Ավազակները Միլանում

«Ավազակները Միլանում» (իտալերեն՝ Banditi a Milano), ռեժիսոր Կառլո Լիձանիի կրիմինալ դրաման, որը թողարկվել է 1968 թվականի մարտի 29-ին։


== Սյուժե ==
Մասամբ ոստիկանական ռեպորտաժի ձևով նկարահանված ֆիլմը նվիրված է 1960-ական թվականների վերջում Իտալիայում կրիմինալ և քաղաքական բռնության աճի խնդրին, որը կանխագուշակում էր «կապարե տասնամյակի» առաջացումը։ Ֆիլմի հիմքում ընկած է Կավալերո ավազակախմբի պատմությունը, ով ձերբակալվել էր 1967 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Միլանում` մեկուկես ժամանանոց հետապնդումից և ոստիկանության հետ փոխհրաձգությունից հետո։
Պիետրո Կավալերոն ստեղծում է ավազակախումբ բանկերը թալանելու նպատակով պրոլետարիական հեղափոխության ֆինանսավորման համար։ Նրանք հանդուգն են գործում՝ հասցնելով թալանել մեկ օրվա ընթացքում երկու-երեք բանկային ստորաբաժանում իրար հետևից, սակայն 17-րդ փորձը նրանց համար ճակատագրական է դառնում։ Կոմիսար Բազևին հետևում է թալանիչներին, որոնք հասցնում են հետապնդման ընթացքում ոչ միայն ոստիկանության հետ փոխհրաձգություն կազմակերպել, այլև ուրախ կատակներով կրակել պատահական անցորդների վրա։
Ի վերջո, բոլոր չորս ավազակները ձերբակալվել էին, նրանցից մեկին հազիվ էին հասցրել փրկել բարկացած ամբոխից, որ պատրաստվում էր նրան ինքնադատաստանի ենթարկել։ Ավազակախմբի ղեկավարը, որ փոխհրաձգության ընթացքում երեք դիակ էր թողել և ավելի քան քսան վիրավոր, հաճույքով լրագրողների առաջ լուսանկարվում է։ Ֆիլմի ամբողջականության համար ռեժիսորը մի դրվագ է ստեղծում, որտեղ սկսնակ երգչուհուն կենդանի այրում են, ով համաձայն չէր այն բանի հետ, որ կրիմինալ «պրոդյուսերները» որոշել էին նրան մղել մարմնավաճառության։


== Դերերում ==
Ջան Մարիա Վոլոնտե — Պիետրո Կավալերո
Թոմաս Միլիան — կոմիսար Բազևի
Դոն Բաքի — Սանտե Նոտարնիկոլա
Ռեյ Լավլոք — Դոնատո Լոպես («Տուչո»)
Էցիո Սանկրոտի — Ադրիանո Ռիվոլետո («Բարտոլինի»)
Կառլա Գրավինա — նիմֆոմանուհի Լուգանոյից
Պիերո Մաձարելա — Ռոալդո Պիվա, հաշմանդամ
Պուպո դե Լուկա — գողացած մեքենայի սեփականատեր
Ագոստինա Բելի — գերված աղջիկ
Իդա Մեդա — Պիետրո Կավալերոյի կինը
Մարգարեթ Լի — մարմնավաճառուհի


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==
Իտալական շուկայում մեծ հաջողություն ունեցած ֆիլմը ստացել է Դավիթ դի Դոնաթելոյի երկու մրցանակ․ «լավագույն ռեժիսոր» և «լավագույն արտադրություն», իսկ 1969 թվականին «Արծաթե ֆիլմ» է ստացել լավագույն սցենարի համար և առաջադրվել է «լավագույն ռեժիսորի» և «լավագույն գլխավոր դերակատարի» անվանակարգերում։
1968 թվականին ֆիլմը առաջադրվել է Ոսկե առյուծի Բեռլինի 18-րդ միջազգային կինփառատոնում և մասնակցել է Կաննի կինոփառատոնին, որը փակ էր՝ կապված Ֆրանսիայում զանգվածային անկարգությունների հետ։
Նույն թվականին ֆիլմը ստացել է իտալական Ոսկե Գլոբուսը լավագույն ֆիլմ կատեգորիայում, իսկ Ջան Մարիա Վոլոնտեն՝ որպես լավագույն դերասան։


== Քննադատություն ==
Ֆիլմն ընդգրկվել է այսպես կոչված «100 իտալական ֆիլմերի ցանկում, որոնք անհրաժեշտ է պահպանել» (100 film italiani da salvare)՝ չնայած քննադատները այս ֆիլմը, որը 1970-ական թվականներին դարձել է արյունարբու իտալական թրեշ թրիլերների օրինակ, համարում են B կատեգորիայի արտադրանք;
Ամերիկացի քննադատները նշել են նաև քիչ բյուջե ունեցող ցուցադրության ոչ բարձր որակը, որտեղ ավելի շատ խառնիխուռն իրավիճակ է, քան հստակ գործողություն և շատ ցինիկ հումորներ։ Չնայած այդ ամենին՝ Ռոջեր Էբերտը իր ժամանակ նշել է, որ նման ֆիլմերը, որ ծագել են էժանագին սպագետի-վեսթեռն ոճից, ունակ են լրացնելու այն բացը, որը առաջացել է ամերիկյան ֆիլմագրության մեջ, այն բանից հետո, ինչ Ֆրենկ Սինատրայի հակադեֆամացիոն լիգան (ում աջակցությունը ամերիկյան մաֆիայի կողմից էր) հասավ գանգստեր իտալացիների՝ ֆիլմերում ցուցադրման արգելքին։


== Մեկնաբանություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Banditi a Milano» (իտալերեն)։ Coming Soon։ Վերցված է 12.03.2016