Նիլ Դայմոնդ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴայմոնդՆիլ Դայմոնդ (անգլ.՝ Neil Lesley Diamond, հունվարի 24, 1941(1941-01-24)[…], Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի երգիչ, երգերի հեղինակ և  դերասան, որը զբաղեցնում է (2002 թվականի տվյալներով) երրորդ տեղը (Էլթոն Ջոնից և Բարբրա Ստրեյզանդից հետո) «Բիլբորդ» ամսագրի պատմության մեջ Adult contemporary (AC) կարգի ամենահաջողակ կատարողների ցուցակում։ Դայմոնդի սկավառակների ընդհանուր տպաքանակը (2001 թվականի տվյալներով) կազմում է 125 միլիոն, որից 48 միլիոնը վաճառվել Է ԱՄՆ-ում։


== Կենսագրություն ==
Նիլ Դայմոնդը ծնվել է Բրուքլինում` Նյու-Յորքում, Ռոզ և Ակիբի «Քիվի»  Դայմոնդների (անգլ.՝ Rose, Akeeba 'Kieve' Diamond)` Լեհաստանից գաղթած հրեական ամուսնական զույգի ընտանիքում։ Չորս տարի անց ընտանիքը տեղափոխվում է Վայոմինգ, որտեղ Քիվ Դայմոնդը ծառայում էր ամերիկյան զինված ուժերում։ 1956 թվականին, երբ Նիլը սովորում էր դպրոցում, ընտանիքը տեղափոխվում է Բրայթոն-Բիչ` Բրուքլին։
Նիլը Բարբրա Ստրեյզանդի հետ երգում էր մի դպրոցական երգչախմբում, որի հետ տարիներ անց գրում է դուետ`  իր ամենամեծ հիթերից մեկը` «You don 't Bring Me Flowers»-ը (ԱՄՆ-ում 1-ին տեղ, 1977)։ Ավագ դասարաններում ռոքնռոլի համերգներով ելույթ է ունենում համադասարանցի Ջեք Փարքերի հետ` Էվերլի եղբայրների կերպարով։ Իր 16-րդ ծննդյան օրը Նիլը կիթառ է նվեր ստանում։ Այս նվերը փոխում է նրա ամբողջ կյանքը, նա սկսում է դասեր վերցնել, երգեր գրել և այդ ժամանակից սկսած զբաղվում է միայն երաժշտությամբ։ Շուտով պատանի Դայմոնդը գրում է իր առաջին երգը, որը կոչվում էր «Hear Them Bells» և նվիրված էր սիրելի աղջկան։ Այդ պահին հեղինակի մոտ կոմպոզիցիան ձայնագրելու հնարավորության մասին միտք չի առաջանում, բայց շատ տարիներ անց երգը ձայնագրվում է և ընդգրկվում նրա երգացանկում։ Տասնութ տարեկան հասակում Դայմոնդը գրում է «Blue Destiny»-ը։ Այս երգը նա արդեն դիտում էր որպես պատրաստի հիթ, բայց ութ տարի է անցնում, մինչ այդ գաղափարը իրագործվում է։
1958 թվականի հունիսին Դայմոնդն ավարտում է Աբրահամ Լինքոլնի («Abraham Lincoln High School») դպրոցը և նույն աշնանը ընդունվում է Նյու-Յորքի համալսարան։ Երաժշտությունը, սակայն, նրա համար գլխավոր առաջնահերթություն էր։ Դայմոնդն ավարտելուց կես տարի առաջ հեռանում է համալսարանից և հաստիքային երգահան-հեղինակի պաշտոն ստանձնում հրատարակչական ընկերություններից մեկում, որտեղ սկսում է ստանալ ամսական 35 դոլար։ 1960-ականների սկզբին Դայմոնդը սկսում է հանդես գալ Ջեք Փարքերի հետ Neil & Jack դուետում։ Նրանք հրատարակչական պայմանագիր են կնքում Allied Entertainment Corporation of America ընկերության հետ և պայմանագիր ձայնապնակների թողարկման մասին` նրա թևի` Duel Records-ի հետ։ Երկու սինգլ` «You Are My Love»-ն (1960) և «I 'm Afraid»-ը (1961), հաջողություն չեն ունենում, և դուետը բաժանվում է։ 1962 թվականին Դայմոնդը պայմանագիր է կնքում Columbia Recordsի հետ։ Նրա առաջին` «At Night» սինգլը, սակայն, ձախողվում է։
Իրական հաջողությունը Դայմոնդի մոտ է գալիս 1967 թվականին, երբ նրա հեղինակած  «I’m a Believer» երգը  դառնում է The Monkees-ի բեսթսելլեր և յոթ շաբաթ անցկացնում վաճառքի ազգային չարտերի գագաթին։ Այդ պահից ի վեր Դայմոնդը դառնում է «հեղինակ-կատարողների» ծագած շարժման առանցքային դեմքերից մեկը և հիթ-շքերթների անփոփոխ մասնակիցը։ Հատուկ հաջողություն է ունենում նախագահի դստեր` Կարոլին Քենեդիի ոգեշնչած «Sweet Caroline» երգը», այն իրենց երգացանկում ներառել են այնպիսի մեծություններ, ինչպիսիք են Էլվիս Փրեսլին, Ֆրենկ Սինատրան և Բոբբի Ուոմակը։
1976 թվականին Դայմոնդը, իր սերնդի այլ հայտնի երաժիշտների հետ միասին, մասնակցում է The Band խմբի հրաժեշտի համերգին, որը նկարահանվում է Մարտին Սկորսեզեի ֆիլմում և լայն էկրան դուրս գալիս «Վերջին վալս» անվանումով։


=== Հռչակի անկում ===
1980-ականներին Դայմոնդի կարիերան, ինչպես նաև 1960-ականների և 1970-ականների շատ այլ «հեղինակ-կատարողների» կարիերան, անկում ապրեց։ Կարիերայում բեկումնային կարելի է համարել Էլ Ջոլսոնի «Ջազի երգիչ» (1980) ռիմեյքում գլխավոր դերը, որտեղ նրա գործընկերն էր սըր Լոուրենս Օլիվիեն։ Այս աշխատանքը մտել է պատմության մեջ նրանով, որ արժանացել է առաջին հակաֆիլմ «Ոսկե ազնվամորի» մրցանակին` «վատագույն տղամարդու դերը» անվանակարգում։
Դայմոնդի մասին հիշում են 1994 թվականին, երբ բնօրինակին մոտ նրա «Girl, you' ll Be a Woman Soon» դասական հիթի քավեր տարբերակը (1967) հնչում է Տարանտինոյի «Քրեական ընթերցվածք»-ում։ Ավելի վաղ նման բան էր նաև դայմոնդովյան «Red Wine»-ը, որը UB40 խմբի քավեր տարբերակով օվկիանոսի երկու կողմերում հիթ-շքերթների գագաթնակետին էր։


=== Նոր թռիչք ===
Դայմոնդի ժողովրդականության նոր ալիքը կապված էր 2005 թվականին նրա «12 Songs» ստուդիական ալբոմի թողարկման հետ, որի պրոդյուսերը նորաձև Ռիք Ռուբինն էր, և ազգային չարտերում զբաղեցնում էր 4-րդ հորիզոնականը։ Ձայնասկավառակի ձայնագրության մեջ ներգրավված էր նաև The Beach Boys խմբի հիմնադիր և գաղափարախոս Բրայան Ուիլսոնը։
67-ամյա Դայմոնդի և պրոդյուսեր Ռուբինի հաջորդ համատեղ աշխատանքը` «Home Before Dark» ալբոմը, երաժշտության մեջ նրա 48-ամյա կարիերայի ընթացքում առաջին անգամ (2008 թվականի մայիսին) առաջին հորիզոնականում է հայտնվում  ինչպես Billboard 200-ում` ԱՄՆ-ում, այնպես էլ Մեծ Բրիտանիայի պաշտոնական ալբոմային հիթ-շքերթում։ Դրանով Դայմոնդը գերազանցում է 2005 թվականին Բոբ Դիլանի սահմանած ռեկորդը և դառնում ամենատարեց կատարողը, որը երբևէ գլխավորել Է ալբոմների վաճառքների ցուցակը ԱՄՆ-ում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիայի ալբոմներ ===
1966 — The Feel of Neil Diamond
1967 — Just for You
1968 — Velvet Gloves and Spit
1969 — Brother Love's Travelling Salvation Show (ավելի ուշ հրապարակվեց Sweet Caroline վերնագրի տակ, երբ երգը ավելացվեց ալբոմում)
1969 — Touching You, Touching Me
1970 — Tap Root Manuscript
1971 — Stones
1972 — Moods
1973 — Jonathan Livingston Seagull (альбом)|Jonathan Livingston Seagull (սաունդթրեք)
1974 — Serenade
1976 — Beautiful Noise
1977 — I'm Glad You're Here With Me Tonight
1978 — You Don’t Bring Me Flowers
1980 — September Morn
1980 — The Jazz Singer
1981 — On the Way to the Sky
1982 — Heartlight
1984 — Primitive
1986 — Headed for the Future
1989 — The Best Years of Our Lives
1992 — Lovescape
1992 — The Christmas Album (альбом Нейла Даймонда)|The Christmas Album
1993 — Up On The Roof: Songs From The Brill Building
1994 — The Christmas Album 2
1996 — Tennessee Moon
1998 — The Movie Album: As Time Goes By
2001 — Three Chord Opera
2005 — 12 Songs
2008 — Home Before Dark
2009 — A Cherry Cherry Christmas
2010 — Dreams
2013 — Classic Christmas Album
2014 — Melody Road


=== Համերգային ալբոմներ ===
1970 — Gold: Recorded Live at the Troubadour
1972 — Hot August Night
1977 — Love At The Greek
1987 — Hot August Night 2
1994 — Live in America
2003 — Stages (5 CDs)
2009 — Hot August Night/NYC


=== Հավաքածուներ ===
1968 — Neil Diamond's Greatest Hits
1970 — It's Happening
1970 — Shilo
1971 — Do It
1973 — Double Gold
1973 — Rainbow
1974 — His Twelve Greatest Hits
1976 — And The Singer Sings His Songs
1978 — Early Classics
1981 — Love Songs
1982 — Twelve Greatest Hits Vol. 2
1983 — Classics: The Early Years
1992 — Greatest Hits: 1966—1992
1992 — Glory Road: 1968—1972
1996 — In My Lifetime
1999 — The Best Of The Movie Album
1999 — The Neil Diamond Collection
1999 — 20th Century Masters — The Best of Neil Diamond
2001 — Essential Neil Diamond
2002 — Love Songs
2002 — Play Me: The Complete Uni/MCA Studio Recordings…Plus!
2005 — Gold


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Archived 2011-02-25 at the Wayback Machine.