armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վեց Ագռավներ

Վեց ագռավները- ը ֆանտաստիկ ժանրի վեպ է, որը գրվել է ամերիկացի գրող Լեյ Բարդուգոյի կողմից և 2015 թվականին  հրատարակվել է Henry Holt and Co.-ի կողմից  ։ Վեպը պատմում է մի գողերի խմբի մասին  և հիմնականում իրադարձությունները կատարվում են Կետերդամ քաղաքում, որը ոգեշնչված է Հոլանդիայի Հանրապետության ժամանակաշրջանի Ամստերդամից։  Սյուժեն պատմվում է երրորդ դեմքով,  յոթ տարբեր կերպարների տեսանկյունից։
Վեպին հաջորդում է « Crooked Kingdom »-ը (2016) և հանդիսանում է Գրիշավերսի մի մասը։  Նինայի պատմությունը շարունակվում է Սպիների արքա դուոլոգիայում ՝ King of Scars (2019) և Rule of Wolves (2021), իսկ մյուս «Ագռավները» ներկա են վերջինս նշված վեպում։


=== Սյուժե ===
Կերչի մայրաքաղաք Կետերդամում, խորհրդի անդամ Հոեդը փորձարկում է jurda parem կոչվող դեղամիջոց Գրիշա Բուժողի վրա։ Դեղը սպասվածից ավելի է ուժեղացնում նրա կարողությունները ՝ թույլ տալով նրան կառավարել մարդկային մտքերը։ Հոեդին և որոշ պահակների անդամալուծելուց հետո նա փախչում է, սակայն օրեր անց նրան մահացած են գտնում։
Հարուստ վաճառական Յան Վան Էքը բացահայտում է Հոեդեի փորձի արդյունքները և17-ամյա հանցավոր հրաշամանուկ Կազ Բրեկերին հանձնարարում է դեղամիջոցի գյուտարար Բո Յուլ-Բայուրին ազատել Սառցե դատարանից՝ Ֆյերդայի անառիկ ռազմական հենակետից, և կանխել դեղամիջոցի գոյությունը աշխարհին բացահայտելը։ Կազը համաձայնվում է թանկ գնով և սկսում է հավաքագրել անձնակազմ. Ինեջ Ղաֆան՝ իր աջ ձեռք հետախույզը, ում  նա երկու տարի առաջ փրկել էր «Menagerie» կոչվող հասարակաց տնից, Նինա Զենիկը, Գրիշա Հարդտրենդեր, ով միանում է խմբին   իմանալով, որ Կազը մտադիր է ազատ արձակել և աշխատանքի ընդունել Մաթիաս Հելվարին՝ նախկին Ֆյերդան «դրյուսկելե» (Գրիշա-որսորդ), որը կալանավորված է Հելգեյթ բանտում Նինայի պատճառով, և Ջեսպեր Ֆահեյը՝ Զեմենի դիպուկահար՝ մոլախաղերից կախվածությամբ։ Նրանք միասին դուրս են բերում Մաթիասին բանտից, ով համաձայնվում է օգնել այն պայմանով, որ նրան ներում կշնորհեն, որը նրան թույլ կտա վերականգնել իր պաշտոնը որպես դրյուսկել։ Կազը նաև ներգրավում է Ուայլան Վան Էքին՝ Յան Վան Էքի փախած որդուն, որպես պայթյունների փորձագետ և լծակ, եթե Վան Էքը հրաժարվի իրենց գործարքից։ Երբ նրանք պատրաստվում են նավարկել Քեթերդամից, խումբը հետ է մղում հակառակորդ ավազակախմբերի հարձակումը և մի գանգստերի տանջելուց հետո Կազը իմանում է, որ ավազակախմբի ղեկավար Պեկկա Ռոլինսը, ով պատասխանատու է իր եղբոր՝ Ջորդիի մահվան համար, նույնպես հետապնդում է գիտնականին։ Կազը խմբին բացատրում է իր փրկության ծրագիրը, ըստ որի նրանք որպես բանտարկյալներ պետք է մտնեն Սառցե դատարան, տանիքի միջով անցնեն դեսպանատան տարածք և փառատոնի ժամանակ կքողարկվեն որպես օտարերկրյա բարձրաստիճան պաշտոնյաներ։ Սպիտակ կղզուց Յուլ-Բայուրին գտնելուց և ազատելուց հետո նրանք դուրս կգան դեսպանատան հատվածից։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեսինա

Մեսինա կամ Մեսսինա (իտալերեն՝ Messina, սից.՝ Missina, լատ.՝ Messana, հուն․՝ Μεσσήνη ), քաղաք և նավահանգիստ Իտալիայի Սիցիլիա մարզում. համանուն նահանգի ադմինիստրատիվ կենտրոն։ Մեծությամբ Սիցիլիայի երկրորդ քաղաքն է՝ Պալերմոյից հետո։
1548 թվականին բացվել է Մեսինայի համալսարանը։ Քաղաքում կան կենսաբանական, ծովային ինստիտուտներ, բուսաբանական այգի։ Հաճախակի են երկրաշարժերը։ Պահպանվել են 12-16-րդ դարերի ճարտարապետական հուշարձաններ։ Հիմնադրվել է մ․թ․ա․ մոտ 730 թվականին։
Քաղաքի պահապան սուրբն է Madonna della Lettera-ը։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 3-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սվետլանա Նորբաևա

Սվետլանա Նորբաևա (ուզբ.՝ Norboyeva Oydin Abdulhaqovna, մարտի 5, 1944(1944-03-05), Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի խորհրդային ուզբեկ դերասանուհի։ Ուզբեկստանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1979 թ.):


== Կենսագրություն ==
Սվետլանա Նորբաևան ծնվել է 1944 թվականին Տաշքենդում։ 1964 թվականին ավարտել է Տաշքենդի Ա. Օստրովսկու անվան գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Որպես դերասանուհի աշխատել է Ուզբեկստանի դրամատիկական թատրոնում, որտեղ խաղացել է ավելի քան երեսուն դեր։
Ֆիլմերում սկսել է նկարահանվել 1964 թվականից։ Նրա առաջին խաղը կինոյում եղել է Ու. Նազարովի «Սուրայ» ֆիլմում մարմնավորած Սուրայի դերը։ Մշտապես ներգրավված է եղել ուզբեկերեն ֆիլմերի կրկնօրինակման գործընթացում։ «26-րդին չկրակել» ֆիլմում Նադիայի դերի համար արժանացել է Ուզբեկստանի Լենինյան կոմսոմոլի մրցանակի։ Ուզբեկստանի ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչման է արժանացել 1979 թվականին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Светлана Норбаева Internet Movie Database կայքում
Светлана Норбаева. «Жить легче не становится. Становится — интересней».(չաշխատող հղում)
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Ծովինար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Ծովինարի Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, բազիլիկ եկեղեցի ՀՀ Գեղարքունիքի մարզի Ծովինար գյուղում։ Գտնվում է Սևանա լճի հարավային ափին։ Չունի գմբեթ։
Տյուտյու Սու

Տյուտյու Սու (ռուս.՝ Тютю-Су), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բակսան գետի աջ ափին՝ 129 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 9,7 կմ է, ավազանի տարածքը 58,3 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Բակսան գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07020000712108200004536
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200453
Ավազանի կոդը - 07.02.00.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ալ-Ռիկամայի շրջան

Ալ-Ռիկամայի շրջան (արաբ․՝ ناحية الرقاما‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում՝ Հոմսի մարզում։ Հանդիսանում է Հոմսի գավառի 10 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Հոմս քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանն ունի 20,602 բնակչություն։ Տարածքը կազմում է 473.68 կմ2։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիկլոնսկայայի-Լևաշովի-Կիլդյուշևսկու դաստակերտ

Ն. Ն. Պրիկլոնսկայայի-Վ. Յ. Լևաշովի-Ն. Պ. Կիլդյուշևսկու դաստակերտ (ռուս.՝ Усадьба Н. Н. Приклонской — В. Я. Левашова — Н. П. Кильдюшевского), շենք Մոսկվայի կենտրոնում (Արխանգելսկի նրբանցք, տուն 10, շինություն 2)։ XVII դարի վերակառուցված ապարանք է։ Շենքն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
Արխանգելսկի նրբանցքի ապարանքը կառուցվել է XVII դարի վերջին։ XVIII դարի սկզբին այն պատկանել է նպարապետ Դումաշևին։ 1763 թվականին ապարանքը գնել են Պրիկլոնսկի եղբայրները։ Նրանց օրոք դաստակերտում գործել է Փրկչի տնային եկեղեցին։ XIX դարի սկզբին ապարանքը պատկանել է բրիգադավար Վասիլի Յակովլևիչ Լևաշովին (1747-1831)։ Նրա օրոք 1834 թվականին ապարանքին վերնակառուցվել է երկրորդ՝ քարե հարկ (նախկին փայտե հարկն այրվել էր 1812 թվականի հրդեհի ժամանակ)։ Դրանից հետո ապարանքի սեփականատեր է դարձել շտաբս-կապիտան Ն. Պ. Կիլդյուշևսկին՝ բժիշկ Պավել Կիլդյուշևսկու հայրը։ Նրա օրոք են վերափոխվել են հատակագծումն ու ներսույթները։ XIX երկրորդ կեսին - XX դարի սկզբին շենքում եղել են բնակարաններ, որոնք հանձնվել են վարձակալությամբ։ 1862 թվականին դրանցից մեկը վարձակալել է ապագա իրավաբան Անատոլի Կոնին, դա նրա առաջին բնակարանն էր Մոսկվայում։
Խորհրդային տարիներին շենքում տեղակայված էին բնակարաններ։ 1930-ական թվականներին շրջանառվում էր շենքը քանդելու և տեղում տպարան կառուցելու նախագիծ, սակայն այն չի իրագործվել։ 2014 թվականին շենքը վերականգնվել է։ Ներկայումս այն զբաղեցնում է Ռուսական ռազմապատմական ընկերությունը։ Շենքի դիմացի բակում, այսպես կոչված, «Զորահրամանատարների պուրակում», տեղադրվել են բազմաթիվ հուշարձաններ և կիսանդրիներ։


== Ճարտարապետություն ==
Ապարանքի երկհարկանի շենքը կառուցված է մեծ չափերի աղյուսից։ Հարևան տան հետ (Արխանգելսկի նրբանցք, տուն 10, շինություն 1) այն միանում էր սրահով։ Արխանգելսկի նրբանցքի կարմիր գծին կանգնած է շենքի կողաճակատը, որը կցակառուցվել է ավելի ուշ։ Գլխավոր ճակատը նայում է դեպի Պոտապովսկի նրբանցքը և նրանից տարանջատված է գլխավոր բակով։ Շենքի ճակատները զարդարված են ուշ կլասիցիզմի ոճով։ Ապարանքի սկզբնական դեկորը (քիվերի կողաշարվածքը, աղյուսե երեսկալները) մասնակիորեն կորսվել է և թաքնված է սվաղի տակ։ Գլխավոր մուտքի կողքին բացվել է ողնուցաձև ավարտով բնօրինակ երեսկալի մի հատված։ Առաջին հարկում և նկուղում պահպանվել են հնագույն թաղերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սորան (Աղբակի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սորան (այլ կիրառումներ)Սորան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն հայ և 7 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դոբրին (գյուղ, Իզյասլավի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոբրինԴոբրին (ուկրաիներեն՝ Добрин), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոբրին գյուղում բնակվում էր 548 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2167 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 252,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(3047) Գյոթե

(3047) Գյոթե (անգլ.՝ Goethe), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,643512 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5719 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7151 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1569,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,229315 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,61° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3047) Գյոթե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վաչե Հովեյան

Վաչե Հովիկի Հովեյան (մարտի 31, 1982(1982-03-31), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ալտահար, արվեստագիտության թեկնածու (2007)։ Հայ կոմպոզիտոր Վարդ Մանուկյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Վաչե Հովեյանը ծնվել է 1982 թվականի մարտի 31-ին Երևանում։ Սովորել է Նյու Յորքի «Մաննես» բարձրագույն երաժշտական քոլեջում (1999–2001)։ 2002 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան։ 2004 թվականին վերահիմնադրել է Ա. Խաչատրյանի անվան լարային քառյակը (նաև ալտահարը և գեղարվեստական ղեկավարը)։ 2006 թվականին սկսել է դասավանդել ԵՊԿ-ում (դոցենտ՝ 2007 թվականից)։ 2013-1915 թվականներին եղել է ՀՀ մշակույթի նախարարի խորհրդական, 2015-2018 թվականներին՝ Կամերային երաժշտության կենտրոնի տնօրեն։ Դասեր է առել Ք. Քաշքաշյանից, Ն. Մադոյանից, Պ. Ցուկերմանից, Մ. Թրիից և Յ. Բաշմետից։ 


== Արտաքին հղումներ ==
Առավոտ լուսո․ հարցազրույց (Վաչե Հովեյան, Արուսյակ Դավթյան)
Վաչե Հովեյանը՝ արրվեստի թասիբով տղամարդկանց, գեղեցիկ կանանց ու հայհոյելու մասին
Շոլյա (գյուղ, Կամբարսկի շրջան)

Շոլյա (ռուս.՝ Шолья), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Կամբարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1650 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հյուսվածազարդ

Հյուսվածազարդ, հյուսածո մոտիվներից կազմված զարդատեսակ։ Ակունքները շումերական արվեստում են։ Ինքնուրույն թե երկրաչափական, կենդանական կամ բուսական մոտիվների հետ համակցված՝ այն տարածվել է վաղ քրիստոնեական շրջանում՝ մերովինգյան հնություններում, ղպտիական, հայկական, վրացական, իռլանդական պատկերաքանդակներում, ձեռագրերում և դաջածո զարդերում։ Հյուսվածազարդն իր տարատեսակներով (հյուսածո, շարահյուսք, ժապավենազարդ, հանգուցազարդ, ցանցկեն և այլն) հանդիպում է հայ ճարտարապետության (օրինակ, Զվարթնոց, Նորավանք ևն), մանրանկարչության մեջ, խաչքարերում, դաջածո զարդերում և այլն։ Հյուսվածազարդը կիրառվում է նաև արդի արվեստում։
Ստրուգայի պոեզիայի երեկոներ

Ստրուգայի պոեզիայի երեկոներ (մակեդոներեն՝ Струшките вечери на поезијата, պոեզիայի միջազգային փառատոն, որն ամեն տարի անցկացվում է Մակեդոնիայի Հանրապետության Ստրուգա քաղաքում։ Փառատոնը Եվրոպայի ամենամեծ փառատոներից մեկն է։


== Պատմություն ==
«Ստրուգայի պոեզիայի երեկոները» փառատոնն առաջին անգամ Մակեդոնիայիմ անցկացվել է 1962 թվականին։ Այն նվիրված է ծնունդով Ստրուգայից գրող, մակեդոնական գրականության հիմնադիր Կոնստանտին Միլադինովի հիշատակին։ 1966 թվականին ձևավորվում է փառատոնի բարձրագույն պարգևը՝ «Ոսկե պսակ»-ը (մակեդոներեն՝ Златен венец): Առաջին անձը, որը պարգևատրվեց այս մրցանակով Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկին էր։ Մրցանակի դափնեկիր են Ուիսթեն Հյու Օդենը, Պաբլո Ներուդան, Իոսիֆ Բրոդսկին, Բուլատ Օկուջավան, Մահմուդ Դարվիշը և այլք։
2004 թվականին այս մրցանակին ավելանում է նաև մեկ ուրիշը՝ «Ստրուգայի կամուրջներ» (մակեդոներեն՝ Мостови на Струга) անվամբ։ Այն շնորհվում է բանաստեղծությունների լավագույն գիրք անվանակարգի համար։
Փառատոնի շրջանակներում կատարվում է նաև գրքի հրատարակում։ Ամեն տարի փառատոնին թողարկվում է ինչ-որ մի երկրի բանաստեղծությունների անթոլոգիա՝ մակեդոներեն թարգմանությամբ։ Ինչպես նաև մակեդոնական պոեզիայի թեմատիկ հրատատարակում է տեղի ունենում անգլերենով։ «Ստրուգայի պոեզիայի երեկոները» փառատոնի ժամանակ տեղի է ունենում Պոեզիայի միջազգային գրադարան միջոցառումը, որի ժամանակ փառատոնին մասնակցող բանաստեղծների գրքերը հավաքվում են փառատոնի գրադարանում։
2011 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Մակեդոնիայի Հանրապետության կառավարության հետ համատեղ նշեց «Ստրուգայի պոեզիայի երեկոները» փառատոնի հիսնամյակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.) (մակեդ.)
So Emotional

«So Emotional», ամերիկացի երգչուհի Ուիթնի Հյուսթոնի երգը։ Նրա վեցերորդ հիթն է, որը գլխավորել է ամերիկյան Billboard Hot 100  հիթ-շքերթը (1 շաբաթ՝ № 1-ում)։ Եգը գրել են Песню написали Billy Steinberg-ը և Tom Kelly-ն, վերջինս եղել է նաև մի շարք այլ հիթերի հեղինակ՝ «Like a Virgin» (Մադոննա), «True Colors» (Սինդի Լոփեր), «Alone» (Heart) և «Eternal Flame» (The Bangles): Հյուսթոնից ավելի շատ հիթեր այդ պահին ունեցել են միայն՝ The Beatles և The Bee Gees  խմբերը (7 հերթականությամբ՝ № 1 յուրաքանչյուրը)։ Սինգլը դարձել է ԱՄՆ-ում վեցերորդը՝ տարվա տվյալներով։


== Երգացանկ ==
UK 7" Single"So Emotional" (Edited Remix) - 4:20
"For the Love of You" - 4:32UK CD Single"So Emotional" (Extended Remix) - 7:51
"Didn't We Almost Have It All" (Live) - 6:28
"For the Love of You" - 4:32


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երաժշտական տեսահոլովակ ՅուԹյուբում (մոտ 1 միլիոն դիտում)
Ստեփան Ղամբարյան (այլ կիրառումներ)

Ստեփան Ղամբարյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Ստեփան Պողոսի Ղամբարյան (հունիսի 6, 1879, Կոջոր, Ախմետայի մունիցիպալիտետ, Վրաստան - մարտի 7, 1948, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային քիմիկոս, խորհրդահայ քիմիկոսների գիտական դպրոցի հիմնադիրը։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1937), պրոֆեսոր (1926), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1944)[1], ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1935)։
Ստեփան Ղամբարյան  (հունվարի 7, 1983, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, պարող։
1455

1455 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1455 թվականն է, 
XV դարի 55-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սենտ Օբեն լե Մոնիալ

Սենտ Օբեն լե Մոնիալ (ֆր.՝ Saint-Aubin-le-Monial), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Բուրբոն լ’Արշամբո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03218։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 289 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 194 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 139-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 55-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,6 %)։ 139 աշխատունակ բնակիչներից 135-ը աշխատում էին (76 տղամարդ և 59 կին), անաշխատանք էին 4-ը (1 տղամարդ և 3 կին)։ 55 անգործունակ մարդկանցից 10-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 26-ը թոշակառու, 19-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սենտ Օբեն լե Մոնիալ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ Վերցված է 2012-5-29 
«Սենտ Օբեն լե Մոնիալ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Ջերմային դիսոցում

Ջերմային դիսոցում, ջերմային քայքայում, նյութերի քայքայման դարձելի քիմիական ռեակցիաներ, որոնք ընթանում են ջերմաստիճանը բարձրացնելու հետևանքով։
Ջերմային դիսոցման հետևանքով մեկ նյութից առաջանում է մի քանի կամ մեկ ավելի պարզ նյութ։


== Հավասարակշռություն ==
Ջերմային դիսոցման հավասարակշռությունը ստեղծվում է ըստ զանգվածների ներգործության օրենքի և կարող է բնորոշվել հավասարակշռության հաստատունով կամ դիսոցման աստիճանով (քայքայված մոլեկուլների թվի և ելանյութի մոլեկուլների ընդհանուր թվի հարաբերությամբ)։ Ջերմային դիսոցումը մեծ մասամբ ուղեկցվում է ջերմության կլանումով (էնթալպիան աճում է), այդ պատճառով տաքացումը ուժեղացնում է այն։
Ճնշման մեծացումը արգելակում է ջերմային դիսոցմանը, եթե այն ուղեկցվում է գազային նյութերի մոլերի թվի աճմամբ։ Հակառակ դեպքում դիսոցման աստիճանը կախված չէ ճնշումից։
Պինդ նյութերի (օքսիդներ, բյուրեղահիդրատներ և այլն) ջերմային դիսոցումն իրականացնելու համար կարևոր է իմանալ այն ջերմաստիճանը, որում անջատվող գազի ճնշումը հավասարվում է արտաքին ճնշմանը, այդ ջերմաստիճանում պինդ նյութի քայքայումը խիստ արագանում է։


== Նշանակություն ==
Գործնական նշանակություն ունեն ջրի և ածխաթթու գազի քայքայումը, ածխաջրածինների դեհիդրումը (հոմոգեն ռեակցիաներ), կարբոնատների, սուլֆիդների դիսոցումը (հետերոգեն ռեակցիաներ), որոնցով են պայմանավորված բազմաթիվ ջերմատեխնիկական, քիմիական և մետալուրգիական պրոցեսներ (կրաքարի բովումը, ցեմենտների արտադրությունը և դոմենյան պրոցեսը)։


== Գրականություն ==
Е. С. Андреева, С. С. Андреев. Промышленная экология
Պիկասոյի թանգարան (Բարսելոնա)

Պիկասոյի թանգարան (կատ.՝ Museu Picasso), գեղարվեստական թանգարան Կատալոնիայի մայրաքաղաք Բարսելոնայում, որի հավաքածուի մեջ մտնում են նկարչի վաղ շրջանի գործերը` ստեղծված 1895-1904 թվականներին։ Դրանց մեջ առանձնանում է «Մենիններ» (իսպ.՝ Las Meninas) շարքը, որը Վելասկեսի համանուն նկարի վարիացիան է։ 2013 թվականի մարտի 9-ին թանգարանը նշել է 50-ամյակը։
Թանգարանը, որը ստեղծվել է Պաբլո Պիկասոյի քարտուղար ու մտերիմ ընկեր Խայմե Սաբարտեսի նվիրած հավաքածուի հիման վրա, այցելուների համար բացվել է 1963 թվականին։ Այն տեղակայված է 15-րդ դարի պալատական համալիրում` Բերենգեր դ՛Ագիլարի պալատում, որ հայտնի է հին ներքին բակերով։


== Պատմություն ==
Թանգարանը հիմնելու գաղափարը եղել է Պիկասոյի քարտուղար ու ընկեր Խայմե Սաբարտեսինը, ում Պիկասոն բազմաթիվ նկարներ, փորագրություններ էր նվիրել` սկսած 1935 թվականից։ Սկզբում Սաբարտեսը որոշել էր թանգարան հիմնել Պիկասոյի ծննդավայր Մալագայում, սակայն Պիկասոն ինքն է առաջարկել, որ թանգարանը հիմնվի Բարսելոնայում, քանի որ քաղաքի հետ հին կապեր է ունեցել։
1960 թվականի հուլիսի 27-ին Սաբարտեսը թանգարան հիմնելու մասին համաձայնագիր է կնքել Բարսելոնայի հետ։ Թանգարանը բացվել է 1963 թվականին։ Հավաքածուի հիմքում եղել են Սաբարտեսի նվիրաբերած 547 աշխատանքները։ Հավաքածուն ներառում է նաև Պիկասոյի` Բարսելոնային նվիրած աշխատանքներից և Պիկասոյի ընկերների ու նրա գործերի հավաքորդների նվիրաբերած այլ նմուշներ։ Թանգարանը բացվել է Սաբարտեսի հավաքածու անունով, քանի որ Պիկասոն խիստ քննադատում էր Ֆրանկոյի ռեժիմը։ Թանգարանը բացվել է Մոնտկադա փողոցի Պալաու Ագիլար շենքում։ Այս շրջանում հավաքածուն բաղկացած էր Սաբարտեսի անձնական հավաքածուից։ Հետագայում հավաքածուն համալրվում է նոր նվիրատվություններով` ներառյալ 1899-1904 թվականներին թվագրվող 7 նկարները, որ նվիրաբերել է Սեբաստիան Վիդալը։


== Մշտական հավաքածու ==

Մշտական հավաքածուն բաղկացած է երեք բաժիններից` գեղանկարչություն ու գծանկարչություն, փորագրություն և խեցեգործություն։ Դրանք հիմնականում ներկայացնում են նկարչի գործունեության վաղ, այսպես կոչված` «Երկնագույն շրջանը» (1901-1904), սակայն Պիկասոն, նրա ընտանիքն ու ընկերները նվիրաբերել են նաև ուշ շրջանի աշխատանքներ։ Ներկայումս թանգարանում հաշվվում է ավելի քան 3.500 աշխատանք, որոնք կազմում են թանգարանի հիմնական հավաքածուն։
Հավաքածուն ներառում է վաղ տարիները (Մալագա, Կորունա, Բարսելոնա, 1890-1897), ուսումնառության շրջանը (Բարսելոնա, Օրտա դե Սան Խուան, Մադրիդ, 1897-1901), «Երկնագույն շրջանը» (1901-1904), Բարսելոնայի շրջանը (1917), «Մենիններ» շարքը (1957)։ Թանգարանի նմուշների մեծ մասը վերաբերում է 1890-1917 թվականներին։ Թանգարանում քիչ են աշխատանքները, որոնք 1917-ից հետո են ստեղծվել։ Բացառություն է «Մենիններ» շարքը (1957)։ Վիմագրության հավաքածուն ընդգրկում է 1962-1982 թվականների աշխատանքները։ Պիկասոն ինքը թանգարանին է տրամադրել իր բոլոր աշխատանքների կրկնօրինակները, որոնք ստեղծվել են Սաբարտեսի մահից հետո։ 1968 թվականից սկսած` հավաքածուն ներառում է նաև նկարազարդումներ, որոնք հեղինակն արել է տարբեր գրքերի համար, ինչպես նաև խեցեգործական նմուշներ, որ թանգարանին է նվիրել նկարչի այրին` Ժակլինը։
2009-2010 թվականներին թանգարանն իր կայքում սկսել է հրապարակել մշտական հավաքածուի նմուշները։ 2010 թվականի սեպտեմբերի տվյալներով հավաքածուի մոտ 65 %-ը հասանելի է համացանցում դիտման համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մետե Ֆրեդերիկսեն

Մետե Ֆրեդերիկսեն (դան․՝ Mette Frederiksen, նոյեմբերի 19, 1977(1977-11-19), Օլբորգ, Դանիա), դանիացի քաղաքական գործիչ, 2019 թվականի հունիսի 27-ից Դանիայի վարչապետ։ 2001 թվականից Կոպենհագենի շրջանից ֆոլկետինգի պատգամավոր է։ 2011-2014 թվականներին եղել է զբաղվածության նախարար, իսկ 2014-2015 թվականներին արդարադատության նախարար՝ Հելլե Թորնինգ Շմիդտի կառավարությունում։ 2015 թվականի հունիսի 28-ից Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության առաջնորդն է։


== Կենսագրություն ==
Նրա հայրը տպագրող էր, իսկ մայրը՝ ուսուցիչ։ Նա հաճախել է Օլբորգի գիմնազիա և Օլբորգի համալսարանում սովորել վարչարարություն և հասարակական գիտություններ (2007)։ 2000 թվականից աշխատել է LO-ում՝ որպես Դանիայի արհմիությունների կոնֆեդերացիայի երիտասարդական հարցերով խորհրդատու։ 2009 թվականին Կոպենհագենի համալսարանում ստացել է աֆրիկյան հետազոտությունների մագիստրոսի աստիճան։
1922 թվականին միացել է Դանիայի Սոցիալ-դեմոկրատական երիտասարդությանը։ Ֆրեդերիկսենը սոցիալ-դեմոկրատների մշակույթի, ԶԼՄ-ների և գենդերային հավասարության գծով ներկայացուցիչն էր։ Նա 2005 թվականի խորհրդարանական ընտրություններից հետո դարձել է իր կուսակցության սոցիալական հարցերով ներկայացուցիչը։ Նա նաև զբաղեցնում էր Սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության խորհրդարանական խմբի փոխնախագահի պաշտոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ Archived 2019-07-05 at the Wayback Machine.
Պրոֆիլը խորհրդարանի կայքում
Ազուբ

Ազուբ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։ Գտնվում էր Կարս-Հասանկալա ճանապարհի վրա։ Ճանապարհորդ Կեր Փետրը այն կոչել է «հյուղակների հավաքածու»։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարլ Հենրիկ Հերմանսոն

Կարլ Հենրիկ Հերմանսոն (շվեդերեն՝ Carl-Henrik Hermansson, դեկտեմբերի 14, 1917(1917-12-14), Bollnäs church parish, Bollnäs Municipality, Gävleborg County, Շվեդիա - հուլիսի 26, 2016(2016-07-26), Stockholms Oscar, Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմի լեն, Շվեդիա), շվեդ կոմունիստ քաղաքական գործիչ, Շվեդիայի կոմունիստական կուսակցության (ՇԿԿ) ղեկավարը 1964-1975 թվականներին։ 1946-1957 թվականներին եղել է ՇԿԿ տեսական օրգան «Վոր տիդ» (անգլ.`«Vor tid») ամսագրի, 1959-1962 թվականներին՝ «Նյու դագ» (անգլ.`«Hy dag») թերթի գլխավոր խմբագիրը։ 1953-1961 թվականներին՝ ՇԿԿ ԿԿ քարտուղար։
Հեղինակ է տնտեսական և քաղաքական հարցերին նվիրված աշխատությունների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Werner Schmidt։ C-H Hermansson. En politisk biografi. Leopard Verlag, Stockholm 2005, ISBN 91-7343-097-8.
Alexander Muschik։ Die beiden deutschen Staaten und das neutrale Schweden. LIT-Verlag, Münster 2004, ISBN 3-8258-9044-9.
Մակետ

Մակետ (ֆրանս. maquette, իտալ. macchietta-ուրվանկար) պոլիգրաֆիայում, 1.Մակետ էջ կապի, ապագա հրատարակության ֆորմատին հավասար ֆորմատով թերթեր, որոնց վրա ճիշտ հաջորդականությամբ փակցվում են տեքստի շարվածասյուները և պատկերազարդումների տպվածքները։ 2.Մակետ ծավալային, գրքի փորձնական օրինակ, որի ծավալը և ֆորմատը համապատասխանում են տրվածին։ Մակետով որոշում են գրքի կազմակողի չափերը և քննարկում ապագա հրատարակության ձևավորումը։
Լոսևսկի (Շոլոխովսկի շրջան)

Լոսևսկի (ռուս.՝ Лосевский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շոլոխովսկի շրջանում։ Մտնում է Դուդարևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կանիրեշ

Կանիրեշ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սաբիր Ռուստամխանլի

Սաբիր Խուդու օկլի Ռուստամխանլի (ադրբ.՝ Sabir Xudu oğlu Rüstəmxanlı, մայիսի 20, 1946(1946-05-20), Hamarkənd, Yardimli District, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական բանաստեղծ, «Քաղաքացիական համերաշխություն» կուսակցության նախագահ, ԱՀ Միլլի Մեջլիսի պատգամավոր։ 


== Կենսագրություն ==
Սաբիր Ռուստամխանլին ծնվել է 1946 թվականի մայիսի 20-ին Յարդիմլի քաղաքի Համարկանդ գյուղում։ 1963 թվականին ավարտել է Յարդիմլիի ավագ դպրոցը։ Ընդունվել է Ադրբեջանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը, որն ավարտել է 1968 թվականին։ 1967 թվականին սկսել է աշխատել Ադրբեջանի գրողների միության «Գրականություն և արվեստ» թերթում։ 
Նա ծառայել է բանակում 1974-1975 թվականներին։ 
Նա նաև զբաղվել է գիտական ​​աշխատանքով և ավարտել Ադրբեջանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Նիզամիի անվան գրականության ինստիտուտը։ 
1976 թվականին Ս.Ռուստամխանլին պաշտպանել է դիսերտացիան «Մոլլա Նասրեդինը և բանահյուսությունը» թեմայով և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի կոչում։ 
Եղել է 1978 թվականից «Յազիչի» հրատարակչության բաժնի վարիչ, գլխավոր խմբագրի տեղակալ, գլխավոր խմբագիր, 1989-1991 թվականներին ՝ «Ադրբեջան» թերթի գլխավոր խմբագիր։ 
1991 թվականին նա աշխատել է որպես ԱՀ մամուլի պետական ​​կոմիտեի նախագահ, իսկ 1992-1995 թվականներին ՝ մամուլի և տեղեկատվության նախարար։
1992 թվականից Քաղաքացիական համերաշխություն կուսակցության նախագահն է։
2005 թվականին նրան շնորհվել է ժողովրդական բանաստեղծի պատվավոր կոչում։
Ռուստամխանլին հանդիսանում է Համաշխարհային ադրբեջանցիների կոնգրեսի ՝ Ադրբեջանի ամենամեծ սփյուռքի կազմակերպության անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օտտո (շուն)

Օտտո (անգլ.՝ Otto, փետրվարի 14, 1989(1989-02-14), Շրուսբերի, Շրոպշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն - հունվարի 14, 2010(2010-01-14), Շրուսբերի, Shropshire, Շրոպշիր, Արևմտյան Միդլենդս, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), հայտնի է նաև Օտտո Ջոնս (անգլ.՝ Otto Jones), բրիտանական շուն, մետիս տակսայի և տերիերի խառնուրդ, որն ապրել է 20 տարի և 334 օր։ Նա 2009 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2010 թվականի հունվար՝ իր մահը, պահպանել է Գինեսի ռեկորդը որպես «աշխարհի ամենածեր կենդանի շուն»։


== Կենսագրություն ==
Օտտոն ծնվել է 1989 թվականի փետրվարի 14-ին՝ Սուրբ Վալենտինի օրը։ Լին Ջոնսը Անգլիայի Շրուսբերի քաղաքից որդեգրել է Օտտոյին, երբ նա վեց շաբաթական էր։ Շունը երբեք սերունդ չի տվել։
Օտտոն հոդաբորբի նշաններ ուներ և թեթևակի խլություն, բայց բավականին շարժուն էր։ Շանը իր կազմվածքը պահպանելու համար օգնել է դիետան՝ «բանջարեղենն ու առողջարար կիրակնօրյա ընթրիքները», որը նա շատ էր սիրում։
2010 թվականի հունվարի 14-ին շունը էֆթանազիայի է ենթարկվել այն բանից հետո, երբ նախորդ օրը նրա մոտ ստամոքսի քաղցկեղ էին ախտորոշել (այլ աղբյուրների համաձայն՝ որովայնի խոռոչ)։


== Անվանակարգում ==
2009 թվականի սեպտեմբերին զույգը նրան առաջադրել է աշխարհի ամենածեր շան կոչման համար՝ նախորդ ռեկորդակրի՝ Նյու Յորքից 21-ամյա տակսա ցեղատեսակի շան՝ Շանելի մահից հետո։ 
2009 թվականի օգոստոսին Շանելի մահից հետո Գինեսի ռեկորդների գրքում առաջադրվել է աշխարհի ամենածեր շան կոչման ժամանակաշրջան։ Գինեսի ռեկորդների համաշխարհային ռեկորդները ապացույցներ են խնդրել բոլոր ներգրավված կողմերից և յուրաքանչյուր դեպք ուսումնասիրելուց հետո 2009 թվականի հոկտեմբերի 26-ին հայտարարել են աշխարհի ամենածեր շան մասին։
Օտտոյին վկայականը շնորհվել է 2009 թվականի նոյեմբերի 4-ին Մեծ Բրիտանիայում Փոլ Օ'Գրեյդի շոուի թողարկումը նկարահանելիս, որը լուսաբանում էր տարեց շների թեման։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երկարակյաց շունը՝ Գինեսի ռեկորդների գրքում
Անգլիական շունը՝ Օտտո Ջոնսը, գրանցվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում՝ որպես մոլորակի ամենածեր շուն
Բրիտանական ֆլեգմատիկ շունը դարձել է աշխարհի ամենածեր շունը
Երկրի ամենածեր շունն ապրում է Անգլիայում
Երկարակյաց շունը՝ Գինեսի ռեկորդների գրքում
Աշխարհի ամենածեր շունը մահացել է
Մսրձոր

Մսրձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։
1914 թվականին ուներ 17 տուն՝ 120 հայ բնակչով։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը շերամապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տիգրան Խզմալյան

Տիգրան Խզմալյան (ապրիլի 8, 1963(1963-04-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռեժիսոր, սցենարիստ։ Նախախորհրդարան, Հիմնադիր խորհրդարան, «100ամյակը առանց ռեժիմի» և «Միացում» շարժումների նախկին անդամ, Հայաստանի եվրոպական կուսակցության համանախագահ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել ու դասավանդել է Երևանի պետական համալսարանի ռուսական բանասիրական ֆակուլտետում։ 1991 թ. ավարտել է Մոսկվայի կինոբեմադրիչների ու սցենարիստների բարձրագույն կուրսերը։ 1992-1994 թթ. Արցախյան պատերազմի տարիներին աշխատել է Լեռնային Ղարաբաղում` որպես «Ա1» և «Վեստի» ընկերությունների հեռուստալրագրող։ 1994-1996 թթ. աշխատել է ԱՄՆ-ի հայկական համագումարում՝ որպես քաղաքական վերլուծաբան։ 1996-1997 թթ. եղել է Միավորված ազգերի կազմակերպության Հայաստանի գրասենյակի հասարակական տեղեկատվության բաժնի փոխտնօրենը։ 1997-2005 թթ. գլխավորել է հեռուստաֆիլմերի «Երևան» կինոստուդիան, մինչև դրա լուծարումը։


== Ֆիլմեր ==
Հեղինակել է 3 խաղարկային ու 17 վավերագրական ֆիլմ՝ 

«Դաս», 1992
«Սև և սպիտակ», 1996
«Ֆուտբոլ 1973», 1998
«Թագավորի մահը», 1998
«Պյերլեկինո կամ օդից թեթև», 2000
«Թավշյա հեղափոխություն # 88», 2001
«Մի անգամ Հայաստանում», 2001
«33 րոպե Փելեշյանի մասին», 2003
«Lovember», 2004
«Արմին Վեգներ` ցեղասպանության լուսանկարիչ», 2005,
«Օպերա», 2008
«Սարդարապատ deja vu», 2008
«Երևանի գլխավոր գաղտիքը», 2009
«Քրիստոսի կենդանագիր պատկերը», 2009
«Տիգրանակերտ», 2010
«Դեպի Արարատ», 2010
«Հայոց թագուհիներ», 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The amazing vanishing movie by BBC News
30th Montpellier Mediterranean Film Festival Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստ

Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստ (շվեդերեն՝ Claes-Ingvar Lagerkvist, նոյեմբերի 17, 1944(1944-11-17), Nässjö, Յոնչյոպինգ, Շվեդիա), շվեդ աստղագետ, գիսաստղերի և աստերոիդների հայտնաբերող, աշխատել է Ուպսալայի աստղադիտարաննում։
1975 թվականից 1998 թվականները հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 141 աստերոիդ, որոնցից երկուսը հայտնաբերել է Հանս Ռիկմանի հետ համատեղ։ Նրա հայտնաբերած աստերոիդների շարքին է պատկանում տրոյացի (37732) 1996 TY68 աստերոիդը։
Լագերկվիստը նաև հայտնաբերել է երկու կարճ պարբերությամբ գիսաստղեր (P/1996 R2 (Լագերկվիստ) և Լագերկվիստի - Կարսենտյուսի գիսաստղ), ինչպես նաև երկար պարբերությամբ  C/1996 R3 (Լագերկվիստ) գիսաստղը։
1997 թվականին ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի կոչում, նրա դիսերտացիայի անվանումն էր «Փոքր աստերոիդների լուսանկարչական ֆոտոմետրիան» (Photographic photometry of small asteroids): Այժմ հանդիսանում է Ուպսալայի համալսարանի պրոֆեսոր։ Հայտնի է ոչ-մեծ աստերոիդների պտույտի առանձնահատկություններին վերաբերվող իր աշխատություններով։
Նրա պատվին է անվանվել (2875) Լագերկվիստ աստերոիդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Karlsson, Karl Göran; Lagerkvist C.-I. (1996)։ Astronomi – från Big Bang till planeter։ Liber։ ISBN 91-634-1718-9 
Lagerkvist C.-I.; Olofsson, Kjell. (2003)։ Astronomi – en bok om universum։ Bonniers։ ISBN 91-622-5374-3 
Lagerkvist C.-I.; Lodén, Kerstin. (1983)։ I stjärnornas värld  // Orientering i astronomi։ Utgången från förlaget։ ISBN 91-23-92624-4 
Lagerkvist C.-I.; Lodén, Kerstin. (1994; andra upplagan 2004)։ Planeter, Stjärnor, Galaxer. Grundläggande astronomi։ Liber։ ISBN 91-47-01825-9
Լե Մուտիե ան Օժ

Լե Մուտիե ան Օժ (ֆր.՝ Les Moutiers-en-Auge), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 122 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.10 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 77 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 56-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 21։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,7 %։ 56 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 53 անձ (30 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 21 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լարս Հերտերվիգ

Լարս Հերտերվիգ (նորվ.՝ Lars Hertervig, փետրվարի 16, 1830(1830-02-16), Թյուսվեր, Ռուգլան, Նորվեգիա - հունվարի 6, 1902(1902-01-06)[…], Սթավանգեր, Նորվեգիա), նորվեգացի նկարիչ, բնապատկերների վարպետ։ Նորվեգիայում նրան անվանում են «Lysets maler»՝ լույսի նկարիչ։  Առավել հայտնի են Ռյուֆյուլկե շրջանի նրա կիսաերևակայական բնանկարները։


== Կենսագրություն ==

Լարս Հերտերվիգը ծնվել է 1830 թվականին Թյուսվեր քաղաքում։ 1852 թվականին սկսել է սովորել Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայում Հանս Գուդեի մոտ։ Երկու տարի անց նրա մոտ ի հայտ են եկել շիզոֆրենիայի ակնհայտ նշաններ, և նա ստիպված է եղել հեռանալ ակադեմիայից և վերադառնալ Նորվեգիա՝ Սթավանգեր։ Հետագայում նա ամբողջ կյանքի ընթացքում տառապել է հոգեկան հիվանդությունից։ Միջերկրական ծովի ափին բուժումը չի օգնել, և 1856 թվականի հոկտեմբերին նրան ընդունել են Օսլոյի Գաուստադ հոգեբուժարան։ Բուժումն անհաջող է ընթացել, և կյանքի վերջին 30 տարիները նա ապրել է գրեթե աղքատության մեջ. բավարար գումար չի ունեցել նույնիսկ կտավներ գնելու համար և ստիպված է եղել աշխատել գուաշով և ջրաներկով։ Որոշ գործերում նա նույնիսկ մի քանի շերտով թղթեր է փակցրել՝ կտավը նմանակելով։ Նկարիչը մահացել է Սթավանգերի խնամակալների տանը։ Կյանքի ընթացքում գրեթե անհայտ է մնացել։ Նրա ստեղծագործությունների մասնակցությամբ առաջին խոշոր ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1914 թվականին՝ նկարչի մահից 12 տարի անց։
Հերտերվիգի լանդշաֆտներում ներկայացված են Սթավանգերի տեսարանները, ժայռերն ու սոճիները։ Նրա լանդշաֆտներում ժայռերն ու ծառերը ֆանտաստիկ ուրվագծեր ունեն, հատկապես 1860-ական թվականներից հետո ստեղծված գործերում։ Ժայռերն ու ամպերը հաճախ շատ լավ են նկարված, բնապատկերներին բնորոշ է կապույտ երկինքը։


== Հիշատակ ==
Նորվեգացի գրող Յուն Ֆոսեի  «Մելամաղձություն» (Melancholia I, 1995) վեպը նվիրված է Լարս Հերտերվիգին։
Սթավանգերում պահպանվել է նկարչի տունը։ Նրա պատվին անվանվել են փողոց և հրապարակ։


== Գրականություն ==
Koefoed, Holger. Lars Hertervig : lysets maler. Gyldendal, 1984. ISBN 82-05-14982-8.
Koefoed, Holger. I Lars Hertervigs skog. Gyldendal, 1991 ISBN 82-05-19169-7.


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lars Hertervig (1830-1902) (Stavanger kunstmuseum)
Lars Hertervig og Carl Fredrik Hill – kreativitet og psykisk sykdom (Tidsskrift for Den norske legeforening)
Lars Hertervig (1830-1902) (Lokalhistorie fra Rogaland) Archived 2016-03-24 at the Wayback Machine.
Dokusommer: Lars Hertervig: Lysets vanvidd
Տեխնիկական գործվածք

Տեխնիկական գործվածք, քիմիական, ավտոմոբիլային, ռետինի, կոշիկի արդյունաբերության մեջ, ինչպես նաև այլ ճյուղերում մեքենաների դետալների, տեղակայանքների և տեխնիկական շինվածքների պատրաստման համար հիմնական կամ օժանդակ նյութ հանդիսացող տեքստիլային գործվածք։ Բամբակե գործվածքներից լայնորեն օգտագործում են կորդը, բելտինգը (ավտոդողերի, կոնվեյերների ժապավենների պատրաստման համար), կիրզան (որպես կաշվի փոխարինիչ), քամիչ կտավը և այլն։ Վուշե տեխնիկական գործվածքից պատրաստում են բրեզենտներ, հրշեջ կաշեփողեր, բրդե գործվածքներից՝ միջադիրներ, զտիչներ և այլն։ Մետաքսե տեխնիկական գործվածքը հիմնականում կիրառում են մաղերի, ասբեստայինները՝ զտիչների և զանազան հրակայուն շինվածքների համար։ Տարածված են նաև քիմիական մանրաթելերից (լավսանից, քլորինից, կապրոնից և այլն պատրաստված տեխնիկական գործվածք)։ Տեխնիկական գործվածքը սովորաբար արտադրում են քաթանի միաշերտ և բազմաշերտ միահյուսվածքի ձևով։ Ծառայում է որպես զտիչ նյութ, զանազան պատվածքների հիմք։ Տեխնիկական գործվածքը օգտագործում են նաև պաշտպանական հագուստ կարելու համար։ Տեխնիկական գործվածք են համարվում նաև կալկայի, մոմլաթի, միջադիրների պատրաստման համար օգտագործվող թանզիֆը, միտկալը։
The Adventures of Mimi (DVD)

The Adventures of Mimi, ամերիկացի փոփ/R&B երգչուհի Մրայա Քերիի 7 DVD ձայնասկավառակն է։ «The Adventures of Mimi Tour» նա շրջագայել է 2006 թվականից։ Այն Blu-Ray սկսել է վաճառել ապրիլի 15֊ից։ Նոր երկու DVD ձայնասկավառակները լույս են տեսել 16 ապրիլի 2006 թվականին Ճապոնիայում։ Ինչպես նաև այն վաճառել է Deluxe Edition֊ը, որը կազմված էր երեք DVD֊ից, այն լույս է տեսել 2008 թվականի ապրիլի 15֊ին։


== Պատմություն ==
Համերգը ձայնագրվել է շրջագայության ժամանակ՝ 2006 թվականին։ Այն ձայնագրվել է Honda Center֊ում, Անհայմում՝ Կալիֆորնիայում 2006 թվականի հոկտեմբերի 8֊ին։ Սա Մերայայի առաջին թողարկումն է, որը լույս է տեսել նրա «#1’s» տեսահոլովակների հավաքածուից հետո։


== Կոմպոզիցիաների ցանկ ==
Ձայնասկավառակ 1
«It’s Like That»
«Heartbreaker» (Remix / Օրիգինալ տարբերակ)
«Dreamlover» (Remix Juicy/Notorious B.I.G.)
«My All»
«Shake It Off»
«Vision of Love»
«Fly Like a Bird»
«I'll Be There» (դուետ Trey Lorenz հետ)
«Fantasy»
«Don't Forget About Us»
«Always Be My Baby»
«Honey»
«I Wish You Knew» (հատված)
«Can’t Let Go» (հատված)
«One Sweet Day» ( Boyz II Men մասնակցությամբ)
«Hero»
«Make It Happen»
«We Belong Together»
«Fly Away (Butterfly Reprise)»Բոնուսային առաջարկ՝

«Jukebox Function»
«Backstage»Ձայնասկավառակ 2

«The Adventures of Mimi Tour Documentary»
«Lovers and Haters»
«Karaoke-Style Feature»


== Վարկանշային սանդղակներում ==
Ասիայում DVD համերգը երկու օրում գրավել է առաջին հորիզոնականը «DVD/VCD» աղյուսակում։ Ճապոնիայում DVD վաճառքով գրավել է առաջին հորիզոնականը HMV Sales Chart! աղյուսակում։
«Soundscan» հաստատում է, որ դեկտեմբերին վաճառվել է 36 160 կրկնօրինակ ԱՄՆ֊ում. DVD «The Adventures of Mimi» получил платиновую сертификацию RIAA։


== Ծանոթագրություններ ==
Քնար (այլ կիրառումներ)

Քնար եզրը կարող է վերաբերել.

Քնար - համաստեղություն
Քնար - երաժշտական գործիք
Քնար - անձնանուն
Կրատովո (գյուղ, Ռամենսկի շրջան)

Կրատովո (ռուս.՝ Кратово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Ռամենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6922 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կասկո Վիեխո (Պանամա)

Կասկո Վիեխո (իսպ.՝ Casco Viejo, հայերեն՝ Հին թաղամաս, հայտնի է նաև որպես անտիկ թաղամաս կամ Սան Ֆելիպե), Պանամա քաղաքի պատմական շրջանը։ Կառուցվել և բնակեցվել է 1673 թվականին։ Այն կառուցվել է 1671 թվականին Պանամա քաղաքի բնօրինակ Պանամա Վիեխոյի 1671 թվականի ավերումից հետո, երբ ծովահենները հարձակվեցին քաղաքի վրա։ 1997 թվականից այն ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։


== Պատմություն ==
Պանամա քաղաքը հիմնադրվել է 1519 թվականի օգոստոսի 15-ին և գոյատևել է հարյուր հիսուներկու տարի։ 1671 թվականի հունվարին նահանգապետ Խուան Պերես դե Գուսմանը այն հրդեհել է նախքան ծովահեն Անրի Մորգանի հարձակումն ու թալանը։ 1672 թվականին Անտոնիո Ֆերնանդես դե Կորդոբան նախաձեռնել է նոր քաղաքի կառուցումը, որը հիմնվել է 1673 թվականի հունվարի 21-ին։ Այս քաղաքը կառուցվել է թերակղզում` ամբողջովին առանձնացած ծովով և պատերի պաշտպանական համակարգով։ Այսօր այս վայրը պահպանում է Պանամա ժամանակակից քաղաքի առաջին հաստատություններն ու շենքերը։ Այն հայտնի է որպես «Կասկո վիեխո» (հին քաղաք)։


=== Տեսարժան վայրեր ===
Մետրոպոլիտեն տաճարը Պանամայի գլխավոր կաթոլիկ եկեղեցին է
Պալասիո դե լաս Գարսասը Պանամայի նախագահի և կառավարության նստավայրն է
Ֆրանցիսկ Ասսիզեցու եկեղեցի և մենաստան
Սան Խոսե եկեղեցի
Լա Մերսեդ եկեղեցի
Սուրբ Դոմինգո եկեղեցի և մենաստան. Հարթ կամար
Հիսուսի միաբանություն եկեղեցի և մենաստան
Մունիցիպալ պալատ, թվագրվում է 20-րդ դարի սկիզբ
Ազգային պալատ
Պանամայի ազգային թատրոն
Պանամայի ջրանցքի թանգարան
Բոլիվարի պալատ
Գոնգորայի տուն
Բոլիվարի հրապարակ
Էռերայի հրապարակ
Ֆրանսիայի հրապարակ
Անկախության հրապարակ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուպչա

Ռուպչա (բուլղար․՝ Рупча), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Ռուենի համայնքի կազմի մեջ։ 2010 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 421 մարդ։


== Քաղաքական դրություն ==
Ռուպչայի տեղական քմեթությունում, որի կազմի մեջ է մտնում Ռուպչան, գյուղում անցկացված ընտրությունների արդյունքում քմեթի պաշտոնը զբաղեցնում է Ահմեդ Մուստաֆան (Շարժում իրավունքի և ազատության համար)։
Ռուենի համայնքի քմեթի պաշտոնը համայնքում անցկացված ընտրությունների արդյունքում զբաղեցնում է Շարժում իրավունքի և ազատության համար կուսակցության Դուրհան Մեհմեդ Մուստաֆան։


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Ռուենի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության վիճակագրություն
Ողողատ

Ողողատ, գետահովտի հատակի բուսածածկ մաս, որը ջրով ծածկվում է միայն գետի վարարման ժամանակ։ Որի մակերևույթին շատ են թմբաշարերով հերթագայվող ձորակները (գետագալարներ, գետաբազուկներ)։ Տարբերում են մերձհունային, կենտրոնական և մերձդարավանդային ողողատներ։ Մեծ հարթավայրերի անհավասարաչափ հոսք ունեցող գետերի ողողատները հասնում են մինչև 40 կմ լայնության։ Հողերը հարուստ են օրգանական տիղմով և բերրի։


== Պատկերասրահ ==
Վալտեր Պողոսյան

Վալտեր Ռուբենի Պողոսյան (մայիսի 16, 1992(1992-05-16), Երևան, Հայաստան), հայ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս հայկական «Բանանց»-ի և Հայաստանի հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Վալտերը Պողոսյանը սկսել է զբաղվել ֆուտբոլով 7 տարեկան հասակից։ Նա նախ ընդունվել է «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբի ակադեմիա, ապա տեղափոխվել «Բանանց»։
2008 թվականին Պողոսյանը տեղափոխվել է «Պատանի ՖԱ»։ Նա թիմի կազմում անցկացրել է 2 մրցաշրջան։
Մրցաշրջանի ավարտից հետո Պողոսյանը վերադարձել է «Բանանց»։ Նա թիմի կազմում արժանացել է «Տարվա բացահայտում» և «Ամենախոստումնալից երիտասարդ ֆուտբոլիստ» կոչումներին։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
Հայաստանի առաջնության փոխչեմպիոն - 2010
Հայաստանի չեմպիոն - 2014
Հայաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից - 2009, 2010
Հայաստանի գավաթակիր - 2014


=== Անձնական ===
«Տարվա բացահայտում» - 2010
«Ամենախոստումնալից երիտասարդ ֆուտբոլիստ» - 2010


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը ՀՖՖ-ի պաշտոնական կայքում
Սամոյլովո (գյուղ, Նովոազովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամոյլովո (այլ կիրառումներ)Սամոյլովո (ուկրաիներեն՝ Самійлове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Նովոազովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սամոյլովո գյուղում բնակվում էր 573 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սենտ Աման դը Բուակս (կանտոն)

Սենտ Աման դը Բուակս (ֆր.՝ Saint-Amant-de-Boixe), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Անգուլեմ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 8782 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1625 է։ Կանտոնում կա 16 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Գաթմա

Գաթմա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Հալեպի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Կլինկովո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Կլինկովո (ռուս.՝ Клинково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գորիս-Լաչինի ռազմական գործողություն

Գորիս-Լաչինի ռազմական գործողություն, տեղի է ունեցել 1992 թվականիի հոկտեմբերի 4-21-ը։ Լաչինի մարդասիրական միջանցքի բացման ռազմական գործողության ժամանակ կորցրած իր ռազմավարական նախաձեռնությունը վերականգնելու նպատակով 1992 թվականի սեպտեմբերի վերջին Ադրբեջանի Զինված Ուժի հրամանատարությունը Մուրադխանլիի շրջանում (Կուբաթլուից 12 կմ հյուսիս-արևելք) ստեղծել է հարձակողական խմբավորում՝ բաղկացած տանկային բրիգադից, մոտոհրաձգային գումարտակներից և պաշտպանական ստորաբաժանումներից։ Հակառակոորին դիմակայելու համար ՀՀ հարավարևելյան սահմանի երկարությամբ ստեղծվել են մի քանի տասնյակ կիլոմետր խորության պաշտպանական գոտիներ, ուրտեղ տեղակայվել են Պաշտպանության Նախարարության հարավարևելյան զորամիավորան, «Հատուկ գնդի» ստորաբաժանումները, «Արաբո», «Աիսական», «Ռււարտու», Արարատի, Արտաշատի, Արմավիրի, Ապարանի, Գառնիի, Թալինի, Հրազդանի, Գորիսի, Խնձորեսկի, Կոռնիձորի, Շուռնուխի, Տեղի և այլ կամավորական ջոկատներ ու աշխարհազորային խմբեր։ Մարտական գործողությունները ղեկավարել են Վահան Շիրխանյանը, գեներալներ՝ Հ Անդրեասյանը, Գ Դալիբալթայանը, Մ Սարգսյանը։
Հասկ (ամսագիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հասկ (այլ կիրառումներ)Հասկ հայագիտական տարեգիրք, Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոսության հրատարակություն։ Առաջին երկու հատորները 1948-1950 թվականներին լույս են տեսել Գարեգին Ա կաթողիկոս Հովսեփյանի անմիջական ղեկավարությամբ։ Խմբագրական կազմի մյուս անդամներն են եղել Գերենիկ եպիսկոպոս Փոլաայանը, Գնել Տ. վարդապետ Ճերեճյանը, Սիմոն Սիմոնյանը և Բյուզանղ Եղիայանը։ Երրորդ հատորի լույս ընծայումը ձգձգվել է մինչև 1957 թվականը։ Հրատարակության նոր շրջանը սկսվել է 1980 թվականին՝ Գարեգին Բ աթոռակից կաթողիկոս Սարգիսյանի նախաձեռնությամբ և մինչե 2003 թվականը լույս է տեսել ևս 9 հատոր (որից երեքը՝ միացյալ)։
Նոր ժամանակի խմբագիրներն են Սրտավազդ արքեպիսկոպոս Թրթռյանը, Ներսես Բախտիկյանը եպիսկոպոս , Անուշավան վարդապետ Գանիելրսնը, Վազգեն Ղուկասյանը, Արտաշես Տեր Խաչատուրյանը, Իշխան Չիֆթճյանը, Շահան Տեր վարդապետ Սարգիսյանը։ Հայոց պատմությանն ու մշակույթին նվիրված գիտական հոդվածներ է տպագրում հայերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուներով։ Աշխատակցել են հայ և օտարազգի բազմաթիվ հայագետներ։
Արխանգելսկոյե (թանգարան)

Արխանգելսկոյե, Մոսկվայից 20 կմ արևմուտք գտնվող դաստակերտ, այժմ՝ թանգարան։ Անսամբլը կառուցվել է կլասիցիզմի ոճով, ներառում է պալատը (1780-ական թվականներին նախագծել է ճարտարապետ դը Գեռնը), XVIII դարի կանոնավոր պուրակը՝ դարավանդներով, արձաններով և պուրակային կառույցներով, այդ թվում՝ թատրոնը (1817-1918, Պ. Գ. Գոնզագոյի պահպանված դեկորացիաներով)։ Պալատում պահպանվել են կահույքը, խեցեղեն և այլ առարկաներ, Է. Մ. Ֆալկոնեի, Ի. Պ. Վիտալիի և այլոց քանդակները, Վան Դեյքի, Հ. Ռոբերի, Ֆ. Բուշեի, Պ. Ռոտարիի նկարները, որոնց մեջ Ջ. Բ. Տիեպոլոյի երկու մեծադիր՝ «Անտոնիոսի և Կլեոպատրայի հանդիպումը» և «Կլեոպատրայի խնջույքը» կոմպոզիցիաները, ուր գլխավոր անձանց թվում պատկերված է Արտավազդ Բ։ Դաստակերտի անսամբլում են Միքայել հրեշտակապետի եկեղեցին (1646) և «Սուրբ դարպասները» (1825-1926)։
Ալժիրի ազգային գրադարան

Ալժիրի ազգային գրադարան (արաբ․՝ المكتبة الوطنيّة الجزائريّة‎‎, ֆր.՝ Bibliothèque nationale d'Algérie), Ալժիրի խոշորագույն հանրային գրադարանը, որը գտնվում է Ալժիր քաղաքում։


== Պատմություն ==
Գրադարանի շենքը կառուցվել է 1835 թվականին ֆրանսիական գաղութային իշխանությունների կողմից։ 1962 թվականի հունիսի 7-ի ահաբեկչության արդյունքում շենքը վնասվել է։ 1986 թվականին սկսվել է նոր մասնաշենքերի և գրադարանայի հիմնական պահոցի շինարարությունը։ Գրադարանի նոր շենքի բացումը տեղի է ունեցել 1994 թվականի նոյեմբերի 1-ին, բայց գրադարանի բոլոր մասնաշենքերը հասանելի են դարձել միայն 1998 թվականի ապրիլի 16-ին։


== Նկարագրություն ==
Գրադարանի հիմնական պահոցը գտնվում է Մուհամեդ Բելուիզադի (նախկին Բելկորտ) ծառուղում։ Շենքն ունի 13 հարկ, որից 6-ը օգտագործվում է ավելի քան 10 միլիոն հատոր գրքերի պահպանման համար։ Գրադարանի տարողունակությունը 2500 մարդ է։ Ազգային գրադարանն ունի 450 տեղ տարողունակությամբ չորս ընթերցարան, ընդհանուր մեծ ընթերցարան, կույրերի համար նախատեսված սրահ և մի քանի սրահներ գիտնականների աշխատանքի համար։ Ալժիրի ազգային գրադարանը չունի թվայնացված կատալոգ, իսկ վեբ կայքը անջատված է։


== Տես նաև ==
Աշխարհի խոշորագույն գրադարանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«История библиотеки»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2005-05-18-ին  
Lajeunesse, M.; Sène, H. (2004). "Legislation for library and information services in French-speaking Africa revisited". The International Information & Library Review. 36 (4): 367. doi:10.1016/j.iilr.2004.03.002