armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լայոշ Նադ

Լայոշ Նադ (հունգ.՝ Lajos Nagy, փետրվարի 5, 1883(1883-02-05), Apostag - հոկտեմբերի 28, 1954(1954-10-28), Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն), հունգարացի արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Լայոշ Նադը, լինելով ապօրինի ծնունդ, ապրել է կյանքի դառնությունները։ Մասնավոր դասերից ստացած չնչին գումարով մեծ դժվարությամբ ավարտել է համալսարանը, սակայն, իրավաբանի վկայական ունենալով հանդերձ, կարողացել է միայն գրագրի պաշտոն ստանալ փաստաբանի գրասենյակում։
1907 թվականին Լայոշ Նադը «Նեպսավա» թերթում հրատարակում է իր առաջին պատմվածքը։ 1908 թվականին նա «Նյուգատ» ամսագրի աշխատակից էր, սակայն կարճ ժամանակ անց ստիպված էր հեռանալ աշխատանքից, քանի որ նրա ստեղծագործությունների սուր ուղղվածությունը դժգոհություններ էին հարուցում։ Հեռանալով «Նյուգատ» ամսագրից՝ Նադն ապրում է միայն գրական աշխատանքով։ Իր ստեղծագործություններում նա դատապարտում էր պատերազմը, ջերմորեն ողջունում 1919 թվականի հունգարական սոցիալիստական հեղափոխությունը՝ հանդես գալով կոմունիստական գաղափարների ջատագով։ 1934 թվականին Լայոշ Նադը գալիս է ԽՍՀՄ՝ որպես անլեգալ պատգամավոր մասնակցելու ԽՍՀՄ գրողների առաջին համագումարին։ 1945 թվականին դառնում է Հունգարիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ։
Լայոշ Նադը թողել է գրական մեծ ժառանգություն։ Նա բազմաթիվ նովելների, ակնարկների, վիպակների, վեպերի հեղինակ է։ Նա հունգարական արձակի սոցիալիստական ռեալիզմի ականավոր ներկայացուցիչներից է։ Ուներ արտաքուստ զուսպ, անաչառ պատմելու ձիրք, որն իր հերթին ընթերցողի մեջ բուռն ռեակցիա էր առաջացնում։


== Լայոշ Նադը հայերեն ==
Հողը; Տունը վաճառվում է։ Հունգարական նովելներ, Ե., «Սովետական գրող», 1978, էջ 181-195։ Ռուսերենից թարգմանեց Արմեն Մկրտչյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (37901-38000)

Աստերոիդների ցանկ (37801-37900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (38001-38100)
 Աստերոիդների ցանկ (37801-37900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (38001-38100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ֆարսալա

Ֆարսալա (հուն․՝ Φάρσαλα), փոքր քաղաք Հունաստանում՝ հին Ֆարսալա քաղաքի տեղում։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մ բարձրության վրա, Պրոֆիտիաս Իլիաս լեռան լանջին և ստորոտում, Էնիպեֆս գետի մոտ, Լարիսայից 38 կմ հարավ, Վոլոսից 48 կմ արևմուտք և Աթենքից 187 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Նույնանուն համայնքի (դիմա) վարչական կենտրոնը Ֆեսալա ծայրամասի Լարիսա ծայրամասային միավորում։ 2011 թվականի վիճակագրությամբ բնակչությունը 9298 մարդ է։ Թեսալիայի և Հունաստանի գյուղատնտեսական խոշոր կենտրոն է։ Բնակչության մեծամասնությունը զբաղված է գյուղատնտեսությամբ (բամբակի աճեցմամբ և տավարաբուծությամբ) և գյուղատնտեսական արտադրանքի մշակմամբ։
Քաղաքով անցնում է Լամիա-Լարիսա Ազգային ճանապարհ 3-ը, Կարդիցա-Վոլոս E65 եվրոպական երթուղու մի մասը անցնում է քաղաքի հյուսիսային ծայրամասով։


== Պատմություն ==
Հնագիտական պեղումները վկայում են, որ Ֆարսալիան բնակեցված է եղել նեոլիթի դարաշրջանից։ Այիա-Պարասկևի (Αγία Παρασκευή) լեռան վրա՝ Ապիդիանոս (Απιδανός) գետի ակունքում, քաղաքից դեպի հյուսիս-արևմուտք գտնվել է միկենյան բնակավայր։ Հնագիտական գտածոները վկայում են, որ հին Ֆարսալ (հին հունարեն՝ Φάρσᾱλος) քաղաքը եղել է Թեսալիոթիդի (Θεσσᾰλιῶτις) կենտրոնը, թեսալական քառապետության մասը և ծաղկել է Արխաիկ Հունաստանի դարաշրջանում։ Հույն-պարսկական պատերազմների շրջանում Ֆարսալիան հատել է իր դրամը։ Մոտ մ․թ․ա․ 374 թվականին քաղաքը նվաճել է Իասոնը (Ἰάσων)՝ Ֆերի բռնապետը, որը Թեսալիայում (ταγὸς Θετταλῶν) դարձել է գերագուն առաջնորդ։
Մ․թ․ա․ 48 թվականին քաղաքից ոչ հեռու տեղի է ունեցել որոշիչ մարտ Հուլիոս Կեսարի և  Գնեոս Պոմպեոսի զորքերի միջև, որոնք պայքարել են Հռոմի նկատմամբ միանձնյա իշխանության համար։
Ժամանակակից քաղաքը կառուցվել է հին քաղաքի տեղում։ Քաղաքից դեպի հարավ Պորֆիտիաս Իլիաս (Προφήτης Ηλίας) լեռան վրա, Նարկատիոն լեռնաշղթայի (հին հունարեն՝ Ναρθάκιον) հյուսիս-արևմտյան ծայրամասում է գտնվում բարձր և ամրացված ակրոպոլիսի ավերակները։ Էնիպեֆեսի մյուս ափին՝ Ֆերսալից ոչ հեռու, գտնվել է Թետիսի սրբավայրը։


== Ֆարսալա Միություն ==
Ֆարսալա համայնքային միության մեջ մտնում է 4 բնակավայր։ Ըստ 2011 թվականի վիճակագրության՝ բնակչությունը 9337 մարդ է։ Մակերեսը  57,928 կմ² է։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պրեմիեր Լիգա 2007-08 (Անգլիա)

Պրեմիեր Լիգա 2007-08, Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի 16-րդ մրցաշրջանը։
(7023) Հեյանկիո

(7023) Հեյանկիո (անգլ.՝ Heiankyo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մայիսի 25-ին Ացուշի Սուգիեի կողմից Դայնիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,454945 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1212 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7887 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1404,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,256237 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7023) Հեյանկիո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ամերիկայի ձայն

«Ամերիկայի ձայն» (անգլ.՝ Voice of America), ԱՄՆ դաշնային կառավարության պաշտոնական արտաքին լրատվական կառույց (1942 թվականից)։
Հանդիսանում է ԱՄՆ ինֆորմացիոն գործակալության ստորաբաժանումը։
Ամենահզոր վերահաղորդիչ կայանները տեղակայված են Մեծ Բրիտանիայում, Գերմանիայում, Հունաստանում, Մարոկկոյում, Լիբերիայում, Թաիլանդում, Վիետնամում, Ֆիլիպիններում, Ցեյլոնում, Օկինավա կղզում (Ճապոնիա)։
Հաղորդումները կազմված են լուրերից, միջազգային կյանքի վերաբերյալ մեկնաբանություններից, երաժշտական և գրական ծրագրերից։
1970-ին հաղորդումներ է տվել 38 լեզուներով, շաբաթական մոտ 850 ժամ՝ 109 հաղորդիչների միջոցով, որոնցից 68 գտնվում է արտասահմանում։
«Ամերիկայի Ձայն»-ը ԱՄՆ-ի միջազգային լրատվամիջոցներից ամենախոշոր կազմակերպությունն է, որն իր լուրերն ու հաղորդումներն է հեռարձակում 45 լեզուներով իր այն ընթերցողներին, ռադիոլսողներին ու հեռուստադիտողներին, որտեղ խոսքի ազատություններն ունեն սահմանափակումներ։
Հիմնադրվելով 1942 թվականին՝ «Ամերիկայի Ձայն»-ը տրամադրում է համապարփակ, անկախ հաղորդումներ ու իր լսարանին մատուցում ճշմարտությունը։ «Ամերիկայի Ձայն»-ը ամբողջությամբ ֆինանսավորվում է ԱՄՆ-ի հարկատուների կողմից, որպես ԱՄՆ-ի Համաշխարհային լրատվամիջոցների գործակալության մի մաս։
«Ամերիկայի Ձայն»-ի Հայկական ծառայությունը Վաշինգտոնից եթերում է ավելի քան 70 տարի` տասնամյակներ շարունակ ծառայելով որպես լրատվության հուսալի և անկողմնակալ աղբյուր։ Այն այսօր էլ շարունակում է լինել տեղեկատվության վստահելի աղբյուր` ներկայացնելով միջազգային լուրերի, Հայաստանի և տարածաշրջանի վրա ԱՄՆ-ի քաղաքականության ուղղակի ազդեցության, ամերիկահայերի, ամերիկյան մշակույթի, գիտական նորությունների և շատ այլ թեմաների շուրջ համապարփակ տեղեկատվություն։
«Ամերիկայի Ձայն»-ի առաքելությունն ու լրագրողական անկախությունը երաշխավորվում են օրենքներով, որոնք պաշտպանում են լրագրողներին որևէ ազդեցությունից, ճնշումներից, կառավարության պաշտոնյաների կամ քաղաքական գործիչների կողմից հետապնդումներից։
1976 թվականին նախագահ Ջերալդ Ֆորդը ստորագրեց «Ամերիկայի Ձայն»-ի հռչակագիրը, որտեղ ասված է.

«Ամերիկայի Ձայն»-ը ծառայելու է որպես լրատվության մշտապես հուսալի եւ հեղինակավոր աղբյուր։ «Ամերիկայի Ձայն»-ի նորությունները լինելու են ճշգրիտ, օբյեկտիվ ու համապարփակ։
«Ամերիկայի Ձայն»-ը ներկայացնելու է Ամերիկան, այլ ոչ թե Ամերիկայի հասարակության միայն մեկ հատվածը՝ այդպիսով տրամադրելով ամերիկյան մտքի ու հաստատությունների մասին հավասարակշռված ու համապարփակ տեսարան։
«Ամերիկայի Ձայն»-ը ներկայացնելու է Միացյալ Նահանգների քաղաքականությունը հստակ ու արդյունավետ կերպով, տրամադրելու է այդ քաղաքականության մասին լուրջ քննարկումներ ու տեսակետներ։1994 թվականին ԱՄՆ-ի Կոնգրեսն ընդունեց ԱՄՆ-ի միջազգային հեռարձակումների մասին օրենքը։ Այս օրենքը նույնպես պահանջում է, որ «Ամերիկայի Ձայն»-ի լրագրողների աշխատանքը լինի հեղինակավոր, ճշգրիտ, օբյեկտիվ, համապարփակ, հավասարակշռված’ հանդիսանալով ԱՄՆ-ի մշակութային ու սոցիալական բազմազանության արտացոլումը։
2016 թվականին Կոնգրեսը Պետական պաշտպանության մասին օրենքով վերահաստատեց, որ լրաքաղը եւ դրանց տարածումը պիտի շարունակեն լինել անկախ ու օբյեկտիվ։
Ամեն օր «Ամերիկայի Ձայն»-ի լրագրողներն, աշխատում են առանց ջանք խնայելու, որպեսզի ազատ խոսքի այս սկզբունքներն ապահովեն աշխարհի համար։

«Ամերիկայի Ձայն»-ի կարգախոսն է «Մենք կարևորում ենք ազատ խոսքը»։
Ազգային միացյալ կուսակցություն

Ազգային միացյալ կուսակցություն (կրճատ՝ ԱՄԿ), ընդհատակյա քաղաքական կազմակերպություն, հիմնադրվել է 1966 թ. ապրիլի 24-ին։ ԱՄԿ-ի հիմնադիրներն էին՝ Հայկազն Խաչատրյանը, Ստեփան Զատիկյանը և Շահեն Հարությունյանը։
ԱՄԿ-ն ձևավորման հարցում մեծ նշանակություն ունեին 1960-ականներին տարածված հայրենասիրական զրույցներն ու քննարկումները Եղեռնի և այլ հարցերի շուրջ։ 
1964 թ. «Յոթի գործ»-ով տեղի ունեցած դատավարության ընթացքում դատարանը քամահրանքով էր վերաբերվել Վիգեն Բաբայանի հայտարարությանը, ասելով՝ «Ամբաստանյալ Բաբայանը հավաքույթներում և առանձին զրույցների ժամանակ առաջ է քաշել ավանտյուրիստական բնույթի մի շարք մտքեր, ինչպես օրինակ՝ ազգայնական ոգով տոգորված 50.000-անոց ցույց կազմակերպել»։ Սակայն ընթացիկ տարում էլ՝ 1965-ին, այդ ծրագիրը կյանքի կոչվեց։ 1965 թ. Երևանում տեղի ունեցավ հայտնի բազմահազարանոց ցույցը, որը մեծ լիցք հաղորդեց պայքարի հետագա ընթացքին։ 1965-1966 թթ. համատարած ոգևորության այդ ֆոնին ոչ միայն ալախոհական շրջանակներում էր ընթանում զրույցներն ու քննարկումները, այլ նաև դրսևորվում էին գաղտնի տպագրված ու տարածվող բազմաքանակ թռուցիկների տեսքով, ինչը, բնականաբար, պետանվտանգության ծառայությունների անբարեհաճ վերաբերմունքին է արժանանում։ 1966 թ. արգելում են նշել Մեծ Եղեռնի զոհերի հիշատակի օրը և ցույցի մասնակիցներից մի քանիսին 10-15 օր կալանքի են ենթարկում։ Հենց այս իրադարձություններով պայմանավորված երևան է գալիս Ազգային միացյալ կուսակցությունը՝ պահանջելով անկախություն և հակախորհրդային գաղափարներ տարածելով։
1966 թվականից սկսած՝ Հայաստանը ԽՍՀՄ միակ պետությունն էր, որտեղ գործում էր կազմակերպված ընդդիմադիր կուսակցություն, որն ուներ պաշտոնաթերթ։ Կուսակցության անդամները այդ թերթի և թռուցիկների միջոցով գործող խորհրդային կարգերի դեմ մղում էին գաղափարական պայքար։ ԱՄԿ-ն գործեց ընդհուպ մինչև 1988 թ., երբ արդեն ընդհատակյան կուսակցության գոյության անհրաժեշտություն չկար։ Լյուդմիլա Ալեքսեևան Հայաստանում ծավալված այլախոհական շարժումների վերաբերյալ իր «Այլախոհության պատմությունը ԽՍՀՄ-ում» գրքում նշում է, որ Հայաստանը ԽՍՀՄ տարածքում միակ հանրապետությունն է, որտեղ գործում է ԽՍՀՄ կազմից դուրս գալու նպատակներ հետապնդող կուսակցություն, որի գաղափարը ընդունելի և հասկանալի է ժողովրդի համար։
1968 թ. կուսակցության հիմնադիրների ձերբակալումից և բանտարկությունից հետո Պարույր Հայրիկյանը դառնում է Ազգային Միացյալ Կուսակցության ղեկավար։ ԱՄԿ-ի հիմնական նպատակներն էին Խորհրդային Հայաստանի անկախությունը Խորհրդային Միությունից և 1915-1923 թթ. Հայոց ցեղասպանության հետևանքների վերացումը։ 1973 թ. ԱՄԿ-ի վերընտրված նախագահ Պարույր Հայրիկյանը հիմնել է «անկախություն հանրաքվեի ճանապարհով» ռազմավարությունը։
1977 թվականին կազմակերպության համահիմնադիր Ստեփան Զատիկյանը Մոսկվայի մետրոյի պայթյունի գործով դատապարտվում է մահապատժի և 1979 թվականի հունվարի 30-ին գնդակահարվում է։ Դատարանում Զատիկյանի վերջին խոսքը եղավ՝ «վրե՛ժ, վրե՛ժ, նորեն վրե՛ժ»։
1987 թվականին Հայրիկյանը դուրս է գալիս ընդհատակից, իր համախոհների հետ ստեղծելով Ազգային ինքնորոշում միավորումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային միացյալ կուսակցություն
(6481) Տենզինգ

(6481) Տենզինգ (անգլ.՝ Tenzing), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,278543 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8641 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,693 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1256,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,286562 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,28° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6481) Տենզինգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալիֆ Հաջիև

Ալիֆ Լաթիֆ օկլի Հաջիև (ադրբ.՝ Əlif Lətif oğlu Hacıyev, հունիսի 24, 1953(1953-06-24), Իվանյան - փետրվարի 26, 1992(1992-02-26), Իվանյան), Ադրբեջանի զինված ուժերի մայոր, Ադրբեջանի Հանրապետության ազգային հերոս։


== Կենսագրություն ==
Ալիֆ Հաջիևը ծնվել է 1953 թվականի հունիսի 24-ին Խոջալու քաղաքում։ Նա ընտանիքի երրորդ երեխան էր։ 1971 թվականին զորակոչվել է բանակ։ Նա ծառայել է Մինսկում։ 1973 թվականին բանակից զորացրվելուց հետո նա աշխատել է որպես վարորդ՛ Ավտոմոբիլային տրանսպորտի ձեռնարկությունում։
1974-1984 թվականներին նա տարբեր պաշտոններ է զբաղեցրել Բելառուսի ներքին գործերի նախարարությունում և Ադրբեջանական ԽՍՀ Լեռնային Ղարաբաղի ներքին գործերի նախարարությունում։ 
1976 թվականին ընդունվել է ԽՍՀՄ ՆԳՆ Ֆրունզեի անվան հատուկ երկրորդական միլիցիայի դպրոց։ 1979 թվականին ավարտել է այդ դպրոցը, իսկ 1981 թվականին ուսումը շարունակել է ԽՍՀՄ ՆԳՆ ակադեմիայում։ 
1990 թվականին Հաջիևը վերադարձել է Խոջալու և սկսել աշխատել Լեռնային Ղարաբաղի հարցերով կազմկոմիտեում։ 1990 թվականի դեկտեմբերին նա սկսել է աշխատել ներքին գործերի նախարարությունում։ Նշանակ ել է Խոջալու օդանավակայանի ներքին գործերի վարչության պետ։
Նա զոհվել  է 1992-ի փետրվարի 25-ին ՝ Ղարաբաղյան պատերազմի ժամանակ։ Թաղված է Բաքվի Շեհիդների պուրակում :
Մայոր Ալիֆ Լաթիֆ օկլի Հաջիևը հետմահու շնորհվել է «Ադրբեջանի ազգային հերոսի» կոչում ՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Նախագահի 1992 թվականի հունիսի 6-ի թիվ 831 հրամանագրով։
Նրա անունն է կրում Բաքվի Նիզամի թաղամասի փողոցներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Комендант Ходжалинского аэропорта - Алиф Гаджиев
Կիրովո (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիրովոԿիրովո (ուկրաիներեն՝ Кірове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կիրովո գյուղում բնակվում էր 476 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լա Շապել դյու Շատլար

Լա Շապել դյու Շատլար (ֆր.՝  La Chapelle-du-Châtelard), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Էնի շրջանի մեջ։
Կոմունայի կոդը՝ 01085։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 370 կմ հարավ-արևելք, 38 կմ դեպի հյուսիս Լիոն քաղաքից, 22 կմ հարավ-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 309 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թ. աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 219 մարդկանցից 169-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 50-ը `պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 77,2 % է, 1999 թ.՝ 69.4 %)։ 169 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 163-ը (93 տղամարդ, 70 կին), գործազուրկ է եղել 6 մարդ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 50 պասիվներից 15 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 20-ը՝ թոշակառու, վպասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
cassini.ehess.fr. Проверено 9 апреля 2014
Et Uus Saaks Alguse

Et Uus Saaks Alguse (Նոր սկիզբ), էստոնացի երգչուհի Բիրգիտ Իյգեմեէլի երգն է, որով ներկայացրել է Էստոնիան Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում։ Երգի խոսքերի և երաժշտության հեղինակներն են՝ Միհկել Մատիսենը և Սիլվիա Սորոն։
Երգը մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 20-րդ հորիզոնականը 19 միավորով։
Ուվարովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւվարովոՈւվարովո (ռուս.՝ Уварово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեգառի

Մեգառի (էստ․՝ Mägari), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Ռիդալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արանտինա

Արանտինա (պորտ.՝ Arantina), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի Հարավ-արևելյան մարզում։ Մտնում է Անդրելանդիյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3104 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 89,382 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 34,7 մարդ/կմ2։
Քաղաքի տոնը նշվում է մարտի 1-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1962 թվականի մարտի 1-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 8.383.697,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.782,51 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,736 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման տարածքում լեռնային արևադարձային է։
Գաղտնիքները կարող են սպանել

"Գաղտնիքները կարող են սպանել" խաղը (Secrets Can Kill) Նենսի Դրյուի բազմաթիվ համակարգչային խաղերից առաջինն է, որը դուրս է եկել 1998 թվականի դեկտեմբերի 23-ին։ Խաղը ծրագրավորված է Her Interactive կազմակերպության կողմից և նախատեսված է Microsoft Windows համակարգի համար։ Խաղացող կերպարը միայն գլխավոր հերոս Նենսի Դրյուն է։
Ինչպես Նենսիի Դրյուի մյուս խաղերում այս խաղում նույնպես գործում է "ավագ դետեկտիվ" և "կրտսեր դետեկտիվ" ձևը։ Այս երկու ձևերի տարբերությունը խաղում հանդիպող դժվարությունների բարդությունն է և հուշումների բացակայությունը։
Խաղը հետախուզային և արկածային բնույթի է։


== Սյուժե ==
Նենսի Դրյուն հանգստանալու նպատակով որոշ ժամանակով գալիս է իր մորաքույր Լուիզայի տունը՝ Ֆլորիդա։ Մորաքույրը գրադարանավարուհի է աշխատում տեղի ավագ դպրոցում և հենց այդ դպրոցում էլ տեղի է ունեցել սպանություն։ Սպանվել է աշակեր Ջեյք Րոջերսը։ Նենսիի մորաքույրը խնդրում է իր զարմուհուն բացահայտել սպանության գաղտնիքները։


== Հանդիպող կերպարները ==
Նենսի Դրյու- տասնութամյա երիտասարդ դետեկտիվ ով աշխատում է պարզաբանել սպանության պատճառը։ Նա խոսում է խաղում հանդիպուղ բոլոր կերպարների հետ։
Դարիլ Գրեյ- Դարիլը գտել է սպանվածի մարմինը։ Նա սովորում է նույն ավագ դպրուցում և այդ դպրոցի խորհրդականն է։ Նա հայտնի է որպես գեղեցիկ և բարետես տղա, ով ունի հարուստ հայրիկ և թանկարժեք մեքենա։ Նենսին ցանկանում է հասկանալ, թե արդյո՞ք այս տղայի բարի կերպարի տակ կարող է թաքնված լինել ավելի չար կերպար։
Քոննի Ուոթսոն- Քոննին ուժեղ բնավորությամբ աշակերտուհի է, որը թաքցնում է մութ գաղտնիք։
Հալ Տանակա- Հալը ճապոնացի աշակերտ է։ Նա շատ գրագետ է և ցանկանում է դառնալ բժիշկ։ Արդյո՞ք սպանված աշակերտի մահը կարող էր նրան ինչ-որ բանով օգնել։
Հեկտոր Սանշեզ- Հեկտորը աշակերտներից մեկն է ում համար միակ երազանքը "Մայամի Դոլֆինզ" ֆուտբոլային ակումբում խաղալն է որի համար նրան պակասում է սպորտային հովանավորություն։ Նենսին սպանության մեջ կասկածում է նաև նրան։
Միչ Դիլլոն- Նա դպրոցի աշխարողներից մեկն է։ Նենսին կասկածում է նրա և սպանված աշակերտի միջև առաջացած միջադեպի մեջ։


=== Հեռախոսային կերպարներ ===
Նեդ Նիկերսոն- Նենսիի ընկերը, ով նրան հեռախոսով խորհուրդներ է տալիս։
Բեսս Մարվին- Նեսիի մոտ ընկերուհին, ով նրան օգնում է խորհուրդներով
Ջեսսի Ֆեյն- Նենսիի մոտ ընկերուհին և Բեսսի զարմուհին, որը նույնպես խորհուրդներ է տալիս։Խաղացողը կարող է խաղի ընթացքում գործել սխալներ, որի արդյունքում խաղը կարող է ընդհատվել։ Կա սխալը ուղղելու հնարավորություն։
Չիլիի բնական պատմության ազգային թանգարան

Չիլիի բնական պատմության ազգային թանգարան (իսպ.՝ Museo Nacional de Historia Natural or MNHN), Չիլիի երեք ազգային թանգարաններից մեկը Չիլիի գեղարվեստի և Ազգային պատմության թանգարանների հետ միասին։ Գտնվում է Սանտյագոյի Կինտա նորմալ զբոսայգում։


== Պատմություն ==
Թանգարանը Հարավային Ամերիկայի ամենահին բնական պատմության թանգարաններից մեկն է։ Հիմնադրվել է 1830 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ֆրանսիացի բնագետ Կլոդ Գեի կողմից, Չիլիի կառավարության հանձնարարությամբ։ Հիմնական ուղղվածությունն է եղել Չիլիի կենսաբանությունն ու աշխարհագրությունը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով մշակաբույսերն և հանքային պաշարները։ Թանգարանի ներկայիս շենքը կառուցվել է 1875 թվականին որպես Չիլիի միջազգային ցուցահանդեսի համար պալատ կամ տաղավար։
1889 թվականին ստեղծվել են բուսաբանության, կենդանաբանության, հանքագիտության բաժինները։ Ազգային թանգարան տեղեկագիրը (Boletín դել Museo Nacional) առաջին անգամ հրատարակվել է 1908 թվականին և շարունակվում է տպագրվել մինչև այսօր Բնական պատմության ազգային թանգարան (Boletín del Museo Nacional de Historia) վերնագրով։
1906 թվականի օգոստոսի և 1927 թվականի ապրիլի երկրաշարժերը վնասել են թանգարանը։
Ումբերտո Ֆունեսալիդա Վիլեգասը ղեկավարել է թանգարանը մինչև 1964 թվականին թանգարանի տնօրեն է դարձել Գրեյթ Մոստնին, ով թանգարանը ղեկավարել է մինչև 1982 թվական։


== Բաժիններ ==
Թանգարանն ունի 5 բաժիններ՝ բուսաբանության, կենդանաբանության, միջատաբանության, մարդաբանության և հնէաբանության։
Բուսաբանության բաժինը ներառում է 1830 թվականին թվագրվող, 3700 տեսակից բաղկացած հերբարիում։ Չիլիական տեսակների 90% նմուշները կարելի է տեսնել այստեղ։
Կենդանաբանության բաժնում կան տասնչորս հոլոտիպեր (holotype), հիմնականում Չիլիի ծովային և քաղցրահամ ջրերի ձկներ։
Մարդաբանության բաժնում ներկայացված է Կենտրոնական Չիլիի հնագիտությունը Ինկերի կայսրության և Չիլիի և Զատկի կղզու ժամանակակից կամ վերջերս բնաջնջված ժողովուրդների մշակութային նմուշների միջոցով։ Գործառույթներից մեկն է Պլոմո մումիայի խնամքը։
Թանգարանը գտնվում է Գրադարանների, արխիվների և թանգարանների տնօրինության ներքո (DIBAM), որը համարվում է Չիլիի կրթության նախարարության ստորաբաժանում։


== Ցուցադրություններ, հավաքածուներ ==
Թանգարանն ունի տասներկու մշտական ցուցադրություններ։

Չիլիի կենսաաշխարհագրություն, երկար թունելտ զբաղեցնում է առաջին հարկի գրեթե մեծ մասը
Ցամաքային էկոհամակարգերի ինտերակտիվ մանկական խաղեր
Կենտրոնական սրահի ցուցադրություն, այդ թվում կապույտ կետի 17 մետրանոց կմախք
Միներալներ
Միջատներ
Փափկամարմիններ
Մեզոզոյան դարաշրջանի ողնաշարավորներ
Չիլիի փայտանյութ
Չիլիի հնագիտություն
Խուան Ֆեռնանդես կղզեխումբ
Մշակութային մարդաբանություն, ներկայացված են այմարա, մապուչե, սելկնամ, ռապունի, կավեսկար, յամանա ժողովուրդները։
Պղնձի օգտագործում, Codelco-ի հավաքածու


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Museo Nacional de Historia Natural Archived 2008-05-26 at the Wayback Machine.
A 360° panorama of the museum Archived 2011-07-07 at the Wayback Machine.
Սևջուր (այլ կիրառումներ)

Սևջուր, կարող է վերաբերել՝

Սևջուր - գետ Հայաստանում, սկիզբ է առնում Մեծամոր լճից և սնվում Արագածի ստորոտում գտնվող աղբյուրներից
Սևջուր - աղբյուր Սյունիքի մարզում
Սևջուր - գետ Լոռու մարզում
Զոլավոր մողես

Զոլավոր մողես (լատ.՝ Lacerta strigata), մողեսների ենթակարգի իսկական մողեսների ընտանիքի նույնանուն ցեղի մողես։ 
Հանդիպում է ՀՀ բոլոր մարզերում։ Բնակվում է թփուտային ու նոսրանտառային բուսականությամբ քարքարոտ տարածքներում, հաճախ նաև այգիներում ու մշակահողերում, առուների ու լճերի ափամերձ վայրերում։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 3, 5-11, 2 սմ է, պոչը՝ կրկնակի երկար ու ինքնահատվող։ Գլուխը բարձր է՝ ծածկված խոշոր, համաչափ տեղադրված վահանիկներով։ Կոպերը շարժուն են, արտաքին ականջային անցքը լավ է արտահայտված։ Մեջքային մակերեսի թեփուկները մանր են՝ կատարավոր։ Որովայնային մակերեսը ծածկված է 6 երկայնակի շարքեր ձևավորող խոշոր ու լայն վահանիկներով։ Երիտասարդի մոտ մուգ գորշ ընդհանուր գունավորում ունեցող մարմնի երկայնքով ձգվում են 5 նեղ, կանաչավուն զոլեր, որոնց գույնը տարիքի հետ կարող է խամրել կամ բոլորովին աննկատելի դառնալ։ Այդ զոլերի միջև սովորաբար տեղադրված են տձև, մուգ խալերի
շարքեր։ Տարիքի հետ մեջքի առջևի կեսի ընդհանուր գունավորումը դառնում է կանաչ, իսկ մարմնի հետևի կեսը, հետևի վերջույթներն ու պոչը մնում են գորշաշագանակագույն։ Արուների ներքևի ծնոտը սովորաբար ձեռք է բերում կապտավուն գունավորում։ Որովայնային մակերեսն ունի սպիտակավուն կամ դեղնավուն գունավորում։ Որոշ տարածքներում համատեղ հանդիպում է միջին և ճարպիկ մողեսների հետ, որոնցից տարբերվում է թեփուկավորման ու գունավորման մի շարք առանձնահատկություններով։


== Ձմեռում ==
Ձմեռում է հոկտեմբերի վերջից մարտ։


== Սննդառություն ==
Սնվում է հիմնականում անողնաշարավորներով, ինչպես նաև բուսականությամբ։


== Նշանակություն ==
Օգտակար է, ոչնչացնում է վնասատու միջատներին։ 


== Բազմացում և զարգացում ==
Բազմացումն սկսվում է ապրիլի վերջից։ Տարեկան 2 անգամ էգը դնում է 4-12 ձու (երկարությունը՝ մինչև 1, 5 սմ)։ Ձագերը ծնվում են հուլիսի կեսից սեպտեմբերի սկիզբը։ 
Հակառակ լայնորեն տարածված կարծիքի՝ զոլավոր մողեսը թունավոր չէ։ Հաճախ խնամվում է անազատ պայմաններում՝ որպես գեղազարդիչ տեսակ։
Արա Բ Կարդոս

Արա Բ Կարդոս (մ.թ.ա. 1743-1725), հայոց 9-րդ թագավորը, Արա Գեղեցիկի որդին։


== Կենսագրություն ==
Արա Բ թագավորի մասին տեղեկությունները հիմնականում ցրված են Մովսես Խորենացու երկի մի քանի գլուխներում.

«Հայ ժողովրդի ռազմական տարգրքում» նշվում է.

Այդ իրադարձությունը նշված գրքում անվանված է Հայ-բաբելոնյան II պատերազմ (մ.թ.ա. 1742-1711)։
Սկիզբ առան իրադարձություններ, որոնք համաշխարհային պատմական ավանդույթը ավանդաբար կապվում են սեմական տարբերակում «կաս(շ)ու» անվանվող էթնիկական խմբի հետ։ Ավանդաբար ընդունված է կիրառել անվան հենց այս տարբերակը, թեև առավել ճշգրիտ է կիրառել «Կարդու» անվանումը, ինչպես տվյալ էթնիկական խումբը ինքն է անվանել իրեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սկվորցովո (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Սկվորցովո (ուկրաիներեն՝ Скворцове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Eski Lez), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ստարիե Լեզի, Կարաչ։
2001 թվականի տվյալներով Սկվորցովո գյուղում բնակվում էր 2 481 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուխովերխովկա (գյուղ, Բուրինի շրջան)

Սուխովերխովկա (ուկրաիներեն՝ Суховерхівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Սուխովերխովկա գյուղում բնակվում էր 379 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թբիլիսիի շիական մզկիթ

Թբիլիսիի շիական մզկիթ (վրաց.՝ თბილისის შიიტური მეჩეთი, ադրբ.՝ Tiflis şiə məscidi), խոշորագույն մզկիթ Թբիլիսիում։ Կառուցել է շահ Իսմայիլ I-ը 1522-1524 թվականներին։
Մզկիթը պատկերել են Թիֆլիսի բնապատկերներում այնպիսի գեղանկարիչներ, ինչպիսիք են Լուիջի Պրեմացցին, Կառլ Վիտտկեն, Նիկանոր Չերնոցովը։
Կովկասի խոշորագույն մզկիթն էր։ 1951 թվականին քանդվել է Մետեխի կամրջի կառուցման ժամանակ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վահրամ Ասատուրյան

Վահրամ Ասատուրյան (Ասատուր Ասատուրյան), (1876, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - ?), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Վահրամ Ասատուրյանը ծնվել է 1876 թվականի Կոստանդնուպոլսի Բեյքոզ թաղամասում։ 1905 թվականին ավարտել է դեղագործական կրթությունը և դեղագործ աշխատել։ Ապրել է Կոստանդնուպոլսի Կետիկ փաշա թաղամասում։ 1909-1913 թվականներին Կոստանդնուպոլսի նրա Կեդրոնական դեղատանը եղել է նաև բժշկի ընդունարան, որտեղ աշխատել է բժիշկ Հակոբը։ Եղել է հանրային գործիչ։ 1915 թվականի ապրիլի 11 (24)-ին ոստիկանությունը նրան ձերբակալել է և բանտարկել Կոստանդնուպոլսի կենտրոնական՝ բանտում, որտեղից աքսորվել է Չանղըրը՝ հայ մտավորականների խմբի հետ։ Անունը փորագրվել է Չանղըրըի բանտում հավաքված համրիչի 99 հատիկներից մեկի վրա։ Չանղըրըի բանտից բազում տանջանքներ կրելով ինչ-ինչ հանգամանքներում տեղափոխվել է Մեսքենեի աքսորավայրը։
Մեսքենեում և Հալեպում բժշկի օգնականի կարգավիճակով անցել է զինվորական ծառայության՝ ենթասպայի աստիճանով և այդպիսով փրկվել սպանվելուց։ Զինվորական ծառայության ընթացքում բժշկական օգնություն է ցուցաբերել այդտեղով անցնող բազմաթիվ տարագիր հայ գաղթականների։ Եղեռնից հետո վերապրել է։ 1918 թվականին Կոստանդնուպոլսի Կետիկ փաշա թաղամասում բացել է սեփական դեղատուն։ 1926-1927 թվականներին եղել է սբ. Փրկիչ ազգային հիվանդանոցի ղեկավարների կազմում։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։


== Գրականություն ==
Պալաքեան Գրիգորիս ծ. վրդ. «Հայ գողգոթան», Վիեննա, 1922
Պալաքյան Գրիգորիս ծ. վրդ. «Հայ գողգոթան, Երևան, 1991
Յարման Արսեն «Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն)», Ստամբուլ, 2001
Ավագյան Կարինե «Եղեռնահուշ մասունք կամ խոստովանողք և վկայք խաչի», Երևան, 2002
Ավագեան Կարինէ «Չանղըրըի 1915 թ. ապրիլի 11, Յիշատակ»… Թանգարանային ցուցանմոյշը, «Հան դէս Ամսօրեայ», 2008, հ. 1-12
Աստերոիդների ցանկ (89701-89800)

Աստերոիդների ցանկ (89601-89700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (89801-89900)
 Աստերոիդների ցանկ (89601-89700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (89801-89900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (85001)-(90000)»։ www.minorplanetcenter.net
Նանա Իոսելիանի

Նանա Իոսելիանի (վրաց.՝ ნანა იოსელიანი, փետրվարի 12, 1962, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ), խորհրդային և վրացի շախմատիստուհի, գրոսմայստեր կանանց շրջանում, աշխարհի չեմպիոնուհու կոչման կրկնակի հավակնորդուհի։ 2003 թվականից միջազգային մրցույթներին չի մասնակցում։


== Կարիերա ==
1978 և 1979 թվականներին աղջիկների շրջանում դարձել է Եվրոպայի չեմպիոնուհի։ 1981 և 1982 թվականներին կանանց շրջանում դարձել է ԽՍՀՄ չեմպիոնուհի (1981 թվականին տեղը կիսելով)։ 1979 թվականին աշխարհի չեմպիոնուհու հավակնորդուհու ցիկլում հաղթեց Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացած միջզոնալ մրցաշարը, 1980 թվականին հաղթեց Նոնա Գափրինդաշվիլիի դեմ կայացած հավակնորդուհիների կիսաեզրափակիչ խաղը, սակայն հաջորդ տարի Թբիլիսիում 2,5-6,5 հաշվով պարտվեց Նանա Ալեքսանդրիայի դեմ կայացած եզրափակիչ խաղը։ 1985 թվականին անհաջող հանդես եկավ Հավանայում կայացած միջզոնալ մրցաշարին, կիսելով 3-5-րդ տեղերը, և չհայտնվեց Մալմյոյում կայանալիք հավակնորդների մրցաշարին։ 1987 թվականին հաղթեց Թուզլայի միջզոնալ մրցաշարը և իրավունք ստացավ Մայա Չիբուրդանիձեի հետ վիճարկել աշխարհի չեմպիոնուհու տիտղոսը։ Խաղը կայացավ 1988 թվականին, Թելավում, և ավարտվեց Չիբուրդանիձեի հաղթանակով (8,5-7,5)։ 1993 թվականին աշխարհի չեմպիոնուհու տիտղոսը վիճարկեց Սե Չզյունի հետ և նորից պարտվեց (2,5-8,5)։
1980-2002 թվականներին մասնակցել է 8 շախմատային օլիմպիադաների (2-ը ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում, 6-ը՝ Վրաստանի հավաքականի կազմում)։ Ընդհանուր առմամբ նվաճել է 14 մեդալ, որոնցից 7-ը ոսկի (2 անհատական և 5 թիմային), 4-ը արծաթ և 3-ը բրոնզ։
Առավելագույն վարկանիշին (2520) հասել է 1997 թվականի հուլիսին, ՖԻԴԵ-ի համաշխարհային վարկանիշում Պիա Կրամլինգի հետ կիսելով 4-5-րդ տեղերը, հետ մնալով Յուդիթ և Սյուզան Պոլգարներից ու Մայա Չիբուրդանիձեից։ Վարկանիշը վերջին անգամ նշվել է 2003 թվականի հունվարին (2475)։ Դրանից հետո նա միջազգային մակարդակի ոչ մի խաղ չի անցկացրել։
Ներկայումս ապրում է Չեխիայում։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՖԻԴԵ վարկանիշ
Իոսելիանիի մրցախաղերը chessgames.com կայքում
Մացկովեցկի գյուղական խորհուրդ (Լուբենսկի շրջան)

Մացկովեցկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Мацковецька сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբենսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մացկովեցկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 925 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
I'm an Albatraoz

«I'm an Albatraoz», շվեդական DJ և պրոդյուսեր AronChupa-ի երգը հրապարակված իր քրոջ՝ Նորա Էկբերգի վոկալային կատարմամբ։ Երգը արժանացել է 2 պլատինե մրցանակի Շվեդիայում և Նոր Զելանդիայում, Իտալիայում և Դանիայում։


== Երգացանկ ==
CD սինգլ«I'm an Albatraoz» – 2։48
«I'm an Albatraoz» (ընդլայնված տարբերակ) – 4։28


== Չարթեր ==


=== Տարեվերջյան չարթեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«I'm An Albatraoz» ՅուԹյուբում
Անդրեյ Կրուտկո

Անդրեյ Կրուտկո (ռուս.՝ Андрей Андреевич Крутько, օգոստոսի 24, 1957(1957-08-24), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան, քաղաքական գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
1979 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1979 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1979-1984 թվականներին Շրի Լանկայի, 1986-1990 թվականներին՝ Լյուքսեմբուրգի, 1990-1992 թվականներին՝ Բելգիայում ԽՍՀՄ դեսպանությունում զբաղեցրել է դիվանագիտական պաշտոններ։
1993 թվականից մինչև 1995 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալի քարտուղարության պետ, խորհրդական։
1995-ից մինչև 1999 թվականը Բելգիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական։
1993-2003 թվականներին եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ՆԱՏՕ-ի բաժանմունքի պետ։
2003 թվականից մինչև 2006 թվականը Թուրքմենստանում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական-դեսպանորդ։
2003 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի պետական ծառայության ակադեմիան։
2007-ից մինչև 2012 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության ԱՊՀ երկրների չորրորդ դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2012 թվականի հուլիսի 30-ից մինչև 2019 թվականի հունվարի 30-ը Կիրգիզիայի Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2017 թվականի փետրվարի 10)։ Քաղաքական գիտությունների թեկնածու։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте МИД РФ
Биография на сайте Посольства Российской Федерации в Киргизской Республике
Андрей Крутько на сайте russkg.ru Archived 2016-08-21 at the Wayback Machine.
Андрей Крутько: «Мы еще недавно жили в одном государстве и потому рассматриваем граждан Кыргызстана, как своих братьев», www.news-asia.ru
Բանյո (Ալյեի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բանյո (այլ կիրառումներ)Բանյո (ֆր.՝ Bagneux), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Արևմտյան Մուլեն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մուլենն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03015։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 288 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 167 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 141-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 26-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 84,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,2 %)։ 141 աշխատունակ բնակիչներից 134-ը աշխատում էին (74 տղամարդ և 60 կին), անաշխատանք էին 7-ը (3 տղամարդ և 4 կին)։ 26 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 7-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն պոլ ռոմանական եկեղեցի
Ամրոց


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բանյո» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-25-ին։ Վերցված է 2012-6-12 
«Բանյո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Կազոլա դի Նապոլի

Կազոլա դի Նապոլի (իտալերեն՝ Casola di Napoli), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Նեապոլի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3792 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1896 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80050, հեռախոսային կոդ՝ 081։
Կազոլա դի Նապոլին սահմանակից է Գրանյանո և Լետերե մունիցիպալիտետներին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 081 8012890
Էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco.casola@libero.it
Պաշտոնական կայք՝ http://casoladinapoli.asmenet.it Archived 2010-11-25 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://casoladinapoli.asmenet.it Archived 2010-11-25 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Յուրի Քավթարաձե

Յուրի Քավթարաձե (վրաց.՝ იური ქავთარაძე, փետրվարի 12, 1923(1923-02-12), Բաթում, Վրացական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 5, 1979(1979-04-05), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային շրջանի վրացի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Յուրի Քավթարաձեն ծնվել է 1923 թվականի փետրվարի 12-ին Վրացական ԽՍՀ-ի Բաթում քաղաքում։ 1946-1948 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչության ֆակուլտետում, իսկ հետո՝ Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի արվեստի բաժնում։
Մոսկովյան կրթությունն ավարտել է 1956 թվականին։ 1939 թվականից, որպես դերասան աշխատել է Թբիլիսիի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ եղել է Նիկոլայ Շչորսի անունը կրող պարտիզանական միավորման շտաբի պետը, ինչպես նաև գլխավորել է հակաավազակային խմբավորում։
Զորացրվելուց հետո, որպես նկարիչ աշխատել է Թբիլիսիի տարբեր թերթերում և ամսագրերում, որից հետո աշխատել է Վրաստանի հեռուստատեսությունում։ Հեղինակել է բազմաթիվ ռեժիսորական աշխատանքներ՝ վրացերեն և ռուսերեն լեզուներով։
Մահացել է 1979 թվականի ապրիլի 5-ին Մոսկվայում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ռեժիսորական աշխատանքներ ===
1961՝ Կեղևաքոլքն է այրվում
1966՝ Խաղ, առանց ոչ ոքի
1974՝ Խիղճ
1976՝ Հերքումը


=== Սցենարներ ===
1966՝ Խաղ, առանց ոչ ոքի
1974՝ Խիղճ
1976՝ Հերքումը
1980՝ Փառավոր գործերի սկզբում
1980՝ Պետրոսի պատանեկությունը


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Տեղեկություններ կինոռեժիսոր Յուրի Քավթարաձեի մասին ինտերնետային ֆիլմադարանից
Օլգա Ավիլովա

Օլգա Մատվեևնա Ավիլովա (ռուս.՝ Ольга Матвеевна Авилова, սեպտեմբերի 10, 1918(1918-09-10), Բեժիցա, Bryanskiy Uyezd, Օրյոլի նահանգ, Մոսկվայի մարզ, Խորհրդային Ռուսաստան - դեկտեմբերի 27, 2009(2009-12-27), Կիև, Ուկրաինա), խորհրդային և ուկրաինացի վիրաբույժ, քրոնիկական վիրաբուժության և թոքաբանության բնագավառի բժիշկ-գիտնական, մանկավարժ, բժշկական գիտությունների դոկտոր (1974), պրոֆեսոր (1975), Բժիշկների կատարելագործման Կիևի բժշկական ինստիտուտի թոքաբանության ամբիոնի վարիչ (1975-1988)։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1974) , Ուկրաինական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1982), Ուկրաինական ԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1962 )։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Օլգա Ավիլովան ծնվել է 1918 թվականին Բեժիցայում։ 1941 թվականին ավարտել է Սմոլենսկի բժշկական ինստիտուտը։ Մասնակցել է Գերմանա-խորհրդային պատերազմին («Հայրենական պատերազմ»)։ Որպես վիրաբույժ աշխատել է գործող բանակի շարքերում, այնուհետև եղել է Բրյանսկի մարզային հիվանդանոցի վիրաբուժական բաժանմունքի վարիչ։ 1957 թվականից եղել է Կիևի բժշկական համալսարանի բաժնի վարիչ։ 1974 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Резекция и пластика бронхов и медиастинальной трахеи» թեմայով։ Եղել է ակադեմիկոս  Նիկոլայ Ամոսովի ուսանողը։


== Գիտական գործունեություն ==
Օլգա Ավիլովայի ղեկավարությամբ ստեղծվել է անհետաձգելի օգնության ծառայություն կրծքի վնասվածք ստացած, ինքնաբուխ կրծքի օդահավաքի, շնչառական համակարգի օտար մարմինների և կերակրափողի խնդիրներ ունեցողների համար։ Պոլիտրավմայի բաժանմունքի նախաձեռնողն է։
Շուրջ 300 գիտական աշխատանքների, այդ թվում՝ 2 մենագրության հեղինակ է, գյուտարար, արտոնագրերի սեփականատեր (մասնավորապես՝ «Կերակրափողի և բրոնխների արտաշնչական ստենոզների բուժման մեթոդը»)։
Օլգա Ավիլովայի  ղեկավարությամբ պաշտպանվել են 1 դոկտորական և 19 թեկնածուական ատենախոսություններ։


=== Ընտրյալ ստեղծագործություններ ===
Чресплевральные резекции при опухолях пищевода и кардии (1960)
Резекция и пластика бронхов и медиастинальной трахеи (1971)
Тораскопия в неотложной грудной хирургии (1986)
Хронические свищи пищевода (1987)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Авилова Ольга Матвеевна
Ольга Матвеевна Авилова (к 80-летию со дня рождения) // Клінічна хірургія. - 1998. - № 9-10. - С. 105-106.
Հայրապետ Մարգարյան

Հայրապետ Մարգարյան (1950 թվականի հոկտեմբերի 10), պատմաբան, պատմական գիտությունների դոկտոր (1996), պրոֆեսոր (2003)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1950 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Հայաստանի Արարատի մարզի Այգավան գյուղում։ 1967 թվականին տեղի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո 1967 թվականին ընդունվել և 1972 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի Պատմության ֆակուլտետը։ 1973–1975 թվականներին ուսանել է ՀԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի Արևելագիտության ինստիտուտի ասպիրանտուրայում՝ Կովկասագիտություն մասնագիտությամբ։ 1973–1996 թվականներին աշխատել է նույն ինստիտուտում նախ որպես կրտսեր, ապա ավագ և առաջատար գիտաշխատող։ 1979 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն «Հյուսիսային Հայաստանը և Վրաստանը 12-րդ դարի 20-70-ական թվականներին» թեմայով։ 1982 թվականից անցել է դասախոսական աշխատանքի։ 1986 թվականին Հայրապետ Մարգարյանը պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով։ 1989 թվականին նրան շնորհվել է դոցենտի կոչում։ 1996 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն «Ռազմաքաղաքական տեղաշարժերը Մերձավոր Արևելքում և հայ ավատատիրական ավագանին (12-րդ դարում – XIV դարի I կեսին)» թեմայով։ 1996–2000 թվականներին՝ եղել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հայոց պատմության ամբիոնի դոցենտ։ 2003 թվականին ստացել է պրոֆեսորի գիտական կոչում։ 2003–2007 թվականներին եղել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հայոց պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր։ 2007 թվականից ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի Հայաստանի հարակից երկրների պատմության ամբիոնի վարիչն է։ Հայրապետ Մարգարյանը ընդգրկված է ՀՀ ԳԱԱ Պատմության ինստիտուտում գործող գիտական աստիճաններ շնորհող ԲՈՀ-ի մասնագիտական խորհրդի կազմում։


== Գիտա-մանկավարժական գործունեություն ==
1990-ական թվականներին ակտիվորեն մասնակցել է դպրոցական և բուհական նոր դասագրքերի ստեղծմանը։ «Հայոց պատմություն» 5-րդ և 6-րդ դասարանների գործող դասագրքերի հիմնական հեղինակներից է։ Մասնակցել է «Հայաստանի հարակից երկրների պատմություն» (Երևան, 1992) դպրոցական և «Հայոց պատմության հիմնահարցեր» (Երևան, 2000) բուհական ուսումնական ձեռնարկների ստեղծմանը։ Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են Հայաստանի և Վրաստանի Միջնադարյան պատմությանը, հայոց և վրաց աղբյուրագիտությանն ու պատմագրությանը։


== Երկեր ==
Հյուսիսային Հայաստանի և Վրաստանի ԺԲ դարի պատմության մի քանի հարցեր, Երևան, 1980։
Մխիթար Անեցի, Մատեան աշխարհավէպ հանդիսարանաց, աշխատասիրությամբ՝ Հ. Մարգարյանի, Երևան, 1983:
Զաքարյանների ծագման ավանդությունը միջնադարյան հայ պատմագրության մեջ, «Պատմաբանասիրական հանդես», Երևան, ԳԱԱ, 1992, թիվ 2-3։
Զաքարյանների ծագումը, «Պատմաբանասիրական հանդես», Երևան, ՀՀ ԳԱԱ, 1994, թիվ 1-2։
Վաչուտեանների իշխանական տան պատմությունից, «Շողակաթ», Ստամբուլ, 1995:


== Գրականություն ==
Երևանի պետական համալսարանի 90-ամյա պատմության ֆակուլտետը, խմբ. Էդիկ Գ. Մինասյան, Երևան, 2009, էջ 178։
Ով ով է (Հայեր։ Կենսագրական հանրագիտարան), հատ. 2, Երևան, 2007, էջ 58։
Երևանի պետական համալսարան։ Կենսագրական հանրագիտարան, Երևան, 2009, էջ 395-396։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայրապետ Մարգարյան
Գավազան (լեռնագագաթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գավազան (այլ կիրառումներ) Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գավարզին (այլ կիրառումներ)Գավազան (ադրբ.՝ Göyəzən dağı), լեռնագագաթ Ադրբեջանում, Գանձակի լեռնահամակարգում, Ուշ-Գյուլի լեռներում, Ղազախ քաղաքից մոտ 8 կիլոմետր հարավ-արևելք, Աբասբեյլի գյուղից մոտակայքում հյուսիս։ Տեղադրման կոորդինատներ 41°05′19″ հս․. լ. 45°11′05″ ավ. ե.։ Ունի 760 մ բարձրություն։ Գագաթին գտնվում է համանուն բերդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Խազբեկ

Խազբեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միսիսիպիի շրջան (Արկանզաս)

Միսիսիպի (անգլ.՝ Mississippi County), ԱՄՆ Արկանզաս նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.326 կմ² է, բնակչությունը՝ 46.48 մարդ (2007 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բլայտվիլ և Օցեոլա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1833 թ.։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղում ==
Տվյալներ ԱՄՆ վիճակագրության բյուրոյի կայքում(չաշխատող հղում)
Պոմպեյ (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոմպեյ (այլ կիրառումներ)Պոմպեյ  (իտալերեն՝ Pompei), քաղաք Իտալիայում՝ Կամպանիա մարզի Նեապոլի գավառում։ Սահմանակից է Բոսկոռեալե, Կաստելլամարե դի Ստաբիա, Սանտ'Անտոնիո Աբատե, Սանտա Մարիա լա Կարիտա, Սկաֆատի, Տոռե Անունցիատա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 25.397: Բնակչության խտությունը կազմում է 2146 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 12,4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80045, հեռախոսային կոդ՝ 081։
Քաղաքը հիմնադրվել է 1891 թվականին՝ Վեզուվի ժայթքումից 79 թվականի օգոստոսի 24-ին ոչնչացված նույնանուն քաղաքի ավերակների մերձակայքում։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքէջը (իտալերեն)
Pompei Tourism Info Archived 2019-04-05 at the Wayback Machine.
Official tour guides of Pompei
Photo Gallery by Leonardo Bellotti (իտալերեն)
Մատինո (Իտալիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մատինո (այլ կիրառումներ)Մատինո (իտալերեն՝ Matino), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ 
Բնակչությունը կազմում է 13 615 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 525 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73046, հեռախոսային կոդ՝ +39 00833։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Գևորգը։ Տոնը նշվում է ապրիլի 23-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0833 519515
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.matino.le.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.matino.le.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վալերի Աստախով

Վալերի Աստախով (ռուս.՝ Валерий Анатольевич Астахов, օգոստոսի 6, 1964(1964-08-06), Սլավուտա, Խմելնիցկիի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի դերասան և հեռուստահաղորդավար, Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ (1998 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1964 թվականի օգոստոսի 6-ին, Խմելնեցկի շրջանի Սլավուտա քաղաքում (Ուկրաինա)։
Ավարտել է Կիևի Ի. Կարպենկո-Կարրոյի անվան թատերարվեստի պետական ​​ինստիտուտը։
1987 թվականից եղել է «Նոր Ալկազար» թատրոնի դերասան։
1988 թվականից բեմում է, հանդես է գալիս որպես շոուների հեղինակ, համերգային ծրագրերի հաղորդավար և ռեժիսոր։
1991 թվականից Ուկրաինայի պետական ​​էստրադային-սիմֆոնիկ նվագախմբի կոնֆերանսյեն է։
1997-1998 թվականներին երգիչ Պ. Զիբրովի էստրադային համերգների հաղորդավարն է։
1999 թվականից բեմում հանդես է գալիս խոսակցական ժանրով։
Նկարահանել է «Հոպ-լյա», «Արկղի խաղ», «Սպիտակ ագռավ», «Ոսկե սագ» հեռուստատեսային կատակերգական նախագծերում։
Հայտնի է դարձել Դյատկլոյի բնութագրական դերը «Մուխթարի վերադարձը» հեռուստասերիալում խաղալուց հետո։


== Ֆիլմոգրաֆիա ==
1999 թվական` Բուրժուայի ծննդյան օրը
1999 թվական` Ինչպես էր կոփվում պողպատը
2001 թվական` Բուրժուայի ծննդյան օրը 2
2002 թվական` Մեծ քաղաքի տանիքի տակ` հրամանատար
2004 թվական` Ծակոտկեն երկինքը` Բորեցկի
2005 թվական` Մուխթարի վերադարձը 2` Սևրյուգին
2005 թվական` Ամանորյա մարդասպանը
2006 թվական` Մուխթարի վերադարձը 3` Վիկտոր Դյատլո
2007 թվական` Մուխթարի վերադարձը 4` Վիկտոր Դյատլո
2008 թվական` Հարպ սիրելիի համար` բեռնակիրների ղեկավար
2008 թվական` Շնորհակալ եմ ամեն ինչի համար 3
2008 թվական` Վհուկների սերը` գլխավոր գնդապետը
2008 թվական` Ոչ միայնակները` Վիտկա Բարաբան
2009 թվական` Մուխթարի վերադարձը 5` Վիկտոր Դյատլո
2009 թվական` Խորհրդավոր պայմաններում` քաղաքական պատասխանատու
2010 թվական` Մուխթարի վերադարձը 6` Վիկտոր Դյատլո
2010 թվական` Դևերը` քաղաքական սպա
2011 թվական` Մուխթարի վերադարձը 7` Վիկտոր Դյատլո
2011 թվական` Բեռլինյան ձևով տապակած նապաստակը` սերժանտ Վասիլի Կորիտին
2011թվական`  Սնխչի` Պետրյակով
2011 թվական` Մրցախաղ
2011 թվական` Թմբլիկ Լյուսյան` Սեմյոն
2012 թվական` Մուխթարի վերադարձը 8` Վիկտոր Դյատլո
2012 թվական` Քննիչ Սավլեևի անձնական կյանքը` կողոպտիչ
2012 թվակա`  Վառոդ և կոտորակ` մարզիչ
2013 թվական` Երկու Իվան` Տիմոֆեյ Իվանովիչ
2013 թվական` Բևեռային թռիչք` հիվանդ
2013 թվական` Ամուրին` Գրիգորի Բուդկո
2014 թվական` Մուխթարի վերադարձը 9` Վիկտոր Դյատլո
2014 թվական` Ցտեսություն տղաներ` Տրոֆիմ
2014 թվական` Շտապօգնություն` Միրոնենկո
2015 թվական` Մուխթարի վերադարձը 10` Վիկտոր Դյատլո
2015 թվական` Ռազմական ժամանակների օրենքներով` դատախազության վարորդ
2016 թվական` Սիրված ուսուցիչը` բռնցքամարտի Միխալիխ, բռնցքամարտի մարզիչ
2016 թվական` Սիրո և ատելության միջև` Նիկոլայ
2016 թվական` Նամակներ անցյալից` վարորդ
2016 թվական` Մեկ միլիոնանոց գյուղը` Ստեփան
2016 թվական` Սև ծաղիկ` Իվան Պետրովիչ
2017 թվական` Ամեն ինչ դեռ կլինի` Իլյա Բորիսովիչ
2017 թվական` Ոստիկանական պատերազմներ։ Կիև: Արծաթե սուսեր, 4-րդ ֆիլմ
2017 թվական` Ժողովրդի ծառա 2. Սիրուց մինչև իմպիչմենտ` Ստեփան Նիկոլաևիչ, տաքսու վարորդ
2018 թվական` Գյուղի առաջին տղան` Գավրիլով


== Ծանոթագրություններ ==