armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մայքլ Ջեքսոնի շրջագայություններ


== Շրջագայություններ ==
Մայքլ Ջեքսոնի համերգային շրջագայությունները սկիզբ են առնում The Jackson 5 խմբի կազմում, որի առաջի համերգը անց է կացվել ԱՄՆ-ի քաղաքներում 1970 թվականի վերջում։ Որից հետո եղբայրները ևս երեք համերգային շրջագայություն են ունեցել հայրենիքում, այնուհետ եղել են հաջողակ շրջագայություններ Եվրոպայում 1972 թվականին, իսկ 1973 թվականի այլ մայրցամաքներում։
Motown-ից Epic Records փոխադրվելուց և անվանումը փոխելուց հետո, խումբը Եվրոպայում նոր շրջագայություն ունեցավ, որի ժամանակ հանդես եկավ Եղիսաբեթ II-ի համար նույնպես։ 1978 թվականի նրանք ցուցադրեցին Interim ելույթների շարքը։ 1978 թվականի դեկտմեբրի 17-ին թողարկվեց Destiny ալբոմը, իսկ մեկ ամիս անց մեկնարկեց համերջային շրջագայությունը։ 1981 թվականի ԱՄՆ-ի 36 քաղաքներում ցուցադրվեց Triumph Tour-ը։ Եղբայրների հաջորդ շրջագայությունը տեղի ունեցավ 1984 թվականին այն բանից հետո, երբ թողարկվեց Victory ալբոմը, իսկ Մայքլը որպես սոլո երգիչ թողարկեց Thriller-ը։
Victory Tour-ը ներառեց իր մեջ 55 համերգ ԱՄՆ-ում և Կանադայում, և հավաքեց 75 միլիոն դոլլար։ Այս շրջագայությունը եղբայրների վերջին համատեղ հյուրախաղերն էին։
Ջեքսոնի առաջին համաշխարհային սոլո շրջագայությունը սկսվեց 1987 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Տոկիոյում։ Bad World Tour դարձավ ֆինանսական առումով ամենահաջողակ շրջագայությունը ողջ պատմության ընթացքում, ինչպես նաև ամենահաճախվողը։
Համերգների հաջորդ շրջանը՝ Dangerous World Tour-ը, մեկնարկեց 1992 թվականին, այն տևեց մինչ 1993 թվականը, չնայած այն փաստին, որ համաերգների հաճախելիությունը շատ էր, Ջեքսոնը որոշեց կրճատել հյուրախաղերը։ Դա կապված էր Ջեքսոնի հոգեբանական իրավիճակի հետ, քանզի նա ծանր էր տանում 1993 թվականին ներկայացված մանկապղծության մեղադրանքը։
1996-1997 թվականներին տեղի անցկացվեց HIStory World Tour-ը, որը ներառեց 82 համերգ։ Այս շրջագայությունը, որը հաճախեցին ավելի քան 4,4մլն․ մարդ, դարձավ Ջեքսոնի վերջին համերգային շարքը։ Երգիչը մահացավ ավելի քիչ քան 3 շաբաթ մինչ նրա նոր This Is It շրջագայությունը
։


== Շրջագայություններ ==


=== The Jackson 5 ===


=== The Jacksons ===


=== Մայքլ Ջեքսոն ===


== Ծանոթագրություններ ==
Կասկադ

Կասկադ (ֆր.՝ cascade, իտալերեն՝ cascata, cascare - սրընթաց վայր ընկնել), դարավանդ առ դարավանդ գահավիժող բնական կամ արհեստական ջրվեժ։ Պարտեզապուրակային ճարտարապետությունում կասկադը ստեղծվում է տարբեր մակարդակներում աստիճանների և արգելքների տեղադրմամբ, որոնց վրայով հոսում է ջուրը։ Նշանավոր են իտալական մենատների (Տիվոլիում՝ դ’էաոե, 1550-1572 թթ., ճարտարապետ Լիգորիո, Ֆրասկատիում՝ Ալդոբրանդինի, 1598-1604 թթ., ճարտարապետ Զ. դել-լա Պորտա, Կ. Մադեռնա), ինչպես և Պետրոդվորեցի կասկադները։
Հայաստանի Հանրապետության Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի սպառազինության վարչություն

Հայաստանի Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի սպառազինության վարչություն, ՀՀ ԶՈՒ ԳՇ ՍՎ, Հայաստանի զինված ուժերի Գլխավոր շտաբի կառուցվածքային առաջատար ստորաբաժանում, որը խաղաղ և պատերազմի ժամանակ ապահովում է գլխավոր շտաբի կազմակերպչական, վարչաիրավական և վերլուծական-հսկողական գործառույթների իրականացումը։
Վարչական ապարատի պետն է ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-մայոր Պողոս Պողոսյանը։


== Ղեկավարություն ==
ՀՀ ԶՈՒ ԳՇ ՍՎ պետեր են եղել.


== Պատմություն ==
ՀՀ ԶՈՒ ԳՇ սպառազինության վարչությունը կազմավորվել է 1992 թվականի սեպտեմբերի 14-ին։


== Գործառույթներ ==
ՀՀ ԶՈՒ ԳՇ սպառազինության վարչությունն իրականացնում է տեխնիկական ապահովման համակարգի շրջանակներում հետևյալ գործառույթները.

գիտատեխնիկական բաղադրիչի (պաշարների, անխափան գործող արտադրական կարողությունների և այլն) ստեղծման ուղղությամբ միջոցառումների պլանավորումը, նախապատրաստումն ու անցկացումը,
սպառազինության ու ռազմական (հատուկ) նոր տեխնիկայի, չափման միջոցների նմուշների, համալիրների, համակարգերի և այլնի ստեղծման հնարավորությունների բազմակողմանի հետազոտումն ու նախագծումը կամ արդիականացումը,
կուտակումը, շարակարգումը, պահուստների պահպանումը,
ՍՌՏ շահագործումը, պահպանումը, վերականգնումը (նորոգումը), օգտահանումը և թափոնումը (վերացումը),
տեխնիկական ապահովման մարմինների զորահավաքային նախապատրաստումը,
ինժեներատեխնիկական կազմի ու կրտսեր մասնագետների պատրաստումը։


== Տես նաև ==
Հայաստանի Հանրապետության Զինված ուժերի գլխավոր շտաբ


== Ծանոթագրություններ ==
Ջելաիրյաններ

Ջելաիրյաններ, մոնղոլական բռնապետական տոհմ Մերձավոր Արևելքում (14-15-րդ դարի․ առաջին երեսնամյակ)։ Հիմնադիրն է Հասան Բուզուրգը, որը Հուլավյան իլխան Աբու Սայիդի օրոք (1316-1335) եղել է Անատոլիայի կուսակալ, 1330-ական թվականների գերիշխանության համար կատաղի կռիվներ մղել Չոբանյանների դեմ, 1341 թվականին նրանց հետ կնքած պայմանագրով ստացել իւքսանության արմ․ և հյուսիսարևմտյան շրջանները՝ Բաղդադ կենտրոնով։ Հասան-Բուզուրգի որդի Ուվեյսը (1356—74) 1360 թվականին նվաճել է Ատրպատականը, իրեն հայտարարել «սուլթան», ստեղծել ընդարձակ տերություն՝ Թավրիզ կենտրոնով։ Ջելաիրյանները թվականի տիրապետության տակ է գտնվել նաև Հայաստանի մեծագույն մասը։ Երկիրն ավերվել է պատերազմներից և կողոպտչական արշավանքներից։ Հայերը, որպես քրիստոնյա ժողովուրդ, ենթարկվել են կրկնակի շահագործման։ Այնուամենայնիվ, Ուվեյսի իշխանության տարիներին որոշ, չափով կարգավորվել է հարկերի գանձումը, սահմանափակվել են պաշտոնյաների չարաշահումները։ Ուվեյսի որդի Հուսեյնի օրոք (1374-1382) կենտրոնական իշխանության դեմ ապստամբել են վաչկատուն ցեղապետները (հատկապես կարա-կոյունլուները)։ Ջելաիրյանների տերությունը մասնատվել է (Ուվեյսի որդի Բայազիտը 1383-1385 թվականին միանձնյա իշխել է Հարավային Հայաստանում, կարա-կոյունլու Կարա-Մուհամմեդը՝ Հայաստանի կենտրոնական շրջաններում) և թուլացել։ Ոսկե հորդայի խան Թողթամիշը 1385 թվականին գրավել է Թավրիզը, Ջելաիրյանները Ատրպատականից դուրս մղել Բաղդադ։ Լենկթեմուրի արշավանքների ժամանակ Ջելաիրյանները քաշվել են Եգիպտոս և միայն նրա մահից (1405) հետո կրկին նվաճել Բաղդադը, ապա՝ Թավրիզը։ Կարա-կոյունլու Կարա-Ցուսուֆը 1410 թվականին պարտության է մատնել Ջելաիրյաններին, գրավել Թավրիզը, մահապատժի ենթարկել Ահմադ սուլթանին ն նրա որդիներին, 1411 թվականին նվաճել նաև Բաղդադը։ Ջելաիրյանների վերջին ներկայացուցիչները իշխել են Հարավային Իրաքում (մինչև 1432)։


== Գրականություն ==
Խաչիկյան Լ․, Չոբանյանների և Ջելաիրյանների տիրապետությունը Հայաստանում, t1969, № 9։
Օրնիթին

Օրնիթին, քիմիական բանաձևը՝ H2N(CH2)3СН(NH2)СООН, երկամինավալերիանաթթու, ջրում և սպիրտում հեշտությամբ լուծվող ամինաթթու։
Ունի ածխածնի մեկ ասիմետրիկ ատոմ։ Գոյություն ունի երկու օպտիկապես ակտիվ (D, Լ) և մեկ ռացեմիկ ձևերով։ L–Օ․ պարունակվում է կենդանիների և մարդու հյուսվածքներում․ կարևոր դեր է կատարում միզանյութի կենսասինթեզում․ առաջանում է արգինինից և α-ամինա-y-ֆոլմիլկարագաթթվից։

Կարող է վերածվել պրոլինի։ Ազատ L–Օ․ հանդիպում է բույսերում, կապվածը մտնում է որոշ պեպտիդային անտիբիոտիկների (բացիտրային, գրամիցիդին) կազմության մեջ։ Բնական սպիտակուցներից օրնիթինը չի անջատվել։


== Ծանոթագրություններ ==
2NE1 (մինի-ալբոմ, 2011)

2NE1֊ը, ինչպես նաև 2NE1 2nd Mini Album֊ը, կորեական 2NE1 փոփ խմբի երկրորդ մինի ալբոմն է։ Թողարկվել է 2011 թվականի հուլիսի 28֊ին YG Entertainment լեյբլի կողմից։ Ճապոնիայում այս ալբոմը թողարկվել է Nolza 21 անունով 2011 թվականի սեպտեմբերին։ Ալբոմը ստացել է MelOn Music Awards մրցանակ «Տարվա ալբոմ» անվանակարգում։


== Տեղեկություն ալբոմի մասին ==
2011 թվականի ապրիլի 18֊ին 2NE1֊ը հայտնեց, որ կհետաձգի իրենց նոր դեբյուտային ճապոնական ալբոմի թողարկումը Ճապոնիայի երկրաշարժի պատճառով, բայց դրա փոխարեն կզբաղի կորեական շուկայում առաջխաղացմամբ։ Ավելի ուշ, հուլիսի 27֊ին, խումբը հայտարարեց, որ նրանք նոր սինգլ կհրապարակեն ամեն երեք շաբաթը մեկ։
Մինի ալբոմը դուրս եկավ վաճառքի 2011 թվականի հուլիսի 28֊ին, հետո այն թողարկվեց 2011 թվականին Warner Music Group լեյբլի կողմից Թայվանում, որի չարտում նրանք զբաղեցնում էին առաջին տեղը։ Սեպտեմբերին ալբոմը հրապարակվեց Ճապոնիայում ճապոներեն լեզվով ստեղծագործություններով և Nolza անվանմամբ։
Spin ամսագիրը 2NE1 ալբոմը ներառեց 2011 թվականի 20 լավագույն ալբոմների մեջ։


== Ստեղծագործությունների ցուցակ ==
«I Am the Best (내가 제일 잘 나가)»
«Ugly»
«Lonely»
«Hate You»
«Don’t Cry (Bom solo)»
«Don’t Stop the Music» (New version - with alternative lyrics)


== Չարտեր ==
Ճապոնական տարբերակ


== Սինգլներ ==


==== Այլ երգեր, որ հայտնվել են չարտում ====


== Վաճառք ==


== Թողարկման ժամանակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սլավուտա (գյուղ, Վինկովեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սլավուտա (այլ կիրառումներ)Սլավուտա (ուկրաիներեն՝ Славута), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վինկովեցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սլավուտա գյուղում բնակվում էր 122 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,793 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 153,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուայոմինգ շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուայոմինգ շրջան (այլ կիրառումներ)Ուայոմինգ շրջան (անգլ.՝ Wyoming County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1, 298 կմ² է, բնակչությունը՝ 23, 796 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Փայնվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1850 թ.։
Ասպիրակ աղեղնաեզր

Ասպիրակ աղեղնաեզր (լատ.՝ Spirea crenata), վարդազգիների ընտանիքի ասպիրակայինների ենթաընտանիքի տերևաթափ թուփ՝ մինչև 1 մ բարձրությամբ, նուրբ, ուղղաձիգ, երբեմն թեթևակի աղեղնաձև ճյուղերով։ Դրանք սկզբնական շրջանում ծածկված են աղվամազով, դարչնագույն են կամ կարմրագորշավուն, հետագայում ստանում են մոխրագույն գունավորում։ Տերևները մանր են, երկարավուն, հակառակ ձվաձև՝ 1.5-3.5 սմ երկարությամբ և 0.8-1 սմ լայնությամբ, աղեղնաեզր, ատամնավոր գագաթավ։ Վերևից մոխրականաչավուն են, ներքևի կողմից՝ բաց գույնի։ Ծաղկափթթությունները կազմված են 10-12 սպիտակ մանր ծաղիկներից։ Պտոիղները մանր են։ Ծաղկում է մայիսին, պտուղները հասունանում են հուլիսին։


== Տարածումը ==
Տարածված է Կովկասում, Արևմտյան Եվրոպայի արևելյան շրջաններում։ Հայաստանի պայմաններում հանդիպում է հյուսիսարևելյան և կենտրոնական շրջաններում, Սևանի ավազանում և Զանգեզուրում՝ միջին լեռնային գոտում՝ անտառների եզրերին, գիհուտներում, չոր, քարքարոտ, լուսավոր լանջերին։


== Մշակումը և օգտագործումը ==
Բավականին ցրտադիմացկուն է, շոգադիմացկուն, լուսասեր, պահանջկոտ չէ խոնավության և հողում պարունակվող սննդանյութերի նկատմամբ։ Նպատակահարմար է օգտագործել բնակավայրերի կանաչապատման բնագավառում, հատկապես՝ քարապարտեզներում, ալպինարիաներում և ծաղկապարտերային ձևավորումներում։
Տերևները պարւոնակում են 310 մգ/% վիտամին C, օգտագործվում են թեյի մեջ։


== Նայիր նաև ==
Ասպիրակ


== Գրականություն ==
Լ.Վ. Հարությունյան - «Քո շրջապատի թփերը», «Սովետական գրող» հրատարակչություն, 1984 թվական, 224 էջ
Պայ (Տերմանտի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պայ (այլ կիրառումներ)Պայ (ռուս.՝ Пай), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Մուեզերսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տերմանտ գետի աջ ափին՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000010228
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001022
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մելպոմենեի հեքիաթներ

«Մելպոմենեի հեքիաթներ» (ռուս.՝ Сказки Мельпомены) (լրիվ անվանումը՝ «Մելպոմենեի հեքիաթներ. Ա. Չեխոնտի վեց հեքիաթ»), Անտոն Չեխովի պատմվածքների առաջին հրատարակված ժողովածուն, որը լույս է տեսել 1884 թվականին, բաղկացած էր 6 պատմվածքից՝ միավորված թատերական թեմայով։ Ժողովածուն գրողի առաջին հրատարակությունն է, որը գրավել է քննադատների ուշադրությունը։


== Պատմություն ==
«Մելպոմենեի հեքիաթներ» ժողովածուի տպագրության համար հեղինակը փող չուներ, ուստի տպարանի սեփականատեր Ա. Ա. Լևենսոնը այն հրատարակեց ապառիկով։ Գիրքը վաճառվել է կես տարվա ընթացքում։ Ինքը Չեխովը չգնահատեց այս հրապարակումը՝ այն անվանելով «անպետք բան»։
Գրողի կրտսեր եղբայրը՝ Միխայիլ Չեխովը, հետաքրքրաշարժ դեպք է ներկայացնում՝ այս հավաքածուի հետ կապված։ Գրախանութների տերերը սխալ էին թույլ տվել հրատարակության ժանրում և թատերական պատմությունների փոխարեն այն տեղադրել էին մանկական  բաժնում ՝ նկատի ունենալով, որ ժողովածուն մանկական հեքիաթների համար է։ Բայց այս հրատարակության հետագա ճակատագիրը, ինչպես նրա, այնպես էլ եղբոր ՝ Անտոնի համար անհայտ էր։
Հավաքածուն դրական արձագանքներ առաջացրեց, նշվեց աշխույժությունն ու շարադրանքի  հեշտությունը, հումորն ու զավեշտը։ Չորս պատմվածքներ 1982 թվականին տպագրվեցին «Համաշխարհային միտք» ամսագրում։ «Արտիստների կանայք» միակ պատմվածքն է չհրապարակված «Չարաճճիություն» ժողովածուից, որն այնուհետև տեղափոխվել է «Մելպոմենեի հեքիաթներ» ժողովածու։ Ուշացած ստացվեց «Ողբերգակ» պատմվածքը, որը հրատարակվեց 1883 թվականին  «Օսկոլկի» ամսագրում և գրողի կենդանության օրոք թարգմանվեց սերբախորվաթերեն։
Պատմվածքները միավորվում են արվեստի մարդկանց մասին հումորային պատմություններով, որոնցից մի քանիսում բարձրացվում են ողբերգական թեմաներ։ Պատմվածքներում  հիշատակվում են եվրոպական գրական ստեղծագործություններ` Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլերի (Ողբերգակ) «Ավազակները», Ուիլյամ Շեքսպիրի («Բարոն») «Համլետ»-ը և Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեի «Ֆաուստ»-ը։


== Ժողովածուի կազմ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Долотова Л. М., Опульская Л. Д., Чудаков А. П. Примечания // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Институт мировой литературы им. А. М. Горького. — Т. 2. [Рассказы. Юморески], 1883—1884. — М.: Наука, 1975. — С. 467—559.
Громов М. П. Примечания // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Институт мировой литературы им. А. М. Горького. — Т. 1. Рассказы. Повести. Юморески, 1880—1882. — М.: Наука, 1974. — С. 547—603.
Громов М. П. Сборник «Шалость» // Чехов. — М.: Молодая гвардия, 1993. — 448 с.
Чехов М. П. Вокруг Чехова // Вокруг Чехова / Сост., вступ. ст. и примеч. Е. М. Сахаровой. — М.: Правда, 1990. — 655 с.
Шацев В. Н. Чехов на пути к «Маленькой трилогии» // Русская литература. — 2009. — № 4. — С. 115—122.
Մանկական աշխարհ հանրախանութ

«Մանկական աշխարհ» հանրախանութ, պատմամշակութային հուշարձան Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում՝ Աբովյան և Արամի փողոցների հատման խաչմերուկում։


== Պատմություն ==
Շենքի կառուցման աշխատանքներն սկսվել են 1935 թվականին Երևանի կենտրոնում` Աստաֆյան (այժմ՝ Աբովյան) փողոցի սկզբնամասում` որպես քաղաքային կենտրոնական հանրախանութ։ Հանրախանութը բացվել է 1937 թվականին։
Շենքի ճարտարապետներն են եղել Արսեն Ահարոնյանը, Միքայել Մազմանյանը, Հովհաննես Մարգարյանը, Գևորգ Քոչարը։ Եղել է շենքի կառուցման երկու նախագիծ`  կոնստրուկտիվիստական և սոցռեալիզմի ոճով մշակված. ձևով` ազգային, բովանդակությամբ` սոցիալիստական։ 1935 թվականին Մազմանյանն ու Քոչարը երեք ամսով մեկնել են ծանոթանալու եվրոպական ճարտարապետությանը, Մարգարյանն ու Ահարոնյանը մնացել են Երևանում և աշխատել նախագծի երկրորդ տարբերակի վրա։ Ահարոնյանի հիվանդության պատճառով նախագծի վրա հիմնականում աշխատել է Մարգարյանը։ Մազմանյանի և Քոչարի վերադարձից հետո քննարկվել է երկրորդ տարբերակը, որոշումն ընդունվել է, և 1935 թվականին սկսվել է շինարարությունը։ Շենքը նախագծվել է «Գիպրոգոր» նախագծային բյուրոյում (տնօրեն` Գևորգ Քոչար)։ Եռահարկ շենքի ծավալատարածական և գեղարվեստական լուծումը պայմանավորված է անկյունային տեղադրությամբ և անկյունային գլխավոր մուտքի շեշտվածությամբ։ 
Շենքն ունի երկաթբետոնե միաձույլ կառուցվածք, որի պատերը քարակերտ են, ճակատները` շարված Անիի բազալտի տաշվածքով։ Սկզբունքորեն պահպանելով հասարակական շենքի նախագծման 1920-ական թվականների հնարները` հեղինակները ճարտարապետական-գեղարվեստական լուծումներով ներմուծել էին դասական տարրեր, որոնք բնորոշ էին 1930-ական թվականների անցումային շրջանի ճարտարապետությանը։ Հանրախանութը բացվել է 1937 թվականին։ Նույն թվականին Երևանում տեղի ունեցած երկրաշարժի ժամանակ շենքը չի վնասվել։ 1980-ականներին հանրախանութը կոչվել է «Մանկական աշխարհ» և  «Երևաննախագիծ» ինստիտուտին հանձնարարվել է ընդլայնել հանրախանութը (նախագծի հեղինակ` Օլեգ Շոկարև)։

Առաջին հարկում գործել են մանկական բաժինները, որտեղ վաճառվել են խաղալիքներ, հագուստ, կոշիկներ, գործել է ապակեղենի բաժին, երկրորդ հարկում եղել է սրճարան, երրորդ հարկում վաճառվել են տարբեր կտորներ։
Հանրախանութի հայտնի հերոսներից է եղել Կարաբալան, ում արձանը գտնվում է կառույցի դիմաց։
2002-2003 թվականներին պատրաստվել է վերակառուցման ամբողջական նախագիծ։ Սակայն իրականացել է միայն շենքի  ճակատային մասի վերակառուցումը` Աբովյան և Արամի փողոցների կողմից։


== Հրդեհ շենքում ==
Շենքը երկու անգամ հրդեհվել է։ Առաջին անգամ 1956 թվականին։ Կրակը ուժեղ չի եղել և արագ մարվել է։ Երկրորդ անգամ՝ 1995 թվականին կրակը բռնկվել է 3-րդ հարկից և տարածվել ողջ շենքով և այրվել է ամբողջ 3-րդ հարկը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Երևան)


== Ծանոթագրություններ ==
Դոմինիկայի թանգարան

Դոմինիկայի թանգարան (անգլ.՝ The Dominica Museum), Կարիբյան ավազանի Դոմինիկա կղզային պետության ազգային թանգարանը։ Այն գտնվում է երկրի մայրաքաղաք Ռոզոյում՝ Հին շուկայի դիմացի առափին, որը գաղութատիրական ժամանակներում ստրուկների առևտրի կենտրոն էր։ 1810 թվականին կառուցված շենքը նախկինում ծառայել է որպես շուկա և փոստային բաժանմունք։


== Ցուցադրություն ==

Դոմինիկայի հայտնի պատմաբան Լենոքս Հոնիչըրչը պատասխանատու էր թանգարանի մեծ մասի համար։ Թանգարանը պարունակում է իրեր, որոնք առնչվում են Դոմինիկայի մշակութային և սոցիալական պատմությանը, ինչպես նաև երկրաբանությանն ու հնագիտությանը։ 
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է նախկին կառավարիչների հին լուսանկարներ և դիմանկարներ, գաղութային կահույք, ներառյալ աթոռ, հին պահարան և բարոմետր, թռչունների և ձկների նմուշներ և գաղութային գյուղատնտեսության իրեր։ Այստեղ ներկայացված են բնիկ ժողովուրդների մշակույթի առարկաներ, այդ թվում՝ կարիբների փոքր փորովի պուի պուի (pwi pwi) մակույկը, կարիբների խրճիթի և արավակների կերամիկական իրերի ու գործիքների պատճեններ։
Հավաքածուն պարունակում է մի քանի քարե կացիններ, որոնց մի մասի երկարությունը հասնում է 9 մատնաչափի։ 
Թանգարանում ցուցադրվում են կղզու հրաբխագիտությանը վերաբերող ցուցանմուշներ։ Վաղաբնակներին վերաբերող իրերը ներառում են թիեր, տնային գործիքներ, փայտե արձանիկներ և հին երաժշտական գործիքներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«The Dominica Museum» (անգլերեն)։ islandigo.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-09-19-ին։ Վերցված է 2020-08-25
Պալացցո Կորեջո

Պալացցո Կորեջո (իտալերեն՝ Palazzo Correggio), պալատ իտալական Վենետիկ քաղաքում, որը տեղակայված է Մեծ ջրանցքի Սանտա Կրոչե շրջանում՝ Պալացցո Դոնայի և Կա Կորներ դելլա Ռեջինայի միջև՝ Կա Պեզարոյից ոչ հեռու։


== Պատմություն ==
Պալատը կառուցվել է 18-րդ դարում ճարտարապետ Անդրեա Տիրալիի (իտալերեն՝ Andrea Tirali) աշակերտի նախագծով այն տեղում, որտեղ նախկինում կանգնած էր 16-րդ դարի շենք, որը պատկանում էր Օրազիո Կորեջոյին (իտալերեն՝ Orazio Correggio): Կորեջոյի ընտանիքի այս ճյուղը մահացել է Զանդոնա Կորեջիոյի հետ, ով ինքնասպան է եղել 1738 թվականի հունիսի 25-ին ֆինանսական խնդիրների պատճառով։


== Տես նաև ==
Վենետիկի պալատներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Marcello Brusegan. La grande guida dei monumenti di Venezia. Roma, Newton & Compton, 2005 ISBN 88-541-0475-2
Guida d'Italia – Venezia. 3a ed. Milano, Touring Editore, 2007 ISBN 978-88-365-4347-2
Պալացցո Կորջոյի պաշտոնական վեբկայք
Իրշիկի

Իրշիկի (ուկրաիներեն՝ Іршики), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իրշիկի գյուղում բնակվում էր 600 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1987 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 301,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ձայնապնակ

Ձայնապնակ, տափակ, սկավառակ, որի երկու կողմերը երաժշտական ձայնագրություն են պարունակում՝ սպիրալաձև, արտաքին եզրից դեպի ներս պտտվող ակոսիկի մեջ ստեղծված խազերի միջոցով։ Ձայնագրությունը հնչյունների է վերածվում պտտվող ձայնապնակի վրա դրվող ասեղի միջոցով, որը, կարել է ասել, «ընթերցում» է այս խազերը։
Հիմնականում լինում են երեք չափի. փոքր (18 սմ), միջին (25 սմ) և մեծ (30 սմ)։
Նախքան ձայնասկավառակի հայտնագործումը, ձայնապնակը ամենատարածված աուդիոկրիչն էր։ Այժմ դրանք շատ սահմանափակ գործածություն ունեն, հիմնականում օգտագործվում են դիսկո ակումբներում, քանի որ դիջեյները կարող են ձևափոխել երաժշտությունը։ Ռոք և մեթալ պարային երաժշտական ալբոմները հաճախ ձայնասկավառակից բացի, թողարկվում են նաև ձայնապնակներով։
Ձայնապնակը ստեղծել է Էմիլ Բերլիները (1858-1929)։ Նախքան դա օգտագործվում էին գլանաձև աուդիոկրիչներ։
Լիրսի

Լիրսի (ռուս.՝ Лырсы), խուտոր Ռուսաստանի, Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 102 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կաստլ (Վերին Բավարիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաստլ (այլ կիրառումներ)Կաստլ (Վերին Բավարիա) (գերմ.՝ Kastl (Oberbayern)), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Ալտյոտինգի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2640 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 27,36 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 71 121։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ռոտնի Դվոր

Ռոտնի Դվոր (ռուս.՝ Ротный Двор), գյուղ Ռուսաստանի Պսկովի մարզի Ստրուգոկրասնենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2000 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 131 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գոսոլենգո

Գոսոլենգո  (իտալերեն՝ Gossolengo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Պիաչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3763 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 121 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 29020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0523։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Քվինտինը։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 31-ին։
Մասակ Ներքին

Մասակ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Այնթապի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի ձախ կողմի վտակներից մեկի հովտում, Այնթապ ավանից 14 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սիենիտ

Սինեիտ (Սիենիտ, հին եգիպտական Սուն, այժմ Ասուան քաղաքի հունարեն անվանումը), լրիվ բյուրեղային հրային ապար, բաղկացած հիմնականում կալիումային դաշտային սպաթից, պլագիոկլազներից, գունավոր միներալների (եղջերախուբ, բիոտիտ, պիրոքսեն, հազվադեպ օլիվին) խառնուրդից։ Երբեմն պարունակում է քվարց։ Սիլիկահողի պարունակությունը 55-65% է։ Ըստ ալկալիների պարունակության բաժանվում է նորմալ և ալկալային տարբերակների։ Ալկալիներով առանձնապես հարուստ սիենիտներում հանդիպում է նեֆելին (նեֆելինային սիենիտներ)։ Սիենիտը հեշտ ողորկվում է, գլխավորապես օգտագործվում է իբրև շինարարական և երեսպատման քար։Սիենիտները տարածված են գրեթե ամենուր, նշանակալի պաշարներ կան Բրազիլիայում, Իտալիայում, Գերմանիայում, Նորվեգիայում, Եգիպտոսում, Ուկրաինայում, Ղազախստանում, Ռուսաստանի Դաշնությունում (Ուրալ)։ Հայաստանի Հանրապետությունում տարածված են Կոտայքի, Լոռվա, Արագածոտնի մարզերում (Փամբակի լեռնաշղթա), Սյունիքի մարզում (Բարգուշատի լեռնաշղթա)։ Նեֆելինային սիենիտների որոշակի պաշարներ կան նաև Վայոց ձորի մարզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաքսիմ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մաքսիմ (այլ կիրառումներ)Մաքսիմ (լատիներեն՝ maxima sentencia), ուղղակի ճշմարտություն, որը բնորոշվում է իր համընդհանրությամբ և ուղղություն տվող զորությամբ։ Մաքսիմներ են կոչվում այն ճշմարտությունները, որոնք ընդունվում են բոլորի կողմից։
Բարոյագիտության մեջ մաքսիմներն ասես օրենքներ լինեն, ըստ որում դրանք պետք է պատգամների պես սեղմ և կարճ լինեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիկարդո Ագիռե Մարտինես-Վալդիվիեսո

Ռիկարդո Ագիռե Մարտինես-Վալդիվիեսո (իսպ.՝ Ricardo Aguirre Martínez-Valdivieso, հունվարի 25, 1876(1876-01-25), Մադրիդ, Իսպանիա - նոյեմբերի 24, 1936(1936-11-24)), իսպանացի արխիվագետ։
1909-1916 թվականներին աշխատել է Իսպանիայի ազգային պատմական արխիվում, ավելի ուշ՝ Մադրիդի Ազգային  հնագիտական թանգարանում, 1930 թվականի հոկտեմբերի 5-ից եղել է նույն կառույցի գլխավոր քարտուղարը։
1936 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ձերբակալվել է Հանրապետական ազգային գվարդիայի կողմից, Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի սկզբից դատապարտվել մահապատժի։


== Աղբյուրներ ==
Gracia Alonso, Francisco y Munilla Cabrillana, Gloria (2013)։ El tesoro del "Vita". La protección y el expolio del patrimonio histórico-arqueológico durante la Guerra Civil, Barcelona, Universidad de Barcelona, pp. 158–159.
Կովկասի լեզուներ

Կովկասի լեզուները Կովկասի տարածքում գործածվող բոլոր լեզուների ամբողջությունն է։ Այն պատճառով, որ Կովկասի սահմանները վերջնականորեն որոշված չեն, լեզուների թիվը կարող է տարատեսակել։ Պետք է տարբերել կովկասյան լեզուներ և Կովկասի լեզուներ տերմինները, որոնց մեջ կա մեծ տարբերություն, քանի որ առաջինը կոնկերտ ընտանիքին պատկանող լեզուներին է վերաբերվում, իսկ երկրորդը Կովկասի տարածքում ապրող ազգերի կամ ազգությունների կողմից օգտագործվող լեզուներն են։


== Դասակարգում ==
Կովկասի լեզուների մեջ ներառված են, առաջին հերթին, կովկասյան լեզուները (Իբերակովկասյան լեզվաընտանիք)՝

աբխազա-ադըղեական (հյուսիս–արևմտյան)
քարթվելական (հարավային)
նախ-դաղստանյան (հյուսիսարևելյան)։Կովկասյան լեզուների դասկարգման հարցում միանշանակ մոտեցում չկա։ Դրանցից մեկի համաձայն վերոհիշյալ 3 լեզվաընտանիքներն անկախ ընտանիքներ են համարվում, սակայն որոշ մասնագետներ 1-ին և 2-րդ ընտանիքները միավորում են Հյուսիս-Կովկասյան ընտանիքի մեջ, իսկ ոմանք էլ նաև քարթվելական լեզուների ընտանիքն է միավորում այդ լեզվաընտանիքի մեջ։
Բացի տեղական լեզվաընտանիքներից, Կովկասում տարածված են նաև աշխարհում լայն տարածում ունեցող 3 լեզվաընտանիքներ, դրանք են՝

Հնդեվրոպական լեզվաընտանիք
հայերեն
իրանական լեզուներ
օսերեն
թալիշերեն
թաթերեն
քրդերեն
հունական ճյուղ
պոնտոսերեն
սլավոնական լեզուներ
ռուսերեն
ուկրաիներեն
Ալթայական լեզվաընտանիք
թյուրքական լեզուներ
թուրքերեն
ադրբեջաներեն
կարաչայ-բալկարերեն
կումիկերեն
նողայերեն
մոնղոլական լեզուներ
կալմիկերեն
Սեմական լեզվաընտանիք
Նոր արամեերեն


== Տես նաև ==
Կովկասյան լեզուներ


== Արտաքին հղումներ ==
TITUS Language map by Jost Gippert
Atlas of the Caucasian Languages with Language Guide (by Yuri B. Koryakov)
Պատրիկ Ջեյ Ադամս

Պատրիկ Ջեյ Ադամս (անգլ.՝ Patrick J. Adams, օգոստոսի 27, 1981(1981-08-27), Տորոնտո, Կանադա), կանադացի դերասան, առավել հայտնի է USA Network «Ֆորս Մաժորները» հեռուստասերիալում խաղացած իր Մայք Ռոսսի դերով։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Ադամսը ծնվել է Տորոնտոյում, Օնտարիո, Կանադա, բայց ծնողների ամուսնալուծությունից հետո 19 տարեկանում տեղափոխվեց Լոս-Անջելես, որտեղ ավարտեց հարավային Կալիֆոռնիայի համալսարանը արվեստի բակալավրի աստիճանով։ Մեծ էկրանի վրա նա առաջին անգամ հայտնվեց ոչ մեծ դերով «Փորձառու» ֆիլմում 2003 թվականին, իսկ հեռուստատեսությունում հայտնվեց այնպիսի սերալների էպիզոդներում, ինչպիսիք են «Ջեկը և Բոբբին», «Խոզարկու Ռաշ», «Ուժեղ դեղամիջոց», «Կին նախագահ», «Գիշերային ուրբաթի լույսերը», «Մնալ կենդանի», «Ծովային ոստիկանություն։ Հատուկ բաժանմունք», «Ուրվականների հետ խոսողը», «Փասատաբանի փորձառություն» և «Հմայիչ Խաբեբաները»։
Ադամսը առավել հայտնի է USA Network «Ֆորս Մաժորները» հեռուստասերիալում խաղացած Մայք Ռոսսի դերով, որտեղ նկարահանվում էր 2011 թվականից։ 2012 թվականին նա առաջադրվել է ԱՄՆ-ի դերասանների Գիլդիայի մրցանակին՝ տղամարդու լավագույն դերի համար.: 2014 թվականին «Ռոզմարիի զավակը» փոքր սերիալում Ադամսը ստացավ գլխավոր տղամարդու դերը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Իդլիբի շրջան

Իդլիբի շրջան (արաբ․՝ ناحية ادلب‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիս-արևմուտքում՝ Իդլիբի մարզում։ Հանդիսանում է Իդլիբի գավառի յոթ շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Իդլիբ քաղաքն է։ Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 126,284 բնակչություն։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 252,09 քառ.կմ տարածք։
Ունի 14 գյուղ և ավան՝

Ակրաբաթ (արաբ․՝ عقربات‎‎)
Նայրաբ (արաբ․՝ النيرب‎‎)
Այն Շիբ (արաբ․՝ ‎‎)
Կրեիզ (արաբ․՝ الكريز‎‎)
Թաբ Իսա (արաբ․՝  تب عيسى‎‎)
Մաստումե (արաբ․՝ المسطومة‎‎)
Իդլիբ (արաբ․՝ إدلب‎‎)
Սիջեր (արաբ․՝  سيجر‎‎)
Հյուսիսային Օրա (արաբ․՝ عرى الشمالية‎‎)
Արշանի (արաբ․՝ عرشاني‎‎)
կմինաս (արաբ․՝ قميناس‎‎)
Ֆալյուն (արաբ․՝ فيلون‎‎)
Մարտեին (արաբ․՝ مرتين‎‎)
Քաֆրույին (արաբ․՝ كفروحين‎‎)


== Ծանոթագրություններ ==
Բրուսլինով

Բրուսլինով (ուկրաիներեն՝ Бруслинів), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բրուսլինով գյուղում բնակվում էր 985 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,314 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3136,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վուրմանկաս (գյուղ, Ալիկովսկի շրջան)

Վուրմանկաս (ռուս.՝ Вурманкас, չուվաշերեն՝ Вăрманкас), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր  մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վարդան Ավետիսյան (պատմաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վարդան Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Վարդան Ավետիսի Ավետիսյան (փետրվարի 13, 1911(1911-02-13), Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 22, 1975(1975-10-22), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ պատմաբան, պատմական գիտությունների թեկնածու (1945)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1967)։


== Կենսագրություն ==
Վարդան Ավետիսյանը ծնվել է 1911 թվականին Վան քաղաքում։ 1932 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1948-1954 թվականներին եղել է Մարքսիզմ-լենինիզմի ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի տնօրեն, 1948-1955 թվականներին՝ «Պարտիական կյանք» ամսագրի գլխավոր խմբագիր, 1961-1967 թվականներին՝ Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության կենտկոմի գիտության և բուհերի բաժնի վարիչ, 1967-1975 թվականներին՝ Մարքսիզմ-լենինիզմի ինստիտուտի հայկական մասնաճյուղի փոխտնօրեն։
Մահացել է 1975 թվականին Երևանում։


== Երկեր ==
Вартан Аветисян, Сурен Спандарян (Тимофей), 1882 - 1916, 1945.
Ավետիսյան Վ., Ստեփան Շահումյան։ Կենսագրական ակնարկ։ Երևան, Հայպետհրատ, 1953։
Ավետիսյան Վ., Սուրեն Սպանդարյան։ Կյանքն ու հեղափոխական գործունեությունը։ Երևան, Հայպետհրատ, 1957։
Ավետիսյան Վ., Մի էջ Հայաստանի բանվորական շարժումների պատմությունից։ Երևան, ՀՍՍՌ ԳԱ հրատ., 1961:
Ավետիսյան Վ. Ա., Մի էջ Հայաստանի բանվորական շարժումների պատմությունից, 1961։
В.А. Аветисян, Очерки истории Коммунистической партии Армении, 1967.


== Գրականություն ==
Հովակիմյան Բ. Մ. Հայոց ծածկանունների բառարան, 2005, էջ 565։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաղարա (Բաբերդի գավառ)

Մաղարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ գյուղաքաղաքիդ 20 կմ հարավ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զիրիկովո (այլ կիրառումներ)

Զիրիկովո, կարող է վերաբերել՝

Զիրիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Զիրիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Օկտյաբրսկի շրջան (Օրենբուրգի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օկտյաբրսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Օկտյաբրսկի շրջան (ռուս.՝ Октябрьский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1965 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օկտյաբրսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2700 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 22585 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Լիպլյանի (գյուղ, Կիվերցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիպլյանիԼիպլյանի (ուկրաիներեն՝ Липляни), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1583 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիպլյանի գյուղում բնակվում էր 490 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,849 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 577,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սորվիխա

Սորվիխա (ռուս.՝ Сорвиха, բաշկիրերեն՝ Саруа), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 96 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆոմինկա (Տացինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆոմինկա (այլ կիրառումներ)Ֆոմինկա (ռուս.՝ Фоминка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Երմակովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 
Բնակչությունը կազմում է 133 մարդ։
Կաստրոլիբերո

Կաստրոլիբերո (իտալերեն՝ Castrolibero), քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 10 183մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 913 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87040։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 00984981։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ հրեշտակապետ Ռաֆայելը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հոկտեմբերի 24-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժովտնևոե (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺովտնևոեԺովտնևոե (ուկրաիներեն՝ Жовтневе), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1931 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևոե գյուղում բնակվում էր 168 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,497 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 338,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լինդոլֆու Կոլոր

Լինդոլֆու Կոլոր  (պորտ.՝ Lindolfo Collor) համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգ մեջ։ Մի մաս է կազմում Պորտու Ալեգրիի ագլոմերացիա (մեզոշրջան)ը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Գրամադու Կանելայի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5366 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 33,055 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 162,3 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 97 679 401,00 (ըստ Բրազիլիայի Աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 19 817,29 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի Աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,805։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1992 թվականի մարտի 20։
Միհրդատ (լեռ)

Միհրդատ (ուկրաիներեն՝ Мітридат, Ղրիմի թաթարերեն՝ Mitridat, Митридат), լեռ Ղրիմ քաղաքում, Կերչ քաղաքի սահմանագծում։ Լեռան վրա կա կառուցված հուշարձան ռազմական փառքի և Ֆաշիստական Գերմանիայի զավթիչների դեմ մղած պայքարում ի պատվին։


== Աշխարհագրություն ==
Իր դիրքով լեռը հանդիսանում է Կերչ քաղաքի աշխարհագրական կենտրոնը։ Լեռան գագաթից տեսարան է բացվում դեպի քաղաքը և դեպի Կերչի ծովածոցը։ Ծովի մակարդակից գտնվում է 91,4 մետր բարձրության վրա։


== Պատմություն ==


=== Անտիկ ժամանակաշրջան ===
Լեռ Կերչ քաղաքի կենտրոնում, որի վրա տեղակայված է Պանտիկապեոն անտիկ ժամանակաշրջանի քաղաքը։ Անվանակոչվել է ի պատիվ Պոնտոսի արքա Միհրդատ VI Եվպատորի, ով զոհվել էր այստեղ հռոմեացիների դեմ քաղաքական և ռազմական պայքարի մղման ժամանակ։ Այդ անունը թարգմանաբար նշանակում է «Միտրի պարգև »։Այդ անունը կրել են Փոքր Ասիայի Պոնտական 6 արքաները, նրանցից վերջինը՝ Միհրդատ VI Եվպատորը, հռոմեացիների վտանգավոր թշնամիներից էր։ Միհրդատին, ով կառավարել էր Իբերիայում(այժմ՝ Վրաստան), հռոմեացի  կայսր Վեսպասիանը(կառավարել է 69-79 թթ.) օգնեց դիմադրել Ալանական ցեղերի ներթափանցման փորձերին։
Պարթևստանի 4 արքաները ևս կրում էին Միհրդատ անունը։


=== Միհրդատը Ցարական Ռուսաստանի և Սովետական Միության ժամանակ ===
Միհրդատ լեռը, որպես Կերչ քաղաքի տարածք, Կյուչուկ-Կայնարդջի խաղաղության պայմանագրով միացվում է Ռուսական կայսրությանը։ Վարչատարածքային 1783-1802 թվականների բաժանման ժամանակ Կերչ քաղաքը մտցվում է Տավրիկյան նահանգի կազմի մեջ։
Մինչ 1917 թվականի հեղափոխությունը Կերչ քաղաք են ժամանել Ցարական կայսրեր՝ Ալեքսանդր I-ը , Նիկոլայ I-ը, Ալեքսանդր II-ը և կայսրուհի՝  Մարիա Ալեքսանդրովան։ Սովետական միության պատմության մեջ լեռը մտել է ինչպես ևս մեկ տարածք Ղրիմի թերակղզում, որտեղ Երկրորդ Աշխարհամարտի ժամանակ ճակատամարտ է տեղի ունեցել ԳերմանաՖաշիստական զորքերի հետ, դառնալով Ղրիմի ռազմական փառքի պաշտպանների կենտրոնը։ Անքակտելիորեն 
լեռը մեծ դեր է խաղացել Կերչ քաղաքի պաշտպանության և ազատագրության գործում։1943 թվականի դեկտեմբերին, Կերչ-Էլտինգենի դեսանտային գործողության շրջանակներում, Էլտիգեն գյուղից դուրս գալով Նովոռոսիսկի հրաձգային գունդը՝ գնդապետ Վասիլի Գլադկովի գլխավորությամբ մտնում է Կերչ քաղաք։ Այստեղ՝ Միհրդատ լեռան գագաթին, 1944 թվականի ապրիլի 11-ին Ղրիմի օպերացիայի շրջանակներում Կերչի ազատարարները Կարմիր դրոշակ են բարձրացնում։


== Երկրաբանություն ==
Լեռան մոտ, 1910 թվականի երկաբանական հետազոտությունների արդյունքում գիտնական-երկրաբան Ս.Պ.Պոպովի կողմից հայտնաբերվել էր և առաջին անգամ նկարագրվել հանք, որը 1914 թվականին լեռան անունով անվանակոչվեց Միհրդատիտ ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասիցի (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Կրասիցի (ռուս.՝ Красицы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոր է Բար

Բոր է Բար (ֆր.՝ Bor-et-Bar), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 184 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.24 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.92 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 85 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 99 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 67-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,7 %։ 67 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (34 տղամարդ և 24 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (2 տղամարդ և 7 կին)։ 32 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE
Կոոնո

Կոոնո (ռուս.՝ Кооно), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիժա գետի ձախ ափով՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100212115100000083
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100008
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գամասար

Գամասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Վայքի լեռների կատարայիև մասում, Հորադիս գյուղից 2 կմ հյուսիս-արևմուտք, Եղեգնաձոր քաղաքից մոտ 14 կմ հարավ-արևելք, բարձրությունը 2466 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Չարլզ Կետոն

Չարլզ Կետոն, (սեպտեմբեր 1728, Նորիջ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն - օգոստոսի 28, 1798(1798-08-28), New Road, London) RA, երբեմն անվանում են Չարիզ Կետոն ավագ, ականավոր նկարիչ, բնանկարիչ, 18-րդ դարի անիմալիստական, ֆիգուր ժանրի նկարիչ և Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի (Լոնդոն) հիմնադիր անդամներից մեկը։


== Կյանք և գործունեություն ==
Կետոնը ծնվել է 1728 թվականին Նորվիչում, Նորֆոլք։ Նա իր հոր 35 երեխաներից մեկն էր, որոնց ունեցել էր երկու ամուսնությունից։ Նա Լոնդոնում նկարչություն է սովորում մի ուսուցչի մոտ, ըստ որոշ աղբյուրների, հյուսնի մոտ, ում անունն էր Մաքսվել։ Այնուհետև սովորում է Սուրբ Մարտինի Լեյն Ակադեմիայում։ Նա հայտնի է իր բնանկարներով և կենդանիների նկարներով, մաև տաղանդավոր ծաղրանկարիչ էր։ 1781 թվականին հրատարակում է «Մարգեյթի փաթեթը» փորագրանկարը։
Նա դառնում է Նկարիչների միության անդամ և 1760–1764 թվականներին տարբեր պատկերասրահներում բազմաթիվ նկարներ է ցուցադրության ներկայացնում։ Ցուցադրում էր կառքերի գծապատկերներ, բուսական աշխարհի զարդանախշեր, պատկերում էր զինանշանների բարձրակարգ սխեմաներ։ Նա դարձել է Ջորջ երրորդ արքայի նկարիչ-ուսուցիչը։

Նա Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի (Լոնդոն) հիմնադիր անդամներից էր և 1784 թվականին Ուորշիփֆուլի նկարիչների միությունում ուսուցիչ էր։ Նա իր աշխատանքները ցուցադրել է Ակադեմիայում հիմնադրումից մինչ իր կյանքի վերջ։ Նրա աշխատանքները հիմնականում բնապատկերներ էին, երբեմն էլ պատկերում էր կենդանիներ, որոնցից է «Յուպիտերը և Լեդան», «Երեխան խաղալիս»: Նա նկարել է նաև եկեղեցական նկարներ, ինչպես «Հրեշտակը հաղորդում է Սուրբ Պետրոսին»։ Այն Նորվիչի Սուրբ Պետրոս Մանքրոֆթ եկեղեցու համար էր:
Կետոնը դադարեց նկարել մահվանից մի քանի տարի առաջ։ Նա մահացել է 1798 թվականի օգոստոսի 28-ին, Լոնդոնի Նյու Րոուդ փողոցում գտնվող իր տանը։ Նրան հուղարկավորել են Բլումսբերի գերեզմանատանը։

Նրա որդին՝ Չարլզ Կետոն կրտսերը (1756–1819), Թագավորական ակադեմիայի մատյանների համաձայն, ապրում էր իր հայրիկի տանը՝ Գեյթ փողոցում։ Չարլզ Կետոն կրտսերը դարձել է նկարիչ, տոպոգրաֆիստ։ Չարլզ Կետոնը մեկնում է Միացյալ Նահանգներ։ Նրա աշակերտներից էին Ջոն Դյուրանդը, նրա որդի Չարլզ Կետոն կրտսերը, եղբայրը՝ Ջեյմսը և Վիլյամ Օուենը։ Վերջինս դառնում է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի (Լոնդոն) անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Philip H. Highfill, Kalman A. Burnim, Edward A. Langhans. A Biographical Dictionary of Actors, Volume 3 p116 (SIU Press, 1975).


== Արտաքին հղումներ ==
The Catton Collection (Norwich Castle Museum – 2 Jan 2010)
Charles Catton Senior (1728–1798) (Norwich Castle Museum  – 2 Jan 2010)
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Ժմերինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1909 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 894 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,83 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 488,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բելի Կոլոդեզ (այլ կիրառումներ)

Բելի Կոլոդեզ, կարող է վերաբերել՝

Բելի Կոլոդեզ - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում
Բելի Կոլոդեզ - քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում
Ալմանսա (Կաստիլիա-Լա Մանչա)

Ալմանսա (իսպ.՝ Almansa), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ալբասետե պրովինցիայում՝ Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար մարզերում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մոնտե Իբերիկո դը Ալմանսա շրջանի կազմում։ Տարածքը կազմում է 531, 91 կմ²։ Բնակչությունը 25 024 մարդ(ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների)։ Հեռավորությունը մարզկենտրոնից՝ 74 կմ։ Քաղաքի գլխավոր տեսարժան օբյեկտը 12-րդ դարում կառուցված Ալմանսա ամրոցն է։
Ալմանսա անվանումը արաբական ծագում ունի. արաբերեն المنصف (ալ-մանսաֆ) նշանակում է «ճանապարհի կեսը» ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք Archived 2005-07-28 at the Wayback Machine.


== Պատկերասրահ ==
Օրինին

Օրինին (ուկրաիներեն՝ Оринин), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օրինին գյուղում բնակվում էր 2 701 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2974 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1016,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անգել Կարալիյչև

Անգել Կարալիյչև (բուլղար․՝ Ангел Каралийчев) (օգոստոսի 21, 1902(1902-08-21), Ստրաժիցա, Վելիկո Տիրնովոյի մարզ, Բուլղարիա - դեկտեմբերի 14, 1972(1972-12-14), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղարացի գրող, մանկագիր։


== Կենսագրություն ==
Կարալիյչևի մանկությունն անցել է Ստրաժիցայում։ 17 տարեկան հասակում դպրոցական գրական ամսագրում հրատարակվել է նրա առաջին "Orel" պոեմը։ Մի քանի տարի աշխատել է համայնքային ծառայությունում, այնուհետև հեռացել է հայրենի քաղաքից և սովորել Սոֆիայի համալսարանի քիմիական ֆակուլտետում։ 1928 թվականին ավարտել է Սոֆիայի ժողովրդական և համաշխարհային տնտեության համալսարանի դիվանագիտության ֆակուլտետը։
Կարալիյչևի առաջին խոշոր աշխատանքը՝ „Mauna loa“ բանաստեղծությունը, տպագրվել է 1923 թվականին, որին հաջորդել են "Ruj" կարճ պատվածքների ժողովածուն, 1925 թվականին՝ Mecho մանկական առաջին պատմվածքը։ Եղել է տարբեր գրական ամսագրերի համա-խմբագիր, համագործակցել է ձախակողմյան "Nov Put" ամսագրի հետ, որտեղ աշխատակցել է Ասեն Ռազցվետնիկովին, Նիկոլա Ֆուրնադժիևին, Գեորգի Ցավենին, և այս եռյակը կազմավորել է «Սեպտեմբերի 4» նշանավոր խումբը և ներկայացրել միջպատերազմյա ժամանակահատվածի բուլղարական գրականության ձախակողմյան գաղափարները։ 1924 թվականին դատապարտվել է Բուլղարիայի կոմունիստական կուսակցության երիտասարդ անդամ Գեորգի Բակալովի կողմից, և «Սեպտեմբերի 4» դադրեցրել է իր համագործակցությունը "Nov Put"-ի հետ և Վլադիմիր Վասիլևի ղեկավարությամբ միացել "Zlatorog" (Ոսկեղջյուր) գրական ամսագրին։
Կարալիյչևը շարունակել է գրել կարճ պատմվածներ, հեքիաթներ, մանկական գրքեր և հավաքագրել է տարբեր ժողովրդական ավանդույթների լեգենդներն ու հեքիաթները մինչև մահ։


== Ստեղծագործություններ ==
«Աշորա», 1925
«Գանձ», 1927
«Խաբուսիկ աշխարհ», 1932
«Ռոսենի քարե կամուրջը», 1941
«Սոկոլի արտը», 1946
«Ժողովրդի պաշտպանը», 1949
«Մեչո», 1925
«Տիրամոր արցունքը», 1928
«Կավե թռչնիկը», 1941
«Փոքրիկ բուլղարացիներ»
«Մոխրոտը», 1958
«Բուլղարական ժողովրդական հեքիաթներ», 1965


== Մատենագիտություն ==
"Ангел Каралийчев" Wikipedia. Sat. 29 Mar. 2014. Web. 28 May 2014.


== Արտաքին հղումներ ==
This Pretty Land of Bulgaria, fairytale, English translation
Անգել Կարալիյչև
Թավոտնյա համստեր

Թավոտնյա համստեր (լատ.՝ Phodopus), համստերանմանների ընտանիքի կրծողների ցեղ։
Մարմնի երկարությունը 5,3-10 սմ է, պոչը՝ 1,1 սմ։ Թաթերը պատված են մորթիով։ Մեջքի վրա սովորաբար առկա է հաստ բիծ։ Ունեն այտապարկեր, որոնց մեջ հավաքում են սնունդը։ Տարածված են լեռնային և տափաստանային շրջաններում՝ մինչև 3000 մ բարձրության վրա։ Ամենակեր են. սնվում են միաժամանակ բուսական և կենդանական սննդով։ Տարածված են Տուվայում, Մոնղոլիայում, Հյուսիսարևմտյան Չինաստանում։


== Տեսակներ ==
Բոլոր 3 տեսակները տարածված են Ռուսաստանում՝

Ջունգարական գերմանամուկ
Քեմբելի գերմանամուկ
Ռոբորովսկիի գերմանամուկ
Նոդար Մանագաձե

Նոդար Շոթայի Մանագաձե (վրաց.՝ ნოდარ მანაგაძე, մարտի 19, 1943(1943-03-19), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 27, 2006(2006-11-27)), վրացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան և պրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1943 թվականի մարտի 19 Վրաստանի Թբիլիսի քաղաքում։
1965 թվականին ավարտել է Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական արվեստի ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը։
1980 թվականին Վրացական ԽՍՀ-ի արվեստի վաստակավոր գործիչ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսորական աշխատանքներ ===
1969 — Սպասում
1971 — Քո ձեռքերի ջերմությունը
1972 — Ընդհանուր պատ
1974 — Ինչպես ամուսնացրին բարի կտրիճին
1976 — Վերապրած լեգենդներ
1979 — Ամբարտակը լեռներում
1983 — Գարունն անցնում է
1987 — Հե՜յ, վարպետ
1991 — Նոյե
1994 — Պայծառացում
2001 — Հրեշտակների չուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Нодар Манагадзе (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
ნოდარ მანაგაძე (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
ნოდარ მანაგაძე — ქართული კინოს მონაცემთა ბაზა(չաշխատող հղում) (վրաց.)
Վելիկիե Լազի

Վելիկիե Լազի (ուկրաիներեն՝ Великі Лази), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկիե Լազի գյուղում բնակվում էր 1 426 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,29 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)