armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մենամարտ (ֆիլմ, 1957)

«Մենամարտ» (ռուս.՝ «Поединок»), խորհրդային սև-սպիտակ դրամա, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Պետրովն Ալեքսանդր Կուպրինի «Մենամարտ» (1905) վիպակի հիման վրա։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1957-ի դեկտեմբերի 2-ին։ Ֆիլմում իրենց Եվգենի Եվստիգնեևը և Էռնստ Ռոմանովը կատարել են իրենց առաջին դերերը կինոյում։


== Սյուժե ==
19-րդ դարի վերջ (1896 թվական, ինչպես նշված է ֆիլմի վերջում մենամարտի մասին զեկույցում)։ Պոդպորուչիկ Ռոմաշովը սիրահարվում է պորուչիկ Նիկոլաևի երիտասարդ կնոջը՝ Ալեքսանդրային։ Ռոմաշովի և Նիկոլաևի միջև սպայական ժողովում ծագած կոնֆլիկտի արդյունքում սպայական դատարանը որոշում է կայացնում նրանց միջև մենամարտի մասին։ Ալեքսանդրան, որը ձգտում է ամուսնու՝ Գլխավոր շտաբում առաջընթացի միջոցով բարձրագույն հասարակության մեջ իր տեղը հաստատել, Ռոմաշովին առաջարկում է կեղծ մենամարտ և իրեն՝ որպես սիրուհի։


== Դերերում ==
Նիկոլայ Կոմիսարով – գնդապետ Շուլգովիչ, գնդի հրամանատար
Անդրեյ Պոպով – Վասիլի Նիլովիչ Նազանսկի, պորուչիկ
Յուրի Պուզիրյով – Յուրի Ալեքսեևիչ Ռոմաշով, պոդպորուչիկ
Միխայիլ Նեզվանով – Վլադիմիր Եֆիմովիչ Նիկոլաև, պորուչիկ
Իրինա Սկոբցևա – Ալեքսանդրա Պետրովնա Նիկոլաևա
Լիդիա Սուխարևսկայա – Ռաիսա Ալեքսանդրովնա Պետերսոն
Սերգեյ Բլիննիկով – Լեխ, փոխգնդապետ
Նիկոլայ Բոգոլյուբով – Օսադչի, կապիտան
Վլադիմիր Բելոկուրով – Դից, շտաբս-կապիտան
Եվգենի Եվստիգնեև – Պետերսոն, փոխգնդապետ
Ալեքսանդր Գումբուրգ – Սլիվա, կապիտան
Նոյ Ավալիանի – Բեկ-Աղամալով, ադյուտանտ
Պավել Պավլենկո – Սվետլովիդով, կապիտան
Լեոնիդ Պարխոմենկո – Պավել Պավլովիչ Վետկին
Ալեքսանդր Լեբեդև – Խլեբնիկով, զինվոր
Ռադներ Մուրատով – Գայնան, Ռոմաշովի սպասյակը
Լև Պերֆիլով – Լոբով, ենթասպա
Եվգենի Մեչենկո – էպիզոդ
Գլեբ Ստրիժենով – Միխին, պոդպորուչիկ
Նիկոլայ Գորլով – Զոլոտուխին, պոդպորուչիկ
Պավել Բրյանսկի – էպիզոդ
Անատոլի Սախնովսկի – էպիզոդ
Գեորգի Միլյար – Կլոդտ, շտաբս-կապիտան
Վալերի Երոֆեև – դրվագ
Անտոնինա Գունչենկո – մարմնավաճառ
Աննա Զարժիցկայա – տիկին
Նինա Պալլադինա – երիտասարդ կին
Իրինա Շալյապինա-Բակշեևա – տիկին
Ալեվտինա Ռումյանցևա – մարմնավաճառ
Նիկոլայ Կարնաուխով – սպասյակ (լուսագրերում նշված չէ)
Էռնստ Ռոմանով – սպա (լուսագրերում նշված չէ)
Վերա Բուրլակովա – էպիզոդ (լուսագրերում նշված չէ)
Վիկտոր Բուբնով – սպա (լուսագրերում նշված չէ)
Մարգարիտա Ժարովա – մարմնավաճառ (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Բեմադրությունը՝ Վլադիմիր Պետրովի
Սցենարիստ՝ Վլադիմիր Պետրով
Օպերատորներ՝ Արկադի Կոլցատի, Գրիգորի Այզենբերգ
Բեմադրող նկարիչ՝ Աբրամ Ֆրեյդին
Կոմպոզիտոր՝ Արամ Խաչատրյան
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Ռյաբով
Մոնտաժող՝ Զ. Վերյովկինա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Поединок» • 1957 • мелодрама // Онлайн-кинотеатр «Мосфильма»
«Մենամարտ (ֆիլմ, 1957)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում


== Գրականություն ==
Давид Персон. А. Хачатурян: ното-библиографический справочник. — Советский композитор, 1979. Стр. 279.
ՀՀ ԶՈՒ գնդապետ

ՀՀ ԶՈՒ գնդապետ, զինվորական կոչում, որը կրում են Հայաստանի զինված ուժերի և վերջինիս ենթակայության տակ գտնվող Արցախի Հանրապետության պաշտպանության բանակի այն զինծառայողները, ովքեր վերադաս հրամանատարության կողմից ստացել են այն։ ՀՀ ԶՈՒ գնդապետ զինվորական կոչումը ներկայացնող ուսադիրը բաղկացած է երեք միջին չափսի աստղից, որոնք տեղաբաշխված են հավասարակողմ եռանկյան տեսքով։ Գնդապետ կոչում ստացած զինծառայողները դասվում են ավագ սպայական կազմի շարքում։


== Տես նաև ==
ՀՀ ԶՈՒ եֆրեյտոր
ՀՀ ԶՈՒ կրտսեր սերժանտ
ՀՀ ԶՈՒ սերժանտ
ՀՀ ԶՈՒ ավագ սերժանտ
ՀՀ ԶՈՒ ավագ
ՀՀ ԶՈՒ լեյտենանտ
ՀՀ ԶՈՒ ավագ լեյտենանտ
ՀՀ ԶՈՒ կապիտան
ՀՀ ԶՈՒ մայոր
ՀՀ ԶՈՒ փոխգնդապետ
ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-մայոր
ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-լեյտենանտ
ՀՀ ԶՈՒ գեներալ-գնդապետ


== Ծանոթագրություններ ==
Cristal & Моёт

«Cristal & Моёт» (ոճավորված որպես «Cristal & МОЁТ»), ռուս ռեփ կատարող և երաժիշտ Մորգենշտերնի երգը, որը թողարկվել է 2020 թվականի դեկտեմբերի 28-ին որպես սինգլ։ Դրանում երգիչը երգում է շամպայնի երկու թանկ ապրանքանիշների՝ «Cristal» և «Moët & Chandon», թանկարժեք իրերի հանդեպ սիրո մասին և հիշատակում ռուս պետական և քաղաքական գործիչ Ռամզան Քադիրովին՝ շնորհակալություն հայտնելով երկրպագուներին այն բանի համար, որ նրանք սոցիալական ցանցերում բաժանորդագրվում են քաղաքական գործչի էջին։ Կոմպոզիցիայի պրոդյուսերը եղել է ռուս երաժշտական պրոդյուսեր Slava Marlow-ը, որը նախկինում համագործակցել է Մորգենշտերնի հետ։


== Պատմություն ==
2020 թվականին դեկտեմբերի 23-ին Մորգենշտերնն իր Instagram-պատմության մեջ հայտարարել է երգի թողարկման մասին։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի պաշտոնական տեսահոլովակի թողարկումը կայացել է 2020 թվականի դեկտեմբերի 28-ին՝ սինգլի թողարկման օրը, Մորգենշտերնի YouTube-ալիքում։ Տեսահոլովակի սկզբում հայտնվում են Մորգենշտերնի մասին լուրերի թողարկումներից հատվածներ։ Այնուհետև նա ցուցադրում է իր ավտոմեքենաները և իր սիրելի Դիլարա Զինատուլինայի հետ բացում Cristal շամպայն, իսկ հետո ամփոփում է 2020 թվականը՝ թվարկելով իր հաջողությունները։ Մեկ օրում տեսահոլովակը հավաքել է ավելի քան 4,2 մլն դիտում։ Երաժշտական տեսահոլովակի ռեժիսորն է Ալեքսանդր Ռոմանովը։


== Առևտրային հաջողություն ==
«Cristal & Моёт» երգը գլխավորել է YouTube հիթ-շքերթը վեց երկրներում, Apple Music հիթ-շքերթը 9 երկրներում և Spotify հիթ-շքերթը մեկ երկրում։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Հումուս (ուտեստ)

Հումուս (եբրայերեն՝ חומוס‎, արաբ․՝ حُمُّص‎‎, հուն․՝ χούμους), ուտեստ, որի գլխավոր բաղադրիչը սիսեռի պյուրեն է։ Հիմնականում հումուսի կազմի մեջ մտնում են այնպիսի բաղադրիչներ, որպիսիք են ձիթապտուղի յուղը, սխտորը, կիտրոնի հյութը, աղացած կարմիր պղպեղը, քնջութի խյուսը՝ թահինը։
Արաբերենով և եբրայերենով «հումուս» նշանակում է ինչպես սովորական սիսեռ, այնպես էլ հենց այս ուտեստը։


== Տարածում ==
Հումուսը ամենաշատը հայտնի Մերձավոր Արևելքի երկրներում և Հարավարևելյան Եվրոպայի երկրներում։ Իսրայելի, Հորդանանի, Լիբանանի, Սիրիայի, Թուրքիայի, ինչպես նաև Հունաստանի ու Կիպրոսի խոհանոցների անփոխարիների ուտեստների շարքում է գտնվում հումուսը։ Հայաստանում նույնպես հումուսը սկսել է տարածվել, շնորհիվ ԽՍՀՄ տարիներին հայրենադարձների և Սիրիական պատերազմի հետևանքով սփյուռքահայերի ներհոսքի հետևանքով։
Վերջին տարիներին հումուսի նկատմամաբ մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել նաև ԱՄՆ-ում։ Նաև հարգի է այն երկրներում, որտեղ բնակչության մեջ շատ են բուսակերերն ու այն մարդիկ, ովքեր չեն կարողանում սննդի մեջ գլյուտեն օգտագործեն։
Այն համարվում է նաև պահքի կերակուր։


== Կազմություն և հատկություն ==

Հումուսը պատրաստում են շոգեխաշած սիսեռից, որը հետո մշակում են և ստանում համասեռ զանգված։ Դա կամ արվում է ձեռքի օգնությամբ կամ էլ բլենդերով հարելով։ Սիսեռի պատրաստի խյուսի մեջ ավելացնում են ձիթապտուղի յուղ, կիտրոնի մզվածք կամ պատրաստի հյութ (առանց շաքարավազի) և թահին, այն է՝ քնջութի սոուս։ Համեմունքները ավելացնում են ըստ ցանկության և ճաշակի։ Ամենաշատը ավելացվող համեմունքներից են համարվում.

սխտոր
աղ
քիմիոն
մաղադանոս
օրեգանո
չիլի պղպեղԿախված այն բաղադրիչներից, որոնք ավելացնում են հումուսի մեջ, վերջինս ձեռք է բերում տարբեր համային հատկանիշներ։ Ամենահարգի հավելումներից են համարվում տապակած կարմիր պղպեղը, սխտորը, սոխեռածը, տապակած պոմիդորը, մայրի ծառի ընկույզները, դդումի պյուրեն, ֆետա պանիրը, կակաոն։
Հումուսը պարունակում է մեծ քանակությամբ որակյալ բուսական սպիտակուցներ, թաղաթանյութ, չհագեցած ճարպեր և երկաթ։
Այդ ուտեստը հրամցվում է կամ որպես սառը ուտեստ, կամ որպես սոուս։ Արևելքում այն տալիս են փիթիով, լավաշով։ Իսկ Արևմուտքում հիմնականում չիփսերով, հացով և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Надежда Сухова Хумус маслом испортишь // Коммерсантъ Weekend. — 2005. — № 90 (3174), от 20.05.2005.
Шолем Лугов Домашний хумус // moshiach.ru. — 2008.
Դոբրոխոտովկա

Դոբրոխոտովկա (ռուս.՝ Доброхотовка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 9 մարդ։
Գյուղը գտնվում է շրջանի հարավ-արևմտյան մասում՝ Հիսլավիչից 15 կմ հարավ-արևելք, A141 Օրյոլ-Վիտեբսկ մայրուղուց 16 կմ արևմուտք, Տրախոտինկա գետի ափին։ Գյուղից 16 կմ դեպի արևելք գտնվում է Սմոլենսկ-Ռոսլավլ գծի Ստոդոլիշչե երկաթուղային կայարանը։


== Պատմություն ==
Գյուղը նշված է 1780-1790 թվականների հատակագծերում։1859 թվականին գյուղն ունեցել է 12 տնտեսություն, 104 բնակիչ։ 1926 թվականին գյուղն ունեցել է 48 տնտեսություն։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին։ 
1978 թվականին եղել է Կոմարովսկի գյուղական խորհրդի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին

«Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին» (ռուս.՝ Баллада о графине Эллен де Курси), Մաքսիմ Գորկու բանաստեղծական բալլադը, որը նրա կողմից գրվել է ենթադրաբար 1896 թվականին և առաջին անգամ հրատարակվել է 1917 թվականին «Լետոպիս» ամսագրում։  Գրողի ամենավաղ ստեղծագործություններից մեկն է։
Ըստ գրականագետ Նիկոլայ Պիկսանովի, բալլադը գրվել է 1890-ական թվականների առաջին կեսերին, ստեղծագործությունը կապելով գրողի անձնական ապրումների և Օլգա Կամինսկայի հանդեպ տածած նրա զգացմունքների հետ։ Ըստ Եկատերինա Պեշկովայի հիշողությունների բալլադը գրվել է 1896 թվականին՝ մինչև Ղրիմ մեկնելը կամ 1897 թվականի սկզբին։ Բալլադը այդ ժամանակ ընթերցվել է ընտանեկան միջավայրում, բայց չի հրատարակվել։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Գորկին կրկին վերամշակում է բալլադը։ Վերամշակված խմբագրությունը վերագրվում է 1914-17 թվականներին։ Փոփոխված տարբերակի ձեռագրում կան բազմաթիվ ոճաբանական ուղղումներ և երկու ենթավերնագիր։ Առաջինը նշված է. «Վերագրված է Բեռնարդ դե Վայտրադուրնին՝ Ռենեյի բարի արքային»։ Երկրորդը նշված է. «Վերագրված է Գյուգու դե Բրյունին՝ Ռենեյի բարի արքային»։
Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին ստեղծագործությունը առաջին անգամ տպագրվել է 1917 թվականին «Լետոպիս» ամսագրում (№ 7-8, էջ 81-84)։ Նույն թվականին նկարազարդումներով տպագրվել է Պետրոգրադի «Ազատ արվեստ» ամսագրի 6-րդ համարում։ 1969 թվականին ստեղծագործությունը հրապարակվել է Գորկու ակադեմիական երկերի ժողովածուի երրորդ ամբողջական հատորում։
Իմաստային առումով «Բալլադ կոմսուհի Էլլեն դե Կուրսիի մասին» ստեղծագործությունը պատկանում է Գորկու վաղ պատմվածքների շարքին, գրված «ուժեղ մարդկանց» ժամանակների մասին։ «Զրույց կոմս էտելվուդ դե Կոմինի և վանական Թոմ Էշերեյի մասին», «Նորմանների վերադարձը Անգլիայից», «Սիրո Կուրությունը», որոնք գրվել են 1890-ական թվականների կեսերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Примечания // М. Горький. Полное собрание сочинений. Художественные произведения в двадцати пяти томах / Гл. ред. редколлегии серии Л. М. Леонов. — М. : Наука, 1969. — Т. 3: Рассказы, очерки: 1896—1897 / Подготовили текст тома и составили комментарии И. И. Вайнберг, Л. А. Евстигнеева, Ф. Н. Пицкель и др. — С. 560—561. — 600 с. — 300 000 экз.
Пиксанов Н. К. Горький-поэт. — М. : Гослитиздат, 1940. — 199 с.
Նովոգրիգորիևկա (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոգրիգորիևկաՆովոգրիգորիևկա (ուկրաիներեն՝ Новогригорівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Novogrigoryevka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոգրիգորիևկա գյուղում բնակվում էր 192 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վոլոդարսկոգո (ավան, Ամվրոսիևսկի շրջան)

Վոլոդարսկոգո (ուկրաիներեն՝ Володарського), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլոդարսկոգո ավանում բնակվում էր 245 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կաշտանկա (մուլտֆիլմ, 2004)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաշտանկա (այլ կիրառումներ)«Կաշտանկա» (ռուս.՝ Каштанка), 2004 թվականի ռուսական նկարված մուլտֆիլմ, Անտոն Պավլովիչ Չեխովի նույնանուն պատմվածքի հիման վրա ռեժիսոր Նատալյա Օռլովայի ստեղծած մուլտֆիլմը։ 
«Անիմոս» ստուդիան մուլտֆիլմը թողարկել է «Ռուս դասականը՝ երեխաներ» սերիայի շրջանակներում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նվիրված է Կաշտանկա անունով շան մտորումներին ու արկածներին։


== Մրցանակներ ==
Նիկա (2006)՝ լավագույն անիմացիոն ֆիլմ
Սուզդալի անիմացիոն փառատոն (2005)՝ հայրենական մուլտիպլիկացիայի ավանդույթներին հավատարիմ մնալու համար


== Տես նաև ==
Կաշտանկա (պատմվածք)
Կաշտանկա (մուլտֆիլմ, 1952)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կաշտանկա» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Կաշտանկա» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Կաշտանկա» — animos.ru
«Կաշտանկա»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Վիյաժ

Վիյաժ (ռուս.՝ Выяж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մեխրենգա գետի ձախ ափում՝ 216 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 3 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո-Պեչորսկ ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վագա գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Հյուսիսային Դվինա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000025256
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002525
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հատուցման զենքը (պատմվածք)

«Հատուցման զենքը» (ռուս.՝ «Оружие возмездия»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 1990 թվականին։


== Բովանդակություն ==
Պելևինի այս պատմվածքը «Դեղին նետը» վիպակին հարող վաղ շրջանի պատմվածքներից է։ Պատմվածքի վերնագիրը վերցված է նացիստական Գերմանիայի «Հատուցման զենք» ընդհանուր խորագրով մի շարք նախագծերից, որոնց ընթացքում մշակվում էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքը բեկելու համար նախատեսված զենքի նոր տեսակ։ Սկզբում իրոք թվարկվում են իսկապես գոյություն ունեցած նախագծերը, այնուհետև պատմվածքն անցում է կատարում մռայլ ֆանտաստիկայի տիրույթ, թե ինչպես էին դաշնակիցները հատուցման զենքեր փնտրում, թե ինչպես էր Ստալինը անգլիացիների և ամերիկացիների հասցեին օգտագործում գողական սպառնալիքներ՝ նրանց կասկածելով խաբեության մեջ և այլն։
Ինչպես և կյանքում, ոչ մի զենք չի հայտնաբերվել։ Սակայն հեղինակը պնդում է, որ իրականում զենքը գոյություն ունեցել է և նույնիսկ օգտագործվել է՝ հոգեբանական զենք հատուցման ահեղ զենքի մասին ասեկոսեների տեսքով։ Վերջում հեղինակն անդրադառնում է Խորհրդային Միության դեմ զենքի օգտագործման արդյունքներին, «թեպետ կարելի է նաև առանց բառերի, առավել ևս, որ դրանք դառն են և նոր չեն»։ Զենքի գործողության արդյունքները տեսնելու համար բավական է առավոտյան ոտնաթաթերի ծայրին մոտենալ պատուհանին, մի փոքր բացել վարագույրը և նայել պատուհանից դուրս...


== Հրապարակում ==
Պատմվածքն առաջին անգամ հրապարակվել է «Մարդու թանգարան» գիտական ֆանտաստիկայի ժողովածուում (1990), ինչպես նաև ընդգրկվել է Պելևինի առաջին հեղինակային «Կապույտ լապտեր» ժողովածուում (1991)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Оружие возмездия на сайте творчества Виктора Пелевина.
Е. А. Титаренко ГИПЕР- И МЕТАТЕКСТОВЫЕ МАРКЕРЫ В ПРОЗЕ В. ПЕЛЕВИНА (НА МАТЕРИАЛЕ РАННИХ РАССКАЗОВ)
Փարվարի Փոքր

Փարվարի Փոքր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սիվկին

Սիվկին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շանշա

Շանշա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգի Հաճնի գավառակում։


== Պատմություն ==
1920 թվականին տեղի հայ բնակչություն թուրքերի կողմից ենթարկվել է կոտորածի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլտ (այլ կիրառումներ)

Բոլտ, կարող է վերաբերել՝

Բոլտ - սպիտակ գույնի առանց ցեղատեսակի շուն համանուն մուլտֆիլմում
Բոլտ - ռեժիսորներ Բայրոն Հովարդ և Քրիս Ուիլյամսի մուլտֆիլմը
Նյուշմա

Նյուշմա (ռուս.՝ Нюшма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վոժբալ գետի ձախ ափում՝ 47 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։ Ակունքը գտնվում է 1.5 կմ հարավ Մոսևո գյուղի մոտ, և Տոտմայից 25 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008053
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000805
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վարդան Ազնաուրյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ազնաուրյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Վարդան Արտաշեսի Ազնաուրյան (օգոստոսի 23, 1965(1965-08-23), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ, վիրաբույժ-քիթ-կոկորդ-ականջաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (2003), պրոֆեսոր (2004): Հայատանում առաջին անգամ մշակել և կիրառել է քթի միջնապատի և քթի արտաքին թերության միամոմենտ շտկման վիրաբուժական մեթոդը։
Արտաշես Ազնաուրյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Վարդան Ազնաուրյանը ծնվել է 1965 թվականի օգոստոսի 23-ին, Երևան քաղաքում։ 1988 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը, 1988-1990 թվականներին «Արմենիա» հանրապետական բժշկական կենտրոնում անցել է կլինիկական օրդինատուրա օտորինոլարինգոլոգիա մասնագիտությամբ։ 1990-1993 թվականներին եղել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական ինստիտուտի քիթ-կոկորդ-ականջ հիվանդությունների ամբիոնի ասիստենտ, 1994 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը (ԱՆ Հետբուհական կրթության ռուսական ակադեմիա, Մոսկվա)։ 1995-1997 թվականներին եղել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի քիթ-կոկորդ-ականջ հիվանդությունների ամբիոնի ասիստենտ, 1997-2004 թվականներին՝ Երևանի բժշկական ինստիտուտի քիթ-կոկորդ-ականջ հիվանդությունների ամբիոնի դոցենտ։ 2003 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն՝ «Դեստրուկտիվ հիվանդությունների բուժման, քթի միջնապատի և արտաքին համակցված դեֆորմացիաների շտկման ժամանակակից մոտեցումները» թեմայով։ 2004 թվականին եղել է քիթ-կոկորդ-ականջ հիվանդությունների ամբիոնի պրոֆեսոր։
Աշխատանքները վերաբերում են արտաքին քթի և քթի միջնապատի կառուցվածքախախտման և համակցված ձևախախտումների բուժման ժամանակակից եղանակներին։ Գործնականում քթաբուժության մեջ առաջինն է կիրառել հակաբորբոքային ազդեցությամբ օժտված և ոսկրառաջացումն արագացնող պատվաստանյութեր։ Քթի պլաստիկ և վերականգնող վիրահատությունների ժամանակ քթի ձևի ընտրության համար Ազնաուրյանը Հայաստանում առաջինն է կիրառել մարդաչափական տվյալների համակարգչային գնահատման եղանակը՝ ռինոպլաստիկայի և ռեկոնստրուկտիվ վիրահատությունների ընթացքում։


== Անդամակցություն ==
Օտոլարինգոլոգիայի Լ. Ի. Սվերժենսկու անվան գիտահետազոտական կլինիկական ինստիտուտի համագործակից (2015)։
Գլխի և պարանոցի վիրաբուժության միջազգային ակադեմիայի անդամ։


== Պարգևներ ==
ԵՊՀ ոսկե մեդալ (2)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարգիս Բաղդասարյան (մանկավարժ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սարգիս Բաղդասարյան (այլ կիրառումներ)Սարգիս Հակոբի Բաղդասարյան (1915, Մարտունու շրջան, Արցախ - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Սարգիս Բաղդասարյանը ծնվել է 1915 թվականին, Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Մարտունու շրջանի Ղուզե կալեր գյուղում։ Նախնական կրթությունն ստացել է գյուղի տարրական դպրոցում, այնուհետև սովորել է Ճարտար գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ 1937 թվականին Բաղդասարյանը մեկնել է Երևան՝ ուսումը շարունակել Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում, 5-րդ կուրսն ավարտելուց հետո նշանակվել է Սևանի շրջանի Ծովագյուղի միջնակարգ դպրոցի ուսմասվար, ապա՝ տնօրեն։
1941 թվականին Բաղդասարյանը կամավոր մեկնել է կարմիր բանակ։ Մարտական ուղին սկսվել է Հյուսիսային Կովկասի Մոզդոկ քաղաքից, որի մատույցներում վիրավորվել է և տեղափոխվել Գրոզնի քաղաքի հոսպիտալը, ապաքինվելուց հետո վերադարձել է զորամաս։ 1943 թվականին կռվել է 75-րդ հրաձգային գնդում։ 1943-1944 թվականներին 526-րդ հրաձգային գնդում մարտնչել է Մոզդոկի,Պերվոմայսկի և Գեորգիևսկի ազատագրման համար։ 1944-1945 թվականներին կռվել է 8-րդ առանձին ռազմաօդային զորամասում և մասնակցել Բելոռուսիայի, Լեհաստանի ազատագրման, Օդերի ֆրանկֆուրտ և Բեռլին քաղաքների գրավման մարտերին։ 1945 թվականի ապրիլի 25-ին Սարգիսը Բեռլինի գրավման մարտերի ժամանակ Ռայխստագից ոչ հեռու ծանր վիրավորվել է և տեղափոխվել Լեհաստանի Լոձ քաղաքի հոսպիտալ, ապաքինվելուց հետո վերադարձել է Բեռլին, իր զորամասը։
1945 թվականի նոյեմբերին զորացրվել է բանակից, հանձնել համալսարանի պատմության ֆակուլտետի պետական քննությունները, որից հետո շարունակել մանկավարժական գործունեությունը հանրապետության տարբեր շրջաններում, Երևան քաղաքում։ 
Պարգևատրվել է «Բեռլինի գրավման համար», «Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» և ուրիշ մեդալներով։ Երկար տարիներ եղել է տեղական խորհրդի պատգամավոր, ակտիվորեն մասնակցել կուսակցական-հասարակական կյանքին։


== Պարգևներ ==
«Բեռլինի գրավման համար» մեդալ
«Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Նորվեգերեն (բուկմոլ) Վիքիպեդիա

Նորվեգերեն Վիքիպեդիա (նորվ.՝ Wikipedia på bokmål og riksmål), Վիքիպեդիա բազմալեզու և ազատ հանրագիտարանի նորվեգերեն տարբերակն է։
Ինչպես և բոլոր Վիքիմեդիա-նախագծերը, Նորվեգերեն Վիքիպեդիայի բովանդակությունը գտնվում է ազատ արտոնագրի ներքո և յուրաքանչյուր ոք կարող է օգտագործել, խմբագրել ու տարածել այդ բովանդակությունը, քանի դեռ հետագա տարբերակները տարածվում են նույն սկզբունքներով և նշվում են հեղինակները։


== Արտաքին հղումներ ==
Նորվեգերեն (բուկմոլ) Վիքիպեդիա (նորվ.)
Ոստան (հանդես)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ոստան (այլ կիրառումներ)Ոստան (հանդես), գրականության, արվեստի և գիտության եռամսյա, վերջում՝ կիսամսյա հանդես։ Լույս է տեսել 1911—1912, 1919-1922 թվականներին, Կոստանդնուպոլսում։ Հիմնադիր-խմբագիրներ՝ Մ․ Շամտանճյան, Տ․ Չոկյուրյան։ Տպագրել է Երուխանի, Զ․ Եսայանի, Երվանդ Օտյանի, Հ․ Մնձուրու, Հ․ Օշականի և ուրիշների գործերը, թարգմանաբար ներկայացրել օտար հեղինակներին։ Լեզվաբանական, հոգեբանական, պատմագիտական հոդվածների հեղինակներ են Հրաչյա Աճառյանը, Հ․ Սիրունին, Ե․ Տեմիրճիպաշյանը և այլք։ «Տեղեկությանց բաժին» ծանոթացրել է հայ և համաշխարհային գրականության ընթացքին։ Գրախոսականներ է տպագրել հայ գրողների և բանասերների ստեղծագործությունների վերաբերյալ։ Ներկայացրել է հայ ժողովրդական երգն ու հայ գաղթավայրերի մշակութային կյանքը, արվեստի հայ երախտավորներին։
Նատալի Գալստյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գալստյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Նատալի Արեգի Գալստյան (նոյեմբերի 25, 1975(1975-11-25)), հայ դիրիժոր։ ԳՈՀԱՐ սիմֆոնիկ նվագախմբի և երգչախմբի գլխավոր դիրիժոր (2015)։


== Կենսագրություն ==
Նատալի Գալստյանը նախնական երաժշտական կրթությունն ստացել է Երևանի Ավետ Գաբրիելյանի անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի դասարանում։ Այնուհետև ուսումը շարունակել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանում, որն ավարտել է երաժշտագետ-տեսաբանի մասնագիտությամբ։ 1999 թվականին ավարտել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի խմբավարական բաժինը (պրոֆեսոր` Ռաֆայել Մանգասարյանի, Ս. Հովհաննիսյանի դասարան)։ Որպես դիպլոմային աշխատանք ներկայացրել է հայկական ժողովրդական երգերի սեփական մշակումները`«Հովվական», «Արծաթ ջուրը»։ 2001 թվականին ավարտել է ասպիրանտուրան (ղեկավար՝ պրոֆեսոր՝ Դ. Ղազարյան), նշանակվել է Հայաստանի երաժշտական ընկերության Արամ Տեր-Հովհաննիսյանի անվան երգչախմբի գլխավոր խմբավար (գեղարվեստական ղեկավար, պրոֆեսոր՝ Դ. Զալյան)։ 2007 թվականին ավարտել է Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի օպերային-սիմֆոնիկ դիրիժորության բաժինը (պրոֆեսոր՝ Արամ Ղարաբեկյանի դասարան)։ 2008 թվականին որպես դիրիժոր ելույթ է ունեցել Հայաստանի պետական կամերային նվագախմբի հետ։ Հայաստանի երաժշտական ընկերության կողմից արժանացել է պատվոգրի՝ ազգային երաժշտարվեստին բերած ծառայությունների համար։ 2009-2011 թվականներին դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի օպերային պատրաստման ամբիոնում։ 2009 թվականի ապրիլին հիմնադրել է «DOMINATUS» vox նվագախումբը, որի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժորն է եղել։

Բազմաթիվ համերգներով հանդես գալով Մոսկվայում, Երևանում և այլ քաղաքներում ներկայացրել է հատուկ «DOMINATUS»-ի կազմի համար արված սեփական գործիքավորումները (երգող գործիքներ, նվագող ձայներ)։ Հիմնել է նաև «ARCUS - CANTUS» մանկական նվագախումբ-երգչախումբը։ 2012 թվականից աշխատել է ԳՈՀԱՐ սիմֆոնիկ նվագախմբում և երգչախմբում, որպես դիրիժորի օգնական (գեղարվեստական ղեկավար, գլխավոր դիրիժոր՝ Սեպուհ Աբգարյան)։ 2015 թվականին նշանակվել է ԳՈՀԱՐ սիմֆոնիկ նվագախմբի և երգչախմբի գլխավոր դիրիժոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Conductor Natalie Galstyan - Dominatus Vox Orchestra - Astor Piazzolla Fuga y Misterio
Conductor Natalie Galstyan - Dominatus Vox Orchestra - G F Handel Chaconne in B dur
Հայերը Մելբուռնում

Մելբուռնի հայ համայնքը կազմավորվել է 1960-ական թվականների սկզբին։ 1966 թվականին այստեղ բնակվել է 1500, 1976 թվականին՝ 4500, 2003 թվականին՝ 10 հզ. հայ։ Համայնքում գործում են Սուրբ Աստվածածին առաքելական եկեղեցին (որին կից Ակինյան շաբաթօրյա դպրոցը) և կաթոլիկ եկեղեցի, ինչպես նաև Համազգայինի Մեսրոպ Մաշտոց մեկօրյա վարժարանը (1985 թվականից), եկեղեցասեր տիկնանց, երիաասարդական, պատանեկան միությունները, ՀԲԸՄ, ՀՄԸՄ Մելբուռնի մասնաճյուղերը, պոլսահայերի կազմած Սահակյան մարզական միության ֆուտբոլի թիմերը։ Գործում են պարախումբ և երգչախումբ, ինչպես և հայկական ռադիոժամ։ 1966 թվականից Մելբուռնում լույս է տեսնում «Հույս» ամսագիրը։
Սեուի

Սեուի (իտալերեն՝ Seui), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սարդինիա մարզի Օլիաստրա գավառում։
Բնակչությունը 1587 մարդ, բնակչության խտությունը 10.71 կմ²։ Զբաղեցնում է 148.2 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8037։ Հեռախոսային կոդ՝ 0782։
Բնակչության հովանավոր սուրբ է համարվում՝ Սան Ռոկոն։
Դերժանկա

Դերժանկա (ուկրաիներեն՝ Держанка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դերժանկա գյուղում բնակվում էր 51 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,58 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 87,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Tayanna

Tayanna (սեպտեմբերի 29, 1984(1984-09-29), Չեռնովցի, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի երգչուհի, «Գորյաչի շոկոլադ» խմբի նախկին մենակատար։ «Երկրի Ձայն» մրցույթի և Ուկրաինայի՝ Եվրատեսիլ 2017-2018 ազգային ընտրության մասնակից։


== Կենսագրություն ==
2017 թվականի դեկտեմբերին TAYANA-ն Ուկրաինայի խոշորագույն երաժշտական մրցանակներից մեկում՝ «M1 Music Awards 2017»-ում, «Տարվա առաջընթաց» անվանակարգում արձանիկ է ստացել։


== Եվրատեսիլ 2017 ==
Հունվարի 17-ին հայտնի դարձավ, որ Տատյանա Ռեշետնյակը կներկյացնի Ուկրաինան «Եվրատեսիլ 2017» երգի մրցույթում՝ «I Love You» երգով, որը «Осень» երգի անգլերեն տարբերակն է։ Արդյունքում հաղթելով կիսաեզրափակչին, Տատյանան իրավունք ստացավ մասնակցել մրցույթի եզրափակչին։ Ստանալով ժյուրիի առավելագույն գնահատականը և հանդիսատեսի ձայները, նա զբաղեցրեց 3-րդ հորիզոնականը, 2-րդ հորիզոնականը զիջելով O.Torvald խմբին։


== Եվրատեսիլ 2018 ==
2018 թվականի դեկտեմբերի 13-ին TAYANNA-ն կրկին որոշեց մասնակցել «Եվրատեսիլ 2018»-ին՝ ուկրաիներեն «Леля» երգով։ Կիսաեզրափակչում Տատյանան ժյուրիի կողմից ստացել է 9 միավոր (առավելագույն միավոր) և 7 միավոր հանդիսատեսի կողմից՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը և անցնելով եզրափակիչ փուլ։ Եզրափակչում Տատյանան ժյուրիի կողմից ստացել է առավելագույն միավոր (6 միավոր) և 4 միավոր հանդիսատեսի կողմից՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած էր։ Ունի որդի՝ Դանիելը (ծնվել է 2013 թվականին)։ Ունի երեք կրտսեր եղբայրներ՝ Միքայել, Բոգդան և Տարաս։ Նրանցից Միքայելը Միշա Մարվին մականունով հայտնի երգիչ է։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===


=== Սինգլեր ===
2014 — «Забудь»
2014 — «Если ты ждёшь»
2014 — «Знаю и верю»
2016 — «9 Жизней»
2016 — «Осень»
2016 — «Люблю»
2017 — «I Love You»
2017 — «Не люби»
2017 — «Грешу»


== Տեսագրություն ==


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրենկքյոյ

Ֆրենկքյոյ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նաբոսլևի

Նաբոսլևի (վրաց.՝ ნაბოსლევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Տղիբուլի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 370 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Տղիբուլից հեռու է 23 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 412 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղիզա

Աղիզա, վայր Բաթումի մարզի Արդվինի օկրուգում։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոանեզիա

Ժոանեզիա (պորտ.՝ Joanésia), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի Հարավ-արևմտյան մասում։ Մտնում է Անդրելանդիյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5628 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 233,301 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 24,1 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1953 թվականի դեկտեմբերի 12-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 22.661.045,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 3.493,30 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,682 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Սարիմաղարա

Սարիմաղարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արցախի Հանրապետության «Ոսկե արծիվ» շքանշան

Արցախի Հանրապետության «Ոսկե արծիվ» շքանշան, Արցախի պետական պարգև, որով պարգևատրում են «Արցախի հերոս» բարձրագույն կոչման արժանացած անձանց։ «Արցախի հերոս» բարձրագույն կոչումը շնորհվում է պետության պաշտպանության, նրա տնտեսական հզորության ամրապնդման և ազգային նշանակալի արժեքների ստեղծման գործում մատուցած բացառիկ ծառայությունների համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Նելինգեն

Նելինգեն  (գերմ.՝ Nellingen), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Ալբ Դունայ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1889 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 35,78 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 25 084։


== Ֆոտոդարան ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Լեոնիդ Կանեգիսեր

Լեոնիդ Իոակիմովիչ Կանեգիսեր (ռուս.՝ Леонид Иоакимович Каннегисер մարտի 15 (27), 1896, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբեր 1918, Պետրոգրադ, Խորհրդային Ռուսաստան Պետրոգրադ), ռուս բանաստեղծ, համաժողովրդական սոցիալիստների անդամ, Պետրոգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ուսանող, որպես Մոյիսեյ Ուրիցկու սպանող գնդակահարվել է։


== Կենսագրություն ==
Կանեգիսերի հայրը՝ Իոակիմ (Ակիմ) Սամուիլովիչ Կանեգիսերը Նիկոլաևի նավաշինության, մետաղամշակման ձուլարանների գործադիր տնօրենը, այնուհետև որպես ինժեներ Պետերբուրգում։ Մայրը՝ Սակեր Ռոզա Լվովնան բժիշկ էր։ Եղբայրը՝ Սերգեյը (1917 թ․ ինքնասպան է եղել Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո Օդեսայում), քույրը Ելիզավետան է։ 
Լեոնիդ Կանեգիսերը ծնվել է 1896 թ․ մարտին հայտի ինժեներ-մեխանիկի ընտանիքում, որը Ռուսաստանի խոշորագույն նավաշինության հիմնադիրն է։
Անգամ Պետերբուրգ տեղափոխվելուց հետո ամբողջ ընտանիքը, սովորության համաձայն, ամառը անցկացնում էր Օդեսայում։ Լեոնիդը ավարտեց Գուրեվիչի  գիմնազիան և վերջին նախապատերազմյան շրջանում ընդունվեց պոլիտեխնիկական ինստիտուտի տնտեսագիտական բաժինը։ Նա չէր թաքցնում իր միասեռականությունը։ Միխայլովսկու հրետանային ուսումնարանի յունկեր։ Հոկտեմբերի 25-ի գիշերը Կանեգիսերը բոլոր կուրսանտների հետ միասին գնաց պաշտպանելու ժամանակավոր կառավարությունը։


== Ուրիցկու սպանությունը ==
Կանեգիսերը անցավ հակաբոլշևիկների կազմ, որը գլխավորում էր նրա հորեղբոր որդին՝ Մաքսիմիլիան Ֆիլոնենկոն։ Ֆիլոնենկոն ոգևորում էր սերտ կապը Բորիս Սավինկովու հետ, որը և հրամայեց լիկվիդացնել Ուրիցկուն։  
Կանեգիսերը, ըստ իր խոստովանության, որոշել էր վրեժխնդիր լինել Ուրիցկուց իր ընկերոջ՝ սպա Վլադիմիր Պերելցվեյգի մահվան համար, որը գնդակահարվել էր։ Գնդակահարվելուց առաջ նա զանգահարել էր Ուրիցկուն և խոսել նրա հետ հեռախոսով։ Սպանությունը Ռոման Գուլը նկարագրում է հետևյալ կերպ։ 

Ուրիցկին, սպասելով մինչ դռնապանը կբացի վերելակի դուռը, մահացու վիրավորվեց գլխից։ Կաննեգիսերը վազեց դեպի փողոց։ Նրան կործանեց այն, որ նա հանցանքի վայրում մոռացել էր գլխարկը և անգամ չէր թաքցրել ատրճանակը։ Եվ փոխարենը Կաննեգիսերը խառնվի ամբոխի հետ, նստում է հեծանիվը և արագ անհետանում։
Հոկտեմբերին (ստույգ թիվը հայտնի չէ) Կաննեգիսերը գնդակահարվեց։ Քննության ընթացքում ձերբակալվեցին բազմաթիվ անձինք Կաննեգիսերի ընկերական շրջապատից, օրինակ՝ Յուրի Յուրկինը։ Կաննեգիսերի ծնողները հարցաքննությունից հետո մեկնեցին արտասահման և մահացան Վարշավայում։
Այն շարժառիթները, որոնք երիտասարդին դրդել են այդ արարքին, ներկայացնում է գրող Մարկ Ալդանովը իր «Ուրիցկու սպանությունը» երկում։
Սկսնակ բանաստեղծը մտել է Միխայիլ Կուզմինի շրջապատ։ Եղել է երիտասարդ պետրոգրադյան բանաստեղծների կազմում (Րյուրիկ Իվնև, Վլադիմիր Չերնյաևսկի, Կոնստանտին Լյանդաու, Միխայիլ Ստրուվե և ուրիշներ), որոնց հետ սերտ կապված էր Եսենինը 1915 թ․ մարտ-ապրիլին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլեդադ Ակոստա

Սոլեդադ Ակոստա (իսպ.՝ Soledad Acosta, մայիսի 5, 1833(1833-05-05), Բոգոտա, Կոլումբիա - մարտի 17, 1913(1913-03-17), Բոգոտա, Կոլումբիա), կոլումբիացի գրող և լրագրող։ Եղել է նրբաճաշակ, ճամփորդող և շփվող կին, ավելի բարձր և ավելի համապարփակ կրթություն է ստացել, քան իր ժամանակի և երկրի կանանց մեծ մասը և վայելել է սոցիալական բարձր հեղինակություն ոչ միայն իր ընտանեկան ծագման, այլև իր սեփական գրական ջանքերի շնորհիվ։ Աշխատել է տարբեր թերթերում, այդ թվում՝ El Comercio, El Deber, Revista Americana և այլ պարբերականներում։ Օգտագործելով իր աշխատանքները՝ եղել է ֆեմինիստ՝ առաջ անցնելով իր ժամանակից։ Ակոստան լոբբինգ է արել կանանց հավասար կրթության համար և գրել  հասարակության մեջ և ընտանիքում կանանց մասնակցության հետ կապված տարբեր թեմաների շուրջ՝ խրախուսելով մյուսներին առաջնորդություն ստանձնելով աշխատանքում և հասարակության վերակառուցման գործում։


== Կենսագրություն ==
Սոլեդադը ծնվել է 1833 թվականի մայիսի 5-ին, Բոգոտայում, Թոմաս Խոակին դե Ակոստայի ի Պերես դե Գուզմանի և Քերոլայն Քեմբլ Ռոուի ընտանիքում։ Նրա հայրը բնիկ Գուադուասից է եղել, իսպանացի ներգաղթյալների որդի, եղել է գիտնական, դիվանագետ և գեներալ։ Մայրը եղել է Յամայկայի Քինգսթոն քաղաքից, ամերիկացի- շոտլանդացի և Քինգսթոն նավահանգստի կոլեկցիոներ Գեդեոն Քեմբլի և նրա կնոջ՝ Թոմասի (ծննդյամբ՝ Ռոու) դուստրը։ 1855 թվականի մայիսի 5-ին Սոլեդադն ամուսնացել է հայտնի գրող և լրագրող Խոսե Մարի Սամպեր Ագուդելոյի հետ։ Նրանք ունեցել են չորս դուստր․

Բերտիլդան, ով դարձել է միանձնուհի և սկսել է հետաքրքրվել պոեզիայով, ինչպես իր ծնողները,
Կարոլինան (ծնվ.՝ 1857),
Մարիա Խոսեֆան (ծնվ.՝ 1860) (Մարիան և Կարոլինան մահացել են 1872 թվականին Բոգոտայում ջրծաղիկի բռնկման ժամանակ),
Բլանկա Լեոնոր (ծնվ.՝ 1862)։


== Ընտրյալ երկեր ==
Acosta, Soledad. Novelas y Cuadros de la Vida Suramericana. — Ghent, Belgium : Eugene Vanderhaeghen, 1869. — ISBN 978-987-1136-45-2.
Acosta, Soledad. Los Piratas En Cartagena. — Bogotá, Colombia : La Luz, 1886.
Acosta, Samper. Una Holandesa En America. — Willemstad, Curaçao : A. Betancourt, 1888.
Acosta, Soledad. La Mujer En La Sociedad Moderna. — Paris, France : Garnier, 1895.
Acosta, Soledad. Biografía del general Joaquín Acosta: prócer de la independencia, historiador, geógrafo, hombre científico y filántropo. — Bogotá, Colombia : Camacho Roldán & Tamayo, 1901.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Acosta de Samper Soledad (1995) [1895]։ The Mission of the Woman Writer in Spanish America (Essay)։ Translated by Mary Louise Pratt։ էջեր 71–76։ ISBN 9780292751828 
Alzate Carolina, Ordóñez Montserrat (2005)։ Soledad Acosta de Samper: escritura, género y nación en el siglo XIX [Soledad Acosta de Samper: Writing, Genre, and Nation in the 19th Century] (իսպաներեն)։ Madrid: Iberoamericana։ ISBN 978-84-8489-097-3։ OCLC 63263664
Կոնյակ (այլ կիրառումներ)

Կոնյակ, կարող է վերաբերել,

Կոնյակ, թունդ ալկոհոլային խմիչք, որն արտադրվում է խաղողի որոշ տեսակներից թորման և հնեցման հատուկ տեխնոլոգիայով։
Կոնյակ, քաղաք Ֆրանսիայի արևմուտքում, Շարանտա դեպարտամենտում։
Լայմով կարկանդակ

Լայմով կարկանդակ (անգլ.՝ Key lime pie), ամերիկյան աղանդեր, որը պատրաստվում է խմորե զամբյուղի մեջ՝ լայմի հյութից, ձվի դեղնուցից և խտացրած կաթից։ Դասական կարկանդակը պատրաստվում է մեքսիկական փոքր լայմից, որը թթու է՝ ի տարբերություն ավելի մեծ, բայց ավելի քիչ հյութալի տահիտյան (պարսկական) լայմի։ Լայմով կարկանդակը Ֆլորիդա նահանգի ամենահայտնի կարկանդակն է։


== Անվան ծագում ==
Ֆլորիդա նահանգում գտնվող Ֆլորիդա Քեյսը (անգլ.՝ Florida Keys) ԱՄՆ-ի հարավարևելյան ափին գտնվող կղզեխումբ է, որի անունով է կոչվում այնտեղ աճող լայմի տեսակներից մեկը (անգլ.՝ Key lime), որով էլ իր հերթին անվանվել է անգլ.՝ Key lime pie կարկանդակը։ Այս տարածքում լայմով կարկանդակ կարելի է համտեսել գրեթե ցանկացած սրճարանում։


== Լայմով կարկանդակի ստեղծման պատմություն ==

Լայմով կարկանդակը հայտնի է եղել Քի Ուեսթում (անգլ.՝ Key West) դեռ 19-րդ դարի վերջից։
Ճշգրիտ ծագումը հայտնի չէ, բայց բաղադրատոմսի առաջին պաշտոնական հիշատակումը արել է նավի վերանորոգման մագնատ և Քի Ուեսթի առաջին միլիոնատեր Վիլյամ  Քարրիին (անգլ.՝ William Curry): Վիլյամ  Քարրիի խոհարարը, որը հայտնի է եղել որպես «մորաքույր Սալլի», նրա համար տորթ է պատրաստել, որի մասին էլ գրել է Քարրին։ Ամենայն հավանականությամբ, Սալլին պարզապես հարմարեցրել է սպունգներ որսացող տեղի բնակիչների բաղադրատոմսը։ Սպունգների որսացող ձկնորսները բազում օրեր անցկացնում էին ծովում` իրենց նավակների վրա, սնունդը պահվում էր նավի վրա, և քանի որ այդ ժամանակներում նավակների վրա սառնարաններ չկային, ընտրվում էին ուշ փչացող ապրանքներ` պահածոյացված կաթ, լայմ և ձու։ Քանի որ ձկնորսները նաև ջեռոցներ չունեին ծովում, այդ իսկ պատճառով լայմով կարկանդակի բնօրինակ բաղադրատոմսը չի պահանջում կրակի վրա պատրաստում, այլ իրենից ներկայացնում է լայմի, կաթի և ձվի պարզ խառնուրդ։


== Պատրաստում և տեսականի ==
Դասական լայմով կարկանդակը պատրաստվում է խտացրած կաթով, քանի որ Ֆլորիդա Քեյսում թարմ կաթ հազվադեպ կարելի էր գտնել` նախքան կաթի վերամշակման և առաքման ժամանակակից մեթոդների առաջացումը։
Լայմով կարկանդակի ներկայումս հանրաճանաչ տեսակներից մեկը՝ Լայմով սառեցված կարկանդակը (անգլ.՝ frozen Key lime pie), ավելի ուշ հորինել է Ֆերն Բատերսը (1892-1975)։


== Օրինագիծ՝ ի պաշտպանություն հեղինակային իրավունքների ==
1965 թվականին Ֆլորիդա նահանգում առաջարկվել է օրինագիծ։ Ըստ այդ օրինագծի առաջարկվել է 100 դոլար տուգանք գանձվել լայմով կարկանդակի այն գովազդից, որը ներկայացնում է ոչ մեքսիկական լայմով (անգլ.՝ Citrus aurantiifolia) պատրաստված լայմով կարկանդակ։ Սակայն օրինագիծը չի ընդունվել։
2006 թվականին Ներկայացուցիչների պալատը և Ֆլորիդայի Սենատը ընդունել են օրենք, որը հաստատել է լայմով կարկանդակը` որպես «Ֆլորիդայի պաշտոնական կարկանդակ»։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Խնձորով կարկանդակ
Պավլովա (տորթ)


== Ծանոթագրություններ ==
Տրուդովոյ (Զիմովնիկի շրջան)

Տրուդովոյ (ռուս.՝ Трудовой), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Կուտեյնիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սիդամոն (այլ կիրառումներ)

Սիդամոն, կարող է վերաբերել՝

Սիդամոն - մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում
Սիդամոն - մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Լիեդա պրոնվիցիայի մեջ
Պլատանի

Պլատանի (հուն․՝ Πλατάνι, թուրքերեն՝ Çınarlı), գյուղ Կիպրոս կղզու հյուսիս-արևելքում՝ Կիպրոսի Հանրապետության Ֆամագուստայի շրջանում։
1974 թվականին Թուրքիայի կողմից Հյուսիսային Կիպրոսի ռազմակալումից հետո գյուղը դե ֆակտո մտնում է անկախ Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության մեջ։
Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների գյուղի բնակչությունը կազմում է 183 մարդ, հիմնականում՝ թուրքեր։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տիգրան Եսայան (նկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիգրան Եսայան (այլ կիրառումներ)Տիգրան Եսայան (հունվար 1874, Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - օգոստոսի 10, 1921(1921-08-10), Փարիզ), հայ նկարիչ։
Զապել Եսայանի ամուսինը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Մասնագիտական կրթությունն ստացել է Պոլսի գեղարվեստների վարժարանում։ Երիտասարդ հասակից եղել է գծագրության ուսուցիչ Ղալաթիայի Կենտրոնական վարժարանում։ 1896-ին անցնելով Փարիզ, կատարելագործել է արվեստը, հետևել Գեղարվեստի ազգային վարժարանի դասընթացներին՝ աշակերտելով Ժան Պոլ Լորանին, սովորել Ժյուլիան ակադեմիայում։
Հեղինակ է դիմանկարների, բնանկարների և թեմատիկ պատկերների՝ «Դպրոցի մոտ։ Ստամբուլ» (1902-1905), «Զապել Եսայանի մոր դիմանկարը» (1919), «Փողոց Փարիզում» (1910-1921)։
Նրա ուշագրավ նկարներից են «Բյուզանդական գերեզմանատունը», «Սկյուտարի սեմին վրա», «Պոլսի փողոցներից մեկը», «Արևելյան պեյզաժ» և այլն։ Հեղինակ է նաև գրքի ձևավորումների, թարգմանությունների։
Զբաղվել է նաև քանդակագործությամբ։ Գեղարվեստի վերաբերյալ հոդվածներով աշխատակցել է «Ծաղիկ» (Արշակ Չոպանյան), «Անահիտ», «Արևելյան մամուլ», «Ազդակ» և այլ պարբերականների։ Ֆրանսերեն և թուրքերեն հոդվածներ է տպագրել երիտթուրքերի արտասահմանյան մամուլում («Մեշվերեթ», «Շուռայի յումեթ»)՝ Միհրան ծածկանունով։
Մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսների։ 1935 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Երևանում։
Մի քանի տասնյակ գործեր պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։
1900 թվականին Փարիզում ամուսնացել է Զապել Եսայանի հետ։ Մահացել է Փարիզում։


== Մատենագրություն ==
Կատալոգ Տ. Եսայանի ցուցահանդեսի, Երևան, 1935 թ.։
Բնանկարն ու հայ նկարիչները։ Երևան, 1958


== Աղբյուրներ ==
Օջակ (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օջակ (այլ կիրառումներ)Օջակ համայնք (բոս․՝  և խորվ.՝ Opština Odžak, սերբ.՝ Општина Оџак), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայում: Վարչականորեն գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնությունում: Համայնքի վարչական կենտրոնն է Օջակ քաղաքը:


== Բնակչություն ==
1991 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ համայնքում բնակվում է 30056 մարդ։


== Տես նաև ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության համայնքներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Савезни завод за статистику и евиденцију ФНРЈ и СФРЈ, попис становништва 1948, 1953, 1961, 1971, 1981. и 1991. године.


== Արտաքին հղումներ ==
Saopćenje Federalnog saveza za statistiku 9.septembar 2009. godine
Օջակ համայնքի պաշտոնական կայքէջ (բոսն.)
Ելենսութափա

Ելենսութափա, լեռ Ադրբեջանի Շամքորի շրջանում, Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Կուրի հովտում, Գանձակ քաղաքից հյուսիս-արևմուտք, Ներքին Սեյֆալու գյուղից հյուսիս-արևելք։ Տեղադրման կոորդինատներ 40°44′30″ հս․. լ. 46°12′22″ ավ. ե.։ Բարձրությունը՝ 778 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Դանյու

Դանյու (ռուս.՝ Динъю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լեմյու գետի ձախ ափին 19 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 64 կմ, ջրհավաք ավազանը՝ 357 կմ2։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը 
Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000061395


== Ծանոթագրություններ ==
Դերսու Ուզալա (ֆիլմ, 1975)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դերսու Ուզալա (այլ կիրառումներ)«Դերսու Ուզալա» (ռուս.՝ Дерсу Узала, ճապ.՝ デルス·ウザーラ, ԱՄՆ-ում ցուցադրվել է Dersu Uzala: The Hunter անվանումով), խորհրդային ճապոնական գեղարվեստական ֆիլմ, նկարահանված 1975 թվականին Ակիրա Կուրոսավայի կողմից Վ. Կ. Արսենևի ստեղծագործության մոտիվներով։ Ակիրա Կուրոսավայի միակ ֆիլմն է նկարահանված լայնաֆորմատ 70 մմ-անոց սովետական կինոժապավենի վրա։ Նկրահանումների վրա ծախսվել է մոտ 4 միլիոն դոլլար


== Սյուժեն ==
Ֆիլմում նկարագրվում է 1900-ականների սկզբին ռուս ճանապարհորդ և գրող Վլադիմիր Արսենևի հետաքրքիր ճանապորհորդության մասին, իսկ իրադարձությունների կենտրոնում ֆիլմի գլխավոր հերոս, տայգայում բնակվող, իմաստուն, բարի և խիզախ որսորդ Դերսու Ուզալան է, ով ուղեկցելով և օգնելով արշավախմբին դառնում է Արսենևի ընկերն ու բարեկամը, հարազատ դառնալով նաև արշավախմբի անդամներին։
Նրանց ճանապարհորդությունը ուսուրական տայգայով լի է վտանգավոր արկածներով, որն էլ կազմում է ֆիլմի սյուժեն։ Ֆիլմը Դերսու Ուզալայի աչքերով նկարագրում է մեզ շրջապատող աշխարհը, նկարագրելով մարդկային հարաբերությունների, ընկերության, անհատի մասին։


== Մրցանակներ ==
Ֆիլմը ստացել է 7 տարբեր կինոմրցանակ, այդ թվում 1 Օսկար, լավագույն օտարերկրյա ֆիլմի համար անվանակարգում, Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի Ոսկե մրցանակ։


== Դերերում ==
Մաքսիմ Մունզուկ - Դերսու Ուզալա
Յուրի Սոլոմին - Արսենև
Սվետլաննա Դանիլչենոկ - Աննա, Արսենևի կինը
Դիմա Կորշիկով - Վովո
Սույմենկուլ Չոկմարով - Չժան Բաո
Վլադիմիր Կրեմենա - Տուրիտիգին
Ալեքսանդր Պյատկով - Օլենտեվ


== Արտաքին հղումներ ==
ֆիլմի և գրքի մասին կայք (ռուս.)
Л. Аннинский.Спектр простоты // «Искусство кино», № 11, 1975
Постеры фильма
Фильм «Дерсу Узала»  «Մոսֆիլմի» օնլայն կինոթատրոնում


== Ծանոթագրություններ ==
Շիպովատսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Շիպովատսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Шипуватська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շիպովատսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1689 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 89.66 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18.84 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
1174

1174 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1174 թվականն է, 
XII դարի 74-րդ տարին։
Ֆրիդա Պալմեր

Ֆրիդա Պալմեր (շվեդերեն՝ Frida Palmér, փետրվարի 14, 1905(1905-02-14), Blentarp, Sjöbo Municipality, Մալմյոհուս համայնք, Շվեդիա - հոկտեմբերի 13, 1966(1966-10-13), Հալմստադ, Շվեդիա), առաջին շվեդ աստղագետը, որը ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։ Ուսումնասիրել է բազմաթիվ աստղեր։


== Կենսագրություն ==
Ֆրիդա Պալմերը ծնվել է Շվեդիայի Բլենտարպե քաղաքում, նա շինարար Հանս Պարսոն Պալմերի և Էլզա Իեպսսոնի ընտանիքում միակ երեխան էր։ Երբ Ֆրիդան ընդամենը հինգ տարեկան էր, հայրը մահացավ, և նա իր մոր հետ տեղափոխվեց Յարրեստադ։
1925 թվականի աշնանը նա Լունդում մաթեմատիկա և աստղագիտություն է սովորել իր դաստիարակի և ընկերոջ` աստղագետ Կնուտ Լունդմարկի մոտ։ 1930 թվականին նա մեծ դրամաշնորհ է ստացել Պրահայի, Վիեննայի, Բուդապեշտի, Պոտսդամի, Դանցիգի (այժմ ՝ Գդանսկ) և Բեռլինի արտասահմանյան աստղադիտարաններ այցելությունների համար։ Նա տպավորություն էր թողնում այն փաստով, որ աշխատում էր մի բնագավառում, որտեղ մշտապես ավանդաբար տղամարդիկ են գերիշխել։ 1939 թվականին Կնուտ Լունդմարկի գիտական ղեկավարության ներքո նա պաշտպանեց իր թեզը անկանոն փոփոխական աստղերի վերաբերյալ։ Նա դարձավ առաջին շվեդ դոկտորն աստղագիտության փիլիսոփայության բնագավառում։ Իր հետազոտությունների ընթացքում նա նկարագրեց ավելի քան 259 փոփոխական աստղ, պայծառության տատանումների անկանոն պարբերականությամբ, ուսումնասիրելով դրանց գալակտիկական բաշխումը ըստ սպեկտրի տեսակի։ Նրա գիտական կարիերան ընդհատվեց Երկրորդ աշխարհամարտի ընթացքում։ Նա աշխատել է ազգային պաշտպանական ռադիոկայանում,  որպես գաղտնագրման համակարգերի վերլուծաբան, գաղտնազերծել է խորհրդային սուզանավերի հեռարձակումները Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսում։
1945 թվականին` FRA-ում աշխատելու ընթացքում, նա հրապարակեց 98 փոփոխական աստղի ցուցակ։ Նա հայտ ներկայացրեց «գիտակ կրթված կանանց» կրթաթոշակի համար, սակայն հաջողություն չունեցավ։ 1945 թվականին նա ընդհատեց իր կարիերան որպես աստղագետ և դարձավ Հալմստադի համալսարանի պրոֆեսոր, որպեսզի կարողանա հոգ տանել մոր մասին։ Մոր մահից հետո Ֆրիդա Պալմերը Ստոկհոլմում հիմնեց Աշխատավոր կանանց ասոցիացիան։ 1963 թվականին նա այցելեց Կահիրե (Եգիպտոս)։
Ֆրիդա Պալմերը մահացել է  1966 թվականին, Հալմստադում։ Ի պատիվ Ֆրիդա Պալմերի` Հալմստադի համալսարանի աստղադիտարանը կոչվում է նրա անունով։


== Ծանոթագրություններ ==