armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տավոլոժկայի կերամիկայի թանգարան

Տավոլոժկայի կերամիկայի թանգարան (ռուս.՝ Музей Таволожской керамики), թանգարան նվիրված Ուրալի ժողովրդական արհեստներին՝ Տավոլոժկայի կերամիկային, ինչպես նաև տեղական բնակչության ազգագրությանն ու առօրյա կյանքին։ Թանգարանը գտնվում է Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Վերին Տավոլգա գյուղի Սվերդլով փողոցի թիվ 20 հասցեում գտնվող հին կավագործական արտադրամասում։


== Պատմություն ==
Վերին և Ներքին Տավոլգի գյուղերը 18-րդ դարից հայտնի են իրենց կավագործության արտադրությամբ։ Այնտեղ կերամիկա սկսել են արտադրել, երբ գյուղերի մոտ հայտնաբերվել է կարմիր կավի հանքաշերտեր։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում խեցեգործական արտադրամասերը ձևափոխվել են արտելների, որոնք հետագայում միավորվել են «Նևյանսկի կերամիկական գործարանին»։ 1990-ական թվականներին կերամիկայի արտադրությունը դադարեցվել է, բայց 2000-ական թվականների սկզբին այն վերականգնվել է։ Ներքին Տավոլգի գյուղի կերամիկական արտադրանքի գործարանը վերածվել է «Տավոլոժկայի կերամիկա» ՍՊԸ-ի և կավագործ Մասիլկովի արտադրամասի, իսկ Վերին Տավոլգիի հին արտադրամասում զբոսաշրջիկների համար բացվել է ​​թանգարան հյուրանոցային համալիրով և փոքրիկ արտադրամաս։


== Ցուցադրություն ==
Տավոլոժկայի կերամիկայի թանգարանը գտնվում է քարե մեկ հարկանի շենքում, նախկին հին արտադրամասի շենքում։ Թանգարանի մոտ կա փայտե տների համալիր բակ։ Թանգարանի գլխավոր շենքում են գտնվում տեղական արտադրության կերամիկա, հնաոճ կահույք, կռածո սնդուկներ, ժողովրդական կենցաղի այլ իրեր, 18-19-րդ դդ. կենցաղային պարագաներ, անցյալ դարերի խեցեգործների գործիքներ։ Բակում՝ կիսածածկի տակ կարելի է տեսնել 18-րդ դարի կեսից մինչև 19-րդ դարի սկզբի ռուսական կենցաղի հին սահնակները, քառանիվ սայլեր և այլ հին գործիքները։


== Վարպետության դասընթացներ ==
Թանգարանի արտադրամասում յուրաքանչյուր այցելու կերամիկական հրահանգչի ղեկավարությամբ չափավոր գումարով կարող է ինքնուրույն ստեղծել կերամիկական արտադրանք և իր հետ վերցնել։ Թանգարանին կից գործում է կերամիկայի խանութ։


== Հյուրանոց ==
Ներքին Տավոլգի գյուղում՝ Տավոլոժկայի հանքային թանգարանի տարածքում, կա փոքրիկ հյուրանոց, որին կից կան երկու հյուրատուն, որոնք կարելի է վարձակալել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Верхние и Нижние Таволги, Деревни Верхние и Нижние Таволги близ Невьянска известны благодаря производству керамических изделий.
Таволожская керамика гончарное производство в Верхних Таволгах Источник Archived 2016-04-10 at the Wayback Machine.
Таволожская керамика (Верхние Таволги)
Таволожская керамика: поэзия в глине — Моя провинция Archived 2017-02-14 at the Wayback Machine.
Հայկ Մարության (այլ կիրառումներ)

Հայկ Մարության անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել՝

Հայկ Հրաչյայի Մարության (1976), դերասան, ռեժիսոր, հասարակական և քաղաքական գործիչ, Երևանի  քաղաքապետը 2018-2021 թվականներին։
Հայկ Սմբատի Մարության (1913-2012), փողհար, զինվորական դիրիժոր, մանկավարժ, կոմպոզիտոր։
Մուշաբաղ

Մուշաբաղ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 340 թուրք, իսկ 1908-ին՝ 340 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Երկրամեխանիկա

Երկրամեխանիկա, գիտություն երկրակեղևի մեխանիկական վիճակների և երկրակեղևում բնակաև տարբեր ֆիզիկական ազդեցությանների հետևանքով զարգացող պրոցեսների մասին։ Ուսումնասիրելով ապարների մեխանիկական հատկանիշների ձևավորման, երկրակեղևում լարումևերի վերաբաշխմաև և ապարազանգվածների դեֆորմացիաների, տեղափոխության, քայքայման ու ամրացմաև օրինաչափությունները՝ երկրամեխանիկա բացատրում է երկրակեղևի որևէ տեղամասում կատարվող լարված դեֆորմացիոն վիճակի փտիոխությունը և կանխատեսում գալիք պրոցեսները։
Արշակ Կամսարական

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամսարական (այլ կիրառումներ)Արշակ Պետրոսի Կամսարական (հունվարի 27, 1851, Նուխի (այժմ՝ Ադրբեջանում) - 1936, Վիեննա), ռուսական բանակի ռազմական գործիչ, գեներալ-մայոր։
Սովորել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում, ավարտել Տվերի (Կալինին) յունկերական հեծյալ ուսումնարանը (1872)։ Մասնակցել է 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմին, աչքի ընկել Միլեստրի, Պլենայի, Շիպկայի, Տիրնովոյի ճակատամարտերում։ Պարգևատրվել է շքանշաններով և մեդալներով։
1900 թվականներին ընտրվել է Թիֆլիսի քաղաքագլուխ։ 1908 թվականին զորացրվել է, 1914 թվականից՝ տեղափոխվել Վիեննա։
Փանջաբցիներ

Փանջաբցիներ (փանջ.՝ پنجابی, ਪੰਜਾਬੀ), պատմաաշխարհագրական Փենջաբ մարզի հիմնական բնակչությունը։ Ընդհանուր թիվը՝ մոտ 121 միլիոն։ Մեծամասնությունը խոսում է փանջաբի լեզվով, մնացածը՝ հինդու լեզվով, լենդի բարբառներով և ուրդու լեզվով։ Հնդկաստանում մեծ մասը դավանում է հնդուիզմ, Պակիստանում՝ իսլամ։ Մ․ թ․ ա․ 3-րդ հազարամյակից փանջաբցիները հայտնի են որպես բարձր մշակույթի ստեղծողներ և հզոր պետությունների հիմնադիրներ։ Փանջաբցիների հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն է։ Զարգացած են ջուլհակությունը, բրուտագործությունը և փայտի գեղարվեստական փորագրությունը։


== Գրականություն ==
Гусева Н. Р. Панджабцы // Народы и религии мира / Глав. ред. В. А. Тишков. — М.: Большая Российская Энциклопедия, 1999. — С. 408—409.
Кудрявцев М. К. Панджабцы // Большая советская энциклопедия / Глав. ред. А. М. Прохоров. Т. 19. — М.: Советская Энциклопедия, 1975. — С. 143.
Народы Южной Азии. — М., 1963.
Անդրանիկ զորավարի հեծյալ արձանը

Անդրանիկ զորավարի հեծյալ արձանը, Լևոն Մուրադովի կերտած արձանը, որը դրված է Փարիզի Պեր Լաշեզի գերեզմանոցում` նրա գերեզմանին։ Իր բովանդակությամբ ու լուծումով դա ավելի համապատասխանում է կամերային քանդակի պահանջներին։ Ըստ երևույթին, ավելի հարմար քանդակ չունենալով, սփյուռքահայերը Անդրանիկի հիշատակը հավերժացնելու համար, գերադասել են այդ գործը։


== Նկարագրություն ==
Արձանը ներկայացնում է Անդրանիկին` ձիու վրա նստած, գրոհի պատրաստ վիճակում, մի ժայռաբեկորի բարձունքին։ Նա մի պահ սանձել է անհանգիստ ձիուն և դիտում է մարտադաշտը` կողմնորոշելու իր անելիքը։ Պատվանդանին հարթաքանդակի ձևով պատկերված են նրա կամավորական ջոկատները` պատրաստ գրսհելու։


== Մտահղացում ==
Արտասահմանյան պայմաններում Անդրանիկի հուշարձանի ստեղծումը սփյուռքահայության երախտագիտության տուրք է` փառաբանված զորավարի հիշատակը հավերժացնելու, որն իր ամբողջ կորովը ներդրեց արևմտահայության ողբերգության տարիներին թուրքական բռնակալներից ազատագրելով հայ ժողսվրդի մի նշանակալի մասը։


== Կերպարի մշակման ոճ ==
Անկախ իր նշանակությունից` այս գործն հայկական արվեստում փոքրաթիվ ստեղծագործություններից մեկն է։ Այն բավական ճշմարտացիորեն, առանց գունազարդելու ներկայացնում է Անդրանիկին իր էությամբ որպես խիզախ ազգային հերոսի հայ ազատագրական պայքարում ցուցաբերած իր գործունեությամբ։ Արձանը կոմպոզիցիայով իմաստավորվել է` համապատասխանելով իր գաղափարին։ Պատվանդանի դեր կատարող ժայռի թեքությունը արձանին հաղորդում է սլացիկ շարժում` միաժամանակ նպաստելով ամբողջությամբ ուրվագծվելու երկնքի ֆոնին, տպավորիչ դարձնելով նրա արտահայտչականությունը։ Գեղեցիկ շարժման մեջ է նրա ձիու ֆիգուրը` իր պրկված մկաններով ստեղծելով բնական իրավիճակ
։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորալային խութեր

Կորալային խութեր, վերջրյա կամ ստորջրյա թմբաշարեր՝ արևադարձային ծովերի ծանծաղ մասերում։ Գոյանում են առավելապես կորալային գաղութների կրային կմախքներից։ Կորալների աճի վերին սահմանը համապատասխանում Է ծովի մակարդակին (տեղատվության ժամանակ)։ Կորալային խութերը հասնում են մեծ հզորությունների։ Երկրաբանական պրոցեսների հետ կապված կան ծովի մակարդակից մինչև 1500 մ բարձրության (Զոնդյան կղզիներ) և ծովի մեջ մինչև 1200 մ խորասուզված հիմքով (Մարշալյան կղզիներ)։ Կորալյան խութերը վտանգավոր արգելքներ են նավագնացության համար։
(50000) Կվավար

Կվավար (անգլ.՝ Quaoar), տրանսնեպտունային մարմիններից մեկն է, Կոյպերի գոտու մեծագույն մարմիններից մեկը, հավանաբար գաճաճ մոլորակ է։ Հայտնաբերվել է 2002 թվականի հունիսի 4-ին Մայքլ Բրաունի կողմից Պալոմարյան աստղադիտարանում։ Իր անունը ստացել է հնդկացիների տոնգվա ցեղի (Հարավային Կարոլինա, որտեղ և տեղակայված է Պալոմարյան աստղադիտարանը) առասպելների արարող ուժի անվամբ։


== Չափեր ==

Հայտնաբերման պահին, Կվավարի չափերը գնահատվել են 1260 ± 190 կմ։ Որոշ ժամանակ հայտնաբերումից հետո, այն հանդիսանում էր Արեգակնային համակարգում հայտնաբերված խոշորագույն մարմինը Պլուտոնից հետո։ Հետագայում Կոյպերի գոտում հայտնաբերվեցին ավելի մեծ մարմիններ, սակայն Կվավարը մնում է այս մարմինների առաջին տասնյակում։
Կվավարը տրանսնեպտունային մարմիններից առաջինն էր, որի տրամագիծը գնահատվել է անմիջականորեն լուսանկարով։ Մարմնի սկավառակի չափերը լուսանկարի վրա ընդամենը մի քանի պիքսել է, այդ պատճառով տրամագծի չափման ճշգրտությունը բավականին ցածր է։
2007 թվականին Կվավարի տրամագիծը գնահատվել է «Սպիտցեր» տիեզերական աստղադիտակով։ Կվավարի ալբեդոն ստացվեց ավելին քան ենթադրվում էր (0,19), այսպիսի ալբեդոյի պայմաններում Կվավարի տրամագիծը պետք է լինի ավելի փոքր, մոտ 850 կմ։
Արբանյակի հայտնաբերումից հետո հնարավոր եղավ նաև գնահատել Կվավարի զանգվածը և խտությունը։ Ավելին քան 1100 կմ չափերի պայմաններում, Կվավարի զանգվածը հաշվարկվեց մոտ 0,19 ± 0,03 Պլուտոնի զանգված, իսկ խտությունը՝ - 2,8 - 3,5 գ/սմ³։


== Ուղեծիր ==
Կվավարը պատկանում է Կոյպերի գոտու դասական մարմիններին, նրա ուղեծիրը գտնվում է Նեպտունից այն կողմ և գտնվում է այդ մոլորակի հետ ուղեծրային ռեզոնանսում։ Կվավարի ուղեծիրը, մեծ մոլորակների ուղեծրերի նման, համարյա շրջանաձև է, և նրա պտույտի հարթությունը մոտ է խավարածրի հարթությանը։ Կվավարը խոշորագույնն է տրանսնեպտունային մարմիններից, որի ուղեծիրը մոլորականման է։


== Ֆիզիկական տվյալներ ==
Կվավարը հավանաբար կազմված է հիմնականում քարային ապարներից և ջրային սառույցից։ Բավականին ցածր ալբեդոն և Կվավարի կարմրավուն գույնը թույլ են տալիս ենթադրել, որ նրա մակերևույթի վրա սառույց ավելի քիչ կա քան կարող էր լինել։
2004 թվականին Կվավարի մակերևույթին հայտնաբերվել են ամորֆ սառույցի հետքեր։ Սառույցի այսպիսի տեսակը առաջանում է −160 °C-ից պակաս ջերմաստիճանների դեպքում։ Սակայն այս պահին Կվավարի վրա ջերմաստիճանը ավելի ցածր է՝ մոտ −220 °C, և առայժմ պարզ չէ, ինչը կարող էր տաքացնել Կվավարը ամբողջ 60 աստիճանով։ Ամենահավանական պատճառներ են համարում երկնաքարային ռմբակոծումները կամ ծանր տարրերի ռադիոակտիվ տրոհումը Կվավարի միջուկում։


== Արբանյակներ ==

Կվավարի արբանյակը, որի տրամագիծն է մոտ 100 կմ հայտնաբերվել է 2007 թվականի փետրվարին և անվանվել է Վեյվոտ (անգլ.՝ Weywot)։


== Տես նաև ==
Տրանսնեպտունային մարմիններ
Արեգակնային համակարգի ձևավորումը և էվոլյուցիան


== Արտաքին հղումներ ==
Չեդ Տրուխիլյո ԿվավարArchived 2010-08-08 at the Wayback Machine.
Կվավարի նման մոլորակի վրա տեսանելի հրաբխային գործունեությունը
Սառը Կվավարը ունի ավելի տաք անցյալ
Կվավարի մասին հաճախ տրվող հարցեր
Կվավարը` ժայռ Կոյպերի գոտում, NASA ADS
Տուպալի

Տուպալի (ուկրաիներեն՝ Тупали), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1520 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տուպալի գյուղում բնակվում էր 187 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1468 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 127,38 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարաշեյխ (Արծկեի գավառ)

Կարաշեյխ, նախկին հայկական բնակավայր Արևմտյան Հայաստանում, ներկայում գյուղ Թուրքիայի Բիթլիսի մարզում։


== Անուն ==
Բնակավայրի հնագույն հայկական անվան մասին տեղեկություններ հայտնի չէ։ Թուրքական հարկերի հավաքման մատյաններում այն առաջին անգամ հանդիպում է 1551 թվականին հենց Կարաշեյխ անվամբ։ Ներկայումս այն Թուրքիայի իշխանությունների կողմից պաշտոնապես անվանվում է Կարաշեյխ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ագահ հարուստը (հեքիաթ)

Ագահ հարուստը, հայ ժողովրդական հեքիաթ։


== Սյուժե ==
Հեքիաթը պատմում է աղքատ և հարուստ մարդկանց մասին։ Մի օր մի աղքատ մարդ ցորեն է վերցնում և տանում ջրաղաց` աղալու։ Մի հարուստ մարդ էլ իր ցորենն էր բերել։ Երկուսն էլ իրենց ցորենն աղում են։ Հարուստը մտածում է, որ կարելի է բաղարջ թխել։ Աղքատը համաձայնում է։ Հարուստը մտքում մտածում է, որ բաղարջը միայն աղքատի ալյուրից կթխի։ Սկսում են թխել, հարուստը մի բուռ ալյուր է գցում մի մեծ տաշտի մեջ, երկու դույլ ջուր լցնում վրան, խառնելով աղքատին ասում, որ նա պնդացնի։ Աղքատն ինչքան որ ալյուր էր աղացել, լցնում է տաշտի մեջ, վերջ ի վերջո պնդեցնում է, խմոր հունցում։ Բաղարջներ են թխում, տաշտի վրա շարում։ Հարուստը մտածում է, թե ինչպես անի, որ բոլոր բաղարջներն ինքը մենակ ուտի։ Եվ մտածելով ասում է, որ ով շատ սուտ ասի, նա ել կուտի բոլոր բաղարջները։ Աղքատը համաձայնում է։ Եվ այդպես աղքատը հարուստից շատ սուտ է ասում, հարուստը հասկանում է, որ աղքատը հաղթում է, բաղարջները նրան է տալիս։


=== Կերպարներ ===
Աղքատ
Հարուստ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աղքատը և հարուստը (հեքիաթ) Archived 2012-07-27 at the Wayback Machine.
Ագահ հարուստը
Տարտակ (այլ կիրառումներ)

Տարտակ, կարող է վերաբերել՝

Տարտակ - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում
Տարտակ - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում
Տարտակ - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեչելնիկի շրջանում
Ստարոե Պոդուբե

Ստարոե Պոդուբե (ռուս.՝ Старое Поддубье), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հենրիխ Ամիրջանյան

Հենրիխ Շահենի Ամիրջանյան (մայիսի 11, 1961(1961-05-11), Քարին տակ - հունվարի 26, 1992(1992-01-26), Քարին տակ, Շուշիի շրջան, Արցախ), հայ ազատամարտիկ։ Ծնվել է 1961 թ. մայիսի 11-ին, Շուշիի շրջանի Քարին տակ գյուղում ։ Ավարտել է գյուղի միժնակարգ դպրոցի 8-րդ դասարանը։ Ուսումը շարունակել է Սիսիանի(չաշխատող հղում) շինարարական տեխնիկոմում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է Շուշի(չաշխատող հղում) ի միջկոլտնտեսային շինարարական վարչությունում` որպես բանվոր։ 1988-1990 թթ. աշխատել է գյուղում որպես բրիգադավար, այնուհետև աշխատանքի է անցել Ստեփանակերտ(չաշխատող հղում) ի էլեկտրատեխնիկական գործարանի Քարին տակի մասնաճյուղում։
1979-1981 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ Աշխատել է Ստեփանակերտի էլեկտրամեքենաշինական գործարանի մասնաճյուղում։ Մասնակցել է Քարին տակ ի ինքնապաշտպանությանը, աչքի ընկել 1991 թվականի դեկտեմբերի 28-ի և 1992 թվականի հունվարի 26-ի մարտերում․ հերոսաբար կռվել է գրոհող հակառակորդի թիկունքում և կյանքի գնով նպաստել հաղթանակին։
Հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։
Ամուսնացած էր, ունի մեկ երեխա։
Բաղնիք (այլ կիրառումներ)

Բաղնիք, կարող է վերաբերել՝

Բաղնիք - հատուկ սարքավորված շինություն, որը նախատեսված է մարմինը ջրով լվանալու համար
Բաղնիք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Բաղնիք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում
Բաղնիք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում` Փերի գավառակում
Բաղնիք - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում
Մելգարեխոյի ամրոց

Մելգարեխո ամրոց (իսպ.՝  Castillo de Melgarejo),  գտնվում է Կադիս  նահանգում, տեղադրված է մոտավորապես 11 կմ դեպի հյուսիս - արևելք Արկոս-դե-լա-Ֆրոնտերայի ճանապարհի վրա` Մելգարեխո Տորրեի սահմանագծին։
Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Մելգարեխո ամրոցն ընդգրկվել է Իսպանիայի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ՝ RI-51-0007594 գրանցման համարի տակ։


== Կառուցվածք ==
Այն կազմված է քառակուսի աշտարակից, բարձունքում` ութանկյուն պսակավոր ատամներով, որտեղ մինչև հիմա դեռ մնում են մնացորդներ չորս անկյունների և չորս պատերի։ Աշտարակից ձախ`  Գելոուզի տակ, կա ատամնավոր վարագույր, որտեղ բացվում է մուտքի դուռը։ Նրանից ձախ
կամարակապ մաս է, որը, թվում է, ունի մատուռի հիմքեր։


== Պաշտպանություն ==
Պաշտպանվում է որպես մշակութային հետաքրքրություն։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Castillo de Melgarejo y su historia en entornoajerez
(3332) Ռակշա

(3332) Ռակշա (անգլ.՝ Raksha), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հուլիսի 4-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,544482 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3268 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7621 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1482,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242832 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,85° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3332) Ռակշա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լավրենտ Ղալայան

Լավրենտ Բահաթուրի Ղալայան (հունվարի 10, 1938, Դրմբոն (այժմ՝ ԼՂՀ Մարտակերտի շրջանում)), հայ նկարիչ, քանդակագործ։
Նկարիչ Սասուն Ղալայանի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
1967 թվականին ավարտել է Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1969 թվականից դասավանդում է Արցախի պետական համալսարանում (գծագրության և կերպարվեստի բաժնի հիմնադիր-ղեկավար՝ 1994 թվականից)։ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության զինանշանի հեղինակն է։


== Ստեղծագործություններ ==

Ստեղծագործում է գրաֆիկայի («Կամրջի կառույց», 1983, «Կատարելություն», 1984), գեղանկարի («Խոր վիրապ», 1993, «Արարատ», 1997, եռանկար), «Ղարաբաղի հորովել», 2001-05, շարք, և այլն), քանդակագործության («Վարպետ Հակոբը», 1985, դիմաքանդակ, «Սայաթ-Նովա», 2005, կոմպոզիցիա, «Վասն Հայրենյաց», 2001, համալիր-հուշարձան, Ստեփանակերտ, և այլն) բնագավառներում։


== Մրցանակներ ==
Միջազգային մրցույթների մրցանակ (1986, Մոսկվա, 1984, Բեռլին)։
ԼՂՀ Եղիշեի անվան մրցանակ (1999):


== Ցուցահանդեսներ ==
Ստեփանակերտ, 1969, 1976, 1981, 2015
Բաքու, 1982, 1984
Երևան, 1998


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՆԵՐԿԱՊՆԱԿ /Լավրենտ Ղալայան/ 12.08.2016
Ժողովածու (3160)

Ժողովածու (3160), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3160 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1633-52 թվականներին [ենթադրաբար] Ներսես գրիչի կողմից  Աւգաւր գյուղում (Լոռի)։ Ստացողը եղել է Սարգիս Սանահնեցին։ Գրված է մագաղաթի վրա, որը ունի 22X16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 289 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 4բ, 36բ, 176բ, 221ա, 286ա, հետագայի՝ 3բ (1874 թ․), 133ա (1885 թ․), 286բ (1886 թ․), 287ա (1887 թ․):


== Բովանդակություն ==
Մովսես Խորենացւոյ Պատմութիւն Հայոց, Աշխարհացույց,
Ստեփան Ասողկան Պատմութիւն ժամանակաց,
Արիստակես Լաստիվերտցւոյ Վասն անցից անցելոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարի Միրիամ

Մարի Միրիամ (ֆր.՝ Marie Myriam, իսկական անունը Միրիամ Լոպես, ֆր.՝ Myriam Lopes; մայիսի 8, 1957(1957-05-08), Կանանգա, ԿԴՀ), ֆրանսիական երգչուհի, Եվրատեսիլ 1977 երգի մրցույթի հաղթող։
Ծնվել է Պորտուգալիայում, մանկության մի մասն անցկացրել  է Զաիրում։ Առաջին անգամ բեմ է բարձրացել 1976 թվականին` ֆրանսիական «Ma colombe» (Իմ աղավնին) երգով, որը հատուկ ճանաչում է նվաճել ֆրանսալեզու կանադական Քվեբեկում։
1977 թվականին իր քսանամյակի նախօրեին դարձավ Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հաղտող` կատարելով «L’oiseau et l’enfant» երգը։
1970-ական թվականների վերջին ակտիվ մասնակցել է Les Visiteurs de Noël երիտասարդների համար ամանորյա հեռուստահաղորդումների շարքում` Télévision Française 1 (TF1) հեռուստաալիքում։
1980 թվականին  «Մելոդիա» ֆիրման թողարկել է ԽՍՀՄ-ում նրա «Երգում է Մարի Միրիամը» (C60 14757-8) անունով ալբոմը։
1989 թվականին մասնակցել է Շառլ Ազնավուրի կողմից կազմակերպված համերգներում, որոնց դրամական մուտքը վաճառված տոմսերից գնացել է Հայաստանում երկրաշարժից տուժածների օգնությանը։
2000 թվականների երկրորդ կեսին կանոնավոր կերպով ներկայացնում էր ֆրանսիական հեռուստադիտողների քվեարկության արդյունքները Եվրատեսիլի երգի մրցույթներին։  


== Սկավառակագրություն ==
1976: Ma colombe
1977: Toutes les chansons du monde
1979: Toujours partir
1979: Le coeur somnambule
1979: Les Visiteurs de Noël
1979: Chansons pour Casimir
1982: Nils Holgersson
1982: Sentimentale
1985: La plus belle chanson d’amour
1985: Vivre
1985: Nostalgia
1987: Tout est pardonné
1988: Dis-moi les silences
1988: En plein cœur
1989: Pour toi Arménie
1989: La solitude des rois
1991: VII
1992: Petit homme
1994: 14 plus grands succès
1995: Atout
1996: Charme
2007: Encore


== Ծանոթագրություններ ==
Ասեռի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ասեռի (այլ կիրառումներ)Ասեռի (էստ․՝ Aseri), գյուղական ավան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Ասեռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 1439 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պոլիբինոյի Շուխովի աշտարակ

Պոլիբինոյի Շուխովի աշտարակ՝ շինություն ինժեներ և ճարտարապետ Վլադիմիր Շուխովի նախագծով, կառուցվել է 1896 թվականին։ Հանդիսանում է աշխարհի առաջին հիպերբոլոիդ կառուցվածքը։ Հիպերբոլոիդ ձևը արտոնագրվել է Շուխովի դիմումի հիման վրա 1986 թվականի հունվարի 11-ին (Ռուսական կայսրության արտոնագիր № 1896  12  մարտի  1899 թվական)։ Աշտարակը գտնվում է Լիպեցկի մարզի Դանկովսկի շրջանի Պոլոբինո գյուղում։ Ամբողջությամբ պահպանվել է մինչև մեր օրերը,  տուժում է կոռազիայից և ռեստավրացիայի կարիք ունի։


== Պատմություն ==
Աշտարակը նախատեսված է Համառուսական տնտեսական և գեղարվեստական ցուցահանդեսի համար, որը անց է կացվել  1986 թվականի մայիսի 28-ից (9 հունիս) մինչև 1(13) հոկտեմբերը Նիժնի Նովգորոդ քաղաքում, և հանդիսանում է առաջին այդ տիպի առաջին շուխովյան շինությունը։ Ցուցահանդեսի ավարտից հետո, 1896 թվականի վերջին,  Շուխովի առաջին աշտարակը մեկենաս Յու․ Ս․ Նեչաեվ-Մալցովի կողմից տեղափոխվել է  Պոլիբինո գյուղ Կուլիկովոյի դաշտին մոտ։


== Նկարագրություն ==
Շինությունը հանդիսանում է աշխարհի առաջին հիպերբոլոիդ կառուցվածքը. 
Միաշերտ հիպերբոլոիդ Շուխովի առաջին աշտարակի պտույտ ստանալու համար օգտագոևծվել է 80 ուղիղ պողպատե պրոֆիլներ, որոնց ծարերը ամրացվում են օղակով հիմքին։ Շեղանկյունաձև խաչվող , պրոֆիլների ցանցային պարկուճը ամրացվում է 8 զուգահեռ պողպատից օղակների միջոցով տեղադրված հիմքերի միջև։ Աշտարակի կառուցվածքի բոլոր պողպատե տարրերը միացված են գամերով։
Աշտարակի ընդհանուր բարձրությունը 37 մետր է (չհաշված հիմքի բարձրությունը, ռեզերվուարը և դետելու համար նախատեսված վերին մասը)։ Ներքին հիմքի շրջանաձև մասի տրամագիծը 10,9 մետր է, վերինը՝ 4,2 մետր։ Մանեամեծ հատվածի տրամագիծը 6,5 մետր է, բարձրությունը՝ 4,8 մետր։ Երկրի մակերևույթից աշտարակի կենտրոնից մինչև հիմքը ռեզերվուարը բարձրանում է գեղեցիկ պտուտակավոր պողպատե սանդուղք։ Կենտրոնական մասում բաքը ունի գլանաձև անցք ուղիղ սանդուղքով, որը տանում է ռեզերվուարի վերին մասին դիտորդական մասը։
Բաքի վրա դիտարկող պլատֆորմի վերևում, հիպերբոլոիդ վերգետնյա կառուցվածքի վերին մասում կա ուղիղ սանդուղք, որը տանում է դեպի ավելի բարձր փոքր դիտարկման պլատֆորմ։ Հիպերբոլոիդ վերին շինությունը հավաքված է 8 ուղիղ պրոֆիլներից, օղակներով միացված հիմքին, որոնց միջև գտնվում է ևս մեկ ամրացման օղակ։ Վերին հարթակը  ունեցել է փայտե հատակ և ցանկապատ, սակայն այն չի պահպանվել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հիպեբոլոիդ համակարգ
Վլադիմիր Շուխովը և հիպերբոլոիդ կառույցների գյուտը
Սիլկվուդ (ֆիլմ)

«Սիլկվուդ» (անգլ.՝ Silkwood), ամերիկյան ֆիլմ-դրամա, որի ռեժիսորն է Մայք Նիկոլսը։ Այն նկարահանվել է 1983 թվականին։ Ֆիլմի սյուժեում ընկած են իրական փաստեր Քարեն Սիլկվուդի կյանքից, ով մահացել է անհայտ պայմաններում, երբ հետաքննում էր «Kerr-McGee» արտադրամասի խախտումների գործը, ուր նա աշխատում էր։


== Սյուժե ==
Քարեն Սիլկվուդը վարում է հանգիստ, ոչ արտառոց կենսակերպ։ Նա օրերով տքնում է գործարանում, որտեղ վերամշակում են պլուտոնիում։ Երբեմն-երբեմն այցելում է իր երեք երեխաներին, ովքեր ապրում են այլ քաղաքում իր նախկին քաղաքացիական ամուսնու հետ։
Գործարանի ղեկավարությունը, ձգտելով ժամանակին կատարել պայմանագրով ստորագրված պարտավորությունները, ստիպում է աշխատակիցներին արտաժամյա աշխատել, անբարեխղճորեն չվերահսկելով նրանց ապահովությունը։ Մի քանի աշխատակիցներ, այդ թվում և Քարենը, ենթարկվում են ռադիոակտիվ ճառագայթման։ Այն բանից հետո, երբ Քարենը տեսնում է, որ միջուկային վառելիքի լուսանկարները ռետուշ են արված, իսկ բոլոր փաստաթղթերը ապահովության վերաբերյալ փոփոխված են, որոշում է դիմել տեղական արհեստակցական միությանը։
Նա մեկնում է Վաշինգտոն, որտեղ համապատասխան չինովնիկներին պատմում է գործարանում տեղի ունեցող զարտուղի գործերի մասին։ Այստեղ շատ է հետաքրքրում նրա պատմությունը, սակայն նրանք պահանջում են ներկայացնել խախտումների ապացույցները, որպեսզի կարողանան այն հրապարակել մամուլում։ Քարենը վերադառնում է աշխատանքի և, արհամարհելով գործընկերների և ղեկավարության սպառնալիքները, սկսում է հավաքել անհրաժեշտ նյութերը լրագրողների համար։ Նյու Յորք Թայմս թերթի լրագրողների հետ հանդիպման ճանապարհին Քարենը զոհվում է ավտովթարից։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==
Առաջադրումների և մրցանակների ամբողջական ցանկը IMDB կայքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սիլկվուդ(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Սիլկվուդ»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Մզկիթ (այլ կիրառումներ)

Մզկիթ, կարող է վերաբերել՝

Մզկիթ - մուսուլմանների աղոթքի համար նախատեսված կառույց
Մզկիթ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում
Վլադիմիր Պոլկովնիկով

Վլադիմիր Իվանովիչ Պոլկովնիկով (ռուս.՝ Владимир Иванович Полковников, հունիսի 10, 1906(1906-06-10), Տերյաևո, Q4209242?, Klinsky Uyezd, Մոսկվայի մարզ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 21, 1982(1982-08-21), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի խորհրդային ռեժիսոր։ ՌԽԴՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1969)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Մոսկվայի 1905 թվականի հիշատակի գեղարվեստի ուսումնարանը և որպես նկարիչ-մուլտիպլիկատոր է աշխատել «Սոյուզկինոխրոնիկա», «Սոյուզկինո», «Սոյուզֆիլմ» կինոստուդիաներում։ 
1936 թվականից կինոռեժիսոր է աշխատել «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։


== Պարգևներ ==
Վլադիմիր Պոլկովնիկովի մուլտֆիլմերը պարգևատրվել են տարբեր կինոփառատոններում։  

«Գորշ վզիկ»
1949-Մարիանսկե Լազնեի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ` լավագույն ֆիլմ անվանակարգում,
1949-Գոտվալդովի միջազգային կինոփառատոնի դիպլոմ,
1952-«Մարմարե ծաղկաման» մրցանակ վավերագրական, կարճամետրաժ և անիմացիոն ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոն, Բոմբեյ (Հնդկաստան),
«Կկուն և սարյակը»-1950-Կառլովի Վարիի 5-րդ միջազգային կինոփառատոնի պատվավոր դիպլոմ,
«Կախարդական խանութը»-1953-Վենետիկի 14-րդ միջազգային կինոփառատոնի դիպլոմ (Իտալիա),
«Շուտով անձրև կլինի»
1959-Վենետիկի վավերագրական և կարճամետրաժ ֆիլմերի 21-րդ միջազգային կինոփառատոնի Սբ. Թեոդորի բրոնզե արձանիկ
1960-Մինսկի համամիութենական կինոփառատոն, երկրորդ մրցանակ լավագույն մուլտֆիլմ անվանակարգում
1960-Բերգամոյի արվեստի վերաբերյալ մուլտֆիլմերի 3-րդ փառատոն, դիպլոմ


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===


=== Մուլտիպլիկատոր ===
1933 - Ցնցոտիներ
1969 - Ձկնորս կատուն


=== Բեմադրող նկարիչ ===
1936 - Գնդիկ-բոքոնիկը


== Գրականություն ==
КИНО: Энциклопедический словарь, М. Советская энциклопедия, 1987, стр. 327.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վլադիմիր Պոլկովնիկով
Վլադիմիր Պոլկովնիկով-Հայրենական կինոյի հանրագետարան(չաշխատող հղում)
831

831 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 831 թվականն է, 
IX դարի 31-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գերդ Բրանտենբերգ

Գերդ Մյոեն Բրանտենբերգ (շվեդերեն՝ Gerd Mjøen Brantenberg, հոկտեմբերի 27, 1941(1941-10-27), Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի գրող, մանկավարժ և ֆեմինիստ գրող։ Ռադիո-հեռուստատեսության հաղորդավար Լարս Մյոենի զարմուհին  է։
Գերդ Բրանտենբերգի ամենահայտնի վեպը՝ Egalias døtre-ն է («Էգալիայի դուստրերը»), լույս է տեսել 1977 թվականին, Նորվեգիայում։ Վեպում կինն ընկալվում է որպես նորմալ, իսկ տղամարդը որպես աննորմալ, ենթարկվող սեռ։ Բոլոր բառերը, որոնք սովորաբար արական սեռի, ներկայացված են իգական սեռով, և հակառակը։


== Կենսագրություն ==
Բրանտենբերգը ծնվել է Օսլոյում, մեծացել է Ֆրեդրիկստադում։ Անգլերեն, պատմություն և սոցիոլոգիա ուսանել է Լոնդոնում, Էդինբուրգում և Օսլոյում։ Օսլոյի համալսարանից ստացել է անգլերեն հովեդֆագի (համեմատելի է մագիստրոսի աստիճանի հետ) աստիճան, որտեղ նաև սովորել է պատմություն և քաղաքագիտություն։ Բրանտենբերգը դասավանդում է Նորվեգիայի և Դանիայի ավագ դպրոցներում, ինչպես նաև պաշտոններ է զբաղեցրել արհեստակցական միություններում (Norsk Lektorlag) և Նորվեգիայի գրողների միությունում։ 1982 թվականից լիովին զբաղվում է գրական գործունեությամբ։
1972-1983 թվականներին աշխատել է  Օսլոյի կանանց տանը։ Եղել է Նորվեգիայի Forbundet av (Նորվեգիայի լեսբուհիների և գեյների ազգային ասոցիացիայի նախորդ) միասեռական մարդկանց առաջին ասոցիացիայի խորհրդի անդամ։ Բրանտենբերգը Օսլոյում և Կոպենհագենում հիմնադրել է կանանց կացարաններ և աշխատել է Lesbisk bevegelse-ում (Լեսբոհիների շարժում)։ 1978 թվականին հիմնադրել է կանանց  գրական ֆորում, որի նպատակն է խրախուսել կանանց ստեղծագործելու և հրապարակվելու։ Բրանտենբերգը հրատարակել է 10 վեպ, 2 պիես, 2 թարգմանություն և բազմաթիվ քաղաքական երգեր և իր ներդրումն է ունեցել բազմաթիվ անթոլոգիաներ ստեղծման գործում։
1983 թվականին արժանացել է Mads Wiel Nygaards պարգևի, 1986 թվականին՝ "Thitprisen" դանիական գրական մրցանակի։
1970-ական թվականներին Բրանտենբերգը լեսբիական կապի մեջ է եղել դանիացի գրող Վիբեկե Վասբոյի հետ, ով 1974 թվականին Օսլոյում միացել է նրան։


== Ստեղծագործություններ ==
Opp alle jordens homofile (1973, sv. Jag är väl inte sån heller)
Egalias döttrar, Bokförlaget Prisma (1980, no. Egalias døtrer, Pax förlag, 1977)
Ja, vi slutter (1978)
Sangen om St. Croix (1979)
Favntak (1983)
Ved fergestedet (1985)
På sporet av den tapte lyst (1986, medförfattare)
For alle vinder (1989)
Eremitt og entertainer (1991)
Ompadorastedet (1992)
Augusta og Bjørnstjerne (1996)
Landssvikersken (2003)


=== Անգլերեն հրատարակված վեպեր ===
What Comes Naturally (London, 1986)
Egalia's Daughters, (Seattle 1986) or The Daughters of Egalia (London 1985)
The Four Winds (Seattle, 1996)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Biography in Norwegian
Biography in Dagbladet, Norwegian Newspaper
Ժորժ Կևին Ն’Կուդու

Ժորժ Կևին Ն’Կուդու (ֆր․՝ Georges-Kévin N'Koudou, փետրվարի 13, 1995, Վերսալ, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, ով հանդես է գալիս անգլիական «Տոտտենհեմ Հոտսպուր» ակումբում և Ֆրանսիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Նանտ ===
2013 թվականին Ժորժը պայմանագիր է կնքել Նանտի հետ։ Իր դեբյուտը Լիգա 1-ում նշել է 2013 թվականի օգոստոսի 10-ին։


=== Օլիմպիկ ===
2015 թվականի մայիսի 18-ին Ժորժը 5 տարվա պայմանագիր է կնքել Օլիմպիկի հետ։


== Ազգային հավաքական ==
2015 թվականին Ժորժը իր դեբյուտն է նշել Ֆրանսիայի Մ21 հավաքականի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
France profile Archived 2016-08-11 at the Wayback Machine.
Պրոֆիլը soccerway.com կայքում
Ալտշտատեն

Ալտշտատեն (գերմ.՝ Altstätten SG), քաղաք և համայնք Շվեյցարիայի Սեն Գալեն կանտոնի Ռեյնտալ շրջանում, Ալպշտայն լեռան ստորոտին, Ավստրիայի հետ Շվեյցարիայի սահմանի մոտ։ Այստեղից է սկսվում երկաթուղու Ապենցելեր - Գայիս ճյուղը։


== Պատմություն ==
1897-ից 1973 թվականներին քաղաքում գործել է էլեկտրականությամբ աշխատող տրամվայ. օպերատորը Rheintaler Vekehrsbetriebe ընկերությունն էր, որը նաև տրոլեյբուսներ է աշխատեցրել քաղաքում (1940-1977 թթ.): Ներկայումս Ալտշտատենում ավտոբուսներն են ծառայում որպես հասարակական փոխադրամիջոց։
Քաղաքի ու տարածաշրջանի բնակիչների, ինչպես նաև բազմահազար զբոսաշրջիկների շրջանում մեծ հետաքրքրություն են առաջացնում Ալտշտատենում 1919 թվականից գործող Röllelibutzen-club-ի նախաձեռնությամբ ամեն տարի հունվար-փետրվար ամիսներին անցկացվող կառնավալային միջոցառումները, որոնց մասնակցում են նաև մերձակա բնակավայրերի երաժշտախմբեր։ Կառնավալի գագաթնակետը միջազգային շքերթն է, որի մասնակիցների թիվն անցնում է 30 հազարից։
Ալտշտատենը պատմական փաստաթղթերում առաջին անգամ հիշատակվել է 853 թվականին, Altsteti անվանաձևով:Բնակավայրին լայն ճանաչում են բերել մերձակայքում կառուցված բազմաթիվ միջնադարյան բերդերն ու ամրոցները, որոնք հայտնի են  Schlosslandschaft Ober/Unterrheintal ընդհանուր անվանումով և ցրված են համեմատաբար ոչ մեծ շառավիղով (Ալտշտատենի հետ մեկտեղ ընդգրկում են Բագլախը, Բեռնեկը, Մարբախը)։ Դրանք ներառված են Շվեյցարիայի պատմամշակութային ժառանգության ցանկում։
== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Անվանի ալտշտատենցիներ ==

18-րդ դարՅոհան Յակոբ Հալտիներ (ծնվել է 1728 թ., Ալտշտատենում – 1800) - ճարտարապետ 
Յոհան Լյուդվիգ Ամբյուլ (1750 – 1800 Ալտշտատենում) - մանկավարժ, գրչի ասպետ. շվեյցարացի գրող Ուլրիխ Բրեկերի աջակից ու հովանավոր
Գալլուս Յակոբ Բաումգարտներ (1797 թ., Ալտշտատեն – 1869) - շվեյցարացի քաղաքական գործիչ19-րդ դարՎիլհելմ Մատիաս Նաեֆ (1802 թ., Ալտշտատեն – 1881) - շվեյցարացի քաղաքական գործիչ, Շվեյցարիայի Դաշնային խորհրդի յոթ հիմնադիր անդամներից մեկը (1848–1875 թթ.)
Կառլ Օյգեն Կել (1885 թ., Ալտշտատեն – 1961) - շվեյցարացի էքսպրեսիոնիստ նկարիչ
Ֆերդինանդ Գեռ (1896 – 1996 թ., Ալտշտատեն) - շվեյցարացի նկարիչ20-րդ դարՊաուլ Բաումգարտներ (1903 թ., Ալտշտատեն – 1976) - շվեյցարացի դաշնակահար
Յակոբ Ֆրոյնդ (ծնվ. 1946 թ., Ալտշտատեն) - շվեյցարացի քաղաքական գործիչ, երաժիշտ
Գարդի Հուտտեր (ծնվ. 1953 թ., Ալտշտատեն) - շվեյցարացի ծաղրածու, կատակերգակ, երգիծաբան, դերասանուհի, կաբարեի արտիստուհի
Մարսել Գիսլեր (ծնվ. 1960) - շվեյցարացի կինոռեսիսոր, սցենարիստ
Յասմին Հուտտեր (ծնվ. 1978 թ., Ալտշտատեն) - շվեյցարացի քաղաքական գործիչ
ՄարզիկներԻվոն Էլկուշ (ծնվ. 1968 թ., Ալտշտատեն) - հեծանվորդ, 1988 և 1992 թվականների ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից
Նագվա Էլ Դեսուկի (ծնվ. 1971 թ., Ալտշտատեն) - շվեյցարացի կանոեիստ, օլիմպիական խաղերի մասնակից
Ռեմո Լյուտոլֆ (ծնվ. 1980 թ., Ալտշտատեն) - շվեյցարացի լողորդ, 2000 և 2004 թվականների ամառային օլիմպիական խաղերի մասնակից
Մարտին Ռեխշտայներ - ֆուտբոլիստ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.altstaetten.ch Ալտշտատեն. պաշտոնական կայք  (գերմ.)
(5023) Ագապենոր

(5023) Ագապենոր (անգլ.՝ Agapenor), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,189861 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,9243 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,4555 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4318,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,083362 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,77° անկյուն։


== Անվանում ==
Աստերոիդն անվանվել է Իլիականի հերսներից մեկի անունով․ Ագապենորը Արկադիայի արքան էր, եղել է Հեղինե Չքնաղի փեսացուներից շարքում։ Տրոյական պատերազմի ժամանակ առաջնորդել է 60 ռազմանավեր, եղել է Տրոյական ձիու մեջ։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5023) Ագապենոր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լի Չժուն Իկ

Լի Չժուն Իկ (կորեերեն՝ 이준익, սեպտեմբերի 25, 1959(1959-09-25), Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի կինոռեժիսոր, դերասան և պրոդյուսեր։ Առավել հայտնի է իր «Թագավորն ու ծաղրածուն» ֆիլմով, որը դարձել է Հարավային Կորեայի ամենաեկամտաբեր ֆիլմերից մեկը, ինչպես նաև` «Սադո» պատմական դրամայով, որը Մեծ Չոսոն դինաստիայի թագաժառանգ արքայազն Սադոյի կյանքի և մահվան մասին է։


== Կենսագրություն ==
Լի Չժուն Իկը մեծ կինոյում որպես պրոդյուսեր իր ճանապարհը սկսել է դեռևս 1993 թվականին, նկարահանել է «երեխա-ոստիկան» կարճամետրաժ ֆիլմը, որից հետո 10 տարի չի զբաղվել ռեժիսորի մասնագիտությամբ։ Իր բոլոր ֆիլմերում հանդես է եկել նաև որպես սցենարիստ։
2016 թվականին դարձել Է Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի պատվավոր հյուրը։ Լի Չժուն Իկի աշխատանքները, հարավկորեացի այլ ռեժիսորների` Կիմ Չժոն Կվանի և Չերո Յունի աշխատանքների հետ ցուցադրվել են հատուկ ցուցադրության ժամանակ։ 2016 թվականին Հարավային Կորեայից կինոժապավենները ներկայացվել են փառատոնի բոլոր երեք հիմնական մրցույթներում (լիամետրաժ, կարճամետրաժ և վավերագրական կինո), ավելի շատ ֆիլմեր են ներկայացրել միայն ռուս կինեմատոգրաֆիստները։


== Ստեղծագործական գնահատում ==
Դարյա Միտինան իր բլոգում «Սադո» ֆիլմն անվանում էր դիտարժան և շքեղ, ինչպես նաև` արևելաասիական պատմական ֆիլմերի մեծ մասից տարբերվող, քանի որ հանդիսատեսի ուշադրությունը հրավիրում էր ոչ միայն թագավորական պալատի արտաքին շքեղությանը, այլ նաև` ներքին կյանքին, կերպարների կրքերի վրա։


== Ֆիլմոգրաֆիա ==


=== Ռեժիսոր ===
1993: Երեխա ոստիկանը
2003: Մի անգամ ռազմի դաշտում
2005: Թագավորն ու ծաղրածուն
2006: Ռադիոյի աստղը
2007: Երջանիկ կյանք
2008: Արևոտ
2010: Քարից փախած լուսնի նման
2011: Փհենյանի հին ամրոց
2013: Ցանկություն
2015: Սադո
2016: Դոնչժու. բանաստեղծի դիմանկարը (ֆիլմ բանաստեղծ Յուն Դոնգ-Ջու մասին)


=== Պրոդյուսեր ===
1999: Լրտեսը
2000: Անարխիստները
2000: Խաբուսիկ տաքսի
2001: Բարև, Դհարմա
2003: Մի անգամ ռազմի դաշտում
2005: Թագավորը և ծաղրածուն
2006: Ռադիոաստղ


=== Գործադիր պրոդյուսեր ===
2004: Բարև, Դհարմա 2, սեուլյան ցուցադրություն
2006: Վախ սիրուց
2007: Ստվերները պալատում


=== Դերասան ===
2006: Ռադիոաստղ
2010: Անարդարություն
2010: Դանդաղ, դանդաղ, արագ, արագ  (կարճամետրաժ ֆիլմ)
2013: Խցիկի ետևում
2014: Թաքնված քարտեզը


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
ԿԻն կայքում
Ռեժիսորի էջը IMDb-ում (անգլ.)
ՀԽՍՀ ԳԽ նախագահության նախագահներ

Շմավոն Մինասի Առուշանյան, (հունվարի 2 (15), 1903, գյուղ Մինքենդ (այժմ Հակ՝ ԼՂՀ Քաշաթաղի շրջանում) - հունվարի 25, 1982, Երևան), ՀԽՍՀ ԳԽ
Նախագահության նախագահ՝ 1954-1963 թվականներին, ՀամԿ(բ)Կ անդամ՝ 1926 թվականից։ Ավարտել է Մոսկվայի Սվերդլովի անվան բարձրագույն գյուղատնտեսական
կոմունիստական համալսարանը (1935)։ 1937-1938 թվականներին՝ ՀԽՍՀ հողժողկոմ, 1938-1946 թվականներին՝ ՀԿԿ Լենինականի քաղկոմի առաջին քարտուղար, 1948-1953 թվականներին՝
ՀԽՍՀ ավտոտրանսպորտի նախարար, 1953-1954 թվականներին՝ ՀԿԿ Երևանի քաղկոմի առաջին քարտուղար։
ԽՍՀՄ (1937-1950, 1954-1966) և ՀԽՍՀ (1947-1967) ԳԽ-ների պատգամավոր։
Նագուշ Խաչատուրի Հարությունյան, (նոյեմբերի 10 (23), 1912, Երևան - հունվարի 18, 1993, Մոսկվա), ՀԽՍՀ ԳԽ Նախագահության նախագահ՝
1963-1975 թվականներին։ Տեխնիկական գիտական դոկտոր (1950), պրոֆեսոր (1950), ՀԽՍՀ ԳԱ ակադեմիայի (1950)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1961)։ Ավարտել է Մոսկվայի ռազմաինժեներական ակադեմիան (1936)։ 1960-1961 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ փոխնախագահ, 1961-1963 թվականներին՝ ԵՊՀ ռեկտոր։ 1975-1993 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ Մեխանիկայի ինստիտուտի
առաձգամածուցիկության տեսության բաժնի գիտական ղեկավար, 1977-1988 թվականներին, միաժամանակ՝ ԽՍՀՄ ԳԱ Մեխանիկայի հիմնախնդիրների
ինստիտուտի բաժանմունքի վարիչ։ ժամանակակից մեխանիկայի հայկական գիտական դպրոցի հիմնադիրներից է։ Մշակել է ծերացող նյութերի մաթեմատիկական տեսությունը, որը հայտնի է Մասլով-Հարությունյանի տեսություն անվամբ։ «ՀԽՍՀ ԳԱ տեղեկագիտական Մեխանիկա» ամսագրի պատասխանատու
խմբագիր (1952-1986)։ ԽՍՀՄ ԳԽ պատգամավոր (1962-1979)։
Բաբկեն Եսայու Սարկիսով, (դեկտեմբերի 8, 1913, Շուշի - փետրվարի 2, 1999, Երևան), ՀԽՍՀ ԳԽ Նախագահության նախագահ՝ 1975-1985 թվականներին։ Ավարտել է
Բաքվի ինդուստրիալ ինստիտուտը (1938), ԽՄԿԿ ԿԿ-ին առընթեր կուսակցական բարձրագույն դպրոցը (Մոսկվա, 1944)։ 1955 թվականին՝ ՀԿԿ ԿԿ քարտուղար,
1966-1970 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ավտոմոբիլային տրանսպորտի նախարար, 1970-1975 թվականին՝ Նախարարների խորհրդի Գների պետական կոմիտեի Նախագահ,
1977-1985 թվականներին՝ նաև ԽՍՀՄ ԳԽ Նախագահության նախագահի տեղակալ։ ԽՄԿԿ ԿԿ անդամության թեկնածու (1981-1985), ՀԿԿ կենտկոմի բյուրոյի անդամ (1955-1961 և 1975-1985)։ ՀԽՍՀ (1959-1985) և ԽՍՀՄ ԿԿ (1974-1989) ԳԽ-ների պատգամավոր։
Հրանտ Մուշեղի Ոսկանյան, (մայիսի 15, 1924, գյուղ Առաջաձոր (այժմ՝ ՀՀ Սյունիքի մարզում) - հոկտեմբերի 20, 2005, Երևան), ՀԽՍՀ ԳԽ Նախագահության նախագահ՝ 1985-1990 թվականներին։ Ավարտել է ԵՊՄԻ-ն (1953, հեռակա), ԽՍՀՄ Պետպլանին առընթեր բարձրագույն տնտեսագիտական դասընթացները (1968)։ 1967-1973 թվականներին աշխատել է ԽՄԿԿ ԿԿ-ում, 1975-1985 թվականներին՝ ՀԿԿ ԿԿ քարտուղար։ ԽՍՀՄ (1966-1970, 1984-1991) և ՀԽՍՀ (1971-1990) ԳԽ-ների, ՀՀ Աժ-ի (1999-2003) պատգամավոր։ Պարգևատրվել է ԽՍՀՄ Աշխատանքային 1049
կարմիր դրոշի 4 և ՀՀ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշաններով։
Շատենե (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շատնե (այլ կիրառումներ)Շատենե (ֆր.՝ Chatenet), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնլյո լա Գարդ կանտոնի Ժոնզակ շրջանի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17095։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 233 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Շատենե (ֆր.)
Մալի Ժվանչիկ

Մալի Ժվանչիկ (ուկրաիներեն՝ Малий Жванчик), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դունաևցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալի Ժվանչիկ գյուղում բնակվում էր 149 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1121 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 132,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոզլովկա (գյուղ, Պիլնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոզլովկաԿոզլովկա (ռուս.՝ Козловка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պիլնինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արոնիա

Արոնիա (լատ.՝ Aronia), վարդազգիների ընտանիքի ցեղ։


== Տեսակները ==
Ցեղը ներառում է 4 տեսակ, որոնցից 2-ը հիբրիդային են՝

Aronia arbutifolia (L.) Pers. — Արոնիա կարմիր
Aronia melanocarpa (Michx.) Elliott — Արոնիա սևապտուղ
Aronia mitschurinii A.K.Skvortsov և Maitul. — Արոնիա Միչուրինի
Aronia ×prunifolia (Marshall) Rehder — Արոնիա  Aronia arbutifolia (L.) Pers. × Aronia melanocarpa (Michx.) ElliottՑեղի առանձնյակների աճի հիմնական արեալը Հյուսիսային Ամերիկան է։


== Հիբրիդային ցեղեր ==
×Sorbaronia — Սորբարոնիա (= Sorbus × Aronia)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Цвелев Н. Н. Род 35. Арония — Aronia Medik. // Флора Восточной Европы / Отв. ред. Н. Н. Цвелев. — СПб.։ Мир и семья; Издательство СПХФА, 2001. — Т. X. — С. 555—556. — 670 с. — 700 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
Արոնիա։ The Plant List
Gangnam Style

«Գանգնամ սթայլ» (անգլ.՝ Gangnam Style, կորեերեն՝ 강남스타일, IPA։ [kaŋnam sɯtʰail]), հարավկորեացի երաժիշտ Փսիի 2012 թվականի քեյ-փոփ ժանրի սինգլ է։
Երգը թողարկվել է 2012 թվականի հուլիսի 15-ին՝ որպես նրա վեցերորդ ալբոմի գլխավոր սինգլ։ 2014 թվականի մայիսի 11-ի դրությամբ տեսահոլովակը YouTube վիդեոհոսթինգում ունի ավելի քան 2 011 601 247 դիտում, որն բացարձակ ռեկորդ է այդ վիդեոհոսթինգի համար։
«Գանգնամ սթայլ» արտահայտությունը կորեական նորաբանություն է, որի հիմքում ընկած է Սեուլի Քանգնամ թաղամասի ապրելակերպը։ Երգն իր ուղեկցող տեսահոլովակով հանրության դատին ներկայացվեց 2012 թ. օգոստոսին՝ իր մեծ ազդեցությունը թողնելով փոփ մշակույթի վրա։ Նրա շուրջ ձևավորվեցին բազմազան կարծիքներ։ Առավել աչքի են ընկնում Gangnam Style-ի գրավիչ ռիթմն ու Փսիի ծիծաղաշարժ պարային շարժումները։ 2012 թ. սեպտեմբերի 20-ի կատարումը Գինեսի ռեկորդների գրքում ճանաչվեց որպես Յութուբյան տիրությում ամենից շատ հավանությունների արժանացած տեսանյութը։ Այնուհետև հոլովակն արժանացավ MTV-ի Europe Music Awards մրցանակին։


=== Մրցանակներ և անվանակարգեր ===


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աբուլ Կադիր Ալ-Ռասսամ

Աբուլ Կադիր Ալ-Ռասսամ (պարսկերեն՝ عبدالقادر الرسام, 1882, Բաղդադ, Օսմանյան կայսրություն - 1952), իրանցի նկարիչ։ Եղել է ռեալիստական ուղղության ներակայացուցիչ։ Իրանական գեղանկարչության առաջին հիմնադիրներից մեկը։ Ծնվել է Բաղդադում։ Ստացել է ռազմական սպայի կրթություն։ Ռազմագիտություն է ուսումնասիրել Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաքի (այն ժամանակ` Օսմանյան կայսրության մայրաքաղաքը) ռազմական քոլեջում, որտեղ գեղանկարչությունը և նկարչությունը նրա ուսումնական ծրագրի մասն էին։ Իր վրա կրել է Եվրոպական ակադեմիայի դպրոցի ազդեցությունը։ Վերադարձել է Իրաք և շարունակել զբաղվել նկարչությամբ։ Ստեղծել է բազմաթիվ բնանկարներ։ Նկարել է նաև որմնանկարներ։ Նրա աշխատանքներին բնորոշ է պատմա-ազգագրական ճշգրտությունը։ Մահացել է Բաղդադում։ Նրա ստեղծագործություններից հայտնի էին «Տիգրիսի ափերին», «Բնանկար Շակլավայում», «Վրաններ գետի ափին», «Ձիավոր», «Մուհամեդ Դարուիշ ալ-Ալլուսի դիմանկարը» և այլ աշխատանքներ։ Որոշ աշխատանքներ պահվում են Մաթհավ ժամանակակից արվեստի թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Богданов А. А. Современное искусство Ирака (1900-е — 1970-е годы). Л.. «Искусство», 1982. С.12-14.
Краткая художественная энциклопедия. Искусство стран и народов мира, том 2, М.,1965. С.94,103.
Ali, Wijdan. Modern Islamic Art: Development and Continuity. Gainsville: Florida University Press, 1997.
Bahrani, Zainab and Nada Shabout. Modernism and Iraq. New York: Miriam and Ira D. Wallach Art Gallery, Columbia University Press, 2009.
Faraj, Maysaloun, ed. Strokes of genius: Contemporary Iraqi art. London: Saqi Books, 2001.
Ծվերի

Ծվերի (վրաց.՝ წვერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտեպարանո

Մոնտեպարանո  (իտալերեն՝ Monteparano), կոմունա Իտալիայում, Ապուլիա մարզում՝ Տարանտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2361 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 804 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 74020։ Հեռախոսային կոդը՝ 099։
Կոմունայի հովանավոր սրբերն են սուրբ անվճար բժիշկները, անարծաթապաշտներ Կոսմասը և Դամիանը, տոնը նշվում է օգոստոսի 7-ին, Սուրբ Ջոզեֆը՝ սեպտեմբերի 26-ին,  ինչպես նաև Սան Գաետանո դի Թիենը՝ մարտի 19-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 099 5993038
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.monteparano@libero.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ստարյանտուզովո

Ստարյանտուզովո (ռուս.՝ Старянтузово, բաշկիրերեն՝ Иҫке Яндыҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 599 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երրորդ բանակային կորպուս (Ադրբեջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Երրորդ բանակային կորպուս (այլ կիրառումներ)Երրորդ բանակային կորպուս (ադրբ.՝ 3-cü Ordu Korpusu), Ադրբեջանական Հանրապետության զինված ուժերի հինգ բանակային կորպուսներից մեկը։ Տեղակայված է Շամքիր քաղաքում։


== Կազմ ==
Երրորդ բանակային կորպուսի կազմի մեջ է մտնում հինգ մոտոհրաձգային բրիգադ.

7-րդ մոտոհրաձգային բրիգադ,
11-րդ մոտոհրաձգային բրիգադ,
12-րդ մոտոհրաձգային բրիգադ,
16-րդ մոտոհրաձգային բրիգադ,
19-րդ մոտոհրաձգային բրիգադ։
Կոդևիգո

Կոդևիգո (իտալերեն՝ Codevigo), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5901 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը 81 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 69 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35020։ Հեռախոսային կոդ՝ 049։


== Ծանոթագրություններ ==
Լամիվուդին/նեվիրապին/ստավուդին

Լամիվուդին/նեվիրապին/ստավուդին (3TC/NVP/d4T), դեղորայք, որը օգտագործվում է ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ բուժման նպատակով։ ԱՅն լամիվուդինի, նեվիրապինի և ստավուդինի ֆիքսված դեղաչափերի կոմբինացիա է։ Այն օգտագործվում է առանձին կամ այլ հակառետրովիրուսային դեղերի հետ միասին։ Այն օգտագործվում է պերօրալ օրական 2 անգամ։
Այն դեղի տանելիությունը լավ է։ Կողմնակի ազդեցությունները համապատասխանում են կազմում եղած առանձին դեղերի կողմնակի ազդեցություններին։ Կողմնակի ազդեցությունները ներառում են ցանը, համրությունը, պանկրեատիտը, արյան մեջ կաթնաթթվի մեծ քանակը։ Լյարդի խնդիրներով մարդկանց համար խորհուրդ չի տրվում օգտագործել։ Հղիության դեպքում երեխայի համար անվտանգությունը պարզ չէ և խորհուրդ է տրվում օգտագործել երկրորդ եռամսյակից հնարավորության դեպքում։
Այն ԱՀԿ դեղերի ցանկում է որպես առողջապահական համակարգում անհրաժեշտ ամենաարդյունավետ և անվտանգ դեղերից մեկը։ Զարգացող երկրներում արժեքը 9.56$ է մեկ ամսվա օգտագործման համար։ 2015 թվականի տվյալներով այն հասանելի չէ ԱՄՆ-ում։


== Բժշկական կիրառություն ==
Այն առաջին կարգի բուժում է զարգացող երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բերեժինկա (այլ կիրառումներ)

Բերեժինկա, կարող է վերաբերել՝

Բերեժինկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանում
Բերեժինկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովգորոդկայի շրջանում
Աբելլա

Աբելլա (նաև՝ Աբբելլա, Աբելլու, պարսկերեն՝ ابللو), գյուղ Իրանի Արևելյան Ադրբեջան օսթանում, Ահարի շահրեսթանի Կենտրոնական բախշիի Ասկոնի դեհեստանում։ Գտնվում է Հայկական լեռներում, Հագար քաղաքից մոտ 21 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրադիր վայրում, սարահարթի վրա։


== Պատմություն ==
Նախկինում եղել է գյուղակ և մտել է Պարսկահայաստանի՝ Ղարադաղի խանության մեջ։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղում ապրում էր 56 ընտանիք՝ 269 բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Գյուղի բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է անասնապահությամբ


== Ծանոթագրություններ ==