armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ելիզավետովկա (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵլիզավետովկաԵլիզավետովկա (ուկրաիներեն՝ Єлизаветівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Ելիզավետովկա գյուղում բնակվում էր 113 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բրիխա

Բրիխա (եբրայերեն՝ בְּרִיחָה‎, «փախուստ»), Հոլոքոստից փրկված սիոնական երիտասարդական կազմակերպությունների անդամների կողմից 1944-1945 թթ. ստեղծված ընդհատակյա կազմակերպություն, որի նպատակն էր հրեաների տեղափոխումը Արևելյան Եվրոպայից Միջերկրական և Սև ծովերի ափերը՝ ենթամանդատային Պաղեստին հետագայում ուղարկելու նպատակով։ «Բրիխա» բառը ի սկզբանե այդ գործողության անվանումն էր։


== Տես նաև ==
Ալիյա
Ալիյա Բեթ
Հրեա փախստականներ


== Արտաքին հղումներ ==
Վ.Վ. Էնգել Հրեաները հետապատերազմական ժամանակաշրջան(չաշխատող հղում)
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Պաղեստին հրեաների անօրինական իմիգրացիան
Սվոբոդնոե (ավան, Ամվրոսիևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍվոբոդնոեՍվոբոդնոե (ուկրաիներեն՝ Свободне), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սվոբոդնոե ավանում բնակվում էր 110 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պոնազիրևսկի շրջան

Պոնազիրևսկի շրջան (ռուս.՝ Поназыревский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կոստրոմայի մարզում։
Ստեղծվել է 1945 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոնազիրևո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2080 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 8717 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Էտրուսկների ազգային թանգարան

Էտրուսկների ազգային թանգարան (իտալերեն՝ Museo Nazionale Etrusco), էտրուսկների քաղաքակրթությանը վերաբերող թանգարան՝ տեղակայված Իտալիայի մայրաքաղաքում՝ Հռոմի Վիլա Ջուլիոյում։


== Պատմություն ==
Վիլան կառուցվել է Ջուլիո III Հռոմի Պապի համար, ում անունով էլ կոչվել է։ Կառույցը պապական սեփականություն է մնացել մինչև 1870 թվականը, երբ Ռիսորզիմենտոյի զարթոնքով և  Պապական մարզի ավարտով այն դարձավ Իտալիայի թագավորության սեփականություն։ Թանգարանը հիմնադրվել է 1889 թվականին՝ որպես նույն ազգայնական շարժման մաս՝  նպատակ ունենալով հավաքագրելու Լացիի, հարավային Էտրուրիայի և Ումբրիայի էտրուսկների և ֆալիսկիների քաղաքակրթությանը պատկանող  բոլոր նախահռոմեական հնությունները։ 20-րդ դարի սկզբից թանգարանը տեղակայված է վիլայում։


== Հավաքածուներ ==

Թանգարանի ամենահայտնի եզակի գանձը տերակոտա գրեթե իրական չափերի «հարս ու փեսայի» դամբարան հուշարձանն է (Sarcofago degli Sposi, «Ամուսինների սարկոֆագ»), որոնք մեջքով հենված կարծես ներկա են ճաշկերույթի։
Այլ նմուշներ՝

Էտրուսկյան-փյունիկյան հուշատախտակներ Պիրգիից
Ապոլլոնը Վեյիից
Cista
Վերականգնված ֆրիզ, որտեղ ներկայացված է իր թշնամու՝ Մելանիպուսի ուղեղը ուտող Տիդեյը
Tita Vendia vase
Եֆրոնիի կրատեր (Euphronios krater), այժմ գտնվում է Չերվետերեի հնագիտական թանգարանում, 2008-2014 թվականներին եղել է Վիլա Ջուլիոյում
Կենտավրոս Վուլչիից


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Moretti Anna Maria Sgubini, ed. (2001)։ The Villa Giulia National Etruscan Museum: Short Guide։ Roma: "L'Erma" di Bretschneider; Ingegneria per la cultura։ ISBN 88-8265-012-X 


== Արտաքին հղումներ ==
Museo Nazionale Etrusco information
Ստավիշչե (գյուղ, Պոպելնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտավիշչեՍտավիշչե (ուկրաիներեն՝ Ставище), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1618 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստավիշչե գյուղում բնակվում էր 469 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4948 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 94,79 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆուրորե

Ֆուրորե (իտալերեն՝ Furore), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 822 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 475 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84010, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 089։


== Բնակչություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 089 874100
Էլեկտրոնային փոստ՝ furoresindaco@amalfinet.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.furore.sa.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վիրաբուժությունը Հայաստանում

Հայաստանում վիրաբուժության ծառայության կագմակերպմամբ սկիզբ է դրվել երկրամասային հիվանդությունների (մալարիա, բրուցելոգ, էխինոկոկոզ, ասկարիդոզ, դիզենտերիա) վիրաբուժության բարդությունների կանոնավոր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտվել են մալարիայի ժամանակ «սուր որովայնի» (Ի. Գևորգյան), մալարիային սպլենոմեգալիայի (փայծաղի մեծացում), թարախակույտերի ախտանշագիտության և կլինիկայի, վերքերի լավացման, արյան մակարդող համակարգի վրա մալարիայի ազդեցության (Ռ. Յոլյան) հարցերը։ Մշակվել է բրուցելոզի վիրաբուժության բարդությունների ախտորոշման շճաբանական ռեակցիայի արագ եղանակ (Ա. Սինասյան), հնարավոր է դարձել բրուցելոզի դեմ նախապես անընկալունացված դոնորներից վերցրած արյան պահածոյացումը (Ա. Սինասյան, Ք. Անտոնյան)։ Հետազոտվել են ասկարիդոգի ախտածնության, կլինիկայի, բուժման և վիրաբուժության բարդությունների հարցերը (Վ. Մալխասյան)։ Ոաումնասիրվել են էխինոկոկոզի տարածվածությունը երկրում, մշակվել և առաջարկվել է բազմաբշտային էխինոկոկի առաջացման սխեմա (Հ. Գևորգյան, է. Մարտիկյան), կատարվել է էխինոկոկի բշտի հեռացում փայծաղից՝ վերջինիս պահպանմամբ (Վ. Սարուխանյան)։ Կրծքային վիրաբուժության բնագավառում դեռևս 1950-ական թվականներից Ս. Ավդալբեկյանը կատարել է թոքերի վիրահատություններ, 1956 թվականին՝ թոքի էխինոկոկոզի բուժման փորձ։ Մինչ այդ կատարվել են կրծքավանդակի օրգանների եզակի պլանային միջամտություններ, սակայն հաճախակի էին վիրահատությունները կրծքավանդակի վիրավորումների և փակ վնասվածքների դեպքերում։ Գ. Մելքոնյանը կերակրափողի կրծքային հատվածի մասնահատման փորձեր է արել, Գ. Միրզա-Ավագյանը վիրահատության միջոցով սրտամկանից հաջողությամբ հեռացրել է փամփուշտը։ Կրծքային վիրաբուժության հետագա զարգացումը պայմանավորված է 1962 թվականին ԲԿհ-ում (1997 թվականից՝ ԱԱԻ) Ս. Ավդալբեկյանի նախաձեռնությամբ համանուն ամբիոնի հիմնադրմամբ։ Ամբիոնում, նրան կից լաբորատորիայում և կրծքային վիրաբուժության բաժանմունքում կատարվել են կրծքային վիրաբույժների պատրաստման, թոքերի հիվանդությունների ախտորոշման ու բուժման աշխատանքներ (Ս. Ավդալբեկյան, Ս. Երամյան, Վ. Ափոյան և ուրիշներ)։ Առաջին անգամ հանրապետությունում կատարվել են սրտապարկի (պերիկարդ) խոռոչի (Վ. Ափոյան, Հ. Սարկավագյան), թոքի հեռացումից հետո հակառակ կողմի կրծքամզային խոռոչի (Վ. Ափոյան, Հ. Սարկավագյան, Ա. Վեմյան) միջով գլխավոր բրոնխների խուղակների վերացման վիրահատություններ։ Առաջին անգամ առաջարկվել է զույգ թոքի էխինոկոկային ախտահարման դեպքում էխինոկոկի բշտերի միաժամանակյա հեռացման ընդհանուր մուտքի ստեղծման Եղանակ՝ միջային կրծոսկրահատում (ստերնոտոմիա)։ Կլինիկայում մշակվել են Ալեքսանդր Սիքայելյան 1928-1991։
Հրաբխային ռումբ

Հրաբխային ռումբ, հրաբխի ժայթքման ժամանակ կափույրից դուրս նետված հեղուկ կամ պլաստիկ վիճակով լավայի գունդ կամ կտոր, սղմվելու և հովանալու արդյունքում ստացված յուրահատուկ տեսքով։


== Նկարագրություն ==

Ժայթքման կոշտ մասնիկները նետվում են կա՛մ մոխրի տեսքով, կա՛մ ավելի խոշոր կտորներով։ Ոչ մեծ ամպերին անվանում են лапилли, ավելի մեծերին հրաբխային ռումբ։
Հրաբխային ռումբի տեսքը հիմնականում կախված է իր բաղադրությունից, մածուցիկությունից և թռիչքի պայմաններից։ Թռիչքի ժամանակ հրաբխային ռումբը կարող է ձեռք բերել ոլորուն կամ իլիկաձև տեսք։ Պլաստիկ կոնսիստենցիայի հետևանքով հրաբխային ռումբերը փոխում են իրենց ձևը թռիչքի ժամանակ կամ գետնի վրա հարվածի ազդեցության հետևանքով։ Հեղուկ լավաները (բազալտային) չեն հասցնում սառչել օդում, թռիչքի ժամանակ` հողի ազդեցությամբ, ձեռք են բերում ձևավորված կամ տանձաձև տեսք։ Ներքին կազմությամբ հրաբխային ռումբերը կարող են լինել ծակոտկենային կամ պղպջակային, այդ ժամանակ, ինչպես իր արտաքին ընդերքը, օդում բարձր սառեցումից դառնում է ամուր և ապակյա։ Հրաբխային ռումբի տրամագիծը կարող է հասնել յոթ մետրի, չնայած սովորաբար գերազանցում է մի քանի սմ-ով։ Հրաբխային խառնարանից կարող է թռչել մի քանի տոննա ծավալով հրաբխային ռումբ։ Սովորական հրաբխային ռումբ կարելի է գտնել ցանկացած ակտիվ հրաբխի լանջերից։


== Սորտեր ==
Հավայան տիպի հրաբխային ռումբերը շատ հեղուկ բարձր ջերմաստիճանային արտանետումներ են՝ համապատասխան տիպի հրաբուխներից։ Նման ռումբերը, որպես կանոն, գետնին ընկնելիս ճզմվում են։


== Տես նաև ==
Հրաբուխ (աշխարհագրություն)
Հրաբխագիտություն
Մագմատիկ ապարներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Левинсон-Лессинг Ф. Ю. (1890–1907)։ «Бомбы, вулканические»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
Шуман В. Мир камня. Горные породы и минералы. — М.: Мир, 1986. С.86-87.
Четырёхъязычный энциклопедический словарь терминов по физической географии. — М: Советская энциклопедия, 1980. С.85.


== Արտաքին հղումներ ==
Вулканическая бомба на сайте «Всё о геологии»
Նովոսուխանովկա (գյուղ, Սումիի շրջան)

Նովոսուխանովկա (ուկրաիներեն՝ Новосуханівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսուխանովկա գյուղում բնակվում էր 811 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կումայրի (համայնք, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կումայրի (այլ կիրառումներ)

Կումայրի, համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Ներկայում համայնքի ամբողջ տարածքը գտնվում է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո և Արցախի Հանրապետության կողմից համարվում է օկուպացված։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը տեղաբաշխված է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան մասում։ Ունի հարթավայրային տեղանք։ Համայնքի տարածքն 2557,0 հա է։ Համայնքի սահմաններով է հոսում Որոտան գետը։
Բերձոր շրջկենտրոնից հեռու է 85 կմ, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 135 կմ։


== Վարչատարածքային բաժանում և համայնքային կյանք ==
Համաձայն Արցախի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման՝ Կումայրի համայնքն իր մեջ ներառում է Կումայրի և Շիրակ գյուղերը։
Համայնքում գործում էր գյուղապետարան, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց։ 
Համայնքն ապահովված էր էլեկտրաէներգիայով, հասանելի էին բջջային, ինտերնետ կապի միջոցներն ու ռադիոհեռուստատեսությամբ։
Գործում էր ինքնահոս ջրամատակարարման համակարգ, որը սնվում էր 2 ակունքից։ Առկա էին նաև խմելու ջրի համար պիտանի 2 անհատական ջրհորներ։
2015 թվականի դրությամբ համայնքային ճանապարհները ասֆալտապատ էին, բնահողային, խճից և չմշակված այլ նյութերից։
Համայնքը միացված էր հանրապետության տրանսպորտային կապին, մասնավորապես՝ Կովսական-Ստեփանակերտ-Կովսական և Կովսական-Բերձոր-Կովսական երթուղիներին։ 


== Բնակչություն ==
Կումայրի համայնքի բնակչությունը 2015 թվականի դրությամբ կազմել է 125 մարդ, որոնք կազմել են 26 տուն։ Նույն թվականի դրությամբ Կումայրի գյուղում բնակվել է 70 մարդ, որոնք կազմել են 14 տուն։ Շիրակ գյուղում բնակվել է 55 մարդ, որոնք կազմել են 12 տուն։


== Կրթություն ==
Կումայրի համայնքում գործում էր միջնակարգ դպրոց, որտեղ 2015 թվականի դրությամբ սովորում էր 70 աշակերտ։


== Տնտեսություն ==
Համայնքի բնակչությունը հիմնականում զբաղվել է գյուղատնտեսությամբ՝ հողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Համայնքի տարածքի 2242,6 հա-ը գյուղատնտեսական նշանակության են։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրուենյա

Ուրուենյա (իսպ.՝ Urueña) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 44,04 կմ2։ Բնակչությունը՝232 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 55 կմ հեռավորության վրա։


== Պատկերասրահ ==
Սաչխերեի շրջան

Սաչխերեի շրջան (վրաց.՝ საჩხერის მუნიციპალიტეტი՝ սամչխերիս մունիցիպալիտետի), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Իմերեթի մարզի կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Սաչխերե քաղաքն է։
Ֆուտբոլի Եվրոպայի առաջնություն 2020 (որակավորում)

ՈՒԵՖԱ-ի Եվրո-2020-ի ընտրական մրցաշար, տեղի կունենա 2019 թվականի մարտից մինչև 2020 թվականի մարտ, որոշելու է տղամարդկանց այն 24 թիմերը, որոնք կպայքարեն եզրափակիչ մրցաշարի համար: Որակավորման գործընթացին կմասնակցեն 55 ազգային թիմեր:


== Թիմեր ==
ՈՒԵՖԱ-ի բոլոր 55 թիմերը կարող են մասնակցել Եվրոպայի ֆուտբոլի 2020 առաջնության ընտրական մրցաշարին: ՈՒԵՖԱ-ի Ազգերի լիգայի 2018 թվականի խմբային մրցաշարի ընդհանուր մրցաշարային աղյուսակից ելնելով՝ հավաքականները բաժանված են 6 զամբյուղի:


== Մրցաշարի ձևաչափ ==
Կազմակերպիչ երկրի ավտոմատ որակավորումը չի լինի ՈՒԵՖԱ-ի բոլոր 55 ազգային հավաքականները, այդ թվում` 12 հավաքականներ, որոնց երկրները կանցկացնեն խաղերը. պետք է մասնակցեն որակավորման մրցաշարին՝ վերջնական մրցաշարի 24 տեղերը որոշելու համար:


=== Խմբային փուլ ===
Հիմնական որակավորման գործընթացը սկսվել է 2019 թվականին: 2016 թվականի մայիսին Կոսովոյի կողմից ՈՒԵՖԱ-ին ընդունվելուց հետո հայտարարվեց, որ ՈւԵՖԱ-ի Ազգերի լիգայի խմբային փուլը ավարտվելուց հետո 55 անդամները բաժանվելու են 10 որակավորման խմբերի, յուրաքանչյուր երկու խմբի լավագույն երկու թիմերը կարող են անցնել Եվրո 2020: Որակավորման խաղերը կանցկացվեն 2019 թվականի մարտին, հունիսին, սեպտեմբերին, հոկտեմբերին և նոյեմբերին:


=== Ժամանակացույց ===


== Խմբեր ==


=== Խումբ A ===


=== Խումբ B ===


=== Խումբ C ===


=== Խումբ D ===


=== Խումբ E ===


=== Խումբ F ===


=== Խումբ G ===


=== Խումբ H ===


=== Խումբ I ===


=== Խումբ J ===


== Ռմբարկուներ ==
100 խաղում խփվել է 315 գոլ՝ մեկ խաղում միջինը 3,15 գոլ (2019 թվականի հունիսի 11-ի դրությամբ):
7 գոլ

 Էրան Զահավի5 գոլ

 Կլաուդիու Քեշերյուն
 Արտյոմ Ձյուբա4 գոլ

 Մարկո Արնաուտովիչ
 Ռահիմ Ստերլինգ3 գոլ

2 գոլ

1 գոլ
Ան-պան

Ան-պան(ճապ.՝ あんパン «ամպան»), ճապոնական քաղցր թխվածք՝ հիմանականում լցոնված լոբուց պատրասվտած խյուսով՝ աձուկայով։ Բացի աձուկայից, որպես միջուկ՝ կարող են օգտագործվել սպիտակ բակլայից (սիրո-ան), քնջութից (գոմա-ան) և հաճարից (կուրի-ան) պատրաստված խյուսերը։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ ան-պանը պատրաստվել է 1875 թվականին՝ Մեյձի ժամանակաշրջանում։ Պատրաստել է սամուրայ Յասուբեյ Կումուրան, ով կորցրել էր աշխատանքը՝ Կայսերական բանակի ստեղծմանը մասնակցելու և, որպես այդպիսին, սամուրայների դասի վերացման համար։ Մեյձի ժամանակաշրջանում Ճապոնիայում շատ սամուրայների տալիս էին աշխատանքներ, որոնցով նրանք երբեք չէին զբաղվել։ Հացթուխի առաջադրանքն այդ նոր արևմտյան մասնագիտություններից էր։
Մի օր Յասուբեյը զբոսնում էր մի թաղամասում, որտեղ աշխատում էին ճապոնացիները, ովքեր ընտրել էին արևմտյան մասնագիտություններ։ Այնտեղ Յասուբեյը հանդիպեց մի երիտասարդ հացթուխի։ Նա բացեց հացի նոր արտադրամաս՝ «Բունեիդո» (ճապ․ 文英堂 բունեյդո, բառացիորեն՝ «արևմտյան մշակույթի տաճաև»)։ 1874 թվականին նա տեղափոխվեց Գինձա և արտադրամասը վերանվանեց «Կիմուրայ» (ճապ․ 木村屋, «Կիմուրայի ձեռնարկություն»)։ Յասուբեյը փորձում էր պատրաստել ավելի «ճապոնական» հաց՝ պատրաստման հիմքում դնելով մանձյուի խմորը։ Որպես միջուկ՝ Յասուբեյը վերցրեց լոբուց պատրաստված խյուսը՝ անկոն։ Ան-պան դարձավ շատ հայտնի ոչ միայն համեղ լինելու, այլ նաև ժողովրդի՝ միշտ նորը փորձելու ցանկության շնորհիվ։
Ավելի ուշ ան-պանի սիրահար Տակայոկի-Յամաոկան՝ կայսր Մեյձի մաժորդոմը, խնդրեց սյոգունատ Տոկուգավային (Ճապոնիայի կառավարիչը մինչ Մեյձիի ժամանակաշրջանը) կայսերը բերել ան-պան։ Հացթուխ Յակուբեկը պատրաստեց ան-պան, որը շատ դուր եկավ կայսերը։ Նա անգամ խնդրեց Յասուբեյին՝ իր համար ամեն օր պատրաստել ան-պան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kimuraya Sohonten(In Japanese, accessed 21 March 2006)
The Birth of Anpan (Accessed on 21 March 2006)
Աշ-Մաթ

Աշ-Մաթ, Աշոտ Բեգլարի Մաթևոսյան (1904, դեկտեմբերի 10 (դեկտեմբերի 23), գյուղ Շուլավեր, Վրաստան - 1974, հունվարի 12, Լենինական), հայ դերասան, ռեժիսոր։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ։


== Կենսագրություն ==
1940 թվականին ավարտել է Մոսկվայի հայկական դրամատիակական ստուդիան։ 1923 թվականից՝ Թիֆլիսի Պետրոս Ադամյանի անվան հայկական դրամատիկական թատրոնի դերասան։ 1922 թվականին մասնակցել է ՀԽՍՀ Քաղլուսվարի շրջիկ, 1931 թվականին՝ Կիրովականի դրամատիկական (1931-1940 թվականներին՝ ղեկավար) թատրոնների կազմակերպմանը, 1940-1961 թվականներին ղեկավարել է Արտաշատի, Կամոյի, Դիլիջանի, Ալավերդու և այլ շրջանային թատրոններ, 1961 թվականից՝ Լենինականի դրամատիկական թատրոնի ռեժիսոր։


== Բեմադրություններ ==
Շիրվանզադեի «Պատվի համար», «Նամուս»
Սունդուկյանի «Քանդած օջախ»


== Դերեր ==
Սիմոն՝ Ե. Յանովսկու «Ցասում»
Գոդուն՝ Բ. Լավրենյովի «Բեկում»


== Գրականություն ==
Театральная энциклопедия. Том 1/Глав. ред. С. С. Мокульский - М.: Советская энциклопедия, 1961.- 1214 стб. с илл., 12 л. илл.


== Ծանոթագրություններ ==
Պլուայյար է Վորսեն

Պլուայյար է Վորսեն  (ֆր.՝ Ployart-et-Vaurseine), կոմունա Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում։ Կոմունայի դեպարտամենտը Էնան է։ Մտնում է Գինիկուր կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
Կոմունայի INSEE կոդը՝ 02609:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 21 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 13 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 7-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 6-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 53ՙ,ՙՙՙՙ8՚ՙՙՙՙ%, 1999 թվականին եղել է 81,8%)։ 7 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 7-ը (4 տղամարդ և 3 կին), գործազուրկ չկար։ 6տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը՝ թոշակառուներ, 2-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Պլուայյար է Վորսեն (ֆր.)
Միթրաուստես

Միթրաուստես (ծննդյան և մահվան թթ. անհայտ), Փոքր Հայքի զորքերի առաջնորդ, ապա՝ թագավոր մ.թ.ա. IV դ. վերջին քառորդներին։ Անտիկ պատմիչները վկայում են, որ Գավգամելայի ճակատամարտում նրա զորքերը Ալեքսանդր Մակեդոնացու զորքի դեմ կռվել են Աքեմենյան Պարսկաստանի բանակի ձախ թևում։ Դարեհ III Կոդոմանոսի պարտությունից հետո Միթրաուստեսը վերադարձել է Փոքր Հայք և այն հռչակել 
անկախ    թագավորություն։
Հերմաֆրոդիտիզմ

Հերմաֆրոդիտիզմ, իգական և արական սեռի հատկանիշների առկայությունը միևնույն անհատի մոտ։
Կենդանական աշխարհում հերմաֆրոդիտիզմ բնորոշ է զարգացման համեմատաբար ցածր աստիճանում գտնվող տեսակներին։ Տարբերում են բնական և ախտաբանական հերմաֆրոդիտիզմ։ Բնական հերմաֆրոդիտիզմ հանդիպում է անողնաշարավոր կենդանիներից աղեխորշավորների (հիդրա), համարյա բոլոր տափակ որդերի, որոշ օղակավոր որդերի, առանձին փափկամորթների, ինչպես նաև որոշ ողնաշարավորների՝ ձկների (ծովային պերկես, ծովային ծածան) մոտ։ Բնական հերմաֆրոդիտիզմի դեպքում օրգանիզմում առաջանում են և՝ ձվաբջիջներ, և՝ սպերմատոզոիդներ։ Օրինակ, մակաբույծ ժապավենաձև որդերի արական և իգական սեռական գեղձերը միաժամանակ կարող են գործել անհատի ամբողջ կյանքի ընթացքում, որի հետևանքով նրանք օժտված են ինքնաբեղմնավորության ունակությամբ։ Սակայն հերմաֆրոդիտ կենդանիների մեծ մասին առավել հատկանշական է ոչ թե ինքնաբեղմնավորումը, այլ զուգավորումը։ Ախտաբանական հերմաֆրոդիտիզմ հանդիպում է կենդանական աշխարհի բոլոր խմբերում, այդ թվում նաև բարձրակարգ ողնաշարավորների և մարդկանց մոտ։ Այն կարող է լինել իսկական և կեղծ։ Առաջին դեպքում միևնույն անհատն ունենում է իգական և արական սեռական գեղձեր կամ մեկ բարդ գեղձ, որի մի մասը կատարում է սերմնարանի, մյուս մասը՝ ձվարանի ֆունկցիա։ Կեղծ կամ պսևդոհերմաֆրոդիտիզմի ժամանակ անհատն ունենում է մեկ սեռին բնորոշ սեռական գեղձեր, իսկ արտաքին սեռական օրգանները և երկրորդային սեռական հատկանիշները ամբողջությամբ կամ մասամբ համապատասխանում են հակառակ սեռին։ Կեղծ հերմաֆրոդիտիզմի օրինակ են կանացիակերպ տղամարդիկ կամ առնական տեսք ունեցող կանայք։ Մարդկանց հերմաֆրոդիտիզմ հիմնականում ժառանգական ծագում ունեցող զարգացման բնածին արատ է և բնորոշվում է իգական ու արական սեռական հատկանիշների միաժամանակյա առկայությամբ։ Այստեղ ևս հանդիպում է պսևդոհերմաֆրոդխոիզմ, երբ սեռական գեղձերի և երկրորդային սեռական հատկնիշների միջև բացակայում է համապատասխանությունը։ Սեռի տարբերակման գործում մեծ դեր են խաղում էնդոկրին գործոնները և քրոմոսոմային մեխանիզմները։ Բուժումը՝ վիրաբուժական, ընդհուպ մինչև պլաստիկ վիրահատություններ, հորմոնոթերապիա։ Հերմաֆրոդիտիզմ նկատվում է նաև որոշ բույսերում։
Կաիսա (գյուղ, Լեիսի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաիսա (այլ կիրառումներ)Կաիսա (էստ․՝ Kaisa), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լեիսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գեորգի Շոնին

Գեորգի Ստեպանովիչ Շոնին (ուկրաիներեն՝ Гео́ргій Степа́нович Шо́нін, օգոստոսի 3, 1935(1935-08-03), Ռովենկի, Դոնեցկի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 6, 1997(1997-04-06) կամ ապրիլի 7, 1997(1997-04-07), Աստղավան, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), խորհրդային տիեզերագնաց-օդաչու, ավիացիայի գեներալ-մայոր (1977), Խորհրդային Միության հերոս (1969)։ 
1957 թվականին ավարտել է Եյսկի ռազմաավիացիոն ուսումնարանը, 1968 թվականին՝ Ն․ Ե․ ժուկովսկու անվան ռազմաօդային ինժեներական ակադեմիան։ ԽՍՀՄ տիեզերագնացների ջոկատում է ընդգրկվել 1960 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լերկ

Լերկ, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի, Տավուշի մարզերի և Ադրբեջանի սահմանագլխին, Միափորի լեռներում, ճամբարակ քաղաքից 4 կմ հյուսիս։ Բարձրություն 2435 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շադյու

Շադյու (ռուս.՝ Шадью), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է 107 կմ աջ ափից Լիմվա գետի վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչենգդա, գետի ենթաավազանը Սիկտիվկառ գետն է մինչև թափվելը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000017092
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001709
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Գերասիմ Ղազանչյան

Գերասիմ Ղազանչյան (նաև՝ Կարո Ղազանչյան, Ախալքալաք - 15 նոյեմբերի, 1920, Կարս), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ախալքալաք գավառի կենտրոն Ախալքալաք քաղաքում։ Բարձրագույն բժշկական կրթություն է ունեցել և Կարսում աշխատել որպես բժիշկ։ Եղել է ՀՀԴ Կարսի կենտրոնական կոմիտեի անդամ և դրա ղեկավարը։
Եղել է ամուսնացած և ապրել բարեկեցիկ կյանքով։ Երիտասարդ կինը եղել է բավարար կրթված, եզակի համեստ, բոլորի կողմից սիրված ու հարգված տիկին։ Տառապել է հոգեկան հիվանդությամբ և մի քանի անգամ կատարել ինքնասպանության փորձ։ 1913 թվականի հուլիսի 14-ին երիտասարդ կինը ինքնասպանություն է գործել ատրճանակով։ Հուլիսի 16-ին Կարսի Սբ. Նշան եկեղեցում կատարվել է հուղարկավորության արարողությունը, որին ներկա են եղել Կարսի նահանգապետը, ոստիկանապետը և շատ ռուս ծառայողներ։ Այդ օրը Կարսի բոլոր խանութները եղել են
փակ։ Փողոց են դուրս եկել բազմաթիվ մարդիկ։ Կնոջ մահվան կապակցությամբ բժիշկը կանխիկ 1000 ռուբլի նվիրաբերել է Կարսի հայոց երկսեռ դպրոցին, 200 ռուբլի՝ Ախալքալաքի հայոց դպրոցին, 100 ռուբլի՝ ԿՀԲ ընկերության Կարսի մասնաճյուղին, 50 ռուբլի՝ տեղական աղքատ ներին, 50 ռուբլի՝ տպագրական ֆոնդին։ Ունեցել է աղջիկ և տղա։
1920 թ. հոկտեմբերի 30-ին՝ թուրքերը Կարսը գրավելուց հետո, սկսել են քաղաքի հայ բնակչության զանգվածային կոտորածն ու թալանը։ Կարաբեքիր փաշան Կարսի քաղաքագլուխ Համազասպ Նոհրադյանին, Կարապետ Գրիգորյանին (Սև Կարո) և բժիշկ Գերասիմ Ղազանչյանին (Բժիշկ Կարո) սիրալիր հանձնարարել է շրջել հայերի տները, իմանալ, թե ով է ողջ մնացել, ինչ վնաս է հասցվել նրանց, ցուցակագրել ու ցուցակները 15 օրում ներկայացնել իրեն՝ տուժած բնակիչների վնասները հատուցելու համար։ Հանձնախումբը ճիշտ ժամանակին ցուցակները ներկայացրել է փաշային և տեղնուտեղը ձերբակալվել։ 2 ժամ անց, նույն օրը՝ 1920 թ. նոյեմբերի 15-ին, Կարաբեքիր փաշայի հրամանով թուրքերը Կարսի Խափան հրապարակում կախաղան են բարձրացրել Համազասպ Նորհատյանին, Կարապետ Գրիգորյանին և բժիշկ Գերասիմ Ղազանչյանին։


== Գրականություն ==
Տէր-Մելքիսեդեկեան Սարիբէգ, Տեղեկութիւններ գաւառից, Ցաւալի մահ, «Մշակ», 19-07-1913
Ռուբէն, Հայ յեղափոխականի մը յիշատակները, հ. 1, Թեհրան, 1982։
Ալեքսանդրյան Արտաշես, Կարս. 1920-21, Երևան, 1986։
Ռուբեն, Հայ յեղափոխականի մը յիշատակները, «Նշա­նակ» էլեկտրոնային կայքէջ, 25-11-2009։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Քեմբրիջ (Մասաչուսեթս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քեմբրիջ (այլ կիրառումներ)Քեմբրիջ, քաղաք ԱՄՆ-ի հյուսիսարևելյան մասում՝ Մասաչուսեթս նահանգում։ Քաղաքը Չարլզ գետով բաժանվում է Բոստոն քաղաքից։ 2002 թ-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 101 355 մարդ։ Քեմբրիջում գործում է երկու համալսարան՝ Հարվարդի համալսարանը և Մասաչուսեթսի տեխնիկական համալսարանը։


== Քույր քաղաքները ==
 Գաետա (իտալերեն՝ Gaeta), Իտալիա
 Գոլուէյ (անգլ.՝ Galway, իռլանդերեն՝ Gaillimh), Իռլանդիա
 Երևան (հայերեն՝ Երևան), Հայաստան
 Քեմբրիջ (անգլ.՝ Cambridge), Անգլիա
 Կոիմբրա (պորտ.՝ Coimbra), Պորտուգալիա
 Սան-Խոսե-լաս-Ֆլորես (իսպ.՝ San José de Flores), Նիկարագուա
 Ցուկուբա (ճապ.՝ 筑波研究学園都市, անգլ.՝ Tsukuba Science City), Ճապոնիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քեմբրիջի պաշտոնական կայք էջը
Քեմբրիջի կարճ պատմությունը Archived 2006-06-29 at the Wayback Machine.
Քեմբրիջի կառույցները Archived 2012-03-02 at the Wayback Machine.


=== Քարտեզներ ===
Քեմբրիջի քարտեզները Archived 2005-07-30 at the Wayback Machine.
Քեմբրիջի աշխարհագրական դիրքը
Վերին Կորդրիք

Կորդրիք վերին, գավառ Մեծ Հայքի Կորճայք նահանգի կազմում։
Նախկինում եղել է Տմորիք գավառի կազմում որպես ենթագավառ։


== Տես նաև ==
Կորճայք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Տուվր

Տուվր (ֆր.՝ Touvre), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1109 մարդ, բնակչության խտությունը` 122.41 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.06 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 105 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 8 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 748 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 547-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 201։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,1 %։ 547 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 507 անձ (263 տղամարդ և 244 կին)։ Գործազուրկ են եղել 40 անձ (15 տղամարդ և 25 կին)։ 201 անաշխատունակներից 59-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 105-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Օլոնգա (Շույայի վտակ)

Օլոնգա (ռուս.՝ Олонга), գետ Ռուսաստանում։


== Ընդհանուր տվյալներ ==
Հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Բելոմորսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շույա գետի ձախ ափին՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 39 կմ է, ավազանի տարածքը 258 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օնեժի ծովախորշ, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001412102000004890
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000489
Ավազանի կոդը - 02.02.00.014
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գազկե

Գազկե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1909 թ.-ին ուներ 60 տուն՝ 360 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Գյուղն ուներ արգավանդ հողեր։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործություն և պտղաբուծությունն էր։


== Պատմություն ==
Գազկենի մասին առաջին անգամ հիշատակված է 1445 թ.-ին՝ Գրիգոր Մակվեցու կոնդակում։ Գյուղը պատկանել է Եղրդուտի Ս. Հովհաննես վանքին։
1895 թ.-ին գյուղը հարձակման է ենթարկվել թուրքերի կողմից, իսկ առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին լիովին ավերվել է։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դյուներ

Ավազաբլուրներ, դյուներ (կելտ․ dune), ավազային բլրակներ և բլրաշարեր։ Առաջանում են քամուց ծովերի, լճերի և գետերի ցածրադիր ավազային ափերին, ուր քամին մեծ մասամբ ուղղված է ափից ցամաք։ Ծովայիև և լճային ավազաբլուրների բարձրությունը հասնում է 30-մ-ի, գետայիններինը՝ 10-մ-ի։ Ավազաբլուրների հողմահար լանջն ունի մինչև 10° թեքման անկյուն, հակառակ լանջը՝ մինչև 40°։ Ավազաբլուրները տեղաշարժվում են տարեկան մինչև 10 մ։ Շարժվող ավազաբլրային ավազները ամրացվում են բուսատնկումների միջոցով։
Սավրա

Սավրա, գյուղ Պարսկահայք նահանգի Սալմաստի գավառում (Իրան)։ XX դարի սկզբին ուներ 629 հայ բնակիչ (109 տուն)։ Զբաղվում էին այգեգործությամբ, պարտիզպանությամբ, հացահատիկի մշակությամբ, անասնապահությամբ, արհեստներով։ Գյուղում կար եկեղեցի՝ կից դպրոցով։ Սավրաի հայերի մի մասը զոհվել է 1918 թ.՝ թուրքական ներխուժումների ժամանակ, մնացածները հեռացել են Իրանի խորքերը։
Ղզըլջըղ

Ղզըլջըղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի  Մարաշի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (320201-320300)

Աստերոիդների ցանկ (320101-320200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (320301-320400)
 Աստերոիդների ցանկ (320101-320200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (320301-320400)
Դևիդ Բրեններ

Դևիդ Բրեններ (անգլ.՝ David Brenner, նոյեմբերի 3, 1962(1962-11-03), Հոլիվուդ, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - փետրվարի 17, 2022(2022-02-17), Վեսթ Հոլիվուդ, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոմոնտաժող, որը հայտնի է (Ջո Հաթշինգի, Պիետրո Սկալիայի և Ջուլի Մոնրոյի հետ միասին) որպես ռեժիսոր Օլիվեր Սթոունի hot shot խմբի մոնտաժողներից մեկը։
Դևիդ Բրեններն ընտրվել է Ամերիկյան կինոմոնտաժողների ասոցիացիայի անդամ։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Որպես մոնտաժող ===


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
1990 – «Ծնված հուլիսի չորսին» (անգլ.՝ «Born on the Fourth of July») (հաղթել է իր գործընկեր Ջո Հաթշինգի հետ միասին) – Լավագույն մոնտաժ
1990 – «Ծնված հուլիսի չորսին» (անվանակարգ) Մոնտաժողների ամերիկյան ասոցիացիա ACE Eddie - Խաղարկային ֆիլմի լավագույն մոնտաժ (իր գործընկեր Ջո Հաթշինգի հետ միասին)
1997 – «Անկախության օրը» (անգլ.՝ «Independence Day») – արժանացել է «Արբանյակ» մրցանակի (Մամուլի միջազգային ակադեմիա) – Ոսկե արբանյակ լավագույն մոնտաժի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դևիդ Բրեններ Internet Movie Database կայքում
Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 1988

Ձմեռային օլիմպիական խաղեր 1988 (ռուս.՝ Зимние Олимпийские игры 1988), տեղի է ունեցել 1988 թվականի փետրվարի 13-ից 28-ը Կալգարի քաղաքում (Կանադա)։


== Քաղաքների ընտրություն ==
1981 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Բադեն-Բադենում անցկացված ՄՕԿ-ի 84-րդ նստաշրջանում Կալգարին ընտրվել է որպես XV ձմեռային Օլիմպիական խաղերի մայրաքաղաք, քվեարկության արդյունքներով առաջ անցնելով Ֆալուն (Շվեդիա) և Կորտինա դ’Ամպեցո (Իտալիա) քաղաքներից։ Մինչ այդ, Կալգարին դիմել էր Օլիմպիական խաղերին երկու անգամ անցկացնելու իրավունքի համար`1964 և 1968 թվականներին, սակայն ստիպված է եղել զիջել այդ իրավունքը՝ Ինսբրուքին (Ավստրիա) և Գրենոբլին (Ֆրանսիա)։


== Մեդալային հաշվարկ ==


== Մասնակիցներ ==
Մրցումներին մասնակցել է ռեկորդային թվով մարզական պատվիրակություններ 57 երկրներից։ ԽՍՀՄ և ԳԴՀ թիմերը Ձմեռային Օլիմպիական խաղերին վերջին անգամ էին մասնակցում։
ԽՍՀՄ հավաքականը Օլիմպիական խաղերում պետք է Վյաչեսլավ Ֆետիսովը ներկայացներ, սակայն հոկեյի հավաքականի մարզիչ Վիկտոր Տիխոնովը արգելեց իր հետ մասնակցել բացման արարողությանը։ Նա բացատրեց դա, ասելով, որ առաջիկա հանդիպումը Նորվեգիայի ազգային հավաքականի հետ (որը նույն օրն էր) կարևոր էր հավաքականի համար։ Արդյունքում, բացման ժամանակ ԽՍՀՄ դրոշը տարավ Անդրեյ Բուկինը։


== Օլիմպիադան ֆիլատելիայում ==
Փոստային նամականիշներ, ԽՍՀՄ
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Страница Олимпиады»։ Официальный сайт МОК (անգլերեն)
Կեհռի (գյուղ, Ռիուգե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿեհռիԿեհռի (էստ․՝ Kähri), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կուռիսու (գյուղ, Կիռգեսաառե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուռիսուԿուռիսու (էստ․՝ Kurisu), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Կիռգեսաառե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քույր քաղաքների ծառուղի (Պետրոզավոդսկ)

Քույր քաղաքների ծառուղի (ռուս.՝ Аллея Городов-Побратимов), ծառուղի Ռուսաստանի Կարելիայի Հանրապետության Պետրոզավոդսկ քաղաքի կենտրոնում։ Սկսվում է Կիրովի հրապարակում և հասնում մինչև Լոսոսինկա գետ` Կոմսոմոլսկի պուրակի և Կույբիշևի փողոցի միջև։
Ծառուղին ներառվել է Պետրոզավոդսկ քաղաքի հասցեների ցուցակում։


== Պատմություն ==
Մինչև 1958 թվականը այս վայրում գտնվում էր կամուրջ, որը սկսվում էր «Պրավդայի» փողոցից։

18-րդ դարի երկրորդ կես՝ Մեծ կամուրջ
 1859 թվականի հունիսի 19՝ Տրոֆիմովսկի կամուրջ
19-րդ դարի երկրորդ կես՝ Ավրամովսկի կամուրջ
1918 թվականի հոկտեմբերի 23՝ Խորհրդային կամուրջ
2008 թվականի հունիսի 19՝ Քույր քաղաքների ծառուղիՊետրոզավոդսկը զարգացնում է երկկողմ հարաբերությունները մյուս երկրների, հիմնականում՝ Հյուսիսային Եվրոպայի քաղաքների հետ, 1960-ական թվականներից։ Պետրոզավոդսկի առաջին քույր քաղաքը 1965 թվականին դարձել է ֆիննական Վարկաուսը։ Դրանից հետո 1973 թվականին քույր քաղաք են դարձել ֆրանսիական Լա Ռոշելը և շվեդական Ումեոն, որի հետ բարեկամական հարաբերությունների պայմանագիրը ստորագրվել է 1973 թվականին։
Նոյբրանդենբուրգը առաջին գերմանական քաղաքն է, որը դարձել է Կարելիայի մայրաքաղաքի քույր քաղաքը։ Դա տեղի է ունեցել 1986 թվականին։ Իսկ հաջորդ տարի Պետրոզավոդսկը բարեկամացել է այլ մայր ցամաքի քաղաքի՝ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Մինեսոտա նահանգի մայրաքաղաք Դուլութի հետ։ 1980-1990-ական թվականներին Պետրովավոդսկի քույր քաղաքներ են դարձել Թյուբինգենը (Գերմանիա), Մու ի Ռանան (Նորվեգիա), Յոենսուուն (Ֆինլանդիա), Ալիտուսը (Լիտվա), Էջմիածինը (Հայաստան), Բրեստը (Բելառուս), Նիկոլաևը (Ուկրաինա), Պորտոմաջորեն (Իտալիա), Օհարան (Ճապոնիա)։

Քույր քաղաքների միջև համագործակցությունը հաստատված է տարբեր ուղղություններով՝ տնտեսություն, կրթություն, մշակույթ, սպորտ։ Քույր քաղաքների մասին Պետրոզավոդսկում, բացի այս ծառուղուց, հիշեցնում են նրա փողոցների և առափերի անվանումները, քանդակները առափնյա փողոցում, ինչպես նաև Լենինի պողոտում Կարելիայի Հանրապետության կառավարության շենքի դիմաց գտնվող որոշ քույր քաղաքների նկարներով պատկերասրահը։


== Հուշարձաններ ==
Ծառուղում գտնվում է երեք հուշարձան` «Բարեկամության ծառ», Քույր քաղաքների հուշանշան և Խոնարհ խաչ` ի հիշատակ Սոբորնայա հրապարակի կորսված տաճարների։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլչյա Բալկա (գյուղ, Օլշանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոլչյա ԲալկաՎոլչյա Բալկա (ուկրաիներեն՝ Вовча Балка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլչյա Բալկա գյուղում բնակվում էր 46 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեն Կլեման դե Բալեն

Սեն Կլեման դե Բալեն (ֆր.՝ Saint-Clément-des-Baleines ) համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Արս ան Ռե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լա Ռոշել շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17318։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 720 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Սեն Կլեման դե Բալենի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Կիո (գյուղ, Կիո շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիոԿիո (էստ․՝ Kõo), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Կիո շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 296 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Անտուան Բելո

Անտուան Բելո (ֆր.՝ Antoine Bello, մարտի 25, 1970(1970-03-25), Բոստոն, ԱՄՆ), ֆրանս-ամերիկացի գրող, ում ստեղծագործությունները թարգմանվել են բազմաթիվ լեզուներով։ Վեպերի թեմաները բազմազան են՝ իրականության և հնարանքի կապը, մարդկային ճանաչողությունը և լրագրությունը։ Ներկայումս (2015) ապրում է Նյու Յորքում։


== Կենսագրություն ==
Անտուան Բելոն ծնվել է 1970 թվականի մարտի 25-ին Բոստոնում։ Սերում է ֆրանսիացի գրող Մարսել Էմեի ընտանիքից։
Նախքան ամբողջությամբ գրելուն տրվելը Բելոն համահիմնադրել է ֆրանսիական Ուբիկուս (Ubiqus) կազմակերպությունը, որը վաճառել է 2007 թվականին։
2002 թվականից ապրում է Նյու Յորք քաղաքում։
2007 թվականին ստեղծում է Rankopedia վարկանիշային կայքը, որտեղ ցանկացած այցելու իր նախընտրած թեմայով կարող է ստեղծել վարկանիշային աղյուսակներ։ Նույն թվականին Ֆրանսիայի նախագահական ընտրությունների ժամանակ սատարում էր Նիկոլա Սարկոզիին։


== Գրական գործունեություն ==
Բելոյի առաջին գիրքը՝ «Les Funambules»-ը, պատմվածքների ժողովածու էր, որը տպագրվել է Ֆրանսիայում 1996 թվականին։ Գիրքը Մարսել Բլանշետի Fondation de la Vocation հիմնադրամի կողմից արժանացել է գրական մրցանակի։
Այնուհետև Բելոն հրատարակել է ևս 7 վեպ, որոնք թարգմանվել են մի շարք լեզուներով՝ գերմաներեն, ռուսերեն, հունարեն և ճապոներեն։ Միայն մեկն է հասանելի անգլերեն՝ «The Missing Piece»-ը։
Բելոյի հայտնի գործը՝ «Les Falsificateurs» տրիլոգիան, պատմում է միջազգային գաղտնի կազմակերպության մասին, որը կեղծում է իրականությունը և վերաշարադրում պատմությունը։ Վեպի առաջին մասը հրատարակվել է 2007 թվականին։
«Les Éclaireurs»-ը 2009 թվականին արժանացել է Télérama մրցանակին, որը համարվում է ֆրանսիական մշակութային հեղինակավոր մրցանակներից մեկը։
«Les Producteurs»-ը լույս է տեսել 2015 թվականին։
2012 թվականին հրատարակում է «L'Actualité et Légendes» գրքի էլեկտրոնային տարբերակը (eBook)։
Բելոյի գրական կյանքի վրա մեծապես ազդել է Ռուսաստանում ծնված ամերիկացի փիլիսոփա և վիպասան Այն Ռանդի «Ատլանտը թոթվեց ուսերը» ստեղծագործությունը։


== Մատենագրություն ==
Les Funambules, recueil de nouvelles (Manikin 100, Soltino, Go Ganymède !, Le dossier Krybolski et L'année Zu), éditions Gallimard, 1996. ISBN 978-2070745029
Éloge de la pièce manquante, éditions Gallimard, 1998. ISBN 978-2070358533
Les Falsificateurs, éditions Gallimard, 2007. ISBN 978-2070355273
Les Éclaireurs, éditions Gallimard, 2009. ISBN 978-2070124268
Enquête sur la disparition d'Émilie Brunet, éditions Gallimard, 2010. ISBN 978-2070130405
Mateo, éditions Gallimard, 2013. ISBN 978-2070140114
Roman américain, éditions Gallimard, 2014. ISBN 978-2070144297
Les Producteurs, éditions Gallimard, 2015. ISBN 978-2070147854


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Առափնյա լեռնաշղթաներ

Առափնյա լեռնաշղթաներ՝ լեռնաշղթաներ ծայր արևմուտքում, ձգված Հյուսիսային Ամերիկայի առափնյա շրջաններով, Ալյասկայից մինչև Կենտրոնական  Մեքսիկա։ Առափնյա  լեռնաշղթաները հանդիսանում են Կոորդիլերների լեռնային համակարգի մասը։ Լեռնաշղթաները ձգվում են Խաղաղ օվկիանոսի ափով 7240  կիլոմետր ԱՄՆ-ով, 1600 կիլոմետր Կանադայով և 1300 կիլոմետր Մեքսիկայով։ Լեռնաշղթաները կազմված են 8 հիմնական մասերից՝ հյուսիս հարավ։ Առափնյա լեռնաշղթան (Բրիտանական Կոլումբիա ), Վանկուվեր կղզու և Շառլոտա Թագուհու կղզիների լեռները, Կասկադյան լեռները (բաժանված Հյուսիսային, Միջին և Հարավային), Օլիմպիկ լեռները, Վաշինգտոնի և Օրեգոնի Առափնյա լեռնաշղթաները, Կլամատ լեռները, Կալիֆոռնիայի Առափնյա լեռնաշղթաները, Լայնակի լեռնաշղթան։ Հաճախ Առափնյա լեռնաշղթայի կազմի մեջ են մտնում նաև Սիերա - Նևադա լեռները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Береговые хребты (англ.). Информационная система географических названий (США), Геологическая служба США. Дата обращения: 5 ноября 2012.
Peakware.com
Թարբերտ ամրոց

Թարբերտ ամրոց, (անգլ.՝ Tarbert Castle), ամրոց, որը գտնվում է Շոտլանդիայի Արգայլ և Բյուտ շրջանում, Իսթ Լոխ Թարբերտի հարավային ափին, Կինթայր թերակղզու հյուսիսային ծայրին։ Միջնադարում Թարբերտ ամրոցը թագավորական ռազմավարական ամրոց էր և Թարբերտի երեք ամրոցներից մեկը։ Ամրոցը ուղղված է նավահանգստին և չնայած կառույցը թվագրվում է 14-րդ դարից ավելի վաղ ժամանակաշրջանին, ամրոցի աշտարակը կառուցվել է 1494 թվականին և կապված է Շոտլանդիայի Ջեյմս IV թագավորի՝ արևմտյան Հայլանդս կատարած այցի հետ։


== Պատմություն ==
712 թվականին Կենել Լոուրենի և Դել Ռիատայի թագավոր Սելբախ մաք Ֆերչեյրը հրդեհեց ամրոցը, իսկ 731 թվականին ամրոցն այրելու հրաման արձակեց նրա որդին՝ Դունգալ մաք Սելբախը։
1292 թվականին Անգլիայի թագավոր Էդուարդ II-ը ամրոցի վերահսկողությունը հանձնեց Շոտլանդիայի Ջոն II Բալիոլցի արքային։ 13-րդ դարում Թարբերտը ամրացվեց. 1320-ական թվականներին Ռոբերտ Բրյուսը կառուցեց ամրոցի արտաքին մուտքը և աշտարակները՝ կղզիների լորդերի հարձակումներից այն պաշտպանելու համար։ 16-րդ դարում ամրոցի աշտարակներին ավելացվեց դիտակետը, որն այսօր ամրոցից մնացած ամենանշանակալից կառույցն է։ Ամրոցը գտնվում է համանուն գյուղից ավելի բարձր դիրքում, որտեղից երևում է ամբողջ Ֆյորտ-օֆ-Կլայդ ծովածոցը և Լոխ Ֆայնը։ Երբ 1494 թվականին Շոտլանդիայի Ջեյմս IV արքան արշավանք ձեռնարկեց կղզիների լորդերի իշխանությունը վերացնելու համար, Այլիի կոմս Ջոն ՄաքԴոնալդից խլեց ամրոցը։ 1687 թվականին ամրոցը ևս մեկ ռազմական ընդհարման մեջ հայտնվեց, երբ Սքիփնեսի տերը՝ Ուոլտեր Քեմբլը նվաճեց Թարբերտը որպես ամրոց-հենարան Արգայլի 9-րդ կոմս Արչիբալդ Քեմբլի համար՝ Անգլիայում սկիզբ առած Արևմուտքի ապստամբության գործողություններին աջակցելու համար։
Ներկայումս կանգուն են միայն ամրոցի մեկ-երկու պատեր, որոնք սակայն, համարվում են անկայուն։ Ամրոցի դիրքը շատ նպաստավոր է՝ ջրային տարածքների մերձավորության շնորհիվ։


== Ամրոցի կառավարիչներ ==
Ջոն դե Լեյնի, 1326 թվական
Չարլզ Մաք Ալիստեր, 1481 թվական


== Գրականություն ==
Դևիդ Հիքս (1982), «Հայլանդ կլանը», (անգլ.) 978-0-09-144740-3
Անալս Ուլստեր, AD 431-1201 (հատոր 1 և 2) edition and translation


== Տես նաև ==
Սքիփնեսի ամրոց
Կինթայր թերակղզի
Սադդել ամրոց


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Tarbert Royal Castle Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
W.A.S.P.-ի սկավառակագրություն

W.A.S.P., ամերիկական մեթալ-խմբի սկավառակագրությունը։


== Ստուդիական ալբոմներ ==


== Սինգլներ ==


== Տեսագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն Հակոբյան (քիմիկոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն Հակոբյան (այլ կիրառումներ)Լևոն Ալեքսանդրի Հակոբյան (փետրվարի 5, 1938(1938-02-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 26, 1999(1999-06-26), Երևան, Հայաստան), հայ քիմիկոս։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1980 թ.), պրոֆեսոր (1985 թ.)։
Ալեքսանդր Հակոբյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
1960 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ Աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ օրգանական քիմիայի ինստիտուտում (1960-1994 թթ.), 1994-1999 թվականներին՝ ԵՊՀ քիմիական ֆակուլտետի ԳՀ մասում։ ՀՀ-ում գազաֆազ ռեակցիաների ԷՊՌ մեթոդով ուսումնասիրման նախաձեռնողներից էր։ Զբաղվել է պոլիմերների քիմիայով, մետաղակոմպլեքսային կատալիզատորների ներկայությամբ ացետիլենային միացությունների փոխարկումների և պոլիմերային կոմպոզիցիոն նյութերում պոլիմեր-պոլիմեր, պոլիմեր-լցանյութ փոխազդեցությունների ուսումնասիրությամբ։ Հայտնաբերել է բազմազուգորդված համակարգի ազդեցությամբ ֆունկցիոնալ խմբերի արտակարգ ակտիվացման երևույթը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուխինա (գետ)

Մուխինա (ռուս.՝ Мухина), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 57 կմ է։ Ավազանի տարածքը 413 կմ2։ Հոսում է Ուստ-Բոլշերեցկի շրջանում և Կամչատսկի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19080000212120000027218


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մանյունյա

«Մանյունյա» (ռուս.՝ Манюня), ռուսաստանաբնակ հայազգի գրող Նարինե Աբգարյանի գիրքը, որը հրատարակվել է 2010 թվականին, «Աստրել» հրատարակչության կողմից։ 2 տարվա ընթացքում գրքի 200․000-ից ավելի օրինակ է վաճառվել։ Գիրքը թարգմանվել է 9 լեզվով, այդ թվում նաև հայերեն՝ Newmag հրատարակչության կողմից։ «Մանյունյան» հայերեն է թարգմանել լրագրող, թարգմանիչ Նարինե Գիժլարյանը, որը, ինչպես և գրողը, ծնունդով Բերդ քաղաքից է։ 

Հայերեն գրքի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2017 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևանի պետական կամերային թատրոնում։
Գիրքը բեմականացվել է «Սամարտ» պատանի հանդիսատեսի թատրոնում։ Հեղինակն այդ գրքով դարձել է Ռուսաստանի ազգային գրական մրցանակի՝ «Տարվա ձեռագրի» դափնեկիր «Լեզու» անվանակարգում։


== Սյուժե ==
«Մանյունյան» պատմություն է մի ամբողջ սերնդի՝ Բերդում ծնված երկու ընկերուհիների՝ Նարինեի ու Մանյունյայի, մանկության մասին, որտեղ առանցքային անձերից մեկը խիստ ու բարի Տան է՝ Մանյունյայի տատիկը, ինչպես նաև հանդիպում ենք շարունակ շիլաշփոթ իրավիճակներում հայտնվող բազմաթիվ ազգականների։ Պատմությունն առավելապես հասցեագրված է չափահաս մանուկներին, պատմում է այն հերոսական մարդկանց մասին, որոնց հաջողվել է մեծանալ առանց նորարարական տեխնիկայի։
Հեղինակը վեպում ներկայացնում է մանկության բոլոր զգացմունքները, հաղթանակների ուրախությունը և երիտասարդ օրերի հիասթափությունների դառնությունը։
Գրքի հայերեն թարգմանությունը կարդալուց հետո Նարինե Աբգարյանը նշել է․ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նարինե Աբգարյան. «Մանյունյա»-ն հայերեն կարդալիս շատ եմ ծիծաղել
Նարինե Աբգարյանի «Մանյունյա»-ի հայերեն տարբերակը հանձնվեց ընթերցասերների դատին
Հակի (այլ կիրառումներ)

Հակի, կարող է վերաբերել՝

Հակի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառում
Հակի - գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում
Վախի հրվանդան (ֆիլմ, 1991)

Վախի հրվանդան (անգլ.՝ Cape Fear), 1991 թվականին ռեժիսոր Մարտին Սկորսեզեի նկարահանած թրիլեր ժանրի ֆիլմ։
Հանդիսանում է 1962 թ. նկարահանված համանուն ֆիլմի ռիմեյքը, հիմնված է Ջոն Դան Մակդոնալդի «Դահիճներ» վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Հանցագործ Մաքս Քեյդին դուրս է գալիս բանտից, որտեղ գտնվում էր բռնաբարության համար։ Մաքսը չարությամբ լցված փնտրում է իր փաստաբան Սեմ Բոուդենին, ով իր փասատաբանն էր եղել դատի ժամանակ։ Սեմը իր մոտ ունեցել էր կարևոր փաստեր, որոնց հրապարակումից հետո Մաքսին ավելի կարճ ժամկետով պետք է ազատազրկման ենթարկեին, սակայն դատավարության ժամանակ Սեմը թաքցրել էր և այդ փաստերը։
Բանտում անցկացրած տարիներին Մաքսը դաժան վրեժի ծրագիր էր կազմել և գտնելով Սեմին նա ցանկանում է վնասել նրան, նրա կնոջը և 15-ամյա աղջկան ...


== Դերակատարներ ==
Ռոբերտ Դե Նիրո  - Մաքս Քեյդի
Նիկ Նոլթի  - Սեմ Բոուդեն
Ջեսիկա Լենգ  - Լի Բոուդեն
Ջուլիետ Լյուիս  - Դանիել Բոուդեն
Ջոն Դոն Բեյքեր  - Կլեդ Կերսեկ, անձնական դետեկտիվ
Ռոբերտ Միտչեմ  - լեյտենանտ Էլգարտ
Գրեգորի Պեկ  - Լի Հելլեր
Մարտին Բոլսամ  - դատավոր
Իլեանա Դուգլաս  - Լորի Դևիս, Սեմի ընկերուհի
Բարրի Չեյզ  - Դիանա Թեյլոր


== Մրցանակներ ==
Ֆիլմը ներկայացվել է 2 Օսկարի, լավագույն դերասան (Ռոբերտ Դե Նիրո) և երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի (Ջուլիետ Լյուիս), 2 BAFTA-ի, 2 Ոսկե Գլոբուսի, Բեռլինի կինոփառատոնի 1 մրցանակի, 1 Դավիթ դի Դոնատելլո մրցանակի և այլն։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Գրեգորի Պեկը, Ռոբերտ Միտչեմը և Մարտին Բոլսամը խաղում են ֆիլմի երկու տարբերակում էլ
Առաջին ֆիլմում հնչող երաժշտությունը հնչում է նաև ռիմեյքում
Ֆիլմը ցանկացել է նկարահանել նաև Սթիվեն Սփիլբերգը։
Սեմ Բոուդենի դերի համար Մարտին Սկորսեզեն սկզբում ցանկանում էր նկարահանել Հարիսոն Ֆորդին։ Այդ առիթով նա նույնիսկ խնդրել էր Դե Նիրոյին զանգահարել և հրավիրել նրան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վախի հրվանդան (1991)(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Վախի հրվանդան (1991)»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
«Վախի հրվանդան (1991)»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
«Վախի հրվանդան (1991)»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Վախի հրվանդան (1991)(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում