armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եռաժանի

Եռաժանի՝ զենք, որը բաղկացած է երկար լիսեռից և երեք ատամից։
Ինչպես շատ այլ ծակող ու կտրող սառը զենքի տեսակներ, եռաժանին ծագել է առօրյաում օգտագործվող գործիքից, այս դեպքում՝ ձկնորսության համար մինչև այժմ օգտագործվող նիզակից։ Սկզբում այն պատրաստում էին ոսկորից։ Երբ այն դարձավ գործիքից զենք, ձուկը պահող կեռիկները ատամների եզրերին անհայտացան։ Մոտիկից տարվող կռվում այդ հատկանիշը չէր պահանջվում։ Եռաժանին օգտագործվել է որպես նիզակ, այն կարելի էր օգտագործել նաև թշնամու զենքը գրավելու համար։ Այս զենքը տարածվեց Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում գլադիատորների մոտ։


== Եռաժանին համաշխարհային մշակույթում ==


=== Շումերում և Ակկադայում ===
Կրկնակի եռաժանին Մարդուկի՝ շումերյան և ակկադյան դիցաբանության մեջ գերագույն աստվածի խորհրդանիշ էր։ Դրանով էր Մարդուկը խոցել Տիամատին՝ խավարի աստվածուհուն, և դա հիմք դրեց աշխարհի սկզբին։


=== Հունական-հռոմեական մշակույթի մեջ ===
Հունա-հռոմեական մշակույթում եռաժանին շանթի կամ կայծակի խորհրդանիշն է, այն երկնային աստված Զևսի, կամ Յուպիտերի զենքն է ։ Բացի այդ, եռաժանին ծովի վրա իշխանության ամենանշանավոր խորհրդանիշն է և հին հունական աստծու Պոսեյդոնի, կամ (Նեպտունի ատրիբուտը՝ զենքն ու իշխանության խորհդանիշը։


=== Քրիստոնեության մեջ ===
Հին հնդեվրոպական ավանդույթներից հետո եռաժանին դիտվում է, մի կողմից, որպես հարության խորհրդանիշ, Արարչի և Սուրբ Երրորդության խորհրդանիշ, մյուս կողից, որպես դժոխքի, կամ Աիդի խորհրդանիշ, քանի որ բազմաթիվ ուղղափառ և կաթոլիկ սրբապատկերներում դևերը տանջում են մեղավորներին եռաժաններով։ Սատանայի ձեռքում եռաժանին նույն դեր է կատարում, ինչ գերանդին մահվան այլաբանական կերպարի ձեռքում, և այն նաև խորհրդանշում է «բաժանի՛ր և կառավարի՛ր» սկզբունքը։ Այսպիսով, քրիստոնեության մեջ եռաժանին նման է խաչի ` մի կողմից այն մահապատժի և մահվան խորհրդանիշ է, մյուս կողմից ` ազատագրման և հարության։


=== Հինդուիզմում ===
Հնդկաստանում եռաժանին հինդուիստական Շիվա աստվածի զենքն է, խորհրդանշելով նրա երեք կողմերը որպես արարիչ,  պահապան և կործանիչ։ Եռաժանին պատկերվում է իր հետևորդների ճակատների վրա։ Վաջրայի ձևով եռաժանին ընկալվում է որպես Ինդրա և Դուրգա աստվածների խորհրդանիշ։ Այն նաև կրակի խորհրդանիշ է, որը արտացոլում է Ագնիի երեք էությունները։ Եռաժանին հանդիպում է տանտրիական յոգայի մեջ։


=== Բուդդիզմում ===
Բուդդիզմի մեջ եռաժանին խորհրդանշում է Բուդդայի երեք զարդերը։ Այն մաքուր երկնային կրակի խորհրդանիշն է, ինչպես նաև երեք թույնի ոչնչացումը `բարկության, ցանկության և ծուլության։


=== Այլ մշակույթներում ===
Եռաժանին Maserati ընկերության խորհրդանիշն է։
Ըստ լեգենդի, Պարացելսը հիվանդներին բժշկում էր եռաժանիի օգնությամբ։
Եռաժանին պատկերված է Բարբադոսի դրոշի վրա։
Եռաժանին Չինգիզ խանի անձնական նշանն էր։
Եռաժանին ծառայել է որպես Չինգիզ խանի ավագ որդիների ժառանգների կլանային խորհրդանիշ (տագան) և հայտնվել է Խան Բաթիյի մետաղադրամների վրա։
Եռաժանին իր անունն է տվել ՛Acronicta tridens՛ թիթեռին։
Եռաժանին Կիևյան Ռուսի ժամանակաշրջանի ռուս իշխաններ Ռյուրիկովիչների  խորհրդանիշն էր։
Եռաժանին պատկերված է Ուկրաինայի դրոշի վրա և ծագում է իշխան Վլադիմիրի անձնական խորհրդանիշից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Энциклопедия символов / сост. Рошаль В.М. — Москва: АСТ, 2005. — 1007 с. — 5100 экз. — ISBN 985-13-5049-4
Բիյզուա

Բիյզուա (ֆր.՝ Billezois), համայնք Ֆրանսիայում՝ Օվերն երկրամասի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լապալիս կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Վիշին է։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03028։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 377 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 229 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 170-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 59-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 74,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,7 %)։ 170 աշխատունակ բնակիչներից 154-ը աշխատում էին (85 տղամարդ և 69 կին), անաշխատանք էին 16-ը (5 տղամարդ և 11 կին)։ 59 անգործունակ մարդկանցից 21-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 22-ը թոշակառու, 16-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Գոթական եկեղեցի՝ XIX դար
Ժիրո դղյակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բիյզուա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-26-ին։ Վերցված է 2012-6-20 
«Բիյզուա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Միխայիլ Կալիկ

Միխայիլ Նաումովիչ Կալիկ (ռուս.՝ Михаил Наумович Калик, հունվարի 29, 1927(1927-01-29), Արխանգելսկ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 31, 2017(2017-03-31), Երուսաղեմ), խորհրդային և իսրայելցի կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է դերասան Նաում Մոիսեևիչ Կալիկի ընտանիքում, որն սկզբում աշխատել է հրեական, ապա տիկնիկային թատրոնում, եղել է Աշխատավոր երիտասարդության թատրոնի հիմնադիրներից մեկը։ Մայրը՝ Լեա Լիբան, սերել է կիևյան հայտնի ընտանիքից։
Սովորել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանի թատերագիտության ֆակուլտետում, սակայն կիսատ է թողել ուսումը 1949 թվականին՝ ընդունվելով Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ (Գրիգորի Ալեքսանդրովի արվեստանոց)։
1951 թվականին մի քանի այլ ուսանողների հետ միասին ձերբակալվել է «հրեական բուրժուական նացիանալիզմի» և «ահաբեկչական մտադրություններ» ունենալու մեղադրանքով և դատապարտվել տասը տարի անցկացնելու ուղղիչ-աշխատանքային ճամբարում 58—17 հոդվածով։ Եղել է մի քանի բանտերում, այդ թվում նաև Լեֆորտովոյում և Օզերլագում։ Ճամբարում ծանոթացել է Լեյբու Լևինի հետ։ Միխայիլ Կալիկին ազատություն էշնորհվել և նրա իրավունքները վեականգնվել են 1954 թվականին, ինչից հետո վերականգնվել է ինստիտուտի երրորդ կուրսում։
Շարունակելով կրթությունը՝ 1958 թվականին ավարտել է ռեժիսորական ֆակուլտետը արդեն որպես Սերգեյ Յուտկևիչի արվեստանոցի շրջանավարտ։
Միխայիլ Կալիկը հանդես է եկել որպես մի շարք ֆիլմերի բեմադրող ռեժիսոր, ինչպիսիք են՝ «Օրորոցային» (ռուս.՝ Колыбельная), 1959), «Մարդը գնում է արևի հետևից» (ռուս.՝ «Человек идёт за солнцем», 1961), «Ցտեսություն, տղաներ» (ռուս.՝ «До свидания, мальчики», 1964) և այլն։
«Սիրել․․․» ֆիլմը նկարահանվել է 1968 թվականին և էկրան բարձրացել առանց հեղինակի իմացության ու համաձայնության վերամոնտաժվելուց հետո։ Ռեժիսոր և սցենարի հեղինակ Միխայիլ Կալիկը դիմել է դատարան, սակայն դատավարություն տեղի չի ունեցել, իսկ նրա դեմ հարուցվել է քրեական գործ, և խուզարկության ընթացքում առգրավվել է ֆիլմի հեղինակային օրինակը։ 1990 թվականին Միխայիլ Կալիկը մասամբ վերականգնել և մշակել է ֆիլմը, քանի որ հեղինակային օրինակն այդպես էլ չի գտնվել։
1971 թվականին տեղափոխվել է Իսրայել։
Միխայիլ Կալիկը մահացել է 2017 թվականի մարտի 31-ին՝ ծանր հիվանդությունից հետո։ Թաղվել է Երուսաղեմում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
1958 – Ատաման Կոդր (Բորիս Ռիցարևի և Օլգա Ուլիցկայայի հետ համահեղինակությամբ)
1958 – Մեր հայրերի պատանությունը
1959 – Օրորոցային
1961 – Մարդը գնում է արևի հետևից
1964 – Ցտեսություն, տղաներ
1968 – Սիրել․․․
1969 – Արժեք
1974 – Երեքը և մեկը (Իսրայել)
1991 – Եվ վերադառնում է քամին․․․


=== Սցենարիստ ===
1958 – Մեր հայրերի պատանությունը
1959 – Օրորոցային
1961 – Մարդը գնում է արևի հետևից
1964 – Ցտեսություն, տղաներ
1968 – Սիրել․․․
1991 – Եվ վերադառնում է քամին․․․


=== Գեղարվեստական ղեկավար ===
1966 – Վերջին խաբեբան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мария Ольшанская. О фильме Михаила Калика «Любить...»
http://www.ruthenia.ru/moskva/encycl/k/kalik.htm
Գերեզմանատան եկեղեցի

Գերեզմանատան եկեղեցի, կառուցվել է 1900 թվականին Երևանում, նախագծել է ճարտարպետ Վասիլի Միրզոյանը։


== Տեղագրություն ==
Առաքելական եկեղեցին կառուցվել է Նոր հայկական գերեզմանատան կենտրոնական հատվածում, որը գտնվում էր Երևանի հարավ արևմտյան ծայրամասում, Նախիջևան տանող մայրուղու և Հրազդան գետի միջև, Հին Մլերի տարածքից և ուղղափառ գերեզմանոցից դեպի հարավ (այժմ այս տարածքում Կոմիտասի անվան պանթեոնն է)։


== Ճարտարապետություն ==
Կոմպոզիցիայի նախագիծն ունի հունական խաչի տեսք, միջին քառակուսով։ Քառակուսու մեղեդին հնչում է, թևերի միջև՝ անկյունները լրացնող չորս կողմնասեղաններում և տարածվում է նախագծի ընդհանուր պատկերով (երկարությունը կողմերի միջև 5 սաժեն 2 արշին, շինության բարձրությունը մինչև խաչի հիմքը՝ 8 սաժեն 1 արշին)։ Կոմպոզիցիայի մեջ արտահայտված խաչը վեր է խոյանում եզրերի իջեցված հատվածների զանգվածով և ոչ մեծ ծավալի անկյունային պատվանդաններով։ Թևերի ճակատամասերը շարունակում են տանիքի երկթեք եռանկյուն սեպերը տրամատած (պրոֆիլավորած) քիվերով։ Արևմտյան, հյուսիսային և հարավային ճակատամասերը, որոտեղ առկա էին մուտքի դռներ, մշակված են նույն ձևով՝ սանդղամուտքերը կիսաշրջանաձև շքամուտքեր էին՝ բարձրաքանդակ խաչերով, զարդարված շրջանաձև կամարներով։ Արևելյան պատը զարդարում էին պատի երկայնքով ձգվող երեք պատուհաններ, մեջտեղինը՝ չափից ավելի բարձր որմնախորշով, որոնցից վերև անցնում է եռաթև կամար։ Մնացած պատուհանները ավանդական եկեղեցական ոճով են՝ նեղ և ցածար կամարաձև անցքերով, բաց եզրեր ունեցող զարդաքիվերով։ Հարթության ներքին անկյունների կցորդումները ամրապնդում են խաչի թևերին և եզրերին կապված տարբեր բարձրություններով, բայց համանման ըստ իրենց մեկնաբանության սյուներով, նույնանման գնդաձև հիմքերով և խոյակներով։ Որպես շինության գերակշիռ կենտրոնական, առանցքային կոմպոզիցիա ծառայում է թմբուկ (գմբեթը պահող հիմքը) դիտակը, որը ձևավորվել է պարագծային կամարաշարքից և որի վրա հենվում է բրգաձև գմբեթը։ Նույնական համակարգ է մտածված նաև զանգակատան համար, որը վեր է հառնում արևմտյան մուտքից՝ խախտելով կառույցի ընդհանուր հավասարակշռությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծնողական պարտականությունների չկատարում

Ծնողական պարտականությունների չկատարում (անգլ.՝ Child neglect), երեխաների հետ շփման դաժան ձևերից մեկը, երեխայի սննդի, հագուստի, կացարանի, դաստիարակության, բժշկական օգնության, ծնողների կամ պարտավորված այլ անձանց կողմից երեխայի խնամքի և հիմնական կարիքների պատշաճ ապահովման բացակայությունը, որի արդյունքում վտանգի տակ են հայտնվում երեխայի առողջությունը, անվտանգությունը և բարեկեցությունը։ Դրսևորվում է ուշադրության պակասի և երեխայի հիմնական կարիքների բավարարման պակասի մեջ՝  ներառյալ պատշաճ խնամքի, բժշկական սպասարկման, սննդի, հագուստի, բնակարանի, ինչպես նաև ֆիզիկական, հուզական, սոցիալական, կրթական և անվտանգության կարիքների իրականացումը։
Ծնողական պարտականությունները չկատարելու պատճառները կարող են առաջանալ ծնողների խնդիրների պատճառով, ներառյալ՝ դաստիարակելու ցանկության բացակայություն, ծնելիության և իրազեկման հմտությունների բացակայություն, մշակութային նախապաշարմունքներ, հոգեկան խանգարումներ, ալկոհոլի և հոգեներգործուն նյութերի չարաշահում, ընտանեկան բռնություն, գործազրկություն, չնախատեսված հղիություն և աղքատություն։ Ծնողական պարտականությունների չկատարման կամ խնամքի բացակայության նշաններից են երեխայի մշտական բացակայությունները դպրոցից, թափառաշրջությունը, երեխայի կողմից գումարի կամ սննդի գողությունը, կեղտոտ մաշկը կամ հագուստը, սեզոնային հագուստի բացակայությունը։ Երեխաների հանդեպ անուշադիր վերաբերմունքի տիպիկ օրինակ է նրանց առանց հսկողության թողնելը, ինչը հաճախ հանգեցնում է դժբախտ պատահարների, թունավորումների և կյանքի ու առողջության համար վտանգավոր այլ հետևանքների։ Ծնողական պարտականությունների չկատարումը երեխաների հետ շփման դաժան ձևերից է, իսկ երիտասարդ մայրերի երեխաներն այդ առումով ենթարկվում են զգալի ռիսկի։
Կարիքները լիովին բավարարելու համար ծնողական ուշադրության բացակայությունը տարբերվում է օբյեկտիվ պատճառներից՝ ելնելով երեխայի կարիքները բավարարելու անկարողությունից (աղքատություն, հոգեկան հիվանդություն, անտեղյակություն) և առանց դրանց։
Աղքատությունը և ռեսուրսների պակասը հաճախ հանդիսանում են այնպիսի գործոններ, որոնք կարող են խանգարել ծնողներին լիարժեք բավարարել իրենց երեխաների կարիքները։ Այս երևույթի սոցիալական գնահատման մեջ պետք է տեսնել ծնողների և խնամակալների ընտանեկան պայմանները և հնարավորությունները՝ նախքան նման վարքագիծը որպես ծնողական պարտականությունների չկատարում նշելը։


== Տես նաև ==
Դաստիարակություն
Բռնություն երեխաների նկատմամբ


== Ծանոթագրություններ ==
Բեդաձոր (այլ կիրառումներ)

Բեդաձոր, կարող է վերաբերել՝

Բեդաձոր - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Բեդաձոր - առվակ Ճորոխի ավազանում, Լիվանայի հովտում
Կորոբչինո (գյուղ, Նովոմիրգորոդի շրջան)

Կորոբչինո (ուկրաիներեն՝ Коробчине), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կորոբչինո գյուղում բնակվում էր 1 034 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թունել

Թունել, (անգլ.՝ tunnel – խողովակ), երկաթուղիների, ավտոճանապարհների, հետիոտների ճանապարհների, ջրատարների անցկացման ստորգետնյա կառույց։ 
Ըստ տեղանքի լինում է՝ լեռնային, ստորջրյա, քաղաքային, ըստ նշանակության՝ տրանսպորտային, հիդրոտեխնիկական, լեռնա–արդյունաբերական։ 

Լեռնային թունելները կառուցվում են լեռնային զանգվածներում և կիրառվում են տրանսպորտային ու հիդրոտեխնիկական նպատակներով։
Ստորջրյա թունելները կառուցվում են գետերի, ջրանցքների, նեղուցների հուների տակ և նախատեսվում տրանսպորտային հաղորդակցության և այլ հատուկ նպատակների համար։
Քաղաքային թունելները կառուցվում են քաղաքների տարածքներում՝ մետրոպոլիտենի, ավտոմոբիլային և հետիոտների ճանապարհների անցկացման, քաղաքային տնտեսության հաղորդակցության ուղիների համար ևն։
Հիդրատեխնիկական թունելները կառուցվում են ջուրը տեղափոխելու համար։ Լինում են դերիվացիոն (ջուրը ՀԷԿ–երին հասցնելու և դրանցից հեռացնելու համար), ջրթող (հիդրոհանգույցից ավելորդ ջուրը հեռացնելու համար), շինարարական (ամբարտակ կառուցելիս գետի հունը ժամանակավորապես տեղափոխելու համար), ոռոգիչ (ոռոգման նպատակներով ջուր տեղափոխելու համար)։ Տարբերում են անճնշումային (հատվածքը ջրով լրիվ չի լցվում) և ճնշումային (ջրով լրիվ է լցվում և աշխատում ճնշման տակ) հիդրոտեխնիկական թունելներ։Թունելի երեսարկը (հիմնական ամրակապում, երեսպատում) տարբեր է՝ կախված նրա նշանակությունից։ Տրանսպորտային թունելում երեսարկը որոշվում է, ելնելով ապարների կայունությունից։ Թույլ և անկայուն ապարների դեպքում կատարվում է բետոնե կամ երկաթ–բետոնե երեսարկ։ Հիդրոտեխնիկական թունելների երեսարկը որոշվում է, նկատի ունենալով ոչ միայն արտաքին գործոնները, այլև ներքին հիդրոստատիկ ճնշումը և ջրի շարժման հիդրավլիկական պայմանները։ Անճնշումային թունելների լայնական հատվածքները հիմնականում լինում են պայտաձև և կիսաշրջանաձև, իսկ ճնշումայիններինը՝ շրջանաձև։ Կայուն ապարների դեպքում հաճախ բավարարվում են թունելի ներքին մակերևույթը օդի մեծ ճնշմամբ ցեմենտապատելով։ Կիրառվում է նաև բետոնե բլոկների հավաքովի երեսարկ։ Հատկապես տարածված է համակցված (երկշերտ) երեսարկը, որը կազմված է բետոնե կամ երկաթբետոնե արտաքին մասից (միաձույլ կամ հավաքովի բլոկներից) և երկաթբետոնե ներքին շերտից։ Մեծ ճնշումների դեպքում երեսարկի ներքին շերտը կառուցում են պողպատե թաղանթից։ 
Հին և միջնադարյան Հայաստանի բերդերը, քաղաքները, երբեմն՝ եկեղեցիներն ունեցել են պաշարման ժամանակ արտաքին աշխարհի հետ կապ հաստատելու թունելատիպ կառույցներ՝ գետնուղիներ։ Հայաստանում կառուցվել և կառուցվում են տարբեր նշանակության թունելներ՝ Պուշկինի լեռնանցքի (ավտոճանապարհային), «Արփա–Սևան» (հիդրոտեխնիկական), Սևանի լեռնանցքի (ավտոճանապարհային), Մեղրաձորի (երկաթուղային), Երևանի մետրոպոլիտենի և այլն։
Պողոս Սնապյան

Պողոս Սնապյան (1927, օգոստոսի 11, Պիթիաս, Արևմտյան Հայաստան - 2014, հունիսի 14, Բեյրութ, թաղված է Անջարի ազգային գերեզմանատանը), սփյուռքահայ գրող, խմբագիր, արձակագիր, հրապարակագիր, գրաքննադատ և ուսուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Պողոս Սնապյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Կիլիկիայի Պելյանի գավառակ Պիթիաս գյուղում՝ Մուսա լեռան ստորոտում։ 1950 թվականին ավարտել է Երուսաղեմի Ժառանգավորաց վարժարանը։ 1962-1964 թվականներին սովորել է Փարիզի Ալիանս Ֆրանսեզում և Սորբոնի համալսարանում։ 1951 թվականից աշխատակցել է սփյուռքի տարբեր պարբերականների։ 1958 թվականից եղել է Բեյրութի «Բագին» հանդեսի խմբագրակազմի հիմնադիր-անդամ (Կարո Սասունու և Էդվարդ Բոյաջյանի հետ), 1966-2006 թվականներին՝ գլխավոր խմբագիրը, 1966-1973 թվականներին աշխատել է «Ազդակ» օրաթերթի խմբագրությունում որպես ազգային և գրական-մշակութային էջերերի պատասխանատու խմբագիր։ Դասավանդել է Այնճարի «Հառաջ» քոլեջում, Բեյրութի «Սոֆյա Հակոբյան» երկրորդական վարժարանում։ 1980 թվականից եղել է «Համազգային» բարձրագույն հիմնարկի գրական ճյուղի դասախոս։ Հեղինակ է «Ժամանակ չկայ» (1953) վիպակի, «Յեղափոխութեան համար» (1956), «Ես այդ շունն եմ» (1966, 2 հրատարակչություն, 2006), «Կորստեան թոյներ» (1970), Աղքատներուն աւանդութիւնը» (2002) ժողովածուների և այլ գրքերի, գրականագիտական մենագրությունների, դիմանկարների, տարեգրքերի, բազմաթիվ գրախոսական հոդվածների։


== Պարգևներ ==
ՀԳՄ Մ. Նալբանդյանի անվան մրցանակ, 1991
ՀՀ «Մովսես Խորենացու» մեդալ, 2003
Անջար «Մուսա Լեռ» շքանշան, 2014 (հետմահու)


== Ընտանիք ==
1965 թվականին ամուսնացել է Աղավնի Վարժապետյանի հետ, ունեն 3 զավակ։


== Երկեր ==
«Ժամանակ չկայ», վիպակ, 1953։
«Յեղափոխութեան համար», 1956։
«Ես այդ շունն եմ», 1966 թ., 2-րդ հրատոր, 2006։
«Կորստեան թոյներ», 1970։
«Աղքատներուն աւանդութիւնը», 2002։


== Գրականություն ==
Պօղոս Սնապեանի մասին գրքոյկ-ալպոմ, Պէյրութ, 2010, Համազգայինի «Վահէ Սէթեան» տպարան-հրատարակչատուն։
Կարօ Յովհաննէսեան «Պօղոս Սնապեան», Պէյրութ, 2014, Համազգայինի «Վահէ Սէթեան» տպարան-հրատարակչատուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սփյուռքի մեր մեծերը. Պողոս Սնապյան(չաշխատող հղում)
Գրողն ու իր իրականությունը
Ցվետկովո (այլ կիրառումներ)

Ցվետկովո, կարող է վերաբերել՝

Ցվետկովո - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում
Ցվետկովո - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում
Ցվետկովո - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Գորոդիշչեի շրջանում
Մաիսաուրի

Մաիսաուրի (վրաց.՝ მაისაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Վանի շրջան‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Վանից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 87 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիա Կուզնեցովա

Մարիա Նիկոլաևնա Կուզնեցովա–Բենուա, (հուլիսի 22, 1880(1880-07-22), Օդեսա, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 25, 1966(1966-04-25), Փարիզ), Ռուսաստանի օպերային երգչուհի (սոպրանո), պարուհի, Մարինյան թատրոնի 1905—1917 թվականներին։ Սերգեյ Դյագիլևի ռուսական սեզոնի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Հայտնի նկարչի՝ Նիկոլայ Դմիտրևիչ Կուզնեցովի դուստրը, կենսաբան Իլյա Իլյիչ Մեչնիկովի ազգականը, առաջին ամուսնությամբ Ալբերտ Նիկոլաևիչ Բենուայի հարսնացուն, երրորդ անգամ ամուսնացել է Ալբերտ Մասնի հետ (մտածող, Ժյուլիա մասնի ազգական, հրատարակիչ և լուսավորական Լև Նիկոլաևիչ Նևախովիչի ծոռնուհի)։:
Մանուկ հասակից մեծացել է արվեստին կապված մարդկանց մթնոլորտում։ Պյոտր Չայկովսկին եղել է ծնողների տանը։ Սովորել է բալետի դպրոցում, հետո երգել է սովորել Պետերբուրգում սկզբում իտալացի մանկավարժ Մարտիի, հետո Իոակիմ Տարտակովի մոտ։  1917 թվականին ապրել է Ֆրանսիայում։ Պետերբուրգում օպերայի բեմում դեբյուտով հանդես է եկել 1904 թվականին։  1905-1915 և 1916-1917 թվականներին եղել է սոլիստուհի Պետերբուրգի Մարինյան թատրոնում։ Եղել է հիմնադիրը Փարիզում ռուսական մասնավոր դպրոցի։
Առաջին անգամ ամուսնացել է Ալբերտ Ալբերտովիչ Բենյայի հետ (1879, Պետերբուրգ 1930, Շանրհայ)։ Որդի այս ամուսնությունից. Բենուա Միխայիլ Ալբերտովիչ (2 հոկտեմբերի, 1926, Մալսերբ)։


== Գործունեություն ==
Ֆեվրոնիայի դերերի առաջին կատարողը օպերայում,  Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակով՝ «Կիտեժի անտեսանելի քաղաքի լեգենդը ...» և Կլեոպատրա՝ համանուն «Կլեոպատրա» օպերայում։  


== Լավագույն օպերային հատվածներ ==
Антонида («Жизнь за царя» М. Глинки, 23.11.1906 с И. В. Ершовым и Шаляпин, Ф. И. Шаляпиным),
Людмила («Руслан и Людмила» М. Глинки, 7.12.1908 и 30.9.1911 с Ф. И. Шаляпиным),
Ольга («Русалка» А. Даргомыжского, 18.12.1906 с Л. В. Собиновым и Ф. И. Шаляпиным),
Тамара («Демон» А. Рубинштейна, 30.12.1905, 26.1.1907 и 18.12.1909 с Ф. И. Шаляпиным),
Татьяна («Евгений Онегин» П. Чайковского),
Купава («Снегурочка» Н. Римского-Корсакова),
Джульетта («Ромео и Джульетта» Ш. Гуно),
Кармен (одноим. опера Ж. Бизе, по мнению критиков, была одной из лучших на русской сцене),
Манон Леско («Манон» Ж. Массне),
Таис (одноим. опера Ж. Массне),
Виолетта («Травиата» Дж. Верди),
Чио-Чио-сан («Чио-Чио-сан»/«Мадам Баттерфляй» Дж. Пуччини),
Эльза («Лоэнгрин» Р. Вагнера).


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլի Ալտֆատեր

Վասիլի Ալտֆատեր (ռուս.՝ Васи́лий Миха́йлович Альтфа́тер, դեկտեմբերի 16, 1883(1883-12-16), Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 20, 1919(1919-04-20), Մոսկվա, Խորհրդային Ռուսաստան), ռուսական կայսերական նավատորմի կոնտր-ադմիրալ,  ՌՍՖՍՀ Խորհրդային նավատորմի առաջին հրամանատար։


== Կենսագրություն ==
Վասիլի Միխայլովիչ Ալտֆատերը ծնվել է 1883 թվականի դեկտեմբերի 4 (16)-ին Վարշավայում, հրետանու գեներալ, Պետական խորհրդի անդամ Միխայիլ Եգորովիչ Ալտֆատերի (1860-1918) ընտանիքում։ Վասիլի Ալտֆատերն ավարտել է Ծովային կադետական կորպուսը 1902 թվականին։ Ռուս-ճապոնական պատերազմի ընթացքում մասնակցել է Պորտ-Արթուրի պաշտպանությանը։ Պատերազմի ժամանակ, Վասիլի Ալտֆատերը աչքի է ընկել «Պետրոպավլովսկ» էսկադրային զրահակիր նավի անձնակազմի փրկարարական աշխատանքների կազմակերպման ընթացքում։ 1908 թվականին նա ավարտել է Նիկոլաևյան ծովային ակադեմիայի ջրագրական բաժինը։ 1909 թվականից մինչև 1910 թվականը ծառայել է Բալթիկ ծովի 1-ի Ականային դիվիզիայի հրամանատարական շտաբի նավախմբի շտուրման։ Մշտապես համագործակցել է Ալեքսանդր Կոլչակի հետ։ 1912 թվականին, երբ Կոլչակը դարձավ էսկադրոնային ականակրի հրամանատար, Ալտֆատերը զբաղեցրեց նրա տեղը Ռազմածովային գլխավոր շտաբում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին աշխատել է Հյուսիսային ռազմաճակատի բանակների գլխավոր հրամանատարին կից ռազմածովային վարչության պետ։ 
1917 թվականին Վասիլի Ալտֆատերը անցավ բոլշևիկների կողմը։ Բրեստի հաշտության համաձայնագրի կնքման ժամանակ եղել է խորհրդային պատվիրակության ծովային փորձագետը։ 1918 թվականի փետրվարից աշխատել է Ծովային Գլխավոր շտաբի պետի օգնական։ Ապրիլից եղել է Ժողովրդական կոմիսարիատի ռազմածովային գործերով կոլեգիայի անդամ, հոկտեմբերից Հեղափոխական ռազմական խորհրդի անդամ։ Այդ ժամանակ էլ նշանակվել է Հանրապետության ծովային ուժերի հրամանատար։


== Մահ ==
Վասիլի Միխայլովիչ Ալտֆատերը մահացել է 1919 թվականի ապրիլի 20-ին Մոսկվայում սրտի կաթվածից։ Բրեստի հաշտության համաձայնագրի կնքման ակտիվ մասնակից,  գերմանացի գեներալ Մաքս Հոֆմանը իր հուշագրություններում նշում է որ Ալտֆատերը սպանվել է։ Թաղված է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։


== Ընտանիք ==
Վասիլի Ալտֆատերը ամուսնացած էր գեներալ-լեյտենանտ Կոնստանտին Նիկոլաևիչ Դեսինոյի դստեր Ալեքսանդրա Կոնստանտինովնա Դեսինայի հետ։


== Հիշատակ ==
Վասիլի Ալտֆատերի գերեզմանի հուշարձանը պատրաստել է քանդակագործ Սերգեյ Մերկուրովը ռազմական գերատեսչության միջոցների հաշվին։ Ալտֆատերի անվամբ է կոչվում Կասպիական ռազմական նավատորմի էսկադրոնային ականակիրը, Դոն-Ազովյան նավատորմի և Աստրախանի երկրամասի Ռազմական նավատորմի հրետանավակները։


== Պարգևներ ==
Սուրբ Ստանիսլավի 2-րդ և 3-րդ աստիճանի շքանշաններ
Սուրբ Վլադիմիրի 4-րդ աստիճանի շքանշան սրերով և ժապավեններով
Սուրբ Աննայի 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ աստիճանի շքանշաններ


== Գրականություն ==
О приморских крепостях. Морской сборник, 1919, № 4. стр. 123-178, № 5-6. стр. 1-18.
Альтфатер Василий Михайлович - статья из Большой советской энциклопедии.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Василий Михайлович Альтфатер на сайте «Хронос»
В. М. Альтфатер на сайте ВМФ РФ
Էլ Ջուբայլ

էլ Ջուբայլ (արաբ․՝ الجبيل‎‎‎), քաղաք Սաուդյան Արաբիայի Էշ-Շարկիա վարչական միավորում (Արևելյան նահանգ)։ Բնակչությունը կազմում է 200․000 մարդ (ըստ 2003 թվականի տվյալների)։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքը գտնվում է Պարսից ծոցի ափին՝ երկրի՝ նավթով ամենահարուստ շրջաններից մեկում։ Էլ Ջուբայլում աշխատում են մի շարք ձեռնարկություններ, որոնք արտադրում են ձիթելու յուղեր, բենզին, դիզելային վառելիքներ և այլ նավթաքիմիական արդյունաբերության արտադրանքներ։ Արտադրվում է նաև պողպատ (շինարարության համար արմատուրա՝ Hadeed ընկերությունը և նավթային արդյունաբերության համար անխափան խողովակներ՝ JESCO, ArcelorMittal ընկերությունները) և քիմիական պարարտանյութեր։ Քաղաքը Սաուդյան Արաբիայի ամենադինամիկ զարգացող արդյունաբերական կենտրոններից մեկն է։


== Բարեկարգություն ==
Էլ Ջուբայլը համարվում է Սաուդյան Արաբիայի ամենաբարեկարգ քաղաքներից մեկը․ կան մի շարք լողափերով ծովածոցեր։ Մայրուղիները հատում են ամբողջ քաղաքը։ Բազմաթիվ այգիներ ոռոգվում են աղազրկված ջրով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Էլ Ջուբայլի մոտ գտնվում է IV դարի քրիստոնեական տաճարի ավերակներ, որոնք հայտնաբերվել են 1986 թվականին։ Իշխանությունն այն թաքցնում է տեղի բնակիչներից և օտարերկրացիներին ու նույնիսկ հնագետներին արգելում այցելել այս հուշարձան։
Քաղաքի մոտակայքում գտնվում է աշխարհի ամենախոշոր նավթային հանքավայրերից մեկը՝ Բերրին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Jubail Industrial City» (անգլերեն)։ Alnokhba.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2004-12-07-ին։ Վերցված է 2011-02-24  
«Jubail New Industrial City» (անգլերեն)։ Madinat Al-Jubail Al-Sinaiyah։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-02-08-ին։ Վերցված է 2011-02-24  
Fourth Century Assyrian Church in Saudi Arabia Assyrian International News Agency 2010 (with pictures)
Իվան I Դանիլովիչ Կալիտա

Իվան I Դանիլովիչ Կալիտա (1288, 1304 կամ նոյեմբերի 1, 1288(1288-11-01), Մոսկվա, Մոսկվայի մեծ իշխանություն - մարտի 31, 1340, մարտի 31, 1341, մարտի 13, 1341 կամ մարտի 31, 1340(1340-03-31), Մոսկվա, Մոսկվայի մեծ իշխանություն), Մոսկվայի իշխան 1325 թվականից, Վլադիմիրի մեծ իշխան 1328 թվականից։ Դաժան և խորամանկ, խելացի և համառ կառավարող էր։ Մեծ դեր է խաղացել Մոսկվայի իշխանության հզորացման, նրա շուրջը ռուս, հողերի միավորման գործում՝ այդ նպատակի համար օգտագործելով Ոսկե Հորդայի օգնությունը։ Անխնա ճնշել է ժողովրդական դժգոհությունները, հաշվեհարդար է տեսել քաղաքական հակառակորդների՝ մյուս ռուս, իշխանների հետ։ Ազդեցությունը տարածվել է Հյուսիս-Արևելյան Ռուսիայի Մի շարք հողերի վրա (Տվեր, Պսկով, Նովգորոդ)։ Նա կուտակել է մեծ հարստություն (այստեղից «կալիտա»՝ «քսակ» մականունը), որն օգտագործել է այլ իշխանություններից ու տիրույթներից հողեր գնելու համար։ Նրա օրոք Մոսկվան դարձել է համայն Ռուսիայի պատրիարքի նստավայրը, դրվել է Մոսկվայի քաղաքական և տնտեսական հզորության հիմքը և սկսվել է Ռուսիայի տնտեսական վերելքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարմար (Սեբաստիայի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարմար (այլ կիրառումներ)Մարմար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պատանի (հանդես)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պատանի (այլ կիրառումներ)Պատանի, գրական-գեղարվեստական եռամսյա ալմանախ։ Խմբագիր֊հրատարակիչներ՝ Մ․ Էփրիկյան, Ն․ Մկրտչյան։ Լույս է տեսել 1910-1915 թվականներին, Թիֆլիսում։ Խրախուսել է ստեղծագործական ունակություններով օժտված պատանիներին, ներկայացրել նրանց գրական փորձերը։ Համախմբել է հեղափոխական գաղափարներով տոգորված երիտասարդությանը, նպաստել պրոլետարական գրականության ստեղծմանը։ Խմբագրությանը կից գործող «Պատանի» գրական ընկերությունը գավառներում ունեցել է մասնաճյուղեր։ Աշխատակցել են Ա․ Խոնդկարյանը, Վահան Երեմյանը, Ա․ Կոծինյանը, Վ․ Աղասյանը, Պահարեն (Հ․ Պետրոսյան), Ա․ Վարդանյանը և ուրիշներ։
Այրիչայ (գետ, Արաքսի լեռնահամակարգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այրիչայ (այլ կիրառումներ)Այրիչայ, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Արաքսի լեռնահամակարգում, նրա աջակողմյան վտակ Կոտուրի ավազանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օկտյաբրսկի (քաղաքատիպ ավան, Օկտյաբրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկտյաբրսկիՕկտյաբրսկի (ռուս.՝ Октябрьский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Օկտյաբրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10831 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բազիլևկա (այլ կիրառումներ)

Բազիլևկա, կարող է վերաբերել՝

Բազիլևկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բազիլևկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Կապանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Կապան քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 177 հուշարձան (21 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մայիս Կարագյոզյան

Մայիս Գրիգորի Կարագյոզյան (մայիսի 10, 1931(1931-05-10), Գումիստա, Սուխումի շրջան, Աբխազական Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, Վրացական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 10, 1999(1999-03-10), Երևան, Հայաստան), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության հայ դերասան, կատակերգու։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1967)։


== Կենսագրություն ==
Մայիս Կարագյոզյանը ծնվել է Վրաստանի Սուխումի շրջանի Գումիստա գյուղում։ 1953 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1953-1980 թվականներին աշխատել է Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական, 1980-1992 թվականներին` Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական, 1992-1999 թվականներին` Երևանի Համազգային թատրոններում` որպես դերասան։
Կարագյոզյանի մասնակցությամբ առավել հայտնի ֆիլմերից են «Նվագախմբի տղաները», «Շրթներկ համար 4»-ը, «Ձախորդ Փանոսը» և այլն։ Խաղացել է բազմաթիվ ներկայացումներում և հեռուստաթատրոններում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ներկայացումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մայիս Կարագյոզյանի էջը Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի պաշտոնական կայքում Archived 2012-01-24 at the Wayback Machine.
Խովանսկու դաստակերտ

Իշխան Վ. Ա. Խովանսկու դաստակերտ (ռուս.՝ Усадьба князя В. А. Хованского, կոմս Վ. Ա. Բոբրինսկու դաստակերտ, Ռազմաշրջանային դատարանի շենք), Արբատում (Մոսկվա, Ռուսաստան) պահպանված ամենահին շենքերից մեկը։


== Պատմություն ==
Շենքը կառուցված է փողոցի կարմիր կողմում XVIII դարի վերջում։ Իր ամպիրային նկարագիրը, որը պահպանվել է մինչև մեր օրերը, այն ձեռք է բերել 1812 թվականի Մոսկվայի հրդեհից հետո վերականգնելու ժամանակ։ Ճակատների առկա մշակումը պահպանվել է 1834 թվականից։
1799 թվականին դաստակերտում ծնվել է պատմաբան և դիվանագետ, պուշկինյան ժամանակաշրջանի մասին 1899 թվականին հրատարակված հուշագրությունների հեղինակ Դմիտրի Նիկոլաևիչ Սվերբեևը։ 1820-ական թվականներին տիրապետումն անցել է կայսրուհի Եկատերինա II-ի թոռ և Բոբրինսկիների տոհմի երրորդ («բոբրիկովյան») ճյուղի հիմնադիր Վասիլի Բոբրինսկուն։
1806 թվականին դաստակերտը պատկանել է Ա. Ա. Վսեվոլժսկուն։
1825-1827 թվականներին տունը և քարե ծառայողական կցակառույցները զգալիորեն ընդլայնվել են և զբաղեցրել են գրեթե ողջ բակը։
1834-1835 թվականներին շենքում բնակվել է պետերբուրգյան բեմի աստղ դերասանուհի Եկատերինա Սեմյոնովա-Գագարինան։
1836 թվականից այստեղ բնակվել է Կ. Ա. Նարիշկինը՝ գրող Վլադիմիր Սոլոգուբի քեռին։
1840-ական թվականների վերջում շինության տիրապետումն անցնել է Ռազմական գերատեսչությանը, այստեղ տեղակայվել է Պարենավորման հանձնաժողովը, ապա՝ բազմաթիվ դատական հիմնարկներ։ Խորհրդային իշխանության օրոք տունն ազգայնացվել է, բայց մնացել է զորամասին կից։ Երկար ժամանակ տարածքը հատկացված է եղել Մոսկվայի շրջանի Ռազմական դատարանին։ Մոսխորհրդի 1983 թվականի հունիսի 30-ի որոշմամբ այս տանը նախատեսվում էր կազմակերպել Դեկաբրիստների թանգարան, սակայն վրա հասած Վերակառուցումը փոխեց ծրագրերը։ Այժմ այստեղ նախատեսվում է ստեղծել Գրական թանգարան։
Շենքը մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։


== Ճարտարապետություն ==
Հետաքրքրություն է ներկայացնում տան` Կրիվոարբատսկի նրբանցքի կողմի պատը, որը ժողովուրդն անվանում է «Ցոյի պատ». այստեղ հավաքվում են խորհրդային ռոք-երաժշտության զոհված աստղ Վիկտոր Ցոյի երկրպագուները։ Պատին (նաև նրբանցքի հակառակ կողմի շենքերի պատերին) արված են Ցոյին նվիրված գրառումներ և պատկերված է երգիչը։
Երկարացված ձախ թևով դաստակերտի ծավալն ընկալվում է որպես միասնական մոնումենտալ զանգված պատուհաններով, որոնք խմբավորված են երեք բարդ կոմպոզիցիայում և ներկայացնում են գեղեցիկ ռելիեֆային դեկորով հետաքրքրաշարժ ռիթմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Главный дом усадьбы В.А. Хованского — Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-07-11-ին։ Վերցված է 2018-06-26 
«Департамент культурного наследия города Москвы — Усадьба Хованского, XVIII-XIX вв.»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-04-ին։ Վերցված է 2018-06-26 
«История здания Московского окружного военного суда»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-05-22-ին։ Վերցված է 2018-06-26
Ժայռային փոքր սիտեղ

Ժայռային փոքր սիտեղ (լատ.՝ Sitta neumayer), սիտեղների ընտանիքի թռչուն։ Նստակյաց է, տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 13, 5-14, 5 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 23-25 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 24-27 գ։ Մարմինը վերևից և պոչը կապտամոխրագույն են, ներքևից՝ սպիտակ, ներքնապոչը՝ բաց նարնջագույն։ Կտուցը բարակ է, սև, հիմքում՝ բաց գույնի։ 
Կտուցի հիմքից դեպի ծոծրակն է ձգվում սև, համաչափ լայնությամբ ակնաշերտը։


== Կենսակերպ ==
Բնակվում է ժայռոտ սարալանջերին, ձորերում, ձմռանը՝ ծառերի վրա։ Սնվում է անողնաշարավորներով, սերմերով, պտուղներով։ Աղմկոտ է, շարժունակ և ամրակազմ։ Երգը նման է սուլոցների։ Ժայռերի, թփերի արանքում ցատկոտում է ընդհատ-ընդհատ ոստյուններով։ Հաճախ կտրուկ թափ է տալիս թևերն ու շարժում պոչը։


== Բնադրում ==
Հարսանեկան խաղերն սկսվում են փետրվարի կեսից մայիս-հունիս։ Բնադրազույգերը մշտական են։ Բույնը կառուցում է հիմնականում արուն՝ 15-18 օրվա ընթացքում (էգը ժամանակ առ ժամանակ շինանյութ է մատակարարում)։ Բնադրում է ժայռաճեղքերում կամ ժայռերի պատերին։ Բույնը կլորավուն է (կավե պուլիկի վզիկի նմանվող թռիչքային անցքով), ծեփում է կավից (որը շաղախում է թքով), օգտագործում գունավոր բզեզների և այլ միջատների մնացորդներ, արտաքին մասը պատում մեծ թրթուրների (որոնց ճզմում է կտուցով) լորձով։ Ցամքարը բաղկացած է մանր կրծողների մազերից։ Ապրիլի սկզբին բնում հայտնվում են առաջին ձվերը։
Դնում է 21 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ կարմրադարչնագույն վրձնախազերով 5-10 ձու։ Թխսակալում է էգը՝ 15-18 օր։ 25 օրական ձագերը դուրս են գալիս բնից, սակայն կատարյալ թռիչքի ունակություն ձեռք են բերում ևս 24-25 օր ծնողների հսկողության տակ մնալուց հետո։
Բարմա (այլ կիրառումներ)

Բարմա, կարող է վերաբերել՝

Բարմա - գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում
Բարմա - գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում
A Star Is Born

A Star Is Born (հայերեն՝ Աստղ է ծնվել), սաունդթրեքների ալբոմ։ Ձայնագրել են ամերիկացի երգչուհի Լեդի Գագան և Բրեդլի Քուփերը՝ 2018 թվականի «Աստղ է ծնվել» ֆիլմի համար։ Ալբոմը թողարկվել է նույն թվականի հոկտեմբերի 5-ին Interscope Records լեյբլում և գլխավորել է ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի և այլ երկրների հիթ-շքերթները։


== Առևտրական հաջողություն ==
Ալբոմը հայտնվել է Billboard 200 հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականում և ունեցել է 231 000 օրինակ վաճառք, ներառյալ 162 000 իրական ձայնապնակի վաճառք։ Վերջին երեք տարում ցանկացած սաունդթրեքի համար գրանցել է լավագույն ցուցանիշ, իսկ Լեդի Գագայի համար ալբոմը դարձել է փառքի մեծությամբ հինգերորդ հիթը (իսկ Բրեդլի Քուփերի համար՝ առաջին հաջողակ դեբյուտը)։ Գագան ավելացրել է իր վարկանիշը 2010-ականներին կանանց շրջանակում ամենաշատ առաջին հորիզոնականը զբաղեցրած ալբոմների քանակով, առաջ անցնելով Թեյլոր Սվիֆթից, որն ուներ 4 ձայնապնակ, տղամարդկանց շրջանակում առաջինը Դրեյքն է, որն ունի 8 ձայնապնակ։ Բացի իրական ալբոմային վաճառքից, ալբոմը հավաքել է 37 000 սթրիմ էքվիվալենտային և 32 000 թրեք էքվիվալենտային օրինակի վաճառք։ Ավելի վաղ Գագան եղել է ԱՄՆ-ի հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականում՝ Joanne (2016), Cheek to Cheek (Թոնի Բենետի հետ, 2014), ARTPOP (2013) և Born This Way (2011) ալբոմներով։ Սաունդթրեքը գլխավորել է Կանադայի երաժշտական հիթ-շքերթը 18 000 օրինակ վաճառքով, դառնալով Գագայի երրորդ հիթ-փոփերն այդ երկրում՝ Born This Way (2011) ալբոմից հետո։
Մեծ Բրիտանիայում A Star Is Born սաունդթրեքը մրցակցել է Twenty One Pilots խմբի Trench ալբոմի հետ և վերջին պահին առաջ է անցել։ Համաձայն Music Week ամսագրի խմբագիր Ալան Ջոնսի սաունդթրեքն զբաղեցրել է Մեծ Բրիտանիայի հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականը՝ 31 816 օրինակ վաճառքով (ներառյալ 6 178 սթրիմ էքվիվալենտային օրինակով), դառնալով երգչուհու չորրորդ չարթփոփերը Artpop (2013) ալբոմից հետո, այն եղել է նաև չարթփոփեր Քուփերի համար։ Սաունդթրեքը նաև զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը Իռլանդիայի և Շոտլանդիայի հիթ-շքերթներում։ Ֆրանսիայում այն դեբյուտացվել է SNEP Albums Chart հիթ-շքերթի 7-րդ հորիզոնականում՝ 8 700 օրինակ վաճառքով, իսկ Ավստրալիայի ARIA Albums Chart հիթ-շքերթի երրորդ հորիզոնականում։
2019 թվականի տվյալներով աշխարհում վաճառվել է 7 միլիոն էքվիվալենտային ալբոմի օրինակ՝ թրեքի և սթրիմինգի վաճառքի օրինակով։


== Երգացանկ ==

Նշումներ

^[a] – Վոկալային պրոդյուսեր
^[b] – Գլխավոր պրոդյուսեր
^[c] – Հիմնական պրոդյուսեր
^[d] – Վոկալային պրոդյուսեր


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
A Star Is Born Music պաշտոնական կայք
Քլիֆորդ Քըրզոն

Սըր Քլիֆորդ Մայքլ Քըրզոն (անգլ.՝ Sir Clifford Michael Curzon, մայիսի 18, 1907(1907-05-18)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - սեպտեմբերի 1, 1982(1982-09-01)[…], Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դաշնակահար։ Քլիֆորդ Քըրզոնի ռեպերտուարն ընդգրկում էր տարբեր կոմպոզիտորների ավելի քան 50 դաշնամուրային կոնցերտներ և տարածվում էր վաղ դասականներից մինչև ժամանակակից ստեղծագործություններ։ Քըրզոնը հատկապես հայտնի է Վոլֆգանգ Մոցարտի և Ֆրանց Շուբերտի դաշնամուրային ստեղծագործությունների կատարմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քըրզոնը կատարում է Շուբերտի «Երաժշտական պահեր» ստեղծագործությունը
Նավթաքիմիական արդյունաբերություն

Նավթաքիմիական արդյունաբերություն, ծանր արդյունաբերության ճյուղ, որն ընդգրկում է հիմնականում նավթի և բնական այրվող գազերի վերամշակումից ստացված արգասիքների հիման վրա սինթետիկ և այլ նյութերի արտադրությունը։ Թողարկում է սինթետիկ կաուչուկ, հիմնական օրգանական սինթեզի վերջնանյութեր, մուր, ռետինե և ասբեստատեխնիկական իրեր։ 
Ժամանակակից նավթաքիմիական արդյունաբերության համար բնորոշ է արտադրանքի ծավալի արագ աճը։ 1980 թվականին, 1940 թվականի համեմատ, ազոտային պարարտանյութերի արտադրությունն աճել է 4,7, սինթետիկ խեժերինն ու պլաստմասսաներինը՝ 330,3, սինթետիկ լվացող միջոցներինն ու օճառինը՝ 3,2, իսկ սինթետիկ կաուչուկինը՝ գրեթե կրկնակի անգամ։ 
Հայաստանում նավթաքիմիական արդյունաբերությունը կազմավորվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Ճյուղն ընդգրկում էր Երևանի ավտոդողերի գործարանը, ռետինատեխնիկական իրերի գործարանը և ռետինե կոշիկի Շինուհայրի (Սյունիքի մարզ) գործարանը (շահագործման է հանձնվել 1975 թվականին)։ Ձեռնարկություններում թողարկվում էին ավտոդողեր, կաղապարային և անկաղապար ռետինատեխնիկական իրեր, բենզայուղակայան տեխնիկական թիթեղներ, ճկուն խողովակներ և այլն։ 1960-ից 1980 թվականներին Հայաստանի նավթաքիմիական արդյունաբերության արտադրանքի ընդհանուր ծավալն աճել էր ավելի քան 2 անգամ։
Աղվա

Աղվա (թուրքերեն՝ Ağva, հաճախ կոչվում է նաև Եշիլչայ), բնակավայր և հանգստավայր Թուրքիայի Ստամբուլի նահանգի Շիլե շրջանում։


== Աշխարհագրություն ==

Աղվան մերձափնյա բնակավայր-հանգստավայր է Սև ծովի ափին, որը գտնվում է երկու գետերի միջև։ Արևմուտքում գտնվում է Գյոքսու գետն, իսկ արևելքում՝ Եշիլչայը։ Փաստացի, «Աղվա» բառը նշանակում է «գետերի միջև»։ Եշիլչայը հայտնի է Ստամբուլի քաղաքային ջրային համակարգի գլխավոր աղբյուրներից մեկով՝ Եշիլչայի ջրամբարով։
Ստամբուլի կենտրոնից հեռավորությունը կազմում է 97 կիլոմետր (60 մղոն), իսկ Շիլեից՝ 38 կիլոմետր (24 մղոն)։


== Պատմություն ==
Աղվայի ներկայիս տարածքը նախկինում եղել է Բյութանիայի կազմում։ Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանում օղուզական ծագմամբ թուրքերը հաստատվել են Աղվայի շրջանում։ Ընդհուպ մինչև 20-րդ դարը Աղվայում եղել է մեծաքանակ հունական համայնք։ Այդուհանդերձ, 1920-ական թվականներին տեղի ունեցած բնակչության փոխանակության արդյունքում, Աղվայում վերաբնակվել են Հունաստանից գաղթած թուրքերը։


== Կեցություն ==
Իր գեղատեսիլ շրջակա միջավայրի պատճառով՝ Աղվան համարվում է Ստամբուլի ամենահայտնի հանգստավայրերից մեկը։ Ի հավելումն 2,5 կիլոմետր (1,6 մղոն) երկարությամբ ձգվող լողափի, Աղվայում կան բազմաթիվ ռեստորաններ և հանգստյան տներ։ Գյոքսու գետը հայտնի է թիավարության և նավակներով արշավներ կազմակերպելու համար։ Այստեղ նկարահանվել են թուրքական բազմաթիվ հեռուստասերիալների տեսարաններ։
Ձմեռային ամիսներին Աղվայի բնակչությունը կազմում է 2500 մարդ, իսկ ամառային ամիսներին այդ թիվը հասնում է մինչև 15 000-ի։ 1992-2009 թվականներին Աղվան եղել է մունիցիպալիտետի կարգավիճակ ունեցող համայնք։ 2009 թվականին Թուրքիայում տեղի ունեցած տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրությունների ժամանակ, բնակչության նվազման պատճառով, այն կորցրել է իր քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակը՝ դառնալով Շիլեի շրջանի համայնքներից մեկը։


== Տնտեսություն ==
Ի շնորհիվ առկա բազմաթիվ անտառների՝ 1950-ական թվականներից Աղվան հայտնի է որպես Ստամբուլի փայտածխի հիմնական աղբյուր։ Այսօր զբոսաշրջությունը մեծ դեր ունի Աղվայի զարգացման գործընթացում։ Բացի այդ, հայտնի են նաև Շիլեի ձեռագործ հագուստը և բանջարեղենի ու մրգերի մշակումը։


== Տես նաև ==
Եշիլչայի ջրամբար


== Ծանոթագրություններ ==
Մերիոն շրջան (Ալաբամա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մերիոն շրջան (այլ կիրառումներ)Մերիոն (անգլ.՝ Marion County), ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.922 կմ² է, բնակչությունը՝ 30.776 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Համիլտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։


== Ծանոթագրություններ ==
Նրխի

Նրխի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Բալու քաղաքից հարավ-արևելք։


== Պատմություն ==
Բնակչության մեծ մասը զոհվել է թուրքական յաթաղանից 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Գյուղն ավերվել է։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 31 տուն` 263 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու հողագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Նրխին ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան, որն ուներ 25 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հավանք

Հավանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դուպլենայա

Դուպլենայա (ռուս.՝ Дупленая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սիվոզա գետի ձախ ափում՝ 80 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոստրոմա գետն է։։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշևի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300312110000014511
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001451
Ավազանի կոդը - 08.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վիլեր սյուր Մեր

Վիլեր սյուր Մեր (ֆր.՝ Villers-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 2652 մարդ, բնակչության խտությունը` 294.99 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.99 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 31 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1540 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1060-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 480։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,8 %։ 1060 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 933 անձ (459 տղամարդ և 474 կին)։ Գործազուրկ են եղել 127 անձ (60 տղամարդ և 67 կին)։ 480 անաշխատունակներից 90-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 240-ը` թոշակառուներ, իսկ 150-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սամիթի ձեթ

Սամիթի ձեթ (լատ.՝ oleum anethi), եթերային յուղ, որը ստացվում է ծաղկող բույսի սերմերից կամ սամիթ բույսի ամբողջական կանաչ զանգվածից(Anethum graveolens):
Սենյակային ջերմաստիճանում թարմ սամիթին բնորոշ հոտով անգույն կամ փոքր-ինչ դեղնավուն հեղուկ է, ունի դառը կամֆարային (սկզբում), ապա քաղցր համ։


== Ստացում ==
Եվրոպայում սամիթի ձեթը սկսել են ստանալ XV—XVI դարերում՝ թորման գործընթացի յուրացման շրջանակներում։ Նախկինում խիստ առանձնացնում էին սերմերից և սամիթի ծաղկող կանաչից ջրային գոլորշով սամիթի ձեթի ստացումը։ Այժմ սամիթի ձեթն արտադրվում է սերմերի ամբողջական հասունության փուլում ամբողջական մանրացված բույսից։ Այս մեթոդը օգտագործվել է նաև ԽՍՀՄ գործարաններում, որտեղ այն սկսել են արտադրել 1960-ականների սկզբին՝ սննդի արդյունաբերության կարիքների համար։ ԽՍՀՄ-ում մեծ մասշտաբի առաջին արտադրությունը բացվել է Ուկրաինայում։ Հետագայում սամիթի ձեթ սկսեցին արտադրել Մոլդովայում և Կրասնոդարի երկրամասում։ 1976-1990 թվականներին ԽՍՀՄ-ում միջին արտադրությունը կազմում էր 35 տ/տարի։
Սամիթի ձեթի ավանդական արտադրողներն են հանդիսանում Ֆրանսիան և Արևելյան Եվրոպայի երկրները, ինչպես նաև ԱՄՆ-ն։


== Բաղադրություն ==
Սամիթի յուղի քիմիական բաղադրությունը անկայուն է։ Այն կախված է վերամշակման ենթարկված սամիթի և դրա սորտերի հասունության աստիճանից։ Սամիթի կանաչ մասերից ստացած յուղում գերակշռում է ալֆա-ֆելանդրենը (մինչև 60%, սովորաբար 10-20%)։ Բացի այդ, ներառում է 30-40% լիմոնեն, 3-10 % «սամիթի եթեր» (դիլեթեր,) և 30-40%՝ կարվոն։ Այս բաղադրիչով նաև սովորաբար ուղեկցվում են հիդրոկարբոնը, կարվեոլը և դիլլապիոլը։


== Կիրառություն ==
Սամիթի ձեթը օգտագործվում է սննդի արդյունաբերության մեջ՝ որպես համեմունք։ Նրա կիրառումը օծանելիքի և կոսմետիկայի արտադրության մեջ մեծ չէ։ Ռուսաստանում սամիթի յուղից առանձնացնում են կարվոն և լիմոնեն՝ պարֆյումերային նպատակների համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
С. А. Войткевич, «Эфирные масла для парфюмерии и ароматерапии», 1999
Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան,  Սանկտ-Պետերբուրգ. Բրոքհաուզ-Եֆրոն։ 1890—1907:
Նոյմարքթ (Վերին Պֆալց)

Նոյմարքթ (գերմ.՝ Neumarkt in der Oberpfalz), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալց օկրուգին։ Գտնվում է Նոյմարկտ Վերին Պֆալցի շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 39 163 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 79,03 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 73 147։
Քաղաքը բաժանված է 45 քաղաքային շրջանների։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մաքս 2: Սպիտակ տան հերոս

Մաքս 2։ Սպիտակ տան հերոս,  2017 թվականին նկարահանված ամերիկյան արկածային ֆիլմ։ Նկարահանվել է Warner Bros  և Sunswept Entertainment ընկերությունների կողմից։ Ֆիլմը թողարկվել է 2017 թվականի մայիսի 5-ին Orion Pictures և Warner Bros. Pictures ընկերությունների կողմից։ Սա Orion Pictures-ի առաջին ֆիլմն է, որը տարածվել է Warner Bros կազմակերպության կողմից։ Սա 2015 թվականին նկարահանված Մաքս ֆիլմի շարունակությունն է։ Ֆիլմը նկարահանվել է ԱՄՆ-ում, Վանկուվերում, Բրիտանական Կոլումբիայում. Հիմնական ֆիլմի նկարահանումները սկսվել են 2016 թվականի հունիսից և ավարտվել հուլիսի 2016 թվականի հուլիսի13-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի սկբում Մաքսը նշանակվում է Սպիտակ տան գաղտնի ծառայության շուն։ Այնտեղ նա հանդիպում է ԹիՋեյ-ին, 12- ամյա տղայի, ով նախագահի որդին էր։ Հոր բարձր պաշտոնի պատճառով նա փորձում էր հարմարվել և նորմալ կյանք վարել։ Ռուսաստանի նախագահը իր դստեր՝ Ալեքսանդրայի (Ալեքսի) հետ պաշտոնական այցով գալիս էր ԱՄՆ։ Երեխաները ընկերացան, և մի օր որոշեցին փախչել տնից։ Դրսում երկու դիմակավոր ռուսներ փորձեցին առևանգել ԹիՋեյ-ին։
Բարեբախտաբար, Մաքսը հայտնվեց և հարձակվեց նրանց վրա՝ կծելով կոճերը։ Այդ ժամանակ Ալեքսը և ԹիՋեյ-ը վերադարձան Սպիտակ տուն։ Շուտով Ալեքսը և ԹիՋեյ-ը սկսեցին մեղադրել տարբեր մարդկանց իրենց առևանգման մեջ։ Ավելի ուշ, երբ ԱՄՆ-ի և Ռուսաստանի նախագահները դիտում էին ԹիՋեյի մոր դաշնամուրային ելույթը, Ալեքսը և ԹիՋեյ-ը գնացին կուլիսներ և թաքնվեցին ինչ-որ կոնտեյների մեջ։ Երբ ԹիՋեյ-ի մայրը նվագում էր, դիմակավորված ռուսները փակեցին Ալեքսին և ԹիՋեյ-ին կոնտեյների մեջ և կտրեցին ԹիՋեյ-ի մոր գլխավերևում գտնվող լուսամփոփի թելը, որից այն ամրացված էր։ Մաքսը հարձակվեց ռուսի վրա, բայց նա հաջողությամբ կատարեց իր գործը։
Այդ պատահարից հետո Ռուսաստանի նախագահը ասաց՝ «եթե մենք չենք կարողանում պաշտպանել մեր երեխաներին ապա մենք ինչպե՞ս պետք է պաշտպանենք մեր երկրները» և հրաժարվեց կնքել պայմանագիր ԱՄՆ-ի հետ։ Գաղտնի ծառայության աշխատակիցն ասաց, որ Մաքսը «կոռումպացվում է» լինելով ԹիՋեյ-ի հետ, և ստանալով նախագահի թույլտվությունը գցում է մի վանդակի մեջ։ Դեպքի պատճառով ԹիՋեյ-ը չէր կարողանում քնել և Սպիտակ տան շեֆ-խոհարարի հետ զրուցում էր, հենց այդ ժամանակ նա պարզեց, որ իրենց առևանգողներից մեկը հենց նա է եղել։ Խոհարարը հասկանալով դա փակեց նրան սառնարանում և փախուստի դիմեց։ Հետո Ռուսաստանի գաղտնի ծառայակիցը արթնացրեց Ալեքսին՝ ասելով, որ հայրն է կանչում, և տարան նրան անտառ։
Լսելով ԹիՋեյ-ի բղավոցը Մաքսը դուրս եկավ վանդակից օգնության հասնելու նրան։ Արդեն բոլորը հասկացել էին, որ Ալեքսը առևանգված է։ ԹիՋեյ-ը ասաց, որ Ալեքսը փորձանքի մեջ է։ Մաքսը կարողացավ բռնել ռուս գաղտնի ծառայութան աշխատակիցներին՝ ազատելով Ալեքսին։ Ռուսաստանի նախագահը հայտնեց իր ներողամտությունը և կրկին առաջարկեց գործարք կնքել։


== Դերերում ==
Zane Austin՝ ԹիՋեյ Բենեթ
Francesca Capaldi՝ Ալեքսանդրա «Ալեքս» Բրագով
Lochlyn Munro՝ ԱՄՆ-ի նախագահ
Andrew Kavadas՝ Ռուսաստանի նախագահ
Reese Alexander՝ Գործակալ Թորն
Carrie Genzel՝ ԱՄՆ-ի առաջին տիկին
Bradley Stryker՝ շեֆ-խոհարար
Kathryn Kirkpatrick՝ FSB Օլգա
Bruce Blain՝ Ռուս խոհարար
Curtis Lum՝ Գործակալ Նելսոն


== Տնային Մեդիա ==
Ֆիլմը թողարկվել է 2017 թվականի մայիսի 23-ին Warner Bros. Home Entertainment ընկերությունների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մաքս 2: Սպիտակ տան հերոս»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում