armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(2933) Ամբեր

(2933) Ամբեր (անգլ.՝ Amber), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի ապրիլի 18-ին Նորման Թոմասի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,609095 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4838 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7344 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1539,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233867 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2933) Ամբեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոլ Իսրայել

«Կոլ Իսրայել» («Իսրայելի ձայնը»), Ռեշուտ հա-շիդուր հեռարձակման վարչություն,  1947-1960 թվականներին իսրայելական կառավարական ռադիոկայան, 1947-1951 թվականներին՝ իսրայելական կառավարական ռադիոընկերություն։


== Պատմություն ==

Էրեց Իսրայելի ռադիոհեռարձակումը սկսվել է 1936 թվականի մարտի 30-ից «Պաղեստինյան ռադիոհեռարձակման ծառայության» կողմից («Palestine Broadcasting Service»  PBS, եբրայերենով, «Ռեշուտ հա- շիդուր հա-պալեստինի»), որը գործում էր, որպես Պաղեստինում բրիտանական մանդատի բաժին։ Առաջին հեռարձակումը իրականացվել է Երուսաղեմի «Պալազ» հյուրանոցում տեղակայված ստուդիայից։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտին իշուվի և մանդատային իշխանությունների միջև լարվածությունն ուժեղացավ, ինչն էլ ազդեց PBS-ի հաղորդումների նկատմամբ վերաբերմունքի վրա։ Մանդատի վերջին օրերին մի պարադոքսալ իրավիճակ էր առաջացել, երբ նորությունների հրեա խմբագիրները բաժանում էին իրենց ժամանակը «Պաղեստինյան ռադիոհեռարձակման ծառայության» և Հագանայի ընդհատակյա ռադիոկայանի միջև, իսկ PBS-ի հաղորդումների նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող գրաքննիչները հետևում էին, որ հրեական ընդհատակի գաղտնիքները պատահաբար չբացահայտվեն։ 1965 թվականին, անկախ կառուցվածքի մասին օրենքի ընդունումից հետո, «Ռեշուտ  հա-շիդուրը» գտնվում է հասարակական կառավարման ներքո։


== Ռադիոկայաններ ==
Kol Yisrael (Իսրայելի միջազգային ռադիո)՝ հեռարձակում օտար լեզուներով, այդ թվում՝ ռուսերեն։
Reshet Aleph («Ռեշետ ալեփ»)՝ մշակութային քննարկումների ալիք։
Reshet Bet («Ռեշետ բետ»)՝ նորություններ, հրատապություն, սպորտ։
Reshet Gimel («Ռեշետ հիմել»)՝  իսրայելական երաժշտություն, ինչպես նաև  «Ռեշետ ալեփը», ժամը մեկ ուղեկցվում է « Ռեշետ բետ»-ի նորությունների թողարկմամբ։
Reshet Dalet («Ռեշետ դալետ»)՝ հեռարձակում արաբերենով։
REQA (ՌԷԿԱ)՝ հեռարձակում հայրենադարձների համար 14 լեզուներով։
88 FM (88FM)՝ բարձրորակ երաժշտություն, ջազ, բլյուզ, էլեկտրոնային երաժշտություն և տեղեկատվություն ճանապարհների վիճակի վերաբերյալ։
Կոլ հա-երաժշտություն (եբրայերեն՝ קול המוסיקה‎) (Երաժշտության ձայնը)՝ եվրոպական երաժշտություն և դրամա։
Ռեշետ Մորեշետ  (եբրայերեն՝ רשת מורשת‎) (Ժառանգություն)՝ կրոնական հեռարձակում։Միջազգային հեռարձակումներ, այդ թվում արբանյակային, Հյուսիսային Ամերիկա, Եվրոպա, Իրան։ Ալիքների մեծ մասը հասանելի է նաև  համացանցում, ինչպես ուղիղ եթերում, այնպես էլ ձայնագրված։  Եբրայերենից բացի այն հեռարձակվում է 14 լեզուներով՝ ներառյալ ռուսերենը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-04-28 at the Wayback Machine.(եբրայերեն)
Պաշտոնական կայք Archived 2017-05-09 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Kol Israel International
Նորություններ Archived 2017-05-09 at the Wayback Machine.
History of Israel’s Broadcasting Authority: a Politically Left-leaning (Relativistic, Revisionist) Ideological Entity, by Yisrael Medad & Prof. Eli Pollak, Israel’s Media Watch
Իգնատիոս (մանրանկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայ մանրանկարիչների ցանկԻգնատիոս, (ծն. և մահ. թթ. անհտ.), XIII դարի հայ գրիչ և մանրանկարիչ։ 
Աշխատել է Հոռոմոս (Անիի մոտ), ինչպես և Հավուց թառ և Խծկոնք վանքերում, 1214–42-ին։ Եղել է թաթար–մոնղոլական արշավանքների ականատես, թողել հիշատակություններ։ 
Հայտնի են Իգնատիոսի յոթ ձեռագրեր, երեքը գտնվում են Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվ. Մատենադարանում (ձեռ. №№ 1519, 6202, 9649), մնացածը՝ Վենետիկի Ս. Ղազար վանքում (ձեռ. № 134), Նոր Ջուղայի Ամենափրկիչ վանքում (ձեռ. № 36), Չիկագոյի համալսարանի մատենադարանում և Վ. Սիմոնյանի մասնավոր հավաքածուում (Կալիֆոռնիա)։ 
Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվ. Մատենադարանի ձեռագրերը զարդարված են խորաններով, լուսանցազարդերով, զարդատառերով և սկզբնազարդերով։ Զարդերի ձևերը բազմազան են, գունավորումը հյութեղ և ներդաշնակ է, գծանկարը՝ հստակ և ճկուն։ Իգնատիոսը ստեղծել է թեմատիկ նկարներ (Նոր Ջուղայի № 36 Ավետարանում), պատկերելով ավետարանական շարի կարևոր տեսարանները՝ կերպարներին հաղորդել ազգային գծեր։ 


== Գրականություն ==
Հովսեփյան Դ., Նյութեր և ուսումնասիրություններ հայ արվեստի և մշակույթի պատմության, պր. 1 – 2, Երուսաղեմ – Նյու Յորք, 1935–43:
Նույնի, Հիշատակարանք ձեռագրաց, հ. 1, Անթիլիաս, 1951։
Քյուրտյան Հ., Իգնատիոս մանրանկարիչ, «Անահիտ», 1939, № 3:
Լեյլա Ալ Սոլհ

Լեյլա Ալ Սոլհ (արաբ․՝ ليلى الصلح حمادة‎‎, 1946, Բեյրութ, Լիբանան), լիբանանցի քաղաքական գործիչ, Alwaleed Philanthropies հումանիտար հիմնադրամի փոխնախագահ, Լիբանանի արդյունաբերության նախարար (2004-2005)։


== Կենսագրություն ==
Լեյլա Ալ Սոլհը ծնվել է 1946 թվականին Բեյրութում։ Լիբանանի վարչապետ (1943-1945) Ռիադ Ալ Սոլհի կրտսեր դուստրն է, Սաուդյան թագավորության ընտանիքի անդամ, գործարար, միջազգային ներդրող Ալ Վալիդ իբն Թալալ Ալ Սաուդի հորաքույրը։ Լեյլա Ալ Սոլհը սովորել է Բեյրութի Սուրբ Հովսեփի համալսարանում։
2004-2005 թվականներին Լեյլա Ալ Սոլհը վարչապետ Օմար Քարամի պաշտոնավարման օրոք եղել է արդյունաբերության նախարար։ Ալ Սոլհը Alwaleed Philanthropies հումանիտար հիմնադրամի փոխնախագահն է հաստատության հիմնադրումից՝ 2003 թվականի օգոստոսից ի վեր։ Նրա ղեկավարության ներքո հիմնադրամը իրականացրել է բազմաթիվ միջոցառումներ՝ աջակցելու կրթության, առողջապահության և հասարակական կազմակերպությունների ամբողջ երկրում։


=== Հրապարակումներ ===
Լեյլա Ալ Սոլհը Լիբանանի մասին հրատարակել է երկու գիրք՝

(2009). Les élections de 2009, les enjeux culturels (2009 թվականի ընտրություններ, մշակութային հարցեր), L’Orient - Le Jour (Հատուկ հրատարակություն)
(2008). Un Liban à retrouver (Վերադարձ Լիբանան), L’Orient - Le Jour (Հատուկ հրատարակություն)


== Մրցանակներ ==
2008 թվականի մարտի 12-ին Լեյլա Ալ Սոլհը Բենեդիկտոս XVI-ի կողմից արժանացել է պապական մեդալի հումանիտար հիմնադրամում աշխատանքների և կրոնական հանդուրժողականություն քարոզելու համար։
Ալ Սոլհը համարվում է Մերձավոր Արևելքի ամենահզոր կանանցից մեկը։ 2008 թվականին նա ճանաչվել է ամենահզոր երեք կանանցից մեկը։ 2011 թվականին Ամենահզոր 100 արաբ կանանց շրջանակում Ալ Սոլհը եղել է 4-րդը, 2012 թվականին Arabian Business ամսագրի կողմից 100 արաբ կանանց մեջ ճանաչվել է 17-րդ հզոր կինը, 2012 թվականին Arabian Business-ի կողմից ճանաչվել է աշխարհի ամենաազդեցիկ 39-րդ կինը։


== Ընտանիք ==
Ալ Սոլհն ամուսանցել է Լիբանանի Կրթության նախկին նախարար Մաջիդ Համադեի հետ։ Ունի երկու դուստր և մեկ որդի։ Աղջիկներից մեկը 2005 թվականին ավարտել է Բեյրութի ամերիկյան համալսարանի բժշկական ֆակուկլտետը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիսավեր (գետ)

Կիսավեր, գետ Հայաստանի Տավուշի մարզում։ Սկիզբ է առնում Վարագի լեռների հյուսիսային մասից և աջից միախառնվում Աղստև գետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրատեսիլ 1987 երգի մրցույթ

Մրցույթում հաղթել է Իռլանդիան ներկայացնող Ջոնի Լոգանը 172 միավորով, սա 32-րդ Եվրատեսիլ մրցույթն էր, որը կայացել է Բելգիայում, մասնակցում էին 22 երկիր։
Իռլանդիան Եվրատեսիլում հաղթել է 7 անգամ, որից 3-ը 1992, 1993, 1994 թվականներին։ Թուրքիան 0 միավորով զբաղեցրել է 22-րդ հորիզոնականը։ 1987 թվականին մրցույթ են վերադարձել Հունաստանն ու Իտալիան։ Իռլանդիան հաղթելով մրցույթում՝ ստացել է առավելագույն 12 միավորը 8 անգամ որը բավականին լավ ցուցանիշ է մրցույթի պատմության մեջ։
Բակտերիալոգիա

Բակտերիալոգիա (բակտերիա և լոգիա), գիտություն բակտերիաների մասին, մանրէաբանության բաժին։ Բաժանվում է մի շարք ճյուղերի։ Ընդհանուր բակտերիալոգիա ուսումնասիրում է բակտերիաների մորֆոլոգիան, ֆիզիոլոգիան, կենսաքիմիան, էվոլյուցիան, ժառանգականության և փոփոխականության հարցերը։ Բժշկական և անասնաբուժական բակտերիալոգիա ուսումնասիրում է հիվանդածին բակտերիաների կենսաբանությունը, նրանց անջատման ն որոշման մեթոդները, իմունիտետի երևույթը, մշակում է հատուկ միջոցներ, որոնցով կանխվում և բուժվում են մարդկանց ու կենդանիների վարակիչ հիվանդությունները։ Գյուղատնտեսական բակտերիալոգիա ուսումնասիրում է բակտերիաների դերը հողի կառուցվածքի ձևավորման, բերքատվության, բույսերի սննդառության մեջ և այլն։ Տեխնիկական (արդ․) բակտերիալոգիա ուսումնասիրում է բակտերիաների միջոցով սպիրտի, օրգանական թթուների, ֆերմենտների, ամինաթթուների, անտիբիոտիկների և աճման խթանիչների ստացման պրոցեսները։


== Տես նաև ==
Բակտերիաներ
Նոեմի Մերլան

Նոեմի Մերլան (անգլ.՝ Noémie Merlant, նոյեմբերի 27, 1988(1988-11-27), Փարիզի 15-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի դերասանուհի։ Երկու անգամ առաջադրվել է «Սեզար» մրցանակի, այդ թվում՝ «Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ» Ֆիլմում գլխավոր դերի համար։


== Կարիերա ==
Մերլանը ծնվել է 1988 թվականի նոյեմբերի 27-ին Փարիզում։ Նա մեծացել է Ռեզայում, Նանտից ոչ հեռու։
Մերլանը իր կարիերան սկսել է որպես պրոֆեսիոնալ մոդել, նախքան Փարիզի Cours Florent դերասանական դպրոց ընդունվելը։
2016 թվականին նկարահանվել է «Երկինքները կսպասեն» ֆիլմում, որն առաջադրվել է «Սեզար» մրցանակի՝ որպես «Ամենախոստումնալից դերասանուհի» անվանակարգում։
2019 թվականին նկարահանվել է «Աղջկա դիմանկարը կրակի մեջ» Ֆիլմում։ Նա ստացել է Լյումիեր մրցանակ «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում և առաջադրվել է «Սեզարի» մրցանակի «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում իր գործընկեր Ադել Հանելի հետ միասին։


=== Որպես ռեժիսոր ===
Մերլանը եղել է երկու կարճամետրաժ ֆիլմերի ռեժիսոր, 2017 թվականին՝ «Je suis une biche», իսկ 2019 թվականին՝ «Shakira»։


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===
"Fate" (2016)


== Ծանութագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հարցազրույց Նոեմի Մերլանի հետ Eurochannel-ում
Տրևիեր (կանտոն)

Տրևիեր (ֆր.՝ Trévières), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Ներքին Նորմանդիա շրջանում։ Կալվադոս դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Բայո օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 7082 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1433 է։ Կանտոնում կա 25 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Էլ Ջուլի

Էլ Ջուլի (իսպ.՝ El Juli, իրական անունը՝ Խուլիան Լոպես Էսկոբար, իսպ.՝ Julián López Escobar, հոկտեմբերի 3, 1982(1982-10-03), Իսպանիա), իսպանացի մատադոր, 20-րդ դարի վերջի ամենահայտնի ցլամարտիկներից մեկը, այս պահին և պատմության մեջ աշխարհում ամենաբարձր վարձատրվողն է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է մատադորի ընտանիքում, ցլամարտի նկատմամբ հետաքրքրություն է ցուցաբերել վաղ մանկությունից, իսկ իր առաջին ցուլին, թեկուզ փոքր ու երիտասարդ, սպանել է 9 տարեկանում։ Դրանից հետո ծնողները նրան ընդունել են Մադրիդի ցլամարտի ակադեմիա, որտեղ նա սովորել է 4 տարի։ Այնուհետև նա ստիպված է եղել մեկնել Մեքսիկա՝ այնտեղ ելույթ ունենալու համար, քանի որ ներկայումս գործող իսպանական օրենքներով այդ երկրում պրոֆեսիոնալ ցլամարտիկ կարող է լինել միայն 16 տարին լրացած անձը։ Իր առաջին հաղթանակը Մեքսիկայում նա տարավ 1997 թվականի մարտի 16-ին՝ չհասնելով նույնիսկ 15 տարեկան։ Մեկ տարի անց՝ 1998 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, նա մեծ հաղթանակ տարավ Ֆրանսիայի Նիմ քաղաքում և դրանից հետո դարձավ պատմության մեջ ամենաերիտասարդ պրոֆեսիոնալ ցլամարտիկը, չնայած դեռ չէր հասել իր 16-ամյակին, նրան անմիջապես շնորհվեց ավագի կոչում, այլ ոչ թե կրտսեր ցլամարտիկ։
1999 թվականին նա մասնակցել է 134 մրցումների Ֆրանսիայում, Իսպանիայում և Լատինական Ամերիկայի երկրներում, որոնցից երեքում կռվել է միանգամից վեց ցլերի դեմ։ Էլ Ջուլիի քաջությունը և երբեմն նրա կողմից կիրառվող անսովոր տեխնիկան, հատկապես բահերի և բանդերիլիայի ձողերի կիրառման բարձր վարպետությունը, նրա կազմվածքը չափազանց տարածված են դարձրել այն երկրներում, որտեղ թույլատրվում է ցլամարտը։ Նրա կատարման ավանդական ատրիբուտը համարվում է պարույրով ամուլետների ոլորումը։ 2000 թվականին, մինչև 18 տարեկան դառնալը, նա դարձավ ցլամարտի պատմության մեջ ամենաբարձր վարձատրվող ցլամարտիկը։
Ամուսնացել է 2007 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, 2011 թվականի սեպտեմբերին երկվորյակների հայր է դարձել։ Մի քանի անգամ ծանր վիրավորվել է, ամենածանրը 2010 թվականին։


== Մատենագիտություն ==
Fernando del Arco (1998). El Juli: Historia de una voluntad. Egartorre Libros, S.L.. ISBN 84-87325-29-7.
Luis López Palau (1999). El Juli. De prodigio a prodigioso. San Luis de Potosí.
Antonio García Molina (2000). De Chinchón a la México. Colmenar Viejo: A.C.C. Lumière. ISBN 84-930618-3-2.
Patrick Forestier y Thierry Esch (2002). El Juli. Biarritz: Atlantica. ISBN 2-84394-465-1.
Francisco Mora (2002). El Juli: el torero del siglo XXI. Editorial Planeta. ISBN 84-08-04337-4.
Jason C. Morgan y Alfonso Alarcón Sánchez (2002). Joven torero. ISBN 84-7100-768-1.


== Ծանոթագրություններ ==
Խնուշինակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Մարտունու շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանի  Խնուշինակ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնի Օկտյաբր (գյուղ, Լիպեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնի ՕկտյաբրԿրասնի Օկտյաբր (ռուս.՝ Красный Октябрь), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(3861) Լորենց

(3861) Լորենց (անգլ.՝ Lorenz), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1910 թվականի մարտի 30-ին Ջոզեֆ Հելֆրիչի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,553405 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0669 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0399 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1490,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,24156 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3861) Լորենց աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էդուարդ Պալասանյան

Էդուարդ Պալասանյան (անգլ.՝ Edward Balassanian, 1936, Իրան), հայ ճարտարապետ-ուրբանիստ։ Պալասանյանն ընդգրկված է ՄԱԿ-ի համաշխարհային մասնագետների ցանկում։
Սոնյա Պալասանյանի ամուսինը։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Պալասանյանը ծնվել է Իրանում 1936 թվականին։ Սովորել է Թեհրանի Դավթյան և Ֆիրուզբահրամ դպրոցներում։ 1963 թվականին ավարտել է Թեհրանի համալսարանի ճարտարապետության ֆակուլտետը, 1968 թվականին ստացել է քաղաքաշինության մագիստրոսի կոչում, 1975 թվականին` ԱՄՆ Փենսիլվանիայի համալսարանում քաղաքաշինության  և տարածքային զարգացման բնագավառներում փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։
1970 թվականից Իրանում հիմնել և ղեկավարել է ճարտարապետա-քաղաքաշինական խորհրդատվական հիմնարկ։ 1980 թվականին Պալասանյանը ընտանիքի հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 1992 թվականին Վաշինգտոնում եղել է Ամերիկայի հայկական համագումարի վարչության նախագահ, 1993-1995 թվականներին` Երևանում Հայաստան համահայկական հիմնադրամի փոխտնօրեն և շինարարական բաժնի պետ, 1996 թվականին` Հայաստան Հիմնադրամ ԱՄՆ-ի գործադիր տնօրեն Նյու Յորքում, 1997-1998 թվականներին` Նյու Յորքում Արևելյան Ամերիկայի Հայոց Առաջնորդարանի գործադիր տնօրեն։


== Գործունեություն արվեստի բնագավառում ==
Պալասանյանը նաև աշխատել է կատարողական արվեստի բնագավառում։ Պարսկաստանում հանդես է եկել որպես արհեստավարժ դերասան  և ներկայացել է Շեքսպիրի («Օթելլո»), Չեխովի («Արջը»), Պրոսփեր Մերիմեի, Լիլիան Հելմանի, Ջոն Բոյնտոն Փրիստլիի պիեսներում, հայկական ազգային և համայնական միջոցառումների ժամանակ ասմունքել է Իրանում, ԱՄՆ-ում, և Անգլիայում։
1995 թվականին Պալասանյանը, կնոջ` նկարիչ-բանաստեղծ Սոնյա Պալասանյանի հետ միասին, Երևանում հիմնել է Նորարար Փորձառական Արվեստի Կենտրոնը (ՆՓԱԿ)։
1995-2009 թվականներին ՀՀ մշակույթի նախարարության հանձնարարությամբ Պալասանյանները ՆՓԱԿ-ի միջոցով Վենետիկի Համաշխարհային Արվեստի Բիենալեներում կազմակերպել են Հայաստանի Հանրապետության տաղավարները։
1998 թվականից Էդուարդ Պալասանյանը հաստատվել է Հայաստանում։ 1998 թվականից, որպես Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի լիազոր ներկայացուցիչ, ղեկավարել է Երևանի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ Մայր Եկեղեցու կառուցման աշխատանքները։
2002-2009 թվականներին Պալասանյանը եղել է Երևանի Կասկադ համալիրին կից կառուցվող արվեստի թանգարանի գործադիր տնօրեն և թանգարանի շինարարության ղեկավար (2008-2009 թթ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ոսկեգույն տրախիլեպիս

Ոսկեգույն տրախիլեպիս (լատ.՝ Trachilepys auratus), ոսկեգույն մաբույա, սցինկների ընտանիքի Trachilepys ցեղի մողես։ Որոշ հետազոտողների կողմից դիտվում Է որպես Trachilepys septermtaeniatus տեսակի ենթատեսակ, որից տարբերվում Է կենդանածնությամբ։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
Հայաստանում տարածված Է Արմավիրի, Արագածոտնի, Կոտայքի, Արարատի, Վայոց ձորի, Սյունիքի մարզերում, Երևանի շրջակայքում։ Հանդիպում է թփուտային կամ նոսրանտառային և կիսաանապատային բուսականությամբ խիստ քարքարոտ վայրերում։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմինը բարեկազմ է կամ փոքրինչ լայն, երկարությունը տարիքի հետ փոխվում է (3,8-10,5 սմ), պոչը 1,2-1,5 անգամ երկար է, ինքևահատվող։ Գլուխը մարմնից տարանջատված չէ և ծածկված է խոշոր վահանիկներով։ Աչքերը փոքր են՝ ձուլված շարժուն կոպերով։ Արտաքին ականջային անցքը շատ փոքր է։ Ոտքերը բավական կարճ են։ Մեջքային մակերեսը ծածկված է միանման, մանր, հարթ ու փայլուն թեփուկներով։ Մեջքի ընդհանուր գունավորումը գորշավուն է՝ ոսկեգույն երանգով։ Մեջքային մակերեսի երկայնքով ձգվում են մանր սև խալերից կազմված երկայնակի զոլեր, որոնք, լավ արտահայտված լինելով մարմնի առջևի հատվածում, կարող են անհետանալ հետևի վերջույթների մակարդակին։ Գլխի վահանիկների վրա կա մուգ, տձև խալերից բաղկացած համաչափ նախշ։
Մարմնի կողմնային մակերեսներով, քթանցքից դեպի հետին վերջույթները, անցնում են միաձուլված մուգ բծերից բաղկացած երկայնակի լայն զոլեր՝ սպիտակավուն եզրագծերով։ Զույգ մուգ զոլեր են անցնում նաև պոչի կողմնային մակերեսներով, պոչի եզրն ունի պուտիկավոր նախշ։ Որովայնային մակերեսը բաց դեղնավուն կամ մոխրագույն է։ Երիտասարդ անհատների պոչը կապարագույն է։ Ձմեռում է աշնան կեսերից գարնան կեսերը։


== Սննդառություն ==
Սնվում է մանր հոդվածոտանիներով և փափկամարմիններով։ Զուգավորումը տեղի է ունենում մայիսին։ Հուլիսի կեսերից սեպտեմբերի վերջը էգը ծնում է 3-8 ձագ։ Օգտակար է. ոչնչացնում է վնասատու միջատներին։


== Հատուկ պահպանություն ==
Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։
Իզաբելլա Անդրեինի

Իզաբելլա Անդրեինի (իտալերեն՝ Isabella Andreini, ծննդյան անունը՝ Իզաբելլա Կանալի, հայտնի է նաև որպես Իզաբելլա դա Պադովա, 1562[…], Պադովա, Վենետիկի հանրապետություն - հունիսի 11, 1604(1604-06-11), Լիոն, Ֆրանսիայի թագավորություն), կոմեդիա դել'արտեի իտալացի դերասանուհի, որի պատվին կոչվել է Իզաբելլայի դիմակը, դրամատուրգ, բանաստեղծուհի։ Եղել է իր ժամանակի ամենահայտնի դերասաններից մեկը, 16-րդ դարի վերջին և 17-րդ դարի սկզբին հայտնի Վենետիկի իտալացի դերասանների ընտանիքի ներկայացուցիչ։
Ֆրանչեսկո Անդրեինիի կինը, Ջամբատիստա Անդրեինիի մայրը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1562 թվականին Պադովայում։ Չնայած նրա ընտանիքը հարուստ չի եղել, Իզաբելլան ստացել է լիարժեք դասական կրթություն։ Հետաքրքրվել է գրականությամբ, մշակույթով, տիրապետել է մի քանի լեզուների, որոնք հետագայում օգտագործել է իր La Pazzia d'Isabella («Իզաբելլայի ազտվածային խենթությունը») թատերական ներկայացման մեջ։
1576 թվականին Իզաբելլա Անդրեինին տասնչորս տարեկան հասակում ընդունվել է Ֆլամինիո Սկալայի թատերախումբ։ Նա հանդես է եկել որպես «Ջելոզի» (I Gelosi) իտալական դերասանական թատերախմբի կազմում, որը վայելել է Հյուսիսային Իտալիայի արիստոկրատների հովանավորությունը, ելույթ ունեցել Իտալիայի և Ֆրանսիայի բարձրագույն սոցիալական շրջանակների ներկայացուցիչների առաջ։ Ֆրանսիայի թագավոր Հենրի III-ը սիրում էր դիտել այս թատերախմբի ներկայացումները և դիտել է նրանց ներկայացումը Վենետիկում, որտեղ Իզաբելլան նույնպես ելույթ է ունենեցել։ 1589 թվականին նա խաղացել է Ֆլորենցիայում Ֆերդինանդո I Մեդիչիի և Քրիստինա Լոթարինգացու հարսանեկան արարողության ժամանակ։ Խմբի հետ Իզաբելլա Անդրեինին աշխատել է մինչև իր մահը։
Իզաբելլա Անդրիենին եղել է դիմակների թատրոնի ամենահայտնի դերասանուհին, իր անունը կրող քնարական հերոսուհու հմայիչ կերպարի ստեղծողը։ Իզաբելլան ունեցել է իմպրովիզացիայի յուրօրինակ շնորհ, աչքի է ընկել հազվագյուտ գեղեցկությամբ, խելքով և կրթությամբ, որոնք գովերգել են Տորկվատո Տասսոն, Ջամբատիստա Մարինոն և Գաբրիելլո Կյաբրերան։
Բեմում ելույթ ունենալուց բացի Իզաբելլա Անդրեինին շատ ժամանակ է նվիրե գրական գործունեությանը, գրել է պիեսներ և բանաստեղծություններ։ 1587 թվականից սկսած նրա սոնետները տպագրվել են իտալական զանազան գրքերում և ժողովածուներում։ «Միրտիլլա» («Mirtilla», 1588) պիեսի հրատարակումից հետո Իզաբելլա Անդրեինին սկսել է թղթակցել բազմաթիվ գրական գործիչների հետ, մասնակցել նրանց հանդիպումներին, ինչը արտառոց նվաճում էր այդ ժամանակի կնոջ համար։ 1601 թվականին դարձել է Accademia degli Intenti առընթեր գրական միության անդամ Պավիայում  և վերցրել Accesa կեղծանունը։ Հռոմեական կարդինալ Ջորջիո Ցինտիո Ալդոբրանդինիի կողմից անցկացվող պոեզիայի մրցույթում Իզաբելլա Անդրեինին գրավել է երկրորդ տեղը՝ զիջելով բանաստեղծ Տորկվատո Տասսո։
Իր ստեղծագործությամբ Իզաբելլա Անդրեինին ոգեշնչել է ֆրանսիացի բազմաթիվ բանաստեղծների, մասնավորապես Իսահակ դյու Ռայերին (շուրջ 1631)։
1602 թվականին Իզաբելլա Անդրեինին «Ջելոզի» խմբի հետ շրջագայել է Իտալիայի հյուսիսում, իսկ 1603 թվականին՝ ելույթ է ունեցել Հենրի 4-ի և Մարիա Մեդիչիի պալատում Ֆոնտենբլոյում և Փարիզում։ Այս շրջագայությունը եղել է վերջինը նրա կյանքում. Իտալիա վերադառնալից Իզաբելլա Անդրեինին Լիոնի մերձակայքում մահացել է  վիժումի հետևանքներից։ Այնտեղ էլ թաղվել է Սուրբ Խաչ եկեղեցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Վարգուսովո

Վարգուսովո (ռուս.՝ Варгусово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չկիտես հոնքերդ

«Չկիտես հոնքերդ» երգը, հայ երգչուհի Լիլիթ Հովհաննիսյանի 34-րդ սինգլն է։ Հեղինակներն են՝ Վահրամ Պետրոսյանը (խոսք և երաժշտություն) և Մարիամ Շահինյան (խոսք)։
Տեսահոլովակի ռեժիսորն է Լիլիթ Հովհաննիսյանը։


== Պրեմիերա ==
«Չկիտես հոնքերդ» երգը հանրությանը առաջին անգամ ներկայացվեց 2017թ-ի մարտի 4-ին` երգչուհու YouTube-յան էջում։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակում պատմվում է երկու մոտ ընկերուհիների՝ Լիլիթի և Կամիլի մասին։ Կամիլը կապվում է Լիլիթի հետ, և պատմում նրան, թե ինչպես է իր ընկերը` Գագը, լքել իրեն։ Լիլիթը հանգստացնում է ընկերուհուն ասելով. «Ինքը կորցրեց»։ Նրանք, զրույցը ավարտելուց հետո, հայտնվում են ռեստորանում, որտեղ սկսում են պարել, երգել և պարզապես, լավ ժամանակ անցկացնել։


== Տեսահոլովակի աշխատանքային թիմ ==
Ռեժիսոր՝ Լիլիթ Հովհաննիսյան
Մոնտաժը՝ Էդուարդ Մատենցյան
Օպերատոր` Վազգեն Մուրադյան
Պարուսույց՝ Արսեն Հակոբյան
Զգեստ և ոճ՝ Լիլիթ Հովհաննիսյան
Հագուստի պատասխանատու՝ Ալբերտ Գրիգորյան
Դիմահարդարներ՝ 	Լիլիթ Կոստանդյան, Անի Կոստանդյան, Մադլեն Խաչատրյան, Anastasia Beauty բուտիք
Վարսահարդար՝ Անի Ավդալյան


== Փաստեր ==
Հայկական էստրադայի առաջին տեսահոլովակն է, որի մեջ գլխավոր կերպար է հանդիսանում տղամարդը՝ կնոջ տեսքով։
Արսեն Գրիգորյանը հավաստիացնում է, որ Կամիլը պարզապես իր հերթական դերն է։


== Արտաքին հղումներ ==
Կամիլ, Լիլիթ Հովհաննիսյան. երգի պրեմիերա (տեսանյութ) - Հրապարակ
http://asekose.am/hy_AM/news/6/243569-tesaholovaki-premiera-lilit-hovhannisyan-e-kamil-ckites-honqerd.html
http://lurer.com/?p=248006&l=am
http://orer.am/?p=269237&l=am
https://shabat.am/am/article/119806/Tesaholovaki-premiera.-Lilit-Hovhannisyan-ev
http://life.mediamall.am/?id=162646
https://style.news.am/arm/news/38837/tesaholovaki-premiera-lilit-hovhannisyan--chkites-honqerd.html
Սեմյուել Լարսեն

Սեմյուել Լարսեն (անգլ.՝ Samuel Larsen, օգոստոսի 28, 1991(1991-08-28), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի երգիչ և դերասան։ 2011 թվականի օգոստոսի 21-ին Լարսենը հաղթել է Oxygen ցանցի The Glee Project ռեալիթի շոուի մրցույթը, որը նրան հնարավորություն է տվել Fox ընկերության Glee հեռուստաշոուում կրկնօրինակել Ջոե Հարթի դերը։ Լարսենը նաև Bridges I Burn խմբի անդամ է։
Նա նաև սկսել է իր անձնական կարիերան, և 2014 թվականին օգոստոսի 27-ին թողարկել է իր դեբյուտային Vices EP-ն։


== Վաղ կյանք և կարիերա ==
Երիտասարդ տարիքում նա թմբուկ էր նվագում, բաս, կիթառ և ստեղնային գործիքներ։ Ավարտել է Մուրիետա Վալլեյ ավագ դպրոցը 2009 թվականին։ Երկրորդ կուրսում նա դարձել է 15 North դպրոցական խմբի վոկալիստը և կիթառահարը, և խումբը սկսել է փառատոնների մասնակցել։
2010 թվականին Լարսենը երգել է American Idol-ի 9-րդ եթերաշրջանում, սակայն ձախողել է այն։ Նորաձևության դիզայներ Էշթոն Միշելի մոտ որպես մոդել աշխատելու ընթացքում նա հանդիպել է Սքիթ Առնոլդին, ում հետ պիտի շուտով բենդ կազմեր, տեղափոխվել է Լոս Անջելես և դիմել է The Glee նախագծին։ Այնուհետև Լարսենն ու Սքիփ Առնոլդը կազմել են «Bridges I Burn» խումբը, և շուտով նրանց միացել է երրորդ մասնակիցը՝ Սալվատորե Սպինելլին։ Լարսենը գրում և կատարում է իր երաժշտության մեծ մասը։ Նա որոշ ժամանակ հյուրախաղերի է մասնակցել Palaye Royale ռոք-խմբի հետ 2017-2018 թվականներին։ Նա մասնակցել է Glee նախագծի Սեմ Էվանսի դերակատարման համար լսումներին, սակայն չի ստացել դերը, որը փոխանցվել է Չորդ Օվերսթիթին։
Առաջին անգամ հայտնվել է Glee նախագծի երրորդ սեզոնի տասներեքերորդ դրվագում, որը կոչվում էր «Սիրտ»,  Ջո Հարթի դերում։ Այս դրվագի ժամանակ նա կատարել է երկու երգ.«Gym Class Heroes» «Stereo Hearts», ինչպես նաև` The Association-ի «Cherish» և Մադոննայի «Cherish» երգերի mashup-ները։ Չնայած Glee-ի նախագծում նա հաղթել է իր մրցանակը յոթ դրվագի համար, նա հայտնվել է Glee-ի երրորդ սեզոնի վերջին տասը դրվագներից յուրաքանչյուրում։ Բացի այդ, նա հայտնվել է Glee նախագծի երկրորդ եթերաշրջանի համար որպես մենթոր, հայտնվել է Glee-ի չորրորդ եթերաշրջանի 12 դրվագներում և երկու անգամ հայտնվել է եզրափակիչ մրցաշրջանում։
2018 թվականի հուլիսին Լարսենը նկարահանվել է Զեդ Էվանսի դերում Աննա Թոդի «Հետո» ամենավաճառված վեպի Էկրանավորման մեջ։ Ֆիլմը թողարկվել է 2019 թվականի ապրիլի 12-ին։


== Անձնական կյանք ==
Լարսենը ծնվել է Սան Ֆրանցիսկոյում, Հենրիկ և Լուպե Լարսենների ընտանիքում։ Հայրը` Հենրիկը Դանիայից է, իսկ մայրը` Լուպե Աքոստան Մեքսիկայից։ Լարսենն ունի ավագ եղբայր` Մանակո Ակոստան և քույր` Մորգանը։


== Սկառավակագրություն ==
Գրպանի սեր (2012)
3 կույր զգեստներ (2013)
Vices  (2014)
Կրթություն (սինգլ, 2016)
Դուք պետք է իմանաք (2016)
Կապույտ (սինգլ, 2017)


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստատեսություն ===


=== Ֆիլմեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեմյուել Լարսեն Internet Movie Database կայքում
Bridges I Burn Facebook page
Bridges I Burn YouTube page
Օլգա Կնիպպեր-Չեխովա

Օլգա Լեոնարդովնա Կնիպպեր-Չեխովա (ռուս.՝ Ольга Леонардовна Книппер-Чехова, սեպտեմբերի 9 (21), 1868, Գլազով, Վյատկայի գավառ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 22, 1959(1959-03-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային դերասանուհի, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի (1937 թ.)։
Անտոն Չեխովի կինը։
1898 թ. ընդունվել է Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոն։ Առաջին ներկայացման մեջ (Ա. Կ. Տոլստոյի «Ֆեոդոր Իոհանովիչ արքան») խաղացել է Իրինա թագուհու դերը։
Առաջինն է մարմնավորել չեխովյան կանանց կերպարները՝ Արկադինա («Ճայ», 1898 թ.), Ելենա Անդրեևնա («Քեռի Վանյա», 1899 թ.), Մաշա («Երեք քույր»), Ռանևսկայա («Բալենու այգին»), Սառա («Իվանով», երեքն էլ՝ 1901 թ.)։ Լավագույն դերերից են նաև Նաստյան, Ելենան (Մաքսիմ Գորկու «Հատակում», «Քաղքենիներ», 1902 թ.), Աննա Մաարը (Հաուպտմանի «Միայնակ մարդիկ», 1899 թ.)։ Սովետական շրջանում խաղացել է՝ կոմսուհի Չարսկայա («Հարություն», ըստ Լև Տոլստոյի, 1930 թ.), Պոլինա Բարդինա (Գորկու «Թշնամիներ», 1935 թ.) և այլն։ Արժանացել է ՍՍՀՄ պետական մրցանակի (1943 թվական)։ Օլգա Լեոնարդովնա Կնիպպեր-Չեխովան Ռտնեսկայայի դերում (Ա. Չեխովի «Բալենու այգին », 1901 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Չապլինո (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Չապլինո (ուկրաիներեն՝ Чаплине), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Վասիլկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1881 - 1884 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չապլինո քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 126 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վիճակագրական գնահատական

Վիճակագրական գնահատական , ֆունկցիաներ, որոնք օգտագործվում են մաթեմատիկական վիճակագրությունում՝ հավանականությունների տեսական բաշխման անհայտ պարամետրերը գնահատելու համար։ Օգտագործվում է որպես a-ի վիճակագրական գնահատական այն պատճառով, որ x-ը ունի Գաուսի  բաշխում a միջին արժեքով և օ2 դիսպերսիայով։
Կաշտրու Վերդի

Կաշտրու Վերդի (պորտ.՝ Castro Verde), քաղաքային տիպի ավան Պորտուգալիայում, Բեժա շրջանի համանուն մունիցիպալիտետի կենտրոնը։ Բնակչությունը ավանում 4800 մարդ է (ավանում), մունիցիպալիտետում՝ 7700 մարդ։ Ավանը և մունիցիպալիտետը մտնում են Ալենտեժու և  Բայշու-Ալենտեժու շրջանները։ Ըստ հին վարչական բաժանման՝ մտնում էր Բայշու-Ալենտեժու նահանգի կազմի մեջ։


== Տեղակայում ==
Ավանը տեղակայված է Բեժա քաղաքից 40 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքով է անցնում Լիսաբոն-Ֆարո ավտոճանապարհը։
Հեռավորությունը մինչև.

Լիսաբոն = 146 կմ
Բեժա = 40 կմ
Էվորա = 98 կմ
Սետուբալ = 116 կմ
Ֆարո = 77 կմՄունիցիպալիտետը սահմանակցում է.

Հյուսիսում՝ Ալժուշտրել և Բեժա մունիցիպալիտետներ,
Արևելքում՝ Մերտոլա մունիցիպալիտետ,
Հարավում՝ Ալմոդովար մունիցիպալիտետ,
Արևմուտքում՝ Օրիկե մունիցիպալիտետ։


== Բնակչություն ==


== Պատմություն ==
Ավանը հիմնվել է 1510 թվականին։


== Շրջաններ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մունիցիպալիտետի պաշտոնական կայք»  (չաշխատող հղում)
Սեն Ժենե դը Բոզոն

Սեն Ժենե դը Բոզոն (ֆր.՝ Saint-Genest-de-Beauzon), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 245 մարդ, բնակչության խտությունը` 46.14 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.31 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 155 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 166 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 110-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,3 %։ 110 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 92 անձ (50 տղամարդ և 42 կին)։ Գործազուրկ են եղել 18 անձ (10 տղամարդ և 8 կին)։ 56 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ագանեսյան

Ագանեսյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերտ Ասլյան

Ալբերտ Արտեմի Ասլյան (հոկտեմբերի 5, 1922(1922-10-05), Ալավերդի - օգոստոսի 23, 2003(2003-08-23), Երևան, Հայաստան), հայ գեղանկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1977)։


== Կենսագրություն ==
1952 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1973-1983 թվականներին եղել է Հայկական հանրագիտարանի գլխավոր խմբագրության պատկերազարդման բաժնի վարիչը։ Ստեղծագործել է պլակատի ժանրում։
Գործերից են՝

«Խաղաղության և բարեկամության համար» (1957)
«Ո'չ» (1958)
«Այդ մենք ենք» (1959)
«Անցյալը չի մոռացվի» (1962)
«Հաղթանակի արցունքները» (1985 թվական, եռանկար)1959 թվականին Բեռլինում արժանացել է «Խաղաղություն աշխարհին» ցուցահանդեսի հատուկ դիպլոմի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսեյ Արխանգելսկի

Ալեքսեյ Լեոնիդովիչ Արխանգելսկի (սեպտեմբերի 9, 1986(1986-09-09)), ռուս ֆուտբոլիստ, «Վոլոչանին-Ռատմիր» ակումբի դարպասապահ։


== Կենսագրություն ==
Վիշնեվոլոցկ ֆուտբոլի սան է։ 2006 թվականին անցկացրել է 2 հանդիպում Չդանովիչի «Դարիդա» ակումբում, որ հանդես էր գալիս Բելառուսի բարձրագույն լիգայում, բացթողնելով 1 գնդակ։ 2008-2009 թվականներին խաղացել է «Դմիտրով» ակումբում, որի կազմում անցկացրել է 49 հանդիպում, Ռուսաստանի առաջնությունում երկրորդ դիվիզիոնի «Արևմուտք» տարածաշրջանում։ 2010 թվականներին նա տեղափոխվել է «Վոլոչանին-Ռատմիր» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է 13 հանդիպում։ 2011 թվականին նա տեղափոխվել է Մուրմանսկի «Սևեր» ակումբ, որի կազմում խաղացել է 15 հանդիպում։ 2012 թվականին վերադարձել է «Վոլոչանին-Ռատմիր» ակումբ, որտեղ հանդես է գալիս ներկայում։
2009 թվականի հունիսի 28-ին Վլադիմիրի «Տորպեդո» և «Դմիտրով» ակումբների միջև անցկացված խաղի 35-րդ րոպեին հյուրերի դարպասի մոտ վտանգավոր պահից հետո Արխանգելսկին, որ պաշտպանում էր Դմիտրովի դարպասը, մի քանի հարված է հասցրել պաշտպաներին, ինչի պատճառով մրցավար Յուրի Բավիկինի կողմից ստացել է դեղին քարտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լայրե (կոմունա)

Լայրե (դան․՝ Lejre Kommune), դանիական կոմունա Զելանդիա մարզի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 240,07 կմ², ինչը կազմում է Դանիայի ողջ տարածքի 0,56 %-ը՝ առանց Գրենլանդիայի և Ֆարերյան կղզիների։ 2008 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով՝ բնակչությունը 26603 մարդ է (տղամարդիկ՝ 13282, կանայք՝ 13321, օտարերկրացիներ՝ 770)։


== Պատմություն ==
Կոմունան ձևավորվել է 2007 թվականին հետևյալ կոմունաներից.

Բրամսնես (Bramsnæs)
Վալսյո (Hvalsø)
Լայրե (Lejre)։


== Երկաթուղային կայարաններ ==
Վալսյո (Hvalsø)
Լայրե (Lejre)


== Պատկերասրահ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լայրեն borger.dk կայքում(չաշխատող հղում)(դան.)
Պաշտոնական կայք
Թբիլիսիի կենդանաբանական այգի

Թբիլիսիի կենդանաբանական այգի (վրաց.՝ თბილისის ზოოპარკი), կենդանաբանական այգի Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում։ Թբիլիսիի կենդանաբանական այգին հիմնադրվել է 1927 թվականի փետրվարի 10-ին Թբիլիսիի քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի որոշմամբ։ Կենդանաբանական այգու շինարարության համար Վրաստանի կառավարությունը հատկացրել է 100 հա տարածք։
Կենդանաբանական այգին կառուցվել է Վրաստանի Վերե գետի կիրճում (հոսում է քաղաքի կենտրոնով)։ Կենդանաբանական այգու հատակագիծը գծված և մշակված է հատուկ հանձնաժողովի կողմից, որը գլխավորել է Մոսկվայի և Սանկտ Պետերբուրգի կենդանաբանական այգու հետազոտող պրոֆեսոր Ա.Վ. Մանտեիֆելյան։
Կենդանաբանական այգում ըստ որոշման պետք է ստեղծեին հետևյալ բաժինները.

Անդրկովկասի կենդանական աշխարհ - Այս բաժնում ներկայացվելու էին Անդրկովկասի երկրներում (Վրաստան, Հայաստան, Ադրբեջանական Հանրապետություն, Արցախ) տարածված և ոչնչացող տեսակի կենդանիներ և թռչնատեսակներ, որոնք հանդիպում են լեռնային Կովկասի ալպիական գոտում՝ Սև ծովից Կասպից ծով ընկած ընդարձակ տարածություններում։
Նախկին ԽՍՀՄ-ի տարածքում հանդիպող կենդանատեսակներ - Խորհրդային Միության երկրներում հանդիպող տարբեր տեսակի կենդանիներ` կաթնասուններ, թռչուններ, սողուններ և երկկենցաղներ։ Կան նաև Հյուսիսային կենդանիներ.
Էկզոտիկ կենդանիներ - Հատուկ արևադարձային, էկզոտիկ կենդանիներ, որոնք ապրում են աշխարհի տարբեր հատվածներում (Աֆրիկա, Ավստրալիա, Ամերիկա, Ասիա)


== Թբիլիսիի ջրհեղեղ ==

2015 թվականին գետի վարարման և անձրևների հետևանքով Թբիլիսիի կենդանաբանական այգին խոշոր վնասներ է կրել։ Թբիլիսիում ջրհեղեղի պատճառած վնասը գնահատվել է 40 մլն լարի (մոտ 18 մլն դոլար)։

Ջրհեղեղի հետևանքով լրջորեն վնասել է կենդանաբանական այգին։ Կենդանաբանական այգու 600 կենդանատեսակներից 300-ը սատկել են կամ դիմել են փախուստի։ Փախած կենդանիները վնասներ են հասցրել մարդկանց (Օրինակ` սպիտակ վագրը սպանել է երեխայի)։ Կենդանաբանական այգու մյուս կենդանիները կարճ ժամանակահատվածով տեղափոխվել են Մոսկվայի և Երևանի կենդանաբանական այգի։

		
		
		


== Կենդանատեսակներ ==


=== Կաթնասուններ ===

		
		
		


=== Ձկներ ===

		
		
		


== Գրականություն ==
Թբիլիսիի կենդանաբանական այգու գիտական տեղեկագիր. — տ. Т. 1, 2. — 1948, 1949.
Ջանաշվիլի Ա., Սիրբիլաձե Շ.. Թբիլիսիի կենդանաբանական այգի. — Тб., 1960. — (վրաց.)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Այաս (խումբ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այաս (այլ կիրառումներ)Այաս, հայկական ռոք-խումբ։ Հիմնադրել է "արևելյան մետալ" ոճը։


== Պատմություն ==
Խումբը հիմնվել է 1986 թ. Երևանում Արթուր Միտինյանի կողմից, ով Երևանի և Մոսկվայի կոնսերվատորիաների շրջանավարտն էր։ Խմբի երաժշտությունը գրավել է քննադատների ուշադրությունը ծանր ռոքի և հայկական հոգևոր երաժշտության հետաքրքիր միաձուլմամբ։ 1988 թ. թողարկվեց առաջին պաշտոնական ալբոմը՝ «Երկինք և Երկիր»։ Ընդամենը մեկ տարվա ջանքերի արդյունքում խումբը ունեցավ այնպիսի հաջողություն, որ իրենք, հայկական մեկ այլ՝ Ասպարեզ մետալ խմբի հետ միասին, գերմանական «Melodie und Rhytmus» և «Neues Leben» ամսագրերի կողմից ընդգրկվեցին ԽՍՀՄ լավագույն ռոք-խմբերի տասնյակում։ 1991 թվականին խումբը պետք էր ելույթ ունենար Megadeth խմբի հետ, սակայն խմբի մեներգիչ Արթուր Արեսկինը կրոնական պատճառներով լքեց խումբը, և համերգը չկայացավ։ 1995 թվականին, երկրորդ՝ «Gaush Urvan» ալբոմի թողարկումից հետո Արթուր Միտինյանը տեղափոխվում է Մոսկվա, զբաղվելով այնտեղ սեփական կարիերայով։ Դառնում է աշխարհում առաջին «Բիթլզ ընդմիշտ» ռոք-բալետի հեղինակը, ղեկավարում «ARM-records» ձայնագրման լեյբլը։


== Վերամիավորում ==
Միտինյանը վերադառնում է Հայաստան 2007 թվականն, և հարցազրույցի ժամանակ հայտարարում, որ մտադիր է վերականգնել խմբի գործունեությունը։ 2008 թ. ապրիլի 18-ին Այաս խումբը պաշտոնապես հայտարարում է իր վերամիավորման մասին, մասնակցելով Երևանում կայացած «Metal Attack» փառատոնին։ 2010 թվականին Երևանում խումբը հանդես է եկել մենահամերգով՝ Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ։ Համերգի ձայնագրությունը թողարկվեց DVD-սկավառակով։


== Կազմը ==


=== Ներկայիս կազմը ===
Արթուր Միտինյան - վոկալ, ստեղնային
Դավիթ Ներսիսյան - կիթառ
Տիգրան Աթանեսյան - բաս
Դերենիկ Վարդումյան - հարվածային


=== Կենդանի ելույթների ժամանակ ===
Հասմիկ Զաքարյան - բեք վոկալ
Ալինա Ավագյան - բեք վոկալ


=== Նախկին մասնակիցներ ===
Արթուր Արեսկին - վոկալ
Արմեն Եղիազարյան - բաս
Սերգեյ Ավանեսով - հարվածային
Գրիգորի Պրիբիլսկի - կիթառ
Գուրգեն Թագվորյան - կիթառ
Գրիգորի Ավագյան - հարվածային
Վլադիմիր Պողոսյան - հարվածային
Սամվել Մաիլյան - կիթառ
Տիգրան Փիլիփոսյան - հարվածային
Արթուր Սողոյան - կիթառ
Արմեն Կարապետյան - կիթառ
Ջոն Կարագյոզյան -բաս
Արմեն Պետրոսյան - հարվածային
Հովակ Ալավերդյան -կիթառ
Կորյուն Բոբիկյան - հարվածային
Հովհաննես Կուլողլյան - կիթառ
Հարություն Քեշիշյան - հարվածային
Արեգ Նազարյան - բաս
Սեյրան Մալերյան - հարվածային


== Սկավառակագրություն ==
1988 - «Երկինք և Երկիր»
1991 - «The Cruel Fate»
1993 - «Iphigenia In Aulis» (օպերա)
1995 - «Gaush Urvan»
2010 - «Earth and Sky Orchestral» (DVD)


== Արտաքին հղումներ ==
Խմբի պատմությունը
Encyclopedia Metallum
Քենթերբերի

Քենթերբերին (անգլ.՝ Canterbury [ˈkæntərbᵊri] կամ [ˈkæntərbɛri], լատ.՝ Cantuaria, Durovernum Cantiacorum), քաղաք Մեծ Բրիտանիայի հարավարևելյան մասում՝ Քենթ կոմսությունում։ Բնակչությունը 43 432 մարդ է (2001 թ-ի տվյալներով)։ Այստեղ է գտնվում Սուրբ Ավգուստինի աբբայությունը, Սուրբ Մարտինի եկեղեցին, Քենթերբերիի տաճարը, որոնք 1988 թ-ին մտել են ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության մեջ։


== Հղումներ ==
Տեղական ինքնակառվարման մարմնի պաշտոնական կայք էջը
Կայք Քենթերբերի այցելող զբոսաշրջիկների համար
Լիբրետո

Լիբրետո (իտալերեն՝  libretto  - գրքույկ), երաժշտական-դրամատիկական ստեղծագործությունների՝ օպերայի, օպերետի, անցյալում նաև կանտատի, օրատորիայի, բալետային ներկայացման գրական սցենարի տեքստը, ինչպես նաև օպերայի, օպերետի, բալետի բովանդակության հակիրճ շարադրանքը։


== Անվանում ==
Լիբրետո անունը կապված է 17-րդ դարի վերջերից հրատարակվող օպերային լիբրետոների հետ, որոնք տպագրվում էին փոքրիկ գրքույկների ձևով՝ թատրոն այցելողների համար։


== Հղումներ ==
Ֆրեդ Լուկոֆ

Ֆրեդ Լուկոֆ (կորեերեն՝ 프레드 루코프, նոյեմբերի 12, 1920(1920-11-12) - օգոստոսի 13, 2000(2000-08-13), Սիեթլ, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի լեզվաբան, ով մասնագիտացել է կորեերենի ուսումնասիրության մեջ և եղել է «Կորեերենի կրթության միջազգային ասոցիացիայի» (IAKLE) առաջին նախագահը։
Զելլիգ Հարիսի ուսանողը, ում հետ նա գրել է «Քինգվանա-Սվահիլիի հնչյունները» 1942 թվականին, Լուկոֆը ստացել է իր բակալավրի աստիճանը Փենսիլվանիայի համալսարանում 1947 թվականին, մագիստրոսի կոչումը նույն հաստատությունից 1948 թվականին, իսկ դոկտորի կոչումը ևս Փենից 1954 թվականին։ Դոկտորական աստիճան ստանալուց հետո նա միացել է MIT-ի Էլեկտրոնիկայի հետազոտական լաբորատորիային Նոամ Չոմսկու հետ նույն տարում աշխատելու մեքենական թարգմանության վրա Վիկտոր Յնգվեի ղեկավարությամբ, որտեղ 1956 թվականին նա գրել է գեներատիվ հնչույթաբանության վերաբերյալ «Անգլերենի առոգանության և հանգույցի մասին» հիմնական հոդվածը Չոմսկու և Մորիս Հալլիի հետ։ Նա դասավանդել է Սեուլի Յոնսեի համալսարանում հաջորդ յոթ տարիներին, իսկ կարիերայի մնացած մասը անցկացրել է Սիեթլում գտնվող Վաշինգտոնի համալսարանում մինչև իր թոշակի անցնելը 1989 թվականը։
Լուկոֆը գրել է մի քանի դասագրքեր կորեերեն սովորող ոչ մայրենի խոսողների համար, այդ թվում՝ «կորեերենի ներածական դասընթաց», «խոսակցական կորեերեն» և «կորեերեն գրելու առաջին ընթերցողը խառը գրությամբ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոպչի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Տոպչի (ուկրաիներեն՝ Топчії), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տոպչի գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ատի սու Լան

Ատի սու Լան (ֆր.՝ Athies-sous-Laon), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Լան 2 կանտոնի կազմի մեջ։ Շրջանը՝ Լան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02028։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2515 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 1626 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 1204-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 422-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 74,0 %, 1999 թվականին եղել է 69,5 %)։ 1204 աշխատունակ բնակիչներից 1085-ը աշխատում էին (562 տղամարդ և 523 կին), անաշխատանք էին 119-ը (70 տղամարդ և 49 կին)։
422 անգործունակ մարդկանցից 136-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 166-ը թոշակառու, 120-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Ատի սու Լան (ֆր.)
Amours Mortes (Tant De Peine)

«Amours Mortes (Tant De Peine)» (Մեռած սեր (այնքան վիշտ)), Եվրատեսիլ 1957 երգի մրցույթում Լյուքսեմբուրգը ներկայացրած ֆրանսիացի երգիչ Դանիել Դյուպրեի կատարած երգը, որի հեղինակներն են Ժան-Պիեր Կամմերը և Ժակ Տաբերը։ Երգը մրցույթի եզրափակչում զբաղեցրել է 4-րդ հորիզոնականը 8 միավորով։


== Ծանոթագրություններ ==
Revolution (Lacrimosa)

«Revolution», շվեյցարական Lacrimosa խմբի տասնմեկերորդ ալբոմը, թողարկվել է 2012 թ. սեպտեմբերի 7-ին Շվեյցարիայում Hall of Sermon լեյբլի կողմից։ Ալբոմն ներառում է 10 երգ։


== Երգացանկ ==


== Ալբոմը ձայնագրել են ==
ԼակրիմոսաԹիլո Վոլֆ (գերմ.՝ Tilo Wolff) - տեքստեր, երաժշտություն, վոկալ, դաշնամուր, կիթառ, բաս-կիթառ,, երաժշտական ծրագրավորում, երաժշտական պրոդյուսեր, ալբոմի շապիկ
Աննե Նուրմի (ֆիններեն՝ Anne Nurmi) - վոկալ, ստեղնայինՀրավիրված երաժիծտներՋեյ Փի Գենկել (անգլ.՝ Jay P. Genkel) - կիթառ, բաս
Հենրիկ Ֆլիման (շվեդերեն՝ Henrik Flyman) - կիթառ
Միլանդ Պետրոցա(գերմ.՝ Miland Petrozza) - կիթառ
Քրիստինա Գրաբկա (գերմ.՝ Christina Grabka) - ջութակ
Մանե Ուլհիգ (գերմ.՝ Manne Uhlig) - հարվածային գործիքներ
Շթեֆան Շվարցման (գերմ.՝ Stefan Schwarzmann) - հարվածային գործիքներ
Արտուրո Գարսիա (իսպ.՝ Arturo Garcia) - հարվածային գործիքներ
Spielmann-Schnyder Philharmonie - սիմֆոնիկ նվագախումբ


== Ծանուցումներ ==
Լադիժիցի

Լադիժիցի (ռուս.՝ Ладыжицы), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրոհ (զորաշարժ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրոհ (այլ կիրառումներ)
Գրոհ, կրակի և զորամասերի ու զորավորումների սրընթաց շարժման զուգակցումը, բարձր տեմպով՝ գրոհողների ուժերի լրիվ լարմամբ՝ հակառակորդին հարվածելու և ջախջախելու նպատակով։ Գրոհը իրականացվում է տարբեր զորատեսակների համաձայնեցված ջանքերով և ավարտվում դիմահար կրակով, ձեռնանռնակների ն սառը զենքի տարբեր տեսակների կիրառմամբ։ Լինում են հետնազորային, հեծելազորային, տանկային, օդային, տորպեդային (ծովային մարտում) և այլ տիպի գրոհներ։ Գրոհից առաջ հրետանին ն ավիացիան անց են կացնում կրակային նախապատրաստություն։ ժամանակակից համազորային մարտում Գրոհը ձեռնարկվում է տանկային և մոտոհրաձգայիև զորքերով՝ հրետանայիև կրակի և ավիացիայի հարվածների աջակցությամբ։ Գրոհը իրագործվում է հարձակման սկզբում՝ ընթացքից կամ էլ թշնամու հետ անմիջական շփման մեջ գտնվելու դրությունից։ Հայերենում գրոհ է կոչվում նաև ուժեղ ամրացված հենակետերի (դիրքերի) վրա կատարվող վճռական գրոհը, որը պահանջում է զորքերի բազմակողմանի նախապատրաստություն և վարժեցում։ Գրոհի հաջողությունը մեծապես ապահովվում է համառությամբ, գրոհողների գործողությունների հանդգնությամբ, հարվածի անսպասելիությամբ, զորաշարժի սրընթացությամբ՛ կրակի (խոցման» և շարժման անընդհատ զուգակցմամբ։ Ըստ գործողությունների ժամանակի գրոհը լինում է ցերեկային և գիշերային, իսկ ըստ վարման ուղղությունների ճակատային, թևային, ինչպես նաև թիկունքից։ Գրոհը սկսվում է ելման դիրքերից կամ գրոհ անցնելու բնագծից՝ կախված գրոհի անցնելու եղանակներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջուզեպպե Ադամի

Ջուզեպպե Ադամի (իտալերեն՝ Giuseppe Adami, փետրվարի 4, 1878(1878-02-04), Վերոնա, Վենետո, Իտալիա - հոկտեմբերի 12, 1946(1946-10-12)[…], Միլան, Իտալիա), իտալացի թատերագիր, լիբրետիստ, թատերական և երաժշտական գրող և քննադատ, Ջակոմո Պուչինիի մի քանի օպերաների լիբրետոների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ջուզեպպե Ադամին ծնվել է 1878 թվականի նոյմբերի 4-ին Իտալիայի Վենետո մարզի Վերոնա քաղաքում։


== Ստեղծագործություն ==
Ջուզեպպե Ադամին համագործակցել է Ջակոմո Պուչինիի հետ` գրելով մի քանի օպերաների լիբրետոներ


=== Լիբրետոներ ===
Ջակոմո Պուչինիի օպերաների համար Ադամիի գրած լիբրետոներից են․

1916 թվականին «Ծիծեռնակ» (իտալերեն՝ La rondine) լիբրետոն` ըստ Ալֆրեդ Վիլների և Հայնց Ռիչերտի գերմանական սյուժեի
1916 թվականին «Թիկնոց» (իտալերեն՝ Il tabarro) լիբրետոն`ըստ Դիդիե Գոլդի նույնանուն պիեսի. լիբրետոն նախապես պատվիրվել էր գրող Ֆերդինանտո Մարտինին, բայց վերջինս չի հաջողել
1924 թվականին Ռենատո Սիմոնի հետ համատեղ գրել է Ջակոմո Պուչինիի« Տուրանդոտ» օպերայի «Թող ոչ ոք չքնի» (իտալերեն՝ Nessun Dorma) արիան` ըստ Կառլո Գոցցիի նույնանուն պիեսի։


== Մատենագրություն ==
Ջուզեպպե Ադամին հավաքել և հրապարակել է Ջակոմո Պուչինիի նամակների առաջին ժողովածուն։ 

Ջակոմո Պուչինիի կյանքի վեպը, Միլան-Հռոմ (Il romanzo della vita di G. Puccini, 1944)
Լա Սկալայի մեկդարյա սցենարը, Միլան (Un secolo di scenografia alla Scala, 1945)


=== Մահ ===
Ջուզեպպե Ադամին մահացել է 1946 թվականի հոկտեմբերի 12-ին, Միլանում, Լոմբարդիա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Giuseppe Adami biography
Giuseppe Adami (I) Internet Movie Database կայքում
La via della finestra Vocal score from Sibley Music Library Digital Scores Collection
Կասկինովո (գյուղ, Կուգարչինսկի շրջան)

Կասկինովո (ռուս.՝ Каскиново, բաշկիրերեն՝ Ҡасҡын), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 179 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տաչանկա

Տաչանկա (ուկրաիներեն՝ тача́нка), (ռուս.՝ тача́нка), ձիաքարշ ռեսորավոր սայլի տեսակ, որը դեպի ետ ուղղված հաստոցային գնդացիր է կրում։ Հայտնի է 1890-ական թվականներից։ Օգտագործել են Միացյալ Թագավորության զորքերը Հարավային Ռոդեզիայում (այժմ՝ Զիմբաբվե) ծագած խռովությունը ճնշելիս 1893 և 1896 թվականներին։
Տաչանկային սովորաբար լծում էին երկու (զույգ լծվածք), երեք, երբեմն էլ չորս ձի (ուժեղացրած լծվածք)։ Անձնակազմը հիմնականում երկու-երեք հոգի էր՝ սայլապանը և գնդացրային անձնակազմը։


== Պատմություն ==

Հասկանալով գնդացրի դերը մարտում, նրան տեղաշարժելու և սպասարկելու, զինամթերքով ապահովելու կարևորությունը ռուսական բանակում նախագծվեցին և փորձարկվեցին գնդացրային սայլեր։ Փորձարկումները հաջող էին և 1909 թվականին որոշվեց սկսել դրանց արտադրությունը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Մաքսիմ գնդացիրը և նրա անձնակազմը տեղափոխվում էին հրետանային, առանց ռեսորների սայլով, որը ռազմերթի նախատեսված չէր և չէր հասցնում հեծելավաշտի հետ համատեղ տեղաշարժվել։ Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին ռազմաճակատները ձգված էին, հեծելակը իրականացնում էր հետախուզություն, մարտարշավներ, ռազմաճակատի թույլ պաշտպանված հատվածում անցումներ։ Տաչանկան հնարավորություն ուներ ընթացքի ժամանակ թիրախային կրակ բացել, քանի որ ռեսորների հաշվին ընթացքը փափուկ էր։ Հարձակման ժամանակ մանյովրելով կարողանում էր կրակով պահել հեծելազորի թիկունքը։
Քաղաքացիական պատերազմի տարիներին տաչանկաները մարտի ժամանակ անցնում էին հակառակորդի թևերից և խաչաձև կրակ բացում։ Ձիերը շատ լավ թիրախ էին, և կարմիրբանակայինների հաջողությունը միայն այն պատճառով էր, որ սպիտակգվարդիականները շատ քիչ գնդացիրներ ունեին։ 1919-1921 թվականների սովետա-լեհական պատերազմի տարիներին այս փորձը իրեն չարդարացրեց, քանի որ լեհերը բավականին ժամանակակից զենք ունեին։


== Մշակույթում ==
Տաչանկան ռուսական քաղաքացիական պատերազմի խորհրդանիշերից է։ Այն արտացոլվել է մի քանի երգերում, որոնցից ամենահայտնին Կոնստանտին Լիստովի Միխայիլ Ռուդերմանի բառերով գրած «Տաչանկա» երգն է։
Տաչանկային է նվիրված Իսահակ Բաբելի 1924 թվականի գրած «Գիտություն տաչանկայի մասին» պատմվածքը։
Տաչանկա կարող եք տեսնել «Չապաև» և «Կրակոտ վերստեր» կինոնկարներում, «Օռլյոնոկ» մուլտիպլիկացիոն կինոնկարում։
«Լեգենդար տաչանկան» հուշարձանը տեղադրված է Ուկրաինայի Կախովկա բնակավայրի մոտ, նրա փոքր տարբերակը տեղադրված է Ռուսաստանում՝ Դոնի Ռոստովի մոտ։

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (223701-223800)

Աստերոիդների ցանկ (223601-223700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (223801-223900)
 Աստերոիդների ցանկ (223601-223700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (223801-223900)
Գետաբեկ (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գետաբեկ (այլ կիրառումներ)Գետաբեկ, Գետաբակ, գետակ Կուր գետի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակ Շամքոր գետի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Գետաբակ հանքավայրից մոտ 4-5 կմ հարավ-արևմուտք գտնվող Կարադաղ լեռան լանջերից, Շամքորին է միանում Չարեք վանքից 2 կմ ներքև։ Ավազանը անտառապատ է։ Երկարությունը 14-15 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==