armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աստե (գյուղական ավան, Կաառմա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱստեԱստե (էստ․՝ Aste), գյուղական ավան Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կաառմա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 401 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գորոխովկա (գյուղ, Լոզովայայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳորոխովկաԳորոխովկա (ուկրաիներեն՝ Горохівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1851 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գորոխովկա գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,201 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9950 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գոմ (Խաշուրի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոմ (այլ կիրառումներ)Գոմի (վրաց.՝ გომი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի երկրամասի Խաշուրի մունիցիպալիտետում։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 640 մետր։ Բնակչությունը՝ 1128 մարդ (ըստ 2014 թվականի տվյալների)։ Հեռախոսային կոդ՝ +995։


== Տես նաև ==
Խաշուրի մունիցիպալիտետ
Շիդա Քարթլի


== Ծանոթագրություններ ==
Օվսյանկինո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Օվսյանկինո (ռուս.՝ Овсянкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(4559) Ստրաուս

(4559) Ստրաուս (անգլ.՝ Strauss), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի հունվարի 11-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,023559 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7144 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3327 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1920,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187468 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,15° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4559) Ստրաուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բռնցքամարտի Ռուսաստանի առաջնություն 2011

Բռնցքամարտի Ռուսաստանի առաջնություն 2011, անցկացվել է 2011 թվականի ապրիլի 22-ից 30-ը Ուֆա քաղաքում։


== Մեդալակիրներ ==


== Հղումներ ==
«Բռնցքամարտի Ռուսաստանի առաջնության հաղթողները»։ Championat.com։ 2012-04-30։ Վերցված է 2015-08-17
(9037) 1990 UJ2

(9037) 1990 UJ2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Ացուշի Սուգիեի կողմից Դայնիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,652534 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0754 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2297 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1577,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228146 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9037) 1990 UJ2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գայանե Մալումյան

Գայանե Մալումյան (դեկտեմբերի 17, 1957(1957-12-17), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ։


== Կենսագրություն ==
Գայանե Մալումյանը ծնվել է 1957 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Կիրովական (ներկայիս՝ Վանաձոր) քաղաքում։ Սովորել է Վանաձորի Խ. Աբովյանի անվան թիվ 9 դպրոցում։
1974-1978 թվականներին սովորել է Կիրովականի պետական մանկավարժական ինստիտուտում, որն ավարտել է գերազանցության դիպլոմով։ 1978-1981 թվականներին սովորել է Հայաստանի Հանրապետության գիտությունների ազգային ակադեմիայի Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտի ասպիրանտուրայի առկա բաժնում՝ «Խորհրդահայ գրականություն» մասնագիտությամբ։ 1989 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Պ. Սևակի «Անլռելի զանգակատուն» պոեմի գաղափարական բովանդակությունն ու պոետիկան» վերնագրով և ստացել գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 2005 թվականին ստացել է դոցենտի գիտական աստիճան։


== Աշխատանք ==
1985-1996 թվականներին աշխատել է Վանաձորի թիվ 9 և թիվ 30 դպրոցներում որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ։
1999 թվականից մինչ օրս աշխատում է Վանաձորի պետական մանկավարժական ինստիտուտի (այժմ՝ համալսարան) գրականության ամբիոնում։


== Աշխատություններ և հոդվածներ ==
Գայանե Մալումյանը հրատարակել է մի շարք գիտական հոդվածներ՝ նվիրված դասական և ժամանակակից գրողների ստեղծագործությանը.

Պարույր Սևակի ստեղծագործության աղբյուրները
Պարույր Սևակի պոեմների պատկերավորության միջոցները
Սիստեմը... հայտնաբերել ներսից
Ամենամեծ դու նահատակ...
«Անլռելի զանգակատուն» պոեմի կառուցվածքը
Միխայիլ Բուլգակովի «Վարպետը և Մարգարիտան» վեպի վերլուծման մեթոդիկայի մասին
Որպես խաչված գեղեցկություն
Պարույր Սևակի «Վերնագիրը վերջում» շարքը
Գուրգեն Մահարու «Ծաղկած փշալարեր» վիպակը
Գրականությունը ներքին մերկություն է...
Ակսել Բակունցի պատմվածքների լեզվաոճի ուսուցումը
Ժամանակակից ու հավերժական «Քաջ Նազարը»
Սիմֆոնիզմի և պոլիֆոնիզմի սկզբունքը Սևակի «Անլռելի զանգակատուն» պոեմում
Հրանտ Մաթևոսյանի խոսքարվեստի ոճական առանձնահատկությունները
Հովիկ Հովեյանի «Կեսգիշերային լիբրետո» ժողովածուն
Պարույր Սևակի «Ֆրանչեսկա դա Ռիմինի» պոեմի գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները
Հրանտ Մաթևոսյանի «Նանա իշխանուհու կամուրջը» վիպակը
Նարինե Կռոյանի «Ճարճատուկի ծաղիկը» պատմվածքների ժողովածուն
Պերճ Զեյթունցյանիերկու դրամաները
Հ.Մաթևոսյանի «Տերը» վիպակը
Հոգով խելառը (Շիրազ) -
«Ճիլիմոնը Էլֆիք Զոհրաբյանի համանուն պատմվածքում» - ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագրություն ==
О поеме Севака "Неумолкаемая колокольня", Новосибирск, 2002
Ձեռագրերը չեն այրվում, Վանաձոր, «Սիմ» տպագրատուն, 2006
Թարգմանության տեսություն և գործընթաց, Վանաձոր, «Սիմ» տպագրատուն, 2010


== Աղբյուրներ ==
«Լոռու մարզ» թերթ, դեկտեմբեր, 2007
(5435) Կամեոկա

(5435) Կամեոկա (անգլ.՝ Kameoka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հունվարի 21-ին Ացուշի Սուգիեի կողմից Դայնիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,154163 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7511 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5573 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2046,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175945 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,14° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5435) Կամեոկա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շելլի Դյուվալ

Շելլի Աեքսիս Դյուվալ, (անգլ.՝ Shelley Alexis Duvall, հուլիսի 7, 1949(1949-07-07), Ֆորտ-Ուերտ, Տեխաս, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, գրող, երգչուհի և հնչյունավորող։ Նա իր դերասանական կարիերան սկսել է նկարահանվելով Ռոբերտ Ալտմանի տարբեր ֆիլմերում՝ «Բրուսթեր ՄաքՔլաուդ» (1970), «Մեզ նման գողեր» (1974), «Նեշվիլ» (1975) և «3 կին», որի համար Կաննի կինոփառատոնին ստացավ «Լավագույն դերասանուհի» մրցանակը, իսկ BAFTA-ում առաջադրվեց նույն նոմինացիայում։
Նա նկարահանվել է այնպիսի հաջողված ֆիլմերւմ, ինչպիսիք են՝ Փայլատակումը (1980), «Էննի Հոլը» (1977), Ֆրանկենվինին (1984) և «Օրիորդի դիմանկարը» (1996)։


== Կենսագրություն ==
Դյուվալը (Շելլի Ալեքսիս Դյուվալ) ծնվել է 1949 թվականի հուլիսի 7-ին, ԱՄՆ-ի Տեխաս նահանգի Հյուստոն քաղաքում։ Նա Ռոբերտ Ռիչարդսոն «Բոբի» Դյուվալի (1919-1995) (չշփոթե՛լ դերասան Ռոբերտ Դյուվալի հետ) և Բոբի Ռութ Քրոուֆորդի դուստրն է։ Նա ընտանիքի միակ երեխան չէ, ունի երեք եղբայր՝ Սքոթը, Շեյնը և Սթյուարտը։


== Կարիերա ==
Շելլին սովորել է Հարավային Տեխասի քոլեջում, որտեղ նա մասնագիտացվում է սնվելու և դիտեթերապիայի մեջ։ Նա հանդիպում է Ռոբերտ Ալտմանի հետ հենց «Բրուսթեր ՄաքՔլաուդ» (1970) ֆիլմի նկարահանումներին։ Նա Դյուվալին առաջարկում է փոքրիկ դեր, որին նա պատասխանեց․ - Ես հոգնել եմ պնդումներից, և մտածեցի՝ գուցե ես դերասանուհի եմ։ Նրան ինձ ասացին, որ գնամ։ Ես պարզապես նստեցի օդանավ և գնացի։ Դյուվալը երբեք չէր լքել Տեխասը, մինչ Ալտմանի առաջարկը։ Նա ծամանում է Հոլիվուդ, որտեղ ստանալով իր առաջին դերը՝ խաղում է էնէրգիայով լի մի աղջկա, ով սիրահարված է Բրուսթերին, «Բրուսթեր ՄաքՔլաուդ»։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վերնիսաժ (թատրոն)

«Վերնիսաժ», թատրոն Մոսկվայում, Բեգովյան փողոց, տուն 5 հասցեում։ Գեղարվեստական ղեկավարը Յուրի Նեպոմնյաշինն է։


== Պատմություն ==
Ստեղծվել է 1989 թվականին։ Թատրոնի առաջին անվանումներն էին «Թատրոնի չխաղացված դերեր», «Թատրոնում չխաղացած դերասաններ», քանի որ այն նախատեսվում էր բեմ դառնալ այն դերասանների համար, ովքեր դեռևս չեն գտել «իրենց» թատրոնը, «անհայտ տաղանդների ցուցահանդես»։
1996 թվականին Մոսկվայի կառավարությունն աջակցել է թատրոնին` «նպատակ ունենալով արվեստի հայտնի գործիչների խորհուրդների հիման վրա պայմաններ ստեղծել Մոսկվայի առավել առաջատար այն թատերախմբերի համար, որոնք չունեն սեփական բեմ, ցուցադրել նոր փորձարարական ներկայացումներ» և տարածք է տրամադրվել թատրոնի տեղակայման համար։
2009 թվականին թատրոնը վերակազմավորվել է։
Ամենահայտնի բեմադրություններից են Ի. Բերգմանի «Խաղում ենք Բերգման, կամ ես սիրուհին եմ իմ ամուսնու», Բ. Շոուի «Մեծ Եկատերինա», Ժան Պոլ Սարտրի «Դժոխք» պիեսները։ Թատրոնում համագործակցել են ռեժիսորներ Յու. Նիպոմնյաշին, Ն. Բրիտաևան, Վ. Հլեստովը։
Վերնիսաժ թատրոնում կայացել է ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Գեորգ Մանգլետի վերջին թատերական աշխատանքը։ Բարոնի կերպարի յուրօրինակ մեկնաբանությունը, որի դերը նա խաղացել է, լայնորեն քննարկվել է թատերական քննադատների և մամուլի կողմից, Գ. Մեդլետը ստացել է «Ռուսաստանի առաջին սերը» մրցանակը «Պուշկինյան խոսքի հավատարմություն» անվանակարգում։


== Թատերախումբ ==
Բորիս Բորիսով (1989—1997)
Սերգեյ Լանբամին (1996—2005)
Վիկտորիա Լեպկո (1989 թվականից)
Տատյանա Բեստաևա
Անատոլի Գուզենկո (1989—2005)
Ալինա Սանդրացկայա (2001—2005)
Իրինա Պետրունիչևա (2001 թվականից)
Սերգեյ Կաստիլև
Ալլա Մալկովա
Անատոլի Նեմով
Նիկիտա Պրազորովսկի-Սիմոնով
Ելենա Շկուրպելո
Վլադիմիր Կոնկին (1991—1994)
Վլադիմիր Նովիցկի (1998—2002)
Յուլիա Վանյուկովա
Իգր Գուսև
Իգր Լարին
Մատնիկ Գենադի
Անտոն Նեպոմնյաշի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Постановление Правительства Москвы от 04.06.1996(չաշխատող հղում)
Միտինո (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիտինոՄիտինո (ռուս.՝ Митино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
BLACKPINK: Light Up The Sky

Blackpink: Light Up the Sky (ոճավորված որպես BLACKPINK: Light Up the Sky), ռեժիսոր Կարոլինա Սուի վավերագրական ֆիլմ է, որը ներկայացնում է հարավկորեական Blackpink խմբի պատմությունը և մանրամասնորեն նկարագրում է խմբի ճանապարհորդությունն ու նրա վերելքը դեպի փառքը։ Այն թողարկվելու է Նեթֆլիքսում 2020 թվականի հոկտեմբերի 14-ին և լինելու է Blackpink-ի առաջին վավերագրական ֆիլմը, իսկ Նեթֆլիքսի առաջին բնօրինակ քեյ փոփ բովանդակությունը։


== Փրոմոուշեն ==
2020 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Նեթֆլիքսը և Blackpink-ը հայտարարել են Blackpink: Light Up The Sky ֆիլմի պրեմիերայի ամսաթիվը սոցիալական ցանցերի տարբեր հարթակներում։ Ֆիլմի թողարկումից հետո հոկտեմբերի 14-ին Նեթֆլիքսում հասանելի են լինելու Blackpink-ի բոլոր չորս անդամների էջերի պատկերակները։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիդիա Երմոշինա

Լիդիա Երմոշինա, ի ծնե՝ Գորկովենկո (բելառուս․՝ Лідзія Міхайлаўна Ярмошына/Гавёнка, հունվարի 29, 1953(1953-01-29), Սլուցկ, Բոբրույսկի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս պետական գործիչ, Բելառուսի Հանրապետության ընտրությունների և հանրաքվեների անցկացման կենտրոնական հանձնաժողովի անդամ (1992-1996) և նախագահ (1996 թվականի դեկտեմբերի 6-ից)։ Բելառուսի Հանրապետության վաստակավոր իրավաբան (2003)։


== Կենսագրություն ==
Լիդիա Երմոշինան ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 29-ին Սլուցկում՝ զինծառայողների ընտանիքում։ 1975 թվականին ավարտել է Կալինինգրադի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։
Աշխատել է Կալինինգրադի և Բոբրույսկի առևտրային և արդյունաբերական ձեռնարկությունների իրավախորհրդատու (1975-1987), Կալինինգրադի Օկտյաբրսկի շրջանի դատախազի օգնական (1987-1988), Բոբրույսկի քաղաքային գործադիր կոմիտեի իրավաբանական ծառայության նախագահ (1988-1996)։
1996 թվականի դեկտեմբերի 6-ին դարձել է Բելառուսի Հանրապետության ընտրությունների և հանրապետական հանրաքվեների անցկացման կենտրոնական հանձնաժողովի նախագահ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Վիկտոր Գոնչարին, որն անհետ կորել էր 1999 թվականին։
Ամուսնալուծված է, ուներ որդի՝ Ալեքսեյ անունով, որն աշխատել է իրավաբան։ 2017 թվականի հունիսին Բելառուսի ոչ պետական լրատվամիջոցները հաղորդել են 40-ամյա Ալեքսեյ Երմոշինի մահվան մասին։


== Մրցանակներ ==
Պատվո շքանշան (2014 թվականի հունվարի 12)
ԱՊՀ գործադիր կոմիտեի պատվոգիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Лидия Ермошина: я себя считаю русским человеком»։ Naviny.by։ 2015-10-06։ Վերցված է 2015-10-10 
«Лидия Ермошина — председатель Центральной комиссии Республики Беларусь по выборам и проведению республиканских референдумов»։ Беларусь 24։ 2019-03-12։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-04-03-ին։ Վերցված է 2019-04-03
Վեսելովկա (գյուղ, Դիկանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեսելովկաՎեսելովկա (ուկրաիներեն՝ Веселівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վեսելովկա գյուղում բնակվում էր 81 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1299 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 62,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խմբաքանդակ՝ ցուլով և այծերով

Խմբաքանդակ՝ ցուլով և այծերով (անգլ.՝ Sculptural group with a bull and goats), մ. թ. ա. 15-14-րդ դարերի կենդանիների պատկերներով մանրաքանդակ, անիմալիստական քանդակ։ Հայտնաբերվել է Գեղարքունիքի մարզի Լճաշեն գյուղում։ Պահպանվում է Հայաստանի պատմության թանգարանում 2007-65 համարի ներքո։


== Նկարագրություն ==
Խմբաքանդակի պատվանդանի բարձր հատվածում՝ կենտրոնում, կանգնած է ցուլը, պատվանդանի ներքևի հատվածում՝ ցուլի կողքերին, կանգնած են երկու այծ։ Քանդակի պատկերագրության սիմվոլիկան երկնային է. ցուլը խորհրդանշում է գարնանային արևը, բնության զարթոնքը և նորացումը։ Այծերը մեկնաբանվում են որպես ամպրոպ-կայծակ, նաև անձրև և պտղաբերություն։ Ցուլը, այծը պատկանում էին միջին՝ արևային և աստեղային ոլորտներին, հանդես գալով իբրև միջնորդ վերի և վարի միջև։
Պաշտամունքային նշանակությամբ այս քանդակն օգտագործվել է որպես կառքի հմայական զարդ և շտանդարտ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հասմիկ Իսրայելյան, Պաշտամունքն ու հավատալիքները ուշ բրոնզեդարյան Հայաստանում, Ե. 1973 թ.
Հայացք բրոնզե դարից, Ալբոմ-կատալոգ, Հայաստանի պատմության թանգարան, 2010 թ.
Որդեր

Որդեր ( (լատ.՝ Vérmes, նաև՝ հելմինթներ, ճիճուներ), առաջնաբերանային անողնաշարավոր կենդանիների ընդհանուր անվանումն է։
Հայտնի է որդերի մոտ 40 հզ. տեսակ։ Որդերն ունեն մաշկածածկույթով պատված և հաճախ օղակաձև հատվածների բաժանված երկար մարմին։ Վերջավորություններ չունեն, շարժվում են հիմնականում մարմնի գալարակծկանքների շնորհիվ։ Տարբերում են ստորին որդեր, որոնց մարմնի կառուցվածքը շատ պարզ է, և բարձրակարգ որդեր, որոնք ունեն հատվածավոր մարմին, մարմնի երկրորդային խոռոչ (ցելոմ) և արյունատար համակարգ։ Որդերի որոշ տեսակներ ապրում են հողում։ Նրանք կուլ են տալիս և աղիքներով անցկացնում բնահողը՝ այնտեղից կորզելով օրգանական մնացորդները։ Ստորգետնյա անցուղիներ բացելով՝ որդերը փխրեցնում են հողը և այն հարստացնում թթվածնով, նպաստում բերրիության բարձրացմանը։
Տափակ որդերն ընդգրկում են մակաբույծ որդերի 2 դաս՝ ծծող որդեր (տրեմատոդներ) և երիզորդեր կամ ժապավենաձև որդեր (ցեստոդներ)։ Մարդու մակաբույծ ծծող որդերից հաճախ հանդիպում են օպիսթորխիսները, ֆասցիոլաները և այլն, երիզորդերից՝ եզան, խոզի և թզուկ երիզորդերը, էխինոկոկի ու ալվեոկոկի թրթուրները և այլն։
Տափակ որդերն ապրում են ջրում։ Նրանցից շատերն ունեն ոչ մեծ չափեր և վառ գունավորում։


=== Որդերի տեսակները ===


==== Տափակ որդեր ====
Տափակ որդերն ապրում են ջրում։ Նրանցից շատերն ունեն ոչ մեծ չափեր և վառ գունավորում։


==== Ծծող որդեր ====
Ծծող որդերի շատ տեսակներ հայտնի են որպես մարդկանց և կենդանիների տրեմատոդոզների հարուցիչներ. մակաբուծում են մարդու լյարդում, ենթաստամոքսային գեղձում, աղիներում արյան մեջ, առաջացնում են տարբեր խանգարումներ և հիվանդություններ։ Երիզորդերը սեռահասուն փուլում մարդու և կենդանիների աղիների մակաբույծներ են, առաջացնում են տենիոզ, տենիարինխոզ, էխինոկոկոզ և այլ հիվանդություններ։


==== Կլոր որդեր ====
Կլոր որդերի (նեմատոդներ) շարքին են դասվում ասկարիդները, մազագլուխները, սրատուտները, ֆիլարիաները, տրիխինելները և այլն։ Սրանք մեծ քանակությամբ ապրում են հողում, ծովերում և քաղցրահամ  ջրերում։ Շատերը բույսերի, կենդանիների և մարդկանց մակաբույծներ են. առաջացնում են ասկարիդոզ, տրիխինելոզ, ֆիլարիատոզ և այլ հիվանդություններ։


==== Փշագլուխներ ====
Փշագլուխները (գլանաճիճուներ) ապրում են անողնաշարավոր կենդանիների աղիներում։ Մարմինը երկարավուն է (1–65 սմ), առջևի ծայրին գտնվում է կեռիկներով կնճիթը, որով կպչում է տիրոջ աղիների պատին։ Կենդանիների ականտոցեֆալոզ հիվանդության հարուցիչներ են, երբեմն հիվանդանում են նաև մարդիկ։


==== Օղակավոր որդերը ====
Օղակավոր որդերը (անելիդներ) բաժանվում են 4 դասի. բազմախոզանավորներ, որոնք առավելապես ծովային տեսակներ են, սակավախոզանավորներ՝ անձրևորդեր (հիմնականում ապրում են հողում և քաղցրահամ ջրերում), տզրուկներ (ապրում են քաղցրահամ ջրերում և ծովերում), էխիուրիդներ՝ ոչ մեծ քանակով ծովի գրունտում ապրող որդեր, որոնք կորցրել են մարմնի հատվածավորությունը։
Առանձին հետաքրքրություն են ներկայացնում տզրուկները, որոնց մեծամասնությունը սնվում է կենդանիների, երբեմն՝ մարդու արյունով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Նկարներ ==
Որդերի մի քանի տեսակի նկարներ
Լա Սերնա դել Մոնտե

Լա Սերնա դել Մոնտե (իսպ.՝ La Serna del Monte), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդի պրովինցիայում, Մադրիդի ինքնավար մարզի կազմում։ Տարածքը կազմում է 5,44 կմ²։ Բնակչությունը՝ 99 մարդ (2010)։ Պրովինցիայից ադմինիստրատիվ կենտրոն 81 կմ է։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2008-08-28 at the Wayback Machine.
Ayuntamiento de La Serna del Monte Archived 2008-08-28 at the Wayback Machine.
Alojamientos rurales
Restaurante en La Serna del Monte
Hotel rural
Պլուտոն (ապար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պլուտոն (այլ կիրառումներ)
Պլուտոն (անգլ.՝ Pluton՝ ստորերկրյա կրակի թագավորության աստվածը հունական դիցաբանության մեջ), առաջանում է քարոլորտի տարբեր խորության մագմայական օջախներից ներդրված մեծ չափերի ներժայթուքային մագմայի սառեցմամբ։ Մարմնի ձևերը և չափերը պայմանավորված են ներփակող ապարների քիմիական կազմով, ներդրվող մագմայի մածուցիկությամբ, նրանում ցնդող բաղադրիչների առկայությամբ և ուղեկցող երկրադինամիկական շարժընթացներով։
Տարբերում են ներարկված մարմինների բաթոլիթներ, լակոլիթներ, լոպոլիթներ, ֆակոլիթներ, շտոկներ և այլն տիպեր։ Նման տիպի ներժայթուքները բնորոշ են լեռնակազմիչ շրջաններին կամ հասուն կղզաաղեղային համակարգերին։ Հայկական լեռնաշխարհի հյուսիսարևելյան մասում է գտնվում Մեղրու պլուտոնը, որը հատում է պալեոզոյան, վերին կավճի և երրորդական հասակի տարբեր չափի կոտրատված ապարները։ Մեղրու պլուտոնը գրավում է 1000 կմ²-ից ավելի տարածք և տեղադրված է Փամբակ-Զանգեզուրյան գոտում։ Մեղրու պլուտոնի հետ է կապված Քաջարանի պղինձ-մոլիբդենային հանքավայրը։
Պուգաչով (քաղաք)

Պուգաչով (ռուս.՝ Пугачёв), քաղաք (1835), որը գտնվում է Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզի Պուգաչովսկի շրջանում։ Բնակչությունը՝ 41 056 անձ։


== Աշարհագրություն ==
Գտնվում է բարձրադիր Քարե բլրակի վրա, Մեծ Իրգիզ գետի աջ ափին, Սարատով քաղաքից գտնվում է 246 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արևելք, իսկ Սամարայից՝ 170 կիլոմետր դեպի հարավ-արևմուտք հեռավորության վրա։ Քաղաքի հյուսիսային ծայրամասում գտնվում է ռազմական օդանավակայան։


== Պատմություն ==
Ստեղծվել է 1764 թվականին հնադավանների կողմից, որպես Մեչետնայա արվարձան։ Արվարձանը այդ ժամանակ ուներ մեկ փողոց։ Ըստ 1765 թվականի մարդահամարի այնտեղ ապրում էին 264 հոգի արական սեռի ներկայացուցիչներ։
1772 թվականին Մեչետնայա արվարձանում է հայտնվել փախստական կազակ Եմելյան Պուգաչովը։
XIX դարի սկզբին Իրգիզում բնակչությունն այնքան էր շատացել, որ կայսրի հրամանագրով 1835 թվականի դեկտեմբերի 18-ին ձևավորվել էր անդրվոլգյան մասով այն ժամանակվա Սարատովի մարզի երեք նահանգ՝ Նիկոլաևսկի, Նովոուզենսկի և Ցարևսկի։ Մեչետնայա արվարձանը վերանվանվել է Նիկոլաևսկ։ Նոր նահանգային քաղաքի բացումը տեղի է ունեցել 1836 թվականի մայիսի 9-ին (նոր տոմարով՝ մայիսի 21-ին)։
1917 թվականի նեյեմբերի 27-ին (դեկտեմբերի 10), քաղաքում առաջին անգամ ստեղծվել է խորհրդային կառավարություն, որը տևեց մինչև Չեխոսլովակիայի կորպուսի ապստամբությունը (քաղաքը բռնագրավվել է երկու օրում՝ օգոստոսի 20-ին և 21-ին, որից հետո այն խեղաթյուրվեց Չապաևի զորքերի կողմից)։
1918 թվականի նոյեմբերի 11-ին Նիկոլաևսկ քաղաքը Վ․ Չապաևի նախաձեռնությամբ վերանվանվել է Պուգաչով քաղաք՝ Պուգաչովի բրիգադի պատվին։ 1928 թվականի մայիսի 14-ին Սամարայի շրջանը վերացավ, և Պուգաչով քաղաքը մտավ նորաստեղծ Վերին Վոլգայի կազմի մեջ, որը գոյատևել է մինչև 1928 թվականի հունիսի 11-ը։
Վերին Վոլգայի շրջանը վերածվեց Վերին Վոլգայի մարզի, որը գոյություն ունեցավ մինչև 1934 թվականի հունվարի 10-ը։


== Տնտեսություն ==
Ամենակարևոր արդյունաբերական ձեռնարկություններն են ալյուրի գործարանը, հացաբուլկեղենի, կաթնամթերքի, ոչ մետաղական շինանյութերի արդյունահանման և վերամշակման գործարան, ջարդող և տեսակավորող գործարան։
Ավելի վաղ Պուգաչովի զինվորական օդանավակայանում տեղակայված է եղել վերապատրաստման ուղղաթիռային գունդ։ 2011 թվականին գունդը կազմացրվել է, անձնակազմը (800 մարդ) հեռացվել է։


== Մշակույթ ==
Քաղաքում գտնվում է՝

Վասիլի Չապաևի տուն-թանգարանը
գավառագիտական թանգարանը (շենքը կառուցվել է 1836 թվականին)
տաճար, ի պատիվ Քրիստոսի Հարության (1889 թվական)


== Տեսարժան վայրեր ==
Քաղաքում կան շենքեր, որոնք կառուցվել են XIX դարի վերջում՝ առևտրականների առանձնատուն (այժմ՝ արվեստի դպրոց), զեմստվո (այժմ՝ վարչական շենք), Շմիդտի եղբայրների առևտրի տուն (1912), տղամարդկանց գիմնազիա (այժմ՝ գյուղատնտեսական տեխնիկում)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Николаевск, уездный город Самарской губернии»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Городской портал Пугачёва
Բորխա Մայորալ

Բորխա Մայորալ Մոյա (իսպ.՝ Borja Mayoral Moya, օգոստոսի 7, 1997, Ուտրերա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, Ռեալ Մադրիդ ֆուտբոլային ակումբի հարձակվող։
Բորխան կարիերան սկսել է իսպանական Պարլե ՖԱ-ում։ 2007 թվականին գրավեց Մադրիդի Ռեալի ուշադրությունը։ 2007 թվականից մինչ օրս հանդես է գալիս Ռեալ Մադրիդ ՖԱ-ում։


== Ազգային հավաքականում ==
Բորխան հանդես է գալիս Իսպանիայի երիտասարդական ազգային հավաքականում։ Մասնակցություն է ունեցել 2015 թվականի Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությանը։ Իսպանացիները հաղթեցին այդ մրցաշարը, և Բորխան դարձավ մրցաշարի լավագույն ռմբարկու (խփելով 3 գնդակ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
transfermarkt.com կայքում
Ռեբեկա Մասիկա Կացուվա

Ռեբեկա Մասիկա Կատսուվա (հայտնի է եղել որպես «Մամա Մասիկա», մայիսի 26, 1966(1966-05-26), Katana, Հարավային Կիվու, ԿԴՀ - փետրվարի 2, 2016(2016-02-02)), ակտիվիստ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունից, որը ենթարկվել է սեռական ոտնձգության։ Հիմնադրել է Association des Personnes Desherites Unies pour le Development (APDUD)՝ պաշտպանելու սեռական ոտնձգությունների ենթարկվածներին, այդ թվում ԿԴՀ Կիվուի շրջանի երեխաներին։


== Անձնական կյանք ==
1999 թվականին՝ Կոնգոյի երկրորդ պատերազմի ժամանակ գրոհայինները սպանել են Կացուվայի ամուսնուն և սեռական ոտնձգության ենթարկել նրան և իր 13 և 14-ամյա դուստրերին։ Ոտնձգության արդյունքում դուստրերը հղիացել են, և Կացուվան ու դստրերը ստիպված էին լքել իրենց տունը, քանի որ ամուսնու հարազատները չէին ընդունում նրանց։ Կացուվային 4 անգամ բռնաբարել են զինվորները և միլիցիայի աշխատակիցները։ 2009 թվականի հունվարին նախկին ապստամբները, որոնք նոր էին ինտեգրվել Կոնգոյի զինված ուժերի կազմում, չորրորդ անգամ են բռնաբարել Կացուվային։ Նախկին ապստամբները պնդում էին, որ նրանք հարձակվել են Կացուվայի վրա, քանի որ նա նրանց մեղադրում էր կանանց վրա հարձակման մեջ։ Կացուվան որդեգրել է 18 երեխա՝ ծնված սեռական ոտնձգությունների ենթարկված մայրերից։
Մահացել է 49 տարեկան հասակում, մալարիայից և արյան բարձր ճնշումից։


== Գործունեություն ==
1999 թվականին Կացուվան հիմնել է կենտրոն, որը նաև հայտնի է որպես «լսող տուն», Կոնգոյի իր տանը, որը գտնվում է մեկուսացված և կոնֆլիկտային տարածքում։ 2002 թվականին նա կենտրոնը վերանվանել է Association des Personnes Desherites Unies pour le Development (APDUD): Կենտրոնը ծառայում է որպես ապաստան կանանց համար՝ ապաքինվելու բռնի գործողություններից և բժշկական օգնություն ցույց տալու համար, և ներկայումս բաղկացած է շուրջ 50 տներից, որտեղ կանայք ապրում են։ Կացուվայի կենտրոնն օգնում է շուրջ 180 կնոջ։ Անցած տասնամյակում Կացուվան օգնել է ավելի քան 6000 բռնաբարված կանանց։


== Մրցանակներ ==
2010 թվականին Կացուվան Ամնեստի Ինտերնացիոնալի կողմից  արժանացել է Կանանց և երեխաների իրավունքների համար Գինետա Սեգանի մրցանակին, որը հանձնվել է 2010 թվականի ապրիլի 9-11, Նոր Օռեանում, կազմակերպության ամենամյա հավաքույթի ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տարադինկա (Միլլերովսկի շրջան)

Տարադինկա (ռուս.՝ Тарадинка), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Կրիվորոժսկի գյուղական հանայնքի կազմի մեջ։
Մարթա Քրիսթեն

Մարթա Քրիսթեն (փետրվարի 26, 1945(1945-02-26), Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի (ի ծնե ամերիկացի) դերասանուհի։
Քրիսթենն առավել հայտնի դարձավ «Lost in Space» (1965-1968) հեռուստասերիալում պրոֆեսոր Ջոն և Մաուրին Ռոբինսոնների դստեր՝ Ջուդի Ռոբինսոնի դերով։ Մարթան խաղացել է տիեզերական ընտանիքի ավագ երեխայի դերը, օդաչուի քսանամյա կնոջ դերը։ Նրա հասուն շրջանի դերերը հնարավորություն տվեցին մեծահասակներին օգտագործել նրա հագուստի և սանրվածքի ոճերն այնպես, ինչպես ցուցադրվում էին հեռուստասերիալի գովազդային նկարներում։


== Վաղ կյանք ==
Քրիսթենը ծնվել է Օսլոյի Բիրգիթ Աննալիսայում ֆին մոր և գերմանացի զինվորական հոր ընտանիքում, ով սպանվեց Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։ Կյանքի առաջին տարիներն անցկացրել է Նորվեգիայի մանկատանը, այնուհետև 1949 թվականին որդեգրվել է Դետրոյթից մի զույգի՝ Հարոլդ Օլիվեր Սոդերքուսթի և Բերթայի կողմից՝ վերանվանվելով Մարթա Աննալայզ Սոդերքուսթ։ Նրա խնամակալ հայրը Դետրոյթի Վայնե համալսարանի պրոֆեսոր էր։ Մարթան ունի նաև որդեգրված եղբայր, ում նրա խնամակալ ծնողները հետո որդեգրեցին։
Ավելի ուշ՝ 1959 թվականին, Մարթան ընտանիքի հետ տեղափոխվեց Լոս Անջելես։ Այստեղ նա ապրում էր խնամակալի հետ և ավարտեց Սանտա Մոնիկայի ավագ դպրոցը։


== Կարիերա ==

Հետևելով իր սկանդինավյան արմատներին՝ Մարթան ընտրեց ավելի եվրոպական հնչողությամբ «Մարթա» անունը և օգտագործեց Մարթա Քրիսթեն բեմական անունը։ Նա առաջին անգամ հանդես եկավ «Alfred Hitchcock Presents»-ի «Bang! You're Dead» դրվագում Բիլլի Մամիի հետ, ով ավելի ուշ Քրիսթենի հետ վերսկսեց աշխատել «Lost in Space»-ում։
Մարթայի առաջին հաջող դերը Լորելեյի դերն էր «Beach Blanket Bingo» ֆիլմում (1965)։ Հետագայում նկարահանվեց «Lost in Space»-ում և հանդես եկավ մի շարք հեռուստատեսային շոուներում։ 1969 թվականին՝ դստեր ծնունդից հետո, Մարթան սկսեց նկարահանվել հեռուստագովազդներում և հանդես եկավ ավելի քան 40 գովազդում։ Նա նաև նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպես «Terminal Island»-ը (1973) և գիտաֆանտաստիկ «Battle Beyond the Stars»-ը (1980)։ 1998 թվականին նա նկարահանվել է «Lost in Space Forever» և «Lost in Space» ֆիլմերում։ Նկարահանվել է նաև «Never Fear, Smith Is Here» ֆիլմում։ Քրիսթենի ձայնը հնչել է «The Bolt Who Screwed Christmas» ֆիլմում։


== Անձնական կյանք ==
Քրիսթենն ունի մեկ դուստր և թոռնուհի։ 1969 թվականին Ֆինլանդիա կատարած ուղևորության ժամանակ, երբ դեռ հղի էր և սպասում էր իր դուստր Լորային, այցելեց իր կենսաբանական մորը՝ Հելմի Ռուսանենին, և քրոջը, իսկ 1997 թվականին նա հայնաբերեց իր եղբորը, ով ապրում էր Ավստրալիայում։
Մարթա Քրիսթենն ամուսնացել է երկու անգամ։ Առաջին ամուսինը հոգեբան Թերրի Թրեդվելն էր։ Նրանք միասին ապրել են 1964-1973 թվականներին և ունեն մեկ դուստր՝ Լորա Ալիսոն Թրեդվելը։
Երկրորդ ամուսնուն՝ Քեվին Քանյեին, հանդիպեց 1974 թվականին, և ամուսնացան 1978 թվականի նոյեմբերի 18-ին։ Նրանք ապրում են Սանտա Մոնիկայում երկու փրկարար շների հետ։
2016 թվականի մայիսին Քրիսթենն իր ֆեյսբուքյան էջում հայտնեց, որ Քեվին Քանյեն մահացել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարթա Քրիսթեն Internet Movie Database կայքում
http://www.martakristen.com Մարթա Քրիսթեն. պաշտոնական կայք
Ամանդին Բուրժուա

Ամանդին Բուրժուա (ֆր.՝ Amandine Bourgeois, հունիսի 12, 1979(1979-06-12), Անգուլեմ), ֆրանսիացի երգչուհի, որը «L'enfer et moi» երգով ներակայացրել է Ֆրանսիան Եվրատեսիլ 2013 երգի մրցույթում և զբաղեցրել է 23-րդ հորիզոնականը։
2008 թվականին Ամանդինը հաղթող է ճանաչվել «Փոփ տաղանդ» մրցույթի ֆրանսիական տարբերակի 6-րդ եթերաշրջանում։ 2014 թվականի հուլիսի 26-ին մասնակցել է «Ֆորտ Բոյար» հեռուստախաղին։


== Կենսագրություն ==
Ամանդին Բուրժուան ծնվել է 1979 թվականի հունիսի 12-ին Ֆրանսիայի Անգուլեմ քաղաքում ։
2007 թվականին «Nouvelle Star» («Փոփ կուռքի» ֆրանսիական տարբերակը) շոուի նախապատրաստման ժամանակ նրա հետ կապ են հաստատել շոուի կազմակերպիչները, որոնք աղջկան նկատել էին այն ձայնագրությունների շնորհիվ, որոնք նա տեղադրել էր Myspace-ի իր էջում։ Նա որոշել է մասնակցել մրցույթին՝ 2007 թվականի նոյեմբերին Թուլուզում անցկացված ժյուրիի լսումներից հասնելով մինչև եզրափակիչ, որ կայացել է 2008 թվականի հունիսի 11-ին, երբ նա արժանացել է հաղթողի կոչման և որպես մրցանակ ստացել  Sony Music-ի հետ պայմանագիր ալբոմի ձայնագրման համար։ Նույն թվականին Ամանդին Բուրժուան շոուի այլ մասնակիցների հետ միասին մասնակցել է համերգային շրջագայության Ֆրանսիայի տարբեր քաղաքներում։ 2009 թվականին թողարկված նրա «20 մ²» նորամուտային ալբոմը հայտնի է դարձել Ֆրանսիայում, Բելգիայում և Շվեյցարիայում։ Առաջին երկու երկրներում ալբոմն ստացել է ոսկե հավաստագիր։ 2011 թվականին Ամանդին Բուրժուան մասնակցել է Scorpions ռոք խմբի Comeblack հարդ ռոք ալբոմի «Still Loving You» երգի նորացված տարբերակի ձայնագրությանը։

2013 թվականի հունվարի 22-ին Ամանդին Բուրժուան հնարավորություն է ստացել ներկայացնելու Ֆրանսիան «Եվրատեսիլ» մրցույթում «L’enfer Et Moi» երգով։ Եզրափակչում Ամանդինը ելույթ է ունեցել առաջինը և զբաղեցրել  23-րդ տեղը՝ հավաքելով 14 միավոր։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===


=== Singles ===


==== Որպես գլխավոր արտիստ ====


==== Որպես հրավիրված արտիստ ====


=== Հիթ-շքերթներում ընդգրկված այլ երգեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-03-17 at the Wayback Machine.
Արցախպրես

Արցախպրես, լրատվական գործակալություն, որը տրամադրում է նորություններ Արցախից։ Գործում է երեք լեզուներով՝ հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն։ Իր երրորդ տարեդարձը նշանավորել է մամուլի սրահի բացմամբ։ Գործակալությունն օպերատիվ, օբյեկտիվ ու հավաստի լրատվություն է սփռում, ինչպես նաև Արցախը տեղեկատվական դաշտում դարձնում ավելի հասանելի ու ճանաչելի։ Այն նաև առաջին լրատվական գործակալությունն է Արցախում, ինչպես նաև հանրապետության միակ և մասնավոր գործակալությունը։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 2014 թվականի մայիսի 23-ին։ Հիմնադիր-տնօրեն՝ Վահրամ Պողոսյան։ Հիմնական նպատակն է ինֆորմացիոն հոսքեր ապահովել ինչպես արցախյան, այնպես էլ օտարերկրյա լսարանի համար։


== Կայքի նկարագրություն ==


=== Կայքի բաժիններ ===
Կայքը բաղկացած է ութ բաժիններից.

Քաղաքականություն- Քաղաքականությանը վերաբերվող նորություններ
Տնտեսություն- Տնտեսությանը վերաբերվող նորություններ
Հասարակություն- Հասարակությանը վերաբերվող նորություններ
Բանակ- Հայկական բանակին վերաբերվող նորություններ
Մշակույթ- Մշակույթին վերաբերվող նորություններ
Սպորտ- Սպորտային կարևոր իրադարձություններ
Սփյուռք- Սփյուռքին վերաբերվող նորություններ
Միջազգային- Միջազգային լուրեր


=== Վիճակագրություն ===
Օրական կայքի դիտումների քանակն անցնում է 10.000-15.000-ի սահմանները։


== Համագործակցություն ==
2015 թվականին գործակալությունը համագործակցության հուշագիր է ստորագրել «Արմենպրես» ազգային լրատվական գործակալության հետ։ Համատեղ հուշագիր է ստորագրվել նաև Թեհրանի «Ալիք» օրաթերթի հետ, ինչպես նաև Սիրիայի «Գանձասար» շաբաթաթերթի հետ։ 2017 թվականի մայիսի 9-ին հուշագիր է ստորագրվել Մոսկվայում տպագրվող «Ժամ» ամսագրի հետ։ Ոչ հայկական լրատվամիջոցների ցանկում է նաև ռուսական հայտնի «Ռեգնում» լրատվական գործակալությունը։


== Տես նաև ==
Ազատ Արցախ
Արցախ Թայմս
Ապառաժ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Անենկա (գյուղ, Զադոնսկի շրջան)

Անենկա (ռուս.՝ Аненка), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 42 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոստինի ձիթագործարան

Կոստինի ձիթագործարան (ռուս.՝ Маслобойный завод Костина), ձեռնարկություն, որը XIX դարի վերջում - XX դարի սկզբում գտնվել է Դոնի Ռոստովի Սուվորովի, 25 հասցեում։ Գործարանը եղել է վաճառական Եֆիմ Յակովլևիչ Կոստինի սեփականությունը։


== Պատմություն ==
XIX դարի վերջում - XX դարի սկզբում Դոնի Ռոստովի Սուվորովի, 25-ի շենքն ունեցել է այլ հասցե՝ Մալայա Սադովայա, 33։ Նրա առաջին հայտնի սեփականատերը եղել է վաճառական Պախոմովը։ 1880-ական թվականներին այդ տարածքը վարձակալել է վաճառական Կոստինը և 1887 թվականին այնտեղ հիմնել հրուշակեղենի գործարան։ 1895 թվականին նա դիմել է քաղաքային դումա՝ խնդրելով թույլտվություն իր վարձակալած տարածքում ձիթագործարան հիմնելու համար։
1897 թվականի նոյեմբերին նրա խնդրանքը բավարարվեց այն պայմանով, որ ձեռնարկության ազդեցությունը շրջակա միջավայրի վրա լինի նվազագույն։ 1912 թվականի դեկտեմբերին գործարանի աշխատանքի մասին տեղեկություն հայտնվեց «Պրիազովսկի կրայ» թերթի էջերում։ Այնտեղ ծանուցվում էր, որ ձիթագործարանի աշխատանքը, այնուամենայնիվ, բացասաբար է ազդում շրջակա միջավայրի վրա։ Դա հատուկ հանձնաժողովի հետաքննության համար առիթ հանդիսացավ։ Հանձնաժողովը հանգեց այն եզրակացության, որ գործարանի օգտագործած տեխնոլոգիաներն ու միջոցները, այնուամենայնիվ, աղտոտում են քաղաքը։
Թեև սեփականատերը Կոստինն էր, բայց տունը պատկանում էր Պախոմովների ժառանգներին, որոնք հետագայում այն վաճառեցին Կոստին ամուսիններին։ Վաճառական Կոստինի կինը Դոմնա Իվանովնան էր, նա էլ արևածաղկի ձեթ արտադրող ձեռնարկության համասեփականատերն էր։ Գործարանում աշխատում էր 23 մարդ։ Ղեկավարն էր Ստեպան Եֆիմովիչ Կոստինը՝ վաճառականի որդին։ Ձեռնարկության արտադրանքը մեծ պահանջարկ էր վայելում քաղաքում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Կոստինի գործարանը ձեթը վաճառում էր ավելի էժան, քան այլ արտադրողներ։ Որոշակի հանգամանքներում այն դարձել էր ժամանակավոր մենաշնորհատեր և մտցրել էր վաճառքի պայմաններ՝ 800 գրամ ձեթից ոչ ավելի՝ Ռոստովի քաղաքացիությունը հաստատող փաստաթուղթ ներկայացնելու դեպքում։ Բացի ձեռնարկատիրական գործունեությունից, Եֆիմ Կոստինը եղել է քաղաքային դումայի իրավասու, այդ պաշտոնում նրան վերընտրել են։ Վաճառական Կոստինի սեփականությունն էին նաև մի կրպակ Հին շուկայում, որտեղ վաճառվում էին կարամել և օղաբլիթներ, և եկամտաբեր տունը, որը պահպանվել է մինչև մեր օրերը։
1917 թվականից հետո գործարանը դարձավ Սվիրսկիների սեփականությունը, այնուհետև ձեռնարկությունն ազգայնացվեց և դարձավ ձեթի № 8 գործարան։ Այն վարձակալեց Դոնի «Դոնսնաբտորգ» բաժնետիրական ընկերությունը։ Գործարանը գոյություն է ունեցել մինչև XX դարի երկրորդ կեսը։ XXI դարում այդ շենքում հյուրանոց է։


== Նկարագրություն ==
Շենքի սկզբնական ճակատը չի պահպանվել։ Մնացել են միայն որոշ տարրեր, մասնավորապես՝ 2-րդ հարկի պատուհանների բացվածքներում։


== Տես նաև ==
Կոստինի եկամտաբեր տուն


== Ծանոթագրություններ ==
Մուխանինո

Մուխանինո (ռուս.՝ Муханино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շիմանովսկի շրջան (Ամուրի մարզ)

Շիմանովսկի շրջան (ռուս.՝ Шимановский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ամուրի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շիմանովսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 14600 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 6910 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ալիմոդ

Ալիմոդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 48 կմ հարավ-արևելք՝ սարալանջի վրա։
Ալիմոդից հյուսիս-արևելք և հարավ-արևմուտք տարածվում էին հարթավայրեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սալե Մարազինո

Սալե Մարազինո  (իտալերեն՝ Sale Marasino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3176 մարդ, խտությունը կազմում է 199 մարդ/կմ², տարածքը գրավում է 16 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 25057, հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 030 9820921
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.sale-marasino.bs.it
Պաշտոնական էջ՝ http://www.comune.sale-marasino.bs.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պոնտասիևե

Պոնտասիևե (իտալերեն՝ Pontassieve), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 20 622 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 182 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 114 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50065, 50060, 50069։ Հեռախոսային կոդ՝ 055։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 055 83601
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.pontassieve.fi.it
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comune.pontassieve.fi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ստեֆանո Լո Ռուսո

Ստեֆանո Լո Ռուսո (իտալերեն՝ Stefano Lo Russo, հոկտեմբերի 15, 1975(1975-10-15), Թուրին, Իտալիա), իտալացի քաղաքական գործիչ, Թուրինի քաղաքապետ (2021 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Թուրինում, ամբողջ կյանքն անցկացրել է Սանտա Ռիտա թաղամասում։ Թուրինի պոլիտեխնիկական համալսարանի շրջակա միջավայրի, տարածքի և ենթակառուցվածքների ճարտարագիտության ամբիոնի կիրառական երկրաբանության իսկական պրոֆեսոր։
2006 թվականին Ձիթապտղի ծառ կոալիցիայից ընտրվել է Թուրինի կոմունալ խորհրդի անդամ, 2013 թվականին՝ որպես Դեմոկրատական կուսակցության ներկայացուցիչ, մտել է քաղաքային վարչակազմ, որտեղ պատասխանատու է եղել քաղաքաշինական քաղաքականության համար, 2016-2021 թվականներին գլխավորել է կոմունալ խորհրդում ԴԿ խմբակցությունը։
2021 թվականի հոկտեմբերի 17-18-ը 42,14% մասնակցությամբ հաղթել է Թուրինի մունիցիպալ ընտրությունների երկրորդ փուլում՝ 59,2% արդյունքով։ Ձախ կենտրոնամետ դաշինքը, որը ղեկավարում էր Լո Ռուսոն (բացի ԴԿ- ից, այն ներառում էր մի քանի փոքր տեղական ցուցակներ, ինչպես նաև կուսակցությունների միավորումը առաջին հոդվածը և Սոցիալիստական, որը ոչ մի մանդատի չի հասել) ստացել է 24 տեղ քաղաքային խորհրդում, աջ կենտրոնամետ Պաոլո Դամիլանոն (Իտալիայի եղբայրների մասնակցությամբ և Սալվինի Պիեմոնտի լիգան) ստացել է 12 տեղ, իսկ Հինգ աստղերի և Կանաչ Եվրոպայի շարժման կոալիցիան, որն առաջին փուլում ստացել է ընտրողների միայն 9 %-ի աջակցությունը՝ 2 տեղ։
Հոկտեմբերի 27-ին պաշտոնապես ստանձնել է քաղաքապետի պաշտոնը։ Լուո Ռուսոն աջ կենտրոնամետներին կառուցողական համագործակցություն առաջարկեց, բայց Դամիլանոն, շնորհակալություն հայտնելով  «ձեռք մեկնելու համար», հրաժարվեց՝ ասելով, որ ձախերի կառավարումը թուրինին բարեկեցություն չի բերել։ Քաղաքապետի պաշտոնի համար Հինգ աստղերի շարժման թեկնածու Վալենտինա Սգանգան երկրորդ փուլի նախօրեին չի դիմել իր կողմնակիցներին՝ կոչ անելով աջակցել թեկնածուներից որևէ մեկին, սակայն հոկտեմբերի 19-ին Facebook-ի իր էջում հայտնել է, որ քվեարկել է Լո Ռուսոյի օգտին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Lo Russo Stefano» (իտալերեն)։ comune.torino.it։ Վերցված է 2021-10-22
Էրվալ Գրանդի

Էրվալ Գրանդի (պորտ.՝ Erval Grande) քաղաք Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Էրեշինի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 4 446 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 285,913 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 15,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 38 255 771,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 7 655,75 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,744։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1959 թվականի։
Ալբիոլո

Ալբիոլո (իտալերեն՝ Albiolo), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2260 մարդ, խտությունը՝ 1130 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 2 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22070։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանի երաժշտական ընկերություն

Հայաստանի երաժշտական ընկերություն, երաժշտական ընկերություն Երևանում, հիմնադրվել է 1958 թվականին։ Միավորում է հանրապետության երգչախմբային արվեստի գործիչներին (կոմպոզիտորներ, խմբավարներ, երգիչներ) և ինքնագործ ու մասնագիտական երգչախմբերի անդամներին։
Հիմնվել է 1958 թվականին։ Բարձրագույն ղեկավար մարմինը համագումարն է (առաջինը՝ 1962 թվականին), գործադիրը՝ վարչության նախագահությունը։ Նպաստում է սովետահայ խմբերգային արվեստի մասսայականացմանը, երգչախմբերի կազմակերպմանն ու կատարելագործմանը, դպրոցներում երգեցողության դասավանդման բարելավմանը, կազմակերպում երգի տոներ, ստեղծագործական և կատարողական մրցույթներ և այլն։ Միավորում է 7 պրոֆեսիոնալ, 64 ինքնագործ և 300 մանկական երգչախումբ։
Բաժանմունքներ ունի Լենինականում, Կիրովականում, էջմիածնում, Դիլիջանում և այլ վայրերում։ Ընկերությանը կից գործում են մանկական, երգչախումբ, երաժշտական ստուդիա և հայ խմբերգային արվեստի տունը Երևանում։ 1986 թվականին ուներ 12․300 անդամ։


== Պատմություն ==
Կազմակերպվել է Երևանում, 1987 թվականին՝ Հայաստանի երգչախմբային ընկերության հիման վրա, որը հիմնադրվել էր 1958 թվականին և միավորում էր հանրապետության երգչախմբային արվեստի գործիչներին, օժանդակում երգչախմբերի ստեղծմանն ու կատարելագործմանը, խմբերգային գրականության բազմացմանը, սեմինարների, երգի տոների, մրցույթների անցկացմանը։ 1996 թվականից Երգչախմբային ընկերությունը վերանվանվել է երաժշտականի։


== Նախագահներ, անդամներ ==
Երգչախմբային ընկերության հիմնադիրներից էին՝

Թաթուլ Ալթունյան (1958-1974 թթ.՝ նախագահ)
Էմմա Ծատուրյան (1975-1996 թթ.՝ նախագահ)
Մարտին Մազմանյան (1958-1977 թթ.՝ փոխնախագահ)
Դավիթ Ղազարյան (Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր, 1996 թվականից՝ նախագահ)
Արամ Տեր-Հովհաննիսյան
Կարո Զաքարյան
Երվանդ Սահառունի
Էդուարդ Կզարթմյան
Հ․ Վերանյան
Ջեյմս Գյոզալյան
Ռոբերտ Աթայան
Հովհաննես Չեքիջյան
Նուպար Սնկրյան
Լ․ Զեյթաղյան
Է․ Էլբակյան
Գ․ Տեր-Աբրահամյան (փոխնախագահ)
Էդուարդ Միրզոյան
Գևորգ Արմենյան
Ռ․ Դավթյան
Օ․ Սիրունյան
Լ․ Բարսեղյան
Արզաս Ոսկանյան
Սվետլանա Նավասարդյան


== Գործունեություն ==
Բաժանմունքներ է ունեցել Գյումրիում, Վանաձորում, Դիլիջանում, Կապանում, Արմավիրում, Վաղարշապատում, Արտաշատում, Եղեգնաձորում, ինչպես և մեթոդիստներ՝ հանրապետության այլ քաղաքներում ու գյուղերում։ Ընդգրկել է 68 ինքնագործ, 7 պրոֆեսիոնալ (այդ թվում՝ Արամ Տեր-Հովհաննիսյանի անվան երգչախումբը) և բազմաթիվ մանկական երգչախմբեր։ Երևանում և բաժանմունքներում ընկերությանը կից գործում են մանկական երգչախումբ-ստուդիաներ, Երևանում՝ Խմբերգային արվեստի տունը։ Հայաստանի երաժշտական ընկերությունը ընդլայնել է երգչախմբային ընկերության գործունեությունը՝ միավորելով հանրապետության երաժշտական մշակույթի գործիչներին՝ պրոֆեսիոնալ երաժիշտների, մանկավարժների, գեղարվեստական ինքնագործունեության մասնակիցների։ Այն նպաստում է երաժշտալուսավորչական աշխատանքների կազմակերպմանը և դրա մեթոդների կատարելագործմանը, ժողովրդական լայն զանգվածների գեղագիտական դաստիարակմանը։ Հայաստանի երաժշտական ընկերության 7 բաժանմունքների գործունեությանը հասարակական կարգով ընդգրկված են հանրապետության պրոֆեսիոնալ երաժիշտները։


== Հասցե ==
Հայաստանի երաժշտական ընկերությունը գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Սայաթ-Նովա փողոցի 15 հասցեում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիսլավ Գրամատիկ

Վլադիսլավ Քերականագետ (բուլղար․՝ Владислав Граматик, 15-րդ դար, Novo Brdo, Novo Brdo Municipality, Pristina District, Կոսովո - 15-րդ դար, Օսմանյան կայսրություն), միջնադարյան բուլղարական գրագիր, թարգմանիչ, ժողովածուներ կազմող, գրող և XV դարի վայելչագիր։ Նա գրել է հին բուլղարերենով։ Աշխատել է Հյուսիսային Մակեդոնիայի տարբեր վանքերում։ Նա համարվում է Տիռնովոյի գրքի դպրոցի ուշ ժամանակաշրջանի ներկայացուցիչը։ Վլադիսլավ Գրամամարի միակ հայտնի հեղինակային ստեղծագործությունն է «Պատմություն Ռիլայի վանք Իվան Ռիլսկու մասունքների տեղափոխման մասին» («Ռիլայի պատմություն») ստեղծագործությունը։ Այն Եֆիմ Տիռնովսկու «Իվան Ռիլսկու կյանքը» ստեղծագործության շարունակությունն է։


== Նամակագրություններ և ժողովածուներ ==
«Սահմաններ» — ժողովածու 1456 թ.
«Զագրեբյան ժողովածու» («Զագրեբյան ներբող») — 1469 թ.
Ժողովածու 1473 թ.
«Ռիլայի ժողովածու» («Ռիլայի ներբող») — 1479 թ.
«Վեցօրյակ»
«Բառերի և կյանքի ժողովածու»
Ներբող 1483 թ.:


== Գրականություն ==
Данчев, Г. Владислав Граматик, С., 1969.
Данчев, Г. Рилската повест на Владислав Граматик и споровете около двете ѝ редакции. — В: Същият. Страници из историята на Търновската книжовна школа. С., 1983, 187—228.
Стара българска литература. Т. 4. Житиеписни творби. Под ред. на Кл. Иванова. С., 1986, 627—628.
Пълен текст на «обширната редакция» на повестта в превод на В. Сл. Киселков. — В: Из старата българска литература. С., 1988, 193—203.
Данчев, Г. Вести за дейността на Кирил и Методий, съхранени за науката от Владислав Граматик. — Славянска филология. Т. 21, 1993, 58-64.
Христова, Б. Опис на ръкописите на Владислав Граматик. Велико Търново, 1996.


== Արտաքին հղումներ ==
«Разказ за пренасяне мощите на Иван Рилски в Рилският манастир»
Volo ergo sum

Volo ergo sum (լատիներենից թարգմանություն՝ «Ցանկանում եմ, հետևաբար գոյություն ունեմ»), Մեն դը Բիրանի փիլիսոփայության հիմնական թեզիսը, որը հակադրվում է Դեկարտի Cogito ergo sum արտահայտությանը։


== Թեզիսի բովանդակություն ==
Մեն դե Բիրանը ֆրանսիցաի փիլիսոփա էր, որը «գաղափարականների» դպրոցի ներկայացուցիչ էր և ֆրանսիական սպիրիտուալիզմմի հիմնադիր։ Նրա քննադատության հիմնական օբյեկտը Կոնդիլյակի սենսուալիստական գիտությունն էր, որին նա հակադրել է իր ինքնադիտարկման հոգեբանությունը։ Բիրանի կարծիքով կամքի դրսևորումներում մենք անմիջականորեն գիտակցում ենք սեփական անհատական գոյությունը։ Կամքի գոյությունը չի կարող բացատրվել որպես պասիվ զգայությունների առարկա. նրանք «ես» փիլիսոփայության ներքին ակտիվության արտահայտություն են։
Գիտակցության առաջնային փաստը, ենթադրում էր Բիրանը, գտնվում է ֆիզիկական աշխարհի ճանաչողության հիմքում։ Կամային ջանքի փաստի մեջ ընկած է այն ջանքին հակադրվելու փաստը, այդ իսկ պատճառով միաժամանակ սեփական ես-ի հետ մենք հայտնաբերում են և ոչ-ես արտահայտությունը՝ մարմնի և մարմնական աշխարհի տեսքով։ Մեր իմացությունը սեփական մարմնի մասին հիմնված է հակադրությունների փորձի վրա։ Ջանքի հիմքում ընկած է հոգեբանության գոյության հիմքը, հակադրության հիմքում՝ ֆիզիկական գոյության հիմքը։ Վերջապես, գիտակցության առաջնային փաստում իր սկիզբն ու փիլիսոփայական նախահիմքի կատեգորիաներն են ստանում, որը հետո մենք տանում ենք մեր ներքին աշխարհ։ Այսպես, կատարելով կամային ջանք՝ մենք անմիջականորեն ճանաչում ենք ինքներս մեզ, որպես նրա պատճառը, և այստեղից է սկիզբ առնում նախահիմքի մասին գաղափարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кротов А. А. Философия Мен де Бирана. — М.: Изд-во МГУ, 2000. — 104 с.
Կայրակովո

Կայրակովո (ռուս.՝ Кайраково, բաշկիրերեն՝ Ҡайраҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 578 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6758) Ջեսսիօուենս

(6758) Ջեսսիօուենս (անգլ.՝ Jesseowens), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի ապրիլի 13-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,650356 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2943 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0064 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1575,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,228427 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6758) Ջեսսիօուենս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)