armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ֆուտբոլը Լիտվայում

Ֆուտբոլը Լիտվայում  սպորտի ամենատարածված տեսակների մեջ զբաղեցնում է 2-րդ տեղը բաստկետբոլից հետո:


== Առաջնություն ==
2013 թվականի առաջնությանը մասնակցել են 9 թիմեր (այն ժամանակ, որ մասնակիցների թիվն ամեն տարի տատանվում էր 8-ից 12-ի մեջ): Խաղաշրջանը սկսվել է մարտ-ապրիլ ամիսներին` կախված եղանակային պայմաններից: Հաղթանակների թվով ռեկորդակիր է «Էկրանաս» ակումբը, որը չեմպիոն է դարձել 10 անգամ:


== Գավաթ ==
Լիտվայի գավաթն անց է կացվում 1990 թվականից` օլիմպիական համակարգով: «էկրանասն» ու «Ինկարասն» ունեն 7-ական տիտղոս:


== Հավաքական ==

Լիտվայի հավաքականը դուրս չի եկել Եվրոպայի և աշխարհի առաջնության եզրափակիչ փուլեր, բարձրացել է առավելագույն 37-րդ տեղը` ըստ ՖԻՖԱ-յի վարկանիշի: Հավաքականը կարող է ինչպես հաճելի անակնկալ մատուցել իր երկրպագուներին (հաղթանակ տանելով Շոտլանդայի հավաքականի դեմ խաղում Եվրո-2004-ի ընթացքում, 1:0 հաշվով, 2010 թվականի Աշխարհի առաջնությանը Ռումինիայի հավաքականի դեմ խաղում հաղթելով 3:0 հաշվով կամ Չեխիայի հավաքականի դեմ խաղում Եվրո-2012-ի ժամանակ հաղթելով 1:0 հաշվով), այնպես էլ` տհաճ անակնկալներ մատուցել, ինչպես, օրինակ, Լիխտենշտեյնի հավաքականի դեմ խաղում 2:0 հաշվով պարտությունը կամ 0:0 ոչ ոքին Եվրո-2012-ի ժամանակ:


== Պատմություն ==
1922 թվականի Լիտվայում, ինչպես Լեհաստանում, սկսվել է ֆուտբոլի առաջնություն: Այդ ժամանակ Պիրոմոնտաս մայրաքաղաքային արվարձանային շրջանում, «Ժալգիրիս» ապագա ստադիոնի տեղում հրապարակ էր և նստարաններ` հանդիսատեսի համար: Մոտավորապես 1933-1935 թվականերին քաղաքացիները հողաթմբեր են արել և տրիբունայի արևելյան մասում նստարաններ տեղադրել: Իսկ կենտրոնական մասը նույնպիսի տեսք ուներ, ինչպես և այն այսօր է: 1953 թվականի հուլիսի 23-ին նոր կառուցված «Ժալգիրիս» դաշտում   անց են կացվել առաջին մրցումները: Խաղում էին Վիլնյուսի «Սպարտակը» և Չելյաբինսկի «Ձերժինեցը», վիլյուսցիները պատմական հաղթանակ են տարել` 10:2 հաշվով:
Մոտավորրապես 1955 թվականին Վիլնյուսում սկսել են հայտնվել ֆուտբոլային համայքներ: Ստադիոնը տվել են «Սպարտակին»: Բայց համայնքները բավականին թույլ էին, այդ պատճառով 1962 թվականին որոշում է կայացվել միավորել «Սպարտակը» և «Ժալգիրիսը». այդպիսով առաջացել է ժամանակակից «Ժալգիրիս» թիմը:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լիտվայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքը(լիտվ.)
Մարանո Լագունարե

Մարանո Լագունարե (իտալերեն՝ Marano Lagunare), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1997 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 23 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 90 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0431։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0431 67005
Էլեկտրոնային փոստ։ segreteria@com-marano-lagunare.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.maranolagunare.ud.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սերմերի ախտահանում

Ախտահանում սերմերի, սնկային, մանրէային, վիրուսային հիվանդությունների հարուցիչներից սերմերի վարակազերծում։ Կիրառվում են ախտահանման քիմիական և ջերմային եղանակներ։ Քիմիականի ժամանակ օգտագործվում են սերմերի ծլունակության և բույսերի աճի վրա բացասաբար չազդող թունաքիմիկատներ՝ սնկասպաններ։ Կատարվում է 3 ձևով՝ չոր, երբ սերմերը փոշեպատում են ախտահանիչ նյութով (գրանոզան, մերկուրան են), թաց, երբ սերմերը խորասուզում են ախտահանիչ լուծույթի մեջ (ֆորմալինի ջրային լուծույթ են), կիսաչոր, երբ սերմերը խոնավացնում են բարձր խտության ախտահանիչ լուծույթով կամ սուսպենզիայով։ Ջերմային ախտահանումը կատարվում է սերմերը տաք ջրի մեջ պահելու միջոցով։ Կիրառվում է ցորենի, գարու փոշեմրիկի դեմ։ Ախտահանումը կատարվում է ախտահանիչ մեքենաներով։ Սեքենայի խառնարանում չոր, խոնավ կամ հեղուկ թունաքիմիկատը սահմանված քանակով խառնվում է սերմերին և, բարակ շերտով ծածկելով նրանց մակերեսը, վարակազերծում։ Ախտահանիչ մեքենաները լինում են անընդհատ և ընդհատ գործողության՝ թաց և չոր ախտահանման համար։ Աշխատում են մեխանիկական շարժիչով կամ ձեռքով։
Պետրովկա Վտորայա (այլ կիրառումներ)

Պետրովկա Վտորայա, կարող է վերաբերել՝

Պետրովկա Վտորայա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում
Պետրովկա Վտորայա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում
Ձյունե գլանափաթեթներ

Ձյունե գլանափաթեթներ (ինչպես նաև ձյունե հորձանքներ), օդերևութաբանական երևույթ, որի դեպքում ձնագնդիները ձևավորվում են քամու և ձգողականության ուժերի ազդեցությամբ՝ առանց մարդու մասնակցության։ Սա «բնության ամենաանմեղ կատակներից մեկն է», որը հազվադեպ է հանդիպում, դրան ականատես են եղել շատ քչերը, գրավոր վկայությունները և լուսանկարները հանդիպում են Հենրի Դեյվիդ Թորոյի ամսագրում (19-րդ դար)։
Մինչև 70 սմ տրամագծով գլանափաթեթները ձևավորվում են յուրահատուկ պայմաններում. ձյան շերտը պետք է ծածկի սառույցը, բայց չկչի դրան, ձյունը պետք է խոնավ լինի, բայց և փխրուն ու փափուկ, օդի ջերմաստիճանը պետք է քիչ բարձր լինի ջրի սառցակալման ջերմաստիճանից, իսկ քամին՝ բավականին ուժեղ, որպեսզի տեղափոխի ձնագնդիները, բայց ոչ այնչափ ուժեղ, որ դրանք փլուզի։ Սովորաբար ձյունե գլանափաթեթները ձևավորվում են բլրավետ տեղանքի թեքություններում, չնայած դիտվել է նաև դրանց ձևավորումը լճերի սառույցի վրա։ Գլանափաթեթների ձևավորման համար անհրաժեշտ պայմանները սովորաբար ձևավորվում են մեծ տարածության վրա, այդ իսկ պատճառով հազվադեպ դեպքերում, երբ գլանափաթեթները ձևավորվում են, դրանք հայտնվում են մեծ քանակությամբ՝ երբեմն հազարներով։
Ի տարբերություն ձնագնդիների, որոնք կոլոլվում և ձևավորվում են մարդկանց կողմից՝ գլանափաթեթները հիշեցնում են գլաններ (առաջացման պահին, այնուամենայնիվ, ունենում են էլիպսի ձև): Առաջացումից անմիջապես հետո գլանափաթեթները շատ փխրուն են և փլվում են ձեռքերի մեջ։ Քանի որ ներքին շերտերը ձևավորվում են այն ժամանակ, քանի դեռ գլանափաթեթը փոքր և թեթև է, դրանք փոքր խտություն ունեն և հեշտությամբ են հողմահարվում ՝ ձևավորելով «ձյունե փքաբլիթ»։
Ձյունե գլանափաթեթների ձևավորումը կարճաժամկետ գործընթաց է և հաճախ աննկատ է տեղի ունենում (առավոտյան հետազոտողները հայտնաբերում են արդեն ձևավորված գլաններ). դա է պատճառը, որ ձնագնդի ձևավորումը՝ ձյունե գլանափաթեթի առաջացման սկզբնական փուլը, հետազոտողների համար մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում։ Ռ. Ա. Հորնսթայնը նկարագրում է քամին, որն իր հետ վերցնում և պտտում է ձյան փաթիլները՝ դրանց ընկնելուց անմիջապես հետո։ Ա. Մ. Դորոֆեևը պատմում է քամու մրրկային հոսքերի մասին, որոնք սառույցի մակերևույթին ձևավորում են մանրիկ ձնագնդիներ։ Ըստ չափի մեծացման՝ գլանափաթեթի քաշն էլ է մեծանում, և որոշ ժամանակ անց ավարտվում է ձևավորման գործընթացը. քամու ճնշման ուժը դադարում է բավականացնել ձյունե գլանափաթեթի իներցիայի մոմենտի հեռացման և տատանման շփման համար։


== Օրինակներ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Ձնագնդի


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Софья Демьянец. Снежные рулоны // Нэшнл географик, 11 января 2013 года.
А. М. Дорофеев. Необычное метеорологическое явление Archived 2019-01-01 at the Wayback Machine. // Веснік Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта. — 1998. — N 4 (10). — C. 94-97.(ռուս.)
Библиография к разделу 4.37 книги «The flying circus of physics»
Նովոալեկսանդրովկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոալեկսանդրովկաՆովոալեկսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Новоолександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Օչերետովատոե։ Հիմնադրվել է 1885 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոալեկսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 976 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,87 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 252,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լեպետիխա

Լեպետիխա (ուկրաիներեն՝ Лепетиха), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1929 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լեպետիխա գյուղում բնակվում էր 1 190 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2186 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լահոր

Լահոր, քաղաք Պակիստանի հյուսիս-արևելքում, Ռավի գետի ձախ ափին։ Փենջաբ գավառի վարչական կենտրոնն է, տրանսպորտային հանգույց։ Մեծությամբ և տնտ. նշանակությամբ երկրի երկրորդ քաղաքն է՝ Կարաչիից հետո։ Մոտ 2 միլիոն բն. (1971)։ Կան տեքստիլ, սննդի, ռետինատեխնիկական, կաշվիկոշկեղենի արդյունաբերության, ինչպես նաև մետաղամշակման և մեքենաշինական ձեռնարկություններ, ՋԷԿ։ Արհեստագործության հնագույն կենտրոն է։ Ունի համալսարան, քոլեջներ։ Հիմնադրվել է մեր թվարկության սկզբին։ Լահոր հարուստ է 16 -17 դարերին ճարտապետական հուշարձաններով։ Քաղաքի հյուսիս-արևմուտքում գտնվող հզոր պատերով և աշտարակներով շրջափակված ամրոցը (1570-ական թվականների.) ընդգրկում է պալատական համալիրներ (Զահանգիրի պալատը, 1617, ճարտարապետ՝ Աբդուլ Քարիմ), Մարգարտյա մզկիթը (1645) և այլ կառույցներ։ Ամրոցից հվ. «Հին քաղաքն» է, որտեղ պահպանվել են Վեզիր Խանի (1634) և Ոսկե (1753) մզկիթները։ 19-րդ դարի կառուցվել են ոճով էկլեկտիկ, մոտիվներով ազգային շենքեր (թանգարան, համալսարան և այլն), 1947-ից հետո՝ Արվեստի ազգային կոլեջը, գրասենյակների 10- հարկանի շենքը (1962—1965) են։ Լահորից 8 կմ արլ. Շալիմարի այգիներն են (1637, ճարտարապետ՝ Ալի Մարդան Խան)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 176


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Յասնի (գյուղ, Պինեժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅասնիՅասնի (ռուս.՝ Ясный), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Պինեժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1299 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կարկասային շենք

Կարկասային շենք, շենք, որի կրող կոնստրուկցիան ամուր նյութերից (պողպատ, երկաթբետոն, փայտ) պատրաստված կարկասն է։ Բնակելի և հասարակական շենքերում լայն կիրառություն են գտել երկաթբետոնե միաձույլ, հավաքովի և հավաքովի-միաձույլ կարկասային կոնստրուկցիաները։ Կարկասի կրող տարրերը (սյուներ, հենարաններ) միացվում են հարկային հանգույցներում։ 

կարկասային շենքի կոնստրուկտիվ սխեման
սյուն, պարզունակ
ծածկի պանել
կոշտության դիաֆրագմա
արտաքին պատի պանել
կարկասային շենքԿարկասային շենքերի արտաքին և ներքին պատերը պատրաստվում են թեթև նյութերից և հնարավորին չափ բարակ, հիմնականում ելնելով ջերմամեկուսացման և ձայնամեկուսացման պահանջներից։ Սեյսմիկ շրջաններում, հատկապես բազմահարկ շենքերում, նախապատվությունը տրվում է երկաթե կարկասին։
Մարշ (Թումանյան)

«Մարշ», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականին մարտի 14-ին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդում (№ 274) պահվում է
մեկ ինքնագիր, որտեղ վերնագրից հետո կան հետևյալ տողերը․ «Մարտի 8-ին Թիֆլիսի թեմական պատմագավորի ընտրություն», «Խոսք x-ի, երաժշտությունը Չուխաջյանի»։ Ինքնագրի տակ Տ․ Փիրումյանը գրել է՝ «Միանգամայն համակարծիք եմ՝ Տ․ Փիրումյանց»։ Դրանից հետո Թումանյանի ձեռագրով կա նաև հետևյալը՝ «Կորչի Մ. [կորչի]-հիմար [ընկերներով] ընտրյալներով»։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 21)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոծոնք

Կոծոնք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Ֆիկի գավառ

Ֆիկի գավառ (արաբ․՝ منطقة فق‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ալ-Կունեյտրայի մարզի 2 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ֆիկ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 1,947 բնակչություն։
Ֆիկի գավառը բաղկացած է 2 շրջաններից՝

Ֆիկի շրջան (արաբ․՝ ناحية مركز فيق‎‎), կենտրոն՝ Ֆիկ , բնակչություն՝ 1,947
Բուտեյխայի շրջան (արաբ․՝ ناحية البطيحة‎‎), կենտրոն՝ Բուտեյխա, բնակչության մասին տվյալներ չկան։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիկին III

Տիկին III, կտավը նկարվել է 1953 թվականին աբստրակտ-էքսպրեսիոնիստ Վիլլեմ դե Կունինգի կողմից։ Այս կտավը այն աշխատանքներից մեկն է, որն արվել է 1951-1953 թվականների ընկած ժամանակահատվածում։ Նկարի հիմնական գաղափարը կինն է։
Կտավը 1970-ական թվականներից ի վեր պահվել է Թեհրանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում։ Իսլամական հեղափոխությունից հետո, Իրանում այսպիսի բովանդակությամբ արվեստի աշխատանքներ այլևս չէին կարող ցուցադրվել՝ չափազանց խիստ օրենքների պատճառով։ Միայն 1994 թվականին այն վաճառվեց և դուրս բերվեց երկրից։ Կտավը 2006 թվականին, ամերիկացի կոլեկցիոներ Դեյվիդ Գեֆֆենը 137,5 միլիոն դոլլարով վաճառեց միլիարդատեր Սթիվեն Կոենիին։ 2015 թվականի տվյալների համաձայն, կտավը համարվում է աշխարհի չորս ամենաթանկ աշխատանքներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Խորքային պետություն

Խորքային պետություն, որը հայտնի է նաև որպես պետություն պետության մեջ (անգլ.՝ State within a state), քաղաքական իրավիճակ պետությունում, երբ որևէ ներքին մարմին (այսպես կոչված խոր պետությունը), ինչպիսին կարող են լինել զինված ուժերը կամ քաղաքացիական իշխանությունները (հետախուզության մարմինները, ոստիկանությունը, գաղտնի ոստիկանությունը, կառավարական բյուրոկրատիայի վարչական մարմինները և ճյուղերը) չեն ենթարկվում քաղաքացիական քաղաքական ղեկավարությանը։ Չնայած պետությունը պետության մեջ կարող է լինել գաղտնի իր բնույթով, խոր պետությունը կարող է նաև ընդունել արմատավորված և ոչ ընտրովի, ոչ գաղտնի եղանակով գործող քաղաքացիական ծառայողների ձևաչափ՝ սեփական շահերը (օրինակ, պետության շարունակականությունը ի տարբերություն վարչարարության, աշխատանքի ապահովությունը, իշխանության և ուժի հզորացումը, գաղափարական նպատակներին հասնելը, սեփական կառույցի ընդհանուր աճը) առաջ տանելու նպատակով և ի ընդդիմություն ընտրովի քաղաքական պաշտոնյաների, խոչընդոտելով, հակառակվելով և քայքայելով ընտրովի պաշտոնյաների քաղաքականությունը և հրամանները։ Եզրը, ինչպես քաղաքականության բազմաթիվ այլ հասկացություններ, ծագում է հունարենից (հուն․՝ κράτος εν κράτει, kratos en kratei, որը հետագայում ընդունվել է լատիներենի կողմից որպես imperium in imperio կամ status in statu) or status in statu).:
Երբեմն եզրը վերաբերվում է պետական ընկերություններին, որոնք չնայած պաշտոնապես գտնվում են կառավարության ենթակայության տակ, սակայն փաստացի գործում են որպես մասնավոր կորպորացիաներ։ Երբեմն եզրը վերաբերվում է փաստացի որպես պետություն պետության մեջ գործող, սակայն պաշտոնապես մասնավոր ընկերություններին։
Նախկինում Եկեղեցու և պետության տարանջատմանը վերաբերվող քաղաքական դեբատները ընթանում էին այն բանի շուրջ, որ եթե չսահմանափակել Եկեղեցին, ապա այն կարող է դառնալ պետություն պետության մեջ, այդպիսով խթանելով պետության բնական քաղաքացիական իշխանության անօրինական ուռճացումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիսոկայա Ժար

Վիսոկայա Ժար (ռուս.՝ Высокая Жарь), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կավալերմաջորե

Կավալերմաջորե  (իտալ․՝Cavallermaggiore), կոմունա Իտալիայում, Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5296 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 104 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 51 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0172։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Սուրբ Գևորգը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0172 381055
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.cavallermaggiore.cn.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.cavallermaggiore.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գարեգին Գյուրճյան

Գարեգին Գյուրճյան (Կյուրճյան, Կենճյան, 1885, Խարբերդ, Խարբերդի նահանգ - 1915), հայ դեղագործ։
Ծնվել է 1885 թվականին Խարբերդի նահանգի կենտրոն Խարբերդ քաղաքում։ Ունեցել է դեղագործական կրթություն և Մելիտինեում աշխատել է որպես դեղագործ։ Սպանվել է 1915 թվականին Մելիտինեի ճանապարհին՝ 30 տարեկանում։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Ստամբուլ, 1919։
Յուշամատեան Մեծ Եղեռնի (1915-1965), պատրաստեց Գերսամ Ահարոնեան, Պէյրութ, 1965։
Թէոդիկ, Յուշարձան նահատակ մտաւորականութեան, Բ. տպագրութիւն, Երեւան, ապրիլ 24, 1985։
Հայրապետյան Վանիկ, Էջեր Հայաստանի դեղագործության պատմությունից, Երևան, 1990։
Ցուցակ Հայոց ցեղասպանության զոհերի (1915-1923 թթ.), հ. 2, Խարբերդի նահանգ, Երևան, 2004։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Ինդիանայի համալսարանի աստերոիդների ծրագիր

Ինդիանայի համալսարանի աստերոիդների ծրագիր (անգլ.՝ Indiana Asteroid Program), ավարտված աստերոիդների հետազոտությունների ծրագիր, որը իրականացվում էր 10-դյույմանոց եռակի-օբյեկտիվով խցիկով, Գոթե Լինկի աստղադիտարանում 1949-ից 1967 թվականները։ Ծրագիրը սկսել էր Ինդիանայի համալսարանի գիտնական Ֆրենկ Էդմոնդսոնը։
Ծրագրի նպատակներն էին՝

վերագտնել աստերոիդներ, որոնք գտնվում էին իրենց կանխատեսված ուղեծրերից դուրս;
կատարել ուղեծրերի նոր հաշվարկներ և վերանայել ու ճշգրտել արդեն հայտնիները;
աստղային մեծության ճշգրտումը մինչև 0,1 միավորի ճշտության;
ուսանողների ուսուցում։Երբ աստղադիտարանի 0.91 մետրանոց ռեֆլեկտոր աստղադիտակը այլևս հնարավոր չէր օգտագործել, համալսարանի գիտնական Ջեյմս Կաֆին կազմակերպեց Ցինցինատիի համալսարանից բերված 0,254 մետրանոց ոսպնյակների փոխառությամբ օգտագործումը։ Այս ծրագրում կատարված բոլոր հայտնագործությունները կատարվել են հենց այս փոխառված ոսպնյակների օգտագործմամբ։
1958 թվականին ծրագրի շրջանակներում արդեն ստեղծվել էին 3500 լուսա-թիթեղներ, 12 000 աստերոիդների լուսանկարներով, և Փոքր մոլորակների կենտրոնի ամսագրում արդեն իսկ տպագրվել էին աստերոիդների մոտ 2000 ճշգրիտ տեղաբաշխման տվյալներ։ Ծրագրի ավարտին, 1967 թվականին, ընդհանուր առմամբ հայտնաբերվել էր 119 աստերոիդ։ Վերջին հայտնաբերված աստերոիդն էր (30718) Ռեքորդսը, որը հայտնաբերվել էր 1955 թվականին, և մինչև 2007 թվականի նոյեմբեր ամիսը չէր անվանվել։
Ծրագիրը ավարտվեց, երբ Ինդիանապոլիս քաղաքի լուսավորությունը սկսեց խանգարել դիտարկումներին։ Ծրագրի ընթացքում ստեղծված մոտ 7000 լուսանկարչական թիթեղները այս պահին պահվում են Լոուելի աստղադիտարանի պահոցում։
Ինդիանայի համալսարանի աստերոիդների ծրագրի շրջանակներում, 1949-ից 1966 թվականները, հայտնաբերվել են 119, որոնց հայտնաբերումը Փոքր մոլորակների կենտրոնը վերագրում է Ինդիանայի համալսարանին, առանց հղում կատարելու ծրագրին։


== Ծանոթագրություններ ==
Պարե սու Բրիայ

Պարե սու Բրիայ (ֆր.՝ Paray-sous-Briailles), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Սեն Պուրսեն սյուր Սյուլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03204։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 623 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 387 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 282-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 105-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 72,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 73,3 %)։ 282 աշխատունակ բնակիչներից 259-ը աշխատում էին (147 տղամարդ և 112 կին), անաշխատանք էին 23-ը (10 տղամարդ և 13 կին)։ 105 անգործունակ մարդկանցից 29-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 40-ը թոշակառու, 36-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կորդեբյոր դղյակ (XV դար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Պարե սու Բրիայ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-28-ին։ Վերցված է 2012-7-13 
«Պարե սու Բրիայ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-07-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Յուրի Շուքուրյան

Յուրի Հայկի Շուքուրյան (նոյեմբերի 5, 1940(1940-11-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1982), պրոֆեսոր (1987), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996, թղթակից անդամ՝ 1990)։ ՀՀ ԳԱԱ փոխնախագահ (1995-2005, 2006 թվականներից), ՀՀ ԳԱԱ նախագահության անդամ (1994)։


== Կենսագրություն ==
1963 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1971-1980 թվականներին Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների ինստիտուտի էլեկտրոնային հաշվողական մեքենաների նախագծման ավտոմատացման բաժնի, 1980-1986 թվականներին՝ «Նաիրի» ընտանիքի և միասնական համակարգի էլեկտրոնային հաշվողական մեքենաների մաթեմատիկայի ապահովման բաժանմունքի վարիչ, 1986-2006 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ և Երևանի պետական համալսարանի Ինֆորմատիկայի և ավտոմատացման պրոբլեմների ինստիտուտի տնօրեն, 1995 թվականից՝ նաև ՀՀ ԳԱԱ փոխնախագահ, 1995-2002 թվականներին և 2005 թվականին, միաժամանակ՝ ֆիզմաթ և տեխնիկական գիտությունների բաժանմունքի ակադեմիական քարտուղար։


== Հետազոտությունների բնագավառ ==
Ավտոմատների տեսություն և կիրառություններ, հաշվարկների մոդելներ, ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաներ, ԷՀՄ ավտոմատացված նախագծման համակարգեր։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոցի շքանշան։
«Պատվո նշան» շքանշան։
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (2011)։


== Աշխատություններ ==
Գիտական հաշվարկներ և մեծ տվյալներ.- Երևան։ Գիտություն, 2017 ;
Математические вопросы автоматизации проектирования ЭВМ.- Ереван: Изд-во АН АрмССР, 1977.- 144 с. ;
Математические вопросы кибернетики и вычислительной техники.- Ереван: Гитутюн, 2006 ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուրի Շուքուրյանի կենսագրությունը ՀՀ ԳԱԱ կայքում
Աստերոիդների ցանկ (146701-146800)

Աստերոիդների ցանկ (146601-146700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (146801-146900)
 Աստերոիդների ցանկ (146601-146700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (146801-146900)
Մեդիու Պարնաիբա Պիաուիենսիի գավառ

Մեդիու Պարնաիբա Պիաուիենսիի գավառ (պորտ.՝  Microrregião do Médio Parnaíba Piauiense), գավառ Բրազիլիայի Պիաուի նահանգում։ Մտնում է Պիաուի նահանգի հյուսիսկենտրոնական մաս (մարզ)ի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 130 502 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 8334,228 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 15,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 192 695 266,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 1505,27 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,618


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ագրիկոլանդիյա
Ամարանտի
Անժիկալ դու Պիաուի
Արրայալ
Բարրու Դուրու
Ֆրանսիսկու Այրիս
Ուգու Նապոլեան
Սանտու Անտոնիու դուս Միլագրիս
Սան Գոնսալու դու Պիաուի
Սան Պեդրու դու Պիաուի
Կորումբաիբա

Կորումբաիբա (պորտ.՝ Corumbaíba), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Գոյաս նահանգի հարավային մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Կատալանի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7 484 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 1 881,712 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 4,0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը կազմել է 129 590 000,00 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմել է 17 916,00 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը 2000 թվականին կազմել է 0,767


== Արտաքին հղում ==
Կորումբաիբաի մասին
Դամչխրեուլա

Դամչխրելուա  (վրաց.՝ დამჩხრეულა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 762 մետր։ Բնակչությունը՝ մարդ չի ապրում (ըստ 2014 թվականի տվյալների)։ Հեռախոսային կոդ՝ +995:


== Տես նաև ==
Խաշուրի մունիցիպալիտետ
Շիդա Քարթլի


== Ծանոթագրություններ ==
Արզնի ՀԷԿ

Արզնի հիդրոէլեկտրակայան, Սևան-Հրազդան կասկադի չորրորդ (ստորգետնյա երկրորդ) կայանը։ Կառուցվել է 1953-56 թվականներին, Արզնիի կիրճում։ Օգտագործում է Հրագդան գետի միջին հոսանքի 120 մ անկումը (մոտ 10 կմ երկարության վրա)։ 
Արզնի հիդրոէլեկտրոկայանի գլխային հանգույցում, որը գտնվում է Արգելի ջրաէլեկտրակայանից մոտ 2 կմ հեռավորության վրա, տեղավորված է երկաթբետոնե պատվարը՝ ջրընդունիչ և ջրթող կառուցվածքներով։ Ջրընդունիչի միջոցով ջուրն անցնում է դերիվացիոն թունելը (երկարությունը՝ 4 կմ, կտրվածքը՝ 18 մ²) և դուրս գալիս աջափնյա սարահարթ։ Այնուհետև ջրթող կառուցվածքով՝ մեկ կարճ թունելով և դերիվացիոն ջրանցքով (երկարությունը՝ 4 կմ) ջուրը մոտենում է վերին հանգույցին։ Ջրանցքի վերջում ջրթափ կառուցվածքով ճնշման ավազանն է (այստեղից սկիզբ է առնում Արզնի–Շամիրամ ոռոգման համակարգը), որից ջուրն ուղղաձիգ հորանով (խորությունը՝ 98 մ, տրամագիծը՝ 3 մ) առանձին խողովակներով մոտեցվում է երեք տուրբիններին։ 
Արզնի հիդրոէլեկտրոկայանում տեղադրված են 70, 5 հզ․ կվտ ընդհանուր հզորությամբ 3 հիդրոագրեգատ։ Արտադրական բոլոր պրոցեսներն ավտոմատացված են։ Կառավարվում է նաև Երևանի կենտրոնական դիսպետչերական կայանից։ Արզնի հիդրոէլեկտրոկայանը 110 կվ հաղորդման գծով սնում է Հայաստանի Հանրապետության էլեկտրահամակարգը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարմրաշեն (Արագածոտնի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարմրաշեն (այլ կիրառումներ)Կարմրաշեն, գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում, մարզկենտրոնից՝ 56 կմ հյուսիս-արևմուտք, բարձրությունը ծովի մակերևույթից՝ 2000 մ։


== Բնակչություն ==
Կարմրաշենի ազգաբնակչության փոփոխությունը
Բնակիչների նախնիները գաղթել են Վանից, Ալաշկերտից, Կարսից և Սասունից։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Շինություններ ==
Գյուղում են գտնվում Սբ. Աստվածածին (1860 թվական) և Սբ. Հովհաննես (X դար) եկեղեցիները, Խանսուլի խաչ սրբատեղին (XI դար)։ Գյուղից 3 կմ հվ-արմ. գտնվում է Միջնաձոր գյուղատեղին (XVIII-XX դարեր), 2 կմ հվ-արմ.՝ Ճգնավորի ձոր ջրաղացների համալիրը (XVII-XX դարեր), իսկ 1,3 կմ հվ- արմ.՝ ժայռափոր մատուռը (XI-XII դարեր) և Հովհաննեսի խաչքարը (1223 թվական)։


== Տես նաև ==
Կարմրաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Լեպեսովկա

Լեպեսովկա (ուկրաիներեն՝ Лепесівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լեպեսովկա գյուղում բնակվում էր 848 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,244 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3475,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մ.թ.ա. 499


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աֆրիկյան կորեկ

Աֆրիկյան կորեկ, նեգրական կորեկ, մարգարտակորեկ (լատ.՝ Pennisetum thyphoieum Rich), հացազգիների ընտանիքի միամյա բույս, 1-3 մ բարձրությամբ։ Արտաքին տեսքով նման է եգիպտացորենին և սորգոյին։ Ցողունը լավ տերևավորված է, տերևները (50-80 սմ երկարությամբ, 4-5 սմ լայնությամբ) խիստ կախված են, ծաղկաբույլը՝ ամուր, հասկանման։ Արմատային համակարգը մազարմատային է (մինչև 150 արմատ), 2-3 մ թափանցում է հողի մեջ։ Հայրենիքը Աֆրիկան է։ Տարածված է Աֆրիկայի, Ասիայի երաշտի ենթակա շրջաններում։ Հեռանկարային է Ուկրաինայի, Հյուսիսային Կովկասի, Մերձվոլգայի, Միջին Ասիայի համար։ Աֆրիկյան կորեկի հատիկը հարուստ է սպիտակուցներով և ճարպերով, դրանից պատրաստում են ալյուր, ձավար, խմիչք (գարեջուր հիշեցնող), ստանում սպիրտ, օսլա։ Խոտը և կանաչ զանգվածը լավ կեր է։ Բերքատու է, հատիկի բերքը՝ 8-10 ց/հա, երբեմն՝ 40 ց/հա, կանաչ զանգվածինը՝ 80-200 ց/հա, չոր խոտինը՝ 30-60ց/հա։
Կախարդի քսակը

«Կախարդի քսակը», Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթներից։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ հեքիաթը լույս է տեսել 1914 թվականին Թիֆլիսում տպագրված «Հասկեր» ամսագրի առաջին համարում (էջ 73-78)՝ «Իսլանդական ժողովրդական հեքիաթ» ենթավերնագրով։ Այնուհետև՝ 1916 թվականին Թիֆլիսում լույս տեսած Հովհանննես Թումանյանի «Օտար հեքիաթներ» գրքում (պրակ 1, էջ 12-20)։ Ապա՝ 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության երրորդ հատորում (էջ 275-279)։
Թարգամությունը կատարված է ռուսերենից։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 5-րդ հատորում տպագրվել է «Օտար հեքիաթներ» գրքից։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաքոյիվար (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սաքոյիվար (այլ կիրառումներ)Սաքոյիվար, գետ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում՝ Սևանա լճի ավազանում, Աստղաձոր գետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում համանուն լեռան հյուսիսային լանջից և Զոլաքար գյուղից 4 կմ հարավ միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 6 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մկրտիչ Տեր-Ստեփանյան

Մկրտիչ Տեր-Ստեփանյան (1855 - 1915, Մալաթիա, Թուրքիա), հայ դեղագործ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1855 թվականին, Խարբերդի նահանգի Խարբերդի գավառի Մեզիրե քաղաքում։ Հավանաբար 1880 թվականին ստացել է դեղագործական կրթություն։ Մելիտինեում դեղագործ է աշխատել։
Սպանվել է 1915 թվականին, Մելիտինեում՝ 60 տարեկանում։


== Գրականություն ==
Յուշամատեան Մեծ Եղեռնի (1915-1965), պատրաստեց Գերսամ Ահարոնեան, Պէյրութ, 1965։
Թէոդիկ, Յուշարձան նահատակ մտաւորականութեան, Բ. տպագրութիւն, Երեւան, ապրիլ 24, 1985։
Հայրապետյան Վանիկ, Էջեր Հայաստանի դեղագործության պատմությունից, Երևան, 1990։
Խաչատրյան Լուսինե և Բաբլումյան Արփինե (կազմողներ), Ցուցակ Հայոց ցեղասպանության զոհերի (1915-1923 թթ.), հ. 2, Խարբերդի նահանգ, Երևան, 2004։
Ղազարեան Հ., Պատմագիրք Չմշկածագի, Պէյրութ, 1971։


== Աղբյուր ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Չերնյավկա (գյուղ, Օրատովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերնյավկաՉերնյավկա (ուկրաիներեն՝ Чернявка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1640 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերնյավկա գյուղում բնակվում էր 1 186 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5248 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 225,99 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյագուշկինո (այլ կիրառումներ)

Լյագուշկինո, կարող է վերաբերել՝

Լյագուշկինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Լյագուշկինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Սասետա

Սասետա  (իտալերեն՝ Sassetta), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Լիվոռնո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 548 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 21 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 26 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 57020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0565։


== Ժողովրադգրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0565 794223
Գլխավոր կայք։ http://www.comunedisassetta.com/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
California King Bed

«California King Bed» (հայ.՝ «Հսկայական թագավորական մահճակալ»), բարբադոսցի երգչուհի Ռիհաննայի երգը նրա Loud հինգերորդ ստուդիական ալբոմից։ Թողարկվել է 2011 թվականի մայիսի 13-ին որպես չորրորդ միջազգային սինգլ։ Երգի հեղինակներն են Էնդրյու Հարը, Ժերմեն Ջեքսոնը, Պրիսցիլա Ռենեան և Ալեքս Դելիկետան, պրոդյուսերները՝ գործիքային հիփ-հոփի The Runners ստեղծագործական խումբը։ Սինգլն ունեցել է բավական հաջողություն՝ ընդգրկվելով լավագույն տասնյակներում այնպիսի երկրների հիթ-շքերթներում, ինչպիսիք են Ավստրալիան, Նոր Զելանդիան և Մեծ Բրիտանիան։ Երգը հնչել է Nivea ֆիրմայի «Մաշկի խնամքի 100 տարի» (անգլ.՝ «100 Years of Skin Care») գովազդային արշավում։


== Ստեղծման պատմություն ==
2011 թվականի մարտի սկզբին Ռիհաննա թվիթերյան իր էջում երկրպագուներին առաջարկել է որպես հաջորդ սինգլ ընտրել մեկը հետևյալ չորս երգերից՝ «Cheers (Drink to That)», «Man Down», «California King Bed» և «Fading»՝ խոստանալով մինչև ամսվա վերջ նկարահանել տեսահոլովակ առավել մեծ ժողովրդականություն վայելող երգի համար։ Նույն թվականի մարտի 12-ին ամփոփվել են քվեարկության արդյունքները, որում «California King Bed» երգը հավաքել է ամենաշատ ձայները։ Սակայն Միացյալ Նահանգներում «Man Down» երգը ռադիոկայաններ ուղարկվել է ավելի շուտ, քան «California King Bed» երգը։ Այնուամենայնիվ, միջազգային մակարդակում «California King Bed» երգը դարձել է ալբոմի չորրորդ սինգլը, ինչպես և հայտարարվել էր։


== Տեսահոլովակ ==
Երաժշտական տեսահոլովակի նկարահանումներն անցկացվել են 2011 թվականի մարտին Լոս Անջելեսում։ Պրեմիերան կայացել է 2011 թվականի մայիսի 9-ին։
Հոլովակում գործողությունները կատարվում են Կալիֆոռնիայի ծովափին։ Աղջիկը (Ռիհաննան) պատմում է, որ իր ընկերոջ կողքին ինքն զգում է նրանից շատ հեռու, կարծես իրենց բաժանում է 10 հազար մետր երկարություն ունեցող մահճակալ։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում
«California King Bed» — 4:12


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման ժամանակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Rihanna / California King Bed Lyrics Archived 2011-05-15 at the Wayback Machine.
Դեդկովիչի

Դեդկովիչի (ուկրաիներեն՝ Дідковичі), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1588 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դեդկովիչի գյուղում բնակվում էր 531 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,57 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 148,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օչիմյանո

Օչիմյանո  (իտալերեն՝ Occimiano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1395 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 62 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 22 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0142։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար մեդալ (Նորվեգիա)

Հայրենիքին մատուցված ծառայությունների համար մեդալ,  Նորվեգիայի պետական պարգև։


== Պատմություն ==
Հայրենիքին մատուցված ծառայությունների համար մեդալը հաստատվել է Նորվեգիայի Հակոն VII թագավորի հրամանագրով 1908 թ.-ի փետրվարի 8-ին մշակույթի, գիտության, տնտեսության և պետական ծառայության ոլորտները խրախուսելու համար։ Այն ունի երկու աստիճանակարգ՝ ոսկե և արծաթե։ Ոսկե մեդալը տրվում է պետության և հասարակության համար լրջագույն առաջընթաց ապահովելու նպատակով։ Արծաթե աստիճանակարգի մեդալը տրվում է ավելի ցածր կարգի առաջընթաց ապահովելու համար։


== Նկարագրություն ==
Մեդալը շրջանաձև է և պատրաստված ոսկուց կամ արծաթից։ Վերին հատվածում պատկերված է թագավորական զինանշանը։ Դիմային հատվածում պատկերված է իշխող թագավորի դիմանկարը և նրա կարգախոսը։ Մեդալի հակառակ կողմի կենտրոնում դուբի 4 տերևներից պատրաստված դափնեպսակի կենտրոնում պատկերված է խաչ։
 Մեդալը առօրյա կյանքում կրելու համար տրվում է նաև մեդալի ժապավենով փաթաթված սալիկ։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Աշխարհի մեդալները: (անգլերեն)
Kingdom of Norway: Royal Medal of Merit. (անգլերեն)
Խատրովան

Խատրովան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Այնթապի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի ձախ կողմի վտակ Խատրովանի ակունքի տարածքում, Այնթապ ավանից 30 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շուշանիկ Բաբայան

Շուշանիկ Ավետիքի Բաբայան (մայիսի 19 (31), 1879, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 28, 1952(1952-01-28), Փարիզ, Լալուա-Բաբայան), հայ դաշնակահարուհի։
ֆրանսիացի երաժշտագետ Լուի Լալուայի կինը։


== Կենսագրություն ==
Շուշանիկ Բաբայանը ծնվել է 1879 թվականին Թիֆլիսում, հայ հիգիենիստ Ավետիք և մանկավարժ Սոֆյա Բաբայանների ընտանիքում։ 1886 թվականին ընդունվել է Թիֆլիսի երաժշտական ուսումնարանը, աշակերտել Մ․ Զ․ Գաբաևային։ 1904 թվականից մշտապես բնակվել է Փարիզում, կատարելագործվել Վանդա Լանդովսկայի մոտ, զբաղվել մանկավարժական աշխատանքով։ Հանդես է եկել բազմաթիվ դաշնամուրային կատարումներով, հատկապես` հայկական դաշնամուրային երկերի։
Մահացել է 1952 թվականի հունվարի 28-ին Փարիզում։


== Ընտանիք ==
Հայր՝ Ավետիք Բաբայան, հիգիենիստ
Մայրը՝ Սոֆյա Բաբայան, մանկավարժ
Ամուսին՝ Լուի Լալուա, երաժշտագետ
Քույր՝ Մարգարիտ Բաբայան, դաշնակահարուհի, երգչուհի (մեցցո-սոպրանո), երաժշտագետ, մանկավարժ։
Քույր՝ Արմինիա Բաբայան, նկարչուհի


== Ծանոթագրություններ ==
Տիրատուր

Տիրատուր, ծնված և մահացած թվականները անհայտ են, միջնադարյան հայ ճարտարապետ։ 17-րդ դարում վերանորոգել է 1648 թվականի երկրաշարժից ավերված Վարտգուսվանքի շենքերը, կառուցել գավիթը։ Շինարարության արձանագրությունը վանքի գավթի արմ․ դռան ճակատակալ քարին է։


== Գրականություն ==
Լալայան Ե․, Վասպուրական
Նշանավոր վանքեր, պր․ 1, Թ․, 1912
Բարխուդարյան Ս,, Միջնադարյան հայ ճարտարապետներ և քարգործ վարպետներ, Ե․,1963
Վիկտոր Սմիռնով

Վիկտոր Սմիռնով (ռուս.՝ Ви́ктор Ю́рьевич Смирно́в, հուլիսի 5, 1955(1955-07-05)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1977 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1980 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։ Պատմական գիտությունների թեկնածու։

1985 թվականից մինչև 1989 թվականը Եգիպտոսում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության աշխատակից։
1992-1996 թվականներին Իսրայելում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության աշխատակից։
1998-ից մինչև 2004 թվականը Իսրայելում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանության խորհրդական-դեսպանորդ։
2004 թվականից մինչև 2008 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության Հյուսիսային Աֆրիկայի և Մերձավոր Արևելքի դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2008 թվականի հունվարի 28-ից մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ը Բահրեյնում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ դուստր և մեկ որդի։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2010 թվականի հուլիսի 12)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեսպանը գիտի ինչ անել
Հանդ Վերին

Հանդ Վերին, ավան Հայկական ԽՍՀի Ղափանի շրջանում։ Գտնվում է  Քաջարան քաղաքից 3 կմ արևելք, Ողջի գետի ձախ ափին, զառիթափ լեռնալանջի վրա։
Պանիսլու անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Պատմություն ==
1960 թվականին բնակավայրը միացվել է Քաջարան քաղաքին։


== Բնակչություն ==
Բնակիչները հայեր էին։
Հանդ Վերինի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունն աշխատում էր Քաջարանի պղնձամոլիբդենային հանքերում։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ ակումբ, գրադարան։ Երեխաները սովորում էին Լեռնաձորի ութամյա դպրոցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շաքիր Աբենով

Շաքիր Աբենով (Մուհամեդշակխուր, ղազ.՝ Шәкір Әбенов, մահացել է մարտի 1, 1900(1900-03-01), Abay District - հոկտեմբերի 23, 1994(1994-10-23), Abay District, Semipalatinsk Oblast, Ղազախստան), ղազախ խորհրդային գրող, պոետ, ակին, ֆոլկլորիստ, կոմպոզիտոր։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1939)։


== Կենսագրություն ==
Շաքիր Աբենովը ծնվել է Արևելաղազախական մարզի Աբայսկի շրջանում տարբեր տեղեկություններով 1900 թվականի մարտի 1-ին կամ 1901 թվականի հունվարի 10-ին։ Ծանոթ էր Սաքեն Սեյֆուլինի, Ի․ Ջանսուգուրովի և Բ․ Մայլինի հետ։


=== Գրական գործունեություն ===
1916 թվականին Շաքիր Աբենովը հրապարակել է իր առաջին ստեղծագործությունը՝ «Այկապ» թերթում։ 1936 թվականից հրապարակվում են պարբերական դրոշմակնիքներով։ Նա դարձավ հանրաճանաչ՝ 1937 թվականին «Әдебиет және մշակույթ» թերթում իր «Կոզի Կորպեշ-Բայան սուլու» պոեմի շնորհիվ։ Հենց այդժամանակ նրան կոչեցին «ազգի թշնամի», և նա ստիպված եղավ գնալ Ղրղզստան։ 1939 թվականից, վերադառնալով Ալմա-Աթա, հավաքեց ղազախ ակինների՝ Ժանակի, Սաբիրբայի, Տուբեկի, Դուլատի, Բայկոկշի գրական ժառանգությունը։ Կատարեց երգեր և կույներ։
1940-1941 թվականներին մեղադրվել է և բանտարկվել Սեմիպալատինսկի բանտում։ Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ ենթարկվեց քաղաքական ճնշման և ուղարկվեց Սիբիր։ 1955 թվականին ազատվել է բանտից, իսկ 1961 թվականին ամբողջովին ռեաբիլիտացիայի է ենթարկվել։ Մահացել է 1994 թվականի հոկտեմբերի 23-ին։
Շաքիր Աբենովը Խորհրդային շրջանում եղել է աբաևական գրականության ներկայացուցիչը։ 19-րդ դարի պատմական իրադարձությունների հիմքի վրա Աբենովը գրել է «Кейпін батыр» (1939), «Таңшебер — Жапал» (1962), «Ортақ Арал» (1968), «Қорқыт қобызы», «Пәрмен», «Патша мен байғыз», «Алданған қыз», «Ана махаббаты», «Тоқтамыс батыр»։ Դրոշմակնքվել են «Шыңғыстау» (1980), «Шыңғыстау сазы» (1985), «Дастандар» (1991) հավաքածուներն։ Աբենովի իմպրովիզատորական հմտությունը եղել է իր այտիսներում հանդես գալուց հետո։ Նրա մրցույթը Տ․ Ամրենովի հետ հրապարակված է «Այտիս» հավաքածուում։
Գրել է 20-ից ավել երգեր և կույեր՝ «Алтай аруы», «Сары жұлдыз» և այլն։ Հիմնականում նա շոշափել է քաղաքացիական պատերազմի, կանանց իրավունքների պաշտպանության, կոլեկտիվացիայի և այլ թեմաներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շաքիր Աբենով Archived 2018-04-13 at the Wayback Machine.
Բոնավենտուրա

Հովհան Ֆիդանցա, Ջովաննի Ֆիդանցա, մականունը՝ Բոնավենտուրա (իտալերեն՝ Bonaventura, 1221, Բանյորեջո, Վիտերբո, Լացիո, Իտալիա - հուլիսի 15, 1274, Լիոն, Ֆրանսիայի թագավորություն), իտալացի փիլիսոփա և աստվածաբան, ֆրանցիսկյան միաբանության գեներալ, կյանքի վերջում՝ կարդինալ։ Կաթոլիկ եկեղեցու ականավոր գաղափարախոս և ուղղափառ-միստիկական ուղղության ներկայացուցիչ։ Դասվել է սրբերի և եկեղեցու հինգ մեծագույն ուսուցիչների շարքը։
Փիլիսոփայության մեջ՝ արիստոտելականության հետևորդ է, բայց այն զուգորդել է միստիցիզմի և ֆրանցիսկյաններին հատուկ Օգոստինոս Ավրելիոսի նեոպլատոնականության հետ։ Ունիվերսալիաների խնդիրը լուծել է ռեալիզմի դիրքերից, ընդհանուրը համարել է իրերի աստվածային նախատիպ։ Իմացության մեջ վճռական դեր է հատկացրել միստիկական հայեցողությանը և էքստազին։ Հայտնի էր որպես առաջադեմ գաղափարների և մտածողների, մասնավորապես՝ Ռ. Բեկոնի հալածողներից մեկը։
Հայ իրականության մեջ Հովհան Ֆիդանցայի հայացքների տարածումով XIV դարի 1-ին կեսին զբաղվել են Ծործորի դպրոցի որոշ ներկայացուցիչներ։ Ծործորի հայ-ֆրանցիսկյան վանքում գործունեություն ծավալած ֆրանցիսկյան քարոզիչ և գիտնական, իսպանացի Ֆրա Պոնցիուսը, հայ ունիթոռվարդապետ Իսրայելի օգնությամբ 1339 թվականին լատիներենից հայերենի է թարգմանել Հովհան Ֆիդանցյաի «Վասն սրբոյն Ֆրանցիսկոսի» վարքագրական աշխատությունը (Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարան, ձեռագիր համար 1736)։


== Ծանոթագրություններ ==
Արծվիկ Անդրյան

Արծվիկ Անդրյան (6 նոյեմբերի, 1964, Նորագյուղ, Ասկերանի շրջան - 24 սեպտեմբերի, 1992, Նորագյուղ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Արծվիկ Անդրյանը ծնվել է 1964 թ. նոյեմբերի 6-ին Ասկերանի շրջանի Նորագյուղ գյուղում։ Ավարտել է տեղի միջնակարգ դպրոցը։ Այնուհետև հեռակա կարգով ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտն ու ստացել ինժեների մասնագիտություն։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում, Լենինգրադում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է Ասկերանի գույքագրման բյուրոյում։ Կամավորագրվել է ինքնապաշտպանական ջոկատում։ Զոհվել է 1992 թ. սեպտեմբերի 24-ին Նորագյուղում։ Հետմահու արժանացել է «Արիության համար» մեդալի։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Նորագյուղի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայլովկա (գյուղ, Աբդրաշիտովսկի գյուղխորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ռուս.՝ Михайловка, բաշկիրերեն՝ Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ալշեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոքավինյալե

Ռոքավինյալե  (իտալերեն՝ Roccavignale), կոմունա Իտալիայում, Լիգուրիա մարզում՝ Սավոնա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 752 մարդ, խտությունը՝ 43 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 17010։ Հեռախոսային կոդ՝ 019։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 019 564103
Էլեկտրոնային հասցե։ comune.roccavignale@libero.it


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վեստերվալդ (շրջան)

Վեստերվալդ  (գերմ.՝ Westerwaldkreis), շրջան է Գերմանիայում։ Շրջանի կենտրոնն է Մոնտաբաուր քաղաքը։ Զբաղեցնում է 988,73 կմ2։ Բնակչությունը 203 536 մարդ է։ Բնակչության խտությունը 206 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը 07 1 43 է։ Շրջանում 192 համայնք կա։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնովո (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼեոնովոԼեոնովո (ռուս.՝ Леоново), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եֆիմ Ձիգան

Եֆիմ Լվովիչ Ձիգան (ռուս.՝ Ефи́м Льво́вич Дзига́н, դեկտեմբերի 2 (14), 1898, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 31, 1981(1981-12-31), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային կինոռեժիսոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1969)։ 
1926 թվականին ավարտել է ռեժիսոր՝ Ե. Զիգանսկու անվան կինոդպրոցը։ Ռեժիսորական գործունեությունն սկսել է «Առաջին կոռնետ Ստրեշնևը» (1928, Սոֆիկո Ճիաուրելիի հետ) ֆիլմով։
1936 թվականին ստեղծել է «Մենք Կրոնշտադտից ենք» (ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941) ֆիլմը, որը հաստատել է Ձիգանի ստեղծագործության էության հիմնական թեման և նախասիրած ժանրը՝ պատմահեղափոխական էպոպեան։ Լավագույն ֆիլմերից են համարվում նաև «Ջամբուլ» (1953), «Ֆաթալի խանը» (1959), «Նախերգանք» (1956), «Երկաթե հեղեղ» (1967)։ 1937 թվականից դասավանդել է Կինեմատոգրաֆիայի համամիութենական պետական ինստիտուտում (1965 թվականից, պրոֆեսոր)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տեկլինովկա

Տեկլինովկա (ուկրաիներեն՝ Теклинівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1844 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տեկլինովկա գյուղում բնակվում էր 145 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,328 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 442,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դեյվիդ Ուորկ Գրիֆիթ

Դեյվիդ Ուորկ Գրիֆիթ (անգլ.՝ David Llewelyn Wark "D. W." Griffith, հունվարի 22, 1875(1875-01-22)[…], Լա Քրանջ, Կենտուկի, ԱՄՆ - հուլիսի 23, 1948(1948-07-23)[…], Հոլիվուդ, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոռեժիսոր, դերասան, սցենարիստ, պրոդյուսեր։ 
1936 թ. արժանացել է «Օսկար» մրցանակի համաշխարհային կինոյում խոշոր վաստակի համար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1875 թ. հունվարի 22-ին Կենտուկի նահանգում՝ Կրեստվուդում։ Գրիֆիթների ընտանիքը սկզբում ապրում էր բարեկեցիկ կյանքով։ Բայց քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Դեյվիդի հայրը անցավ Հարավի կողմը։ Վերջինիս պարտությունից հետո Գրիֆիթների ընտանիքը սնանկացավ, և նրանք ստիպված ապրում էին ավագ դստեր՝ ուսուցչուհի Մեթիի աշխատավարձով։ Մինչև կինոն Գրիֆիթը զբաղվել է բազմաթիվ մասնագիտություններով։ Նա եղել է իր քաղաքի փոքր թերթի խմբագիր, սևագործ, մետաղագործ, գրադարանավար, ծառայող, վերելակավար, հրշեջ։ 1920-ական թվականներին նա դարձավ դերասան փոքր թատերախմբում։ Գրիֆիթը երազում էր գրող դառնալ և իր ազատ ժամանակը տրամադրում էր պոեմների, պատմվածքների և պիեսների ստեղծագործմանը։ Նրա նորավեպերից և բանաստեղծություններից որոշները տպագրվել էին հայտնի ամսագրերում։ Նրա «Հիմարը և աղջիկը» պիեսը երկու շաբաթ շարունակ բեմադրվում էր Վաշինգտոնում և Ֆիլադելֆիայում։


== Գործունեություն ==

1907 թվականին Գրիֆիթին առաջարկեցին դիմել կինոստուդիա։ Նա և իր կինը հրավեր ստացան Էդիսոնի կինոստուդիայից։ Գրիֆիթը Էդվին Պորտերի հետ նկարահանեց «Արծվի բույնից փրկվածը» ֆիլմը, որտեղ խաղաց գիշատիչ կենդանու ճանկերից երեխային խլող լեռնականին։ 1908 թ. հունիսի սկզբին Նյու Ջերսիում սկսեց իր առաջին ֆիլմը՝ «Դոլիի արկածները»։ 1908 թ. օգոստոսի 17-ին «Բայոգրաֆ» ստուդիան հրավիրեց Գրիֆիթին աշխատելու որպես գլխավոր ռեժիսոր՝ շաբաթական 50 դոլար աշխատավարձով։ Գրիֆիթը նկարահանեց մի քանի մեծ բյուջե ունեցող ֆիլմեր, որոնցից են «Ազգի ծնունդը» և «Անհամբերություն։ Սիրո պատերազմը դարերի ընթացկում»։ Ունենալով հսկայական միջոցներ՝ Գրիֆիթը չարդարացրեց Հոլիվուդի սպասումները։ Վերջինս չներեց Գրիֆիթին նրա կորուստները և հեռացրեց աշխատանքից։ Նրան անխղճաբար ոչ մի տեղ աշխատանքի չէին ընդունում։ Գրիֆիթը այլևս ոչ մի ֆիլմ չնկարահանեց։ Նա մահացավ 1948 թվականին հուլիսի 23-ին արյունազեղությունից գլխուղեղի մեջ։


== Ֆիլմագրություն ==

Ընդհանուր թվով 500-ից ավելի ֆիլմի ռեժիսոր է, 200-ից ավելի սցենարի հեղինակ, խաղացել է մոտ 40 ֆիլմում։ 


== Գրականություն ==
Ямпольский М. Б. Гриффит и поэтическая традиция.//Западное искусство. XX век. Классическое искусство и современность. М.։ Наука, 1992.- C.232-267. ISBN 5-02-012780-9


== Պատկերներ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Դեյվիդ Ուորկ Գրիֆիթի կենսագրությունը IMDb-ում
Ուիլյամ Դրյուն Գրիֆիթի մասին այստեղ