armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Զառիթափ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զառիթափ (այլ կիրառումներ)Զառիթափ, գյուղ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, մարզկենտրոնից՝ 27 կմ հարավ-արևելք, Արփա գետի ձախ կողմում։ Գյուղը Վայք-Մեղրի մայրուղուց հեռու է 6 կմ, Երևանից` 140 կմ։
Զառիթափ գյուղը հիմնադրվել է 1829 թ.-ին։


== Աշխարհագրություն ==
Զառիթափ գյուղը գտնվում է Վայքի լեռնաշղթայի հարավարևելյան մասում։ Ծովի մակերևույթից բարձր է 1400-2100 մ։ Հյուսիս արևելքից սահմանակից է պետական անտառ-արգելանոցին, արևելքից Գոմք գյուղին, հարավից Մարտիրոս գյուղին, արևմուտքից Փոռ և Ազատեկ գյուղերին։
Գյուղի հյուսիսային սահմանով անցնում է Արփա գետը։ Գյուղը փռված է յոթ բլուրների վրա, գյուղամիջով անցնում է Փշոնք գետը, որին միանում են չորս փոքրիկ վտակներ։


== Բնակչություն ==
Զառիթափի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, պտղաբուծությամբ, բանջարաբուծությամբ և ծխախոտագործությամբ։
Գյուղն ունի 501 տնտեսություն։ Ընդհանուր հողատարածքը կազմում է 5346 հեկտար, որից՝ մշակովի հողերը՝ 3860 հեկտար վարելահողերը՝ 485 հեկտար, այգիիներ՝ 12 հեկտար, արոտավայրեր՝ 3050 հեկտար։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Զառիթափում կան XIX դարի եկեղեցի, ամրոցներ (XVII-XVIII դարեր), հյուսիսարևելյան մասում՝ Սբ. Վառվառա մատուռ (XIX դար)։


== Հասարակական կառույցներ ==
Գյուղն ունի միջնակարգ դպրոց, գործող մանկապարտեզ, առողջության առաջնային պահպանության կենտրոն, մանկապատանեկան տուրիստական բազա։


== Տես նաև ==
Զառիթափի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
Զառիթափ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
World Gazeteer: Armenia(չաշխատող հղում) – World-Gazetteer.com
2001 թվականի Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները, Հայաստանի վիճակագրական կոմիտե
Kiesling, Brady (2005), Rediscovering Armenia: Guide, Yerevan, Armenia: Matit Graphic Design Studio 
Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, p. 127, available online at the website of the Internet Archive:


== Ծանոթագրություններ ==
Անմահությանը

«Անմահությանը», Հովհաննես Թումանյանի ստեղածագործություններից։ Ստեղծման թվականը ստույգ հայտնի չէ։ Թվագրվել է 1894 թվականին՝ Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի հրատարակության 1-ին հատորում։
Ստեղծագործությունը հայտնի է նաև որպես «Այստեղ, անցվոր աշխարհում...»:


== Փաստեր ==
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդ №43 6ա-ում պահպանվել է «Դեպի Անհունը» պոեմի՝ «Մուրճ» ամսագրի կտրոնը 1903, №11, որի մեջ Թումանյանն ուղղումներ է կատարել, որից հետո ավելացրել է քսան տող ինքնագիր՝ վերնագրված «Նախերգանք»։ Հետագայում «Նախերգանք» բառից վեր, որպես վերնագիր, գրել է «Անմահություն»։ Ինքնագրի վրա գիծ է քաշել և ինչ-ինչ  պատճառներով չի զետեղել պոեմի հետագա հրատարակությունների մեջ։
Առաջին անգամ տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի 1-ին հատորի 455-րդ էջում։ Տպագրվել է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Պավել Տրուբեցկոյ

Պավել (Պաոլո) Պետրովիչ Տրուբեցկոյ, (ռուս.՝ Павел (Паоло) Трубецкой, իտալերեն՝ Paolo Troubetzkoy, փետրվարի 15, 1866(1866-02-15)[…], Intra, Վերբանիա, Պիեմոնտ, Իտալիա - փետրվարի 12, 1938(1938-02-12)[…], Պալանցա, Վերբանիա, Պիեմոնտ, Իտալիա), ռուս քանդակագործ-իմպրեսիոնիստ։


== Կենսագրություն ==
Աշխատել է Միլանում՝ մասնավոր ստուդիաներում (1884 թ.) և իր արվեստանոցում (1885-1897 թթ.)։ 1897-1906 թվականներին ապրել է Պետերբուրգում և Մոսկվայում, 1906 թվականից՝ Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Իտալիայում։
Իր գործերում (հիմնականում ժանրային և դիմաքանդակային արձանիկներ, ինչպես և կիսանդրիներ) Տրուբեցկոյը ձգտել է կերպարի անմիջականության («Մոսկովյան կառապան», 1898 թ., Լև Տոլստոյի դիմաքանդակը, 1899 թ., երկուսն էլ՝ բրոնզ, Ռուսական թանգարան, Լենինգրադ, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա)։ Ալեքսանդր III-ի հուշարձանին (բրոնզ, 1900-1906 թթ., Պետերբուրգ) հատուկ ծանրությունն ու կոպիտ ուժը օբյեկտիվորեն նրան հաղորդել են մերկացնող իմաստ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լամինար հոսանք

Լամինար հոսանք (լատ.՝ lāmina - «թիթեղ»), հեղուկի կամ գազի կարգավորված հոսանք (հոսք), երբ հեղուկը (գազը) տեղաշարժվում է հոսանքի (հոսքի) ուղղությանը զուգահեռ շերտերով։
Լամինար հոսանքի դեպքում հեղուկի տարբեր գույներով ներկված շերտերն իրար չեն խառնվում։ Այն առաջանում է, երբ հեղուկի մածուցիկությունը մեծ է կամ հոսանքի արագությունը փոքր է և երբ փոքր չափերով մարմինները շրջհոսվում են հեղուկի դանդաղ հոսանքով։ Հեղուկի հոսանքի բնույթը որոշվում է Ռեյնոլդսի թվով (Re)։ Քանի դեռ Re-ի մեծությունը չի գերազանցում Reկր կրիտիկական արժեքին, կատարվում է լամինար հոսաք, իսկ երբ Re>Reկր, հոսանքը կարող է դառնալ տուրբուլենտ։
Շրջանային հատվածքով խողովակի համար 
  
    
      
        R
        
          e
          
            k
            p
          
        
        ≃
        2300
      
    
    {\displaystyle Re_{kp}\simeq 2300}
   (եթե որպես բնութագրական արագություն ընդունված է ըստ հատվածքի միջին արագությունը, իսկ որպես բնութագրական չափ՝ խողովակի տրամագիծը)։
1149

1149 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1149 թվականն է, 
XII դարի 49-րդ տարին։
Գլխազարդ Կարավակա դե լա Կրուսից

Գլխազարդ Կարավակա դե լա Կրուսից (իսպ.՝ Diadema de Caravaca de la Cruz), մ. թ. ա. 1500-1300 բրոնզեդարյան Էլ-Արգարյան մշակույթի
մաս կազմող ոսկե գլխազարդ, որը հայտնաբերվել է Իսպանիայի Մուրսիա շրջանի Կարավակա դե լա Կրուս քաղաքում։ Գտնվում է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանում։


== Պատմություն ==
Գլխազարդը եղել է թաղման արարողակարգի մաս, պատկանել է կնոջ, պատված է եղել կերամիկական նախշերով։ Այն համարվում է բացառիկ նմուշ, քանի որ Էլ-Արգարյան մշակույթում օգտագործվել է արծաթ, բրոնզե դարում աճել է ոսկու կիրառությունը


== Տես նաև ==
Գլխազարդ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Diadema de Caravaca, 	33114
Սևանի կողակ

Սևանի կողակ (լատ.՝ Capoeta sevangi), ծածանաձկների ընտանիքին պատկանող ձուկ։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։
Հայաստանում տարածված է Սևանա լճում, Արաքս, Հրազդան, Մեծամոր, Քասաղ, Արփա, Ախուրյան, Դեբեդ, Աղստև, Ազատ, Որոտան, Ողջի գետերում, դրանց ջրերով սնվող խոշոր ջրամբարներում։


== Կառուցվածք ==
Միջին չափի ձուկ է։ Մարմնի երկարությունը 35-40 (երբեմն՝ մինչև 50) սմ է, զանգվածը՝ 2 կգ և ավելի։ Մեջքային լողակի եզրը թեք է, ուղիղ կամ մի փոքր գոգավոր։ Բերանը ճեղքաձև է, դնչի ստորին մասում՝ անկյուններում, կան 1 զույգ կարճ բեղիկներ։ Ստորին շրթունքը պատված է եղջերաշերտով, որի օգնությամբ սնունդը քերում է ստորջրյա առարկաներից։ Պոչային լողակը մկրատաձև է։ Մեջքը սեղմված է միայն մեջքային լողակի հիմքի մոտ։ Կորագծում կա 46-62 թեփուկ։ Սևանի կողակի մեջքային լողակում կա 11-13 ճառագայթ, հետնալողակում՝ 8։ Մեջքային լողակի վերջին՝ չճյուղավորված ճառագայթը հաստացած է և կրում է մանր ատամիկներ։ Ալանային ատամները եռաշարք են։ Մարմնի գունավորումը փոփոխական է՝ կախված տարիքից և կենսավայրի պայմաններից։ Մեջքը գորշաձև է, մոխրականաչ կամ մուգ մոխրագույն, կողքերը՝ մոխրաոսկեգույն, մոխրապողպատագույն, մանր ձկներինը՝ մոխրաարծաթավուն, կապտավուն՝ ոսկեգույն նրբերանգով։ Փորիկը սպիտակավուն, բաց մոխրագույն կամ դեղնավուն է։
Մեջքային, կրծքային և պոչային լողակները մուգ կամ բաց մոխրագույն են, գորշ, նարնջամոխրագույն, մոխրագույն՝ կարմրավուն հիմքերով։ Փորային լողակները և հետնալողակը ավելի բաց են գունավորված։ Աչքի ծիածանաթաղանթը ոսկեգույն է կամ դեղին։


== Բազմացում և զարգացում ==
Գետերում սեռահասուն է դառնում 3-4, Սևանա լճում՝ 6-7 տարեկանում և ավելի ուշ։ Սեռահասուն երկձևությունը թույլ է արտահայտված։ Արուն էգից ավելի վաղ է հասունանում և ավելի փոքրամարմին է։ Հարսանեկան շրջանում նրա դնչի (երբեմն՝ նաև մարմնի) վրա առաջանում են մինչև 80 մարգարտանման գոյացություններ։ Բազմանում է ապրիլ-օգոստոս ամիսներին՝ ջրի 140°-ից բարձր ջերմաստիճանում։ Ձվադրում է ջրակալների ավազահատիկներով կամ մանր քարերով պատված հատակին՝ բաժիններով․ յուրաքանչյուր էգ (կախված չափերից և տարիքից) 1 տարվա ընթացքում 2-3 անգամ։ Բեղունությունը հասնում է 10-75 հզ. ձկնկիթի, որը դեղնագույն է, տրամագիծը՝ 1,3-1,5 մժ. Բեղմնավորված ձկնկիթի զարգացումը տևում է 6-7 օր։ Հանդիպում է սակավաթիվ առանձնյակներից կազմված փոքրիկ խմբերով, բազմացման շրջանում՝ նաև մեծաքանակ վտառներով։


== Սննդառություն ==
Վարում է մերձհատակային կենսաձև։ Բուսակեր է։ Սնվում է ստորակարգ ջրիմուռներով, դետրիտով և բենթոսով։ Մանրաձկները սնվում են պլանկտոնային օրգանիզմներով։
Հաճախակի վարակվում է փոկորդով (Ligula intestinalis)։ Սևանա լճում ունի արդյունաբերական նշանակություն, մյուս վայրերում սիրողական ձկնորսության օբյեկտ է։ Ներկայումս Սևանի կողակի պաշարները զգալի նվազել են. պահպանության կարիք ունի։


== Պահպանություն ==
Քուռի կողակի էնդեմիկ ենթատեսակ է՝ կրճատվող թվաքանակով։ ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետեր Օզգյան

Պետեր Օզգյան (նաև՝ Պետրոս, 1932 - 1979), հայ կոմպոզիտոր։ 


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Բելգրադի երաժշտական ակադեմիան։ 1959 թվականին արժանացել է Ս. Ռիստեկի անվան մրցանակի։ Դասավանդել է երաժշտատեսական առարկաներ։ Գրել է ազգային հնչերանգներով հագեցած գործիքային և նվագախմբային երկեր, որտեղ օգտագործել է ատոնալ, պոլիտոնալ, սերիական երաժշտական համակարգերի տարրեր, ստեղծել ինքնատիպ արտահայտչամիջոցներ։ 
1973 թվականին այցելել է Հայկական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն։ 
Հայաստանի կոմպոզիտորների միության դահլիճում կատարվել են նրա կվարտետը, դաշնամուրային կոնցերտը, սիմֆոնիետը, դաշնամուրային վարիացիաները, սյուիտը՝ ֆլեյտայի և լարային նվագախմբի համար։ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարանին է նվիրել սերբական Պատարագի ձայնագրությունը։
Ակդամենա

Ակդամենա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում, Մսիսի գավառակում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ճկույթ

Ճկույթ, մարդու և այլ կենդանիների ձեռքի ամենակարճ մատը։ Շատ լեզուներում ճկույթի համար առանձին բառ չկա և գործածվում է «փոքր մատ» եզրույթը (օրինակ՝ անգլերեն little finger, գերմաներեն Kleiner Finger)։ Հին հայերենում ճկույթը կոչվել է նաև «ծիծառ»։


== Մշակութային նշանակություններ ==
Արևելաասիական մշակույթներում ինչ-որ մեկին ճկույթ մեկնելը համարվում է վիրավորական նշան (ինչպես եվրոպական երկրներում միջնամատը)։ Ինդոնեզիայում իշխանավորները իրենց հպատակներին մոտ էին կանչում ճկույթով՝ ի նշան նրանց միջև եղած դասակարգային տարբերության։
Անտվերպեն քաղաքում գինետան այցելուները մատուցողին ճկույթ են ցույց տալիս, ինչը նշանակում է «խնդրում եմ, մեկ գավաթ գարեջուր». ավանդությունը ծագում է «pink» (ճկույթ) և «pint» (գարեջուր) բառերի նմանությունից։


== Տես նաև ==
Ճկույթիկ‎


== Ծանոթագրություններ ==
Լինոր (բանաստեղծություն)

«Լինոր»  կամ «Լենոր» (անգլերեն Lenore), բանաստեղծությունը գրել է Էդգար Ալլան Պոն, 1843 թվականին։ Այն թարգմանվել է ռուսերեն Բրյուսովի կողմից։


== Ստեղծման պատմություն ==
Ի սկզբանե գոյություն է ունեցել «Պեան» (անգլ.՝ Paean) բանաստեղծությունը, որը առաջին անգամ հրատարակվել է 1831 թվականին։ Պոն բազմիցս անդրադարձել է այս բանաստեղծությանը, իսկ այնուհետև բանաստեղծությունը անվանել է «Լինոր»։ Գոյություն է ունեցել շուրջ 8 միջանկյալ տարբերակներ։ Վերափոխման ընթացքում «Պեան»-ի «Լինոր»-ի կերպարները ձեռք են բերել սեփական անուններ։ Ենթադրվում է, որ Լինորը գրվել է Բյուրգերի «Լենորա» բալլադի ազդեցության տակ, որի մասին Էդգար Պոն բազմիցս գրել է։ «Լինոր»-ի գեղարվեստական առանձնահատկությունը հանդիսանում է  բանաստեղծության կառուցվածքը. երկխոսությունը 2 ձայն, որոնք կապված են միմյանց հետ։


== Սյուժե ==
Ինչպես մի շարք այլ բանաստեղծություններ («Ագռավ», «Անաբել Լի» և այլն) «Լինոր»-ը շարունակում է մի գեղեցիկ երիտասարդ կնոջ մահվան թեման։ Բանաստեղծությունը անվանվել է հանգուցյալ հերոսուհու անվամբ, Լինոր, ով ոմն սեր Գայա դե Վիրայի հարսնացուն  էր։ Լինորը  մահանում է հիվանդությունից, բայց Գային են մեղադրում մահվան  մեջ։ Փեսան ինքն է գտնում, որ Լինորը «ասեկոսեների» և «զրպարտության» զոհ դարձավ։ Նրա կյանքը նա կոչում է դժոխք, իսկ մահվան մեջ տեսնում դրախտի ձեռքբերում, ազատում տառապանքից և երազանքից։


== Հատված ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լապեդոնա

Լապեդոնա  (իտալերեն՝ Lapedona), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Ֆերմո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1159 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 78 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0734։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոսահամար։ 0734 936321
Էլեկտրոնային փոստ։ չունի
Պաշտոնական կայք։ http://www.provincia.ap.it/Lapedona Archived 2010-04-10 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.provincia.ap.it/Lapedona Archived 2010-04-10 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Meconematinae

Meconematinae՝ (լատ.) ծղրիդների ենթաընտանիք։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում են բոլոր մայրցամաքներում, հիմնականում մերձարևադարձային երկրներում։


== Բնութագիր ==
Կանաչ կամ դեղնականաչավուն գույնի փոքր ծղրիդներ։ Պրոստերնումը անպաշտպան է։ Գլուխը հիպոգնատիկ է (կամ հոպիստոգնատիկ)։ Սրունքները նկատելի փշերով են պատված։ Տիմպանալային օրգանները բաց են կամ ձևափոխված։ Կան գիշատիչ և բուսակեր խմբեր։


== Դասակարգում ==
Ունի մոտ 80 տեսակ։ Նման են Phasmodinae ենթաընտանիքին, հաճախ ներառում են  նաև Listroscelidinae-ը կամ դիտարկում են այն որպես Meconematidae (Meconemidae) ընտանիքի առանձին ընթաընտանիք։


== Տես նաև ==
Acridoxena hewaniana


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Rentz D.C.F. 2010. A Guide to the Katydids of Australia. pp. 109–113.


== Արտաքին հղումներ ==
Orthoptera subfamily Meconematinae. orthoptera.speciesfile.org
subfamily Meconematinae. biolib.cz
Խարինո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽարինոԽարինո (ռուս.՝ Харино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ամայա Սալամանկա

Ամայա Սալամանկա (իսպ.՝ Amaia Salamanca Urizar, մարտի 28, 1986(1986-03-28), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի, ֆոտոմոդել։ 2008 թվականից նկարահանվում է իսպանական հեռուստասերիալներում։ Հայտնի է իր դերերով այնպիսի ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, ինչպիսիք են «Առանց կուրծք չկա դրախտ», «Փխրունություն» և «Գրանդ հոթել»։


== Կենսագրություն ==
Ամայա Սալամանկան ծնվել է 1986 թվականի մարտի 28-ին Մադրիդում։ 2006 թվականին ընտրվել է խաղալու Պաուլայի դերը «SMS» հեռուստասերիալում։
2008 թվականին սկսում է նկարահանվել «Առանց կուրծք չկա դրախտ» հեռուստասերիալի իսպանական ադապտացիայում, որտեղ կատարում է Կատալինայի դերը։ 2009 թվականին ստիպված էր հեռանալ նախագծից «Մարկիզուհի դ'Օ» թատերական ներկայացման մեջ իր զբաղվածության պատճառով։ 2009 թվականին էկրան է բարձրանում նաև «Ուղեղների արտահոսք» ֆիլմը (Նատալիայի դերը)։
2010 թվականի մարտի 18-ին վերադառնում է մեծ էկրան՝ «Սեքսուալ լարվածությունը չի լուծվում» ֆիլմում կատարելով Ռեբեկայի դերը։
2011 թվականին թողարկվում է «Գրանդ հոթել» հեռուստասերիալի առաջին եթերաշրջանը, որտեղ Ամայան մարմնավորում է գլխավոր հերոսուհուն՝ Ալիսիա Ալարկոնին։


== Անձնական կյանք ==
2010 թվականից հարաբերությունների մեջ է գործարար Ռոսաուրո Վարո Ռոդրիգեսի հետ, ումից ունի դուստր՝ Օլիվիան, որը ծնվել է 2014 թվականի ապրիլի 9-ին։ 2015 թվականի մարտին հայտարարեց, որ սպասում է երկրորդ երեխային։ Որդին՝ Նաչոն, ծնվեց 2015 թվականի սեպտեմբերի 8-ին։ 2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ծնվում է նրա 3-րդ երեխան՝ Մատեոն։
Ամայան կարճատև հարաբերություններ է ունեցել հայտնի ֆուտբոլիստ Սերխիո Ռամոսի հետ, սակայն նրանց հարաբերությունները երկար չեն տևել (մոտ 4 ամիս)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և պարգևներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Web Oficial & Club de Fans Oficial» (իսպաներեն)։ amaiafanclub.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-11-01-ին։ Վերցված է 2012-09-28
Լոպինո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Լոպինո (ռուս.՝ Лопино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոպասնոե (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոպասնոեՊոպասնոե (ուկրաիներեն՝ Попасне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոպասնոե գյուղում բնակվում էր 49 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,177 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 276,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յութա Ջազ

«Յութա Ջազ» (անգլ.՝ Utah Jazz), ամերիկյան պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ։ Հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) արևմտյան կոնֆերենցիայի հյուսիսարևմտյան դիվիզիոնում։ Հիմնադրվել է 1974 թվականին՝ Նոր Օռլեանում՝ «Նյու Օռլեանս Ջազ» անվամբ, այնուհետև՝ 1979 թվականին տեղափոխվել է Սոլթ Լեյք Սիթի՝ ստանալով ներկայիս անվանումը։
Հիմնադրման թվականից ուղիղ 10 տարի անց՝ 1984 թվականին, թիմն առաջին անգամ դուրս է գալիս փլեյ-օֆֆ։ Ուշ 80-ականներին՝ մարզիչ Ջերի Սլոունի օրոք, Խաղարկող Ջոն Սթոքթոնը և ծանր հարձակվող Կարլ Մելոունը ձևավորում են NBA-ի պատմության ամենաարդյունավետ բասկետբոլային զույգը, որոնց միջոցով թիմը 1997 և 1998 թվականներին դուրս է գալիս NBA գերեզրափակիչ, սակայն երկու առիթով էլ պարտություն կրում Մայքլ Ջորդանի «Չիկագո Բուլսի» կողմից։ Երեք տարի անընդմեջ փլեյ-օֆֆները բաց թողնելուց հետո Սթոքթոնը և Մելոունը որոշում են հեռանալ մարզական կարիերայից։ Ակումբը նոր թափով է սկսում հանդես գալ Դերոն Ուիլյամսի հանդես գալու տարիներին, սակայն երբ 2010–11 մրցաշրջանին ընդառաջ Ջերի Սլոունը հեռանում է մարզչական կարիերայից, նոր նշանակված մարզիչ Թայրոն Կորբինը որոշում է փոխանակել Ուիլյամսին։
Հանդիսանում է Յութա նահանգը ներկայացնող միակ բարձրագույն թիմը հյուսիսամերիկյան սպորտային առաջնությունների մեծ քառյակում (MLB, NFL, NBA, NHL)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
«Յութա Ջազի» պատմությունը(անգլ.)
Ուխտիք (Դերջանի գավառ)

Ուխտիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Մամախաթունից արևելք, Բագառիճ գյուղից 7 կմ հարավ-արևմուտք` արգավանդ հարթավայրի մեջ։
Ուխտիքի կենտրոնում կար մեծ հայկական եկեղեցի, որի պաշտամունքային արարողություններին մասնակցում էին անգամ մուսուլմանացված բնակչությունը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զահլե

Զահլե (արաբ․՝ زحلة‎‎‎‎), քաղաք Լիբանանում, Բեկաայի մարզի վարչկենտրոնը։ Բնակչությունն ըստ 2013 թվականի տվյալների կազմում է 56 000 մարդ (2006 թվականին այն կազմել է շուրջ 100 000 մարդ)։ Մեծությամբ Լիբանանի երրորդ քաղաքն է, Բեյրութից և Տրիպոլիից հետո։ Բնակչության մեծամասնությունը քրիստոնյաներ են։ Լիբանանի մելկիթյան (հույն կաթոլիկ) եկեղեցու կենտրոնն է։ Զահլեն համարվում է Բեկաայի հովտի զարդը։ Քաղաքը հայտնի է իր մաքուր օդով, առողջարաններով և յուրօրինակ խոհանոցով։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Զահլեն ընկած է մայրաքաղաք Բեյրութից 55 կմ արևելք։ Այն միակ կաթոլիկադավան քաղաքն է Մերձավոր Արևելքում։ Հայտնի է իր հին եկեղեցիներով, բացօթյա ռեստորաններով, եզակի խոհանոցով և Վադի էլ Արեյիշում գտնվող պաղպաղակի գործարանով։ Բեյրութ ավտոմեքենայով կարելի հասնել 30-50 րոպեի ընթացքում, կախված շարժումից։ Քաղաքի կենտրոնը գտնվում է ծովից 900 մետր բարձրության վրա։


== Պատմություն ==
Զահլեն հիմնվել է շուրջ 300 տարի առաջ։ 18-րդ դարի սկզբին երիտասարդ քաղաքը բաժանված էր երեք առանձին թաղամասերի, որոնցից յուրաքանչյուրը ուներ իր կառավարիչը։ 19-րդ դարում քաղաքը կարճ ժամանակում կարողացավ դառնալ շրջանի առաջին անկախ քաղաք-պետությունը, ունենալով սեփական դրոշն ու հիմնը։ 1777 և 1797 թվականներին Զահլեն հրդեհվեց, իսկ 1860 թվականին ոչ միայն հրկիզվեց, այլ նաև կողոպտվեց։ Մուտասարիֆիի կառավարման շրջանում (1861—1914) Զահլեն նորից բարգավաճեց։ Երկաթուղային ճյուղը, որը քաղաքում կառուցվել էր 1885 թվականին, զարգացրեց նրա տնտեսությունը և Զահլեն Բեկաայի ու Սիրիայի հովիտների համար դարձավ ներքին «նավահանգիստ»։ Այն նաև եղել է գյուղատնտեսական կենտրոն։ Քաղաքը համարվում էր առևտրական կենտրոն Բեյրութի ու Դամասկոսի, ինչպես նաև Մոսուլի ու Բաղդադի միջև։ Համարվում է, որ Զահլեն լիբանանյան բանակի օրրանն է։ Երկրի քաղաքական կյանքում քաղաքը հիմա ևս խաղում է կարևոր դեր։


== Հայերը Զահլեում ==
Զահլե քաղաքում հայերը հիմնականում հաստատվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ 1918 թվականի զինադադարից հետո նրանց մեծ մասը վերադարձել է Կիլիկիա։ Կիլիկիայի հայաթափումից հետո, սակայն, Զահլեում հայերի թիվը կրկին աճել է։ 1927 թվականին այստեղ բնակվել է շուրջ երկու հազար հայ։ Զահլեում իրենց մասնաճյուղերն ունեն ՀԲԸՄ-ն (1927 թվականից), ՀՄՄ-ն (1927 թվականից), ԼՕԽ-ը (1934 թվականից) և ՀՄԸՄ-ն (1927 թվականից)։


== Տնտեսություն ==
Զահլեի տնտեսության հիմնական մասը կազմում են մանածագործությունը, սննդի արդյունաբերությունը և գյուղատնտեսությունը։


== Քույր քաղաքներ ==
Բելու Հորիզոնտի, Բրազիլիա, (1974)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
mideast.com/Զահլե
Զբոսաշրջություն
Ղազախստանի Հանրապետության ներքին գործերի մարմինների վետերանի մեդալ

Մեդալ «Ղազախստանի Հանրապետության արտակարգ իրավիճակների մարմնի վետերաններին», այն գերատեսչական պարգև է Ղազախստանի հանրապետության արտակարգ իրավիճակների Կոմիտեի ներքին գործերի նախարարությունում։


== Պատմությունը ==
Մեդալը ստեղծվել է Ղազախստանի Հանրապետության նախագահի 2006 թվականի հունիսի 5-ի թիվ 129 հրամանագրի հիման վրա։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 30-ին գերատեսչական պարգևն դարձավ արատակարգ գործերի նախարարությանը, սակայն 2014 թվականին նախարարության լուծարման պատճառով, նրա գործառույրների նկատմամբ ունեցած ներքին գործերի նախարարության մրցանակը, դարձավ գերատեսչական պատկանելիություն։


== Դիրքը ==
Մեդալով պարգևատրվում են Ղազախստանի Հանրապետության արտակարգ իրավիճակների մարմնի աշխատակիցները, բացառություն են կազմում զինվորական ծառայության աշխատակիցները, երկարամյա և բեղումնավոր աշխատանքի դրական բնութագրում ունեցող, ընդհանուր ծառայությունում օրացույցային հաշվարկով 25 և ավել տարվա Ղազախստանի գործող օրենսդրության համապատասխան։


== Մեդալի նկարագրություն ==
Մեդալը պատրաստված է արույրից և ունի ուռուցիկ ձև, ութնիստ աստղ և երկնիստ դեղին ճառագայթներ։ Աստղի կենտրոնում պատկերված է երկրագունդը, որի վրա գրված է «վարդագույն քամիներ»,  պաշտպանության նախարարության նշանը, իսկ երկրագնդի եզրագծի ներքևի մասում գտնվում է ճախրող արծիվը։ Երիզում մակագրված է «Ղազախստանի հանրապետության արտակարգ իրավիճակների մարմիները» օղակի ֆոնի վրա կարմիր գույնով։ Երկրագնդի նշանը և սավառնող արծիվը, շրջապատված են կապույտ էմալով։ Տառերը եզրագծված են սավառնող արծիվով և երկրագնդի ոսկեզոծ գագաթներով։ Մեդալի մյուս կողմի կենտրոնում գրված է մակագրություն «Ղազախստանի Հանրապետության արտակարգ իրավիճակների մարմիների վետերան»։ Մեդալի ներքևի մասում կա գրություն «25 տարի»։ Մեդալի բոլոր պատկերները և գրությունները ուռուցիկ են։ Մեդալի չափերի ու ներքևի աստղի միջև տարբերությունը 38 միլիմետր է։ Փոքր ականջի և օղակի միջոցով իրար են միացվում 5 անկյուններով, 30 միլիմետր լայնությամբ և 50 միլիմետր բարձրությամբ քաշված մետաքսե մաուարե ժապավենը։ Ժապավենը գտնվում կապույտ շերտի 17 միլիմետր լայնության վրա։ Աջ եզրի երկայնքով տեղադրված են 4 նարնջագույն և 1 միլիմետր լայնությամբ ժապավեններ, իսկ մնացած 3 սև շերտերը հերթականությամբ 1 միլիմետր լայնությամբ։ Ձախ կողմի 2 նարնջագույն ժապավենների եզրերը, տեղադրված են մեկը 3 միլիմետր, իսկ մյուսը 1 միլիմետր լայնությամբ,դրանց միջև կապույտ շերտի լայնությունը 2 միլիմետր է։ Ժապավենի լայնությունը 30 միլիմետր է։
Մեդալը քորոցի օգնությամբ ամրացվում է հագուստին։


== Աղբյուրներ ==
Ղազախստանի Հանրապետության նախագահի 2006 թվականի հունիսի 5-ի № 129 հրամանագրով. Ղազախստանի Հանրապետության նախագահի 2011 թվականին սեպտեմբերի 30-ի թիվ 155 հրամանագիրը կորցրեց ուժը:[http://wawards.org/azia/kaz/25/medal.html Награды мира(չաշխատող հղում)
Униформиус
Награды на сайте КЧС МВД РК Archived 2015-12-08 at the Wayback Machine.
Награды на сайте ДЧС по городу Алматы


== Ծանոթագրություններ ==
Պիչաևո (գյուղ, Պիչաևսկի շրջան)

Պիչաևո (ռուս.՝ Пичаево), գյուղ Ռուսաստանի Տամբովի մարզի Պիչաևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3600 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուլ-Կունկաս

Կուլ-Կունկաս (ռուս.՝ Куль-Кункас, բաշկիրերեն՝ Кул-Ҡуңхаҫ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 267 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դաս (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դաս (այլ կիրառումներ)Դաս, 1992 թվականին «TX-I» ստուդիայի նկարահանած հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում ներկայացված դասը ուսուցչի և աշակերտի, հոր և զավակների, Աստծո և մարդկանց փոխհարաբերությունների այլաբանությունն է։


== Դերերում ==
Ա. Պետրենկո, Մ. վան դեր Դյուն, Օ. Ուրբանովիչ


== Ծանոթագրություններ ==
Արտյուխովկա (այլ կիրառումներ)

Արտյուխովկա, կարող է վերաբերել՝

Արտյուխովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում
Արտյուխովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում
Գերտրուդա Աթերտոն

Գերտրուդա Աթերտոն (անգլ.՝ Gertrude Franklin Horn Atherton, հոկտեմբերի 30, 1857(1857-10-30), հունվարի 14, 1858(1858-01-14) կամ 1857, Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - հունիսի 14, 1948(1948-06-14), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող և կինոսցենարիստ, ֆեմինիստ։ Ամերիկյան արվեստի և գրականության ակադեմիայի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնողների ապահարզանից հետո 2 տարեկանից մեծացել է մորական պապի, Բենջամին Ֆրանկլինի ազգական Սթիվեն Ֆրանկլինի ընտանիքում։
Ավարտել է Բենիշայի Սուրբ Մարիամի դպրոցը։
1930 թվականից նա հակակոմունիստական հայացքներ ուներ։ Ո՛չ ֆաշիզմն էր պաշտպանում, ո՛չ կոմունիզմը, թեև կոմունիզմը մեծ չարիք էր համարում։
Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ (1936-1939) աջակցում էր ֆրանկիստներին։
Մահացել է կաթվածից։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Աթերտոնի գրական դեբյուտը տեղի է ունեցել 1886 թվականին։ Վեպերի, պատմվածքների, կինոսցենարների հեղինակ է։ Ստեղծագործությունները հիմնականում նվիրված են Կալիֆոռնիայի սոցիալական պատմությանը, իսպանական Կալիֆոռնիայի պատմության և մշակույթի ուսումնասիրությանը։
Քաջատեղյակ լինելով կանանց ծանր վիճակին, իր շատ գործեր նվիրել է տղամարդու և կնոջ բախմանը և մարդկային հարաբերություններին։
Աթերտոնի ստեղծագործությունը համեմատել են Հ. Ջեյմսի և էդիթ Ուորթոնի ստեղծագործության հետ։


== Ընտրյալ ստեղծագործություններ ==

Մոտ 10 կինոսցենարների հեղինակ է։


== Ֆիլմագրություն ==
1917 - Տիկին Բալֆամ / Mrs. Balfame
1918 - Կին պանտերա / The Panther Woman
1919 - Ավալանշ / The Avalanche
1920 - Փոթորիկ / Out of the Storm
1921 - Մի անտեսեք ձեր կնոջը / Don’t Neglect Your Wife
1923 - Սև անասուն / Black Oxen
1927 - Perch of the Devil
1933 - Մեղադրյալը /The Woman Accused
1952 - Fireside Theatre (հեռուստասերիալ)
1958 - Alfred Hitchcock Presents (հեռուստասերիալ)


== Պարգևներ ==
Իտալիայի գիտությունների և գրականության միջազգային ակադեմիայի ոսկե մեդալ
Պատվո Լեգեոնի Շքանշան (1925)


== Հայերեն հրապարակումներ ==
Մշուշականչ։ «Գարուն», 1996, թիվ 3, էջ 83։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Gertrude Franklin Atherton(անգլ.)
Հոդված imdb կայքում(անգլ.)
Նուրա Բազդուլ-Հուբիյար

Նուրա Բազդուլ-Հուբիյար (օգոստոսի 20, 1951(1951-08-20), Ֆոչա, Բոսնիայի և Հերցեգովինայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), բոսնիացի գրող, դրամատուրգ։ Ծնվել է Ֆոչայում, հաճախել է Սարաևոյում գտնվող դպրոցը և բժշկական քոլեջը, որից հետո տեղափոխվել է Տրավնիկ։ Բժշկական միկրոկենսաբանության աշխատանքի հետ մեկտեղ, նա հրատարակել է բազմաթիվ վեպեր, բանաստեղծություններ և պիեսներ։ Նա նաև աջակցում է մանկական ամսագրերին։ Նուրա Բազդուլ-Հուբիյարը 2005 թվականին ստացել է VBZ մրցանակ։


== Ստեղծագործություններ ==
"Ja, slavni Ja", բանաստեղծություններ երեխաների համար ("Drugari", Սարաևո, 1988)
"Ruža", պատմվածք պատանիների համար ("Veselin Masleša", Սարաևո, 1990)
"Ljubav je sihirbaz babo", վեպ ("Svjetlosti", Սարաևո, 1994)
"Naše međutim je rat", վեպ ("Bosanska knjiga", Սարաևո, 1995)
"Rosa canina", վեպ ("Međunarodni centar za mir", Սարաևո, 1996)
"Okrutnost raja", վեպ (Društvo pisaca BiH, 1997)
"Braća", դրամա ("Mizanscen", 1998)
"Amanet", վեպ ("Šahinpašić", Սարաևո, 1999)
"Baš mi je žao" 2րդ խմբագրություն ( R&S, Tuzla, 1999)
"Kako sam ribu učio da pliva", վեպ (OKO, Սարաևո, 2000)
"Šta te muči, Tamaguči", վեպ ("Sezam", 2000)
"Bizarne storije" ("Svjetlost", Սարաևո, 2001)
"Čekajući Tahira" : Ruža II, (Bosanska riječ, Սարաևո, 2002)
"Sablja i pero" (Sejtarija, Սարաևո, 2002)
"Priče o slovima" (Svjetlost, Սարաևո, 2002)
"Duša i cvijet" (Sejtarija, Սարաևո, 2003)
"Noć u brelima", վեպ (Sejtarija, Սարաևո, 2003)
"Nevjestinski ponor", (Buybook, Սարաևո, 2004)
"Kad je bio juli", (VBZ,2005)
"Više ne čekam Tahira" : Ruža III, (Šahinpašić, 2008)
"Smrt je došla prekasno", (Šahinpašić, 2008)
"Priča o Zlatanu i vili izvorkinji", (Šahinpašić, 2008)
"Doba nevinosti", (Šahinpašić, II izdanje 2008)
"Plavi kombi",(Šahinpašić, 2009)
"I ja njega volim : Plavi kombi II",(Šahinpašić, 2010)
"Sjećanje na plava brda", (TKD Šahinpašić, 2010) 978-9958-41-416-9
"Spavaj Anđela" (Amanet II) (TKD Šahinpašić, 2011) 9789958414435
"Noć u brelima", (Šahinpašić, 2012) 978-9958-41-458-9
"Osluhni zašto plače" (Šahinpašić, 2013)


== Ծանոթագրություններ ==
Չեխական հողեր

Չեխական հողեր (չեխ․՝ České země), Բոհեմիայի, Մորավիայի և Չեխական Սիլեզիայի տարածքների համակցության նշման համար կիրառվող օժանդակ եզր։ Այսօր այդ երեք պատմական տարածքները կազմում են Չեխիայի Հանրապետությունը։ Ի սկզբանե Չեխական հողերը բնակեցեն եղել բոյերի կելտական ցեղի կողմից, հետագայում այստեղ տարբեր գերմանական ցեղեր են հաստատվել՝ մարկոմանները, կվադերը, լանգոբարդերը (լոմբարդները) և այլք մինչև VII դարիս սկիզբը, երբ այստեղ վերջապես հաստատվեցին սլավոնները։ Գերմանացիները կրկին հաստատվում են Չեխական հողերում և ապրում էին սլավոնների հետ սկսած XIII դարում տեղի ունեցած Բոհեմիայի թագավորների հրավիրումից հետո (բայց Պրահայում նրանք ապրում էին նույնիսկ XII դարի սկզբից)։
Տարբեր ժողովուրդներ «Չեխական հողեր» եզրի տակ տարբեր բան էին հասկանում։ Որոշ աղբյուրներ այդ եզրի տակ ի նկատի ունեին Բոհեմիայի թագավորության վերահսկման տակ գտնվող հողերը, այսինք Բոհեմյան Թագի հողերը, որոնց մեջ էին մտնում Լուժիցան (1292 - 1635 թթ. գտնվում էր Պրահայի տիրապետության ներքո, այժմ Գերմանիայում է) և Սիլեզիայի մի մասը (1327 - 1742 թթ. գտնվում էր Պրահայի տիրապետության տակ)։
Այլ աղբյուրներ տվյալ եզրի տակ ենթադրում են միայն հիմնական չեխական տարածքները՝ Բոհեմիան, Մորավիան և նախկին Ավստրիական Սիլեզիան։
Սկսած XVIII դարից աղբյուրների մեծամասնությունը «Չեխական հողեր» եզրի տակ հասկանում է համեմատաբար նույն բանը՝ ժամանակակից Չեխիայի Հանրապետության տարածքը։


== Տես նաև ==
Բոհեմիայի թագավորություն


== Գրականություն ==
Pánek Jaroslav; Tůma Oldřich et al. (2009)։ A History of the Czech lands։ Prague: Karolinum։ ISBN 978-80-246-1645-2
Էլիզաբեթ Գրյումեր

Էլիզաբեթ Գրյումեր (գերմ.՝ Elisabeth Grümmer, մարտի 31, 1911(1911-03-31), Yutz - նոյեմբերի 6, 1986(1986-11-06), Warendorf, Մյունստեր, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի օպերային երգչուհի (սոպրանո)։ Հայտնի է Մոցարտի, Վեբերի և Վագների օպերաներում սոպրանո ձայնի համար գրված համապատասխան դերերգերի կատարմամբ։ Էլիզաբեթ Գրյումերը բնութագրվել է որպես «նրբագեղ երաժշտականությամբ, սրտաշարժ ջերմությամբ և բացառիկ գեղեցկություն ունեցող ձայնով օժտված երգչուհի»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգչուհու մասին տեղեկատվություն անգլերեն լեզվով
Երգչուհու կարճ կենսագրությունն անգլերեն
Լուսանկարներ
Հայաստանի գյուղատնտեսական նշանակության հողեր

Հայաստանի գյուղատնտեսական նշանակության հողեր, գյուղատնտեսության համար նախատեսված և այդ նպատակով օգտագործվող հողերը Հայաստանում։ Կազմում են Հայաստանի հողային ֆոնդի 46,8%-ը։
Գյուղատնտեսական նշանակության հողերը բաժանվում են գյուղատնտեսական հողահանդակների (վարելահողեր, բազմամյա տնկարկներ, խոտհարքներ, արոտավայրերի համար օգտագործվող հողեր և այլն) և գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպման ու գործունեության համար անհրաժեշտ հողերի։ Հայաստանում գյուղատնտեսական հողահանդակները ունեն հետևյալ պատկերը․

Վատագույն հողբարելավման առանձնահատկություններով հատկապես աչքի են ընկնում Վայքի և Զանգեզուրի կիսաանապատային և չոր տափաստանային գոտիների հողերը։ Զգալի տարածք են գրավում նաև անտառային տափաստանացված հողերը, որոնք հարմար են տեխնիկական մշակաբույսերի, կարտոֆիլի, բազմամյա խոտաբույսերի մշակման համար։


== Տես նաև ==
Հողբարելավում
Հողի որակական գնահատում
Պրո Արմենիա

Պրո Արմենիա (ֆր.՝ Pro Armenia), ֆրանսերեն երկշաբաթաթերթ։ Լույս է տեսել Ֆրանսիայում 1900-1914 թվականներին։ Հրատարակության նախաձեռնողն էր Քրիստափոր Միքայելյանը, գլխավոր խմբագիրն էր Պիեռ Քիյառը, քարտուղարը՝ Ժան Լոնգեն, խմբագրական կոմիտեի անդամները՝ Ժորժ Կլեմանսոն, Ա. Ֆրանսը, Ժան Ժորեսը, Ֆ. դը Պրեսանսեն, Է. դը Ռոբերտին։ 
Նպատակն էր ֆրանսիական և միջազգային հասարակայնությանը ծանոթացնել հայկական հարցին, հայ ժողովրդին ցույց տալ օգնություն և օժանդակություն, Եվրոպայում ուժեղացնել հայանպաստ շարժումը։ Թերթի խմբագիրները նշում էին, որ իրենք հանդես չեն գալիս ֆրանսիական որևէ կուսակցության կամ հայկական այս կամ այն խմբավորման անունից, այլ ցանկանում են միություն ստեղծել բոլոր բարի կամքի մարդկանց միջև, ուշադրություն հրավիրել հայ ժողովրդի նկատմամբ կատարվող բռնությունների վրա։ Թերթի հիմնական նպատակն էր Բեռլինի դաշնագրի 61-րդ հոդվածի և 1895 թվականի «Մայիսյան բարենորոգումների» իրականացումը։ 
Հրատարակողները ձգտում էին հասարակական կարծիք ստեղծելու միջոցով ազդել Ֆրանսիայի արտաքին քաղաքականության վրա, նրա կառավարողներին հուշել հայանպաստ ձեռնարկումների իրականացման անհրաժեշտությունը։ «Պրո Արմենիան» հարուստ տեղեկություններ է հաղորդել Արևմտյան Հայաստանում տեղի ունեցած ջարդերի, հայկական հարցի օգտին եվրոպական երկրներում կազմակերպված միջոցառումների մասին։ Թերթում հրատարակվել են սուլթանական կառավարության հայաջինջ քաղաքականությունը մերկացնող փաստաթղթեր։ 
Կովկասում հայկական դպրոցների փակման և դրան հաջորդած ռուսական առաջին հեղափոխության տարիներին «Պրո Արմենիան» տպագրել է նաև ցարիզմի ռուսականացման քաղաքականության դեմ ուղղված բազմաթիվ հոդվածներ։ Թերթի էջերում հայ ժողովրդի արդար դատի պաշտպանությամբ հաճախ հանդես են եկել II ինտերնացիոնալի առաջնորդները, ժամանակի ականավոր քաղաքական գործիչներ, հրապարակախոսներ ու պատմաբաններ (Է. Վանդերվելդե, է. Բեռնշտայն, Ա. Ֆրանս, Պ. Միլյուկով և ուրիշներ)։ Տպվել են հոդվածներ նաև Արևմտյան Հայաստանում հայ ֆիդայիների հերոսական կռիվների մասին։
1912-1913 թվականներին «Պրո Արմենիա»-ի փոխարեն հրատարակվել է "Pour les Peuples d’Orient" («Արևելքի ժողովուրդների համար») թերթը (ամիսը 2 անգամ)։ Տնօրեններ՝ Ֆ. դը Պրեսանսե և Վիկտոր Բերար, քարտուղար՝ Ժան Լոնգե։ Թերթին աշխատակցել է Մ. Վարանդյանը (M. Varandi ստորագրությամբ)։ 
1913-ի դեկտեմբերի 10-ին վերականգնվել է «Պրո Արմենիա» անվանումը։ Թերթի վերջին համարը թվագրված է 1914 թվականի հունիսի 25-հուլիսի 10։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Վարանդյան Մ., Հ. Հ. Դաշնակցության պատմություն, հ. 1, Փարիզ, 1932, էջ 204-205։


== Արտաքին հղումներ ==
Khayadjian, Edmond. (1986)։ Archag Tchobanian et le mouvement arménophile en France։ Marseille: Centre national de documentation pédagogique։ ISBN 2-86614-093-1։ OCLC 20044130 
Nicole Koulayan։ «L'Arménie»։ Hermes, La Revue (ֆրանսերեն)։ n° 40 (3)։ ISSN 0767-9513 
Ailleurs, hier, autrement : connaissance et reconnaissance du génocide des Arméniens։ 177-178։ Paris: CDJC։ 2003։ ISBN 2-85056-640-3։ OCLC 491299478 
Arménie, une passion française : le mouvement arménophile en France, 1878-1923։ Paris: Magellan։ 2007։ ISBN 978-2-35074-072-0։ OCLC 124025979
Գրոսսա (Հարավային Կորսիկա)

Գրոսսա (ֆր.՝ Grossa), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Սարտեն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A129:


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 54 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 29 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 21-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 16-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 63,2 %)։ 21 աշխատունակ բնակիչներից 16-ը աշխատում էին (7 տղամարդ և 9 կին), անաշխատանք էին 5-ը (3 տղամարդ և 2 կին)։ 8 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 3-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով.


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Գրոսայի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ —» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-09-12 
«Гросса» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-10
Քեսուն (այլ կիրառումներ)

Քեսուն անվանումը կարող է վերաբերել՝

Քեսուն - իշխանություն Կիլիկյան Հայաստանում 1086-1117 թվականներին՝ Կամսարականների գլխավորությամբ
Քեսուն - գյուղ Եփրատ գետի ափին
Քեսուն - բերդ Քեսուն գյուղից ոչ հեռու
Քեսուն - կաթողիկոսանիստ Կարմիր վանք Քեսունում՝ 1105-1116 թվականներին
Նիժնեկարիշևո

Նիժնեկարիշևո (ռուս.՝ Нижнекарышево, բաշկիրերեն՝ Түбәнге Ҡарыш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 470 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիսորիա

Նիսսորիա (իտալերեն՝ Nissoria) համայնք Իտալիայում, մտնում է Սիցիլիա գավառի մեջ, Էննա կենտրոնին է կցված վարչականորեն։
Բնակչությունը կազմում է 3015 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 49մարդ/կմ2։ Զբաղեցնում է 61 կմ2 տարածք, Փոստային ինդեքս՝ 94010, հեռախոսային կոդ՝ 0935:
Քաղաքի պատմությունը կապված է երկու առանձին տարածքների հետ. արևային սարահարթից, որտեղ այժմ քաղաքի կենտրոնն է տեղադրված, և ծայրամասից, որը կոչվում է Տորրե և որտեղ 6-րդ դարից ի վեր հնագույն քաղաք Նուսիրան է գտնվում՝ հիմնված արևելքից ներգաղթածների կողմից, որոնք իրենց հետ Գրիգոր Լուսավորչի հավատքն էին բերել Հայաստանից։ Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչին մինչև 1855 թվ.-ը համարել են Նիսսորիայի հովանավորը։
13-րդ դարում պաշտպանողական փլատակների կառուցումը և 1953 թվ.-ին երևան եկած ոսկե բյուզանդական զարդարանքները(6-7-րդ դարեր) հաստատում են այս տարածքի հայտնիությունը և արժեքը։
Քաղաքը 861 թվ.-ին արաբների կողմից գրավված է եղել։ Գրաֆ Ռոջերը քաղաքը նվիրել է եպիսկոպոս Տրոինին, հետագայում 1095-1096 թթ.-ին պատկանել է եպիսկոպոս Մեսսինին։ Ֆրիդրիխ 2-րդը սրբերին հակառակ տարածքը կիսել է 24 մասի և հաստատել է բարոնների կառավարումը։ Այս ժամանակներից Նուսիրայի (Nysira) տարածքը ստացել է Նոբիլ Բարոնիա (Nobile Baronia) անունը, որտեղից էլ գալիս է ժամանակակից անունը՝ Նիսսորիա (Nissoria):
1746 թվ.-ին Ֆրանչեսկո Ռոդրիգո Մոնկադա Վենտիմիլիա Արագոնան, արքայազն Պատերնոն տեղափոխեցին քաղաքը այն տեղում, որտեղ այժմ գտնվում է։


==== Տեսարժան վայրեր ====
Սբ. Իոսիֆի գլխավոր եկեղեցի
Հիմնվել է 1746 թվ.-ին, երբ արքայազն Պատերնոն որոշեց փոքրիկ գյուղ Նիսսորիան տեղափոխել նոր վայր և հիմնեց քաղաքը եկեղեցու շուրջը։ Մինչև մեր օրերը քաղաքի հատակագիծը չի փոփոխել։ Սկզբում եկեղեցին մեկ ոչ մեծ նավից էր բաղկացած։ Հետագայում ընդլայնվեց և ավելացվեցին մի քանի կոյմնակի նավեր։ 19-րդ դարի կեսերին քաղաքի հովանավոր է դառնում սբ. Իոսիֆը։ 20-րդ դարի սկզբին Բուռն Ուրբաթ օրը վանահայրը դարձձել է ծխականներին՝ խնդրանքով, որ եկեղեցու զոհասեղանի մասը վերանորոգվի։ Նվիրաբերումները, որոնք հիմնականում ոսկեզօծ զարդարանքներ էին, Ֆրանսիացի վարպետ Ֆորնազյեին կատարված էին ոսկե խճանկարով։ Եկեղեցու ինտերիերը զարդարված էր Էլիո Ռոմանոյի հրաշալի որմնանկարներով։
Գեղջկական խավի էթնո-մարդաբանական թանգարան
Թանգարանի համալիրը չորս մասից է բաղկացած.
-թանգարանի մուտքի սկզբում՝ «սեպտեմբերի 11» այգի
-պարտեզ՝ ստեղծված և ղեկավարված տեղական ավանդույթներով
-էթնո-մարդաբանական թանգարան իր ցուցադրանմուշներով
-մուլտիմեդիայի սրահ ֆիլմերի ցուցադրման համար և ինֆորմացիոն կենտրոն Pro Loco
Նիսսորիայի թանգարանը գտնվում է Լուիջի Ստուրցոյի անվան դպրոցի ետևում, զբաղեցնում է 800 մ2 տարածք։ Մի քանի սրահներ պատմում են գյուղական կյանքի մասին։ Ներկայացված է հողագործների գործիքները, տնային սպասքը։ Տիպիկ 20-րդ դարի գյուղական կյանքի վեակառուցումն է տրված։ Ցուցադրանմուշները համադրված են լուսանկարիչ Բենիտո Սալամոնեի աշխատանքներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեջայնա

Ռեջայնա (անգլ.՝ Regina, ասինիբոյն՝ huhúžubina, հարթավայրերի կրի՝ oskana kā-asastēki), քաղաք Կանադայի Սասկաչևան նահանգի հարավային մասում։ Հանդիսանում է նահանգի վարչական, ինչպես նաև Հարավային Սասկաչևանի կոմերցիոն և մշակութային կենտրոնը։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից կազմում է 577 մ։ 2014 թվականի հուլիսի 1-ի դրությամբ բնակչությունը կազմում է 237 800 մարդ՝ 1327,6 մարդ/կմ² խտությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
Անգլո-ֆրանսիական համաձայնագիր

Անգլո-ֆրանսիական համաձայնագիր (ֆր.՝ Entente cordiale - «սրտագին համաձայնություն»), կնքվել է 1904 թվականի, ապրիլի 8-ին, Լոնդոնում։


== Բովանդակություն ==
Ֆրանս-ռուսական դաշինքի (1891-1893) և անգլո-ռուսական համաձայնագրի (1907) հետ միասին դարձավ հակագերմանական խմբավորման՝ Անտանտի հիմքը։
Բաղկացած էր մեկ կոնվենցիայից և երկու դեկլարացիայից, որոնք կարգավորում էին Նյու Ֆաունդլենդի, Սիամի (Տաիլանդ), Արևմտյան Աֆրիկայի, Մադագասկարի և այլ տերիտորիաների վերաբերյալ եղած վեճերը։ Սիամը Սենամ գետով բաժանվում էր անգլիական և ֆրանսիական ազդեցության ոլորտների։
Եգիպտոսին և Մարոկկոյին վերաբերող դեկլարացիան կազմված էր հրապարակման ենթակա և գաղտնի մասերից։ Կողմերը հրապարակվող մասում պարտավորվում էին այդ երկրների քաղաքական իրավիճակը չփոփոխելով հանդերձ՝ ճանաչել Անգլիայի գերիշխանությունը Եգիպտոսում, իսկ Ֆրանսիայինը՝ Մարոկկոյում։
Գաղտնի մասում նախատեսվում էր ստատուս քվոյի փոփոխման հնարավորություն, այսինքն Եգիպտոսի և Մարոկկոյի լրիվ զավթումը։ Բնութագրելով այդ համաձայնագիրը՝ Վ. Ի. Լենինը նշում էր.


== Գրականություն ==
C. Andrew, Théophile Delcassé and the making of the Entente Cordiale: A reappraisal of French Foreign Policy 1898-1905 (1968)
J.F.V. Keiger, France and the World since 1870 (2001) pp 115-17, 164-68
Margaret Macmillan, The War That Ended Peace: The Road to 1914 (2013) ch 6
P. J. V. Rolo, Entente Cordiale: the origins and negotiation of the Anglo-French agreements of 8 April 1904. Macmillan/St Martin's Press, London 1969.
A.J.P. Taylor, The Struggle for Mastery in Europe, 1848-1918 (1954)


== Արտաքին հղումներ ==
Declaration between the United Kingdom and France Respecting Egypt and Morocco, Together with the Secret Articles Signed at the Same Time
100th Anniversary commemorative website
Ախմետովո (այլ կիրառումներ)

Ախմետովո, կարող է վերաբերել՝

Ախմետովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Ախմետովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Ախմետովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Ախմետովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Ախմետովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Օգոնյոկ (գյուղ, Ուստ-Մայսկի ուլուս)

Օգոնյոկ (ռուս.՝ Огонёк), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ուստ-Մայսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ագամաներ

Ագամաներ (լատ.՝ Agamidae), սողունների դասի թեփուկավորների կարգի մողեսների ենթակարգի ընտանիք։ Հայտնի է շուրջ 50 ցեղի 381 տեսակ, ՀՀ-ում՝ 2 ցեղի 2 տեսակ, կովկասյան լեռնային ագամա և անդրկովկասյան տակիրային կլորագլուխ։
Ագամաները բնորոշվում են համեմատաբար խոշոր, մարմնից լավ տարանջատված գլխով։ Մեջքային մակերեսին առկա են բազմազան, հաճախ՝ սուր, կատարանման ու փշանման թեփուկներ։ Ատամնաշարը տարբերակված է։ Լավ են զարգացած գագաթնային (3-րդ) աչքը, որը կարող է ընկալել լույսը և վերջույթները։ Տեսակների մեծամասնության պոչը իկնքնահատվող չէ։
Ագամաների ընտանիքն ընդգրկում է փոքր, միջին և խոշոր չափերի, ցամաքաբնակ, ծառաբնակ և փորող տեսակախմբեր, հայտնի են նույնիսկ սահասավառնող թռիչքի ունակ տեսակներ (Draco ցեղ)։ Վարում են ցերեկային ապրելակերպ։ Տեսակների մեծամասնությունը ձվադիր է։ Ձվերը պատված են թղթանման փափուկ թաղանթով։
Մարշալ շրջան (Թենեսի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարշալ շրջան (այլ կիրառումներ)Մարշալ շրջան (անգլ.՝ Marshall County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 971 կմ² է, բնակչությունը՝ 26.767 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լուիսբուրգ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1836 թ.։
Համաշխարհային ցուցահանդես (1878)

Համաշխարհային ցուցահանդես (ֆր.՝ Exposition Universelle de 1878), անցկացվել է Փարիզում 1878 թվականի մայիսի 1-ից մինչև նոյեմբերի 10-ը և կոչված է եղել վերականգնել Ֆրանսիայի միջազգային հեղինակությունը, որը սասանվել է ֆրանս-պրուսական պատերազմում նրա պարտությունից հետո (1870-1871)։ Գերմանիան ձեռնպահ է մնացել այդ միջոցառմանը մասնակցելուց։


== Տաղավարներ ==

Ցուցահանդեսի նախապատրաստումը ձգձգվել է Ֆրանսիայում քաղաքական տարաձայնությունների պատճառով, սակայն կազմակերպիչների ուժեղացված աշխատանքի շնորհիվ, որոնք նախորդել էին բացմանը, նրանց հաջողվել է գերազանցել նախորդ բոլոր ցուցահանդեսները և ներգրավել առնվազն 13 միլիոն այցելու։ Ցուցահանդեսի համար կառուցել են Տրոկադերո պալատը (քանդվել է 1930-ական թվականներին), որը ծառայել է նաև 1900 թվականի ցուցահանդեսի համար։ Ցուցահանդեսի տարածքը մեծությամբ գերազանցել է նախորդ բոլոր ցուցահանդեսներին և կազմել 270 000 մ²։ Լանդշաֆտային դիզայնի համար պատասխանատու էր Ժան Շառլ Ալֆանը։ «Մայրցամաքներ» արձաններն այժմ ցուցադրվում են Օրսի թանգարանում։

		
		
		
Հնդկաստանի, Շվեդիայի և Նորվեգիայի տաղավարները տեղափոխվել են ցուցահանդեսից հետո և պահպանվել Կուրբևուայում։


== Էքսպոզիցիա ==
Տարածքի մոտ կեսը զբաղեցրել է ֆրանսիական ցուցադրությունը, մյուս երկրների շարքում ցուցանմուշների առյուծի բաժինը ներկայացրել է Բրիտանական կայսրությունը։ Գերմանիան պաշտոնապես չի մասնակցել ցուցահանդեսին, թեև որոշ գերմանացի նկարիչներ մասնակցել են միջոցառմանը։
Համաշխարհային ցուցահանդեսում ներկայացված գյուտերի թվում են Ալեքսանդր Բելլի կատարելագործված հեռախոսը, Դյու Տամպլի ալյումինե ինքնաթիռը։ Ցուցահանդեսի տարածքը լուսավորելու համար կիրառվել են Դինամո-գրամի մեքենաներից աշխատող Յաբլոչկովի էլեկտրական աղեղային լամպեր։ Թոմաս Էդիսոնը Փարիզում հանրահռչակել է իր նորագույն մշակումները՝ մեգաֆոն և ֆոնոգրաֆ։
Մարդաբանության դահլիճում, որտեղ ներկայացված էին մարդասպանների գանգերը, տեղի ունեցավ առաջին «մարդաբանական գիտությունների միջազգային կոնգրեսը»։ «Էկզոտիկ գյուղերում» հնարավորություն էր ընձեռնվում տեսնել վերստեղծված տներն ու բնակավայրերը՝ գաղութատիրական տերությունների տիրույթներից բերված աբորիգեններով։
Այս ցուցահանդեսում հանդիսատեսը առաջին անգամ տեսավ Ազատության արձանի գլուխը (իրանը դեռ չէին ավարտել)։ Գյուտարար Անրի Ժիֆարը ցուցադրել է կապած աերոստատը, որը կարող է դիմանալ 40-50 ուղևորների 500 մետր բարձրության վրա։ Ցուցահանդեսում կազմակերպվել է 1800 մ²-ի բնական կրաքարային կարիերային հսկայական ակվարիում՝ 2500 մ² մակերեսով ապակե միջնապատերով և 22 մմ հաստությամբ։
Այդ ժամանակ էլ տեղի ունեցավ կոմպոզիտոր և հայտնի դիրիժոր Լուիջի Մանչինելիի (1848-1921) միջազգային դեբյուտը։ Մի շարք աշխատանքներ ներկայացրել է Ռուսաստանի կայսերական գեղարվեստի ակադեմիան, այդ թվում՝ Ալեքսանդր Գինեի վրձնին պատկանող «Փոթորիկ Վալաամում» կտավը։ Հյուրերը հիացմունքով էին խոսում ճապոնական տաղավարի և արվեստի առարկաների մասին։
Ցուցահանդեսին զուգահեռ ընթանում էին հեղինակային իրավունքի վերաբերյալ միջազգային նորմերի մշակման (այն նախագահում էր Վիկտոր Հյուգոն) և կույրերի վիճակի թեթևացման (այն հանգեցրեց Բրայլի տառատեսակի տարածմանը) խորհրդաժողովներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Համաշխարհային ցուցահանդես
Համաշխարհային ցուցահանդես (1889)


== Ծանոթագրություններ ==
Հու Ժենտյան

Ժու Ժենտյան (չին.՝ 胡人天, հունվարի 21, 1991(1991-01-21), Սիչուան, Չինաստան), չինացի ֆուտբոլիստ։ Չինաստանի ֆուտբոլի առաջնությունում հանդես եկող՝ «Տյանցզին Տեդա» ակումբի և Չինաստանի ազգային հավաքականի (մինչև 20 տարեկանների) կիսապաշտպան։ Պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2009 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
(8671) 1991 PW

(8671) 1991 PW, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 5-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,447051 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9196 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9745 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1398,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,257478 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,46° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8671) 1991 PW աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կաստելսիր

Կաստելսիր (կատ.՝ Castellcir), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Բարսելոնա պրովինցիայի մեջ՝ Կատալոնիա ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Վալես Օրիենտալ շրջանում։ Զբաղեցնումէ 34,2 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 664 մարդ (2010 թվական)։


== Ժողովրդագրություն ==


== Քաղաքներ և շրջաններ ==
Կաստելկիր (կատ.՝ Castellcir)
Մարֆա (կատ.՝ Marfà)
Լա Պենյորա (կատ.՝ La Penyora)
Էլ Սոլա Բոիքս (կատ.՝ El Solà del Boix)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Պաշտոնական կայք (իսպ.)
Ajuntament de Castellcir (իսպ.)
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-03-10 at the Wayback Machine. (իսպ.)
Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya (իսպ.)
Կամպոսանտո

Կամպոսանտո  (իտալերեն՝ Camposanto), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 3049 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 139 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 41031։ Հեռախոսային կոդը՝ 059։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացին։ Տոնը միշտ նշում են դեկտեմբերի 6-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==