Վովա Սիդորովի մասին

Վովա Սիդորովի մասին (ռուս.՝ Про Сидорова Вову), ռեժիսոր Էդուարդ Նազարովի խորհրդային նկարված մուլտֆիլմը, ըստ Էդուարդ Ուսպենսկու համանուն բանաստեղծության մոտիվների։ Պրեմիերան կայացել է Հեռավոր Արևելքի զորամասերից մեկում։


== Սյուժե ==
Վովա Սիդորովը մեծ ընտանիքի միակ երեխան է։ Մանկությունից ի վեր նրան խնամել է հարազատների մի մեծ խումբ, որոնք կատարում էին նրա ցանկացած քմահաճույքը։ Ամեն ինչ սկսվում էր վաղ առավոտվանից, երբ պետք էր Վովային ինչ որ բան տալ, ինչ-որ տեղ տանել և այլն։
Զինկոմիսարիատից եկած ծանուցումն ամեն ինչ գլխիվայր է շրջում, և այդ ժամանակ Վովա Սիդորովը Կարմիր բանակ է մեկնում իր բազմաթիվ ազգականների հետ։ Զորամասում նա հայտնվում է, իհարկե, իր մայրիկի հետ։ Այդպիսի չլսված հանդգնության մասին ոչ ոք չէր համարձակվում զեկուցել մարշալին, և Վովան ու մայրիկն անցնում են ծառայության։ Շուտով նրանց միանում են պապիկը, տատիկը և մորաքույրը, և բոլոր նրանք սկսում են ծառայել գլխավոր հերոսի փոխարեն։ Բավական չէ, որ մայրիկը լվանում է նրա ինքնաձիգը, ամբողջ ընտանիքն էլ մասնակցում է զորավարժություններին. Վովայի մորաքույրը դառնում է զինվորական հանձնակատար, տատիկը և պապիկը` հետախույզներ, իսկ մնացածը` տարբեր այլ բաներ։
Այդպիսի խայտառակություն զորամասը դեռ չէր տեսել։ Սակայն հեռագիր է գալիս, որտեղ գրված էր. «Կողմնակի անձանց հեռացնել։ Վերջ»։ Արդյունքում հրամանատարը հեռացնում է Վովայի հարազատներին, և վերջինս ինքնուրույն է դառնում։ Նրա համար դժվար էր, սակայն մնացած զինվորները խոստանում են, որ կարող են նրան կարգին զինվոր ու մարդ դարձնել։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Զինվորական կենցաղի դրվագները ռեժիսորի անձնական փորձից են, քանի որ Էդուարդ Նազարովը 3 տարի ծառայել է ԳԳերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունում։
Մուլտֆիլմի նկարահանումների ժամանակ Նազարովին մի սարսափելի երազ էր հետապնդում. զինկոմիսարիատում նրան կրկին բանակ են ուղարկում` չնայած զորակոչիկի բոլոր հավաստիացումներին։ Հենց մուլտֆիլմն նկարահանումներն ավարտվում են, ավարտվում է նաև երազը։
Ըստ Էդուար Ուսպենսկու` այս մուլտֆիլմը նրա ամենասիրելի էկրանավորումն է։
Մուլտֆիլմի լեյտմոտիվը դարձել է Վլադիմիր Շաենսկու «Երկու ձմեռներ անց» երգը` ըստ Միխայիլ Պլյացկովսկու բանաստեղծության։ Օգտագործվել են նաև Ռայմոնդ Պաուլսի «Կանաչ լույս» և «Առանց ինձ» երգերը։


== Հեղինակներ ==
Սցենարի հեղինակներ` Էդուարդ Ուսպենսկի, Էդուարդ Նազարով
Կինոռեժիսոր և բեմադրող նկարիչ` Էդուարդ Նազարով
Օպերատոր` Միխայիլ Դրույան
Ձայնային օպերատոր` Բորիս Ֆիլչիկով
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ`
Նատալյա Բոգոմոլովա
Գալինա Զեբրովա
Անատոլի Աբարենով
Էլվիրա Մասլովա
Դմիտրի Կուլիկով
Յուրի Կուզյուրին
Ռեժիսիորի օգնական` Տատյանա Լիտկո
Նկարիչներ`
Վիկտոր Չուգուևսկի
Իգոր Օլեյնիկով
Գենադի Մորոզով
Վիկտորյա Մակինա
Ելենա Կաչկովա
Աննա Չիստովա
Մոնտաժող` Մարգարիտա Միխեևա
Հեղինակի տեքստը կարդում է` Սերգեյ Յուրսկին
Խմբագիր` Ռաիսա Ֆրիչինսկայա
Նկարահանող խմբի տնօրեն` Վ. Եգորշին


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
1986 թվական- 19-րդ Համամիութեական կինոփառատոն (Ալմա-Աթա)-Մուլտֆիլմերի բաժնի մրցանակ։
1988 - Վասիլև եղբայրների անվան ՌԽՖՍՀ պետական մրցանակ։


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով թողարկվել է «Masters of Russian Animation Volume 3»  մուլտֆիլմերի հավաքածուում, որտեղ ընդգրկված են եղել հետևյալ մուլտֆիլմերը. 

«Հեքիաթների հեքիաթ» (1979), Յուրի Նորշտեյն,
«Որս» (Նազարով), (1979) Էդուարդ Նազարով,
«Վերջին որս» (1982), Վալենտին Կարավաև,
«Կար-չկար մի շուն» (1982), Էդուարդ Նազարով,
«Մրջյունի ճանապարհորդությունը» (1983), Էդուարդ Նազարով,
«Առյուծ և ցուլ» (1983), Ֆյոդոր Խիտրուկ,
«Գայլը և հորթը» (1984), Միխայիլ Կամենեցկի,
«Բալագան» (1981), Իդեա Գարանինա,
«Հին սանդուղք» (1985), Ալեքսանդր Գորլենկո,
«Արքայական բուտերբրոդ» (1985), Անդրեյ Խրժանովսկի,
«Սիդորով Վովայի մասին» (1985), Էդուարդ Նազարով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սիդորով Վովայի մասին»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Սիդորով Վովայի մասին» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Սիոդրով Վովայի մասին» Аниматор.ру կայքում
Մուլտֆիլմը YouTube կայքում