armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
MOMO համախտանիշ

MOMO համախտանիշ, չափազանց հազվադեպ հանդիպող գենետիկ հիվանդություն, որը պատկանում է գերաճի համախտանիշներին, ախտորոշվել է ընդամենը յոթ դեպք ամբողջ աշխարհում՝ 100 միլիոն ծննդից 1-ը։ Համախտանիշի անունը հապավում է բաղկացած չորս հիվանդությունների մեծատառերից․ Macrosomia (մարմնի մեծ չափսեր),  Obesity (ճարպակալում),  Macrocephaly (գլխի մեծ չափսեր), Ocular abnormalities (ակնային անոմալություններ)։ MOMO համախտանիշն առաջին անգամ ախտորոշվել է 1993 թվականին՝ պրոֆեսոր Սելիա Պրիժկուլնիկ Կոլիֆմանի կողմից, որը նյարդազարգացման հիվանդությունների գենետիկական և կլինիկական ուսումնասիրությունների մասին բրազիլիացի հետազոտող է։


== Նշաններ և ախտանիշներ ==
Բացի հիվանդության այն չորս ասպեկտներից, առկա են նաև այլ ընդհանուր ախտանիշներ․

Ճակատի ներքևթեքում
Ոսկրերի ուշացած հասունացում
Մտավոր հետամնացությունԱկնային անոմալությունները ներառում են հիմնականում ցանցաթաղանթի կոլոբոմա և նիստագմ։


== Ախտաֆիզիոլոգիա ==
MOMO համախտանիշի հազվադեպ հանդիպման պատճառով, շատ քիչ ուսումնասիրություններ են կատարվել պատճառի բացահայտման ուղղությամբ։ Ժամանակակից հետազոտողները կապում են այն de novo (նոր) տեսակի աուտոսոմ դոմինանտ մուտացիայի հետ։


== Պատմություն ==
Արչի Թոմփսոնը ծնվել է 2002 թվականին, Անգլիայի Իքլեսհամ գյուղում և կշռում էր 3740 գրամ։ 15 ամիս անց նրա քաշը ավելացավ մինչև 25 կիլոգրամ, իսկ 24 ամիս անց է՝ 38 կիլոգրամ։ այս վիճակը մեծ ծանրաբեռնվածություն էր սրտի և թոքերի համար։ Թոմփսոնի ընտանիքի մասին նկարահանվել է դոկումենտալ ֆիլմ ՝ Five (Հինգ) անվամբ, որը առաջին անգամ ցուցադրվել է 2004 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։ Դրանից հետո այն ցուցադրվել է ԱՄՆ-ում՝ Discovery Fit & Health ծրագրում։
Դանիելա Ֆալան, Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքից, ով MOMO համախտանիշով փրկվածներից ամենամեծն է։ 17 տարեկան հասակում նա նույնպես նկարահանվել է Արչի Թոմպսոնի մասին նկարահանված դոկումենտալ ֆիլմում, որի առիթով Արչիի մայրը գնացել էր Բրազիլիա Դանիելային տեսակցության։ Ֆալանը հաճախում է դպրոց որպես նորմալ աշակերտ, և հույս ունի շարունակել ուսումը քոլեջում։
Վեց այլ դեպքեր ախտորոշվել են Իտալիայում, Բրազիլիայու [1] Archived 2010-11-25 at the Wayback Machine., երկուսը Գերմանիայում, Կուբայում, 2018 թվականին Դիորկեբլին Հերնանդեզ Դուրուտին [2][3], և Լեհաստանում։ Լրացուցիչ դեպք հրատարակվել է 2010 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղաֆուր Ղուլամ

Ղուլամ Ղաֆուր (ուզբ.՝ Ғафур Ғулом, Gʻafur Gʻulom, իսկական անուն, ազգանունը՝ Ղաֆուր Ղուլամովիչ Ղուլամով (ապրիլի 27 (մայիսի 10), 1903, Տաշքենդ, Սիրդարիայի մարզ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 10, 1966(1966-07-10), Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ, Տաշքենդ)), ուզբեկ խորհրդային գրող, Ուզբեկական ԽՍՀ ԳԱ ակադեմիկոս (1943), Ուզբեկական ԽՍՀ ժողովրդական բանաստեղծ (1963)։ Համարվում է ուզբեկական նոր տաղաչափության հիմնադիրներից։
«Կուկան-բարակ» (1930) պոեմում «Դինամո» (1931), «Հումորիստական պատմվածքներ» (1931) ժողովածուներում քննադատել է անցյալի ենթադրյալ արատավոր կողմերը։ Գրել է հակաֆաշիստական բանաստեղծություններ («Ես հրեա եմ», «Դու որբ չես» և այլն), որոնք ամփոփվել են «Արևելքից եմ գալիս» (1943, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1946) ժողովածուում։ Գովերգել է խորհրդային հասարակարգը («Ամեն ինչ քոնն է», 1947, «Հայրենի երկրի երջանկությունը», 1951, «Տոն Ցանգի-Երեում», 1957, «Լենինը և Արևելքը», 1961 և այլն)։ Ուզբեկերեն է թարգմանել համաշխարհային դասականների ստեղծագործություններից։


== Ծանոթագրություններ ==
Խիդիսթավ (Չոխատաուրի շրջան)

Խիդիսթավ (վրաց.՝ ხიდისთავი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 230 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Չոխատաուրից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 303 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Աբրիկոսովկա (գյուղ, Կիրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբրիկոսովկա (այլ կիրառումներ)Աբրիկոսովկա (ուկրաիներեն՝ Абрикосівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Nayman), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կիրովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Նայման։
2001 թվականի տվյալներով Աբրիկոսովկա գյուղում բնակվում էր 1 372 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յանկա Կուպալայի հուշարձան (Մոսկվա)

Յանկա Կուպալայի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Янке Купале, բելառուս․՝ Помнік Янку Купалу), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը 2007 թվականին տեղադրվել է Կուտուզովի պողոտայի թիվ 28 շենքի առջևի պուրակում (Դորոգոմիլովո շրջան)։ Նվիրված է բելառուս բանաստեղծ, դրամատուրգ, հրապարակախոս Յանկա Կուպալային (Իվան Դոմինիկովիչ Լուցևիչ, 1882-1942)։


== Պատմություն ==
Բելառուս բանաստեղծ, դրամատուրգ, հրապարակախոս Յանկա Կուպալայի հուշարձանի ստեղծումը հարմարեցված էր նրա ծննդյան 125-ամյակին։ Հուշարձանի հեղինակներն են բելառուս քանդակագործներ, Բելառուսի ժողովրդական նկարիչ Լև Գումիլևսկին և նրա որդին՝ Սերգեյ Գումիլևսկին։ 2005 թվականի հունվարի 14-ին հուշարձանի նախագիծը հաստատել է Բելառուսի Հանրապետության նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն, որը հանդես է եկել հուշարձանի ստեղծման նախաձեռնողը Մոսկվայի քաղաքապետ Յուրի Լուժկովի հետ հանդիպման ժամանակ։ Քանդակը ձուլվել է բրոնզից Բելառուսի նկարիչների միության կոմբինատում։ Աշխատանքները ֆինանսավորել են Միութենական պետությունը և Մոսկվայի կառավարությունը։
Հուշարձանը տեղադրելու համար տեղ է ընտրվել  Արևմտյան վարչական շրջանում՝ Կուտուզովի պողոտայում։ Պուրակը, որտեղ կանգնեցվել է հուշարձանը, բարեկարգվել է, հուշարձանի տեղադրման համար փոքր բլուր է ստեղծվել։ Արձանի հարևանությամբ տեղադրվել են քարե սալիկներ, որոնք իջնում են դեպի մոխրագույն քարից պատրաստված ոչ մեծ շատրվանը։
Քանդակագործ Գումիլևսկիները գրողին պատկերել են խոհուն դիրքով՝ ձարխոտի ճյուղով և վրան դրված գրքով փայտե ցանկապատին հենված։ Բրոնզե արձանի բարձրությունը 4 մետր է, իսկ «Յանկա Կուպալա» պարզ մակագրությամբ քարե պատվանդանի հետ՝ 7 մետր։
Հուշարձանի բացումը տեղի է ունեցել 2007 թվականի հուլիսի 7-ին։


== Հղումներ ==
«Памятник Янке Купала»։ MosGid.ru։ Վերցված է 2014-08-01 
«В Москве появится памятник Янке Купале»։ Regnum։ 2005-01-17։ Վերցված է 2014-08-01
Մեթյու Միդ

Մեթյու Հենսեն (Մեթ) Միդ (անգլ.՝ Matthew Hansen "Matt" Mead), մարտի 11, 1962(1962-03-11), Ջեքսոն, Վայոմինգ, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ Հանրապետական կուսակցությունից։ Վայոմինգի 32-րդ նահանգապետը (ընտրվել է 2010 թվականի նոյեմբերին)։ Նախկինում եղել է այդ նահանգի գլխավոր դատախազը (2001—2007 թթ.):
Մեթյու Միդի ավագ քույրը՝ Մաֆֆի Միդ-Ֆեռոն, գրող է, Confessions of a Slacker Mom գրքի հեղինակը, հորաքույրը՝ Անդրեա Միդ Լոուրենսը, լեռնադահուկորդուհի, ով ԱՄՆ-ի հավաքական թիմի կազմում մասնակցել է երեք ձմեռային օլիմպիադաների, նվաճել երկու ոսկե մեդալ։ 
Մեթյուն ամուսնացել է Քերոլ Միդի (օրիորդական ազգանունը՝ Մինցեր, ծնվ. 1965 թ.) հետ։ Ամուսնական զույգն ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Wyoming Governor Matt Mead Վայոմինգի նահանգային խորհուրդ
Matt Mead for Governor Մեթյու Մեդի անձնական էջը
Մարտին Հեդ

Մարտին Հեդ (անգլ.՝ Martin Johnson Heade, օգոստոսի 11, 1819(1819-08-11)[…], Բաքս շրջան, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 4, 1904(1904-09-04)[…], Սենտ Օգաստին, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ամերիկացի նկարիչ-նատուրալիստ։ Եղել է Հուդզոն գետի դպրոցի մասնակից։   


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1819 թվականի օգոստոսի 11-ին, Լամբերվիլլ բնավայրում, որը գտնվում է Փենսիլվանիա նահանգի Դելավեր գետի ափին։ Եղել է Ջոզեֆ Հիդի (գրական անունը` «Հեդ», Մարտինը այս անունը վերցրել է Նյու Յորք տեղափոխվելուց հետո) մեծ ընտանիքի ավագ որդին, որը ֆերմեր և սղոցարանի սեփականատեր էր։      
Գեղանկարչության առաջին դասերը Հեդին տվել է տեղի նկարիչ Էդվարդ Հիքսը, որն օժտված էր նկարչի մեծ տաղանդով։ Հիքսի մոտ Մարտինը սովորել է միայն կերպարվեստի հիմքերը, իսկ գրելու տեխնիկան նա ինքնուրույնաբար է սովորել։ Հեդիի հաջողությունն այնքան մեծ է եղել, որ 1840 թվականին նա շարունակել է գեղանկարչական արվեստի ուսումը նախ Անգլիայում, այնուհետև` Ֆրանսիայում և Իտալիայում, հատկապես` Հռոմում, որտեղ սովորել է երկու տարվա ընթացքում։ 
Երկու տարի հետո նա վերադարձել է Փենսիլվանիա, որտեղ առաջին անգամ իր աշխատանքները ցուցադրել է Ֆլորենցիայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1843 թվականին Հեդը մեկնել է Նյու Յորք և շարունակել է աշխատել դիմանկարի ժանրում, երբեմն կատարել է նատյուրմորտների ուրվանկարներ։     
1848 թվականին նա կատարել է կրկնվող ճանապարհորդություն դեպի Հռոմ և այցելել է Փարիզ, ինչը ձևավորել է փոփոխական տեղերի և ճանապարհոդությունների հանդեպ նրա ձգտումը։ Հեդը այցելել է երկրի տարբեր քաղաքներ` Սենթ Լուիս, Չիկագո, Թրենթոն, Փրովիդենս և այլն։  
1859 թվականին Մարտին Հեդը նորից է գործել Նյու Յորքում, որտեղ իր բոլոր ծանոթ-նկարիչներից ավելի մտերմացել է բնանկարիչ և ռոմանտիստ Ֆրեդերիկ Էդվին Չըրչի հետ։  
1863 թվականին Հեդը ճանապարհորդություն է կատարել դեպի Բրազիլիա, որը դրախտ է կենսաբանների և պլեներների համար։ Այս երկրների բնությունը դարձել է Մարտին Հեդիի նկարների թեման` նրա բրազիլական շարքը ներառում է ավելի քան քառասուն նկար։ Նկարչի` բնության հանդեպ սերը նպաստել է ճանապարհորդություններին դեպի Նիկարագուա, Պանամա, Ճամայկա և Կոլումբիա։ 
1880-ական թվականներին Հեդը վերադարձել է նատյուրմորտների գեղանկարչությանը։  
1883 թվականին նա ամուսնացել է և մեկնել է մշտական բնակություն հաստատելու Ֆլորիդայում (Սենթ Օգաստին քաղաքում), որտեղ մահացել է 1904 թվականի սեպտեմբերի 4-ին։  


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Մարտին Հեդի առաջին և կենդանության օրոք միակ երկրպագուն եղել է խոշոր արդյունաբերական մագնատ Հենրի Ֆլագլերը, որը կանոնավորապես ձեռք է բերել նկարչի աշխատանքները 1880-1890-ական թվականների շրջանում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Paintings by Martin Johnson Heade(անգլ.)
White Mountain paintings by Martin Johnson Heade(անգլ.)
Martin Johnson Heade Biography(անգլ.)
Մարտին Ջոնսոն Հեդ
Լավարոնե

Լավարոնե (իտալերեն՝ Lavarone), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1110 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 42 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38046։ Հեռախոսային կոդ՝ 0464։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Սան Ֆլորյանոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0464 783179
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune@comune.lavarone.tn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.lavarone.tn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.denno.tn.it/home.asp Archived 2005-12-14 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Միտրո-Այուպովսկոե

Միտրո-Այուպովսկոե (ռուս.՝ Митро-Аюповское, բաշկիրերեն՝ Митрәй-Әйүп), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 507 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սան Պելայո

Սան Պելայո (իսպ.՝ San Pelayo), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալյադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլյա ի Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 10,68 կմ2։ Բնակչությունը՝ 53 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 33 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիո Չելմերս

Ալմարիո Վերնարդ «Մարիո» Չելմերս (անգլ.՝ Almario Vernard Chalmers, մայիսի 19, 1986(1986-05-19), Անքորեջ շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, խաղարկող։
Ուսանողական առաջնության շրջանակներում երեք մրցաշրջան հանդես է եկել Կանզասի համալսարանի բասկետբոլային թիմում՝ հաղթելով 2007–08 մրցաշրջանը։
Ընտրվել է NBA-ի 2008 թվականի դրաֆթի երկրորդ ռաունդի 34-րդ ընտրությամբ՝ «Մինեսոտա Թիմբերվուլվզ» կողմից և անմիջապես տեղափոխվել «Մայամի»։
Ունի զարմիկ՝ Լայոնել Չելմերս անվամբ, ով ժամանակին հանդես է եկել NBA-ում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը NBA.com կայքում
Էջը Բասկետբոլ-ռեֆերենսում Archived 2010-04-11 at the Wayback Machine.
Գոնոսկոդինա

Գոնոսկոդինա (իտալերեն՝ Gonnoscodina), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 542 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 61 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9090։ Հեռախոսային կոդը՝ 0783։
Կոմունայի հովանավորներն են սրբեր Դանիելն ու Սեբաստիանը։ Տոնակատարությունը հունվարի 20-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0783 92000


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լևոն Անանյան

Լևոն Զաքարի Անանյան (հոկտեմբերի 13, 1946(1946-10-13), Կողբ, Նոյեմբերյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 2, 2013(2013-09-02), Երևան, Հայաստան), հայ լրագրող, հրապարակախոս, թարգմանիչ, Հայաստանի գրողների միության նախագահ (2001-2011 թվականներ)։ Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2008)։


== Կենսագրություն ==
Լևոն Զաքարի Անանյանը ծնվել է 1946 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Տավուշի մարզի Կողբ գյուղում։ 1964 թվականին ավարտել է Կողբի միջնակարգ դպրոցը, 1968 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։
Աշխատել է մի շարք պարբերականներում և միաժամանակ խմբագրել «Մանկավարժ» թերթը։ 1975 թվականին աշխատանքի է անցել «Գարուն» գրական ամսագրի խմբագրությունում, 1990 թվականին ընտրվել է «Գարուն» ամսագրի գլխավոր խմբագիր։
1992 թվականին հիմնադրել է «Ապոլոն» հրատարակչությունը, որն առաջին անգամ բնագրից թարգմանությամբ հայ ընթերցողներին ներկայացրեց համաշխարհային գրականության մի շարք ստեղծագործություններ։ 2001 թ. ընտրվել է Հայաստանի գրողների միության նախագահ, և մինչ կյանքի վերջ նախագահել է այն։ Դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում։ «Նոյեմբերյան» հասարակական կազմակերպության ղեկավարն է եղել 2002-2013 թվականներին։ Գրել, կազմել և խմբագրել է բազմաթիվ գրքեր, հարյուրավոր հրապարակախոսական հոդվածներ, առաջաբաններ։


== Անձնական կյանք ==
Լևոն Անանյանն ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Ստեղծագործական աշխատանք ==
Լևոն Անանյանի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, անգլերեն, վրացերեն և այլ լեզուներով։ Միջազգային երեք ակադեմիաների անդամ է։


== Ստեղծագործություններ ==
Ողկուզավոր հակինթ


== Մատենագիտություն ==
Տագնապներ (էսսեներ, հոդվածներ), Ե., «Զանգակ-97», 2004, 200 էջ։
Հուշանվեր (տարբեր տարիների բանաստեղծություններ), Ե., «Զանգակ-97», 2006, 72 էջ (գրքում զետեղված են նաև անգլերեն և ռուսերեն թարգմանությունները)։
Դիմակայություն (հրապարակային ելույթներ), Երևան, «Ամարաս», 2006, 168 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ագ-կալա

Ագ-կալա, գյուղ, Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում, Սևանա լճի ափին՝ փոքր հրվանդանի վրա։ Գտնվում էր Այրիվան գյուղից հյուսիս-արևելք։
XIX դարի վերիջին ուներ 30 տուն բնակիչ։ Գյուղի շուրջբոլորը հայկական հին բնակավայրերի ավերակներ էին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(5797) Բիվոյ

(5797) Բիվոյ (անգլ.՝ Bivoj), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հունվարի 13-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,893584 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,0527 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7345 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Բիվոյ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0716 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 951,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,378249 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,19° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5797) Բիվոյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Թարխան (այլ կիրառումներ)

Թարխան կարող է նշանակել.


== Աշխարհագրություն ==
Թարխան - Ղրիմի Կրասնոպրեսնենսկի շրջանի Վիշնյովկա գյուղի նախկին անվանումը։
Թարխան - Ղրիմի Սեմֆերոպոլսկի շրջանի Կոլոդեզնոյե գյուղի նախկին անվանումը։
Թարխան - Ղրիմի Նիժնեգորսկի շրջանի Դվորովոյե գյուղի նախկին անվանումը։
Թարխան - գյուղատեղի Ղրիմի Լենինսկի շրջանում։
Թարխան - հրվանդան Ղրիմում։
Թարխան - լեռ Արցախի Հանրապետությունում։
Թարխան - հրվանդան Ղրիմում։
Թարխան - գյուղ Կաղզվանի գավառ։
Թարխան - գյուղ Կարսի գավառ։
Թարխան - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Ճարտարապետություն ==
Թարխան - հին եգիպտական դամբարան


== Այլ ==
Թարխան-Մոուրավի - վրացական ազնվական տոհմ։
Թարխան - հին խազարական և թյուրքական կոչում, ինչպես նաև բաշկիրների և չուվաշների մոտ բարձրագույն ազնվական խավի ներկայացուցիչ մինչև 19-րդ դարը։
Թարխան - թյուրքական ժողովրդների մոտ տարածված անուն։


== Տես նաև ==
Թարխանյան (այլ կիրառումներ)
Թարխանով (այլ կիրառումներ)
Ողջի (այլ կիրառումներ)

Ողջի, կարող է վերաբերել՝

Ողջի - գետ Հայաստանում և Արցախում
Ողջի - գյուղ Հայաստանի Շիրակի մարզում
Lips Are Movin

Lips Are Movin, ամերիկացի երգչուհի Մեգան Թրեյնորի չորրորդ «Title» ալբոմի երկրորդ սինգլը, հրապարակել է Epic Records լեյբլը 2014 թվականի հոկտեմբերի 21-ին։ Երգի հեղինակներն են Մեգան Թրեյնորն ու Քևին Քեդիշը։


== Տեղեկություններ երգի մասին ==
Երգի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ MTV-ում։ Ռադիոյով պաշտոնապես հրապարակվել է հոկտեմբերի 21-ից, իսկ որոշ կայաններում՝ հոկտեմբերի 15-ից սկսած։ 
«Lips Are Movin»-ը կարելի է վերագրել XX դարի 50-60-ական թվականների փոփ և դու-վոպ ժանրերի երգի։ Երգը նրա մասին է, թե ինչպես է լիրիկական հերոսուհին դուրս նետում իր ընկերոջը իր կյանքից, այն բանի համար, որ ընկերը ստել է իրեն։ Բացի այդ երգը ընդգրկում է իր նախորդ «All About That Bass» երգի հղումները։ Քեվին Քեդիշն ասել է, որ երգը ստեղծելու համար պահանջվել է ընդամենը ութ րոպե։
Մեգան Թրեյնորը երգը հեռարձակել է Today ծրագրին և Macy's Thanksgiving Day Parade-ին։
Տեսահոլովակի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի հոկտեմբերի 19-ին։ Տեսահոլովակում նկարահանվել են մի քանի հայտնի դեմքեր, այդ թվում նաև Լես Թվինսը և Չաչի Գոնսալեսը,,։
2014 թվականի նոյեմբերի սկզբին Billboard Hot 100 հիթ շքերթում երգը զբաղեցրել է 93-րդ հորիզոնականը և ի վերջո հասել է 4-րդ հորիզոնական։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեսանյութը ՅուԹյուբում
Արոն Տամաշի

Արոն Տամաշի (սեպտեմբերի 20, 1897(1897-09-20), Lupeni, Harghita County, Ռումինիա - մայիսի 26, 1966(1966-05-26), Բուդապեշտ, Հունգարական Ժողովրդական Հանրապետություն), հունգարացի գրող։ Հայրենի Տրանսիլվանիայում և Հունգարիայում հայտնի է դարձել սեկե ոճի ստեղծագործությունների շնորհիվ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է սեկեական ընտանիքում, Ֆարկաշլակում (այժմ Լուպենի, Հարգիտա)։ 1912 թվականին Արոնին գրանցում են Սեկեյուդվարհեյ կաթոլիկ գիմնազիայում։ Նույնիսկ երբ գիմնազիստ էր սկսել էր գրել պատմություններ։ 1918 թվականի հուլիսին մասնակցում է Պյավայի ճակատամարտին։  Ընդունվել է Կլուժի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, սակայն շատ կարճ ժամանակ է այնտեղ սովորել, քանի որ այնտեղ դասավանդում էին ռումիներենով։ Ընդունվել է Առևտրային ակադեմիա, որը և ավարտել է երկու տարի անց։
1923 թվականին արտագաղթում է ԱՄՆ, այնտեղ ակտիվ աշխատում է և պատմվածքները ուղարկում է հայրենիք։ 1925 թվականին Կլուժում լույս է տեսնում նրա առաջին ժողովածուն «Հոգին ճանապարհվում է»։ 1926 թվականին վերադառնում է ԱՄՆ-ից, արդեն բավականին հայտնի լինելով հայրենիքում։ 1926 թվականի հուլիսին մասնակցում է Ռումինիայի հայտնի հունգարացի գրողների հավաքին, որը հիմնադրել է «Էրդեն Հելիկոն»՝  «Գրողների ազատ համայնք»։ Այդ կազմակերպության շնորհիվ հրատարակվում են Տամշինի առաջին ստեղծագործությունները, որոնք գրվել էին հայրենիքում։
1932 թվականին Տամաշինը հրատարակում է իր լավագույն ստեղծագործություններից մեկը՝ «Աբելը խուլ անտառում»։ Դրան հետևում են ևս երկու վեպ-շարունակություններ։ Տամաշին ճանաչում է ձեռք բերում՝ Հունգարիայում, ստանում է Բաումգարտենի մրցանակ։ Ամբողջ կյանքի ընթացքում Տամաշինը հրատարակել է հեքիաթների 10 ժողովածու։
1945 թվականին Տամաշինը դառնում է հունգարական պառլամենտի պատվավոր պատգամավոր, 1954 թվականին՝ Հունգարիայի Հայրենական Միության Խորհրդի անդամ։ Նրան շնորհվում է հայենական բարձր մրցանակ՝ Կոշուտի մրցանակ։ 1963 թվականին Արնո Տամաշին դառնում է  Խաղաղության Խորհրդի նախագահության անդամ։ Գրողի վերջին ստեղծագործությունը՝ «Մասուրի ճյուղ» գրվել է գրողի կնոջ կողմից, բայց այդպես էլ ավարտին չի հասցրել։  Արոն Տամաշին ըևական հիվանդությունից հետո մահացել է 1966 թվականի մայիսի 26-ին, Բուդապեշտում։


== Ընտրյալ մատենագիտություն ==
«Абель в глухом лесу» (1932)
«Абель в своей стране» (1934)
«Абель в Америке» (1934)
«Матяш, ломающий льдины» (1936)
«Сверкает звезда» (1937)
«Птица певчая» (1934)
«Обманчивая радуга» (1942)
«Колыбель и сова» (1953)
«Зеркало отечества» (1953)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արոն Տամաշի Archived 2006-09-16 at the Wayback Machine.
«Աբելը խուլ անտառում»(չաշխատող հղում)
Կումբա (Կամերուն)

Կումբա  (ֆր.՝ Kumba), քաղաք Կամերունի հարավ-արևմուտքում։ Տարածաշրջանային կարևոր տրանսպորտային կենտրոն է։ Երկաթուղով միացված է Դուալայի, ավտոճանապարհներով` Բուեայի (հարավում), Մամֆեի (հյուսիսում), Բաֆանգի (հյուսիս-արևելքում) և Դուալայի (հարավ-արևելքում) հետ։
Կումբան նաև կարևոր առևտրի կենտրոն է։ Քաղաքը արտադրում է արմավենու յուղ, բանան (ներառյալ` դրախտային բանան), կաուչուկ, թեյ, կակաո (արտահանման հիմնական բերքը)։ Գյուղատնտեսական, շինարարական և անտառահատման արդյունաբերություններում գյուղատնտեսական մշակաբույսերը և անտառային ռեսուրսները օգտագործվում են որպես հումք։
Քաղաքն ունի հիվանդանոց, բժշկական հետազոտությունների ինստիտուտ, Կամերունի Պրեսբերտերական եկեղեցու աստվածաբանական ճեմարան։
Կումբայի շրջակայքում կան մեծ թվով ջրվեժներ, այստեղ է գտնվում Բարոմբի Մբո լիճը, մի քանի կիլոմետր դեպի արևմուտք` հրաբխային լիճ։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica, 2012.
Միրոլյուբովո

Միրոլյուբովո (բուլղար․՝ Миролюбово), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Բուրգասի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Բուրգաս քաղաքից գտնվում է 18 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 107 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Բուրգասի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսոկաստրո

Ռուսոկաստրո (բուլղար․՝ Русокастро), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կամենոյի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կամենո քաղաքից գտնվում է 15 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 1183 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Կամենոյի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրի

Ստրի (ուկրաիներեն՝ Стрий), քաղաք Ուկրաինայի Լվովի մարզի Ստրիի շրջանում, մարզային նշանակության քաղաք։
2011 թվականի տվյալներով Ստրի քաղաքում բնակվում էր 60 267 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մայրամուտ (ֆիլմ, 2018)

Մայրամուտ (հունգ.՝ Napszállta), հունգարացի ռեժիսոր Նեմեշ Լասլոյի երկրորդ լիամետրաժ ֆիլմը, սցենարի հեղինակներ՝ Լասլո Նեմեշ, Կլարա Ռոյեր և Մատյո։ Ֆիլմը նկարահանվել է 35 մմ կինոժապավենի վրա։ «Մայրամուտ» ֆիլմը առաջադրվել էր «Օտարալեզու լավագույն ֆիլմ» կատեգորիայում, 2019 թվականին Օսկար մրցանակաբաշխության ժամանակ Հունգարիան ներկայացնելու համար։


== Սյուժե ==
Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին Իրիս Լեյտերը երկարամյա բացակայությունից հետո Տրիեստից վերադառնում է Բուդապեշտ, որպեսզի աշխատի իր ծնողներին պատկանող նորաձևության տանը։ Այժմ կանացի նորաձևության խոշոր խանութները կառավարում է Օսկար Բրիլը, նա մեծ հանդիսություն է կազմակերպում խանութի հոբելյանը տոնելու նպատակով։ Բոլորը զգուշացնում են Իրիսին, որ նա պետք է հեռանա այդ վայրից, բայց աղջիկը որոշում է պարզել ինչու են մահացել իր ծնողները և որտեղից է հայտնվել նրա եղբայրը, որի մասին նա ոչինչ չի հիշում։ Ճշմարտության որոնման ժամանակ նա բացահայտում է մութ գաղտնիքներ, որոնք տարիներ շարունակ թաէցրել էին գեղեցիկ ցուցանակի տա։


== Դերասանական կազմ ==
Յուլի Յոկոբ— Իրիս Լեյտեր
Վլադ Իվանով — Օսկար Բրիլ
Էվելին Դոբոշ — Զելմա
Մարցին Չարնիկ — Շանդոր
Լեվենտե Մոլնար — Գասպար
Յուլիա Յակբովսկա — կոմսուհի էրդեյ
Քրիստիան Հարթինգ — Օտտո ֆոն Կյոնգ
Շանդոր Ժոտեր — բժիշկ Հերց
Յուդիտ Բարդոշ— Սերենա
Սյուզան Վուեստ — արքայադուստր
Ուրս Ռեխն — Իսմաիլ


== Ցուցադրում ==
Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Վենետիկի 75-րդ կինոփառատոնում, 2018 թվականի սեպտեմբերի 2-ին, դառնալով 1994 թվականից մինչ այսօր առաջին հունգարական ֆիլմը, որը ընդգրկվել էր Վենետիկի կինոփառատոնի ծրագրում։
«Մայրամուտ» ցուցադրվել է նաև Տորոնտոյի կինոփառաատոնի ժաամանակ՝ ոչ մրցութային ծրագրի շրջանակներում։ Հունգարիայում ֆիլմը էկրաններին է հայտնվել 2018 թվականի սեպտեմբերի 27-ին։ Ֆիլմը գնվել է 70 երկրների կողմից, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի, Ավստրալիայի, Գերմանիայի, Չինաստանի, Ռուսաստանի և ԱՊՀ-ի երկրների կողմից։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աղջաքենդ (Խարբերդի գավառ)

Աղջաքենդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Արածանիի աջ ափին, Խարբերդ քաղաքից 26 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիլալի Աբդի

Ջիլալի Աբդի (նոյեմբերի 25, 1943(1943-11-25), Սիդի Բել Աբաս, Ալժիր - փետրվարի 2, 2022(2022-02-02)),  ալժիրցի ֆուտբոլիստ, որը խաղացել է «Ուսմ Բել Աբես» ակումբում և Ալժիրի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։


== Կենսագրություն ==
1967-1969 թվականներին Ջիլալի Աբիդը վեց հանդիպում է անցկացրել Ալժիրի ազգային հավաքականի կազմում և դարձել մեկ գոլի հեղինակ։ Ազգային հավաքականի կազմում իր առաջին խաղն անցկացրել է 1967 թվականի ապրիլի 9-ին, Բուրկինա Ֆասոյի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ (3:1 հաղթանակ)։ 1968 թվականին նա ազգային հավաքականի հետ մասնակցել է Աֆրիկայի ազգերի գավաթին, որտեղ Ալժիրը միայն մեկ հաղթանակ է տարել Ուգանդայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի նկատմամբ և երրորդ տեղով դուրս մնացել խմբից։ Իր վերջին հանդիպումն անցկացրել է 1969 թվականի մարտի 23-ին, Մարոկկոյի դեմ (պարտվել է 1:0 հաշվով)։ 
Ակումբային մակարդակում նա իր ողջ կարիերան անցկացրել է «Ուսմ Բել Աբես» ակումբում, որտեղ նա խաղացել է 14 մրցաշրջան։ 1990-1992 թվականներին նա եղել է այդ ակումբի գլխավոր մարզիչ։ 1991 Ալժիրի գավաթի խաղում նրա թիմը դարձել է  հաղթող։
Ջիլալի Աբդին մահացել է 2022 թվականի փետրվարի 2-ին 78 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Djilali Abdi
Զելյոնոե (գյուղ, Գորոխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶելյոնոեԶելյոնոե (ուկրաիներեն՝ Зелене), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զելյոնոե գյուղում բնակվում էր 480 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 57,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դերենիկ Վարդումյան (պատմաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դերենիկ Վարդումյան (այլ կիրառումներ)Դերենիկ Վարդումյան (փետրվարի 1, 1923(1923-02-01), Վահագնի, Ալեքսանդրապոլի գավառ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 12, 2005(2005-09-12), Երևան, Հայաստան), պատմաբան, կովկասագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Դերենիկ Սուրենի Վարդումյանը ծնվել է 1923 թվականին Ալեքսանդրապոլի գավառի Վահագնի գյուղում (այժմ Լոռու մարզ)։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո 1940 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Ավարտելուց հետո աշխատել է «Ավանգարդ» թերթի խմբագրությունում որպես բաժնի վարիչ, 1946 թվականին եղել է Արտասահմանի հետ մշակութային կապերի հայկական ընկերության ավագ ռեֆերենտը։ Նույն թվականին ընդունվել է ազգագրության գծով ՀԽՍՀ ԳԱ ասպիրանտուրա։
1949-1953 թվականներին Դերենիկ Վարդումյանը եղել է Հայաստանի պատմության պետական թանգարանի ավագ գիտաշխատող։ 1953 թվականից տեղափոխվել է ԳԱ Պատմության ինստիտուտի ազգագրության խումբ՝ դառնալով այդ խմբի ղեկավար և պաշտպանել թեկնածուական ատենախոսություն «Լոռեցիների նոր կենցաղը» վերնագրով։
1959 թվականին ԳԱ համակարգում հիմնվում է Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտը, որի ազգագրության բաժնի վարիչ է դառնում Դերենիկ Վարդումյանը՝ պաշտոնավարելով մինչև կյանքի վերջը։ Նա ձեռնամուխ է եղել ազգագրության բաժնի կազմավորմանն ու ասպիրանտական նոր տեղերի ստեղծմանը, նաև Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտում։


== Աշխատություններ ==
Դերենիկ Վարդումյանը հեղինակ է մի շարք մենագրությունների՝ «Լոռեցիների նոր կենցաղը», «Հայաստանի կոլտնտեսականների ընտանիքը և ընտանեկան կենցաղը» և «Աշխարհի ժողովուրդները» մատենաշարի «Հայեր» բաժնի։ Ունի ավելի քան յոթ տասնյակ տպագիր աշխատություններ տեղական և արտասահմանյան գիտական պարբերականներում։
Պատրաստ են տպագրության «Հայաստանի գյուղական բնակավայրը և բնակարանը», նույն թեմայով պատմաազգագրական ատլասի բաժինը և քարտեզային հիմքերը, «Հայաստանի ազգագրագետների դաշտային հետազոտությունների արդյունքները վերջին երեսնամյակում (1950-1980 թթ.)», «Հայաստանի տնտեսամշակութային տիպերը և պատմազգագրական շրջանները», «Պատմական Հայաստանի և ՀՀ ազգագրական մարզերի բնութագրումն ու քարտեզագրումը» և այլ աշխատություններ։
1992 թվականից Դերենիկ Վարդումյանը ղեկավարել է «Հայոց տնտեսական զբաղմունքների, նյութական ու հոգևոր մշակույթի, հասարակական-ընտանեկան կյանքի ու կենցաղի, սովորույթների ու ավանդույթների ազգագրական-ազգարանական ուսումնասիրությունը» գիտական թեման։ Նա հայկական խորհրդային հանրագիտարանի ճյուղային խմբագրության, «Հայ ազգագրություն և բանահյուսություն» մատենաշարի խմբագրական հանձնաժողովի անդամ էր, ավելի քան 500 մամուլ մասնագիտական տպագիր գրականության հիմնադիր։


== Աղբյուրներ ==
Կարլ Սեղբոսյան «Դերենիկ Սուրենի Վարդումյան», պատմաբանասիրական հանդես № 1, 2005, էջ 310-311
Օսկարի 4-րդ մրցանակաբաշխություն

Օսկարի 4-րդ մրցանակաբաշխությունը կայացել է 1931 թվականի նոյեմբերի 10-ին, Լոս Անջելեսի «Բալտիմոր հյուրանոց»-ում 1800 հյուրերի ներկայությամբ: Մրցանակը պետական մակարդակի աջակցություն է ստացել: Արարողությանը մասնակցելու համար, ԱՄՆ-ի նախագահ Հերբերտ Հուվերի անձնական արձակմամբ, Վաշինգտոնից ժամանեց Չարլզ Կյորտիսը: Այդ տարի ստեղծվեց երեք նոր կատեգորիա. երկուսը սցենարի համար, և մեկը տեխնիկական նվաճումների համար: Դա առաջին արարողությունն էր, որի ժամանակ հանձնվեցին անագից ու կապարից պատրաստված արձանիկներ: Առաջ, արձանիկները բրոնզով ոսկեզօծված էին: «Լավագույն ֆիլմ»  անվանակարգի հաղթող դարձավ ռեժիսոր Ուեսլի Ռագլզի վեստերն ժանրի` «Սիմարրոն» ֆիլմը, որն այդ երեկո ստացավ երեք արձանիկ «Սիմարրոն», (լավագույն ֆիլմ, լավագույն սցենարների ադապտացիա, լավագույն բեմադրող-նկարիչի աշխատանք): Լավագույն դերասանի համար մրցանակ ստացավ Լայոնել Բերիմորը, լավագույն դերասանուհու համար մրցանակ ստացավ Մարի Դրեսլերը:


== Հաղթողներ և նոմինանտներ ==
Կինոֆիլմերի ցուցակ, որոնք արժանացել են մի քանի անվանակարգի.

7: «Սիմարրոն»
4: «Մարոկկո», «Սկիպի»
3: «Ազատ հոգի», «Առաջին գիծը»
2: «Արձակուրդ», «Սվենգալի»Կինոֆիլմերի ցուցակ, որոնք ստացել են մի քանի մրցանակ.

3: «Սիմարրոն»★ Հաղթողները ընդգծված են առանձին գույնով


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոօկտյաբրսկի (քաղաքատիպ ավան, Մեդվեդևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոօկտյաբրսկիԿրասնոօկտյաբրսկի (ռուս.՝ Краснооктябрьский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Մեդվեդևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4306 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մուրթազ Խուրցիլավա

Մուրթազ Խուրցիլավա (վրաց.՝ მურთაზ ხურცილავა, հունվարի 5, 1943, Բանժա, Գեգեչկորի մարզ, Վրաստանի ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1962), ԽՍՀՄ սպորտի միջազգային կարգի վարպետ (1966), ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1969)։


== Կենսագրություն ==
ԽՍՀՄ հավաքականի ֆուտբոլիստ։ ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում Մունդիալ 1966-ին զբաղեցրել է չորրորդ տեղը։ Խուրցիլավան այն երկու վրացի ֆուտբոլիստներից մեկն է, ով երբևէ եղել է ԽՍՀՄ ազգային հավաքականի ավագը։ Բացի նրանից, այդ պատվին արժանացել է Ալեքսանդր Չիվաձեն։ ԽՍՀՄ առաջնության Բարձրագույն լիգայում հանդես է եկել Թբիլիսիի «Դինամոյի» կազմում, իսկ Առաջին լիգայում՝ Քութայիսի «Տորպեդոյի» կազմում։
Խաղային կարիերայի ավարտից հետո զբաղվել է մարզչական գործունեությամբ։ 1990 թվականին նրա ղեկավարությամբ Լանչխուտիի «Գուրիյան» նվաճեց Վրաստանի Գավաթը, իսկ 1995 թվականին «Սամտրեդիան» դարձավ երկրի փոխչեմպիոն։
1998 թվականի ապրիլից մինչև 1999 թվականի մայիսը մարզել է Թբիլիսիի «Դինամոյին»։
1999 թվականի մայիսից եղել է Վրաստանի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչը, իսկ 1999 թվականի հունիսից միաժամանակ մարզել է Թբիլիսիի «Լոկոմոտիվին»։ Միայն թե երեք ամիս անց նա ինքնակամ լքեց «Լոկոմոտիվի» գլխավոր մարզչի պաշտոնը։ Պատճառը ՈՒԵՖԱ գավաթի 1/32-րդ եզրափակչում հունական ՊԱՕԿ-ից կրած ջախջախիչ պարտությունն էր (0-7)։ 2001 թվականի ապրիլին երեք անընդմեջ պարտություններից հետո տվեց հրաժարականը և լքեց Վրաստանի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզչի պաշտոնը։
2001 թվականի օգոստոսից Օթար Գաբելիայի հետ մեկտեղ նշանակվել է Ալեքսանդր Չիվաձեյի օգնականը Վրաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։ 2003 թվականի ապրիլին, երբ հավաքականի գլխավոր մարզիչ դարձավ Իվո Շուշակը, նա լքեց իր պաշտոնը։ Ներկայումս ապրում է Թբիլիսիում և զբաղվում է շինարարական բիզնեսով։
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա (մեկ տղա և մեկ աղջիկ), երեք թոռ։ Որդին՝ Գեորգին, ֆուտբոլիստ է, խաղացել է վրացական ակումբներում, 1995 թվականին՝ Ամերիկյան «Ռալիում» (Հյուսիսային Կարոլինա)։


== Ձեռքբերումներ ==
ԽՍՀՄ չեմպիոն՝ 1964ԽՍՀՄ բրոնզե մեդալակիր (5)՝ 1962, 1967, 1969, 1972, 1973

ԽՍՀՄ գավաթի ֆինալիստ՝ 1970
Աշխարհի առաջնությունների մասնակից՝ 1966, 1970
Եվրո 1972-ի արծաթե մեդալակիր
1972 թվականի օլիմպիական խաղերի բրոնզե մեդալակիր
ԽՍՀՄ երկրորդ ֆուտբոլիստ՝ 1967, 1968 («Ֆուտբոլ-Հոկեյ» շաբաթաթերթի մրցանակ, լրագրողների հարցման արդյունքներում)
ԽՍՀՄ երրորդ ֆուտբոլիստ՝ 1972 («Ֆուտբոլ-Հոկեյ» շաբաթաթերթի մրցանակ, լրագրողների հարցման արդյունքներում)
ԽՍՀՄ մրցաշրջանների լավագույն երեսուներեք ֆուտբոլսիտների ցուցակում 10 անգամ, որոնցից № 1 (1968, 1969 և 1971—1973)-5, № 2 (1965 և 1966), № 3 (1963 և 1970) և ավելի ցածր (1967)
2003 թվականի հունվարին իր 60-ամյակի կապակցությամբ պարգևատրվել է Վախթանգ Գորգասալի շքանշանով։
Վեջին 50 տարիներին Վրաստանի լավագույն ֆուտբոլիստ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը «Сборная России по футболу» կայքում
Վրաստանի «Ոսկե խաղացող»։ Օրինակելի Խուրցիլավա(չաշխատող հղում) ՈՒԵՖԱ պաշտոնական կայք։
Նիլս Ֆինզեն

Նիլս Ռյուբերգ Ֆինզեն նաև Ֆինսեն (դեկտեմբերի 15, 1860(1860-12-15)[…], Տորսհավն, Ֆարերյան կղզիներ, Դանիա - սեպտեմբերի 24, 1904(1904-09-24)[…], Կոպենհագեն, Դանիա), դանիացի ֆիզիոթերապևտ, լուսաբուժության հիմնադիրը։
1890 թվականին ավարտել է Կոպենհագենի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Եղել է Կոպենհագենի լուսաբուժության ինստիտուտի հիմնադիրն ու տնօրենը (1896-1904 թթ.)։
Աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են լույսի ֆիզիոլոգիական ազդեցությանն օրգանիզմի վրա։ Ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների կենսաբանական ազդեցության ուսումնասիրության և դրանք բուժիչ նպատակով օգտագործման համար արժանացել է Նոբելյան մրցանակի (1903 թ.)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография Нильса Финзена на сайте Нобелевского комитета
Աստվածատրյան

Աստվածատրյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Աբրահամ Աստվածատրյան (18-րդ դար-19-րդ դար), բառարանագիր։
Ալեքսանդր Հովսեփի Աստվածատրյան (1865-1917), բանաստեղծ, թարգմանիչ։
Աշոտ Աստվածատրյան
Աշոտ Հայրապետի Աստվածատրյան (1913-1976), թղթակից։
Աշոտ Միքայելի Աստվածատրյան (1876-1912), մանկավարժ։
Արշալույս Միքայելի Աստվածատրյան (1883-1973), հասարակական գործիչ։
Արտաշես Անդրեասի Աստվածատրյան (187?-1939-ից հետո), բանաստեղծ, թղթակից։
Բաբկեն Աշոտի Աստվածատրյան (1905-1960), խորհրդային պետական աշխատող։
Գևորգ Կոստանդինի Աստվածատրյան (1868-1937), հայ բանասեր, մանկավարժ, թարգմանիչ։
Երեմիա Դարչոյի Աստվածատրյան (1908), գրականագետ։
Զ. Աստվածատրյան (1910-ական թթ.-?), թղթակից։
Թադևոս Աստվածատրյան (1831-1906), հայ բառարանագիր, Երուսաղեմի միաբան։
Խաչիկ Հովհաննեսի Աստվածատրյան (1843-1907), հայագետ-պատմաբան, ազգագրագետ, հրապարակագիր, թարգմանիչ։
Ղազար Գրիգորի Աստվածատրյան (1890-1940-ական թթ. հետո), դերասան։
Մելանյա Գրիգորի Աստվածատրյան (ծնվ. 1940), մանկավարժ։
Միքայել Մկրտչի Աստվածատրյան (1878-1937), մանկավարժ, թղթակից։
Ներսես Աստվածատրյան (?-1950-ական թթ.), խմբագիր։
Պողոս Խաչիկ Աստվածատրյան, 1846, Կալկաթա - 1926, Հոնկոնգ), հայազգի պետական-հասարակական գործիչ, մեծահարուստ։
Սարգիս Բախշիի Աստվածատրյան (1901-1931), դերասան, ռեժիսոր։
Ստեփան Աստվածատրյան (19-րդ դար-?), թղթակից։
Վարդան Աստվածատրյան
Վարդան Հովհաննեսի Աստվածատրյան (1896-1974), արձակագիր, լրագրող։
Վարդան Աստվածատրյան Արշակունի (ծնն. թվ. անհայտ է-1862), հայազգի պետական, քաղաքական, հասարակական գործիչ։
Վերգուշ Մինասի Աստվածատրյան (20-րդ դար), կրթական գործիչ։
Վիլեն Արմենի Աստվածատրյան (1933-2006), հայ բժիշկ, մանկաբույժ։
Օլգա Աստվածատրյան (1876-?), թարգմանիչ։


== Տես նաև ==
Աստվածատուրյան
Տեր-Աստվածատրյան
Տեր-Աստվածատրյանց


== Ծանոթագրություններ ==
Վարշամ Երեմյան

Վարշամ Մկրտչի Երեմյան (1897, Դարնավարզ, Լեռնային Ղարաբաղ -1963, Տաշքենդ), խորհրդային նկարիչ։ Ուզբեկական ԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1945)։


== Կենսագրություն ==
1927 թվականին ավարտել է ՎԽՈՒՏԵՄԱՍ-ը։ Աշխատել է որպես գեղանկարիչ, գրաֆիկ, թատերակաև նկարիչ։ 1934 թվականից «Ուզբեկֆիլմ» կինոստուդիայի նկարիչ (առաջին կինոնկարը՝ «Վտարանդին», 1934)։
Երեմյանը ուզբեկական կինոարվեստի ոսկե ֆոնդը կազմող ֆիլմերի բեմադրող նկարիչ է եղել․

«Նասրեդդինը Բուխարայում» (1943)
«Թահիր և Զուհրա» (1945)
«Ալիշեր Նավոի» (1948)
«Նավոի»
«Ավիցեննա» (1957)։Վարպետորեն պատկերել է միջինասիական ժողովուրդների պատմությունը, կենցաղն ու մշակույթը։
(888) Պարիսատիս

(888) Պարիսատիս (անգլ.՝ Parysatis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1918 թվականի փետրվարի 2-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,710009 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1884 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2317 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1629,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,220927 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,85° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(888) Պարիսատիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տորնովկա

Տորնովկա (ռուս.՝ Торновка, բաշկիրերեն՝ Торновка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուլիկովո (գյուղ, Լախդենպոխսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուլիկովոԿուլիկովո (ռուս.՝ Куликово, ֆիններեն՝ Hiitolan kirkonkylä), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Լախդենպոխսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հովակիմ Եպիսկոպոս

Հովակիմ, Հովակիմ Եպիսկոպոս (ծն. թ. անհտ.— մոտ 1478), Կոստանդնուպոլսի հայոց առաջին պատրիարքը (1461 թվականից)։
Մինչև պատրիարք օծվելը հիշվում է որպես Բրուսայի եպիսկոպոս։ Հովակիմ Եպիսկոպոսին Կոստանդնուպոլիս է հրավիրել թուրք, սուլթան Մուհամեդ II (Մեհմեդ), որը, հիմնադրելով հայոց պատրիարքությունը, կամեցել է աշխատասեր հայ բնակչությանը կենտրոնացնել իր մայրաքաղաքում, թուրքահպատակ հայկական թեմերը ենթարկել արքունիքի իրավասության տակ գտնվող պատրիարքությանը։ Հովակիմ Եպիսկոպոսը ձգտել է Փոքր Ասիայի (Բուրսա, Այդըն, Կասթեմունի, Անկյուրիա, Սեբաստիա) հայկական հոգևոր վիճակները ենթարկել Կոստանդնուպոլսի պատրիարքությանը և ձեռք բերել կալվածքներ։ Հովակիմ Եպիսկոպոսը նստել է Սամաթիայի Սուրբ Գևորգ եկեղեցում։
Տիկին Տուտլի Պուտլի

Տիկին Տուտլի Պուտլի (ֆր.՝ Madame Tutli-Putli), կանադական կարճամետրաժ տիկնիկային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որի ռեժիսորները Քրիս Լավիսը և Մացեկա Շերբովսկին են։ 2008 թվականին այն առաջադրվեց Օսկարի մրցանակի՝ Լավագույն անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմ անվանակարգում։ Մինչ այդ՝ 2007 թվականին Ասնիում կայացած Անիմացիոն ֆիլմերի համաշխարհային  փառատոնում առաջադրվել էր գլխավոր մրցանակի։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2007 թվականի մայիսի 19-ին։ Այն ցուցադրվել է 46-րդ Կաննի կինոփառատոնի շրջանակներում անցկացված «Քննադատության շաբաթ» մրցութային ծրագրում։


== Սյուժե ==
Տիկին Տուտլի Պուտլին իր մեծ քանակությամբ անձնական իրերով կանգնած է կառամատույցում և սպասում է գնացքին, որոնք զբաղեցնում են կառամատույցի մեծ  մասը։ Փոքրիկ ցեցը պտտվում է նրա շուրջը, և շուտով ժամանում է գնացքը։
Հաջորդ տեսարանում Տուտլի Պուտլին արդեն նստած է ամբողջությանբ իրերով լցված կուպեի պատուհանի մոտ։ Նրա դիմաց նստած է մի տղամարդ, որն անպարկեշտ ակնարկներ է անում․ տիկինը ճանաչում է երբեմնի հանրահայտ թենիսիստին։ Նրանց կողքին նստած է մի տղա, որը գիրք է կարդում և մի տարեց տղամարդ, որը քնած է։ Վերևի շարքերում  ճամպրուկների վրա, իրար հակառակ ուղղություններով նստած են երկու տղամարդ։ Նրանք կենտրոնացած նայում են իրենց դիմացի շախմատի տախտակին, բայց հենց որ նրանցից մեկը պատրասվում է քայլ անել, գնացքը ուժեղ ցնցվում է և  շախմատի տախտակի դասավորվածությունը փոխվում է։ Այդպես այդ խաղը շարունակվում է այնքան ժամանակ, մինչև որ շախմատի քարերը դասավորվում են այնպես, որ նրանցից մեկը հաղթի։
Գիշերը գնացքը անսպասելիորեն կանգնում է անտառում։ Տիկին Տուտլի Պուտլին շատ է  վախեցնում, երբ ինչ-որ մեկը թռչում է վագոնի վրա՝ ուղիղ իր խցիկի առջև։ Հենց այդ պահին գնացքը շարժվում է։ Որոշ ժամանակ անց, երեք մարդ, իջնելով տանիքից և կեղտոտ կոշիկներով քայլում են վագոնի միջանցքով և  կանաչ գազով խողովակը դնում վագոնի տակ՝ իրենց կողմից բացած անցքում։ Գազը լցվում է խցիկ, և տիկինը քնում է։
Երբ տիկին Տուտլի Պուտլին արթնանում է, տեսնում է,որ ինքն արդեն միայնակ է դատարկ խցիկում և իր բոլոր իրերը և ուղեկիցներն անհետացել են, իսկ գնացքը դեռ շարունակում է իր ընթացքը։ Նա տեսիլք է ունենում, որտեղ գնացք ներխուժածները կտրում են թենիսիստի որովայնի խոռոչի օրգանները։ Սթափվելով, նա դուրս է փախչում խցիկից և վազում վագոնից վագոն, մինչև, հասնելով վագոն-ռեստորան, ընկնում է հատակին։ Հանկարծ տիկինը նորից նկատում է ցեցին, որը թռչում էր վագոնում։ Նա գնում է ցեցի ետևից այնքան ժամանակ, մինչև ձուլվում պայծառ լույսին, որտեղ նա ինքն է նմանվում թռչող արարածի։


== Արտադրություն ==
Նկարը դարձավ առաջնելույթ ռեժիսոր Լեվիս Շեբրովսկու համար։ Նրա ստեղծման համար տարվել են շատ հետազոտություններ Ալֆրեդ Հիչքոքի աշխատանքներից և նաև տարբեր ֆիլմերից և գրքերից։ Բացի դրանից, նրանք շփվել են գնացքներ նստող տարբեր մարդկանց հետ, որոնք պատմում էին նրանց ամենատարբեր պատմությունները։ Ֆիլմի համար կատարվող աշպատանքը ձգվել է հինգ տարի՝ 2002 թվականից մինչև 2007 թվականը։
Անիմացիոն ֆիլմի պատմության մեջ առաջին անգամ տիկնիկների աչքերը «կենդանի» էին։ Դա արվել է նորարարական անիմացիոն տեխնոլոգիաների համար՝ նկարիչ Ջեյմսոն Ուոքելի կոմմից ով զբաղվում էր ֆիլմերի վիզուալ էֆեկտների ստեղծմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Տիկին Տուտլի Պուտլի» Կանադական պետական կինեմատոգրաֆիայի ծառայության կայքում։
Տիկին Տուտլի Պուտլի»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ավետիք Կիրակոսյան

Ավետիս (Ավետիք) Կիրակոսյան (հունիսի 21, 1983(1983-06-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս Երևանի «Արարատ» ֆուտբոլային ակումբում։


== Ակումբային կարիերա ==
18 տարեկան հասակում դարձել է «Փյունիկ» ակումբի խաղացող, սակայն  մեծ մրցակցության պատճառով խաղերին չի մասնակցել։ Առաջին և միակ մրցաշրջանում խաղադաշտ է դուրս եկել միայն մեկ անգամ։ Հաջորդ տարի տեղափոխել են երիտասարդական թիմ, որը հանդես էր գալիս Առաջին լիգայում։ Մասնակցելով 20 խաղի՝ մրցաշրջանի կեսից տեղափոխվել է Պրեմիեր լիգայի «Զվարթնոց-ԱԱԼ» ակումբ։ Մրցաշրջանի ավարտին ակումբը ֆինանսական խնդիրների պատճառով հրաժարվել է մասնակցել առաջնությանը։ Նոր մրցաշրջանում Կիրակոսյանը տեղափոխվել է «Կոտայք» ակումբ, իսկ 2006 թվականի սկզբին ստիպված է եղել փնտրել նոր ակումբ, քանի որ «Կոտայքը» դադարեցրել է իր գոյությունը։
2 տարի անց՝ 2008 թվականին, Կիրակոսյանը պայմանագիր է կնքել Երևանի «Ուլիս» ակումբի հետ։ Մեկ տարի անց ակումբի կազմում դարձել է Հայաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Հաջորդ մրցաշրջանում տեղափոխվել է Դիլիջանի «Իմպուլս» ակումբ, որը մասնակցել է Պրեմիեր լիգային։ «Իմպուլսի» կազմում անցկացրած առաջին մրցաշրջանում Կիրակոսյանը խաղացել է լիարժեք, և եղել է թիմի ավագ, սակայն հաջորդ տարի դրությունը արմատապես փոխվել է։ Կիրակոսյանը մասնակցել է ընդամենը 3 խաղի։ Ամառային տրանսֆերային պատուհանի ժամանակ Կիրակոսյանը վերադարձել է «Ուլիս»՝ ակումբի հետ կնքելով մեկուկես տարվա պայմանագիր։ Սակայն մրցաշրջանի երկրորդ կեսում Կիրակոսյանը ընդհանրապես խաղադաշտ դուրս չի եկել և տարվա ավարտին հեռացել է ակումբից։
2012 թվականի հունվարին նա ցանկանում էր տեղափոխվել «Գանձասար», սակայն ակումբը նրան չի ընտրում։ Մարտին Կիրակոսյանը պայմանագիր է կնքում մայրաքաղաքի «Արարատ» ակումբի հետ։


== Ելույթների վիճակագրություն ==
2012 թվականի մայիսի 27-ի տվյալներ


== Ձեռքբերումներ ==
 «Փյունիկ»
Հայաստանի չեմպիոն - 2001, 2002
 «Ուլիս»
Հայաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր - 2009


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում (ռուս.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը footballdatabase.eu կայքում (անգլ.)
Վիրանդոզերո

Վիրանդոզերո (ռուս.՝ Вирандозеро), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Բելոմորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1080 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6021) 1991 TM

(6021) 1991 TM, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,415269 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0932 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7374 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1371,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262577 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,8° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6021) 1991 TM աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արևալո

Արևալո (իսպ.՝ Arévalo), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում՝ Ավիլա պրովինցիայի մեջ։ Գտնվում է Լա Մորանիա շրջանում։
Քաղաքի անվանումն առաջացել է կելտական arevalon բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «Քարերին մոտ տարածք»։ Քաղաքում ամեն տարի հուլիսի 7-ին նշվում է քաղաքի հովանավոր պաշտպան Սան Վիկտորինոյի (San Victorino) փառատոնը։ Այն ավարտվում է գիշերվա ժամը 11-ին քաղաքի ամրոցի մոտ՝ հրավառությամբ։ Արևալոյի քույր քաղաք է համարվում ֆրանսիական Աուտուն քաղաքը։


== Տարածաշրջանային կարևորություն ==
Արևալոն Լա Մորանիա շրջանի մայրաքաղաքն է։ Իսպանիայի կառավարությունն այս քաղաքը հայտարարել է պատմական և մուդեխարական մշակույթի (իսպ.՝ mudéjar, արաբերեն مدجّن [mudaǧǧan] բառից՝ կենցաղային, տնային) բազմաթիվ նմուշների համար։ Արևալոյում է գահ բարձրացել Իզաբելա I (իսպ.՝ Isabella I of Castile) թագուհին։


== Տեղադրություն և բնակչություն ==
Գտնվում է Արևալիլո (Arevalillo) և Ադախա (Adaja) գետերի միախառնման վայրին մոտ։ Զբաղեցնում 46.07 կմ² մակերես տարածք։ Ծովի մակարդակից գտնվում է 820 մ բարձրության վրա։ Բնակչությունը կազմում է 8114 մարդ (2010 թվական)։ Միջնադարում այն եղել է գյուղատնտեսության գլխավոր վայր (Comunidad de Villa y Tierra)՝ միևնույն անվանումով։


== Կլիմա ==


== Հուշարձաններ ==
La Muralla - Քաղաքի պաշտպանական պատերը, որոնք սկզբնական շրջանում ունեցել են 5 դուռ և կազմում են եռանկյուն ամրոցի հետ միասին։ Դրանց հիմքը պաշտպանված է 2 շարքով շարված պատով։
Santo Domingo de Silos եկեղեցի
San Juan եկեղեցի
Santa María եկեղեցի, որի աշտարակը հատում է համանուն փողոցը, որտեղ գտնվում է եկեղեցին
San Miguel եկեղեցի, որտեղ պահվում են արվեստի գործերի տարբեր արժեքավոր նմուշներ
San Martín եկեղեցի, նախկինում՝ մզկիթ, որը ներկայումս պահպանում է իր ինքնատիպ տեսքը
El Salvador եկեղեցիԲացի այս եկեղեցիներից և հուշարձաններից, Արևալոյի տարբեր տարածաշրջաններում կան բազմաթիվ այլ տեսարժան և պատմական կոթողներ, ամրոցներ, վանքեր։


== Դպրոցներ ==
Այստեղ առկա են 3 դպրոցներ՝ C.P. La Moraña, C.P. Los Arevacos և El Amor de Dios։ Բացի այդ, այստեղ կան նաև միջնակարգ կրթության 3 կենտրոններ՝ Los Salesianos, I.E.S Adaja և I.E.S Eulogio Florentino Sanz.


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Քաղաքապետարանի պաշտոնական կայք (իսպ.)
Մարլ (այլ կիրառումներ)

Մարլ, կարող է վերաբերել՝

Մարլ - Ֆրանսիայի հյուսիսում գտնվող համայնք
Մարլ - Ֆրանսիայի կանտոն