armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անկախություն (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անկախություն (այլ կիրառումներ)Անկախություն, շաբաթաթերթ, որ հիմնադրվել է Ազգային ինքնորոշում միավորման կողմից 1987 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ԽՍՀՄ-ի Հայաստանի Հանրապետությունում, ընդհատակյա պայմաններում։ Փաստորեն խորհրդային բռնապետության պայմաններում, Հայաստանում ստեղծված առաջին ազատ, անկախ շաբաթերթն էր։ Թերթի գոյության, ամենաբեղուն տարիներն են համարվում 1989-1992 թթ., երբ թերթն ունեցավ 150-200 հազար տպաքանակ։ Այդ տարիներին թերթի հեղինակության բարձրացմանն ու առաջընթացն ապահովվեցին երիտասարդ լրագրողներ Երազիկ Գրիգորյանը (հետագայում լեզվի տեսչության պատասխանատու աշխատող), Սուրեն Գեղամյանը (արևելագետ), Վահան Ամատունին (ԽՍՀՄ և Հայաստանի ժուռնալիստների միության անդամ) և այլք։
Թերթը ներառեց կյանքի բոլոր ոլորտները՝ ընդհուպ ղարաբաղյան պատերազմի ոգին ու շունչը բարձրացնող հոդվածները։ Թերթը կատարելով իր առջև դրված մինիմալ խնդիրը դադարեցրեց իր գործունեությունը։
Թերթը իր գոյատևման համար պարտական է ԱԻՄ կազմակերպության ղեկավար և հիմնադիր Պարույր Հայրիկյանին։


== Տես նաև ==
Այլախոհությունը Խորհրդային Հայաստանում


== Արտաքին հղումներ ==
Անկախություն թերթի հոդվածներից մեկը(չաշխատող հղում)
թերթի մասին:(չաշխատող հղում)
Անկախություն շաբաթաթերթ web
Հոնիական ծով

Հոնիական ծով (հին հունարեն՝ Ἰόνιον Πέλαγος, Իոնիոն, հուն․՝ Ιόνιο Πέλαγος [iˈonio ˈpelaɣos], իտալերեն՝ mar Ionio [mar ˈjɔːnjo]), Միջերկրական ծովի կենտրոնական մասը՝ Բալկանյան ու Ապենինյան թերակղզիների և Կրետե ու Սիցիլիա կղզիների միջև։ Հյուսիսում Օտրանտոյի նեղուցով միացած է Ադրիատիկ ծովին, արևմուտքում Մեսինայի նեղուցով` Տիրենյան ծովին։ Մակերեսը` 169 հազար կմ ²քառակուսի։ Խորությունը՝ մինչև 5121 մետր։ Խոշոր ծոցերը՝ Պատրաիկոս, Կորնթոսի, Օտրանտոյի։ Արևելքում Հոնիական կղզիներն են։ Գլխավոր նավահանգիստները՝ Պատրաս, Կերկիրա (Հունաստան), Տարանտո, Կատանիա (Իտալիա)։


== Նկարագրություն ==
Հոնիական ծովի մակերեսը  — 169 հազար կմ² է, առավելագույն խորությունը  —  5121 մ, ինչը Միջերկրական ծովի ամենամեծ խորությունն է։ Ներքևը ունի խոռոչի ձև, ծածկված հանքավայրերով `հիմնականում տիղմով, իսկ ափերին ավելի մոտ` տիղմային ավազ, ավազ և խճաքար։
Հոնիական ծովի ափերը խիստ մասնատված են հատկապես արեւելյան մասում, որտեղ գտնվում են Հոնիական կղզիները։ Իոնյան ծովի ծովածոցերը ՝ Պատրաիկոս, Կորինթոս, Տարանտո, Մեսինիակոս, Ամվրակիկոս և այլն։
Ջերմաստիճանի տատանման միջակայքը փետրվարից օգոստոս 14 ° C- ից 25,5 ° C է։ Ներքեւի մասում ջրի ջերմաստիճանը մոտ 13 ° C է։ Աղիությունը գերազանցում է 38‰-ը։ 
Կիսամյակային ալիքներ (մինչև 0,4 մ)։ Մակերևութային հոսանքներն ունեն մոտ 1 կմ / ժ արագություն և կազմում են ցիկլոնային շրջանառություն։


== Անվանում ==
Անվանումն ստացել է հոնիացիներ հին հունական ցեղի անունից։ Այդ ցեղը բնակվում էր Ատտիկայում, Եվբեայի մի մասում, Քիոս, Սամոս, Նաքսոս և այլ կղզիներում։ Մ.թ.ա. 11-9-րդ դարերում գաղութացրել է Փոքր Ասիա թերակղզու արևմտյան ափի միջին մասը (Հոնիա մարզը), Սև և Մարմարա ծովերի ափերը։ Անվանման արևմտահայերեն գրությունն է Յոնիական ծով։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլունդ

Բոլունդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լեզուների ցանկ ըստ լեզվով խոսողների ընդհանուր թվի

Ըստ տարբեր գնահատականների, աշխարհում գոյություն ունեն շուրջ 7000 լեզուներ, բայց դրանցից ընդամենը մի քանի տասնյակն ունեն համաշխարհային նշանակություն կամ օգտագործվում են պաշտոնապես։ Հետևյալ աղյուսակում ներկայացված է աշխարհի հիմնական լեզուները՝ հիմնվելով այդ լեզուները կրողների թվի, երկրների քանակի, որտեղ լեզուն ունի պաշտոնական նշանակություն, ինտերնետային կայքերի տոկոսային հարաբերության, ինչպես նաև ՀՆԱ-ի ներդրման վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Դերավետ

Դերավետ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Էրունի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կիմ Օկ

Կիմ Օկ (օգոստոսի 28, 1964(1964-08-28), Կորեայի Ժողովրդա-Դեմոկրատական Հանրապետություն), Հյուսիսային Կորեայի քաղաքական ակտիվիստ, Կիմ Ջոնգ Իլի չորրորդ կինը, Կիմ Ջոնգ Ունի խորթ մայրը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Փհենյանի երաժշտության և պարի համալսարանի դաշնամուրի բաժինը։ Հետագայում դարձել է Կիմ Ջոնգ Իլի անձնական քարտուղարը, իսկ 2004 թվականին՝ նրա երրորդ կնոջ և Կիմ Չեն Ունի մոր մահվանից հետո, նաև «սիրելի առաջնորդի» կինը (պաշտոնապես ամուսնությունը կնքվել է 2007 թվականին)։
Վերջին տարիներին նա ծառայել է որպես Կորեայի Աշխատավորական կուսակցության արվեստի հարցերով կոմիտեի քարտուղար։ Վերջին անգամ հանրությանը ներկայացել է 2012 թվականին։ 2013 թվականի հուլիսին Սեուլում հյուսիսկորեացի փախստականից ստացվել է տեղեկատվություն, համաձայն որի՝ Կիմ Օկը, ինչպես նաև նրա հայրը՝ Կիմ Հյոն, նույնպես TPK-ի ֆունկցիոներ, Կիմ Չեն Ունի կողմից հեռացվել են բոլոր պաշտոններից։ 
Հավանաբար, նա ունեցել է որդի Կիմ Ջոնգ Իլից, որը պաշտոնապես չի ընդունվել ԿԺԴՀ-ում։
Կիմ Օկին վերագրվում է նաև ինքնասպանության երկու փորձ։
Հրաժարականից հետո Կիմ Օկի հետագա ճակատագիրը անհայտ է։ Ըստ որոշ աղբյուրների՝ նա անոթների հիվանդությամբ բուժվում է Գերմանիայի կամ Չինաստանի կլինիկաներում, մյուսների համաձայն՝ նա կարող է լինել տնային կալանքի մեջ կամ հեռացվել է Փհենյանից։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեո-ֆուտուրիզմ

Նեո-ֆուտուրիզմ, 20-րդ դարի վերջի և 21-րդ դարի սկզբի շարժում արվեստի, դիզայնի և ճարտարապետության մեջ։ Նեո-ֆուտուրիզմն ընկալվում է որպես հետմոդեռնիզմի դիրքորոշումից շեղում և իրենից ներկայացնում է իդեալիստական հավատ՝ ավելի լավ ապագայի նկատմամբ։


== Ծագում ==
Նեո-ֆուտուրիզմի նմուշները սկսել են ստեղծվել 1960-ականների վերջից և 1970-ականների սկզբից՝ ճարտարապետներ Բաքմինիսթեր Ֆուլլերի և Ջոն Պորտմանի, ճարտարապետ և արդյունաբերական դիզայներ Էյրո Սաարիների և մի ավանգարդ ճարտարապետական խմբի կողմից (Պետեր Կուկի, Ուորեն Մելոքի, Ռոն Հերոնի, Դենիս Քրոմպտոնի, Մայքլ Ուեբի, Դևիդ Գրինի, Յան Կապլիկի և այլք):


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բոխիսար (լեռ)

Բոխիսար, լեռ Հայաստանում, Գեղամա լեռնաշղթայում, Հրազդան գետի միջին հոսանքի ձախ կողմում։ Այդպես են կոչել բոխի շատ լինելու պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==
ՄՀԲ (այլ կիրառումներ)

ՄՀԲ-ն կարող է լինել հետևյալ արտահայտություններից մեկի համառոտագրությունը՝

Մեզենխիմային հանգուցաբջիջներ
Միջազգային համաճարակային բյուրո
Մեծ Հադրոնային Բախիչ - աշխարհի ամենամեծ արագացուցիչը, որն օգտագործվում է մասնիկների ֆիզիկայի հետազոտությունների համարՆաև ըստ հայկական տառերի թվագրության, ՄՀԲ հավասար է 272 թվին։
Ակե Վիլինգվիստ

Ակե Վիլինգվիստ (սվահիլի՝ Åke Wallenquist, հունվարի 16, 1904(1904-01-16), Västervik, Կալմար, Շվեդիա - ապրիլի 8, 1994(1994-04-08), Ուփսալա, Շվեդիա), շվեդ աստղագետ, աշխատել է Պալոմարյան աստղադիտարանում։
Աշխատել է հոլանդական Բոսշայի աստղադիտարանում Ինդոնեզիայում 1928-ից 1935 թվականները, ապա դարձել է օգնական պրոֆեսոր Ուպսալայի Կվիստաբերգսի աստղադիտարանում 1948 թվականին։ Նա սկզբում հետազոտում էր կրկնակի աստղեր, սակայն հետագայում նրա հիմնական գիտական գործունեությունը ծավալվեց բաց աստղային համակցությունների հետազոտության ոլորտում։
Վալենկվիստը եղել է Շվեդիայի Թագավորական Գիտությունների Ակադեմիայի (Ստոկհոլմում) և Շվեդիայի Թագավորական Գիտությունների Միության (Ուպսալայում) ակտիվ անդամ։ 1950-ական թվականներից ի վեր նա հանդիսանում էր աստղագետների միջև շվեդերեն հանրամատչելի աստղագիտության առաջատար գրող։
Փոքր մոլորակների կենտրոնի տվյալներով 1950 թվականի հունիսի 19-ին հայտնաբերել է (1980) Տեզկատլիպոկա աստերոիդը։
(2114) Վալենկվիստ աստերոիդը անվանվել է նրա պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Åke Wallenquist (1904-1994)
Յալալիպե

Յալալիպե (էստ․՝ Jalalõpe), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Յեռվա-Յաանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Զարդաքանդակ

Զարդաքանդակ զարդարվեստի բնագավառներից, ուր զարդարումն իրագործվում է քանդակման եղանակով։ Նեղ իմաստով Զարդաքանդակը կապվում է քարի հետ, որը դեռևս քարի դարից հանդիսացել է զարդարման գլխավոր նյութը։ Այդ ժամանակներից պահպանվել են Զարդաքանդակ արձանիկներ, ժայռաքանդակներ և քարե զարդարուն առանձին առարկաներ։ Զարդաքանդակը լայն զարգացում է ապրել ճարտարապետության առաջընթացին զուգահեռ՝ ինչպես պաշտամունքային կառույցների, բնակարանների, օժանդակ շենքերի, այնպես էլ առանձին կոթող-հուշարձանների վրա։ Զարդաքանդակի մոտիվները նույնն են, ինչ առհասարակ զարդարվեստի մշակած մոտիվները, որոնք նյութի, գործիքների և համապատասխան պայմանների հետևանքով ունեն որոշակի առանձնահատկություններ։ Հայ ժողովուրդն ունի իր հնամենի և հարուստ Զարդաքանդակ, որի ակունքները հասնում են մինչև քարի դար։ Այդ ժամանակներից են վերջերս Սյունիքում, Գեղարքունիքում և այլուր հայտնաբերված ժայռապատկերները։


== Հայկական զարդաքանդակ ==
Հայկական Զարդաքանդակի հին ու մեծարժեք հուշարձաններից են «Վիշապ» կոչված քարակոթողները՝ իրենց զարդամոտիվներով։ Հեթանոսական ժամանակների Զարդաքանդակի եզակի հուշարձան է Տրդատի տաճարը Գառնիում։ Միջին դարերում Զարդաքանդակը մեծ զարգացում է ապրել քաղաքաշինության և տաճարաշինության շնորհիվ, ստեղծվել են այնպիսի գլուխգործոցներ, ինչպիսիք խաչքարերն են։ Ավելի լայն առումով Զարդաքանդակ կարող է ընդգրկել նաև փորագրության, դրվագման և ձուլման միջոցներով ստեղծված զարդարանքի բնագավառները։ Այստեղ, ինչպես մշակվող նյութի տեսակները (փայտ, ոսկոր, մետաղ են), այնպես էլ գործիքներն ու մասնագիտական իմացությունները տարբեր են։ Ընդհանուր է միայն նյութի մակերեսին տարբեր եղանակներով իրականացված զարդապատկերի տեղադրման սկզբունքը (խորադիր, բարձրադիր, հյուսածո են)։ Դրվագմամբ և ձուլմամբ ստեղծված զարդարվեստը առավելապես ուշ շրջանի արդյունք է՝ պայմանավորված մետաղներից օգտվելու գյուտերով։ Հայկական զարդարվեստում մեծ տեղ ունեն փորագրության, դրվագման և ձուլման եղանակով ստեղծված հին ու նոր զարդամոտիվները։ Ժամանակակից արվեստը զարգանում է Զարդաքանդակի ողջ հարստության օգտագործմամբ։ Հայ սովետական ճարտարապետության ու դեկորատիվ կիրառական արվեստը, ստեղծագործաբար յուրացնելով զարդարվեստի հարուստ ավանդները, ստեղծում է նոր ու ինքնատիպ զարդատեսակներ։
Դեկան (նյութ)

Դեկան(ն-դեկան), օրգանական միացություն ալկանների դասից։


== Ֆիզիկական հատկություն ==
Նորմալ պայմաններում դեկանն իրենից ներկայացնում է անգույն, բռնկվող հեղուկ։ Խտությունը՝ 0,73 գ/մլ։ Չի լուծվում ջրում, սակայն լավ է լուծվում ոչ բևեռային լուծիչներում։


== Կիրառություն ==
Դեկանները պարունակվում են բենզինային ֆրակցիաներում։ Օգտագործվում է թեթև կերոսինում։


== Իզոմերներ ==
Դեկանն ունի 75 կառուցվածքային իզոմեր։


== Գրականություն ==
Р. Д. Оболенцев. Физические константы углеводородов жидких топлив и масел. 2-е изд. Гостоптехиздат, 1953 год


== Ծանոթագրություններ ==
Ճապոնիայի վարչական բաժանում

Ճապոնիան պաշտոնապես բաժանված է 47 բարձր աստիճանի վարչական միավորների։ Դրանք միավորված են տոդոֆուկեն (ճապոներեն՝ 都道府県) համակարգի մեջ։ Այդ կարգով պետությունը կազմված է մի մայրաքաղաքից տո (ճապոներեն՝ 都) - Տոկիո, մի շրջանից դո (ճապոներեն՝ 道) - Հոքքայդո, երկու քաղաքից ֆու (ճապոներեն՝ 府), որոնք պրեֆեկտուրային կարգավիճակ ունեն, - Կիոտո և Օսակա - և 43 պրեֆեկտուրաներից կէն (ճապոներեն՝ 県)։ Հարմարության համար արևմտյան ճապոնագետները թվարկած միավոները անվանում են պրեֆեկտուրա, կամ ոստիկանապետություն։
Պրեֆեկտուրաները բաժանվում են ավելի փոքր միավորների։ Դրանք Հոքքայդոյի շրջաններն են, հատուկ քաղաքներ և գավառներ։ Շրջանները կան միայն Հոկայդոյում - 14 հատ։ Մնացած պրեֆեկտուրաները բաժանվոմ են ոչ թե շրջանների, այլ գավառների։ Հատուկ քաղաքներին վերաբերվում են նրանք, որոնց բնակչությունը ավել է 500 հազարից։ Այդ քաղաքները՝ Կոբե (1956), Կիոտո (1956), Նագոյա (1956), Օսակա (1956), Յոկոհամա (1956), Քիտակյուսյու (1963), Ֆուկուոկա (1972), Կավասակի (1972), Սապպորո (1972), Հիրոսիմա (1980), Սենդայ (1989), Տիբա (1992), Սայթամա (2003), Սիձուոկա (2005) և Սակաի (2006). Նիիգաթա և Համամացու քաղաքները մտցրած են եղել ցանկի մեջ 2007 թվականին։ Իսկ մայրաքաղաք Տոկիոն այդ քաղաքների ցանկ չի մտնում, քանի որ դա քաղաքային կոնգլոմերատ է, ոչ թե քաղաք։
Ճապոնիայի ժամանակակից վարչական բաժանման համակարգ արմատավորված է եղել 1871 թվականում Մեյձի ժամանակաշրջանում, որի արդյունքում վերացման են ենթարկվել հան ավատները և ստեղծվել են պրեֆեկտուրաներ։ Այդ դեպքը կրում է հայհան տիկեն (ճապոներեն՝ 廃藩置県) անվանումը։ Սկզբում պրեֆեկտորաների և հաների թիվը համապատասխանում էր մեկը մեկին - ավելի քան 300 հատ։ Ժամանակի հետ նրանց թիվը կրճատել էին մինչև 72, իսկ 1888 թ - մինչև 47։ Տեղի ինքնավարության օրենքը տվել էր պրեֆեկտուրաներին ավելի շատ տիրական լիազորություններ։ Ի վերջո, հաշվի առնելով Ճապոնիայի բուռն ուրբանիզացումը, կառավարությունը քննարկում է պրեֆեկտուրաների ռեֆորմի նախագիծը 10 մեծ վարչական միավորների։
Բացի պրեֆեկտուրաների և գավառների Ճապոնիայում գոյություն ունեն մունիցիպալ աստիճանի վարչական միավորներ, որոնք ունեն լայն ինքնավարություն։ Դրանք պրեֆեկտուրաների կենտրոնային քաղաքներն են- հատուկ քաղաքները, սովորական քաղաքները, Տոկիոյի 23 հատուկ շրջանները և գյուղեր։


== Պրեֆեկտուրաների ցանկ ==

Աղյուսակը ցույց է տալիս պրեֆեկտուրաների բաժանումն ըստ ISO 3166-2:JP-ի։


== Հղումներ ==
Տեղեկություններ Ճապոնիայի «տոդոֆուկեն» վարչական բաժանման մասին(ճապոներեն)
Ճապոնիայի վարչական բաժանման քարտեզ(անգլ.)
Գրյադկի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Գրյադկի (ուկրաիներեն՝ Грядки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լուգ (գյուղ, Ռախովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուգԼուգ (ուկրաիներեն՝ Луг), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ռախովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուգ գյուղում բնակվում էր 1 985 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,75 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 530 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նովոե Բայբատիրևո

Նովոե Բայբատիրևո (ռուս.՝ Новое Байбатырево), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Յալչիկսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դևետինցի

Դևետինցի (բուլղար․՝ Деветинци), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կարնոբատի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կարնոբատ քաղաքից գտնվում է 13 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 53 մարդ, բնակչությունում գերակշռողը բուլղարներն են։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Կարնոբատի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2122)

Ժողովածու (2122), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2122 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,7X15 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 201 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ հետագայի՝ 7ա (Ժթ դ.):


== Բովանդակություն ==
Գր. Տաթևացւոյ Մեկնութիւն Եսայեայ։
Ի Հարցմանց գրոց Գր. Տաթևացւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գյուսու

Գյուսու, գետ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգում։ Համապատասխանում է պատմական Կալիկադնոս գետին։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրախտածառ

Դրախտածառ (լատ.՝ Cotinus), նարնջափայտ, պարիկածառ, սպարակ, աղտորազգիների ընտանիքի տերևաթափ թփերի կամ ցածրաճ ծառերի ցեղ։ Հայտնի է 12 տեսակ, Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝ դրախտածառ սովորական (C. coggygria)։


== Նկարագրություն ==
Դրախտածառը մինչև 12 մ բարձրությամբ, վրանաձև կամ հովանոցաձև սաղարթով և մինչև 18 սանտիմետրի հասնող բնի տրամագծով ծառ է։
Ցողունի բարձրությունը 4-5 մետր է, բնափայտը՝ դեղին կամ դեղնականաչավուն։ Տերևները պարզ, հերթադիր են, ամբողջական, թխակապույտ կլորավուն, ձվաձև, երկարավուն ձվաձև կամ հակառակ ձվաձև՝ 3-10 սմ երկարությամբ և 3-7 սմ լայնությամբ։ Ծաղկաբույլը փուխր հուրան է, ծաղիկները՝ մանր, դեղնասպիտակավուն կամ կանաչավուն։ Ծաղկում է հունիսին։ Պտուղը չոր կորիզապտուղ է, պարունակում է դաբաղանյութեր, վիտամիններ, ներկանյութեր։ Ծաղիկները մանր են, դեղնասպիտակ կամ կանաչավուն, երկսեռ են` հավաքված նոսր, հուրանաձև, գեղեցիկ ծաղկաբույլերում։ Դրախտածառը առանձնապես գեղեցիկ է պտղակալման և տերևների աշնանային գունափոխման շրջանում։ Պատկանում է աղտորազգիների ընտանիքին։Չորադիմացկուն և լուսասեր բույս է։ Պահանջկոտ չէ հողի նկատմամբ։ Բավականին ցրտադիմացկուն է։ Տերևները պարունակում են 15-45% տանիդներ, մինչև 92 միլիգրամ/ % վիտամին C, տերևներում և ծաղիկներում պարունակում են մոտ 0,1 % եթերային յուղեր, որոնք օգտագործում են օծանելիքի արտադրության մեջ։ Բնափայտից ստանում են դեղին ներկ (ֆիզետին)։ Դրախտածառը մեծ քանակությամբ արմատային մացառներ է տալիս, որի շնորհիվ օգտագործվում է հակաէրոզիոն տնկարկներում թեք լանջերը և ձորակները ամրացնելու համար։ Բազմանում է սերմերով և արմատային մացառներով։


=== Տարածվածություն ===
Տարածված է Կովկասում, Մոլդավիայում, Ուկրաինայի հարավային շրջաններում, Ղրիմում, Միջերկրածովյան ափերին, Փոքր Ասիայում, Չինաստանում, Հիմալայներում։ Հայաստանի տարածքում հանդիպում է հյուսիսարևելյան շրջաներում և Զանգեզուրում, որտեղ աճում է չոր, քարքարոտ թեքություններում, ծովի մակերևույթից մինչև 1000 մ բարձրությունների վրա։ Հանդիպում է նաև Տավուշի, Սյունիքի մարզերի ցածրադիր և միջին լեռնային գոտիներում։ Աճում է քարքարոտ, բաց, թեք լանջերին, թփուտներում, անտառեզրերին։


== Բուժիչ նշանակություն ==
Որպես դեղամիջոց օգտագործում են փշերը և կոները։ Դրանցից պատրաստում են թրմօղի և ստանում եթերային յուղ։ Յուղը ճիշտ օգտագործելու դեպքում ունի հականեխիչ, հակամանրէային, հակաբորբոքային, հակառևմատիկ, լվացնող, մածուցիչ, որդահան և հակասնկային ազդեցություն։ Բժշկության մեջ դրախտածառի յուղն օգտագործվում է իբրև սրտի գործունեությունը խթանող միջոց։ Խորհուրդ է տրվում օգտագործել թոքերում և բրոնխներում կարգային երևույթների ժամանակ։ Օգտագործվում է նաև բրոնխիալ ասթմայի ժամանակ։
Օգտագործվում է գորտնուկների և պապիլոմաների բուժման մեջ, քանի որ ունի ներքաշող ազդեցություն մաշկի և լորձային թաղանթների տարբեր տեսակի նորագոյացությունների վրա։ Ընդհանրապես խորհուրդ է տրվում օնկոլոգիական հիվանդությունների բուժման և կանխարգելման ժամանակ։
Դրախտածառի ուժեղ և սուր հոտը ունի թարմացնող ազդեցություն, որը նպաստում է ծանր հիվանդությունների վերականգմանը, ֆիզիկական գերլարվածության և սթրեսի վերացմանը։
Հանգստացնում և թարմացնում է մաշկը, ազատում հոգնածության հետքերից, վերացնում է քորը, ալերգիկ մաշկաբորբը, էկզեման, կոշտուկները, քոսը, օգտագործվում է նաև արտաքին՝ սնկային հիվանդությունների և հերպեսի ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրագինյա Վուկսանովիչ-Ստանկովիչ

Դրագինյա Վուկսանովիչ-Ստանկովիչ (ապրիլի 7, 1978(1978-04-07), Bar, Չեռնոգորիա), Չեռնոգորիայի փաստաբան, քաղաքական գործիչ և Չեռնոգորիայի համալսարանի իրավագիտության պրոֆեսոր։ Չեռնոգորիայի խորհրդարանի ներկայիս պատգամավոր և Չեռնոգորիայի սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցության նախկին նախագահ։ 2018 թվականի Չեռնոգորիայի նախագահական ընտրություններում նա դարձել է երկրի նախագահի պատմության մեջ առաջին կին թեկնածուն՝ զբաղեցնելով երրորդ տեղը։


== Կենսագրություն ==
Վուկսանովիչը 2000 թվականին ավարտել է Չեռնոգորիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, 2005 թվականին ստացել է մագիստրոսի կոչում, և 2011 թվականին՝ նույն համալսարանի գիտությունների թեկնածու։ Աշխատել է Չեռնոգորիայի համալսարանի իրավագիտության և դրամատիկական արվեստի ֆակուլտետի պրոֆեսոր։ Տիրապետում է ֆրանսերեն և անգլերեն լեզուներին, ինչպես նաև խոսում է իտալերեն և իսպաներեն։


== Քաղաքական կարիերա ==
Դրագինյա Վուկսանովիչը Չեռնոգորիայի սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցության անդամ է և Չեռնոգորիայի ասամբլեայի անդամ 2012 թվականից։ Չեռնոգորիայի խորհրդարանի 25-րդ գումարման օրենսդիր կոմիտեի նախագահն է եղել, եղել է քաղաքական համակարգի, դատական ​​համակարգի և վարչարարության, գենդերային հավասարության հանձնաժողովի անդամ, ինչպես նաև կրթության հանձնաժողովի անդամ։ 2013-2017 թվականներին Վուկսանովիչը եղել է Չեռնոգորիայի խորհրդարանի պատվիրակության անդամ Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովում (ԵԽԽՎ), որտեղ նշանակվել է իրավական հարցերի և մարդու իրավունքների հանձնաժողովի անդամ, Մարդու իրավունքների ենթահանձնաժողովի, հանցագործության և ահաբեկչության ենթահանձնաժողովի և մշակույթի, գիտության, կրթության և ԶԼՄ-ների և կրթության, երիտասարդության և սպորտի ենթահանձնաժողովի անդամի տեղակալ։ 2016 թվականին Չեռնոգորիայում կայացած խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքներով նա ընտրվել է Չեռնոգորիայի 26-րդ գումարման վեհաժողովի պատգամավոր։ 2018 թվականի մարտին Վուկսանովիչը հայտարարեց առաջիկա նախագահական ընտրություններին մասնակցելու մասին։ Նա առաջադրվել է սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցության կողմից, իսկ ավելի ուշ աջակցվել է ԴԵՄՈՍ  կուսակցության կողմից՝ այդպիսով դառնալով Չեռնոգորիայի պատմության մեջ նախագահի առաջին կին թեկնածուն։ Վուկսանովիչն ընտրություններում զբաղեցրել է երրորդ տեղը՝ հավաքելով ձայների 8,2 տոկոսը։
2019 թվականի հունիսի 29-ին Վուկսանովիչն ընտրվել է Չեռնոգորիայի սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցության նախագահ, ինչի արդյունքում նա դարձել է այդ ժամանակ միակ կինը, ով գլխավորել է Չեռնոգորիայի քաղաքական կուսակցությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դրագինի Վուկսանովիչի կենսագրությունը Սոչի կայքում
Մորովալլե

Մորովալլե  (իտալերեն՝ Morrovalle), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 9921 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 220 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 42 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0733 223101
Էլ-փոստ։ comune@morrovalle.org
Պաշտոնական կայք։ http://www.morrovalle.org Archived 2006-04-14 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.morrovalle.org Archived 2006-04-14 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Զորա Ռշտունի

Զորա Ռշտունի (գրաբ.՝ Զօրայ Ռշտունի, 3-րդ դար, Աղթամար, Ռշտունիք, Վասպուրական, Մեծ Հայք - 347), հայ նախարար և զորավար Մեծ Հայքում, Վասպուրական աշխարհի Ռշտունիք գավառի տանուտերը, Մանաճիհր Ռշտունու որդին, Մեհենդակ Ռշտունու եղբայրը, Ռշտունիների նախարարական տոհմից։


== Կենսագրություն ==
Զորա Ռշտունին հաջորդել է հորը՝ Մանաճիհր Ռշտունուն, եղել է Ռշտունյաց տանուտեր։ Հոր մահից հետո՝ 338 թվականին, Մեծ Հայքի արքա Տիրան Բ-ի (339-350) հրամանով նշանակվում է Մեծ Հայքի հարավային զորավարության սպարապետ։ Մովսես Խորենացին հաղորդում է, որ Տիրան Բ-ն համաձայնվում է օգնել և զորք ուղարկել Հուլիանոս Ուրացողին (հետագայում՝ Հռոմի կայսր 361-363)՝ Սասանյան Պարսկաստանի շահնշահ Շապուհ Բ-ի (309-379) դեմ իր արշավում, որի համար Տիրան Բ-ն օգնական է ընտրում Զորա Ռշտունուն։ Բայց, Զորան հրաժարվում է գնալ օգնության, քանի որ Տիրան Բ-ն սպանել էր Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Հուսիկ Ա Պարթևին, իսկ Հուլիանոսն ուրացել էր քրիստոնեությունը։ Նա կարողանում է համոզել իր զորքին հետևել իրեն, և ամրանում է Վանա լճից հարավ և Տիգրիս գետից արևելք ընկած` Կորճայք աշխարհի Տմորիք գավառում։
Հուլիանոսի սուրհանդակները նամակ են ուղարկում Տիրանին՝ տեղեկացնելով կատարվածի մասին։ Արքան Հայր մարդպետին հրամայում է Զորային իր մոտ կանչել։ Բանակը տեսնելով որ նախարարները չեն միաբանվում Զորայի շուրջ, ցրվում են ու վերադառնում իրենց տները։ Մնալով մենակ, Զորան գնում է արքայի մոտ։ Տիրանը բռնում է նրան, հարքունիս գրավում Աղթամարի ամրոցը և Ռշտունիք գավառը ու կոտորել տալիս անհնազանդ Ռշտունիների տոհմը։ Կոտորածից ողջ է մնում միայն մի մանուկ, Զորայի Մեհենդակ եղբոր որդին՝ Տաճատը, որին նրա դայակ Մամիկոնյանները փախցնում են Տայք։ Տիրան Բ-ի հրամանով Զորայի փոխարեն Հարվային զորավարության սպարապետ է նշանակվում Սաղամութ Անձտեցին։


== Ծանոթագրություններ ==
Արգենտինայի ազգային պարկերի ցանկ

Արգենտինայի ազգային պարկեր, 35 ազգային պարկերի ցանց Արգենտինայում։ Պարկերն ընդգրկում են շատ բազմազան տեղանքներ և կենսատոպներ` Բարիտու ազգային պարկից՝ Բոլիվիայի հյուսիսային սահմանի վրա,  մինչև Հրո Երկիր ազգային պարկ` մայրցամաքի հարավում։ Ազգային պարկերի կառավարությունը իրենից ներկայացնում է գործակալություն, որը պահպանում ու կառավարում է դրանք, ինչպես նաև երկրի բնության հուշարձաններն ու ազգային արգելավայրերը։
Ազգային պարկերի սպասարկման կենտրոնակայանը գտնվում է Բուենոս Այրեսում՝ Սանտա Ֆե պողոտայում։ Գրադարանը և տեղեկատվական կենտրոնները բաց են հանրության համար։ Կառավարությունը նաև ունի ազգային կոթողներ, ինչպիսին է՝ Jaramillo անտառը, ինչպես նաև բնական ու կրթական պաշարներ։


== Պատմություն ==
Ազգային պարկերը ստեղծվել են 1903 թվականին Ֆրանցիսկո Մորենոյի կողմից։ Ընդգրկում են 75 քառ. կմ տարածք Անդերի նախալեռներում` Դիսթրիկտ լճի հատվածում։ Սա ձևավորում է պաշտպանված տարածքների կորիզը Պատագոնիայում, Սան Կառլոս դե Բարիլոչեի շուրջը։ 1934 թվականին ընդունվեց օրենք, ըստ որի՝ ստեղծվեց ազգային պարկերի համակարգ՝ ձևավորելով այնպիսի պահպանված տարածքներ, ինչպիսին է  Նաուել Ուապի ազգային պարկը և ստեղծելով Իգուասուն։ Այսպիսով, Արգենտինան Ամերիկա աշխարհամասում երրորդ երկիրն էր, ԱՄՆ-ից և Կանադայից հետո, որ հիմնել է  ազգային պարկերի համակարգ։ Ստեղծվել է ոստիկանական ծառայություն Ազգային պարկում, և կիրառվում են նոր օրենքներ, որպեսզի կանխեն ծառահատումները և որսը։ Նրանց համար առաջնային առաջադրանք էր դարձել վիճահարույց տարածքների վրա ազգային ինքնիշխանության հաստատումն ու սահմանների պաշտպանումը։ 1937 թվականին 5 ազգային պարկեր ևս հռչակվել են Պատագոնիայում, և ծառայությունը նախագծում է նոր քաղաքներ ու հարմարություններ՝ զբոսաշրջությանը և կրթությանը աջակցելու համար։ 1970 թվականին հայտարարվել են ևս վեցը։
1970 թվականին նոր օրենքով հաստատվեցին պահպանման նոր կատեգորիաներ՝ ազգային պարկեր, ազգային հուշարձաններ, կրթական պաշարներ, բնական արգելավայրեր։ Երեք ազգային պարկեր ստեղծվեցին 1970-ական թվականներին։ 1980 թվականին ևս մեկ նոր օրենք հաստատեց ազգային պարկերի կարգավիճակը, սակայն այն առայժմ գործում է։ 1980-ականներին մատուցվում էր ծառայություն տեղական համայնքներին ու տեղական ինքնակառավարման մարմիններին, ինչը կօգներ 
ազգային պարկերի առաջխաղացմանը և զարգացմանը։ Ստեղծվեցին ևս տասն ազգային պարկեր։ 2000 թվականին, Էլ Լեոնսիտո բնական արգելավայրը դարձել է ազգային պարկ։ Ներկայումս Արգենտինայում կան 41 պահպանվող տարածքներ, որոնք ընդգրկում են 37000 քառ. կմ տարածք՝ Արգենտինայի ընդհանուր ցամաքի շուրջ 1.5 %-ը։


== Քարտեզ ==


== Ազգային պարկեր ==
     ‡ Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ


== Տես նաև ==
Արգենտինայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային պարկերի կառավարություն Archived 2014-03-13 at the Wayback Machine.
Սևծովյան ծովաձիուկ

Սևծովյան ծովաձիուկ (լատ.՝ Hippocampus guttulatus), փշաձկնակերպերի կարգի ասեղայինների ընտանիքին պատկանող ճառագայթալողակ ձկնատեսակ։
Սևծովյան ծովաձիուկին կարելի է պահել նաև տնային ակվարիումներում՝ անազատության մեջ։ Նման է շախմատի ձիու։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Ազովի և Սև ծովերի ափերի ծանծաղուտներում, որտեղ կա առատ բուսականություն։ Տարածված է Ատլանտյան օվկիանոսի արևելյան ափին` Նիդերլանդներից մինչև Մարոկկո և Կանարյան կղզիներ ընկած ծովային ավազանում։
Համարվում է Ուկրաինայի խորհրդանշական ծովային կենդանիներից մեկը։ Գրանցված է Ուկրաինայի կարմիր գրքում, սևծովյան ծովաձիուկի որսը Ուկրաինայում խստիվ արգելված է։


== Նկարագրություն ==
Երկարությունը հասնում է 10-12 սմ-ի։ Արագ փոխում է իր մարմնի գունավորումը և ստանում է խայտաբղետ գեղեցիկ երանգներ։
Փորային լողակները բացակայում են, իսկ պոչը երկար է՝ կեռ։ Իր կեռ պոչով սևծովյան ծովաձիուկը կախվում է բույսերից։
Բեղմնավորված ձվերը տեղավորվում են արուի փորի կամ պոչի հատվածի տակ գտնվող պարկում։ Ձագերի մասին հոգ է տանում միայն արուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Լաուտերախ (Ալբ Դունայ)

Լաուտերախ (գերմ.՝ Lauterach (Alb-Donau-Kreis)), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 591 մարդ(ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի). Տարածքը կազմում է 13,77 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 073։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ֆարա ին Սաբինա

Ֆարա ին Սաբինա (իտալերեն՝ Fara in Sabina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Ռիետի պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 10 801 մարդ, խտությունը կազմում է 200 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 54 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 02032։ Հեռախոսային կոդ՝ 0765։
Բնակավայրը համարվել է Sant Antonino։ Տոնը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 2-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.farainsabina.ri.it Archived 2006-08-21 at the Wayback Machine.
Բորիս Եֆիմով

Բորիս Եֆիմովիչ Եֆիմով (սեպտեմբերի 28 (հոկտեմբերի 11), 1900, Կիև, Կիևի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 1, 2008(2008-10-01)[…], Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս խորհրդային նկարիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1967)։ ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ (1954)։


== Գործունեություն ==
1922 թվականից աշխատակցել է «Պրավդա» և «Իզվեստիա» լրագրերին, «Կրոկոդիլ» հանդեսին։ 1966 թվականից՝ «Ագիտպլակատ» ստեղծագործական-արտադրական միավորման գլխավոր խմբագիր։


=== Աշխատություններ ===
Եֆիմովի գործերն ամփոփված են «Քաղաքական ծաղրանկարներ 1924-1934» (1935), «Ֆաշիզմը ժողովուրդների թշնամին Է» (1937), «Հիտլերը և նրա ոհմակը» (1943), «Միջազգային ռեպորտաժ» (1961), «Բորիս Եֆիմովը «Իզվեստիայում», «Ծաղրանկարներ կես դարում» (1969) գրքերում։
Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակների (1950, 1951)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելպլանիո

Կաստելպլանիո (իտալերեն՝ Castelplanio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Անկոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3439 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 221 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 60031։ Հեռախոսային կոդ՝ 0731։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0731 813401
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@comune.castelplanio.an.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.castelplanio.an.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պյարտուս

Պյարտուս (ռուս.՝ Пяртус), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Եդա գետի աջ ափում՝ 18 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Պյարտուս գետը գտնվում է 14 կմ հյուսիս-արևելքում, Գորոդիչինա գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000009296
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000929
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մակիչ Մարգարյան

Մակիչ Շաքարի Մարգարյան (ապրիլի 14, 1951(1951-04-14), Նուկզար, Շամխորի շրջան), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Մակիչ Մարգարյանը ծնվել է 1951 թվականին Շամխորի շրջանի Նուկզար գյուղում։ 1968 թվականին ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը, 1973 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետը (Վարդան Աճեմյանի արվեստանոց)։ Ուսմանը զուգահեռ 1970 թվականից աշխատել է Երևանի, 1973 թվականից` Արտաշատի Ամո Խարազյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում, 1974-1975 թվականներին` Հեռուստաթատրոնում, այնուհետև մինչև 1986 թվականը` կրկին Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնում։ Նկարահանվել է Մոսֆիլմ, Հայֆիլմ, Ուզբեկֆիլմ, Բելառուսֆիլմ և Ռիգայի կինոստուդիաներում։ Հայֆիլմում մասնակցել է ֆիլմերի կրկնօրինակման։ Հանդես է եկել նաև Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական և Պատանի հանդիսատեսի թատրոններում։ 1986-1988 թվականներին աշխատել է երկրաբանական արշավախմբում։ 1988 թվականից եղել է արցախյան ազատամարտի մասնակից։ 1995 թվականին մի խումբ դերասանների, այդ թվում՝ Լևոն Թուխիկյանի, Վլադիմիր Մսրյանի, Գուժ Մանուկյանի հետ ստեղծել է «Թատրոն բարեգործական հիմնադրամը»։ 2001 թվականից աշխատել է Խորեն Աբրահամյանի հետ, մասնակցել Հայաստանում քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն ընդունման 1700-ամյակին նվիրված «Խոր Վիրապ» ներկայացմանը։ 2004 թվականից աշխատում է Երևանի Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոնում։


== Ներկայացումներ ==
Նեսո բիձա՝ «Ձախորդ Փանոսի կտակը»
«220 Վոլտ»
Բապտիստա՝ Վիլյամ Շեքսպիրի «Կամակոր կնոջ սանձահարումը»
Նիկեֆոր՝ Լևոն Շանթի «Կայսր»


== Պարգևներ ==
Ռազմական մեդալներ
Մովսես Խորենացու մեդալ, 2013 թ.
ՀՀ մշակույթի նախարարության «Գրիգոր Նարեկացի» ոսկե մեդալ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Հիջուելաս

Հիջուելաս (Իսպաներեն արտասանություն՝ [iˈxwelas]), քաղաքային համայնք Կիլյոտա նահանգի Վալպարաիսո մարզում, որը հանդիսանում է Չիլիի հինգերորդ մարզը։


== Աշխարհագրություն ==
Չիլիի կենտրոնական շրջանում Հիջուելասը զբաղեցնում է 267,2 կմ² (103 մղոն²) տարածք։ Այն հայտնի է որպես ծաղիկների մայրաքաղաք (Spanish: La Capital de los Flores), քանի որ այս համայնքը Չիլիում ծաղիկների ամենամեծ արտադրողն է,որն ապահովում է երկրի ընդհանուր արտադրության ավելի քան 49%-ը։


== Ժողովրդագրություն ==
Ըստ Ազգային վիճակագրության ինստիտուտի՝ 2002 թվականին անցկացրած մարդահամարի տվյալների, Հիջուելասն ուներ 16014 բնակիչ (8,161 տղամարդ և 7,853 կին)։ Դրանցից 8196-ը բնակվում էր քաղաքային, իսկ 7818-ը` գյուղական վայրերում. ուրբանիզացման մակարդակը 51,2% էր։ Բնակչությունը 1992 և 2002 թվականների ընթացքում աճել էր 14.9%-ով (2076 մարդ)բնակչության 1.04%-ը։


== Տնտեսություն ==
Հիջուլեասում հիմնականում զբաղվում են գյուղատնտեսական գործունեությամբ՝ ծաղիկների, բույսերի, ծառերի և պտուղների մշակմամբ, ինչպիսիք են ավոկադոն և ցիտրուսները։ Հողը, ոռոգվելով Ակոնկագուա գետով, ապահովում է բարձրորակ միկրոկլիմա` գյուղմթերք արտահանելու համար։ Հիջուելասում կա նաև դեկորատիվ լամպերի և սերմերի արտադրության ընկերություն, որն աշխարհում առաջատար դիրք  է գրավում։ Արտադրանքն արտահանվում է տարբեր երկրներ, ինչպիսիք են Ճապոնիան, Նիդեռլանդները և այլն։


== Վարչական բաժանում ==
Որպես համայնք, Հիջուելասը Չիլիի երրորդ մակարդակի վարչական ստորաբաժանումն է, որը կառավարում է քաղաքային խորհուրդը՝ ղեկավար քաղաքապետի կողմից։ Ներկայիս քաղաքապետը Վերոնիկա Ռոզատ Արիագադան է։ Համայնքային խորհրդի անդամներն՝

Գերման Վիկենսիո Վարգաս (UDI)
Լուիս Ֆրեզ Նարանջո (UDI)
Վիվիանա Հերնանդես Տրոնկոսո (Ind./RN)
Մանուել Արեվալո Դիազ (PRI)
Օմար Օլիվարես Սեուրա(DC)
Ռոքսանա Սաավեդրա Պիմենտել (PS)Չիլիի ընտրական ստորաբաժանումների Պատգամավորների պալատում Էդուարդո Սերդան (PDC) և Անդրեա Մոլինան (UDI) Հիջուելասը ներկայացնում են որպես տասներորդ ընտրատարածքային մաս (Լա Լիգուայի, Պետորկայի, Կաբիլդոյի, Պապուդոյի, Զապալարի, Պուչունկավիի, Կինտերոյի, Նոգալեսի, Կալերայի, Լա Կրուսի և Քիլոտայի հետ միասին)։ Սենատում Իգնացիո Ուոքեր Պրիետոն (PDC) և Լիլի Պերես Սան Մարտինը (RN) համայնքը ներկայացնում են որպես սենատորական 5-րդ ընտրատարածքի մաս (Վալպարաիսո-Կորդիլերայի շրջան)։


== Կարևորագույն նշանակության բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
իսպաներենով՝ Municipality of Hijuelas
(1816) Լիբերիա

(1816) Լիբերիա (անգլ.՝ Liberia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1936 թվականի հունվարի 29-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,339161 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8299 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8484 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1306,74 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275495 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 26,13° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1816) Լիբերիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վեմդինգ

Վեմդինգ  (գերմ.՝ Wemding), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դոնաու Ռիս շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 5618 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 31.69 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 79 228։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Մեգի Ստեֆենս

Մեգի Ստեֆենս  (անգլ.՝ Maggie Steffens, ամբողջական անունը՝ Մարգարետ Էնն Ստեֆենս (անգլ.՝ Margaret Ann Steffens), հունիսի 4, 1993(1993-06-04), San Ramon, Քոնտրա Քոստա շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի ջրագնդորդ, որը հանդես է գալիս հարձակվողի դիրքում։ ԱՄՆ-ի ջրային պոլոյի կանանց հավաքականի կազմում դարձել է Օլիմպիական խաղերի եռակի չեմպիոն (2012, 2016, 2020), աշխարհի չեմպիոն, Պանամերիկյան խաղերի հաղթող։  2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի ժամանակ Մեգի Ստեֆենսը սահմանել է օլիմպիական նոր ռեկորդ Օլիմպիական խաղերում կանանց ջրագնդակում առանձին խաղացողի խփած գոլերի քանակով։


== Անձնական կյանք ==
Մեգի Ստեֆենսը ծնվել է Կալիֆոռնիայի Սան Ռամոն քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Կառլոս Ստեֆենսը, բնիկ պուերտոռիկացի է, դեռ մանուկ հասակից զբաղվել է ջրագնդակով իր հայրենիքում։ Իր երկրի հավաքականի կազմում նա մասնակցել է երեք Պանամերիկյան խաղերի ջրագնդակի մրցաշարերին։ Ամերիկա տեղափոխվելուց հետո հանդես է եկել Բերքլիի Կալիֆորնիայի համալսարանի թիմում, որի կազմում դարձել է ԱՄՆ-ի եռակի չեմպիոն։ 1979 թվականին Pac-10 ուսանողական խորհրդաժողովի կողմից ճանաչվել է տարվա ջրագնդորդ։
Մեգի Ստեֆենսը հետաքրքրվել է ջրագնդակով հոր և իր ավագ քրոջ՝ Ջեսիկայի ազդեցությամբ, որը 2007-2012 թվականներին պաշտպանել է ԱՄՆ ազգային հավաքականի գույները։


== Սպորտային կարիերա ==
Իր մարզական կարիերայի արշալույսին Մեգի Ստեֆենսը հանդես է եկել Մոնտե Վիստի դպրոցի ջրագնդակի թիմում և երեք անգամ (2007, 2008, 2009) նրա կազմում հաղթել է առաջնությունում և ստացել բազմաթիվ անձնական պարգևներ։ 
2013 թվականին Մեգին ընդունվել է Սթենֆորդի համալսարան և մինչև 2017 թվականը խաղացել է համալսարանի ջրագնդակի կանանց թիմում։ Ընդ որում, նա երեք անգամ (2014, 2015, 2017) դարձել է Ուսանողական սպորտի ազգային ասոցիացիայի կողմից անցկացվող մրցաշարի չեմպիոն և  ևս երկու անգամ (2013, 2016)՝ արծաթե մեդալակիր, իսկ 2015 և 2017 մրցաշրջանների արդյունքներով ճանաչվել է ամենաարժեքավոր խաղացող։ 2017 թվականին Ստեֆենսն ավարտել է համալսարանը բնական գիտությունների բակալավրի աստիճանով։
Մեգի Ստեֆենսը ոսկե մեդալներ է նվաճել 2012, 2016 և 2020 թվականների Օլիմպիական խաղերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Քշոց

Քշոց, Նախնական շրջանում, երբ քրիստոնեությունը հալածվել է, քրիստոնյաները թաքնվել են գետնադամբարաններում և Սուրբ Հաղորդության խորհուրդը կատարել են այնտեղ։ Քշոցներն այդ ընթացքում ծառայել են որպես ճանճ, միջատ քշելու համար։ Հետագայում այդ կիրառությունը վերացավ, և քշոցը դարձավ ուրախ նվագարան Սուրբ Պատարագին մասնակցող դպիրների ձեռքին։


== Քշոցի Տեսքը ==
Քշոցը սկավառակաձև է՝ ամրացված փայտե երկար (1.5-2 մետր) կոթի վրա։ Սկավառակի վրա երկու կողմերի ծայրերին պատկերված են հրեշտակներ, իսկ կենտրոնում՝ վեցթևյան հրեշտակներ՝ խորհրդանշելով քշոցի այլաբանական դերը՝ հրեշտակների ներկայությունը Սուրբ Խորանին։ Նրա եզրերը զարդարված են բոժոժներով (շատ փոքր զանգակներով), որոնք արարողության խորհրդավոր պահերին դպիրների կողմից շարժվելով՝ զվարթ հնչյուններ են արձակում՝ խորհրդանշելով հրեշտակների փառաբանությունը։


== Գործածությունը ==
Քշոցները գործածվում են հատկապես Սուրբ Պատարագին.
1. Թափոր դուրս գալիս
2. Ավետարանը և Սուրբ Խորհուրդը վերաբերելիս
3. «Սուրբ Աստված», «Քրիստոս ի մէջ մեր յայտնեցաւ», «Սուրբ Սուրբ», «Որդի Աստծո», «Հոգի Աստծո», «Հայր մեր» և «Միայն սուրբ» երգելիս և այլն։
Քշոցը գործածվում է նաև եկեղեցական այլ արարողությունների ժամանակ. օրինակ՝ սրբալույս Մյուռոնը և սրբերի մասունքները վերաբերելիս, Խաչվերացի երեկոյին, «Այսօր դասք հրեշտակաց» երգելիս և այլն։


== Աղբյուրներ ==
Նայիրի
ԱՀԹ Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի
Սրբազան Ավանդություն
Չխար-Էծեր

Չխար-Էծեր (վրաց.՝ ჩხარ-ეწერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Թերջոլայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 577 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարդուղ Վարդանյան

Բարդուղ Վարդանյան (դեկտեմբերի 5, 1897(1897-12-05) - հուլիսի 7, 1987(1987-07-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ականավոր նկարիչ, հայ գեղանկարչության մեջ էքսպրեսիոնիզմի վառ ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Բարդուղ Վարդանյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանում։ Մինչև 1915 թվականը սովորել է Կ.Պոլսի հայկական վարժարանում, այնուհետև վարժարանի 600 աշակերտների հետ բեռնատար նավով տեղափոխվել է Ռումինիա։ Ապրել է Ռումինիայում (Բուխարեստում), ավարտել է Բուխարեստի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1923-1925 թվականներին ապրել և ստեղծագործել է Դետրոյթում։ 1926 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, մասնակցել է Աշնանային սալոնին, արժանացել ցուցահանդեսի արծաթե մեդալի։ 1946 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան։ 1947 թվականին 10 տարով աքսորվել է Սիբիր։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Ռումինիայում, ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում (Փարիզում), Հայաստանում (Երևանում), որտեղ նրան 1965 թ. շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչի կոչում։ Գեղանկարի և նատյուրմորտի ճանաչված վարպետ է։ Բարդուղ Վարդանյանի բազմաթիվ ստեղծագործություններ պահվում են Հայաստանի Ազգային (Պետական) Պատկերասրահում, հայաստանյան և արտերկրի մասնավոր հավաքածուներում։


== Գրականություն ==
Р.Г.Дрампян "Государственная картинная галерея Армении", Москва, изд."Искусство", 1982, стр.98-99.
Le Musée des Arts de l Arménie, Editions d art Aurore, Leningrad, 1984.
Ալ.Սաֆարյան, Նկարիչ Բարդուղ Վարդանյանին, «Գրական Համալսարան», Գիրք ԺԱ, ԵՊՀ հրատ., Երևան, 2009, էջ 166-167.


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոնիո Սանաբրիա

Առնալդո Անտոնիո Սանաբրիա Այալա (իսպ.՝ Arnaldo Antonio Sanabria Ayala մարտի 4, 1996 թ, Սան Լորենսո), պարագվայցի ֆուտբոլիստ, Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի և Պարագվայի հավաքականի հարձակվող։


== Ակումբային կարիերա ==
Անտոնիոն իր կարիերան սկսել է մինի-ֆուտբոլում, որտեղից և հայտնվել է մեծ ֆուտբոլում։ 2004 թվականին Սանաբրիան ընդունվել է Սան Լորենսո ակումբի ակադեմիա։ 2007 թվականին ֆուտբոլիստը ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվում է Իսպանիա, որտեղ սկսում է մարզվել ֆուտբոլային չափանիշներով համեստ Լա Բլանկա Սուբուր թիմի կազմում։ Այդ թիմի կազմում Անտոնիոյին հաջողվում է մեկ մրցաշրջանի ընթացքում դառնալ 70 գոլի հեղինակ, նման հաջողությունից հետո ֆուտբոլիստի վրա աչք են դնում Մադրիդի Ռեալը և կատալոնական Բարսելոնան։
2009 թվականին՝ 13 տարեկան հասակաում Սանաբրիան միանում է Բարսելոնայի ակադեմիային։ 2 տարի անց Սանաբրիան 28 խաղում խփելով 26 գնդակ դառնում է «Կադետե А» կատեգորիայի լավագույն ռմբարկու։ 2012 թվականին Անտոնիոն արդեն մարզվում էր ավագ թիմի հետ։ 2014 թվականի հունվարին Սանաբրիան լքեց կատալոնական ակումբը և տեղափոխվեց իտալական Ռոմա, վերջինս ֆուտբոլիստին միանգամից վարձավճարով տվեց Սասսուլոյին մինչև 2013/14 մրցաշրջանի ավարտը։
2014/15 մրցաշրջանում Սանաբրիան հայտավորված է Ռոմայի կազմում։


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը soccerway.com կայքում (անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
(15875) 1996 TP66

(15875) 1996 TP66- տրանսնեպտունային մարմին (պլուտինո), գտնվում է Կոյպերի գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1996 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, աստղագետներ Ջեյն Լուի, Դևիդ Ջուիտի և Չեդվիկ Տրուխիլյոի կողմից Մաունա Կեա աստղադիտարանում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(15875) 1996 TP66 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ձորիկ

Ձորիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ագնեշ Կելետի

Ագնեշ Կելետի (հունգ.՝ Keleti Ágnes, հունվարի 9, 1921(1921-01-09), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն), հրեական ծագմամբ հունգարացի նախկին մարմնամարզուհի և մարզիչ, Օլիմպիական խաղերի հնգակի չեմպիոն (1952, 1956), աշխարհի չեմպիոն (1954, զուգափայտեր), Հունգարիայի չեմպիոն (1947-1954, սպորտային մարմնամարզության)։ Հունգարիայի դրոշի ներքո մասնակցելով Օլիմպիական խաղերին՝ Ագնեշ Կելետին վաստակել է 10 մեդալ,այդ թվում՝ հինգ ոսկե, և համարվում է Օլիմպիական խաղերին մասնակցած հրեա ամենահաջողակ մարզիկներից մեկը պատմության մեջ։ Կելետին ավելի շատ օլիմպիական մեդալներ է վաստակել, քան Իսրայելի քաղաքացիություն ունեցող այլ մարզիկ, իսկ հրեա մարզիկների շարքում նա երկրորդն է. Օլիմպիական խաղերում իր վաստակած մեդալների թվով նա զիջում է միայն Մարկ Սպիտցը։ 1956 թվականի Օլիմպիական խաղերում Ագնեշ Կելետին եղել է ամենաշատ մեդալներ վաստակած մարմնամարզիկը։


== Կենսագրություն ==
Ագնեշ Կելետին ծնվել է 1921 թվականի հունվարի 9-ին Բուդապեշտում, հրեայի ընտանիքում։ Մարմնամարզությամբ զբաղվել սկսել է չորս տարեկանից, իսկ 16 տարեկանում առաջին անգամ դարձել է Հունգարիայի չեմպիոն։ Իր կարիերայի ընթացքում նա այդ տիտղոսին արժանացել է տասը անգամ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով 1940 թվականի Ամառային օլիմիպիական խաղերը չեղյալ են համարվել, և Ագնեշ Կելետին ժամանակավորապես դադարեցրել է մարզումները։ Նա վերապրել է Հոլոքոստը՝ ձևանալով քրիստոնյա և ապրելով գյուղում։ Նրա հայրը մահացել է Օսվենցիմ համակենտրոնացման ճամբարում, իսկ մայրն ու քույրը թաքնվել են և փրկվել շվեդ դիվանագետ Ռաուլ Վալենբերգի կողմից։
Պատերազմից հետո Կելետին որակավորվել է մասնակցելու 1948 (բաց է թողել վնասվածքի պատճառով), 1952 և 1956 թվականների Օլիմպիական խաղերին։
1956 թվականին Մելբուռնում կայացած Օլիմպիական խաղերից (1956 թվականի նոյեմբեր-դեկտեմբեր) հետո Ագնեշ Կելետին քաղաքական ապաստան է ստանում և հունգարացի 44 այլ մարմնամարզիկների հետ մնում Ավստրալիայում։ Նրանք որոշում են չվերադառնալ Հունգարիա 1956 թվականի ապստամբությունից հետո, երբ Խորհրդային Միության զորքերը ներխուժել էին երկիր։
Հետագայում Ագնեշ Կելետին մեկնել է Իսրայել։ Հունգարիայից այնտեղ են տեղափոխվել նաև նրա մայրն ու քույրը։ Իսրայելում Կելետին օլիմպիական բացարձակ չեմպիոն Մարիա Գորոխավսկայայի հետ աշխատել է որպես ֆիզիկական դաստիարակության հրահանգիչ։
2002 թվականին Ագնեշ Կելետիի անունն ընդգրկվել է «Մարմնամարզության համաշխարհային փառքի սրահում» (Օկլահոմա Սիթի, ԱՄՆ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ագնեշ Կելետին Archived 2007-03-10 at the Wayback Machine. Մարմնամարզության միջազգային ֆեդերացիայի կայքում (անգլ.)
Մրցությունների արդյունքները(չաշխատող հղում) (անգլ.)
Պատյանով մարդը (քանդակ, Տագանրոգ)

«Պատյանով մարդը» (ռուս.՝ «Человек в футляре»), քանդակագործական կոմպոզիցիա ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որը ստեղծել է հայազգի քանդակագործ Դավիթ Բեգալովը Անտոն Չեխովի համանուն պատմվածքի հիման վրա։


== Նկարագրություն ==
Քանդակագործական կոմպոզիցիան պատկերում է գրողի համանուն պատմվածքը և նրա խեղճ, ոչ այն է անձրևից ու քամուց, ոչ այն է սեփական տանջանքներից ու վախից թաքնվել փորձող ուսուցիչ Բելիկովին։ Քանդակը տեղադրվել է Տագանրոգի արական դասական գիմնազիայի ձախ թևի ճակատի առջև։ Այդ գիմնազիայում է սովորել Անտոն Չեխովը և աշխատել է Բելիկովի` «պատյանով մարդու» նախատիպերից մեկը։
Բելիկովի ստույգ նախատիպը հայտնի չէ։ Որոշ ժամանակակիցներ (այդ թվում ազգագրագետ, գրող Վլադիմիր Բոգորազը և գրող, թատերական քննադատ, Անտոն Չեխովի կրտսեր եղբայր ու նրա կենսագիր Միխայիլ Չեխովը) կարծում էին, որ «պատյանով մարդու» նախատիպը հին հունարենի ուսուցիչ, Տագանրոգի գիմնազիայի տեսուչ Ալեքսանդր Դյակոնովն էր, ուրիշներն էլ նկարագրում էին Դյականովի բնավորության այնպիսի գծեր, որոնք հերքում էին առաջինների տեսակետը։ Այսպես, պատմաբան, մանկավարժ Պավել Ֆիլևսկին նշել է Դյականովի առատաձեռնությունը և գրել. «Ես էլ պնդում եմ, որ «պատյանով մարդու» և Ա. Դյակոնովի միջև ոչ մի ընդհանրություն չկա, և Ա. Պ. Չեխովի այս ստեղծագործությունում տեղական որևէ կոլորիտ հնարավոր չէ գտնել»։
Քանդակը պատրաստելու և նրա տեղադրելու համար քաղաքային բյուջեի ծախսերը կազմել են 723802 ռուբլի։ Հուշարձանը քաղաքի սեփականությունն է։


== Ստեղծման պատմություն ==
Չեխովի հոբելյանի նախօրեին քաղաքային վարչակազմն անցկացրեց տվյալ քանդակը ստեղծելու մրցույթ, որտեղ հաղթեց Դավիթ Բեգալովը։ Հուշարձանը հանդիսավորությամբ բացվեց 2010 թվականի հունվարի 27-ին, Անտոն Չեխովի 150-ամյակին նվիրված միջոցառումների ընթացքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (221301-221400)

Աստերոիդների ցանկ (221201-221300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (221401-221500)
 Աստերոիդների ցանկ (221201-221300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (221401-221500)
Քոմագ

Քոմագ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==