armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսանդր Հովհաննիսյան (դերասան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր (Սաշա) Անդրեասի Հովհաննիսյան (ապրիլի 12 (24), 1895, Բաքու, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 15, 1949(1949-05-15), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային դերասան։ Ադրբեջանական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1940)։ 


== Գործունեություն ==
Մասնակցել է սիրողական, 1914 թվականից՝ Սիրանույշի, Հովհաննես Աբելյանի խմբերի ներկայացումներին։ 1918 թվականին եղել է Բաքվի կոմունայի պաշտպաններից, ապա անցել է Պարսկաստան՝ միացել Արմեն Արմենյանի թատերախմբին։ 1921 թվականին վերադարձել է Բաքու, աշխատել նաև Թիֆլիսի, Ալեքսանդրապոլի քաղլուսվարի, Երևանի հեղափոխության թատրոններում։ 1925-1949 թվականներին եղել է Բաքվի հայկական թատրոնի առաջատար ուժերից, դրամատիկական տաղանդով, նուրբ հումորով օժտված արտիստ։ Խաղացել է դրամատիկական և բնութագրական դերեր։
Լավագույն դերակատարումներից են՝

Պեպո՝ Գաբրիել Սունդուկյանի «Պեպո»
Զիմզիմով, Փարսիդ՝ Գաբրիել Սունդուկյանի «Քանդած օջախ»
Ռուստամ, Բարխուդար, էլիզբարով (Շիրվանզադեի «Նամուս», «Պատվի համար»)
Օթար բեկ՝ Ցուժին-Սումբատովի «Դավաճանություն»
Քաղաքագլուխ՝ Գոգոլի «Ռևիզոր»
Օթելլո՝ Շեքսպիրի «Օթելլո»
Շահնազար՝ Զաբարլիի «Յաշար»
Մելիք աղա՝ Վաղարշ Վաղարշյանի «Օղակում»
Ասլան ամի՝ Վաղարշյանի «Վանքաձոր»


== Գրականություն ==
Գևորգ Աբաջյան, Ալեքսանդր Հովհաննիսյան Ե., ՀԹՀ, 1984, 94 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Հովհաննիսյանի մասին Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում
Թել Քալախի գավառ

Թել Քալախի գավառ, (արաբ․՝ منطقة تلكلخ‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Հոմսի մարզի 7 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Թել Քալախ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 129,429 բնակչություն։
Թել Քալախի գավառը բաղկացած է 4 շրջաններից՝

Թել Քալախի շրջան (արաբ․՝ ناحية تلكلخ‎‎), կենտրոն՝ Թել Քալախ, բնակչություն 62 069
Հադիդայի շրջան (արաբ․՝ ناحية حديدة‎‎), կենտրոն՝ Հադիդա, բնակչություն 25 998
Ալ-Նասիրայի շրջան (արաբ․՝ ناحية الناصرة‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Նասիրա, բնակչություն 16 678
Ալ-Հուաշի շրջան (արաբ․՝ ناحية الحواش‎‎), կենտրոն՝  Ալ-Հուաշ, բնակչություն 24 684


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդակակաչ անտառային

Վարդակակաչ անտառային (լատ.՝ Tulipa sylvestris), շուշանազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
20-50 սմ բարձրությամբ բազմամյա սոխուկավոր բույս է։ Սոխուկը ծածկված է բաց գույնի, թեթևակի կաշենման, միայն վզիկի և հիմքի մասում կոշտամազ թեփուկներով։ Տերևները գծային նշտարաձև են, սովորաբար ուղիղ կանգնած, հաճախ կարմրավուն եզրերով։ 2-4 սմ երկարությամբ ծաղիկը մեծ է, ներսից վառ դեղին, արտաքինից՝ ծիրանի կանաչավուն։ Առէջաթելերը ամբողջ երկարությամբ լայնացած են։ Սերմնարանը իլիկաձև է։ Տուփիկը երկարավուն եռանիստ է և հանկարծակի սրածայր։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Իջևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Այգեպատ, Մոսես, Նեքին Կարմիր)։ Ընդհանուր արեալն ընդգրկում է Հարավային Անդրկովկասը, Իտալիան, Հյուսիսային Իրանը, Սիցիլիա և Սարդինիա կղզիները։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 700-1000 մ բարձրությունների վրա, ինչպես նաև խոտածածկ լանջերին, ցանքերում և անտառների եզրերին։ Ծաղկում է ապրիլին, պտղաբերում՝ մայիսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման սպառնալիքի ենթակա տեսակ։ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում ընդգրկված չէ։
Պահպանության գործողություններ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թալիշ-Մուղանական Ինքնավար Հանրապետություն

Թալիշ-Մուղանական Ինքնավար Հանրապետությունը ինքնահռչակված ինքնավար հանրապետություն էր Ադրբեջանում, որ տևել է 1993 թ. հունիսից օգոստոս։ Այն գտնվել է Ադրբեջանի հարավ-արևելքում՝ Իրանին և Կասպից ծովին սահմանակից, և բաղկացած էր վեց թալիշաբնակ շրջաններից՝ Լենքորան շրջանային մայրաքաղաքի շուրջ։ Լենքորան, Լենքորան (նահանգ), Լերիկ, Աստարա, Մասալի և Յարդիմլի։
Ինքնավար Հանրապետությունը հռչակվել է Ադրբեջանում քաղաքական անհանգստության ժամանակ Ռուսաստանի լուռ օգնությամբ։ 1993 թ. հունիսին գնդապետ Սուրատ Հուսեյնովը ռազմական ապստամբություն է կազմակերպել Ադրբեջանի նախագահ Աբուլֆազ Էլչիբեյի դեմ։ Գնդապետ Ալաքրամ Գումբատովը, իբրև Թալիշի ազգայնականների ղեկավար, հռչակել է նոր հանրապետություն Ադրբեջանի հարավարևելյան շրջանում։ Թալիշական ինքնավարությունը, սակայն, երկար կյանք չունեցավ։ Քաղաքական անհանգտությունը հանգստացել է Բաքվում նոր իշխանության եկած Հեյդար Ալիևի հետ։ Այս վերջինի բանակցությունները Ալաքրամ Գումբատովի հետ թալիշներին ինքնավարություն տրամադրելու վերաբերյալ անհաջող են եղել, և շուտով Ադրբեջանը, զորակազմեր մտցնելով թալիշաբնակ շրջաններ, ընկճել է թալիշական ազգային շարժումը։ Թալիշները դիմադրություն ցույց չեն տալիս՝ հիմնավոր մտավախություն ունենալով, որ որևէ դիմադրություն գրգռելու է թալիշների ցեղասպանություն։ Թալիշական ազգային շարժման ղեկավար գործիչները ձերբակալվում են, և Գումբատովը դատապարտվում է մահապատժի, որը միջազգային ճնշման տակ (հատկապես Եվրոպայից), հետագային փոխարինվում է ցմահ ազատազրկմամբ։ 2004 թվականին ազատ է արձակվել։ Գումբատովին իրավունք է տրվել ներգաղթել Եվրոպա այն պայմանով, որ քաղաքականությամբ չի զբաղվելու։


== Աղբյուրներ ==
Ծուղակ ծնողների համար

«Ծուղակ ծնողների համար» (անգլ.՝  The Parent Trap) Նենսի Մեյերսի և Դենիս Քուեյդերի ամերիկյան ընտանեկան կատակերգություն, գլխավոր դերերում` Նատաշա Ռիչարդսոն և Լինդսի Լոհան։ 1961 թվականին նկարահանված ֆիլմի համանուն ռեմեյքը, ֆիլմերի սցենարները գրված են գերմանացի գրող Էրխ Քասթների «Լոթի և Լիզա» (գերմ.՝  Das doppelte Lottchen, բառացի՝ «Կրկնակի Լոթհեն») գրքի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Պատանի Հոլլի Պարկերն ապրում է արևոտ Կալիֆոռնիայում՝ հիանալի հոր՝ Նիկոլաս Պարկերի հետ (Դենիս Ուեյդ), իսկ իր հասակակից Էննի Ջեյմսն ապրում էր մռայլ Լոնդոնում սիրելի մոր՝ Էլիզաբեթ Ջեյմսի հետ (Նատաշա Ռիչարդսոն)։ Առաջինը երազում է մոր մասին, առանց որի նրա համար շատ դժվար է, իսկ երկրորդը՝ հոր։
Երբ աղջիկները պատահական հանդիպում են ամառային ճամբարում, նրանք սկսում են մրցել իրար հետ մինչև այն ժամանակ երբ նրանց պատժում են և ուղարկում են ապրելու առանձնացված խրճիթում։ Նրանք ընկերանում են։ Պարզվում է, որ նրանք երկվորյակներ են։


== Դերերում ==
Լինդսի Լոհան- Հոլլի Պարկեր / Էննի Ջեյմս ( Էռն Մակքեյ)
Դենիս Քուեյդ- Նիք Պարկեր, Հոլլիի հայրը, ամերիկացի գինեգործ
Նատաշա Ռիչարդսոն- Էլիզաբեթ Ջեյմս, Էննիի մայրը, հարսանեկան զգեստների դիզայներ
Էլեյն Հենդրիքս- Մերեդիտ Բլեյք, Նիք Պարկերի հարսը, հրապարակախոս և լրագրող Սան Ֆրանցիսկոյից
Լիզա Էնն Ուոլտեր- Չեսսի Պարկերների տան տնային տնտեսուհին
Սայմոն Կունց- Մարտին, Ջեյմսերի ընտանիքի սպասավորների պետը
Փոլլի Հոլլիդեյ- Մարվա, ամառային ճամբարի տնօրեն
Մեգի Ուիլեր- Մարվա կրտսեր , ճամբարի տնօրենի օգնական և դուստր
Ռոննի Սթիվենս- Չարլզ Ջեյմս, Էլիզաբեթի հայրը, երկվորյակների պապիկը
Ջոենա Բարնս- Վիքի Բլեյք, Մերեդիտի մայրը
Հոլլի Մեյերս- Շայեր- Լինդսի
Կատերինա Գրեմ - Ջեկի
Մայքլ Լոհան- կորած տղան
Ջոն Աթերբերի- Գարետ
Ալի Լոհան- տղան օդանավակայանում


== Նկարահանումներ ==
Սկզբում երկվորյակների դերը պետք է խաղար Միշել Տրախտենբերգը։ Իր ծննդյան օրը՝ հոկտեմբերի 11-ը համընկնում է Հոլիի և Էնիի ծննդյան օրվա հետ։
Ճամբարում մոլորված տղայի դերը խաղում է Լինդսիի հարազատ եղբայր Մայքլ Լոհանը։
Երբ Հոլին վայրէջք է կատարում լոնդոնի օդանավակայան, ամբոխի մեջ կարելի է տեսնել Լինդսիի մորը և եղբորը՝ Դինա Լոհանին իր ձեռքերում Դակոտային։
Երբ Հոլլին մոր հետ գնում է հարսանյաց սրահ և նրանք հատում են ճանապարհի մի մասը, տեսարանը հիշեցնում է The Beatles Abbey Road ալբոմի շապիկին։ Այդ պահին հնչում է Beatles — «Here Comes the Sun» երգը։
Երկվորյակների անունները պատահակն չեն ընտրվել ։ Ֆիլմի ռեժիսոր՝ Նենսի Մեյերսի և պրոդյուսեր Չարլզ Շայերի դստրերն անուններն են Էննի և Հոլլի Մեյերս-Շայեր։ Երկու աղջիկներնել ֆիլմում խաղացել են փոքրիկ դերեր։


== Տես նաև ==
Երկու հոգի. ես և իմ ստվերը
Էլեկտրոնիկի արկածները


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ծուղակ ծնողների համար»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ֆեոդոր Պոպուդոգլո

Ֆեոդոր Պոպուդոգլո (ռուս.՝ Фёдор Феодосьевич Попудогло, 1846 - հոկտեմբերի 14 (26), 1883, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս բելետրիստ։ Անտոն Չեխովը նրան է նվիրել իր «Կենդանի ապրանք» պատմվածքը։


== Կենսագրություն ==
Բելետրիստ, դրամատուրգ և լրագրող, տպագրվել է Մոսկվայի և Սանկտ Պետերբուրգի ամսագրերում և թերթերում։ 1870-ականների վերջին, 1880-ականների առաջին կեսին իր տեքստերը զետեղել է «Համաշխարհային պատկերազարդում» (ռուս.՝ «Всемирной иллюстрации»), «Զարթուցիչ» (ռուս.՝ «Будильнике») և «Սկոմորոխ» ալմանախում։ Երբեմն հանդես է եկել Ֆ. Պ. գրական անունով։ «Վուկոլ Վախրուշին» («Զարթուցիչ», 1879), «Չարաճճի ռեբուս», «Ֆանտաստիկ տեսարաններ կարծես գավառական կյանքից» աշխատությունների  «Սեփական մեղքով» պատմվածքի հեղինակն է։ Եղել է Չեխովի ընկերը։
Մահացել է Մոսկվայում։ Նրա հիշատակը հավերժացրել է Դ. Դ. Յազիկովը։


== Չեխովը Պոպուդոգլոյի մահվան մասին ==
Իր նամակներից մեկում Անտոն Չեխովը Պոպուդոգլոյի և նրա մահվան մասին հայտնում է, որ վերջինս տաղանդավոր չէր, չնայած որ նրա դիմանկարը զետեղում են «Զարթուցիչ»-ում, որ Չեխովը, գիշերով այցելում էր նրան Կուդրինո, որ նա բուժվել է բազմաթիվ բժիշկների մոտ, այդ թվում և Չեխովի, և միայն նա, որ գրական հնաբնակ էր, կռահում է, որ նա մահացել է ուղեղի բորբոքումից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
РБС/ВТ/Попудогло, Федор Феодосьевич
Սահմանադրական հայրենասիրություն

Սահմանադրական հայրենասիրություն (անգլ.՝ Constitutional patriotism, գերմ.՝ Verfassungspatriotismus), գաղափար, համաձայն որի մարդիկ պետք է կազմավորեն իրենց քաղաքական կապվածությունը պլյուրալիստական ազատական ժողովրդավարական սահմանադրության նորմերից և արժեքներից, այլ ոչ թե ազգային մշակույթից կամ աշխարհաքաղաքացիական հասարակությունից։ Գաղափարը կապված է հետազգայնական ինքնության հետ, քանի որ այն ունի է ազգայնականության նման կառուցվածք, սակայն կապվածության հիմք է հանդիսանում ոչ թե ազգային մշակույթը, այլ սահմանադրության արժեքները։ Ըստ էության, սա խմբային ինքնության վերաիմաստավորման առաջին փորձն է, որը դուրս է գալիս էթնոմշակութային ինքնության շրջանակներից և հիմք է ընդունում քաղաքացիության՝ որպես լոյալության մեկնաբանությունը։ Տեսաբանները կարծում են, որ մի քանի լեզու և խմբային ինքնություն ընդգրկող ժամանակակից պետությունում նման գաղափարը ավելի արդարացված է, քան համատեղ կողմնակցության այլ տեսակները։ Դա առավել արդիական է հետազգային ժողովրդավարական պետություններում, որտեղ գոյակցում են մի քանի մշակութային և էթնիկ խմբեր։ Գաղափարի ազդեցությունն է կրել նաև Եվրոպական Միությունը, որի երկրների համար որպես վերպետական միավորման անդամների համար սահմանադրական հայրենասիրությունը եվրոպականության բանալին է։


== Ծանոթագրություններ ==

Կաղապար:Ազատականություն
Օլշանկա (այլ կիրառումներ)

Օլշանկա, կարող է վերաբերել՝

Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չուդնևսկի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոարխանգելսկի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Շացկի շրջանում
Օլշանկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տեչա գետի աջ ափին
Օլշանկա - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում
Օլշանկա - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում
Օլշանկա - գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Խոպյոր գետի ձախ ափին
Իզաբել Նորոնյա

Իզաբել Նորոնյա (պորտուգալերեն՝ Isabel Helena Vieira Cordato de Noronha, մարտի 18, 1964(1964-03-18), Մապուտու, Մոզամբիկ), մոզամբիկցի ժամանակակից կինոռեժիսոր


== Կենսագրություն ==
Իզաբել Նորոնյան ծնվել է 1964 թվականին, Մոզամբիկի մայրաքաղաք Մապուտուում։ Հայրը, որ ծնունդով Գոայից էր, բժիշկ էր, իսկ մոզամբիկցի մայրը աշխատում էր հասարակական ոլորտում։
1980-ական թվականների սկզբներին Իզաբելը ծանոթացել է կինոգործիչների մի խմբակի անդամների՝ Կամիլո դե Սոուզայի, Մաչադո դա Գրակայի և Լուիս Պատրիկումի հետ, ովքեր ձեռնամուխ էին եղել մոզամբիկյան առաջին լիամետրաժ ֆիլմի նկարահանման աշխատանքներին (հարավսլավացիների հետ համատեղ նկարահանվող այդ ֆիլմը կրում է «Ընձառյուծների ժամանակը» վերնագիրը)։ Կինոնկարի պրոդյուսեր Կամիլո դե Սոուզան հետագայում դարձել է Իզաբելի ամուսինը։ Վերջինս քսան տարեկանից սկսել է աշխատել Մոզամբիկի ազգային կինոինստիտուտում՝ որպես պրոդյուսեր, ռեժիսոր, հետազոտող։ 
Իզաբել Նարոնյայի նախաձեռնությամբ հիմնադրվել են Մոզամբիկի կինեմատոգրաֆիստների ասոցիացիան և տեսաֆիլմերի արտադրության մոզամբիկյան առաջին անկախ կոոպերատիվը («Coopimagem»-ը)։ Նրա՝ որպես կինոռեժիսորի, առավել հիշարժան ստեղծագործություններից է համարվում 'Trilogia das novas familias' փաստավավերագրական եռամաս կինոնկարը, որը պատմում է Մոզամբիկում տարածում գտած նորատեսակ ընտանիքների մասին, որոնք բաղկացած են միայն որբացած երեխաներից (նրանք իրենց ծնողներին կորցրել են ՁԻԱՀ-ի պատճառով)։


== Պարգևներ ==
2009 թվականին Cineposible կինոփառատոնում Իզաբել Նորոնյան «Ստեղծագործ կին» մրցանակի է արժանացել իր Mãe dos netos փաստավավերագրական կինոնկարի համար ·: Անիմացիայի և վավերագրության միահյուսումով ստեղծված այդ ֆիլմը, Էլիզա տատիկի կյանքի պատմությունը ներկայացնելով, արտացոլում է ՁԻԱՀ-ի ավերիչ հետևանքները. նրա որդին և վերջինիս ութ կանայք վաղաժամ մահացել են՝ ծեր կնոջը միայնակ թողնելով իրենց 14 անչափահաս երեխաների հետ, և նա պիտի հոգ տանի մանուկների մասին։ 
Աֆրիկայի, Ասիայի և Լատինական Ամերիկայի երկրների ֆիլմերի 2008 թվականի միլանյան փառատոնում Իզաբել Նորոնյայի Ngwenya, o crocodilo լիամետրաժ փաստավավերագրական կինոնկարը շահել է «Janela para o Mundo» («Լուսամուտ դեպի աշխարհ») մրցանակ՝ որպես լավագույն վավերագրական ֆիլմ։


== Ֆիլմագրություն ==
2010 Espelho Meu (Espejito), տևողությունը՝ 55 րոպե։ Նկարահանել է Վիվիան Ալտմանի, Իրենե Կարդոնայի, Ֆիրուզե Խոսրովանիի հեղինակակցությամբ։
2008 Mãe dos netos, տևողությունը՝ 6 րոպե։
2008 Trilogia das novas familias, տևողությունը՝ 45 րոպե։
2007 Ngwenya, o crocodilo, տևողությունը՝ 90 րոպե։
2004 Sonhos Guardados (Rêves gardés), տևողությունը՝ 30 րոպե։
1995 Mães da Terra
1992 Assim na cidade
1987 Hosi Katekissa Moçambique
1987 Manjacaze


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իզաբել Նորոնյա Internet Movie Database կայքում
Isabel Noronha, Max Annas and Hentriette Gunkel, ‘Cinema of Resistance’, in Gaze Regimes: Film and Feminisms in Africa, ed. by Jyoti Mistry and Antje Schuhmann (Wits University Press, 2015), pp. 148-60 (pp. 149-51).
Նեժդանինսկոե

Նեժդանինսկոե (ռուս.՝ Нежданинское), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Տոմպոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբդել Ֆաթահ ալ-Բուրհան

Աբդել Ֆաթթահ ալ-Բուրհան (արաբ․՝ عبد الفتاح عبد الرحمن البرهان‎‎‎հուլիսի 11, 1960(1960-07-11), Qandato, Սուդան), սուդանական պետական, քաղաքական ու ռազմական գործիչ։ Սուդանի անցումային ռազմական խորհրդի նախագահ 2019 թվականի ապրիլի 12-ից, դե ֆակտո երկրի ղեկավար։


== Կենսագրություն ==
Ընդդեմ ապստամբ հուսիթների ընթացող՝ Սաուդյան Արաբիայի կողմից ղեկավարվող կոալիցիայի գործողությունների շրջանակներում ղեկավարել է Եմենում սուդանական կոնտինգենտը։
Ցամաքային զորքերի շտաբի նախկին պետ, 2019 թվականի փետրվարից՝ զինված ուժերի գլխավոր տեսուչ։


== 2019 թվականի հեղաշրջում ==

Տեղական ԶԼՄ-ները կարծում են, որ հենց ալ-Բուրհանն է կանգնած ռազմական հեղաշրջման ու նախկին նախագահ ալ-Բաշիրի ձերբակալման հետևում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտազել

Մոնտազել (ֆր.՝ Montazels), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 492 մարդ, բնակչության խտությունը` 112.07 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 155 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 31 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 314 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 213-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 101։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,8 %։ 213 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 189 անձ (102 տղամարդ և 87 կին)։ Գործազուրկ են եղել 24 անձ (11 տղամարդ և 13 կին)։ 101 անաշխատունակներից 18-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 57-ը` թոշակառուներ, իսկ 26-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գերբնական (12-րդ եթերաշրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գերբնական (այլ կիրառումներ)Ամերիկական «Գերբնական» միստիկ հեռուստասերիալի տասներկուերորդ եթերաշրջանն ստեղծվել է Էրիկ Կրիպեի կողմից։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել The CW հեռուստաալիքով 2010 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, իսկ վերջին սերիան թողարկվել է 2011 թվականի մայիսի 20-ին։ Կազմված է 22 սերիաներից։
Սերիալը պատմում է երկու եղբայրների՝ գերբնական արարածների որսորդների մասին, ովքեր ճամփորդում են ԱՄՆ-ում սև գույնի 1967 թվականի Chevrolet Impala-ով՝ հետազոտելով գերբնական երևույթները, որոնցից շատերը քաղաքների լեգենդների մասին են, ինչպես նաև պայքարում են չար արարածների դեմ։


== Դերերում ==


=== Գլխավոր հերոսներ ===
Ջարեդ Պադալեկի — Սեմ Վինչեստեր(22 սերիա) / Լյուցիֆեր (2 սերիա)
Ջենսեն Էքլզ — Դին Վինչեստեր (22 սերիա)
Միշա Քոլինզ — Կաստիել (14 սերիա)
Մարկ Շեփարդ — Կռոուլի(5 սերիա)


=== Հատուկ հրավիրված դերասաններ ===
Րիկ Սպրինգֆիլդ — Վինսենթ «Վինս» Վինսենտ / Լյուցիֆեր (3 սերիա)Մարկ Պելեգրինո — Լյուցիֆեր ( 1 սերիա)
Դևիդ Չիսում — Ամն-ի նախագահ Ջեֆերսոն «Ջեֆֆ» Ռունի / Լյուցիֆեր ( 1 սերիա)


=== Հրավիրված դերասաններ ===


== Սերիաներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Archived 2007-01-14 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Գերբնական հեռուստասերիալի սերիաների ցանկը Archived 2017-03-12 at the Wayback Machine. TV.com կայքում
Շչասնովկա (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇչասնովկաՇչասնովկա (ուկրաիներեն՝ Щаснівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շչասնովկա գյուղում բնակվում էր 818 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,86 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 286,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էլլեն Կլեման

Էլլեն Էմա Օգոստա Կլեման ( շվեդերեն՝ Ellen Emma Augusta Kleman հուլիսի 24, 1867(1867-07-24), Karlskrona city community, Կառլսկրունա, Շվեդիա - սեպտեմբերի 28, 1943(1943-09-28), Ստեպպսհոլմս, Ստոկհոլմ, Շվեդիա), շվեդ գրող, հասարակական, քաղաքական գործիչ և ֆեմինիստ։ Կանանց իրավունքներին աջակցող մի քանի տպագիր հրատարակությունների խմբագիր, այդ թվում՝ Dagny (1907-1913) և Hertha (1914–1932):


== Կենսագրություն ==
Էլեն Կլեմանը ծնվել է Կարլսկրոնում, 1867 թվականին, Կարլ Կլեմանի (1820-1872) և Յոհաննա Օգոստա Գրամի (1825-1904) ընտանիքում։ Նրա ավագ քույրը՝ Աննա Կլեմանը (1862-1940), նույնպես հայտնի իրավապաշտպան Է եղել։ Կարլսկրոնում աղջիկների համար դպրոցն ավարտելուց հետո Էլլենը որպես բանկային ծառայող աշխատել է Ուփսալայում և Ստոկհոլմում։
Կլեմանը եղել է կանանց իրավունքների շարժման ակտիվ անդամ։ 1907 թվականին դարձել է Դագնիի խմբագիրը (Դագնին Շվեդիայի կարևորագույն մամուլն էր ֆեմինիստական շարժման մեջ)։ Հրապարակությունում մի քանի տարիների աշխատանքի ընթացքում Էլլենը գրել է բազմաթիվ հոդվածներ, ակնարկներ, հայտնի կանանց կենսագրություններ։ Երբ 1913 թվականին ամսագրի հրատարակությունը դադարել է, Կլեմանտ դարձել է Hertha թերթի խմբագիր։ 1921 թվականին աշխատել է Ֆրեդրիկի Բրեմերի կանանց ասոցիացիայի խորհրդում (շվեդերեն՝ Fredrika Bremer Förbundet, FBF)` զբաղեցնելով կազմակերպության Ստոկհոլմի ներկայացուցչության նախագահի պաշտոնը (1922-1931)։
Այդ ընթացքում Էլլենը հետաքրքրվել է ասոցիացիայի հիմնադիր Ֆրեդրիկա Բրեմերով, հրապարակել նրա մասին ակնարկների ժողովածուն։ Իր ընկերուհու՝ Կլարա Յոհանսոնի հետ, որի հետ նա ապրել է 1912 թվականից մինչև իր մահը, Կլեմանը հրապարակել է Բրեմերի նամակների չորս հատորը։
Կանանց իրավունքների շարժման ուղղությամբ աշխատանքներից բացի, Էլլեն Կլեմանը հրատարակել է պատմական վեպ՝ «Ֆաբիան Վենդտի կինը» վերնագրով (շվեդերեն՝ «Fabian Wendts hustru») այն կանանց մասին, որոնք շահարկվել և ղեկավարվել են ուրիշների կողմից՝ առանց ինքնազարգացման որևէ հնարավորության։


== Մրցանակներ ==
1932 թվականին Էլլեն Կլեմանտին շնորհվել է Իլիս քվորումի ոսկե մեդալ, որը շնորհվել է Շվեդիայի թագավորի անունից։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուիս

Լուիս (իսպաներեն` Luis)` իսպանական արական անուն է, գերմանական Լուդվիգ (գերմաներեն` Ludwig) անվան ռոմանականացված ձևերից մեկն է։ 


== Անունը կրողները ==
Արվեստ
Լուիս Բունյուել (Luis Buñuel Portolés, 1900-83 թթ.)` իսպանացի կինոռեժիսոր
Լուիս Միգել (Luis Miguel, *1970 թ.)` մեքսիկացի երգիչ
Սպորտ
Թեթև աթլետիկա
Լուիս Սպիրիդոն (հունարեն` Λούης Σπυρίδων, 1871-1940 թթ.)` հույն վազորդ
Ֆուտբոլ
Լուիս Ալբերտո Սուարես (Luis Alberto Suárez Díaz, *1987 թ.)` ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ
Լուիս Գարսիա Պոստիգո (Luis García Postigo, *1969 թ.Մեխիկո)` մեքսիկացի ֆուտբոլիստ
Լուիս Էնրիկե (Luis Enrique, *1970 թ.Խիխոն)` իսպանացի նախկին ֆուտբոլիստ
Լուիս Էստրադա (Luis "Chino" Estrada Luévanos, *1948 թ.)` մեքսիկացի նախկին ֆուտբոլիստ
Լուիս Կարնիգլիա (Կարնիլիա, Luis Carniglia, 1917-2001 թթ.)` արգենտինացի նախկին ֆուտբոլիստ
Լուիս Միրո (կատալոներեն` Luìs Miró Doñate, 1913-91 թթ.)` կատալոնացի նախկին ֆուտբոլիստ
Ֆուտբոլային մրցավարներ
Լուիս Պաուլինո Սիլես (Luis Paulino Siles Calderón, *1941 թ.)` կոստառիկացի նախկին ֆուտբոլային մրցավար
Լուիս Պեստարինո (Luis Pestarino, *1928 թ.)` արգենտինացի նախկին ֆուտբոլային մրցավար
Քաղաքականություն
Լուիս Ալմագրո (Luis Almagro, *1963 թ.)` իրավաբան, դիվանագետ, նաև` քաղաքական գործիչ
Լուիս Ալբերտո Ռիարտ (Luis Alberto Riart, 1880-1953)` պարագվայցի իրավաբան, քաղաքական գործիչ
Բանվորական շարժման գործիչներ
Լուիս Կարլոս Պրեստես (Luis Carlos Prestes, 1898-1990 թթ.)` բրազիլական բանվորական շարժման գործիչ
Լուիս Կորվալան (Luis Alberto Corvalán Lépez, 1916-2010 թթ.)՝ չիլիական բանվորական շարժման գործիչ


== Տե'ս նաև` ==
Լուի
Լուիշ


== Ծանոթագրություններ ==
Կաթողիկոսություն

Կաթողիկոսություն, հոգևոր և եկեղեցավարչական գերագույն իշխանությունը Արևելքի քրիստոնեական մի շարք եկեղեցիներում (Հայոց, Վրաց, Ասորոց, Մալաբարի, նեստորական ասորիների), նաև՝ կաթողիկոսի պաշտոնը, կոչումը։
Կաթողիկոսությունը գլխավորում և կառավարում է Կաթողիկոսը։ Կաթողիկոսության հսկողության ու տնօրինության տակ են գտնվում եկեղեցական հոգևոր, իրավա-վարչական, նախկինում՝ նաև մշակութային-կրթական բոլոր օղակները։ Կաթողիկոսության գիտությամբ ու թույլտվությամբ են կայացվում եկեղեցական կարևորագույն որոշումները, ժողովները, կատարվում մյուռոնօրհնեք, եպիսկոպոսների ձեռնադրությունները։ Կաթողիկոսության գործերն իրականացվում են կաթողիկոսարանի միջոցով։


== Հայոց կաթողիկոսություն ==
Հայոց պաշտոնական Կաթողիկոսությունը հիմնվել է 302 թվականին, Վաղարշապատում։
Հայոց Կաթողիկոսությունը կոչվել է նաև քահանայապետություն, եպիսկոպոսապետություն, հայրապետություն։ Պատմա-քաղաքական դեպքերի բերումով Հայոց Կաթողիկոսության նստավայրը հաճախ է տեղափոխվել։ Ստեղծվել են միաժամանակ գործող հակաթոռ կաթողիկոսություններ։
Հայոց կաթողիկոսությունը, որը հիմնականում 15-րդ դարից կոչվում է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսություն, այժմ գտնվում է Էջմիածնում։ Գոյություն ունեն նաև Կիլիկիայի և հայ կաթոլիկների (Բեյրութին մերձակա Զմմառում) կաթողիկոսություններ։
Պուդիվեռե (գյուղ, Պիլտսամաա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊուդիվեռեՊուդիվեռե (էստ․՝ Pudivere), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պիլտսամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ջուլիա Վոթ

Ջուլիա Վոթ (անգլ.՝ Julia Voth, մայիսի 16, 1985(1985-05-16), Ռեջայնա), ժամանակակից կանադացի դերասանուհի և ֆոտոմոդել։ Motion capture տեխնիկական հնարքը կիրառելով՝ նրան նմանակել են «Resident Evil» սերիայի տեսախաղերում Ջիլլ Վալենտայնի կերպարն ստեղծելիս։ Հետագայում «Քածի ապտակ» («Bitch Slap») կինոնկարում հանդես է եկել տպավորիչ դերակատարմամբ, որն ավելի է նպաստել նրա համբավի տարածմանը։


== Կենսագրություն ==
Ջուլիան ծնվել է 1985 թվականի մայիսի 16-ին, Կանադայի Սասակաչևան պրովինցիայի Ռեջայնա քաղաքում։ Իր գործունեությունը՝ որպես ֆոտոմոդել՝ սկսել է Calvin Klein գործակալությունում, մասնակցել նորաձևության ցուցադրությունների Տոկիոյում, Փարիզում, Նյու Յորքում։ 2002 թվականին նրա դիմագծերի ու կազմվածքի տարրերի նմանակումն առաջին անգամ օգտագործվել է «Resident Evil: Biohazard» տեսախաղում Ջիլլ Վալենտայնի կերպարն ստեղծելու համար։ Հետագայում օգտագործվել է նաև «Resident Evil: The Umbrella Chronicles»-ում (2007) և «Resident Evil 5»-ում (2009)։
Կինոդերակատարմամբ Ջուլիան առաջին անգամ հանդես է եկել 2009 թվականին, «Հոբելյան» ֆիլմում։ Այդ նույն տարում նկարահանվել է «Քածի ապտակ» կինոնկարի գլխավոր դերերից մեկում։ 2013—2014 թվականներին հանդես է եկել «Փաթեթային համաձայնագիր» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորած կերպարի համար 2015 թվականին «Canadian Screen Awards» մրցանակի է առաջադրվել «Լավագույն կատակերգակ դերասանուհի» անվանակարգում։


== Անձնական կյանք ==
Ջուլիա Վոթը 2018 թվականին ամուսնացել է պրոդյուսեր Դեյվիդ Զոնշայնի հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կինո ===


=== Հեռոուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.juliavoth.com/ Ջուլիա Վոթ. պաշտոնական կայք
Ջուլիա Վոթ Internet Movie Database կայքում
Официальный сайт Джулии Вот
Վոլկովկա (գյուղ, Գլուխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոլկովկաՎոլկովկա (ուկրաիներեն՝ Вовківка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլկովկա գյուղում բնակվում էր 104 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դավրե

Դավրե (ֆր.՝ Davrey), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 251 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.98 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.66 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 29 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 165 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 113-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 52։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,5 %։ 113 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 102 անձ (55 տղամարդ և 47 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (4 տղամարդ և 7 կին)։ 52 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Ենիքյոյ (Բասենի գավառ, թուրքաբնակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ենիքյոյ (այլ կիրառումներ)Ենիքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Էրզրում-Կարս ճանապարհի վրա։ Մտնում էր Ստորին Բասենի կազմի մեջ։


== Բնակչություն ==
1877-1878 թվականներին ուներ 20 տուն՝ 108 թուրք բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդկոչյոննայա (գետ)

Պոդկոչյոննայա (ռուս.՝ Подкопённая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուր գետի ձախ ափին՝ 85 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200005653
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200565
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ֆուրիյ

Ֆուրիյ (ֆր.՝ Fourilles), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Շանտել կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03116։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 207 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 122 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 83-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 39-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 73,1 %)։ 83 աշխատունակ բնակիչներից 74-ը աշխատում էին (41 տղամարդ և 33 կին), անաշխատանք էին 9-ը (4 տղամարդ և 5 կին)։ 39 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 11-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Ֆուրիյ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-19 
«Ֆուրիյ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Քադխան Վերին

Քադխան Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սաբաևո (գյուղ, Միշկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍաբաևոՍաբաևո (ռուս.՝ Сабаево, բաշկիրերեն՝ Һабай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 203 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Փրջամալ

Փրջամալ (նախկինում`«Վարդեր»), գյուղ Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Գտնվում է Ասկերանից 9 կմ դեպի հարավ-արևելք, իսկ Ստեփանակերտից` 27 կմ հեռավորության վրա։ Գյուղի եկեղեցին կառուցվել է 1837 թվականին։ 1987 թվականին այստեղ կար 139 տուն և 443 բնակիչ։ Գյուղում 1874 թվականին բացվել է ծխական դպրոց (15 աշակերտով)։ Շրջակայքում նշանավոր են Եխծուն ջուր, Ղազան աղբյուր, Ծարավաջուր, Սև աղբյուր, Տնջրե, Բլասեն աղբյուր, Թեղուն, Ցկանեն աղբյուրները։


== Պատմական տեղեկություններ ==
Գյուղի պատմությունն սկսվում է 12-րդ դարից։ 1905 թ. թուրքերը գյուղը հրդեհել ու ավերել են։ Այն վերականգնվել է 1918 թ.։ 
Հայրենական մեծ պատերազմին մասնակցել է 211 մարդ, զոհվել է 116-ը, որոնց հիշատակին կառուցվել է հուշարձան։
Խորհրդային տարիներին գյուղը մտել է ԼՂԻՄ-ի կազմի մեջ։ Արցախյան պատերազմի ընթացքում, 1992 թվականի հունիսին, գյուղը, Ասկերանի շրջանի մի շարք այլ գյուղերի հետ գրավվել է ադրբեջանական զինուժի կողմից։ Փրջամալը, շրջանի Նախիջևանիկ և Արանզամին գյուղերի հետ ազատագրվել է հայկական զինուժի կողմից 1992 թվականի սեպտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալուշի շրջան

Կալուշի շրջան (ուկրաիներեն՝ Калуський район), շրջան Ուկրաինայի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1972 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կալուշ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 647,01 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 60339 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 93,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Սեն Պոլիկարպ

Սեն Պոլիկարպ (ֆր.՝ Saint-Polycarpe), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 167 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.09 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 650 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 145 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 21 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 85 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 54-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,5 %։ 54 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 40 անձ (29 տղամարդ և 11 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (6 տղամարդ և 8 կին)։ 31 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Արտյոմովկա (գյուղ, Չեռնոմորսկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱրտյոմովկաԱրտյոմովկա (ուկրաիներեն՝ Артемівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Toqa), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Չեռնոմորսկոեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տոկա։
2001 թվականի տվյալներով Արտյոմովկա գյուղում բնակվում էր 238 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիլեմ Զավադա

Վիլեմ Զավադա (չեխ․՝ Vilém Závada, մայիսի 22, 1905(1905-05-22)[…], Հրաբովա, Օստրավա և Hrabová - նոյեմբերի 30, 1982(1982-11-30)[…], Պրահա, Չեխոսլովակիա), չեխ բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Վիլեմ Զավադան ծնվել է 1905 թվականին Հրաբովայում։ Հաճախել է ծննդավայրի տարրական դպրոց, 1917-1923 թվականներին սովորել է Օստրավեի դասական քերականության դպրոցում, Պրահայի Կարլի համալսարանի արվեստի ֆակուլտետում։ 1930-1932 թվականներին եղել է «Rozpravy Aventina» ամսագրի խմբագիրը, 1932–1937 թվականներին՝ «Listy» ամսագրի խմաբգիր։ 1948-1949 թվականներին եղել է ազգային և համալսարանական գրադարանի տնօրեն։
Զավադանի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Հոգեհանգիստ», լույս է տեսել 1927 թվականին։ Նախապատերազմյան ստեղծագործություններում («Հոգեհանգիստ», «Սիրենա», 1932, «Հետիոտն ճանապարհ», 1937 ժողովածուներ) բանաստեղծն արտացոլել է գործազրկության և աղքատության ճնշող մթնոլորտը։ Օկուպացիայի տարիների ստեղծագործություններում («Ամրոցի աշտարակ», 1940, «Մեռյալների հարությունը», 1945) բացահայտվել է հեղինակի կայուն հավատը ժողովրդի, նրա արդար գործի հանդեպ։ Ժողովրդա-դեմոկրատական կարգերի հաղթանակի շրջանում Զավադայի պոեզիան («Լույսի քաղաքը», 1950, «Դաշտային ծաղիկներ», 1955) լի է լուսավոր, խնդուն երանգով։ Բանաստեղծը գովերգում է ազատ աշխատանքը, մարդկային հարաբերությունների և մարդու ձեռքով վերափոխվող բնության գեղեցկությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիլեմ Զավադա
Ալ-Կահտանիայի շրջան

Ալ-Կահտանիայի շրջան (արաբ․՝ ناحية القحطانية‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ալ-Կամիշլիի գավառի 4 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Կահտանիա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 65,685 բնակչություն։ Տարածք կազմում է 872.67 կմ2։


== Ծանոթագրություններ ==
Քահանայի դուստրը

Քահանայի դուստրը (անգլ.՝ A Clergyman’s Daughter), Ջորջ Օրուելի առաջին վեպն է, գրված 1934 թվականին։ Օրուելը բավարարված չէր այս ստեղծագործությամբ և կտակում նշել էր, որ իր մահից հետո այս վեպն այլևս չպետք է հրատարակվի։


== Սյուժե ==
Վեպի գլխավոր հերոսուհի՝ Դորատի Հեյրը քահանայի աղջիկ է, իսկական հավատացյալ, ով պատժում է իրեն անգամ չնչին արարքի համար. ասեղով ծակում է ուսը կամ էլ այլ պատիժ է հորինում։ Նա ակտիվորեն մասնակցում է քաղաքի հասարակական և հոգևոր կյանքին, որտեղ նա ապրում է վախենալով կշտամբանքից և բամբասանքներից։
Դժբախտ պատահարի հետևանքով Դորատին կորցնում է հիշողությունը, հեռանում է տնից և միանում ավազակների խմբի, որը զբաղվում էր մուրացկանությամբ և գողություններով։ Նա ամբողջովին մոռանում է իր նախկին կյանքն ու հավատը, բոլոր քրիստոնեական իդեալները, նրան անհանգստացնում է գոյատևման խնդիրը։ Ավազակախումբը Դորատիի հետ թափառում է բոլոր շրջաններով, մի վայրում երկար չմնալով։ Վերջապես երկար տառափանքներից և ապրումներից հետո նրա հարազատները գտնում են աղջկան, Դորատիի հիշողությունը աստիճանաբար վերականգնվում է։ Դորատին շարունակում է իր նախկին ճգնավորական կյանքը. այժմ այսպիսի ապրելակերպը նրա համար միայն սովորություն է, և չափազանց ուշ է ինչ-ր բան փոխել։


== Գրական վերլուծություն ==
Այս վեպում Օրուելը փորձում է ցույց տալ մարդու հավատի ճգնաժամը. որոշակի հանգամանքներում Աստծո նկատմամբ հավատի կորուստը անդարձ է, և հետ կարող է վերադառնալ միայն շինծու կերպարով, պիտանի՝ փոքր քաղաքում չտարբերվելու համար։


== Տես նաև ==
Ջորջ Օրուել


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
George Orwell An Exhibition from the Collection of Daniel J. Leab
Լա Կրուս (Չիլի)

Լա Կրուս (իսպ.՝ La Cruz), քաղաք Չիլիում։ Նույնանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 10611 մարդ (2002)։ Քաղաքն ու կոմունան մտնում են Կիլոտա նահանգի և Վալպարաիսո շրջանի կազմի մեջ։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 78 կմ², բնակչությունը՝ 22 098 մարդ (2017)։ Բնակչության խտությունը 283,35 մարդ/կմ² է։


== Տեղագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է շրջանի վարչական կենտրոն Վալպարաիսո քաղաքից 44 կմ դեպի արևելք և Կիլյոտա նահանգի վարչական կենտրոնից 6 կմ դեպի հյուսիս։
Կոմունան սահմանակից է․

հյուսիսում՝ Նոգալես կոմունային,
հյուսիս-արևելքում՝ Լա Կալերա կոմունային,
հարավում՝ Կիլոտա կոմունային,
արևմուտքում՝ Պուչունկավի կոմունային։


== Ժողովրդագրությոն ==
2012 թվականի մարդահամարի ընթացքում Վիճակագրության ազգային ինստիտուտի (INE) կողմից հավաքված տեղեկությունների համաձայն՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է․


== Կարևոր բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի պաշտոնական կայքը
Լա Կրուս կոմունա (citypopulation.de)
Չուդոմիր

Չուդոմիր (Դիմիտր Չորբաջիյսկի, բուլղար․՝ Димитър Христов Чорбаджийски, մարտի 25, 1890(1890-03-25) կամ մարտի 20, 1890(1890-03-20), Տուրիա, Բուլղարիայի իշխանություն - դեկտեմբերի 26, 1967(1967-12-26), Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի երգիծաբան, ծաղրանկարիչ։ Բուլղարիայի մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1965), ժողովրդական արտիստ (1967)։


== Կենսագրություն ==
Դիմիտր Չորբաջիյսկին ծնվել է Մարիա Դոնչևայի և Խրիստո Չորբաջիյսկու ընտանիքում 1890 թվականին։ Եղել է ընտանիքի հինգերորդ երեխան։ Հայրը ցանկացել է, որ նա դառնա սպա կամ վաճառական, սակայն մայրը որդուն խրախուսել է զբաղվել նկարչությամբ։ Մանուկ հասակում ստացել է «Չուդոմիր» մականունը, որը հետագայում գործածում է որպես գրական անուն։ Սովորել է Ստարա Զագորայի «Իվան Վազովի» անվան գիմնազիայում։ 1913 թվականին ավարտել է Բուլղարիայի գեղարվեստի ազգային ակադեմիան։
Մասնակցել է Բալկանյան և Առաջին համաշխարհային պատերազմներին։
1921 թվականին ամուսնացել է իր գործընկեր՝ նկարչուհի Մառա Նոնովայի հետ։
1920-1933 թվականներին դասավանդել է Կազանլիկի դպրոցում։ 1929-1930 թվականներին Փարիզում մասնագիտացել է նկարչության մեջ։ Մինչև մահը եղել է «Իսկրա» համայնքային կենտրոնի նախագահը և Կազանլիկի ազգագրական թանգարանի տնօրենը։ 1938 թվականից եղել է մշակութային կենտրոնների խորհրդի անդամ, 1959 թվականից՝ պատգամավոր։


== Գործունեություն ==

Ստեղծագործական աշխատանքն սկսել է որպես ծաղրանկարիչ, աշխատել երգիծական թերթերում ու ամսագրերում։ 132 թվականին գրել է երգիծական պատմվածքներ։
Հայտնի ստեղծագործություններն են ՝

«Ես նրանցից չեմ», 1935
«Ալամինութ», 1938
«Տոնավաճառ»Հանդես է եկել նաև որպես նկարիչ։ Հեղինակ է 1000 գծանկարների ու ջրաներկերի։


== Մահը ==
Մահացել է անբուժելի հիվանդությունից։ Թաղված է Կազանլիկում։


== Հիշատակ ==
Անտարկտիդայի Չուդոմիր խորշն անվանվել է ի պատիվ Չուդոմիրի։
1979 թվականին Կազանլիկում բացվել է Չուդոմիրի անվան Գրականության և արվեստի թանգարան, 1992 թվականին՝ Չուդոմիրի անվան մշակութային հիմնադրամ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չուդոմիր, Ստեղծագործություններ
Յարոպոլցի (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)

Յարոպոլցի (ռուս.՝ Яропольцы), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բաղդադի օդանավակայանի հրթիռակոծում (հունվարի 3, 2020)

Բաղդադի օդանավակայանի հրթիռակոծում (հունվարի 3, 2020) (Ղասեմ Սոլեյմանիի սպանություն), Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պաշտպանության նախարարության կազմակերպված և ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի կողմից հաստատված ռազմական հարձակում Իրաքի մայրաքաղաք Բաղդադում 2020 թվականի հունվարի 2-ի լույս 3-ի գիշերն ընդդեմ Իրանի բարձրաստիճան զինվորականների։ Ամերիկյան հրթիռակոծման հետևանքով զոհվել են իրանական մի շարք բարձրաստիճան զինվորականներ, այդ թվում՝ Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի կազմում գործող Ղոդս ուժերի հրամանատար գեներալ-լեյտենանտ Ղասեմ Սոլեյմանին, Իրաքում շիաական աշխարհազորայինների հրամանատարի տեղակալ Աբու Մախդի ալ Մուխանդիսը։


== Հարձակում ==

2020 թվականի հունվարի 3-ին ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերը Իրաքի մայրաքաղաք Բաղդադի օդանավակայանում անօդաչու թռչող սարքից արձակված հրթիռակոծման միջոցով սպանում են Իրանի բարձրաստիճան մի շարք զինվորականների, որոնց թվում է եղել իրանական ղեկավարներից Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսի կազմում գործող Ղոդսի ուժերի հրամանատար գեներալ-լեյտենանտ Ղասեմ Սոլեյմանիին։ Դեպքից հետո Սոլեյմանիի սպանության լուրը հաստատել է Իսլամական հեղափոխության պահապանների կորպուսը։ Համաձայն Պենտագոնի հայտարարության՝ Ղասեմ Սոլեյմանիի դեմ հարձակումն իրականացվել է անձամբ ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի կարգադրությամբ։ Միևնույն ժամանակ նշվում է, որ ԱՄՆ կոնգրեսը տեղեկացված չի եղել նախապատրաստվող հարձակման մասին։ Ամերիկյան The New York Times թերթը հրապարակեց, որ Ղասեմ Սոլեյմանիի ավտոմեքենան հրթիռակոծվել է անօդաչու թռչող սարքից արձակված հրթիռով։ Ըստ լրատվամիջոցի տեղեկությունների՝ բացի Սոլեյմանիից սպանվել է ևս չորս մարդ, ովքեր Սիրիայից Իրաքի մայրաքաղաք էին ժամանել ինքնաթիռով։ Հրթիռները ավտոմեքենաները խոցել էին այն պահին, երբ վերջինները դուրս էին գալիս օդանավակայանի տարածքից։ Թերթը նաև հայտնում է, որ արձակվել են մի քանի հրթիռներ, որոնցից մի քանիսը չեն խոցել թիրախը։


== Միջազգային արձագանք ==
 Իրանի արտաքին գործերի նախարար Մոհամմադ Ջավադ Զարիֆը Ղասեմ Սոլեյմանիի սպանությունն անվանել է «ԱՄՆ-ի կողմից իրականացված միջազգային ահաբեկչություն»՝ նշելով, որ «իրադարձությունների հետագա զարգացման ամբողջ պատասխանատվությունը կրում է ԱՄՆ-ն»։
 ԱՄՆ պետքարտուղար Մայք Պոմպեոն հայտարարել է, որ Իրաքի բնակչությունը տոնում է Սոլեյմանիի սպանությունը՝ Թվիթթեր գրելով «Իրաքցինե՜ր, իրաքցիները պարում են փողոցներում ի պաշտպանություն ազատության։ Նրանք շնորհակալ են, որ գեներալ Սոլեյմանին այլևս չկա»։
 ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների գերագույն հանձնակատարի գրասենյակի ներկայացուցիչ Ագնես Կալամարը հայտարարել է, որ «Ղասեմ Սոլեյմանիի սպանությունը ամենայն հավանականությամբ անօրինական է և խախտում է միջազգային հումանիտար իրավունքը»։
 Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարությունը հայտարարել է, որ «Ամերիկյան հրթիռային հարվածի հետևանքով Ղասեմ Սոլեյմանիի սպանությունը արկածախնդրություն է, ինչը հանգեցնելու է ամբողջ տարածաշրջանում լարվածության աճի։ Սոլեյմանին հավատարմորեն ծառայում էր Իրանի ազգային շահերին»։


== Իրադարձությունների հետագա զարգացում ==


=== Ղասեմ Սոլեյմանիի հուղարկավորություն ===


=== Նահատակ Սոլեյմանի ռազմագործողություն ===

2020 թվականի հունվարի 8-ի գիշերը իրանական զինված ուժերը հրթիռային հարձակում են գործել Իրաքի տարածքում տեղակայված ամերիկյան երկու ռազմաբազաների վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Կող (այլ կիրառումներ)

Կող, կարող է վերաբերել՝

Կող - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Հազզո-Խաբլջոզի գավառակում
Կող - գավառ Մեծ Հայքի Տայք նահանգի կազմում
Արևմտահայերի համագումար (1917)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արևմտահայերի համագումար (այլ կիրառումներ)Արևմտահայերի առաջին համագումարը (փախստականների համագումար) կայացել է 1917 թվականի մայիսի 2-11-ին, Երևանում։ Մասնակցել է 59 պատգամավոր, մոտ 400 հյուր (քաղաքական կուսակցությունների, հոգևորականության, արևմտահայ գաղթականներին օգնող ռուսական, անգլիական, ամերիկյան հայանպաստ կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ)։ Համագումարի պատվավոր նախագահ է ընտրվել Անդրանիկը։


== Օրակարգ ==
Քննարկվել են արևմտահայերի ֆիզիկական գոյության պահպանման, տնտեսական վերականգման, Արևմտյան Հայաստանի վերաշինման, աճող սերնդի կրթության և դաստիարակության հարցերը։ Եվ այդ կապակցությամբ միջոցառումների մշակումը համագումարը համարել է Հայկական հարցի լուծման հնարավոր ուղի, քանի որ արևմտահայերի ճակատագիրը դրվում էր որպես Հայկական հարցի մաս։


== Որոշումներ ==
Համագումարն ընդունել է, որ Հայկական հարցի արծարծումը պետք է վստահվի Եվրոպայում հայկական պատվիրակությանը, որի կազմի մեջ մտնում էին նաև արևմտահայեր։ Որոշվել է հատուկ հանձնաժողովի հանձնարարել մշակել և ներկայացնել Արևմտյան Հայաստանում բարենորոգումների ծրագիր։ Համագումարում ի հայտ են եկել արևմտահայ և արևելահայ կազմակերպությունների միջև եղած տարաձայնությունները։ Ընտրվել է Արևմտահայ ազգային խորհուրդ (15 անդամով, որից 8-ը՝ դաշնակցական, մնացածը՝ ռամկավար, հնչակ, սոցիալ-դեմոկրատ բոլշևիկներ)։ Խորհրդի մեջ են մտել Անդրանիկը, Զ. Եսայանը, Ա. Թերզիբաշյանը, Գ. Հայկունին, Լ. Շանթը, Կ. Սասունին, Սեպուհը, Ս. Բորոյանը, Արտ. Դարբինյանը, Հ. Գալիկյանը և ուրիշներ։ Համագումարը ողջույնի հեռագիր է ուղարկել Ռուսաստանի ժամանակավոր կառավարությանը, քննարկել Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Հայաստանում ստեղծված իրավիճակը, նպաստել հայ ժողովրդի ուժերի համախմբմանը՝ գաղթականներին օգնելու հարցում, կոչ արել Հայկական հարցի լուծման գործում միասնության և ակտիվ գործողությունների, դատապարտել է թուրքական իշխանությունների կազմակերպած հայկական ցեղասպանությունը։


== Տես նաև ==
Արևմտահայերի համագումար (1919)
Ֆայզուլինո

Ֆայզուլինո (ռուս.՝ Файзуллино, բաշկիրերեն՝ Фәйзулла), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բայմակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միխայլովկա (գյուղ, Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 155 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,96 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լա Լոջա

Լա Լոջա (իտալերեն՝ La Loggia), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 7.461 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 540 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10040։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Հակոբոս առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 011.96.27.265
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.laloggia.to.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (անգլ.)
Յուրովո (գյուղ, Օլևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յուրովո (այլ կիրառումներ)Յուրովո (ուկրաիներեն՝ Юрове), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1796 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Յուրովո գյուղում բնակվում էր 721 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,78 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 405,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ունտվար

Ունտվար (ռուս.՝ Унтвар), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վլադիմիրի մարզ մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուչեռկա գետի ձախ ափին՝ 5,3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկսկոմի ավազանային շրջանին գետն է։ Գետավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010300912110000032783
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003278
Ավազանի կոդը - 09.01.03.009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հեռմա (գյուղ, Էմմաստե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՀեռմաՀեռմա (էստ․՝ Härma), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Էմմաստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)