armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կարմիր գյուղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Ասկերանի շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Կարմիրգյուղ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 21 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլեբակիի շրջան

Կուլեբակիի շրջան (ռուս.՝ Кулебакский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նիժնի Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կուլեբակի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 921 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 52826 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 57,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Գիորգի Մարգվելաշվիլի

Գիորգի Մարգվելաշվիլի (վրաց.՝ გიორგი მარგველაშვილი, սեպտեմբերի 4, 1969(1969-09-04), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի քաղաքական գործիչ, Բիձինա Իվանիշվիլու հիմնադրած «Վրացական երազանք - Ժողովրդավարական Վրաստան» կուսակցության անդամ և Վրաստանի 4-րդ նախագահ։ Մասնագիտությամբ փիլիսոփա է, եղել է Վրաստանի հասարակական գործերի համալսարանի ռեկտոր (2000-2006 թթ., 2010-2012 թթ.), Վրաստանի կրթության և գիտության նախարար (2012-2013 թթ.)։
2013 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Վրաստանում անկացված նախագահական ընտրություններում հաղթանակ է տարել Միխեիլ Սաակաշվիլու հիմնադրած «Միացյալ ազգային ճակատ» կուսակցության առաջադրած Դավիթ Բաքրաձեի նկատմամբ և դարձել Վրաստանի 4-րդ նախագահ։
Ազատորեն տիրապետում է անգլերենին և ռուսերենին։
Ամուսնացած չէ։ Ունի մեկ դուստր։


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վրաստանի նախագահի կայքը
Օլիգոնուկլեոտիդազ

Օլիգոնուկլեոտիդազ (ՖՀ 3.1.13.3, օլիգոռիբոնուկլեազ), ֆերմենտ, Flammulina velutipes տեսակից ստացված էկզոռիբոնուկլեազ: Այս ֆերմենտը կատալիզում է վիրուսային ՌՆԹ-ԴՆԹ հիբրիդի 3'-ծայր ուղղված էկզոնուկլեոտիդային ճեղքման ռեակցիան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՖՀ 3.1.13.3
Նավիրաի

Նավիրաի  (պորտ.՝ Naviraí), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հարավարևմտյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 55.689 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 3 193,839 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 15.8 մարդ/կմ2։
Քաղաքի տոնը նշվում է ապրիլի 22-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքքը հիմնադրվել է 1963 թվականի նոյեմբերի 11-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 407.941.000,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 10.094,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,751 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման մերձհասարակածային է։


== Սպորտ ==
Քաղաքում գործում է Նավիրայսենե ֆուտբոլային ակումբը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սմխոր (այլ կիրառումներ)

Սմխոր, կարող է վերաբերել՝

Սմխոր - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում
Սմխոր - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում
Ժակ Ավեդ

Ժակ Ավեդ (ֆր.՝ Jacques André Joseph Aved), մականունը Կամելոտ (le Camelot) և Ավե Բատավե (Avet le Batave), հունվարի 12, 1702(1702-01-12)[…], Դուե, Ֆլանդրիայի դքսություն, Հաբսբուրգյան Նիդերլանդներ - մարտի 4, 1766(1766-03-04)[…], Փարիզ, Ֆրանսիա), ռոկոկո ոճի ֆրանսիացի նկարիչ-դիմանկարիչ, արվեստի գործերի գիտակ և առևտրական


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Ամստերդամում՝ Բեռնարդ Պիկարի, իսկ հետո Փարիզում՝ դիմանկարիչ Ալեքսիս Սիմոնի մոտ։ 1734 թվականին դարձել է ակադեմիկոս։ Որպես Փարիզի լավագույն դիմանկարիչ, թագավորի ցանկությամբ նկարել էՖրանսիայում Թուրքիայի դեսպան Մեհմեդ էֆենդու դիմանկարը։ Ավարտին հասցված դիմանկարը ցուցադրվել է Շուազի ամրոցի գվարդիայի սրահում (Château de Choisy-le-Roi)։ Լյուդովիկոս XV-ը հիացած է եղել այդ աշխատանքով և նկարչին պատվիրել է իր դիմանկարը, որն էլ մեծ համբավ է բերել դիմանկարչին։ Մինչև նկարելը նա հանդիպում էր հաճախորդին և շփվելու միջոցով փորձում էր հասկանալ նրա բնավորությունը, առանձնահատկությունները և սովորությունները։
Նրա դիմանկարները դարձել էին հայտնի և շատ թանկ արժեին։ Ժակ Ավեդի հավաքածուները ոչ միայն լավագույնն էին Փարիզում, այլ նաև Հոլանդիայում։ Նրա տանը հավաքվում էին ժամանակի հայտնի մարդիկ, նրանց թվում՝ նաև Ժան Ժակ Ռուսոն։
Մահացել է 1766 թվականին կաթվածից։


== Ստեղծագործություններ ==
Դիմանկարներ՝

Նկարիչ Ժան-Ֆրանսուա դը Տրուա (1679-1752), Վերսալ
Նկարիչ Pierre Jacques (1676-1754), Վերսալ
Փիլիսոփա Միրաբո, Լուվր
Տիկին Կրուազա (Croizat), Մոնպելիե
Կոմպոզիտոր Ժան Ֆիլիպ Ռամո, Լուվր


== Ծանոթագրություններ ==
Խծաբերդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Հադրութի շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Հադրութի շրջանի Խծաբերդ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 11 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Իլ-76-ի վթարը Լենինականի մոտ (1988)

Իլ-76 ինքնաթիռի վթարը Լենինականի մոտ, ավիավթար, որ տեղի է ունեցել 1988 թվականի դեկտեմբերի 11-ին` Լենինականից (Գյումրի) 15 կմ հեռավորության վրա և որի արդյունքում զոհվել էր 77 մարդ։


== Ինքնաթիռը ==
Մակնիշը - Իլ-76Մ
Կողային համարանիշը - СССР-86732
Գործարանային համարը - 083413388
Սերիական համարը - 10-07
Արտադրությունը - 1978 թ.


== Վթարը ==
Իլ-76 ինքնաթիռը պատկանում էր ԽՍՀՄ Պաշտպանության նախարարության ռազմա-օդային ուժերին և հաշվառված էր Լիտվայի Պանևեժիս քաղաքում տեղակայված ավիաբազայում։ 1988 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, Սպիտակի երկրաշարժի հետևանքները վերացնելու և փրկարարական աշխատանքներ կատարելու նպատակով, նշված ինքնաթիռը Բաքվից պետք է Լենինական տեղափոխեր պահեստային զինծառայողների, որոնց մեջ կային տարբեր ազգերի ներկայացուցիչներ։ Անձնակազմը բաղկացած էր 9 հոգուց, ովքեր ազգությամբ ռուսներ էին։ Ուղևորները` թվով 69 հոգի էին, որոնց մեջ կային ռուսներ, թաթարներ, ադրբեջանցիներ, լեզգիներ, հրեա և հայ։
Լենինականի օդանավակայանին ինքնաթիռը մոտեցել էր գիշերը, եղանակային բարդ և հորիզոնական 5 կմ տեսանելիության պայմաններում։ Վայրէջքի պատրաստվելիս, մինչև պտույտի բարձրություն (1100 մ) ցածրանալը, ինքնաթիռը բախվել է սարին և կործանվել։ Վթարի պատճառով զոհվել էր 77 մարդ։ Փրկվել էր միայն մեկ մարդ` ազգությամբ ադրբեջանցի, ով քնած էր եղել ինքնաթիռում գտնվող ԿամԱԶ ավտոմեքենայի խցիկում։
Ավիավթարի պատճառը անձնակազմի կողմից բարձրաչափի սխալ կարգավորումն է եղել։ Չնայած կարգավարը անձնակազմին փոխանցել է օդակայանի ճնշումը` 634 մմ սնդիկի սյուն և երկրորդ օդաչուն այն գրի էր առել, այնուամենայնիվ հետագայում բարձրաչափերի վրա դրվել է 734 մմ սնդիկի սյուն, այսինքն 100 մմ-ով ավելի, ինչն էլ հանգեցրել է 1100 մետրով ցուցմունքի բարձրացման։ Անմիջականորեն, սարին բախվելու ժամանակ, բարձրաչափը ցույց է տվել` 1425 մետր։ Հիմնականում այդպիսի խախտման պատճառ կարող էր հանդիսանալ անձնակազմի գերհոգնածությունը, որը չէր հասցրել ինչպես հարկն է հանգստանալ, քանի որ նախորդ օրերին իրականացրել էր մեծ թվով չվերթներ։


== Ուշացած արձագանք ==
Վերջին շրջանում ադրբեջանական մամուլում սկսել են ակտիվորեն հիշել վթարի մասին, որտեղ շրջանառվում են անհիմն մեկնաբանություններ, թե իբր կարգավարը դիտավորյալ սխալ ցուցումներ է տվել անձնակազմին, թե իբր փրկված ադրբեջանցուն Հայաստանում հրաժարվել են բուժօգնություն տրամադրել, թե իբր Հայաստանում մոռացության են մատնել Բաքվից օգնության մեկնածների մարդասիրական քայլը։ Իհարկե, այս բոլոր մեկնաբանությունները հերյուրանք են և իրականության հետ ոչ մի առնչություն չունեն։ Հայ ժողովրդի համար այդ ծանր ու դժվար օրերին, երբ ամբողջ աշխարհն էր իր օգնության ձեռքը մեկնել Հայաստանին, Ադրբեջանից ստացված օգնությունը խիստ սահմանափակ էր և իրեն քաղաքակիրթ համարող ժողովրդի ներկայացուցիչներին վայել չէ` այսպես ասած «մատի փաթաթան սարքել» խիստ կասկածելի «մարդասիրական քայլը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Как это было: крушение самолета Баку-Гюмри, декабрь, 1988 Archived 2017-05-24 at the Wayback Machine.
Բաքու-Գյումրի օդանավի կործանումը 1988-ին` ինչպե՞ս է դա եղել Archived 2016-12-14 at the Wayback Machine.
Իմ վերևում արևը մայր չի մտնում

«Իմ վերևում արևը մայր չի մտնում» (յակուտ.՝ Мин үрдүбэр күн хаһан да киирбэт, ռուս.՝ Надо мною солнце не садится), 2019 թվականի ռուսական ֆիլմ, որը ստեղծել է «Սախաֆիլմ» ստուդիան։ Մասնակցել է Մոսկվայի 41-րդ միջազգային կինոփառատոնին։ Նկարահանվել է Նիկոլայ Լուգինովի «Քարե հրվանդան» վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Հոր հետ վիճելուց հետո Ալթանը գնում է աշխատելու Հեռավոր Հյուսիս։ Նա պետք է մեկ ամիս միայնակ անցկացնի ամայի կղզում։ Բայց շուտով Ալթանի համար հայտնվում է հարևան՝ ծերունի Բայբալը։ Վերջինս եկել է այդտեղ անցկացնելու իր վերջին օրերը և Ալթանին խնդրում է իրեն թաղել իր կնոջ կողքին։
Տղան իմանում է, որ երիտասարդ տարիքում ծերունու աղջիկը անհետ կորել է։ Նա ծերունուն համոզում է ստեղծել ժամանցային տեսաբլոգ, որպեսզի գտնեն նրա դստերը և միևնույն ժամանակ հետաձգեն ծերունու մահվան օրը։ Ամեն օր Ալթանն ամեն ինչ անում է, որպեսզի ծերունին ցանկանա ևս մեկ օր ապրել...


== Դերերում ==
Իվան Կոնստանտինով – Ալթան
Ստեպան Պետրով – Բայբալ
Ինակենտի Լուկովցև – Ալթանի հայրը
Անատոլի Կիրիլին – Ալթանի հորեղբայրը


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


=== Մրցանակներ ===
Մոսկվայի XXXXI միջազգային կինոփառատոն, Հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ
Ասիական կինոյի խթանման ցանցի (NETPAC) մրցանակ
«Ոսկե ագռավ» 3-րդ միջազգային արկտիկական կինոփառատոն, ժյուրիի մրցանակ լավագույն խաղարկային ֆիլմի համար


=== Անվանակարգեր ===
Մոսկվայի XXXXI միջազգային կինոփառատոն, մրցանակ լավագույն ֆիլմի համար — Ոսկե «Սուրբ Գեորգի»
Շանհայի կինոյի և հեռուստատեսության XXII միջազգային փառատոն (SIFF), Կինոնկարը ստացել է Մամուլի մրցանակ Լավագույն ֆիլմի համար և հանդիսատեսի համակրանքի մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը «Սախաֆիլմ» ստուդիայի կայքում Archived 2020-08-12 at the Wayback Machine.
Վրացիները Ռուսաստանում

Վրացիները Ռուսաստանում, էթնիկական փոքրամասնություն, որն ապրում է Ռուսաստանում։ Ռուսաստանում է գտնվում վրացական ամենախոշոր գաղթավայրը, և այստեղ վրացիները հաստատվել են տարիների ընթացքում։ Վերջին տվյալներով, Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվում է ավելի քան 1,000,000 վրացի, որոնցից միայն 300,000-ը բնակվում են քաղաքամայր Մոսկվայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրուբոչկա (ավան, Գայսինի շրջան)

Տրուբոչկա (ուկրաիներեն՝ Трубочка), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տրուբոչկա ավանում բնակվում էր 212 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,717 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 295,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Շոպֆլոխ (Ֆրանկոնիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շոպֆլոխ (այլ կիրառումներ)Շոպֆլոխ (Ֆրանկոնիա) (գերմ.՝ Schopfloch (Franken)), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Անսբախի վարչական շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Միջին Ֆրանկոնիայի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 2841 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 15,34 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 009 5 71 200։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 8 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Խվներ (այլ կիրառումներ)

Խվներ, կարող է վերաբերել՝

Խվներ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում
Խվներ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սպարկերտի գավառակում
117 (թիվ)

117 (հարյուր տասնյոթ), բնական թիվ, որը գտնվում է 116-ի և 118-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
117-ի թվանշանների գումարը հավասար է 9-ի
117-ի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 7-ի
117-ը կենտ եռանիշ թիվ է
117-ի քառակուսին հավասար է 13 689-ի
9-րդ 5-անկյունային թիվը


== Գիտության մեջ ==
Ունունսեպիումի ատոմային համարը


== Այլ ոլորտներում ==
117 թ., Մ.թ.ա. 117 թ.
Տարվա 117-րդ օրը ապրիլի 27-ն է (նահանջ տարիներին՝ ապրիլի 26-ը)
ASCII-ում «u» նշանի համարը
117 - Աստվածաշնչյան Երգ երգոցում բանաստեղծությունների քանակը
(117) Լոմիա - հիմնական գոտու աստերոիդ
Աննի Բազիլ

Աննի Բազիլ (Աննա Բարսեղյան, հոկտեմբերի 13, 1911(1911-10-13), Շիրազ, Իրան - նոյեմբերի 5, 1995(1995-11-05), Կալկաթա, Հնդկաստան), մշակութային և հասարակական գործիչ, դերասանուհի։ Եղել է Հնդկաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Աննի Բազիլը ծնվել է Իրանի Շիրազ քաղաքում։ Սովորել է Կալկաթայի Լերոթո դպրոցում։ Դասավանդել է Կալկաթայի վարժարաններում։ Խաղացել է հնդկական թատրոնում, արժանացել ոսկե և արծաթե մեդալների։ 1964-1965 թվականներին եղել է Արևմտյան Բենգալիայի կանանց կոմիտեի փոխնախագահ, 1965-1967 թվականներին՝ Հայ տիկնանց բարեգործական միության, 1969-1973 թվականներին՝ Հնդկաստանի կանանց ազգային խորհրդի նախագահ։
Ուսումնասիրություններ է հրատարակել Հնդկաստանի ծաղիկների, ճապոնական թեյի մասին։ Զբաղվել է հայանպաստ գործունեությամբ։ 1958 թվականին այցելել է Խորհրդային Հայաստան։ Հեղինակ է «Հնդկահայ գաղութները» աշխատության (Armenian Settlements in India, from the Earliest Times to the Present Day. Armenian College, 1969) և Iranian Armenians in India, 1970։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջրմուղ աշտարակ (Եկատերինբուրգ)

Ջրմուղ աշտարակ Պատմական պուրակում (ռուս.՝ Водонапорная башня в Историческом сквере), 1880-ական թվականներին կառուցված նախկին ջրմուղ աշտարակ Եկատերինբուրգի Լենինսկի շրջանի Պատմական պուրակում։ Համարվում է դաշնային նշանակության ճարտարապետական հուշարձան։ Ներկայումս աշտարակում է գտնվում Եկատերինբուրգի պատմության թանգարանի ցուցադրության մի մասը։


== Պատմություն ==
Եկատերինբուրգում առաջին երկաթգիծը կառուցվել է 1878 թվականին։ 1880-ական թվականներին Դրամահատարանի և Եկատերինբուրգի պետական մեխանիկական գործարանի տարածքում տեղակայված երկաթուղային արվեստանոցները պահպանելու համար կառուցվել է ստանդարտ  նախագծով ջրմուղ աշտարակ։
1946 թվականին, երբ երկաթուղային արվեստանոցները փոխեցին իրենց հասցեն, մետաղյա բաքը հանվեց, իսկ աշտարակի երկրորդ հարկը դարձավ բնակարան, որը միայն 1960-ական թվականներին բնակեցվեց վարձակալներով։ 1972-1973 թվականներին իրականացվեցին վերականգնման աշխատանքներ,  աշտարակի բոլոր փայտյա մասերը փոխարինվեցին։ 1973 թվականից աշտարակում կա հուշանվերների խանութ։ 1995 թվականին դարբին Ալեքսանդր Լիսյակովը (1946-2002) ստեղծեց ուրալյան մետաղի ցուցահանդեսը և այդ ժամանակից աշտարակում ներկաայցվեց «Մետաղների կրպակ» ցուցադրությունը, որտեղ ներկայացված է անցյալ դարերի կենցաղային և գեղարվեստական ​​մետաղը։ Առաջին թանգարանապահը նկարիչ Վիկտոր Մախոտինն էր։ 2016 թվականից աշտարակը պաշտոնապես հանձնվել է Եկատերինբուրգի պատմության թանգարանին։


== Մետաղական կրպակ ==

Մայիսից մինչև հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում «Ամբարտակի վրայի աշտարակում» կազմակերպվում է «Մետաղների կրպակ» հնաոճ իրերի մետաղական հավաքածուների ցուցահանդեսը, որտեղ ներկայացվում են վառարանների կափարիչներ, արդուկներ, կշռաքարեր, խոհանոցային սպասքների շարք, փականագործական, դարբնի և գյուղատնտեսական գործիքներ։


== Պատմական պուրակ ==

Աշտարակը մտնում է Պատմական հրապարակի մեջ, որը 1878 թվականին կառուցվել է Եկատերինբուրգի գործարանի տեղում։ Ջրմուղ աշտարակի ստորին, վեցանկյուն մասը պատված է գրանիտե բլոկներով, իսկ վերին մասը՝ փայտե գերաններից։ Այս հնագույն շենքը զարդարում է լապտերը։ Հարկաշարքերն ունեն պատուհանի երկու որմնախորշ և մուտքի որմնախորշ։ Վերին հարկի մուտքն իրականացվում է արտաքին պարուրաձև մետաղական աստիճանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Չուեգա

Վերին Չուեգա (ռուս.՝ Верхняя Чуега), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է առանց անվանման՝ №4887 վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000048890
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004889
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սիփահիներ

Սիփահիներ (պարսկերեն՝ سپاهی, sipâhi, «զինվոր») — ( XVIII — XX դարերի) գաղութային Հնդկաստանի վարձու զինվորներ, հավաքագրված Եվրոպացի գաղութատերերի կողմից, տեղացի բնակիչների շրջանակում։
Ի սկզբանե տերմինը օգտագործվել է Բրիտանական Հնդիկաստանի բանակում (Բրիտանական Օստ-Հնդկական ընկերություն) շարքային հետևակայիններին տարանջատելու համար և մինչև այժմ ել օգտագործվում է նույն իմաստով Հնդկաստանի Պակիստանի և Բանգլադեշի բանակներում։
Սիփահիները եղել են 1857—1859 թթ. Հնդկական ժողովրդական ապստամբության հիմնական շարժիչ ուժը։
«zipaio» բառով բասկ ազգայնականները կոչում են ոստիկանների ծառայողներին մատնանշելով այն, որ նրանք ծառայում են արտասահմանցի բռնակալներին։


== Գրականություն ==
Tony A. Heathcote: The Indian Army. The Garrison of British Imperial India, 1822–1922. David and Charles, Newton Abbot u. a. 1974, ISBN 0-7153-6635-1.
George F. MacMunn: The Armies of India. Painted by Alfred Crowdy Lovett. Black, London 1911 (mehrere Nachdrucke).


== Տես նաև ==
Հնդկական ժողովրդական ապստամբություն
Գլուբոկի Յար (այլ կիրառումներ)

Գլուբոկի Յար, կարող է վերաբերել՝

Գլուբոկի Յար - ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կագալնիցկի շրջանում
Գլուբոկի Յար - գետ Ռուսաստանում
Գլուբոկի Յար - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում
Վասիլիս Թորոսիդիս

Վասիլիս Թորոսիդիս (հունարեն՝ Βασίλης Τοροσίδης, հունիսի 10, 1985(1985-06-10), Քսանթի, Արևելյան Մակեդոնիա և Թրակիա, Մակեդոնիայի և Թրակիայի ապակենտրոնացված վարչատարածք, Հունաստան), հույն ֆուտբոլիստ, Հունաստանի հավաքականի և Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Վասիլիսը իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 2002 թվականին հարազատ քաղաքի Քսանտի ակումբում։ 2007 թվականի հունվարին տեղափոխվել է Օլիմպիակոս, շատ չանցած՝ հունվարի 21-ին իր անդրանիկ գոլը հեղինակեց Օլիմպիակոսի կազմում։ 
2013 թվականի հունվարի 23-ին Թորոսիդիսը պայմանագիր ստորագրեց իտալական Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի հետ, պայմանագրի ժամկետը լրանալու է 2015 թվականի հունիսի 30-ին, պայմանագիրը ստորագրվեց 400 հազար եվրո գումարով։ Նույն թվականի փետրվարի 24-ին Ատալանտայի հետ արտագնա հանդիպման ժամանակ Թորոսիդիսը իր առաջին գնդակը խփեց Ռոմայի կազմում, այդ գնդակը հաղթանակ բերեց հռոմեացիներին 3։ 2 հաշվով։ 


=== Միջազգային ===
2007 թվականից հանդես է գալիս Հունաստանի հավաքականում, որի կազմում մասնակցել է 2008 և 2012 թվականների Եվրոպայի առաջնությանը։


== Նվաճումներ ==
Հունաստանի չեմպիոն (5)՝ 2006/07, 2007/08, 2008/09, 2010/11, 2011/12
Հունաստանի գավաթակիր (2)՝ 2007/08, 2011/12
Հունաստանի սուպերգավաթակիր (1)՝ 2007


== Արտաքին հղումներ ==
Անհատական պրոֆիլը Ռոմայի պաշտոնական կայքում Archived 2013-03-07 at the Wayback Machine.
Պրոֆիլը Transfermarkt.de-ում Archived 2008-04-18 at the Wayback Machine. (գերմ.)
Անդրեաս Քաղցածյան

Անդրեաս Քաղցածյան (Անդրեաս Գոլոդով, փետրվարի 13, 1809(1809-02-13), Բելոգորսկ, Սիմֆերոպոլի շրջան, Տավրիկյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 18, 1856(1856-08-18), Սևաստոպոլ, Տավրիկյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն), հայ կոմպոզիտոր։ Ինքնաշխատությամբ սովորել է նվագել ֆլեյտա, դաշնամուր, երգեհոն և այլ երաժշտական գործիքներ։


== Կենսագրություն ==
Անդրեաս Քաղցածյանը ծնվել է Ղրիմի Ղարասուբազար (այժմ՝ Բելոգորսկ) քաղաքում։ Ինքնաշխատությամբ սովորել է նվագել ֆլեյտա, դաշնամուր, երգեհոն և այլ երաժշտական գործիքներ։ 1842-1844 թվականներին սովորել է Բերդիչև քաղաքում։ Վերադառնալով հայրենի քաղաք, մասնակցել է ինքնագործ թատերական ներկայացումների, գրել երաժշտություն այդ ներկայացումների համար (պատմական ողբերգություններ՝ «Սավուղ», «Տրդատ» և այլն)։ 1852 թվականին փոխադրվել է Սևաստոպոլ և դարձել ծովակալ Պ․ Ս․ Նախիմովի գլխավորած նավատորմի փողային նվագախմբի կապելմայստեր։ Քաղցածյանին են պատկանում փողային նվագախմբի համար գրված «Մինոպյան քայլերգը (տպագրվել է Պետերբուրգում), Չու հաճույս Խարասու-բազարի, քայլերգը (սրանց դաշնամուրային փոխադրությունները տպագրվել են «Բազմավեպում », 1881 թվականին)։ Մյուս ստեղծագործությունները կորել են։ Կարա-Մուրզան իր համերգներում կատարել է նաև Քաղցածյանի երգերից («Չու հաղթանակի», «Պատերազմի նեղ օրերուն», «Առավոտյան երգ», «Զարթիր սիրտ իմ», «Պանծասցին փառոք» և այլն)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հայ նոր գրականության ժամանակագրություն (1801-1850)։ Ս. Շտիկյան։»
Գևորգ Պետրոսի Պետրոսյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գևորգ Պետրոսյան (այլ կիրառումներ)Գևորգ Պետրոսի Պետրոսյան (1912, Բաքու, Ռուսական կայսրություն - 1961, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1947 թ.-ից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բաքվում։ Ավարտել է Բաքվի մանկավարժական ինստիտուտը։ Երկար տարիներ աշխատել է Բաքվի «Կոմունիստ» (հայերեն) թերթի խմբագրությունում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Մահացել է 1961 թ.-ին։


== Գ. Պետրոսյանի երկերի մատենագիտություն ==
Պատմվածքների ժողովածու, Բաքու, Ազերնեշր, 1939, 172 էջ։
Ծաղիկ (պատմվածքներ), Բաքու, Ազերնեշր, 1947, 136 էջ։
Թիկունքում, Երևան, Հայպետհրատ, 1952, 319 էջ։
Համրը (պատմվածքներ), Բաքու, Ազերնեշր, 1955, 112 էջ։
Ծովի վրա, Բաքու, Ազերնեշր, 1957, 136 էջ։
Հետքերը մնում են, Բաքու, Ազերնեշր, 1960, 192 էջ։
Ծովափին, Բաքու, Ազերնեշր, 1962, 184 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուստո Արսիցիո

Բուստո Արսիցիո (իտալերեն՝ Busto Arsizio), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 353 մարդ, խտությունը կազմում է 2538 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 5 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 21052, հեռախոսային կոդ՝ 0331։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 24-ին։


== Քույր քաղաքներ ==
 Դոմոդոսոլա, Իտալիա
 Էպինե սյուր Սեն, Ֆրանսիա


== Նշանավոր մարդիկ ==
Ջուզեպպե Բոսսի (1777-1815), իտալացի նկարիչ և արվեստի պատմաբան։
Մինա Աննա Մազիննի (ծնված 1940), իտալացի երգչուհի։
Ուտո Ուգի (ծնված 1944), իտալացի ջութակահար և դիրիժոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Amazon Games Orange County

Double Helix Games, ամերիկյան ընկերություն, որը զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ։ Հիմնադրվել է 2007 թվականի The Collective և Shiny Entertainment ընկերությունների միացումից։ Ընկերության առաջին խաղը դարձավ Silent Hill։ Homecoming-ը, որը նախատեսված էր PlayStation 3, Xbox 360 և PC համար։
2014 թվականի փետրվարի 5-ին Double Helix-ը գնվեց Amazon.com-ի կողմից, դառնալով Amazon Game Studios-ի մաս։


== Ընկերությունների ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Պոտիտո Ուլտրա

Սան Պոտիտո Ուլտրա (իտալերեն՝ San Potito Ultra), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1439 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 360 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83050, հեռախոսային կոդ՝ 0825։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0825 981005
Էլեկտրոնային հասցե։ segreteria@comune.sanpotitoultra.av.it
Պաշտոնական կայք։sanpotitoultra.asmenet.it


== Արտաքին հղումներ ==
http://sanpotitoultra.asmenet.it Archived 2008-04-15 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Դեմշին

Դեմշին (ուկրաիներեն՝ Демшин), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դեմշին գյուղում բնակվում էր 739 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 527,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բուզալլա

Բուզալլա (իտալերեն՝ Busalla), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լիգուրիա մարզում՝ Ջենովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5908 մարդ (2008 թվականի համաձայն), խտությունը կազմում է 345 մարդ/կմ², տարածքը գրավում է 17 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 16012, հեռախոսային կոդ՝ 010։
Սուրբ Մարիան համարվում է բնակավայրի հովանավորը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ.


== Տվյալներ ==
Հռախոսահամար - 010 976831
Էլեկտրոնային փոստ - info@comune.busalla.ge.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.busalla.ge.it


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Աբարա

Աբարա, ամրոց Փոքր Հայքում, Տևրիկ քաղաքից ոչ հեռու, բարձրադիր ու դժվարամատույց վայրում։ IX դարում Աբարան պավլիկյանների ամրոցներից էր։ XI դարից հիշատակվում է որպես քաղաք։ 1021-80-ին մտնում էր Սեբաստիայի Արծրունիների իշխանության մեջ։ Ենթադրվում է, որ ավերվել է մոնղոլական տիրապետության ժամանակ (XIII–XIV դդ.)։
Բիեննո

Բիեննո (իտալերեն՝ Bienno), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3510 մարդ, խտությունը՝ 117 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0364։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedidello.it/ Archived 2009-10-14 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մակասարի ձեթ

Մակասարի ձեթ, մոխրագույն բուսական յուղ, որն օգտագործվում է մազերի աճեցման և հարդարման մեջ։  Տարածված է եղել 19-րդ դարի Անգլիայի տղամարդկանց շրջանում, իսկ 20-րդ դարի սկզբից՝ որպես մազերի կոնդիցիոներ։
Մակասարի ձեթը տարբեր տեսակի բուսական յուղերի խառնուրդ է։ Մակասարի ձեթի բաղադրության մեջ է մտնում կոկոսի և արմավենու յուղ (հիմնական բաղադրիչ), իլանգ-իլանգի եթերային յուղ, եգիպտացորենի ձեթ, երիժնակի յուղ և վիտամինային կոմպլեքս։ Իր անունն ստացել է Ինդոնեզիայի Մակասար քաղաքի պատվին, որտեղից ստանում էին մակասարի յուղի բաղադրիչները (ի սկզբանե հիմնական բաղադրիչը ցեյլոնյան կաղնին էր կամ մակասարյան ծառը՝ Schleichera oleosa): Յուղը արտահանվում էր Անգլիա, որտեղ այն բուրահաղորդում էին և վաճառում որպես մազերի օգտակար քսուք և գովազդում որպես ճաղատացման դեմ միջոց։
Բանաստեղծ Ջորջ Բայրոնը իր «Դոն Ժուան» պոեմում հիշատակում է մակասարի ձեթը. «Ես նրա բարձր պարգևը կարող եմ համեմատել միայն քո ձեթի հետ, դյութիչ Մակասար»։ «Ալիսը հայելու աշխարհում» աշխատության մեջ Լուիս Քերոլը պատմում է «Ռոլանդի մակասարի ձեթի» մասին։
Յուղը շատ ճարպոտ է և դժվար է չորանում։ Ձեթի տարածման հետ տնային տնտեսուհիները փափուկ կահույքի գլխակալները ստիպված էին պատել հատուկ անձեռոցիկներով, որ երեսքաշի վրա չմնային յուղային հետքեր։ Ժամանակի ընթացքում այդ անձեռոցիկներն սկսեցին անվանել համակամասարներ։ Այժմ այսպիսի անձեռոցիկներ կամ կտորներ են օգտագործում ինքնաթիռների, գնացքների և ավտոբուսների նստատեղերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ylang-Ylang
Macassar Oil for the Hair Archived 2014-04-07 at the Wayback Machine.
Արթուր Յուսպաշյան

Արթուր Արարատի Յուսպաշյան (ռուս.՝ Арту́р Арара́тович Юспашя́н, սեպտեմբերի 7, 1989(1989-09-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Հանդես է գալիս հայկական «Փյունիկ»-ի և Հայաստանի հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Փյունիկ» ===
Արթուրը «Փյունիկ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2007 թվականին Յուսպաշյանը հանդես է եկել «Փյունիկ-2»-ի կազմում։ Մյուս մրցաշրջանում նա տեղափոխվել է հիմնական կազմ։
Թիմի հիմնական կազմում Յուսպաշյանը իր դեբյուտը նշել է 2008 թվականի հուլիսի 15-ին՝ «Անորտոսիսիայի» դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում Յուսպաշյանը իր դեբյուտը նշել է 2010 թվականի մայիսի 25-ին՝ Ուզբեկստանի հավաքականի դեմ խաղում։


== Ձեռքբերումներ ==
Հայաստանի չեմպիոն - 2008, 2009, 2010, 2015
Հայաստանի առաջնության փոխչեմպիոն - 2011
Հայաստանի գավաթակիր - 2009, 2010, 2013, 2014, 2015
Հայաստանի սուպերգավաթակիր - 2010, 2011, 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Միկոլա Ուպենիկ

Միկոլա Ուպենիկ (ուկրաիներեն՝ Микола Олександрович Упеник, հունիսի 1 (14), 1914, Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան, Ռոստովի մարզ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 11, 1994(1994-09-11), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի խորհրդային բանաստեղծ, հրապարակախոս։ ԽՄԿԿ անդամ (1932)։


== Կենսագրություն ==
Միկոլա Ուպենիկը ծնվել է 1914 թվականին Կնյազևո-Պլատովո (Դոնբաս) գյուղում, բանվորի ընտանիքում։ Հրատարակվել է 1931 թվականից։ Առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1935 թվականին։ 1936-1938 թվականներին սովորել է Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան Գրականության ինստիտուտում, 1940 թվականին Վորոշիլովգրադի մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրության ֆակուլտետի երեկոյան բաժնում։
Հայրենական Մեծ պատերազմի  առաջին օրվանից, որպես Տարաշանսկու 253-րդ հետևակային գնդի զինվոր  (45-րդ հետևակային դիվիզիա), պայքարել է հարավարևմտյան ռազմաճակատում, այնուհետև մարտնչել Կիևի և Ստալինգրադի պաշտպանության, Ուկրաինայի և Մոլդովայի ազատագրման համար։
Թաղված է Կիևի Բայկովո գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին գիրքը՝ «Լիրիկա», լույս է տեսել 1935 թվականին Ստալինոյում։ Հայրենական մեծ  պատերազմից հետո հրատարակվել են Ուպենիկի «Բանաստեղծություններ», «Կրասնոդոնյան տետր», «Խոսք հավերժական բարեկամության մասին», «Հայրենիքը՝ խաղաղության» և այլ ժողովածուներ։


== Պարգևներ ==
Հայրենական պատերազմի 2-րդ կարգի շքանշան
Կրասնոդոնի պատվավոր քաղաքացի


== Ծանոթագրություններ ==
Դերգալբ

Դերգալբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Տաուլիկ գյուղախմբում։


== Բնակչություն ==
XX դարասկզբին ուներ 20 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դանդի

Դանդին (անգլ.՝ Dundee [dʌnˈdiː]), քաղաք է Շոտլանդիայում և իր մեծությամբ 4-րդն է երկրամասում։ Քաղաքը գտնվում է Դանդիի շրջանում և Դանդիի շրջանի ադմինիստրատիվ կենտրոնն է։


== Քույր քաղաքները ==
Դանդիի քույր քաղաքներն են.

 Օրլեան,Ֆրանսիա  - սկսած 1946 թ-ից
 Զադար,Խորվաթիա  - սկսած 1959 թ-ից
 Վյուրցբուրգ,Բավարիա, Գերմանիա  - սկսած 1962 թ-ից
 Ալեքսանդրիա,Վիրջինիա նահանգ, ԱՄՆ  - սկսած 1974 թ-ից
 Նաբլուս,Պաղեստին  - սկսած 1980 թ-ից


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղում ==
Ֆոտոալբոմ N4:Դանդի Archived 2010-09-05 at the Wayback Machine.
Լյուկ Բրեյսի

Լյուկ Բրեյսի (անգլ.՝ Luke Bracey, ծնվել է 1989 թվականի ապրիլի 26 - ին Սիդնեյում), ավստրալիացի դերասան։ Բրեյսին հայտնի է շնորհիվ իր Թրեյ Պալմերի դերով ավստրալիական «Տուն և ճանապարհ» օճառային օպերայում։ Նա նաև նկարահանվել է ավստրալիական երիտասարդական «Պարային ակադեմիա» սերիալում։ 2011 թվականին Լեյտոն Միստրի հետ նկարահանվել է «Մոնտե Կառլո» ֆիլմում։ 2013 թվականի սկզբին ստացել է ամերիկյան՝ ABC ալիքով ցուցադրվող «Արևմտյան կողմը» սերիալի գլխավոր տղամարդու դերը։


== Ֆիլմագրություն ==
Տուն և ճանապարհ — Թրեյ Պալմեր
Պարային ակադեմիա — Ահարոն
Մոնտե Կառլո — Ռայլի
G. I. Joe: Կոբրայի ցատկը 2 — Կոբրայի հրամանատար
Արևմտյան կողմը — Քրիս Քարվեր
Նոյեմբերի մարդը — Դեյվիդ Մեյսոն
Լավագույնն իմ մեջ — երիտասարդ Դոուսոն
Որտե՞ ղ ես գիշերել անցած գիշեր — Թայլեր
Ամերիկյան Երազանք — Սքոթ
Խղճի թելադրանքով — Սմիթի


== Ծանոթագրություններ ==
Շանհայի գետտո

Շանհայի գետտո, վայր Ճապոնիայի կողմից օկուպացված Շանհայի Հունկոու շրջանում, որտեղ, նախքան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը և դրա ընթացքում, տեղավորվել են մոտավորապես 20 հազար հրեա փախստականներ՝ նացիստական Գերմանիայից, Ավստրիայից, Չեխոսլովակիայից, Հունգարիայից, Ռումինիայից, Լեհաստանից ու Լիտվայից։ Պաշտոնապես կոչվել է «Քաղաքացիություն չունեցող անձանց հատկացված շրջան» (ճապ.՝ 無國籍難民限定地區)։


== Պատմություն ==
Երրորդ ռայխում գերմանացիների կողմից հրեաների հալածանքները 1930-ական թվականներին նրանց ստիպել են արտագաղթել։ Սակայն տեղափոխվելու հնարավորությունները քիչ էին, քանի որ մյուս երկրները հրաժարվում էին ընդունել փախստականներին։ Այդ ժամանակ Նանկինի պայմանագրի հիման վրա եվրոպացիները կարող էին գնալ Շանհայ և բնակություն հաստատել այնտեղ՝ առանց վիզա ստանալու։ 20-25 հազար հրեաներ օգտվել են այդ հնարավորությունից, մինչև 1941 թվականի վերջը։
1942 թվականի նոյեմբերի 15-ին ճապոնական ռազմական հրամանատարությունը, Գերմանիայի ճնշմամբ, որոշում է ընդունել՝ ստեղծելու հրեական գետտո։ 1943 թվականի փետրվարի 18-ին ճապոնական իշխանությունները հայտարարել են, որ 1937 թվականից հետո Շանհայ ժամանած օտարերկրացիները պետք է ապրեն «քաղաքացիություն չունեցող անձանց հատկացված շրջանում», և նրանք պարտավոր են այդտեղ տեղափոխվել մինչև մայիսի 15-ը։
Փախստականներին հատկացվել է քաղաքի ամենաաղքատ ու գերբնակեցված թաղամասը։ Տեղացի հրեաներն ու ամերիկյան հրեական բարեգործական կազմակերպություններն օգնել են նրանց բնակարան, սնունդ և հագուստ ձեռք բերելու հարցում։ Ճապոնական իշխանություններն աստիճանաբար ուժեղացրել են սահմանափակումները փախստականների համար, սակայն գետտոն չի շրջապատվել պարսպով, և այնտեղ ապրող չինացիները չեն տեղափոխվել։
2002 թվականին գետտոյի մասին նկարահանվել է «Շանհայի գետտո» (անգլ.՝ Shanghai Ghetto) վավերագրական ֆիլմը։


== Շանհայի գետտոյում ապրած հայտնի անձինք ==
Աարոն Ավշալոմով — կոմպոզիտոր
Միխայել Բլյումենտալ – Բեռլինի հրեական թանգարանի տնօրեն, հետագայում դարձել է ԱՄՆ ֆինանսների նախարար
Մորիս Աբրահամ Քոեն — զինվորական գործիչ, արկածախնդիր
Իլզե Կուսե – ապագայում դարձել է հայտնի բուդիստ-ուսուցչուհի


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ernest G. Heppner, Shanghai Refuge: A Memoir of the World War II Jewish Ghetto (Lincoln, NE: University of Nebraska, 1993


== Արտաքին հղումներ ==
«Изгнание»։ Мемориальный музей Холокоста։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-04-25-ին։ Վերցված է 2018-11-01 
«Японские военные притесняли евреев так же, как и немецкие нацисты»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-04-25-ին։ Վերցված է 2018-11-01 
Хироси Бандо. Политика Японии в отношении евреев с 1931 по 1945 гг. // Заметки по еврейской истории : интернет-журнал. — 2012. — В. № 9 (156).
Шехтер Д.։ «Чудесное спасение евреев Шанхая»։ Алеф։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-25-ին։ Վերցված է 2012-9-18
Սերյոնա (Ժիզդրայի վտակ)

Սերյոնա (ռուս.՝ Серёна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ժիզդրա գետի ձախ ափին՝ 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 108 կմ է, ավազանի տարածքը 1130 կմ2։ Գետի ակունքը սկսվում է Պոկրով գյուղում, Մեշչովսկի շրջանում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100512110000020254
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002025
Ավազանի կոդը - 09.01.01.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


=== Վտակներ (կմ ակունքից) ===
26 կմ. Սաժնյա գետից (ձախ)
53 կմ. Պերեմերա գետից (ձախ)
64 կմ. Կլյուտոմա գետից (ձախ)
78 կմ. Մեծ Նիգվա գետից (ձախ)
90 կմ. Լոկնավա գետից (ձախ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սանտ Ագատա դի Միլիտելո

Սանտ Ագատա դի Միլիտելո (իտալերեն՝ Sant'Agata di Militello), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 13060 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 390 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 34 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98076։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0941։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0941 701992
Էլեկտրոնային հասցե՝ sindaco@comune.santagatadimilitello.me.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.santagatadimilitello.me.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սիդնի Դրյու

Սիդնի ՈՒայթ Դրյու (անգլ.՝ Sidney White Drew, օգոստոսի 28, 1863(1863-08-28), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - ապրիլի 9, 1919(1919-04-09), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, ռեժիսոր, համր կինոյի դերասան, հայտնի է հիմնականում որպես Պարոն և տիկին Սիդնի Դրյու (անգլ.՝ Mr. & Mrs. Sidney Drew):

Նրա ծննդյան պատմությունը դեռ այնքան էլ պարզ չէ։ Նրա մայրը՝ հայտնի դերասանուհի և մանկավարժ Լուիզա Դրյուն, պնդում էր, որ իրեն որդեգրել է 1862 թվականին իր ամուսնու մահից անմիջապես հետո։ Հայտնի է, որ նրա մայրը հոր մահից հետո որոշ ժամանակով անհետացել է երկրից, ինչից հետո Ֆիլադելֆիայում հայտնվել է արդեն երեխա Սիդնիի հետ։
Սիդնի Դրյուի կինոկարիերան մեկնարկել է 1911 թվականին «Kalem Company» ստուդիայում, երբ ձևավորվել է նրա կատակերգական դուետը առաջին տիկնոջ՝ Գլեդիս Ռանկինի հետ։ 1913 թվականին նա սկսել է աշխատել «Vitagraph» ստուդիային, որտեղ շուտով մեծ հաջողության են հասել կատակերգական բազմաթիվ կարճամետրաժ Ֆիլմեր նրա մասնակցության շնորհիվ։ Կնոջ մահից հետո 1914 թվականի հունվարին նա որոշ ժամանակ համագործակցել է դերասանուհի Կլարա Քիմբոլլ Յանգի հետ, իսկ 1917 թվականին ամուսնացել է Լյուսիլ Մաքվեյի հետ, որը դարձել է նրա նոր տիկին Դրյուն։ Ինչպես դուետը նրանք շարունակում են հաջող ելույթները հաջորդ երկու տարում։ 1918 թվականին Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Ֆրանսիայում ողբերգական կերպով զոհվել է դերասանի 26-ամյա որդին։ Սիդնի Դրյուն այդպես էլ չկարողացավ ապաքինվել կորստից, և 1919 թվականի ապրիլին մահացավ 55 տարեկանում։ Նրա կինը՝ Լյուսիլ Մաքվեյը, մահացել է 1925 թվականին 35 տարեկանում քաղցկեղից։ 1960 թվականին կինոարտադրության մեջ ունեցած ավանդի համար դերասանը արժանացել է աստղի Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիրս Բրաուն

Պիրս Էլլիոթթ Բրաուն (անգլ.՝ Pierce Elliott Brown,հունվարի 28, 1988(1988-01-28), Դենվեր, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆանտաստ գրող և սցենարիստ։ Հռչակ է ձեռք բերել իր «Կարմիր ապստամբություն» եռագրությամբ, որի մաս կազմող երեք վեպերն էլ տեղ են գտել Նյու Յորք Թայմսի բեսթսելլերների ցուցակում։


== Կենսագրություն ==
Պիրս Բրաունը ծնվել է 1988 թվականի հունվարի 28-ին ԱՄՆ-ի Կոլորադո նահանգի Դենվեր քաղաքում։ 2010 թվականին ավարտել է Պեպպերդինյան համալսարանը (անգլ.՝ Pepperdine University)՝ տնտեսագետի և քաղաքագետի մասնագիտությամբ։ Որոշ ժամանակ աշխատել է NBC և ABC Studios հեռուստաընկերություններում։
2014 թվականին լույս է տեսնում նրա «Կարմիր ապստամբություն» եռագրության առաջին մասը կազմող համանուն վեպը։ Այս ստեղծագործությունը ջերմ ընդունելություն գտավ գրական հասարակության կողմից և արժանացավ դրական գնահատականների։ Վեպում հեղինակը ներկայացնում է մարդկանց կողմից գաղութացված Մարս մոլորակում սոցիալական անհավասարության հետևանքով տեղի ունեցող ապստամբությունը։


== Ստեղծագործություններ ==
«Կարմիր ապստամբություն» եռագրություն
2014 - «Կարմիր ապստամբություն» (անգլ.՝ Red Rising)
2015 - «Ոսկե երազ» (անգլ.՝ Golden Son)
2016 - «Առավոտյան աստղ» (անգլ.՝ Morning Star)


== Ծանոթագրություններ ==
Բիրկենվալդ

Բիրկենվալդ (ֆր.՝ Birkenwald), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 291 մարդ, բնակչության խտությունը` 56.84 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.12 կմ² տարածք։
2013 թվականի հունվարից Ալենվիլեր, Սալենտալ, Սենգրիստ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Սոմերո համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 31 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 189 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 149-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 40։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,8 %։ 149 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 142 անձ (79 տղամարդ և 63 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (6 տղամարդ և 1 կին)։ 40 անաշխատունակներից 14-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնյայա Տարասովկա (Տարասովսկի շրջան)

Նիժնյայա Տարասովկա (ռուս.՝ Нижняя Тарасовка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանում։ Մտնում է Տարասովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բոհեմ (թատրոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոհեմ (այլ կիրառումներ)Բոհեմ, թատրոն Երևանում։ Հիմնադրվել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 15-ին՝ Նարեկ Դուրյանի գլխավորությամբ։ Գտնվում է Երևանի Բաղրամյան 3 հասցեում, Հայաստանի Գրողների միության շենքում։ Թատրոնի պրոդյուսերը՝ Քրիստինա Հովհաննիսյանը։


== Անվանում ==
«Բոհեմ» թատրոնի անվան հիմքում ընկած է 1989 թվականին Փարիզում Նարեկ Դուրյանի հիմնած «Բոհեմ թատերախումբ» միությունը։


== Կառուցվածք ==
Թատրոնը բաղկացած է երկու հիմնական մասերից՝

պարտերից (1-ին հարկ),
ամֆիթատրոնից (2-րդ հարկ)։Դահլիճը նախատեսված է 320 հանդիսականի համար, հագեցած է գերժամանակակից լուսային և երաժշտական տեխնիկայով։


== Բեմադրություններ ==
Թատրոնը ներկայանում է ոչ միայն նախկինում արված, այլև վերջին շրջանում արված բեմադրություններով։ Թատրոնի խաղացանկում ներկայացված են․

«Մորաքույրը Փարիզից»
«Սե լա վի»
«Շեղշե լա ֆամ»
«Կոմա նոստրա»
«Իմ կնոջ անունն է Մորիս»
«Տիկնիկների խանութ»
«Ամանորը Նազարի մոտ»
«Ճտերն աշնանն են հաշվում»
«Օպերացիա Նեմեսիս»։


== Թատերախումբ ==


=== Ավագ դերասանական կազմ ===
Նարեկ Դուրյան - ռեժիսոր, դերասան
Քրիստինա Հովհաննիսյան - պրոդյուսեր, դերասանուհի
Վահագն Գալստյան - դերասան
Ռաֆայել Երանոսյան - դերասան
Անդրանիկ Հարությունյան - դերասան
Զավեն Աբրահամյան - դերասան
Արա Դեխտրիկյան - դերասան
Թամարա Պետրոսյան - դերասանուհի
Վարուժան Մանուկյան - դերասան
Սարգիս Գրիգորյան - դերասան
Ավո Խալաթյան - դերասան
Շուշան Սահակյան – դերասանուհի


=== Երիտասարդ դերասանական կազմ ===
Ռաֆի Թադևոսյան – դերասան
Թելման Առաքելյան – դերասան
Տաթև Միրումյան – դերասանուհի
Սիրանուշ Երիկյան – դերասանուհի
Սուսաննա Ղազարյան – դերասանուհի
Գարիկ Միրզոյան – դերասան
Արտակ Մանուկյան – դերասան
Լուսինե Վանցյան – դերասանուհի
Արշակ Սարգսյան – դերասան
Սերինե Խոդիկյան – դերասանուհի
Աղվան Ավետիսյան – դերասան
Արծրուն Մանուկյան - դերասան
Էվա Բլեյան – դերասանուհի
Արման Մուրադյան – դերասան


=== Տեխնիկական անձնակազմ ===
Վարդուհի Թովմասյան – հնչյունային պատասխանատու
Արամ Աղաջանյան – լուսային պատասխանատու
Անուշ Ղարիբյան – հագուստի պատասխանատու


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրտ Ռասել

Կուրտ Վոգել Ռասել (անգլ.՝ Kurt Vogel Russell , ծնվ. 1951 մարտի 17, Սպրինգֆիլդ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, սցենարիստ, պրոդյուսեր և ռեժիսոր։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Տախտակամածից այն կողմ», «Տանգոն և Քեշը», «Նավապետ Ռոնը», «Մայրուղի 60» և «Վանիլային երկինք» ֆիլմերից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


=== Սցենարիստ ===


=== Պրոդյուսեր ===


=== Ռեժիսոր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Թորի (Բորժոմի մունիցիպալիտետ)

Թորի (վրաց.՝ თორი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Բորժոմի մունիցիպալիտետում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հակասրճարան

Հակասրճարան (նաև՝ ժամանակի սրճարան, ժամանակի ակումբ), հասարակական ուղղվածության հաստատությունների նոր ձևաչափ, որտեղ մարդիկ հավաքվում են շփվելու, սուրճ ու թեյ խմելու, հանգստանալու կամ գործ անելու համար։ Հակասրճարանների գաղափարը ստեղծել և իրականացրել է Իվան Միտինը՝ բացելով 2011 թվականի սեպտեմբերին «Ցիֆերբլատ» հակասրճարանը։ Ի սկզբանե Միտինը որոշել է անվանել հաստատությունը «ազատ տարածություն», բայց լրագրողները այն անվանել են «հակասրճարան», ընդ որում, Միտինն ամբողջապես դեմ է նման եզրի կիրառմանը իր «Ցիֆերբլատի»-ի վերաբերյալ։ Սկզբում հակասրճարաններ հիմնվել էին Ռուսաստանում և ԱՊՀ֊ի որոշ երկրներում։ Ներկայումս հակասրճարանի մասշտաբները ընդլայնվել են։ Ի տարբերություն սովորական սրճարանների՝ հակասրճարաններում մարդիկ չեն վճարում իրենց խմածի կամ կերածի համար, փոխարենը նրանք վճարում են այնտեղ գտնվելու ժամանակի համար։
Ժամանակի համար վճարելը հաճախորդներին հնարավորություն է տալիս անսահամափակ թվով թեյ և սուրճ խմել, թեթև նախաճաշել և քաղցրեղեն ուտել, սեղանի խաղեր, գրքեր, անլար ինտերնետ կապի հասանելիություն, ֆիլմերի դիտում, վիդեոխաղեր և այլն։
Հակասրճարանների գաղափարը լայն տարածում ունի ձեռնարկատերերի, թվային քոչվորների, ուսանողների և ստեղծագործ մարդկանց շրջանում, ովքեր գերժամանակակից, էժան և հարմարավետ տեղի կարիք ունեն իրենց աշխատանքը կատարելու և այլ մասնագետների հետ հանդիպելու համար։ Այս գաղափարը նաև կոչ է անում բազմաթիվ կազմակերպությունների ցածր գնով ներկայացումներ (պրեզենտացիաներ) և մամուլի ասուլիսներ կազմակերպել հենց այստեղ։ Հակասրճարաններ կան Բուխարեստում (Ռումինիա), Դոնեգալում (Իռլանդիա), Թունիսում, Բրազիլիայում և այլն։


== Հայաստանում ==
2014 թվականի հունվարին Երևանում բացվել է Հայաստանի առաջին հակասրաճարանը՝ «Էօն» անվանումով։ Հակասրճարանների գաղափարը տարածվել է ամբողջ Հայաստանում։ Հայաստանում հակասրճարաններից են Ֆրենդս Հաուսը, Լոֆթը, Թեյնիկը, Թիմ֊Թայմը, ՕՄԷ֊ն (Աշտարակ), ԵրազԷ-ն (Նոր Երզնկա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2014-09-10 at the Wayback Machine.
Էօն Հակասրճարանի էջը Reservin ամրագրման համակարգում
Ալեկոծություն կովկասյան ափերին (նկար)

Ալեկոծություն կովկասյան ափերին, Վարդան Մախոխյանի ծովանկարներից է, իր տեղանքով կովկասյան ափերին բնորոշ տեսարան։


== Նկարագրություն ==
Ալեկոծությունը նոր է սկսվել.դա զգացվում է ծովի խորքում գոյացած սպիտակափրփուր ալիքներից, որոնք մերթ հայտնվում են, մերթ` անհետանում։ Այդ պահն արտահայտված է նաև պատնեշի նման ափին մոտեցած մի մեծ ալիքով, որը պատկերի ամբողջ լայնքով առաջ է շարժվում` պատրաստ փլվելու ափի ավազներին, որտեղ քիչ առաջ իր վախճանն էր գտել մեկ ուրիշը։ Հիացմունք են առաջացնում հմտորեն պատկերված ափի բարձրաբերձ, ուղղաձիգ հսկայական ժայռերը, որոնք, լուսավորված մայր մտնող արևի շողերով, իրենց բազմաթիվ կտրվածքներով տեղանքին հանդիսավորություն են տալիս։ Ժայռերի ծերպերին թառած են սպիտակ ճայերը, որոնք կարծես հանդիսատես լինեն` սպասելով ալեկոծության ավարտին։ Նրանցից մի քանիսը, ահաբեկված ալեբախության դղրդյունից, անհանգիստ ճախրելով, օդ են բարձրացել։ Ժայռի այս հատվածը ուշագրավ է իր վեհաշուք տեսքով։ Ժայռի ստորոտում կատաղի ալիքների ու մեծ ժայռաբեկորների բախումից առաջ եկած աննկարագրելի իրադրությունը` ժայռնիվեր շպրտվող ալիքների շեղջերով, ցայտերով, կատաղությունից փրփուրների վերածված ջրի հսկայական տեղատվությամբ իր բազում գուներանգներով սքանչելի տեսարան է ներկայացնում։ Պատկերին հանդիսավորություն է տալիս կիսով չափ ամպամած երկինքը, որտեղից արևի շողերը ճառագայթել են ծովի վրա։ Հորիզոնում առագաստանավակ է, որը սոսկ կոմպոզիցիոն լրացում է։ Մախոխյանի ծովանկարներում չկան ո'չ նավեր, ո'չ նավբեկության երևույթներ։


== Արձագանքներ ==
Թիեպո Սիսոն, նկատի ունենալով ալեկոծության այդպիսի տեսարանները, գրել է. «Ծով ու երկինք, հեղուկ զանգվածներ, որ հավիտենական կշռույթին հետների հոսանքով գահավիժաբար հարձակվում են, վեհապանծ խոյանքով գալիս են ընկնում ծովափին կամ փրփուրների հոսանքով գահավիժաբար հարձակվում են ապառաժ քարաժայռերի վրա, թախծալից ու խոր տխրության գորշ անսահմանություններ, որտեղ փոթորկից առաջ խտանում է օվկիանոսի ամբողջ կատաղությունը։ Վարպետ նկարչի դիմագծի և նկարների միջև նույն արտահայտիչ բնորոշումը և կորովն է կարգում, նույն ազնվականությունը և կնիքը, բնության անզուսպ ուժերն ու ներդաշնակությունը։ Դեռ երբեք չէի տեսել այս նյութը, այս ահարկու կյանքը այդչափ ճշմարտությամբ և այդպիսի գծագրությամբ ներկայացված, նրանք մնում են անմրցելի»։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովո-Խանինո

Նովո-Խանինո (ռուս.՝ Ново-Ханино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոդոլսկոե (այլ կիրառումներ)

Պոդոլսկոե, կարող է վերաբերել՝

Պոդոլսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կոնստանտինովսկիում
Պոդոլսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում
Պոդոլսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում
Պոդոլսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Ժմերինկայի շրջանում
Պիկ ժամ 2

«Պիկ ժամ 2» (անգլ.՝ Rush Hour 2), ռեժիսոր Բրեթ Ռետների ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Ջեքի Չանը, Քրիս Թաքերը, Ջոն Լոունը, Չժան Ցզիին, Ռոզելին Սանչեզը, Ալան Կինգը, Հարիս Յուլինը, Քենետ Ցանը, Լիզա ԼոՑիցերոն, Մեյ Մելանկոնը։
Պատմությունն անմիջապես սկսվում է առաջին ֆիլմի ավարտման դրվագից։ Առաջին ֆիլմում Լին և Կարտերը Հոնկոնգ են գալիս առևանգված չինական հարստությունների հետքերով և ընկնում են մի խճճված պատմության մեջ։ Նրանք ստիպված առանց դադարի Հոնկոնգից թռչել Լոս Անջելես, այնուհետև Լաս Վեգաս և ընկնում են հետաքրքիր, ծիծաղելի և վտանգավոր արկածների մեջ։ Ոստիկանները ստիպված են գործի դնել իրենց բոլոր հնարքները, որպեսզի կարողանան բռնել աշխարհի ամենավտանգավոր հանցագործներից մեկին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պիկ ժամ 2(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Պիկ ժամ 2»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
(20580) Մերիլպետերս

(20580) Մերիլպետերս, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1998 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(20580) Մերիլպետերս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)