armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տամարուգալ (նահանգ)

Տամարուգալ (իսպ.՝ Provincia del Tamarugal), նահանգ Չիլիի Տարապակա տարածաշրջանում։ Վարչական կենտրոնն է Պոսո Ալմոնտե քաղաքը։ Նահանգը ղեկավարում է նախագահի կողմից նշանակված նահանգապետը։ Որպես նահանգ Տամարուգալն հանդիսանում է Չիլիի երկրորդ մակարդակի վարչական միավոր, որը իր հերթին բաժանվում է համայնքների (comunas)։ Ներառում է 5 համայնք.

Կամինյա
Կոլչանե
Ուարա
Պիկա
Պոսո Ալմոնտե


== Աշխարհագրությունը և բնակչություն ==
Չիլիի Ազգային վիճակագրական ծառայության 2002 թվականին կատարված մարդահամարի տվյալներով նահանգում բնակվում է 22 531 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 0,56 մարդ/կմ²։
Տամարուգալ նահանգի տարածքի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 39 933 կմ²։


== Տես նաև ==
Չիլիի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տամարուգալ նահանգի պաշտոնական կայքը (իսպ.)
Պողոս Ղարադաղցի

Պողոս Ղարադաղցի (ինչպես նաև՝ Ներսիսյան Պողոս Ղարադաղցի, Ղարաբաղցի Պողոս, Պողոս Սևակիր Արևելցի, Պողոս Վարդապետ (մոտ 1790 թ., գ․ Մուժումբար (Թավրիզի մոտ) - մոտ 1850 - 1860), հայ մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Նախնական կրթությունն ստացել է Ղարաբաղի Գանձասար վանքում՝ Հովսեփ Տեր-Ավագյան Արցախեցու մոտ, ապա սովորել է Տաթևի վանքում։

1810-1817 թվականներին սովորել է Կ․ Պոլսում
1818-1819 թվականներին դասավանդել է Էջմիածնի վանքի դպրոցում
1821-1822 թվականներին մասնավոր դասեր է տվել Շուշի քաղաքում
1822 թվականի սեպտեմբերին Ներսես Աշտարակեցու խորհրդով փոխադրվել է Թիֆլիս և ուսուցչություն արել սկզբում՝ Տափիթաղի վանքի խցերում, իսկ 1824 - 1827 թվականներին՝ Ներսիսյան դպրոցում։Հաջորդ 5 տարիներն անց է կացրել Շուշիում, որտեղ դասավանդել է Բազելյան քարոզիչների դպրոցում։

1829 թվականին Շուշիում լույս է տեսել նրա «Համառօտութիւն հայկական քերականութեան» ձեռնարկը։ Այնուհետև Ղարադաղցին ուսուցչություն է արել Թավրիզում, Ագուլիսում։ Եղել է առաջադեմ ու ճանաչված մանկավարժ։ Դասավանդել է հայոց լեզու, ճարտասանություն, տրամաբանություն։ Նրա աշակերտներից են Մեսրոպ Թաղիադյանը, Խաչատուր Աբովյանը, Ստեփանոս Նազարյանցը, Առաքել Արարատյանը։
Ալիբեյ (այլ կիրառումներ)

Ալիբեյ, կարող է վերաբերել՝

Ալիբեյ - աղի ջրով լիման Սև ծովի ափեզրի մոտ Ուկրաինայի Օդեսայի մարզի Թաթարունարի շրջանում
Ալիբեյ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում
Խցուկ

Խցուկ, մեքենայի մաս. հերմետիկացնում է նրա շարժական և անշարժ մասերի միջև եղած բացակը։ Կիրառում են փափուկ և մետաղական խծուծքով, ինչպես նաև ասբեստե թելքից ու գրաֆիտից պատրաստված առաձգական միջուկով մետաղական օղակների հավաքածուի տեսքով խցուկներ։
Բրալ

Բրալ  (ֆր.՝ Brasles), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Շատո Տիերի համայնքի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Շատո Տիերի շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02114։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1318 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 809 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 602-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 207-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 74,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 75,0%)։ 602 աշխատունակ բնակիչներից 546 -ը աշխատում էին (271 տղամարդ և 275 կին), անաշխատանք էին 56 -ը։
207 անգործունակ մարդկանցից 56-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 98-ը թոշակառու, 53-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ.Բրալ (ֆր.)
Ռասսոխովատոե (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌասսոխովատոեՌասսոխովատոե (ուկրաիներեն՝ Розсохувате), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռասսոխովատոե գյուղում բնակվում էր 111 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարասենա (քաղաք)

Մարսենա (իսպ.՝ Maracena), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Գրանդա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։
Համայնքը մտնում է Ոեգա–դե–Գրանդա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 5 կմ2։ Բնակչությունը՝ 21 097 (2010)։
Մոնտեգրոսո դ’Աստի

Մոնտեգրոսո դ’Աստի (իտալերեն՝ Montegrosso d'Asti), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2175 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 139 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14048։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։ Բնակչության հովանավորն է Սուրբ Սան Ռոկկոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0141 953052
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@comune.montegrossodasti.at.it
Պաշտոնական էջ։ http://www.comune.montegrossodasti.at.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բասֆլեյտա

Բասֆլեյտա (անգլ.՝ bass flute, ֆր.՝ flûte basse, գերմ.՝ Bassflöte), փողային երաժշտական գործիք, որը պատկանում է ֆլեյտաների ընտանիքին։ Այն իր կառուցվածքով ավելի մեծ է և հնչողությամբ ավելի ցածր։ Սովորական ֆլեյտայից այն մեկ օկտավա ավելի ցածր է։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Բասֆլեյտան սովորական ֆլեյտայից և ալտֆլեյտայից ավելի հաստ է և ավելի երկար։ Նրա երկարությունը 146 սանտիմետր է։ Այն սովորաբար ունի կեռ ձև ունեցող խողովակ։ Նվագողը գործիքը դնում է գետնին։ Բասֆլեյտան նվագախմբում շատ քիչ է օգտագործվում և նրա հիմնական օգտագործումը ֆլեյտաների նվագախմբում է։ Իր ձայնային տեմբրով այն նման է կլառնետին։
Քսաներորդ դարի կոմպոզիտորներից Գուստավ Հոլսթն է, որ այն օգտագործել է նվագախմբում իր «Մոլորակներ» ստեղծագործության մեջ։
Կան նաև այլ կոմպոզիտորներ, որոնք բասֆլեյտայի համար գրել են որոշ ստեղծագործություններ։ Դրանք են՝

Էննիո Մարիկոնե՝ «Սահարայի գաղտնիքը»
Մարիո Լավիստա՝ «Lamento a la muerte de Raúl Lavista»
Բիլլ Դուգլաս՝ «Կարունա»
Գարի Շոքեր՝ «Փոքր սոնատա մեծ ֆլեյտայի համար»
Մաիք Մովեր՝ «Օստինատո և Սկարեզո»։Բասֆլեյտան օգտագործվում է նաև Մեծ Բրիտանիայի ազգային երաժշտության մեջ (հաճախ փոխարինում է ալտֆլեյտային)։
Տիմանովկա (այլ կիրառումներ)

Տիմանովկա, կարող է վերաբերել՝

Տիմանովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում
Տիմանովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում
Պարի թանգարան

Պարի թանգարան (շվեդերեն՝ Dansmuseet), կատարողական և տեսողական արվեստի թանգարան Ստոկհոլմում։ Բացվել է 1953 թվականին, Շվեդիայի թագավորական օպերայի նկուղում։ Ի սկզբանե այնտեղ ցուցադրվել է պարային արվեստի մեծ հավաքածու, որը 1920-1925 թվականներին պատկանում էր Փարիզի Ballets suédois-ի առաջնորդ Ռոլֆ դե Մարեին։ 1969 թվականին շվեդ պարուհի Կարինա Արի անունով կոչվող գրադարանը կցվել է թանգարանին և նրա համադրող է նշանակվել Բենգտ Հյագարը։ Գրադարանը պարունակում է Հյուսիսային Եվրոպայում պարերի մասին գրականության ամենաընդարձակ արխիվը։ Թանգարանը ներկայումս գտնվում է Դրոտինգատան 17 հասցեում։ Գրադարանը որևէ պետական միջոցից չի օգտվում, քանի որ այն մասնավոր է։ Հավաքածուի մեծ մասը նյութեր են Արևմտյան Եվրոպայից, որոնք թվագրվում են 1500 թվականից մինչև 1850 թվական, 20-րդ դարի վերջի ամսագրերի ժողովածու և հազարավոր ֆիլմերի վիդեո գրադարան։ Առկա է նաև ռուսական պարերի մասին գրքերի մեծ հավաքածու։ 2017 թվականի դրությամբ թանգարանի տնօրենն է եղել Եվա-Սոֆի Էրնստելը։


== Պատմություն ==
Թանգարանը Ստոկհոլմում է տեղակայվել 1920–1925 թվականներին Փարիզում բալետի առաջնորդ, շվեդ արիստոկրատ, արվեստի հավաքորդ Ռոլֆ դե Մարեի (1888–1964) շնորհիվ։ 1933 թվականին նա Փարիզում բացեց պարերի աշխարհում առաջին թանգարան-հետազոտական ինստիտուտը։ Les Archives internationales de la Danse դարձավ պարերի ուսումնասիրությունների հայտնի կենտրոն, ուր այցելուներ էին գալիս ամբողջ աշխարհից՝ տեսնելու ցուցադրությունը կամ ուսանելու հսկայական գրադարանում։ Արխիվը նաև հրատարակել է իր սեփական ամսագիրը և գրքերը, կազմակերպում էր դասախոսություններ Պասիի շրջանում գտնվող գեղեցիկ շենքում, որը Ռոլֆ դե Մարեն կառուցել էր իր պարի կենտրոնի համար։ 1940-ականների վերջին նա փակեց իր բիզնեսը Փարիզում, և հավաքածուների մի մասը նվիրեց Ֆրանսիայի նահանգին, որը դրանք տեղավորեց Փարիզի օպերայի թանգարանում և գրադարանում։ Փարիզի շվեդական բալետից ստացվող հսկայական հավաքածուն և ոչ-եվրոպական հավաքածուները Ռոլֆ դը Մարեն բերեց Ստոկհոլմ՝ ձևավորելու պարի թանգարանը, որը նա բացեց 1953 թվականին՝ Թագավորական օպերայի նկուղում։
Թանգարանը տեղակայված է նույն հրապարակում, որտեղ այն ի սկզբանե կազմավորվել է։ Ներկայիս վայրում վերաբացվել է 1999 թվականի մայիսին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dansmuseet, Stockholm, Sweden
Քորդի

Քորդի (վրաց.՝ ქორდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 880 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 30 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 728 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սայդնայայի շրջան

Սայդնայայի շրջան (արաբ․՝ ناحية صيدنايا‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավում՝ Ռիֆ Դիմաշկ մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Թելլի գավառի երեք շրերջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Սայդնայա քաղաքն է։ 2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 18,846 մարդ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 138.01 քառ. կմ տարածք։
Ունի 5 գյուղ և ավան

Ակուբար (արաբ․՝ عكوبر‎‎), բնակչություն՝ 563
Բադդա (արաբ․՝ بدا‎‎), բնակչություն՝ 6,564
Հաֆեիր ալ-Ֆուկա (արաբ․՝ حفير الفوقا‎‎), բնակչություն՝ 3,441
Սայդնայա (արաբ․՝ صيدنايا‎‎), բնակչություն՝ 5,194
Մաարաթ Սաիդանյա (արաբ․՝ معرة صيدنايا‎‎), բնակչություն՝ 3,084


== Ծանոթագրություններ ==
Աճման տեմպեր

Աճման տեմպեր, վիճակագրական հարաբերական ցուցանիշներ, որոնք բնութագրում են երևույթի դինամիկայի ինտենսիվությունը։ Որոշվում են երևույթի հաշվետու կամ պլանային և բազիսային (համեմատվող) ժամանակաշրջանների բացարձակ մակարդակների հարաբերությամբ (տես նաև Դինամիկայի շարքեր)։ Տարբերում են բազիսային աճման տեմպերը, երբ շարքի բոլոր մակարդակները հարաբերվում են որպես բազա ընդունած որևէ ժամանակաշրջանի մակարդակին և շղթայական, որի դեպքում շարքի յուրաքանչյուր մակարդակ հարաբերվում է նախորդ ժամանակաշրջանի մակարդակին։ Աճման տեմպերը հաշվարկվում են գործակիցների ձևով՝ եթե բազիսային ժամանակաշրջանի մակարդակն ընդունված է որպես 1, և տոկոսների ձևով՝ երբ այն 100 է։ Աճման տեմպերի հիման վրա որոշվում են հավելաճի տեմպերը, որոնք հավասար են տոկոսներով հաշվարկած աճման տեմպերի՝ հանած 100։ Մի քանի տարվա տնտեսական զարգացման ինտենսիվությունը բնութագրում են տարեկան միջին աճման տեմպերի (ե հավելաճի), որոնք որոշվում են որտեղ К տարեկան աճման տեմպերն են արտահայտած գործակիցներով, ո-ը՝ տարիների թիվը, կամ K=|/r^^L բանաձևով* Уо որտեղ У-ները դինամիկայի շարքի բացարձակ մակարդակներն են, իսկ ո-ը՝ ուսումնասիրվող ժամանակահատվածում (առանց բազիսայինի) տարիների (դինամիկայի շարքի մակարդակների) թիվն է։
Յանոշի

Յանոշի (ուկրաիներեն՝ Яноші, հունգ.՝ Makkosjánosi), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Բերեգովոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Իվանոշի։
2001 թվականի տվյալներով Յանոշի գյուղում բնակվում էր 2 030 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 534,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիժնյայա Ժուրավկա

Նիժնյայա Ժուրավկա (ուկրաիներեն՝ Нижня Журавка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիժնյայա Ժուրավկա գյուղում բնակվում էր 104 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,854 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 121,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռազմաճակատային թղթակիցների հուշարձան

Ռազմաճակատային թղթակիցների հուշարձան (ռուս.՝ Памятник фронтовым корреспондентам), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը կանգնեցվել է 1993 թվականին Նիկիտսկի բուլվարում` Ժուռնալիստի կենտրոնական տան մուտքի առջև։


== Պատմություն ==
Ինչպես պատմում էր լրագրության վետերան Ֆեոդոր Ցարյովը, նա իր գործընկերների հետ դիմել է քանդակագործ Լև Կերբելին, որն իրենց հետ հանդիպման ժամանակ խոստովանել է, որ ցանկանում է պատկերել «լրագրողի, որը նստել է տաք հետքերով թերթին թղթակցություն գրելու»։
«Ռազմաճակատային թղթակիցների հուշարձան» քանդակագործական հորինվածքը ստեղծել են քանդակագործ Լև Կերբելը և ճարտարապետ Ե. Գ. Ռոզանովը։ Այն պատկերում է Ռայխստագի ավերակների վրա նստած թիկնոց-վրանով թղթակցի։ Նրա կրծքին շքանշաններ են, կախված է լուսանկարչական սարքը, ձեռքին մատիտ է և նոթատետր, ոտքերի մոտ` իրատոպրակ։ Լրագրողի թիկունքում կիսավեր սյուն է, որի վերևում արված է հետևյալ մակագրությունը (մեջբերում ռազմաճակատային թղթակիցների «Մոսկվայից մինչև Բրեստ» երգից, խոսքերը` Կոնստանտին Սիմոնովի, երաժշտությունը` Մատվեյ Բլանտերի).

իսկ ներքևում`

Ամբողջ քանդակագործական հորինվածքը գրանիտե ոչ մեծ պատվանդանի վրա է։
Հուշարձանը բացվել է 1993 թվականին։ Այստեղ տոներին հավաքվում են վետերան լրագրողները, հուշարձանին ծաղիկներ են դրվում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Памятник фронтовым корреспондентам» (ռուսերեն)։ Intomoscow.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-08-12-ին։ Վերցված է 2014-08-10 
«Памятник фронтовым корреспондентам» (ռուսերեն)։ MosGid.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-08-12-ին։ Վերցված է 2014-08-10 
«Памятник фронтовым корреспондентам» (ռուսերեն)։ rutraveller։ Վերցված է 2014-08-10
Գուրգեն Մխիթարյան

Գուրգեն Ենոքի Մխիթարյան (ապրիլի 16, 1919(1919-04-16), Թթուջուր, Հայաստան - ապրիլի 26, 1999(1999-04-26)), հայ խորհրդային փիլիսոփա, փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1972), պրոֆեսոր (1974)։


== Կենսագրություն ==
1946 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետը։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին, պարգևատրվել է «Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ 1949-1959 թվականներին դասավանդել է ՀԿԿ Կենտկոմին կից եռամյա կուսակցական դպրոցում, 1959 թվականից դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանում, 1979 թվականին նշանակվել փիլիսոփայության պատմության ամբիոնի վարիչ։ 
Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են պատմական մատերիալիզմի, փիլիսոփայական և սոցիոլոգիայի պատմության հարցերին։ 


== Պարգևներ ==
«Հայրենական պատերազմի» 2-րդ աստիճանի շքանշան։


== Գրականություն ==
Ազատություն և անհրաժեշտություն, Երևան, ԵՊՀ հրատ., 1963, 312 էջ
Սոցիոլոգիական ուսմունքների պատմություն, Երևան, ԵՊՀ հրատ., 1982, 240 էջ


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (159801-159900)

Աստերոիդների ցանկ (159701-159800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (159901-160000)
 Աստերոիդների ցանկ (159701-159800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (159901-160000)
Հակոբ Ազիզյան

Հակոբ Աղվանի Ազիզյան (ապրիլի 19, 1938(1938-04-19), Գեղհովիտ, Մարտունու շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։ Հայաստանի ժողովրդական արտիստ (2004)։


== Կենսագրություն ==
1964 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1964 թվականից Վանաձորի դրամատիկական թատրոնի դերասան, 1995-2000 թվականներին եղել է տնօրենն ու գեղարվեստական ղեկավարը, 2001-2002 թվականներին` գլխավոր ռեժիսոր։ 1973 թվականից դասավանդում է Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտում, 2003 թվականից` Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի Վանաձորի մասնաճյուղում, 2004 թվականից՝ պրոֆեսոր։


== Դերեր թատրոնում ==
Սամսոնյան՝ Գաբրիել Սունդուկյանի «Պեպո»
Արբենին՝ Միխայիլ Լերմոնտովի «Դիմակահանդես»
Միքայել՝ Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Քաոս»
Բոլենբրոկ՝ Ուիլյամ Շեքսպիրի «Ռիչարդ Երկրորդ»


== Ֆիլմագրություն ==


== Բեմադրություններ ==
Հրանտ Մաթևոսյանի «Աշնան արև»
Ա. Աղասարյանի «Անառակ որդու վերադարձը»


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Համրայի շրջան

Ալ-Համրայի շրջան (արաբ․՝ ناحية الحمراء‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի արևմուտքում՝ Համայի մարզում։ Հանդիսանում է Համայի գավառի չորս շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Ալ-Համրա քաղաքն է։ 2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 32,604 մարդ։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 903.95 քառ.կմ տարածք։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոզեֆին շրջան (Օրեգոն)

Ժոզեֆին շրջան (անգլ.՝ Josephine County), ԱՄՆ Օրեգոն նահանգի 36 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 4.248 կմ² է, բնակչությունը՝ 82.713 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գրանտս Փաս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։
Միխայլովկա (գյուղ, Օչակովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Օչակովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,057 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կալդաս (Անտոկիա)

Կալդաս (իսպ.՝ Caldas), քաղաք և մունիցիպալիտետ Կոլումբիայի հյուսիսում ՝ Անտոկիա դեպարտամենտի տարածքում։ Այն Մեդելյինի քաղաքային ագլոմերացիայի մի մասն է։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը, որից քաղաքը հետագայում աճել է, հիմնադրվել է 1840 թվականին։ Կալդասի քաղաքապետարանը առանձին վարչական միավոր է հատկացրել 1848 թվականին։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է դեպարտամենտի հարավային մասում ՝ Փորս գետի ափին, դեպարտամենտի վարչական կենտրոն Մեդելինից մոտ 11 կիլոմետր հարավ-հարավ-արևմուտք։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակարդակից 1935 մետր է։
Կալդասի մունիցիպալիտետը դեպարտամենտի հյուսիսում սահմանակից է Լա Էստրելլա, Սավանետա և Էնվիգադո մունիցիպալիտետններին, արևելքում ՝ Էլ Ռետիրոյի մունիցիպալիտետին, հարավ-արևելքում ՝ Մոնտեբելոյի և Սանտա Բարբարայի մունիցիպալիտետներին, հարավում ՝ Ֆրեդոնիայի մունիցիպալիտետին, արևմուտքում ՝ Ամագա և Անգելոպոլիս մունիցիպալիտետներին։ մունիցիպալիտետի տարածքը 146 կմ² է։


== Բնակչություն ==
Կոլումբիայի վիճակագրության ազգային վարչական դեպարտամենտի տվյալներով ՝ քաղաքի և քաղաքապետարանի Բնակչության ընդհանուր թիվը 2012 թվականին կազմել է 75 042 մարդ։ 

Ըստ 2005 թվականի մարդահամարի տվյալների, տղամարդիկ կազմում էին Կալդասի բնակչության 48.5% -ը, կանայք` համապատասխանաբար 51.5%: Ռասայական առումով սպիտակներն ու մետիսները կազմում էին քաղաքի բնակչության 96 % - ը, նեգրերը, մուլատներն ու ռայսալցիները ՝ 2%, հնդիկները ՝ 0,1 %: Գրագիտության մակարդակը ողջ բնակչության համար կազմել է 93,5%։


== Տնտեսություն ==
Կալդասի տնտեսության հիմքը խեցեղենի արտադրությունն է, սղոցանյութերի արտադրությունը, ինչպես նաև գյուղատնտեսական արտադրությունը։
Քաղաքային և քաղաքային ձեռնարկությունների ընդհանուր թվի 56.8% -ը առևտրային ձեռնարկություններ են, 27.9% -ը ՝ սպասարկման ձեռնարկություններ, 14.5% -ը ՝ արդյունաբերական ձեռնարկություններ, 0,8% -ը տնտեսության այլ ոլորտների ձեռնարկություններ են։


== Կրոն ==
Քաղաքը Կալդասի կաթոլիկ թեմի կենտրոնն է։


== Հայտնի բնիկներ ==
Մոնտոյա Լուիս Ֆերնանդո` Կոլումբիայի ֆուտբոլի նախկին գլխավոր մարզիչ։ 2004 թվականի լավագույն մարզիչ Հարավային Ամերիկայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պանինի (բուտերբրոդ)

Պանինին կամ պանինոն (իտալերեն panini [paˈniːni], որ նշանակում է «փոքր հաց») եփված բրդուճ  է, որ պատրաստվում է հացի ամբողջական կտորով։ Իտալերենից բառացի թարգմանած պանինի նշանակում է ոչ մեծ հաց։ Պանինի պատրաստելու համար օգտագործվում են բագետա, չիաբատա և միկետա տեսակի հացեր։ Հացը կտրվում է հորիզոնական ուղղությամբ և լցոնվում համադամ սննդամթերներով, ինչպիսիք են պանիրը, ազդրապուխտը, մորտադելան, սալյամին  և այլ տեսակի մթերք։ Պանինին մատուցվում է տաք վիճակում՝ բրդուճի ջեռոցում խորովվելուց հետո։


== Ծագում ==
Պանինի բառն ունի իտալական ծագում. եզակի թվով՝ պանինո, հոգնակի թվով՝ պանինի։ Պանինի  բառացի նշանակում է փոքր հաց։ Պանինի իմբոտիտո (իտալերեն՝ Panino imbottito, լցոնված պանինո) նշանակում է լցոնված բրդուճ, թեև սովորաբար պանինո բառը օգտագործվում է առանձին։ Պանինիի նման բրդուճ է նաև տրամեզինոն, որը եռանկյունաձև կամ քառակուսի, երկու կտոր սպիտակ, փափուկ, առանց կեղևի հացից պատրաստվող բրդուճ է։ Իտալիայում և անգլախոս մի շարք երկրներում հավասարապես օգտագործվում է թե՛ պանինի և թե՛ պանինո բառը։


== Պատմություն ==

Չնայած պանինիի առաջին բաղադրատոմսը հայտնաբերվել է 16-րդ դարին թվագրվող իտալական մի բաղադրատոմսերի գրքում, բրդուճները պանինոտեկե անունով Միլանի խորտկարաններում տարածում գտան 1970-ական և 1980-ական թվականներին։ Բրդուճը աստիճանաբար տարածվեց նաև Իտալիայի սահմաններից դուրս՝ տարբեր երկրներում և քաղաքներում տարբեր բաղադրամասերով։
1980-ական թվականներին Իտալիայում առաջացավ պանինարո տերմինը, որն արտահայտում էր երիտասարդական մշակույթի այն անդամների ընդհանուր անվանումը, որոնք սնվում էին այնպիսի խորտկարաններում, ինչպիսիք էին Միլանի «Ալ Պանինոն» կամ Իտալիայի, ամերիկյան ոճի առաջին արագ սննդի ռեստորաններում։ «Պանինարո» էին անվանում վաղ 80-ականների նորաձև, հաճելի արտաքինով այն երիտասարդներին, ովքեր սպառում էին այսպես կոչված «կարգավիճակ խորհրդանշող» ապրանք։


== Բրդուճի ջեռոցներ ==
Բրդուճի ջեռոցը փոքր չափսի ջեռոց է, հիմնականում էլեկտրական, որով տաքացնում են բրդուճ, մսով խորտիկներ, բանջարեղեն և մասնագիտացված այլ սննդամթերք։ Ջեռոցը բաղկացած է ներքևի և վերևի տաքացվող սկավառակներից, որոնք փակվելով տաքացնում կամ խորովում են մթերքը։ Ջեռոցը ապահովում է կարգավորվող ջերմաստիճան և հարմար է հալած պանրով փխրուն խորտիկներ տաքացնելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ռեստորանային սննդի ձևավորում. Կազմակերպչական հայացք։ ISBN 978-0-470-44082-7   անգլերեն լեզվով
Strahs,  Kathy (2013)։ Պանինիի բաղադրատոմսեր. բոլոր ժամանակների ավելի քան 200 բաղադրատոմսեր պանինի պատրաստելու համար։ Harvard Common Press։ ISBN 978-1-55832-792-4  անգլերեն լեզվով
Tripodi Anthony (2011)։ Պանինիի բոլոր բաղադրատոմսերը։ Adams Media։ ISBN 9781440527692  անգլերեն լեզվով
Սյոդ Յու (Մեծ Պատոկի վտակ)

Սյոդ Յու (ռուս.՝ Сёд-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեծ Պատոկ գետի աջ ափին՝ 55 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 46 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000062743
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006274
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Գերէթնոս

Գերէթնոս, Լև Գումիլյովի էթնոգենեզի պասիոնարության տեսությունում մի քանի էթոսներից կազմված, նույն լանդշաֆտային տարածաշրջանում միաժամանակ առաջացած, տնտեսական, գաղափարախոսական և քաղաքական շփումով կապված էթնիկական համակարգ, էթնիկական հիերարխիայի բարձրագույն օղակը, որը պատմությունում արտահայտվում է որպես խճանկարային ամբողջություն


== Գերէթնոսները պատմության մեջ (ըստ Գումիլյովի) ==
Բյուզանդական գերէթնոս
Մուսուլման (արաբական) գերէթնոս
Քրիստոնեական (արևմտաեվրոպական գերէթնոս)
Սլավոնական գերէթնոս


== Գրականություն ==
Լ.Ն. Գումիլյով // Երկիր մոլորակի կենսաոլորտը և էթնոգենեզը
Անկրոնություն

Անկրոնություն, կրոնական համոզմունքների բացակայություն, անտարբերություն կրոնի նկատմամբ, կրոնի ժխտում կամ թշնամական վերաբերմունք։ Եթե անկրոնությունը բնութագրվում է կրոնական հավատքի ժխտումով, ապա այն ընդգրկում է իր մեջ բացահայտ աթեիզմը, կրոնական այլախոհությունը և աշխարհիկ հումանիզմը։ Եթե անկրոնությունը բնութագրվում է կրոնի նկատմամբ թշնամական վերաբերմունքով, ապա այդ հասկացողությունը ընդգրկում է հակաթեիզմը, հակակղերականությունը և հակակրոնականությունը։
Եթե անկրոնությունը բնութագրվում է կրոնի նկատմամբ անտարբերությամբ, ապա այն ընդգրկում է ապաթեիզմը։ Եթե անկրոնությունը հասկանալ որպես կրոնական համոզմունքների բացակայությունը, ապա նրան կարելի է վերաբերել դեիզմը, թաքնված աթեիզմը, հոգևոր, բայ անկրոն, ագնոստիցիզմը, պանդեիզմը, իգնոստիցիզմը, նոնթեիզմը, համաստվածությունը, պանեթեիզմը, կրոնական թերահավատությունը և ազատախոհությունը։ Անկրոնությունը կարող է ընդգրկել նույնիսկ թեիզմի տարբեր ձևերը կախված կրոնական համատեքստից, ինչպես, օրինակ, 19-րդ դարի Եվրոպայում տարածվել է դեիզմը։


== Անկրոնություն ըստ երկրի ==


== Ծանոթագրություններ ==
Արևելյան գերեզմանատուն

Արևելյան գերեզմանատուն (բելառուս․՝ Усходнія могілкі, ոչ պաշտոնական անվանումը՝ Մոսկովյան, խորհրդային տարիներին կոչվել է «Մոսկովյան խճուղու գերեզմանատուն»), Մինսկի ամենահայտնի  գերեզմանատունը։ Ընդհանուր մակերեսը կազմում է 23,1 հա։


== Պատմություն ==
Բացվել է 1952 թվականին։ Մինսկի Արևելյան գերեզմանատանը հուղարկավորվել են Բելաուսական ԽՍՀ-ի առաջին դեմքեր, ինչպես նաև գիտության և մշակույթի ականավոր գործիչներ։
Արևելյան գերեզմանատանը կան նաև խմբակային թաղումների վայրեր։ Ամենակենտրոնում գտնվում է Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ զոհված զինվորների գերեզմանը, գերեզմանատանը կանգնեցվել է զանգվածային հրմշտոցի հետևանքով Նեմիգայում զոհվածների հիշատակին նվիրված հուշարձան։
Չնայած գերեզմանոցը համարվում է փակ, այնտեղ կա ազատ տարածք նոր գերեզմանների համար։ Արևելյան գերեզմանատանը կարող է թաղման տեղ հատկացվել բելառուսական ականավոր գործիչներին համար։


== Հայտնի մարդկանց գերեզմաններ ==
Մինսկի Արևելյան գերեզմանատունը իր նշանակությամբ հաճախ համեմատվում է Նովոդևիչյան գերեզմանատան հետ, որտեղ ընդունված է թաղել ականավոր պետական գործիչների, գիտության և մշակույթի գործիչների։
Գերեզմանոցի կարևոր տեսարժան վայրերից է Վլադիմիր Մուլյավինի գերեզմանի վրա տեղադրված հուշարձանը, որը ղեկավարել է «Песняры» խումբը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Мінск. — Мн.: БелСЭ, 1988. — С. 257—258. — 333 с.: іл. — ISBN 5-85700-006-8.


== Արտաքին հղումներ ==
Отчёт о посещении Восточного (Московского) кладбища Минска
Кладбища Минска. Восточное кладбище
Как прошла Радуница на Восточном кладбище
Спортивный некрополь. Восточное кладбище (Минск)
Медицинский некрополь. Восточное кладбище (Минск)
город Минск. Фото
Կրակովի արվեստի թանգարան

Կրակովի արվեստի թանգարան(լեհ.՝ Pałac Sztuki), գեղարվեստասերների միության կազմակերպությանը պատկանող շենք է, որը գտնվոում է Կրակովի հին քաղաքի Շեպանսկի հրապարակում։ Կառույցը գրանցված է փոքր լեհական գավառի պահպանվող հուշարձանների գրանցամատյանում։


== Նկարագրություն ==
Մոդեռնիստական ոճի այս շենքը կառուցվել է 1901 թվականին լեհ ճարտարապետ Ֆրանցիշեկ Մոնչիսկի նախագծով, որը որպես նախատիպ օգտագործել է Վիեննայի ցուցադրական տաղավարի մակետը։ Շինության ստեղծման գործում իրենց մասնակցությունն են ունեցել հայտնի կրակովյան նկարիչներ և քանդակագործներ։
Ֆրիզը մշակվել է Յացեկ Մալչևսկու, Անտոնի Մադեյսկու, Կոնստանտին Լյաշկայի և Թեոդոր Ռիգերի՝ հայտնի լեհ մշակութային գործիչների կողմից, որոնք կերտել են կիսանդրիներ։ Շինության ճակատային մասը զարդարված է սյունագոտիով, որի վրա վեր է խոյանում է Ապոլլոնի արձանը՝ ոսկյա պսակով։ Շենքի պատերը զարդարված են քառանկյունի որմնասյուներով, որոնք ամրացված են պատուհանների կամարներով, իսկ բոլորից վեր հառնում է հոյակերտ մուտքը՝ երկու հզոր սյուներով։
Շեպանսկի հրապարակի կողմից պալատի առջև տեղադրված է Անտոնիո Մադեյսկու կերտած Յանա Մատեյկոյի կիսանդրին, իսկ կրակովյան քաղաքային զբոսայգու կողմում տեղադրված է Ստանիսլավ Վիսպյանսկու կիսանդրին, որի հեղինակն է Աննա Ռեյնոխը։
Շինությունը պատկանում էր Գեղարվեստասերների միությանը, որն այնտեղ անցկացրել է տարատեսակ ցուցահանդեսներ։ Ներկայումս շենքի ներսում գործում է պատկերասրահ։ Գեղարվեստասերների միությունն այստեղ անցկացնում է Ռոտարի ակումբի ժողովները, հանդիպումները, կազմակերպվում են տարատեսակ մշակութային միջոցառումներ և աճուրդ֊վաճառքներ։ 1975 թվականին շենքը գրանցվել է Մալոպոլյան Վոեվոդի հուշարձանների պահպանության գրանցամատյանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Joanna Czaj-Waluś Zabytki architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, 2007, ISBN 83-922906-8-2


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт Общества любителей изящных искусств (լեհ.)
Информация (լեհ.)
Սուրբ Փրկիչ եկեղեցի (Ներքին Ակեթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Փրկիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Փրկիչ (վրաց.՝ აკეთის მაცხოვარი՝ ակեթիս մացխովարի), ավերված եկեղեցի Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։
Եկեղեցին տեղակայված է Ներքին Ակեթ գյուղում՝ Լանչխութ քաղաքից շուրջ 10 կմ հեռավորության վրա։
Կառույցը խաչաձև է, ունի 8 պատուհան։ Հատակին պահպանվել են գրություններ։ Կառուցման ստույգ տարեթիվը հայտնի չէ։


== Տես նաև ==
Սուրբ Գեորգի եկեղեցի (Վերին Ակեթ)
Ռենդի Գարդներ (ռեկորդակիր)

Ռենդի Գարդներ (անգլ.՝ Randy Gardner, 1946, Սան Դիեգո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), Կալիֆոռնիա նահանգի Սան Դիեգոյի միջնակարգ դպրոցի աշակերտ, որը 1964 թվականին՝ 17 տարեկան հասակում, ռեկորդ է սահմանել՝ որպես ամենաերկար ժամանակ չքնած մարդ։ Գարդները չի քնել 11 օր և 25 րոպե (264,4 ժամ)՝ գերազանցելով անքնության նախորդ ռեկորդը՝ 260 ժամ (դիջեյ Թոմ Ռաունդսի կողմից Հոնոլուլուում)։
Ռեկորդը կատարվել է Սթենֆորդի համալսարանի երազատեսության գործընթացի հետազոտող դոկտոր Վիլյամ Դեմենտի ղեկավարությամբ։ Ռեկորդակրի առողջությանը հետևել է փոխգնդապետ (Lt.Cmdr.) Ջոն Ռոսը։ Այս գիտափորձը լայն ճանաչում է ձեռք բերել համապատասխան հետազոտողների ընկերակցության շրջանում՝ կապված մարդուն երկարատև քնից զրկելու և բժշկական փաստաթղթերով մանրամասն հիմնավորման հետ։


== Ազդեցություն առողջության վրա ==
Հաճախ պնդում են՝ Գարդների փորձը ցույց է տալիս, որ երկարատև քնից զրկելը շատ փոքր ազդեցություն ունի, նման է տրամադրության փոփոխության, որը կարող է կապված լինել նաև հոգնածության հետ։ Այս հիմնական դրույթը նույնպես բխում է Դեմենտի այն հայտարարությունից, որ գիտափորձի տասներորդ օրը Գարդները, անկախ ամեն ինչից, այնպիսի վիճակում էր, որ կարող էր նրան հաղթել փինբոլի ժամանակ։
Սակայն փոխգնդապետ Ջոն Ռոսը, որը վերահսկում էր նրա առողջական վիճակը, հայտնել է քնից զրկելու շրջանում մտավոր ունակությունների և վարքի լուրջ փոփոխության մասին, որը ներառում է ճնշվածություն, կենտրոնացման և կարճաժամկետ հիշողության, պարանոյայի ու հալյուցինացիայի խնդիրներ։ Չորրորդ օրը Գարդներն իրեն ներկայացնում էր իբրև ամերիկյան ֆուտբոլի «Rose Bowl» ամենամյա խաղի մասնակից Փոլ Լոու։ Վերջին օրը, երբ նրան խնդրել են 100-ից հաջորդաբար հանել 7, նա կանգ է առել 65-ի վրա։ Երբ նրան հարցրել են՝ ինչու է դադարեցրել հաշիվը, նա հայտարարել է, որ մոռացել է՝ ինչ է անում հիմա։
Այդ նույն օրը Գարդները ներկա էր մամուլի ասուլիսին, որտեղ խոսել է հասկանալի կերպով և առանց կմկմալու, և, ընդհանուր առմամբ, հրաշալի տեսք է ունեցել։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
The Sleepwatchers, Вильям К. Демент, Nychthemeron Press, 1996, ISBN 978-0-9649338-0-4
«Как долго может бодрствовать человек?», Scientific American, 25 Mar 2002


== Արտաքին հղումներ ==
Ի՞նչ է քունը (BBC)(անգլ.)
Քնի բնույթը և դրա ազդեցությունը առողջության վրա(անգլ.)
Տեղեկատվություն Ռենդի Գարդների մասին (2006)(անգլ.)
Դերջանի գավառակ

Դերջան, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Մեծ Հայքի Բարձր Հայք աշխարհում, իսկ ավելի ուշ գավառակ Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Կենտրոնը հնում Դերջան ավանն էր, իսկ ավելի ուշ այդ ավանի տեղում առաջացած Մամախաթուն գյուղաքաղաքը։


== Աշխարհագրություն ==
Գավառակը տարածվում էր Արևմտյան Եփրատի վերին հոսանքում։ Տարածքը հիմնականում հարթավայրային էր և ընդգրկում էր Աշկալայի և Դերջանի արգավանդ դաշտերը։ Ունի ջրի առատ պաշարներ։ Գավառի միջով հոսում է Արևմտյան Եփրատը։


== Կլիմա ==
Ունի ցամաքային կլիմա։


== Պատմություն ==
Դերջանն անընդհատ ձեռքից ձեռք է անցել և հայերը ստիպված են եղել պարբերաբար դիմել բռնագաղթի։
1915 թ.-ի Մեծ Եղեռնի ժամանակ հայերին տեղահանեցին և մեծ մասին կոտորեցին աքսորի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին Դերջանն ուներ 10 000 հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Ոռոգումը հիմնականում իրականացնում էին արհեստական ճանապարհով։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։ Հիմնականում մշակում էին ցորեն։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Դերջանի հայտնի վանքերից էր Ս. Թորոս վանքը։


== Վարչական բաժանում ==
XX դարի սկզբին Դերջանն ուներ 230 գյուղ և գյուղակ։
Դերջանի հայտնի գյուղերից էին.
Ագարակ
Ապրանք
Աղաթեր
Աստոյի գոմ
Բագառիճ
Բուլք
Գառնի-բերդակ
Գարագուլաք
Էսպեվերք
Խազախ Ներքին
Խազախ Վերին
Խազգյուղ
Խաչիկ-օղլու գոմ
Խարխին
Խնզրի
Խումլար
Ծաղկարի
Հերունի
Հիրանի
Հողեք
Ղուրզոլ
Մանց
Չամուրդերե
Չանագչի
Չըքնըս
Սարիղայա
Վարդակ
Վիժան
Փրկիչ
Քյոփուռ


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նալջիխան

Նալջիխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ավչակույու

Ավչակույու, բլուր Արցախում, Շուշի քաղաքից մոտ 50 կմ հարավ-արևելք, շուրջը կան աղբյուրներ։ Նշանակված է ռուսական տեղագրական քարտեզներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Եպիփան Կիպրացի

Եպիփան Կիպրացի (հին հունարեն՝ Ἐπιφάνειος Κύπρου, 315-403 թթ.), ընդհանրական եկեղեցու վարդապետ, հայ եկեղեցու տոնելի սուրբ (հիշատակը նշվում է 2 անգամ՝ Հոգեգալստյան 3-րդ կիրակիին հաջորդող երկուշաբթի օրը և հոկտեմբերի վերջին շաբաթ օրը), Կիպրոսի եպիսկոպոսապետ (367 թ-ից)։ Ծնվել է Պաղեստինում, հռչակվել է իր աղքատասիրությամբ, անբասիր կյանքով, պայքարել է հերետիկոսությունների, մասնավորապես՝ գնոստիկության, Որոգինեսի ուսմունքի դեմ, պաշտպանել է ուղղափառ դավանությունն ու հավատի Նիկիո հանգանակը, թողել է հարուստ գրական ժառանգություն։


== Հղումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եպիփան Կիպրացու մասին «Լուսամուտ»ի կայքում Archived 2010-11-27 at the Wayback Machine.
Ելովցի (գյուղ, Ուպինսկոե բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵլովցիԵլովցի (ռուս.՝ Еловцы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրեն Ավդալբեկյան

Սուրեն Խաչատուրի Ավդալբեկյան (հուլիսի 1, 1920(1920-07-01), Սուխում, Սուխումի օկրուգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 10, 2013(2013-03-10)), հայ խորհրդային վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1968), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1990, թղթակից անդամ՝ 1977 թվականից)։ Վիրաբույժների միջազգային ընկերակցության իսկական անդամ (1972), ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1963)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հուլիսի 1-ին, Սուխումում։ 1943 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1949 թվականից եղել է Կապանի շրջանային հիվանդանոցի վիրաբուժության բաժանմունքի վարիչը և գլխավոր բժիշկը։ 1963 թվականից աշխատել է որպես ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության բժիշկների կատարելագործման Երևանի ինստիտուտի ռեկտոր, 1968 թվականից նաև կրծքի վիրաբուժության ու ցավազրկման ամբիոնի վարիչ, 1963-1988 թվականներին՝ ԵԲԿԻ հիմնադիր-ռեկտոր, 1997 թվականից՝ ռեկտորի խորհրդական։
Ավդալբեկյանը ՀԽՍՀ-ում թոքերի վիրաբուժության հիմնադիրն է։
Հայաստանում առաջինն է ներդրել ինտուբացիոն նարկոզը (1949), կատարել արմատական վիրահատություններ՝ թոքերի քրոնիկ, թարախային բորբոքումների (1951) և կերակրափողի հիվանդությունների (1952) ժամանակ, սրտում պատվաստել էլեկտրախթանիչներ (1962)։
Ուսումնասիրել է սպիտակուցալուծիչ ֆերմենտների և կենսաբանական ակտիվ նյութերի օգտագործման հնարավորությունը թոքերի թարախակալումների բուժման ընթացքում և ֆունկցիոնալ-ձևաբանական ու իմունակենսբանական փոփոխությունները թոքերի ինքնանույնափոխպատվաստման ժամանակ (փորձնականում)։


== Գրիտական գործունեություն ==
Ավելի քան 150 գիտական աշխատությունների հեղինակ է։ Աշխատանքները վերաբերում են կրծքային և որովայնային վիրաբուժության հարցերին (թոքերի թարախային պրոցեսներ, թոքերի էխինոկոկ, բրոնխալայնանք)։


== Անդամակցություն ==
Ավդալբեկյանն անդամակցել է Վիրաբույժների միջազգային ընկերակցությանը (1970), եղել է Վիրաբույժների հյուսիսկովկասյան գիտական ընկերության պատվավոր անդամ։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
ՀՀ Մխիթար Հերացու մեդալ


== Հիշատակ ==
1995 թվականից Հայաստանի Առողջապահության ազգային ինստիտուտը, Ա. Լ. Միքայելյանի վիրաբուժության ինստիտուտի կրծքային բաժանմունքը, «Շտապօգնության» ԳԲԿ-ի կրծքային և երկու վիրաբուժական բաժանմունքները կոչվել են Ավդալբեկյանի անունով։


== Երկեր ==
Диагностика гнойных заболеваний легких, Е., 1972 (համահեղինակ)


== Ծանոթագրություններ ==
Շոր և Շորշոր

«Շոր և Շորշոր», 1926 թվականին «Պետֆոտոկինո» կինոստուդիայի նկարահանած սև-սպիտակ համր գեղարվեստական ֆիլմ։ Այլ անվանումը՝ «Հայկական Պատ և Պատաշոն»։ Մուշեղ Բագրատունու համանուն պատմվածքի էկրանավորումը։ Հայկական առաջին կատակերգությունն է։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է անբան ու հարբեցող երկու ընկերների՝ Շորի ու Շորշորի զվարճալի արկածների մասին։ Նրանց կանայք տնից դուրս են անում՝ պահանջելով չվերադառնալ առանց սննդի, բայց ընկերները օգտագործում են համագյուղացիների սնոտիապաշտությունը միայն խմիչք ստանալու համար։


== Ստեղծման պատմություն ==
Համո Բեկնազարյան սցենարը գրել է մեկ գիշերում, տասնմեկերորդ օրը ֆիլմը նկարահանված էր և խմբագրած։ Ոեժիսորը և դերասանները ինքնաշինում էին նկարահանման ժամանակ։ «Շոր և Շորշորը» մեծ հաջողություն ուներ Հայաստանում և արտասահմանում՝ ստուդիային բերելով «ավելի քան երեք հարյուր հազար շարժակազմի մասհանումներ»։


== Դերերում ==
Համբարձում Խաչանյան – Շոր
Արամ Ամիրբեկյան – Շորշոր
Նինա Մանուչարյան – Եղսո, Շորի կինր
Երանուհի Ադամյան – Հերիքնազ, Շորշորի կինր
Ավետ Ավետիսյան – Վարդան
Գրիգոր Ավետյան – ջրաղացպան
Բագրատ Մուրադյան – Ղուկաս
Օնիկ Ստեփանյան – քյոխվա
Արկադի Հարությունյան – Օհան
Տիգրան Շամիրխանյան – Վահան
Միքայել Գարագաշ – սատանա


== Ստեղծագործական խումբ ==
բեմադրող նկարիչ – Միքայել Սուրգունով
ռեժիսորի օգնական – Արմենակ Դանիելյան
գլխավոր ադմինիստրատոր – Միքայել Գարագաշ


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Աշտարակ քաղաքի մոտակայքում գտնվում էր Շորշոր գյուղը համանուն ջրաղբյուրով։


== Հղումներ ==
«Շոր և Շորշոր» ֆիլմը «Հայկական կինո» կայքում Archived 2012-01-15 at the Wayback Machine.
«Շոր և Շորշոր» ֆիլմը Кино-Театр.ru կայքում
Լյոնյա Ավանեսյան

Լյոնյա Լենկոյի Ավանեսյան (ծնվել է սեպտեմբերի 21, 1960, գյուղ Խանցք (ԼՂՀ Ասկերանի շրջան)), ՊԲ փոխգնդապետ (2000 թ.)։ 1978-1980 թթ.-ին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ-ում։ Ավարտել է Ադրբեջանի պետական մանկավարժական ինստիտուտը (1985 թ.)։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1985-1991 թթ.-ին Ստեփանակերտում աշխատել է ուսուցիչ։ 1991-1992 թթ.-ին՝ Ստեփանակերտի 6-րդ վաշտի ազատամարտիկ. 1992-1993 թթ.-ին՝ առաջին զորամիավորման 3-րդ գումարտակի շտաբի պետ, 1993-1996 թթ.-ին՝ գնդի շտաբի պետի տեղակալ, 1996-2001 թթ.-ին՝ առաջին զորամիավորման գումարտակի հրամանատար։
2011 թ. սեպտեմբերի 5-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Մարտական ծառայության մեդալով։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորկի (գյուղ, Ստեպանիկովսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գորկի (այլ կիրառումներ)Գորկի (ռուս.՝ Горки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լոքի լեռնանցք

Լոքի լեռնանցք, գտնվում է Վիրահայոց լեռնաշղթայի կենտրոնական մասում, Լոք լեռնագագաթից 3 կմ արևմուտք, 1838 մ բարձրության վրա։ Ձմռանը փակվում է, ունի տեղական նշանակություն։
Հայաստանի Լոռու մարզի Տաշիրի տարածաշրջանը կապում է Վրաստանի Բոլնիսի շրջանի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրոմադա (գյուղ, Լյուբարսկի շրջան)

Գրոմադա (ուկրաիներեն՝ Громада), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրոմադա գյուղում բնակվում էր 1 505 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14937 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 100,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չեռնոբիո

Չեռնոբիո (իտալերեն՝ Cernobbio), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7031 մարդ (2004 թվականի տվյալներով), խտությունը՝ 603 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22012։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Լագունա դե Դուերո

Լագունա դե Դուերո (իսպ.՝ Laguna de Duero) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 29,25 կմ2։ Բնակչությունը՝ 22110 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 10 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ayuntamiento de Laguna de Duero
Սիչուանի գոգավորություն

Սիչուանի գոգավորություն, (չինարեն՝ 九寨沟风景名胜区՝ Կարմիր ավազան), միջլեռնային իջվածք Չինաստանում, Յանցզի գետի միջին հոսանքի և նրա վտակներ Մինցզյանի ու Ցզյալինցզյանի ավազանում։ Շրջապատված է Սինո-Տիբեթական լեռներով, Ցինլին և Դաբաշան լեռնաշղթաներով ու Գույչժոու սարահարթով։

Տարածությունը 200 հազար քառ. կմ է։ Կազմված է կարմրավուն (այստեղից էլ՝ Կարմիր ավազան անունը) ավազաքարերից։ Ունի դեպի հարավ ուղղված ամֆիթատրոնի ձև։ Բարձրությունը 400–500 մ է, ծայրամասերում՝ մինչև 1000 մ։ Տիրապետում են բլուրները (50-100 մ բարձրությամբ)։ Տարածված են արհեստական սարավանդները։ Կլիման մերձարևադարձային է, մուսսոնային։ Տարեկան տեղումները 800-1750 մմ են, վեգետացիոն շրջանը՝ գրեթե շուրջ տարի։
Գետերը օգտագործվում են ոռոգման համար։ Լեռների ստորին գոտում կաղնուտներ են, 2000 մ-ից բարձր՝ ասեղնատերև լայնատերև և եղևինների անտառներ։
Դուբրովկա (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբրովկաԴուբրովկա (ռուս.՝ Дубровка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օլեն (Հարավային Կորսիկա)

Օլեն (ֆր.՝ Aullène), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տալանո Սկոպամենե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A024։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 180 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 114 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 78-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 36-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 54,3 %)։ 78 աշխատունակ բնակիչներից 66-ը աշխատում էին (43 տղամարդ և 23 կին), անաշխատանք էին 12-ը (4 տղամարդ և 8 կին)։ 36 անգործունակ մարդկանցից 2-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 15-ը թոշակառու, 19-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։
2008 թվականին կոմունայում հաշվվել են 65 հարկատու տնտեսություններ, որտեղ ապրել է 140 մարդ։ Միջին եկամուտը մեկ մարդու հաշվով կազմել է 14 888,5 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Օլեն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-09-11 
«Օլեն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-10
Հասան Նասրալլահ

Հասան Նասրալլահն (արաբերեն՝ حسن نصرالله, օգոստոսի 31, 1960(1960-08-31), Բուրջ համուդ, Մաթնի շրջան, Լեռնային Լիբանան, Լիբանան), Հեզբոլլահ լիբանանյան իսլամիստ կուսակցության գլխավոր քարտուղարն է։ Նա նաև շիա կրոնապետ է։
Նասրալլահ Հեզբոլլահի գլխավոր քարտուղարը դարձել է 1992-ին, նախկին քարտուղարին սպանությունից հետո Իսրայելյան բանակի կողմից։ Հասան Նասրալլահի ղեկավարության տակ, Հեզբոլլահն կարողացել է պարտության մատնել Իսրայելյան բանակը 2000 թվականին, որի հետևանքով իսրայելցիները ետ են քաշվել հարավային Լիբանանից որոնք գրաված էին 18 տարվան ընթացքին։ Նասրալլահն կարևոր դեր է խաղացել լիբանանյան և իսրայելյան բանտարկյալների փոխանակության Իսրայելի քաշվելից ետք։
2006 թվին, Նասրալլահն հրամանը տվել է ներառնելու իսրայելցի զինվորների որ սկիզբ է տվել 2006-ի Լիբանանի պատերազմը։


== Ծանոթագրություններ ==
Թարխոջա Վերին

Թարխոջա Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Հասանկալա քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևելք, Թարխոջա Ներքին գյուղի մոտ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 9 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թայոգա շրջան (Փենսիլվանիա)

Թայոգա շրջան (անգլ.՝ Tioga County), ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.945 կմ² է, բնակչությունը՝ 41.981 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վելսբորո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1804 թ.։
Alfa Romeo 182

Բոլիդ Alfa Romeo 182 (անգլ.՝ Alfa Romeo 182), Մարիո Տոմլենտինոյի և Ժերար Դյուկարուժի նախագծած մրցարշավային ավտոմեքենան է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 1982 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար։


== Պատմություն ==

1982 թվականի Իտալիայի Գրան պրիից առաջ Անդրեա դե Չեզարիսը փորձարկեց տուրբո շարժիչով 182T տարբերակը, բայց մեքենան այդպես էլ մրցարշավի դուրս չեկավ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեդրակ Ռաշմաճյան

Սեդրակ Տիգրանի Ռաշմաճյան (մայիսի 10, 1907(1907-05-10), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 1, 1978(1978-12-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), նկարիչ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1967)։
Մանկավարժ, փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու Տիգրան Ռաշմաճյանի որդին է։


== Կենսագրություն ==
1923-1927 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում
1927-1930 թվականներին` Մոսկվայի գեղարվեստա-տեխնիկական բարձրագույն, 1930-1931 թվականներին` Լենինգրադի պրոլետարական կերպարվեստի ինստիտուտներում


== Ստեղծագործական ուղի ==
1930-ական թվականներին Սեդրակ Ռաշմաճյանն իր գործերում ընդարձակել է իրապաշտական կերպավորման սահմանները («Փողոց Աշտարակում», «Շինուհայրցի կինը», երկուսն էլ՝ 1939, Հայաստանի ազգային պատկերասրահ)։
1940-ական թվականներին անմիջականորեն բնորդներից կերպավորած նրա դիմանկարներին («Առաջավոր բանվոր», 1947 թվականին ՀԱՊ-ի Դիլիջանի մասնաճյուղ, «Գործարանի կոշկակարը», «Ձուլող Արամը», «Ձուլող Արիստոն», «Ձուլարանի Արշակը», վերջին չորսը՝ 1949, ՀԱՊ) բնորոշ է հոգեբանական նուրբ արտացոլումը։
Ստեղծել է նաև թեմատիկ պատկերներ («Գործարանի ինտերիեր։ Չուգունի ձուլում», 1959, ՀԱՊ), բնանկարներ («Սևան», 1939, «Ուռենիներ», 1943, երկուսն էլ՝ ՀԱՊ), գրաֆիկական գործեր (կոմպոզիցիաներ, դիմանկարներ, «Սասունցի Դավիթ» էպոսի ուշագրավ նկարազարդումները, 1939, 30 թերթ, 11-ը՝ ՀԱՊ-ում)։
Սեդրակ Ռաշմաճյանի արվեստը բարձր է գնահատել Եղիշե Չարենցը։


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդես է ունեցել Երևանում (1966)։


== Արտաքին աղբյուրներ ==
Սոցռեալիզմ, Սեդրակ Ռաշմաճյան (լուսանկարներ)
Սեդրակ Ռաշմաճյանի աշխատանքները Հայաստանի ազգային պատկերասրահում


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրյակինո (այլ կիրառումներ)

Կիրյակինո, կարող է վերաբերել՝

Կիրյակինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Կիրյակինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Աստերոիդների ցանկ (92301-92400)

Աստերոիդների ցանկ (92201-92300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (92401-92500)
 Աստերոիդների ցանկ (92201-92300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (92401-92500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (90001)-(95000)»։ www.minorplanetcenter.net
Թախտ (գետ)

Թախտ, գետ Հայկական լեռնաշխարհում Ճորոխի ավազանում։ Հոսում է Սպերի շրջանով։ Չշփոեթել Թախթ գետի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2762)

Ժողովածու (2762), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2762 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,7x15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 121 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշվեպատ ստվարաթուղթ։


== Բովանդակություն ==
Յովհ. Սարկաւագի Յաղագս Շ-եկին, րոպէի, զատիկ, վերագրաց։
ԴԺ-երորդացն լուսնի, երից ժամաց և այլն։
Հարցումն Եւսեբի առ Անատօլ։
Աւիկի Տոմար։
Ան․ Շիրակացւոյ առ խոստացեալսն, Յաղագս կշռոյ, կշռոց և կշռորդաց։
Յաղագս չափոյ, չափուց և պատարաց, Թիւք որչափութեան կտակարանաց, Յաղագս շաղկապութեան արեգական և լուսնի։
Յաղագս տոմարի, թե յումէ արարեալ։ Իշխանք, թագաւորք հայոց։
Կարգ կաթողիկոսաց։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլյոնոե (գյուղ, Տյաչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոլյոնոեՍոլյոնոե (ուկրաիներեն՝ Солоне), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոլյոնոե գյուղում բնակվում էր 1 303 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոչանովո (գյուղ, Նովոդուգինսկի շրջան)

Կոչանովո (ռուս.՝ Кочаново), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրիգոր Ավշարյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավշարյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Գրիգոր Ավշարյան (1891, Բաքու, Ռուսական կայսրություն - 1915, Վերին Բասեն), ռազմական գործիչ։
Եղել է Հնչակյան կուսակցության անդամ։ Ավարտել է Կազանի ռազմական ուսումնարանը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին մասնակցել է արևելյան ռազմաճակատի մարտերին և վիրավորվել։ Ապաքինվելուց հետո վերադարձել Է ռազմաճակատ (Կովկասյան ճակատ)։ Նշանակվել է հայկական կամավորական 6-րդ գնդի հրամանատար, աչքի ընկել ռազմավարական հմտությամբ։ Զոհվել է ռազմաճակատում։ Պարգևատրվել Է Գեորգիևյան ոսկե սրով։


== Ծանոթագրություններ ==