armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մարդ (ֆիլմ)

«Մարդ» (անգլ.՝ Human), 2015 թվականին թողարկված ֆրանսիական վավերագրական ֆիլմ, ռեժիսոր՝ Յան Արտյուս-Բերտրան։ Ֆիլմը պատմությունների հավաքածու է, որոնք պատմում են աշխարհի տարբեր ծայրերում բնակվող մարդիկ, այն մասին, թե ինչ է նշանակում լինել մարդ։ Ֆիլմում նաև առկա են երկիր մոլորակի օդանկարահանման կադրեր։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 70-րդ Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայի ժամանակ, գլխավոր քարտուղար Բան Կի Մունի ներկայությամբ։ Այն տեղադրված է «YouTube» հարթակում և հասանելի է վեց լեզուներով՝ անգլերեն, ֆրանսերեն, ռուսերեն, արաբերեն, իսպաներեն և պորտուգալերեն։
Նախագծից ստացված ամբողջ հասույթը GoodPlanet հիմնադրամը փոխանցել է բարեգործությանը, այդ թվում մի շարք ֆոնդերի, ինչպիսիք են՝ փախստականների, զինված հակամարտության տուժողների օգնության, մշակութային և լուսավորչական գործունեության, այնպես էլ պայքար հանուն էկոլոգիայի նախագծին։


== Արտադրություն ==
Կինոնկարը ստեղծվել է 3 տարվա ընթացքում, ռեժիսոր Յան Արտյուս-Բերտրանի և իր թիմի ջանքերով, որը բաղկացած էր 20 հոգուց, 60 երկրից 2000 մարդու հարցման միջոցով։ Յուրաքանչյուրին տրվում էր միևնույն 40 հարցից բաղկացած շարքը։ Մարդիկ պատկերված են սև ֆոնին, առանց որևէ երաժշտական ուղեկցության կամ որևիցե անձնական տեղեկության։ Արտյուս-Բերտրանը կարծում էր, որ անձնական տվյալների ջնջումը կօգնի կենտրոնանալ առաջին հերթին մեր ընդհանուր գծերին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի մտահաղացումը Յան Արտյուս-Բերտրանի մոտ ծնվել է Մալիի գյուղերից մեկում։ Ռեժիսորը ուղղաթիռի խափանման պատճառով ստիպված էր օրը անցկացնել տեղացի մի բնակչի տանը, ով պատմել էր իր հոգսերից և ընտանիքը կերակրելու փորձերից։ Հաջորդ երեք տարվա ընթացքում Յան Արտյուս-Բերտրանը իր թիմով անցկացրել են 2020  հարցազրույց աշխարհի 60 երկրներում։ Բոլոր մասնակիցներին տրվում էր 40 հարց՝ ընտանիքի, անձնական երջանկության, հարստության, ձգտումների, կյանքի մասին։ Դիտողը չի լսում տրվող հարցերը և չգիտի ոչ մի մանրամասն մասնակիցների մասին և միայն լսում է մուգ ֆոնի ներքո գտվող մարդու պատմությունը։ Այդպես ստեղծվում է Երկրի վրա ապրող հավաքական մարդու կերպար։
Ֆիլմում բարձրացված են բազմաթիվ արդիական և գլոբալ թեմաներ ինչպիսիք են՝ սովը, կրոնը, բռնությունը, քաղաքականությունը և պատերազմը։


== Մրցանակներ ==
Միաժամանակ 2015 թվականի սեպտեմբերի 12-ի Միավորված ազգերի կազմակերպության գլխավոր ասամբլեայում տեղի ունեցած պրեմիերային, կինոնկարը ներկայացված էր Վենետիկի կինոփառատոնում, մրցույթից դուրս։
Վենետիկի կինոփառատոնում «Մարդ» ֆիլմը հանդիսատեսի քվեարկության արդյունքում ստանում է մրցանակ, որպես ամենահանրաճանաչ միջազգային վավերագրական ֆիլմ։
Ֆիլմը ստացել է Պեկինի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ որպես լավագույն վավերագրական ֆիլմ, այդպես էլ ամենահանրաճանաչ միջազգային վավերագրական ֆիլմ մրցանակը Վանկուվերի միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ։


== Ընկալում ==
Ֆիլմը ընդհանուր առմամբ լավ է ընդունվել քննադատների կողմից, որոնք բարձր են գնահատել ֆիլմի մասշտաբությունը և այնպիսի թեմաների ընդգրկումը, ինչպիսիք են՝ ընտանիքը, կրոնը, փառասիրությունը, անհաջողությունը, պատերազմը, չքավորությունը և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի պաշտոնական կայք
YouTube ալիք
Ֆիլմի էջը Google կայքում
Գրախոսություն Variety շաբաթաթերթում
Ռեժիսորի հետ հարցազրույց
Նիզինոե (գյուղ, Սակիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիզինոեՆիզինոե (ուկրաիներեն՝ Низинне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Nizinnoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տոպալովկա։
2001 թվականի տվյալներով Նիզինոե գյուղում բնակվում էր 346 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կլեր Բոյլան

Կլար Բոյլան (անգլ.՝ Clare Boylan,ապրիլի 21, 1948(1948-04-21), Դուբլին, Իռլանդիա - մայիսի 16, 2006(2006-05-16), Դուբլին, Իռլանդիա), իռլանդացի գրող, լրագրող, ԶԼՄ-ների քննադատ։


== Կնեսագրություն ==
Ծնվել է Դուբլինում։ Իր կարիերան սկսել է լրագրությունից, դառնալովThe Irish Press[en] թերթի թղթակիցը։ 1974 թվականին աշխատել է Evening Press[en] համար և ճանաչվել տարվա լավագույն լրագրող։ Մինչև վերջնականապես լրագրությունից հրաժարվելը և գրականագետի մասնագիտությունը ընտրելը աշխատել է  որպես «Image» ամսագրի խմբագիր։
Նրա գրչին են պատկանում` «Holy Pictures» (1983), «Last Resorts» (1984), «Black Baby» (1988), «Home Rule» (1992), «Room for a Single Lady» (1997) (Spirit of Light Award-ում հաղթող է ճանաչվել), «Beloved Stranger» (1999) и «Էմմա Բրաուն» (2003) վեպերը։ Նրա վերջին աշխատանքը Շառլոթ Բրոնտեի «Էմմա» անավարտ վեպի շարունակությունն է։
Բոյլանի կարճ պատմվածքները տեղ են գտել «A Nail on the Head» (1983), «Concerning Virgins» (1990) և «That Bad Woman» (1995) ժողովածուներում։ «Making Waves» ֆիլմը նկարահանվել է նրա «Some Ladies on a Tour» ստեղծագործության հիման վրա, ավելի ուշ առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի (1988)։
Վավերագրական գրականություն` «The Agony and the Ego» (1994) և «The Literary Companion to Cats» (1994):
Վերջին տարիներին ամուսնու` Ալան Ուիլկսոնի հետ ապրել է Ուիկլու կոմսությունում։ Մահացել է 59 տարեկանում` ձվարանների քաղցկեղի երկարատև հիվանդությունից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Irish novelist Clare Boylan dies
Obituary: Clare Boylan | Books | The Guardian
Clare Boylan Biography
Clare Boylan Short-story writer and
Կնյազևո (գյուղ, Արխանգելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿնյազևոԿնյազևո (ռուս.՝ Князево, բաշկիրերեն՝ Князев), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մագնուս (ուզուրպատոր)

Մագնուս (լատ.՝ Magnus; ? - 235), հռոմեական ուզուրպատոր 235 թ.-ին։
Մագնուսը սենատոր էր և նախկին կոնսուլ։ Ալեքսանդր Սևերոս կայսեր մահից հետո սենատում դժգոհություն է ծագել նոր կայսր Մակսիմիանոս Թրակիացու հանդեպ։ Սենատորների և սպաների մի խումբ Մագնուսի գլխավորությամբ դավադրություն է ծրագրում Մակսիմինոսի դեմ։ Ծրագիրը հետվյալն էր՝ քանդել Հռենոսի կամուրջը, այն բանից հետո, երբ կայսրը զորքով կանցնի դրա վրայով։ Դրանով կայսրը արգելափակված կլիներ Հռենոսի հյուսիսային ափին՝ գերմանացիների ազդեցություն տակ. այդ ժամանակ էլ դավադիրները որոշել էին սպանել նրան։ Բայց այս ծրագիրը բացահայտվեց և բոլոր մասնակիցները մահապատժի ենթարկվեցին։


== Գրականություն ==
«Օգոստոսների պատմությունը». Երկու Մաքսիմինոսներ. 10.
ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգա

ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգա (անգլ.՝ UEFA Europa League, նախկինում՝ ՈՒԵՖԱ Գավաթ), ֆուտբոլային ամենամյա մրցաշար։ Անց է կացվում 1971 թվականից։ Ըստ նշանակության՝ համարվում է երկրորդ ֆուտբոլային ակումբային առաջնությունը Եվրոպայում՝ Չեմպիոնների Լիգայից հետո։ Կազմակերպվում է ՈՒԵՖԱ-ի կողմից։ Մասնակցում են ակումբներ, որոնք իրենց ազգային առաջնությունների ավարտից հետո, ՈՒԵՖԱ վարկանիշից կախված, մրցաշարային աղյուսակում զբաղեցնում են որոշակի տեղեր, ինչպես նաև ազգային գավաթի խաղարկությունների հաղթող կամ եզրափակչի մասնակից ակումբները։
Մինչև 2008/09 մրցաշրջանը կոչվում էր ՈՒԵՖԱ Գավաթ (անգլ.՝  UEFA Cup) և անց էր կացվում այլ ֆորմատով։
Մրցաշարի առաջին հաղթողը համարվում է Տոտտենհեմ Հոտսպուր ակումբը։ Ընդհանուր առմամբ առաջնությունում հաղթել են 27 տարբեր ակումբներ, որոնցից 12-ը՝ մեկից ավել անգամ։ Հաղթանակների քանակով ռեկորդակիր է իսպանական Սևիլյա ակումբը, որն այդ առաջնությունում հաղթել է 5 անգամ, իսկ գործող չեմպիոնն է Չելսին։
Սկսած 2015/16 մրցաշրջանից՝ հաղթող ակումբը որակավորվում է Չեմպիոնների Լիգա։


== Վիճակագրություն ==


=== Հաղթողներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
WR 104

WR 104, աստղ, հայտնաբերվել 1998 թ.ին, գտնվում է Երկրից 8000 լուսային տարի հեռավորության վրա։ Այն արտանետում է լույս և նրա պայթելուց հետո կարող է երկիր մոլորակը կործանել։
Պոցոնովո

Պոցոնովո  (իտալերեն՝ Pozzonovo), կոմունա Իտալիայում՝ Վենետո մարզի Պադովա գավառում։ Սահմանակից է Անգվիլարա Վենետա, Բոարա Պիզանի, Մոնսելիչե, Սոլեզինո, Ստանգելլա, Տրիբանո համայնքներին։
Բնակչությունը՝ 3.538 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 147 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0429։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Խմբաքանդակ՝ մարտակառքով (մ.թ.ա. 15-14-րդ դարեր, Լոռի բերդ)

Խմբաքանդակ՝ մարտակառքով, մ․թ․ա․ 15-14-րդ դարերում Լոռի բերդում հայտնաբերված խմբաքանդակ, որը ներառված է Հայաստանի պատմության թանգարանի հավաքածուում 2728-12 համարի ներքո։


== Նկարագրություն ==
Որսի հետապնդման տեսարանով ձուլածո մանրաքանդակը կազմված է քառանկյունի հարթակի վրա դրված երկանիվ մարտակառքից և լծված դինամիկ ընթացքի մեջ գտնվող զույգ ձիերից, որոնք բարակիրան են, ունեն երկարավուն դունչ, բարձր բաշեր, երկար պոչ։ Առջևից սլանում է աղեղնաձև եղջյուրներով մի այծյամ։
Կառքի անիվները ճաղավոր են, թափքը՝ թեթև։ Թափքի վրա կանգնած են դաշյուններով զինված, երկարավիզ, տափակ դեմքերով երկու ֆիգուրա, որոնցից մեկը կրում է կատարաձև վերնամասով սաղավարտ։ Արձանախումբը տեղադրված է խարսխաձև հիմքով պատվանդանի վրա։ Հարթակը սնամեջ է, եզրակողերը հարդարված են եռանկյունաձև բացվածքներով։ Ներսում պահպանվել են բրոնզե զրնգացող գնդիկներ։ Ծառայել է որպես շտանդարտ և չարխափան իր, ամրացվել է կառքի կամ պատգարակի առաջամասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հայացք բրոնզե դարից, Ալբոմ-կատալոգ, Հայաստանի պատմության թանգարան, Երևան, 2010։
Հասմիկ Իսրայելյան - Պաշտամունքն ու հավատալիքները ուշ բրոնզեդարյան Հայաստանում, Երևան, 1973։
Զակոպանե

Զակոպանե (լեհ.՝ Zakopane), քաղաք Լեհաստանի հարավային ծայրամասում։ Բնակչությունը 2014 թվականի մարդահամարի տվյալներով 27,5 հազար մարդ է։ Զակոպանեն հանդիսանում է ձմեռայաին մարզաձևերի կենտրոնը, և հաճախ քաղաքաին անվանում են նաև Լեհաստանի ձմեռային մայրաքաղաք։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղակայված է հովտի վրա, որը գտնվում է Բարձ Տետրի լեռնաշղթայի մոտակայքում։ Մոտակա խոշոր քաղաքներն են Նովի-Սոնչը և Կրակովը։ Զակոպանեում է գտնվում երկաթգծի վերջին կայարանը, որը այդտեղից գնում է Կրակով։ Այն գտնվում է Կրակովից 120 կմ հեռավորության վրա։ Գնացքով և ավտոբուսով  Կրակով հասնելը տևում է 3 ժամ, իսկ ավտոմեքենայով՝  1,5 ժամ։


== Պատմություն ==
Առաջին տեղեկությունները Զակոպանեի մասին ստացել են 17-րդ դարի փաստաթղթերից։ Այն ժամանակ Զակոպանեն հիշատակվում է ոչ թե որպես քաղաք, այլ որպես փոքրիկ գյուղ։ 17-րդ դարում այստեղ էին հատվում Լեհաստանի թագավորության, Հունգարիայի թագավորության և Օսմանյան կայսրության  (այն շրջանները, որոնք ընդունում էին Օսմանյան կայսրության գերակայությունը և կորցրել էին իրենց անկախությունը) սահմանները։ Վերջինս հնարավորություն է տալիս ենթադրել, որ Զակոպանե անվանումը կապված է օսմաներենից եկած  sekban բառից, որը նշանակում է  «օսմանյան սահմանապահ զորքեր կամ եգերներ» ։ 1676 թվականին ըստ տեղեկությունների ապրում էր 43 մարդ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Գորոդնիցկի

Ալեքսանդր Մոիսեևիչ Գորոդնիցկի (ռուս.՝ Александр Моисеевич Городницкий, մարտի 20, 1933(1933-03-20), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գեոֆիզիկոս, պրոֆեսոր և ակադեմիկոս։ Լայնորեն հայտնի է որպես պոետ և բարդ, հեղինակային երգի հայրերից։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Լենինգրադի (այժմ՝ Սանկտ Պետերբուրգ) երկրաֆիզիկայի ինստիտուտը 1957 թվականին և 1982 թվականին ստացել երկրաբանական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Հեղինակ է 260 գիտական ​​աշխատությունների։ 1962 թվականից մասնակցել է արկտիկական երկրաբանական արշավների և օվկիանոսային գիտահետազոտական ​​ուղևորությունների։
Բանաստեղծություններ սկսել է գրել դպրոցում (1947), առաջին անգամ հրատարակվել է 1948 թվականին։ Առաջին երգերը հայտնվել են 1953 թվականին ([1] Archived 2013-12-23 at the Wayback Machine.)։ Երկար ժամանակ նրա երգերը տարածվել են ինքնահրատ ժապավենային ձայնագրությունների միջոցով։ Ի տարբերություն այլ բարդերի՝ Գորոդնիցկին իր երգերը կատարում է ա կապելլա։ Համերգների ժամանակ նրան սովորաբար նվագակցում է պրոֆեսիոնալ կիթառահարը։
Հեղինակն է «Հայաստանի երկրաշարժի զոհերի հիշատակին» (Памяти жертв землетрясения в Армении) բանաստեղծության։


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2012-07-22 at the Wayback Machine.
Գորոդնիցկին «Встречи на Моховой» հաղորդմանը
Հայաստանի երկրաշարժի զոհերի հիշատակին(ռուս.)
Պուզիրի (գյուղ, Վարնավինսկի շրջան)

Պուզիրի (ռուս.՝ Пузыри), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վարնավինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վասակ Սյունի (այլ կիրառումներ)

Վասակ Սյունի անունը կարող է վերաբերել.

Վասակ Սյունի - Հայաստանի մարզպան, 5-րդ դար
Վասակ Սյունի - Սյունիքի գահերեց իշխան 9-րդ դարում
Վասակ Սյունի - Սյունիքի թագավոր, 11-րդ դար
Լյուդմիլա Վելիկովա

Լյուդմիլա Գեորգիևնա Վելիկովա (ռուս.՝ Людмила Георгиевна Великова, օրիորդական ազգանունը՝ Սինիցինա, նոյեմբերի 4, 1947(1947-11-04), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), գեղասահքի մարզիչ։ Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ։ Նախկինում` խորհրդային գեղասահորդուհի, հանդես է եկել զուգասահքով Նիկոլայ Վելիկովի և Անատոլի Եվդոկիմովի հետ։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ։


=== Սպորտային կարիերա ===
Զուգասահքում հանդես գալով Նիկոլայ Վելիկովի հետ` դարձել է ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ։ Զույգը պարբերաբար հայտնվում էր ԽՍՀՄ-ի լավագույն տասնյակում։ Վելիկովների լավագույն արդյունքը ԽՍՀՄ չեմպիոնատում հինգերորդ տեղն էր, իսկ միջազգային մրցաշարերում հանդես չեն եկել։ Ավելի ուշ բժշկական  ցուցումներով Նիկոլայ Վելիկովն ավարտեց իր կարիերան, իսկ  Լյուդմիլան պարեց` զույգ կազմելով Անատոլի Եվդոկիմովի հետ։ Նրանց մարզիչն էր Նիկոլայ Վելիկովը։ Նրանց լավագույն արդյունքը 1972 թվականին ԽՍՀՄ գավաթի առաջնությունում երրորդ տեղն էր, իսկ 1973 թվականին ՌԽՖՍՀ առաջնությունում` երրորդ  տեղը։ Կարիերայի ավարտից հետո, ինչպես և ամուսինը, սկսել է զբաղվել մարզչական գործունեությամբ։


=== Մարզչական գործունեություն ===
Կարիերայի ավարտից մի քանի տարի հետո Վելիկովները միջազգային ասպարեզ դուրս եկան որպես մարզիչներ։ Վելիկովների առաջին մարզչական հաջողությունը Մարինա Պապլավսկայա և Ալեքսեյ Պոգոդին զույգն էր, ովքեր պատանիների կարգում ԽՍՀՄ առաջնությունում դարձան հաղթողներ։ Միջազգային մրցաշարերում մեդալներ նվաճած առաջին զույգը Նելլի Չերվոտկինա և Վիկտոր Տեսլյա զույգն էր։ Ընդհանուր հաշվով նրանց սաները պատանիների կարգում աշխարհի չեմպիոն են դարձել յոթ անգամ (Նատալյա Կրեստյանինա և Ալեքսեյ Տորչինսկի` երեք անգամ, Մարիա Պետրովա և Անտոն Սիխառուլիձե` կրկնակի, Նատալյա Շեստակովա և Պավել Լեբեդև, Մարիա Մուխորտովա և Մաքսիմ Տրանկով) և մեծահասակների կարգում` երկու անգամ (1994 թվականին` Շիշկովա-Նաումով, 2000 թվականին` Պետրովա-Տիխոնով զույգերը):


=== Կրթություն ===
1970 թվականին ավարտել է Պ. Ֆ. Լեսգաֆտի անվան ֆիզկուլտուրայի, սպորտի և առողջության պետական ինստիտուտը։


=== Անձնական կյանք ===
Ամուսնացել է նախկին զուգընկերոջ և մարզիչ Նիկոլայ Վելիկովի հետ։ Նրանք ունեն աղջիկ և երեք թոռ։ Թոռները նույնպես զբաղվում են գեղասահքով։


=== Պարգևներ և կոչումներ ===
ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ
Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Л. Г. Великова на сайте В. Соловьёва
Նիկոլաևյան քաղաքային հիվանդանոց

Նիկոլաևյան քաղաքային հիվանդանոց (ռուս.՝ Николаевская городская больница), հիվանդանոց Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում։


== Պատմություն ==

Ռոստովի քաղաքային հիվանդանոցը, որը բացվել է 1856 թվականին, երկար տարիներ գործել է վարձակալած շենքում։ 1857 թվականին կազմված սեփական շենքի կառուցման նախագիծը չի իրականացվել քաղաքային միջոցների անբավարարության պատճառով։ 1884 թվականին հիվանդանոցը տեղավորվել է Կարմիր խաչի հոսպիտալի բարաքներում, որոնք շտապ կառուցվել էին 1877 թվականին` ռուս-թուրքական պատերազմի պատճառով։ Բարաքները չէին հերիքում, այնտեղի հիգիենան անբավարար էր, և Քաղաքային դումայի որոշմամբ 1890 թվականի գարնանը սկսվեց հիվանդանոցների նոր հիմնական շենքերի կառուցումը։ Բացի այդ, նախատեսվում էր սեփական հիվանդանոցային եկեղեցու շինարարությունը։ Ընդհանուր նախահաշիվը կազմել էր զգալի գումար` գրեթե 400 հազար ռուբլի, հետևաբար, քաղաքի գանձարանից բացի, օգտագործվեցին նաև քաղաքացիների նվիրատվությունները։ «Վեդոմոստի Ռոստովսկոյ-նա-դոնու գորոդսկոյ ուպրավի» թերթը հաղորդում էր, որ «նվիրատվությունների հոսքը զգալիորեն առաջ է շինարարության տեխնիկական հնարավորություններից»։
Հիվանդանոցի հանդիսավոր հիմնարկեքը տեղի է ունեցել 1890 թվականի ապրիլի 18-ին, և սկզբնապես այն անվանվեց Կարմիր խաչի հիվանդանոց։ Հետագայում այն ստացավ «Նիկոլաևյան» անվանումը` քաղաքացիների խնդրանքով ի հիշատակ Հնդկաստան, Չինաստան և Ճապոնիա (հենց այստեղ է տեղի ունեցել միջադեպը) ճամփորդության ընթացքում կատարված մահափորձի ժամանակ թագաժառանգ Նիկոլայ II-ի փրկության։
Հիվանդանոցի նախագիծը, ներառյալ Կարմիր խաչի քարե եկեղեցին (Սուրբ Միքայել Հրեշտակապետ եկեղեցի), մշակել է ռոստովցի ճարտարապետ Նիկոլայ Սոկոլովը։ Նախագծով նախատեսվում էր կառուցել 13 շենք` մեկ երեքհարկանի (վարչական շենք), երկու երկհարկանի և տասը մեկհարկանի։ 20-րդ դարի սկզբին հիվանդանոցն արդեն ուներ հերձարան, ամբուլատորիա, լվացքատուն, հոգեկան հիվանդների կացարան և պաստերյան կայան։

Շինարարության ընթացքում նախագծային լուծումը փոխվել է, արդյունքում կառուցվել է ճարտարապետական համակառույցը կազմող տարբեր նշանակության մոտ 30 շենք։ Մասնաշենքերը միմյանցից բաժանվում էին այգիներով, իսկ ամբողջ հիվանդանոցը Բոլշայա Սադովայա փողոցից` երկուդեսյատինանոց այգիով։ Ռոստովի հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ, բժշկագիտության դոկտոր Նիկոլայ Պարիյսկու կազմած «Ռոստովի քաղաքային Նիկոլաևյան հիվանդանոցի 1900 թվականի հաշվետվությունում» ասվում է, որ Ռոստովի հիվանդանոցը Ռուսաստանի հարավում լավագույններից մեկն է։
1915 թվականին հիվանդանոցի որոշ տարածքներում տեղավորվել է Վարշավայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը, որը տեղափոխվել էր Դոնի Ռոստով։ 1922 թվականի սեպտեմբերին Նիկոլաևյան հիվանդանոցը տեղափոխվել է Դոնի Ռոստովի նորաստեղծ թիվ 1 կենտրոնական հիվանդանոց, իսկ նրա բոլոր մասնաշենքերը զբաղեցրել է Վարշավայի համալսարանը, որը վերակազմավորվել է Ռոստովի բժշկական ինստիտուտի։
1960-ական թվականներին գլխավոր մասնաշենքը քանդվել է և նրա տեղում կառուցվել է Ռոստովի բժշկական ինստիտուտի նոր մասնաշենք։ Սկզբնական շինությունների զգալի մասը պահպանվել է Պուշկինի փողոցում և Նախիջևանի նրբանցքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Николаевская городская больница в Ростове-на-Дону
НИКОЛАЕВСКАЯ БОЛЬНИЦА
ХИРУРГИЧЕСКИЙ КОРПУС НИКОЛАЕВСКОЙ ГОРОДСКОЙ БОЛЬНИЦЫ
Բիզովչի Դարի

Բիզովչի Դարի, Բիզովչի-դար, Բիզովչի-դարա, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզի և Արցախի Քաշաթաղի շրջանի սահմանագլխին, Զանգեզուրի լեռներում՝ Սիսիան քաղաքից 2 կմ դեպի հյուսիս-արևելք, Ջանլիճ լճից 4,5 կմ արևելք, Անջուր հանդից հյուսիս։ Տեղադրման կոորդինատներ 39°37′08″ հս․. լ. 46°17′34″ ավ. ե.։ Ունի 2684 մ բարձրություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկական առաջին դրամներ

Հայկական առաջին դրամներ, ստեղծվել են մ.թ.ա. 3-2-րդ դարերում։
Հայաստանի դրամական տնտեսության զարգացման այս փուլում (մ.թ.ա. 3-2-րդ դարեր) ծագում են հայկական դրամների անդրանիկ օրինակները։ Նրանց թողարկումը կատարվում էր Ծոփքում և Փոքր Հայքում առաջացած հայկական թագավորությանների կողմից։ Այս շրջանի հայկական դրամները ոչ թե ոսկուց կամ արծաթից էին, այլ պղնձից և ունեին զուտ տեղական նշանակություն՝ ներքին շուկայի ոլորտից դուրս չէին անցնում։ Դրանով էլ նշվում է այն իրողությունը, որ Փոքր Հայքի ու Ծոփքի մեջ 3-2-րդ դարերում ապրանքադրամական հարաբերությունների զարգացումը այնպիսի աստիճանի էր հասել, որ մանր առևտուրն անգամ կատարվում էր դրամով, մի հանգամանք, որ կարող է առաջանալ դրամի ֆունկցիոնալ նշանակության լիակատար ծավալման, քաղաքային կյանքի և նրա առևտրի խորացման պայմաններում։


== Փոքր Հայքի հայկական դրամներ ==
Ծոփքի կամ Փոքր Հայքի հայկական դրամներն իրենց կշռային տվյալներով ատտիկյան էին։ Դրանք թողարկվել են, Քարասպես (մ.թ.ա. 3-րդ դար), Արշամ (մ.թ.ա 230 թվականի շուրջ) թագավորների իշխանության տարիներին։


== Դրամների նկարագրությունը ==
Ըստ պակտկերատիպի այդ դրամներն ունենալով տեղական բնորոշ գծեր, արտացոլում են նաև աղերսներ սելեկյան, պարթևական և կապադովկիական դրամների հետ։ Հելենիստական դարաշրջանի յուրահատուկ հայկական այդ դրամների վրա պատկերված են մի կողմից թագավորների դիմանկարները, իսկ մյուս կողմից՝ պաշտամունքային խորհրդանիշներ՝ արծիվ, ձի, ինչպես նաև հաղթության, Աթենաս և Անահիտ դիցուհիների կերպարները։ Վերջիններիս շուրջ հունարեն գրվում էին միապետների անուններն ու երբեմն հայրանունները։ Հեթանոսական պատկերների հետ միասին միապետի անձնանվան հիշատակումը դրամների վրա թերևս արտացոլում էր թագավորի պաշտամունքի գաղափարը։ Վերոհիշյալ հայ թագավորների դրամները թողարկվել են հավանաբար Արշամաշատ, Արկաթիակերտ և այլ հայկական քաղաքներում։


== Գրականություն ==
Հայ Ժողովրդի Պատմություն էջ 692


== Ծանոթագրություններ ==
Կալվաթա

Կալվաթա (վրաց.՝ კალვათა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սաչխերեի շրջան‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 500 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սաչխերեից հեռու է 2 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 353 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կյոռլինգ

Կյոռլինգ (հայերեն ճիշտ տարբերակը՝ քըրլինգ) (անգլ.՝ curling - պտտվող), Կանադայում, Անգլիայում, Շոտլանդիայում և մի քանի այլ երկրներում մասսայականություն վայելող մարզական խաղ։
Կյոռլինգի սառցապատ խաղադաշտն ունի 36,22 մ երկարություն։ Մեկնարկի տեղից 30,96 մ վրա գծվում է 92,16 սմ շրջանագիծ ունեցող թիրախ։ Յուրաքանչյուր թիմի կազմում հանդես է գալիս երեք մարդ, որոնցից յուրաքանչյուրին տրվում է երկուական մական։ Խաղի մասնակիցները ձգտում են մականները, սառցի վրայով սահեցնելով, այնպես ուղարկել դեպի թիրախը, որ այն կանգնի շրջագծի մեջ։ Մականը կշռում է 19,96 կգ։ Հաղթանակը տանում է առավել նշանառու թիմը։
Քարը կշռում է 19,96 կգ


== Աղբյուրներ ==
Խլա

Խլա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տավարի միս

Տավարի միս, վայրի ցլերի ենթատեսակների մսի գյուղատնտեսական և խոհարարական դասակարգում։ Մսամթերքի որակը կարող է կախված լինել անասունի հասակից, ցեղից և բտվածության աստիճանից։ Համարվում է բարձրարժեք սննդամթերք մարդու համար, պարունակում է սպիտակուցներ, ճարպեր, ածխաջրեր, հանքանյութեր, ինչպես նաև A, B և D վիտամիններ։ Տավարամսի հիմնական սննդային արժեքը կախված է դրանում պարունակվող լիարժեք սպիտակուցներից և ճարպերից, որոնք գտնվում են մկանային և ճարպային հյուսվածքներում։
Տավարի մսի սննդանյութերն ունեն բարձր մարսելիություն։ Մարսելիությունը չոր նյութերի հաշվով կազմում է 95,0 %, սպիտակուցներինը՝ 95,7 %, ճարպերինը՝ 93,5 %, ածխաջրերինը՝ 97,0 % և հանքային նյութերինը՝ 81,8 %։
Տարբեր ցեղերի կենդանիների մսային մթերատվությունը պայմանավորված է դրանց մորՖոլոգիական (ձևաբանական) և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկություններով, որոնք ձևավորվում և զարգանում են կենդանիների աճեցման ընթացքում ժառանգականության, կերակրման և պահվածքի ազդեցության ներքո։ Մսային մթերատվությունը բնութագրվում է որոշակի ժամանակահատվածում կենդանու սպանդից ստացված մսեղիքի ինչպես քանակական, այնպես էլ որակական ցուցանիշներով։
Տավարի սպանդից ստանում են մսեղիք, ճարպ, ենթամթերքներ և տեխնիկական հումք։


== Գրականություն ==
Սարգսյան Ռ.Թ., Չիթչյան Տ.Ժ., Հովհաննիսյան Ա.Հ.. «Անասնաբուշություն», Երևան, «ՀՊԱՀ» (2012),
Վ. Մ. Հովահաննիսյան. «Մսի և մսամթերքի տեխնոլոգիա», Երևան, «ՀՊԱՀ»


== Արտաքին հղումներ ==
ԱՄՆ Գյուղդեպարտամենտի տավարի մսի գնահատման ստանդարտներ (PDF) Archived 2014-07-01 at the Wayback Machine. (անգլերեն)
Ալեխանդրո Սանս

Ալեխանդրո Սանս (իսպ.՝ Alejandro, Sanz իսկական անունը Alejandro Sánchez Pizarro, դեկտեմբերի 18, 1968(1968-12-18), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանալեզու երգիչ, երգահան և Գրեմմի մրցանակակիր։
Իր առաջին երգը նա գրել է 7 տարեկանում։ 16 տարեկանում ձայնագրել է իր առաջին ալբոմը ՝ Los Chulos Son Pa' Cuidarlos անունով։ Չնայած դրան նրա դեբյուտը կայացել է 1991 թ․–ին Viviendo Deprisa ալբոմով։
2003 թ․–ին ձայնագրել է իր No Es Lo Mismo ալբոմը, ինչի համար 2004 թ․–ին ստացել է հինգ Լատինական Գրեմմի։ Ալեխանդրո Սանսը Վենեսուելայի նախագահ Ուգո Չավեսի ամենաթունդ քննադատներից է։


== Մրցանակներ ==
Ալեխանդրո Սանսը ստացել է 19 Գրեմմի մրցանակ, որոնցից 3–ը սովորական Գրեմմի մրցանակ, իսկ 16–ը՝ Լատինական Գրեմմի մրցանակ։
Ամբողջ աշխարհում վաճառվել է Ալեխանդրո Սանսի ալբոմների 25 միլիոն օրինակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

http://www.alejandrosanz.com Ալեխանդրո Սանս. պաշտոնական կայք
Ալեխանդրո Սանսը ALLMUSIC կայքում
(20336) Գրեյթմիլլս

(20336) Գրեյթմիլլս (անգլ.՝ Gretamills), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 31-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(20336) Գրեյթմիլլս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կայանչա (Կատունի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կայանչա (այլ կիրառումներ)Կայանչա (ռուս.՝ Կայանչա), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուզունտիտիգեմ գետի ձախ ափով՝ 288 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  13010100312115100006572
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100657
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զելենայա Ռոշչա (այլ կիրառումներ)

Զելենայա Ռոշչա, կարող է վերաբերել՝

Զելենայա Ռոշչա - գյուղ Ռուսաստանի, Թաթարստան հանրապետության Բուգուլմինսկի շրջանի կազմում
Զելենայա Ռոշչա - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Ռիչարդ Մեդդեն

Ռիչարդ Մեդլեն (անգլ.՝ Richard Madden, հունիսի 18, 1986(1986-06-18), Elderslie, Շոտլանդիա), թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության շոտլանդացի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ռիչարդ Մեդլենը ծնվել և մեծացել է Շոտլանդիայի Էլդեռսիլե գյուղում։ Վաղ տարիքից նա մասնակցել է Paisley Arts Centre’s ծրագրին, որտեղ ստացել է բեմի փորձ ավագ դպրոց մտնելուց առաջ։ 2007 թվականին ավարտել է Շոտլանդիայի թագավորական երաժշտական ակադեմիան։


== Ստեղծագործություն ==
Իր դերասանական կարիերան սկսել է 11 տարեկանում, որպես երիտասարդ Էնդի՝ նա հանդես է եկել Իենա Բենկսի «Գործընկերներ» վեպում, որից հետո նա նկարահանվել է Barmy Aunt Boomerang հեռուստատեսային շարքի Սեբաստյան Սիմպկինսա գլխավոր դերում, 6 դրվագներում, որոնք դուրս են եկել հեռուստատեսային էկրանին 1999-2000 թվականներին։
Շոտլանդական թագավորական երաժշտական ակադեմիայում ` Գլազգոյում, վերապատրաստման ընթացքում համագործակցել է The Arches շահույթ չհետապնդող կազմակերպության հետ, ինչպես նաև թատերական արտադրությունների հետ, հետագայում խաղացել է Tom Fool պիեսի  Ֆրանց Խավիեր Կրոետտսա դերը շոտլանդական քաղաքացիական թատրոնում, որն այնքան ջերմորեն է ընդունվել հանրության կողմից, որ նա որոշեց պիեսը ցուցադրել Լոնդոնում, որտեց Մեդլեն խաղում էր «Գլոբուս» թատրոնում։ Վերապատրաստման վերջին տարիներին նա «Գլոբուս» թատրոնում «Ռոմեո եւ Ջուլիետ» պիեսում խաղացել է Ռոմեոյի դերը, որը Լոնդոնի պրեմիերայից հետո, տեղի է ունեցել 2007 թվականի ամառային շրջագայության ընթացքում, և դարձավ ժամանակակից աշխարհում առաջին այդ տեսակի շրջագայությունը։
Հետո նա ստացել է 2009 թվականի արտադրության BBC «Հույս-Սպրինգս» սերիալում Դին Մակկենզի դերը, 2010 թվականին Ռիպլի (Ripley) դերը «Chat» ֆիլմում »։
Ռիչարդը հաղթել է HBO ալիքի «Գահերի խաղը» ֆիլմի Ռոբ Ստարկի դերում՝ հարմարեցված Ջորջ Մարտինի Սառույցի և Կրակի Երգ վեպի։ 2011 թվականից նա նկարահանվել է «Sirens» բրիտանական կատակերգության շարքում, որտեղ խաղում է Էշլինի դերը։
Դերասանական աշխատանքի համար նա ստացել է դրական մեկնաբանություններ, որոնք տպագրվել են բրիտանական մամուլում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


== Վիդեո խաղեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ричард Мэдден Internet Movie Database կայքում
Մ.թ.ա. 173


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
774

774 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 774 թվականն է, 
VIII դարի 74-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ֆոլինա

Ֆոլինա  (իտալերեն՝ Follina), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3644 մարդ, խտությունը՝ 152 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31051, հեռախոսային կոդ՝ 0438։
Հարևան կոմունաներն են՝ Սիսոն դի Վալմարինո, Ֆարա դի Սոլիգո, Միանե, Պիև դի Սոլիգո։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեժինի վարունգի հուշարձան

Նեժինի վարունգի հուշարձան (ուկրաիներեն՝ Пам'ятник ніжинському огірку), հուշարձան, որը նվիրված է Նեժինի վարունգին և թթու պատրաստող վարպետներին։ Գտնվում է Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Նեժին քաղաքում։
Հուշարձանի բացման ժամանակ տարածված հաղորդագրության համաձայն, այն բանջարեղենի առաջին հուշարձանն էր Ուկրաինայի տարածքում։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Նեժինի վարունգի հուշարձանը գտնվում է Նեժինի պահածոների գործարանի շենքերից ոչ հեռու գտնվող հանրային այգում (Շևչենկոյի փողոց, 160)։
Նախագծի հեղինակը տեղացի նկարիչ Լեոնիդ Վորոբյովն է։


== Բնութագիր ==
Հուշարձանը նկուղի և Նեժինի վարունգի տակառի քանդակային պատկերն է։ Այսպիսով, քանդակագործական կոմպոզիցիան ընդօրինակում է նկուղը՝ որպես բանջարեղեն պահելու ավանդական վայր, տակառ, որում նախապես թթու էին դրել նեժինյան վարունգը։
Վարունգը պատրաստված է հազվագյուտ (Ուկրաինայի համար) կանաչ գրանիտից, կշռում է ավելի քան 50 կիլոգրամ, բերվել է Իտալիայից, իսկ իտալացիները, իմանալով հուշարձանի գաղափարի մասին, զգալիորեն նվազեցրել են գրանիտի գինը։


== Պատմություն ==
Նեժինի վարունգի հուշարձանը հանդիսավոր բացվել է 2005 թվականի դեկտեմբերի 16-ին։
Հուշարձանի ստեղծման գաղափարը պատկանում էր Նեժինի քաղաքային գործկոմին։ Այն արժանացավ տեղական պահածոների գործարանի աջակցությանը և տեղի բնակիչների ջերմ ընդունելությանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Галчин Олексій, Травінцева Ганна Ніжинський огірок не в банці, а в граніті. Archived 2016-03-12 at the Wayback Machine. // Україна Молода|«Україна Молода» №м 238 за 20 грудня 2005 року
У Ніжині поставили пам’ятник огірку. Вчора відбулося офіційне відкриття пам’ятника ніжинському огірку в м. Ніжин. Про це УНІАН повідомили в прес-службі Корпорації Fozzy Group. Archived 2020-11-06 at the Wayback Machine. // повідомл. від 17 грудня 2005 року на fakty.com.ua, «Факти ICTV». Новини культури Archived 2020-11-06 at the Wayback Machine.
Цалик Станіслав Огіркова зірка Ніжина // повідомл. за 11 жовтня 2007 року на www.weekly.com.ua/ukr/ (електронна версія газети Kyiv Weekly)
3D модель «Пам’ятник ніжинському огірку» Archived 2012-07-17 at the Wayback Machine. для Google Earth
Կրուկոլի

Կրուկոլի (իտալերեն՝ Crucoli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կալաբրիա մարզի Կրոտոնե գավառում։
Բնակչությունը 3377 մարդ, բնակչության խտությունը 67,8 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 50 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 88812։ Հեռախոսային կոդ՝ 0962։
Բնակչության հովանավոր սուրբ համարվում է Սուրբ Աստվածածինը Մադոնն դը Մանիպուգլիան, տոնակատարությունը տեղի է ունենում ամեն տարի մայիսի երրորդ կիրակին։


== Գաստրոնոմիա ==
Կրուկոլին համարվում է սարդելիի բնօրաննը։ Հենց այստեղից է առաջացել այս ձկնային ճաշատեսակը, բաղադրամասերն են սարդինան, աղ, պղպեղ և սամիթ։ Ամեն տարի, սկսած 1972 թ.-ից, օգոստոսի երկրորդ կիրակին, կենտրոնական հրապարակում տեղի է ունենում Սարդելա փառատոնը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարովիցա (Չերնյանիցայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դարովիցա (այլ կիրառումներ)Դարովիցա (ռուս.՝ Даровица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոտելնիչսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Չերնյանիցա գետի ձախ ափին՝ 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Ռոմինսկայա գյուղի արևմուտքում, Կոտելնիչայից 12 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է դեպի հյուսիս-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300312111100036048
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103604
Ավազանի կոդը - 10.01.03.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բոկինի գավառ

Բոկինի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Boquim), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Սերժիպի նահանգի գյուղատնտեսական շրջան (մարզ)ի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 156 961 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 1896,4  կմ²։ Բնակչության խտությունը 82,77  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 386 656 369,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2004 թվականին կազմում է 2 527,94 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,601։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Արաուա
Բոկին
Կրիստինապոլիս
Հակադարձ կապ

Հակադարձ կապ, որևէ համակարգի աշխատանքի արդյունքների ազդեցությունը նույն այդ համակարգի հետագա աշխատանքի բնույթի վրա։ Համակարգի գործադիր օրգանի գործողության արդյունքների մասին ինֆորմացիան hակադարձ կապի շղթայով մտնում է կառավարող օրգան։ Այդ ինֆորմացիայի հիման վրա կառավարող օրգանը արտադրում է ճշգրտող, շտկող ազդանշաններ։ Հակադարձ կապը հնարավորություն է տալիս կառավարման պրոցեսում օգտագործել տվյալ պարագաներում օբյեկտի փաստացի վարքի մասին ինֆորմացիան։ Տարբերում են բացասական հակադարձ կապ, որը օբյեկտը հավասարակշռությունից շեղվելու դեպքում չեզոքացնում է այդ շեղումը, և դրական հակադարձ կապ, որը նպաստում է այլ հավասարակշռված վիճակի անցնելուն կամ առաջացնում հեղեղային պրոցես։ Հակադարձ կապը կիբեռնետիկայի առավել կարևոր հասկացություններից է։
Պուկարա դե Տիլկարա

Պուկարա դե Տիլկարա, հին ամրոց (պուկարա), որը գտնվում է Տիլկարա քաղաքի մոտ, բլրի վրա, Արգենտինայի Խուխույ պրովինցիայում։ Այն գոյություն է ունեցել նախքան Ինկերի կայսրության ծաղկումը։
2000 թվականին ամրոցը հռչակվել է որպես ազգային հուշարձան։


== Պատմություն ==
Մարդիկ այս բնակավայրում հայտնվել են մ. թ. ա. 8-րդ հազարամյակում։ Ամրոցը կառուցվել և բնակեցվել է 12-րդ դարում։ Տեղական բնակիչները զբաղվում էին գյուղատնտեսությամբ, խեցեգործությամբ և հյուսելու արվեստով, բացի դրանից, նրանք նաև քաջ մարտիկներ էին։ Ժամանակին Պուկարան համարվում էր կարևոր տնտեսական և ռազմական կենտրոն։
Ամրոցում բնակվել են շուրջ 2000 բնակիչ, ովքեր ապրել են փոքրիկ քարե շենքերում, որոնք չունեին պատուհաններ, և որոնց դռները ցածր էին։ Բացի բնակավայրերից, կենդանիների համար նախատեսված անասնանոցներից և այլ ֆերմերային շինություններից, այստեղ տեղակայված էին նաև այնպիսի վայրեր, որտեղ անցկացվում էին կրոնական ծեսեր և թաղման արարողություններ։
15-րդ դարի վերջում ինկերը վերջնականապես պարտության մատնեցին քվեբրադա ցեղերին, որոնք ամրոցն օգտագործում էին որպես ռազմական կառույց՝ մոտակա հանքավայրերից արծաթ, ցինկ և պղինձ մատակարարելու համար։
Ինկերի տիրապետությունը շարունակեց իր գոյությունը ևս կես դար և ավարտվեց 1536 թվականին, երբ եկան իսպանացիները։ Վերջիններս 1586 թվականին ստեղծեցին ժամանակակից քաղաք՝ Տիլկարա անվանումով։


== Ժամանակակից պատմություն ==


=== Կրկնակի բացում ===
1908 թվականին, Բուենոս Այրեսի համալսարանի դասախոս, մարդաբան Խուան Բաուտիստա Ամբրոսետտին և իր ուսանող Սալվադոր դե Բենեդետտին կրկին ուսումնասիրեցին այդ տեղանքը և ստեղծեցին կատալոգ, որը բաղկացած էր ավելի քան 3000 նմուշներից, որոնք պեղվել էին առաջին 3 տարիներին։ Աշխատանքը սկսելով 1911 թվականից՝ նրանք մաքրեցին մոտ 2000 քառակուսի մետր հողատարածք և վերակառուցեցին որոշ շենքեր։ 1948 թվականին Էդուարդո Կասանովան ստանձնեց ամրոցի շրջանի ղեկավարությունը, որի արդյունքում՝ 1966 թվականին բացվեց հնագիտական թանգարան։ Պեղումները շարունակվում են մինչ այսօր, և դրանք իրականցվում են Բուենոս Այրեսի համալսարանի կողմից։


=== Թանգարան ===
Թանգարանը կազմված  է տասը սենյակից, որոնցից երեքը նախատեսված են ժամանակավոր ցուցահանդեսների, գրադարանների և վարչական տարածքների համար։ Յոթ սենյակներում, որտեղ մշտական ցուցահանդեսներն են, ներկայացված են հնդկական տարբեր մշակույթների ավելի քան 5000 արժեքավոր պատմական ցուցանմուշներ։

Սրահ 1-Արգենտինա և հարևան երկրներ` Չիլի և Բոլիվիա, ցուցանմուշների շարքում` Ատակամա անապատից բերված մումիացված մարմին։
Սրահ 2-Պերուի մշակույթը, ցուցադրվում են կերամիկայից պատրաստված իրեր, որոնք պատկանել են հնդկացիներին
Սրահ 3-Իսպանական նվաճման ժամանակաշրջանին վերաբերող ցուցանմուշներ։
Սրահներ 4 և 5-Պունի և Խուխուի ցուցանմուշներ։
Սրահ 6-Պուկարայի ամրոցի մնացորդները։
Սրահ 7-Քեբրադայի մշակույթի մնացորդներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պուկարա դե Տիլկարա 
La Nación article 16 Aug 2002: La Quebrada de Humahuaca se fortalece en el Pucará de Tilcara
Ալիա (Արյեժի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալիա (այլ կիրառումներ)Ալիա (ֆր.՝ Alliat), համայնք Ֆրանսիայում՝ Միջին Պիրենեյան երկրամասի Արյեժ գավառի Ֆուա շրջանում։ Մտնում է Տարասկոն սյուր Արեժ կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09006։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 64 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 48 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 30-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 18-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 62,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,7 %)։ 30 աշխատունակ բնակիչներից 25-ը աշխատում էին (14 տղամարդ և 11 կին), անաշխատանք էին 5-ը (2 տղամարդ և 3 կին)։ 18 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 9-ը թոշակառու, 6-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Ալիա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-2-17 
«Ալիա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Տավուշ (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տավուշ (այլ կիրառումներ)Տավուշ (այժմ կոչվում է՝ Թովուզ ադրբ.՝ Tovuz), քաղաք Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Տուչքատակ գավառում, ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության հյուսիսարևմտյան մասում, Թովուզի շրջանի վարչական կենտրոնը։ Բնակչությունը՝ 13 520 մարդ (2009)։


== Պատմություն ==

Մինչև 1935 թվականը Տավուշը եղել է երկաթուղային կայարան, մինչև 1947 թվականը՝ քաղաքատիպ ավան, այնուհետև՝ քաղաք։


== Անվանում ==
Տավուշ տեղանունը հանդիպում է տվյալ տարածքի բազմաթիվ վայրերի անվանումներում։ Այդ անունով կա գետ, բերդ, գավառ, գյուղ, քաղաք։ Ընդհանրապես, Թովուզ անվանատարբերակը բուն հայկական Տավուշ անվանման թուրքական և արաբական հնչողությունն է։ Դեռ Մակար եպիսկոպոս Բարխուդարյանն էր իր աշխատություններում օգտագործում Տավուշ անվանումը Թովուզի փոխարեն։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Ղազախ-Գանձակ մայրուղու և երկաթգծի վրա՝ Ղազախից 24 կմ հարավ-արևելք, ծովի մակերևույթից 430-455 մ բարձրության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալասա

Սալասա (իտալերեն՝ Salassa)՝ կոմունա Իտալիայում՝ Պիեմոնտ մարզի Թուրինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների՝ 1.668 մարդ։ Զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 336 մարդ/կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10010 ։ Հեռախոսային կոդը՝ 10080։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության շարժը.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսային կոդ - +39 011 9637220
էլեկտրոնային փոստ - salassa@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնական կայք - http://www.comune.salassa.to.it/


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
* [http://www.comune.salassa.to.it/ Պաշտոնական կայք կարգավորման (իտալ.)
կայք կարգավորման (իտալ.)(չաշխատող հղում)
Պաշտոնական կայք կարգավորման Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine. (անգլ.) (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (159401-159500)

Աստերոիդների ցանկ (159301-159400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (159501-159600)
 Աստերոիդների ցանկ (159301-159400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (159501-159600)
Ջերմանո

Ջերմանո (իտալերեն՝ Germagno) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։ Բնակչությունը՝ 208 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 104 մարդ./կմ²։ Տարածքը՝ 2 կմ²։ Փոստային ինդեքս 28887։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0323։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Տվյալներ ==
Հեռախոսահամար - 0323 866836
Էլեկտրոնային հասցե - germagno@reteunitaria.piemonte.it
Պաշտոնականկայք - http://www.comune.germagno.vb.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
ՄՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետ

Մ.Վ. Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի Պետական Համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետ (ռուս.՝ Факультет журналистики Московского государственного университета им. М. В. Ломоносова), ՄՊՀ հումանիտար ֆակուլտետներից մեկն է։ Զբաղեցնում է Մոսկվայի կենտրոնում գտնվող և 1830-ականներին Եվգրաֆ Տյուրինի նախագծով վերակառուցված համալսարանի Լսարանային կորպուսը, Մանեժի դիմաց։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Ֆակուլտետի ուսանողական կայքը Archived 2007-03-28 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (312101-312200)

Աստերոիդների ցանկ (312001-312100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (312201-312300)
 Աստերոիդների ցանկ (312001-312100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (312201-312300)
Լե Կասե

Լե Կասե (ֆր.՝ Les Cassés), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 223 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.63 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.28 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 610 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 165 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 143 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 111-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 32։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,6 %։ 111 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 101 անձ (50 տղամարդ և 51 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (4 տղամարդ և 6 կին)։ 32 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բեռլինի կենդանաբանական այգի

Բեռլինի կենդանաբանական այգի, (գերմ.՝ Zoologischer Garten Berlin) կենդանաբանական այգի Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության Բեռլին քաղաքում։ Գերմանիայի ամենամեծ կենդանաբանական այգին։ Կենդանաբանական այգին աշխարհի ամենաշատ այցելու ունեցող այգիներից է։
Այգում հանդիպում են մոտ 1500 տեսակների 15.000 կենդանիներ։ Կենդանաբանական այգուն կից գործում է ակվարիում, որը կազմված է երեք հարկերից։ Երեք հարկերում ցուցադրվում են ոչ միայն ձկների, այլ նաև սողունների, երկկենցաղների, միջատների և այլ անողնաշարավորների շատ տեսակներ։ Բեռլինի կենդանաբանական այգին Բեռլինի հիմնական տեսարժան վայրերից մեկն է։
Ամեն տարի, կենդանաբանական այգի են այցելում շուրջ 2,6 միլիոն մարդ։


== Պատմություն ==
Բեռլինի կենդանաբանական այգին Գերմանիայի առաջին և աշխարհի իններորդ ամենամեծ կենդանաբանական այգին է, որը հիմնադրվել է 1884 թվականի օգոստոսի 1-ին։
1869 թվականին տնօրենի պաշտոնը զբաղեցրել է Հենրիխ Բոդինուսը։ Կենդանաբանական այգում կառուցված աղավնատնից հետո (այն կազմված էր էկզոտիկ ոճով), այն դարձավ զբոսաշրջության նշանավոր կենտրոն։ Ավելի ուշ, այստեղ կառուցվեցին բաժիններ, որոնք նախատեսված են փղերի, ջայլամների, ֆլամինգոների, առյուծների և այլ կենդանիների համար։
1888 թվականին կենդանաբանական այգու տնօրեն է դառնում Լյուդվիգ Հեքը։ Նրա օրոք ստեղծվեց կենդանաբանական այգու հիմնադրամը և սկսվեց համագործակցություն Միացյալ Թագավորության Լոնդոն քաղաքի կենդանաբանական այգու հետ։
1913 թվականին արդեն ստեղծված էր կենդանաբանական այգու հիմնական բաժինները, սակայն դրանց ավելացմանը խոչընդոտեց Առաջին աշխարհամարտի սկսելը։ Այդ պատճառով ողջ մնացած կենդանիները տեղափոխվեցին որոշ ժամանակով խաղաղ գոտի՝ Համբուրգ։
Առաջին աշխարհամարտի աղետներին որոշ ժամանակ անց փոխարինեց ավելի կատաղի երկրորդ աշխարհամարտը։ Դրա արդյունքում կենդանաբանական այգու կառույցները ամբողջությամբ ավերվեցին, իսկ 3715 կենդանատեսակներից ողջ մնացին միայն 91-ը, այդ թվում երկու առյուծներ, երկու բորենիներ, մեկ Ասիական փիղ, մեկ արու գետաձի, տասը համադրիլ կապիկ, մեկ շիմպանզե, մեկ արագիլ և մեկ Աֆրիկյան թռչուն։
1945 թվականից 1956 թվականներին այգու տնօրեն է դարձել այգու պատմության մեջ առաջին կին տնօրենը՝ Օսկար Հայնրոտան։ Նա կարողացել է վերակառուցել կենդանաբանական այգու բաժինները, ինչպես նաև կառուցել պարիսպ գետաձիերի անվտանգության համար։


== Կենդանիներ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Բեռլինի կենդանաբանական այգու պաշտոնական կայքը(գերմ.)
Կենդանաբանական այգու մասին Archived 2011-04-30 at the Wayback Machine.(գերմ.)
Բեռլինի կենդանաբանական այգում սատկել է Կնուտ արջը Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Տրիկրատնոե

Տրիկրատնոե (ուկրաիներեն՝ Трикратне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1914 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տրիկրատնոե գյուղում բնակվում էր 786 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,086 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (1458)

Ժողովածու (1458), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1458 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1705 թվականին Հովհաննես Ղազվինցի գրիչի կողմից, Էջմիածնում։ Ստացողը եղել է Հովհաննես Ղազվինցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19X14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 348 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիր։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 1բ, 193ա, 228բ, 345բ, 346ա։


== Բովանդակություն ==
Ագաթանգեղոսի պատմութիւն։
Դաշանց թուղթ։
Մեսրոպայ Վայոցձորեցւոյ պատմութիւն Մեծին Ներսիսի։
Վարք և Տեսիլ Սահակայ։
Եղիշէի պատմութիւն Վարդանայ և Հայոց պատերազմին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լը Թեյլ (Ալյեի գավառ)

Լը Թեյլ (ֆր.՝ Le Theil), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Լը Մոնտե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03281։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 408 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 252 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 177-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 75-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 63,7 %)։ 177 աշխատունակ բնակիչներից 157-ը աշխատում էին (97 տղամարդ և 60 կին), անաշխատանք էին 20-ը (9 տղամարդ և 11 կին)։ 75 անգործունակ մարդկանցից 13-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 34-ը թոշակառու, 28-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ռոմանական եկեղեցի՝ XI-XII դարեր
Ֆոնտարյոլ դղյակ՝ XV դար
Միրկոն լճակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լը Թեյլ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-26-ին։ Վերցված է 2012-6-23 
«Լը Թեյլ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30