armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալանկարա

Ալանկարա (սանսկրիտ՝ «զարդարում, հարստացում»), հին և մասամբ արդի Հնդկաստանի պոեզիայում ոճական կանոնների համակարգ, որը կիրառվում է չափածոյի կամ գեղարվեստական արձակի արտահայտչականության հարստացման նպատակով։ Ալանկարայի համակարգը կազմված է երկու մասից՝ արտալանկարա՝ բառի իմաստը զարդարող հնարանքներ ու միջոցներ (համեմատություն, փոխաբերություն (մետաֆոր), չափազանցություն (հիպերբոլ), բառախաղ և այլն), և շաբդալանկարա՝ բառի հնչեղությունը զարդարող միջոցներ (բաղաձայնույթ (ալիտերացիա), առձայնույթ (ասոնանս), հանգեր և այլն)։
Առաջին հիշատակությունը հանդիպում «Բհարատիյանատյաշաստրա» քննախոսության մեջ, որը թվագրվում է 3-5-րդ դարերի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Щербатский, Теория поэзии в Индии, Журн. МНП, СПБ, 1902;
Regnaud P., La Rhétorique sanskrite, P., 1884;
Jacobi H., Ueber Begriff und Wesen der indischen Poëtik, «Nach. Gött. Ges. d. W.», 1908.
Анандавардхана. Дхваньялока. М. 1974.
Галинская И. Л. Загадки известных книг. М. 1986


== Արտաքին հղումներ ==
Raag Hindustani - Embellishment
Սուրբ Նիկողայոսի վանք

Սուրբ Նիկողայոսի վանք տեղանունը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները՝

Սուրբ Նիկողայոսի վանք (գյուղ), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում
Ապահունյաց վանքի անվանումներից մեկը
Լեսլի Գոր

Լեսլի Սյու Գոր (անգլ.՝ Lesley Sue Gore, ի ծնե՝ Գոլդսթեին (անգլ.՝ Goldstein), մայիսի 2, 1946(1946-05-02), Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - փետրվարի 16, 2015(2015-02-16)[…], Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի երգչուհի, երգերի հեղինակ, դերասանուհի և ակտիվիստուհի, որին 1963 թվականին համաշխարհային ճանաչում է բերել առաջնելութային թողարկումը՝ 16 տարեկանում Քուինսի Ջոնսի հետ ձայնագրած «It’s My Party» սինգլը (որն ավելի ուշ առաջադրվել է «Գրեմմիի») (# 1 U.S., #9 UK):
Գորի մյուս հայտնի երգերն են «Judy’s Turn to Cry» (U.S. #5), «She’s a Fool» (#5), «You Don’t Own Me» (#2), «That’s the Way Boys Are» (#12), «Maybe I Know» (#14), «The Look of Love» և «Sunshine, Lollipops and Rainbows» (#13, նաև «Գրեմմիի» թեկնածու)։ Լեսլի Գորի յոթ ալբոմն էլ ընդգրկվել են «Billboard 200»-ում, ամենաբարձր հորիզոնականը (#24) 1963 թվականին զբաղեցրել է «I’ll Cry If I Want To» ալբոմը։


== Կենսագրություն ==
Լեսլի Գորը ծնվել է Նյու Յորքի Բրուքլին բնակավայրում՝ մանկական հագուստի հարուստ արտադրող Լիո Գորի ընտանիքում։ Դեռևս լինելով 16-ամյա աշակերտուհի՝ 1963 թվականին ձայնագրել է առաջին՝ «It’s My Party» սինգլը, որը նույն տարվա հունիսին գլխավորել է «Billboard Hot 100»-ը։ Սինգլը վաճառվել է ավելի քան 1 միլիոն օրինակով՝ ստանալով ոսկե սկավառակի կարգավիճակ, իսկ ավելի ուշ առաջադրվել է «Գրեմմիի»։
Հաջորդիվ թողարկվել են մի շարք հանրահռչակ հիթեր, այդ թվում՝ «Judy’s Turn to Cry» (U.S. #5), «She’s a Fool» (#5), «You Don’t Own Me» (#2), «That’s the Way Boys Are» (#12), «Maybe I Know» (#14), «The Look of Love» և «Sunshine, Lollipops and Rainbows» (#13, նաև «Գրեմմիի» թեկնածու)։ 1965 թվականին Գորը հայտնվել է «Աղջիկը ծովափին» կատակերգությունում, որտեղ կատարել է իր երեք երգերը՝ «Leave Me Alone», «It’s Gotta Be You» և «I Don’t Want to Be a Loser»:
1970-ական և 1980-ական թվականները Լեսլի Գորի համար պակաս բեղմնավոր էին. նա ձայնագրել է ընդամենը երեք ձայնասկավառակ, ինչպես նաև` պարբերաբար համերգներ է տվել և հայտնվել հեռուստատեսությունում։
2005 թվականին՝ տևական դադարից հետո, Լեսլի Գորը վերադարձել է ակտիվ երաժշտական գործունեությանը և ձայնագրել «Ever Since» ալբոմը (առաջինը 30 տարվա ընթացքում)՝ երաժշտական մամուլում ստանալով բարձր գնահատականներ։
2005 թվականին հարցազրույցներից մեկում խոստովանել է, որ լեսբուհի է, և այդ ժամանակ՝ արդեն 23 տարի, բնակվել է ընտրյալի՝ ոսկերչական իրերի դիզայներ Լոիս Սասոնի հետ։
Լեսլի Գորը մահացել է 2015 թվականի փետրվարի 16-ին, Մանհեթենի նյույորքյան Լանգոնի համալսարանի բժշկական կենտրոնում, թոքի քաղցկեղից։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ (ընտրյալ) ===


=== Սինգլներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Իվան Լազարով (քանդակագործ)

Իվան Լազարով (բուլղար․՝ Иван Лазаров; հոկտեմբերի 2, 1889(1889-10-02), Կառլովո, Բուլղարիայի իշխանություն - նոյեմբերի 4, 1952(1952-11-04), Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի քանդակագործ, մանկավարժ, պրոֆեսոր (1919-1952), Բուլղարիայի գեղարվեստի ազգային ակադեմիայի ռեկտոր, Բուլղարիայի վաստակավոր (1952), ժողովրդական (1969) նկարիչ, Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1941)։


== Կենսագրություն ==
Իվան Լազարովը ծնվել է Կառլովոյում 1889 թվականին։ 1907-1912 թվականներին սովորել է Սոֆիայի արվեստի և արդյունաբերության պետական ուսումնարանի քանդակագործության բաժնում՝ պրոֆեսոր Ժեկո Սպիրիդոնովայի դասարանում։ Կրթությունը շարունակելու նպատակով Բուլղարիայի Լուսավորության նախարարության կողմից ստանում է կրթաթոշակ և ուսումը շարունակում Մյունխենի և Դրեզդենի ակադեմիաներում։
Հայրենիք վերադառնալով՝ 1919-1924 թվականներին Սոֆիայում նկարչություն է դասավանդում, իսկ գեղարվեստի պետական ակդեմիայում՝ քանդակագործություն։
1932-1935, 1937-1939, 1943-1945 թվականներին եղել է Սոֆիայի գեղարվեստի ազգային ակադեմիայի ռեկտորը։
1944 թվականի սեպտեմբերի 9-ի հեղափոխությունից հետո, երբ Բուլղարիայում իշխանության են գալիս խորհրդային ուժերը, ակադմեիկոս Իվան Լազարևը ձերբակալվում է և որոշ ժամանակ անցկացնում բանտում։ Բանտից ազատվում է ակադեմիկոս Թոդոր Պավլովի միջամտությամբ։
Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիային կից Արվեստաբանության ինստիտուտի նախաձեռնողն ու առաջին տնօրենն է եղել 1949-1952 թվականներին։


== Ստեղծագործություններ ==
Իվան Լազարովի գործերը կերտված են քարից, փայտից, նվիրված են Բուլղարիայի աշխատավոր ժողովրդին և տարբերվում են ճշմարտացիությամբ և մարդկայնությամբ, կերպարների ամբողջականությամբ, ազգային ժողովրդական բնավորության նուրբ պատկերացմամբ, ընդհանրացված ծավալով։
1910-ական թվականներին ստեղծել է դրամատիկ հակապատերզմյան կոմպոզիցիաներ, ստեղծել է մարդկանց ընդհանրացված կերպարներ, որոնք տարբերվում են կենսական արտահայտչականությամբ և պատկերների մոնումենտալ ամբողջականությամբ։

«Կրկին պատերազմում» (1915)
«Զրուցող գյուղացիները» (1920-ական թվականներ)
«Աշխատավորը» (1937)
«Բանվորը» (1946-1947)
«Մայրը» (Դիմչո Դեբելյանովի գերեզմանին)Քանդակագործի աշխատանքներից գտնվում են Սոֆիայի ազգային գեղարվեստի պատկերասրահում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Популярная художественная энциклопедия. Под ред. Полевого В.М.; М.: Издательство "Советская энциклопедия", 1986.


== Արտաքին հղումներ ==
Моите факултети: проф. Иван Лазаров(բուլղ.)
Բուրբուր

Բուրբուր (ֆր.՝ Bourborg), համայնք Ֆրանսիայում, Օ դը Ֆրանս շրջան,Նոր դեպարտամենտ, Դյունկերկ շրջան, Գրանդ Սենտ կանտոն։ Գտնվում է Դյունկերքից 19 կմ հարավ-արևմուտք և Լիլից 70 կմ հյուսիս, A16 եվրոպական մայրուղուց 2 կմ հեռավորության վրա, Բուրբուրի ջրանցքի երկու ափերին։ Կոմունայի հյուսիսում գտնվում է Բուրբուր երկաթուղային կայարանը Դյունկերկ-Կալե գծի վրա։
Բնակչություն (2017) - 7097 մարդ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցի։ Կառուցվել է Սուրբ Բերտին աբբայության վանականների կողմից 13-րդ դարում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ինքնաթիռը մխրճվեց եկեղեցու երգչախմբի մեջ, ուստի պատերազմից հետո եկեղեցին պետք է վերակառուցվեր։
Եկեղեցուն կից 16-րդ դարի քաղաքային բանտի շենքը։ Պատմական հուշարձան է
Շատո Վիտոֆ, այժմ հյուրանոց


== Տնտեսություն ==
Բնակչության զբաղվածության կառուցվածքը.

գյուղատնտեսություն՝ 3,8%
արդյունաբերություն՝ 21,8%
շինարարություն՝ 3.2%
առևտուր, տրանսպորտ և ծառայություններ՝ 32,2%
պետական ​​և կոմունալ ծառայություններ՝ 39.0%Գործազրկության մակարդակը (2017) - 19,2% (Ֆրանսիան ամբողջությամբ՝ 12,8%, Նոր դեպարտամենտ՝ 17,2%)։
Միջին տարեկան եկամուտը մեկ անձի համար, եվրո (2017) - 18,030 (Ֆրանսիան որպես ամբողջություն - 25,140, ​​Նոր դեպարտամենտ - 18,575)։
Среднегодовой доход на 1 человека, евро (2017) — 18 030 (Франция в целом — 25 140, департамент Нор — 18 575).


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվի դինամիկա, անձ.


== Վարչակազմ ==
Էրիկ Գենսը (Eric Gens) Բուրբուրգի քաղաքապետն է 2020 թվականից։ 2020 թվականի քաղաքային ընտրություններում նրա գլխավորած անկախ ցուցակը հաղթել է 2-րդ փուլում՝ հավաքելով ձայների 51,01 տոկոսը։


== Հայտնի բնիկները ==
Շառլ-Էտյեն Բրասեր դը Բուրբուրգ (1814-1874), վանահայր, ֆրանսիացի նշանավոր պատմաբան, լեզվաբան, ազգագրագետ, գիտական ​​մայաիզմի հիմնադիրներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 

Национальный институт статистики
Результаты муниципальных выборов 2020 года
Հողափոր մեքենաներ

Հողափոր մեքենաներ, հողային աշխատանքների համար նախատեսված մեքենաներ. օգտագործվում են արդյունաբերական և քաղաքացիական շենքեր կառուցելու, ռելսային և անռելս ճանապարհներ կառուցելու և նորոգելու, ստորգետնյա հաղորդակցության գծեր անցկացնելու, օգտակար հանածոներ արդյունահանելու դեպքում։ Հողափոր մեքենաներով մշակում են բոլոր տեսակի գրունաները (սառցակալած, ժայռոտ, ճահճացած), ինչպես նաև օգտակար հանածոների հանքաշերտերը։ Հիմնական հողափոր մեքենաներն են հողափոր-տրանսպորտային մեքենաները (գրունտի մշակման և փոխադրման համար) և էքսկավատորները։ Հողափոր-տրանսպորտային մեքենաներից են՝ բուդովերները, կիսակցովի, կցովի և ինքնագնաց կեռաշերեփները, գրեի ղերները, ավտոգրեյդերները, գրեյդեր-էլեատորները։ Դրանք գրունտը կտրում են շերտերով և այն կարող են տեղափոխել մի քանի մետրից մինչև 5 կմ։ էքսկավատորները (միաշերեփ և բազմաշերեփ) առավել տարածված հողափոր մեքենաներն են։ Միաշերեփ էքսկավատորներն ունեն փոխովի սարքավորում, որի օգնությամբ գրունտը կարելի է մշակել մեքենայի մակարդակից բարձր կամ ցածր և բարձել տրանսպորտի միջոցներին կամ կուտակել։ Բազմաշերեփ էքսկավատորները՝ ռոտորային կամ շղթայական, հողային աշխատանքներ են կատարում հիմնականում թեթև և համեմատաբար համասեռ գրունտներում։
Քվեմո Ախալշենի

Քվեմո Ախալշենի (վրաց.՝ ქვემო ახალშენი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնեուլու-Ելգա

Նիժնեուլու-Ելգա (ռուս.՝ Нижнеулу-Елга, բաշկիրերեն՝ Түбәнге Олойылға), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 353 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(5714) Կրասինսկի

(5714) Կրասինսկի (անգլ.՝ Krasinsky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի օգոստոսի 14-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,127088 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4919 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7623 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2019,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178235 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5714) Կրասինսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շիկապոչ քարաթռչնակ

Շիկապոչ քարաթռչնակ (լատ.՝ Onanthe xantoprymna), կեռնեխների ընտանիքին պատկանող թռչուն։


== Տարածվածություն ==
Տեսակի պոպուլյացիայի հիմնական մասը կենտրոնացած է Հարավային Կովկասում, Իրանի հյուսիսում, Հարավային Տաջիկստանի ու Աֆղանստանի արևելքում և Արևմտյան Պակիստանում։ Հայաստանը այս տեսակի արեալի ծայրհյուսիսային կետերից մեկն է, հանդիպում է Ուրծի լեռնաշղթայում և Մեղրու շրջանում։


== Էկոլոգիա ==
Հայաստանում հանդիպում է կիսաանապատներում՝ բնակեցնելով քարքարոտ լանջերը։ Բները տեղադրվում են ժայռերի նեղ ճեղքերում։ Տարեկան ձվադրում է երկու անգամ՝ դնելով 4-6 ձու, սնվում են միջատներով, հիմնականում՝ մրջյուններով, բզեզներով և թրթուրներով։


== Պահպանություն ==
Փոքր թվաքանակով, խոցելի տեսակ է, որը ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես վտանգված տեսակ։
Ներկայիս թվաքանակի գնահատման համար տվյալները բավարար չեն։ Մեղրու շրջանում խտությունը կազմում է միջին հաշվով 0,23 թռչուն 1 հա վրա։
Հայաստանում շիկապոչ քարաթռչնակի թվաքանակի վրա ազդող բացասական գործոններից է մարդու կողմից բնական բիոտոպերի յուրացումը և գյուղատնտեսության վնասատուների դեմ պայքարում թունաքիմիկատների օգտգործումը։
Պահպանվում է «Արևիկ» ազգային պարկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավիլով (Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավիլով (այլ կիրառումներ)Ավիլով (ռուս.՝ Авилов), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Լոս Տեկես

Լոս Տեկես (իսպ.՝ Los Teques), քաղաք Վենեսուելայում։ Միրանդա նահանգի ու Գուայկաիպուրո (Guaicaipuro) համայնքի վարչական կենտրոնն է, ինչպես նաև Ալտոս Մերինդոս մետրոպոլիտենային տարածքի (Area Metropolitana de Los Altos Mirandinos, կոչվում է նաև Area Metropolitana de Los Teques) կենտրոնը։ «Մեծ Կարակաս» անվանումը կրող ագլոմերացիայի մաս է կազմում։ 2001 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 140.617, 2016 թվականի տվյալներով՝ 252.242:


== Պատմություն ==

Հիմնադրվել է 1777 թվականի հոկտեմբերին։ Կոչվել է հնդկացիական արակտեկես կարաբս ցեղի անունով, որի ներկայացուցիչները ժամանակին ապրել են այդ տարածքներում։ 1927 թվականի փետրվարի 13-ին Լոս Տեկեսը հռչակվել է Միրանդա նահանգի մայր քաղաք (նահանգային նախկին վարչկենտրոնները եղել են Օկումարե դել Տույը, ապա՝ Պետարեն)։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքում օդի ջերմաստիճանը տարվա ընթացքում տատանվում է Ցելսիուսի 18-ից 26 աստիճանների միջև (64.4-78.8 աստիճան՝ ըստ Ֆարենհայթի)։


== Տրանսպորտ ==
2006 թվականի նոյեմբերի 3-ին Վենեսուելայի այն ժամանակվա նախագահը՝ Ուգո Չավեսը, հանդիսավոր կերպով բացել է Լոս Տեկեսի մետրոպոլիտենը, որը կապված է Կարակասի մետրոյի համակարգի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գուայկաիպուրոյի համայնքապետարանի կայքէջըP
Աստերոիդների ցանկ (219901-220000)

Աստերոիդների ցանկ (219801-219900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (220001-220100)
 Աստերոիդների ցանկ (219801-219900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (220001-220100)
Բարատովկա (այլ կիրառումներ)

Բարատովկա, կարող է վերաբերել՝

Բարատովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում
Բարատովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում
Խալանկ

Խալանկ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շամդինանի գավառակում։ Մտնում էր Խումարո գյուղախմբի մեջ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 6 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայիլ Կեդրով

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կեդրով (այլ կիրառումներ)Միխայիլ Նիկոլաևիչ Կեդրով (դեկտեմբերի 21 1893 (հունվարի 2 1894), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - մարտի 22, 1972(1972-03-22), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային ռեժիսոր, դերասան։
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ։ 1922 թվականին ընդունվել է ՄԳԱԹ-ի 2-րդ ստուդիա, 1924 թվականին՝ ՄԳԱԹ-ի թատերախումբ։ Լավագույն դերերից են՝ Մին Բինու (Վ. Իվանովի «Զրահագնացք 14-69»), Մանիլով (Գոգոլի «Մեռած հոգիներ»), Զախար Բարդին (Գորկու «Թշնամիներ»), Տարտյուֆ (Մոլիերի «Տարտյուֆ»), բեմադրություններից՝ Գորկու «Ծառայության մեջ», Կրոնի «Խորագնաց հետախուզություն», Լև Նիկոլաևիչ Տոլստոյի «Լուսավորության պտուղները», Գոգոլի «Ռևիզորը»։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակների դափնեկիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոցեն (Բրանդենբուրգ)

Կոցեն  (գերմ.՝ Kotzen (Brandenburg)), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ երկրամասում։
Գտնվում է Հաֆելլանդ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 590 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 42,73 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝  12 0 73 165։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Քրիս Բենուա

Քրիստոֆեր Մայքլ Բենուա (անգլ.՝ Christopher Michael Benoit, մայիսի 21, 1967 - հունիսի 24, 2007), կանադացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ (ռեստլեր)։
Մասնագիտական կարիերայում ընդհանուր առմամբ նվաճել է երեսուներկու չեմպիոնական տիտղոս՝ հանդես գալով մի շարք առաջնակարգ ռեստլինգային կազմակերպություններում՝ «Consejo Mundial de Lucha Libre» (CMLL), «Extreme Championship Wrestling» (ECW), «New Japan Pro Wrestling» (NJPW), «World Championship Wrestling» (WCW) և «World Wrestling Entertainment» (WWE)։ Երկու անգամ դարձել է աշխարհի չեմպիոն (1 անգամ WCW և 1 անգամ WWE աշխարհի ծանրքաշային չեմպիոն), ռեկորդային 5 անգամ նվաճել է WCW/WWE Միացյալ Նահանգների տիտղոսը։
Բացի տիտղոսային նվաճումներից, հաղթանակ է տարել նաև 2004 թվականի «թագավորական մարտում» (Royal Rumble)։
Պատկանել է տեխնիկական ռեստլերների շարքին և համարվել լավագույներից մեկը տվյալ ենթաոճում։
Բենուայի կյանքը և գործունեությունն ընդհատվում է 2007 թվականի հունիսի 24-ին, երբ սեփական առանձնատան մեջ երկու օր առաջ մահացու թունավորելով կնոջն ու յոթամյա որդուն, ի վերջո վերջ է տալիս նաև իր կյանքին։ Բենուայի կատարած սպանությունների համար առկա են բազմաթիվ վարկածներ, մասնավորապես՝ գլխուղեղի վնասվածք, անաբոլիկ ստերոիդների չարաշահում և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը «Ռեստլինգի առցանց բազայում»(անգլ.)
WrestleView.com Հաճախակի տրվող հարցեր Քրիս Բենուայի մասին(անգլ.)
Մարտերի ցանկ Ռեստլինգի համացանցային բազայում(անգլ.)
Բրուսսոնեթիա թղթյա

Բրուսսոնեթիա թղթյա  (լատ.՝ Broussonetia papyrifera), մինչև 15 մ բարձրությամբ ծառ է, պատկանում է թթազգիների ընտանիքին։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Պարբերաբար ծաղկում է և պտղաբերում։ Գեղազարդ է հատկապես խոշոր, նարնջագույն պտուղների հասունացման շրջանում (հոկտեմբեր)։ Երիտասարդ ընձյուղների կեղևը և բնափայտն օգտագործում են որակյալ թուղթ ստանալու համար։


== Տարածվածություն ==
Երևանի բուսաբանական այգու պայմաններում հաճախակի ցրտահարվում է, որի պատճառով աճում է որպես խոշոր թուփ։ Պիտանի է հանրապետության չոր մերձարևադարձային շրջանների և Արարատյան դաշտի բնակավայրերի կանաչապատման համար։


== Գրականություն ==
Ծառագիտություն, Ժ. Հ. Վարդանյան
Պոդգորնոե (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդգորնոեՊոդգորնոե (ուկրաիներեն՝ Підгірне), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդգորնոե գյուղում բնակվում էր 273 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոգերի երկրպագությունը (նկար, Ստեֆանո դա Վերոնա)

«Մոգերի երկրպագությունը» (իտալերեն՝ Adorazione dei Magi), իտալացի նկարիչ Ստեֆանո դա Վերոնայի 1434 թվականին ստեղծած կտավը, որը գտնում է  Իտալիայի Միլան քաղաքի Բրերա պատկերասրահում (հավաքածուում ներառված է 1818 թվականից)։
Կտավը ստորագրված է (Stefanus) և թվագրված, թեև որոշ գիտնականներ վիճարկում են այն։ Ջորջո Վազարին իր «Կյանքի նկարագրություններում» նշում է, որ նկարիչը կտավը ստեղծել է Վերոնա վերադառնալու  (1425) և իր մահվան (1438) միջև ընկած ժամանակահատվածում։
19-րդ դարում կտավը պատկանել է Վերոնայի Օտտոլինի ընտանիքին, որն այն հանձնել է Դոմենիկո Բիազոլին։ Վերջինս 1818 թվականին կտավը վաճառել է Բրերա պատկերասրահին`որպես Ստեֆանո Ֆիորենտինոյի ստեղծագործություն։


== Պատմություն ==
Տեսարանը, որն ընդհանուր մանրամասներ ունի Ջենտիլե դա Ֆաբրիանոյի Մոգերի երկրպագությունը (1423)  կտավի հետ, ստեղծված է երկու պլանով։ Ներքևի հատվածում մոգերն են ու նրանց երկրպագությունը մանկանն ու աստվածամորը, վերևի հատվածում հովիվների խմբերի տարբեր տեսարաններ են, մոգերի ժամանումը գիսաստղի ուղեկցությամբ և երթի վերջին մասը շների և ուղտերի ուղեկցությամբ։
Առաջին պլանում պատկերված է տիրամայրը՝ մանուկ Քրիստոսը ծնկներին նստած հյուղակում, որտեղ կենդանիներն են։ Երեք մոգերը տարբեր դիրքերով են. նրանցից ավագը հանել է թագը և ծնկի իջել. նա մանկանն է նվիրաբերում մշակված ոսկե առարկա, որն իր ձեռքերը ձգել է ընդունելու և օրհնելու նրան։ Մյուս մոգը իջեցնում է թագը, իսկ ձեռքին ոսկեզօծ գոհարատուփն է, ամենակրտսեր մոգը տեսարանին հետևում է թիկունքից։ Առաջին շարքում լուսապսակներով մանկան հետևում կանգնած են սուրբ Հովսեփն ու սուրբ Աննան։ Մոգերի սպասավորների շարքում կան տարբեր ռասաներ՝ մոնղոլներից մինչև մավրեր։
Թափորի մասնակիցների հարուստ զենք ու զրահը և արտասովոր գլխարկները հիշեցնում են համանման տարրեր Պիզանելլոյի աշխատանքից, որը Ստեֆանո դա Վերոնայի ընկերն էր և ոգեշնչված էր 1431 թվականի Բազելի ժողովի ժամանակ բյուզանդական պալատի զգեստներով։ Խրճիթի գագաթին կանգնած սիրամարգը հարության և անմահության վաղ քրիստոնեական խորհրդանիշ է հռոմեական ժամանակներից։ Մանուշակագույնը խորհրդանշում է Քրիստոսի խոնարհությունը, կարմիր գույնը՝ կիրքը։
Նկարչի ոսկե տառերով ստորագրությունը գտնվում է կտավի ներքևի հատվածի կենտրոնում։


== Գրականություն ==
Pierluigi De Vecchi ed Elda Cerchiari, I tempi dell'arte, volume 2, Bompiani, Milano 1999.
AA.VV., Brera, guida alla pinacoteca, Electa, Milano. 2004 ISBN 978-88-370-2835-0.


== Ծանոթագրություններ ==
Մեյեր Հովարդ Աբրամս

Մեյեր Հովարդ Աբրամս (անգլ.՝ Meyer Howard Abrams, հուլիսի 23, 1912(1912-07-23), Լոնդ Բրենչ, Մոնմաութ շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ - ապրիլի 21, 2015(2015-04-21), Իթակա, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի պատմաբան և գրականության տեսաբան։ Համարվում է անգլիական ռոմանտիզմի հետազոտության մասնագետ։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Մեյեր Հովարդ Աբրամսը ծնվել է ԱՄՆ-ում բելառուսական Գրոդնո քաղաքից ներգաղթած հրեաների ընտանիքում։ Հայրը ներկարար Իոսիֆն էր իսկ մայրը՝ Սառա Շաներսը։ Հովարդ Աբրամսը 1934 թվականին ավարտել է Հարվարդի համալսարանը։ Դրանից անմիջապես հետո՝ հընթացս 1934 թ.-ից 1935 թվականներին սովորում է Քեմբրիջի համալսարանում։ Այստեղ նրա անմիջական ղեկավարն է եղել Այվոր Արմսթրոնգ Ռիչարդսը։ 1940 թվականին Մեյերը Հարվարդում ստանում է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին աշխատել է Հարվարդի համալսարանի փսիխոակուստիկ լաբորատորիայում։ 1945 թվականին Մեյեր Հովարդ Աբրամսը դառնում է Կոռնելի համալսարանի պրոֆեսոր։ 1963 թվականից Ամերիկայի արվեստի և գիտության ակադեմիայի անդամ է եղել։
Մեյեր Հովարդ Աբրամսն իր մահկանացուն կնքել է 2015 թվականի ապրիլի 21-ին՝ 102 տարեկան հասակում։


== Աշխատություններ ==
Աբրամսի առավել հայտնի ստեղծագործություններից է 1953 թվականին գրված «Հայելի և լուսամփոփ. Ռոմանտիկ տեսություն և քննադատական ավանդույթ»։ Այս գրքում հեղինակը հանգամանորեն ներկայացնում է հեղինակների ինքնագիտակցության անցումը ռոմանտիզմից դեպի միմեսիս։ Հեղինակի ընտիր ստեղծագործություններն ու հրապարակումները ներկայացվում են ստորև.

The Mirror and the Lamp: Romantic Theory and the Critical Tradition (1953) 978-0-19-501471-6
The Poetry of Pope: a selection (1954) 978-0-88295-067-9
Literature and Belief: English Institute essays, 1957. (1957) editor 978-0-231-02278-1
A Glossary of Literary Terms (1957; 9th ed. 2009) 978-1-4130-3390-8
English Romantic Poets: modern essays in criticism (1960) 978-0-19-501946-9
The Norton Anthology of English Literature (1962) founding editor, many later editions
The Milk of Paradise: the effect of opium visions on the works of DeQuincey, Crabbe, Francis Thompson, and Coleridge (1970) 978-0-374-90028-1
Natural Supernaturalism: Tradition and Revolution in Romantic Literature (1971) 978-0-393-00609-4
The Correspondent Breeze: essays on English Romanticism (1984) 978-0-393-30340-7
Doing Things with Texts: essays in criticism and critical theory (1989) 978-0-393-02713-6
The Fourth Dimension of a Poem and Other Essays (2012) 978-0-393-05830-7


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
High romantic argument: essays for M.H. Abrams/Lawrence Lipking, ed. Ithaca: Cornell UP, 1981


== Արտաքին հղումներ ==
Մեյեր Հովարդ Աբրամս (անգլ.)
Կառնելի համալսարանը Մեյեր Հովարդ Աբրամսի մասին (անգլ.)
"The Johns Hopkins Guide to Literary Theory & Criticism" entry Archived 2005-12-18 at the Wayback Machine. Short informative text on him.
M.H. Abrams reads poetry aloud at the National Humanities Center(չաշխատող հղում)
Սեն Նիզիե լը Դեզեր

Սեն Նիզիե լը Դեզեր (ֆր.՝ Saint-Nizier-le-Désert), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Էնի դեպարտամենտում։ Համայնքի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01381։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 380 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք Լիոն քաղաք, 45 կմ է և 18 կմ հարավ Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ հաճախ են լինում, հիմնականում ամռան ամիսներին։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 880 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 560 մարդկանցից 445-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 115-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 79,5 % է, 1999 թվականին՝ 74.1 %)։ 445 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 445-ը (223 տղամարդ, 192 կին), գործազուրկ է եղել 30 մարդ (12 տղամարդ և 10 կին)։ 115 պասիվներից 46 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 39-ը՝ թոշակառու, 30 պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրիբ Նիկիտայի եկեղեցի


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
cassini.ehess.fr. Проверено 7 июня 2014
Արալըխ

Արալըխ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վոյբոկալո (ավան, Կիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոյբոկալոՎոյբոկալո (ռուս.՝ Войбокало), ավան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 325 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լյուբիտինսկի շրջան

Լյուբիտինսկի շրջան (ռուս.՝ Любытинский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Նովգորոդի մարզում։
Ստեղծվել է 1927 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լիբիտինո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4486,24 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9744 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Պուշկինո (գյուղ, Կրասնոգվարդեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊուշկինոՊուշկինո (ուկրաիներեն՝ Пушкіне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Tsarekviçi), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ցարեդարովկա։
2001 թվականի տվյալներով Պուշկինո գյուղում բնակվում էր 698 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(3810) Աորակի

(3810) Աորակի (անգլ.՝ Aoraki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի փետրվարի 20-ին Ալան Գիլմորի և Պամելա Կիլմարտինի կողմից Լեյք Տեկապոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,249644 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0053 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,494 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1232,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292101 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3810) Աորակի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նիկոլայ Մայսուրյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մայսուրյան (այլ կիրառումներ)Նիկոլայ Ալեքսանդրի Մայսուրյան (նոյեմբերի 11 (23), 1896 կամ նոյեմբերի 11, 1896(1896-11-11), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 22, 1967(1967-11-22), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային բուսաբույծ-ընտրասերումնաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1944), պրոֆեսոր (1934), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1945), Վ. Ի. Լենինի անվան ՀամԳԳԱ ակադեմիկոս (1958)։ ԽՄԿԿ անդամ 1953 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Մայսուրյանը ծնվել է 1896 թվականի նոյեմբերի 11 (23)-ին, Թիֆլիսում։ Ավարտել է Թիֆլիսի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի գյուղատնտեսական ֆակուլտետը (1922)։ 1927-1967 թվականներից աշխատել է Կ. Ա. Տիմիրյազևի անվան գյուղատնտեսական ակադեմիայում (1958-1967 թվականներից՝ բուսաբուծության ամբիոնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են հատիկավոր և հատիկաընդավոր բույսերի կարգաբանության ու կենսաբանության, մոլախոտերի ընտրասերման խնդիրներին։ Ստացել է սոյայի, չումիզայի, գարու, լուպինի (թրմուզ) մի քանի սորտեր։


== Երկեր ==
Избранное сочинения, М., 1970.
Люпин, М., 1974 (համահեղինակ)։


== Գրականություն ==
Сергеев М. С., Николай Александрович Майсурян (Библиогр. указатель), М., 1956.


== Ծանոթագրություններ ==
Small Planet Airlines

«Small Planet Airlines» (բառացի՝ Փոքրիկ մոլորակ ավիաընկերություն), լիտվական ավիաընկերություն, որի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Վիլնյուսում, Լիտվա։ Ընկերություն հավատարմագրված է գործունեություն ծավալելու Լիտվայում, Լեհաստանում և Իտալիայում։ Հաճախորդների թվում են Nova Turas, Horizon Travel, Viking Hellas, Aeroservizi, TUI AG, Orbis Travel, Tez Tour, Chapman Freeborn, Newmarket Holidays և այլ ընկերություններ։
Small Planet Airlines ընկերության ինքնաթիռները գտնվում են Վիլնյուսի, Վարշավայի, Կատովիցեի և Մալպենսի միլանյան օդանավակայաններում։
2011 թվականի ապրիլին Small Planet Airlines ընկերությունը ձեռք է բերել իր պատվիրած երկու A320 ինքնաթիռներից առաջինը, և դարձել է առաջին ավիաընկերությունը, որը գրանցել է A320-ը Լեհաստանում։


== Գործունեության հիմնական ոլորտներ ==
Հիմնական տուրօպերատորների լիարժեք չարտերի ծրագրեր (АОС, տեղի անձնակազմ, ինքնաթիռում ուղևորներին անհատական մոտեցում)
Օդանավերի վարձակալում անձնակազմով հանդերձ (ACMI) ավիաընկերությունների համար, հնարավոր է նաև օդանավերի անհատական գունազարդում,
Հաճախորդի պատվերով կարճաժամկետ չարտերային թռիչքներ։


== Վիճակագրություն ==
Այժմ ընկերությունն ունի ավիափոխադրողի հավաստագիր, որը գործում է Լիտվայի (Small Planet Airlines UAB), Լեհաստանի (Small Planet Airlines Sp. z o.o.) և Իտալիայի (Small Planet Airlines s.r.l.) տարածքներում։ 2010 թվականին «Small Planet Airlines» ընկերությունն իրականացրել է ուղևորների փոխադրում Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում, Հյուսիսային Աֆրիկայում գտնվող ավելի քան 120 կետից։


== Ֆինանսական արդյունքներ ==


== Տորմիղ ==

2018 թվականի փետրվարի դրությամբ ավիաընկերության տորմիղը բաղկացած է հետևյալ ինքնաթիռներից.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Small Planet Airlines ընկերության պաշտոնական կայք
AviaSG.com Avia Solutions Group պաշտոնական կայք
Միլիարինո

Միլիարինո (իտալերեն՝ Migliarino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆերերա գավառում։
Բնակչությունը՝ 3672 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 105 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 44027։ Հեռախոսային կոդը՝ 0533։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.migliarino.fe.it/ Archived 2007-08-28 at Archive.is


== Ծանոթագրություններ ==
Ախունովո (գյուղ, Ուչալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱխունովոԱխունովո (ռուս.՝ Ахуново, բաշկիրերեն՝ Ахун), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2852 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեր քաղաքապետը (ֆիլմ)

«Մեր քաղաքապետը» հայկական վավերագրական կինոնկար է Երևանի քաղաքապետ (1962-1975 թթ.) Գրիգոր Հասրաթյանի մասին։ Կինոնկարը «Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարից է։ Եթեր է հեռարձակվել 2011 թվականին։


== Ստեղծագործական անձնակազմ ==
Ռեժիսոր - Գարիկ Մաշկարյան
Պրոդյուսեր - Ռուբեն Ջաղինյան
Սցենարիստ - Սոնա Ալեքսանյան
Նախագիծն իրականացվել է «Հայկական վեկտոր» մշակութային հիմնադրամի մասնակցությամբ և AGBA բանկի աջակցությամբ


== Արտաքին հղումներ ==
«Արվեստակիրներ» ֆիլմաշարը Շարմ Հոլդինգի պաշտոնական կայքում Archived 2012-06-16 at the Wayback Machine.
Դիտել «Մեր քաղաքապետը» ֆիլմը Sharm Pictures կայքում(չաշխատող հղում)
Ամուտ լիճ (Խաբարովսկ)

Ամուտ՝ բարձր լեռնալին, սողանքային լիճ՝ տեղակայված Սոլնեչնի շրջանի Խաբարովսկի երկրամասում, 7 կմ Գորնի ավանից հեռու և մոտավորապես 60 կմ Ամուրի Կոմսոմոլսկ քաղաքից հեռու։ Ծովի մակարդակից բարձր է 761,5 մ։
Ամուտ լիճը ձևավորվել է փլուզման հետևանքով, որն արգելափակել է Ամուտ գետի ջրանցքը։ Ամուտ գետը Ձախ Սիլինկա գետի ձախ վտակն է (Սիլինկա գետի ձախ վտակը, որը ձախից հոսում է Ամուր գետը ՝ Կոմսոմոլսկ-Օ-Ամուրի սահմաններում)։

Հունսի սկզբին լիճը դեռ պատված է լինում սառույցով, ափերին ձյուն է լինում։ Լիճը շրջապատող բլրի լանջին աճում է փշատերև սոճի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Постановление губернатора Хабаровского края 28.03.2005 г. № 66 г. Хабаровск «Об утверждении границ и режима особой охраны ландшафтного памятника природы краевого значения „Оползневое озеро Амут“ в Солнечном районе»»։ Docs.cntd.ru (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2017-11-08-ին։ Վերցված է 2018-12-22  
«Оползневое озеро Амут на сайте ООПТ России»։ ООПТ России (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2015-12-17-ին։ Վերցված է 2018-12-22
Ռոհիտ Խուրանա

Ռոհիտ Խուրանա (անգլ.՝ Rohit Khurana, նոյեմբերի 21, 1983(1983-11-21), Դելի, Հնդկաստան), հնդիկ դերասան, մոդել և հեռուստատեսային դերասան։ Սկսել է իր կարիերան մոդելի կարիերայով, ապա շարունակել հեռուստատեսային կարիերան։ Մեծ ճանաչում է ձեռք բերել խաղալով հնդկական Մերժվածը հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Վանշ Սինգ Բունդելային / Ռոքի։


== Կարիերա ==
Ռոհիտ Խուրանան ծնվել է 1983 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Նա սկսել է իր կարիերան մոդելավորման հետ միասին։ Այս դերասանը հայտնի է դարձել Ութարանում (Մերժվածը՝ Շանթ ՀԸ)՝որպես Վանշ Սինգ Բունդելա։


== Անձնական կյանք ==
Ռոհիտ Խուրանան ամուսնացել է իր համադասարանցու՝ Նեհայի հետ։ Զույգը ունի մեկ տղա և մեկ աղջիկ։


== Ֆիլմագրություն (TV) ==
2009–2012 - Մերժվածը
2010 - Միլեյ Ջաբ Հում Տում
2011 - Մաայկէ Սե Բանդհի Դոր
2013 - Դիլ կի Նազար Սէ Խուբսարաթ
2013 - Սասուրալ Սիմար Կա
2015 - Լաջվանթի
2015 - Սուհանի Սի Էկ Լադկի
2017 - Կասեմ Տերե Փյաար Կի


== Ֆիլմագրություն ==
2011 - Տղամարդը կլինի տղամարդ (Men Will Be Men)
2012 - Բիլլա 2-րդ (Billa II)
2012 - Սանգամամ (Sangamam)
2012 - Դիլ Տաինու Կարդա Աէ Փյար (Dil Tainu Karda Ae Pyar)
2011 - Սինգը ընդդեմ Խաուրի (Singh vs Kaur)


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.indiatvnews.com/entertainment/bollywood/i-ve-struggled-a-lot-rohit-khurana-7818.html
http://www.hindustantimes.com/entertainment/television/rohit-khurana-talks-about-comeback-in-uttaran/article1-776108.aspx Archived 2011-12-02 at the Wayback Machine.
http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2012-11-21/news-and-gossip/35227729_1_personal-life-rohit-khurana-vansh Archived 2013-11-09 at the Wayback Machine.
http://entertainment.oneindia.in/celebs/rohit-khurana.html Archived 2014-02-22 at the Wayback Machine.
http://daily.bhaskar.com/article/ENT-rohit-turns-beast-3904834-NOR.html
http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2013-09-13/news-and-gossip/42039721_1_sasural-simar-ka-new-avatar-vansh(չաշխատող հղում)
http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2011-05-18/tv/29552510_1_rohit-khurana-bhaskar-tapasya(չաշխատող հղում)
http://www.indianexpress.com/news/maayke-se-bandhi-dor/764341/
http://entertainment.oneindia.in/bollywood/movies/men-will-be-men/cast-crew.html Archived 2014-02-22 at the Wayback Machine.
http://www.tribuneindia.com/2012/20121017/ttlife1.htm
https://www.facebook.com/rohit.khurana.52
https://www.instagram.com/rohitkhurana64/?hl=en
(8109) Դենիելուիլիամ

(8109) Դենիելուիլիամ (անգլ.՝ Danielwilliam), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի փետրվարի 25-ին Կառլ Հերջենրոտերի կողմից Կատալինա կայանում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,320663 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8791 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7622 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1291,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278796 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 24,71° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8109) Դենիելուիլիամ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հնդկաչինական վագր

Հնդկաչինական վագր (լատ.՝ Panthera tigris corbetti), կատվազգիների ընտանիքի վագրի տեսակ։ Տարածված է հիմնականում Ասիա աշխարհամասում՝ Կամբոջայում, Լաոսում, Մալայզիայում, Մյանմայում, Թաիլանդում և Վիետնամում։
Վագրերի այս տեսակի անվանումը տվել է անգլիացի գիտնական Ջիմ Քորբեթը՝ 1946 թվականին։
Լեռնային վայրերում բարձրանում են մինչև 3000 մ բարձրության վրա։


== Արտաքին տեսք ==
Հնդկաչինական վագրերը ունեն նույն ֆիզիոլոգիական և ձևաբանական կառուցվածքը, ինչ բենգալյան և ամուրյան վագրերը։ Հնդկաչինական վագրերը հասնում է 2,5—3,3 մետրի։
Հնդկաչինական վագրերը կշռում են 150 մինչև 250 կգ։ Սակայն հանդիպում են առանձին դեպքեր, երբ հնդկաչինական վագրը կշռում է 280-300 կգ։
Գլուխը համեմատաբար փոքրն է, ինչպես բենգալյան և ամուրյան վագրերի մոտ։ Ունեն վառ գույնի գունավորում։


== Տարածվածություն ==
Տարածված են բացառապես Արևելյան Ասիայի մի շարք պետություններում և այն էլ քիչ քանակությամբ։ Ամենից շատ թվով հնդկաչինական վագրերը բնակվում են Թայլանդում։
Հազվադեպ հանդիպում են նաև Հնդկաստանի հարավային հատվածում՝ Լաոսի հետ սահմանի մոտ։ Տարածված են նաև Կամբոջայում, Լաոսում, Մալայզիայում, Մյանմայում, Թայլանդում և Վիետնամում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նագատա-տյո

Նագատա-տյո (ճապ.՝ 永田町, ながたちょう), Տոկիոյի թաղամասերից մեկը՝ տեղակայված Թիյոդա հատուկ շրջանում։ Տեղակայված է Կայսերական պալատից դեպի հարավ՝ Ուտիբորի և Սոտոբորի փողոցների միջև։ Ճապոնիայի քաղաքական կյանքի գլխավոր կենտրոնն է։ Մակերեսը մոտ 683 600 մ²։ 2010 թվականին բնակչության թիվը կազմել է մոտ 388 000 մարդ է։ Էդոյի ժամանակաշրջանի ընթացքում նրա նախնիներն ապրում էին այս շրջանում։ Մեյձիի հեղափոխությունից հետո՝ 1868 թվականին, նրանց մասնավոր տներն անցան կառավարական հսկողության ներքո և տրեցին զինված ուժերին։
1936 թվականին Նագատա-տյոյում կառուցվեց Ճապոնիայի խորհրդարանի շենքը։ Այսպիսով թաղամասը վերածեց երկրի կարևորագույն քաղաքական կենտրոնի։
Բացի խորհրդարանից՝ Նագատա-տյոյում նաև կառուցվեցին Ճապոնիայի վարչապետի նստավայրը, խորհրդարանի 2 պալատնեերի պատգամավորական տները, Ճապոնիայի ազգային խորհրդարանական գրադարանը, Ճապոնիայի նախարարների կաբինետի կառավարական շենքերը, ինչպես նաև և Խիե ձինձյան։ Արդարադատության նախարարության նախկին շենքը կառուցված էր կարմիր տուֆից և ներառվել է Ճապոնիայի մշակութային արժեքների ցանկի մեջ։
Նագատա-տյոյով են անցնում Տոկիոյի մետրոյի հիմնական գծերը՝ Մարուոնոտին և Նամբոկուն։ Թաղամասի հյուսիսով և արևելքով է անցնում Տոկիոյի ներքին շրջանաձև արագընթաց ավտոճանապարհը։ Նագատա-տյոյի ողջ տարածքը կանաչապատ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թիյոդա շրջանի պաշտոնական էջ
Չուրիդիլո

Չուրիդիլո (ռուս.՝ Чуридило), կարճամետրաժ խորհրդային-հունգարական մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1976 թվականին, ռեժիսոր Լեոնիդ Նոսիրևի կողմից։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է ըստ հուգարացի գրող Էրվին Լազարի հեքիաթի մոտիվների։


== Սյուժե ==
Մեծահասակը մարդը տանը նստած բարդ մաթեմատիկական խնդիր է լուծում և բանաձևեր է գրում։ Ձանձրույթից նա սկսում է խզբզել թղթի վրա, ինչի արդյունքում տարօրինակ արարածներ են ստացվում։ Նրա մոտ է գալիս Էրիկա անունով փոքրիկ շիկահեր աղջիկը և նկարած արարածին անվանում է «չուրիդիլո»։ Նա ուներ շատ ձեռքեր և ոտքեր, երեք զույգ աչք և երեք զույգ շրթունքներ։ Հանկարծակի նա կենդանանում է։ Դա դուր է գալիս Էրիկային, և նա խնդրում է մարդուն նկարել ինչ-որ բան ևս։
Այսպես հայտնվում են ուրախ կոկորդիլոսը, մանուշակագույն գայլուկը, ձիուկը` խնձորների մեջ։ Բայց հանկարծ դռան զանգը տալիս են։ Մարդը ստիպված է վերադառնալ գորշ առօրյային, հոգսին և աշխատանքին։ Նկարների մասին նա ասում է աղջկան, որ դրանք միայն խզբզոցներ են։ Էրիկան անհետանում է։ Հանկարծ տղամարդու ձեռքը ընկնում է «չուրիդիլոյի» նկարին։ Անսպասելիորեն մարդն սկսում է թավալվել բազկաթոռին, հիշելով, թե որքան ուրախ էր ինքը։ Նա հետ է կանչում աղջկան, և նրանք սկսում են իրար հետ քայլել երևակայության գույնզգույն աշխարհով։


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Գալինա Իվանովա` աղջիկ
Գեորգի Տարատորկին` նկարիչ
Երգում են Մոսկվայի կամերային նվագախմբի մենակատարները


== Մուլտֆիլմի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չուրիդիլո «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Չուրիդիլո մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Մերձդնեստրի դրոշ

Մերձդնեստրի դրոշը իրենից ներկայացնում է երեք հորիզոնական շերտեր ունեցող ուղղանկյուն պաստառ. կարմիր, կանաչ, և կարմիր գույներով (վերևից ներքև), կանաչ շերտը կրկնապատում է կարմիր շերտերին։ Դրոշի լայնքն և երկայնքը 1։2 հարաբերակցությունով է։
Լեխի Լանգվայդ

Լեխի Լանգվայդ (գերմ.՝ Langweid am Lech), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Աուգսբուրգի շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շվաբիա վարչական շրջանի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 851 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31ի տվյալների) ։ Տարածքը 23,54 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 7 72 171։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (գերմ.)
Մակարովշչինա (գյուղ, Լուբնիի շրջան)

Մակարովշչինա (ուկրաիներեն՝ Макарівщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մակարովշչինա գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լիչադեևո

Լիչադեևո (ռուս.՝ Личадеево), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արդատովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էդիպ արքա (ֆիլմ, 1967)

Էդիպ արքա (իտալ.՝ Edipo re), գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1967 թվականին՝ իտալացի կինոռեժիսոր Պիեռ Պաոլո Պազոլինիի կողմից, Սոֆոկլեսի համանուն ողբերգության հիման վրա։ Առաջին անգամ ցուցադրվել է 1967 թվականին՝ Վենետիկի 28-րդ միջազգային կինոփառատոնի շրջանակներում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողություններն ընթանում են ժամանակակից աշխարհում և Հին Հունաստանում։
20-րդ դար։ Իտալական ընտանիքներից մեկում տղա է ծնվում։ Հայրը նկատելով թե ինչպես է մայրը կապված որդու հետ, տանջվում է խանդից և տանելով որդուն անապատ, լքում է նրան։ Գործողությունները տեղափոխվում են անտիկ ժամանակաշրջան, որտեղ պատմվում է Սոֆոկլեսի դասական ողբերգության Պազոլինիի կողմից ձևափոխված տարբերակը։
Երեխան փրկվելով մահից, հայտնվում է Կորնթոսի տիրակալների՝ Պոլիբոսի և Մերոպեի ապարանքում։ Անժառանգ ամուսինները տղային մեծացնում ու դաստիարակում են թագավորական պալատում՝ ինչպես սեփական որդուն և անվանում Էդիպ (Օյդիպոս)։ Պատանի Էդիպը Դելփյան պատգամախոսից տեղեկանում է, որ ինքն սպանելու է հորը և ամուսնանալու է մոր հետ։ Նա չգիտեր, որ Պոլիբոսն ու Մերոպեն իր ծնողները չեն և այդ դաժան ճակատագրից խուսափելու նպատակով լքում է Կորնթոսը։
Թեբե գնալիս, ճանապարհին պատահաբար հանդիպում է Թեբեի արքային, իր իրական հորը՝ Լայոսին։ Նրանց միջև վեճ է առաջանում և Էդիպը սպանում է Լայոսին։ Որոշ փորձություններ անցնելուց հետո, Էդիպը կարգվում է Թեբեի թագավոր և անտեղյակ իրականությանը, ամուսնանում է Թեբեի այրիացած թագուհու, իր իրական մոր՝ Իոկաստեի հետ։
Այսպիսով մարգարեությունն իրականանում է։ Որոշ ժամանակ անց, իմանալով ճշմարտությունը, Իոկաստեն ինքնասպան է լինում։ Այդ ամենից ցնցված Էդիպը հանում է իր աչքերը։
Կինոնկարն ավարտվում է կրկին ժամանակակից աշխարհում։ Կուրացած Էդիպը վերադառնում է այնտեղ, որտեղ ծնվել էր։


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Մրցանակներ ==
1968 թվականին արժանացել է իտալական կինոլրագրողների ընկերության «Արծաթե ժապավեն» մրցանակին։
1970 թվականին ճապոնական «Կինեմա Ձյունպո» (キネマ旬報) կինոամսագրի կողմից ճանաչվել է լավագույն օտարալեզու ֆիլմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Համազգային թատրոն

Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոն, հիմնադրվել է 1991 թվականին, Երևանում, Սոս Սարգսյանի նախաձեռնությամբ (մինչ 1999՝ հովանավոր՝ Համազգային մշակութային միության Հայաստանի վարչություն)։


== Պատմություն ==
Թատրոնի հիմնադրման, ճանաչման և զարգացման գործում մեծ ավանդ ունեն այնպիսի արվեստագետներ, ինչպիսիք են՝ Մայիս Կարագյոզյանը, Շահում Ղազարյանը, Հրաչյա Գասպարյանը, Գալյա Նովենցը, Դավիթ Հակոբյանը, Կարինե Ջանջուղազյանը, Միքայել Պողոսյանը, Աննա Էլբակյանը, Նելլի Խերանյանը, Տիգրան Ներսիսյանը և այլք։
2003 թվականին ՀՀ վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանի ղեկավարությամբ կառավարությունը որոշում ընդունեց թատրոնին տալ պետական կարգավիճակ՝ վերանվանվելով այն Պետական Համազգային Թատրոն։ 2009 թվականից թատրոնը տնօրինում է Վարդան Մկրտչյանը։
Բացվել է Էդուարդո դե Ֆիլիպոյի «Սանիտայի թաղապետը» պիեսի բեմադրությամբ (1991, ռեժիսոր՝ Ս. Սարգսյան)։ Բեմադրություններից են նաև՝ Հ. Հակոբյանի «Լեռնային կակաչներ» (1993), Սայմոնի «Շիկացած սիրեկանն անկողնում» (1994), Մոլիերի «Տարտյուֆ» (1998, երեքն էլ՝ ռեժիսոր Հ. Գասպարյան), «Մենք» (ըստ Լեռ Կամսարի, 1993, ռեժիսոր Ե. Ղազանչյան), Վիլյամ Սարոյանի «Մի գավաթ բարություն» (1994), Շեքսպիրի «Լիր արքա» (1996, երկուսն էլ՝ ռեժիսոր՝ Ս. Սարգսյան), Մրոժեկի «Բաց ծովում», Կ. Մանիեի «Օսկար» (երկուսն էլ՝ 1995, ռեժիսոր՝ Դ. Հակոբյան)։ Թատրոնը բեմադրում է նաև մանկական ներկայացումներ (Թումանյանի «Անբան Հուռին» և այլն)։ Տարբեր տարիներ թատրոնում են աշխատել ՀՀ վաստակավոր արտիստ Մայիս Կարագյոզյանը, դերասաններ Գ. Սեդրակյանը, Տ. Ներսիսյանը, Հ. Վանյանը, նկարիչ Գ. Նալչաջյանը և ուրիշներ։ Թատերախմբում են (1999) Հ. Գասպարյանը (գլխավոր ռեժիսոր 1995-ից), կոմպոզիտոր՝ ՀՀ արվեստների վաստակավոր գործիչ Մ. Վարդազարյանը, ՀՀ վաստակավոր արտիստ Շ. Ղազարյանը, արտիստներ Գալյա Նովենցը, Կարեն Ջանիբեկյանը, Դ. Հակոբյանը (նաև ռեժիսոր), Ա. Մկրտչյանը, Աննա Էլբակյանը, Կարինե Ջանջուղազյանը, Ա. Գալստյանը, Նարեկ Հայկազյանը, Զոհրակ Բեկ-Գասպարենցը և ուրիշներ։ Համազգային թատրոնը հյուրախաղերով ելույթ է ունեցել Սիրիայում, Լիբանանում (1994), Իրանում (1997)։
2015 թ. հոկտեմբերի 22-ին ՀՀ Կառավարության որոշմամբ «Համազգային թատրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությունը վերանվանել «Սոս Սարգսյանի անվան համազգային թատրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համազգային պետական թատրոնի կայքը
Համազգային թատրոնը avproduction.am կայքում
Պայուսակ

Պայուսակ, փափուկ (կտորից կամ կաշվից) տարողունակություն ունեցող արտադրանք՝ նախատեսված իրերը ձեռքով կամ ուսին տեղափոխելու համար (հազվադեպ՝ գոտկատեղին)։ Պայուսակը կարող է լինել ամբողջովին փափուկ,բայց կարող է նաև ունենալ կոշտ տակ։


== Պայուսակների դասակարգում ==
Տղամարդու և կանացի ժամանակակից պայուսակների մոդելները կարելի է դասակարգել հետևյալ կերպ։

Մեծ ծավալով պայուսակ (Tote bag)
Թափառաշրջիկի պայուսակ (Hobo)
Փոստատարի պայուսակ (Messenger bag)
Մեջքի պայուսակ (Satchel)
Դյուրատար պայուսակ (Handheld bag)
Ճամփորդական պայուսակ (Duffel bag)
Թևնոց-պայուսակ (Wristlet)
Կլաչ պայուսակ (Clutch)
Պայուսակ-տուփ («Տուփ սիգարի համար», Sigar box)
Բագետ պայուսակ (baguette)
Ծովափնյա պայուսակ Ջելլի (Jelly bag)
Պայուսակ քսակ (pouch)
Քելլիի պայուսակ (Kelly bag)
Դաշտային պայուսակ (field bag)
Պայուսակ պալետկա
Պայուսակ-ձեռնամուշտակ (muff)
Պայուսակ-օղակ (Ring bag)
Պլանշետ պայուսակ
Տոպրակ


== Ռազմական պայուսակներ ==
Զինված ուժերում՝ զինվորներն ու սերժանտները օգտագործում են (օգտագործել են) հետևյալ տիպի պայուսակներ.

Պայուսակ նռնակների համար, կրում են գոտկատեղին՝ գոտու վրա.
Պայուսակ ինքնաձիգի պահեստատուփերի համար, կրում են գոտկատեղին՝ գոտու վրա.
Պայուսակ պաշտպանական ձեռնոցներ և գուլպաներ պահելու համար, կրում են գոտկատեղին՝ գոտու վրա.
Պայուսակ պահեստատուփ ձեռքի գնդացիրների համար, կրում են ուսից ամրացված հատուկ գոտուց.
Պայուսակ փամփուշտների (փամփուշտաման)
Պայուսակ դաշտային
Պայուսակ պալետկա
Պայուսակ արշավի համար
Փամփշտապայուսակ
Կաշվե տոպրակՊատրաստվում են տարբեր նյութերից (կաշվից, արհեստական կաշվից, բրեզենտից և այլն) ներկա պահին՝ հիմնականում սինթետիկ նյութերից. Փակվում են ճարմանդով։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Քաղաք Սումիի խորհրդանիշի վրա պատկերված է երեք պարկ
Ամստերդամում գոյություն ունի պայուսակների թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==
Բագիր (գետակ)

Բագիր, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի ավազանում։


== Ծանոթագրություններ ==
(1764) Քոգշել

(1764) Քոգշել (անգլ.՝ Cogshall), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1953 թվականի նոյեմբերի 7-ին Ինդիանայի համալսարանի կողմից Բրուկլինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,088392 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7008 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,476 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1982,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,181596 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1764) Քոգշել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)