Քրիստիա Ֆրիլանդ

Քրիստիա Ֆրիլանդ (անգլ.՝ Chrystia Freeland, օգոստոսի 2, 1968(1968-08-02), Peace River, Ալբերտա, Կանադա), կանադացի կին քաղաքական գործիչ, Կանադայի վարչապետի տեղակալ և ֆինանսների նախարար, 2013 թվականի նոյեմբերի 24-ից Համայնքների պալատի անդամ։ 2017 թվականի հունվարի 10-ից մինչև 2019 թվականի նոյեմբերի 20-ը եղել է Կանադայի արտաքին գործերի նախարարը։ Լրագրողը տարբեր խմբագրական պաշտոններ է զբաղեցրել «Financial Times», «Globe and Mail» և «Thomson Reuters» հրատարակություններում, որտեղ եղել է սպառողական նորությունների կառավարիչ և խմբագիր, երբ հայտարարել է Լիբերալ կուսակցությունից Կանադայի խորհրդարանական ընտրություններում առաջադրվելու մտադրության մասին։


== Կենսագրություն ==
Քրիստիա Ֆրիլանդը ծնվել է Ալբերտա նահանգի հյուսիսային մասում գտնվող Փիս Ռիվեր քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Դոնալդ Ֆրիլենդը, Կանադայի Լիբերալ կուսակցության իրավաբան և անդամ էր՝ անգլիական և շոտլանդական արմատներով։ Մայրը՝ Գալինա Խոմյակը (1946-2007), ծնվել է Բավարիայում գտնվող Գերմանիայի օկուպացիայի ամերիկյան հատվածում (Բադ Վյորիսհոֆեն)՝ ուկրաինական ընտանիքում։ Նա նույնպես փաստաբան Է եղել և 1988 թվականին առաջադրվել է Էդմոնտոն-Ստրատկոն շրջանի ընտրություններում Նոր դեմոկրատական կուսակցությունից։ Հորական գծով Քրիստիայի պապը՝ Ջոն Ֆրիլենդը (1916-2011), ծնվել է Կանադայում, եղել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վետերան (թեև ռազմական գործողություններին չի մասնակցել, Մեծ Բրիտանիայի ափերի մոտ զբաղվել է փրկարարությամբ), պատերազմից հետո Ալբերտայի Փիս Ռիվեր հայրենի քաղաքում զբաղվել է փաստաբանական գործունեությամբ և գյուղատնտեսությամբ։ Հորական գծով տատիկը՝ Հելեն Քոուլֆիլդը, ծնունդով Գլազգոյից է, ամուսնացել է Ջոն Ֆրիլենդի հետ, երբ նրա մի մասը հաստատվել է Շոտլանդիայում։ 
Մորական գծով պապը՝ Միխայիլ Խոմյակը (1905-1984), ակտիվորեն համագործակցել է նացիստների հետ և եղել է կոլաբորացիոնիստական ուկրաինալեզու «Краківські вісті» և «Холмська земля» թերթերի գլխավոր խմբագիրը, որոնցում փառաբանվել են Ադոլֆ Հիտլերը, վերմախտը և ՍՍ-ն, տարվել է հակասեմական, անտիպոլական և հակախորհրդային քարոզչություն։ Պատերազմի ավարտից առաջ Վիեննայով փախել է Բավարիա, որտեղ հանձնվել է ամերիկյան իշխանություններին և ավելի ուշ գաղթել Կանադա։ Անձամբ Քրիստիա Ֆրիլանդը հայտարարել է, որ իր պապը փախել է Կանադա «այն բանից հետո, երբ Հիտլերը և Ստալինը ստորագրել են չհարձակվելու մասին դաշնագիրը 1939 թվականին», և պատերազմի զոհ էր։ Նրա պապի կոլաբորացիոնիզմի մասին ջրի երես դուրս եկած տվյալները նա անվանել է «ռուսական ապատեղեկատվություն»՝ չնայած, ինչպես պարզվել է, այդ մասին իմացել է ավելի վաղ։
Ֆրիլանդը սովորել է Իտալիայի Դուինո քաղաքում Միացյալ աշխարհի Ադրիատիկ քոլեջում։ Հարվարդի համալսարանում ստացել է ռուսական պատմության ու գրականության բակալավրի աստիճան և 1993 թվականին Օքսֆորդի համալսարանի Սուրբ Անտոնիո քոլեջում՝ սլավոնական հետազոտությունների մագիստրոսի աստիճան, որտեղ սովորել է Ռոդսի կրթաթոշակով։
Ֆրիլանդն Ուկրաինայում իր լրագրողական գործունեությունը սկսել է որպես «Financial Times», «The Washington Post» և «The Economist» սթրինգեր։ Ավելի ուշ Լոնդոնում աշխատել է «Financial Times»-ում որպես խմբագրի տեղակալ, բրիտանական նորությունների խմբագիր, Մոսկվայի բյուրոյի պետ, Արևելյան Եվրոպայում թղթակից, կիրակնօրյա հրատարակության խմբագիր և «Financial Times» — «FT.com» վեբ-կայքի խմբագիր։

1999-2001 թվականներին աշխատել է կանադական «Globe and Mail» թերթի խմբագրի տեղակալ, որից հետո Միացյալ Նահանգներում զբաղեցրել է «Financial Times»-ի գործադիր տնօրենի պաշտոնը։ 2010 թվականի մարտին Ֆրիլանդն անցել է «Thomson Reuters»-ի խմբագրի պաշտոնին, իսկ 2011 թվականի ապրիլին դարձել է «Thomson Reuters Digital»-ի խմբագիր։ «Thomson Reuters»-ից հեռանալուց առաջ Ֆրիլանդը եղել է սպառողական նորությունների գործադիր տնօրեն և խմբագիր։ Նա նաև աշխատել է որպես «Globe and Mail»-ի շաբաթական մեկնաբան։
Ֆրիլանդը ամերիկյան հեռուստատեսության և ռադիոյի հաճախակի հյուրն է։ Նա վեց անգամ մասնակցել է «Real Time with Bill Maher» թոք-շոուին։ Մասնակցել է նաև «The McLaughlin Group», «The Dylan Ratigan Show», «Imus in the Morning», «Fareed Zakaria GPS» և «The Colbert Report» հաղորդումներին։ «KCRW» ռադիոկայանի «Left, Right & Center» քաղաքական թոք-շոուի հաճախակի հյուրն է։ 2013 թվականի հունիսին Ֆրիլանդը ելույթ է ունեցել «TED Talks»-ում՝ նվիրված տնտեսական անհավասարության, պլուտոկրատիայի և գլոբալացման հարցերին։
Կոմունիզմից դեպի կապիտալիզմ Ռուսաստանի անցման մասին «Դարի վաճառք» (2000) և «Պլուտոկրատներ․ գլոբալ գերհարուստների բարգավաճումը և մնացած բոլորի անկումը» (2012) գրքի հեղինակն է։ «Պլուտոկրատները» հայտնվել են «The New York Times» բեսթսելլերների ցուցակում և ստացել Լայոնել Գելբերի մրցանակը՝ միջազգային գործերի ոչ գեղարվեստական լուսաբանման համար, ինչպես նաև Ազգային գործարար գրքի մրցանակը՝ որպես բիզնեսի հետ կապ ունեցող ամենանշանավոր կանադական գիրք։


=== Քաղաքական գործունեություն ===
2013 թվականի հուլիսի 26-ին Ֆրիլանդը թողել է լրագրությունը, որպեսզի առաջադրվի Տորոնտո-Սենթեր շրջանի Լիբերալ կուսակցությունից Կանադայի Համայնքների պալատի ընտրություններում։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 15-ին նա հաղթել է բաց նախնական ընտրությունում (փրայմերիզում), իսկ նոյեմբերի 25-ին ստացել է ձայների 49,38 %-ը՝ հաղթելով Նոր դեմոկրատական կուսակցությունից (ՆԴԿ) լրագրող Լինդա ՄաքՔվեգին։
2014 թվականի մարտից ընդգրկվել է Կանադայի պաշտոնատար անձանց ցուցակում, որոնց մուտքը Ռուսաստան արգելված է՝ ի պատասխան Ռուսաստանի դեմ Կանադայի պատժամիջոցների։
2015 թվականի հոկտեմբերի 19-ին կրկին ընտրվել է խորհրդարանում, այժմ արդեն Յունիվերսիթի-Ռոզդեյլ նոր շրջանից (մասնակիորեն գտնվում է Տորոնտո-Սենթերի շրջանի տարածքում)՝ հավաքելով ձայների 49,80 %-ը՝ հաղթելով հեռուստահաղորդավարուհի և քաղաքական ակտիվիստ Ջենիֆեր Հոլեթին ՆԴԿ-ից։ 2015-2017 թվականներին Կանադայի արտաքին առևտրի նախարարն է։
2017 թվականի հունվարի 10-ին Ստեֆան Դիոնի փոխարեն նշանակվել է Կանադայի արտաքին գործերի նախարար Ջասթին Թրյուդոյի կառավարությունում, որն այդ օրը փոխել է վեց նախարարությունների ղեկավարներին։
2019 թվականի նոյեմբերի 20-ին նշանակվել է վարչապետի տեղակալ և արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնից տեղափոխվել միջկառավարական հարաբերությունների նախարարի պաշտոն։
2020 թվականի օգոստոսի 18-ին ազատվել է միջկառավարական հարաբերությունների նախարարի պաշտոնից և նշանակվել ֆինանսների նախարար։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է բրիտանացի գրող և «The New York Times»-ի լրահաղորդ Գրեմ Բոուլիի հետ։ Նրանք ունեն երկու դուստր և որդի, որոնք ստացել են ուկրաինական անուններ՝ Նատալկա, Գալյա և Իվան։ Տիրապետում է անգլերենին, ֆրանսերենին, ուկրաիներենին, ռուսերենին, լեհերենին և իտալերենին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քրիստիա Ֆրիլանդի ընտրարշավի կայք(անգլ.)
Քրիստիա Ֆրիլանդի բլոգը «Ռեյթեր» գործակալության կայքում Archived 2020-10-07 at the Wayback Machine.(անգլ.)