armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(6722) Բունիչի

(6722) Բունիչի (անգլ.՝ Bunichi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հունվարի 23-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,175237 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,578 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7725 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2066,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174197 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,82° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6722) Բունիչի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կրասնի Սոզիկ

Կրասնի Սոզիկ (ռուս.՝ Красный Созик), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նագորսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սոզա գետի աջ ափին՝ 5,5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է անտառներում, Կրասնայա Ռեչկա գյուղից 8 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետ հոսում է դեպի հարավ և հարավ-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300212111100030924
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103092
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
France 4

France 4՝ Ֆրանսիական ազգային հեռուստաալիք, Ազգային հեռուստատեսության կազմում։ Հիմնվել է 1996 թվականի հունիսի 24-ին, և մինչև 2005 թվականը կրում էր «Ֆեստիվալ» անվանումը։ Հեռուստաալիքը նախատեսված է 20-40 տարեկան դիտորդների համար, ցուցադրում է հիմնականում թատրոնի, օպերայի և արվեստի բնույթի հաղորդումներ, մարզական հանդիպումներ, սերիալներ, ֆիլմեր և երաժշտական համերգներ։ 2009 թ. հուլիսից հեռուստաալիքը սկսել է հեռարձակվել 16:9 ֆորմատով։ 2011 թ. հոկտեմբերի 6-ից սկսել է նաև հեռարձակվել բարձր պարզության (HD) ֆորմատով։


== Հաղորդումներ ==
Pliés en 4
On achève bien l'info
On n'est plus des pigeons
Les Défis du bout du Monde
La porte ouverte à toutes les fenêtres
Monte le son !
Ben se fait des films
Le Belattar Show
Une semaine d’enfer
Touche pas à mon poste !


== Տես նաև ==
France 2
France 3
France 5
France Ô
Outre-Mer 1ère
France 24


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (Ֆրանսերեն)
France Télévisions կայք (Ֆրանսերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Վո սյուր Սել

Վո սյուր Սել (ֆր.՝ Vaux-sur-Seulles), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 298 մարդ, բնակչության խտությունը` 45.43 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.56 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 21 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 196 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 133-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 63։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,9 %։ 133 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 124 անձ (67 տղամարդ և 57 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 63 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խոր Վիրապի հանքավայր

Խոր Վիրապի հանքավայր, գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզում, Արարատ երկաթուղային կայարանից 17 կմ հյուսիս-արևմուտք։
Հայտնի է 1932 թ.-ից, մանրամասն հետախուզվել է 1953 թ.-ին։ Շահագործվում է 1954 թ.-ից՝ բաց եղանակով։ Հանքավայրի երկրաբանական կառուցվածքում առկա են վերին դևոնի քվարցիտները և ստորին կարբոնի մարմարներն ու մանրացված կրաքարերը։ Մարմարները տեղադրված են անտիկլինալ ծալքի հարավ-արևմտյան թևում։ Արդյունավետ շերտի հզորությունը հասնում է 50 մ։ Մարմարի առանձին ենթաշերտեր (հզորությունը՝ 0, 3 - 1, 5 մ) թեքված են հորիզոնի նկատմամբ 25 - 40° անկյան տակ և հետազոտված հորատանցքերով մինչև 120 մ խորությունը։ Ըստ գույնի առանձնացվում են գորշ, մուգ գորշ և սև մարմարներ։
Քիմիական կազմով մարմարի բոլոր տեսակները միասեռ են և պարունակում են միջին հաշվով 95% 
  
    
      
        C
        a
        C
        
          O
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle CaCO_{3}}
  : Սղոցված սալերի հղկված մակերևույթների վրա, սպիտակ և գունավոր կալցիտային երակիկների շնորհիվ առաջանում են գեղեցիկ պատկերներ։ Բարձր դեկորատիվությամբ աչքի են ընկնում հատկապես սև և մուգ գորշ մարմարները, որոնք կիրառվում են շենքերի և այլ կառույցների ինտերիերների երեսպատման համար։ Հանքավայրի պաշարները կազմում են շուրջ 1 288 000 մ³։
(1304) Արոզա

(1304) Արոզա (անգլ.՝ Arosa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1928 թվականի մայիսի 21-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,196874 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8262 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5676 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2087,79 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,172431 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,99° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1304) Արոզա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սպինետոլի

Սպինետոլի (իտալերեն՝ Spinetoli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Ասկոլի Պիչենո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6848 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 537 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0736։
Սուրբ նահատակ Սիլվիոս Ալեքսանդրացին, տոնը նշվում է ապրիլի 21-ին, և Պիոս X-ը՝ Հռոմի Պապը, հարգվում են որպես կոմունայի հովանավորներ։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0736 890298
Էլեկտրոնային փոստ։ centralino@comune.spinetoli.ap.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.spinetoli.ap.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոմ Վարշամով

Ռոմ Ռուբենի Վարշամով (ապրիլի 9, 1927(1927-04-09), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 24, 1999(1999-08-24), Մոսկվա, Ռուսաստան), կիրառական մաթեմատիկայի բնագավառի հայ խորհրդային գիտնական, ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1977)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Թիֆլիսի համալսարանը (1952 թվական)։ 1955—1968 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ ավտոմատիկայի և հեռուստամեխանիկայի ինստիտուտում։ 1968 թվականին աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ և Երևանի համալսարանի միացյալ հաշվողական կենտրոնում, որպես բաժնի վարիչ։ 1970 թվականից եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ ոադիոէլեկտրոնիկայի և կիբեռնետիկայի գիտական խորհրդի նախագահ։ Աշխատությունները վերաբերում են ժամանակակից հանրահաշվին, թվերի տեսությանը, կոմբինատորիկային, ինֆորմացիոն կառավարող համակարգերի սինթեզին։ Վարշամովը դրել է գծային կոդավորման տեսության հիմքերը, որոշել սիմետրիկ սխալներ ուղղող կոդերի գոյության հնարավորությունները, որոնք համաշխարհային գրականության մեջ հայտնի են Հիլբերտի սահման անունով։ Վարշամովը նաև վերջավոր դաշտերի վրա բազմանդամների բերման տեսության հեղինակն է։ Լուծել է վերջավոր դաշտերի վրա ցանկացած աստիճանի չբերվող բազմանդամների կառուցման խնդիրը, առաջադրել օբյեկտների բնութագրերի կտրուկ փոփոխությունների նկատմամբ ադապտիկ, տիեզերական կապուղիներով տվյալների հաղորդման համակարգերի մշակման նոր սկզբունքներ։


== Աշխատություններ ==
Ром Варшамов, Введение в новую нетрадиционную математику,ISBN 5-89638-024-0; 1999 г.


== Ծանոթագրություններ ==
Պետուխովկա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետուխովկաՊետուխովկա (ռուս.՝ Петуховка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սաբինկա (այլ կիրառումներ)

Սաբինկա, կարող է վերաբերել՝

Սաբինկա - գետ Ռուսաստանում, Ուրժումկայի վտակը
Սաբինկա - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում
Ֆրեյդուն Աղալյան

Ֆրեյդուն Հակոբի Աղալյան (նոյեմբերի 20 (դեկտեմբերի 2), 1876, Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 1, 1944(1944-02-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ։ 
Ճարտարապետ Արմեն Աղալյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Շուշիում։ Ավարտել է Շուշիի ռեալական ուսումնարանը և քաղաքացիական ինժեներների Կայսերական ինստիտուտի ճարտարապետական բաժանմունքը Սանկտ-Պետերբուրգում (1903)։ 1903-1921 թվականներին աշխատել է Բաքվում և այլ քաղաքներում, 1921 թվականից՝ Երևանում։ 1930-1937 թվականներին Քանաքեռշինի ճարտարապետական բաժնի վարիչ։ Դասավանդել է Բաքվի (1917-1921) և Երևանի (1922-1937) ուսումնական հաստատություններում։


== Ստեղծագործություններ ==
Ֆրեյդուն Աղալյանի նախագծերով կառուցվել են 

Բաքվում բնակելի թաղամաս, երկաթուղային ուղեկամուրջներ, գանձատունն ու հարկային պալատը, Բանվորական տունը
Գրոզնիում՝ բնակելի տներ, երկաթբետոնե կամուրջ Սունժա գետի վրա
Արմավիրում՝ հայկական եկեղեցի
Կիսլովոդսկում՝ ամառանոցներ
Ղզլարում՝ հիվանդանոց և ամբուլատորիա
Երևանում՝ Քանաքեռի ՋԷԿ-ի վարչական և բնակելի շենքեր, Հայջրտնտեսության նախարարության բնակելի շենքը, Քեթրանի (այժմ՝ գյուղ Գետամեջ՝ ՀՀ Կոտայքի մարզում) ջրանցույցը


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Քասիթներ

Քասիթներ (քասիթերեն՝ գալզու, աքքադերեն՝ կաշշու, հունարեն՝ կոսսաիոի), հնագույն հնդեվրոպական ցեղեր, որոնք մ.թ.ա. 18-րդ դարի կեսերից Արևմտյան Իրանից սկսեցին արշավանքներ ձեռնարկել դեպի Բաբելոն։ Մ.թ.ա. 1595 թ. խեթական արքա Մուրսիլի Ա-ն գրավեց և թալանեց Բաբելոնը։ Դրանից շատ չանցած քասիթները նվաճեցին Բաբելոնը՝ վռնդելով այնտեղից Մերձծովյան հարստությանը։ Հետագայում քասիթները տիրում են ողջ Կենտրոնական և Հարավային Միջագետքին, ինչպես նաև Էլամին։ Քասիթները ռազմական և տնտեսական հարաբերություններ ունեին Մերձավոր Արևելքի համարյա բոլոր հզոր պետությունների հետ՝ Եգիպտոս, Միտանի, Խեթական պետություն, Հայասա։


= Քասիթական արքայացանկ =
Գանդաշ մ.թ.ա. մոտ 1722
Ագում Ա մ.թ.ա. մոտ 1700
Կաշտիլիաշ Ա
Ուշշի մ.թ.ա. մոտ 1650
Աբիրատտաշ
Կաշտիլիաշ Բ
Ուր-զիգուրումաշ
Խարբաշիպակ մ.թ.ա. մոտ 1600
Տիպտակզի
Ագում Բ մ.թ.ա. 1595-1571
Կուրիգալզու Ա
Նազիմարուտտաշ Ա
Բուրնա-Բուրիաշ Ա մ.թ.ա.մոտ 1510
Կաշտիլիաշ Գ
Ագում Գ
Կարաինդաշ Ա մ.թ.ա. մոտ 1415
Կադաշման-Հարբե Ա
Կադաշման-Էլիլ Ա
Բուրնա-Բուրիաշ Բ մ.թ.ա. 1375-1347
Կուրիգալզու Բ մ.թ.ա. 1345-1324
Նազիմարուտտաշ Բ մ.թ.ա. 1323-1298
Կադաշման-Թուրգու մ.թ.ա. 1297-1280
Կադաշման-Էլիլ Բ մ.թ.ա. 1279-1265
Կուդուր-Էլիլ մ.թ.ա. 1264-1256
Շագարակտի-Շուրիաշ մ.թ.ա. 1255-1243
Կաշտիլիաշ Դ մ.թ.ա. 1242-1235
Էլիլ-նադին-շումի մ.թ.ա. 1227-1225
Կադաշման-Հարբե Բ մ.թ.ա. 1227-1225
Ադադ-շում-իդդին մ.թ.ա. 1224-1219
Ադադ-շում-ուցուր մ.թ.ա. 1218-1189
Մելի-Շիխու մ.թ.ա. 1188-1174
Մարդուկ-ապլա-իդդին մ.թ.ա. 1173-1161
Զաբաբա-շում-իդդին մ.թ.ա. 1160
Էլիլ-նադին-ահհե մ.թ.ա. 1159-1157
Գանձակ-Ղազախի տնտեսական շրջան

Գանձակ-Ղազախի տնտեսական շրջան (ադրբ.՝ Gəncə-Qazax iqtisadi rayonu), Ադրբեջանի տնտեսական շրջաններից մեկը, որը զբաղեցնում է 12,5 հազար կմ² և ներառում է Գանձակ և Նաֆթալան քաղաքները, Աքստաֆայի, Ղազախի, Դաշքեսանի, Գետաբեկի, Թովուզի, Գերանբոյի, Խանլարի, Սամուխի և Շամքիրի վարչական շրջանները ու զբաղեցնում է երկրի պաշտոնական տարածքի 14,4 %-ը։


== Տես նաև ==
Ադրբեջանի տնտեսական շրջաններ
Ադրբեջանի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Ադրբեջանի տնտեսական քարտեզը Archived 2015-06-28 at the Wayback Machine.
Անցիֆորովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնցիֆորովոԱնցիֆորովո (ռուս.՝ Анцифорово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օմարլի

Օմարլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գերասիմ Ավետիսյան

Գերասիմ Թադևոսի Ավետիսյան (1926, Սարուխան, Նոր Բայազետի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Գերասիմ Ավետիսյանը ծնվել է 1926 թվականին, Կամոյի շրջանի Սարուխան գյուղում, հողագործի ընտանիքում։ Ավարտել է Սարուխանի միջնակարգ դպրոցը։ 1944 թվականին զորակոչվել է խորհրդային բանակ։ Զինծառայության է անցել Վրաստանի Գորի քաղաքում, 88-րդ պահեստային գնդում։ Մարտնչել է երկրորդ Բելոռուսական ռազմաճակատի 49-րդ բանակի 283-րդ դիվիզիայի 837-րդ գնդի երրորդ գումարտակի 7-րդ վաշտի առաջին դասակում՝ որպես գնդացրորդ։ Նրանց զորամասը Քյոնիգսբերգ (այժմ՝ Կալինինգրադ) ու Դանցիգ (այժմ՝ Գդանսկ) քաղաքները գրավելուց և Վիսլա գետն անցնելուց հետո, ապրիլի 20-ին հասել է Օդեր գետը։ Օդերի գետանցման ժամանակ ցուցաբերած արիության համար Գերասիմը պարգևատրվել է «Խիզախության համար» մեդալով։ Նրանց զորամասը մայիսի 8-ին հասել է Էլբա գետը, որի ափին էլ Ավետիսյանը դիմավորել է մեծ հաղթանակը։
Հաղթանակից հետո սկսվել է Ավետիսյանի կադրային ծառայությունը գվարդիական ծանր տանկային ինքնագնաց գնդում՝ որպես ջոկի հրամանատար, իսկ ավիացիոն տեխնիկական գնդում՝ որպես դասակի հրամանատար։
1950 թվականի վերջերին Ավետիսյանը զորացրվել է բանակից։ 1951 թվականին ընդունվել է և 1953 թվականին ավարտել Երևանի Ժդանովի (այժմ՝ Բրյուսովի) անվան ռուսական մանկավարժական ինստիտուտի երկամյա ուսուցչական բաժինը և աշխատանքի անցել Նորադուզի միջնակարգ դպրոցում, դասավանդել է ռուսաց լեզու և գրականություն։ 1955 թվականից աշխատել է Սարուխանի № 1 միջնակարգ դպրոցում։ Միաժամանակ սովորել և 1961 թվականին ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետը։ Դպրոցի աշխատանքներին զուգահեռ ակտիվորեն կատարել է հասարակական հանձնարարություններ։ Նա եղել է դպրոցի ռուսաց լեզվի մեթոդմիավորման անփոփոխ նախագահը։


== Պարգևներ ==
«Խիզախության համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Փամբակի գոգավորություն

Փամբակի գոգավորություն, Փամբակի հովիտ, Փամբակու դաշտ, Փամփակի հովիտ, Գոգհովիտ (գոգավորություն, հովիտ, միջլեռնային տեկտոնական իջվածք Հայաստանի Լոռու մարզում ՝ Փամբակի ու Բազումի լեռնաշղթաների միջև։
Ձգվում է Ջաջուռի լեռնանցքից մինչև Գայլաձորի կիրճը՝ 1300-1600 մ/բարձրության վրա։ Մոտ 42 կմ երկարություն։ Մակերեսը՝ 92,4 կմ²։ Ընդգրկում է Փամբակ գետի վերին հոսանքի, Չիչխան, Վանաձոր ու Տանձուտ գետերի հովիտները։ Երիտասարդ իջվածք է՝ լցված նեոգենի ու ստորին անթրոպոգենի նստվածքներով։ Դեպի արևելք աստիճանաբար ցածրանում ու նեղանում է։ Արևմուտքում ընդարձակ ու հարթ մասը զբաղեցնում է Պարնիի գոգհովիտը։ Կան շինանյութերի (գրանիտ և այլն) հանքավայրեր, տորֆի ու լիգնիտի պաշարներ։ Կլիման բարեխառն է, լանդշաֆտը՝ լեռնատափաստանային ու լեռնաանտառային։ Փամբակի գոգավորությունում են Վանաձոր և Սպիտակ քաղաքները։ Մշակում են հացահատիկ, կերաբույսեր, բանջարեղեն։ Զարգանում է պտղաբուծությունը։ Հովտի արևմտյան մասը լայն (5-6 կմ) իջվածք է՝ 1-3 կմ լայն հատակով։ Հյուսիսային մասը գնալով նեղանում է։ Փամբակի գոգավորությունը լցված է նեոգենի լճային և չորրորդականի գետային նստվածքներով, որտեղ տեդ-տեղ առաջացել են դարավանդներ և խոշոր արտածման կոներ։ Հարուստ է մակերեսային ջրերով, անտառներով, փարթամ բուսականությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիրան Գալֆայան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գալֆայան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Տիրան Գալֆայան (1848, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1915), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կոստանդնուպոլիսում, որտեղ ստացել է կրթությունը, նվիրվել հայ բեմին, 1869 թվականին խաղացել է Թովմաս Ֆասուլաճյանի թատերախմբում, նրա հետ մեկնել Նոր Նախիջևան (1870 թ.)։ Վերադառնալով Կոստանդնուպոլիս՝ կարճ ժամանակ խաղացել է Հակոբ Վարդովյանի խմբում։


== Աղբյուրներ ==
Գալար (Իսպանիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գալար (այլ կիրառումներ)Գալար (իսպ.՝ Galar), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Նավառա նահանգի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կուենկա-դե-Պամպլոնա շրջանում։ Տարածքը՝ 44,81 կմ² ։ Բնակաչությունը 1740 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի կենտրոնից հեռու է 6 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Galar
Galar
Պիլպակյուլա (այլ կիրառումներ)

Պիլպակյուլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Պիլպակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Պյուհալեպա շրջանի կազմում։
Պիլպակյուլա - գյուղ Էստոնիայի Վառա շրջանի կազմում։
Մարտիրոս Սարյանի անվան պուրակ

Մարտիրոս Սարյանի անվան պուրակ, գտնվում է Երևանի Կենտրոն համայնքում՝ Մաշտոցի, Մարշալ Բաղրամյան պողոտաների և Ստեփան Զորյան փողոցի միջև՝ Ֆրանսիայի հրապարակին կից։
Պուրակի կենտրոնում տեղադրված է Մարտիրոս Սարյանի մարմարյա արձանը (քանդակագործ` Լևոն Թոքմաջյան, ճարտարապետ` Արթուր Թարխանյան, 1986 թվական)։
Այգում են գտնվում նաև «Էրեբունի-Երևան» («Կենաց ծառ», քանդակագործ՝ Հակոբ Փիլիպոսյան, ճարտարապետ՝ Ֆենիքս Դարբինյան, 1970 թվական) հուշարձանը և «Տղամարդիկ» արձանախումբը (քանդակագործ՝ Դավիթ Մինասյան, 2007 թվական)։
Այգու տարածքում մշտապես գործում է նկարչական ցուցահանդես-վաճառք։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Դերենիկ Աբրահամյան (Ատոմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դերենիկ Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)Ատոմ (իսկական անունը՝ Դերենիկ Գարիկի Աբրահամյան), (1968, Գառնի - 1990, Նուբարաշեն, թաղված է Գառնիում), Արցախյան շարժման մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Դերենիկ (Ատոմ) Գարիկի Աբրահամյանը ծնվել է 1968 թվականի հունվարի 5-ին, Կոտայքի մարզի Գառնի գյուղում։
1975 թվականին հաճախել է Գառնիի միջնակարգ դպրոց։
1983 թվականին տեղափոխվել է Երևանի թիվ 145 դպրոց, որը հարվածային առաջադիմությամբ ավարտել է 1985 թվականին։
1985 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի ժողտնտեսության ինստիտուտի ֆինանսահաշվային ֆակուլտետի «Վարկ» բաժինը։
1986-1988 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում՝ Կիրովաբադի շրջանի զորամասերից մեկում։
1988 թվականից մասնակցել է Արցախյան շարժմանը, եղել է դասադուլների, միտինգների ու տարբեր այլ միջոցառումների կազմակերպիչն ու ակտիվ մասնակիցը։
1989 թվականին մի խումբ համախոհների հետ կազմավորել է «Նժդեհ» կամավորականների ջոկատը։
1990 թվականին  մի խումբ ընկերների հետ բավականին մեծ քանակությամբ զենք է հավաքել և պահեստավորել, որը հետագայում ուղարկել են Արցախ։
1990 թվականին «Նժդեհ» ջոկատի տղաների հետ շինջոկատի անվան տակ քողարկված մեկնել է Արցախ՝ Հադրութի շրջան, որտեղ մասնակցել է մարտերի և կազմակերպչական բազմաթիվ միջոցառումների։
Զոհվել է 1990 թվականի մայիսի 27-ին Նուբարաշենում՝ խորհրդային զինվորի 2 կրակոցներից։
Հետմահու պարգևատրվել է «Արիության համար»  և «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» մեդալներով և բազմաթիվպատվոգրերով։ 
Դերենիկ Աբրահամյանի պատվին Գառնի գյուղի դպրոցն անվանակոչվել է Ատոմի անվան, իսկ ՀՊՏՀ ֆինանսական ֆակուլտետում տեղադրվել է նրա հուշաքարը։


== Գրականություն ==
«Մարտական հաշվարկ», էջ 6-28
Stuck with Me

«Stuck with Me», ամերիկյան ռոք խումբ Green Day-ի չորրորդ ստուդիական ալբոմի՝ Insomniac-ի երկրորդ սինգլ։ Սինգլը թողարկվել է 1995 թվականի դեկտեմբերի 7-ին։ 


== Երգացանկ ==


=== Պրոմո ===
"Stuck with Me" (Radio edit) - 2։15


=== CD1 ===
"Stuck with Me" - 2։16
"When I Come Around" (live) - 2։54
"Jaded" (live) - 1։52


=== CD2 ===
"Stuck with Me" (live)
"Dominated Love Slave" (live)
"Chump" (live)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սինգլի ամբողջական բառերը metrolyrics կայքում Archived 2015-09-19 at the Wayback Machine.
Արմեն Տիգրանյանի հուշարձան (Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Տիգրանյանի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Արմեն Տիգրանյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Օղակաձև զբոսայգում, տեղադրվել է 1987-ին։ Ընդգրկված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետ՝ Էդմոնդ Տիգրանյան
Քանդակագործ՝ Արտաշես Հովսեփյան


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է բազալտից, բարձրությունը 5 մետր է։


== Պատմություն ==
Հայ երգահան, խմբավար, ՀԽՍՀ և ՎԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, հայկական ազգային օպերայի հիմնադիր, «Անուշ» և «Դավիթ Բեկ» օպերաների հեղինակ Արմեն Տիգրանյանի հուշարձանը տեղադրվել է 1987 թվականին, Օղակաձև զբոսայգում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Երևան)
Արմեն Տիգրանյանի հուշարձան (Գյումրի)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ հուշարձանների տեղեկատվական շտեմարան(չաշխատող հղում)
Զինադադար

Զինադադար, պատերազմող կողմերի միջև ռազմական գործողությունները ժամանակավորապես դադարեցնելու փոխադարձ համաձայնություն։
Կարող է լինել՝ 

ընդհանուր (կնքում են գլխավոր հրամանատարները՝ կառավարությունների լիազորությամբ)
տեղական (կնքում են տեղական հրամանատարները՝ գլխավոր հրամանատարների լիազորությամբ)։Ընդհանուր զինադադարի դեպքում ռազմական գործողությունները դադարեցվում են պատերազմի ողջ թատերաբեմում (հարցերի լայն շրջանակներ ընդգրկելու շնորհիվ հաճախ վերածվում է հաշտության պայմանագրի), մասնակի զինադադարի դեպքում որոշակի հատվածում։
Մալոուկրաինկա

Մալոուկրաինկա (ուկրաիներեն՝ Малоукраїнка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալոուկրաինկա գյուղում բնակվում էր 304 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,67 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոկբրյուն Կապ Մարտեն

Ռոկբրյուն Կապ Մարտեն (ֆր.՝ Roquebrune-Cap-Martin, օքս.՝ Ròcabruna Caup Martin), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Մենթոն կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Մենթոն Ուեստ լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 9,33 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 13 067 մարդ առանց աճի միտումի, իսկ 2012 թվականին՝ 12 641 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 1354,9 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 12 450 մարդ, 2012 թվականին՝ 12 641 մարդ։

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Ռոկբրյուն Կապ Մարտեն կոմունայի քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք (ֆր.)
Մանուկ Հախվերդյան

Մանուկ Հախվերդյան (հուլիսի 1, 1963(1963-07-01), Թեհրան, Իրան), իրանահայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Մանուկ Հախվերդյանը ծնվել է 1963 թվականի հուլիսի 1-ին, Թեհրան քաղաքում։ Դերասանական իր կարիերան սկսել է Աշտարակի դրամատիկական թատրոնում։ Հանդիսանում է  հումորային ժանրի դերասան։ 2002 թվականից որպես դերասան աշխատանքի է անցել Երևանի պետական Կամերային թատրոնում։
Մանուկ Հախվերդյանը եղել է Հայկական երկրորդ հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Պահմտոցի» հաղորդման գլխավոր գործող անձերից մեկը։ Արժանացել է 2-րդ մրցանակի՝ «Հումոր և սատիրա» հանրապետական փառատոնի ժամանակ։ 2011 թվականին պարգևատրվել է Հայաստանի մշակույթի նախարարության պատվոգրով։


== Դերեր ==


=== Ներկայացումներ ===
«Կաբառե»
«Սասունցի Դավիդ Կոպերֆիլդ»
«Լինսի շոու-ծրագիր»
«Միսս Հայաստան, դժոխքային կոմեդիա»
«Ի զեն»
«Արմմագեդոն»
«Նախարարական համերգ»։


=== Ֆիլմեր ===
«Մեր բակը»
«Ընտրություն»
«Լռության սիմֆոնիա»
«Պարոն Մարտիրոս»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ա. Մազմանյանը վերաքննիչ բողոք կներկայացնի
ԲՐԱ՛ՎՈ, ՎԻՐՏՈՒՈԶ
Մանուկ Հախվերդյան
Կամբիլ

Կամբիլ (իսպ.՝ Cambil),մունիցիպալիտետ Իսպանիայում,գտնվում է Խաեն պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիերա Մախինա։ Տարածքը կազմում է 140կմ2։ Բնակչությունը 2940 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 32 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Web no oficial de Cambil
La Pagina de PacoSerrano Archived 2008-03-29 at the Wayback Machine.
Cambil Archived 2010-03-19 at the Wayback Machine.
Բրազիլիայի երկրամասեր

Այժմ Բրազիլիա պետությունը բաժանված է 5 երկրամասերի (որոնց նաև անվանում են մակրոերկրամաս)։ Այդ բաժանումը ընդունել է Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտը հիմնվելով այդ երկրամասերի կազմի մեջ մտնող նահանգներում բնական, մշակութային, տնտեսական, պատմական և սոցիալական պայմանների վրա։
Չնայած որոշ պայմանականության և ցածր ճշգրտության գիտական տեսակետից տվյալ բաժանումը մշտապես օգտագործվում է պաշտոնական տվյալներում և այդ պատճառով ունի լայն տարածում։


== Կենտրոնաարևմտյան երկրամաս ==


== Հյուսիսարևելյան երկրամաս ==


== Հյուսիսային երկրամաս ==


== Հարավարևելյան երկրամաս ==


== Հարավային երկրամաս ==


== Տես նաև ==
Բրազիլիայի վարչական բաժանում
Անդրեևո (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնդրեևոԱնդրեևո (ռուս.՝ Андреево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 38 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեծ Յուշատիր

Մեծ Յուշատիր (ռուս.՝ Большой Юшатырь), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Օրենբուրգի մարզում, Բաշկորտոստան Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սալմիշ գետի ձախ ափին՝ 55 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 92 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Ուրալի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մեծ Իկ գետն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Ուրալ գետն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  12010000712112200006831
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  112200683
Ավազանի կոդը - 12.01.00.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 12
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://xn--p1acf.xn----7sbacsfsccnbdnzsqis3h5a6ivbm.xn--p1ai/index.php/prosmotr/2-statya/8921-bolshoj-yushatyr-reka Archived 2014-01-11 at the Wayback Machine.
Նինա Բադրիչ

Նինա Բադրիչ (խորվ.՝ Nina Badrić, հուլիսի 4, 1972(1972-07-04), Զագրեբ, Խորվաթիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), խորվաթ երգչուհի։ Երգում է R&B, Փոփ և Սոուլ ոճերում։ Բացի Խորվաթիայում ճանաչում ունենալուց նա նաև հայտնի է Սերբիայում, Բոսնիա և Հերցեգովինայում, Սլովենիայում և Չերնոգորիայում։ Նինան 4 անգամ մասնակցել է Խորվաթիայի Եվրատեսիլի ազգային ընտրությանը առաջինը 1993 թվականին ներկայացրել է "Ostavljam te" երգը զբաղեցրել 7-րդ հորիզոնականը, 1994 թվականին ներկայացրել է "Godine nestvarne" երգը զբաղեցրել 10-րդ հորիզոնականը, 1995 թվականին ներկայացրել է "Odlaziš zauvijek" երգը զբաղեցրել 18-րդ հորիզոնականը, 2003-ին ներկայացրել է "Čarobno jutro" երգը և այդ տարի նույնպես հաջողության չի հասել։ 2012 թվականին նա ընտրվեց Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթի Խորվաթիայի ներկայացուցիչ Nebo երգով։ Հանդես գալով եվրատեսիլյան մրցույթի երկրորդ կիսաեզրափակիչում՝ զբաղեցրել է 12-րդ տեղը և եզրափակիչ անցնել չի կարողացել։


== Ալբոմներ ==
Ljubav i bol (1995)
Godine Nestvarne (1995)
Personality (1997)
Unique (1999)
Nina (2000)
Collection (2003)
Ljubav (2003)
07 (2007)
NeBo (2011)


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Официальный канал на Youtube


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդ Աղայան (քանդակագործ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էդուարդ Աղայան (այլ կիրառումներ)Էդուարդ Մակարի Աղայան (հոկտեմբերի 19, 1936(1936-10-19), Վոլգոգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1993, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Աղայանը ծնվել է Ստալինգրադում 1936 թվականին։ 1946 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Հայաստան։ 11 տարեկանից զբաղվել է քանդակագործությամբ։ 1953-1957 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում։ 1957-1964 թվականներին Լենինգրադի Իլյա Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում (1964 թվականին ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ Անուշկինի արվեստանոցում), 1967 թվականին՝ ԽՍՀՄ նկարիչների ակադեմիայի ստեղծագործական արվեստանոցում (ասպիրանտուրա) ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ Նիկոլայ Տոմսկու ղեկավարությամբ։ 1967 թվականից եղել է Ռուսաստանի նկարիչների միության անդամ։
Աշխատանքները գտնվում են Ռուսաստանի թանգարաններում (մասնավորապես, Սանկտ Պետերբուրգի քաղաքային քանդակագործության և Ռուսական թանգարաններում) ինչպես նաև արտերկրում։
Մահացել է 1993 թվականին։ Թաղված է Սմոլենսկի հայկական գերեզմանոցում։


== Ցուցահանդեսներ ==
1956 թվականից մասնակցել է հանրապետական, միութենական, միջազգային ցուցահանդեսներին (Ֆրանսիա, Գերմանիա, Բելգիա, Կուբա, Հունգարիա, Բուլղարիա). 1978 թվականին Լենինգրադում բացվել է Աղայանի առաջին ցուցահանդեսը (Ամառային այգի, Ռուսաստանի տաղավար)։


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծագործել է մոնումենտալ, դեկորատիվ քանդակագործության, ինչպես նաև դիմաքանդակի բնագավառում։ Տեղադրված աշխատանքներ ունի Օմսկում, Սևերոդվինսկում (Ռուսաստան), Երևանում (Հայաստան), Ռիբնիցայում (Մոլդովա), Սալավատում (Բաշկորոստան)։
Գործերից են՝

«Քոչարի»
«Մեսրոպ Մաշտոց»
«Սայաթ-Նովա»
«Մարտիրոս Սարյան»
«Համագործակցություն»
«Մարդկային կյանք»
«Վիսոցկու հիշատակին»
«Սխրանք» գյուղ Մարտիշկինո, 1984 թ.
«Հարձակում», Գոստիլիցյան մայրուղում, 1969 թ.
«Մանկության հեքիաթներ» Կոլոլևա փողոցում
«Երազ» 1969 թ.
Սերգեյ Պրոկոֆևի հուշատախտակը Իզմայլովյան 1 պողոտայում
«Ռուսական նավատորմի ստեղծողներին» արձանախումբը «Մերձբալթիկա» հյուրանոցի առջև դարձել է ծովային նավատորի խորհրդանիշը Սանկտ Պետերբուրգում
«Հայաստան» 1976 թ.
«Օրփեոս»
«Պրոմեթևս»
«Օլգա Բերգոլց»Դիմաքանդակներ՝

«Տիեզերագնաց Ա. Գ. Նիկոլաևի դիմաքանդակը»
«Ալեքսանդր Պուշկին»
«Պյոտր Չայկովսկու դիմաքանդակը»
«Հնագետ Կոմովոյի դիմաքանդակը»


== Ծանոթագրություններ ==
Եվա Ռիվաս

Եվա Ռիվասը (իսկական անունը՝ Վալերիա Ռեշետնիկովա-Ծատուրյան, հուլիսի 13, 1987(1987-07-13), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ) հայ երգչուհի, ներկայացրել է Հայաստանը Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթին Օսլոյում «Apricot Stone» («Ծիրանի կորիզ») երգով։


== Կենսագրություն ==
Եվա Ռիվասը, կամ Վալերիա Ռեշետնիկովա-Ծատուրյանը ծնվել է Դոնի Ռոստովում։ Հայրը՝ Ալեքսանդր Ռեշետնիկովը, ծնվել է Վլադիվոստոկում հայի և ռուսի ընտանիքում, իսկ մայրը՝ Փիրուզա Ծատուրյանը, հայ է, որը ծնվել է Երևանում։ Նախատատը՝ ազգությամբ հույն Եվա Ռիվասն է, որի անունը երգչուհին օգտագործում է որպես կեղծանուն։
1994 թվականին ընդունվել է անգլիական թեքումով դպրոց, տարրական դասարաններում եղել է դպրոցական հայկական երգչախմբի մենակատարուհի։
1996-2004 թվականներին հանդես է եկել որպես Ռոստով քաղաքի «Արևիկ» անսամբլի մենակատար։ Եվան՝ իբրև խմբի մենակատարուհի, բազմիցս արժանացել է դափնեկրի կոչմանը։ Ելույթ ունենալով թե համույթի կազմում, և թե որպես անհատ կատարող՝ «Ալվան Ծաղիկ» մանկապատանեկան երգի մրցույթում, Եվան արժանացավ «Գրանդ պրի» մրցանակին։
1999 թվականին Սարատով քաղաքում Առաջին ռուսական երիտասարդական Դելֆիական խաղերին ներկայացնելով հայկական երգ Ռոզի Արմենի երգացանկից՝ Եվան արժանացավ երկու արծաթե մեդալների։
2003 թվականին ավարտել է «Իմիջ Էլիտ» դպրոցը և դարձել այս գործակալության առաջատար մոդելներից մեկը՝ երկու անգամ արժանանալով Ռոստովի փոքրիկ գեղեցկուհի կոչմանը։ 13 տարեկանում Եվան, ունենալով 1,80 սմ. հասակ, բացառության կարգով մասնակցեց Ռոստովի գեղեցկուհի մեծահասակների մրցույթին և արժանացավ Միսս տաղանդ կոչմանը։ Այս նույն թվականին ստացել է Նադեժդա Բաբկինայի կազմակերպած առաջին միջռուսական հայրենասիրական երգի մրցույթի պատվոգիր։
2004 թ-ին ընդունվել է Ռոստովի պետական համալսարան։
2005 թ-ին արժանացել է Ռոստովի «Ոսկե ձայն», «Միսս Դոնի մարգարիտ» տիտղոսներին։ Ինչպես նաև Երևանում ստացել է «Կովկասի վիցե-միսս» տիտղոսը։ Նույն թվականին Մոսկվայում կայացած «Տարվա հայկական երգ» ամենամյա մրցանակաբաշխությանը արժանացել է առաջին մրցանակի։
2005 թվականին Մոսկվայում կայացած Տարվա հայկական երգ ամենամյա մրցանակաբաշխությանը արժանացել առաջին մրցանակի։
Եվան համագործակցել է Ստրիտ Ջազ պարային դպրոցի հետ, որի գեղարվեստական ղեկավարը Սերգեյ Մանդրիկն է։
2007 թվականին Սոչի քաղաքում կայացած «5 աստղ» փառատոնի մրցանակակիր է։
«Տաշիր 2009» 4-րդ ազգային մրցանակաբաշխությանը Եվան կատարեց Սայաթ-Նովայի ամենաբարդ և հին ստեղծագործություններից «Թամամ Աշխարհ» երգը, որի հիման վրա 2009 թվականին նկարահանվեց տեսահոլովակ։ Սա Եվայի կատարումներից ճանաչում ձեռք բերած առաջին հայկական կատարումն է։ Նրա երգացանկում տեղ է գտել նաև Ավետիք Իսահակյանի խոսքերի հիման վրա գրված «Լանջեր Մարջան» ստեղծագործությունը։
2008-2011 թվականներին համագործակցել է «Արմենիա փրոդաքշն» պրոդյուսերական կենտրոնի հետ։
2010 թվականին մասնակցել է Օսլոյում կայացած «Եվրատեսիլ» երգի մրցույթին, որտեղ ներկայացրել է Հայաստանը՝ երգելով «Apricot Stone» երգը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
մեմերի հանգրագիտարան
Պաշտոնական Ֆեյսբուք
Պաշտոնական Twitter
Պաշտոնական Youtube
Պաշտոնական Last.fm
Մարգերիտ Դյուրաս

Մարգերիտ Դյուրաս (ֆր.՝ Marguerite Duras [maʀɡəʁit dyˈʁas], իսկական ազգանունը` Դոնադյո, ֆր.՝ Donnadieu, ապրիլի 4, 1914(1914-04-04)[…], Gia Định, Հարավային Վիետնամ - մարտի 3, 1996(1996-03-03)[…], Փարիզի 6-րդ շրջան, Փարիզ), ֆրանսիացի գրող, սցենարիստ, ռեժիսոր և դերասանուհի։ Պարգևատրվել է Բեռլինի կինոփառատոնի (1985) «Արծաթե արջ» մրցանակով, առաջադրվել է Օսկար մրցանակի` լավագույն սցենար անվանակարգում (1961)։


== Վաղ տարիներ ==
Ծնվել է 1914 թվականի ապրիլի 4-ին Վիետնամի հարավում, որն այն ժամանակ ֆրանսիական գաղութ էր և մտնում էր Ֆրանսիային պատկանող Ֆրանսիական Հնդկաչինի մեջ։ Մարգերիտի ծնողներն զբաղվում էին մանկավարժական գործունեությամբ և գաղութ էին տեղափոխվել ֆրանսիական կառավարության կոչով։ Նրա ծնվելուց քիչ անց հայրը, որ գաղութ տեղափոխվելուց հետո հիվանդացել էր, թողնում է ընտանիքն ու վերադառնում Ֆրանսիա, որտեղ էլ մահանում է, երբ Մարգերիտը 4 տարեկան էր։ Մարգերիտի մայրը մնում է Հնդկաչինում երեք երեխաների հետ։ Ընտանիքն այնքան էլ ապահովված չէր։
Դպրոցն ավարտելուց հետո՝ 17 տարեկանում, Մարգերիտը տեղափոխվում է Ֆրանսիա, որտեղ իրավունք է ուսումնասիրում, այնուհետև քարտուղար է աշխատում Գաղութների հարցերի նախարարությունում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին մասնակցում է դիմադրության շարժմանը, դառնում կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Այդ ժամանակ վերցնում է Դյուրաս կեղծանունն ի պատիվ հայրական գյուղի։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Սկսել է գրել պատերազմի տարիներին։ Հայտնի է դարձել «Թափվել է Խաղաղ օվկիանոսի մոտ» (1950) և «Ծովայինը Ջիբլարթարից» (1952) վեպերի լույսընծայումից հետո։ 1943-1993 թվականներին գրել է 34 վեպ։ Մարգարետ Դյուրասի առավել հայտնի ստեղծագործությունն է համարվում «Սիրեկան» (1984) ինքնակենսագրական վեպը, որի համար նա արժանացել է Գոնկուրյան մրցանակի։ Ըստ այս ստեղծագործության՝ նկարահանվել է համանուն ֆիլմը (ռեժիսոր` Ժան-Ժակ Աննո)։
Մարգերիտ Դյուրասը հանդես է եկել նաև որպես կինոսցենարիստ և կինոռեժիսոր` նկարահանելով ավելի քան 20 ֆիլմ։ Բացի այդ՝ նա ինքը խաղացել է մի քանի ֆիլմերում։
Մահացել է 1996 թվականի մարտի 3-ին, 81 տարեկան հասակում, Փարիզում։ Թաղված է Մոնպառնասի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարգերիտ Դյուրաս (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Профиль в библиотеке «Альдебаран» Archived 2009-02-27 at the Wayback Machine.
Маргерит Дюрас на сайте «les Archives du Spectacle» (фр.)
Маргерит Дюрас на сайте «A.R.T.» — «MARGUERITE DURAS ou Un cri d’espoir et de désespérance», par Geneviève Latour avec la collaboration de Claire Deluca (фр.)
Климова, Маруся. Последняя любовь Маргерит Дюрас: интервью с Яном Андреа // Топос. 2005. № 18 (03/11/05)
Горяинов, Олег. Маргерит Дюрас. Политика не различения кино и литературы // Cineticle: Интернет-журнал об авторском кино. № 9.
Քյոչասգար

Քյոչասգար (ադրբ.՝ Köçəsgər), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Աղստևի շրջանում։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի մարդահամարի համաձայն գյուղում բնակվում է 5223 մարդ։


== Տես նաև ==
Աղստևի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնստանտինովկա (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոնստանտինովկաԿոնստանտինովկա (ուկրաիներեն՝ Костянтинівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոնստանտինովկա գյուղում բնակվում էր 491 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միացյալ ընկերություն հայոց

«Միացյալ ընկերություն հայոց», բարեգործական, կրթական կազմակերպություն։ Ստեղծվել է 1880 թ. հունիսի 1-ին Կ.Պոլսում, Արարատյան, Դպրոցասիրաց-Արևելյան և Կիլիկյան ընկերությունների միավորումով։ Ընկերության նպատակն էր դպրոցներ հիմնել, լուսավորություն տարածել Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայում, Թուրքիայի հայաբնակ վայրերում։ Ընկերությունն ուներ իր վարչությունը, որի կազմում էին Մ. Սարըյանը, Ա. Արփիարյանը, Մ. Փորթուգալյանը, Մ. Չերազը, Հ. Շահնազարը։ «Միացյալ ընկերություն հայոց»-ին հովանավորում էր Կ. Պոլսի հայոց պատրիարք Ն. Վարժապետյանը։


== Դպրոցասիրաց-արևելյան ընկերություն ==
Ստեղծվել է 1878 թվականի հունվարի 1-ին Կոնստանդնուպոլսում, նախկին «Դպրոցասիրաց»-ի (1870 թվական) և Արևելյան ընկերության միավորման արդյունքում։ Նպատակն էր զարկ տալ ազգային դպրոցական գործին։ Մասնաճյուղեր ուներ Տրապիզոնում, Ռոդոսթոյում և Մանչեստրում։ Դպրոցներ է բացել Մուշում, Բաղեշում, Ալաշկերտում։ Միջոցները գոյանում էին անդամավճարներից, նվիրատվություններից, զանազան միջոցառումներից ստացվող եկամուտներից։


== Կիլիկյան ընկերություն ==
Այս բարեգործական կազմակերպությունը հիմնվել է Կ. Պոլսում, 1879 թվականի փետրվարի 18-ին։ Հիմնադիրներ՝ Մինաս Չերազը, Կարապետ Կարակյանը, Հրանտ Ասատուրը, Հակոբ Նազարյանը և ուրիշներ։ Նպատակն էր՝ «Ազգային դաստիարակությունն ընդհանրացնել Կիլիկիո մեջ»։ «Կիլիկյան ընկերությունը» նյութապես աջակցել է «Մ. Վարդանյան ընկերության» Հաճընում բացած վարժարաններին, ապահովել ուսուցիչներով, նոր դպրոցներ բացել Զեյթունում, Մարաշում, Այնթապում, Մսում և այլուր։ Ընկերության միջոցները գոյանում էին անդամավճարներից և նվիրատվություններից։ 1880 թվականի հունիսի 1-ին միավորվել է «Արարատյան ընկերություն հայոց»-ի և «Դպրոցասիրաց-Արևելյան ընկերության» հետ։


== Հետագա գործունեություն ==
Ընկերության ստեղծումից հետո Արևմտյան Հայաստանի գյուղական վայրերում բացվել են 24 նախակրթարաններ։ Մանկավարժական կադրեր պատրաստելու նպատակով Վանում բացվել է վարժապետանոց, իսկ Մուշում՝ Կեդրոնական վարժարանը։ Արևմտյան Հայաստանի գյուղական նախակրթարանն ավարտածները գալիս էին Վան և Մուշ ուսումը շարունակելու՝ հետագայում ուսուցչական աշխատանք կատարելու համար։ Դպրոցներում բացի հանրակրթական առարկաներից կարևորվում էին ֆիզիկական դաստիարակությունը, մարմնամարզությունը, նաև ռազմական տարրական գիտելիքների հաղորդումը։
«Միացյալ ընկերություն հայոց»-ի աշխատանքը աննկատ չի մնացել թուրքական կառավարության տեղական մարմինների ուշադրությունից։ Նրանք վարժարանները նկատել են իբրև քաղաքականապես անբարեհույս, հալածել են ուսուցիչներին ու տեսուչներին, ոմանց ձերբակալել և աքսորել (Մկրտիչ Սարըյանին, Մարկոս Նաթանյանին)։ «Միացյալը» շարունակել է իր գործունեությունը մինչև 1894-1896 թթ. հայկական կոտորածները, վերաբացվել է 1908-ի երիտթուրքական հեղաշրջումից հետո։ Սակայն կարճ է տևել այդ շրջանը ևս։ 1915 թ. ընդմիշտ դադարել է ընկերության գործունեությունը։
«Միացյալ ընկերություն հայոց»-ը բացել է 80-ից ավելի դպրոցներ, որտեղ ձրի կրթություն են ստացել 60000-ից ավելի պատանիներ ու աղջիկներ, «ինչ որ տիրապետող կառավարությունը անկարող եղած էր իր գյուղացիության համար անելու»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Հիմնական կանոնագիր Միացյալ ընկերությանց հայոց, ԿՊ, 1880։ Միացյալ ընկերությունը հայոց, եռամյա տեղեկագիր, 1908-1911, ԿՊ, 1911։
Ուղեծրային ռեզոնանս

Ուղեծրային ռեզոնանս երկնային մեխանիկայում, իրավիճակ է, երբ երկու (կամ ավելի) երկնային մարմիններ ունեն պտտման այնպիսի պարբերություններ, որոնք հարաբերվում են իրար փոքր իրական թվերով։ Արդյունքում այս երկնային մարմինները պարբերաբար ազդում են միմյանց վրա։ Այս ազդեցությունը կարող է նաև կայունացնել նրանց ուղեծրերը։
Որոշ դեպքերում ռեզոնանսային երևույթները առաջացնում են ուղեծրերի անկայունություն։ Այսպես, Կիրկվուդի ճեղքերը աստերոիդների գոտում բացատրվում են Յուպիտերի հետ ռեզոնանսով; Կասինիի ճեղքերը Սատուրնի օղակներում բացատրվում է Սատուրնի արբանյակ Միմասի հետ ռեզոնանսով։


== Օրինակներ ==
Պլուտոնը և որոշ Կոյպերի գոտու մարմինները (այսպես կոչված պլուտինոները) գտնվում են Նեպտունի հետ 2:3 ուղեծրային ռեզոնանսում - Պլուտոնի երկու պտույտը Արեգակի շուրջ համընկնում են ժամանակով Նեպտունի երեք պտույտների հետ։
Սատուրնը և Յուպիտերը գտնվում են համարյա ճշգրիտ 2:5 ռեզոնանսում;
Յուպիտերի տրոյացի աստերոիդները գտնվում են Յուպիտերի հետ 1:1 ռեզոնանսում;
Յուպիտերի արբանյակներ Գանիմեդը, Եվրոպան և Իոն գտնվում են 1:2:4 ռեզոնանսի մեջ;
Պլուտոնի արբանյակները գտնվում են 2:3:12 ռեզոնանսի մեջ;
Էնկեի գիսաստղը գտնվում է 5:1 ռեզոնանսում Յուպիտերի հետ։


== Սպին-ուղեծրային ռեզոնանս ==
Մոտ երևույթ է հանդիսանում սպին-ուղեծրային ռեզոնանսը, երբ սինքրոնիզացվում է երկնային մարմնի ուղեծրային շարժումը իր սեփական առանցքի շուրջ պտույտի հետ՝

Մերկուրին պտտվում է Արեգակի շուրջ 3:2 սպին-ուղեծրային ռեզոնանսում, այսինքն երկու փայլածուական տարվա ընթացքում մոլորակը կատարում է երեք պտույտ սեփական առանցքի շուրջ։
Լուսինը Երկրի շուրջ պտտվելիս շրջված է մոլորակի կողմը միայն մեկ կողմով - սպին-ուղեծրային 1:1 ռեզոնանս։
Բոլոր Գալիլեյան արբանյակները նույնպես շրջված են Յուպիտերին մեկ կողմով։


== Տես նաև ==
Կիրկվուդի ճեղքեր
Կասինիի ճեղքեր


== Արտաքին հղումներ ==
Առաջին անգամ գտնվել է երեք մոլորակների ուղեծրային ռեզոնանս Archived 2010-08-02 at the Wayback Machine.
Օղակային ուղեծրային ռեզոնանս
Locations of Solar System Planetary Mean-Motion Resonances Archived 2007-03-22 at the Wayback Machine.. Web calculator that plots distributions of the semimajor axes (or in one case the perihelion distances) of the minor planets in relation to mean motion resonances of the planets (website maintained by M.A. Murison). (անգլ.)
Լոմբարդորե

Լոմբարդորե (իտալերեն՝ Lombardore), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1511 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 126 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10040։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է համարվում Սանտ՛Ագապիտոն (Sant’ Agapito-ն)։


== Ժողվրդավարություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մալի Վիշնոպոլ

Մալի Վիշնոպոլ (ուկրաիներեն՝ Малий Вишнопіль), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալի Վիշնոպոլ գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,209 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 239,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բոլդուին շրջան (Ջորջիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոլդուին շրջան (այլ կիրառումներ)Բոլդուին շրջան (անգլ.՝ Baldwin County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 668 կմ² է, բնակչությունը՝ 44.700 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Միլիջվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1803 թ.։
Էրվին Պիսկատոր

Պիսկատոր (գերմ.՝ Erwin Piscator, դեկտեմբերի 17, 1893(1893-12-17)[…], Greifenstein, Լան Դիլ, Giessen Government Region, Հեսսեն, Գերմանիա - մարտի 30, 1966(1966-03-30)[…], Շտարնբերգ, Վերին Բավարիա, Բավարիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
1919 թվականից Գերմանիայի կոմկուսի անդամ։ 1919 թվականին Քյոնիգսբերգում կազմակերպել է «Տրիբունալ», 1920-1921 թվականներին՝ Բեռլինում «Պրոլետարական թատրոն» (բեմադրել է ամբողջ թատերախմբի հետ իր գրած «Ռուսաստանի օր» պիեսը, որը կոչ էր անում աջակցել Խորհրդային Ռուսաստանին) թատրոն է Պիսկաաոները։

1923-1924 թվականներին ղեկավարել է Կենտրոնական թատրոնը, ուր բեմադրել է Գորկու «Քաղքենիները», Ռոլանի «Կգա ժամանակը» (երկուսն էլ՝ 1923)։ Կոմունիստական կուսակցության հանձնարարությամբ 1924 թվականին և 1925 թվականին ստեղծել է քաղաքային հանդես։
1924-1927 թվականներին եղել է «Ֆոլկսբյունե» թատրոնի ռեժիսոր (բեմադրել է Գորկու «Հատակում», 1927, Ցեխի «Հարբած նավը», 1926)։Բեռլինում բացել է «Պիսկատորի թատրոն»-ը (գործել է 1927-1932 թվականները՝ ընդմիջումներով), որի խաղացանկում եղել են է․ Տոլլերի, Ֆ․ Վոլֆի, Վ․ Ն․ Բիլ-Բելոցերկովսկու և այլոց հակաիմպերիալիստական և հակապատերազմական պիեսները։ 1930-ական թվականներին եղել է Միջազգային բանվորական թատերագրության միության գործադիր կոմիտեի անդամ, 1934 թվականին՝ նախագահ։ Պիսկատորի գործունեությունը նպաստել է 1920-1930-ական թվականները հեղափոխական թատրոնի և հակաֆաշիստ, դրամատուրգիայի զարգացմանը։ Նա առաջիններից է առաջ քաշել և իրականացրել քաղ․ թատրոնի գաղափարը։
Պիսկատորը ներկայացում է ներմուծել կինոխրոնիկա, ֆոտոմոնտաժ, մի քանի հարթակներում միաժամանակ ծավալել գործողությունները, օգտագործել բեմական նոր կառուցվածքներ։ 1933 թվականին Պիսկատորը վտարանդվել է Գերմանիայից։ Մինչև 1935 թվականը ապրել է ԽՍՀՄ-ում, ապա Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում։ 1947 թվականից ներկայացումներ է տվել Մանհայմի, Մյունխենի և այլ քաղաքների թատրոններում։ 1962 թվականից եղել է «Ֆռայե ֆոլկսբյունե» (Արևմտյան Բեռլին) թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարը։


== Բեմադրություններ ==
Բեմադրություններից են՝ Կիպհարդի «Ռոբերտ Օպենհայմերի գործով» (1965), Կիրստի «Սպաների ապստամբությունը» (1966)։ Հեղինակ է Լ․ Տոսլտոյի «Պատերազմ և խաղաղություն» վեպի բեմականացման, որը բեմադրել է գերմանիայի մի քանի թատրոններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տան դուռը

«Տան դուռը», 2015 թվականին «Անտարես» հրատարակչության հրատարակած Հուսիկ Արայի բանաստեղծությունների, պոեմների և էսսեի ժողովածուն։ Խմբագիր՝ Հասմիկ Հակոբյան։
Գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2015 թվականի նոյեմբերի 25-ին։
Հեղինակն իր գրքի մասին ասել է.- «Իմ սերունդը ձևավորվել է 1988-ին Ազատության հրապարակում, և ես մշտապես քաղաքացիական իմ դիրքորոշումն ունեմ թե´ որպես մարդ, թե´ որպես գրող։ Այս գրքում այն երևում է հատկապես «Նոր Հայաստան» շարքում՝ անհատի և երկրի բախման մեջ, երևում է նաև «Ազատության հրապարակը» շարքում. որ ազատությանն ու անկախությանը մենք կարծես դեռ պատրաստ չենք, դեռ «մեր վրայով չէ այդ հագուստը»… Սակայն անկախությունը միակ բանն է, որի համար պատրաստ եմ արյունս տալ։ Անկախությունը բարձր է ամեն ինչից։ Եվ ես փորձում եմ լինել ոչ միայն անկախության շրջանում ստեղծագործող, այլև անկախությունը ներկայացնող գրող»։


== Գրքի հանձնարարականը ==
Ժողովածուն ամփոփում է Հուսիկ Արայի վերջին չորս տարվա չափածո ստեղծագործությունները։ Նորանկախ պետականության արժևորումն է, Նոր Հայաստանի շոշափվող իրականությունը, նաև հեղափոխության ու պատերազմի արանքում կորած սերնդի ողբերգությունն ու արժեքների անկումը։ Գրքում առանձին շարքերով ընդգրկված են նաև սիրային բանաստեղծություններ և սաղմոսներ։


== Արտաքին հղումներ ==
«Ես թույլ չեմ տալիս չոր լրագրությանը՝ մտնել պոեզիա». Հուսիկ Արա
Հուսիկ Արան իր նոր ժողովածուով փորձել է ներկայացնել անկախության պոեզիան


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 484


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Դեուշևո (այլ կիրառումներ)

Դեուշևո, կարող է վերաբերել՝

Դեուշևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Դեուշևո - գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Ապաստովսկի շրջանի կազմում։
Վիկտոր Աբազա

Վիկտոր Աբազա (ռուս.՝ Абаза, Виктор Вениаминович, մարտի 8 (20), 1873 - նոյեմբերի 24, 1954(1954-11-24), Մոնտե Կառլո), երգիչ, բալալայկա նվագող, ռոմանսների հեղինակ, կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
1897 թվականին ավարտել է Պետերբուրգի իրավագիտության կայսերական ուսումնարանը։
Դեռ ուսումնարանում ստեղծել է բալալայկայի առաջին ռուսական խումբը։ Բալալայկայի նրա վիրտուոզ խաղն արժանացել է Նիկոլայ II կայսեր բարձր քաջալերանքին։
Իմիգրացիայի տարիներին ապրել է Ֆրանսիայում և Մոնտե Կառլոում։
1920 թվականից սկսել է համերգներ տալ Փարիզում և Նիսում։
1920-1930-ական թվականներին բազմիցս մասնակցել է ռուսական և համամիութենական համայնքների բարեգործական համերգների։
1926 թվականին Նիսում եղել է Ռիվիերայում ֆրանս-ռուսական համայնքի կազմակերպած համերգի բեմադրիչը։
1949 թվականի հունիսի 7-ին Փարիզի Ռուսական երաժշտական համայնքի համերգասրահում կայացել է նրա ստեղծագործական գործունեության 50-ամյակին նվիրված հոբելյանական համերգ։
Թաղված է Նիսի Կոկադ գերեզմանոցում։


== Ռոմանսներ ==
«Առավոտը մառախուղի մեջ» (խոսքերի հեղինակ` Իվան Տուրգենև, 1897)
«Ես հանդիպեցի ձեզ» (խոսքերի հեղինակ Ֆեոդոր Տյուտչև)
Հրեական մեղեդի` Միխայիլ Լերմոնտովի խոսքերով (1901)
«Դեռ դուք եք» («Հազիվ ինձ ճանաչեցիք») (խոսքերի հեղինակ` Ն․ Գ․ Սեվերսկով
Զինայի ռոմանսը. «Նա իմ հանգստությունն է», խոսքերի հեղինակ` Ն․ Ս․ Լեբեդև


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
АБАЗА Виктор Викторович Archived 2018-03-02 at the Wayback Machine. // Российское зарубежье во Франции 1919—2000 / Л. Мнухин, М. Авриль, В. Лосская. — М.: Наука; Дом-музей Марины Цветаевой. — 2008.


== Արտաքին հղումներ ==
Victor Veniaminovich Abaza. Генеалогическое дерево(ռուս.)
Биографическая справка