armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիսելկիի շրջան

Վիսելկիի շրջան (ռուս.՝ Выселковский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1934 թվականին։ Վարչական կենտրոնը Վիսելկի ստանիցան է։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1740 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 60825 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Նիկոլայ Ժուկովսկի

Նիկոլայ Եգորովիչ Ժուկովսկի (ռուս.՝ Николай Егорович Жуковский, (հունվարի 5 (17), 1847, Orekhovo, Vladimir oblast, Pokrov Uyezd, Վլադիմիրի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 17, 1921(1921-03-17), Մոսկվա, Խորհրդային Ռուսաստան), գիտնական, մեխանիկայի ու մաթեմատիկայի մասնագետ, «ռուսական ավիացիայի հայր»։ Ժուկովսկին ինքը երբեք օդաչու չի եղել։ Բայց իր երկարատև կյանքի մեծ մասը նա նվիրաբերեց այն բանին, որ մարդկանց թռչել սովորեցնի։ Վլադիմիր քաղաքի մոտ գտնվող Օրեխովո գյուղի բնակիչները, ուր ամռանը, սովորաբար, հանգստանում էր Նիկոլայ Եգորովիչը, հաճախ էին նրան տեսնում տարօրինակ զբաղմունքի մեջ։ Մեկ էլ տեսար պրոպելլեր ունեցող նետեր կարձակեր ու կհետևեր, թե ինչպես են դրանք թռչում, մեկ էլ հեռադիտակով երկար կդիտեր թռչունների թռիչքը։ Կամ էլ մեջքին կկապեր փայտե ձողերի վրա ձգված լաթե թևեր և ամբողջ թափով կսլանար հեծանիվով։ Տեսնում էին նաև, թե ինչպես նա որսի ժամանակ ուշադիր զննում ու չափում էր խփված թռչնի թևերը։ Իսկ Մոսկվայի համալսարանում, ուր Նիկոլայ Եգորովիչը պրոֆեսոր էր, նա մի մեծ խողովակ էր տեղադրել, որի մեջ օդափոխիչն օդի ուժեղ հոսք էր ստեղծում (այդպիսի խողովակն անվանում են աերոդինամիկական խողովակ)։ Նիկոլայ Եգորովիչն այդ խողովակում ինքնաթիռի տարբեր թևերի մոդելներ էր փորձարկում։ Այդ փորձերի, դիտումների ու մաթեմատիկայի օգնությամբ Ժուկովսկին հասկացավ, թե ինչպես պետք է կառուցված լինեն մարդուն օդ բարձրացնելու ունակ ծանր մեքենայի թևերը։ Նա դարձավ «աերոդինամիկա» գիտության հիմնադիրը։ Դա գիտություն է այն մասին, թե ինչպես պետք է ինքնաթիռներ կառուցել և դրանցով թռչել։

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մառա Բրանկովիչ

Մառա Բրանկովիչ (սերբ.՝ Мара Бранковић, հայտնի է նաև Մարիա սուլթանուհի, Մառա հաթուն, Դեսպինա հաթուն և Ամերիսա, 1416, Վուչիտրն, Կոսովո-Միտրովիցի շրջան - սեպտեմբերի 23, 1487, Սերես, Հունաստան), սերբական միջնադարյան Բրանկովիչ արքայատոհմի ներկայացուցիչ, Գեորգի Բրանկովիչի և Իրինա Կանտակուզինայի դուստրը։ Հայտնի է եղել քրիստոնեական խորը բարեպաշտությամբ։


== Կենսագրություն ==
Դինաստիական համաձայնությունների արդյունքում, Մառա Բրանկովիչը մտել է օսմանյան սուլթան Մուրադ II-ի հարեմ։
1451 թվականին Մուրադ II-ի մահվանից հետո, նրա հետնորդ Մեհմեդ II-ը պաշտոնապես ճանաչել է Գեորգի Բրանկովիչի վասալությունը։ Մառա Բրանկովիչը պատվով վերադարձել է հայրենիք։ Նրա անվամբ է կոչվել Մակեդոնիայի Մարիովո մարզը։ Այստեղ գտնվող անձնական կալվածքները սուլթանի հրամանով ազատվել են հարկերից և մուսուլմանների առկայությունից։ Նրան է հանձնվել նաև Սալոնիկի մերձափնյա տարածքների և Կասանդրա թերակղզու միջև ընկած տարածքը՝ Կալամարիան, որը թարգմանաբար նշանակում է «Բարի Մարիա»։ Առավել հայտնի է իր ակտիվ բարեգործությամբ և ուղղափառ եկեղեցիներին տված շնորհներով, այդ թվում նաև Աթոսում։ Մասնավորապես, 1453 թվականին Կոստանդնուպոլսի անկումից հետո, Մառան Աթոսի Սուրբ Պավլոսի տաճար է տեղափոխել «սրբազան մոգերի շնորհները»։
1457 թվականին մահացել է Գեորգի Բրանկովիչը, իսկ նրա հետնորդ է դառնում որդին՝ Լազարը։ Մառան, մտածելով իր անվտանգության մասին, փախչում է օսմանյան տարածք։ Մոտ 1459 թվականին Մեհմեդը Մառային է տալիս մակեդոնական Եժովո քաղաքը иև հարակից գյուղերը։ Սուլթանը նրա հսկողությանն է հանձնում նաև Սալոնիկի շրջակա եկեղեցական տարածքները և Դուբոչիցա մարզում գտնվող կալվածքները, որոնք գտնվում են ժամանակակից Լեսկովաց քաղաքի մոտ։ Մինչև իր կյանքի վերջը Մեհմեդ II-ը հարգանքով է վերաբերել իր խորթ մորը և մի քանի անգամ օգտագործել դիվանագիտական հարաբերությունների ժամանակ։ Այսպես, 1474 թվականի վերջին նրա միջնորդությամբ բանակցություններ են սկսվել սուլթանի և Վենետիկյան հանրապետության, որոնք միմյանց դեմ պատերազմում էին արդեն 12 տարի։
Մառա Բրանկովիչը նպաստել է սուլթանի համապատասխան հրամանի արձակմանը, որով նախատեսվում էր բուլղարական Վելիկո Տիռնովո քաղաքի Սուբ Իվան Ռիլի տաճարից դեպի Ռիլի վանական համալիր։ 1469 թվականի արշավանքը գեղարվեստական նրբաճաշակ ձևով նկարագրվել է Վլադիսլավ Գրամատիկի կողմից, ով գրել է, որ ներկայումս՝ «Западните Български земи пак да се осветят и да се напътят към добро»։ Մառան Ռիլի վանական համալիրին նվիրել է նաև սուրբ Աստվածածնի սրբապատկերը։
Ապրելով մինչև խորը ծերություն՝ Մառա Բրանկովիչը մահացել է 1487 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Եժովոյում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիու Բրանկու

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռիու Բրանկու (այլ կիրառումներ)Ռիու Բրանկու (պորտ.՝ Rio Branco), գետ Բրազիլիայում, Ռիու Նեգրուի (Ամազոնի ավազան) ձախ և ամենաերկար վտակը։ Կազմավորվում է Ուրարիկուերա և Տակուտու գետերի միախառնումից, հոսում՝ Գվիանական սարահարթով և Ամազոնի դաշտավայրով։
Սկիզբ է առնում Սեռա Պարիմա լեռնաշղթայից։ Թափվում է Ռիու Նեգրուի գետը։ Երկարությունը 1300 կմ է, ավազանը՝ մոտ 195 հազար․ կմ²։ Ջրի միջին ծախսը մոտ 5400 մ³/վրկ է, նավարկելի է մինչև Բոա Վիստա քաղաքը։ Հորդանում է հունիս-հուլիսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրովնոե (գյուղ, Սումիի շրջան)

Կրովնոե (ուկրաիներեն՝ Кровне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1689 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրովնոե գյուղում բնակվում էր 970 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լանքասթեր

Լանքասթեր (անգլ.՝ Lancaster, լատ.՝ Lancastria), քաղաք Մեծ Բրիտանիայի արևմտյան մասում, Անգլիա երկրամասում։ Քաղաքը գտնվում է Իռլանդական ծովի ափին։ 2004 թ-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 46000 մարդ։ Քաղաքն առաջին անգամ հիշատակվել է 1086 թ-ին։ Ըստ լեգենդի՝ կառուցվել է նախկին հռոմեական լքված ճամբարի տեղում (լատ. castrum)։ Քաղաքում գործում է Լանքասթերի համալսարանը։


== Քույր քաղաքներ ==
 Օլբորգ, Դանիա


== Հղումներ ==
Քաղաքապետարանի կայք էջը
Բանգլադեշի օրհներգ

Բանգլադեշի օրհներգ- Ամար շոնար Բանգլան  բենգալերեն՝ আমার সোনার বাংলা  «Իմ ոսկե Բենգալիա»)։ Օրհներգի հեղինակը բենգալացի նշանավոր երաժիշտ, բանաստեղծ, Գրականության Նոբելյան մրցանակի առաջին ոչ եվրոպացի դափնեկիր Ռաբինդրանաթ Թագորն է։ Այն գրվել է 1905 թվականին։  Մեղեդին նա վերցրել է բենգալացի Մենեստրեն երգչուհի Գագան Խարկարի «Որտե՞ղ պետք է հանդիպեմ նրան» երգից։ Օրհներգը հաստատվել է 1971 թվականի  մարտի 3-ի անկախացումից մոտ մեկ տարի անց։


== Բնօրինակ տեքստ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Гимн Бангладеш (Amar Shonar Bangla)
Հենրի IV (Ֆրանսիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հենրի IV (այլ կիրառումներ)Հենրի IV, (դեկտեմբերի 13, 1553, Պո, Պո - մայիսի 14, 1610(1610-05-14)[…], Փարիզ), Ֆրանսիայի թագավոր 1589 թվականից։ Բուրբոնների դինաստիայի առաջին ներկայացուցիչը։ 1562 թվականից Նավառայի թագավոր (Հենրի Նավառացի)։
Կրոնական պատերազմների ժամանակ հուգենոտների ղեկավար։ 1593 թվականին ընդունել է կաթոլիկություն և մտել Փարիզ։ 1598 թվականին Նանտի էդիկտովը հուգենոտներին շնորհել է դավանանքի ազատություն և այլ արտոնություններ։ Հենրի IV-ի քաղաքականությունը նպաստել է բացարձակ միապետության ամրապնդմանը. դադարեցվել է Գլխավոր շտատների հրավիրումը, սահմանափակվել են նահանգային ժողովների իրավունքները, աճել է բյուրոկրատական ապարատի դերը են։ Տնտեսության ասպարեզում վարել է պրոտեկցիոնիզմի (հովանավորություն) քաղաքականություն, խթանել Ֆրանսիայի մանուֆակտուրաների զարգացումը, բարեկարգել ճանապարհները, բացել նոր ջրանցքներ ևն։ 1604 թվականին սկսվել է Կանադայի գաղութացումը ֆրանսիացիների կողմից։ Հենրի IV-ի կառավարությունը վերացրել է գյուղացիների ժամկետանց պարտքերը, սակայն բարձրացրել անուղղակի հարկերը։ Հենրի IV-ը ղեկավար դեր է խաղացել հակահաբսբուրգյան ընդդիմություն կազմակերպելու գործում, նախապատրաստել Տաբսբուրգների դեմ պատերազմը։ Հենրի IV-ին սպանել է մոլեռանդ կաթոլիկ Ռավալյակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բորիս Աղաջանյան

Բորիս Աղաջանյան (17 հուլիսի, 1966, Բաքու - 19 մարտի, 1994, Հորադիզ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Բորիս Աղաջանյանը ծնվել է 1966 թ. հուլիսի 17-ին Բաքու քաղաքում։ Ավարտել է Բաքվի միջնակարգ դպրոցներից մեկը, ծառայել Խորհրդային բանակում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է Բաքվի սառնարանների արտադրության գործարանում։ Արցախյան շարժման առաջին շրջանում բռնի տեղափոխվել է հայրենի Նորագյուղ և միացել հայրենիքի պաշտպաններին։ Ծառայել է Ասկերանի ՊՇ-ում։ Մասնակցել է Ֆիզուլիի, Հորադիզի մարտերին։ Զոհվել է 1994 թ. մարտի 19-ին՝ Հորադիզի կրակակետի վերացման ռազմագործողության ժամանակ։ Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ասկերանի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասֆալտ

Ասֆալտ (հուն․՝ ἄσφαλτος՝ լեռնային ձյութ), փխրուն կամ մածուցիկ միներալ շինանյութ։ Տարբերում են բնական և արհեստական ասֆալտ։ Բնական ասֆալտն առաջանում է նավթից թեթև ֆրակցիաների գոլորշիացման և հիպերգեն պրոցեսների ազդեցությամբ օքսիդանալու հետևանքով։ Սկզբում նավթը վերածվում է թանձր, շատ կպչուն նյութի (մալտա), ապա կարծր, հեշտությամբ հալչող ասֆալտի։ Հետագա փոփոխումից առաջանում են կարծր բնական բիտումներ՝ ասֆալտիտներ։ Ասֆալտը լայնորեն տարածված է նավթաբեր ապարների (կրաքարեր, դոլոմիտներ) ոչ խորը տեղադրման շրջաններում։ 
Խոշոր հանքավայրեր կան Վենեսուելայի, Ֆրանսիայի, Հորդանանի, Կանադայի, Իսրայելի նավթաբեր շրջաններում և այլուր։ Արհեստական ասֆալտը ստացվում է բիտումի և ասֆալտային ապարի կամ մանրատված կրաքարի խառնումից։ Ասֆալտի մածիկն ավազի կամ կոպիճի հետ խառնված օգտագործվում Է հիմնականում որպես ճանապարհածածկանյութ, Էլեկտրատեխնիկայում և կաուչուկի արդյունաբերության մեջ։ Ասֆալտը լայնորեն կիրառվում է ասֆալտբետոնի բաղադրության մեջ։
(6705) Ռինակետտի

(6705) Ռինակետտի (անգլ.՝ Rinaketty), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,223271 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9682 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4783 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1210,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297314 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,65° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6705) Ռինակետտի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իրավունքի օբյեկտ

Իրավունքի օբյեկտ, իրավունքի նորմերով կարգավորվող հասարակական հարաբերություններ։
Իրավունքի օբյեկտներ են համարվում քաղաքացիական, աշխատանքային, քաղաքական և այլն հարաբերությունները։ Իրավունքի նորմերում մատնանշելով հասարակության անդամների վարքագիծը, պետական մարմինների, պաշտոնատար անձանց և քաղաքացիների իրավունքներն ու պարտականությունները, պետությունը նրանց նպատակամղում է ընտրելու միայն տիրող դասակարգերի շահերին համապատասխանող հասարակական վարքագիծ։


== Տես նաև ==
Իրավունքի սուբյեկտ
Վահագն Տեր-Հակոբյան

Վահագն Սերգեյի Տեր-Հակոբյան (հոկտեմբերի 22, 1958(1958-10-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոօպերատոր։ ՀՀ պետական մրցանակի դափնեկիր։ Հայաստանի կինոօպերատորների գիլդիայի նախագահ (2017)։


== Կենսագրություն ==
Վահագն Տեր-Հակոբյանը ծնվել է 1958 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, Երևանում։ 1977 թվականից աշխատում է կինոյում։ 1988 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի օպերատորական բաժինը և աշխատանքի անցել «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում։ Նկարահանել է լիամետրաժ և կարճամետրաժ ժապավեններ վավերագրական, կարճամետրաժ, կատակերգություն ժանրերում։ Նրա նկարահանած ֆիլմերը մասնակցել են միջազգային կինոփառատոների և արժանացել մրցանակների։ Համագործակցել է բազմաթիվ ռեժիսորների, այդ թվում` Արտավազդ Փելեշյանի, Բ. Հայրապետյանի, Է. Բաղդասարյանի և Ռուսաստանից Ա. Էշպայի հետ։


== Ստեղծագործություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հանդիպումներ․ Կինոաշխարհ և Վահագն Տեր-Հակոբյան 1
Հանդիպումներ․ Կինոաշխարհ և Վահագն Տեր-Հակոբյան 2
Բարդուր

Բարդուր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անձնականը քաղաքական է

Անձնականը քաղաքական է կամ անհատականը քաղաքական է (անգլ․՝ The private is political), քաղաքական փաստարկ, որը 1960-ականների վերջին օգտագործվել է որպես ուսանողական շարժման և ֆեմինիզմի երկրորդ ալիքը աջակցող կարգախոս։ Կարգախոսը ընդգծել է անձնական փորձի և ավելի լայն՝ հասարակական և քաղաքական կառույցների միջև առկա կապը։ 1960-70-ականների ֆեմինիստական շարժման համատեքստում այս կարգախոսը մարտահրավեր էր ընտանիքի դասական մոդելի և ընտանեկան արժեքների դեմ։  Այս արտահայտությունը շատերի կողմից համարվել է ֆեմինիզմի երկրորդ ալիքի, արմատական ֆեմինիզմի, կանանց ուսումնասիրությունների կամ ընդհանրապես ֆեմինիզմի բնութագրիչ։
Այս արտահայտությունը հանրաճանաչ է դարձել 1970-ին ֆեմինիստ Քերոլ Հանիշի «Անձնականը քաղաքական է» անունը կրող էսսեի շնորհիվ․ Հանիշը, սակայն, չի ընդունում, որ արտահայտության հեղինակն ինքն է։ Ըստ Քերի Բարչի՝ Շուլամիթ Ֆայրսթոնը, Ռոբին Մորգանը և այլ ֆեմինիստներ, որոնք համարվել են այդ արտահայտության հեղինակներ, նույնպես հրաժարվել են։ «Փոխարենը, ― գրում է Բարչը, ― նրանք հանրային և մասնավոր խոսակցություններում այս միտքն արտահայտած միլիոնավոր կանանց են համարում արտահայտության կոլեկտիվ հեղինակներ»։  Գլորիա Ստայնեմը արտահայտության հեղինակին փնտրելը նմանեցրել է «Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ» արտահայտության հեղինակին փնտրելուն։
Այս արտահայտությունը մեծապես արտահայտվել է սև ֆեմինիզմում, օրինակ՝ «Սև ֆեմինիստի հայտարարության», Օդրի Լորդի «Վարպետի գործիքները երբեք չեն քանդի վարպետի տունը» էսսեի և «Կամուրջը կանչեց հետևիցս․ գունավոր ռադիկալ ֆեմինիստների աշխատություններ» ժողովածուի մեջ։


== Քերոլ Հանիշի էսսեն ==
Նյու Յորքի արմատական կանանց խմբի անդամ և Կանանց ազատագրական շարժման ականավոր գործիչ Քերոլ Հանիշը 1969-ի փետրվարին Ֆլորիդա նահանգի Գեյնսվիլ քաղաքում պատրաստեց մի հոդված, որտեղ պաշտպանում էր տեղեկացվածության բարձրացման խմբերի քաղաքական կարևորությունը։ Հանիշը ձգտում էր հերքել այն միտքը, որ սեռը, տեսքը, աբորտը, երեխաների խնամքը և տնային տնտեսությունների բաժանումը սոսկ անձնական խնդիրներ են և չունեն քաղաքական կարևորություն։ Այս և այլ խնդիրների առճակատման համար նա կանանց հորդորում էր հաղթահարել ինքնամեղադրանքը, առկա իրավիճակը քննարկել միմյանց հետ և հավաքական կերպով ընդդիմանալ հասարակության արական գերիշխանության դեմ։ Հանիշը էսսեում չի օգտագործում «անձնականը քաղաքական է» արտահայտությունը, բայց գրում է.

Առաջին բանը, որ մենք տեսնում ենք այս խմբերում այն է, որ անձնական խնդիրները քաղաքական խնդիրներ են։ Նման դեպքերում գոյություն չունեն անձնական լուծումներ։  Հնարավոր է միայն կոլեկտիվ գործողություն կոլեկտիվ լուծման հասնելու համար։Էսսեն լույս է տեսել 1970-ին «Անձնականը քաղաքական է» վերնագրով՝ «Գրառումներ երկրորդ տարուց․ կանանց ազատագրում» պարբերականում։ Էսսեի հեղինակը կարծում է, որ գրքի խմբագիրներ Շուլամիտ Ֆայրսթոնը և Անն Կոեդտն են էսսեին տվել նման վերնագիր։  Էսսեն վերատպվել է «Արմատական ֆեմինիզմ․ վավերագրական ընթերցող» (Radical Feminism: A Documentary Reader) պարբերականում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լամա Մոկոնյո

Լամա Մոկոնյո (իտալերեն՝ Lama Mocogno), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3021 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 48 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 63 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 41023։ Հեռախոսային կոդը՝ 0536։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Դրունքի լեռնաշղթա

Դրունք, լեռներ Հայկական լեռնաշխարհում, Վերին Բասենում, սուրբ Մարիամ վանքի մոտ։ Դրունք լեռների զարդն է համասփյուռ կոչված ծաղիկը, որ Դավիթ Սալնաձորցին հիշատակում է ծաղիկների գովասանության մեջ («Բուսանի ծաղիկն համասփյուռ ԺԲ (12) տարին մի անգամ»)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտ Ագապիտո

Սանտ Ագապիտո (իտալերեն՝ Sant'Agapito), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Իզերնիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1331 մարդ (2005 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 89 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86070, հեռախոսային կոդ՝ +39 0865։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար։ 0865 427040
Էլեկտրոնային հասցե։ sindaco@comune.sant-agapito.is.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.sant-agapito.is.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ալեքսանդր Պրոխորով

Ալեքսանդր Միխայլովիչ Պրոխորով (ռուս.՝ Александр Михайлович Прохоров, հուլիսի 11, 1916(1916-07-11)[…], Աթետթոն, Թուինսլենդ - հունվարի 8, 2002(2002-01-08)[…], Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս և սովետական ֆիզիկոս, քվանտային էլեկտրոնիկայի ստեղծողներից, ակադեմիկոս (1966), Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1964)։
Ծնվել է Ավստրալիայում։ 1939 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի համալսարանը։ 1946-1982 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ Պ. Լեբեդևի անվան ֆիզիկայի ինստիտուտում (1954 թվականից՝ տատանումների լաբարատորիայի վարիչ, 1968 թվականից՝ տնօրենի տեղակալ)։ 1982 թվականից՝ ԽՍՀՄ ընդհանուր ֆիզիկայի ինստիտուտի տնօրեն, 1959 թվականից Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր, 1971 թվականից՝ Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտի ամբիոնի վարիչ։
Հետազոտությունները նվիրված են քվանտային էլեկտրոնիկային և նրա կիրառություններին, ռադիոֆիզիկայի, արագացուցիչների ֆիզիկային, ռադիոսպեկտրադիտմանը, լազերային ջերմամիջուկային սինթեզին, ոչ գծային օպտիկային, պինդ մարմնի ֆիզիկային։
Փորձով ապացուցել է սինխրոտրոնի սանտիմետրային ալիքների ճառագայթման կոհերենտությունը (1951)։
Մշակել է հաճախականության և ժամանակի մոլեկուլային չափանմուշներ, որը 1954 թվականին (Նիկոլայ Բասովի հետ միասին), հանգեցրել է ամիակի վրա առաջին մոլեկուլային քվանտային գեներատորի ստեղծմանը։
1955 թվականին Բասովի հետ առաջարկել է սկզբունքային նոր մեթոդ՝ բացասական կլանումով միջավայրի ստեղծմանը, այսպես կոչված՝ երեք մակարդակների մեթոդը։ 1955-1960 թվականներին աշխատել է քվանտային պարամագնիսական ուժեղացուցիչների ստեղծման վրա՝ գերբարձր հաճախությունների տիրույթում, հետազոտել է մեծ թվով բյուրեղների հատկությունները, որոնք կիրառություն գտան այդ ուժեղացուցիչներում։ Հատկապես նշանակալից է Պրոխորովի հետազոտությունը քվանտային էլեկտրոնիկայում սուտակների կիրառությամբ ուղղությամբ։
1958 թվականին առաջարկել է, այսպես կոչված, բաց ռեզոնատորը, որը լայն կիրառություն է գտավ լազերային տեխնիկայում։
1959 թվականին Բասովի հետ արժանացել է Լենինյան, իսկ 1964 թվականին՝ Բասովի ու Չարլզ Հարդ Թաունսի հետ արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։
1960 թվականից Պրոխորովն իր հետազոտությունների հիմնական ուղղությունն է դարձրել լազերներում ընթացող երևույթների հետազոտումը, ամենաբազմազան լազերների ստեղծումն ու կիրառությունը։
Աշխատակիցների հետ մշակել է երկքվանտային անցումներով նոր օպտիկական գեներատորների սկզբունքը։
1966 թվականին կառուցել է գազադինամիկական լազեր։
Լազերային բարձր ջերմաստիճանային պլազմայի ուղղությամբ Պրոխորովի աշխատանքները մեծապես նպաստել են կառավարող պլազմային ջերմամիջուկային սինթեզի բնագավառի ստեղծմանը։
Եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ ընդհանուր ֆիզիկայի և աստղագիտության բաժանմունքի ակադեմիկոս-քարտուղար (1973 թվականից), ԽՍՀՄ Մեծ հանրագիտարանի գլխավոր խմբագիր։ Ստեղծել է ֆիզիկայի մեծ դպրոց։ Ընտրվել է աշխարհի շատ նշանավոր ակադեմիաների անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պավել Ծատուրյան, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ. 1901-2000, գիրք Ա, Երևան, «ՎՄՎ-Պրինտ» հրատարակչություն, 2007, էջ 212-213։
Լեպոնտինյան Ալպեր

Լեպոնտինյան Ալպեր, լեռներ, արևմտյան Ալպերի մի մասն է, գտնվում է Շվեյցարիայի Վալե գավառի, Տիչինո և Գրաուբյունդեն) շրջանների և Իտալիայի (Պյեմոնտ) տարածքում։
Լեպոնտինյան Ալպերը առանձնացված են Բեռնի Ալպերից (հյուսիս-արեւմուտք) Ռոն գետի հովտով, Ֆուրկա եւ Սան-Գոտարդ լեռնաշղթայով։
Տարածքը Սեն-Գոտարդից դեպի արեւմուտք կոչվում է նաև Տիչինյան Ալպեր, դեպի արեւելք՝ Ադուլա։
Ամենաբարձր կետը Մոնթե Լեոնե լեռն է (3552 մ)։
Այդ անունը գալիս է Լեպոնտյան Ալպերում հնագույն ազգ լեպոնտինացիներից, ովքեր բնակեցված են եղել այդ տարածքում։


== Գագաթների ցանկ ==
Լեպոնտինյան Ալպերի գագաթների ցանկ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներPeakware.com Archived 2013-05-13 at the Wayback Machine. ==
Summitpost.org
Անադոլ

Անադոլ (ուկրաիներեն՝ Анадоль), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1829 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Անադոլ գյուղում բնակվում էր 666 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1889) Պախմուտովա

(1889) Պախմուտովա (անգլ.՝ Pakhmutova), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1968 թվականի հունվարի 24-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։ Անվանվել է ի պատիվ խորհրդային հանրաճանաչ կոմպոզիտոր Ալեքսանդրա Նիկոլաևնա Պախմուտովայի։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,090387 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7485 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4323 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1984,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18142 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,18° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1889) Պախմուտովա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Երկնագույն նետ (մուլտֆիլմ)

«Երկնագույն նետ» (ռուս.՝ «Голубая стрела»), խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ, որ ստեղծվել է 1985 թվականին ռեժիսորներ Իոսիֆ Դոուկշայի և Մայա Բուզինովայի կողմից Ջաննի Ռոդարիի «Երկնագույն նետի ճանապարհորդությունը» հեքիաթի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Փերի Բեֆանան հավաքում է ամանորյա նվերներ, բայց հայտնվում է աղքատ տղա Ֆրանչեսկոն, որը երազում է «Երկնագույն նետ» լարովի գնացքի մասին։ Փերին մերժում է նրան։ Փերու խաղալիքների խանութի խաղալիքները՝ տիկնիկ Ռոզան, Հնդիկների առաջնորդը, գեներալը, թավշե արջուկը, քոթոթ Կնոպկան և կապիկը, փախչում են և գնում տղային որոնելու։


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Տատյանա Պելտցեր – փերի
Լյուդմիլա Գնիլովա
Տատյանա Բոժոկ
Յուրիհ Մեդվեդև
Սվետլանա Տրավկինա
Ստանիսլավ Ֆեդոսով


== Ստեղծողներ ==
 Սցենարի հեղինակ՝ О. Շվեդովա
Ռեժիսորներ՝ Իոսիֆ Դոուկշա, Մայա Բուզինովա
Բեմադրող նկարիչ՝ Գալինա Բեդա
Օպերատոր՝ Իգոր Ռոգաչևսկի
Կոմպոզիտոր՝ Վիկտոր Բաբուշկին
Հնչյունային օպերատոր՝ Վիտալի Ազարովսկի
Մուլտիպլիկատորներ՝ Մայա Բուզինովա, Ալլա Սոլովյովա, Տատյանա Մոլոդովա
Տիկնիկները պատրաստել են՝ Գենադի Բոգաչյով, Յուրի  Օդինցով, Վիկտոր Սլետկով, Անատոլի Գնեդինսկի, Ելենա Պոկրովսկայա, Ալեքսանդրա Մուլյուկինա, Բորիս Կարավաև, Նադեժդա Լյարսկայա, Վալերի Պետրով
Մոնտաժող՝ Ս․ Սիմուխինա
Խմբագիր՝ Ալիսա Ֆեոդորոդի
Տնօրեն՝ Ե․ ԲոբրովսկայաՍտեղծողների ցանկը կազմվել է ըստ մուլտֆիլմի տիտրերի։


== Աղբյուրներ ==
Бородин Георгий: «Новогодняя анимация» 2007
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 135, 243. — 816 с. — 3 000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Каталог «Союзтелефильм»
Սան Բազիլիո (Սարդինիա)

Սան Բազիլիո (իտալերեն՝ San Basilio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1414 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 32 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 45 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 9040։ Հեռախոսային կոդ՝ 070:
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Պետրոս Առաքյալը։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 070 9805536


== Հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյմս Գիբսոն

Ջեյմս Գիբսոն (անգլ.՝ James B. Gibson, 20-րդ դար), ամերիկացի աստղագետ, աշխատել է Պալոմարյան աստղադիտարանում։ Աստերոիդների և գիսաստղերի հայտնաբերող։ Այժմ աշխատում է Ռեակտիվ շարժման լաբորատորիայում։ 1989 թվականից 1994 թվականները աշխատելով Պալոմարյան աստղադիտարանում հայտնաբերել է 26 աստերոիդ, այդ թվում (1943) Անտերոս ատերոիդը (Ամուրի աստերոիդներից) և հոբելյանական (100000) Աստրոնավտիկա աստերոիդը։
Նրա պատվին է անվանվել (2742) Գիբսոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շելթեքքյոյ

Շելթեքքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
La mordidita

«La mordidita», Ռիկի Մարտինի երգը, որը ձայնագրվել է Յոտուելի մասնակցությամբ։ Ներառվել է Ռիկի Մարտինի «A Quien Quiera Escuchar» (2015) տասներորդ ստուդիական ալբոմում։
Բացի այդ, 2015 թվականի ապրիլին երգը թողարկվել է որպես առանձին սինգլ՝ դառնալով ալբոմի երրորդ սինգլը)։


== Կոմպոզիցիա ==
Արագ, ռիթմիկ երգ է, որը ներառում է սալսայի, կումբիայի և ռեգետոնի երաժշտական տարրեր։ Yahoo!-ից Ալան Ռեյբլը դրանում նկատել է նաև «ֆլամենկոյի շարժողական իմպուլսներ և ժամանակակից էլեկտրո և EDM-ի տարրեր»։ Renowned For Sound կայքից Մարկուս Ֆլոյդը երգում զգացել է «լատինական խնջույքի մթնոլորտը», որը բնորոշ է Ռիկի Մարտինի մյուս երգերին։ Բացի այդ, այլ քննադատներ գործիքավորման մեջ և ռիթմերում գտել են նաև աֆրիկյան և լատինական երաժշտության ազդեցությունը։
Երգի բրիջում հնչում է ֆուտբոլային չանտ։
Ռեփեր Յոտուելը նույնպես մասնակցել է երգի ձայնագրմանը․ նա երգում կարճ ռեփ է կարդում։
Տեքստի տեսանկյունից «La mordidita»-ն, որը թարգմանաբար նշանակում է «Խայթոց», պատմում է կրքի/ցանկության մասին, որը երգիչը զգում է ցանկալի մարդու հանդեպ։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"La Mordidita" Behind the Scenes ՅուԹյուբում
Երգի տեքստը MetroLyrics կայքում
(2897) Օլե Ռոմեր

(2897) Օլե Ռոմեր (անգլ.՝ Ole Romer), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1932 թվականի փետրվարի 5-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,247379 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,023 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4717 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1230,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292543 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2897) Օլե Ռոմեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ախսունկխան

Ախսունկխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի վտակներից մեկի ափին, Բաբերդ քաղաքից 4 կմ հարավ-արևելք։
Տարածքը լեռնային էր։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սենկովո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍենկովոՍենկովո (ռուս.՝ Сеньково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիրենկի (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍիրենկիՍիրենկի (ուկրաիներեն՝ Сіренки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սիրենկի գյուղում բնակվում էր 126 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1613 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 78,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պերսի ան Օժ

Պերսի ան Օժ (ֆր.՝ Percy-en-Auge), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 228 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.39 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.04 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Մեզիդոն Կանոն, Լեզ Օտիե Պապիոն, Կուպսարտ, Կրևեկեր ան Օժ, Կրուասանվիլ, Գրանշան լը Շատո, Լեկոդ, Մանի լա Կամպան, Մանի լը Ֆրել, Լը Մենիլ Մոժե, Մոնտեյ, Սեն Ժյուլեն լը Ֆոկոն և Վիե Ֆյումե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Մեզիդոն Վալե դ'Օժ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 27 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 162 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 118-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 44։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,8 %։ 118 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 108 անձ (64 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (2 տղամարդ և 8 կին)։ 44 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 18-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բիտիլի

Բիտիլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 64 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (267301-267400)

Աստերոիդների ցանկ (267201-267300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (267401-267500)
 Աստերոիդների ցանկ (267201-267300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (267401-267500)
Էստոներենի այբուբեն

Էստոնական այբուբեն (էստ․՝ eesti tähestik), կիրառվում է էստոներենով գրելու համար։ Հիմնված է լատինական այբուբենի վրա՝ կրելով նաև գերմանական այբուբենի ազդեցությունը։ Որպես այդպիսին՝ էստոնական այբուբենն ունի Ä, Ö և Ü (A, O և U ումլաուտներով), որոնք համապատասխանաբար ներկայացնում են [æ], [ø] և [y] ձայնավոր հնչյունները։ Ի տարբերություն գերմանական ումլաուտների՝ համարվում են առանձին հնչյուններ և այբուբենագրվում են որպես տարբեր միավորներ։ Ամենաաչքի ընկնող, տարբերվող տառը էստոնական այբուբենում Õ (O-ն ալիքանշանով) է, որն ավելացվել է այբուբենին 19-րդ դարում լեզվաբան Օտտո Վիլհելմ Մազինգի կողմից և հանդես է գալիս որպես ձայնավոր [ɤ]։ Բացի սրանից՝ այբուբենը ակնառու տարբերվում է լատինական այբուբենից Š և Ž տառերի առկայությամբ, որոնք առնվել են չեխական այբուբենից և Z տառի դիրքով, որը այբուբենի վերջից տեղափոխված է S և T միջև (կամ Š և Ž)։ 20-րդ դարի սկզբին W տառը փոխարինվել է V-ով։

Գրության ձևը հիմնված է լատինական այբուբենի վրա՝ ավելացված մի քանի հնչյունատարբերակիչ նշաններ։
Այբուբենից f, š, z, ž օգտագործվում են փոխառյալ բառերում (fotograaf, želee, šokolaad) և օտար անուններում ու բառերում։ Տառերից c, q, w, x, y կիրառվում են միայն օտար բառերի տառադարձան ժամանակ (օրինակ՝ New York)։


== Արտասանություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Eesti Instituut - Alphabet, Orthography, Pronunciation Archived 2006-12-07 at the Wayback Machine.
Typo.cz Information on Central European typography and typesetting Archived 2004-03-27 at the Wayback Machine.
(3159) Պրոկոֆև

(3159) Պրոկոֆև (անգլ.՝ Prokofʹev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,570459 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2926 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8483 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1505,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,23916 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,6° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3159) Պրոկոֆև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Չանքըրը

Չանքըրը (թուրքերեն՝ Çankırı), քաղաք Թուրքիայում, Չանքըրըի մարզի մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Անկարայից 140 կմ հյուսիս-արևելք, Կիզիլիմակ  գետի վտակներից մեկի մոտ։
Հին ժամանակներում քաղաքը հայտնի էր Գանգրա և Գերմանիկոպոլիս անվանումներով։


== Պատմություն ==
Ավելի հին տվյալներ քաղաքացիների մասին պահպանվել են Ստրաբոնի մոտ և վերաբերում են մ.թ.ա. 3-2-րդ դարերին, երբ Գանգրան բաժանված էր Պափլոգոնիայի արքաների միջև։ Այդ ժամանակներից ի վեր բնակչությունը վկա էր շատ ազգերի և մշակույթների հեգեմոնիային, որոնց մեջ էին խեթերը, պարսիկնեը, հույները, պոնտոսյան հույները, պարթևները, հռոմեացիները, բյուզանդացիները, սելջուկները, և վերջապես օսանյան թուքերը։ Մինչև հիմա նրանցից շատերին կարելի է տեսնել քաղաքում։
Պափլոգոնիայի Դեյոտար արքայի օրոք վերջինս կոչվում էր Գանգրա, ինչը թարգմանվում է «այծ»։ Նրա մահից հետո այն ընդգրկվել է հռոմեական Գալատիա գավառի մեջ,և շուտով կոչվել է կայսր Կլավդիա Գերմանապոլիսի պատվին։ Այդ ժամանակներից ի վեր քաղաքը ձեռք է բերել իր ժամանակակից տեղակայումը։
Մ.թ.ա. 4-րդ դարում Գանգայում կանգնեցվել է տաճար` քրիստոնեական եկեղեցու կարևոր իրադարձություններից մեկը։
Չակրան օսմանական է դարձել 14-րդ դարում, երբ այն նվաչել է Մուրադ 1-ինը։ 1402 թվականին քաղաքը նվաճվել է Թամերլանի կողմից, 1439 թվականին քաղաքը հետ է վաճվել սուլթան Մեհմեդ 1-ինի կողմից։
19-րդ դարի վերջին Չանկրայի բնակչությունը կազմում էր 16 հազար մարդ։ 1927 թվականին` 8847 մարդ, իսկ հետո սկսել է վերականգնվել`10 235 (1940 թվական), 26 124 (1970 թվական), 45 496 (1990 թվական)։


== Տեսարժան վայրեր ==
Իլգաս սարի ազգային պարկ
Չանկըրի ամրոցի ավերակները
Դամբարաններ և մզկիթներ (այդ թվում նախկին եկեղեցիներ)
Գործող աղի հանք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուսանկարչական բլոգ
Սպիտակաճակատը (մուլտֆիլմ)

Սպիտակաճակատը (ռուս.՝ Белолобый), ռուսական մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 2010 թվականին, Սերգեյ Սերյոգինի կողմից։ «Մաստեր ֆիլմը» և «Գուբերնա» սոցիալ-մշակութային ծրագրերի հիմնադրամը թողարկել են մուլտֆիլմերի շարք` նվիրված Անտոն Չեխովի ծննդյան 150-ամյակին։


== Սյուժե ==
Անտառում մի խրճիթ կար, կողքին` խորդանոց, իսկ շուրջը` ցանկապատ։ Խրճիթում ապրում էր պահակը` իր թոռնիկի` Վանյուշայի հետ։ Նրանք ունեին մի շնիկ` Սպիտակաճակատ անունով, իսկ խորդանոցում ապրում էին հավեր, ոչխարներ և ձիեր։ Արդեն մարտ ամիսն էր, սակայն դեռ ձույն կար և ցուրտ էր։ Ծեր գայլը վերջերս գայլուկներ էր ունեցել, թուլացել էր և չէր կարողանում որս անել։ Նա որոշում է մտնել խորդանոց և մի գառնուկ գողանալ, բայց վախեցած հավերն սկսում են դես ու դեն նետվել, և գայլը վերցնում է առաջին պատահածին և փախչում է։ Որջից ոչ շատ հեռու նա հասկանում է, որ իր գողացածը ոչ թե գառ է, այլ շնիկ, և բաց է թողում նրան։ Բայց շնիկը գնում է նրա հետևից և սկսում է խաղալ գայլուկների հետ։ Հաջորդ գիշեր գայլը գնում է խորդանոցի մոտ և իր հետ տանում է շնիկին։ Պահակն այս անգամ հսկում էր և աղմուկ լսելով` կրակում է երկինք։ Գայլը փախչում է, իսկ Սպիտակաճակատը գնում է խորդանոց` տաքանալու։


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Ալինա Պոկրովսկայա, Մարկ Չերնավին, Ալեքսանդր Չուտկո


== Չեխովի պատմվածքներ ==
"Կինեմատոգրաֆիական Չեխով" փառատոնում ցուցադրվել է «Ա. Չեխովի պատմվածքները» անիմացիոն շարքը, որում ընդգրկված էին հետևյալ մուլտֆիլմերը.

«Անօրինություն», ռեժիոր` Նատալյա Մալգինա
«Սպիտակաճակատը», ռեժիսոր` Սերգեյ Սերյոգին
«Դատախազի որդին փրկում է թագավորին», ռեժիսոր` Օքսանա Խոլոդովա
«Քթակնոցով մարդը», ռեժիսոր` Խիխուս


== Փառատոններ և պարգևներ ==
2010 - Անիմացիոն կինոյի ռուսական բաց փառատոն Սուզդալայում, մասնակցություն մրցութային ծրագրին։
2011 - «Ոսկե արծիվ» մրցանակ 2010 թվականի լավագույն անիմացիոն ֆիլմի համար, առաջադրում։


== Քննադատների արձագանք ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սպիտակաճակատը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Սեմյոնովկա (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍեմյոնովկաՍեմյոնովկա (ուկրաիներեն՝ Семенівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սեմյոնովկա գյուղում բնակվում էր 73 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պորտելի գավառ

Պորտելի  (պորտ.՝ Microrregião de Portel) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բայշու Ամազոնաս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 110 037 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 45 096,076  կմ²։ Բնակչության խտությունը 2,4  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 222 878 978,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 146,50 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,589


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Բագրի
Գուրուպա
Տաբուլատներ

Տաբուլատներ (Tabulata), մահացած կորալային պոլիպների ենթախումբ։ Ապրել են ուշ քեմբրիից մինչև պերմ։ Գաղութները եղել են զանգվածային, թփակալած կմախքը՝ կրային։ Ունեցել է 160 սեռ, որոնք միավորվում են 7 կարգում։ Ապրել են ծովերի ծանծաղ զոնայում։ Կարևոր նշանակություն ունեն պալեոզոյան նստվածքների շերտագրության համար։


== Պատկերասրահ ==
Զաքարիա Աղթամարցի

Զաքարիա Աղթամարցի (14-րդ դար, Աղթամար), հայ գրիչ և ծաղկող։
Գրչի մասին հիմնական տեղեկությունները ստանում ենք իր և իր աշակերտների թողած հիշատակարաններից։ Մկրտիչ քահանայի և Թանկխաթունի որդի Զաքարիա Աղթամարցին սերում է նկարչական և գրչական ձիրքով օժտված ընտանիքից։ Նրա եղբայր Կարապետը ևս զբաղվել է գրչությամբ։ Բացի այդ, նա Դանիել և Թումա գրիչների հորեղբայրն էր և նրանց ուսուցիչը, ինչի մասին վկայում են վերջիններիս թողած հիշատակարանները 15-րդ դ. մի շարք ձեռագրերում։ Զաքարիա Աղթամարցու անունով մեզ հայտնի 18 ձեռագրերի մեծ մասը պահվում է Մաշտոցի անվ. Մատենադարանում, մեկը՝ Չեստեր Բիթթի հավաքածուում (Դուբլին)։ Այս ցանկին ավելանում է ևս երեք ձեռագիր, որոնք, ցավոք, մեզ հայտնի են միայն հիշատակարաններով։ Գրիչ և ծաղկող Զաքարիա Աղթամարցու Վասպուրականում ծավալած գործունեության արդյունքում մեզ հասած ձեռագրերից յուրաքանչյուրը ինքնատիպ է։ Ձեռագրերի ոճական և պատկերագրական ընդհանրությունները, երբեմն նաև կրկնությունները, ավելի են ընդգծում գրչի յուրահատկությունը, նրա սեփական ձեռագիրը, որով առանձնանում էր իր ժամանակակիցների շրջանում։ Չնայած գրչի մահվան թվականը հայտնի չէ, սակայն Թումայի գրչագրած 1426 թ. (Վրացական թանգարանի № 23) Ավետարանում Զաքարիան հիշատակվում է որպես «զհանգուցեալն ի Քրիստոս»։


== Գրականություն ==
Ս. Մանուկյան, Զաքարիա Աղթամարցու ձեռագրական վաստակը, «Էջմիածին», 2015, էջ 122-132


== Արտաքին հղումներ ==
Զաքարիա Աղթամարցի
Աստերոիդների ցանկ (321301-321400)

Աստերոիդների ցանկ (321201-321300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (321401-321500)
 Աստերոիդների ցանկ (321201-321300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (321401-321500)
Արիստոտելի հրապարակ (Սալոնիկ)

Սալոնիկի Արիստոտելի հրապարակ (հունարեն՝ Πλατεία Αριστοτέλους), Հունաստանի Սալոնիկ քաղաքի կենտրոնական հրապարակը։ Հրապարակը սկիզբ է առնում Թերմայկոսի ծոցից և տարածվում մինչև շրջակա բլուր, որտեղ էլ գտնվում է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ հանդիսացող Սուրբ Դիմիտրիոսի բյուզանդական եկեղեցին։
Արիստոտելի հրապարակը գտնվում է քաղաքի այցեքարտը համարվող Սպիտակ աշտարակից մի քանի, իսկ նավահանգստից՝ մի քանի տասնյակ մետր հեռավորության վրա։ Այստեղ անցկացվում են բազմաթիվ միջոցառումներ և համերգներ, ինչպես նաև ամանորյա ներկայացումներ։ Այն նաև քաղաքական իրադարձությունների կիզակետում է, քանզի հրապարակը ամենատարածված ուղղություն է ոչ միայն տեղացիների, այլև զբոսաշրջիկների համար։


== Պատմություն ==
Արիստոտելի հրապարակը նախագծվել է ֆրանսիացի ճարտարապետ Էռնեստ Էբրարի կողմից։ Վերջինիս հատակագծով է կառուցվել Սալոնիկի Ալեքսանդր Մակեդոնացու հրապարակը ևս։ 1917 թվականի ավերիչ հրդեհի հետևանքով Սալոնիկ քաղաքն ամբողջովին ավերվում է և քաղաքի վերակառուցման համար Հունաստանի վարչապետ Էլեֆթերիոս Վենիզելոսի ջանքերով Փարիզից Սալոնիկ է ժամանում ճարտարապետների խումբ։ Վերջիններս էլ հեղինակում են Արիստոտելի հրապարակը՝ ավանդական եվրոպական և էկլեկտիկ ճարտարապետական ոճերի համադրությամբ։
Արիստոտելի հրապարակը նորագույն շրջանում գրեթե միշտ եղել է Սալոնիկի կենտրոնը։ Վերակառուցողական աշխատանքները վերջնականապես ավարտվել են 1950-ական թվականների կեսերին։ Շինարարական աշխատանքների համար հիմք են ծառայել հին հրապարակի շենքերի դասավորվածությունը, դրանց ճարտարապետական առանձնահատկություններն ու դասավորվածությունը։


== Տես նաև ==
Սպիտակ աշտարակ (Սալոնիկ)


== Ծանոթագրություններ ==
Խրիստինովկա (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽրիստինովկաԽրիստինովկա (ուկրաիներեն՝ Христинівка), քաղաք Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Խրիստիանովկայի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1574 թվականին։
2007 թվականի տվյալներով Խրիստինովկա քաղաքում բնակվում էր 18 543 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Օկլադնոե

Օկլադնոե (ուկրաիներեն՝ Окладне), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օկլադնոե գյուղում բնակվում էր 621 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սոֆիյսկ (գյուղ, Վերխնեբուրեինսկի շրջան)

Սոֆիյսկ (ռուս.՝ Софийск), գյուղ Ռուսաստանի Խաբարովսկի երկրամասի Վերխնեբուրեինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 424 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դեմիրչիլար (Ղազախի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դեմիրչիլար (այլ կիրառումներ)Դեմիրչիլար (ադրբ.՝ Dəmirçilər), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Ղազախի շրջանում։ Գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության սահմանից 150 մետր հեռավորության վրա։


== Տնտեսություն ==
Գյուղի բնակչությունը զբաղվում է հիմնականում անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի մարդահամարի համաձայն գյուղում բնակվում է 1489 մարդ, այդ թվում՝ 736 տղամարդ և 753 կին։


== Տես նաև ==
Ղազախի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Աշոտ Վիլասյան

Աշոտ Վիլասյան (մայիսի 28, 1946(1946-05-28) - հուլիսի 7, 2006(2006-07-07), Երևան, Հայաստան), խորհրդային, ծանրամարտի ռուս և հայ մարզիչ։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ։ ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ (1984)։


== Կենսագրություն ==
Աշոտ Վիլասյանը ծնվել է 1946 թվականի մայիսի 28-ին Սիսիանի շրջանի Տոլորս գյուղում։ 1949 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Երևան, որտեղ 16 տարեկանում սկսել է զբաղվել ծանրամարտով Ավետիք Դանիելյանի ղեկավարությամբ։ 1971 թվականին ավարտել է ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտը։ 1971-1993 թվականներին մարզչական գործունեություն է ծավալել «Սպարտակ» և «Դինամո» մարզական ընկերություններում։ Վիլասանի ամենահայտնի աշակերտը Աշխարհի և Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն Հոքսեն Միրզոյանն էր, ում նա մարզել էր իր մարզական կարիերայի ողջ ընթացքում (1977-1992)։
1993-2003 թվականներին ապրել է Սանկտ Պետերբուրգում։ Աշխատելով Վ. Ֆ. Կրաևսկու անվան և Սանկտ Պետերբուրգի թիվ 2 օլիմպիական պահեստային ուսումնարանում՝ պատրաստել է պատանիների Եվրոպայի և աշխարհի առաջնությունների մրցանակակիր Մամիկոն Մկրտչյանին, պատանիների Եվրոպայի չեմպիոններ Արմեն Թումանյանին և Տիգրան Մխիթարյանին։
2003 թվականին վերադարձել է Երևան։ 2005 թվականի փետրվարից եղել է ծանրամարտի Հայաստանի երիտասարդական հավաքականի ավագ մարզիչը։
Մահացել է 2006 թվականի հուլիսի 7-ին։ Թաղվել է Երևանի Կենտրոնական գերեզմանատանը (Թոխմախ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ашот Виласян в энциклопедии «Динамо»
Георгий Корхов «Ашот Виласян: Главное, чтобы ценили твой труд». — «Олимп», 1997, № 2, с. 10–11. — ISSN 0201–4785
Խեյնյայոկի (գետ, թափվում է Սյուսկյույարվի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խեյնյայոկի (այլ կիրառումներ)Խեյնյայոկի (ռուս.՝ Хейняйоки), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սուոյարվսկի շրջանում և Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Սյուսկյույարվի։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և գետի ավազանը Լադոժսկի լիճ։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000011143
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001114
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լը Մենիլ Կոսուա

Լը Մենիլ Կոսուա (ֆր.՝ Le Mesnil-Caussois), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 123 մարդ, բնակչության խտությունը` 29.15 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.22 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Սեն Սևե Կալվադոս, Շամ դյու Բուլ, Կուրսոն, Ֆոնտեներմոն, Լը Գաստ, Լը Մենիլ Բենուա, Մենիլ Կլենշան, Սեն Մանվիե Բոկաժ և Սետ Ֆրեր համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Նու դը Սիեն համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 250 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 60 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 76 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 63-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 82,9 %։ 63 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 55 անձ (31 տղամարդ և 24 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (1 տղամարդ և 7 կին)։ 13 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 1-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրեն Խառատյան

Սուրեն Լևոնի Խառատյան (հունվարի 9, 1948(1948-01-09), Բերդ, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քիմիկոս, ֆիզիկոս։ Ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1995), պրոֆեսոր (2006), Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ (2010)։


== Կենսագրություն ==
Սուրեն Խառատյանը ծնվել է 1948 թվականին Երևանում։ 1971 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետը։ 1975 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտում, ՀՀ ԳԱԱ Քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտի Բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի կինետիկայի լաբորատորիայի վարիչ, ԵՊՀ Անօրգանական քիմիայի ամբիոնի պրոֆեսոր։


== Անդամակցություն ==
Այրման միջազգային ինստիտուտի անդամ
Բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի միջազգային ասոցիացիայի հիմնադիրների խորհրդի անդամ
Էլեկտրոնային միկրոսկոպիայի եվրոպական ընկերության անդամ
Հայաստանի Էլեկտրոնային միկրոսկոպիայի ընկերության հիմնադիր անդամ «Տեխնոլոգիական այրում և նյութաբանություն» հիմնադրամի հիմնադիր անդամ և գործադիր տնօրեն
«Բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզ» միջազգային ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ
Հայաստանի քիմիական հանդեսի գլխավոր խմբագրի տեղակալ
Բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզին նվիրված միջազգային բոլոր գիտաժողովների (Ալմա աթա, Ղազախստան - 1991, Հոնոլուլու, ԱՄՆ - 1993, Վուհան, Չինաստան - 1995, Տոլեդո, Իսպանիա - 1997, Մոսկվա, Ռուսաստան - 1999, Հայֆա, Իսրայել - 2002, Կրակով, Լեհաստան - 2003, Կալյարի, Իտալիա, 2005, Դիժոն, Ֆրանսիա - 2007, Ծաղկաձոր, Հայաստան - 2009, Անավիսոս, Հունաստան – 2011, Սաութ Պադրե Այլնդ, ԱՄՆ - 2013) կազմկոմիտեի անդամ


== Պարգևներ ==
Պողոսյան մրցանակ (բնագիտության բնագավառում, 2009)
ՌԴ ԳԱ Չեռնոգոլովկայի գիտական կենտրոնի և միջազգային ԲԻՍ ասոցիացիայի դիպլոմ և հոբելյանական մեդալ` գիտության ու կրթության բնագավառում ներդրման համար, 2006
Ամերիկյան ABI կազմակերպության գիտական նվաճումների մրցանակ՝ մակրոկինետիկայի բնագավառում ներդրման համար, 2003
Վիկտոր Համբարձումյանի անվան մրցանակ՝ այրման պրոցեսների ֆիզիկայի բնագավառում նշանակալի ներդրման համար, 1999


== Ծանոթագրություններ ==