armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիկտորյա Մովսիսյան

Վիկտորյա (Վիկի) Մովսիսյան-Լամորելլո (անգլ.՝ Victoria (Vicki) Movsessian-Lamoriello, նոյեմբերի 6, 1972(1972-11-06), Կոնկորդ, Միդլսեքս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկահայ հոկեյիստուհի, պաշտպան, աշխարհի առաջնության կրկնակի արծաթե մեդալակիր (1994, 1997), օլիմպիական չեմպիոն (1998)։


== Կենսագրություն ==
Վիկտորյա Մովսեսյանը ծնվել է 1972 թվականի նոյեմբերի 6-ին Կոնկորդում (Մասաչուսեթս, ԱՄՆ)։ Սկզբում զբաղվել է գեղասահքով, այնուհետև տեղափոխվել է տափօղակով հոկեյ։ Խաղացել է Ուսանողական սպորտաձևերի ազգային ասոցիացիայի «Պրովիդենս Ֆրիարս» ակումբում։ 
1994-1998 թվականներին եղել է ԱՄՆ-ի կանանց հավաքականի անդամ, 1994 և 1997 թվականներին դարձել է աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր, իսկ 1998 թվականին նվաճել է Նագանոյի Օլիմպիական խաղերի ոսկե մեդալը։ Այդ մրցաշարում նա դարձել է մեկ գոլի հեղինակ՝ առաջին խաղափուլի սկզբնամասում գրավելով Ֆինլանդիայի հավաքականի դարպասը։


== Անձնական կյանք ==
Մարզական կարիերան ավարտելուց հետո ամուսնացել է «Նյու Ջերսի Դևիլս» ֆարմ-ակումբի գլխավոր մենեջեր Քրիս Լամորելլոյի հետ, տեղափոխվել է Ռոդ Այլենդ, մեծացնում է երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիկտորյա Մովսիսյանի էջը sportsline.com կայքում
Վիկտորյա Մովսիսյան – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Ալանգյոզ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալանգյազ (այլ կիրառումներ)Ալանգյոզ, Ալանգյազ, Շրխյուրդ, լեռնագագաթ  Ադրբեջանի Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Օրդուբադի շրջանում, Ալանգյազի լեռներում, Մեսրոպավան գյուղից 2 կմ արևմուտք, Մեսրոպավան գետի ձախ կողմում։ Լերկ քարաժայռերով և սակավ բուսականությամբ լեռ է, ծովի մակարդաակից ունի 2369 մետր բարձրություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Գավազ)

Գավազ գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի  հայկական եկեղեցի, որը գտնվում է Վրաստանի Կախեթի մարզի Գավազ գյուղում։


== Պատմություն ==
Հին կամ Վերին Գավազի հայոց եկեղեցին մինչև 1900 թվականը հիշվել է Սուրբ Աստվածածին անվամբ։ Այդ ժամանակաընթացքում եկեղեցին եղել է քայքայված ու հնացած։ 1901-1909 թվականներին եկեղեցին հիշվել է Սուրբ Սարգիս, իսկ 1910-թվականին՝ Սուրբ Գևորգ անվամբ։
1909 թվականի մարտի 5-ին մի հայտարարության մեջ գյուղի ծխատեր քահանա Գևորգ Մելիքյանցը և երեցփոխ Նիկողայոս Սիմոնյանցը գրել են՝ «Մեզ անհրաժէշտ պարտականութիւն ենք համարում յայտնել ձեր բարեկրօնութեանը հետևեալ ցաւալի դեպքը, որ Ախալսօփէլ գիւղի, նոյն է Նոր Գաւազ (հնարավոր է, որ պետք է լինի՝ Հին Գավազ) հայոց տախտակամած Ս. Սարգիս անուանեալ եկեղեցին, նոյն գիւղի վրաց հասարակութիւնը, որ բաղկացած է 500 տանից աւելի կրօնին հակառակ և մեր ազգութեանը վնասելու համար՝ համարձակ, օր ցերեկով խմբովին յարձակուել էին անցեալ 1908 թուին, մի բուռն փոքրամասն հայերի աչքի առաջ բոլորովին յիմնայատակ էին արել, տանելով իրանց յետ եկեղեցւոյ բոլոր տախտակները և գերանները սեպհականացնելով իրանց...»։
1910 թվականի մեկ այլ վավերագրում նշված է՝ «Ի գիւղն Հին Գաւազ նոյն է Ախալսոփէլ յանուն Ս. Գէորգայ փայտաշէն եկեղեցի այժմ քայքայեալ հիմնովին ի ձեռն վրաց հասարակութեան»։
Վրացիները վկայել են, թե այդ եկեղեցին դեռևս 13 տարի առաջ եղել է անտեր և քանդվելուց է եղել։ Ըստ ամենայնի՝ ասվածն իրողություն է եղել, քանի որ 1900 թվականի հիշատակված վավերագրերից մեկում նշված է «հնացեալ» շենք։ Վրացիները պնդել են, որ եկեղեցու տախտակները տարել են լեզգիները։
Այդ առթիվ Թելավի գործակալ Աբել ավագ քահանա Սուքիասյանը 1912 թվականին գրել է, որ գյուղը «Թէլաւից հեռու է 60 վերստ և Ղուարելից սկսած մինչև այդ գիւղը խճուղին չորս կողմից շրջապատուած է լեզգի բնակիչներով։ Այդ գիւղի հայոց եկեղեցու մակարդակը՝ գտանք ոչընչացրած եկեղեցու նախկին տեղը։ Բայց եկեղեցու գաւթի սահմանը ոչ ծխատէր քահանան և ոչ հայ բնակիչներ, որոնց թիւը ամբողջ գիւղում գաղթական, եկւոր վաճառականների հետ 12 տուն է չկարողացան որոշել-ցոյց տալ։ 700 տուն վրացիներ միացած գիւղապետի հետ հակառակ էին նախկին հայոց եկեղեցու տեղը կրկին հայերին յատկացնելու, չնայելով որ նա շինուել է դեռևս 1850 թ.: Եղած եկեղեցու շուրջը այժմ շինուել է գիւղական դատարան, գրադարան-ընթերցարանը, բանտը և այլ շինութիւններ, իսկ ընդարձակ հրապարակը յատկացուել է ժողովներին, այնպէս որ եկեղեցու տեղը գտնւում է գիւղի տրամադրութեան ներքոյ, որովհետև հայերը տարիների ընթացքում հեռացել են այդ տեղից և բուն բնակիչներից մնացել է միայն 3 տուն...»։
1909 թվականին ծատեր քահանա է հիշվում Գևորգ Մելիքյանցը։ 1910 թվականի մեկ այլ վավերագրից պարզվում է, որ ծխականների հոգևոր կարիքները բավարարելու համար քահանան եկել է Ղվարելից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարապետյան, Սամվել Գևորգի; Զաքարյան, Անուշավան Հազարապետի ; Հասրաթյան, Մուրադ Մարգարի ; Չոբանյան, Պավել Աշոտի; Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության (RAA) գիտական խորհուրդ.Էջ 133-134 Archived 2021-06-13 at the Wayback Machine.
Կուրտիկ

Կուրտիկ (ռուս.՝ Кыртык), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բակսան գետի ձախ ափին 142 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է, ավազանի տարածքը 122 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07020000712108200004512
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200451
Ավազանի կոդը - 07.02.00.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Անդրեևկա (ավան, Բաշտանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնդրեևկաԱնդրեևկա (ուկրաիներեն՝ Андріївка), ավան Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1902 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Անդրեևկա ավանում բնակվում էր 273 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,18 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ժովտնևոե (ավան, Զոլոչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺովտնևոեԺովտնևոե (ուկրաիներեն՝ Жовтневе), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1929 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևոե ավանում բնակվում էր 649 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,505 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1285,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ադրիան վան Օստադե

Ադրիան վան Օստադե (հոլանդ.՝ Adriaen van Ostade, դեկտեմբերի 10, 1610(1610-12-10)[…], Հաառլեմ - 1685[…], Հաառլեմ), հոլանդացի գեղանկարիչ և գրաֆիկ։
Իսահակ վան Օստադեի եղբայրը։
Սովորել է Ֆրանս Հալսի մոտ և նկարել նրա ոճով մինչև 1639 թվականը, նրա հետագա աշխատելաոճի վրա մեծ ազդեցություն է թողել Ռեմբրանտը։ Նկարել է մեծ թվով փոքր ֆորմատի հումորային նկարներ։ Նրա հերոսները հասարակ մարդիկ են։

		


== Ծանոթագրություններ ==
Կեսմու

Կեսմու (էստ․՝ Käsmu), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիհուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 105 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բերեստյագի

Բերեստյագի (ուկրաիներեն՝ Берестяги), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գայվորոնի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բերեստյագի գյուղում բնակվում էր 538 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եվրոպական գավաթ 1986–87

Եվրոպական գավաթ 1986–87 Եվրոպական գավաթի 32-րդ մրցաշրջանն էր, որում հաղթեց Պորտուն՝ եզրափակչում պարտության մատնելով Բավարիաին 2–1 հաշվով։
Եզրափակիչը կայացավ Վիեննայի Էռնստ Հապպել մարզադաշտում 1987 թվականի մայիսի 27-ին, խաղը դիտում էին 57 500 հանդիսական։
Գործող չեմպիոն Ստյաուան դուրս մնաց մրցաշարից երկրորդ տուրում, պարտվելով Անդերլեխտին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
ՈՒԵՖԱ
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա


== Արտաքին հղումներ ==
Եվրոպական գավաթի արդյունքները Rec.Sport.Soccer վիճակագրություն հիմնադրոմում
1986–87 Եվրոպական գավաթ - արդյունքներ (արխիվ)
Բոլոր գոլ խփողները 1986–87 Եվրոպական գավաթի մրցաշարում (բացառությամբ նախնական շրջանը) protocols UEFA
Սև փայտփոր

Սև փայտփոր (լատ.՝ Dryocopus martius), փայտփորների ընտանիքին պատկանող նստակյաց և հազվագյուտ թռչուն, որը գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 45-57 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 64-68 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 300 գ։ Խոշոր սև փայտփոր է, որի աչքերն ու կտուցը բաց գույնի են։ Արուի գագաթը կարմիր է, էգի գագաթի հետին մասում կա փոքր կարմիր բիծ։ Լեզուն երկար է և որդանման, իսկ թքագեղձերը՝ լավ զարգացած։ Ոտքերը կարճ են և ուժեղ, թևերը՝ լայն և բութ ծայրերով։


== Կենսակերպ ==
Աղմկոտ է, կտուցով թմբկահարումները երկարատև են և ուժեղ։ Արձակում է բազմազան ճիչեր։ Բնակվում է բարձրաբուն սաղարթավոր կամ խառը անտառներում, պտղատու այգիներում։


== Սննդառություն ==
Սնվում է մրջյուններով, փայտահատ բզեզներով։


== Բնադրում ==
Հարսանեկան զույգերը ձևավորվում են մարտին, որի ընթացքում լսելի են կատվի մլավոց հիշեցնող կանչեր։ Փչակը փորում է 10-17 օրում (հիմնականում արուն՝ օրական 10-13 ժ աշխատելով) 8-10 մ բարձրության վրա։ Առաջին ձվերը հայտնվում են ապրիլի վերջերին։ Դնում է 34 մմ տրամագծով, սպիտակ 4-6 ձու։ Թռիչքին տիրապետող երիտասարդ թռչունները հանդիպում են հուլիսի երրորդ տասնօրյակից։


== Տարածվածություն ==
Բացարձակ օգտակար է, ոչնչացնում է ծառերի մեծ քանակությամբ վնասատու բզեզների թրթուրներ։ Հայաստանում մեծ ծավալով անտառահատումները (հատկապես հաստաբուն ծառերի) կարող են հանգեցնել թվաքանակի կտրուկ կրճատման։
Հանդիպում է Եվրոպայում և Ասիայում, իսկ Հայաստանում՝ Լոռվա, Տավուշի, Գեղարքունիքի և Սյունիքի մարզերի անտառային շրջաններում։


== Պահպանություն ==
Սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է, որն ընդգրկված է ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակում և գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Թվաքանակը կրճատվել է, հավանաբար, վերջին տասնամյակում բարձրաբուն ծառերի ինտենսիվ հատման պատճառով։
Տեսակին սպառնում է անտառների հատումը, որը հանգեցնում է բիոտոպի մասնատմանը և բնադրման համար հարմար ծառերի ոչնչացմանը։
Պահպանվում է «Շիկահող» արգելոցում, «Դիլիջան» ազգային պարկում և Տավուշի մարզի պետական արգելավայրերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իսիդորո Մայքեզ

Իսիդորո Մայքեզ (անգլ.՝ Isidoro Máiquez, մարտի 17, 1768(1768-03-17), Նոր Կարթագեն, Իսպանիա - մարտի 17, 1820(1820-03-17), Գրանադա, Իսպանիա), իսպանացի դերասան։
1791 թվականից ելույթ է ունեցել Մադրիդում։ 1799-1801 թվականներին Փարիզում աշակերտել է Ֆ. Ժ. Տալմային։ 1801 թվականից գլխավորել է «Կանիոս դել Պերալ», 1805-1818 թվականներին՝ «Պրինսիպե» (ընդհատումներով) թատրոնների թատերախմբերը։ Խաղացել է Լոպե դե Վեգայի «Լավագույն ալկալդը թագավորն է», Ալֆիերիի «Բրուտոս Ավագը», Ֆերնանդես դե Մորատինի «Նոր կոմեդիա կամ Սրճարան», «Ծերունին և աղջիկը», Կալդերոնի «Կյանքը երազ է», Շեքսպիրի «Օթելլո» և այլ պիեսներում։ Մայքեզը եղել է ազգային դերասանական դպրոցի ռեֆորմատորը, նրա արվեստը նախապատրաստել է իսպանական թատրոնի վերելքը ռոմանտիզմի դարաշրջանում և 19-րդ դարի 2-րդ կեսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի (Վոլչենսկի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Կենսաստեղծ Երրորդություն տաճար (Սուրբ Երրորդություն եկեղեցի, ռուս.՝ Свято-Троицкий храм; Церковь Троицы Живоначальной), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանի Վոլչենսկի գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Մոսկվայի պատրիարքարանի Դոնի Ռոստովի թեմին։ Սուրբ Երրորդություն քարե եկեղեցին կառուցվել է «պլաստուշկա» (ռուս.՝ пластушка) շինանյութից (տեղական բնական քար) և աղյուսից 1892 թվականին։ Այժմ վերականգնվում է։
Հասցեն՝ Ռոստովի մարզ, Կամենսկի շրջան, Վոլչենսկի խուտոր, Երիտասարդական փողոց, տուն 35։


== Պատմություն ==
Սուրբ Երրորդություն տաճարը Վոլչենսկի գյուղում բացվել է 1892 թվականին։ Այն կառուցվել է անհավասարակողմ խաչի տեսքով՝ երկհարկանի զանգակատնով։ Նույն թվականին Սինոդի թույլտվությամբ տաճարի համար ստեղծվել է ինքնուրույն ծուխ։ Առաջին ծիսակատարությունը տաճարում տեղի է ունեցել Երրորդության տոնի օրը, այդ իսկ պատճառով տաճարն անվանվել է Սուրբ Երրորդություն։  1894 թվականին տաճարին կից սկսել է գործել եկեղեցական-ծխական դպրոց, որը խորհրդային տարիներին դարձավ յոթնամյա դպրոց։
Տաճարի շինարարությունը տեղի բնակչության միջոցներով շարունակվել է շուրջ ութ տարի։ Առաջին քահանան եղել է հայր Միխայիլը։
Եկեղեցին փակվել է 1938 թվականին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին կրկին բացվել է, 1961 թվականին՝ նորից փակվել։ Տաճարում հացահատկի պահեստ էր։
2003 թվականին տեղի կազակները բնակավայրի ղեկավար Ն. Ս. Կուդինովի գլխավորությամբ պաշտոնապես գրանցել են ծուխը և սկսել վերականգնել Սուրբ Երրորդություն տաճարը։ «Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Մոսկվայի պատրիարքարանի Ռոստովի Դոնի թեմի Կամենսկի շրջանի Վոլչենսկի գյուղի Սուրբ Երրորդություն տաճար» տեղական ուղղափառ կրոնական կազմակերպությունը գրանցվել է 2006 թվականին։
2008 թվականի սեպտեմբերի 3-ին տեղադրվել են տաճարի գմբեթի խաչերը, իսկ 2010 թվականին՝ զանգերը։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 13-ին հայր Պավելն անցկացրել է տոնական պատարագ։
Այժմ վանքը վերականգնվում է։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Մոսկվայի պատրիարքարանի Դոնի Ռոստովի թեմին։


== Հղումներ ==
Волченский: от истока до дня настоящего Archived 2017-08-16 at the Wayback Machine.
Э. А. Сокольский. Ст. Троицкий храм в хуторе Волченском Каменского района. Донской временник.


== Ծանոթագրություններ ==
(8125) Տինդարեուս

(8125) Տինդարեուս (անգլ.՝ Tyndareus), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,168298 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,919 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,4176 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4291,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,083885 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,13° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8125) Տինդարեուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գորսկոյե (Տուապսեի շրջան)

Գորսկոյե (ռուս.` Горское), գյուղ  Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Տուապսեի շրջանում։ Գտնվում է Տուապսեից 70 կմ հյուսիս-արևմուտք, ծովի մակարդակից 44 մ բարձրության վրա։ Գյուղը մտնում է Ջուբգայի քաղաքային բնակավայրի կազմի մեջ։


== Բնակչությունը ==
Համաձայն 1989 թվականի հաշվառումների, գյուղն ուներ 524 բնակիչ, որից 327 հայեր, 145 ռուսներ, 18 ուկրաինացիներ և 10 հույներ։

Բնակիչներն զբաղվում են այգեգործությամբ և բանջարաբուծությամբ։ Գյուղում կա տարրական դպրոց և բուժկայան։


== Պատմությունը ==
Գյուղը հիմնադրվել է 1931 թվականին։ Հայերը եկել են շրջակա գյուղերից` 1942 թվականին։ Մինչ 1958 թվականը, կոչվել է Գորսկայա Դիվիզիա (Горская Дивизия):


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության` 2010 թվականի համառուսական հաշվառումներ Archived 2014-05-17 at the Wayback Machine.
Տուապսեի շրջանի գյուղերի կազմավորման պատմություն
Մումու

Մումու (ռուս.՝ Муму),  ռուս գրող Իվան Տուրգենևի պատմվածքներից, որը գրվել է 1852 թվականին։ Ստեղծագործության հիմքում ընկած է իրական դեպք, որը տեղի է ունեցել գրողի մոր՝ Վարվարա Պետրովնայի Մոսկվայի տանը։ 
Առաջին անգամ լույս է տեսել 1854 թվականին։


== Սյուժե ==
Մոսկվայի տներից մեկում ապրում է մի կին, շրջապատված բազմաթիվ ծառաներով։ Նրա ծառաների թվում առանձնանում է պահակ Գերասիմը, որը բարձրահասակ էր (մոտ 195 սմ) և դյուցազնի կազմվածքով, սակայն ի ծնե խուլ ու համր էր։ Նա եկել էր գյուղից և երկար ժամանակ է արդեն կարոտում է իր հայրենի տանը, սակայն աստիճանաբար հարմարվեց քաղաքի կյանքին։ Նա ջանասեր աշխատող է և բակում միշտ կարգ ու կանոն է։
Տվյալ պահին տան բնակիչները սկսում են նկատել, որ Գերասիմը համակրում է 28-ամյա լվացարարուհի Տատյանային։ Նրա սիրատածումները հուզիչ են և հարցը հասնում է արդեն ամուսնության։ Գերասիմը միայն սպասում է, երբ պատրաստ կլինի իր նոր վերարկուն, որպեսզի պատշաճ տեսքով հանդիպի օրիորդին և խնդրի նրա ձեռքը։ Օրիորդը, նկատելով հարբած Կապիտոնի վարքագիծը, հանկարծ որոշում է, որ նրան կուղղի միայն ամուսնությունը և մատնացույց է անում Տատյանային։ Գավրիլի ծառայապետը, իմանալով այդ մասին, վախենում է։ Նա հասկանում է, որ Գերասիմի պատասխան արձագանքը կարող է լինել անկանխատեսելի։ Այս իրավիճակից դուրս գալու համար առաջարկեցին Տատյանային հարբած ձևանալ և այդպես անցնել դռնապանի դիմացով։ Այդ հնարքը գործեց, Գերասիմը ամբողջ օրը նստեց իր սենյակում և որոշեց չմիջամտել ուրիշի երջանկությանը։

Մեկ տարի անց Տատյանան Կապիտոնի հետ գյուղ է գնում։ Գերասիմը, հրաժեշտ տալով նրանց Ղրիմի կամրջի մոտ, տուն գալու ճանապարհին հանում է ջուրն ընկած փոքրիկ շանը և տուն է բերում, կերակրում  է նրան ու անվանում Մումու (այն քիչ բառերից է, որը նա կարող է արտասանել)։ Ժամանակի ընթացքում Մումուն վերածվում է համակրելի շան, որը բակում բոլորին վստահությամբ էր վերաբերվում և սիրում էր միայն Գերասիմին։ Տիկինը ամենավերջինն  է իմանում նրա գոյության մասին։ Նա փորձում է լավ հարաբերություններ հաստատել նրա հետ, սակայն ոչինչ չի ստացվում։ Պահանջում է, որ հենց այսօրվնից նա այստեղ այլևս չլինի։ Գավրիլան, որին հասցեագրված էր այդ հրամանը, փորձում էր կատարել այն։ Սկզբում նրան վաճառեցին, սակայն օրեր անց նա պարանը վզին կրկին վերադարձավ Գերասիմի մոտ։ Այդ ժամանակ ծառան բացատրում է, որ տիկինը դժգոհում է։ Գերասիմը պատասխանում է, որ անձամբ կլուծի այդ հարցը։
Մեկ ժամ անց Գերասիմը շան հետ միասին դուրս է գալիս առանձնասենյակից։ Դռնապանը շանը տանում է պանդոկ և նրա համար պատվիրում մսով ապուր։ Այնուհետև նրանք միասին գնացին Ղրիմի կամուրջ, այնտեղ նստեցին նավակ։ Երբ արդեն նրանք Մոսկվայից շատ հեռու էին, Գերասիմը կատարեց տիկնոջ հրամանը՝ շանը կուլ տվեց գետի ջուրը, իսկ նա վերադարձավ գյուղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1972-1973

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1972-1973, Լյուքսեմբուրգի 59-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ժենես Էշը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 12 թիմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Ռիպալտա Գուերինա

Ռիպալտա Գուերինա (իտալերեն՝ Ripalta Guerina), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 436 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը 145 մարդ/կմ² է։ Զբաղեցնում է 3 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 26010, հեռախոսային կոդ՝ 0373։ Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սան Գոտարդոն (San Gottardo)։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0373 66138
Էլեկտրոնային փոստ՝ comripalta.guerina@tiscali.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կիսլիցա (գյուղ, Իզմայիլի շրջան)

Կիսլիցա (ուկրաիներեն՝ Кислиця), գյուղ Ուկրաինայի Օդեսայի մարզի Իզմայիլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1807 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Կիսլիցա գյուղում բնակվում էր 2 973 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 683,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆեռնանդո Ալոնսո

Ֆեռնանդո Ալոնսո Դիաս (իսպ.՝ Fernando Alonso Diaz, հուլիսի 29, 1981(1981-07-29), Oviedo City, Իսպանիա), իսպանացի ավտոարշավորդ, Ֆորմուլա 1-ի կրկնակի չեմպիոն (2005 և 2006 թվականներին)։ 2010 թվականից Ferrari Scuderia թիմի ավտոարշավորդ է, պայմանագիրը երկարացված է մինչև 2016 թվական։
2013 թվականին Չինաստանում անցկացված Շանհայի գրանպրիում հաղթելով, Ֆորմուլա 1-ի պատմության մեջ հաղթանակների քանակով հավասարվեց երրորդ տեղում գտնվող Այրտոն Սեննային, զիջելով միայն Ալեն Պրոստին և Միխայել Շումախերին։
2018 թվականի մրցաշրջանն ավարտելուց հետո Ֆեռնանդո Ալոնսոն հրաժեշտ է տվել Ֆորմուլա-1-ին, սակայն 2020 թվականի հուլիսի 8-ին Renault-ն հայտարարել է, որ Ալոնսոն 2021 թվականից վերադառնալու է մրցասպարեզ և հանդես է գալու  Alpine F1 վերանվանված թիմի կազմում։


== Անձնական կյանք ==
Ֆեռնանդո Ալոնսոն բնակվում է Օքսֆորդում, ունի սեփական տուն Մոն-Սյուր-Ռոլում, Ժնև լճի մոտակայքում (Շվեյցարիա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
FernandoAlonso.com
Fernando-Alonso.ru Archived 2019-12-14 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (210701-210800)

Աստերոիդների ցանկ (210601-210700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (210801-210900)
 Աստերոիդների ցանկ (210601-210700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (210801-210900)
Իլյա Սաֆրոնով

Իլյա Սաֆրոնով (ռուս.՝ Илья́ Ива́нович Сафро́нов, հուլիսի 24, 1920(1920-07-24), Յասնոգորսկի շրջան, Tula Uyezd, Տուլայի նահանգ, Խորհրդային Ռուսաստան - հունիսի 28, 2013(2013-06-28)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1947 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1947 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1947-1948 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1948-1954 թվականներին՝ Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1954-1958 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1958-1961 թվականներին՝ Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
1961-1963 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1963-1966 թվականներին՝ Ավստրալիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
1966-1968 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1968 թվականի դեկտեմբերի 18-ից մինչև 1971 թվականի մարտի 4-ը Սինգապուրում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1972-1976 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1976 թվականի հունվարի 15-ից մինչև 1981 թվականի հուլիսի 10-ը Մավրիկիոսում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1981-1986 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985—1986. — Т. 3, с. 18.
Սուրբ Հարություն խաչքար-հուշակոթող

Սուրբ Հարություն խաչքար-հուշակոթող, գտնվում է Սուրբ Տրդատ եկեղեցու բակում։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ վարպետ - քանդակագործ Վարազդատ Հարությունյան


== Պատմություն ==
Սուրբ Հարություն խաչքար-հուշակոթողն օծել է Վայոց ձորի թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տ. Աբրահամ արքեպիսկոպոս Մկրտչյանը։ Օծման արարողությանը ներկա են գտնվել Շիրակի թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տ. Միքայել եպիսկոպոս Աջապահյանը, Մեծի Տանն Կիլիկիո Կաթողիկոսությունից ուխտավորաբար Հայաստանում գտնվող Գերաշնորհ Տ. Գեղամ արքեպիսկոպոս Խաչերյանը, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի հոգևոր կրթական հաստատությունների վերատեսուչ Գերաշնորհ Տ. Գևորգ եպիսկոպոս Սարոյանը, ՀՀ Վայոց ձորի մարզպետ Էդգար Ղազարյանը, մարզային և քաղաքային իշխանության ներկայացուցիչներ, տարածաշրջանի քաղաքապետեր և համայնքապետեր, ճեմարանի ավարտական լսարանի սարկավագներ, բարձրաստիճան հյուրեր, նաև հյուրեր ԱՄՆ-ից, Ռուսաստանի Դաշնությունից, Կանադայից, Արցախից, բազմաթիվ ուխտավորներ Հայաստանի տարբեր մարզերից։ Հարություն խաչքար-հուշակոթողը ստեղծվել է Նյու պլաստ ընկերության հիմնադիր Գրիգոր Գրիգորյանի հովանավորությամբ։
Խաչքարագործ վարպետ Վարազդատ Համբարձումյանն, իր մտահղացումամբ, ընտրել է խաչքարերի հայտնի և ճանաչելի օրինակները և դրանք մեկտեղել լեռնատեսք ճարտարապետական մեկ կառույցի մեջ։ Դեպի երկինք բարձրացող կոթողը հավաստում է հայ մշակույթի անսասանությունն ու հավերժությունը։ Ըստ վարպետի՝ այն հայության համախումբ և միասնական աղոթքն է՝ ուղղված առ Աստված։
«Հարություն» խաչքար-հուշակոթողը բաղկացած է 12 խաչքարերից՝

Հրեշտակներով խաչքար - 13-րդ դար, ծագման վայրն անհայտ է, այժմ պահվում է Մայր աթոռ սուրբ Էջմիածնում, Հավանական ծագումը՝ Կոտայք կամ Գեղարքունիք
Դավթոնի խաչքար - 1158 թվական, Օխտը եղցի վանք (Արցախ)
Հովհանիսի խաչքար -1602 թվական, Ջուղա, այժմ պահվում է Մայր աթոռ սուրբ Էջմիածնում
Դանիելի խաչքար - 13-րդ դար, Նորատուս (Գեղարքունիք)
Մոնումենտալ խաչքարով քանդակ - 13-րդ դար, Հաղարծին (Տավուշ)
Թռչուններով խաչքար - 13-րդ դար, Առինջ (Կոտայք)
Լուսային նշաններով խաչքար - 9-10-րդ դդ., Մաքենյաց վանք (Գեղարքունիք), այժմ պահվում է Մայր աթոռ սուրբ Էջմիածնում
Հայր Վարդիկի խաչքարերից - 1041 թվական, Ցախաց Քար վանք (Վայոց ձոր)
Պողոս վարպետի խաչքարը - 13-րդ դար, Գոշավանք (Տավուշ)
Մոմիկի խաչքարերից - 1308 թվական, Նորավանք (Վայոց ձոր), այժմ պահվում է Մայր աթոռ սուրբ Էջմիածնում
Նռնաքանդակներով քանդակ - 13-րդ դար, Փոքր Մասրիկ, (Գեղարքունիք)
Հորիզոնական արմավազարդով խաչքար - 11-րդ դար, Հաղպատի վանք (Լոռի)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հարություն» խաչքար-հուշակոթողի բացում / 25.05.14 / Վայոց ձոր / Վայք / Սբ. Տրդատ եկեղեցի
Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինեմատոգրաֆիա

Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինեմատոգրաֆիա, Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինոարվեստն ու կինոարտադրությունը։
Մինչև 1992 թվականը Բոսնիան և Հերցեգովինան Հարավսլավիայի մասն էր կազմում, այդ շրջանում արտադրված յուրաքանչյուր ֆիլմ համարվում էր Հարավսլավիայի արտադրությունը։ Բոսնիա և Հերցեգովինայի հայտնի սցենարիստներ, կինոռեժիսորներ, կինոմատոգրաֆիստներ են` Զլատկո Տոպչիչը, Խայրուդին Կրվավացը, Ահմեդ Իմամովիչը, Իվիցա Մատիչը, Ադեմիր Կենովիչը, Բենջամին Ֆիլիպովիչը, Ժասմին Դիզդարը, Դինո Մուստաֆիչը, Դինո Մուստաֆիչը, Սրջան Վուլետիչը, Աիդա Բեգիչը և այլք։


== Պատմություն ==
Հարավսլավիայի կազմում Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինոն սկիզբ է առել 1920-ական թվականներին, երբ սկսվում է համր կինոյի արտադրությունը։ Բոսնիա Հերցեգովինան`  Բալկաններում և հարավարևելյան Եվրոպայում կարևոր կինոփառատոների հայրենիքն է, օրինակ` Սարաևոյի կինոփառատոնը` 1995 թվականին, Սարաևոյի պաշարման ժամանակ։ Փառատոնին մասնակցել են` Սթիվ Բուշեմին, Կատրին Կատլիջը, Բոնոն, Նիկ Նոլտին, Մայքլ Մուրը, Ալեքսանդր Պեյնը և այլո։ Եվս մեկ կարևոր կինոփառատոն է Բոսնիա և Հերցեգովինայի կինոփառատոնը, որը անցկացվել է 2003 թվականին, Տրայբեկում, Նյու Յորքում։
Բոսնյայի հայտնի կինոռեժիսորներից են` Դանիս Տանովիչը, Յասմիլա Ժբանիչը և Դինո Մուստաֆիչը, որոնք հանդիսանում են «Ոչ ոքի երկիրը», «Գրբավիցա», «Ռեմեյք» ֆիլմերի ռեժիսորները։


== Ֆիլմերի ցանկ ==


=== 1990-ականներ ===


=== 2000-ականներ ===
և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Փայտե եկեղեցիներ Փոքր Լեհաստանի հարավում

Փոքր Լեհաստանի հարավի փայտե եկեղեցիներ, պատմականորեն արժեքավոր և ճարտարապետության տեսակետից հետաքրքիր փայտե եկեղեցիներ, որոնք գտնվում են Մալոպոլյան վոյեվոդության հարավում և արևելքում (Գորլիցա, Նովիյ Տարգ և Բոխնյա քաղաքների մոտ) և Պոդկարպատյան վոյեվոդությունում (Բժոզուվի մոտ)։
Եկեղեցիների մեծ մասը կառուցված է մեծ գերաններով և ներկայացնում է գոթիկայից մինչև վերածնունդ, բարոկկո և ավելի ժամանակակից ճարտարապետական ոճեր։ Որոշ շինությունների ոճի վրա ազդեցություն է թողել հունակաթոլիկ և ուղղափառ մշակութային տարածության մոտ լինելը. դրանցից շատերն ունեն գմբեթների առանձնահատուկ տեսք և կառուցված են հունական խաչի տեսքով։
Ամենահին կառույցները կառուցվել են 14-րդ դարում (ամենահինը համարվում է 1388 թվականին կառուցված Խաչուվի եկեղեցին)։ Եկեղեցիները լավ վիճակում պահպանվել են մինչև մեր օրերը և նորվեգիական հիմնակմախքային եկեղեցիներից հետո հանդիսանում են Եվրոպայում՝ տարիքով երկրորդ փայտե եկեղեցիների կուտակումներ։
Քանի որ եկեղեցիները մեծ պատմական արժեքներ են ներկայացնում, դրանց մի մասը 2003 թվականի հուլիսի 3-ին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Եկեղեցիների մեծ մասը մտնում է Մալոպոլյան վոյեվոդության զբոսաշրջային երթուղու մեջ։


== ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում ընդգրկված եկեղեցիներ ==


== ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում առաջարկվող թեկնածու եկեղեցիների ցանկ ==
Ներկայումս ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում Փոքր Լեհաստանի հարավում գտնվող 9-ը փայտե հնագույն (գոթիկ) եկեղեցիներից ընդգրկված են միայն 6-ը։ Ցանկում չեն ընդգրկվել հետևյալ շինությունները.


== Այլ շինություններ ==
Համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ չընդգրկված եկեղեցիների ցանկ


== Տես նաև ==
Լեհաստանում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ
Օսվենցիմ
Զամոստիե հին քաղաք
Բոլոր սրբերի եկեղեցի (Բլիզնե)
Բոխնյայի աղի հանք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Каталог деревянных костёлов, находящихся на территории Польши
(1781) Վան Բիսբրուկ

(1781) Վան Բիսբրուկ (անգլ.՝ Van Biesbroeck), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1906 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Աուգուստ Կոպֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,395299 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1386 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,652 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1354,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265867 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,95° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1781) Վան Բիսբրուկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Chemtrails Over the Country Club

«Chemtrails Over the Country Club», ամերիկացի երգչուհի և երգերի հեղինակ Լանա Դել Ռեյի յոթերորդ ստուդիական ալբոմը, որը թողարկվել է 2021 թվականի մարտի 19-ին ։


== Նախարտադրություն ==
Դել Ռեյն առաջին անգամ նշել է, որ աշխատում է նոր ալբոմի վրա 2019 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ «Norman Fucking Rockwell!» ալբոմի թողարկման օրը` The Times ամսագրի հարցազրույցի ժամանակ Նա հայտարարել է ալբոմի անվանման մասին` «White Hot Forever», որը հետագայում փոխվել է, և ասել է, որ երգերի մի մասը արդեն գրված է։ Լանան ավելացրել է, որ ալբոմի հնչողությունը կլինի նախորդ՝ «Norman Fucking Rockwell!» ալբոմի հնչողության նման։ Առանց որևէ նախնական հայտարարության, Դել Ռեյը 2020 թվականի մայիսի 21-ին դուրս է եկել սոցիալական ցանցեր՝ բացատրելու, թե ինչու իր երաժշտությունը «գլամուրային չարաշահում» չէ, և բացահայտել է իր սպասվելիք ալբոմի թողարկման ամսաթիվը իր գրառման վերջում։ Մայիսի 25-ին երգչուհին իր ինստագրամյան կայքէջում հրապարակել է տեսահոլովակների շարք, որոնցից մեկում նա հայտարարել է ալբոմի անվանումը՝ «Chemtrails Over the Country Club»։


== Երգացանկ ==
01. White Dress
02. Chemtrails Over The Country Club
03. Tulsa Jesus Freak
04. Let Me Love You Like A Woman
05. Wild At Heart
06. Dark But Just A Game
07. Not All Who Wander Are Lost
08. Yosemite
09. Breaking Up Slowly ft. Nikki Lane
10. Dance Till We Die
11. For Free ft. Zella Day & Weyes Blood


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Պեդրո Սուլա

Սան Պեդրո Սուլա (իսպ.՝ San Pedro Sula), Հոնդուրասի երկրորդ ամեմամեծ քաղաքը Տեգուսիգալպայից հետո։ Կորտես դեպարտամենտի և համանուն մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոն։ Քաղաքի անվանումը թարգմանվում է որպես «սուրբ Պետրոսի հովիտ»։
Սան Պեդրո Սուլա քաղաքը համարվում է աշխարհի ամենավտանգավոր բնակավայրը․ այստեղ մեկ տարվա մեջ յուրաքանչյուր 100 հազար բնակչությանը համապատասխանում է 171 սպանություն։ Ամենաանվտանգ շրջանը համարվում է Կենտրոնականը (The Ring), իսկ ամենավտանգավորը՝ Ռիո Բլանկո (Rio Blanco)։


== Աշխարհագրական տեղադրություն ==
Տեղակայված է երկրի հյուսիս արևմուտքում, Սուլա հովտում, Կարիբյան ծովի ափից 60 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է Չոլոմա քաղաքի մոտակայքում 1536 թվականի հունիսի 27-ին Պեդրո դե Ալվարդոյի կողմից՝ Վիլյա դե Սան Պեդրո դե Պուերտո Կաբալյոս անունով։ Այդ ժամանակ Սուլայի հովտում եղել է հնդկացիներով բնակեցված 18 քաղաք։ Տարածքը ծածկված է եղել տրոպիկական անտառներով և ճահիճներով։ 18-րդ դարում քաղաքը ստացել է Սան Պեդրո Սուլա անվանումը։
Իր պատմության առաջին մի քանի տարիների ընթացքում Սան Պեդրո Սուլան եղել է Իսպանիայի դրամահատարանը, որտեղ ձուլվում էին ոսկու սալիկներ։ Քաղաքը այս ժամանակ արտադրել է Իսպանիայի ոսկու հինգերորդ մասը։ 1550-ական թվականներին դրամահատարանը տեղափոխվել է Գրասիաս ա Դիոս, այնուհետև Կոմայագուա։ Ֆրանսիական, անգլիական և հոլանդական ծովահենները բազմաթիվ անգամներ քաղաքը հասցրել են կործանման, որի արդյունքում իսպանացիները պարտավորվել են այն տեղափոխել ժամանակակից վայր՝ ծովից հեռու։ Այն հանգեցրել է քաղաքի արագ անկման՝ առևտրական ճանապարհների և հարմար կլիմայով շրջանների առանձնացման։ 1890-ական թվականներին նրա բնակչությունը կազմել է 10 հազար մարդ։ Բուռն զարգացումը սկսվել է 1920-ական թվականներին, երբ քաղաքի շուրջը սկսել են հայտնվել բանանի տնկադաշտներ։ Երկաթուղու կառուցումը հանգեցրել է քաղաքի ինդրուստացման։
Սան Պեդրո Սուլան պաշտոնապես քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1902 թվականի հոկտեմբերի 8-ին։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սան Պեդրո Սուլայի բոլոր տեսարժան վայրերը տեղակայված են կենտրոնական շրջանում։ Քանի որ քաղաքի անվանումը թարգմանվում է որպես «սուրբ Պետրոսի հովիտ» (քաղաքի հովանավոր), դրա պատվին քաղաքում կառուցվել է մայր տաճար։ Ինչպես նաև Սան Պեդրո Սուլայում կան գեղեցիկ քաղաքապետարան և մարդաբանության թանգարան։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 712 124 մարդ։
Քաղաքի բնակչության դինամիկան տարիներով։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքում հիմնականում զարգացած է թեթև և սննդի արդյունաբերությունը։ Սան Պեդրո Սուլան համարվում է կարևոր տրանսպորտային կենտրոն։


== Սպորտ ==
Քաղաքում է տեղավորվում Հոնդուրասի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը։


== Մշակույթում ==
Սան Պեդրո Սուլա քաղաքի եպիսկոպոսի պաշտոնը մինչև Հռոմեական կուրիայի հոգևորականության հարցերով կոնրեգացիայի ղեկավար դառնալը զբաղեցրել է «Երիտասարդ պապը» սերիալի դերասան կարդինալ Դյուսոլեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Հելինա Բեյ

Սենտ Հելինա Բեյ (աֆրիկաանս՝ St. Helenabaai, անգլ.՝ Saint Helena Bay), քաղաք Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հարավ-արևմուտքում՝ Արևմտյան Կապ նահանգի տարածքում: Ընդգրկված է Ուեսթ Քոսթ շրջանի և Սալդանյա Բեյ մունիցիպալիտետի կազմում։


== Պատմություն ==
1497 թվականի նոյեմբերի 7-ին Սուրբ Հեղինեի ծովածոցի ափին՝ այն վայրի մոտ, որտեղ ավելի ուշ հայտնվել է քաղաքը, ափ է իջել պորտուգալացի ծովագնաց Վասկո դա Գաման։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է նահանգի արևմտյան մասում՝ Ատլանտյան օվկիանոսի ափին, նահանգի վարչական կենտրոն Քեյփթաունից մոտ 129 կիլոմետր (ուղիղ գծով) դեպի հյուսիս-հյուսիս-արևմուտք (NNW)։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը 252 մետր է։


== Կլիմա ==
Քաղաքի կլիման մերձարևադարձային-միջերկրածովյան է։ Միջին տարեկան տեղումների քանակը կազմում է 204 մմ: Առավելագույն տեղումների քանակը լինում է ապրիլից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում: Օդի միջին առավելագույն ջերմաստիճանը տատանվում է 16,6 °C-ից (հուլիսին) մինչև 25,6 °C (փետրվարին): Տարվա ամենացուրտ ամիսը հուլիսն է: Միջին նվազագույն գիշերային ջերմաստիճանն այդ ամսում լինում է 7,9 °C։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ բնակչությունը կազմում էր 7875 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմում էին 47,92 տոկոս, կանայք՝ համապատասխանաբար 52,08 տոկոս: Ռասայական առումով՝ գունամորթները եղել են քաղաքի բնակչության 66,67 %-ը, նեգրոիդները՝ 25,03 %, սպիտակամորթները՝ 8,27 %, ասիացիները (այդ թվում՝ հնդիկներ)՝ 0,04 %։ Քաղաքացիների շրջանում առավել տարածված լեզուներն էին աֆրիկաանսը (73,52 %), կոսան (24,23%), անգլերենը (2,17%) և սեսոտոն (0,08%)։
2011 թվականի պաշտոնական մարդահամարի անցկացման ընթացքում ստացված տվյալների համաձայն՝ Սենտ Հելինա Բեյում բնակվում էր 11 529 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմում էին 49,49 տոկոսը, կանայք՝ համապատասխանաբար 50,51 տոկոսը: Ռասայական առումով՝ գունամորթները եղել են  քաղաքի բնակչության 59,27 %-ը, նեգրոիդները՝ 29,66 %, սպիտակամորթները՝ 10,31 %, ասիացիները (այդ թվում՝ հնդիկներ)՝ 0,28 %, այլ ցեղերի ներկայացուցիչները՝ 0,48 %: Քաղաքի բնակիչների շրջանում առավել տարածված լեզուներն էին  աֆրիկաանսը (68,87 %), կոսան (25,71 %), անգլերենը (3,53 %) և սեսոտոն (0,36 %)։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (101001-101100)

Աստերոիդների ցանկ (100901-101000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (101101-101200)
 Աստերոիդների ցանկ (100901-101000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (101101-101200)
Աստերոիդների ցանկ (19101-19200)

Աստերոիդների ցանկ (19001-19100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (19201-19300)
 Աստերոիդների ցանկ (19001-19100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (19201-19300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (15001)-(20000)»։ www.minorplanetcenter.net
Լեքո (այլ կիրառումներ)

Լեքո, կարող է վերաբերել՝

Լեքո - կոմունա Իտալիայում
Լեքո - գավառ Իտալիայի Լոմբարդիա մարզում
Քվիդիչը դարերի միջով

Քվիդիչը դարերի միջով (անգլ.՝ Quidditch Through the Ages), անգլիացի գրող Ջոան Ռոուլինգի Հարրի Փոթերի վեպերից մեկում նկարագրված գիրք։ Իրականում գիրքը գոյություն ունի։ Գիրքը պատմում է Քվիդիչ խաղի կանոնների և պատմության մասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեհաստանի գիտությունների ակադեմիա

Լեհաստանի գիտությունների ակադեմիա (լեհ.՝ Polska Akademia Nauk, PAN), Լեհաստանի առաջատար գիտությունների ակադեմիա, որի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Վարշավայում։ Ակադեմիան պատասխանատու է ակնառու գիտնականների և  գիտահետազոտական ինստիտուտների ցանցի միջոցով երկրում գիտության զարգացման խթանման համար։ Հիմնադրվել է 1951 թվականին։


== Պատմություն ==
Լեհաստանի գիտությունների ակադեմիան պետական ​​աջակցությամբ բուհ է, որի գլխամասը գտնվում է Վարշավայում։ Այն հիմնադրվել է վաղ կրթական ընկերությունների, այդ թվում, Լեհաստանի գիտելիքի ակադեմիայի (Polska Akademia Umiejętności, կրճատ՝ PAU), որի նստավայրը Կրակովում է և Վարշավայի բարեկամների գիտելիքի ընկերության, որը հիմնադրվել էր 18-րդ դարում, միաձուլման արդյունքում։ Ձևավորվել է Լեհաստանի գիտությունների ակադեմիայի 1951 թվականի հոկտեմբերի 30-ի կանոնադրությամբ, որի քաղաքական նպատակը գիտական միջավայրի վերահսկումն էր։ Ի սկզբանե եղել է միայն գիտնականների միություն, սակայն 1960 թվականին վերակազմավորվել է կենտրոնական կառավարչական կազմակերպության, որը պատասխանատու է Լեհաստանում գիտության և ինստիտուտների ցանցի վերահսկման համար։ 1989 թվականին Կրակովի Լեհաստանի գիտելիքի ակադեմիան առանձնացել է Լեհաստանի գիտությունների ակադեմիայից։


== Նախագահներ ==
Յան Բոգդան Դեմբովսկի (1952-1956)
Տադեուշ Կոտարբինսկի (1957-1962)
Յանուշ Գրոշկովսկի (1962-1971)
Վլոդզիմեժ Տշեբյատովսկի (1971-1977)
Վիտոլդ Նովացկի (1977-1980)
Ալեքսանդր Գեյշտոր (1980-1983)
Յան Կարոլ Կոստշևսկի (1984-1990)
Ալեքսանդր Գեյշտոր, 1990-1992 թվականների դեկտեմբերի 31
Լեշեկ Կուզնիցկի, 1993 թվականի հունվարի 1 - 1998 թվականի դեկտեմբերի 31
Միրոսլավ Մոսակովսկի, 1999 թվականի հունվարի 1 -  2001 թվականի դեկտեմբերի 26
Եժի Կոլոձեյչակ, 2002 թվականի հունվարի 16 -  2003 թվականի մարտի 31
Անդժե Լեգոցկի, 2003 թվականի ապրիլի 1 -  2006 թվականի դեկտեմբերի 31
Միխալ Կլյաբեր 2007 թվականի հունվարի 1


== Ծանոթագրություններ ==
Բորեգար (Էն)

Բորեգար (ֆր.՝ Beauregard), համայնք (կոմունա) Ֆրանսիայում։ Գտնվում է Ֆրանսիայի Ռոն Ալպեր մարզում և Էն գավառի կազմում։ Համարվում է Տրոևու շրջանի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան գտնվում է 370 կմ հեռավորության վրա մայրաքաղաք Փարիզից և 28 կմ հյուսիս-արևելք Լիոնից։
Կոմունայի տարածքում հոսում է Սոն գետը։


== Կլիմա ==
Կլիման բարեխառն է՝ նկարագրվում է ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հազվադեպ՝ հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչությունը կազմում է 870 մարդ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սբ. Ֆրանցիսկո եկեղեցի (1855)
Բորեգարի ամրոց (1290)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

«Борегар» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-03 
«Борегар» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-06-03
Ծպնի

Ծպնի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, նախկին Կարսի մարզի Կաղզվանի գավառում։ Գտնվում է Նախիջևան գյուղից հյուսիս-արևմուտք, Տեկորի գետի ստորին հոսանքի շրջանում, նրա աջ ափին։
Ենթադրվում է, որ Հոռոմոսի արձանագրություններում հիշատակված Զու գյուղն է։
Գյուղի մոտ կան հանքային աղբյուրներ։


== Պատմություն ==
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1920-ի հայ–թուրքական պատերազմի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարասկզբին ուներ 888 (108 ընտանիք) հայ, իսկ 1913-ին՝ 212 տուն՝ 1643 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և արհեստներով։


== Պատմանշակութային կառույցներ ==
Ծպնիում գործում էր եկեղեցի։ Պահպանվել է դարչնագույն տուֆից կառուցված (VII դար), արտաքուստ և ներքուստ խաչաձև, գմբեթավոր եկեղեցի։ Պատկանում է VI–VII դարերի Լմբատավանքի, Արջովիտի Ս. Գևորգ,Նոր Կյանք գյուղի եկեղեցիների տիպին։ Խաչաթևերը ուղղանկյուն են, թաղածածկ։
Գյուղի մոտակայքում՝ 1750 մետր բարձրություն ունեցող լեռան վրա գտնվում էր Ծպնիի բերդը։ 1828-1829, 1853-1856, 1877-1878 թվականների ռուս֊թուրքական պատերազմի ժամանակ բերդը կարևոր դեր է խաղացել։ Ռուսներն այստեղ պարտության են մատնել թուրքերին։ XX դարի սկզբներից բերդը կորցնում է իր նշանակությունը։


== Կրթություն ==
Գյուղում՝ եկեղեցուն կից, գործում էր հայկական վարժարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմս Մոնտե Քրիստո (անիմե)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմս Մոնտե-Քրիստո (այլ կիրառումներ)«Կոմս Մոնտե Քրիստո» կամ «Gankutsuou: The Count of Monte Cristo» (ճապ.՝ 巌窟王 Գանկուցուո։, բառացիորեն «Քարանձավի արքան» — վեպի անվանումը ճապոներեն թարգմանությամբ), անիմե, Ալեքսանդր Դյումայի համանուն վեպի մոտիվներով։
Անիմեում օգտագործվում է շատ օրիգինալ նկարչություն՝ առաջին պլանում ստատիկ նախշերով ֆոնի վրա շարժվող ուրվագծեր և գրադիենտներ՝ հետին պլանում։ Տրանսպորտը և ինտերիերի որոշ դետալներ ստեղծված են եռաչափ գրաֆիկի օգտագործությամբ։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ ջենտլմեն Ալբեր դե Մորսերը իր ընկեր Ֆրանցի հետ ուղևորվում է ճանապարհորդության։ Խորհրդավոր կոմս Մոնտե-Քրիստոյի հետ հանդիպումն արմատապես փոխում է Ֆրանցի կյանքը, և պատանին ներքաշվում է կոմսի վտանգավոր խաղի մեջ, երազելով վրեժ լուծել նախկին ընկերներից, որոնց թվում էր նաև Ալբերի հայրը։


== Գլխավոր հերոսներ ==
Կոմս Մոնտե-Քրիստո — (Էդմոն Դանտես, նաև Գանկուցուո) — գլխավոր կերպարը։ Նրա նշանակետն է վրեժխնդրությունը՝ ամենասուր եղանակով։
Ալբեր դե Մորսեր — կոմս դե Մորսերի որդին, ով անցյալում «փչացրել» է Էդմոն Դանտեսի կյանքը, դրա համար կոմսը նրանից վրեժխնդիր է լինում։
Ֆրանց դե Էպինե — Վալենտինա դե Վիլֆորի պարտադրված ամուսինը, Ալբեր դե Մորսերի ընկերը, դե Էպինե բարոնի որդին, որը դուելի ժամանակ սպանվում է Նուարտե դե Վիլֆորի կողմի։
Հայդե — կոմսի ստրկուհին։


== Արտաքին հղումներ ==
«Կոմս Մոնտե-Քրիստո» անիմեն(անգլ.) Anime News Network կայքի հանրագիտարանում
«Կոմս Մոնտե-Քրիստո» անիմեն(անգլ.) AniDB-ի արխիվներում
Պոչենիա

Պոչենիա (իտալերեն՝ Pocenia), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2665 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 111 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է հրաշագործ Սուրբ Նիկոլաս Միրլիկիցկին։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0432 779001
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@com-pocenia.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.pocenia.ud.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ազիզիե (Էրզրումի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազիզիե (այլ կիրառումներ)Ազիզիե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից արևելք՝ Հասանկալա քաղաքից 40 կմ հարավ-արևելք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անուշկա Շեթի

Անուշկա Շեթի (կան. ಅನುಷ್ಕಾ ಶೆಟ್ಟಿ, տելուգու՝ అనుష్క శెట్టి, թամիլերեն՝ அனுசுக்கா செட்டி, անգլ.՝ Anushka Shetty, իսկական անունը Սվիթի Շեթի, նոյեմբերի 7, 1981(1981-11-07), Մանգալոր, Մայսուր դիվիզիոն, Կառնատակա, Հնդկաստան), հնդիկ դերասանուհի և մոդել, որը նկարահանվել է հիմնականում թելուգու և թամիլերեն ֆիլմերում։


== Կենսագրություն ==
Անուշկան ծնվել է 1981 թվականի նոյեմբերի 7-ին Մանգալուր քաղաքում` տուլու ժողովրդի ներկայացուցիչների ընտանիքում։ Նա ավարտել է Բանգալորում գտնվող Մաունթ Կարմել դպրոցն ու քոլեջը՝ ստանալով համակարգչային տեխնոլոգիաների դիպլոմ։ Անուշկան, սովորելով Բհարաթ Թաակուրի ղեկավարությամբ, դարձել է յոգայի դասավանդ։
2005 թվականին դերասանուհին դեբյուտացվել է «Սուպեր» ֆիլմում, որտեղ նա խաղացել է գլխավոր դերակատար Ակինենի Նագարջունայի հետ։ 2006 թվականին թողարկվել է «Vikramarkudu» ֆիլմը, որտեղ նա խաղացել է Ռավի Թեջեյի հետ։
2013 թվականին նա Պրաբհասի հետ նկարահանվել է «Սուր պղպեղ» ֆիլմում, որը դարձել է «սուպեր հիթ»։ Դերը նրան բերել է քննադատների դրական արձագանքների
և «Filmfare Awards South»-ի առաջադրման։
2014 թվականին թողարկվել է «Լինգա» ֆիլմը, որի գլխավոր դերակատարը՝ Ռաջնիկանտը։ Ֆիլմը վարձույթի է դուրս եկել 154 քրորով (1,54 միլիարդ ռուփի) և դասվել թամիլերեն լեզվով ամենահասութաբեր ֆիլմերի շարքին։
2015 թվականին թողարկվել է թամիլո-տելուգուալեզու «Բահուբալի։ Սկիզբը» ֆիլմը, որը՝ վարձույթի արդյունքում, դասվել է այդ պահին Հնդկաստանի ամենաեկամտաբեր ֆիլմերի եռյակին։ Ֆիլմում Անուշկան խաղացել է թագուհի Դևասենայի՝ սպանված տիրակալ Ամարենդրայի կնոջ դերը։ Նույն թվականին նա նկարահանվել է պատմական «Ռուդրամադևի» ֆիլմում, որտեղ նա խաղացել է թագուհու դեր՝ Կակատիա դինաստիայից։ Ֆիլմը դարձել է «սուպեր հիթ», իսկ Անուշկան ֆիլմում խաղացած կնոջ լավագույն դերի համար արժանացել է «Filmfare Award» մրցանակի։
2017 թվականի սկզբին տեղի է ունեցել թամիլերեն «Առյուծի սիրտ 3» ֆիլմի պրեմիերան, որում նա երրորդ անգամ խաղել է Սուրիա Շիվաքումարի հետ։ Նույն թվականին լույս է տեսել «Բահուբալի։ Ավարտ» ֆիլմը, որը երկրորդ տեղն Է զբաղեցրել Հնդկաստանի կինեմատոգրաֆի ողջ պատմության ընթացքում դրամարկղային մուտքերով։
Դրանից հետո Անուշկան համաձայնել է նկարահանվել «Saaho» բազմալեզու նախագծում, որը էկրանավորվել է 2018 թվականին և պետք է լիներ հինդի առաջին ֆիլմը նրա կարիերայում, բայց հետագայում այդ դերը զիջել է դերասանուհի Շրադհա Կապուրին, ինչը, ըստ լուրերի, պայմանավորված էր նրանով, որ Անուշկային չի եղել դերի համազգեստը, այն բանից հետո, երբ քաշ է հավաքել «Size Zero»-ում նկարահանվելու համար։
2018 թվականին թողարկվել է «Bhaagamathie» թրիլլերն ու  սարսափ ֆիլմը, որտեղ դերասանուհին խաղացել է IAS-ի սպա Չեչալիի դերը, որին բանտ են նստեցրել իր սիրեցյալի սպանության մեղադրանքով։ Ֆիլմը առևտրային հաջողության և քննադատների դրական գնահատականի է արժանացել։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գորնի Ստուպան

Գորնի Ստուպան (սերբ.՝ Горњи Ступањ), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 674 մարդ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:


== Ծանոթագրություններ ==
Սոսպիրոլո (Վենետո)

Սոսպիրոլո  (իտալերեն՝ Sospirolo), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3212 մարդ (2007), բնակչության խտություն՝ 66 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 49 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32037։ Հեռախոսային կոդ՝ 0437։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Քուչուլան

Քուչուլան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուկրաինկա (գյուղ, Ժովտնևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւկրաինկաՈւկրաինկա (ուկրաիներեն՝ Українка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վիտովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1830 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուկրաինկա գյուղում բնակվում էր 1 170 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տետերի (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏետերիՏետերի (ռուս.՝ Тетери), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր  մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Hustle Till I Die

«Hustle Till I Die», ամերիկացի ռեփեր Ջուսի Ջեյի երկրորդ ստուդիական ալբոմն է, որը թողարկվել է 2009 թվականի հունիսի 16-ին Hypnotize Minds և Select-O-Hits լեյբլների կողմից։ Ալբոմը իր թողարկման առաջին շաբաթում ունեցել է 5,800 օրինակի վաճառք և Billboard 200 հիթ շքերթ է մտել 106-րդ հորիզոնական։ Ալբոմի առաջին սինգլը՝ «30 Inches» երգը, որը համագործակցություն է ռեփերներ Գուչի Մենի և Project Pat-ի հետ, թողարկվել է 2009 թվականի մայիսի 12-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջուսի Ջեյի պաշտոնական կայք Archived 2014-08-26 at the Wayback Machine.