armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պորտուգալիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում Պորտուգալիայի օբյեկտները թվով 15-ն են, որը կազմում է ընդհանուր թվի 1,4 %-ը (1073՝ 2017 թվականի դրությամբ)։ 14 օբյեկտներ ընդգրկված են մշակութային չափանիշներով, այդ թվում՝ 3-ը համարվում են մարդկային ստեղծագործական գլուխգործոց, մնացած 1-ը՝ բնական չափանիշներով։ Բացի դրանից 2017 թվականի դրությամբ ևս 22 օբյեկտ ներկայացված է թեկնածու ցանկում։
Պորտուգալիան վավերացրել է Համաշխարհային ժառանգության պաշտպանության կոնվենցիան 1980 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։ Առաջին 4 օբյեկտները, որոնք գտնվում են Պորտուգալիայի տարածքում, ընդգրկվել են ցանկում 1983 թվականին, Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 7-րդ նիստում։


== Ցանկ ==
Տվյալ աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են Համաշխարհային ժառանգության կողմից դասակարգված ձևով։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Թեկնածու օբյեկտների ցանկ ==
Աղյուսակում տեղանքներն ընդգրկված են ըստ հերթականության։ Այս ցանկում այն վայրերն են, որոնք ներկայացված են Պորտուգալիայի կառավարության կողմից՝ որպես թեկնածու օբյեկտներ։


=== Օբյեկտների աշխարհագրական դասավորվածություն ===


== Տես նաև ==
Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպություն
Համաշխարհային ժառանգություն
Եվրոպայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի պաշտոնական կայք։ Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ (անգլ.)
Պորտուգալիայում Համաշխարհային ժառանգության վերաբերյալ հղումների տեղեկատու (անգլ.)
ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգություն Archived 2011-01-14 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Միսբախ (այլ կիրառումներ)

Միսբախ, կարող է վերաբերել՝

Միսբախ - քաղաք Գերմանիայում
Միսբախ - շրջան Գերմանիայում
Ջամմարիո Պիշիտելլա

Ջամմարիո Պիշիտելլա (իտալերեն՝ Giammario Piscitella; ծնվել է 1993 թվականի մարտի 24-ին Նոչերա-Ինֆերյորեում), Իտալացի ֆուտբոլիստ, Ռոմայի կիսապաշտպան։ Ջամմարիոն իր նորամուտը Սերիա A-ում նշել է փետրվարի 5-ին Ինտերի հետ տնային հանդիպման ժամանակ, նա 80-րդ րոպեին փոխարինեց Ֆաբիո Բորինիին։


== Արտաքին հղումներ ==
Անհատական պրոֆիլը Ռոմայի պաշտոնական կայքում
Լիտվայի գեղարվեստի թանգարան

Լիտվայի գեղարվեստի թանգարան (լիտ.՝ Lietuvos dailės muziejus), գեղարվեստի թանգարան Վիլնյուսում։ Հիմնադրվել է 1933 թվականին՝ որպես Վիլնյուսի քաղաքային թանգարան։ Ներառում է Լիտվայի արվեստի ամենամեծ հավաքածուն։ Անդամակցում է Թանգարանների միջազգային խորհրդին (ICOM): Թանգարանի հիմնադիրն է Լիտվայի մշակույթի նախարարությունը։ Լիտվայի գեղարվեստի թանգարանը ներառում է մի քանի կառուցվածքային ստորաբաժանումներ՝ մասնագիտացված թանգարաններ և պատկերասրահներ Վիլնյուսում և Լիտվայի այլ քաղաքներում։


== Պատմություն ==
Հաստատությունը հիմնադրվել է XX դարում, երբ մշակութային վերածննդին հաջորդեց Ռուսական կայսրության կողմից լիտվերենի արգելքի վերացումը։ Լիտվայի արվեստի միությանը նվիրաբերվեցին մի շարք ցուցահանդեսների արվեստի նմուշներ, և կառույցը սկսեց մշտական հաստատություն հիմնելու ծրագրեր մշակել, սակայն Առաջին համաշխարհային պատերազմը ընդհատեց այս գործընթացը։ Հետպատերազմյան ժամանակաշրջանում վերսկսվեցին թանգարան ստեղծու ծրագրերը։ 1933 թվականին Վիլնյուսը վերահսկող լեհական կառավարության վարչական մարմին Վիլնյուսի դատավորությունը որոշում է կայացրել ստեղծելու քաղաքային թանգարան։ Արվեստի գործերը հավաքվեցին և պահվեցին տարբեր շենքերում, սակայն այցելուների համար հասանելի չէին։ 1941 թվականի ապրիլին կազմակերպվեց առաջին ցուցահանդեսը. այդ ժամանակ կառույցը կոչվում էր Վիլնյուսի արվեստի պետական թանգարան։ Թանգարանը ազգային կարգավիճակ է ստացել 1977 թվականին և հանդիսանում է Լիտվայի մշակույթի նախարարության մաս։


== Մասնաճյուղեր ==
Թանգարանի մասնաճյուղերն են`
Վիլնյուսի գեղարվեստի ազգային պատկերասրահ
Վիլնյուսի կիրառական արվեստի թանգարան
Ռադզիվիլների պալատի թանգարան
Վիլնյուսի պատկերասրահ
Վիտաուտս Կասյուլիսի անվան գեղարվեստի թանգարան
Պրանաս Դոմշայտիսի անվան պատկերասրահ
Ժամացույցների թանգարան
Պալանգայի թանգարան
Մանրանկարների թանգարան
Պրանաս Գուդինասի վերականգնման կենտրոն


== Հավաքածու ==
Թանգարանի հավաքածուն ներառում է շուրջ 2500 կտավներ, ոորնք թվագրվում են 16-19-րդ դարեր։ Դրանք հիմնականում XVI-XVIII դարերի Լիտվայի Մեծ դքսության ազնվականության և հոգևորականության դիմանկարներ են, Լիտվայի եկեղեցիների և մենաստանների կրոնական աշխատանքներ։ Ներկայացված են նաև 15-20-րդ դարերի  իտալացի, գերմանացի, ֆրանսիացի, ֆլամանդացի, հոլանդացի, լեհ, անգլիացի ու ճապոնացի արվեստագետների ավելի քան 8,000 կտավներ։
20-րդ դարի առաջին կեսից ներկայացված են ավելի քան 12,000 աշխատանքներ, 20-րդ դարի երկրորդ կեսից՝ ավելի քան 21,000 ցուցանմուշներ։ Քանդակների հավաքածուն եվրոպական երկրների մի շարք ցուցանմուշներով արտացոլում է XIV-XX դարերը։
Այլ ուշագրավ հավաքածուներ ներառում են ջրաներկով, լուսանկարչական և այլ աշխատանքներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի կայք
Lithuanian Art Museum at Google Cultural Institute
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1899-1900

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1899-1900 (անգլ.՝ 1899-1900 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 29-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Բերի» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
(1809) Պրոմեթեուս

(1809) Պրոմեթեուս (անգլ.՝ Prometheus), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,924521 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6229 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2261 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1826,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197071 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1809) Պրոմեթեուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հաղթանակի զբոսայգի (Օդեսա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հաղթանակի զբոսայգի (այլ կիրառումներ)Լենինի անվան հաղթանակի զբոսայգի (ուկրաիներեն՝ Парк Перемоги імені Леніна), զբոսայգի և բուսաբանական այգի, որը գտնվում է Ուկրաինայի Օդեսա քաղաքում։
Օդեսայի հաղթանակի զբոսայգին հիմնադրվել է 1840 թվականին։ Այս այգին հատկապես նշանավորվել է նրանով, որ եղել է Խորհրդային Միության տարածքում գտնվող միակ այգին, որը կառուցվել է անգլիական ոճով։ Այն խորհրդային կառավարության կողմից արժանացել է պատվոգրի։


== Պատմություն ==
1968 թվականին Օդեսայի շրջանային գործադիր կոմիտեն պլանավորում է սկսել շինարարություն և վերակառուցել խարխլված զբոսայգին։
1971 թվականին զբոսայգին հանձնվում է շինարարության։ Այն իրականանում է բացառապես պետական հովանավորությամբ և վերահսկողությամբ։
Շինարարությունից հետո այգու ընդհանուր տարածքը կազմում էր 48.8 հա։ Նախնական տարածքը՝ 50.6 հեկտար, եղել է անտառատափաստանային շրջանը այս զբոսայգու։
Այգին ունի 700 մետր ջրային գիծ, որը կազմում է ընդհանուր 31,000 մ³ ծավալ։ Կան նաև արհեստական ​​լանդշաֆտային բլուրներ ու լճակներ, կղզիները՝ կապված կամուրջներով ափին։


== Բնություն ==
Հաղթանակի զբոսայգու արհեստական լճերում աճեցվում է կարաս ձկնատեսակը, ինչպես նաև սիգ ու լոքո տեսակի ձկներ։ Ջրերի վրա հանդիպում են կարապներ, բադեր և այլ թռչուններ։
Ափամերձ հատվածներում ազատ վիճակում կարելի է հանդիպել բազմատեսակ կրիաների։
Քանի որ այգին նաև կոչվում է բուսաբանական այգի՝ դենդրոպարկ, այդ իսկ պատճառով այգում կան բազմատեսակ ծառեր, այդ թվում սոճիներ, կաղնիներ, ինչպես նաև հազվագյուտ հանդիպող ծառատեսակներ՝ լիբանանյան մայրի, տարբեր տեսակի գիհի, գինկգո բիլոբա, բոխի, դեղին սոճի և այլն։


== Արտաքին հղումներ ==
Օդեսայի զբոսայգիներ և բուսաբանական այգիներ
Տեղեկատվություն հաղթանակի զբոսայգու մասին
.gs

.gs, Հարավային Ջեորջիա և Հարավային Սենդվիչային կղզիների վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .gs whois տեղեկություն
Վահան (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վահան (այլ կիրառումներ)Վահան, շաբաթաթերթ, լույս է տեսնում 1991 թվականից, Պլովդիվում՝ բուլղարերեն, հայերեն։
Խմբագիր՝ Հարի Նիկողոսյան։ Լուսաբանում է բուլղարահայ համայնքի և սփյուռքահայ մյուս համայնքների կյանքը, Հայաստանում և Արցախում տեղի ունեցող իրադարձությունները։ Տպագրում է հայ ժողովրդի ազգային-ազատագրական շարժման հերոսներին, սփյուռքահայ նշանավոր գործիչներին, Հայ եկեղեցու պատմությանը նվիրված բազմաթիվ նյութեր։
Աստերոիդների ցանկ (12701-12800)

Աստերոիդների ցանկ (12601-12700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (12801-12900)
 Աստերոիդների ցանկ (12601-12700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (12801-12900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (10001)-(15000)»։ www.minorplanetcenter.net
Սուրխենա

Սուրխենա (իսպ.՝ Zurgena) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալմերիա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 72 կմ2։ Բնակչությունը`3060 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 95 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Zurgena
Zurgena Archived 2007-03-10 at the Wayback Machine.
(4574) Յոշինակա

(4574) Յոշինակա (անգլ.՝ Yoshinaka), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ցունեո Նիջիմայի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Օջիմայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,002058 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7054 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2988 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1899,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,189485 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,7° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4574) Յոշինակա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալ-Քուվեյթ

Ալ-Քուվեյթ կամ Քուվեյթ (արաբ․՝  الكويت ‎‎ - Մադինաթ ալ-Քուվեյթ), Քուվեյթ պետության մայրաքաղաք։ Գտնվում է երկրի կենտրոնական մասում, Պարսից ծոցի ափին։ Ալ-Քուվեյթում գտնվում է երկրի պառլամենտը, պետական կառույցների մեծամասնությունը, քուվեյթական կորպորացիաների և բանկերի մեծամասնության գրասենյակները։ Ալ-Քուվեյթը էմիրության անվիճարկելի քաղաքականական, մշակութային և տնտեսական կենտրոնն է։
Քուվեյթում գործում է միջազգային օդանավակայան և առևտրական նավահանգիստը։


== Պատմություն ==
Առաջին տվյալները քաղաքի մասին վերբերվում են XVIII դարին, հենց այդ ժամանակից խոսում են Քուվեյթ քաղաքի գոյության մասին։ Դարեր շարունակ քաղաքը եղել է Քուվեյթ շեյխության կենտրոնը, որը XVI դարից մտնում էր Օսմանյան կայսրության կազմի մեջ- իսկ 1899 թվականին անում է Մեծ Բրիտանիայի պրոտեկտորատի տակ։ Քուվեյթ քաղաքի և մոտակա տարածքներում նավթի բացահայտման արդյունքում երկիրը մեծ տնտեսական թափ է առել, սակայն նավթային բիզնեսի հիմնական օգուտը գնում էր Մեծ Բրիտանիա և ԱՄՆ։ Դա դժգոհություն էր առաջացնում միայն բանվորների, այլ նաև տեղի օլիգարխների մոտ։ 1961 թվականի հունիսի 19-ին Քուվեյթ քաղաքում պայմագիր էր կնքվել Մեծ Բրիտանիայի կառավարության և Քուվեյթի էմիր Աբդալլահ աս-Սաբահի միջև, որը չեղյալ էր հայտարարել 1899 թվականի պայմանագիրը և այդպիսով Քուվեյթը անկախ պետություն է դառնում։ 1990 թվականին Քուվեյթը մտնում է իրաքյան զորքերի օկուպացիայի գոտու մեջ և ազատագրվում է միայն 1991 թվականի փետրվարին։ Այսօր Քուվեյթ պետության մայրաքաղաքը ներկայացնում է իրենից ժամանակակից քաղաք կանաչապատված և լայնացված փողոցների ճառագայթաձև կառուցվածքով։


== Անվանում ==
Հայտնի է 18-րդ դարի սկզբից։ Ըստ ավանդության՝ շեյխ Բարրաք ալ Համիդն այստեղ հիմնադրել է առափնյա մի ամրացած բնակավայր, որի բազայի վրա հետագայում ձևավորվել է ժամանակակաից քաղաք։ Անվանումն առաջացել է արաբերեն ֆուտ «առափնյա ավան» բառից։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Բեյրութ, Լիբանան
 Բեվեռլի Հիլս, ԱՄՆ
 Կան, Ֆրանսիա
 Դուբայ, ՄԱԷ
 Գազիանթեփ, Թուրքիա
 Մոնակո, Մոնակո
 Մարբելա, Իսպանիա
 Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա
 Փարիզ, Ֆրանսիա
 Ասալթ, Հորդանան


== Արտաքին հղումներ ==
Kuwait Real Estate Listings
Kuwait Property Listings
Kuwait City at "goruma"(չաշխատող հղում)
Kuwait Business Directory
Kuwait Directory Archived 2011-09-02 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հիլարի Նայթ

Հիլարի Էթվուդ Նայթ (անգլ.՝ Hilary Atwood Knight, հուլիսի 12, 1989(1989-07-12), Պալո Ալտո, Կալիֆոռնիա), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ հոկեյիստուհի, որը հանդես է գալիս հարձակման գծում։ Կանադական «Լե Կանադյենն դե Մոնրեալ» ակումբի և ԱՄՆ-ի ազգային հավաքականի խաղացող։ 2018 թվականի օլիմպիական չեմպիոն ու աշխարհի 8-ակի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Հիլարի Նայթը ծնվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Կալիֆոռնիայի Պալո Ալտո քաղաքում և մեծացել է Իլինոյս նահանգի Լեյք Ֆորեսթում։
Ավարտել է Մեդիսոն նահանգի Վիսկոնսին քաղաքի համալսարանը, որտեղ 2009 թվականին նա տեղական հոկեյի տեղական թիմի կազմում հաղթել  է ազգային ուսանողական առաջնությունում։ Նայթը մրցաշրջանի 39 խաղերում վաստակել է 83 միավոր, ինչը դարձել է ակումբի նոր ռեկորդ։
2012 թվականից հանդես է գալիս «Բոստոն Բլեյդսում»։
ԱՄՆ-ի հավաքականում նորամուտը նշել է 2006 թվականի նոյեմբերին Ազգերի գավաթում, որտեղ 17 տարեկանում դարձել է թիմի պատմության մեջ ամենաերիտասարդ խաղացողը։ Այդ ժամանակ հավաքականի գլխավոր մարզիչն էր Մարկ Ջոնսոնը, ով աշխատել էր Նայթի հետ Վիսկոնսինում։


== Ծանոշագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт
USA Hockey player profile
U.S. Olympic Team player profile
Hilary Knight career statistics at EliteProspects.com
Hilary Knight gets puck naked
Ջուրժևկա

Ջուրժևկա (ուկրաիներեն՝ Джуржівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ջուրժևկա գյուղում բնակվում էր 192 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1513 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 126,9 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կամո Դեմիրճյան

Կամո Սերոբի Դեմիրճյան (հոկտեմբերի 25, 1928(1928-10-25), Դոնի Ռոստով, ԽՍՀՄ և Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային գիտնական, էլեկտրատեխնիկ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1969 թվական), պրոֆեսոր (1969 թվական), ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1976 թվական)։ ՌԳԱ ակադեմիկոս (1984):
Կարեն Դեմիրճյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1953 թվականին ավարտել է Լենինգրադի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը (1947-1949 թվականներին սովորել է Երևանի Կ․ Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտում)։ 1975 թվականից նույն ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկայի տեսական հիմունքների ամբիոնի վարիչն է։ Դեմիրճյանի գիտական գործունեությունը նվիրված է էլեկտրաէներգետիկայի տեսական սկզբունքային պրոբլեմների լուծմանը, որոնք գործնական Կ․ Ս․ Դեմիրճյանական լայն կիրառություն են գտնում ժողովրդական տնտեսության մեջ։
Դեմիրճյանի աշխատանքները էլեկտրական և մագնիսական դաշտերի տեսության բնագավառում հատուկ նշանակություն են ստանում՝ կապված գերհաղորդականության օգտագործմամբ էլեկտրաէներգետիկական սարքավորումների ստեղծման հետ։
Մշակել է ոչ գծային և հաղորդիչ միջավայրերում սահմանների բարդ փոխդասավորվածությամբ սարքավորումների մագնիսական դաշտերի և էլեկտրամագնիսական ճիգերի հետազոտման և հաշվարկի յուրատեսակ եղանակ, մրրիկային հոսանքների տիրույթում սկալյար մագնիսական պոտենցիալի ընդհանրացված մեկնության հիման վրա զարգացրել է մագնիսական լիցքերի տեսություն, կատարել սահմանային հզորության էլեկտրաէներգետիկական սարքավորումներում էլեկտրամագնիսական երևույթների վերլուծում, ինչպես նաև էլեկտրաէներգետիկական համակարգերի շղթաների և սարքավորումների արատորոշման տեսության հիմնախնդիրներին նվիրված աշխատանքներ։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1988):
ՌԴ կառավարության մրցանակ (2003):
Պ. Ն. Յաբլոչկովի անվան մրցանակ։


== Երկեր ==
Теоретихеские основы электротекхники, Ėнергоиздать Ленинградское Отделение, 1981 (համահեղինակ).
Поверхностный эффект в электроэнергетических устройствах, Ленинградское отд-ние, 1983 (համահեղինակ).
Все меры энергосбережения : Парадоксы экономии, Москва, 1988 (համահեղինակ).
Движущийся заряд в четырехмерном пространстве по Максвеллу и Эйнштейну, Москва, 2008 (համահեղինակ).


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարոե Միշկովո

Ստարոե Միշկովո (ռուս.՝ Старое Мышково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(399) Պերսեֆոնե

(399) Պերսեֆոնե (անգլ.՝ Persephone), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1895 թվականի փետրվարի 23-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,05171 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8305 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,273 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1947,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,18488 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(399) Պերսեֆոնե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օդեսայի դելֆինարիում

Օդեսայի քաղաքային «Նեմո» դելֆինարիում կամ պարզապես Օդեսայի դելֆինարիում (ուկրաիներեն՝ Одеський дельфінарій), դելֆինարիում, որը գտնվում է Ուկրաինայի Օդեսա քաղաքում։
Համարվում է Ուկրաինայի գլխավոր դելֆինարիումը, որը բացվել է 2005 թվականի հունիսի 1-ին՝ երեխաների համաշխարհային օրվա առթիվ։


== Պատմություն ==
2003 թվականին ծովային կաթնասունների պահպանման խնդիրներով զբաղվող էնտուզիստներն ու փորձագետները որոշել են Օդեսայում բացել դելֆինարիում։ 2004 թվականի գարնանը սկսվել են դելֆինարիումի շինարարական աշխատանքները։
Բացման արարողությունը տեղի է ունեցել մեկ տարի անց՝ 2005 թվամանի հունիսի 1-ին՝ երեխաների պաշտպանության միջազգային օրվա առթիվ։ Օդեսայի քաղաքային դելֆինարիում կարելի էր հանդիպել սևծովյան դելֆինների, կետադելֆինների և նույնիսկ փոկերի։
Դելֆինարիումի ներսում բացվել է նաև «դելֆինոթերապիայի» առողջության դասընթացների կենտրոն։ 2013 թվականի հունիսի 21-ին Օդեսայի դելֆինարիումում ծնվել են դելֆինների առաջին զույգը՝ մեկ էգ և մեկ արու։ Ակվարիումում առաջին անգամ դելֆին ծնվել էր 2007 թվականի օգոստոսին։ Օդեսայի դելֆինարիումն այդ տարի դարձավ Ուկրաինայի առաջին դելֆինարիումը, ուր երբևէ դելֆին է ծնվել։
«Նեմո» անունը կրող դելֆինարիումում 2015 թվականի տվյալներով կա 16 դելֆին։


== Տես նաև ==
Կիևի կենդանաբանական այգի


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Լեպլաանե

Լեպլաանե (էստ․՝ Lepplaane), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Առե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կարոլոս Պապուլիաս

Կարոլոս Պապուլիաս (հուն․՝ Κάρολος Παπούλιας, հունիսի 4, 1929(1929-06-04), Յանինա, Հունաստան - դեկտեմբերի 26, 2021(2021-12-26), Աթենք, Հունաստան), եղել է Հունաստանի նախագահ 2005 թվականից 2015 թվականներին։ Նախքան այդ եղել է Հունաստանի արտաքին գործերի նախարարը 1985 թվականից 1989 և 1993 թվականից 1996 թվականներին։


== Անձնական կյանք ==
Կարոլոս Պապուլիասը ծնվել է Յանինայում, Գեներալ-մայոր Գրեգորիոս Պապուլիասի որդին է։ Նա ուսանել է Իրավագիտություն Աթենքի և Միլանի համալսարաններում այնուհետև աշխատել է Մյունխենի ինստիտուտում։ Բացի մայրենի հունարենից նա նաև խոսում է ֆրանսերեն, գերմաներեն և Իտալերեն։ Պապուլիասը եղել է Ազգային սպորտային ասոցացիայի ղեկավար 1985 թվականին։ Նա նաև Հունաստանի լեզվաբանական ժառանգություն կազմակերպության հիմնադիր անդամ է և եղել է կազմակերպության նախագահ։
Կարոլոս Պապուլիասը ամուսնացած է Մարի Պանոուի հետ և ունի երեք դուստր։


== Կարիերա ==
Պապուլիաս Պանհելենիկ սոցիալիաստական շարժման (PASOK) հիմնադիր անդամ է և նրա առաջնորդ Անդրեաս Պապանդրեուի մոտ ընկերն է։ 1974 թվականիվ նա շարունակաբար ընտրվում էր շարժման կենտրոնական խորհուրդ։
Մինչև նախագահ դառնալը նա զբաղեցրել է մի շարք պաշտոններ.
Արտաքին գործերի փոխնախարար 1981 թվականի հոկտեմբերի 21-ից մինչև 1984 թվականի փետրվարի 8-ը։
Արտաքին գործերի նախարար 1984 թվականի փետրվարի 8-ից մինչև 1989 թվականի հուլիսի 2-ը։
Ազգային պաշտպանության նախարարի պաշտոնակատար 1989 թվականի նոյեմմբերից մինչև 1990 թվականի փետրվար։
Արտաքին գործերի նախարար 1993 թվականի հոկտեմբերի 13-ից մինչև 1996 թվականի հունվարի 22-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարվի Ուիլյամ Կուշինգ

Հարվի Ուիլյամս Քուշինգ (անգլ.՝ Harvey Williams Cushing, ապրիլի 8, 1869(1869-04-08)[…], Քլիվլենդ, Օհայո, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 7, 1939(1939-10-07) կամ հոկտեմբերի 8, 1939(1939-10-08), Նյու Հեյվեն, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), ամերիկացի նյարդավիրաբույժ, ԱՄՆ ԳԱԱ (1914) և Նյու Յորքի բժշկական ակադեմիայի (1926) անդամ։
Բժշկական կրթությունն ստացել է Հարվարդի համալսարանում (Բոստոն)։ Աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են գլխուղեղի վիրաբուժության, հատկապես էլեկտրավիրաբուժության հարցերին։ Կուշինգը ապացուցել է, որ ներգանգային հեղուկի ճնշման բարձրացումը հանգեցնում է անոթային ճնշման կոմպենսատոր բարձրացման («Կուշինգի օրենք»)։ Նկարագրել է հիպոֆիզի բազոֆիլային ադենոման («Կուշինգի հիվանդություն»)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրայնեե (գյուղ, Խուստի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրայնեեԿրայնեե (ուկրաիներեն՝ Крайнє), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Խուստի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրայնեե գյուղում բնակվում էր 279 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քոչարի (այլ կիրառումներ)

Քոչարի, կարող է վերաբերել՝

Քոչարի - հայկական ժողովրդական խմբապար
Քոչարի - 1983 թվականին «Հայֆիլմ» («Մոսֆիլմ» կ/ս «Դեբյուտ» ս/մ հետ համատեղ) կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ
Կերամկոմբինատ

Կերամկոմբինատ (ռուս.՝ Керамкомбинат), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Իսկիտիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2021 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալիանսա դու Տոկանտինս

Ալիանսա դու Տոկանտինս (պորտ.՝ Aliança do Tocantins), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Գուրուպի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6491 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 579,742 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,1 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հունվարի 10-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1989 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 16.809.595,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.648,43 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,717 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Ալիանսա դու Տոկանտինսի մասին
Մաշև

Մաշև (ուկրաիներեն՝ Маші́в), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մաշև գյուղում բնակվում էր 735 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 207,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժողովածու (1145)

Ժողովածու (1145), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1145 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1695 թվականին Աբաս երեց գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Վլասվրդը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 23.7X16.8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 528 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով, նոտրգրով։ Կազմը` կաշվե տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 190ա, 332բ, 403ա, 440։


== Բովանդակություն ==
Ներսես Լամբրոնացւոյ Մեկնութիւն Առակաց։
Գրիգոր Նարեկացւոյ Մեկնութիւն Երգոց երգոյն։
Գրիգոր Տաթևացւոյ Մեկնութիւնք առակաց, երգոց երգոյն։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկական սփյուռք (այլ կիրառումներ)

Հայկական սփյուռք, կարող է վերաբերել՝

Հայկական սփյուռք - հայերի համայնքներն են, որոնք բնակվում են Հայաստանի և Արցախի Հանրապետությունների սահմաններից դուրս
Հայկական սփյուռք - 1920-1930-ական թվականներին ստեղծված հայկական համայնքներ
Հայկական սփյուռք - 1950-1980-ական թվականներին գոյություն ունեցող հայկական համայնքներ
Ելփին (այլ կիրառումներ)

Ելփին անվանումը կարող է վերաբերել.

Ելփին - գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։
Ելփին - գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։
Ելփին - լեռ Սյունիքում, Վայքի լեռնահամակարգում, նրա արևմտյան հատվածում, Հայաստանի Եղեգնաձորի շրջանի Ելփին գյուղից ոչ հեռու
Զվարեթի (Բոլնիսի շրջան)

Զվարեթի (վրաց.՝ ზვარეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Բոլնիսի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 351 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնորա Միանո

Լեոնորա Միանո (ֆր.՝ Léonora Miano, մարտի 12, 1973(1973-03-12), Դուալա, Կամերուն), կամերունցի գրող։ Գրում է ֆրանսերեն։


== Կենսագրություն ==
Լեոնորա Միանոն ծնվել է Կամերունի Դուալա քաղաքում։ 1991 թվականից տեղափոխվել է Ֆրանսիա, Վալանսենում և Նանտերում ուսանել է ամերիկյան գրականություն։ 2012 թվականից Միչիգանի համալսարանի հրավիրյալ դասախոս է։
Նա քննադատել է իր Dark Heart of the Night (Գիշերվա սև սիրտը) առաջին վեպի անգլերեն թարգմանությանն ավելացրած նախաբանը՝ այն համարելով սուտ։ 2012 թվականին հարավաֆրիկացի լրագրող և գրող Զուկիսվա Ուաները Dark Heart of the Night ստեղծագործությունը կարդալուց հետո Միանոյին համարել է իր համար 5 լավագույն աֆրիկացի գրողներից մեկը՝ նրա աշխատանքին տալով գերազանց գնահատական։
Լեոնորա Միանոնի գրքերը թարգմանվել են անգլերեն, գերմաներեն, իտալերեն, հոլանդերեն, շվեդերեն և այլ լեզուներով։


== Մրցանակներ ==
Prix Goncourt des Lycéens, 2006
Լուի Գիյուի (2006) և Բեռնար Պալիսիի (2006) մրցանակներ
Grand prix littéraire d'Afrique noire, 2011
Seligmann մրցանակ, 2012
Ֆեմինա մրցանակ, 2013


== Ստեղծագործություններ ==
L'Intérieur de la nuit, Plon, 2005; Pocket, 2006, ISBN 2-266-16268-3Dark Heart of the Night (translated by Tamsin Black), University of Nebraska Press, 2010, ISBN 978-0-8032-1567-2
Contours du jour qui vient, Plon, 2006, ISBN 2-259-20396-5; Pocket Jeunesse 2008; Pocket 2008, ISBN 2-266-17694-3
Afropean Soul, Flammarion, ISBN 2-08-120959-4
Tels des astres éteints, Plon, 2008, ISBN 2-259-20628-X
Soulfood équatoriale, Robert Laffont, 2009, ISBN 978-2-84111-380-4
Les Aubes écarlates, Plon, 2009, ISBN 978-2-259-21067-6
Blues pour Elise, Plon, 2010, ISBN 978-2-259-21286-1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2013-01-28 at Archive.is
Ալ-Յառուբիա

Ալ-Յառուբիա (արաբ․՝ اليعربية‎‎), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Ալ-Հասաքայի մարզում։ Գտնվում է ալ-Մալիքիայի գավառում, համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։
Գավառի կենտրոն ալ-Մալիքիան գտնվում է 60 կմ, Ալ-Կամիշլին՝ 90 կմ, հեռավորության վրա։ Ըստ Սիրիայի կենտրոնական բյուրոյի վիճակագրության ալ-Յառուբիաում ապրում է 6066 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(3801) Թրասիմեդես

(3801) Թրասիմեդես (անգլ.՝ Thrasymedes), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի նոյեմբերի 6-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,322006 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 5,1968 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,4473 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4484,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,080277 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 28,5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3801) Թրասիմեդես աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լոմաս դե Կամպոս

Լոմաս դե Կամպոս (իսպ.՝ Lomas de Campos), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Մուրսիա նահանգի, ինչպես նաև Պալենսիա ինքնավար մարզի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տեռռա-դե-Կամպոս թաղամասում։ Տարածքը՝ 18,78 կմ²։ Բնակաչությունը 51 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Կենդանական աշխարհը ==

		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página oficial
Información e Historia Archived 2008-03-09 at the Wayback Machine.
Պերգամոնի գրադարան

Պերգամոնի գրադարան, անտիկ աշխարհի գլխավոր գրքային հավաքածուներից մեկը։


== Պերգամոն քաղաքը ==
Անտիկ Պերգամոնը (հին հունարեն՝ Πέργᾰμον) գտնվում էր Անատոլիայում՝ Փոքր Ասիայի արևմտյան ափին։ Ներկայումս այդ տեղոմ գտնվում է Թուրքայի Բերգամա քաղաքը։ Մ.թ.ա. 3-2-րդ դարորում Պերգամոնը Պերգամոնյան թագավորության մայրաքաղաքն էր՝ Ատտալյան դինաստիայի իշխանության ներքո։
Եվմենոս II-ի օրոք, որը դաշինք կնքեց Հռոմեական հանրապետության հետ, Պերգամոնը հարուստ, 200 հազարից ավելի բնակչությամբ զարգացող քաղաք էր։ Մշակութային տեսանկյունից այն կարող էր համեմատվել միայն Ալեքսանդրիայի և Անտիոքի հետ։ Նրա տեսարժան վայրերից էին հայտնի Պերգամոնյան զոհասեղանը, Ասկլեպիումը, Աթենասի և Դեմետրայի տաճարները և այլն։


== Գրադարանի պատմություն ==
Պերգամոնի գրադարանը ստեղծվել է Եվմենոս II-ի կողմից և տեղադրված էր ակրոպոլիսի հյուսիսային հատվածում։ Այն դարձավ անտիկ շրջանի նշանակությամբ երկրորդ (Ալեքսանդրիայի գրադարանից հետո) գրադարանը։ Ըստ Պլուտարքոսի վկայության՝ այնտեղ պահվում էին շուրջ 200 հազար գրքեր։ Մ.թ.ա 2-րդ դարում գրադարանի կառավարիչներից մեկը եղել է Կրատես Մալիացին՝ հույն քերական և փիլիսոփա-ստոիկ։ Նա ծնվել էր Կիլիկիայում, կրթությունը ստացել էր Տարսոնում, իսկ այնուհետև տեղափոխվել էր Պերգամոն և այնտեղ ապրում էր Եվմենոս II-ի և Ատտալոս II-ի հովանու ներքո։ Այնտեղ նա հիմնեց Պերգամոնյան քերականական դպրոցը. այս գիտական կենտրոնը Ալեքսանդրիայի գլխավոր հակառակորդն էր։ Կրատեսին հետաքրքրում էր Հոմերոսի ստեղծագործությունները։ «Իլիականի» և «Ոդիսականի»՝ նրա որոշ մեկնություններ պահպանվել է սքոլաստների և այլ հին հունական գրիչների կողմից։
Ըստ Պլուտարքոսի՝ Պերգամոնի գրադարանն ավերեց Մարկոս Անտոնիոսը։ Նա Կլեոպատրային Ալեքսանդրիայի գրադարանի համար նվիրեց ամբողջ 200 հազար գրքերը՝ որպես հարսանեկան նվեր։
Գոյություն ունեն չստուգված տվյալներ գրադարանի տեղափոխման ընթացքում մի քանի խորտակված նավերի մասին։ Որևէ ինդեքս կամ կատալոգ չի պահպանվել, որը կհավաստի կամ կժխտի այս վկայությունը կամ կհաղորդի գրադարանի մեծության և կազմի մասին։
Պերգամոնի գրադարանում կար մեծ ընթերցասրահ՝ շրջապատված բազմաթիվ դարակներով։ Արտաքին պատերի միջի դատարկ տարածությունը ծառայում էր օդաշրջանառության համար։ Դա հատուկ էր արված, որպեսզի գրադարանը պահպանվի Անատոլիայի տաք կլիմայից և կարող է դիտարկվել որպես ձեռագրերի պահպանման առաջին տեխնոլոգիա։ Գլխավոր ընթերցասրահում կանգնած էր իմաստության աստվածուհի Աթենասի արձանը։


== Մագաղաթ ==
Մագաղաթի հայտնագործումն ու անունը (պերգամենտ) կապված է Պերգամոնի գրադարանի հետ։ Երբ Պտղոմեոս V-ն արգելեց Եգիպտոսից պապիրուսի արտահանումը Եվմենոս II-ը կարգադրեց գտնել գրելու համար այլընտրանքային նյութ։ Դա հանգեցրեց մագաղաթի արտադրության տեխնոլոգիայի մշակման, որը պատրաստում էին ոչխարի կամ այծի կաշվի բարակ կտորներից։ Չնայած իր թանկարժեքությանը՝ մագաղաթը պակասեցրեց այլ երկրներից եգիպտական պապիրուսի ներկրման կախվածությունը։ Հետագայում այս հայտնագործությունը էական դեր խաղաց անտիկ մշակույթի պահպանման և եվրոպական գրականության տարածման գործում։


== Տե՛ս նաև ==
Հին գրադարաններ[en]


== Ծանոթագրություններ ==
Պլանկենֆելս

Պլանկենֆելս (գերմ.՝ Plankenfels), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բայրոյթի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 865 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 14,01 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 72 176։
Կոմունան բաժանված է 12 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Դեղատնային երիցուկ

Դեղատնային երիցուկ (լատ.՝ Matricária chamomílla), պատկանում բարդածաղկավորների (Compositae) ընտանիքին։ Բուրումնավետ, միամյա բույս է։ Երիցուկի ամենատարածված տեսակն է։ Հայկական տարանուններն են՝ օշոշ, հավածաղիկ, արգանդախոտ, խնծադեղ, կոկոռճիկ, կուծուռի, լալապնդիկ։
Բույսն ունի մի քանի տեսակներ և նմանակներ։
Գերմանացիները բույսն անվանում են Matricaria recutita։ Հին գերմաներենում բույսը կոչվել է camomila, armanmila, ramumilum։ Երիցուկի բոլոր տեսակների ծաղկակալն արտահայտված կոնաձև է, սնամեջ։ Երիցուկ դեղատնայինի լեզվակավոր տերևները հաճախ թեքված են ցողունի ուղղությամբ։
Հայտնի է Pyrethrum roseum տեսակը, որի հայրենիքը Հայաստանն է։ Բույսի բարձրությունը հասնում է մինչև 70 սմ-ի, տերևները մանր են, փետրաձև, կտրտված, իսկ ծաղկափթթությունները խոշոր են՝ մինչև 7-8 սմ տրամագծով, հասարակ են, կիսալիաթերթ կամ լիաթերթ, սպիտակ, վարդագույն, մուգ կարմիր։ Լուսասեր է, ձմեռադիմացկուն։ Առաջին տարում առաջացնում է տերևային վարդակ, երկրորդ տարվա հունիս-հուլիսից սկսում է ծաղկել։


== Բժշկության մեջ ==
Դեղատնային երիցուկը լայնորեն օգտագործվում է ժողովրդական բժշկության մեջ։ Բույսի պատրաստուկներն ունեն հանգստացնող, հականեխիչ, հակաբորբոքային, վարակազերծ հատկություն։ Բույսի եթերային յուղը լավացնում է շնչառությունը, լայնացնում գլխուղեղի անոթները։ Բույսի պատրաստուկներն օգտագործվում են բազմաթիվ հիվանդությունների դեպքում, ընդգրկվում են դեղաբուսային փնջերի մեջ։ Սուր և քրոնիկ ստամոքսաբորբի, ստամոքսի խոցի, կոլիտի դեպքում կիրառվում է երիցուկի, վաղենակի, հազարատերևուկի խառնուրդը։


== Արտադրության մեջ ==
Դեղատնային երիցուկը կիրառվում է օծանելիքի արտադրության մեջ։ Մշակվում է Կենտրոնական Եվրոպայի մի շարք երկրներում, նաև Բելգիայում և Իսպանիայում։ Բույսի տարբեր տեսակներից ստանում են եթերային յուղեր։ Լավագույնը Matricaria recutita տեսակի կապույտ գույնի լեզվակավոր ծաղկաթերթեր ունեցող երիցուկն է։ Այս ծաղիկների գույնը բնորոշվում է համազուլինի բարձր պարունակությամբ։ Չորանալու ընթացքում ծաղիկների կապույտ գույնը դառնում է կանաչ, իսկ հետո՝ գորշագույն։


== Բաղադրություն ==
Դեղատնային երիցուկն ունի հարուստ քիմիական բաղադրություն։ Պարունակում է համազուլին, կադինեն , հանգստացնող բնույթի գլյուկոզիդ, կումարիններ, թթուներ (սալիցիլային, ասկորբինային, վալերիանի, նիկոտինի), շաքարներ , դառնանյութ, լորձ, բուսախեժ , սպիտակուցներ, քրտնամուղ, գլյուկոզիդ, քոլին , կվերցետին և ապիգենի ֆլավոններ, նա բույսին բնորոշ այլ նյութեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեդիմ Գյուրսել

Նեդիմ Գյուրսել (թուրքերեն՝ Nedim Gürsel, ապրիլի 5, 1951(1951-04-05), Այնթապ, Թուրքիա), թուրք գրող։ Ներկայումս բնակվում է Ֆրանսիայում։


== Կենսագրություն ==
Նեդիմ Գյուրսելը մեծացել է Բալըքեսիրում։ Նրան խնամել է պապը։ 1970 թվականին ավարտել է Ստամբուլի Գալաթասարայի վարժարանը, որտեղ հաճախել են միայն Ստամբուլի հարուստ խավի ներկայացուցիչները։ Վաղ տարիքում սկսել է տպագրվել գրական հանդեսներում։ Սորբոնի համալսարանում սովորելու համար՝ մեկնել է Փարիզ, որտեղ պաշտպանել է Նազըմ Հիքմեթի և Լուի Արագոնի աշխատությունների թեմաներով։ 1980 թվականին Թուրքիայում տեղի ունեցած պետական հեղաշրջման պատճառով՝ երեք տարի մնացել է Ֆրանսիայում։ Արդյունքում, սկսել է թուրքական գրականություն դասավանդել Սորբոնում և Արևելքի լեզուների և քաղաքակրթությունների ազգային ինստիտուտում (INALCO): 1982 թվականից աշխատում է Գիտական ուսումնասիրությունների ազգային կենտրոնում։ Գլխավորում է թուրքական գրականության ուսումնասիրությունների բաժինը։


== Ստեղծագործություններ ==
Նեդիմ Գյուրսելը մի շարք վեպերի, նովելների, էսսեների, ճանապարհորդական նոթերի, ինչպես նաև ֆրանսերենից թուրքերեն թարգմանությունների հեղինակ է։ Նրա գրքերի մի մասը արգելվել են Թուրքիայում, ենթարկվել խիստ գրաքննության։ Նրա «Ալլահի դուստրերը» վեպի տպագրությունից հետո, սպառնացել են բանտարկել։


== Հատընտիր ստեղծագործություններ ==
Կանանց գիրքը/ Kadinlar Kitabi (1975, վեպ)
Անավարտ ամառ/ Uzun Sürmüs Bir Yaz (1976)
Առաջին կինը/ Ilk Kadin (1986)
Ստամբուլ, իմ սեր/ Sevgilim Istanbul (1986, էսսե)
Վերջին տրամվայը/ Son Tramvay (1991, նովելներ)
Սեն Նազերիի թերթը/ Saint Nazaire Günlügü (1995)
Վերադարձ Բալկաններ/ Balkanlara Dönüs (1995)
Նվաճողը (Ֆաթիհ)/ Bogazkesen, Fatih’in Romani (1996, պատմական վեպ)
Նազըմ Հիքմեթը և թուրքական ազգային գրականությունըNâzim Hikmet ve Geleneksel Türk Yazisi (2000, էսսե)
Յաշար Քեմալ/ Yasar Kemal (2000, էսսե)
Արագոն՝ հավերժական շարժում/ Aragon: Baskaldiridan Gerçege (2000, էսսե)
Բռնված ձկան ծայրին. թուրքական մանկություն/ Sag Saglim Kavussak, Çocukluk Yillari (2004, ինքնակենսագրություն)
Ալլահի դուստրերը/ Allah'in Kizlari (2008, վեպ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Nedim Gürsel. Poitiers: Office du livre en Poitou-Charentes, 1992
Seval H. Yeryüzünde bir yolcu Nedim Gürsel. Güneşli: Doğan Kitap, 2006 (интервью с писателем)
Nedim Gürsel'e armağan: edebiyatta 40 yıl: Pera'dan Paris'e/ Miscellanées en l'honneur de Nedim Gürsel: 40 années de littérature: de Péra à Paris. Istanbul: Galatasaray Üniversitesi, 2006
Nedim Gürsel: fascination nomade/ S. Seza Yilancioğlu, ed. Paris: l'Harmattan, 2012
Ստիմփալոսյան թռչուններ

Ստիմփալոսյան թռչուններ (հին հունարեն՝ Στυμφαλίδες ὄρνιθες),  հին հունական դիցաբանական գիշատիչ թռչուններ, որոնք ապրում էին Արկադիայի Ստիմփալոս քաղաքում։ Նրանց կերակրում էր Արեսը, ունեին պղնձե ճանկեր և կտուցներ, իսկ փետուրները բրոնզից էին։ Թռչունները հարձակվում էին և՛ մարդկանց, և՛ կենդանիների վրա։ Նրանց ամենաահեղ գործիքներն իրենց փետուրներն էին, որոնք թռչունները նետերի պես թափում էին գետնին։ Նրանք ուտում էին շրջապատի բերքը, և ըստ ավանդության, նաև` մարդկանց։


== Հերակլեսի 3-րդ սխրանքը ==
Էվրիսթևսի հանձնարարությամբ Հերակլեսը պետք է հաղթեր Ստիմփալյան թռչուններին, որոնք գրեթե ամայացրել էին Արկադիայի Ստիմփալոս քաղաքի շրջակայքը։ Այդ դժվարին հանձնարարությունը կատարելու գործում Հերակլեսին օգնության է հասնում Աթենասը։ Նա Հերակլեսին երկու պղնձե ծնծղա է տալիս և հրամայում կանգնել բարձր լեռան վրա ու հարվածել ծնծղաներին, իսկ երբ հայտնվեին թռչունները՝ նետահարել նրանց։ Դյուցազն իր մահաբեր նետերով նետահարում է թռչուններին և կոտորում նրանց։ Ողջ մնացած թռչունները հեռանում են դեպի Էվքիսյան Պոնտոս և այլևս չեն վերադառնում։
Պիսանդրոսի համաձայն, Հերակլեսը նրանց չի կոտորել, այլ ցրել է կրոտալների (ճչանակ) ձայնով։ Հերակլեսի հետ կռվում կենդանի մնացած թռչուններ թողնում են Հունաստանը` հեռանալով դեպի Սև ծովի ափերը։


== Արգոնավորդներ ==
Թռչունները թռել են Պոնտոսի Արետիադու կղզի (Կերասունի մոտ) և հարձակվել արգոնավորդների վրա։ Երբ արգոնավորդները ժամանել են Դիյու կղզի, թռչունները սկսել են նետել իրենց փետուրները։ Ֆինեոսի խորհրդով, նրանք վերցրել են վահաններն ու նիզակները և կուրիտեսների նման իրենց աղմուկով քշել նրանց։ Ենթադրաբար բախումը տեղի է ունեցել Արեյա կղզում։


== Ֆենտեզի ==
Ստիմփալոսյան թռչունները Բորիս Արկադևիչի «Աստվածային աշխարհ» գրքում ներկայացված են որպես արծվառյուծ մուտանտներ, որոնք ժամանել են պատմական այլընտրանքային տիեզերքից։


== Ծանոթագրություններ ==
Կալոսո

Կալոսո  (իտալերեն՝ Calosso), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1313 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 83 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14052։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Պֆոֆելդ

Պֆոֆելդ  (գերմ.՝ Pfofeld), կոմունաԳերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Մտնում է Վայսենբուրգ Գունցենհաուզեն շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1502 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 23,88 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 77 159։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Տանգարա դա Սեռա

Տանգարա դա Սեռա (պորտ.՝ Tangará da Serra), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում ։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավարևմտյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 76 655 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 11 565,976 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 6.62 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1976 թվականի մայիսի 13-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 516.443.000,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 7.573,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,480 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման մերձհասարակածային է։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայկազյան (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկազյան (այլ կիրառումներ)

Հայկազյան, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 70 կմ հարավ-արևելք՝ Որոտան գետի ստորին հոսանքի աջ ափին։ Գտնվում է հանրապետության հարավ-արևմտյան հատվածում, մայրաքաղաք Ստեփանակերտից` 120 կմ հեռավորության վրա։
Ջանֆիդա, Սահառ և Դարբնոց գյուղերի հետ միասին կազմում է Հայկազյան համայնքը։ 


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 9658,2 հա տարածք, որից 3119,9 հա գյուղատնտեսական նշանակության, 6128,4 հա անտառային հողեր։ Հայկազյան համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Որոտան գետը։
Համայնքի տարածքում խմելու ջրի համար առկա են թվով 22 գործող անհատական ջրհորներ։


== Պատմություն ==


=== Արցախյան պատերազմ ===

1993 թվականի հոկտեմբերին հայկական զինված ուժերին հաջողվում է բնակավայրից հեռացնել ադրբեջանական ստորաբաժանումներին։ 


=== Հայ-ադրբեջանական պատերազմ, 2020 ===

2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
Հայկազյան գյուղը վերաբնակեցվել է 1997 թվականին՝ Խորհրդային Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։ 2003 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը 75 է։ 2015 թվականին բնակչության թվաքանակը կազմում էր 74 մարդ, կար 22 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Գյուղի բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ, մասնավորապես՝ երկրագործությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 100 աշակերտներ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Համայնքի տարածքում առկա է «Լալազարի» կամուրջ (1868 թ.) պատմամշակութային հուշարձանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոռացված սեր

«Մոռացված սեր», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1892 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1892 թվականի դեկտեմբերին։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1892 թվականին լույս տեսած «Մուրճ» ամսագրի № 12-ում (էջ 1800)։ Այնուհետև 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների առաջին հատորում (էջ 100)։


== Ծանոթագրություններ ==
Միլանի մոնումենտալ գերեզմանատուն

Միլանի մոնումենտալ գերեզմանատուն ([tʃimiˈtɛːro monumenˈtaːle], իտալերեն՝ Cimitero Monumentale di Milano), Իտալիայի Միլան քաղաքի երկու ամենամեծ գերեզմանատներից մեկը։ Աչքի է ընկնում գեղարվեստական դամբարանների և հուշարձանների առատությամբ։


== Պատմություն ==
Գերեզմանատունը նախագծել է ճարտարապետ Կառլո Մաչակինին (1818-1899)։ Նախատեսվել է քաղաքով մեկ ցրված մի շարք փոքր գերեզմանոցներ համախմբել մեկ վայրում։
Գերեզմանատունը պաշտոնապես բացվել է 1866 թվականին և այն ժամանակից ի վեր համալրվել է մի շարք ժամանակակից և դասական իտալական քանդակներով, ինչպես նաև հունական տաճարներով, մշակած կոթողներով և այլ բնօրինակ ստեղծագործություններով, ինչպիսին է Տրայանոսի սյունի փոքր տարբերակը։ Դամբարանների մեծ մասը պատկանում են հայտնի արդյունաբերող դինաստիաների, որոնք  նախագծել են այնպիսի արվեստագետներ, ինչպիսիք են Ջո Պոնտին, Արթուրո Մարտինին, Լուսիո Ֆոնտանան, Մեդարդո Ռոսոն, Ջակոմո Մանցուն,  Ֆլորիանո Բոդինին և Ջո Պոմոդորոն։
Գերեզմանատան գլխավոր մուտքն անցնում է Ֆամեդիոյի (Famedio) միջով՝ նեո-միջնադարյան ոճի մարմարե մեծ փառքի սրահ, որտեղ ամփոփված են քաղաքի և երկրի պատվավոր և հայտնի քաղաքացիների, այդ թվում վիպասան Ալեսանդրո Մանձոնիի շիրիմները։
Մարիո Պալանտիի նախագծած Civico Mausoleo Palanti գերեզմանը կառուցվել է ի հիշատակ Միլանի այն քաղաքացիների, ովքեր զոհվել են նացիստական համակենտրոնացման ճամբարներում։ Շուրջ 800 միլանցիների հիշատակը հավերժացնող հուշարձանը գտնվում է գերեզմանատան կենտրոնում, որի հեղինակն է BBPR ճարտարապետական խումբը։
Գերեզմանատունն ունի հատուկ հատված նրանց համար, ովքեր չեն պատկանում կաթոլիկ կրոնին և ունի հրեական հատված։
Մուտքի մոտ կա տպագրության, լուսանկարների մշտական ցուցադրություն, գերեզմանատան պատմական զարգացման քարտեզը։ Ունի 1920 թվականին կառուցված երկու մարտկոցով շահագործվող էլեկտրական դիակառք։


=== Հրեական հատված ===

Կառլո Մաչակինիի նախագծած հրեական հատվածը բացվել է 1872 թվականին, որպեսզի փոխարինի Porta Tenaglia, Porta Magenta և Porta Vercellina հրեական գերեզմանոցներին։ Այն գտնվում է կաթոլիկ գերեզմանատան արևելյան կողմում, ունի առանձին մուտք։
Դամբարանների համարակալումը կրկնվում է, քանի որ գերեզմանոցը բաժանվում է 6 մասերի և ունի մեկ հավելյալ հատված արևելյան կողմում։  Կա նաև երեք ընդհանուր հատված, որոնցից մեկը 1873-1894 թվականներին հուղարկավորված երեխաների համար է՝ գետնի վրա փոքր տապանաքարերով՝ գրված անունը, ազգանունը և մահվան ամսաթիվը։
1866 թվականից մինչև մեր օրեր ստեղծված հուշարձանները տեղակայված են քայլուղիների երկայնքով։ Կան նաև ընտանեկան աճյունասափորներ, կոլումբարիումներ, ոսկրատներ։
Կան գեղարվեստական արժեք ունեցող բազմաթիվ հուշարձաններ, որոնք ներկայացված են Ջիովաննա Գինեքսի և Օռնելա Սելվաֆլոտայի ստեղծած ուղեցույցում։
Արվեստագետ Դիեգո Պենաչիո Արդեմանին 2015 թվականի մայիսին այս հատվածի գլխավոր կառույցին ավելացրել է գեղարվեստական պատուհաններ, որոնք ներկայացնում են հրեական 12 ցեղերը։


== Հայտնի անձնաց գերեզմաններ ==
Ամբողջ գերեզմանատանը տեղադրված ազդանշաններն այցելուներին հուշում են առավել ուշագրավ դամբարանների և հուշարձանների տեղերը։ Գերեզմանատանը թաղված են՝


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուսանկարներով տեսանյութ գերեզմանոցից
Պլասկո առևտրի կենտրոն (Թեհրան)

Պլասկո առևտրի կենտրոն (պարսկերեն՝ ساختمان پلاسکو, Sakhteman Plasko), եղել է 17-հարկանի շինություն Իրանի մայրաքաղաք Թեհրանում։ Այն կառուցվել է 1962 թվականին Իրանի տնտեսական առագ զարգացման շրջանում իրանահրեա գործարար Հաբիբ Էլխանինի կողմից, և այն անվանավել է իր՝ պլաստմասի ընկերության անունով։ Այն բնակելի և առևտրային շինություն էր, որի առաջին հարկում գործում էր մեծ առևտրի կենտրոն, իսկ երկրորդ հարկում՝ ռեստորան և մի քանի կարի արհեստանոցներ։
Երբ կառուցվեց, այն Իրանի ամենաբարձր շինություն էր համարվում և Թեհրանում համայնապետկերում անզեն աչքով տեսանելի էր։ Շինությունը փլուզվել է 2017 թվականի հունվարի 19-ին հրդեհի հետևանքով։


== Փլուզում ==
2017 թվականի հունվարի 17-ին տեղական ժամանակով առավոտյան 7:50-ի սահմաններում շենքի 9-րդ հարկում կրակ է բռնկվել.:
Այդ ժամանակ շենքում եղել են բնակիչներ, խանութների ու արհեստանոցների աշխատողներ և զբոշարջիկներ
Հրշեջների 10 ջոկատ է ժամանել դեպքի վայր։ Հրշեջները ժամեր շարունակ փորձել են հանգցնել կրակը՝ տարհանելով մարդկանց, երբ շենքի հյուսիսային պատը հանկարծակի փլվել է, որի հետևանքով վայրկյաններ անց փլվել է ամբողջ շենքը։ Փլուզումը նկարահանվել է Press TV-ի կողմից, որն այդ պահին նկարահանում էր հրշիջման աշխատանքները։
Պատի փլման ժամանակ որոշ հրշեջներ են եղել շենքի ներսում։ Մինչ ամբողջ շինության փլվելը որոշները հասցրել են փախչել, 25 հրշեջ կորած է հայտարարվել։ Թեհրանի քաղաքապետ Մուհամմեդ Բաղեր Ղալիբաֆը հայտարարեց, որ շենքում ոչ մի քաղաքացի չկար, մինչդեռ վկաների խոսքով բնակիչները փորձել են ներս մտնել իրենց իրերի հետևից։ 
Առնվազն 70 այլ մարդիկ են վիրավորվել, 23-ը տեղափոխվել են հիվանդանոց։ Շենքը փլվել է ուղղահայց դիրքով՝ հարևան շինություններին փոքրածավալ վնասներ հասցնելով։
Տեղեկան մարմինները հայտարարե են որոնողական աշխատանքներ, որ կտևեն մի քանի օր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլոյ (այլ կիրառումներ)

Կուլոյ, կարող է վերաբերել՝

Կուլոյ - գետ Ռուսաստանում, Վագայի վտակը
Կուլոյ - գետ Ռուսաստանում, թափվում է Սպիտակ լիճ
Կուլոյ - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Արխանգելսկի մարզի Վելսկի շրջանի կազմում