armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Օռլովսկի)

Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Рождества Пресвятой Богородицы), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանի Օռլովսկի գյուղում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Վոլգոդոնսկի և Սալսկի թեմի Սալսկի գործակալությանը։
Հասցեն՝ Ռոստովի մարզ, Օռլովսկի շրջան, գյուղ Օռլովսկի, Կոմունալնայա փողոց, 76։


== Պատմություն ==
1912 թվականին Օռլովսկայա ստանիցայում կառուցվել է Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան տաճարը, որը եղել է աղոթքի տուն։ Նրա ծխականների թվում էին 15901 ուղղափառ և 578 հնածիսական։ Աղոթքի տունը փակվել է 1939 թվականին, բայց չի ավերվել։ Կրկին բացվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1942 թվականին։
1980 թվականի սեպտեմբերին աղոթքի տան հոգևոր հովիվ է դարձել հայր Ալեքսին (Սերգոշին), որը գյուղի ղեկավարությանը համոզել է, որ կա շենքի կոսմետիկ վերանորոգման անհրաժեշտություն։ Միայն 2000 թվականի նոյեմբերին նրա իսկ ղեկավարությամբ դրվել է նոր՝ քարե տաճարի հիմքը, որը կառուցվել է հիմնականում ծխականների նվիրատվություններով (տաճարում գտնվում է նվիրատվությունների գիրքը, որը կարող է կարդալ յուրաքանչյուր քաղաքացի)։
Հիմնական շինարարությունը սկսվել է 2003 թվականին, տաճարն օծվել է 2004 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ռոստովի և Նովոչերկասկի արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնի կողմից։ Վերջնականապես կառուցվել է 2006 թվականին։ Տաճարում կա 11 զանգ, որոնք պատրաստվել են Վորոնեժում։ Նրանցից ամենամեծը՝ Կոչնակը, կշռում է 1260 կիլոգրամ և ձուլված է Ռոստովի մարզի վարչակազմի նվիրաբերած միջոցներով։
Տաճարի վանահայրն է ավագ երեց Ալեքսի Սերգոշինը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տաճարի կայք
Храм Рождества Пресвятой Богородицы Archived 2017-03-22 at the Wayback Machine.
Волгодонская епархия - приходы
Անովկա (գյուղ, Կոլոմակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնովկաԱնովկա (ուկրաիներեն՝ Ганнівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Անովկա գյուղում բնակվում էր 113 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,48 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 235,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կովկասյան (Ֆաբերժեի ձու)

«Կովկասյան» (ռուս.՝ Кавказское), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1893 թվականին Ալեքսանդր III կայսեր պատվերով՝ կնոջ՝ կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի համար։
«Կովկասյան» կայսերական ոսկերչական ձուն գտնվում է Մաթիլդա Գեդինգս Գրեյի (անգլ.՝ Matilda Geddings Gray Foundation) ֆոնդում և 2011 թվականի նոյեմբերի 22-ից մինչև 2021 թվականի նոյեմբերի 30-ը պետք է ցուցադրվի Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում։


== Դիզայն ==
Ձու-հուշանվերը պատրաստված է Լյուդովիկոս XV ոճով։ Ձվի վրա կան չորս ձվաձև «պատուհան», որոնցից յուրաքանչյուրը փակվում է մարգարիտներով զարդարված ձվաձև եզրազարդ դռնակով։ Դրսից՝ յուրաքանչյուր փեղկի վրայի կենտրոնական հատվածում գտնվում է ադամանդե դրասանգ՝ թվի տեսքով։ Բոլոր թվերն իրար հետ կարդացվում է 1893: Յուրաքանչյուր դռնակի միջև երկուական ոսկյա ձողիկ կա՝ ադամանդներով դրվագված, որոնք ավարտվում են մարգարտով։ Ամեն մի բացվող դռնակից երևում է Աբասթումանի ապարանքի մանրակերտի մի տեսարան՝ պատրաստված փղոսկրից։ Կովկասում՝ Աբասթումանում, Մեծ Իշխան Գեորգի Ռոմանովն անցկացրել է կյանքի մեծ մասը։ Մանրակերտները պատրաստել է արքունի մանրանկարիչ Կոնստանտին Կրիժիտսկին։ Ձվի վերևի հատվածում զետեղված է մեծ ադամանդ, որի ներքո տեղադրված է Գեորգի Ռոմանովի դիմանկարը։ Դիմանկարային ադամանդը շրջապատված է ադամանդե երեսարկումով և դափնեպսակով։ Ձվի ներքևի գագաթին ավելի փոքր ադամանդ է՝ կրկին դիմանկարով։ Ձվի վերին և ստորին քառորդներում վարդերի եզրազարդ է՝ պատրաստված գունավոր ոսկուց, որոնք կապված են պլատինե ադամանդակուռ ժապավեններով։ Ձուն տեղադրված է տակդիրի վրա՝ պատրաստված ոսկուց։


== Անակնկալ ==
Ձվի անակնկալը կորսված է։ Անակնկալի մասին փաստաթղթային ոչ մի վկայություն չի պահպանվել։


== Պատմություն ==
Ոսկերչական ձուն 1893 թվականին Ալեքսանդր III կայսրը նվիրել է կնոջը՝ Մարիա Ֆեոդորովնային՝ Զատկի տոնի առթիվ։ 1917 թվականին հեղափոխականները ձուն հափշտակում և ուղարկում են Կրեմլի զինապալատ։ 1930 թվականին «Антиквариат» գրասենյակի կողմից ձուն վաճառվել է Արմանդ Համմերին, որը ներկայացնում էր Նյու Յորքի Համմեր պատկերասրահը։ 1959 թվականին այն գնում է Մաթիլդա Գեդդինգս Գրեյը։ Նրա մահից հետո՝ 1972 թվականին այն անցնում է Մաթիլդա Գեդինգս Գրեյի (անգլ.՝ Matilda Geddings Gray Foundation) ֆոնդին։
Այս պահին «Կովկասյան» ձուն ցուցադրվում է Մետրոպոլիտեն թանգարանում։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
На сайте музея Метрополитен (անգլ.)
Բասիայի դի Սան Ժուանի գավառ

Բասիայի դի Սան Ժուանի գավառ (պորտ.՝  Microrregião da Bacia de São João), գավառ Բրազիլիայի Ռիո դե Ժանեյրո նահանգում։ Մտնում է Բայշադաս Լիտորանեասի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 100 420 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 1629,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 61,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 8 199 990 957,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 91 490,45 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կազիմիրու դի Աբրեու
Ռիու դաս Օստրաս
Սիլվա Ժարդին
Արգելոց

Արգելոց (արգելանոց), բնության կամ ջրային տարածքների հատուկ պահպանման տեղամասեր, որոնք ունեն գիտական, մշակութային, հողապաշտպան, ջրապաշտպան և պատմական նշանակություն։ Գիտա-հետազոտական հիմնարկ է, որի խնդիրն է պահպանել տվյալ շրջանին բնորոշ բուսական ու կենդանական աշխարհը, ընդերքի հարստությունները, բուծել ու բազմացնել հազվագյուտ ու անհետացող վայրի կենդանիներ ու թռչուններ, ուսումնասիրել բնության զարգացման օրինաչափությունները։
Արգելոցում իրականացվում են բնական էկոհամակարգերի, բնական լանդշաֆտների, կենսաբանական բազմազանության գիտական ուսումնասիրություններ, պահպանություն, հաշվառում, գույքագրում, մոնիտորինգ և զբոսաշրջության նպատակով դրանց օգտագործում։ Արգելոցը ենթակա չէ տնտեսական օգտագործման։


== Արգելոցների տեսակները ==
Արգելոցները լինում են չափանմուշային, սուկցեսիոն և պահուստային։
Չափանմուշային արգելոցները ստեղծվում են տնտեսական գործունեության չենթարկված, բնորոշ և կայուն էկոհամակարգերից բաղկացած տարածքներում՝ գիտական և բնապահպանական նպատակներով։ Արգելվում է բնական շարժընթացներին հակասող ցանկացած միջամտություն։ Իրականացվում են միայն հակահրդեհային և Կարմիր գրքում գրանցված բույսերի ու կենդանիների փրկությանն ուղղված միջոցառումներ։ Բացառվում են կենսատեխնիկական և կարգավորող միջոցառումները, ինչպես նաև զբոսաշրջության բոլոր ձևերը։
Սուկցեսիոն արգելոցները ստեղծվում են տնտեսական գործունեության ենթարկված տարածքներում։ Իրականացնում են կարգավորող և կենսատեխնիկական միջոցառումներ։ Թույլատրվում է կանոնակարգված էկոլոգիական զբոսաշրջություն։
Պահուստային արգելոցները ստեղծվում են արժեքավոր և հազվագյուտ բույսերի ու կենդանիների վերարտադրության և պահպանության նպատակով։ Կենսատեխնիկական և կարգավորող միջոցառումներով բարելավվում են բույսերի աճելավայրերն ու կենդանիների բնակավայրերը։ Պահպանության հիմնական օբյեկտներն ընդգրկված չեն էկոզբոսաշրջության մեջ։
Հայաստանում գործում է 3 արգելոց՝ Խոսրովի անտառ, Շիկահողի և Էրեբունի արգելոցները, ընդհանուր տարածքը՝ 39615 հեկտար (Հայաստանի տարածքի 1,33%-ը)։
Eesti Televisioon

Eesti Televisioon (էստ․՝ Էստոնիայի Հեռուստատեսություն, ETV), Էստոնիայի ազգային հեռուստաընկերութուն։ Հեռարձակվում է 1955 թվականի հուլիսի 19-ից։ 1955-1965 թվականներին կոչվում էր «Տալլինյան հեռուստատեսային ստուդիա» (էստ․՝ Tallinna Televisioonistuudio): Հեռարձակումը իրականացվում է երկու հանրային հեռուստաալիքի միջոցով, որոնք հասանելի են երկրի բնակչությոան 99,96% համար։ Բացի անալոգայինից, հեռարձակումը իրականացվում է նաև Էստոնիայի և Ֆինլանդիայի կաբելային և արբանյակային ցանցերում։
2008 թվականի օգոստոսի 8-ից հեռարձակվում է նաև ETV2 հեռուստաալիքը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք - էստոներեն
Պաշտոնական կայք - անգլերեն


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ 2006

Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ 2006, Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի 46-րդ խաղարկության եզրափակիչ խաղն է, որը տեղի է ունեցել Կարդիֆի «Միլենիում» ստադիոնում։ «Մանչեսթեր Յունայթեդը» հաղթեց 4-0 հաշվով «Ուիգան Ատլետիկին» և նվաճեց Ֆուտբոլային լիգայի գավաթը։
Նորդշթերն

Նորդշթերն (գերմ.՝ Nordstern — Բևեռային աստղ), ոչ պաշտոնական՝ Նոր Թրոհհեյմ (գերմ.՝ Neu Drontheim), Նացիստական Գերմանիայի նախագիծը՝ ստեղծելու գերմանական նոր մեգապոլսի՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում օկուպացված Նորվեգիայի տարածքում։ Նախատեսված է ր, որ քաղաքը ունենալու էր 250 000 - 300 000 բնակչություն։
Շինարարական հրապարակը տեղակայված է եղել Թրոնհեյմ քաղաքից 15- 20 կմ հեռավորության վրա։ Քանի որ Թրոնհեյմս ֆյորդը ռազմավարական մեծ նշանակություն է ունեցել գերմանացիների համար, Նորդշթերնը պետք է կառուցվեր խոշոր ռազմածովային բազայի մոտ, որպեսզի հնարավորություն տար Գերմանիային ունենալ ամբողջական վերահսկողություն Հյուսիսային Ատլանտիկայի վրա։ Նախագիծը մեծապես խրախուսվել է ծովակալներ Էրիխ Ռեդերի և Կարլ Դյոնիցի կողմից։
Ադոլֆ Հիտլերը, ով բարձր էր գնահատում նախագիծը, հայտարարել էր, որ Նորդշթերն քաղաքը կդառնա «Գերմանական Սինգապուր»։ Պատերազմի ընթացքում Թրոնհեյմի նավահանգիստը դարձել է Հյուսիսային Ատլանտիկայի գերմանական սուզանավերի տեղակայման հիմնական բազան։


== Ռազմավարական նշանակություն ==
Նորվեգիայի օկուպացումը Նացիստական Գերմանիայի ռազմական ղեկավարությանը տվեց տարածման նոր հնարավորություններ։ Թրոնհեյմ քաղաքը և Թրոնհեյմս ֆյորդը ունեին ռազմավարական մեծ նշանակությունը մի քանի առումներով։ Մինչ պատերազմի սկիզբը փոխծովակալ և ռազմածովային ռազմավար Վոլֆգանգ Վեգեները նշում էր Նորվեգիայի մերձափնյա շրջանների ռազմավարական մեծ նշանակությունը Գերմանիայի համար։
Որպես վառ օրինակ համարվում էր Tirpitz գծանավի շինարարական աշխատանքների իրականացումը Նորվեգիայում, որը ստիպված էր մշտապես վերադառնալ Գերմանիա այդ նպատակով։ Մեծ չափեր ունենալու պատճառով՝ Հյուսիսային Ատլանտիկայում ոչ մի նավաշինարան չէր կարող ընդունել նրան։ Բրիտանիայի համար մղված մարտերում լյուֆտվաֆեի կրած պարտությունից հետո, Գերմանիայի ռազմավարները որոշեցին, որ պետք է իրականացնել Մեծ Բրիտանիայի ծովային շրջափակում։ Այդ նպատակով Բրիտանիա ուղարկվեցին ռազմական մեծ պաշարներ։ Բացի այդ, Նորվեգիան կարող էր ունենալ մեծ նշանակություն՝ մոտ ապագայում Հյուսիսային Ատլանտիկայում մղվող ռազմագործողությունների ժամանակ։ Այս և մնացած մոտիվները հիմք հանդիսացան արագացնելու Նորվեգիայի օկուպացիան։


== Ծագումնաբանություն ==
Nordstern անվանումը նախագծին տվել է Ֆյուրերը։ Գոյություն ունի նախագծի անվան հետպատերազմական տարբերակը՝ Neu-Drontheim (հայերեն՝ Նոր Թրոնհեյմ)։ Տերմինը ստեղծվել է Գաբրիել Բրովոլդի կողմից, ով այդպես է անվանել քաղաքը 1996 թվականին լույս տեսած իր գրքի մեջ։ Այսինքն այս տերմինը երբևիցե չի օգտագործվել նացիստների կողմից։
Drontheim տարբերակը համարվում է Թրոնհեյմի գերմաներենի առօրյա խոսակցական տարբերակը։ Այդ պատճառով հիմնականում կիրառվել է օկուպացիոն իշխանությունների կողմից։ Շփոթությունը առաջանում է նաև այն պատճառով, որ Հիտլերը իր խոսքում նշել է «Trondheim/Drontheim» տարբերակը, նկատի ունենալով շինարարական նախագիծը։ Յոզեֆ Գեբելսը նախագիծը իր օրագրի մեջ անվանում էր «Nordstern», բացատրելով որ այդ անվանումը իր անձամբ ասել է ֆյուրերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շուդիմարի

Շուդիմարի (ռուս.՝ Шудимари, բաշկիրերեն՝ Шудимари), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բերցո Դեմո

Բերցո Դեմո (իտալերեն՝ Berzo Demo) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 1847 մարդ, խտությունը՝ 123 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0364։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.berzo-demo.bs.it/pages/home.asp/ Archived 2015-05-06 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հելեն Թոմաս

Հելեն Թոմաս (անգլ.՝ Helen Thomas; օգոստոսի 4, 1920(1920-08-04), Winchester, Կենտուկի, ԱՄՆ - հուլիսի 20, 2013(2013-07-20), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի հեղինակ և նորությունների նախկին թղթակից, «Hearst Corporation» լրատվամիջոցի թերթերի սյունակագիր Սպիտակ տան մամուլի կորպուսի անդամ։ 


== Գործունեություն ==
Հելեն Թոմասը 57 տարի աշխատել է որպես լրագրող, այնուհետև՝ որպես Միացյալ Նահանգների միջազգային մամուլի Սպիտակ տան հաշվետու բյուրոյի ղեկավար։ Թոմասն աշխատել է ԱՄՆ բոլոր նախագահների օրոք՝ սկսած Դուայթ Էյզենհաուերի կառավարման վերջին տարիներից, աչքի է ընկել Ջոն Ֆ. Քենեդիի կառավարման ընթացքում և վերջացրել է Բարաք Օբամաի կառավարման երկրորդ տարում։ Նա առաջին կինն էր մամուլի ազգային ակումբի ղեկավարության մեջ, առաջին կինը, որը դարձավ Սպիտակ տան Լրագրողների ասոցիացիայի անդամ և նախագահ, և առաջին կինը, որը դարձավ Գրիդիրոն ակումբի անդամ։ 
Հելեն Թոմասը հրաժարական է տվել 2010 թվականի հունիսի 7-ին հարցազրույցի հետևանքով հասարակական բուռն արձագանքի պատճառով, որում «Թոմասն ասել է, որ իսրայելցի հրեաները պետք է «դուրս գան Պաղեստինից» և «տուն վերադառնան Լեհաստան, Գերմանիա, Ամերիկա և ուր ասես»» (անգլ.՝ "Thomas said that Jews in Israel should 'get the hell out of Palestine' and "go back home to Poland, Germany, America and everywhere else.'"):
Նա մահացավ երկարատև հիվանդությունից հետո՝ 2013 թվականի հուլիսի 20-ին, իր Վաշինգտոնյան բնակարանում։
Ներկայացվել է Supersisters հավաքածուների քարտերի վրա։


== Մատենագրություն ==
Dateline: White House (Macmillan, 1975) ISBN 0-02-617620-3
Front Row at the White House : My Life and Times (Scribner, 2000) ISBN 0-684-86809-1
Thanks for the Memories, Mr. President : Wit and Wisdom from the Front Row at the White House (Charles Scribner's Sons, 2003) ISBN 0-7432-0226-0
Watchdogs of Democracy? : The Waning Washington Press Corps and How It Has Failed the Public (Charles Scribner’s Sons, 2006) ISBN 0-7432-6781-8
The Great White House Breakout. (համահեղինակ և նկարազարդող Чип Бок) (Penguin Group, 2008) ISBN 978-0-8037-3300-8 (գիրք երեխաների համար)
Listen Up Mr. President: Everything You Always Wanted Your President to Know and Do. (համահեղինակ Крейг Кроуфорд) (Charles Scribner’s Sons, 2009) ISBN 1-4391-4815-5


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հելեն Թոմասն (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Հելեն Թոմասն, ով հրեաներին ուղարկել է «գրողի ծոցը», պարգևատրվել է պաղեստինյան մեդալով, 2 ապրիլի, 2012 թվական։
(4032) Չապլիջին

(4032) Չապլիջին (անգլ.՝ Chaplygin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,181987 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8726 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4914 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1177,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305792 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,13° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4032) Չապլիջին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կորնիենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Վելիկոբագաչանսկի շրջան)

Կորնիենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Корнієнківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկոբագաչևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կորնիենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1338 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 65,30 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,49 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սարգիս Քոչարյան

Սարգիս Ավետի Քոչարյան (1901, հունիսի 20 (հուլիսի 3), Թիֆլիս - 1977, մայիսի 7, Երևան), հայ դերասան, թատերական գործիչ, ռեժիսոր, մանկավարժ, պրոֆեսոր (1968 թ.)։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1941 թ.)։


== Կենսագրություն ==
1935 թվականին ավարտել է Մոսկվայի թատերարվեստի ինստիտուտը։ 1921 թվականից Խաղացել է Թիֆլիսի, Լենինականի և Բաքվի թատրոններում, 1935 թվականից՝ Երևանի բանվորական թատրոնի ռեժիսոր, 1937-1948 թվականներին՝ ԵՊԹՀ գլխավոր ռեժիսոր (նաև հիմնադիրներից է), 1944 թվականից դասավանդել է Երևանի թատերական ինստիտուտում։


== Բեմադրություններ ==
Գոլդոնիի «Հյուրանոցի տիրուհին»
Շիլլերի «Ավազակներ»
Սունդուկյանի «Պեպո»
Բեյլերյանի «Հազարան բլբուլ»


== Ծանոթագրություններ ==
Շամիլ Աբդուռաշիտով

Շամիլ Աբդուռաշիտով (ռուս.՝ Абдурашитов, Шамиль Рахимович, սեպտեմբերի 10, 1933(1933-09-10), Կազան, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայտնի էներգետիկ, հասարակական գործիչ, հրապարակախոս։ 17 տարի ղեկավարել է Բաշկիրէներգոն (1971-1988)։ Մեծ ներդրում է ունեցել Բաշկիրիայի էներգետիկ սլսրտի զարգացման գործում, նրա ղեկավարության ընթացքում էներգահամակարգի կարողությունները երեք անգամ ավելացել են։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհուրդի 10-11-րդ գումարման նստաշրջանի պատգամավոր է եղել Բաշկիրական ինքնավար խորհրդային սոցիալիստական հանրապետությունից։ Ավելի քան 20 գրքի հեղինակ է։


== Կենսագրություն ==
Շամիլ Աբդուռաշիտովը ծնվել է 1933 թվականի սեպտեմբերի 10-ին, Կազանում, աշխատավորի ընտանիքում։ Ապրել և սովորել է Ֆերգանայում։ 1956 թվականին ավարտել է Տաշքենդի Կենտրոնական Ասիայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը` ինժեների և էլեկտրաէներգետիկի մասնագիտությամբ։ 
1956-1960 թվականներին եղել է ՌՏՀ-ի «Ֆերգանեներգո»-ի ավագ բանվոր ինժեներ, 1960-1965 թվականներին` կարգաբերման խմբի ղեկավար, այնուհետև` ՌՏՀ «Բաշկիրէներգո» արտադրական և տեխնիկական բաժնի վարիչ, 1965-1968 թվականներին` «Ստերլիտամակ» ՏԷՑ-ի տնօրեն, 968-1971 թվականներին` նախ կառուցվող, ապա` գործարկվող  Կառմանովսկայա ԳՐԵՍ-ի տնօրեն, 1971-1988 թվականներին` Ռուսաստանի էներգետիկ «Բաշկիրէներգո» գործակալության գլխավոր տնօրեն, 
1988-1992 թվականներին` «Վետրոէն» գիտաարտադրական միավորման ղեկավար, 1994-1998 թվականներին` «Բաշկիրէներգո»ի ԲԲԸ-ի տնօրենների խորհրդի ավագ ռեֆերենտ, 1995 թվականից մինչև այժմ ղեկավարում է «Բաշկիրէներգո» ԲԲԸ-ի վետերանների խորհուրդը։ 


== Հասարակական գործունեություն ==
1978-1991 թվականներին եղել է ԽՄԿԿ Բաշկիրիայի շրջկոմի անդամ, 1979-1988 թվականներին` ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
1978 թվականից եղել է Ուֆայի պետական ավիացիոն տեխնիկական համալսարանի դոցենտ։ Գյուտերի մի քանի արտոնագիր ունի։ «Ընդհանուր էներգիա» հրատարակված մի քանի դասագրքերի, ավելի քան 20 լրագրողական գրքերի հեղինակ է։ 


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Աբդուռաշիտովը պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով (1976 թվական), Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով (1971 թվական), Ազգերի բարեկամության շքանշանով (1981թվական), «Պատվո նշան» (1985 թվական) շքանշանով։ Ունի «ԽՍՀՄ պատվավոր էներգետիկի» (1983 թվականի), «ԲԻԽՍՀ վաստակավոր ինժեների» կոչումներ (1983 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ринат Файзрахманов. Почём тепло и свет // Республика Башкортостан : газета. —Уфа, 2013. — В. 9 октября. — № 176 (27911). — С. 2. Архивировано из первоисточника 30 Օգոստոսի 2014.
Светлана Беллендир. (2012-11-29)։ «Надо развивать альтернативные источники энергии!»։ Ветеран Башкортостана: газета։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-04-ին։ Վերցված է 2014-10-15
Կորբի

Կորբի (ֆր.՝  Corbie), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 6431 մարդ, բնակչության խտությունը` 395.75 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.25 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 15 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 4015 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2859-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1156։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,2 %։ 2859 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2437 անձ (1267 տղամարդ և 1170 կին)։ Գործազուրկ են եղել 422 անձ (215 տղամարդ և 207 կին)։ 1156 անաշխատունակներից 344-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 389-ը` թոշակառուներ, իսկ 423-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պուլինյակ

Պուլինյակ (ֆր.՝ Poullignac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 80 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.94 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 135 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 31 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 54 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 39-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 39 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (22 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 15 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տաղանդ (չափի միավոր)

Տաղանդ (հին հունարեն՝ τάλαντον՝ կշեռք բառից լատ.՝ talentum), ծանրության չափ և դրամական միավոր Հին Հունաստանում, Բաբելոնում, Պարսկաստանում, Հյուսիսային Աֆրիկայում և այլն։ Հռոմեական կայսրությունում մեկ տաղանդը
կշռով հավասար էր մեկ ամֆորայում տեղավորվող ջրի քաշին (հավասար է մեկ խորանարդ հռոմեական ոտնաչափի կամ 26.027 լիտր)։ 
Հին աշխարհի տարբեր երկրներում տաղանդի կշիռը տարբեր էր՝
Աթենյան կամ հունական տաղանդը կշռում էր 26 կգ;
Հռոմեական տաղանդը՝ 32.2 կգ;
Եգիպտական տաղանդը՝ 27 կգ;
Բաբելոնյան տաղանդը՝ 30.3 կգ։Տաղանդը հիմնականում օգտագործվում էր ոսկի կշռելու համար։ Որպես չափի միավոր այն հիշատակում է Հոմերոսը։


== Հղումներ ==
Դիք (Ճապաղջրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դիք (այլ կիրառումներ)Դիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Ճապաղջրի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդ

Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդ (լատիշ․՝ Latviešu Pagaidu Nacionālā padome), 1917 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսին Լատվիայի անկախության համար պայքարի ընթացքում Լատվիայի ազգային կուսակցությունների և կազմակերպությունների կողմից ստեղծված Լատվիայի իշխանության մարմին։
Խորհրդի ստեղծման ամսաթվի հարցը մնում է վիճահարույց, տարբեր աղբյուրներում նշվում են տարբեր ամսաթվեր՝ հոկտեմբերի 26-ին, նոյեմբերի 29-ին, դեկտեմբերի 2-ին։


== Ստեղծում ==
1917 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Պետրոգրադում տեղի ունեցավ Լատվիայի քաղաքական կուսակցությունների և հասարակական կազմակերպությունների նիստ, որը պատրաստել էր Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհրդի ստեղծումը։ Ավելի ուշ նրանք տեղափոխվեցին Վալկա, որտեղ նոյեմբերի 19-ից դեկտեմբերի 2-ը տեղի ունեցավ նիստ, որի ընթացքում Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդը մինչև Լատվիայի սահմանադրական ժողովը պաշտոնապես հայտարարվեց Լատվիայի ժողովրդի շահերը ներկայացնող միակ և լիարժեք մարմինը, որի խնդիրներն էին՝ գումարել Լատվիայի Սահմանադրական ժողով, ինքնավարության նախագծի մշակում և Լատվիայի տարածքների տարածքային միավորում։


== Գործունեություն ==
1917 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդն ընդունեց Լատվիայի ինքնորոշման մասին հռչակագիրը՝ սահմանելով Վիձեմայի, Կուրզեմեի և Լատգալիայի շրջանների կարգավիճակը, որոնք վերահսկվում էին Խորհրդի կողմնակիցների կողմից։ Այն դարձավ Լատվիայի բարձրագույն իրավասու մարմինը, 1918 թվականի հուլիսից այդ մասին նշվում է նրա փաստաթղթերում։ Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհրդի գործողություններին դեմ են հանդես եկել բոլշևիկները Իսկոլատից։ 1918 թվականի հունվարի 1-ին նրանք պաշտոնապես արգելեցին Խորհրդի գործունեությունը, սակայն որոշման ստորագրումը ձախողվեց, և Խորհուրդը շարունակեց իր աշխատանքը։ Նույն ամսվա ընթացքում Պետրոգրադում տեղի է ունեցել Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհրդի նիստը, որտեղ քննարկվեց անկախության հռչակման հարցը։ Խորհուրդը իր բողոքն է հայտնել Բրեստի հաշտությանը և գերմանացիների կողմից Կուռլանդիայի անեքսիային, քանի որ հակված է դեպի Անտանտի կողմը, թեև շատ լատվիական քաղաքական գործիչներ ելույթ են ունեցել Գերմանիայի հետ դաշինքի օգտին։ Հոկտեմբերի 23-ին Բրիտանիայի կառավարությունը Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհրդին ժամանակավորապես ճանաչել է որպես Լատվիայի կառավարությունը՝ մինչև Փարիզի հաշտության կոնֆերանսի կողմից որոշումներ կայացնելը, այս որոշումը ձևակերպվել է նոյեմբերի 11-ին Բրիտանիայի ԱԳՆ պաշտոնական գրությամբ, որով Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդը ճանաչվել է որպես լատվիական ժողովրդի շահերը ներկայացնող Լատվիայի կառավարություն։ Նոյեմբերի 11-ին Գերմանիայի և Անտանտի միջև ստորագրվել է հրադադար, ինչը հնարավորություն է տվել լատվիացիներին ստեղծել անկախ Լատվիա։ Նոյեմբերի 17-ին Լատվիայի ժամանակավոր ազգային խորհուրդը, Ժողովրդավարական բլոկը և այլ կուսակցությունների ներկայացուցիչներ դժվարին բանակցություններից հետո ստեղծեցին ժամանակավոր խորհրդարան` Լատվիայի ժողովրդական խորհուրդը, որը հռչակել էր նոյեմբերի 18-ին Լատվիայի անկախ և ժողովրդավարական հանրապետություն։


== Աղբյուրներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Latvijas Brīvības cīņas 1918—1920. Enciklopēdija. Rīga:Preses nams, 1999:
Բել (այլ կիրառումներ)

Բել, կարող է վերաբերել՝

Բել - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում
Բել - բաբելոնյան գերագույն աստված, Բաբելոն քաղաքի հովանին
Բել - կղզի Ալեքսանդրի կղզեխմբում
Էդուարդ Աբալյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱբալյանԷդուարդ Հայկի Աբալյան (հոկտեմբերի 7, 1927(1927-10-07), Թիֆլիս, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 8, 1987(1987-08-08) կամ օգոստոսի 5, 1987(1987-08-05)), հայ դերասան, կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Աբալյանը ծնվել է 1927 թվականին, Թիֆլիսում։ 1959 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտը՝ Սերգեյ Յուտկևիչի դասարանը։ 1958 թվականից եղել է «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայի, 1959 թվականից՝ «Սատիրա և հումոր» հեռուստաժուռնալի ռեժիսոր։ 1976 թվականից տեղափոխվել է Կանադա։
Որպես ռեժիսոր և սցենարիստ հանդես է եկել նաև ռուսական հեռուստաընկերության «Голубой огонек» ամանորյա հաղորդումներում։ 1950-ական թվականների վերջին 1960-ականների սկզբին սկսել է Վլադիմիր Բոգոմոլովի «Իվան» վեպի էկրանավորումը՝ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ հետախույզ տղայի պատմությունը, սակայն առաջին մոնտաժի դիտման ժամանակ դիտարկվել է Բոգոմոլովի սցենարին ոչ համահունչ։ Ֆիլմում Իվանը ողջ է մնում և պատերազմից հետո կնոջ հետ գնում է անմշակ հողեր նվաճելու։ Տեսագրված նյութն անբավարար լինելու պատճառով այն չհեռարձակվեց։


== Դերեր ==
Նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում՝

1955 - «Ոսկե ցլիկ»
1964 - «Որտե՞ղ ես հիմա, Մաքսիմ»
1965 - «Խոհարարուհին»
1968 - «Անորսալիների նոր արկածները»
1974 - «Հյուսիսային ռապսոդիա»
1974 - «Գնացքի կայարան` երկու րոպե»
1976 - «12 աթոռ»՝ ավագ խոհարար
1965 - «Պարզ լճեր»


== Ռեժիսոր ==
1958 - «Խաղաղ ափեզրին»
1961 - «Միանգամայն լուրջ»
1966 - Երբ նվագում են կլավիկորդ
1970 - «Հեռավոր անկյունում»
1970 - Աղմկում է «Մարգարիտան»
1974 - «Հյուսիսային ռապսոդիա»


== Ծանոթագրություններ ==
Օվդյանսկոե (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Օվդյանսկոե (ուկրաիներեն՝ Овдянське), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օվդյանսկոե գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովի (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովիՆովի (ռուս.՝ Новый), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 644 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բաշչելակ

Բաշչելակ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Չարիշսկի շրջանով, Ալթայի երկրամասով։ Գետաբերանը գտնվում է Չարիշ գետի գետաբերանի աջ ափից 408 կմ հեռավորության վրա։ Երկարությունը կազմում է 71 կմ, ջրահավաք ավազանի մակերեսը կազմում է 858 կմ²։


== Ջրային գրանցամատյան ==
Ըստ Ռուսաստանի պետական ջրային գրանցամատյանի տվյալների՝ այն պատկանում է Վերին Օբի ավազանի շրջանին, գետի ջրատնտեսության մասը կազմում է Օբ գետը Բառնաուլ քաղաքից մինչև Նովոսիբիրսկի հիդրոհանգույցը, առանց Չումիշ գետի, գետի գետային ենթաավազանը կազմում է Օբի վտակների ավազանից մինչև Տոմ գետ թափվելու վայրը։ Գետի ավազանը Օբն է մինչև Իրտիշ գետ թափվելը։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ - 13010200312115100009280
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) - 115100928
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի - 15
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի - 1


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆլորեստան I (Մոնակոյի միապետ)

Ֆլորեստան I (հոկտեմբերի 10, 1785(1785-10-10), Փարիզ - հունիսի 20, 1856(1856-06-20), Փարիզ), Մոնակոյի միապետ և Վալենտինույի կոմս։ Ծնվել է Փարիզում և եղել է միապետ Օնոռ III-ի և Լուիզա Մազարինի երկրորդ տղան։ Իր եղբոր` Օնոռ V-ի մահանալուց հետո դարձել է միապետ։


== Կյանք և կառավարում ==
Ֆլորեստանը երբեք էլ պատրաստ չի եղել վերցնելու իր վրա իշխանի դերը։ Նա եղել է թատրոնի դերասան, որտեղ էլ հանդիպել է իր ապագա կնոջ` դերասանուհի Մարիա Կառոլինայի հետ։ Ամուսնությունը տեղի ունեցավ 1816 թվականին։ Որոշ ժամանակ նա կարողացավ հաղթահարել դժվարին տնտեսական իրավիճակը, որը բխում էր Մոնակոյի նոր դիրքից, որպես հովանավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիտաուտաս Լանդսբերգիս

Վիտաուտաս Լանդսբերգիս (լիտ.՝ Vytautas Landsbergis, հոկտեմբերի 18, 1932(1932-10-18)[…], Կաունաս, Լիտվա), լիտվացի պետական գործիչ, երաժշտագետ, Եվրախորհրդարանի նախկին անդամ, Լիտվայի գերագույն խորհրդի և Սեյմի նախկին նախագահ (1990-1992), «Սայուդիս» ժողովրդական ճակատի համահիմնադիր, «Հայրենիքի միություն-Լիտվայի քրիստոնյա դեմոկրատներ» կուսակցության հիմնադիր, երաժշտագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր։
ԽՍՀՄ կազմից Լիտվայի դուրս գալուց հետո գլխավորել է Լիտվայի գերագույն խորհուրդը` դառնալով նորանկախ պետության առաջին դե յուրե ղեկավարը։


== Կենսագրություն ==

Ծնվել է Կաունաս քաղաքում՝ հայտնի ճարտարապետ Վիտաուտաս Լանդսբերգիս-Ժեմկալնիսի և ակնաբույժ Օնա Յաբլոնսկիտե-Լանդսբերգիենեի ընտանիքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն (անգլ.)
Բուսետո

Բուսետո (իտալերեն՝ Busseto, էմիլ.-ռոմ.՝ Busé, местн. Büssé), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում։
Բնակչությունը՝ 6890 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 90 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 76 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 43011։ Հեռախոսային կոդը՝ 0524։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեֆան Բրիզե

Ստեֆան Բրիզե, (ֆր.՝ Stéphane Brizé, հոկտեմբերի 18, 1966(1966-10-18), Ռեն, Ֆրանսիա), ֆրանսիացի ռեժիսոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր, դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ստեֆան Բրիզեն ծնվել է 1966 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Ռենում։ Սովորել է Տեխնոլոգիաների ինստիտուտների համալսարանում, այնուհետև տեղափոխվել է Փարիզ, որտեղ թատրոնում և հեռուստատեսությունում սկսել է իր կարիերան։
1993 թվականին նկարահանել է իր առաջին կարճամետրաժ «Ինչ ափսոս» ֆիլմը։ «Թափառիկ աչքը» երկրորդ կարճամետրաժ ֆիլմը մրցանակներ է ստացել ֆրանսիական փառատոններում։ Բրիզեի առաջին լիամետրաժ ֆիլմը՝ «Քաղաքների կապույտը», մասնակցել է Կաննի կինոփառատոնին Ռեժիսորների երկշաբաթյակին և Դովիլի կինոփառատոնում արժանացել լավագույն սցենարի համար սահմանված մրցանակի։
Բրիզի 2015 թվականին նկարահանած «Շուկայի օրենքը» ֆիլմը ներկայացվել է Կաննի կինոփառատոնում։


== Ֆիլմեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ստեֆան Բրիզե Internet Movie Database կայքում
Ժասմենի դիմաքանդակ

Ժասմենի դիմաքանդակ, քանդակագործ Արա Սարգսյանի ստեղծած դիմաքանդակը։ Պատկերում է ՀԽՍՀ և ԱԽՍՀ ժողովրդական դերասանուհի Ժասմենին։  


== Նկարագրություն ==
Արա Սարգսյանը ստեղծել է մի շարք հայտնի գործիչների քանդակներ, որոնց թվում են Ժասմենի,Դավիթ Մալյանի, Ավետ Ավետիսյանի դիմաքանդակները։ Աշխատանքներից յուրաքանչյուրն ունի տարբեր խառնվածք, տարբեր կառուցվածք, ստեղծված է տարբեր ձևերով, և դիտողի համար դժվար է առանձնացնել որևէ մեկը։ Ժասմենի դիմաքանդակն ունի մեկ տարբերակիչ առանձնահատկություն․ այն դիտելով կարելի է կռահել, որ պատկերվածը դերասանուհի է։ 
Սովորաբար արվեստը չի կոնկրետացվում այն աստիճանի, որ դիմաքանդակում ակնհայտ երևա պատկերված անձի մասնագիտությունը։ Եվ որպես կանոն՝ կոնկրետությունը սահմանվում է մասնագիտական պարագաների և որոշ մանրուքների կիրառմամբ, այլ ոչ թե դեմքի օգնությամբ։ Ժասմենի դիմաքանդակում այդ մանրուքները բացակայում են, սակայն քանդակագործը կոնկրետությունը հասցրել է այն աստիճանի, որ եթե անգամ դիտողին Ժասմեն անունը ոչինչ չասի, միևնույն է, նա կկռահի, որ պատկերվածը դերասանուհի է։ Թեև այդպիսի կոնկրետությունը որոշ չափով կարող է աղքատացնել ներկայացվող կերպարը, սակայն դա հնարավորություն է տալիս այն ճիշտ ըմբռնել։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապելլա Կանտոնե

Կապելլա Կանտոնե (իտալերեն՝ Cappella Cantone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 566 մարդ, խտությունը կազմում է 41 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 13 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26020, հեռախոսային կոդ - 0374։


== Ժողովրդագրոթյուն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարաչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0374 373154


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Ռեմի դը Շոդ Էգ

Սեն Ռեմի դը Շոդ Էգ (ֆր.՝ Saint-Rémy-de-Chaudes-Aigues), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 117 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.87 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.87 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 115 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 58 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 44-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 44 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 43 անձ (25 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 14 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վեցա դ’Ալբա

Վեցա դ’Ալբա (իտալերեն՝ Vezza d'Alba), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2114 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 151 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Մարտինը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 0173 65022
Էլեկտրոնային փոստ. info@comunevezzadalba.it
Պաշտոնական կայք. http://www.comunevezzadalba.it/ Archived 2009-04-09 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunevezzadalba.it/ Archived 2009-04-09 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Ուստինովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոնստանտինովկաԿոնստանտինովկա (ուկրաիներեն՝ Костянтинівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա գյուղում բնակվում էր 61 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սինագոգ (Ցարիցին, 1911)

Սինագոգ Պորտ-Սաիդ փողոցում (ռուս.՝ Синагога на улице Порт-Саида ), տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան, այժմ չգործող սինագոգ, Պորտ-Սաիդ փողոցի 11-ա հասցեում։ Այժմ՝ քաղաքային ֆիզիոթերապևտիկ պոլիկլինիկա։
Վոլգոգրադի մարզի դումայի 1997 թվականի հունիսի 5-ի թիվ 62/706 որոշմամբ հռչակվել է տարածաշրջանային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան։


== Պատմություն ==
1905 թվականի օգոստոսի 24-ին Ցարիցինայի բնակիչները դիմեցին Սարատովի նահանգի շինարարության բաժնին՝ աղոթքի տուն կառուցելու խնդրանքով։ 1906 թվականի հունիսին առաջարկված ծրագիրը մերժվեց, քանի որ սխալներ էին թույլ տվել գմբեթի բեռի բաշխման համար։ Հունվարի 24-ին ծրագիրը բարեփոխվել և հաստատվել է, իսկ 1911 թվականին շինարարությունը ավարտվել է։
1926-1928 թվականներին կառուցվել է քարե ցանկապատով երկաթյա դարպաս։ Բացի այդ, կառուցվել է ճակատային դուռ, սալիկապատվել է մայթը, տնկվել է այգի։
1929 թվականի նոյեմբերի 17-ին Ստալինգրադի գործադիր կոմիտեի որոշմամբ սինագոգը փակվեց, որոշում կայացվեց այն ակումբին տալ։ Սակայն երկար ժամանակ դատարկ է մնացել։


== Ճարտարապետություն ==
Սինագոգը ուղղանկյուն նախագծով, նկուղով, հարուստ ճակատային ձևավորմամբ աղյուսե շինություն է։ Ճակատները բաժանված են երեք մասերի, որոնցից կենտրոնում գտնվողն ավելի լայն է, քան կողայինները։ Ստորին և վերին հարկաշարքերի միջև գոյություն ունի մոդուլոններով քիվ։ 
Սինագոգի կառուցման ժամանակ օգտագործվել են այդ ժամանակվա համար նոր մետաղական կոնստրուկցիաները (թուջե սյուներ, Մոնյեի կամարներ)։


== Գրականություն ==
С.А. Аргасцева, Л.В. Гуренко. «Свод историко-архитектурного наследия Царицына-Сталинграда-Волгограда. (1589-2004гг.)». - «Панорама», 2004. - С. 168. - 240 с.
В. В. Серебряная. Культовое зодчество Волгоградской области. - 2002. - С. 159-161. - 336 с.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Էթենիում

Էթենիում կամ պրոտոնացված էթիլեն, C2H+5 քիմիական բանաձևով դրական իոն, կարբկատիոն։ Այն կարելի է դիտարկել որպես էթիլենի (C2H4) մոլեկուլին միացած պրոտոն (H+) կամ որպես էթանի (C2H6) մոլեկուլից հանած հիդրիդ իոն (H−)։


== Ստացում ==
Էթենիում ստանում են պրոտոնների դոնորների (H+3, HeH+, N2H+, N2OH+) ներկայությամբ էթանի հետ սենյակային ջերմաստիճանում և 1 մմ սնդ. ս.-ից ցածր ճնշումների պարագայում (Այլ դոնորների դեպքում (CH+5, HCO+) առաջանում է էթանիում)։
Սենյակային ջերմաստիճանում և զտած մեթանի միջավայրում էթանիումը դանդաղ քայքայվում է էթենիումի և ջրածնի։ Ռեակցիան ավելի արագ է ընթանում 90°C ջերմաստիճանում։


== Կառուցվածք ==
Երկար ժամանակ էթենիումի կառուցվածքի մասին տեղեկությունները հստակ չէին, սակայն վերջերս համարվել է, որ այն ունի ոչ դասական կառուցվածք՝ երկու ածխածնի ատոմները և մեկ ջրածնի ատոմը առաջացնում են եռկետրոնանոց երկէլեկտրոնային կապ։


== Ծանոթագրություններ ==
(4118) Սվետա

(4118) Սվետա (անգլ.՝ Sveta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,020976 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7103 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3316 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1917,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187708 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,78° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4118) Սվետա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պերևալսկ

Պերևալսկ (ուկրաիներեն՝ Перевальськ), քաղաք Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Պերևալսկի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1902 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Պերևալսկ քաղաքում բնակվում էր 26 132 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30,48 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սոպելի

Սոպելի (ռուս.՝ Сопели), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լեզ Օտիե Պապիոն

Լեզ Օտիե Պապիոն (ֆր.՝ Les Authieux-Papion), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 62 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.49 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.28 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Մեզիդոն Կանոն, Կուպսարտ, Կրևեկեր ան Օժ, Կրուասանվիլ, Գրանշան լը Շատո, Լեկոդ, Մանի լա Կամպան, Մանի լը Ֆրել, Լը Մենիլ Մոժե, Մոնտեյ, Պերսի ան Օժ, Սեն Ժյուլեն լը Ֆոկոն և Վիե Ֆյումե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Մեզիդոն Վալե դ'Օժ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 34 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 48 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 32-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 66,7 %։ 32 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 31 անձ (15 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (1 տղամարդ և 0 կին)։ 16 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բրյույեր է Մոնբերո

Բրյույեր է Մոնբերո (ֆր.՝ Bruyères-et-Montbérault), Ֆրանսիայում գտնվող համայնքն, մտնում է Պիկարդիա երկրամասի կազմի մեջ։ Համայնքի գավառն է համարվում Էնան։ Համայնքի շրջանն է համարվում Լանը։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02128։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում է 1576 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 1015 (15—64 տարեկան) մարդկանցից, 754 մարդը եղել են տնտեսապես ավելի ակտիվ տնտեսվարողներ, 261-ը եղել են ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 74,3 %, 1999 թվականին եղել է 72,9 %)։ 754 ակտիվ մարդկանցից 678-ը աշխատել են տարբեր ոլորտներում (350 տղամարդ և 328 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 76 մարդ (45 տղամարդ և 31 կին)։ 261 ոչ ակտիվ մարդկանցից 85-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 106-ը եղել են թոշակառու, 70-ը ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Աղբյուրներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բրյույեր է Մոնբերո (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուրվիեր

Ֆուրվիեր (ֆր.՝ Fourvière), պատմական բլուր, որը գտնվում է Լիոնի կենտրոնի արևմտյան հատվածում: Միևնույն անունն է կրում նաև կենտրոնական թաղամասը, որը գտնվում է բլրի վրա:


== Տեղադրություն ==
Սոն և Ռոն գետերը հոսում են Կենտրոնական ֆրանսիական զանգվածի հյուսիսից դեպի հարավ: Ֆուրվիեր բլուրը, իրականում, իրենից ներկայացնում է գիծ, որը խոյացած է Սոն գետի վրա և ձգվում է Լիոնի Վեզ թաղամասից մինչև գետերի միախառնմանը վայրը: Բլուրը ծովի մակարդակից ունի 120-287 մետր բարձրություն: Բլրի ափագիծը ներառում է Սեն Իրենեյ, Լուայաս, Ֆուրվիեր, Սեն Ժյուս թաղամասերը և ձգվում դեպի հարավ, ընդհուպ մինչև Սեն Ֆլուա լե Լիոն կոմունան: Սոնը շրջանցում է բլուրը՝ անջատելով Հին Լիոն թաղամասը՝ Լիոնի մյուս թաղամասերից:
Բլրի գագաթից բացվում է տեսարան դեպի Հին Լիոն և վարդերի այգիներ, Սոն գետի հակադիր ափ և Պրեսքիլ, Ռոն գետի հակադիր ափ, հատկապես, Բրոտտո, Պար Դյո, Գիլյոտեր, Ժերլան և Մոնպլեզիր թաղամասեր: Հեռվում են երևում են Լիոնի արվարձանները, Դոֆինե պատմական մարզի տարածքները, դեպի Բյուժե, Շարտրյոզ և Ալպեր:
Այս առավելությունը, մյուս կողմից, զուգորդվում է թերությամբ: Այսպես, ճանապարհը դեպի Ֆուրվիեր ոլորապտույտ է, իսկ բլրի գագաթ տանող ճանապարհները բավականին քիչ են:
Բլրի վրա տեղակայված է Լիոնի այցեքարտերից մեկը՝ Ֆուրվիրեի ֆունիկուլյորը:


== Պատմություն ==

Բլրի գագաթին տեղակայված է եղել Լուգդուն բնակավայրը: Այն վայրը, որտեղ ներկայումս կառուցված է Նոտր դամ դե Ֆուրվիե տաճարը, գտնվում է հռոմեական թատրոն: Թատրոնի Forum Vetus (Հին թատրոն) անվանումը արդյունքում տրանսֆորմացվել է Ֆուրվիերի: Ֆորումի մի մասը փլվել է 9-րդ դարում՝ գրունտի տեղաշարժի արդյունքում: Ավելի ուշ, ևս մի քանի փլուզումներ են տեղի ունեցել: Մասնավորապես, 1930 թվականին, թատրոնի փլուզման արդյունքում, մահացել է մոտ 40 մարդ: Փլուզման պատճառը գետնի տակով ջրի հոսքն էր: Բնակչության շրջանում տարածվել էր մի տեսակետ, համաձայն որի բլրի տակ կա ստորգետնյա լիճ, սակայն այդ փաստը հաստատված չէ գիտական հետազոտություններով:


== Տեսարժան վայրեր ==
Բլրի վրա գտնվում են այնպիսի ճարտարապետական հուշարձաններ, ինչպիսիք են Ֆուրվիեր բլրի անտիկ թատրոնը, Ֆուրվիեր բլրի օդեոնը և Կիբելայի տաճարը,
Հարևանությամբ գտնվում է Գալլո-հռոմեական քաղաքակրթության թանգարանը,
Լիոնի հռոմեական դամբարաններ, ակվեդուկներ, հասարակական բաղնիքներ և Կիբելայի շատրվան,
Նոտր դամ դե Ֆուրվիեր տաճար, որը կառուցվել է 19-րդ դարում՝ Պիեռ Բոսսանի կողմից: Տաճարը երևում է Լիոնի ցանկացած վայրից և համարվում է Լիոնի գլխավոր այցեքարտերից մեկը,
Սբ Թովմասի մատուռ (XVIII դար),
Հոգևոր արվեստների թանգարան, արքեպիսկոպոսի նստավայր,
Ֆուրվիերի մետաղական աշտարակ,
Սեն Ժյուս նախկին վարժարան, որը ներկայումս գործող դպրոց է,
Սեն Ժյուս եկեղեցի (XVI դար)
Սեն Իրենիոս եկեղեցի, Կառոլինգների դարաշրջանի Ֆրանսիայում կառուցված ամենահին եկեղեցիներից մեկը,
Վարդերի այգիներ, որոնք գտնվում են տաճարի հակադիր մասում,
Չորս քամիների կամուրջ,
Ճանապարհ դեպի Գուրգիյոն, որը իրար է կապում Սեն Ժյուսը և Սեն Ժանը: Համարվում է Լիոնի ամենահին փողոցներից մեկը:


== Ծանոթագրություններ ==
Սիտմիշի

Սիտմիշի (ռուս.՝ Ситмиши, չուվաշերեն՝ Çитмĕш), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ումարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 254 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6078) Բարտ

(6078) Բարտ (անգլ.՝ Burt), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,806703 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3287 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2847 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1717,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,209609 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,35° անկյուն։
Բարտ աստերոիդը պատկանում է Գեֆյոնի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 766 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,74 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,82 ա. մ.-ի վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6078) Բարտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էլիպս (խումբ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էլիպս (այլ կիրառումներ)Էլիպս, հայկական հարդ ռոք խումբ։ Հիմնվել Է 1986 թվականին Երևանում։ Խումբը ունի շուրջ 70 երգ, որոնք գրվել են հիմնականում 1986-1999 թվականներին։


== Պատմություն ==
«Էլիպս» խումբը կազմավորվել է 1986 թվականին, և առաջին համերգը տվել է նույն թվականի մարտին։ Խմբի մասնակիցներն էին՝ Ռոման Մխիթարյան (վոկալ), Ստեփան Բերուջանյան (կիթառ), Հրաչյա Գրիգորյան (բաս կիթառ), Ռադիոն Վանյան (ստեղնաշար) և Վարդան Մամիկոնյան (հարվածային)։ Շուտով Վարդանը լքում է խումբը, և իրեն է փոխարինում Արամ Պետրոսյանը (Բատյա), դառնալով խմբի նոր թմբկահարը։ 1986 թ. ամռանը խումբը մեկնեց Լատվիա, ուր ելույթ ունեցան լատվիական «Պիլիգրիմ» խմբի հետ։ Կարճ ժամանակահատվածում խումբը մեծ ճանաչում ձեռք բերեց Հայաստանում և բազում ելույթներ ունեցավ։ Ճանաչման հետ մեկտեղ խումբը վաստակեց նաև մեծ տհաճության՝ սովետական իշխանությունների կողմից, և արդեն 1986 թ. վերջին Էլիպսը արգելվեց, հայտարարվելով «հակախորհրդային»։ Չնայած այդ փաստին, խումբը շարունակեց իր գործունեությունը ընդհատակյա, դառնալով էլ ավելի հայտնի։ Արգելքի հիմնական պատճառն էր հանդաիսանում այն թվականներին ղեկավարության կողմից «լկտի» համարվող «Գորբաչով …..» և «Պոլիտբյուրո ….» երգերը, որտեղ խորհրդային իշխանությունները ենթարկվում էին խիստ քննադատության։
1987 թվականին, բազում ռոք-փառատոնների հայտնվելու հետ մեկտեղ, Էլիպսը մասնակցեցին գրեթե բոլոր փառատոններին Հայաստանում, համերգներով հանդես էին գալիս Հայաստանի տարբեր շրջաններում։
Ակտիվ ստեղծագործական գործունեությունը շարունակվեց մինչ 1992 թվականը, երբ խմբի անդամները որպես կամավորականներ մեկնեցին Արցախյան պատերազմում մասնակցելու։ 1992-1994 թվականներին, մարտական գործողությունների ընթացքում, խմբին մի քանի անգամ հաջողվեց ելույթներ ունենալ համերգներին և փառատոններին։ Պատերազմից հետո խումբը սկսեց ձայնագրել նոր երգեր, համերգներով հանդես ունեցան Հայաստանի և Արցախի գրեթե բոլոր քաղաքներում, նաև ելույթներ ունեցան Ռուսաստանում և Բալթյան երկրներում։ 2011 թ. մայիսի 20-ին թողարկվեց խմբի հոբելյանական «Էլիպս Հարդ Ռոք» ալբոմը։


== Կազմը ==
Ռոման Մխիթարյան, վոկալ
Ստեփան Բերուջանյան, կիթառ
Ստեփան Գոմչյան, բաս
Ռադիոն Վանյան, ստեղնային
Արամ Պետրոսյան, հարվածային


== Սկավառակագրություն ==
2011 «Էլիպս Հարդ Ռոք»


== Արտաքին հղումներ ==
Խումբը MySpace կայքում
Jamendo