armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լուսագրաչափական սարքեր

Լուսագրաչափական սարքեր, լուսանկարների միջոցով օբյեկտների ձևը, չափերը և դիրքը որոշող սարքեր։ Լայն կիրառություն ունեն տեղագրական քարտեզների ստեղծման, երկրաբանական, ճանապարհային և այլ ինժեներահետախուզական աշխատանքներում։ 
Բաժանվում են մեկական նկարներով և նկարների փոխվերադրվող ստերեոսկոպիկ զույգերով աշխատող սարքերի։ Տեղանքի մակերևույթի չափերը մեկական նկարներով որոշելու համար առավել հաճախ օգտվում են սանդղակավոր խոշորացույցներից։ Լուսանկարների միջոցով առարկաների հարթ պատկերը (հատակագիծը) տվյալ մասշտաբով ստանալու համար օգտագործում են ֆոտոտրանսֆորմատորներ, որոնք հնարավորություն են ընձեռում փոխակերպել պատկերը՝ զանց առնելով լուսանկարելիս ֆոտոժապավենի կամ ֆոտոթիթեղի ունեցած թեքության ագդեցությունը։ Առավել ճշգրիտ են ստերեո–լուսագրաչափական սարքերը։ Չափումների համար շատ հաճախ կիրառվում են ստերեոհամեմատիչները, որոնք առարկայի լուսանկարի արտաքին կողմնորոշման հայտնի տարրերի առկայության դեպքում հնարավորություն են տալիս որոշելու առարկայի կետերի բոլոր երեք կոորդինատները, ինչպես նաև լուսանկարման պահին զույգ նկարների փոխադարձ կողմնորոշման տարրերը։ Ունիվերսալ ստերեոլուսագրաչափական սարքերը հնարավորություն են տալիս ըստ զույգ լուսանկարի վերականգնել և չափել նկարահանված օբյեկտի տարածական մոդելը, ընդ որում չափումների արդյունքները միաժամանակ գծվում են թղթի վրա տեղագրական հատակագծի տեսքով։


== Տես նաև ==
Օդալուսանկարչություն
(5192) Յաբուկի

(5192) Յաբուկի (անգլ.՝ Yabuki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի փետրվարի 4-ին Տեցույա Ֆուջիի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,197246 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9203 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4742 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2088,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172401 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,91° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5192) Յաբուկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բախարևկա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲախարևկաԲախարևկա (ռուս.՝ Бахаревка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 53 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հովսեփ Աթաբեկով

Իոսիֆ Գրիգորի Աթաբեկով (դեկտեմբերի 7, 1934(1934-12-07), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 7, 2021(2021-04-07), Մոսկվա, Ռուսաստան), գյուղատնտես, բույսերի վիրուսների մոլեկուլային կենսաբանության դպրոցի հիմնադիրներից։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1970): ՀամԳԳԱ (1983, 1992 թվականից՝ ՌԳԳԱ), ՌԳԱ (1992) ակադեմիկոս։ ՌԴ բարձրագույն դպրոցի վաստակավոր գործիչ։ Ռուսաստանի մանրէաբանների ընկերության վիրուսաբանության բաժանմունքի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Իոսիֆ Աթաբեկովը ծնվել է 1934 թվականի դեկտեմբերի 7-ին, Թիֆլիսում։ 1956 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիան։ 1965 թվականից եղել է Մոսկվայի պետական համալսարանի վիրուսաբանության ամբիոնի, միաժամանակ՝ ՄՊՀ Բելոզերսկու անվան ֆիզքիմիական կենսաբանության ինստիտուտի բույսերի վիրուսների կենսաքիմիայի բաժնի, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Մանրէաբանության ինստիտուտի վիրուսաբանության լաբորատորիայի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են բույսերի վիրուսների մոլեկուլային կենսաբանության խնդիրներին։ Փորձարարական ժանապարհով հիմնավորել և զարգացրել է վարակված բույսերում վիրուսային գենետիկական նյութի միջբջջային փոխադրման հիմնադրույթը (վարակված բջիջներից վարակի փոխանցումն առողջներին մակաբույծների միջոցով)՝ որպես վիրուսային գենոմի մեջ ծածկագրված ակտիվ գործառույթ։ Նույնացրել է ծխախոտի խայտաբղետության վիրուսի 30К գենը և ցույց տվել, որ օտարածին վիրուսների փոխադրող սպիտակուցները փոխադարձաբար փոխարինելի են։


== Անդամակցություն ==
Եվրոպայի ակադեմիայի ակադեմիկոս (Լոնդոն, 1994):
Վիրուսների տաքսոնոմիայի միջազգային կոմիտեի անդամ։
Վիրուսների տաքսոնոմիայի միջագգային կոմիտեի անդամ։


== Պարգևներ ==
«Մոսկվայի 850-ամյակի հիշատակի» մեդալ
ՌԴ պետական մրցանակ (1994)
Լոմոնոսովի անվան  մրցանակ
Բարեկամության շքանշան
ՌԴ բարձրագույն կրթության վաստակավոր աշխատակից


== Երկեր ==
Молекулярная биология вирусов / Соавт.: В. И. Агол и др. М.: Наука, 1971. 493 с.
Реализация генетической информации вирусных РНК. М.: Наука, 1972. 299 с.
Новый экспрессный метод иммуноферментного анализа для диагностики растительных вирусов с использованием водорастворимых полиэлектролитов / Соавт.: Н.К. Гапонова и др. // Новые методы биотехнологии растений. Пущино, 1993. С. 75.
Translation of plant virus messenger RNAs (Advances in Virus Research. 1979. V. 25. P. 1-91, համահեղինակ).
Cordeiviruses. Structure and Replication (The Plant Viruses. 1986. V. 2. P. 397-420, համահեղինակ).
Expression of a plant virus-coded transport function to different viral genomes (Advances in virus research. 1990. V. 38. P. 201-248, համահեղինակ).
Internal initiation of translation directed to the 5'-untranslated region of the totamovirus subgenomic RNA I2 (Virology. 1999. V. 263. P. 139-154, համահեղինակ).
The movement protein-triggered in situ conversion of potato virus X virion RNA from nontraslatable into a translatable form (Virology. 2000. V. 271. P. 259-263, համահեղինակ).


== Ծանոթագրություններ ==
Քաղցած խաղեր։ Ճայ-Ծաղրասարյակ - Մաս 1

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քաղցած խաղեր (այլ կիրառումներ)Քաղցած խաղեր։ Ճայ-Ծաղրասարյակ - Մաս 1 (անգլերեն՝ The Hunger Games։ Mockingjay – Part 1), ամերիկյան հակաուտոպիական ֆիլմ է, որի ռեժիսորն է Ֆրենսիս Լոուրենսն է։ Ֆիլմը նկարահանված է Սյուզան Քոլինզի համանուն վեպի հիման վրա։ Ֆիլմի պրեմիերան կայանալու է 2014 թ.-ի նոյեմբերի 20-ին։ Այն Քաղցած խաղեր ֆիլմի երրորդ մասն է։ Ֆիլմի կարգախոսն է՝ «Կրակն ավելի պայծառ է այրվում մթության մեջ»։


== Սյուժե ==
Քեթնիսը ողջ մնաց։ Սակայն նրա տունը և հայրենիքը կործանված է։ Նրա ընտանիքը հարաբերական անվտանգության մեջ է։ Բայց Փիթին առևանգել են Կապիտոլիայի մարդիկ և նրա ճակատագիրը անհայտ է։ Եվ վերջապես առեղծվածային Տասներեքերորդ Դիստրիկը դուրս է գալիս ստվերից և սկսվում է պատերազմ։ Քեթնիսը այդ պատերազմում դիմադրության գլխավոր հերոսն է։ Եթե նա չի ցանկանում դառնալ ուրիշի մեծ խաղի զինվոր և, եթե նա չի ցանկանում իր սիրելիի կյանքը ուրիշի հետաքրքրությունների զոհը դառնա՝ նա պետք է ավելի ուժեղ լինի։ Ավելի քան Քաղցած Խաղերի արենայում էր։


== Դերերում ==
Նայել։ Քաղցած խաղեր ֆիլմի դերասանական կազմը


== Ծանոթագրություններ ==
Կուսակալ

Կուսակալ վարչական խոշորագույն տարածքների կռավարիչ։ Անմիջապես ենթարկվում է պետության ղեկավարին։
Միջնադարյան Հայաստանում, պարսկական, ապա՝ արաբական շրջանում, կուսակալներ էին ընտրվում հայազգի իշխանաց իշխանը կամ Հայոց իշխանը։ Արաբ ղեկավարը, որը ևս կուսակալ էր, կոչվում էր ամիրա կամ էմիր։ Կուսակալներ են եղել նաև բյուզանդական շրջանում, ովքեր կոչվել են կատեպաններ։
14-17-րդ դարերում Մերձավոր Արևելքում կրկին հայտնվում է կուսակալի պաշտոնը, որը Օսմանյան կայսրությունում կոչվում էր բեյլերբեյ, իսկ շահական Պարսկաստանում՝ բեկլարբեկ։
Բառացի թարգմանաբար նշանակում է բեյերի բեյ, կամ բեկերի բեկ։ Կուսակալներ կարող էին լինել աչքի ընկնող զորահրամանատար փաշաները կամ խաները։ Կուսակալներին, ինչպես և փաշաներին ու խաներին, նշանակում էր թուրքական սուլթանը կամ պարսից շահը, և այդ պաշտոնները ժառանգաբար չէին փոխանցվում։ Նրանք պատերազմի ժամանակ մարտի դաշտ էին հանում ոչ միայն իրենց, այլև հարևան փաշայությունների կա խանությունների զորքերը և իրավունք ունեին դրանց լրիվ կառավարմանը։ Կուսակալների ղեկավարած նահանգները կոչվում էին նաև կուսակալություններ։
Օսմանյան կայսրությունում կային երկու կուսակալություններ՝ Ռումելիան Եվրոպայում և Անատոլիան Ասիայում։ Շահական Պարսկաստանում կային 4 կուսակալություններ, որոնց մեջ էր բաժանված ամբողջ Հյուսիսային Իրանը՝ Երևանի կուսակալություն՝ Երևան կենտրոնով,Ղարաբաղի կուսակալություն՝ Գանձակ կենտրոնով, Շամախիի կուսակալություն՝ Շամախի կենտրոնով և Ատրպատականի կուսակալություն՝ Թավրիզ կենտրոնով։ Հետագայում կուսակալությունները բաժանվում են տարածքով ավելի փոքր փաշայությունների ու խանությունների, իսկ կուսակալ պաշտոնը տրվում է պատերազմում աչքի ընկնող զորահրամանատարներին։


== Տես նաև ==
Երևանի կուսակալություն
Ղարաբաղի կուսակալություն


== Ծանոթագրություններ ==
Կենդանակերպի նշաններ (այլ կիրառումներ)

Կենդանակերպի նշաններ, կարող է վերաբերել՝

Կենդանակերպի նշաններ - Կենդանաշրջանի 12 հավասար հատվածները
Կենդանակերպի նշաններ - շատրվան-քանդակ, գտնվում Երևանի կենտրոնում՝ Շառլ Ազնավուրի հրապարակում
Սկուչնոե

Սկուչնոե (ուկրաիներեն՝ Скучне), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սկուչնոե գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ադամն ու Եվան (փորագրություն, Դյուրեր)

«Ադամն ու Եվան», գերմանացի նկարիչ Ալբրեխտ Դյուրերի պղնձե փորագրանկարը (25,2x19,4 սմ)։


== Ստեղծման պատմություն ==

1504 թվականին Ալբրեխտ Դյուրերը ստեղծեց այս թեմայով իր առաջին աշխատանքը՝ փորագրություն պղնձի վրա։ Այդ տարիներին նկարիչը մեծապես հետաքրքրված էր մարդկային մարմնի չափերի ուսումնասիրությամբ, ինչի մասին վկայում են նրա տարբեր աշխատանքները։ Այս փորագրանկարում նկարիչն առաջին անգամ փորձել է կյանքի կոչել գեղեցկության դասական իդեալը՝ ձգտելով գտնել տղամարդու և կնոջ մարմնի իդեալական համամասնությունները։
1507 թվականին նկարեց համանուն նկարը, որն ի սկզբանե նախատեսված էր խորանի համար (խորանն այդպես էլ չավարտվեց)։


== Բովանդակություն ==
Փորագրության սյուժեն դրախտում Ադամի ու Եվայի մասին աստվածաշնչյան դասական պատկերացումն է։ Ենթադրվում է, որ Ադամի ու Եվայի կերպարների համար նախահիմք են հանդիսացել Ապոլոն Բելվեդերսկու և Վեներա Մեդիցեսկայայի անտիկ արձանների նկարները։ Այդ արձանները մի քանի տարի առաջ հայտնաբերվել էին Հռոմի պեղումների ժամանակ։ Կերպարները գտնվում են խիտ, ստվերածածկ անտառում, որը լի է խորհրդանշական իմաստնրով։ Այսօր դրանք բավականին դժվարությամբ են վերլուծվում, սակայն այն ժամանակ մարդասեր գիտնականի համար ավելի հասկանալի էին։ Օրինակ՝ դրախտում ապրող զույգի հետ կային նաև նապաստակներ, կատուներ, ցուլ և որմզդեղն, որոնք խորհրդանշում են հումորալ տեսության մարդկային չորս խառնվածքները։ Քարայծը խորհրդանշում է աստծո աչքը, որը տեսնում է վերևից, և թութակը։
Ի տարբերություն իր մյուս փորագրանկարների՝ այստեղ Դյուրերը գրել է իր ամբողջական անունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Costantino Porcu (a cura di), Dürer, Rizzoli, Milano 2004.
Albrecht Dürer, Adam und Eva, Die Gemälde, ihre Geschichte und rezeption bei Lucas Cranach d. Ä. und Hans Baldung Grien, Christian Schoen, Éditions Reimer, 2001
Լաուպհայմ

Լաուպհայմ (գերմ.՝ Laupheim, ալեմանյան բարբառ՝ Laoba), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Բիբերախ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 3560 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի) ։ Տարածքը կազմում է 61,78 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 070։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Աղրիչայ (գետ)

Աղրիչայ, գետ Ադրբեջանում, Ալազանի ձախ վտակը։ Երկարությունը 134 կմ է, ավազանը` 1810 կմ²։ Սկիզբ է առնում Մեծ Կովկասի հարավային լանջերից, 3200 մ բարձրությունից։ Հոսում է Ավթարանի հովտով։ Ընդունում է Կիշչայ, Մուրդար և այլ վտակներ։ Ջրի տարեկան միջին ծախսը 3.85 մ³/վրկ է (գետաբերանում), առավելագույնը` 41.4 մ³/վրկ, տարեկան հոսքը` 121.3 մլն. մ³։ Աղրիչայի և նրա վտակների ջրերն օգտագործվում են ոռոգման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
921

921 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 921 թվականն է, 
X դարի 21-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Զաբել (վեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զաբել (այլ կիրառումներ)«Զաբել» (անգլ.՝ Zabelle), անգլալեզու վեպ Նենսի Կրիկորյանի հեղինակությամբ։ Այն տպագրվել է 1998 թ. Atlantic Monthly Press հրատարակչության կողմից Նյու Յորք քաղաքում։ Վեպը հայերեն է թարգմանվել Արամ Արսենյանի կողմից և հրատարակվել է 2007 թ. ՀԳՄ հրատարակչության պատվերով։
Գրքի գլխավոր հերոսուհին՝ Զաբելը, Ուոթերթաուն քաղաքի հայկական համայնքում իր կյանքի վերջին տարիները ապրող կին է, որը դառնագին հիշողությամբ է մտաբերում Հայոց Ցեղասպանության անմարդկայնությունները, ինչին ինքը եղել է անմիջական ականատես և կորցրել է իր ողջ ընտանիքը։ Վեպում շարադրանքը կատարվում է երրորդ դեմքից և բացահայտում է Զաբելի հետագա կյանքը, ԱՄՆ քոչելու պատմությունն ու ամերիկահայ ընտանիքի եռուզեռը։
Ճանապարհ (ֆիլմ, 1961)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ճանապարհ (այլ կիրառումներ)Ճանապարհ, 1961 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի նկարահանած ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Երկու ընկերներ՝ Բենիկն ու Հայկը, ավարտելով դպրոցը, կյանքի տարբեր ուղիներ են ընտրում։ Հայկը ուսումը շարունակում է ինստիտուտում, իսկ Բենիկը, ավտոմեքենա գնելով, «փող է սարքում» ու հազիվ խուսափում հանցավոր գործարքի մեջ ներքաշվելուց։


== Գլխավոր դերերում ==
Տիգրան – Ա. Փաշայան
Բենիկ – Գ. Դեմուրյան
Նազիկ – Ն. Դեմուրյան
Գարեգին – Գ. Հակոբյան
Հայկ – Երվանդ Ղազանչյան
Սաթենիկ – Մայրանուշ Պարոնիկյան
Գաբո – Խորեն Աբրահամյան
Դայան – Սոս Սարգսյան
Մարկոս – Ա. Ներսիսյան


=== Դրվագներում ===
Ա. Բադալյան
Կարեն Ջանիբեկյան
Մ. Դիլաքյան
Վերջալույս Միրիջանյան
Լ. Փաշինյան
Ժ. Թովմասյան


== Ծանոթագրություններ ==
Օտտո Ուորմբիր

Օտտո Ֆրեդերիկ Ուորմբիր (անգլ.՝ Otto Frederick Warmbier, դեկտեմբերի 12, 1994, Ցինցինատի, Օհայո, ԱՄՆ - հունիսի 19, 2017, Ցինցինատի, Օհայո, ԱՄՆ), ամերիկացի ուսանող, որը 2016 թվականի մարտից 2017 թվականի հունիսը բանտարկվել էր Հյուսիսային Կորեայում այն բանից հետո, երբ դատապարտվել էր երկրի դեմ «թշնամական գործողություններ» կատարելու համար։
Օտտոն, որն այդ ժամանակ 21 տարեկան էր, խոստովանեց, որ քաղաքական քարոզչական պաստառ է գողացել և դատապարտվեց 15 տարվա տաժանակիր աշխատանքների։ ԱՄՆ-ը դիվանագիտական փորձեր արեց Ուորմբիրին ազատ արձակելու ուղղությամբ։ ԱՄՆ պետդեպարտամենտի ներկայացուցիչը հայտարարեց, որ Ուորմբիրի խիստ պատիժը պատասխան էր ԱՄՆ-ի՝ Հյուսիսային Կորեայի դեմ կիրառված պատժամիջոցներին՝ վերջինիս միջուկային գործունեության համար։ Ըստ Օտտոյի հոր՝ Ֆրեդ Ուորմբիրի խոսքերի՝ իր որդին հարկադրաբար էր խոստովանել․ Հյուսիսային Կորեայի կառավարությունը քաղաքական նպատակներով առևանգել էր վերջինիս։
Ուորմբիրը թմբիրի մեջ ընկավ Հյուսիսային Կորեայում և 2017 թվականի հունիսին վերադարձվեց ԱՄՆ՝ 18 ամիս Հյուսիսային Կորեայում պահվելուց հետո։ Ըստ հյուսիսկորեական իշխանությունների տվյալների՝ ուսանողի՝ թմբիրում հայտնվելը բոտուլիզմի և քնաբերի արդյունք էր, սակայն ԱՄՆ բժիշկները կասկածի տակ դրեցին այդ պնդումը։ Օտտոն Ցինցինատի բերվեց հունիսի 13-ին և անմիջապես տեղափոխվեց Ցինցինատիի համալսարանի բժշկական կենտրոն՝ վիճակի գնահատման և բուժման համար։ Նրա մոտ ախտորոշվել է «ծանր նյարդային ախտահարում»։ Օտտոյի հայրը համարում է, որ «նրան ահաբեկել են և դաժանաբար վերաբերվել»։
Հայրենիք վերադառնալուց վեց օր անց՝ 2017 թվականի հունիսի 19-ին, Օտտոն, այդպես էլ գիտակցության չգալով․ վախճանվեց Ցինցինատիի համալսարանի բժշկական կենտրոնում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Wyoming grad arrested in North Korea for 'hostile act'»։ The Cincinnati Enquirer։ January 22, 2016։ Վերցված է January 23, 2016  (անգլ.)
«Worried about North Korea? Spare a thought for Otto Warmbier's family.»։ The Washington Post։ Վերցված է May 3, 2017  (անգլ.)
«Նա կրկին տանը կլինի»։ Ինչպես պաստառի գողության համար Հյուսիսային Կորեայում դատապարտված ամերիկացին վերադարձավ հայրենիք թմբիրի մեջ։ (ռուս.)
Ուոլթեր Շիրլոու

Ուոլթեր Շիրլոու (անգլ.՝ Walter Shirlaw, օգոստոսի 6, 1838(1838-08-06), Փեյսլի, Paisley, Ռենֆրեյշիր, Միացյալ Թագավորություն - դեկտեմբերի 30, 1909(1909-12-30), Մադրիդ, Իսպանիա), շոտլանդական ծագմամբ ամերիկացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1838 թվականի օգոստոսի 6-ին Շոտլանդիայի Փեյսլի քաղաքում։ 1840 թվականին ծնողների հետ տեղափոխվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Սկզբում նա սկսել է աշխատել որպես թղթադրամներ տպող, ապա  դարձել է նկարիչ։ 1861 թվականին նրա առաջին աշխատանքը ցուցադրվել է Դիզայնի ազգային ակադեմիայում։
Ուոլթեր Շիրլուն 1868 թվականին ընտրվել է Չիկագոյի դիզայնի ակադեմիայում որպես ակադեմիկոս։ Նրա աշակերտներից են Ֆրեդրիկ Ստյուարտ Չեչչը և Ջեյմս Քերոլ Բեքվիտը։
1870 թվականից մինչև 1877 թվականները Շիրլուն սովորել է Մյունխենում Ալեքսանդր Ֆոն Վագների, Արթուր ֆոն Ռամբերգի և Վիլհելմ Լինդենհմիդտի հետ։ Եվրոպայից վերադառնալուց հետո նա ղեկավարել է Նյու Յորքի արվեստի ուսանողական լիգայի դպրոցը, և մի քանի տարի դասավանդում է այնտեղ։ 1887 թվականին նա դարձավ դիզայնի ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Վոլտեր Շիրլոուն ամերիկացի նկարիչների միության անդամներից էր` հետագայում նրա նախագահը։
Մահացել է 1909 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Մադրիդում, թաղված է Մեծ Բրիտանիայի գերեզմանատանը։


== Աշխատանքներ ==
Նրա հայտնի գործերից են Toning of the Bell (1874) և Sheep-shearing in the Bavarian Highlands (1876):
1878 թվականին Փարիզի Համաշխարհային ցուցահանդեսում ներկայացվեց նրա վերջին աշխատանքը։

Որոշ աշխատանքներ
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Walter Shirlaw (անգլ.)
Walter Shirlaw - Artworks (անգլ.)
Երևանի գունավոր մետալուրգիայի ինստիտուտ

Երևանի գունավոր մետալուրգիայի ինստիտուտ, գիտահետազոտական հաստատություն Խորհրդային Հայաստանում։ Հանդիսացել է ԽՍՀՄ գունավոր մետալուրգիայի մինիստրության գիտահետազոտական և նախագծային համալսարանի գլխավոր վարչության ստորաբաժանում։ Հիմնադրվել է 1971 թվականին, գունավոր մետալուրգիայի ձեռնարկությունների նախագծման հայկական պետական համալսարանի (հիմնադրվել է 1952 թվականին, Երևանում) լեռնամետալուրգիական գիտահետազոտական համալսարանի (հիմնադրվել է 1957 թվականին, Երևանում) միավորմամբ։ 
Ունեցել է գիտական և նախագծային բաժիններ։ Հիմնական խնդիրներն են համարվել․ հանքահումքի արդյունահանման, հարստացման և մետալուրգիական վերամշակման նոր տեխնոլոգիական պրոցեսների և տեխնոլոգիայի մշակում, սարքավորման նոր տեսակների մշակման տեխնիկատնտեսական հիմնավորումների և տեխնիկական առաջադրանքների կազմում, ոչ ստանդարտ սարքավորման նախագծում, փորձարկում և արմատավորում, ձեռնարկություններում նոր սարքավորման փորձարկում, հետազոտական և նախագծային աշխատանքների անցկացում։ 
Համալսարանի և դրա ենթակապալառու նախագծային կազմակերպությունների համատեղ նախագծերով խորհրդային շրջանում կառուցվել էին Քաջարանի և Ագարակի պղնձամոլիբդենային, Ղափանի պղնձահանքային, Ալավերդու լեռնամետալուրգիական, Զոդի ոսկեհանքային, Հրազդանի լեռնաքիմիական և Իջևանի բենտոնիտների կոմբինատները, Երևանի ալյումինի գործարանը (ԿԱՆԱՉ) և Ախթալայի հարստացուցիչ ֆաբրիկան։
Սոլցիի շրջան

Սոլցիի շրջան (ռուս.՝ Солецкий муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սոլցի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1422,1 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 15716 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Օյամաձակի

Օյամաձակի (ճապ.՝ 大山崎町 Օյամաձակի-տյո), Ճապոնիայի Կիոտո պրեֆեկտուրայի Օտոկունի գավառում գտնվող ավան։ Օյամաձակի մակերեսը կազմում է 5,97 կմ², բնակչությունը՝ 15 452 մարդ (2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 2588,27 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Կիոտո պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Կիոտո, Նագաոկակյո, Յավատա քաղաքները և Սիմամոտո ավանը։


== Բնակչություն ==
Ավանի բնակչությունը կազմում է 15 452 մարդ (2017 թվականի հոկտեմբերի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 2588,27 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1970-2015 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Ավանը խորհրդանշող ծառ է համարվում սոճին, ծաղիկ՝ սակուրայի ծաղիկը, թռչունը՝ Cettia diphone-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օյամաձակի ավանի պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Վերին Բագառիճ

Բագառիճ Վերին, գյուղ Բարձր Հայք նահանգի Դարանաղի գավառում, իսկ ավելի ուշ՝ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Ձոր գետի հովտում, Բագառիճ գյուղից 2 կմ հեռավորության վրա, Երզնկա քաղաքից 50 կմ արևմուտք։


== Պատմություն ==
Բնակիչները ամբողջովին ոչնչացվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 746, իսկ 1915 թվականին` 600 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ, արհեստներով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Մինչև 1915 թվականը գործում էր Հայկազյան երկսեռ վարժարանը՝ 211 աշակերտովղ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հայոց մայր (հուշարձան)

«Հայոց մայր» հուշարձան (իտալերեն՝ La Madre del'Armenia) բրոնզաձույլ հուշակոթող, որը տեղադրվել է Ֆլորենցիայի Գթասրտության եկեղեցական կազմակերպության մուտքի մոտ և ցուցադրվելու է եվրոպական մի շարք քաղաքներում։


== Պատմություն ==
«Հայոց մայր» հուշարձանը նվիրված է հայոց ցեղասպանության 100-ամյակին։ Հուշարձանը ցուցադրվել է Ֆլորենցիայում, Սիենայում, եվրոպական մի շարք քաղաքներում՝ Մարսելում, Փարիզում, Բրյուսելում, Ժնևում, Կոպենհագենում։ 2015 թվականի ապրիլ ամսին հուշարձանը ցուցադրվել է Վատիկանում, որտեղ Հռոմի պապը պատարագ է մատուցել հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին։
«Հայոց մայր» հուշարձանում քանդակագործը ստեղծել է մոր կերպարը, որը պաշտպանում և ուղղություն է ցույց տալիս իր չորս զավակներին։ Մոր թիկնոցը խորհրդանշում է Արևմտյան Հայաստանը՝ իր եկեղեցիներով։ Մոր ուսերը նման են Արարատ լեռանը։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Վիգեն Ավետիս


== Տվյալներ ==
Նյութը՝ բրոնզ
Չափերը՝ 250 X 250 X 100 սմ


== Մեջբերումներ հուշակոթողի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեսանյութ «Հայոց մայր» հուշարձանի մասին
La Madre dell'Armenia
Առոյոմոլինոս դե Լեոն

Առոյոմոլինոս դե Լեոն  (իսպ.՝ Arroyomolinos de León), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ուելվա պրովինցիայի Անդալուիսա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է թվականի Սեռռա-դե-Ուելվա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 87 կմ2, բնակչությունը՝ 1055 մարդ (2010 տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 172 հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
La crónica de Arroyomolinos
Arroyomolinos de León
Cascarrabias On-Line Archived 2016-09-20 at the Wayback Machine.
Blog de la Escuela de Adultos Montemayor
Sendero Alto del Bujo en el término municipal de Arroyomolinos de León
Ruta "Agua y cereal. Molinos hidráulicos en Arroyomolinos de León. Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico
Isabel Hernández Artesanía Flamenca
Անսել Ադամս

Անսել Ադամս (անգլ.՝ Ansel Adams, փետրվարի 20, 1902(1902-02-20)[…], Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - ապրիլի 22, 1984(1984-04-22)[…], Քարմել բայ Սի, Մոնտերե շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի լուսանկարիչ և բնապահպան։ Նրա՝ Ամերիկայի արևմտյան հատվածի՝ հատկապես Յոսեմիթե ազգային պուրակի բնապատկերների սև և սպիտակ լուսանկարները ներկայացվել են օրացույցներում, պաստառներին և գրքերում։ Ադամսը նաև մի շարք գրքերի հեղինակ է, որոնցից է երեք գրքերից բաղկացած հավաքածուն՝ «Տեսախցիկ» (անգլ.՝ "The Camera"), «Նեգատիվ» (անգլ.՝ "The Negative"), «Տպագրություն» (անգլ.՝ "The Print")։
Բացի այդ Ադամսը և Ֆրեդ Արչերը միասին հիմնեցին տարածքային համակարգ, որը թույլ է տալիս լուսանկարիչներին բարելավել նեգատիվի որակի հսկողությունը։ Իսկ Վիլլարդ Վան Դայքի և Էդվարդ Ուեսթոնի հետ Ադամսը ստեղծեց լուսանկարչական խումբ, որը հայտնի է «f/64 խումբ» անունով։


== Կենսագրություն ==


=== Մանկություն ===
Ադամսը ծնվել է Սան Ֆրանցիսկոյի արևմտյան հատվածում, Կալիֆորնիա նահանգում, Չարլզ Հիչհոկ Ադամսի և Օլիվիա Բրեյ Ադամսի ընտանիքում։ Ընտանիքի միակ երեխային կոչեցին հորեղբայր Անսել Իսթոնի անունով։ Անսել Ադամսի մոր ընտանիքը եկել էր Բալթիմորից, որտեղ նրա մայրական կողմի պապիկը ուներ մի հաջողակ բեռնափոխադրողական բիզնես։ Սակայն նա կորցրեց իր հարստությունը՝ ներդնելով այն նևադայում գտնվող սնանկացած հանքագործության և անշարժ գույքի գործակալությունների մեջ։ 18-րդ դարի սկզբին Ադամսների ընտանիքը գաղթել էր Իռլանդիայի հյուսիսային հատվածից և բնակվել Նոր Անգլիայում։ Նրա հայրական կողմի պապիկը հիմնեց մի ծաղկուն անտառահատման բիզնես, որը ավելի ուշ ղեկավարեց Անսել Ադամսի հայրը, չնայած նրա բնատուր տաղանդները ավելի շատ կապված էին գիտությունների հետ քան բիզնեսի։ Ադամսը ավելի ուշ դատապարտեց այդ նույն արդյունաբերությունը սեքվոյա անտառների մեծ մասը հատելու համար։
1903 թ․ Ադամսների ընտանիքը տեղափոխովեց մի նոր բնակավայր, որը գտնվում էր Սիքլիֆի և Փրեսիդիո շրջան հարևանությամբ։ Տան դիմաց փռված էր Ոսկե Դարպասների և Մարտին Հիդլանդսի շքեղ տեսարանը։ 1906 թ ապրիլի 18-ին Սան Ֆրանցիսկոյում տեղի ունեցավ ավերիչ երկրաշարժ։ Առաջին ցնցումից չվնասվելով՝ չորս ամյա Անսել Ադամսը 3 ժամ անց հետցնցման ընթացքում դեմքով խփվեց պարտեզի պատին, ինչի հետևանքով էլ ջարդեց քիթը։ Չնայած բժիշկը խորհուրդ տվեց հասունության տարիքում վիրարահատել քիթը, Ադամսի քիթը նրա ամբողջ կյանքի ընթացքում կոտրված մնաց։
Ադամսը շատ ակտիվ երեխա էր, սակայն տառապում էր հիպոքոնդրիա (մելամաղձություն) հիվանդությամբ։ Նա քիչ ընկերներ ուներ, բայց նրա հայրական տունը և Ոսկե Դարպասների դիմաց փռված բարձունքների շրջակա միջավայրը ապահովեցին Ադամսի մանկության շրջանում կատարած ակտիվությունները։ Չնայած Անսելը սպորտի և խաղերի նկատմամբ սեր չուներ, բնության գեղեցկությունը ուշագրավ էր հետաքրքրասեր երեխայի համար արդեն իսկ վաղ տարիքում։ Նա հավաքում էր միջատներ, հետազոտում Լոբոս Քրիքի տարածքը՝ հասնելով մինչև Բեյքեր լողափ, զննում ծովային ժայռերը, որոնք տանում են դեպի Լանդս Էնդ՝ Սան Ֆրանցիսկոյի ամենավայրի և ամենաքարքարոտ ափը, որը ողողված է նավաբեկորներով և հարուստ է սողանքներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաշիաս դու Սուլ

Կաշիաս դու Սուլ (պորտ.՝ Caxias do Sul), քաղաք և համայնք Բրազիլիայի Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգում։ Մտնում է նույնանուն տնտեսա-վիճակագրական միկրոտարածաշրջանի և Սեռա-Գաուշա քաղաքային ագլոմերացիայի մեջ։ Բնակչության թվաքանակը 2007 թվականին եղել է 399 038, 2014 թվականին՝ 470 223: Զբաղեցնում է 1643,913 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 286 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր   8 422 381 հազար ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում էր  20 838,00  ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում էր    0,857 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Պատմություն ==
Քաղաքի ներկայիս տարածքում մի ժամանակ ապրել են հնդկացիական կաինգանգ ցեղի մարդիկ։ 1875 թվականին Հյուսիսային Իտալիայից գաղթածների մի խումբ այստեղ բնակավայր է հիմնել, անվանակոչել Նովա Միլանո։ Երկու տարի անց բնակավայրը վերանվանվել է ի պատիվ Բրազիլիայի մարշալ և վարչապետ, Կաշիասի դուքս Լուիշ Ալվեշ դե Լիմա ի Սիլվայի։ 1890 թվականին ստացել է ինքնավար համայնքի, 1910-ին՝ քաղաքի կարգավիճակ։ Արագ տեմպերով աճելու շնորհիվ արժանացել է Գաղութների մարգարիտ (Pérola das colônias) պատվանունի։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքը գտնվում է մերձատլանտյան անտառների մերձարևադարձային գոտում, Սեռա Գաուշա լեռնոտ տարածքի կենտրոնական մասում, տարածք, որ հայտնի է անասնապահության զարգացման համար բարենպաստ պայմաններով։ Կաշիաս դու Սուլի մերձակա տարածաշրջանը համբավվել է նաև խաղողագործությամբ ու գինեգործությամբ, Festa de Uva գինետոնով, որ անցկացվում է յուրաքանչյուր տարվա փետրվարի վերջին-մարտի սկզբին։ Վերջին տասնամյակներում տնտեսության կարևոր ճյուղերից է դարձել ավտոմեքենաշինությունը (այդ բնագավառի խոշորագույն ներկայացուցիչը Մարկոպոլո ընկերությունն է)։
Կաշիաս դու Սուլում գործում է համալսարան։ Քաղաքի գլխավոր պատմամշակութային հուշարձանը 1899 թվականին կառուցված Սուրբ Թերեզա տաճարն է։


== Քույր քաղաքներ ==
 Լիթլ Ռոք, ԱՄՆ, Արկանզաս, 2017 թվականից
 Պեդավենա, Իտալիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Կլիմա ==
Քաղաքի ծովի մակերևույթից միջին հաշվով բարձր է 760 մետր։ Ըստ Köppen climate classification-ի դասակարգման՝ կլիման մերձարևադարձային-լեռնային է կամ չափավոր օվկիանոսային։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը՝ 16 °C (60.8 °F), ամենացուրտ ամսին՝ հուլիսին՝ միջին բարձր ջերմաստիճանը՝ 17 °C (62.6 °F), միջին ցածրը՝ 8 °C (46.4 °F), ամենատաք ամսին՝ հունվարին՝ համապատասխանաբար 26 °C (78.8 °F) և 16 °C (60.8 °F): Ձմռանը ցրտեր հաճախ են լինում, ձյան տեղումներ՝ հազվադեպ. քիչ թե շատ նշանակալի չափով ձյուն վերջին տարիներին տեղացել է  2013 թվականի օգոստոսին՝ առաջացնելով 10–15 սմ հաստությամբ ձնաշերտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Sitio municipal de Caxias do Sul
Turismo en Caxias do Sul
Լուներ

Լուներ (նորվ.՝ Lunner), կոմունա Նորվեգիայի Օպլանդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Ռուա բնակավայրն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 291.89  կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին։


== Լուների զինանշանը ==
Լուներ կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1987 թվականին և իրենից ներկայացնում է կանաչ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված են միջնադարյան զենքեր։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2015 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Լուներ կոմունայում բնակվում է 9,003 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում աճ է գրանցել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Store norske leksikon.(նորվ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից:(նորվ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Էրիկ Անդրե

Էրիկ Սեմյուել Անդրե (անգլ.՝ Eric Samuel Andre, ապրիլի 4, 1983(1983-04-04), Բոկա Ռաթոն, Պալմ Բիչ շրջան, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ամերիկացի կոմիկ, դերասան և հեռուստահաղորդավար։ Adult Swim ալիքի «Էրիկ Անդրեի շոու» ծրագրի հեղինակ, հաղորդավար և համասցենարիստ։


== Վաղ տարիներ ==
Անդրեն ծնվել է Ֆլորիդա նահանգի Բոկա Ռաթոն քաղաքում՝ հայիթցու և հրեուհու ընտանիքում։ Նրա հայրը աշխատել է որպես հոգեբույժ։ Անդրեն ինքն իրեն համարել է սևամորթ և հրեա։ 2001 թվականին Անդրեն Վեսթ Պալմ Բիչում գտնվող Դրեյֆուսի արվեստի դպրոցն ավարտելուց հետո հաճախել է Բերկլիի երաժշտական քոլեջ, որտեղ սովորել է կոնտրաբաս նվագել։ Ավարտել է 2005 թվականին արվեստի բակալավրի աստիճանով։


== Կարիերա ==
Անդրեն մեծ էկրանին առաջնաելույթ է կատարել «Ստի հայտնագործումը» (2009) կատակերգությունում խաղացած դերով։ Կինոյում նրա մյուս աշխատանքների թվում են այնպիսի ֆիլմեր, ինչպիսիք են «Կադրեր» (2013), «Փոփ աստղ․ մի դադարե՛ք, կանգ մի՛ առեք» (2016) և «Շատ վատ աղջիկներ» (2017)։ Անդրեն «Առյուծ արքան» (2019) ֆիլմում հնչյունավորել է բորենի Ազիզին, ինչպես նաև մեծահասակների համար նախատեսված «Հիասթափություն» (2018–2019) ֆենտեզի մուլտսերիալի մի քանի հերոսների։ Netflix-ը պաշտոնապես երկարացրել է սերիալը երկրորդ եթերաշրջանի համար։ Այն կթողարկվի 2020-2021 թվականներին։ Նա նաև հանդես է եկել որպես պատկերի պրոդյուսերներից մեկը։ Ֆիլմը նկարահանվել է «թաքնված տեսախցիկով», այսինքն՝ կադրում հայտնված անցորդների արձագանքները Էրիկի գործողություններին բացարձակապես իրական են։
Հեռուստատեսությամբ Անդրեն իր դերերով աչքի է ընկել այնպիսի սերիալներում, ինչպիսիք են «Մի վստահիր 23-րդ բնակարանի ք-ծին», «Երկու աղջիկ կավիճի վրա» և «Տղամարդը կին է փնտրում»։
Անդրեն Adult Swim հեռուստաալիքի «Էրիկ Անդրեի շոու» պարոդիական թոք-շոուի ստեղծողն է, հաղորդավարը և համասեփականատերը։ Շոուն լի է անհեթեթ և սև հումորի տարրերով, ինչպես նաև ներառել է էսքիզներ, խաղարկություններ, հայտնի մարդկանց հետ հարցազրույցներ և երաժշտական համարներ։ Շոուի հյուրերն էին երաժիշտները (Tyler, the Creator-ը, Պիտ Վենտցը, Դևենդրա Բանհարտը, Քիլլեր Մայքը, Վիզ Խալիֆան, T-Pain-ը, Ջորջ Ֆիշերը, Դեմի Լովատոն, Chance the Rapper-ը, Դեյվ Կոզը և ուրիշներ), դերասանները (Ռայան Ֆիլիպը, Քրիստեն Ռիթերը, Դոլֆ Լունդգրենը, Ջեք Բլեքը, Սեթ Ռոգենը) և շատ այլ մասնագիտությունների վառ ներկայացուցիչներ։ 2019 թվականի նոյեմբերին հաստատվել է, որ 2020 թվականին կթողարկվի շոուի հինգերորդ եթերաշրջանը։


== Անձնական կյանք ==
Անդրեն իրեն համարում է աթեիստ, իսկ բոլոր քաղաքական գործիչներին՝ «սարսափելի»։
2016 թվականից հանդիպել է դերասանուհի Ռոզարիո Դոուսոնի հետ։ 2017 թվականի նոյեմբերին զույգը բաժանվել է։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կինո ===


=== Հեռուստատեսություն ===


=== Վեբ հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.ericandre.com Էրիկ Անդրե. պաշտոնական կայք
Ռուբեն Առաքելյան

Ռուբեն Պապիկի Առաքելյան (1915, Եղեգնուտ, Հայաստան), հայ մանկավարժ։ ԽՄԿԿ անդամ (1943), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ռուբեն Առաքելյանը ծնվել է 1915 թվականին, Գուգարքի շրջանի Եղեգնուտ գյուղում։ 1934 թվականին ավարտել է Ղարաքիլիսայի մանկավարժական տեխնիկումը և, որպես աշխարհագրության ուսուցիչ, աշխատանքի անցել հայրենի գյուղի դպրոցում։ 1939 թվականին տեղափոխվել է շրջանի Ձորագյուղի յոթնամյա դպրոցը, միաժամանակ սովորել է Երևանի պետական հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի աշխարհագրական ֆակուլտետում։ 1939 թվականին զորակոչվել է բանակ, ծառայել 99-րդ կարմրադրոշ հրետանային գնդում։ 1941 թվականի գարնանը Ռուբենը տեղափոխվել է 49-րդ հրետանային գունդը, մասնակցել Երկրորդ աշխարհամարտին, զորամասը տեղավորվել էր Մոլդավական ԽՍՀ արևմտյան սահմանում։ Դնեպրոպետրովսկ քաղաքի պաշտպանության կռիվներից մեկում Ռուբենը վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո գործուղվել է սովորելու Կազանի հրետանային ուսումնարանում, հետո տեղափոխվել է ականանետային ուսումնական ստորաբաժնում և դարձել «Կատյուշայի» հաշվարկի հրամանատար։ 1943 թվականին ընդունվել է ԽՄԿԿ շարքերը։ Ռուբենը 45-րդ հրետանային գնդի կազմում մասնակցել է Օդերի անցմանը և Բեռլինի գրավմանը։ 
Առաքելյանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար», Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար և ուրիշ մեդալներով, իսկ 1952 թվականին արժանացել է Աշխատանքային գերազանցության, 1976 թվականին՝ «Աշխատանքի վետերան» մեդալների։
Աշխատանքին զուգահեռ ստացել է բարձրագույն կրթություն, մանկավարժական աշխատանք է կատարել Գուգարքի շրջանի և Կիրովական քաղաքի դպրոցներում։ Եղել է դպրոցի տնօրեն, Կիրովականի օկրուգային ժողկրթբաժնի տեսուչ։ Կրթաթոշակի անցնելուց հետո աշխարհագրություն է դասավանդել Կիրովականի № 21 միջնակարգ դպրոցում։


== Պարգևներ ==
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
Աշխատանքային գերազանցության մեդալ
«Աշխատանքի վետերան» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Կոտկա (գյուղ, Հաանյա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոտկաԿոտկա (էստ․՝ Kotka), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ինի Կրայբուրգ

Ինի Կրայբուրգ (գերմ.՝ Kraiburg am In), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Իննեի Մյուլդորֆ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 4004 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 27,56 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 83 124։ Փոստային ինդեքս՝ 84559։ Հեռախոսային համար՝ 8638։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
Լնիխա

Լնիխա (ռուս.՝ Льниха), գյուղ Ռուսաստանի, Նովոսիբիրսկի մարզի Տոգուչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 552 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օազիս (այլ կիրառումներ)

Օազիսը անապատի կամ տափաստանի մեջ հայտնվող կանաչ հովիտ է՝ սովորաբար իրենից ներկայացնելով ջրի պաշարը շրջապատող ծառերի խումբ։ Կարող է վերաբերել՝ 

Օազիս, խորհրդային անտարկտիկական կայան էր, որը հետագայում փոխանցվեց Լեհաստանին։
Օազիս, 2002 թվականին նկարահանված։ հարավ կորեական կինոնկար։
Օազիս, խուտոր է Կրասնոդարի շրջանում։
Օազիս, ռուսական ֆուտբոլային ակումբ։
«Oasis» (արտասանվում է՝ «Օէյզիս», թարգմանաբար «օազիս»), անգլիական ռոք խումբ։
«Oasis of the Seas» («Ծովերի օազիս»), «Oasis» դասի նավ, կառուցման պահին՝ 2008 թվականին, աշխարհում ամենամեծ նավն էր։


== Տես նաև ==
Կարիբյան պոկեր, (հայտնի է որպես «օազիս պոկեր»), պոկերի տարատեսակ։
Սպիտակ արջ

Սպիտակ արջ (Լատիներեն՝ Ursus maritimus, նշանակում է՝ ծովային արջ) կամ Բևեռային արջ, ներկայումս հյուսիսային կիսագնդի բևեռային շրջաններում տարածված արջի տեսակ։


== Կենսակերպը ==
Չնայած սպիտակ արջը նման է գորշ արջին, նա հարմարվել է ցուրտ կլիմայում ապրելուն։ Սպիտակ արջը հաճախ համարվում է ծովային կաթնասուն, քանի որ տարվա շատ ամիսներ անց է կացնում ծովում։
Սպիտակ արջը գերադասում է ամեն տարի սառցակալող ծովի մայրցամաքային եզրաշերտը և արկտիկական կղզախմբերը։ Այս տարածքներին ասում են «արկտիկական կյանքի շրջան»։ Բևեռային արջը ձգտում է դեպի այն տեղերը, որտեղ սառույցը հանդիպում է ջրին, որտեղ առավել շատ են իր սննդի հիմնական մաս կազմող կենդանիները, որոնցից են ծովացուլը, փոկը, ծովային նապաստակը։
Չնայած նրան, որ սպիտակ արջերը ծանրամարմին կենդանիներ են, նրանք ցամաքի վրա բավականին արագաշարժ և ճարպիկ են, իսկ ջրում հանգիստ լողում և սուզվում են։


== Արտաքին տեսքը ==

Սպիտակ արջը աշխարհի ամենամեծ ցամաքային գիշատիչն է։ Սպիտակ արջը կշռում է 350-680 կգ։
Մյուս արջերից տարբերվում Է նրանով, որ ունի երկար վիզ և տափակ գլուխ։ Կաշին սև է, իսկ մուշտակի գույնը փոխվում է սպիտակից մինչև դեղնավուն, ամռանն այն դեղնում է արևի լույսի անընդհատ ներգործությունից։ Ոտքերի ներբանները բրդոտ են, որպեսզի չսահեն սառցի վրա և չսառեն։ Մատների արանքում կա լողաթաղանթ։ Մագիլները խոշոր են և կարող են բռնած պահել նույնիսկ ամենաուժեղ զոհին։
Շատ խիտ բուրդը արջի մարմինը պահպանում է ցրտից և սառը ջրում թրջվելուց։ Հարմարվելու համար կարևոր դեր է խաղում նաև ենթամաշկային ճարպի հաստ շերտը, որն ունենում է մինչև 10 սմ հաստություն։ Սպիտակ գունավորումը նպաստում է կենդանու աննկատ մնալուն։ Լավ զարգացած են նաև հոտառությունը, լսողությունը և տեսողությունը՝ իր զոհին կարող է տեսնել մի քանի կիլոմետրից, փոկի հոտը կարող է առնել 800 մետրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիպովեց (այլ կիրառումներ)

Լիպովեց, կարող է վերաբերել՝

Լիպովեց - ավան, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում
Լիպովեց - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Խուստի շրջանում
Լիպովեց - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Պերոչինի շրջանում
Լիպովեց - քաղաք, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում
Ռոբերտ Միրանդա

Ռոբերտ Միրանդա (անգլ.՝ Robert Miranda , ապրիլի 10, 1952(1952-04-10), Օռլեան շրջան, Լուիզիանա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, պրոդյուսեր։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Անձեռնամխելիները», «Հասցնել մինչև կեսգիշեր», «Ադամանդե ոստիկանը», «Ջնջողը» և «Քույրիկ, գործի'ր» ֆիլմերից։
Աստերոիդների ցանկ (219001-219100)

Աստերոիդների ցանկ (218901-219000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (219101-219200)
 Աստերոիդների ցանկ (218901-219000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (219101-219200)
Պետրոս Անանիկյան

Պետրոս Պավելի Անանիկյան (ապրիլի 9, 1956(1956-04-09), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ, վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1998), պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
1978 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1984 թվականից աշխատում է Երևանի պետական բժշկական համալսարանում։ 1996 թվականից՝ միաժամանակ Երևանի № 3 քաղաքական կլինիկական հիվանդանոցի ստամոքսաաղիքաբանական բաժանմունքի վիրաբուժական բաժնի վարիչ, գիտակլինիկական գծով փոխտնօրեն։
1997 թվականից Հայաստանի վիրաբուժական ԳԱ անդամ է, 2000 թվականից՝ Վիրաբույժների համաշխարհային ընկերակցության անդամ, 2001 թվականից՝ ՌԴ բժշկատեխնիկական ԳԱ անդամ։
Աշխատանքները վերաբերում են անոթային, ստամոքսաաղիքային, լյարդի, լեղապարկի, լեղածորանների հիվանդությունների վիրահատական բուժմանը։


== Մրցանակներ ==
Ամերիկյան վիրաբույժների ակադեմիայի մրցանակ, 2000


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Պավել Անանիկյան,
Մայրը Էլմիրա Գևորգյան, վիրաբույժ, ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ
Որդին՝ Պավել Անանիկյան կրտսեր, բժիշկ-իրավաբան


== Երկեր ==
Ընդհանուր վիրաբուժություն, դասագիրք (ռուսերեն), 1997։
Хирургические аспекты периодической болезни., Е., 1997 (соавтор).
Клиника, диогностика, лечение бескаменного хронического холецистита, Е., 1998.
Клиника, диогностика, лечение гастродуоденальных кровотечний язвенной этиологии, 2-е изд., перераб., Е., 1998 (соавтор).
Атлас сравнительной характеристики собственных и общепринятых модификаций резекции желудка по Бильрот II, Е., 2001 (соавтор).


== Ծանոթագրություններ ==
10 "/50 ծովային թնդանոթ

10 "/50 ծովային թնդանոթ, 254 մմ տրամագծով թնդանոթ, որը մշակվել է բրիտանական Vikkers ընկերության կողմից։ Առաջին անգամ օգտագործվել է 1908 թվականին։ Այդ զենքերով զինված է եղել ռուսական կայսերական նավատորմի «Ռյուրիկ II» զրահապատ հածանավը։ Հետագայում արտադրվում էին Օբուխովի գործարանի կողմից՝ գնդակը դուրս հրող փողը փոխարինելու համար։ Զենքերը կիրառվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Виноградов С.Е., Федечкин А.Д. Броненосный крейсер «Рюрик». Флагман Балтийского флота. — М: Коллекция, Яуза, ЭКСМО, 2010. — ISBN 978-5-699-44352-9
Широкорад А.Б. Энциклопедия отечественной артиллерии. — Минск: Харвест, 2000. — ISBN 985-433-703-0


== Արտաքին հղումներ ==
10"/50 Pattern 1908
Բարեն

Բարեն (ֆր.՝ Baraigne), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 151 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.76 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 170 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 100 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 79-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,0 %։ 79 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 70 անձ (38 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 21 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ

Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ, Ուկրաինայի պատվավոր կոչում, որը շնորհվում է Ուկրաինայի նախագահի կողմից «Ուկրաինայի պետական ​​պարգևների մասին» Ուկրաինայի օրենքի համաձայն։
Համաձայն 2001 թվականի հունիսի 29-ի Կանոնակարգի՝ այս կոչումը շնորհվում է ռեժիսորներին, թատրոնի, կինոյի, Էստրադայի, կրկեսի արտիստներին, պրոֆեսիոնալ անսամբլներին, երգչախմբերին, նվագախմբի դիրիժորներին, կոմպոզիտորներին, երաժիշտներին, հեռուստատեսային և ռադիոհեռարձակման բարձր կատարողական հմտությունների, բարձրորակ արվեստ ստեղծելու համար, պատկերներ, ներկայացումներ, ֆիլմեր, որոնք դարձել են ազգային մշակութային և գեղարվեստական ​​ժառանգության սեփականությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիս Մարշալ

Քրիստոֆեր (Քրիս) Մարշալ (անգլ.՝ Kristopher "Kris" Marshall, ապրիլի 1, 1973(1973-04-01), Բաթ, Սոմերսեթ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն և Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի դերասան, ավելի հայտնի է Նիկա Հարպերի դերում «Իմ ընտանիքը» և Խեմպրի Գուդմեն դերով «Մահ դրախտում» ֆիլմով։


== Կարիերա ==
Մարշալը ճանաչում ստացավ երիտասարդ տարիքում, երբ նկարահանվեց «Մաքուր անգլիական սպանություններ» ֆիլմում, սակայն ավելի հայտնի դարձավ 2000 թվականին Նիկա Խարպերի դերով։
2003 թվականին նա խաղաց Կոլինա Ֆրիսելի ֆիլմում`«Իսկական սեր»։


== Անձնական կյանք ==
2012 թվականին Մարշալը ամուսնացավ Խաննե Դոդկինսի հետ։ Ամուսինները ունեն ուստր` Թոմասը և դուստր`Էլսին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==
2002 - British Comedy Awards  - Լավագույն նորեկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քրիս Մարշալ
Զուղուլբա (գյուղ)

Զուղուլբա (ադրբ.՝ Zuğulba), քաղաքային բնակավայր Ադրբեջանի Ապշերոնի շրջանում։ Զուղուլբան գտնվում է Բուզովնա գյուղի տարածքում և դրա մի մասն է։
Զուղուլբան Բաքվի ամենահին վայրերից է։ Այս գյուղը իր բնույթով առողջապահության և զբոսաշրջության կենտրոններից է։ Ադրբեջանի նախագահի ամառային նստավայրը գտնվում է Զուղուլբայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերնաժուլ

Վերնաժուլ  (ֆր.՝ Vernajoul), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Վերնաժուլ գավառում։ Մտնում է Ֆուա Ռուրալ կանտոնի կազմի մեջ (Ֆուա շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09329։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 688 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 419 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 301-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 118-ը՝ անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,4 %)։ 301 աշխատունակ բնակիչներից 283-ը աշխատում էին (141 տղամարդ և 142 կին), անաշխատանք էին 18-ը (9 տղամարդ և 9 կին)։ 118 անգործունակ մարդկանցից 36-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 60-ը թոշակառու, 22-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վերնաժուլ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-24-ին։ Վերցված է 2012-2-28 
«Վերնաժուլ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-04-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Կայդոլո

Կայդոլո (ռուս.՝ Кайдоло), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նոլինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վյատկա գետի ձախ ափին՝ 290 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 19 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Վերին Կամայի բարձունքում, Զալազնա գյուղից 10 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հարավ-արևմուտք ապա հյուսիս-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300412111100038119
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103811
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ջունիա

Ջունիա (արաբ․՝ جونيه‎‎), նավահանգստային և առողջարանային քաղաք Լիբանանում, Լեռնային մարզում։ Հանդիսանում է Քեսերվանի շրջանի վարչկենտրոնը։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է երկրի արևմտյան մասում, Միջերկրական ծովի ափին մոտ, մայրաքաղաք Բեյրութից 10 կմ հյուսիս-հյուսիս-արևելք (NNE)։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 73 մ։


== Բնակչություն ==

Ըստ 2012 թվականի մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմում է 102 221 մարդ։ Մեծ մասը քրիստոնյա մարոնիտներ են։


== Տեսարժան վայրեր ==
Քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկը համարվում է Հարիսա լեռը, որի վրա բարձրանալ կարելի է ճոպանուղու օգնությամբ։ Լեռան գագաթին գտնվում է Լիբանանի Աստվածամոր բրոնզե արձանը, որը պատրաստվել է Ֆրանսիայում 19-րդ դարում և կշռում է 15 տոննա։
Ջունիայում է գտնվում Լիբանանի ամենամեծ խաղատունը, կառուցվել է 1957 թվականին և զբաղեցնում է 34 000 մ² տարածք։


== Քույր քաղաքներ ==
 Մոնակո, Մոնակո
 Գուստավիա, Ֆրանսիա
 Լաս Վեգաս, ԱՄՆ
 Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Սերգիոս Ռադոնեժսկու տաճար

Սուրբ Սերգիոս Ռադոնեժսկու տաճար,  Ռուս ուղղափառ եկեղեցու միջինասիական միտրոպոլի շրջանի Տաշքենդի և Ուզբեկստանի թեմի տաճար, որը գտնվում է Անդիժան քաղաքում։
Աղոթատունը կառուցվել է 1892 թվականին,, տաճարը և զանգակատունը դրվել են 1893 թվականին, կառուցվել է 1893 թվականին Ի. Ռ. Սակովիչի էսքիզով, օծվել  է 1896 թվականին Սուրբ Սերգեյ Ռադոնեժսկու պատվին, նախատեսված է եղել 300 հավատացյալի համար, քանդվել է 1930 թվականին, տաճարին հատկացվել է մեկ քահանա, եկեղեցական տոնը սեպտեմբերի 25-ին է։


== Պատմություն ==
Զանգակատնով եկեղեցին գտնվել է Անդիժանի կենտրոնական հրապարակում, ավելի ուշ՝ Գորկու փողոցը։ Տաճարը կառուցվել է այրված աղյուսից, ինչպես նաև գանձարանի միջոցներով։ 1902 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Անդիժանում տեղի է ունեցել երկրաշարժ, որի հետևանքով տաճարը փլուզվել է և հիմնովին վերանորոգվել է։
Տաճարն ու մատուռը ղեկավարել է Թուրքեստանի թեմական ղեկավարությունը։ Այնուհետև մտել է Կոկանդի ռազմական շրջանի կազմի մեջ։
Այնուհետև կոչվել է Կոկանդի զինվորական ղեկավարությանը կից եկեղեցի, Սուրբ Սերգեյ Ռադոնեժսկու տաճար Սուրբ Գեորգիին վերագրվող մատուռով։
Քանի որ տաճարը քանդված է, ապա այն չի կարող վերաբերել որևէ թեմի և չի կարող մտնել Տաշքենդի և Ուզբեկստանի թեմի կազմի մեջ։
Մատուռը գտնվում է Ռուս-ուղղափառ գերեզմանատանը՝ բանտի մոտ։
Տաճարն ունեցել է հարուստ իկոնոստաս և եկեղեցական պարագաներ։ Այն ունեցել է նաև զանգակատուն՝ 5 զանգով։ Տաճարի չափը մեծ չէ՝ 10 մետրը 11 մետրի վրա։
Եկեղեցում հիմնական ուշադրությունը գրավում է Աստվածամոր սրբապատկերը, որը արվել է կիմարիսի վրա յուղաներկով։ 1905 թվականին այն նվիրել են Սուրբ Աֆոնի վանականները 1902 թվականին Անդիժանում տեղի ունեցած երկրաշարժի հիշատակին։
Վանականների մասին ոչ մի վկայություն չի պահպանվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Եկեղեցին նամականիշների վրա ==
Почтовая открытка. Сахаров Г. И.. На снимке написано: Фасад церкви. Издательство Сахарова Г. И., Андижан, 1909 год.
Почтовая открытка. Иванов Ал. А.. На снимке написано: Церковь святого Сергия Радонежского, вид с улицы Горького. Издательство Иванова, Андижан, 1912 год.


== Գրականություն ==
Буклет с фото и описанием. Иванов Ан. А. - Поездки по городам и селам Русского Туркестана. Осмотрены и сфотографированы села и города, всего около 100 фото и 154 текстов. СПБ, 1910 год.
Книга. Иванов Ал. А. - История Кокандского военного округа. Коканд, 1911 год.
Книга. Цитович Г. А. - Храмы Армии и Флота. Пятигорск, 1913 год.
Книга. Голенберг Б. А. - Старинные храмы туркестанского края. Ташкент, 2011 год.
Книга. Рузаев Б. А. - История приходов Узбекистана.  Ташкент, 2014 год.