armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անտառատունդրա

Անտառատունդրային գոտի, Հյուսիսային կիսագնդի մերձարկտիկական գոտու անցումնային բնական գոտի՝ բարեխառն գոտու անտառային (հարավում) և տունդրային (հյուսիսում) գոտիների միջև։
գոտին բնութագրվում է անտառային և տունդրային տարրերի համակցությամբ, ինչպես նաև նոսր անտառի զարգացմամբ։ Անտառատունդրային գոտին 30—50 կմ֊-ից մինչև 300– 400 կմ լայնությամբ ձգվում է Եվրասիայի և Հյուսիսային Ամերիկայի հյուսիսային մասում։ Մայրցամաքների ափամերձ շրջաններում և կղզիներում անտառատունդրային գոտին սովորաբար փոխարինվում է տունդրայով։


== Կլիմա ==
Կլիման անցումնային է՝ տայգայի կլիմայից տունդրային կլիմայի։ Տաք եղանակը տևում է մոտ 4 ամիս (հունիս–սեպտեմբեր)։ Հուլիսի միջին ջերմաստիճանը 10 °C–ից 14 °C-ի, հունվարինը՝ ֊ 10 °C–ից -40 °C։ Տարեկան տեղումները՝ 200—400 մմ։ Ձնածածկույթի հզորությունը հասնում է 1 մ։ Բազմամյա սառածությունը և աննշան գոլորշիացումն առաջացնում են մակերեսային խոնավության ավելցուկ, ճահճակալում և ջրալակոլիթներ (5—7 մ բարձրությամբ)։


== Հողային կազմ ==
Հողերը գլեյա-պոդզոլային և տորֆա-գլեյան են, տեղ-տեղ՝ տորֆա-ճահճային։


== Բուսականություն ==
Բուսականությունը՝

նոսր անտառային
տունդրային
ճահճային
մարգագետնային է։Նոսր անտառներում հաճախ հանդիպում են սփռված կամ կիսասփռված, կորացած ձներ։ Ծառերի կամ անտառակղզիների արանքում, բազմամյա խոտերի հետ մեկտեղ, տարածված են քարաքոսա-մամռային, թփուտային կամ մացառուտային համակցություններ։


=== Անտառային կազմ ===
Սկանդինավյան թերակղզու հյուսիսում անտառատունդրային գոտին կազմված է կեչու կորացած անտառներից

Կոլա թերակղզում՝ կեչու, եղևնու, սոճու նոսր անտառներից և թփուտաքարաքոսային տունդրայից
Սպիտակ ծովի և Ուրալի միջև ընկած շրջանում՝ սիբիրական եղևնուց (երբեմն նաև՝ խեժափիճի և կեչի) և ակնաթփա-քարաքոսային տունդրաներից։
Ուրալյան լեռնաշղթայի և Պյասինա գետի միջև ընկած նոսր անտառներում գերակշռում են սիբիրական խեժափիճին, եղևնին և լաստենին
Պյասինա գետից արևելք դաուրական խեժափիճին։
Յուրահատուկ է Հեռավոր Արևելքի լեռնային անտառատունդրան, որի նոսր անտառը կազմված է դաուրական խեժափիճուց, մայրենու և լաստենու մացառուտա-թփուտային սփռվածքից, բոշխա-ճահճային տունդրայից։
Հյուսիսային Ամերիկայի նոսր անտառները կազմված են սպիտակ և սև եղևնուց, ամերիկյան խեժսւփիճուց,
Գրենլանդիայում՝ բուրավետ կեչուց, լաստենուց և արոսենուց։


== Կենդանական աշխարհ ==
Անտառատունդրային գոտիյում կաթնասուններից հանդիպում են հյուսիսային եղջերու, գայլ, կզաքիս, կուղբ, աքիս, սպիտակ նապաստակ, դաշտամուկ, լեռնային շրջաններում՝ ծվծվան, Սիբիրում՝ արջամուկ և գետնասկյուռ։ Ավելի բազմազան է թռչնաշխարհը (սպիտակ կաքավ, սագեր, բադեր, կտցար, ճնճղուկ և այլն)։
Անտառատունդրային գոտու 85—90%–ը եղջերային արոտավայրերն են։ Հողագործության ժամանակակից բևեռային սահմանը հիմնականում համապատասխանում է անտառների և նոսր անտառների հյուսիսային սահմանին։ Հովտային մարգագետինները բնութագրվում են հացազգիների բարձր բերքատվությամբ։


== Գրականություն ==
А. П. Тыртиков .Лес на северном пределе в Азии. М.,1996. 144 с. ISBN 5-87317-006-1
Կոտելնի

Կոտելնի (յակուտ.՝ Олгуйдаах арыы, ռուս.՝ Oстров Котельный), Լապտևների ծովում գտնվող Նորսիբիրական արիշիպելագի խոշորագույն կղզին։ Տարածությունը 23,165 կմ2, բարձրությունը՝ մինչև 361 մ։


== Անվանում ==
Կղզին 1773 թվականին հայտնագործել է ռուս արդյունաբերող և հետազոտող Իվան Լյախովը։ Նրա արշավախմբի մասնակիցները մեկն այնտեղ մոռանում է ճաշ եփելու պղնձյա կաթսան։ Երկու տարի անց, կղզու հատակագիծը կազմող տեղագիրը գտավ այդ կաթսան։
Այս դեպքը տարբերիչ հատկանիշ դարձավ անմարդաբնակ և աչքի չընկնող կղզու համար և հեղագրին հուշեց այն անվանել Կոտելնի (ռուս.՝ котельный բառացի՝ «կաթսային»)։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բոնդինի անվան մշակույթի և հանգստի կենտրոնական զբոսայգի

Բոնդինի անվան մշակույթի և հանգստի կենտրոնական զբոսայգի (ռուս.՝ Центральный парк культуры и отдыха имени А. П. Бондина, ռուս.՝ ЦПКиО им. А. П. Бондина), Նիժնի Տագիլ քաղաքի կենտրոնական այգին, որը գտնվում է քաղաքի պատմական կենտրոնում՝ Լենինսկի շրջանի Տագիլ լճակի ափին։


== Պատմություն ==
Տագիլ լճափի այգին կառուցվել է 19-րդ դարի սկզբին, մոտ 1806 թվականին։ Սկզբում կոչվել է Տիրոջ այգի։ Այգին այնպես էր ներկառուցված, որ Նիկոլայ Նիկիտիչ Դեմիդովի տան հետ միասնական անսամբլ էր կազմում։ Տիրոջ այգին ջերմոցի հետ միասին պատկերված է Վասիլի Ռաևի «Տագիլ ձմռանը» նկարում։ Այդ ջերմոցում ձմռանն աճում էր վարունգ և անանաս։
1920-ական թվականներին այգում գործել է ամառային թատրոն։ Այստեղ հանդես են եկել տարբեր թատերախմբեր, ցուցադրվել են ֆիլմեր։ 1930-ական թվականներին այգում սկսեցին զանգվածային քաղաքային զբոսանքներ, այստեղ գործում էր ընթերցասրահ, ռեստորան, լճակում զբոսնելու համար վարձակալությամբ տրվում էին նավակներ, շաշկու և շախմատի սիրահարների համար կար սենյակ և մանկական տեխնիկական կայարան։ 1935 թվականի հունիսի 23-ին այգում հյուրընկալվել է Ուրալի կենդանաբանական այգին։
1946 թվականի հուլիս 27-ին այգում բացվեց նիժնիտագիլցի գրող Ալեքսեյ Բոնդինին նվիրված հուշարձան (քանդակագործ՝ Մ. Պ. Կրամսկի)։ 1947 թվականի ապրիլի 1-ին քաղաքային այգին վերանվանվել է գրողի պատվին։ Այգում պահպանվել է տունը (Ալեքսեյ Բոնդինի գրական-հուշային թանգարան), որտեղ գրողն ապրել է իր կյանքի վերջին տարիներին։
1960-1970-ական թվականներին Բոնդինի անվան այգում գործել է ամառային կինոնթատրոն, մանկական խաղահրապարակ, պլանետարիում։
2000 թվականին Բոնդին այգում տեղադրվել են տագիլցի քանդակագործ Ալեքսանդր Իվանովի «Աշխատավոր մրջյունը»  և «Ճպուռը» մետաղական քանդակները։ Բացվում են բազմաթիվ նոր զվարճահարմարանքներ։ 2012 թվականին այգու տարածքում գործել է մասնավոր կենդանաբանական այգի։


== Նկարագրություն ==

Այգին ձգվում է Տագիլ լճակի երկայնքով «Տագիլի Կրեմլից» (Տեղական պատմության թանգարանից) մինչև Նիժնի Տագիլի պետական կրկեսի և Ռուսական ուղղափառ եկեղեցու շենքի մոտ 1 կմ։ Այգու ամենալայն հատվածը մոտ 200 մետր է։ Այգին ունի 5 մուտք, մի քանի մեծ ու փոքր ծառուղիներ։ Արևմտյան մասը հիմնականում լորենիների, եղևնիների, կեչիների պուրակ է։ Այգու արևելյան մասում կան բազմաթիվ զվարճանքի վայրեր, մեծ անիվը, քանդակներ, կասկադ-շատրվան, ինչպես նաև գրող Ալեքսեյ Բոնդինի հուշարձանը և նրա տուն-թանգարանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Городской парк культуры и отдыха им. А. П. Бондина» (ռուսերեն)։ Путеводитель по городу. Нижний Тагил։ Վերցված է 2015-03-25 
Ирина Манзор (2014-07-13)։ «Тагильские парки и скверы» (ռուսերեն)։ Нижнетагильский городской исторический архив։ Վերցված է 2015-03-25
Շոն Ջոնսոն

Շոն Ջոնսոն (անգլ.՝ Sean Everet Johnson, մայիսի 31, 1989(1989-05-31), Lilburn, Գվինեթ շրջան, Ջորջիա, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Հանդես է գալիս ամերիկյան «Նյու Յորք Սիթի»-ի և ԱՄՆ ազգային հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Չիկագո Ֆայր» ===
2010 թվականին Ջոնսոնը պայմանագիր է կնքել «Չիկագո Ֆայր»-ի հետ։ ՄԼՍ-ի շրջանակներում իր դեբյուտը դարպասապահը նշել է 2010 թվական օգոստոսի 1-ին՝ «Լոս Անջելես Գալաքսի»-ի դեմ խաղում։
Ամերիկյան ակումբի կազմում անցկացրել է 6 մրցաշրջան՝ մասնակցելով 176 հանդիպման, և բաց թողնելով 249 գնդակ։


=== «Նյու Յորք Սիթի» ===
2017 թվականի հունվարին Շոն Ջոնսոնը տեղափոխվել է ամերիկյան «Նյու Յորք Սիթի»։


== Միջազգային կարիերա ==
Միացյալ Նահանգների ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը Ջոնսոնը նշել է 2011 թվականի հունվարի 22-ին՝ Չիլիի հավաքականի դեմ խաղում։


== Անձնական կյանք ==
Շոն Ջոնսոնի եղբայրը՝ Ջարեթը բասկետբոլիստ է և հանդես է գալիս Հունաստանում։


== Ձեռքբերումներ ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ոսկե գավաթակիր - 2013


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Էջը «Չիկագո Ֆայր»-ի պաշտոնական կայքում
Էջը ussoccer.com կայքում Archived 2013-08-18 at the Wayback Machine.
Խառափլու

Խառափլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։ Գտնվում էր Գենջ գյուղաքաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ Արածանիի աջակողմյան վտակ Գոյնուկսու գետի աջակողմյան վտակներից մեկի հովտում՝ սարալանջին։
XX դարի սկզբին Խառափլուն ուներ 32 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոգուլյանկա (այլ կիրառումներ)

Պոգուլյանկա, կարող է վերաբերել՝

Պոգուլյանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբեշովի շրջանում
Պոգուլյանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում
Տրինիդադ և Տոբագոյի դրոշ

Տրինիդադ և Տոբագոյի դրոշը Տրինիդադ և Տոբագոյի պետական դրոշն է։ Այն հաստատվել է 1974 թվականին՝ անկախություն նվաճելուց անմիջապես հետո։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 3։5 է։


== Նմանատիպ դրոշներ ==
Պերեսվետովո (այլ կիրառումներ)

Պերեսվետովո, կարող է վերաբերել՝

Պերեսվետովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Պերեսվետովո - կայարան Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Աստերոիդների ցանկ (90801-90900)

Աստերոիդների ցանկ (90701-90800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (90901-91000)
 Աստերոիդների ցանկ (90701-90800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (90901-91000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (90001)-(95000)»։ www.minorplanetcenter.net
Վոին Ռոսիի (ամսագիր)

«Վոին Ռոսիի» (ռուս.՝ Воин России - Ռուսաստանի մարտիկ, մինչև 1992 թվականը՝ «Սովետսկի Վոին»  [Советский воин - Խորհրդային մարտիկ]), Ռուսաստանի Դաշնության պաշտպանության նախարարության ամենամսյա ռազմական և գրական-գեղարվեստական ամսագիր։
Հրատարակվում է 1919-ից (մինչև 1947-ը՝ «Կրասնոարմեեց»), Մոսկվայում։ Տպագրում է գրական-գեղարվեստական ստեղծագործություններ, գրականության ու արվեստի մասին հոդվածներ, զրույցներ, տեսություններ, մարզական ու ռազմա-հայրենասիրական բնույթի նյութեր։ Խորհրդային շրջանում պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով (1944)։
Աղվերանի ջուր

Աղվերանի ջուր, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Արածանիի ավազանում, նրա աջ օջանդակը։ Հոսում է Պաղինի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կո է Սոզան

Կո է Սոզան (ֆր.՝ Caux-et-Sauzens), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 774 մարդ, բնակչության խտությունը` 86.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 140 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 8 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 530 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 369-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 161։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 69,6 %։ 369 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 348 անձ (180 տղամարդ և 168 կին)։ Գործազուրկ են եղել 21 անձ (9 տղամարդ և 12 կին)։ 161 անաշխատունակներից 46-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 78-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Ինգեր Հագերուպ

Ինգեր Հագերուպ (նորվ.՝ Inger Hagerup, ապրիլի 12, 1905(1905-04-12), Բերգեն, Նորվեգիա - փետրվարի 6, 1985(1985-02-06), Ֆրեդրիկստադ, Էստֆոլդ, Նորվեգիա), նորվեգացի բանաստեղծուհի, գրող, դրամատուրգ։


== Կենսագրություն ==
Ինգեր Հագերուպը ծնվել է Բերգենում, Նորվեգիա։ Նրա հայրը մահացել է, երբ Իգերը հինգ տարեկան էր։ Որոշ ժամանակ անց ընտանիքը տեղափոխվել է Նորդֆյորդ, իսկ ավելի ուշ՝ Վոլդա։
1931 թվականին ապագա բանաստեղծուհին ամուսնացել է ուսուցիչ, թարգմանիչ և դանիացի գրող Անդերս Ասկեվոլդ Հագերուպի հետ (1904—1979). Նրանք տեղափոխվեցին Հաուգերուդե՝ Օսլոյին մոտ բնակավայր։ Նրանց երեխաները (Կլաուս և Հելգե) հետագայում դարձան հայտնի նորվագեացի գրողներ։
Բանաստեղծուհու բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Ես մոլորվել եմ անտառում» վերնագիրը կրող, հրատարակվել է 1939 թվականին։ Նորվեգիայի գերմանա-ֆաշիստական օկուպացիայի տարիներին Հագերուպը, ինչպես և իր ամուսինը, մասնակցել են դիմադրության շարժմանը։ Միևնույն ժամանակ նր հայրենասիրական բանաստեղծությունները տարածվում էին ոչ օրինական կերպով։ 1943 թվականին նա արտագաղթեց Շվեդիա՝ Ստոկհոլմ։ Շատ տարիներ նա իր ամուսնու հետ միասին բնակվել է Ֆրեդիքստադեում։ 1949 թվականին բանաստեղծուհին այցելել է ԽՍՀՄ։
Պոեզիայի հետ միասին՝ Հագերուպը գրել  պատմվածքներ, հոդվածներ։ Շատ թարգմանություններ է կատարել. նորվեգերեն թարգմանել է նաև Ուիլյամ Գոլդինգի «Ճանճերի տերը» ստեղծագործություները։ Բանաստեղծություններիր մի քանի ժողովածուներ նվիրված են երեխաներին։ 1961 թվականին «Փոքրիկ Պերսիլը» ժողովածուի համար արժանացել է Նորվեգիայի Մշակույթի նախարարության մրցանակի «Մանկական և պատանեկան գրականության մեջ ներդրում ունենալու համար»։


== Ընտրյալ աշխատանքներ ==
Jeg gikk meg vill i skogene, 1939
Flukten til Amerika, 1942
Videre, Ստոկհոլմ 1944, Օսլո 1945
Den syvende natt, 1947
Sånn vil du ha meg. 30 utvalgte dikt om kjærlighet, 1949
Så rart (children's poetry), 1950
Mitt skip seiler, 1951
Hilsen fra Katarina, 1953
Drømmeboken, 1955
Den tredje utvei (drama), 1956
Strofe med vinden,  1958
Lille Persille (children's poetry), 1961
Fra hjertets krater, 1964
Dikt i utvalg, 1965
Det kommer en pike gående, 1965
Hva skal du her nede?, 1966
Trekkfuglene og skjæra, 1967
Ut og søke tjeneste, 1968
Østenfor kjærlighet, vestenfor drøm (կարճ պատմություններ), խմբագրված Կարին Բիթե Վոլդի կողմից, 1977
Samlede dikt, 1985


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Краткая литературная энциклопедия. Т. 8. М.,1975. - С.181
Hagerup, Klaus (1988) Alt er sa nær meg: Om Inger Hagerup (Oslo: Aschehoug) ISBN 978-82-03-15466-9


== Արտաքին հղումներ ==
Միկերինի բուրգ

Միկերինի բուրգ (հայտնի է նաև ինչպես «Մենկաուրի բուրգ»), Գիզայի երեք բուրգերից ամենահարավային, ամենաուշ կառուցված և ամենացածր բուրգը։ Հակառակ իր մականվանը՝ «Հերու» (բարձր), նրա բարձրությունը հազիվ հասնում է 66 մետրի, իսկ նրա հիմքի երկարությունը կազմում է 108,4 մ։ Նրա 260 հզ. մ³ ծավալը կազմում է Քեոփսի բուրգի ծավալի ընդամենը մեկ տասերորդ մասը. դա եղել է մեծ բուրգերի դարաշրջանի ավարտը։ Բուրգի ներսից պարզ է դառնում, որ այն չունի միասնական նախագիծ. հավանական է, որ սկզբնական  համեստ չափսերը՝ հաշվարկված ոչ գահի ժառանգորդի համար, մեծացվել է նրա գահակալման ժամանակ։ Մենկաուրի բուրգը տարբերվում է Գիզայի բուրգերի ընդհանուր տեսքից, և անտիկ դարաշրջանում նրա կառուցումը վերագրվում է ոչ թե Միկերինին, այլ Ամասիս II-ի ժամանակ ապրած հետերա Ռոդոպիսին։
Չնայած բուրգի փոքր չափերին (համարվում է փլուզման նշան), Մենկաուրի բուրգի շինարարների ներուժը շատ մեծ էր․ այդ մասին վկայում է մենաքարերից մեկը` օգտագործված Մենկաուրիի հոգեհանգստի տաճարում, նրա քաշը կազմում է ավելի քան 200 տոննա։ Այդ չափի սալիկի տեղափոխումը,որը ամենածանրն էր Գիզայի սարահարթում, եղել է իրական տեխնիկական նվաճում։ Նստած արքայի հսկայական արձանը կենտրոնական կապելլային տաճարի` հին թագավորության դարաշրջանի մեծ արձաններից մեկն էր։
Ականատեսների վկայությամբ Մենկաուրի բուրգը ամենագեղեցիկն էր բոլոր բուրգերից։ Մենկաուրի կառավարման ժամանակ քանդակներին բնորոշ էր բարձրորակ գեղարվեստական ոճով կառուցումը։ Նրա լավագույն օրինակներից են եղել գրաուվակկայից պատրաստված արձանները, որոնց մեջ կար քանդակագործության նոր տեսակ` տրիադան։ Թագավորական բուրգի, որն անվանված է Նեչերի Մենկաուրա («Աստվածային Մենկաուրա»), կառուցման մեջ ներկայացված աշխատանքի կատարման մանրակրկիտությունը որակյալ կատարման ձգտելու ևս մեկ ապացույց է։
Բուրգի բարձրության մոտ մեկ երրորդը երեսպատված է եղել կարմիր ասուական գրանիտով, հետագայում նրանք փոխվեցին սպիտակ սալաքարերով, իսկ գագաթը, հավանաբար, նույնպես եղել է կարմիր գրանիտից։ Բուրգը այդպես է մնացել չորս հազարամյակ, մինչև 16 դարի սկզբին մամլուքները մաքրեցին երեսպատումը։ Բուրգի երեսպատման պաշտպանիչ նյութի՝  գրանիտի ընտրությունը, հնարավոր է, արքայական մումիայի պահպանության համար անօգուտ էր դարձնում հսկայական բուրգի կառուցումը։ Ճարտարապետական տեսանկյունից անհրաժեշտ չէր շատ բարձր բուրգի կառուցումը, որովհետև դամբարանը արդեն գտնվելու էր հողի մակարդակին, իսկ Քեոփսից հետո սենյակների բարձր գտնվելու գաղափարը այլևս չիրագործեցին, հավանաբար, դամբարանի հենածածկի աղյուսների բարձրացման տեխնիկական խնդիրների պատճառով։ Մենկաուրի բուրգը այդ դարաշրջանի ավարտի արտացոլումն է, բայց նա, մասնավորապես, արտահայտում է այլ դարաշրջանի սկիզբ, որի ժամանակ էլ բուրգերի չափսերը ունեցան հստակ ստանդարտ։ Իրականում, Մենկաուրի գահակալումից սկսած բուրգերի բարձրությունը կայունացավ և շեղումները հազվադեպ էին գերազանցում քսան մետրը։
12-րդ դարավերջին բուրգը տուժել է սուլթան Ալ-Մելիք ալ-Ազիզայի գործողություններից, որը ջանում էր քանդել Գիզայի գերեզմանատունը և սկսել էր «կարմիր բուրգից», քանի որ այն ամենափոքրն էր բոլոր երեքից։ Քանդելու աշխատանքները տևել են ութ ամիս և կանգնեցվել են շատ մեծ ոչ շահավետ ծախսերի պատճառով։


== Կայսրուհի Մենկաուրի բուրգեր ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
NOVA Online – Pyramids: Menkaure's Inside Story
Բարձրավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Բարձրավան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 31 հուշարձան (8 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Սոսիո Բարոնիա

Սան Սոսիո Բարոնիա (իտալերեն՝ San Sossio Baronia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1914 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 101 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83050, հեռախոսային կոդ՝ 0827։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Սոսիոն (San Sossio)։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Ծանոթագրություններ ==
Երմակովո (այլ կիրառումներ)

Երմակովո, կարող է վերաբերել՝

Երմակովո - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Տրուխանսկի շրջանի կազմում։
Երմակովո - գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Երմակովո - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Երմակովո - գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Ստավրոպոլսկի շրջանի կազմում։
Ղրիմում միշտ չէ, որ ամառ է

«Ղրիմում միշտ չէ, որ ամառ է» (ռուս.՝ «В Крыму не всегда лето»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլ ռուս հեղափոխական և խորհրդային կուսակցական գործիչ Դմիտրի Ուլյանովի մասին։


== Սյուժե ==
Պատմա-կենսագրական  ֆիլմ է, որը պատմում է Լենինի կրտսեր եղբոր՝ Դմիտրիի մասին, որը ղեկավարում էր Ղրիմում խորհրդային առողջարանային առողջապահության կայացումը քաղաքացիական պատերազմից հետո։


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Վիլեն Նովակ
Սցենարիստներ՝ Իգոր Բոլգարին, Վիկտոր Սմիռնով
Օպերատոր՝ Վադիմ Ավլոշենկո
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիսլավ Կլադնիցկի
Բեմադրող նկարիչ՝ Լարիսա Տոկարևա
Հնչյունային օպերատոր՝ Գեորգի Զավոլոկա
Դիրիժոր՝ Ստանիսլավ Գորկովենկո


== Դերերում ==
Ալեքսանդր Տկաչենկո – Դմիտրի Ուլյանով
Յուրի Կայուրով – Վլադիմիր Լենին
Նորա Գրյակալովա – Ռոզալիա Զեմլյաչկա
Վալերի Բարինով – Յուրի Գավեն
Բորիս Բիստրով – Բելա Կուն
Տարաս Դենիսենկո – Օզորնով
Ուլմաս Ալիխոջաև – Սալյամով
Միխայիլ Ժիգալով – Արգինսկի
Նիկոլայ Գրինկո – Գորդեյ Ֆիլիպովիչ Նաշչյոկին
Ալեքսանդր Լազարև – Նիկոլայ Սեմաշկո
Անդրեյ Ռոսստոցկի – Կարելցև
Ինարա Սլուցկա – Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնա
Եվգենի Լազարև – Մաքսիմիլիան Վոլոշին
Յուրի Զաբորովսկի – Եվգենի Ստանիսլավովիչ Ձերնովսկի
Իգոր Բոգոդուխ – Վենիամին Բորիսովիչ Արշ
Սերգեյ Բալաբանով – Իվան Պապանին
Անատոլի Վասիլև – Միկոլա Անդրեևիչ Շևչենկո (հնչյունավորել է Ալեքսեյ Զոլոտնիցկին)
Յուլիեն Բալմուսով – Համառուսաստանյան կենտգործկոմի անդամ
Նիկոլայ Վոլկով – կարմիրբանակային
Իրինա Գորոխովա – Կատյուշա
Միխայիլ Իգնատով – զինվոր (հնչյունավորել է Լեոնիդ Յանովսկին)
Պյոտր Մերկուրյով – Պրոշենկո
Վլադիմիր Մինյայլո
Յուրի Նազարով – Պետրովիչ
Ֆեոդոր Մենիկով  – գյուղացի
Եվգենի Պաշին – վարորդ
Սերգեյ Պոգոժին
Պավել Ռեմեզով – Համառուսաստանյան կենտգործկոմի անդամ
Իոսիֆ Ռիկլին – Վացլավ Սիգիզմունդովիչ
Վալերի Ստորչակ
Վիկտոր Ստեպանենկո
Լեոնիդ Տրուս
Արիադնա Շենգելայա
Պյոտր Շիդիվար – Ղրիմի կառավարության անդամ
Անատոլի Յուրչենկո – գյուղացի
Լեոնիդ Մարեննիկով – բժիշկ (լուսագրերում նշված չէ)
Վալերի Մոտրենկո – բժիշկ (լուսագրերում նշված չէ)


== Տեխնիկական տվյալներ ==
գունավոր
երկու սերիա
Ֆիլմը նկարահանվել է Մոսկվայում և Ղրիմում՝ Սիմֆերոպոլում, Կոկտեբելում և Յալթայի մոտ գտնվող անտառներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Домашняя синематека. Отечественное кино 1918-1996. — М.: Дубль-Д, 1996. — ISBN 5-900902-05-6
Стишова Елена. Не всё вкусно, что полезно. // Советский экран. 1988. № 4.


== Արտաքին հղումներ ==
«В Крыму не всегда лето» на сайте «Энциклопедия отечественного кино»
 Фильм «В Крыму не всегда лето»  на официальном канале Одесской киностудии
Վերխնեպոդպոլնի (Ակսայի շրջան)

Վերխնեպոդպոլնի (ռուս.՝ Верхнеподпольный), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ակսայի շրջանում։ Վերխնեպոդպոլնենսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Ակսայ քաղաքից գտնվում է 25 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչությունը կազմում է 1549 մարդ։
Ստարայա Բուդա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստարայա ԲուդաՍտարայա Բուդա (ռուս.՝ Старая Буда), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(1682) Կարել

(1682) Կարել (անգլ.՝ Karel), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1949 թվականի օգոստոսի 2-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,239082 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8112 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6669 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1223,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29417 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1682) Կարել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բուդիշչե (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուդիշչեԲուդիշչե (ռուս.՝ Будище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(8696) Կյերիկսոն

(8696) Կյերիկսոն (անգլ.՝ Kjeriksson), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի մարտի 17-ին UESAC ծրագրի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,23847 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8357 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6413 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2128,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,16912 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,01° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8696) Կյերիկսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էմբեր Թեմբլին

Էմբեր Րոուզ Թեմբլին (անգլ.՝ Amber Rose Tamblyn, մայիսի 14, 1983(1983-05-14), Սանտա Մոնիկա, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Դերասան Ռասս Թեմբլինի դուստրը և դերասան Դին Սթոքվելլի սանիկը` Էմբեր Թեմբլինը, ծնվել է 1983 թվականի մայիսի 14-ին` Կալիֆոռնիայի Սանտա Մոնիկա քաղաքում։ «Երկարագուլպա Պիպին» ներկայացման մեջ հաջող հանդես գալուց հետո Էմբերին նկատել են գործակալները։ Իր կարիերայի սկզբում նկարահանվել է «Աղջիկների հավաքույթ» և «Կախարդական մատանի» ֆիլմերում, նաև` «Գլխավոր դաստիարակ» սերիալում։ Զբաղվում է վոկալով, նկարում է և բանաստեղծություններ գրում։
Առավել հայտնի դերերից են Ջոանի դերը «Նոր Ժաննա դ'Արկ» սերիալում և Թիբբիի դերը «Ջինս-թալիսման» և «Ջինս-թալիսման 2» ֆիլմերում։ Էմբեր Թեմբլինը «Բժիշկ Հաուս» սերիալի 7-րդ եթերաշրջանում ստացել է բժիշկ Մարթա Մասթերսի դերը։


== Անձնական կյանք ==
2012 թվականի հեկտեմբերի 6-ից Էմբերն ամուսնացած է Դևիդ Կրոսի հետ, ում հետ իրենց հարսանիքից առաջ հանդիպել է 4 տարի։ Նրանք ունեն դուստր` Մարլոու Էլիս Կրոս (ծնվել է 15.02.2017):
2019 թվականի մայիսին Թեմբլինը խոստովանել է, որ 2012 թվականին աբորտ է արել։


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ և առաջադրումներ ==
2004` առաջադրում «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ, «Սերիալի (դրամա) լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում («Նոր Ժաննա դ'Արկ»)
2004` առաջադրում «Պրայմ թայմ «Էմմի»» մրցանակ, «Դրամատիկ սերիալի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում («Նոր Ժաննա դ'Արկ»)
2004` «Սատուրն» մրցանակ, «Լավագույն հեռուստադերասան» անվանակարգ («Նոր Ժաննա դ'Արկ»)
2005` «Սատուրն» մրցանակի առաջադրում, «Լավագույն հեռուստադերասան» անվանակարգ («Նոր Ժաննա դ'Արկ»)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ափաքլու

Ափաքլու, լեռ Լոռվա սարահարթի հարավարևելյան մասում, Վիրահայոց լեռնաշղթայում, Ստեփանավանից մոտ 7 կմ հյուսիս։ Բարձրությունը՝ 1298 մ։ Շրջակայքի նկատմամբ բարձրությունը չնչին է։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիոն (այլ կիրառումներ)

Սիոն, կարող է վերաբերել՝

Սիոն - բլուր Երուսաղեմում
Սիոն - կրոնական, պատմաբանասիրական, գրական ամսագիր, Երուսաղեմի հայոց պատրիարքության պաշտոնական հրատարակություն
Բերդյանսկոե (գյուղ, Նովոազովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերդյանսկոեԲերդյանսկոե (ուկրաիներեն՝ Бердянське), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Նովոազովսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կազակակևիչա։
2001 թվականի տվյալներով Բերդյանսկոե գյուղում բնակվում էր 228 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Battlecross

Battlecross, thrash metal / melodic death metal ժանրերի ամերիկյան խումբ։ Քվինթեթը իրենց երաժշտությունը նկարագրում է որպես «թրեշ մետալ կապույտ օձիքների համար»։


== Պատմություն ==
Խումբը ձևավորվել է 2003 թվականին Միչիգանում՝ Քենթոնում։ Խմբի ստեղծողները Տոնի Ասթան և Հիրան Դերանիյագալան են, ովքեր հարևաններ և լավագույն ընկերներ են եղել մանկուց։ Խմբի հիմքերը դեռ դրվել էին Salem High School դպրոցում։
2007 թվականին խմբի կազմին միացել է թմբկահար Մայք Քրեգերը։
2008 և 2010 թվականներին համապատասխանաբար խումբ են մտել բաս կիթառահար Դոն Սլաթերը և վոկալիստ Քայլ «Գամբի» Գանթերը։
Նրանք միասին ելույթ են ունենում Դեթրոյթի տեղական շոուներում և ամբողջ Կենտրոնական Արևմուտքում, հանդես են գալիս այնպիսի խմբերի հետ, ինչպիսիք են՝ Dying Fetus, GWAR, DevilDriver, The Absence, Vital Remains և The Faceless։


== Սկավառակագրություն ==
Demo (Դեմո, 2005, թողարկված է խմբի կողմից)
Push Pull Destroy (Ալբոմ, 2010, թողարկված է խմբի կողմից)
Pursuit of Honor (Ալբոմ, 2011, Metal Blade Records)
Hostile, Pantera խմբի երգի քավր տարբերակ (Սինգլ, 2012-ի օգոստոս, Metal Blade Records)։ Թողարկվել է միայն  iTunes-ում։
War of Will (Ալբոմ, 2013, Metal Blade Records)
Force Fed Lies (Սինգլ, 2013, Metal Blade Records)
Rise to Power (Ալբոմ, 2015, Metal Blade Records)


=== Տեսահոլովակներ ===


== Խմբի անդամներ ==


=== Ներկայիս անդամներ ===
Tony Asta – կիթառ (2003-ից)
Hiran Deraniyagala – կիթառ (2003-ից)
Don Slater – բաց (2008-ից)
Kyle "Gumby" Gunther – վոկալ(2010-ից)


=== Նախկին անդամներ ===
Mike Kreger – հարվածային գործիքներ (2007–2013)
Marshall Wood – վոկալ
Jay Saling – բաս, վոկալ
Jason Leone – հարվածային գործիքներ
Michael Heugel - հարվածային գործիքներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Battlecross-ը Metal Blade Records կայքում
Պաշտոնական Ֆեյսբուքյան կայք
Պաշտոնական Թվիթթեր
Պաշտոնական Ինստագրամ
Ավազան (այլ կիրառումներ)

Ավազան անվանումը կարող է վերաբերել հետևյալ բնակավայրերին.

Ավազան, գյուղ է Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում
Ավազան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում
Ավազան, ճարտարապետության մեջ արհեստական ջրամբար, լճակ, գուռ
Ավազան (աղբյուր), երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետության Կոտայքի մարզ, Կաթնաղբյուր գյուղից 0.3 կմ հյուսիս արևելք, ծովի մակարդակից 1450 մ բարձրության վրա
Մաուրինո (այլ կիրառումներ)

Մաուրինո, կարող է վերաբերել՝

Մաուրինո - գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Բորիսոգլեբսկի շրջանի կազմում։
Մաուրինո - գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Նկարչի ընտանիքի դիմանկար

Նկարչի ընտանիքի դիմանկար, իտալացի նկարչուհի Սոֆոնիսբա Անգվիսոլայի 1558-1559 թվականներին կերտած կտավը, որը գտնվում է Նիվաագաարդի թանգարանում։


== Նկարագրություն ==
Կտավում բնապատկերի ֆոնի վրա նկարիչը պատկերել է իր ընտանիքին՝ հորը՝ Ամիլկարին, քրոջը՝ Միներվային, եղբորը՝ Ասբրուբալին և շանը։ Նկարը համարվում է անավարտ, քանի որ նկարիչն այն թողել է կիսատ և մեկնել է կատարելու Ֆիլիպ II Հաբսբուրգի պահանջը, ում պալատում շուրջ 20 տարի եղել է պալատական նկարիչ։ Սա նկարչի հոր միակ հայտնի դիմանկարն է, սակայն քրոջը կրկին նկարել է մի քանի տարի անց քույրերի հետ շախմատ խաղալիս։

Կտավը գնել է Յոհանես Հագը դանիացի նկարիչ Ուիլհելմ Մարստրանդի աճուրդի ժամանակ։ Կտավը համարվում է նկարչի ամենակարևոր վաղ աշխատանքներից մեկը։
Կտավն ունի 157 սմ բարձրություն, 122 սմ լայնություն, նյութը՝ կտավ յուղաներկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կտավը Europeana կայքում
Վերին Պֆալց

Վերին Պֆալց (գերմ.՝ Oberpfalz, բավ․՝ Obapfoiz, Owerpfolz), Գերմանիայի Բավարիա երկրամասի վարչական 7 շրջաններից մեկը, վարչական կենտրոնն է Ռեգենսբուրգ քաղաքը։ Բնակչության խտությունը 112,73 մարդ/կմ² է։
Գտնվում է արևելյան Բավարիայում և սահմանակից է Չեխիայի հետ, ինչպես նաև Բավարիայի Վերին Բավարիա, Ստորին Բավարիա, Միջին Ֆրանկոնիա և Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.)
Կառավարության պաշտոնական կայք (գերմ.), (անգլ.), (չեխ.)
wiki-en.genealogy.net Archived 2008-05-24 at the Wayback Machine.
Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդ

Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդ (հոլ.՝ Ingrid van Houten-Groeneveld, օրիորդական անունը՝ Ինգրիդ Գրունևելդ, հոլ.՝ Ingrid Groeneveld, ծնվել է 1921 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, Բեռլինում - մահացել 2015 թ. մարտի 30-ին), հոլանդուհի աստղագետ։
Ավարտել է Հայդելբերգի համալսարանը (1944)։ Աշխատել է Լեյդենյան համալսարանում, զբաղվել է աստերոիդների որոնմամբ և հետազոտություններով։


== Հետազոտություններ ==
Համատեղ իր ամուսնու՝ Կոռնելիս վան Հաուտենի և Թոմ Գերելսի հետ նա հայտնաբերել և հետազոտել է հազարավոր աստերոիդներ (ավելին քան 4 հազար), ներառյալ Ապոլոնի աստերոիդները, Ամուրի աստերոիդները և բազմաթիվ Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդներ։
Իր դիտարկումների համար Թոմ Գերելսը օգտագործում էր 48-դյույմանոց շմիդտի համակարգի աստղադիտակ Պալոմարյան աստղադիտարանում և ուղարկում էր ֆոտոթերթիկները երկու հոլանդացի աստղագետներին Լեյդենյան համալսարան, որոնք և վերլուծում էին դրանք և հայտնաբերում նոր, անհայտ, աստերոիդներ։ Այս եռյակին են վերագրում մի քանի հազար աստերոիդների հայտնաբերումը։


== Գրականություն ==
Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդ, Կոռնելիս վան Հաուտեն։ Աստերոիդների ֆոտոմետրիկ հետազոտությունները։ VII 


== Տես նաև ==
Կոռնելիս վան Հաուտեն
Թոմ Գերելս


== Արտաքին հղումներ ==
Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդ Archived 2007-06-28 at the Wayback Machine.
Ինգրիդ վան վան Հաուտեն-Գրունևելդ Archived 2010-09-20 at the Wayback Machine.
Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենք

Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենք (ռուս.՝ Дом Московского купеческого общества), շենք-տեսարժանություն Մոսկվայում (Ռուսաստան)։ Հասցեն՝ Սոլյանկա փողոց, տուն 1, շինություն 1։
Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենքը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է (գրանցման համար՝ 7737287000)։


== Պատմություն ==
Այս վայրում XVII դարում գտնվում էր Աղի ձկնանոցը։ Այնտեղ նկուղներում պահվում էր աղ։
XX դարում ձկնանոցը քանդվել է, և այդ տարածքում կառուցվել է Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենքը։
1912 թվականին ավարտվել է շինարարության առաջին կեսը։
1913 թվականին բակում կավե սափորի մեջ հայտնաբերվել է գանձ (13 ֆունտ 81 մսխալ. դա մոտավորապես Իվան IV-ի, Ֆեոդոր Իվանովիչի, Բորիս Ֆեոդորովիչի ժամանակների 9 հազար կոպեկ է)։ Գանձը զննել է Հնագիտական հանձնաժողովը և վերադարձրել գտնողին։
1915 թվականին տան կոմպոզիցիան ամբողջությամբ ավարտվել է։ Այն բնակելի է մինչ օրս։


== Ճարտարապետություն ==
Աղի ձկնաբակը կառուցված էր փակ կարեի տեսքով և շրջապատված էր քարե պարսպով։
Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենքի ճարտարապետներն են Վլադիմիր Շերվուդը, Իվան Գերմանը և Ա. Սերգեևը։ Տունը 6-հարկանի մասնաշենքերի համակառույց է։ Երկու մակարդակի նկուղները կատարում են պահեստի գործառույթ։ Նախատեսված է օդափոխություն, առաջին հարկում խանութ է, մնացած հարկերը բնակելի են։
Կառուցված է նեոկլասիցիզմի ոճով։ Լայնակի մասնաշենքի ճակտոնը զարդարված է երկու համաչափ խորաքանդակներով, որոնք պատկերում են ձեռքին ծաղկեպսակով Փառքի այլաբանությունը։


== Շենքը զանգվածային մշակույթում ==
Մոսկվայի վաճառականների ընկերության շենքում հաճախ նկարահանվում են կինոնկարներ։ Մասնավորապես, այստեղ նկարահանվել են այնպիսի ֆիլմերի դրվագներ, ինչպիսին են «Եղբայրը», «Փշոտ ուղիով դեպի աստղերը»։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոն (այլ կիրառումներ)
Սոն (անգլ.՝ Saone), գետ Ֆրանսիայում, Ռոնի վտակը։ Երկարությունը 482 Կմ է, ավազանը՝ մոտ 30 հազար Կմ²։ Սկիզբ է առնում Լոթարինգյան սարավանդից, հոսում Սոն-Ռոնյան միջլեռնային իջվածքով։ Սնումը հիմնականում անձրևային է, ջրառատ է նոյեմբեր-ապրիլ ամիսներին։ Տարեկան միջին ծախսը մոտ 400 մ³/վրկ է (գետաբերանի մոտ)։ Նավարկելի է։ Ջրանցքներով միացած է Մոզել, Լուար, Մառն, Սեն, Հռենոս գետերին։ Գետաբերանում է Լիոնը։
.zm

.zm Զամբիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .zm whois տեղեկություն
Կանդիոլո

Կանդիոլո (իտալերեն՝ Candiolo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 5.635 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 512 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0121։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Նովոպետրովկա (գյուղ, Շարանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոպետրովկաՆովոպետրովկա (ռուս.՝ Новопетровка, բաշկիրերեն՝ Яңы Петровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 51 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պինոկկիո

Պինոկկիոն  (իտալերեն՝ Pinocchio ) Կառլո Կոլլոդիի «Պինոկկիոյի արկածները. փայտե տիկնիկի պատմությունը» ( 1826—1890)  (իտալերեն՝ Le avventure di Pinocchio. Storia d'un burattino) հեքիաթի գործող անձն է ։ Պինոկկիոյի ամենահայտնի նկարազարդողներից են եղել Ռոբերտո Իննոչենտին և Լիբիկո Մարայան (1955)։ Նրա այլ հայտնի մետոմորֆոզներից կարելի է տեսնել Ուոլտ Դիսնեյի մուլտֆիլմում, ինչպես նաև Ռոբերտո Բենինյիի ֆիլմում ։ Այս գործող անձի առանձնահատկությունն այն էր, որ նրա քիթը մեծանում էր ամեն անգամ, երբ նա ստում էր։  Տասկոնական բարբառով  «Պինոկկիո» նշանակում է «Մայրու ընկույզ»։


== Ֆիլմում ==


== Նմանակում ==

Ըստ էութան,  Կառլո Կոլոդիի ստեղծագործության նմանակումը  Ալեքսեյ Տոլստոյի «Ոսկե բանալի կամ Բուրատինոյի արկածները» հեքիաթն է (1936)։ «Պինոկկիոյից» վերցված են նաև գլխավոր և երկրորդական կերպարներըը (ոչ բոլորը), նաև փոխառված են որոշ սյուժետային գծեր։ Ինքը՝ Տոլստոյը պնդում էր, որ նախ սկսել է թարգմանել բնագիր հեքիաթը իտալերենից, դեռևս գտնվելով արտագաղթի մեջ (1923—1924): 1934 թվականին արդեն ԽՍՀՄ-ում նա շարունակեց աշխատանքը թարգմանության վրա, այնուհետև, լիովին վերամշակելով սյուժեն ու ավելացնելով կերպարներ և զուգահեռներ, որոնք վերցված էին ուրիշ հեքիաթներից՝ հրատարակեց նույն ինքնուրույն տեղծագործությունը ուրիշ վերնագրով ու իր անունով:Նրա գիրքը հայտնի է աշխարհի շատ երկրներում։
Գերմանացի գրող Օտտո Բիրբաումի «Զեպպել Քերնի արկածները» գիրքը( գերմ.՝ Zäpfel Kerns Abenteuer ) և Կառլո Կոլոդի հեքիաթի ևս մեկ հարմարեցումն է ։
«Պինոկկիոյի արկածները» գրքում զվարճանքների երկրի ակնարկը հանդիաանում է հիմարների կղզին Ն. Նոսոովի «Անգետիկը Լուսնի վրա» գրքում։ Այն նաև ի հայտ է գալիս «Սրինգահարը պայլուն հանդերձանքով» մուլտֆիլմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Եվստաֆև

Ալեքսանդր Անդրևիչ Եվստաֆև (ռուս.՝ Александр Андреевич Евстафьев, հունվարի 15, 1985(1985-01-15), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան և հարձակվող։ 2005 թվականին հրավիրվել է Ռուսաստանի օլիմպիական հավաքական։


== Ակումբային կարիերա ==
9 տարեկանից սկսել է ֆուտբոլով զբաղվել «Պրիմորեց» մարզադպրոցում, նրա առաջին մարզիչը եղել է Վ. Բուտոմոն։ Պրոֆեսիոնալ կարիերան Ալեքսանդրն սկսել է 2003 թվականին երկրորդ դիվիզիոնում հանդես եկող «Զենիթ-2» թիմի կազմում (61 խաղ, 9 գոլ)։ Երկու տարի անց նա «Զենիթում» հանդես է եկել երկրորդ կազմերի մրցաշարում (35 խաղ, 11 գոլ)։ 2007 թվականի սկզբին Եվստաֆևը վարձավճարով տեղափոխվել է մերձմոսկովյան «Խիմկի», սակայն հուլիսին «Խիմկին» գնել է խաղացողի իրավունքները։ Ակումբի հետ միասին կարողացել է նվաճել 2006 թվականի առաջնության Առաջին դիվիզիոնի փոքր ոսկե մեդալներ։ Հաջորդ մրցաշրջանում, որը «Խիմկին» անցկացրել է Պրեմիեր լիգայում, Եվստաֆևը մասնակցել է 18 հանդիպման և խփել 3 գոլ։ 2008 թվականին Պրեմիեր լիգայում անցկացրած 8 խաղ անցկացնելուց հետո նա նույն տարվա հուլիսին վարձավճարով տեղափոխվել է Կալինինգրադի «Բալթիկա» (19 խաղ, 2 գոլ)։ 2009 թվականի մարտին փորձաշրջան է անցել կիպրոսյան «Նոետա» ակումբում Այանապա քաղաքից։ Շուտով հայտավորվել է Նովոտրոիցկի «Նոստայում», որը մրցաշրջանի արդյունքներով լքել է առաջին դիվիզիոնը։ 2012-2013 թվականներին հանդես է եկել «Ռուս» ակումբում։ 2016 թվականից հանդես է գալիս սիրողական մակարդակում («Մետալուրգ-ԲՄՌ», Բոկսիտոգորսկի շրջան՝ Լենինգրադի մարզի առաջնություն,«ՍՏԴ Պետրովիչ»՝ Սանկտ Պետերբուրգի առաջնություն)։


== Ձեռքբերումներ ==
Առաջին դիվիզիոնի հաղթող – 2006


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Գրաբսկոե

Գրաբսկոե (ուկրաիներեն՝ Грабське), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրաբսկոե ավանում բնակվում էր 574 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կանավիու

Կանավիու (հուն․՝ Κανναβιού), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 170 մարդ։ Տեղակայված է Պանայա գյուղից 9 կմ դեպի արևմուտք։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Kannaviou Archived 2015-02-19 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Թախթալու

Թախթալու, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մուշի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1909 թ.-ին ուներ 4 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կիկի Դիմուլա

Կիկի Դիմուլա (հուն․՝ Κική Δημουλά, հունիսի 6, 1931(1931-06-06), Աթենք, Հունաստան - փետրվարի 22, 2020(2020-02-22), Աթենք, Հունաստան), հույն բանաստեղծուհի և պոետ։


== Կենսագրություն ==
Կիկի Դիմուլան ծնվել է 1931 թվականի հունիսի 19-ին Հունաստանի թագավորության մայրաքաղաք Աթենքում։
1949 թվականին Կիկի Դիմուլան քսանհինգ տարեկան հասակում աշխատանքի է ընդունվում բանկում։ 1954 թվականին հույն բանաստեղծուհին ամուսնական կապեր է հաստատում հույն պոետ Աթոս Դիմուլոսի հետ։
Իր ամուսնական կյանքի ընթացքում ունեցել է երկու երեխա։


== Գրքեր և ժողովածուներ ==
Ποιήματα/ Բանաստեղծություններ (1952)
Έρεβος/ Խավար (1956)
Ερήμην/ Հեռակա կարգով (1958)
Επί τα ίχνη/ Նավահետքեր (1963)
Το λίγο του κόσμου/ Աշխարհի շնորհը (1971, Ազգային մրցանակ պոեզիայի համար)
Το Τελευταίο Σώμα μου/ Իմ վերջին մարմինը (1981)
Χαίρε ποτέ/ Ցտեսություն ոչինչ (1988, Ազգային մրցանակ պոեզիայի համար)
Η εφηβεία της Λήθης/ Պատանեկություն մոռացում (1996, Աթենքի ակադեմիայի մրցանակ)
Eνός λεπτού μαζί/ Մի պահ միասին (1998)
Ήχος απομακρύνσεων/ Բաժանման ձայնը (2001)
Χλόη θερμοκηπίου/ Ջերմոցային բույսեր (2005)
Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως/ Մենք գտնվում ենք տարբեր դուռներում (2007)


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
На сайте Европейской литературной премии Archived 2013-10-28 at the Wayback Machine.(ֆր.)
1386

1386 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1386 թվականն է, 
XIV դարի 86-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Ապրիլ 13 - Լենկ-Թեմուրի զորքը գրավում է Թավրիզը, ապա մտնում Սյունիք, գրավում Նախիջևանը, պաշարում Երնջակի բերդը, ասպատակում Մեծ ու Փոքր Սյունիքները և Այրարատը։


== Ծնունդներ ==
Օգոստոսի 9 կամ Սեպտեմբերի 16 – Անգլիայի թագավոր Հենրի V (վ. 1422)
ամսաթիվն անհայտ – Նիկոլո Պիչինինո, իտալացի զինվորական (վ. 1444)
հավանական – Դոնատելլո, իտալացի քանդակագործ (վ. 1466)


== Մահեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պոչույկի (գյուղ, Պոպելնյանսկի շրջան)

Պոչույկի (ուկրաիներեն՝ Почуйки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1746 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոչույկի գյուղում բնակվում էր 794 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6271 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 126,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Երկնաքար

Երկնաքարեր. միջմոլորակային տարածությունից Երկրի վրա ընկնող երկաթային կամ քարային մարմիններ։ Տարածված է այն տեսակետը, որ երկնաքարերը փոքր մոլորակների բեկորներ են, որոնք էլիպսաձև ուղեծրով շարժվում են միջմոլորակային տարածությունում և Երկրի ուղեծրի հետ հանդիպելիս ներխուժում մթնոլորտ։ Երկնաքարի անկումն ուղեկցվում է լուսային, ձայնային և մեխանիկական երևույթներով, ընդ որում երկնքում երևում է թռչող կրակի գունդ՝ ասուպ, բոլիդ։ Մթնոլորտով անցնելիս երկնաքարը հաճախ մասնատվում է տասնյակ, հարյուրավոր և նույնիսկ հազարավոր մանր բեկորների, ընկնում երկնաքարային կամ ասուպային անձրևի` աստղաթափի տեսքով։ Մեծ արագությամբ (2-5 կմ/վրկ) Երկրի մթնոլորտ ներխուժելով՝ երկնաքարն անկման վայրում առաջացնում է մի քանի մմ-ից մինչև մի քանի կմ տրամագծով փոսեր՝ երկնաքարային խառնարաններ։ Սովորաբար, երկնաքարը կոչվում է այն բնակավայրի կամ աշխարհագրական տեղանքի անվամբ, որտեղ ընկել է։ Ի տարբերություն երկրային քարերի, երկնաքարն ունի ողորկ ելուստներ, մակերևութային փոսիկներ և պատված է հալված բարակ կեղևով։ Երկնաքարի չափերը միլիմետրի մասերից մինչև մի քանի մ են, իսկ զանգվածը՝ միլիգրամի մասերից մինչև մի քանի տոննա։ Հայտնի է մեկ տոննայից ավելի ծանր մոտ 35 երկնաքար։ Ամենամեծը հայտնաբերվել է Աֆրիկայում (Հոբա, 1920), մոտ 60 տ է։ Մեծությամբ երկրորդը (մոտ 30 տ) Քեյփ-Յորք երկնաքարն է, որը հայտնաբերվել է 1818 թ., Գրենլանդիայում։
Հայերենը շատ հարուստ է մետեոր (μετέωρος – հուն.` երկնային) բառի հոմանիշներով, որոնք ճշգրիտ են և իմաստալից` շանթաքար, օդաքար, օդերկաթ, շողաձիգ, երևութաքար, պոչաստղ, թռչող աստղ, ընկնող աստղ, սելաս, սելք, վերամբարծեալք, աստղինք և այլն։
Հայ մատենագրության մեջ կա ասուպի և աստղաթափի (ասուպային անձրև) երևույթների ութ նկարագրություն։
902 թ. եղել է աստղաթափ. աստեղք երևեցան յերկինս ի ձև հրեղէն նետից (Հեթում Պատմիչ)։
1023 թ. հոկտեմբերին ցոլացեալ աստղ է երևացել. յառաջ քան զնուաղել լուսոյն եղև գոչիւն և թընդիւն ահաւոր (Հովհաննես Կոզեռն)։
1070 թ. նոյեմբերին դիտվել է աստղաթափ. ամենայն աստեղք յերկիր հեղուին (Մատթեոս Ուռհայեցի)։
1109 կամ 1110 թ. ձմռանը Վանա լճի մեջ խոշոր երկնաքար է ընկել. ի յամս ՇԾԹ... ի մթին գիշերին կտրեալ եղև հուր ի վերնական հաստատութենէ երկնից և ի բարձրութենէ անտի ցոլացեալ եղև և հարեալ զարկանէր զծովն Վասպուրականայ (Մատթեոս Ուռհայեցի)։ Նույնը հիշատակել է նաև Սմբատ Սպարապետը. ի թուին ՇԾԷ... հուր ցոլաց յերկնից, և անկաւ ի ծովն Վասպուրականի մեծ որոտմամբ։
1265 թ. երկնաքարի հարված է եղել. երևեցաւ... նշան զարմանալի լոյս պայծառ իբրև զթուրն և երկայն զըռումպ և լայնքն թիզ Ա. (Հեթում Պատմիչ)։
1347-62 թթ. միջև հավի մեծության, մոտ 1,5 կգ զանգվածով, պողպատից ամուր երկնաքարը հարվածել է նավին և մնացել ներսում. յերկնից քար մի, չափ հաւանո միոջ... կոտրեալ ծակեաց զվեր առաստաղ նաւին, և էանց ի ներս և մնաց անդ (Ներսես Պալիենց)։
1358 թ. Անանուն Լիվոռնացին նկարագրել է խոշոր ասուպ. երևեցաւ սիւն մի հրեղէն և եղև շարժ մի ահագին։
1641 թ. սեպտեմբերին Զաքարիա Քանաքեռցին ականատես է եղել դանդաղ շարժվող (հետևաբար` բարձրաթռիչ) երկնաքարի անկման. և էջ լոյս սաստիկ ու ահագին, լայն և երկայն, և էջ մինչև ի մերձենալ յերկիր... որպէս անիւ երթար դէպ ի հիւսիս... հանդարտութեամբ և մեղմով, վկայելով միաժամանակ, որ այն տեսել են նաև Ախալցխայում։

Գեղարքունիքի մարզի Սևսարի երկնադիտարանում պատկերված է հազվադեպ խոշոր ասուպի երևույթ։
Լա Բաստիդ սյուր լ’Էր

Լա Բաստիդ սյուր լ’Էր (ֆր.՝ La Bastide-sur-l'Hers), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Միրպուա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժիրոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09043։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 718 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 419 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 305-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 114-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,6 %)։ 305 աշխատունակ բնակիչներից 247-ը աշխատում էին (141 տղամարդ և 106 կին), անաշխատանք էին 58-ը (25 տղամարդ և 33 կին)։ 114 անգործունակ մարդկանցից 27-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 46-ը թոշակառու, 41-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Աստվածածնի վերափոխման եկեղեցի (1527 թիվ)
Բողոքական եկեղեցի (1826 թիվ)
Ծածկած շուկա (XIX դար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լա Բաստիդ սյուր լ’Էր» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-2-2 
«Լա Բաստիդ սյուր լ’Էր» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-25
Կաստել (լեռ)

Կաստել (ռուս.՝ Кастель, ուկրաիներեն՝ Кастель, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qastel, Къастель), 439 մ բարձրությամբ լեռ Ղրիմի  Ալուշտա քաղաքի հարավային ծայրամասում, Պրոֆեսորական անկյունից հետո։ Լեռան գագաթը ծածկված է անտառի «գլխարկով», իսկ արևելյան լանջին ձևավորվել է քաոս՝ քարի խոշոր զանգվածներ, որոնց տրամագիծը երբեմն հասնում է 3-5 մետրի։
Կաստել լեռը լակոլիթ է։


== Անվանում ==
Լեռան անվանումը պայմանավորված է նրանով, որ հնագույն ժամանակներում լեռան գագաթին եղել է ամրոց (հունարեն՝ «կաստել»), որի մնացորդները պահպանվել են լանջերին։

 Իրականում, Կաստել լեռը հենց Այու-ղաղն է։ Այն հաճախ անվանում են Բիյուկ Կաստել՝ ի տարբերություն Կուչյուկ Կաստելի, որի վրա ես կանգնած եմ։ «Բիյուկ» նշանակում է մեծ, «կուչյուկ»՝ փոքր, իսկ «կաստելը» հունարեն բառ է՝ բերդ կամ ամրոց, այլ կերպ ասած՝ «փոքր ամրոցային լեռ» և «մեծ ամրոցային լեռ» (Եվգենի Մարկով, «Ղրիմի ակնարկներ»)։
Առասպելի համաձայն՝ այս ամրոցը ծառայել է որպես հնագույն Սուգդեայի տիրակալ Ֆեոդորա արքայադստեր վերջին ապաստան։ Ջենովացիների կողմից իշխանության մայրաքաղաքը գրավելուց հետո, Ֆեոդորան սկզբում թաքնվել է Ալուստոն ամրոցում, այնուհետև Կաստելի վրա գտնվող ամրոցում, որտեղ, եղբայրացուի դավաճանությունից հետո, զոհվել է թշնամիների հետ ճակատամարտում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Гора Кастель
Սաունամեցա

Սաունամեցա (էստ․՝ Saunametsa), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սուռյու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բյորն Գրանատ

Բյորն Գյոստա Տրիգվե Գրանատ (շվեդերեն՝ Björn Gösta Tryggve Granath, ապրիլի 5, 1946, Գյոտեբորգ, Վեստրա Գյոտալանդ, Շվեդիա - փետրվարի 5, 2017), թատրոնի և կինոյի շվեդ դերասան, սցենարիստ և թատերական ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Բյորն Գրանատն ուսումնասիրել է գրականություն և թատրոնի պատմություն, տարբեր դերեր մարմնավորել ներկայացումներում։ 1967-1975 թվականներին Բյորնն աշխատել է Ստոկհոլմի Teater Narren թատրոնում։ Մասնակցել է 1968 թվականի ցույցերին։ 1980-1985 թվականներին Գրանատը միջոցառումներ է անցկացրել «Կապույտ թռչուն» թատրոնում, իսկ 1987 թվականից սկսում է մասնակցել Թագավորական դրամատիկական թատրոնի ներկայացումներին։ 1999 թվականից Բյորնը Ազգային թատրոնի անդամն էր։ Բյորն Գրանատը նաև թատերական ռեժիսոր էր։ 1997 թվականին «Խարալդ և Խարալդ» կարճամետրաժ ֆիլմի սցենարիստն էր։ Խաղացել է ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Անձնական կյանք ==
Բյորն Գրանատն ամուսնացած է եղել բեմանկարիչ Աննա Մարգրետ Ֆիրեգորդի հետ (ծն․ 1948 թ․)։ Ունեն 2 երեխա՝ դուստրը ծնվել է 1984 թվականին, որդին՝ 1987 թվականին։


== Մահ ==
Մահացել է ոչ երկարատև հիվանդությունից 2017 թվականի փետրվարի 5-ին։


== Մրցանակներ ==
1988 թ. - «Եվրոպական կինոակադեմիայի մրցանակ»՝ «Պելե նվաճողը» ֆիլմի համար երկրորդ պլանի լավագույն դերասան անվանակարգում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բյորն Գրանատ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Բյորն Գրանատը ԿինոՊոիսկ կայքում
Բյորն Գրանատը Archived 2009-08-20 at the Wayback Machine. Թագավորական դրամատիկական թատրոնի կայքում
Իրինա Գևորգյան

Իրինա Մուրադովնա Գևորգյան (հունվարի 18, 1990(1990-01-18), Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի ուզբեկստանցի շախմատիստուհի, կանանց միջազգային վարպետ, ՖԻԴԵ-ի մրցավար, սպորտի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1990 թվականի հունվարի 18-ին Տաշքենդ քաղաքում։ Շախմատ խաղալ սովորել է 6 տարեկանից։ Ավարտել է Տաշքենդի թիվ 60 միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել Տաշքենդի պետական տնտեսագիտական համալսարանը և ավարտել է այն 2010 թվականին։ 
Ուզբեկստանի հնգակի չեմպիոն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ГЕВОРГЯН ИРИНА МУРАДОВНА
партии Ирины Геворгян