armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բենիկ

Բենիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վալտորտա

Վալտորտա  (իտալերեն՝ Valtorta) կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 325 մարդ, խտությունը՝ 11 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 24010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0187։
Բնակավայրի հովանավորն է՝ սուրբ Սանտա Մարիա Ասունտան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0345 87713


== Արտաքին հղումներ ==
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)

Միքայել Հովհաննիսյան, հայկական անուն-ազգանուն, որով հայտնի են հետևյալ անձինք.

Միքայել Հովհաննեսյան
Միքայել Հովհաննիսյան (ազատամարտիկ)
Միքայել Հովհաննիսյան (գեղանկարիչ)
Նեկոուզ

Նեկոուզ (ռուս.՝ Некоуз), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Նեկոուզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 282 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պրժևալսկոե

Պրժևալսկոե (ռուս.՝ Пржевальское), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1872 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Համախառն շրջանառություն

Համախառն շրջանառություն, համախառն արտադրական շրջանառություն, որոշակի ժամանակահատվածում անձի կամ ձեռնարկության բոլոր աշխատավարձերի, շահույթների, տոկոսավճարների, վարձավճարների և եկամտի այլ ձևերի հանրագումար՝ նախքան որևէ տեսակի պահումները կամ հարկերը։ Բնութագրում է ձեռնարկության արտադրական գործունեության ծավալը։ Համախառն շրջանառությունը ներարտադրական (ներգործարանային) շրջանառության մեծության չափով (այն արտադրանքների գումարային արժեքով, որոնք հետագա մշակման են անցել նույն ձեռնարկությունում) գերազանցում է գործարանային մե թոդով հաշվարկված համախառն արտադրանքը, այսինքն՝ Համախառն շրջանառությունը պարունակում է կրկնակի հաշվարկ։ Գործնականում Համախառն շրջանառության ցուցանիշն առանձին չի հաշվարկվում։
Ռիժիկովո (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Ռիժիկովո (ռուս.՝ Рыжиково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 192 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բորիսովո (այլ կիրառումներ)

Բորիսովո, կարող է վերաբերել՝

Բորիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աբզելիլովսկի շրջանի կազմում։
Բորիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բորիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Պրիոզյորսկի շրջանի կազմում։
Բորիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Դմիտրովսկի շրջանի կազմում։
Բորիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Դոմոդեդովո քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բորիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բորիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Մոժայսկի շրջանի կազմում։
Բորիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերպուխովսկի շրջանի կազմում։
Բորիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Բորիսովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Չերևախա (գյուղ, Մանևիչի շրջան)

Չերևախա (ուկրաիներեն՝ Череваха), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Մանևիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերևախա գյուղում բնակվում էր 837 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,18 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 709,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արսեն Հարությունյան (այլ կիրառումներ)

Արսեն Հարությունյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Արսեն Հարությունյան (հունվարի 11, 1964, Ալաշկերտ  - մայիսի 27, 1990, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ ), հայ ազատամարտիկ։
Արսեն Հարությունյան (դահուկորդ) (մարտի 16, 1968, Ծաղկաձոր, Հրազդանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ ), հայ դահուկորդ, 1998 և 2002 թվականների ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Օլիմպիական խաղերի բացման արարողությանը Հայաստանի ազգային հավաքականի դրոշակակիր։
Արսեն Հարությունյան (ըմբշամարտիկ) (նոյեմբեր 1999, Մասիս, Արարատի մարզ, Հայաստան), ազատ ոճի հայ ըմբիշ, 2019 թվականի Եվրոպայի առաջնության չեմպիսոն
Արսեն Հարությունյան (վիմագրագետ) (ապրիլի 14, 1985, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ վիմագրագետ, հնագետ, ձեռագրագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու (2013)։
Կարմիր Վիեննա

Կարմիր Վիեննա (գերմ.՝ Rotes Wien), Ավստրիայի մայրաքաղաքի ոչ պաշտոնական անվանումը 1918-1934 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում։


== Պատմություն ==
Ավստրո-Հունգարիայի կայսրությունն Առաջին համաշխարհային պատերազմում հարում էր Քառյակ դաշինքին՝ հանդիսանալով Գերմանական կայսրության անմիջական դաշնակիցը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Ավստրո-Հունգարիան փլուզվեց։ Կայսերական հողերի վրա ստեղծվեցին նոր միապետություններ, որոնցից մեկն էլ անկախ Ավստրիան էր։ 1918 թվականի նոյեմբերի 12-ին Հաբսբուրգների վարչակարգն Ավստրիայում փլուզվեց և երկիրը հռչակվեց հանրապետություն։ 1919 թվականի մայիսի 4-ին Ավստրիայի բոլոր չափահաս քաղաքացիները ստացան ընտրական իրավունք։ Դրան հաջորդեց այն, որ ձախակողմյան սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության ներկայացուցիչ Յակոբ Ռայմանը հաղթանակ տարավ Վիեննայի քաղաքապետի ընտրություններում։ 1923 թվականին նրան փոխարինեց նույն քաղաքական հոսքին հարող Կառլ Զեյթսը։
Սոցիալ-դեմոկրատների կառավարման ընթացքում քաղաքը ենթարկվել է բազմաթիվ փոփոխությունների։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ռուսական բանակի կողմից մասամբ օկուպացված Գալիցիայի երկրամասի (ներկայումս՝ Արևմտյան Ուկրաինա) գաղթականությունը տեղափոխվեց Վիեննա։ Վիեննայում ապաստանեցին նաև նախկին կայսերական բանակի այլազգի մի շարք զինվորներ։
Այս ժամանակահատվածում Վիեննայի շենքերն ու առանձնատները գերբնակեցված էին։ Լուրջ խնդիր էր հանդիսանում հիվանդությունների՝ տուբերկուլոզի, սիֆիլիսի և իսպանական գրիպի տարածվածությունն Ավստրիայի մայրաքաղաքում։ Սոցիալ-դեմոկրատական Վիեննան համարվում էր փոքր երկրի չափազանց մեծ մայրաքաղաք։ Հարկ է նշել նաև այն, որ մինչ Ավստրո-Հունգարիայի տրոհումը Վիեննան եղել է կայսրության մայրաքաղաքն ու խոշորագույն քաղաքը։
Հանրապետականները Վիեննայի պատմության այս ժամանակաշրջանը բնութագրում էին հետևյալ կերպ՝ «զարթոնք, նոր սահմաններ և լավատեսություն»։ Անշլյուսի գործողությունից հետո Վիեննան դադարեց գոյություն ունենալ, որպես սոցիալ-դեմոկրատական երկրի մայրաքաղաք։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիա Վիտներ

Մարիա Վիտներ (հունգ.՝ Wittner Mária, հունիսի 9, 1937(1937-06-09), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն - սեպտեմբերի 14, 2022(2022-09-14), Բուդապեշտ, Հունգարիա), հունգարացի հեղափոխական, քաղաքական գործիչ։ Մասնակցել է 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխությանը։


== Կենսագրություն ==
Վիտները ծնվել է 1937 թվականին Բուդապեշտում։ Հորը չի ճանաչել, մայրը նրան հանձնել է ստնտուի։ Երկու տարեկան հասակում նրան ուղարկել են «Carmelite» մենաստան։ 1948 թվականին հանդիպել է մորը, ով, կարճ ժամանակ անց, նրան թողել է պետական հոգածության ներքո։ Ընդհատելով միջնակարգ դպրոցի դասերը՝ Մարիան «Szolnok»-ում աշխատել է որպես մեքենագրուհի և սղագրող Kiskunhegyes շրջանի խորհրդում։ 1955 թվականին ծնվել է Մարիայի որդին, և կես տարի հետո նա տեղափոխվել է Բուդապեշտ։


== 1956 թվականի հեղափոխություն և հետևանքներ ==
1956 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Վիտները մասնակցել է հանրահավաքի և միացել Բուդապեշտի ռադիոյի շենքը պաշարած հեղափոխականներին, որտեղ ծանոթացել է Կատալին Հավրիլայի հետ, և նրանք միասին օգնել են վիրավորներին։ Ավելի ուշ դարձել է «Vajdahunyad» փողոցային դիմադրության խմբի անդամ և իր գործընկերոջ հետ 1956 թվականի հոկտեմբերի 30-ին գրավել X թաղամասի ոստիկանական կենտրոնը՝ զենք գտնելու համար։ Նոյեմբերի 4-ին Üllői út (Դեպի Իլյո) ներխուժման ժամանակ վիրավորվել է։
Բուժվել է Պետեֆի Շանդոր պետական հիվանդանոցում։ Փորձել է փախչել երկրից, բայց ձերբակալվել է։ Հարցաքննությունից հետո ազատ է արձակվել և փորձել է փախչել երկրից ևս մեկ անգամ, մի քանի շաբաթ անցկացրել Ավստրիայում։ Այնուհետև վերադարձել է Հունգարիա և աշխատել որպես անվարժ բանվոր։ 1957 թվականի հուլիսի 16-ին  ձերբակալվել է, մահապատժի է դատապարտվել 1958 թվականի հուլիսի 23-ին։ 1959 թվականի փետրվարի 24-ին երկրորդ վերաքննիչ դատարանը պատիժը փոխարինել է ցմահ ազատազրկման։ 1970 թվականի մարտի 25-ին ազատ է արձակվել։
Վիտներն աշխատել է որպես դերձակ, հետագայում՝ հավաքարար։ 1980 թվականից ստացել է հաշմանդամության թոշակ։ Մինչև Հունգարիայում քաղաքական համակարգի փոփոխության ավարտ ակտիվորեն ներգրավված է եղել 1956 թվականի հեղափոխության վետերանական կազմակերպությունների տարբեր աշխատանքներում։


== Պարգև ==
1991 թվականին արժանացել է Հունգարիայի Հանրապետության Մեծ խաչ Պատվո շքանշանի։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2006 և 2010 թվականների Հունգարիայի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ «Ֆիդես» Հունգարիայի քաղաքացիական միության ցուցակից ընտրվել է պատգամավոր։ 2006 թվականի մայիսի 30-ից մինչև 2010 թվականի մայիսի 13-ը եղել է Զբաղվածության և աշխատանքի խորհրդարանական կոմիտեի անդամ։ 2010 թվականի մայիսի 14-ին նշանակվել է Մարդու իրավունքների, ազգային փոքրամասնությունների, քաղաքացիական և կրոնական հարցերի կոմիտեի անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիշչեսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Վասիշչեսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Васищівська селищна рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վասիշչեսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 6350 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 37.23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 170.56 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Արունք

Արունք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում է Նեմրութ լեռան արևմտյան փեշերին։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջերին ուներ 41 տուն, իսկ XX դարի սկզբին ուներ 13 տուն հայ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Արունքն ուներ 2 հայկական եկեղեցի, որոնք կանգուն էին մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ղվլևի

Ղվլևի (վրաց.՝ ღვლევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 640 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 190 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շմանանք

Շմանանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Առյուծն ու արևը (պատմվածք)

«Առյուծն ու արևը» (ռուս.՝ Лев и Солнце), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված 1887 թվականին։ Պատմվածքն առաջին անգամ հրապարակվել է 1887 թվականին «Օսկոլկի» ամսագրի դեկտեմբերի 5-ի № 49 համարում՝ Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։


== Հրապարակում ==

Անտոն Չեխովն «Առյուծն ու արևը» պատմվածքը գրել է 1887 թվականին, առաջին անգամ հրատարակվել է 1887 թվականին «Օսկոլկի» ամսագրի դեկտեմբերի 5-ի № 49 համարում՝ Ա. Չեխոնտե ստորագրությամբ։ «Օսկոլկի» ամսագրում սա Չեխովի վերջին չհրապարակված պատմվածքն էր։ Այն ընդգրկվել է Ադոլֆ Մարքսի հրատարակած Չեխովի ստեղծագործությունների ժողովածուում։ Երկերի ժողովածուում ընդգրկելու համար Չեխովը փոխել է պատմվածքի ավարտը՝ նշելով, որ «Օսկոլկիի» խմբագրությունում քաղաքապետ Կուցինը չի ստացել «Առյուծ և արև» ցանկալի մրցանակը։
Չեխովի կենդանության օրոք պատմվածքը թարգմանվել է բուլղարերեն, գերմաներեն, սերբախորվաթերեն և չեխերեն։


== Քննադատություն ==
Պատմվածքի մասին ժամանակակիցները գրել են՝ գրող Վլադիմիր Բոգորազը նշել է, որ պատմության մեջ մեջբերված բանաստեղծությունները նմանատիպ իրավիճակում նախատեսված էին «հավակնոտ տագանրոգյան ղեկավարին»։
Պատմաբան Պավել Ֆիլևսկին գրել է, որ պատմվածքում շքանշանի հետ կապված իրավիճակը տեղի է ունեցել ոչ թե քաղաքի ղեկավարի, այլ Կուրսկ-Խարկով-Ազով երկաթգծի կառուցող Յա. Ս. Պոլյակովի հետ, որը պարսից շահից շքանշան է ստացել Պարսկաստանում երկաթուղու կառուցման ծառայությունների համար։


== Սյուժե ==
Քաղաքապետ Ստեփան Իվանովիչ Կուցինը տեղեկանում է պարսից մեծատոհմիկ Ռահաթ-Հելամի ժամանման և «Ճապոնիա» հյուրանոցում հանգրվանելու մասին։
Պատմվածքի հերոսը, ով երազում է ստանալ Առյուծի և արևի պարսկական շքանշանը, Ռահաթ-Հելամի ժամանումը համարում է իր նպատակին հասնելու միջոց։ Նա ճանապարհորդին հրավիրում է տեսնելու իր քաղաքը և նրան հյուրասիրում է լավագույն ռեստորաններից մեկը։ Չնայած տարբեր լեզուներով հաղորդակցման դժվարություններին, քաղաքապետը պարսիկ բարձրաստիճան պաշտոնյային տանում է քաղաքի հիմնական փողոցներով, շուկայի միջոցով, ցույց է տալիս տեսարժան վայրերը, տանում է դիտանոց, հյուրասիրում «Լոնդոն» ռեստորանում։ Պաշտոնակից անձինք սարկազմով հիշեցնում են քաղաքապետին, որ «պարսիկները նման սովորություն ունեն. եթե հարգարժան հյուր է գալիս ձեզ մոտ, ապա պետք է ինքներդ ոչխար մորթեք նրա համար», ինչ-որ մեկը նրան է ուղարկում ծաղրանկարների և պոեմների փաթեթ, որոնք ծաղրում են պաշտոնյայի ջանքերը։
Մեկ տարի և չորս ամիս անց Ստեփան Իվանովիչը ձմռանը քայլում է կոճակներն արձակված իր մուշտակով, որպեսզի իր հայրենակիցները կարողանան հիանալ Առյուծի և արևի շքանշանով։ Բայց սա չի հագեցնում նրա բավարարվածությունը, քանի որ այժմ ցանկանում է ստանալ Տակովյան խաչի սերբական շքանշանը։


== Գրականություն ==
Чехов А. П. Лев и Солнце // Чехов А. П. Полное собрание сочинений и писем: В 30 т. Сочинения: В 18 т. / АН СССР. Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1974—1982.
Voir Dictionnaire Tchekhov, Page 161, Françoise Darnal-Lesné, Édition L'Harmattan, 2010, ISBN 978 2 296 11343 5.
Le Lion et le Soleil, traduit par Édouard Parayre, Bibliothèque de la Pléiade, éditions Gallimard, 1970, ISBN 2 07 010550 4.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Чехов А. П. Лев и Солнце Archived 2017-05-08 at the Wayback Machine. Բնօրինակ ռուսերեն տեքստ
Լուի Դոֆին Ֆրանսիացի

Լուի Ֆրանսիացի, Ֆրանսիայի դոֆին (ֆր.՝ Louis de France, նոյեմբերի 1, 1661(1661-11-01)[…], Ֆոնտենբլո - ապրիլի 14, 1711(1711-04-14)[…], Մեդոն), Լուի Արև արքայի և նրա կնոջ` Մարի Թերեզ Իսպանացու որդին և ժառանգորդը։
Նա հայտնի էր որպես Մեծ Դոֆին, որովհետև դեռևս Ֆրանսիայի թագաժառանգ լինելով ուներ որդի` Բուրգունդիայի Լուի դուքսը։ Նրա կինը Մարիա Աննա Վիկտորիա Բավարացին  էր։ Նա երբեք թագավոր չի դարձել, քանի որ իր հորից շուտ է մահացել։ Գաղտնի ամուսնացած է եղել Մարի Էմիլի դե Ժոլիի հետ։


== Զավակներ ==
Լուի Ֆրանսիացի, Բուրգունդիայի դուքսը, Բուրգունդիայի դուքս և հետագայում Ֆրանսիայի թագաժառանգ, ամուսնացել է իր զարմուհի Մարիա Ադելիյա Սավոյացու հետ։ Նրանց որդին եղել է Լուի XV-ը։
Ֆիլիպ V, Անժուի դուքս (ավելի ուշ` Իսպանիայի արքան), դարձել է Իսպանիայի արքա 1700 թվականին, ամուսնացել է իր զարմուհու` Մարիա Լուիզա Սավոյեցու հետ և ունեցել է զավակ, կրկին ամուսնացել է Էլիզաբեթ Ֆարնեսեի հետ։ Այս ամուսնությունից ծնվել է Ֆրանսիայի ապագա դոֆին, ինֆանտ Մարիա Թերեզը։
Չարլզ Ֆրանսիացի, Բերրիի, Ալենսոնի և դե Պոնտեի դուքս, ամուսնացել է իր առաջին զարմուհի Օռլեանի դքսուհի Մարի Լուիս Էլիզաբեթի հետ։ Նրանց ժառանգները երկար չեն ապրել։Այսպիսով, Բուրգունդիայի և Անժուի միջոցով Լուին ապահովել է Բուրբոնների դինաստիայի շարունակությունը Ֆրանսիայի գահին և հիմնել է Բուրբոնների դինաստիան Իսպանիայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Lahaye, Matthieu, Louis, Dauphin de France. Fils de roi, père de roi, jamais roi, DEA directed by Joël Cornette, University of Paris VIII, 2005.
Lahaye, Matthieu, Louis Ier d'Espagne (1661-1700) : essai sur une virtualité politique, Revue historique, Numéro 647, PUF, Paris, Novembre 2008.
Գյոգարչին (լեռ, Իրան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյոգարչին (այլ կիրառումներ)Գյոգարչին, լեռ Իրանում, Ուրմիա լճի ծայր հյուսիսարևմտյան ափին, Սալմաստ քաղաքից մոտ 16 կմ արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլինսկ (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳլինսկԳլինսկ (ուկրաիներեն՝ Глинськ), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գլինսկ գյուղում բնակվում էր 1 654 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ասերգություն

Ասերգություն (իտալերեն՝ recitativo՝ ռեչիտատիվ), վոկալ երաժշտության տարատեսակ, որը վերարտադրում է խոսքի ինտոնացիան և ռիթմը։
XVII-XVIII դարերում իտալական օպերայում մշակվել է չոր ասերգություն՝ կատարում երգեցողական ձայնով կլավեսինի առանձին ակորդների նվագակցությամբ և նվագակցվող ասերգություն, որը, լինելով առավել մեղեդային, իր տեղն ուներ երգերի, օրատորիաների, կանտանտների մեջ։ Հին հունական ողբերգության խորոսի տեքստերը հնչել են ասերգությամբ։
Հայկական դրամատիկական թատրոնում այս ձևը կիրառվել է Նաիրի Զարյանի «Արա Գեղեցիկ» բեմադրության մեջ, որը բեմադրվել է Լենինականի թատրոնում 1946 թվականին բեմանկարիչ Վարդան Աճեմյանի ղեկավարությամբ։ «Արա Գեղեցիկ» ներկայացման ողբերգության տեքստի որոշ հատվածներ արտասանվել են խմբային ասերգությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շտրալզունդ

Շտրալզունդ (գերմ.՝ Stralsund, Բևեռ. Strzélowò) ծովափնյա քաղաք Գերմանիայի հյուսիսում և Մեքքլենբուրգ-Արևմտյան Պոմերանիա նահանգում։ Այն մտնում է Արևմտյան Պոմերանիա-Ռիգեն շրջանի կազմի մեջ։
Քաղաքը տեղակայված է Բալթիկ ծովի ափին՝ Շտրալզունդ նեղուցի ափին, որի համար ստացել է «Դարպաս դեպի Ռյուգեն կղզի» անվանումը, որը կապված է Ռյուգենի կամուրջով։ Պատմական մաս կազմող Վիսմարը և Հանզան 2002 թվականից ներառվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Ընդգրկում է 38,97 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը 2016 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ կազմում է 59,100 մարդՊաշտոնական կոդ՝ 13 0 05 000


== Պատմական ակնարկ ==
Քաղաքն իր անունը ստացել է «stræl» և «sund» («ժապավեն», այսինքն Նետի, և «ձայն» — նեղուցի), այսպիսով ունի խառը գերմանա-սլավոնական ծագում։ Երեք նետեր անմահացան՝ որպես քաղաքի զինանշան ։
1293 թվականին Շտրալզունդը դարձավ Հանզայի անդամ։ 13-14-րդ դարերում Վիսմարի հետ միասին Հանզայի «Վենդյան» հատվածն առավել բարեկեցիկ նավահանգիստ էր։ Շտրալզունդի խաղաղությունը ավարտվեց 1370 թվականին, երբ սկսվեց առճակատում Հանզա և Դանիա քաղաքների միջև։
Երեսնամյա պատերազմի ժամանակ Շտրալզունդը 1628 թվականին անհաջող պաշարեց Վալենշտայնը։ Համաձայն Վեստֆալյան հաշտության (1648 թվականին) ներառվել է Շվեդական Պոմերանիայում։ Այն 1807 թվականից մնաց Շվեդիայի թագավորական կարևոր ամրոց, որը գրավվեց նապոլեոնյան զորքերի կողմից։ Վիեննայի վեհաժողովի որոշմամբ 1815 թվականին այն միացվեց Պրուսիայի թագավորությանը։
Շտրալզունդի պատմական կենտրոնը տուժել է հակահիտլերյան խմբավորման ռմբակոծությունից, բայց հիմնականում վերակառուցվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։ Զբոսանավերն ու նավահանգիստները 1990-ականին գերմանական իշխանությունների կողմից արդիականացվել են և ընդլայնվել։
2011 թվականի հուլիսի 1-ից քաղաքը մտել է Արևմտյան Պոմերանիա-Ռյուգեն շրջանի կազմի մեջ։ Դրանից առաջ ուներ հողամասի ենթակայության քաղաքային կարգավիճակ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Շտրալզունդի պատմական կենտրոնը պարունակում է Գոթական աղյուսնեով մի քանի ուշագրավ տեսարժան վայրեր, որը հիշեցնում է ծաղկող Հանզյան միության  մասին։

13-րդ դարի Շտրալզունդի քաղաքի քաղաքապետարան
Աստվածածին եկեղեցին
Սուրբ Նիկոլայ եկեղեցին
Սուրբ Իակովի եկեղեցին
Վանական եկեղեցի Սուրբ Էկատերինայի
Բարկ Գորխ Ֆոկը, ով իր կյանքի զգալի մասի համար կրում էր ռուսական «Ընկեր» անվանումը և մասնակցում էր ավելի քան 40 գեղարվեստական կինոնկարի նկարահանումներին, այդ թվում՝ «Ալ առագաստներ(ֆիլմի)»։Քաղաքն ունի մի քանի թանգարաններ, որոնք նվիրված են ծովին։

Օվկիանոսագրաֆիկական թանգարան (Meersmuseum) (Meersmuseum) 36 ակվարիումներով, որոնք ներկայացնում են ծովային կյանք ամբողջ աշխարհից։
Թանգարան Natureum և բնական պարկ Vorpommersche Boddenlandschaft քաղաքից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա գտնվող ծովային ակվարիումը բացվել է 2008 թվականի հուլիսին Ozeaneum, որտեղ ներկայացվել է Հյուսիսային և Բալթիկյան ծովերի ծովային կյանքը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


=== Շտրալզունդի եկեղեցին ===

		
		
		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
Վենտսպիլս, Լատվիա
Լեհաստան
Մալմյո, Շվեդիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Штральзунд»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт
Достопримечательности Германии: Штральзунд
Սամոնե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սամոնե (այլ կիրառումներ)Սամոնե (իտալերեն՝ Samone), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 532 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 133 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Սուրբ Հովսեփ նշանվածը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնակատարությունը մարտի 19-ին է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0461 762033


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլֆլուր

Վիլֆլուր (ֆր.՝ Villefloure), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 7.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16.69 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 135 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 11 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 106 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 79-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 27։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 79 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 69 անձ (42 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (4 տղամարդ և 6 կին)։ 27 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Յակով Գորբով

Յակով Նիկոլաևիչ Գորբով (Ֆր.՝ Jacques Gorbof, Օգոստոսի 21, 1896 թվական, Մոսկվա, Ռուսաստանի կայսրություն—սեպտեմբերի 8, 1981 թվական, Փարիզ, Ֆրանսիա) ռուս գրող, բանաստեղծ, գրականագետ, խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Մոսկվայում հանրային կրթության խանդավառ և թարգմանիչ Նիկոլայ Միխայլովիչ Գորբովի և Սոֆիա Նիկոլաևնա Գորբովայի (Նե Մասլովա) ընտանիքում, ովքեր թողել են հիանալի ընտանեկան հիշողություններ։ Ընտանիքը երկար ժամանակ ապրում էր Խամովնիկիում՝ Վլասեևսկի նրբանցքում։ Մանկուց նա ծանոթ է Անաստասիա Ցվետաևային, ով համառոտակի նշեց նրան։ 
Համալսարանում սովորելը ընդհատվել էր Առաջին համաշխարհային պատերազմի բռնկումով։ Պետերբուրգում նա ավարտել է Նիկոլաևի հեծելազորային դպրոցը։ Իր եղբայրների՝ Սերգեյի (1893-1915) և Միխայիլի (1898-1961) հետ միասին նա միացավ բանակին։ Յակովը ծառայում էր ավտոմոբիլային ուժերում, կրտսեր եղբայր՝ Միխայիլը ձիասպորտի հրետանու մեջ։ Ավագ եղբայրը՝ Սերգեյը մահացավ 1915 թ.-ին։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ Յակովը և Միխայիլը ծառայեցին կամավորական բանակում։
Ղրիմում սպիտակ պահակների պարտությունից հետո ընտանիքը գաղթել է Գերմանիա, այնուհետև հաստատվել Ֆրանսիայում։ Լիլում, որտեղ սկզբում բնակվում էր Յակովը իր կնոջ՝ Վերա Իզնարի (1896−1977) հետ, ով իր հետ Ռուսաստանից էր եկել, նա և իր եղբայր Միքայելը մասնակցեցին Ուղղափառ եկեղեցու հիմնադրմանը։ Այնուհետև եղբայրներն ավարտեցին Մուլհաուսի Բարձրագույն տեքստիլ դպրոցը, ավելի ուշ Յակովը կամավոր եղավ Կաթոլիկ ինստիտուտում։ Նա աշխատել է որպես վարորդ, մինչդեռ գրել է պոեզիա և արձակ, բայց երկար ժամանակ չի տպագրվել։ Նա միացավ ֆրանսիական բանակին որպես կամավոր, 1940-ին գնաց ռազմաճակատի, վիրավորվեց։ Վերքի բուժվելուց հետո նա սկցեց զբաղվել այգեգործությամբ և սկսեց գրել։ Նա ապրում էր Լուրմարինում և Փարիզում։ 1950-ականներին հանդիպել է բանաստեղծուհի Իրինա Օդեևցևային, 1978-ին նա ամուսնացել է նրա հետ։
Մահացավ 1981-ի սեպտեմբերին։ Նա թաղվել է Փարիզում՝ Չելլի կոմունայի գերեզմանատանը իր առաջին կնոջ կողքին։


== Ստեղծագործություն ==
1944-ին Լիոնում (Revue «Conluences») տպագրվեցին Յակովի բանաստեղծությունները, 1947-ին լույս տեսավ Les chemins de IEnfer (Դժոխքի ճանապարհները) առաջին վեպը, 1951-ին`Le second avènement (Երկրորդ արկածային), 1955 թ. -«M-me Sophie» (Մադամ Սոֆին, ռուս. թարգմանվել է Ի. Օդեևցևա), 1958-ին`«Ne parlons plus du passé»պատմվածքների ժողովածուներ, որը ռուսերեն է թարգմանել հեղինակի կողմից։ Նա աշխատել է ֆրանսիական լավագույն ամսագրերում, ներառյալ Les Nouvelles littéraires-ում։ Նրա բոլոր վեպերը լավ են ընդունվել քննադատների կողմից, և Les condamnés (Դատապարտված) վեպը 1954 թվականին ստացել է չորս ժյուրիի մրցանակ։ 1961 թվականից «Վոզրոժդենիյե» ամսագրի խմբագիրն էր, և լույս տեսավ ռուսերեն՝ «Բոլոր հարաբերությունները» (1964) վեպը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
И. Одоевцева «На берегах Сены» (воспоминания)
Биография  на www.livelib.ru
Marina Gorboff. Les écrits de la famille Gorboff : avant et après l’exil
Marina Gorboff. Jacques Gorbof, lettres à Vera
Երկնագույն այր

Երկնագույն այր (խորվ.՝ Modra špilja), ծովային, զբոսաշրջային քարանձավ (այր), որը գտնվում է Խորվաթիայի Սպլիտսկո Դալմատինսկայի Բիշևո կղզու արևելյան հատվածի Բալուն ծովախորշում։ Այրը լցված է Ադրիատիկ ծովի ջրերով։ Այրը հայտնի զբոսաշրջային վայր է դարձել շնորհիվ այն հանգամանքի, որ արևային եղանակներին, ջրի հանդարտ լինելու պարագայում, օրվա ընթացքում մոտ երեք ժամ, ամբողջությամբ պատվում է փայլուն, կապույտ թափանցիկ գույնովː
Երկնագույն այրն ունի 24 մետր երկարություն, 10-ից 20 մետր լայնություն, կամարի բարձրությունը ջրի մակարդակից մինչև 15 մետր է, խորությունը կազմում է 3-ից 20 մետր։ Վերջրյա մուտքն ունի 1,5 մետր բարձրություն և 2,5 մետր լայնությունː Ներս կարելի մտնել ոչ ավել քան 10 հոգի տեղափոխող, մինչև 5 մետր երկարությամբ և 1 մետր բարձրությամբ նավակներով։ Այս արհեստական մուտքն ոչ մի ազդեցություն չունի լուսավորության վրա, լույսն այստեղ թափանցում է ջրի մակարդակից ներքև գտնվող, ավելի մեծ բնական մուտքից։ Քարանձավը, ինչպես նաև ողջ Բիշևո կղզին կազմված է կրաքարից, այն հազարամյակների ընթացքում ողողվել է ծովի ալիքներով։ Քարանձավը մոտավորապես երկու մասի է բաժանում քարե «պահանգը», որն անցնում է պատից պատ 6 մետր խորության վրա։
Տեղացի ձկնորսները դեռ շատ վաղուց գիտեյին այս այրի մասին, սակայն այն առավել հայտնի դարձավ 1884 թվականին, երբ այրը նկարագրեց և նկարեց բարոն Յուջին ֆոն Ռանսոնետը։ Այն ժամանակ այրն ուներ միակ բնական մուտքը, որը գտնվում էր ծովի մակարդակից ներքև, բայց շուտով բացվեց երկրորդ մուտք, որտեղից կարող էին ներս մտնել ոչ մեծ նավակներ։
Լույսն առավել ուժեղ է թափանցում այր բնական ստորջրյա մուտքից, 10-ից 13-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Արևի ճառագայթներն անցնում են ջրի ստվարաշերտից և անդրադառնում են սպիտակ հատակից՝ քարանձավը լցնելով պայծառ փայլով, բաց ծովակնագույնից մինչև հագեցած երկնագույն, և ընդհուպ մինչև արծաթագույն։ Տարվա ընթացքում ավելի քան 10 հազար զբոսաշրջիկ է այցելում հիանալու այս անսովոր տեսարանովː Որպես կանոն, նրանք նաև այցելում են մոտակայքում գտնվող Կանաչ այրը։
Բիշևո կղզում գտնող Երկնագույն այրը հաճախ համեմատում են մեկ այլ, նմանատիպ Երկնագույն այրի հետ, որը գտնվում է Կապրի կղզում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Голубой грот» (անգլերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-04-ին   на сайте showcaves.com
Туристы в Голубом гроте ՅուԹյուբում Видео 0:02:50
Միրոլյուբովկա (գյուղ, Բրատսկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիրոլյուբովկաՄիրոլյուբովկա (ուկրաիներեն՝ Миролюбівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բրատսկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Միրոլյուբովկա գյուղում բնակվում էր 348 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,917 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ճիճագրակ

Ճիճագրակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Վերին Բասենում, Խորասան գյուղաքաղաքից 6 կմ հարավ, Արաքս գետի աջ կողմի վտակներից մեկի աջ կողմում։
Գյուղի միջով է անցնում Հասանկալա-Դիադին ճանապարհը։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 31 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեսրոպյան դպրոցներ

Մեսրոպյան դպրոցներ (Մեսրոպյան վարժարաններ), 5-րդ դարում Հայաստանում Մեսրոպ Մաշտոցի հիմնադրած հայկական դպրոցները։ Առաջին անգամ Մեսրոպ Մաշտոցը դպրոց հիմնել է դանիելյան գրերը Հայաստան բերվելուց հետո (մոտ 404 թվականին)։ Հայկական գրերի գյուտից (405-406 թվականներ) հետո նա եռանդուն աշխատանք է ծավալել՝ Արևելյան, ապա Արևմտյան Հայաստանում դպրոցներ հիմնել, դասավանդման օրինակ տվել։ Դասավանդվել են հայոց լեզու, հայոց երգ, երաժշտություն, գրչության արվեստ, կրոնական և աշխարհիկ առարկաներ ևն։ Մեսրոպյան դպրոցներից մի քանիսը վերաճեցին համալսարանների, նույն սկզբունքներով հիմնվեցին նոր համալսարաններ։ 19-րդ դարում Հայաստանում և հայկական գաղթավայրերում, ինչպես և այժմ Սփյուռքում մի շարք հայկական դպրոցների տրվել է "Մեսրոպյան վարժարան" անունը։
Բարվինոկ (այլ կիրառումներ)

Բարվինոկ, կարող է վերաբերել՝

Բարվինոկ - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում
Բարվինոկ - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում
Սողոմոնի թանգարան

Սողոմոնի թանգարան (ալբ․՝ Muzeu Solomon), թանգարան Ալբանիայի Բերատ քաղաքում, որը նվիրված է Ալբանիայի հրեական համայնքի պատմությանը։


== Պատմություն ==
Թանգարանը բացվել է 2018 թվականին՝ պրոֆեսոր Սայմոն Վրուշոյի կողմից, որն այն ղեկավարում էր սեփական թոշակով և փոքր նվիրատվություններով։ Վրուշոյի մահից հետո թանգարանը եղել է փակման եզրին։ Ֆրանս-ալբանացի գործարար Գազմենդ Տոսկան, կարդալով թանգարանի և նրա հնարավոր ճակատագրի մասին, հոգացել է թանգարանը քաղաքի ավելի մեծ վայր տեղափոխելու ծախսերը։ Տեղափոխությունը տեղի է ունեցել 2019 թվականի սեպտեմբերի 29-ին։ Թանգարանն իր նմանների մեջ եզակի է այն պատմություններով, թե ինչպես են ալբանացիները, պահպանելով ազգային ինքնագիտակցության ու ազգային բնութագրի հիմնական հասկացություններից մեկը՝ Բեսան, Հոլոքոստից փրկել են գրեթե 2000 հրեաների։


== Հավաքածու ==
Թանգարանում պահվում են փաստաթղթեր, լուսանկարներ և իրեր, որոնք պատկանել են հրեական համայնքին, որը 16-րդ դարում, փախչելով ինկվիզիցիայից, Իսպանիայից ժամանել է Բերատ։ Ալբանիան նացիստների կողմից գրավված միակ տարածքն է, որի հրեական բնակչությունը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում ավելացել է։ Թանգարանի ներկայիս տնօրենն է Անգիլինա Վրուշոն՝ Սայմոն Վրուշոյի այրին։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոհար Գասպարյան փողոց (Երևան)

Գոհար Գասպարյան փողոց, փողոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Անվանվել է հայ օպերային արվեստի մեծագույն վարպետ, քնարակոլորատուրային սոպրանո, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստուհի, սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Գոհար Գասպարյանի պատվին։


== Տվյալներ ==
Փողոցն սկսվում է Լեոնիդ Ազգալդյան փողոցից (Վերին Անտառային փողոցի 19ա տան մոտից), ձգվում հարավարևելյան ուղղությամբ և ավարտվում Վերին Անտառային փողոցի 122 տան մոտ։ Երկարությունը 610 մետր է։
Փողոցն անվանակոչվել է Երևանի ավագանու 2020 թվականի փետրվարի 11-ի որոշմամբ։


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==
Սեդրիկ

Սեդրիկ Ռիկարդու Ալվեշ Սուարես (պորտ.՝ Cédric Ricardo Alves Soares, օգոստոսի 31, 1991(1991-08-31), Singen (Hohentwiel), Konstanz, Ֆրայբուրգ, Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Գերմանիա), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, Պորտուգալիայի հավաքականի և անգլիական «Սաութհեմփթոն» ակումբի աջ պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Սպորտինգ ===
Ծնվել է Գերմանիայի Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասի Զինգեն քաղաքում, պորտուգալացի իմմիգրանտների ընտանիքում, իսկ ընտանիքը պատմական հայրենիք վերադարձել այն ժամանակ, երբ Սեդրիկը 2 տարեկան էր։ «Սպորտինգ Լիսաբոնի» երիտասարդական թիմում սկսել է խաղալ 1999 թվականից։
Պորտուգալիայի առաջնությունում Սեդրիկը դեբյուտել է 2011 թվականի մայիսի 8-ին, «Վիտորիայի» դեմ խաղում։ 2011-12 մրցաշրջանում վարձավճարով տեղափոխվեց Պորտուգալիայի առաջնությունում հանդես եկող «Ակադեմիկա» ակումբ, որտեղ մեկնարկային կազմում հայտնվում էր շատ հաճախ։ 90 րոպե խաղացել է «Ակադեմիկայի» համար հաղթական Պորտուգալիայի գավաթ 2011-12-ի եզրափակչում։
Հետագոյում, վերադառնալով Լիսաբոն, Սեդրիկը մի քանի մարզիչների օրոք հաստատուն կերպով խաղաց հիմնական կազմում։ 2015 թվականի մայիսի 31-ին Պորտուգալիայի գավաթ 2014-15-ի եզրափակչի 14-րդ րոպեին «Բրագայի» ֆուտբոլիստ Ջեվանի դեմ կատարած խաղտման համար ստացավ կարմիր քարտ, բայց «Սպորտինգը» այնուամենայնիվ հաղթեց։


=== Սաութհեմփթոն ===
2015 թվականի հունիսի 18-ին տեղափոխվեց անգլիական «Սաութհեմփթոն», կնքելով քառամյա պայմանագիր։ Տրանսֆերի արժեքը կազմեց 6,5 միլիոն եվրո։ Նոր ակումբում դեբյուտեց Եվրոպայի Լիգա 2015-16-ի երրորդ որակավոման փուլի շրջանակներում, հոլանդական «Վիտտես» ակումբի դեմ խաղում։


== Կարիերան հավաքականում ==
Սեդրիկը խաղացել է Պորտուգալիայի տարբեր տարիքային հավաքականներում։ Ազգային հավաքականում դեբյուտել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 11-ին, Ֆրանսիայի դեմ խաղում։


== Ակումբային վիճակագրություն ==
օգոստոսի 4, 2015-ի դրությամբ


== Մրցանակներ ==
Սպորտինգ

Պորտուգալիայի գավաթ՝ 2014-15Ակադեմիկա

Պորտուգալիայի գավաթ՝ 2011-12


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ցուցանիշները soccerbase.com կայքում (անգլ.)
Աննա Վարդանյան

Աննա Միխայիլի Վարդանյան (Աննա Աստրախանցևա-Վարդանյան, օգոստոսի 26, 1973(1973-08-26)), ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Աննա Վարդանյանը ծնվել է 1973 թվականի օգոստոսի 26-ին։ Հայրը՝ Միխայիլ Վարդանյանը, վիրաբույժ է, պրոֆեսիոնալ գեղանկարիչ։ Մայրը՝ Լյուդմիլա Վիկտորովնան, տնային տնտեսուհի։
1994 թվականին ավարտել է Սարատովի կոնսերվատորիայի թատերական ֆակուլտետը՝ Վալենտինա Երմակովայի դասարանը։ Երկրորդ կուրսից խաղացել է Սարատովի դրամատիկական թատրոնի ներկայացումներում, իսկ ուսումն ավարտելուց հետո՝ ընդգրկվել է թատրոնի թատերախմբում (1992-1996)։ 1996-1998 թվականներին խաղացել է Մոսկվայի նոր դրամատիկական թատրոնում (ղեկավար՝ Բորիս Լվով-Անոխին)։
1998 թվականին տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ։ Աշխատում է Վ․ Կոմիսարժևսկայայի անվան թատրոնում, ակտիվորեն նկարահանվում է կինոյում։
2008 թվականին առաջադրվել է «Ոսկե դիմակ» մրցանակի, որպես «Իվանով» ներկայացման համառեժիսոր («Տակոյ թատրոն», Սանկտ Պետերբուրգ)։
2008 թվականին էկրան է բարձրացել Սերգեյ Օվչարովի «Այգի» ֆիլմը, որտեղ դերասանուհին մարմնավորել է գլխավոր հերոսուհուն։ Դերասանուհու դերակատարումն արժանացել է կինոքննադատների գնահատանքին։


== Գործունեություն ==


=== Դերերը թատրոնում ===
Սարատովի Ի․ Սլոնովի անվան դրամատիկական թատրոնՍանկտ Պետերբուրգի Ա․ Միրոնովի անվան «Ռուսական անտեպրիզի» թատրոնՎ․ Կոմիսարժևսկայայի անվան ակադեմիական դրամատիկական թատրոնՏակոյ թատրոն


=== Ֆիլմագրություն ===


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
2008 ֊ «Ամուրյան աշուն» 6-րդ փառատոնին մրցանակ «Այգի» ֆիլմում լավագույն կանացի դերակատարման համար (Բլագովեշչենսկ)
2014 - «Ուգրա» 2-րդ միջազգային փառատոնին մրցանակ «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում՝ «Երկու կին» ֆիլմում կատարած դերի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աննա Վարդանյանը «Культура Саратова» կայքում
Դոդո (ֆուտբոլիստ)

Խոսե Ռոդոլֆո Պիրես Ռիբեյրո (պորտ.՝ José Rodolfo Pires Ribeiro առավել հայտնի է Դոդո (անգլ.՝ Dodo) անունով, փետրվարի 6, 1992(1992-02-06), Կամպինաս, Սան Պաուլու, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան, Բրազիլիայի մինչև 20 տարեկանների հավաքականի նախկին ֆուտբոլիստ։


== Կենսագրություն ==
Դոդոն 11 տարեկանից մինչև 15 տարեկանը խաղացել է «Կրուզեյրո» դպրոցում, ապա տեղափոխվել է «Կորինթիանս»։ Թիմի հիմնական կազմում դեբյուտը կատարել է 2009 թվականին։ 2010 թվականի դեկտեմբերին վարձավճարով տեղափոխվել է «Բաիա»։
2012 թվականի հուլիսի 2-ին պայմանագիր է կնքել «Ռոմա» ակումբի հետ և բրազիլական Սերիա Ա-ից տեղափոխվել  իտալական Սերիա Ա։ Դեբյուտը նշել է հոկտեմբերի 28-ին «Ուդինեզեի» դեմ խաղում (2:3)։ Սկսել է խաղալ հիմնական կազմում, սակայն հետո նրան փոխարինել է իր հայրենակից Մարկինյոսը։ Դեբյուտային մրցաշրջանում անցկացրել է 11 խաղ։
2014 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Ինտերնացիոնալե»։ 2016 թվականի հունվարին վարձավճարով տեղափոխվել է «Սամպդորիա» մինչև մրցաշրջանի ավարտը։
2019 թվականի հունվարի 24-ին Դոդոն վարձավճարով տեղափոխվել է «Կրուզեյրո»։ Պաշտպանին թիմ հրավիրել է Մանո Մենեզեսը, որը եղել էր «Կորինթիանսի»  մարզիչը 2009 թվականին։
2009 թվականին Դոդոն Բրազիլիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականին օգնել է հաղթել Հարավային Ամերիկայի պատանեկան առաջնությունում։ 2014 թվականին հրավիրվել է Բրազիլիայի ազգային հավաքական (Արգենտինայի և Ճապոնիայի դեմ ընկերական խաղերից առաջ), սակայն խաղադաշտ դուրս չի եկել։


== Ձեռքբերումներ ==
Հարավային Ամերիկայի պատանեկան առաջնության չեմպիոն (1) – 2009
/ Սուպերկլասիկո դե լաս Ամերիկասի հաղթող (1) – 2014 (չի խաղացել)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ռոքամորիչե

Ռոքամորիչե (իտալերեն՝ Roccamorice), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1012 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 43 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 65020, հեռախոսային կոդ՝ 085:


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
հեռախոս։ 085 8572132
Պաշտոնական կայք։http://www.comune.roccamorice.pe.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (անգլ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կրետեի ծովապետություն

Կրետեի ծովապետություն, նախահունական պետություն է Կրետե կղզու վրա։ Կրետեն բոլոր ժամանակներում եղել է Հունական կղզիների մեջ հատընտիրը՝ իր քաղաքակրթությամբ և մշակույթով։ Այն հունական կղզիներից ամենամեծն է։ Կրետեն ունի մեղմ կլիմա, բարձր լեռներ, փարթամ բուսականութուն և հարուստ կենդանական աշխարհ։ Ք.ա. III հազարամյակում Կրետեում սկսեց տոհմական կարգերի քայքայումը և աստիճանաբար առաջացան քաղաք պետություններ։ Կրետեի բնակիչները Ք.ա. II հազարամյակի սկզբին սկսեցին օգտագործել բրոնզե գործիքներ։ Նույն ժամանակաշրջանում քաղաք-պետությունները միավորվեցին մեկ պետության մեջ, և նրանց կենտրոնը դարձավ կղզու հյուսիսային ափին գտնվող Կնոսոս քաղաքը։ Այստեղ ծովամերձ բլրի վրա կառուցված երկու-երեք հարկանի թագավորական պալատի բազմաթիվ սենյակների պատերը զարդարված էին բույսերի և առասպելական կենդանիների պատկերներով։ Ենթադրվում է, որ Աֆրիկայից շատ մարդիկ գաղթել են Կրետե


== Հզորության գագաթնակետին ==
Կրետեի Թագավորությունը իր հզորության գագաթնակետին հասավ Ք.ա. XVI-XV դարերում՝ Մինոս թագավորի օրոք։ Կրետացիները կառուցեցին հզոր նավատորմ, և դրա շնորհիվ իրենց ենթարկեցրեցին Էգեյան ծովի կղզիները, ինչպես նաև Հունաստանի ծովափնյա բնակավայրերը։ Կրետեն դարձավ հզոր ծովապետություն։ Ծաղկում ապրեց հողագործությունը և անասնապահությունը։ Բարձր զարգացման հասավ արվեստը։ Կառուցվեցին ճանապարհներ։ Կրետեն առևտրական հարաբերություններ սկսեց Եգիպտոսի և Կիպրոսի հետ։


== Կնոսոսի պալատ ==

Հետագայում մայրաքաղաքի պալատը վերակառուցվեց, ընդարձակվեց և ավելի շքեղացավ։ Ավելացվեցին նոր դահլիճներ և պահեստներ։ Անցկացվեց կոյուղի։ Պալատին կից արհետանոցներում հմուտ արհեստավորները պատրաստում էին աշխատանքային գործիքներ, զարդեր և արքունիքի համար անհրաժեշտ այլ իրեր։ Գյուղացիները պալատի պահեստներն էին հանձնում իրենց արտադրած մթերքները։ Պալատական տնտեսության մեջ աշխատում էին մեծաթիվ ստրուկներ։


== Պետական կարգ ==

Կրետեում գնալով ուժեղանում է թագավորական իշխանությունը։ Թագավորը միաժամանակ նաև գլխավոր քուրմն էր։ Կղզու տարբեր մասերը և գրաված տիրույթները կառավարելու համար Կրետեի արքան նշանակում էր կառավարիչներ։ Կրետեին հպատակ կղզիները և քաղաքները հարկ էին վճարում թագավորին և տալիս որոշ թվով ստրուկներ։


== Մշակույթը ==
Կրետացիները ստեղծել են բարձր զարգացած մշակույթ։ Հունաստանի տարածքում առաջինը նրանք սկսեցին պատրաստել և օգտագործել բրոնզե գործիքներ։
Կրետացիները ստեղծեցին 100 նշաններից բաղկացած հիերոգրիֆային գիր։ Սակայն այդ գրերը դեռ բացահայտված չեն։ Կրետացիները հեթանոս էին երկրպագում էին բազմաթիվ աստվածների։ Առավել տարածված էր Մեծ Մայր աստվածուհու պաշտամունքը։ Նրան պատկերում էին յուրաքանչյուր ձեռքին մեկ օձ բռնած տեսքով։ Նա պտղաբերության աստվածուհին էր կյանքի հովանավորը։ Կրոնական կարևոր ծեսերից էր նաև ցուլերի հետ անցկացվող մրցումները և մինոտավրոսի մասին առապելը։


== Կրետեի անկումը ==
Ք.ա. XV դարի կեսին Կրետեի մոտակա Թիրա(Սանտորին) կղզում հրաբխի հզոր ժայթքում տեղի ունեցավ։ Սկսած երկրաշարժից և հրդեհից տնտեսությունը քայքայվեց։ Կրետեի թագավորություն ներթափանցեցին հույները, կոտորեցին և ավերեցին գյուղերը և քաղաքները միացնելով Հունաստանին։ Կրետեի ծովաապետությունը անկում ապրեց և դարձավ Հունաստանի տիրույթը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Ջուզեպպե Յատո

Սան Ջուզեպպե Յատո (իտալերեն՝ San Giuseppe), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8349 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 288 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90048։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 091։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 091 8580111
Էլեկտրոնային հասցե՝ comunedisangiuseppejato@virgilio.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.sangiuseppejato.pa.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մոիսեևկա (գյուղ, Խիսլավիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոիսեևկա (այլ կիրառումներ)Մոիսեևկա (ռուս.՝ Моисеевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պորտովոե (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)

Պորտովոե (ուկրաիներեն՝ Портовое, Ղրիմի թաթարերեն՝ Sarı Bolat), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սարի-Բուլատ։
2001 թվականի տվյալներով Պորտովոե գյուղում բնակվում էր 105 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սաբինկա (գյուղ, Բեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սաբինկա (այլ կիրառումներ)Սաբինկա (ռուս.՝ Сабинка), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1021 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թարըք Աքան

Թարըք Աքան (ի ծնե Թարըք Թահսին Ուրեգյուլ, հոկտեմբերի 13, 1949(1949-10-13), Ստամբուլ, Թուրքիա - սեպտեմբերի 16, 2016(2016-09-16)[…], Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք դերասան և պրոդյուսեր, ով եղել է 70-ականների թուրքական կինեմատոգրաֆիայի աստղը։ Առավել հայտնի է դարձել՝ նկարահանվելով Էրտեմ Էղիլմեզի Իմ սիրելի եղբայր ֆիլմում։ 2016 թվականի Սեպտեմբերի 16-ին Թարըք Աքանը մահացել է Ստամբուլի ամերիկյան հոսպիտալում` թոքի քաղցկեղից։


== Կենսագրություն ==
Թարըք Աքանը ծնվել է 1949 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Ստամբուլում։ Եղել է ընտանիքի երրորդ երեխան։ Հայրը եղել է զինվորական։ Նախնական կրթությունը ստացել է Էրզրումում, իսկ միջնակարգ կրթությունը՝ Կայսերիում։ Քանի որ հայրը նշանակում էր ստացել Ստամբուլի զորամասերից մեկում, ընտանիքը տեղափոխվում է Բաքըրքոյ։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Յըլդըզ տեխնիկական համալսարանում՝ ստանալով մեխանիկ- ինժեների մասնագիտացում։ Այնուհետև սովորել է Ժուռնալիստիկայի քոլեջում։ Մինչև դերասանական կարիերայի սկիզբը, աշխատել է որպես փրկիչ։ Զինվորական ծառայությունը անցկացրել է Դենիզլիում։ Մասնակցել է «Ձայն» (Ses) ամսագրի կազմակերպած մրցույթին։ Իր դերասանական կարիերան սկսել է 1970 թվականին՝ նկարահանվելով կարճամետրաժ ֆիլմերում։ 1973- 2002 թվականներին պարգևատրվել է 12 տարբեր մրցանակներով։ Առավել հայտնի է դարձել՝ նկարահանվելով Էրտեմ Էղիլմեզի Իմ սիրելի եղբայր ֆիլմում։ Դերասանական կյանքի մեծ մասը ապրել է Ստամբուլում։ Որոշ ժամանակ բնակվել է նաև Բեռլինում և Կաննում։ Ավելի քան հինգ տարի եղել է «Նազըմ Հիքմեթի անվան մշակույթի և արվեստի հիմնադրամի» պատվավոր նախագահը։ 2016 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Թարըք Աքանը մահացել է Ստամբուլի ամերիկյան հոսպիտալում` թոքի քաղցկեղից։ Նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի հրամանով՝ Աքանին հետմահու տրվել է «Թուրք ժողովրդի արժանի զավակ» կոչումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Tarık Akan Internet Movie Database կայքում
Բարբարոսներին սպասելիս (վեպ)

Բարբարոսներին սպասելիս (անգլ.՝ Waiting for the Barbarians), 2003 թվականի Գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր հարավաֆրիկյան գրող Ջոն Մաքսվելլ Կուտզեյի 1980 թվականին լույս տեսած վեպը։ Հեղինակն իր ստեղծագործության անվանումը վերցրել է հույն բանաստեղծ Կոնստանտինոս Կավաֆիսի համանուն պոեմից։


== Սյուժե ==


== Էկրանավորում ==


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Don't Want to Know If You Are Lonely

«Don't Want to Know If You Are Lonely», Hüsker Dü-ի սինգլ, Candy Apple Grey ալբոմից։ Սինգլը գրվել է Գրենթ Հարթի կողմից։ 


== Երգացանկ ==


=== EP track listing ===
Ա կողմ

"Don't Want to Know If You Are Lonely" (Hart)
"Helter Skelter" (Lennon–McCartney)Բ կողմ

"All Work and No Play" (Mould) (Long Mix)


=== UK single track listing ===
Ա կողմ

"Don't Want to Know If You Are Lonely" (Hart)Բ կողմ

"All Work and No Play"


== Այլ կատարումներ ==
Սինգլը քավր տարբերակով ներկայացրել է 2011 թվականի ապրիլի 16-ին ամերիկյան փանկ ռոք խումբ Green Day-ի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրչինցի

Տուրչինցի (ուկրաիներեն՝ Турчинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Գորոդոկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տուրչինցի գյուղում բնակվում էր 590 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,267 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2209,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տրի սեստրի (գետ)

Տրի սեստրի (ռուս.՝ Три сестры), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարագինսկի շրջանում,Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 34 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19070000212120000024296
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 120002429
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հանրամատչելի բժշկական հանրագիտարան

Հանրամատչելի բժշկական հանրագիտարան, Հայկական հանրագիտարանի գլխավոր խմբագրության կողմից տպագրված հայերեն հանրագիտարան, «Ընտանեկան հանրագիտարան» մատենաշարի երկրորդ գիրքը։
Բժշկական հանրագիտարանի մեջ լուսաբանվում են առողջապահության բնագավառի հիմնական հասկացությունները, առավել տարածված հիվանդությունները (սիրտանոթային, նյարդային, թոքային, ստամոքսաղիքային, մաշկային, վարակիչ և այլն) և ժամանակակից բժշկագիտության կարևոր ուղղությունները։
Հանրագիտարանը կազմվել է Ռուսաստանում մի քանի անգամ վերահրատարակված Популярная медицинская энциклопедия–ի հիմքի վրա։ Այն, հարստացվել ու լրացվել է մեր հանրապետության առողջապահությանը բնորոշ առանձնահատկությունները ներկայացնող նյութով։
ժամանակակից տեխնիկայի նվաճումները նպաստել են հիվանդությունների վաղ ախտորոշմանը, գործնական բժշկության մեջ շնչառության, արյան շրջանառության արհեստական ապարատների կիրառման հնարավորություններին։ Կենսաբանական անհամատեղելիության մեխանիզմների բացահայտումով հնարավոր է դարձել օրգանների ու հյուսվածքների փոխպատվաստումը, որոնց մասին առանձին հողվածներ են զետեղված գրքում։
Հանրագիտարանում տեղեկություններ կան Հայաստանում տարածված դեղաբույսերի, թունավոր և ոչ թունավոր սնկերի, թունավոր կենդանիների մասին։