխանիզմի բնօրինակները։ Թևերի բացվածքը 13×4 մետր է։
Նոտր Դամ է Սենտ Էլզեար եկեղեցի, որի զանգակատունը թվագրվում է ХVII դարին
Սենթ Էլզեար գերեզմանատան եկեղեցի (XVII դար), պատմական հուշարձան


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մոնֆյուրոն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-29-ին։ Վերցված է 2012-9-1 
«Մոնֆյուրոն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-30-ին։ Վերցված է 2013-01-13
Ծոցիկ

Ծոցիկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն ծոց բառի փաղաքշական ձևից։ Մեկ անգամ հիշատակվել է 1638 թվականին։ Այս անվանումից է առաջացել Ծոցիկյան ազգանունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկել Բերգարա

Մարկել Բերգարա (իսպ.՝ Markel Bergara Larrañaga, մայիսի 5, 1986(1986-05-05), Էլգոյբար, Debabarrena, Գիպուսկոա, Բասկերի երկիր, Իսպանիա), իսպանացի կիսապաշտպան, ով հանդես է գալիս «Ռեալ Սոսիեդադում»։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Ռեալ Սոսիեդադ» ===
Իր պրոֆեսիոնալ կարիերան Մարկելը սկսել է իսպանական «Ռեալ Սոսիեդադում»։ Թիմի առաջին կազմ տեղափոխվել է 2005 թվականին։ Իր դեբյուտը թիմի կազմում նշել է 2007 թվականի սեպտեմբերի 4-ին՝ Իսպանիայի գավաթի շրջանակներում կայացած «Լաս Պալմասի» դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը թիմի կազմում խփել է 2014 թվականի մարտի 24-ին՝ «Ալմերիայի» դեմ խաղում։


== Ձեռքբերումներ ==
Սեգունդա-ի չեմպիոն - 2009/10


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը bdfutbol.com կայքում
Սայաթ-Նովայի կիսանդրի (Երևան)

Սայաթ-Նովայի կիսանդրի, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Սայաթ-Նովայի պողոտայի և Խանջյան փողոցի խաչմերուկում։ Տեղադրվել է 2009 թվականի հոկտեմբերի 16-ին։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Թորոս Ռասթկելենյան


== Պատմություն ==
Թորոս Ռասթկելենյանը կիսանդրին կերտել է 45 տարում։ Գաղափարն իրագործելու համար նրան աջակցել են Երևանի քաղաքապետարանն ու ՀՀ սփյուռքի նախարարությունը։
Կիսանդրու բացման արարողությանը մասնակցել են Երևանի քաղաքապետ Գագիկ Բեգլարյանը, ՀՀ սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանը, պաշտոնատար այլ անձինք, բազմաթիվ երևանցիներ։
Ֆրանսահայ քանդակագործը, լինելով Սայաթ-Նովայի մեծ երկրպագու, աշխարհի տարբեր քաղաքներին նվիրել է աշուղի 20 մանրաքանդակ։ Քանդակագործն արձանը նվիրել է մոր՝ Եղսայի հիշատակին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ալյոշինո (գյուղ, Պուշկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱլյոշինոԱլյոշինո (ռուս.՝ Алёшино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Պուշկինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հերի բերդ

Հերի բերդ, Դաշտաձորի գետի հյուսիսային ափի բարձունքի լանջում կա մի կիկլոպյան ամրոց, որը կառուցված է վերը նկարագրված ամրոցի դիմաց։ Այս ամրոցը տեղացիները Հերի բերդ են անվանում, քանի որ նրա խիստ ժայռապատ ու թեք հարավային լանջում կան քարանձավներ։ Սա չնայած դիմացի ամրոցից փոքր է և թույլ իր հզորությամբ, սակայն հավանաբար խոշոր դեր է խաղացել Սևանի ավազանի ցեղային միության (Ուդուրի-Էտիունի) պաշտպանության գործում։ Մի կողմից նա դիմացի Դաշտաձոր ամրոցի հետ փակել է Դաշտիձորի մուտքը արևելքից և նրան հարող այլ ձորերի մուտքը, մյուս կողմից՝ Հերի բերդի մեկ պարիսպը միաձուլվում է Դաշտիձորի բարձունքների հյուսիսային կատարներով անցնող սահմանապահ պարսպին, որն անցնում է ու հասնում մինչև Գեղհովիտի մոտի Ջոջ լող ամրոցին։


== Աղբյուրներ ==
Հայաստանի Հնագիտական Հուշարձանները Երևան 1968։
Քրիստափոր Հուսիկյանց

Քրիստափոր (Խաչատուր) Կիրիլի Հուսիկյանց (Կուսիկյան Քրիստափոր, 1840, Նոր Նախիջևան, Եկատերինոսլավի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1910, Նոր Նախիջևան, Ռոստովի շրջան, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն), հայ նկարիչ, ճարտարապետ, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի արևելյան լեզուների Լազարյան ինստիտուտի վարժարանը։ Ինստիտուտի խնամատար Խաչատուր Լազարյանի խնդրագրով՝ որպես « բարեկիրթ և աշխատասեր պատանի», ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի կայսերական ակադեմիա, որտեղ սովորել է 27 տարի ընդմիջումներով՝ որպես «ազատ ունկնդիր» կամ «ազատ այցելու»` նա սովորել է Գեղարվեստի ակադեմիայի ճարտարապետության (1859-1868), ապա` գեղանկարչության (1866-1886, այլ տվյալներով՝ 1873-1886) բաժիններում։ 1874 թվականին Հուսիկյանցը Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի խորհրդի որոշմամբ արժանացել է արծաթե փոքր խրախուսական մեդալի՝ Մոսկվայից հյուսիս, Յարոսլավլից ոչ հեռու, Վոլգայի ափին գտնվող Ռիբինսկ քաղաքի թատրոնի շենքի նախագծի համար։ Ակադեմիայում սովորելու տարիներին մտերմացել է Իլյա Ռեպինի հետ։ 1867 թվականին Ռեպինը Գեղարվեստի ակադեմիայի սաների ընկերական երեկույթներից մեկի ժամանակ ստեղծել է Հուսիկյանցի գրաֆիկական դիմանկարը (գնվել է Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահի կողմից)։ Պարբերաբար ստանձնել է Փոթի քաղաքի ճարտարապետի պարտականությունները։ 1886 թվականի հունվարի 28-ին Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի խորհրդի կողմից ստացել է ոչ դասային նկարչի կոչում։ 1891 թվականից Հուսիկյանցը մանկավարժական գործունեության է անցել Նոր Նախիջևանում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ստեղծել է գծանկարներ, վիմագիր և ջրաներկ աշխատանքներ։ Պահպանվել է հյուրանոցային նրա նախագիծը՝ համարներով, խանութներով և սրճարաններով՝ եռահարկ մի շինություն՝ արտաքին մասերի դեկորատիվ ներդաշնակ ձևերով, որտեղ կիսաշրջան պատուհանների լուծումների մեջ նկատելի են հայկական ճարտարապետության ավանդական տարրերը։ Դոնի Ռոստովի երկրամասային թանգարանի ֆոնդերում կարելի է տեսնել Հուսիկյանցի այլ աշխատանքներ՝ գերեզմանային ցանկապատերի նախագծեր՝ բարդ բուսական զարդանախշերով։
«Ավերակ վանք» փոքրադիր ջրանկարը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


=== Դիմանկարներ ===
Ֆեոդոր Դոստոևսկի, 1883
Տարաս Շևչենկո, 1884
Պետրոս Ադամյան, 1884, Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարան
Հովհաննես Այվազովսկի, 1890
Մկրտիչ Խրիմյան, 1893, վիմագրություն
Միքայել Նալբանդյան, 1904, ստվարաթուղթ, ջրաներկ
Ռաֆայել Պատկանյան, 1906, վիմագրություն
Րաֆֆի, 1906, թուղթ, տուշ
Իվան Տուրգենև
Ցարական պալատի որսապետ Միխայիլ Վոլկովի դիմանկարը, Վիշնի Վոլոչյոկի երկրամասային թանգարան
Գնդապետ Նիկոլայ Մանզեյի դիմանկարը
«Տիկին Մոկուռի դիմանկարը»
Իշխան Վլադիմիր Բարյատինսկու դիմանկարը


=== Ջրանկարներ ===
Ինտերիեր» (1870, ջրաներկ, պահվում է Էրմիտաժի ֆոնդերում)
«Էջմիածնի վանքը»
«Էջմիածնի լիճը և վանքը»
«Գեղարդի վանքը»
«Օշականի եկեղեցին»
«Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցին»,
«Աշտարակի Կարմրավոր եկեղեցին»
«Մուղնու Սուրբ Գևորգ եկեղեցին»
«Խոր Վիրապի վանքը»Այս ջրանկարներն այժմ գտնվում են Սարդարապատի ազգագրության թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանկլին շրջան (Մասաչուսեթս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆրանկլին շրջան (այլ կիրառումներ)Ֆրանկլին շրջան (անգլ.՝ Franklin County), ԱՄՆ Մասաչուսեթս նահանգի 14 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.818 կմ² է, բնակչությունը՝ 71.372 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գրինֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1811 թ.։
Տառակուսե

Տառակուսե (էստ․՝ Tarakuse), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Մյաետագուսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 11 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բենկուֆ

Բենկուֆ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում է Սղերդ քաղաքից հարավ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրովկա (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴմիտրովկաԴմիտրովկա (ուկրաիներեն՝ Дмитрівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դմիտրովկա գյուղում բնակվում էր 180 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 281,25 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆրոլովսկոե (գյուղ, Պավլովսկի շրջան)

Ֆրոլովսկոե (ռուս.՝ Фроловское), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2676) Աարուս

(2676) Աարուս (անգլ.՝ Aarhus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1933 թվականի օգոստոսի 25-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,404679 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0998 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7096 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1362,02 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,264313 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,55° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2676) Աարուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)