armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մարտին Էդեգոր

Մարտին Էդեգոր (նորվ.՝ Martin Ødegaard, ծնվ․ 1998, դեկտեմբերի 17, Դրամմեն), նորվեգացի ֆուտբոլիստ, Ռեալ Մադրիդ Կաստիլիայի կիսապաշտպան։


== Ակումբային Կարիերա ==


=== Ստրեմսգոդսետ ===
Երբ գտնվում ես «Ստրեմսգոդսետի» երիտասարդական կազմում, գրավում ես այնպիսի խոշոր ակումբների ուշադրությունը, ինչպիսիք են՝ «Բավարիա», «Մանչեսթեր Յունայթեդ» և «Մանչեսթեր Սիթի»։ 2014 թվականի հունվարին Էդեգորը եկավ իր առաջին ակումբը՝ «Ստրեմսգոդսետ»։ Նրա դեբյուտը Նորվեգիայի առաջնությունում տեղի ունեցավ 2014 թվականի ապրիլի 13-ին «Օլեսուննայի» դեմ, որը նրան դարձրեց ամենաերիտասարդ խաղացողը, որը դուրս է եկել խաղադաշտ Տիպպելիգայում (Նորվեգիայի առաջնությունում)։ Մայիսի 5-ին նա ակումբի հետ կնքեց իր առաջին պրոֆեսսիոնալ պայմանագիրը՝ կես տարի ժամկետով։ Մայիսի 16-ին Էդեգորը խփեց առաջին գնդակը «Սարնսբորգայի» դեմ խաղում և դարձավ ամենաերիտասարդ գոլ խփած ֆուտբոլիստը լիգայի պատմության մեջ։
2014 թվականի հոկտեմբերին տարածվեցին լուրեր, թե նրան ուզում է գնել հոլանդական «Այաքսը»։


=== Ռեալ Մադրիդ ===
2015 թվականի հունվարի 22-ին «Ռեալ Մադրիդը» հայտարարեց Էդեգորի հետ պաշտոնական պայմանագիր կնքելու մասին։ Նորվեգացու աշխատավարձը տարեկան կազմում է 2,25 միլիոն եվրո։


== Կարիերան հավաքականում ==
2013 թվականին Մարտին Էդեգորը ներկայանում է Նորվեգիայի տարբեր տարիքային հավաքականներում։ Հիմա նա 17 տարեկանների հավաքականի անդամ է։
2014 թվականի օգոստոսի 24-ին Մարտինը դեբյուտը նշեց հավաքականի գլխավոր թիմում, դուրս եկավ խաղադաշտ հիմնական կազմում ԱՄԷ-ի դեմ ընկերական խաղում և խաղաց խաղի 90 րոպեն։ Նա դարձավ Նորվեգիայի պատմության մեջ ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը։


== Անձնական կյանք ==
Մարտին Էդեգոր - «Ստրեմսգոդսետ»-ի և «Սանֆորդի» նախկին խաղացող Խանս Էրիկ Էդեգորի որդին։ Հիմա Մարտինը ավարտում է տեղական միջնակարգ դպրոցը։
Յան դե Վիտե

Յան դե Վիտե (լեհ.՝ Jan de Witte, 1709, Պոլտավա, Կազակական հետմանություն - դեկտեմբերի 24, 1785(1785-12-24), Կամենեց-Պոդոլսկի, Ռեչ Պոսպոլիտա), լեհ, հոլանդական ծագմամբ ռազմական ինժեներ և ճարտարապետ, Իվան Վիտեի թոռը։


== Կենսագրություն ==
Կյանքի վաղ շրջանի մասին շատ քիչ տեղեկություններ են պահպանվել։ Ինժեներական ուսում ստանալուց հետո ընդունվում է աշխատանքի թագավորական ճարտարապետների Կորպուսում։ 1767 թվականին Վիտեն ստանում է Գրաֆի տիտղոս, 1776 թվականին պարգևատրվել է Սբ․ Ստանիսլավի շքանշանով։ Դե Վիտեն եղել է Կամենց Պադոլսկի հրամանատարը, թագավորական զոորքերի գեներալ֊լեյտենանտ և հարգված ճարտարապետ։ Նա բարոկկո ոճի ստեղծագործող է։
Յան դե Վիտեն իր կնոջ Մարինայի հետ, ով ծնունդով Լյուբանսկից է, թաղված են Սբ․ Պետրոսի և Պավելի եկեղեցու բակում։


== Ստեղծագործությունները ==
Պալատ Լուբոմիրսկում, 1740-ական թվականներ,
Դոմինիկյան տաճար, 1749,
Պալատ Կամենց Պադոլսկում (չի պահպանվել),
Կամենց Պադոլսկի հաղթական կամար (չի պահպանվել),
Լեհական կաթոլիկ եկեղեցի Կուպինում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Григорій ХОТЮН, Ігор ДАНІЛОВ (20 квітня 1996)։ «Ян де Вітте — будівничий і захисник Кам'янця.  Ескізи до портрету» (ուկրաիներեն)։ Кам'янець-Подільський вісник։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-14-ին։ Վերցված է 2011-05-22 
Ганна Ківільша (26-05-2010)։ «Архітектурна спадщина Яна де Вітте у Кам'янці-Подільському» (ուկրաիներեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-05-14-ին։ Վերցված է 2011-05-22
Կրուտոյ Խոլմ

Կրուտոյ Խոլմ (ռուս.՝ Крутой Холм), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էմիլ Սթանգ Ավագ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էմիլ Սթանգ (այլ կիրառումներ)Էմիլ Սթանգ Ավագ (նորվ.՝ Emil Stang d.e., հունիսի 14, 1834(1834-06-14), Քրիստիանիա, Նորվեգիա - հուլիսի 4, 1912(1912-07-04), Քրիստիանիա, Նորվեգիա),  նորվեգացի պետական գործիչ, Նորվեգիայի վարչապետ (3 անգամ), իրավաբան, Նորվեգիայի պահպանողական կուսակցության առաջնորդ։
Անկախ Նորվեգիայի առաջին վարչապետ Ֆրեդերիկ Սթանգի որդին։
1858 թվականին դարձել է իրավագիտության թեկնածու, իսկ 1861 թվականին բացել է սեփական իրավաբանական գրասենյակ։ Այդ ժամանակից ի վեր նա խմբագրել է «Ugeblad for Lovkyndighed» պարբերականը, իսկ 1871 թվականից 1907 թվականներին՝ «Norsk Retstidende» պարբերականը (բացառությամբ վարչապետի պաշտոնը զբաղեցնելու տարիների)։
1882 թվականին ընտրվելում է Ստորտինգի անդամ։ 1884 թվականից դարձել է Պահպպանողական կուսակցության առաջնորդ։ Այդ պաշտոնը նա զբաղեցրել է մինչև 1889 թվականը, այնուհետև 1891-1893 և 1896-1899 թվականներին։
Երեք անգամ դարձել է Նորվեգիայի վարչապետ։ Վարչապետական աթոռը զբաղեցրել է 1889-1891 թվականներին և 1893-1895 թվականներին, իսկ 1889-1891 թվականներին եղել է Ստորտինգի նախագահ։

1889 թվականին վարչապետ Յուհան Սվերդրուպի կառավարության անկումից հետո Սթանգը դառնում է պահպանողական կառավարության ղեկավար։ Նրա որդեգրած քաղաքականությունը առիթ է ստեղծում բազմաթիվ ընդդիմախոսներ ունենալուն։ 1891 թվականին Սթանգը ստիպված է լինում հրաժարական տալ՝ դառնալով Քրիստիանիայի (ներկայումս՝ Օսլո) բարձրագույն դատարանի խորհրդական։ 1893 թվականի գարնանը Էմիլ Սթանգը նշանակվում է նախարար-նախագահ, որպեսզի Շվեդիայի հետ միության վերաբերյալ բանակցություններ վարի։ Սակայն 1895 թվականին հրաժարակն է տալիս, քանի որ Ստորտինգի ընտրություններում իր քաղաքական ուժը քաղաքական հաջողություն չի գրանցում։ Հրաժարականից հետո Սթանգը սկսում է աշխատել որպես Բորգարթինգի և Ագդերայի դատարանի նախագահության անդամ։ 1901 թվականին աշխատանքի է ընդունվում Նորվեգիայի բարձրագույն դատարանում։ 1994 թվականին անցնում է թոշակի։
Էմիլ Սթանգը մահացել է 1912 թվականի հուլիսի 4-ին Օսլոյում։ Գերեզմանը գտնվում էՕսլոյի գերեզմանատանը։


== Աղբյուրներ ==
Family genealogy.(անգլ.)
Paul Thyness. "Emil Stang – 2, Jurist, Politiker".(նորվ.)
"Emil Stang, Biografier 1905-1945". Archived 2016-08-05 at the Wayback Machine.(նորվ.)
Չարբախ (Վանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չարբախ (այլ կիրառումներ)Չարբախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էռնեստ Օբմինսկի

Էռնեստ Օբմինսկի (ռուս.՝ Эрне́ст Евге́ньевич Обминский, սեպտեմբերի 19, 1931(1931-09-19), Օդեսա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 7, 2020(2020-11-07)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1953 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1953 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1953 թվականից մինչև 1959 թվականը եղել է ԽՍՀՄ սպորտի կոմիտեի ավագ ռեֆերենտ։
1962-ից մինչև 1969 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի ավագ դասավանդող, դոցենտ։
1969-1974 թվականներին Ժնևում ՄԱԿ-ի բաժանմունքի ԽՍՀՄ ներկայացուցչության աշխատակից։
1974 թվականից մինչև 1979 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության դիվանագիտական ակադեմիայի փոխռեկտոր։
1979-1983 թվականներին եղել է Թաիլանդում ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցիչ։
1983 թվականից մինչև 1984 թվականը եղել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի համաշխարհային տնտեսության և միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտ բաժնի վարիչ։
1986-1991 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի միջազգային աշխատանքային շարժման ինստիտուտի փոխտնօրեն։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1989 թվականի դեկտեմբերի 15)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте biografija.ru
Շաղարջիկ

Շաղարջիկ, ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում է այժմյան Սիսիանի շրջանում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 497 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գայոզ Նիգալիձե

Գայոզ Նիգալիձե (վրաց.՝ გაიოზ ნიგალიძე, ապրիլի 24, 1989(1989-04-24)), վրացի շախմատիստ, միջազգային վարպետ (2009)։ 2014 թվականին ստացել է գրոսմայստերի կոչում, սակայն 2015 թվականին զրկվել է այդ կոչումից։ Վրաստանի կրկնակի չեմպիոն (2013, 2014)։
2015 թվականի ապրիլին Դուբայի 17-րդ բաց մրցաշարի 6-րդ խաղափուլում Նիգալիձեի մրցակիցը Տիգրան Լ. Պետրոսյանն էր։ Պարտիայի ընթացքում վրացի գրոսմայստերը քայլն անելուց հետո հաճախ էր գնում զուգարան, ինչը հարուցեց հայ գրոսմայստերի կասկածը։ Նա այդ մասին տեղեկացրեց մրցավարին, որը զուգարանում հայտնաբերեց հեռախոս, որի էկրանին Պետրոսյան - Նիգալիձե պարտիան էր։ Համաձայն կանոնակարգի՝ վրացի շախմատիստին պարտիայի ընթացքում սարքերից օգտվելու համար սպառնում էր 3 տարվա որակազրկում։ 2015 թվականի դեկտեմբերին ՖԻԴԵ-ի էթիկայի հանձնաժողովը նրան որակազրկել է մինչև 2018 թվականի սեպտեմբերի 5-ը և զրկել է գրոսմայստերի կոչումից, սակայն մինչ այդ նրա ստացած միջազգային վարպետի կոչումը պահպանվել է։ 2019 թվականի մայիսից կրկին մասնակցում է մրցաշարերին։
Ըստ Տիգրանի՝ Նիգալիձեի վարքագիծն իրեն կասկածելի է թվացել դեռևս համատեղ նախորդ մրցաշարում (Ալ-Աին, դեկտեմբեր, 2014), որում Նիգալիձեն դարձել է հաղթող։ Սակայն այն ժամանակ Պետրոսյանն ապացույցներ չի ունեցել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գայոզ Նիգալիձեի անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում (անգլ.)
Գայոզ Նիգալիձեի պարտիաները (անգլ.)
Գայոզ Նիգալիձեի անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Ի՞նչ կընտրեիր դու

«Ի՞նչ կընտրեիր դու» (ռուս.՝ «Что бы ты выбрал?»), 1981 թվականի խորհրդային գեղարվեստական հեռուստաֆիլմ, որը նկարահանել է  Դինարա Ասանովան։


== Սյուժե ==
Երրորդ դասարանցի չորս ընկերներ ապրում են Լենինգրադում, սովորում են նույն դասարանում և փորձում են հասկանալ իրենց ծնողներին և ուսուցիչներին։


== Դերերում ==
Անվար Ասանով – Վոլոդյա
Մարինա Կրիվիցկայա – Մարինա
Նաստյա Նիկոլսկայա – Նաստյա
Յարոսլավ Յակովլև – Յարոսլավ
Ֆելիքս Ռավդոնիկաս – Պուլնև
Ելենա Սոլովեյ  – Նաստյայի մայրը
Եկատերինա Վասիլևա  – Վոլոդյայի մայրը
Լիդիա Ֆեդոսեևա-Շուկշինա  – Մարինայի մայրը
Տինու Օյա – Կիլիստիկ
Իվան Կրասկո – դպրոցի տնօրեն
Վալենտինա Պուգաչովա – քարավանով հյուր
Լյուբով Տիշենկո – բոքոնով հյուր
Վալերի Պրիյոմիխով  – փեսա
Զինովի Գերդտ  – պատմողի ձայնը
Գեորգի Վոլչեկ – էպիզոդ
Դ. Կրիժանսկայա – էպիզոդ
Սերգեյ Իվանով – էպիզոդ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալեքսանդր Կուրգատնիկով
Ռեժիսոր՝ Դինարա Ասանովա
Օպերատոր՝ Վլադիմիր Իլյին
Կոմպոզիտոր՝ Վիկտոր Կիսին
Հնչյունային օպերատոր՝ Ալիակպեր Հասանզադե
Երգերի հեղինակ՝ Բուլատ ՕկուջավաՖիլմի աշխատանքային անվանումը՝ «Մայրու կոն» (ռուս.՝ «Кедровая шишка»)։ Գլխավոր մանկական դերերը կատարում են ռեժիսոր Դինարա Ասանովայի որդին՝ Անվարը (լուագրերում՝ Վոլոդյա) և երկրորդ ռեժիսոր Լյուդմիլա Կրիվիցկայայի դուստրը՝ Մարինան։ Ֆիլմում հնչում է Բուլատ Օկուջավայի «Արև փայլում է, երաժշտություն է հնչում...» (ռուս.՝ «Солнышко сияет, музыка играет...»)  երգը երեխաների կատարմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ի՞նչ կընտրեիր դու» «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Արսեն Գրիգորյան (Մրո)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արսեն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)Արսեն Հովսեփի Գրիգորյան (հայտնի է նաև որպես Մրո, դեկտեմբերի 7, 1968(1968-12-07), Ալ-Կամիշլի, Սիրիա), հայ ժողովրդական երգերի մեկնաբան, Հայաստանի վաստակավոր արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1968 թվականին՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հայաշատ Ղամիշլի քաղաքում։ 1987 թվականին ժամանել է Երևան երաժշտական կրթություն ստանալու նպատակով, ընդունվելով Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա։ Ուսման ավարտին ստացել է արվեստի վարպետի որակավորում` ավարտելով նաև ասպիրանտուրան։
1987 թվականից Արսեն Գրիգորյանը ապրում ու ստեղծագործում է Հայաստանում։ 2004 թվականին դարձել է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, իսկ 2008 թվականին արժանացել է ՀՀ վաստակավոր արտիստի կոչմանը։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
«Կռունկ» երաժշտական փառատոն, «Լավագույն ժողովրդական երգիչ», 2004 թ.
Ազգային երաժշտական մրցանակաբաշխություն, «Տարվա լավագույն ժողովրդական երգիչ», 2008 թ.
«Տարվա լավագույն ժողովրդական երգիչ», Մոսկվա, «Տաշիր 2008» համահայկական մրցանակաբաշխություն, 2008 թ.
ՀՀ վաստակավոր արտիստ»,  2008 թ.
«Հայաստանի Ռամկավար ազատական կուսակցության ոսկե շքանշան», 2009 թ.
«Գարեգին Նժդեհ» հուշամեդալ, 2009թ.
«Զորավար Անդրանիկ» շքանշան, 2010 թ.
«Վարդան Մամիկոնյան» շքանշան, 2011 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2018-03-13 at the Wayback Machine.
Լաֆելին

Լաֆելին (ֆր.՝ Laféline), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Սեն Պուրսեն սյուր Սյուլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03134։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 193 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 123 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 91-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 32-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 74,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 78,1 %)։ 91 աշխատունակ բնակիչներից 82-ը աշխատում էին (43 տղամարդ և 39 կին), անաշխատանք էին 9-ը (5 տղամարդ և 4 կին)։ 32 անգործունակ մարդկանցից 8-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 13-ը թոշակառու, 11-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Մարտեն եկեղեցի՝ XIV դար
Ռոնյի մենաստան՝ XII դար
Բուշի դղյակ՝ XIV դար


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լաֆելին» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-28-ին։ Վերցված է 2012-7-14 
«Լաֆելին» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Անուֆրիևո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անուֆրիևո (ռուս.՝ Ануфриево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 98 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոբրուն (գյուղ, Բրյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոբրունԴոբրուն (ռուս.՝ Добрунь), գյուղ Ռուսաստանի Բրյանսկի մարզի Բրյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4516 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիիտմե

Սիիտմե (էստ․՝ Sõitme), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 93 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սանդիլիանո

Սանդիլիանո (իտալերեն՝ Sandigliano), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 2862 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 273 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13876։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում հատկապես նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բուրաստան (անձնանուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուրաստան (այլ կիրառումներ)Բուրաստան, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն բուրաստան՝ «ծաղկանոց» բառից։ Համապատասխանում է պարսկերեն Bustãn անվանը։ Հիշատակված է 1570, 1610 և 1619 թվականներին (Պուրաստան ձևով)։


== Ծանոթագրություններ ==
Աթմա (այլ կիրառումներ)

Աթմա, կարող է վերաբերել՝

Աթմա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում
Աթմա - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Ակնի գավառակում` բարձրադիր և նոսր անտառապատ վայրում
Աթմա - լեռ Կիլիկիայում, Հաճընի շրջանում
(8189) Նարուկե

(8189) Նարուկե (անգլ.՝ Naruke), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Ցուտոմու Հիոկիի և Շուջի Հայակավայի կողմից Օկուտամայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,139243 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6515 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,627 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2031,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177201 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,78° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8189) Նարուկե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աննե Էնգեր

Աննե Էնգեր (ամուսնական ազգանունը՝ Լանսթեյն) (նորվ.՝  Anne Enger Lahnstein, դեկտեմբերի 9, 1949(1949-12-09), Տրյոգստադ, Էստֆոլդ, Նորվեգիա), նորվեգացի պետական-քաղաքական գործիչ, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Աննե Էնգերը ծնվել է 1949 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Թրյոգստադում։ Մասնագիտությամբ բուժքույր է։ Օսլոյում 1975 թվականին ստացել է սոցիալական աշխատողի որակավորում։
1978 թ.-ից 1979 թվականներն աշխատել է Ազատ աբորտի ազգային քարտուղարությունում։ Կենտրոնի  կուսակցության անդամ է։
1983 թվականից Կենտրոնի կուսակցության փոխնախագահն է եղել, իսկ 1991 թ.-ից 1999 թվականներին նախագահը։
1985 թվականին Նորվեգիայի պառլամենտի պատգամավոր է եղել։
1997 թ.-ից 2000 թվականներին վարչապետ Քիել Մագնե Բուննևիկի կառավարությունում եղել է մշակույթի նախարար։ Դրանից հետո նույն պաշտոնում փոխնախարարն է եղել։
1998 թվականի օգոստոսի 31-ից սեպտեմբերի 24-ը վարչապետ Քիել Մագնե Բուննևիկի հիվանդության պատճառով կատարել է վերջինիսի պարտականությունները՝ որպես Նորվեգիայի վարչապետ։ 1999 թվականի հոկտեմբերին դուրս եկավ կառավարության շարքերից և հայտարարեց, որ հեռանում է նաև պառլամենտից։
Աննե Էնգերը եվրոսկեպտիկ է։ Եվրոպական միություն չմտնելու շարժման ակտիվիստ է։ Ակտիվորեն մասնակցում է արհեստական վիժեցման թույլտվությանը։
2001 թվականի աշնանից «Life Company» ընկերության գլխավոր քարտուղարն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն(նորվ.)
Объявлен состав нового правительства Норвегии ОСЛО, 16 октября 1997. /Корр.ИТАР-ТАСС Archived 2014-11-04 at the Wayback Machine.
Anne Enger hos Fylkesmannen i Østfold
Մուրո Լուկանո

Մուրո Լուկանո (իտալերեն՝ Muro Lucano ), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6108 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 49 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 125 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85054։ Հեռախոսային կոդը՝ 0976։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Ժերարդո Մաելլան։ Տոնը նշվում է ամեն տարի սեպտեմբերի 2-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Պոնտերանիկա

Պոնտերանիկա (իտալերեն՝ Ponteranica), կումունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
2008 թվականի դրությամբ ապրում է 6866 մարդ բնակչության խտությունը 868 մարդ/կմ²։ Փոստային կոդ՝ 24010։ Հեռախոսային կոդ 035։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սուրբ Պանտիլիմոն Ապաքինողը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլլասիմիուս

Վիլլասիմիուս (իտալ.Villasimius), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։ 
Բնակչության թիվը կազմում է 2887 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 49,76 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 58,02 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 9049։ Հեռախոսային կոդ՝ 070։


== Պաշտոնական կայք ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մուչեց Նովրուզլու

Մուչեց Նովրուզլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1906 թվականին գյուղն ունեցել է 393 թուրք, իսկ 1908-ին՝ 303 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(4485) Ռադոնեժսկիյ

(4485) Ռադոնեժսկիյ (անգլ.՝ Radonezhskij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի օգոստոսի 27-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,009224 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7983 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2201 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1906,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188809 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,15° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4485) Ռադոնեժսկիյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էսենլեր

Էսենլեր (թուրքերեն՝ Esenler), շրջան Ստամբուլի մարզի եվրոպական հատվածում։ Բաղկացած է 18 թաղամասերից, որոնք ընդհանուր առմամբ զբաղեցնում են 5227 հեկտար տարածք։ 2011 թվականի տվյալներով, Էսենլերի բնակչությունը կազմել է 461 382 մարդ։ Սահմանակից է Գազիօսմանփաշա, Գյունգյորեն և Բաղջըլար շրջաններին։ Շրջանի ղեկավարը Թեֆվիք Գյոքսուն է։


== Պատմություն ==
Օսմանյան կայսրության ժամանակ շրջանում՝ քաղաքի սահմաններից դուրս գտնվել են Լիտրոս և Ավաս գյուղերը, որոնք հիմնականում բնակեցված են եղել հույն գյուղատնտեսներով։ Բնակիչները տեղահանվել և Թուրքիայից Հունաստան են արտագաղթել Հույն-թուրքական բնակչության փոխանակության ժամանակ։ Էսենլերը հիմնականում բնակեցված է հունական Մակեդոնիայից ներգաղթած թուրքերով։


== Գրականություն ==
T.F. Kurnaz, S. Ramazanoglu, C. Karavul Urban microzonation study for Esenler district, Istanbul, Turkey // Physical Sciences : Academic Journals. — Т. 6. — № 21. — С. 4933-4946. — 
Tahire Erman, Aslýhan Eken The “Other of the Other” and “unregulated territories” in the urban periphery: gecekondu violence in the 2000s with a focus on the Esenler case, Istanbul // Cities : Научный журнал. — 2004. — Т. 21. — № 1. — С. 57–68.
Պոսադաս (այլ կիրառումներ)

Պոսադաս, կարող է վերաբերել՝

Պոսադաս - քաղաք Արգենտինայում
Պոսադաս - քաղաք և քաղաքապետարան Իսպանիայում, ընդգրկում է Կորդովա նահանգը, Անդալուզիա համայնքի ինքնավար մարզ
Որբ աղվեսը

«Որբ աղվեսը», ռուսական նկարված մուլտֆիլմ, որը ստեղծվել է 2004 թվականին ռեժիսոր Սերգեյ Գորդեևի կողմից «Պիլոտ» ստուդիայում բաշկիրական հեքիաթի մոտիվներով։
Մուլտֆիլմը «Գունագեղ քարերի սարը» մուլտսերիալի մաս է։ Մուլտֆիլմի սկզբում «Մենք ապրում են Ռուսաստանում՝ Բաշկորտոստանում» պլաստիլինե գրադրվագն է։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմն ունի բաշկիրական ժողովրդական հեքիաթի մոտիվներ և իսպանական ժողովրդական «Մեղրի կճուճը» հեքիաթի նմանօրինակն է։
Մի անգամ հանդիպում են Արջը, Գայլը, Նապաստակը և Աքաղաղը և որոշում ապրել միասին։ Նրանք տուն են կառուցում և սկսում են աշխատել։ Արջը մեղվանոց է ձեռք բերում, Նապաստակը և Գայլը ձուկ են որսում, իսկ Աքաղաղը խրտվիլակ է աշխատում։
Մի անգամ ընկերները շուկայում փեթակը փոխանակում են կովի հետ։: Նրանց սկսում է բավականացնել և՛ կաթը, և՛ սերուցքը, և՛ կարագը։ Իսկ կարագն այնքան շատ էր, որ ընկերները ձեղնահարկում ձմռան համար պաշար են մթերում։ Հանկարծ նրանց մոտ է գալիս «որբ» Աղվեսը և սկսում ապրել նրանց մոտ։ Երբ իմանում է կարագի մասին, սովորություն է դարձնում գնալ ձեղնահարկ և այն ուտելը։ Շուտով նա ուտում է ողջ կարագը, իսկ մեղքը գցում Արջի վրա։ Բայց Աքաղաղը գիտեր ճշմարտությունը և ամեն ինչ պատմում է Նապաստակին, Գայլին և Արջին։ Նրանք միասին կարագի կճուճի մեջ են թաքցնում մեղուների փեթակը։ Այսպիսով Աղվեսն իր խորամանկության ու ագահության համար պատժվում է։


== Ստեղծողներ ==


== Պրեմիերա և մրցանակներ ==
2005 թվականի փետրվարին Սուզդալում անցկացվող անիմացիոն ֆիլմերի 10-րդ ռուսական Բաց փառատոնի շրջանակներում տեղի է ունեցել «Գունագեղ քարերի սարը» շարքի առաջին 11 ֆիլմերի պրեմիերան
2005 թվականին արժանացել է Սյուզդալի (2005) անիմացիոն ֆիլմերի 10-րդ  ռուսական բաց փառատոնի (ԱՖՌԲՓ) ժյուրիի դիպլոմին։
2006 թվականին կինոմոտոգրաֆիայի ոլորտում արժանացել է «Ոսկե արծիվ» ազգային մրցանակին 2005 թվականի ընթացքում «Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ» կատեգորիայում «Գունագեղ քարերի լեռը» շարքի համար (2004 թվականի 11 մուլտֆիլմներ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Лиса-сирота» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Лиса-сирота»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Лиса-сирота» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Мультисказка.ru — сайт проекта «Гора Самоцветов» Archived 2018-02-17 at the Wayback Machine.
Բեմի հայելի

Բեմի հայելի (պորտալ) (լատ.՝ porta, portale՝ դարպաս, մուտք, դուռ), բեմի ճարտարապետական շրջանակը, որը առանձնացնում է այն հանդիսասրահից՝ ձևավորելով պորտալային փոս։ Ժամանակակից թատրոնի բեմի հայելին ունի քառակուսու ձև՝ կլորավուն վերնամասով։ Բեմի հայելու կայուն մակերեսը կարող է փոքրացվել վերևից իջնող, ինչպես նաև դեպի կողքերը բացվող վարագույրների օգնությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խնձորեսկ. էտյուդ (նկար, Արփենիկ Նալբանդյան)

«Խնձորեսկ. էտյուդ (նկար, Արփենիկ Նալբանդյան)», ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ Արփենիկ Նալբանդյանի 1962 թվականին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Պատմություն ==
Արփենիկ Նալբանդյանի ստեղծագործության վերջին շրջանին է պատկանում Խնձորեսկում կատարած մի էտյուդ, որը գունային հարաբերությունների ճշտությամբ, տոնային նուրբ երանգավորմամբ, անմիջականությամբ, վրձնահարվածի ակնթարթային ուժով բացառիկ է նկարչուհու աշխատանքների մեջ։ Այս կտավը տիպական հայկական գյուղի նկարագիր է։ Չնայած այն կրում է գեղանկարչական ճեպանկարի բնույթ, սակայն ավելի ավարտուն է, քան կարող էր լինել երկարատև աշխատանքից հետո։ Այն հագեցած է գույնի շռայլումով և ամփոփում է հեղինակի` բնությունից ստացած վառ տպավորությունը։


== Նկարագրություն ==
Արփենիկ Նալբանդյանը նկարը պատկերել է կտավի վրա, յուղաներկով, նկարի չափսերն են՝ 50x34.5 սմ, նյութը՝ ստվարաթուղթ։


== Տես նաև ==
Հայաստանի ազգային պատկերասրահ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արփենիկ Նալբանդյանի էջը Էդուարդ Իսաբեկյան կայքում(չաշխատող հղում)
«Խնձորեսկ. էտյուդ (նկար, Արփենիկ Նալբանդյան)» կտավը Հայաստանի ազգային պատկերասրահի կայքում
Սերնովոդսկ (այլ կիրառումներ)

Սերնովոդսկ, կարող է վերաբերել՝

Սերնովոդսկ - բալնեոլոգիական առողջարան
Սերնովոդսկ - գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Սերգիևսկի շրջանի կազմում
Վեներա Անադիոմենա (նկար, Տիցիան)

«Վեներա Անադիոմենա», կամ «Աֆրոդիդե Անադիոմենա» (իտալերեն՝ Venere Anadiomene), Վերածննդի Իտալիայի 16-րդ դարի վենետիկյան դպրոցի վաղ շրջանի ներկայացուցիչ, իտալական բարձր վերածննդի գլխավոր ներկայացուցիչներից մեկը հանդիսացող Տիցիանի նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է մոտավորապես 1520-ական թվականներին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 75,8 × 57,6 սմ։ Այսօր «Վեներա Անադիոմենա» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահում (Միացյալ Թագավորություն)։
Ըստ հին հույն նշանավոր գրող Հեսիոդոսի, Աֆրոդիտեն (կամ Վեներան) ծնվել են ծովային փրփուրներից հոլանի վիճակում։ Նա դեպի ափ է հասել խեցու օգնությամբ։ Ահա այս սյուժեն է կտավին հանձնել Տիցիանը։


== Պատմություն ==
«Վեներա Անադիոմենա» ստեղծագործությունը պատկանել է Շվեդիայի թագուհի Քրիսթինային։ Ավելի ուշ կտավը տեղ գտավ ռեգենտ Ֆիլիպ II-ի՝ Օռլեանի հերցոգ և Լյուդովիկոս XIV զարմիկի հայտնի հավաքածուի մեջ։ Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո, 1791 թվականին, նկարը վաճառվում է բրյուսելցի բանկիր, Օռլեանի հերցոգ Ֆիլիպ Էգալիտեին. դա տեղի ունեցավ երկու տարի առաջ վերջինիս մահապատժից։ Հերցոգի ողբերգական մահից հետո «Վեներա Անադիոմենա» ստեղծագործությունը տեղափոխվում Միացյալ Թագավորության մայրաքաղաք Լոնդոն։ Այստեղ նկարը գնում է երեք արիստոկրատների սինդիկատի կողմից, որի գլխավորը Ֆրենսիս Էգերթոնն էր։
20-րդ դարի սկզբին նկարը ժառանգությամբ հասել էր Սազերլենդի վեցերորդ հերցոգին։ 1945 թվականից հավաքածուն, որն ընդգրկում էր թվով 26 կտավներ, (որոնցից 16-ը Օռլեանի հավաքածուից), ստացավ «Սազերլենդի փոխառություն» անվանումը։ Այս հավաքածուն, որի մեջ էր նաև «Վեներա Անադիոմենա» ստեղծագործությունը, 1945 թվականից վարձակալության նպատակով փոխանցվեց Էդինբուրգում գտնվող Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահին։
2000 թվականին «Սազերլենդի հավաքածուն» որպես ժառանգություն անցավ Ֆրենսիս Էգերթոնին՝ Սազերլենդի 7-րդ հերցոգին։ Երեք տարի անց՝ 2003 թվականին վերջինս «Վեներա Անադիոմենա» ստեղծագործությունը վաճառում է Շոտլանդիայի ազգային պատկերասրահին 11 միլիոն ֆունտ ստերլինգով։
Ցայսօր էլ «Վեներա Անադիոմենա» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է այդտեղ։


== Տե՛ս նաև ==
Վեներայի ծնունդը (նկար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Francesco Valcanover, L'opera completa di Tiziano, Rizzoli, Milano 1969.
Marion Kaminski, Tiziano, Könemann, Colonia 2000. ISBN 3-8290-4553-0


== Արտաքին հղումներ ==
Kirsty Scott, Edinburgh gallery buys Titian’s 'sexy lady', Thursday February 27, 2003, Guardian(անգլ.)
National Galleries object page
Օրեխովո (գյուղ, Խարկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրեխովոՕրեխովո (ուկրաիներեն՝ Горіхове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օրեխովո գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,12 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 616,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գերդի

Գերդի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Գտնվում էր գավառի հարավ-արևելյան մասում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Ֆրանգուլյան

Գեորգի Վարդանի Ֆրանգուլյան (մայիսի 29, 1945(1945-05-29), Sololaki), հայ քանդակագործ, ՌԴ ժողովրդական նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Ֆրանգուլյանը ծնվել է Թբիլիսիի Սոլոլակի շրջանում 1945 թվականին։ 1956 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Մոսկվա։ 1964 թվականին ընդունվել է Ստրոգանովի անվան արվեստի բարձրագույն ուսումնարան, որտեղ ուսանել է Ջորջ Մոտովիլովի և Ալեքսանդր Մատվեևի դպրոցներում։ Դեռևս ուսանողական տարիներից մասնակցում է ցուցահանդեսների։ Ունեցել է շուրջ 100 ցուցահանդես։ Գեորգի Ֆրանգուլյանը ստեղծագործում է հաստոցային մոնումենտալ արվեստի բնագավառում։ Աշխատում է տարբեր նյութերով՝ բրոնզ, մարմար, փայտ, կերամիկա։ Ֆրանգուլյանի գործերում առանձնահատուկ տեղ են գրավում գրաֆիկական աշխատանքները։ 
1990-ական թթ. Ֆրանգուլյանը ստեղծել է նոր ժանր, որը անվանել է «քանդակային դիզայն»` դրանք ֆունկցիոնալ իրեր են` օրիգինալ փոխաբերական մարմնավորմամբ («Ժամացույցը» շարքը, 1993, բրոնզ, ոսկի, արծաթ, կիսաթանկարժեք քարեր)։
Ստեղծագործությունները գտնվում են Տրետյակովյան պատկերասրահում, Պուշկինի անվան Կերպարվեստի պետական թանգարանում, աշխարհի տարբեր երկրների մասնավոր հավաքածուներում։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Քանդակներ ===
1977 «Փառքի պսակ» հուշարձանային համալիր, Նովոկուզնեցկ, բրոնզ
1986 «Կան և Ենիսեյ» շատրվան, Զելենոգորսկ, բրոնզ
1990 «Խաչելություն», Ռավեննայի Սուրբ Ֆրանսիս տաճար, Իտալիա
1992-1993 Մոսկվայի գիտությունների ռուսական ակադեմիայի շենքի այլաբանական պատկերներ, բրոնզ
1998 Պետրոս Առաջինի հուշարձանն Անտվերպում, Բելգիա, բրոնզ
1999 Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձանը Բրյուսելում, Բելգիա, բրոնզ
2003 Հուշարձան նվիրված կայսրուհի Ելիզավետային, բրոնզ
2007 Արամ Խաչատրյանի հուշարձան, Մոսկվա, Բրյուսով անցում, բրոնզ
2007 Դանթեի եռակայմ առագաստանավը, Վենետիկ, բրոնզ
2008 Բորիս Ելցինի գերեզմանաքարը Նովոդևիչևի գերեզմանոցում, Մոսկվա, սպիտակ մարմար, Բյուզանդական խճանկար կապույտ, կարմիր ծիրանաքար
2011 Բորիս Ելցինի հուշարձանը Եկատիրինբուրգում, մարմար
2011 Ժոզեֆ Բրոդսկու հուշարձանը Մոսկվայում, բրոնզ
2013 Եգոր Գայդարի հուշարձանը Մոսկվայում, բրոնզ
2014 «Սպիտակ քաղաք» քանդակային կոմպոզիցիա, Մոսկվա (չժանգոտվող պողպատ)
2015 Դմիտրի Շոստակովիչի հուշարձան, Մոսկվա (բրոնզ)
2015 Ալբերտ Այնշտայնի հուշարձան, Երուսաղեմ (բրոնզ)
2017 «Վշտի պատ» հուշարձան, Մոսկվա (բրոնզ)
2018 Անատոլի Տարասովի հուշարձան, Մոսկվա
2018 Միխայիլ Աֆանեսևիչ Բուլգակովի հուշարձան, Մոսկվա


== Պարգևներ ==
2013 Մովսես Խորենացու մեդալ
Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական նկարիչ
ՌԴ վաստակավոր նկարիչ
«Պատվո նշան» շքանշան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Ольга Костина. Скульптура Франгуляна. Трилистник. Москва. 2006. С. 6—26 — Сайт скульптора Г. Франгуляна.
Ольга Костина. «Посвящение в скульптуру» — на сайте журнала «Наше наследие» Искусство Георгия Франгуляна
Аграновская М. Возвращение к бронзе // Творчество, № 2, 1988
Светлов, Игорь Евгеньевич, Античный цикл Георгия Франгуляна // Декоративное искусство, № 9, 1981* журнал «Ереван» № 6 (55) июнь 2010 г.


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Արամ Խաչատրյանի հուշարձան (Մոսկվա)


== Արտաքին հղումներ ==
Գեորգի Ֆրանգուլյանի կայքը Archived 2014-10-29 at the Wayback Machine.
(3699) Միլբորն

(3699) Միլբորն (անգլ.՝ Milbourn), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,398222 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9493 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8472 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1356,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265381 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,72° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3699) Միլբորն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օսմանյան կայսրության զինանշան

Օսմանյան կայսրության զինանշան (թուրքերեն՝ Osmanlı İmparatorluğu arması), Օսմանյան կայսրության պետական խորհրդանիշներից մեկը, որը ստեղծվել է 19-րդ դարի վերջին՝ եվրոպական հերալդիկ ավանդույթների միջոցով: Իր գոյության ընթացքում պետական խորհրդանշանը ենթարկվել է մի շարք փոփոխությունների: Զինանշանի վերջնական տարբերակը հաստատվել է 1882 թվականի ապրիլի 17-ին օսմանյան սուլթան Աբդուլ Համիդ II-ի հրամանով:
Զինանշանի վրա պատկերված են կանաչ շրջաններ և կիսալուսին՝ փայլող աստղի վրա: Շրջանի կենտրոնում գտնվում է Աբդուլ Համիդ սուլթանի տուղրան: Դրանց ստորին մասում գտնվում են երկու դրոշներ: Կարմիր դրոշը Անատոլիան և Ասիայի մյուս պետությունները դրոշն է, իսկ կանաչը՝ Ռումելիաի դրոշը: Աջ և ձախ հատվածներում առկա են տարբեր տեսակների զենքեր, փադիշահի չալմայով վահան, ծաղիկներ, կշեռք և երկու գիրք, ավելի ներքև հինգ մեդալ՝ տարբեր իրադարձությունների համար նախատեսված:
Կենտրոնում առկա աստղը խորհրդանշում է Օսմանյան կայսրության գերիշխանությունը, որը լուսավորում է ամբողջ աշխարհը իր հզորությամբ: Զենքերը և վահանը խորհրդանշում են կայսրության ռազմական հզորությունը: Երկու գրքերը Ղուրանը և Սուննան են, իսկ դրանց վրա առկա կշեռքը խորհրդանշում է արդարությունը: Մեդալների անվանումներն են Şefkat Nişanı, Օսմանիե մեդալ, Իմթիյազ մեդալ, Մեջիդիե մեդալ և İftihar Nişanı: Դրանցով պարգևատրվել են փադիշահները կամ աչքի ընկած պետական գործիչները:
Օսմանյան կայսրության զինանշանի որոշ տարրեր անցել և ներկայումս օգտագործվում են ժամանակակից Թուրքիայի զինանշանում:


== Տես նաև ==
Օսմանյան կայսրության դրոշ
Թուրքիայի զինանշան
Թուրքիայի դրոշ
Նիզիա Ֆլորեստա ազգային անտառ

Նիզիա Ֆլորեստա ազգային անտառ (պորտ.՝ Floresta Nacional de Nísia Floresta), ազգային անտառ Բրազիլիայի Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգում։ 


== Տեղագրություն ==
Նիզիա Ֆլորեստա ազգային անտառը գտնվում է Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգի Նիզիա Ֆլորեստա մունիցիպալիտետում։ Ունի 168.84 հա տարածք։ Անտառը նահանգի առափնյա հարթավայրում է՝ ծովի մակարդակից 80 մետր բարձրության վրա։ Այն Տրայիրի գետի ավազանում է։ Ներառում է երկու 0.7 և 7.1 հա սեզոնային լճեր ու 20.8 հա մշտական լճի մի մասը։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 21-ից մինչև 30 °C, իսկ միջինը` 26 °C է։ Տարեկան տեղումների քանակը 1455 մմ է։ Շրջանն ունի չորային եղանակ՝ սեպտեմբերից մինչև փետրվար, իսկ անձրևային՝ մարտից մինչև օգոստոս։ 
Նիզիա Ֆլորեստա ազգային անտառը Ատլանտյան անտառ բիոմում է։ Բնիկ Ատլանտյան անտառի բուսականությունը ընդգրկում է անտառի 60%-ը և փորձարարական տարածքը՝ տարբեր տեսակի պտղատու ծառերով, որն էլ կազմում է 40%։ Փորձարարական նպատակներով օգտագործվող տարածքը մինչև 1970-ականների վերջը գտնվել է հայրենի անտառի վերականգնման համեմատաբար առաջադեմ փուլում։ Dinoponera quadriceps մրջյունը էնդեմիկ է, աշխարհի ամենամեծ մրջյուններից մեկը՝ մոտավորապես 3 սմ։ Այս մրջյունը չի հայտնաբերվում մարդկային գործունեություններից խաթարված տարածքներում, ուստի պահպանված միջավայրի լավ ինդիկատոր է։


== Պահպանություն ==
Նիզիա Ֆլորեստա ազգային անտառը ստեղծվել է 2001 թվականի սեպտեմբերի 27-ի հրամանագրով և կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։ Այն դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության VI կատեգորիային (բնական ռեսուրսի կայուն օգտագործմամբ պահպանվող տարածք)։ Նպատակն է՝ աջակցել անտառային ռեսուրսների կայուն բազմակի օգտագործմանը և գիտական հետազոտությունների իրականացմանը՝ շեշտը դնելով հայրենի անտառների կայուն շահագործման մեթոդների վրա։ Խորհրդատվական խորհուրդը նշանակվել է 2008 թվականի հոկտեմբերի 22-ին։ Անտառի կառավարման ծրագիրը հաստատվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 10-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
 (portuguese) Flona de Nísia Floresta, Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2016-08-17-ին, https://web.archive.org/web/20160817021704/http://www.icmbio.gov.br/portal/unidadesdeconservacao/biomas-brasileiros/mata-atlantica/unidades-de-conservacao-mata-atlantica/2189-flona-de-nisia-floresta, վերցված է 2016-06-02 
 (պորտուգալերեն) FLONA de Nísia Floresta, ISA: Instituto Socioambiental, https://uc.socioambiental.org/uc/591686, վերցված է 2016-06-02 
 (portuguese) Unidade de Conservação: Floresta Nacional de Nísia Floresta, MMA: Ministério do Meio Ambiente, http://sistemas.mma.gov.br/cnuc/index.php?ido=relatorioparametrizado.exibeRelatorio&relatorioPadrao=true&idUc=100, վերցված է 2016-06-02
Սասուն Գրիգորյան (այլ կիրառումներ)

Սասուն Գրիգորյան, կարող է վերաբերել հետևյալ հայերին՝

Սասուն Սեդրակի Գրիգորյան, հայ ճարտարապետ։
Սասուն Սերոբի Գրիգորյան, հայ գրող։
Սասուն Խաչիկի Գրիգորյան, հայ վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Տահիտցի երեք կանայք` դեղին ֆոնին

Տահիտցի երեք կանայք` դեղին ֆոնին (ֆր.՝ Trois femmes tahitennes sur fond jaune), ֆրանսիացի նկարիչ Պոլ Գոգենի նկարը` Էրմիտաժի հավաքածուից։ 


== Նկարագրություն ==
Կտավի վրա պատկերված են տահիտցի երեք կանանց կերպարներ, որոնք ուղիղ կանգնած են, նրանցից երկուսը դեմքով դեպի դիտորդն են, մեկը` մեքջով է։ Ծայրերում պատկերված կանայք շրջվում են կենտրոնում պատկերվածից։ Ներքևի աջ անկյունում նկարչի ստորագրությունն ու ամսաթիվն է` Paul Gauguin 99:
Ինչպես երևում է հեղինակային ստորագրությունից` նկարը պատկերվել է 1899 թվականին։ Հենց այդ ժամանակ Գոգենն ուղարկել է այն իր ընկերոջը` Դանիել Մոնֆրեյդին, որն էլ 1900 թվականի հոկտեմբերի 17-ին փոխանցել է այն Ամբրուազ Վոլարի պատկերասրահ։ Ուղեկցող նամակում Գոգենը նկարագրել է նկարը. «Կանգնած երեք կանայք` ոսկեգույն-դեղին ֆոնին, կանաչով շոշափված»։ 1904 թվականի հոկտեմբերի 28-ին նկարը գնել է Գերտրուդ Սթայնը, սակայն այն 1907 թվականի հունվարի 21-ին փոխանակման արդյունքում նորից հայտնվել է Վոլարի մոտ, որտեղ 1910 թվականի մայիսի 13-ին 10.000 ֆրանկով ձեռք է բերել մոսկովյան արդյունաբերող և կոլեկցիոներ Իվան Մորոզովը։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Մորոզովի հավաքածուն ազգայնականացվել է, և 1923 թվականից նկարը գտնվել է Արևմտյան նոր արվեստի պետական թանգարանում։ 1934 թվականին նկարը փոխանցվել է Էրմիտաժ։ 2014 թվականի վերջից այն ցուցադրվում է Գլխամասի շենքի չորրորդ հարկում, 413 սենյակում։
Ըստ Ա. Կոստենևիչի` Գոգենը վերցրել է Ճավա կղզու Բորոբուդուրի տաճարի ռելիեֆի մոտիվները. 19-րդ դարի վերջին Բորոբուդուրն արդեն լայնորեն հայտնի էր Եվրոպայում, և դրա մեծ մասն ուսումնասիրված էր, Գոգենը կարող էր տեսնել դրա ճարտարապետության նկարներն ու լուսանկարները։
Ա. Կոստենևիչը նաև կարծում է, որ նկարում պատկերված կանանց տեղադրվածությունը «խորհրդանշում է ինչ-որ սյուժետային հանելուկ, ինչը որոշվում է կերպարների դիրքերով. երկու կանայք շրջվում են երրորդից, որը կանգնած է նրանց միջև։ Սակայն այդ հանելուկը դեռ սպասում է իր հանգուցալուծմանը».
Կտավը «Տահիտիական պաստորալ» նկարի մոտիվների հետագա մշակումն է (1898 թվական, Թեյթ բրիտանական պատկերասրահ, Լոնդոն). այս աշխատանքի ձախ մասում ևս գտնվում է երեք կանանց խումբ, միևնույն ժամանակ` նրանցից մեկը գրեթե ամբողջությամբ համապատասխանում է էրմիտաժյան նկարի կենտրոնական կերպարին` տարբերվելով նրանից միայն գլխի պտույտով և ձեռքին ունեցած սպիտակ ծաղիների փնջով։ Լոնդոնյան նկարի կանանց խումբը գրեթե նույնությամբ կրկնված է «Պտուղների հավաք» նկարում (1899 թվական, Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան, Մոսկվա), ձախ կողմի կերպարը ևս շատ մոտ է էրիմտաժյան կտավի կենտրոնական կերպարին։ Եվ, վերջապես, նա նաև «Մարիայի ամիսը» կտավի գլխավոր կերպարն է (1899 թվական, Էրմիտաժ, Սանկտ Պետերբուրգ)։ Բացի դրանից, նշված բոլոր կտավներին միավորում է դրանցում առկա դեղին ֆոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Барская А. Г., Костеневич, А. Г. Французская живопись. Вторая половина XIX — XX век. Каталог (Государственный Эрмитаж. Собрание западноевропейской живописи). — Л.: Искусство, 1991. — 473 с.
Братья Морозовы. Великие русские коллекционеры: каталог выставки / Государственный Эрмитаж; Государственный музей изобразительных искусств имени А. С. Пушкина. — СПб.: Изд-во Гос. Эрмитажа, 2019. — 368 с. — ISBN 978-5-93572-861-8
Wildenstein G. Gauguin. I. Catalogue. — Paris, 1964. — 283 p.
Բլյուդնիկի

Բլյուդնիկի (ուկրաիներեն՝ Блюдники), գյուղ Ուկրաինայի Իվանո-Ֆրանկովսկի մարզի Գալիչի շրջանում, գյուղական խորհրդի կենտրոն։
Չճշտված տվյալներով Բլյուդնիկի գյուղում բնակվում էր 1 076 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17387 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կավանգո հարավ-արևմտյան բանտու լեզուներ

Կավանգո հարավարևմտյան բանտու լեզուներ բանտու լեզուների խումբ։ Կավանգո հարավարևմտյան բանտու լեզուները տարածված են Անգոլայում, Զամբիայում, Նամիբիայում և մի քանի այլ երկրներում։ Այս լեզուների խումբը բաժանված է 2 ստորաբաժանումներ։ Դրանք են Կավանգո լեզուներ և հարավարևմտյան բանտու լեզուներ։ Հարավ-արևմտյան բանտու լեզուները ի տարբերություն կավանգո լեզուների, ունեն ավելի լայն տարածում։
Կավանգո հարավարևմտյան բանտու լեզուների դասակարգումն է.
Նիգեր-Կոնգոյական լեզվաընտանիք

Ատլանտիկ-Կոնգոյական լեզուներ
Բենուե-Կոնգոյական լեզուներ
Բանտոիդական լեզուներ
Բանտու լեզուներ
Հարավարևմտյան Կավանգո
Հարավ-արևմտյան բանտու լեզուներ
Սազովո

Սազովո (ռուս.՝ Сазово, բաշկիրերեն՝ Һаҙ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կալտասինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 600 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալբանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Ալբանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Ալբանիան միջազգային ֆուտբոլային մրցաշարերում և ղեկավարվում է ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից։ Հավաքականի ՖԻՖԱ լավագույն արդյունքը վարկանշային աղյուսակում եղել է 37-րդ տեղը իսկ վատագույնը 124-րդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավստրիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքական

Ավստրիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքական (գերմ.՝ Österreichische Fußballnationalmannschaft der Frauen), աշխարհի և Եվրոպայի առաջնություններում Ավստրիան ներկայացնող կանանց ֆուտբոլային հավաքական։ Ձևավորվել է 1990 թվականին, ղեկավարում է Ավստրիայի ֆուտբոլային միությունը։
Աշխարհի առաջնություններում երբեք հանդես չի եկել, մասնակցել է 2017 թվականի Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ մրցաշարին։


== Ընթացիկ մրցաշարեր ==


=== Եվրոպայի 2022 թվականի առաջնություն ===

Մրցաշարի եզրափակիչ փուլի խաղերի վիճակահանությունը տեղի է ունեցել 2021 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Մանչեստրում։


== Հավաքականի ռեկորդակիրներ ==
Թավ ընդգծմամբ առանձնացվել են այժմ հանդես եկող ֆուտբոլիստուհիները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավստրիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականի էջը Ավստրիայի ֆուտբոլային միության կայքում(գերմ.)
Glibc

GNU C Library-ն, հիմնականում հայտնի որպես glibc, C ստանդարտ գրադարան է՝ ստեղծված ԳՆՈՒ նախագծի շրջանակներում, Ազատ ծրագրային ապահովման հիմնադրամի (Free Software Foundation (FSF)) կողմից, GNU օպերացիոն համակարգի համար։ Սկսած 2001 թվականից գրադարանի զարգացմանը հետևել է Ուլրիխ Դռեպերը՝ Ռեդ Հէթ (անգլ.՝ Red Hat) ընկերությունից։
Թողարկված լինելով GNU Lesser General Public License թույլատրագրով, glibc-ն իրենից ներկայացնում է ազատ ծրագրային ապահովում։


== Սատարվող ճարտարապետությունները և միջուկները ==
Glibc-ն օգտագործվում է համակարգերում, որոնց վրա առկա են բազմաթիվ օպերացիոն համակարգեր, ինչպես նաև տարբեր ճարտարապետություններում։ Այն հիմնականում կիրառվում է Լինուքս միջուկ (անգլ.՝ Linux kernel) օգտագործող x86 ճարտարապետության վրա գործող համակարգերում, բայց պաշտոնապես ապահովվող ճարտարապետություններն են՝ x86, Motorola 680x0, DEC Alpha, PowerPC, ETRAX CRIS, s390 և SPARC։ Այն պաշտոնապես ապահովում է Hurd և Linux միջուկները։


== Արտաքին հղումներ ==
GNU libc homepage
Միոննե

Միոննե (ֆր.՝ Mionnay)՝ կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Գավառ՝ Էն։ Մտնում է Պերյո կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը INSEE՝ 01248։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 390 կմ հարավ-արևելք, դեպի հյուսիս-արևելք՝ Լիոն քաղաք, 17 կմ է և 45 կմ արևմուտք Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ լինում են ոչ հաճախ, հիմնականում ամռան ամիսներին։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 2077 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիք (15-64 տարեկան) ունեցող 1451 մարդկանցից 1130-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 321-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 77.9% է, 1999 թվականին՝ 76.3%)։ 1130 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 1050-ը (560 տղամարդ, 490 կին), գործազուրկ է եղել 80 մարդ (41 տղամարդ և 39 կին)։ 321 պասիվներից 166 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 95-ը՝ թոշակառու, 60-ը՝ պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սավինյո» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-06-02 
«Սավինյո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-06-02
(7384) 1981 TJ

(7384) 1981 TJ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,794166 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4934 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0949 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1705,99 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211021 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,33° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7384) 1981 TJ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հյուսիսային Մակեդոնիայի տոներ և հիշատակի օրեր

Մակեդոնիայի Հանրապետության տոներ և հիշատակի օրեր, կրոնական, պետական ինչպես նաև ազգային նշանակություն ունեցող օրեր, որոնց մեծ մասի ժամանակ Մակեդոնիայի Հանրապետությունում հայտարարվում է ոչ աշխատանքային օր։
Մակեդոնական Հանրապետությունում նշվում են հետևյալ տոները՝


== Ցանկ ==


=== Ոչ աշխատանքային ===


=== Աշխատանքային ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
2016-ի ազգային տոներ
Նոր Այգեստան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այգեստան (այլ կիրառումներ)

Նոր Այգեստան, գյուղ Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանում` շրջկենտրոնից 25 կմ հյուսիս` 420 մետր բարձրության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Նոր Այգեստանը գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության արևելյան հատվածում։ Մարտակերտի շրջկենտրոնից գտնվում է 25 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 45 կմ հեռավորության վրա։ Համայնքը հարթավայրային է, ունի 1313.42 հա տարածք, որից 791.78 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 351.65 հա անտառային հողեր։ Համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Խաչեն գետը։ Համայնքի տարածքում առկա է թվով 1 աղբյուր` «Տնջրե» աղբյուրը։
Առկա է գաջի հանքային պաշար։


== Պատմություն ==
Հիմնադրել են զինադադարից հետո՝ Այգեստանից բռնագաղթած բնակիչները։ Ունի տարրական դպրոց։


=== Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020) ===

2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Նոր Այգեստան համայնքի բնակչությունը կազմում է 281 մարդ, կա 89 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Հիմնականում զբաղվում են գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Կան պատմամշակութային հուշարձաններ` դամբարաններ (մ.թ.ա. II-I հազ.):


=== Արցախյան ազատամարտի հուշահամալիր ===

Մինչև 2020 թվականի նոյեմբերի կեսերը Նոր Այգեստանում էր գտնվում Արցախյան ազատամարտին նվիրված հուշահամալիրը, որը տեղափոխվել և 2021 թվականի նոյեմբերի 14-ին վերաբացվել է Հայաստանի Հանրապետության մայրաքաղաք Երևանում գտնվող Եռաբլուր զինվորական պանթեոնում։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում էր 42 աշակերտ։


== Ծանոթագրություններ ==