armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ստրելեցկայա Պուշկարկա (գյուղ, Վելիկա-Պիսարևկայի շրջան)

Ստրելեցկայա Պուշկարկա (ուկրաիներեն՝ Стрілецька Пушкарка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստրելեցկայա Պուշկարկա գյուղում բնակվում էր 187 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆլոսենբյուրգ

Ֆլոսենբյուրգ (գերմ.՝ Flossenbürg), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Վալդնաբի Նոյշթաթ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1657 մարդ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 23,26 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդն է՝ 09 3 74 122։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2007-10-28 at the Wayback Machine.
Սեյրանուհի Գեղամյան

Սեյրանուհի Հայկազի Գեղամյան (հունվարի 10, 1952(1952-01-10), Կամարիս, Աբովյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, արվեստաբան։ Հայաստանի գրողների միության անդամ է։


== Կենսագրություն ==
Սեյրանուհի Գեղամյանը ծնվել է 1952 թվականին Հայաստանի Գյամրեզ (այժմ՝ Հայաստանի Կոտայքի մարզի Կամարիս) գյուղում։ 1973 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ Աշխատանքային գործունեությունն սկսել է 1973 թվականից, Աբովյանի շրջգործկոմի մշակույթի բաժնում։ 1977-1992 թվականներին աշխատել է Սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտեի «Հայրենիքի ձայն» շաբաթաթերթում, նախ որպես ավագ գրական աշխատող, ապա՝ մշակույթի բաժնի վարիչ։ 1992-1998 թվականներին աշխատել է Հայաստանի նախագահի աշխատակազմում՝ որպես մամուլի ծառայության գլխավոր մասնագետ։ 1999 թվականից եղել է Հայաստանի կառավարությանն առընթեր տեղեկատվության և գրահրատարակչության վարչության գրահրատարակչության և պոլիգրաֆիայի բաժնի պետը։ 2011 թվականից աշխատել է Հայաստանի մշակույթի նախարարությունում, նախ որպես արվեստի վարչության պետի տեղակալ, ապա նույն վարչության պետ։ 2015-2016 թվականներին եղել է Հայաստանի սփյուռքի նախարարի մամուլի քարտուղարը։ 2017 թվականից աշխատում է Երևանի Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում։


== Ստեղծագործություններ ==
Սեյրանուհի Գեղամյանը գրել սկսել է դպրոցական տարիներից։ Նրա առաջին ստեղծագործությունները տպագրվել են «Պիոներ կանչ», «Ավանգարդ» թերթերում, «Գարուն» ամսագրում։ Նրա գեղարվեստական ակնարկները, հրապարակախոսական, գրականագիտական և արվեստաբանական հոդվածներն ու խոհագրությունները, պատմվածքները տպագրվել են Հայաստանի և սփյուռքի թերթերում ու ամսագրերում։
Գրքերի, գրքերի և ալբոմների առաջաբանների հեղինակ է, կազմել ու խմբագրել է ժողովածուներ։ Նրա պատմվածքներից թարգմանվել են ռուսերեն և արաբերեն։


=== Երկեր ===
«Ինչպես դառնալ կատարյալ» (2002 թ.)
«Զրույցներ բարեկրթության մասին» (2003 թ.)
«Հեռացող հիշատակներ» (2005 թ.)
«Մանկական հանրագիտարան. Զրույցներ և փաստեր կենդանիների մասին» (2005 թ.)
«Փոքրիկ պատմություններ մեծ արվեստագետների մասին» (2007 թ.)
«Շարունակվող երկխոսություն» (2007 թ.)
«Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ» (2008 թ., 2010 թ.)
«Աստծո առաքյալներից մեկը» (2011 թ.)
«Գրեթե իրական հեքիաթ դաշտամկան մասին» (2015 թ.)
«Նվիրում» (2016 թ.)
«Բազմանկյուն» (2016 թ.)


== Պարգևներ ==
Հայաստանի մշակույթի նախարարության պատվոգրեր
«Գրիգոր Նարեկացի» հուշամեդալ, ոսկե մեդալ
ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալ
Հայաստանի սփյուռքի նախարարության «Մայրենիի դեսպան», Երախտագիտության մեդալներ
«Մաշտոց» գրական-հասարակական միավորման «Վազգեն Առաջին Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս» մեդալ
Սփյուռքի մասին գրող լավագույն լրագրողի հավաստագիր, ԱՄՆ «Լա Վըրն» համալսարանի հայագիտական բաժին, 1990 թ.
«Հայ մշակույթի դեսպան» հավաստագիր, Գլենդելի «Մաշտոց» քոլեջ, 2006 թ.Դասային աստիճանՀայաստանի քաղաքացիական ծառայության առաջին դասի խորհրդական


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սեյրանուհի Գեղամյան. 100 տոկոսանոց հայը
Հայ ժամանակից արվեստը փնտրտուքների մեջ է. Սեյրանուհի Գեղամյան
ԶԱՐՄԱՆԱԼԻ ՀԱՅԵՐ / Սեյրանուհի ԳԵՂԱՄՅԱՆ
Ռուդոլֆ Խաչատրյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Խաչատրյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Ռուդոլֆ Լորիսի Խաչատրյան (մարտի 4, 1937, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 15, 2007, Բեռլին, Գերմանիա), հայ նկարիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1984), Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ (2002)։
Օպերային երգիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Ալբերտ Խաչատրյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Ռուդոլֆ Խաչատրյանը ծնվել է 1937 թվականին, Երևանում։ 1951 թվականին մի քանի ամիս սովորել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում։ 1955 թվականից մասնակցել է հանրապետական և միջազգային ցուցահանդեսների։ 1960 թվականից եղել է ԽՍՀՄ, այնուհետև՝ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։ 1999-2001 թթ. մասնակցել է Ռուսաստանի հայերի միության ստեղծմանը։ 2002 թվականին ընտրվել է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից-անդամ։


== Գործունեություն ==
Ռուդոլֆ Խաչատրյանն առաջինն է լևկասի վրա սեպիայի ու սանգինայի օգնությամբ ստեղծել գեղանկարչական գործեր՝

«Ինքնանկար», 1981, ԺԱԹ
«Վարդերով նատյուրմորտ», 1983
«Հրանտ Մաթևոսյանի դիմանկարը», 1986
«Գրիգոր Նարեկացի», 1988Աշխատել է գրաֆիկայի և գեղանկարչության ասպարեզում։ 1971 թվականից ապրել և ստեղծագործել է Մոսկվայում։ 1959 թվականին Երիտասարդության համաշխարհային VII փառատոնի (Վիեննա) ցուցահանդեսում «Ուսանողուհու դիմանկար»-ի համար արժանացել է բրոնզե մեդալի, 1970 թվականին՝ Կոմիտասի ծննդյան 100-ամյակին նվիրված ցուցահանդեսում «Կոմիտաս»-ի համար՝ ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարության առաջին մրցանակի։ Ստեղծել է դիմանկարներ, նատյուրմորտներ, բնանկարներ։ Ռուդոլֆ Խաչատրյանի վրձնին են պատկանում Ալավերդու երկաթուղային կայարանի շենքի բարձրարժեք որմնանկարները։ 
Աշխատանքներից են՝ 

«Երիտասարդություն» (1965)
«Մայրություն» (1965)
«Նատյուրմորտով Մարիամիկը» (1972)
«Կնոջ դիմանկար» (1973)
«Հենրիկ Իգիթյանի դիմանկարը» (1982)


== Մրցանակներ, կոչումներ և պարգևներ ==
Երիտասարդության և ուսանողների համաշխարհային VII փառատոնի (1959, Վիեննա) ցուցահանդեսի բրոնզե մեդալ
ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարության 1-ին մրցանակ (1969)
ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1977)
ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1984)
Անդրկովկասյան հանրապետությունների 1-ին բիենալեի ոսկե մեդալ (1986, Թբիլիսի)
ՌԴ Բարեկամության շքանշան (1997)
Մովսես Խորենացու մեդալ (2003)
«Ֆրանց Կաֆկա» եվրոպական ընկերության ոսկե (2003) մեդալ


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
Մոսկվա (1978, 1984, 1993, 1997, 2002, 2004)
Սանկտ Պետերբուրգ (1979)
Օդեսա (1979),
Լոս Անջելես (1985),
Լոնդոն (1990),
Երևան (1980, 1983, 1988, 1997)Ռուդոլֆ Խաչատրյանի աշխատանքները գտնվում են Հայաստանում և արտասահմանում՝ ազգային պատկերասրահներում և պետական թանգարաններում։ Որոշ նկարներ գտնվում են Հայաստանի և աշխարհի շատ երկրների բազմաթիվ մասնավոր հավաքածուներում։ 2008 թվականին Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում կազմակերպվել է Խաչատրյանի հետմահու ցուցահանդեսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուդոլֆ Խաչատրյան արվեստագետը Archived 2012-10-30 at the Wayback Machine.
Ռուդոլֆ Խաչատրյան Archived 2013-05-22 at the Wayback Machine.
Ռուդոլֆ Խաչատրյանի էջը ֆեյսբուքում
Վելիկիե Մացևիչի

Վելիկիե Մացևիչի (ուկրաիներեն՝ Великі Мацевичі), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկիե Մացևիչի գյուղում բնակվում էր 603 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2133 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 282,7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հունգարա-սերբական հարաբերություններ

Հունգարա-սերբական հարաբերություններ, երկկողմ դիվանագիտական հարաբդերություններ Հունգարիայի և Սերբիայի միջև։ Երկրների միջև պետական սահմանի երկարությունը կազմում է 164 կմ։


== Պատմություն ==
1940 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Հունգարիան ստորագրեց Հարավսլավիայի հետ հավերժական բարեկամության մասին պայմանագիրը, սակայն հետո մասնակցեց այդ երկիր Առանցքի երկրների ներխուժմանը, ինչը դարձավ Հունգարիայի վարչապետ Պալ Տելեկիի ինքնասպանության պատճառը։ Հունգարիայի նախագահ Յանոշ Ադերը ելույթ է ունեցել Սերբիայի ժողովրդական Սկուպշչինայի առջև, որտեղ պաշտոնական ներողություն է խնդրել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ սերբերի ցեղասպանությանը հունգարացիների մասնակցության համար, այդ թվում՝ Նովի Սադի կոտորածի համար։ Իր հերթին, 2014 թվականին Սերբիայի Հանրապետության ժողովրդական սկուպշչինան ուժը կորցրած է ճանաչել հունգարացի ժողովրդի հավաքական մեղքի մասին Հարավսլավիայի օրենքը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ կատարված հանցագործությունների համար։


== Առևտուր ==
Առևտրային հարաբերությունները կարևոր դեր են խաղում տնտեսության մեջ երկու երկրների համար։ 2015 թվականին Սերբիան եղել է Հունգարիայի ապրանքների արտահանման 18-րդ ամենակարևոր առևտրային գործընկերը և ներմուծման 26-րդ գործընկերը։


== Դիվանագիտական ներկայացուցչություններ ==
Հունգարիան դեսպանատուն ունի Բելգրադում և գլխավոր հյուպատոսություն Սուբոտիցայում
Սերբիան ունի դեսպանատուն Բուդապեշտում և գլխավոր հյուպատոսություն Սեգեդում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոսոշ (Չյորնայա Կալիտվայի վտակ)

Ռոսոշ (ռուս.՝ Россошь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վորոնեժի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չյորնայա Կալիտվա գետի ձախ ափին՝ 59 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 70 կմ է,ավազանի տարածքը 1570 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոլուչևկա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Դոնի ավազանի վտակներից մինչև Խոպրա։ Ենթավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.Россошь)|archiveurl=http://www.webcitation.org/69Fu1EqmJ%7Carchivedate=2012-07-18}}(չաշխատող հղում)</ref>.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010101212107000004423
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000442
Ավազանի կոդը - 05.01.01.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Էյգյալդի

Էյգյալդի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 341 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թաթոսի քարափ

Թաթոսի քարափ, Թայղայա, լեռնագագաթ Հայաստանի Լոռու մարզու և Կոտայքի մարզերի սահմանագլխին, Փամբակի լեռներյում, Ամպասար լեռնագագաթից հարավ-արևելք։ Մեղրաձոր գյուղից 6 կմ հյուսիս։ Բարձրություն 2715 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարեն Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)

Կարեն Աբրահամյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Կարեն Ալեքսանդրի Աբրահամյան, հայ ազատամարտիկ։
Կարեն Անդրանիկի Աբրահամյան, Հայաստանի ռազմական գործիչ, գեներալ-մայոր։
Կարեն Լևոնի Աբրահամյան, հայ բեմադրիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կատրինա Լոու

Կատրինա Լոու (անգլ.՝ Katrina Law, սեպտեմբերի 30, 1985(1985-09-30), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկյան դերասանուհի։ Հայտնի է իր Միռա դերով «Starz» հեռուստաալիքի «Սպարտակ։ Արյուն և ավազ» և «Սպարտակ։ Վրեժ» հեռուստասերիալներում, և Նիսա Ալ Գուլ դերով The CW հեռուստաալիքի «Նետ» հեռուստասերիալում։


== Կյանք ==
Լոուն ծնվել է Ֆիլադելֆիայում և ապրել Նյու Ջերսի նահանգի Դեփդֆորդ Թաունշիփ քաղաքում։ Նրա մայրը թայվանուհի է, իսկ հայրն ունի գերմանական և իտալական ծագում։ Դեռահաս տարիքում, Լոուն թագադրվել է Միս դեռահաս Նյու Ջերսի։
2013 թվականի հունվարին Լուժուն ամուսնացել է Քեյթ Անդրինի հետ։


== Կարիերա ==
Լոուն աշխատել է ռեժիսոր Ադրիան Պիչարդիի, և պրոդյուսերներ Էրիք Ռոի և Դոն Լեի հետ, որպեսզի ստեղծի ցածր բյուջե ունեցող «Դիմադրություն» վեբ-հեռուստասերիալը։ Պիչարդին համարվում է հեռուստասերիալի պաշտանական ստեղծողը և ռեժիսորը։ Հեռուստասերիալը սկսեց հեռարձակվել Starz հեռուստաալիքով, որն էլ հանգեցրեց 2009 թվականին Լոուի «Սպարտակ։ Արյուն և ավազ» հեռուստասերիալում նկարահանմանը։ 2011 թվականին Լոուն նկարահանվել է «3 րոպե» կարճամենտրաժ ֆիլմում, որի ռեժիսորն է Ռոս Չինգը, պրոդյուսերները՝ Դոն Լին և Ջորջ Ուանգը։ Ֆիլմում նկարահանվել են նաև Հարի Շամ Ժունիորը և Սթիվեն Բոսը։
2013 թվականից Լոուն կատարում է երկրորդական դեր The CW հեռուստաալիքի «Նետ» հեռուստասերիալում, մարմնավորելով Նիսա Ալ Գուլին՝ Մարդասպանների լիգայի առաջնորդ Ռա՛ս Ալ Գուլի աղջկան։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ
Կատրինա Լոու – Internet Movie Database
Կատրինա Լոու – Թվիթթեր
Կատրինա Լոու – Ինստագրամ
Մերկել (այլ կիրառումներ)

Մերկել ազգանուն է, որի կրողներից են՝

Գառլիբ Մերկել, (1769-1850), լատվիական լուսավորիչ։
Անգելա Մերկել, ծնվել է 1954 թ հուլիսի 17-ին Համբուրգում, Գերմանիա։ Գերմանացի քաղաքական գործիչ է։
Անապատի սպիտակ արևը

«Անապատի սպիտակ արևը» (ռուս.՝ Бе́лое со́лнце пусты́ни), 1970 թվականին նկարահանված խորհրդային ֆիլմ։
Ֆիլմը թերևս կարելի է համարել խորհրդային ամենահայտնի ֆիլմերից մեկը, հերոսների կերպարները, նրանց արդեն գրեթե թևավոր դարձած խոսքերը, արկածային սյուժեն անսպասելի լուծումներով, և մանավանդ ֆիլմում հնչող Բուլատ Օկուջավայի բառերով գրված հայտնի «Ваше благородие, госпожа удача» երգը, որը կատարում է Պավել Լուսպեկաևը այս ֆիլմը շատ սիրված են դարձրել կինոդիտողների շրջանում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի իրադարձությունները ծավալվում են 1920 ական թթ. Կասպից ծովի արևելյան ափին տեղակայված անապատային փոքրիկ քաղաքում։
Գլխավոր հերոս կարմիրբանակային Ֆյոդոր Սուխովը վերադառնում է տուն։ Ճանապարհին նա տեսնում է անապատի ավազների մեջ մարմինը ամբողջապես ավազի մեջ թաղված (միայն գլուխը ավազներից դուրս) մի տեղացու՝ Սաիդի։ Սաիդը պատմում է որ իր նպատակը տեղի ավազակներից մեկին՝ Ջավդետին գտնելն ու սպանելն ՝. վերջինս սպանել էր իր հորը, իսկ իրեն թաղել ավազների մեջ՝ տանջամահ անելու նպատակով։
Ճանապարհին Սուխովը հանդիպում է կարմիր բանակային հրամանատար Ռախիմովին, ով հետապնդում էր հայտնի ավազակ Աբդուլային ու նրա ավազակախմբին՝ նրանց ձերբակալելու նպատակով։ Աբդուլան փախել էր տեղի բանտերից մեկից այնտեղ թողնելով իր 9 կանանց։ Տեղյակ լինելով նրանց սովորություններին Ռախիմովը գիտեր, որ եթե Աբդուլան չի կարողացել իր հետ տանել իր կանանց, ապա նա պետք է սպաներ բոլորին։ Դրա հետ կապված Ռախիմովը համոզում է Սուխովին պահպանել կանանց Աբդուլայից ու, չստանալով Սուխովի համաձայնությունը, պարզապես հեռանում է՝ որոնելու Աբդուլային՝ հանձնելով կանանց Սուխովի հսկողությանը և որպես օգնական թողնելով երիտասարդ Պետրուխային։
Իմանալով Աբդուլայի մտադրությունների մասին՝ Սուխովը օգնության համար դիմում է տեղի ցարական մաքսատան պետ՝ նախկին զինվորական Պավել Վերեշչագինին՝ զինամթերք ստանալու նպատակով, բայց մերժում է ստանում։ Օգնական ունենալով միայն Սաիդին՝ նա գտնում է մի հին գնդացիր և որոշում դիմակայել Աբդուլային ...


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Անապատի սպիտակ արևը»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Անապատի սպիտակ արևը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Անապատի սպիտակ արևը»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
Անապատի սպիտակ արևը ՅուԹյուբում, «Մոսֆիլմի» պաշտոնական ալիք
Չաքու Վերին

Չաքու Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չերվոնի Կուտ (գյուղ, Կրիվոգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերվոնի ԿուտՉերվոնի Կուտ (ուկրաիներեն՝ Червоний Кут), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնի Կուտ գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էմբարգո

Էմբարգո (իսպ.՝ embargo), բեռնարգելք, կալանք, արգելքի սահմանում, embargar՝ կալանել, խոչընդոտել, խանգարել, ծագել է լատ.՝ imbarricare բառից։ 
Էմբարգո է ․

պետության կողմից արգելքի սահմանում այլ պետություններից օտարերկրյա ոսկու, արժույթի, առանձին տեսակների ապրանքների՝ զենքի, ժամանակակից տեխնոլոգիաների և այլնի ներկրման արգելում։
պետության կողմից իր երկրին պատկանող նավահանգիստներ այլ երկրների նավերի մուտքի արգելում։
ՄԱԿ–ի կամ այլ միջազգային կազմակերպության որոշմամբ՝ որոշակի պետությունների հետ առևտրի մասնակի կամ ամբողջական դադարեցում։Էմբարգոյի նպատակ կարող են լինել այլ պետությունների նկատմամբ ճնշամիջոցները, նրան նյութական վնաս հասցնելու ցանկությունը։


== Էմբարգոյի տակ գտնվող երկրների ցանկը ==
Սուդան ԱՄՆ–ի կողմից՝ սկսած 1997 թվականից։
Մալի ECOWAS–ի կողմից։ Որոշումը կայացվել է 2012 թվականի ապրիլի 2–ին։
Չինաստան (ԵՄ–ի և ԱՄՆ–ի կողմից), զինամթերքի ներկրում։
Իրան՝ ԱՄՆ–ի կողմից, սկսած 1979 թվականից, որ զարգացել է հաջորդող տարիների ընթացքում և հասել գագաթնակետին 2010 թվականին։
Հյուսիսային Կորեա (ԱՄՆ–ի, ԵՄ–ի կողմից), զարդեր և զենք, սկսած 2006 թվականից։
Կիպրոս, (ՄԱԿ–ի կողմից), սպառողական ապրանքներ՝ սկսած 1975 թվականից։
Կուբա (ԱՄՆ–ի կողմից), զենք, սպառողական ապրանքներ, փող, սկսած 1960 թվականից։
Ճապոնիա, կենդանիների ներկրում՝ 2011 թվականի երկրաշարժի և ցունամիի հետևանքով առաջացած ճառագայթման պատճառով։
Ինդոնեզիա, Ավստրալիայի կողմից
Գազա, Իսրայել և Եգիպտոսի կողմից՝ սկսած 2001 թվականից։
Սիրիա (ԱՄՆ–ի և ԵՄ–ի կողմից), արգելվում է ներկրել զինամթերք և նավթ։
ԵՄ, ԱՄՆ, Ավստրալիա, Կանադա և Նորվեգիա (Ռուսաստանի կողմից)՝ սկսած 2014 թվականի օգոստոսից։ Չի թույլատրվում ներկրել տավարի միս, խոզի միս, միրգ, բանջարեղեն, ձուկ, պանիր և կաթնամթերք։


== Ծանոթագրություններ ==
Benetton B192

Բոլիդ Benetton B192 (անգլ.՝ Benetton B192), մրցարշավային ավտոմեքենա է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 1992 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Միստոլովո

Միստոլովո (ռուս.՝ Мистолово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 122 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բեատրիչե (նկար)

«Բեատրիչե» (ֆր.՝ Les peniches à Billancourt), անգլիացի նկարիչ և բանաստեղծ, «Պրեռաֆայելիտների եղբայրության» հիմնադիրներից Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի նկարներից։ Հեղինակը կտավը վրձնել է 1879 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են՝ 36,5 × 30 սմ։
Այսօր «Բեատրիչե» ստեղծագործությունը գտնվում է մասնավոր հավաքածուում։


== Նկարագիր ==

«Բեատրիչե» ստեղծագործության համար որպես բնորդուհի կեցվածք է ընդունել Ջեյն Մորրիսը։ Նկարի հետևում բանաստեղծություն է գրված՝ Դանթե Ալիգիերիի «Նոր կյանք» ժողովածուից. «Tanto gentile e tanto onesta pare» [Այդչափ ազնվազարմ, այդչափ համեստ չկա…]): Ռոսսետտիի կնոջ՝ Էլիզաբեթ Սիդդալի մահից հետո, ում նույնպես որպես Բեատրիչե էր նկարել, հեղինակն իր զգացմունքները Ջեյն Մորիսի հանդեպ պատկերացնում էր որպես Դանթեի և Բեատրիչեի հարաբերություններ։ Նկարը ստեղծվել է որպես «Մարիանա» կտավի կրկնություն, որը նկարվել է 1870 թվականին. այս նկարում հերոսուհու սանրվածքը և վարսերի զարդը նույնն են մնացել։
Կտավում բնորդուհին դիտողին չի նայում։ Կինը նայում է աջ, կարծես հետևում է ինչ-որ իրադարձության։ Գլուխը թեթևակի հակված է դեպի աջ և ներքև, չնայած որ դիտողը չի տեսնում կնոջ մարմինը։ Պարանոցը երկարաձգված է, որը ստեղծում է ուղղահայացության պատրանք։
1883 թվականին նկարը վաճառվել է Ռոսսետտիի գործերի վաճառքի ժամանակ։ Այդ ժամանակ կտավը գնեց հեղինակի գործակալ Չարլզ Հաուելը։ Ավելի ուշ կտավն անցավ վերջինիս թոռանը՝ Չարլզ Բաթլերին։ 2015 թվականին Քրիստիս աճուրդի տանից կտավը գնել է մասնավոր անձ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Նշան եկեղեցու արական դպրոց (Թիֆլիս)

Սուրբ Նշանի արական դպրոց, հայկական ուսումնական հաստատություն Թիֆլիսում, որը գործում էր Սուրբ Նշան եկեղեցուն կից։
Ստեղծվել է 1848 թվականի հունիսի 2-ին Ներսես Ե Աշտարակեցի կաթողիկոսի կոնդակ-հրամանի համաձայն Թիֆլիսի Սուրբ Նշան եկեղեցու ենթակայության ներքո։ 1861 թվականի սկզբին այն Թիֆլիսի հայկական եկեղեցիներին կից գործող 6 դպրոցներից մեկն էր։ Հայտնի է, որ 1873- և 1875 թվականներին դպրոցն ուներ ընդամենը 18 աշակերտ, քանի որ գտնվում էր նյութական անմխիթար պայմաններում։ 1875 թվականին ուսումնարանի հոգաբարձուներ էին տեր Ղևոնդ Խարազյանցը և Գ. Աքիմյանցը։ 1876 թվականին դպրոցը գործում էր Հարություն վարժապետ Շահնազարյանի ղեկավարությամբ։


== Տես նաև ==
Սուրբ Նշան եկեղեցու օրիորդաց դպրոց


== Ծանոթագրություններ ==
Սերբական Հանրապետության կառավարություն

Սերբիայի Հանրապետության կառավարություն (բոս․՝ Vlada Republike Srpske, սերբ.՝ Влада Републике Српске / Vlada Republike Srpske, խորվ.՝ Vlada Republike Srpske), Սերբիայի Հանրապետության գործադիր իշխանության գլխավոր համակարգ՝ Բոսնիայի և Հերցեգովինայի օբյեկտ։ Նրա լիազորությունները սահմանված են ՍՀ Սահմանադրությամբ և մի շարք օրենքներով։


== Կազմակերպություն և լիազորություններ ==
Սերբիական Հանրապետության կառավարություն՝ հանրապետությունում գործադիր իշխանության գլխավոր մարմինը։ Համաձայն Սահմանադրության, 8 նախարարներ պետք է սերբ լինեն, 5-ը՝ բոսնիացիներ, 3-ը՝ խորվաթներ։ Վարչապետ կարող է նաև նշանակել մեկ նախարար այլ ազգության ներկայացուցիչներից։ Կառավարությունը կազմված է վարչապետից, փոխվարչապետներից և տասնվեց նախարարներից, որոնք ընտրվում են ազգային քվոտայի համաձայն։ Նախարարների ընտրում է ՍՀ Ժողովրդական սկուպշչինան՝ օրենսդիր իշխանության կրողը։
Կառավարության լիազորությունները սահմանված են ՍՀ Սահմանադրությամբ և մի շարք օրենքներով։


== Պատմություն ==
Կառավարության նախորդ նախարարական խորհուրդը բաղկացած էր 24 մարդուց, որը ստեղծվել էր 1991 թվականի դեկտեմբերի 20-ին ։ Այն գոյություն է ունեցել մինչև 1992 թվականի մարտի 27-ը, նրան փոխարինելու է եկել առաջին կառավարությունը, որը հիմնադրվել 1992 թվականի ապրիլի 22-ին Պալեյում։ Այն գլխավորում էր Բրանկո Ջերիչը, իսկ այն բաղկացած էր երեք նախարարներց։ Բանյա Լուկայի նիստում, մայիսի 12-ին ստեղծվել են ևս ինը նախարարություններ և որոշվել է աշխատանքի ծրագիրը։ Նույն տարվա հոկտեմբերին Ջերիչը հրաժարական է տվել Միչո Ստանիշևիչի նախարարների քաղաքականության անհամաձայնության պատճառով։ Նոր վարչապետ է դարձել Վլադիմիր Լուկիչը։


== Կառավարության ներկա կազմ ==
Ներկայիս ՍՀ կառավարությունը ընտրված է 2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ին։

Ժելակ Ցվիյանովիչ՝ վարչապետ
Զորան Տեգելտիյա՝ ֆինանսների նախարարություն
Դրագան Լուկաչ՝ ներքին գործերի նախարարություն
Անտոն Կասիպովիչ՝ արդարադատության նախարարություն
Լեյլա Ռեշիչ՝ տեղական ինքնակառավարման նախարարություն
Զլատան Կլոկիչ՝ տնտեսական հարաբերությունների ևտարածաշրջանային համագործակցության նախարարություն
Միլենկո Սավանովիչ՝ աշխատանքի և վետերանների և հաշմանդամների պաշտպանության նախարարություն
Պրեդրագ Գլուխակովիչ՝ առևտրի և զբոսաշրջության նախարարություն
Նեջո Տրնինիչ՝ տրանսպորտի և կապի նախարարություն
Ստևո Միրյանիչ՝ գյուղատնտեսության, անտառային և ջրային ռեսուրսների նախարարություն
Գոլիչ Սրեբրենկա՝ շինարարության և բնապահպանության նախարարություն
Դանե Մալեշևիչ՝ մշակույթի և կրթության նախարարություն
Դավոր Չորդաշ՝ փախստականների հարցերով և տեղափոխված անձանց նախարարություն
Դրագան Բոգդանիչ՝ առողջապահության և սոցիալական պաշտպանության նախարարություն
Յասմին Կոմիչ՝ գիտության և տեխնոլոգիաների նախարարություն
Յասմինա Դավիդովիչ՝ ընտանեկան և երիտասարդական քաղաքականության և սպորտի հարցերով նախարարություն
Պետար Ջոկիչ՝ արդյունաբերության և ընդերքաբանության նախարարություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կառավարության պաշտոնական կայք» (սերբերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-01-09-ին։ Վերցված է 2012-11-19
Մարին (Պոնտեվեդրա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարին (այլ կիրառումներ)Մարին (իսպ.՝ Marín), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Պոնտեվեդրայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Գալիսիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Մորասսո շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 40,50 կմ2։ Բնակչությունը՝ 25 997 (2010 թվականին)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Fotos de Marín.
Marín, Turismo Rías Baixas Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
125 años de Iglesia Protestante en Marín(չաշխատող հղում)
Marín en Google Maps
Web oficial del Xarángallo Mángallo
Space oficial del Xarángallo Mángallo
Չարբուհուր

Չարբուհուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Վարդոյի գավառակում։ գտնվում էր Մուշ քաղաքից 45 կմ հյուսիս՝ Մուշ-Էրզրում ճանապարհի ձախ կողմում, Բյուրակն գետի ստորին հոսանքի՝ Չհարբոհար վտակի ափին։ Վտակը գյուղից 2-3 կմ հեռու թափվում է Արածանիի մեջ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին գյուղն ուներ 70 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալիբեկլուի ազատագրում (1992)

Մալիբեկլուի ազատագրում 1992, մարտական գործողություն Շուշիի շրջանում։ Տեղի է ունեցել 1992 թվականի փետրվարի 9-11-ը, Ստեփանակերտի հարևանությամբ տեղակայված Մալիբեկլուի ռազմական հենակետը ոչնչացնելու և մայրաքաղաքի անվտանգությունն ապահովելու նպատակով։


== Սկիզբը ==

1988 թվականի սկգբներին Ազգային ժողովրդական ճակատի կազմակերպած բազմահազարանոց հանրահավաքների ճնշմամբ՝ նախագահ Այազ Մութալիբովն ստիպված է եղել մեծաքանակ ուժեր ու միջոցներ հանել ԼՂՀ-ի դեմ։ Ստեփանակերտը և հարակից բնակավայրերն անընդհատ հրթիռահրետակոծվել են Շուշիի, Խոջալուի Ջանհասանի, Մալիբեկլուի ռազմական հենակետերից։
ԼՂՀ ԻՊՈՒ հայտնվել է ծանր իրավիճակում։ Թիկունքի անվտանգության ապահովման և մայրաքաղաքն օրեցօր սեղմող հրե օղակը վերացնելու առաջին քայլերին՝ Ջամիլլուի և Կրկժանի ազատագրմանը, հաջորդել է Մալիբեկլուի սպառնալիքի վերացումը։ Մափբեկլուն Ստեփանակերտ ներխուժելու և Մարտունի տանող ճանապարհը վերահսկելու ամենահարմար հենակետ էր։ Վտանգն ահագնացել էր հատկապես փետրվարի առաջին տասնօրյակում, երբ ադրբեջանական զինված կազմավորումները բոլոր կողմերից հարձակվել են ԼՂՀ սահմանների ողջ երկայնքով։


== Ազատագրման ընթացքը ==
Փետրվարի 9-ի ժամը 21-ին ԻՊՈՒ առաջին վաշտը (հրամանատար Աշոտ Ղուլյան) և ՀՀԴ կամավորական (հրամանատարներ՝ Պետրոս Ղևոնդյան և Վահան Ստեփանյան) ու «Արաբո» ջոկատները (հրամանատար՝ Մ. Եղիազարյան) տեղակայվել են ելման դիրքերում։ Առաջին վաշտը, ճակատային գրոհ ձեռնարկելով հակառակորդի հիմնական ղիրքերի ուղղությամբ, մտել է գյուղի կենտրոն։ Սակայն Վ. Ստեփանյանի ջոկատը, հանդիպելով ուժեղ դիմադրության, չի կարողացել շրջանցել հակառակուղին և ղիլքավորվել է թիկունքում։ Արյունահեղությունից խուսափելու նպատակով ադրբեջանցի բնակչությանը հեռանալու հնարավորություն է տրվել։
Ազատամարտիկները փետրվարի 10-ի առավոտյան վերսկսել են հարձակումը։ Նույն օրվա երեկոյան, նրանք հարվածներ են հասցրել նաև Ղուշչուլարում հապճեպ դիրքավորվող ադրբեջանցի զինյալներին։ Դեռևս 1991 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, Ասկերանի շրջանի Բերքաձոր բնակավայրի մոտ ընդհարման ժամանակ, ազատամարտիկները, հալածելով ադրբեջանցի զինյալներին, մտել էին գյուղ՝ առանց այնտեղ հաստատվելու մտադրության։
Միայն 1992 թվականի փետրվարի 11-ին վնասազերծվել են Ներրին և Վերին Ղուշչուլար գյուղերի հենակետերը։ Եռօրյա մարտերի արղյունքում ազատագրվել է նաև Մալիբեկլուն։ Ստեփանակերտն ազատվել է շրջափակման շղթայի ևս մի օղակից։ Վերահաստատվել է Ստեփանակերտի և Մարտունիի շրջանի բնակավայրերի միջև հաղորդակցության ամենակարճ ճանապարհը։ Լեռնային Ղարաբաղում տեղակայված ադրբեջանական զինված կազմավորումները ևս մի ուժեղ հարված են ստացել, վնասազերծվել է Ստեփանակերտը հրթիռահրետակոծու հակառակուղի կրակակետերից ևս մեկը։
Պուուռմանի (այլ կիրառումներ)

Պուուռմանի, կարող է վերաբերել՝

Պուուռմանի - գյուղական ավան Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պուուռմանի շրջանում
Պուուռմանի - շրջան Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգում
Ազգիլի

Ազգիլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։
1907 թ.-ին ուներ 127 ադրբեջանցի բնակիչ։ Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։
1986 թ.-ի դրությամբ գյուղը Ազգիլլի անվան տակ գտնվում է Ադրբեջանի Խանլարի շրջանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Blizzard Entertainment

Blizzard Entertainment, համակարգչային խաղեր մշակող և արտադրող ամերիկյան ընկերություն, որը Activision Blizzard հրատարակչության ենթաբաժինն է, որը իր հերթին հայտնվել է Vivendi Games-ի և Activision-ի միավորման արդյունքում։ Սակայն Blizzard-ի շատ երկրպագուներ կարծում են, որ Blizzard-ը ունի դասական խաղեր մշակողի համբավ, որոնք վաճառվում են պրես-ռիլզից հետո շատ հաջորդող տարիներ։ Ընկերության ամեն խաղը, սկսելով Warcraft'-ից, դարձել է բեսթսելեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուտեպեե

Լուտեպեե (էստ․՝ Lutepää), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռսկա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մեդնի Զավոդ

Մեդնի Զավոդ (ռուս.՝ Медный Завод), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 37 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վլադիմիր Կուզնեցով

Վլադիմիր Կուզնեցով (ռուս.՝ Влади́мир Никола́евич Кузнецо́в, հոկտեմբերի 22, 1934(1934-10-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1958 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1958 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։
1976 թվականից աշխատել է Իրաքում ԽՍՀՄ դեսպանատան հյուպատոսական բաժնի ռեֆերենտ, քարտուղար։ 1961 թվականից մինչև 1964 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության երկրորդ Աֆրիկյան բաժնի ատտաշե, երրորդ քարտուղար։ 1964-1970 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ փոխարտգործնախարարի քարտուղարության երկրորդ, առաջին քարտուղար։ 1970-ից մինչև 1971 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Երկրորդ Եվրոպական բաժնի առաջին քարտուղար։ 1971-1974 թվականներին Նիդեռլանդներում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան առաջին քարտուղարը։
1974-1976 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության դիվանագիտական ակադեմիայի լսորդ։ 1977-1981 թվականներին եղել է Բելգիայում ԽՍՀՄ դեսպանության առաջին քարտուղար, խորհրդական, իսկ 1981 թվականից մինչև 1983 թվականն Անտվերպենում ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոս։ 1983 թվականից եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության առաջին եվրոպական բաժնի փորձագետ։

1986 թվականից մինչև 1990 թվականը Սան Տոմե և Պրինսիպիում եղել է Խորհրդային Միության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1990 թվականից մինչև 1992 թվականը Տանզանիայում եղել է Խորհրդային Միության, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1992 թվականից Բոսնիա և Հերցեգովինայում հանդիսանում է ԵԱՀԿ-ի փորձագետ։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Новое время №32, 1986.
Ֆլորիդա (Ուրուգվայ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆլորիդա (այլ կիրառումներ)Ֆլորիդա (իսպ.՝ Florida), բնակավայր Ուրուգվայում, Ֆլորիդա դեպարտամենտում, նավահանգիստ Ուրուգվայ գետի վրա։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունն ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 33 639 մարդ։

Աղբյուր՝ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay։


== Հայտնի մարդիկ ==
Պեդրո Վալերա-Ուրուգվայի նախագահ 1868 և 1875-1876 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մազայ պապը և նապաստակները

«Մազայ պապիկը և նապաստակները» (ռուս.՝ Дедушка Мазай и зайцы), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, նկարահանվել է Սվերդլովսկի կինոստուդիայում, 1980 թվականին։
Նկարահանվել է Նեկրասովի համանուն ստեղծագործության հիման վրա։ Կադրից այն կողմ տեքստը կարդում է Եվգենի Լեբեդևը։


== Սյուժե ==
Հեքիաթը Մազայ պապիկի մասին է, ով ապրում էր կանաչի մեջ խեղդված գյուղում։ Նրա կինը մահացել էր և նա երեխաներ չուներ, միայն մի թոռնիկ ուներ։ Մազայը ափսոսում էր, որ անտառոում որսը քիչ էր։ Կենդանիներին և որսորդներն էին կրակում և գյուղացիներն էին որսում, անտառը կործանվում էր, քանի որ մարդիկ առանց խղճի սպանում էին այդ հրաշալի կենդանիներին։ Մի անգամ նա նավակով գնացել էր փայտ հավաքելու, ջուրը շատացել էր, և խեղճ նապաստակները հայտնվել էին ջրում։ Միակ բանը, որ նրանց փրկում էր գերանն էր։ Մազայը խղճում է նապաստակներին և նրանց փրկում է՝ մեկ այլ գերանով հարվածում և ափ է նետում այն գերանը որի վրա նապաստակներն էին, որտեղ նրանք սկսում են վազվզել և փախչել տարբեր ուղղություններով։ Այս դեպքը Մազայ պապը ամբողջ կյանքում չի մոռանում։


== Ստեղծողներ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Ռոզին
Ռեժիսոր՝ Գալինա Տուրգենևա
Օպերատոր՝ Վալենտին Բաժենով
Նկարիչ՝ Պավլով
Նկարիչ տիկնիկավարներ՝ Վալենտին Բաժենով, Տատյանա Մուխլինինա
Տիկնիկների նկարիչներ՝ Նատալիա Սուբբոտինա, Նելլի Մալյուկովա
Տիկնիկներ և դեկորացիաներ՝ Յուրի Ուշակով, Վլադիմիր Սերեբրյաննիկով
Ասիստենտներ՝ Սեվաստյանով, Պավլով
Երաժշտական ձևավորում՝ Չերնիցկայա
Ձայնային օպերատոր՝ Շումելով
Մոնտաժ՝ Պրոտոպոպովա
Խմբագիր՝ Իրինա Դույկովա
Տնօրեն՝ Ֆեոդոր Անտոնով


== Վիդեոթողարկում ==
2000-ական թվականներին Ռուսաստանում թողարկվել է DVD-ով մուլտֆիլմերի համանունուն հավաքածուի մեջ, Սվերդլովսկի կինոստուդիայում, «Крупный План» ընկերության կողմից, Hi-Fi Stereo ձայնով և PAL համակարգով։ Ձայնի և նկարի ամբողջական վերականգնումը չի օգտագործվել։ Նույն սկավառակի վրա էին ձայնագրված նաև «Պապիկի սրինգը» (1985), «Բարի գալուստ» (1986), «Թռիչք» (1980), «Անթև սագիկիը» (1987), «Քաջ նաաստակի մասին հեքիաթը» (1978), «Ճնճղուկը» (1984) և «Հեքիաթիկ բզեզիկի մասին» (1985) մուլտֆիլմերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Каталог ТПО «Союзтелефильм» Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
«Дедушка Мазай и зайцы» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Дедушка Мазай и зайцы»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Дедушка Мазай и зайцы» (мультфильм) на youtube
Սույսար

Սույսար (ռուս.՝ Суйсарь, ֆիններեն՝ Suisaari), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խիստ ոճ

Խիստ ոճ, խիստ ոճի գրելաձևի պոլիֆոնիա (գերմ.՝ klassische Vokalpoliphonie, լատ.՝ stylus a cappella eccle - siasticus), պատմական և ոճագեղարվեստական հասկացություն։ Ձևավորվել է 15-16-րդ դարերում, հիմքում՝ վոկալ երաժշտության ինտոնացիոն հնարավորությունները, դիատոնիկ ձայնակարգերը, պարզ հավասարակշռված մետրն ու ռիթմը, դիատոնիկից բխող ինտերվալային մեղեդային քայլերը, կոնսոնանսության առաջնակարգ դերը, դիսոնանսների կախվածությունը կոնսոնանսներից։ 
Խիստ ոճի երաժշտությանը բնորոշ են դիատոնիկ եկեղեցական ձայնակարգերը, խուսափումը հարմոնիկ-ֆունկցիոնալ հարաբերություններից, չնախապատրաստված դիսոնանսներից ու խրոմատիզմից, համաչափ (հավասար տևողություններով) և սահուն ընթացքը, ռիթմիկ և ինտոնցիոն առումով պարզ մեղեդին, ընդհանուր հնչողականության հավասարակշռվածությունն ու բարեհնչունությունը։ Այդ հատկանիշներն ապահովելու համար մշակվել են մի շարք կանոններ, որոնք խստորեն պահպանել են խիստ ոճի ներկայացուցիչ կոմպոզիտորները։ 
Խիստ ոճի կանոնները չափավորել են երաժշտի ստեղծագործական երևակայությունը, մինչ նա ձեռք կբերեր բազմաձայնության մասին անհրաժեշտ գիտելիքներ, որից հետո դյուրությամբ և գիտակցված կտիրապետեր ազատ ոճին։ 
17-րդ դարից խիստ ոճի առաջընթացը պայմանավորվել է գործիքային և վոկալ-գործիքային երաժշտության զարգացումով. կարևոր նշանակություն են ստացել ձայնահարմոնիկ ֆունկցիոնալ սկզբունքի աստիճանականացումը, մաժոր և մինոր կենտրոնացված ձայնակարգերի դրսևորումը։ Այդ ոճի նշանավոր ներկայացուցիչներից են Պալեստրինան, Օ. դի Լասսոն և ուրիշներ։
Տրիտոն (այլ կիրառումներ)

Տրիտոն, կարող է վերաբերել՝

Տրիտոն - երաժշտության մեջ՝ եռատոն, լադում (գամմայում) երեք ամբողջ տոների հաջորդականությունը
Տրիտոն - Նեպտուն մոլորակի ամենամեծ բնական արբանյակը
Տրիտոն - հին հունական առասպելաբանությունում՝ անդունդների սուրհանդակը
Թերմաիկոս

Թերմաիկոս (հուն․՝ Θερμαϊκός Κόλπος), ծոց Եգեյան ծովի հյուսիս֊արևմտյան մասում, Հունաստանի ափերի մոտ։ Երկարությունը 160 կմ է, լայնությունը մուտքի մոտ՝ շուրջ 90 կմ, խորությունը միջին մասում՝ մինչև 80 մ։ Ծոցի ափին է Սալոնիկ նավահանգիստը։ Հայտնի է նաև Սալոնիկի ծոց անունով։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոմոնոսովի փողոց (Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լոմոնոսովի փողոց (այլ կիրառումներ)Լոմոնոսովի փողոց, փողոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Մովսես Խորենացու փողոցի վերջին հատվածից, ձգվում հարավարևմտյան ուղղությամբ, հատում Սասունցի Դավթի փողոցը և հասնում Ռոստովյան փողոցին զուգահեռ հոսող Ջրվեժ գետի առու։ Գտնվում է Չեռնիշևսկու և Թորամանյան փողոցների միջև։
Խորհրդային տարիներին, մինչև ներկայիս անունն ստանալը, կոչվել է Անդրֆեդերացիայի 9-րդ փողոց։ Անվանվել է ի պատիվ ռուս մեծանուն գիտնական Միխայիլ Լոմոնոսովի։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Լիպչանի

Լիպչանի (ուկրաիներեն՝ Липчани), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1610 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիպչանի գյուղում բնակվում էր 647 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 281,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆա (նոտա)

Ֆա (լատ.՝  fa) սոլֆեջոյում։ Նոտաներից հերթականությամբ չորրորդ նոտան է։ Նշանակում են նաև F տառով։ Գտնվում է մի և սոլ ամբողջկան նոտաների մեջտեղում։ 


== Արտաքին հղումներ ==
Теория сольфеджио Archived 2007-05-31 at the Wayback Machine.
Երաժշտական նոտաների աղյուսակ Archived 2010-04-19 at the Wayback Machine.
Music theory online: staffs, clefs & pitch notation (անգլ.)
Քերոլ Էնն Դաֆֆի

Քերոլ Էնն Դաֆֆի (անգլ.՝ Carol Ann Duffy, դեկտեմբերի 23, 1955(1955-12-23)[…], Գլազգո, Շոտլանդիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի անգլալեզու բանաստեղծուհի, դրամատուրգ, մի շարք հեղինակավոր գրական մրցանակների դափնեկիր, այդ թվում՝ Սոմերսեթ Մոեմի գրական մրցանակ ( 1988 ), Թ․ Ս․ Էլիոթի մրցանակ (2006 թվականի հունվարի 16)։
2009-2019 թվականներին արժանացել է Բանաստեղծ-դափնեկիր տիտղոսի (այս տիտղոսը նախկինում տրվում էր ցմահ, ժամանակակից Անգլիայում շնորհվում է 10 տարով)։ Նա հայտնի է ինչպես իր ֆեմինիստական հայացքներով, այնպես էլ անթաքույց  երկսեռական կողմնորոշմամբ։


== Կենսագրություն ==
Քերոլ Էնն Դաֆֆին ծնվել է Գլազգոյում, հինգ եղբայրներից ու քույրերից ավագն է։ Երբ Քերոլը վեց տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվել է Անգլիա։ Սթաֆորդում նա ավարտել է իգական միջնակարգ դպրոցը։ Ապա ստացել է բակալավրի աստիճան փիլիսոփայության ոլորտում՝ Լիվերպուլի համալսարանում։ 2009 թվականին Դաֆֆին արժանացել է Հերիոթ-Ուաթթի համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչման։ 2015 թվականին ընտրվել է Բրիտանական ակադեմիայի պատվավոր անդամ։


== Ստեղծագործություններ ==

Դաֆֆիի ստեղծագործություններն աչքի են ընկնում պարզությամբ ու ասելիքի մատչելիությամբ,հասանելի են ընթերցողների լայն շրջանակներին։ Նա վարպետորեն կերտում է կանանց, դեռատի աղջիկների հույզերն ու զգացմունքները,նրանց ապրումներն ու մտորումները։ Գրողը չի առարկում,երբ իրեն անվանում են ֆեմինիստ,սակայն պետք է նշել,որ նրա ասելիքի շրջանակն անհամեմատ ավելի լայն է և ընդգրկուն,կյանքի նկատմամբ վերաբերմունքն ու աշխարհայացքն ավելի ճկուն են,քան այս ուղղության հետևորդներինն է։ 
Դաֆֆիի պոեզիային բնորոշ է դրամատիկ մենախոսության ձևը։


== Կոչումներ ==
1995 թվականին ՝ սպա
2002 թվականին ՝ կոմանդոր
2015 թվականին ՝ Բրիտանական կայսրության շքանշանի տիկին-կոմանդոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Դաֆֆին Ժամանակակից պոետներ կայքում
Ганин В. Н. «Женский» взгляд на «мужскую» историю в цикле К. Э. Даффи «The World’s Wife»
Բեխհոֆեն (Ֆրանկոնիա)

Բեխոֆեն  (գերմ.՝ Bechhofen (Franken)), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Ասնբախ շրջանում։ Բնակչությունը 5938 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 60,12 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 115։
Համայնքը ստորաբաժանված է 28 գյուղական թաղամասերի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ղարագուջուկ

Ղարագուջուկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հին քարի դարի միջին շրջանի բնական պայմաններ

Հին քարի դարի միջին շրջանի բնական պայմաններ, բնական պայմաններ, որոնք գործել են հին քարե դարի միջին շրջանում։ Միջին պալեոլիթի մշակույթը վերաբերում է մ. թ. ա. մոտավորապես 100.000 — 40.000 թվականներն ընդգրկող ժամանակաշրջանին և համապատասխանում է երկրի պատմության չորրորդական դարաշրջանի կեսերին՝ մինդել-ռիսյան միջսառցային և ռիսյան առավելագույն սառցապատման շրջաններին Ռիսյան մեծ սառցապատման փուլում Հայկական լեռնաշխարհի մի զգալի մասը ծածկվում է սառցե վիթխարի վահանով, որի հետքերն են մինչև այժմ էլ բևեռային շրջաններից հազարավոր կիլոմետրեր հարավ պահպանված մորենների հսկայական կուտակումները։
Հայաստանի լանդշաֆտը, բնական պայմանները, կլիման, բուսական ու կենդանական աշխարհն այդ շրջանում զգալիորեն փոխվում են։ Ռիսյան շրջանի վերջում Հայաստանի սառցակալումը հասնում է առավելագույն չափերի։ Սառցային ծածկույթը, հետզհետե մեծանալով, տարածվում է մինչև Մասիսի (Արարատի), Արագածի, Նեխ-Մասիքի (Սիփանի) և այլ գագաթներն ու լեռնաշղթաների լանջերը։ Սառցադաշտերի հարաճուն շարժման և դրան ուղեկցող նոր սառցակալման հետևանքով վերանում են անտառները, փոխվում տափաստանները, բաց տարածությունները դառնում են լանդշաֆտի գերակշռող տիպ։
Փոխվում է և կենդանական աշխարհը, անհետանում են այնպիսի կենդանիներ, ինչպիսիք են հին հարավային փիղը, մերկառնգեղջյուրը և մինչ այդ Հայաստանում գոյություն ունեցող հիպոպոտամը (գետաձի)։ Նախկին ջերմասեր կենդանիների փոխարեն Հայաստանի նախալեռներից հյուսիս հանդես են գալիս հյուսիսային ազնիվ ու հսկա եղջերուները, սառցային ժամանակի այլ կենդանիներ։ Այժմ Հայաստանի ֆաունայի բնորոշ ներկայացուցիչներ են դառնում մամոնտը (նախնական փիղ), բրդոտ ռնգեղջյուրը, վայրի ցուլը, գի­շատիչների բազմաթիվ տեսակներ և այլն, որոնց մնացորդները հայտնաբերվել են Հայաստանի ռիսյան շրջանի նստվածքներում։ Սակայն կյանքը շարունակում էր հարատևել սառցային հսկայածավալ մեռյալ անապատից դուրս, գետերի խիտ ցանցով կտրտված ցածրադիր հովիտներում ու դաշտերում։ Չնայած դաժան կլիմայական պայմաններին և երկարատև ձմռանը, գետերի առատորեն ոռոգվող հովիտները ամռանը հրաշալի արոտավայր են դառնում խոշոր և մանր եղջերավոր կենդանիների բազմաթիվ հոտերի համար։


== Աղբյուրներ ==
Հայ Ժողովրդի Պատմություն էջ 78
Տայգա (գյուղ, Կարաիդելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տայգա (այլ կիրառումներ)Տայգա (ռուս.՝ Тайга, բաշկիրերեն՝ Тайга), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յակորուդա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յակորուդա (այլ կիրառումներ)Յակորուդա' (բուլղար․՝ Якоруда), քաղաք Բուլղարիայում, Բլագոևգրադի մարզում, Յակորուդայի համայնքի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ 5689 մարդ, տարածքը՝ 254,031կմ²։


== Քարտեզներ ==
Տեղադրությունը bgmaps.com էլեկտրոնային քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)
Տեղադրությունը emaps.bg էլեկտրոնային քարտեզի վրա(չաշխատող հղում)
Տեղադրությոնը Google էլեկտրոնային քարտեզի վրա


== Արտաքին հղումներ ==
Снимки на Якоруда
Повече снимки за Якоруда
Статистика населения
Նիկոլա Յոլ

Նիկոլա Յոլ (ռուս.՝ Никола-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վելյու գետի աջ ափին՝ 87 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000060511
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006051
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Խաչի կանգնեցում (նկար)

Խաչի կանգնեցում, նիդերլանդացի նկարիչ Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի  եռածավալ` եռափեղկ նկար (տրիպտիխ), նկարված 1610-1611 թվականներին։ Ռուբենսը այս կտավը ստեղծել է Իտալիան լքելուց հետո, Ֆլանդրիա (Բելգիա) վերադառնալու համար։
Այս կտավը հստակորեն պատկերում է իտալական վերածննդի և բարոկկո ոճի նկարիչներ Կարավաջոյի, Տիցիանի և Միքելանջելոյի ազդեցությունը Ռուբենսի վրա։ Բայց, նախ և առաջ, այս կտավը Ռուբենսին տալիս է իր ժամանակի նիդերլանդացի  նկարչության իսկական վարպետի կարգավիճակ։ Բացի այդ, եռածավալ նկարը նաև ազդարարում է բարոկկոյի շրջանի գալուստը։
Ռուբենսի ստեղծագործությունը բաժանված է երեք հստակ մասի։ Ձախ կողմում ներկայացված են սուրբ Մարիամ Մագդաղենացին և մի խումբ կանայք, որոնք ձեռքին երեխա են պահում։ Ներքևի հատվածում պատկերվել են Սուրբ Հովհաննեսը և Կույսը։ Աջ պաննոյում երևում է հռոմեական բանակը։ Եվ ի վերջո, կենտրոնական պաննոն երևան է հանում մկանուտ տղամարդկանց բազմության լարվածությունը, ովքեր փորձում են բարձրացնել խաչը և խաչի վրա գտնվող Հիսուսին ։
Կտավը այժմ գտնվում է Բելգիայի Անտվերպեն քաղաքի Սուրբ Աստվածամոր տաճարում, Ռուբենսի այլ գործերի կողքին:Նապոլեոն Բոնապարտ կայսեր կառավարման ժամանակ կայսրը կտավը տարել է Փարիզ  «Խաչից իջեցումը»  կտավի հետ միասին և միայն 1815 թվականին Ռուբենսի երկու նկարները վերադարձան Անտվերպեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Շո դը Ֆոն

Լա Շո դը Ֆոն-(ֆր.՝ La Chaux-de-Fonds, գերմ.՝ Tschuderifung), քաղաք և համայնք Շվեյցարիայում, որը Բիլ քաղաքի հետ միասին շվեյցարական ժամացույցների խոշորագույն արտադրողն է։ Հարևան Լը Լոկլ քաղաքի հետ ընդգրկված է Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ որպես ակնառու նմուշ արդյունաբերական հեղափոխության դարաշրջանի «գործարան-քաղաքի»-ի , որը մասնագիտացած է որոշակի արտադրության, տվյալ դեպքում՝ ժամացույցների արտադրության մեջ։


== Աշխարհագրություն ==
Լա Շո դը Ֆոն քաղաքը գտնվում է Շվեյցարիայի արևմտյան մասում, Նևշատել կանտոնի հյուսիս-արևմուտքում։ Լա Շո դը Ֆոնը մեծությամբ երրորդ քաղաքն է այսպես կոչված՝ Ֆրանսիական Շվեյցարիայում՝ Ռոմանդիայում (Ժնևից և Լոզանից հետո)  և ամենամեծ քաղաքը Վերին Յուրայի տարածաշրջանում։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 992 մետր բարձրության վրա և այդ առումով  ամենաբարձրադիր բնակավայրերից  մեկն է Եվրոպայում։ Զբաղեցնում է 55.66 քառակուսի կիլոմետր տարածք։


== Բնակչություն ==

Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 37 433 մարդ։ Բնակչության 85,5%-ը ֆրանս-շվեյցարացիներ են, 3,6%-ը իտալա-շվեյցարացիներ, 3,2%-ը պորտուգալացիներ, 2,4%-ը գերմանա-շվեյցարացիներ։


== Պատմություն ==
Լա Շո դը Ֆոնը պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 1350 թվականին՝ որպես La Chaz de Fonz: Դեռևս 16-րդ դարում այն մի աննշան բնակավայր էր՝ մեկ տասնյակից մի փոքր ավելի փայտե խրճիթներով։ Լա Շո դը Ֆոն քաղաքի բուռն զարգացումը սկսվել է 17-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Ժամացույցի արտադրությունն այստեղ սկիզբ է առել 18-րդ դարի սկզբին, և նույն դարի վերջին Լա Շո դը Ֆոնը վերածվել է արդյունաբերական կենտրոնի։
1794 թվականին քաղաքի 3/4 մասը ավերվել է հրդեհների պատճառով, այնուհետև այն վերակառուցվել է՝ ժամացույցի արտադրության կարիքներին համապատասխանեցված պլանավորումով։ Մինչև 1806 թվականը քաղաքը հայտնվել է Նևշատելի իշխանության տակ, որը կապված էր Պրուսիայի հետ անհատական ունիայով։ Այնուհետև 1806-1815 թվականներին դարձել է Ֆրանսիայի մաս կազմող քաղաք։


== Անվանի անձինք ==
Լա Շո դը Ֆոն քաղաքում ծնվել են՝

Շառլ Էդուար լը Կորբյուզիե - մոդեռնիստ ճարտարապետ, այստեղ է կառուցել իր առաջին շենքերը՝ տուն ծնողների համար (Սպիտակ վիլլան), Շվոբ վիլլան և կինոթատրոն։
Լուի Շևրոլե - մեքենայի դիզայներ և ավտոարշավորդ, Chevrolet ապրանքանիշի ստեղծողը
Պիեռ-Ժակ Դրոզ - մաթեմատիկոս և մեխանիկ, ժամացույցների, ավտոմատ տիկնիկների կոնստրուկտոր
Բլեզ Սանդրար, բանաստեղծ, գրող և էսսեիստ1848 թվականին Լա Շո դը Ֆոն քաղաքում հիմնադրվել է Omega ժամացույցների արտադրության ընկերությունը։
1895 թվականին հիմնադրվել է Rotary ժամացույցների արտադրության ընկերությունը։
1992 թվականին հիմնադրվել է Bell & Ross ժամացույցների արտադրության ընկերությունը։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքում գործում է Լա Շո դը Ֆոն երկաթուղային կայարանը, Les Eplatures օդանավակայանը և Լա Շո դը Ֆոն տրոլեյբուսի համակարգը։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքի տնտեսությունը հիմնված է արդյունաբերության և ժամացույցների արտադրության վրա։


== Գրականություն ==
«Шо-де-Фон»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (82401-82500)

Աստերոիդների ցանկ (82301-82400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (82501-82600)
 Աստերոիդների ցանկ (82301-82400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (82501-82600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (80001)-(85000)»։ www.minorplanetcenter.net