armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հարություն Հովհաննիսյան (բժիշկ)

Հարություն Հովհաննիսյան (1822, Ջուղա - 1886), հայ բժիշկ և հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Հարություն Հովհաննիսյանը ծնվել է Երնջակի Ջուղա քաղաքում։ Նա հասարակական և քաղաքական գործիչ Աբգար Հովհաննիսյանի հայրն է։ Ընդունվել և ավարտել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանը։ Գերմանացի ուսուցիչ Շլեյխերի օգնությամբ ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի բժշկական համալսարանը։
1842 թվականին տեղափոխվել է Թիֆլիս և տեղի բժշկական համալսարանում գործունեություն ծավալել։
Տիրապետել է գերմաներենին, հունարենին, լատիներենին և ռուսերենին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոսնի (այլ կիրառումներ)

Սոսնի, կարող է վերաբերել՝

Սոսնի - ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում
Սոսնի - գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում
Жить (երգ)

«Жить» (#Жить) (հայերեն՝ «Ապրել»), երգ ու տեսահոլովակ, որն ստեղծվել է կոմպոզիտոր Իգոր Մատվիենկոյի գաղափարի հիման վրա։ Մատվիենկոյի խոսքերով՝ երաժշտությունը գրվել է Սինայի թերակղզու երկնքում տեղի ունեցած ավիավթարից հետո ապրած հույզերի ազդեցության ներքո։ Տեքստի հեղինակներն են Վալերի Սելեզնյովը, Իգոր Մատվիենկոն, Ալեքսանդր Շագանովը, Ջահան Պոլիևան և Տիմատին։
Երգը նկարահանվել է ավելի քան 27 արտիստների մասնակցությամբ։ Առաջին անգամ այն ցուցադրվել է 2016 թվականի հոկտեմբերին՝ «Ձայնը» ծրագրի թողարկումներից մեկի վերջում։ Համացանցում իր հրապարակումից հետո՝ առաջին օրերին, այն առաջին տեղն է զբաղեցրել YouTube-ի «Ժողովրդականություն վայելող» բաժնում։
Հոլովակը ցուցադրվել է, մասնավորապես, «Առաջին ալիքի» եթերում՝ հաջորդ համազգային սգո օրերին լրատվական ծրագրերից առաջ.

2016 թվականի դեկտեմբերի 25-26-ը Սոչիի մոտ Տու-154 օդանավի ավիավթարի կապակցությամբ,
2018 թվականի մարտի 28-ին «Ձմեռային բալ» առևտրի կենտրոնում տեղի ունեցած հրդեհի կապակցությամբ։Երգը «Жить» սոցիալական նախագծի (жить.рф կայք) մի մասն է, որի էությունը կյանքի դժվարին իրավիճակներում հայտնված և կյանքի ու մահվան եզրին բառացիորեն հավասարակշռող մարդկանց աջակցելն է։
2016 թվականի վերջին երգը կատարվել է «Ձայնը» շոուի հինգերորդ եթերաշրջանի մասնակիցների եզրափակչում։
2020 թվականի օգոստոսի դրությամբ YouTube-ում տեսահոլովակն ունի ավելի քան 31 միլիոն դիտում։


== Կատարողներ ==
Երգը կատարել է 27 արտիստ։
Արտիստների ցանկն ըստ տեսահոլովակում հայտնվելու հերթականության.

Գրիգորի Լեպս
Ալեքսանդր Սկլյառ
Պոլինա Գագարինա
Եվգենի Մարգուլիս
Յուլիա Սամոյլովա
Գարիկ Սուկաչյով
Օլգա Կորմուխինա
Վլադիմիր Կրիստովսկի (Uma2rmaH խումբ)
Տատյանա Տկաչուկ (Моя Мишель խումբ)
Ալեքսանդր Մարշալ (Парк Горького նախկին խումբ)
Սվետլանա Նազարենկո (առավել հայտնի է որպես Այա, Город 312 խումբ)
Քեթա Թոփուրիա (Ա-Ստուդիո խումբ)
դաշնակահար Դանիիլ Խարիտոնով
օպերային երգչուհի Հիբլա Գերզմավա
օպերային երգիչ Իլդար Աբդրազակով
Նիկոլայ Ռաստորգուև (Любэ խումբ)
Սերգեյ Գալանին (СерьГа խումբ)
Վիկտորյա Դայնեկո
DJ Smash
Սերգեյ Մազաև (Моральный Кодекс խումբ)
Վլադիմիր Շախրին (Чайф խումբ)
Երգչախումբ, ձախից՝ Վարվառա Վիզբոր (4:12), աջից՝ Բայգալի Սերկեբաև (Ա-Ստուդիո խումբ)
Դանիլ Պլուժնիկով («Մանուկների ձայնը» նախագծի հաղթող)
Տիմատի
Մոտ
Ալեքսեյ Բելով (Парк Горького նախկին խմբի մենակատար/առաջնորդ)
Վալերի Սյուտկին (մասնակցել է երգի ձայնագրությանը, տեսահոլովակում բացակայում է)։Եվ շատ ուրիշներ՝ ցուցադրված երգի նկարագրության հատվածում։


== Տես նաև ==
We Are the World


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Жить» տեսահոլովակ» (ռուսերեն)։ жить.рф։ Վերցված է 2016-10-28 
«Жить - «Ձայնը» նախագծի 5-րդ եթերաշրջանի մասնակիցներ» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2016-12-30 
«Жить (ծրագրի ներսում)» (ռուսերեն)։ жить.рф։ Վերցված է 2016-10-28 
«Жить նախագծի մեկնարկ, հարցազրույց մասնակիցների հետ։» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2016-10-29 
Жить: Մատվիենկոյի երգ. տեսահոլովակ, ինչպես է ստեղծվել երգը(ռուս.)
Առաջին ալիգը ներկայացրել է «Жить» երգը՝ նոր սոցիալական նախագծի հիմքը(ռուս.)
Ռուսաստանում մեկնարկել է սոցիալական ինտերակտիվ նախագիծ՝ «ЖИТЬ»(ռուս.)
(20573) Գերինեդլեր

(20573) Գերինեդլեր (անգլ.՝ Garynadler), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(20573) Գերինեդլեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խուան Գոյտիսոլո

Խուան Գոյտիսլո (իսպ.՝ Juan Goytisolo Gay, հունվարի 5, 1931(1931-01-05), Բարսելոնա, Իսպանիա - հունիսի 4, 2017(2017-06-04)[…] կամ 2017, Մառակեշ), իսպանացի գրող։
1956 թվականից ապրում է Փարիզում։ Դեռ առաջին գրքերում՝ «Ձեռքի ճարտարությունը» (1954), «Թախիծը դրախտում» (1955), բացահայտել է իր քննադատական վերաբերմունքը դիկտատոր Ֆրանկոյի վարչակարգի նկատմամբ։ «Կրկես» (1957), «Տոներ» (1958), «Ալևբախություն» (1958) եռերգությունում և «Որպեսզի ապրել այստեղ» (1960) պատմվածքների ժողովածուում պատկերել է Իսպանիայի հասարակ մարդկանց կյանքը։ Գոյտիսլոն «երիտասարդ» կամ «օբյեկտիվ» վեպերի սկզբնավորողներից է, որոնց տեսական խնդիրներն արտահայտել է իր քննադատական հոդվածներում («Վեպի խնդիրները», 1959, ժողովածու)։ «Հատուկ նշաններ» (1966) վեպում ձգտում է Իսպանիայի պատմության հետ մեկտեղ տալ ժամանակակից իսպանական մտավորականության հոգեբանական խոր վերլուծությունը։


== Աշխատանքներ ==


=== Պատմվածքներ ===
«Թախիծը դրախտում» (1954)
«Կրկես» (1957)
«Որպեսզի ապրել այստեղ» (1960)
«Տոներ» (1958)


== Ծանոթագրություններ ==
Պիժմա (այլ կիրառումներ)

Պիժմա, կարող է վերաբերել՝

Պիժմա - գետ Ռուսաստանում, Պեչորայի վտակը
Պիժմա - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում
Նիկոլա-Նեմոշչենկա

Նիկոլա-Նեմոշչենկա (ռուս.՝ Никола-Немощенка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոման Մեծ

Ռոման Մստիսլավիչ (ուկրաիներեն՝ Роман Мстиславич, 1150 - հունիսի 19, 1205, Zawichost, Sandomierz County, Świętokrzyskie Voivodeship, Լեհաստան), հայտնի է Ռոման Մեծ անունով), Ռուսիայի իշխան, Կիևի մեծ իշխան, Ռյուրիկների տոհմի ներկայացուցիչ։
Եղել է Նովգորոդի իշխան (1168–1170), Վոլինի Վլադիմիրի իշխան (1170–1189, 1189–1205), Հալիչի (Գալիցիայի) իշխան (1189, 1198/99–1205).: Հալիչի թագին տիրանալով՝  դարձել է Կիևյան Ռուսիայի ողջ արևմտյան հատվածի տիրակալը։ 13-րդ դարի սկզբներին ժամանակագիրները նրա վերաբերմամբ գործածում են բյուզանդական կայսերական αύτοκράτωρ (ինքնակալ) տիտղոսը, սակայն որևէ վկայություն չկա, որ նա պաշտոնապես ստացել է այդ տիտղոսը։
Ռոման Մստիսլավիչը երկու հաջող ռազմարշավ է կատարել կումանների դեմ՝ ամեն անգամ տիրանալով մեծ ռազմավարի և գերությունից ազատելով մեծաթիվ քրիստոնյաների։ Սակայն Ռուսիայի իշխանների շարունակական պառակտումների ու ներքին բախումների պատճառով նրա ռազմական հաղթանակների դերը, ազդեցությունն ու արդյունավետությունը մեծապես նվազել է։
Ռոմանը զոհվել է Զավիխոստի մերձակայքում լեհերի դեմ մղած ճակատամարտում։ Նա հիմնել է Ռոմանովիչների ազնվականական տոհմը, որը մինչև 1340 թվականը իշխել է Վոլինի Վլադիմիրում ու Հալիչում։


== Գրականություն ==


=== Մենագրություններ ===
Войтович Леонтій Вікторович -  Княжа доба на Русі: портрети еліти. — Біла Церква, 2006.
Dimnik, Martin: The Dynasty of Chernigov - 1146-1246; Cambridge University Press, 2003, Cambridge; 978-0-521-03981-9.
Subtelny, Orest: Ukraine: A History; University of Toronto Press, 2000, Toronto, Buffalo & London; 0-8020-8390-0
Vernadsky, George: Kievan Russia; Yale University Press, 1948, New Haven and London; 0-300-01647-6.


=== Հոդվածներ ===
Головко О. Останній похід князя Романа Мстиславича у джерелах та історичній думці // Український історичний журнал. К., 2009. № 4 (487) (лип.—серп.) С. 28—48.


=== Տեղեկատուներ ===
Роман Мстиславич
Історія України в особах: IX—XVIII ст. — К. : Видавництво «Україна», 1993. — 396 с.
Котляр, М.Ф. Роман-Борис Мстиславич // Українська дипломатична енциклопедія: У 2-х т./Редкол.:Л. В. Губерський (голова) та ін. — К.:Знання України, 2004 — Т.2 — 812с. ISBN 966-316-045-4
Нагірний В.НАЧАЛО КНѦЖЕНИѦ.
Роман Мстиславич // Довідник з історії України Archived 2018-04-12 at the Wayback Machine.. За ред. І. Підкови та Р. Шуста. — К. : Генеза, 1993.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Роман Великий — об'єднавець Русі
Про політичні обставини загибелі Романа Мстиславича
Князі володимирські
Олег Однороженко. «Добрий порядок» // Український тиждень, 24.12.2010
Останній похід князя Романа Мстиславича в джерелах і історичній думці
Біографія Романа Мстиславича на «Персоналіях» (ռուս.)
Біографія Романа Мстиславича на «Хроносі» Archived 2007-10-18 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Абетково-довідниковий перелік государів російських і знатних осіб крові (ռուս.)
DYNASTIA RURYKOWICZÓW 8 (լեհ.)
Майоров А. В. Царский титул галицко-волынского князя Романа Мстиславича и его потомков.//Studia Slavica et Balcanica Petropolitana № 1-2. 2009.
Սարինջա

Սարինջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնյայա Պիսարևկա

Վերխնյայա Պիսարևկա (ուկրաիներեն՝ Верхня Писарівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վերխնյայա Պիսարևկա գյուղում բնակվում էր 111 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,213 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 521,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեծ Իրան

Մեծ Իրան (պարսկերեն՝ ایران بزرگ - Iran-e bozorg, պարսկերեն՝ ایران‌زمین - Iranzamin), «Իրանի մշակութային մայրցամաք», պատմական մարզ, որը գնտվում կամ գտնվել է պարսկական մշակույթի զգալի ազդեցության տակ։ Իրան տերմինը օգտագործվել է ոչ թե Իրան պետությունը, այլ աճող բազմազգ տերությունը նշելու համար։ Մեծ Իրանը ներառում է ժամանակակից Իրանի տարածքը, Անդրկովկասի, Կենտրոնական Ասիայի, Աֆղանստանի, Պակիստանի և Թուրքիայի Հանրապետությունները։ XIX դարի իրանագիտությանը բնորոշ է «Մեծ Իրան» և ուղղակի «Իրան» տերմինների միավորումը.:


== Հասկացություն ==
«Մեծ Իրան» հասկացությունը կրում է զուտ պատմա-մշակութային բնույթ և չի համապատասխանում ոչ մի ժամանակակից քաղաքական կազմավորումներին։ Մեծ Իրանն սկսեց առաջանալ է մեր թվարկության III դարում Սասանյան պարսկական կայսրության լայնածավալ մշակութային ընդարձակման հետ միաժամանակ։
Այն ժամանակ, երբ պարսիկները տարածում էին իրենց ազդեցությունը այս մարզում, նրանց ազդեցության տակ էին մտնում շատ նոր ազգեր, և «Իրան» հասկացությունը նրանց կողմից օգտագործվում էր շատացող բազմազգ տերությունը անվանելու համար, որը քաղաքական և բարոյական մի քանի ալիքներ էր վերապրել։ 1935 թվականից հետո, երբ պարսկական տերությունը պաշտոնապես վերանվանվեց «Իրան», «Իրան»-ի և «Մեծ Իրան» -ի տերմինաբանական սահմանազատումը դարձավ պարտադիր։


== Պատմամշակութային մարզեր ==
Մավերաննահր
Խորեզմ
Սամարղանդ և Բուխարա (Սողդիանա)
Կարշի
Շաշ (կամ Չաչ)
Ֆերգանայի հովիտ
Մեծ Խորասան
Տոխարիստան (Բալխ)
Խութալյան
Բադաշխան
Մերվ
Հերաթ
Գոր (կամ Գուր)
Խազարաջատ
Խորասան
Սիստան
Յազդ
Քերման
Սպահան
Ֆարսի նահանգ
Ռեի
Համադան
Ադրբեջան
Քուրդիստան
Զազա երկիր


== Իրանի պատմական և ժամանակակից քարտեզները ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Պանիրանիզմ


== Աղբյուրներ ==
«Ethnic Identity in Iran» by Richard Nelson Frye, JSAI 26, 2002, see p. 82 [1]
Columbia College Today on «Iranian Cultural Continent»
Կախարեթ

Կախարեթ (վրաց.՝ კახარეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ադիգենի մունիցիպալիտետում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1160 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ադիգենից հեռու է 5 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 285 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրանովկա (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Տուրանովկա (ուկրաիներեն՝ Туранівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տուրանովկա գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բելչևիցի

Բելչևիցի (ռուս.՝ Бельчевицы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եվրոմասթ (աշտարակ)

Եվրոմասթ (անգլերեն՝ Euromast. բառացի թարգմանությամբ նշանակում է Եվրոկայմ),  դիտաշտարակ նիդերլանդական Ռոտերդամ քաղաքում։ Կառուցվել է 1958-1960 թվականներին, ճարտարապետ Հյու Մասկանտի (Hugh Maaskant) նախագծով։ Հնարավոր ամեն ինչ արվել է, որ աշտարակը շահագործման հանձնվի 1960 թվականի նիդերլանդական ծաղկատոնի նախօրյակին։ 2010 թվականից ի վեր աշտարակն ընդգրկված է քաղաքի և երկրի հուշարձանների ցանկում։


== Հակիրճ տեղեկություններ ==
Եվրոմասթը բետոնե, ինը մետրանոց ներքին տրամագիծ ունեցող, սնամեջ կառույց է։ Բետոնե որմնաշերտի հաստությունը 30 սանտիմետր է։ Աշտարակի կայունությունն ապահովելու նպատակով այն բարձրացրել են 1.900.000 կիլոգրամանոց բետոնե բլոկի վրա, այնպես, որ ձգողականության (ծանրության) կենտրոնը գտնվի գետնի տակ։ Աշտարակն ունի թռչնաթռիչքի՝ 96 մետր բարձրության վրա գտնվող դիտահարթակ և ռեստորան։ Սկզբնապես, ունենալով 101 մետր բարձրություն, այն համարվել էր Ռոտերդամի ամենաբարձր կառույցը։ Իր առաջնատար դիրքը կորցրել է 1968 թվականին, երբ շահագործման է հանձնվել 113,5 մետրանոց Erasmus MC երկնաքերը։ Սակայն երկու տարի անց՝ 1970 թվականին, երբ Եվրոմասթի վրա հավելվել է 85 մետրանոց, Տիեզերական կոչվող աշտարակը, վերստին զբաղեցրել է առաջին տեղը։
Եվրոմասթը աշխարհի մեծ աշտարակների դաշնության (World Federation of Great Towers-ի) անդամ է։
2008 և 2009 թվականներին աշտարակը հյուրընկալել է էքստրեմալ մարզաձևերից՝ BASE jumping-ի մրցումները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Website van de Euromast
http://www.euromast.nl/english}}(չաշխատող հղում)
Aerial photo (Google Maps)
Բրայան Թոմփսոն

Բրայան Թոմփսոնը (անգլ.՝ Brian Thompson, օգոստոսի 28, 1959(1959-08-28), Ellensburg, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան է։ Առաջին անգամ նկարահանվել է Տերմինատոր ֆիլմում՝ խաղալով երկրորդական պլանում։
Բրայան Թոմփսոնը ծնվել է 1959 թվականի օգոստոսի 28-ին Էլլենսբուրգում, Վաշինգտոն, ԱՄՆ։ Սովորել է Վաշինգտոն նահանգի կենտրոնական համալսարանում։ Ֆիլմերում նկարահանվում է 1984 թվականից։ Ներկայումս ընտանիքի հետ բնակվում է Լոս Անջելեսում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բայկուզինո

Բայկուզինո (ռուս.՝ Байкузино), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 128 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոնի Վակուֆ (այլ կիրառումներ)

Դոնի Վակուֆ կարող է վերաբերվել.

Դոնի Վակուֆ, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Դոնի Վակուֆ, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորմում։
Բրոդնիցա

Բրոդնիցա (լեհերեն՝ Brodnica), քաղաք Լեհաստանի հյուսիսային մասում, Կույավիա-Պոմերանյան վոևոդությունում։ Նույնանուն շրջանի (գավառի, պովիատի) և համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Զբաղեցնում է 23,15 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2019 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 28 774, խտությունը՝ 1243 մարդ յուրաքանչյուր քառակուսի կիլոմետրի վրա։
Բրոդնիցայում գտնվող Vorwerk Autotec Polska sp. z o.o գործարանը ավտոպահեստամասեր է արտադրում ԲՄՎ,Մերսեդես-Բենց, Ֆոլկսվագեն, Ռենո, Պորշե, Աուդի ավտոմեքենաների համար։


== Պատմություն ==
Բրոդնիցան հիմնադրվել է 1262 թվականին՝ որպես պրուսական բնակավայր, Շտրասբուրգ անվանումով։ Քաղաքի կարգավիճակ և արտոնություններ է ստացել 1298-ին։ Լեհ-լիտվական թագավորության միապետ Սիգիզմունդ Վազա Երրորդի քույրը՝ Աննա Վազա Շվեդացին 1604-ից 1625 թվականներին ապրել է Բրոդնիցայում։ 1635 թվականի հուլիսին Բրոդնիցա է այցելել թագավոր Վլադիսլավ Վազա Չորրորդը՝ իր ամենաազդեցիկ պետական գործչի՝ Յանուշ Ռաձիվիլի հետ։  Լեհաստանի առաջին բաժանման ժամանակ՝ 1772 թվականին քաղաքը մտցվել է պրուսական թագավորության, 1807-ին՝ նապոլեոնյան պատերազմների շրջանում՝ Վարշավայի դքսության, 1815-1920 թթ.՝ դարձյալ Պրուսիայի և գերմանական կայսրության կազմի մեջ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո՝ Վերսալյան դաշնագրի համաձայն՝ 1920 թվականից միացվել է Լեհաստանին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գերմանացի էսէսականները Բրոդնիցայից ու շրջակա բնակավայրերից մոտավորապես հազար լեհերի են սպանել։ Պատերազմի ավարտին Բեռլին արշավող կարմիրբանակայինները սպանել կամ Բրոդնիցայից արտաքսել են հարյուրավոր գերմանացիների (նրանց թվաքանակը դեռևս ճշտված չէ)։


== Քույր քաղաքներ ==
Բրոդնիցան բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Կլիմա ==
Բրոդնիցայի և նրա մերձակայքի կլիմային բնորոշ է բարձրից ցածր ջերմաստիճաններին մեղմ, ոչ կտրուկ անցումը, տեղումների չափավոր քանակությունն ու բաշխումը կլոր տարվա ընթացքում։ Ըստ Köppen Climate Classification-ի դասակարգման՝ այդ կլիման բնորոշվում է Cfb". (Marine West Coast Climate) նիշով։


== Գրականություն ==
Johann Friedrich Goldbeck: Volständige Topographie des Königreichs Preussen. Teil II: Topographie von West-Preussen, Marienwerder 1789, S. 42–44.
August Eduard Preuß: Preußische Landes- und Volkskunde.  Königsberg 1835, S. 437–438, Nr. 46.
Ernst Bahr: Strasburg. In: Handbuch der historischen Stätten, Ost und Westpreußen. Kröner, Stuttgart 1981, ISBN 3-520-31701-X, S. 215–216.
Friedrich August Zermann: Chronik der Stadt Strasburg in Westpreußen. Aus der frühesten Zeit, wohin die geschichtlichen Quellen reichen, bis zur Gegenwart. Strasburg 1851. (Volltext)
Isaac Gottfried Gödtke: Kirchengeschichte der Stadt Straßburg. In: Archiv für vaterländische Interessen. Neue Folge, Jahrgang 1845, Marienwerder 1845. S. 689–712.
Rudolf Birkholz: Der Kreis Strasburg. Osnabrück 1981.
Rudolf Birkholz: 700 Jahre Strasburg. Brodnica 1989, ISBN 83-905158-4-9.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բրոդնիցայի քաղաքային խորհուրդ (EN) Archived 2011-07-06 at the Wayback Machine.
Visit Brodnica (EN)
Չաքթաք

Չաքթաք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էրիկուսա

Էրիկուսա (հուն․՝ Ερείκουσα), կղզի և նախկին գյուղական բնակավայր Հունաստանի արևմուտքում՝ Հոնիական ծովի հարևանությամբ։
2011 թվականի վարչատարածքային բաժանման բարեփոխումներից հետո, մտնում է Կերկիրայի շրջանի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==
Էրիկուսա կղզին գտնվում է Հունաստանի արևմուտքում։ Տեղակայված է Կերկիրա կղզու հյուսիսում, Մաթրակիի հյուսիս-արևելքում և Օթոնոյի կղզու արևելքում։
Կղզու վրա գտնվում է համանուն Էրիկուսա գյուղը։ Կղզին ունի հարուստ բուսականություն։ Հիմնական ծառատեսակներն են նոճին և ձիթենին, որոնք աճում են ամբողջ կղզու տարածքում։
Էրիկուսայի տարածքում գտնվում են երկու հիմնական լողափեր՝ Պորտո և Բրագին անուններով։ Այս անվանումները տրվել են վերջիններիս Վենետիկի հանրապետության տիրապետության տարիներին։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Էրիկուսա կղզու բնակչությունը կազմում է 698 մարդ։
Բնակչության միջին խտությունը կազմում է 188,649 մարդ/կմ քառ.:


== Տե՛ս նաև ==
Հոնիական կղզիներ


== Ծանոթագրություններ ==
Արտաշիր Երվանդունի

Արտաշիր, հայ արքա Երվանդյան Հայաստանում Երվանդունիների տոհմից, ով կառավարել է մ.թ.ա. V դարի երկրորդ կեսերին։ Ըստ ավանդության մահից առաջ նա իր մոտ է կանչում իր որդիներին և հայտնում, որ յուրաքանչյուր Երվանդունու պարտքն է երկրում գոնե մեկ ջրանցք կառուցել, որը սակայն նա չհասցրեց կառուցել։ Այդ պատճառով նա թողնում է ամբողջ հարստությունը նրանց, որպեսզի նրանք իր փոխարեն կառուցեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Օպիտնո-պրոիզվոդստվեննոգո խոզյայստվա «Մանիխինո»

Օպիտնո-պրոիզվոդստվեննոգո խոզյայստվա «Մանիխինո» (ռուս.՝ Опытно-производственного хозяйства Манихино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 252 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վասիլևսկայա Պուստոշ

Վասիլևսկայա Պուստոշ (ուկրաիներեն՝ Василівська Пустош), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրամատորսկի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիլևսկայա Պուստոշ ավանում բնակվում էր 202 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,35 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պրետորիայի արվեստի թանգարան

Պրետորիայի արվեստի թանգարան (անգլ.՝ The Pretoria Art Museum), պատկերասրահ Հարավային Աֆրիկայի Պրետորիա քաղաքի Արկադիա տարածքում։ Զբաղեցնում է Արկադիա զբոսայգու ամբողջ քաղաքային բլոկը։
Պրետորիայի արվեստի թանգարանը հիմնադրվել է 1930-ական թվականներին՝ տեղավորելու Պրետորիայի քաղաքային խորհրդի արվեստի հավաքածուն։ Հավաքածուն համալրվել էր 1932 թվականին, երբ Լեդի Միխայելիսն ամուսնու՝ սըր Մաքս Միխայելիսի մահից հետո մեծ թվով արվեստի գործեր էր նվիրաբերել քաղաքային խորհրդին։ Հավաքածուն ներառում էր Հոլանդական ոսկե դարաշրջանի գեղանկարչության գործեր։ Հարավաֆրիկյան ստեղծագործությունների շարքում ներառված էին Յակոբուս Հենդրիկ Պիերնեեֆի, Պիտեր Վենինգի, Ֆրանս Օերդերի, Անտոն վան Վոուվի և Իրմա Սթերնի աշխատանքները։ Հավաքածուն ի սկզբանե տեղավորվել էր քաղաքապետարանի շենքում։ Քանի որ Քեյփթաունի և Յոհաննեսբուրգի հարավաֆրիկյան թանգարաններն արդեն ունեին 17-րդ, 18-րդ և 19-րդ դարերի եվրոպական արվեստի լավագույն հավաքածուներ, ուստի որոշվեց ուշադրությունը կենտրոնացնել Հարավաֆրիկայի արվեստի ներկայացուցչական հավաքածուի վրա։ Բացի այդ արվեստագետները, ձեռք են բերվել Պիետեր Հուգո Նաուդեի, Մեգի Լաուբսերի և այլոց աշխատանքներ։ Միջազգային աշխատանքների գնումն ուղղված էր Եվրոպայից և ԱՄՆ-ից ավելի մատչելի գրաֆիկական տպագրության վրա, այնուհետև ավելի մեծ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից հարավաֆրիկյան արվեստի և ավելի ներկայացուցչական պատմական հավաքածուի ստեղծման, ինչպես նաև ավանդական արվեստի և նոր մեդիայի վրա։ Քանդակագործ Լուկաս Սիթոլի մահից հետո 1994 թվականին նրա անավարտ աշխատանքների կեսը Հաենգիի հիմնադրամը նվիրաբերել է թանգարանին, որը փաստագրել է արվեստագետ-պատմաբան Էլզա Մայլսը։ Հարավաֆրիկյան հավաքածուն այժմ ներառում է Ջերարդ Սեկոտոյի և Յուդիթ Մեյսոնի ստեղծագործությունները։ 1990-ականներից սկսած Պրետորիայի արվեստի թանգարանում կազմակերպվում է New Signatures մրցույթը։


== Պատմություն ==
1954 թվականին Պրետորիայի քաղաքային խորհուրդը որոշեց, որ արվեստի հավաքածուի համար շենք է անհրաժեշտ։ Շենքի կառուցման համար նշանակվեցին Burg, Lodge և Burg և W.G. McIntosh ճարտարապետական խումբը և J. Zylstra (Pty) Ltd կառուցող ընկերությունը։ Նախգծին իրենց աջակցությունը բերեցին Յոհաննեսբուրգի արվեստի թանգարանի համադրող Անտոն Հենդրիքսը, Պրետորիայի քաղաքային քարտուղար Հենրի Պրիսը։
Շենքի անկյունաքարը դրվել է 1962 թվականի հոկտեմբերի 19-ին այն ժամանակվա վարչապետ Հենդրիկ Ֆերվուրդի և Պրետորիայի քաղաքապետ Է. Սմիթի կողմից։ Բետոնե և ապակե շինությունը կառուցվել է ավելի քան 18 ամսում։ Կառույցի արժեքը կազմել է 400000 ռանդ։ Կիրառվել են ժամանակակից Միջազգային դիզայնի և տեխնիկական նորարարությունների տարրեր։ Թանգարանը պաշտոնապես բացվել է 1964 թվականի մայիսի 20-ին Պրետորիայի նոր քաղաքապետի դոկտոր ՓիՋեյ ցան դեր Վալտի կողմից։ Պրետորիայի արվեստի նոր թանգարանի առաջին համադրողն է եղել դոկտոր Ալբերտ Ուերթը, նշանակվել է 1963 թվականի սկզբին և պաշտոնավարել է մինչև 1991 թվականին կենսաթոշակի անցնելը եղել է արվեստի թանգարանի տնօրենը։
Հավելյալ ցուցահանդեսային տարածքը ստեղծվել է 1975 թվականին, մուտքի և Արևելքի պատկերասրահի միջև բաց տարածության սեկրեցիա ստեղծելու միջոցով։ Այն կառուցվել է 1988 թվականին, ընդլայնվել է 1999 թվականին։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pretoria Art Museum Official Website
Pretoria Art Museum works list
Տիդվա

Տիդվա (էստ․՝ Tõdva), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սակու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 107 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ագդա Օստլունդ

Ագդա Օստլունդ (շվեդերեն՝ Agda Östlund, ամբողջական անունը՝ Ագդա Մարիա Օստլունդ, ի ծնե՝ Լունդգրեն, ապրիլի 3, 1870(1870-04-03)[…], Q58814198?, Շվեդիա[…] - հունիսի 26, 1942(1942-06-26), Սանկտ Մատտեուս, Շվեդիա), շվեդ քաղաքական գործիչ, Շվեդիայի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ագդա Օստլունդը ծնվել է 1870 թվականի ապրիլի 3-ին Կյոպինգում, Շվեդիա, բանվորի ընտանիքում։
Հմտացել է դերձակի մասնագիտության մեջ, որի շնորհիվ էլ վաստակել է ապրուստը։ Հետագայում մի քանի աշխատակիցների հետ ստեղծել է կարի իր սեփական արհեստանոցը։ Ամուսնանալով Անդերս Օստլունդի (շվեդերեն՝ Anders Östlund) հետ՝ 1896 թվականին տեղափոխվել է Ստոկհոլմ։
1903 թվականին Ագդան ընդգրկվել է ստոկհոլմյան կանանց ակումբի (շվեդերեն՝ Stockholms allmänna kvinnoklubb) շարքերը, որտեղ հետագայում դարձել է նախագահ։ Նա քարոզչական շատ ուղղևորություններ է կատարել երկրում՝ հանդես գալով կանանց ձայնի իրավունքի համար։ Նաև աշխատել է Կանանց սոցիալ-դեմոկրատական դաշնությունում (շվեդերեն՝ Sveriges socialdemokratiska kvinnoförbund) և 1911 թվականից մինչև 1917 թվականը եղել է նրա գործադիր կոմիտեի նախագահը։
1921 թվականին Ագդան դարձել է առաջին հինգ կանանցից մեկը, որոնք ընտրվել են Շվեդիայի խորհրդարան այն բանից հետո, երբ կանայք ստացել էին ընտրական իրավունք։ Նրանց թվում եղել են Նելլի Տյուրինգ, Էլիզաբեթ Տամը և Բերտա Վելլինը ստորին պալատում, ինչպես նաև Քերստին Հեսսելգրենը վերին պալատում։ Աշխատել է խորհրդարանում մինչև 1940 թվականը։ Ռիկսդագում դարձել է առաջին կինը, որը հանդես է եկել ստորին պալատի ամբիոնից, ինչպես նաև առաջին կինը, որը սոցիալ-դեմոկրատներից ընտրվել է խորհրդարանի կոմիտեի անդամ։
Ագդա Էստլունդը զբաղվել է ընտանեկան բռնության, կանանց կենսաթոշակային ապահովման, ինչպես նաև կանանց և երեխաների բուժսպասարկման հարցերով։ Նա համարվել է բանվորական դասի ներկայացուցիչը։
Ագդա Օստլունդը մահացել է 1942 թվականի հունիսի 26-ին Ստոկհոլմում՝ 72 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Flood, Hulda. Agda Östlund: pionjär i genombrottstid. Skrifter / utgivna av Arbetarnas kulturhistoriska sällskap, 99-0560030-2 ; N.F., 16. Stockholm: Kooperativa förbundets bokförlag. Libris 1179637.


== Արտաքին հղումներ ==
Agda Maria Östlund
Agda Östlund
Профиль на сайте libris
(382) Դոդոնա

(382) Դոդոնա (անգլ.՝ Dodona), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1894 թվականի հունվարի 29-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,116232 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5701 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6623 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2009,29 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,179168 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,4° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է M դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(382) Դոդոնա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Միջուկային ուժային տեղակայանք

Միջուկային ուժային տեղակայանք, միջուկային էներգետիկական տեղակայանք, հիմնականում օգտագործվում է տրանսպորտային միջոցներում։ Գլխավորապես կիրառվում է ատոմային նավատորմում։ 
Միջուկային ուժային տեղակայանքը բաղկացած է միջուկային ռեակտորից (սարքավորումով) և շոգե- կամ գազատուրբինային տեղակայանքից, որոնց միջոցով ռեակտորում անջատվող ջերմային էներգիան փոխակերպվում է մեխանիկականի կամ էլեկտրականի, Միջուկային ուժանյին տեղակայանքներում լայն տարածում են ստացել ճնշումային ջրային ռեակտորները։ Նավերում և սուզանավերում Միջուկային ուժային տեղակայանքների օգտագործումը պայմանավորված է առանց թթվածնի աշխատելու հնարավորությամբ, որի շնորհիվ սուզանավերը կարող են ավելի երկար մնալ ջրի տակ։  
1960-1970-ական թվականներին աշխարհում ստեղծվեցին միջուկային ուժային տեղակայանքով սարքավորված ոչ ռազմական նշանակման տրանսպորտային փորձարարական նավեր («Սավաննա», «Մուցու» և այլն)։
Սերս

Սերս (նախկինում նաև Սես),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզի Վայքի տարածաշրջանում, մարզկենտրոնից 36 կմ հարավ-արևելք։


== Պատմություն ==
Սերսն ունի հին ու վաղեմի պատմություն։ Հիմնադրման տարեթիվն անհայտ է։ Հայտնի է, որ գյուղը պատկանում է պատմական Հայաստանի Սյունիք նահանգին։ Պահպանվում է գյուղի եկեղեցին, որի հիմնադրման տարեթիվն անհայտ է։ Սակայն հայտնի է, որ եկեղեցին վերանորոգվել է 1525 թվականին։
Գյուղի բնակիչները 1604 թվականին գաղթվել են Շահ Աբասի կողմից։ Գյուղը վերաբնակեցվել է 1828 թվականին, երբ մեր պապերը գաղթեցին Պատմական Հայաստանի Սալմաստ գավառի Սաֆրա գյուղից։ Սերս անունը բերելով իրենց հետ, հավանաբար նախկին գյուղի անունը փորձել են այդպես հիշել։
Սերս գյուղը անմասն չի մնացել 1918-1920 թվականների հայ թուրքական բախումներից՝ տալով բազում զոհեր և ծնելով նորանոր հերոսներ։ Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին ռազմաճակատ են զորակոչվել 106 սերսեցիներ, որոնցից վերադարձել են միայն 53-ը։
Սերսը, լինելով սահմանամերձ գյուղ, 1988-1994 թվականներին նորից հայտնվել է պատերազմական իրավիճակում, սակայն իր բնակիչների վճռականության շնորհիվ դարձել է անխոցելի մի ամրոց։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Սերսի մշտական բնակչությունը կազմել է 189, առկա բնակչությունը` 179 մարդ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիների մի մասը 1828-1829 թթ.-ին գաղթել է Սալմաստի գյուղերից։ Սերսի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի, ծխախոտի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սերսում կան «Մեծ Վանք» (Սուրբ Հովհաննես, XIX դար) և XVII դար եկեղեցիներ, իսկ 1,5 կմ հարավ-արևմուտք՝ «Թուխ Մանուկ» մատուռ (XVII դար) և խաչքարեր։


== Տես նաև ==
Սերսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)


== Արտաքին հղումներ ==
2001 թվականի Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները, Հայաստանի վիճակագրական կոմիտե
Kiesling, Brady (2005), Rediscovering Armenia: Guide, Yerevan, Armenia: Matit Graphic Design Studio 
Brady Kiesling, Rediscovering Armenia, p. 128, available online at the website of the Internet Archive:


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիբոնդու

Մարիբոնդու (պորտ.՝ Maribondo), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի գյուղատնտեսական շրջանում։ Մտնում է Պալմեյրա դուզ Ինդիուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 619 մարդ։ Գրավում է 174,281 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 44,52 մարդ/կմ²։
Վալբրոնա

Վալբրոնա (իտալերեն՝ Valbrona), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։ Բնակչությունը հասնում է 2446 մարդ։ Հեռախոսային կոդն Է 031, իսկ փոստային ինդեքսը 22039։


== Ծանոթագրություններ ==
Զնամենովկա (այլ կիրառումներ)

Զնամենովկա, կարող է վերաբերել՝

Զնամենովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ալեքսանդրովիում
Զնամենովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում
Զնամենովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում
Ֆագոտ (հակատանկային դիվիզիոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆագոտ (այլ կիրառումներ)Ֆագոտ, ՊԲ ստորաբաժանում, կազմավորվել է 1992 թ.-ի սեպտեմբերին՝ Քրիստափոր Իվանյանի ջանքերով ստեղծված հակատանկային վաշտի (հրամանատար՝ Վ. Հայրիյան) հիմքի վրա։ 1993 թ.-ի սեպտեմբերի 1-ին դիվիզիոնը ներառվել է հրետանային զորամասի կազմի մեջ։ Համալրված էր հակատանկային կործանիչ հրետանիով, հակատանկային հաստոցավոր նռնականետներով, հետևակի մարտական մեքենաներով և հակատանկային ժամանակակից կայանքներով։ Դիվիզիոնի 6 ստորաբաժանումները մասնակցել են Լաչինի, Քելբաջարի, Կուբաթլուի, Զանգելանի, Ջաբրայիլի, Ֆիզուլիի, Աղդամի ուղղություններում հակառակորդի զրահատեխնիկայի ոչնչացման, ԼՂՀ պաշտպանական բոլոր գոտիներում մղված ռազմական գործողություններին։ 1992–1994 թթ.-ին դիվիզիոնը ոչնչացրել է հակառակորդի ավելի քան 100 միավոր տանկ և տարբեր տեսակի զրահամեքենաներ։ Հատկապես կարևորվել են դիվիզիոնի Մարտակերտի շրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերը, Ֆիզուլիի կրակակետերի ճնշման ռազմական գործողությունները։ Ռազմական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Ն. Բեգլարյանը, Վ. Հայրիյանը, Ժ. Զաքարյանը և ուրիշներ։
Դիվիզիոնից ԼՂՀ Մարտական խաչ 1-ին աստիճանի շքանշանով պարգևատրվել են հրամանատարներ Ն. Բեգլարյանը (ոչնչացրել է հակառակորդի 11 միավոր զրահատեխնիկա) և Վ. Մարգարյանը (հետմահու)։ Զոհվել է 4 ազատամարտիկ:


== Ծանոթագրություններ ==
Մարսել Շմելցեր

Մարսել Շմելցեր (հունվարի 22, 1988(1988-01-22), Մագդեբուրգ, Արևելյան Գերմանիա), գերմանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ է, ով ներկայումս խաղում է գերմանական Բորուսիա Դորտմունդ ակումբում, Գերմանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի անդամ է։ Ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 1997 թվականից։ 2014 թ. հուլիսի 10-ի դրությամբ տրանսֆերային արժեքը 10,000,000€ է։


== Կարիերա ==
Մարսել Շմելցերը սկսել է ֆուտբոլով զբաղվել հարազատ Մագդեբուրգ քաղաքում, սկզբում մարզվելով «Ֆորտունայում», ապա տեղափոխվելով համանուն «Մագդեբուրգ» ակումբում։ 17 տարեկանում Դորտմունդի «Բորուսիան» հետաքրքրվում է նրանով և կանչում երիտասարդական հավաքական։
2008 թվականին «Բորուսիայի» հետ պրոֆեսիոնալ պայմանագիր է կնքում։ 2008 թվականի օգոստոսի 16-ին նորամուտն է նշում Բունդեսլիգայում, Լևերկուզենի «Բայերի» դեմ խաղում, որտեղ «Բորուսիան» հաղթեց 3:2 հաշվով։ Մարսելը խաղադաշտ դուրս եկավ 78-րդ րոպեին, խոխարինման դուրս գալով Լեոնարդո Դեդեի փոխարեն։
Թիմում անցկացրած առաջին մրցաշրջանում անցկացնում է 12 հանդիպում, երկրորդում՝ որպես հիմնական կազմի ֆուտբոլիստ, 28 հանդիպում։
2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, 64-րդ րոպեին, Չեմպիոնների լիգայի 3-րդ տուրում Մարսելը Մադրիդի «Ռեալի» դարպասն է ուղարկում հաղթական գնդակը, իսկ խաղը ավարտվում է 2:1 հաշվով հօգուտ «Բորուսիայի»։


== Ձեռքբերումներ ==
Ակումբային
 «Բորուսիա Դորտմունդ» 

Գերմանիայի չեմպիոն (2)։ 2011, 2012
Գերմանիայի գավաթի մրցանակակիր (1)։ 2012
Գերմանիայի սուպերգավաթի մրցանակակիր (2)։ 2013, 2014
Ընդհանուր՝ 5 մրցանակ


=== Համաշխարհային ===
 «Գերմանիայի հավաքական»

Պատանեկան Եվրոպայի առաջնության չեմպիոն (1)։ 2009
Եվրոպայի առաջնութան բրոնզե մեդալակիր։ 2012


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի պաշտոնական կայքը
Պրոֆիլը «Բորուսիայի» պաշտոնական կայքում (գերմ.) (անգլ.) (ճապոներեն)
Պրոֆիլը weltfussball.de կայքում (գերմ.)
Պրոֆիլը fussballdaten.de կայքում (գերմ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում (անգլ.) (գերմ.)
Պրոֆիլը bvbfans.ru կայքում Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. (ռուս.)


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդան Գրիգորյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդան Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)Վարդան Գրիգորյան (մայիսի 24, 1972(1972-05-24)), հայ շախմատիստ։ ՖԻԴԵ-ի կոչում չունի։
1996 թվականին Հայաստանի տղամարդկանց երրորդ հավաքականի կազմում մասնակցել է Երևանում կայացած համաշխարհային օլիմպիադային։ Չորրորդ խաղատախտակի վրա նա անցկացրել է վեց պարտիա` տանելով 3 հաղթանակ, 1 պարտիա ավարտելով ոչ-ոքի և կրելով 2 պարտություն (վաստակել է 3½ միավոր)։ Թիմային պայքարում երրորդ հավաքականը զբաղեցրել է 42-րդ տեղը։
Վերջին տարիներին ակտիվ շախմատով չի զբաղվում։ Վերջին մրցաշարը, որում խաղացել է Գրիգորյանը, կայացել է Ռուսաստանի Վորոնեժ քաղաքում 2010 թվականի հուլիսին։ Վարպետների այս բաց մրցաշարում նա 9 հնարավորից վաստակել է 4 միավոր և հանգրվանել մրցաշարային աղյուսակի երկրորդ կեսում։


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վարդան Գրիգորյանի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում (անգլ.)
Վարդան Գրիգորյանի պարտիաները chessgames.com կայքում (անգլ.)
Վարդան Գրիգորյանի անձնական քարտը 365chess.com կայքում (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Շենթիլ

Շենթիլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարբերդի դաշտում։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Գյուղի անվանումը նշանակում է «շեն բլուր», իսկ Շնթիլ տարբերակը աղավաղված անվանաձևն է։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել, իսկ բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 95, իսկ XX դարի սկզբին՝ 108 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքներն էին հողագործությունը, արհեստները ու մասամբ անասնապահությունը։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Շենթիլն ուներ Ս. Աստվածածին (կամ Ս. Սարգիս) անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղն ուներ վարժարան, որտեղ սովորում էին 40 աշակերտներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոնտանի (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Ֆոնտանի (ուկրաիներեն՝ Фонтани, Ղրիմի թաթարերեն՝ Yağmurça), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Յաբլունովսկիխ։
2001 թվականի տվյալներով Ֆոնտանի գյուղում բնակվում էր 1 885 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բարեն շրջան (Կենտուկի)

Բարեն շրջան (անգլ.՝ Barren County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.272 կմ² է, բնակչությունը՝ 42.173 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գլասգոու բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1798 թ.։
Լոկսա (գյուղ, Տամսալու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼոկսաԼոկսա (էստ․՝ Loksa), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Տամսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 43 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պիետրո Նեննի

Պիետրո Սանդրո Նեննի (իտալերեն՝ Pietro Sandro Nenni, փետրվարի 9, 1891(1891-02-09)[…], Ֆաենցա, Ռավեննա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիայի թագավորություն - հունվարի 1, 1980(1980-01-01)[…], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի լրագրող, սոցիալիստ քաղաքական գործիչ, Իտալիայի սոցիալիստական կուսակցության (ԻՍԿ) անդամ (1921)։
Անդամակցել է Իտալիայի Հանրապետական կուսակցությանը, 1908 թվականին դարձել դրա օրգան «Forlì» սոցիալիստական թերթի խմբագիր։ Այդ ժամանակ թերթի խմբագիրներից էր նաև Բենիտո Մուսոլինին, ով հետագայում դարձավ ֆաշիզմի հիմնադիրը և Իտալիայի բռնապետը։ 1911 թվականին Նեննին և Մուսոլինին ձերբակալվեցին իտալական իշխանությունների կողմից, քանի որ մասնակցել էին Լիբյայում Իտալիայի ռազմական միջամտության դեմ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մասնակցել է Իզոնցոյի ռազմաճակատի գործողություններին, սակայն վիրավորվել և վերադարձել է ծննդավայր, այնւոհետև դարձել «Mattine d'Italia» թերթի խմբագիրը։ 1923 թվականին դարձել է ԻՍԿ պաշտոնական օրգան «Avanti!» թերթի խմբագիրը, զբաղվել հակաֆաշիստական գործունեությամբ։
1926 թվականին տարագրվել է Ֆրանսիա։ 1931-1939 թվականներին եղել է ԻՍԿ գլխավոր քարտուղար և II Ինտերնացիոնալի Գործադիր կոմիտեի անդամ։ Եվրոպայում ֆաշիզմի ուժեղացման պայմաններում հանդես է եկել կոմունիստների հետ միասնաբար գործելու օգտին։ 1936-1938 թվականներին մասնակցել է Իսպանիայում հակաֆաշիստական պատերազմին (1936-1939), եղել է ինաերնացիոնալ բրիգադների կոմիսար։ Այնուհետև, մինչև 1943 թվականը գտնվել է ֆաշիստական աքսորում։ 1946 թվականին դարձել է Իտալիայի հանրապետության պառլամենտի բոլոր գումարումների պատգամավոր, 1970 թվականին նշանակվել ցմահ սենատոր։ 1950-1955 թվականներին եղել է Խաղաղության համաշխարհային խորհրդի փոխպրեգիդենտ։ 
Արժանացել է «Ժողովուրդների միջև խաղաղության ամրապնդման» մրցանակի (1952)։ 1950-ական թվականների 2-րդ կեսին կանգնել է հակակոմունիստական դիրքերի վրա։ 1963-1968 թվականին նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ էր՝ Ադելիո Մորոյի ձախ ցենտրիստական կառավարության մեջ։ 1969 թվականին ընտրվել է Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի փոխնախագահ, 1973-1980 թվականներին՝ ԻՍԿ նախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոն Հասունյան

Անտոն Հասունյան (հունիսի 15, 1809(1809-06-15) կամ 1809, Օսմանյան կայսրություն, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն և Սիրիա - փետրվարի 28, 1884(1884-02-28) կամ 1884, Հռոմ, Իտալիա), հայ կաթոլիկ եկեղեցական գործիչ։ Կրթությունն ստացել է Հռոմում։ Եղել է Անարզաբայի (Հայոց Կիլիկիա) հայ կաթոլիկ համայնքի եպիսկոպոս, 1846 թվականից՝ Կ. Պոլսի կաթոլիկ հայերի պատրիարք, 1847 թվականից՝ կաթոլիկ հայերի կաթողիկոս՝ Անտոն Պետրոս Թ անունով։ Եպիսկոպոսական աթոռներ է հաստատել Կ. Պոլսում, Հալեպում, Կիլիկյան Հայաստանում (Մարաշ, Ադանա), Դիարբեքիրում։ 1850-ական թթ. ձևավորված հասունյան կուսակցությունը դավանաբանական պայքար է ծավալել Էջմիածնի կաթողիկոսության, Պոլսի պատրիարքարանի դեմ և միջոցների մեջ խտրություն չդնելով, դավանափոխել բազմաթիվ հայերի, ինչը զայրույթ է առաջացրել նույնիսկ կաթոլիկ հայերի մեջ, որոնք աջակցել են հակահասունյան խմբակցությանը, պայքարել մայրենի լեզվի և ազգային ավանդույթների պահպանման համար։ Հակահասունյանների ճնշման տակ՝ Հասունյանը հարկադրված հեռացել է Հռոմ, դիմել Հռոմի պապի օգնությանը։ Կարդինալների օգնությամբ Հասունյանը վերադարձել է Կ. Պոլիս, պայքարն ավելի է սրվել։ Հռոմի պապը, գիտակցելով, որ Հասունյանի ներկայությունը վնասում է Վատիկանի արևելյան քաղաքականությանը, հետ է կանչել նրան։


== Ծանոթագրություններ ==
Հոնի

Հոնի, Հայնի, բերդաքաղաք Կիլիկյան Հայաստանի Ջահան գավառում (ներկայիս Յարփուզ գյուղավանից մոտ 3 կմ հս-արլ.)։ XI դ. 2-րդ կեսին մտել է Փիլարտոս Վարաժնունու հայկական իշխանության, այնուհետև՝ Կիլիկիայի հայկական պետության մեջ։ Փորձելով կաթողիկոսական աթոռը հաստատել իր իշխանության մեջ՝ Փիլարտոս Վարաժնունին, Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Բ Վկայասերի (1066-1105) համաձայնությամբ, Պետրոս Ա Գետադարձի քրոջ որդի Սարգսին Հոնում ընտրել է կաթողիկոս (1076-77), որին հաջորդել է Թեոդորոս Ալախոսիկը (1077-91)։ Փիլարտոսի իշխանության անկումից հետո վերացել է նաև Հոնի կաթողիկոսությունը։ Հոնը ավերվել է օսմանյան տիրապետության ժամանակ։ Այժմ քրդաբնակ գյուղ է, որի շրջակայքում նշմարվում են հին քաղաքի ու բերդի ավերակները։


== Գրականություն ==
Տեր-Ղազարյան Հ., Հայկական Կիլիկիա, Անթիլիաս, 1966։
Բորիսավ Յովիչ

Բորիսավ Յովիչ (սերբ.՝ Борисав Јовић, հոկտեմբերի 19, 1928(1928-10-19), Nikšić, Սերբերի, խորվաթների և սլովակների թագավորություն - սեպտեմբերի 13, 2021(2021-09-13), Բելգրադ, Սերբիա), սերբ նախկին քաղաքական գործիչ, կոմունիստ, որը 1980-ականներին և 1990-ականներին, հանդես է եկել որպես Սերբիայի անդամ, Հարավսլավիայի կոլեկտիվ նախագահությունում։ Ավարտել է Բելգրադի Համալսարանի տնտեսագիտության բաժինը։


== Կարիերա ==
Յովիչը եղել է Սլոբոդան Միլոշևիչի մտերիմ դաշնակիցն ու խորհրդականը (1980-ականներին և 1990-ականներին), և օգնել է Միլոշևիչին իշխանության գալ Սերբիայում բյուրոկրատիայի դեմ հեղափոխության ընթացքում։ Նա ծառայել է որպես նախագահ Հարավսլավիայի Նախագահությունում։ Իր գրքում, Poslednji dani SFRJ (Բելգրադ, 1995), Յովիչը նկարագրում է, թե ինչպես 1990 թվականի հունիսի վերջին, Սլովենիայի և Խորվաթիայի անջատողական ընտրական հաղթանակից հետո, առաջարկել է Միլոշևիչին և Դաշնային պաշտպանության նախարար Վելյկո Կադիյեվիչին, որպեսզի Հարավսլավիայից ուժի միջոցով դուրս նետեն Սլովենիային և Խորվաթիային, միառժամանակ պահպանելով Խորվաթիայի Սերբաբնակ տարածքները։
Այդ հանդիպումից քիչ հետո Յովիչը սկսեց ռազմավարություն, որը հանգեցրեց Հարավսլավիայի Դաշնության ավարտին։ Յովիչը, առավել հայտնի է իր օգնությամբ որպես Բրոնի համաձայնագրի բանակցող (հուլիս 1991 թ.), որը տաս օրվա պատերազմից հետո, տվեց Սլովենիային իր անկախությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլատովկա

Պոլատովկա  (ռուս.՝ Полатовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պալատովկա-Վտոռայա մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մանդռովո գետի ձախ ափին 24 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 32 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010400312107000012025
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107001202
Ավազանի կոդը - 05.01.04.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մարիոն Բարտոլիի կարիերայի վիճակագրություն

Մարիոն Բարտոլիի կարիերայի վիճակագրությունը ներկայացնում է ֆրանսիացի նախկին պրոֆեսիոնալ թենիսիտուհի Մարիոն Բարտոլիի կարիերայի ամփոփ վիճակագրությունը և մասնակցությունները խոշոր մրցաշարերի եզրափակիչներում։


== Վարկանիշը տարվա վերջին ==


== Գլխավոր եզրափակիչներ ==


=== Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի եզրափակիչներ ===


==== Մենախաղ՝ 2 (1 տիտղոս, 1 պարտություն) ====


=== Չեմպիոնների եզրափակիչ մրցաշար ===


==== Մենախաղ՝ 1 (1 պարտություն) ====


=== WTA Premier Mandatory & Premier 5 եզրափակիչներ ===


==== Մենախաղ՝ 1 (1 պարտություն) ====


== Կարիերայի WTA մրցաշարերի եզրափակիչներ ==


=== Մենախաղ՝ 19 (8 տիտղոս, 11 պարտություն) ===


=== Զուգախաղ՝ 7 (3 տիտղոս, 4 պարտություն) ===


=== ITF Circuit մենախաղ՝ 6 (6 տիտղոս) ===


=== ITF Circuit զուգախաղ՝ 2 (1 տիտղոս, 1 պարտություն) ===


== Մենախաղի մրցաշարերի վիճակագրություն ==


== Մեծ Սաղավարտի լավագույն մրցաշարերի արդյունքներ ==


== Կարիերայում WTA մրցաշարերի մրցանակային գումարներ ==
*2013 թվականի հուլիսի 8-ի դրությամբ


== Առաջատար թենիսիստուհիների հետ հանդիպումներ ==


=== Հաղթանակներ աշխարհի № 1 ռակետների նկատմամբ ===


=== Հաղթանակներ Թոփ-10 թենիսիտուհիների նկատմամբ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Մարիոն Բարտոլին WTA կայքում
Մարիոն Բարտոլին ITF կայքում Archived 2013-11-27 at the Wayback Machine.
Ծաղկաձորի ճոպանուղի

Ծաղկաձորի ճոպանուղի, բազկաթոռային ճոպանուղի տուրիզմի և լեռնադահուկային սպորտի կենտրոն հանդիսացող ՀՀ Կոտայքի մարզի Ծաղկաձոր քաղաքում։ Ճոպանուղին ընկած է Թեղենիս լեռան արևելյան լանջին՝ ծովի մակարդակից 1966-2819 մետր բարձրության վրա։


== Պատմություն ==

Ծաղկաձորում ճոպանուղին գործում է 1967 թվականից։ 2004-2007 թվականներին շվեյցարական-իտալական Լայտներ («LEITNER») ընկերությունը ճոպանուղին ամբողջությամբ փոխարինել է նոր, ժամանակակից ճոպանուղիով՝ զինված լավագույն տեխնիկայով ու սարքավորումներով՝ ակտիվ և ապահով հանգիստ ապահովելով զբոսաշրջիկների և լեռնադահուկային սպորտի սիրահարների համար։ Կառուցվել են ճոպանուղու 5 կայաններ և շուրջ 30 կմ երկարությամբ սահուղիներ։


=== Կայաններ ===


=== 2-րդ կայանի տեխնիկական տվյալներ ===
Երկարությունը՝ 1.4 կմ
Տևողությունը՝ 19 րոպե և 7 վայրկյան
Միջին արագությունը՝ 4.4 կմ/ժ
Նվազագույն բարձրությունը՝ 1961 մ
Առավելագույն բարձրությունը՝ 2234 մ
Ընդհանուր բարձրացումը՝ 276 մ
Ընդհանուր իջեցումը՝ 20 մ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Գորոդեց (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոդեցԳորոդեց (ռուս.՝ Городец), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վալգյեռվե (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վալգյեռվե (այլ կիրառումներ)Վալգյեռվե շրջան (էստ․՝ Valgjärve vald), շրջան Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Սավեռնա գյուղը։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1562 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 10,92 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Բուդենեց

Բուդենեց (ուկրաիներեն՝ Буденець), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Ստորոժինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուդենեց գյուղում բնակվում էր 1 325 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)