armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Run (երգ)

«Run» ((թուրքերեն)), երգիչ և երգերի հեղինակ Joji-ի երգը, որ թողարկվել է 2020 թվականի փետրվարի 6-ին 88rising լեյբլում։ Երգը գրել են Joji-ն, Դանիել Ուիլսոնը և Ջասթին Փարքերը, իսկ պրոդյուսերը եղել է Փարքերը։ Այն Joji-ի երկրորդ ինքնուրույն սինգլն է նրա վերջին ալբոմի թողարկման ժամանակից ի վեր՝ չհաշված «Breathe» սինգլը։


== Երաժշտություն ==
Երգը նկարագրվել է որպես պոստռոք-բալլադ ֆալցետ վոկալի և կիթառային սոլոյի օգտագործմամբ։


== Արձագանքներ ==
Complex-ից Ջոշուա Էսպինոզան գովաբանել է Joji-ի ստեղծագործական առաջընթացը Run երգում՝ ընդգծելով նրա «հզոր վոկալը»։ Ռաիսա Բրուները երգն ընդգրկել է Time թողարկման շաբաթվա հինգ լավագույն երգերի ցանկում։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հերիքնազ

Հերիքնազ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն հերիք և նազ բառերից։ Նշանակում է «հերիք ինչքան նազ ես անում»։ Սկսել է գործածվել 17-րդ դարից։ Անվան կրճատ տարբերակն է՝ Հերիք։
Հ. Աճառյանը այս անձնանունը ստուգաբանել է որ­պես «հերիք ինչքան նազ ես անում» բառակապակցության ամ­փոփ­ված ձև, սակայն այլ վարկածի համաձայն՝ անվան նախաձև կարող էր լինել Հիրիկնազ («հիրիկ ծաղկի նազ ունեցող») ձևը, մանավանդ, որ հայկական անձնանունների շարքում կա նաև Հիրիկ անունը։ Իսկ «նազ» ածանցով կազմված ոչ միայն հայկական, այլև իրանական բազմաթիվ անուններ բացառապես ունեն նույնանման կազմություն՝ Արեգնազ («արևի նազ ունեցող»), Սալվինազ («նոճու նազանք ունեցող»), Գոլնազ («վարդի նազ ունեցող»), Մահինազ («լուսնիի նազանք ունեցող»), Փարինազ («փերու նազանք ունեցող») և այլն։ Ուստի, Հերքնազ ձևը կարելի է դիտել որպես նախնական Հիրիկնազ ձևի ժողովրդական ստուգաբանություն։ (Ա. Վարդանյան, Մի շարք անձնանունների բարբառային ձևերի ստուգաբանությունը, «Ջահուկյանական ընթերցումներ» գիտական հոդվածների ժողովածու, 2019, Երևան)։
Հնագույն հիշատակությունն է 1653 թվականը, որից հետո՝ 1744, 1749, 1717 և անթվական մի հիշատակարանում, որ գրված է 1501 թվականից ուշ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օհտու դաստակերտ

Օհտու դաստակերտ (էստ․՝ Ohtu mõis, գերմ.՝ Ocht), ազնվականական նախկին կալվածք Էստոնիայի հյուսիսում՝ Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանում։


== Պատմություն ==
Օհտու դաստակերտը հիմնադրվել է 1620 թվականին։ Նրա առաջին սեփականատերը ֆոն Դանենֆելդների (von Dannenfeld) ընտանիքն էր։ 18-րդ դարի սկզբում դաստակերտը պատկանում էր Ռոբերտ Յոհան Վռանգելին (Rötgert Johann Wrangell), իսկ 1720 թվականին այն անցել է Օտտո Վիլհելմ ֆոն Հարպեին (Otto Wilhelm von Harpe)։
1760-ական թթ. Օհտու դաստակերտը գնում է Քրիստոֆ Հենրիխ ֆոն Կուռզելը (Christoph Heinrich von Kursell)։ 1793 թվականին՝ Մայենդորֆների ընտանիքը։ Դաստակերտը վերջիններիս ձեռքում մնում է մինչև 1919 թ-ի պետականացումը։
Քրիստոֆ Հենրիխ ֆոն Կուռսելը կալվածքի կենտրոնում կառուցում է բարրոկկո ոճի երկհարկանի շինություն՝ բարձր տանիքով ու վանդակավոր պատուհաններով։ 19-րդ դարում օժանդակ կառույցների մեծ մասը վերակառուցվում են։

1919 թ-ից Օհտու դաստակերտում գործել է դպրոց։ Այն փակվել է 1947 թվականին, որից հետո շենքը մնացել է դատարկ ու ավերվել։ 1990-ական թվականներին կատարվել են վերակառուցման առաջին փորձերը, սակայն այդ ժամանակ վերականգնվում է միայն տանիքը։ Հետագայում դաստակերտը դարձել է մասնավոր սեփականություն և վերակառուցվել է 2002-2004 թվականներին։
Ներկայումս դաստակերտի գլխավոր մասնաշենքից բացի պահպանվել է նաև կառավարչի տունը, ինչպես նաև մառանի ու ձիանոցի ավերակները։ Օժանդակ շինություններից սկզբնական տեսքով պահօանվել է միայն կառավարչի տունը (4.07.2017 ակտավորման տվյալներով գտնվել է վատ վիճակում)։
Օհտու դաստակերտի գլխավոր մասնաշենքը, ինչպես նաև ևս դաստակերտային համալիրի ևս 8 օբյեկտներ ներառվել են Էստոնիայի մշակութային հուշարձանների պետական ռեգիստրում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օհտու դաստակերտ
Նովոկիզիլյարովո

Նովոկիզիլյարովո (ռուս.՝ Новокызылярово, բաշկիրերեն՝ Яңы Ҡыҙылъяр), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Արխանգելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ատլանտիկ դիվիզիոն (NBA)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ատլանտիկ դիվիզիոն (այլ կիրառումներ)Ատլանտիկ դիվիզիոն (անգլ.` Atlantic Division), Բասկետբոլի ազգային ասոցացիայի (NBA) արևելյան կոնֆերենցիայի 3 դիվիզիոններից մեկն է, որը բաղկացած է 5 թիմերից` «Բոստոն Սելտիքս», «Բրուքլին Նեթս», «Նյու Յորք Նիքս», «Ֆիլադելֆիա Սեվենթիսիքսերս» և «Տորոնտո Ռեպտորս»։
Դիվիզիոնն ստեղծվել էր 1970-71 խաղաշրջանին ընդառաջ, երբ լիգայում գործող 14 թիմերին ավելացան ևս երեքը՝ «Բաֆըլո Բրեյվզը», «Կլիվլենդ Կավալիերսը» և «Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերսը»։
Դիվիզիայի տիտղոսները ամենաշատը հաղթել է «Սելտիքսը»` 21 անգամ, հետո «Սիքսերսը»` 5 անգամ։


== Թիմերը ==


=== Թիմերի ժամանակահատվածը ===


== Արտաքին հղումներ ==
NBA.com, թիմերի բաժանմունք(անգլ.)
Կարաբաղչե (այլ կիրառումներ)

Կարաբաղչե, կարող է վերաբերել՝

Կարաբաղչե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում
Կարաբաղչե - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում
Գրիբոյեդովի նրբանցք (Կրասնի Սուլին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրիբոյեդովի նրբանցք (այլ կիրառումներ)Գրիբոյեդովի նրբանցք (ռուս.՝ Переулок Грибоедова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Տատարսկի միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս դրամատուրգ, բանաստեղծ, դիվանագետ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Գրիբոյեդովի (1795-1829) պատվին։ Սկիզբ է առնում Մոսկովյան փողոցից և ավարտվում Խորհրդային բանակի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 470 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Գրիբոյեդովի նրբանցքը սկսվում է Մոսկովյան փողոցից, հատում Գնիլուշա գետը, Տուրգենևի փողոցը և ավարտվում Խորհրդային բանակի փողոցի հետ հատումով։ Կարճ նրբանցք է. երկարությունն ընդամենը 470 մետր է, ընդ որում՝ Գնիլուշա գետի վրայով անցնող 80-մետրանոց հատվածը երթևեկելի չէ։ Նրբանցքում կա համարակալված 23 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)` 9 շինություն, աջ կողմում (զույգ համարներ)` 14։
Գրիբոյեդովի նրբանցքի փոստային դասիչն է՝ 346351։
Նրբանցքն անվանվել է ռուս դրամատուրգ, բանաստեղծ, դիվանագետ, «Խելքից պատուհաս» կատակերգության հեղինակ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Գրիբոյեդովի (1795-1829) պատվին։ «Խելքից պատուհաս» չափածո կատակերգությունը ռուսական թատերգության ու պոեզիայի գագաթներից է համարվում։ Գրված լինելով աֆորիստիկ ոճով՝ ժողովրդականացված տասնյակ մեջբերումների տեսքով այն տարածվել է երկրով մեկ։ «Խելքից պատուհաս» կատակերգությունն առաջին անգամ բեմադրվել է Երևանում՝ քաղաքը պարսիկներից 1828 թվականին ազատագրած ռուսական զորքի սպաների ուժերով։ 1829 թվականի հունվարի 30-ին Գրիբոյեդովը, դեսպանատան 37 այլ աշխատակիցների հետ, մոլեռանդ մուսուլմանների խառնամբոխի ձեռքով գազնաբար սպանվել է Թեհրանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Переулок Грибоедова в Красном Сулине
Подробная карта  Переулок Грибоедова, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Красный Сулин, Переулок Грибоедова Archived 2019-04-06 at the Wayback Machine.
Նովայա Պրիլուկա

Նովայա Պրիլուկա (ուկրաիներեն՝ Нова Прилука), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիպովեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1146 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովայա Պրիլուկա գյուղում բնակվում էր 1 942 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,07 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 383,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բորմ

Բորմ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բարվարի գավառակում։


== Պատմություն ==
Բնակչության մեծ մասը սրի է քաշվել 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Կենդանի մնացածներին տեղահանել են։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 80 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լոխման

Լոխման, (արաբ․՝ لقمان‎‎), արաբական առասպելական իմաստուն, որի անունը ավանդաբար փոխանցվել է արաբական առածների ու առակների միջոցով։ Լոխման անունով հայտնի է 2-3 անձնավորություն։ Ամենից վաղ հայտնի Լոխմանը, ըստ ավանդության, ապրել է նախաիսլամական շրջանում։ Մյուսը, որը կրել է «իմաստուն» (հեքիմ) մականունը, հիշատակվում է Ղուրանի 31-րդ սուրահի խորագրում, ըստ աղբյուրների, եղել է նուբիական բռնապետ և ապրել Աստվածաշնչի Դավթի ժամանակներում։ Այս Լոխմանին վերագրում են իմաստուն շատ ասույթներ, ոտանավորներ, առածներ, որոնք ավելի հին են, քան նրա մասին եղած բազմաթիվ զրույցներն ու առակները, որոնք տարածված են Արևելքում և ընդհանրություններ ունեն Եզոպոսի, Սինտիպի, Իփկարի առակների ու զրույցների հետ։ Արաբ գրողները Լոխմանի առակների մասին ոչ մի տեղ չեն հիշատակում, թեև դրանք գոյություն են ունեցել XIII դարից։ Լոխման. հայ բանահյուսության մեջ հանդես է եկել որպես իմաստուն բժիշկ, որը, բնության գաղտնիքները յուրացնելով, կենդանացնում է մեռած մարդկանց, երիտասարդացնում ծերերին, հասկանում կենդանիների ու թռչունների լեզուն։ Լոխման. ընկալվում է նաև բժիշկ իմաստով։
Յամ

Յամ (քրդ.՝ Yam, թուրքերեն՝ Yolyazı), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիս քաղաքից 1 կմ հարավ-արևմուտք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մակսիմովկա (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակսիմովկաՄակսիմովկա (ռուս.՝ Максимовка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նադեժդինկա (ավան, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Նադեժդինկա (ուկրաիներեն՝ Надеждинка), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Նադեժդինկա ավանում բնակվում էր 325 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(7919) Պրայմ

(7919) Պրայմ (անգլ.՝ Prime), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,44143 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1554 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7275 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1393,36 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,258367 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,18° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7919) Պրայմ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քունջութի ձեթ

Քունջութի ձեթ (սեզամի ձեթ), բուսական յուղ, ստացվում է քունջութի սերմերից։
Համարյա անհոտ է, դուրեկան համով, պարունակում է ստեարինաթթու, պալմիտինաթթու, օլեինաթթու և այլն։ Համարժեք է մյուս ձեթերին, սակայն չի պարունակում վիտամին A և քիչ է վիտամին E-ն։ Օգտագործվում է մարգարինի, պահածոների, օճառների, ներկերի արտադրության մեջ, հրուշակեղենում, ինչպես նաև տեխնիկական նպատակներով։ Քունջութի ձեթը հին Հայաստանում օգտագործվել է սննդի և բժշկության մեջ։


== Յուղերի հատկություններ և այրման կետ ==
Ստորև ներկայացված աղյուսակները հնարավորություն են տալիս տեսնել ավոկադոյի յուղի կազմությունը, հատկությունները և համեմատել այլ յուղերի հետ։
Կաշիրայի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաշիրսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Կաշիրայի շրջան (ռուս.՝ Каширский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կաշիրա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 644,83 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 70255 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 108,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
(8206) Մասայուկի

(8206) Մասայուկի (անգլ.՝ Masayuki), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 27-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,181294 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0804 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,2822 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1176,71 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,305938 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,47° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8206) Մասայուկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գեորգի XII

Գեորգի XII (նոյեմբերի 10, 1746(1746-11-10), Թելավ, Վրաստան - դեկտեմբերի 28, 1800(1800-12-28), Թիֆլիս, Քարթլի-Կախեթի թագավորություն), Քարթլի Կախեթի (Արևելյան Վրաստան) վերջին թագավորը (1798 թ.-ից) Բագրատունիների դինաստիայից։
Հերակլ II-ի ավագ որդին։
1770 թվականին մասնակցել է Ասպինձայի ճակատամարտին, որտեղ վրաց-հայկական զորքերը պարտության են մատնել թուրքերին։ Վերականգնել է 1783 թվականի Գեորգիևսկի պայմանագիրը։ Գեորգին սերտ կապերի մեջ է եղել Տայոց կաթողիկոսների հետ, իմացել է հայերեն։ Նրա արքունիքում կարևոր պաշտոններ են վարել հայազգի իշխաններ Դարչի Բեհբությանը (Տփղիսի մելիքը), Սուլխան Թումանյանը (Տփղիսի մովրովը), Մկրաում Սուրգունյանը (Տփղիսի ոստիկանապետը), Տովսեփ Բեհբությանը, որը դեսպանի (բանագնացի) պաշտոն է վարել, Սուլխան Բեկթաբեկյանը (փոխկանցլեր), Միրզա Աբրահամ Ենիկոլոփյանը, որը նույնպես դեսպանի պաշտոն է վարել, իսկ Տովհաննես Կարայանը եղել է արքունի բժիշկը։ Գեորգի խնդրանքով Ղուկաս Ա Կարնեցի կաթողիկոսը Աղա Մահմեդ խանի կողմից ավերված Տփղիսը վերականգնելու համար նվիրաբերել է 1000 թուման։ Ուժ չունենալով պայքարելու Իրանի հարձակումների, ինչպես և իր եղբայրների գահակալական ոտնձգությունների դեմ, Գեորգին խնդրել է Պավել 1-ին Ռուսաստանի հպատակության տակ ընդունել Վրաստանը։ 1800 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Պավել 1-ինը ստորագրել է Վրաստանը Ռուսաստանին միացնելու մանիֆեստը, որը հրապարակվել է Գեորգիի մահից հետո։
Գնոցհայմ

Գնոցհայմ  (գերմ.՝ Gnotzheim), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վայսենբուրգ Գունցենհաուզեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 862 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 12,48 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 77 133։
Կոմունան բաժանված է 2 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Կոնդիլոմա

Կոնդիլոմա (հուն․՝ xoviXcowa — չափից ավելի աճում, պալար, ուռուցք), մարդու մաշկի և լորձաթաղանթների սահմանափակ պտկիկային գերաճումներ, որոնք ունեն բորբոքային բնույթ։ Առաջանում են մարմնի մշտական գրգռման և շփման ենթարկվող հատվածներում։ Տարբերում են լայն կոնդոլիմա, սնկաձև գոյացություններ են՝ լայն հիմքի վրա և հաճախ իրենցից ներկայացնում են սիֆիլիսի երկրորդ շրջանի, գոնոռեայի և ֆրամբեզիայի ախտանշան։ Սրածայր կոնդիլոմա, հարուցիչները վիրուսներն են, ունեն բլթակային կառուցվածք, բարակ ոտիկով։ Մակերևույթը երբեմն կարող է խոցոտվել։ Բուժումը, հիմնական հիվանդության վերացում, էլեկտրակոագուլյացիա, քերում։
Տետրաֆոբիա

Տետրաֆոբիա (հին հունարեն՝ τετράς՝ «չորս» և φόβος՝ «վախ»), իռացիոնալ վախ 4 թվից, համարվում է նախապաշարմունք։ Այս սնահավատությունը տարածված է հիմնականում Արևելյան Ասիայի երկրներում՝ Չինաստան, Ճապոնիա, Կորեա։ Այս ֆոբիայի առաջացման պատճառը «չորս» նշանակող չինական հիերոգլիֆի (չինարեն՝ 四) արտասանությունն է։ Այն հնչում է գրեթե այնպես, ինչպես «մահ» նշանակող բառը (չինարեն՝ 死), նրանք տարբերվում են միայն տոնայնությամբ։ Այդ բառերը արտասանության մեջ աննշան փոփոխություններով չինարենից անցել են կորեերենին և ճապոներենին։
Սնահավատությունը այնքան է տարածված այդ երկրներում, որ հիվանդանոցներում և հասարակական վայրերում չորսով վերջացող համարներով հարկերը գրեթե միշտ բացակայում են։ Միևնույն ժամանակ, ի հարգանք արևմուտքից եկած հյուրերի, հաճախ բացակայում է նաև 13 թիվը, ինչի արդյունքում շինությունը կարող է թվալ շատ ավելի բարձր, քան իրականում։ Չորս թիվը չարտասանելը ընդունված է նաև ընտանիքում, երբ բարեկամներից որևէ մեկը առողջ չէ։ Հեռախոսահամարները, որոնք ավարտվում են չորս թվով, կամ շատ չորս են պարունակում, շատ ավելի էժան են, քան մյուս հեռախոսահամարները։
Nokia-ն չի օգտագործում 4 թիվը այն բջջային հեռախոսների մոդելների անվանումների մեջ, որոնք նախատեսված են ասիական շուկայի համար։
Նման, բայց ավելի շատ տարածված արևմտյան աշխարհում վախը 13 թվից կոչվում է տրիսկաիդեկաֆոբիա։


== Տես նաև ==
Ֆոբիաների ցանկ
Հեքսակոսիոիհեքսեկոնտահեքսաֆոբիա


== Ծանոթագրություններ ==
Սոկիրյանիի շրջան

Սոկիրյանիի շրջան (ուկրաիներեն՝ Сокирянський район), շրջան Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզում։
Ստեղծվել է 1966 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սոկիրյանի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 661 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 44332 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 67,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Երևանի թատրոնների ցանկ

Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանը նաև երկրի մշակութային կենտրոնն է։
2016 թվականի դրությամբ Երևանում գործում է 21 թատրոն՝

Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն (1922)
Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոն (1929)
Ալեքսանդր Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոն (1933 թ.)
Երևանի պետական տիկնիկային թատրոն (1935 թ.)
Կոնստանտին Ստանիսլավսկու անվան ռուսական պետական դրամատիկական թատրոն (1937 թ.)
Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոն (1941)
Երևանի մնջախաղի պետական թատրոն (1974)
Երևանի երիտասարդական փորձարարական պետական թատրոն (1978)
Հենրիկ Մալյանի անվան կինոդերասանի թատրոն (1980 թ.)
Երևանի պետական կամերային երաժշտական թատրոն (1982)
Գեղագիտության ազգային կենտրոնի փոքր թատրոն (1986 թ.)
Երևանի պետական կամերային երաժշտական թատրոն (1987 թ.)
Երևանի խամաճիկների պետական թատրոն (1987)
Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոն (1991 թ.)
Գեղագիտության ազգային կենտրոնի Մետրո թատրոն (1992)
Հայաստանի երգի պետական թատրոն (1994 թ.)


== Քաղաքային թատրոններ ==

Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոն (1967 թ.)
Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոն (1986 թ.)


== Մասնավոր թատրոններ ==
«Ագուլիս» տիկնիկային թատրոն-ստուդիա (1988)
Բեմարվեստի ազգային փորձարարական կենտրոնի ԳՈՅ թատրոն (1988 թ.)
Էդգար Էլբակյանի անվան դրամայի և կոմեդիայի թատրոն (1993 թ.)


== Կինոթատրոններ ==

«Նաիրի» կինոթատրոն (1920 թ.)
Մոսկվա կինոթատրոն (1936)
Սինեմա Սթար ( Դալմա Գարդեն Մոլ ) (2013)
«Հայաստան» կինոթատրոն (վերաբացվել է 2015 թ.)
KinoPark ( Երևան Մոլ ) (2015)


== Ծանոթագրություններ ==
Ալմետևսկի թաթարական պետական դրամատիկական թատրոն

Ալմետևսկի թաթարական պետական դրամատիկական թատրոնը (ռուս.՝ Альметьевский татарский государственный драматический театр) գտնվում է Ալմատևսկ քաղաքում։


== Թատրոնի պատմությունը ==
Կազմավորվել է 1944 թ որպես շրջիկ կոլտնտեսասովխոզային թատրոն։ Սկզբնական շրջանում թատրոնը պրոֆեսիոնալ դերասաններ չուներ։ Առաջին պրոֆեսիոնալ դերասանուհին Նագիմա Կիմովան էր, ով ավարտել էր թատերական տեխնիկումը։ Այնուհետև թատրոն եկան Գիբադուլլա Խաբիբովը, Սանիա Խաբիբովան, Կասիմ Ենիկեևը, Տագիրա Յաբբարովան, Խադի Զալյատովը, Խամզա Ռամազանովը։ Առաջին պիեսը, որը բեմադրվեց թատրոնում դա Ռիզա Իշմուրատի «Վերադարձ» դրաման էր, որը բեմադրեց ռեժիսոր Ա. Գալիևը։
Շուտով խաղացանկում հայընվեցին Մ. Ամիրի «Կյանքի երգը», Գ. Ախմետի «Գաղտնիք», Ա. Նազարովի «Քույրիկ» ներկայացումները։ 1946 թ թատրոնի գլխավոր ռեժիսորը դարձավ Կամալ Խալյապովը։
1952 թ թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար նշանակվեց Սաիդ Բուլատովը։ Թատրոնում ծավալած իր գործունեության ընթացքում (մինչ 1959 թ) նա բեմադրել է Կամալ Շերիֆի «Գաբբաս Գաալին», Ալեքսեյ Արբուզովի «Հանդիպում երիտասարդության հետ», Ս. Կալմետովի «Վերջին հանդիպում», «Հավատարիմ ուղեկիցը», «Աստղերը փայլում են», Մահմուտ Հասանովի «Նուրիխան», Խ. Վախիտի «Գաղտնի հետքեր», Ֆաթխի Բուրնաշի «Երիտասարդ սրտեր» ներկայացումները։
1979 թ դրամատուրգ Տուֆան Մինուլինի «Եթե չկա լուսին, կան աստղեր» ներկայացման համար, բեմադրիչ Գալի Հուսաինովը և գլխավոր դերակատար Դ. Կուզաևան ստացան Թաթարստանի Հանրապետության Գաբդուլլա Տուկայայի անվան պետական մրցանակ։
Թատրոնում բազմիցս բեմադրվել են Թաթարստանի վաստակավոր արվեստագետ, հայտնի գրող Ֆոատ Սադրիևի պիեսները։


== Մրցանակներ ==
Կարիմ Տինչուրինի անվան հանրապետական թատերական 5-րդ փառատոնի ընթացքում թատրոնին շնորհվել է մրցանակ՝ «Բարձր բեմադրական արվեստի», «Երկրորդ պլանի դերակատարման», «Ներկայացման երաժշտական ձևավորման» համար։


== Աղբյուրներ ==
Պերտովկա

Պերտովկա (ռուս.՝ Пертовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուսոլկա գետի ձախ ափին՝ 44 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 15 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000033133
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003313
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տոյլա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տոիլա (այլ կիրառումներ)Տոյլա (էստ․՝ Toila), գյուղական ավան Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Տոիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 780 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քրդական խոհանոց

Քրդական խոհանոցը (քրդ.՝ خواردنی کوردی‎ or Xwarina Kurdî) բաղկացած է քուրդ ժողովրդի պատրաստած կերակրատեսակների բազմազանությունից։ Քրդերի և նրանց անմիջական հարևանների՝ Իրանի, Թուրքիայի, Իրաքի, Սիրիայի և Հայաստանի միջև կան մշակութային նմանություններ։ Որոշ ուտեստներ, օրինակ՝ բիրանի, Հնդկաստանի մայրցամաքի հետ է կապված։ Քրդական սնունդը բնորոշ է արեւմտաասիական խոհանոցին։ 


== Խոհարարական սովորույթներ ==
Քրդական սննդակարգը ներառում է մրգերի և բանջարեղենի լայն տեսականի։ Գառն ու հավը հիմնական միսն է։ Նախաճաշը սովորաբար ներառում է հաց, պանիր, մեղր, ոչխարի կամ կովի մածուն և մի բաժակ սև թեյ։ Ճաշի ժամանակ գառան միսն ու բանջարեղենը տապակում են տոմատի սոուսով  և մատուցում են բրնձով կամ հացով (Naan): Քրդստանի կլիման և հողը բարենպաստ պայմաններ են ստեղծում խաղողի, նռան, թզի և ընկույզի համար։ Քրդական մեղրը չունի սուր համ և հաճախ վաճառվում է մեղրահացի տեսքով։ Քրդստանը կաթնամթերք է արտադրում ոչխարի և կովի կաթից և պատրաստում են բազմաթիվ տեսակի քուֆթա և կուբբա՝ մսով լցոնած պելմենի։
Քրդական խոհանոցը առատորեն օգտագործում է թարմ խոտաբույսեր։ 
Քաղցր սև թեյը և դառը ուժեղ սուրճը շատ տարածված ըմպելիք է։ Մեկ այլ սիրված քրդական ըմպելիք է «մաստավը» (Sorani) կամ «Ava Mast»-ը, մածուն և աղ՝ խառնված ջրի հետ։ Դրա ֆերմենտացված տարբերակը կոչվում է թան (Doogh) : Երկու ըմպելիքներն էլ հաճախ մատուցվում են սամիթի, անանուխի և Պիստակենի բթատերև ծառի սերմեր հետ մեկտեղ։ 
Քրդական խոհանոցի հիմնական բաղադրիչներն են՝ բերբեզելը, բիրիանին, դոկլիվը, քելանը, կուլլերենասկեն, կուտիլկը, պարև տոբուլին, կուկին (մսով կամ բանջարեղենով կարկանդակներ), բիրինչը (սպիտակ բրինձ մսով կամ բանջարեղենով և խոտաբույսերով) և մի շարք աղցաններ, խմորեղեն և խմիչքներ՝ հատուկ Քրդստանի տարածաշրջանին բնորոշ։ Այլ հայտնի ուտեստներ են՝ մակլուբա, կոֆտա, շիֆտա, շիլահ / մարագա, սպանախ ձվով, ցորենով և ոսպով ապուր, բազուկից և մսով ապուր, քաղցր շաղգամ, հիլի թխվածքաբլիթներ, բուրգուլ փլավ, մենեմեն, մեհիր, ուռ և ռուվի, յապրախ և չիչմա։ Այս ուտեստը տարածված է Էրբիլում (Էրբիլ), Տեֆտիում, նիսկենեում և նանե նիսկայում։
Քրդական հայտնի ուտեստներից մեկը Քարդուպիլաուն է, որը տարածված է Պիրանշահրում և Մահաբադում։
Սավարը քուրդ ֆերմերների շրջանում ավանդական կերակուր է, պատրաստվում է ցորենի հատիկներից, որոնք խաշում են, արևը տակ չորացնում և հարվածում հավանգով՝ կեղևից ազատվելու համար, հետո ցորենը աղում են ջրաղացի մեջ (destarr): 
Տապսին սմբուկի, կանաչ պղպեղի, դդմի և կարտոֆիլի ուտեստ է լոլիկի մի փոքր կծու սոուսով։ Քրդական տիպիկ նախաճաշը բաղկացած է պանիրից, կարագից, ձիթապտուղից, ձվից, լոլիկից, վարունգից, կանաչ պղպեղից, ռեցելից (ջեմ, մարմելադ կամ ջեմ) և մեղրից։ Քրդստանում երշիկեղենը, հացաբուլկեցենը և նույնիսկ ապուրները կարող են լինել նախաճաշին։


== Տոնական հանդիսություններ ==
Նոյեմբերյան փառատոնի ժամանակ քրդերը գյուղական վայրերում կազմակերպում են խնջույքներ, ուտում ավանդական սնունդ, հաճախ տոլմա և պարում Halparke կոչվող ավանդական քրդական պարը։


== Տես նաև ==
Քրդական սուրճ՝ տաք ըմպելիք, որը պատրաստվում է տերեբինթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ահմեդ Ադլի

Ահմեդ Ադլի (արաբ․՝ أحمد عدلي‎‎, փետրվարի 19, 1987(1987-02-19), Կահիրե, Եգիպտոս), եգիպտացի շախմատիստ։ Գրոսմայստերի կոչմանն արժանացել է 2005 թ.։ Եգիպտոսի հավաքականի կազմում մասնակցել է 4 օլիմպիադաների (2006-2012)։


== Մրցելույթների աղյուսակ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Ահմեդ Ադլիի անձնական էջը ratings.fide.com կայքում
Ահմեդ Ադլիի պարտիաները www.chessgames.com կայքում
Ահմեդ Ադլիի անձնական էջը www365chess.com կայքում
Ահմեդ Ադլիի մրցելույթները շախմատային օլիմպիադաներում
Բեռնուլիի լեմինսկատ

Բեռնուլիի լեմինսկատ, (լատ. lemniscatus – ժապավենազարդ), ութաձև հարթ կոր։
Լեմինսկատը այն կետերի բազմությունն է, որոնց 
  
    
      
        
          F
          
            1
          
        
        (
        −
        a
        ,
        0
        )
      
    
    {\displaystyle F_{1}(-a,0)}
   և 
  
    
      
        
          F
          
            2
          
        
        (
        a
        ,
        0
        )
      
    
    {\displaystyle F_{2}(a,0)}
   կիզակետերից ունեցած հեռավորությունների արտադրյալը հավասար է 
  
    
      
        
          a
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle a^{2}}
  ։ Լեմինսկատի հավասարումը կոորդինատների ուղղանկյուն համակարգում ունի 
  
    
      
        (
        
          x
          
            2
          
        
        +
        
          y
          
            2
          
        
        
          )
          
            2
          
        
        −
        2
        
          a
          
            2
          
        
        (
        
          x
          
            2
          
        
        −
        
          y
          
            2
          
        
        )
        =
        0
      
    
    {\displaystyle (x^{2}+y^{2})^{2}-2a^{2}(x^{2}-y^{2})=0}
   տեսքը, իսկ բեեռային կոորդինատների համակարգում՝ 
  
    
      
        
          p
          
            2
          
        
        =
        2
        
          a
          
            2
          
        
        c
        o
        s
        2
        φ
      
    
    {\displaystyle p^{2}=2a^{2}cos2\varphi }
  ։ Լեմինսկատով սահմանափակված մակերեսը հավասար է 
  
    
      
        2
        
          a
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle 2a^{2}}
  ։
Առաջին անգամ դիտարկել է Յակոբ Բեռնուլին (1694)։
Կավնոկսա

Կավնոկսա (ռուս.՝ Кавнокса), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Դվինիցա գետի ձախ ափում՝ 89 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։ Գետաբերանը գտնվում է 8 կմ հյուսիս-արևմուտք Վորոբյով ից և 48 կմ հյուսիս-արևելք Սոկոլ քաղաքի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000007124
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000712
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ծրե

Ծրե (վրաց.՝ წრე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ադիգենի մունիցիպալիտետում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1220 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ադիգենից հեռու է 1,5 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 152 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենթ Լուիս լիճ

Սենթ Լուիս լիճ, գտնվում է Կանադայի  Քվեբեկ նահանգի  հարավ-արևմտյան մասում, Սենթ  Լավրենտիոս և Օտտավա գետերի խառնարանում։
Այստեղով է  անցնում Սենթ Լորենս ջրային ուղին։ Սենթ  Լուիս լիճն  առաջանում է Օշլագա կղզեխմբում՝  Սենթ  Լորենս գետի ընդլայնումից, այն Օտտավա գետի միջոցով  սնուցվում է նաև Սենտ-Ան-դե-Բելվյուի Դյու Մոնտան լճի, Բեաուհորնոյս և Սոուլանգես ջրանցքների,  Սուրբ Լուիս և Չատեգվայ գետերի միջոցով։
Լիճը հյուսիսից և արևելքից սահմանակից է Մոնտրեալ կղզով , Բիուհորնոյս, Ռուսիլիոն  և Վաուդրեիլ-Սոլանգես  վարչական տարածքներով։ Բիուհորնոյս  քաղաքն իր հզոր դամբարաններով տեղակայված է հարավային մասում։
Վեստ կղզու ափը գլխավորապես կառուցված է մասնավոր տներով, բայց ներառում է  մի քանի այգիներ և այնպիսի ակումբներ, ինչպիսիք են Փոինթ-Կլեր Մակույկը  և Փոինթ-Կլեր Զբոսանավը։ Հոսանքով դեպի վեր Սենթ  Ֆրանսիս լիճն է, իսկ ներքև՝ Սենթ Պիեռ լիճը։ Նրա հոսքը  վայրկյանում կազմում  է 8400 քմ(300,000ք ֆուտ/վ)։
Լճում ապրում են  ձկան շատ  տեսակներ, ներառյալ՝ դեղին պերճ։
Լճի անունն առաջին անգամ հիշատակվել է 1611 թվականին,  Սամուել Շամպլեյնի փոքրիկ քարտեզում։ Նույն թվականին, Շամպլեյնը հայտարարեց, որ  այժմյան Լաչին Ռապիդս կոչվող հատվածում Լուիս անունով  մի երիտասարդ է խեղդվել և 1870 թվականին Շառլ Օնոր Լավերդիեռը հայտնեց, որ  ռեպիդները և ավելի ուշ նաև  լիճը անվանվել են ի պատիվ խեղդված  երիտասարդի։ 1656 թվականին Ջեսվիթը  հատելով «Լակ Սենթ Լուիսը» հաշվելով նկարագրում է  այն։
2014 թվականին կազմվեց Բիքոնսֆիլդի արվարձաններից պարարտանյութերով աղտոտվածության և  Փոինթ Կլեռի արդյունաբերական կայքից պոլիքլորացված բիֆենիլի հոսքերի մասին զեկույց։


== Ծանոթագրություններ ==
Նյուրա (հուշարձան)

«Նյուրա» (ռուս.՝ Ню́ра), գյուղացի կնոջ հուշարձան, «ժողովրդի թշնամու» կին, տեղադրված 2016 թվականին Սլանցևսկի շրջանի Զասոսիե (ռուս.՝ Засосье) գյուղում, Լենինգրադի մարզ (քանդակագործ՝ Ալեքսանդր Սպրիրիդոնով)։ Ստեղծված է գյուղի բնակիչների պատվերով և «Քաղաքացիական նախաձեռնություն» մրցանակի միջոցներով։ Մտնում է «Անմեղները» հուշարձանային համալիրի կազմի մեջ, որը նվիրված է ստալինյան բռնաճնշումների զոհերին։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը պատկերում է գյուղացի կնոջ, ով կանգնած է նորածինը ձեռքին, ավելի մեծ տարիքով երեխան կանգնած է նրան մոտ՝ փեշից բռնած։ Կինը նայում է հեռուն՝ ասես սպասելով ամուսնու վերադարձին։
Համաձայն Զասոսիե գյուղի պաշտոնական կայքի նկարագրությանը՝

Հուշարձանը տեղադրված է գյուղի մասնավոր հատվածում. քննարկվում է տեղափոխել ընդհանուր հողի վրա, որպեսզի այն պաշտոնական կարգավիճակ ստանա։


== Պատմություն ==
2013 թվականին Զասոսիե գյուղի բնակիչների նախաձեռնությամբ ընթանում է «Անմեղները» հուշարձանային համալիրի շինարարությունը, որը նվիրված է ստալինյան բռնաճնշումների զոհերին։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 30-ին բացվել է անմեղների հիշատակի Տունը, որտեղ պահպանվում է քաղաքացիական բանտարկյալների հիշատակի գիրքը։
2015 թվականին «Անմեղները» նախագիծը պարգևատրվել է 200 հազար ռուբլիով՝ «Քաղաքացիական նախաձեռնություն» ազգային մրցանակի «Հիշատակ» անվանակարգում (Լենինգրադի մարզի Զասոսիե գյուղում ճնշամիջոցների ենթարկված բնակիչների հիշատակը պահպանելու համար)։ Որոշվեց, որ այդ միջոցներով կստեղծվի գյուղացի կնոջ հուշարձան, ում ամուսինը ճնշումների է ենթարկվել, և ով մնացել էր երեխաներին միայնակ մեծացնելու այնպիսի կանանց հետ, ովքեր նույնպես առանց ամուսինների են մնացել։ Նյուրայի նախատիպը հանդիսացել է Զասոսիե գյուղի բնակիչ Աննա Նիկոլաևնա Գալակտիոնովան, ում ամուսինը ենթարկվել է ճնշումների, և ով հետագայում՝ պատերազմի ժամանակ դարձել է կոլտնտեսության ներկայացուցիչ։ Հուշարձանի ստեղծուման նախաձեռնողների խոսքերով, 1937 թվականին Զասոսիե գյուղից ձերբակալվել է 30 տղամարդ, որից 10 տարի անց՝ 1947 թվականին, գյուղ վերադարձան միայն երեքը, այդ թվում նաև Աննա Նիկոլաևնա Գալակտիոնովայի ամուսինը։
Հուշարձանի հեղինակը դարձավ 27-ամյա քանդակագործ և ռեստավրատոր Ալեքսանդր Սպրիրիդոնովը, ով Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի արվեստի ֆակուլտետի շրջանավարտն և Sculpt Art դպրոցի հիմնադիրն ու ուսուցիչն է։
Հուշարձանը բացվել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։ Այն տեղակայված է №5 տանը, որտեղ XX դարի սկզբին տեղակայված էր կոլտնտեսության վարչությունը։ Աննա Նիկոլաևնա Գալակտիոնովայի հուշարձանի կողքին նախատեսվում է տեղադրել նրա ամուսնու՝ Գրիգոր Գրիգորևիչ Գալակտիոնովի հուշարձանը՝ որպես ստալինյան բռնաճնշումների բոլոր զոհերի խորհրդանիշ։


== Կարծիքներ ==
2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ին, իր Պոզներ հեռուստահաղորդման թողարկման վերջում, Վլադիմիր Պոզները նշել է «Նյուրա» հուշարձանի բացման մասին, այն անվանելով  «ամբողջովին հիանալի իրադարձություն»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սանկտ Պետերբուրգ հեռուստաալիքի թողարկումը հուշարձանի բացման վերաբերյալ Archived 2017-02-02 at the Wayback Machine.
ՆՏՎ հեռուստաալիքի թողարկումը հուշարձանի բացման վերաբերյալ
Настоящее время հեռուստաալիքի թողարկումը հուշարձանի բացման վերաբերյալ
Իվանիկի (գյուղ, Ստարոսելսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանիկիԻվանիկի (ռուս.՝ Иваники), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կրիստո

Կրիստո (ֆր.՝ Cristot), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 209 մարդ, բնակչության խտությունը` 53.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.92 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 220 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 16 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 139 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 113-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 26։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,3 %։ 113 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 105 անձ (55 տղամարդ և 50 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (1 տղամարդ և 7 կին)։ 26 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կախենտ

Կախենտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերա Մամոնտովա

Վերա Սավիչնա Մամոնտովա, ամուսնական ազգանունը Սամարինա (հոկտեմբերի 20, 1875(1875-10-20) - դեկտեմբերի 27, 1907(1907-12-27)), ռուսական հայտնի առևտրական ընտանիքի ներկայացուցիչ, Վալենտին Սերովի հանրահայտ «Դեղձերով աղջիկը» կտավի բնորդուհին։ Կտավի ստեղծման ժամանակ Վերան եղել է 11 տարեկան։ Եղել է նաև Վիկտոր Վասնեցովի, Նիկոլայ Կուզնեցովի և Միխայիլ Վրուբելի կտավների բնորդուհի։
Ընտանիքում և ընկերների շրջապատում նրան հաճախ անվանել են Վերուշա և Յաշկա, որոնք հանդիպում են տարբեր ականատեսների հուշերում։


== Կտավի բնորդուհի ==
Վերայի ավագ եղբայրը՝ Վսեվոլոդ Մամոնտովն իր հուշերում գրել է․ «Նա հեշտությամբ ընկերություն էր անում իմ քույրերի հետ, որոնք տարիքով երիտասարդ էին, և, ընդորում, զարմանալիորեն բարեխղճությամբ տանում նրանց բոլոր հրամանները… Հենց այդ ընկերության հիմքում էլ առաջացել է Սերովի հայտնի «Դեղձերով աղջիկը» կտավը, որը ռուսական կտավային գեղանկարչության առաջին գոհարներից մեկն է։ Միայն ընկերության շնորհիվ Սերովին հաջողվեց համոզել իմ քրոջը Վերային դառնալ կտավի բնորդուհի։ 12-ամյա կենսուրախ, ժրաջան աղջկան ամառային օրը ձգում է դեպի ազատություն, փախուստ և չարաճճիություն։ Իսկ այդտեղ նա պետք է նստեր սեղանի շուրջը, ընդորում գրեթե չշարժվել։ Սերովի այդ աշխատանքը պահանջում էր բազմաթիվ սեանսներ։ Քույրս ստիպված էր երկար անշարժ նստել։ Անտոնը նույնպես ընդունում էր իր աշխատանքի դանդաղ տեղաշարժը։ Նա տանջվում էր, իսկ վերջում քրոջս ասած, որ նա նրա «պարտապանն է»։
Վիկտոր Վասնեցովը, հիշելով իր «Ալյոնուշկա» կտավի ստեղծման պատմությունը, գրում է․ «…Սակայն չեմ թաքցնի, որ ես թափանցել էի դիմագծերի մեջ, հատկապես Վերուշա Մամոնտովայի աչքերի փայլի, երբ պատկերում էի «Ալյոնուշկային»։
Մամոնտովան պատկերված է Վրուբելի «Թամարան դագաղում» կտավում։


== Ընտանիք ==
Ամուսին՝ Ալեքսանդր Սամարին։ Հարսանիքը տեղի է ունեցել 1903 թվականի հունվարի 26-ին՝ ամուսնու բարեկամների երկարատև դիմադրությունից հետո։ Պատճառը ամուսնու ազնվական ծագումն էր։
Երեխաներ՝

Յուրի (1904—1965), լեզվաբան։
Ելիզավետա, ամուսնական ազգանունը՝ Չերնիշևա (1905—1985), հուշագրությունների հեղինակ։
Սերգեյ (1907—1913)Վերա Մամոնտովան մահացել է սուր թոքաբորբից։ Ի հիշատակ կնոջ, Վերայի ամուսինը Պավլովսկի Պոսադում կառուցել է Սուրբ երրորդության տաճարը։ Ինքը Վերան թաղված է հոր կողքը՝ Աբրամցևյան եկեղեցու մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Чернышева-Самарина Е. А. Александр Дмитриевич Самарин // Самарины. Мансуровы. Воспоминания родных / Православный Свято-Тихоновский гуманитарный университет. М., 2001, С. 121—207.
Ներսեսյան

Ներսեսյան, հայկական ազգանուն։


== Հայտնի կրողներ ==
Եղիա Ներսեսյան (ծ. 1978) – հայ բնապահպան ակտիվիստ
Ժաքի Ներսեսյան (ծ. 1950) – ֆրանսահայ դերասան
Լևոն Ներսեսյան – հայ դեղագործ
Վրեժ Ներսեսյան (ծ. 1948) – բրիտանական պատմաբան և աստվածաբան


== Տարբերակներ ==
Վլադիկ Ներսեսյանց (1938–2005) – ռուսաստանյան գիտնական-իրավաբան
Կամպլոն դ'Oդ

Կամպլոն դ'Oդ (ֆր.՝ Camplong-d'Aude), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 284 մարդ, բնակչության խտությունը` 23.13 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.28 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 115 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 27 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 187 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 146-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 41։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,1 %։ 146 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 121 անձ (66 տղամարդ և 55 կին)։ Գործազուրկ են եղել 25 անձ (9 տղամարդ և 16 կին)։ 41 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (58901-59000)

Աստերոիդների ցանկ (58801-58900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (59001-59100)
 Աստերոիդների ցանկ (58801-58900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (59001-59100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (55001)-(60000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ինչ-որ տեղ ապրում է որդին

«Ինչ-որ տեղ կա որդին» (ռուս.՝ Где-то есть сын), ռեժիսոր Արթուր Վոյտեցկու դրաման, որը նկարահանվել է Յալթայի կինոստուդիայում 1962 թվականին Դմիտրի Խոլենդրոյի սցենարով։
Դմիտրի Խոլենդրոն կռվել է Ղրիմում, նրա շատ ստեղծագործություններ նվիրված են Սևծովյան թեմատիկային։


== Սյուժե ==
Ծեր ձկնորս Խառլամպին ապրում է ծովի ափին գտնվող ձկնորսական գյուղում։ Նա շատ միայնակ է, կարոտում է իր միակ որդուն, որը մի անգամ հեռացել է տնից ու դրանից հետո ոչ մի լուր չի ուղարկում։ Խառլամպին դեռ սպասում է, որ իր որդին կվերադառնա կամ գոնե նամակ կգրի։


== Դերերում ==
Սվետլանա Դրուժինինա – Նադյա
Նիկոլայ Սիմոնով – Խառլամպի
Վիկտոր Ավդյուշկո – նավաստի
Քսենիա Կոզմինան – Խառլամպիի կինը
Դմիտրի Ֆրանկո – Եգոր Կարպով
Ալեքսանդր Տոլստիխ – Լյոշկա
Օլգա Բգան – աղջիկը փոստում
Միխայիլ Վասիլև – ավտովարորդ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ՝ Դմիտրի Խոլենդրո
Ռեժիսոր՝ Արթուր Վոյտեցկի
Օպերատոր՝ Յուրի Իլյենկո
Կոմպոզիտոր՝ Մոդեստ Տաբաչնիկով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Но кто мы и откуда. Ненаписанный роман
"Второй+фильм,+снятый+Ю.+Ильенко,+«Где-то+есть+сын»+(сценарий+Д.+Хо.гендро,+режиссер+А.+Войтец-+кий)+по+сюжету+довольно+примитивен"&redir_esc=y
Ակիչկին Պոչինոկ

Ակիչկին Պոչինոկ (ռուս.՝ Акичкин Починок), գյուղ Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Ուստյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 47 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կապենդու

Կապենդու (ֆր.՝ Capendu), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1525 մարդ, բնակչության խտությունը` 100.86 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.12 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 18 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 949 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 651-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 298։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,6 %։ 651 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 544 անձ (299 տղամարդ և 245 կին)։ Գործազուրկ են եղել 107 անձ (47 տղամարդ և 60 կին)։ 298 անաշխատունակներից 78-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 110-ը` թոշակառուներ, իսկ 110-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարոոտկուստինո

Ստարոոտկուստինո (ռուս.՝ Старооткустино, բաշկիրերեն՝ Иҫке Иткүсте), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 303 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գոստյանկա

Գոստյանկա (ռուս.՝ Гостянка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վեզյոլկի գետի աջ ափին 3,1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010400112107000010764
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107001076
Ավազանի կոդը - 05.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նիկոլաևո-Իլովայսկի (Նեկլինովսկի շրջան)

Նիկոլաևո-Իլովայսկի (ռուս.՝ Николаево-Иловайский ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Վասիլևո-Խանժոնովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Պրեոբրաժենսկոե (գյուղ, Բլագովեշչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրեոբրաժենսկոեՊրեոբրաժենսկոե (ռուս.՝ Преображенское, բաշկիրերեն՝ Преображенский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հրուշակագործ

Հրուշակագործ (գերմ.՝ Konditor), հրուշակեղեն, աղանդեր և թխված այլ ուտելիք պատրաստող արհեստավարժ խոհարար։ Այս մասնագիտության ներկայացուցիչներին կարելի է հանդիպել խոշոր հյուրանոցներում, ռեստորաններում և փռերում։ Ավելի հազվադեպ հրուշակագործ է կոչվում այն մարդը, ում բիզնեսը կապված է հրուշակեղենի վաճառքի հետ։


== Գործառույթներ ==

Հրուշակագործն զբաղվում է բաղադրատոմսերով տրված տարատեսակ խմորների, միջուկների, կրեմների պատրաստմամբ, թխում և զարդարում է արտադրանքը։ Դրանք բարձրորակ, տարատեսակ համերով և բույրերով սննդային մթերքներ են։ Աշխատանքների մեծ մասն արվում է ձեռքով՝ հատուկ գործիքների օգնությամբ՝ հրուշակագործի մասնագիտությունը վերածելով արվեստի։
Բացի դրանից, հրուշակագործը պարտավոր է իմանալ բաղադրիչների և պատրաստի մթերքների պիտանելիության և պահպանման ժամկետները։
Խոշոր հրուշակարաններում հրուշակագործի աշխատանքի արագացման և պարզեցման համար կիրառում են տարատեսակ մասնագիտացված սարքավորումներ։


== Համահասարակական մշակույթում ==


=== Ֆիլմեր ===
«Վիլլի Վոնկան և շոկոլադի գործարանը» (ԱՄՆ, 1971)
«Հրուշակագործի ճակատագիրը» (ԱՄՆ, 2004)
«Չառլին և շոկոլադի գործարանը» (ԱՄՆ, 2005)


=== Հեռուստաշոու ===
«Հրուշակագործ» (Ռուսաստան, «Пятница!» հեռուստաալիք, հեռուստահաղորդավար՝ Ռենատ Աղզամով)
«Հրուշակագործների արքան» (ԱՄՆ, «TLC» հեռուստաալիք, հեռուստահաղորդավար՝ Բադդի Վալլաստրո)


=== Սիթքոմ ===
«Խոհանոց» (Ռուսաստան, 2012-2016)


== Տես նաև ==
Հացաբուլկեղեն
Հրուշակեղեն
Տորթ
Փուռ
Խոհարար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
կրթությունն ու կարիերան
Ֆրանկլին շրջան (Միսսուրի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆրանկլին շրջան (այլ կիրառումներ)Ֆրանկլին շրջան (անգլ.՝ Franklin County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.388 կմ² է, բնակչությունը՝ 101.492 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Յունիուն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։
Ռեպուխովո (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Ռեպուխովո (ռուս.՝ Репухово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Համքարապետ Ալեքսեյ Ստրելցովի տուն

Համքարապետ Ալեքսեյ Ստրելցովի տուն (ռուս.՝ Дом цехового Алексея Стрельцова), պատմական առանձնատուն Մոսկվայի կենտրոնում (Պետրովսկի բուլվար, տուն 19/2, շինություն 1)։ Կառուցվել է 18-րդ դարից ոչ ուշ, 1812 թվականի հրդեհից հետո վերակառուցվել է ամպիր ոճով։ Այս տանն է ծնվել անվանի մաթեմատիկոս Սոֆյա Կովալևսկայան։ Առանձնատունն ունի մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
17-րդ դարում այդ տարածքում գտնվում էր Ստրելեցկայա ավանը, որը լուծարվել է Պետրոս I-ի օրոք։ 18-րդ դարից ոչ ուշ այստեղ կառուցվել է համքարապետ (ճոթավաճառ) Ալեքսեյ Ստրելցովի առանձնատունը։ 1812 թվականի հրդեհի ժամանակ տունը լրջորեն տուժել է և 1820-ական թվականներին - 1830-ական թվականների սկզբին վերակառուցվել է ամպիր ոճով։ Տունը վերակառուցվել է նաև հետագայում։
19-րդ դարի կեսերին առանձնատանն ապրում էր գնդապետ Վասիլի Վասիլևիչ Կոորվին-Կրուկովսկու ընտանիքը։ Հենց այստեղ 1850 թվականի հունվարի 3 (15)-ին ծնվել է նրա դուստրը՝ Սոֆյա Կովալևսկայան։ 1850-1860-ական թվականներին առանձնատունը պատկանել է հայտնի բժիշկ-թերապևտ Պ. Լ. Պիկուլինին։ Այն ժամանակ նրա տանը հաճախ էին հավաքվում Մոսկվայի մտավորականության ներկայացուցիչները՝  բանաստեղծ Աֆանասի Ֆետը, արձակագիրներ Դմիտրի Գրիգորովիչը և Ալեքսանդր Ստանկևիչը, իրավաբան Բորիս Չիչերինը, թարգմանիչ Նիկոլայ Կետչերը, բժիշկ Սերգեյ Բոտկինը։


== Ճարտարապետություն ==
Համքարապետ Ալեքսեյ Ստրելցովի տունը Բուլվարնոյե կոլցոյի հետհրդեհային կառուցապատման տիպիկ օրինակ է։ Սկզբնապես այն ունեցել է փայտե կիսահարկ և սյունավոր նախամուտք (այժմ կորսված)։ Երեք պատուհանների տեղում առաջին հարկի կամարաձև բացվածքներում նախկինում եղել է շքամուտքը։


== Ծանոթագրություններ ==
(9527) 1981 EH23

(9527) 1981 EH23, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 3-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,426544 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1394 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7137 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1380,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,260748 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9527) 1981 EH23 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բրյաստովեց

Բրյաստովեց (բուլղար․՝ Брястовец), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Բուրգասի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Բուրգաս քաղաքից գտնվում է 19 կմ դեպի հյուսիս։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 290 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Բուրգասի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==