armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Էվա Կոպա

Մոնիկա Էվա Կոպա Մուրգա (իսպ.՝ Mónica Eva Copa Murga, հունվարի 3, 1987(1987-01-03), Էլ Ալտո (Բոլիվիա), El Alto Municipality, Pedro Domingo Murillo Province, La Paz Department, Բոլիվիա), բոլիվիացի ձախամետ քաղաքական գործիչ, որը Բոլիվիայի Սենատի նախագահի պաշտոնը զբաղեցնում էր 2019 թվականի նոյեմբերի 14-ից մինչև 2020 թվականի նոյեմբերի 3-ը և ընտրվել է Էլ Ալտոյի քաղաքապետ 2021 թվականի տարածաշրջանային ընտրություններում։ Մասնագիտությամբ սոցիալական աշխատող։


== Կենսագրություն ==
Էվա Կոպան արհեստավորների ընտանիքում 7 երեխաներից նախավերջին դուստրն էր, ծնունդով Պուկարանիից։ Կոպի ընտանիքը նախ գաղթել է Լա Պաս քաղաքից 1980-ականներին, իսկ հետո տեղափոխվել է Էլ Ալտո քաղաք։
Չնայած դրան, Էվա Կոպան իր մանկության և պատանեկության մի մասն անցկացրել է Փասանքերիի շրջանում, որը պատկանում է Լա Պաս քաղաքի Կոտախումի մակրոշրջանի 4-րդ շրջանին։ Այնտեղ նա սովորել է 1993 թվականից՝ 2005 թվականին ավարտելով Լուիս Էսպինալ Կամպսի անվան դպրոցը։
Նա շարունակել է իր մասնագիտական ուսուցումը և, քանի որ սահմանափակ ֆինանսական ռեսուրսների պատճառով չէր կարողանում ընդունվել Սան Անդրեսի բարձրագույն համալսարան (UMSA), գնացել է սովորելու էլ Ալտոյի պետական համալսարան (UPEA), որն ավարտել է 2011 թվականին «սոցիալական աշխատանք» մասնագիտությամբ։
Արդեն համալսարանում ուսանելու տարիներին ընտրվել է ուսանողական շարժման առաջնորդ. սկսելով որպես իր կուրսի պատվիրակ՝ սկսել է ղեկավարել ուսանողական կենտրոնը, ապա ընտրվել է Էլ Ալտո քաղաքի համալսարանների Տեղի ֆեդերացիայի (ful) գլխավոր քարտուղարի պաշտոնում։
Նա նաև հայտնի է դարձել որպես «քաղաքական ակտիվիստ, որը պաշտպանում է էլ Ալտոյի երիտասարդների և կանանց իրավունքները», այդ թվում՝ սոցիալականացման և կանանց իրավունքների ու երաշխիքների մասին իրազեկվածության բարձրացման հարթակներում։
Այսպիսով, նա դեռ 27 տարեկան հասակում մտել է երկրի քաղաքական կյանք, երբ որպես իշխող «Սոցիալիզմի շարժում» քաղաքական կուսակցության անդամ ընտրվել էր Սենատ 2014 թվականի ընտրություններում։ Նա Լա Պաս դեպարտամենտի սենատորն է 2015 թվականի հունվարից։
2019 թվականի քաղաքական ճգնաժամի թեժ պահին, ուժայինների ճնշման տակ, որը հանգեցրել է սոցիալիզմի համար շարժումից բարձրաստիճան պաշտոնյաների հրաժարվելուն, սկսած երկրի նախագահ Էվո Մորալեսից և վերջացրած Սենատի նախագահ Ադրիանա Սալվատիերայից, Կոպան զբաղեցրել է վերջինիս պաշտոնը։ Նա շարունակել է գլխավորել Սենատը՝ որպես նրա քաղաքական հակառակորդ Ժանին Անյեսի  ժամանակավոր նախագահ իշխանության գալուց հետո՝ հանդես գալով որպես այդ երկրի գլխավոր քննադատներից մեկը։ 2020 թվականի ընտրություններից հետո Էվա Կապան Սենատի նախորդ շարքը փակել է 2020 թվականի նոյեմբերի 3-ին՝ լիազորությունները փոխանցելով Անդրոնիկով Ռոդրիգեսին։
Էվա Կոպան համարվում էր Էլ Ալտոյի քաղաքապետի ընտրություններում սոցիալիզմի շարժման ենթադրյալ թեկնածուն 2021 թվականի տարածաշրջանային ընտրական փուլի ժամանակ։ Չնայած դրան, ինչպես նաև տեղի հասարակության աջակցությունը, կուսակցության ղեկավարությունը առաջադրել է Զաքարիաս Մակերին։ Սակայն Կոպան, այնուամենայնիվ, առաջադրել է իր թեկնածությունը որպես Jallalla խմբի ներկայացուցիչ՝ Ֆելիպե Կիսպեի գլխավորությամբ։ Արդյունքում՝ 2020 թվականի դեկտեմբերի 30-ին սոցիալիզմի շարժումը իր շարքերից հեռացրել է ոստիկանին, սակայն նա ինքն է հայտարարել, որ միշտ ձախ է լինելու, իսկ МАС կուսակցությունը «կմնա իր սրտում»։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլանտերիո

Վիլանտերիո (իտալերեն՝ Villanterio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը 2659 մարդ է (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 190 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 27019։ Հեռախոսային կոդը՝ 0382։


== Ծանոթագրություններ ==
Չուլպան (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉուլպանՉուլպան (ռուս.՝ Чулпан, բաշկիրերեն՝ Сулпан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 27 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1967 (ընտրական մրցաշար)

1967 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ազգերի առաջնության եզրափակիչ մրցաշարին մասնակցելու իրավունք ավտոմատ կերպով ստացան մրցաշարի կազմակերպիչ  Հոնդուրասը, մրցաշարի գործող չեմպիոն  Մեքսիկան։ Աշխարհագրական սկզբունքով կազմված երկու ընտրական խմբերում խաղարկվեցին երկուական ուղեգրեր, ընդ որում կենտրոնամերիկյան խումբը ընդգրկում էր երեք, իսկ կարիբյանը՝ հինգ հավաքական։


== Կենտրոնամերիկյան ընտրական զոնա ==
Հանդիպումների արդյունքները

 Գվատեմալան և  Նիկարագուան ստացան եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգրեր։


== Կարիբյան ընտրական զոնա ==
Հանդիպումների արդյունքները

 Հայիթին և  Տրինիդադ և Տոբագոն ստացան եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգրեր։


== Նայիր նաև ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1967


== Հղումներ ==
1967 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության արդյունքները ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պաշտոնական կայքում(չաշխատող հղում) (անգլ.)
1967 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության վիճակագրությունը RSSSF-ի արխիվում (անգլ.)
(8496) Ջանդլսմիթ

(8496) Ջանդլսմիթ (անգլ.՝ Jandlsmith), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի օգոստոսի 16-ին Օաք Ռիջ աստղադիտարանի կողմից Հարվարդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,124577 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,866 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3831 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2017,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17845 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,61° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8496) Ջանդլսմիթ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռուսկոե Ուրսաևո

Ռուսկոե Ուրսաևո (ռուս.՝ Русское Урсаево, բաշկիրերեն՝ Урыҫ Урсайы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 32 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիսակատար

Սիսակատար, Սիսակապար, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզի և Ադրբեջանի Նախիջևանի սահմանագլխին, Զանգեզուրի լեռների կատարական մասում, Սիսիանի լեռնանցքից հյուսիս-արևմուտք, Բազմառի գյուղից 8-9 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրություն 3826 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պատանիների կուռք

Պատանիների կուռք, տերմին, որը նկարագրում է հայտնի մարդու (պարտադիր չէ դեռահաս լինելը), ով հայտնի է պատանիների շրջանում։ Նրանց շարքում հաճախ փոփ աստղեր, դերասաններ և մարզիկներն են։ Նրանց հայտնիությունը կարող է տարածվել նաև մեծահասակների շրջանում։
«Պատանիների կուռք» տերմինը ԶԼՄ-ների կողմից գործածվել է 20-րդ դարում։ Առաջին օրինակների շարքում (հաճախ դա կանանց շրջանում հայտնի դերասան է) Ռուդոլֆ Վալենտինոն էր, ում արտաքինը և հայտնիությունը կանանց շրջանում ցուցադրվել է «Շեյխ» ֆիլմում։ Վալենտինոն կանանց շրջանում այնպիսի հայտնիություն ուներ, որ 1926 թվականին նրա մահը զանգվածային հիստերիա առաջացրեց։ Տղամարդկանց շրջանում հայտնի էր Ջուդի Գառլենդը։ Սակայն պատանիների առաջին կուռքը ընդունված է Ֆրենկ Սինատրային համարել, որն աղջիկ դեռահասների շրջանում մեծ հայտնիություն ուներ։
Պետք է նշել, որ չնայած որոշ տարբերությունների, օրինակ՝ Ֆրանսիայում, երկու սեռի պատանիների կողմից կուռք դերասանների արժեքային բնութագրերը գրեթե միանշանակ են։


== Տես նաև ==
American Idol
Սեքս սիմվոլ
Ճապոնացի այդոլ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բոլոր ժամանակների լավագույն 25 պատանիների կուռքերը
Մեթյու Գուդ

Մեթյու Ուիլյամ Գուդ (անգլ.՝ Matthew William Goode, ապրիլի 3, 1978(1978-04-03), Էքսետեր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Մեթյու Գուդը ծնվել է Էգզեթերում, Դևոնշիրում, Անգլիա։ Երկրաբանի և բուժքրոջ ընտանիքի հինգ երեխաներից ամենափոքրն է (ունի մեկ եղբայր, երկու խորթ եղբայր և քույրը՝ Սալի Մին՝ մոր հաջորդ ամուսնությունից)։ Մանուկ տարիներին Մեթյուն հաճախ էր հայտնվում քաղաքային թատրոնների բեմերում, մասնակցում էր ներկայացումների։ Նա սովորել է Բիրմինգհեմի համալսարանի դրամատիկական բաժնում։ Շարունակել է կրթությունը Լոնդոնի Դրամատիկական արվեստների ակադեմիայում (անգլ.՝ Webber Douglas Academy of Dramatic Art)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մեթյու Գուդ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում


=== Հարցազրույցներ ===
News Week հարցազրույց (21 ապրիլի, 2006)
Sydney Morning Herald հարցազրույց (1 մարտի, 2006)
Sunday Herald հարցազրույց Archived 2006-03-15 at the Wayback Machine. (1 հունվարի, 2006)
USA Today հարցազրույց (8 հունվարի, 2004)
LOVEFiLM Blog Archived 2009-10-23 at the Wayback Machine. Մեթյու Գուդը Լոնդոնի կինոփառատոնի ժամանակ (Հոկտեմբեր, 2009)
Կարգոպոլի շրջան

Կարգոպոլի շրջան (ռուս.՝ Каргопольский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Արխանգելսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կարգոպոլ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 10130 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 18339 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,81 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սինյակի (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍինյակիՍինյակի (ռուս.՝ Синяки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
How You Like That

How You Like That, հարավկորեական Blackpink գըրլ բենդի երգը։ Այն թողարկվել է 2020 թվականի հունիսի 26-ին՝ YG և Interscope լեյբլների միջոցով, որպես խմբի առաջին կորեերեն ստուդիական ալբոմի՝ «The Album»-ի գլխավոր սինգլ։


== Պատմություն ==
2020 թվականի մայիսին հայտնի դարձավ, որ խումբը ավարտել է իր նոր ալբոմի ձայնագրման աշխատանքները և աշխատում է երաժշտական տեսահոլովակի նկարահանման վրա։ Մայիսի 18-ին YG Entertainment լեյբլը հայտնեց նոր նախագծի մանրամասները, որը սպասվում է թողարկել 2020 թվականի հունիսին և հայտնեց, որ ալբոմում ներառված է լինելու 10 երգ։ Հունիսի 10-ին YG-ն բոլոր սոցցանցերում թողարկել է նոր սինգլի գովազդային պաստառը, որում ցուցադրված է սինգլի թողարկման ամսաթիվը (հունիսի 26)։ Երեք օր անց լեյբլը՝ ՅուԹյուբ հարթակում թողարկել է խմբի նոր ռեալիթի շոուն՝ «24/365 with Blackpink»-ը։ Շոուն ցուցադրելու է, թե ինչպես է խումբը պատրաստվում քամբեքին, ինչպես նաև խմբի անդամների առօրյա կյանքը։
2020 թվականի հունիսի 15-ից YG Entertainment-ը սկսել է ամենօրյա թիզերներ հրապարակել, սկսած աղջիկների նոր մազերի գույների լուսանկարներով։ Ջեննիի մազերը շեկ շեշտադրում ունեն, Լիսայի մազերը կարմիր են, Ռոսեինը՝ նարդոսա-մոխրագույն, իսկ Ջիսուինը մուգ սև են։ Հունիսի 16-ին թողարկվել են երկրորդ թիզերները, որտեղ աղջիկների մազերի գույնը և հագուստները նույնն են, սակայն այստեղ արդեն ցուցադրվում են նրանց դեմքերը։ Հունիսի 17-ին թողարկված թիզերներում ներառված է ֆոտոսեսիա, որտեղ աղջիկները կրում են նոր հագուստներ, իսկ Լիսայի և Ջիսույի մազերի գույներն այլ են։
Երգը և երաժշտական տեսահոլովակը պաշտոնապես թողարկվել են 2020 թվականի հունիսի 26-ին։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
«How You Like That»-ի երաժշտական տեսահոլովակը նկարահանել է Հեն Սըն Սոյը, որը ավելի վաղ նկարահանել է «Ddu-Du Ddu-Du» և «Kill This Love» երգերի տեսահոլովակները։ Տեսահոլովակը համարվում է ՅուԹյուբի պրեմիերաների պատմության ամենաշատ դիտված տեսահոլովակը (1.65 միլիոն դիտում)։ Քիչ ուշ այն դարձել է 24 ժամվա ընթացքում, ՅուԹյուբ հարթակի պատմության մեջ ամենաշատ դիտված տեսահոլովակը (82.4 միլիոն դիտում)։ Այն նաև դարձել է հարթակի պատմության մեջ ամենակարճ ժամանակահատվածում 100 միլիոն դիտում հավաքած տեսահոլովակը (32 ժամ)։


== Մրցանակներ ==


== Իրավունքներ և ձայնագրման մասնակիցներ ==


=== Ձայնագրման վայր ===
YG Entertainment


=== Ձայնագրման մասնակիցներ ===


== Չարթեր ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լատինաամերիկյան պարեր

Լատինաամերրիկյան պարեր, պարահանդեսային և ժողովրդական պարերի ընդհանուր անվանում, ձևավորված Լատինական Ամերիկայի տարածքում, սկսած Լատինական Ամերիկայի առաջացումից՝ Իսպանապորտուգալական գաղութացման հետևանքով և այդ իսկ պատճառով լատինոամերիկյան պարերի հիմքում կա մեծ մասամբ իսպանական ազդեցություն։
Հաբաներա և ռումբա պարերն առաջացել են 18-րդ դարում՝ ոնտրաբանսաի հիման վրա, իսկ բաչատան՝ բոլերոյի հիման վրա։ Բրազիլական սամբայում, կոլումբիական կումբիայում, կուբայական մամբայում և ռումբայում Եվրոպականից բացի նկատվում են աֆրիկական ավանդույթներ, իսկ դիաբլադեում՝ հնդկացիական։ Ունիկալ լատինաամերիկյան պար է համարվում տանգոն։
Լատինաամերիկյան պարերին բնորոշ առանձնահատկություններից են էներգետիկան, կրքոտ շարժումները և կոնքերի ճոճումը։

Կանանց զգեստները որպես կանոնկարճ են, շատ բաց և ընդգրկող։ Տղամարդկանց կոստյումները նույնպես ընդգրկող են, հաճախ (բայց ոչ միշտ) սև գույնի։ Նման հագուստի իմաստն այն է, որ ցուցադվի մարզիկի մկանների աշխատանքը։
XX դարում նկատվում է լատինոամերիկյան պարերի ծաղկում։ Առաջանում են այնպիսի նոր պարաձևեր ինչպիսիք են՝ սալսան, չա-չա-չան և ռեգգետոնը։
Այժմ լատինոամերիկյան պարահանդեսային պարերի ծրագրում ներառված են 5 տարրեր՝

Սամբա
Չա-չա-չա
Ռումբա
Պասադոբլ
Ջայվ


== Տես նաև ==
Վալտեր Լիերդ


== Արտաքին հղումներ ==
Լատինո (Լատինոամերիկյան ծրագիր)


== Ծանոթագրություններ ==
Խունացած հանքանյութեր

Խունացած հանքանյութեր, միներալներ, որոնք պատկանում են տենանտիա (Cu12As4S12)-տետրաէդրիտ (Cu12Sb4S13) իզոմորֆ շարքին։ Խառնուրդների ձևով պարունակում են արծաթ, ցինկ, երկաթ, բիսմութ և այլն։
Բյուրեղագիտական համակարգը խորանարդային է։ Բյուրեղները պատահում են տետրաէդրի ձևով։ Ավելի հաճախ խունացած հանքանյութերն առաջացնում են խիտ, հատիկավոր, ներփակումային ագրեգատներ։ Գույնը՝ պողպատի մոխրագույնից մինչև երկաթի սև։ Կարծրությունը՝ 3—4, խտությունը՝ 4400—5100 կգ/մ³։ Փայլը թարմ կտրվածքում՝ մետաղի, օդում խունացած հանքանյութերն արագ խամրում են, «խունանում» (այստեղից էլ՝ անվանումը)։
Խունացած հանքանյութերն ինքնուրույն հանքավայրեր չեն առաջացնում, հանդիպում են տարբեր հիդրոթերմալ հանքավայրերում, սկառներում, պեգմատիտներում։ Խունացած հանքանյութերը սովորաբար ուղեկցում են խալկոպիրիտին, գալենիտին, սֆալերիտին, պիրիտին, քվարցին, բարիտին։ Պղնձի երկրորդական հանքանյութ են։ 
Հայտնի են Ռուսաստանում, Ղազախստանում, Հունգարիայում, Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում։ Հայաստանում կան Ղափանի պղնձի, Ախթալայի, Ղազմայի բազմամետաղային, Քաջարանի, Դաստակերտի պղնձամոլիբդենային հանքավայրերում։
Աստերոիդների ցանկ (191501-191600)

Աստերոիդների ցանկ (191401-191500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (191601-191700)
 Աստերոիդների ցանկ (191401-191500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (191601-191700)
Կլարիսա Ստրոցցիի դիմանկար

«Կլարիսա Ստրոցցիի դիմանկար» (իտալերեն՝ Ritratto di Clarissa Strozzi), իտալացի գեղանկարիչ Տիցիանի (մոտ 1490—1576) նկարը, որն ստեղծվել է մոտավորապես 1542 թվականին Կլարիսայի հոր՝ Ռոբերտո Ստրոցցիի պատվերով։


== Նկարի ստեղծման պատմություն ==
Ստրոցցի ընտանիքը Ֆլորենցիայի հեղինակավոր ընտանիքներից էր։ Ռոբերտո Ստրոցցին՝ Կլարիսայի հայրը, ունևոր խոշոր վաճառական էր, կապ ուներ ֆլորենցական քաղաքականության հետ, իսկ որոշ աղբյուրների համաձայն՝ խառնված էր լրտեսական գործերում։ Շնորհազրկվելուց հետո նա վտարվել է Ֆլորենցիայից և մի քանի տարի անցկացրել Վենետիկում։ Ռոբերտոն ամուսնացել է Մադալեն Մեդիչիի հետ, 1539 թվականին՝ հարսանիքից կարճ ժամանակ անց, ծնվել է Կլարիսան, իսկ 1542 թվականին ստեղծված դիմանկարում նա երկու տարեկան է։ Կլարիսայի ընտանիքը Ֆլորենցիա վերադարձել է 1545 թվականին։


== Նկարագրություն ==
Նկարում ամբողջ հասակով պատկերված է աղջնակը, որը կերակրում է իր սենյակային շանը, նրա ձեռքին կա կես ոլորաբլիթ։ Աղջկան ասես ինչ-որ բան շեղել է, նրա հայացքը (ինչպես նաև շան հայացքը) շեղված է դեպի նկարի ձախ ստորին հատվածը։ Նրա շարժման հանկարծակիությունն ընդգծված է նրա գոտուց կախված զարդարող շղթայի թեքվածությամբ, որի ծայրին ճոճանակի նմանությամբ գնդիկաձև զարդ կա։ Աղջկա մարմնից ձախ մութ պատին գրված է աղջկա տարիքը՝ երկու տարեկան (լատ.՝ ANNOR II) և նկարի ստեղծման տարեթիվը՝ MDXLII (1542)։ Նկարի վերին աջ անկյունում պատկերված է Կլարիսայի սենյակի պատուհանից տեսարանը՝ գեղանկարչական բնանկար՝ գետ, անտառային բուսականությամբ ծածկված բլուր, երկու կարապ, որոնք նստել են ջրում և դիտում են միմյանց։ Կլարիսայի շնիկը նստած է փայտե սեղանիկին, որից կախված է կարմիր ծածկոց՝ ցուցադրելով նկարը զարդարող հարթաքանդակը, որում պատկերված են երկու պարող քերովբեներ։ Բացի այդ, ընկնող ծածկոցը ի հայտ է բերում նաև սեղանիկի կողմնային մակերեսը, որտեղ «փորագրված է» նկարչի ստորագրությունը՝ TICIANV C F։


== Քննադատություն ==
Կլարիսա Ստրոցցիի դիմանկարի մեզ հասած ամենավաղ քննադատությունը պատկանում է իտալացի հայտնի գրող, հրապարակախոս և դրամատուրգ, Տիցիանի ժամանակակից Պիետրո Արետինոյին։ Նա դիմանկարը համարել է Տիցիանի լավագույն աշխատանքներից մեկը և հիացել նկարչի վարպետությամբ, որը կարողացել է նկարված տեսարանին հաղորդել այդ ժամանակների համար անսովոր աշխուժություն։


== Ուշ անդրադարձեր ==
1770 թվականին իտալացի փորագրող Դոմենիկո Կունեգոն Տիցիանի նկարի հիման վրա ստեղծել է «Կլարիսա Ստրոցցիի դիմանկարը շնիկով» փորագրանկարը, որն օգտագործվել է «Գեղանկարչության իտալական դպրոց» (Schola Italica Picturae Sive Selectae Quaedam Summorum E Schola Italica Pictorum Tabulae Aere Incisae) գիտական շարադրանքում՝ հրատարակված 1773 թվականին Հռոմում շոտլանդացի գեղանկարիչ և հնությունների հավաքորդ Գևին Համիլթոնի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Йен Дж. Кеннеди. «Тициан. 1490—1576» = «Titian». — М.: Taschen/Арт-Родник, 2007. — 96 с. — 3000 экз. — ISBN 978-5-9794-0028-0
Կաթնաղբյուր (գետ, Գեղարքունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաթնաղբյուր (այլ կիրառումներ)Կաթնաղբյուր, գետակ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Վարդենիսի լեռների լանջերից և Վերին Շորժա գյուղից 3 կմ հարավ-արևմուտքում ձախից միախառնվում Մասրիկ գետին։ Երկարությունը՝ 8 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Սահինյան

Ալեքսանդր Արամի Սահինյան (հուլիսի 15, 1910(1910-07-15), Վարդաբլուր, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1982, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1961), ճարտարապետության թեկնածու (1952)։
Արձակագիր, հրապարակախոս Անահիտ Սահինյանի եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
 1937 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։
1938-1940 թվականներին աշխատել է Հայպետնախագիծ ինստիտուտում, 1946 թվականից՝ ԽՍՀՄ ԳԱ արվեստի ինստիտուտում (1958-1982 թվականներին ճարտարապետության ամբիոնի վարիչ)։ 1952 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական դիսերտացիան «Քասաղի բազիլիկայի ճարտարապետությունը» թեմայով։
Սահինյանի նախագծերով Երևանում ստեղծվել են սանիտարաբակտերիոլոգիական ինստիտուտի շենքը (1938), կրկեսի դահլիճը (1939-1940)։
1984 թվականին հետմահու արժանացել է ՀՀ ԳԱԱ Թորոս Թորամանյանի անվան մրցանակի։


== Ուսումնասիրություններ ==
Ուսումնասիրությունները նվիրված են Հայաստանի անտիկ և վաղ միջնադարի ճարտարապետությանը։ Մասնակցել է Գառնիի ամրոցի պեղումներին, ղեկավարել է Էջմիածնի մայր տաճարի, Երերույքի և Քասաղի բազիլիկների, Զովունիի պեղումները, կազմել Գառնիի տաճարի վերակազմության նախագիծը (1967-1968), ղեկավարել վերականգնման աշխատանքները (1969-1975, ՀԽՍՀ պետական մրցանակ՝ 1975)։
1944 թվականին Ապարանի շրջկենտրոնի Քասաղի բազիլիկի պեղումները սկսելու օրվանից մինչև կյանքի վերջը Սահինյանը նվիրվել է հայ հին ճարտարապետության ուսումնասիրության գործին։ Սահինյանը մշակել է Հայաստանի վաղ քրիստոնեական բազիլիկները և Հայաստանի նախաքրիստոնեական ճարտարապետությունը։
Էջմիածնում պեղումներ կատարելիս Սահինյանը պարզել է Մայր տաճարի բազիլիկ բնույթը (նախ՝ միանավ, ապա՝ եռանավ), որի զարգացման առանձնահատկությունն է կազմել բազիլիկի վերականգնում-վերափոխումը խաչաձև կենտոնագմբեթ շենքի` 480 թ., Վահան Մամիկոնյանի օրոք կատարված եկեղեցու վերանորոգման ժամանակ։
Հռիփսիմեի տաճարի հիմքերն ուսումնասիրելիս Սահինյանը գտել է վանքի մերձակայքում, կամ գուցե և նրա տեղում երբեմնի անտիկ կառույցի, ըստ երևույթին` տաճարի մշակված մանրամասներ։
1949 թվականին աշխատում էր Գառնիում որպես արշավախմբի ճարտարապետ։ Նրա ուսումնասիրությունների առարկան են դարձել Գառնիի ամրոցի պարիսպը, հեթանոսական տաճարը, Արշակունիների պալատական համալիրն անտիկ բաղնիքով։


== Աշխատություններ ==
Ալեքսանդր Սահինյանը հեղինակ է ՀՍՍՀ ԳԱ գիտական հանդեսներում տպագրված մի շարք հոդվածների, ինչպես նաև «Քասաղի բազիլիկայի ճարտարապետությունը», «Հայաստանի անտիկ ու վաղ միջնադարյան ճամանակաշրջանի ճարտարապետություն» գլուխները «Հայ ճարտարապետության ակնարկներում», «Գառնի-Գեղարդ», «Գառնի ամրոցի անտիկ շրջանի ճարտարապետական կառույցները», «Էջմիածին» և այլ աշխատությունների։


== Աղբյուրներ ==
Գ. Ա. Տիրացյան «Ալեքսանդր Սահինյան», պատմաբանասիրական հանդես № 1, 1982, էջ 231-232


== Ծանոթագրություններ ==
Բոստրիկինների եկամտաբեր տուն

Բոստրիկինների եկամտաբեր տուն (ռուս.՝ Доходный дом Бострикиных), շենք Դոնի Ռոստովում, որը գտնվում է Պուշկինի փողոցում (շենք №106)։ Եկամտաբեր տունը կառուցվել է 1914 թվականին և սկզբում պատկանել է Իվան և Աննա Բոստրիկիններին։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության օբյեկտի տարածաշրջանային նշանակության կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Իվան և Աննա Բոստրիկինների եկամտաբեր տունը կառուցվել է 1914 թվականին քաղաքացիական ճարտարագետ Սեմյոն Պոպիլինի նախագծով։
Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո` 1920-ական թվականների սկզբին, եկամտային շենքը պետականացրին և այնտեղ տեղակայեցին կոմունալ բնակարաններ։
1997 թվականին շենքի սեփականատեր դարձավ Խնայբանկը։ Բնակիչների ապաբնակեցումից հետո իրականացվեցին հիմնանորոգում և շենքի վերակառուցում։ Շենքում սկսեց գործել բանկի բաժանմունքը։


== Ճարտարապետություն ==
Եռահարկ շենքը տեղակայված է Պուշկինի փողոցի կարմիր գծի երկայնքով։ Եկամտաբեր տան համաչափ ճակատը ձևավորված է մոդեռն ոճով` կլասիցիզմի և իռացիոնալիզմի տարրերի օգտագործումով։ Առաջին հարկը ռուստավորված է (շարված է կոպտատաշ քարից)։ Երկրորդ և երրորդ հարկերում գտնվում են ցանցկեն պատշգամբները։ Շենքի ճակատը պսակված է բարդ, ձգված ատտիկոսով։ Քիվի վերևում տեղադրված են ճաղաշարի կարճասյուներ։ Ճակատը զարդարված է դեկորատիվ սվաղի ներդիրներով։ Ճակատի գունային գամման ընտվել է 1997 թվականի վերակառուցման ընթացքում` ելնելով շենքի ճարտարապետական ոճից։


== Ծանոթագրություններ ==
Իզոէնտրոպ պրոցես

Իզոէնտրոպ պրոցես (<իզո… և էնտրոպիա), թերմոդինամիկական պրոցես, որի ընթացքում համակարգի էնտրոպիան անփոփոխ է մնում։ Իզոէնտրոպ պրոցեսի օրինակ է շրջելի ադիաբատ պրոցեսը։
Տաբաչնոե (այլ կիրառումներ)

Տաբաչնոե, կարող է վերաբերել՝

Տաբաչնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում
Տաբաչնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում
Կենխի (գյուղ, Շարոյսկի շրջան)

Կենխի (ռուս.՝ Кенхи, չեչեներեն՝ Куан-Хи), գյուղ Ռուսաստանի Չեչենական Հանրապետության Շարոյսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոշաբ

Մաթ,քաղցու, խաղողի, նռան կամ թթի հյութից եփած մուգ բալի գույնի թանձր քաղցու։ Պատրաստում են այգեգործական շրջաններում։ Հայաստանի տարբեր վայրերում մինչև 19-րդ դարի վերջը փոխարինում էր շաքարին։
Քաղցուով պատրաստում են ծիսատոնական և առօրյա քաղցր կերակուրներ ու մուրաբաներ։ Խաղողի դոշաբով պատրաստում են նաև թերմոն (եռացրած գինի) և շարոց քաղցրավենի (ալանի, սուջուխ և այլն)։ Թթի քաղցուն ունի բուժիչ հատկություն։
Էտաբլ

Էտաբլ (ֆր.՝ Étables), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 765 մարդ, բնակչության խտությունը` 48.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.7 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 75 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 506 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 394-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 112։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,9 %։ 394 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 359 անձ (190 տղամարդ և 169 կին)։ Գործազուրկ են եղել 35 անձ (14 տղամարդ և 21 կին)։ 112 անաշխատունակներից 53-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանկա Ռամե

Ֆրանկա Ռամե (իտալերեն՝ Franca Rame, հուլիսի 18, 1929(1929-07-18)[…], Պարաբիագո, Միլան, Լոմբարդիա, Իտալիայի թագավորություն - մայիսի 29, 2013(2013-05-29)[…], Միլան, Իտալիա)՝ իտալական թատրոնի դերասանուհի, դրամատուրգ, հասարակական և քաղաքական գործիչ, Նոբելյան դափնեկիր Դարիո Ֆոյի կինը և ստեղծագործական կյանքի զուգընկերը։


== Կենսագրություն ==
Ֆրանկա Ռամեն ծնվել է 1929 թվականի հուլիսի 18-ին Պարաբյագոյում՝ Միլանի նահանգում, թատերական սովորույթներով հարուստ ընտանիքում։ Առաջին անգամ թատերական բեմում նա հայտնվել է 8 օրական հասակում՝  մոր ձեռքերում։ 18 տարեկանից նա սկսել է աշխատել Միլանի թատրոններում, շատ վաղ տարիքում հասնելով հաջողության այդ ասպարեզում։ Շուտով նա ծանոթացավ դրամատուրգ Դարիո Ֆոյի հետ, ում հետ 1954 թվականին ամուսնացավ։ Մեկ տարի անց նրանք ունեցան որդի՝ Յակոբոյին։ Ֆոն և Ռամեն նկարահանվել են որոշ ֆիլմերում, այդ թվում նաև ռեժիսոր Կառլո Լիդզանեի ֆիլմերում, բայց կինոասպարեզում հաջողություն չունեցան։ Այդ ժամանակ նրանք իրենց ողջ ուժերը կենտրոնացրեցին թատրոնի վրա։ 1958 թվականին նրանք ստեղծեցին իրենց սեփական թատրոնը, որը մեծ հաջողություն ունեցավ։ Ֆոն պիեսներ էր գրում, իսկ Ռամեն խաղում էր դրանց գլխավոր դերերում, ինչպես նաև նա եղել է մի քանի պիեսների համահեղինակ։ 1962 թվականին Ֆոն և Ռամեն փորձեցին իրենց ուժերը հեռուստատեսությունում, որտեղ խաղում էին երգիծական նախագծում, բայց մի քանի շաբաթ անց լքեցին նախագիծը անհամաձայնության պատճառով։ Հետագա 15 տարիներին նրանք ընդհանրապես չաշխատեցին հեռուստատեսությունում։

1960-ականների վերջերին Ռամեն դարձավ Իտալական կոմունիստական կուսակցության անդամ, բայց 1970 թվականին լքեց կուսակցության շարքերը։ Այդ շրջանում նրանք աշխատում էին «Լա Կոմմունա» թատրոնում, և հիմնականում հանդես էին գալիս աշխատողների և ուսանողների դիմաց։ 1970-ական թվականներին նա դարձավ հայտնի ֆեմինիստ, և իր սեփական էսքիզներն էր գրում այդ թեմայով։ 1973 թվականին նա գողացվեց, ծեծվեց և բռնաբարվեց աջ ծայրահեղականների կողմից։ Տաս տարի անց նա այդ մասին գրեց իր մենախոսության մեջ, որը հրապարակվեց Լոնդոնում և ազգային հեռուստատեսությունում։
1987 թվականին Ռամեն և Ֆոն հեռուստատեսությամբ հայտարարեցին, որ բաժանվում են, բայց հետագայում էլի միավորվեցին։ Իրենց քաղաքական հայացքների համար Ռամեին և Ֆոյին դժվարությամբ ԱՄՆ-ի վիզա տրամադրեցին, բայց ամեն դեպքում 1980-ական թվականների վերջին նրանց ընդունեցին ԱՄՆ-ի թատրոններում և համալսարաններում։

1990-ականներին և 2000-ականներին նա շարունակեց իր թատերական գործունեությունը, ներկայացել է սուր մենախոսություններով, որը իր որդին էր գրել, ինչպես նաև հանդես է եկել ամուսնու սկանդալային ներկայացման մեջ, որը ծաղրուծանակի էր ենթարկում Սիլվիո Բերլուսկոնիին։ 2006 թվականին Ռամեն մտավ քաղաքականություն։ Վերջին անգամ նա բեմ է դուրս եկել 2012 թվականի մարտին։
Ֆրանկա Ռամեն մահացել է 2013 թվականի մայիսի 29-ին Միլանում՝ 84 տարեկան հասակում երկարատև հիվանդությունից հետո, թաղված է Միլանի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոնեբերգ

Վոնեբերգ (գերմ.՝ Wonneberg), գերմանական կոմունա Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Տրաունշտայն շրջանի կազմի մեջ։ Ենթարկվում է Զեեի Վագինգի կառավարությանը։ Բնակչությունը կազմում է 1485 մարդ (ըստ 31 դեկտեմբերի 2010 թվականի տվյալների)։ Զբաղեցնում է 18.01 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 89 165։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ռոզա Վարդանյան

Ռոզա Արամայիսի Վարդանյան (նոյեմբերի 10, 1948(1948-11-10), Դարպաս, Կիրովականի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, Լոռու մարզ), հայ բանաստեղծուհի, արձակագիր, մանկագիր։


== Կենսագրություն ==
Ռոզա Վարդանյանը ծնվել է Լոռու մարզի Դարպաս գյուղում։ Կարճ ժամանակ անց ընտանիքով տեղափոխվել են Վանաձոր։ 1981 թվականին նշանակվել է Վանաձորի թիվ 24 նախակրթարանի տնօրեն։ Ստեղծագործում է դպրոցական տարիքից, բազմաժանր գրող է, յոթ գրքերի հեղինակ։ Գրում է մանուկների համար սցենարներ, միջոցառումների ծրագրեր, մանկական ներկայացումներ, ուղեցույցներ, երգեր, մեծահասակների համար՝ բանաստեղծություններ, երգեր, արձակ։
Ռոզա Վարդանյանի նախաձեռնությամբ տպագրվում է Լոռու մարզի «Հրաշամանուկ» մանկական պարբերաթերթը՝ «Երազների տունը» մանկական երգերի ժողովածու ձայնասկավառակով։


== Պարգևներ ==
Վաստակաշատ մանկավարժ-մանկագիրը պարգևատրվել է պատվոգրերով ու շնորհակալագրերով, գեղարվեստական կրթության բնագավառում ունեցած զգալի ներդրման և գերազանց աշխատանքի համար՝ ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալով։


== Գրքեր ==
«Հրաշամանուկ»
«Աղետիկը նախակրթարանում» մեթոդական ուղեցույց
«Սերս երգերիս մեջ» (բանաստեղծությունների ժողովածու)
«Կարոտի Ոստան» (եղեռնի հարյուրամյակին նվիրված իրական պատմությունների մեկդարյա պատմավեպ)
«Շղթայազերծ խոհեր»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ինչ է ուզում կինը, Ռոզա Վարդանյան
Լեբրիխա (Իսպանիա)

Լեբրիխա (իսպաներեն՝ Lebrija), քաղաք և մունիցիպալիտետ (ինքնակառավարող տարածք) Իսպանիայում։ Մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի կազմում և Անդալուզիա ինքնավար մարզի կազմի մեջ։
Զբաղեցնում է 372 քառ. կիլոմետր տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 26 783 միլիոն (2010 թվականի տվյալներ)։ Գավառական մայրաքաղաքի տեղամասից գտնվում է 78 կիլոմետր հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
- Համընդհանուր կայք
Անտոնիո Ալդինի

Անտոնիո Ալդինի (իտալերեն՝ Antonio Aldini, նոյեմբերի 27, 1755(1755-11-27), Բոլոնիա, Պապական մարզ - սեպտեմբերի 30, 1826(1826-09-30), Պավիա, Լոմբարդո-Վենետիկ, Ավստրիական կայսրություն), իտալացի քաղաքական գործիչ, Նապոլեոնյան ամենազորության ժամանակ իտալական նախարար, կոմս, Իտալիայի Հանրապետության պետական խորհրդի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Անտոնիո Ալդինին ծնվել է 1756 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Բոլոնիայում, որտեղ հայտնի է եղել որպես իրավաբան և իրավունքի պրոֆեսոր։
Երբ 1797 թվականին Հռոմի պապը Տոլենտինյան խաղաղության տրակտատով ստիպված էր եղել զիջել Ցիզալպիական Հանրապետությունը և Բոլոնիան, Ալդինին իր համաքաղաքացիների կողմից ուղարկվել է Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզ։
Այնտեղից վերադառնալուց հետո նա նշանակվել է ավագանու նախագահ և որոշ ժամանակ անց Ցիզալպիական Հանրապետության կառավարական հանձնաժողովի անդամ։
1801 թվականին Նապոլեոն Բոնապարտը Լիոնում նրան նշանակել է հրավիրված խորհրդի կազմում, որից հետո դարձրել Իտալիայի Հանրապետության պետական խորհրդի նախագահ։ Շուտով Անտոնիո Ալդինին վայր է դրել այդ կոչումը, բայց երբ կայսրության հռչակումից հետո Իտալիայի Հանրապետությունը վերածվել է Թագավորության, Նապոլեոն I-ի կողմից նշանակվել է նոր թագավորության նախարար և 1805 թվականին արժանացել կոմսի տիտղոսին։
Բուրբոնների վերականգնումից հետո հեռացել է Միլան, որտեղ կարողացել է ձեռք բերել ավստրիական կառավարության վստահությունը։
Անտոնիո Ալդինին մահացել է 1826 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Պավիայում՝ 69 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Цанолини, «Antonio A. e sui tempi» (2 т., Флор., 1865—67).


== Աղբյուրներ ==
«Альдини»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
https://disci.unibo.it/it#antonio
Խարչո

Խարչո (վրաց.՝ ხარჩო) վրացական ազգային ապուր։ Այն պատրաստված է տավարի մսից, բրնձից և ընկույզից։ Ապուրը կծու է։ Ավելացնում են սխտոր և կանաչի։ Համեմատած մնացած ապուրների, այն ավելի խիտ է։
Խարչոն մյուս մսով ապուրներից տարբերվում է նրանով, որ այն պատրաստվում է միայն տավարի մսից (վրացերեն «ձորխիս խորցի խարշոտ»), տխեմալուց և քերած ընկույզից։ «Դասական» բաղադրատոմսի համաձայն՝ այս երեք բաղադրիչներն անփոխարինելի և պարտադիր են ապուրի բաղադրատոմսում։
Սակայն ամենօրյա խոհանոցում լինում են դեպքեր, երբ տխեմալին փոխարինում են թարմ սալորով, նռան հյութով կամ լոլիկով։ Հիմա խարչոն պատրաստում են նաև խոզի, գառան և նույնիսկ թռչունի մսով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
(ռուս.) Խարչոյի պատրաստման բաղադրատոմս
Իլյա Կանդելակի

Իլյա Կանդելակի (վրաց.՝ ილია კანდელაკი; դեկտեմբերի 26, 1981(1981-12-26), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի ֆուտբոլիստ։ Հանդես է գալիս Վրաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում որպես կիսապաշտպան։


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է Վրաստանում։ Հանդես է եկել Թբիլիսիի «35- ՊՏՈՒ» և «Դինամո» ակումբներում։ 2000 թվականից մինչև 2005 թվականը հանդես է եկել «Դինամո» ակումբում։ 2005 թվականի ամռանը Իլիան տեղափոխվել է «Չերնոմորեց» ակումբ։ Դեբյուտը Ուկրաինայի առաջնությունում կայացել է 2005 թվականի սեպտեմբերի 11-ին կիևյան «Դինամո» ակումբի դեմ խաղում (0:1)։ 2007 թվականի ամռանը իր հայրենակիցներ Ռևազ Բարաբաձեի, Գեորգի Օնիանիի և Գեորգի Սետուրիձեի հետ տեղափոխվեց գերմանական «Կառլ Յեյս» ակումբ։ Մրցաշրջանի վերջին թիմը դուրս մնաց Երրորդ Բունդեսլիգայից, իսկ Կանդելակին տեղափոխվեց ավստրիական «Շտուրմ» ակումբ։ Ակումբում նա խաղացել է 18 համարի ներքո։ Իլիան կարողացավ հանդես գալ չորս հաղթական խաղերում։ 2008 թվականի հուլիսին Ինտերտոտոյի գավաթի առաջնությունում նա մասնակցեց «Շախտյորի» և հունգարական «Գոնվեդա» ակումբների դեմ խաղերում։ «Շտուրմ»-ից հետո  խաղացել է ՈՒԵՖԱ-ի առաջնության որակավորման փուլում։ Առաջին խաղում ակումբը 1:1 հաշվով ավարտեց հիմնական ժամանակը, սակայն 11 մետրանոց հարվածաշարում պարտվեց 2:4 հաշվով։
2008/09 մրցաշրջանի վերջում՝ Ավստրիայի առաջնությունում, «Շտուրմը» կարողացավ զբաղեցնել 4-րդ տեղը, որը օգնեց թիմին մասնակցելու Եվրոպայի առաջնության որակավորման խաղերին։ Որակավորման փուլում Կանդելակին անցկացրեց 6 խաղ՝ սկզբում բոսնիական «Շիրոկ», ապա ուկրաինական «Մետալուրգ» ակումբների դեմ։ Որակավորման փուլում բարեհաջող հանդես գալու շնորհիվ նրանք մասնակցեցին F խմբի խաղերին։ Ակումբը խմբում պետք է մրցեր «Դինամոյի», թուրքական «Գալաթասարայի» և հունական «Պանաթինաիկոսի» դեմ։


=== Կարիերան ազգային հավաքականում ===
Իլիան հանդես է եկել Վրաստանի թե՛ պատանեկան, թե՛ երիտասարդական հավաքականներում։ 2004 թվականից մինչև 2013 թվականը հանդես է եկել ազգային հավաքականում։


== Ձեռքբերումներ ==
2003 թվականի Վրաստանի չեմպիոն։
2002/03, 2003/04 թվականների Վրաստանի գավաթի հաղթող
2005/06 թվականի Ուկրաինայի առաջնության բրոնզե մեդալաիր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте legioner.kulichki.com(ռուս.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Հաշվարկման տասնվեցական համակարգ

Հաշվարկման տասնվեցական համակարգ, 16 հիմքով հաշվարկման համակարգ


== Գրությունը ==
Այս համակարգի թվերի գրառման համար որպես նշաններն են հանդիսանում տասնորդական 0,1,2,3,4,5,6,7,8,9 թվանշաններն ու լատինական այբուբենի առաջին վեց մեծատառերը` A, B, C, D, E, F։ 
Մյուս հաշվարկային համակարգերով գրված թվերից տարբերելու համար գրվում է համապատասխան դասիչով, օրինակ՝ 144310=5A316


== Տես նաև ==
Հաշվարկման երկուական համակարգ


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստիանի եկեղեցի

Քրիստիանի եկեղեցի (նորվ.՝ Christianskirken), չպահպանված լյութերական եկեղեցի Շիենում (Տելեմարկ ֆյուլքե, Նորվեգիա)։ Այրվել է 1886 թվականի քաղաքային հրդեհի ժամանակ։ Փոխարենը կառուցվել է Շիենի եկեղեցին։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է 1779-1783 թվականներին Սուրբ Մարիամի եկեղեցու տեղում, որը հրդեհվել էր 1777 թվականին։ Նախագիծը մշակել է ճարտարապետ Յորգեն Հենրիկ Ռավերտը։ Դա եղել է Ռավերտի առաջին մոնումենտալ շինությունը Նորվեգիայում։ Եկեղեցու ինտերիերն ստեղծվել է Կոնգսբերգի եկեղեցու ինտերիերի օրինակով, որը կառուցվել է 1761 թվականին։ Շինարարությունն արագ ավարտելու համար քաղաքացիների շրջանում դրամահավաքի մեծ արշավ է կազմակերպվել։
Շենքի հատակագիծը խաչաձև է, նրա կենտրոնական հատվածում գտնվում է մեծ աշտարակ։ Այն նախատեսված է եղել 1176 այցելուի համար։ Բեմը, խորանի պատկերը, ամբիոնն ու երգեհոնը տեղադրվել են միմյանց վրա։ Բեմում տեղադրվել է «Հուղարկավորություն» նկարը՝ Կարավաջոյի օրիգինալ նկարի պատճենը։ Պատերին եղել են երկու զինանշաններ, մեկը՝ թագավորի մոնոգրամով, իսկ մյուսը՝ քաղաքային զինանշանով։ Եկեղեցին կոչվել է դանիացի-նորվեգացի Քրիստիան թագավորի պատվին։
1886 թվականին քաղաքում բռնկվել է մեծ հրդեհ, և եկեղեցին ամբողջովին այրվել է։ Շենքից հաջողվել է փրկել մկրտության ավազանը, որն ստեղծել է քանդակագործ Օլե Ֆլադագերը, «Հուղարկավորություն» նկարը, սրբազան անոթներ։ Այդ ամենը հետագայում օգտագործվել է նոր եկեղեցում։ Պահպանվել են նաև Հավատ և Հույս երկու քանդակներ, որ ստեղծվել են  Յ. Կ. Հոլլերի (նորվ.՝ Jacob Christian Holler) կողմից։ Երբ հրդեհը մարվել է, փլատակներում հայտնաբերվել են հալված և կարծրացած մետաղի կտորներ։ Քաղաքի ժամագործներից մեկը՝ Ն. Պ. Սոգարդը (N. P. Søgaard), այդ նյութը օգտագործեց փոքրիկ ժամացույցների տեսքով ոսկերչական իրեր ստեղծելու համար։ Այդ զարդերից մեկը նա ուղարկել է Հենրիկ Իբսենին։
Երկու արձանները՝ Հավատ և Հույս, ներկայում գտնվում են Տելեմարկ թանգարանում։ 2014 թվականին դրանք ժամանակավորապես ցուցադրվել են Շիենի եկեղեցում՝ տեղադրվելով խորանի երկու կողմերում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kullerud, Erik Skien kirke 1894—1994. — Skien: Skien menighetsråd, 1994. — 119 с. — ISBN 82-91427-01-1(նորվ.)
Borchsenius, J. Skien før Branden 1886. — Oslo: Fabritius & Sønners Forlag, 1934.(նորվ.)
Տրավերսետոլո

Տրավերսետոլո  (իտալերեն՝ Traversetolo), կոմունա Իտալիայում, Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պարմա գավառում։ 
Բնակչությունը կազմում է 8546 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 143 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 54 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 43029։ Հեռախոսային կոդը՝ 0521։
Տուրի սուրբ Մարտինը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնակատարությունը տեղի է ունենում նոյեմբերի 11-ին ամենամոտ կիրակի օրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոսակ (Ավերոնի գավառ)

Նոսակ (ֆր.՝ Naussac), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 320 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.77 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.7 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 115 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 217 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 155-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 62։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 155 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 143 անձ (74 տղամարդ և 69 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (7 տղամարդ և 5 կին)։ 62 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Չիմեգո

Չիմեգո (իտալերեն՝ Cimego), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 417 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 41 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Մարտին Տուրսկին։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 11-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0465 621095
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.cimego.tn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Աբդուլկարիմովո (գյուղ, Երմեկեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբդուլկարիմովո (այլ կիրառումներ)Աբդուլկարիմովո (ռուս.՝ Абдулкаримово, բաշկիրերեն՝ Әбделкәрим), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 487 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չեռնիշկովսկի շրջան

Չեռնիշկովսկի շրջան (ռուս.՝ Чернышковский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վոլգոգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չերնիշկովսկիյ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3079,96 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16846 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ժողովածու (749)

Ժողովածու (749), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 749 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է Վարդան Կիլիկեցի գրիչի (աշակերտ Եսայի Նշեցու) կողմից, ենթադրաբար Գլաձորում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12X8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 214 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիր։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 122բ։


== Բովանդակություն ==
Մեկնութիւն Թ երանութեանցն Գր․ Նիւսացւոյ։
Գր․ Նիւսացւոյ մեկնութիւն Հայր մեր-ի։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարտուլդակ

Բարտուլդակ, գետ է Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունով, Ալտայ երկրամասով։ Գետաբերանը գտնվում է Արգուտ գետի ձախ ափի 46-րդ կմի վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային ռեեստրի տվյալներ ==
Ըստ Ռուսաստանի պետական ջրային գրանցամատյանի՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանին։ Գետի նավարկելի մասն է Կատունը։
Կոլա

Կոլա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Շառիան գետի և նրա վտակներից մեկի միախառնման վայրում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
207

207 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 207 թվականն է, 
III դարի 7-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Բանանց)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Բանանցի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի, հայկական եկեղեցի, ներկայումս՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշկեսանի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Գտնվում է Բանանց գյուղում, Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու հարավային կողմում։
1990-ականներից, երբ գյուղի հայ բնակչությանը տեղահան արեցին, եկեղեցին այլևս չի գործում որպես կոթող։ Այժմ եկեղեցին գտնվում է կիսավեր վիճակում, իսկ տանիքին ադրբեջանական դրոշ է տեղադրված։


== Պատմություն ==
Բանանցի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին կառուցվել է 1863-1866 թվականներին։
Մինչև այս եկեղեցու կառուցումը Բանանցում արդեն գոյություն ուներ հին Սուրբ Աստվածածնի եկեղեցին և երբ կառուցեցին նորը, ապա մեկը սկսեցին անվանել «հին», իսկ մյուսը՝ «նոր» եկեղեցի։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցու արտաքին չափերն են՝ 27,9 x 13,3 մ։


== Տես նաև ==
Բանանց (Դաշկեսանի շրջան)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Բանանց)


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի(հայ.)
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու լուսանկարներ


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Ավանեսյան

Դավիթ Ավանեսյան (օգոստոսի 15, 1988(1988-08-15), Պյատիգորսկ, Ստավրոպոլի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), կիսամիջին քաշային կարգում ռուս պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ։ WBA վարկածով աշխարհի չեմպիոն (2015-2017)։


== Պրոֆեսիոնալ կարիերա ==
Պրոֆեսիոնալ ռինգում Դավիթը նորամուտը նշել է 2009 թվականին։
2015 թվականի նոյեմբերի 7-ին հաղթեց վենեսուելացի բռնցքամարտիկ Չառլի Նավառոյին տեխնիկական նոկաուտով 9-րդ ռաունդում և նվաճեց կիսամիջին քաշային կարգում WBA վարկածով աշխարհի ժամանակավոր չեմպիոնի տիտղոսը։
2016 թվականի նոյեմբերի 7-ին Բռնցքամարտի համաշխարհային ասոցիացիան (WBA) Դավիթ Ավանեսյանին հայտարարել էր կիսամիջին քաշային կարգում WBA Regular վարկածով աշխարհի չեմպիոնի գոտու հաղթող (մինչ այդ նա ուներ WBA վարկածով աշխարհի ժամանակավոր չեմպիոնի տիտղոսը)։ Այդ գոտու տերը եղել է Կիտ Թուրմանը, որն այժմ WBA Super վարկածով աշխարհի չեմպիոնի գոտու տիրակալն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դավիթ Ավանեսյան(անգլ.) — պրոֆեսիոնալ մենամարտերի վիճակագրություն BoxRec կայքում։
Давид Аванесян — страница на сайте BOXNEWS.com.ua
Давид Аванесян — страница на сайте vRINGe.com
Новости на сайте AllBoxing.Ru
Ագդա Մոնտելիուս

Ագդա Մոնտելիուս (շվեդերեն՝ Agda Montelius, լրիվ անունը՝ շվեդերեն՝ Agda Georgina Dorothea Montelius, ծննդյամբ շվեդերեն՝ Reuterskiöld, ապրիլի 23, 1850(1850-04-23)[…], Q58814313?, Շվեդիա[…] - հոկտեմբերի 27, 1920(1920-10-27)[…], Մարիա Մագդալենա ծխական համայնք, Շվեդիա[…]), շվեդ ֆեմինիստուհի և բարեգործ։


== Կենսագրություն ==
Ագդա Մոնտելիուսը ծնվել է 1850 թվականի ապրիլի 23-ին, Կյոպինգում։ Նա երկրի պաշտպանության նախարար գեներալ-լեյտենանտ Ալեքսանդր Ռեյտերսկիելդի և նրա կնոջ՝ Աննա Շենստրյոմի (Anna Schenström) դուստրն էր։ Սովորել է Ստոկհոլմի Hammarstedtska flickpensionen կանանց դպրոցում։ 1900-ական թվականներին դարձել է Շվեդիայի բարեգործական ասոցիացիայի առաջատար ներկայացուցիչը՝ ղեկավարելով մի շարք կանանց ասոցիացիաներ` Maria skyddsförening, New Idun և  Föreningen för välgörenhetens ordnande, 1889-1911 թվականներին ընդգրկվել է Sällskapet för uppmuntran av öm och sedlig modersvård,Centralförbundet för socialt arbete և Svenska fattigvårdsförbundet ընկերությունների վարչությունների կազմում։
1886 թվականին Ագդա Մոնտելիուսը դարձել է «Ֆրեդերիկ Բրեմերի ասոցիացիա» (Fredrika Bremer Förbundet, FBF) կանանց կազմակերպության անդամ, 1895 թվականին՝ նրա փոխնախագահը։ Մոնտելիուսը ակտիվորեն մասնակցել է կանանց ձայնի իրավունքի համար մղվող պայքարին։ 1899 թվականին FBF–ի պատվիրակությունը Ագդայի գլխավորությամբ Շվեդիայի վարչապետ Էրիկ Բոստրյոմին հանձնել է կանանց ընտրական իրավունք տրամադրելու վերաբերյալ առաջարկությունը։

1902 թվականին հիմնադրվեց Կանանց ընտրական իրավունքի Շվեդիայի ազգային ասոցիացիան (Landsföreningen för kvinnans politiska rösträtt, LKPR): Մոնտելիուսը այդ կազմակերպության անդամ չէր, բայց ակտիվորեն օժանդակում էր այդ  ասոցիացիային։ 1912 թվականին նա ամուսինների իրավունքների մասին օրենքի  բարեփոխման հարցերով կառավարական հանձնաժողովի խորհրդատուն էր և վերջնական արդյունքում 1920 թվականին հասավ նրան, որ ամուսինները ստացան հավասար իրավունքներ։
Մահացել է 1920 թվականի հոկտեմբերի 27-ին, Ստոկհոլմում։


== Պարգևներ ==
Շվեդական մշակույթին, գիտությանը և հասարակությանը մատուցած  ակնառու ծառայությունների համար 1910 թվականին Ագդա Մոնտելիուսն արժանացել է Իլլիս Կվորում մրցանակի։


== Անձնաձնական կյանք ==

1871 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Ագդա Մոնտելիուսը ամուսնացավ Շվեդական ակադեմիայի անդամ, պրոֆեսոր Օսկար Մոնտելիուսի հետ։ Երկուսն էլ թաղված են Ստոկհոլմի Հյուսիսային գերեզմանոցում (Norra begravningsplatsen): Նա աչքի հիվանդություն ուներ ինչի արդյունքում կորցրել էր մեկ աչքը։
Շվեդական Antikvarisk-topografiska arkivet արխիվում պահվում են ամուսինների անձնական փաստաթղթերի հավաքածուն, որն իր մեջ ընդգրկում է Ագդայի և Օսկարի նամակագրությունը, ինչպես նաև Ագդա Մոնտելիուսի ձեռագրերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Österberg, Carin et al. (1990) Svenska kvinnor: föregångare, nyskapare (Lund: Signum) ISBN 91-87896-03-6
Barbro Hedwall; Susanna Eriksson Lundqvist (2011) Vår rättmätiga plats. Om kvinnornas kamp för rösträtt (Stockholm: Förlag Bonnier) ISBN 978-91-7424-119-8


== Արտաքին հղումներ ==
Ագդա Մոնտելիուս
Ագդա Մոնտելիուս
Նանոմեխանիկա

Նանոմեխանիկան՝ (անգլ.՝ nanomechanics), նանոգիտության ճյուղերից մեկն է, որն ուսումնասիրում է ֆիզիկական համակարգերի ֆունդամենտալ մեխանիկական հատկությունները (կինետիկ, առաձգական, ջերմային և այլն)՝ նանոմետրական մասշտաբում։


== Պատմություն ==
Նանոմեխանիկան սկսել են ուսումնասիրել նախորդ դարի կեսերից, դրա հիմքը կազմում են դասական մեխանիկան, պինդ մարմնի ֆիզիկան, վիճակագրական մեխանիկան, նյութագիտությունը և քվանտային քիմիան։
Որպես նանոգիտության ոլորտ, նանոմեխանիկան նանոտեխնոլոգիաների մշակման համար գիտական հիմք է։ Սակայն երբեմն նանոմեխանիկան դասում են նանոտեխնոլոգիայի ոլորտների շարքին, այսինքն՝ որպես ինժեներական նանոկառուցվածքների և նանոհամակարգերի մեխանիկական հատկություններն ուսումնասիրող գիտություն։ Նշված համակարգերի օրինակներ են նանոթաղանթները, նանոփոշիները, նանոձեղերը, նանոկոմպոզիտ նյութերը, ցրված նանոմասնիկներով հեղուկները, նանոխողովակները և այլն։


== Էմպիրիկ սկզբունքները ==
Նանոմեխանիկայի լավ զարգացած ճյուղերից են նանոնյութերի, նանոտրիբոլոգիայի (նանոչափերի կոնտակտի, շփման ու մաշման մեխանիկա), նանոհեղուկներ ու նանոէլեկտրոմեխանիկական համակարգեր։ Որպես ֆունդամենտալ (հիմնարար) գիտություն, նանոմեխանիկան հիմնված է որոշ էմպիրիկ սկզբունքների վրա.


==== Ընդհանուր մեխանիկայի սկզբունքներ ====
էներգիայի ու իմպուլսի պահպանումը,
Համիլտոնի վարիացիոն սկզբունքը,
Համաչափության (սիմետրիկություն) սկզբունքը,


==== Ֆիզիկական փոքր չափերից ելնող հատուկ սկզբունքներ ====
միջատոմային հեռավորության հետ համեմատելի չափերով ուսումնասիրման առարկայի դիսկրետություն,
նանոկառուցվածքի ազատության աստիճանների (վերջավոր) բազմաթիվություն,
ջերմաստիճանի փոփոխության (ֆլուկտուացիայի) կարևորություն,
էնտրոպիայի կարևորություն,
քվանտային էֆեկտների կարևորություն։Այս սկզբունքները նանոչափական օբյեկտների մեխանիկական նոր հատկությունների (ինչպիսիք առկա չեն, կամ էապես տարբերվում են միևնույն օբյեկտի մակրոչափական մոդելի մեխանիկական հատկություններից, օրինակ նանոձողերի և մակրոչափական ձողերի հատկությունները) ուսումնասիրման հիմք են ստեղծում։ Օբյեկտի փոքր չափերը, մասնավորապես, առաջացնում են մակերևութային նոր էֆեկտներ՝ պայմանավորված նանոհամակարգերի մակերևույթի ու ծավալի հարաբերությամբ, ըստ այդմ էլ ազդում են նանոկառուցվածքների էներգետիկ ու ջերմաստիճանային հատկությունների վրա (հալման ջերմաստիճան, ջերմունակություն և այլն)։
Նանոկառուցվածքի դիսկրետության մասին ենթադրության շնորհիվ է, որ հնարավոր է լինում ուսումնասիրել նանոկաուցվածքում ալիքների տարածման խնդիրներ։ Նանոկառուցվածքի ազատության աստիճանների ու ջերմաստիճանի ֆլուկտուացիայի մասին դրույթները բերում են նանոմասնիկների ջերմային թունելավորմանը (тунелирование (ռուս.)) պոտենցիալային խոչընդոտների միջով։ Քվանտային էֆեկտները հաշվառում են նանոկառուցվածքների էլեկտրական, օպտիկական ու քիմիական հատկությունները, և այդպիսով հիմք են հանդիսանում նանոգիտության նոր ոլորտների ուսումնասիրման համար (նանոէլեկտրոնիկա, նանոկենսատեխնոլոգիա և այլն)։


== Տես նաև ==
Նանոտեխնոլոգիա
Նանոքիմիա


== Գրականություն ==
Sattler KD. Handbook of Nanophysics։ Vol. 1 Principles and Methods. CRC Press, 2011.
Bhushan B (editor). Springer Handbook of Nanotechnology, 2nd edition. Springer, 2007.
Liu WK, Karpov EG, Park HS. Nano Mechanics and Materials։ Theory, Multiscale Methods and Applications. Wiley, 2006.
Cleland AN. Foundations of Nanomechanics. Springer, 2003.