armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պարոն Իգլեսիաս

Պարոն Իգլեսիասը  Նեթֆլիքս-ի կատակերգական վեբ-սերիալ է, որը մեկնարկել է 2019 թ. հունիսի 21-ին ։ Սերիալի գլխավոր դերում հանդես է եկել ստենդ-ափ կատակերգու Գաբրիել Իգլեսիասը, ով նաև պրոդյուսեր է Քևին Հենչի, Ջո Մելոչիի և Ռոն ԴեԲլասիոյի հետ համատեղ։


== Սյուժե ==
Պարոն Իգլեսիասը պատմում է ավագ դպրոցում աշխատող, աշակերտների սիրելի ուսուցչի մասին, ով, ոչ միայն փրկում է իր աշակերտներին հեռացվելուց, այլ նաև անընդհատ ոգեշնչում է նրանց ու ձգտում բացահայտել նրանց ողջ ներուժը ։


== Դերերում ==


=== Գլխավոր ===
Գաբրիել «Fluffy» Իգլեսիաս, որպես Գաբրիել «Գեյբ» Իգլեսիաս, պատմության ուսուցիչ է Վուդրո Վիլսոնի ավագ դպրոցում, ում դասերն առանձնանում են զվարճալիությամբ։ Ավարտել է նույն դպրոցը Թոնիի հետ
Շերրի Շեփարդ, որպես Պաուլա Մեդիսոն, Վուդրո Վիլսոնի դպրոցի տնօրենն է
Ջեյքոբ Վարգաս, որպես Թոնի Օչոա, Վուդրո Վիլսոնի դպրոցի պատմության ուսուցիչ, Գաբրիելի լավագույն ընկերը
Մեգգի Գեհա, որպես Էբիգեյլ «Էբբի» Սփենսեր, Վուդրո Վիլսոնի դպրոցի ուսուցչուհի
Ռիչարդ Գանտ, որպես Ռեյ Հեյվարդ, Վուդրո Վիլսոնի դպրոցի ուսուցիչ, ով ժամանակին դասավանդել է Թոնիին ու Գեյբին
Քրի Քիչինո, որպես Մարիսոլ Ֆուենտես, խելացի, գերզբաղված աշակերտուհի, ում Գաբրիելը շատ է սիրում
Ֆաբրիսիո Գուիդո, որպես Միքի Գուտիերես, Գաբրիելի աշակերտներից մեկը, ով սիրահարված է Մարիսոլին


=== Երկրորդական ===
Օսկար Նունես, որպես Կառլոս Հերնանդես, Վուդրո Վիլսոնի դպրոցի տնօրենի օգնականը, ում ոչ ոք չի սիրում
Թաքեր Ալբրիցցի, որպես Ուոլթ, Գաբրիելի ոչ այնքան խելացի աշակերտներից
Քոյ Ստյուարտ, որպես Լորենսո, Գեյբի աշակերտներից մեկը
Գլորիա Աունգ, որպես Գրեյս, Գաբրիելի խելացի աշակերտներից մեկը, ով իր համակարգիչը օգտագործում է խոսելու համար, քանի որ անհարմար է զգում խոսել հանրության մեջ
Բենթլի Գրին, որպես Ռաքիմ Ռոզիե, դպրոցի աստղը, ով դառնում է նաև Գեյբի աշակերտներից
Քեթրին Ֆինի, որպես Քեթի, մատուցող ԴեԲլասիո ռեստորանում, որտեղ ուսուցիչները սիրում են ժամանակ անցկացնել
Քրիստոֆեր Մաքդոնալդ, որպես մարզիչ Դիքսոն, Վուդրո Վիլսոնի դպրոցի ֆուտբոլի մարզիչ


== Էպիզոդներ ==


== Արտադրություն ==
2018 թ. ապրիլի 26-ին Netflix-ը հայտարարեց, որ արտադրում է տասը դրվագներից բաղկացած առաջին սեզոնը։ Գործադիր պրոդյուսերների դերում հանդես են գալիս Գաբրիել Իգլեսիասը և Քևին Հենչը ։
2019 թ. ապրիլի 24-ին հայտարարվեց, որ սերիալի պրեմիերան կկայանա 2019 թվականի հունիսի 21-ին ։


=== Դերաբաշխում ===
Սերիալի մասին հայտարարություն անելիս նաև նշվել էր, որ գլխավոր դերն անձամբ Իգլեսիասն է մարմնավորելու ։ 2018 թվականի օգոստոսի 17-ին հայտարարվեց Ջեյքոբ Վարգասի, Մեգգի Գեհայի ու Քրի Քիչինոյի մասնակցության մասին ։ 2018 թ. սեպտեմբերին հաստատվեցին Ռիչարդ Գանտը, Շերրի Շեփարդը և Թաքեր Ալբրիցցին ։ 2018 թ. հոկտեմբերին հայտարարվեց, որ կազմին են միացել նաև Ֆաբրիցիո Գուիդոն, Մեգին Փրայսը և Քոյ Ստյուարտը ։


== Ընդունելություն ==
Rotten Tomatoes-ում վարկանիշը 80% է՝ հիմված 5 քննադատի կարծիքի վրա ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պարոն Իգլեսիաս»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Կարամիշևո (գյուղ, Գրյազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարամիշևոԿարամիշևո (ռուս.՝ Карамышево), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1183 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մխիթար Հերացու կիսանդրի (Երևան)

Մխիթար Հերացու կիսանդրի, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Մխիթար Հերացու հրապարակում։ Տեղադրվել է 2010 թվականին։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Յուրի Պետրոսյան
Ճարտարապետ՝ Ասլան Մխիթարյան


== Տվյալներ ==
Կիսանդրին բրոնզից է։


== Պատմություն ==
12-րդ դարի հայ մեծանուն գիտնական, բժիշկ, բնագետ և փիլիսոփա, հայկական դասական բժշկության հիմնադիր Մխիթար Հերացու կիսանդրու բացումը տեղի է ունեցել 2010 թվականի հունիսի 25-ին՝ Մխիթար Հերացու անվան Երևանի պետական բժշկական համալսարանի 90-ամյակին նվիրված հոբելյանական միջացառումների շրջանակում։ Բացմանը ներկա է եղել Հայաստանի փոխվարչապետ, տարածքային կառավարման նախարար, համալսարանի 90-ամյակի հոբելյանական հանձնաժողովի նախագահ Արմեն Գևորգյանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վեզանսի

Վեզանսի (ֆր.՝ Vesancy), կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Ջոկս կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Ջոկս է։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 01436։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 400 կմ հարավ-արևելք, Դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 120 կմ է և 70 կմ արևելք Բուրկ ան Բրեսից։
Կոմունայի հյուսիսային մասը ծածկված է անտառներով։


== Կլիմա ==
Կլիման Ցամաքային է՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ լինում են հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 526 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 361 մարդկանցից 290-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 71-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 80,3% է, 1999 թվականին՝ 75,2%)։ 290 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 271-ը (137 տղամարդ, 134 կին), գործազուրկ եղել են 19-ը (10 տղամարդ, 9 կին)։ 71 պասիվներից 26 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 29-ը՝ թոշակառու, 16 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Везанси» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-04-04 
«Везанси» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-04-04
Էրատո (մուսա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էրատո (այլ կիրառումներ)
Էրատո (հին հունարեն՝ Ἐρατώ՝ «սիրելի»), հունական դիցաբանության մեջ սիրո և կրքահարույց քերթության մուսան, կայծակի և ամպրոպի աստված Զևսի և Մնեմոսինեի դուստրը, ինը քույր մուսաներից մեկը, գիտության և արվեստի աստվածուհին։ 
Պատկերվում էր քնարը ձեռքին երիտասարդ կնոջ կերպարանքով։ Վերածննդի շրջանում նրան հիմնականում պատկերել են մրտենու և վարդի պսակով, ձեռքին՝ քնար կամ փոքրիկ կիֆարա՝ երաժշտական գործիք, որը հիմնականում զուգորդվում է Ապոլլոնի հետ։ Էրատոն հաճախ պատկերվել է ձեքին ոսկե նետով, որը հիշեցնում է Էրոս աստծո նետը․ երբեմն նրան ուղեկցել է հենց ջահը ձեռքին Էրոսը։ Էրոսը մարմնավորել է սիրո զգացումը, որով Էրատոն ոգեշնչել է բոլորին։ Ըստ Դիոդորոս Սիկիլիացու՝ անունն ստացել է «ուսման ճարտարությունից դառնում է ցանկալի կրքի և սիրո համար (ἐπεράστους)»։
Էրատոյի կերպարը հաճախ է հանդիպում պոեզիայում (Էրատոյի քնքուշ բարեկամ... Ալեքսանդր Պուշկին, «Փոքր քաղաք. Վոլտերի մասին»)։
Մուսայի անունով են կոչված Էրատո (62) աստերոիդը՝ հայտնաբերված 1860 թվականին և դասական ու ակադեմիական երաժշտության ձայնագրման լեյբլը։


== Ծանոթագրություններ ==
Միխնովկա (գյուղ, Տեոֆիպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միխնովկա (այլ կիրառումներ)Միխնովկա (ուկրաիներեն՝ Михнівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Տեոֆիպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխնովկա գյուղում բնակվում էր 723 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1495 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 483,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոզա Բոնյոր (նկար, Աննա Էլիզաբեթ Կլյումպկե)

Ռոզա Բոնյոր (անգլ.՝ Rosa Bonheur), Աննա Էլիզաբեթ Կլյումպկեի 1898 թվականին ստեղծած կտավը, որտեղ պատկերված է ֆրանսիացի նկարչուհի Ռոզա Բոնյորի դիմապատկերը։ 1922 թվականից կտավը ներառված է Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածուում։


== Պատմություն ==
Նկարչուհի Կլյումպկեն երկար տարիներ հիացել է Ռոզա Բոնյորով։ Մինչև 1898 թվականը երկու նկարչուհիները նամակագրության մեջ են եղել։ Դուգլաս Միլեր ընտանիքի անդամները համոզել են Կլյումպկեին ստեղծելու Բոնյորի դիմապատկերը: 1897 թվականի սեպետմբերի 14-ին Կլյումպկեն Բոնյորին նամակ է գրել և խնդրել նկարելու նրան: 1898 թվականի մարտի 31-ին Բոնյորը պատասխանել է. «Սիրելի մադմազել, դիմանկարի ստեղծման համար ես ձեր տրամադրության տակ եմ»:
Կլյումպկեն դիմանկարի վրա սկսել է աշխատել 1898 թվականի հունիսին։ Կլյումպկեն գրել է, որ «ուրախ է, որ Ռոզա Բոնյորն առաջարկել է իր սեփական համաձայնությունը` կանանցի հագուստով նկարվելու համար»: Որպես մոդել Բոնյորն ամեն օր կեցվածք չէր ընդունում՝ ասելով որ «երկար չի կարող նստել»: Նկարելու պահերին երկու արվեստագետները զրուցում էին գրականությունից, պատմում պատմություններ, քննարկում կրոնական և բարոյականության հարցեր: Նկարելու ընթացքում Բոնյորը երիտասարդ նկարչուհուն ուղղորդում էր գծագրման և նկարչության իր առաջարկներով: Մարիա Տամբուկուն գրում է, որ զրույցների և կտավի ստեղծման աշխատանքները ցույց են տալիս, որ Բոնյորը «սիրահարված է» Կլյումպկեին:


== Նկարագրություն ==
Կտավում պատկերված է ֆրանսիացի նկարչուհի Ռոզա Բոնյորը։ Կլյումպկեն հանդիսանում է նաև Բոնյորի կենսագիրը։ Բոնյորը նստած է պատկերակալի մոտ՝ Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանը կրծքին, հագին երկար վերարկու՝ սպիտակ օձիքով: Ձեռքին գծանկարն է, պատկերակալի վրա երեք ձիերով նկարի սկիզբը: Ըստ Բրիտա Ս. Դուայերի՝ Բոնյորի դեմքի արտահայտությունը մեկ մտախոհ է, մեկ սադրիչ:
Կլյումպկեն մնաց Ֆրանսիայում որպես Բոնյորի կողակից։ 1899 թվականին՝ Բոնյորի մահից հետո նա ժառանգեց Ֆոնտենբլոյի մոտ գտնվող Բոնյորի տունն ու ստուդիան։ Մինչև 1922 թվական կտավը պատկանել է Կլյումպկեին և նրա քրոջը՝ Դորոտեա Կլյումպկեին։ Նույն թվականին Կլյումպկեն կտավը նվիրել է Մետրոպոլիտեն թանգարանին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dwyer Britta C. (2004)։ «Bridging the Gap of Difference: Anna Klumpke's 'Union' With Rosa Bonheur»։  in Fattal Laura Felleman, Salus Carol։ Out of Context: American Artists Abroad։ Westport, Connecticut: Praeger։ ISBN 9780313316494 
Hird Frank (1904)։ Rosa Bonheur։ London: George Bell & Sons 
Klumpke Anna (2001)։ Rosa Bonheur: Sa Vie, Son Oeuvre [Rosa Bonheur: The Artists's (Auto)biography]։ Translated by Gretchen van Slyke։ Ann Arbor, Michigan: The University of Michigan Press։ ISBN 0472088424 
Tamboukou Maria (2010)։ In the Fold between Power and Desire: Women Artists’ Narratives։ Newcastle upon Tyne: Cambridge Scholars Publishing։ ISBN 9781443821483
Լոխովո (այլ կիրառումներ)

Լոխովո, կարող է վերաբերել՝

Լոխովո - գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում
Լոխովո - գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում
(215) Էնոնե

(215) Էնոնե (անգլ.՝ Oenone), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1880 թվականի ապրիլի 7-ին Վիկտոր Կնորրեի կողմից Բեռլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,765281 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6635 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8671 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1679,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,214336 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,69° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(215) Էնոնե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարմիր դրոշի միջադեպ

Կարմիր դրոշի միջադեպ (ճապ.՝ 赤旗事件, あかはたじけん, «ակախատա դզիկեն», հունիսի 22, 1908), Ճապոնական կայսրությունում սոցիալիստների և անարխիստների ճնշման պատահար Մեիջիի ժամանակաշրջանի վերջում։


== Պատմություն ==
1908 թվականի հունիսի 22-ին ճապոնացի սոցիալիստները Տոկիոյի Կանդա շրջանի Կինկիկան կինոթատրոնում խնջույք էին կազմակերպել իրենց գործընկերոջ՝ Յամագուտի Կոկենի բանտից դուրս գալու կապակցությամբ։ Ոստիկանությունը դադարեցրել է այս տոնակատարությունը, բայց մասնակիցները տեղափոխվել են փողոց։ Սոցիալիստները խորհրդարանականներին ցուցադրել են կարմիր դրոշը՝ «Անարխո-կոմունիզմ» սպիտակ գրությամբ, և սկսել են երգել «Ինտերնացիոնալ» երգը։ Ի պատասխան ոստիկանության կողմից ցույցը դադարեցնելու բազմաթիվ խնդրանքներին՝ մասնակիցները հերթով փաթաթում էին դրոշը, այնուհետև, երբ ոստիկանները նահանջում էին, նորից բարձրացնում էին այն։ Նախազգուշացումներն անտեսելու արդյունքում ձերբակալվել է 15 մարդ։
Ոստիկանությունում այդ դեպքը ներկայացրել են որպես զանգվածային հակակառավարական հանրահավաք, որի համար անարխո-սոցիալիստ Սակաե Օսուգին դատապարտվել է 2,5 տարվա ազատազրկման, Տոսիհիկո Սակաին և Յամակավա Հիտոսին՝ 2 տարվա, իսկ Արախատա Կանսոնը՝ 1,5 տարվա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տոսիհիկո Սակաի։ Հուշեր Կարմիր դրոշի միջադեպի մասին(ճապոներեն)
Կարմիր դրոշի միջադեպը(ճապոներեն)
Միջադեպի հետ կապված դատական գրառումներ(ճապոներեն)
Հյուուռու դաստակերտ

Հյույռու դաստակերտ (էստ․՝ Hüüru mõis, գերմ.՝ Huer), կալվածք Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սաուե շրջանի Հյուուռու գյուղում։


== Պատմություն ==
Դաստակերտը հիմնադրվել է 1560 թվականին, երբ այն առանձացրել են Հառկու դաստակերտից։ Հետագայում այնտեղ կառուցվել է Հառկու դաստակերտի ջրաղացը։
1827 թ-ից դաստակերտը պատկանել է Հառկու դաստակերտի սեփականատիրոջը՝ Կոնստանտին ֆոն Ունգեռն-Ստեռնբերգին։ 1892 թվականից Հյուուռու դաստակերտը միացվում է Ռանամիյզա դաստակերտին, որոնց սեփականատերեր Կոնստանտին ու Ալեքսանդր ֆոն Վեյնմեռներն ապրում էին Մուռաստե դաստակերտ։
Հյուուռա դաստակերտի տեղում եղել է հին շինություն, որը վերակառուցել են XIX դարի երկրորդ կեսին՝ շինությանը տալով ներկայիս տեսքը։ Դաստակերտը հարթ տանիքով միհարկանի շինություն է, որ ներկայումս օգտագործվում է որպես խանութ։
Հյուուռու դաստակերտի դիմաց գտնվել է դարբնոց, որի ավերակները պահպանվել են։ Պահպանվել է նաև ջրաղացը, որ վերակառուցումից հետո վերածվել է պանդոկի։ Պահպանված մյուս օժանդակ շինությունները մեծ մասամբ վերակառուցվել են։
Նախկին կամրջից պահպանվել են միայն հենասյուները։ Վլաենա գետի վրա՝ հին կամրջից մի քանի տասնյակ մետր հարավ կառուցվել է նոր կամուրջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հյուուռու դաստակերտն «Էստոնիայի դաստակերտներ» կայքում (էստոներեն)
Հյուուռու
Շաուրս (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շաուրս (այլ կիրառումներ)Շաուրս (ֆր.՝ Chaource), Ֆրանսիայի կանտոն, գտնվում է Շամպան-Արդեն շրջանում։ Օբ գավառի կանտոնն է։ Մտնում է Տրուա օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 4784 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1007 է։ Կանտոնում կա 25 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Հայկական Տավրոս

Հայկական Տավրոս, լեռնային համակարգ Հայկական լեռնաշխարհում, ներկայիս Թուրքիայում։ Ձգվում է Կիլիկյան Դրունք կիրճից մինչև Բոհտան գետը։ Երկարությունը 650 կմ է, լայնությունը՝ 35-100 կմ, միջին բարձրությունը՝ 1800-2300 մ։ Իշխանասար, Սիմսար, Մարութասար գագաթները ունեն 3000 մ բարձրություն։


== Աշխարհագրություն ==
Հայկական Տավրոսի մակերևույթը մասնատված է Եփրատի, Տիգրիսի և նրանց վտակների հովիտներով։ Դրանցից մի քանիսը միջանցիկ կիրճեր են, որոնցով Հայկական Տավրոսը բաժանվում է 3 մասի. Կիլիկիայի և Եփրատի կիրճերի միջև, միջին՝ մինչև Բիթլիսի կիրճը և արևելյան՝ մինչև Բոհտանի կիրճը։
Հայկական Տավրոսի արևելյան մասի առանձին լեռնաճյուղեր տարածվում են դեպի Վանա լիճ՝ հասնելով Վարագասար, տրոհվում առանձին լեռնազանգվածների և ձուլվում Հայոց ձորի հովտի բլրային լանդշաֆտին։
Հայկական Տավրոսի ինտենսիվ ծալքավորված պալեոզոյան և մեզոզոյան կրաքարերի և թերթաքարերի դեպի հարավային շրջված թեփուկներով և վրաշարժայի կառուցվածքի լեռնային համակարգ է, բարդացած նորագույն տեկտոնական կամարաձև բարձրացումներով և բարձրակողմանի խզումներով։ Բիթլիսի շրջանում նստվածքային շերտերը ձեղքված են և ներարկված օձաքարային հզոր ինտրուզիվ զանգվածներով։ Հյուսիսային լանջը ենթարկվել է հզոր խորքային բեկվածքի, որի ուղղությամբ ձգվում է Խարբերդի, Բալուի, Մուշի, Վանա լճի իջվածքային գոգավորությունների գոտին։ Հաճախակի են ռելիեֆի կարստային ձևերը, բնորոշ կառային դաշտերով։ Կան ստորերկրյա քարանձավներ։
Արևելյան Տիգրիսի շատ վտակներ սնվում են կարստային հզոր աղբյուրներից։ Օգտակար հանածոներից կան նավթ, պղինձ և բազմամետաղներ, քրոմիտ, ծծումբ, առատ են շինանյութեր։ Լեռնահամակարգի գլխավոր լանջերի դիրքադրությունն առաջացրել է կլիմայական և լադշաֆտային առանձնահատկություններ։ Հյուսիսային լանջի կլիման ցամաքային է՝ տաք ամառներով և ցուրտ ձմեռներով։
Տարեկան տեղումներն աճում են 300 մմ-ից մինչև 1000 մմ։ Ստորոտներում մոխրագույն հողերի վրա տարածված են կիսաանապատային, միջին մասերում, շագանակագույն հողերի վրա՝ չոր տափաստաններ, լեռնակատարներում՝ ենթալպյան բարձրախոտ մարգագետիններ և քարացրոններ։ Հարավային լանջի կլիման բնորոշ է շոգ ամառներով և մեղմ ձմեռներով, տեղումները 400-500 մմ-ից 1000-1500 մմ են։ Միջին բարձրություններում, գորշ անտառային և դարչնագույն հողերի վրա աճում են սոճի, լիբանանյան մայրի, կաղնի, մշտադալար մերձարևադարձային անտառներ, որոնք դեպի ստորոտ տեղի են տալիս ֆրիգանայի, կիսաանապատային և անապատային խմբակցությունների։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրաչ Բեգլարյան

Հրաչ Վելիխանի Բեգլարյան (հունվարի 18, 1956(1956-01-18), Լեռնավան, Սպիտակի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, բանաստեղծ, հրապարակախոս, պատմական գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
Հրաչ Բեգլարյանը ծնվել է 1956 թ. Լոռու մարզի Լեռնավան գյուղում։ Տեղի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ուսումը շարունակել է Երևանի Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետի պատմա-հասարակագիտական բաժնում։ Ինստիտուտը գերազանցության դիպլոմով ավարտելուց հետո աշխատանքի է նշանակվել Սևանի շրջանի (այժմ Գեղարքունիքի մարզ) Ծովագյուղի միջնակարգ դպրոցում։ Աշխատանքին զուգահեռ սովորել և ավարտել է ՀՀ ԳԱ Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի ասպիրանտուրան, մասնակցել Հայաստանի բազմաթիվ հնավայրերի պեղումներին։ Բեգլարյանը պատմական գիտությունների թեկնածու է և երկար տարիներ դասախոսել է հանրապետության հոգևոր ու աշխարհիկ ուսումնական հաստատություններում։
Հայաստանի գրողների միության անդամ է 2013 թվականից, լրագրողների միության անդամ՝ 1994 թվականից։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ստեղծագործել սկսել է մանուկ հասակից։ Դեռևս դպրոցական տարիներից նրա բանաստեղծությունները տպագրվել են «Պիոներ կանչ», շրջանային «Լուսարձակ», հետագայում նաև՝ «Ավանգարդ», «Գարուն» և այլ պարբերականներում։
Ունի տպագրված շուրջ 10 գիրք, որոնցից 5-ը՝ գրական։ Դեռևս 1996 թ. տպագրվել է Հրաչ Բեգլարյանի «Հողի կանչը» պատմվածքների ժողովածուն, 2006 թ. «Դրախտի պատուհան» բանաստեղծությունների ժողովածուն, 2009 թ. Հ. Բեգլարյանը հրատարակել է «Մարախի տարի» պատմավեպը և «Թլոլ Դավիթ» վեպը (պետական աջակցությամբ)։ 2011 թ. լույս է տեսել նրա «Հրապարակ» վեպը, 2013 թ. պետական աջակցությամբ «Կաղնին ու մեխը» պատմվածքների ժողովածուն։ 2014 թ. տպագրվել է նրա «Երկրագործական մթերքների վերամշակումը միջնադարյան Հայաստանում» գիտական մենագրությունը, որը նրա տասնամյակների գիտական պրպտումների արգասիքն է։ 2016 թ. հրատարակվել է հեղինակի «Չարքակապ» պատմվածքների ժողովածուն։ Բացի այս գրքերից նա մամուլում հանդես է եկել տասնյակ պատմվածքներով, գիտական և հրապարակախոսական հոդվածներով։
Նա ունի շուրջ 20 տարվա լրագրողական աշխատանքի փորձ։ 1986-2006 թթ. աշխատել է «Սևան» թերթում նախ որպես Նամակների, մշակույթի և կենցաղի բաժնի վարիչ, ապա՝ խմբագրի տեղակալ։


== Ստեղծագործություններ ==
«Հողի կանչըե, Երևան, 1996
«Բարեպաշտության թանգարանե (թարգմանություն ռուսերենից),  Ծաղկաձոր, 2004
«Վասն հիվանդացե, Ծաղկաձոր, 2005
«Դրախտի պատուհանե, Երևան, 2006
«Մարախի տարիե, Երևան, 2009
«Թլոլ Դավիթե, Երևան, 2009
«Հրաշապատում կամ զարմանալի պատմություններե, Ծաղկաձոր, 2009
«Հրապարակե, Երևան, 2011
«Կաղնին ու մեխըե, Երևան, 2013
«Երկրագործական մթերքների վերամշակումը միջնադարյան Հայաստանումե, Երևան, 2014
«Չարքակապե, Երևան, 2016


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«19 պատմվածք», Երևան 2011
Здесь проходил Господь, Ереван 2012
Narrativa Armenia Contemporanea, Erevan 2014
God had passed throhgth here, Yerevan 2012
Mosaigue de proses contemporaines d Armenie, L, Harmattan, 2012
Ֆրեզնո շրջան (Կալիֆոռնիա)

Ֆրեզնո շրջան (անգլ.՝ Fresno County), ԱՄՆ Կալիֆորնիա նահանգի 58 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 15444 կմ² է, բնակչությունը՝ 930450 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆրեզնո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։


== Արտաքին հղումներ ==
Բելենկոե (գյուղ, Կրասնոդոնի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելենկոեԲելենկոե (ուկրաիներեն՝ Біленьке), գյուղ Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Կրասնոդոնի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1957 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բելենկոե գյուղում բնակվում էր 166 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 75,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տուլունի շրջան

Տուլունսկի շրջան (ռուս.՝ Тулунский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իրկուտսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տուլուն։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 13561 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27943 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Դերեկ Միրս

Դերեկ Միրս (անգլ.՝ Derek Mears, ապրիլի 29, 1972(1972-04-29), Բեյկերսֆիլդ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, կասկադյոր։ Առավել հայտնի է Ջեյսոն Վուրխիզի դերով «Ուրբաթ, 13» ֆիլմում և Հոուսի դերով «Կացին 3» ֆիլմում։


== Կյանքը և կարեիրան ==
Միրսը ծնվել է Բեյկերսֆիլդում, Կալիֆոռնիայում։ Նա 1990 թվականին ավարտել է Հայլենդ միջնակարգ դպրոցը Բեյկերսֆիլդում.։
Միրսը ունեցել է աննշան դերեր «Շտապ օգնություն», «Դետեկտիվ Նեշ Բրիջես», «Սևազգեստ մարդիկ 2», «Վահան» «C.S.I.. Հանցագործության վայր՝ Նյու Յորք», «Իմ անունն է Էռլ», «C.S.I.. Հանցագործության վայր՝ Մայամի», «Բլուրներն աչքեր ունեն» և այլ ֆիլմերում ու սերիալներում։ Նա կասկադյորական դերեր է ունեցել «Կարիբյան ծովի ծովահենները։ «Սև մարգարտի» անեծքը», «Կարիբյան ծովի ծովահենները։ Մեռյալի սնդուկը», «Ինդիանա Ջոնսը և բյուրեղապակյա գանգերի թագավորությունը» ֆիլմերում 
և «Հրեշտակ» ու «Ոսկորներ» սերիալներում։
Միրսը գլխավոր դեր է խաղացել «Ուրբաթ 13» ֆիլմում։ Դիմահարդարման և հատուկ էֆեկտների գուրու Սքոթ Սթոդդարդը ստեղծեց Միրսի հերոսի նոր տեսքը։ Միրսը իր հասակի շնորհիվ (1.97 մ) դարձավ ամենաբարձրահասակ դերասաններից մեկը, ով կատարել է Ջեյսոնի դերը, բացի Քեն Քիրցինգերից, ով ուներ նույնքան հասակ, որքան Միրսը։ Միրսին նոմինացրեցին «MTV Movie Awards» մրցանակի «Լավագույն կինոչարագործ» կատեգորիայում Վուրխիզի դերի համար, սակայն հաղթեց Հիթ Լեդջերը «Մռայլ ասպետը» ֆիլմում Ջոկերի դերի համար։
Միրսը ստորագրել է պայմանագիր հաջորդ «Ուրբաթ 13»-ում և Platinum Dunes-ի մեկ այլ ֆիլմում նկարահանվելու համար։ Եթե Միրսը կրկնի Ջեյսոնի դերը, ապա նա կդառնա երկրորդ մարդը, ով կերպարավորել է այդ հերոսին ավելի քան մեկ անգամ (առաջինը եղել է Քեյն Հոդդերը)։
Միրսը հայտնվել է «Համայնք» ամերիկյան սիթքոմում, «Ռոմանտիկ էքսպրեսիոնիզմ» դրվագում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դերեկ Միրս Internet Movie Database կայքում
Interview with Derek Mears at SuicideGirls.com
FEARnet Interview with Derek Mears
Աթենական թվային համակարգ

Աթենական թվային համակարգ, մինչև մ.թ.ա. III դարը Հին Հունաստանում կիրառված ոչ դիրքային հաշվարկման համակարգ։ Այն թվերի փոխարեն կիրառում է հունական տառերը, ի դեպ՝ որպես թվանշան էին ծառայում այն բառերի առաջին տառերը, որոնք նշանակում էին համապատասխան թիվը։ Մ.թ.ա. III դարից հետո աթենական թվային համակարգը դուրս մղվեց հունական թվային համակարգի կողմից։

Նաև կիրառվում էին լրացուցիչ թվանշաններ՝ 50, 500, 5 000 և 50 000 թվերի նշանակման համար, որոնք իրենցից ներկայացնում էին 5 թվանշանի զուգակցումը 10, 100, 1 000, 10 000 թվանշանների հետ։

Թվերը գրելիս նախ գրում էին մեծ թվերը, հետո՝ փոքր։ Օրինակ՝

Աթենական թվային համակարգում թվերը գրելու սկզբունքն զգալի նմանություն ունի հռոմեական թվերին։ Դա կարող է կապված լինել արևելյան միջերկրածովյան մշակույթի՝ էտրուսկների վրա ունեցած ազդեցությամբ, որոնցից հռոմեացիները փոխ էին առել հաշվարկման համակարգը։
Հատուկ թվային սիմվոլներ էին գործում մեկ դրախման նշանակելու, մեկ տաղանդը և ստատորը, մինաները, մեկ երկրորդը և մեկ քառորդը ներկայացնելու համար։


== Ծրագրեր ==
Титло — հունական, աթենական և հին հունական թվերի թարգմանության ծրագիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հունական թվային համակարգ


== Արտաքին հղումներ ==
J. J. O'Connor, E. F. Robertson (2001-01)։ «Greek number systems»։ MacTutor History of Mathematics archive։ School of Mathematics and Statistics, University of St Andrews, Scotland 
Титло — հունական և հին հունական թվերի թարգմանության ծրագիր
Սառա Լեոնի Սիզիկ

Սառա-Լեոնի Սիզիկ (ֆր.՝ Sarah-Léonie Cysique, հուլիսի 6, 1998(1998-07-06), Սարսել), ֆրանսիացի ձյուդոիստ, օլիմպիական չեմպիոն, Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, աշխարհի ու Եվրոպայի առաջնությունների մեդալակիր։


== Կենսագրություն ==
Սառա-Լեոնի Սիզիկը ծնվել է 1998 թվականի հուլիսի 6-ին Ֆրանսիայում։ Ձյուդոյի ազգային հավաքականի անդամ է և ներկայացնում է իր երկիրը մինչև 57 կգ քաշային կարգում։
2017 թվականին Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում նվաճել է բրոնզե մեդալ։ Երկու ամիս անց դարձել է Ֆրանսիայի մեծահասակների առաջնության հաղթող։
2018 թվականին Սառան մասնակցել է իր համար նորամուտային Եվրոպայի առաջնությանը, որտեղ գրավել է ամփոփիչ 5-րդ տեղը և դրական տպավորություն է թողել մարզական ֆունկցիոներների վրա։ Նույն թվականի սեպտեմբերին նա հաղթել է Եվրոպայի պատանեկան առաջնությունում, իսկ մեկ ամիս անց նվաճել է աշխարհի պատանեկան առաջնության արծաթե մեդալը։ 2018 թվականի վերջին նա երկրորդ անգամ դարձել է Ֆրանսիայի չեմպիոն։
Տոկիոյում ընթացող աշխարհի առաջնությունում Սառան իր քաշային կարգում քառորդ եզրափակիչում պարտվել է կանադացի Քրիստա Դեգուչիին և ի վերջո զբաղեցրել է 5-րդ տեղը։ Մրցումային վերջին օրը Սիզիկը թիմային մրցաշարում Ֆրանսիայի հավաքականի կազմում նվաճել է արծաթե մեդալ՝ միայն եզրափակիչում զիջելով Ճապոնիայի թիմին։ 2019 թվականի հոկտեմբերին նա հասել է Աբու Դաբիի Մեծ սաղավարտի մրցաշարի եզրափակիչ եւ գրավեց երկրորդ տեղը։
2020 թվականի վերջին Պրահայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում ֆրանսիացի ձյուդոիստուհին քառորդ եզրափակիչում պարտվել է սերբ Մարիկա Պերիշիչին, սակայն սփոփիչ գոտեմարտերում նվաճել է մայրցամաքային առաջնության բրոնզե մեդալ։
2021 թվականի ապրիլին Պորտուգալիայում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում ֆրանսիացի մարզուհին երրորդ տեղի համար գոտեմարտում առավելության է հասել բելգիացի Մինա Լիբերերի նկատմամբ և դարձել Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Ընդգրկվել Է 2020 թվականի Տոկիոյի Ամառային օլիմպիական խաղերի Ֆրանսիայի ազգային օլիմպիական հավաքականի անդամների նախնական ցուցակում։
2021 թվականին նվաճել է արծաթե մեդալ Դոհայում անցկացված Judo World Masters-ում։
Սառա-Լեոնի Սիզիկը ներկայացրել է Ֆրանսիան 2020 թվականի Ամառային օլիմպիական խաղերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սառա Լեոնի Սիզիկի էջը judoinside.com կայքում (անգլ.)
Վիճակագրությունը ijf.org կայքում
Ախալշեն (Չոխատաուրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ախալշեն (այլ կիրառումներ)Ախալշեն (վրաց.՝ ახალშენი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 220 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Չոխատաուրից հեռու է 3 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 391 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոսեսգետ

Մոսեսգետ, գետ Հայաստանի Տավուշի մարզում, Տավուշ գետի աջակողմյան վտակը։ Սկիզբ է առնում Տավուշի լեռների լանջերից և Մոսեսգեղից 5 կմ հյուսիս-արևելք՝ Ադրբեջանի տարածքում, աջից միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 18 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բովսունի

Բովսունի (ուկրաիներեն՝ Бовсуни), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1250 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բովսունի գյուղում բնակվում էր 974 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,96 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 196,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խվորոստյանկա (գյուղ, Դոբրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽվորոստյանկաԽվորոստյանկա (ռուս.՝ Хворостянка), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թեոդոր Աքսենտովիչ

Թեոդոր Աքսենտովիչ (լեհ.՝ Teodor Axentowicz, մայիսի 13, 1859(1859-05-13)[…], Բրաշով, Ռումինիա - օգոստոսի 26, 1938(1938-08-26), Կրակով, Լեհաստան), ծագումով հայ լեհ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Տարրական կրթությունն ստացել է ծննդավայրում։ Այնուհետև սովորել է Լվովի ռեալական գիմնազիայում։ 1878 թվականին ընդունվել է Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիան, աշակերտել Վագներ Շանդորին և Բենչուր Գունլային։ 1882-1893 թթ. ապրել է Փարիզում, արվեստը կատարելագործել ֆրանսիացի նշանավոր նկարիչ Դյուրանի մոտ։ 1888 թվականին մասնակցել է Մարսյան դաշտի ցուցահանդեսին, ընտրվել Ֆրանսիայի ակադեմիայի անդամ։ 1893-1895 թթ. ապրել է Լոնդոնում։ 1895 թվականին Կրակովի գեղարվեստի ինստիտուտը նրան հրավիրել է վարելու նկարչության ամբիոնը, իսկ երբ այդ դպրոցը դարձել է ակադեմիա, ընտրվել է ռեկտոր։


== Ստեղծագործությունը ==
Թողել է բազմաթիվ մեծարժեք կտավներ, որոնցից հիշատակության արժանի են «Սառա Բեռնարը Տոսկայի դերում», Վիկտոր Օստվսկու, Անրի Ֆունյեի, Դյուրանովսկու, Լվովի հայ արքեպիսկոպոս Իսահակ Իսահակովիչի և այլ դիմանկարներ։ Պատմա-կոմպոզիցիոն կտավներից են «Վյուզբուրգի գրավումը ֆրանսիացիների կողմից», «Սլավոնների առաջնորդի թաղումը» և այլն։ Հայկական թեմաներով գործերից են՝ «Հայաստանի մկրտությունը», «Հայ գաղթականները Լեհաստանում»։ Ունի նաև հայուհիների դիմանկարներ։


== Այլ ==
2010-ին ՀՀ Կենտրոնական բանկը շրջանառության մեջ է մտցրել Թեոդոր Աքսենտովիչին նվիրված 100-դրամանոց հուշադրամ, որը թողարկվել է «Աշխարհի նկարիչները» միջազգային դրամագիտական ծրագրի շրջանակներում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


=== Դիմանկարներ ===

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


=== Ինքնանկարներ ===

		
		


=== Լվովի հայկական եկեղեցու որմնանկարները ===

		
		
		


=== Թեոդոր Աքսենտովիչի անվան հրապարակ (Կրակով) ===

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուկոմսկի գյուղական խորհուրդ (Օրժիցկի շրջան)

Լուկոմսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Лукімська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրժիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուկոմսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 963 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 70,34 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 13,69 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
TRAPPIST-1

TRAPPIST-1, հայտնի է նաև որպես 2MASS J23062928-0502285, գերսառը թզուկ աստղ, որը գտնվում է Երկրից մոտավորապես 39 լուսային տարի հեռավորության վրա Ջրհոսի համաստեղությունում։
2015 թվականին աստղագետները հայտնաբերել էին Երկրի չափսերով երեք մոլորակներ ուլտրասառը կարմիր թզուկ աստղի ուղեծրում։
Բելգիայում Լիեժի համալսարանի տեխնոլոգիաների և աստղաֆիզիկայի հետազոտությունների ինստիտուտից Միշել Գիլոնի ղեկավարած խումբը հայտնաբերել է մոլորակները՝ օգտագործելով տարանցիկ մոլորակների ու պլանետեզեմալների փոքր աստղադիտակով (Transiting Planets and Planetesimals Small Telescope - TRAPPIST) տարանցիկ լուսաչափություն Չիլիի Լա Սիլլա աստղադիտարանում։
2017 թվականի փետրվարի 22-ին աստղագետները հայտարարեցին TRAPPIST-1 շուրջը ևս չորս էկզոմոլորակների գոյության մասին։ Բացի TRAPPIST-ից, հետազոտություններ են իրականացվել նաև օգտագործելով Չիլիի Սեռո Պառնալ լեռան վրա գտնվող «Շատ մեծ աստղադիտակ»ը (Very Large Telescope) և ՆԱՍԱ-ի Սպիտցեր տիեզերական աստղադիտակը՝ մոլորակների թիվը հասցնելով յոթի, որոնցից երեքը գտնվում են բնակելիության գոտում, այսինքն նրանց պայմանները համապատասխանում են կյանքի գոյատևման համար


== Ծանոթագրություններ ==
Գատչինայի շրջան

Գատչինայի շրջան (ռուս.՝ Гатчинский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Լենինգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գատչինա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2850,3 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 233396 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 81,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բազրիք

Բազրիք, ճաղաշարից և ճաղերի գլուխները միացնող հեծանից կազմված ցածր պատվար–հենարան, որ տեղադրվում է պատշգամբների, աստիճանների, տանիքների, կամուրջների եզրերին, որպես հենվելու հարմարանք, ինչպես և արգելափակոց՝ անցնելիս վայր ընկնելու վտանգը կանխելու համար։ Պատրաստվում է փայտից, քարից, մետաղից, բետոնից և այլն։ Բազրիք լինում է նաև առանց ճաղաշարի։ Կառույցի օրգանիզմում, ունենալով որոշակի ֆունկցիա, բազրիք ճարտ․ հարդարանքի արտահայտիչ տարր է։ Բազրիք են նաև բազկաթոռի երկու կողմի հենարանները։
Ամբրակիա

Ամբրակիա, (հին հունարեն՝ Ἀμβρᾰκία), Ամպրակիա (հին հունարեն՝ Ἀμπρίκία), հին հունական պոլիս Հունաստանի արևմտյան մասում։ Տեղակայված է Արախթոսի գետի ափին, ժամանակակից Արտայի տարածքում։ Ամբրակիան հիմնադրվել է կորնթացիների կողմից մ.թ.ա. 7-ից 3-2-րդ դարերում, եղել է Էպիրոսի թագավորության մայրաքաղաքը։


== Պատմություն ==
Հին հունական առասպելներում քաղաքի հիմնադիրն է Ամվրաքսը, Ֆեսպրոտի որդին։ Մեկ այլ տարբերակի համաձայն` քաղաքի հիմնադրումը վերագրվում է Ամվրակիային, որը դրիոպների արքայի դուրստրն էր։ Հյուսիսում ամբրակիացիների հարևաններն էին մոլոսները, իսկ արևելքում` դրիոպները (աֆամանյան ցեղերից մեկը)։
Ենթադրվում է, որ քաղաքը հիմնադրվել է մ.թ.ա. 650 և 625 թվականներին Գորգի կողմից, որը կորնթոսյան բռնակալ Կիպսելիուսի որդին էր։ Պարսպապատ քաղաքը դարձել էր կորնթացիների հենակետերից մեկը` Էլլադայից Մեծ Հունաստան ձգվող ծովային երթուղու վրա։ Քաղաքի բնակիչները զբաղվում էին գյուղատնտեսությամբ, ձկնորսությամբ, նավաշինության համար կիրառվող փայտի վերամշակմամբ, ինչպես նաև քաղաքի ձեռներեցների արտադրանքը արտահանում էին Էպիրոս։ Գորգի որդու՝ Պերանդրիայի հեռանալուց հետո Ամբրակիայում հաստատվում է ժողովրդավարական կառավարման ձևը։
Քանի որ Ամբրակիան համահունական միության մասն էր կազմում, մասնակցել է հույն-պարսկական պատերազմներին։ Նրա նավերից յոթը մասնակցել են Սալամինի ծովամարտին։ Ամբրակիան սերտ առևտրական կապեր ուներ Կորինթոսի հետ և նրա  հավատարիմ դաշնակիցն էր։ Մ.թ.ա. 433 թվականին միասին պատերազմում են հակառակորդ Կերկիրայի դեմ։ Պելեպոնեսյան պատերազմի սկզբին ամբրակիացիները հետևում են կորինթոսցներին և հանդես գալիս որպես Սպարտայի համակիր։ Իսկ հարակից քաղաքները՝ Ամֆիլոքիան և Ակարնանիան, Աթենքի կողմնակիցներն էին։ Մ.թ.ա. 426 թվականին Իդոմենեի ճակատամարտում նրանց միացյալ զորքը ջախջախում է ամբրակիացիներին, և այդ պատմությունը թուլացնում է քաղաքի ուժերը։
Մ.թ.ա. 338 թվականին Մակեդոնիացի Փիլիպոս II-ը նվաճում է Ամբրակիան։ Թեև քաղաքը չէր հանձնվում, սակայն ստիպված է լինում ընդունել մակեդոնյան կայազորին։ Մ.թ.ա. 294 թվականին Ամբրակիան անցնում է էպիրոսյան թագավոր Պյուռոսի տիրապետության տակ, որը դարձնում է այն իր պետության մայրաքաղաքը ։ Հաջորդ տասնամյակների ընթացքում քաղաքը ծաղկում է ապրում, փողոցները ձևավորվում են պալատներով, տաճարներով, թատրոններով, բազմաթիվ քանդակներով։
Մ.թ.ա. 189 թվականին Ամբրակիան պաշարում է հռոմեական բանակը՝ Մարկոս Ֆուլվիոս Նոբիլիորի հրամանատարությամբ։ Երկար ժամանակ հռոմեացիները չէին կարողանում հաջողության հասնել, բայց բանակցությունների ընթացքում ստիպում են ամբրակիացիներին զենքերը վայր դնել։ Մարկոս Ֆուլվիուսը հրամայում է ապամոնտաժել քաղաքի բոլոր քանդակները և տանում դրանք Հռոմ։ Զավթիչները Ամբրակիային շնորհում են ազատ քաղաքի կարգավիճակ։ Երբ կայսր Օգոստոս Օկտավիանոսը Էպիրոսի հարավ-արևմտյան մասին կից հիմնում է Նիկոպոլիս քաղաքը, ամբրակիացիների մեծ մասը ստիպված է լինում տեղափոխվել այնտեղ, և Ամբրակիան աստիճանաբար դատարկվում է։ Արդեն բյուզանդական ժամանակներում, հին պոլիսի տարածքում ձևավորվում է նոր բնակավայր, որը կրում էր Արտա անունը։ Հինավուրց քաղաքից միայն պահպանվել են ամրաշեն պարսպի մնացորդները։


== Ծանոթագրություններ ==
Խաշանյան

Խաշանյան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։ Գտնվում էր Ադամակերտ քաղաքից 18 կմ հյուսիս, Աղբակ գետի ձախ ափին, գյուղամիջյան ճանապարհի վրա։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 30 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գրունդսհայմ

Գրունդսհայմ  (գերմ.՝ Grundsheim), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 186 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 3,70 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 052։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Հակոբ Էլմասյան էֆենդի

Հակոբ Էֆենդի Էլմարյան (1858, Մարաշ - 1918), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1858 թվականին, Կոստանդնուպոլ­սի Բերա թաղամասում։ 1880 թվականին ավարտել է Սուլթանական դպրոցը (Mektebi Sultani). 1886 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը։
1886-1890 թվականներին սովորել է Փարիզի համալսարանի բժշկական բաժնում։
1890 թվականի նոյեմբերի 18-ին ստացել է բժշկի վկայական։
1890 թվականից Կ. Պոլսում բժիշկ է աշխատել։
1918 թվականին, Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազ­մի ընթացքում, կապիտանի աստիճանով ծառայել է օսմանյան բանակի Կ. Պոլսի Կուլելիի զինվորական հիվանդանոցում, որտեղ հիվանդներից վարակվել է ժանտախտով։
Մահացել է 1918 թվականի փետրվարի 23-ին, ժանտախտից, Կուլելիի հիվանդանոցում՝ 60 տարեկանում։ Այլ աղբուրում հիշվում է, որ «Չա­նաք­քա­լե­ում վի­րա­վոր­նե­րին բու­ժե­լու ժա­մա­նակ ռմբա­կոծ­ման հե­տև­ան­քով 1918 թվականին փետր­վա­րի 23-ին նա­հա­տակ­վել է»։ Գրանցված է 20-րդ դարում նահատակված թուրքական առողջապահության սպաների ցանկում։


== Գրականություն ==
Ընդարձակ օրացոյց Ս. Փրկչեան հիւանդանոցի հայոց, Կ. Պոլիս, 1905։
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Կ. Պոլիս, 1919։
Ատաշ Ադնան, 20-րդ դարի նահատակ եղած բժիշկները (թուրքերեն), Թուրքիա, 1997։
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Աբթսվինդ

Աբթսվինդ  (գերմ.՝ Abtswind), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կիտցինգեն շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 807 մարդ (2010 թվականի 31 դեկտեմբերի տվյալներով), տարածքը՝ 12,81։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 6 75 111։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք (գերմ.)
Արգենտինայի ազգային պատմական թանգարան

Արգենտինայի ազգային պատմական թանգարան (իսպ.՝ Museo Histórico Nacional), Արգենտինայի պատմությանը նվիրված թանգարան Բուենոս Այրեսում։ Թանգարանում ներկայացված է Մայիսյան հեղափոխությանն ու Արգենտինայի անկախության պատերազմին առնչվող հավաքածու։


== Պատմություն ==
Կառույցը 1889 թվականի մայիսի 24-ին հիմնադրել է Բուենոս Այրեսի քաղաքապետ Ֆրանսիսկո Սեբերը՝ որպես մայրաքաղաքի պատմական թանգարան (Museo Histórico de la Capital): Թանգարանը պաշտոնապես բացվել է 1891 թվականի փետրվարի 15-ին։ Առաջին տնօրենն է եղել Ադոլֆո Կարանսան։ Ի սկզբանե թանգարանը տեղակայված է եղել պետական սեփականություն համարվող Ավենիդա Սանտա Ֆե 3951 հասցեում (այժմ՝ Բուենոս Այրեսի բուսաբանական այգի)։ Սան Տելմո շրջանի ներկայիս վայր տեղափոխվել է, երբ Բուենոս Այրեսի քաղաքապետարանը 1897 թվականին գնել է հողը։ Հետագայում տարածքը տրամադրվել է Բուսաբանական այգուն։ Հաստատությունն ի սկզբանե կառուցել է ամերիկացի գործարար Չարլզ Ռիջլի Հորնը 1846 թվականին։ Լինելով Բուենոս Այրեսի գլխավոր կառավարիչ Խուան Մանուել դե Ռոսասի դաշնակիցը՝ Կասերոսի ճակատամարտում նրա տապալվելուց հետո աքսորվում է և հողատարածքը վաճառվում է Խոսե Գրեգորիո Լեսամային, որի մահից հետո նրա այրին՝ Անխելա Ալսագա դե Լեսուման հողը վաճառում է քաղաքային իշխանություններին, որոնք այն վերածել են թանգարանի, իսկ հարակից տարածքը դարձել է Լեսումա զբոսայգի։ 1997 թվականին թանգարանի Դեֆենսա փողոցում գտնվող հատվածը, որտեղ գտնվում է թանգարանի հիմնական հավաքածուն, համարվել է ազգային պատմական հուշարձան։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանն ունի ավելի քան 50000 նմուշ։ Հավաքածուի մի մասը հավաքվել է Մայիսյան հեղափոխության և Անկախության պատերազմի մասնակիցների հարազատների նվիրատվությունների շնորհիվ։ Հավաքածուի մյուս մասը 1822 թվականին Բերնարդինո Ռիվադավիայի հիմնադրած Հանրային թանգարանի (Museo Público) հավաքածուից է։ Ցուցադրությունում ներկայացված են Խոսե Սան Մարտինին, Մարիա դե լոս Ռեմեդիոս դե Էսկալադային, Մանուել Բելգրանոյին, Ուիլյամ Կարր Բերեսֆորդին, Խուան Մանուել Ռոսասին, Բարտոլոմե Միրտեին, Խուան Դոմինգո Պերոնին և Էվա Պերոնին պատկանող ռեգալիաներ, ունեցվածք, կահավորանք, փաստաթղթեր, ինչպես նաև մինչև 1950 թվականը ազգային պատմության մեջ էական դեր խաղացած այլ արգենտինացիներին, օտարերկրյա պետական օրենսդիրներին, ռազմական գործիչներին պատկանող նմուշներ։ Պատմական ժանրի կտավների հավաքածուում ներկայացված են Էստեբան Խոսե Էչևերիան, Կանդիդո Լոպեսը, Պրիլիդիանո Պուեյրեդոնը և այլք։


== Պատկերասրահ ==


=== Թանգարանի շենք ===

		
		
		
		
		


=== Հավաքածու ===

		
		
		
		
		


=== Կտավների հավաքածու ===

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիրտուալ շրջայց Archived 2011-03-07 at the Wayback Machine.
Պաշտոնական կայք Archived 2006-04-28 at the Wayback Machine. (Իսպաներեն)
Ռոտապրինտ

«Ռոտապրինտ» (լատ.՝ rota — անիվ, tare — պտտել և անգլ.՝ print — տպել), 1904-1989 թվականներին գոյություն ունեցած գերմանական ընկերություն։ Մասնագիտացված է եղել փաստաթղթերը մի քանի հազար տպաքանակով բազմացնելու համար փոքր չափսի թղթերի օֆսեթ տպագրական մեքենաների արտադրության մեջ։ 
Ռոտապրինտ մեքենաները բաղկացած էին թղթի մատուցման հարմարանքից, տպագրական ապարատից, որի մեջ մտնում էին տպաձևի, օֆսեթի և տպագրական գլանները), ներկող և խոնավացման ապարատներից և ընդունման-հանման սարքից։ Ռոտապրինտով տպում էին միագույն կամ բազմագույն պարզ արտադրանք։ Տպագրության արագությունը ժամում կազմում էր 6-9 հազար ցիկլ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Լեոնարդո

Սան Լեոնարդո (իտալերեն՝ San Leonardo), կոմունա Իտալիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1202 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 43 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33040։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0432։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0432 723028
Էլեկտրոնային փոստ՝ segretario@com-san-leonardo.regione.fvg.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (224901-225000)

Աստերոիդների ցանկ (224801-224900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (225001-225100)
 Աստերոիդների ցանկ (224801-224900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (225001-225100)
977

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 977 (այլ կիրառումներ)977 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 977 թվականն է, 
X դարի 77-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Հաղպատի ճարտարապետական համալիրի կառուցումը


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սան Միգելի ամրոց (Լուանդա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սան Միգելի ամրոց (այլ կիրառումներ)Լուանդայի Սան Միգելի ամրոց (պորտ.՝ Fortaleza de São Miguel de Luanda), պորտուգալական ամրոց, որը գտնվում է Անգոլայի մայրաքաղաք Լուանդայում։


== Պատմություն ==
Սան Միգելի ամրոցը կառուցվել է 1576 թվականին՝ պորտուգալացի ճարտարապետ Պաուլու Դիաշ դի Նովայշի ճարտարապետական նախագծմամբ։
Կառուցումից հետո այն դարձել է գաղութի վարչական կենտրոնը։ Սան Միգելի ամրոցը ծառայում էր, որպես ստրկավաճառության խոշոր հավաքատեղի։ Մեծ թվով ստրուկներ այստեղից բռնի կերպով տեղափոխվում էին պորտուգալական մեկ այլ գաղութ՝ Բրազիլիա։
Այս ամրոցը երկար երկար տարիներ եղել է անառիկ. այն ունի հաստ պատեր և պաշտպանված է թնդանոթներով։ Ներսում պահվում են արձաններ. օրինակ՝ Անգոլա ժամանած առաջին պորտուգալացու՝ Վասկո դա Գամայի և Պորտուգալիայի առաջին թագավորի դիմաքանդակը։
1975 թվականին ամրոցը ծառայել է, որպես Պորտուգալիայի զինված ուժերի հրամանատարչական շտաբ-կայան Անգոլայում։ Պորտուգալիայից Անգոլայի անկախացումից հետո այն պատկանել է Անգոլայի անկախ կառավարությանը։
Ներկայումս՝ այն ունի թանգարանի կարգավիճակ, որտեղ ցուցադրվում են Անգոլայի ռազմական պատմությանը և զինված ուժերին նվիրված ցուցանմուշներ։ Կրում է Սան Միգելի անունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Չժան Յանմին

Չժան Յանմին ( չինարեն հեշտ. 张永明 , 1956, Չինաստան - հունվարի 10, 2013(2013-01-10), Չինաստան), չինացի սերիական մարդասպան, մարդակեր, մեղադրվել է 11 մարդու սպանության մեջ, կասկածվել՝ 17-ի։ Սպանել և վաճառել է զոհերի միսը, իսկ ակնաբիբերը պահել գինու շշերի մեջ։


== Կենսագրություն ==
1979 թվականին սպանության համար դատապարտվել է մահապատժի, սակայն ավելի ուշ դատավճիռը մեղմվել է, և Չժանն ազատ է արձակվել 1997 թվականին։ Բանտում անց է կացրել շուրջ 18 տարի։ Սպանությունների շարքը սկսվել է 2008 թվականին։ Սպանություններն իրագործել է Յանան պրովինցիայի Նանմեն գյուղում, որտեղ բնակվել է Չժան Յանմինը։ Հիմնականում սպանել է երիտասարդների և անչափահասների, նրանց միսը վաճառել խանութում՝ ներկայացնելով այն ջայլամի մսի տեղ։ Մսի մի մասը տվել է իր երեք շներին։ Ստացել է «Մարդակեր հրեշ» մականունը։
Ձերբակալվել է 56 տարեկան հասակում։ Չժանին խուզարկելու ընթացքում՝ ոստիկանությունը հայտնաբերել է հեռախոս և բանկային քարտեր, գինու շշերում առկա ակնաբիբեր և մարդկային մաշկի կտորներ, որոնք չորացվել էին Չժանի կողմից։ Ոստիկանությունը նրան կասկածել է 17 սպանությունների իրագործման մեջ։
Դատավարության ընթացքում մեղադրյալը չի ընդունել իր մեղքը և հրաժարվել ներողություն խնդրել։ Դատարանը որոշել է մեղադրյալին մահապատժի ենթարկել, իսկ տեղական իրավապահ մարմինների 20 աշխատակիցների հեռացնել աշխատանքից, այդ թվում նաև ոստիկանության տեղական բաժնի ղեկավար Չժաո Հույունյային։
Մահապատժի է ենթարկվել 2013 թվականի հունվարի 10-ին, 57 տարեկան հասակում՝ 11 մարդու սպանության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Zhang Yongming
Նաթան Կաց

Նաթան Կաց (ֆր.՝ Nathan Katz, դեկտեմբերի 24, 1892(1892-12-24), Waldighofen - հունվարի 12, 1981(1981-01-12), Մյուլուզ), էլզասցի և գերմանացի բանաստեղծ, դրամատուրգ և թարգմանիչ։ Համարվում է 20-րդ դարի էլզասերենով ստեղծագործած խոշորագույն հեղինակներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հրեայի ընտանիքում։ Հայրը մսագործ էր (շոյխետ)։ Մայրը ծագումով Բլոտզայմ քաղաքում տեքստիլ արտադրության սեփականատեր հարուստ ընտանիքից էր։ Ընտանիքն ունեցել է մսի խանութ։ Ապագա բանաստեղծը հաճախել է գյուղի միակ դպրոցը, իսկ քանի որ Էլզասը բռնակցված էր, կրթությունն իրականացվում էր միայն գերմաներենով։ Մոր շնորհիվ նա տիրապետել է ֆրանսերենի։ Ինքնուրույն սովորել է անգլերեն։ 1913 թվականի սեպտեմբերին զորակոչվել է Գերմանական կայսերական բանակ։ Կռվել է Գերմանական կայսրության բանակում, մասնակցել Առաջին համաշխարհային պատերազմին և 1914 թվականի օգոստոսի 20-ին վիրավորվել է Սառեմբուրգի մոտակայքում։ Հիվանդանոցում վերականգնման ընթացքում նա Ֆիրբուրգի համալսարանում սովորել է գերմանական գրականություն։ 1915 թվականին նորից պայքար է մղել Նիժնի Նովգորոդի մոտակայքում, որտեղ նա գերի է ընկել ռուսական զորքերի կողմից և տարվել է ռազմագերիների ճամբար։ Այդ ճամբարում նա գրել է իր բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Das Galgenstüблейн» («Կախաղան»), որը հրատարակվել է հինգ տարի անց՝ 1920 թվականին։ Նա բանաստեղծություններ է նվիրել իր հայրենիքին և անդրադարձել է պատերազմի սարսափների թեմաներին։ Նա գերմաներեն է թարգմանել Վիլյամ Շեքսպիրի, Չառլզ Պեգի, Թենիսոնի, Ռոբերտ Բըրնսի և Ֆրեդերիկ Միստրալի ստեղծագործությունները։ Բանաստեղծություններ և պատմություններ է գրել էլզասերեն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա ստիպված տարագրվել է Լիմուզենն:Պատերազմի ավարտից հետո բանաստեղծը վերադարձել է Մյուլուզ, որտեղ 1946 թվականից մինչև 1958 թվականին թոշակի անցնելը եղել է քաղաքային գրադարանի գրադարանավար։ Մյուլուզում ապրել է մինչև կյանքի վերջը՝ 1981 թվականը։


=== Ընտանիք ===
Ամուսնացած է եղել Ֆրանսուազա Կացի հետ (ի ծնե՝ Բուալյի), որը ֆրանսիացի նկարիչ Լուի-Լեոպոլդ Բուայլիի և գեներալ Ֆուայի ծոռնուհին էր։ Բանաստեղծի մահից հետո Ֆրանսուազան իր կյանքը նվիրել է նրա գրական ժառանգության համակարգմանը։


=== Հիշատակ ===
2005 թվականին ստեղծվել է Նաթան Կացի անվան մրցանակը (ֆր.՝ Prix du patrimoine Nathan Katz), որը շնորհում են երիտասարդ բանաստեղծներին։
Բանաստեղծի պատվին իր հայրենի Վալիդիգոֆեն քաղաքում կառուցվել է հուշարձան։
Նաթան Կացի հիշատակին Մյուլուզ (Allée Nathan Katz) և Բլոտզայմ (Rue Nathan Katz) քաղաքներում անվանակոչվել են փողոցներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գետքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Շիրակի մարզի Գետք գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 4 հուշարձան (4 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==