Անատոլի Կարանովիչ

Անատոլի Կարանովիչ (հունիսի 23, 1911(1911-06-23) կամ հուլիսի 23, 1911(1911-07-23), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 5, 1976(1976-07-05), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս դերասան, ռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
1930 թվականին ավարտել է Նատալյա Սացի ղեկավարությամբ գործող գեղագիտական կրթության փորձարարական դպրոցը։ Եղել է Մոսսովետի անվան թատրոնի դերասան։
1931 թվականից եղել է երաժշտական և դրամատիկական թատրոնների ռեժիսոր։ Մուլտիպլիկացիայի ոլորտում սկսել է աշխատել 1931 թվականից։ Եղել է տիկնիկային ֆիլմերի ռեժիսոր և սցենարիստ։ Աշխատել է Սոյուզմուլտֆիլմ կինոստուդիայում։ Նկարահանել է էստրադային տիկնիկային ելույթների կինոտարբերակները, ֆիլմեր թատերական տիկնիկներով, ավելի ուշ` լայնամասշտաբ մուլտֆիլմեր, համադրված ֆիլմեր (Ս. Յուտկևիչի հետ համատեղ)։ ԽՍՀՄ-ում առաջինն էր, որ օգտագործել է ավազի տեխնիկան։ Եղել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի գեղարվեստական խորհրդի, տիկնիկային ֆիլմերի ռեժիսորների կոլեգիայի, տիկնիկային գեղարվեստական խորհրդ անդամ, մասնակցել է տիկնիկային ֆիլմերի արտադրության տեխնիկական գործընթացի մշակման հանձնաժողովի աշխատանքներին։ Ղեկավարել է Սոյուզմուլտֆիլմի գեղարվեստական բաժինը։ 
«Տիկնիկներն իմ ընկերներն են» (1971) գրքի հեղինակն է։


== Փառատոններ և մրցանակներ ==
«Սիրահարված ամպիկը» մուլտֆիլմն արժանացել է հետևյալ մրցանակների.
1960 - Անսիի III միջազգային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի փառատոն-ժյուրիի հատուկ մրցանակ` «Պոեզիայի և ժողովրդական արվեստի համար» անվանակարգում։
1960 - տիկնիկային և խամաճիկների ֆիլմերի 2-րդ միջազգային կինոփառատոն Բուխարեստում- արծաթե մեդալ։
1960 - Օբերհաուզենի VII միջազգային կինոփառատոն-Կինոքննադատության միջազգային ֆեդերացիայի մցրանակ


== Ֆիլմագրություն ==
1956 - Հեքիաթ քահանայի և նրա Բալդ ծառայի մասին (ռեժիսոր)
1957 - Խոսքը տիկնիկներինն է (ռեժիսոր)
1957 - Լուռ նավահանգիստ (ռեժիսոր)
1958 — Պետյան և գայլը (ռեժիսոր)
1958 - Ծերունին և կռունկը (ռեժիսոր Ռ. Կաչանովի հետ համատեղ)
1959 - Սիրահարված ամպը (ռեժիսոր Ռ. Կաչանովի հետ համատեղ)
1960 - Սլացիր դեպի Փարիզ և Չինաստան (ռեժիսոր Տ. Բունիմովիչի հետ համատեղ, սցենարիստ Վ. Կուրչևսկի հետ համատեղ)-Վլադիմիր Մայակովսկու համանուն բանաստեղության էկրանավորում
1962 - Բաղնիք (բեմադրող ռեժիսոր և սցենարիստ Ս. Յուտկևիչի հետ համատեղ)
1963 - Կու-Կա-Րե-Կու (ռեժիսոր Տ. Բունիմովիչի հետ համատեղ)
1963 - Միսթր Թվիստր (ռեժիսոր)
1964 - Նվագախմբի երկիր (ռեժիսոր)
1965 - Երգն ամբողջ աշխարհով է թռչում (ռեժիսոր)
1965 - Օրացույցի էջեր (ռեժիսոր)
1967 - Վեց Իվան, վեց կապիտան (ռեժիսոր)
1967 - Բարոն Մյունխաուզենի արկածները (ռեժիսոր)
1968 - Կատակերգակ (ռեժիսոր)
1969 - Նկար ավազի վրա (ռեժիսոր և սցենարիստ Լյուդմիլա Զուբկովայի հետ համատեղ)
1970 - Խիզախ Ռոբին Հուդը (ռեժիսոր)
1972 - Ինչպես մեքենան հիվանդացավ (ռեժիսոր)
1972 - Ցուցանմուշ (ռեժիսոր)
1973 - Իլինսկին Մայակովսկու մասին (բեմադրող ռեժիսոր և սցենարիստ Ս. Յուտկևիչի հետ համատեղ)
1973 - Ո՞վ լինել (ռեժիսոր, սցենարիստ) - ըստ Վ. Մայկովսկու բանաստեղծության
1975 - Մայկովսկին ծիծաղում է (բեմադրող ռեժիսոր և սցենարիստ Ս. Յուտկևչի հետ)
1976 - Պետյան և գայլը (ռեժիսոր)։ Սերգեյ Պրոկոֆևի «Պետյան և գայլը» սիմֆոնիկ հեքիաթի էկրանավորում


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4 Стр. 306-307.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Анатолий Каранович (1911—1976) (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Каранович Анатолий Георгиевич на сайте animator.ru
www.kinopoisk.ru