Մարկ Այզիկովիչ

Մարկ Լվովիչ Այզիկովիչ (հուլիսի 21, 1946(1946-07-21), Պոլտավա, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 17, 2013(2013-03-17), Բեռլին, Գերմանիա), խորհրդային և ուկրաինացի երաժիշտ, երգիչ, դերասան, կոմպոզիտոր, «Фестиваль» խմբի գեղարվեստական ​​ղեկավար (1983 թվականից) և մենակատար, 1991 թվականից` Բեռլինի «Հրեական երգի թատրոնի» ղեկավար։ 2005 թվականին Նյու Յորքում արժանացել է «Տարվա մարդ» կոչմանը։ 2010 թվականին պարգևատրվել է Գերմանիայի կառավարության կողմից ինտեգրման ուղղությամբ ակտիվ աշխատանքի համար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է մսավաճառի ընտանիքում։ Դպրոցական տարիներին սովորել է Պատանեկան ստեղծագործական թատրոնում, որը լավագույններից մեկն էր Խորհրդային Միությունում։ Դեռ այն ժամանակ նա լավ է երգել, իսկ բեմում մարմնավորել է բացառապես արքայազների։
1970 թվականին ավարտել է Խարկովի գեղարվեստի ինստիտուտը` դերասանական վարպետություն և վոկալ մասնագիտություններով, աշխատել է Դնեպրոպետրովսկի թատրոնում։ 1973 թվականին մեկնել է աշխատելու Սախալինում՝ որպես դերասան-ռեժիսոր, երգել «Прибой» ռեստորանում։
1976 թվականին դարձել է Պոլտավայի «Краяне» ֆոլկլոր ռոք-անսամբլի վոկալիստը։ 1977 թվականին նոյեմբերին նրա հիման վրա կոմպոզիտոր Մաքսիմ Դունաևսկու հետ համատեղ ստեղծել է «Фестиваль» անսամբլը։ Այնուհետև «Фестиваль» համույթը ձայնագրել է նվագախմբային երաժշտություն 36 լեգենդար ֆիլմերի և մուլտֆիլմերի համար, ինչպիսիք են` «Դ'Արտանյանը և երեք հրացանակիրները», «Ախ, վոդևիլ, վոդևիլ...», «Թռչող նավը», «Վաճառված ծիծաղ», «Յոթ երջանիկ նոտա», «Վստահություն, որը պայթեց», «Գանձերի կղզի», «Լուսավոր անձնավորություն» և այլն։ Համերգային շրջագայությունների ժամանակ անսամբլի հետ ելույթ են ունեցել Միխայիլ Բոյարսկին, Նիկոլայ Կարաչենցովը, Պավել Սմեյանը, Ժաննա Ռոժդեստվենսկայան, Լյուդմիլա Լարինան, Իրինա Պոնարովսկայան։
1990 թվականին՝ խմբի ցրվելուց հետո, Այզիկովիչը մեկնել է Գերմանիա։ Իր արտասահմանյան կարիերայի սկիզբ դարձել իդիշով գերմանացի կատարող Կարստեն Տրոյկեի հետ․ նա իր ծրագիր է հրավիրել Մարկին, որը եղել է այդ լեզվի կրող, բայց նախկինում պրոֆեսիոնալ մակարդակում երբեք չէր բախվել հրեա բանահյուսության հետ։ Մի քանի տարի անց Այզիկովիչն արդեն հանդես է եկել իր մենահամերգներով, դարձել է 20-ից ավելի ֆիլմերի և երաժշտական ​​ներկայացումների երաժշտության հեղինակ։ Գերմանիայում Այզիկովիչը նկարահանվել է 6 գեղարվեստական ​​ֆիլմերում, կատարել շուրջ տասը դեր թատրոնի բեմում, ձայնագրել 11 ձայնասկավառակ հրեական երգերով և պատրաստել 7 համերգային ծրագիր։ 1991 թվականին նա ստեղծել և ղեկավարել է Բեռլինի «Հրեական երգի թատրոնը», որի հետ շրջագայել է գրեթե ամբողջ Եվրոպայում։ Տասը տարվա ընթացքում թատրոնում տեղի է ունեցել 12 պրեմիերա՝ Շոլոմ-Ալեյխեմի «Տեվյեն կաթնավաճառ», «Հոբը» Ի․ Ռոտի վեպի հիման վրա, Ի․ Մանգերի «Մեգիլան», Մ․ Սաֆիրի «Խումեշլիդերը», ինչպես նաև ժամանակակից ստեղծագործություններ։
Մահացել է 2013 թվականի մարտի 17-ին Բեռլինում, ուռուցքային հիվանդությունից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերեր կինոյում ===
1981 թվական՝ «Ուր պիտի կորչի», վոկալ-գործիքային անսամբլի մասնակից, որը ձայնակցում է Միխայիլ Բոյարսկու հերոսին «Остановись!» և «Городские цветы» երգերի կատարումներում
1981 թվական՝ «Յոթ երջանիկ նոտաներ»՝ էպիզոդ
1981 թվական՝ «Վաճառված ծիծաղելը»՝ տղամարդ Բարոն Տեչի շքախմբում
1999 թվական՝ «Անբարենպաստ իրադարձություն» (Գերմանիա)
2003 թվական՝ «Բաբի Յառ»՝ Կանտոր


== Աուդիոձայնագրություններ Մարկ Այզիկովիչի մասնակցությամբ ==
1982 թվական՝ «Թրչող նավը»՝ Պոլկան
1983 թվական՝ «Երեք հրացանակիրներ» (վինիլ)՝ Պորտոս


== Սկավառակագրություն ==
1993 թվական՝ «Der Fremde», (CD)
1996 թվական՝ «Jedeach Bridelach», (CD)
1999 թվական՝ «Ռուսական և ուկրաինական երգեր», (CD)
2001 թվական՝ «In jiddischn wort» (CD)
2007 թվական՝ «Nisht Geshtojgn, Nisht Geflojgn», (CD)
2009 թվական՝ «A Spil af Yiddish», (CD)


== Մ. Այզիկովիչի կատարմամբ հայտնի երգեր ==
«Баллада об опасной дороге» (երաժշտությունը՝ Մաքսիմ Դունաևսկու, տեքստը՝ Յուրի Ռյաշենցևի)
«Листья жгут» (երաժշտությունը՝ Մաքսիմ Դունաևսկու, տեքստը՝ Նաում Օլևի)
«Венецианский музыкант» (երաժշտությունը և տեքստը՝ Կոնստանտին Նիկոլսկու)
«Монолог нужного человека» (երաժշտությունը՝ Լորա Կվինտի, տեքստը՝ Վլադիմիր Ալենիկովի)
«Не судьба!» (երաժշտությունը՝ Դմիտրի Դանինի, տեքստը՝ Նաում Օլևի)


== Ծանութագրություններ ==