armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արսեգել

Արսեգել  (իսպ.՝ Arsèguel, բասկ.՝ Arseguel), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Լյեիդա պրովինցիայում, Կատալոնիա ինքնավար համայքնի կազմում։
Տարածքը կազմում է 10,6 կմ²։ Բնակչությունը՝ 103 մարդ (ըստ 2010 թվականի տվյալների)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2011-04-24 at the Wayback Machine.
Datos generales
Datos estadísticos
Información turística de Arseguel Archived 2018-08-22 at the Wayback Machine.
Սարանդի դել Յի

Սարանդի դել Յի (իսպ.՝ Sarandí del Yí), քաղաք Ուրուգվայի կենտրոնական մասում՝ Դուրասնո դեպարտամենտում։ Նույնանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Դեպարտամենտի վարչական կենտրոնից՝ Դուրասնո քաղաքից գտնվում է 95 կիլոմետր հեռավորության վրա (դեպի արևելք ուղղությամբ)։ Բացարձակ բարձրությունը ծովի մակերևույթից 104 մետր է։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը հիմնադրվել է 1875 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, ստացել գյուղի՝ Pueblo-ի կարգավիճակ։ 1906 թվականի հունիսի 13-ին Սարանդի դել Յիի կարգավիճակը բարձրացվել է, հասցվել Villa-ի (փոքր քաղաքի) աստիճանի, 1956 թվականի օգոստոսի 23-ին էլ՝ քաղաքի (իսպ.՝ ciudad) աստիճանի։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով Սարանդի դել Յիում ապրում էր 7 176 մարդ։

Աղբյուրը՝ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Քաղաքի վարչակազմը ==
Քաղաքի վարչակազմի ղեկավարը՝ ալկայդը, Մարիո Սեսար Պերեյրան է։


== Անվանի բնակիչներ ==
Խուան Ռամոն Կառասկո (1956) — ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ
Էլիաս Ռեգուլես - բժիշկ, մանկավարժ, գրող, քաղաքական գործիչ
Ֆեռնան Սիլվա Վալդես - բանաստեղծ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Карта Саранди-дель-Йи»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-12-29-ին։ Վերցված է 2021-01-08  |accessdate=2012-10-31|lang=es|archiveurl=
Անտոն Վասիլև

Անտոն Վասիլև (ռուս.՝ Антон Всеволодович Васильев, մայիսի 12, 1954(1954-05-12)), ռուսական դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1976 թվականին ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1983 թվականից տնտեսական գիտության թեկնածու։
Տարբեր դիվանագիտական պաշտոններ է զբաղեցրել ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի ԱԳՆ կենտրոնական ապարատում և արտերկրում։
1976-1996 թվականներին՝ Չինաստանում երեք անգամ ծառայել է ԽՍՀՄ-ի և Ռուսաստանի դեսպանատներում։ Չինաստանում աշխատանքի ընդմիջման ժամանակ, աշխատել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ-ում և Ռուսաստանի ԱԳՆ-ում, այդ թվում եղել է ԱԳՆ Ասիայի առաջին դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։

1993-1996 թվականներին՝ Չինաստանում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ խորհրդական։
1996-2002 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ անվտանգության և զինաթափման հարցերով դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2002-2007 թվականներին՝ Ժնևում ՄԱԿ-ի և այլ միջազգային կազմակերպությունների բաժանմունքին առընթեր Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցչի տեղակալ։
2008 թվականի հունվարի 14-ից-2014 թվականի մարտը՝ ՌԴ ԱԳՆ հատուկ հանձնարարություններով դեսպան։ Պատասխանատու էր արկտիկական խնդիրների շուրջ աշխատանքների համակարգման համար։ Զբաղեցրել է Բարենցևի խորհրդի/Եվրաարթյան տարածաշրջանի ավագ պաշտոնյաների կոմիտեի նախագահի և Արկտիկական խորհրդում Ռուսաստանի Դաշնության ներկայացուցչի պաշտոնները։2014 թվականի մարտի 6-ից՝ Իսլանդիայի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (2000 թվականի մայիսի 29)՝ երկարամյա բեղմնավոր աշխատանքի և Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի անցկացմանը ակտիվ մասնակցության համար։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1993 թվականի հունիսի 2)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2005 թվականի օգոստոսի 23)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2016 թվականի փետրվարի 10)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Արկտիկայի խորհրդի կայքում(անգլ.)
Կենսագրությունը arcticfrontiers.com կայքում։
Կեմա (այլ կիրառումներ)

Կեմա, կարող է վերաբերել՝

Կեմա - գետ Ռուսաստանում, Ունժայի վտակը
Կեմա - գետ Ռուսաստանում, թափվում է Սպիտակ լիճը
Թոխոլչա

Թոխոլչա (վրաց.՝ თოხოლჩა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1110 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 34 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 22 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոզեֆ Բեդիե

Ժոզեֆ Բեդիե (ֆր.՝ Joseph Bédier, հունվարի 28, 1864(1864-01-28)[…], Փարիզի 6-րդ շրջան, Փարիզ - օգոստոսի 29, 1938(1938-08-29)[…], Լե Քրան Սյեր), ֆրանսիացի բանասեր-միջնադարագետ։
Հեղինակել է «Էպիկական ասքեր» (1908-1913) հիմնարար աշխատությունը, որտեղ էպոսը կրոնական լեգենդների գեղարվեստական մշակում է համարել։ Ուսումնասիրել է ասպետական վեպը, վերաշարադրել «Տրիստան և Իզոլդա» սիրավեպը։


== Ժոզեֆ Բեդիեն հայերեն ==
Ժոզեֆ Բեդիե, Տրիստանի և Իզոլդայի սիրավեպը, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, թարգմանությունը՝ Վարուժան Նալբանդյանի։
Ժոզեֆ Բեդիե, Տրիստանի և Իզոլդայի սիրավեպը (2-րդ հրատարակություն), Երևան, Սովետական գրող, 1981։
Ժոզեֆ Բեդիե, Տրիստանի և Իզոլդայի սիրավեպը, Ե., «Դարակ», 2019, 180 էջ։ Թարգմանությունը` Վարուժան Նալբանդյանի, խմբագիր` Աշոտ Գաբրիելյան։
"Տրիստանի եւ Իզոլդայի սիրավեպը" էլեկտրոնային գիրք www.abcd.am էջում Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պրովանսի ձեթ

Պրովանսի ձեթ ձիթենու պտուղներից ստացվող ձեթը։ Անվանումն ստացել է Ֆրանսիայի Պրովանս պատմական մարզի անունից։


== Տես նաև ==
Ձեթեր
Գվալդերի

Գվալդերի (վրաց.՝ გვალდერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տերուկ դեղագործական

Տերուկ դեղագործական (լատ.՝ Fumaria officinalis), հաճարազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
10-40 սմ բարձրությամբ ցողունով, թույլ զարգացած առանցքային և ուղղաձիգ արմատով, միամյա գեղեցիկ խոտաբույս է։ Հերթադիր գորշակապտավուն տերևները մասնատված են եռակի փետրաձև, երկարավուն նշտարաձև կամ գծային փոքր մասերի։ Տերևանութներից աճող նոսր ողկույզներում հավաքված են երկսեռ անկանոն, վարդագույն կամ ծիրանի ծաղիկները։ Երկու բաժակաթերթիկներով բաժակը զգալիորեն կարճ է 4 պսակաթերթիկներից կազմված երկշուրթ պսակից։ Անհարթ մակերեսով, գագաթում փորվածք ունեցող պտուղը միասերմ ընկուզիկ է։


== Տարածվածություն ==
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների չոր լանջերին և թփուտներում։ Տարածված է Տավուշի և Վայոց ձորի մարզերում, Երևանում և Արցախում։ Թունավոր բույս է։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են կանաչ զանգվածը ծաղիկներով։ Ժողովրդական բժշկության մեջ ծխաբույսի թուրմը և ոգեթուրմն օգտագործում են որպես միզամուղ, քրտնաբեր, ցավազրկող և ընդհանուր կազդուրիչ միջոց դեղնախտի, լեղուղիների և լեղապարկի հիվանդությունների բուժման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասարջիկ

Ասարջիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լատիշերեն Վիքիպեդիա

Լատիշերեն Վիքիպեդիա (լատիշ․՝ Latviešu Vikipēdija), Վիքիպեդիա բազմալեզու և ազատ հանրագիտարանի Լատիշերեն տարբերակն է։


== Պատմություն ==
Լատիշերեն Վիքիպեդիան ստեղծվել է սերբերեն, կաննադա, վալոներեն և Քսոզա Վիքիպեդիաների հետ միասին։ Ամենահին հոդվածը՝ «Psihologija»–ը, գրվել է 2003 թվականի հունիսի 6–ին, սակայն 2004 թվականի դեկտեմբերի 7-ին վերահղվել է «Psiholoģija» (Հոգեբանություն) հոդվածին։ Գլխավոր էջը ստեղծվել է առաջին հոդվածից չորս ամիս հետո՝ 2003 թվականի հոկտեմբերի 6-ին։  Լատիշերեն Վիքիպեդիան 2006 թվականից սկսել է կայուն աճել։
2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Վիզուալ Խմբագրիչը հասանելի է դարձել գրանցված մասնակիցներին, իսկ 2013 թվականի հոկտեմբերից՝ հասանելի է եղել բոլոր խմբագիրների համար։
2016 թվականի հոկտեմբերի դրությամբ Լատիշերեն Վիքիպեդիան հոդվածների քանակով զբաղեցնում է 64-րդ հորիզոնականը։


=== Անվանում և լոգո ===
2004 թվականի սեպտեմբերին բեռնվել է Լատիշերեն Վիքիպեդիայի առաջին լոգոն, իսկ 2005 թվականի հունիսի 1-ին անվանումը «Wikipēdija»-ից փոխվել է «Vikipēdija»։ Լատիշերեն մամուլում օգտագործվում են «Wikipedia» և «Vikipēdija» անվանումները, սակայն «Vikipēdija»–ն ավելի ընդունված է։


== Վիճակագրություն ==
Այսօր՝ 8 Ապրիլի 2023-ին Վիքիպեդիայի Լատիշերեն բաժինը ունի 119 260 հոդված։ Գրանցված են 113 331 մասնակից, նրանցից 266 կատարել են գոնե մեկ խմբագրում անցած 30 օրվա ընթացքում, իսկ 13 մասնակից ունեն ադմինիստրատորի կարգավիճակ։ Ընդհանուր խմբագրումների թիվը հատում է 3 815 623-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լատիշերեն Վիքիպեդիա (լատիշերեն)
Նա վերստին այստեղ է

«Նա վերստին այստեղ է» (գերմ.՝ Er ist wieder da), հունգարական ծագմամբ գերմանացի գրող և լրագրող Թիմուր Վերմեշի (գերմ.՝ Timur Vermes) առաջին վեպը, որը լույս է տեսել 2012 թվականին և վաճառվել միլիոնից ավել նմուշով։ Վեպի անգլերեն և ռուսերեն թարգմանությունները հրատարակվել են 2014 թվականին։


== Սյուժե ==
2014 թվականին բեռլինյան պուրակում ուշքի է գալիս Ադոլֆ Հիտլերը։ Սկզբում նա չի հիշում, թե ինչպես է հայտնվել ապագայում։ Նրան հայտնի չէ, թե ինչու չկա ռմբակոծություն, նրան ոչ մեկը չի ճանաչում, և ամենուրեք փախստականեր են։ Շուտով նա թերթերի կրպակ է նկատում, որտեղ տեսնում է, որ արդեն 21-րդ դարն է։ Նրա ժամանակավոր կացարանն ապահովում էր կրպակի աշխատողը, որը Հիտլերին շփոթում է անտուն դերասանի հետ։ Շատ ժամանակ չանցած՝ նրան նկատում են պրոդյուսերները, որոնց շնորհիվ նա դառնում է Յություբի և հեռուստատեսության աստղ։


== Էկրանավորում ==
2015 - «Նա վերստին այստեղ է» (գերմ.՝ Er ist wieder da), ռեժիսոր՝ Դավիդ Վենենդտ (գերմ.՝ David Wnendt)


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիա Օլաֆսդոտիր

Մարիա Օլաֆսդոտիր (ծնված 1993-ի մարտի 21-ին, Բլյոնդուոս, Իսլանդիա) հայտնի նաև Մարիա Օլաֆ, իսլանդացի երգչուհի և դերասանուհի է։ Նա ներկայացնելու է Իսլանդիան Եվրատեսիլ 2015 երգի մրցույթում իր "Unbroken" (Անվնաս) երգով։ Երգչուհուն հիմնականում հայտնիություն է բերել հենց այս երգը, որը զբաղեցրել է բարձր հորիզոնականներ իսլանդական չարթերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարգարիտ Ղուկասյան

Մարգարիտ Մամիկոնի Ղուկասյան (ապրիլի 18, 1917, գյուղ Մեծշեն (Արցախ Մարտակերտի շրջան)), մանկաբարձ-գինեկոլոգ։
Վալերի Մարությանի մայրը։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Բաքվի պետական բժշկական ինստիտուտը (1941 թվական)։ 1941-1946 թվականներին աշխատել է ԼՂՀ Շուշիի շրջանում, 1946-1964 թվականներին՝ Ստեփանակերտի մարզային հիվանդանոցում, 1948-1964 թվականներին՝ գինեկոլոգիական բաժանմունքի վարիչ, 1964-1972 թվականներին՝ ԼՂԻՄ-ի գլխավոր մանկաբարձ-գինեկոլոգ, 1972 թվականից՝ ծննդատան օրդինատոր։ Ղարաբաղյան պատերազմի տարիներին նկուղային հարկում կազմակերպել է ծննդաբերական և գինեկոլոգիական բաժանմունք, որտեղ ընդունել է ծնունդներ, կատարել վիրահատություններ՝ փրկելով բազմաթիվ մայրերի և նորածինների կյանքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հելմուտ Լոներ

Հելմուտ Լոներ (գերմ.՝ Helmut Lohner, ապրիլի 24, 1933, Վիեննա - հունիսի 23, 2015, Վիեննա), ավստրիացի դերասան և բեմադրիչ։ Նա 1990 թվականից մինչև 1994 թվականը Զալցբուրգի փառատոնում խաղացել է Յեդերմանում, իսկ 1997 թվից մինչև 2006 թվականը ղեկավարել է Josefstadt թատրոնը։ Լոներն ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ։


== Անձնական կյանքը ==
Հելմուտ Լոները 2 անգամ ամուսնացել է Սյուզանա Կրամերի հետ ու ամուսնալուծվել։ Այնուհետև նա ամուսնացել է գերմանացի դերասանուհի Կարին Բաալի հետ։ Նրանք ունեցել են մեկ դուստր՝ Թերեզ Լոները, ով դարձել է դերասանուհի։ 2011 թվականին նա ամուսնացել է Էլիզաբեթ Գյուրթլերի հետ։


== Արտաքին հղումներ ==
Helmuth Lohner Internet Movie Database կայքում
Ջգիդիրխվա

Ջգիդիրխվա (վրաց.` ჯგიდირხვა), գյուղ Աբխազիայի Գուդաութայի շրջանում, Գուդաութայից 16 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականին գյուղն ուներ 201 բնակիչ, հիմնականում հայեր և աբխազներ։ 1989 թվականի տվյալներով, գյուղն ուներ 230 բնակիչ, կրկին հայեր և աբխազներ։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի, եգիպտացորենի և ցիտրուսային կուլտուրաների մշակությամբ, պտղաբուծությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղն ուներ հայկական ութամյա դպրոց։
Հայերը եկել են Սամսունի նահանգից` 1914 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղուկիոս I (Հռոմի պապ)

Ղուկիոս I (լատ.՝ Lucius I, 200, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն - մարտի 5, 254, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն), Հռոմի եպիսկոպոս 253 թվականի հունիսի 25-ից մինչև 254 թվականի մարտի 5-ը։


== Կենսագրություն ==
Ղուկիոսը ծնվել է Հռոմում և եղել է Պորֆիրիանի որդին։ Նա Պապ է ընտրվել, հավանաբար, 253 թվականի հունիսի 25-ին և մահացել է 254 թվականի մարտի 5-ին։ Նրա ընտրությունը տեղի է ունեցել իր նախորդի՝ Կորնելիոսի արտաքսմամաբ սկիզբ առած հալածանքների ժամանակ։ Ղուկիոսը ևս իր օծվելուց կարճ ժամանակ անց արտաքսվեց, բայց կարողացավ վերադառնալու թույլտվություն ստանալ։
Ղուկիոսը հիշատակվում է Կիպրիանոս Կարթագենացու նամակների մեջ՝ կապված նովատիանոսական աղանդի հետ։ Նրա տոնը նշվում է մարտի 5–ին։ Այս ամսաթիվը նշված է Հռոմեական Մարտիրոսագրության մեջ՝ «Հռոմում, Ապիանյան ճանապարհի վրա գտնվող Կալիստոսի գերեզմանատանը թաղված է սուրբ Ղուկիոս պապը, սուրբ Կորնելիոսի հաջորդը, հանուն Քրիստոսի հանդեպ ունեցած հավատի նա արտաքսվել է և դժվարին ժամանակներում իրեն դրսևորել որպես երևելի խոստովանահայր՝ զգուշությամբ և չափավորությամբ»։


== Այժմեականություն ==
1969 թվականին Ղուկիոս պապի տոնը հանվել է «Գլխավոր հռոմեական օրացույց»–ից՝ մասամբ «տառապյալի» անվան չհիմնավորված լինելու պատճառով, որով նա ավելի վաղ մեծարվել էր։ Liber Pontificalis –ում նշված լինելով որպես Վալերիանոսի օրոք տառապած նահատակ, նա մահացել է մինչ 254 թվականի մարտից հետո սկիզբ առած հալածանքները սկիզբը։
Ղուկիոս պապի տապանաքարը գոյություն ունի մինչ օրս, գտնվում է Սուրբ Կալիստոսի կատակոմբներում։ Նրա մասունքները հետագայում տեղափոխվել են Սանտա Չեչիլիա ին Տրաստևերե եկեղեցի՝ ի թիվս սուրբ Ցեցիլիայի և մյուսների մասունքների։ Նրա գլուխը պահվում է Կոպենհանգենի Սուրբ Սուրբ Անսգարի տաճարի մասունքատանը։ Այդ մասունքը Ռոսկիլդե է բերվել մոտ 1100 թվականին, այն բանից հետո, երբ Սուրբ Ղուկիոսը հայտարարվել է Դանիայի և Զելանդիա կղզու հովանավոր։ Ըստ լեգենդի, Ռոսկիլդեի բնակիչներին հանգիստ չէին տալիս դևերը, որոնք Ղուկիոսի գանգից բացի ուրիշ ոչնչից չէին վախենում։ Ռեֆորմացիայից հետո գանգը դրվել է Ֆրեդերիկ III–ի՝ Կոպենհանգենի թագավորական պալատի դահլիճում՝ քարացած սաղմի և այլ  դիտարժան  ցուցադրանմուշների հետ միասին։ Ավելի ուշ  փոխանցվել է Դանիայի ազգային թանգարանին և 1908 թվականին վերադարձվել է կաթոլիկ գանձատուն։ Ղուկիոս պապի գլուխը համարվում է այն եզակի մասունքներից մեկը, որը պահպանվել է Դանիայի Ռեֆորմացիայից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Луций, римские папы»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Սևանի թերակղզի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սևան (այլ կիրառումներ)Սևանի թերակղզի, Գեղամ, Գեղամա կղզի, Կեգամ, Սևան, Սևանա կղզի, Սևանի կղզի, Սևանկ, Սեվաբք, Սիվան, թերակղզի Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում` Սևանա լճի հյուսիսարևմտյան մասում, Ցամաքաբերդ թերակղզու արևելյան հատվածը։ Վերածվել է թերակղզու լճի մակարդակի իջեցման հետևանքով։
921 թվականին այստեղ տեղի է ունեցել Սևանի ճակատամարտը Աշոտ Երկաթի հայկական զորքի և արաբական զորքի միջև, որը ղեկարավում էր Բեշիր ոստիկանը։
Սևանա կղզում են տեղակայված Սևանավանքը և Վազգենյան դպրանոցը։


== Տես նաև ==
Սևանա լիճ
Սևանավանք


== Ծանոթագրություններ ==
Բելվիս դե լա Խարա

Բելվիս դե լա Խարա (իսպ.՝ Belvís de la Jara), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա Լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Հառա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 114 կմ2, բնակչությունը` 1823 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 114 կմ հեռավորության վրա։ Համայնքի հովանավոր սուրբն է Սեբաստիան։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Weblog del Ayuntamiento de Belvís de la Jara.
Diputación de Toledo.
պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Ցանկության եռերգություն

«Ցանկության եռերգություն» (անգլ.՝ The Trilogy of Desire), ամերիկացի գրող Թեոդոր Դրայզերի վիպաշար։ Եռերգությունը նկարագրում է 19-րդ դարի վերջից մինչև 20-րդ դարի սկիզբն ընկած ժամանակաշրջանում ամերիկյան հասարակական, մշակութային, քաղաքական և ֆինանսական կյանքը։ Վիպաշարի գլխավոր հերոսը հայտնի հարուստ գործարար է՝ Ֆրենկ Ալջերնոն Կաուպերվուդը, ում նախատիպը Չարլզ Յորքսը։
Շարքն ներառում է հետևյալ վեպերը․

«Ֆինանսիստը» (1912)
«Տիտանը» (1914)
«Ստոիկը» (1943)


== Արտաքին հղումներ ==
«Ցանկության եռերգություն» վիպաշարի ֆոտոշարք
Նովոուրազաևո (գյուղ, Բալտաչևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոուրազաևոՆովոուրազաևո (ռուս.՝ Новоуразаево, բաշկիրերեն՝ Яңы Уразай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 54 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տիրան (Արճեշի գավառ)

Տիրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։
Հավանաբար գոյություն ուներ վաղ ժամանակներից։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Բացառված չէ, որ գյուղի անվանումը կապված է Տիրան (IV դար) թագավորի անվան հետ։


== Բնակչություն ==
Մինչև XIX դարի վերջը եղել է զուտ հայաբնակ։ 1850-ական թվականներին ուներ 9 տուն՝ 80 հայ բնակչով։ XX դարի սկզբին ուներ 9 տուն՝ 67 հայ բնակիչ և 10-12 տուն քուրդ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղի եկեղեցին կորվում էր Ս․ Թորոս։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թելիան

Թելիան (վրաց.՝ თელიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլիի մարզի Կասպի շրջանում։ Փոստային ինդեքս՝ +995:


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 981 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 123 մարդ/կմ²։


== Տարածք ==
Կենտրոնի բարձրությունը 580 մետր է։


== Աղբյուրներ ==
Վրացական սովետական հանրագիտարան, ტ. 2, გვ. 441, თბ., 1977 թվական.


== Ծանոթագրություններ ==
Մալա Արավինդան

Մալա Արավինդան (անգլ.՝ Mala Aravindan, հունվարի 15, 1939(1939-01-15), Mala, Kerala, Thrissur district, Kingdom of Cochin, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - հունվարի 28, 2015(2015-01-28), Կոիմբատուր, Թամիլ Նադու, Հնդկաստան), հնդիկ կատակերգու դերասան, նկարահանվել է մալայալամ լեզվով ֆիլմերում։


== Կենսագրություն ==
Արավինդանը ծնվել է Էրնակուլամում 1941 թվականին։ Շատ չանցած՝ տեղափոխվել է Տրիսուրի շրջանի Մալա քաղաք, որտեղ աշխատանք է ստացել նրա մայրը։ Հետագայում այդ քաղաքի անվանումը նախածանց է դարձել նրա անվան համար։ Դպրոցից հետո Մալան միացել է թատրոնի թատերախմբի երաժշտական ​​անսամբլին՝ որպես տաբլա նվագող։ Մի անգամ «Thalavattom» պիեսի ժամանակ նա փոխարինել է հիմնական դերասանին։ Արդյունքում նրա տաղանդը նկատելի է դարձել, և սկզբում ստացել է փոքր, իսկ հետո նաև առանցքային երկրորդական դերեր։
Հաջորդ 12 տարիներին Արավինդանը տարբեր թատերախմբերի հետ մեկնել է հյուրախաղերի։ 1978 թվականին նրա աշխատանքը պարգևատրվել է Կերալի ակադեմիայի Սանգիտ Նատակ մրցանակով` «Nidhi» պիեսում տղամարդու լավագույն դերակատարման համար։
Նրա առաջին ֆիլմը պետք է լիներ «Ente Kunju»-ն, բայց այն այդպես էլ չներկայացվեց վարձույթի։ Արդյունքում Արավինդանը առաջնելույթեց «Sindooram» (1976) ֆիլմով։ Կինոյում 37 տարվա գործունեության ընթացքում նա նկարահանվել է 400 ֆիլմում։ Կինոքննադատների Կերալյան ասոցիացիան խրախուսել է նրա ներդրումը 2013 թվականին շնորհած «Chalachitraprathibha Puraskar» մրցանակով։ Նրա վերջին ֆիլմը «Lal Bahadur Shastri»-ն էր (2014)։
Մալան հայտնի էր դերասանական տարբեր հնարներով, այդ թվում՝ հատուկ ժեստերով, ձայնային վարիացիաներով և ծիծաղի յուրահատուկ ոճով։


== Անձնական կյանք ==
Արավինդանն ամուսնացել է Աննայի հետ 1971 թվականին՝ 5 տարի հարաբերություններից հետո։ Վերջինս դավանում էր քրիստոնեություն, բայց հետագայում փոխել է իր անունը՝ անվանակոչվելով Գիտա (առանց կրոնը փոխելու)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորդովա (այլ կիրառումներ)

Կորդովա, կարող է վերաբերել՝

Կորդովա - քաղաք Արգենտինայում, Կորդովա նահանգի վարչական կենտրոնը
Կորդովա - քաղաք Իսպանիայի հարավում, Անդալուզիայում, Գվադալկիվիր գետի ափին
Ալան դե Կարվալյո

Ալան Դուգլաս Բորժես դե Կարվալյո (պորտ.՝ Alan Douglas Borges de Carvalho, հուլիսի 10, 1989(1989-07-10), Բարբոսա, Սան Պաուլու, Բրազիլիա), առավել հայտնի՝ Ալան։ Բրազիլացի ֆուտբոլիստ, «Գուանչժոու Էվերգրանդ» ակումբի հարձակվող։ Կարիերան սկսել է 2008 թվականին, բրազիլական «Ֆլումինենսե» թիմում։ 2010-2015 թվականներին հանդես է եկել Ավստրիական «Ռեդ Բուլլ» թիմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պան Կուրյա

Պան Կուրյա (ռուս.՝ Пань-Курья), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի աջ ափին՝ 802 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 17 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000064792
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006479
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Մանուշակագույն

Մանուշակագույն, գույն տեսանելի լույսի առավել կարճ ճառագայթման վերջում՝ կապույտի և տեսանելի ուլտրամանուշակագույն ճառագայթների միջև։ Այն Իսահակ Նյուտոնի առանձնացրած յոթ գույներից մեկն է, երբ նա 1672 թվականին բաժանել է տեսանելի լույսի ճառագայթումը։ Գտնվում է էլեկտրամագնիսական ճառագայթման 380-450 նանոմետր երկարությամբ ալիքների տիրույթում։ Գույնի անունն առաջացել է մանուշակ ծաղկի անունից ։ MS Windows գունային համակարգում (հաշվարկման տասնվեցական համակարգ՝ hex) մանուշակագույնին համապատասխանում է 180 երանգը՝ կոդ 8000FF։ RGB համակարգում (կարմիր, կանաչ, կապույտ՝ լույսի երեք հիմնական գույները) 3-րդ շարքի գույն է (կապույտի և ծիրանագույնի (պուրպուր) միջև), այն կարելի է բնութագրել որպես կապտակարմրակապույտ։ Մետամերիզմի շնորհիվ մանուշակագույնը RGB համակարգում ստացվում է որպես կարմիր և կապույտ լույսերի խառնուրդ (ավելի շատ կապույտ, քան կարմիր), կիրառվում է համակարգիչների և հեռուստատեսային էկրաններին։ CMYK համակարգը կիրառվել է տպագրության մեջ, մանուշակագույնն ստեղծվել է մաջենտա (վարդագույն, ֆուքսին) և ցիան (կապտականաչ գույն) գունանյութերի խառնուրդից, որտեղ գերակշռում է ցիանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոր Խաչակապի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Նոր Խաչակապ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Սիրելի Էպ

«Սիրելի Էպ» (ռուս.՝ «Милый Эп»), 1991 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ (երիտասարդական մելոդրամա), որը նկարահանել է ռեժիսոր Օլեգ Ֆոմինը Գենադի Միխասենկոյի համանուն վիպակի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի հիմքում Գենադի Միխասենկոյի «Սիրելի Էպ» վիպակն է, որն առաջին անգամ հրատարակվել է 1974 թվականին «Юность» ամսագրում։ Վիպակի գործողությունները տեղափոխվել է արդիականություն, ընդ որում՝ երկխոսության տեքստերը մնացել են առանց փոփոխության։ Ֆիլմի գլխավոր հերոս Ասկոլդ Էպովը դառնում է չափահաս և վերապրում է առաջին սերը։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ ==
«Համաստեղություն» կինոփառատոնի (1993) «Դիլետանտներ» մրցույթի գլխավոր մրցանակ լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Лындина Э. Вперёд… к папиному кино! // Литературное обозрение. — 1993. — № 1—2.
Стольников В. Оттепель? // ЭиС. — 1991. — 24 окт.
Шпагин А. Из «застоя» — прямо на Дикий Запад // Литературная газета. — 1993. — 27 янв.


== Արտաքին հղումներ ==
«Սիրելի Էպ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Милый Эп» в Энциклопедии отечественного кино
«Милый Эп» в Энциклопедии Кирилла и Мефодия
Դիլիջան (հանքային ջուր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դիլիջան (այլ կիրառումներ)Դիլիջան, ածխաթթվական, հիդրոկարբոնատ-քլորիդային, նատրիումական, ցածր ջերմաստիճանի հանքային ջուր՝ Հայաստանի Տավուշի մարզում՝ Աղստևի վտակ Բլդանի հովտում՝ Դիլիջան քաղաքի մոտ։ 1932 թվականին հայտնաբերել է ռուս երկրաբան Ա․ Պ․ Դեմյոխինը։ Առաջանում է պալեոգենի պորֆիրիտներում և տուֆափշրաքարերում։ Ելքերը գտնվում են նշված ապարների ու դրանց ծածկող գետաբերուկային նստվածքների հպատեղերում։ Երկրի մակերևույթ են դուրս գալիս հորատանցքերով (0, 6 լ/վ)։ Հանքայնացումը 3, 6-4, 0 գ/լ է, CO2-ի պարունակությունը՝ 1, 5 գ/լ, շահագործման պաշարները՝ մոտ 69, 12 մ³/օր։


== Քիմիական կազմ ==
Դիլիջան հանքային ջրի քիմիական կազմը հետևյալն է՝
CO21.5 M 3.6 
  
    
      
        
          
            
              
                H
                C
                
                  O
                  
                    3
                  
                
                80
                C
                l
                14
                S
                
                  O
                  
                    4
                  
                
                6
              
              
                (
                N
                a
                +
                K
                )
                85
                C
                a
                10
              
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\tfrac {HCO_{3}80Cl14SO_{4}6}{(Na+K)85Ca10}}}
   T12°C
Պարունակում է նաև Fe, B, F, Mn, Zn, Pb և այլ միկրոտարրեր։


== Ջրաբուժական հատկություններ ==
Ջրաբուժական հատկություններով նման է «Բորժոմի» (Վրաստան),  «Վիշի» (Ֆրանսիա) և «Բջնի» հանքային ջրերին։ Օգտագործվում է ստամոքսաղիքային, լյարդի, լեղապարկի հիվանդությունների դեպքերում։ Շշալցվում է «Դիլիջան» հանքային ջրերի գործարանում։
Ինիյա Տրինկունիենե

Ինիյա Տրինկունիենե (լիտ.՝ Inija Trinkūnienė, հոկտեմբերի 25, 1951(1951-10-25), Կելմե, Šiauliai Oblast, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լիտվիացի  ազգաբան, սոցիոլոգ, հոգեբան, բանահավաք։ 2014 թվականից լիտվիական նեո-հեթանոսական «Ռոմուվա»  համայնքի առաջնորդ։ Համայնքի հիմնադիր` Յոնաս Տրինկունասի կինն է։


== Կենսագրություն ==
1969 թվականին ավարտել է Կելմեի միջնակարգ դպրոցը, իսկ 1974 թվականին` Վիլնյուսի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը` «Հեգեբանություն» մասնագիտությամբ։ Լիտվայի մշակութային հետազոտությունների ինստիտուտում աշխատել է որպես սոցիոլոգ։ 1990 թվականին ամուսնու` Յոնաս Տրինկունասի հետ («Ռոմուվա» կրոնական հեթանոսական համայնքի ղեկավարը` 1988-2014-ական թվականներին) հիմնել են ազգային երգի լիտվիական անսամբլը և «Kūlgrinda» երգչախումբը։ Դաստիարակել է չորս երեխաների` Ռիմգայլե, Վետրա,. Ուգնե, Ինդրե։
Իր գիտական կարիերայի ամբողջ ընթացքում Տրինկունիենեն զբաղվել է` հետազոտություններով` ազգային մշակույթի տարածման ասպարեզում։ Հրատարակել է ավելի քան 60 գիտական հոդված, մասնակցել է տարբեր գիտական կոնֆերանսների Լիտվայում և արտասահմանում։ 2004-2013- ական թվականներին Լիտվայի Հանրապետության Սեյմին կից` Ազգային մշակույթի պաշտպանության խորհրդի անդամ է։ Ամուսնու մահից հետո գլխավորել է «Ռոմուվա» համայնքը, ինչպես նաև դարձել է Էթնիկ կրոնների եվրոպական կոնգրեսի նախագահը։ 2016 թվականից բացառապես զբաղվում է համայնքի աշխատանքներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Օսմոտիկ էլեկտրակայան

Օսմոտիկ էլեկտրակայան ստացիոնար էլեկտրակայան՝ հիմնված հեղուկի ցրման օսմոզ սկզբունքի վրա։ 
Աշխարհում առաջին և միակ օսմոտիկ էլեկտրակայանը կառուցվել է Statkraft հիդրոէլեկտրիկ ընկերության կողմից Նորվեգիայի Տոֆտ քաղաքում (Հուրում կոմունա)։ Այն գտնվում է Södra Cell Tofte պղպեղի և թղթի գործարանի տարածքում։ Էլեկտրական կայանքների կառուցումը գնահատվում է 20 միլիոն դոլար և 10 տարի, ինչը հանգեցնում է տեխնոլոգիայի նախագծմանն և զարգացմանը:Այս էլեկտրաէներգիայի մատակարարումը շատ ցածր էներգիայի պարունակություն ունի` սկզբնականը 2-4 կՎտ։ Դրանից հետո նախատեսվում է էներգիայի արտադրությունը հասցնել 10 կիլովատի։
Այս պահին էլեկտրակայանը կարծես փորձարարական է, բայց եթե փորձարկումները հաջողությամբ ավարտվեն, կայանը կգործարկվի առևտրային օգտագործման համար։


== Գործարկման սկզբունքը ==

Օսմոտիկ էլեկտրակայանը վերահսկում է աղի և քաղցրահամ ջրի խառնուրդը դրանով էներգիա հանելով հեղուկների աճող էնդրոպիայից։ Խառնուրդը տեղի է ունենում բաքում, որը կիսաթափանցիկ թաղանթով բաժանված է երկու բաժանմունքի։ Մեկ խցիկում ծովային, իսկ մյուսում թարմ ջուր է մատակարարվում։ Ծովային և քաղցրահամ ջրերում աղերի տարբեր խտության պատճառով թարմ կուպեից ջրի մոլեկուլները, փորձելով հավասարեցնել աղի կոնցենտրացիան, թաղանթով անցնում են ծովային խցիկ։ Այս գործընթացի արդյունքում ծովի ջրի խցիկում առաջանում է գերճնշում, որն էլ իր հերթին օգտագործվում է էլեկտրականություն արտադրող հիդրավլիկ տուրբինը պտտելու համար։


== Տեխնոլոգիայի առավելություններն ու թերությունները ==


=== Առավելություններ ===
Ի տարբերություն քամու և արևի, ապահովվում է շարունակական վերականգնվող էներգիայի աղբյուր `սեզոնային փոքր փոփոխություններով։
Ջերմոցային էֆեկտի ազդեցություն չկա։


=== Թերություններ ===
Ընթացիկ թաղանթն ունի 1 Վտ/մ² ընթերցում։ Ցուցանիշը, որը կայանները կդարձնի շահութաբեր, 5 Վտ/մ² է։ Աշխարհում կան մի քանի ընկերություններ, որոնք արտադրում են այդպիսի թաղանթներ՝ Ջեներալ էլեկտրիկ անգլ.՝ General Electric, անգլ.՝ Dow Chemical, Հիդրանավտիկա անգլ.՝ Hydranautics, անգլ.՝ Toray Industries: Օսմոտիկ կայանի սարքերը պետք է լինեն շատ ավելի բարակ, քան ներկայումս արտադրվողները։
Օսմոտիկ էլեկտրակայանը կարող է օգտագործվել միայն գետերի գետաբերաններում, որտեղ քաղցրահամ ջուրը թափվում է աղաջուր։


== Օսմոտիկ էներգիայի պոտենցիալը և հեռանկարները ==
Statkraft հիդրոէլեկտրիկ ընկերությունն այս տեսակի էլեկտրաէներգիայի արտադրության ներուժը գնահատում է 1600-1700 բարձր ջերմաստիճանի։ Սա ներկայացնում է էլեկտրաէներգիայի ընդհանուր համաշխարհային սպառման մոտ 10%-ը։
Մոտ 2-3 տարի անց (2009 թվականի տվյալները) նախատեսվում է ստեղծել մեկ այլ մինչև մեկ մեգավատ հզորությամբ փորձնական էլեկտրակայան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Statkraft»։ www.statkraft.com (անգլերեն)։ Վերցված է 2021-03-19 
«Ocean Energy: Salinity gradient for electricity generation»։ web.archive.org։ 2012-11-30։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-11-30-ին։ Վերցված է 2021-03-19
Մ.թ.ա. 194


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Էրատոսթենես (Ἐρατοσθένης), հույն հին աշխարհագետ, աստղագետ, մաթեմատիկոս և բանասեր (ծ. Մ. թ. ա. 276 թ.)։
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (Գանձակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Սարգիս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Գանձակի Սուրբ Սարգիս եկեղեցի, հայկական եկեղեցի ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Գանձակ քաղաքում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի տարածքում։ Գտնվում է Գանձակի Նորաշեն թաղամասի եզրին տարածված հայկական գերեզմանատան կողքին։


== Պատմություն ==
Հայտնի է, որ եկեղեցին կառուցված է 18-րդ դարում։ Հողաշեն ու անշուք Սուրբ Սարգիս եկեղեցին ուխտատեղիի համբավ ուներ։ Դրա վերաբերյալ 1881 թվականին վերաբերվող վավերագրերում կան որոշ։ Հայտնի է, որ 1904 թվականին վանահայր է նշանակվել Անանիա քահանա Շիրակունին։
Ըստ 19-րդ դարավերջի «Նոր-Դար» պարբերականի, Սուրբ Սարգիս եկեղեցին արդեն 1890 թվականին գնտվում էր խարխուլ դրության մեջ։
1905-1906 թվականներին հայ-թուրքական կոտորածներից հետո, եկեղեցին հայտնվել էր ավեր վիճակում։ Կառույցի վերանորոգումն է սկսել և ավարտել գանձակեցի Նիկողայոս Ղուկասյանցը։ Վերաօծումը տեղի է ունեցել 1917 թվականի հունիսի 4-ին։


=== ԽՍՀՄ շրջան ===
Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո Սուրբ Սարգիս եկեղեցին վերածվել էր «Ժողովուրդների բարեկամության պալատի» և գտնվում էր քաղաքի 9-րդ նրբանցքում։


=== Ադրբեջանական Հանրապետություն (1990-ականներից) ===
Ըստ որոշ տեղեկությունների, այժմ տաճարը վերանորոգված է թուրքական ոճով և օգտագործվում է որպես թանգարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայնի Զուլցֆելդ

Մայնի Զուլցֆելդ (գերմ.՝ Sulzfeld am Main)  կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Մտնում է Կիտցինգեն շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Զբաղեցնում է 7,68 կմ² տարածք։ Բնակչությունը 2011 թվականի տվյալներով 1041 մարդ է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 6 75 165։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Շադում

Շադում, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի ձախակողմյան Բարխալ վտակի ստորին հոսանքի ձախ կողմում՝ սարավանդի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայիլ Օրդովսկի

Միխայիլ Օրդովսկի (ռուս.՝ Михаил Львович Ордовский, հունիսի 8, 1941(1941-06-08), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային բեմադրող ռեժիսոր, սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Ռեժիսոր և սցենարիստ Մ. Օրդովսկին ծնվել է 1941 թվականի հունիսի 8-ին, Լենինգրադում։
1964 թվականին ավարտել է Լենինգրադի էլեկտրատեխնիկական ինստիտուտը։
1973 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի ռեժիսորական բաժինը (Լև Կուլեշովի արվեստանոցը)։
1972 թվականից աշխատել է որպես «Լենֆիլմ» կինոստուդիայի ռեժիսոր։
2014 թվականի մարտին նա ստորագրել է կինոմիավորման «Մենք ձեզ հետ ենք» նամակը՝ ի աջակցություն Ուկրաինայի։
2018 թվականին սատարել է ուկրաինացի մշակութային գործիչների բաց նամակը՝ ի աջակցություն Ռուսաստանում ձերբակալված ուկրաինացի ռեժիսոր Օլեգ Սենցովի։


== Ֆիլմոգրաֆիա ==


===== Բեմադրող ռեժիսոր =====
1973 թվական՝ Վերադարձի տարեթիվը (կարճամետրաժ)
1976 թվական՝ Կենցաղային աշխատանք, կինոալմանախ
1978 թվական՝ Պատահական ուղևորները
1981 թվական՝ Ճանապարհորդություն դեպի Կովկասյան լեռներ
1984 թվական՝ Յուրաքանչյուր տասներորդը
1986 թվական՝ Պատում Քաջ Խոչբարի մասին (Ասխաբ Աբակարովի հետ միասին)
2008 թվական՝ Դու ո՞վ ես (վավերագրական)


===== Սցենարի հեղինակ =====
1973 թվական՝ Վերադարձի տարեթիվը (կարճամետրաժ) (Բեմադրող ռեժիսոր՝ Միխայիլ Օրդովսկի)


===== Դերեր կինոյում =====
1970 թվական՝ Տերը՝ դրվագային
1982 թվական՝ Տարածություն մանևրելու համար
1985 թվական՝ Իվան Բաբուշկին՝ դրվագ 2-րդ սերիայում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
««Ордовский Михаил Львович»»։ Статья։ Онлайн энциклопедия Кирилла и Мефодия։ Վերցված է 2013-12-17 
««Ордовский Михаил Львович»»։ Энциклопедия кино։ Академик։ Վերցված է 2013-12-17 
«Միխայիլ Օրդովսկի» (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Официальный сайт документального фильма "Русский корпус. Свидетельства" Archived 2014-02-22 at the Wayback Machine.
Վիկտոր Իվանով (նկարիչ)

Վիկտոր Իվանով (ռուս.՝ Виктор Семёнович Ивано́в, հոկտեմբերի 29 (նոյեմբերի 11), 1909, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 26, 1968(1968-11-26), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային նկարիչ, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1955 թվական)։ Եղել է երկրորդ Ստալինյան երկրորդ մրցանակի դափնեկիր (1946 թվական, 1949 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Վիկտոր Իվանովը ծնվել է 1909 թվականի նոյեմբերի 29-ին (նոյեմբերի 11) Մոսկվայում։ 
1926-1929 թվականներին սովորել է 1905 թվականի հիշատակի կերպարվեստի ուսումնարանում` Ե. Յակուբի մոտ։   
1928-1929 թվականներին պարապել է Դմիտրի Կարդովսկու ստուդիայում։ 
1929-1933 թվականներին սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում` Միխայիլ Բոբիշովի, Բորիս Դուբրովսկի-Էշկեի և Նիկոլայ Ռադլովի մոտ։ Հիմնականում աշխատել է քարոզչական-քաղաքական պլակատներով։   
1941-1943 թվականներին աշխատել է «ՏԱՍՍ-ի պատուհանները» գործակալությունում։ Լավագույն պլակատները տարբերվում են հրապարակախոսական մոլեգնությամբ, թեմաների որոշակի ներկայացմամբ։ Նաև աշխատել է հաստոցային գեղանկարչության ոլորտում։ Ձևավորել է կինոֆիլմեր։    
Եղել է ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի (1958 թվական) թղթակից-անդամ։ 
Վիկտոր Իվանովը մահացել է 1968 թվականի նոյեմբերի 26-ին Մոսկվայում։ Թաղված է Վագանկովյան գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություն ==


===== Ֆիլմագրություն =====
1938 թվական` Պատիվը. Լենինը 1918 թվականին
1957 թվական` Անմահության ճանապարհին


===== Պլակատներ =====
«Առաջ! Դեպի արևմուտք!» (1942 թվական)
«Խմում ենք հարազատ Դնեպրի ջուրը, խմելու ենք Պրուտի, Նեմանի, Բուգայի ջրերը!» (1943 թվական)
«Դու մեզ կյանք ես վերադարձրել»
«Հնգամյակը չորս տարում» (1948 թվական)
«Վլադիմիր Լենին» (1963-1964 թվական, պլակատների սերիա)


== Մրցանակներ ==
Երկրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակ (1946 թվական)` ռազմական պլակատների շարքի համար (կոլեկտիվի հետ)
Երրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակ (1949 թվական)` քաղաքական պլակատների շարքի համար (կոլեկտիվի հետ)
ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1955 թվական)
մեդալներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Большая советская энциклопедия
Виктор Иванов (Советский политический плакат). М.: Искусство, 1952.
Ю. Халаминский. Виктор Семенович Иванов. М.: Советский художник, 1953.


== Արտաքին հղումներ ==
Плакаты Иванова Виктора Семеновича
Иванов Виктор Семенович на сайте Plakat-msh Archived 2021-05-14 at the Wayback Machine.
Иванов Виктор Семенович
Авторы / Электронный музей отечественного плаката — Плакаты. Ру
All or Nothing (այլ կիրառումներ)

All or Nothing, կարող է վերաբերել՝

All or Nothing - Theory of a Deadman-ի Scars & Souvenirs ալբոմի սինգլներից
All or Nothing - ամերիկյան ռեփեր Fat Joe-ի վեցերորդ ստուդիական ալբոմը
Վեսյոլոե (գյուղ, Բլիզնյուկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎեսյոլոեՎեսյոլոե (ուկրաիներեն՝ Веселе), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վեսյոլոե գյուղում բնակվում էր 215 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,66 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 325,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աղթամարի կռիվ (1904)

Աղթամարի կռիվ (1904), զինված բախում, տեղի Է ունեցել օգոստոսին հայ ֆիդայիների (Անդրանիկի գլխավորությամբ) և թուրքական կանոնավոր զորքերի միջև։ Սասունի ապստամբությունից (1904) և Մշո դաշտում մղած մի շարք կռիվներից հետո ֆիդայիները անցել են Վասպուրական, հասել Աղթամար կղզի։ Կայացել է խորհրդակցություն, որին մասնակցել են ՀՀԴ կուսակցության Վասպուրականի պատասխանատու ներկայացուցիչներ Կոմսը և Իշխանը։ Քննարկվել է հայդուկների կրկին Տարոն վերադառնալու նպատակահարմարությունը և որոշվել է մի խումբ Գևորգ Չավուշի ղեկավարությամբ վերադարձնել Տարոն։ Թուրքերը հարձակում են ձեռնարկել և, ռումբեր արձակելով, երեք նավերով շարժվել դեպի կղզի։ Անդրանիկի կարգադրությամբ լավագույն նշանառուները դիրքավորվել են կղզու վերին մասում, հրացանակիրները՝ ներքևի, և երբ թշնամին գրեթե 1000 քայլի վրա էր, նշանառուները ռմբակոծել են նրանց։ Թուրքերը նահանջել են խուճապահար։ Կեսօրից հետո վերադարձել են նոր ուժերով, բայց հայդուկները, համատեղ կրակ բացելով, դարձյալ նրանց ստիպել են նահանջել։ Հաջորդ օրը թուրքական զորքը հարձակվել է տարբեր ուղղություններով, թնդանոթներից արձակած ռումբերը, սակայն, կղզի չեն հասել։ Ծանր կացության մեջ հայտնվելով (սպառվել էր զինապաշարը)՝ ֆիդայիները գաղտնի հեռացել են կղզուց և մեծ դժվարություններով անցել Վան։


== Գրականություն ==
Մարմարյան Ա., Զոր. Անդրանիկ և իր պատերազմները, ԿՊ, 1920։
(8980) Հելիակա

(8980) Հելիակա (անգլ.՝ Heliaca), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,769483 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2274 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3115 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1683,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,213848 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,81° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8980) Հելիակա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Փոքսդորֆ (Վերին Ֆրանկոնիա)

Փոքսդորֆ(գերմ.՝ Poxdorf), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի Ֆորխհայմ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 1512 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 5,16 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 4 74 160։


== Ծանոթագրություններ ==
Օրանժերեի (գյուղ, Իկրյանինսկի շրջան)

Օրանժերեի (ռուս.՝ Оранжереи), գյուղ Ռուսաստանի Աստրախանի մարզի Իկրյանինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4473 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուղևորություն դեպի երկրի կենտրոնը

«Ուղևորություն դեպի երկրի կենտրոնը» (ֆր.՝ Voyage au centre de la Terre), ֆրանսիացի գրող Ժյուլ Վեռնի գիտա–ֆանտաստիկ վեպը, որը առաջին անգամ հրատարակվել է 1864 թ.։ Այն պատմում է պրոֆեսոր Լիդենբրոկի մասին, որը իր ազգական Ակսելի և վարձու ուղեկցորդ Հանսի հետ իջնում է իսլանդական հրաբխի խառնարանը։ Երկրի խորքում նրանք հայտնաբերում են նախապատմական կենդանիներ, բնական աղետներ, և որն ամենակարևորն է հսկայական ստորկրյա ծով։


== Սյուժե ==
Պրոֆեսոր Լիդենբրոկը մի հին գրքում գտնում է նամակ։ Նամակը պատկանում էր XVI դարի իսլանդական գիտնական–ալքիմիկոս Արնե Սակնուսսեմի գրչին։ Լիդենբորկը, նրա ազգական Ակսելը և վարձու ուղեկցորդ Հանսը ուղևովում են երկրի ընդերքը՝ չկասկածելով, թե ինչ արկածներ են նրանց սպասում։


== Հեղինակային իրավունքի պահանջատիրությունը ==
Վեպի հրապարակումից 10 տարի անց՝ 1874 թ., Լեոն Դելման մեղադրեց վիպասանին գրագողության մեջ։ Ռենե դե Պոնժեստ կեղծանվան տակ նա հրատարակեց «Միներվայի գլուխը» պատմվածքը։ Ժյուլ Էտցելին ուղղված նամակաում Վեռնը գրում է․

Դատավարությունում, որը կայացավ 1875 թվականին, Դելման պարտություն կրեց և պարտադրվեց ծախսերի վճարման։


== Ազդեցությունը համաշխարհային մշակույթի վրա ==


=== Էկրանավորում ===

Ճանապարհորդություն դեպի երկրի կենտրոն (ֆիլմ, 1910)
Ճանապարհորդություն դեպի երկրի կենտրոն (ֆիլմ, 1959)
Ճանապարհորդություն դեպի երկրի կենտրոն (ֆիլմ, 1993)
Ճանապարհորդություն դեպի երկրի կենտրոն (ֆիլմ, 2008)


=== Երաժշտություն ===
Yes խմբի ստեղնաշարային երաժիշտ, արտ–ռոքեր Ռիկ Ուեյկմանը իր վաղ ալբոմներից մեկը՝ «Journey To The Centre of The Earth» (1974), նվիրել է «Ճանապարհորդություն դեպի Երկրի կենտրոն» վեպին։ Ալբոմը ձայնագրված է սիմֆո–ռոք ոճում և առատ է սիմֆոնիկ և խմբերգային նվագակցության ստեղնաշարային գործիքների հետ։ Իրադարձության ընթացքը ներկայացնում է ընթերցողին երաժշտական համարների ընդմիջումներում։


=== Մուլտիպլիկացիա ===
«Երեխա–հանճար Ջիմմի Նեյտրոնի արկածները» մուլտսերիալի առաջին եթերաշրջանի մեկ մասը կոչվում է«Ճանապարհոդություն Կարլի կենտրոն»։
«Աշխարհի շուրջը Վիլլի Ֆոգգի հետ» սերիալի երկրորդ եթերաշրջանը կառուցված է «Քսան հազար լյո ջրի տակ» և «Ճանապարհորդություն դեպի երկրի կենտրոն»–ի հիման վրա։


== Հետաքրքիր փաստ ==
«Ճանապարհորդություն դեպի երկրի կենտրոն»–ը պատմվում է Ակսելի միջոցով։ Չնայած այն բանին, որ վեպը գրել է ֆրանսիացին, այն պատմվում է գերմանացու կողմից։ Ժյուլ Վեռնը իր ստեղծագործություններից շատերում մեկնաբանությունը նեյտրալ է, առանձին դեպքերում ազգայնական, պատմվածքը տարվում է երրորդ դեմքից, եզակի դեպքերում պատմողը ֆրանսիացի է (պրոֆեսոր Արոնաքս, Կլոդիուս Բոմբարնակ, Կազզալոն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Corona (տիեզերական ծրագիր)

«Corona» պաշտպանական նշանակություն ունեցող ամերիկյան տիեզերական ծրագիր։ Նախագծվել է ԱՄՆ Կենտրոնական հետախուզական վարչության գիտությունների բաժնի կողմից՝ ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի աջակցությամբ։ Նախատեսված էր  ԽՍՀՄ-ի և ՉԺՀ-ի  և այլ երկրների ոչ ցամաքային մարմինների  հետապնդման համար։ Գործել է 1959 թվականի հունիսից  մինչև  1972 թվականը։ Ծրագրի անվանումը հապավում չէ։
Ծրագրի շրջանակներում թողարկվել են  KH-1, KH-2, KH-3, KH-4, KH-4A և  KH-4B Երկիր մոլորակի արհեստական արբանյակները։ Արբանյակները հագեցած են եղել հեռահար կիզակենտրոն և լայնաձևաչափ տեսախցիկներով և հսկողական այլ պարագաներով։  «Corona»  ծրագրի շրջանակներում բաց է թողնվել 144 արբանյակ, որոնցից 102-ն արդյունավետ նկարներ են նկարել։
Ներկայումս «Corona» համակարգի նկարները լայնորեն կիրառվում են խաղաղ նպատակներով, մասնավորապես հնէաբանության և երկրաբանության ոլորտում։


== Պատմություն ==
«Corona» ծրագիրը սկսվել է  1956 թվականին՝ «Discoverer» անվանումով («Հայտնագործող»)՝ որպես ԱՄՆ  ВВС-ի WS-117L տիեզերական հետախուզական ապարատների  ծրագրի մաս։ WS-117L հիմնադրվել է RAND ընկերության  խորհրդատվության և նախագծման հիման վրա։ ВВС կայանը հաստատել է, որ «Corona ծրագրի ստեղծման վայրը» հանդիսանում է ԱՄՆ ВВС-ի Օնիդզուկա կայանը։ 1958 թվականի մայիսին ԱՄՆ պաշտպանության նախարարությունը հրամայել է  WS-117L ծրագիրը փոխանցել ԱՄՆ պաշտպանության առաջադեմ հետազոտական ծրագրերի նախագծի գործակալությանը՝ DARPA-ին։ 1958 թվականին օդուժը 108,2 միլիոն դոլարի չափով ֆինանսավորել է  WS-117L ծրագիրը։ 1959 թվականին ВВС-ին և DARPA-ան համատեղ ծախսել են 132,3 միլիոն դոլար Discoverer նախագծի վրա, իսկ 1960 թվականին՝ 101,2 միլիոն դոլար։
«Corona» նախագիծը արագորեն զարգացել է այն բանից հետո, երբ 1960 թվականին ԽՍՀՄ-ին հաջողվեց Սվերդլովսկում ոչնչացնել U-2 լրտես ինքնաթիռը։


== Գաղտնազերծում ==
Նկարներն աստիճանաբար են գաղտնազերծվել՝ 1996, 2002 և 2013 թվականներին։  2010-ական թվականներից դրանք հասանելի են ԱՄՆ երկրաբանական ծառայության սերվերներին [1]։ Առաջին պատվիրատուն, որը որոշակի տեսարան է ներբեռնում, վճարում է պատճենահանման գումարը, դրանից հետո այդ տեսարանը կարող է անվճար ներբեռնել յուրաքանչյուրը։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
«Corona» ծրագրով արբանյակի առաջին հաջող թռիչքն ավելի շատ հետախուզական տվյալներ է բերել, քան U-2-ի մնացած բոլոր հաջորդ թռիչքները միասին վերցրած։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Corona Facts.
Դիահերձում

Դիահերձում, դիահատում՝ դիակի ախտաբանա-անատոմիական կամ դատաբժշկական ուսումնասիրության նպատակով։ Դիակի ախտաբան-անատոմիական ուսումնասիրմամբ զբաղվում են ախտաբան անատոմները՝ քաղաքային կամ շրջանային հիվանդանոցներին կից դիահերձարաններում, հիմնականում՝ մահվան պատճառները, հիվանդագին պրոցեսի ախտորոշումը ճշտելու կամ գիտահետազոտական նպատակներով։ Դատաբժշկական փորձաքննությունն իրագործվում է դատաքննչական մարմինների պաշտոնական որոշման համաձայն։ Դիահերձումը պարտադիր է, երբ մահը վրա է հասել հիվանդանոց ընդունվելուց հետո 2 ժամվա ընթացքում, բռնի մահվան, հանկարծամահության, նորածինների մահվան (որդեսպանություն), անհայտ դիակների, հիվանդությունն ախտորոշված չլինելու, բռնի մահվան կասկածների, սխալ բուժման, վիրահատման կամ ախտորոշման վերաբերյալ բուժանձնակազմի դեմ բողոքների դեպքում, երբ մահը տեղի է ունեցել տնային պայմաններում՝ առանց բժշկական անձնակազմի հսկողության։ Դիակի դատաբժշկական փորձաքննությունը ընթանում է 4 փուլով․ 

դեպքի վայրում դիազննություն՝ տեղազննության ժամանակ,
դիակի առաջնային ուսումնասիրություն՝ դիահերձարանում,
դիակի կրկնակի ուսումնասիրություն, երբ մինչև հուղարկավորությունը ծագում են նոր հարցեր,
արտաշիրմման ենթարկված դիակի ուսումնասիրություն։Դիահերձման ժամանակ պարտադիր բացում են գանգի, կրծքավանդակի և որովայնի խոռոչները, ուսումնասիրում բոլոր օրգանները, ինչպես նաև կատարում օրգանների և պարունակությունների նմուշների լրացուցիչ լաբորատորային (հյուսվածաբանական, մանրէաբանական, դատաքիմիական, քրեագիտական, ֆիզիկատեխնիկական, դեղաբանական, կենսաբանական և ռենտգենաբանական) հետազոտություններ։ Դիակի և լաբորատոր ուսումնասիրությունների հիման վրա կազմվում է արձանագրություն կամ ակտ, որի եզրակացության մասում փորձագետը պատասխանում է դատաքննչական մարմիններին հետաքրքրող բոլոր հարցերին։
(8175) Բոերհաավե

(8175) Բոերհաավե (անգլ.՝ Boerhaave), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի նոյեմբերի 2-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,012477 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8817 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1432 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1909,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,188503 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,03° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8175) Բոերհաավե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիկինգներ (եթերաշրջան 2)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիկինգներ (այլ կիրառումներ)Վիկինգները Պատմական դրամատիկ հեռուստասերիալ է,որը գրվել և ստեղծվել է Մայքլ Հերստի կողմից:Շարքը լայնորեն հետեւում է վիկինգների լեգենդար առաջնորդ Ռագնար Լոդբրոքի եւ նրա թիմի սխրանքներին, իսկ ավելի ուշ ' իր որդիներին։ Երկրորդ եթերաշրջանի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2014 թվականի փետրվարի 27-ին Կանադայում և ավարտվել է 2014 թվականի մայիսի 1-ին, որը բաղկացած է 10 սերիաներից։
Երկրորդ եթերաշրջանում Ռագնարը նորից արշավանքներ է կառարում դեպի Արևմուտք։ Այս եթերաշրջանում Ռագնարը դառնում է թագավոր։


== Դերերում ==


=== Գլխավոր դերեր ===


=== Երկրորդական անձնակազմ ===


== Էպիզոդների ցանկ ==


=== Եթերաշրջան 2 (2014) ===


== Ծանոթագրություններ ==
Յուլիան Ֆիլիպեսկու

Յուլիան Ֆիլիպեսկու (ռումիներեն՝ Iulian Filipescu, մարտի 29, 1974(1974-03-29), Սլատինա, Ռումինիա), ռումինացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Խաղացել է հինգ երկրների ֆուտբոլային ակումբներում՝ «Ստյաուա», «Գալատասարայ», «Ռեալ Բետիս», «Ցյուրիխ», «Դույսբուրգ»։


=== Հավաքականում ===
Յուլիան Ֆիլիպեսկուն Ռումինիայի ազգային հավաքականում նորամուտը նշել է 1996 թվականին՝ մասնակցելով Հարավսլավիայի դեմ խաղին։ Մասնակցել է 1998 թվականի աշխարհի առաջնությանը և 1996 և 2000 թվականների Եվրոպայի առաջնություններին։ Միջազգային կարիերան ավարտել է 2003 թվականին՝ ընդհանուր առմամբ հավաքականի կազմում անցկացնելով 52 խաղ և խփելով մեկ գոլ։


== Ձեռբերումներ ==
 Ստյաուա

Ռումինիայի Չեմպիոն - 1992/93, 1993/94, 1994/95, 1995/96, 1996/97
Ռումինիայի Գավաթի դափնեկիր - 1995/96
Ռումինիայի Սուպերգավաթի դափնեկիր - 1993/94, 1994/95։ Գալատասարայ

Թուրքիայի չեմպիոն - 1997/98, 1998/99
Թուրքիայի Գավաթի դափնեկիր - 1998/99 Ցյուրիխ

Շվեյցարիայի չեմպիոն - 2005/06
Շվեյցարիայի Գավաթի դափնեկիր - 2004/05


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը romaniansoccer.ro-ում