armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ջաննի Բելլա

Ջովաննի Բելլա, առավել հայտնի է Ջաննի Բելլա անունով (իտալերեն՝ Giovanni Bella, մարտի 14, 1946(1946-03-14), Կատանիա, Սիցիլիա, Իտալիա), իտալացի կոմպոզիտոր, երգերի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կատանիայում, երաժշտական իր կարիերան որպես կոմպոզիտոր սկսել իր քրոջ՝ երևգչուհի Մարչելլա Բելլայի համար գրելով մի քանի հիթային երգ՝ բանաստեղծ Ջանկառլո Բիգացցիի հեղինակակցությամբ։ 1970-ական թվականներին անձամբ ինքն է հանդես եկել իր գրած երգերի կատարմամբ և 1974 թվականին "Più ci penso" երգով երկրորդ տեղն է զբաղեցրել իտալական հիթ շքերթում In 1976 he topped the hit parade, ապա "Non si può morire dentro" երգով հաղթող ճանաչվել Festivalbar
փառատոնային մրցույթում։ 1981 թվականին "Questo amore non si tocca" երգի կատարմամբ առաջին անգամ հանդես է եկել Սան Ռեմոյի՝ իտալական երգի փառատոնում, որին հետագայում՝ 1986-2007 թվականների միջակայքում մասնակցել է ևս հինգ անգամ, ընդ որում՝ երեք անգամ զուգերգելով քրոջ՝ Մարչելլայի հետ։ 1983 թվականից Ջաննի Բելլան դադարեցրել է գործակցությունը Ջանկառլո Բիգացցիի հետ և ստեղծագործական նոր փուլ սկսել՝ համագործակցելով բանաստեղծ, երգերի տեքստերի հեղինակ Մոգոլի հետ։ 1990-ականների վերջերին և 2000-ական թվականներին նրանք մի շարք արտակարգ հիթեր են ստեղծել Ադրիանո Չելենտանոյի համար, որոնց ձայնագրություններն ապահովել են վաճառքի չափազանց բարձր ցուցանիշներ։ 2010 թվականի հունվարին Ջաննի Բելլան ինսուլտ է տարել, որի հետևանքով կորցրել է ձայնը, կաթվածահարվել է մի ոտքը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլների ընտրանի ===


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
1974 - Guarda che ti amo (Derby)
1976 - Sogni di un robot (Derby)
1977 - Io canto e tu (Derby)
1978 - Toc toc (Compagnia Generale del Disco)
1980 - Dolce uragano (CGD)
1981 - Questo amore... (CGD)
1983 - G.b.1 - Nuova gente (Avventura)
1984 - G.b.2 (Avventura)
1986 - Una luce (RCA Italiana)
1988 - Due cuori rossi di vergogna (Polydor Records)
1991 - La fila degli oleandri (Fonit Cetra)
1994 - Vocalist (Fonit Cetra)
1998 - Finalmente insieme (Մարչելլա Բելլայի հետ) (Pull/Fuego)
2001 - Il profumo del mare (SDC/Sony Music)
2007 - Forever per sempre (Մարչելլա Բելլայի հետ) (Nuova Gente/Universal Music)


=== Կենդանի կատարումների ձայնագրություններ ===
1992 - Gianni Bella live (Fonit Cetra)
1996 - Grandi successi - live (Duck Record)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Gianni Bella AllMusic կայքում
Ջաննի Բելլա Internet Movie Database կայքում
Gianni Bella Ֆեյսբուքում
Նոու-հաու

Նոու-Հաու (անգլ.՝ know-how կամ knowhow, բառացի՝ գիտեմ ինչպես), տերմին, որ միջազգային հարաբերություններում օգտագործվում է փաստագրված տեխնիկական գիտելիքները, փորձը, նորույթները մի այլ երկիր փոխանցելու (միաժամանակ, արտադրության պրոցեսը կարգավորելու, արտադրանք թողարկելու համար մասնագետներ ուղարկելու) պարտավորությունը նշելու նպատակով։ Կիրառվում է լիցենզային համաձայնագրերում, տեխնիկական համագործակցության պայմանագրերում և այլն։
Կապան Բոնիտուի գավառ

Կապան Բոնիտուի (պորտ.՝ Microrregião de Capão Bonito), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 145 399 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցրած տարածքը 6538,796  կմ²։ Բնակչության խտությունը 22,2  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 884 745 138,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 6 170,45 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,697։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ապիաի
Գուապիարա
Իտաոկա
Պոտուշ

Պոտուշ (ուկրաիներեն՝ Потуш), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1100 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոտուշ գյուղում բնակվում էր 125 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,66 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 75,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թոքմաջյան

Թոքմաջյան, հայկական ազգանուն։


== Հայտնի կրողներ ==
Լևոն Հրաչի Թոքմաջյան (հունիսի 16, 1937, Երևան), հայ քանդակագործ, ՀՀ ժողովրդական նկարիչ։
Հայկ Լևոնի Թոքմաջյան (1971, նոյեմբերի 12, Երևան), հայ քանդակագործ։
Հովհաննես Թոքմաջյան (1956, նոյեմբերի 7, Երևան), տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, (Սանկտ Պետերբուրգ, 1991 թ.), պրոֆեսոր (Մոսկվա, 1994 թ.)։
Տիգրան Արմենակի Թոքմաջյան (սեպտեմբերի 10, 1923, Ալեքսանդրապոլ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 6, 2004, Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Երվանդ Դ Վերջին

Երվանդ Դ Վերջին (Երվանդ Արշակունի, Օրոնտես, մ.թ.ա. 3-րդ դար - մ. թ. ա. 200, Արմավիր, Այրարատ, Մեծ Հայք), Մեծ Հայքի արքա (220-201), Երվանդունիների արքայական հարստության վերջին թագավորը Մեծ Հայքում։ Մորական կողմից Արշակունի։


== Կենսագրական տվյալներ ==
Երվանդ Դ Վերջինը Ստրաբոնի հիշատակած վերջին Օրոնտես թագավորն է։ Ըստ նրա Երվանդը հայտնի յոթ պարսիկներից մեկի՝ Հյուդարնեսի շառավիղն էր։


== Գահակալում ==
Ըստ Մովսես Խորենացու, գահակալել է 20 տարի։ Մ.թ.ա. 3-րդ դարի սկզբից հայկական միացյալ թագավորության տրոհման հետևանքով Երվանդի իշխանությունը սահմանափակվել է Մեծ Հայքի կենտրոնական և արևելյան շրջաններով։ Ըստ Մովսես Խորենացու գրի առած ավանդության Մեծ Հայքին տիրացած Վաղարշակ Արշակունու որդի՝ հայոց թագավոր Արշակի մահից հետո, հայ ավագանու նախաձեռնությամբ Մեծ Հայքի գահին նստած Երվանդ Դ-ն, Արշակի որդիներից կասկած ունենալով՝ բոլորին կոտորում է։ Այդ կոտորածից փրկվում է միայն մանկահասակ Արտաշեսը, որին իր դայակ Սմբատ Բագրատունին փախցնում է Պարթևստան։ Երվանդը օրինական թագավորական հարստության՝ Երվանդունիների տան ներկայացուցիչն էր։ Երվանդ Դ-ն վախենալով չափահաս դարձած Արտաշեսի վրեժխնդրությունից, ամեն կերպ ջանացել է նրան իր ձեռքը գցել և սպանել։ Այդ նպատակով Երվանդ Դ-ն վարկաբեկել է երիտասարդ Արտաշեսին Պարթևական տիրակալի առջև, ասելով որ Արտաշեսը ոչ թե նրանց նախնի Արշակ Քաջի ցեղից է, այլ ծագումով մար է և ոչ մի կապ չունի պարթևների հետ։ Երվանդ Դ-ի ջանքերով՝ Պարթևական վերնախավի կողմից արհամարհական ու թշնամական վերաբերմունքի արժանանալով՝ Արտաշեսը ստիպված է լինում հեռանալ Պարթևստանից ու ծառայության անցնել Սելևկյան Անտիոքոս III Մեծ-ի բանակում։ Անտիոքոս III-ը նպատակ ունենալով վերջնական վերացնել Մեծ Հայքի Երվանդունիների թագավորությունը, օգտագործում է Արտաշեսի և Երվանդ Դ-ի անձնական թշնամանքն ու պատերազմ հրահրում նրանց միջև։


== Տապալում և մահ ==
Մ.թ.ա. 201 թվականին, օգտվելով Երվանդ Վերջինի դեմ ծավալված դժգոհություններից, նրա տոհմից մորական կողմից սերված Արտաշեսը տապալում է նրան և հետագայում հիմք դնում Արտաշեսյան արքայատանը։ Երվանդավանի մոտ Երվանդ Դ-ի և Արտաշեսի զորաբանակների միջև տեղի ունեցած ճակատամարտում Երվանդ Դ-ի բանակը պարտվում է, իսկ Երվանդ Դ-ն զոհվում։ Բագարանը գրավելիս սպանվում է նաև Երվանդ Դ-ի եղբայր՝ քրմապետ Երվազը։ Իր գործողություններն արդարացնելու համար, Արտաշեսը շարունակում է իր տունը անվանել «Երվանդական»։


== Շինարարական աշխատանքներ Մեծ Հայքում ==
Նրա գահակալման տարիները նշանավորվել են շինարարական աշխատանքներով, որոնք ծավալվել են գլխավորապես Այրարատ նահանգում։ Արմավիրի մոտից Երասխի հունի հեռացման պատճառով, Երասխ և Ախուրյան գետախառնուրդների մոտ, Երվանդը հիմնել է նոր մայրաքաղաք՝ Երվանդաշատը։ Նոր մայրաքաղաքի միջնաբերդը նա բարձր պարիսպներով է շրջապատում։ Երկրի գերագույն քրմապետի պաշտոնը վարել է Երվանդի եղբայր Երվազը։ Երվանդը շրջապատվել է հունասեր վերնախավի ներկայացուցիչներով, խրախուսել հելլենիստական մշակույթը։ Արքունի դիվանի գործերը վարվել են հունարենով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պորոմովկա

Պորոմովկա (ուկրաիներեն՝ Поромівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պորոմովկա գյուղում բնակվում էր 683 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1424 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 479,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պալդիսկի

Պալդիսկի (էստ․՝ Paldiski), քաղաք Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Պալդիսկի շրջանում։
2012 թվականի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 4081 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==

===սրահ  ===

		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ախալսոփել (Լանչխութի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ախալսոփել (այլ կիրառումներ)Ախալոսփել (վրաց.՝ ახალსოფელი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 35 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 811 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2240)

Ժողովածու (2240), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2240 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,8X15,5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 132 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 15ա, 19բ, հետագայի՝ 130բ, 132բ։


== Բովանդակություն ==
Բարթողիմեոսի Քարոզք։
Ի Մեկնութենե Ղուկասու Իդնատիոսի։
Փոքր Հովհաննիսի Տաղք։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարիե Սուլի

Ստարիե Սուլի (ռուս.՝ Старые Сулли, բաշկիրերեն՝ Иҫке Сүлле), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 366 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լուսաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)

Լուսաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ, կարող է վերաբերել՝

Լուսաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Արագածոտնի մարզի Լուսաղբյուր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Լուսաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Լոռու մարզի Լուսաղբյուր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Լուսաղբյուրի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Շիրակի մարզի Լուսաղբյուր գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Վասիլևկա (գյուղ, Պոպելնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլևկաՎասիլևկա (ուկրաիներեն՝ Василівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1560 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևկա գյուղում բնակվում էր 555 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4596 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 120,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լեովա

Լեովա (մոլդ.՝ Leova), քաղաք Մոլդովայում։ Գտնվում է Լեովայի շրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Լեովա քաղաքը գտնվում է Պրուտ գետի ափին՝ Յարգարա երկաթուղային կայարանից 22 կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք։


== Զինանշան ==
Ընդունման տարեթիվ՝ 1934 թվական։
Նկարագիր․ կարմիր վահանի վրա պատկերված է արծաթե ատամնավոր զոլ, որի մոտ կանգնած է արծաթե առյուծը։ Վահանը պսակված է ոսկե թագով, որն ունի երեք աշտարակ։


== Պատմություն ==
1897 թվականին Լեովոյում ապրում էր 4877 բնակիչ, որից 2773-ը՝ հրեաներ (57 %)։ Համաձայն 1930 թվականի նոյեմբերի 29-ի մարդահամարի տվյալների բնակչության երկու երրորդը ռումինացի/մոլդովացիներ էին, իսկ 35,5 %՝ հրեաներ։
Խորհրդային Մոլդովայի տարիներին Լեովայում գործել են կաթ-պանրի, գինու գործարաններ։
1940 թվականին բնակավայրին շնորհվում է քաղաքի կարգավիճակ։
1972 թվականին քաղաքում ապրում էր 9 5892 մարդ, իսկ 1991 թվականին՝ 12 հազար։


== Բնակչություն ==


=== Ազգային կազմ ===
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Լեովայում ապրում են հետևյալ ազգությունների մարդիկ՝


== Քույր քաղաքներ ==
 Վետրիշոայա, Ռումինիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կելվինգի

Կելվինգի (էստ․՝ Kelvingi), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Վիիմսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 518 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հռիփսիմյան օրիորդաց դպրոց (Գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հռիփսիմյան օրիորդաց դպրոց (այլ կիրառումներ)Հռիփսիմյան օրիորդաց դպրոց, Նոր Բայազետում, հիմնել է Բ. Արծրունին 1867 թվականին, իր իսկ հիմնած (1852) արական դպրոցին կից (գործել է Ս.Աստվածածին եկեղեցու գավթում)։ Առաջին դաստիարակչուհին է եղել Գ․ Թադևոսյանը, որը միայն գրագիտություն է սովորեցրել։ Նախապես եղել է մեկդասյան դպրոց՝ 20 աշակերտով, 1887-88 ուս. տարվանից՝ երկդասյան։ Պահվել է հանգանակությամբ, այնուհետև՝ Ս. Թարգմանչաց մարդասիրական ընկերության միջոցներով։ 1868 թվականին անցել է հոգաբարձության տնօրինության տակ։ 1879-80 ուս. տարում ունեցել է 4 բաժանմունք (63 սանուհի)։ Դասավանդել են կրոն, հայերեն, ռուսերեն, թվաբանություն, Հայաստանի պատմություն և աշխարհագրություն, քերականություն, երգեցողություն, գծագրություն, ձեռագործ։ 1880 թվականին դպրոցը տեղափոխվել է նոր շենք, անվանակոչվել Հռիփսիմյան։ 1896-1905 թվականներին փակվել է ցարական կառավարության հրամանով։ 1918 թվականին դարձել է երկսեռ դպրոց։
Կարան (գյուղ, Չեկմագուշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարանԿարան (ռուս.՝ Каран, բաշկիրերեն՝ Ҡаран), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 178 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լուվրի բուրգ

Լուվրի բուրգ (ֆր.՝ Pyramide du Louvre), Լուվրի գլխավոր մուտքը, Փարիզի խորհրդանիշերից մեկը։ Կառուցվել է 1985-1989 թվականներին չինական ծագումով ամերիկացի ականավոր ճարտարապետ Յույ Մին Փեյի նախագծով։


== Պատմություն ==
Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունից 200 տարի անց Ֆրանսիայի նախագահ Ֆրանսուա Միտտերանն առաջարկել է «Մեծ Լուվրի» նախագիծը։ Նախագահն ուզում էր արքայական պալատը դարձնել աշխարհի ամենամեծ թանգարանը։ Նա առաջարկում էր նաև 9 կմ-ով ընդլայնել Փարիզի պատմական առանցքը, որն անցնում էր Ելիսեյան դաշտերով։ Ներկայումս այսպես կոչված «Հաղթական ճանապարհը» սկսվում է Լուվրից` բուրգին առընթեր Նապոլեոնի հրապարակից և Լյուդովիկոս 14-րդի արձանից, անցնում է Կարուզել հրապարակի Հաղթական կամարով, Շառլ դը Գոլի հրապարակի Հաղթական կամարով և ավարտվում Դեֆանսի Մեծ կամարի մոտ։
Շինարարության ավարտից հետո բուրգը դարձավ Լուվրի գլխավոր մուտքը։ Մեծ բուրգի կողքին կան ևս երեք ավելի փոքր բուրգեր, որոնք միայն գեղագիտական դեր ունեն։ Բուրգն ամբողջովին կառուցված է ապակու շերտերից` ապահովելով գերազանց լուսավորություն ստորգետնյա միջանցքում, որտեղ գտնվում են դրամարկղերը, տեղեկատու կետերը և թանգարանի երեք թևերի մուտքերը։ Մեծ բուրգի շուրջ գործում են շատրվաններ։
Սկզբնական շրջանում ապակյա բուրգը խիստ քննադատության է ենթարկվել։ Սակայն այն հանգամանքի շնորհիվ, որ բուրգն ընդհանրապես չի աղավաղում արքայական շքեղ պալատը, կառուցումից քիչ անց լավ ընդունելության է արժանացել։ Լուսավորման համակարգը մշակել է ամերիկացի լուսային դիզայներ Կլոդ Էնգլը` բուրգի ներսույթում տրամագծով հալոգեն լամպեր տեղադրելով։ 15 տարի անց Լուվրի ղեկավարությունը, պահպանելով Էնգլի դիզայներական լուծումը, նախկին լամպերը փոխարինել է մետաղահալոգեններով, որոնք ավելի ուժեղ լուսավորություն են տալիս ` ծախսելով ավելի քիչ էներգիա։ Այդ եղանակով բուրգին առավել ժամանակակից «սառը» լուսավորություն է տրվել։


== Թվեր և փաստեր ==
Բուրգը բաղկացած է ապակու` շեղանկյան տեսքով 603 և եռանկյան տեսքով 70 կտորներից, որոնք ունեն 21 մմ լայնություն։
Բուրգի բարձրությունը 21.65 մ է, կողմի հիմքի երկարությունը` 65 մ, անկյան թեքությունը` 52°:
Բուրգի զանգվածը 180 տ է։
Լուվրի բուրգի նախատիպը Քեոփսի բուրգն է։


== Հիշատակումներ գրականության մեջ ==
Դեն Բրաունի «Դա Վինչիի ծածկագիրը» գրքում հիշատակված է Լուվրի բուրգը։ Գրքում հիշատակված է նաև Փարիզի մեկ այլ` Շրջված բուրգը, որի տակ, վեպի հորինվածքի համաձայն, թաղված է Մարիամ Մագդաղենացին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բուրգի նախագիծը Յույ Մին Փեյի կայքում
Ապակե բուրգի լուսանկարներ
Սարգիս Կարապետյան

Սարգիս Կարապետի Կարապետյան (նաև՝ Սերջո կամ Սերգեյ Կարապետով, 1795, Մանիսա, Զմյուռնիայի վիլայեթ - 1869, Էոդեմիշ, Կիլիկիա), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1795 թ. Զմյուռնիայի վիլայեթի Մանիսա քաղաքում։ Նախնական կրթությունից հետո ավարտել է Զմյուռնիայի Սբ. Մեսրոպյան վարժարանը։ Աշակերտել է Զմյուռնիայի Վելաստիի դեղատանը։ 1818-1822 թվականներին սովորել է Իտալիայի Պիզայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում և ստացել բժշկի վկայական։
1822 թվականին վերադարձել է Զմյուռնիա և զբաղվել բժշկությամբ։ 1822-1823 թվականներին Հու­նա­կան ազա­տագ­րա­կան շարժ­ման և Անկախության պատերազմների ժամանակ Յուսուֆ փաշայի (եղել է նրա ամենավստահելի անձը) բանակի կազմում, զինվորական բժիշկ (գլխավոր բժիշկ) է ծառայել Կրետե և Մորա կղզիներում։
1827 թվականին՝ Ռուս-թուր­քա­կան պա­տե­րազ­մի ժամանակ, Յուսուֆ փաշայի հետ, որպես բժիշկ, եղել է Ռումելիում և Վառնայում։ 1828 թվականի հոկտեմբերին՝ օսմանյան բանակի պարտությունից և Վառնայի գրավումից հետո, Յուսուֆ փաշայի հետ գերի է ընկել ռուսական զորքին և թուրքական զորապետերի, սպաների ու զինվորների հետ միասին, իբրև ռազմագերի, գերեվարվել Օդեսա։ 1828-33 թվականներին Օդեսայում
մնացել է գերության մեջ, որտեղ էլ նրան կոչել են Սերգեյ Կարապետով։
1833 թ. վերադարձել է Կ. Պոլիս և մի քանի ամիս անց մեկնել Զմյուռնիա։ 1833 թվականին Կ. Պոլսում տեղեկանալով, որ Յուսուֆ փաշայի մասին զազրելի մեղադրանքներ ու դավեր են նյութվում, իր կյանքի գնով ամեն տեղ դիմել, պատմել, հերքել է նրա հասցեին ասված մեղադրանքները։ Այնուհետև վերադարձել է Օդեսա և բերել Յուսուֆ փաշային, որը վերագտել է իր նախկին հեղինակությունը, երախտապարտ լինելով հանուն իրեն սեփական կյանքը վտանգած բժշկին։
1834 թ. տեղափոխվել և հաստատվել է Կիլիկիայի Էոդեմիշ ավանում։ Մահացել է 1869 թ. մայիսին Էոդեմիշում՝ 74 տարեկանում։


== Գրականություն ==
Մեզպուրեան Արթո, Հայ եւ ծագումով հայ բժիշկներ, Իսթանպուլ, 1950։
Չարըք Յ., Հայեր թուրքական պետության ծառայության մեջ, 1453-1953 (թուրքերեն), Ստամբուլ, 1953։
Յարման Ա., Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սբ Փրկիչ հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Կումարի (Բրազիլիա)

Կումարի  (պորտ.՝ Cumari), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Կատալան գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3269 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 579,877 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 5,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը 2003 թվականի դրությամբ կազմում է 22 964 342,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 7 189,84 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականի դրությամբ կազմում է 0,756 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ծկղարոթա

Ծկղարոթա (վրաց.՝ წყაროთა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Շուախևի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 333 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրամադու

Գրամադու  (պորտ.՝ Gramado), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Պորտու Ալեգրիի գավառը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Գրամադու Կանելայի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 33 396 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 237,019 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 140,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 270 631 007,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 8 676,02 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,841։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1954 թվականի դեկտեմբերի 15։


== Պատկերասրահ ==
Ամֆիբոլիտ

Ամֆիբոլիտ (հուն․՝ amphibolos կասկածելի, անորոշ), փոխակերպային ապար՝ կազմված հիմնականում ամֆիբոլ, հոռնբլենդ և պլագիոկլազ միներալներից։ Կառուցվածքը հոծ կամ շերտավոր է, գույնը՝ մուգ կանաչից սև։ 
Հայաստանում տարածված է Ծաղկունյաց բյուրեղային զանգվածում (Հանքավան և Արզական գետերի մոտ), Ապարանի շրջակայքում, Սևան-Ամասիայի օֆիոլիթներում և Հարավային Զանգեզուրում (Շվանիձոր և Նռնաձոր գետերի մոտ)։ Ապարանի և Արզականի ամֆիբոլիտները պարունակում են տիտանի հումք՝ ռուտիլ միներալ։ Օգտագործվում է շինարարության մեջ։
Գերմանիայի քաղաքների ցանկ ըստ բնակչության

Ստորև ներկայացված են Գերմանիայի քաղաքների ցանկը ըստ բնակչության։ Գերմանիայում քաղաքը (Großstadt) պաշտոնապես համարվում է վարչական միավոր եթե նրա բնակչությունը 100.000-ից ավել է։


== Ցանկ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Գերմանիայի ավանների և քաղաքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«German Empire: Area and Population: Principal Towns»։ Statesman's Year-Book։ London: Macmillan and Co.։ 1890 
«German Empire: Area and Population: Principal Towns»։ Statesman's Year-Book։ London: Macmillan and Co.։ 1899 
«Germany»։ Statesman's Year-Book։ London: Macmillan and Co.։ 1904  (figures for 1900)
«German Empire: Area and Population: Principal Towns»։ Statesman's Year-Book։ London: Macmillan and Co.։ 1908 
«Germany»։ Statesman's Year-Book։ London: Macmillan and Co.։ 1915 
«Germany: Area and Population: Principal Towns»։ Statesman's Year-Book։ London: Macmillan and Co.։ 1921  – via HathiTrust 
Statistisches Bundesamt (Hrsg.): Statistisches Jahrbuch für die Bundesrepublik Deutschland, 1952 ff. (գերմ.)
Staatliche Zentralverwaltung für Statistik (Hrsg.): Statistisches Jahrbuch der Deutschen Demokratischen Republik, 1955–1989 (գերմ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Statistisches Bundesamt - Gemeindeverzeichnis (գերմ.)
List of Top 10 German cities by Population, and others listed alphabetically - Citypopulation.de
Այրված հողի մարտավարություն

Այրված հողի մարտավարություն, պատերազմը վարելու մեթոդ է, որի նպատակն է ոչնչացնել այն ամենը, ինչը կարող է օգտակար լինել և օգտագործվել թշնամու կողմից՝ կենսական բոլոր պաշարները՝ սնունդ, վառելիք, ջրի աղբյուրներ և ցանկացած արդյունաբերական, գյուղատնտեսական, քաղաքացիական օբյեկտներ, ակնհայտ զենքեր, տրանսպորտային և կապի միջոցներ։
Այրված հողի մարտավարությունը զինվորականների կողմից կարող է իրականացվել և՛ թշնամու տարածքում, և՛ իր սեփական տարածքում՝ ներխուժման ընթացքում։ Դա կարող է համընկնել, բայց նույնը չէ, ինչ հակառակորդի ռեսուրսների պատժիչ ոչնչացումը, որը սովորաբար արվում է որպես քաղաքական ռազմավարության, այլ ոչ թե օպերատիվ ռազմավարության մաս։
«Այրված հող» տերմինը վերաբերում է միայն մարտական ​​գործողություններին, երբ նահանջող զորքերը ոչնչացնում են թշնամու համար առաջնահերթ նշանակություն ունեցող միջոցները, բայց երբեմն փոխաբերական իմաստով կիրառվում է բիզնեսի աշխարհում, երբ ձեռնարկությունը, որը հանդիպում է իրեն «կուլ տալու» փորձի, սկսում է իրեն ավելի քիչ արժեքավոր դարձնել՝ վաճառելով իր ակտիվները։
Այրված հողի մարտավարությունն արգելված է 1977 թվականի Ժնևի կոնվենցիայի թիվ 1 արձանագրության 54-րդ հոդվածով։

Այրված հողի մարտավարությունը կիրառվել և կիրառվում է  է սկսած մ.թ.ա. 6-րդ դարից սկսած մինչև մեր օրեր։ Այն կիրառվել է և՛ պաշտպանվող կողմը, օրինակ՝ Խորհրդային զորքերը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նահանջելուց, և՛ հարձակվող կողմը, օրինակ՝ 44-օրյա պատերազմում ադրբեջանական զորքերը Արցախի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիռու (այլ կիրառումներ)

Վիռու, կարող է վերաբերել՝

Վիռու - շրջան Էստոնիայի Վիրումաա նահանգում
Վիռու - քաղաք Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանում
Զարուհի Մանուկյան

Զարուհի Ֆերդինանտի Մանուկյան (օգոստոսի 15, 1973(1973-08-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գեղանկարչուհի։
ՀՀ վաստակավոր նկարիչ Ֆերդինանտ Մանուկյանի դուստրն է։


== Կենսագրություն ==
1988 թվականին ավարտել է Հակոբ Կոջոյանի անվան գեղարվեստի դպրոցը։ 1988-1992 թվականներին սովորել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղանկարչության բաժնում։ 1992-1997 թվականներին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղանկարչության բաժնում։ 1990 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ 1988 թվականից մասնակցել է մի շարք Հանրապետական, երիտասարդական, խմբակային ցուցահանդեսների։  2005 թվականից դասավանդում է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի միասնական ամբիոնում։


== Ստեղծագործություններ ==
Գործերից են`

«Հորս դիմանկարը», 1997
«Ծաղիկներով նատյուրմորտ», 2004


== Ցուցահանդեսներ ==
1998 Երիտասարդական ցուցահանդես (ՀՆՄ դիպլոմ)
2002 Հայաստանի նկարիչների միության կազմավորման 70-ամյակին նվիրված ցուցահանդես (խրախուսական մրցանակ)
2007 Երևանի Կամերային թատրոնում կազմակերպված խմբակային ցուցահանդես
2008 ՀՆՄ ստեղծման 75 - ամյակին նվիրված հոբելյանական ցուցահանդես
2008 ՀՆՄ-ում կազմակերպված հանրապետական երիտասարդական ցուցահանդես


== Ծանոթագրություններ ==
Դենիսովո (այլ կիրառումներ)

Դենիսովո, կարող է վերաբերել՝

Դենիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Դենիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Դենիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Դենիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Օլես Սանին

Օլես (Ալեքսանդր) Գենադիևիչ Սանին (ուկրաիներեն՝ Олесь (Олександр) Геннадійович Санін, հուլիսի 30, 1972(1972-07-30), Կամեն-Կաշիրսկի, Վոլինի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի կինոռեժիսոր, դերասան, օպերատոր, պրոդյուսեր, երաժիշտ և քանդակագործ։ Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ (2014)։ Ուկրաինայի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Օլես Սանինը ծնվել է Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկի քաղաքում։ Ավարտել է Կիևի թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության ազգային համալսարանը, 1993 թվականին՝ դերասանական բաժինը (Վալենտինա Զիմնյեի արվեստանոց), 1998 թվականին՝ գեղարվեստական ֆիլմի ռեժիսուրայի դասընթացը (Լեոնիդ Օսիկայի արվեստանոց)։ Ստաժավորումն անցել է Նիդեռլանդներում և ԱՄՆ-ում։ 1994-2000 թվականներին աշխատել է որպես ռեժիսոր, օպերատոր, կինոյի և հեռուստատեսային նախագծերի բաժնի վարիչ Internews Network միջազգային կորպորացիայի Ուկրաինայի ներկայացուցչությունում։ Մի քանի տասնյակ վավերագրական ֆիլմերի պրոդյուսեր (արտադրող՝ Internews Network, Canal +, Channel 1+1, NTV, TNT, POLSAT, DALAS studio, IKON, PRO Helvecia և այլն)։
Մի շարք վավերագրական և խաղարկային կարճամետրաժ ֆիլմերի օպերատոր և ռեժիսոր է։ Արժանացել է Ուկրաինայի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկրի կոչման  «Մամայ» (2003) ֆիլմի համար, «Ուկրաինայի արվեստների ակադեմիայի արծաթե մեդալ»-ի, «Լյումիեր եղբայրների անվան արծաթե մեդալ»-ի։ 2003 թվականին Ուկրաինան «Մամայ» ֆիլմը առաջադրել է Ամերիկյան կինոակադեմիայի «Օսկար» մրցանակի համար։
Օլես Սանինը նվագում է բամբիռ, թորբան, անվավոր քնար, պատրաստում է երաժշտական գործիքներ։ Օլես Սմիկ (ուկրաիներեն՝ ուկրաիներեն՝ Олесь Смик) կեղծանունով նա համարվում է Կիևի կոբզայի գիլդիայի անդամ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Գեղարվեստական ֆիլմեր ===
1995 – Ատենտատ։ Աշնանային սպանություն Մյունխենում (դերասան)
2003 - Մամայ (ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան)
2012 – Մրցախաղ  (երկրորդ ռեժիսոր)
2013- Ուղեկցողը (ռեժիսոր, սցենարիստ)
2021 - Դովբուշ (ռեժիսոր)


=== Վավերագրական ֆիլմեր ===
1994 - Матінка Надія
1994 - Փոթորիկ
1995 - Զիմնո
1996 - Մենաստան
1998 - Ծովափղի շուրջպարը (у співавторстві)
1999 - Нація. Лемки
1999 - Нація. Євреї
1999 - Гріх
2000 - Різдво, або як гуцули кінця світу чекали
2001 - Ջրանկար
2005 - Յոթերորդ օր  - (բեմադրող-ռեժիսոր) - ֆիլմ «նարնջագույն հեղափոխության» մասին»
2007 - Перебіжчик (Մարկ Ջոնաթան Հարիսի  հետ համատեղ)


== Պարգևներ ==
2004 - Ուկրաինայի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան ազգային մրցանակ՝ «Մամայ» լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմի ստեղծման գործում ակնառու ստեղծագործական ավանդի համար (կոլեկտիվի կազմում),
2014, օգոստոսի 23 - Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ - «Ուկրաինայի պետականաշինության, սոցիալ-տնտեսական, գիտական, տեխնիկական, մշակութային և կրթական զարգացման գործում անձնական նշանակալի ավանդի, աշխատանքային նշանակալի ձեռքբերումների և բարձր պրոֆեսիոնալիզմի համար»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Лесь Санін: «Мене можна використовувати як таран чи троянського коня»» (ուկրաիներեն)։ Телекритика — www.telekritika.ua։ 19.12.2003։ Վերցված է 2015-01-22 
Мартинюк Олена. (16 серпня 2005)։ «Олесь Санін: «Кіно не може бути політичним»» (ուկրաիներեն)։ artvertep.com։ Վերցված է 2015-01-22
Սերգեյ Աբրահամյան (ազատամարտիկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սերգեյ Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)Սերգեյ Սարուխանի Աբրահամյան (սեպտեմբերի 3, 1953(1953-09-03), Կուսապատ, Մարտակերտի շրջան, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 22, 1994(1994-01-22), Հակոբ Կամարի, Մարտակերտի շրջան, Արցախ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Սերգեյ Աբրահամյանը ծնվել է 1959 թ. սեպտեմբերի 3-ին Մարտակերտի շրջանի Կուսապատ գյուղում։ Ավարտել է հայրենի գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո տեղափոխվել է Ստեփանակերտ, աշխատանքի անցել որպես շինարար։
1992 թ. անդամագրվել է 7-րդ վաշտին, մասնակցել պաշտպանական մի շարք մարտերի, ինչպես նաև հայրենի Կուսապատ գյուղի ազատագրմանը։ Զոհվել է 1994 թ. հունվարի 22-ին Մարտակերտի շրջանի Հակոբ Կամարի գյուղի մոտ մղված ծանր ու արյունահեղ մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ և ԼՂՀ «Արիության համար» մեդալներով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատան Արմենավանի տեղամասում։


== Ծանոթագրություններ ==
Խիժկի

Խիժկի (ուկրաիներեն՝ Хижки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Խիժկի գյուղում բնակվում էր 491 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դեյվիդ Մեդյանիկ

Դեյվիդ Մեդյանիկ (անգլ.՝ David Christopher Miedzianik, հուլիսի 24, 1956(1956-07-24), Ռոտերեմ, Հարավային Յորքշիր, Յորքշիր և Համբեր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի բանաստեղծ և գրող, առաջին աուտիզմով մարդը, որը գրել է ինքնակենսագրական։ Նրա աշխատանքները լայնորեն վերլուծվել են աուտիզմի հայտնի հետազոտողների կողմից։


== Կենսագրություն ==
Մեդյանիկը ծնվել է Ռոտերեմ, ռուս ընտանիքում։ 1972 թվականին, երբ նա 16 տարեկան էր, բժիշկները նրա մոտ ախտորոշել են աուտիզմ։ 1985 թվականին նա գրել է իր առաջին գիրքը՝ «Իմ ինքնակենսագրությունը», որը հրատարակվել է 1986 թվականին Նոթինգհեմի համալսարանի աջակցությամբ։ 1993 թվականին գիրքը վերահրատարակվել է ԱՄՆ֊ում՝ Հյուսիսային Կարոլինայի աուտիկ հասարակության աջակցությամբ։ Դեյվիդը միաժամանակ գրել է իր առաջին բանաստեղծությունները և պոեմները։ Նրա պոեզիայի թեմաներն են դեպրեսիան, մեկուսացումը և տխրությունը։
1997 թվականին լույս է տեսել Մեդյանիկի պոեզիայի անթոլոգիան՝ «Այժմ ինձ մնում է միայն ես»։ Նույն թվականին նա գրել է «Աուտիզմ. կյանքի պատմության մոտեցում» հոդվածը Սառա Կրոսկինի հետ։
Բրիտանացի երգահան Ռեյ Հերնը  1989 թվականին Մեդյանիկի կյանքի մասին երգ է գրել՝ «Song for David» վերնագրով։


== Մատենագրություն ==
My Autobiography (1986, Մեծ Բրիտանիա,/1993 [ԱՄՆ])
I Hope Some Lass Will Want Me After Reading All This (1987)
Taking the Load off My Mind (1993)
Now All I've Got Left is Myself (1997)
Autism: A Life History Approach (1997, Սառա Կրոսկինի հետ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Miedzianik's early poetry website (1997-2000)
Miedzianik's later poetry site (2001-2005)
Miedzianik on Martijn Dekker's site
Selected poems from Now All I've Got Left is Myself
A Season of Changes on YouTube
You Lost Me

«You Lost Me», ամերիկացի երգչուհի Քրիստինա Ագիլերայի երրորդ սինգլը նրա վեցերորդ ստուդիական Bionic (2010) ալբոմից, հրապարակվել է 2010 թվականի հունիսի 27-ին։ Երգչուհին երգը կատարել է նաև երգի հեղինակի հետ։ Երգը արժանացել է միայն դրական կարծիքների, որոնք նշվել են Ագիլերայի հզոր ձայնային տվյալների և կատարման ոճի շնորհիվ, սակայն ակնհայտ է, որ երգը չունի այն հզոր դինամիկան, որը կա նրա մյուս բալլադներում։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://www.youtube.com/watch?v=WOKI_tIBWVI
Լունգրո

Լունգրո (իտալերեն՝ Lungro), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3146 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 90 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 63 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87010։ Հեռախոսային կոդը՝ 00981։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի Հրաշագործը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի դեկտեմբերի 6-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Կարաիդելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ռուս.՝ Александровка, բաշկիրերեն՝ Александровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 43 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նուվոլենտո

Նուվոլենտո  (իտալերեն՝ Nuvolento), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3516 մարդ, խտությունը՝ 502 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 7 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25080։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Խուան Խոսե Նոգես

Խուան Խոսե Նոգես Պարտալատին (իսպ.՝ Juan José Nogués Portalatín; ապրիլի 28, 1909(1909-04-28) կամ մարտի 28, 1909(1909-03-28), Borja, Սարագոսա, Արագոն, Իսպանիա - հուլիսի 2, 1998(1998-07-02), Պալմա դե Մալյորկա, Իսպանիա), Իսպանացի ֆուտբոլիստ և մարզիչ։


== Կարիերա ==


=== Խաղային կարիերա ===
Խուան Խոսե Նոգեսը իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է իսպանական Տոռնատես ակումբում։ 1930 թվականին Խուանը տեղափոխվել է իսպանական Բարսելոնա ակումբ։ Բարսելոնայում Խուանը իր նորամուտը նշել է ապրիլի 12-ին, երբ Բարսելոնան ոչ ոքի 1-1 խաղաց Ռասինգի դեմ։ Այդ ժամանակ Խուանը իր մասնակցությամբ օգնեց Բարսելոնային 5 անգամ նվաճել Կատալոնիայի առաջնության հաղթողի տիտղոսը։


=== Կարիերան հավաքականում ===
Խուանը խաղացել է 2 հավաքականում։ Կատալոնական թիմում նա անցկացրել է 10 խաղ, այդ թվում խաղացել է Իսպանիայի հավաքականի դեմ, ովքեր 1934 թվականին պատրաստվում էին աշխարհի առաջնությանը, և կատալոնացիները պարտվեցին 2-0 հաշվով։ Բայց Խուանի խաղով տպավորվել էին իսպանիայի ազգային թիմը և իսպանացիների խնդրանքով Խուանը տեղափոխվեց Իսպանիայի հավաքական։ Այնտեղ նա անցկացրեց 1 խաղ, որի շնորհիվ իսպանացիները հայտնվեցին 1/4 եզրափակչում։ Խուանը փոխարինման դուրս եկավ, առաջին խաղում վնասվածք ստացած Ռիկարդո Սամորայի փոխարեն։ Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության ավարտից հետո նա վերադարձավ Կատալոնիա, որտեղ կատալոնացիները խաղացել են 2 խաղ Բրազիլիայի դեմ։ Առաջին խաղում կատալոնացիները հաղթել են 2-1 հաշվով, իսկ 2-րդ խաղը ավարտվել է ոչ ոքի 2-2։


=== Մարզչական կարիերա ===
Իր խաղային կարիերայի ավարտից հետո Խուանը անցել է մարզիչի աշխատանքի և սկսել է գլխավորել Բարսելոնան։ Իր առաջին մրցաշրջանում Բարսելոնային հաջողվել է նվաճել ֆուտբոլի Իսպանիայի գավաթը, որտեղ կատալոնացիները խաղացել են Ատլետիկո մադրիդի դեմ և կարողացել են լրացուցիչ ժամանակում հաշվի մեջ առավոլության հասնել 4-3։ Բայց առաջնությունում թիմը խաղացել է միջակ և խուսափել է սեգունդա դուրս գալուց։ Իսկ հաջորդ մրցաշրջանում Բարսան ավելի լավ է խաղացել։ Առաջնությունում կատալոնացիները գրավել են երրորդ հորիզոնականը, իսկ ազգային գավաթում նրանք դուրս են եկել կիսաեզրափակիչ փուլ, որտեղ խաղացել են Մադրիդի Ռեալի դեմ։ Առաջին խաղում կատալոնացիները հաղթել են 3-0, իսկ պատասխան խաղում պարտվել են 1-11։
Բարսելոնայից հետո Խուանը մարզել է Խիմնաստիկ ակումբը, որի ժամանակ ակումբը մեծ թռիչքների է հասել։ Թիմի հետ Խուանը կիսաեզրափակիչ է հասել, բայց պարտվել է Էսպանյոլին։ Ակումբի հիմնական ձեռքբերումը տեղի է ունեցել 1948 թվականի հունվարի 11-ին, երբ Խիմնաստիկը հաղթել է Ռեալ Մադրիդին Սանտիագո Բեռնաբեու մարզադաշտում, որը դեռևս ռեկորդային ցուցանիշ է, քանի որ Խիմնաստիկը միակ ակումբն է, որ առաջին խաղում կարողացել է հաղթել Ռեալ Մադրիդին Սանտյագո Բեռնաբեու մարզադաշտում։
Նա մարզել է նաև Էսպանյոլը, Սպորտինգը և Լյեյդան, որտեղ նա աշխատել է առանց որևէ ձեռքբերումների։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ֆուտբոլիստ ===
Կատալոնիայի չեմպիոն - 1930, 1931, 1932, 1935, 1936


=== Մարզիչ ===
Իսպանիայի գավաթի հաղթող - 1942


== Աղբյուրներ ==
Профиль на sportec.es Archived 2007-03-05 at the Wayback Machine.
тренеры «Барселоны»(չաշխատող հղում)
Профиль на lfp.es Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Профиль на fcbarcelona.com Archived 2007-01-09 at the Wayback Machine.
Тренерский профиль на lfp.es
Профиль на fcbarcelonaonline.com Archived 2006-03-17 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիկ Միրզաբեկյան

Ալիկ Ռազմիկի Միրզաբեկյան (փետրվարի 20, 1959(1959-02-20), Բերդաշեն, Մարտունու շրջան, Արցախ), ՀՀ ռազմական գործիչ, ՀՀ Պաշտպանության նախարարի նախկին տեղակալ-Նյութատենիկական ապահովման դեպարտամենտի պետ, գեներալ-լեյտենանտ։ 2016 թվականի ապրիլի 26-ին ՊՆ տեղակալ-ՆՏԱ պետ պաշտոնից պաշտոնանկ է արվել ըստ ՀՀ նախագահի հրամանագրի։


== Կրթություն ==
1976-1981 թթ. սովորել և ավարտել է Սևաստոպոլի ռազմածովային ինժեներական բարձրագույն ուսումնարանը։
2000-2001 թթ. - ՌԴ ԶՈՒ գլխավոր շտաբի ռազմական ակադեմիա։


== Զինվորական ծառայությունը ==
1981-1992 թթ. – ծառայել է ԽՍՀՄ զինված ուժերում, զբաղեցրել է հրետանային հաշվարկի պետի օգնականի, գլխավոր մեխանիկ-բաժանմունքի պետի, բազայի շտաբի պետի պաշտոնները։
1988-1994 թթ. – Մասնակցել է Լեռնային Ղարաբաղի ազատագրական պայքարին
1992-1994 թթ. – ՀՀ ՊՆ սպառազինության վարչության շտաբի պետ
1994 թ. – ՀՀ ՊՆ սպառազինության վարչության պետ
1995-1998 թթ. – ՀՀ ՊՆ ինժեներական զորքերի պետ
1998-1999 թթ. – ՀՀ ՊՆ սպառազինության վարչության պետ
2001 թ. – ՀՀ նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ։
2007-2016 – ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ-Նյութատենիկական ապահովման դեպարտամենտի պետ։


== Պարգևներ ==
«Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշան (2012)
«Վարդան Մամիկոնյան» շքանշան,
«Ներսես Շնորհալի» շքանշան,
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ (2008)
Մարտական ծառայության մեդալ
ՀՀ ՊՆ «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ
ԼՂՀ «Մարտական ծառայություն» մեդալ,
ՌԴ ՊՆ «Մարտական համագործակցության ամրապնդման համար» մեդալ,
ԽՍՀՄ «Անբասիր ծառայության համար» մեդալ։Ամուսնացած է, ունի 3 երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի պետական կամերային երգչախումբ

Երևանի պետական կամերային երգչախումբ, ստեղծվել է 1996 թվականին, ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Հարություն Թոփիկյանի (հիմնադիր-ղեկավար) կողմից։


== Պատմություն ==
Երգչախումբն ստեղծվել է Ամենայն հայոց կաթողիկոս Գարեգին Ա-ի հովանու ներքո՝ կոմիտասյան մեզ հասած ժառանգությունը կատարելու և տարածելու առաքելությամբ։ 2005 թվականին Երևանի կամերային երգչախումբն ստացել է պետական կարգավիճակ։ 2012 թվականին երգչախումբն առաջին անգամ հնչեցրել է Կոմիտասի «Բեռլինյան պատարագը»։
2015 թվականի հունիսի 11-ին Զվարթնոց տաճարի մոտ Երևանի պետական կամերային երգչախումբը և Տիգրան Համասյանը հանդես են եկել համերգային ծրագրով՝ նվիրված Հայոց ցեղասպանության 100-րդ  տարելիցին։


== Տվյալներ ==
Երևանի պետական կամերային երգչախմբի գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր՝ Հարություն Թոփիկյան

խմբավար՝ Լիլիթ Եդիգարյան,
երաժշտական խորհրդատու եւ կոնցերտմայստեր՝ Կարինե Հարությունյան


== Միջազգային փառատոներ ==
Իտալիա «Ռավեննա» փառատոն։ Համերգներ Լիբանանում, Սիրիայում, 1997
Հայաստանի մշակութային օրեր Գերմանիայում, 1998
Նորվեգիա՝ «Բերգեն փառատոն», 1999
Գերմանիա «Հալլեյի երաժշտական օրեր» փառատոն, 2000
Համատեղ համերգ իտալական «Լա Սկալա» ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի եւ երգչախմբի հետ Հայաստանում, ղեկ. Ռիկարդո Մուտտի, 2001
Գերմանիա, համատեղ համերգային կատարումներ «Ֆրանկֆուրտեր Կանտորայ» երգչախմբի հետ, 2002
ՌԴ, «Սանկտ Պետերբուրգյան Դղյակներ» փառատոն, 2003
ՌԴ, Մոսկվա «Հարության» փառատոն, 2004
Գերմանիա, «Հալլեյի երաժշտական օրեր» փառատոն, 2005
Ֆրանսիա, «Il’De France» փառատոն, 2006
ՌԴ, Մոսկվա «Հարության» փառատոն։ Համերգային շրջագայություն Սիրիա, 2007
ՌԴ, Մոսկվա «Հարության» փառատոն, 2009
Իտալիա, Լորետտո, հոգևոր երաժշտության փառատոն, 2010
ՌԴ, Մոսկվա «Հարության» փառատոն, 2012,


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարցազրույց Հարություն Թոփիկյանի հետ, 2012
Երևանի պետական կամերային երգչախումբ
Բերգբիտեն

Բերգբիտեն (ֆր.՝ Bergbieten), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 612 մարդ, բնակչության խտությունը` 144.34 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.24 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 22 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 434 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 321-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 113։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 321 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 311 անձ (166 տղամարդ և 145 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (4 տղամարդ և 6 կին)։ 113 անաշխատունակներից 52-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(4467) Կայդանովսկի

(4467) Կայդանովսկի (անգլ.՝ Kaidanovskij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 2-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,639251 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,25 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0285 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1566,1 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,22987 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,13° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4467) Կայդանովսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սալենց

Սալենց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շանթիդևա

Շանթիդևա (սանսկրիտ՝ śāntideva «անդորրի աստվածություն», տիբեթերեն՝ ཞི་བ་ལྷ་ zhi ba lha, չինարեն՝ 寂天), VIII դարի նշանավոր հնդիկ մտածող, բուդդայական Նալանդա մենաստանի վանական։ Պատկանում է 84 բուդդայական մահասիթհերի թվին։ Նշանակալի ներդրում է ունեցել բուդդայական Մադհյամակա դպրոցի զարգացման մեջ։ Հեղինակ է «Բոթխիչարյա ավատարա» (Բոթհիսաթվայի ուղի) աշխատության, որտեղ մանրամասն ներկայացվում են բուդդայական ուսմունքի բազմաթիվ ասպեկտները` փիլիսոփայությունը, էթիկան, նպատակները, մեդիտացիայի եղանակները, արժեքները, ուխտը, վարքը և այլն։ 
Ըստ ավանդության ծնունդով արքայազն էր, սակայն թագադրության նախօրեին երազում տեսել է Մանջուրշի բոթխիսաթվային, որը նստել էր իր գահի վրա։ Այս երազից հետո հրաժարվել է գահից և գնացել է մենաստան` առանց բացահայտելու սեփական ծագումը։ 
Շանթիդևայի անձի և «Բոթխիչարյա ավատարայի» ստեղծման մասին ավանդվում է հետևյալ պատմությունը():

Նալանդայի վանականների մոտ սովորություն կար ժամանակ առ ժամանակ հավաքվել և որևէ փիլիսոփակայան աշխատություն ընթերցել ու քննարկել։ Շանթիդևան վանականների շրջանում ուներ հիմար և անընդունակ մարդու համբավ։ Ահա հասավ երկասիրություն ընտրելու և ընթերցելու նրա հերթը։ Շանթիդևան հարցրեց, ինչ պետք է կարդա` սեփակա՞ն գրվածք, թե՞ մեկ այլ մարդու աշխատություն։ Վանականները որոշեցին կատակ խաղալ պարզամիտի վրա և առաջարկեցին նրան կարդալ իր հորինած երկը։ Եվ Շանթիդևան սկսեց կարդալ «Բոթխիչարյա ավատարան» որը դարձավ Մախայանայի ճանապարհի և Բոթհիսաթվայի իդեալի մասին մախայանա ուսմունքի համար նորմատիվային երկասիրություն։ Տեքստը կարդալու ընթացքում Շանթիդևան մտավ սամաթհի վիճակի մեջ, իսկ այնուհետև բարձրացավ օդ` հանկարծակի եկած և ափշած վանական եղբայրների առջև։ Այս դեպքից հտո այլևս ոչ ոք նրան ապուշ չէր համարում։ 
«Բոթխիչարյա ավատարա» գիրքն ընդգրկված է բուդդայական համալսարանների սկզբնական դասընթացների ծրագրերում։ 
Շանթիդևան ճանաչվել է բոթհիսաթվա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Ե. Տորչինով. Բուդդայականության ներածություն (ռուսերեն) ISBN 5-93597-019-8
Բոթհիսաթվայի ճանապարհը (Բոթխիչարյա ավատարա) (ռուսերեն)
Հաչաբ Դորջե. Շանթիդևայի կյանքը (ռուսերեն) Archived 2010-04-15 at the Wayback Machine.
Bodhicaryavatara (սանսկրիտ)
Յումենգա

Յումենգա (ռուս.՝ Юменьга), գետ Արխանգելսկի մարզում, Ռուսաստանում, հոսում է Վերխնետոեմսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կովա գետի աջ ափին՝ 16 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 27 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000033386
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103003338
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վիվիե սյուր Արտո

Վիվիե սյուր Արտո (ֆր.՝ Viviers-sur-Artaut), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 112 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.04 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 39 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 77 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 60-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,9 %։ 60 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 56 անձ (32 տղամարդ և 24 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 17 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Over the Rainbow

Ծիածանի վերևում անգլ.՝ Over the Rainbow, նաև հաճախ՝ «Ինչ-որ տեղ ծիածանի վերևում» (անգլ.՝ Somewhere over the Rainbow), Հարոլդ Արլենի դասական բալադ երգը հիմնված Էդգար Հարբուրգի խոսքերի վրա։ Հատուկ գրված էր 1939 թվականի «Օզ երկրի հրաշագործը» մյուզիքլի համար, երգը կատարել էր Ջուդի Գառլենդի ու դարձել էր իր այցեքարտը։ Երգը արժանացել է "Օսկար" մրցանակի «Լավագույն երգ ֆիլմի համար» անվանակարգում։ Չնայած 1939 թվականի հուլիսի 28-ի թողարկման պաշտոնական ամսաթվին, առաջին անգամ «ծիածանի վերևում» կատարել և ձայնագրել է երգչուհի Բի Ուեյնը 1938 թվականի դեկտեմբերի 7-ին, սակայն Metro-Goldwyn-Mayer կինոստուդիան արգելել է թողարկել այդ սինգլը մինչև "Օզ երկրի Հրաշագործի" պրեմիերան (1939 թվականի օգոստոսի 25-ին)։ «Ինչ-որ տեղ ծիածանի վերևում» կատարել է Ջուդի Գառլենդը, ինչը վրդովեցրեց Ուեյնին։


== Ազդեցությունը ==
Կինոարվեստի ամերիկյան ինստիտուտը 2004 թվականի հունիսին հրապարակել է 100 լավագույն երգերը ֆիլմերից ցանկը, որում Over the Rainbow-ն զբաղեցրել է առաջին տեղը։ Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիան և արվեստի ազգային հիմնադրամը նույնպես իրենց ցուցակում կոմպոզիցիան դրել է հարյուրամյակի լավագույն երգերի առաջին տեղը։ Իրվինգ Բեռլինի White Christmas երգի հետ մեկտեղ այն դարձել է ամերիկյան զորքերի խորհրդանիշը եվրոպայում  երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։
2005 թվականի ապրիլին Էդգար Հարբուրգի պատվին ԱՄՆ Փոստային ծառայությունը թողարկել է իրեն նվիրված նամականիշ, որտեղ մեջբերվել են երգի առաջին տողերը։
Երգը մտնում է բազմաթիվ ֆիլմերի սաունդթրեքերի մեջ ինչպես ("ծանոթացեք, Ջո Բլեք" և այլն) ՝ Somewhere Over The Rainbow / What A Wonderful World ՝ Իսրայել Կամակավիվոոլեի կատարմամբ ։ 
"Over the Rainbow" անունով ավիակիրը հայտնվում է 1995 թվականի "Neon Genesis Evangelion" անիմե սերիալի ութերորդ սերիայում


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Բուդա (գյուղ, Հերցայի շրջան)

Մալայա Բուդա (ուկրաիներեն՝ Мала Буда), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Հերցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալայա Բուդա գյուղում բնակվում էր 577 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)