Կատերինա Անդրեևա

Կատերինա Անդրեևա (իսկական անունը՝ Եկատերինա Անդրեևնա Բախվալովա, բելառուս․՝ Кацярына Андрэеўна Бахвалава, բելառուս․՝ Кацярына Андрэева, նոյեմբերի 2, 1993(1993-11-02), Մինսկ, Բելառուս), բելառուս լրագրող, քաղբանտարկյալ։


== Կենսագրություն ==


=== Ընտանիք ===
Եկատերինայի նախապապը՝ Դավիթ Պինխասիկը (1914-1996) հայտնի լրագրող է եղել, նախատատը՝ Մարիա Վահանովան (1908-?) ստեղծել և եղել է «Պոլեսսկայա պրավդա»-ի առաջին գլխավոր խմբագիրը, իսկ ավելի ուշ աշխատել է Սովետսկայա Բելոռուսիա» թերթում։ Եկատերինայի պապը՝ բելառուս լրագրող Սերգեյ Վահանովը, եղել է Բելառուսի «Տրուդ» թերթի գլխավոր խմբագիրը։ Ծնողները բանասերներ են եղել։


=== Կրթությունը և մասնագիտական գործունեություն ===
Նախնական կրթությունը ստացել է Մինսկի № 19 դպրոցում, այնուհետև սովորել է № 23 գիմնազիայում։ Դպրոցից հետո ընդունվել է Մինսկի պետական լեզվաբանական համալսարան, բայց երրորդ կուրսից կամավոր մեկնել է Իսպանիա, որտեղ անցկացրել է երկու տարի։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո որոշել է շարունակել ընտանեկան դինաստիայի մասնագիտությունը և զբաղվել է լրագրությամբ։ Կարիերան սկսել է «Ժողովրդական լրագրող» մրցույթում մրցանակ շահելով։ Հրապարակախոսական հոդվածներ սկսել է գրել «Нашей Ніве»-ում։
Ժամանակի ընթացքում տեղափոխվել է հեռուստատեսություն, 2017 թվականից Եկատերինան համագործակցում է «БелСат» հեռուստաալիքի հետ, հեռարձակում է ուղիղ եթերներ և զբաղվում փողոցային լրագրությամբ։ Իր մասնագիտական պարտականությունների կատարման ընթացքում ցուցաբերած ակտիվ մասնագիտական գործունեության համար նա բազմիցս արժանացել է իշխանությունների բացասական արձագանքին։ Ամուսնու՝ Իգոր Իլյաշի հետ միասին լրագրողական  հետաքննություններ է իրականացրել  բարձրաստիճան պաշտոնյաների և գործարարների շրջանում կոռուպցիոն գործարքների վերաբերյալ և լուսաբանել է Դոնբասում ռազմական հակամարտության թեման։ 2020 թվականին լույս է տեսել նրանց համատեղ «Բելառուսական Դոնբաս» գիրքը, սակայն արդեն 2021 թվականին այն Բելառուսում ճանաչվել է ծայրահեղական։ Գրքում արտացոլված են  երկարաժամկետ լրագրողական հետաքննության արդյունքները, որոնք, ի թիվս այլ բաների, պարզել են, թե ինչպես են բելառուսական ծառայություններն ու պետական ձեռնարկությունները մասնակցում պատերազմին անջատողականների կողմից։ Եկատերինան առաջին անգամ ձերբակալվել է 2017 թվականին Օրշայում։ 2020 թվականի սեպտեմբերի 12-ին նա ձերբակալվել է հատուկ ջոկատայինների կողմից 3 օրով, Մինսկում կանանց երթն ուղիղ եթերում հեռարձակելու համար։


=== Քրեական հետապնդում ===
Լրագրող Դարիա Չուլցովայի հետ Անդրեևան դարձել է քրեական գործով մեղադրյալ՝ հասարակական կարգը կոպտորեն խախտող գործողություններ կազմակերպելու համար, նրանք մասնակցել են սպանված Ռոման Բոնդարենկոյի հիշատակը հարգելու համար 2020 թվականի նոյեմբերի 15-ին Մինսկի «Փոփոխությունների հրապարակ»-ում կազմակերպված հանրահավաքին, նկարահանել և ուղիղ եթեր են հեռարձակել հավաքված մարդկանց անվտանգության ուժերի կողմից դաժանորեն ցրելու տեսարանները։ Յոթ օրյա վարչական կալանքից հետո նրան ազատ չեն չարձակել, այլ տեղափոխել են Ժոդինոյի կալանավայր, որտեղ մնացել է մինչև դատավարությունը։ 2020 թվականի նոյեմբերի 24-ին տասը կազմակերպությունների համատեղ հայտարարությամբ, այդ թվում՝ Մարդու իրավունքների պաշտպանության «Վեսնա» կենտրոնը, Բելառուսի լրագրողների ասոցիացիան, Բելառուսի Հելսինկյան կոմիտեն, Բելառուսի ՊԵՆ կենտրոնը, նրան ճանաչել են քաղբանտարկյալ։ 2021 թվականի փետրվարի 18-ին Ռուսաստանի Մինսկի Ֆրունզենսկի շրջանի դատարանը (դատավոր՝ Նատալյա Բուգուկ, դատախազ՝ Ալինա Կասյանչիկ, քննիչ՝ Իգոր Կուրիլովիչ) ներկայացրել է դատավճիռ, համաձայն որի Եկատերինա Անդրեևան դատապարտվել է 2 տարվա ազատազրկման ընդհանուր ռեժիմի գաղութում։
2021 թվականի մարտի 27-ին հայտնի է դարձել, որ Ժոդինայի № 8 բանտում Անդրեևան ստացել է ծայրահեղականությանը հակված կարգավիճակ՝ բանտային հանձնաժողովի առջև իր մեղքն ընդունելուց հրաժարվելու պատճառով և վերցվել է հատուկ հսկողության տակ։
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքը, որը քննվել է Մինսկի քաղաքային դատարանի կողմից 2021 թվականի ապրիլի 23-ին չի բավարարվել։


==== Հալածանքների արձագանք ====
2021 թվականի փետրվարի 4-ին Եվրախորհրդարանի պատգամավոր Դելարա Բուրհարդը ստանձնել է քաղբանտարկյալների հովանավորությունը։ 2021 թվականի փետրվարի 8-ին Բելառուսում ԱՄՆ դեսպանատունը հայտարարություն է տարածել՝ կոչ անելով ազատ արձակել Չուլցովային և Անդրեևային։ Դատավճռի կայացումից հետո՝ 2021 թվականի փետրվարի 18-ին, Լեհաստանի նախագահ Անջեյ Դուդան կոչ է արել Չուլցովայի և Անդրեևայի նկատմամբ համաներում կիրառել։
Եվրոպական միության խորհրդի 2021 թվականի հունիսի 21-ի որոշման համաձայն դատավոր Նատալյա Բուգուկն ընդգրկվել է «ԵՄ սև ցուցակում», «լրագրողների և ցուցարարների դեմ բազմաթիվ քաղաքական դրդապատճառներով որոշումներ կայացնելու, մասնավորապես Եկատերինա Բախվալովայի (Անդրեևա) և Դարիա Չուլցովայի դատավճիռը» և պաշտպանության և արդար դատավարության իրավունքների խախտումների համար։ Նույն որոշմամբ պատժամիջոցների ցուցակում ընդգրկվել է նաև Մինսկի Ֆրունզենսկի շրջանային դատարանի դատախազի օգնական Ալինա Կասյանչիկը, ի թիվս այլ բաների, լրագրողներին պատասխանատվության ենթարկելու համար «խաղաղ ցույցերի տեսագրման համար՝ «դավադրության» և «հասարակական կարգի խախտման» անհիմն մեղադրանքներով», Մինսկի Ֆրունզենսկի շրջանային դատարանի ավագ քննիչ Իգոր Կուրիլովիչը, խաղաղ բողոքի ցույցերն արձանագրած լրագրողների դեմ քաղաքական դրդապատճառներով քրեական գործ նախապատրաստելու համար։


== Պարգևներ ==
2020 թվականի դեկտեմբերի 10-ին բելառուս իրավապաշտպանները նրան ճանաչել էին «Տարվա լրագրող»,
2021 թվականի մարտի 10-ին դարձել է Դարիուշ Ֆիկուսի անվան մրցանակի դափնեկիր,
2021 թվականի ապրիլի 9-ին նա դարձել էր Ալես Լիպայի անվան «Гонар журналістыкі» («Լրագրության պատիվ») մրցանակի դափնեկիր,
2021 թվականի հունիսի 7-ին դարձել է Axel-Springer-Preis մրցանակի դափնեկիր,
2021 թվականի հունիսի 10-ին դարձել է «Խիզախություն լրագրության մեջ» մրցանակի դափնեկիր,
2021 թվականի հուլիսի 29-ին նա դարձել է «ԶԼՄ-ների ազատության և ապագայի համար» մրցանակի դափնեկիր,
2021 թվականի օգոստոսի 12-ին նրան շնորհվել է Գերդ Բուցերիուսի անվան « Արևելյան Եվրոպայի ազատ մամուլ» մրցանակ,
2021 թվականի հոկտեմբերի 15-ին դարձել է «PrixEuropa» մրցանակի դափնեկիր «Եվրոպայի 2021 թվականի տարվա լրագրող» անվանակարգում։


== Գնահատականներ ==
«Ուժեղ ոգով, վստահ իրենց արդարության մեջ, ընկերներին, գործընկերներին և բոլորովին անծանոթներին  աջակցող, այդպիսին կընդգրկվեն Կատյան և Դաշան դասագրքերում», - գրել է «Նոր ժամի »-ի գլխավոր խմբագիր Օկսանա Կոլբը, Եկատերինա Անդրեևայի և Դարիա Չուլցովայի դատավճիռի արձակման նախօրեին։


== Անձնական կյանք ==
Նա իր ապագա ամուսնու՝ լրագրող Իգոր Իլյաշի հետ ծանոթացել էր 2015 թվականին, իսկ մեկ տարի անց նրանք ամուսնացել են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница Екатерины (Бахваловой) Андреевой на сайте Правозащитного центра «Весна»