armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռեցեպա (գյուղ, Տոռի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌեցեպաՌեցեպա (էստ․՝ Rätsepa), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տոռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
ՀՊՃՀ Էլեկտրատեխնիկական դեպարտամենտ

ՀՊՃՀ-ի Էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետը հիմնադրվել է 1942 թ.–ին։ Ֆակուլտետն ունի 3 ամբիոն՝ էլեկտրական մեքենաների և ապարատների, արտադրական պրոցեսների, տեղակայանքների ավտոմատացման և էլեկտրաբանեցման, տեսական և ընդհանուր էլեկտրատեխնիկայի, որտեղ դասավանդում են 9 պրոֆեսոր, 30 դոցենտ, 11 ասիստենտ և դասախոս։ 


== Ընդհանուր տեղեկատվություն ==
Գործունեության տարիների ընթացքում ֆակուլտետը ղեկավարել են՝

Ալեքսանդր Խաչատրյանը(1942-1943)
Վիկտոր Խաշչինսկինը (1943-1947),
Երեմ Սաֆարյանը (1947-1948),
Վիկտոր Պետրոսյանը (1948-1952),
Սուրեն Ավագյանը (1952-1956),
Էմիլ Դիլանյանը (1956-1961),
Վազգեն Գյուլխանդանյանը (1961-1978),
Յուրի Չատինյանը (1978-1990),
Միքայել Մնացականյանը (1990-1994),
Ժորա Միրզաբեկյանը (1994-1998),
Սուրեն Հովսեփյանը (1998-2008).
2009 թ.-ից ֆակուլտետի դեկանն է Վարդան Համբարյանը։
Ֆակուլտետի 50 դասախոսներից 40-ը (80%) ունեն գիտական աստիճաններ։ Կրթական 4 ծրագրերի 2 մասնագիտությունների գծով ֆակուլտետում սովորում են 404 ուսանող, 29 մագիստրանտ, 9 ասպիրանտ։
Ֆակուլտետի գիտահետազոտական աշխատանքի հիմնական ուղղություններն են՝ անհամասեռ միջավայրում էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի, շարժվող տարրական մասնիկների էլեկտրակամագնիսական դաշտի հետազոտում, գծային և ոչ գծային շղթաների հաշվարկի նոր մեթոդների մշակում, մետաղական և ոչ մետաղական հանքաքարերի մանրացման գործընթացն ապահովող էլեկտրամեխանիկական համակարգի մոդելավորում և լավարկում, ֆոտոփոխակերպիչների կողմնորոշման և դրանց ինֆորմացիոն չափիչ համակարգերի հետազոտում, շահագործման ընթացքում խոշոր հիդրոգեներատորների ախտորոշման համակարգերի որակային կատարելագործված մշակում, ավտոմատացման և կառավարման նոր էլեկտրամագնիսական համակարգերի մշակում, էլեկտրամեկուսիչ նյութերի և կառուցվածքների ախտորոշման մեթոդների մշակում։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի կայք էջը Archived 2011-10-04 at the Wayback Machine.
Եյլի իրավունքի դպրոց

Եյլի իրավունքի դպրոց (անգլ.՝ Yale Law School), Եյլի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, գտնվում է Նյու-Հեյվենում (Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ)։ Հիմնադրվել է 1824 թվականին։


== Հեղինակություն և կրթական ծրագրեր ==
Եյլի իրավունքի դպրոցի փոքր չափը և ունեցած հեղինակությունը նրան թույլ են տալիս ուսանողների ընտրության հարցում ներկայացնել ավելի խիստ չափորոշիչներ՝ ԱՄՆ-ի այլ իրավաբանական դպրոցների համեմատությամբ։
Ամեն տարի դպրոցը ԱՄՆ-ի իրավաբանական դպրոցների վարկանշային աղյուսակում զբաղեցնում է առաջին տեղը այն բանից հետո, երբ U. S. News and World Report ամսագիրը սկսեց հրապարակել նման գնահատականներ։
Համապատասխան դասընթացի ավարտից հետո դպրոցի ուսանողները կարող են ստանալ իրավունքի ոլորտում հետևյալ աստիճանները` J. D., LL.M., J. S. D. և M. L. S.։ 2013 թվականից սկսած YLS-ն առաջարկում է նաև կրթություն Ph.D. աստիճանի համար։
Ամեն տարի J. D. աստիճան ստանալու եռամյա ծրագիրն ընդունում է շուրջ 200 ուսանող։


== Գրադարան և ամսագիր ==
Լիլիան Գոլդմանի իրավաբանական գրադարանն աշխարհի ամենախոշոր  իրավաբանական գրադարաններից մեկն է, որն ունի 800 հազար հատոր, այդ թվում նաև շուրջ 200 հազար հատոր միջազգային իրավունքի և օտարերկրյա պետությունների իրավունքի վերաբերյալ։
Դպրոցը հրատարակում է իր ամսագիրը՝  «Yale Law Journal»։


== Ծանոթագրություններ ==
Դնեպրյան սահման

«Դնեպրյան սահմանը» (բելառուս․՝ Дняпроўскі рубеж), բելառուսական ռազմական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Դենիս Սկվորցովը։
Ֆիլմի բյուջեն կազմել է մոտ 6 մլն դոլար, ինչը նրան դարձնում է անկախ Բելառուսի պատմության ամենաթանկ ֆիլմը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի համար հիմք է ծառայել իրական պատմական իրադարձություն՝ Մոգիլյովի հերոսական պաշտպանությունը, այսպես կոչված, Դնեպրյան սահմանագիծը։ Ինչպես կարծում են շատ պատմաբաններ, այս ռազմական դրվագում է խորհրդային հաղթանակի ակունքը։ Քաղաքի խաղաղ բնակիչների և Կարմիր բանակի մարտիկների ուժերով թշնամու հարձակումն այդտեղ դադարեցվել է երեք շաբաթով։
Դիվիզիայի հրամանատարը, որը հասկանում է իրադրության դատապարտվածությունը, որում հայտնվել են Դնեպրյան սահմանագծի պաշտպանները, գործադրում է բոլոր ջանքերը, որպեսզի զսպի գերմանական հարձակումը։ Նրան սիրահարված է բուժքույր Զոյա Սինցովան։


== Դերերում ==
Իգոր Սիգով – դիվիզիայի հրամանատար Ալեքսեյ Սերգեևիչ Զուբով (նախատիպը՝ Մ. Ռոմանով)
Քսենյա Կնյազևա – Զոյա Սինցովա, բուժքույր
Անատոլի Կոտ – Իվան Դանիլովիչ Ժիգունով
Վիկտոր Մոլչան – գնդապետ Պյոտր Կուզմիչ Շադրին
Աննա Գորշկովա – բուժքույր Աննա
Նիկոլայ Կոզակ – Պաուլ Շմիդտ
Սվյատոսլավ Աստրամովիչ – Թումանյան
Անդրեյ Դուշեչկին – բժիշկ Պարշին
Պավել Յուժակով-Խառլանչուկ – Բոլշակով
Իլյա Չերեպկո-Սամոխվալով – սերժանտ
Սերգեյ Վլասով – ավագ Սերգեյ Պետրովիչ Կիսելյով
Միխայիլ Եսման – թարգմանիչ
Ալեքսանդր Կաշպերով – խոհարար
Իվան Պավլով – Կատյուշին, հետախուզության պետ
Իգոր Ֆիլչենկով – կոմիսար Կուզմիչյով
Վասիլի Գրեչուխին – կապի պետ
Սերգեյ Շիմկո – գնդի հրամանատար Բոյնիչ
Ալեքսանդր Եֆրեմով – ռազմական թղթակից
Օլեգ Կոց – ֆոտոլրագրող
Ալեքսանդր Սուրկով – կապիտան Յուժակով
Անատոլի Տերպիցկի – բանտի պետ
Եվգենի Իվկովիչ – ՆԳԺԿ մայոր 
Դենիս Տարասենկո – ՆԳԺԿ քննիչ
Նիկոլայ Կոլոզին – քաղբանտարկյալ Ժերնոսեկ
Վիտալի Կրուգլիկ – Բորոդին
Ալեքսեյ Սենչիլո – լեյտենանտ Պեշևանով
Մաքսիմ Կրեչետով – Դավիդով
Վլադիմիր Սվիրսկի – Աննենկով
Ալեքսանդր Գիրենոկ Շորնիկով
Սերգեյ Սավենկով – կապիտան Գավրուշին
Օլեգ Լիտվինով – Ալեքսեյ Զոլոտարյով
Պավել Գորոդնիցկի – երկաթուղային կայարանի պարետ
Դմիտրի Պուստիլնիկ – Աննայի ամուսինը
Եվգենի Սանգաջիև – պլակատով մարտիկ
Վալերի Զելենսկի – խոհարարի օգնական


== Մրցանակներ ==
Սցենարը 2007 թվականի սցենարների մրցույթի հաղթողն է, որն անցկացրել է «Բելառուսֆիլմ» կինոստուդիան։
Բելառուսական ֆիլմերի 7-րդ հանրապետական փառատոնի մրցանակակիր․
Յու․ Արուխինի անվան մրցանակ Լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար բեմադրող օպերատոր Վիկտոր Բոնդարովիչին,
Մրցանակ լավագույն ձայնային լուծման համար հնչյունային օպերատոր Սերգեյ Շունկևիչին։


== Նկարահանող  խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Դենիս Սկվորցով
Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսեյ Դուդարև
Օպերատոր՝ Վիկտոր Բոնդարովիչ
Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Շապպո
Կոմպոզիտոր՝ Վալերի Գոլովկո
Նկարիչ-գրիմարար՝ Ալեքսանդր Ժուրբա


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուուբնիցա

Լյուուբնիցա (էստ․՝ Lüübnitsa), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Միկիտամյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 58 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Շվեխաթ (Ավստրիա)

Շվեխաթ (գերմ.՝ Schwechat), քաղաք Ավստրիայում` Ստորին Ավստրիա դաշնային հողում։ Քաղաքը հայտնի է դարձել այնտեղ տեղակայված Վիեննայի միջազգային օդանավակայանով, ինչպես նաև գարեջրի տեղական ապրանքանիշով, որը կոչվում է քաղաքի անունով։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայի հարավ-արևելքում։ Մտնում է Վիեննա շրջանի մեջ։ Վիեննան բաժանված է չորս վարչատարածքային միավորի, որոնք կոչվում են կադաստրային համայնքներ (գերմ.՝ Katastralgemeinde): Դրանք են Քլեդերինգը (գերմ.՝ Kledering), Մանսվյորթը (գերմ.՝ Mannswörth), Ռանեռսդորֆ (գերմ.՝ Rannersdorf) և Շվեխաթը (գերմ.՝ Schwechat): Քաղաքը կոչվել է Շվեխաթ գետի անունով, որը հոսում է քաղաքի կենտրոնով։ Զբաղեցնում է 44,7 կմ²։ Ծովի մակարդակից ունի 162 մետր բարձրություն։


== Ժողովրդագրություն ==
2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 15.456 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 321 մարդ 1 կմ-ի վրա։


== Տնտեսություն ==

Քաղաքում է գտնվում OMV նավթավերամշակման գործարանը, Brauerei Schwechat և Brau Union գարեջրագործարանները, Leipnik-Lundenburger կորպորացիայի գլխամասը, Borealis քիմգործարանը և այլ խոշոր ձեռնարկություններ։


== Պատմություն ==
Հռոմեական տիրապետության տարիներին ժամանակակից Շվեխաթի տարածքում գտնվում էր Ալա Նովա (գերմ.՝ Ala Nova) ավանը։
Շվեխաթ բնակավայրի առաջին հայտնի հիշատակումը 1334 թվականի մի փաստաթղթում է։ 1724 թվականին հիմնադրվել է տեքստիլի գործարան։ Շվեխաթը շատ է շահել XIX դարի ավստրիական ինդուստրացումից։ Շատ ընկերություններ, որոնք հիմնվել են այդ ժամանակ, գործում են մինչև հիմա։ Շվեխաթը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ 1924 թվականին, միացվել է Վիեննայի շրջանին 1938 թվականին։ Այն ստացել է առանձին քաղաքի կարգավիճակ 1945 թվականին։


== Տեսարժան վայրեր ==
Շվեխաթի երկաթուղային թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շվեխաթի պաշտոնական կայք
Քարոզգիրք

Քարոզգիրք, քարոզ պարունակող ձեռագիր մատյան կամ տպագիր գիրք (մեծ մասամբ՝ եկեղեցական քարոզների ժողովածու)։ Մեզ են հասել բազմաթիվ հայկական միջնադարյան քարոզգրքեր, որոնք պահվում են Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում և այլ ձեռագրատներում, թանգարաններում, գրադարաններում։
Տերնովատոե (գյուղ, Կրիվոե Օզերոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏերնովատոեՏերնովատոե (ուկրաիներեն՝ Тернувате), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կրիվոե Օզերոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տերնովատոե գյուղում բնակվում էր 395 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2283 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Agabus melanarius

Agabus melanarius, լողաբզեզների ընտանիքին և Agabinae ենթաընտանիքին պատկանող բզեզ։


== Տարածում ==
Տարածված է՝ Ավստրիայում, Բելգիայում, Բոսնիա և Հերցեգովինայում, Միացյալ Թագավորությունում, Բուլղարիայում, Չեխիայում, Դանիայում, Էստոնիայում, Ֆինլանդիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Հունգարիայում, Իտալիայում, Կալինինգրադում, Լիտվայում, Լյուքսեմբուրգում, Նորվեգիայում, Լեհաստանում, Ռուսաստանում (բացի հարավից), Սարդինիայում, Սլովակիայում, Շվեդիայում, Շվեյցարիայում, Նիդերլանդներում, Ուկրաինայում և Հարավսլավիայում։


== Արտաքին հղումներ ==
Agabus melanarius at Fauna Europaea
Յանոս Կուլկա

Յանոս Կուլկա (հունգ.՝ János Kulka, դեկտեմբերի 11, 1929(1929-12-11), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն - հոկտեմբերի 19, 2001(2001-10-19), Շտուտգարտ, Գերմանիա), հունգարացի դիրիժոր, կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Յանոս Կուլկան ծնվել է Բուդապեշտում, որտեղ էլ ստացել է կրթություն։ Եղել է սոլո դասուսույց, ավելի ուշ՝ Հունգարիայի պետական օպերայի դիրիժոր։ 1957 թվականից աշխատել է Վիեննայում, Բավարիայի պետական օպերայում, Շտուտգարտի պետական թատրոնում, 1961 թվականից՝ Համբուրգի պետական օպերային թատրոնում։ 1964-1975 թվականներին Վուպերտալում եղել է երաժշտական տնօրեն, Գերմանիայում, արտասահմանում՝ հրավիրյալ դիրիժոր։ 1976-1987 թվականներին՝ Հյուսիսարևմտյան Գերմանիայի ֆիլհարմոնիկի տնօրեն, ձայնագրել է Ֆերենց Լիստի «Հունգարական ռապսոդիա № 6», «Two Episodes of Lenau's Faust'» և «Հոների ճակատամարտը»։

Մահացել է Շտուտգարտում 2001 թվականի հոկտեմբերին։


== Պրեմիերաներ ==
Բորիս Բլաշեր՝ «Իվոնե՝ Բուրգունդիայի արքայադուստր» (1973 թ.)
Գիզելեր Կլեբե՝ «Յակոբովսկին և գնդապետը» (1982 թ.)
Կոնրադ Բոեմեր՝ «Դոկտոր Ֆաուստուս» (1985 թ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Սլոբոդկա (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍլոբոդկաՍլոբոդկա (ուկրաիներեն՝ Слобідка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլոբոդկա գյուղում բնակվում էր 88 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հովանոցասունկ կարմրող

Հովանոցասունկ կարմրող (լատ.՝ Macrolepiota rhacodes), Agaricaceae ընտանիքին պատկանող սունկ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Ուտելի պտղամարմիններով սունկ է, որի 10-18 սմ տրամագծով մոխրագորշավուն գլխարկը մեջտեղում շագանակագույն է և գնդաձև, հետո կիսագնդաձև է, ճաքճքվող, խոշոր և նոսր թեփուկներով ծածկված։ Սպիտակ պտղամիսը կտրվածքի դեպքում կարմրում է։ Ազատ, նշտարաձև և կոլարիումով թիթեղները սկզբում սպիտակ են, հետո՝ կարմրող։ Բաց շագանակագույն ոտիկը 10-25 × 1,5-2 սմ է, հիմքի մոտ՝ պալարաձև հաստացած։ Օղակը սպիտակ է, հետո՝ գորշավուն և թեփուկներով։ Սպորափոշին սպիտակ է, իսկ յուղի 1-2 կաթիլներով սպորները՝ 13,5-15 × 6-8 մկմ, էլիպսաձև, հարթ և ծլման ծակոտիներով։


== Տարածվածություն ==
Ընդհանուր արեալն ընդգրկում է Եվրոպան, Հյուսիսային Ամերիկան, Ավստրալիան և Հարավային Կովկասը (Ադրբեջան, Վրաստան, Հայաստան)։ Հայաստանում հայտնաբերված է Իջևանի ֆլորիստիկական շրջանում («Դիլիջան» ազգային պարկ, Վանաձորի շրջակայք) և Զանգեզուրի ֆլորիստիկական շրջանում (Սոսու պուրակ)։


== Էկոլոգիա ==
Հայաստանում հանդիպում է հազվադեպ, հունիս և հոկտեմբեր ամիսներին, 1150-1700 մ բարձրությունների վրա, հողի վրա, լայնատերև անտառներում և ջերմոցներում։ Հումուսային սապրոտրոֆ է։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հայաստանում պահպանվում է «Դիլիջան» ազգային պարկի և «Սոսու պուրակ» արգելավայրի համապատասխան էկոհամակարգերի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Գառիգա

Լա Գառիգա (կատ.` La Garriga), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալիես Օրիենտալ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 18.8 կմ2։ Բնակչությունը` 15069 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 40 կմ է։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Pàgina web de l'Ajuntament
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d'Estadística de Cataluña
Turisme de La Garriga
Ռեժ

Ռեժ (ֆր.՝ Rhèges), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 220 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.86 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.80 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևմուտք, Տրուա քաղաքից` 29 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 128 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 95-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,2 %։ 95 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 88 անձ (51 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 33 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էշբրուն

Էշբրյուն  (ֆր.՝ -Échebrune), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Պոնս (կանտոն) կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սենտ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17145։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 497 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էշբրյունի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Լուսինե Սարգսյան

Լուսինե Սարգսյան (հոկտեմբերի 10, 1973(1973-10-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Լուսինե Սարգսյանը ծնվել է 1973 թվականին, ՀՀ Երևան քաղաքում։

1998 թվականին ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետի կինոռեժիսուրայի բաժինը։
2002-2012 թվականներին աշխատել է «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում և մի շարք մասնավոր ֆիլմարտադրող ընկերություններում /«DS studio», «RK films», «Parallels film production», «ARMNA llc» ,«HK productions», «Sharm Pictures», «Team production», «Հ1 TV», «Հայաստանի Ազգային կինոկենտրոն», «Araprod» France, «Aremak» company, «Illusion production»/ որպես ռեժիսորի ասիստենտ և ռեժիսոր՝ ավելի քան 15 լիամետրաժ և կարճամետրաժ ֆիլմերում («Մոսկվիչ, իմ սեր», «Չնչիկ», «Եթե բոլորը», «Տխուր փողոցի լուսաբացը», «Խճճված զուգահեռներ», «Արահետ», «Նա և նե», «Փեսացուն կրկեսից», «Պահանջվում է միլիոնատեր», «Մի վախեցիր», «Սպանված աղավնի», «Երևանյան ռեգթայմ», «Ծանոթ և անծանոթ սեր», «Պարացելսի վարդը», «Լախտի», «Յարխուշտա», «Գժուկ» մանկական կինոհանդես և այլն)։
2006-2012 թվականներին համագործակցել է գովազդային, մեդիա դաշտում առաջատար ընկերությունների հետ / «Paradise» llc, «Sharm Holding», «Hieroglyph studio», «Eskiz» studio, «Pan-Armenian Geographical Association», «Շողակաթ »TV,« Շանթ »TV, «Միր» TV, «Chanal 2», «Avangard» club/ որպես կոորդինատոր կազմակերպել է տարատեսակ նախագծեր / վավերագրական ֆիլմեր, հեռուստահաղորդումներ, տեսահոլովակներ, գովազդային հոլովակներ, համերգային միջոցառումներ.../
2010 թվականին համագործակցում է «Illusion production» ի հետ՝ որպես ռեժիսոր։
2011–2014 թվականներին եղել է «Ոսկե ծիրան» Միջազգային կինոփառատոնի Կորիզ անվանակարգի նախընտրական ժյուրիի կազմի անդամ։
2015 թվականին եղել է «Մեկ կադր» կարճ ֆիլմերի միջազգային փառատոնի ժյուրիի անդամ։


== Ֆիլմագրություն ==
2011 թվականին նկարահանել է «Ծաղկապար» կարճամետրաժ խաղարկային ֆիլմը։/դեբյուտ/
2014 թվականին նկարահանել է «Շքամուտք» լիամետրաժ խաղարկային ֆիլմը, բաղկացած հինգ նովելներից։ Ֆիլմը մասնակցել է միջազգային կինոփառատոնների։«Ոսկե Ծիրան» միջազգային կինոփառատոնում ընդգրկվել է հայկական համայնապատկեր անվանակարգում և ստացել է միջազգային Էկումենիկ ժյուրիի գլխավոր մրցանակ։

2014 թվականին սկսել է «Թափանցիկ Տանիքներ» լիամետրաժ խաղարկային ֆիլմի նկարահանման աշխատանքները։ Ավարտը -2016։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռանտյե

Ռանտյե (ֆրանսերեն rentier< rente–ռենտա), սոցիալական խավ, որն ապրում է դրամական կապիտալի փոխատվության դիմաց տրվող տոկոսների ու արժեթղթերից, դեպոզիտներից, անշարժ գույքից, հողատարածքներից, բիզնեսից ստացվող եկամտի հաշվին, ինչպես նաև հեղինակային իրավունքից ստացված եկամուտի, հոնորարների (վարձավճարների) հաշվին։


== Ըստ սոցիալիստական գաղափարախոսության ==
Կապիտալիստական հասարակության առավել պորտաբույծ խավն է, բոլորովին կապված չէ արտադրության հետ։ Իմպերիալիզմի զարգացմամբ առաջանում են ռանտյե հիմնարկություններ (օրինակ, ինվեստիցիոն տրեստները) և պետություններ։


== Որպես օրինական եկամտի միջոց ==
Ներկայումս ռանտյեն այն մարդն է, որի եկամուտը աշխատանքից ստացած եկամուտ չէ, բայց համարվում է օրինական։ Ի տարբերություն աշխատանքից ստացված եկամտի, ռանտյեի եկամուտը մշտական չէ։ Այն հիմնականում կախված է կապիտալի հմուտ կառավարումից և կարող է ինքնաբերաբար գոյանալ, առանց ռանտյեի անմիջական մասնակցության։ Օրինակ, բնակարանային ռանտյեի կապիտալը, որն ամենամսյա վարձավճարի միջոցով կարող է ապահովել կայուն եկամուտ։
Ի տարբերություն կապիտալի ներդրողների, ռանտյեն հազվադեպ է ինքնուրույն զբաղվում իր ակտիվների ղեկավարման հարցերով։ Նա կամ գնում է ակտիվներ, որոնք ընդունակ են ինքնաբերաբար գոյացնել պասիվ եկամուտ, կամ իր միջոցների կառավարումը վստահում է մասնագետներին։


== Տեսակետներ ==
Տնտեսագետ Թորստեյն Վեբլենը անվանում է ժամանցային դասակարգ (leisure (propertied non-industrial) class), որը իրական արտադրության մակաբույծ (պորտաբույծ) է։
Խորհրդային պետական քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ–տեսաբան՝ Նիկոլայ Բուխարինը Կոմունիստների ծրագիրը («Программа коммунистов (большевиков)», 1918) հայտնի բրոշյուրում տեսապես հիմնավորել է ոչ աշխատանքային դասակարգի ծառայության անհրաժեշտությունը։ Ռանտյեների քաղաքատնտեսությունը («Политическая экономия рантье») գրքում ընդգծել է այդ խմբի նշանակությունը վարկային տնտեսության ձևավորման գործընթացում։
Օնորե դը Բալզակը Մենագրություն ռանտյեների մասին գրքում քննադատելով ուտոպիստներ Սեն–Սիմոնին, Շառլ Ֆուրիեին, ովքեր հակված էին միայն «ռանտյեներին տեսակավորել ըստ ճանաչում վայելողների և պորտաբույծների», գրում է.


== Տես նաև ==
Ներդրումների կառավարում
Պետություն–ռանտյե


== Գրականություն ==
Թ. Վեբլեն [1]
Թ. Վեբլեն The Theory of the Leisure Class: An Economic Study of Institutions, 1899
ПОЛИТИЧЕСКАЯ ЭКОНОМИЯ РАНТЬЕ, ТЕОРИЯ ЦЕННОСТИ И ПРИБЫЛИ АВСТРИЙСКОЙ ШКОЛЫ


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդնոգորսկի

Մեդնոգորսկի (ռուս.՝ Медногорский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Դաշնության Կարաչայ-Չերքեզական Հանրապետության Ուրուպի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2016 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4131 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիլիկիայի Հայկական Թագավորության առաջնորդների ցանկ

Կիլիկիայի Հայկական Թագավորություն (Միջին հայերեն՝ Կիլիկիոյ Հայոց Թագաւորութիւն, հայտնի է նաև որպես Կիլիկյան Հայաստան կամ Փոքր Հայք կամ Հայաստան), միջնադարյան հայկական անկախ պետություն՝ ստեղծված սելջուկ-թուրքերի արշավանքների հետևանքով Կիլիկիա գաղթած հայերի կողմից։ Պետությունը հիմնադրվել է Ռուբինյանների կողմից, ովքեր Բագրատունիների շառավիղ էին։ Ռուբինյանների իշխանությունը թագավորություն հռչակվեց 1198 թվականին։ Ռուբինյանների տոհմի վերջին ներկայացուցիչը Զապել թագուհին էր, ում մահից հետո՝ 1252 թվականին, գահն անցնում է Հեթումյաններին։ 1341 թվականին գահն անցնում է Լուսինյաններին։ Կիլիկյան Հայաստանը դադարում է գոյություն ունենալուց 1375 թվականին. դրանից հետո գահին հավակնում էին Կիպրոսի Լուսինյանները։ 1485 թվականին, երբ Շառլոթ Կիպրացին ամուսնացավ Սավոյան հարստության ներկայացուցչի հետ, Կիլիկյան Հայաստանի թագավոր տիտղոսն անցավ Սավոյան հարստության ներկայացուցիչներին։ Տիտղոսը մնաց գործածության մեջ մինչև 1861 թվականը։


== Իշխաններ ==


== Թագավորներ և թագուհիներ ==


== Հավակնորդներ ==
Տիտղոսն անցնում է Սավոյան հարստությանը։


== Աղբյուրներ ==
ԳլխավորԲոասե Տ. Ս. Ռ. (1978)։ Կիլիկիայի Հայկական Թագավորություն։ Էդինբուրգ: Scottish Academic Press։ ISBN 0-7073-0145-9 
Մութաֆյան Կլոդ (2001)։ Le Royaume Arménien de Cilicie։ Փարիզ: CNRS Editions։ ISBN 2271051053 Հատուկ
Արտիմետի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Արտիմետ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 7 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Աղջիկ+վիշապ

«Աղջիկ + վիշապ» (ռուս.՝ Девочка + дракон), խորհրդային կարճամետրաժ տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, բեմադրել է Յուրի Տրոֆիմովը 1983 թվականին «Էկրան» ստեղծագործական միությունում Դոնալդ Բիսեթի գրած հեքիաթների մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Ամեն երեկո գիշերը այցելում էր մի փոքրիկ քաղաք, իսկ նրա հետ՝ հանգստությունն ու քունը։ Չէր քնում միայն լապտերավառը․ նա լուսավորում էր քաղաքը։ Փոքրիկ բուն նրան օգնում էր լույսերը վառել․ մեկ է բվերը գիշերը չեն քնում։ Իսկ առավոտյան քաղաքի գլխավոր մարդը՝ քաղաքապետը, հետևում էր, որ լապտերավառը ժամանակին անջատի բոլոր լապտերները․ չէ որ ցերեկը լուսավոր է։ Առավտյան լապերավառը հանգստանում էր, իսկ բուն թռչում էր տանիքին՝ քնելու, և ամեն անգամ արթնացնում էր Դրակոշային։ Դրակոշան վիշապ էր և ապրում էր աղբարկղում։ Շատերը վախենում էին նրանից և չէին ուզում ընկերություն անել նրա հետ, որովհետև նա միշտ իրեն սխալ էր պահում և չգիտեր, թե ինչպես հակառակը սովորի։ Մի անգամ  նա լապտերավառից խլեց թերթը և կերավ, իսկ երբ լապտերավառը փորձեց զայրանալ վիրավորողի վրա, խփեց նրան և այնպես փչեց, որ նա թռավ քաղաքապետի մոտ։ Լապտերավառը նեղացավ և այլևս չցանկացավ վառել լապտերները։
Մի անգամ Դրակոշան հանդիպեց աղջկա, որն իրենից ընդհանրապես չվախեցավ։ Նրանք ընկերացան, և աղջիկը սովորեցրեց նրան տարբեր զվարճալի խաղեր խաղալ։ Եկավ գիշերը, և քաղաքապետը սկսեց անհանգստանալ, թե ով պետք է վառի լապտերները․ չէ որ չի կարելի թողնել քաղաքը մթության մեջ։ Անգամ քաղաքապետը չկարողացավ վառել լապտերները։ Հենց այդ ժամանակ նրա կողքով անցնում էին աղջիկն ու Դրակոշան, և մի լապտեր դիպավ աղջկան։ Դրակոշան զայրացավ լապտերի վրա և պատժեց նեղացնողին՝ վառելով նրան։ Եվ այդ պահին աղջկա գլխում մի հետաքրքիր միտք ծագեց. իսկ ինչո՞ւ Դրակոշան չվառի լապտերները։ Քաղաքապետը շատ ուրախացավ և դադարեց վախենալ Դրակոշայից։ Նա հրավիրեց Դրակոշային լապտերավառ աշխատելու և պարգևատրեց ժամացույցով։ Իսկ Դրակոշան մտածեց, որ անգամ վիշապներին է ընկերությունը երջանկացնում։


== Ստեղծողներ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Վադիմ Կուրչևսկի
Տեքստը կարդում է՝ Ալեքսեյ Բատալով
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Յուրի Տրոֆիմով
Բեմադրող նկարիչներ՝ Յուրի Տրոֆիմով, Բորիս Մորիսեև
Բեմադրող օպերատոր՝ Եվգենի Տուրևիչ
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Դաշկևիչ
Ձայնային օպերատոր՝ Վիտալի Ազարովսկի
Ֆիլմի վրա աշխատել են Լ. Գեորգիևան, Տ. Մոլոդովան, Լ. Աֆրինան, Ա. Լյարսկին, Գ. Բոգաչովը, Մ. Բոգատսկայան, Ա. Մուլյուկինան, Յու. Օդինցովը, Վ. Սվետկովը, Ա. Կուզնեցովը, Գ. Կրուգլովան, Ի. Գելաշվիլին


== Դ. Բիսեթի հեքիաթներ ==
Յուրի Տրոֆիմովն Դ. Բիսեթի հեքիաթների հիման վրա ստեղծել է ֆիլմերի շարք Աղջկա ու վիշապի արկածների մասին։ 

1983 — «Աղջիկ + վիշապ»
1983 — «Ազնվամորու մուրաբան»
1984 — «Մոռացված ծննդյան տարեդարձ»
1985 — «Կրոկոկոտ»
1986 — «Ձնաբուքը սառնարանից»
1986 — «Երաժշտության դաս»
1987 — «Վնասարարը»


== DVD ==
Մուտֆիլմը թողարկվել է DVD-ով «Դոնալդ Բիսեթի հեքիաթները» մուլֆիլմերի հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Վ․ Վ․ Կուրչևսկի,  Աղջիկ + վիշապ, Մոսկվա, «Խորհրդային կինոարվեստի քարոզչության համամիութենական բյուրո» («Ֆիլմ-հեքիաթ»), 1987. — 300 000 հատ։


== Արտաքին հղումներ ==
«Девочка и дракон» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Девочка и дракон»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Բժշկարան (3060)

Բժշկարան (3060), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3060 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1802 թվականին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,8X16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 350 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով:Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 324ա, 348բ։


== Բովանդակություն ==
Բժշկարան (յՈւսումն բժշկութեա, յԱխրապատին գրոց Ամիրգովլաթայ Ամասիացւոյ),
Դեղագիրք,
Բառք բժշկականք։


== Ծանոթագրություններ ==
Տալպակի

Տալպակի (ռուս.՝ Талпаки), գյուղ Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Գվարդեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 374 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մույաստե

Մույաստե (էստ․՝ Mujaste), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լեիսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Անցիֆորովո (այլ կիրառումներ)

Անցիֆորովո, կարող է վերաբերել՝

Անցիֆորովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Անցիֆորովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Անատոլի Դորոշ

Անատոլի Դորոշ (մարտի 21, 1983(1983-03-21), Vertiujeni, Florești District, Մոլդովական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդովացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Քսան տարեկանում Դորոշը հեռացել է Մոլդովայի առաջնությունից և տեղափոխվել Լեհաստան, որտեղ անցկացրել է 2,5 տարի։ Լեհաստանից հետո տեղափոխվել է Ադրբեջան։ Ապա մեկ մրցաշրջան անցկացրել է  Ռուսաստանի առաջին լիգայում, որտեղ խաղացել է Ուլյանովսկի «Վոլգայի» ակումբում։ Դրանից հետո երկու տարով վերադարձել է ադրբեջանական առաջնություն։ Բքվի «Օլիմպիկ» ֆուտբոլային ակումբում խաղալիս դարձել է երկրի առաջնության երկրորդ լավագույն ռմբարկու։ 2010 թվականի երկրորդ կեսում դարձել է ուկրաինական «Չերնոմորեց» (Օդեսա) ֆուտբոլային ակումբի խաղացող։ 2011 թվականին խաղացել է Ղազախստանի «Իրտիշ» ակումբի կազմում, ապա «Աստանա» ֆուտբոլային ակումբում։
Խաղացել է ադրբեջանական Զաքաթալա քաղաքի «Սիմուրգ» ֆուտբոլային ակումբում։ Հետագայում հանդես է եկել Մոլդովայի առաջնության ակումբներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը UEFA.com կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Ֆուտբոլիստի էջը Sportbox.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Էրվիաս

Էրվիաս  (իսպ.՝ Hervías), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ռիոխա նահանգի կազմի մեջ՝ համանուն ինքնավար համայնքում։ Գտնվում է Սանտո Դոմինգո դե լա Կալսադա շրջանում։ Զբաղեցնում է 14,14 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 157 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 7 կմ հեռավորության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Ձեռնավոր Սրբատեղի մատուռ

Ձեռնավոր Սրբատեղի, Ծռնվեր, ավերակ մատուռ ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշկեսանի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում։ Գտնվում է Բանանց գյուղից 1,5 կմ հարավ՝ Թարգմանչաց անապատից 0,7 կմ հարավ։ Փլվածքների մեջ կան նաև սրբատաշ քարեր, որոնցից մեկի վրա միայն երևում են Սբ տառերը
:


== Ծանոթագրություններ ==
(811) Նաուհեյմա

(811) Նաուհեյմա (անգլ.՝ Nauheima), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1915 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,89693 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6813 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1125 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1800,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,199893 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,14° անկյուն։
Նաուհեյմա աստերոիդը պատկանում է Կորոնիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 300 անդամներ։ Բավականին անսովոր է հանդիսանում այն փաստը, որ այս ընտանիքի անդամները շարժվում են գործնականորեն մի ուղեծրով։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(811) Նաուհեյմա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տախիոն

Տախիոն (հուն․՝ ταχύς, «արագ»), ենթադրական մասնիկ, որի շարժման արագությունը գերազանցում է վակուումում լույսի արագությանը՝ ի տարբերություն միշտ լույսից դանդաղ շարժվող սովորական մասնիկների (որոնք տախիոնների մասին տեսական աշխատանքներում կոչվում են տարդիոններ) և լյուքսոնների, որոնք միշտ լույսի արագությամբ են շարժվում (օրինակ՝ ֆոտոնը)։
Տախիոնին համապատասխանող ենթադրական դաշտերը կոչվում են տախիոնական դաշտեր։ Սովորաբար որպես այդպիսին դիտարկվում են այն դաշտերը, որոնք ենթարկվում են Կլայն-Գորդոնի հավասարմանը՝ զանգվածի անդամի հակառակ նշանով (այսինքն՝ զանգվածի բացասական քառակուսիով. երբեմն, ինչպես Դիրակի հավասարման դեպքում, որտեղ զանգվածի պարամետրը առաջին աստիճանով է հանդես գալիս, հարկ է լինում այն դարձնել կեղծ կամ մատրիցային և այլն)։ Հետաքրքիր է նկատել, որ այդպիսի դաշտերը բավականին հեշտ են իրականացվում, այդ թվում պարզ մեխանիկական մոդելներում, ինչպես նաև կարող են հանդիպել անկայուն, պինդ, ֆիզիկական մարմնի նկարագրման ժամանակ
Եթե տախիոնները առհասարակ գոյություն ունեն, ապա կարող են գոյություն ունենալ նրանց տարբեր տիպեր՝ տարբերվելով զանգվածով կամ ուրիշ հատկություններով։ Տերմինի գիտական կիրարկության դեպքում տախիոն (կամ տախիոնային դաշտ) ասելով նկատի ունեն սկզբունքորեն Լորենց-ինվարիանտ օբյեկտները, այսինքն՝ հարաբերականության սկզբունքը չխախտող օբյեկտները։
«Astroparticle Physics-ում» հրապարակված աշխատանքում պրոֆեսոր Ռոբերտ Էլռիխը պնդում է, որ գտնվել է նեյտրինոյի՝ տախիոն լինելու ապացույց։
Առաջին անգամ տախիոնները նկարագրել է Զոմմերֆելդը, հետո տախիոնները տեսականորեն ուսումնասիրել են համեմատաբար շատ ֆիզիկոսներ, նրանցից կարել է առանձնացել Սուրդարշանին, Օլեկսա-Միրոն Բիլանյուկնին, Վիջել Դեշփենդին և Ջերալդ Ֆեյնբերգին։ Վերջինս հենց տերմինի հեղինակն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Дж. Фейнберг Частицы со скоростью, большей скорости света(անգլ.) // Scientific American. — февраль 1970. (ռուս.)
Дж. А. Бенфорд, Д. Л. Бука и У. А. Ньюком Тахионный антителефон(անգլ.) // Physical Review D. — American Physical Society, 1972. — Т. 2. (ռուս.)
Барашенков В С «Тахионы. Частицы, движущиеся со скоростями больше скорости света» УФН 114 133—149 (1974) (ռուս.)


== Արտաքին հղումներ ==
Сверхсветовая волна в усиливающей среде. Оптические тахионы. (ռուս.)
Корухов, В. В. Теоретические и методологические аспекты кинематики тахионов. —  из первоисточника 21-05-2009. (ռուս.)
Манида, С. Н. Преобразования Лоренца-Фока: относительность бесконечности(չաշխատող հղում) (ռուս.)
Ջրապզուկ միջին

Ջրապզուկ միջին (լատ.՝ Utricularia intermedia), ջրապզուկազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Առանց արմատների, կարճացած ընձյուղներով ջրային, միջատակեր, բազմամյա բույս է։ 10-30 սմ երկարությամբ ցողունները երկձև ընձյուղներով են։ Ցողուններից մի քանիսը կանաչ, թելանման բաժանված տերևներով են, առանց բշտիկների, իսկ  մյուսները՝ բշտիկ կրող անգույն տերևներով։ Ծաղկակիրներն ունեն 2-4 (6) ծաղիկ։ Ծաղկակոթերը պտղի ժամանակ ուղիղ բարձրացող են։ Պսակը դժգույն դեղին է։ Պտուղը գնդաձև տուփիկ է, չբացվող կամ ճեղքերով բացվող։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է միայն Լոռու ֆլորիստիկական շրջանում (Կլոր և Կիզ-Կալա լճեր)։ Լոկալիտետները երկուսն են և իրարից հեռացած են 18 կմ։ Ընդհանուր արեալն ընդգրկում է արկտիկական և տրոպիկական Եվրասիան ու Հյուսիսային Ամերիկան։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 1500-1700 մ բարձրությունների վրա, ինչպես նաև լճերում և ճահճացող ջրերում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղաբերում՝ օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Հանդիպում է միայն Լոռու սարահարթի լճերում։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Տեսակի համաշխարհային մասշտաբով շատ լայն տարածման պատճառով կատեգորիան իջեցվել է մեկ աստիճանով։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված էր որպես ոչնչացման սպառնալիքի ենթակա տեսակ։ Ընդգրկված չէ CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։ Անհրաժեշտ է ստեղծել նոր ԲՀՊՏ Լոռու մարզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Խորիշկովսկի գյուղական խորհուրդ (Կոզելշչինսկի շրջան)

Խորիշկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Хорішківська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խորիշկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1327 մարդ։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Բուրյատսկայա (գյուղ, Մոգոյտույսկի շրջան)

Բուրյատսկայա (ռուս.՝ Бурятская), գյուղ Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Մոգոյտույսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրանվիլ

Բրանվիլ (ֆր.՝ Branville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 201 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.39 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 31 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 141 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 107-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 107 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 101 անձ (56 տղամարդ և 45 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 34 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(6660) Մացումոտո

(6660) Մացումոտո (անգլ.՝ Matsumoto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հունվարի 16-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,38785 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9373 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8384 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1347,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267112 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,64° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6660) Մացումոտո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գիտահանրամատչելի գրականություն

Գիտահանրամատչելի գրականություն, գիտության տարբեր բնագավառների կամ առանձին խնդիրների վերաբերող, ինչպես նաև կենսագրական բնույթի հանրամատչելի գրականություն։ Նպատակն է գիտության և տեխնիկայի նվաճումների լայն պրոպագանդումը։ Բազմաժանր է և ստեղծվում է ինչպես գիտության այս կամ այն բնագավառի շրջանակներում (Միխայիլ Լոմոնոսովի «Խոսք քիմիայի օգուտների մասին», Ալեքսանդրո Ֆերսմանի «Քարերի գույնը», Գրիգորի Պերելմանի «Հետաքրքրաշարժ ֆիզիկա» ), այնպես էլ կենսագրական բնույթի (Մաքսիմ Գորկու հիմնադրած «Նշանավոր մարդկանց կյանքը» շարքը, Այզեկ Ազիմովի «Գիտության և տեխնիկայի կենսագրական հանրագիտարան») երկերում։ 
Հայ իրականությաև մեջ Գիտահանրամատչելի գթականության նմուշներ (մասամբ՝ թարգմանական) հայտնի են դեռևս միջնադարից (Անանիա Շիրակացի, «Մնացորդք բանից», Մխիթար Հերացի, «Զերմանց մխիթարություն»)։
Ֆիլիպ (այլ կիրառումներ)

Ֆիլիպ եզրը կարող է վերաբերել՝

Ֆիլիպ (հին հուն.՝ φιλέω «սիրում եմ» + ἵππος «ձի», բառացի՝ «ձիեր սիրող»), հունական ծագմամբ տղամարդու անուն։
Ֆիլիպ կամ Փիլիպե, քաղաք Թրակիայում, որտեղ Անտոնիոսի և Օկտավիանոսի զորքերը հաղթեցին Բրուտոսին ու Կասիոսին։ «Մենք կհանդիպենք Ֆիլիպի մոտ» թևավոր խոսքը նշանակում է, թե կգա հատուցման ժամը։


== Անուններ ==
Ֆիլիպ անունը կրող նշանավոր անձանցից են՝

Ֆիլիպ (Կիլիկիայի թագավոր) - Կիլիկիայի Հայոց Թագավորության Հայոց թագավոր 1222 - 1224
Ֆիլիպ II (Իսպանիայի թագավոր) - Իսպանայի թագավոր (1527—1598)
Ֆիլիպ II Օգոստոս - Ֆրանսիայի թագավոր (1165-1223)
Ֆիլիպ IV Գեղեցիկ - Ֆրանսիայի թագավոր (1268—1314)
Ֆիլիպ (Բելգիայի արքա) – Բելգիայի թագավոր 2013 թ-ի հուլիսի 21-ից
Դավիդովսկի գյուղական խորհուրդ (Պիրյատինսկի շրջան)

Դավիդովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Давидівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պիրյատինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դավիդովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2450 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 69,60 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 35,20 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Էքոլս շրջան (Ջորջիա)

Էքոլս շրջան (անգլ.՝ Echols County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.046 կմ² է, բնակչությունը՝ 3.754 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ստեյտնվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1858 թ.։
Ումուկան

Ումուկան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։ Գտնվում է Արղանա-Մադեն գյուղաքաղաքից 23 կմ հարավ-արևելք, Խարբերդ-Դիարբեքիր ճանապարհի ձախ կողմում` սարահարթին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օպտիկական սկավառակների ռեգիոնալ կոդավորում

Պաշտպանության ռեգիոնալ կոդ (անգլ.՝ Regional Protection Code, RPC), օպտիկական սկավառակների կոդվարում ըստ դրանց տարածման ռեգիոնների: Օգտագործվում է սկավառակների վաճառքի մակարդակի կարգավորման և պատճենումից պաշտպանելու համար:
Կինոստուդիաները հետաքրքրված են տարբեր վիդեոկրիչների վրա (DVD, HD DVD, Blu-Ray, UMD) տարբեր երկրներում թողարկված իրենց ֆիլմերի տարածման վերահսկողության հարցում: Դա պայմանավորված է նրանով, որ ֆիլմի մեծ էկրան բարձրանալու ամսաթիվը և մեծ կինովարձույթ դուրս գալու ամսաթիվը տարբեր երկրներում տարբեր է: Ընդունված է համարվել, որ վիդեովարձույթ ֆիլմը պետք է դուրս գա կինոթատրոնում պրեմիերայից հետո: Բայց ֆիլմը, որն արդեն վիդեովարձույթ է դուրս եկել Եվրոպայում, կարող է նոր է ցուցադրվում ԱՄՆ կինոթատրոններում, ինչը կանոնի խախտում է:
Ռեգիոնալ կոդը սահմանափակում է զուգահեռ ներմուծումը[en] և անհարմարություններ է պատճառում ճամփորդողներին և տեղափոխվողներին: 2009 թվականին Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Գորդոն Բրաունը չկարողացավ դիտել ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի նվիրած DVD ֆիլմերը, քանի որ ԱՄՆ և Մեծ Բրիտանիան տեղաբաշխված են տարբեր ռեգիոններում:


== Պաշտպանության հանում ==
Ռեգիոնալ պաշտպանությունն առաջինը խարխլվեց DVD սկավառակների մոտ. 1999 թվականին շուկայում հայտնվեցին «բազմազոնային» նվագարկիչներ, որոնք թույլ էին տալիս փոփոխել զոնայի համարն ունի անսահման քանակով: Այժմ գոյություն ունեն մի շարք ծրագրեր, որոնք թույլ են տալիս հեշտությամբ ստեղծել սկավառակի պատճեն առանց ռեգիոնալ սահմանափակման: Blu-ray սկավառակների պաշտպանությունը հնարավոր եղավ շրջանցել 2008 թվականին
Որոշ DVD-նվագարկիչներ, հիմնականում չինական արտադրության, ընդհանրապես չունեն ոչ մի պաշտպանություն և նվագարկում են ցանկացած DVD-վիդեո սկավառակներ ցանկացած երկրում:


== Տե՛ս նաև ==
DVD
HD DVD
Blu-Ray
UMD


== Ծանոթագրություններ ==
Նինա Գավրիլյուկ

Նինա Վասիլևնա Գավրիլյուկ (ռուս.՝ Нина Васильевна Гаврылюк, ապրիլի 13, 1965(1965-04-13), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ռուս դահուկորդ, Օլիմպիական խաղերի եռակի չեմպիոն, աշխարհի վեցակի չեմպիոն (բոլորը դահուկային փոխանցավազքում)։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1987)։


== Կենսագրություն ==
Նինա Գավրիլյուկը ծնվել է 1965 թվականի ապրիլի 13-ին Լենինգրադում (ներկայում՝ Սանկտ Պետերբուրգ)։ Սովորել է Լենինգրադի Պ. Լեսգաֆտի անվան ֆիզկուլտուրայի կրկնակի շքանշանակիր պետական ինստիտուտում, որն ավարտել է 1988 թվականին։


=== Մարզական կարիերա ===
Նինա Գավրիլյուկը օլիմպիական խաղերում դահուկային փոխանցավազքի քառյակի կազմում չեմպիոն է դարձել երեք անգամ՝ 1988, 1994 և 1998 թվականներին։ Անհատական դահուկավազքում նա բրոնզե մեդալի է արժանացել 1994 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերում՝ 15 կիլոմետրանոց մրցատարածությունում։ Նինա Գավրիլյուկը մասնակցել է նաև 2002 թվականին Սոլթ Լեյք Սիթիում անցկացված Ձմեռային օլիմպիական խաղերին։
Դահուկավազքի աշխարհի առաջնություններում Նինա Գավրիլյուկը չեմպիոն է դարձել փոխանցավազքում՝ այդ մարզաձևում վեց անգամ հաղթանակ տանելով 1987-2001 թվականներին։ Անհատական մրցավազքերում նա 3 արծաթե մեդալների արժանացել է 1995 և 1999 թվականների աշխարհի առաջնություններում։ Ընդհանուր առմամբ Նինա Գավրիլյուկն արժանացել է տարբեր կարգի 11 մեդալների։
Աշխարհի գավաթի առաջնության 1994/1995 մրցաշրջանում Նինա Գավրիլյուկը երկրորդ տեղն է զբաղեցրել ընդհանուր արդյունքներով, Գավաթի առաջնության փուլերում նա հաղթել է 5 անգամ և պատվո հարթակ է բարձրացել 35 անգամ։
Նինա Գավրիլյուկը ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի Դաշնության բազմակի չեմպիոն է։


=== Անձնական կյանքը ===
Նինա Գավրիլյուկն ամուսնացած է խորհրդային ռուս դահուկորդ Իգոր Բադամշինի հետ։
2000-ական թվականների կեսերից Նինա Գավրիլյուկն ապրում ու աշխատում է ԱՄՆ-ում։


=== Պարգևներ ===
Նինա Գավրիլյուկը պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով (1994), «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» IV աստիճանի շքանշանով (1997), «Ֆիզիկական կուլտուրայի ու սպորտի զարգացման համար» պատվո նշանով (1997), ինչպես նաև շնորհակալագիր է ստացել Ռուսաստանի Դաշնության նախագահից (1998)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նինա Գավրիլյուկ Archived 2008-12-11 at the Wayback Machine. - վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Նինա Գավրիլյուկ - վիճակագրությունը FIS կայքում (անգլ.)
Պոլկովնիկովո

Պոլկովնիկովո (ռուս.՝ Полковниково), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Կոսիխինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պայու-Կուռդլա

Պայու-Կուռդլա (էստ․՝ Paju-Kurdla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լաիմյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վադուց

Վադուցը (գերմաներեն՝ Vaduz, [faˈduːts] կամ [faˈdʊts]) Լիխտենշտայնի մայրաքաղաքն է։ Վադուցն հատկապես հայտնի է, որպես միջազգային ֆինանսական կենտրոն։ Վադուց քաղաքը հարևան Էբենհոլց գյուղի հետ միասին կազմում է Լիխտենշտայնի 11 համայնքներից մեկը։ Հռենոս գետ հովտում։


== Անվանում ==
Վադուց անունը առաջին անգամ նշվեց 1150 թ.։ Անվանումը (գերմ.՝ Vaduz) առաջացել է հին գերմ. Vallis dulcis - «քաղցր հովիտ » արտահայտությունից (vallis` «հովիտ», dulcis` «քաղցր»)։ Հետագայում փոխվել է՝ Վալդուլց (Valdulz), իսկ այժմ՝ Վադուց (Vaduz):


== Տնտեսություն ==
Գործիքաշինության, տեքստիլ արդյունաբերության, գինեգործության, զբոսաշրջության կենտրոն։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Բեռն, Շվեյցարիա
 Վիեննա, Ավստրիա
 Բեռլին, Գերմանիա
 Լա Պաս, Բոլիվիա


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 5 հազար (2013)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Դետալների միացումներ

Դետալների միացումներ, դետալների կոնստրուկտիվ ամրակում՝ նրանցից մեխանիզմներ, ագրեգատներ, սարքեր պատրաստելու նպատակով։ Շարժական միացումները կազմում են կինեմատիկական զույգեր (լիսեռն առանցքակալում, պտուտակը մանեկում են)։ Անշարժ միացումների օգնությամբ պարզ դետալներից ամրակման միջոցով ստացվում են բարդ դետալներ։ Դետալների անշարժ միացումները լինում են երկատվող (պտուտակային և հեղյուսային միացումներ) և չերկատվող (կատարվում են մամլակցման, եռակցման և գամային միացման միշոցով)։
Ֆեոդոր Ֆեդորովսկի

Ֆեոդոր Ֆեոդորովիչ Ֆեդորովսկի (ռուս.՝ Фёдор Фёдорович Федоровский, դեկտեմբերի 26, 1883(1883-12-26)[…], Չեռնիգով, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 7, 1955(1955-09-07), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս բեմանկարիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1951), ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1947, 1947-1953 թթ. փոխնախագահ)։
Սովորել է Մոսկվայի Ստրոգանովյան կենտրոնական գեղարվեստաարդյունաբերական ուսումնարանում (1902-1907 թթ.)։ ԽՍՀՄ Մեծ թատրոնի գեղարվեստաբեմադրական մասի վարիչ, ապա նաև գլխավոր նկարիչ (1927-1929 և 1947-1953 թվականներ)։ Ձևավորել է Մեծ թատրոնում՝ Բորոդինի «Իշխան Իգոր» (1934, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1941), Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով» (1948, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1949) և «Խովանշչինա» (1950, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1951), Ռիմսկի-Կորսակովի «Սադկո» (1949, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950), Լենինգրադի Ս. Մ. Կիրովի անվան օպերայի և բալետի թատրոնում՝ Գլինկայի «Իվան Սուսանին» (1939), Մ. Կովալի «Եմելյան Պուգաչով» (1942, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1943) օպերաները։
Պարգևատրվել է Լենինի և 2 այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гиляровская Н., Ф. Ф. Федоровский, «Искусство», М.-Л., 1945.
Гиляровская Н., Ф. Ф. Федоровский, монография, «Искусство», М.-Л., 1946, 140 стр.
Шавердян А., Большой театр Союза ССР, М., «Государственное музыкальное издательство», 1952, 230 стр.
Рындин В., Музыка для глаз, журнал «Театр», М., 1956, N6, стр.59.
Ф. Ф. Федоровский, Избранные произведения, М., «Советский Художник», 1956.
Костина Е. М., Ф. Ф. Федоровский, М., «Советский художник», 1960, 244 стр.
Голова Л. Г., О художниках театра, «Художник РСФСР», Л., 1972, 172 стр.
Берёзкин В. И., Художники Большого театра, М., «Советский Художник», 1976, 176 стр.
Լիդիա Արեֆևա

Լիդիա ՕԼեգովնա Արեֆևա (ռուս.՝ Лидия Олеговна Арефьева, օգոստոսի 13, 1979(1979-08-13), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսական կինոյի և թատրոնի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Լիդիա Արեֆևան ծնվել է 1979 թվականի օգոստոսի 13-ին Խարկովում։ 1996 թվականին ավարտել է բալետ-խորեոգրաֆիայի դպրոց, ապա սովորել է մոդելային դպրոցի դասընթացներում։
1998 թվականի մարտին զբաղեցրել է երկրորդ տեղը «Միսս Ուկրաինա 1998» մրցույթում, որ անցկացվել է Դոնեցկի օպերայի և բալետի թատրոնում։
2003 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիան (Սերգեյ Զեմցովի և Իգոր Զոլոտովիցկու արվեստանոց)։ 2005 թվականին ավարտել է «Օստանկինո» հեռուստատեսության դպրոցի հեռուստառադիոհեռարձակման ֆակուլտետը։ 2013 թվականին ավարտել է Մոսկվայի աստղագիտության ակադեմիան Միխայիլ Լևինի ղեկավարությամբ։
Որպես ֆոտոմոդել լուսանկարվել է «Maxim», «XXL» ամսագրերի համար, մասնակցել է «Gillette», «Bon Aqua», «Coffee Ambassador», «Faberlic», «Samsung» ապրանքանիշերի ֆոտոգովազդներին, նկարահանվել է«Oriflame», «M&M’s», «Тинькофф», «Ehrmann» և այլ ապրանքանիշերի գովազդներում։
Վարել է հաղորդումներ կամ եղել է համահաղորդավար, այդ թվում՝ «КИЧ» (РЕН ТВ, 2004-2005), «Москва: Инструкция по применению» (ТНТ, 2005-2006), «Բարի լույս» (Առաջին ալիք, 2006-2007)։
Նկարահանվել է Յուրի Տիտովի «Понарошку» երգի տեսահոլովակում և «Ինտերնները» սերիալում։
2014 թվականի հոկտեմբերի 30-ին դարձել է Ռուսաստանի Առաջին ալիքի «Արի ամուսնանանք» (ռուս.՝ «Давай поженимся») համահաղորդավար։ Մասնակցել է «Миллионер на выданье» շոուի երկրորդ եթերաշրջանին Ю հեռուստաալիքով։


== Ճանաչում և մրցանակներ ==
1997 — «Արևելյան Ուկրաինայի թոփ-մոդել 1997» մրցույթի հաղթող
1998 — «Միսս Ուկրաիան 1998» մրցույթի երկրորդ տեղ
2003 — «Fashion TV» մրցանակ «2003 թվականի գովազդի դեմք» անվանակարգում


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ուստ-Բարգուզին

Ուստ-Բարգուզին (ռուս.՝ Усть-Баргузин, բուրյաթերեն՝ Баргажанай-Адаг), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Բուրյաթիա հանրապետության Բարգուզինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7062 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)