armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հասմիկ Կիրակոսյան

Հասմիկ Պարույրի Կիրակոսյան (հոկտեմբերի 27, 1942(1942-10-27), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 9, 2021(2021-05-09)), հայ մշակութային գործիչ։ ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2004)։ Գյումրիի Միքայել Նալբանդյանի պետական ինստիտուտի պատվավոր պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Հասմիկ Պարույրի Կիրակոսյանը ծնվել է 1942 թվականի հոկտեմբերի 27-ին, Լենինականում։ 1949-1959 թվականներին սովորել է Լենինականի թիվ 26 միջնակարգ դպրոցում,
1959-1963 թվականներին՝ Լենինականի Միքայել Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետում։ Հոռոմ գյուղի դպրոցում աշխատել է որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի։ 1964 թվականին եղել է «Անի»-ի արտադրական միավորման դպրոցական բաժնի վարիչ, այնուհետ՝ Արթիկի կոմերիտական շրջկոմի 2-րդ քարտուղար։ Մոսկվայում կոմ բարձրագույն դպրոցում սովորելուց հետո աշխատանքի է անցել Հայաստանի կենտրոնական կոմիտեում, այնուհետև Լենինականում զբաղվել է դասախոսական գործունեությամբ, միաժամանակ սովորել և ավարտել է Կիևի Շևչենկոյի անվան պետական համալսարանի ասպիրանտուրան՝ փիլիսոփայության գծով։
1976 թվականից եղել է Լենինականի քաղաքային խորհրդի մշակույթի բաժնի վարիչը, 1996 թվականից նշանակվել է Շիրակի մարզպետարանի մշակույթի բաժնի վարիչ, 2009-2018 թվականներին եղել է Շիրակի մարզպետի խորհրդական, 2018 թվականին նշանակվել է Գյումրու քաղաքապետի խորհրդականի պաշտոնում։


== Պարգևներ ==
Մովսես Խորենացու մեդալ, 2000,
Գրիգոր Նարեկացու մեդալ,
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ,
Ազգային ժողովի պատվո մեդալ,
ՀՀ վարչապետի հուշամեդալ,
Ազգային ժողովի պատվո մեդալ,
ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, 2004,
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2007,
Սուրբ Էջմիածնի հոգևոր մեդալ,
ՀՀ թատերական միության ոսկե մեդալ,
Երկրապահ կամավորականների մեդալ,
Մ. Նալբանդյանի պետական ինստիտուտի պատվավոր պրոֆեսորի կոչում և ոսկե մեդալ,
Գյումրու երախտավոր մեդալ,
ՀՀ Շիրակի մարզպետարանի հուշամեդալ,
Գյումրու պատվավոր քաղաքացի։


== Ծանոթագրություններ ==
Թեփուղ

Թեփուղ (լատ.՝ Leuciscus cephalus), թեփուկ, ծածանազգիների ընտանիքի ձուկ։ Հայաստանում (Արաքս, Մեծամոր, Հրազդան, Արփա, Ազատ, Որոտան, Ախուրյան, Աղստև գետերում և դրանց ջրերով սնվող ջրանցքներում, ջրամբարներում) տարածված է թեփուղ կովկասյան (L.c. orientalis) ենթատեսակը։ 
Միջին չափի ձուկ է։ 


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմինն իլիկաձև է, երկարությունը՝ 15-25 (երբեմն՝ մինչև 40) սմ, զանգվածը՝ 1 կգ։ Գլուխը խոշոր է, լայն։ Բերանը մեծ է՝ դնչի ծայրին դեպի վեր ուղղված թեք կտրվածքով։ Պոչի լողակը մկրատաձև է։ Թեփուկները խոշոր են, կողագծում՝ 39-45 հատ։ Մեջքային լողակում կա 10-12 ճառագայթ, հետնալողակում՝ 11-12։ Կլանային ատամները երկշարք են։ Խռիկային առէջները կարճ են, սրածայր, 6-10 հատ։ Մեջքը մոխրագորշ է՝ կանաչավուն նրբերանգով, կողքերը՝ արծաթափայլ կամ ոսկեփայլ։ Փորիկը սպիտակ է։ Կողքերի և մեջքի թեփուկներն արտաքինից երիզված են մուգ, բարակ շերտագծով։ Մեջքային և պոչային լողակները մոխրագույն են, կրծքային, փորային լողակները և հետնալողակը՝ դեղնավուն կամ նարնջագույն։ Լողակների հիմքերը վառ գունավորված են։ Աչքի ծիածանաթաղանթը ոսկեգույն է կամ դեղնավուն։ 


== Բազմացում և զարգացում ==
Սեռահասուն է դառնում 1-2 տարեկանում։ Արուներն էգերից 1 տարով ավելի շուտ են հասունանում։ Սեռական երկձևությունը թույլ է արտահայտված։ Բազմանում է գարնանը, այդ շրջանում արուների գլխի և մարմնի վրա հայտնվում է մանր ալրագույն ցան։ Բեղունությունը հասնում է մինչև 120 հազար ձկնկիթ (այն դեղին է՝ 1, 2-1, 5 մմ տրամագծով), կպչուն, 
Դնում է ստորջրյա առարկաների կամ բույսերի վրա։ 


== Սննդառություն ==
Կենդանակեր է. երիտասարդները սնվում են տարբեր անողնաշարավորներով՝ ջուրն ընկած միջատներով ու նրանց թրթուրներով, ջրալվերով, ջրային այլ անողնաշարավորներով, հասունները՝ մանր ձկներով, գորտերով, խեցգետիններով, առավել խոշորները՝ նաև մանր կաթնասուններով։  
Բնական ջրակալներում հաճախ վարակվում է մակաբույծ որդերով (փոկորդ և կարթագլուխ), որոնք մակաբուծում են թեփուղի որովայնի խոռոչում կամ աղիների պատերի վրա։ Արդյունաբերական նշանակություն չունի։ Սիրողական ձկնորսության օբյեկտ է։
(1158) Լյուդա

(1158) Լյուդա (անգլ.՝ Luda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1929 թվականի օգոստոսի 31-ին Գրիգորի Նեույմինի կողմից Սիմեիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,564756 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2726 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8569 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1500,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,239958 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,83° անկյուն։
Լյուդա աստերոիդը դասվում է Մարիայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 81 անդամներ։ Նրանց առանձնահատկությունն է համեմատաբար մեծ ուղեծրի թեքումը 15° - 17°։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,5 - 2,625 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, որը համապատասխանում է Յուպիտերի հետ 3:1 ուղեծրային ռեզոնանսին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1158) Լյուդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լավրովա Բալկա

Լավրովա Բալկա (ռուս.՝ Лаврова Балка), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շոլոխովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրուժիլինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Պոժյոգ Շոր

Պոժյոգ Շոր (ռուս.՝ Пожёг-Шор), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ելվա գետի ձախ ափին՝ 121 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000020299
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002029
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նովոկլյոնովո

Նովոկլյոնովո (ուկրաիներեն՝ Новокленове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Üç Köz), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ուչկոզ։
2001 թվականի տվյալներով Նովոկլյոնովո գյուղում բնակվում էր 886 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պլուազի

Պլուազի (ֆր.՝ Ploisy), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Կոմունայի դեպարտամենտը Էնան է։ Մտնում է Սուասոն 2 կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սուասոն։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 02607:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 82 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 46 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 36-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 10-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 78,3%, 1999 թվականին եղել է 71,9%)։ 36 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 29-ը (16 տղամարդ և 13 կին), գործազուրկ էին 7 մարդ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 10 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը՝ թոշակառուներ, 3-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պլուազի (ֆր.)
Կուլոյ (գետ, թափվում է Սպիտակ լիճ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուլոյ (այլ կիրառումներ)
Կուլոյ (ռուս.՝ Кулой), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սպիտակ ծով գետի ափին։ Գետի երկարությունը 235 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==

Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000312103000041463
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004146
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ֆուրմ դը Մոնբրիզոն

Ֆուրմ դը Մոնբրիզոն (ֆր.՝ Fourme de Montbrison), ֆրանսիական պանիր կովի կաթից` կապույտ բորբոսի բծերով: 


== Պատմություն ==
1972 թվականի մայիսի 9-ին Ֆուրմ դը Մոնբրիզոն և Ֆուրմ-դ'Ամբեր պանիրները ստացան AOC սերտիֆիկատը: 22 փետրվարի 2002 թվականին պանիրները ստացան առանձին բնիկ հսկվող անվանումներ և ընդունվեցին նրանց արտադրության տարբերությունները: Պանիրն արտադրում են Լուարա դեպարտամենտի 28 կոմունայում և Պյուի դը Դոմ դեպարտամենտի հինգ կոմունայում: 2005 թվականին արտադրվել է 497 տոննա Ֆուրմ դը Մոնբրիզոն պանիր:


== Պատրաստում ==
Կաթնաշոռային զանգվածը աղ են անում, դասավորում են կաղապարների մեջ և տեղադրում եղևնու դարակաշարերին` հասունանալու համար: Պանիրը հասունանում է 4-8 շաբաթ: Յուրաքանչյուր 12 ժամը մեկ պանիրը շրջում են 90°: Ներս են մտցնում «Penicillium roqueforti »-ի սպորներ, իսկ հետո` բորբոսի զարգացման համար, պանիրը թափանց ծակում են հաստ երկար ասեղներով: Մի գլուխ պանրի արտադրության համար անհրաժեշտ է մոտ 20-25 լիտր կաթ:


== Նկարագրություն ==
Պանրի գլուխը, որը ծածկված է մոխրագույն կամ կանաչավուն բարակ չոր կեղևով, գլանաձև է և ունի 13-19 սմ տրամագիծ ու 1,5-2 կգ քաշ: Պանրի խիտ չորավուն միջուկը կարագի դեղին գույնի է`կապույտ բորբոսի բծերով: Յուղայնությունը 50 % է: Ֆուրմ դը Մոնբրիզոնն ունի սուր աղիավուն համ` կաթի և ընկույզի բուրմունքով:
Ֆուրմ դը Մոնբրիզոնը մատուցում են հացի պատառիկներով և գինով: Պանրին ամենից լավ են համապատասխանում Sauternes  կամ Rivesaltes գինիները:


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Masui, Kazuko; Tomoko Yamada. French Cheeses. — Dorling Kindersley, 1996. — P. 134. — ISBN 0-7513-0896-X


== Արտաքին հղումներ ==
«Фурм-де-Монбризон на сайте Гастроном.ру» (ռուսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-04-21-ին։ Վերցված է 2011-08-16 
«Фурм-де-Монбризон» (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2010-05-07-ին։ Վերցված է 2011-08-16  
«Fourme de Montbrison» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-21-ին։ Վերցված է 2011-08-16
Վաճառ

Վաճառ, գյուղաքաղաք Գանձասարից արևելք՝ Ծմակահող գյուղի արևելյան մասում՝ համանուն գետակի ձախ ափին։ Ավերակները միջնադարյան քաղաքատիպ ավանին հատուկ տնատեղերի, արհեստանոցների, խանութների և եկեղեցիների մնացորդներ են։


== Պատմություն ==
Գյուղաքաղաքի հիմնադրման ստույգ թվականը հայտնի չէ։ Ենթադրվում է, որ բարգավաճման է հասել 12-13-րդ դարերում՝ հատկապես Խաչենի տեր Հասան Ջալալի օրոք։ 
Առաջին արձանագրությունը պատկանում է Հասան-Ջալալի կառուցողական գործունեությանը։ Այստեղ նրա տոհմին պատկանող այս ավերակներում պահպանվել է. «Ես Հասան՝ որդի Վախտանգայ և Խորիշահի, տէր Խաչենոյ, շինեցի զսուրբ եկեղեցիս… ՈՀԸ (1229):» 
Նրա կանգնեցրած խաչքարերը թվագրվում են մոտավորապես նույն ժամանակաշրջանով։ Իշխանի կատարած գործի գրեթե յուրաքանչյուր մանրամասն արձանագրված է Խաչենի տարածքի և հարևան գավառներում պահպանված քարերի վրա, Գանձասարի վանքին նվիրված նրա ձեռագիր Աստվածաշնչի հայտնի հիշատակարանում և այլուր։ Դա վկայում է նրա գործածած թրի այն նեֆրիտե արեխակալը, որի վրա նախշանկար փորագրված է «Հասան Ջալալ իշխան Խաչենոյ»։
Ընդարձակ տարածություն է զբաղեցնում Վաճառի գերեզմանատունը, որտեղ սրբատաշ արձաքարով կառուցված է եկեղեցի։ Եկեղեցու հարավային կողմում մշակված և հղկված քարից, գրեթե պատկից կառուցված է երկհարկանի փոքր մատուռ։ 
Եկեղեցին ունի երկու շինարարական արձանագրություն՝ մուտքի տիմպանի վրա և արևմտահայաց ճակատին։ Այդ արձանագրություններից պարզվում է հուշարձանի կառուցման ժամանակը, կառուցող մեկենասը և քարգործ վարպետը։ Կառուցել է Սարգիս քարգործ վարպետը։ Նրա թողած արձանագրությունը հետևյալն է. «Կամաւն այ ես Սարգիս Կարնոյ քաղաքացի սալեցի զեկեղեցիս և կանգնեցի զխաչերս ինձ և աշակերտի իմոյ Յովհաննեսի, յաղաւթս»։
Թեև արձանագրության մեջ նշված չէ թվականը, սակայն այլ արձանագրություններից հայտնի է, որ եկեղեցին 1229 թվականի կառույց է։ «Կարծում ենք,- գրել է Սեդրակ Բարխուդարյանը, որ Սարգսի և իր աշակերտ Հովհաննեսի աշխատանքներն այդ թվականից շատ շուտ լինել չէին կարող, հատկապես, որ կան նաև այլ հուշարձաններ նույն վայրում, բոլորն էլ իրարից մոտիկ թվականներով կառուցված, համարվում է 13-րդ դարի կեսերի գործ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Փարիզյան փողոց անձրևոտ եղանակին

Փարիզյան փողոց անձրևոտ եղանակին (ֆր.՝ Rue de Paris, temps de pluie, անգլ.՝ Paris Street; Rainy Day), ֆրանսիացի գեղանկարիչ Գյուստավ Կայբոտի կտավը՝ ստեղծված 1877 թվականին։ Ուշագրավ է նկարի մեծ չափը՝ 212,2×276,2 սմ։ Նկարը հայտնի է նաև «Փարիզյան փողոց։ Անձրև», «Անձրևոտ օր Բատինյոլի թաղամասում» անուններով։


== Պատմություն ==
Նկարն առաջին անգամ Կայբոտի այլ գործերի հետ, այդ թվում՝ «Եվրոպայի կամուրջը», «Ճակատամասի ներկարարներ», ներկայացվել է իմպրեսիոնիստների ցուցահանդեսին 1877 թվականի ապրիլին։
Գյուստավ Կայբոտի մահից հետո՝ 1894 թվականին, նկարն անցել է նրա եղբորը՝ Մարսիալին (Martial Caillebotte). հետագա 60 տարիներին այն գտնվել է նկարչի ազգականների ու նրանց հետնորդների մոտ։ 1954 թվականին նկարը վաճառվել է ամերիկացի արդյունաբերող Ուոլտեր Պերսի Կրայսլերին՝ ավտոմոբիլային «Chrysler» ընկերության հիմնադրին, իսկ 1964 թվականին կտավը ձեռք է բերել Չիկագոյի գեղարվեստի ինստիտուտը, որտեղ էլ գտնվում է մինչ օրս եվրոպական գեղանկարչության և քանդակագործության բաժնում։


== Նկարագրություն ==

Նկարում պատկերված է Դուբլինի հրապարակը (ֆր.՝ Place de Dublin) Թուրինի փողոցի կողմից (ֆր.՝  Rue de Turin), իսկ առջևում հատումն է Մոսկվայի փողոցի հետ (ֆր.՝ Rue de Moscou)։ Տեղանքը գտնվում է Փարիզի Սեն-Լազար կայարանից հյուսիս։ Այն ժամանակներում դա զարգացող քաղաքի նոր թաղամաս էր։
Հետաքրքիր է նկարի կոմպոզիցիան։ Գազային լամպի սյունը և հորիզոնի ենթադրյալ գիծը նկարը բաժանում են չորս հարթության։ Նկարի աջ մասում՝ առջևի պլանում, լավ հագնված մարդկանց զույգ է՝ տղամարդ ու կին։ Նրանց ներքևի հատվածը՝ ոտքերի մասը, կտրված է այնպես, որ նկարին նայողը զգում է նրանց շարժումը։ Թվում է, թե միջին և հետին պլանում պատկերված բոլոր մարդիկ շարժվում են տարբեր ուղղություններով՝ առանց իրար նայելու։ Դրանով ընդգծվում է քաղաքի նոր, ընդարձակ զբոսայգիներում մարդկանց ընդհանրությունը, սեփական դիմագծի բացակայությունը։ Առանձնահատուկ էֆեկտ է այն առանձնահատկությունը, որ հետին պլանի մարդկանց կերպարները փոքրանում են շատ ավելի արագ, քան դա կարող էր լինել իրականում։
Կայբոտի հետաքրքրվածությունը լուսանկարչությամբ ակնհայտ է։ Հետին պլանում գտնվող մարմինները ֆոկուսից դուրս են, միջին հեռավորության վրա գտնվողները ունեն սուր ծայրեր, իսկ հեռվում գտնվող իրերը ոչ պարզ են։ Որոշ մարմինների կտրված լինելը՝ հատկապես ծայր աջ հատվածում գտնվող մարդու, հավելյալ ազդեցություն է ավելացնում։
Նկարի առաջին ցուցադրությունը տեղի է ունեցել 1877 թվականի իմպրեսիոնիստական երրորդ ցուցահանդեսի ժամանակ։ Նկարը ներկայումս գտնվում է Չիկագոյի գեղարվեստի ինստիտուտում։


== Արձագանքներ ==

Կայբոտի արվեստի գիտակ Կիրկ Վարնեդոն կտավի մասին գրել է.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Փարիզյան փողոց անձրևոտ եղանակին»(չաշխատող հղում)
Բաբկեն Հարությունյան (թատերագետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաբկեն Հարությունյան (այլ կիրառումներ)Բաբկեն Բարեղամի Հարությունյան (փետրվարի 2, 1925(1925-02-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 27, 2015(2015-04-27), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ թատերագետ, արվեստագիտության դոկտոր (1970)։


== Կենսագրություն ==
1949 թվականին ավարտել է Երևանի թատերական ինստիտուտի թատերագիտական ֆակուլտետը։ 1954 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ արվեստի ինստիտուտում։
Հեղինակ է «Հայ-ռուսական թատերական կապերը» (1955, հայերեն, 1956, ռուսերեն), «Ռուսական դրամատուրգիան սովետահայ բեմում» (1957, ռուսերեն), «Արմեն Գուլակյան» (1964) աշխատությունների, ինչպես և սովետահայ թատրոնի պատմության՝ «Սովետական դրամատիկական թատրոնի պատմություն» բազմահատորյակում (1966-1969 թթ., ռուսերեն, վեց հատորով)։ Կազմել է «Սուրեն խաչատուրյան» (1969, ռուսերեն), «Արմեն Գուլակյան» (1979) ժողովածուները։ Հայ թատերագիտության մեջ մեծ ներդրում է Հայաստանի «Սովետահայ թատրոնի տարեգրություն» (գիրք 1-2, 1961-1969) և «XIX-XX դդ. հայ թատրոնի տարեգրություն» (հ.1, 1980) աշխատությունը, որն ընդգրկում է 1801-1960 թվականներին՝ հայ ժողովրդի թատերական արվեստի փաստական պատմությունը։ Եղել է «Թատերական հանրագիտարան»-ի (Մոսկվա, 1961-1967, հինգ հատորով) գիտական խորհրդատու և հայ թատրոնին առնչվող բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ։
1990-ականներին տեղափոխվել է Մոսկվա։ Վերջին տարիներին հեղինակել է «Վահրամ Փափազյան» (2012) և «Պետրոս Ադամյան» (2013) աշխատությունները։


== Երկեր ==
Արմեն Գուլակյան, աշխատություն, 1964 թ.:
Սուրեն Խաչատուրյան, աշխատություն, 1969 թ.:
Ռուբեն Զարյան, ժողովածու, 1980 թ.:
Սունդուկյանի անվան թատրոն. 1922-1982 թթ., ալբոմ, 1989 թ.:
Սովետահայ թատրոնի տարեգրություն, գիրք 1-2, 1961-1969 թթ.:
19-20-րդ դարերի հայ թատրոնի տարեգրություն, հատոր 1-3, 1980-1981 թթ.:
Հայ խորհրդային թատրոն. 1917-1977 թթ., աշխատություն, 1985 թ.:
Հայ-ռուսական թատերական կապերը։ Համառոտ ակնարկ. Երևան։ ՀՍՍՌ ԳԱ հրատ., 1955 թ.:
Армяно-русские театральные связи. Ереван: Армгосиздат, 1956:
Русская драматургия на армянской советской сцене. Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1957:
Արմեն Գուլակյան։ Կյանքի և ստեղծագործության տարեգրություն, 1899–1960 թթ.. Երևան։
Հայ խորհրդային թատրոն, 1917–1977 թթ.. Երևան։ Սովետական գրող, 1985 թ.:
Հովհաննես Աբելյան։ Կյանքի և ստեղծագործության տարեգրություն, 1865–1936 թթ.. Երևան։ ՀՍՍՀ ԳԱ հրատարակություն, 1987 թ.:
Սունդուկյանի անվան թատրոն։ (1922–1982). Երևան։ Խորհրդային գրող, 1989 թ.:
Խորհրդահայ թատրոնի տարեգրություն, EPH hratarakchʻutʻyunԵՊՀ հրատարակչություն, 2008, 504 էջ։
Эпоха и личность. Рубен Зарян: к 100-летию со дня рождения. Ереван: Изд-во РАУ, 2010 թ.:
Վահրամ Փափազյան։ Կյանքի և ստեղծագործության տարեգրություն, 1888–1968 թթ. Երևան։ ԵՊՀ հրատարակություն, 2012 թ. :
Армянский театр XIX–XX веков. М.: Гуманитарий, 2012:
Պետրոս Ադամյան։ Կյանքի և ստեղծագործության տարեգրություն, 1849–1891 թթ. Երևան։ ԵՊՀ հրատարակություն, 784 էջ, 2013 թ.:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անվանի թատերագետի նոր ծառայությունը
Բոսկո Մարենգո

Բոսկո Մարենգո  (իտալերեն՝ Bosco Marengo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2521 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 56 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 45 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15062։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0131 299342


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Արմինիա ՖԱ

«Արմինիա»  (գերմ.` Deutsche Sport-Club Arminia Bielefeld), գերմանական ֆուտբոլային ակումբ Բիլեֆելդ քաղաքից։ Ակումբը ստեղծվել է 1905 թվականին և ներկայումս հանդես է գալիս Երկրորդ Բունդեսլիգայում։


== Նվաճումներ ==
Բունդեսլիգա 2
Հաղթող (3). 1978, 1980, 1999
3. Լիգա
Հաղթող (1). 2015
Ռեգիոնալլիգա Արևմուտք/Հարավ-արևմուտք
Հաղթող (1). 1995
Օբերլիգա Վեստֆալիա
Հաղթող (1). 1990
Արևմտյան Գերմանիայի առաջնություն
Հաղթող (2). 1922, 1923
Վեստֆալիայի առաջնություն
Հաղթող (11). 1912, 1921, 1922, 1923, 1924, 1925, 1926, 1927, 1933, 1962, 1990
Արևմտյան Գերմանիայի գավաթ
Հաղթող (2). 1966, 1974
Վեստֆալիայի գավաթ
Հաղթող (5). 1908, 1932, 1991, 2012, 2013


== Կազմ ==
2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ի դրությամբ
Նշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Արտաքին հղումներ ==
Արմինիայի պաշտոնական կայքը
Արմինիայի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Արմինիայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Արմինիայի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Արմինիայի պաշտոնական ՅուԹյուբի էջը
Արմինիան transfermarkt-ում
Արմինիան futbol24.com-ում
Արմինիան soccerway.com կայքում
Արմինիան ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Արմինիան Բունդեսլիգայի պաշտոնական կայքում Archived 2017-10-12 at the Wayback Machine.
Սվետլի Յար (գյուղ, Ալեկսեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սվետլի ՅարՍվետլի Յար (ռուս.՝ Светлый Яр), գյուղ Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ալեկսեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 90 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զագորնիե Կլետյա

Զագորնիե Կլետյա (ռուս.՝ Загорные Клетья, բաշկիրերեն՝ Загорные Клетья), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 116 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իփխի

Իփխի (վրաց.՝ იფხი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուրիգինո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄուրիգինոՄուրիգինո (ռուս.՝ Мурыгино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 734 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիրտան

Սիրտան (ռուս.՝ Сыртань), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Թափվում է Սոյա յարվի Սոի լիճ։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 249 կմ2։ Գետաբերանից 15 կմ հեռավորության վրա թափվում է Պորո Յուկալ գետը։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կովդա գետի ակունքն է սկսած Կումսկի հիդրոհանգույցից մինչև Իովսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000512102000000801
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000080
Ավազանի կոդը - 02.02.00.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հագենդրա Տափա Մագար

Հագենդրա Տափա Մագար (հոկտեմբերի 4, 1992(1992-10-04), Բագլունգ - հունվարի 17, 2020(2020-01-17), Պոկհարա, Kaski District), Նեպալի բնակիչ, որը 2010 թվականի հոկտեմբերի 14-ից մինչև 2011 թվականի հունիսի 12-ն աշխարհի ամենացածրահասակ մարդն էր։ Նրա հասակը 67,08 սանտիմետր է։ Մագարը գաճաճ է։
2010 թվականի հոկտեմբերի 14-ին՝ չափահաս դառնալուց հետո, Մագարը, որը ճանաչում է ստացել իբրև աշխարհի ամենացածրահասակ դեռահաս, Էդվարդ Նինյո Հերնանդեսից խլել է աշխարհի ամենափոքր մարդու տիտղոսը, որի հասակը 70 սանտիմետր է։
2011 թվականի հունիսի 12-ին ամենացածրահասակ մարդու տիտղոսն ստացել է Ֆիլիպիններում ծնված Ջունրի Բալուինգը, որի հասակը 56 սանտիմետր է։


== Կենսագրություն ==
Մագարը ծնվել է 1992 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Նեպալի Բագլունգ շրջանում։ Հայրը Ռուփ Բահադուրն է, մայրը՝ Դանա Մայա Տափա Մագարը։ 
Գյուղի բնակիչները Մագարին տվել են «փոքրիկ Բուդդա» մականունը։ Ծնվելու ժամանակ կշռել է 600 գրամ, իսկ մահվան պահին՝ 5,5 կիլոգրամ։
2008 թվականի մայիսին Մագարը հայտնվել է բրիտանական «Channel 4» հեռուստաալիքի «Ես և աշխարհի ամենափոքրիկ մարդը» վավերագրական ֆիլմում, որի ռեժիսորը Մարկ Դոլանն է։
Նրա մասին պատմությունը հայտնվել է ուկրաինական «Inside Out» գիտահանրամատչելի ծրագրում, որի մշտական հաղորդավարը 2010 թվականից ի վեր հայտնի լուսանկարիչ և ճանապարհորդ Դմիտրի Կոնստանտինովիչ Կոմարովն է։
Մագարը մահացել է 2020 թվականի հունվարի 17-ին թոքերի բորբոքումից, որի մասին հայտնել է Գինեսի ռեկորդների գրքի պաշտոնական կայքը։
«Հագենդրան արագորեն գրավել է հանրության ուշադրությունը և 2011 թվականին զբոսաշրջության ոլորտում նշանակվել Նեպալի բարի կամքի դեսպան», - հայտնում է կայքը։
«Ընկերների խոսքով՝ Հագենդրան վերջին շրջանում պայքարել է սրտի, շնչարգելքի (ասթմա) և թոքաբորբի հետ կապված խնդիրների դեմ։ Հունվարի 16-ին նա տեղափոխվել է Նեպալի «Manipal» հիվանդանոց և մահացել ուրբաթ օրը՝ տեղական ժամանակով ժամը 15:00-ին», - նշվում է կայքում։
Ներկայումս ամենակարճահասակ մարդու կոչումն անցել է Կոլումբիայի բնակիչ Էդուարդ Նինյո Էռնանդեսին, որի հասակը 70,21 սանտիմետր է։


== Տես նաև ==
Ամենակարճահասակ մարդկանց ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուսանկարներ BBC-ի կայքում(անգլ.)
Զելյոնի Յար (գյուղ, Վոլոդարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զելյոնի Յար (այլ կիրառումներ)Զելյոնի Յար (ուկրաիներեն՝ Зелений Яр), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնի Յար գյուղում բնակվում էր 450 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տաթև Հովակիմյան

Տաթև Հովակիմյան (հունվարի 9, 1992(1992-01-09), Երևան, Հայաստան), թատրոնի և կինոյի դերասանուհի։ Հայտնի է «Երկրաշարժ (ֆիլմ, 2016)», «Անավարտ թռիչք», «Սողոմոնի երգերը» ֆիլմերում կերտած կերպարներով։ 2017 թվականին արժանացել է Հայաստանի թատերական գործիչների միության «Արտավազդ» ամենամյա մրցանակաբաշխության մրցանակի՝ որպես «Տարվա լավագույն երիտասարդ դերասանուհի»։


== Կենսագրություն ==
Տաթև Հովակիմյանը ծնվել է Երևանում։ Ավարտել է Երևանի թիվ 75 միջնակարգ դպրոցը։ Դպրոցական տարիներին զբաղվել է պարարվեստով։
2009 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի մշակութաբանության ֆակուլտետ։ 2010-2011 թվականներին սովորել է Հայաստանի երգի պետական թատրոնի հաղորդավարական բաժնում։
2011-2015 թվականներին սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի դերասանական ֆակուլտետում՝ Դավիթ Հակոբյանի արվեստանոց։
2018 թվականից Տաթև Հովակիմյանը իրականացնում է հեղինակային «Poème» նախագիծը, որի շրջանակում վիդեո տարբերակով կարդում է հայ ժամանակակից հեղինակների, ինչպիսիք են՝ Սյունե Սևադա, Հասմիկ Սիմոնյան, Անուշ Քոչարյան, Դավիթ Սամվելյան և այլք։
2020 թվականին հանդես է եկել Dialog project (հիմնադիր՝ Տիգրան Սուչյան) երաժշտական նախագծի Apple T-Ballad (ռեժ․՝ Կարեն Գասպարյան) ստեղծագործության տեսահոլովակի հերոսուհին։


== Թատերական գործունեություն ==
2012 թվականից խաղացել է Երևանի ուսանողական թատրոնում։ Խաղացել է Էդմոն Ռոստանի «Սիրանո Դե Բերժերակ» (Ռոքսանա), (բեմադրիչ՝ Գալուստ Ներսեսյան),  Վ․ Գիպսոնի «Սպիտակ վարդեր, վարդագույն փղեր» (Մոլի Իգան),  (բեմադրիչ՝ Գայանե Առկո), Անտոն Չեխովի «Անյուտա» (Անյուտա), Նիկոլայ Գոգոլի «Մեռած հոգիներ» (Գոգոլ), (բեմադրիչ՝ Գայանե Առկո), Ալեքսանդր Պուշկինի «Պիկովայա դամա» (Լիզա), (բեմադրիչ՝ Անի Գասպարյան), Կառլո Գոլդոնիի «Ֆեոդալը» (Ռոզաուրա), (բեմադրիչ՝ Արման Նավասարդյան), Օսկար Ուայլդի «Սալոմե» (Սալոմե) և այլն։
2017 թվականից հրավիրվել է Երևանի Հ. Թումանյանի անվան պետական տիկնիկային թատրոն, որպես դերասանուհի։ Մասնակցություն է ունեցել այնպիսի ներկայացումներում, ինչպիսիք են՝ Վիլիամ Շեքսպիրի և Թենեսի Ուիլիամսի «Խոսիր ինձ հետ» (բեմադրիչ՝ Սամսոն Մովսեսյան), Յասմինա Ռեզայիի «Սպանդի Աստված» (բեմադրիչ՝ Սաթէ Խաչատրյան) և այլն։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==
2017 թ. Հայաստանի թատերական գործիչների միության «Արտավազդ» թատերական մրցանակ «Խոսիր ինձ հետ» ներկայացման համար՝ որպես «Տարվա լավագույն երիտասարդ դերասանուհի»։


== Հոդվածներ ==
«Հարցազրույց Տաթև Հովակիմյանի հետ» 
«Ես այսպիսին եմ, որովհետև․․․»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հասկանում էի, որ պիտի թռիչք անեմ
Աբլասադ

Աբլասադ, արաբական ծագումով հայկական արական անձնանուն։ Կազմված է أبالأسد (Ab-ul-Asad) անունից, բառացի նշանակում է «հայր Ասադի»։ Արաբական սովորությամբ այս անունը ստանում էր այն անձը, ով Ասադ («Առյուծ») անունով որդի էր ունենում։


== Հայտնի անվանակիրներ ==
Ստեփանոս Աբլասադ (8-րդ դար), աղվան իշխան․
Ապլասաթ Մամիկոնյան (?-1112), Տարոնի իշխան, Տաճատ Մամիկոնյանի որդին․


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, Երևան, 1942, Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 20․
«Ստեփաննոսի Սիւնեաց եպիսկոպոսի Պատմութիւն տանն Սիսական», Մկրտիչ Էմին, Մոսկվա, 1861, Գլուխ ԼԲ, Էջ 115.
«Պատմություն հայոց», Մատթեոս Ուռհայեցի, էջ 307, 310, 311, 325․
«Հայոց Պատմություն», Միքայել Չամչյան, Հատոր Գ, էջ 28, 29, 31․
«Այրարատ. Բնաշխարհ Հայաստանեայց», Ղևոնդ Ալիշան, Վենետիկ-Սբ.Ղազար, 1890, էջ 49․
Կրկեսային խաղեր

Կրկեսային խաղեր ժողովրդական, կրկեսային ներկայացումների, տոնակատարությունների և այլ առիթներով կատարվող թատերական, սպորտային և կենդանակռիվ խաղեր։ Անցյալում կրել են հիմնականում ժողովրդական ներկայացումների բնույթ։ Զանազան տեսակի կրկեսային խաղերը տարածված են եղել աշխարհի մի շարք ժողովուրդների մեջ։ 
Պետական կրկեսի բացակայության պատճառով Հայաստանում դրանք կատարել են առանձին շրջիկ անձինք (լարախաղաց, ձեռնածու, ծաղրածու, ըմբիշ և այլն)։ Հայ պատմագրության մեջ հնագույն կրկեսային խաղերի վերաբերյալ պահպանվել են սակավաթիվ տեղեկություններ. Եզնիկ Կողբացին (5-րդ դար) հաղորդում է վարժեցված կենդանիների (կապիկ, արջ) միջոցով ներկայացումների, իսկ Դավիթ Անհաղթը (5-րդ դարի վերջ-6-րդ դարի սկիզբ)՝ լարի վրա կանգնած խրտվիլակը թելերի օգնությամբ շարժման մեջ դնելու մասին։ Հայաստանում տարածված են եղել ժողովրդական կրկեսային խաղերի մի շարք տեսակներ, որոնցից են ձեռնասուն կենդանիների (արջ, կապիկ, օձ և այլն) մասնակցությամբ ներկայացումները, կենդանիներին (գոմեշներ, ցուլեր, խոզեր, ներիներ, շներ և այլն), թռչուններին (աքաղաղներ, աղավնիներ), միջատներին իրար հետ կռվեցնելը, կենդանիների հետ մարդկանց մենամարտը (վերջինս առանձնապես հատուկ էր հռոմեական, բյուգանդական կրկեսներին), կառարշավները, լարախաղացության զանազան ձևերը և այլն։ Կենդանիներին կռվեցնելու սովորությունը հաճախ հովանավորում և կազմակերպում էին եկեղեցականները (գոմշակռիվը Էջմիածնում և այլն)։ Նման դեպքերում հարուստ անձինք նվիրատվություններ էին կատարում եկեղեցուն։ Այդպիսի խաղերը, իբր, խորհրդանշում էին հաղթող կենդանու տիրոջ գերազանցությունը պարտվողի տիրոջ հանդեպ։ ժողովրդական կրկեսային խաղերի մի շարք տարրեր (լարախաղացություն, աճպարարություն և այլն) օգտագործվում են ժամանակակից կրկեսներում։
Դաշլը Թեփե

Դաշլը Թեփե, լեռ Թուրքիայի Էրզրումի նահանգում, Անտիպոնտական լեռնահամակարգում, Օլթի քաղաքից 13-13,5 կմ հարավ-արևելք, Օլթի գետի աջ կողմում։ Լանջերը տեղ-տեղ անտառապատ են։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրե (Վերին Պրովանսի Ալպեր)

Դրե (ֆր.՝ Draix), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Լա Ժավի կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04072։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 76 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 55 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 41-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 14-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 74,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 73,8 %)։ 41 աշխատունակ բնակիչներից 36-ը աշխատում էին (22 տղամարդ և 14 կին), անաշխատանք էին 5-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 14 անգործ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 2-ը թոշակառու, 10-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Պոն ռոմանական ծխական եկեղեցի (1854 թվական)
Միջնադարյան աշտարակի ավերակներ


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Դրե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-02-ին։ Վերցված է 2012-8-13 
«Դրե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-22-ին։ Վերցված է 2013-01-11
Կուրմանայբաշ

Կուրմանայբաշ (ռուս.՝ Курманайбаш, բաշկիրերեն՝ Ҡорманайбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 223 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սքոթ Ջոն Մորիսոն

Սքոթ Ջոն Մորիսոն (անգլ.՝ Scott John Morrison, մայիսի 13, 1968(1968-05-13), Սիդնեյ, Ավստրալիա) — ավստրալիական քաղաքական գործիչ, Ավստրալիայի Լիբերալ կուսակցության անդամ, 2018 թվականի օգոստոսի 24-ից մինչև 
2022 թվականի մայիսի 23-ը Ավստրալիայի վարչապետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Սիդնեյում։ 1970-ականներն նկարահանվել է հեռուստատեսության գովազդային հոլովակներում, իսկ 9 տարեկան հասակից ակտիվորեն մասնակցում էր  իր հոր նախընտրական քարոզարշավին` տեղական ավագանու կողմից  ընտրված ոստիկանի, ապա` քաղաքապետի։ Ավարտել է Նոր Հարավային Ուելսի Համալսարանը, որտեղ ուսումնասիրել է աշխարհագրություն և տնտեսագիտություն, զբաղվել է տուրիստական բիզնեսով։  2004 թվականին   ճանաչում ստացավ ժողովրդի կողմից, Tourism Australia[en] հաստատեց 180 միլիոն դոլար արժողությամբ գովազդային արշավ «So Where the Bloody Hell are You?» (Այսպես, ու՞ր ես, սատանան տանի), արգելված էր Մեծ Բրիտանիայում։ Ավստրալիայի ներկայացուցիչների պալատի անդամ է 2007 թվականից։

2013 - 2014 — Ներգաղթի և սահմանների պաշտպանության նախարար։
2014 - 2015 — սոց. ծառայության նախարար։
2015 թվականի սեպտեմբերից մինչև 2018 թվականի օգոստոսը — ֆինանսների նախարար։
2018 թվականի օգոստոսի 24-ին, քվեարկության երկրորդ փուլում՝ 45-ը ընդդեմ 40  en[Peter Dutton],  դարձավ Լիբերալ կուսակցության առաջնորդը։2018 թվականի օգոստոսի 24-ին դարձավ Ավստրալիայի վարչապետ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Официальный сайт
Парламент Австралии
Գորկա (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորկաԳորկա (ռուս.՝ Горка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 94 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իլյով

Իլյով (ռուս.՝ Илёв), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նաիրա Գելաշվիլի

Նաիրա Գելաշվիլի (վրաց.՝ ნაირა გელაშვილი, հոկտեմբերի 28, 1947(1947-10-28), Նուկրիան, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի գրող, հրապարակախոս, լեզվաբան, բանասեր և քաղաքացիական հասարակության ակտիվիստ։


== Կենսագրություն ==
Նաիրա Գելաշվիլին ծնվել է 1947 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, Վրացական ՍՀՀ-ի Սիղնաղ քաղաքում։
1970 թվականին Գելաշվիլին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի Արևմտյան Եվրոպայի գրականության բաժինը։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Վեպերի և պատմվածքների ժողովածուներ ===
Մայրիկի սենյակը (1987)
Պարտեզը լուսնի լույսի տակ (1990)
Ողբերգական աստիճաններ
Շան խրճիթը
Հայելու կտորներ (2006)
Կարճ պատմություններ
Ես միակն եմ (2012)


=== Բանաստեղծական ժողովածուներ ===
About Peace, Sorrow and Consolation (Four poems, 1997)
Time, Bread and Wine (A collection of verses, poems and songs, 2006)


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Գրական մրցանակ Սաբա, տարվա լավագույն վեպի համար «Ես միակն եմ» (2013)
Գրական մրցանակ Սաբա, տարվա լավագույն վեպի համար «Առաջի երկու շրջաններ» (2013)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ნაირა გელაშვილი Նաիրա Գելաշվիլի
“საბას” სია Սաբա գրական մրցանակ Archived 2013-10-02 at the Wayback Machine.
Շումերերեն

Շումերերեն կամ սումերերեն, շումերների լեզուն։ Գիտությանը ծանոթ լեզուներից որևէ մեկի հետ շումերերենը ազգակից չէ։ Խոսվել է Միջագետքում, գլխավորապես հարավային շրջաններում առնվազն մ.թ.ա. V հազարամյակից մինչև մ.թ.ա. II հազարամյակի կեսերը, այնուհետև, որպես մեռած լեզու գործածվել է աքքադացիների և այլ ժողովուրդների կողմից՝ թագավորական արձանագրությունների մեջ կրոնական և գիտական բնագրերում մինչև մ.թ.ա. II դարը։
Տարբերում են շումերերենի հետևյալ շրջանները, մ.թ.ա. 2900 - 2500 թթ. շումերերեն հուշարձաններ՝ հնագույն շրջան, մ.թ.ա. 2500 - 2300 թթ. հուշարձաններ՝ հին շրջան, մ.թ.ա. 2300 - 2200 թթ.՝ անցման շրջան, մ.թ.ա. 2200 - 2000 թթ.՝ նոր շրջան և մ.թ.ա. 2000 - 1700-ական թթ.՝ ուշ շումերական շրջան։ Սրանց հաջորդում է ետշումերյան շրջանը, երբ շումերերենը դադարել էր խոսակցական լեզու լինելուց։
Շումերերենին բնորոշ է միևնույն արտասանությունն ունեցող տարբեր բառերի մեծաքանակ առկայությունը։ Տարբերակված են անցողական և անանցողական բայերը, անանցողականները երևան են գալիս որպես անուն-ստորոգյալ՝ միայն I և II դեմքերի արտահայտությամբ, որոշիչները լինում են նախադաս, չհոլովված, նախադասություններում հանդիպում են էրգատիվ կառուցվածքներ։ Գոյականն ունի շուրջ 10 հոլովաձև, որոնք կազմվում են բառերին հոլովական մասնիկների կցումով։
Շումերերենից բառային փոխառություններ են կատարել շրջակա լեզուները, ամենից ավելի աքքադերենը, ինչպես նաև հնդեվրոպական նախալեզուն։ Հայերենում կան մի շարք շումերական բառեր, այդ թվում՝ արագիլ (arakgilim - բարձրասրունք թռչուն), գագաթ (gaggud - գլուխ), ագարակ (agar) և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբաներեն

Ալբաներեն (ալբ․՝ Gjuha shqipe կամ Shqip), բուն Ալբանիայի բնակչության, ինչպես նաև Կոսովոյում, Հունաստանում, Մակեդոնիայում, Իտալիայում բնակվող ալբանացիների լեզու։
Աշխարհում ալբաներենով խոսողների թիվը հասնում է 7.6 միլիոնի։
Ալբաներենը հնդեվրոպական լեզվաընտանիքում գրավում է առանձին խումբ։ Արմատական ալբաներեն բառերն ու ձևերը շատ դժվար է առանձնացնել հունարենից, լատիներենից, թուրքերենից, ինչպես նաև ռոմանական և սլավոնական լեզուներից կատարված փոխառություններից։ Զգալիորեն տարբերվում է մնացած հնդեվրոպական լեզուներից։ Ունի երկու հիմնական բարբառ՝ հյուսիսային կամ գհեգյան, հարավային կամ տոսկյան ալբաներեն։ Ամենահին գրավոր հիշատակարանները վերաբերում են 15-րդ դարին։ 19-րդ դարի վերջին ձևավորվել է իբրև գրական լեզու։


== Պատմություն ==
Ալբաներենի մասին առաջին հիշատակումը եղել է 1285 թվականի հուլիսի 14-ին Դուբրովնիկում կազմված մի զեկուցագրում, որտեղ մի հանցագործության ականատես ոմն Մաթեոսը վկայում է. «Լեռան կողմից ես լսեցի ալբաներեն կանչող մի ձայն»։


== Ժամանակակից ալբաներեն այբուբեն ==


== Լեզվաբանական առանձնահատկություններ ==


==== Հոլովներ ====
Ժամանակակից գրական ալբաներենում կա 5 հոլով՝ ուղղական, սեռական, տրական, հայցական և բացառական։
Գոյություն ունի հոլովման երկու տեսակ՝ անորոշ և որոշյալ։

Ալբաներեն male (սար) բառի հոլովումըԱլբաներեն zog (թռչուն) բառի հոլովումըԱլբաներեն vajzë (աղջիկ) բառի հոլովումը


=== Թվական անուն ===


== Տես նաև ==
Ալբանական այբուբեն
Ալբանական բրեյլի գրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յակտի-Կուլ (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յակտի-ԿուլՅակտի-Կուլ (ռուս.՝ Якты-Куль, բաշկիրերեն՝ Яҡты Күл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 99 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սեն Քրիստոֆ (Շարանտի գավառ)

Սեն Քրիստոֆ (ֆր.՝ Saint-Christophe), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 320 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.65 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 340 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 80 կմ հարավ-արևելք, Անգուլեմ քաղաքից` 70 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 188 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 119-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 69։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,3 %։ 119 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 116 անձ (65 տղամարդ և 51 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (0 տղամարդ և 3 կին)։ 69 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 36-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (135901-136000)

Աստերոիդների ցանկ (135801-135900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (136001-136100)
 Աստերոիդների ցանկ (135801-135900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (136001-136100)
Մորան

Մորան (ֆր.՝ Moragne ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Տոննե Շարանտ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ռոշֆոր շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17246։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 472 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Մորան (ֆր.)
Էդնա Պարկեր

Էդնա Պարկեր  (անգլ.՝ Edna Parker, ապրիլի 20, 1893(1893-04-20), Hendricks Township, Շելբի շրջան, Ինդիանա, ԱՄՆ - նոյեմբերի 26, 2008(2008-11-26), Shelbyville, Ինդիանա, ԱՄՆ),  ամերիկացի ուսուցչուհի, երկարակյաց։ 2007 թվականի  օգոստոսի 13-ից մինչ մահվան օրը համարվում էր ամենածեր մարդը։ Կյանքի վերջին տարիները անցկացվել է Շելբիլվիլում (Ինդիանա)։ Էդնա Պարկերի մահից հետո ամենատարեց բնակիչ է ճանաչվել պորտուգալացի Մարիա դե Ժեզուշը ։


== Կենսագրություն ==
Էդնա Պարկերը ծնվել է 1893 թվականի ապրիլի 20-ին  Ինդիանա նահանգի ագարակներից մեկում։ Սովորել է Ֆրանկլինի անվան միջին դպրոցում, այնուհետև հաճախել է Ֆրանկլինի քոլեջ, որպեսզի ստանա բարձրագույն կրթություն։
Պարկերը մի քանի տարի դասավանդել է Սմիթլենդի դպրոցում։ 
1913 թվականի ապրիլի 12-ին Էդնան ամուսնացել է իր հարևան Էռլ Պարկերի հետ, որը մահացել է 1939 թվականի փետրվարի 23-ին։ Նրանք ունեցել են 2 տղա՝ Քլիֆորդ և Էռլ կրտսերը։ Էդնան իր որդիներից երկար է ապրել։ 2008 թվականի ապրիլին նա ուներ 5 թոռ, 14 ծոռ և 13 ծոռնորդի։ Ունեցել է նաև 2 քույր  (Ջորջիան ապրել է մինչ 99 տարեկանը և Օպալը ապրել է մինչ 88 տարեկանը)։ 
Ամուսնու մահից հետո, երբ Էդնան 45 տարեկան էր, մնաց ապրելու ագարակում։ 100 տարեկան հասակում Էդնան տեղափոխվել է ավագ որդու՝ Քլիֆորդի մոտ։ Մի անգամ ձմռանը Քլիֆորդը և նրա կինը գնացին բասկետբոլի խաղի, իսկ Էդնան մնաց տանը մենակ։ Երբ նրանք վերադարձան, Էդնային գտան տան բակում՝ ձյան մեջ անգիտակից վիճակում։ Չնայած թեթև վնասվածքներին՝ Էդնան շուտափույթ ապաքինվեց։ Հետագայում Էդնային տարել են ծերանոց։ 
Պարկերը շատ էր սիրում կարդալ պոեզիա, սիրում Ջեյմս Ուիտկոմբա Ռայլիի ստեղծագործությունները, ամեն օր կարդում էր թերթեր և հաճախ ուղարկում էր ինքնագրեր։ 2007 թվականին իր ծննդյան 114-ամյակի կապակցությամբ նա շնորհավորական նամակ է ստացել ԱՄՆ-ի նախագահ Ջորջ Ուոկեր Բուշից։ Բացի այդ, Շելբիլվիլի քաղաքապետը նրան փոխանցել է քաղաքի խորհրդանշական բանալին։
2008 թվականին Պարկերը նկարահանվել է Մարկ Դոլանի «Աշխարհը ... և ես» վավերագրական ֆիլմի դրվագներից մեկում։
Էդնան մահացել է ծերանոցում՝ Ինդիանա նահանգում, 2008 թվականի նոյեմբերի 26-ին,  115 տարեկան և 220 օրական հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Edna Parker
Indiana Woman Now World's Oldest Person
«Living history: Edna Parker shares memories as she approaches 113»։ The Shelbyville News։ 2006-04-19 
«Edna ready for No. 115»։ The Shelbyville News։ 2008-04-16  (չաշխատող հղում)
AP Obituary in the Chicago Sun-Times
Ավագյանց

Ավագյանց, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Գեդեոն Մովսեսի Ավագյանց (1919-1984), ռադիոֆիզիկոս։
Խաչատուր Ավագյանց (1825-1865), բանաստեղծ, բժիշկ։
Սերգեյ Իոսիֆի Ավագյանց (1957), զորապետ։


== Տես նաև ==
Ավագյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1907-08

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1907-08 (անգլ.՝ 1907-08 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 37-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Վուլվերհեմպտոն Ուոնդերերս» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Ամրդոլու վանքի դպրոց

Ամրդոլու վանքի դպրոց, հայ մշակութային կենտրոն Բաղեշի Ամրդոլու վանքում։


== Պատմություն ==
XV դարում վանքում եղել է գրչության դպրոց։ Դարեվերջին Գրիգոր Տաթևացու աշակերտ Դանիել վարդապետը այնտեղ հիմնել է հոգևոր դպրոց, ուր դասավանդել է կրոնագիտություն, աստվածաբանություն, տրամաբանություն։ Նրա գործը շարունակեցին Հովհաննես Համշենցին, Գրիգոր Արճիշեցին, Ներսես Մատաղը, Ներսես Բաղիշեցին, Ներսես Ամկեցին, Հովհաննես Տարոնացին։ Բարսեղ Աղբակեցին (մահացել է 1615 թվականին) վերծանեց վանքի մատենադարանի իմաստասիրական գրքերը, ընդարձակեց դասատունը, բարեփոխեց ուսման ծրագիրը։


== Դասավանդվող առարկաներ ==
Դպրոցում սկսեցին դասավանդել փիլիսոփայություն, ճարտասանություն, քերականություն ևն։ Դպրոցը մեծ համբավ ձեռք բերեց Ներսես Մոկացու օրոք։ Այստեղ սովորելու էին գալիս տարբեր վայրերից։ Ամրդոլու վանքի դպրոցում ծաղկում ապրեց հատկապես Վարդան Բաղիշեցի վարդապետի ժամանակ (մահացել է 1704 թվականին) և կոչվեց համալսարան։
Ըստ հիշատակարանի՝ Ամրդոլու վանքը Վարդան Բաղիշեցու օրոք ուներ «Խե (45) միաբան, որից՝ Խ (40) կարդացող, Ե(5) տնտես և մշակ»։ Համալսարանում դասավանդվող գիտություններին Բաղիշեցին ավելացրեց նաև պատմական մատենագրությունը։ Նա վերանորոգեց դպրոցը, հարստացրեց մատենադարանը և բարձր աստիճանի հասցրեց գրչության արվեստը։ Դասավանդվում էին նաև մանրանկարչություն և որմնանկարչություն։


== Վերանորոգում ==
Վարդան Բաղիշեցին ձեռք բերեց հին ձեռագրեր, նորոգել տվեց և հանձնեց ընդօրինակման։ Այդտեղից են մեզ հասել Փավստոս Բուզանդի, Կորյունի, Ղազար Փարպեցու, Սեբեոսի, Ղևոնդ Երեցի, Ասողիկի, Արիստակես Լաստիվերցու, Թովմա Մեծոփեցու և այլոց գործերը։
Պահպանվել է Վարդան Բաղիշեցու կազմած՝ Ամրդոլու մատենադարանի գրացուցակը, որտեղ նշված է ձեռագիր և տպագիր 193 գիրք։ Վարդանի մահից հետո Ամրդոլու վանքի դպրոց դադարեց գործել (վանքը կանգուն էր մինչև 1915] թվականը)։


== Նշանավոր սաներ ==
Դպրոցի նշանավոր սաներից են եղել.

Հովհաննես Կոլոտը (Կ․ Պոլսի պատրիարք),
Գրիգոր Շղթայակիրը (Երուսաղեմի պատրիարք),
դասասաց վարդապետներ Ներսես Մոկացին, Մելքիսեթ Վժանեցին և ուրիշներ։
Ինկաուասի (լեռ)

Ինկաուասի (իսպ.՝ Incahuasi), հրաբուխ Կատամարկա նահանգում՝ Արգենտինայից հյուսիս-արևմուտք։
Այն գտնվում է Ատակամա անապատի արևելքում։
Հրաբուխն ունի 2 խոշոր գագաթներ։ Հրաբուխն ունի 3,5 կմ լայնություն։ Չորս պիլոկրաստիկ կոները գտնվում են 7 կմ հյուսիս-արևելք։


== Արտաքին հղումներ ==
Հրաբխի մասին summitpost կայքում
Հրաբխի մասին andeshandbook կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Լեսլի Հոթսոն

Լեսլի Հոթսոն (John Leslie Hotson, օգոստոսի 16, 1897(1897-08-16), Օնտարիո, Կանադա և Delhi, Norfolk County, Օնտարիո, Կանադա - նոյեմբերի 16, 1992(1992-11-16), North Branford, Նյու Հեյվեն շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), անգլիացի պատմաբան և գրականագետ։ «Քրիստոֆեր Մարլոյի մահը» (1925) գրքում գիտական շրջանառության մեջ է դրել գրեթե 300 տարի անհայտ մնացած փաստեր, որոնք լույս են սփռում բանաստեղծի մահվան հանգամանքների վրա։ Հայտնաբերել է նաև Շիլլերի մի շարք նամակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չամբայադ

Չամբայադ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(21413) Ալբերտսաո

(21413) Ալբերտսաո (անգլ.՝ Albertsao), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 20-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(21413) Ալբերտսաո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սասկիլախ

Սասկիլախ (ռուս.՝ Саскылах), գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Անաբարսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1985 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տուկաևո (գյուղ, Կիգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏուկաևոՏուկաևո (ռուս.՝ Тукаево, բաշկիրերեն՝ Тукай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 176 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոլիէսթերային խեժեր

Պոլիէսթերային խեժեր, պոլիէթիլենային խեժեր, էթիլենի պոլիմերմամբ ստացվող ցածր մոլեկուլային զանգված ունեցող պոլիմերներ (օլիգոմերներ)։ Նախկինում Պոլիէսթերային խեժերը էին անվանում նաև պոլիէթիլենը (խեժեր և պոլիմերներ տերմինները նույնացվում էին)։