Ջոն Ադինգտոն Սիմոնդս

Ջոն Ադինգտոն Սիմոնդս (անգլ.՝ John Addington Symonds, հոկտեմբերի 5, 1840(1840-10-05)[…], Բրիստոլ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - ապրիլի 19, 1893(1893-04-19)[…], Հռոմ, Իտալիա), անգլիացի բանաստեղծ, գրաքննադատ և մշակութային պատմաբան։ Հայտնի է Վերածննդի վերաբերյալ աշխատություններով և գրողների ու արտիստների կենսագրական գրքերով։ Թեև ամուսնացած էր և ընտանիք ուներ՝ համասեռականության ջատագով էր, որը համարում էր l'amour de l'impossible (անհնարին սեր)։ Իր համասեռական կյանքից ոգեշնչված գրել է բազում բանաստեղծություններ։
Հեղինակել է նաև բազմաթիվ էսսեներ և էտյուդներ հին հունական և Վերածննդի դարաշրջանի իտալական արվեստի մասին։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Սիմոնդսը ծնվել է Անգլիայի Բրիստոլ քաղաքում 1840 թվականին։ Հայրը՝ Ջոն Ադինգտոն Սիմոնդս ավագը (1807–1871), հեղինակն է «Քրեական պատասխանատվություն» (1869), «Գեղեցկության սկզբունքները» (1857) և «Քուն և երազներ» գրքերի։ Լինելով թույլ երեխա՝ Սիմոնդսը 14 տարեկանից չէր մասնակցում որևէ խաղի Հարոու դպրոցում, ինչպես նաև չէր դրսևորում իրեն որպես ապագա գիտնական։
Սիմոնդսի մայրը մահացավ, երբ նա 4 տարեկան էր, և հայրը մեծ ազդեցություն ունեցավ նրա բնավորության ձևավորման վրա։ Ֆրոյդի հայտնի տեսությունն այն մասին, որ մարդու մոտ համասեռականություն է առաջանում մոր հետ սերտ հարաբերություններից և թույլ կամ բացակայող հոր պատճառով, չի գործում Սիմոնդսի դեպքում․ այստեղ ամեն ինչ հակառակն էր։ Տանը հիմնական ում կանայք էին՝ դաստիարակչուհիները, մորաքույրները, 4 քույրերը, սակայն որևէ հիշատակություններ չկան առ այն, որ նա անընդհատ կանանց ուշադրության կենտրոնում էր։
1858 թվականի հունվարին Սիմոնդսը նամակ ստացավ իր ընկեր Ալֆրեդ Փրեթորից (1840–1908), որտեղ վերջինս պատմում էր իր հարաբերությունների մասին իր տնօրեն քահանա Չարլզ Ջոն Վոնի հետ։ Սիմոնդսն ապշանք և զզվանք զգաց․ բարդ զգացմունքներ սեփական համասեռականությունը գիտակցելու ճանապարհին։ Նա այս դեպքի մասին ավելի քան մեկ տարի ոչ ոքի չասեց մինչև 1859 թվականին, երբ նա Օքսֆորդի ուսանող էր, դրա մասին պատմեց լատիներենի պրոֆեսոր Ջոն Քոնինգտոնին։ Քոնինգտոնը հավանություն էր տալիս տղամարդկանց և տղաների միջև ռոմանտիկ հարաբերություններին։ Ավելի վաղ նա Սիմոնդսին էր տվել «Ionica»-ի՝ Ուիլյամ Ջոնսոն Քորիի հոմոէրոտիկ բանաստեղծությունների ժողովածուն։ Քոնինգտոնը քաջալերեց Սիմոնդսին պատմել իր ընկերոջ դեպքի մասին հորը, որից հետո ավագ Սիմոնդսը Վոնին ստիպեց հեռանալ Հարոուից։ Փրեթորը սաստիկ բարկացավ իր ընկերոջ արածի վրա և երբեք չխոսեց նրա հետ։
1858 թվականի աշնանը Սիմոնդսը, որպես քոմոներ, սկսեց հաճախել Օքսֆորդի Բալիոլ քոլեջ և հաջորդ տարի ընտրվեց մասնակցելու ցուցահանդեսին։ Նույն թվականի գարնանը նա սիրահարվեց Ուիլյամ Ֆիըր Դայերին (1843–1905)՝ Բրիստոլի երգչախմբի տղաներից մեկին, ով իրենից 3 տարի փոքր էր։ Նրանց սիրավեպը տևեց մեկ տարի մինչև Սիմոնդսը վերջ դրեց հարաբերություններին։ Դրանից հետո նրանց ընկերությունը շարունակվեց ևս մի քանի տարի՝ մինչև 1864 թվականը։ Դայերը դարձավ Բրիստոլի Սուրբ Նիկողայոս եկեղեցու երգեհոնահարը և երգչախմբի ղեկավարը։
Օքսֆորդի համալսարանում Սիմոնդսը տարվեց իր դասերով և սկսեց ակադեմիական առաջադիմություն ցուցաբերել։ 1860 թվականին նա քննություններում առաջինն էր և «The Escorial» պոեմի համար ստացավ Նյուդիգեյթ մրցանակ, 1862 թվականին առաջինն էր նաև Literae Humaniores-ում։
1862 թվականին Սիմոնդսն Օքսֆորդի Մագդալեն պահպանողական քոլեջում ազատ ունկնդիր է ընդունվում։ Նա ընկերանում է Սիջիէյջ Շորթինգի հետ, ում վերցնում է որպես իր աշակերտ։ Երբ Սիմոնդսը հրաժարվեց օգնել Շորթինգին ընդունվել Մագդալեն, երիտասարդը դպրոցի ղեկավարությանը նամակ գրեց՝ պնդելով, որ «Ես՝ Սայմոնդսս, աջակցել եմ վերջինիս՝ խմբերգիչ Վալտեր Թոմաս Գուլդենի հետապնդմանը (1848–1901), ես կիսում էի նրա սովորույթները և հակված էի նույն ճանապարհով գնալ»։ Թեև Սայմոնդսին պաշտոնապես արադարացրին, նա չդիմացավ լարվածությանը և շուտով մեկնեց Շվեյցարիա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Phyllis Grosskurth, John Addington Symonds: A Biography (1964)
Phyllis Grosskurth (ed.), The Memoirs of John Addington Symonds Hutchinson (1984)
Whitney Davis Queer Beauty, Chapter 4 "Double Mind: Hegel, Symonds, and Homoerotic Spirit in Renaissance Art." Columbia University Press, 2010.
David Amigoni and Amber K. Regis (ed.) '(Re)Reading John Addington Symonds.' Special Issue of English Studies, 94:2 (2013).


== Արտաքին հղումներ ==
John Addington Symonds papers Archived 2009-07-31 at the Wayback Machine., University of Bristol Library Special Collections
Symonds's translation of The Life of Benvenuto Cellini, Vol. 1, Posner LIbrary, Carnegie Mellon University Vol. 2, Carnegie Mellon University
John Addington Symonds, Waste: a lecture delivered at the Bristol institution for the advancement of science, literature..., 1863
John Addington Symonds, The Principles of Beauty, 1857