armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Lynx (դիտարկիչ)

Lynx, համակարգչային ծրագիրը, ամենահին տեքստային վեբ դիտարկիչներից մեկը։
Այն չի աջակցում HTML աղյուսակ, HTML ֆրեյմներ և JavaScript։ Հնարավոր է գործարկել բոլոր օպերացիոն համակարգերում, որոնք աջակցում են VT100 տերմինալ։ Առավել հարմար է թույլ տեսողություն ունեցող մարդկանց համար։ Տարածվում է GNU GPL արտոնագրով։
Որոշ օգտատերեր այս դիտարկիչն օգտագործում են կայքերում ներկայացված ինֆորմացիայի բոտային որոնման հասանելիությունը ստուգելու համար։ Այժմ այն համարվում է ամենահին դիտարկիչը (199), որի մշակման աշխատանքները շարունակվում են և ունի համընդհանուր տարածում։


== Պատմություն ==
Lunx դիտարկիչը Կանզասի համալսարանի հաշվողական համակարգերի ծառայության արտադրանքն էր, որը ստեղծվել է 1992 թվականին համալսարանի ուսանողներ Լու Մոնտուլիի (անգլ.՝ Lou Montulli), Մայքլ Գրոուբի (անգլ.՝ Michael Grobe) և Չարլզ Ռիչակի (անգլ.՝ Charles Rezac) կողմից։


== Մատչելիություն ==
Քանի որ Lynx դիտարկիչն ունի բրայլյան ցուցադրում և ձայնային տեքստներ, այն հարմար է թույլ տեսողություն ունեցող օգտատերերի համար։


== Աջակցող օպերացիոն համակարգեր ==
Linux, Minix, GNU/Hurd
NetBSD, FreeBSD, OpenBSD, DragonFlyBSD
HP-UX, Sun Solaris, IBM AIX, SCO OpenServer, SCO UnixWare և այլն
Windows և OS/2, ինչպես նաև DOS
VMS
BeOS, ZetaOS


== Աջակցող հաղորդակարգեր ==
Gopher
HTTP
FTP
WAIS
NNTP


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
lynx դիտարկիչի վերջին տարբերակի ընթացիկ կոդը Archived 2013-04-15 at Archive.is


== Ծանոթագրություններ ==
(4459) Նուսամայբաշի

(4459) Նուսամայբաշի (անգլ.՝ Nusamaibashi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հունվարի 30-ին Մասանորի Մացույամայի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,254182 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,988 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5203 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1236,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29122 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4459) Նուսամայբաշի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աբրիկյան

Աբրիկյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ատոմ Էգոյան

Ատոմ Էգոյանը (հուլիսի 19, 1960(1960-07-19)[…], Կահիրե, Արաբական Միացյալ Հանրապետություն), կանադահայ կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1960 թվականի հուլիսի 19-ին Կահիրեում, մեծացել՝ Արևմտյան Կանադայում։ Միջազգային հարաբերություններ և երաժշտություն է ուսանել Տորոնտոյի համալսարանում, որտեղ էլ սկսել է ֆիլմեր նկարահանել։ Նրա վաղ շրջանի գործերն աչքի են ընկել Սանդենսի անկախ կինոյի փառատոնում, իսկ «Լուսավոր գալիք» ֆիլմով ճանաչման է հասել և քննադատների և հանդիսատեսների շրջանում։ Կաննի կինոփառատոնի եռակի մրցանակակիր է, ներկայացվել է «Օսկարի» և Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում՝ քառիցս մրցանակի արժանացել։ Կանադայի բարձրագույն կինոպարգևի՝ «Ջինի» յոթնյակի դափնեկիր է, ներկայիս անկախ կինոյի երևելի դեմքերից մեկը։ «Օրացույցը» (1993 թ.) նկարահանելիս վերադարձել է նախնիների հայրենիք։ 2004 թվականին «Ոսկե ծիրան» Գլխավոր մրցանակին է արժանացել Երևանի 1-ին միջազգային կինոփառատոնում։ 2010 թվականին եղել է Կաննի ԿՓ-ի «Սինեֆոնդասիոն» և կարճամետրաժ ֆիլմերի ժյուրիի նախագահը։
Ամենահայտնի ֆիլմերից է Արարատը (2002 թ.)։
Նրա կինը դերասանուհի Արսինե Խանջյանն է։
2011 թ. պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով։


== Ֆիլմադարան ==
Ներքինու տարփանքը (1977 թ.)
Մասնավորապես Հաուարդը (1979 թ.)
Այսուհետ՝ հայրիկի հետ (1980 թ.)
Փիփ շոու (1981 թ.)
Բաց տուն (1982 թ.)
Հարազատներ (1984 թ.)
Այս անկյունում (1985 թ.) հ/ֆ
Տղամարդիկ. կրքի խաղադաշտ (1985 թ.)
Ընտանեկան դիտում (1987 թ.)
Կուպիդոնի կապարճը (1987 թ.) հ/ֆ
Վերջին ցնցումը (1987 թ.) հ/ֆ
Ոչինչ փնտրելով (1988 թ.)
Մի աղջնակ կար (1988 թ.) հ/ֆ
Խոսուն դերեր (1989 թ.)
Պատը (1989 թ.) հ/ֆ
Ապահովագրական գործակալը (1991 թ.)
Մոնրեալը՝ տարբեր աչքերով, վեց վարիացիա նույն թեմայով («Անցնելով» նովելը), (1993 թ. )
Օրացույց (1993 թ.)
Բիրտ պահվածք (1993 թ.) հ/ֆ
Էկզոտիկա (1994 թ.)
Արշիլի դիմանկարը (1995 թ.)
Լուսավոր գալիք (1997 թ.)
Բախի թավջութակի սյուիտ թիվ 4. Սարաբանդա (1997 թ.) հ/ֆ
Ֆելիսիայի ուղևորությունը (1999 թ.)
Շարք (2000 թ.)
Քրափի վերջին ժապավենը (2000 թ.)
Սփյուռք (2001 թ. )
Արարատ (2002 թ.)
Որտե՞ղ է թաքնված է ճշմարտությունը (2005 թ.)
Միջնաբերդ (2006 թ.)
Յուրաքանչյուրին՝ իր կինոն մաս՝ Արտո Կրկնակի հաշիվ (2007 թ.)
Երկրպագություն (2008 թ.)
Քլոե (2009 թ.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ատոմ Էգոյան․ Իմ ոսկե կանոնները
Ոսկե Ծիրան միջազգային կինոփառատոն
Խանանց

Խանանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Ջուլամերկի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկ Կիլբուրգեր

Մարկ Կիլբուրգեր (անգլ.՝ Marc Kielburger; 1977, Thornhill, Regional Municipality of York, Օնտարիո, Կանադա), կանադացի սոցիալական ձեռնարկատեր, մենեջեր, հասարակական գործիչ, հրապարակախոս, եղբոր՝ Քրեյգ Կիլբուրգերի հետ «Ազատություն երեխաներին» և «Me to We» կազմակերպության հիմնադիր և տնօրեն։


== Կենսագրություն ==
Մարկ Կալբուրգը ծնվել է 1977 թվականին Կանադայում։
Նա հաճախել է Տորոնտոյի «Jean-de-Brébeuf» մասնավոր քոլեջը (Կանադա) և Նևշատելի «Neuchâtel Junior» քոլեջը (Շվեյցարիա)։ Մարկը հաջողությամբ ավարտել է Հարվարդի համալսարանը՝ մասնագիտանալով միջազգային հարաբերություններում։ Ստանալով Ռոդսի թոշակ՝ ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանի իրավագիտության բաժինը։
Սակայն անձնական հաջողություններին հաջորդում են գործնական անհաջողությունները, քանզի կազմակերպությունը բռնում է ֆինանսական քայքայման ուղին։ Նա ստիպված եղավ լքել վարձակալած գրասենյակը և վերադառնալ հայրական տուն։ Այդ պահին նրան օգնեց ավագ եղբայր՝ Կրեյգը։
Այդ դժվարին պահին Մարկը որոշեց օգնության ձեռք մեկնել եղբորը՝ մերժելով Ուոլ Սթրիթից առաջարկված գայթակղիչ առաջարկը դարձավ կազմակերպության համահիմնադիր։ Այդ պահին եղբայրները, ձեռք ձեռքի տված, հետաքրքրվում էին սոցիալական ձեռնարկատիրությամբ։
2008 թվականին Մարկը եղբոր հետ միասին հիմնեց «Me to We» կազմակերպությունը, որի գործունեությունն ուղղված է սոցիալական նշանակալից ծրագրերի իրականացմանը և էկոլոգիապես մաքուր սննդի արտադրանքի խթանմանը։
«Me to We» ընկերության շահույթի մի մասը ներդրվում է ընկերության գործունեության մեջ, մյուս մասը նվիրաբերվում է «Ազատություն երեխաներին» հիմնադրամին։


== Մրցանակներ ==
2010 թվականի ապրիլի 7-ին Կանադային գլխավոր նահանգապետը հաջորդել է, որ Մարկ Կիլբուրգերին պարգևատևել է Կանադայի պետական բարձրագույն քաղաքացիական շքանշանով։
Մարկը պարգևատրվել է Ելիզաբեթ 2-րդի  ադամանդե հոբելիանական շքանշանով։
Նա հանդիսանում մի շարք համալսարանների պատվավոր դոկտեր, այդ թվում ՝ Գուելֆյան, Կապիլանոյի , Կարլտոնյան համալսարաններում և այլն։


== Անձնական կյանք ==
Մարկ Կիլբուրգերը ամուսնացել է Ռոքսաննա Ջոյալի (անգլ.՝ Roxanne Joyal) հետ, ով մասնակցում է CEO նախագծի Free the Children և Me to We ծրագրերին։ Նրանք ունեն երկու երեխա։
Մանուկ հասակում Մարկը աճախել է ռեգբիի, յուրաքանչյուր տարվա մի մասը անցկացնելով մարզական ճամբարում։
Վերջինս այդ սպորտով հետաքրքրվում էր դեռ այն ժամանակ, երբ սովորում էր Հարվարդում։


== Մատենագրություն ==
Me to We (Կրեյգ Կիլբուրգեի հետ միասին, 2004)
Take Action (Կրեյգ Կիլբուրգեի հետ միասին, 2002)
Take More Action (Կրեյգ Կիլբուրգեի հետ միասին, 2008)
Making of an Activist (Կրեյգ Կիլբուրգեի հետ միասին, 2007)
The World Needs Your Kid (Կրեյգ Կիլբուրգեի հետ միասին, 2009)
Global Voices: Volume 1 (Կրեյգ Կիլբուրգեի հետ միասին, 2010)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կենսագրություն «Me to We» կայքից։ Founders Craig & Marc Kielburger, Marc Kielburger Archived 2016-02-21 at the Wayback Machine..
Նիկոլաևկա (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 167 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1581 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 105,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զադոնևսկի

Զադոնևսկի (ռուս.՝ Задоньевский), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Ելեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 112 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստախով (այլ կիրառումներ)

Աստախով, կարող է վերաբերել՝

Աստախով - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում
Աստախով - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում
Սղագրական մեքենա

Սղագրական մեքենա, սղագրության գրամեքենա։ Սղագրական տեքստի մեքենայական գրանցման դեպքում հատուկ սղագրական նշանների փոխարեն օգտագործում են սովորական տառեր և երկու ու ավելի տառերի կապակցություններ (ակորդներ)։ Սղագրվող տեքստը տպագրվում է նեղ (մի քանի սմ լայնությամբ) թղթե ժապավենի վրա՝ տողերով (ժապավենի լայնքով) սեղմելով մեկ կամ միաժամանակ մի քանի ստեղն, ընդսմին յուրաքանչյուր տողում տեղավորվում է միայն մեկ տառ կամ մեկ ակորդ։ Սղագրական մեքենաների արագությունը րոպեում մինչև 120 և ավելի բառ է։ Ի տարբերություն ձեռքի սղագրության, մեքենայական սղագրությունը կարող է վերընթերցել ցանկացած սղագրող։ Մագնիսական ձայնագրման տեխնիկայի զարգացումը, մասնավորապես դիկտոֆոնների երևան գալը 1950-ական թվականներին դադարեցրեց սղագրական մեքենաների թողարկումը։
Շվարցևսկի

Շվարցևսկի (ռուս.՝ Шварцевский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Կիրեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4780 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դեզենցանո դել Գարդա

Դեզենցանո դել Գարդա  (իտալերեն՝ Desenzano del Garda), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 23 662 մարդ, խտությունը՝ 394 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 60 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25015։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ և Խանդութ

«Դավիթ և Խանդութ», «Սասնա ծռեր» ժողովրդական վեպի Դավթի ճյուղի մի հատվածը, որն ընդգրկում է Դավթի ամուսնության, Փոքր Մհերի ծննդի, Դավթի մահվան հետ կապված միջադեպերը։ Հաջորդում է Մսրա Մելիքի դեմ Դավթի տարած հաղթանակին։ Վեպի հայտնի պատումների մի մասը վերջանում է այդ հաղթանակով, այսինքն՝ դրանք չունեն «Դավիթ և Խանդութ» հատվածը։ Հիմնականում դա Դավթի ճյուղի բաղկացուցիչ, պարտադիր, միջադեպերով հարուստ հատվածներից է։


== Տես նաև ==
Սասունցի Դավիթ
Սասնա ծռեր
Աստերոիդների ցանկ (221901-222000)

Աստերոիդների ցանկ (221801-221900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (222001-222100)
 Աստերոիդների ցանկ (221801-221900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (222001-222100)
Գուգարք (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուգարք (այլ կիրառումներ)Գուգարք (նախկին անվանումները՝ Մեղրուտ, Յաղուբլի),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Գուգարքի տարածաշրջանում՝ մարզկենտրոն Վանաձորից մոտ 1 կմ արևելք։ Գյուղը տեղակայված է Փամբակ գետի աջ ափին՝ ծովի մակարդակից 1325 մ բարձրության վրա։
Գուգարք գյուղը հիմնադրվել է մոտավորապես 1801-1810 թթ.։ Վերանվանվել է Մեղրուտ 1945 թ. ապրիլի 1-ին, Գուգարք` 1983 թ. մայիսի 25-ին։


== Աշխարհագրություն ==
Գուգարք գյուղը գտնվում է Բազումի և Հալաբի լեռնաշղթաների միջլեռնային գոգավորությունում, Փամբակ գետի աջ ափին, ծովի մակերևույթից 1320-1350 մ բարձրության վրա։ Հարավ-արևմուտքում սահմանակից է Վանաձոր քաղաքին, հյուսիս-արևելքում՝ Քարաբերդ և Փամբակ, արևելքում՝ Լերմոնտովո, հարավ-արևելքում՝ Շահումյան գյուղին։ Գյուղի տարածքը ընդգրկում է 1686.66 հա տարածություն։ Գյուղի հյուսիսարևմտյան մասով հոսում է Փամբակ գետը, որին զուգահեռ ձգվում են երկաթուղին և Նոյեմբերյան գնացող ավտոմայրուղին։


== Կլիմա ==
Գյուղի կլիման ձմռանը ցրտաշունչ է, ամռանը՝ զով։ Հաճախակի են չորային, երաշտի տարիները։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Գուգարքի մշտական բնակչությունը կազմել է 4278, առկա բնակչությունը` 3918 մարդ։
Գյուղի բնակիչները հիմնականում այստեղ են տեղափոխվել Արցախի տարբեր մելիքություններից ու Իջևանի գյուղերից։
Գուգարքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև


== Տնտեսություն ==
Գուգարքի ընդհանուր տարածքը կազմում է 2158 հա, որից 195 հա-ն օգտագործում են որպես վարելահող, 240 հա՝ խոտհարքերի համար, 700 հա՝ արոտավայրերի, իսկ 20 հա-ը՝ պտղատու այգիների համար։
Բնակչությունը զբաղվում են ցորենի, գարու, կարտոֆիլի, կաղամբի և այլ բանջարա-բոստանային կուլտուրաների արտադրությամբ։ Անասնապահությամբ զբաղվողներն արտադրում են կաթ, միս, բուրդ, ձու, մեղր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==

Գյուղում է գտնվում Սբ. Սարգիս եկեղեցին (XIX դար)։ Գյուղի շրջակայքում պահպանվել են հին գյուղատեղիներ։


== Հասարակական կառույցներ ==
2013 թ.-ի դրությամբ գյուղում գործում է 1 նախադպրոցական հիմնարկ՝ 2 խմբով, որտեղ հաճախում են 35 երեխա, 2 միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 842 աշակերտ և աշխատում են 130 անձ։
Գուգարքն ունի կիսավթարային մշակույթի տուն, որտեղ գործում են սպորտդպրոցը և երաժշտական դպրոցը։ Գյուղում կա մեկ գրադարան, որն ունի 23 անուն գիրք։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրենապատ

Սուրենապատ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։ Գտնվում էր Ադամակերտ քաղաքից 50 կմ հարավ-արևելք, Բարադոստ գետի ձախակողմյան վտակներից մեկի ափին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սուրենապատից 3 կմ հարավ-արևելք գտնվում էր Սուրյան ավերակ ամրոցը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն

Ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն (ֆր.՝ Liberté, Égalité, Fraternité), Ֆրանսիական հեղափոխության, ինչպես նաև շատ հայտնի ձախական կարգախոս։ Պետական կարգախոս է համարվում Ֆրանսիայում և Հայիթիում։ Ինչպես նաև մասոնիզմի լոզունգներից մեկն է։
Ձևակերպվեց ֆրանսիական լուսավորիչների՝ մարդու «բնական իրավունքների» տեսության հիման վրա։ Նրա բովանդակությունն արտահայտվել է «Մարդու և քաղաքացու իրավունքների դեկլարացիա»֊ի (1789) մեջ։


== Ազատություն ==
1789 թ. Ֆրանսիական հեղափոխության ընդունած Մարդու և քաղաքացու իրավունքի հռչակագիրն իր 4-րդ հոդվածով սահմանում է ազատության գաղափարը հետևյալ կերպ՝


== Տես նաև ==
Մասոնություն


== Ծանոթագրություններ ==
Պուզոլ Միներվուա

Պուզոլ Միներվուա (ֆր.՝ Pouzols-Minervois), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 369 մարդ, բնակչության խտությունը` 36.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.15 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 95 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 40 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 273 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 180-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 93։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,9 %։ 180 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 155 անձ (79 տղամարդ և 76 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (9 տղամարդ և 16 կին)։ 93 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 50-ը` թոշակառուներ, իսկ 28-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պաոլո Կաստելինի

Պաոլո Կաստելինի (իտալերեն՝ Paolo Castellini, մարտի 25, 1979(1979-03-25), Բրեշիա, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, ձախ պաշտպան։


== Կարիերա ==
Պաոլո Կաստելինին սկսել է իր կարիերան 17 տարեկանում «Կրեմոնեզե» ակումբում։ Առաջին մրցաշրջանում նա ակումբի հետ անցել է Սերիա С1, այնուհետև օգնել է ակումբին վերադառնալ, սակայն մեկ տարի անց կրկին հայտնվել է իտալական երրորդ դիվիզիոնում։ 2000 թվականի ամռանը Կաստելինին տեղափոխվել է «Տորինո» ակումբ, որտեղ անմիջապես դարձել է ակումբի հիմնական կազմի խաղացող։ 2001 թվականի օգոստոսի 26-ին նա իր դեբյուտը նշել է Սերիա Ա-ում՝ մասնակցելով «Ուդինեզե» ակումբի դեմ խաղին, որն ավարտվել է 2:2 հաշվով։ Պաոլոն Թուրինի ակումբում անցկացրել է երկուսուկես տարի, այնուհետև վարձավճարով տեղափոխվել «Բրեշիա» կես տարով։

Պաոլոն դեռ երիտասարդ, համեստ երեխա էր, որ նոր էր հարմարվել մեծ ֆուտբոլում։ Սակայն ձեռք բերելով անհրաժեշտ փորձ՝ թիմում կարևոր տեղ է զբաղեցրել։ Նա միշտ նվիրված է իր գործին, երբեք չի հանձնվում։ Դասական աշխատասեր խաղացող է, որին մարզիչները միշտ կարող են վստահել՝ իմանալով, որ նա հուսախաբ չի անի։ Նա ունի գերազանց ֆիզիկական տվյալներ։

2004 թվականի ամռանն ավարտվել է Կաստելինիի պայմանագրի ժամկետը, և նա ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է իսպանական «Ռեալ Բետիս» ակումբ՝ ստորագրելով հինգ տարվա պայմանագիր։ Իտալացին դիտարկվում էր որպես ակումբի վետերան Լուիս Ֆերնանդես Գուտիերեսին փոխարինող, սակայն երիտասարդ ֆուտբոլիստը չի կարողացել գրավել ավելի փորձառու ֆուտբոլիստի տեղը։ Բացի դրանից, Պաոլոն երկար ժամանակ չի խաղացել վնասվածքների պատճառով՝ ծնկային հոդի ջլերի պատռվածք։ Արդյունքում պաշտպանն ակումբում անցկացնում է երկու մրցաշրջան և 20 խաղ։ 2005 թվականի նոյեմբերի 1-ին Կաստելինին անցկացրել է իր լավագույն հանդիպումը ակումբի կազմում. նրա փոխանցումից հետո խփված գոլի շնորհիվ «Սևիլյան» հաղթել է «Չելսիին» Չեմպիոնների լիգայում։ 2006 թվականի հունիսի 24-ին «Բետիս» ակումբը խզել է Պաոլոյի հետ պայմանագիրը։
2006 թվականին Կաստելինին տեղափոխվել է «Պարմա»՝ կնքելով 4 տարվա պայմանագիր։ Ֆուտբոլիստն անմիջապես դարձել է մեկնարկային կազմի խաղացող և ինչ 2008/09 մրցաշրջանը մասնակցել ակումբի ավելի քան 100 հանդիպման։
2010 թվականի օգոստոսի 26-ին Պաոլոն վարձավճարով տեղափոխվել է «Ռոմա», որն իրավունք ուներ գնել ֆուտբոլիստի տրանսֆերը. հռոմեական ակումբն առաջ անցավ «Միլանից», որ նույնպես հետաքրքրված էր ֆուտբոլիստով։ Նախատեսված էր, որ Պաոլոն «Միլանի» կազմում փոխարինելու է Յոն Առնե Ռիիսեին։ Սեպտեմբերի 11-ին նա «Կալյարիի» հետ խաղում կատարել է իր նորամուտը ակումբի կազմում, սակայն արդեն 13-րդ րոպեին լքել է դաշտը վնասվածքի պատճառով։


== Միջազգային կարիերա ==
Կաստելինին խաղացել է Իտալիայի երիտասարդական հավաքականում, որի կազմում մասնակցել է 2002 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը, որտեղ իտալացիները հասել են կիսաեզրափակիչ։


== Ձեռքբերումներ ==
Իսպանիայի գավաթի դափնեկիր – 2004/05


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը figc.it կայքում Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.
Վիճակագրությունը aic.football.it կայքում (իտալ.)
Պաոլո Կաստելինի պրոֆիլը BDFutbol կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ամստերդամի համալսարան

Ամստերդամի համալսարանը (հոլ.՝ Universiteit van Amsterdam, UvA)  համարվում է Եվրոպայի խոշորագույն համալսարաններից մեկը (բյուջեն՝ 600 մլն եվրո, 31 հազար ուսանող, 5 հազար գործընկերներ)։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==

Կազմակերպությունն ունի յոթ ֆակուլտետներ`

հումանիտար
ընդհանուր գիտությունների և տեխնիկայի
տնտեսագիտական
իրավաբանական
ճշգրիտ գիտությունների և ինֆորատիկայի
բժշկական
ատամնաբուժական։Բացի այդ, կա հումանիտար և հասարակական գիտությունների միջազգային համալսարան (անգլ.՝ International School for Humanities and Social Sciences), որտեղ դասավանդումը միայն անգլերեն լեզվով է։ Այն ունի ինստիտուտներ` Յոհանես Դիդերիկ վան դեր Վալսի և Պիտեր Զեեմանի անվան ֆիզիկայի ինստիտուտ, Յակոբ Հենդրիկ վանտ Հոֆֆի անվան քիմիայի ինստիտուտ և Անտոն Պաննեկուկի անվան Աստղագիտության ինստիտուտ։


== Հայտնի շրջանավարտներ և պրոֆեսորներ ==
Կասպար Բարլեուս, փիլիսոփա, աստվածաբան, պոետ։
Լեյտզեն Բրաուեր, մաթեմատիկոս և փիլիսոփա։
Յոհանես Դիդերիկ վան դեր Վալս, ֆիզիկոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։
Դավիդ Վայնկոպ, քաղաքական գործիչ, կոմունիստ։
Բարտել վան դեր Վարդեն,մաթեմատիկոս։
Կարել վան Վոլֆերեն, վիճակագրության և տնտեսագիտության պրոֆեսոր։
Արենդ Գեյտինգ, մաթեմատիկոս և տրամաբան։
Գիյսբերգ վան Թայխովեն, Նիդերլանդների վարչապետ։
Անդրե Գունդեր Ֆրանկ, պատվավոր պրոֆեսոր, տնտեսագետ և սոցիոլոգ։
Յակոբ Հենդրիկ վանտ Հոֆֆ, քիմիկոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։
Պիտեր Զեեման, ֆիզիկոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր
Անդրե Կյոյպերս,բժիշկ, տիեզերագնաց։
Տիմ Կրաբբե, շախմատիստ, գրող և ժուռնալիստ։
Վլլեմ Լեյտեն, աստղագետ։
Անտոն Պաննեկուկ, աստղագետ և մարքսիզմի տեսության մասնագետ։
Դիկ Սվաբ, նյարդաբան, գրող, հրապարակախոս։
Յան վան Սվինդեն, փիլիսոփա, ֆիզիկոս և մաթեմատկոս։
Կարլ Ֆիլիպ Սլյուիտեր, կենդանաբան։
Կոռնելիս Պետեր Տիլե, ուսուցիչ, կրոնական ուսումնասիրությունների հիմնադիրներից մեկը։
Հերարդ Իոհան Ֆոսս, փիլիսոփա։
Նիկո Ֆրեյդա, հոգեբան։
Ուիլյամ Ֆեդերիկ Հերմանս, գրող։
Ֆրից Ցերնիկե, ֆիզիկոս, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր։
Մաքս Էյվե,մաթեմատիկոս, շախմատի չեմպիոն։
Գալե Բրունո Վան Ալբադա, աստղագետ։
Գվիդո վան Ռոսում, ծրագրավորման Python լեզվի հիմնադիր։
Պիտեր Վիլհելմ Ադրիանս, ծրագրավորող, պրոֆեսոր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ամստերդամի համալսարանի ռուսերեն լեզվով նորություններ  Archived 2019-05-11 at the Wayback Machine.
Գեղարվեստական կերամիկայի արվեստը Ադրբեջանում

Կերամիկայի արվեստը Ադրբեջանում (ադրբ.՝ Azərbaycanda bədii keramika sənəti) հայտնի է դեռևս վաղնջական ժամանակներից։ Քանի որ մերօրյա Ադրբեջանի տարածքում առկա են կերամիկայի համար անհրաժեշտ բոլոր նյութերը, ապա դա հնարավորություն է ընձեռում լայնորեն ուսումնասիրել կերամիկական տեխնիկան իր բոլոր տեսակներով։


== Պատմություն ==
Մերօրյա Ադրբեջանի տարածքում կերամիկայի նախնական արտադրությունը մարդկային հասարակությունը յուրացրել է իր զարգացման որոշակի փուլում։ Սկզբնական շրջանում առավելապես արտադրվել է ամանեղեն։ Այնուհետև կերամիկայի արվեստը ծառայել է նաև որպես նշանների, զարդանախշերի, դաջվածքների, գեղագրերի և սեպագրերի սևեռման միջոց։
Կերամիկայի արվեստ պատմության մեջ նշանակալից են հին  սևապատկեր և կարմրապատկեր սկահակները։ Ադրբեջանի տարածքում հայտնաբերված ամենահին կերամիկական իրերը վերագրվում են Նեոլիթի սկիզբին։ Մ.թ.ա. IV հազարամյակի սկիզբը հատկանշվում է իբրև «խեցեգործական նեոլիթի» նոր դարաշրջան, երբ հայտնի էր արդեն թրծումը և ամանների կոպիտ զարդանախշումը։
X-XIII դդ. է վերագրվում շողյունապատ, ինչպես նաև գունավոր, թափանցիկ, ջնարակապատ բարձրորակ հախճապակու արտադրությունը։ Սկսած XIII դարից, թաթար-մոնղոլական, այնուհետև սելջուկյան արշավանքների հետևանքով, Ադրբեջանի տնտեսական անկմանը զուգընթաց գրեթե դադարում է կերամիկայի հետագա զարգացումը, սկսում է գերակշռել չոր, ընդհանուր նախշը։
19-րդ դարում և սկզբին 20-րդ դարի սկզբին կերամիկական իրերը արդեն զարդարել են Բաքվի միլիոնատերերի առանձնատները։


== Շաքիյում կերամիկայի և կիրառական արվեստի կենտրոն ==
Շաքիի կերամիկայի և կիրառական արվեստի կենտրոն հիմնադրվել է 2018 թվականին։ ABAD հասարակական կազմակերպության Շեկիի կերամիկայի և կիրառական արվեստի կենտրոնի շենքը կառուցվել է 19-րդ դարի վերջում և օգտագործվել որպես զորանոց։ 1918 թվականին շինությունը, որը գտնվում է վատ վիճակում և արտակարգ իրավիճակներում, վերակառուցվել է և կենտրոնը համալրվել է ժամանակակից սարքավորումներով։


== Գրականություն ==
Наджафова Н. Художественная керамика. Б., Изд-во «Язычы», 1983.
Azərbaycan İncəsənəti. Bakı.1992.


== Ծանոթագրություններ ==
Խաշթառակ

Խաշթառակը,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Տավուշի մարզի Իջևանի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Իջևանից մոտ 4 կմ հյուսիս-արևելք։ Գտնվում է Աղստև գետի աջ ափին, հարակից բնակավայրերն են Լուսահովիտը, Լուսաձորը, Ակնաղբյուրը և Դիտավանը։
Խաշթառակի դպրոցը հիմնադրվել է 1921 թվականին, սկզբից եղել է յոթամյա, հետո ութամյա, իսկ 1974 թվականին դարձել է 10֊ամյա դպրոց, իսկ այժմ դպրոցը   միջնակարգ է, և ունի 200-ից ավելի աշակերտ։
2012 թվականին Խաշթառակցի Արտակ Քամալյանը եղբոր՝ Դավիթ Քամալյանի հիշատակին գյուղի բարձունքում կառուցել է եկեղեցի։ Ինչպես նաև 2018 թվականին Արտակ Քամալյանի ջանքերով վերանորոգվել է Խաշթառակի Հարություն Ճուղուրյանի անվան միջնակարգ դպրոցի ինֆորմատիկա առարկայի սենյակը։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Գյուղի անվանումը ի սկզբանե եղել է Խաչթառակ («Խաչ+թառ+ակ»), քանի որ ժամանակին գյուղի տարբեր կողմերում կառուցված են եղել խաչեր։ Այսօր ևս կարելի տեսնել այդ խաչերը։ Սակայն այդ անվանումն արտասանելը որոշ դժվարություններ էր առաջացնում, և ժամանակի ընթացքում այն ձևափոխվեց և դարձավ Խաշթառակ (չ → շ)։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Խաշթառակի մշտական բնակչությունը կազմել է 1771, առկա բնակչությունը` 1501 մարդ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիները գաղթել են Արցախի Ջրաբերդի և Գյուլիստանի գավառներից։
Խաշթառակի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է ծխախոտագործությամբ, այգեգործությամբ, դաշտավարությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Խաշթառակն ունի V-VII դարերի «Եղեգնի» գյուղատեղի և համանուն եկեղեցի։
2012-ին կառուցվել է Սուրբ Դավիթ մարգարե եկեղեցին։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Զավեն Ավետիսյան
Հարություն Ճուղուրյան
Հայկ Խանումյան


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Խաշթառակ գյուղում են նկարահանվել «Մենք ենք, մեր սարերը» և «Տղամարդիկ» և մի շարք այլ գեղարվեստական ֆիլմերի տեսարաններ։


== Պատկերներ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Խաշթառակի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր II-ի հուշարձան (Եկատերինբուրգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր II-ի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր II-ի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Александру II), ռուսական կայր Ալեքսանդր II-ին նվիրված հուշարձան, որը 1906 թվականի հոկտեմբերի 5-ին հանդիսավությամբ բացվել է Եկատերինբուրգում։ Գտնվել է Տաճարի հրապարակում (այժմ՝ 1905 հրապարակ), Հայտնության տաճարից, առաջին քաղաքային գիմնազիայից ոչ հեռու, որը նույնպես կոչվել է կայսեր անունով։ Քանդվել է 1917 թվականին։


== Հուշարձանի նկարագրություն ==
Քանդակագործը Ալեքսանդր II-ին պատկերել է ամբողջ հասակով գեներալի հագուստով առանց շինելի, հայացքը դեպի արևելք։ Նրա աջ ձեռքում թղթագլան էր հետևյալ բառերով «1861 թվականի փետրվարի 18»։ Ուրալյան մարմարից պատրաստված պատվանդանի վրա կար գրություն.


== Հուշարձանի պատմություն ==


=== Հուշարձանի նախագիծ ===
Կայսր Ալեքսանդր II-ին հավերժացնելու միտքն առաջ է քաշել շրջանային դատարանի դռնապան, նախկին ճորտ Օլիմպի Կլևակինը։ Նրա նախաձեռնությամբ 1886 թվականին սկսել են հուշարձանի համար միջոցներ հավաքել։ Առաջին նախագիծը ներկայացվել է Եկատերինբուրգի քաղաքային դումայի քննարկմանը 1887 թվականի գարնանը վաճառական Ա. Պ. Կոժևնիկովի կողմից։ Ծրագիրը հաստատվել է մարզային շինարարական հանձնաժողովի կողմից։ Եկատերինբուրգի վաճառականների շրջանում դրամական միջոցների հավաքագրումը շարունակվել է վաճառական Ե. Ա. Տելեգինի կողմից, և մինչև տարեվերջ Դումայի կողմից ստեղծված հատուկ շինարարական հանձնաժողովը 2 հազար ռուբլի է բաշխել։ Սակայն, տարբեր պատճառներով, հուշարձանի կառուցման աշխատանքները չեն սկսվել։


=== Կառուցում և բացում ===
Կոժևնիկովի տարբերակը ներկայացվել է Ներքին գործերի նախարարությանը Եկատերինբուրգի քաղաքապետ Իլյա Սիմանովի 1894 թվականի հրաժարականից հետո։ Նախարարությունում նախագիծը համարվել է «ոչ բարձր մակարդակի» և պահանջել են ձևափոխել այն։ Այնուհետև քաղաքային դուման որոշել է տեղադրել Ռուսաստանի տարածքում գտնվող հուշարձանի ճշգրիտ կրկնօրինակը։ Ընտրվել է քանդակագործ Միխայիլ Պոպովի աշխատանքը, որը Մոսկվայի շրջանային դատարանի Եկատերինբուրգյան դահլիճում գտնվող Ալեքսանդր II-ի հուշարձանի հեղինակն էր։ 1900 թվականին եկատերինբուրգցիները Պոպովի այրուց ձեռք են բերել հուշարձանի ձուլման կրկնօրինակի իրավունք։ 1906 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Տաճարի հրապարակում Սուրբ Պատարագից հետո տեղի է ունեցել հուշարձանի հանդիսավոր բացման արարողությունը։


=== Քանդում ===
Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո քանդակը հանվել է պատվանդանից և վերաձուլվել։ 1917 թվականի մարտի 10-ին պատվանդանի վրա տեղադրվել է ամերիկյան Ազատության արձանի նմանությամբ հուշարձան։ Սակայն այն երկար չի գոյատևել։ 1918 թվականի հուլիսի 25-ին քաղաք են մտել «Չեխոսլովակյան լեգիոնը» և «Սպիտակ գվարդիան», որոնք ապամոնտաժել են «ազատության արձանը»։ 1919 թվականի հուլիսին «կարմիրների» կողմից քաղաքի բռնազավթումից հետո հուշարձանի պատվանդանի վրա տեղադրել են Կարլ Մարքսի գլուխը պատկերող քանդակ, սակայն 1920 թվականին այն տեղափոխել են Համբարձման բլուր, իսկ պատվանդանի վրա տեղադրել են ամբողջովին մերկ տղամարդու քանդակ։ Հուշարձանը ստեղծել է քանդակագործ Ստեպան Էրզյան և կոչվել է «Ազատազրկված աշխատանք»։ Ժողովուրդը հուշարձանն անվանել է «Մարկ Վանկա»։ 1925 թվականին քանդակը հանվել է պատվանդանից և նրա հետագա ճակատագիրը հայտնի չէ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1] // Информационный портал Екатеринбурга — 26 июля 2011 года.
Վալի դու Ռիու Դոսիի մարզ

Վալի դու Ռիու Դոսիի ագլոմերացիա(պորտ.՝ Mesorregião do Vale do Rio Doce) վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Մինաս ժեռաիս նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1588 հազար մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 41 809.874 կմ²։ Բնակչության խտությունը 38.0 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 10 554 853 410,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 6 824,70 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,736 (ըստ ՄԱԿ-ի զարգացման տվյալների)
Պորտուգալիայի տոներ

Պորտուգալիայում նշվում են հետևյալ տոները․

Նոր Տարի – հունվարի 1,
Կառնավալային երեքշաբթի (Մարդի Գրա) – փետրվար/մարտ, Մոխրոտ չորեքշաբթիի նախօրյակին, Մեծ պասի առաջին օրը,
Ավագ Ուրբաթ – մարտ/ապրիլ, Ավագ շաբաթի ուրբաթ օրը,
Ազատության օր – ապրիլի 25, 1974 թվականի հեղափոխության տարեդարձ,
Աշխատանքի օր – մայիսի 1,
Քրիստոսի մարմնի և արյան տոն – մայիս/հունիս, Զատիկից հետո ինններորդ հինգշաբթի,
Պորտուգալիայի օր կամ Պորտուգալիայի, Կամոենսի և պորտուգալացիների օր (պորտ.՝ Dia de Camões, de Portugal e das Comunidades Portuguesas) – հունիսի 10,
Աստվածածնի վերափոխման տոն – օգոստոսի 15,
Հանրապետության օր – հոկտեմբերի 5, 1910 թվականին Պորտուգալիայի ՀԱնրապետության հռչակման տարեդարձ,
Բոլոր Սրբերի տոն – նոյեմբերի 1,
Անկախության օր – դեկտեմբերի 1, 1640 թվականին Իսպանիայից անկախ Պորտուգալիայի հռչակման տարեդարձ,
Մարիամ Աստվածածնի անարատ հղիության տոն – դեկտեմբերի 8
Սուրբ ծնունդ – դեկտեմբերի 25Բացի համազգային տոներից, Պորտուգալիայի ամեն մարզ ունի իր տեղական տոները։


== Չեղյալ հայտարարված տոներ 2013–2015 թվականներին ==
2012 թվականին Պեդրո Պասոս Կոելիոյի կոալիցիոն կառավարությունը վիճելի կերպով վերականգնեց չորս տոն՝ երկու քաղաքացիական տոներ (Հանրապետության օրը և Անկախության օրը) և երկու կրոնական տոներ (Քրիստոսի մարմնի և արյան տոն և բոլոր սրբերի տոն)։ Այդ արձակուրդը գործել է 2013 թվականից և ներկայացվել է որպես աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման միջոց՝ 2011-2014 թվականներին Պորտուգալիային "Եռյակի" օգնության համատեքստում։ 2018 թվականին, կրոնական տոների կապակցությամբ, կատարվեցին հանրային քննարկումներ և վերագնահատում։ Այս արձակուրդները վերջնական վերականգնվել են 2016 թվականի հունվարին՝ Անտոնիո Կոստայի կառավարության կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Religious Festivals in Madeira 2014
Madeira Events 2014
Վենդել

Վենդել (ֆր.՝ Vindelle), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 965 մարդ, բնակչության խտությունը` 88.29 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.93 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 100 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 9 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 647 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 502-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 145։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %։ 502 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 470 անձ (244 տղամարդ և 226 կին)։ Գործազուրկ են եղել 32 անձ (15 տղամարդ և 17 կին)։ 145 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 70-ը` թոշակառուներ, իսկ 39-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Լուդիտներ

Լուդիտներ (անգլ.՝ Luddites), Մեծ Բրիտանիայում մեքենաների ներդրման և կապիտալիստական շահագործման դեմ բանվորների առաջին տարերային ելույթների (18-րդ դարի վերջ-19-րդ դարի սկիզբ) մասնակիցների ընդունված անվանումը գրականության մեջ։ Լուդիտներ անունը, հավանաբար, ծագել է առասպելական ենթավարպետ Նեդ Լուդի անունից, որն առաջինն է ջարդել իր դազգահը։ Լուդիտների շարժման պատճառը արղյունաբերական հեղաշրջման ընթացքում արհեստավորների ու մանուֆակտուրաների բանվորների քայքայումն էր դա կազմավորվող արդյունաբերական պրոլետարիատի պայքարի մի առանձնահատուկ ձև էր՝ ուղղված աշխատանքի անտանելի պայմանների, չնչին աշխատավարձի, գործազրկության դեմ, որ նրանց պատկերացմամբ կապված էր մեքենաների ներդրման հետ։
Տոռեսիլյա դե լա Օրդեն

Տոռեսիլյա դե լա Օրդեն (իսպ.՝ Torrecilla de la Orden) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 59,9 կմ2։ Բնակչությունը՝312 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 71  կմ հեռավորության վրա։


== Պատկերասրահ ==
(5468) Համատոնբեցու

(5468) Համատոնբեցու (անգլ.՝ Hamatonbetsu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հունվարի 16-ին Մասարու Մուկաիի և Մասանորի Տակեիշիի կողմից Կոգոշիմաում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,874101 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2341 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5141 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1779,72 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202279 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5468) Համատոնբեցու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Աղքյորփի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Քվեմո Քարթլիի մարզի Մառնեուլի շրջանում, Վիրահայոց լեռների հյուսիսային լանջին, Լալվարից սկիզբ առնող Աղքյորփի գետակի ափին, վարչական կենտրոն Մառնեուլ քաղաքից 60 կմ հեռավորության և ծովի մակարդակից 1019 մետր բարձրության վրա, հայաբնակ Աղքյորփի գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարում։
Ըստ արխիվային և մամուլի պահպանված տեղեկությունների՝ գյուղում եղել է հայկական 2 եկեղեցի։ Եկեղեցու արխիվներից մեկի համաձայն 1845-1846 թվականներին Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի եղել է փայտաշեն կառուց, ունեցել է 1 հոգևորական, տարածքում եղել է նաև գերեզմանոց, իսկ եկեղեցու ծխականները եղել են 135 մարդ։ 1866-1867 թվականների մեկ այլ տեղեկարգի տվյալներով, հիշատակվում է գյուղի 2 եկեղեցու գոյության մասին՝ «Սուրբ Աստվածածին» և «Սուրբ Գևորգ» անվամբ։ Իսկ 1857-1860 և 1911-1913  թվականների պահպանված տվյալներից պարզ է դառնում որ գյուղի ծխական եկեղեցին եղել է Սուրբ Գևորգ եկեղեցին։
1912 թվականին Սուրբ Գևորգ եկեղեցին գտնվել է կիսավեր վիճակում, սակայն տեղի հայ բնակչության նախաձեռնությամբ եկեղեցին վերականգնվել է և 1913 թվականին վերաօծվել է որպես Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ։
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին կառուցված է խճաքարերով և աղյուսով, որի չափերն են՝ (9,0 x 5,5) մետր։ Եկեղեցու անկյունները, հարավային պատուհանը, արևմտյան ճակատը և ճակատամասի վերին շարքերը կառուցված է աղյուսից։ Ունի մեկ մուտք արևմտյան կողմից։ Եկեղեցու հյուսիսաին կողմում կա մկրտության ավազանը, որի վերևի մասում կա առձանագրություն․ 

Կա արձանագրություն նաև եկեղեցու մուտքի մոտ եղած տապանաքարերի վրա․ 

Եկեղեցու հոգևոր կազմը եղել է՝ Մկրտիչ քհն. Տեր-Վարդանյանը և Գրիգոր քհն. Միսկարյանցը։
Խորհրդային տարիներին եկեղեցին արդեն իսկ չեր գործում, և վերածվել էր պահեստի, սակայն հետխորհրդային տարիներին համագյուղացիները և բարերարների ֆինանսական աջակցությամբ եկեղեցին մասնակի վերանորոգվել է, որից հետո 2005 թվականին օրհնվում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնիկա Գուերիտորե

Մոնիկա Գուերիտորե (իտալերեն՝ Monica Guerritore, հունվարի 5, 1958(1958-01-05)[…], Հռոմ, Իտալիա), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության իտալացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Մոնիկա Գուերիտորեն առաջին անգամ կինոյում նկարահանվել է 13 տարեկանում` Վիտտորիո դե Սիկայի «Կարճատև արձակուրդ» (1973թ.) ֆիլմում։ Դրանից երեք տարի անց նրա դեբյուտը կայացել է նաև թատրոնի բեմում, որտեղ նա հանդես է եկել Ջորջո Ստրեհլերի «Բալենու այգին» բեմադրությունում։
1980-ական թվականներին թատրոնում նա հանդես է եկել բավականին լուրջ կերպարներով՝ լեդի Մակբեթ, Իոկաստա, Օֆելիա և այլն։ Կինոյում նկարահանվել է «Տիկնայք և պարոնայք, բարի գիշեր» (1976 թ.), «Շտապող մարդը» (1977 թ.), «Սկանդալային Ջիլդան» (1985 թ.), «Զգացմունքներ» (1986 թ.), «Վենետիկուհին» (1986 թ.), «Գայլուհին» (1996 թ.), «Էգը» (1998 թ.), «Հիանալի օր» (2008 թ.), «Գեղեցիկ մարդիկ» (2009 թ.), «Եկեք մոռանանք այդ մասին» (2012 թ.) և այլ կինոնկարներում։ Ի դեպ ֆիլմերի մի մասի («Սկանդալային Ջիլդան», «Զգացմունքներ», «Գայլուհին» և այլն) ռեժիսորը Մոնիկա Գուերիտորեի ամուսինն էր՝ Գաբրիելե Լավիան։ «Գայլուհին» ֆիլմի համար Մոնիկան ներկայացվել էր Իտալիայի ազգային «Դավիդ դի Դոնաթելլո» կինոմրցանակին։


== Անձնական կյանքը ==
1970-ական թվականներին Մոնիկա Գուերիտորեն սիրավեպ է ունեցել դերասան Ջանկառլո Ջանինիի հետ։ 1981 թվականին ամուսնացել է թատրոնի և կինոյի ռեժիսոր Գաբրիելե Լավիայի հետ։ Այդ ամուսնությունից ունեցել է երկու դուստր։ 2001 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են։ 2010 թվականին Մոնիկան ամուսնացել է քաղաքական գործիչ Ռոբերտո Զաքարիայի հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլոնինի

Պոլոնինի   (սլովակ.՝ Národný park Poloniny) , ազգային պարկ Սլովակիայի հյուսիս-արևելքում, Լեհաստանի ("Bieszczadzki Park Narodowy") սահմանի և Ուկրաինայի (Національний парк Ужанський) Բուկովսկե Վրխի լեռնային համակարգի միջև։ Հիմնադրվել է 1971 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ազգային պարկի մակերեսը կազմում է 298.05 կմ², իսկ բուֆերային գոտու մակերեսը՝ 109.73 կմ²։ Պոլոնինան համարվում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության մի մասը։ Պարկը գտնվում է Սնինա Պրեշովսկիի եզրին։ Ազգային պարկի կից տարածքում է գտնվում Լեհաստանը, որի հետ կազմում է «Արևելյան կարպատներ» արգելոցը։ Ամենաբարձր կետը գտնվում է ծովի մակարդակից 1208 մետր բարձրության վրա և տեղակայված է այնպիսի մի վայրում, որտեղ սահմանները հատվում են երեք երկրների հետ՝ Սլովակիայի, Ուկրանիայի և Լեհաստանի։ Պոլոնինան Սլովակիայի առավել նոսր բնակեցված տարածքներից մեկն է։


== Կենդանական և բուսական աշխարհ ==
Անտառի մոտ 80 տոկոսը ծածկված է հաճարենիներով ։ Պոլոնինայում է գտնվում  Սլովակիայի ամենաբարձր կոնցենտրացիա ունեցող անտառները։ Պարկը ծառայում է  բազմաթիվ էնդեմիկ և հազվագյուտ կենդանիների համար որպես տուն։ Այստեղ հանդիպում է շուրջ 5981 հայտնի տեսակի անողնաշարավորներ և 294 տեսակի ողնաշարավորներ, որոնք ներառում են 13 տեսակի երկկենցաղներ, 8 տեսակի սողուններ, 198 տեսակի թռչուններ և 55 տեսակի կաթնասուններ, ինչպիսիք են կռիսները ու արջերը։ 2004 թվականին այստեղ կառուցվել է վայրի խոզերի փոքրիկ բուծարան։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nature
Полонины
Ժերմոն

Ժերմոն (ֆր.՝ Germont), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 43 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.01 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.77 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 39 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 31 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 21-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 10։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,7 %։ 21 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 19 անձ (12 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 10 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 4-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Falsas Esperanzas

«Falsas Esperanzas», ամերիկացի երգչուհի Քրիստինա Ագիլերայի երկրորդ ստուդիական և առաջին իսպանալեզու ալբոմ Mi Reflejo (2000)֊ի երկրորդ սինգլը, թողարկվել է 2001 թվականի հուլիսի 2֊ին։ Սինգլը չներառվեց Billboard Hot 100 վարկանիշային աղյուսակում։ Falsas Esperanzas֊ում կան սալսայի տարրեր։


== Տեղեկույթյուններ երգի մասին ==
Երգը գրել է Խորխե Լուիս Պիլոտոն։


== Երգերի ցանկ ==
Falsas Esperanzas [Album Version]
Falsas Esperanzas [Dance Radio Mix]
Falsas Esperanzas [Spanish Dance Club Mix]
Falsas Esperanzas [Tropical Mix]
Falsas Esperanzas [Strictly For Deejays Mix]
Ասո Թավիթյան

Ասատուր Օհաննեսի Թավիթյան (անգլ.՝ Aso O. Tavitian, Ասո O. Թավիթյան, ապրիլի 11, 1940(1940-04-11), Բուլղարիա - ապրիլի 21, 2020(2020-04-21), Սթոքբրիջ, Բերկշիր շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), հայազգի բարերար, արվեստի հավաքորդ, Syncsort-ի համահիմնադիր և նախկին գործադիր ղեկավար։ «Թավիթյան» հիմնադրամի միջոցով աջակցել է գիտական-ակադեմիական ծրագրերի, դրամաշնորհների, թանգարանների և այլն։  Պաշտոններ է զբաղեցրել նաև Կարնեգի Մելոն համալսարանում, Կարնեգի հիմնադրամը հանուն միջազգային խաղաղության կազմակերպությունում և Ֆրիկի հավաքածու թանգարանում և այլն։


== Կենսագրություն ==
Ասո Թավիթյանը ծնվել է 1940 թվականին, Բուլղարիայում, 1915 թվականին Հայոց ցեղասպանությունը վերապրած հայերի ընտանիքում։ 19 տարեկանում Թավիթյանը մեկնել է Բեյրութ, հաճախել Հայկազյան համալսարան, սովորել անգլերեն։ 1961 թվականին, որպես փախստական, տեղափոխվել է Նյու Յորք, ԱՄՆ, և նույն տարվա սեպտեմբերին կրթաթոշակ ստանալով, սովորել Կոլումբիայի համալսարանում։ 1964 թվականին ստացել է միջուկային ֆիզիկայի բնագավառի բակալավրի աստիճան, 1966 թվականին՝ մագիստրոսի աստիճան։ Դոկտորական թեզի փոխարեն, համակուրսեցիների հետ հիմնադրել է Syncsort տեխնոլոգիական ստարտափը և շուրջ 32 տարի ղեկավարել այն մինչև 2008 թվականը։


=== Գործարարություն ===
Ի սկզբանե Թավիթյանը պետք է գիտնական դառնար, սակայն միջուկային ֆիզիկայի դոկտորական ատենախոսության վրա աշխատելիս հրաժարվել է գիտական ծրագրից։ Փոխարենը, նա համակուրսեցիների հետ հիմնադրել է տեխնոլոգիական Syncsort ընկերությունը և 1975 թվականին դարձել է կազմակերպության գլխավոր գործադիր տնօրեն։ 2008 թվականին Թավիթյանն ունեցել է ընկերության 85 % բաժնեմաս։ Նույն տարում նա ընկերության 70 %-ը վաճառել է ներդրողներին, 2013 թվականին՝ մնացած 15 %-ը վաճառել է ընկերությանը և շարունակել է զբաղվել բարեգործությամբ` կրթության, արվեստների ու հումանիտար այլ ուղղություններով։
Որպես Syncsort ընկերությունում 1975-2008թթ իր կառավարման շրջանում մեծ հաջողությունների համար երախտագիտություն ընկերության բաժնետերերի նիստերի դահլիճը անվանակոչվել է Ասո Թավիթյանի անունով(չաշխատող հղում)։


=== «Թավիթյան» հիմնադրամ ===
1995 թվականին Ասո Դավիթյանը հիմնադրել է «Թավիթյան» հիմնադրամը, որը նվիրատվություններ է անում Հայաստանի, Արցախի և Միացյալ Նահանգների գիտական, մշակութային և կրոնական հաստատություններին։ Հիմնադրամի գործունեության կիզակետում հայ և բուլղարացի երիտասարդների համար կրթական ծրագրերի ֆինանսավորումն է՝ կրթաթոշակների միջոցով։ «Թավիթյան» հիմնադրամի միջոցով Հայաստանից բազմաթիվ երիտասարդներ իրենց բարձրագույն կրթությունն են շարունակել ԱՄՆ Թաֆթս համալսարանի Իրավունքի և դիվանագիտության Ֆլետչերի դպրոցում։


== Պարգևներ ==
Պատվո շքանշան, 2017
Թաֆթս համալսարանի հանրային ծառայության դոկտոր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Oral History of Aso O. Tavitian (PDF), Johnson, Luanne (June 6, 1998),  Computer History Museum.
Միներալ (այլ կիրառումներ)

Միներալ, կարող է վերաբերել՝

Միներալ - քիմիապես և ստրուկտուրայով անհատականացված բնական մարմին
Միներալ - հայկական ռոք-խումբ
Լուսակայացույց

Լուսակայացույց, էքսպոնոմետր (լատ.՝ expono), սարք, որը հաշվում է լույսի քանակը, որի շնորհիվ լուսանկարիչը կամ օպերատորը որոշում է պահաժամը և դիաֆրագման։ Նման սարքեր են նաև ֆլեշմետրը և մուլտիմետրը։


== Լուսակայացույցի տեսակները ==


=== Աղյուսակային ===
Իրենից ներկայացնում է աղյուսակ, որտեղ մանրամասնորեն նկարագրված են նկարահանման պայմանները և այն, թե ինչ կարգավորումներ պետք է տեղադրել ֆոտո կամ կինոխցիկի վրա։


=== Օպտիկական ===
Այս տեսակի լուսակայացույցում գլխավոր համեմատական տարրը հանդիսանում է մարդու աչքը։


=== Ֆոտոէլեկտրոնային ===
Լույսը, ընկնելով լուսատարրի վրա, սլաքի օգնությամբ ցույց է տալիս տվյալն աղյուսակի կամ էկրանի վրա։ Ֆոտոէլեկտրոնային լուսակայացույցներն իրենց հերթին բաժանվում են ևս մի քանի տեսակների։


==== Սելենային ====
Սարքի լուսակայացույցի լուսատարրը կազմված է սելենային ֆոտոդիոդներից։ Սելենային լուսակայացույցներն իրենց կառուցվածքով բավականին պարզ են և չեն պահանջում հոսանքի աղբյուր (մարտկոց)՝ աշխատելու համար։ Սելենային լուսակայացույցները մենք կարող ենք հանդիպել «Լենինգրադ 1,2,3,4,7,8,10» սարքերի և «Զենիտ-Ե», «Զենիտ-11», «ՖԵԴ-4» ու «ՖԵԴ-5» ֆոտոխցիկներում։


==== Ֆոտոռեզիստորային ====
Այսպիսի լուսակայացույցների հիմքում ընկած է գալվանաչափը։ Նման լուսակայացույցները հանդիպում են «Սվերդլովսկ 2,4,6», իսկ ֆոտոռեզիստորային լուսակայացույցները՝ Պենտաքս խցիկներում։


==== Թվային ====
Թվային լուսակայացույցի հիմքում ընկած է Ֆոտոռեզիստորային լուսակայացույցի կառուցվածքը, բայց տվյալները թվայնացվում են և ուղարկվում միկրոմշակիչ, որտեղ ավելի ճշգրիտ են հաշվարկվում։ Նման լուսակայացույցներն աշխատում են մարտկոցներով։

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ալաիս

Ալաիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։
Մինչև XX դարի սկզբները հայաբնակ էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(8668) Սատոմիմուրա

(8668) Սատոմիմուրա (անգլ.՝ Satomimura), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի ապրիլի 16-ին Սատորու Օտոմոյի և Օսամու Մուրամացուի կողմից Կիյոսատոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,422887 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1874 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6584 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1377,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261339 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8668) Սատոմիմուրա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բոսնիա և Հերցեգովինայի զինանշան

Բոսնիա և Հերցեգովինայի զինանշան, Բոսնիա և Հերցեգովինայի Հանրապետության պետական խորհրդանիշներից մեկը։ Զինանշանի ներկայիս տեսքը ընդունվել է 1998 թվականի մայիսի 18-ին, փոխարինելով նախկին զինանշանին։ Նախկին զինանշանը ընդունվել էր 1992 թվականին Բոսնիա և Հերցեգովինայի անկախության հռչակագրի ստորագրման հետ զուգընթաց (Անկախություն Թուրքիայից)։


== Պատմություն ==


== Տես նաև ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի դրոշ
Բոսնիա և Հերցեգովինայի օրհներգ


== Ծանոթագրություններ ==
Դերենիկ Ա Արծրունի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աշոտ Արծրունի (այլ կիրառումներ)Դերենիկ Արծրունի, Դերենիկ-Աշոտ կամ Աշոտ-Դերենիկ, Վասպուրականի թագավորության երկրորդ թագավոր (943-958)։
Վասպուրականի թագավոր Դերենիկ-Աշոտը (Դերենիկ Արծրունի), ծնվել է Վասպուրականի թագավորության մայրաքաղաք Վանում՝ նրա առաջին թագավոր Գագիկ-Խաչիկի ընտանիքում։ Իշխել է 943 թվականից։ Շարունակելով հոր քաղաքականությունը՝ Վասպուրականի թագավորությունը տնտեսական և մշակութային մեծ վերելքի է պատրազտում։ Ամբողջ Վասպուրականով մեկ լայն շինարարություն ծավալվեց։ Արծրունյաց թագավորներ Գագիկը և նրա որդի Աշոտ-Դերենիկը սատարել են Ատրպատականի Դայսամ Իբրահիմ և Դվինի Շադդադյան Մուհամմադ քուրդ ամիրաներին, որոնք պայքարել են Ատրպատականին տիրացած Սալարյանների դեմ։


== Տես նաև ==
Աղթամարի կաթողիկոսություն
Վասպուրականի թագավորություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վասպուրականի թագավորություն
Վասպուրականի թագավորություն Archived 2016-03-25 at the Wayback Machine.
Վասպուրականի թագավորություն
Վասպուրականի թագավորություն
Արթուրո Անջելես

Արտուրո Անջելեսը (անգլ.՝ Arturo Angeles, սեպտեմբերի 12, 1953(1953-09-12), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի նախկին ֆուտբոլային մրցավար է։ Առավելապես հայտնի է իր հայրենիքում կայացած 1994 թ. ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության Արգենտինայի ու Հունաստանի միջև հանդիպմանը՝ որպես գլխավոր մրցավար մասնակցությամբ։ Միջազգային հանդիպումներ է վարել 1989-1998 թթ. ընթացքում։
Գլխավոր մրցավարի դեր է կատարել նաև 1989 թ. մինչև 17 տարեկանների աշխարհի առաջնության մեկ, 1991 թ. Ամերիկայի գավաթի երկու, 1991 թ. ոսկե գավաթի երկու, 1992 թ. օլիմպիական խաղերի ֆուտբոլային մրցաշարի մեկ և 1993 թ. Ամերիկայի գավաթի երկու հանդիպումներում։


== Հղումներ ==
«Angeles Arturo»։ World Referee։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-24-ին։ Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 27 
«Angeles Arturo»։ zerozerofootball.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-24-ին։ Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 27 
«Angeles Arturo»։ footballdatabase.eu։ Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 24-ին։ Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 27 
«Angeles Arturo»։ scoreshelf.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 24-ին։ Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 27 
«Angeles Arturo»։ weltfussball.de։ Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 24-ին։ Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 27 
«Angeles Arturo»։ nationmaster.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 24-ին։ Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 27 
«Angeles Arturo»։ football-lineups.com։ Արխիվացված օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 24-ին։ Վերցված է 2011 թ․ ապրիլի 27