armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հայկուշ Բատիկյան

Հայկուշ Գուրգենի Բատիկյան (սեպտեմբերի 1, 1952(1952-09-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բուսաբան-սնկաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1995): Հայաստանի ճարտարագիտական ակադեմիայի ակադեմիկոս, ՀՀ չափագիտության ազգային ինստիտուտի ուսումնական կենտրոնի տնօրեն, Որակի կառավարման համակարգերի, շրջակա միջավայրի կառավարման և սննդի անվտանգության աուդիտոր։


== Կենսագրություն ==
Հայկուշ Բատիկյանը ծնվել է 1952 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Երևանում։ 1974 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1981-1995 թվականներին աշխատել է Երևանի պետական համալսարանի բուսաբանության ամբիոնին կից փորձարարական սնկաբանության լաբորատորիայում, 1996 թվականից՝ ՀՀ ստանդարտացման, չափագիտության և սերտեֆիկացման վարչության ուսումնական կենտրոնում։
Առաջարկել է բորբոսասնկերի և միկոտոքսինների հայտնաբերման, նորմավորման և ապաակտիվացման եղանակներ։
Հեղինակ է «Որակ ու անվտանգություն. պարենային հումք և սննդամթերք» ուսումնական ձեռնարկի (2001)։


== Երկեր ==
Արդյունաբերական վերամշակաման պրոցեսում պտղա-բանջարեղենային պահածոյացման արտադրանքն աղտոտող-միկրոմիցետների տաքսոնոմիական կազմը և կենսաբանական առանձնահատկությունները, 2018։
«Որակ ու անվտանգություն. պարենային հումք և սննդամթերք» ուսումնական ձեռնարկ, (2001)։
Таксономический состав и биологические особенности микромицетов-контаминантов плодоовощной консервной продукции в процессе ее промышленного производства : автореферат дис. ... доктора биологических наук, Ереван, 1995.- 43 с.: Archived 2020-04-06 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սուբարիներ

Սուբարիներ, ցեղային միություն Հայկական լեռնաշխարհի հարավ-արևմուտքում և Հյուսիսային Միջագետքում։ Սուբարտուի թագավորության հիմնական բնակչությունը։


== Պատմություն ==
Սուբարիների ցեղային միությունը մ․թ․ա․ 3-րդ հազարամյակում կենտրոնական հզոր իշխանություն է հաստատում Հյուսիսային Միջագետքում և այնտեղից տարածվում դեպի արևելյան Փոքր Ասիա, Հյուսիսային Սիրիա ու Հայաստան։ Ըստ որոշ պատմաբանների, սուբարիները հանդիսանում են այդ երկրամասերի պատմական հնագույն ժողովուրդը։ Ըստ պատմաբան Սիդնեյ Սմիթի, Ասորեստանի հյուսիսային և հյուսիս-արևելյան կողմերում լեռներից իջած ժողովուրդը սուբարիներն էին։ 
Նրանք, իրենց անկախությունը պահպանելու համար երկար ժամանակ պատերազմներ են մղում Աքքադի թագավորների դեմ, որի շնորհիվ կարողանում են պահպանել իրենց անկախությունը։ 
Սուբարտուի հզորության մասին ասորագետ Էմիլ Ֆորրերը գրում է․ «Սուբարտուն Համմուրաբիի ժամանակ (մ․թ․ա․ 1955-1913) նրա մեծ ախոյանն էր։ Իսկ Շամշիադադ Ա-ից (մ․թ․ա․ 1879-1847) Նախասիայի քաղաքական ճակատագիրը Սուբարին էր վարում իբրև այդ աշխարհի թագավորություն։ Ագում Ա-ի օրոք (մ․թ․ա․ 1731-1710) Սուբարուի կողմից մի մեծ հարձակում է տեղի ունենում Խատտի երկրի վրա․․․ Թեև այս մեծ հարձակումը տիրեց բոլոր քաղաքներին մինչև Խատտի պետության ներսը, սակայն, Խանտիլիս Ա-ն (մ․թ․ա․ 1740-1700) կարողացավ ետ մղել։ Այնուհետև այս ալիքը հորձանք տվեց դեպի Եգիպտոս, որն էլ զոհ գնաց նրան ու մոտավորապես մ․թ․ա․ 1700-1580 թվականներին մնաց Հիքսոս թագավարոների տիրապետության տակ։ Այս վերջիններիս մեկնակետը Սուբարտուն է»։
Սուբարտուի թագավորության անկման պատճառ է դառնում Բաբելոնի աքքադական թագավորների տևական հարձակումները, որոնց առջև վերջապես սուբարիները տեղի են տալիս ներքին անմիաբանության պատճառով, թուլանում և ենթարկվում նրանց գերիշխանությանը։ Աքքադի թագավորները ճնշելով Սուբարտուի բնակչությանը, նրանց հպատակեցնում են իրենց։ Այս իրադարձությունների մասին իր դիտարկումներն է արել հնագետ Սիդնեյ Սմիթը․ «Հակառակ այս ժողովրդի այնքան տարածված լինելուն ու պատահական հաջողություններին, որ նրանց բաժին ընկավ շումերների դեմ մղած պատերազմներում, ապացույց չկա թե նրանք հնագույն ժամանակներում կազմած լինեն մի միացյալ թագավորություն, որ կառավարվեր մի կենտրոնական քաղաքով ու մի թագավորով։ Շատ ավելի հավանական է, ինչպես սովորաբար լեռնեցիներն են, որոնց տեղային նեղ շահերը արգելք է լինում միության ու կենտրոնական կազմակերպության, որի պակասը զրկել էր սուբարիների հաղթությունը տևական նշանակությունից»։  


== Մշակույթ ==
Ամերիկացի հնագետ Լեոնարդ Վոլլին իր «Carchemish» աշխատության մեջ գրում է․ երբ Միջագետքի խաղաղասեր բնակչությունը նոր քարի դարի ժամանակներում էր ապրում և երբ դեռ նոր էր սկսել պղնձի հետ ծանոթանակ, մի նոր ցեղ գալիս ու հասնում է այնտեղ, որոնք ռազմիկներ էին ու ունեին իրենց հատուկ բարքերն ու բարձր մշակույթը։ Այս նոր ցեղերը հավանաբար եղել են սուբարիները։ Նրանք հաստատվելով Միջագետքում, իրենց են ենթարկում տեղի բնակչությանը և ստեղծում բարձր քաղաքակրթություն, որը շումերա-աքքադական քաղաքակրթության փոխառությունն էր։ Սուբարիները՝ շումերներից սովորում են բևեռագիր արձանագրությունների գործածությունը և երկար ժամանակ օգտագործում են աքքադերեն (ասորա-բաբելոներեն) լեզուն։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Հին օրհնություն

«Հին օրհնություն», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1887 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանը «Հին օրհնություն» բանաստեղծությունը գրել է 1887 թվականին։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Ըստ Ա. Առաքելյանի վկայության՝ այս բանաստեղծությունը ևս եղել է այն տետրի մեջ, որը 1888 թվականին Հովհաննես Թումանյանը ցույց է տվել ընկերներին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1916 թվականին Թիֆլիսում լույս տեսած «Հայրենիքիս հետ» գրքում (97-98 էջեր), այնուհետև՝ Երևանում 1940-1959 թվականներին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության I հատորում (15 էջ)։
Արտատպվում է 1903 թվականին Թիֆլիսում լույս տեսած բանաստեղծությունների գրքից։
1894 թվականին տպագրության հանձնելիս հիմնական վերամշակման է ենթարկվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուք չեք թողնի ինձ

«Դուք չեք թողնի ինձ․․․» (ռուս.՝ Вы не оставите меня), Ալլա Սուրիկովայի ֆիլմը, նկարահանված 2006 թվականին։ Ֆիլմը հիմնված է Սերգեյ Աշքենազիի «Գրիգորի Եսեեվիչ» վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Նկարիչ Գրիգորի Զարիցկու կինը՝ դերասանուհի Վերան, վերադառնում էր տուն առողջարանից։ Շուտով Վերան ստանում է նամակ մի ծանոթից, որին նա հանդիպել էր ծովում։ Նամակը պատահաբար ստանում է նրա ամուսինը․․․ Ցավը ներսում նա որոշում է խանդի տեսարաններ չսարքել և պատասխան նամակ գրել Վերայի անունից։
Վերան ունեցե՞լ է սիրավեպ և ինչպիսի՞ հետևանքներ ունեցան անծանոթի ի հայտ գալուց հետո։


== Դերերում ==
Ալեքսանդր Նիկոլայեվիչ Բալուև - «Գրիգոր Եսեեվիչ Զավիցկին նկարիչ»,
Ելիզավետա Բոյարսկայա - Վերա Եվգեևնա Նիկիֆորովա֊Զարիցկայա(Վերչկա), դերասանուհի, 
Միխայիլ Բոյարսկի - «Եվգենի Անդրեյեվիչ», Վերայի հայրը,
Նատալյա Սելեզնյովա - «Նատալյա Վասիլյևնա», Վերայի մայրը,
Վիկտոր։
Նիկոլայ Բալուև,
Միխայիլ Ալեքսեևիչ Լուկաշով,
Սերգեյ Պետրովիչ Նիկրոնենկո - «Իվանով», թատրոնում ռեժիսոր,
Անդրեյ Ալբերտովիչ Ֆեդորցով - թատրոնի տնօրեն,
Ելենա Վսեվոլոդովնա Սաֆնովա - «Պրոտասովա»,
Յուրի ԱԱլեքսանդրովիչ Կուզնեցով - «Լենին»,
Սաշենկա Կուզնեցովա - «Լենինի» աղջիկը,
Մարիա Վլադիմիրովնա Կուզնեցովա - «ռեժիսորի օգնական»,
Նիկոլայ Իսակովիչ Պաստուխով - «ծերունի»,
Իգոր Բարիսովիչ Սկլյար - «Համլետ»,
Նիկոլայ Վլադիմիրովիչ Ֆոմենկո - «Էմանուել Մուխին», ջութակահար,
Գալինա Անատոլեվնա Բոկաշեվսկայա - Գերտրուգա, թատրոնի պրիմա, 
Տատյանա Էդուարդովնա - «Լառա» մարնահարդար,
Օլեգ Բոչարով - կինոռեժիսոր,
«Մարզի ակտիվը»։
Ալեքսանդր Արտյոմի Ադաբաշյան,
Միխայիլ Անատոլեվիչ Միշին,
Անատոլի Եգորեվիչ Կալմիկով - «Գոշա» հարևան,
Իգոր Իվանովիչ Վորոբյով - «Միկոլա» հարևան,
Մարիա Ալեքսանդրովնա Շալաևա - «Ժաննա»,
Էլվիրա Դենիսենկո,
Ալեքսանդր Պավլին Գոլովին,
Անտոն Անդրեյեվիչ Կապանին,
Իրինա Ալեքսանրովնկա Ագեյկինա - «Գալչկա», քարտուղարուհի,
Ալեքսանդր Միխաիլովիչ Բելով - «Վիկտորի» ձայնը,
Ալինա Իլյինիչնա Սուրիկովա - «Վիկտորիայի» մոր ձայնը։


== Նկարահանման խումբ ==
Սցենարի հեղինակ - Ալլա Իլյինիչնա Սուրիկովա, «Գրիգորի Եսեևիչ» վեպի հիման վրա,
Բեմադրող֊ռեժիսոր - Ալլա Իլյինիչնա Սուրիկովա,
Երաժշտությունը - Ալեքսեյ Անատոլյեվիչ Շելիգին,
Երաժշտական ձևավորում - Դմիտրի Սմիրնով,
Օպերատոր Լոմեր Բիդձինովիչ Հախվլեդիանի,
Նկարիչ - Լեոնիդ Լոոնիդովիչ Պերցև,
Պրոդյուսեր - Եվգենյա Արխանգելսկայա,


== Աղբյուրներ ==
«Դուք ինձ չեք թողնի» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Դուք ինձ չեք թողնի» Archived 2016-11-30 at the Wayback Machine. на Рускино.ру
«Դուք չեք թողնի ինձ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ճարտար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ճարտար (այլ կիրառումներ)Ճարտար (Մուրադ Վարդանյան) (1856, Սղարդ - 1900, Ջրհոր, Դատվան, Բիթլիսի մարզ, Թուրքիա), հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, առաջին ֆիդայիներից։ ՀՀԴ կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
1894-1895 թվականներից գործել է Աղբյուր Սերոբի խմբում, հատկապես զբաղվել Կովկասից Խլաթ ու Սասուն զենք փոխադրելով։ Այդ ճանապարհին հաճախ բախումներ է ունեցել թուրքերի հետ (Դլիճ Դեդուկի, Քյոշկ գյուղի, Խաթավինի, Ավերակ ջաղացի կռիվներ)։ Սերոբի մահից հետո էլ Ճարտարն իր մարտիկներով մնացել է Խլաթում։ Մատնությամբ պաշարվելով զոհվել է թուրքական զորքի դեմ անհավասար մարտում։
Քեֆրալբ

Քեֆրալբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Տիգրիս գետի ձախ ափին, Սղերդ քաղաքից 39 կմ հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ցրիչը

«Ցրիչը» (անգլ.՝ The Courier), Միացյալ Նահանգների և Մեծ Բրիտանիայի համատեղ արտադրության էքշն-թրիլեր Օլգա Կուրիլենկոյի, Գարի Օլդմենի, Դերմոտ Մալռունիի և Ուիլյամ Մոուզլիի մասնակցությամբ։
ԱՄՆ-ում պրեմիերան կայանալու է նոյեմբերի 22-ին, Մեծ Բրիտանիայում՝ դեկտեմբերի 20-ին։


== Սյուժե ==
Առաջին հայացքից նա (Օլգա Կուրիլենկո) պարզապես ցրիչ է սև մոտոցիկլետով, որը արագորեն ներխուժում է գիշերային Լոնդոն։ Բայց նույնիսկ հսկայական մեգապոլիսում գեղեցկուհուն հաջողվում է խույս տալ փողոցային տեսախցիկներից, և նրա անունը հնարավոր չէ գտնել տվյալների որևէ բազայում։ Նա, որ հանդուգն է և անորսալի, մարտահրավեր է նետում հզոր հանցավոր ղեկավարին (Գարի Օլդմեն)։ Եվ նա ավելի լավ չի իմանա, թե ով է իրականում այդ թխահերը։


== Դերերում ==
Օլգա Կուրիլենկո
Գարի Օլդմեն
Դերմոտ Մալրունի
Ուիլյամ Մոուզլի
Ալիսիա Ագնեսոն
Քրեյգ Քոնուեյ
Ամիտ Շահ
Լի Չարլզ


== Արտադրություն ==
2018 թվականի հոկտեմբերին հայտարարվել էր, որ ֆիլմում նկարահանվելու է Օլգա Կուրիլենկոն, ռեժիսորը լինելու է Զաքարի Ադլերը, սցենարիստներ՝ Ադլերը, Ջեյմս Էդվարդ Բարքերը, Էնդի Քոնուեյը և Նիքի Թեյթը։ Այդ ժամանակ էլ հայտարարվել են ֆիլմի պրոդյուսերների անունները՝ Մարկ Գոլդբերգը և Ջեյմս Էդվարդ Բարքեր (համապատասխանաբար Signature Films և Rollercoaster Angel Productions ընկերություններ)։ 2019 թվականի հունվարին անձնակազմին է միացել Գարի Օլդմենը, փետրվարին՝ Դերմոտ Մալրունին, Ուիլյամ Մոուզլին, Ամիտ Շահը, Ալիսիա Ագնեսոնը և Քրեյգ Քոնուեյը ։
Նկարահանումներն սկսվել են 2019 թվականի փետրվարին։


== Թողարկում ==
Lionsgate ընկերությունը «Ցրիչը» ֆիլմը թողարկելու է Միացյալ Նահանգներում 2019 թվականի նոյեմբերի 22-ին։ Մեծ Բրիտանիայում այն ​​թողարկվելու է դեկտեմբերի 20-ին։


== Մարկետինգ ==
Ֆիլմի տեղայնացված թրեյլերը համացանցում հրապարակվել է հոկտեմբերի 24-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հալվա (Բաբերդի գավառ, Ճորոխից ձախ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հալվա (այլ կիրառումներ)Հալվա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի վերին հոսանքի ձախ կողմում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վիտի դաստակերտ

Վիտի դաստակերտ (էստ․՝ Viti mõis, գերմ.՝ Wittenpöwel), ազնվականական նախկին կալվածք Էստոնիայի հյուսիսում՝ Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանում։


== Պատմություն ==
1630 թվականին Շվեդիայի թագավոր Գուստավ 2-րդ Ադոլֆը  Էստլյանդյան ասպետության ղեկավար Հերման Վիտին (Hermann Watt) է նվիրել հող Այբա (էստ․՝ Aiba, գերմ.՝ Aipa) և Պյաելա (էստ․՝ Pääla, գերմ.՝ Refel) գյուղերում, որի վրա հետագայում ձևավորվել է Վիտենցևել դաստակերտը։
Վիտի դաստակերտը հիմնադրվել է 1630 թվականին։ Նրա առաջին սեփականատերն էր Գերման Վիտտը (գերմ.՝ Hermann Witt), ում անունով էլ կոչվել է դաստակերտը։
Հյուսիսային պատերազմից հետո Վիտի դաստակերտը պատկանել է Գերման ֆոն Ռենտելնին (գերմ.՝ Hermann von Renteln), 1740 թ-ից հետո՝ Քրիստիան Բուհաուին (գերմ.՝ Christian Buchau)։
1785 թվականին դաստակերտն անցնում է Յոհան ֆոն Վիստենհաուզենին (գերմ.՝ Johann Christian von Wistinghausen) և վերջինիս ընտանիքի ձեռքում է մնում հետագա մի քանի տասնամյակի ընթացքում։
1858-1919 թվականներին Վիտի դաստակերտը պատկանում էր Վյայանա դաստակերտի սեփականատերերին՝ ֆոն Շտակելբերգների ընտանիքին։
Ռուսական կայսրության ռազմա-տեղագրական քարտեզներում (1846-1863 թվականներ), որի կազմի մեջ էր մտնում Էստլյանդյան նահանգը, դաստակերտը նշվել է որպես Վիտենցևել դաստակերտ։
Դաստակերտի գլխավոր շինությունը հավանաբար կառուցվել է XVIII դարի վերջին։ XX դարում այն վերակառուցվել է. շենքը դարձվել է երկհարկ, շենքի կենտրոնական մասը՝ եռահարկ։ Այդպիսին էլ այն հասել է մեզ։ Պահպանվել են նաև մի շարք տնտեսական շինություններ, որոնցից հիշատակության արժանի է հատկապես ալրաղացը, որ գտնվում է գլխավոր մասնաշենքից հարավ-արևելք։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Viti mõis
Գրեսոնե Լա Տրինիտե

Գրեսոնե Լա Տրինիտե (ֆր.՝ Gressoney-La-Trinité), կոմունա Իտալիայի Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 304 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 5 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 65 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա
Մխիթար Գոշի հուշարձան (Գոշ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մխիթար Գոշի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Մխիթար Գոշի հուշարձան, գտնվում է Տավուշի մարզի Գոշ գյուղում, Մխիթար Գոշի կողմից՝ Իվանե Զաքարյան իշխանի աջակցությամբ կառուցված Գոշավանք վանքային համալիրի տարածքում։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ՝ Գևորգ Գևորգյան
Ճարտարապետ` Լևոն Մկրտչյան


== Պատմություն ==
Մտածող, հասարակական գործիչ, օրենսդիր, առակագիր Մխիթար Գոշի հուշարձանի բրոնզաձույլ արձանի հանդիսավոր բացումը տեղի  է ունեցել 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ին։ Գոշավանքի բակում Մխիթար Գոշի արձանի տեղադրման նախաձեռնությունը գործարար ու բարերար Անտոն Մեհրաբյանինն է, ում ֆինանսավորմամբ էլ  կերտվել է քանդակը։ Հուշարձանի բացման պատիվը վերապահվել էր Տավուշի մարզպետ Արմեն Ղուլարյանին, Տ. Մարկոս Եպիսկոպոս Հովհաննիսյանին և բարերար Անտոն Մեհրաբյանին։ Բացման արարողությանը ներկա էին ՀՀ սահմանադրական դատարանի աշխատակազմի ղեկավար Առուշան Հակոբյանը, Երևանի պետական համալսարանի Իջևանի մասնաճյուղի տնօրեն Սամվել Առաքելյանը, ՀՀ սփյուռքի նախարարության ԱՊՀ երկրների վարչության պետ Անդրանիկ Արշակյանը, Երևանի «Մանց» համալսարանի ռեկտոր, «Միավորված հայեր» կուսակցության քաղխորհրդի նախագահ, «Զվարթնոց տաճարի վերականգնման հիմնադրամի» տնօրեն Ռուբեն Ավագյանը, ՀՀ սփյուռքի նախարարության աշխատակազմի ղեկավար Ֆիրդուս Զաքարյանը, ով Անտոն Մեհրաբյանին հանձնեց նախարարության «Նուբար Փաշա» մեդալը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Մխիթար Գոշի հուշարձան (Երևան)
Հայոց այբուբենի հուշարձան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մխիթար Գոշի արձանը կանգնեցվեց Տավուշի մարզի Գոշ գյուղում
Թովմա (ռեգենտ)

Թովմա  (II հազարամյակ - 12-րդ դար), Կիլիկիայի hայոց իշխան Ռուբեն Բ-ի մորական պապը և ռեգենտը։


== Կենսագրություն ==
Թորոս Բ-ի մահից հետո Ռուբենը պետք է նստեր Կիլիկիայի գահին։ Սակայն, երբ 1169 թվականին մահանում է նրա հայրը, Ռուբենը դեռևս չափահաս չէր։ Այդպիսով Կիլիկիայում հասունանում է պայքար գահի համար։ Ժառանորդի ռեգենտ է դառնում մորական պապը՝ Թովման։ Դա դուր չի գալիս Թորոս Բ-ի եղբորը՝ Մլեհին, որը բռնագրավելով օրինական ժառանգորդի իրավունքը՝ ստիպում է խոստովանել իրեն՝ որպես եղբոր իրավահաջորդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ձայնամեկուսիչ նյութեր

Ձայնամեկուսիչ նյութեր ձայնի, աղմուկի մակարդակը նվազեցնող նյութեր։ Միջհարկային ծածկերի կոնստրուկցիաներում, ներքին պատերում և միջնորմերում, ինչպես նաև մեքենաների և սարքավորումների համար՝ որպես թրթռամեկուսիչ տակդիրներ։ Ձայնամեկուսիչ նյութերը պատրաստում են արհեստական մանրաթելերից, փրփրապլաստներից։
Յուստիկ (գետ)

Յուստիկ (ռուս.՝ Юстик ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կարագայ գետի ձախ ափով՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։ Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100005285
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 115100528
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կապուտջուղ ջրվեժներ

Կապուտջուղ, ջրագրական հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում, որը ջրվեժ է։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզի Քաջարան քաղաքից 3 կմ արևմուտք՝ Կապուտջուղ գետակի վրա։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում


== Ծանոթագրություններ ==
Լորան

Լորան (ֆրանսերեն` Laurent)` լատինական ծագումով Լավրենտ, Լավրենտիոս անվան ֆրանսիական տարբերակն է։


== Անունը կրողները ==
Լորան Բլան (*1965 թ.) •Laurent Robert Blanc• ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ
Լորան Սիման (*1985 թ.) •Laurent Ciman• բելգիացի ֆուտբոլիստ
Լորան Ֆաբիուս (*1946 թ.Փարիզ) •Laurent Fabius• ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ


== Ազգանուններում ==
Իվ Սեն-Լորան (1936-2008 թ.) •Yves Henri Donat Mathieu-Saint-Laurent• ֆրանսիացի մոդելագործ
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ 2003

2003 ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ, ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի 11-րդ խաղարկությունն է, իսկ ընդհանուր 48-րդ խաղարկությունն է։ Որում հաղթեց «Միլան» ֆուտբոլային ակումբը՝ «Յուվենտուսին»։ Հիմնական և ավելացված ժամանակը ավարտվեց 0-0 հաշվով։ Նշանակվեց 11 մետրանոց հարվածներ, որտեշ ավելի դիպուկ եղան Միլանի ֆուտբոլիստները հաղթելով 3-2 հաշվով։ Խաղը կայացել է Օլդ Տրաֆֆորդ մարզադաշտում, Մանչեսթեր, Անգլիա։
Գաբել

Գաբել (ֆր.՝ Gabelle)` մինչև 1790 թվականը Ֆրանսիայում գործող աղի հարկ։ Գաբել տերմինը գալիս է լատիներեն «gabulum» (հարկ) բառից։ Ֆրանսիայում գաբելը սկզբում կիրառվում էր բոլոր սպառողական ապրանքների վրա, սակայն աստիճանաբար սահմանափակվում էր միայն աղի հարկով։
Ժամանակի ընթացքում գաբելը դարձավ երկրի ամենաատելի և անհավասար հարկերից մեկը։ Բայց չնայած բարեփոխման մեծ թվով կողմնակիցներին, հարկը վերացվել է միայն 1790 թվականին։ Առաջին անգամ որպես ժամանակավոր զինվորական վճար ներկայացվել է 1286 թվականին Ֆիլիպ IV Գեղեցիկի օրոք, իսկ մշտական ​​հարկ է դարձել Շառլ Իմաստունի (1364-80) օրոք։
Աղի հարկը ճնշող էր, քանի որ կառավարությունը ուներ մենաշնորհ աղի վրա։ Հարկը կրկնակի ծանրացավ, երբ կառավարությունը ութ տարեկանից բարձր յուրաքանչյուր քաղաքացուց պահանջում էր ամեն շաբաթ ֆիքսված նվազագույն քանակությամբ աղ գնել ֆիքսված գնով։ Երբ այս հարկը առաջին անգամ ներդրվեց, այն հավասարապես գանձվում էր Ֆրանսիայի բոլոր նահանգներում, բայց հարկի պատմության մեծ մասում աղի գները և հարկերի մակարդակները տարբեր էին գավառից գավառ։
Ֆրանսիայի շրջանները բաժանվում էին 6 խմբի՝ կախված աղի ստացման եղանակներից ու գոյցած գնից։
Հարկը գանձվում էր հետևյալ կերպ. 1342 թվականից յուրաքանչյուր գավառում կազմակերպվում էին կենտրոնացված աղի պահեստներ, որոնք պատկանում էին պետությանը և կոչվում էին Greniers à sel։ Եղել են մասնավոր աղ արտադրողներ, սակայն նրանց արգելվել է աղ վաճառել մանրածախ առևտրով զբաղվողներին կամ ուղղակիորեն հանրությանը։ Բռնագրավման սպառնալիքի տակ՝ յուրաքանչյուր արտադրող պարտավոր էր արտադրված ողջ աղը ֆիքսված գնով վաճառել բացառապես աղի պետական ​​պահեստներին։ Այնուհետև թագավորական գանձարանը պահեստներից աղը վերավաճառում էր ավելի թանկ գնով մանրածախ առևտրականներին, երբեմն հենց արտադրողներին։ Գաբելը պետության կողմից արտադրողներից գնված աղի և մանրածախ առևտրի համար վաճառված աղի գների տարբերությունն էր։
Տարբեր շրջաններում հարկերի զգալի տարբերությունները հանգեցրին աղի ակտիվ մաքսանենգությանը, որը Ֆրանսիայում խստիվ արգելված էր մինչև գաբելի վերացումը։ Մաքսանենգության էությունը կայանում էր նրանում, որ աղը ցածր արժեքով գնում էին մի շրջանում, իսկ հետո վաճառում այլ շրջաններում՝ ավելի թանկ գնով։ Այդպիսի մաքսանենգներին անվանում էին faux-sauniers (ֆրանսերեն. սաու՝ աղ և faux՝ ​​կեղծ)։ Իր հերթին մաքսային ծառայության աշխատակիցներին, ու անվանում էին gabelous, հանձնարարվել էր բացահայտել և ձերբակալել մաքսանենգներին։ Մաքսանենգները դատապարտվում էին աքսորի ստրուկների նավերի վրա այն դեպքերում, երբ նրանց ձերբակալում էին անզեն, և մահապատժի, եթե նրանք զինված էին։
Բրետանում, որը դարձավ ֆրանսիական թագավորության մաս միայն 1532 թվականին և պահպանեց որոշ օրինական արտոնություններ, գաբելը չէր գանձվում։ 1675 թվականին Ֆրանսիայի արևմուտքում՝ հիմնականում Բրետանում բռնկվեց Կարմիր գլխարկավորների ապստամբությունը, որի խթանը Փարիզի կողմից դրոշմավորված թղթի վրա հարկի ներդրումն էր, որը ուղեկցվում էր համառ լուրերով, որ Լյուդովիկոս 14-րդը մտադիր էր գաբելը ներմուծել բոլոր գավառներում։ Ստորին Բրետանի գյուղացիները առաջ քաշեցին պահանջների ցանկ, որտեղ գաբելը համեմատում էին մահվան և ժանտախտի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժուրավլինկա (գյուղ, Նարոդիչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺուրավլինկաԺուրավլինկա (ուկրաիներեն՝ Журавлинка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
Տարածքը՝ 0,4 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սատուրատոր

Սատուրատոր (լատիներեն saturator - հագեցուցիչ), հեղուկները (օրինակ, զովացուցիչ ըմպելիքները) ածխաթթու գազով հագեցնելու սարք։ Խառնման սարքում՝ կլանիչում հավելյալ ճնշման տակ CO2-ը լուծվում է պաղեցված հեղուկի մեջ։ Սատուրատոր լինում է պարբերական, ցիկլային, անընդհատ գործողության, ձեռքի, կիսաավտոմատ և ավտոմատ կառավարումով։ Լայնորեն օգտագործվում է սննդի արդյունաբերության մեջ (օրինակ, շաքարի և ըմպելիքների արտադրություն), ինչպես նաև առևտրի և հասարակական սննդի ձեռնարկություններում՝ գազով ըմպելիքներ, ջրեր ստանալու համար (պրոցեսը երբեմն կոչվում է կարբոնացում)։
Կիիդամա

Կիիդամա (էստ․՝ Kõidama), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սուուռե-Յաանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 191 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սկոնտրոնե

Սկոնտրոնե (իտալերեն՝ Scontrone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզի Լ'Աքվիլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 605 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 28 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 21 կմ²։ փոստային ինդեքս 67030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0864։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Ջիովաննին և Սան Պաոլոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0864 87149/881
Էլեկտրոնային հասցե։ comunescontrone@virgilio.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.scontrone.aq.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նռնակ

Նռնակ, պայթյունի դեպքում առաջացող բեկորներով և հարվածային ալիքով հակառակորդի կենդանի ուժի ու մարտական տեխնիկայի ոչնչացման համար նախատեսված զենքի տեսակ։ Նռնակները արձակում են հրանոթից, նռնականետից կամ նետում են ձեռքով։ Նռնակը բաղկացած է մետաղական իրանից, պայթուցիկ նյութի լիցքից ն պայթուցիչից։ Տարբերում են հարվածային գործողության (խոչընդոտի հանդիպելիս պայթող) և դիստանցիոն (հետագծի որոշակի կետում պայթող) նռնակներ։ Ձեռքի նռնակները ունեն ձեռքի հակահետևակային նռնակներ

1․ ապահովիչ պահանակի օղակ,
2․ բռնկիչի ձգանի լծակ,
3․ իրան,
4․ պայթուցիկ լիցք․
5․ բռնկիչ տարբեր ձևեր,0,3—1,2 կգ զանգված պայթելիս գոյացնում են մինչև 3 հազար բեկոր։ Դրանց ոչնչացնող ազդեցության շառավիղը 5—200 մ է։ Ըստ նշանակման լինում են հակահետևակային, հակատանկային և հատուկ (քիմիական, ծխասփյուռ, հրկիզող) ձեռքի նռնակներ։ Հրետանային նռնակներին հաճախ անվանում են արկեր։ Հրացանային նռնականետերից արձակվող նռնակները (տրամաչափը՝ 60—80 մմ, զանգվածը՝ մինչև 1 կգ) բաժանվում են բեկորայինի և զրահահարի։ Ձեռքի նռնականետներից արձակվող նռնակները (տրամաչափը՝ 40—90 մմ, զանգվածը՝ 0,2— 5 կգ) բաժանվում են զրահահարի և բեկորաֆուգասայինի։ Կան ուսումնական նռնակներ։
Միջազգային օլիմպիական կոմիտե

Միջազգային օլիմպիական կոմիտե (ՄՕԿ) (ֆր.՝ Comité international olympique, CIO), օլիմպիական շարժման բարձրագույն ղեկավար օրգան։ Մտեղծվել է 1894 թվականի հունիսի 23-ին, ֆրանսիացի հասարակական գործիչ Պիեռ դե Կուբերտենի (1863-1937) նախաձեռնությամբ։ ՄՕԿ-ի կազմի մեջ սկզբում մտան 12 երկրների 14 ներկայացուցիչներ (Ռուսաստանից գեներալ Բուտովսկին), որոնք նաև իրենց երկրներում ազգային օլիմպիական կոմիտեների կազմակերպիչներն էին։ Առաջին նախագահ ընտրվեց Հունաստանի ներկայացուցիչ Դ․ Վիկելասը։ Օլիմպիական խարտիայի (հրովարտակ) բնորոշմամբ ՄՕԿ-ի գլխավոր խնդիրներն են․ օլիմպիական խաղերի ծրագրերի հաստատումը, նրանց պարբերաբար անցկացումը և կատարելագործումը, սիրողական սպորտի զարգացման կազմակերպումն ու ղեկավարումը, բոլոր երկրների մարզիկների միջև բարեկամության ու համագործակցության ամրապնդումը։ ՄՕԿ-ը մշտական գործող կազմակերպություն է, որի անդամներն ընտրվում են ազգային օլիմպիական կոմիտեներ ունեցող երկրներից և համարվում ՄՕԿ-ի ներկայացուցիչ՝ իրենց երկրներում։ Յուրաքանչյուր երկրում կարող է լինել ՄՕԿ-ի միայն մեկ անդամ, բացառությամբ խոշոր, օլիմպիական շարժմանը առանձնապես ակտիվ մասնակցություն ունեցող երկրների և այն երկրների, որոնցում տեղի են ունեցել օլիմպիական խաղեր։ 1980 թվականին ՄՕԿ-ը միավորում էր 148 ազգային օլիմպիական կոմիտե և ուներ 89 անդամ։ Մինչև 1966 թվականը ՄՕԿ-ի անդամներն ընտրվում էին ցմահ, դրանից հետո ընտրվածները պետք է պաշտոնաթող լինեն 72 տարեկան դառնալիս։ ՄՕԿ-ի գերագույն օրգանը սեսիան է (անդամների ընդհանուր ժողովը), որը հրավիրվում է տարեկան մեկ, իսկ օլիմպիական տարում՝ 2 անգամ (ամառային և ձմեռային օլիմպիադաների նախօրյակին)։ Սեսիաների միջև ընկած ժամանակաշրջանում օլիմպիական շարժման ղեկավարումը իրականացնում է գործադիր կոմիտեն, որն ընտրվում է ՄՕԿ-ի անդամների կազմից։ Գործկոմի մեջ մտնում են նախագահը (ընտրվում է 8 տարին մեկ), 3 փոխնախագահ և 5 անդամ, որոնք ընտրվում են 4 տարին մեկ։ ՄՕԿ-ի շտաբ-բնակարանը Լոգանն է (Շվեյցարիա)։ ՄՕԿ-ի 8-րդ նախագահն է Խուան Անտոնիո Սամարանչը (1980 թվականից, Իսպանիա)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Շրթհարմոն

Շրթհարմոն, փողային լեզվակավոր նվագարան։ Բաղկացած է երկու ծայրերից ամրացված մետաղյա լեզվակներից և դրանց կից, փայտյա կամ պլաստմասսայի թիթեղից, որի վրա օդը դեպի լեզվակները մղելու համար կան անցքեր։ Լեզվակները տատանման մեջ են դրվում թե՛ ներշնվող և թե՝ արտաշնչվող օդով։
Լինում են դո, ֆա, սոլ մաժոր և լյա մինոր հնչյունաշար ունեցող շրթհարմոններ։ Տարածված են Ռիխտեր համակարգի (ոչ լրիվ 3 օկտավա ձայնածավալով), կնիտլինգենյան (ձայները հնչում են օկտավային կամ երկօկտավային կրկնապատկումներով) և վիեննական (ունի «դողդոջուն հնչեցնելու հարմարանք) շրթնահարմոնները։ Կան նաև մեկ օկտավային, ինչպես և «կրկնակի» (տարբեր լարվածքի երկու գործիք համատեղող) տեսակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օշինի դղյակ

Օշինի դղյակ (նաև՝ Սինապ գալեսի), հայկական միջնադարյան դղյակ և ամրոց Կիլիկիայում, Լամբրոն բերդի մոտակայքում։ Ներկայումս գտնվում է Թուրքիայի Մերսին նահանգի Չամլըյայլա գավառում, ավերակ վիճակում։


== Կառուցվածք ==
Դղյակը քառանկյունի, աշտարակաձև կառույց է, որի կամարակապ ներքնահարկը 10-րդ և 11-րդ դարերում հայերի համար ծառայել է իբրև ապաստարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեհաստանի օրհներգ

Լեհաստանի պետական օրհներգը (լեհ.՝ Mazurek Dąbrowskiego), նրա պաշտոնական պետական խորհրդանիշերից է՝ դրոշի և զինանշանի հետ մեկտեղ։ Երաժշտությունը գրվել է 1797 թվականին, Լեհաստանում։
Երգը որպես Լեհաստանի օրհներգ հաստավել է 1926 թվականին։ Երգի բառերի և երաժշտության հեղինակն է Յուզեֆ Վիբիցկին։
Հոդնով

Հոդնով, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Հազրոյի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չետվերտ Վիսկա

Չետվերտ Վիսկա (ռուս.՝ Четверть Виска), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մոսևսկիյ Վիժլեց գետի աջ ափին 30 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 մ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000049880
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004988
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ախմետովո (գյուղ, Կուշնարենկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱխմետովոԱխմետովո (ռուս.՝ Ахметово, բաշկիրերեն՝ Әхмәт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 982 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դերենիկ Սաֆարյան

Դերենիկ Լևոնի Սաֆարյան (հունիսի 30, 1923(1923-06-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ այգեգործ-ագրոտեխնիկ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների թեկնածու 1963 թվականից։ Խաղողագործության և գինեգործության միջազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ 2006 թվականից։ ՀԽՍՀ վաստակավոր ագրոնոմ 1980 թ.։


== Կենսագրություն ==
Դերենիկ Սաֆարյանը ծնվել է 1923 թվականի հունիսի 30-ին, Երևանում։ 1950 թվականին ավարտել է Հայաստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1951 թվականից աշխատել է Խաղողագիտության, գինեգործության և պտղաբուծության գիտական կենտրոնում։ 1981 թվականին աշխատել է խաղողի ագրոտեխնիկայի բաժնում՝ որպես բաժնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են խաղողի վազի ագրոկենսաբանությանը, օրգանագոյացման առանձնահատկությունների հետազոտմանը։ Մշակել է խաղողի վազի էտի ձևավորման, կանաչ հատումների սկզբունքներ, վեգետատիվ բազմացման արդյունավետ եղանակներ, ցրտահարված, կարկտահարված այգիների արագ վերականգնման միջոցառումներ։ Հեղինակ և համահեղինակ է խաղողի 10 սորտի (Ամրահի, Արտաշատի 4 և 6, Գյարմիանի, Կարմիր իծապտուկ և այլն), համահեղինակ՝ «1934-1959 թվականների խաղողագործության հայրենական գրականության մատենագիտության ցուցիչ» (ռուսերեն, 1968), «Օգնություն խաղողագործին» (1983) գրքերի։


== Պարգևներ ==
2005 թվականին պարգևատրվել է ՄԱԿ-ի Պարենի և գյուղատնտեսության կազմակերպության մեդալով։


== Երկեր ==
Խաղողի մշակության առանձնահատկությունները գյուղացիական տնտեսություններում, 1998։
Օգնություն խաղողագործին, Երևան, «Հայաստան», 1983։
Խաղողի յուրարմատ տնկանյութի աճեցումը (Հանձնարարականներ), 1983։
Խաղողագործի ուղեցույց։ Կազմ.՝ Ռ. Հ. Երգեսյան, Դ. Լ. Սաֆարյան, ՀԽՍՀ Գյուղատնտեսության մինիստրություն, Երևան, «Հայաստան», 1974։
Библиографический указатель отечественной литературы по виноградарству: 1934-1959 гг., 1968.
Խաղողագործությունը Հայաստանում։ (Մատենագիտական ցանկ), կազմ.՝ Ե. Սարգսյան, խմբ.՝ Դ. Լ. Սաֆարյան, Ալ. Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարան,  Տեղեկատու- մատենագիտական բաժին, Երևան, Ա. Հ., 1966:
Տեղի ընտրությունը, հողի նախապատրաստումը և խաղողի այգու հիմնադրումը։ Երևան, 1959,  34 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեդենսանի գավառ

Ռեդենսանի  (պորտ.՝ Microrregião de Redenção), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Պարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Բայշու Ամազոնաս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 165 831 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 21 269,419  կմ²։ Բնակչության խտությունը 7,8  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 055 313 670,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 6 253,12 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,721։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Պիսառա
Սապուկայա
Ասոմատոս (Լիմասոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ասոմատոս (այլ կիրառումներ)Ասոմատոս (հուն․՝ Ασώματος), գյուղ Կիպրոս կղզու հարավում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Լիմասոլի շրջանում։
Շրջկենտրոն Լիմասոլի հետ միացված է ավտոխճուղով։ Ըստ 2011 թվականին Կիպրոսում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում էր 335 մարդ, հիմնականում՝ հույն կիպրացիներ և բրիտանացիներ։
Մինչ 1974 թվականի թուրքերի ներխուժումը գյուղում և հարակից տարածքներում բնակվել են նաև թուրքեր, որոնք հետագայում տեղահանվել են։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դրեցո

Դրեցո (իտալերեն՝ Drezzo ), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 994 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը՝ 994 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 1 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22020։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 031 440177
Էլեկտրոնային հասցեն՝ segreteria@comune.drezzo.co.it
Պաշտոնական կայք՝ http://comune.drezzo.co.it Archived 2017-11-08 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Իմ սիրելի ծաղրածուն

«Իմ սիրելի ծաղրածուն» (ռուս.՝ «Мой любимый клоун»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է Յուրի Կուշներյովը Վասիլի Լիվանովի համանուն վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Կրկեսի երիտասարդ դերասան Սերգեյ Սինիցինը (Օլեգ Մենշիկով) որոշում է որդեգրել մանկատան վեցամյա սան Վանկային։ Նրա կինը՝ Լեսյան (տառապում է անպտղությամբ), սկզբում դեմ չէր, սակայն իր մոր ճնշման տակ, որը պարծենում է իր ակադեմիկոս ամուսնով, ասում է, որ դեմ է որդեգրման որոշմանը։ Գործը գնում է ամուսնալուծության։ Մինչդեռ Սերգեյն իր լավագույն ընկեր և գործընկեր Ռոմանի հետ պատրաստում է նոր համար կրկեսի սպասվող մեծ հյուրախաղերի համար։ Երեխան շատ է խանգարում նրա աշխատանքին, բայց Ռոմանն իր կնոջ՝ Ալիսայի հետ օգնում է Սերգեյին խնամել Վանկային։ Նա անընդհատ հարցնում է հորը, թե որտեղ է իր մայրը, իսկ նա բացատրում է, որ մայրը մեկնել է ուրիշ տեղ։
Անսպասելիորեն երեխայի վիճակը կտրուկ վատանում է, անհրաժեշտ է հազվադեպ խմբի արյան շտապ փոխներարկում։ Սերգեյը նախկինում լուրջ հարաբերություններ էր ունեցել մարմնամարզուհի Պոլինայի հետ, բայց Ռյումինը ժամանակին լուրեր է տարածել Պոլինայի ինտիմ հարաբերությունների մասին գերմանացի վարժեցնողի հետ հյուրախաղերի ժամանակ։ Հպարտ ու խռովկան Սինիցինը խզել էր հարաբերությունները նրա հետ, սակայն ամուսնալուծությունից հետո շարունակում է սիրել նրան։ Հիշելով բոլոր նրանց, ովքեր կարող էին արյուն հանձնել, Ալիսը հիշում է Պոլինայի մասին, զանգահարում է նրան, և Պոլինան համաձայնում է։ Սակայն ասում է Սերգեյին, թե ինչ է մտածում նրա մասին։
Վանկան արթնանում է, տեսնում հարևան մահճակալին պառկած Պոլինային ու ասում․ «Մայրի՛կ, դո՞ւ ես։ Դու եկե՞լ ես»։


== Դերերում ==


== Նկարահանման խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Ադաբաշյան, Նիկիտա Միխալկով
Ռեժիսոր՝ Յուրի Կուշներյով
Օպերատոր՝ Իգոր Բեկ
Կոմպոզիտոր՝ Օլգա Պետրովա
Նկարիչ՝ Վիկտոր Զենկով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը ya-kloun.ru կայքում
Մայքլ Կլարկ Դունկան

Մայքլ Կլարկ Դունկան (անգլ.՝ Michael Clarke Duncan, դեկտեմբերի 10, 1957(1957-12-10), Չիկագո - սեպտեմբերի 3, 2012(2012-09-03), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, պրոդյուսեր։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Կանաչ մղոն», «Արմագեդոն», «Կարիճների արքան», «Ինը յարդ» և «Մեղքերի քաղաքը» ֆիլմերից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Պրոդյուսեր ===


=== Դերակատարումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Աղքատ հարազատները

Աղքատ հարազատները, Պավել Լունգինի 2005 թվականին նկարահանված ռուս-ֆրանսիական կինոկատակերգությունը։
2005 թվականի Կինոտավր փառատոնում ֆիլմն ստացել է գլխավոր մրցանակը։


== Սյուժե ==
Ձեռնարկատեր Էդիկ Լետովը արտերկրացիներ է բերում նախկին ԽՍՀՄ-ի տարածքում գտնվող փոքր գավառական քաղաքներ։ Օտարերկրացիները ծագումով ԽՍՀՄ-ից են և փնտրում են իրենց բարեկամներին ու հարազատներին։ Իհարկե, նա որպես նրանց բարեկամներ է ներկայացնում բոլորովին պատահական մարդկանց, իսկ երբեմն նրանք լինում էին բոլորովին այլ բնակավայրերից։
Այս անգամ խումբը գալիս է Գոլոտվին անունով փոքր քաղաքը, որը քաղաքի ղեկավարությունն այցելության ժամանակ որոշակի գումարով համաձայնում է անվանափոխել` կոչելով Գոլուտվին։


== Դերերում ==
Կոնստանտին Խաբենսկի - Էդիկ Լետով
Նատալյա Կոլյականովա - Ռեգինա
Լեոնիդ Կանևսկի - Բարուխ
Էսթեր Գուեստեն - Էսթեր
Օտտո Տաուսիգ - Սեմուիլ
Գրեգուար Լեպրենս Ռինգե - Մարկ Իվ
Միգլեն Միրչև - Էնդրյու
Սերգեյ Գարմաշ - Յաշա
Մարինա Գոլուբ - Բելլա
Դանիիլ Սպիվակովսկի - Գրիշա Ցաուսակի
Ալեքսանդր Իլյին - քաղաքապետ
Պյոտր Սոլդատով - Գրիցինի պապը
Ելենա Գալիբինա - Ալյոնայի մայրը
Եվգենիա Դմիտրիեվա - Օլգա
Կոնստանտին Վորոբյով - Միշա
Միխայիլ Պարիգիլ - Միրասլավ
Մարիաննա Շուլց - Նինա
Վլադիմիր Սալնիկով - Կովշիկով
Ֆիլիպ Իվանչենկո - Սաշա
Իգոր Ժուկով - Վիտալիկ
Եկատերինա Կիբովսկայա - Ալյոնա
Եկատերինա Բալմովա - ջրահարս


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ` Գենադի Օստրովսկի
Բեմադրող ռեժիսոր`  Պավել Լունգին
Բեմադրող օպերատոր` Միխայիլ Կրիչման
Բեմադրող նկարիչ` Սերգեյ Բրժեստովսկի
Կոմպոզիտորներ` Միշել Արբատց, Ռոշ Ավե, Իվալ Միսենմաշեր
Սաունթրեք` «11-ից հետո»
Հագուստի ձևավորող` Աննա Բատուլի
Հնչյունային ռեժիսոր` Ալեն Կուրվելե
Պրոդյուսերներ` Քեթրին Դրյուսսար, Պավել Լունգին, Օլգա Վասիլևա


== Պարգևներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Աղքատ հարազատներ» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Աղքատ հարազատները» Archived 2019-07-15 at the Wayback Machine. Рускино.ру կայքում
«Աղքատ հարազատները»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Կաթի փոխարինիչներ

Կաթի փախարինիչներ, կերախառնուրդներ, որոնք սննդարարությամբ, մարսելիությամբ ու կենսաբանական հատկանիշներով մոտ են բնական կաթին և մատղաշների կերաբաժնում, սկսած կյանքի առաջին տասնօրյակից, օգտագործվում են դրա փոխարեն։
Կաթի փոխարինիչների հումքը սերզատած (յուղազուրկ) կաթն է, որի վրա ավելացնում են բուսական ու կենդանական յուղ, ճարպազանգված, վիտամիններ, միկրոտարրեր։ Տնտեսապես նպատակահարմար է կաթի փոխարինիչներ պատրաստել բուսական սպիտակուցներից, ձեթից, ոսկրայուղից և շիճուկի խառնուրդից։
Լինում են հեղուկ և չոր։ Վերջինս գերադասելի է, այն լավ պահպանվում և հեշտ տեղափոխվում է։
Օգտագործվում են գրեթե բոլոր երկրներում։
Դեղձենի

Դեղձենի (լատ.՝ Persica), վարդազգիների ընտանիքի բույսերի ցեղ։ Հայտնի է 5 տեսակ։ Բոլոր սորտերը հիմնականում առաջացել են դեղձենի սովորականից լատ.՝ P. vulgaris։ Հայաստանում մշակվում է Արարատի, Արմավիրի, Արագածոտնի, Կոտայքի, Վայոց ձորի, Սյունիքի և այլ մարզերում։ Ծառ է՝ ոչ մեծ, բաժակաձև, կլորավուն պսակով, բարձրությունը՝ 3-8 մ։ Տերևները նշտարաձև են, ատամնաեզր։ Ծաղիկները երկսեռ են, վարդագույն։ Պտուղը հյութալի, գնդաձև, կլոր, ձվաձև և այլ ձևերի կորիզապտուղ է։ Պտղամիսը սպիտակ է կամ դեղին, համեղ, հյութալի, պտղամաշկը՝ թավոտ կամ մերկ։ Օգտագործվում է թարմ և վերամշակված (չիր, կոմպոտ, ջեմ, ալանի, պովիդլո և այլն)։ Հայաստանում մշակվող բոլոր սորտերը (Զաֆրանի, Լիմոնի, Նարնջի, ճուղուրի և այլն) հիմնականում թավոտ են։ Դեղձենու սերմերի յուղն օգտագործվում է դեղագործության մեջ, իսկ քուսպից ստացվող դառը ջուրը պարունակում է ցիանաջրածին (0,1%)։


== Նկարագրություն ==
Հայտնի է 5 տեսակ։ Բոլոր սորտերը հիմնականում առաջացել են սովորական դեղձենու տեսակից, որը մինչև 8 մ բարձրության, բաժակաձև, կլորավուն սաղարթով ծառ է։ Տերևները երկարավուն են, նշտարաձև, ատամնավոր եզրերով։ Ծաղիկները երկսեռ են, վարդագույն։
Պտուղը հյութալի կորիզապտուղ է, 60-200 գ և ավելի կշռով, գնդաձև, կլոր, երբեն ձվաձև, դեղնավարդագույն, դեղնակարմրավուն։ Կորիզը խոշոր է (պտղի կշռի 6-8%-ը)։ Սերմը հիմնականում դառն է։ Պտղամաշկը մեծ մասամբ թավոտ է, հազվադեպ անթավ (կոչվում են նաև նեկտարենիներ)։ Պտղամիսը սպիտակ է կամ դեղին։ Կան պճղովիներ, որոնց կորիզը հեշտությամբ անջատվում է պտղամսից, և հյուլիներ, որոնց կորիզը պտղամսից չի անջատվում։ Պտղամիսը համեղ է, հյութալի, քաղցր։ Օգտագործվում է թարմ և վերամշակված չիր, կոմպոտ, ջեմ, ալանի, մուրաբա, պովիդլո, ժելե։ Բազմացումը՝ աչքապատվաստով և սերմերով։ Բերքատվությունը՝ 200-400 ց/հա։


== Դասակարգում ==
Հայաստանում մշակվող բոլոր սորտերը (զաֆրանի, լիմոնի, նարնջի, ճուղուրի) թավոտ են, կան նաև մի քանի ցածրորակ, անթավ (մերկ) սորտեր։ Լինում են վաղահաս (հասունանում են հուլիսի կեսերից մինչև օգոստոս), միջահաս (հասունանում է օգոստոսի կեսերից մինչև սեպտեմբերի 2-րդ կեսը) և ուշահաս (հասունանում է հոկտեմբերին)։


== Պտղի սննդային կազմը ==
Օրգանական թթուներ՝ խնձորի, գինի, կիտրոնի, խինինի
Հանքային աղեր՝ երկաթ, պղինձ, կալիում, ֆոսֆոր, ցինկ, մագնեզիում, սելեն, մանգան
Վիտամիններ՝ C, B, E, K, PP խմբերի, կարոտին
Պեկտիններ և եթերային յուղեր
Կորիզները պարունակում են դառը նշի յուղ և ամիգդալին։


== Բանահյուսության մեջ ==
Հայկական ասացվածք՝

Դեղձերն իրար նայելով են հասնում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (4488)

Ժողովածու (4488), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4488 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19-րդ դարում Գրիգոր Ժամկոչեանց գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 22X17 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 28 թերթից։ Գրված է I, J-միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` լաթապատ ստվարաթուղթ։


== Բովանդակություն ==
Կանոնագիրք հայոց։
Մխ. Գոշի աղոթք։
Գր. Ժամկոչեանց Աղերս առ Քրիստոս (չափ.):


== Ծանոթագրություններ ==
Իթզան Էսկամիլա

Իթզան Էսկամիլա Գուերերո (իսպ.՝ Itzan Escamilla Guerrero, հոկտեմբերի 31, 1997(1997-10-31), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի դերասան։ Հայտնի է դարձել Նեթֆլիքս ընկերության «Էլիտա» երիտասարդական հեռուստասերիալում մարմնավորած Սամուել Գարսիա Դոմինգուեզի դերով։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստասերիալներ ===
2016՝ «Վիկտոր Ռոս»
2016՝ «Վեց քույր»
2016՝ «Բժշկական կենտրոն»
2017՝ «Ճանապարհի վերջը»
2017՝ «Ժամանակի նախարարություն»
2017՝ «Հեռախոսավարուհիներ»
2018-ներկա՝ «Էլիտա»


=== Ֆիլմեր ===
2019՝ «Մոլորակ 5000»


=== Թատրոն ===
2017՝ «Ամբողջ աշխարհին զուգահեռ»


== Ծանոթագրություններ ==
Նիմե (գյուղ, Կասեպյաե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիմեՆիմե (էստ․՝ Nõmme), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Կասեպյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 68 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Skate America 2019

Skate America 2019, գեղասահքի 2019/2020 մրցաշրջանի Գրան պրիի առաջին փուլը։ Մրցումներն առաջին անգամ տեղի կունենան ԱՄՆ Լաս Վեգաս քաղաքում 2019 թվականի հոկտեմբերի 18-20-ը։ Մրցաշարի կազմակերպիչն Է ԱՄՆ-ի գեղասահքի ասոցիացիան՝ չմշկավազքի միջազգային միության աջակցությամբ։ Մարզիկները հանդես կգան հետևյալ կատեգորիաներում՝ տղամարդկանց և կանանց մենասահք, զուգասահք գեղասահք և սառույցի վրա պարեր։
Լաս Վեգասը դարձել է ԱՄՆ-ի 23-րդ քաղաքը, որն ընդունել է այս մրցաշարը։


== Արդյունքներ ==


=== Տղամարդիկ ===


=== Կանայք ===


=== Սպորտային զույգեր ===


=== Պարեր սառույցի վրա ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ինֆորմացիա(անգլ.) մրցաշարի մասին ISU կայքում
Ինֆորմացիա Archived 2019-07-23 at the Wayback Machine.(անգլ.) մրցաշարի մասին
Արդյունքները(անգլ.) isuresults.com կայքում
Ուղեղը կրակում (ֆիլմ)

«Ուղեղը կրակում» (անգլ.՝ Brain On Fire), սպասվող ամերիկա֊կանադա֊իռլանդական կենսագրական դրամա, որը գրել և նկարահանել է Ժերարդ Բերեթը։ Այն հիմնված է Սյուզաննա Կահալանի «Ուղեղը կրակում. իմ խելագարության ամիսը» ինքնակենսագրական վեպ-հիշողությունների վրա։ Ֆիլմի աստղերն են Քլոյե Գրեյս Մորեցը, Ջենի Սլեյթը, Թոմաս Մանը, Թայլեր Փերին, Քերրի-Էն Մոսը և Ռիչարդ Արմիտաժը։ Հիմնական նկարահանումները սկսել են 2015 թվականի հուլիսի 13-ին, Բրիտանական Կոլումբիայի Վանկուվեր քաղաքում։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի կունենա 2016 թվականին։


== Սյուժե ==
«New York Post»-ի լրագրող Սյուզաննա Կահալանը սկսում է ունենալ առողջական լուրջ խնդիրներ, որի պատճառով նա սկսում է լսել ձայներ։ Անցնում է մեկ շաբաթ, իսկ առողջությունը աստիճանաբար վատանում է ընդհուպ մինչև մինչև կատատոնիա։ Բազմաթիվ սխալ ախտորոշումներից և հոսպիտալացումներից հետո, մի բժիշկ վերջապես տալիս է ճիշտ ախտորոշումը՝ հուսադրելով որ առողջությունը կվերականգնվի։ Մի անգամ Կահալանը արթնանում է հիվանդանոցում՝ անցած ամսվա մասին չհիշելով ոչինչ։


== Դերակատարներ ==
Քլոյե Գրեյս Մորեց - Սյուզաննա Կահալան
Ջենի Սլեյթ
Թոմաս Ման -Սթիվեն
Թայլեր Թերի - Ռիչարդ
Քերրի֊Էն Մոս - Ռոնա Նեք
Ռիչարդ Արմիտաժ - Թոմ Կահալան
Կլաուդիո Էնկառնասիոն Մոնտերո - Ջեյդեն


== Արտադրություն ==
2014 թվականի մայիսի 1֊ին Deadline-ը հայտարարեց, որ Շարլիզ Թերոնը գնել է Սյուզաննա Կահալանի 2012 թվականի ինքնակենսագրական գրքի հեղինակային իրավունքները։ Դակոտա Ֆանինգը նշանակված էր, խաղալու Կահալանի դերը, մի երիտասարդ կին, ով արթնանում է հիվանդանոցում՝ մոռանալով, թե ինչ է կատարվել նախորդ ամիս։ Թերոնի պրոդյուսերական կելոգաներն են Բեթ Կոնոն և Էյ․ Ջի․ Դիքսը։ Ֆիլմարտադրության զբաղվում է Denver and Delilah Productions֊ը։ 2015 թվականի հուննվարի 22-ին Ժերարդ Բերեթն ընտրվեց որպես սցենարիստ և ռեժիսոր։ Ուիլ Պուլտերն ավելացվեց դերասանական կազմում 2015 թվականի փետրվարի 4-ին, ով կխաղա Կահալանի ընկերոջ դերը։ 2015-ի մայիսի 26-ին Թոմաս Մանը և Ջենի Սլեյթը հաստատեցին, որ միանում են ֆիլմին, որտեղ Մենը կխաղա Կահալանի ընկերոջ դերը, փոխարինելով Պուլտերին։ 2015 թվականի հունիսի 26֊ին հայտարարվեց, որ Ֆանինգը լքել է ծրագիրը, որին կփոխարինի Քլոյե Գրեյս Մորեցը։ 2015֊ի հուլիսի 7-ին Broad Green Pictures֊ը դարձավ ֆիլմի տեղայնացնողը և ֆինանսական հարցերի պատասխանատուն Միացյալ Նահանգներում։ 2015 թվականի հուլիսի 16-ին Քերրի-Էն Ռոսը և Ռիաչրդ Արմիտաժը ավելացվեցին կազմում, որպես Կահալանի ծնողներ՝ Ռոնա Նեքը և Թոմ Կահալանը։ Հուլիսի 20-ին Թայլեր Փերին միացավ ֆիլմին, որպեսզի խաղա Ռիչարդի՝ Կահալանի տնօրենի դերը New York Post հրատարակությունում։


=== Նկարահանումներ ===
Հիմնական նկարահանումները սկսեցին 2015 թվականի հուլիսի 13-ին, Բրիտանական Կոլումբիայի Վանկուվեր քաղաքում։ Մորեցն իր առաջին նկարահանումները սկսեց Վանկուվերի հիմնական հիվանդանոցում Հուլիսի 18-ին Մորեցին նկատվել են Վանկուվերից Մանհեթեն տանող ճանապարհին՝ տաքսու ավտոմեքենայի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.brainonfiremovie.com/ Ուղեղը կրակում (ֆիլմ). պաշտոնական կայք
Մորգենթաու (այլ կիրառումներ)

Մորգենթաու կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Հենրի Մորգենթաու, (1856-1946), ամերիկացի դիվանագետ, ԱՄՆ դեսպանը Օսմանյան կայսրությունում
Հենրի Մորգենթաու Կրտսեր, (1891-1967), ամերիկացի պետական գործիչ
Հանս Մորգենթաու, (1904-1980), ամերիկացի քաղաքագետ, պրագմատիզմի և քաղաքական ռեալիզմի հիմնադիր, արտաքին քաղաքականության հարցերի առաջատար տեսաբան
Սպոդոբովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Սպոդոբովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Сподобівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սպոդոբովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 700 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 65.07 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 10.76 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բարա (Արգուտի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բարա (այլ կիրառումներ)Բարա (ռուս.՝ Бара), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ագրուտ գետի աջ ափով՝ 102 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100004615
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100461
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նիմմե (Տալլին)

Նիմմե (էստ․՝ Nõmme), Էստոնիայի մայրաքաղաք Տալլինի հարավարևմտյան շրջան։ Սահմանակից է Հաբերսթտի, Մուստամմե, Կեսկլին և Քրիստինե քաղաքային շրջաններին։ Մինչև 1940 թ.-ը Նիմմեն հանդիսանում էր առանձին քաղաք։ Քաղաքի այս շրջանը հայտնի է իր յուրահատուկ շինություններով, ինչի շնորհիվ հաճախ կոչվում է «Անտառային քաղաք»։ Այստեղ արտադրական ձեռնարկությունները գրեթե բացակայում են։ Նիմմեյում տեղակայված են չորս հիմնական դպրոց, երեք երաժշտական գիմնազիա, ժամանակակից շուկա, հիվանդանոց, դահուկավազքի երթուղի, բարոն ֆոն Գլենի զբոսայգին, որտեղ գտնվում է պատմական ամրոց, Տալլինի աստղադիտարանը և քանդակների հավաքածու։ Տալլինի այս շրջանի բնակչության գերակշիռ մասը էթնիկ էստոնացիներ են՝ 84,2%։.


== Պատկերներ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Տալլին


== Ծանոթագրություններ ==