Վասիլի Գոլուբև

Վասիլի Վասիլևիչ Գոլուբև (ռուս.՝ Василий Васильевич Голубев, հունիսի 15, 1925(1925-06-15), Յարոսլավլի մարզ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 31, 1985(1985-08-31), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Վասիլի Գոլուբևը ծնվել է 1925 թվականի հունիսի 15-ին, Յարոսլավսկի մարզի Սոլիգալիչսկի շրջանի Վիսոկովսկի գյուղխորհրդի Մուրովիվո գյուղում, գյուղացիական ընտանիքում (այլ աղբյուրներով՝ Մեդվեժյե գյուղում)։ 1938 թվականին ավարտել է Սոլիգալիչ քաղաքի տարրական միջնակարգ դպրոցը և տեղափոխվել Լենինգրադ։ 1941 թվականին, ավարտելով շինարարական ուսումնարանը, կամավոր մեկնել է Կարմիր բանակ։ 1942 թվականի հունվարին ընդունվել է Օմսկի ավիադպրոց, այնուհետև սովորել է տանկային դպրոցում։ 1944 թվականի մարտից եղել է 2-րդ պահեստային տանկային զորքերի մեխանիկ-վարորդ Նիժնի Տագիլում։ 1945 թվականին Գոլուբևը ծանր հիվանդացել է։ Բուժվել է Նիժնի Տագիլի հոսպիտալում, ապա Լենինգրադում։ Զորացրվել է որպես պատերազմի հաշմանդամ։
1948 թվականին Գոլուբևն ընդունվել է Լենինգրադի Գեղարվեստամանկավարժական ուսումնարան (Տավրիչեսկի փողոցում, 35), որն ավարտել է 1952 թվականին նկարչի, նկարչության և գծագրության ուսուցչի որակավորման շնորհմամբ։ Ուսումնարանն ավարտելուց հետո ապրել է Հայրենական մեծ պատերազմի հաշմանդամի նպաստի և Գեղարվեստա-ձևավորման արվեստի կոմբինատի հետ պայմանագրով ստացած միջոցներով։ 1960-ականների սկզբին սկսել է պարբերաբար մասնակցել ցուցահանդեսների՝ ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Նկարել է  բնանկարներ, նատյուրմորտներ, ավելի հազվադեպ՝ ժանրային կոմպոզիցիաներ և դիմանկարներ։ 1964 թվականին ընդունվել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամության թեկնածու՝ նկարիչներ Բորիս Ուգարովի, Յարոսլավ Նիկոլաևի և Միխայիլ Գրաչևի երաշխավորությամբ։ 1966 թվականին թեկնածուից դարձել է անդամ Նկարիչների միության գեղանկարչության բաժնում։
Ամենամեծ համբավը  և ապա ճանաչումը ձեռք է բերել քնարական լանդշաֆտների շնորհիվ։ Ռուսական գյուղի համեստ, երբեմն սովորական, բայց խորապես ճշմարիտ կերպարների մեջ հասել է հազվագյուտ թափանցիկության և բանաստեղծական բարձր հնչողության։ Վասիլի Գոլուբևի գեղանկարչական ոճը ինքնատիպ է և  շատ անհատական, առաջացնում է որոշ ասոցիացիաներ հետիմպրեսիոնիզմի արվեստի հետ։ Ավելի ուշ, 1970-1980-ական թվականներին, նրա ոճը դարձել է ավելի ընդհանրացված և էմոցիոնալ գունավորմամբ, էքսպրեսիոնիստական, պրիմիտիվիզմի տարրերով։ «Պուտյատինո գյուղը» (1957), «Ձիեր» (1962), «Գարնանային ամպրոպ», «Ладожка» (1963), «Ամառ», «У изгороди» (երկուսն էլ 1964), «Ձմեռային էտյուդ» (1966), «Գարնանային առվակ» (1968), «Երկնագույն օր» (1971), «Ոսկե Ռուսիա» (ռուս.՝ «Золотая Русь»), «Ամառ» (երկուսն էլ 1972), «Երկրաբաններ» (1976), «Կանաչ տարածություններ», «Աշնանային հունձ» (երկուսն էլ 1977), «Կանաչ լիճ», «Ամառային հունձք», «Հյուսիսային եզրին», «Կապույտ տարածություներ» (բոլորը 1980) և այլն։ Անհատական ցուցահանդես է անցկացրել Լենինգրադում (1991)։
Մահացել է 1985 թվականի օգոստոսի 31-ին Լենինգրադում՝ կյանքի 61-րդ տարում։ 
Վասիլի Գոլուբևի նկարները գտնվում է թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում, Գերմանիայում, Ուկրաինայում, Ճապոնիայում, Իտալիայում և այլ երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Василий Голубев на сайте «Неизвестный соцреализм. Поиски и открытия»
Ленинградская школа живописи. Очерк истории.
Хронология Ленинградской школы живописи.