Ազգային պատմության օր

Ազգային պատմության օր, շահույթ չհետապնդող կազմակերպություն է, որը հիմադրվել է Մերիլենդի, Քոլիջ Փարք քաղաքում, որն անցկացնում է ամենամյա ծրագիր-մրցույթ՝ 6-12-րդ դասարանների ուսանողների համար։ Այն ունի դուստր կազմակերպություններ բոլոր հիսուն նահանգներում՝ Վաշինգտոնում, Պուերտո Ռիկոյում, Գուամում, Ամերիյան Սամոայում, Հարավային Կորեայում, Չինաստանում, Հարավային Ասիայում, և Կենտրոնական Ամերիկայում։ Այն սկսվեց որպես տեղական ծրագիր Քլիվլենդում, Օհայո, որը գլխավորում էր Դեյվիդ Վան Թասելը, Case western Reserve համալսարանի պատմության դասախոս։ Այն զարգացել է 1974 թ-ին 129 ուսանողից՝ ավելի քան 500,000-ի 48 նահանգներում 1991-ին, և 700,000 ուսանող, 40,000 ուսուցիչ 2001-ին։ Այսօր, ավելի քան կես միլիոն ուսանող գրանցվում է տեղական մրցույթների միջոցով։ Նրանք գրանցվում են որպես անհատ կամ խումբ հինգ կատեգորիաներից մեկում՝ փաստագրական, ցուցահանդես, հոդված, ներկայացում կամ վեբ կայք։ Այնուհետև ուսանողները մասնակցում են մի քանի տարածաշրջանային մրցույթների՝ ներկայացնելով լավագույն գրառումները՝ խթանելով պետկան մրցույթները։ Երկու լավագույն գրառումները յուրաքանչյուր կատեգորիայում և բաժնում հրավիրվում են մրցելու Ազգային մրցույթում։


== Ազգային պատմության օրվա մրցույթի պատմություն ==
Մրցույթը սկսվեց Քլիվլենդում 1974-ին։ Case Western Reserve համալսարանի պատմության ամբիոնի անդամները նախնական գաղափար են մշակել պատմության  մրցույթի համար, որը նման է «Գիտական փառատոնի»։ Ուսանողները հավաքվում են համալսարանում՝ մի օր նվիրելու պատմությանը՝ անվանելով այն «Ազգային պատմության օր»։ Հաջորդ մի քանի տարիների ընթացքում մրցույթը տարածվե ամբողջ Օհայո նահանգում և շրջակա մերձարևմտյան նահանգներում։ Մինչև 1980-ին, Հումանիտար գիտությունների ազգային հիմադրամի օգնությամբ, Ազգային պատմության օրը վերածվեց ոչ առևտրային կազմակերպության, և 1992-ին Պատմության Ազգային օրը իր շտաբը տեղափոխեց Քլիվլենդից Վաշինգտոն։ Ազգային պատմության օրն այժմ իրականացնում է բազմաթիվ կրթական ծրագրեր, սակայն Ազգային մրցույթը շարունակում է մնալ դրանցից ամենամեծը։ Ազգային եզրափակիչ փուլը տեղի է ունենում ամեն հունիս ամսին, Մերիլենդ համալսարանում անցկացվող մեկշաբաթյա միջոցառման ընթացքում։


== Ազգային պատմության օրվա մրցույթի ամենամյա թեմա ==
Ամենամյա թեման սովորաբար արտահայտություն է, որն ավարտվում է «պատմության մեջ», և հաճախ ալիտերացիա է, ինչպես «Հեղափոխություն, արձագանք, բարեփոխում պատմության մեջ»։ Թեման ընդգրկում է ուսանողների հետազոտությունը պատմական թեմայի շրջանակներում։ Թեման ընտրվում է համաշխարհային, ազգային կամ պետական լայն կիրառման, և հին կամ ավելի վաղ անցյալի պատմության կարևորության համար։ 2019-ի թեման եղել է Հաղթանակը և Ողբերգությունը պատմության մեջ, իսկ 2020-ի թեման՝ Խոչընդոտների խախտումը պատմության մեջ: «Ազգային պատմության օրվա մրցույթի թեմայի մտադրված ընտրությունն այն է, որ ուսանողներին հնարավորություն ընձեռվի անդրադարձ կատարելու պատմության հնացած տեսակետին, որպես սոսկ փաստեր և ամսաթվեր, և ներքաշվել դեպի պատմական բովանդակություն՝ զարգացնելու հեռանկարը և փոխըմբռնումը։ Թեմաները ամեն տարի փոխվում են, և հաճախ նախնական թեմաները օգտագործվում են մոտավորապես տասներկու տարի հետո։


== Մրցույթ ==


=== Դատողություն ===
Ազգայի պատմության օրվա մասնակիցներին դատում են երեք որոշիչ գործոնների հիման վրա՝ պատմական որակ, թեմայի հետ կապը և ներկայացման հստակությունը։ Հետազոտությունները պետք է ներառեն առաջնային և երկրորդային աղբյուրներ։ Բացի այդ, աղբյուրները պետք է հստակ վկայակոչվեն՝ ընդգրկելով ծանոթագրված մատենագրությունը։ Կա նաև պահանջվող գործընթացի փաստաթուղթ, որը պետք է ներառված լինի նախագծին՝ նկարագրելով  գործընթացը և պայքարը «Ազգային պատմության օր» ծրագիրը ստեղծելու համար։


=== Պետական և տարածաշրջանային մրցույթներ ===
Որոշ շրջաններում, ուսանողները, ովքեր բավականաչափ միավորներ են ձեռք բերում իրենց դատողությունից, նախապես դիմում են ներկայացնում հանրապետական փուլ, և ցանկակցած ուսանող տարածաշրջանային մրցույթներին կարող է դիմում ներկահացնել հանրապետական փուլ։ Մյուս նահանգներում, ինչպես օրինակ՝ Կալիֆորնիան, Կոնեկտիկուտը, և Փենսիլվանիան, առաջին երեք նախագծերը նախապատվություն են տալիս պետական մրցակցությանը։ Տարածաշրջանները կարելի է բաժանել ըստ աշխարհագրական տարածքի, բնակչության կամ երկրի։
Պետական մակարդակի մրցույթներում, ուսանողները մրցում են տարբեր մրցանակների համար։ Յուրաքանչյուր կատեգորիայի և բաժնի առաջին երկու գրանցվածներին հրավիրում են ազգային մրցույթի, որը կազմակերպվում է ամեն հունիս ամսին Մերիլենդի համալսարանում։


=== Ազգային մրցույթ ===


==== Նախնական փուլ ====
Նախնական փուլում, յուրաքանչյուր մասնակից ներկայացնում է իր նախագիծը երեք դատավորների կազմի առջև։ Փաստաթղթի և վեբ կայքի կատեգորիայի առկայության դեպքում, նախագծերը նախքան ներկայացվելը, վերանայվում են դատավորների կողմից։ Ներկայացումները, վավերագրական ֆիլմերը, և ցուցանմուշները առաջին անգամ ներկայացվում են մրցույթում դատավորների համար։ Առաջին երկու աշխատանքները՝ թե՛ կրտսեր, թե՛ ավագ բաժնի մասնակիցները ներկայանում են ազգային մրցույթին։


==== Եզրափակիչ փուլ ====
Նրանք, ովքեր ներկայացման և վավերագրական կատեգորիաներին եմ մասնակցում, տեղեկացվում է, որ անցել են եզրափակիչ փուլ, այնուհետև ներկայացնում են իրենց աշխատանքը երեք դատավորների կազմի առջև։ Փաստաթղթի, վեբկայքի և ցուցահանդեսների կատեգորիաների վերաբերյալ չի տեղեկացվում, թե արդյոք անցել են եզրափակիչ փուլ։ Նրանց ծրագիրը քննարկվում է երեք նոր դատավորների կողմից, բայց ուսանողները հարցազրույց չեն անցնում այս փուլում։ Այնուհետև, նրանց ծրագիրը պետք է մնա միայն եզրափակիչ փուլի քննարկման համար։

Առաջին, երկրորդ, և երրորդ տեղերի համար մրցանակները համապատասխանաբար կազմում են 1000, 500, and 250 դոլար։ «Նշանավոր մասնակից» մրցանակը տրվում է յուրաքանչյուր նահանգից երկու նախագծի՝ մեկ կրտեսեր և մեկ ավագ մասնակցի։ Կան նաև մեկ տասնյակից ավելի հատուկ մրցանակներ, որոնք կազմում 250-ից 2,500 դոլար։


==== Ազդեցությունը ուսանողների վրա ====
2011 թ.-ին իրականցված անկախ ուսումնասիրությունը ցույց տվեց, որ այն ուսանողները, ովքեր մանսակցում են Ազգային պատմության օրվա մրցույթին, գերազանցում են իրենց ոչ մասնակից հասակակիցներին և բարձր գնահատակններ են ստանում ստանդարտ թեստեր անցնելիս, չնայած դա կարող է ազդեցություն ունենալ այն ուսանողների տեսակին, ովքեր ընտրում են մասնակցել Ազգային պատմության օրվա մրցույթին, ովքեր ձգտում են մարտահրավեր նետել իրենց։


=== Ազդեցությունը պատմաբանների վրա ===
2001 թ.-ին Ամերիկյան պատմական ասոցիացիայի գործադիր տնօրեն Արինտա Ջոնեսը գրել է.

Հավանաբար, Ազգային պատմության օրվա ամենամեծ ազդեցությունը ինքնին պատմաբանի մասնագիտությունն էր։ Ես իսկապես հավատում եմ, որ երբեք այդքան պատմաբաններ չեն վայելել պատմության հետամուտ լինելը իրենց գրասենյակներից, իրենց կանոնավոր դասասենյակներից, և գիտական հետազոտություններից դուրս, ինչպես որ շատերը մասնակցել են Ազգային պատմության օրվան՝ որպես ուսուցիչներ, մենթորներ, խորհրդատուներ և դատավորներ ավելի քան երկու տասնյակ։


== Տես նաև ==
Գիտական փառատոնԾանոթագրություններ