Կառլո Անչելոտտի

Կառլո Միքելանջելո Անչելոտտի (իտալերեն՝ Carlo Michelangelo Ancelotti, հունիսի 10, 1959(1959-06-10), Ռեջոլո, Ռեջիո Էմիլիա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլային մարզիչ, նախկինում ՝ խաղացող (կիսապաշտպան)։ 2013-2015 թթ. մարզում էր Մադրիդի «Ռեալ» ակումբը։ Նրա մականունն է Կառլետտո։ Անչելոտտին խաղացել է որպես կիսապաշտպան Ռոմայում՝ լինելով թիմի ավագը և նվաճել է ակումբի հետ մեկ անգամ Իտալայի չեմպիոնի տիտղոսը և չորս անգամ Իտալիայի գավաթը, ինչպես նաև խաղացել է «Միլանում» 1980-ականների վերջում, որի հետ երկու անգամ դարձել է Իտալիայի չեմպիոն և երկու անգամ նվաճել է Չեմպիոնների լիգայի գավաթը հինգ տարվա ընթացքում։ Իտալիայի ազգային հավաքականում անցկացրել է 26 խաղ և խփել մեկ գնդակ, մասնակցել է 1990-ի աշխարհի գավաթին։
Որպես մարզիչ աշխատել է «Ռեջիանայում», «Պարմայում», «Յուվենտուսում», «Միլանում», «Չելսիում» և ՊՍԺ-ում։ Կառլո Անչելոտտին դարձել է պատմության մեջ առաջին գլխավոր մարզիչը, որ հաղթել է Իտալիայի, Անգլիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի և Իսպանիայի ֆուտբոլի առաջնություններում և համարվում է աշխարհի մեծագույն և հաջողակն մասնագետներից մեկը։


== Ակումբային կարիերա ==
Անչելոտտին սկսել է իր կարիերա 1974 թվականին «Պարմայում»։ 1979 թվականին տեղափոխվել է «Ռոմա», որտեղ հետագայում ստացավ թիմի ավագի թևկապը։ 1983 թվականին թիմի հետ միասին հաղթել է Իտալիայի առաջնությունում, 4 անգամ նվաճել է Իտալիայի գավաթը, ինչպես նաև օգնել է «Ռոմային» 1984 թվականին հասնել Եվրոպայի Չեմպիոնների գավաթի եզրափակիչ։ 1987 թվականին տեղափոխվել է «Միլան», 1989 և 1990 թվականներին միլանյան ակումբի հետ նվաճել է Չեմպիոնների գավաթը։ «Միլանի» կազմում այդ ժամանակահատվածում հանդես էին գալիս այնպիսի ֆուտբոլիստներ ինչպիսիք են պաշտպաններ Պաոլո Մալդինիին, Ֆրանկո Բարեզին, Մաուրո Տասսոտտին և Ալեսանդրո Կոստակուրտան, կիսապաշտպաններ Ֆրենկ Ռայկարդը, Ռուդ Գուլլիտը և Ռոբերտո Դոնադոնին, հարձակման գծում գործում էր լեգենդար Մարկո վան Բաստենը։ «Միլանում» անցկացրած տարիների ընթացքում նրա ամենահիշարժան պահերից մեկը գրանցվել է 1989 թվականի Չեմպիոնների գավաթի Մադրիդի «Ռեալի» դեմ կիսաեզրափակիչ խաղում. Ռուդ Գուլլիտը, շրջանցելով մադրիդյան ակումբի երկու ֆուտբոլիստների, փոխանցում է կատարում Կառլո Անչելոտտիին, վերջինս հեռահար հարվածով գրավում է մրցակցի դարպասը։ Այդ խաղում «ռոսսոներները» հաղթեցին 5։0 հաշվով, իսկ ահա Բուխարեստի «Ստյաուայի» դեմ եզրափակիչ խաղում Անչելոտտին անցկացնում է 90 րոպե, այդ հանդիպումը նույնպես ավարտվում է խոշոր 4։0 հաշվով։


== Միջազգային կարիերա ==
Անչելոտին առաջին անգամ խաղադաշտ մտավ Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում և խփեց առաջին և միակ գոլը Նիդերլանդների հավաքականի դարպասը 1981 թվականի հունվարի 6-ին, խաղը ավարտվեց 1-1 հաշվով։ Նա մոտ էր մասնակցելու 1982 թվականի Աշխարհի առաջնությանը, սակայն վնասվածքի պատճառով նա ստիպված էր բուժվել մի քանի ամիս։ Նա թիմի կազմում մասնակցել է 1990 թվականի աշխարհի առաջնությանը, որտեղ Իտալիան դարձավ երրորդ մրցանակակիր, իսկ 1986 թվականի աշխարհի առաջնությանը մնաց պահեստայինների կազմում և խաղադաշտ դուրս չեկավ։ Անչելոտին նաև 1988 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում Իտալիայի հավաքականի կազմում էր, որտեղ իր թիմը հասավ մինչև կիսաեզրափակիչ։ Անչելոտին հավաքականի կազմում մասնակցեց 26 հանդիպումների և դարձավ մեկ գոլի հեղինակ։ 1991 թվականին նա հայտարարեց, որ լքում է ազգային հավաքականը։


== Մենեջերական կարիերա ==


=== Վաղ տարիներ ===
Կոնվերչանոյում սովորելու տարիներին, որտեղ նա գրեց իր "Il Futuro del Calcio: Più Dinamicità" (հայերեն «Ֆուտբոլի ապագան. ավելի մեծ կենսունակություն») գիտական հոդվածը, Անչելոտտին սկսեց իր մարզչական կարիերան 1995 թվականինի Ռեջանա ֆուտբոլային ակումբում, և նրան հաջողվեց այն բավականին բարձր դիրքի, այն է Սերիա A հասցնել։ Այնուամենայնիվ, հաջորդ տարի Անչելոտտին միացավ Պարմային, որի կազմում էին Իտալիայի ապագա աստղեր Ջանլուիջի Բուֆֆոնը և Ֆաբիո Կաննավարոն։ 1996-97 թվականներին Պարման հայտնվեց երկրորդ հորիզոնականում, ինչը նրան Չեմպիոնների Լիգայի մասնակցության ուղեգիր երաշխավորեց։
Հաջորդ մրցաշրջանում Անչելոտտիի թիմը զբաղեցրեց 5–րդ հորիզոնականը՝ մրցելու ՈՒԵՖԱ–ի գավաթի համար։ 1999–ին նա Յուվենտուսի մարզիչ նշանակվեց, հաջորդելով և նախորդելով Մարչելլո Լիպպիին, ով վերադարձավ Յուվենտուս Անչելոտտիի հեռանալուց հետո։ Անչելոտտին մրցաշրջանը սկսեց բավականին խոստումնալից, ընդհանուր 4։2 հաշվով նա պարտության մատնեց Ստադ Ռեննե ֆուտբոլային ակումբը և հաղթեց Ինտերտոտո գավաթը։ Այնուամենայնիվ հաջորդ մրցաշրջանում նա ոչ մի գավաթ չնվաճեց, երկու անգամ զբաղեցնելով երկրորդ հորիզոնականը Ա Սերիայում։ Այդ ամենից հետո նա դաժանաբար հեռացվեց Յուվենտուսից։ Անչելոտիի պաշտոնանկության մասին հաղորդվեց մրցաշրջանի վերջին խաղի երկրորդ խաղակեսի ժամանակ, չնայած նրան, որ ակումբը դեռ տիտղոս նվաճելու հնարավորություն ուներ։


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===


=== Միջազգային ===
Անչելոտտին առաջին անգամ հանդես եկավ Իտալիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում 1981 թվականի հունվարի 6-ին՝ Նիդերլանդների դեմ խաղում մեկ գոլ խփելով, այս խաղն ավարտվեց 1-1 ոչ-ոքի հաշվով։ Մեկ տարի անց նա ընտրվեց՝ 1982 թվականի Աշխարհի գավաթին մասնակցելու համար, բայց ծնկի վնասվածքը ստիպեց մի քանի ամսով հեռանալ ֆուտբոլից։ 1986֊ին նա կրկին ընդգրկվեց Աշխարհի գավաթի առաջնությունում Իտալիայի հավաքականի մեջ՝ որպես պահուստային խաղացող, իսկ 1990 թվականին կրկին մասնակցեց Աշխարհի գավաթի առաջնությանը։ Ընդհանուր առմամբ նա 26 խաղի է մասնակցել՝ Իտալիային բերելով միայն մեկ գոլ. 1980 թվականի Հոլանդիայի դեմ խաղում՝ աջ ոտքի ստորին վնասվածք ստանալով։ 1991 թվականին նա հայտարարեց համաշխարհային ֆուտբոլում իր կարիեռայի ավարտի մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անչելոտտիի պրոֆիլը sports.ru կայքում(ռուս.)