armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսանդր Գրուզինսկի

Ալեքսանդր Պավլովիչ Գրուզինսկի (ռուս.՝ Александр Павлович Грузи́нский, հունիսի 23 (հուլիսի 5), 1899, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 9, 1968(1968-01-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասան։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1949)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Գրուզինսկին ծնվել է 1899 թվականի հուլիսի 5-ին Մոսկվայում։ Հայրն աշխատում էր երկաթուղում, մայրը՝ դերձակ էր։ 1915-1917 թվականներին սովորել է Ա. Շանյավսկու անվան համալսարանում։ Ավարտելով քաղաքային դպրոցը՝ 1916-1919 թվականներին երկաթուղում աշխատել է որպես գրագիր։ 1919 թվականին գործուղվել է ԲԻԽՍՀ-ի Ստեռլիտամակ քաղաք՝ մշակութա-լուսավորական աշխատանքի։ 1920 թվականին ուղեգրվել է Մոսկվայի Պրոլետկուլտ, որտեղ սովորել է մինչև 1921 թվականը։
1921 թվականին որպես բանվոր աշխատանքի է ընդունվել Փոքր թատրոնի բուտաֆորական արհեստանոց՝ աշխատանքը համատեղելով Մ. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարանում։ Ուսումնարանն ավարտել է 1925 թվականին։ 1921 թվականի սեպտեմբերի 1-ից մինչև կյանքի վերջ եղել է Փոքր թատրոնի դերասան, 1933 թվականից դասավանդել է Մ. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարանում։ Նրա ուսանողների թվում են եղել Տատյանա Պանկովան և Ալինա Պոկրովսկայան։
1927-1931 թվականներին Փոքր թատրոնին զուգահեռ աշխատել է նաև Պատանի հանդիսատեսի կենտրոնական թատրոնում՝ որպես դերասան, ռեժիսոր և բեմի տեսուչ։ Բացի այդ, Ռուբեն Սիմոնովը նրան որպես համառեժիսոր ներգրավել է Մանկավարժական թատրոնում (որտեղ Սիմոնովն աշխատում էր գաղտնի՝ դա թաքցնելով Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնի տնօրինությունից)։
Ժամանակակիցները և բեմի գործընկերները նշում են, որ իր տաղանդով և հաջողակ դերասանական ճակատագրով հանդերձ՝ Գրուզինսկին շատ համեստ և ամոթխած մարդ է եղել։
Ալեքսանդր Գրուզինսկին մահացել է 1968 թվականի հունվարի 9-ին Մոսկվայում։ Թաղված է Վվեդենսկյան գերեզմանատանը (հողակտոր №1)։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան (հոկտեմբերի 26, 1949)
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1937)
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (հոկտեմբերի 26, 1949)


== Դերերը թատրոնում ==


=== Հեռուստաներկայացումներ ===


=== Ռեժիսոր ===


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հնչյունավորում ===


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլաև (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևՆիկոլաև (ուկրաիներեն՝ Миколаїв), քաղաք Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի քաղաքային խորհուրդում, մարզային կենտրոն։ Հիմնադրվել է 1789 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Նիկոլաև քաղաքում բնակվում էր 496 295 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 253 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1929 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Headup Games

Headup Games GmbH & Co. KG, գերմանական անկախ, սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի հրատարկմամբ, հիմնականում Գերմանիայի տարածքում։ Headup Games-ը հիմնադրվել է 2009 թվականի հունվարի 1-ին Դիկտեր Շոյլերի կողմից և տեղակայված է Քյոլն քաղաքում։ 
Ընկերությունը կենտրոնացված է անհատական համակարգիչների համար նախատեսված խաղերի հրապարակմամբ։ Ընկերությունը ընդլայնում է իր հրատարակչական գործունեությունը նաև այլ երկրերի տարածքում։ Այս նպատակին հասնելու առաջին քայլը դարձավ NBG Multimedia ընկերության հետ կքնած պայմանագիրը։ 


== Պատմություն ==
2009 թվականի մայիսի 12-ին Headup Games ընկերությունը հայտարարեց, որ պայմանագիր է կնքել NBG Multimedia ընկերության հետ, որը զբաղվում է հիմնականում բջջային հավելվածների դիստրիբուտացմամբ։ Պայմանագիրն իր մեջ ներառում էր մի շարք խաղերի տարածումը Գերմանիայում, Ավստրիայում և Շվեցարիայում։ 
2009 թվականի հուլիսի 31-ին Headup Games-ը հայտարարեց, որ դարձել է Waterdown երաժշտական խմբի հովանավորը։ 
2009 թվականի օգոստոսի 19-ին ներկայացվեց ընկերության պաշտոնական կայքը, որը նախատեսված էր հրապարակվող խաղերի մասին տեղեկությունների հրապարակաման համար։ 
2010 թվականի մայիսի 1-ին Headup Games-ը հայտարեց, որը որպես հրատարակիչ հանդես կգա Crenetic Studios-ի կողմից մշակված Trapped Dead խաղի համար։ Թողարկմումը պլանավորվել էր 2010 թվականի նոյեմբերի վերջին։ 
2010 թվականի նոյեմբերի 5-ին PC Games Hardware կայքում հայտնվեց հարցազրույց Futuremark ընկերության ներկայացուցչի հետ, որում նշում էր, որ Headup Games-ը կհրապարակի 3DMark 11 խաղը Գերմանիայի, Ավստրիայի և Շվեցարիայի տարածքում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Դերևնյա Ռազեզդա Կարան

Դերևնյա Ռազեզդա Կարան (ռուս.՝ деревня разъезда Каран, բաշկիրերեն՝ Ҡаран разъезы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խարիսխ (հուշահամալիր)

«Խարիսխ» հուշահամալիր (ռուս.՝ Мемориал «Якорь»), հուշահամալիր «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզի Լոմոնոսովսկի շրջանում։ Տեղադրվել է 1967 թվականին, Գոստիլիցկոյե խճուղու 10 կիլոմետրին։
Դա այն սահմանագիծն է, որտեղ 1941 թվականի սեպտեմբերին Ռազմածովային նավատորմի ռազմածովային տնտեսական համբարակային ուսումնարանի կուրսանտների գումարտակը կանգնեցրել է գերմանական զորքերի հարձակումը։ Հուշարձանը վերակառուցվել է 1970 թվականին։
Հուշահամալիրը Ռուսաստանի դաշնային նշանակության պատմության հուշարձան է (գրանցման համար` 471410280300536) համաձայն ՌԽՖՍՀ նախարարների խորհրդի 1974 թվականի դեկտեմբերի 4-ի թիվ 624 որոշման։


== Պատմություն ==
Հուշարձանի նախնական նախագիծը մշակվել է ուսումնարանի վետերաններ, գնդապետ Ի. Տ. Իոնիխինի և առաջին կարգի նավապետ Ա. Ֆ. Տոլոչկոյի կողմից։ Հուշարձանը, որը կառուցվել էր ուսումնարանի շրջանավարտների հավաքած միջոցներով, ուներ վարդագույն կարելական գրանիտից պատրաստված ստելայի տեսք, որի վրա ոսկեգույն տառերով գրված էր զոհված մարտիկների և հրամանատարների ազգանունների ցանկը։ Ստելայի վերևում տեղադրված էր «Լենինգրադի պաշտպանության համար» մեդալի պատկերը և հետևյալ մակագրությունը. 

Ստելայի հիմքում պատկերված էր խարիսխ։ Ստելան շրջապատված էր շղթայով միացված նավային չորս խարիսխներից կազմված ցանկապատով։


== Վերակառուցում ==
1970 թվականին հուշարձանը վերակառուցվել է ճարտարապետ Վ. Ն. Ցիցինի և նկարիչ Օ. Գ. Կուկուշկինի նախագծով՝ ուսումնարանի նախկին կուրսանտ փոխգնդապետ Մ. Ե. Կոմարովսկու մասնակցությամբ։ Աշխատանքներն իրականացրել է «Լենդորստրոյ» կազմակերպությունը։ Հուշարձանի շեֆեր են դարձել մոտակայքում՝ Պետրոդվորեցում, գտնվող Ա. Ս. Պոպովի անվան ռադիոէլեկտրոնիկայի բարձրագույն ռազմածովային ուսումնարանի կուրսանտները։


== Ժամանակակից տեսք ==
Վերակառուցումից հետո հուշարձանը, որն ընդգրկված է «Փառքի կանաչ գոտի» համալիրի կազմի մեջ, վերածվել է երկու պահպանման համատեղված բետոնե սալերի տեսքով տպավորիչ շինության։ Այդ սալերի մեջ բացված են հրակնատներ և ասես նմանակում են քանդված ծովային ամրոցի պատի մի մասը։ Միաձույլ սալերի բետոնե մակերևույթին նշմարվում են հնգաթև աստղի, մուրճի ու մանգաղի ռելիեֆային մեծանկարները։ Ձախ սալիկին փակցված է հուշատախտակ այս սահմանագծին զոհված կուրսանտների և սպաների ազգանունների ցանկով (սա սկզբնական ստելայի հատվածն է)։ Երկրորդ սալիկին փակցված է հուշատախտակ հուշարձանի պատմության, նախագծի հեղինակների և շինարարների մասին համառոտ տեղեկություններով։ Հուշահամալիրի առջև տեղադրված են գրանիտե գլաքարերին հենված նավային խարիսխներ (միայն թե արդեն ոչ թե չորս, այլ երկու), որոնցից էլ հուշարձանը ստացել է անվանումը։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гусаров А. Ю. Памятники воинской славы Петербурга. — СПб.: Паритет, 2010. — 400 с. — ISBN 978-5-93437-363-5.


== Հղումներ ==
Фильм "Открытие мемориала «Якорь»", 1967 год(չաշխատող հղում)
Морская газета. 9 июня 2007. «Помним и гордимся»
Морская газета. 17 мая 2008. «Здесь „Якорь“ павших помнит и скорбит…»
Քինգ Քասի

Քինգ Քասի Քաբվիտա (անգլ.՝ King Cassie Kabwita, ծնյալ Շերոն Քասվեկա Քաբվիտա/ Sharon Kasweka Kabwita, հոկտեմբերի 13, 1988(1988-10-13), Նդոլա, Զամբիա), առավել հայտնի King Cassie անունով, զամբիացի  դերասանուհի, կինոռեժիսոր, պրոդյուսեր։ Լայն ճանաչում ու համբավ է ձեռք բերել հատկապես զամբիական «Սիրախաղեր» (Loves Games) հեռուստասերիալում Քասվանա Չիլեշեի դերը տպավորիչ կերպով կատարելու, ինչպես նաև 2015 թվականին նկարահանված «Լողա կամ սկիր. Վտանգավոր ճամփորդություն» («Sink or Swim: The Perilous Journey») ֆիլմի գլխավոր հերոսուհու կերպարը վարպետորեն մարմնավորելու  շնորհիվ։ Քաբվիտան միաժամանակ իր սեփական պրոդյուսերական ընկերության՝ King Cassie Empire-ի գործադիր տնօրենն է և աֆրիկյան կինոփառատոնի ներկայիս դեսպանը։ Նա զամբիացի առաջին դերասանն է, որ հանդես է եկել նոլիվուդյան ֆիլմում և համագործակցել նիգերիացի, գանացի, տանզանիացի և քենիացի կինոգործիչների հետ։ Քինգ Քասին զամբիական կինոարտադրության հիմնադիր-առաջամարտիկներից է և զամբիացի ամենանշանավոր կինոդերասանուհին։ 2013 թվականին նա նկարահանել ու թողարկել է իր առաջին ֆիլմը, որը միաժամանակ զամբիական և տանզանիական առաջին կինոնկարն էր (ի դեպ, այդ ֆիլմում նա հանդես է եկել նաև գլխավոր հերոսուհու կերպարի մարմնավորմամբ)։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Որպես ռեժիսոր / սցենարիստ / պրոդյուսեր ===


=== Որպես կինոդերասանուհի ===


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վիրե սու Բար

Վիրե սու Բար (ֆր.՝ Virey-sous-Bar), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 645 մարդ, բնակչության խտությունը` 59.45 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.85 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 25 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 411 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 304-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 107։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 304 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 284 անձ (154 տղամարդ և 130 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (9 տղամարդ և 11 կին)։ 107 անաշխատունակներից 25-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 36-ը` թոշակառուներ, իսկ 46-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիրովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Կիրովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Кіровська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կիրովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1094 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 64.4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16.99 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սափոր ծիսական՝ գունազարդ

Սափոր ծիսական՝ գունազարդ, կավե սափոր, հնագիտական օբյեկտ, որը պահվում է Երևանում գտնվող Հայաստանի պատմության թանգարանում և գրանցված է 2867-31 համարի տակ։
Այս արձանիկը համարվում է մ.թ.ա. 15-14-րդ դարերի հնություն։ Հայտնաբերվել է Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզի Քարաշամբ գյուղի տարածքում։


== Նկարագրություն ==
Հնագիտական օբյեկտ հանդիսացող այս սափորն իրենից ներկայացնում է ուռուցիկ իրանով կարճ պարանոցով լայնաբերան անոթ։ Նստուկը տափակ է, իսկ շուրթը՝ կլոր՝ դեպի դուրս ծալված։ Մակերեսն անգոբապատ է և կարմրափայլ։ Իրանի վերին հատվածի կեսը բոլորված է սպիտակ նկարազարդ գոտիով։ Պատկերված է կենդանիների երթ և կանգնած ու սավառնող թռչունների շարք։ Կենդանիների և թռչունների շարքը վարից եզերված է մեանդրաձև գոտիով։
Կենդանիների երթը գլխավորում է կեռ և երկարաեղջյուր ցուլը, որի ետևից շարք կազմած ընթանում են արու և էգ քարայծների զույգը, ապա մի եղջերու՝ գլուխը պսակված, բազմաճյուղ շքեզ եղջյուրներով և երկու շուն։ Հնարավոր է, որ դրանք ոչ թե շներ են, այլև գայլեր։ Վերջին կենդանու գավակից վեր պատկերված է արև խորհրդանշող սկավառակաձև նշան։ Թռչունները շարված են երկու խմբով։ Յուրաքանչյուր մում դեմ հանդիման կանգնած են չորսական թռչուններ։ Շարքը՝ աջից և ձախից, ներփակում են լայն բացած թևերով երկու թռչյուն։ Թռչյունների թռիչքի պատկերումն աջից ձախ, կամ հակառակը, հնում առնչվում էր որոշակի դիցաբանական պատկերացումների հետ և բարի կամ չար գուշակների հիմք էր հանդիսանում։
Անկասկած՝ անոթի նկարազարդման սյուժեն հնագույն մի առասպելի կամ նրա տարբերակների առանձին հատվածները կազմող տեսարանների պատկերումն է։ Սյուժեի բարդությունը ինչպես նաև պատկերների և խորհրդանշանների ներկայացման եղանակը ենթադրել է տալիս նրանց ավելի վաղ ժամանակաշրջանի մշակութային նախատիպերից սերված լինելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հայացք բրոնզե դարից, Ալբոմ-կատալոգ, Հայաստանի պատմության թանգարան, 2010։
Հասմիկ Իսրայելյան - Պաշտամունքն ու հավատալիքները ուշ բրոնզեդարյան Հայաստանում, Երևան, 1973։
Ռեբեսե (այլ կիրառումներ)

Ռեբեսե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Ռեբեսե - գյուղ Էստոնիայի Միսսո շրջանի կազմում։
Ռեբեսե - գյուղ Էստոնիայի Ռիուգե շրջանի կազմում։
Սիմոն (այլ կիրառումներ)

Սիմոն, կարող է վերաբերել՝

Սիմոն - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում
Սիմոն - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում
Սիմոն - հայ աբեղա, բարերար
Սիմոն - հայ գրիչ
Նազաս

Նազաս  (ռուս.՝ Назас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովսկի շրջանում։ Գետի երկարությունը 40 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սինեկ (Երզնկայի գավառ)

Սինեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (316901-317000)

Աստերոիդների ցանկ (316801-316900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (317001-317100)
 Աստերոիդների ցանկ (316801-316900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (317001-317100)
Նահապետավան

Նահապետավան, գյուղ Հայաստանի Շիրակի մարզում, մարզկենտրոնից 23 կմ հարավ-արևելք, Արագած լեռան հարավարևմտյան ստորոտին։


== Բնակչություն ==
Նախնիների մի մասը 1863 թ.-ին փոխադրվել է Հառիճ գյուղից։
Նահապետավանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ, ճակնդեղագործությամբ և բանջարաբուծությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Նահապետավանում կա 6-րդ դարի Սուրբ Գևորգ եկեղեցի։


== Տես նաև ==
Նահապետավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նահապետավան գյուղի էջը CAA կայքում Archived 2016-03-08 at the Wayback Machine.
Նահապետավան գյուղի մասին Armeniapedia.org կայքում
Միկրոնեզիայի Ֆեդերատիվ Նահանգների դրոշ

Միկրոնեզիայի Ֆեդերատիվ նահանգների դրոշը Միկրոնեզիայի Ֆեդերատիվ Նահանգների պետական խորհրդանիշներից է։ Ընդունվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 30-ին։ Այն իրենից ներկայացնում է մի երկնագույն պաստառ, որի կենտրոնում պատկերված են Միկրոնեզիայի 4 Նահանգները։
Կորրիենտես

Կորրիենտես (իսպ.՝ Corrientes), քաղաք Արգենտինայի հյուսիս-արևելքում, համանուն նահանգի վարչական կենտրոնն է։ Գտնվում է Պարանա գետի արևելյան ափին, ծառայում է որպես նավահանգիստ, ինչպես նաև երկաթուղային հանգույց։ Քաղաքում զարգացած է գյուղատնտեսական մթերքների վերամշակման արդյունաբերությունը։


== Պատմություն ==
Նախքան եվրոպական գաղութացումը տարածաշրջանում հիմնականում ապրում էին գուարանի հնդկացիներ։ 1516 թվականին այստեղ է ուղարկվել առաջին իսպանական արշավախումբը, սակայն դրա մասնակիցները հարձակման են ենթարկվել և սպանվել։ 1527 թվականին քաղաքում կառուցվել է Sancti Spiritu ամրոցը։ Խուան Տորես դե Վերա ի Արագոնը քաղաքը հիմնադրել է 1588 թվականի ապրիլի 3-ին։ Ի սկզբանե այն կոչվում էր San Juan de Vera de las Siete Corrientes, բայց հետո կրճատվել է և դարձել է Corrientes: Հետագայում քաղաքը սկսել է կարևոր դեր խաղալ, քանի որ գտնվում է Բուենոս Այրեսի և Պարագվայի մայրաքաղաք Ասունսյոնի միջև։

		
		


== Նկարագրություն ==
Կորրիենտեսում գաղութային ու ժամանակակից ճարտարապետություններն իրար են խառնված։ Այստեղ աճում են ժակարանդայի ծառեր և ցիտրուսային բույսեր։ Քաղաքում ամեն տարի կազմակերպվում են խոշոր պարահանդեսներ։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է 20 °C (առավելագույնը՝ 33 °C, նվազագույնը՝ 10 °C), տեղումների միջին քանակը հասնում է մինչև 1200 մմ։ Պարանա գետը ծառայում է որպես Չակո նահանգի սահման։ Հակառակ ափին գտնվում է այդ նահանգի մայրաքաղաքը՝ Ռեսիստենսիան։ Գետի հոսանքն ի վեր գտնվում է Յասիրետա հիդրոէլեկտրակայանը։ Քաղաքից հինգ կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվում է Doctor Fernando Piragine Niveyro International Airport միջազգային օդանավակայանը։ 

		
		


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Կուրիտիբա, Բրազիլիա
 Պորտու Ալեգրի, Բրազիլիա
 Էստեպա, Իսպանիա
 Մադրիդ, Իսպանիա
 Հյուստոն, ԱՄՆ
 Նոր Օրլեան, ԱՄՆ
 Ռեսիստենսիա, Արգենտինա
 Պոսադաս, Արգենտինա
 Պարանա, Արգենտինա
 Ասունսյոն, Պարագվայ
 Նեեմբուկու, Պարագվայ
 Լա Ռոշել, Ֆրանսիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք
Այզկրաուկլեի շրջան

Այզկրաուկլեի (լատիշ․՝ Aizkraukles novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի կենտրոնական մասում, Վիձեմե պատմական մարզում։ Բաղկացած է համանուն վոլոստից և Այզկրաուկլե քաղաքից, որը և շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը 2010 թվականի հունվարի 1֊ի տվյալներով՝ կազմում է 10 043 մարդ։
Շրջանի մակերեսը 103,05 կմ² է։
Շրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1֊ին։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի հունվարի 1֊ին բնակչության թվաքանակը կազմում էր 10 043 մարդ (2009 թվականի հունվարի 14֊ին՝ 10 080 մարդ)։


=== Ազգային կազմ ===
2011 թվականին Լատվիայում անցկացված մարդահամարի արդյունքներով՝ շրջանի ազգային կազմն ու այս տեսքը․


== Տես նաև ==
Լատվիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Թովմասյան (այլ կիրառումներ)

Արթուր Թովմասյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Արթուր Թովմասյան, պետական և քաղաքական գործիչ, Արցախի Հանրապետության հինգերորդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։
Արթուր Թովմասյան, մարմնամարզիկ, Դոհայում կայացած աշխարհի գավաթի բրոնզե մեդալակիր (2013)։
Ականց ջուր

Ականց ջուր, Ական ջուր, գետակ Արաքսի ավազանում, Ախուրյանի վտակը, հոսում է Շիրակի դաշտով, Հոռոմոսի վանքից ոչ հեռու։ Ականց Ջուրի վրա էր գտնվում Ականց գյուղը։ Ղ. Ալիշանի վկայությամբ («Շիրակ» էջ 33) 1198 թվականին մի արձանագրության մեջ նշված է, որ այս գետակի ջուրը վանահայր Մխիթարը մեծ ծախքով անց է կացրել դեպի Հոռոմոսի վանքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Անգղ բերդաքաղաք

Անգղ բերդաքաղաք, Ինգալավա, Ինգիլենե (հին հունարեն՝ Ἰγγηληνή; լատ.՝ Ingilena) պատմական բերդաքաղաք, Անգեղ-տուն գավառի կենտրոնը, Մեծ Հայքի Աղձնիք նահանգում, այժմյան Թուրքիայի Դիարբեքիրի մարզի Ակլ կամ Էգիլ գավառի տեղում, որի ավերակները գտնվում են Դիարբեքիրից հարավ, Տիգրիսի վերին հոսանքի աջ ափին։ Հաճախակի նույնացվում է Ծոփաց թագավորության մայրաքաղաք Արկաթիակերտի և ժամանակակից Ագիլ քաղաքի հետ։ Ազզիի գլխավոր քաղաքներից էր, որը Մ․թ․ա․ 14-րդ դարի վերջին պատկանում էր Հայասայի արքա Աննիասին։ Խեթերի արքա Մուրսիլի II–ը հարձակվել և գրավել է այն իր արշավանքի ժամանակ։ Ինգալավան Ազզի երկրի գլխավոր քաղաքներից էր։


== Աղբյուրներ ==
Հայ Ժողովրդի Պատմության Քրեստոմատիա, Հատոր I, էջ 12
Ալեքսեյի եկեղեցի (Ալեքսանդրովսկո-Կունդրյուչենսկի)

Ալեքսեյի եկեղեցի (ռուս.՝ Алексеевская церковь), ներկայում գոյություն չունեցող եկեղեցի  Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի Ալեքսանդրովսկո-Կունդրյուչենսկի խուտորում (այժմ՝ Պրոլետարկա)։ Կառուցվել է 1898 թվականին, ոչնչացվել՝ 1960-ական թվականներին։


== Պատմություն ==
Դոնի հոգևոր կոնսիստորիայի 1897 թվականի ապրիլի 30-ի թիվ 5264 հրամանի հիման վրա ավագ քահանա Անտոնի Մանոխինը, վկաներ քահանա Միխայիլ Գիլյարևսկու, խուտորի ատաման Լ. Ս. Կունդրյուկովի և կազակ Պյոտր Աստախովի ներկայությամբ, մանրակրկիտ զննեցին եկեղեցի-դպրոցի շինարարության տարածքը և ստորագրեցին արձանագրությունը։ 1898 թվականի մարտին եկեղեցու շինարարությունը, որը հիմնականում իրականացվում էր ծխականների հաշվին, ավարտվեց։ Տաճարն օծվեց Ալեքսեյի՝ Աստծո մարդու պատվին։ Պահպանվել է եկեղեցի-դպրոցի նկարագրությունը. «Եկեղեցու շենքը քարից է՝ փայտյա գմբեթով, որը ծածկված է թերթավոր երկաթով»։ Շենքն ուներ խաչի ձև՝ մեկ փոքր գմբեթով։
Բեմի առջևի պատկերակալը փայտյա էր, ներկված էր փիրուզագույն և զարդարված էր շրջանակաձողով։ Պատկերակալում կար 25 սրբապատկեր։
1898 թվականի ապրիլի 22-ին շենքը դիտել է թեմի ճարտարապետ Զլոբինը։
1897-1907 թվականներին այն համարվում էր Սուլինովսկի գյուղի Սուրբ Անդրեյի եկեղեցուն կից և կոչվում էր եկեղեցի-դպրոց։ 1907 թվականի նոյեմբերի 15-ին Սուրբ սինոդի հրամանագրով եկեղեցի-դպրոցին կից թույլատրվեց հիմնել ինքնուրույն ծուխ՝ քահանայով և սաղմոսասացով։
1911 թվականին եկեղեցին վերակառուցվեց։ Ծխականները կառուցեցին զանգակատնով քարե շենք։
Եկեղեցին գոյություն է ունեցել մինչև 20-րդ դարի 60-ական թվականների կեսերը։ Այնուհետև այն փակվել է, գմբեթները հանվել են, շենքը տրվել է պրոլետարական դպրոցին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кудрявцев, В. В. Алексеевская церковь при х. Александровско-Кундрюченском. /В. В. Кудрявцев //Сулинская земля: страницы истории.- Ростов н/Д, 1999. - С. 154-156
Քարհատ (այլ կիրառումներ)

Քարհատ անվանումը կարող է վերաբերել.

Քարհատ - գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։
Քարհատ - գյուղ ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշկեսանի շրջանում։
Քարհատ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Քոչկիրի գավառակում
Քարհատ - լեռնագագաթ Լոռու մարզում Վահագնի լեռներում
Օսմանքյոյ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օսմանքյոյ (այլ կիրառումներ)Օսմանքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անչար

Անչար լատ.՝ Antīaris), մշտականաչ ծառերի դաս կամ հոնազգիների ընտանիք։


== Տարածում և բնական միջավայր ==
Այս տեսակի ծառերը հինականում հանդիպում են Արևելյան Հնդկաստանում և Մալայան կղզեխմբում։


== Բուսաբանական նկարագիր ==
Տերևները պարզ են։ Ծաղիկները փոքր, խմբավորված են։ Ծաղիկը կազմված է բաժակից։ Պտուղը բարդ է և հավաքված, հյութալի է և ունի ծաղկապատ։


== Տնտեսական արժեք և օգտագործում ==
Բոլոր տեսակնեևը խիստ թունավոր են, հատկապես անչար թունավոր (Antiaris toxicaria Lesch.), հյութը բնկիները քսում էին նետի ծայրին, աճում է Ճավա կղզում։ Անչար ծառի թույնից մահանում էին կենդանիները և նույնիսկ մարդիկ, եթե անզգուշաբար դիպչում էին ծառին։


== Կիրառություն ==
Օգտագործում են փայտի արտադրությունում։


== Հիշատակումը գրականությունում ==
Գոյություն ունի մի բանաստեղծություն, որտեղ հիշատակվում է Անչարի մասին, որը Ա. Ս. Պուշկինի բանաստեղծություններից է։


== Տեսակներ ==


== Գրականություն ==
Hutchinson J. The genera of flowering plants, v. 2, Oxf., 1967.


== Արտաքին հղումներ ==
http://biopl-a-181.plantbio.cornell.edu/
http://www.ppp-index.de/
http://www.ipni.org/index.html
http://www.catalogueoflife.org/search.php Archived 2009-01-15 at the Wayback Machine.
http://www.eol.org/


== Ծանոթագրություններ ==
Տալկան (ուտեստ)

Տալկան (բաշկիրերեն՝ талҡан; բուրյաթերեն՝ талхан; ղազ.՝ талқан; ղրղզ.՝ талкан; ռուս.՝ толокно, հայերեն՝ փոխինդ),  բովված գարուց կամ ցորենից պատրաստված կոպիտ ալյուր։
Տալկանը տարածված է ալթայցիների, նողայների, բաշկիրների, բույաթների, ղազախների, ղրղզների, մոնղոլների, թաթարների, տուվացիների, ուզբեկների, չուվաշների, խակասների խոհանոցում։


== Պատրաստում և պահպանում ==
Ավանդաբար, հատիկներն աղում են ջրաղացի քարի վրա կամ հարվածում հավանգի մեջ, ապա մաղում մաղի միջով՝ առանձնացնելով տարբեր աստիճանի աղացած ալյուրը։ Ըստ այդմ, տալկանը լինում է խոշոր աղացած և մանր աղացած ալյուր։ Թթվասերով կամ կարագով տալկանը օգտագործվում է շիլա պատրաստելու համար։ Մատուցվում է մեղրով թեյի հետ՝ թխենու պտղի աղացած փշրանքով փոքր գնդիկների տեսքով։
Ավանդաբար, ուտեստը սեղանին մատուցվում է բիշեկտույ, կարգատույ, կյակուկ սյայա, սաբանտույ, սիրգատույ տոներին և գյուղատնտեսական ծիսակատարությունների տոներին։ Տալկան հաճախ օգտագործվում է ջարմա և մակսիմ զովացուցիչ ըմպելիքներ պատրաստելու համար։ Չոր տալկանը պահվում է կտավի տոպրակների, կեչու կեղևից հյուսված տուփերի մեջ, իսկ հալած յուղի հետ խառնած վիճակում պահվում է լայնաբերան, գլանաձև տակառի (չանի) մեջ, օգտագործվում է ուղևորությունների, որսորդության ժամանակ, մահմեդական ծոմ պահելու ընթացքում։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Տալկանը պարունակում է մարդու օրգանիզմին անհրաժեշտ միկրոէլեմենտներ, ցածր կալորիականություն ունեցող մթերք է համարվում, լուծում է արյան անոթների, հոդերի, ողնաշարի, լյարդի և երիկամների խոլեստերինի և աղի կուտակումները, հանդիսանում է էնտերոսորբենտ (աղեստամոքսային տրակտի սորբենտ)։ Տալկանից պատրաստվող ըմպելիքը կոչվում է ջարմա կամ մակսիմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Башкирская кухня
Каша Талкан Archived 2016-11-10 at the Wayback Machine.
Статья в Башкирской энциклопедии
Талкан — хакасское национальное блюдо
Դեբի Մակոմբեր

Դեբի Մակոմբեր (անգլ.՝  Debbie Macomber , հոկտեմբերի 22, 1948(1948-10-22), Յակիմա, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող, սիրավեպերի հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Մակոմբերը տառապում էր դիսլեքսիայով և ունի միայն միջնակարգ կրթություն։ Որոշելով դառնալ գրող՝ նա նստեց խոհանոցում  գրամեքենայի դիմաց՝ գրելու իր առաջին մի քանի ձեռագրերը, միաժամանակ մեծացնելով իր չորս երեխաներին։ Հինգ տարի անց՝ հրատարակիչների բազմաթիվ մերժումներից հետո նա անցավ ազատ աշխատանքի՝ ամսագրերից մեկում։
Մակոմբերը մասնակցեց գրողի վեպերը համաժողովին, որի ժամանակ նրա ձեռագրերից մեկը ընտրվեց հրապարակման համար, սակայն այն քննադատվել է «Հառլեքին էնթերպրայզիս» ընկերության (անգլ.՝ Harlequin Enterprises) խմբագրի կողմից, վերջինս պատռեց այն և նետեց։ Մակոմբերը ծախսեց 10 դոլար և իր «Սրտի երգ» վեպը ուղարկեց Առլեկինի մրցակից «Սիլուէթ բուքս» -ին։ Սիլուէթը գնեց գիրքը, որը դարձավ առաջին ռոմանտիկ վեպը, որը վերանայվեց Publishers Weekly- ի կողմից։


== Ստեղծագործական գործունեությունը ==
«Աստղային լույս»- ը նրա վեպերից առաջինն էր, որը լույս տեսավ Սիլուէթի հատուկ թողարկման՝ սիրավեպերի շարքում, որն այժմ պատկանում է Առլեքինին։ Մակոմբերը շարունակեց գրել վեպեր սկզբում Սիլուէթի, այնուհետև Առլեքինի համար:1988 թվականին Հարլեքինը խնդրեց Մակոմբերին գրել փոխկապակցված պատմությունների շարք, որոնք հայտնի դարձան որպես «Ռազմածովային նավատորմ» շարք։ Շուտով նա թողարկում է երկու կամ երեք ֆիլմ տարվա ընթացքում։ 1994 թվականին Մակոմբերը սկսեց թողարկել մեկ վերնագրով վեպեր։


== Մրցանակներ ==
The Christmas Basket: 2003 մրցանակ «РИТА» լավագույն վեպի դափնեկիր
Ծանոթագրություններ


== Հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Գրքերի վաճառք
Debbie Macomber IMDb.com
Մակոմբեր Դեբի
Արի (Բուլանըխի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արի (այլ կիրառումներ)Արի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բուլանըխի գավառակում։ Գտնվում էր գավառակի հարավային մասում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խրուշչյովո-Ռոստովցևո

Խրուշչյովո-Ռոստովցևո (ռուս.՝ Хрущёво-Ростовцево), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Ստանովլյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ասկոլի Պիչենո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ասկոլի Պիչենո (այլ կիրառումներ)Ասկոլի Պիչենո (իտալերեն՝ Ascoli Piceno), քաղաք և համայնք Իտալիայի նույնանուն գավառում։ Նաև համարվում է գավառի վարչական կենտրոնը։
Ասկոլի Պիչենո քաղաքը գտնվում է 25 կմ հեռավորության վրա Ադրիատիկ ծովից։ Այս քաղաքը կառուցված է Տրոնտո և Կոստելլանո գետերի միավորման տեղում և հարակից շրջաններում։ Քաղաքը նաև ունի զբոսաշրջային նշանակություն։ Քաղաքի հիմնական բնակիչները կաթոլիկ իտալացիներն են, որոնք կազմում են քաղաքի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը։
Քաղաքի պաշտոնական լեզուն իտալերենն է։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 50 135 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 313 մարդ/կմ²։ Ասկոլի Պիչենոն նահանգի ամենախոշոր բնակավայրն է։ Տարածքը կազմում է 160 կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Հայտնի բանկիչներ ==
Ջովաննա Գարցոնի – իտալացի հայտնի նկարչուհի։ Տարբեր կտավների և քանդակների հեղինակ։
Կարլո Կրիվելլի – իտալացի նկարիչ և աստվածաբան, ով ծնվել է Վենեցիայում, սակայն կյանքի մեծ մասը անցկացրել է Ասկոլի Պիչենոյում։ Թանգարանների մեծ մասը պահվում է իտալակա թանգարաններում։


== Տվյալներ ==
Ասկոլի Պիչենոյի հեռախոսային կոդը՝ +39 0736
Ասկոլի Պիչենոյի փոստային ինդեքսը՝ 63100
Ժամային գոտի՝ UTC+1, ամռանը՝ UTC+2


== Քույր քաղաքներ ==
 Գերմանիա, Տրիեր (գերմ.՝ Trier) – 1958 թվականից
 Ֆրանսիա, Մասսի (ֆր.՝ Massy) – 1997 թվականից
 Սլովակիա, Բանսկա Բիսրիցա (սլովակ.՝ Banská Bystrica) – 1998 թվականից
 ԱՄՆ, Չատտանգու (գերմ.՝ Trier) – 2006 թվականից
 Ֆրանսիա, Բայոննա (ֆր.՝ Baiona) – 2008 թվականից
 Իտալիա, Նորչա (իտալերեն՝ Norcia) – 2010 թվականից
 Իտալիա, Ամատրիչե (իտալերեն՝ Amatrice) – 2010 թվականից
 Հյուսիսային Մակեդոնիա, Վելես (մակեդոներեն՝ Општина Велес) – 2011 թվականից


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք Archived 2010-12-29 at the Wayback Machine.
Ընդհանուր օրինաչափություններ քաղաքի տվյալների մասին
Վիճակագրության – քաղաքի բնակչությունը և խտությունը


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլոշնայա

Վոլոշնայա (ռուս.՝ Волошная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յուզա գետի աջ ափին՝ 29,6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը ՈՒնզա գետն է։ Գետի գետային ավազանը Վոլգա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300312110000014801
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001480
Ավազանի կոդը -  08.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռոգովիչի (գյուղ, Պոլոննոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոգովիչիՌոգովիչի (ուկրաիներեն՝ Роговичі), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոգովիչի գյուղում բնակվում էր 215 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,722 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 297,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մ.թ.ա. 845


== Դեպքեր ==
Արիֆոնը շարունակում է իր հորը՝ Ֆերեկլեսին, իբրև Աթենքի արքա։
Ասորեստանի թագավոր Սալմանասար Գ-ն կրկին ետ է վերադառնում Վանի թագավորություն և Տիգրիսի ակունքում քանդակել է տալիս իր պատկերը, որտեղ թողել է նաև մի հսկա արձանագրություն։ Այդ արձանագրության մեջ նա Ուրարտուի թագավոր է անվանում Արամեին։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աթենքի արքա՝ Ֆերեկլեսի մահը 19 տարվա կառավարումից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարբնիկ (ծածկանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դարբնիկ (այլ կիրառումներ)Դարբնիկ, հայկական ծածկանուն։
Ծածկանունն օգտագործել են հետևյալ անձինք՝

Ավետիս Աբալյան, ծածկանունն օգտագործել է՝ «Մարտ» (Մոսկվա) 1915 - № 13, 15, 20: «Մեր ձայնը» (Նոր Նախիջևան) 1908 - № 29, 65, 68...:


== Ծանոթագրություններ ==
Վերոնիկա Բոկետե

Վերոնիկա «Վերո» Բոկետե Խյադանս (իսպ.՝ Verónica Boquete Giadáns, ապրիլի 9, 1987(1987-04-09), Սանտյագո դե Կոմպոստելա, Գալիսիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, որ խաղում է հարձակողական ոճի կիսապաշտպանի և հարձակվողի դիրքերում։ Հանդես է գալիս ֆրանսիական «Պարի Սեն Ժերմեն» ակումբում և Իսպանիայի հավաքականում։


== Կարիերա ==
Վերոնիկա Բոկետեն իր կարիերան սկսել է «Խուվենտո Ագինյո» ակումբում։ Ապա խաղացել է «Սարագոսայի» և «Էսպանյոլի» կազմում, ինչպես նաև ԱՄՆ տարբեր լիգաների մի շարք ակումբներում։ «Էսպանյոլի» կազմում երկու անգամ նվաճել է Թագուհու գավաթը։ 2010/11 մրցաշրջանում դարձել է առաջնության լավագույն ռմբարկու՝ խփելով 39 գոլ։
2011 թվականին՝ WPS մրցաշրջանի ավարտից հետո, Վորոնեժի «Էներգիա» ակումբի կազմում մասնակցել է Չեմպիոնների լիգային։
2012 թվականի հունվարին երկամյա պայմանագիր է կնքել «Տյուրեսո» ակումբի հետ։
2014 թվականի ապրիլի 7-ին WPS-ում ֆուտբոլիստի վրա տարածվող իրավունքները անցել են «Փորթլենդ Տորնսին»։ Վերջինիս կազմում Վերոնիկան իր նորամուտը կատարել է 2014 թվականի հունիսի 7-ին։
2014 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ «Փորթլենդի» համար մրցաշրջանի ավարտից հետո, Վերոնիկա Բոկետեն պայմանագիր է կնքել գերմանական «Ֆրանկֆուրտ» ակումբի հետ.
2015 թվականի մայիսի 27-ին տեղափոխվել է Մյունխենի «Բավարիա»։
2016 թվականին Վերոնիկա Բոկետեն տեղափոխվել է «Պարի Սեն Ժերմեն»։


== Հավաքական ==
Իսպանիայի հավաքականի կազմում Վերոնիկա Բոկետեն 2004 թվականին հաղթել է Եվրոպայի աղջիկների առաջնությունում։
2005 թվականի փետրվարին լատարել է իր նորամուտը առաջին հավաքականի կազմում՝ մասնակցելով Նիդերլանդների դեմ ընկերական խաղին։
2013 թվականի հունիսին Իգնասիո Կերեդայի կողմից ընդգրկվել է հավաքականի կազմում՝ մասնակցելու Եվրոպայի առաջնությանը։
2015 թվականին Վերոնիկա Բոկետեն եղել է հավաքականի ավագը, որը կատարել է իր նորամուտը աշխարհի առաջնությունում։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
 Էսպանյոլ

Իսպանիայի գավաթ – 2009, 2010 Տյուրեսո

Շվեդիայի առաջնություն – 2012 Ֆրանկֆուրտ

ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների լիգա - 2014/15 Բավարիա

Գերմանիայի առաջնություն  – 2015/16


=== Հավաքական ===
 Իսպանիա

Եվրոպայի առաջնություն (մինչև 19 տարեկաններ) – 2004
Ալգարվեի գավաթ – 2017


== Անձնական կյանք ==
2013 թվականի հունիսին հրատարակել է իր կենսագրությունը «Vero Boquete, la princesa del deporte rey» խորագրով։ Գիրքը գրվել է Marca թերթի լրագրող Դավիդ Մենայոյի կողմից։
2013 թվականին change.org կայքում հրատարակել է Electronic Arts ընկերության պրոդյուսերներին ուղղված հանրագիր՝ առաջարկելով կանանց ֆուտբոլն ընդգրկել FIFA շարքում։ Մի քանի օրվա ընթացքում հանրագիրը հավաքել է 20 000 ստորագրություն։ Կանանց ֆուտբոլի տասներկու հավաքականներ հայտնվել են FIFA 16 խաղում, որը թողարկվել է 2015 թվականի սեպտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը ՖԻՖԱ-ի կայքում Archived 2018-02-09 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլիստի էջը ՈՒԵՖԱ-ի կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում
Ստիան Ռինգստադ

Ստիան Ռինգստադ (նորվ.՝ Stian Ringstad, օգոստոսի 29, 1991(1991-08-29), Նորվեգիա), նորվեգացի ֆուտբոլիստ, պորտուգալական «Բրագա» ֆուտբոլային ակումբի և Նորվեգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Ռինգստադը սկսել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան նորվեգական «Լիլեստրյոմ» ֆուտբոլային ակումբում։ 2009 թվականի ապրիլի 5-ին կայացած «Օլեսունի» դեմ խաղում նա կատարում է իր նորամուտը Նորվեգիայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2014 թվականի մարտի 29-ին «Հյուգեսունի» դեմ խաղում Ստիանը հեղինակում է իր առաջին գնդակը «Լիլեստրյոմի» կազմում։
2016 թվականի սկզբում Ռինգստադը տեղափոխվում է պորտուգալական «Բրագա»։ «Ռիու Ավիի» դեմ խաղում նա կատարում է իր նորամուտը Պորտուգալիայի ֆուտբոլի առաջնությունում։


== Միջազգային կարիերա ==
2014 թվականի մայիսի 27-ին Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Ռինգստադը հանդիպման երկրորդ խաղակեսի վերջում փոխարինելով Մարտին Լինեսին և խաղադաշտ մտնելով՝ կատարում է իր նորամուտը Նորվեգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռինգստադի խաղային վիճակագրությունը Altom Football կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում
Մանդանիչի

Մանդանիչի  (իտալերեն՝ Mandanici ), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 762 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 69 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0942։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Դոմինիկան։ Տոնը նշվում է հուլիսի 6-ին և օգոստոսի երկրորդ կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0942 781010
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@comunedimandanici.it


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ջասթին Բեյլո

Ջասթին Բեյլո (հոլ.՝ Justin Bijlow, հունվարի 22, 1998(1998-01-22), Ռոտերդամ, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ), հոլանդացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Ֆեյենորդի կազմում։ Խաղում է դարպասապահի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Ֆեյենորդ ===
Բեյլոն Ֆեյենորդի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2017 թվականի օգոստոսի 13-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Տվենտեի դեմ խաղում։ 2018 թվականի օգոստոսի 4-ին Բեյլոն խաղադաշտ դուրս եկավ Նիդերլանդների սուպերգավաթի ՊՍՎ Էյնդհովենի դեմ խաղում՝ այս հանդիպման հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում հետ մղելով երկու 11-մետրանոց և օգնելով Ֆեյենորդին նվաճել գավաթը։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում հոլանդացին անցկացրեց օգոստոսի 9-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման 3-րդ փուլի Տրենչինի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Բեյլոն ներկայացրել է Նիդերլանդները բոլոր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ 2015 թվականին նա Մ17 հավաքականի կազմում մասնակցեց Եվրոպայի առաջնությանը՝ խաղադաշտ դուրս գալով իր թիմի բոլոր 3 խաղերում, իսկ Նիդերլանդները դուրս մնաց խմբային փուլից։ 2017 թվականին Բեյլոն որպես թիմի ավագ մասնակցեց Եվրոպայի Մ19 առաջնությանը՝ անցկացնելով 4 հանդիպում։ Նիդերլանդները դուրս մնաց մրցաշարի կիսաեզրափակչից՝ 1-0 հաշվով պարտվելով Պորտուգալիային, իսկ Բեյլոն ընդգրկվեց առաջնության խորհրդանշական հավաքականում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի դեկտեմբերի 13-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
ՖեյենորդՆիդերլանդների առաջնություն. 2016–17
Նիդերլանդների գավաթ. 2015–16, 2017–18
Նիդերլանդների սուպերգավաթ. 2017, 2018
ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Մ19 առաջնության խորհրդանշական հավաքական. 2017


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բեյլոյի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Բեյլոն transfermarkt-ում
Բեյլոն soccerbase.com-ում
Բեյլոն WhoScored.com կայքում
Բեյլոն Ֆեյենորդի պաշտոնական կայքում
Բեյլոն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Կորմորանշ սյուր Սոն

Կորմորանշ սյուր Սոն (ֆր.՝  Cormoranche-sur-Saône), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզում, Էնի գավառում, մտնում է Պոն դե Վելի կազմի մեջ, կոմունայի օկրուգը՝ Բուրկ ան Բրեսն է։
INSEE կոդը՝ 01123։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը գտնվում է 350 կիլոմետր հարավ-արևմտուք Փարիզից, 55 կիլոմետր հյուսիս Լիոնից, 31 կիլոմետր արևելք Բուրկ ան Բրեսից։
Համայնքը գտնվում է Սևրոն գետից հյուսիս, իսկ Սան Մորթ գետից արևելք։


== Կլիմա ==
Կլիման փոփոխական է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Անձրևներ հազվադեպ են լինում, հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի, համայնքում ապրում է 1058 մարդ։


== Ադմինիստրացիա ==


== Էկոնոմիկա ==
2010 թվականաի մարդահամարի արդյունքներով 645 մարդ ի վիճակ էր աշխատելու (15-64 տարեկան), 500 մարդ տնտեսապես ակտիվ էին, 175 մարդ աշխատունակ էին։ 500 աշխատունակ մարդկանցից աշխատում էին միայն 461-ը (247 տղամարդ, 214 կին), գործազուրկ էին 39 մարդ (19 տղամարդ, 20 կին)։ 175 չաշխատող մարդկանցից 64-ը աշակերտներ և ուսանողներ էին, 69-ը ոչ աշխատունակ այլ պատճառներով։


== Նկարներ ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Проверено 12 мая 2014.


== Ծանոթագրություններ ==
Բողազ (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բողազ (այլ կիրառումներ)Բողազ, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի ավազանում, Օլթի գետի աջակողմյան օժանդակը։ Գետակի ավազանը լեռնային է և անտառապատ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմիտինի

Կոմիտինի  (իտալերեն՝ Comitini), կոմունա Իտալիայում՝ Սիցիլիա մարզի Ագրիջենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 978 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 45 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 92020։ Հեռախոսային կոդը՝ 00922։
Քաղաքի հովանավորն է Հակոբոս առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0922 600029 — 600500
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.comitini.ag.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.comitini.ag.it Archived 2021-04-13 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.) Archived 2021-04-13 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային իսնտիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(5889) Մայքվից

(5889) Մայքվից (անգլ.՝ Mickiewicz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի մարտի 31-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,044576 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5596 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5295 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1940,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18553 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,18° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5889) Մայքվից աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մահացող Քրիստոսը (քանդակ)

Մահացող Քրիստոսը, Հակոբ Գյուրջյանի նկարներից, որտեղ Քրիստոսի կերպարը հեղինակի կողմից հորինված է, բայց շատ է տարբերվում համաշխարհային արվեստում ավանդական տիպարներից։


== Մտահղացում ==
Նկարը մտահղացված է ըստ Ավետարանի գաղափարի՝ Քրիստոսի անձը մարդկությանը նվիրաբերելու նշանաբանով, որին նա կոչված էր, և որի հետևանքը խաչելությունն էր։ Քրիստոսի կերպարում կարելի էր տեսնել նույնիսկ փոխաբերական իմաստ, այսինքն՝ որպես բարու հակադրություն չարին։ Գյուրջյանի ստեղծած կերպարը հեռու է ժամանակակից արվեստի արտահայտչամիջոցներից և ավելի մոտ է ուշ միջնադարյան արվեստի ոճին՝ իր մեջ ունենալով սրբապատկերին հատուկ գծեր։


== Նկարագրություն ==
Քրիստոսն ունի ճգնավորական արտաքին, փխրուն, վտիտ, հղկված]]Գ կանացիորեն քնքուշ, գունատ ու անարյուն դիմագծեր։ Քրիստոսի կերպարը գոթականացված է՝ հավանաբար շեշտելու համար նրա արտահայտաչականությունը։ Այդ են հաստատում նրա գլխի խոնարհած դիրքը, սրածայր մորուքով երկարավուն դեմքը, փակ աչքերը, կիսաբաց բերանը, որով Աստծուն ուղղված վերջին բառերը կարծեք թե մնացել են անավարտ։ Այս բոլորը միասին վերցրած՝ նրա տիպարին հաղորդում են վերամբարձ արտահայտություն, բաժանում նրան երկրից՝ տալով նրա կերպարին խորհրդավորություն։ Նրա դեմքին դրոշմված է նրա ավետարանական նկարագիրը՝ հնազանդություն, ներողամտություն, անձնազոհություն, համբերատարություն։
Ստեղծագործությունը իր ինքնատիպության հետ մեկտեղ ունի մշակման առավելություններ։ Այս գործում գծեր կան նաև էլ Էլ Գրեկոյի արվեստից։


== Ծանոթագրություններ ==
Zee TV

Zee TV, հնդկական հեռուստաալիք «Zee Network» հեռուստացանցի կազմում, որը պատկանում է Essel Group մեդիախմբին։ Հինդի լեզվով առաջին կաբելային հեռուստաալիքն է Հնդկաստանում։ Հեռուստակենտրոնը գտնվում է Մումբայ քաղաքում։ Hera84akvwum 1 1992 թվականի հոկտեմբերի 2-ից։ Հեռուստաալիքի լսարանը ընդգրկում է մոտ 650 միլիոն դիտորդ աշխարհի շուրջ 168 երկրներում։ Հեռարձակումը իրականացվում է հինդիլեզվով։ Հնդկաստանի ամենապահանջված ժամանցային հեռուստաալիքների եռյակում է, «Star» և «Colors» հեռուստաալիքների հետ համատեղ, և ամենադիտվողն է Պենջաբ և Մահարաշտրա նահանգներում։
Հեռուստաալիքը հիմնականում ցուցադրում է սեփական արտադրության կամ իր կողմից պատվիրված հեռուստահաղորդումներ, բացառուցյամբ Բոլլիվուդյան ֆիլմերից։
Հայաստանում հեռուստաալիքը հասանելի է արբանյակային տիրույթներում (Intelsat 15 և Express АМ3), ուր հեռարձակվում է հեռուստաալիքի Ռուսաստանյան տարբերակը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլերեն)
Zee TV Ռուսաստան Archived 2013-02-05 at the Wayback Machine. (ռուսերեն)
Zee TV Ասիա Archived 2005-05-26 at the Wayback Machine. (անգլերեն)
Պաշտոնական վիդեոալիքը ՅուԹյուբ կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսիսկո Պաչեկո

Ֆրանսիսկո Պաչեկո դել Ռիո (իսպ.՝ Francisco Pacheco del Río, 1564, Սանլուկար դե Բառամեդա - 1644, Սևիլյա, Կաստիլիա և Լեոն), իսպանացի նկարիչ, արվեստի տեսաբան, բանաստեղծ։ Եղել է Դիեգո Վելասկեսի և Ալոնսո Կանոյի ուսուցիչը, որ զգալի ազդեցություն է թողել 17-րդ դարի իսպանական գեղանկարչության զարգացման վրա։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Ֆրանսիսկո Պաչեկոն ծնվել է Խուան Պերեսի և նրա կնոջ` Լեոնոր դել Ռիոյի ընտանիքում։ Դեռևս երիտասարադության տարիներին` հոր մահից հետո, նա տեղափոխվել է Սևիլյա` հորեղբոր մոտ, որը Պաչեկոյին տվել է աշակերտության նկարիչ Լուիս Ֆերնանդեսի մոտ։ Վերջինիս մոտ Պաչեկոն գերազանցապես զբաղվել է իտալացի վարպետների գործերի կրկնօրինակմամբ։ Սևիլյայում նա ամուսնացել է Դե Միրանդա ընտանիքի օրիորդի հետ։ Այս ամուսնությունից ծնվել է նկարչի դուստրը` Խուանան (1602-1660)։ 1611 թվականին Պաչեկոն եղել է Մադրիդում և Տոլեդոյում, որտեղ ծանոթացել է Էլ Գրեկոյի հետ և նրա մոտ նկարչություն ուսանել։ Դրանից հետո նկարիչը վերադարձել է Սևիլյա և բացել նկարչության դպրոց («Academia Sevillana»):
Ֆրանսիսկո Պաչեկոյի` նկարչության դպրոցը հետևել է կրոնական սյուժեների ու կերպարների հանդեպ ակադեմիական դասական մոտեցմանը։ Դրանում կարևոր դեր է ունեցել նաև այն հանգամանքը, որ նկարիչը եղել է Սևիլյայի ինկվիզիցիայի պաշտոնատար անձ։ Նրա կրոնական խոր հավատալիքներն իրենց արտացոլումն են գտել այնպիսի ստեղծագործություններում, ինչպիսիք են «Ահեղ դատաստանը» և «Գրանադայի տառապյալները»։
Դիեգո Վելասկեսը, սկսած 1611 թվականից, վեց տարի ուանել է Ֆրանսիսկո Պաչեկոյի մոտ։ 1618 թվականին նա ամուսնացել է իր ուսուցչի դստեր` Խուանայի հետ։ Վելասկեսի վաղ շրջանի գործերում զգալի է աներոջ ազդեցությունը։ 1623-1625 թվականներին Պաչեկոն նշանակվել է իսպանացի արքա Ֆիլիպ IV-ի պալատական նկարիչը Մադրիդում։ Այնուհետև, վերադառնալով Սիևիլյա, նա բավական ժամանակ է տրամադրել արվեստի տեսության իր գրքին։
1649 թվականին լույս է տեսել Պաչեկոյի` արվեստի տեսության գիրքը` «Նկարչության արվեստ» („Arte de la pintura, su antiquedad y grandeza“) վերնագրով։ Դրանում, բացի նկաչության տեխնիկայի, գույների համադրման ու սրբապատկերագրության հարցերից, հեղինակը մեծ ուշադրություն է հատկացրել 17-րդ դարի իսպանացի նկարիչների ստեղծագործություններին ու կենսագրություններին, ինչի համար էլ արվեստի իսպանացի պատմաբանները նրան կնքել են «Սևիլյայի Վազարի» անունով։ Պաչեկոն եղել է իսպանական գեղանկարչության մեջ նատուրալիզմի հիմնադիրներից և կարևոր դեր խաղացել իսպանական արվեստի` մաներիզմից բարոկկոյի անցման գործում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Անանուն (Ռոտկոյի նկարը)

«Անանուն» (անգլ.՝ Untitled),  վերացական էքսպրեսիոնիզմի առաջատար ներկայացուցիչ ռուսա-ամերիկացի նկարիչ Մարկա Ռոտկոյի՝ 1952 թվականին ստեղծած նկարն է։ Ինչպես Ռոդկոյի այդ ժամանակաշրջանի այլ աշխատանքներ, «Անանուն» նկարը ևս կազմված է գունային մեծ տարածքներից, որոնք ուրվագծված են անհամաչափ մշուշոտ գծերով։


== Տնօրինման պատմություն ==
Անանուն գնորդի կողմից գնվել է «Քրիստիս»  աճուրդում՝ 66,2 միլիոն դոլարով՝ 2014 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Baal-Teshuva, Jacob. Rothko. Berlin: Taschen, 2003. 3-8228-1820-8
Mark Rothko, David Anfam (1998)։ Mark Rothko: The Works on Canvas : Catalogue Raisonné։ Yale University Press։ էջեր 452–։ ISBN 978-0-300-07489-5
Զաբարա (այլ կիրառումներ)

Զաբարա, կարող է վերաբերել՝

Զաբարա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում
Զաբարա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում
Զաբարա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում
Կարո Քեբաբջյան

Կարո Հարութի Քեբաբջյան , (առավել հայտնի է Մաստեր Կարո անունով) (մարտի 15, 1957(1957-03-15), Լիբանան - մարտի 31, 2021(2021-03-31), Երևան, Հայաստան), լիբանանահայ հասարակական գործիչ, Միջին Արևելքի երկրներում Արցախի մշտական ներկայացուցիչ, Հայ սև գոտիների միության հիմնադիր, արևելյան մարտարվեստի վարպետ։ 


== Կենսագրություն ==
Կարո Քեբաբջյանը ծնվել է Լիբանանում, Բուրջ Համուդ մունիցիպալ շրջանում։ Նրա պապերն արմատներով եղել են Սեբաստիայից, Կիլիկիայի ազնվական ընտանիքից։ Ընտանիքը ենթարկվել է բռնության, ողջ է մնացել միայն տատը։ Հայրը՝ Հարութ (Կայծակ) Քեբաբջյանը եղել է Դրոյի զինակիցը, որն էլ եղել է Կարո Քեբաբջյանի ծնողների հարսանիքի կնքահայրը։
Կարոն սովորել է Ազգային Սրբոց Քառասնից Մանկանց վարժարանում, այնուհետև ուսումը շարունակել է «Ազգային Լևոն և Սոֆիա Հակոբյան» քոլեջում։ Նա հետաքրքրված է եղել մարտարվեստով, անդամակցել է Սև գոտիների միջազգային կազմակերպությանը։ 1974 թվականին նա դարձել է Մերձավոր Արևելքի սև գոտիների կազմակերպության մարզիչ, հետագայում՝ Մերձավոր Արևելքի չեմպիոն։ Նույն թվականին սկսել է մարզել հայ երիտասարդներին։
1976 թվականին պաշտոնապես հիմնել է Հայ սև գոտիների միջազգային ակադեմիան (ABBA), որտեղ մինչև օրս մարզվել են մոտ 50 000 մարզիկ։ 
Առաջին անգամ եղել է Հայաստանում 1988 թվականին, օգնություն է բերել երկրաշարժից տուժածներին։
1999 թվականին Կարո Քեբաբջյանը նշանակվել է Արցախի մշտական ներկայացուցիչ Մերձավոր Արևելքում։
Արևելյան մարտարվեստին նվիրված գրքի հեղինակ է։
Ապրել է Արագածոտնի մարզում, նրա նախաձեռնությամբ Շուշիում կառուցվել է «Շուշի գրանդ հոթել» հյուրանոցը։
2014 թվականին արժանացել է Հայաստանի Սփյուռքի նախարարության ոսկե մեդալի։
Մահացել է 2021 թվականի մարտի 31-ին, Հայաստանում։
Ամուսնացած է եղել Սիլվա Աղամանուկյանի հետ, ունի երկու զավակ՝ Անի և Արթուր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մենք Պէտք Է Վերջնականապէս Կեդրոնանանք, Որոշենք՝ Մեր Հայրենիքը Որն Է» Հարցազրոյց Մասթըր Կարօ Քեպապճեանի Հետ Հայրենադարձութեան Մասին Եւ Ոչ Միայն
Մաստըր Կարօ Քեպապճեան.- «40 տարւայ աշխատանքի դիմաց ուրախութիւնս ու գոհունակութիւնս է տեսնել կազմաւորւած մարդ, որը միաժամանակ լաւ հայ է»
Մ.թ.ա. 328


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==