armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ատելուս համար (բանաստեղծություն)

«Ատելուս համար․․․»  Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանը «Ատելուս համար․․․»  բանաստեղծությունը գրել է 1893 թվականի ապրիլի 24-ին։ Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի № 260 ֆոնդում պահվում է Օսան Գիրգիդյանի ալբոմը և դրա մեջ ինքնագիրը։ Ինքնագրի մեջ թվագրված է՝ «93. IV. 24»։ 
Բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է «Պրոլետար» օրաթերթի 1929 թվականի № 41-ի 2-րդ էջում , որից հետո՝ Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի առաջին հատորում՝ էջ 451։
Բանաստեղծությունը տպագրվում է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիկնոմետր

Պիկնոմետր (հուն․ πνκνός — խիտ և ․․․ մետր), խտաչափ, որոշակի ծավալ ունեցող ապակյա անոթ, որն օգտագործվում է հեղուկների, պինդ նյութերի և գազերի խտությունը որոշելու համար։ Պիկնոմետրով խտության որոշման եղանակը կոչվում է պիկնոմետրական, որն աչքի է ընկնում դյուրինությամբ (չափումները կշռումներ են), մեծ ճշտությամբ (10−5 գ/սմ3), պահանջվում է հետազոտվող նյութի փոքր քանակություն (0,5-100 սմ3)։ Պիկնոմետրի ծավալը որոշում են մինչև նիշը կամ մազական խողովակի վերին եզրը լցված հայտնի խտության հեղուկի (ջուր, սնդիկ և այլն) զանգվածը չափելու միջոցով (արտադրվող պիկնոմետրերի վրա ծավալը և ջերմաստիճանը նշված են)։ Ճշգրիտ չափումների համար պահանջվում է հետազոտվող նյութերից հեռացնել կլանված օդը, իսկ գազերից՝ խոնավությունը։ Գազերի համար օգտագործվում են հատուկ գլանաձև պիկնոմետրեր։
Սամվել Ադամյան (ալտահար)

Սամվել Օսիկի Ադամյան (փետրվարի 2, 1941, Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ-  հուլիսի 30, 2011, Գյումրի, Հայաստան), հայ ալտահար, 2000 թվականից մինչև 2011-ը՝ Գյումրիի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Սամվել Ադամյանը ծնվել է 1941 թվականի փետրվարի 2-ին՝ Գյումրիում, զինվորական երաժշտի ընտանիքում։ Տիգրան Ադամյանի կրտսեր եղբայրը։ Երաժշտական կրթությունը ստացել է Արմեն Տիգրանյանի անվան դպրոցում։ 1956 - 65 թվականներին սովորել է նաև Գյումրիի Կարա - Մուրզայի անվան երաժշտական ուսումնարանում (Լևոն Կոստանյանի ջութակի դասարան), ապա Սարատով քաղաքի Սոբինովի անվան կոնսերվատորիայում։ Դրանից հետո ուսումը շարունակել է Երևանի Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայում (պրոֆեսոր Աբաջյանի ալտի դասարանում)։
1965-2000 թվականներին աշխատել է Կարա-Մուրզայի անվան երաժշտական ուսումնարանում՝ իբրև ալտի դասատու, այնուհետև՝ լարային բաժնի վարիչ։ Այս ընթացքում տվել է դափնեկիր ուսանողներ (Անահիտ Սարգսյան, Թագուհի Քինակցյան, Արտաշես Ասատրյան)։ Նրա շրջանավարտները կատարում են ԱՄՆ-ի, Մեքսիկայի, Բուլղարիայի նվագախմբերում։ Պարբերաբար ղեկավարել է նվագախմբային բաժինը և համույթի սիմֆոնիկ նվագախումբը։
1997 թվականից դասախոսել է պետական կոնսերվատորիայի Գյումրիի մասնաճյուղում։ Եղել է նաև կատարողական ամբիոնի վարիչ։
2000 թվականից մինչև կյանքի վերջին օրերը եղել է Գյումրիի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի գեղարվեստական ղեկավարը և գլխավոր դիրիժորը։ Բազմաթիվ համերգներով հանդես է եկել հանրապետության տարբեր մարզերում։ Նվագախմբի երգացանկն այդ տարիներին ընդգրկել է համաշխարհային դասական երաժշտության յոթանասունից ավել բազմաժանր ստեղծագործություններ։ Հեղինակել է տասնյակ գործիքավորումներ, փոխադրումներ և մեթոդական աշխատանքներ։ Սամվել Ադամյանի ղեկավարած համույթը մշտապես ներկա է եղել Վանաձորում և Երևանում կազմակերպված դասական երաժշտության համերգաշարերին, նաև Շիրակի մշակութային կյանքի առավել նշանավոր իրադարձություններին։
2002 թվականին, «Անուշ» օպերայի բեմադրության 90-ամյա հոբելյանին նվիրված մշակութային ծրագրերի շրջանակում Սամվել Ադամյանը տեղի արվեստագետների ուժերով իրականացրեց օպերայի բեմադրումը։ 2005 թվականին նրան շնորհվել է դոցենտի կոչում։
Սամվել Ադամյանը մահացել է 2011 թվականի հուլիսի 30-ին։


== Աղբյուրներ ==
Գ. Վարդանյան, «Գյումրի», գիրք առաջին, Երևան, 2006 թ.:
(8587) Ռուֆիկոլիս

(8587) Ռուֆիկոլիս (անգլ.՝ Ruficollis), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,349661 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1353 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,564 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1315,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27365 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,22° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8587) Ռուֆիկոլիս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կրուտոյարկա (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրուտոյարկաԿրուտոյարկա (ուկրաիներեն՝ Крутоярка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1931 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կրուտոյարկա գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,366 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բրումեն

Բրումեն (հոլ.՝ Brummen ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 84,01 կմ² է, բնակչությունը՝ 21.252 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.400 եվրո է։
Վարդ (խորհրդանիշ)

Վարդ, հայտնի խորհրդանիշ՝ ոճավորված ծաղկի տեսքով։
Տարածում է գտել սուֆիական պոեզիայում, որտեղ վարդը, որպես Աստվածություն և սիրո առարկա, հակադրվել է սոխակին՝ որպես հոգու։ Իսլամում վարդը (արաբ․՝ ورد‎‎, вард) խորհրդանշել է սրբությունն ու բարեսրտությունը։ Կա լեգենդ այն մասին, որ  Ալի իբն Աբի Տալիբը մահից առաջ ցանկացել է շնչել վարդի բույրը։ Չի բացառվում այս իմաստաբանության ազդեցությունը Դանթեի «Աստվածային կատակերգության» վրա (Դրախտ)։ Այդ ժամանակներին (13-րդ դար) է վերաբերում Արևմտյան Եվրոպայում վարդի հայտնվելը, որը հավանաբար կապված է խաչակրաց արշավանքների հետ։
Արևմտյան քրիստոնեկան ավանդույթներում վարդը Մարիամ Աստվածածնի խորհրդանիշն է, չնայած Աստվածաշնչում վարդը գրեթե չի հիշատակվում։ Արևելյան քրիստոնեկան ավանդույթում Աստվածածնի խորհրդանիշը մնում է շուշանը։ Միջնադարում Անգլիայում վարդը եղել է հակամարտող ազնվական ընտանիքների (Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմ, 15-րդ դար) խորհրդանիշը, որտեղ Յորքերի Սպիտակ վարդը ընդդիմացել է Լանկաստերների Կարմիր վարդին։ Այս երկու ընտանիքների հաշտությունից հետո ծնվել է Թյուդորների վարդի կերպարը։
Ռեֆորմացիայի դարաշրջանում վարդը դարձել է լյութերականության խորհրդանիշը (Լյութերի վարդ)։ Խորհրդային շրջանի վերջում հայտնվել է բնորոշ վերնագրով «Սև վարդը թախիծի խորհրդանիշն է, կարմիր վարդը՝ սիրո» ֆիլմը։

1880-ական թվականներին կարմիր վարդը դարձել է սոցիալիզմի խորհրդանիշը։ Դա կապված էր նրա գույնի հետ․ կարմիրը ասոցացվել է սոցիալիզմի հետ առնվազն 1848 թվականից։ Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո սոցիալիստները փորձել են հեղափոխական կարմիր դրոշը դարձնել պետական դրոշ։ Սակայն արդյունքում հաղթանակը բաժին է ընկել հանրապետականներին և Ֆրանսիայի եռագույնը մնացել է երկրի պաշտոնական դրոշը։
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կաջազեյրաս

Կաջազեյրաս (պորտ.՝ Cajazeiras), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի Սերտանի մարզում։ Մտնում է Կաջազեյրասի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 57 642 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 586,275 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 97,7 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1876 թվականի հուլիսի 10-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 154.997.412,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.763,27 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,685 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Լենինսկոե (ավան, Կրասնոգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼենինսկոեԼենինսկոե (ուկրաիներեն՝ Ленінське), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լենինսկոե ավանում բնակվում էր 624 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1031 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 605,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գյունտեր Դեմնիգ

Գյունտեր Դեմնիգ (հոկտեմբերի 27, 1947(1947-10-27), Բեռլին, Գերմանիա), գերմանացի նկարիչ։ Առավել հայտնի է իր հեղինակած հիշատակի նախագծի՝ գայթաքարի համար։ Նախագծի շրջանակներում գայթաքարեր են տեղադրվում նացիզմի զոհերի՝ հրեաների, համասեռամոլների, հաշմանդամների հիշատակին։ Գայթաքարերը տեղադրվում են Հոլոքոստի զոհերի ապրած հասցեներում՝ մայթերի վրա։ Սկիզբ առնելով Գերմանիայում՝ նախագիծը տարածվել է, և արդեն շուրջ 60.000 քար է տեղադրվել եվրոպական 21 երկրներում։


== Կենսագրություն ==
Գյունտեր Դեմնիգը մեծացել է Նաուեն ու Բեռլին քաղաքներում և ստացել է իր աբիտուրը 1967 թվականին։ Նույն տարում ընդունվում է Բեռլինի արվեստի համալսարան և սովորում պրոֆեսոր Հերբերտ Կաուֆմանի դասարանում։ 1969-1970 թվականներին համալսարանում ուսումնասիրում է նաև ինդուստրիալ արվեստ։ 1971 թվականին նա տեղափոխվում է Կասել քաղաքի գեղեցիկ արվեստների Կունստհոխշուլե քոլեջ՝ շարունակելով արվեստների ուսումնասիրությունը, և 1974 թվականին հանձնում իր առաջին պետական քննությունը։ Նույն տարում նա սկսում է նկարչություն  սովորել Կասելի համալսարանում՝ Հարի Կրամերի դասարանում։ Այնուհետև, երկու տարի շարունակ՝ 1977-1979 թվականներին, զբաղվում է պատմական հուշարձանների նախագծմամբ և կառուցմամբ։ 1980-1985 թվականներին Դեմնիգը Կասելի համալսարանի արվեստի ֆակուլտետի գիտամշակութային աշխատակից էր։ 1985 թվականին նա բացում է իր առաջին արվեստանոցը Կոլոնում և իրականացնում բազմաթիվ տեղական նախագծեր։ 1994 թվականից ի վեր մասնակցում է IGNIS մշակութային կենտրոնի նախագծերին։ Դեմնիգն առավելապես հայտնի է իր ստեղծած Գայթաքար նախաձեռնությամբ։ Գերմաներեն «Stolpersteine» բառացի նշանակում է «գայթակղության քար»։ Դեմնիգի գայթաքարերը փոքր, մայթի սալիկի չափերի արույրապատ քարեր են, որոնք որպես հիշատակ տեղադրվում են նացիզմի զոհերի ապրած կամ աշխատած հասցեներում՝ մայթերի վրա։ Զոհերին հարգանքի տուրք մատուցելուց զատ, գայթաքարերը նաև իրազեկում են հանրությանը նացիստական պատերազմական հանցագործությունների մասին։ 2017 թվականի հուլիսի տվյալներով՝ եվրոպական ավելի քան 20 երկրներում արդեն տեղադրվել է շուրջ 61.000 գայթաքար՝ դարձնելով նախագիծը աշխարհի ամենամեծ հիշատակի նախաձեռնությունը։


== Աշխատանքներ ==
1980 - Odor marks, Կասել-Փարիզ
1981 - Blood spot, Կասել-Լոնդոն
1988 - Ճանապարհորդություն Արևմտյան Բեռլին
1993 - Սկսում էԳայթաքար նախագիծը։
1997 - Առաջին երկու գայթաքարերը տեղադրվում են ավստրիական հոլոքոստի զոհերի հուշարձանի մոտ՝ Մաթիաս և Յոհան Նոբիսների հիշատակին, Զալցբուրգի Ս. Գրիգոր եկեղեցու պաշտոնական թույլտվությամբ
2000 - Շարունակվում է գայթաքար նախագիծը՝ ընդգրկելով ավելի շատ երկրներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Stolpersteine website
Demning résumé at IGNIS
Կոլագ

Կոլագ (վրաց.՝ კოლაგი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Գուրջաանի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 440 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գուրջաանից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1046 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ (99,0%)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մորելի գյուտը

Մորելի գյուտը (իսպ.՝ La invención de Morel), Ադոլֆո Բիոյ Կասարեսի վիպակը, որը հրատարակվել է 1940 թվականին։ Գրքի առաջաբանը գրել է Խորխե Լուիս Բորխեսը։ Գիրքը երկու անգամ էկրանավորվել է. 1967 թվականին՝ ֆրանսիացիների կողմից, իսկ 1974 թվականին՝ իտալացիների կողմից (գլխավոր դերում՝ Աննա Կարինա)։


== Հայերեն հրատարակություն ==
Վեպն հայերեն լույս է տեսել 2016 թվականին «Անտարես» հրատարակչության «Օտար գիր» մատենաշարով։ Իսպաներենից թարգմանել է Կառա Չոբանյանը։ 196 էջ։ Շապիկը՝ Սարգիս Անտոնյանի, կազմի ձևավորումը՝ Վիկտորիա Հարությունյանի։
Գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2016 թվականի նոյեմբերի 29-ին, որին ներկա է եղել նաև Հայաստանում Արգենտինայի արտակարգ և լիազոր դեսպան Գոնսալո Ուռիոլաբեիտիան։
2016 թվականի դեկտեմբերի 9-ին գիրքը եղել է «Արմենպրես» լրատվական գործակալության «Երևանյան բեսթսելեր» նախագծի ամենալավ վաճառված գրքերի ցանկում։


=== Հայերեն հրատարակության հանձնարարականը ===
«Մորելի գյուտը» վեպը, որ արդարև համաշխարհային ֆանտաստիկ գրականության գլուխգործոցների թվին է դասվում, պատմում է Ռոբինզոնի նման ամայի մի կղզում ապաստանած փախստականի մասին, որը մի օր հանկարծ հայտնաբերում է, որ կղզում ինքը միայնակ չէ։ Հետագա դեպքերը ծավալվում են գաղտնիքը բացահայտելու շուրջ, որ անձնազոհ սիրո պատմություն է նաև։


== Գրականություն ==
Դավիթ Խաչիյան. Ադոլֆ Բիոյ Կասարեսի վիպակի մասին


== Արտաքին հղումներ ==
Լույս են տեսել Կարլոս Ֆուենտեսի «Աուրա» և Ադոլֆո Բիոյ Կասարեսի «Մորելի գյուտը» վեպերը՝ Կառա Չոբանյանի բնագրային թարգմանությամբ:
Մենք հրատարակում ենք, որովհետև անխոհեմ ենք. Երկու գրքի շնորհանդես


== Ծանոթագրություններ ==
(8972) Սիլվատիկա

(8972) Սիլվատիկա (անգլ.՝ Sylvatica), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,174063 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8852 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,463 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1170,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,307465 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,27° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8972) Սիլվատիկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սիմոնիդես (այլ կիրառումներ)

Սիմոնիդես կարող է վերաբերել՝

Սիմոնիդես Ամորգացի - հին հույն բանաստեղծ։
Սիմոնիդես Քիոսացի - հին հույն բանաստեղծ։
Կոլեկտիվիզմ

Կոլեկտիվիզմ անհատների շրջանում համախմբվածության շեշտադրմամբ և ես-ի նկատմամբ խմբի գերակայությամբ բնութագրվող արժեհամակարգի բնորոշ գիծ, սկզբունք։ Բացահայտում է առանձին անհատի ու հասարակության, անձնավորության ու կոլեկտիվի փոխհարաբերությունները։ Հակադրվում է անհատապաշտությանը։
Կոլեկտիվի դրսևորումներն առկա են եղել նախնադարյան հասարակությունում։ Կոլեկտիվի սկզբունքից բխող հիմնական պահանջն կարող են համարվել՝ ընկերական փոխօգնությունը, հասարակության հանդեպ պարտքի գիտակցումն ու կատարումը, հասարակական շահերի գիտակցական համակցումը անհատականին, կոլեկտիվի ու նրա որոշումների նկատմամբ հարգանքը։ Ենթադրում է, որ ամեն ոք պատասխանատու է ոչ միայն իր կյանքի և արարքների, այլև կոլեկտիվի, հետևապես և ողջ հասարակության ճակատագրի համար։
(1029) Լա Պլատա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լա Պլատա (այլ կիրառումներ)(1029) Լա Պլատա (անգլ.՝ La Plata), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի ապրիլի 28-ին Յոհաննես Ֆրանց Հարտմանի կողմից Լա Պլատայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,890607 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8146 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9666 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1795,07 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,200549 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,43° անկյուն։
Լա Պլատա աստերոիդը պատկանում է Կորոնիսի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 300 անդամներ։ Բավականին անսովոր է հանդիսանում այն փաստը, որ այս ընտանիքի անդամները շարժվում են գործնականորեն մի ուղեծրով։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1029) Լա Պլատա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մեռիսե

Մեռիսե (էստ․՝ Merise), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուստյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(1803) Ցվիցկի

(1803) Ցվիցկի (անգլ.՝ Zwicky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1967 թվականի փետրվարի 6-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,350437 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7686 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9323 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1316,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273515 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 21,54° անկյուն։
Ցվիցկի աստերոիդը պատկանում է Ֆոկեայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդների ուղեծրերը ունեն մեծ կիսաառանցքներ, ընկած 2,25-ից մինչև 2,5 ա. մ. միջակայքում և 0,1-ից ոչ մեծ էքսցենտրիսիտետ։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1803) Ցվիցկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իգոր Լուկանին

Իգոր Լուկանին (ռուս.՝ Игорь Александрович Луканин, փետրվարի 3, 1976(1976-02-03), Եկատերինբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ, գեղասահորդ, հանդես է եկել Ադրբեջանի թիմի կողմից ամերիկացի Քրիստին Ֆրեյզերի հետ։ Բացի այդ, տարբեր տարիների ընթացքում ներկայացրել է ԽՍՀՄ-ը, Ռուսաստան-ը և Գերմանիան։ 2009 թվականին ավարտել է սիրողական սպորտային կարիերան։
2006 թվականին Թուրինում կայացած Ձմեռային օլիմպիական խաղերի բացման ժամանակ Իգոր Լուկանինը եղել է Ադրբեջանի ազգային հավաքականի դրոշակակիրը։


== Կարիերա ==

1996 և 1997 թվականներին Իգոր Լուկանինը Քսենյա Սմետանենկոյի հետ ներկայացրել է Գերմանիան։ Նրանք Գերմանիայի առաջնություններում զբաղեցրել են հինգերորդ և չորրորդ հորիզոնականները և միջազգային մակարդակի մրցումների դուրս չեն եկել։
1998-1999թթ. մրցաշրջանից սկսած Իգորը սկսեց ներկայացնել Ադրբեջանը։ Նրա առաջին զուգընկերուհին ամերիկուհի Ջեննի Դարլինն էր։ Միասին հանդես եկան երկու մրցաշրջան։ 
2000 թվականի Աշխարհի առաջնությանը նրանք 30-րդն էին, և զույգը բաժանվեց։
2000-2001թթ. մրցաշրջանում Իգորը զույգ է կազմում մեկ այլ ամերիկացու՝ Քրիստին Ֆրեյզերի հետ։ Նոր զույգը շարունակում էր ներկայացնել Ադրբեջանը։ Քրիստինը ընդունեց Ադրբեջանի քաղաքացիություն, և զույգը մասնակցեց 2002 թ.-ի և 2006 թ.-ի Ձմեռային օլիմպիական խաղերին։
Զույգի լավագույն նվաճումը 2007 թվականին Եվրոպայի առաջնությանը 7-րդ հորիզոնականն էր, իսկ 2008 թվականի Աշխարհի առաջնությանը՝ `11-րդը։
2008 թվականի մայիսին մարզիկները հայտարարեցին, որ Վանկուվերի Օլիմպիական խաղերից հետ ոպատրաստվում են ավարտել իրենց սպորտային կարիերան։ Սակայն 2009 թվականին Աշխարհի առաջնությունում գրավելով 18-րդ տեղը՝ նրանք չկարողացան որակավորվել Օլիմպիական խաղերին և որոշեցին ավարտին հասցնել սիրողական կարիերան։


== Անձնական կյանք ==
Իգոր Լուկանինը ծնվել է 1976 թվականի փետրվարի 3-ին՝ Սվերդլովսկում՝ խառը հրեա-ադրբեջանական ընտանիքում։ 2000 թվականից ամուսնացած է գեղասահորդ-մենասահորդուհու՝ Դարյա Տիմոշենկոյի հետ, ով ներկայացնում էր  Ադրբեջանը և Ռուսաստանը  (ներկայացնելով Ռուսաստանը՝ Դարյան եղել է 1999 թվականի աշխարհի չեմպիոն պատանիների կարգում)։


== Սպորտային ձեռքբերումներ ==


===== Ներկայացնելով Ադրբեջանը =====


===== 2004 թվականից հետո =====
Ք. Ֆրեյզերի հետ


===== Մինչև 2004 թվականը =====
Ք. Ֆրեյզերի հետԴարլենի հետWD = դուրս են եկել մրցումներից


===== Ներկայացնելով Գերմանիան =====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք(անգլ.)
Խուլու

Խուլու (հուն․՝ Χούλου), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 200 մարդ։ Տեղակայված է Ստատոս-Այոս Ֆուտիոս գյուղից 6 կմ դեպի արևմուտք։ Խուլուի բնակչությունը գնալով նվազում է։ Գյուղը շրջապատված է Ամմատի անտառով։ Գյուղում կան 5 եկեղեցիներ՝ Սուրբ Խաչ, Սուրբ Կոնոնաս, Վենետիկյան եկեղեցի, Սուրբ Թեոդորոս և եկեղեցի նվիրված Սուրբ Ջորջին։ Գյուղում կան նաև 2 պանդոկներ, սուրճի խանութներ և մեկ խորտկարան։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ գյուղի մասին
Light It Up (երգ, Մեյջոր Լեյզեր)

"Light It Up", ամերիկացի էլեկտրոնային երգերի պրոդյուսեր Major Lazer-ի երգը, ջամայկացի երգիչ Nyla-ի մասնակցությամբ, որը Major Lazer-ը ընդգրկել է իր Peace Is the Mission ալբոմում։ Երգի remix տարբերակին մասնկացել է բրիտա-գանիացի վոկալիստ Fuse ODG-ը, երգի այս տարբերակը ներառվել է Peace Is the Mission ալբոմում և թողարկվել է 2015 թվականի նոյեմբերի 5-ին։


== Կոմերցիոն կատարում ==
Երգը ունեցել է միջազգային հաջողություններ՝ Եվրոպայում և Օվկիանիայում։ Երգի թողարկվելուց հետո այն Billboard Hot 100 չարթում զբաղեցրեց 98-րդ տեղը, ապա 73-րդը։


== Ռեմիքսներ ==
2016 թվականի մարտի 12-ին թողարկվեց երգի իտալական տարբերակն իտալացի երգիչ և երգերի հեղինակ Baby K-ի մասնկացությամբ։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
Երգի բնօրինակ տարբերակը You Tube-ում տեղադրվել է 2016 թվականի ապրիլի 1-ին։ Տեսահոլովակը նկարահանվել է greyscale տարբերակով։ 


== Չարթեր ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==
Տարնովցի

Տարնովցի (ուկրաիներեն՝ Тарнівці), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տարնովցի գյուղում բնակվում էր 853 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,54 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(6292) 1986 QQ2

(6292) 1986 QQ2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի օգոստոսի 28-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,338698 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1273 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5501 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1306,35 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,275577 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,6° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6292) 1986 QQ2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գործարան

Գործարան, արդյունաբերական ձեռնարկություն, որի արտադրական պրոցեսները մեքենայացված են․ պատրաստում է․ առավելապես, արտադրության միջոցներ։ Քաղաքատնտեսական առումով նույնացվում է ֆաբրիկա հասկացության հետ։ Նախապես, արտադրության տեխնիկայի և տեխնոլոգիայի օգտագործման նկատառումով՝ գործարանի և ֆաբրիկայի միջև կային որոշ տարբերություններ։ Տեխնիկայի գարգացմամբ այդ տարբերությունները վերացել են, և այս կամ այն ձեռնարկությանը գործարանը կամ ֆաբրիկա անվանելը այժմ պայմանավորված է սովորույթով։
Հատապտղային բույսեր

Հատապտղային բույսեր, վայրի և մշակովի բազմամյա բույսեր են (թփեր, կիսաթփեր, խոտաբույսեր), որոնցից ստացվում են ուտելի, հյութալի, չբացվող, բազմասերմ պտուղներ։ Հայաստանում մշակվում են ելակը, Լափռին, լտտենին, թթենին, բռինչը, Թանթրվենին, արոսենին, սնձենին, Ղողնոշը, սզնենին, ալոճենին, հաղարջենին, ժոխենին, մոշենին, մոռենին, մորենին, մշենին, մնձենին, կոկռոշենին։


== Հայաստանում ==
Հայաստանի Վանաձորի, Լորու, Նոյեմբերյանի, Իջևանի, Դիլիջանի, Տավուշի, Կապանի անտառներում աճում են մորու, մոշենու, ելակի, հաղարջենու և կոկռոշենու տարբեր տեսակներ։ Բազմանում են վեգետատիվ բազմացում ճանապարհով։


== Նշանակություն և կիրառում ==
Հատապտուղները պարունակում են օրգանական թթուներ, հանքային աղեր, շաքարներ, վիտամիններ, բուրավետ նյութեր։ Օգտագործվում են թարմ և վերամշակված (խյուս, հյութ, ռուփ, ցքի, օշարակ, ժելե, մարմելադ, մուրաբա, մաթ, պաստեղ, աղանդերային գինի, լիկյոր), հրուշակեղենի և զովացուցիչ ջրերի արտադրություններում, իսկ որոշ տեսակներ՝ բժշկության մեջ։
Խոնավասեր են, ջերմության նկատմամբ պահանջկոտ չեն։ Բազմանում են վեգետատիվ ճանապարհով։ Բերքատվությունը համեմատաբար բարձր է։ Հայաստանում՝ Ստեփանավանի, Կիրովականի, Նոյեմբերյանի, Իջևանի, Դիլիջանի, Շամշադինի, Կապանի անտառներում աճում են մորու, մոշենու, ելակի, հաղարջենու և կոկռոշենու լավագույն տեսակներ։


== Ամենատարածված հատապտուղ մշակաբույսեր ==

Մշակվող
Ելակ
Հաղարջ
Ազնվամորի
Փշահաղարջ
Հապալաս
Չիչխան
Ցախկեռաս
Մոշ
Կոկռոշ
Վայրի
Մորի
Հապալաս


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Исачкин А. В. Сортовой каталог ягодных культур России. — М: ООО «Издательство Астрель»: ООО «Издательство АСТ», 2003. — 413 с. — 50 000 экз. — ISBN 5-17-018485-9.
Лесные ягоды в саду и огороде. Практическое пособие. — Ростов н/Д: изд-во «Проф-Пресс», 2001. — 192 с. — 10 000 экз. — ISBN 5-88475-443-4
Մարյովոյի շրջան

Մարյովոյի շրջան (ռուս.՝ Марёвский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Մարյովո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1818,69 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 4474 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,46 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սանտու Անտոնիու դա Բառա

Սանտու Անտոնիու դա Բառա (պորտ.՝ Santo Antônio da Barra), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ, Գոյաս նահանգի հարավային մասում։ Մտնում է Սուդուեստի դի Գոյաս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4632 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 451,596 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 10,3 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 34.295.669,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 7.855,17 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,746 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Սանտու Անտոնիու դա Բառայի մասին
Մեձոլդո

Մեձոլդո(իտալերեն՝ Mezzoldo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 201 մարդ (2008 թվական)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 11 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 19 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 24010, հեռախոսային կոդ՝ 0345։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Հովհաննես Մկրտիչն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0345 86041


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ուկրաինայի կղզիների ցանկ

Ստորև բերվում է Ուկրաինայի կղզիների ցանկը։ Ներառված են խոշոր կղզիները, որոնք ունեն ոչ պակաս քան 3000 կմ² մակերես, ինչպես նաև մի քանի փոքրերը։


=== Ծովային կղզիներ ===
Տուզլա
Զմեինի
Ջարիլգաչ
Ադելարայի ժայռեր
Տենդրովսկայա ցամաքալեցվակ
Բերեզան


=== Կղզիներ գետերի վրա ===
Հիդրոպարկ
Տրուխանով կղզի
Խորտիցա
Մոնաստիրսկի կղզի


== Ցամաքալեզվակներ ==
Արբատի սլաք
Բերդյանսկի ցամաքալեզվակ
Կրիվայա ցամաքալեզվակ
Օբիտոչնայա ցամաքալեզվակ
Ֆեդոտի ցամաքալեզվակ
Իչետ Յու

Իչետ Յու (ռուս.՝ Ичеть-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պիվ Յու գետի աջ ափին 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը 
Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000015753
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001575
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Չեզարե Ձավատինի

Չեզարե Ձավատինի (իտալերեն՝ Cesare Zavattini) (սեպտեմբերի 20, 1900(1900-09-20)[…], Լուցարա, Ռեջիո Էմիլիա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիայի թագավորություն - հոկտեմբերի 13, 1989(1989-10-13)[…], Հռոմ, Իտալիա), իտալացի գրող, սցենարիստ, կինոյի տեսաբան։ 1935 թվականից աշխատում է կինոյում։
Ձավատինիի սյուժեներով և սցենարներով ստեղծված ֆիլմերը իտալիայի կինոյում նախապատրաստել են նեոռեալիզմի երևան գալը՝ «Զբոսանք ամպերում» (1942 թ.), «Երեխաները նայում են մեզ» (1943 թ.)։ Մեծ ներդրում են եղել Ձավատինի և Դե Սիկայի համագործակցությամբ նկարահանված ֆիլմերը՝ «Շուշա» (1946 թ.), «Հեծանիվ հափշտակողները» (1948 թ.), «Ումբերտո Դ» (1951 թ.), «Չոչարա» (1960 թ.), «Արևածաղիկներ» (1970 թ., Ա. Գուերայի և Մ. Դ. Մդիվանիի հետ)։ «Որոշ մտքեր կինոյի մասին» աշխատության մեջ, հոդվածներում, ելույթներում արտահայտած Ձավատինի հայացքները շատ հարցերում դարձել են նեոռեալիզմի հիմքը։


== Մրցանակներ ==
Արժանացել է Խաղաղության միջազգային մրցանակի (1955 թ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուբորտ (գետ)

Ուբորտ (ռուս.՝ Уборть), գետ Ուկրաինայում։


== Աշխարհագրություն ==
Ուբորտ գետը թափվում է Պրիպյատ գետ։ Գետը պատկանում է Սև ծովի ավազանին։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Ուբորտ գետի երկարությունը կազմում է 292 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 5820 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 23 մ3։


== Արտաքին հղումներ ==
Ուբորտ գետի մասին Բրոքհաուսի և Եփրոնի հանրագիտական բառարանում
Գինոց

Գինոց, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն գին բառից։ Նշանակում է «թանկագին»։ Համազոր անձնանուններն են Թանկ, Բահալու, Բահալում։ Գործածվել է 14-րդ և 18-րդ դարերում։


== Գործածություններ ==
Գինոց, մայր Վարդան քահանայի։


== Ծանոթագրություններ ==
Առնո Քամինգա

Առնո Քամինգա (հոլ.՝ Arno Kamminga, հոկտեմբերի 22, 1995(1995-10-22), Կաթվեյկ, Հարավային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ), հոլանդացի լողորդ (բրաս), Եվրոպայի առաջնության բազմակի մեդալակիր, Եվրոպայի չեմպիոն 25 մետրանոց լողավազանում։ 2020 թվականի Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։


== Կենսագրություն ==
4×50 մ համալիր լողի խառը փոխանցալողում նվաճել է Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոսը 2017 թվականին Կոպենհագենում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում։
2019 թվականի դեկտեմբերին կայացած Եվրոպայի առաջնությունում հաղթել է 25 մետրանոց լողավազանում։ Չեմպիոն է դարձել բրասի երկու մրցատարածություններում՝ 200 և 100 մետր։ 50 մետր հեռավորության վրա նվաճել է բրոնզե մեդալ, իսկ համակցված խառը փոխանցումալողում նրա թիմը եղել է երկրորդը։
2021 թվականի մայիսին կայացած Եվրոպայի առաջնությունում, որը տեղի է ունեցել Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում, 100 մետր մրցատարածությունում հոլանդացի մարզիկը նվաճել է արծաթե մեդալ՝ ցույց տալով 58,10 վայրկյան ժամանակ։ 200 մետր մրցատարածությունում Առնոն կրկին դարձել է երկրորդը՝ լողալով 2:07,35 րոպեում։


== Լավագույն արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Նազանի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նազանի (այլ կիրառումներ)Նազանի (Հովհաննես Տեր-Մարտիրոսյան), Թորոս Թառլանյան, Հովհաննես Տերենց, 1870, Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1912, Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), գրող, աշուղ։


== Կենսագրություն ==
1895 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կայսերական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Աշխատել է Ալեքսանդրապոլում՝ որպես իրավաբան և կրթության գործիչ։ Լույս են տեսել Նազանու «Սրտի խօսքեր» (1892) բանաստեղծությունների ժողովրդական, «Մեր խալֆան» (1906) վիպակը, «Սիրոյ տաղեր» (1913) ժողովրդական։ Նազանին առավել հայտնի է աշուղական երգերով («Ես մի խոսնակ թառ ունեի», «Տերն, աչքերիդ ատլաս փայլից», «Ո՞ւր ես, ուր ես, ազիզ աղջիկ», «Յար, քեզ հետ խոսելիք ունեմ» և այլն)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Լեվոնյան Գ, Սայաթ-Նովայի համալսարանական աշակերտը. Հովհաննես Տերենց, «Ձիթենի», ժող, Թ., 1915։
Ողջաբերդ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ողջաբերդ (այլ կիրառումներ)Ողջաբերդ, գետ Հայաստանի Կոտայքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Գեղամա լեռների արևմտյան ճյուղավորություններից և Երևան քաղաքի սահմաններում ձախից միախառնվում Ջրվեժ գետին։ Երկարությունը՝ 13 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էտորե Բուգատի

Էտորե Բուգատի (իտալերեն՝ Ettore Arco Isidoro Bugatti, սեպտեմբերի 15, 1881(1881-09-15), Միլան, Իտալիայի թագավորություն - օգոստոսի 21, 1947(1947-08-21), Փարիզ), իտալացի նախագծող և ձեռնարկատեր, ֆրանսիական Bugatti ավտոմոբիլաշինական ընկերության հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Էտորը ծնվել է 1881 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Միլանի Կաստելա-Դելլա-Սֆորցոյում, իտալացի կարմրափայտագործ, մոդեռն ոճի ոսկերչական դիզայներ Կառլո Բուգատիի (Carlo Bugatti) և Թերեզա Լորիոլի (Teresa Lorioli) ընտանիքում։ Հայտնի անիմացիոն քանդակագործ Ռեմբրանդտ Բուգատտիի ավագ եղբայրը՝ Էտորեն, նաև նկարիչ Ջովաննի Սեգանտինիի զարմիկն է, իսկ հայրական կողմից հայտնի քանդակագործ և ճարտարապետ Ջովաննի Լուիջի Բուգատտիի  (Giovanni Luigi Bugatti) թոռը։ Էտորեի մանկությունն անցել է Միլանում, որտեղ դասական կրթություն ստանալուց հետո սովորել է Միլանի գեղարվեստի ակադեմիայում (ֆր. Académie des Beaux-Arts), հետո եղբոր՝ Ռեմբրանդտ Բուգատտիի հետ ուսումնասիրել է քանդակը։
Էտորեն ամուսնացել է 1907 թվականին Բարբարա Մարիա Ջուզեպպինա Բոլցոնիի հետ (Barbara Maria Guiseppina Mascherpa Bolzoni), որից ունեցել է չորս երեխա՝ երկու դուստր և երկու որդի։ Առաջին կնոջ մահից հետո Էտորեն երկրորդ անգամ ամուսնացավ Ժենևիև Մարգարիտա Դելկյուզի հետ (Geneviève Marguerite Delcuze): Երկրորդ ամուսնությունից 1942 թվականին ծնվել է նրա դուստրը՝ Թերեզան, իսկ 1945 թվականին՝ որդին Միխայիլը։


== Մասնագիտական գործունեություն ==
Բուգատին իր առաջին մեքենան կառուցել է 17 տարեկանում։ Նրա համար Էտորը Միլանում կայացած ցուցահանդեսում ոսկե մեդալ է ստացել։ Մեքենան բավականին թերի էր, սակայն երիտասարդ կոնստրուկտորին հաջողվել է իր գաղափարներով հետաքրքրել Կոմս Գյունելիին, նրա նյութական աջակցությամբ Էտորեն արդեն երկու տարի անց կառուցում է իր երկրորդ «Բուգատի» ավտոմեքենան, որը նույնպես մեդալ է ստացել Միլանում կայացած ցուցահանդեսում։ Այս մոդելը նրան լուրջ և հեռանկարային նախագծողի համբավ է բերել։ Նա սկսել է համագործակցել տարբեր ընկերությունների հետ, ինչպիսիք են` «Դե Դիտրիշ»-ը (Ֆրանսիա), «Թյուրք Մերի»-ն (Ֆրանսիա)։ Իր կյանքի ընթացքում Բուգատին հասցրել է աշխատել Եվրոպայի խոշորագույն ավտոմոբիլային ընկերությունների մեծամասնության հետ։ Ավտոարշավների մոլուցքը բարերար ազդեցություն է ունեցել Բուգատիի կոնստրուկտորական մտքի վրա. նրա առաջին մրցարշավային մեքենան՝ «Բուգատի-10», ստեղծվել է 1909 թվականին։ Բուգատին այդ ժամանակ ինքն է դարձել հայտնի ավտոարշավորդ։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
1933 թվականին Բուգատիի ստեղծած գնացքը սահմանել է 172 կմ/ժ արագության համաշխարհային ռեկորդ, ընդհանուր առմամբ կառուցվել է 88 կազմ։


== Ծանոթագրություններ ==
1459

1459 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1459 թվականն է, 
XV դարի 59-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աիդա Ավետիսյան (գիտնական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աիդա Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Աիդա Ավետիսի Ավետիսյան (նոյեմբերի 29, 1938(1938-11-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 10, 2009(2009-10-10), Երևան, Հայաստան), քիմիկոս-օրգանիկ։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1975), պրոֆեսոր (1976), Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (1996)։ ԽՍՀՄ գյուտարար (1980)։


== Կենսագրություն ==
Աիդա Ավետիսյանը ծնվել է Երևանում։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 15 դպրոցը, 1960 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետը։ 1961-1964 թվականներին եղել է Մոսկվայի ԽՍՀՄ ԳԱ Ն. Զելինսկու անվան ինստիտուտի ասպիրանտ։ 1964 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն, 1968 թվականին ստացել է դոցենտի կոչում։ 1965-1967 թվականներին եղել Է ԵՊՀ քիմիայի ֆակուլտետի օրգանական քիմիայի ամբիոնի ասիստենտ, 1967-1975 թվականներին՝ դոցենտ, 1979-2000 թվականներին՝ օրգանական քիմիայի ամբիոնի վարիչ։ 1984 թվականից քիմիայի ֆակուլտետի դեկան։ 1975 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն, 1976 թվականին ստացել պրոֆեսորի կոչում, 1996 թվականին ընտրվել ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս։ 2005 թվականից ղեկավարել է քիմիայի ֆակուլտետում գործող գիտահետազոտական լաբորատորիան։
Հանդիսացել է ՀՃԱ (1994), ճարտարագիտական (1999), էկոլոգիայի (1996) միջազգային, ՌԴ բնական գիտությունների (2000) ակադեմիաների անդամ։


== Գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են թթվածին, ազոտ, ծծումբ պարունակող տարացիկլային, այդ թվում մի շարք կենսաբանական ակտիվ միացությունների սինթեզին և հետազոտմանը, շրջակա միջավայրի պահպանման և հումքապահպանման գործընթացներին։ Ստացել է մոդիֆիկացված պոլիվինիլպիրոլիդոն (արյան փոխարինիչ), հայտնաբերել հիդրազոնների ցիկլումով պիրազոլիդոնների ստացման նոր ռեակցիա։ Մշակել է կումարինների և թիոլակտամների ստացման եղանակ։
Հեղինակ է ավելի քան 500 գիտական աշխատանքների, այդ թվում՝ 120 հեղինակային արտոնագրի։ Համահեղինակ է «Օրգանական քիմիա» (1988), «Օրգանական քիմիայի խնդրագիրք» (1988) ուսումնական ձեռնարկների։


== Պարգևներ ==
«ԽՍՀՄ գյուտարար» կրծքանշան
Անանիա Շիրակացու մեդալ (1999)
Պողոսյան մրցանակ (2005)


== Ծանոթագրություններ ==
Չերվոնի Յար (գյուղ, Կրիվոգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերվոնի ՅարՉերվոնի Յար (ուկրաիներեն՝ Червоний Яр), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կրիվոգրադի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերվոնի Յար գյուղում բնակվում էր 814 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
.ma

.ma, Մարոկկոյի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .ma whois տեղեկություն
Մեշա Սելիմովիչ

Մեշա Սելիմովիչ (սերբ.՝ Меша Селимовић; ապրիլի 26, 1910(1910-04-26)[…], Տուզլա, Condominium of Bosnia and Herzegovina, Ավստրո-Հունգարիա - հուլիսի 11, 1982(1982-07-11)[…], Բելգրադ, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ արձակագիր։


== Ստեղծագործությունը ==
«Դերվիշն ու մահը» վեպ-այլաբանության մեջ, որի սյուժեն վերցված է թուրքական տիրապետության տարիների Բոսնիայի պատմությունից, գրողը անդրադառնում է ընդհանուր-փիլիսոփայական նշանակություն ունեցող հարցերի։ Պատմությունը տվյալ դեպքում հանդես է գալիս, գրողի խոսքերով ասած, իբրև համամարդկային իրադրության ելակետ. այդ իրադրության նպատակն է բացահայտել անհատի ինքնագիտակցության նշանակությունը։
«Դերվիշը և մահը» (1966) վեպ է մի մարդու մասին, որին սովորեցրել են «լսել, համբերել և ապրել հանուն հավատի», ինքն իր հետ և հասարակության հետ նրա հարկադրական վեճի մասին։ Դերվիշ Ահմեդ Նուրուդդինը փորձում է փրկել ձերբակալված եղբորը և արդարություն է որոնում իշխանությունների մոտ։ Բայց, բախվելով անտարբերության և օտարացածության պատին, նա սկսում է պայքարել այդ նույն հասարակության օրենքներով, դիմելով պրովոկացիայի, մատնության, որը հանգեցնում է անմեղ մարդու բանտարկությանը, և, վերջապես դավաճանում է ընկերոջը։ Պայքարելով իշխանության դեմ, Նուրուդդինն ինքը դառնում է անարդարության և բռնության կրողներից մեկը և վճարում դրա համար հոգեկան դատարկությամբ և կյանքով։
Սելիմովիչի հաջորդ «Ամրոց» վեպում (1970) հերոսը՝ ուսուցիչ Ահմեդ Շաբոն, նույնպես պարտություն է կրում։ Իր համար անսպասելիորեն նա քաղաքի տերերին ասում է այն, ինչ մտածում է ժողովրդի տառապանքների, Խոտինի տակ իր ընկերների անիմաստորեն զոհվելու մասին։ Պատիժը խիստ է՝ հասարակությունը նրան արտաքսում է։ Ընկնելով այդքան դժվար վիճակի մեջ, Ահմեդը հանդես է բերում արտասովոր խիզախություն և հավատարիմ է մնում իրեն։ Նույնիսկ մահվան սպառնալիքի տակ նա չի հնազանդվում և հրաժարվում է կյանք ու բարօրություն դնել դավաճանության գնով։ Փառաբանելով անձնական մաքրությունն ու оրինավորությունը, Սելիմովիչը միաժամանակ ցույց է տալիս «անգործուն բարու» անզորությունը։ Եվ եթե «Դերվիշը և մահը» վեպում խռովարար Իսխակի կերպարը դեռ շատ մշուշապատ է, ապա «Ամրոցի» մեջ Ահմետ Շաբոյի արիությունը նշանակալից չափով քաջալերվում է խռովարար Ռամիզի գոյության, նրա խիզախության և համոզվածության շնորհիվ։ Հերոսը չի հավատում Ռամիզի պայքարի հաջողությանը, բայց հիանում է նրանով։


== Մեշա Սելիմովիչը հայերեն ==
Դերվիշն ու մահը (վեպ), Ե., «Խորհրդային գրող», 416 էջ։ Սերբախորվաթերենից թարգմ.՝ Հովհաննես Հարությունյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Զերկան Ակ

Զերկան, աղբյուր Արևմտյան Հայաստանում, պատմական Պաղնատուն գավառում, Պաղին գյուղում։ Ջուրը սառնորակ է ու անուշահամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Bleeding Love

Bleeding Love, բրիտանացի երգչուհի Լեոնա Լյուիսի երգը, որը The X-Factor հեռուստատեսային շոուի շրջանավարտ։ Երգչուհու դեբյուտային ալբոմի և ընդհանուր առմամբ երկրորդ սինգլն է, հասել է առաջին հորիզոնականին աշխարհի 28 երկրներում, այդ թվում՝ United World Chart-ի հիթ-շքերթների առաջին հորիզոնականին, իսկ բրիտանական UK Singles Chart-ի գագաթին մնացել է 7 շաբաթ՝ դառնալով տարվա ամենահաջողակ սինգլը։ Կոմպոզիցիան ստացել է հիմնականում դրական արձագանքներ երաժշտական քննադատների կողմից։


== Պրոմոակցիաներ ==

Առաջին անգամ ռադիոյում երգը հնչել է 2007 թվականի սեպտեմբերի 16-ին BBC-ում Radio 1 Chart Show-ում, և հետո հայտնվել է Պերես Հիլթոնի բլոգում համացանցում։ Ավելի քան 1,5 մլն ունկնդիրներ լսել են առցանց երգը։
Լեոնա Լյուիսը երկօրյա տարածաշրջանային ռադիո շրջագայություն է կատարել Մեծ Բրիտանիայում՝ հոկտեմբերի 11-ին և 12-ին սինգլի և ալբոմի առաջխաղացման համար։ Հաջորդել է երգչուհու հայտնվելը հոկտեմբերի 15-ի առավոտյան «This Morning» շոուի ժամանակ։ Լյուիսը «The X-Factor»-ի չորրորդ եթերաշրջանի համերգին կենդանի կատարմամբ երգը ներկայացրել  է հոկտեմբերի 20-ին, ինչպես նաև հայտնվել է տարբեր հեռուստատեսային և ռադիոհաղորդումների ժամանակ։
Փետրվարի 29-ին Լեոնա Լյուիսը 2008 թվականի փետրվարի 29-ին Իտալիայում ելույթ է ունեցել «Festival della canzone italiana»-ում և հայտնի գերմանական «Wetten, dass» շոուում։
Լյուիսն առաջին անգամ հայտնվել է ԱՄՆ հեռուստաէկրաններին մարտի 17-ին «Օփրա Ուինֆրիի շոուում», որտեղ նա կատարել է «Bleeding Love»-ը։ Երգչուհին «Good Morning America»-ում ելույթ է ունեցել 2008 թվականի ապրիլի 4-ին։ Դրան հաջորդել է մի շարք ելույթներ ԱՄՆ-ում տարբեր հայտնի հեռուստաշոուների ժամանակ, ինչպիսիք են American Idol-ը և «Jimmy Kimmel Live»-ը։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի համար նկարահանվել է երկու երաժշտական տեսահոլովակ։ Առաջին տեսահոլովակը նկարահանվել է ռեժիսոր Մելինի կողմից Լոս Անջելեսում։ Տեսանյութը ցույց է տալիս հարաբերությունների տարբեր փուլերում սիրահար զույգերի մասին վեց սյուժետային գծերով բնակելի տուն. «տեսանյութը շատ զգացմունքային է և ցույց է տալիս ամեն ինչ՝ առաջին սիրուց և սանձարձակ կրքից մինչև կոտրված սրտեր, կորուստներ և զայրույթ»։ Մելինան բացատրել է ամերիկյան MTV-ի «Տեսահոլովակ ենք պատրաստում» հաղորդմանը տված հարցազրույցի տեսանյութի իր ըմբռնումը՝ ասելով, որ տեսահոլովակում ջուրը տան բնակիչների սիրային խնդիրների փոխաբերությունն է  այն դեպքում, երբ զույգերով յուրաքանչյուր բնակարանն արյունահոսող սեր է։
Այս տեսահոլովակում Լեոնը հագել է Dolce & Gabann-ի 100.000 ֆունտ ստեռլինգ արժողությամբ զգեստ, որը զարդարված է բյուրեղներով և ունի 18 կգ քաշ։ Տեսահոլովակի նկարահանումներին մասնակցել է 150 մարդ, ներառյալ հինգ ստիլիստներ, որոնք ժամանել են Մեծ Բրիտանիայից։
Առաջին տեսանյութը եթերում հայտնվել է 2007 թվականի հոկտեմբերի 17-ին և նույն օրը ներբեռնվել է YouTube՝ դառնալով կայքի ամենապահանջված տեսանյութերից մեկը։ Երկրորդ տեսահոլովակը նկարահանվել է Նյու Յորքում՝ «Bleeding Love» սինգլի ամերիկյան թողարկման համար։  Տեսանյութը նկարահանվել է Ռայան Թեդերի կողմից։ Նոր տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է հունվարի 29-ին Yahoo! Music-ում։


== Երգացանկ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բալթիմոր Սիթի շրջան (Մերիլենդ)

Բալթիմոր Սիթի շրջան (անգլ.՝ Baltimore City), ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգի 24 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 238 կմ² է, բնակչությունը՝ 620.961 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բալթիմոր Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1851 թ.։
Ստեպանկովո (այլ կիրառումներ)

Ստեպանկովո, կարող է վերաբերել՝

Ստեպանկովո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Պուշկինսկի շրջանի կազմում։
Ստեպանկովո - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Ստեպանկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Ստեպանկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Ստեպանկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բաշիրաովա

Բաշիրաովա, հարթավայր Հայկական լեռնաշխարհում, Բիթլիս գետի ստորին հոսանքի աջափնյակում, շրջապատված հյուսիսից՝ Կյավյանդաղ, իսկ հարավից՝ Աշիտադաղ լեռներով։ Այստեղով անցնում են մի քանի ճանապարհներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Չաուշյան

Ալեքսանդր Հակոբի Չաուշյան (հուլիսի 5, 1917(1917-07-05), Դիլիջան, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 7, 1991(1991-02-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թավջութակահար, մանկավարժ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1960), ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1983)։


== Կենսագրություն ==
ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, կոմպոզիտոր Լևոն Չաուշյանի հայրն է։
1937-1941 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիայում, 1942 թվականին ավարտել Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան։ Պրոֆեսոր 1984 թվականից։
1949 թվականից դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ Սաներից են Վահրամ Սարաջյանը, Լևոն Մուրադյանը, Վարուժան Բարթիկյանը, Գրիգոր Առաքելյանը։
Հանդես է եկել մենահամերգներով։ Հեղինակ է «Թավջութակի ձեռնարկի» (1968, 1985)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Չաուշյան
Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ 2003

Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ 2003, Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի 43-րդ խաղարկության եզրափակիչ խաղն է, որը տեղի է ունեցել Կարդիֆի «Միլենիում» ստադիոնում։ «Լիվերպուլը» 2-0 հաշվով հաղթեց «Մանչեսթեր Յունայթեդին» և նվաճեց ֆուտբոլային լիգայի գավաթը։
Ֆոլկվանգ թանգարան

Ֆոլկվանգ թանգարան (գերմ.՝ Museum Folkwang), գեղարվեստական թանգարան Գերմանիայի Էսսեն քաղաքում։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Ֆոլկվանգ թանգարանը հիմնադրվել է 1902 թվականին Հագեն քաղաքում գերմանացի հայտնի մեկենաս Կառլ Էռնստ Օստհաուզի կողմից։ Երկար ժամանակ թանգարանը մասնագիտացված է եղել մոդեռն ոճի գործերում։ Օստհաուզի մահից հետո 1921 թվականին թանգարանը վաճառվում է. այն ձեռք է բերում Ֆոլկվանգի թանգարանի միություն ընկերությունը։ Այդ պահից էլ թանգարանը տեղափոխվում է նոր վայր՝ հավաքածուի մեջ ներառելով գեղանկարչության և քանդակագործության այնպիսի գործեր, որոնք վերաբերում են կլասիցիզմին, իմպրեսիոնիզմին, սյուրռեալիզմին, էքսպրեսիոնիզմին, աբստրակցիոնիզմին և ժամանակակից արվեստի այլ ուղղություններին։ Հավաքածուի մեջ ընդգրկված են նաև գրաֆիկական գործեր, լուսանկարներ, կիրառական արվեստի նմուշներ։ Այն տարիներին, երբ Գերմանիայում իշխում էին նացիոնալ-սոցիալիստները, Ֆոլկվանգ թանգարանը կորցրել է մոտ 1.400 ցուցանմուշ, որոնք ազգայնամոլների կարծիքով ներկայացնում էին դեգենարատիվ արվեստը (անգլ.՝ Degenerate art)։ 1942 թվականին թանգարանում մնացած ցուցանմուշները տարհանվում են ռմբակոծություններից չտուժելու նպատակով։ 1945 թվականի մարտի 11-ին անգլիական օդուժի ռմբակոծման հետևանքով թանգարանի շենքն ամբողջությամբ քանդվել է։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո անհետացած ցուցանմուշները մասամբ վաճառվել են նոր տերերի։ Ներկայումս թանգարանի հավաքածուն պարունակում է մոտ 600 կտավ, 280 քանդակ, 12.000 գրաֆիկական գործ, մոտ 50.000 լուսանկար և կիրառական արվեստի նմուշ, որոնք ստեղծվել են ինչպես հեռավոր անցյալում, այնպես էլ 19-21-րդ դարերում։ Առավել լիարժեք են ներկայացված Մաքս Լիբրմանի, Ֆրիդրիխի, Գուստավ Կարուսի, Ադոլֆ ֆոն Մենցելի, Գերհարդ Ռիխտերի, Ֆրանց Մարկի, Ավգուստ Մակեի և ուրիշների գործեր։ Ֆրանսիական արվեստից ներկայացված են Պիկասոյի, Կլոդ Մոնեի, Պոլ Գոգենի, Մատիսի, Վան Գոգի, Ռենուարի, Սեզանի, Մարկ Շագալի, Մորիս Դենիի, Պոլ Սինյակի, Ռոբեր Դելոնեի աշխատանքները։ Ժամանակակից նկարիչներից ցուցադրված են Բարնետ Նյումանի, Ջեքսոն Պոլլոքի, Ֆրենկ Ստելլայի, Լուցիո Ֆոնտանայի աշխատանքները։ Քանդակագործության բաժնում առանձնանում են Ռոդենի, Լեմբրուկի, Ժորժ Մինեի գործերը։ Կիրառական արվեստի հավաքածուն հայտնի է Հին Եգիպտոսին վերաբերող ինքնատիպ ու բարձրարժեք ցուցանմուշներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Folkwang-Museumsverein (Hrsg.)։ Bilder für eine Sammlung. Museum Folkwang Essen. DuMont, Köln 1994, ISBN 3-7701-3433-8.
Georg-W. Költzsch: Phoenix Folkwang. Die Meisterwerke. DuMont-Literatur-und-Kunst-Verl., Köln 2002, ISBN 3-8321-4994-5.
Museum Folkwang (Hrsg.)։ Museum Folkwang. Eine Schule des Sehens. Prestel, München u.a. 2005, ISBN 3-7913-2994-4
Johann Georg Prinz von Hohenzollern (Hrsg.) und Hubertus Gaßner (Hrsg.)։ Folkwang: Erstes Museum der Moderne. Hirmer, München 2004. ISBN 3-7774-2245-2


== Ցուցահանդեսներ ==
«Bilder einer Metropole - Die Impressionisten in Paris» (http://www.bildereinermetropole.de Archived 2010-09-04 at the Wayback Machine.) (02.10.2010 — 30.01.2011)


== Ծանոթագրություններ ==
Պեդաչե

Պեդաչե (իտալերեն՝ Pedace), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2140 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 42 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 51 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87050։ Հեռախոսային կոդը՝ 0984։


== Ծանոթագրություններ ==