armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսանդր Իվանով (ռեժիսոր)

Ալեքսանդր Իվանով (ռուս.՝ Александр Васильевич Иванов, մայիսի 5, 1899(1899-05-05), Rasskazovo, Q51504804?, Տամբովի գավառ, Տամբովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 13, 1959(1959-03-13), ԽՍՀՄ), խորհրդային ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր, նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, խորհրդային գրաֆիկական անիմացիայի սկզբնավորողներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1899 թվականի մայիսի 5-ին, Տամբովի մարզի Ռասկազովո քաղաքում։ 1919 թվականին ավարտել է Տամբովի ուսուցչական ինստիտուտը, իսկ 1922 թվականին` Տամբովի գեղարվեստական արվեստանոցը։
Տեղափոխվելով  Մոսկվա` ընդունվել է Վխուտեմաս, սակայն թողել է այն երրորդ կուրսից։ 1926 թվականին «Սովկինո» կինոֆաբրիկային կից ստեղծել է  անիմացիոն արհեստանոց, որտեղ սկսել է նկարահանել կարճ քարոզչական ֆիլմեր։ 1927 թվականին ստեղծել է իր առաջին անիմացիոն «Ուտիճը» ֆիլմը` ըստ Կ. Չուկովսկու հեքիաթի։
1936 թվականից աշխատել է որպես ռեժիսոր «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում, որտեղ եղել է կինոստուդիայի գեղարվեստական խորհրդի անդամ։
1955 թվականից դարձել է ԽՄԿԿ անդամ։


== Ստեղծագործություն ==


== Մրցանակներ ==
Վենետիկի 8-րդ միջազգային կինոփառատոնի դիպլոմ («Աղվեսը և կեռնեխը» մուլտֆիլմի համար)
Բելգրադի միջազգային կինոփառատոնի մեդալ («Զայ և Չիկ» մուլտֆիլմի համար)
Վենետիկի 4-րդ միջազգային մանկապատանեկան կինոփառատոնի դիպլոմ («Ներկված աղվեսը» մուլտֆիլմի համար)
Կառլովի Վարիի 8-րդ միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ («Անտառային թավուտում» մուլտֆիլմի համար)
Լոնդոնի արտասահմանյան ֆիլմերի բրիտանական փառատոնի դիպլոմ («Խողովակ և արջ» մուլտֆիլմի համար)
Էդինբուրգի 11-րդ միջազգային կինոփառատոնի դիպլոմ («Հրաշագործուհին» մուլտֆիլմի համար)
Մոսկվայի Համամիութենական 1-ին կինոփառատոնի առաջին մրցանակ («Հրաշագործուհին» մուլտֆիլմի համար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
КИНО: Энциклопедический словарь, М. Советская энциклопедия, 1987, стр. 147:


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Իվանովը Հայրենական կինոյի հանրագիտարան կայքում
Ալեքսանդր Իվանովը Аниматор.ру կայքի տվյալների բազայում
Ջովաննի դի Նիկկոլո Մանսուետի

Ջովաննի դի Նիկկոլո Մանսուետի(հայտնի է նաև որպես Ջովաննի Մանսուետի, իտալերեն՝ Giovanni di Niccolò Mansueti, 1465, Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն - ոչ վաղ քան սեպտեմբերի 26, 1526 և ոչ ուշ քան մարտի 26, 1527, Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն), Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ։
Նրա կենսագրության մասին քիչ բան է հայտնի։ Ստեղծագործել է Վենետիկում 1485-1526 թվականներին։ Ջովաննի Մանսուետին եղել է Ջենտիլե Բելլինիի աշակերտը, ում մանրամասն պատմելու ոճը նա շարունակել է օգտագործել իր ստեղծագործություններում։ Հետագա աշխատանքներում Մանսուետիի ոճը նման է Չիմա դա Կոնելյանոյի և Վիտտորե Կարպաչչոյի ոճին։ Այս աշխատանքներից մեկը գտնվում է Բանի դի Լուկա կոմունային շրջանի եկեղեցում։


== Ստեղծագործություններ ==
Սուրբ Լորենցոյի ջրանցքն ընկած խաչի հրաշքը (2 նկար) (1494 և 1506 թվականներին), նկարված է անտիկ ոճով Սկուոլա Գրանդե դի Սան Ջովաննի Էվանջելիստայի եկեղեցու համար, գտնվում է Ակադեմիայի պատկերասրահում, Վենետիկ։
Կամպո Սան Լիոյի Սուրբ Խաչի մասունքների հրաշքը (1494 թվական)
Տեսարաններ Սուրբ Մարկոսի կյանքից (երեք տեսարան), նկարված է Սկուոլա Սան Մարկո եկեղեցու համար։ Գտնվում է Վենետիկի Ակադեմիայի  պատկերասրահում և Միլանի Բրերա պատկերասրահում։
Սուրբ Մարկոսի ձերբակալությունը սինագոգում (1499 թվական), գտնվում է Վիեննայի Լիխտենշտեյն արվեստի պատկերասրահում։
Ընթրիք Էմմաուսեում
Աստվածամայրը նորածնի հետ
Մոգերի երկրպագությունը (1500 թվական)
Խաչելության խորհրդանշական պատկերը
Աստվածամայրը նորածնի, Սուրբ Հովհաննես ավետարանիչի և անհայտ սրբի հետ
Քրիստոսի մկրտությունը
Սուրբ Անիանոսի մկրտությունը սուրբ Մարկոսի կողմից (1499 թվական)
Սուրբ Հիերոնիմոսն անապատում (մոտ 1490 թվական), յուղանկար, գտնվում է Բրիստոլի թանգարանում և Արտ-պատկերասրահում։
Բենվենուտոյի դստեր հրաշագործ ապաքինումը (1502 թվական), յուղանկար, 359 x 296 սմ, գտնվում է Ակադեմիայի պատկերասրահում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մոխրասար (լեռնագագաթ, Գեղարքունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոխրասար (այլ կիրառումներ)Մոխրասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի և Արցախի սահմանագլխին, Նորաբակ գյուղում։ Բարձրությունը՝ 3037 մետր։ Սարի տարածքը մոտ 1500հա։ Ներկայիս պահին օկուպացված է ադրբեջանցիների կողմից։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Չեռնիշով

Ալեքսանդր Ալեքսեևիչ Չեռնիշով (ռուս.՝ Александр Алексеевич Чернышёв, օգոստոսի 9 (21), 1882 կամ 1882, Lovyn, Ռեպկիի շրջան, Ուկրաինա - ապրիլի 18, 1940(1940-04-18), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), էլեկտրատեխնիկայի բնագավառի խորհրդային գիտնական, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1932, թղթակից անդամ 1929 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Պետերբուրգի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1907), որտեղ և աշխատել է մինչն 1936 թվականը (1919 թվականից՝ պրոֆեսոր)։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են բարձր լարումների տեխնիկային և ռադիոտեխնիկային։
Զբաղվել է նաև

էլեկտրական չափումների
հեռուստատեսության
երկաթուղիների էլեկտրիֆիկացման
գիտական աշխատանքների պլանավորման և կազմակերպման
էլեկտրատեխնիկայի պատմության և այլ հարցերով։Մասնակցել է ԳՈԷԼՌՈ-ի պլանի մշակմանը։ Կանգնած է եղել հեռուստատեսության համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտի ստեղծման ակունքներում։
Ընդհանուր առմամբ հրատարակել է շուրջ հարյուր գիտական աշխատանք, ստացել 42 արտոնագիր ու հեղինակային վկայագիր՝ իր կատարած գյուտերի ու հայտնագործությունների համար։


== Աշխատությունների ընտրանի ==
Абсолютные измерения в высоковольтных цепях. — Санкт-Петербург: тип. М. М. Стасюлевича. — 1913.
Единая высоковольтная сеть СССР. — Ленинград: изд-во и тип. Акад. наук. — 1931.
Электро-энергетические проблемы Урало-Кузбасского комбината. — Ленинград: изд-во и тип. Акад. наук СССР, 1933.
Traits distinctifs du systeme de l’electrification de l’URSS. — Krjijanowsky de l' Academie des sciences de l’URSS. — 1935.
Автоматика и телемеханика — техника социализма [Текст]. — Москва: ВСНИТО Всес. совет науч. инж.-техн. об-в. — 1937.
Фотоэлементы и элементы со вторичной эмиссией. / Отв. ред. акад. А. А. Чернышев. — Москва; Ленинград: Изд-во Акад. наук СССР. — 1937.
Электрофизика // Математика и естествознание в СССР. М.; Л., 1938. — С. 284—509.


== Մրցանակներ ==
Կարլ Հենրիխ ֆոն Սիմենսի անվան մրցանակ (1912)
Լենինյան մրցանակ (1930)։
1933 թվականի հոկտեմբերի 3-ին որպես մրցանակ ստացել է նաև անձնական օգտագործման ավտոմեքենա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Борисов В. П. Чернышев Александр Алексеевич // Сайт Российской академии наук
Чернышёв Александр Алексеевич // Чаган — Экс-ле-Бен. — М. : Советская энциклопедия, 1978. — С. 107. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров ; 1969—1978, т. 29).
Рогинский В. Ю., Чернышева М. А. Александр Алексеевич Чернышев, 1882—1940. — М.: Наука, 1998. — 120 с. — ISBN 5-02-000763-3.
Ученые академии (1920—1950-е гг.): Коллекция фотопортретов М. С. НАППЕЛЬБАУМА Архивы Российской Академии наук.
Շարքասնկեր

Շարքասնկեր (լատ.՝ Tricholoma), բազիդիավոր սնկերի շարքասնկայինների ընտանիքի ցեղ։ Հայտնի է 90 տեսակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Գլխարկը (տրամագիծը՝ 3-15 սմ) կիսագնդաձև է, հաճախ՝ ալիքավոր՝ ներծալված կամ դուրս ծալված եզրերով, տարբեր գունավորմամբ, հազվադեպ՝ սպիտակ, չոր կամ կպչուն, հարթ կամ թելանման, թեփուկավոր։ Պտղամիսը մսալի է, սպիտակ, դեղնավուն, մոխրագույն։ Թիթեղները հիմնականում սպիտակ են՝ ոտիկին կպած կամ ոտիկի վրա իջնող։ Ոտիկը կենտրոնական է, ամուր, թելանման, սպիտակավուն, մոխրագույն։ Մասնակի և ընդհանուր ծածկոցները բացակայում են։ Փխրուն թաղիքե օղակի ձևով հազվադեպ առկա են փառանման, արագ անհետացող մասնակի ծածկոցի մնացորդներ։


== Հայաստանում ==
ՀՀ-ում՝ 21 տեսակ՝

Շարքասնկեր մոխրագույն (Tricholoma por tentosum),
Շարքասնկեր հողամոխրագույն (Tricholoma terreum),
Շարքասնկեր տխուր (Tricholoma triste) և այլն։


== Տարածում ==
Տարածված են հիմնականում ասեղնատերև անտառներում, հողի վրա՝ գարնանը, ամռանը և աշնանը։ Հիմնականում միկոռիզագոյացնող են, համակեցության մեջ են մտնում սոճու հետ։


== Կիրառում ==
Որոշ տեսակներ ուտելի են. օգտագործվում են թարմ, աղ և թթու դրած։


== Տեսակներ ==
Tricholoma acerbum
Tricholoma aestuans
Tricholoma albobrunneum
Tricholoma album
Tricholoma argyraceum
Tricholoma atrosquamosum
Tricholoma auratum
Tricholoma columbetta
Tricholoma equestre (previously T. flavovirens)
Tricholoma fulvum
Tricholoma gambosum
Tricholoma huronense
Tricholoma imbricatum
Tricholoma inamoenum
Tricholoma magnivelare
Tricholoma matsutake
Tricholoma mutabile
Tricholoma myomyces
Tricholoma nigrum
Tricholoma orirubens
Tricholoma pardinum
Tricholoma pessundatum
Tricholoma populinum
Tricholoma portentosum
Tricholoma resplendens
Tricholoma saponaceum
Tricholoma scalpturatum
Tricholoma sejunctum
Tricholoma squarrulosum
Tricholoma sulphureum
Tricholoma terreum (= T. myomyces)
Tricholoma tigrinum
Tricholoma ustale
Tricholoma ustaloides
Tricholoma vaccinum
Tricholoma venenatum
Tricholoma virgatum


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Мир растений ։ в 7 т. / Под ред. академика А. Л. Тахтаджяна. Т. 2. Слизевики. Грибы — 2-е изд., перераб. — М.։ Просвещение, 1991. — С. 269.


== Արտաքին հղումներ ==
Род рядовка на сайте «Экосистема»
Род рядовка на сайте «Грибы Калужской области»
Род рядовка на сайте «Мы, грибы»
Род рядовка на сайте MykoWeb: The Fungi of California
Kuo, M. (2004, December). The genus Tricholoma
Վիլիե լը Ռու

Վիլիե լը Ռու (ֆր.՝ Villiers-le-Roux), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 118 մարդ, բնակչության խտությունը` 24.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.84 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 360 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 65 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 67 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 37-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 30։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 55,2 %։ 37 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (21 տղամարդ և 15 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 30 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Առաքելյան (այլ կիրառումներ)

Սերգեյ Առաքելյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Սերգեյ Առաքելյան (նոյեմբերի 7, 1952 - ապրիլի 17, 1994), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։
Սերյոժա Առաքելյան (մայիսի 25, 1931), հայ դերասան, արվեստաբան։ ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2009)։
Սերգեյ Մարտիրոսի Առաքելյան (1949), հայ ֆիզիկոս, ֆիզիկա-մաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։
Սերգեյ Վահանի Առաքելյան (դեկտեմբերի 20, 1974), հայ իրավաբան։ Իրավաբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Քյաֆիր

Քյաֆիր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր գավառի հարավարևմտյան ծայրում, Ռեդվան գետի աջ կողմում, Սղերդ քաղաքից 58 կմ հարավ-արևմուտք։
Գյուղն ընկած էր խճուղային ճանապարհի վրա։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շտադե

Շտադե (գերմ. Hansestadt Stade), հանզական քաղաք Գերմանիայում, շրջկենտրոն, գտնվում է Հյուսիսային Սաքսոնիայում՝ Համբուրգի և Կուքսհաֆենի միջև։ Քաղաքը Շտադե շրջանի մեջ է մտնում։
Առաջին բնակիչները այստեղ հանդիպել են մեր թվարկությունից հազար տարի առաջ։ 9-րդ դարում այստեղ արդեն կար նավահանգստային ավան։
Ըստ 2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ի մարդահամարի տվյալների քաղաքի բնակչությունը կազմում է 46, 378 մարդ։ Քաղաքը զբաղեցնում է 110, 04 կմ² տարածք։
Քաղաքում գործում են ավելի քան երեքուկես հազար ձեռնարկություններ, որոնք 23 հազար մարդու համար ապահովում են աշխատատեղեր։ Սրանք և այնպիսի խոշոր ձեռնարկություններ են, ինչպես օրինակ DOW Deutschland քիմիական գործարանը, Aluminium Oxid Stade ալյումինի գործարանը։ Քաղաքի պաշտոնական կոդը 03 3 59 038-ն է։
Հայտնի բնիկների թվում է Պյոտեր Սիվերսը։
Քույր քաղաքներ՝ Լեյկվուդ, ԱՄՆ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ
Շտադեի մասին
Հանզական Շտադե քաղաք


== Գրականություն ==
«Штаде, город»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Zigana TV

Zigana TV, թուրքական մասնավոր հեռուստաալիք Տրապիզոնից։ Հասանելի է Տրապիզոնի մարզում։ Հեռարձակումը դադարեցվել է 2012 թ. դեկտեմբերին։
Անիի եկեղեցական ժողով

Անիի եկեղեցական ժողով, եկեղեցական ժողով, որը տեղի է ունեցել միջնադարյան Հայաստանի Անի քաղաքում 1207 թվականին։ Գումարվել է Սբ․ Ծննդյան տոնի նախօրեին, Հայոց իշխան Զաքարե ամիրսպասալարի (Զաքարե Բ Մեծ Երկայնաբազուկ) նախաձեռնությամբ՝ հայկական բանակում Սբ․ Պատարագի շարժական սեղան ունենալու կամ վրանում պատարագ մատուցանելու օրինավոր արտոնություն ստանալու համար։ Հայ-վրացական միացյալ զորքում, որի գերագույն հրամանատարն էր (ամիրսպասալար) Զաքարե զորավարը, վրաց հոգևորականները հեռավոր ռազմարշավների ժամանակ, ռազմաճակատում քարաշեն եկեղեցիներ չլինելու պատճառով, Պատարագ են մատուցել վրաններում և հաղորդություն տվել վրացի զինվորներին, ինչն արգելվում էր Հայ եկեղեցու կանոնագրքով։ Վրաց հոգևորականները հայ զինվորականությանն ու հոգևորականությանը նախատել են այդ պատճառով, ինչն էլ նոր առիթ էր հայ-վրացական դավանական ու ծիսական տարբերությունների շուրջ կրքեր բորբոքելու և փոխադարձ մեղադրանքներ ներկայացնելու համար։ Իվանե և Զաքարե եղբայրները փորձել են այս կետը մի քանի այլ ծիսական անհամաձայնությունների հետ ընդունելի դարձնել Հայ եկեղեցում։ Զաքարե ամիրսպասալարն այդ նպատակով դիմել է Կիլիկյան Հայաստանի թագավոր Լևոն Բ-ին և Հռոմկլայում նստող Հայոց կաթողիկոս Հովհաննես Զ Սսեցուն։ 1204 թ.-ին Սսում գումարված եկեղեցական ժողովը (տես Սսի եկեղեցական ժողովներ) քննարկել և ընդունել է առաջարկությունը։ Դրական պատասխանի հետ միասին կաթողիկոսը Զաքարեին է ուղարկել նաև շարժական սեղան և ծիսական այլ պարագաներ։ Սակայն այդ նորամուծությանը հակադրվել են Հյուսիսային Հայաստանի վարդապետները (տես Արևելյան վարդապետներ)՝ այն դիտելով իբրև զիջում քաղկեդոնական Վրաց եկեղեցուն։ Վարդապետների դիմադրությունը կոտրելու և խնդիրը կրկին քննարկելու համար Զաքարե ամիրսպասալարը 1205 թ.-ին ժողով է հրավիրել Լոռե բերդաքաղաքում, սակայն արդյունքի չի հասել։ 1207 թ.-ի Անիի եկեղեցական ժողովը, որին, ըստ XIII դ․ պատմիչ Կիրակոս Գանձակեցու, ներկա են եղել Լոռեի ժողովի բոլոր մասնակիցները՝ Հաղպատի, Անիի, Բջնիի, Դվինի, Կարսի եպիսկոպոսները, վարդապետները, այդ թվում՝ Մխիթար Գոշը, Դավիթ Քոբայրեցին և ուրիշներ, կրկին մերժել է ծիսական այդ նորամուծությունը։ Սակայն Զաքարե ամիրսպասալարն անձնական նախաձեռնությամբ այն կիրառել է հայկական բանակում։


== Գրականություն ==
Կիրակոս Գանձակեցի, Հայոց պատմություն, Ե․, 1982։
, Քրիստոնյա Հայաստան հանրագիտարան, Երևան, «Հայկական Հանրագիտարան հրատարակչություն ՊՈԱԿ», 2002, էջ 55-56 — 1076 էջ։
Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ 1986

Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի եզրափակիչ 1986, Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի 26-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Օքսֆորդ Սիթի» ֆուտբոլային ակումբը 3-0 հաշվով՝ «Քուինս Պարկ Ռեյնջերսին»։ Խաղը կայացավ Լոնդոնի Ուեմբլի մարզադաշտում։
Լա Կապել Բլե

Լա Կապել Բլե (ֆր.՝ La Capelle-Bleys), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 391 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.02 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.63 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 100 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 32 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 215 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 158-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 57։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 158 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 141 անձ (82 տղամարդ և 59 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (5 տղամարդ և 12 կին)։ 57 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աուվաննա

Աուվաննա (ஔவன்னா)՝ թամիլական այբուբենի տասներկուերորդ տառն է։ Համարվում է կրկնատառ, թամիլերեն՝ Անային։ Նշանակում է «ԱՈՒ» երկրաբարբառը (դիֆտոնգը)։
Ուղղագրություն

Ուղղագրություն, որևէ լեզվի համար հանրության կողմից ընդունված գրելու կանոնների համակարգը։
Ամեն մի լեզու հետևում է որոշակի ուղղագրության սկզբունքի (սկզբունքների)։ Առավել հայտնի են ուղղագրական հետևյալ սկզբունքները՝ հնչյունական կամ հնչույթային, պատմական կամ ավանդական, ձևաբանական, սիմվոլիկ, բառակազմական սկզբունքները։ Հայերենին հատուկ է գերազանցապես հնչյունական և պատմական սկզբունքը, ռուսերենին՝ հնչյունականը և ձևաբանականը, անգլերենինը, ֆրանսերենինը՝ հիմնականում պատմականը։


== Հնչյունական սկզբունք ==
Հնչյունական գրի մեջ յուրաքանչյուր հնչույթի համապատասխանում է մի տառ, և բառերը գրվում են այնպես, ինչպես արտասանվում են։ Հնչյունական գրի սկզբունքի վրա է հիմնված այբուբենների մեծ մասը ստեղծման ժամանակ։ Հայերենի նոր ուղղագրությունը փորձում է հետևել հնչյունական սկզբունքին։


== Ձևաբանական սկզբունք ==
Ձևաբանական սկզբունքը հիմնված է բառի միատեսակ գրության վրա, անկախ նրա արտասանությունից՝ թեքման կամ բառակազմության ժամանակ։ Շատ լեզուներում բառերը, ստանալով բառակազմական կամ բառահարաբերական մասնիկներ, փոխում են իրենց արտասանությունը, ենթարկվում են հնչյունափոխության, բայց նրանց գրությունը մնում է անփոփոխ։ Օրինակ՝ ռուսերեն дом «տուն» հոգնակի սեռականում արտասանվում է дамов, բայց գրվում է домов։


== Պատմական սկզբունք ==
Պատմական սկզբունքը հիմնված է բառերի ավանդական գրության վրա, որի շնորհիվ պահպանվում է բառերի հնից ավանդված գրությունը, հակառակ այն բանին, որ նրանց արտասանությունը փոխվել է։ Ժամանակակից արևելահայ գրական լեզվի ուղղագրությունը միայն մասամբ է պատմական (ավանդական)։ Այս սկզբունքով են, օրինակ, գրվում հետևյալ բառերը՝ երգ, երկիր, արջ, որբ, վարդ, մարդ։


=== Ստուգաբանական սկզբունք ===
Պատմական գրության մի տեսակն է ստուգաբանական սկզբունքը, երբ բառը գրվում է համապատասխան իր ստուգաբանության։ Օրինակ՝ հայերենում, հակառակ այն կանոնին, որ է, օ տառերը գրվում են միայն բառասկզբում, մենք գրում ենք նաև բառամիջում՝ այսօր, ապօրինի, վայրէջք, մանրէ, հօգուտ։


== Սիմվոլիկ սկզբունք ==
Սա հիմնականում համանունները գրությամբ զանազանելու համար է։ Հայերենը մասամբ հետևում է այս սկզբունքին՝ Ասիա (աշխարհագրական անուն)-Ասյա (անձնանուն)։ Սիմվոլիկ սկզբունքին են պատկանում նաև հապավումները։


== Տես նաև ==
Ուղղագրական բառարան
Հայերենի ուղղագրություն


== Աղբյուրներ ==
Գաետանո Ապոլլինո Վեստրիս

Գաետանո Ապոլլինո Բալթազարե Վեստրիս (իտալերեն՝ Gaetano Apolline Baldassarre Vestris, ապրիլի 18, 1729(1729-04-18), Ֆլորենցիա - սեպտեմբերի 23, 1808(1808-09-23), Փարիզ, Ֆրանսիա), բալետի իտալացի արտիստ, մանկավարժ և բալետմայստեր։ 
Փարիզում աշակերտել է Լուի Դյուպրեին։ Բեմելը՝ 1748 թվականին, «Փարիզի օպերայում»։ Ժամանակակիցները Վեստրիսին անվանել են «պարի աստված»։ 1770 թվականին ստացել է «Փարիզի օպերայի» (ավելի ուշ՝ «Գրանդ-օպերա») բալետմայստերի կոչում։ Իր բեմադրություններում ձգտել է ուժեղացնել դրամատիզմը, պարին հաղորդել մնջախաղի բնույթ։ 1770-1776 թվականներին Վեստրիսը եղել է «Փարիզի օպերայի» գլխավոր մանկավարժը։ Նրա որդին՝ Օգյուստ Վեստրիսը (1760-1842) նույնպես նշանավոր պարող էր և մանկավարժ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջերալդին Փեյջ

Ջերալդին Փեյջ (անգլ.՝ Geraldine Page, նոյեմբերի 22, 1924(1924-11-22)[…], Kirksville, Միսսուրի, ԱՄՆ - հունիսի 13, 1987(1987-06-13)[…], Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, «Օսկար» (ընդհանուր՝ 8 անվանակարգ), երկու «Ոսկե գլոբուս» (1962, 1963), երկու «Էմմի» (1967, 1969) և BAFTA (1979) մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ջերալդին Սյու Փեյջը ծնվել է Միսսուրի նահանգի Կիրքսվիլ քաղաքում։ Սովորել է Չիկագոյի Գուդմենի թատերական դրամատիկական դպրոցում, ինչպես նաև դերասանական վարպետություն է սովորել Նյու Յորքի հռչակավոր դերասանուհի Ուտա Հագենի մոտ։
Նրա դերասանական առաջնաելույթը տեղի է ունեցել 17 տարեկան հասակում, իսկ 1950-ական թվականների սկզբին սկսել է խաղալ Նյու Յորքի թատերական բեմահարթակներում։ 1953 թվականին «Ամռվա կեսին» բեմադրությունում իր դերի համար դարձել է Համաշխարհային թատերական մրցանակի դափնեկիր։ 1960 թվականին Թենեսի Ուիլյամսի «Բրոդվեյ» պիեսում, որտեղ տղամարդու գլխավոր դերը կատարել է Փոլ Նյումանը, իր դերի համար առաջին անգամ առաջադրվել է «Թոնի» մրցանակի։ 1963 թվականին պիեսը էկրանավորվել է, և Փեյջը նույն դերը խաղացել է այնտեղ՝ առաջադրվելով Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի մրցանակի։ Ավելի վաղ «Հոնդո» (1953) և «Ամառ և ծուխ» (1961) ֆիլմերում խաղացած դերերի համար երկու անգամ առաջադրվել էր «Օսկար» մրցանակի։
Հաջորդող երեք տասնամյակներին Ջերալդին Փեյջը շարունակել է խաղալ Բրոդվեյ թատրոնում՝ 1975, 1982 և 1987 թվականներին ստանալով «Թոնի» մրցանակի ևս երեք անվանակարգ։ Չնայած համեմատաբար փոքր ֆիլմագրության՝ դերասանուհին ևս չորս անգամ առաջադրվել է Ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակի «Դու հիմա մեծ տղա ես» (1966), «Փիթ և Թիլ»(1972), «Ինտերիեր» (1978) և «Կնքահայր Գրինվիչ Վիլիջը» (1984) կինոպատկերներում խաղացած դերերի համար։ 1986 թվականին իրեն մինչ այդ «Օսկար»-ի համար մրցավազքում յոթնակի անհաջողակ համարած Ջերալդին Փեյջը «Ուղևորություն դեպի Բաունտիֆուլ» կինոպատկերում տիկին Քերրի Ուոթսի դերի համար ստացել է Ամերիկյան կինոակադեմիայի նվիրական մրցանակը։
Իր կարիերայի ընթացքում դերասանուհին նաև շատ է աշխատել հեռուստատեսությունում, որտեղ դերեր է խաղացել մի շարք հեռուստասերիալներում․ դրանց թվում են՝ «Երկար տաք ամառ», «Բժշկական կենտրոն», «Ուրվականների պատմություններ» և «Անսահման սեր» հեռուստասերիալները։ Նաև նրա ձայնով  է խոսել նաև «Փրկարարները »(1977) մուլտիպլիկացիոն ֆիլմում մադամ Մեդուզան։
1954-1957 թվականներին Փեյջը ամուսնացած է եղել ջութակահար Ալեքսանդր Շնայդերի հետ։ 1963 թվականին ամուսնացել է դերասան Ռիփ Թորնի հետ, որը նրանից փոքր էր 7 տարով։ Նրանք ունեին երեք երեխա՝ աղջիկը (դերասանուհի Անջելիկա Թորն) և երկվորյակ որդիները։
Ջերալդին Փեյջը մահացել է 1987 թվականի հունիսի 13-ին 62 տարեկան հասակում Նյու Յորքում սրտային անբավարարությունից։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակագեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վենսան Պերես

Վենսան Պերես (ֆր.՝ Vincent Pérez, 1964 թվական հունիսի 10), շվեյցարիացի դերասան, ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Վենսան Պերեսը ծնվել է 1964 թվականի հունիսի 10-ին Լոզաննայում, իսպանացու և գերմանուհու ընտանիքում։ Երիտասարդ ժամանակ երազում էր դառնալ քանդակագործ, նկարիչ կամ լուսանկարիչ, սակայն արդյունքում, 18 տարեկան հասակում, ուղևորվում է Ֆրանսիա, որտեղ սովորում է Դրամատիկական արվեստի բարձրագույն ազգային կոնսերվատորիայի դերասանական բաժնում, իսկ այնուհետև, ընդունվում է Նանտերի Ամանդյե թատրոնի թատերախումբ։ Ուսանող ժամանակ Պերեսը նորամուտն է նշում կինոյում, նկարահանվելով «Գիշերվա պահապանը» («Gardien de la nuit», 1986 թվական) կինոնկարում։ Այնուհետև, 1988 թվականին, հետևում է Ժակլին Բիսետի հետ դուետը «Նեֆրիտե տուն» («La Maison de jade») դրամայում։
Պերեսը արագ ճանաչման է արժանանում Ֆրանսիայում։ 1990-1993 թվականներին նա թողարկում է մի շարք ֆիլմեր, որտեղ խաղում է ռոմանտիկ սիրահարի ամպլուայում, ֆրանսուհի առաջատար դերասանուհիների հետ զույգում։ Այսպես, նրա խաղընկերներն են հանդիսացել Էմմանուել Բեարը՝ «Նավապետ Ֆրակասի ճանապարհորդությունը» («Il Viaggio di Capitan Fracassa»), Կատրին Դենյովը՝ «Հնդկաչին» («Indochine»), Սոֆի Մարսոն՝ «Ֆանֆանի սիրո բուրմունքը» («Fanfan») կատակերգությունում, Իզաբել Աջանին՝ «Մարգո թագուհին» («La Reine Margot») դրամայում։ Նրան անուշադրության չեն մատնել նաև կինոքննադատները՝ 1991 թվականին Պերեսը անվանակարգվում է «Սեզար» մրցանակի, «Սիրանո դե Բերժերակ» («Cyrano de Bergerac») ֆիլմում դերի համար, իսկ 1992 թվականին արժանանում է Ժան Գաբենի մրցանակին։
Համաշխարհային ճանաչում նրան բերում է Վիմ Վենդերսի հետ համատեղ 1995 թվականին Միքելանջելո Անտոնիոնիի նկարահանած «Ամպերի ետևում» («Al di là delle nuvole») ֆիլմում դերասանի մասնակցությունը, իսկ այնուհետև նա հայտնվում է «Ագռավ 2. Հրեշտակների քաղաք» («The Crow: City of Angels») միստիկ թրիլերում։ 1996 թվականին դերասանը ժամանում է Ռուսաստան, որտեղ նա գլխավոր դերն է խաղում Պավել Լունգինի «Կյանքի ուղի» («Ligne de vie») մաֆիոզ ֆիլմում։


== Ընտանիք ==
1998 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Վենսան Պերեսը պաշտոնապես օրինականացնում է իր հարաբերությունները սենեգալցի նախկին մոդել Կարին Սիլլաի։ 1999 թվականի մայիսի 2-ին նրանք ունենում են առաջին ընդհանուր երեխան՝ դուստր Իմանը։ 2004 թվականին ծնվում են Պաբլո և Տեսս երկվորյակները։ Այժմ ամուսինները դաստիարակում են չորս երեխա՝ Իման, Պաբլո, Տեսս և Ռոքսանա (Կարին Սիլլայի դուստրը դերասան Ժերար Դեպարդիեից)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Աղբյուրներ ==
Официальный сайт (անգլ.)
Венсан Перес (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Էսթելադա

Էսթելադա (ասթալայդա) (կատ.՝ Estelada) կատալոնական հողերի և Կատալոնիայի ոչ պաշտոնական դրոշը։ Հանդիսանում է Կատալոնիայի անկախության պայքարի խորհրդանիշ։
Առաջացել է որպես ավանդական կատալոնական դրոշի (կատ.՝ Senyera) և աստղի միաձուլումից։ Աստղը գտնվում է եռանկյան մեջ, իսկ վերջինս տեղակայված է դրոշի ձախ կողմում։ Սա կոչվում է կապույտ Էսթելադա։ 
Համաձայն Կատալոնիայի Հանրապետության ժամանակավոր սահմանադրության երրորդ հոդվածի՝  ընդունված և հաստատված Կատալոնիայի սահմանադիր ժողովի քննարկումների ընթացքում, որը հրավիրվել էր 1928 թվականին Կուբայում, եկան այն եզրահանգման, որ Կատալոնիայի պետական դրոշը պետք է կազմված լինի 4 կարմիր գծերից,որոնք պետք է պատկերված լինեն դեղի ֆոնի վրա։ Ձախ անկյունում պետք է լինի կապույտ եռանկյուն, որի մեջ պետք է պատկերված լիներ սպիտակ աստղը։  Պետական դրոշի այս ձևը ստեղծվեց Կոբայի դրոշի նմանությամբ։ Կատալոնացիները հակված էին վերցնել հենց Կուբայի դրոշը, քանի որ նրանց շատ էր ոգևորել կուբացիների ազատագրական հաջող շարժումը, ինչպես նաև Անկախության համար մղած հաջող պատերազմները։  Նշենք, որ Կուբայի ազատագրական շարժումը նույնպես բավականին երկար է  տևել՝ 1902-1959 թվականներին։ Կուբացիները գրեթե 60 տարի պայքարել են նրա համար, որ իրենց պետությունը միջազգային ճանաչում ստանա։
1960-ական թվականներին ստեղծվեց Կատալոնական հողերի ազատագրման համար պայքարող սոցիալիստական կուսակցությունը (կատ.՝ Partit Socialista d’Alliberament Nacional dels Països Catalans)։ Կուսակցությունը առաջնորդվում էր մարքսիզմի գաղափարներով, և հենց այդ պատճառով կապույտ գույնը փոխվեց կարմիրով և առաջացավ կարմիր էսթալադան։


== Տես նաև ==
Էսթրելեյրա
Էսթրալադա Արագոնիա
Էսթրալադա Վալենսիա
Լոալվա Բրազ

Լոալվա Բրազ (պորտ.՝ Loalwa Braz Vieira, հունիսի 3, 1953(1953-06-03), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա - հունվարի 19, 2017(2017-01-19)[…], Սակուարեմա, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի երգչուհի, «Կաոմա» խմբի մեներգչուհի։
Լոալվան ծնվել է 1953 թվականի հունիսի 3-ին Ռիոյում։ Երգել սկսել է 13 տարեկանից։
1985 թվականից տեղափոխվել է Փարիզ։ 1989 թվականին ձայնագրել է «Լամբադա» հիթը, որը նրան բերեց համաշխարհային ճանաչման ու շուրջ 80 ոսկե և պլատինե սկավառակներ։
2004 թվականին թողարկվեց նրա առաջին ալբոմը՝ «Recomeçar»:
2010 թվականից ապրել է Ժնևում (Շվեյցարիա), ապա՝ Ռիոյում։
Բացի մայրենի պորտուգալերենից, տիրապետել է նաև իսպաներենին, ֆրանսերենին և անգլերենին։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգչուհու պաշտոնական կայքը http://www.loalwabraz.com/ Archived 2011-06-06 at the Wayback Machine.
ՌԴ-ում պաշտոնական ներկայացուցիչ http://www.loalwabraz.ru/(չաշխատող հղում)
Լոալվա Բրազ  էջը Յություբ տեսահոսթինգում
Լոալվա Բրազ Թվիթթերում
(9183) 1991 OW

(9183) 1991 OW, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հուլիսի 18-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,292761 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8362 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7493 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1268,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,2839 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,88° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9183) 1991 OW աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գրաբովշչինա (գյուղ, Մաշևկայի շրջան)

Գրաբովշչինա (ուկրաիներեն՝ Грабівщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրաբովշչինա գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,377 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սան Ֆեռիոլ

Սան Ֆեռիոլ  (կատ․՝Sant Ferriol), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Գառոչա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 42․26 կմ2, բնակչությունը՝ 236 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ayuntamiento de Sant Ferriol
Instituto Estadistico de Cataluña
Աստերոիդների ցանկ (19301-19400)

Աստերոիդների ցանկ (19201-19300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (19401-19500)
 Աստերոիդների ցանկ (19201-19300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (19401-19500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (15001)-(20000)»։ www.minorplanetcenter.net
Կաբալա (գյուղ, Տյուռի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաբալա (այլ կիրառումներ)Կաբալա (էստ․՝ Kabala), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Տյուռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 279 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Շողիկ Ասոյան

Շողիկ Հարությունի Ասոյան (փետրվարի 10, 1948(1948-02-10), Արայի, Ապարանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), պատմաբան, հասարակական-քաղաքական գործիչ, ՀՀ ոստիկանության փոխգնդապետ (1995 թ.), ՀՀ կառավարությանն առընթեր հուշարձանների վարչության պետի տեղակալ, ՀՀ մշակույթի նախարարության մշակութային արժեքների պահպանության գործակալության պետ։


== Գործունեությունը ==
1966 թվականին ավարտել է Երևան քաղաքի Պեյո Յավորովի անվան թիվ 131 միջնակարգ դպրոցը, 1977 թվականին Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի հնագիտության բաժինը։
1974-1976 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ արխիվային գլխավոր վարչության կինո-ֆոտո-ֆոնո փաստաթղթերի պետական արխիվի մասնագետ,
1976-1983 թվականներին Երևան քաղաքի պատմության պետական, "Խորհրդային Հայաստանը Հայրենական մեծ պատերազմում" թանգարանների գիտաշխատող,
1984-1992 թվականներին՝ ՀԽՍՀ (ապա՝ ՀՀ) պատմական հուշարձանների պահպանության և օգտագործման գլխավոր վարչության գիտաարտադրական ինստիտուտի հուշարձանների պահպանության բաժնի հնագետ,
1994-1995 թվականներին ՀՀ ներքին գործերի նախարարության ներքին զորքերի գիտաարտադրական բյուրոյի պետի տեղակալ,
1995-1998 թվականներին Երևան քաղաքի ներքին գործերի բաժնի անձնագրային ծառայության պետ,
2000-2001 թվականներին՝ ՀՀ պատմության հուշարձանների պահպանության վարչության պետի տեղակալ,
2001-2005 թվականներին՝ ՀՀ մշակույթի, երիտասարդության հարցերի և սպորտի նախարարության մշակութային արժեքների պահպանության գործակալության պետ։
2005 թվականի դեկտեմբերին նշանակվել է "Մշակութային արժեքների փորձագիտական կենտրոն" պետական ոչ առևտրային կազմակերպության տնօրեն։
1966 թվականին դարձել է Երևանում գործող ընդհատակյա հայրենասիրական խմբակի,
1968 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանում ստեղծված "Հայ մշակույթի ակումբ" հայրենասիրական լեգալ կազմակերպության անդամ։ 1969 թվականին ընդունվել է Ազգային միացյալ կուսակցություն գաղտնի կազմակերպության շարքերը։
Քաղաքական գործունեության պատճառով 1970 թվականին Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսից հեռացվել է։
1987 թվականի դեկտեմբերին դարձել է "Հայ դատի պաշտպանության ընկերություն" հասարակական կազմակերպության փոխնախագահ և "Հայ դատ" ամսագրի փոխխմբագիր։
1988-1992 թվականներին "Հայ դատ" կազմակերպության ռազմականացված ջոկատները մասնակցել են Հայաստանի և Արցախի սահմանների պաշտպանության մարտական գործողություններին։
1989-1992 թվականներին կազմակերպությունը ստանձնել է Արցախի Բերդաձորի ենթաշրջանի պաշտպանությունը։ Ապահովվել է ենթաշրջանի բնակչության անվտանգությունը, բացվել Երևան-Բերդաձոր ուղղաթիռային չվերթը, Բերդաձոր է հասցվել սննդամթերք, զինամթերք։ Համակարգել է Բերդաձորում գործող ջոկատների աշխատանքը։
2007 թվականի մայիսի 12-ին Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության ցուցակով ընտրվել է ՀՀ Ազգային ժողովի չորրորդ գումարման պատգամավոր, սակայն իր դիմումի համաձայն մնացել է գործադիր կառույցում աշխատանքի։
Հեմինգուեյ և Գելլհորն

«Հեմինգուեյ և Գելլհորն» (անգլ.՝ Hemingway & Gellhorn), 2012 թվականի ամերիկյան հեռուստատեսային ֆիլմ՝ նկարահանված HBO ընկերության կողմից։ Կինոնկարը պատմում է Մարթա Գելլհորնի ու նրա ամուսնու՝ հայտնի գրող Էռնեստ Հեմինգուեյի հարաբերությունների մասին։ Ֆիլմի ռեժիսորը Ֆիլիպ Կաուֆմանն է։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նվիրված է ամերիկյան ամենահայտնի զույգերից մեկի հարաբերություններին։ Գործողություններն սկսվում են 1936 թվականին Ֆլորիդայի բարերից մեկում, որտեղ Հեմինգուեյն ու Գելլհորնը հանդիպել են առաջին անգամ։ Այդ ժամանակ Հեմինգուեյնն արդեն հայտնի գրող էր, իսկ Գելլհորնը՝ 20-րդ դարի լավագույն ռազմական թղթակիցներից մեկը։ Հինգ տարի տևած նրանց ամուսնությունն սկսվել է դեպի Իսպանիա կատարված ուղևորությունից, որտեղ մոլեգնում էր 1936-1939 թվականների քաղաքացիական պատերազմը։ Գելլհորնը դարձել է Հեմինգուեյի առաջին կինը, որ դիմել է ամուսնալուծության համար, ինչպես նաև այն կինը, որին գրողը նվիրել է իր ամենահայտնի վեպերից մեկը՝ «Ում մահն է գուժում զանգը»։


== Դերերում ==
Նիկոլ Քիդման – Մարթա Գելլհորն
Քլայվ Օուեն – Էռնեստ Հեմինգուեյ
Դևիդ Սթրեթերին – Ջոն Դոս Փասոս
Մոլլի Փարքեր – Պոլին Փֆայֆեր
Փարքեր Փոուզի – Մերի Ուելշ Հեմինգուեյ
Ռոդրիգո Սանտորո – Զառա
Փիթեր Կոյոտի – Մաքսվել Պերկինս
Լարս Ուլրիխ – Յորիս Իվենս
Ռոբերտ Դյուվալ – խորհրդային գեներալ Պետրով
Թոնի Շալուբ – Միխայիլ Կոլցով
Սանտյագո Կաբրերա – Ռոբերտ Կապա
Ջոան Չեն – մադամ Չան Կայշի
Այտոր Ինառա – Ֆելիպե Լեոն
Ռեմի Օբերժենե – Ջոն Ֆեռնո
Սթիվեն Վիիգ – Սիմո Հյայուհյա
Մարկ Պելեգրինո – Մաքս Իսթմեն
Դայան Բեյքեր – տիկին Գելլհորն, Մարթայի մայրը
Ջոնս Ջեֆրի – Չարլզ Կոլեբո


== Նկարահանումներ ==
Ֆիլմի նկարահանումներն սկսվել են 2011 թվականի մարտին Սան Ֆրանցիսկոյում, իսկ թողարկումը նախատեսվել է 2012 թվականի մայիսին։
Համաշխարհային պրեմիերան կայացել է Կաննի 65-րդ միջազգային կինոփառատոնի ոչ մրցութային ծրագրում 2012 թվականի մայիսի 25-ին։ Երկուշաբթի օրը՝ 2012 թվականի մայիսի 28-ին, Միացյալ Նահանգներում տեղի է ունեցել ֆիլմի առաջին ցուցադրությունը HBO կաբելային հեռուստաալիքով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովսկիե Բաբի

Պետրովսկիե Բաբի (ռուս.՝ Петровские Бабы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Լուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (1268)

Ժողովածու (1268), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1268 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1603 թվականին, Միքայել քահան գրիչի կողմից, Խուփ գյուղում։ Ծաղկող՝ Միքայել քահանա։ Ստացողը եղել է կույս Եմիչը, Սրապիոն Ուռհայեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 27,2×18,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 301 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդով, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 190ա, 241բ, 273ա, 295բ, ծածկագիր 2ա։


== Բովանդակություն ==
Ներս. Լամբրոնացւոյ Մեկնութիւնք Առակաց։
Վարդ. Արևելցւոյ Մեկնութիւնք Երգոց երգոյն, Դանիէլի։
Յակ. Կեսարացւոյ Կենսադրութիւն Գր. Կեսարացւոյ (1655 թ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիդյակինո

Գրիդյակինո (ռուս.՝ Гридякино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արամ Քոչարյան (քաղաքական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արամ Քոչարյան (այլ կիրառումներ)Արամ Վոլոդյայի Քոչարյան (նոյեմբերի 14, 1952(1952-11-14), Կիրովական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 24, 2022(2022-08-24)), ՀՀ պետական գործիչ։


== Կրթություն ==
1970-1972 - Կիրովականի թիվ 5 պրոֆտեխնիկական ուսումնարան
1975-1979 - Երևանի Խ.Աբովյանի անվ. հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի «Պատմություն և հասարակագիտություն» ֆակուլտետ, մասնագիտացումը՝ պատմություն և հասարակագիտության ուսուցիչ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1969-1972 թթ. - աշխատել է Կիրովականի շինվերանորոգման թիվ 3 տրեստում որպես բանվոր։
1972-1974 թթ. - Ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1975 - Կիրովականի շինվերանորոգման թիվ 3 տրեստ՝ բանվոր
1979-1985 թթ. - Կիրովականի սարքաշինական տեխնիկում՝ պատմության, քաղաքատնտեսության ուսուցիչ
1985-1987 թթ. - ՀԿԿ Գուգարքի շրջկոմ՝ հրահանգիչ
1987-1991 թթ. - ՀԿԿ Գուգարքի շրջկոմ՝ ընդհանուր բաժնի վարիչ
1991-1996 թթ. - Գուգարքի շրջխորհրդի գործկոմ՝ ժողովրդական կրթության բաժնի վարիչ
1997 թ. - Վանաձորի «Հաց» ԱԱՄ՝ գլխավոր տնօրենի տեղակալ
1997-1999 թթ. - ՀՀ Լոռու մարզպետարան՝ կրթության վարչության պետ
1999-2005 թթ. - ՀՀ Լոռու մարզպետի տեղակալ
2005 թ. ապրիլի 11-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Լոռու մարզպետի տեղակալի պաշտոնից։
2005 թ. ապրիլի 11-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ սոցիալական ապահովագրության պետական հիմնադրամի նախագահի տեղակալ։
2006 թ. դեկտեմբերի 8-ին ՀՀ կառավարության որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ Լոռու մարզպետ։
2011 թ. հուլիսի 28-ին ՀՀ Կառավարության որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզպետի պաշտոնից՝ իր դիմումի համաձայն։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է ՀՀ վարչապետի պատվոգրով և հուշամեդալով։
Ամուսնացած է։ Ունի երկու երեխա։ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արամ Քոչարյանը ՀՀ Կառավարության պաշտոնական կայքում
Արամ Քոչարյանը «Դաշնակցության» կայքում Archived 2010-12-18 at the Wayback Machine.
Թոմաս (Լանկեստերի 2-րդ կոմս)

Թոմաս, Լանկեստերի 2-րդ կոմս (մոտ 1278 - մարտի 22, 1322(1322-03-22), Պոնտեֆրակտ, Wakefield, Արևմտյան Յորքշիր, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի ազնվական։ Պլանտագենետների հարստության անդամ, նա եղել է իր առաջին զարմիկ, Անգլիայի թագավոր Էդուարդ II-ի դեմ դուրս եկած բարոնների առաջնորդներից մեկը։


== Կյանք ==
Թոմասը Էդմունդ Կուզիկի և Բլանշե Արտուայի ավագ որդին է։ Էդմունդը Անգլիայի թագավոր Հենրի III-ի որդին է։
Նրա ամուսնությունը Ալիս դը Լասիի հետ անհաջող էր։ Նրանք միասին երեխա չունեցան, չնայած Թոմասը արտամուսնական կապերից ունեցավ երկու որդի՝ Ջոն և Թոմաս անուններով։ 1317 թվականին Ալիսը զրկվեց իր հորական Կանֆորդից և Դորսեթից Սուրեի կոմս Ջոն Վարենի ասպետ Ռիչարդ դը Մարտինի կողմից։ Այս միջադեպը բերեց բախման Սուրեի և Լանկեստերի միջև, և Լանկեստերը նվաճեց Սուրեի երկու ամրոց։ Դրանից հետո միջամտեց Էդուարդ թագավորը և երկու կոմսերը հաշտվեցին։
Թոմասը շարունակում էր պահել երկու հզոր կոմսություններ Լինքոլնը և Սելիսբերին։ Սա նախատեսված էր նրա ամուսնության պայմանագրով։ Իր աներոջ մահից հետո կոմսություններն անցնում էին նրան և ոչ նրա կնոջը։
Դառնալով չափահաս, նա դարձավ Լանկշիրի շերիֆ, սակայն մյուս տասը տարին անցկացրեց Էդուարդի I-ի հետ Շոլտանդիայի մարտերում՝ թողնելով ներքին գործերը իր օգնականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Միայն քո աչքերի համար (այլ կիրառումներ)

Միայն քո աչքերի համար, կարող է վերաբերել՝

Միայն քո աչքերի համար - ռեժիսոր Ջոն Գլենի ֆիլմերից
Միայն քո աչքերի համար - Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող Յան Ֆլեմինգի պատմվածքների ժողովածու
Կրուպսկայա (ստանիցա)

Կրուպսկայա (ռուս.՝ Крупская), ստանիցա Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Վիսելկիի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկիտսկայա Սլոբոդա

Նիկիտսկայա Սլոբոդա (ռուս.՝ Никитская слобода), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տրարեգո Վիջոնա

Տրարեգո Վիջոնա (իտալերեն՝ Trarego Viggiona) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։ Բնակչությունը՝ 408 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 23 մարդ./կմ²։ Տարածքը՝ 18 կմ²։ Փոստային ինդեքս 28050։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0323։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար - 0323 797886
Պաշտոնական կայք - http://www.traregoviggiona.com/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեա Մարտին

Անդրեա Մարտին (հունվարի 15, 1947(1947-01-15), Պորտլենդ, Մեն, ԱՄՆ), ազգությամբ հայ ամերիկյան դերասանուհի և կատակերգու։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1947 թ. ԱՄՆ-ում։ Հայրական պապիկի ազգանունը եղել է Փափազյան։ Գաղթել են Արևմտյան Հայաստանից։ Նա երբեք չի մոռացել իր արմատների մասին և բազմաթիվ անգամ բարեգործական աշխատանք է կատարել Հայաստանի գյուղերի բարելավման համար։ Կինոկարիերայում առաջին լուրջ հաջողություններին հասել է 1970-ականներին՝ Կանադայում։ Այնուհետև նա դառնում է «SCTV» հեռուստատեսային շոուի անդամը։ Անդրեա Մարտինն ամուսնացած է եղել սցենարիստ Բոբ Դալմանի հետ և ունեցել են երկու որդի։


== Ֆիլմեր ==
«Սև Սուրբ Ծնունդ»
«Իմ լավագույն տարին»
«Այն ամենն, ինչ ես ուզում են Սուրբ Ծնունդին»
«Վագ շունը»
«Իմ մեծ հունական հարսանիքը»
«Պրոդյուսերներ»


== Ներկայացումներ ==
«Կանդիդ կամ օպտիմիզմ»
«Օկլահոմա»
«Ջութակահարը տանիքին»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անդրեա Մարտին
Բարդիզչայ

Բարդիզչայ , գետ Ճորոխի ավազանում, թափվում է Ճորոխի ենթավտակ Բերդիկ գետի մեջ։ Հնում կոչվել է Պարտեզ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայոց մեծ թվական

Հայոց մեծ թվական (մատենագրության մեջ և վիմագիր արձանագրություններում նաև՝ թուականութիւն ասքանազեան, թուականութիւն թորգոմեան, թուաբերութիւն արամեան, թուականութիւն հայկազեան տոհմի ևն), տարեթվերի հաշվման հայկական թվականություն. սկսվել է մ.թ. 552 թվականի հուլիսի 11-ից։ Հայոց առաջին ամսի՝ Նավասարդի 1-ը այդ տարի համապատասխանել է հուլյան տոմարի հուլիսի 11-ին։ Հայոց մեծ թվականի հիմնադրման հարցը 554 թվականին քննվել է Դվինի երկրորդ եկեղեցական ժողովում, սակայն պաշտոնապես ընդունվել է 584 թվականին։ Ինքնուրույնության ձգտող Հայ առաքելական եկեղեցին, ստեղծելով իր թվականությունը, զատվել է հարևան եկեղեցիներից, նրանց ազդեցություններից (եկեղեցական տոների, ժամանակի հաշվման և այլ հարցերում)։ Ըստ ձեռագիր տեղեկությունների՝ մի քանի տարի զատկական հաշիվները շփոթելուց հետո Էաս Աղեքսանդրացու հայտնաբերած զատկացանկի գործածության հետ մեկտեղ սկիզբ է առել Հայոց մեծ թվականը։ Ընդ որում, առաջին տարվա հիմնական եկեղեցական տոները՝ Սուրբ Ծնունդը և Զատիկը, համընկել են, համապատասխանաբար՝ 553 թվականի հունվարի 6-ի և ապրիլի 20-ի հետ։ Հայոց մեծ թվականի առաջին տարին կապվել է եգիպտացի տոմարագետ Էաս Աղեքսանդրացու հայտնաբերած 532-ամյա զատկացանկի գործածության հետ։ Եթե հարևան քրիստոնյա ժողովուրդների տոմարների հիմքում ընկած էր նույն հուլյան տարին, և հուլյան տոմարից դրանք տարբերվել են միայն ամսանուններով ու տարեսկզբով (որոնց նահանջի հաշվարկը կատարվել է 4 տարին մեկ), ապա հայոց տոմարում տարին մշտապես 365 օր հաշվելու հետևանքով հայոց և հռոմեական (և ոչ միայն հռոմեական) ամիսների համապատասխանությունը խախտվել է 4 տարում 1 օրով։ Այդ է պատճառը, որ Հայոց մեծ թվականը անվանել են շարժական տոմար։
Հայոց շարժական և հուլյան անշարժ տոմարների միջև, մինչև 532-ամյա պարբերաշրջանի ավարտը, առաջացել է 1 տարվա շեղում, որը Հովհաննես Սարկավագը առաջարկել է հանել 532-ամյա պարբերաշրջանի հետ։ Հայոց մեծ թվականի և Քրիստոսի ծննդյան թվականի միջև զուգահեռ հաշվումներ կատարելիս հաշվի է առնվել այն հանգամանքը, որ 1317–1320 թվականներին Նավասարդի 1-ը համընկել է հունվարի 1-ին։ Ուստի հայոց տարեսկզբի համար հաշվումներ կատարելիս Հայոց մեծ թվականը ստանալու համար մինչև 1320 թվականը պետք է հանել 551, իսկ 1320 թվականից հետո՝ 550։


== Տես նաև ==
Հայոց տոմար


== Աղբյուր ==
Ջուլիետա Էյնաթյանի հոդվածը «Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարանում


== Գրականություն ==
Թումանյան Բ., Հայ աստղագիտության պատմություն, հ. 1, 2, Երևան, 1964, 1968։
Թումանյան Բ.,, Տոմարի պատմություն, Երևան, 1972։
Բադալյան Հ., Օրացույցի պատմություն, Երևան, 1970։
Աբրահամյան Ա., Հայոց գիր և գրչություն, Երևան, 1973։
Սաակաշվիլու նախագահական գրադարան

Սաակաշվիլու նախագահական գրադարան (վրաց.՝ სააკაშვილის საპრეზიდენტო ბიბლიოთეკა), մասնավոր գրադարան Թբիլիսիում։
Գրադարանը մատուցում է ընթերցողներին.

Քաղաքագիտության և հասարակական գիտությունների, ճարտարապետության գրականություն, գիտագրադարանային համալիր ռեսուրսների նախագծում
Բանավեճի ժամանակաից հարթակ երիտասարդնեիր և ակտիվ քաղաքացիների համար
Ակտիվ քաղաքացինեիր ցանցի զարգացում
Ուսանողների և երիտասարդ հետազոտողների գիտական համագործակցություն
Տեղեական և արտասահմանյան ԶԼՄ-ների, քաղաքագետների տեղեկատվական կենտրոն


== Ընթերցասրահ ==

Գրադարանի ընթերցասրահում է գտնվում շուրջ 6 հազատ գիրք։ Հիմնականում ներկայացված է քաղաքականության տեսության, տարածաշրջանային հետազոտությունների, ազգային անվտանգության, իրավունքի, պատմության, ճարտարապետության, դիզայնի և ուրբանիզացիայի թեմատիկայով գրականություն։
Սոցիալական գիտությունների բաժինը ընդգրկում է տնտեսագիտության, մարդաբանության, սոցիոլոգիայի և հոգեբանության գրականությունը։ Գրադարանը համագործակցում է միջազգային այնպիսի առաջատար հրատարակչությունների հետ, ինչպիսիք են. SAGE, Cambridge, Wiley, Chicago University Press, издательство Harvard University Press, Bloomsbury, Palgrave, Person, Rutledge:
Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գինեգործության գրականությանը՝ որպես Վրաստանի առանցքային թեմատիկաներից մեկի։ Ընթերցասրահը կազմված է Միխեիլ Սաակաշվիլիի անձնական հավաքածուից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (վրաց.)
Ֆեյսբուքյան պաշտոնական էջ (վրաց.)
Գրադարանի գրքերի կատալոգ (վրաց.)
Իտաբայանինյա

Ինդիարոբա (պորտ.՝ Itabaianinha), համայնք Բրազիլիայում՝ Սերժիպի նահանգի կազմում։ Գտնվում է Սերժիպի նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է խոշոր քաղաքային ագլոմերացիայի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 45 000 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։
Հին տունը (ֆիլմ, 1969)

«Հին տունը» (ռուս.՝ «Старый дом»), խորհրդային գեղարվեստական լիամետրաժ սև-սպիտակ ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Բորիս Բունեևը և Վալերի Բելյակովիչը Մ. Գորկու անվան կինոստուդիայում 1969 թվականին։ Ֆիլմը նվիրված է ռուս գրող, փիլիսոփա և հեղափոխական Ալեքսանդր Գերցենի կյանքի վաղ շրջանին (1812-1870)։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Ալեքսանդր Գերցենի կյանքի վաղ տարիների, նրա առաջին ու անպատասխանատու սիրո, երիտասարդության թափառումների և երիտասարդ քննադատի ու հեղափոխականի հասունացման մասին։ 


== Դերերում ==
Անդրեյ Մյագկով – Ալեքսանդր Գերցեն 
Ռոդիոն Նահապետով – Նիկոլայ Օգարյով
Օլգա Գոբզևա – Նատալյա Ալեքսանդրովնա, Գերցենի կինը
Բորիս Կումարիտով – Տիմոֆեյ Գրանովսկի
Նիկիտա Պոդգորնի – Կետչեր
Նիկոլայ Դուբինսկի – Միխայիլ Շչեպկին
Ալեքսեյ Չեռնով – պաշտոնյա դատարանում
Եվգենի Եվստիգնեև – Իվան Ալեքսեևիչ Յակովլև, Գերցենի հայրը
Գալինա Գրիգորևա – Լուիզա Իվանովնա Գաագ, Գերցենի մայրը
Եվգենյա Խովանսկայա – իշխանուհի Խովանսկայա
Անդրեյ Ֆայտ – Նիկիտա, Յակովլևի լաքեյը
Ալեքսեյ Դոբրոնրավով – իշխան
Իգոր Դմիտրիև – Վասիլի Պետրովիչ, նախկին դեկաբրիստ
Գեորգի Տեյխ – պաշտոնյա
Պավել Շպրինգֆելդ – գեներալ Դուբելտ
Բորիս Գրիգորև – հրկիզման մեջ մեղադրվող
Վալենտին Բրիլեև – պաշտոնյա
Նիկոլայ Բրիլինգ – օբերպոլիցմեյստեր
Դմիտրի Մասանով – գեներալ-նահանգապետ Զուրով 
Իննա Վիխոդցևա – ճորտ Մուսինա-Պուշկինա
Եվգենի Կինդինով – Սազոնով
Գեորգի Միլյար – ուղեկցորդ
Օլեգ Մոկշանցև – բանտային պարետ
Եվգենի Սամոյլով – էպիզոդ 
Իգոր Ստարիգին – իշխան Օբոլենսկի (լուսագրերում նշված չէ)
Նիկոլայ Ռոմանով – պաշտոնյա (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսորներ՝ Բորիս Բունեև, Վալերի Բելյակովիչ
Սցենարիստներ՝ Իոսիֆ Օլշանսկի, Նինա Ռուդնևա
Օպերատոր՝ Գ. Ղարիբյան
Կոմպոզիտոր՝ Միխայիլ Ռաուխվերգեր
Նկարիչ՝ Օլգա Բեդնովա


== Ծանոթագրություններ ==
Թադմորի գավառ

Թադմորի գավառ, (արաբ․՝ منطقة تدمر‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Հոմսի մարզի 7 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Թադմոր քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 76 942 բնակչություն։
Թադմորի գավառը բաղկացած է 2 շրջաններից՝

Թադմորի շրջան (արաբ․՝ ناحية تدمر‎‎), կենտրոն՝ Թադմոր, բնակչություն 55 062
Ալ-Սուխնայի շրջան (արաբ․՝ ناحية السخنة‎‎), կենտրոն՝ Ալ-Սուխնա, բնակչություն 21 880


== Ծանոթագրություններ ==