Միխայիլ Իդով

Միխայիլ Իդով (իրական անունը՝ Մայքլ Մարկ Զիլբերման, ի ծնե՝ Միխայիլ Մարկովիչ Զիլբերման, հուլիսի 9, 1976(1976-07-09), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս-ամերիկացի ռեժիսոր, սցենարիստ, արձակագիր և երաժիշտ։ Նախկինում եղել է լրագրող, իսկ 2012-2014 թվականներին GQ ամսագրի ռուսական տարբերակի գլխավոր խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լատվիայում՝ ֆիզիկոս և ինժեներ, Լատվիայի պետական համալսարանի շրջանավարտ Մարկ Բորիսովիչ Զիլբերմանի ընտանիքում (մոր՝ Ելենա Գրիգորևնա Զիլբերմանի աղջկական ազգանունը Իդով է)։
Քույրը Զոյին է։ 1992 թվականից նրա ընտանիքն ապրել է ԱՄՆ-ում։ Սովորել է կինոյի տեսություններ, սցենարի վարպետություն և դրամատուրգիա Միչիգանի համալսարանում։
1998 թվականից մինչև 2012 թվականը ապրել է Նյու Յորքում, որտեղ 2006 թվականից աշխատել է որպես New York Magazine-ի մեկնաբան։ Հրապարակվել է The New York Times, The Wall Street Journal, Time, The New Republic պարբերականներում։ National Magazine Award-ի երեք մրցանակների դափնեկիր է (2007-2009 թվականներին երկու հատ)։ Նաև եղել է Ռուսաստանի մասին ամերիկյան ամսագրի՝ Russia!–ի գլխավոր խմբագիր, որը գոյություն է ունեցել 2007-2009 թվականներին։
2012-2014 թվականներից եղել է ամերիկյան GQ (Gentlemen’s Quarterly) ամսագրի ռուսական տարբերակի գլխավոր խմբագիր։ Ամսագրի կողմից Իդովը 2010 թվականին ճանաչվել է «Տարվա խմբագիր»։
2014 թվականի մայիսից մինչև 2015 թվականի մարտն աշխատել է կինոընկերության կրեատիվ տնօրեն Ֆեոդոր Բոնդարչուկի և Դմիտրի Ռուդովսկու Art Pictures-ի պաշտոններում։


== Անձնական կյանք ==
Ներկայումս ապրում է Լոս Անջելեսում (ԱՄՆ)։
Նրա կինը՝ Լիլին, սցենարիստ և հաճախ՝ համահեղինակ է։ Ունեն դուստր՝ Վերան։


== Ֆիլմագրություն ==
2015 թվական — «Լոնդոնգրադ» (սերիալ, սցենարի հեղինակ, ստեղծագործական պրոդյուսեր)
2015 թվական — «Ռաշկին» (սերիալ, սցենարի հեղինակ, ստեղծագործական պրոդյուսեր)
2015 թվական — «Духless 2» (ֆիլմ, սցենարի հեղինակ)
2017-2020 թվականներ — «Լավատեսները» (սերիալ, սցենարի հեղինակ, կոմպոզիտոր)
2018 թվական — «Ամառ» (ֆիլմ, սցենարի հեղինակ)
2019 թվական — «Հումորիստ» (ֆիլմ, ռեժիսոր, սցենարի հեղինակ)
2020 թվական — «Գերմանիա-89» (սցենարի հեղինակ)


== Սկավառակագրություն ==
2006 թվական — The Sad Part
2011 թվական — Friends of the Oval
2015 թվական — Zilberman (EP)
2017 թվական — «Լավատեսները» (սաունդթրեքի հեղինակ)
2017 թվական — «Մենք թողարկել ենք կինո» (կատարող, «Սյուժե նոր երգի համար»)


== Երաժշտական տեսահոլովակներ ==
2017 թվական — «Չգիտեմ», Ռինալ Մուհամետովը և Մարգարիտա Ադաևան (երգի հեղինակ, ռեժիսոր)
2017 թվական — «Սյուժե նոր երգի համար» (կատարող, ռեժիսոր)
2017 թվական — «Իսկ ես քո համար չկամ», «Յոլկա» (երգի հեղինակ, պրոդյուսեր)
2018 թվական — «90», «Մոնետոչկա» (սցենարի հեղինակ, ռեժիսոր)
2019 թվական — «Հումորիստ», Face (ռեժիսոր)
2020 — «Կես րոպե», Սերգեյ Բեզռուկովը և Ելիզավետա Բոյարսկայան (երգի հեղինակ)


== Ստեղծագործություններ ==
2009 թվական — Ground Up, Farrar, Straus & Giroux 
2011 թվական — Made In Russia: The Unsung Icons of Soviet Design, Rizzoli (խմբագիր, կազմող, նախաբան)
2013 թվական — Corpus
2018 թվական — Dressed Up For a Riot: Misadventures in Putin's Moscow, Farrar, Straus & Giroux


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Интервью Михаила Идова журналу «The New York Times», 7 января 2016
Авторская колонка в журнале «Сноб» Archived 2009-10-10 at the Wayback Machine.
Авторская колонка в журнале «Большой город»
Михаил Идов возглавит журнал GQ