Դանիել Վացեկ

Դանիել Վացեկ (չեխ․՝ Daniel Vacek, ապրիլի 1, 1971(1971-04-01), Պրահա, Չեխոսլովակիա, Չեխոսլովակիա), չեխ նախկին պրոֆեսիոնալ թենիսիստ, Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի տղամարդկանց զուգախաղի եռակի հաղթող (բոլոր երեք անգամներն էլ Եվգենի Կաֆելնիկովի հետ)։


== Մարզական կարիերա ==
Դանիել Վացեկը թենիս սկսել է խաղալ 11 տարեկանում, այդ ձեռնարկմանը նրան աջակցում է հայրը՝ Վացլավ Վացեկը։ Պրոֆեսիոնալ կարիերայում իր առաջին խաղը Վացեկը անց է կացրել 1989 թվականի հուլիսին։ 1990 թվականին Վացեկը հաղթում է ATP զուգախաղի առաջին երեք մրցաշարերում։ Բոլոր երեք մրցաշարերում նրա խաղընկերն էր հայրենակից Վոյտեխ Ֆլեգլը։ Արդեն տարվա ավարտին մոտ Վացեկը սերտորեն մոտենում է զուգախաղի լավագույն թենիսիստների հարյուրյակին։ Հաջորդ տարի, երկու անգամ հասնելով ATP մրցաշարերի եզրափակիչ և նույնքան անգամ էլ «չելենջերներում», նա արդեն մոտենում է Թոփ-50-ին։ Այդ մրցաշրջանում նրա հաշվին է գրանցվում նաև առաջին հաղթանակը աշխարհի լավագույն զույգի նկատմամբ՝ Տոկիոյում նրանք Միլան Շրեյբերի հետ հաղթում են Սքոթ Դևիսին և Դևիդ Փեյթին, սակայն կիսաեզրափակիչում զիջում են Թոդ Վուդբրիջին և Ստեֆան Էդբերգին։
Սակայն 1992 թվականին զույգում Վացեկի խաղը չի ստացվում։ Տարվա ամենասկզբում դուրս գալով Վելինգտոնի մրցաշարի եզրափակիչ, հետագայուս նա չի փայլում, նույնիսկ «չելենջերներում» միայն մեկ անգամ է հասնում եզրափակիչ։ Միևնույն ժամանակ մենախաղում նա երեք անգամ խաղում է «չելենջերների» եզրափակիչներում, հաղթելով նրանցից երկուսում և ընդհուպ մոտենում է վարկանիշային աղյուսակի առաջին հարյուրյակին։ 1993 թվականին նա կրկին վստահ խաղ է ցուցադրում զուգախաղում և մարզական ձեռք բերելով «չելենջերներում», օգոստոսին Նյու Հեյվենում Ցիրիլ Սուկի հետ հաղթում է կարիերայում առաջին ATP Championship Series դասի մրցաշարում։ 1994 թվականի ընթացքում նա չորս անգամ խաղում է ATP մրցաշարերի զուգախաղի եզրափակիչներում, այդ թվում Մոնտե Կարլոյի բարձր մակարդակի մրցաշարում և երկու անգամ հաղթանակի է հասնում։ Մրցաշրջանի վերջում նա առաջին անգամ մտնում է զուգախաղի 20 լավագույնք թենիսիստների մեջ։ Մենախաղում նա սկզբում հաղթանակ է տանում առաջին տասնյակից մրցակցի նկատմամբ՝ հաղթելով Թոմաս Մուստերին, այդ պահին աշխարհում 9-րդը, իսկ փետրվարի սկզբին հաղթում է Ռենի «չելենջերում», հետո դուրս է գալիս Կոպենհագենի АТР մրցաշարի եզրափակիչ, իսկ այնուհետև Ուիմբլդոնի մրցաշարի չորրորդ շրջան, ռևանշ վերցնելով Եվգենի Կաֆելնիկովից՝ այդ պահին աշխարհի 16-րդ ռակետին և կոպենհագենյան իր վիրավորողին, և պարտվելով միայն աշխարհի առաջին ռակետ Փիթ Սամփրասին։ Ուիմբլդոնից հետո նա մտնում է համաշխարհային թենիսի մենախաղի Թոփ-50։
Հաջորդ երեք տարիները Վացեկի կարիերայում դառնում են լավագույնները։ Այդ ժամանակահատվածում նա երեք անգամ խաղում է ATP մրցաշարերի մենախաղի եզրափակիչներում, 1996 թվականի հունվարին հասնելով վարկանիշային աղյուսակի 26-րդ հորիզոնականին, բարձրագույնը կարիերայի ընթացքում։ Նրան ևս չորս անգամ հաջողվում է հաղթանակ տանել առաջին տասնյակից մրցակիցներին, այդ թվում ևս երկու անգամ Եվգենի Կաֆելնիկովին։ Զուգախաղում, հենց Կաֆելնիկովի հետ, նա հասնում է կարիերայում գլխավոր հաջողություններին, երկու անգամ անընդմեջ՝ 1996 և 1997 թվականներին, հաղթելով Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում (այդ թվում երբ 1997 թվականին նրանք հերթականությամբ հաղթում են առաջին երկու «դասակարգված» զույգի), իսկ 1997 թվականին նրանց ավելացնելով նաև հաղթանակը ԱՄՆ բաց առաջնությունում։ Ընդհանուր առմամբ Վացեկը և Կաֆելինկովը համագործակցության այդ երկու տարիների ընթացքում հաղթում են յոթ մրցաշարերում, իսկ մինչ այդ, 1995 թվականին, Վացեկը Ցիրիլ Սուկի հետ հաղթում են չորս մրցաշարերում, ներառյալ իր հեղինակությամբ աշխարհում երկրորդ գրունտային մրցաշարը՝ Իտալիայի բաց առաջնությունը և հասնում է մինչև ATP Աշխարհի առաջնության կիսաեզրափակիչ։ Արդյունքում նա 1995 թվականի մրցաշրջանի ավարտում է զուգախաղի դասակարգման 11-րդ հորիզոնականում, 1996 թվականը 8-րդում և 1997 թվականը 5-րդում, ընթացքում, 1997 թվականի սեպտեմբերին, բարձրանալով մինչև 3-րդ հորիզոնական։ 1995 և 1996 թվականներին նա Չեխիայի հավաքականի կազմում Դևիսի Գավաթում անց է կացնում 12 հանդիպում, թիմի հետ 1996 թվականին հասնելով մինչև Համաշխարհային խմբի կիսաեզրափակիչ։ Նույն թվականին նա հավաքականի հետ դուրս է գալիս Դյուսելդորֆում Աշխարհի թիմային գավաթի եզրափակիչ, սակայն այնհեղ չեխերը զիջում են Շվեյցարիային։ Նա նաև մասնակցություն է ունեցել Ատլանտայի Օլիմպիադային, սակայն այնտեղ մենախաղում նա պայքարից դուրս է մնում արդեն երկրորդ շրջանում, իսկ Իրժի Նովակի հետ զույգով՝ քառորդ եզրափակիչում։
Հետագայում Վացեկը շարունակում է հավասար խաղ ցուցադրել ևս երկու տարի, մնալով մենախաղի 100 լավագույն թենիսիստների շարքում և զուգախաղի Թոփ-50-ում։ Եվ 1998 թվականին, և 1999 թվականին նա չորսական անգամ խաղում է զուգախաղի մրցաշարերի եզրափակիչներում, առաջին տարում հաղթելով մեկ (Եվգենի Կաֆելնիկովի հետ), իսկ երկրորդ տարում բոլոր չորս մրցաշարերում (նրանցից երեքը Ջեֆ Տարանգոյի հետ)։ 1999 թվականի ընթացքում Վացեկը նաև երկու անգամ հասնում է մինչև Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի քառորդ եզրափակիչ՝ սկզվում Ավստրալիայում Կաֆելնիկովի հետ, իսկ այնուհետև Ֆրանսիայում Դավիդ Պրինոսիլի հետ։ 1998 թվականին նա մեկ մրցաշրջանի ընթացքում նա առավելության է հասնում մենախաղի աշխարհի առաջին և երկրորդ ռակետների նկատմամբ (համապատասխանաբար, Մարսելո Ռիոսի և Պատրիկ Ռաֆտերի)։ 1999 թվականի ընթացքում նա երեք անգամ հաղթում է մենախաղի առաջին տասնյակի թենիսիստների, ներառյալ կարիերայում չորրորդ անգամ հաղթանակ Եվգենի Կաֆելնիկովի նկատմամբ՝ այդ պահին արդեն աշխարհի 2-րդ ռակետ, իսկ տարվա ավարտին վերջին անգամ դուրս է գալիս ATP մրցաշարի մենախաղի եզրափակիչ։ Այդ տարիներին են գալիս նաև նրա երկրորդ եզրափակիչը հավաքականի հետ Աշխարհի գավաթում և խաղերը Դևիսի Գավաթում։ Այդ երկու տարիների ընթացքում նա երկու անգամ դառնում է ATP տուրի խաղացողների շրջանում խաղացած խաղերի քանակով երկրորդը։
Զուգախաղում իր վերջին եզրափակիչին և ATP վերջին տիտղոսին Վացեկը դրանից հետո սպասում էր երկու տարուց ավել։ 2000 թվականի մայիսին նա վնասվածք է ստանում և կորտը լքում է մինչև մրցաշրջանի վերջը։ Նա վերադառնում է ուղիղ մեկ տարի անց, սակայն երկար ժամանակ մրցաշարերում չէր կարողանում երկրորդ շրջանից այն կողմ անցնել, արդյունքում մրցաշրջանն ավատելով միայն կիսաեզրափակիչներով Տաշքենդում և Վիեննայում։ 2002 թվականին մոտ նա վերկանգնվում է այնքան, որ Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, Տոմաշ Ցիբուլեցի հետ, առավելության է հասնում աշխարհի առաջին զույգի նկատմամբ՝ Յոնաս Բյորկմանի և Թոդ Վուդբրիջի, իսկ ապրիլին հաղթում է Բարսելոնայի ATP Gold դասակարգի մրցաշարում։ Դրանից հետո նրա խաղը խախտվում է, հունիսից նա միայն երկու անգամ, ութ մրցաշարի ընթացքում, հաղթում է մեկնարկային խաղում և օգոստոսին Ցինցինատիում խաղում է մրցաշրջանում իր վերջին խաղը։ Հաջորդ տարի կորտ վերադառնալու փորձը հաջողություն չի ունենում։ Վացեկը պարտվում է Ֆրանսիայի բաց առաջնության առաջին իսկ շրջանում, իսկ այնուհետև նաև Ուիմբլդոնի մրցաշարում և դրանից հետո վերջնականապես վայր է դնում ռակետը։
2003 թվականին Դանիել Վացեկը այն գումարներով, որոնք նա շահել էր ելույթների ընթացքում, ձեռք է բերում «Բանիկ» (Օստրավա) ֆուտբոլային ակումբի բաժնետոմսերի վերահսկիչ փաթեթը։ Հաջորդ մրցաշրջանում ակումբը հեղթում է Չեխիայի առաջնությունում և դուրս է գալիս Չեխիայի Գավաթի եզրափակիչ։ Դրանից հետո, սակայն, ակումբի ֆինանսական վաճակը ստիպում է հրաժարվել մի շարք առաջատար ֆուտբոլիստներից և այդ պահից ի վեր նմանատիպ հաջողություններ արդեն չեն կրկնվում։


== Դիրքը ATP վարկանիշում տարվա վերջին ==


== Կարիերայի ընթացքում Մեծ Սաղավարտի և ATP մրցաշարերում եզրափակիչներ (45) ==


=== Մենախաղ (5) ===


==== Պարտություններ (5) ====


=== Զուգախաղ (40) ===


==== Հաղթանակներ (25) ====


==== Պարտություններ (15) ====


== Զուգախաղի մրցաշարերի վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Դանիել Վացեկը ATP կայքում
Դանիել Վացեկը ITF կայքում Archived 2016-03-24 at the Wayback Machine.
Դանիել Վացեկը Դևիսի Գավաթի մասնակցի կայքում