armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռազմական քաղաք

Ռազմական քաղաք, հատուկ տարածք, որում տեղակայված են շենքեր և կառույցներ, որոնցում նախատեսված է տեղավորել մեկ կամ մի քանի զորամասեր, ռազմական ուսումնական հաստատություններ, զինված ուժերի ձեռնարկություններ։
Արտասահմանյան զինված ուժերում ռազմական ճամբարների կազմակերպումը մոտավորապես նման է ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի զինված ուժերում ընդունված կազմակերպմանը։


== Ռազմական քաղաքի կառավարում ==
Զորամասի սպան, որը լինում է զորամասում, պատասխանատու է կանոնակարգի պահպանման և ռազմական ճամբարի օբյեկտների գործունեության համար։
Այն դեպքում, երբ մի քանի զորամասեր և հիմնարկներ տեղակայված են ռազմական քաղաքում, կայազորի պետի հրամանով որոշվում է ավագ ռազմական քաղաք, որի հրամանները պարտադիր են քաղաքի ողջ ռազմական անձնակազմի և ռազմական քաղաքի տարածքում գտնվող անձանց համար։


== Ռազմական քաղաքի կառուցվածք ==
Ռազմական քաղաքը սովորաբար բաժանվում է հետևյալ տարածքների (տեղամասերի)՝ տրված օբյեկտների տեղակայման համար.

սպասարկող զորանոցներ` շտաբներ, զորանոցներ (հանրակացարաններ), դասասենյակներ, շքերթի տարածք, զինվորների (կուրսանտների) ուսումնավարժանոցներ, պահակակետեր, ճաշարաններ և թեյի սենյակներ, ակումբներ, բժշկական կենտրոններ,
տեխնիկական` զենքի և ռազմական տեխնիկայի վերանորոգման և պահպանման արհեստանոցներ,
պահեստներ և պահեստարաններ,
բնակելի տներ սպայական կազմի, հրամանատարության սպայակազմի, զինակոչիկների, բանվորների, քաղծառայողների, նրանց ընտանիքի անդամների, ինչպես նաև մշակութային և կենցաղային ձեռնարկություններ։


== Ռազմական քաղաքի կարգ ==
Ռազմական քաղաքի անվտանգությունը և դրա տարածք մուտք գործելու կարգը (մուտքի հսկողությունը) կազմակերպվում են զորամասի հրամանատարի կամ ավագ ռազմական քաղաքի հրամանատարի հրամանով` կախված այնտեղ գտնվող օբյեկտների կարևորությունից։
Մուտքային ռեժիմին համապատասխանելու համար ստեղծվում են անցակետեր` ժամանող (հեռացող) զինծառայողների և քաղաքացիական անձանց անցումը (ելքը), ինչպես նաև ցանկացած գույքի հեռացումը կամ արտահանումը (ներմուծումը) ապահովելու համար։
Կայազորի և պահապան ծառայության կանոնակարգերը, հրամաններն ու հրահանգները ԽՍՀՄ զինված ուժերում ռազմական ճամբարի պաշտպանությունն ու նրա տարածք մուտքերը կարգավորող նորմատիվ իրավական ակտերն են։


== Տես նաև ==
Կայազոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Красная Звезда» об открытии военных городков. Archived 2020-01-24 at the Wayback Machine.
«Время» о передаче военных городков.
Военные городки передаются муниципалитетам. Archived 2021-07-28 at the Wayback Machine.
Բորսամա

Բորսամա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Փիսիկ ոսկեճակատիկ (հեքիաթ)

Փիսիկ ոսկեճակատիկ (ռուս.՝ Котик — золотой лобик), բելառուսական ժողովրդական հեքիաթ։


== Սյուժե ==
Հեքիաթը պատմում է մի տատիկի ու մի պապիկի մասին, ովքեր շատ աղքատ էին և ուտելու բան չունեին։ Մի օր տատիկը պապիկին ուղարկում է անտառ` ցախ բերելու։ Պապիկը գնում է անտառ, կացինով հարվածում է մի կաղնու, և կոճղից մի փիսիկ է ցատկում դեպի դուրս։ Նա շատ գեղեցիկ էր, ոսկե մազերով։ Փիսիկը հարցնում է պապիկին, թե նրան ինչ է պետք։ Պապիկը պատասխանում է, որ իրեն տատիկն է ուղարկել, որպեսզի փայտ կոտրի, տանի շուկա, վաճառի, ալյուր առնի, տանի տուն, որ նա հաց թխի, ուտեն։ Ոսկեճակատիկ փիսիկը պապիկին ասում է, որ նա գնա տուն, քանի որ հիմա իրենք ալյուր ունեն։ Պապիկը գնում է տուն և տեսնում է, որ ամբողջ ամբարն ալյուրով լիքն է։ Պապիկը տատիկին պատմում է ողջ եղելությունը, տատիկը հաց է թխում և նրանք ուտում են։ Հացից հետո տատիկը կաթնապուր է ուզում, բայց իրենք աղ չունեն։ Պապիկին ասում է, նա նորից գնա, հարվածի կոճղին, որպեսզին Փիսիկ Ոսկեճակատիկը նորից դուրս ցատկի և կատարի նրա ցանկությունը։ Պապիկը գնում է նորից Փիսիկ Ոսկեճակատիկի մոտ և աղ է խնդրում։ Փիսիկը ասում է, որ գնա տուն և կտեսի, տանը շատ աղ կա։ Պապիկը գնում է տուն և տեսնում է, որ ամբողջ մառանով մի հսկա աղի բլուր կա։ Նրանք շատ են ուրախանում, և համեղ կաթնապուր են ուտում։ Տատիկը պապիկին ասում է, որ կաթնապուրն շատ համեղ էր, բայց հիմա էլ չէր խանգարի, որպեսզի նրանք կաղամբ ուտեին։ Պապիկին խնդրում է, որպեսզի նորից գնա Ոսկեճակատիկի մոտ։ Պապիկը մի քիչ ալարում է, բայց գնում է։ Նորից նույն ձևով խփում է կոճղին և դուրս է ցատկում Փիսիկ Ոսկեճակատիկը, հիմա էլ նրանից կաղամբ է խնդրում։ Փիսիկը ասում է, որ նա գնա տուն նրանք շատ կաղամբ ունեն։ Գնում է տուն և տեսնում է, որ մառանում շատ կաղամբ կա։ Տատիկը ասում է, որ նա նորից գնա և ճարպ խնդրի, որպեսզի կաղամբով ճաշը համեմեն ճարպով։ Նորից գնում է և նույն ձևերով խնդրում է ճարպ։ Գնում է տուն և տեսնում է, որ նրանք շատ ճարպ ունեն։ Տատիկն ու պապիկը հիմա ամեն ինչ ունեն։ Նրանք ապրում են անհոգ ու երջանիկ, և երեխաներին էլ պատմում են շատ հեքիաթներ։


== Կերպարներ ==
Տատիկ
Պապիկ
Փիսիկ Ոսկեճակատիկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Котик — золотой лобик
Котик-золотой лобик
Котик – золотой лобик (белорусская сказка) Archived 2017-11-19 at the Wayback Machine.
Շարմ սյուր Ռոն

Շարմ սյուր Ռոն (ֆր.՝ Charmes-sur-Rhône), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2384 մարդ, բնակչության խտությունը` 400.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.95 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 100 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 24 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1539 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1139-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 400։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 1139 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1045 անձ (544 տղամարդ և 501 կին)։ Գործազուրկ են եղել 94 անձ (36 տղամարդ և 58 կին)։ 400 անաշխատունակներից 118-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 181-ը` թոշակառուներ, իսկ 101-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կուտուզովո (այլ կիրառումներ)

Կուտուզովո, կարող է վերաբերել՝

Կուտուզովո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Կուտուզովո - գյուղ Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Կրասնոզնամենսկի շրջանի կազմում։
Լոգոս

Լոգոս (հունարեն՝ λόγος բառ, խոսք, դրույթ, հասկացություն, միտք, բանականություն), փիլիսոփայական տերմին։ Հին հունական մատերիալիստական փիլիսոփայության մեջ (Հերակլիտ) օգտագործվել է համընդհանուր օրինաչափություն՝ աշխարհի հիմք նշանակությամբ, իդեալիստական փիլիսոփայության մեջ՝ հոգևոր սկիզբ, աստվածային բանականություն, կեցության օրենք և այլն իմաստով։ Չինական փիլիսոփայության մեջ համանման հասկացություն է դաոն, հայ փիլիսոփայության մեջ՝ բանը։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ գործածության մեջ է դրել փիլիսոփա Հերակլիտը (ք.ա. 535-475թվականներին), իսկ հետագայում այն ավելի զարգացրեց Փիլոն Ալեքսանդրացին։ Արիստոտելը լոգոսը հասկանում էր իբրև «հասկացողություն» և «բանականություն», ստոիկները այն մեկնաբանում էին առավել կրոնական իմաստով ու նրանց փիլիսոփայության մեջ այն դառնում է աստվածային օրենք։ Փիլոն Ալեքսանդրացին լոգոսը մեկնաբանում էր որպես գաղափարների միասնություն, ստեղծագործ ուժ, որը միջնորդ է աստծո և ստեղծված աշխարհի ու մարդկանց միջև։ Լոգոսի գաղափարը ներմուծվեց նաև քրիստոնեության մեջ ու դարձավ քրիստոնեական դավանաբանության կենտրոնական գաղափարներից մեկը։ Հիսուս Քրիստոսը նույնացվեց լոգոսին, որը քրիստոնեության մեջ հանդես է գալիս որպես աստծո խոսք, բանականություն։ Նոր Կտակարանի Հովհանու ավետարանի հենց առաջին խոսքերը վերաբերում են լոգոսի բացառիկ նշանակությանը քրիստոնեության համար։
Սահակ Պողոսյան

Սահակ Հովհաննեսի Պողոսյան (հուլիսի 17, 1959(1959-07-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ) քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Սահակ Պողոսյանը ծնվել է 1959 թվականի հուլիսի 17-ին Երևանում։ Մասնագիտական կրթությունը ստացել է 1984 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։
2005 թվականին Հռոմի Բենեդիկտոս 16-րդ պապի կողմից ստացել է հատուկ դիպլոմ՝ Գլենդելի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ հայկական կաթոլիկ եկեղեցու ձևավորման համար։ Սահակ Պողոսյանը մասնակցել է մի շարք խմբային ցուցադրությունների, որոնցից են 1987 թվականին՝ «Միջազգային քանդակի կվադրենալե», 1989 թվականին՝ «3-րդ հարկի» ցուցադրություն (Փարիզ), 1991 թվականին՝ «Հայաստանի ժամանակակից արվեստը» (Մոսկվա), 2011 թվականին՝ «Նկարից այն կողմ» (Երևան) և այլն։ 


== Աշխատություններ ==
«Մեր բոլորի Մայրենիքը» (Երևան, Գևորգյան պատկերասրահ, 2003 թվականին)
«Մարդ-Դրամ» (Լոս Անջելես, Հարվեստ պատկերասրահ, 2006 թվականին)
«Արևելյան գեղեցկություն» (Երևան, 2009 թվական)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խոտհունձ
Էդվարդ Լուդլոու Մունի

Էդվարդ Լուդլոու Մունի (անգլ.՝ Edward Ludlow Mooney, մարտի 25, 1813(1813-03-25)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հուլիսի 10, 1887(1887-07-10)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դիմանկարիչ։


== Կյանք և գործունեություն ==
1835 թվականին, երբ քսաներկու տարեկան էր, Մունին ընդունվում է Ամերիկայի դիզայնի ազգային ակադեմիա։ Ուսման ընթացքում 1837 թվականից նա դառնում է Հենրի Ինմանի, ԱՄՆ-ում այդ ժամանակաշրջանի թե րևս ամենաբարձր վարձատրվող նկարչի օգնականը։ Նրա ուսուցիչներից էր նաև Վիլյամ Փեյջը։ Ակադեմիայում սովորելուց և ավարտելուց հետո 1840 թվականին նրան շնորհվում է ակադեմիայի լիիրավ անդամի կոչում։ 
Նյու Յորքի իր արվեստանոցում նա առավելապես մասնագիտանում է դիմանկարներ պատկերելու արվեստում։ Ի թիվս այլ գործերի, Նյու Յորքի քաղաքապետարանի համար նա ստեղծել է քաղաքապետերի դիմանկարների շարք, ինչպես նաև Փրինսթոնի համալսարանի աշխատակիցների ու պրոֆեսորների դիմանկարները։ Նրա վրձնին են պատկանում նաև Արևելքի պետական գործիչների ու քաղաքացիների դիմանկարներ, որոնք ընդգրկվում են օրիենտալիստական աշխատանքների շարքում։ Դրանցից մեկն էլ հայ զինվորի դիմանկարն է՝ Օսմանյան բանակի տարազով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Edward Ludlow Mooney, 1813–1887 - Biographie auf der Website der National Academy.
Mooney, Edward Ludlow. In: Hans Vollmer (Hrsg.): Allgemeines Lexikon der Bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. Begründet von Ulrich Thieme und Felix Becker. Band 25: Moehring–Olivié. E. A. Seemann, Leipzig 1931, S. 104.
Խոսե Մարմոլ

Խոսե Մարմոլ(իսպ.՝ José Mármol, դեկտեմբերի 2, 1817(1817-12-02), Բուենոս Այրես, Արգենտինա - օգոստոսի 9, 1871(1871-08-09), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի գրող, լրագիր, քաղաքագետ։


== Կենսագրություն ==
Մարմոլը իրավաբանություն է ուսումնասիրել  Բուենոս Այրեսի համալսարանում, 1838 թվականից անդամակցել է «Երիտասարդ Արգենտինա» գաղտնի հասարակությանը, որը  նպատակ ուներ տապալել բռնապետ Խուան Մանուել դե Ռոսասին։ 1839 թվականին ընդդիմադիր գործունեության համար ձերբակալվել է, 1840 թվականին ազատ արձակվելուց հետո ստիպված էր լքել երկիրը՝ բնակություն հաստատելով Մոնտեվիդեոյում (Ուրուգվայ)։ Երեք տարի անց Մոնտեվիդեոն պաշարվել է Ռոսասի և նրա դաշնակից Մանուել Օրիբեի զորքերի կողմից, և Մարմոլը տեղափոխվել է Ռիո դե Ժանեյրո (Բրազիլիա)։ 1843 թվականի փետրվարին փորձել է ծովով տեղափոխվել Չիլի, սակայն սկսված փոթորկի պատճառով անհաջողության է մատնվել։ Երկու տարի անց Մարմոլը վերադարձել է Մոնտեվիդեո։
1852 թվականին Մոնտե Կասերոսի ճակատամարտում Ռոսասի պարտությունը թույլ տվեց Մարմոլին 13 տարի աքսորվելուց հետո վերադառնալ Արգենտինա։ Նա սենատոր է ընտրվել, իսկ ավելի ուշ դարձել է պատգամավոր` Բուենոս Այրես նահանգից։ Որպես լիազոր ներկայացուցիչ Չիլիում և Բրազիլիայում։ 1858 թվականին դարձել է Արգենտինայի ազգային գրադարանի տնօրեն (Բուենոս Այրես), մինչև 1871 թվականը գլխավորել է այն։ Կյանքի ավարտին կուրացել է։


== Ստեղծագործություններ ==
Մոնտեվիդեոյում Մարմոլը հիմնել է երեք ամսագիր («La Semana» և այլն), մասնակցել բազմաթիվ այլ հրատարակությունների ստեղծմանը։ Նա վաստակել է Ռոսասի և նրա կողմնակիցների կատաղի քննադատի համբավ և «verdugo poético de Rosas» («Ռոսասի բանաստեղծական դահիճը») մականունը։ 
1847 թվականին Ուրուգվայում հրատարակվել է «Թափառաշրջիկի երգը» ինքնակենսագրական պոեմի 12 մասից 6-ը։ Մարմոլի պատմվածքները հավաքվել են «Ներդաշնակություն» (1851) բանաստեղծությունների գրքում, որը առաջին անգամ հրապարակվել է Ուրուգվայում։ Մարմոլը գրել է նաև «Պոետ» և «Խաչակիր» պիեսները։
Մարմոլի ամենահայտնի ստեղծագործությունը «Ամալիա» պատմական վեպն է (1851-1855)։ Առաջին մասը հրատարակվել է 1851 թվականին, երկրորդը՝ հայրենիք վերադառնալուց հետո։ Վեպում նկարագրվում է Ռոսասի դիկտատուրայի ժամանակը։ Երկրում տեղի ունեցած ողբերգական իրադարձությունների հիման վրա ցուցադրվել է Ամալիայի և դավադիր Էդուարդո Բելգրանոյի սիրո ռոմանտիկ պատմությունը։ 1914 թվականին վեպի հիման վրա նկարահանվել է արգենտինական առաջին լիամետրաժ «Ամալիա» ֆիլմը, 1936 թվականին թողարկվել է «Ամալիա» ֆիլմի ռիմեյքը, 1967 թվականին վեպի հիման վրա նկարահանվել է հեռուստատեսային ֆիլմ։


== Մատենագրություն ==
Թափառաշրջիկի երգերը / Cantos del peregrino (1847)
Պոետ / El Poeta (1847)
Խաչակիր / El Cruzado (1851)
Ներդաշնակություն / Armonías (1851)
Ամալյա / Amalia (1851—1855, ռուսերեն թարգմանումը 1868-ին)


== Հրապարակումներ ռուսերեն լեզվով ==
Ամալյա, Մոսկվա, 1961


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Мармоль Хосе». БСЭ, 3-е издание.
«Mármol, José». Encyclopædia Britannica from Encyclopædia Britannica 2007 Ultimate Reference Suite.
XOCE МАРМОЛЬ (JOSÉ MÁRMOL. 1817-1871)
José Mármol Archived 2020-07-24 at the Wayback Machine. (անգլ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Хосе Мармоль (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Стихотворение Х. Мармоля «Росасу» в переводе А. Якобсона
Զանգիների ամիրայություն

Զանգիդներ, սելջուկ աթաբեկների և ամիրաների տոհմ, որը իշխել է Սիրիայի և Միջագետքի մի շարք շրջաններում 11-րդ դարից — 13-րդ դարի կեսերը։


== Զանգիների պատմություն ==
Զանգիների տոհմը ունի թյուրքական ծագում։ Տոհմի հիմնադիրը Քասիմ ադ-Դաուդա Աք-Սունքուրն է ով՝ 1086 թվականին սելջուկ սուլթան՝ Մալիք-շահ I-ի կողմից նշանակվել է Հալեպի տեղապահ։ 1094 թ. ադ-Դաուդան սպանվում է նրա որբացած որդի՝ Զանգիին իր խնամքի տակ է վերցնում Մոսուլի սելջուկ ամիրա` Քարաբուգան։ 1127 թվականին Զանգին սելջուկ սուլթանի կողմից նշանակվում է Հյուսիսային Իրաքի և Հյուսիսային Սիրիայի համապատասխանաբար Մոսուլ և Հալեպ կենտրոններով, տեղապահ` աթաբեկ տիտղոսով։ Հետագայում Զանգին իր որդիների հետ դառնում է ինքնուրույն և գերակա ուժ Իրաքո-Սիրիական գոտում՝ 1129 թվականից Զանգիդների տիրապետության տակ է անցնում Սինջար, Խաբուր, և Խառան քաղաքները, 1130 թվականին Համա ( 1133 թվականին Զանգին կորցնում է այն, սակայն 1135 թվականին վերանվաճում), 1132 թվականին Էրբիլ, 1135 թվականին Ռաքա, 1140 թվականին Բաալբեկ, հետո Դիարբեքիրը, Մարդինը, Նասիբինը և ողջ Քրդստանը, 1144 թվականին Անա և Ալ-Հադիսա, 1173 թվականին Մարաշ։ 1144 թվականին նույն Զանգին գրավում է Եդեսիան, 1154 թվականին նրա կրտսեր որդի՝ Նուր ադ-Դինը գրավում է Դամասկոսը։ 1146 թ. Զանգիի մահից հետո նրա տերությունը կիսվում է երկու որդիների միջև՝ Սիրիան ստանում է Նուր ադ-Դինը, իսկ Մոսուլը սկսում է կառավարել Գազի I-ը։ 1183 թվականին՝ Նուր ադ-Դինի մահից հետո երկրին սկսում են տիրել տոհմի նախկին վասսալներ՝ Այուբյանները։ Մոսուլում Արսլան-շահ I ի մահից հետո՝ 1211 թվականից Զանգիդները կորցնում են իրենց դիրքը և վերջ ի վերջո 1251 թ. երկիրը։


== Գրականություն ==
The Oxford History of the Crusades, Ed. Jonathan Riley-Smith, (Oxford University Press, 1999)


== Ծանոթագրություններ ==
Movavi Video Editor

Movavi Video Editor, գծային մոնտաժի համար վճարովի տեսախմբագրիչ, որը մշակել է ռուսական Movavi ընկերությունը Windows և Mac OS օպերացիոն համակարգերի համար։ Տեսախմբագրիչը տեխնիկական ներուժով համարվում է միջին, քանի որ նախատեսված է ոչ լուրջ մոնտաժի համար։ Շտաբ գրասենյակը գտնվում է Նովոսիբիրսկում։"2004 թվականից մենք մշակել ենք թեթև և հարմար ծրագրեր տեսանյութերի, երաժշտության և պատկերների հետ աշխատելու համար։ Մենք ուզում ենք, որ յուրաքանչյուրն իր հաճույքի համար կարողանա զբաղվել ստեղծագործությամբ՝ նկարահանի ֆիլմեր, մշակի նկարներ, սոցցանցերում կիսվի հոլովակներով և նկարներով։ Մեր խանութում դուք կգտնեք ռուսերենով տեսանյութ մշակելու հարմար ծրագիր։ Մի վախեցեք փորձարկել, քանի որ տեսանյութը՝ դա հեշտ է,- Movavi թիմ։


== Հիմնական հնարավորություններ ==
Մոնտաժ, կտրում, տեսանյութերի միացում
Տվյալ թեմայով հոլովակների ավտոմատ ստեղծում տեսանյութերից կամ լուսանկարներից
Աշխատանք սաունդթրեքների հետ
Պատրաստի տեսանյութի բեռնում YouTube, Google Drive կամ Vimeo
Շատ ձևաչափերով ֆայլերի ներմուծում և արտահանում։14-րդ տարբերակից սկսած (Movavi Video Editor 14), որը թողարկվել է 2017 թվականին, ծրագիրը հասանելի է երկու մոդիֆիկացիաներով՝ բազային և «Պլյուս»։ Տարբերությունը կայանում է «Պլյուս» տարբերակի ընդլայնված գործառնականությամբ։


== Տարածում ==
Տեսախմբագրիչի լիցենզիոն տարբերակը վաճառվում է մշակողի պաշտոնական կայքում նաև գործընկերների առցանց խանութներում, այդ թվում՝ Amazon-ում, Apple App Store-ում, Allsoft-ում, Ozon-ում և Walmart-ում։ Փորձնական տարբերակը սահմանափակվում է 7 օր գործածման ժամկետով, իսկ տեսանյութը թողարկելուց ավելանում է ջրանիշ։ Բացի այդ, նախագիծը աուդիոֆայլի վերածելիս պահպանվում է միայն ½ երկարությամբ աուդիոն։


== Գնահատականներ և քննադատություն ==
Movavi տեսախմբագրիչը ստացել է դրական գնահատականներ մամուլի կողմից, և ըստ PC Magazine-ի՝ մտել է լավագույն ծրագրային ապահովման ցանկի մեջ և արժանացել է IT-Expert ամսագրի «Լավագույն վաճառք» մրցանակին։ Օգտագործողները ընդգծում են տեսախմբագրիչի ռուսերեն ինտերֆեյսի պարզությունն ու հեշտությունը, նաև նրա լայն գործառնականությունը։ Մինուսներից մատնանշում են համակարգային բնութագրերի բարձր պահանջները։
Trustpilot.com կայքում Movavi Video Editor-ը ստացել է 4 աստղ։ Չնայած դրան՝ վերջին շրջանում բացասական արձագանքներն ավելի շատ են, քան դրականները։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվգենի Կիբրիկ

Եվգենի Ադոլֆովիչ Կիբրիկ (ռուս.՝ Евгений Адольфович Кибрик, փետրվարի 21 (մարտի 6), 1906, Վոզնեսենսկ, Ելիսավետգրադսկի գավառ, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 18, 1978(1978-07-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային նկարիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1967)։ ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1962 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Օդեսայի Կերպարվեստի համալսարանում (1922-1925) և Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում (1925-1927)։
Գործերից են Ռոլանի «Կոլա Բրունյոն» (1934-1936), դե Կոստերի «Լեգենդ Ուլենշպիգելի մասին» (1937-1938), Պուշկինի «Բորիս Գոդունով» (1959-1964) երկերի նկարազարդումները, «Վ. Ի. Լենինը շաբաթօրյակում» (1953-1959) գծանկարը, «1917 թիվ» (1967-1971) երփնագիր աշխատանքների շարքը։
ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1948)։


== Պարգևներ և պատվավոր կոչումներ ==
Լենինի շքանշան (1976).
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1956).
ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարչի կոչում (1967).
Ստալինյան մրցանակ (3-րդ աստիճան) (1948).


== Հիշատակը ==
Եվգենի Կիբրիկի ծննդավայրի՝ Խերսոնի մարզի Վոսկրեսենսկ քաղաքի փողոցներից մեկը կոչվել է նրա անունով։
1985 թվականի հոկտեմբերին հայրենի Վեսկրեսենսկում բացվել է նրա տուն-թանգարանը։
«Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում փաստավավերագրական ֆիլմ է նկարահանվել նկարչի ստեղծագործության մասին։


== Գրականություն ==
Кибрик Евгений Адольфович // БСЭ: В 30 т. — М., 1973. — Т.12. — С.82 — 83.
Кибрик Евгений Адольфович // УСЭ: В 12т. — К., 1981. — Т. 5. — С. 9.
Кибрик Євген Адольфович // Мистецтво України: біогр. довід./ за ред. А. В. Кудрицького. — К., 1997. — С. 293.
Кибрик Євген Адольфович // Митці України: енцикл. довід. / за ред. А. В. Кудрицького. — К., 1992. — С. 294.
Каталог творів Є. А. Кібрика: до 100-річчя від дня народження Є. А. Кібрика. Випуск ІІІ / Миколаївський обласний художній музей ім. В. В. Верещагіна: укладачі: Л. Є. Твєрітінова, І. В. Краснюк. — Миколаїв, 2006. — 300 с.


== Ծանոթագրություններ ==
Բըլբըլ

Բըլբըլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Սիլվանի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 14 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երկրաբանական քարտեզներ

Երկրաբանական քարտեզներ, երկրակեղևի որևէ տեղամասի երկրաբանական կառուցվածքը արտահայտող գծագրեր։ Կազմվում են երկրաբանական հանույթի  երկրաբանական այլ աշխատանքների հիման վրա։ Տեղագրական քարտեզներում պայմանական նշանների (գունային, նրբագծային, տառաթվային ինդեքսների) օգնությամբ ցույց է տրվում շրջանում հանդիպող ապարների հասակը, տարատեսակները և սահմանները։ Նշաններով արտահայտվում են նաև ապարների տեղադրման տարրերը, խզումնային խախտումները, օգտակար հանածոների հանքավայրերն ու երնակումները։ Ըստ իրենց բովանդակության և կիրառական նշանակության Երկրաբանական քարտեզները լինում են ընդհանուր և հատուկ։ Վերջինների վրա ընդգծվում է տվյալ տեղամասի երկրաբանական կառուցվածքի որևէ առանձնահատկություններից մեկը և կատարվում են կիրառական նշանակություն ունեցող ընդհանրացումներ։ Ներկայումս օգտագործվում է հատուկ Երկրաբանական քարտեզի 50-ից ավելի տարատեսակ (օգտակար հանածոների, մետաղածնության, կանխատեսումների, երկրաֆիզիկական, ջրաքիմիական, ջրաերկրաբանական, ինժեներաերկրաբանական, լիթոլոգիական, ֆորմացիաների, ֆացիաների, նավթագազաբերության)։        

                  
Տարբերում են՝                             

փոքր կամ ակնարկային (1։500 000 ն ավելի փոքր),
միջին կամ ռեգիոնալ (1։200 000 ն 1։100 000),
խոշոր (1։50 000 ն 1։25 000), մանրամասն (1։10000 ն ավելի խոշոր) մասշտաբների երկրաբանական քարտեզներ։Միջին, խոշոր և մանրամասն Երկրաբանական քարտեզներին կցվում են երկրաբանական կտրվածքներ և շերտագրական սյունակ։ ՀԽՍՀ տարածքի համար կան փոքր և միջին, իսկ  երկրաբանական տեսակետից առավել հետաքրքրական և օգտակար հանածոների հարուստ շրջանների տարածքի համար՝ խոշոր մանրամասն մասշտաբի Երկրաբանական քարտեզներ։
Մորթիմեր Էդլեր

Մորթիմեր Էդլեր (անգլ.՝ Mortimer Jerome Adler, դեկտեմբերի 28, 1902(1902-12-28), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հունիսի 28, 2001(2001-06-28), Պալո Ալտո, Սանտա Կլարա շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի փիլիսոփա, Չիկագոյի համալսարանի պրոֆեսոր (1942-1952)։
Հեղինակել է «Արվեստ և ողջախոհություն» (1937), «Ինչպես գիրք կարդալ» (1940), «Բարոյականության դիալեկտիկա» և այլ գրքեր։


== Աղբյուրներ ==
Էլի Վոնգ

Ալեքսանդրա «Էլի» Վոնգ (անգլ.՝ Alexandra «Ali» Wong, ապրիլի 19, 1982(1982-04-19), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, կատակերգու և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Էլի Վոնգը ծնվել է Կալիֆոռնիայի Սան Ֆրանցիսկո քաղաքին մոտ գտնվող Պասիֆիկ Հայթս շրջանում։ Նրա հայրը՝ Ադոլֆ Վոնգը, չինական ծագմամբ ամերիկացի է, անեստեզիոլոգ, իսկ մայրը՝ Թեմ «Թեմի» Վոնգը (Նգուենի բնիկ), վիետնամացի է, որը 1960 թվականին երիտասարդ հասակում Հյուեից տեղափոխվել է ԱՄՆ։ Էլին դաստիարակվել է չինական ավանդույթներով և եղել է չորս երեխաներից կրտսերը։
2000 թվականին Վոնգը ավարտել է San Francisco University High School-ը, որտեղ եղել է դասարանի ավագը։ Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանում, որտեղ Վոնգը մասնագիտացել է ասիա-ամերիկյան հետազոտություններում, լինելով «LCC» համալսարանական թատրոնի՝ Միացյալ Նահանգներում Ասիա-ամերիկյան ծերացող թատրոնի անդամ՝ նա հայտնաբերել է ելույթներ ունենալու իր կիրքը։ Քոլեջում սովորելու երրորդ տարում Վոնգը մեկնել է Հանոյ։


== Կարիերա ==
2005 թվականին՝ քոլեջն ավարտելուց հետո, 23 տարեկան հասակում Վոնգն առաջին անգամ իրեն փորձել է ստենդ-ափում (Brainwash Cafe-ում), իսկ հետո տեղափոխվել է Նյու Յորք հետագայում էլ կատակերգությամբ զբաղվելու համար։ Նյու Յորքում մեկ գիշերվա ընթացքում ելույթ է ունեցել մինչև ինը անգամ։
2011 թվականին Variety շաբաթաթերթը Վոնգին անվանել է «Դիտելու համար 10 կատակերգուներից» («10 Comics to Watch») մեկը։ Հետո նա դեր է ստացել NBC ալիքի «Որտե՞ղ ես դու, Չելսի» սիթքոմում և նկարահանվել է Chelsea Lately կատակերգական թոք-շոուում։ Դրանից հետո վարել է VH1 ալիքի «Best Week Ever»-ը, իսկ 2013 թվականին՝ MTV-ի «Hey Girl»-ը։ Բացի այդ, նա նկարահանվել է մի քանի ֆիլմերում՝ Օլիվեր Սթոունի «Առանձնապես վտանգավոր»-ը և Ջեֆ Գարլինի ու Ջինա Գերշոնի հետ միասին «Գործ ապուշների հետ» ֆիլմում։
2014 թվականին Վոնգը Քելի Ռայլիի հետ միասին նկարահանվել է ABC ալիքի «Սև արկղ» բժշկական դրմատիկական սերիալում՝ կատարելով բժիշկ Լինա Լարկի դերը։
Ներկայումս Վոնգն ապրում է Լոս Անջելեսում և «Նավից» սիթքոմի հաստիքային հեղինակն է։ 2016 թվականին՝ Մայրերի օրը, Netflix-ը հեռարձակել է «Baby Cobra» անվամբ հատուկ ստենդ-ափ թողարկումը, որը նկարահանվել է 2015 թվականի սեպտեմբերին, երբ Վոնգը 7 ամսական հղի էր (Սիեթլի Neptune Theater):


== Անձնական կյանք ==
2014 թվականին Վոնգը ամուսնացել է Ջասթին Հակութի հետ։ 2015 թվականի նոյեմբերին զույգն ունեցել է աղջիկ՝ Մարին (կոչվել է ի պատիվ «The Life-Changing Magic of Tidying Up» գրքի հեղինակ և բանաստեղծ Մարի Կոնդոյի)։ 2017 թվականի դեկտեմբերին զույգն ունեցել է երկրորդ երեխան։ Վոնգն ամուսնու հետ ապրում է Լոս Անջելեսում։ Նրա ամուսինը կիսով չափ ֆիլիպինցի է, կիսով չափ՝ ճապոնացի։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նանտո (Իտալիա)

Նանտո  (իտալերեն՝ Nanto), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2759 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 197 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36024։ Հեռախոսային կոդ՝ 0444։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Իբրագիմովո (գյուղ, Կուշնարենկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻբրագիմովոԻբրագիմովո (ռուս.՝ Ибрагимово, բաշկիրերեն՝ Ибраһим), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 156 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վյաչեսլավ Հովհաննիսյան

Վյաչեսլավ Հովհաննեսի Հովհաննիսյան (1974 թ. դեկտեմբերի 11 - 1994 թ. մայիսի 12), հայ ազատամարտիկ Արմավիրի տարածաշրջանից։


== Կենսագրություն ==
Վյաչեսլավ Հովհաննիսյանը ծնվել է 1974 թ.-ի դեկտեմբերի 11-ին նախկին Ուզբեկական ՍՍՀ-ում։ Նրանց ընտանիքը մշտական բնակության նպատակով 1980 թ. տեղափոխվել է Արմավիրի (Հոկտեմբերյանի) շրջանի Եղեգնուտ գյուղը։ 1990-1991 ուսումնական տարում ավարտել է հիշյալ գյուղի դպրոցի 8-րդ դասարանը։ Այնուհետև միջնակարգ կրթություն է ստացել հեռակա ուսուցման ձևով՝ միաժամանակ աշխատելով արտադրության մեջ։ 1994 թ. մայիսի 12-ին նա զորակոչվել է հայկական բանակ և իր ծառայությունն անցկացրել է Կապան քաղաքում։ Սահմանային գոտում մարտական հանձնարարությունների կատարման ժամանակ նա զոհվել է 1994 թ.-ի հունվարի 23-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ատամանովկա (գյուղ, Կարաիդելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱտամանովկաԱտամանովկա (ռուս.՝ Атамановка, բաշկիրերեն՝ Атамановка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 117 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2592) Հունան

(2592) Հունան (անգլ.՝ Hunan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1966 թվականի հունվարի 30-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,117515 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7266 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5084 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2010,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179057 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2592) Հունան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բոգդան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոգդան (այլ կիրառումներ)Բոգդան (ռուսերեն` Богдан)` եբրայական Հովնաթան անվանը համարժեք հունական Թեոդորոս անվան սլավոնական տարբերակը։ Համապատասխանում է հայկական Աստվածատուրին։ Անունը գործածական է նաև՝ ոչ սլավոնական, օրինակ՝ ռումինացիների, նաև՝ հայերիս մոտ։ Բալկանյան ժողովուրդների մոտ տարածված է նաև Բոժիդար (սերբերեն` Божидар) տարբերակը։ Անունով ստեղծված ազգանուն է Բոգդանովը (ռուսերեն` Богданов)։


== Կրողները ==
Բոգդան Գեմբարսկի (Bohdan Aleksander Gębarski, 1905 թ.,Սանկտ Պետերբուրգ-78 թ.,Վարշավա) լեհ արևելագետ, գրող և թարգմանիչ
Բոգդան Լոբոնց (Bogdan Lobonț, *1978 թ.)` ռումինացի ֆուտբոլիստ
Բոգդան (Բոհդան) Խմելնիցկի (Богдан Зиновiй Хмелницький, 1595-1657 թթ.)` ուկրաինական պետական գործիչ
Բոգդան Կնունյանց (*Շուշիի գավառ)` բոլշևիկյան հեղափոխական
Բոգդան Հաշդեու (Bogdan Petriceicu Hasdeu, 1836-1907)` ռումինացի գրող, բանասեր, պատմաբան և հայագետ
Բոգդան Հովհաննիսյան (1950 թ. Ձաղիձոր)` հայ քանդակագործ և գեղանկարիչ
Բոգդան Սալթանով
Բոգդան Վերդյան (1919 թ. Բեգում Սարով գ., ներկայիս` Միր Բաշիրի շրջան)՝ հայ խորհրդային գրող
Քուրթուլուշ

Քուրթուլուշ (թուրքերեն՝ ազատություն, նախկինում կոչվել է Թաթավլա (հուն․՝ Ταταύλα)), բազմէթնիկ թաղամաս Ստամբուլի եվրոպական հատվածում, Շիշլի շրջանում։ Թաղամասը բնակեցված է թուրքերով, հայերով, քրդերով և հույներով։ Թաղամասում բնակվում են նաև քիչ քանակությամբ հրեաներ։ Թուրքերենից թարգմանած Քուրթուլուշ նշանակում է ազատություն։


== Պատմություն ==
Թաղամասը կառուցվել է 16-րդ դարում Քիոսի հույների կողմից, ովքեր Օսմանյան կայսրության ժամանակ այստեղ էին եկել աշխատելու նավաշինարաններում, որոնք գտնվում էին հարևան Քասըմփաշա թաղամասում։ 1832 թվականին թաղամասը հրդեհվել է, որի արդյունքում ամբողջությամբ այրվել են 600 տներ և 30 խանութներ։ Թաթավլան եղել է Կոստանդնուպոլսի հունական կենտրոնը։ 19-րդ դարի կեսին թաղամասի բնակչությունը կազմել է 20,000 մարդ։ Թաղամասում եղել են ուղղափառ եկեղեցիներ, դպրոցներ և տավերնաներ (հունական ռեստորան)։ Հունաբնակ լինելու պատճառով թաղամասը հաճախ անվանել են նաև «Փոքր Աթենք»։
Թաղամասը Թաթավլայից վերանվանվել է Քուրթուլուշ՝ հանրապետական կարգերի հաստատումից 6 տարի անց։ Թաղամասը մեծապես տուել է 1929 թվականի ապրիլի 13-ին, երբ 207 տներ այրվել են։ Բալկանյան պատերազմներից սկսած թաղամասի հույն բնակչության թիվը մեծացել, ընդհուպ մինչև Ստամբուլի ջարդերը, որոնք տեղի են ունեցել 1955 թվականին։ Քուրթուլուշը հիմնականում բնակեցված է եղել բանվոր հույներով, այն դեպքում, երբ հարուստ հույները և թուրքերը ապրել են, օրինակ, Թարաբիայում կամ Բոսֆորի ափագծով մեկ։ 19-րդ դարի վերջին մի շարք շքեղ առանձնատներ կառուցվել են Քուրթուլուշում, որոնց մի մասը կանգուն է մինչ օրս։
Քուրթուլուշում է տեղի ունեցել նաև հունական Բակլահորանի շքահանդեսը, որը նշվել է հույն բնակչության կողմից և արգելվել թուրքական իշխանությունների կողմից 1943 թվականին։ Քաղաքային իշխանությունների որոշմամբ այն սկսել է տոնվել 2010 թվականից սկսած։


== Ծանոթագրություններ ==
1581

1581 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1581 թվականն է, 
XVI դարի 81-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
1581-1582 - Թուրքական զորավար Ֆահրադ փաշան գրավում է Երևանը։
Դեկտեմբերի 9 - 12-ը Երևանում է եղել անգլիացի վաճառական ճանապարհորդ Ջոն Նյուբերին՝ Թավրիզից Թոքատ գնալիս։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գուշակը (Բազիլի նկար)

«Գուշակը» (ֆր.՝ La tireuse de cartes), ֆրանսիացի նկարիչ Ֆրեդերիկ Բազիլի վաղ իմպրեսիոնիզմի ոճի նկար։ Նկարում պատկերված է սեղանի մոտ նստած կին՝ առջևում խաղաքարտեր։ Կտավը նկարված է 1869 թվականին, չափերն են  61×46 սմ։ Ներկայումս այն պահպանվում է Մենյե դը Սալինելի անձնական հավաքածուի մեջ։


== Պատմություն ==
Կտավը նկարվել է արվեստանոցում։ Բնորդուհին 1867 թվականին եղել է նաև Բազիլի ընկերոջ՝ Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի  «Դիանան՝ որսորդ»  (ֆր.՝ Diane chasseresse) , իսկ 1868 թվականին՝ Բազիլի «Խոնարհած աչքերով կինը» (ֆր.՝ Jeune fille aux yeux baissés) նկարների  բնորդուհին։ Նկարչի կենդանության օրոք կտավը չի ցուցադրվել։ 1935 թվականին ցուցադրվել է Փարիզում, իսկ 1927 և 1941 թվականներին՝ Մոնպելիեում։


== Նկարագրություն ==
Նկարում պատկերված է դարչնագույն շրջազգեստով երիտասարդ կին, որը նստած է սև սեղանի մոտ և նայում է ներքև՝ սեղանին գտնվող խաղաքարտերին։ Կինը մի ձեռքով գլուխն է բռնել, մյուս ձեռքով խաղաքարտերին է դիպչում։ Թվում է, թե  ուզում է «կարդալ» իր ապագան։ Գունեղ խաղաքարտերը հակադրվում են նկարի ընդհանուր մոխրագույն երանգին։ Որոշ ուսումնասիրողների կարծիքով Բազիլը ոգեշնչվել է իր ընկերոջ՝ Պոլ Սեզանի դիմանկարներից։ 1870 թվականին Բազիլը այս նկարը պատկերում է իր՝ «Կոնդամին փողոցի արվեստանոցը» կտավում։


== Սկզբնաղբյուր ==
Կտավը պատկանել է հեղինակի մոնպելիելցի բարեկամուհուն՝ Ժյուլի-Ֆրանսուազ Մենյե դը Սալինելին։ Ներկայումս այն պահպանվում է Մենյե դը Սալինելի անձնական հավաքածուի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Daulte Fr. Frédéric Bazille et son temps : [фр.]. — Geneva : Daulte, 1952. — Vol. XXIV. — P. 183. — 217 p. — (Peintres et sculpteurs d’hier et d’aujourd’hui).


== Արտաքին հղումներ ==
«Enciclopedia dell’arte // Frédéric Bazille (1841—1870)»։ www.giovannipediconeart.org (իտալերեն)։ Վերցված է 19.06.2019  
«Frédéric Bazille. La tireuse de cartes»։ www.desordre.net (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 19.06.2019  
Biétry-Rivierre Er.։ «La comète Bazille»։ www.lefigaro.fr (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 19.06.2019
Սոսպեզո սուրճ

Սոսպեզո սուրճ (caffè sospeso — իտալերեն՝ sospeso — կախված, ընդհատված, հանված, անվճռական), սրճի անվանումն է, որը ավանդաբար Նեապոլում պատվիրում են սրճարաններում, ցույց տալու համար սեփական առատաձեռնությունը։ Պատվիրատուն պատվիրում է երկու կամ ավելի սուրճ, բայց խմում է մեկը։ Աղքատ և անվճարունակ մարդիկ կարող են մտնել սրճարան և տեղեկանալով, որ կա նախապես վճարված սուրճ, խմել այն։


== Եզրի օգտագործում ==
Տոնինո Գուերայի ռուս կնոջ՝ Լորա Գուերայի թեթև ձեռքով Ռուսաստանում եզրը թարգմանվել և տարածվել է «կախված սուրճ» (ռուս.՝ подвешенный кофе) ձևով։
Սխալ է նաև այս սրճի համար օգտագործել «վճարված սուրճ» տարբերակը, քանի որ Իտալիայում կա դրա համար եզր «caffè pagato» կամ «caffè prepagato»։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Իտալացի գրող և սցենարիստ Տոնինո Գուերան սոսպեզո սրճի մասին պատմվածք ունի։
2011 թվականի դեկտեմբերի 11-ին «Rete del Caffè Sospeso» սոսպեզո սրճի ցանցը տարբեր կազմակերպությունների և Նեապոլի քաղաքապետ Լուջի դե Մաջիստրիսի հովանավորությամբ Նեապոլում կազմակերպել է «Սոսպեզո սրճի օր»։


== Ծանոթագրություններ ==
Զելյոնի Յար (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զելյոնի Յար (այլ կիրառումներ)Զելյոնի Յար (ուկրաիներեն՝ Зелений Яр, Ղրիմի թաթարերեն՝ Zelönıy Yar), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնի Յար գյուղում բնակվում էր 182 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քաղցր սոյայի թանձրուկ

Քաղցր սոյայի թանձրուկ (ինդոն.՝ kecap manis), քաղցրացված անուշաբույր սոյայի սոուս, որը տարածված է Ինդոնեզիայում։ Այն ունի մուգ գույն։ Գույնը, մածուցիկ օշարակային խտությունը և քաղցր համը պայմանավորված է արմավենու շաքարավազի առատ հավելման շնորհիվ։ Սոյայի սոուսն օգտագործվում է Ինդոնեզիայի խոհանոցում և կազմում է երկրի սոյայի սոուսի արտադրության ընդհանուր մոտ 90 տոկոսը:։


== Բաղադրիչներ ==
Համեմատած սովորական սոյայի սոուսի հետ, քաղցր սոյայի սոուսն ունի մի փոքր ավելի հաստ խտություն և շատ ավելի քաղցր համ։ Այս համեմունքը պատրաստված է ֆերմետացված խաշած սև սոյայի մածուկից, բոված հացահատիկ, աղ, ջուր և բորբոս, որին ավելացվում է արմավենու շաքար։ Ուժեղ քաղցր համին նպաստում է արմավենու շաքարի մեծ քանակությունը։ Սոուսը կարող է պարունակել մինչև 50 տոկոս արմավենու շաքար։ Ինդոնեզական քաղցր սոյայի սոուսը հաճախ հարստացվում է համեմունքներով, ներառյալ  դարչին, սև պղպեղ, համեմ և մեխակ։


== Կիրառություն ==
Քաղցր սոյայի սոուսը կարևոր սոուս է ինդոնեզական մառաններում։ Այն օգտագործվում է ինդոնեզական ամենահայտնի ճաշատեսակներում` խոզի միս,տավարի շոգեխած միս։ Այն նաև  մատուցվում  խորոված արած ուտեստների համար, ինչպիսիք են՝ խորոված հավ և խորոված ձուկ։ Քաղցր սոյայի սոուսը նաև հանրաճանաչ թաթախման սոուս է, որը խառնվում է  չիլիի հետ և մատուցվում է որպես թաթախման սոուս։ Շոգեխաշած բրինձը՝ վրան տապակած ձվով և քաղցր սոյայի սոուսով ցողված, 1990-ականներին և 2000-ականներին ինդոնեզացիների շրջանում տարածված ուտեստ էր, հատկապես երեխաների շրջանում։ Արևելյան Ինդոնեզիայում քաղցր սոյայի սոուսն օգտագործվում է որպես կոլո-կոլո սոուսի բաղադրիչ, չնայած ավանդաբար այս Մալուկու սոուսը օգտագործում է սև գույնի կոկոսի յուղի հետ։Քաղցր սոյայի թանձրուկի տարբեր բաղադրատոմսեր
		
		
		
		


== Ապրանքանիշեր ==

Ինդոնեզիայում կան մեծ քանակությամբ քաղցր սոյայի սոուս ապրանքանիշեր:Քաղցր սոյայի սոուսը  փոքրածավալ տնային արդյունաբերություն է։ Այնուամենայնիվ, կան մի քանի բրենդներ, որոնք լայնորեն տարածված են ամբողջ Ինդոնեզիայում և տարածաշրջանում, ինչպիսիք են ABC քաղցր սոյայի սոուս, Կեսապ Բանգո, Ինդոֆուդ և Սեդափ  Բացի ազգային ապրանքանիշերից, կան բազմաթիվ տարածաշրջանային բրեդներ, ինչպիսիք են Իկա Լե Փաթում, Միրամա և այլն։ Կան նաև ապրանքանիշեր, որոնք լայնորեն տարածվում են Նիդեռլանդներում, ինչպիսիք են  Կոնիմեքսն, Կակի Տիկան  ապրանքանիշը։


== Փոխարինողներ ==
Քաղցր սոյայի սոուսը լայնորեն տարածված է Ինդոնեզիայի շուկաներում, սուպերմարկետներում, Ասիական մթերային խանութներում և  ամբողջ աշխարհում։ Այնուամենայնիվ, այն բավականին դժվար է գտնել Եվրոպայի շատ մասերում (բացառությամբ Նիդեռլանդների, Մեծ Բրիտանիայի և Գերմանիայի), ինչպես նաև բավականին քիչ է Ամերիկայում։ Քաղցր սոյայի սոուսը կարելի է պատրաստել սովորական սոյայի սոուսից։ Սովորական սոյայի սոուսը՝ խառնված է շականակագույն շաքարավազի հետ, կարող է ծառայել որպես քաղցր սոյայի սոուսի փոխարինող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ketjap Manis recipe
Պրատոլա Պելինյա

Պրատոլա Պելինյա (իտալերեն՝ Pratola Peligna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7892 մարդ (2005 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 67035 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 28,27 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 67035։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0864։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Կույս Մարիամը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի մայիսի 4-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղբիանոս եպիսկոպոս

Աղբիանոս եպիսկոպոս (3-րդ դար - 4-րդ դար), հայ հոգևորական գործիչ, Հարքի եպիսկոպոս։ Աղբիանոսյանների հոգևորական տոհմի հիմնադիրը։


== Կենսագրություն ==
Աղբիանոսը քրմի որդի էր։ Աշակերտել է Գրիգոր Լուսավորչի մոտ, 303 թվականին կարգվել Մանազկերտի եպիսկոպոս, ապա՝ «վերակացու արքունական դրան բանակին»։


== Ծանոթագրություններ ==
Իգարապե դու Մեյու

Իգարապե դու Մեյու  (պորտ.՝ Igarapé do Meio), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի հյուսիսային մասում։ Մտնում է Բայշադա-Մարանենսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 11 489 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 392,847 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝29,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 12.033.108,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է  1.121,03 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,540 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ  Իգարապե դու Մեյուի  մասին Archived 2015-08-01 at the Wayback Machine.
Մարադիսի

Մարադիսի (վրաց.՝ მარადისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Մառնեուլի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 239 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրյոյ լա Ռեորտ

Բրյոյ լա Ռեորտ (ֆր.՝ ՝Breuil-la-Réorte), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Ռոշֆոր շրջանում։ Մտնում է Սյուրժեր կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17063։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 416 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բրյոյ լա Ռեորտ (ֆր.)
Շեր Վոժ (այլ կիրառումներ)

Շեր Վոժ, կարող է վերաբերել՝

Շեր Վոժ - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով
Շեր Վոժ - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով
Սվարան

Սվարան, հայաբնակ գյուղ Իրանում, Սպահանի օստանի Փերիա գավառի Վարզաղ գավառակում, Դարանից 13 կմ հարավ-արևմուտք։ Հիմնադրվել է 1836 թվականին։ 20–րդ դարի 60-ական թվականներին ուներ 751 (102 տուն) հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին այգեգործությամբ, պարտիզպանությամբ, ցորենի մշակությամբ, անասնապահությամբ։ Սվարանի դաշտերը ոռոգվում են շրջակա գետակների և աղբյուրների ջրերով։ Գյուղի կենտրոնում գտնվող Սվարանի Գևորգ եկեղեցին կառուցվել է 1860-ական թվականներին։ Սվարանն ուներ նաև դպրոց և գրադարան։ Բնակիչները ներգաղթել են Խորհրդային Հայաստան։
Հիլբերտ

Հիլբերտ (CGS) և էլեկտրամագնիսական (CGSM) բացարձակ համակարգերում նշանակվում է գբ (միջազգային նշանակումը՝ Gb)։ Հայաստանում սահմանվում է իբրև մագնիսաշարժ ուժ՝ այնպիսի հաղորդիչի միապատիկ շրջանցման դեպքում, որով անցնում է c/4ji (CGS, c-ն լույսի արագությունն է վակուումում) կամ l/4jt (CGSM) միավոր հոսանք։ 1 գբ= 0, 795775 ամպեր (մագնիսաշարժ ուժի միավորը, միավորների միջազգային համակարգում)։
(6777) Բալակիրև

(6777) Բալակիրև (անգլ.՝ Balakirev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,175902 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4596 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8922 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2067,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174142 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,7° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6777) Բալակիրև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մարգարետ Բուշ-Բրաուն

Մարգարետ Բուշ-Բրաուն (անգլ.՝ Margaret Bush-Brown, լրիվ անուն՝ Margaret White Lesley Bush-Brown, հայտնի է նաև՝ Mrs. Henry Kirke Bush-Brown,   մայիսի 19, 1857(1857-05-19), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - նոյեմբերի 16, 1944(1944-11-16), Ambler, Մոնտգոմերի շրջան, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ և Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարչուհի և փորագրող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1875 թվականի մայիս 19-ին Ֆիլադելֆիայում՝ երկրաբան Փիթեր Լեսլիի և սոցիալական աշխատող Սյուզան Լեսլիի (Susan Inches Lyman Lesley) ընտանիքում։
Նրա գեղանկարչության առաջին ուսուցիչը եղել է Թոմաս Իկինսը, որի մոտ սովորել է Փենսիլվանիայի կերպարվեստի ակադեմիայում, մինչև 1880 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ հետագա կրթությունը ստանալու նպատակով։ Այնտեղ Մարգարետը ընդունվել է Ժյուլիանի ակադեմիա և դասեր է վերցրել Թոնի Ռոբերտ Ֆլերից, Գուստավ Բուլանժեից և Ժյուլ Լեֆևրից։ 1883 թվականին վերադառնալով ԱՄՆ՝ դասեր է վերցրել Ֆիլադելֆիայի կանանց համար դիզայնի դպրոցում։ Ապա սկսել է փորագրել սովորել Գաբրիելա Կլեմենսի ղեկավարության ներքո և 1884 թվականին New York Etching Club работу Study of a Girl’s Head ցուցահանդեսում ցուցադրել է ենթադրաբար իր առաջին փորագրությունը։ Որոշ ժամանակ դասեր է վերցրել նաև Քրիստիան Շուսելեից։
Մարգարետը ծանոթացել է այլ կին-նկարիչների հետ, այդ թվում՝ Էլիզաբեթ Բութի, Սեսիլյա Բոյի և Մերի Ֆրանկլինի հետ․ հաճախ նրանց հետ ամառն անցկացրել է ԱՄՆ-ի Արևելյան լողափին։ 1881 թվականին նա Էլեն Հեյլի հետ ճամփորդել է Ֆրանսիայում և Բելգիայում։ 1886 թվականի ապրիլին ամուսնացել է քանդակագործ Հենրի Բուշ Բրաունի հետ և տեղափոխվել է նրա՝ Նյուբուրգի տուն՝ Նյու Յորք նահանգ։
1935 թվականին նրա ամուսինը մահացել է։ Մինչև 1941 թվականը նկարչուհին ապրել է Վաշինգտոնում, նույն թվականին տեղափոխվել է Փենսիլվանիա։  Մարգարետ Բուշ-Բրաունը ոչ միայն իր աշխատանքներն էր ցուցադրում, այլ նաև երբեմն ցուցադրություններ էր կազմակերպում ամուսնու, իսկ ավելի ուշ՝ նաև դստեր՝ Լիդիայի հետ, որը ևս որպես նկարչուհի հասել է որոշակի հաջողության։ 1883 թվականին Մարգարետը իր աշխատանքներն է ցուցադրել Փարիզյան սալոն>ում։ Բուշ-Բրաունը նաև իր աշխատանքները ցուցադրել է Չիկագոյի գիտության և արդյունաբերության թանգարանում, Չիկագոյում 1893 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսում ստեղծել է Spring ֆրեսկոն Փենսիլվանիա նահանգի շենքի համար։ Իր գեղարվեստական կարիերայի ընթացքում արժանացել է մի շարք մրցանակների։
Մահացել է 1944 թվականի նոյեմբերի 16-ին Փենսիլվանիա նահանգի Էմբլեր քաղաքում՝ իր որդու՝ Ջեյմսի բնակարանում։
Մարգարետ Բուշ Բրաունի ինքնադիմանկարը, որը թվագրված է 1914 թվականով և ներկայումս գտնվում է Փենսիլվանիայի Գեղարվեստի ակադեմիայի հավաքածուում, ընդգրկվել է երդմնակալության American Women Artists 1830—1930 ցուցահանդեսում 1987 թվականին։
Նկարչուհու փաստաթղթերը, նրա ընտանիքի մյուս անդամների փաստաթղթերի հետ միասին, ներկայումս պահվում են Սմիթ քոլեջում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Margaret White Lesley Bush-Brown
Margaret Lesley Bush-Brown Papers, 1857—1944 Archived 2011-09-15 at the Wayback Machine.
Հասմիկ Ավետիսյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Հասմիկ Վաղարշակի Ավետիսյան (հունիսի 9, 1963(1963-06-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
1976-1978 թվականներին սովորել է Հակոբ Կոջոյանի անվան արվեստի դպրոցում, 1978-1982 թվականներին՝ Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում, 1984-1989 թվականներին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։
2002 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։


== Ցուցահանդեսներ ==
1996- Հանրապետական երիտասարդական ցուցահանդես, Մոսկվա
1998- Կանանց հանրապետական ցուցահանդես, Երևան
2001-  Աշնանային երիտասարդական ցուցահանդես, Երևան
2002- Անհատական ցուցահանդես, Կիև
2002-   «Հայկական գրաֆիկա» ցուցահանդես, Մոսկվա
2003-  ARTEXPO 2003, Նյու Յորք
2004- Անհատական ցուցահանդես «ART 13» պատկերասրահում, Երևան
2004-  Ամառային ցուցահանդես «Ինքնանկար», Երևան
2004-  Կովկասյան արվեստ, Թբիլիսի
2009- Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան
2013- «Անտեսված գեղեցկություն», Ժամանակակից արվեստի թանգարան
2014 - Երևան, ՄԱԿ-ի գրասենյակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավետիսյանի կայքը(չաշխատող հղում)
«Իմ նկարները ես եմ», Հասմիկ Ավետիսյան (լուսանկարներ) Archived 2016-03-14 at the Wayback Machine.
Մեծ Սոյգա

Մեծ Սոյգա (ռուս.՝ Большая Сойга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սոյգա գետի աջ ափին՝ 110 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Մեզեն գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Մեզեն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300112103000027111
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002711
Ավազանի կոդը -  03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Չուդնովի շրջան

Չուդնովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Чуднівський район), շրջան Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չուդնով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1037 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 43200 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 41,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Անտիտավրոս

Անտիտավրոս, (անգլ.՝ Anti-Taurus, հուն․՝ Αντίταυρος), լեռներ Թուրքիայում, Կենտրոնական Տավրոսի հյուսիսարևելյան մասը։ Անտիտավրոսի ամենաբարձր լեռնաշղթաներն են.

հյուսիս-արևմուտքում՝ Բեյդաղը (մինչև 3054 մ)
հարավ-արևմուտքում՝ Բինբողան (մինչև 2830 մ), որոնք զուգահեռ են իրար և բաժանվում են Սեյխան գետի իջվածքային հովտով։Կազմված են նստվածքային և հրաբխածին ապարներից։
Անտիտավրոսի լեոնաճյուղերը, դեպի հյուսիս արևելք ցածրանալով, օղակում են Ուզուն-Յայլայի սարավանդը, ապա, բարձրանալով, միանում Ներքին Տավրոսի արմևմտյան մասը կազմող Էրզնկայի լեռնահանգույցին։


== Կլիմա ==
Հյուսիսահայաց լանջերում և գոգհովիտներում կլիման ցամաքային է, հարավահայաց լանջերում՝ բարեխառն։ Տեղումները՝ 400—900 մմ։ Տարածված են կիսաանապատային գիպսատար գորշահողեր (Սեբաստիայի գոգհովիտ), գորշ տափաստանային և լեռնատափաստանային (Ուզուն-Յայլայի սարավանդ), շագանակագույն (հյուսիսային լանջ), լեռնատափաստանային (հարավային լանջ) և ալպյան լեռնամարգագետնային հողերը։


== Բուսականություն ==
Անտիտավրոսի հարավային մասում գերակշռում են կիլիկյան բրգաձև սոճին, սև սոճին, արևելյան եղևնին, հյուսիսային մասում՝ չորասեր սաղարթավորները, ցածրադիր լանջերում՝ չորասեր նոսր անտառնրն ու ֆրիգանան, գոգհովիտներում՝ օշինդրային կիսաանապատը, սարավանդներում՝ փետրախոտային տափաստանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Аладаглар в Энциклопедии живых приключений
Карта-схема массива Аладаглар
Город Яхьяллы, в окрестностях которого находятся водопады
Աստերոիդների ցանկ (272901-273000)

Աստերոիդների ցանկ (272801-272900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (273001-273100)
 Աստերոիդների ցանկ (272801-272900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (273001-273100)