armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հուդզոն գետի դպրոց

Հուդզոն գետի դպրոց (անգլ.՝ Hudson River School), ամերիկացի բնանկարիչների միավորում։ Ձևավորվել է 19-րդ դարի կեսին ռոմանտիզմի ազդեցությամբ։ Նկարները պատկերում են Հուդզոն գետի շրջակայքը, այդ թվում` Քաթսքիլը, Ադիրոնդակը և Սպիտակ ժայռերը։


== Նախապատմություն ==

19-րդ դարի 20-ական թվականների վերջերից ամերիկյան գեղարվեստում բուռն զարգացում է ապրում բնանկարչությունը։ Նկարիչներն առաջին անգամ անդրադառնում են հարազատ եզերքի բնությանը, ինչն անչափ կարևոր էր երիտասարդ երկրի համար, քանի որ նպաստում էր ազգային ինքնագիտակցության հիմնավորմանը։ Ձևավորվում է մի ամբողջ ուղղություն, որն արվեստագիտության մեջ ստացել է Հուդզոն գետ դպրոց անվանումը։ Ուղղության ներկայացուցիչներն ավելի շատ կենտրոնացած էին Նոր Անգլիայի, Նյու Յորքի նահանգների, Փենսիլվանիայի և առաջին հերթին Հուդզոն գետի ծոցի առավել գողտրիկ բնապատկերների վրա։ Հուդզոն գետի դպրոցի ներկայացուցիչների էֆեկտիվ, ռոմանտիկ բնապատկերներն ամերիկյան արվեստի զարգացման ընթացքում աստիճանաբար վերածվեցին ԱՄՆ-ի բնության` քնարական կենդանի զգացմունքով ներծծված ռեալիստական ստեղծագործությունների։


== Հիմնադիր ==

Նկարիչ Թոմաս Քոուլը համարվում է Հուդզոն գետի դպրոցի` համընդհանուր ճանաչում ստացած հիմնադիրը։ Նա Հուդզոն գետի ափ է տեղափոխվել 1825 թվականիին` նույն թվականին կանգ առնելով նախ Վեսթ Փոյնթում, ապա` Քաթսքիլում. նա առաջինը փորձեց նկարել շրջանի բնությունը։ Նկարչի աշխատանքների մասին առաջին մեկնաբանությունները տպագրվել են «New Yorq Eveving Post» թերթի` 1825 թվականի նոյեմբերի 22-ի համարում։ Քոուլի մտերիմ ընկերը` Աշեր Բրաուն Դյուրանը, դարձել է դպրոցի կարկառուն ներկայացուցիչը։


== Երկրորդ սերունդ ==

Դպրոցի նկարիչների երկրորդ սերունդը Քոուլի վաղաժամ մահից հետո` 1848 թվականին, զգալի տեղ է գրավում։ Նրա կազմում ընդգրկված էին Քոուլի աշակերտները` Ֆրեդերիկ Էդվին Չըրչը, Ջոն Ֆրեդերիկ Քենսեթը և Սենֆորդ Ռոբինսոն Գիֆորդը։ Երկրորդ սերնդի նկարիչների աշխատանքները ներկայացվում են որպես լյումինիզմի օրինակ։ Բացի իրենց արվեստով զբաղվելուց` դպրոցի որոշ ներկայացուցիչներ, այդ թվում`վերոնշյալները, եղել են Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանի հիմնադիրները։


== Հայտնի նկարիչներ ==


== Պատկերասրահ ==
Որոշ աշխատանքներ
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
5. The Kendrick Academy
Սիմանկասի ամրոց

Սիմանկասի ամրոց (իսպ.՝ Castillo de Simancas), պաշտպանական կառույց Իսպանիայի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար միության Վալյադոլիդ նահանգի Սիմանկաս քաղաքում։ Քաղաքը տեղակայված է Վալյադոլիդից 10 կմ դեպի հարավ-արևմուտք և հայտնի է նրանով, որ 10-րդ դարի վերջին այնտեղ եղել է ռազմական մեծամասշտաբ ընդհարում, որի ժամանակ Կաստիլիայի, Լեոնի ու Նավառայի միացյալ զորքերը ջախջախել են մավրերի բանակը՝ արաբներին ստիպելով նահանջել դեպի հարավ։
1540 թվականից Սիմանկասի ամրոցում տեղակայված է Իսպանիայի Գլխավոր արխիվը։


== Պատմություն ==

15-րդ դարում Իսպանիայի թագավորը Սիմանկասում՝ իսլամական շրջանի հին ամրաշինական կառույցի տեղում, կառուցում է ամրոց։
Ամրոցը, որ ունի բազմաթիվ բաստիոններ ու ատամնաշարավոր աշտարակներ, կառուցվել է բաց գույնի քարից։ Տանիքը կառուցված է մուգ գույնի շինանյութից և իր գույնով հակադրվում է հիմնական կառույցին։ Ամրոցի գլխավոր աշտարակը, որ ունի բաձր գմբեթ, կառուցված է բարոկկոյի ոճով։ Ամրոցի պատերը, հրակնատները, խրամները, մուտքը և երկու կամուրջները կառուցվել են միջնադարում՝ 15-րդ դարում։ Այդ ժամանակ է կառուցվել նաև մատուռը։ Ամրոցը վերակառուցվել է 16-րդ, 17-րդ և 18-րդ դարերում։
Կառլոս I թագավորի օրոք ամրոցը վերածվում է բանտի, որտեղ պահվել են կալանավորները։ Ներկայում պահպանվում է նաև տանջանքների սենյակը։
1540 թվականին ամրոցի աշտարակներից մեկում Կառլ V թագավորի հրամանով տեղակայվել է արխիվը, որտեղ պահվում էին Իսպանիայի թագավորության հիմնական փաստաթղթերը։ Ֆելիպե II թագավորի օրոք ողջ ամրոցն սկսում է օգտագործվել փաստաթղթերի պահպանության համար։ Այդ նպատակով ամրոցում կատարվում են որոշակի փոփոխություններ, և այն հարմարեցվում է Գլխավոր արխիվի պահանջներին։ Փաստաթղթերի պահպանության համար նշանակվում է արխիվիստ, ով պատասխանատու էր փաստաթղթերի բոլոր թղթերի պատշաճ պահպանության համար։
Թագավորության գլխավոր արխիվը պատմական փաստաթղթերի հավաքածու է, որոնց թվում կան թեմական ծախսերի մատյաններ, քաղաքային ցուցակագրություններ, հողային ցուցակագրություններ, քաղաքի կառավարության հրամաններ, առանձնաշնորհումների վերաբերյալ թղթեր և այլն։ Ներկայում արխիվը Եվրոպայի ամենակարևոր արխիվներից մեկն է. այնտեղ պահվում է շուրջ 35 միլիոն (այլ տվյալներով՝ 33 միլիոն) տարբեր փաստաթղթեր, որոնցից շուրջ 400 հազարը Սուրբ ինկվիզիցիայի գործերին վերաբերող թղթեր են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Archivo - Ministerio de Cultura
Վարչարարման իրավագիր

Վարչարարման իրավագիր, դատարանի կողմից տրվող փաստաթուղթ, որով անձին թույլատրվում է տնօրինել մի այլ անձի կյանքը, եթե նա մահացել է առանց կտակ թողնելու, կամ կտակով նշանակված կտակակատերը ի վիճակի չէ գործել։


== Գրականություն ==
Փիթեր Քոլին,  Իրավաբանության բացատրական բառարան (Dictionary of Law), Երևան, «Գիտանք հրատարակչություն», 2005 — 336 էջ։
Աղաքար (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղաքար (այլ կիրառումներ)Աղաքար, Շորժա, գետ Գեղարքունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Կարմիրի լեռնանցքից հարավարևելյան մասից բխող աղբյուրներից և թափվում Գետիկ գետը։ Երկարությունը 7,5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոռելյացիա (այլ կիրառումներ)

Կոռելյացիա, կարող է վերաբերել,

Կոռելյացիա, օրգանիզմի բջիջների, հյուսվածքների, օրգանների և համակարգերի ֆունկցիայի ու կառուցվածքի փոխադարձ կախվածություն։
Կոռելյացիա, երկու պատահական մեծությունների միջև ստոխաստիկ (հավանականական) կախվածություն։
ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ 2012

2012 ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ, ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգայի 20-րդ խաղարկությունն է, իսկ ընդհանուր 57-րդ խաղարկությունն է։ Որում հաղթեց «Չելսի» ֆուտբոլային ակումբը՝ «Բավարիա Մյունխենին»։ Հիմնական և ավելացված ժամանակը ավարտվեց 1-1 հաշվով։ Նշանակվեց 11 մետրանոց հարվածներ, որտեշ ավելի դիպուկ եղան Չելսիի ֆուտբոլիստները հաղթելով 4-3 հաշվով։ Խաղը կայացել է Ալիանս Արենա մարզադաշտում, Մյունխեն, Գերմանիա։
Կացիկաս

Կացիկաս (հունարեն՝ Κατσικάς), փոքր քաղաք Հունաստանում, Յանինայի հարավային արվարձան։ Տեղակայված է Յանինայի կենտրոնից 6 կիլոմետր դեպի հարավ, ծովի մակարդակից 490 մետր բարձրության վրա, Յանինա լճի հարավային ափին, Թեքմոն(հուն․՝ Τέκμων) բլրից արևմուտք։ Միացված է Յանինայի համայնքին, Յանինայի ծայրամասային միավորմանը, Էպիրոս պերիֆերիայում։ Բնակչությունը կազմում է 3885 մարդ՝ 2011 թվականի հաշվառման։ Տարածքը 13,548 քառակուսի կիլոմետր է։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պիսկոր

Պիսկոր (ռուս.՝ Пыскор), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Ուսոլսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պեյա (Լոմբարդիա)

Պեյա  (իտալերեն՝ Peia), կումունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
2008 թվականի դրությամբ ապրում է 1761 մարդ բնակչության խտությունը 409 մարդ/կմ²։ Փոստային կոդ՝ 24020։ Հեռախոսային կոդ 035։
Քաղաքի հովանավոր պահապանը համարվում է Անտոնի Պադուանացին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Սահմանային օգտակարության տեսություն

Սահմանային օգտակարության տեսություն, ըստ տեսության՝ ցանկացած սուբյեկտ բարիքը գնահատում է՝ ելնելով դրա օգտակարությունից։ Այն, որ ցանկացած բարիք արժեք ունի, պայմանավորված է սպառողի կամ գնորդի նախասիրություններով, ինչն իր հերթին կախված է բազմաթիվ գործոններից (տնտեսության ընդհանուր վիճակ, մշակութային զարգացման մակարդակ, ազգային հոգեբանություն, ճաշակ և այլն)։ Սահմանային օգտակարության տեսության համաձայն՝ արդյունքի իրացմամբ է պարզվում դրա իրական արժեքը (գնահատականը), որովհետև վերջնական որոշումը սպառողինն է՝ գնե՞լ, թե՞ չգնել։ Ելնելով այս ընդհանուր դատողություններից՝ սահմանային օգտակարության տեսությունը հանգում է այն եզրակացության, որ «արժեքը ենթադրում է առարկաների քանակի ուղղակի սահմանափակություն, և արժեքի բացակայությունը ենթադրում է դրանց առատություն»։ Արդյունքի արժեքի մեծությունը նախևառաջ պայմանավորված է դրա սահմանափակության աստիճանով։ Սահմանային օգտակարության տեսությունը բարիքի արժեքի չափման միջոցի կամ միավորի ընտրության հարցում հենվում է գերմանացի տնտեսագետ Գ. Հոսենի սկզբունքի վրա։


== Հոսենի սկզբունք ==
Ըստ Հոսենի սկզբունքի՝ պահանջմունքների բավարարմանը զուգընթաց, մեծանում է նաև արդյունքի նկատմամբ հագեցվածության աստիճանը, ինչն ազդում է դրա օգտակարության մակարդակի վրա։ Հագեցվածության աստիճանի բարձրացմանը զուգընթաց, նվազում է օգտակարությունը։ Սա նշանակում է, որ յուրաքանչյուր հաջորդական բարիքի օգտակարություն նվազում է նախորդի համեմատությամբ, թեև որակական պարամետրերի առումով ոչինչ չի փոխվում։ Այստեղից էլ առաջացել է «սահմանային օգտակարություն» հասկացությունը։


== Սահմանային օգտակարություն ==
Սահմանային օգտակարություն որոշելու ժամանակ անհրաժեշտություն է առաջանում որոշակիորեն գնահատելու օգտակարության նվազման սահմանը։ Որպես այդպիսի սահման համարվում է բարիքի այն չափը, որը բավարարում է «անհետաձգելի պահանջմունքը»։ Այսինքն՝ այդ չափը (քանակությունը) կամ նմուշը դեռևս բավարարման շրջանակներ ունի։ Որոշակի սահմանից հետո բարիքի մասնաչափի կամ նմուշի վերջին միավորի ավելացումը, դրա նկատմամբ հագեցվածության պատճառով, այլևս չի իրացվում։ Վերջին միավորը համարվում է օգտակարության սահմանը։ Սահմանային օգտակարության տեսության միջոցով կարելի է բացատրել նաև «Սմիթի պարադոքսը», որի էությունը հետևյալն է.

Դրա համար անհրաժեշտ է տարբերակել «ընդհանուր օգտակարություն» և «սահմանային օգտակարություն» հասկացությունները։ Ջրի ընդհանուր օգտակարության աստիճանը, հասարակական կենսագործունեության տեսանկյունից, բարձր է ադամանդի ընդհանուր օգտակարությունից, բայց դրանց արժեքը (գնահատականը) որոշվում է ոչ թե ընդհանուր օգտակարությամբ, այլ՝ սահմանային, որի մեծությունը որոշվում է այդ բարիքի սահմանափակության աստիճանով։ Սահմանային օգտակարության տեսության համաձայն՝ բարիքի կամ արդյունքի արժեքը որոշվում է դրա վերջին միավորի օգտակարությամբ, որի հիմքում ընկած է բարիքի նկատմամբ հագեցվածության աստիճանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ավետիսյան Ս.Ս., Թովմասնյան Ռ.Ա., Տնտեսագիտության տեսություն. - Երևան, ։«Նահապետ», 2010 թ.,324 էջ
Աղաջանյան Հովսեփ, Տնտեսագիտության տեսության ընդհանուր հիմունքները.-Երևան, Տնտեսագետ, 2008.- 172 էջ։
Տնտեսագիտության տեսություն, Գ.Ե. Կիրակոսյանի և Ի.Ե. Խլղաթյան-Երևան, Տնտեսագետ, 2009.- 752 էջ։
Սոսնովկա (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍոսնովկաՍոսնովկա (ռուս.՝ Сосновка), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Կրասնոարմեյսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Չամուրլի (Խոզաթի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չամուրլի (այլ կիրառումներ)Չամուրլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում։ Գտնվում էր Խոզաթ գյուղաքաղաքից 10 կմ արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կուր (Բայազետի գավառ)

Կուր, գյուղակ և ձմեռանոց Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Սարի գետի վրա, Բայազետ քաղաքից 9 կմ հյուսիս-արևելք։
Եղել է նաև Խան անունով իջևան, որի անվան զուգադիպությունից էլ առաջացել են բնակավայրի մյուս անվանումները։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 5 տուն` 27 քուրդ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իկ (գյուղ, Երմեկեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իկ (այլ կիրառումներ)Իկ (ռուս.՝ Ик, բաշկիրերեն՝ Ыҡ), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 62 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրիգոր Չալխուշյան

Գրիգոր Չալխուշյան (հուլիսի 1, 1861(1861-07-01), Նոր Նախիջևան, Ռուսական կայսրություն - մարտի 1, 1939(1939-03-01) կամ 1931, Դոնի Ռոստով, ԽՍՀՄ), հասարակական գործիչ, պատմաբան, իրավաբան։
1919 թվականին Հայաստանի կառավարությունը Չալխուշյանին նշանակել է Հանրապետության ներկայացուցիչ Դոնում։ 1920 թվականի հունվարին եկել է Հայաստան, ընտրվել Կարմիր խաչի կենտրոնական վարչության նախագահ։ 1920 թվականի նոյեմբերի 10-ին մեկնել է Կ. Պոլիս, այնտեղ մնացել Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո։ Ուսումնասիրությունների նշանակալի մասը վերաբերում է հայկական հարցին և հայերի ցեղասպանությանը։ «Հայկական պոեզիան ի դեմս Ռափայել Պատկանյանի» (1886, ռուս.) գործում ներկայացրել է արևմտյան Հայաստանի ծանր վիճակը, եվրոպական տերությունների խաղերը հայկական հարցում։ «Հայկական խնդիրը և հայկական կոտորածները Ռուսաստանում» («Պանիսլամիզմ», 1905, ռուսական) աշխատության մեջ Չալխուշյանը հիշեցնում է ռուս, կայսրերի հայերին շնորհած արտոնությունները, հայերի դերը ռուս-թուրքական պատերազմներում, ապա անդրադառնում ցարական իշխանությունների այն քաղաքականությանը, որն ուղղված էր հայերի դեմ. հայկական դպրոցների փակմանը X դարի 1880-1890 ական թվականներին, եկեղեցական գույքի բռնագրավման մասին օրենքին (1903) և այլն։ Չալխուշյանը քննում է 1905 թվականի հայ-թաթարական բախումները Այսրկովկասում, մերկացնում ռուսական կառավարության դիրքորոշումը, պանիսլամիզմի էությունը։ «Կարմիր գիրք» (1919, ռուս.) երկում լուսաբանում է 1894-1896 թվականների հայկական կոտորածները արևմտյան Հայաստանում և Թուրքիայում, երիտթուրքերի իշխանության գալը, Ադանայի կոտորածը (1909), առաջին աշխարհամարտի նախօրեին կայացած բանակցությունները, հայերի մասնակցությունը պատերազմին, հայկական կամավորական ջոկատների գործողությունները, հայերի ցեղասպանությունը։ Փաստաթղթերի և վկաների հարցման հիման վրա հեղինակը մերկացնում է թուրքերի բարբարոսությունը, քննադատում գերմանական ղեկավար շրջանների և զինվորական հրամանատարության թողտվության քաղաքականությունը։ 1923 թվականին հրատարակել է «Ինչ էր և ի՞նչ պիտի լինի մեր ուղին» ուսումնասիրությունը, որտեղ վերլուծել է Հայաստանի Հանրապետության անկման տնտեսական և քաղաքական պատճառները։
Գորյայստովկա (գյուղ, Ախտիրկայի շրջան)

Գորյայստովկա (ուկրաիներեն՝ Горяйстівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գորյայստովկա գյուղում բնակվում էր 174 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արբոն

Արբոն (գերմ.՝ Arbon), քաղաք և համայնք Շվեյցարիայում, Տորգաու կանտոնի Արբոնի շրջանի վարչական կենտրոնը։ 2017 թվականի դեկտեմբերի տվյալերով քաղաքում բնակվում էր 14.531 մարդ, որոնց 28.9%-ը օտարերկրացիներ էին։
Ընկած է Կոնստանս լճի հարավային ափին՝ զբաղեցնելով շուրջ վեց քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Մարդիկ այստեղ բնակություն են հաստատել դեռևս նախապատմական ժամանակներում՝ մեր օրերից շուրջ վեցուկես հազարամյակ առաջ։ Թերակղզում դեռևս պահպանված ամրոցի տարրերը ժամանակին մաս են կազմել հին հռոմեական ամրությունների, որոնց շուրջը միջին դարերում՝ տասներեքերորդ դարի առաջին կեսին սկսել է ձևավորվել ներկայիս քաղաքը։


== Պատմաճարտարապետական հուշարձաններ ==
Բլայխեն՝ նախապատմական բնակավայրի ավերակներով հնավայրը, Գալլուս մատուռը, կաթոլիկ եկեղեցին, հին հռոմեական բերդն ու միջնադարյան ամրոցը և պատմության թանգարանը ընդգրկված են Շվեյցարիայի համազգային նշանակության պատմամշակութային ժառանգության ցանկում։ Ինքը՝ Արբոն քաղաքն ամբողջությամբ, ինչպես նաև մերձակա Կրատցերն գյուղակը ներառվել են Շվեյցարական ժառանգության գույքացուցակում։ Բլայխեում՝ լճափին գերանասյուների վրա կառուցված տներն ընդգրկված են նաև ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արբոն
Արբոն
Չերեմշանկա (գյուղ, Ստարովիժևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չերեմշանկա (այլ կիրառումներ)Չերեմշանկա (ուկրաիներեն՝ Черемшанка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Չերեմշանկա գյուղում բնակվում էր 100 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,044 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2272,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կաագվեռե (գյուղ, Մեկսա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿաագվեռեԿաագվեռե (էստ․՝ Kaagvere), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Մեկսա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 272 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կաշտանովկա (գյուղ, Ռազդոլնոյեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿաշտանովկաԿաշտանովկա (ուկրաիներեն՝ Каштанівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Qara Merkit), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ռազդոլնոյեի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կարա-Մերկիտ։
2001 թվականի տվյալներով Կաշտանովկա գյուղում բնակվում էր 99 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռուսանովկա (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌուսանովկաՌուսանովկա (ուկրաիներեն՝ Русанівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուսանովկա գյուղում բնակվում էր 1 134 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պուլյանելլո (քաղաք)

Պուլյանելլո (իտալերեն՝ Puglianello), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Բենևենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1399 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 175 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 82030, հեռախոսային կոդ՝ 0824։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ առաքյալ Հակոբոս Ավագը։ Տոնը նշվում է հուլիսի 25-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0824 946588
Փոստային ինդեքս՝ comunedipuglianello@libero.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.puglianello.bn.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալի-Բարդաղ

Ալի-Բարդաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Շոլոխով-Սինյավսկի

Գեորգի Ֆիլիպովիչ Շոլոխով-Սինյավսկի (ռուս.՝ Гео́ргий Фили́ппович Шо́лохов-Синя́вский, իսկական ազգանունը` Շոլոխով, հոկտեմբերի 29 (նոյեմբերի 11), 1901, Սինյավսկոյե (Նեկլինովսկի շրջան), Նեկլինովսկի շրջան, Ռոստովի մարզ, ԽՍՀՄ - մայիսի 1, 1967(1967-05-01), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող։ Դոնում խորհրդային գրականության առաջին ռահվիրաներից մեկը։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1934)։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Շոլոխովը ծնվել է Վոյսկա Դոնի մարզի Սինյավսկոյե` գյուղացու ընտանիքում։ 1934 թվականից դարձել է ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ, եղել է Խորհրդային գրողների առաջին համամիութենական կոնգրեսի պատվիրակ, 1941 թվականին ընդգրկվել է ԽՄԿԿ շարքերը, 1942 թվականի ապրիլից մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին 28-րդ և 4-րդ տանկային զորքերի և 65-րդ բանակի կազմում, եղել է կապիտան։ Ծառայել է «Сталинский удар» թերթի խմբագրությունում։
Մահացել է 1967 թվականին Մոսկվայում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Առաջին ստեղծագործությունը` «Հանցագործություն», 1928 թվականին տպագրվել է «На подъёме» ամսագրում։
Շոլոխով-Սինյավսկու առաջին կարևոր աշխատանքը, որը գրավել է ընթերցողների և քննադատների ուշադրությունը, «Քարը ծովափին» (1934) պատմվածքների ժողովածուն է։ Այնուհետև լույս են տեսել «Крутии», «Суровая путина» (մասեր 1-3, 1932-1937), «Եղբայրներ», «Հեռավոր լույսեր» (Գիրք 1-2, 1939-1941), «Կուդիմով ընտանիքը» (1941) վիպակը, որտեղ հեղինակը, խոսելով ձկնորսների և երկաթուղայինների նախահեղափոխական ապրելակերպի, հեղափոխության մեջ նրանց մասնակցության մասին, առաջիններից էր խորհրդային գրականության մեջ, որ փորձեց բացահայտել հատուկ պայմաններում անհատի և բազմության բարդ գործընթացի զարթոնքը Դոնի կազակների կյանքում։
Պատերազմի ընթացքում Շոլոխով-Սինյավսկին գրել է մարտադաշտում գտնվող մարդու մասին «Գորինիչ օձը» պատմվածքների գիրքը և իր մեծագույն գործերից մեկը` «Վոլգա» վեպը (1947-1951)։
Հետպատերազմյան տարիներին լույս է տեսել հեղինակի «Անհանգիստ տարիք» վեպը, «Հայրը» վիպակը, որը հիմք է դրել հեղինակի վերջին խոշոր աշխատանքին` «Դառը մեղր» (1961-1964) ինքնակենսագրական եռագրությանը, «Գետափի տնակը», «Կազակական բուրսա» վիպակներին և այլն։
Շոլոխով-Սինյավսկու ստեղծագործությունները թարգմանվել և տպագրվել են Լեհաստանում, Չեխոսլովակիայում, Հունգարիայում։


== Պարգևներ ==
«Մարտական ծառայությունների» մեդալ (6.2.1943)
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1961)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Шолохов-Синявский, Георгий Филиппович
Դուբինոե

Դուբինոե (ռուս.՝ Дубиное), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լա Պեն

Լա Պեն (ֆր.՝ La Penne), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Վանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Պյուժե Տենիե լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 18,08 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 279 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 327 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 18,1 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 319 մարդ, 2012 թվականին՝ 327 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան․


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 200 բնակիչներից 131-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 69-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 65,5 %, 1999 թվականին եղել է 64,2 %։ Աշխատունակ տարիքի 131 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 117-ը (62 տղամարդ և 55 կին), 14 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (9 տղամարդ և 5 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 69 ոչ ակտիվ բնակիչներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 40-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 17-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 թվականին կոմունայում հաշվառված են եղել 95 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 207.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 15814 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Լա Պեն կոմունայի պաշտոնական կայքը» (ֆրանսերեն)։ Վերցված է 25 օգոստոսի, 2015
Ջուլի Ֆաուդի

Ջուլի Մորին (անգլ.՝ Julie Maurine Foudy, հունվարի 23, 1971(1971-01-23), Սան Դիեգո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ) ամերիկացի կին ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, ԱՄՆ  հավաքականի կազմում  271 հանդիպում է անցկացրել, ինչը չորրորդ ցուցանիշն է կանանց ֆուտբոլի պատմության մեջ։ Աշխարհի և օլիմպիական խաղերի կրկնակի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Ջուլի Մորին ՖաուդիՆ ծնվել է 1971 թվականի հունվարի 23-ին Սան Դիեգոյում։ Ավարտել է Mission Viejo դպրոցը։ Ավելի ուշ սովորել է Սթենֆորդի համալսարանում, որտեղ ստացել է աստիճան կենսաբանության ոլորտում։ 1966 թվականին նա ընդունվել է Ստենդֆորդի բժշկական դպրոցը, բայց որոշել է չշարունակել ուսումը։ Ֆաուդիի կարիերայի մեծ մասն անցել է «Սակրամենտո Շտորմ» սիրողական ակումբում, որի կազմում նա 1993, 1995 և 1997 թվականներին դարձել է Կալիֆորնիա նահանգի  առաջնության հաղթող։ 
1994 թվականին խաղացել է «Թյուրեսո» շվեդական ակումբում։
Ֆաուդին եղել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ստեղծված WUSA պրոֆեսիոնալ կանանց ֆուտբոլի լիգայի նախաձեռնողներից մեկը։ Ջո Ֆուսսեթի  և Շենոն Մակմիլլանի հետ միասին հանդես է եկել «Սան Դիեգո Սպիրիտ» ակումբի հիմնական խաղացողների կազմում։ Այստեղ նա մնացել է մինչև ակումբի փակվելը՝ 2003 թվականը։ Ֆաուդին խաղացել է աշխարհի չորս առաջնությունում և դրանից երկուսում հաղթող է ճանաչվել (1991 և 1999)։ Հանդես է եկել նաև երեք օլիմպիական առաջնությունում և վաստակել երկու ոսկե և մեկ արծաթե մեդալ։


== Անձնական կյանք ==
1995 թվականից Ջուլին ամուսնացած է ֆուտբոլի մարզիչ Իեն Սավերի հետ, ունեն որդի և դուստր։
Ֆուտբոլային  կարիերայի ավարտից հետո Ֆաուդին որպես սպորտային վերլուծաբան և մեկնաբան աշխատել է Ամերիկյան հեռարձարկման ընկերությունում և ESPN  ամերիկյան կաբելային մարզական հեռուստաընկերությունում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջուլի Ֆաուդի Թվիթթերում
«Պրոֆիլը» (անգլերեն)։ FIFA. com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-07-28-ին։ Վերցված է 2020-07-01
Կանտեմիր

Կանտեմիր (մոլդ.՝ Cantemir), քաղաք Մոլդովայում։ Կանտեմիրի շրջանի կենտրոնն է։


== Պատմություն ==
Կանտեմիրը հիմնադրվել է 1973 թվականի ապրիլին։ Քաղաքը անվանակոչվել է Մոլդովայի իշխան,  պատմաբան, արևելագետ, փիլիսոփա, երաժշտագետ, պետական-քաղաքական գործիչ Դիմիտրիե Կանտեմիրի անունով։


== Աշխարհագրություն ==
Կանտեմիր քաղաքը գտնվում է Մոլդովայի հարավ-արևմուտքում, Պրուտ գետի մոտ, որով անցնում է Ռումինիայի հետ պետական սահմանը։ Քաղաքի տարածքով է անցնում Քիշնև-Լեովա-Կագուլ ավտոճանապարհը։ Մայրաքաղաք Քիշնևից գտնվում է 126 կմ հարավ։ Քաղաքի սահմանի մոտ է գտնվում Մոլդովայի վերջին երկաթուղային կայարան Պրուտ II-ը։


== Արդյունաբերություն ==
Կանտեմիրը համարվում է Մոլդովայի գինեգործության կենտրոններից մեկը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Կանտեմիրում ապրում են հետևյալ ազգությունները․


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Veaceslav Ioniță. Igor Munteanu, Irina Beregoi: Ghidul orașelor din Republica Moldova. Chișinău,: TISH, 2004 (F.E.-P. Tipografia Centrală). 248 p. ISBN 9975-947-39-5


== Արտաքին հղումներ ==
Cantemir County Businesses
View at Terraserver
Գորյաչկովկա

Գորյաչկովկա (ուկրաիներեն՝ Гарячківка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կռիժոպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1500 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գորյաչկովկա գյուղում բնակվում էր 2 334 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6622 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 352,46 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բանջարաբուծությունը Հայաստանում

Հայաստանում բանջարաբուծությունը գյուղատնտեսության առաջնային ենթաճյուղերից մեկն է, որն ունի հազարամյակների պատմություն և ավանդույթներ։ Նպաստավոր աշխարհագրական դիրքի և ագրոէկոլոգիական պայմանների շնորհիվ Հայաստանում աճում են բանջարեղենի բազմաթիվ տեսակներ։
ՀՀ-ում բանջարանոցային մշակաբույսերից առավել տարածված են լոլիկը, վարունգը, կաղամբը, սեխը, սմբուկը, բողկը, գազարը, սխտորը, ծնեբեկը, սպանախը, տաքդեղը, լոբին, ծաղկակաղամբը, շաղգամը, տերևաբանջարներից՝ թարխունը, մաղադանոսը, համեմը, ռեհանը և այլն, բոստանային մշակաբույսերից՝ ձմերուկը, սեխը, դդումը, դդմիկը։ Փորձեր են կատարվում արտադրական պայմաններում վայրի տերևաբանջարների մշակության ուղղությամբ։
Տարբերում են բաց գրունտի (բույսի մշակությունը բաց դաշտում) և պաշտպանված (փակ) գրունտի (աճեցումը ջերմատներում, ջերմոցներում) բանջարաբուծություն։ 2011 թվականին բանջարաբոստանային մշակաբույսերի ցանքատարածությունը 30,7 հազար հա էր, համախառն բերքը՝ 970,2 հազար տ։ Ցանքատարածությունների մոտ 80%-ը զբաղեցրել են լոլիկը, տաքդեղը, վարունգը և սմբուկը։
Միևնույն ժամանակ մեծ պահանջարկ ունեն թե թարմ, և թե վերամշակված բանջարեղենի ոչ ավանդական տեսակները, որոնք արժեքավոր են թե սննդային, և թե բուժիչ հատկանիշների տեսանկյունից։ Դրանցիցն են՝ կաղամբազգիներից՝ բրուսելյան կաղամբը, չինական կաղամբը, պեկինյան կաղամբը, ինչպես նաև բրոկոլին և կոլրաբին, իսկ տերևաբանջարներից՝ տարբեր ձևերի և գույների հազարները։
2005-2007 թթ. ընթացքում զգալիորեն ավելացել են բանջարաբոստանային մշակաբույսերի ցանքատարածությունները, սակայն 2008 թ. բանջարեղենի գրեթե բոլոր տեսակների ցանքատարածությունների թեթևակի նվազում արձանագրվեց, բացի գազարից (որի տարածքները մնացին անփոփոխ) և սխտորից (40 հա-ով ավելի բերք հավաքվեց)։ Ամենաշատ արտադրվող տեսակը լոլիկն է (զբաղեցնում է բանջարեղենի ընդհանուր ցանքատարածությունների 25-30%-ը)։ Սմբուկը, տաքդեղը և կանաչեղենի տարբեր տեսակները զբաղեցնում են բանջարեղենի ընդհանուր տարածքի 24-28%-ը, իսկ կաղամբը և վարունգը՝ համապատասխանաբար 15-16% և 9-11%-ը։
Ցանքատարածությունների ընդլայնման և բերքատվության բարձրացման շնորհիվ ավելացել է բանջարեղենի համախառն բերքը։ 2005-2009 թթ. ընթացքում լոլիկի բերքատվությունն ավելացել է հեկտարի հաշվով 6.8 տոննայով։ Վարունգի և կաղամբի դեպքում աճը կազմել է 5 և 4.6 տոննա։ Բերքատվության առավել ակնհայտ ավելացում է արձանագրվել գազարի դեպքում՝ 9.2 տոննա հեկտարի հաշվարկով։


== Աղբյուրներ ==
«2009թ. գյուղատնտեսական մշակաբույսերի տակ դրված հողատարածքները և համախառն բերքը», Հայաստանի ազգային վիճակագրական ծառայություն, 12 մարտի, 2010թ., առցանց տարբերակն առկա է կայքում
«Պարենային ապահովություն և աղքատություն, 2010թ. հունվար-հունիս», Հայաստանի ազգային վիճակագրական ծառայություն, 21 օգոստոսի, 2010թ.,
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1921-1922

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 1921-1922, Լյուքսեմբուրգի 12-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ֆոլա Էշը»։ Մրցաշարին մասնակցել է 8 թիմ։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը RSSSF կայքում
Սենտ Կոլոմբ սյուր Գետ

Սենտ Կոլոմբ սյուր Գետ (ֆր.՝ Sainte-Colombe-sur-Guette), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 47 մարդ, բնակչության խտությունը` 2.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.04 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 680 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 165 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 55 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 29 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 16-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 55,2 %։ 16 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 10 անձ (5 տղամարդ և 5 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 13 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Դանդուր (գետ)

Դանդուր (ռուս.՝ Дандур), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Գուս գետի աջ ափում՝ 55 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոկշա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010102312110000026597
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002659
Ավազանի կոդը - 09.01.01.023
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բելֆորտե դել Կիենտի

Բելֆորտե դել Կիենտի (իտալերեն՝ Belforte del Chienti), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1747 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 110 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62031։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։


== Ժողովրդավարություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0733 951010
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@belforte.sinp.net
Պաշտոնական կայք։ http://www.belforte.sinp.net


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт населённого пункта (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մեխանիկական գործարանի կամավորական ջոկատ

Մեխանիկական գործարանի կամավորական ջոկատ, կազմավորվել է 1989 թվականին Արտաշատում։ 1989-1993 թվականներին ջոկատը և առանձին ազատամարտիկներ մասնակցել են ՀՀ Արարատի (Երասխ), Կապանի (Կապան), Տավուշի (Պառավաքար), Գորիսի (Կոռնիձոր), Եղեգնաձորի (Խաչիկ) և Արցախի Հանրապետության Շահումյանի (Բուզլուխ, Մանաշիդ), Քաշաթաղի (Լաչին, Ղոչազ) Քարվաճառի շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Ջոկատի հրամանատարը եղել է Գ.Կիրակոսյան։ Ջոկատից զոհվել է 3 ազատամարտիկ։
Էմուտիե

Էմուտիե (ֆր.՝ Eymouthiers), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 303 մարդ, բնակչության խտությունը` 34.91 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.68 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 110 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 30 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 188 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 147-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 41։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,2 %։ 147 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 133 անձ (69 տղամարդ և 64 կին)։ Գործազուրկ են եղել 14 անձ (7 տղամարդ և 7 կին)։ 41 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ադա Փաթերսոն

Ադա Գերտրոդե Փեթերսոն (հունիսի 6, 1880(1880-06-06), Քավերշամ, Դանիդին, Օտագոյի շրջան, Նոր Զելանդիա - օգոստոսի 26, 1937(1937-08-26), Վելինգտոն, Նոր Զելանդիա), նորզելանդացի դպրոցի բժիշկ, մանկական առողջապահության ադմինիստրատոր։ 


== Վաղ կյանք և կրթություն ==
Փաթերսոնը ծնվել է 1880 թվականին Դանիդինում։ 1906 թվականին ավարտել է Օտագոյի համալսարանը, այնուհետև ուսումը շարունակել է Դուբլինի համալսարանում։  


== Կարիերա ==
Նոր Զելանդիա վերադառնալով՝ Պիկրոն քաղաքում զբաղվել է բժշկությամբ։ 1912 թվականին Փաթերսոնը նշանակվել է դպրոցների բժշկական տեսուչ, սկզբում Դունեդինում, 1916 թվականից՝ Ուելինգթոնում։ Եղել է Դպրոցական բժշկական ծառայության չորս կին բժիշկներից մեկը։ 1923 թվականին Փաթերսոնը նշանակվել է առողջապահության դեպարտամենտի դպրոցական հիգիենայի բաժնի տնօրեն։ 
1935 թվականին Փաթերսոնը ներկայացրել է Նոր Զելանդիան Ժնևում անցկացվող Ազգերի լիգայի հետ կապված խորհրդաժողովում։ 
Նրա մահախոսականում ասվում է, որ «մանկական բազմաթիվ խնդիրների նկատմամբ Փաթերսոնի իմաստուն և զգայուն վերաբերմունքը նրան արժանացել է դպրոցականների և նրանց ծնողների հարգանքին և սիրուն, ինչպես նաև կրթական մարմինների վստահությունը»։ 
Փաթերսոնը եղել է Վելինգթոնի շրջանի մանկական առողջության ճամբարների ասոցիացիայի առաջին նախագահը և մեծ ազդեցություն է ունեցել Ōtaki մանկական առողջության ճամբարի կառավարման գործում։ Եղել է Նոր Զելանդիայի կանանց համալսարանի ֆեդերացիայի անդամ և ծառայել է այդ կազմակերպության կոմիտեում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Կամպոֆրիո

Կամպոֆրիո (իսպ․՝ Campofrio), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Ուելվա պրովինցիայի Անդալուսիա ինքնավար համայնքի կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կուենկա Մինեռա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 48 կմ²։ Բնակչությունը 773 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 84 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Քարտեզը Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Թիֆոնոս

Թիֆոնոս (հին հունարեն՝ Τιθωνός), հունական դիցաբանությունում Տրոյայի Լաոմեդոն արքայի և գետի աստվածություն Սկամանդերի դուստր Ստրիմոյի որդի։ Լուսաբացի աստվածաուհի Էոսը սիրահարվում է Թիֆոնոսին և տանում է նրան Եթովպիայի, որտեղ ծնվում են նրանց երկու որրդիներ Էմաթիոնը և Մեմնոնը։ Մեմնոնը մասնակցում է Տրոյական պատերազմին՝ տրոյացիների ճամբարում։ Նրան սպանում է հերոս Աքիլլեսը։ Զևսը վերակենդանացնում է և հավերժական կյանք է պարգևում Մենմոնին։ Էմաթիոնը դառնում է Եթովպիայի արքա։ Նրան սպանում է հերոս Հերակլեսը ։
«Աֆրոդիտե» հոմերյան հիմնում, Էոսը խնդրում է Զևսին հավերժական կյանք շնորհել Թիֆոնոսին և Զևսը համաձայնվում է։  Էոսը մոռանում է հիշատակել  հավերժական երիտասարդության մասին և Թիֆոնոսը  դառնում է տկար և անմահ ծերուկ։  Հիմների  հետագա տարբերակներում Թիֆոնոսը այդքան է ծերանում և չորանում, որ դառնում է կնճիթավոր ճպուռ։


== Տիֆոնոսը մշակույթում ==
Թիֆոնոսը Ալֆրեդ Թեննիսոնի համանուն պոեմի գլխավոր հերոսն է։ Պոեմը նախաբանում կրկնում է դիցաբանական սյուժեն։ Թիֆոնոսը Ավրորայի ( հռոմեական դիցաբանությունում արշալույսի աստվածուհի) խնդրանքով ատավածներից ստանում է անմահության պարգևը։ Արդեն ծեր և տկար Տիֆոնոսը խնդրում է իր սիրուհուց ազատել իրեն այդ հավերժական անեծքից և մահ պարգևել իրեն։ Արտասվախառն Ավրորան պատախսանում է, որ նույնիսկ աստվածները չեն կարող չեղարկել իրենց իսկ տված պարգևը։ Դառնացած Տիֆոնոսը հանգրվանում է Ավորոայի գրկում` տենչալով ստանալ այն, ինչը երբեք չի կարող պատահել։


== Ծանոթագրություններ ==
Շարապովա Օխոտա

Շարապովա Օխոտա (ռուս.՝ Шарапова Охота), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերպուխովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 711 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (3278)

Ժողովածու (3278), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3278 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում, 1676  թվականից առաջ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,8x15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 310 թերթից։ Գրված երկսյուն, բոլորագրով, նոտրգրով երկաթագրով։ Ունի կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 մագաղաթ բոլորագիր երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ զարդահյուս և նարնջագույն մետաքս։ Հիշատակարաններ հետագայի՝ 203 թվական (1667 թվական), 203 թվական (18-րդ դար) ։


== Բովանդակություն ==
Համառօտ հավաքումն յաղագս հոգւոյ Յաղագս առաքինութեանց հոգւոյն, Յաղագս Հրեշտակաց (հին թարգմանություն)
Ալբերտի համառոտ հավաքումն աստուածարանականի ճշմարտութեան։
Բարթ․ Մարաղացվոյ Մեկնութիւն Վեցօրէից։


== Ծանոթագրություններ ==
Էմիլ Էռնստ

Էմիլ Էռնստ (գերմ.՝ Emil Ernst, հունիսի 6, 1889(1889-06-06), Նյուարկ, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ - հունիսի 26, 1942(1942-06-26), Մյունստեր, Պրուսիա), գերմանացի աստղագետ, աշխատել է Հայդելբերգ-Կյոնիգշտուլի աստղադիտարանում։
1918 թվականին ավարտել է Հայդելբերգի համալսարանը, որտեղ պաշտպանել է դոկտորական աշխատությունը։ Իր միակ հայտնաբերած աստերոիդը, (705) Էրմինիան, նա հայտնաբերել է 1910 թվակլանի հոկտեմբերի 6-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գեորգի III (Իմերեթի թագավոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գեորգի III (այլ կիրառումներ)Գեորգի III (վրաց.՝ გიორგი III, 16-րդ դար - 1639), Բագրատունիների դինաստիայից, եղել է Իմերեթիի արքայատնից 1605-1639 թվականներին։ Գեորգին եղել է խորթ եղբայրը Իմերեթի Ռոստոմի։ Նրա հեղինակությունը լրջորեն ընկել է Լեվան II Դադյանի՝ Մեգրելիի իշխանի պատճառով, որի ազդեցությունը տարածվում էր Արևմտյան Վրաստանի վրա։ Գեորգին փորձել է սահմանափակել նրա իշխանությունը, բայց չի հաջողվել։ 1623 թվականին Լեվանը մեգրելական բանակի հետ միասին ծանր պարտություն է կրել թագավորական զորքերից։ Դաշնակիցներ փնտրելիս Գեորգին ամուր կապեր է ստեղծել Արևելյան Վրաստանի ազդեցիկ Գեորգի Սաակաձեի հետ, որը օգտագործել է իմերեթական ուժերը ընդդեմ թագավորի` Թեյմուրազ I Կախեթցու։ Սաակաձեի պարտությունից հետո` 1626 թվականին, Գեորգին կապ է հաստատում Թեյմուրազի հետ և ամուսնացնում իր որդուն` Ալեքսանդր III Իմերեթցուն Թեյմուրազի դստեր` Դարեջանի հետ (1629): Սակայն դա չի չի կանխում ֆեոդալական անարխիաները, և   շարունակվում են։ Իր գահակալության ավելի ուշ շրջանում Գեորգին հերթական անգամ Լեվան Դադյանի դեմ է դուրս գալիս, բայց պարտվում է և գերի վերցվում։ Նրան ազատում է որդին` Ալեքսանդրը, բայց Գեորգին երկար չի ապրում, մահանում է 1939 թվականին։
Գեորգի III-ը ամուսնացել է Թամարի հետ։ Նա ունեցել է չորս որդի և մեկ դուստր։

Ալեքսանդր III Իմերեթցի (1609–մարտի 1-1660), Իմերեթիի թագավոր.
Ռոստոմ-1619–1639 թվականներ.
Արքայազն Մամուկ Իմերեթցի, (մահացել է 1654)։


== Գրականություն ==
Вахтанг Гурули, Мераб Вачнадзе, Михаил Александрович Бахтадзе. «История Грузии (с древнейших времён до наших дней)».История Царства Грузинского: Жизнь Имерети


== Ծանոթագրություններ ==
Նոտր Դամ դե Վիկտուար

Նոտր Դամ դե Վիկտուար կամ Հաղթական Տիրամոր եկեղեցի (ֆր.՝ Église Notre-Dame-des-Victoires), փոքր քարե եկեղեցի Քվեբեկի պատմական կենտրոնում՝ ներքին քաղաքում՝ Պլյաս Ռոյալում։ Այն հնագույն եկեղեցական կառույցն է Հյուսիսային Ամերիկայում՝ Մեքսիկայից դեպի հյուսիս, Կանադայի Հռոմեական կաթոլիկ եկեղեցու Քվեբեկի արքեպիսկոպոսարանի գործող ծուխ։


== Պատմություն ==
Տաճարի շինարարությունն սկսվել է 1687 թվականին Սամյուել դը Շամպլենի տան տեղում և ավարտվել 1723 թվականին։
Սկզբում եկեղեցին օծվեց ի պատիվ Մանուկ Հիսուսի։ Նոտր Դամ դե լա Վիկտուար անունը տաճարն ստացել է 1690 թվականին Քվեբեկի մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտից հետո, որտեղ Ուիլյամ Ֆիպսի հրամանատարության ներքո գտնվող անգլիական էքսպեդիցիոն կորպուսը ստիպված է եղել նահանջել։ 1711 թվականին անվանումը կրկին փոխվել է՝ դառնալով Նոտր Դամ դե Վիկտուար, Բրիտանական էսկադրայի հերթական պարտությունից հետո, որը կռվում էր Հովենդեն Ուոքերի հրամանատարության ներքո։ Եկեղեցին գրեթե ամբողջությամբ ավերվել է բրիտանական զորքերի կողմից ռմբակոծության ժամանակ, ինչը նախորդել է 1759 թվականի սեպտեմբերին Աբրահամի դաշտերում տեղի ունեցած ճակատամարտին։ Եկեղեցու ամբողջական վերականգնումն ավարտվել է 1816 թվականին։
1916-1917 թվականներին ճարտարապետ Ֆրանսուա Բելերժեն վերականգնել է եկեղեցու ճակատը։
1929 թվականի հուլիսի 11-ին տաճարն ստացել է պատմական հուշարձանի կարգավիճակ Քվեբեկի պատմական հուշարձանների հանձնաժողովի կողմից։
Վերջին տասնամյակներում բազմիցս վերականգնվել է։ 1988 թվականի հունվարի 1-ին տաճարը դարձել է Կանադայի ազգային պատմական հուշարձան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Church of Notre-Dame-des-Victoires in Québec.
Պախեզեկ Վերին

Պախեզեկ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գիտություն և գիտելիք

«Գիտություն եւ գիտելիքը», գիտական պատկերազարդ ամսաթերթ էր։ Լույս է տեսել 1928—29 թ․թ․-ին, Անտվերպենում (Բելգիա) և 1930—31 թ․թ․-ին՝ Ֆրումոազայում (Ռումինիա)։
Տպագրել է տեղեկություններ, հոդվածներ և ուսումնասիրություններ քիմիայի, ֆիզիկայի, բժշկության, ճարտարապետության, տիեզերական և երկրային երեւույթների, գյուղատնտեսության մասին։ Անդրադարձել է նաև արևի էներգիայի օգտագործման, անտառի պաշտպանության ու մշակման, էլեկտրականությունը նոր բնագավառներում կիրառելու խնդիրներին։ «Հանրագիտակ» բաժնում պատմել է կենցաղային իրերի և նյութերի պատրաստման, նրանց օգտագործման, պատասխանել ընթերցողների հարցերին։
Կենսի Բաս

Կենսի Բաս (ֆր.՝ Quincy-Basse), համայնք Ֆրանսիայում, Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Վիկ սյուր Էն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լանի շրջան։ Փոստային ինդեքս՝ 02420:
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02142։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 231 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 37 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 26-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 11-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը - 70,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 73,2 %)։ 26 աշխատունակ բնակիչներից 23-ը աշխատում էին (13 տղամարդ և 10 կին), անաշխատանք էին 3-ը (2 տղամարդ և 1 կին)։ 11-ը անգործունակ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 5-ը թոշակառու, 2-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրան Ռոզուայի ազգային համալսարի վիճակագրությունը (ֆր.)
Սեկունյագո

Սեկունյագո (իտալերեն՝ Secugnago), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լոդի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 1741 մարդ։ Խտությունը կազմում է՝ 290 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 6 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0377։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Գաուդենսիոս Նովարացին, տոնը նշվում է հունվարի 22-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Վաղր

Վաղր, երկար շեղբով կացնաձև զենքի տեսակ։ Կրել են ազդրի վրա։ Միջնադարյան Հայաստանում եղել են վաղրավորների զորամասեր։ Մովսես Խորենացու վկայությամբ՝ վաղրով է սպանվել Հայոց Երվանդ Դ Վերջին թագավորը։
Ռիպալիմոզանի

Ռիպալիմոզանի (իտալերեն՝ Ripalimosani), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2588 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 78 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 33 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86025, հեռախոսային կոդ՝ +39 0874։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0874 39132
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune@comune.ripalimosani.cb.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.ripalimosani.cb.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկովցի (գյուղ, Կազատինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարկովցիՄարկովցի (ուկրաիներեն՝ Марківці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարկովցի գյուղում բնակվում էր 332 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,933 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 355,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեյիդ-Մահմուդ

Սեյիդ-Մահմուդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լուչանո Բեկկիո

Լուչանո Էկտոր Բեկկիո (իսպ.՝ Luciano Héctor Becchio, դեկտեմբերի 28, 1983(1983-12-28), Կորդովա, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, հանդես է գալիս հարձակվողի դիրքում
«Նորվիչ Սիթի» ակումբից առաջ արգենտինացին հանդես է եկել «Լիդս Յունայթեդում», որի կազմում անցկացրել է 200 խաղ և խփել է ավելի քան 80 գոլ։ Զբաղեցնում է 10-րդ տեղը Անգլիայի առաջնությունում «Լիդս» ակումբի լավագույն ռմբարկուների շարքում։


== Ակումբային Կարիերա ==


=== Կարիերան Իսպանիայում ===
Լուչանոն սկսել է իր կարիերան «Բուենոս-Այրեսում»՝ հանդես գալով «Բոկա Խունիորս» ակումբի երիտասարդական կազմում։ Այն բանից հետո, երբ նրան չհաջողվեց իր տեղն ամրապնդել թիմի հիմնական կազմում, նա որոշում է տեղափոխվել Եվրոպա։ Իր իտալական արմատների շնորհիվ Բեկկիոն ստացել է Իտալիայի քաղաքացիություն, որը նրան թույլ է տալիս խաղալ Իտալիայում՝ չունենալով սահմանափակումներ լեգեոներության տեսանկյունից։ 2003 թվականից մինչև 2008 թվականը Լուչանոն հասցրել է խաղալ իտալական մի շարք ակումբների կազմում, սակայն իսկապես նրան հաջողվեց ամրապնդվել «Մերիդա» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ 2007/08 թվականներին Լուչանոն դարձել է առաջնության լավագույն ռմբարկու իր խփած 22 գնդակներով։ Դա «Մերիդեին» թույլ է տվել ընդգրկվել չորս ուժեղագույնների շարքում և պատմության մեջ առաջին անգամ պայքարել իսպանական Սեգունդայում տեղ գրավելու համար։ Սակայն «Մերիդան» երկու խաղերի արդյունքում զիջել է «Պոնֆերրադինային»։


=== Լիդս Յունայթեդ ===
2008 թվականի ամռանը Լուչանոն մեկնել է մասնակցելու դիտումների Լիդսում։ Նա լավ տպավորություն է թողել «Լիդսի» այդ ժամանակվա մարզիչ Գարի Մակալլիստերի վրա, և հուլիսի 31-ին Յորքշիրի ակումբը նրա հետ կնքել է եռամյա պայմանագիր։ 2009/10 մրցաշրջանում «Լիդսը» շահել է Չեմպիոնշիփին մասնակցելու ուղեգիր, որտեղ զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։ 2013 թվականի հունվարի 1-ին Բեկկիոն խփել է իր 76-րդ գոլը Անգլիայի առաջնությունում և շրջանցել Արթուր Հայդսին՝ դառնալով տասներորդը Անգլիայի առաջնությունում «Լիդսի» ռմբարկուների ցանկում։


== Մրցանակներ և ձեռքբերումներ ==
 «Մերիդա»Իսպանական Սեգունդա Բ-ի կիսաեզրափակչի մասնակից «Լիդս Յունայթեդ»Լիգա 1-ի արծաթե մեդալակիր (անցում Չեմպիոնշիփ)


=== Անձնական մրցանակներ ===
Չեմպիոնշիփ - ամսվա խաղացող ըստ Ֆուտբոլի պրոֆեսիոնալ ասոցացիայի (2010 թվականի նոյեմբեր)
Իսպանական Սեգունդա Բ-ի Պիչիչի հաղթնշանի դափնեկիր որպես 2007/08 մրցաշրջանի լավագույն ռմբարկու (22 տարեկան)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)