armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Deep Shadows and Brilliant Highlights

Deep Shadows and Brilliant Highlights, երրորդ ստուդիական ալբոմը ֆիննական «HIM» ռոք խմբի։ Թողարկվել է 2001 թվականի օգոստոսի 27-ին։


== Երգացանկ ==
Ամբողջ երգորը գրել է Վիլե Վալոն։


=== Հանդարտ տարբերակ ===
«Salt in Our Wounds» — 3:57
«Heartache Every Moment» — 3:56
«Lose You Tonight» — 3:42
«In Joy and Sorrow» — 4:00
«Pretending» — 3:54
«Close to the Flame» — 3:47
«Please Don’t Let It Go» — 4:28
«Beautiful» — 4:33
«Don’t Close Your Heart» — 4:33
«Love You Like I Do» — 5:14


=== Digipack ===
«Salt in Our Wounds» — 3:57
«Heartache Every Moment» — 3:56
«Lose You Tonight» — 3:40
«In Joy and Sorrow» — 3:59
«Pretending» — 3:55
«Close to the Flame» — 3:46
«You Are the One» (bonus track) — 3:26
«Please Don’t Let It Go» — 4:29
«Beautiful» — 4:33
«In Love and Lonely» (bonus track) — 3:46
«Don’t Close Your Heart» — 4:14
«Love You Like I Do» — 5:14
«Pretending» (Video) — 3:41


=== Հատուկ սահմանափակ տարբերակ ===
«Salt in Our Wounds» — 3:57
«Heartache Every Moment» — 3:56
«Lose You Tonight» — 3:40
«In Joy and Sorrow» — 3:59
«Pretending» — 3:55
«Close to the Flame» — 3:46
«Please Don’t Let It Go» — 4:29
«Beautiful» — 4:33
«Don’t Close Your Heart» — 4:14
«Love You Like I Do» — 5:14
«Again» — 3:29
«In Joy and Sorrow» (String Version) — 5:02
«Pretending» (The Cosmic Pope Jam Version) — 8:00
«Pretending» (Video) — 3:41
«In Joy and Sorrow» (Video) — 3:33


=== Հատուկ ամանորյա հրատարակություն ===
«Salt in Our Wounds» — 3:57
«Heartache Every Moment» — 3:56
«Lose You Tonight» — 3:40
«In Joy and Sorrow» — 3:59
«Pretending» — 3:55
«Close to the Flame» — 3:46
«You Are the One» (bonus track) — 3:26
«Please Don’t Let It Go» — 4:29
«Beautiful» — 4:33
«In Love and Lonely» (bonus track) — 3:46
«Don’t Close Your Heart» — 4:14
«Love You Like I Do» — 5:14
«Again» **
«In Joy and Sorrow» (String Version) **
«Pretending» (Cosmic Pope Jam) **


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Վիլե Վալո — վոկալ, ակուստիկ կիթառ
Միկո Լինդստրյոմ — կիթառ
Միգե Պանանեն — բաս կիթառ, բեկ վոկալ
Էմերսոն Բյորտոն — բեկ վոկալ
Ֆաս Լիպստիկ (Միկա Կարպինեն) — հարվածային


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Allmusic (չաշխատող հղում)
Վադիմ Բասին

Վադիմ Բասին (ղազ.՝ Басин, Вадим Борисович, ), արդյունաբերության ղազախստանցի աշխատող, մետալուրգ, Ղազախստանի աշխատանքային հերոս (2020), գիտության և տեխնոլոգիայի ոլորտի Ալ-Ֆարաբիի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր (2017)։
«ԱրսելորՄիտալ Տեմիրտաու» ԲԲԸ գործադիր տնօրեն (2017 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1962 թվականի նոյեմբերի 23-ին, Սեմիպալատինսկում։
1985 թվականին ավարտել է Կարագանդայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը` հանքարդյունաբերության ավտոմատացման և էլեկտրիֆիկացման մասնագիտությամբ, 1990 թվականին` Օմսկի ավտոմատացված կառավարման համակարգերի և ռադիոէլեկտրոնիկայի ինստիտուտը` արդյունաբերական էլեկտրոնիկայի մասնագիտությամբ։
Վադիմ Բասինը իր աշխատանքային գործունեությունը սկսել է մետաղագործական գործարանում, 1986 թվականին, որպես էլեկտրիկ։
1986 թվականից մինչև 1995 թվականը՝ մետաղագործական գործարանի էլեկտրիկ։
1995 թվականից մինչև 2003 թվականը՝ Սինդրոմի գործարանի էլեկտրական սարքավորումների խանութի պետի տեղակալ։
2003 թվականից մինչև 2011 թվականը՝ «ԱրսելորՄիտալ Տեմիրտաու» ԲԲԸ գլխավոր էներգետիկ։
2011 թվականից մինչև 2013 թվականը՝ «ԱրսելորՄիտալ Տեմիրտաու» ԲԲԸ վերանորոգման գծով տնօրեն։ 
2013 թվականից մինչև 2016 թվականը՝ «ԱրսելորՄիտալ Տեմիրտաու» ԲԲ ընկերության նորոգման գծով գործադիր տնօրենի տեղակալ։ 
2016 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2017 թվականի ապրիլ՝ «ԱրսելորՄիտալ Տեմիրտաու» ԲԲԸ պողպատե բաժնի արտադրության տնօրեն։
2017 թվականի ապրիլից մինչ օրս` «ԱրսելորՄիտալ Տեմիրտաու» ԲԲԸ գործադիր տնօրեն։ 


== Պարգևներ ==
2017 թվական (դեկտեմբերի 6)` Ալ-Ֆարաբիի անվան գիտության և տեխնոլոգիայի ոլոորտի պետական մրցանակ` «Համաշխարհային կարգի տեխնոլոգիաների մշակում` անորակ (բարձր ֆոսֆորական դարչնագույն երկաթ) և տեխնածին հումքի օգտագործմամբ, որոնք ապահովում են պողպատի արտադրության մրցունակության աճ և դրանց առևտրայնացում» թմայով աշխատանքի համար։
2018 թվական (դեկտեմբերի 6)՝ «Տեմիրթաու քաղաքի պատվավոր քաղաքացի» կոչում։
2019 թվական (նոյեմբերի 29)` Կուրմետի շքանշան։
2020 թվական (դեկտեմբերի 3)` «Ղազախստանյակ էնբեկ Յերի» կոչում` «Ոսկե աստղ» հատուկ տարբերակման կրծքանշանի և «Օտան» շքանշանի հանձնմամբ` Ղազախստանի Հանրապետության տնտեսական զարգացման և արտադրական գործունեության մեջ ակնառու նվաճումների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (3480)

Ժողովածու (3480), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3480 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1634 թվականին Եղիազար գրիչի կողմից։ Ծաղկող՝ Տէր Սիմեոն, Մարտիրոս դպիր։ Ստացողը եղել է Կարապետը։ Գրված է մագաղաթի վրա, որը ունի 11×8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 270 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ, տերունական 4 մանրանկարներ։  Կազմը` կաշեպատ, տախտակ, դրոշմազարդ, աստառը՝ զարդահյուս մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 252թ, 261ա, 263բ, 261բ, 1բ, (1806 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Ճափարերականք (Ներս․ Շնորհալի, Ներս․ Լամբրոնացի, Ստ․ Սխենցի, Առ․ Սխենցի)
Վարք Գր․ Տաթևացւոյ, Ստ Տաթևացւոյ


== Ծանոթագրություններ ==
Ագարակի վանք

Ագարակի վանք, հայ առաքելական եկեղեցու ավերված վանք ներկայիս Թուրքիայի արևելյան Իգդիր նահանգի Տեկոր գյուղից հարավ։ Այն հիմնադրվել է վաղ քրիստոնեական շրջանում։ Առնվազն մինչև 1920 թվականը պահպանվել էր եկեղեցու սրահը, որը հավանաբար թվագրվում է 5-րդ կամ 6-րդ դարերով, 7-րդ դարի կեսերին կառուցված չորս աշտարակներով կենտրոնական շենքը։


== Պատմություն ==
Ագարակի վանքը հիմնադրել է կաթողիկոս Ներսես Շինարարը 649-653 թվականներին։ Այն գտնվել է պատմական Այրարատ նահանգի Ճակատք գավառում, որը 1918-1920 թվականներին եղել է Հայաստանի Հանրապետության Սուրմալուի գավառում։


== Անվանում ==
Վանքը կոչվել է Ագարակ բնակավայրի անունով։ Ագարակ անունը ներկայիս Թուրքիայի Իգդիրի մարզի Էգրեկ բնակավայրի պատմական հայկական անվանումն է։ Ագարակ հայերեն նշանակում է «տնամերձ»։


== Վանական համալիր ==
Վանական համալիրում կային մի քանի եկեղեցիներ և մոտակայքում գտնվող բազմաթիվ լավ փորագրված խաչքար-հուշարձաններ։  Գլխավոր եկեղեցին Սուրբ Ստեփանոսն էր։ Եկեղեցու տանիքը սալիկապատված էր, իսկ գմբեթի գագաթը պատրաստված էր գնդաձև քարից, որը պսակված էր խաչով։ Եկեղեցիների շուրջ հայտնաբերվել են բազմաթիվ ճարտարապետական բեկորներ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Արքայակաղնի վանք
Սուրբ Էջմիածին եկեղեցի (Ձորադիր)


== Ծաոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մաղասբերդ ամրոց (և մոտակա որոշ վայրեր). VirtualAni
Կանապլ

Կանապլ (ֆր.՝  Canaples), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 607 մարդ, բնակչության խտությունը` 59.16 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.26 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 19 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 409 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 306-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 103։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 306 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 275 անձ (153 տղամարդ և 122 կին)։ Գործազուրկ են եղել 31 անձ (13 տղամարդ և 18 կին)։ 103 անաշխատունակներից 32-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը` թոշակառուներ, իսկ 32-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բազումթառ (լեռնագագաթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բազումթառ (այլ կիրառումներ)Բազումթառ, Բազումաթառ, Բեզոբդալ, Բզովդալ, Բզովդարա, Դվալ, Թոդոր, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզում, գտնվում է Բազումի լեռնաշղթայում, Պուշկինո գյուղից 5 կմ հարավ-արևմուտք։ Բարձրությունը 2796 մ է։ Լանջերի մի մասը անտաոապատ է։ Լեռան ստորոտում նշմարվում են հին բնակավայրի հետքեր։ Այստեղ կա մի անցք, որը խորանում է լեռան մեջ, այն ժամանակին կոչել են Որմակա դուռ։ Ոմանք ենթադրամ են, որ հին անունը Որմակ է եղել։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորոդիշչե (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդիշչեԳորոդիշչե (ռուս.՝ Городище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հազազ

Մոռամբ (լատ.՝ Lycium), արաբերեն և թուրքերեն-Հազազ, մորմազգիների ընտանիքի բազմամյա փշոտ թփերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 150 (այլ տվյալներով՝ 100), Հայաստանում՝ 4 տեսակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Ցողունի բարձրությունը մինչև 2, 5 մ է, կեղևը՝ սպիտակ, ճյուղերը՝ փռված։ Տերևները թխակապույտ են, պարզ, ամբողջաեզր, հերթադիր, հակադիր՝ հաճախ հավաքված փնջերով։ Ծաղիկները ծոցային են, փնջերով կամ մեկական, վարդագույն, կարմիր, մանուշակագույն։ Ծաղկում է ապրիլ-օգոստոսին։ Պտուղը երկբուն, բազմասերմ, սև կամ կարմիր հատապտուղ է։ Սերմերը գորշադեղնավուն են, կլորավուն, երիկամաձև։ Որոշ տեսակներ դեղաբույսեր են. պարունակում են թթուներ, յուղեր և այլն։


== Տարածվածություն ==
Հայտնի է մոտ 150 (այլ տվյալներով՝ 100)։


=== Հայաստան ===
Հայաստանում տարածված է հազազի չորս տեսակ։ Դրանք են՝

Մոռամբ սեղմված (L. depressum),
Մոռամբ անատոլիական (L. anatolicum),
Մոռամբ ռուսական (L. ruthenicum)
Մոռամբ բարբարոսական (L. barbarum)։Հանդիպում է Տավուշի և Սյունիքի մարզերի ստորին լեռնային գոտիներում։ Աճում է չոր, քարքարոտ լանջերին, աղուտներում, գետափերին։ 
Անատոլիական հազազ հանդիպում է Սյունիքի մարգում (Ագարակ ք-ի շրջակայքում)։ Աճում է քարքարոտ լանջերին, ճամփեզրերին, ջրանցքների երկարությամբ, գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։


== Տեսակներ ==

Lycium acutifolium
Lycium afrum
Lycium ameghinoi
Lycium amoenum
Lycium andersonii
Lycium arenicola
Lycium australe F.Muell.
Lycium barbarum &
Lycium bosciifolium
Lycium berlandieri Dunal
Lycium brevipes – Baja desert-thorn
Lycium californicum
Lycium carolinianum Walter –
Lycium chilense Bertero
Lycium chinense – Chinese teaplant,
Lycium cinereum
Lycium cooperi – peachthorn, Cooper's wolfberry
Lycium decumbens
Lycium depressum Stocks
Lycium eenii
Lycium europaeum L. (syn. L. intricatum) –
Lycium exsertum A.Gray –
Lycium ferocissimum
Lycium fremontii
Lycium gariepense
Lycium grandicalyx
Lycium hassei
Lycium horridum
Lycium hirsutum
Lycium macrodon A.Gray – desert wolfberry
Lycium mascarenense A.M. Venter & A.J. Scott (syn. L. tenue var. sieberi)
Lycium nodosum
Lycium oxycarpum Dunal
Lycium pallidum Miers –
Lycium parishii – Parish's desert-thorn
Lycium pilifolium
Lycium puberulum
Lycium pumilum
Lycium ruthenicum Murray
Lycium sandwicense A.Gray –
Lycium schizocalyx
Lycium schweinfurthii
Lycium shawii Roem. & Schult. –
Lycium shockleyi
Lycium sokotranum
Lycium strandveldense
Lycium tenue L.
Lycium tenuispinosum
Lycium tetrandrum
Lycium texanum –
Lycium torreyi –
Lycium tweedianum –
Lycium villosum


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Dharmananda, Subhuti (1997)։ Lycium Fruit Archived 2005-10-25 at the Wayback Machine.. Retrieved 2007-OCT-17.
Gross, Paul M. (2007)։ Goji: What It Is … and Isn’t Archived 2008-06-27 at the Wayback Machine.. Version of 2007-09-04. Retrieved 2007-OCT-17.
Gross, Paul M.; Zhang, Xiaoping & Zhang, Richard (2006). Wolfberry: Nature’s Bounty of Nutrition & Health. BookSurge Publishing, Charleston, South Carolina, United States. ISBN 1-4196-2048-7
Hitchcock, Charles Leo (1932)։ A Monographic Study of the Genus Lycium of the Western Hemisphere. Annals of the Missouri Botanical Garden 19(2/3)։ 179—348 + 350—366.


== Արտաքին հղումներ ==
Project Lycieae Homepage Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Մենդոսինո շրջան (Կալիֆոռնիա)

Մենդոսինո շրջան (անգլ.՝ Mendocino County), ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգի 58 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 9088 կմ² է, բնակչությունը՝ 87841 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Յուկայա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1850 թ.։
Գանջի

Գանջի (իտալերեն՝ Gangi), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7449 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 60 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 127 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90024։ Հեռախոսային կոդը՝ 0921։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական ջ (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մյունխենի երաժշտության և թատրոնի բարձրագույն դպրոց

Մյունխենի երաժշտության և թատրոնի բարձրագույն դպրոց (գերմ.՝ Hochschule für Musik und Theater München), բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Մյունխենում։


== Պատմություն ==
Մյունխենի երաժշտության և թատրոնի բարձրագույն դպրոցը հիմնադրվել է 1846 թվականին որպես մասնավոր հաստատություն, 1867 թվականին Լյուդվիգ II  թագավորի օրոք դարձել է Բավարիայի թագավորական երաժշտական դպրոց, որն ի սկզբանե գոյություն է ունեցել թագավորի անհատական միջոցների շնորհիվ, իսկ 1874 թվականից` պետական բյուջեի։
1892 թվականին կառույցը կոչվել է թագավորական երաժշտական ակադեմիա, 1924 թվականից` Երաժշտության պետական ակադեմիա, 1998 թվականից`  Մյունխենի երաժշտության և թատրոնի բարձրագույն դպրոց։
1957 թվականին դպրոցը տեղափոխվել է ներկայիս շենք` Ֆյուրերբաու կառույց, որը եղել է Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության գլխամասը։ Ադոլֆ Հիտլերի նախկին մասնավոր սենյակը վերածվել է փորձասենյակի։


== Ղեկավարներ ==


== Հայտնի դասախոսներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վերխնյայա Սինյաչիխա

Վերխնյայա Սինյաչիխա (ռուս.՝ Верхняя Синячиха), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Ալապաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10905 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժովտնևոե Վտորոե

Ժովտնևոե Վտորոե (ուկրաիներեն՝ Жовтневе Друге), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1610 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևոե Վտորոե գյուղում բնակվում էր 247 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,18 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 77,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բախելով երկնքի դռները (ֆիլմ)

Բախելով երկնքի դռները (անգլ.՝ Knockin' on Heaven's Door , այլ թարգմանությամբ՝ Հասնելով երկնքին), 1997 թվականին նկարահանված գերմանական ֆիլմ։ Ֆիլմի անվանումը վերցված է Բոբ Դիլանի համանուն երգից, որը հնչում է ֆիլմում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գլխավոր հերոսները Մարտին Բրեստն ու Ռուդի Վուրլիտցերն են, ովքեր հիվանդանոցում պարզում են, որ անբուժելի հիվանդ են։ Նրանց տեղավորում են նույն պալատում, որտեղ նրանք ծանոթանում են ու իմանում, որ երկուսին էլ մնացել են ապրելու հաշված օրեր։
Նրանք փախչում են հիվանդանոցից՝ գողանալով հիվանդանոցի դիմաց կանգնած «Mercedes» մակնիշի մի մեքենա՝ նպատակ ունենալով մեռնելուց առաջ տեսնել ծով։
Ընթացքում պարզվում է, որ մեքենան պատկանում է գանգստերների պարագլխի, և մեքենայի մեջ կա մեկ միլիոն դոլար։ Նրանց գտնելու համար գանգստերն ուղարկում է իր օգնականներ Հենկին և Աբդուլին ...


== Դերերում ==
Թիլ Շվայգեր - Մարտի Բրեստ
Յան Ջոզեֆ Լիֆերս - Ռուդի Վուրլիտցեր
Մորից Բլյայբտրոյ - Աբդուլ
Թիերի Վան Վերիկե - Հենկ
Հուբ Ստապել - Ֆրենկ
Ռուտգեր Հաուեր - Քերթիս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բախելով երկնքի դռները(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Բախելով երկնքի դռները»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Ֆիլմի սիրահարների ռուսական կայք Archived 2017-09-25 at the Wayback Machine.
Պաստոզային եղանակ

Պաստոզային եղանակ (իտալերեն՝ pas-toso-խմորակերպ), գունանկարչական տեխնիկայում ներկաշերտի որակ, որն առաջանում է հիմնաներկը թանձր ներկաքսուկով անհամաչափ ծածկելով։ Սստացված ուռուցիկ, անհարթ մակերեսը, հաճախ պահպանելով վրձնի կամ մաստիխինի տված ձևը, առավել ցցուն տեղերում ունենում է ցոլքեր։ Պաստոզային եղանակը հնարավորություն է տալիս ուժեղացնելու ստեղծագործության հուզականությունը, առանձնապես համոզիչ կերպով հաղորդելու առարկայական աշխարհի նյութականությունը, բացահայտելոլ ներկազանգվածի պլաստիկական հնարավորությունները։
Արմեն Մարտիրոսյան (այլ կիրառումներ)

Արմեն Մարտիրոսյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Արմեն Սերգեյի Մարտիրոսյան, հայ դիվանագետ, Հնդկաստանում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Արմեն Պավլիկի Մարտիրոսյան, ՀՀ քաղաքական գործիչ, «Ժառանգություն» կուսակցության վարչության փոխնախագահ։
Արմեն Մարտիրոսյան, հայ արձակագիր։
Արմեն Մարտիրոսյան, հայ երգահան։
Արմեն Աքիլեսի Մարտիրոսյան, «Անտարես» հրատարակչության տնօրեն։
Արմեն Մարտիրոսյան, հայ եռացատկորդ, Եվրոպայի 1996 թվականի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
Պալու դել Ֆերսինա

Պալու դել Ֆերսինա (իտալերեն՝ Palù del Fersina), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 188 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 11 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0461 550001


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կարաուարի

Կարաուարի (պորտ.՝ Carauari), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Կենտրոնական նահանգի Ամազոնաս մարզում։ Մտնում է Ամազոնաս նահանգի հարավարևմտյան մարզ վարչական մեզոշրջանի մեջ։ Մտնում է միկրո–տնտեսական և վիճակագրական Ժուրուայում։ Բնակչությունը կազմում է 25110 մարդ (2007 թվականի տվյալներով), զբաղեցնում է 25324 կմ² տարածք։
Բեհլևան (այլ կիրառումներ)

Բեհլևան, կարող է վերաբերել՝

Բեհլևան - գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի վտակը
Բեհլևան - լեռնաշղթա Պոնտական լեռնահամակարգում, Լազիստանի լեռներում
Գրոս Շաքսդորֆ Զիմերսդորֆ

Գրոս Շաքսդորֆ Զիմերսդորֆ (գերմ.՝ Groß Schacksdorf-Simmersdorf), կոմունա Գերմանիայում, մտնում է Բրանդենբուրգ երկրամասի մեջ, ինչպես նաև Շպրե Նեյսեի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 25,11 կմ2։ Բնակչությունը` 1070 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդ 12 0 71 153։
Պաշտոնական լեզուներն են գերմաներենն ու սորբիան լեզուն։


== Ժողովրդագրություն ==


== Հայտնի բնկներ ==
Ալեքսանդր Չիրխ-բուսաբան


== Ծանոթագրություններ ==
Մանկով (գյուղ, Լոկաչինի շրջան)

Մանկով (ուկրաիներեն՝ Маньків), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մանկով գյուղում բնակվում էր 860 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 600 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ախուրյան (այլ կիրառումներ)

Ախուրյան, կարող է վերաբերել՝

Ախուրյան - գյուղ Հայաստանի Շիրակի մարզում, մարզկենտրոնից՝ 5 կմ հարավ-արևելք
Ախուրյան - գետ Հայաստանում, սկիզբ է առնում Աշոցքի սարահարթի Արփի լճից
Ախուրյան - գրական օրաթերթ Ալեքսանդրապոլում (1907-1915)
Ախուրյան - համայնք Շիրակի մարզում
Ախուրյան - Շիրակի սարահարթի այլ անվանում
Տաղանդ (մուլտֆիլմ)

Տաղանդ (ռուս.՝ Талант), տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Էլբերտ Տուգանովը, «Տալլինֆիլմ» ստուդիայում, 1963 թվականին։


== Սյուժե ==
Մի ընտանիքում երեխա է ծնվում։ Ծնողները երազում են, որ նա արտիստ դառնա, և հրավիրում են երաժշտության ուսուցչուհուն։ Փորձում են բազմատեսակ երաժշտական գործիքներ, սակայն դրանցից ոչ մեկը տղան նվագել չի սովորում։ Ուսուցչուհին չի դիմանում և հեռանում է։ Նրանք հրավիրում են երգի ուսուցչուհուն, բայց տղան այնքան վատ է երգում, որ նույնիսկ հայրը չի կարողանա դա լսել և բակ է փախչում։ Տղան մասերի է բաժանում բոլոր գործիքները և դրանցից մագնիտիֆոն է հավաքում։ Երգի ուսուցչուհին բարկանում է և հեռանում է։ Իսկ հայրը հասկանում է, որ տղան տաղանդավոր է տեխնիկայի, այլ ոչ թե` երաժշտության ուղղությամբ։


== Մրցանակներ ==
1966 թվական, Երկրորդ համամիութենական կինոփառատոն (Կիև)` երկրորդ մրցանակ։


== Քննադատների արձագանք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տաղանդ(1963) մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Տաղանդ(1963)(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Լուսանկար «Տաղանդ» մուլտֆիլմից
Սացխվիտաո

Սացխվիտաո (վրաց.՝ საცხვიტაო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 15 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 160 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիքը (ֆիլմ, 2015)

«Ալիքը» (նորվ.՝ Bølgen), նորվեգական աղետի մասին թրիլեր ֆիլմ՝ նկարահանել է Ռոարա Ուտհաուգան 2015 թվականին։ Օգոստոսի 16-ին ֆիլմը ցուցադրվել է նորվեգական միջազգային Հյոուգեսուն կինոփառատոնին։ Սեպտեմբերի 2-ին որոշում են ընդունում ֆիլմին շնորհել «Նորվեգական Օսկար» կոչումը, բայց առաջադրումը այդպես էլ տեղի չի ունենում։ Կինոնկարը թույլատրվում է նորվեգացի հանդիսատեսի համար 15 տարեկանից սկսած, ամերիկյան հանդիսատեսի համար՝ 17 տարեկանից սկսված (R):


== Սյուժե ==
Գեյրանգեր ավանում տեղի է ունենում պայթյուն և տեղաշարժվում դեպի երկրի կեղևը։ Դրանից հետո արագորեն ավանի վրա է ընկնում վիթխարի լեռնային զանգվածակույտ։ Երկրաբան Քրիստիանո Այկորդին մնում է դժվար աշխատանք՝ նախազգուշացնել իր գործընկեր-սեյսմոլոգներին վտանգի մասին և փրկել իր ընտանիքը մոտեցող ալիքից։
Ֆիլմի սյուժեի հիմքում ընկած են իրական իրադարձություններ։


== Պրեմիերաներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2016-10-26 at the Wayback Machine. (անգլ.)
«Ալիքը» Նորվեգիայի ազգային գրադարանում (նորվ.)
«Ալիքը» Filmweb կայքում (նորվ.)
«Ալիքը» Вокруг.тв կայքում (ռուս.)
«Ալիքը»(չաշխատող հղում) Отзывик կայքում (ռուս.)
Օֆեն

Օֆեն (ֆր.՝ Hoffen), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1238 մարդ, բնակչության խտությունը` 131.01 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.45 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 828 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 681-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 147: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,2 %: 681 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 637 անձ (362 տղամարդ և 275 կին): Գործազուրկ են եղել 44 անձ (22 տղամարդ և 22 կին): 147 անաշխատունակներից 40-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 51-ը` թոշակառուներ, իսկ 56-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոարմեյսկի շրջան (Պրիմորիեի երկրամաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնոարմեյսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Կրասնոարմեյսկի շրջան (ռուս.՝ Красноармейский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պրիմորիեի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Նովոպոկրովկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 20660 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 17996 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,87 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ֆոլգեֆոնա սառցադաշտ

Ֆոլգեֆոնա (նորվ.՝ Folgefonna), երեք սառցադաշտերի ընդհանուր համակարգ Նորվեգիայի Հորդլան կոմսությունում: Սառցադաշտերը գտնվում են Ֆոլգեֆոնա թերակղզում, որը տեղակայված է Օդդա, Յոնդալ, Քվինհերադ և Էթնե կոմունաներում:
Ֆոլգեֆոնան կազմված է երեք սառցադաշտերից՝ հյուսիսային, կենտրոնական և հարավային:
Հյուսիսային սառցադաշտը կոչվում է Նորդե (նորվ.՝ Nordre) Ֆոլգեֆոնա: Այն ունի 26 կմ² մակերես: Կենտրոնական սառցադաշտը կոչվում է Միդթրե  (նորվ.՝ Midtre) Ֆոլգեֆոնա: Ունի 11 կմ² մակերես: Հարավային սառցադաշտը կոչվում է Սոնդրե (նորվ.՝ Søndre) Ֆոլգեֆոնա, որն ունի 167 կմ² մակերես: Վերջինը համարվում է մայրցամաքային Նորվեգիայի մեծությամբ երրորդ սառցադաշտը:
Ընդհանուր առմամբ, ըստ 2006 թվականի տվյալների, Ֆոլգեֆոնա սառցադաշտը ունի 207 կմ² մակերես: 2005 թվականի մայիսի 14-ին ստեղծվեց Ֆոլգեֆոնա ազգային պարկը, որի նպատակն է սառցադաշտերի և հարակից տարածքների պահպանությունը:
Սառցադաշտի հյուսիսային մասում տեղակայված է լեռնադահուկային հանգստավայր: Օդդա քաղաք հյուրընկալվողներց շատերը գնում են սառցադաշտի մաս համարվող Բյոաբրինում զբոսանքի:
Ֆոլգեֆոնա բառի սկզբնամասը (Folge) նշանակում է «ձյան հաստ շերտ», իսկ երկրորդը Fonn՝ «ձյան տեղ»:

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեն Ռոբ-Գրիյե

Ալեն Ռոբ-Գրիյե (ֆր.՝ Alain Robbe-Grillet, օգոստոսի 18, 1922(1922-08-18)[…], Saint-Pierre-Quilbignon, Ֆինիստեր, Ֆրանսիա - փետրվարի 18, 2008(2008-02-18)[…], Կան, Կալվադոս, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի գրող և կինոռեժիսոր։ «Նոր վեպ» ուղղության հիմնադիրներից։
Կրթությամբ ինժեներ ագրոտեխնիկ։ Ռոբ-Գրիյեի դիմազուրկ-մակերեսային պատմություններում իրերի ձանձրացնող նկարագրությունը դուրս է մղում և՛ իրադարձությունները, և՛ մարդկանց կերպարները («Նայողը», 1955, «Խանդ», 1957, վեպեր)։ Ժամանակի ընթացքում բառերի այդ նատյուրմորտները վերաճում են քաոսային, քմահաճ ու պակասավոր աշխարհի պատրանքների («Լաբիրինթոսում», 1959, վեպ, «Անցյալ տարի Մարիենբադում», 1961, կինոսցենար), մի աշխարհ, որին չեն կարող շունչ տալ ո՛չ ոստիկանական պատահարը («Ժամադրությունների տունը», 1965, վեպ), ո՛չ քաղաքական հրատապ հարցերին ձևականորեն արձագանքելը («Հեղափոխության նախագիծ՝ Նյու Յորքի համար», 1970, վեպ), ո՛չ հիվանդոտ տարփամոլությունը («Աստիճանաբար սահելով դեպի վայելքը», 1973, վեպ և կինոֆիլմ)։


== Հայերեն հրատարակություններ ==
Խանդը (վեպ), Երևան «ակտուալ ա» 2014, թարգմանությունը ֆրանսերենից՝ Անահիտ Ավետիսյանի։
Ներածություն գրողի կյանքի (էսսեների ժողովածու), Երևան «ակտուալ ա» 2014, թարգմանությունը ֆրանսերենից՝ Անահիտ Ավետիսյանի։
Ապրել եմ գրականությամբ (էսսեներ), Երևան «Փրինթինֆո» 2015։


== Ծանոթագրություններ ==
Արփա (լճակ)

Արփալ, լճակ Գեղամա լեռնաշղթայի շրջանում, Սևանա լճից հարավ-արևմուտք, Գավառագետի ձախափնյակում։ Լճից հյուսիս առկա են երկաթային հանքային աղբյուրներ Շաղին ու Ալթունդաղ անուններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պո (գետ)

Պո (իտալերեն՝ Po), գետ Իտալիայի հյուսիսային մասում։ Այդ երկրի խոշորագույն գետն է թե՛ երկարությամբ (652 կմ), թե՛ ջրահավաք ավազանի մակերեսով (74 144.8 կմ²)։ Սկզիբ է առնում Ալպերից, հոսում հիմնականում արևելյան ուղղությամբ, մեծամասմբ՝ Պադանի հարթավայրով և թափվում է Ադրիատիկ ծով՝ գետաբերանում առաջացնելով ճահճացած դելտա։ Անցնում է Ռովիգո, Պիեմոնտ, Լոմբարդիա և Վենետո մարզերով։ Գետաբերանից մինչև Պյաչենցա և Պավիա քաղաքները նավարկելի է։ Ջրի միջին ծախսը գետաբերանում կազմում է 1460 մ³/վրկ.:
Գետի ջրերն օգտագործվում են ոռոգման նպատակով։ Ձախակողմյան վտակներից մի քանիսի վրա կառուցվել են հիդրոէլեկտրակայանների կասկադներ։ Համեմատաբար մեծ վտակներից են Տիչինոն, Ադդան, Տանարոն, Տրեբիան, Արդան։ Պոյի ափերին գտնվող խոշոր բնակավայրերից են Թուրինը, Տիչինոն, Կրեմոնան, Ֆեռարան, Պյաչենցան...


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«По, река»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Романова Э. П. Водные ресурсы рек Италии и их использование.
По (река и город) // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 4 т. — СПб., 1907—1909.


== Արտաքին հղումներ ==
National Geographic.
Britannica.com.
Չելիո

Չելիո (Cellio), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզում։ Մտնում է Վերչելի գավառի կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 1005 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2008 թվականի տվյալներով 903 մարդ է։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0163։ Փոստային ինդեքս 13024։ Խտությունը՝ 90 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Տվյալներ ==
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.cellio.vc.it Archived 2017-04-30 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.cellio.vc.it Archived 2017-04-30 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Այսեդորա Դունկանի սոսի

Այսեդորա Դունկանի սոսի (Սոսի Յալթայի առափնյա փողոցում, ռուս.՝ Платан Айседоры Дункан, Платан на ялтинской Набережной), ծառ, Ղրիմի Յալթա քաղաքի տեսարժանություններից մեկը։ Գտնվում է Լենինի անվան առափնյա փողոցում, «Օրեանդա» հյուրանոցի հարևանությամբ։ Ըստ մասնագետների գնահատականների՝ այս սոսին ավելի քան 170 տարեկան է։


== Պատմություն ==
Տեղական առասպելների համաձայն՝ Յալթայի տեսարժանություններից մեկը այս սոսին դարձել է, երբ ամերիկացի հայտնի պարուհի Այսեդորա Դունկանը, բանաստեղծ Սերգեյ Եսենինի ուղեկցությամբ, 1923 թվականին այցելել էր Ղրիմ և հիացել ծառով։ Հայտնի զույգը հաճախ է զբոսնել առափով։ Սակայն դա լինել չէր կարող այն պատճառով, որ Եսենինը Յալթա է այցելել 1914 թվականին, իսկ Դունկանը՝ 1920-ականներին։ Այսեդորան առողջարանից բազմաթիվ նամակներ է գրել Եսենինին՝ խնդրելով գալ Յալթա, սակայն նա այդպես էլ չի կարողացել գալ։
Քաղաքում ոմանք պատմում են, որ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ այս ծառից են կախել պարտիզաններին և կարմիրբանակայիններին։ Սակայն դա ճիշտ չէ։ Նրանց կախել են մեկ այլ ծառից, որը չի պահպանվել և աճել է առափի սկզբնամասում, որտեղ կանգնած է Լենինի հուշարձանը։ Ըստ վետերանների հուշերի՝ այս ծառի մոտ տեղի է ունեցել մեկ այլ դեպք։ Երբ գերմանացիները գրավել են Յալթան, նրանք հեծանիվներով եկել են առափ՝ ծովում լողալու։ Հեծանիվները թողել են սոսու կողքին, այնտեղ, որտեղ աստիճանները տանում են դեպի ստորին լողափ։ Տեղի երեխաներն առևանգել են դրանք։ 12-14 տարեկան տղաներին բռնել և գնդակահարել են։
2004 թվականին, առափնյա փողոցի վերակառուցման ժամանակ, բարեկարգվել է սոսու շրջակայքը, իսկ 2011 թվականին այնտեղ տեղադրվել է «սիրահարների» նստարան։
Ղրիմի՝ Ուկրաինայի ենթակայության տակ եղած ժամանակ սոսին Ուկրաինայի հնագույն և նշանակալի ծառերի ցանկում էր։


== Ծառի նկարագրություն ==
Յալթայի առափնյա փողոցի ծառը արևելյան սոսի է կամ չինարի։ Նրա բունը երեք գրկաչափ է (5,55 մ), բարձրությունը՝ 31 մ, խիտ գնդաձև սաղարթի տրամագիծը՝ 27 մ։ Ըստ մասնագետների գնահատականների՝ այս սոսին ավելի քան 170 տարեկան է։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրուժելյուբովկա (այլ կիրառումներ)

Դրուժելյուբովկա, կարող է վերաբերել՝

Դրուժելյուբովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում
Դրուժելյուբովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում
Դրուժելյուբովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում
Դրուժելյուբովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում
Արցախի ինքնապաշտպանական ջոկատներ

ԼՂ ինքնապաշտպանական ջոկատներ, սկսել են կազմավորվել 1988 թ.-ի փետրվարի 22-ից, Ասկերանի վրա ադրբեջանցիների հարձակումից հետո։ Լեռնային Ղարաբաղի բոլոր շրջաններում, հատկապես ադրբեջանցիների հետ սահմանակից բնակավայրերում, կազմավորվել են նախ աշխարհազորային խմբեր, ապա նաև՝ ինքնապաշտպանական կամավորական ջոկատներ
1991 թ.-ի վերջերին և 1992 թ.-ի սկգբներին Ստեփանակերտում կազմավորվել և գործել են տասից ավելի կամավորական վաշտեր ու ջոկատներ։ Դրանք հիմնականում ստեղծվել են տարածքային ու ընկերային սկզբունքներով և իրենց մեջ ներառում էին հազարից ավելի ազատամարտիկների։
1992 թ.-ի օգոստոսի 29-ի Պաշտպանության կոմիտեի «ԼՂՀ ինքնապաշտպանության ուժերի շինարարության կազմակերպման հաստիքային նոր կառուցվածքի անցնելու մասին» թիվ 013 հրամանի համաձայն՝ 1-ին, 4-րդ և 6-րդ վաշտերի հիմքի վրա կազմավորվել են մոտոհրձգային գումարտակներ հետևյալ կառուցվածքով.

1-ին մոտոհրաձգային գումարտակ՝ 1-ին վաշտ, «Ազոյի դասակ» (Ա. Կարապետյան), «Ֆելիքսի վաշտ», «Ազոյի (հրամանատար՝ Ա. Հարությունյան) և Շոշի դասակ» (հրամանատար՝ Հ. Հակոբյան),
2-րդ մոտոհրաձգային գումարտակ՝ 4-րդ վաշտ, «Տիգոյի դասակ», «Ամաորա» և «Վրեժ» խմբեր, «Վադո», «Շահեն», «Բորյա» դասակներ (հրամանատար՝ Դ. Սարգսյան),
3-րդ մոտոհրաձգային գումարտակ՝ 6-րդ վաշտ, 1-րդ վաշտ, 7-րդ վաշտ (հրամանատար՝ Ս. Հարությունյան)։1989 թ.-ի սեպտեմբերին այդ գումարտակների հիմրի վրա կազմավորվել է Կենտրոնական պաշտպանական շրջանը (հրամանատար՝ Ս. Կարապետյան)։
Վլադիմիրի մարզ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիր (Այլ կիրառումներ)Վլադիմիրի մարզ (ռուս.՝ Владимирская область), մարզ Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Վլադիմիր քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Մոսկվայի, Յարոսլավլի, Իվանովոյի, Ռյազանի և Նիժնի Նովգորոդի մարզերի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վլադիմիրի մարզի պաշտոնական կայք Archived 2007-03-11 at the Wayback Machine.
Կաթողիկոս

Կաթողիկոս (հուն․՝ καθολικος — ընդհանրական, համընդհանուր), քահանայապետ, հայրապետ, եպիսկոպոսապետ, Արևելյան մի շարք եկեղեցիների (Հայ, Վրաց, Ասորաց, Մալաբարի (Հնդկաստան), նեստորական ասորիների) գերագույն հոգևոր պետի տիտղոսը։
Որոշ դեպքերում Կաթողիկոս բառը հոմանիշ է պատրիարք տիտղոսին։ Սակայն քանի որ Հայ Եկեղեցում գոյություն ունեն երկու պատրիարքություններ, Կաթողիկոսն անվանվում է նաև Ծայրագույն Պատրիարք, որով ցույց է տրվում Նվիրապետության մեջ Կաթողիկոսի առավել բարձր լինելը (հայ եկեղեցում Ծայրագույն Պատրիարք է միայն Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը, իսկ Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսը նախաթոռ Պատրիարք է, ընդունելով Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը, որպես նախամեծար եւ գլուխ) ։
Կաթողիկոսի զգեստը հիմնականում համապատասխանում է եպիսկոպոսական զգեստին, այն տարբերությամբ, որ Կաթողիկոսը՝ իբրև գերագույն իշխանության մարմնավորում, իրավունք ունի կրելու նաև հայրապետական ասա և կոնքեռ։


== Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս ==

Հայ իրականության մեջ Կաթողիկոսը համարվում է Թադեոս, Բարդուղիմեոս առաքյալների և Գրիգոր Ա Լուսավորչի իրավահաջորդը և նրանց իշխանության ժառանգորդը։ Նա տնօրինում է եկեղեցու վարչատնտեսական, հոգևոր-բարոյական, ծիսական, դավանական բոլոր հիմնական հարցերը։
Կաթողիկոսի առանձնաշնորհյալ իրավասություններն են եպիսկոպոս ձեռնադրելը և Մյուռոն օրհնելը։
Կաթողիկոսի պաշտոնը ցմահ է։ Ազգային-եկեղեցական ժողովը կարող է գահընկեց անել Կաթողիկոսին բացառապես դավանական շեղումների դեպքում։
Ընտրվելու իրավունքով կաթողիկոսական ընտրություններին կարող են մասնակցել բոլոր եպիսկոպոսները։
Կաթողիկոս կարող են ձեռնադրել տասներկու կամ նվազագույնը՝ երեք եպիսկոպոսներ։ Ձեռնադրությունից հետո կատարվում է Կաթողիկոսի օծում սրբալույս Մյուռոնով՝ ավագագույն արքեպիսկոպոսի և ներկա եպիսկոպոսների ձեռքով։ Վախճանվելու դեպքում Կաթողիկոսի իրավասությունները, որոշ սահմանափակումներով, ստանձնում է Եպիսկոպոսաց ժողովի ընտրած կաթողիկոսական տեղապահը։
Էջմիածնի ընդհանրական կաթողիկոսը կոչվում է Ամենայն հայոց (այդ տիտղոսը սկսել է գործածվել X դարից, տարածում ստացել՝ XV դարից, պաշտոնապես կիրառվել՝ XIX դարից, Ներսես Ե Աշտարակեցու օրոք)։
1999-ից Ամենայն Հայոց Հայրապետը Գարեգին Բ Ներսիսյանն է։
1995-ից Մեծի Տանն Կիլիկիո Կաթողիկոսն է Արամ Ա Քեշիշյանը։
Ըստ Հայ Առաքելական եկեղեցու, կաթողիկոսին անմիջապես դիմելու հարգելի ձևը «Վեհափառ Տեր» կամ «Վեհափառ» մակդիրն է։ Ողջունելիս՝ «Աստված օգնական, Վեհափա’ռ Տեր»։


== Նստավայրը ==
Քաղաքական անբարենպաստ պայմանների թելադրանքով հայոց ընդհանրական Կաթողիկոսի նստավայրը բազմիցս փոխվել է։
1441-ից ի վեր կաթողիկոսի նստավայրը գտնվում է Էջմիածնում։ Կաթողիկոսի նստավայրն անվանվում է Վեհարան։


== Հղումներ ==
Կաթողիկոս - կրոնադարան
Կաթողիկոսություն Մեծի Տանն Կիլիկիո
կաթողիկոս


== Տես նաև ==
Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսների ցանկ
Հայ Առաքելական Եկեղեցի


== Աղբյուրներ ==
Մաղաքիա Արքեպիսկոպոս Օրմանյան, Ազգապատում, Ա,
Քրիստոնյա Հայաստան հանրագիտարան, Էջմիածին, 2001
Ալսու

Ալսու Ռալիֆովնա Աբրամովա (հայրական ազգանունը՝ Սաֆինա, թաթ.՝ Алсу Рәлиф кызы Абрамова (Сафина), Alsu Rəlif qızı Abramova (Safina), հունիսի 27, 1983(1983-06-27), Բուգուլմա, Թաթարստանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), թաթարական ծագմամբ ռուս երգչուհի։


== Կենսագրություն ==
Ալսուն ծնվել է Թաթարական ԻԽՍՀ-ի Բուգուլմա քաղաքում։ Ազգությամբ թաթար է։ Հայրը՝ Ռալիֆ Սաֆինը (ծնվ.՝ 1954 թվականի հունվարի 3-ին, ազգությամբ բաշկիր է), գործարար է, «Лукойл» նավթային ընկերության նախկին փոխնախագահը, ինչպես նաև քաղաքական գործիչ է, Ռուսաստանի Դաշնային խորհրդի անդամ է, Ալթայի Հանրապետության սենատոր։ Մայրը՝ Ռազիա Սաֆինան, ճարտարապետ է։ Ալսուն ունի երեք եղբայր՝ Ռուսլան (1973), Մարատ (1977) և Ռենարդ (1996)։
Ալսուն իր երաժշտական կարիերան սկսել է 1998 թվականին, երբ նա ընդամենը 15 տարեկան էր։ Նրա երկու առաջին սինգլերը՝ «Ձմեռային երազ» (ռուս.՝ «Зимний сон») և «Երբեմն» (ռուս.՝ «Иногда») մեծ հաջողություն ունեցան և մինչ օրս համարվում են երգչուհու այցեքարտը։ Երգչուհու առաջին երաժշտական հավաքածուն, որ կոչվում էր «Ալսու» («Алсу»), վաճառքի է հանվել 1999 թվականի սեպտեմբերի 15-ին։ Առաջին վեց ամիսների ընթացքում վաճառվել է ավելի քան 700 000 օրինակ։


== Մրցանակներ ==
«Տարվա երգ» փառատոնի մրցանակակիր։


== Ֆիլմագրություն ==
2002  - Ատլանտիդա  - էպիզոդ
2005  - Թակարդ հոգիների համար անգլ.՝ Spirit Trap (Մեծ Բրիտանիա)  - գլխավոր դեր
2008  - Վիվատ, Աննա  - Մադլեն - կայսրուհի


== Սինգլներ ==
1999  - Solo
2000  - You're my no.1 դուետ Էնրիկե Իգլեսիասի հետ
2001  - Before you love me
2001  - He loves me
2001  - Run right out of time
2004  - Always on my mind
2010  - Я тебя не придумала
2010  - Քնիր, իմ փոքրիկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալսույի պաշտոնական կայք էջը Archived 2016-10-02 at the Wayback Machine.
Ալսու. բիոգրաֆիա, ֆիլմեր
Ալսուն ստացել է Թաթարստանի ժողովրդական երգչուհի տիտղոսը
Սոլոնիցա (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոլոնիցաՍոլոնիցա (ուկրաիներեն՝ Солониця), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլոնիցա գյուղում բնակվում էր 1 002 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նափոշտու

Նափոշտու (վրաց.՝ ნაფოშტუ), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 60 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 4,5 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 417 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գաբրիել Նորատունկյան

Գաբրիել Գրիգորի Նորատունկյան (նոյեմբերի 6, 1852(1852-11-06), Selamsız, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբեր 1936, Էպինե սյուր Սեն), Օսմանյան կայսրության ազգությամբ հայ խոշոր քաղաքական գործիչներից մեկը։ Դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Գաբրիել Նորատունկյանը ծնվել է 1852 թվականին և մահացել 1936 թվականին։ Նախնական կրթությունը նա ստացել է Կ. Պոլսի Սկյուտարի ճեմարանում։ Փարիզի Իրավագիտական համալսարանը ավարտելուց հետո, 1875 թվականին վերադառնում է Կ.Պոլիս և արտաքին գործերի նախարար Ռեշիդ փաշայի հանձնարարությամբ՝ քարտուղարի պաշտոնում զբաղվում Արտաքին գործերի նախարարության իրավագիտական գործերի կարգավորման աշխատանքներով։ Կարճ ժամանակահատվածում Գաբրիել Նորատունկյանը ցուցադրում է օրենսգետի և դիվանագետի իր կարողությունները։ Տարբեր ժամանակներում պատասխանատու պաշտոններ է վարել այս գերատեսչությունում և հաջողությամբ լուծել զանազան դժվարին և կնճռոտ խնդիրներ։ 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմից հետո, որպես առաջին քարտուղար մասնակցել է ռուս-թուրքական սահմանագիծը որոշող միջազգային հանձնաժողովի աշխատանքներին։ 1883 թ.-ին ստանձնում է Բարձրագույն դռան իրավագետ-խորհրդականի պաշտոնը։ 1908 թ Օսմանյան սահմանադրության վերահռչակումից հետո դարձել է Հանրային կառույցների նախարար և իր պաշտոնավարության ընթացքում իրականացրել օգտաշատ գործունեություն։ Որպես օսմանյան պատվիրակ՝ մասնակցել է Լահեի (Հաագա) միջազգային ժողովին։ Բալկանյան պատերազմի նախօրեին՝ 1912 թ., Գաբրիել Նորատունկյանը ստանձնում է արտաքին գործոց նախարարի պաշտոնը։ Այդ թվականներին օսմանյան պետությունը շատ ծանր իրավիճակում էր։ Նորատունկյանը ցուցաբերել է դիվանագիտական նրբություն և ամեն ջանք գործադրել երկիրը սպառնացող վտանգներից փրկելու համար։ Որպես օրենսգետ՝ միջազգային համբավ է ունեցել։

Ֆրանսերեն լեզվով հրատարակել է օսմանյան տերության սկզբնավորման շրջանից կայսրության՝ օտար պետությունների հետ կնքած միջազգային դաշնագրերի քառահատոր "Recueil d'actes internationaux de l'Empire Ottoman" հավաքածուն։ Կոթողային այս աշխատությունը Գաբրիել Նորատունկյանին ճանաչում է բերել Եվրոպայի գիտական շրջանակներում՝ նրան դարձնելով ֆրանսիական և գերմանական մի շարք գիտական ընկերությունների անդամ։ Պետական բարձր պաշտոնյա, նախարար, ծերակուտական լինելով հանդերձ՝ ունեցել է բեղուն ազգային գործունեություն։ Որպես անդամ կամ ատենապետ՝ աշխատել է ազգային տարբեր մարմիններում։ Վարել է նաև Ազգային ժողովի ատենապետի պաշտոնը։ Լոզանի կոնֆերանսում (1922-1923 թթ.) Պողոս Նուբարի հետ գլխավորել է Ազգային պատվիրակությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Գ. Նորատունկյան. «Հառաջ» օրաթերթ, Փարիզ, 1936, նոյեմբեր, 15-20։
Հանքարան

Հանքարան, օգտակար հանածոները ստորգետնյա մշակմամբ արդյունահանող հանքային ձեռնարկության արտադրական տնտեսական ինքնուրույն միավոր։ Հանքարան ընդգրկում է հանքարանային դաշտի սահմաններում հանքավայրերի մշակման համար նախատեսված մակերևութային կառույցներն ու ստորգետնյա փորվածքները։
Գեորգի Ռակովսկի

Գեորգի Ստոյկով Ռակովսկի (ապրիլի 14, 1821(1821-04-14)[…], Կոտել, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 9, 1867(1867-10-09), Բուխարեստ, Ռումինիա), բուլղարացի հեղափոխական։


== Գործունեություն ==
1841 թվականին Աթենքում հիմնադրել է Բուլղարիայում և Հունաստանում ազատագրական հակաթուրքական ապստամբություն կազմակերպելու գաղտնի ընկերություն, նույն թվականին Բրեիլայում (Ռումինիա) գլխավորել է հակաթուրքական ելույթ։ 1853 թվականին փորձ է արել Բուլղարիայում կազմակերպել հակաթուրքական ապստամբություն։ 1854 թվականին ղեկավարել է ապստամբների ջոկատ Մտարա Պլանինայում։ 1861—1862 թվականներին Բելգրադում կազմակերպել է առաջին Բուլղարական լեգիան (զորամիավորում), 1866 թվականի վերջին Բուխարեստում միավորել է չետոնիկ վոյեվոդաներին՝ Բուլղարիան օսմանյան լծից ազատագրելու նպատակով ծրագրված գործողություններ մղելու համար։ Կազմել է «Անտառային ժողովրդական ջոկատների ժամանակավոր օրենք» (1867 թվական), որտեղ արտահայտել է չետնիկներին կենտրոնացված ռազմական կազմակերպության վերածելու միտքը։ Առաջ է քաշել ազատագրական պայքարում բալկանյան ժողովուրդների եղբայրական համերաշխության գաղափարը։
Բուլղարիայի ռազմական ակադեմիան կոչվում է Գեորգի Ռակովսկու անունով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանիկ

Մանիկ (թուրքերեն՝ Dilektaşı, քրդ.՝ Manîs), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արծկեի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XX դարի վերջին եղել է զուտ հայաբնակ գյուղ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սոցիալական գործընկերություն

Սոցիալական  գործընկերությունը ներկայացվում է որպես հարաբերությունների համակարգ, որը վարձու աշխատողների և գործատուների  միջև  ձևավորվում  է  պետական  միջամտությամբ՝  նպատակ  ունենալով սոցիալ-աշխատանքային  ոլորտում  համաձայնեցնելու  տնտեսական  շահերն  ու կարգավորելու սոցիալ-աշխատանքային կոնֆլիկտները։
Սոցիալական  գործընկերությունը  հարաբերությունների  համակարգ  է,  որը ձևավորվում է աշխատավորների և գործատուների միջև` պետության միջնորդության շրջանակներում։ Այն ենթադրում է ինստիտուտների, մեխանիզմների ու գործընթացների այնպիսի ամբողջություն, որը միտված է բանակցային գործընթացներում հավասարակշռության  ապահովմանը,  որտեղ  կողմերը  քննարկում  են  զբաղվածության, վարձատրության, աշխատանքային հարաբերությունների և սկզբունքներին առնչվող hարցեր։  Բանակացային  գործընթացն,  ըստ  էության,  կհանգեցնի  փոխզիջումային որոշման` հասնելու կորպորատիվ և հանրային շահերի իրականացման։
Ագապովան  կարծում  է,  որ  սոցիալական  գործընկերությունը  գործիքակազմ  է՝ լուծելու  հանրության  շրջանում  առկա  խնդիրները։  Բացի  դրանից,  այն  միտված  է ձևավորելու նոր կապեր ու կոալիցաներ, որոնք իրենց ձեռքում կկենտրոնացնեն տեղի հանրության  կառավարումը։
Վոլգինը սոցիալական գործընկերությունը (այսուհետ ՍԳ) համակարգն անվանում է «տրիպարտիզմ»՝ ելնելով դրանում երեք կողմերի առկայությունից՝
1.  Կազմակերպություններ, որոնք ներկայացնում են վարձու աշխատողների շահերը – արհիմություններ,
2.  Գործատուներ, գործատուների միություններ,
3.  Պետություն
Սոցիալական  գործընկերության  գաղափարախոսությունը  հիմնված  է  փոխզիջման,  համագործակցության,  փոխադարձ  պատասխանատվության  սկզբունքի
վրա`  աշխատանքային  վեճերի  արմատական  առճակատումից  անցում  կատարելով իրավական, համաձայնեցման և հաշտեցման ընթացակարգերի։
Սոցիալական գործընկերությունը` որպես միջազգայնորեն ճանաչված հայեցակարգ և պրակտիկ գործունեության ոլորտ, որդեգրել են աշխարհի ինչպես զարգացած,  այնպես  էլ՝  զարգացող  երկրները։  Շուկայական  տնտեսության  անցման  և  ժողովրդավարական ինստիտուտների կայացման գործընթացում սոցիալական գործընկերությունը համարվում է առանցքային հայեցակետերից մեկը, որի գործառնության արդյունավետությունը կապահովի ինչպես սոցիալական պետության կայացման սահունությունը,  այնպես էլ՝ գործարար միջավայրի զարգացումը:
Միր Ալի Բեգ Ա

Միր Ալի Բեգ Ա Մեծ (քրդ.՝ Mîr Elî beg I Mezin, մահ.՝ 1833), 19-րդ դարի սկզբում իշխող եզդի արքայազն, Շեյխանի և Բոլոր եզդիների էմիր։ Հոր՝ Միր Հասան Բեգի մահից հետո իշխել Շեյխանում 1810-1833 թվականներին։ Սպանել են 1833 թվականին Ռավանդուզում։


== Գրականություն ==
Ս.Ա. Գրիգորև, Լ.Ի.Ի Իվասկո, Դ.Վ. Պիրբարի, «Սուրբ Լալեշը», Եկատերինբուրգ, 2008 (ռուս.)


== Արտաքին հղումներ ==
„Նովի Վզգլյադ“ թերթ, Ապրիլ №4 (9)/ 2012(չաշխատող հղում)
Ռիչարդսոն Սփրինգս

Ռիչարդսոն Սփրինգս (Richardson Springs, նախկինում՝ Մուդ Սփրինգս), ավան է Չիքո քաղաքի հյուսիս-արևելքում, Կալիֆորնիա, ԱՄՆ։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 189 մ բարձրության վրա։ Հիմնվել է 1898 թ.՝ Ռիչարդսոնների կողմից։


== Նշանավոր մարդիկ ==
Անդրանիկ Օզանյան, մահացել է ավանի հանքային ջրերի առողջարանային համալիրում 1927 թ.


== Հղումներ ==
U.S. Geological Survey Geographic Names Information System: Richardson Springs, California
Andranik Ozanian memorial in Chico Archived 2016-04-05 at the Wayback Machine.
Բալագեր (այլ կիրառումներ)

Բալագեր, կարող է վերաբերել՝

Բալագեր - քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Լեիդա նահանգի, ինչպես նաև Կատալոնիա ինքնավար մարզի մեջ
Բալագեր - համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում
Տիպ I (հրացան)

Տիպ I հրացան Արիսակա (イ式小銃 I-shiki shōjū), հրացան, որ արտադրվել է ճապոնական բանակի համար Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի առաջին տարիներին Իտալիայի թագավորության կողմից («Տիպ I» անվան մեջ I նշանը ոչ թե թիվ է, այլ նշանակում է «Իտալիա»)։


== Պատմություն ==
1937 թվականի հուլիսին Չինաստան ներխուժելուց հետո բոլոր Արիսակա հրացանները վերցվել են Կայսերական բանակ, այդ պատճառով, Հակակոմինտեռն պակտի դրույթների համաձայն, Կայսերական նավատորմը 1937 թվականին Իտալիայի հետ պայմանագիր է կնքել հրացանների արտադրության վերաբերյալ։ Տիպ I հրացանը հիմնված է Տիպ 38 հրացանի վրա, բայց օգտագործում է Կարկանոյինի նման կողպման մեխանիզմ և պահպանում Արիսակա/Մաուզեր տիպի պահեստատուփ։ Տիպ I-ն օգտագործվել է հիմնականում ճապոնական Կայսերական ռազմածովային ուժերի կողմից։ Հրացանն օգտագործում է ճապոնական Արիսակա 6,5 × 50 սմ ստանդարտ փամփուշտ։ 1938 և 1939 թվականներին թողարկվել է Տիպ I շուրջ 80 000 հրացան, որոնցից 40 հազարն արտադրվել է Beretta գործարանում, նույն քանակությամբ՝ Իտալիայի կառավարության զինանոցներում։ Հրացանների վերջին խմբաքանակը Վենետիկից սուզանավով ուղարկվել է 1941 թվականին։
Միացյալ Նահանգների հավաքորդների շուկայում Տիպ I հրացանը սովորական չէ, բայց առանձնապես ժողովրդականություն չի վայելում հավաքորդների շրջանում։ Քանի որ Տիպ I հրացանն ունի իտալա-ճապոնական ծագում, նրանից սովորաբար խուսափում են ճապոնական զենքի հավաքորդները։ Տիպ I հրացանը երբեք նշում չի ունեցել ճապոնական կայսերական քրիզանթեմի կամ այլ նշանների տեսքով, որոնք սովորաբար հետաքրքրում են ճապոնական սպառազինության հավաքորդներին։ Տիպ I բամզաթիվ հրացաններ ԱՄՆ-ում հայտնվել են որպես ռազմավար, որոնցից շատերը գրավվել են Քվաջալեյն խութում, Ֆիլիպիններում կամ Ճապոնիայից ռազմական գործողությունների ավարտին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տիպ I-ի լուսանկար
Japanese Type I Carcano
Հուդայի ավետարան

Հուդայի ավետարան, հին քրիստոնեական ապոկրիֆ ձեռագիր, պապիրուսի վրա ղպտիերեն լեզվով գրված Չակոսի Կոդեքսի մի մասը, հայտնաբերված 1978 թվականին, Եգիպտոսում, որը ռադիոածխածնային հետազոտության արդյունքով թվագրվում է 220-340-ական թվականներով։ Ժամանակակից թարգմանությունը առաջին անգամ հրապարակվել է 2006 թվականին։ Ձեռագիրը մի շարք գնոստիկական պարականոն (անկանոն) ավետարանների շարքերում է սահմանվել։ Բնագրում Հուդա Իսկարիովտացին ներկայացվում է, որպես միակ աշակերտ, որի առաջ Հիսուս Քրիստոսը բացել է Երկնային արքայության բոլոր գաղտնիքները և նրան սովորեցրել տիեզերագիտություն։
Հայտնաբերված բնագիրը՝ ելնելով տեքստային փորձաքննությունից ու բարբառային առանձնահատկություններին առնչվող և փոխառնված հունական բառերից, հնարավոր է, որ 130-170 թվականներով թվագրվող հին հունարեն բնօրինակի ղպտիերեն թարգմանությունն է։ Հայտնի չէ, թե արդյոք այս ձեռագիրը վերաբերում է նույն անունով բնագրերին, որոնք գնոստիցիզմի դեմ պայքարում քննադատվել են ուղղափառ քրիստոնեության ներկայացուցիչների՝ Հիրենեոս Լիոնացու և Եպիփան Կիպրացու կողմից։


== Տես նաև ==
Կումրանի ձեռագրեր
Նագ Համմադիի գրադարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Робинсон Дж. М. Тайна истинного Евангелия от Иуды. Манускрипт, способный перевернуть мир / пер. с англ. Н. Скоробогатова. — Харьков: Книжный клуб Семейного досуга, 2007. — 272 с. — 20 000 экз.
Хосроев А. Л. Другое благовестие: «Евангелие Иуды»: Исследование, перевод и комментарий. — СПб.: Нестор-История, 2014. — 140 с. — ISBN 978-5-4469-0258-3
L’Évangile de Judas, Traduction intégrale et commentaires des professeurs (Ֆրանսերեն), (անգլերեն) et (Գերմաներեն). — Flammarion, 2006. — 224 с. — ISBN 2-082105-80-6
Rodolphe Kasser, Marvin Meyer, Gregor Wurst, Bart D. Ehrman The Gospel of Judas: critical edition. — National Geographic, 2006. — 189 с. — ISBN 1426200420


== Ссылки ==
Евангелие Иуды на русском языке в Русской Апокрифической Студии
Евангелие Иуды на коптском языке в PDF-формате
Перевод с коптского, комментарии, примечания Дмитрия Алексеева
The Lost Gospel на сайте National Geographic, включает коптский текст, английский перевод и иллюстрации(անգլ.)
The Coptic Gospel of Judas (Iscariot) — обзор с дальнейшими ссылками, неофициальный перевод(անգլ.)
Перевод с английского Вл. Бойко
National Geographic. Евангелие от Иуды (Видео) Archived 2008-04-01 at the Wayback Machine.