armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կաստել Ռոկերո

Կաստել Ռոկերո  (իտալերեն՝ Castel Rocchero), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 383 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 58 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 6 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շեյլլի Հեննիգ

Շելլի Հեննիգ (անգլ.՝ Shelley Hennig, հունվարի 2, 1987(1987-01-02), Օռլեան շրջան, Լուիզիանա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և մոդել։ 2004 թվականին հաղթել է «Միսս Թինեյջեր ԱՄՆ» գեղեցկության մրցույթին։ Նկարահանվել է «Մեր օրերի կյանքը» (Սթեֆանի Ջոնսոնի դերում), «Գաղտնի շրջանը» (Դիանա Միդի դերում) և Պատանի գայլը (Մալիա Թեյթ/Հեյլի դերում) սերիալներում։


== Կենսագրություն ==
Շեյլի Հեննիգը ծնվել է 1987 թվականի հունվարի 2-ին, ԱՄՆ-ի Լուիզանա նահանգի Դեստրեհան քաղաքում Destrehan, Louisiana։ 2003 թվականին մասնակցել է «Միսս Լուիզանա ԱՄՆ» գեղեցկության մրցույթին և հաղթել։ 2004 թվականին Շեյլին Լուիզանա նահանգը ներկայացրել է «Միսս ԱՄՆ 2004» մրցույթին և հաղթել։ Դարձել է առաջին աղջիկը Լուիզանայում, ով հաղթել է միջազգային մրցույթում Ալի Լադրիից հետո (Միսս ԱՄՆ 1996)
Շեյլին դարձավ բավականին հայտնի։ Նրան հրավիրում էին տարբեր հեռուստաշոուների։ Աշխատում տարբեր կազմակերպություններում, շահույթ չհետապնդելով։
2005 թվականին Շեյլին հաղթանակի թագը փոխանցում է Ալլի ԼաՖորսին։


== Կրթություն և աշխատանք ==
Շեյլլին սովորել է ավագ դպրոցում, Դեստրեհան քաղաքում։ Դպրոցական տարիներին սկսել է զբաղվել պարով և մասնակցել տարբեր պարային մրցույթների։ Շեյլլին նաև ստեղծագործել է։ Նրա ստեղծագործութնները տեղ են գտել երիտասարդ հեղինակների պոեզիայի ցանկում։
Շեյլլին 14 տարեկան էր, երբ կորցրեց ավագ եղբորը, ով մահացել է ավտովթարից՝ ոչ սթափ վարելու պատճառով։ Դրանից հետո Շեյլլին կսկսեց դեմ գնալ հարբեցողությանը, և դարձավ «CADA» կազմակերպության անդամ։
Թագը հանձնելուց հետո մասնակցել է MTV հեռուստաալիքի «Տագից հետո» հեռուստաշոուին։


== Կարիերա ==
2007 թվականի ապրիլի 20-ին Շեյլլին սկսել է նկարահանվել «Մեր կյանքի օրերը» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Ստեֆանի Ջոնսոնի կերպարը։ 2011 - 2012 թթ մարմնավորել է գլխավոր դեր «Գաղտնի շրջանը» սերիալում (Դիանա Միդ), նկարահանված Լ.Ջ.Սմիթի գրքի հիման վրա։ Այս սերիալի 2-րդ սեզոնը որոշ պատճառներով չի նկարահանվում։ Շեյլլին սկսում է խաղալ «Զակ Ստոունը պատրաստվում է հայտնի դառնալ» սերիալում, մարմնավորելով Քրիսի Աքերմանի դերը։
Այժմ նկարահանվում է «Պատանի գայլը» սերիալում, որը ցուցադրվում է ամերիկյան MTV հեռուստաալիքով։ Մարմնավորում է Մալիա Թեյթի կերպարը, սկսած 4-րդ սեզոնից։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շեյլլի Հեննիգ Internet Movie Database կայքում
Շեյլլի Հեննիգ Թվիթթերում
Official site Miss Teen USA Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Տաճատ Խաչվանքյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաչվանքյան (այլ կիրառումներ)Տաճատ Հակոբի Խաչվանքյան (մարտի 14, 1896(1896-03-14), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - մարտի 14, 1940(1940-03-14), Մագադան, Օլսկի շրջան, Նիժնեամուրսկի մարզ, Խաբարովսկի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==

Տաճատ Խաչվանքյանը ծնվել է 1896 թվականին Ալեքսանդրապոլում։ 1915 թվականին ավարտել է Ալեքսանդրապոլի ութնամյա առևտրական ուսումնարանը, միաժամանակ հանդես է եկել երաժշտության ասպարեզում։ 1915-1916 թվականներին սովորել է Մոսկվայի առևտրական ինստիտուտի Ալեքսանդրապոլի մասնաճյուղում։ 1917 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Երևան, որտեղ աշխատել է որպես հաշվապահ։ 1920 թվականին նկարիչ Հակոբ Կոջոյանի հետ մեկնել է Պարսկաստան։ Մինչև 1925 թվականն աշխատել է Երևանի գեղարվեստա-տեխնիկական դպրոցում որպես քարտուղար, ծանոթացել նկարիչներ Սեդրակ Առաքելյանի, Վահրամ Գայֆեճյանի և այլոց հետ։ 1924 թվականին մասնակցել է Երևանում կազմակերպված առաջին գարնանային ցուցահանդեսին։ Ուսումը շարունակելու նպատակով մեկնել է Մոսկվա։ 1925-1930 թվականներին սովորել է Բարձրագույն գեղարվեստա-տեխնիկական արվեստանոցների (Վխուտեմաս) Պոլիգրաֆիական ֆակուլտետում` աշակերտելով Վ. Ֆավորսկուն, Ն. Կուպրեյանովին և ստացել հրատարակչական արդյունաբերության նկարիչ-տեխնոլոգի որակավորում։ 1930 թվականին վերադարձել է Երևան և դասավանդել Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, միաժամանակ (մինչև 1938 թվականը Եղիշե Չարենցի հրավերով) աշխատել Հայպետհրատում որպես նկարիչ։
1938 թվականին Խաչվանքյանն անհիմն ձերբակալվել և աքսորվել է Մագադան (հետմահու արդարացվել է 1956 թվականին)։ Մահացել է Մագադանում, 1940 թվականին։


== Գործունեություն ==
Խաչվանքյանը ստեղծագործել է գլխավորապես գրքի գեղարվեստական ձևավորման (Ազատ Վշտունու «Խոսում է ռադիո Ալժիրը», Ստեփան Զորյանի «Սպիտակ քաղաք», Պետրոս Դուրյանի «Տաղեր», Միսաք Մեծարենցի «Երկերի ժողովածու», Վահան Միրաքյանի «Լալվարի որսը») ու նկարազարդման (Ալեքսանդր Պուշկինի «Ոսկե ձկնիկը» գրչանկարը, «Տերտերն ու իր Բալդի ծառան» հեքիաթի գունավոր նկարները) ասպարեզում։
Առանձնապես գեղեցիկ ու ճաշակով են կատարված նրա ֆորզացներն ու ֆրոնտիսպիսները (Վ. Ի. Լենինի, Հովհաննես Թումանյանի, Երվանդ Օտյանի, Եղիշե Չարենցի երկերի ժողովածուները)։ Խաչվանքյանի վիմագրություններից է «Երևանի շուկան»։ Նկարել է նաև պլակատներ։ Նրա գործերին բնորոշ են հարազատությունը գրական տեքստին, զուսպ ու պլաստիկական հստակ ձևերը, կոմպոզիցիաների պարզությունը։
Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Տ․ Խաչվանքյանը՝ խմբագիր ==
Նիկոլայ Գոգոլ, Քիթը (վիպակ), Երևան, Պետհրատ, 1934, 50 էջ։


== Գրականություն ==
Խաչվանքյան, Տաճատ | Հայ նկարիչներ, Կյանքն ու գործունեությունը, Երևան։ ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտի հրատարակչություն, 2007։
Нерсисян, А. Г. (2007) "Художник Тачат Хачванкян", из-во Института искусств НАН РА, Ереван, 2007, 163 с..,.Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, № 3 . pp. 254–256. ISSN 0320-8117.


== Ծանոթագրություններ ==
Ստանցիի Յումատովո

Ստանցիի Յումատովո (ռուս.՝ станции Юматово, բաշկիրերեն՝ Йоматау станцияһы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 684 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆեդորովկա (գյուղ, Բակալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖեդորովկաՖեդորովկա (ռուս.՝ Федоровка, բաշկիրերեն՝ Фёдоровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սանտա Կրուս դե Տեներիֆե (քաղաք)

Սանտա Կրուս դե Տեներիֆե կամ Սանտա Կրուս (իսպ.՝ Santa Cruz de Tenerife), Իսպանիայի քաղաք, որը գտնվում է այդ երկրի տարածք հանդիսացող Կանարյան կղզիների ինքնավար համայնքում և հանդիսանում է այդ տարածքի 2 մայրաքաղաքներից մեկը։ Տեղակայված է Ատլանտյան օվկիանոսի ափին։ Զբաղեցնում է 150,56 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչությունը՝ ▲208 688 մարդ (2022):


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Фотографии города с высоты птичьего полета на сайте maps.live.com
Краткий путеводитель по Санта Крус-де-Тенерифе
Սիտնոե (գյուղ, Եմելչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍիտնոեՍիտնոե (ուկրաիներեն՝ Ситне), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սիտնոե գյուղում բնակվում էր 122 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,395 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 308,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նորա Փափազյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նորա Փափազյան (այլ կիրառումներ)Նորա Փափազյան (1890, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Կոստանդնուպոլսի կենտրոնական վարժարանում։ Զբաղվել է մանկավարժությամբ Պերպերյան և Մխիթարյան կրթական հաստատություններում։ Ստեղծել է Աթաթյուրքի դիմանկարը, ինչպես նաև կրոնական բազմաթիվ նկարներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյապինո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼյապինոԼյապինո (ռուս.՝ Ляпино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զանկի (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶանկիԶանկի (ուկրաիներեն՝ Заньки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զանկի գյուղում բնակվում էր 275 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1158 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 237,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարիա Սահակյան

Մարիա Սերգեյի Սահակյան (հուլիսի 24, 1980(1980-07-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 28, 2018(2018-01-28), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ ռեժիսոր, սցենարիստ, Սեդա Վերմիշևայի թոռնուհին։


== Կենսագրություն ==
Մարիա Սահակյանը ծնվել է 1980 թվականի հուլիսի 24-ին Երևանում։ 1993 թվականին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ռուսաստան։
1996 թվականին Սահակյանն ընդունվել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ (ՎԳԻԿ)՝ կինոյի և հեռուստատեսության ռեժիսուրայի ֆակուլտետ (Վլադիմիր Կոբրինի արվեստանոց)։
2003 թվականին ավարտել է ուսումը՝ «Հրաժեշտ» դիպլոմային աշխատանքով։ Ֆիլմը ցուցադրվել է Օբերհաուզենի կինոփառատոնին, Ֆրանսիայի Անժեր քաղաքում տեղի ունեցած «Premier Plans» կինոփառատոնին, Հոլանդիայի «International Filmfestival Rotterdam»-ի պաշտոնական ծրագրում, Telluride Film Festival-ում և այլն։ Ֆիլմն արժանացել է «Ոսկե ծիրան» փառատոնի գրան պրիի, Իտալիայի Ֆանո քաղաքում տեղի ունեցած միջազգային կինոփառատոնում հատուկ նշման, ՎԳԻԿ-ի փառատոնին Կոդակ ընկերությունից ստացել է մրցանակ և փառատոնի կողմից՝ «Սուրբ Աննա» դիպլոմ։


=== Մահ ===
Մահացել է 2018 թվականին։ Իր կտակի համաձայն՝ թաղված է Սանահինի վանական համալիրին կից գերեզմանոցում։


== Մրցանակներ ==
2006 - հայ կինեմատոգրաֆների միության կողմից մրցանակ՝ «Փարոս» ֆիլմի համար (Երևանի «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոն, 2006)
2013 - Հայաստանի ազգային կինոմրցանակ «Հայակ»՝ «Ես չեմ» ֆիլմի համար


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


=== Մոնտաժող ===


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Չեզարե դա Սեստո

Չեզարե դա Սեստո (իտալերեն՝ Cesare da Sesto, 1477[…], Սեստո Կալենդե, Վարեզե, Լոմբարդիա - հուլիսի 27, 1523, Միլան, Միլանի դքսություն), իտալացի նկարիչ, Լեոնարդո դա Վինչիի աշակերտներից մեկը։
Չեզարե դա Սեստոյի, Բերնարդինո Լուինիի և Մարկո դի Օջոնոյի ստեղծագործությունների վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Լեոնարդոյի արվեստը։ Այս իրողության վառ ապացույցն է«Մադոնեն փոքրիկի հետ» ստեղծագործությունը։ Արևմտյան Իտալիայում նա ստեղծեց իր դժվար և տարբերվող ոճը, որի մեջ միավորվեցին կլասիցիզմը և մանյերիզմի հին ռեսուրսները։
Չեզարեն ժամանակակից իրականությունում չունի ազգանուն, ինչպես Լեոնարդոն։ «Դա Սեստո»-ն «Վարեսե» գավառի Սեստո Կալենդե քաղաքի մականունն է, որտեղ էլ նա ծնվել է։ 

Հնարավոր է, որ 2005 թվականին Հռոմում եղել է Բալդասարե Պերուչիի աշակերտը կամ օգնականը։
Չեզարե դա Սեստո անունը առաջին անգամ հիշատակվել է 1508 թվականին, երբ նա Յուրա II պապի հրամանով Վատիկանի ամրոցի պատերին նկարազարդում կատարեց։ Հիմա այդ նկարազարդումները չեն պահպանվել։ 1513 թվականին նա աշխատել է Սիցիլիայում, իսկ 1515 թվականին՝ Նեապոլում։
1516 թվականին նա վերադարձավ Միլան, որտեղ նա նկարեց իր հայտնի «Սալոմե» (իտալերեն՝ Salomè) նկարը (հիմա այն գտնվում է Վիեննայում գտնվող Արհեստի պատմության թանգարանում)։
Չեզարեն 1517 թվականին Մեսինայում գտնվելու ժամանակ ստեղծեց իր հայտնի աշխատանքներից մեկը՝ «Երկրպագության գուշակները»։ Այդ ստեղծագործություններից հետո՝ 1520 թվականին նա նորից վերադարձավ Միլան, որտեղ ստեղծեց իր հիասքանչությունը, որը անվանվեց «Սուրբ Րոհի պոլիտպիհը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
։ էջ 55 - 65 http://books.google.it/books?id=3WYx4FySOMkC
Գառնահովիտ

Գառնահովիտ, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում։ Մարզկենտրոնից գտնվում է 63 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 2150 մ։


== Անվանումներ ==
Նախկինում ունեցել է Ադիաման, Ադյաման անվանումները։ Ադիամանը արաբերեն բառ է՝ Ադդ ալ-Աման, որ նշանակում է տալ անվտանգություն, այսինքն՝ ապահով վայր, Ադդաման՝ Անվտանգության երաշխավորություն տվեղ՝ այսինքն Երաշխավոր։ 1946 թվականին վերանվանվել է Գառնահովիտ։ Նախկինում մտել է Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառի մեջ։


== Պատմություն ==
Գյուղը բավականին հին պատմություն ունի։ Ունի կիկլոպյան ամրոցներ, որոնք թվագրվում են Ք.ա. 2-րդ-ից 1-ին հազարամյակներով։ Ըստ Թ.Թորամանյանի՝ նախկինում այն եղել է բերդաքաղաք, որի հետքերը միայն որոշ չափով են երևում։ Բնակավայրը շրջապատված է դժվարամատչելի զառիվայրերով և , որը բերդաքաղաքին տալիս է անմատչելի տեսք։ Ըստ Թորամանյանի՝ Գառնահովիտը նախնադարյան այն եզակի բերդաքաղաքներից է, որը չի լքվել։ Գտնվել է Այրարատ նահանգի Արագածոտն գավառի մեջ։ 4-րդ դ. այն որպես ավատական տիրույթ տրվել է Կամսարականներին, ում պատկանել է ներկայիս Գառնահովիտ գյուղը։
Բագրատունիներն իրենց կառավարման շրջանում Մաստարան և Գառնահովիտը նվիրաբերեցին երկրում երկրորդ մեծ ազդեցությունը վայելող Պահլավունի իշխանական տանը։ 12-րդ-13-րդ. դդ. տարածքն անցել է Զաքարյաններին։ 19-րդ դ. մինչև 1831թ. Թալինի գյուղերի մեջ հիշատակվում է Ատիեամանը, որը սակավամարդ էր։
Առաջին հանրապետության տարիներին կային 61 ծխական դպրոցներ, որոնց շարքում 14-րդը հիշատակվում է Ադիաման գյուղը։


== Բնակչություն ==
Գառնահովիտի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և դաշտավարությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==

Գյուղն ունի 7-րդ դարում կառուցված Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի, 1,5 կմ հարավ-արևմուտք գտնվում է XVII-XVIII դարերի «Ծաղկոց» գյուղատեղին, գյուղի մոտ՝ «Գառնհովիտ» հին բերդատեղին (մ.թ.ա. 2-րդ հզմ.) իր եկեղեցիով, 1 կմ արևելք՝ X-XIII դարերի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցի։ Գյուղում կանգուն վիճակում է պահպանվել VI-VII դարերում կառուցված Սուրբ Գևորգ եկեղեցին, կիկլոպյան ամրոցի մնացորդներ։


== Գառնհովիտցիներ ==
Վառլեն Ալեքսանյան


== Տես նաև ==
Գառնահովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)
Սուրբ Գևորգ եկեղեցի (Գառնահովիտ)


== Ծանոթագրություններ ==
Սիմոն Պորտ Ժակմյուս

Սիմոն Պորտ Ժակմյուս (ֆր.՝ Simon Porte Jacquemus, հունվարի 16, 1990(1990-01-16), Սալոն դե Պրովանս), ֆրանսիացի մոդելավորող և նորաձևության դիզայներ։ Նորաձևության Jacquemus բրենդի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Սիմոն Ժակմյուսը ծնվել է Ֆրանսիայի հարավում՝ Սալոն դե Պրովանսում։ Մեծացել է ֆերմերների համեմատաբար աղքատ ընտանիքում, տղայի դաստիարակությամբ հիմնականում զբաղվել է մայրը։
2008 թվականին՝ 18 տարեկան հասակում, տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ մի քանի ամիս սովորել է Նորաձևության տեխնիկայի և արվեստի բարձրագույն դպրոցում (Esmod)՝ Օլիվիե Ռուստենի հետ միաժամանակ։ Ապա թողել է ուսումը հանուն Citizen K-ի նորաձևության ամսագրում նկարիչների հետ աշխատանքի գծով մենեջերի օգնականի պաշտոնի։ Ավելի ուշ ավտովթարից մոր հանկարծակի մահը նրան դրդել է սկսել մոդելավորողի սեփական կարիերան։


== Կարիերա ==
Նա 20 տարեկան էր, երբ ստեղծել է իր Jacquemus բրենդը, որի համար նման անվանում ընտրել է մոր օրիորդական ազգանվան պատճառով։ Իր դիզայնները խթանել է՝ 2010 թվականին Փարիզում Վոգի նորաձևության երեկույթներից մեկի ժամանակ ընկերներին խնդրելով կրել իր ստեղծագործությունները։ Այդպիսով նա ճանաչում է ձեռք բերել  և արդեն 2012 թվականին հրավիրվել է իր հավաքածուն ներկայացնելու Փարիզի նորաձևության շաբաթում։
Հավաքածուում օգտագործված կտորների մեծ մասը մատակարարում են արտահագուստի մատակարարները։ Հագուստները հասարակ են, քիչ դետալներով, բայց օրգինալ։ 2014 թվականին հավաքածու է մշակել «La Redoute»-ի համար։ 2015 թվականին Դելֆինա Արնոյի կողմից երիտասարդ հագուստի դիզայներների համար ստեղծված միջազգային մրցույթում ստացել է LVMH Prize-ի ժյուրիի հատուկ մրցանակը։
2017 թվականին իր հավաքածուում ավելացրել է կոշիկի գիծը։ 2018 թվականին հայտարարել է, որ զբաղվելու է նաև տղամարդու հագուստի դիզայնով․ առաջին գիծը թողարկվել է 2019 թվականին։ Ի լրացում կոշիկների՝ մշակում է նաև գլխարկներ և պայուսակներ․ վերջիններիս դիզայնը հայտնի է դարձել ողջ աշխարհում։
Հարազատ տարածաշրջանում նրա ներդրումը կայանում է «Ցիտրոն» ռեստորանի բացման մեջ, որը գտնվում է Լաֆայետ պատկերասրահում՝ Ելիսեյան դաշտերում, որը թողարկվել է 2019 թվականի մարտի 28-ին՝ նախկին «Virgin Megastore12»-ի փոխարեն։
2019 թվականի հունիսի 24-ին նա կազմակերպել է շքերթ՝ նվիրված բրենդի տասնամյակին։ Սայմոն Պորտը նորաձևության աշխարհի ներկայացուցիչներին հրավիրել է նարդոսի դաշտ և ներկայացրել իր նոր «Le coup de soleil» հավաքածուն։
Նրա գարուն-ամառ 2021-ի «L'Amour» հավաքածուում առկա էին պարզության և ռոմանտիկայի թեմաները։ «Ինչպես հասարակ գյուղական հարսանիք կամ բերքահավաքի տոն»,- ասել է նա ցուցադրությունից առաջ տված հարցազրույցում։ Շոուն COVID-19 համավարակի պատճառով անցկացվում էր Փարիզից մեկ ժամվա ճանապարհի վրա գտնվող ցորենի արտում։ Շոուին ներկա էին ընդամենը 100 հյուր։


== Անձնական կյանք ==
Սիմոն Ժակմյուսը բացահայտ համասեռական է։ 2021 թվականի հունիսի 7-ին 4 տարի ծանոթությունից հետո ամուսնացել է իտալացի թվային գործակալ Մարկո Մաեստրիի հետ։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
LVMH մրցանակ (2014)LVMH ժյուրիի հատուկ մրցանակ (2015)Elle Style Awards մրցանակաբաշխության «Նորաձևության ռեժիսորի ընտրություն» մրցանակ (2017)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Jacquemus» ապրանքանիշի պաշտոնական կայք։
Դոմախա (գյուղ, Լոզովայայի քաղաքային խորհուրդ)

Դոմախա (ուկրաիներեն՝ Домаха), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի քաղաքային խորհուրդում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Վարվարովկա, Դոմախին Բուրգ, Նագորնայա։
2001 թվականի տվյալներով Դոմախա գյուղում բնակվում էր 1 004 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 754,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կալիցա

Կալիցա (էստ․՝ Kalitsa), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Կոեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դոլգայա Լուկա (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դոլգայա Լուկա (այլ կիրառումներ)Դոլգայա Լուկա (ուկրաիներեն՝ Довга Лука), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլգայա Լուկա գյուղում բնակվում էր 195 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրիգորի Կաց

Գրիգորի Միխայլովիչ Կաց (ռուս.՝ Григорий Михайлович Кац, 1907, Դոնի Ռոստով, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 8, 1941(1941-10-08), Սմոլենսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային բանաստեղծ և թարգմանիչ, դրամատուրգ, լրագրող, ռազմական թղթակից։


== Կենսագրություն ==
Գրիգորի Կացը սկսել է տպագրվել 1924 թվականին։ Նա եղել է Ռոստովի ռադիոյի առաջին խմբագիրը, իսկ 1920-ական թվականների վերջից՝ Ռուսաստանի պրոլետարական գրողների ասոցիացիայի Ռոստովի և Հյուսիսային Կովկասի կազմակերպության ղեկավարներից մեկը։ Նա բանաստեղծ Վենիամին Ժակի մտերիմ ընկերն էր։ 1934 թվականին Կացը դարձել է խորհրդային գրողների առաջին համամիութենական համագումարի պատվիրակ։ Տպագրվել է ինչպես Ռոստովի պարբերականներում, այնպես էլ «Օկտյաբր», «Կրասնայա նով», «Մոլոդայա գվարդիա» կենտրոնական ամսագրերում։
«Լայն բացված աշխարհը» բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1928 թվականին, այնուհետև հրատարակվել են բանաստեղծությունների ևս մի քանի ժողովածուներ և ակնարկների գիրք։ Կացը եղել է «Ազով-Սևծովյան գրողների ալմանախի» խմբագրական խորհրդի անդամ (1935-1937)։ Ադըղեերենից նրա թարգմանությամբ լույս է տեսել Ախմեդ Խատկովի բանաստեղծությունների «Արիություն» ժողովածուն (Դոնի Ռոստով, Ռոստիզդատ, 1938)։ 1941 թվականին Միխայիլ Շտիտելմանն ու Գրիգորի Կացը գրել են «Քո բարի ընկերը» պիեսը, որը նույն թվականին բեմադրվել է Լենինյան կոմերիտմիության անվան թատրոնում։
Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբում Կացը որպես կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, 1941 թվականի աշնանը որպես քաղաքական հրահանգիչ ուղարկվել է 19-րդ բանակի «Դեպի հաղթանակ» ռազմական թերթի խմբագրակազմ, որում ընդգրկված էին ռոստովցի մի շարք գրողներ և լրագրողներ, այդ թվում Միխայիլ Շտիտելմանը և Գրիգորի Գրիդովը։ Երբ 1941 թվականի հոկտեմբերին 19-րդ բանակը հայտնվեց շրջափակման մեջ, Կացը զոհվեց Վյազմայի մերձակայքում տեղի ունեցած մարտերից մեկում։


== Գրքեր ==
Распахнувшийся мир. Ростов-на-Дону: Северо-Кавказское отделение ВАППа, 1928.
Песня о моей стране: Стихи. Ростов-на Дону: Северный Кавказ, 1932.
Молодая песня стариков. Ростов-на-Дону: Северный Кавказ, 1933.
Мы открываем утро. Ростов-на-Дону: Азчериздат, 1934.
Ростовский драматический театр имени Максима Горького (сборник статей, составитель). Ростов-на-Дону: Азчериздат, 1935.
Мы открываем утро. М., Гослитиздат, 1936.
Сад: Стихи. Ростов-на-Дону: Азчериздат, 1936.
Сборник массовых песен (составитель). Ростов-на-Дону: Азово-Черноморское краевое книгоиздательство, 1936.
Парус под ветром. Ростов-на-Дону: Ростиздат, 1938.
Счастье быть молодым (очерки, с М.&nbsp;Е.&nbsp;Штительманом). Ростов-на-Дону: Ростиздат, 1938.
Дороги: Стихи. Ростов-на-Дону: Ростиздат, 1940.
Твой добрый друг: лирическая комедия в трёх актах, девяти картинах (с М.&nbsp;Е.&nbsp;Штительманом). М.—Л.: Искусство, 1942.
Избранное. Стихи. Ростов-на-Дону, 1959.
Поэзия Дона. Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1967.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гонтмахер М. А. Евреи на донской земле: История. Факты. Биографии / М. А. Гонтмахер. — Изд. 2-е, испр. и доп. — Ростов-на-Дону: Ростиздат, 2007. — 857 с.; с. 622. — ISBN 978-5-7509-0921-6.
Կոմսոմոլսկոե (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոմսոմոլսկոեԿոմսոմոլսկոե (ուկրաիներեն՝ Комсомольське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պոտոցկովշչինա։ Հիմնադրվել է 1820 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոմսոմոլսկոե գյուղում բնակվում էր 143 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,93 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 153,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բուդյոնովկա (գյուղ, Բեյսկի շրջան)

Բուդյոնովկա (ռուս.՝ Будёновка), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կինժալ (Տիզիլի վտակ)

Կինժալ (ռուս.՝ Кинжал), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տիզիլ գետի ձախ ափին 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է, ավազանի տարածքը 53,2 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07020000712108200004673
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200467
Ավազանի կոդը - 07.02.00.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լիզա Դելա Կազա

Լիզա Դելա Կազա (Lisa della Casa, փետրվարի 2, 1919(1919-02-02)[…], Բուրգդորֆ, Բեռն, Շվեյցարիա - դեկտեմբերի 10, 2012(2012-12-10)[…], Մյունստեռլինգեն, Kreuzlingen District, Տուրգաու, Շվեյցարիա), շվեյցարացի օպերային երգչուհի (սոպրանո)։ Հայտնի է Մոցարտի և Ռիխարդ Շտրաուսի օպերաներում դերերգերի կատարմամբ։ Առանձնանում է գեղեցիկ ձայնով, անթերի վոկալ տեխնիկայով, նրբաճաշակության և ոճի զգացմամբ։ Վոկալ կարիերայի գագաթնակետը ընկնում է 50-60 թթ։


== Ընտրյալ սկավառակագրություն ==
Մոցարտ – Նրանք բոլորն էլ նույնանման են վարվում – 1955 (դիրիժոր Կառլ Բյոմ)
Մոցարտ – Դոն Ժուան – 1954 (դիր. Վիլհելմ Ֆուրթվենգլեր)
Մոցարտ – Դոն Ժուան – 1956 (դիր. Դմիտրիս Միտրոպուլոս)
Մոցարտ – Ֆիգարոյի ամուսնությունը – 1955 (դիր. Էրիխ Կլայբեր)
Ռ. Շտրաուս – Արաբելլա (Զդենկայի դերերգը)– 1947 (դիր. Կառլ Բյոմ)
Ռ. Շտրաուս – Արաբելլա – 1953 (դիր. Ռուդոլֆ Կեմպե)
Ռ. Շտրաուս – Արաբելլա – 1957 (դիր. Ջորջ Շոլտի)
Ռ. Շտրաուս – Արաբելլա – 1958 (դիր. Յոզեֆ Կլայբերթ)
Ռ. Շտրաուս – Արաբելլա – 1964 (դիր. Յոզեֆ Կլայբերթ)
Ռ. Շտրաուս – Վարդի ասպետը (Սոֆիի դերերգ) – 1952 (դիր. Հերբերտ ֆոն Կարայան)
Ռ. Շտրաուս – Վարդի ասպետը (Օկտավիանի դերերգ) – 1953 (դիր. Կլեմենս Կրաուս)
Ռ. Շտրաուս – Վարդի ասպետը – 1960 (դիր. Հերբերտ ֆոն Կարայան)
Ռ. Շտրաուս – Կապրիչչո – 1953 (դիր. J. Hertog)
Ռ. Վագներ – Նյուրնբերգի մեյսթերզինգերներ – 1952 (դիր. Հանս Կնապերտսբուշ)
Ռ. Շտրաուս - Չորս վերջին երգ - 1953 (դիր. Կառլ Բյոմ)
Բրամս, Վոլֆ, Մալեր, Դվորժակ, Ռ. Շտրաուս - Liederabend - 1970 (նվագակցող M. Kobayashi)
Հ. Մալեր - Սիմֆոնիա № 4 - 1958 (դիր. Ֆրից Ռայներ)


== Ծանոթագրություններ ==
Հավավ

Հավավ, քաղաք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի աջ կողմում, Բալու քաղաքից հյուսիս-արևմուտք։ Ներկայիս անվանումը՝ Էքինոզու (Ekinözü)։ Աշխարհագրական կոորդինատները՝ 38°47'0.01"N,  39°52'27.92"E։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Ըստ ավանդության Թադևոս Առաքյալը եկել է այս բնակավայր հեթանոսներին քարոզելու համար։ Սակայն տեղացիները շան ձայն են հանել (հաֆ-հաֆ) և առաքյալը նրանց անիծել է, ասելով, որ միշտ «հավ-հավ» ասեն։ Այստեղից էլ գյուղի անունը կոչվել է Հավավ։


== Պատմություն ==
Ժամանակին եղել է քաղաք, իսկ այնուհետև մնում էր որպես հայաբնակ մեծ գյուղ։


== Բնակչություն ==
XIX դարի 70-ական թվականներին ուներ 160 տուն, 1915 թվականին` 235 տուն` 1880 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հավավն ուներ Ս. Կաթողիկե և Ս. Աստվածածին անուներով եկեղեցիներ։ Գյուղից հարավ էր գտնվում Քաղցրահայաց կամ Հավավի վանքը՝ կառուցված Մանասթըր լեռան (գյուղից մոտ 2.3 կմ հարավ-արևմուտք) հյուսիսային՝ անտառապատ լանջին, այժմ՝ ավերակ։ Բնակավայրի առաջ ձգված ընդարձակ դաշտում քարե խաչաձև արձաններ կային, որոնք կանգնեցվել էր Թադևոս Առաքյալի կողմից։


== Կրթություն ==
Ժամանակին գրչության կենտրոն էր։
Գյուղում գործում էր երկսեռ վարժարան, որը հովանավորում էր «Միացյալ ընկերությունը»։


== Անվանի մարդիկ ==
Հավավում են ծնվել գրողներ Մ. Կյուրճյանը (1854-1915) և Ն. Մանկունին (1884-?):


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իրեզինե

Իրեզինե  (լատ.՝ Iresine) պատկանում է հավակատվազգիների ընտանիքին։ Հայրենիքը Հարավային Ամերիկան է։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Արևադարձային բազմամյա բույս է, սակայն դեկորատիվ ծաղկեգործության մեջ ախիրանտեսի նման օգտագործվում է որպես միամյա։ Ամենատարածված տեսակներից են իրեզինելինդենին (I.Lindeni von Heutte)՝ նշտարաձև, մուգ կարմիր տերևներով, բաց կարմիր ջղերով և իրեզինե-վալիզին (I.Wallisi Hort.), որի կարմիր դարչնագույն տերևների ծայրը կլոր է, բաժանված երկու մասի։ Ծաղկային ձևավորումներում իրեզինե-լինդենին օգտագործվում է գորգերում, ծաղկեթմբերում և եզրագծերի համար։ Բարձրությունը հասնում է 30-40 սմ-ի, սակայն խուզման միջոցով բույսը կարելի է պահել ցանկացած բարձրության վրա։


== Մշակում ==
Բազմացվում է կտրոններով որոնք վերցնում են ջերմատներում ձմեռող մայրակներից։ Համապատասխան պայմաններ ստեղծելու դեպքում բազմացումը կարելի է կատարել տարվա բոլոր եղանակներին։ Նեխման հնարավորությունը կանխելու նպատակով կտրոնները վերցնելուց անմիջապես հետո կտրվածքներն անպայման անհրաժեշտ է թաթախել փայտածխի փոշու մեջ։ Կտրոնները արմատակալում են գետի մաքուր, լվացված ավազով լի բազմացման արկղերի մեջ։ 18-20° ջերմության պայմաններում կտրոններն արմատակալում են 7-10 օրվա ընթացքում։
Ձմեռվա ընթացքում տնտեսությունը երիտասարդ մայրակներով ապահովելու նպատակով կտրոններով բազմացումը կարելի է անել հուլիս-օգոստոս ամիսներին, որպեսզի դրանք հետագայում ծառայեն որպես մայրակ։ Մայրակներ կարելի է վերցնել նաև բաց գրունտում աճող բույսերից։ Այդ նպատակի համար նախատեսված բույսերն աշնանը, նախքան առաջին ցրտահարությունները, հանում են հողագնդիկով և տեղափոխում 11-13 սմ-անոց թաղարների մեջ, պահպանելով ջերմատանը՝ 20-22 °C ջերմության պայմաններում։ Արմատակալումից հետո ջերմությունը իջեցվում է մինչև 15-18°։ Ջերմատանը օդը անհրաժեշտ է սիստեմատիկաբար փոխել, քանի որ խոնավ և ծանր օդում բույսերը ոչնչանում են։
Ջուրը տրվում է սակավ։ Բույսերը սովորաբար տնկում են մեկը մյուսից 7-8 սմ հեռավորության վրա։ Նախընտրում է արևոտ հողամասերը, սակայն վատ չի աճում նաև կիսաստվերում։


== Գրականություն ==
Ծաղկաբուծություն և դեկորատիվ այգեգործություն, Հ. Ե. Նարինջյան
Նեբիաս

Նեբիաս (ֆր.՝ Nébias), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 264 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.69 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 670 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 165 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 40 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 154 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 90-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 64։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 58,4 %։ 90 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 63 անձ (37 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 27 անձ (12 տղամարդ և 15 կին)։ 64 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 29-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լևան Խոտիվարի

Լևան Խոտիվալի (վրաց.՝ ლევან ხოტივარი; հունվարի 4, 1902, Վրաստան, Քութայիս — դեկտեմբերի 13, 1980), վրացի կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Լևան Խոտիվալին ծնվել է 1902 թվականի հունվարի 4-ին Վրաստանի Քութայիս քաղաքում։
1922-1925 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի համալսարանի սոցիալ-տնտեսագիտական ու գյուղատնտեսական ֆակուլտետներում։ 1924 թվականին ավարտել է Վրաստանի Ժողլուսկոմին կից կինոդերասանի դպրոց-ստուդիան։
1940-1945 թվականներին դերասանական վարպետություն է դասավանդել Վրաստանի Ժողլուսկոմին կից դպրոց-ստուդիայում։ Նկարահանվել է «Երիտասարդությունը հաղթում է» (1928), «Մզագոն և Գելան» (1930), «Ոսկեգույն հովիտ» (1937), «Հայրենիք» (1939), «Ընկերություն» (1940), «Սաբուխի» (1941) և այլ ֆիլմերում։ Եղել է «Բարձունք նվաճողները» (1941) ֆիլմի երկրորդ ռեժիսորը։
Մահացել է 1980 թվականի դեկտեմբերի 13-ին, Վրաստանում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===
1954 — Ճպուռ
1958 — Ես կասեմ ճշմարտությունը
1959 — Դեպք ամբարտակում
1961 — Փեսան առանց դիպլոմի
1968 — Թարիել Գալու
1973 — Ուրախ սիրավեպ
1975 — Չիրիկը և Չիկոտելան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լևան Խոտիվարի (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ժողովածու (496)

Ժողովածու (496), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 496 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1669 թվականին Գրիգոր Հին Ջուղայեցի գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 25,5X19 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 321 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորագրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշվեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 147բ, 224բ, 320բ։


== Բովանդակություն ==
Յակ. Մծբնեցոյ Զգօն գիրք։
Եփրեմի Ճառք, Խրատք։
Յաղագս Դ գետոցն ի գրոց Ստ. Սիւնեցող։
Սեբերիանոսի Ճառք։


== Ծանոթագրություններ ==
ՎանդաՎիժեն

«ՎանդաՎիժեն» (անգլ.՝ WandaVision), ամերիկյան Marvel Studios-ի մինի սերիալ, որն ստեղծվել է Marvel-ի երկու կերպարների՝ Ալ կախարդուհու և Վիժենի հիման վրա։ Գլխավոր դերերը կատարում են Էլիզաբեթ Օլսենը և Փոլ Բեթանին։ Հեռուստասերիալում դեպքերը տեղի են ունենում Marvel-ի կինեմատոգրաֆիական տիեզերքում՝ «Վրիժառուները. Վերջնախաղ» ֆիլմի դեպքերից հետո։
2018 թվականի սեպտեմբերին Marvel ստուդիան սկսել է պատրաստել Marvel-ի ֆիլմերի մի քանի կերպարների մասին, այդ թվում նաև Ալ կախարդուոհու և Վիժենի՝ համապատասխանաբար Օլսենի և Բեթանիի դերակատարմամբ։ Շոուի ստեղծողն է Ժակ Շեֆերը, իսկ ռեժիսորը՝ Մեթ Շեքմանը։ Նկարահանումներն սկսվել են 2019 թվականին՝ Ատլանտայում։
«ՎանդաՎիժեն» հեռուստասերիալը բաղկացած է լինելու վեց էպիզոդից և թողարկվելու է 2020 թվականի դեկտեմբերին՝ Disney+ հարթակով։


== Դերասանական կազմ ==


== Քասթինգ ==

2019 թվականի ապրիլին Disney և Marvel ընկերությունները հեռուստասերիալի պաշտոնական անոնսի ժամանակ՝ հաստատել են Օլսենի և Բեթանիի մասնակցությունը՝ համապատասխանաբար Ալ կախարդուհու և Վիժենի դերերում։ Նույն թվականի հուլիսին Թեոնա Փարիսը հաստատվել է հասուն Մոնիկա Ռամբոյի դերում։ Հերոսուհու երիտասարդ տարբերակը ներկայացվել է Marvel-ի կինոտիեզերքում՝ «Կապիտան Մարվել» ֆիլմում ունեցած մասնակցության շնորհիվ, որի սյուժեն կայանում է 1995 թվականին։ Հետո դերասանական կազմը լրացրել են Քեթ Դենինգսը (Դարսի Լյուիս), Ռենդալ Փարքը (Ջիմմի Վու) և Քեթրին Հանը։ Ավելի վաղ Ջենինգսի կերպարը հայտնվել էր «Թոր» և «Թոր։ Մռայլ աշխարհը» ֆիլմերում, իսկ Փարքը՝ «Մրջյուն մարդը և Կրետը» ֆիլմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալինովկա (գյուղ, Կեգիչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինովկաԿալինովկա (ուկրաիներեն՝ Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կեգիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 503 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2224 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 226,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քնողո (Գորիի շրջան)

Քնողո (վրաց.՝ ქნოღო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 2000 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 61 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վահրամյանների իշխանություն

Վահրամյանների իշխանություն, ֆեոդալական կազմավորում Զաքարյան Հայաստանում։
Ձևավորվել է 12-րդ դարի 90-ական թվականներից 13-րդ դարի սկզբին։ Ընդգրկել է (մասամբ կամ ամբողջովին) Ձորոփոր, Տավուշ, Փառիսոս և Գարդման գավառները (սահմանները ձգվել են Գագից մինչև Շամքոր, Կուրից՝ Սևանա լեռներ)։ Վահրամյանների իշխանության տարածքում են գտնվել Գագ, Քավազին, Կածարեթ, Երգեվանք, Տավուշ, Տերունական, Սագիմ, Քարհերձ, Գարդման բերդերը, Շամքոր քաղաքը։ Իշխանանիստն էր Գագը, հոգևոր կենտրոնը՝ Նոր Վարագ վանքը։ Վահրամյանների իշխանության տարածքով է անցել Պարտավ-Գանձակ-Շամքոր-Տփխիս առևտրական մայրուղու մի հատվածը։ Իշխանության տերերը՝ Վահրամյանները, պատկանել են Զաքարյանների կրտսեր ճյուղին։ Տոհմի նախահայրը՝ Սարգիս Զաքարյան ամիրսպասալարի եղբայր Վահրամը (վախճանվել է նախքան 1176 թվականը), փոքր կալվածներ է ունեցել Քուրդ Վաճառի (Դեբեդ) ձորում։ Նրա որդի Բլուզ (կրտսեր) Զաքարեն (1176-1205) հորեղբորորդիներ Զաքարե Բ Մեծի և Իվանե Ա-ի հետ կարևոր դեր է խաղացել վրացների պետության քաղաքական կյանքում, հենարան եղել Թամար թագուհուն՝ ֆեոդալական կենտրոնախույս ուժերի և արտաքին թշնամիների դեմ պայքարում։ Գանձակի Ելտկուզյան աթաբեկության տիրապետությունից ազատագրելով հայկական վերոհիշյալ գավառները, հիմնադրել է ընդարձակ իշխանություն։ Բլուզ Զաքարեին հաջորդել է որդին՝ Վահրամ Գազեցին (1205-1250/52), որի օրոք Վահրամյանների իշխանությունը հասել է իր հզորության գագաթնակետին։ 1212/13-ին Վահրամ Գազեցին նշանակվել է վրացիների թագավորության մասխուրթուխուցես (մոտավորապես համապատասխանում է սենեկապետի պաշտոնին)։ Օժտված լինելով զորավար, և վարչական ունակություններով, նա մեծ դեր է խաղացել երկրի քաղաքական կյանքում և օտար նվաճողների դեմ մարտերում։ Հատկապես աչքի է ընկել 1220-1221 թվականներին մոնղոլների և 1225-1231 թվականներին՝ Զալալ էդ դինի հրոսակախմբերի դեմ կազմակերպված դիմադրության ժամանակ։ 1236 թվականին, իր տիրույթներն ավերածություններից զերծ պահելու համար, ընդունել է մոնղոլների գերիշխանությունը և ճանաչվել թումանի վերածված իր իշխանության (մոտ 400 հազար բնակիչ) պետ։ 1240-ական թվականներին իր զորքով Աղբուղա որդու հետ մասնակցել է դեպի Հարավային Հայաստան մոնղոլների ձեռնարկած արշավանքներին։ 1245-1247 թվականներին Վահրամ Գազեցին վճռորոշ դեր է խաղացել Գեորգի Լաշայի որդի Գավիթին արևելավրացական գահ բարձրացնելու գործում, իսկ 1249 թվականին մասնակցել է մոնղոլների դեմ հայ-վրացական ապստամբությանը։ Վահրամ Գագեցուն հաջորդել է որդին՝ Աղբուղան, որի օրոք սկսել է թուլանալ Վահրամյանների իշխանությունը։ Աղբուղային հաջորդել են որդիները՝ Վահրամը, Զաքարեն, Իվանեն (13-րդ դարի 2-րդ կես)։ Վահանյանների իշխանության մասին եղած վերջին տեղեկությունը թվագրվում է 1284 թվականով։ Վահանյանների իշխանությունից վասալական կախման մեջ են գտնվել Մածնաբերդի և Նոր Բերդի Կյուրիկյան իշխանությունները։ Վահրամյանների իշխանության տարածքում է գործել խորանաշատի վարդապետարանը՝ Վանական Վարդապետի գլխավորությամբ։
(4343) Տեցույա

(4343) Տեցույա (անգլ.՝ Tetsuya), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունվարի 10-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,786246 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3072 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2653 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1698,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211921 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,94° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4343) Տեցույա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տավուշ (այլ կիրառումներ)

Տավուշ կարող է նշանակել.


== Աշխարհագրություն ==
Տավուշ (Տուչքատակ), գավառ Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի կազմում։


=== Հայաստանի Հանրապետություն ===
Տավուշ, մարզ Հայաստանի Հանրապետության հյուսիս-արևելքում։
Տավուշ, գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում։
Տավուշ, գետ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում։


=== Ադրբեջանական Հանրապետություն ===
Տավուշ (այժմ՝ Թովուզ), քաղաք Ադրբեջանական Հանրապետությունում, Թովուզի շրջանի վարչպկենտրոն։


== Ճարտարապետություն ==
Տավուշ, բերդ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզում։


== Հեռահաղորդակցություն ==
Տավուշ, գործող հայաստանյան հեռուստաընկերություն։
Հակահայկականություն

Հակահայկականություն (կամ հայատյացություն)՝ նախապաշարմունքներ կամ ատելությունն են հայ ազգի, մշակույթի կամ Հայաստանի նկատմամբ։ Այս երևույթը սերտորեն կապված է Հայոց Ցեղասպանության, Հայկական հարցի և Արցախյան պատերազմի հետ։


== Աղբյուրներ ==


== Տես նաև ==
Հայոց ցեղասպանություն
Ժանտել

Ժանտել (ֆր.՝  Gentelles), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 570 մարդ, բնակչության խտությունը` 102.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.57 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 13 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 352 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 274-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 78։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,8 %։ 274 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 257 անձ (136 տղամարդ և 121 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (8 տղամարդ և 9 կին)։ 78 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 34-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տիգրան (այլ կիրառումներ)

Տիգրան անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Տիգրան Դավթյան (քանդակագործ) (1905-1938), հայ քանդակագործ
Տիգրան Մավրի Դավթյան (ծ. 1961 թ.), հայ պետական գործիչ, Առևտրի համաշխարհային կազմակերպությունում ՀՀ պաշտոնական ներկայացուցիչ
Տիգրան Եսայան (1874-1921), հայ նկարիչ
Տիգրան Երկաթ (1870-1899), Կարապետ Պիլեզիկճյան, հայ գրող, հրապարակախոս, գրական-հասարակական գործիչ
Տիգրան Լևոնյան (1936-2004), հայ օպերային երգիչ (դրամատիկական տենոր), օպերային ռեժիսոր, կինոռեժիսոր, դերասան
Տիգրան Հախումյան (1894-1973), հայ բանաստեղծ, դրամատուրգ, գրականագետ, թարգմանիչ, բանասեր, պրոֆեսոր
Տիգրան Համասյան (ծ. 1987 թ.), հայազգի ջազ դաշնակահար
Տիգրան Մանսուրյան (ծ. 1939 թ.), հայ կոմպոզիտոր, հեղինակ գլխավորաբար նվագախմբային, կամերային, երգչախմբային և վոկալ գործերի, որոնք կատարվել են ամբողջ աշխարհում
Տիգրան Շամիրխանյան (1899-1952), հայ ռեժիսոր, դերասան
Տիգրան Չուխաճյան (1837–1898), հայ կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մշակութային-հասարակական գործիչ, հայ ազգային օպերային արվեստի հիմնադիր
Տիգրան Պետրոսյան (1929–1984), Շախմատի աշխարհի չեմպիոն
Տիգրան Լ. Պետրոսյան (ծ. 1984 թ.), հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր (2002)
Տիգրան Պետրոսյանց (ծ. 1951 թ.), հասարակական, քաղաքական գործիչ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից, մշակութաբան, մատենագետ, լրագրող, խմբագիր, պատմաբան, ակադեմիկոս
Տիգրան Սարգսյան (ծ. 1960 թ.), հայ քաղաքական և պետական գործիչ, Հայաստանի վարչապետ
Արամ Տիգրան (1934-2009), հայազգի երգիչ և երաժիշտ։ Համարվում է լավագույն քուրդ երգիչներից և երաժիշտներից մեկը
Տիգրան Գորշ (Տիգրան Ստեփանի Գրիգորյան,1985թ.) - իմաստասեր, իրավաբան (փաստաբան), փիլիսոփայական կոնցեպտը՝ բարձրագույն ԵՍ-ի ինքնարարում (մարդն անցումային գոյաձև է), «ԽԱՌՆԱՐԱՆ», «ԱՄԵՆ», «Ես սեր եմ, մնացածը ես չեմ (գիրք II - Թեոսոֆիա)», «ԽՈՍՔ՝ ԲԱՐՁՐԱԳՈՒՅՆ ԵՍԻ» խոհափիլիսոփայական մտքերի ժողովածուների հեղինակ


== Տես նաև ==
Տիգրան (օպերա)
Տիգրան (Վիվալդի), Սիրո և ատելության նկատմամբ հաղթանակող առաքինությունը
Տիգրան (թագավոր)
Կոշեխաբլի շրջան

Կոշեխաբլի շրջան (ռուս.՝ Кошехабльский район, ադըղե.՝ Кощхьаблэ район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1934 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոշեխաբլ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 606 կմ²։


== Բնակչություն ==
2019 թվականի տվյալներով Կոշեխաբլի շրջանում բնակվում է 29 497 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 48.55 մարդ/կմ²։


== Մունիցիպալ կառուցվածք ==
Կոշեխաբլի շրջանն ընդգրկում է 9 գյուղական համայնք՝ կազմված 24 բնակավայրերից.

Բլեչեպսինի գյուղական համայնք, 1 բնակավայր՝ աուլ Բլեչեպսին
Վոլնոեի գյուղական համայնք, 3 բնակավայր, կենտրոնը՝ գյուղ Վոլնոե
Դմիտրիևսկիի գյուղական համայնք, 10 բնակավայր, կենտրոնը՝ ավան Դրուժբա
Եգերուխայի գյուղական համայնք, 2 բնակավայր, կենտրոնը՝ աուլ Եգերուխայ
Իգնատևսկիի գյուղական համայնք, 1 բնակավայր՝ խուտոր Իգնատևսկի
Կոշեխաբլի գյուղական համայնք, 1 բնակավայր՝ աուլ Կոշեխաբլ
Մայսկիի գյուղական համայնք, 3 բնակավայր, կենտրոնը՝ ավան Մայսկի
Նատիրբովոյի գյուղական համայնք, 2 բնակավայր, կենտրոնը՝ գյուղ Նատիրբովո
Խոձի գյուղական համայնք, 1 բնակավայր՝ աուլ Խոձ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 2001-2002

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 2001-2002, Լյուքսեմբուրգի 88-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ֆ91 Դյուդելանժը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։ Մրցաշարը անցկացվել է 2000 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև 2001 թվականի մայիսի 15-ը։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Բնական պաշարներ

Բնական պաշարներ, բնության մարմիններ և ուժեր, որոնք արտադրողականության զարգացման և ուսումնասիրության տվյալ փուլում կարող են օգտագործվել մարդկային հասարակության պահանջմունքների բավարարման համար։


== Հատկանիշեր ==
Բնական պաշարների կարևոր հատկանիշներն են.

քանակի և որակի ինքնավերարտադրումը և ինքնակարգավորումը (անտառ, կենդանիների գլխաքանակ և այլն),
բնական էվոլյուցիայի հետևանքով և մարդու ներգործության ազդեցությամբ բնական պաշարների մեկ որակ, վիճակից մեկ այլ վիճակի անցումը (Սևանա լճի մակարդակի իջեցման հետևանքով լճի էկոհամակարգի փոփոխություն)։Բնական պաշարները կախված են մարդկանց արտադրողական և ոչ արտադրող, գործունեության տեխնոլոգիական եղանակից, բնույթից, ինտենսիվությունից։


== Դասակարգում ==

Բնական պաշարները դասակարգվում են ըստ սպառման և վերականգնման հատկանիշների, մարդու գործունեության մեջ դրանց օգտագործման հիմնական ուղղությունների։


=== Ըստ սպառման և վերականգնման հատկանիշների ===
Ըստ սպառման և վերականգնման հատկանիշների դասակարգումը կատարվում է էկոլոգիական պլանավորման և կանխատեսման նպատակով։
Սովորաբար առանձնացնում են

գործնականում անսպառ (արեգակի, քամու, մակընթացային, երկրի ներքին էներգիա)
սպառվող պաշարներ, որոնք լինում են
վերականգնվող (հող, բույս, կենդանի)
չվերականգնվող (հանքահումքային)


=== Ըստ մարդու գործունեության մեջ օգտագործման ===
Ըստ մարդու գործունեության մեջ օգտագործման հիմնական ուղղությունների՝ բնական պաշարները բաժանվում են 2 խմբի.

պաշարներ, որոնք մարդկանց գոյության ու վերարտադրության անմիջական աղբյուրներ են, այդ թվում՝ կենսական անհրաժեշտության (օդ, ջուր), ինչպես նաև ոչ արտադրական նշանակության (ռեկրեացիայի, գեղագիտական և այլն)
պաշարներ, որոնք նյութական արտադրության միջոցների աղբյուր են, արտադրական զարգացման կարևոր գործոններ (հումք, էներգակիրներ և այլն)
պաշարները, որոնք բնական միջավայրից չեն կորզվում, օրինակ՝ էլեկտրաէներգիա ստանալու և նավագնացության նպատակով օգտագործվող ջուրը։Բնական պաշարների դասակարգման և գնահատման չափանիշներն անընդհատ փոխվում են՝ դրանց վրա մարդկային հասարակության ազդեցության ուժեղացմանը զուգընթաց։ Այդ ազդեցությունը մեծանում է ոչ միայն մասշտաբներով, այլև «որակական կազմով» ու կառուցվածքով։


== Տես նաև ==
Բուսական պաշարներ
Կենդանական պաշարներ
Հողային պաշարներ
Ջրային պաշարներ
Օգտակար հանածոներ
Ռեկրեացիա
Սալաիր (այլ կիրառումներ)

Սալաիր, կարող է վերաբերել՝

Սալաիր - գետ Ռուսաստանում, Ինյայի վտակը
Սալաիր - գետ Ռուսաստանում, Տոմայի վտակը
Դոմբյուլ

Դոմբյուլ (գերմ.՝ Dombühl), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Անսբախի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 1626 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի).։ Տարածքը 17,90 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 137։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 12 քաղաքային շրջանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Աբրամցևոյի գեղարվեստական խմբակ

Աբրամցևոյի գեղարվեստական շրջանակ (ռուս.՝ Абра́мцевский худо́жественный кружо́к, մամոնտովյան խմբակ), ռուս մտավորականության (նկարիչներ, երաժիշտներ, թատերական գործիչներ և այլն) ոչ ֆորմալ միավորում, որը գործել է 1878-1893 թվականներին, Աբրամցևոյում։ Խմբակը ստեղծվել է 1872 թվականին Հռոմում, հետագայում գործունեություն է ծավալել Աբրամցևոյում՝ գործարար և բարերար Սավվա Մամոնտովի կալվածքում, որը գտնվում էր Սերգիև Պոսադի մոտակայքում։


== Ստեղծման պատմություն ==
1872 թվականին Սավվա Մամոնտովը Հռոմում հանդիպել է խմբակի ապագա հիմնադիրների ՝ Վասիլի Պոլենովի, Մարկ Անտոկոլսկու և Ադրիան Պրախովի հետ։ 1874 թվականին, Ռուսաստան վերադառնալուց հետո, Մամոնտովը նկարիչներին հրավիրել է իր մոսկովյան տուն Սադովայա-Սպասկայա փողոցում և Աբրամցևոյի կալվածք։ 1880-ականներին Աբրամցևոյի արվեստի խմբակը զգալիորեն ընդլայնվել էր, որին միացել են Վալենտին Սերովը, Կոնստանտին Կորովինը, Իլյա Ռեպինը, Վիկտոր Վասնեցովը, Ապոլինարի Վասնեցովը, Միխայիլ Վրուբելը, Ելենա Պոլենովան, Միխայիլ Նեստերովը, Մարիա Յակունչիկովան։ Կալվածքում կազմակերպվել են ավանդական արվեստի արհեստանոցներ, բեմադրվել են սիրողական ներկայացումներ (ինչն էլ նպաստել է 1890-ական թվականներին Մոսկվայի մասնավոր ռուսական օպերայի ստեղծմանը)։


== Ընտրյալ  աշխատանքների պատկերասրահ ==

		
		


== Գրականություն ==
Коган, Дора. Мамонтовский кружок. — М.: Изобразительное искусство, 1970. — 220 с. — 50 000 экз.
Абрамцево. Художественный кружок / Под ред. Г. Ю. Стернина. — Л.: Художник РСФСР, 1988. — 320 с. — ISBN 5737002039.
Арзуманова, О. И.; Любартович, В. А.; Нащокина, М. В. Керамика Абрамцева в собрании Московского государственного университета инженерной экологии. — М.: Жираф, 2000. — 224 с. — ISBN 5898320172.
Пастон, Э. В. Абрамцево. Искусство и жизнь. — М.: Искусство, 2003. — 432 с. — ISBN 5852003093.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Митрофанова, Е. Н. (2005)։ «Автореферат диссертации по искусствоведению «Абрамцевская мамонтовская духовная инициатива как интегральная модель художественного процесса»»։ Վերցված է 2016-01-04 
Рыбаков, Иван. (2010-08-03)։ «Пока стоит Аксаковский дом : Музею в Абрамцеве 90 лет»։ Газета «Вперёд» vperedsp.ru։ Վերցված է 2016-01-04 
Мамонтовский кружок Nauka.Relis.ru
Абрамцевский художественный кружок (Мамонтовский кружок) IlyaRepin.ru
Абрамцево при Мамонтовых Abramtsevo.net