armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ժողովածու (1288)

Ժողովածու (1288), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1288 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1612-1613 թվականներին Հակոբ Կամենեցի, Աստուածատուր Թոխաթեցի գրիչների կողմից, ենթադրաբար Կամենում։ Ստացողը եղել է Հովսեփ պարոնտերը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.8×16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 512 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրդիրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է մագաղաթիի վրա՝ լատիներենով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 411բ, 506բ, հետագայի՝ 507ա (1684 թ)։ 509ա (1696 թ․), 508բ (1700 թ․), 503բ, 509բ (18-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Գր․ Տաթևացւոյ Մեկնութիւն Մատթէի։
Մատթ․ Ջուղայեցւոյ Մեկնութիւն Յովհաննու։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեդրինա

Սեդրինա (իտալերեն՝ Sedrina), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը՝ 2377 մարդ (ըստ 2008 թվականի տվյալների)։ Խտությունը կազմում է 475 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0345։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ առաքյալ Հակոբոս Ավագը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 25-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Տարասենկի (այլ կիրառումներ)

Տարասենկի, կարող է վերաբերել՝

Տարասենկի - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում
Տարասենկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում
Սադաել

Սադաել, ռոք-երաժիշտ Վահե Ահարոնյանի կողմից 2004 թ. հիմնած երաժշտական նախագիծ, հանդես է գալիս ֆյունեռալ դում-մետալ և էմբիենթ ոճերով։


== Պատմություն ==
Վահե Սողոմանյանը որոշել էր դէթ-մետալ խումբ հիմնել, բայց քանի որ այն տարիներին մետալը տարածված չէր, նա չկարողացավ գտնել երաժիշտներ, որոշեց ստեղծել սեփական նախագիծ Սադաել անվանումով, նվագելով Dark Ambient և Atmospheric Black Metal ոճերով, ժամանակի ընթացքում փոփոխելով ուղղվածությունը Funeral Doom Metal ոճի։ Այդ փոփոխությունը երաժշտին թույլ տվեց ավելի հայտնի դառնալ նեղ շրջանակներում։ 2007 թ. հունվարին ձայնագրվեց առաջին դեմոն՝ «Despair», իսկ 2008 թ.-ին թողարկվեց առաջին ալբոմը՝ «Major Carnage»։ 2009 թ. մայիսին ամերիկյան Vox Clamantis խմբի հետ թողարկվեց «Desolation» ալբոմը։ Ալբոմը Հայաստանում թողարկվեց սահմանափակ քանակությամբ՝ ընդամենը 150 օրինակով։ Հունիսի կեսերին թողարկվեց ևս մի մինիալբոմ՝ «Ritual Flame / Sadael / Desolation»։ 2008-2009 թթ. Վահե Սողոմանյանը հանդես է եկել Sworn բլեք-մետալ խմբի կազմում՝ որպես կիթառահար։ Խումբը լքելուց հետո շարունակեց աշխատել իր նախագծի շուրջ։ 2009 թ. դեկտեմբերին ձայնագրվեց համերգային ալբոմը։ 2010 թ. հուլիսին Սադաելը պայմանագիր է կնքում Silent Time Noise լեյբլի հետ, որի կողմից էլ թողարկվում է երկրորդ ալբոմը՝ «Diary of Loss»։ Քիչ անց, թողարկվում է հաջորդ ալբոմը՝ «Essence», Solitude Productions լեյբլից։ 2010 թ. օգոստոսին լույս է տեսնում առաջին սինգլը՝ «Ով սիրուն, սիրուն», հայտնի ժողովրդական երգի հիմքում։ 2010 թ. օգոստոսին Le Crépuscule Du Soir լեյբլը թողարկում է Սադաելի երրորդ ալբոմը՝ «Secret Doctrine», պատրաստված էմբիենթի լավագույն ավանդույթներով։ Դրանից հետո Վահեն հիմնում է Բոկռագ դէթ-մետալ խումբը, որի կազմ մտան Ալեքս Ամիրյանը, Դանիել Մովսիսյանը և Գևորգ Սարգսյանը։ Վահեն վերսկսեց աշխատել Sadael նախագծում 2012 թվականին, ձայնագրելով նոր «Dreams» ալբոմը։ 2013 թ. թողարկվեց «Starlight» մինիալբոմը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
2008 «Major Carnage»
2010 «Diary of Loss»
2010 «Essence»
2010 «Secret Doctrine»
2012 «Dreams»


=== Մինիալբոմներ ===
2009 «Desolation»
2009 «Ritual Flame - Desolation»
2010 «Anlipnes - Sadael»
2013 «Starlight»


=== Սինգլներ ===
2010 «Ով սիրուն, սիրուն»


=== Համերգային ալբոմներ ===
2009 «Sadael Live»


== Ծանոթագրություններ ==
Հաուզեն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հաուզեն (այլ կիրառումներ)Հաուզեն (հոլ.՝ Huizen ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հյուսիսային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 15,77 կմ² է, բնակչությունը՝ 41.618 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 14.700 եվրո է։
Գուսիխա (Չարիշյի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուսիխա (այլ կիրառումներ)Գուսիխա (ռուս.՝ Гусиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չարիշյի գետի ձախ ափով՝ 68 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100010262
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  115101026 
Ավազանի կոդը -  13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լիբանանը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Լիբանանը չի մասնակցել Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։ Լիբանանի դեբյուտը պետք է կայանար 2005 թվականին, անգամ ընտրվել էր մասնակցող երգչուհին՝ Ալին Լահուդը։ Բայց Եվրոպական հեռարձակողների միությունը արգելեց հեռարձաման դադարեցումը Իսրայելի մասնակցի ելույթի ժամանակ, արդյունքում Télé Liban-ը դուրս եկավ մրցույթից։ 
2015 թ. հոկտեմբերին Télé Liban-ը հայտարարեց, որ երկիրը հնարավոր է մասնակցի 2016 թ. մրցույթին։


== Ներքին ընտրություն ==
2004 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Իբրահիմ Էլ Խուրին՝ Télé Liban-ի նախագահը, հայտարարել էր, որ Ուկրաինայի Կիև քաղաքում կայանալիք Եվրատեսիլ 2005 երգի մրցույթում դեբյուտին է պատրաստվելու։


== Մասնակիցներ ==


== Տես նաև ==
Մարոկկոն Եվրատեսիլ երգի մրցույթում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եվրատեսիլի պաշտոնական կայքը (անգլ.)
Երվանդ Մանարյան

Երվանդ Քրիստափորի Մանարյան (օգոստոսի 10, 1924(1924-08-10), Արաք, Կենտրոնական նահանգ, Իրան - փետրվարի 19, 2020(2020-02-19), Երևան, Հայաստան), հայ դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ։ Հայաստանի ժողովրդական արտիստ (2018)։ Երևանի պատվավոր քաղաքացի (2019)։
Ռեժիսոր Արման Մանարյանի եղբայրը, Քրիստ Մանարյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Երվանդ Մանարյանը ծնվել է 1924 թվականին Իրանի Արաք քաղաքում։ Սովորել է տեղի Հայկազյան դպրոցում, ապա՝ Թեհրանի ամերիկյան և պարսկական քոլեջներում։ 1946 թվականին ներգաղթել է Հայաստան, սովորել Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, որի ռեժիսորական ֆակուլտետն ավարտել է 1952 թվականին։ Որպես դերասան և ռեժիսոր աշխատել է Երևանի Հ. Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում և Գ. Սունդուկյանի թատրոնում։ 1957-1959 թվականներին եղել է Հովհաննես Թումանյանի անվան տիկնիկային թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը, 1988 թվականից՝ «Ագուլիս» տիկնիկային թատրոն-ստուդիայի գեղարվեստական ղեկավարը։ 1959-1961 թվականներին նույն պաշտոնը վարել է Գորիսի թատրոնում, 2007 թվականից՝ Կիևի տիկնիկային հայկական թատրոնի հիմնադիր-գեղարվեստական ղեկավար։ Այնուհետև աշխատել է Երևանի փաստագրական ֆիլմերի ստուդիայում և «Երևան» կինոմիավորումում։ Եղել է Երևանի պետական տիկնիկային թատրոնի գլխավոր ռեժիսորներից։ Շուշիում բացվել է Երվանդ Մանարյանի անվան տիկնիկային թատրոն։
Մահացել է 2020 թվականի փետրվարի 19-ին Երևանում, 96 տարեկան հասակում։


== Ստեղծագործական ուղի և ճանաչում ==
Նկարահանել է վավերագրական և գեղարվեստական մի շարք ֆիլմեր, ինչպիսին են՝ «Հայկական մանրանկարչություն», «Միքայել Նալբանդյան», «Կառամատույցի կրպակը», «Լույս», «Դեղերի ծնունդը», «Նորից եկավ ամառը» և այլն։
Գրել է սցենարներ «Տժվժիկ», «Տերն ու ծառան», «Սպիտակ ափեր» և այլ ֆիլմերի համար։ Մամուլում հրատարակել է պատմվածքներ և հոդվածներ։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
2003 - Հայաստանի արվեստի վաստակավոր արտիստ
2005 - ՀԹԳՄ «Արտավազդ» մրցանակ
2019 - Երևանի պատվավոր քաղաքացի


== Բեմադրություններ ==
Հովհաննես Թումանյանի «Հազարան բլբուլ»
Հովհաննես Թումանյանի «Անհաղթ աքլորը»
Երվանդ Մանարյան, «Ժամանակ էն ժամանակն էր» («Բարեկամության ջահ» միջազգային փառատոնի մրցանակ, Զեստաֆոն, Վրաստան, 1987)
Շիրվանզադեի «Պատվի համար»


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերերը կինոյում ===


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճանաչենք Մերոնց․ Երվանդ Մանարյան
Երվանդ Մանարյանին ժողովրդական արտիստի կոչում է շնորհվել
Նիժնեչերեկուլևո

Նիժնեչերեկուլևո (ռուս.՝ Нижнечерекулево, բաշկիրերեն՝ Түбәнге Сереккүл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 577 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վանամիիսա (գյուղ, Տոռմա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎանամիիսաՎանամիիսա (էստ․՝ Vanamõisa), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տոռմա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 68 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պանասովկա (գյուղ, Կազանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊանասովկաՊանասովկա (ուկրաիներեն՝ Панасівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պանասովկա գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,189 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հունաստանի զինանշան

Հունաստանի Հանրապետության զինանշան, Հունաստանի երեք պետական խորհրդանիշերից մեկը։ Զինանշանի հիմքում ընկած է վահանի վրա կապույտ և սպիտակ գույներով պատկերված խաչը, ինչպես նաև վահանը շրջապատող ձիթենու ճյուղերը։


== Պատմություն ==


=== 1832–1863 ===
Առաջին հունական զինանշանը ընդունվել է Բավարիայի թագավոր Օտտոյի օրոք 1832 թվականին։ Զինանշանի վրա պատկերված էր վահանը և վահանի վրայի խաչը, որոնք բռնել էին երկու առյուծները։ Հետևում հունական արքունիքն էր։ 1863 թվականի Օտտոյի աքսորից հետո զինանշանը ևս կորցրեց իր դիրքերը։


=== 1864-1924 ===
Ըստ զինանշանի վահանը պահում է թագավորի թագը, իսկ երկու արական սեռի ներկայացուցիչները ներկայացվում են որպես նոր աջակիցներ, մարմնավորելով Հերակլեսի կերպարը։


=== 1924–1935 ===
1924 թվականին Հունաստանը հռչակվեց Հանրապետություն և երկրի զինանշանը և դրոշը փոփոխվեց։


=== Մինչև մեր օրեր ===
Հունական նոր զինանշանի հեղինակը հույն նկարիչ Կոստաս Գրամետոպուլոսն է։


== Պատկերներ ==

		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Հունաստանի դրոշ
Հունաստանի օրհներգ


== Ծաանոթագրություններ ==
Այչի

Այչի (ճապ.՝ 愛知県 Այչի-կեն) պրեֆեկտուրա, գտնվում է Ճապոնական Հոնսյու կղզու Տյուբու տարածաշրջանում։ Պրեֆեկտուրայի վարչական կենտրոնը Նագոյա քաղաքն է։


== Պատմություն ==
Սկզբում տարածքը մտնում էր 3 գավառների կազմի մեջ՝ Օվարի, Միկավա և Հո։ Մեյձի հեղափոխությունից հետո Միկավա և Հո գավառները միացվեցին։ 1871 թվականին, խաների լիկվիդացումից հետո, Օվարին (բացառությամբ Չիտա թերակղզին) անվանվեց «Նագոյա պրեֆեկտուրա», այն ժամանակ, երբ Միկավան միացվել էր Չիտա թերակղզու հետ և կազմել Նուկատա պրեֆեկտուրան։ 1872 թվականին Նագոյա պրեֆեկտուրան վերանվանվեց Այչի պրեֆեկտուրայի, իսկ հետո՝ նույն թվականի նոյեմբերի 27-ին միացվեց Նուկատա պրեֆեկտուրայի հետ։


== Աշխարհագրություն ==
Պրեֆեկտուրան ունի ելք դեպի Խաղաղ օվկիանոս և հյուսիսից սահմանակցում է Գիֆու և Նագանո պրեֆեկտուրաների, արևմուտքից՝ Միեի, արևելքում՝ Սիձուոկայի հետ։ Պրեֆեկտուրայի մակերեսը կազմում է 5165,12 կմ², բնակչությունը՝ 7 439 876 մարդ (2014, հունիսի 1), խտությունը՝ 1440,41 մարդ/կմ²։ Ամենաբարձր կետը Չաուսույամա լեռն է՝ 1 415 մ ծովի մակարդակից։
Պրեֆեկտուրայի արևմուտքում՝ Նագոյայի շուրջը (Ճապոնիայի քաղաքներից մեծությամբ չորրորդը) կենտրոնացած է բնակչությունը, այն ժամանակ, երբ արևելքում տարածքների մեծամասնությունը քիչ է բնակեցված, սակայն այնտեղ կան մի քանի նշանակալից արդյունաբերական կենտրոններ։


== Վարչատարածքային բաժանում ==
Պրեֆեկտուայի կազմի մեջ են մտնում 37 քաղաք և 7 գավառ (15 ավան և 2 գյուղ)։


=== Քաղաքներ ===


=== Գավառներ ===


== Սիմվոլիկա ==
Պրեֆեկտուրայի խորհրդանիշն ընդունվել է 1950 թվականին և պատկերում է ալիքներից բարձրացող արև։ Խորհրդանիշն անվանվել է «Այչի» (ճապ.՝ あいち): Պրեֆեկտուրայի դրոշը չի ընտրվել։ Սովորաբար այն իրենից ներկայացնում է մուգ կարմիր պաստառի վրա պրեֆեկտուրայի սպիտակ խորհրդանիշը։ Հիմնը նույնպես ընդունվել է 1950 թվականին։ Այն անվանվել է «Այչին մենք ենք» (ճապ.՝ われらが愛知 Վարերա գա այչի):
1954 թվականին պրեֆեկտուրայի ծաղիկ է ընտրվել ճապոնական հիրիկը, ծառ՝ հանանոկի (1966), թռչուն՝ ճապոնական բվիկ (1965), իսկ ձուկ՝ ճապոնական վագրային ծովախեցգետինը (1990 թվականի սեպտեմբերի 3)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)(անգլ.)(կոր.)
Պոդբելսկու նրբանցք (Կրասնի Սուլին)

Պոդբելսկու նրբանցք (ռուս.՝ Переулок Подбельского), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Կազաչի միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս բոլշևիկյան հեղափոխական գործիչ, խորհրդային պետական գործիչ Վադիմ Նիկոլաևիչ Պոդբելսկու (1887-1920) պատվին։ Սկիզբ է առնում Դոնսկայա փողոցից և ավարտվում 2-րդ Գիծ և 3-րդ Գիծ փողոցներն իրար կապող ճանապարհի հետ հատումով։ Երկարությունը 190 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Պոդբելսկու նրբանցքը սկսվում է Դոնսկայա փողոցից և ավարտվում 2-րդ Գիծ և 3-րդ Գիծ փողոցներն իրար կապող ճանապարհի հետ հատումով։ Կարճ նրբանցք է. երկարությունն ընդամենը 190 մետր է։ Նրբանցքում համարակալված շինություններ չկան։
Պոդբելսկու նրբանցքի փոստային դասիչն է՝ 346351։
Նրբանցքն անվանվել է ռուս բոլշևիկյան հեղափոխական գործիչ, խորհրդային պետական գործիչ Վադիմ Նիկոլաևիչ Պոդբելսկու (1887-1920) պատվին։ 1917 թվականի հոկտեմբերյան հեղափոխության օրերին նա եղել է Մոսկվայի ՌՀԿ-ն ղեկավարող կուսակցական կենտրոնի անդամ։ 1918 թվականի մայիսին նշանակվել է ՌԽՖՍՀ փոստ-հեռագրային ժողկոմ՝ այդ պաշտոնում հաջորդելով Պռոշ Պռոշյանին։ Աճյունն ամփոփված է Կրեմլի պատի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Переулок Подбельского в Красном Сулине
Подробная карта Переулок Подбельского, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Красный Сулин, Переулок Подбельского Archived 2019-04-08 at the Wayback Machine.
Բուկա (ընկերություն)

Բուկա (ռուս. Бу́ка) և (անգլ. Buka Entertainment), Ռուսաստանում արտասահմանյան և տեղական համակարգչային խաղերի առաջատար հրատարակիչներից և դիստրիբյուտորներից մեկը։ Պատկանում է «1C» ընկերությանը։ Հիմնադրվել է 1993 թվականին Ռուսաստանում[2]։ Ավելի քան հարյուր մարդ աշխատում է ընկերության գլխամասային գրասենյակում՝ Մոսկվայում, հիմնականում արտադրության, շուկայավարման և վաճառքի ոլորտներում։
Բուկան գործում է համաշխարհային շուկայում, ընկերությունն ունի իր միջազգային բաշխիչ ցանցը։ Ներկայումս Buka-ն գործում է աշխարհի ավելի քան 50 երկրներում։ Buka-ն համագործակցում է էլեկտրոնային ժամանցի ոլորտում հայտնի ընկերությունների հետ՝ Valve, Deep Silver, Ubisoft, Square Enix, Alawar և այլն. с 2014-го года «Бука» начала издавать игры и приложения для мобильных устройств։ 2014 թվականից Բուկան թողարկում է խաղեր և հավելվածներ շարժական սարքերի համար։


== Ընկերության պատմությունը ==
1993թ.՝ ընկերության հիմնադրումը՝ որպես վիդեո և համակարգչային խաղերի դիստրիբյուտոր[2]:
1994-1995 - Բուկան դառնում է Ռուսաստանի խոշորագույն արտասահմանյան խաղերի հրատարակիչների մեծ մասի ներկայացուցիչը [2]:
1995-1996 թվականներ - Բուկան դառնում է Sega, Nintendo, Sony-ի ներկայացուցիչ Ռուսաստանում այս ընկերությունների խաղային կոնսուլների բաշխման համար [2] [3]։
1996 - Բուկան սկսում է հրատարակել սեփական խաղերը. Ընկերության առաջին արտադրանքը Russian Roulette խաղն էր, որը Ռուսաստանում առաջին անգամ վաճառվեց 15000 օրինակով տուփային տարբերակով[2]։
1997 - Բուկի, Allods և Vanger խաղերը արտոնագրվեցին միջազգային շուկայում[2]:
1998 - Ռուսաստանում Buka-ն առաջին անգամ թողարկում է խաղեր նվազագույն կոնֆիգուրացիայի մեջ (այսպես կոչված, ոսկեգործության տուփ), որը շուտով դառնում է շուկայական ստանդարտ[2]:
1998 - «Բուկա»-ն թողարկում է «Պետկան և Վասիլի Իվանովիչը փրկում են գալակտիկան» քվեստը, որն արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների[3]։
1999 - Բուկան զարգացնում է ամբողջական տեղայնացման ուղղությունը ՝ Ռուսաստանում խաղերի այս տեսակի հրատարակումը հիմնովին այլ մակարդակի հասցնելով Heroes of Might և Magic III-ի թողարկմամբ՝ արտասահմանյան առաջատար հրատարակչի առաջին արտադրանքը, որը թողարկվել է տնտեսական տարբերակով (զարդեր դեպք)[2][3]:
2000 - բացվեց «Բուկաշկա» նոր ուղղությունը, որը մասնագիտացած է ռուսական և տեղայնացված մանկական արտադրանքի արտադրության մեջ։
2001 - Բուկան արտադրում և թողարկում է հայրենական «Storm/Echelon» խաղը, որը լիցենզավորված է ավելի քան 60 երկրներում և տեղայնացնում է Wizardry 8-ը։ Տարեվերջին Buka-ն թողարկում է «Petka 3. Return of Alaska» քվեստը։
2002 - Բուկան արտադրում և թողարկում է հայրենական Storm: Soldiers of the Sky խաղը։
2003 - նոր խաղերի թողարկում, ներառյալ իրական ժամանակի ռազմավարությունը Entente-ն, ուղղաթիռի գործողությունների սիմուլյատորը Strike Force, ռազմավարությունը RPG տարրերով War Magic: Shadow of Lord.


== Ծանոթագրություններ ==
Բիկովեց

Բիկովեց (մոլդ.՝ Bucovăţ), քաղաք Մոլդովայում։ Գտնվում է Ստրաշենսկի շրջանում։ Քաղաքի կազմի մեջ է գտնվում նաև Ռասսվետ գյուղը։


== Արշարհագրություն ==
Բիկովեց քաղաքում է գտնվում Քիշնև-Ունգենի երկաթուղու կայարանը։
Կլիման հեմիբորեալ է։ Օդի տարեկան միջին ջերմաստիճանը կազմում է 10 °C։ Ամենատաքը հուլիս ամիսն է, երբ միջին ջերմաստիճանը հասնում է 23 °C, իսկ ամենացուրտը դեկտեմբերն է՝  -7 °C։ Մթնոլորտային տեղումների միջին տարեկան քանակությունը կազմում է 852 միլիմետր։ Ամենաշատ տեղումները թափվում են մայիսին՝ 105 միլիմետր, իսկ ամենաքիչը՝ հոկտեմբերին՝ 37 միլիմետր։
Բնակչությունը, ըստ 2014 թվականի տվյալների, կազմել է 1601 մարդ։


== Պատմություն ==
1969 թվականին բնակավայրում ապրում էր 2,2 հազար մարդ։ Մոլդովական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության ժամանակ Բիկովեցը քաղաքատիպ ավան էր, որը գտնվում էր Կալարաշսկի շրջանում։ Այդ տարիներին քաղաքում գործում էին պահածոների գործարան և թռչնաֆաբրիկա։
Քաղաքի կարգավիճակ է ստացել 1952 թվականին։


== Հայտնի անձինք ==
Իոն Դոսկա - խորհրդային և մոլդովացի շաշիստ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Быковец // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
Ioniță Veaceslav : Ghidul orașelor din Republica Moldova/ Veaceslav Ioniță. Igor Munteanu, Irina Beregoi. - Chișinău,: TISH, 2004 (F.E.-P. Tipografia Centrală). 248 p. ISBN 9975-947-39-5
Վալերի Գյուլիշանյան

Վալերի Գեորգիի Գյուլիշանյան (ծնված 1949 թվական, փետրվարի 22 Հադրութ, ԼՂՀ), վնասվածքաբան։ Բժշկական ծառայության պահեստի ավագ լեյտենանտ (1976)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Բաքվի պետական բժշկական ինստիտուտը (1974)։ 1974-1976 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1976 թվականից աշխատում է Ստեփանակերտի մարզային (հանրապետական) հիվանդանոցում, 1988 թվականից՝ վնասվածքաբանական բաժանմունքի վարիչ, միաժամանակ՝ ԼՂՀ գլխավոր վնասվածքաբան։
1990-1994 թվականներին Ստեփանակերտի հանրապետական հիվանդանոցում բուժօգնություն է ցույց տվել հարյուրավոր վիրավոր և հիվանդ ազատամարտիկների։
Նախագիծ Ա։ Մաս 2

«Նախագիծ Ա։ Մաս 2» (չինարեն՝ 計劃續集 («A» gai wak juk jap)) ռեժիսոր Ջեքի Չանի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ջեքի Չանը, Մեգգի Չունը, Ռոզամունդ Կվանը, Կարինա Լաուն, Դևիդ Լամը, Բիլ Տունը, Սեմ Լուին, Ռեջինա Քենտը, Յիու Լամ Չանը, Քեննի Հոն։


== Սյուժե ==
Քաջարի վիշապ Ման, որն անուն է ձփռք բերել ի շնորհիվ չինական ծովում ծովահենական որջի վերացմամբ, նոր պաշտոն է ստանում։ Նա դառնում է շրջանի պետ։ Մային այդ պաշտոնը շնորհելու հիմնական պատճառն այն էր, որ նրա նախորդ Չունի վրա կասկածներ կային անարդարության հարցում, բայց հետագայում պարզվում է, որ կասկածներն անտեղի էին։ Բայց Մային վարպետորեն գցում են մի այնպիսի իրավիճակի մեջ, որից հետո նա հայտնվում է բանտում։ Մային իր անմեղությունն ապացուցելու համար մնում է մի բան՝ մերկացնել Չունին ստի մեջ։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նախագիծ Ա։ Մաս 2(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Նախագիծ Ա։ Մաս 2»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Մայերատո

Մայերատո (իտալերեն՝ Maierato) կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Վիբո Վալենտիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2247 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 58 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ²  տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89843։ Հեռախոսային կոդը՝ 0963։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է Սուրբ Նիկողայոս Հրաշագործը, որի տոնը ամեն տարի նշվում է դեկտեմբերի 6-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ամառային օլիմպիական խաղեր 1988

Ամառային XXIV Օլիմպիական խաղերը (պաշտոնական XXIV Օլիմպիական խաղեր), տեղի են ունեցել Հարավային Կորեայի մայրաքաղաք Սեուլում 1988 թ-ի սեպտեմբերի 17-ից հոկտեմբերի 2-ը։ Հարավային Կորեան Ճապոնիայից հետո դարձավ 2-րդը, ով իր մոտ ընդունեց Օլիմպիական խաղերը։ Առաջին պատվավոր հորիզոնականը զբաղեցրեց ԽՍՀՄ հավաքականը։


== Մեդալների թոփ տասնյակ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ներքին Փոնա

Ներքին Փոնա (վրաց.՝ ქვემო ფონა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 133 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխովկա (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերխովկաՎերխովկա (ուկրաիներեն՝ Верхівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վերխովկա գյուղում բնակվում էր 1 261 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 350,28 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժակ Լուի Դավիդ

Ժակ Լուի Դավիդ (ֆր.՝ Jacques-Louis David, օգոստոսի 30, 1748(1748-08-30)[…], Փարիզ - դեկտեմբերի 29, 1825(1825-12-29)[…], Բրյուսել, Բելգիա), ֆրանսիացի նկարիչ, ֆրանսիական գեղանկարչության մեջ նեոկլասիցիզմի ուղղության հիմնադիր
։


== Հայտնի ստեղծագործություններ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Տոռե դել Գրեկո

Տոռե դել Գրեկո (իտալերեն՝ Torre del Greco, նեապ.՝ Torre d’’o Grieco, Torre 'o Grieco), քաղաք Իտալիայում՝ Կամպանիա մարզի Նեապոլի գավառում։
Բնակչությունը՝ 88 894 մարդ (2004 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 2963 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 30 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսներ՝ 80059, 80040, հեռախոսային կոդ՝ 081:


== Բնակչություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2018-11-30 at the Wayback Machine. (իտալ.)
Мир Земли. Извержение Везувия(չաշխատող հղում) (ռուս.)
Դեմյանկա (այլ կիրառումներ)

Դեմյանկա անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Դեմյանկա - գետ Արևմտասիբիրական հարթավայրում, Իրտիշ գետի աջ վտակ,
Դեմյանկա - գյուղ Ռուսաստանի Տյումենի մարզի Ուվատսկի շրջանի կազմում։
Քո սիրող ընկերը

Քո սիրող ընկերը (ռուս.՝ Твой любящий друг), խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որի ռեժիսորը Ելենա Բարինովան է։ Ֆիլմը նկարահանվել է ըստ Լուիս Քերոլի մանկական պիեսների և պատկերազարդումների։ Անդրեյ Խրժանովսկու սցենարով նկարահանած առաջին մուլտֆիլմերից մեկն է, որն ստեղծվել է ըստ դասականների գեղարվեստական, գրական և երաժշտական ստեղծագործությունների։


== Սյուժե ==
Ալիսը Հրաշքների աշխարհում հայտնի գրքի հեղինակ Լուիս Քերոլը գրել է շատ ուրիշ զարմանալի պատմություններ ևս։ Նրանցից մի քանիսը նա նվիրել է իր ընկերներին` երեխաներին` նրանց նամակներ գրելով։
Նամակ Էդիտային։ Սա պատմություն է մի տարօրինակ ջենթլմենի մասին, որը Քերոլի հետ նստած էր նույն խցիկում և տարօրինակ կերպով էր խոսում։ Քերոլը նրան պատասխանում էր նույնկերպ։ Նամակի վերջում. «Ի դեպ, լուծիր խնդիրը։ Կատուն մեկ րոպեի ընթացքում ուտում է մեկ մուկ։ Որքա՞ն ժամանակում է կատուն ուտում 60 հազար մուկ։ Կարծում եմ, որ ավելի շուտ մկները կուտեն կատվին»։
Նամակ Բերտին։ Երեք կատուների այցի և երեք զանգերի պատմությունը, որոնք անհրաժեշտ է զանգահարել նախքան ընթրիքը։ Այնուհետև կատուները հետապնդում են զանգերին տնով մեկ։
Նամակ Գերտրուդին։ Ծանր նամակի և փոստատարի պատմությունը։ Ստորագրված է. «Քո սիրող ընկեր` Լուիս Քերոլ»։


== Հեղինակներ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Անդրեր Խրժանովսկի
Ռեժիսոր՝ Ելենա Բարինովա-Նեչաևա
Բեմադրող նկարիչներ՝ Նատալյա Չերնիշյովա, Յուրի Վաշչենկո
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Բիստրյակով
Հնչյունային օպերատոր՝ Վ. Շիգոլ
Օպերատոր՝ Անատոլի Գավրիլով
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝ Ալեքսանդր Լավրով, Լ. Տկաչիկովա, Սերգեյ Կուշներով, Մ. Յարեմկո, Իգոր Կովալև
Ռեժիսորի օգնական՝ Վ. Րյաբկինա
Մոնտաժող՝	Ս. Վասիլևա
Նկարիչներ՝ Տ. Չերնի, Օ. Յանկովսկայա, Լ. Սնեժկո, Ա. Լապա
Տեքստը կարդում է՝ Ալբերտ Ֆիլոզով
Ֆիլմում օգտագործվում է Յոհան Սեբաստիան Բախի երաժշտությունը
Խմբագիր՝ Սվետլանա Կուցենկո
Ֆիլմի տնօրեն՝ Ի. Մազեպա


== Ճանաչում և գնահատականններ ==
Մուլտֆիլմն ընդգրկվել է 2011 թվականի Մոսկվայում կայացած Մեծ կինոփառատոնի Անդրեյ Խրժանովսկու հետահայաց ցուցադրության մեջ։
Գրականության խորացված ուսումնասիրության դասարանների համար 20-րդ դարի ռուս գրականության դասագրքի հեղինակ, վաստակավոր ուսուցիչ Եվգենիա Աբելյուկը խորհուրդ տվել այս մուլտֆիլմը, ի թիվս Խրժանովսկու այլ գործերի, ցուցադրել ավագ դպրոցի աշակերտներին։


== Վերաթողարկում ==
DVD ձևաչափով վերաթողարկվել է «Ծղոտե ցլիկը» մուլտֆիլմերիի հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Քո սիրող ընկերը» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Կրուտոգորովա

Կրուտոգորովա (ռուս.՝ Крутогорова), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 169 կմ է, ավազանի տարածքը 2650 կմ2։ Հոսում է Սոբոլևսկի շրջան և Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19080000212120000029328


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ելեցի շրջան

Ելեցի շրջան (ռուս.՝ Елецкий район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լիպեցկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ելեց։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1185 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27996 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Չաթախ Վերին (Ուրֆայի նահանգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չաթախ Վերին (այլ կիրառումներ)Չաթախ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլբե-Շմիտի ռեակցիա

Կոլբե-Շմիտի ռեակցիա, համապատասխան ֆենոլի ալկալիական աղի վրա CO2-ի ազդեցությամբ արոմատիկ օ-օքսիթթուների սինթեզի եղանակ՝ Կոլբե-Շմիտի ռեակցիայի վրա են հիմնված ֆենոլից սալիցիլաթթվի, մ-ամինաֆենոլից պ-ամինասալիցիլաթթվի (ՊԱՍԹ), ß-օքսինավթոլից ß-օքսինավթոնաթթվի և այլ նյութերի արդյունաբերական ստացման եղանակները։ Ռեակցիան մշակել է Ա. Կոլբեն, 1860 թվականին, կատարելագործել է գերմանացի քիմիկոս Ռ. Շմիտը (R. Schmitt) 1885 թվականին։
Համլետ Գևորգյան (այլ կիրառումներ)

Համլետ Գևորգյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Համլետ Ամբակումի Գևորգյան, փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս։
Համլետ Զելիմի Գևորգյան, հայ երգիչ։
Հենգելո (համայնք)

Հենգելո (հոլ.՝ Hengelo ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Օվերեյսել մարզում։ Տարածքը 61,06 կմ² է, բնակչությունը՝ 80.884 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.600 եվրո է։
Արմենչիկ

Արմեն Հարպետի Գոնդրաչյան (բեմական անունը՝ Արմենչիկ) (օգոստոսի 8, 1980(1980-08-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), փոփ և ռաբիս երգիչ, բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Երևանում՝ 1980 թվականի օգոստոսի 8-ին։
Նրա հայրը՝ Հարպետ Գոնդրաչյանը, հայտնի երգիչ էր Հայաստանում։ 1989 թ.-ին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ։ 
2010 թվականին Արմենչիկն ամուսնացել է մոսկվայաբնակ Լուսինե Մանուկյանի հետ։ Նրանց որդի Միքայելը ծնվել է 2011 թվականին։
2012 թվականի դրությամբ երգիչը թողարկել է 13 ստուդիական ալբոմ։
2015 թ. ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նրան շնորհվել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
1995 - Արմեն և Նոր սերունդ
1996 - Սիրո երգեր
1997 - Երևան
1998 - Հայաստանում
2000 - Նամակ
2001 - Ալլո, դու էս
2002 - Անունդ ինչ է
2004 - Գոնե գոնե
2005 - Միքիչ միքիչ
2007 - Հավատամ թե չէ
2009 - Ճանապարհ (The Road)
2011 - Հայեր (The Armenians)


=== Տեսաերիզներ և Համերգային ալբոմներ ===
2004 - Համերգ
2005 - Live at Kodak Theater
2007 - New and the best clips
2007 - Live at Gibson Theater
2010 - Live at Nokia Theater, LA
2014 - Live in Armenia


=== Սինգլներ ===
2006 - Ինչու (Քրիստինե Պեպելյանի հետ)
2008 - Ջանս
2009 - Նայում եմ, նայում
2009 - Չար մարդիկ
2010 - Վերադարձ
2010 - Այսօր
2011 - Կյանքի գինը
2011 - Հայեր
2011 - Հենց հիմա (Սնուփ Դոգի հետ)
2012 - Happy Birthday
2012 - Սերս քո անունով
2012 - Մեկ մեկ
2013 - Եղեք բարի
2013 - Kiss Me (Ֆրանչեսկա Ռամիրեսի հետ)
2013 - Նորը նորը
2014 - Տաք է Տաք է
2014 - Անցիր այ գետակ (Հարութ Փամբուկչյանի հետ)
2015 - հայաստան ջան
2015 - True Love
2016 - My Story
2016 - Հայրիկ
2016 - Իմ լուսին
2016 - Ընկերներ
2017 - Սիրել չգիտես
2017 - She's Mine (Սուպեր Սաքոի հետ)
2017 - Դու իմ հեքիաթ
2017 - Ուշ է (Remix) (Սուպեր Սաքոի հետ)
2018 - Ես քեզ սիրում եմ
2018 - Քո օրը
2018 - Հայ աղջիկներ (Արման Հովհաննիսյանի հետ)
2018 - Սիրեցի ես մեկին
2019 - Խելագարվում եմ
2019 - Լավ լսիր (Remix)
2019 - Մոտ արի
2019 - Զինվորի պատգամ


=== Սաունդթրեկներ ===
2010 - Վերադարձ
2011 - Կյանքի գինը


== Ծանոթագրություններ ==
Յարոսլավլի Փրկիչ

Յարոսլավլի Փրկիչ (ռուս.՝ Ярославский Спас), 13-րդ դարի կեսերի հին ռուսական սրբապատկեր։
Սրբապատկերը եղել է Յարոսլավլի Վերափոխման տաճարում (օծվել է 1219 թվականին), որտեղ տեղակայված է եղել Վասիլի և Կոնստանտին Վսեվոլոդովիչ իշխանների մասունքների տապանակի մոտ և պատվվել է որպես նրանց աղոթքի պատկեր։ Սրբապատկերը հայտնաբերվել է 1919 թվականին Կենտրոնական պետական վերականգնման արվեստանոցների Յարոսլավլի մասնաճյուղում՝ Ֆեոդոր Մոդորովի և Գրիգորի Չիրիկովի կողմից։


== Նկարագրություն ==
Սրբապատկերը նկարված է լորու տախտակի վրա տապանակով և կտորով (паволока), դաշտերի վրա դրված է նոր լևկաս։ Անկյուններում և դաշտերի կենտրոնում կան խորացումներ, որոնցում տեղադրվել են սրբապատկերը զարդարող թանկարժեք քարեր։
Սրբապատկերի պահպանվածության աստիճանը բնութագրվում է որպես միջին։ Սրբապատկերի ներկը ճաքճքել է, տես-տեղ ներկը ջնջվել է մինչև լևկասը։ Դեմքի գեղանկարչությունը մեծապես կորել է, պահպանվել են բնօրինակ կարմրաներկի հետքեր։ Պսակի վրա կան կորած մետաղե դրվագի մեխերի հետքեր։ Ավետարանի տեքստը չի պահպանվել։
Սրբապատկերը ներկայացնում է Հիսուս Քրիստոսի պատկերը մինչև գոտկատեղ՝ ըստ Պանտոկրատորի պատկերման։ Ըստ Իգոր Գրաբարի՝ սրբատակերն «չունի ոչինչ նովգորոդյան ամպագոռգոռ գործնականությունից, ասես նկարված է գաղտնի, երազկոտ և համեստորեն, բայց շատ նուրբ, ձևի հիանալի զգացողությամբ»։ Ակադեմիկոս Վիկտոր Լազարևը նշել է, որ Փրկչի դեմքն ունի տիպիկ ռուսական դիմագծեր և համակրանք է առաջացնում «ինչ-որ հատուկ մտերմության արտահայտությամբ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստեյ

Աստեյ (ուկրաիներեն՝ Астей, հունգ.՝ Asztély), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Աստեյ գյուղում բնակվում էր 677 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 407,59 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բարսանովո (գյուղ, Օպոչեցկի շրջան)

Բարսանովո (ռուս.՝ Барсаново), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Օպոչեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 158 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստարի Սամբոր

Ստարի Սամբոր (ուկրաիներեն՝ Старий Самбір), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Ստարի Սամբորի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1071 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Ստարի Սամբոր քաղաքում բնակվում էր 5 603 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14,5 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Խարխին

Խարխին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջան գավառում։ Գտնվում էր Մամախաթուն քաղաքից 18 կմ հարավ-արևմուտք։


== Պատմություն ==
Խարխինի բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 20 տուն բնակիչ։ 1909 թվականին ուներ 25 տուն հայ և 50 տուն թուրք բնակիչ։ 1914 թվականին ուներ 150 տուն, որից 38-ը` հայկական։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղում կար Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։  Խարխինի մոտակայքում գտնվում էր Ս. Սարգիս վանքը։


== Կրթություն ==
Խարխինն ուներ երկսեռ հայկական վարժարան, որտեղ 1872-1873 թվականներին սովորում էին 20, իսկ 1914 թվականին` 40 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շիրոչանկա

Շիրոչանկա (ռուս.՝ Широчанка), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Եյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5778 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ճաշոց (5403)

Ճաշոց (5403), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5403 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում Կարապետ գրիչի կողմից։ Կազմող՝ Մարտիրոս երեց։ Ստացողը եղել է Թումա քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 27x17 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 505 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգիրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակն ունի 1 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 31ա, 53ա, 131ա, 271ա, 285ա, 296ա և այլուր, կազմողի՝ 505ա (1681 թ.), հետագայի՝ 504ա( 1611 թ.), 210բ, 285բ (1652 թ.), 504բ (1675 թ.), 170բ, 505ա, 505բ (18-րդ դար), 285բ (1881 թ.):


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուրա

Լյուրա (ալբ․՝ Parku Kombetar i Lurës), ազգային պարկ Ալբանիայի հյուսիսարևելյան մասում՝ Դիբերի (Dibër) շրջանում։ Լյուրա ազգային պարկը ստեղծվել է 1966 թվականին։ Զբաղեցնում է 1280 հեկտար տարածք Կունոր լեռան արևելյան մասում, որը Լյուրայի ամենաբարձր գագաթն է։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 2119 մ է։ Պարկը հայտնի է իր 12 լճերով և վայրի բնությամբ։ Այս հանգամանքներով պայմանավորված՝ ամբողջ տարին Լյուրա են գալիս բազմաթիվ այցելուներ։
2014 թվականին ալբանական կառավարությունը սկսել է աշխատանքներ ձեռնարկել անտառի վերականգնման և ճանապարհներ անցկացնելու ուղղությամբ։ Կապիտալիստական շրջանում Լյուրայի անտառներում զանգվածային ծառահատումներ են կատարվել. եղել են նաև անտառային հրդեհներ։ Սրանց հետևանքով տուժել է պարկի էկոհամակարգը։


== Աշխարհագրություն ==

Լյուրա ազգային պարկը գտնվում է Լյուրայի բարձրադիր լեռների արևելյան լանջերին։ Պարկում կան կենդանի բնության հազվագյուտ տեսակներ։
Պարկի 12 լճերն առաջացել են սառցե դարաշրջանում սառույցների հալման արդյունքում։ Նրանց ընդհանուր մակերեսը կազմում է մոտ 100 հեկտար։ Լճերը գտնվում են երկրի հյուսիսարևելյան մաում՝ Դիբերի շրջանում։ Ունեն 1200-1500 մ բարձրություն։ Ամռանը դրանք ծածկվում են մեծ, սպիտակ ջրաշուշաններով։
Լյուրայի լճերն են.

Մեծ լիճ (ալբ․՝  Liqeni я Madh), 32 հա
Սոճիների լիճ, 13 հա
Սև լիճ (ալբ․՝  Liqeni я Зи), 8 հա
Ծաղիկների լիճ (ալբ․՝ Liqeni я Luleve), 4 հա
Կովերի լիճ (ալբ․՝ Liqeni я Lopeve)


== Կենդանական և բուսական աշխարհ ==

Պարկում ամենատարածված ծառը հաճարենին է։ Այն աճում է 900-1000 մետրից մինչև 1900-2000 մ բարձրության վրա։ Սև սոճին աճոմ է 1600-1700 մ բարձրություններում, իսկ կարմիր սոճին հանդիպում է 1700-2000 մ քարուտ բարձրություններում։
Անտառներում ապրում են տարբեր կենդանիներ՝ գորշ արջ, սովորական լուսան, եվրասիական գայլ, անտառային կզաքիս, այծյամ, խլահավ ևն։
Լյուրան մեծ հնարավորություններ ունի էկոզբոսաշրջության, ձմեռային մարզաձևերի, ձիավարության ոլորտներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լյուրա ազգային պարկ։ Տեղեկություններ զբոսաշրջիկների համար Archived 2016-02-21 at the Wayback Machine.
Ալբանիա։ Յոթ լճեր Archived 2015-08-11 at the Wayback Machine.
Լյուրան ոչնչացման վտանգի տակ է. 90-ական թվականներ։ Տեսահոլովակ
Վիհմասաառե

Վիհմասաառե (էստ․՝ Võhmassaare), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սուուռե-Յաանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հաղթանակի 40-ամյակի հրապարակ (հուշահամալիր, Շախտի)

«Հաղթանակի 40-ամյակի հրապարակ» հուշահամալիր (ռուս.՝ Мемориальный комплекс «Площадь 40-летия Победы»), հուշահամալիր Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Շախտի քաղաքի Հաղթանակի 40-ամյակի հրապարակում։


== Պատմություն ==
«Հաղթանակի 40-ամյակի հրապարակ» կամ «Զինվորի հրապարակ» հուշահամալիրը կառուցվել է ի նշանավորումն Հայրենական մեծ պատերազմում հաղթանակի 40-րդ տարեդարձի։
Հուշահամալիրը ներառում է սաղավարտով և վեր պարզած ձեռքին ինքնաձիգով զինվորի քանդակագործական հորինվածքը։ Քանդակի բարձրությունը մոտ 15 մետր է, զինվորը վեր պարզած ձեռքով ասես հաստատում է Հայրենական պատերազմի տարիներին հակառակորդի նկատմամբ հաղթանակը։ Զինվորի քանդակի կողքին տեղադրված է բացված դրոշի ձևով երեք ստելա։ Ստելաներին ամրացված են մետաղից ձուլված Հաղթանակի, Հայրենական պատերազմի և Փառքի շքանշանները։ Դրանք խորհրդանշում են Շախտիի բնակիչների և քաղաքն ազատագրողների ներդրումը նացիստների հանդեպ տարած հաղթանակում։ Գրանիտե ստելայի վրա գրված է. «Հայրենիքը ձեզ կփառավորի հավիտյան։ Հայրենական մեծ պատերազմի մարտերի դաշտերում զոհվել է 10 հազար շախտեցի։ 35 հազարն արժանացել է մարտական պարգևների, այդ թվում 27-ը` Խորհրդային Միության հերոսի կոչման»։
Կողքին` հրապարակում, տեղադրված է հինգ լապտեր, որոնք խորհրդանշում են 1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմի տարիները։
Հուշարձանը պատրաստվել է Ուկրաինական ԽՍՀ գեղարվեստի հիմնադրամի Խարկովի քանդակների գործարանում։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ, վաստակավոր նկարիչ, Ուկրաինական ԽՍՀ Տ. Գ. Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր Յ. Ի. Ռիկը և Ի. Պ. Յաստրեբովը, ճարտարապետներ, Ուկրաինական ԽՍՀ Տ. Գ. Շևչենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկիրներ Է. Յ. Չերկասովը, Ա. Ա. Մաքսիմենկոն և Շախտի քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ Վ. Պ. Օնիշչենկոն։
Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի տոնակատարության օրերին «Հաղթանակի 40-ամյակի հրապարակ» հուշահամալիրի մոտ հանրահավաքի են գալիս Շախտիի բնակիչները։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմրավանք

Կարմրավանք, հայկական եկեղեցի էր պատմական Վասպուրական նահանգում՝ Վանա լճի ափին։ Ներկայումս ավերված է։
Դարբողազ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դարբողազ (այլ կիրառումներ)Դարբողազ, լեռ Կարսի սարահարթի արևմտյան մասում, Զալինջա գյուղից հարավ։ Նշանակված է Կովկասի 5 վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մերի սյուր Սեն

Մերի սյուր Սեն (ֆր.՝ Méry-sur-Seine), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1365 մարդ, բնակչության խտությունը` 109.90 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.42 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 65 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 28 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 839 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 616-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 223։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,4 %։ 616 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 517 անձ (297 տղամարդ և 220 կին)։ Գործազուրկ են եղել 99 անձ (34 տղամարդ և 65 կին)։ 223 անաշխատունակներից 62-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 90-ը` թոշակառուներ, իսկ 71-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոկատ 516

Ջոկատ 516 (ճապ.՝ 第五一六部隊) ճապոնական Կվանտունական բանակի հատուկ ջոկատ, որը նման է «Ջոկատ 731»-ին (ենթարկվում էր ջոկատ 731 ին) և «Ջոկատ 100»-ին։ Այն մասնագիտացված էր բարձրորակ քիմիական զենքի ստեղծման գործում, ղեկավարվում էր ճապոնական ոստիկանության կողմից, որը գտնվում էր Ցիցիկարեում՝ Չինաստանի հյուսիս արևելքում։ Ճապոնիայի կայսերական բանակի կողմից պաշտոնապես ջոկատն անվանվում է «Ջոկատ 516 Կվանտունական բանակի քիմիական զենքերի կառավարում»։


== Գործունեություն ==
Ջոկատն զբաղվում էր քիմիական զենքերի արտադրությամբ, որն օգտագործվում էր Ճապոնիայի կայսերական բանակի կողմից, որը պետք է դառնար հզոր զենք։ Դրանով  նրանք պետք է պատերազմեին ԽՍՀՄ-ի և Արևելյան Ասիայի երկրների դեմ։ Օգտագործվում էին հետևյալ քիմիական նյութերը (մեծամասնությունը օգտագործվեց Չանդեի ճակատամարտում)․

Ֆոսգեն
Ցիանական թթու
Իպրիտ
ԼյուիզիտԸստ չինական աղբյուրների, ջոկատն արտադրում էր  երկու միլիոն քիմիական զենք, որը պատերազմի ավարտին թաղվեց  հողում։ Ճապոնական տվյալներով, այդ թիվը կազմում էր 700 000։ Մինչև 1995 թվականը, Ճապոնիան հրաժարվում էր այն մեղադրանքներից, թե իբր զենքը լցրել են Նենցզյան գետը։ Եվ նաև պնդում էր, որ ԽՍՀՄ-ը առգրավված քիմիական  զենքը տրամադրել է Չինաստանին, որն էլ զենքը թաղել է հողում( զենքի մի մասը առգրավվել է Գոմինդանի կողմից)։ Չինաստանի Ժողովրդավարական Հարապետությունը դեռ շարունակում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո մնացած քիմիական զենքերի որոնումները, որոնք թաղվում են Դունհայի Գիրին մարզում։


== Տես նաև ==
Ջոկատ 100
Ջոկատ 731
Սփոփման կայարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сэйити Моримура. Кухня дьявола. — Прогресс, 1983.
Տիմոշենկո (գյուղ, Կրասնոգվարդեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիմոշենկո (այլ կիրառումներ)Տիմոշենկո (ուկրաիներեն՝ Тимошенко, Ղրիմի թաթարերեն՝ Özenbaş), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Օզենբաշ։
2001 թվականի տվյալներով Տիմոշենկո գյուղում բնակվում էր 689 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հարարի

Հարարի (ամհարերեն՝ አማራ), Եթովպիայի 9 շրջաններից մեկը, որն իր մեջ ներառում է Հարար քաղաքը և նրա մոտակա ծայրամասերը։ Տեղակայված է երկրի արևելքում։ Նախկինում հայտնի էր շրջան 13 անվանումով։ Շրջանի մակերեսը կազմում է 333,94 կմ²։


== Բնակչություն ==
Կենտրոնական վիճակագրական գործակալության 2007 թվականի տվյալներով շրջանի բնակչությունը կազմում էր 183․415 մարդ. 92316 տղամարդ և 91․099 կին։ Քաղաքային բնակչությունը հաշվվում է 99368 մարդ (54,18 %)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 589,05 մարդ/կմ²։ Շրջանում հաշշվում է 46169 տնային տնտեսություն, այս կերպ մեկ տնտեսությանը միջինում հասնում է 3,9 մարդ (3,4 մարդ՝ քաղաքային և 4,6 մարդ՝ գյուղական տնտեսություններում)։
Հիմնական էթնիկ խմբեր. օրոմո (56,41 %), ամհարա (22,77 %), հարարի (8,65 %), հուրարե (4,64 %), սոմալիացիներ (3,87 %), տիգրայի (1,53 %) և ագրոբբա (1,26 %)։ Բնակչության 56,84 %-ը խոսում է օրոմո լեզվով, 27,53 %-ը՝ ամհարերեն, 3,70 %-ը՝ սոմալիերեն։ Բնակչության 68,99 %-ը դավանում են իսլամ, 27,1 %-ը` քրիստոնյա-միաբնակներ են, 3,4 %-ը՝ բողոքականներ, 0,3 %-ը՝ կաթոլիկներ և 0,1 %-ը՝ ունեն այլ կրոնական համոզմունքներ։
1994 թվականին կայացած՝ նախկին մարդահամարի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 131․139 մարդ, նրանցից 65․550-ը՝ տղամարդ և 65․589-ը՝ կին։ Քաղաքային բնակչությունը հաշվվել է 76․378 մարդ (58,24 %)։
CSA-ի 2004 թվականի տվյալներով՝ բնակչության միայն մոտ 73,28 %-ը ունեին մաքուր խմելու ջրի հնարավորություն (39,83 % գյուղական տեղանքում և 95,28 %՝ քաղաքներում)։ Գրագիտության մակարդակը կազմում է 78,4 % տղամարդկանց և 54,9 %՝ կանանց համար։ Մանկական մահացությունը կազմում է 66՝ 1000 ծնվածներից (ինչը շատ ավելի ցածր է երկրի միջին ցուցանիշից (77-ը 1000-ի))։ Այս մահերի ծայրահեղ դեպքում կեսը վրա է հասնում երեխայի կյանքի առաջին ամսում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://web.archive.org/web/20050515084830/http://www.harraris.com/
https://web.archive.org/web/20031212133113/http://www.ocha-eth.org/Maps/Maps.htm
Ողնուցավոր թռչուններ

Ողնուցավոր թռչուններ (Carinatae կամ Volantes), ողնուցակուրծք կամ թռչող թռչուններ են, թռչունների ենթադաս։ Ողնուցավոր թռչունին են պատկանում թռչունների տեսակների բացարձակ մեծամասնությունը՝ 8600 մետրից 8550 մետրը։ Կրծոսկրի երկայնքով անցնում է ոսկրե ելուստը՝ ողնուցը (այստեղից՝ անվանումը), որին ամրանում են թևերը շարժող մկանները։ Ողնուցավոր թռչուններ, բացի մի քանի տեսակներից, օժտված են թռչելու ունակությամբ։ Լավ զարգացած են թևերի թափահարող և պոչի փետուրները։ 
Հայաստանում տարածված թռչունների 300-ից ավելի տեսակները պատկանում են ողնուցավոր թռչուններին։
(475) Օքլլո

(475) Օքլլո (անգլ.՝ Ocllo), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1901 թվականի օգոստոսի 14-ին Դելայլ Ստյուարտի կողմից Արեքիպայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,591164 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6005 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5818 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1523,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,236299 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,93° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(475) Օքլլո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բադ Ռիփոլդզաու Շապբախ

Բադ Ռիփոլդզաու Շապբախ (գերմ.՝ Bad Rippoldsau-Schapbach), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Գտնվում է Կառլսռուե վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Ֆրոյդենշտադ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2234 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 73,14 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 2 37 075։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Նարեկ Մարգարյան

Նարեկ Մարգարյան (սեպտեմբերի 14, 1983(1983-09-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հաղորդավար, հումորիստ։ Աշխատում է Արմնյուզ լրատվական հեռուստաալիքում, որպես Արմքոմեդի երգիծական հաղորդման հաղորդավար։


== Կենսագրություն ==
Նարեկ Մարգարյանը ծնվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 13-ին Երևանում։ Սովորել է անգլերենի խորացված ուսուցմամբ դպրոցում։ 2006 թվականին ավարտել է Բրյուսովի անվան լեզվաբանական համալսարանը, 2009 թվականին՝ համալսարանի ասպիրանտուրան։ Ստացել է բանասիրական գիտությունների թեկնածուի կոչում։ 2008-2010 թվականներին Բրյուսովի անվան համալսարանում դասավանդել է անգլերեն բանավոր խոսք։ 2011-2012 թվականներին աշխատել է «Սիվիլնեթ» ինտերնետային հեռուստաընկերությունում, որպես հաղորդավար։ 2012 թվականից Սերգեյ Սարգսյանի հետ համատեղ վարում է Արմքոմեդի քաղաքական-երգիծական հաղորդումը։


== Աղբյուրներ ==
Յամսկոե (գյուղ, Կրասնոկուտսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅամսկոեՅամսկոե (ռուս.՝ Ямское), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Կրասնոկուտսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 722 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սան Ժոզե դու Շինգու

Սան Ժոզե դու Շինգու (պորտ.՝ São José do Xingu), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։
։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 6997 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 7 463,654 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 0,9 մարդ/կմ2։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 49.480.033,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 8.196,13 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,681 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==