armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հորս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հորս (այլ կիրառումներ)Հորս,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձորի տարածաշրջանում, մարզկենտրոնից 24 կմ հյուսիս-արևմուտք, Սելիմագետի աջակողմյան Հորս վտակի ափին, Սելիմագետ և Եղեգիս գետերի գետախառնուրդից 6-7 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1650 մ բարձրության վրա։
Գյուղից վերև Գնդասար լեռն է՝ 2960 մ բարձրությամբ։ Գնդասար և հարակից լեռների աղբյուրները ջրով ապահովում են գյուղը։ Գյուղը սահնմանակից է Շատին, Սալլի և Թառաթումբ համայնքներին, հեռավորությունը մարզկենտրոնից 20 կմ է։


== Կլիմա ==
Ձմռանը ցուրտ է, ամռանը՝ զով։


== Պատմություն ==
Վայոց ձոր մարզի Հորս գյուղը վերաբնակեցվել է 1918 թվականին Նախիջևանի Մեծոփ կամ Օծոփ (այժմ՝ Բադամլու) գյուղից ներգաղթած ընտանիքներով։ Խոսում է Վայոց ձորի և Հյուսիսային Նախիջևանի տեղաբնիկ բարբառով՝ Ճահուկ-Վայքի միջբարբառով։ 
Գյուղն ավելի հին է, քան ենթադրվում է, որի վկայությունն է գյուղի կենտրոնում կառուցված զարդաքանդակներով, սրբատաշ պատերով, 13–րդ դարի կիսավեր «Չեսարի Դարպաս» կառույցը և հարակից՝ վարդագույն քարերով կերտած եկեղեցիական համալիրը։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Հորսի մշտական բնակչությունը կազմել է 321, առկա բնակչությունը` 257 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, խաղողագործությամբ և ծխախոտագործությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հորսում պահպանվել են XIII-XIV դարերի խաչքարեր և XIV դարի եկեղեցի։


== Հասարակական կառույցներ ==
Գյուղն ունի մշակույթի տուն, հիմնական դպրոց, բուժկետ։


== Տես նաև ==
Հորսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
Հորս բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
2001 թվականի Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները, Հայաստանի վիճակագրական կոմիտե


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոն Լոու

Լեոն Լոու (անգլ.՝ Leon Louw, մարտի 18, 1948(1948-03-18), Krugersdorp, West Rand District Municipality, Գաուտենգ, ՀԱՀ), կրկնակի Նոբելյան խաղաղության մրցանակի ներկայացված Հարավ Աֆրիկյան մտավորական, հեղինակ, քաղաքական հարցերով հռետոր և խորհրդատու։ Նա Free Market Foundation Ազատ շուկայի հիմնադրամ հասարակական կազմակերպության գործադիր տնօրենը և համահիմնադիրը և Աֆրիկայի ամենաազդեցիկ ուղեղների ցանկում 3-րդն է։ Նա հաճախակի կառուցողական ելոյթներ և հոդվածներ է ներկայացնում Հարավային Աֆրիկայում և միջազգային մեդիայում։ Նա ելույթներ է ունեցել բազմաթիվ աշխարհահռչակ կազմակերպություններում, ներառյալ ԱՄՆ կոնգրես, Մարտին Լյութեր Քինգ կենտրոնում, Հուվերի ինստիտուտում և ՄԱԿում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռևոնա

Ռևոնա (ֆր.՝ Revonnas), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Սեյզերյա կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01321։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 788 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Աստերոիդների ցանկ (107301-107400)

Աստերոիդների ցանկ (107201-107300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (107401-107500)
 Աստերոիդների ցանկ (107201-107300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (107401-107500)
Միխայլովկա (գյուղ, Բուզդյակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ռուս.՝ Михайловка, բաշկիրերեն՝ Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 304 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիմարի (նահանգ)

Լիմարի (իսպ.՝ Provincia de Limarí), նահանգ Չիլիի Կոկիմբո տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Օվալյե քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Լիմարին հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 5 համայնք.

Օվալյե
Ռիո Ուրտադե
Մոնտե Պատրիա
Կոմբարբալա
Պունիտակի


== Աշխարհագրությունը և բնակչությունը ==
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 156 158 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 11,52 մարդ/կմ²։
Լիմարի նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 13 553,2 կմ²։


== Տես նաև ==
Չիլիի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լիմարի նահանգի պաշտոնական կայքը (իսպ.)
Եվրոնյուզ

Եվրոնյուզ, եվրոպական հեռուստաալիք, որի նպատակն է համաշխարհային նորությունները մատուցել եվրոպական տեսակետից։ 2009 թվականին հեռուստաալիքի արբանյակային և եթերային հեռարձակումը հասանելի էր 204 միլիոն տնային տնտեսություններում՝ աշխարհի 150 երկրներում։ 2011 թ. հունվարի 9-ից սկսել է հեռարձակվել 16։9 ֆորմատով։ Ստեղծվել է 1993-ի հունվարի 1-ին, Լիոնում։


== Լեզուներ ==
Եվրոնյուզը հեռարձակվում է 11 լեզվով՝ անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, իտալերեն, պորտուգալերեն, ռուսերեն, արաբերեն, թուրքերեն, պարսկերեն, ուկրաիներեն և արաբերեն, հունարեն հունգարերեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Տինդա (Դեպի վտակ)

Տինդա (ռուս.՝ Тында), գետ Ռուսաստանի Ամուրի մարզում, ակունքը Դեպա։ Գետի երկարությունը 105 կմ է։ Ավազանի տարածք 956 կմ²։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Ամուրի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Զիա գետն է, գետի ենթաավազանը Զիա գետն է։ 
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 20030400212118100032828
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  118103282
Ավազանի կոդը - 20.03.04.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 18
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Реки Амурской области
Հոկսեն Միրզոյան

Հոկսեն Առաքելի Միրզոյան (ծնվ. 11 հունիսի 1961 թ., գ. Անգեղակոթ, Հայկական ԽՍՀ), խորհրդային հայ ծանրամարտիկ, մարզիչ, Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի փոխնախագահ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Սիսիանի շրջանի Անգեղակոթ գյուղում։ 1965 թ. ընտանիքով տեղափոխվել է Էջմիածնի շրջանի Բաղրամյան գյուղ։ 1977 թ. սկսել է պարապել ծանրամարտ մարզիչ Աշոտ Վիլասյանի ղեկավարությամբ և 1978 թ. լրացրել է ԽՍՀՄ սպորտի վարպետի նորման։ 1981 թ. նա հաղթեց երիտասարդների աշխարհի առաջնությունում և հրավիրվեց ԽՍՀՄ հավաքական։
1982 թ. նա նվաճեց ԽՍՀՄ չեմպիոնի կոչումը։ Այդ հաջողությունը նա կրկնեց նաև 1983, 1988 և 1991 թվականներին։
1983 թ. նա հաղթեց մեծահասակների աշխարհի առաջնությունում՝ սահմանելով նոր համաշխարհային ռեկորդներ հրում վարժությունում և ընդհանուր հաշվարկում։
Համարվում էր 1984 թ. Լոս Անջելեսում կայանալիք օլիմպիական խաղերի ֆավորիտ, սակայն չկարողացավ մասնակցել խաղերին, քանի որ խորհրդային մարզիկները ԽՄԿԿ ԿԿ քաղբյուրոյի որոշմամբ բոյկոտեցին խաղերը։ Փոխարենը նրանք մասնակցեցին Բարեկամություն-84 միջազգային մրցաշարին, ուր Միրզոյանը երկու անգամ բարելավեց համաշխարհային ռեկորդը պոկում վարժությունում։
1988 թ. Սեուլում անցկացված օլիմպիական խաղերում երկրորդն էր, սակայն հաղթող ճանաչված բուլղարացի ծանրորդ Միտկո Գրաբլևը օգտագործել էր արգելված խթանիչներ, և ոսկե մեդալը փոխանցվեց Միրզոյանին։
1991 թ. նա ավարտեց իր ելույթները և անցավ մարզչական աշխատանքի։ 1998-2004 թթ. եղել Հայաստանի ծանրամարտի ֆեդերացիայի նախագահ և ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ։
2004 թ. ընտրվել և մինչ այժմ հանդիսանում է Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի փոխնախագահ։ Երևանի ծանրամարտի մարզադպրոցի տնօրենն է։ Մարզում է իր որդուն՝ Առաքել Միրզոյանին և եղբորորդուն՝ Արայիկ Միրզոյանին։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1984)։
Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր մարզիչ (1998)։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալ (2013)։


== Ծանոթագրություններ ==
Անահիտ Խարմանդարյան

Անահիտ Լևոնի Խարմանդարյան (սեպտեմբերի 4, 1946(1946-09-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հրապարակագիր, արձակագիր, թարգմանիչ, ՀԳՄ անդամ։


== Կենսագրություն ==
Անահիտ Խարմանդարյանը ծնվել է 1946 թվականի սեպտեմբերի 4-ին, Երևանում, մտավորականների ընտանիքում։ Մորական կողմից ականավոր մանկավարժ, թարգմանիչ, արձակագիր և պետական նշանավոր գործիչ Սիմակ Սահակյանի, հորական կողմից՝ Սարդարապատի հերոսամարտի մասնակից, բազմաթիվ շքանշանների ասպետ Խորեն Խարմանդարյանի թոռնուհին է և Կարսի վերջին քաղաքապետ Մարտին Չեբանովի ծոռնուհին։
1969 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետը, 1979-ին՝ Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի արձակի բաժինը։ Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ է 1989 թվականից, Հայաստանի գրողների միության անդամ՝ 2016 թվականից։ 
1992—2017 թթ. աշխատել է Հայաստանի նախագահի աշխատակազմում՝ որպես թարգմանիչ։ 2017 թ. արժանացել է Հայաստանի նախագահի շնորհակալագրի։


== Երկերի մատենագիտություն ==
«Բարձրացիր գագաթը և շուրջդ նայիր» 1990։
«Ծեր պրոֆեսորի պատգամը» 2019։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուշիգորիցի

Սուշիգորիցի (ռուս.՝ Сушигорицы), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Սանդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1997 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 222 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նաիսսար կղզի

Նաիսսար (էստ․՝ Naissaar նախկինում Նարգեն գերմ.՝ Nargen, շվեդերեն՝ Nargö), էստոնական փոքր, անմարդաբնակ կղզի Բալթիկ ծովի Ֆիննական ծոցում, Տալլինից հյուսիս-արևմուտք։ Ենթարկվում է Վիիմսի շրջանին։ Այստեղ ակտիվ շինարարություն է սկսվել արդեն 13–րդ դարից։ 1911 թվականին արդեն գործում էր նավահանգիստ։


== Պատկերներ ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Կղզու պաշտոնական կայքը Archived 2019-12-28 at the Wayback Machine.
Կղզում գտնվող ամրոցը
«Naissaar, Former Soviet Navy Base»
Նաիսսար կղզու նկարներ և քարտեզներ Archived 2007-08-29 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նատալյա Դայեր

Նատալյա Դայեր (անգլ.՝ Natalia Dyer, հունվարի 13, 1995(1995-01-13), Նաշվիլ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է Նեթֆլիքսի «Տարօրինակ դեպքեր» հեռուստասերիալում Նենսի Ուիլերի դերով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1995 թվականի հունվարի 13-ին ԱՄՆ-ի Նեշվիլ քաղաքում։ 2014 թվականից սովորում է Նյու Յորքի համալսարանում։


== Կարիերա ==
2009 թվականին Դայերը խաղացել է Կլարիսի Գրեյնջերի դերը «Հանա Մոնտանա։ Ֆիլմ»-ում։ 2011 թվականին խաղացել է «Ուիթնի Բրաունի երիտասարդությունը» ֆիլմում։ Դրանից հետո Դայերսը խաղացել է «Ես հավատում եմ միաեղջյուրներին» ֆիլմում։
2016 թվականին Նեթֆլիքս ընկերության «Տարօրինակ դեպքեր» հեռուստասերիալում կերտել է գլխավոր դերերից մեկի՝ Նենսի Ուիլերի դերը։


== Անձնական կյանք ==
2016 թվականի հոկտեմբերի սկզբին հաստատվել են իր և «Տարօրինակ դեպքեր» հեռուստասերիալի խաղընկեր Չարլի Հիթոնի հետ սիրավեպի լուրերը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սորոկինո (գյուղ, Սերեդինա-Բուդայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍորոկինոՍորոկինո (ուկրաիներեն՝ Сорокине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սորոկինո գյուղում բնակվում էր 82 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բուտուռլինոյի շրջան

Բուտուռլինոյի շրջան (ռուս.՝ Бутурлинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բուտուռլինո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1105 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 15310 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սուխայա Լուբնա

Սուխայա Լուբնա (ռուս.՝ Сухая Лубна), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսանդր Բերեզին

Ալեքսանդր Բերեզին (ռուս.՝ Алекса́ндр Дми́триевич Березин, օգոստոսի 27, 1895(1895-08-27), Վլադիմիր, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 5, 1942(1942-07-05), Q4157835?, Բելսկի շրջան, Սմոլենսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային զորահրամանատար, գեներալ-մայոր։
Ալեքսանդր Դմիտրիևիչ Բերեզինը ծնվել է 1895 թվականին Վլադիմիրում` բանվորի ընտանիքում։


== Առաջին համաշխարհային և քաղաքացիական պատերազմներ ==
1915 թվականին պրապորշչիկների դպրոցն ավարտելուց հետո Բերեզինը գործուղվում է ռազմաճակատ, որտեղ ծառայության ընթացքում հասնում է մինչև շտաբս-կապիտանի աստիճանի։ Ծանր վիրավորում ստանալուց հետո զորացրվում է։ 1918 թվականի մայիսի 4-ին ընդունվում է ՀամԿ (բ)Կ շարքերը և կուսակցական հավաքագրման արդյունքում համալրում Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի շարքերը։
Մասնակցել է Քաղաքացիական պատերազմին, 1919 թվականին եղել է Չեկա-ի գումարտակի ջոկի հրամանատարի տեղակալ։


== Միջպատերազմական ժամանակահատված ==
1939 թվականի օգոստոսի 19-ին Ալեքսավդր Դմիտրիևիչ Բերեզինը նշանակվում է Կրասնոյարսկում ձևավորվող 119-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ 1940 թվականի հունիսի 5-ին Բերեզինուն շնորհվում է գեներալ-մայորի կոչում։


== Հայրենական Մեծ պատերազմ ==
Հունիսի 29-ին դիվիզիայի հետ մեկնում է ռազմաճակատ։ Դիվիզիան պաշտպանական դիրքեր է գրավում Օլենինայի մոտ, որտեղ մասնակցություն է ունենում Ռժևսկ-Վյազմայի պաշտպանական շրջանի Ռժևսկի տեղամասի շինարարությանը` գտնվելով 24-րդ, 30-րդ և 31-րդ բանակների կազմում։ Առաջին մարտին 634-րդ հրաձգային գունդը մասնակցում է հոկտեմբերի 8-ին Օլենինոյից հարավ, Դուկինո, Ակսենինո շրջանում։ Դեկտեմբերին դիվիզիան աչքի է ընկնում Կալինինյան հարձակողական օպերացիային մասնակցությամբ, որի ընթացքում մարտերով գետանցում է Վոլգան և պլացդարմ կազմակերպելով` այլ զորամիավորումների հետ համատեղ ազատագրում է Կալինին քաղաքը։ 1942 թվականի հունվարին Ալեքսանդր Բերեզինը պարգևատրվում է Կարմիր դրոշի շքանշանով, 1942 թվականի հունիսի 6-ին փոխադրվում է 41-րդ բանակի շտաբ։
Զոհվել է 1942 թվականի հուլիսի 5-ին և թաղվել Բելսկի շրջանում Դեմյախի մոտ։ Ճանաչվել է պահպանված փաստաթղթերով և Կարմիր դրոշի շքանշանով։


== Հիշատակ ==
Բելիյ քաղաքում, որի մի մասը 1942 թվականի հունվարի 29-ին ազատագրվել է 119-րդ հրաձգային դիվիզիայի կողմից, հրամանատարի պատվին Սկլադսկայա փողոցը վերանվանվել է Բերեզինի անվամբ և, քանի որ սկզբում նրա թաղման վայրը անհայտ էր, փողոցի սկզբում տեղադրվել է նրա հուշատախտակը։
1966 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Կրասնոյարսկի 2-րդ Պոլյարնայա փողոցը վերանվանվում է գեներալ-մայոր Ա. Դ. Բերեզինի անվամբ։ 1985 թվականին Հաղթանակի 40-ամյակի պատվին Վլադիմիրում նախկին կապի անցումը վերանվանվում է Ա. Դ. Բերեզինի անվամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Березин Александр Дмитриевич — Герой Советского Союза
Имена в названиях улиц — Березин Александр Дмитриевич Archived 2016-08-17 at the Wayback Machine.
Березин Александр Дмитриевич Archived 2017-12-03 at the Wayback Machine.
журнал боевых действий 119-й сд, 17-й гв сд ЦАМО ф.1083 оп.1 д.6а(չաշխատող հղում)
Դավիդ Ֆոենկինոս

Դավիդ Ֆոենկինոս (հոկտեմբերի 28, 1974(1974-10-28), Փարիզ, Փարիզի շրջան) ֆրանսիացի գրող, սցենարիստ, երաժիշտ։


== Կենսագրություն ==
Դավիդ Ֆոենկինոսը ծնվել է 1974 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Փարիզում։ Նրա հաճախ բացակայող ծնողները չունին գրադարան, ուստի Դեյվիդ Ֆոենկինոսը իր մանկության ընթացքում քիչ է գրում և կարդում։ 16 տարեկան հասակում նա լանջաթաղանթի վարակ է ստանում ինչը հանգեցնում է սրտային հիվանդության ինչը հազվադեպ դեպք էր երիտասարդների շրջանում։ Նրան շտապ վիրահատում են ինչից հետո նա բազմաթիվ ամիսներ գամված է լինում անկողնում։ Այդ ընթացքում նա սկսում է գրքեր կարդալ, նկարել և սկսում է կիթառ նվագել սովորել։ Հետագայում կյանքի այս որոշիչ շրջանի մասին նա նաև գրում է իր գրքերում։ 
Ավարտել է Սորբոնի համալսարանը, որտեղ սովորել է բանասիրություն։ Սովորել է փարիզյան ջազային դպրոցում, ստեղծել է սեփական խումբը։ Մեր օրերում նա համարվում է ֆրանսիացի հայտնի արձակագիրներից մեկը։ Գրում է սցենարներ այնպիսի ռեժիսորների համար ինչպիսիք են՝ Սեդրիկ Կլապիշը և Ժակ Դուայոն։ Ֆրանսիական Le Figaro թերթի տվյալներով 2011 թվականին ընդգրկվել է 5 լավ վաճառվող արձակագիրների շարքում։ 2011 թվականի վերջին իր «La Délicatesse» վեպի մոտիվներով էկրանավորվել է ֆիլմ։ Ֆիլմի ռեժիսորներն են հանդիսանում Դավիդ և Ստեֆան Ֆոենկինոսները։ Հեղինակի սիրելի արվեստագետներից մեկը Ջոն Լենոնն է։ 2010 թվականին խաղացել է Բարբարայի հոր դերը Ռեմի Բեզանսոնի «Սեքսը շատ չի լինում» (ֆր. Un heureux événement) ֆիլմում։ Հայերեն հրատարակվել է նրա «Շարլոթ» վեպը։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Վեպեր ===
Շարլոթ / Charlotte 2014
Inversion de l'idiotie: de l'influence de deux Polonais(Gallimard) (2001)
Entre les oreilles (Gallimard) (2002)
Le Potentiel érotique de ma femme) (Gallimard) (2004)
En cas de bonheur (Flammarion) (2005)
Les Cœurs autonomes) (Grasset) (2006)
Qui se souvient de David Foenkinos? (Gallimard) (2007)
Nos séparations (Gallimard) (2008)
La Délicatesse) (Gallimard) (2009)
Bernard (Les éditions du Moteur) (2010)
Lennon (Plon) (2010)
Le petit garçon qui disait toujours non (Albin Michel Jeunesse) (2011)
Les Souvenirs (Gallimard) (2011)
Le saule pleureur de bonne humeur (Albin Michel Jeunesse) (2012)
Je vais mieux (2014)
La tête de l'emploi (2014)
Le Mystere Henri Pick (2016)Այս ստեղծագործությունները թարգմանվել են չորս լեզուներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դավիդ Ֆոենկինոս
Ստեղծագործություններ 
Ծննդյան տարեթիվ
Դավիդ Ֆոենկինոս Internet Movie Database կայքում
Իբ (գյուղ, Ուստ-Վիմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻբԻբ (ռուս.՝ Ыб), գյուղ Ռուսաստանի, Կոմիի հանրապետության Ուստ-Վիմսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մայոտ

Մայոտը (մալագաս. Mahori, ֆր.՝ Mayotte), ֆրանսիական ծովային տարածք է և անդրծովյան տիրույթ, որը բաղկացած է գլխավոր Գրան-Տեռռ, ավելի փոքր Պետի-տեռռ և մի քանի այլ կղզիներից։ Կղզեխումբը գտնվում է Հնդկական օվկիանոսում, Մոզամբիկի նեղուցի հյուսիսային հատվածում, բառացիորեն հյուսիսարևմտյան Մադագասկարի և հյուսիսարևելյան Մոզամբիկի միջև։ Տարածքը 374 քառակուսի կիլոմետր է, բնակչությունը՝ 194.000 մարդ։ Բնակչության խտությունը մեծ է՝ 520 մարդ/քկմ։ Ամենամեծ քաղաքը և վարչատարածքային միավորը Մամուձուն է։ Պետական լեզուն ֆրանսերենն է։


== Աշխարհագրություն ==
Հիմնական կղզին Մայոտն (Մաորե) է, իր երկրաբանական կառուցվածքով հնագույնը Կոմորյան կղզիներում, երկարությունը 39 կմ է, լայնությունը՝ 22 կմ, ամենաբարձր կետը՝ Բենարա լեռը (ֆր.՝ Mont Bénara, 660 մ)։ Հրաբխային ծագման պատճառով որոշ շրջաններում հողը բավականին պտղաբեր է։ Մարջանե խութը, որը շրջապատում է կղզու մեծ մասը, ապահովում է ձկներով և պաշտպանում է տեղի նավերը։
Ձաուձի (ֆր.՝ Dzaoudzi) քաղաքը, որը գտնվում է Պամանզիի վրա, եղել է Կոմորյան կղզիների մայրաքաղաքը մինչև 1968 թվական։ Մայոտը հանդիսանում է Հնդկական օվկիանոսի հանձնախմբի մեկուսացած անդամ (անգլ.՝ Indian Ocean Commission (COI))՝ Կոմորյան կղզիներից առանձին։


== Կլիմա ==
Մայոտան ունի ծովային արևադարձային կլիմա։ Առանձնանում է 2 եղանակ՝ խոնավ ու տաք՝ նոյեմբերից ապրիլ, և սառը՝ մնացած ամիսներին։ Օդի միջին ջերմաստիճան տատանվում է +24 °С մինչև +27 °C, իսկ շոգի ժամանակ հասնում է մինչև +36 °С: Նստվածքների միջին տարեկանի քանակը՝ սկսած 1100 մմ-ից կենտրոնում և մինչև 3000 մմ լեռների լանջերին և մերձափնյա դաշտավայրերում։ Օդի համեմատական խոնավություն՝ մինչև 85%։


== Բնակչություն ==
Բնակչության թիվը 246 489 (2016) է։
Բնակչության խտությունը 657 մարդ/կմ² է։
Տարեկան աճը 3,2% է (8-րդ տեղը աշխարհում)։
Ծնելիությունը 38,8 է 1000-ից (ծնելիության մակարդակը՝ 5,4) է։
Մահացությունը՝ 7,1 է 1000-ից։
Կյանքի միջին տևողությունը 61 տարի է տղամարդկանց մոտ, և 66 տարի՝ կանանց մոտ։
Ժողովրդագրական կազմը հետևյալն է՝ կոմորցիներ կամ մաորեներ (արաբների հետնորդներ՝ ձուլված մալագասցիների և սևամորթների հետ)։
Լեզունեն են՝ կոմորյան լեզու (մաորյան բարբառ), որը սուահիլիի շառավիղը է, ֆրանսերենի (պաշտոնական) տիրապետում է բնակչության շուրջը 35%-ը։
Կրոնը՝ մուսուլմաններ (97%), քրիստոնյա (հիմնականում՝ կաթոլիկ, 3 %)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնդրովկա (գյուղ, Պրոխորովսկի շրջան)

Կոնդրովկա (ռուս.՝ Кондровка), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Պրոխորովսկի շրջանի կազմում։ Ընդգրկված է Կրիվոշեևսկի գյուղական բնակավայրում։


== Աշխարհագրություն ==
Կոնդրովկա գյուղը գտնվում է շրջանի հյուսիս-արևմտյան մասում, Պրոխորովկայից 20 կմ հյուսիս-արևելք, P189 Կորոչա-Գուբկին մայրուղուց 12 կմ արևմուտք, 18 կմ դեպի արևելք՝ Դումնոյե երկաթուղային կայարանով Պրիստեն-Բելգորոդ գծի վրա։ Գտնվում է Դոնեցկի Սեյմիցյա գետի աջ ափին, որը ճանապարհային կամրջով կապվում է բնակավայրի կենտրոնի հետ Կրիվոշեևկա գյուղով։


== Բնակչություն ==
2002 թվականին գյուղի բնակչությունը կազմել է 222 մարդ, 2010 թվականին՝ 191 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկիտինկա (կայարան, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկիտինկաՆիկիտինկա (ռուս.՝ Никитинка), կայարան Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 372 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սալոմե Ալեքսի

Սալոմե Ալեքսի (Սալոմե Ալեքսի Մեսխիշվիլի, վրաց.՝ ნუცა ალექსი-მესხიშვილი, մարտի 1, 1966(1966-03-01), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Սալոմե Ալեքսին ծնվել է 1966 թվականին, Թբիլիսիում։ Ավարտել է Թբիլիսիի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1988-1992 թվականներին եղել է մի շարք լիամետրաժ և կարճամետրաժ ֆիլմերի և թատերական ներկայացումների նկարիչ և հագուստի ձևավորող։ 1966 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Փարիզի FEMIS կինոդպրոցի ռեժիսուրայի բաժինը։ 1998-1999 թվականներին աշխատել է Ստրասբուրգի Եվրախորհրդում։ 2000 թվականից բնակվում է և՛ Թբիլիսիում, և՛ Համբուրգում։ «Վարկային գիծը» նրա առաջին լիամետրաժ ֆիլմն է։


== Ֆիլմեր ==
Մի գիշեր (1994, կարճամետրաժ)
Իսկ եթե ծով գնա՞նք (1996, կարճամետրաժ)
Felicità (2009, կարճամետրաժ)
Վարկային գիծ (2014)


== Դերեր ֆիլմերում ==
«Երեխաներ», 1976
«Մի քանի հարցազրույց անձնական հարցերով», 1978
«Խառնաշփոթ», 1986


== Մրցանակներ ==
Վենետիկի 66-րդ կինոփառատոն, մրցանակ Felicità ֆիլմի համար
Տրիեստե կինոփառատոն / կարճամետրաժ ֆիլմեր
Մեդիտերանեո կինոմրցանակաբաշխություն / Տարվա մրցանակ
XVI DELLA LESSINIA, BOSCO CHIESANUOVA կինոփառատոն, Իտալիա, 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սալոմե Ալեքսիի մասին imdb.com կայքում
Սալոմե Ալեքսի
Ներմուծում

Ներմուծում, իմպորտ (անգլ.՝ import, լատ.՝ importare — ներմուծել), այլ երկրներից ապրանքների և ծառայությունների փոխհամաձայնեցված ստացում՝ ներքին շուկայում իրացնելու նպատակով։ Հակադիր է ապրանքների և ծառայությունների արտահանմանը։
Ամվրոսի Բուչմա

Ամվրոսի Մաքսիմիլյանովիչ Բուչմա (ուկրաիներեն՝ Амвросій Максиміліанович Бучма; մարտի 2 (14), 1891, Լվով, Ավստրո-Հունգարիա - հունվարի 6, 1957(1957-01-06), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային դերասան։ ԽՍՀՄ ժող․ արտիստ (1944)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լվովում երկաթուղային աշխատողի ընտանիքում, եղել է 9 երեխաներից ամենակրտսերը։
Սովորել է գիմնազիայում, որտեղից նրան հեռացրել են ուսուցիչներին ծաղրանմանակելու համար։ Չորսամյա ուսումնարանի ավարտից հետո աշխատել է տարբեր մասնագիտություններով` սևագործ բանվոր, գաջեգործ, պատշար, փայտահատ, մատուցող, երաժիշտ։
1905 թվականին 14 տարեկան հասակում ընդունվել է ուկրաինական դրամատիկական թատրոնի «Русская беседа» խմբակ, որը ղեկավարում էր Իոսիֆ Ստադնիկը։ Նորամուտը թատրոնում կայացել է նույն 1905 թվականին «Հոր երջանկությունը» ներկայացման մեջ, այդ թատրոնում աշխատել է 1905-1912 թվականներին։
1922-1926 թվականներին և 1930-1936 թվականներին եղել է «Березиль» թատրոնի առաջավոր դերասաններից (սկզբում Կիևում, 1926 թվականից Խարկովում, իսկ 1935 թվականին արդեն վերանվանված Խարկովի Շեվչենկոյի անվան ուկրաիանական դրամատիկակական թատրոն)։
1924 թվականին կայացել է նորամուտը կինոյում։ 1926-1930 թվականներին աշխատել է Օդեսսայի կինոֆաբրիկայում որպես դերասան և ռեժիսոր։
1936 թվականից մինչև կյանքի վերջին տարիները եղել է Կիևի Ի. Ֆրանկոյի անվան դրամատիկական թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը, ինչպես նաև հանդես է եկել որպես դերասան։
Ամվրոսի Բուչման մահացել է 1957 թվականին Կիևում երկարատև և ծանր պարկինսոնիզմ հիվանդությունից։
Երկու անգամ ամուսնացած է եղել, առաջին կինը` Պոլինա Նիկիտիչնա Սամիյլենկո (1889-1984), թատրոնի դերասանուհի, Ուկրաինական ԽՍՀ-ի վաստակավոր դերասանուհի, երկրորդ կինը` Վալենտինա Եֆիմովնա Բժեսկայա (1896-1977), դերասանուհի, Ուզբեկական ԽՍՀ-ի վարստակավոր դերասանուհի։
Աշխատել է Վիննիցաայի, Խարկովի և Կիևի թատրոններում։ Լավագույն դերերից են՝ Հիգինս («Ջիմմի Հիգինս», ըստ Սինկլերի), Դայդայ, Պլատոն Կրեչետ, Մակար Դուբրավա (Կոռնեյչուկի «Էսկադրայի խորտակումը», «Պլատոն Կրեչետ», «Մակար Դուբրավա»), Միկոլա Զադորոժնի (Ֆրանկոյի «Գողացված երջանկություն»)։


== Արտաքին հղումներ ==
Амвросий Бучма на Мистецькій сторінці Archived 2019-05-24 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Амвросий Бучма. Судьба «умного Арлекина»(չաշխատող հղում) (ռուս.)


== Ստեղծագործություններ ==
Из глубины души. — М., 1959


== Ծանոթագրություններ ==
Բակիրեյն

Բակիրեյն, քարայր Հայաստանում, Վանա լճի հարավարևելյան կողմում։ Ըստ տեղեկությունների ունի բազմաթիվ ճյուղավորություններ, որոնցից մեկը ըստ ավանդության իբր հասնում էր մինչև Էրզրում քաղաք։


== Ծանոթագրություններ ==
Օդի տաճար (Կիսլովոդսկ)

«Օդի տաճար» (ռուս.՝ «Храм воздуха»), շինություն Ռուսաստանի Ստավրոպոլի երկրամասի Կիսլովոդսկ քաղաքում։ Գտնվում է առողջարանային քաղաքի Վերին զբոսայգում։ Հեղինակն է ճարտարապետ Սեմյոնովը։ Կառուցվել է 1914 թվականին։


== Պատմություն ==
Դեռևս հեղափոխությունից առաջ Կիսլովոդսկի բնակիչները և հյուրերը նկատել էին, որ տեղական լեռնային օդը մարդու առողջության վրա նույնքան բարենպաստ ազդեցություն ունի, որքան հանքային ջուրը։ Կիսլովոդսկի օդը վայելելն ու արևային լոգանքներ ընդունելը հանգստացողների համար ավելի հարմարավետ դարձնելու նպատակով 1914 թվականին Վերին զբոսայգու տարածքում կառուցվեց «Օդի տաճարը»։
Տաղավարն անվանվեց «Օդի տաճար», սակայն մեկ տարի անց Կովկասի հանքային ջրերի ղեկավարությունը որոշեց վերանվանել «Օդի պալատ», որն իրականացվեց հուլիսի 23-ին, սակայն «տաճար» բառն արդեն կառույցին ամրացել էր ընդմիշտ։ 1917 թվականին «Օդի տաճարում» աշխատանքը սկսեց Կովկասյան լեռնային ընկերության Կիսլովոդսկի նորաստեղծ մասնաճյուղի էքսկուրսիոն սեղանը։
«Օդի տաճարը» հաջողությամբ վերապրել է հեղափոխության սկզբնական ժամանակաշրջանի, այնուհետև՝ Հայրենական մեծ պատերազմի բոլոր դժվարությունները։ Խորհրդային տարիներին այնտեղ գործում էին ամառային սրճարան, բուժկետ, ընթերցասրահ և հանգստի սենյակ։ 1973 թվականի ապրիլի 21-ին «Տաճարի» կողքին բացվել է ճոպանուղու ներքին կայարանը։ Շենքը քայքայման եզրին է հասել միայն 20-րդ դարի վերջին և 1986 թվականին անվտանգության նկատառումներով փակվել է։
2015 թվականին «Օդի տաճարը» վերակառուցվել և վերաբացվել է։ Տաղավարը վերականգնվել է ըստ այն գծագրերի, որոնցով կառուցվել է 100 տարի առաջ։ Ավելացվել է ժամանակակից լուսավորություն։


== Նկարագրություն ==

Տաղավարը կառուցվել է զբոսայգու ամենաբարձր կետում. այնտեղից բացվում է Էլբրուսի և շրջակա լեռների գեղեցիկ պատկերը։ Շինության նախագիծն իրականացրել է իր ժամանակի ամենահայտնի մասնագետներից մեկը՝ ճարտարապետ Սեմյոնովը։ Տաղավարը դասական կիսառոտոնդա է, որի պատուհաններն ուղղված են դեպի արևմուտք, և որը հենվում է վեց սյուներին։ Տանիքը հարթ է, դեպի գլխավոր մուտք տանում է լայն սանդուղքը։ Տաղավարն ունի կողային սենյակներ, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի եռանկյունաձև ճակտոնով եզրակալված երեք կամարաձև բարձր պատուհան։ Ճակատները զարդարված են ժապավեններով կապված ծաղկեպսակների տեսքով ծեփվածքով։ Քիվի ամբողջ երկայնքով լայն եզրապատ է, որի մեջ արված են անցքեր ջրահեռացման խողովակների համար։ Շենքը ներկված է սպիտակ և ուրվագծերով հիշեցնում է անտիկ ճարտարապետությունը։ Հսկայական պատուհաններն ապակեպատ էին և փայլում էին արևի լույսի տակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուրկղմելի

Մուրկղմելի (վրաց.՝ მურყმელი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 2040 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 38 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տյումեն

Տյումեն, քաղաք, ՌԴ-ի Տյումենի մարզի վարչական կենտրոնը։ Նավահանգիստ Տուրա գետի (Տոբոլի վտակ) ափին։ Երկաթուղային հանգույց։ Մեքենաշինության (նավաշինության և այլն), փայտամշակման, տեքստիլ արդյունաբերության կենտրոն։


== Ստուգաբանություն ==
Տյումեն Սիբիրում ռուսների հիմնած առաջին քաղաքն է։ Հիմնադրվել է 1586 թվականին Չինգի-Տուրա («Չինգիզի քաղաք») թաթարական քաղաքի տեղում։ Ռուսները Տյումեն անունը փոխառել են այն տարածաշրջանից, որում հայտնի էր թաթարական Տյումեն թագավորությունը։ Դրա անվանման հիմքում են մոնղոլ և թուրք тюмян, тюмэн բառերը, որ նշանակում են «տասը հազար», տասը հազար մարդ միավորող զորամիավորում։ Այդպես էին կոչվում նաև այդ տարածքը և դրա վրա բնակվող ցեղը։ Այսպիսով`զորամիավորման, տարածքի և դրա բնակիչների անունը դարձավ նաև ռուսական Տյումեն քաղաքի անունը։


== Քույր քաղաքներ ==
 Բեռն, Շվեյցարիա (2007)
 Բրեստ, Բելառուս (1999)
 Կալգարի, Ալբերտա, Կանադա
 Քալլի, Գերմանիա (1994)
 Դաքինգ, Չինաստան (1993)
 Հյուսթոն, Տեխաս, Միացյալ Նահանգներ (1995)
 Կաունաս, Լիտվա


== Կլիմա ==


=== Ժամային գոտի ===
Տյումենը գտնվում է MSC + 2 ժամային գոտում (Եկատերինբուրգի ժամանակ)։ UTC- ի նկատմամբ կիրառելի ժամանակի հաշվարկը +5: 00  աստղագիտական կեսօրը սկսվում է ժամը 12։ 38-ին:Քաղաքի ընդհանուր բնութագրերի համաձայն, կլիման չափավոր մայրցամաքային է։ Տեղումները ցածր են, միջինում տարեկան 480 մմ, հիմնականում ամռանը։  Հունվար ամսվա միջին ջերմաստիճանը -15 °C է, մինչ այսօր գրանցված ամենացածր ջերմաստիճանը 1958 թ. Դեկտեմբերի 26-ին էր`- 49.2 °C,: Ձմռանը տեղումների քանակը մինչեւ 130 է։ Ձմեռը չափավոր է։ Ձմռան առաջին կեսը համեմետաբար մեղմ է երկրորդ կեսից, հաճախակի տաքացումներով։ Հունվարից փետրվար պահպանվում է ցուրտ եղանակը, հնարավոր են նաև խիստ սառնամանիքներ։ Փետրվարը ամենածանր ձմեռային ամիսն է։  Մարտը ցուրտ է, գարնան եղանակային փոփոխություն նկատվում է ապրիլի առաջին օրերին։ Լինում են ուժեղ շոգեր՝ առանց անձրևների, կամ միայն անձրևոտ օրեր և թեթև քամիներ։ Ամառը ուղեկցվում է փոփոխական եղանակներով՝ շոգ օրերին հաջորդում են զով եղանակները։ Հուլիսի  ջերմաստիճանը +18,8 °C է, ամռանը առավելագույնը `+ 37,5 ° C: Աշունը նույնպես տաք է։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2018 թ. Համառուսական մարդահամարի բնակչության թիվը 1111 է։ Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքներից 70-րդն էր։ Սիբիրում `4-րդ, Ուրալը` 3-րդ տեղը։
2019 թ. Հունվարի 1-ին տվյալներով  բնակչության թիվը ավելացել է 791,236 հազարի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ա. Դ. Նեչաևի հիվանդանոց (Նովոչերկասկ)

Ա. Դ. Նեչաևի հիվանդանոց (ռուս.՝ Больница А. Д. Нечаева), մշակութային ժառանգության տարածաշրջանային նշանակության օբյեկտ ՌԴ Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։ Գտնվում է Կոմիտետսկայա փողոց, 64 հասցեում։ Ճարտարապետության հուշարձան է։


== Պատմություն ==
Նովոչերկասկ քաղաքի Կոմիտետսկայա փողոց, 64 հասցեում գտնվող տնատիրությունը բաղկացած է եղել երկու շինությունից։ Հավանաբար հենց այդ պատճառով էլ հետազոտողները տարբեր տեղեկություններ են հաղորդում տնատիրության հիմնադրման տարեթվի վերաբերյալ։ Որոշ աղբյուրներում որպես հիմնադրման ժամանակաշրջան նշված է XIX դարի կեսը, այլ աղբյուրներում` 1912 թվականը։
Երկու տներից մեկը գտնվել է բակի խորքում, իսկ մյուսը եղել է փողոցի կարմիր գծի վրա։ Այժմ այս շենքում աշխատում է ֆիզիոթերապիայի բաժանմունքը։ Երկաթե կռած ցանկապատը միացրել է երկու տները։ Տնատիրության շինարարները կիրառել են տարբեր ոճերի տարրեր. այստեղ հանդիպում են մոդեռնի, կլասիցիզմի, վերածննդի դարաշրջանի և բարոկկոյի մանրամասներ։ Ենթադրվում է, որ մեկուկեսհարկանի տունը կառուցվել է եռահարկ տնից ավելի վաղ։ Նրա ճակատն ունի ընդգծված ելունով եռամաս համաչափ կառուցվածք։ Կողային թևերին կան ցցուն կոմպոզիցիաներ, որոնք պատկերում են երեխան ձեռքներին կանանց։ Որմնասյուների երեսկալներն ունեն սյունավոր անդաստակների տեսքով կամարաձև ավարտ։ Զարդատարրերը և նրբագեղ խեցիները զարդարում են քիվը։ Շենքի շքամուտքը շինարարության ժամանակ տեղադրվել է բարձր ցոկոլի վրա։ Նախկինում շենքի բակում եղել են շատրվաններ։
Եվս մեկ շենք նույն հասցեում կառուցվել է 1912 թվականին ճարտարապետ Մ. Ի. Պոպովի նախագծով։ Այստեղ գտնվում էր 10 մահճակալով մասնավոր հիվանդանոց, որտեղ աշխատում էին հայտնի բժիշկներ` հայր և որդի Նեչաևները։ Գործել են ջրաբուժարան և էլեկտրալուսաբուժարան։ Հիվանդանոցի ծառայությունները եղել են վճարովի։ Խորհրդային տարիներին շենքում գործել է նյարդային հիվանդությունների բաժանմունքը։
1992 թվականից շենքը մշակութային ժառանգության օբյեկտ է և պաշտպանվում է օրենքով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոստեպնոյ (Զիմովնիկի շրջան)

Կրասնոստեպնոյ (ռուս.՝ Красностепной), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Կիրովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Խևակ Վերին

Խևակ Վերին, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ռիո Արիբա շրջան (Նյու Մեքսիկո)

Ռիո Արիբա շրջան (անգլ.՝ Rio Arriba County), ԱՄՆ Նյու Մեքսիկո նահանգի 33 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 15.172 կմ² է, բնակչությունը՝ 41.190 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Թիերա Ամարիլա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1852 թ.։
Կիաննի

Կիաննի  (իտալերեն՝ Chianni), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Պիզա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1536 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 25 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 62 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 56030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0587։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Պյոտրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմուանյին վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0587 647282
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.chianni.pisa.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային իսնտիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բոբո

Բոբո, 1991 թվականին «Այսօր» ստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Սերգեյ Փարաջանովի հիշատակին նվիրված այս ֆիլմը հեռու է ռեժիսորի կյանքի և ստեղծագործության պարզ շարադրանքը լինելուց։ Սա մեծ արվեստագետի էության որոնման փորձ է։ Ֆիլմում օգտագործված են կադրեր Փարաջանովի «Խոստովանանք» անավարտ ֆիլմիցՌեժիսորների կողմից առաջին անգամ այս ֆիլմում ներառվեց և մոնտաժվեց վարպետի «Խոստովանանք» անավարտ ֆիլմից մի քանի փոքրիկ տեսարաններ՝ մոտ 8 րոպե։ Այս ֆիլմը հետագայում մասնակցել է ավելի քան 10 բարձրակարգ միջազգային կինոփառատոնների (Բեռլին, Ռոտտերդամ, Մոսկվա, Էդինբուրգ, Տաորմինա, Նիոն և այլն) և ստացել մրցանակներ և լայն արձագանք մամուլում։ Ինչպես նաև ֆիլմը տարածվել է ավելի քան 30 երկրներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդրեսե

Մեդրեսե  (արաբ․՝ مدرسة‎‎, բառացի «վայր, որտեղ ուսումնասիրում են»), իսլամական ուսումնական հաստատություն, որը կատարում է միջնակարգ դպրոցի և իսլամական հոգևոր ճեմարանի դեր։ Ուսումը մեդրեսեում երկսեռ է և անվճար։ Մեդրեսեն ավարտած շրջանավարտներն իրավունք ունեն դիմելու համալսարան։


== Պատմություն ==
Մզկիթին կից առաջին մեդրեսեն բացվել է Մարոկկոյում 859 թվականին (Ալ-Կարաուին)։ Մեդրեսեն տարածում գտավ 9-13-րդ դարերում այն երկրներում, որտեղ դավանում էին իսլամը, այդ թվում նաև մինչհեղափոխական Ռուսաստանում (Բուխարա, Սամարղանդ, Խիվա, Միջին Մերձվոլգա, Հարավային Ուրալ, Սիբիր)։ Մեդրեսեները հիմնականում բացվել են խոշոր մզկիթներին կից։


== Ուսումնական առարկաներ ==
Արաբերեն
Ղուրան և Ղուրանի մեկնություն (թաֆսիր)
Հադիս
Քալամ
Շարիաթ
Իսլամի պատմության և այլ հարակից դիսցիպլիններ։ Միջին դարերում մեդրեսեն ոչ միայն մուսուլման աստվածաբանության օջախ էր հանդիսանում, այլև մեծ մշակութային։


== Մեդրեսեի ճարտարապետություն ==
Մեդրեսեների ճարտարապետական տեսքը ձևավորվել է արևելքում՝ իսլամադավան աշխարհում, 10-12-րդ դարերում։

1-2-հարկանի շինությունները իրենց մեջ ներառում են բակ, ուղղանկյունաձև հատակագծով հանրակացարան, մզկիթ, լսարան։ Ընդհանուր առմամբ մեդրեսեները զանազանվում են իրենց տիպաբանությամբ՝ ըստ գտնվելու վայրի։ Միջին Ասիայում մզկիթը և լսարանը տեղաբաշխված էին գլխավոր շինության մեջ, որի երկու կողմերում բացվում է օթյակը։ Փոքր Ասիայում մեդրեսեի բակը սովորաբար ծածկված է գմբեթով։ Ասիայում ծածկը հիմանականում կամարակապ է, Հյուսիսային Աֆրիկայում փայտամած՝ կղմինդրապատ։ Մեդրեսեն զարդարված է քանդակներով, թրծակավե սալիկներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թաթարստանում հայտնվել է կանանց մեդրեսե
Казанские медресе XIX — начала XX в. в документах и материалах Archived 2012-01-11 at the Wayback Machine.
Կոլեբեատո

Կոլեբեատո  (իտալերեն՝ Collebeato), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4709 մարդ, խտությունը՝ 872 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25060։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։
Կոմունայի հովանավորն է Սան Պաոլոն։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունվարի 25-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedidello.it/ Archived 2009-10-14 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ախտորոշագիտություն

Ախտորոշագիտություն, դիագնոստիկա (հին հունարեն՝ διαγνωστικος - ճանաչման ընդունակ), բժշկագիտության ճյուղ, որն ուսումնասիրում է հիվանդի հետազոտման մեթոդները, հիվանդության ախտանիշները և դրանց ճանաչման ձևերն ու եղանակները։


== Բաժիններ ==
Ախտորոշագիտությունը բաղկացած է 3 հիմնական բաժիններից՝

հիվանդի անամնեզ և հետազոտման տեխնիկա,
հիվանդության ախտանիշների ուսումնասիրություն և կլինիկական մշակում (ախտանշագիտություն),
բժշկական կամ կլինիկական տրամաբանություն։


== Հիվանդության ախտորոշում ==

Հիվանդության ախտորոշումը կատարվում է անամնեզի և օբյեկտիվ քննության (զննում, ընդբախում, շոշափում, ունկնդրում) տվյալների հիման վրա։ Նյարդային համակարգի և զգայարանների քննության ժամանակ գործադրում են ռեֆլեքսների հետազոտման հատուկ մեթոդներ, որոշվում է զգայության տարբեր տեսակների սրությունը, չափվում մարմնի ջերմությունն ու արյան ճնշումը, հայելիներով (քթի, աչքի, ականջի, հեշտոցի) կամ օպտիկական գործիքներով (օֆթալմոսկոպ, գաստրոսկոպ, բրոնխոսկոպ, ցիստոսկոպ, զոնդ, ռադիոակտիվ իզոտոպներ) ուսումնասիրվում են խորանիստ օրգանները։


== Կիրառություն ==
Մեծ կիրառություն ունեն արյան, օրգանիզմի մյուս հեղուկների և արտաթորանքների միկրոսկոպիական, ֆիզիկական ու քիմիական հետազոտությունները, տարբեր հյուսվածքների հյուսվածաբանական ու մանրէաբանական քննությունները, ինչպես նաև ռենտգենախտորոշումը, էլեկտրակարդիոգրաֆիան, սֆիգմագրաֆիան (պուլսագրությունը) և էլեկտրաէնցեֆալոգրաֆիան։
Ստացված տվյալների վրա են խարսխվում բժշկի կլինիկական տրամաբանությունը, ախտորոշումը։ Դրանք օգնում են պարզեւու օրգանիզմի դիմադրողականության աստիճանը, տառապանքի հնարավոր ելքն ու բուժման մեթոդները։ Բարդ դեպքերում կատարվում է տարբերական ախտորոշում՝ նկատվող երևույթների և որոշակի հիվանդությունների համանման ախտանիշների միջև անցկացվող անալոգիայով։


== Տես նաև ==
Ախտանուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Հովհաննիսյան Լ. Ա., Ներքին հիվանդությունների պրոպեդետիկա, Ե., 1964։


== Արտաքին հղումներ ==
How A Diagnosis Works Archived 2013-06-03 at the Wayback Machine.
Լուկաս Կավալինի

Լուկաս Դանիել Կավալինի (անգլ.՝ Lucas Daniel Cavallini, դեկտեմբերի 28, 1992(1992-12-28), Տորոնտո, Կանադա), կանադացի ֆուտբոլիստ, Ուրուգվայի «Պենյարոլ» ակումբի և Կանադայի հավաքականի հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==
Կավալինին «Նասիոնալ» ակումբի սան է։  2012 թվականին խաղային պրակտիկա ստանալու համար Լուկասը վարձավճարով տեղափոխվել է «Յուվենտուդ Լաս-Պիեդրաս»։  Օգոստոսի 25-ին մայրաքաղաքի «Ռիվեր Պլեյտայի» հետ խաղում կատարել է իր դեբյուտը Ուրուգվայի առաջնությունում։ Սեպտեմբերի 2-ին «Սենտրալ Էսպանյոլի» դեմ խաղում Կավալինին խփել է իր առաջին գոլն «Յուվենտուդի» կազմում։ Դեբյուտային մրցաշրջանում նա 10 գոլ է խփել՝ դառնալով թիմի առաջատարներից մեկը։  Վարձակալության ավարտից հետո Լուկասը վերադարձավ «Նասիոնալ»։  Օգոստոսի 24-ին «Ռենտիստասի» հետ հանդիպման ժամանակ նա կատարել է իր նորամուտը թիմի հիմնական կազմում։
2014 թվականի սկզբին Կավալինին վարձավճարով տեղափոխվել է մայրաքաղաքի «Ֆենիքս» ակումբ։  Փետրվարի 2-ին՝ «Էլ Տանկե Սիսլեյ» ակումբի հետ խաղում, նա կատարել է իր դեբյուտը նոր ակումբի կազմում։ Մեկ շաբաթ անց «Սուդ ​​Ամերիկաի» դեմ խաղում Լուկասը խփել է իր առաջին գոլը հօգուտ «Ֆենիքսի»։ Վարձակալության ավարտին ակումբը գնել է ֆուտբոլիստի տրանսֆերը։
2017 թվականի Սկզբին Կավալինին տեղափոխվել է «Պենյարոլ» ֆուտբոլային ակումբ։  Փետրվարի 11-ին մայրաքաղաքի «Լիվերպուլի» ակումբի հետ խաղում նա կատարել է իր դեբյուտը նոր ակումբի կազմում։ Փետրվարի 25-ին «Մոնտեվիդեոյի»  դեմ խաղում  Լուկասը խփել է իր առաջին գոլը «Պանյարոլի» կազմում։


== Միջազգային կարիերա ==
2011 թվականին Կավալինին Կանադայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Գվատեմալայում անցկացվող ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի երիտասարդական գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարում նա խաղացել է Գվադելուպայի, Կոստա Ռիկայի և Մեքսիկայի թիմերի հետ։ Գվադելուպայի դեմ խաղում Լուկասը դարձել է գոլի հեղինակ։
Օգոստոսի 6-ին Տրինիդադ և Տոբագոյի հավաքականի դեմ ընկերական խաղոմ Կավալինին  անցկացրել է իր առաջին հանդիպումը Կանադայի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը soccerway կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը sports.ru կայքում
Texto de Lucas Cavallini y sus padres en el sitio oficial de Clarkson Sheridan (en inglés)
Entrevista en la Red Nation Soccer Magazine (en inglés)
Ficha en Goal.com Archived 2016-03-08 at the Wayback Machine.
Ficha en Tenfield.com
Չարդաղ

Չարդաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Շիրոյի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լավալ դ'Օրել

Լավալ դ'Օրել (ֆր.՝ Laval-d'Aurelle), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 61 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.72 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 150 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 55 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 31 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 20-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 11։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,5 %։ 20 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 20 անձ (13 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 11 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գրեկուր

Գրեկուր (ֆր.՝  Grécourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 24 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.26 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.34 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 110 կմ հյուսիս-արևելք, Ամյեն քաղաքից 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 15 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 12-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 3։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,0 %։ 12 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 11 անձ (7 տղամարդ և 4 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 3 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը` թոշակառուներ, իսկ 2-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տյուուկռի

Տյուուկռի (էստ․՝ Tüükri), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Վիռու-Նիգուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ազնվականների ժողովարանի շենք (Նովոչերկասկ)

Ազնվականների ժողովարանի շենք (ռուս.՝ Дом Дворянского собрания), շենք Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։ Կառուցվել է 1850 թվականին։


== Պատմություն ==
Դոնի ատաման Մատվեյ Իվանովիչ Պլատովը Նովոչերկասկի ժամանակակից Պլատովի պողոտայի և Երմակի հրապարակի անկյունում գտնվող հողամասում իր ընտանիքի համար սկսեց կառուցել տներից մեկը։ Շինարարությունն ավարտել նրան չհաջողվեց մահվան պատճառով։ Դրանից հետո Պլատովի ժառանգներն այդ հողամասը արդեն կառուցված հիմքով հանձնեցին քաղաքային վարժարանը կառուցելու համար։ Բայց Դոնի զորքերի վարչությունը վարվեց այլ կերպ. այդ վայրում 1836 թվականին կառուցվեց ազնվականների ժողովարանի համար փայտե տուն։

1841 թվականին քաղաքում հիմնվեց Ազնվականների ժողովարան (ընկերություն) և նրա համար պլատովյան հողամասի կողքին 1850 թվականին կառուցվեց նոր շենք` Ազնվականների ժողովարանը, որը դարձավ Նովոչերկասկի մշակութային կենտրոնը։ Այստեղ անցկացվում էին երաժշտական և պարային երեկոներ, բարեգործական համերգներ և այլ միջոցառումներ։ Ավելի ուշ այդ տանը բացվեց գրադարան։
Իսկ ազնվականների համար հին շենքը 1857 թվականին փոխանցվեց Նովոչերկասկում ստեղծված թատրոնին, որի մասին գրվել է վարժարանի ուսուցիչ Ա. Ֆիլոնովի «Տարին Նովոչերկասկի թատրոնում» ակնարկում, որը հրապարակվել է նրա «Դոնի ակնարկներ» ժողովածուում .

XIX դարի վերջում թատրոնի փայտե շենքը քանդվեց։ Իսկ Ազնվականների ժողովարանի աղյուսե շենքը, որն արդեն ավելի քան 160 տարեկան է, պահպանվել է մինչև մեր օրերը։ 1990 թվականին այն մեծապես տուժել է հրդեհից։
Հետաքրքիր է, որ մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը Նովոչերկասկում կար մոտ 60 հազար բնակիչ, որոնց ավելի քան 25 հազարը կազակներն էին իրենց ընտանիքների հետ, իսկ ազնվականների քանակը Դոնի մայրաքաղաքում ընդամենը շուրջ 3 հազար էր։


== Մատենագիտություն ==
Филонов А. Год в Новочеркасском театре / Очерки Дона.- СПб., 1859.
Новочеркасск: Справочная книжка с приложением плана города / Составитель Б. В. Краснов. - Новочеркасск: Издание Ф.М. Туникова, 1896.


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Проспект Платовский, 54. Бывший дом Дворянского собрания
В славном Новочеркасске возрождаются лучшие традиции
Կենտրոնական Եվրոպա

Կենտրոնական Եվրոպան աշխարհագրական առումով կազմված է հետևյալ երկրներից՝

Ավստրիա
Լիխտենշտայն
Հունգարիա
Գերմանիա
Լեհաստան
Սլովակիա
Սլովենիա
Խորվաթիա
Չեխիա
Շվեյցարիա
Սերբիա (մասամբ)
Ռյազանովո (գյուղ, Մելեկեսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌյազանովոՌյազանովո (ռուս.՝ Рязаново), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Մելեկեսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2115 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ահմեդ Համդի Թանփընար գրականության թանգարան-գրադարան

Ահմեդ Համդի Թանփընար գրականության թանգարան-գրադարանը (թուրքերեն՝ Ahmet Hamdi Tanpınar Edebiyat Müze Kütüphanesi) գրական թանգարան և արխիվ է` նվիրված թուրքական գրականությանը։ Անվանակոչվել է թուրք վիպասան և էսսեիստ Ահմեդ Համդի Թանփընարի (1901-1962) անունով։ Թանգարանը գտնվում է Ստամբուլում և հիմնվել է Թուրքիայի մշակույթի և տուրիզմի նախարարության կողմից։ Բացվել է 2011 թվականի նոյեմբերի 12-ին։
Թանգարանը տեղակայված է երկհարկանի 19-րդ դարի պատմական շենքում, դրսի պատերը նայում են Գյուլհանե այգուն, որը պատկանում է Թոփքափը ամրոցին ։ Այն օգտագործվել է Օսմանյան սուլթանների կողմից որպես ենիչերի զինվորներին ընդունելության վայր։ Շինությունը տեղակայված է Բարձր դռան դիմաց։ 1910-ական թվականներից այն օգտագործվել է որպես Գեղեցիկ արվեստների ասոցիացիայի կենտրոն։ 1928-1930 թվականի վերջը այն ծառայել է որպես թուրքերենին և թուրքական գրականությանը նվիրված հանդիպումների վայր։
Գետնահարկում տեղակայված են նախասրահն ու երկու սենյակներ։ Առաջին հարկում են գտնվում նախկին արքայական սենյակը, երկու այլ սրահ և երեք սենյակ։ Գետնահարկը նախագծված է որպես սրճարան և կոչվում է «Գրողների սրճարան». այստեղ ցուցադրվում են մրցանակներ ստացած գրական գործեր։ Վերին հարկերի հատուկ սենյակներ նվիրված են ստամբուլցի ավելի քան 50 հեղինակների գործերի, տեղադրված են նրանից որոշների կիսանդրիները, որոնցից են Ահմեդ Նեդիմը (1681-1730), Յահյա Քեմալ Բեյաթլըն (1884-1958), Նազըմ Հիքմեթը (1902-1963), Նեջիփ Ֆազըլ Քիսաքյուրեքը (1904-1983), Ազիզ Նեսինը (1915-1995), Օրհան Փամուքը (ծնվ.` 1952), Այսե Քուլինը (ծնվ.` 1941), Զյուլֆյու Լիվանելին (ծնվ.` 1946), Դողան Հըզլանը (ծնվ. 1937): Թանգարանը նաև տարբեր հեղինակների քննարկումների, բանաստեղծական ներկայացումների, գրական պարգևատրումների արարողությունների և գրելու վարպետության դասերի անցկացման վայր է։ Թանգարանի գրադարանն ունի ավելի քան 8.000 գիրք, ներառյալ մոտավորապես 1.000 գիրք Ստամբուլի մասին, ինչպես նաև` 100-ից ավելի պարբերականներ` գրականության և արվեստի այլ ճյուղերի վերաբերյալ։ Թանգարանում անց են կացվում ժամանակակից արվեստի ցուցահանդեսներ։ Իր տեսակի մեջ այն չորրորդ թանգարանն է Թուրքիայում` Անկարայի, Ադանայի և Դիարբեքիրի գրականության թանգարաններից հետոԹանգարանը բաց է ամեն աշխատանքային օր, տեղական ժամանակով 10:00-19:00։


== Տես նաև ==
Ահմեդ Արիֆ գրականության թանգարան-գրադարան, Դիարբեքիր


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրյաբա

Կիրյաբա  (ռուս.՝ Киряба), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բաշկորտոստան հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինզեր գետի ձախ ափին՝18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության<cite web|url=http://textual.ru/gvr/index.php?card=186339%7Ctitle=Государственный водный реестр РФ։ Киряба|archiveurl=http://www.webcitation.org/6A9Mu4UK7%7Carchivedate=2012-08-24}}(չաշխատող հղում)</ref>։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 12010000112112200001405
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 112200140
Ավազանի կոդը - 12.01.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 12
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.