armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սեյտնաֆե Սետվելև

Սեյտնաֆե Սեյտվելև (Ղրիմի թաթարերեն՝ Seytnafe Seytveliyev, մայիսի 29, 1919(1919-05-29), Բելոգորսկի շրջան, ԽՍՀՄ - մարտի 13, 1983(1983-03-13), Խուջանդ, Տաջիկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Խորհրդային բանակի զորավարը, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս (1944 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Սեյտնաֆե Սեյտվելևը ծնվել է 1919 թվականի մայիսի 29-ին, Տավ-Կիպչակ գյուղում (Ղրիմի Բելոգորսկի շրջան):: Ավագ դպրոցը ավարտելուց հետո նա աշխատել է կոլեկտիվ ֆերմայում։ 1939 թվականին Սեյտնաֆեն կանչվել է ծառայելու բանվորական և գյուղացիական կարմիր բանակում։ Ավարտել է կրտսեր հրամանատարների դպրոցը։ Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբից եղել է նրա ճակատներում։ Վիրավորվել է մարտում։ Ավագ սերժանտը մինչև 1944 թվականի հունիսը ղեկավարել է 1-ին Բելառուսական ճակատի 48-րդ բանակի 96-րդ հետևակային բաժնի, 350-րդ հետևակային բաժնի և 350-րդ հետևակային գնդերը։ Աչքի է ընկել Բելոռուսական ԽՍՀ ազատագրման ժամանակ։


== Պատերազմական գործունեություն ==
Սեյտվելևը 1944 թվականի հունիսի 25-ին մասնակցել է գերմանական պաշտպանության ճեղքումին Ժլոբինի շրջանում, իսկ 1944 թվականի հուլիսի 2-3-ի գիշերը Մարինա Գորկա քաղաքի մոտ տեղի ունեցած մարտերին։ Իր անձնակազմի հետ միասին նոկաուտի Է ենթարկել տասնհինգ գերմանական տանկեր։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1944 թվականի սեպտեմբերի 25-ի հրամանագրով «ճակատում գերմանական զավթիչների դեմ հրամանատարության մարտական ​​առաջադրանքների օրինակելի կատարման և միաժամանակ ցուցաբերած արիության ու հերոսության համար» ավագ սերժանտ Սեյտնաֆե Սեյտվելևին շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի բարձր կոչում՝ Լենինի շքանշան և Ոսկե Աստղ մեդալ։
1946 թվականին Սեյտվելևը զորացրվել է վարպետի կոչումով։ 

Ավարտել է գյուղատնտեսական դպրոցը։ Մինսկի պատվավոր քաղաքացի է։ Պարգևատրվել է նաև Կարմիր դրոշի և Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշաններով, մի շարք մեդալներով։


== Մահ ==
Սեյտնաֆե Սեյտվելևը մահացել է 1983 թվականի մարտի 13-ին։


== Պարգևներ ==
1944 թվական սեպտեմբերի 25, Խորհրդային Միության հերոս
1944 թվական սեպտեմբերի 25, Լենինի շքանշան
1944 թվական օգոստոսի 28, «Կարմիր դրոշի շքանշան»
1945 թվական հուլիսի 23, Հայրենական պատերազմի շքանշան
1943 թվական դեկտեմբերի 26, «Խիզախության համար» մեդալ
Մինսկի պատվավոր քաղաքացի


== Գրականություն ==
Э. Умеров. Къараман // Ленин байрагъы. 1967. 14 марта. С. 4
А. Османов. Гъалебе ёлу // Ленин байрагъы. 1977. 10 марта. С. 4
Сейтнафе Сейтвелиев [некролог] // Ленин байрагъы. 1983. 19 марта. С. 4


== Ծանոթագրություններ ==
Սակիի շրջան

Սակիի շրջան (ուկրաիներեն՝ Сакський район, Ղրիմի թաթարերեն՝ Saq rayonı), շրջան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սակի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2257 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 77896 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Լորենցո Վալլա

Լորենցո Վալլա (Lorenzo Valla, 1407, Հռոմ, Պապական մարզ - օգոստոսի 1, 1457, Հռոմ, Պապական մարզ), իտալացի հումանիստ, պատմա-բանասիրական քննադատ։ Հիմնավորել է և պաշտպանել է էպիկուրեիզմի գաղափարը։ Բնական է համարում այն, ինչը ծառայում է ինքնապաշտպանությանը, հաճույքին, մարդու երջանկությանը։


== Կենսագրություն ==
Հորական և մորական կողմից Վալլան սերում էր կուրեալների ընտանիքից։ Հայրը՝ Լորենցո Լուկան եղել է փաստաբան։ 1420 թվականին հոր մահից հետո Վալլան մնաց մոր՝ Կատերինի և հորեղբայր՝ Մելխիորա Սկրիվանիի խնամակալության ներքո։ Մանկությունը և վաղ երիտասարդությունը նա անցկացրել է Մարտին V-ի կուրիայում, որտեղ այդ ժամանակ խմբավորվում էր հումանիստների խմբակը։
Վալլայի վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել Քվինթիլիանուսը, որի «Բանախոսի կրթության մասին» աշխատությունը հայտնաբերել է 1416 թվականին: Վալլան Քվինթիլիանուսին գիտեր գրեթե անգիր և իր առաջին «Քվինթիլիանուսու համեմատությունը Կիկերոնի հետ» աշխատությունում (որը չի պահպանվել)չի վախեցել նրան վեր դասել հումանիստների Աստծուց՝ Կիկերոնից։ Չստանալով կուրիում տեղ Վալլան տեղափոխվում է Պավիա, որտեղ դասավանդել է մասնավոր դպրոցում 1429 թվականին, իսկ 1431 թվականին ինստիտուտում։
1435 թվականից Վալլան դառնում է նեապոլիտանական թագավոր Ալֆոնս V Մեծահոգու քարտուղարը, քանի որ Ալֆոնսը թշնամացել էր պապական կուրիայի հետ։ 1444 թվականին Վալլան ընկնում է ինկվիզիցիայի դատարանի տակ, բայց փրկվում է թագավորի ընդառաջության շնորհիվ։ 1448 թվականին վերադառնում է Հռոմ։
Լորենցո Վիլլան չի ամուսնացել, բայց Հռոմում նա ուներ ընկերուհի, ով ծնել է նրա համար 3 երեխա։ Ամուսնության մերժումը բացատրվում է, ըստ երևույթին, հումանիստի ձգտումով ընդունել օծումը։ Վալլան մահացել է 1457 թվականին և թաղվել է Հռոմում։


== Գրականություն ==
Լորենցո Վալլա: «Ճշմարիտ և կեղծ բարեկացության մասին։ Կամքի ազատության մասին»։ Թարգմանություն լատիներենից։
Ա.Ի. Հոմենտովսկայա։ «Լորենցո Վալլի՝ մեծ իտալացի հումանիստ»։ 1964
The Cambridge companion to Renaissance philosophy, ed. by James Hankins. Cambridge, 2007


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Об истинном и ложном благе» (факсимиле издания 1519 года)
Русский перевод трудов «О подложности Константинова дара», «О монашеском обете» и «История деяний Фердинанда»
«О подложности Константинова дара» и самый «Константинов дар», лат. и англ.
«О красотах латинского языка» (факсимиле издания 1544 года)
«О красотах латинского языка» (факсимиле издания 1493 года)
Лоренцо Валла в Стэнфордской философской энциклопедии (англ.)
The Cambridge Companion to Renaissance philosophy
Могила Л.Валлы в Латеранской базилике
Վիլիվալլա (գյուղ, Պյուհալեպա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիլիվալլաՎիլիվալլա (էստ․՝ Vilivalla), գյուղ Էստոնիայի Հիյումաա նահանգի Պյուհալեպա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նիվ

Նիվ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 12-15 կմ հարավ-արևելք, Ճորոխ գետի ձախ կողմում։


== Պատմություն ==
Հայ բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 20 տուն հայ և 12 թուրք բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Նիվն ուներ 1262 թվականին կառուցված Ս. Աստվածածին (կամ Ս. Նիկողայոս) եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր Ներսիսյան վարժարանը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր Անտանտ

Փոքր Անտանտ, Չեխոսլովակիայի, Ռումինիայի և Հարավսլավիայի միջև 1920–1921 թվականներին ստեղծված դաշինք, որ նպատակ ուներ պահպանել առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Կենտրոնական և Հարավ-Արևելյան Եվրոպայում ստեղծված ուժերի հարաբերակցությունը։ Այն Ֆրանսիայի կազմակերպած ռազմա-քաղաքական դաշինքների կարևոր օղակներից էր 1920–1930-ական թվականներին։ 


== Պատմություն և անկում ==
Փոքր Անտանտը 1921 թվականի հուլիսի 18-ի ռումինա-լեհական հակասովետական դաշինքով կապված էր Լեհաստանի հետ։ Եվրոպայում Ֆրանսիայի դիրքերի թուլացումը, որ հետևանք էր 1924 թվականին Դաուեսի պլանի ընդունման և 1925 թվականին Լոկառնոյի պայմանագրերի կնքման, պայմանավորեց նաև Փոքր Անտանտի թուլացումը։ Ձգտելով պահպանել իր ազդեցությունը Փոքր Անտանտի մասնակիցների վրա՝ Ֆրանսիան 1924–1927 թվականներին նրանց հետ կնքեց ռազմա-քաղաքական համաձայնագրեր, որոնց նշանակությունը, սակայն, արժեզրկվում էր Անգլիայի, Հունգարիայի և հատկապես Իտալիայի հետ Ռումինիայի մերձեցմամբ (1926 թվականի Իտալո-Ռումինական բարեկամության պայմանագիրը)։ Փոքր Անտանտի համակարգում նոր ճեղքվածք բաց արին Հարավսլավիայի պայմանագրերը Բուլղարիայի (1937 թվականի հունվարի 14) և Իտալիայի հետ (1937 թվականի մարտի 25)։ Մյունխենի համաձայնագրի (1938) կնքումով, որի արդյունքը եղավ Չեխոսլովակիայի զավթումը հիտլերյան Գերմանիայի կողմից, Փոքր Անտանտը դադարեց գոյություն ունենալուց։


== Աղբյուրներ ==
Dowling, Maria, 2002. Czechoslovakia. New York, NY։ Oxford University Press.
Fink, Carole, Axel Frohn, and Jürgen Heideking, 2002. Genoa, Rapallo, and European Reconstruction in 1922. Cambridge, UK։ Cambridge University Press.
Gilbert, Felix and David Clay Large, 1991. The End of European Era, 1890 to Present. 4th edition worldwide. 1st edition in the Czech Republic. Prague։ Mladá fronta.
Glasgow, George, 1926. From Dawes to Locarno; Being a Critical Record of an Important Achievement in European Diplomacy, 1924—1925. Ayer Publishing.
Gordon, Craig A. and Felix Gilbert (eds), 1994. The Diplomats, 1919—1939. Princeton, NJ։ Princeton University Press.
Nálevka, Vladimír, 2000. The World Politics in the Twentieth Century (I.) [Světová politika ve 20. století (I.)]. 1st edition. Prague։ Aleš Skřivan.
Osmanczyk, Edmund Jan, 2002. Encyclopedia of the United Nations and International Agreements. New York, NY։ Routledge.
Pact of the Organization of the Little Entente. In։ Recueil des traites SDN, v. CXXXIX, p. 233. Available from http://www.mfa.gov.yu/History/poa_e.html Archived 2007-12-31 at the Wayback Machine.
Protheroe, Gerald J., 2006. Searching for Security in a New Europe. New York, NY։ Routledge.
Ragsdale, Hugh, 2004. The Soviets, the Munich Crisis, and the Coming of World War II. Cambridge, UK։ Cambridge University Press.
Spielvogel, Jackson J., 2005. Western Civilization: Volume II: Since 1500. Thomson Wadsworth.
Zeman, Zbyněk and Antonín Klimek, 1997. The Life of Edvard Benes 1884—1948: Czechoslovakia in Peace and War. Oxford, UK։ Oxford University Press.
Ջորջո Մորանդի

Մորանդի Զորջո (իտալերեն՝ Giorgio Morandi, հուլիսի 20, 1890(1890-07-20)[…], Բոլոնիա, Իտալիա - հունիսի 18, 1964(1964-06-18)[…], Բոլոնիա, Իտալիա), իտալացի նկարիչ։
Սովորել է Բոլոնիայի Գեղարվեստի ակադեմիայում (1907-1913), որտեղ դասավանդել է 1930-1956 թվականներին։ Կրել է Պոլ Սեզանի և կուբիզմի ազդեցությունը, հարել «մետաֆիզիկական գեղանկարչությանը» (1919-1922 թվականներին՝ «Վալորի պլաստիչի» խմբավորման անդամ)։ Նկարել է հիմնականում նատյուրմորտներ։ 1920-ական թթ․ կեսերին կերպարային կառուցվածքի մաքրախնդրությունը, իրերի երկրաչափական վերացականությունը («Մետաֆիզիկական նատյուրմորտ»,1918, Էրմիտաժ, Լենինգրադ) Մորանդիի արվեստում վերափոխվել են քնարականության, առարկայական աշխարհի զուգորդված ընկալման («Նատյուրմորտ», 1944)։ Մորանդիի գեղանկարչությանը բնորոշ է բանաստեղծական-հայեցողական տրամադրությունը, իրականության և նկարչի իդեալի յուրատիպ զուգորդումը։ Ստեղծել է նաև բնանկարներ, աշխատել օֆորտի տեխնիկայով։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոնիո

Անտոնիո(իտալերեն և իսպաներեն` Antonio) հին հռոմեական Անտոնիոս (լատ.՝ Antonius) անվան իտալական և իսպանական ձևն է։


== Անունը կրողները ==

Անտոնիո Ադան (Antonio Adán Garrido, *1987 թ.)` իսպանացի ֆուտբոլիստ
Անտոնիո Ալեգրի դա Կորեջիո (Antonio da Correggio, 1489-1534 թթ.)` իտալացի նկարիչ
Անտոնիո Բանդերաս (José Antonio Domínguez Banderas, *1960 թ.Մալագա,Անդալուսիա,Իսպանիա)` իսպանացի դերասան
Անտոնիո Գրամշի (Antonio Gramsci, 1891-1937 թթ.)` իտալացի բանվորական շարժման գործիչ
Անտոնիո դե Նեբրիխա (Antonio, 1441-1522 թթ.)` իսպանացի բանասեր
Անտոնիո դի Օլիվեյրա Սալազար (António 1889-1970 թթ., )` պորտուգալացի պետական գործիչ
Անտոնիո Լաբրիոլա (Antonio Labriola, 1843-1904 թթ.)` իտալացի փիլիսոփա, մարքսիզմի տեսաբան
Անտոնիո Կանովա (Antonio Canova, 1757-1822 թթ.)` իտալացի քանդակագործ
Անտոնիո Կոնտե (Antonio Conte, *1969 թ.)` իտալացի ֆուտբոլիստ
Անտոնիո Մաչադո (Antonio Machado Ruiz, 1875-1939 թթ.)` իտալացի բանաստեղծ
Անտոնիո Մասեո (Antonio Maceo Grajales, 1845-96 թթ.)` Կուբայի ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ
Անտոնիո Սալիերի (Antonio, 1750-1825 թթ.)` իտալացի երգահան, դիրիժոր և մանկավարժ
Անտոնիո Սանաբրիա (Armeldo Antonio Sanabria Ayala, 1966 թ.)` պարագվայցի ֆուտբոլիստ
Անտոնիո Ստրադիվարի (Antonio Stradivari, 1644-1737 թթ.)` լարային գործիքների իտալացի վարպետ
Անտոնիո Վալենսիա (Luis Antonio Valencia Mosquera, *1985 թ.)` էկվադորցի ֆուտբոլիստ
Անտոնիո Վիվալդի (Antonio Lucio Vivaldi, 1678-1741 թթ.)` իտալացի կոմպոզիտոր, դիրիժոր և մանկավարժ
Անտոնիո Տրեբիչիանի (Antonio Trebeciani, *1938 թ.Հռոմ)` իտալացի նախկին մարզիչ
Անտոնիո Քալդարա (Antonio Caldara, 1670-1736 թթ.)` իտալացի երգահան


== Ծանոթագրություններ ==
Պարանա (այլ կիրառումներ)

Պարանա, կարող է վերաբերել՝

Պարանա - Էնտրե Ռիոս արգենտինական նահանգի մայրաքաղաքը
Պարանա - գետ Հարավային Ամերիկայում, Բրազիլիայում և Արգենտինայում, մեծությամբ երկրորդը Ամազոնից հետո
Պարանա - նահանգ Բրազիլիայի հարավում
Բեկուր

Բեկուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պալմանովա

Պալմանովա (իտալերեն՝ Palmanova), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5444 մարդ 2015 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 409,32 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13,3 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33057։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Կոմունայի հովանավորներն են սուրբ առաքյալ և ավետարանիչ Մարկոսը, սուրբ Հուստինա Պադուացին։ Տոնը նշվում է հոկտեմբերի 7-ին։
Պալմանովայում հատկապես հարգում են հաղորդությունը և Քավության տոնը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Առաջին հրաձգային գումարտակ (Ասկերանի պաշտպանական շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Առաջին հրաձգային գումարտակ (այլ կիրառումներ)Առաջին հրաձգային գումարտակ, Ասկերանի պաշտպանական շրջանի ստորաբաժանում։ Կազմավորվել է 1992 թվականի սեպտեմբերի 1-ին՝ Ասկերանի շրջանի Շոշ, Մզնեք, Կարմիրգյուղ, Քարաշեն, Հարավ, Քռասնի, Դահրազ, Սառնաղբյուր. Մխիթարաշեն գյուղերի ինքնապաշտպանական ջոկատների ու առանձին վաշտերի հիմքի վրա։ 1991-1994 թվականներին գումարտակը կամ նրա առանձին ստորաբաժանումներ մասնակցել են Շահումյանի (Վերինշեն. էլքեջ, Բուզլուխ, Մանաշիդ), Մարտակերտի (Թալիշ, Կուսապատ, Մեծշեն, Մաղավուզ, Մոխրաթաղ, հեռուստաաշտարակի, «Պուշկենյալ» բարձունքներ, Ղազանչի, Ջրաբերդ), Ասկերանի (Ջամիլլու, Դահրազ, Սառնաղբյուր, Խրամութ. Ասկերան), Շուշիի (Քարինտակ, Զառսլու, Մալիբեկլու, Ղուշչիլար, Շուշի), Մարտունիի (Ղարադաղլու), Աղդամի (ԱվդալԳյուլափլու, Շելլի, Փոլադլու. Ղարադաղլու, Աղդամ. Քյանգառլի, Գյուլիջա, «Ուղտի մեջք» և «Եղդիխւման» բարձունքներ), Ֆիզուլիի (Հորադիզ) շրջանների, Կրկժանի (Ստերիանակերտի արվարձան) ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Հրամանատար՝ Վ. Սաֆարյան։ Գումարտակից ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 1-ին ու 2-րդ աստիճանի և ՀՀ 2-րդ աստիճանի «Մարտական խաչ» շքանշաններով պարգևատրվել է Վ. Սաֆարյանը. ԼՂՀ «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով՝ Լ. Կարապետյանը. է. Բարսեղյանը. Ս. Վարդանյանը (հետմահու). Ա. Թհանյանը. Գ. Բաղդասարյանը, Ռ. Ավանեսյանը. Գ. Ծատրյանը. Ա. և Ռ. Մարգարյանները. Ա. Ստեփանյանը. Մ. Ահաանյանը, Ս. Բալայանը. Ա. Բաբայանը, Կ. Մելքումյանը. Ռ. Արզումանյանը, ՀՀ 2-րդ աստիճանի «Մարտական խաչ» շքանշանով՝ Ն. Վանյանը։ Զոհվել է գումարտակի 58 ազատամարտիկ։
Պերխովսկոե Լեսնիչեստվո

Պերխովսկոե Լեսնիչեստվո (ռուս.՝ Перховское Лесничество), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լի Ջեյ Կոբբ

Լի Ջեյ Կոբբ (անգլ.՝ Lee J. Cobb, իսկական անուն ազգանունը՝ Լեո Ջեյկոբ, դեկտեմբերի 8, 1911(1911-12-08)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - փետրվարի 11, 1976(1976-02-11), Վուդլենդ Հիլզ, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ ), հրեական ծագումով ամերիկացի դերասան։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Լի Ջեյ Կոբբը ծնվել է 1911 թվականին Նյու Յորքում Ռուսական կայսրությունից գաղթած հրեական ծագում ունեցող ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Բենջամին Ջեյկոբը, աշխատում էր Նյու Յորքի թերթերից մեկի խմբագրությունում որպես տեքստերի հավաքող, մայրը՝ Քեյթ Նայլեխտը պարզապես տնային տնտեսուհի էր։ Սովորել է Նյու Յորքի համալսարանում, որից հետո 1934 թվականին նկարահանվում է իր առաջին՝ 1934 թվականին «Անհետացող ստվերներ» ֆիլմում։ Մեկ տարի անց ընդունվում է Մանհեթենի թատերական ընկերություններից մեկում, որտեղ սկսում է խաղալ մինչև 1940-ական թթ. վերջը։ Լի Ջեյ Կոբբի առաջին մեծ դերերն են «Բերնադետի երգը» (1943) և «Աննան ու Սիամի թագավորը» (1946) ֆիլմերը։
1950 թ. Կոբբին մեղադրեցին հակաամերիկյան գործունեության համար, ելնելով նրա քաղաքական հայացքներից, որպես կոմունիզմի հետևորդ, քանի որ նա մասնակցություն էր ունեցել բարեգործական ընկերությունների գործողություններին, որոնք կասկածվում էին կոմունիստական կապեր ունենալու համար։ Մոտ 2 տարի նա հրաժարվում էր որևէ ցուցմունքներ տալ նրա գործը հետաքննող կոմիտեին, մինչև Հոլիվուդում նրա հեղինակության հարցը բարձրացվեց, որից հետո միայն նա գնաց զիջումների։ Ցուցմունքների մեջ նա հայտնեց քննական մարմիններին այն անձանց մասին, ովքեր համագործակցում էին կոմունիստների հետ։ Իր այս արարքը հետագայում նա բացատրեց, որ չանելու դեպքում նա կարող էր մնալ առանց աշխատանքի։
Այս գործի ավարտից հետո էկրան բարձրացավ նրա մասնակցությամբ ամենահայտնի ֆիլմերից մեկը՝ ռեժիսոր Էլիա Կազանի «Նավահանգստում» դրաման, որտեղ Կոբբի մարմնավորած գանգստեր Ջաննի Ֆրինդլիի հերոսի համար ներկայացվեց Օսկարի։ Ֆիլմը մեծ հաջողություն ունեցավ արժանանալով 8 Օսկարի, որոնց թվում Օսկար լավագույն ֆիլմի համար։
Հաջորդ մեծ դերը Սիդնի Լյումետի ռեժիսորական դեբյուտում՝ «12 կատաղած տղամարդ» ֆիլմում № 3 երդվյալ ատենակալի դերն էր։ Մեկ տարի անց Կոբբը երկրորդ անգամ ներկայացվեց Օսկարի Ֆեոդոր Դոստոևսկու «Կարամազով եղբայրներ» վեպի Հոլիվուդյան էկրանավորման մեջ Ֆեոդոր Կարամազովի դերի համար։
1960 թթ. Կոբբը ավելի շատ նկարահանվում էր հեռուստատեսությունում, որոնցից հաջողված էր «Վաճառականի մահը» հեռուստաֆիլմը, որի համար նա ներկայացվեց Էմմիի։ Վերջին մեծ աշխատանքներից մեկը 1973 թվականին նկարահանված «Սատանա քշողը» միստիկական սարսափ ֆիլմն էր, որտեղ նա խաղում էր ոստիկանության լեյտենանտի դերը։
Լի Ջեյ Կոբբը մահացել է 1976 թվականին սուր ինֆարկտից, Կալիֆորնայի Վուդլենդ Հիլզ քաղաքում։


== Անձնական կյանք ==
Կոբբը 2 անգամ ամուսնացած է եղել։ Առաջին կինը ազգությամբ հրեա թատրոնի դերասանուհի Հելեն Բեվերլին էր (1916 - 2011)։ Նրանց աղջիկը դարձավ դերասանուհի Ջուլի Կոբբ (ծն. 1947)։


== Ֆիլմագրություն ==
Ընդհանուր թվով խաղացել է մոտ 100 ֆիլմում, առավել նշանավորներն են.


== Մրցանակներ ==
2 անգամ ներկայացվել է Օսկարի, որպես երկրորդ պլանի դերասան, 3 անգամ ներկայացվել է Էմմիի, 2 անգամ Ոսկե Գլոբուսի և այլն։


== Պատկերներ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Internet Movie Database կայքում(չաշխատող հղում)
Internet Broadway Database կայքում
ԿինոՊոիսկ կայքում
Աստերոիդների ցանկ (142301-142400)

Աստերոիդների ցանկ (142201-142300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (142401-142500)
 Աստերոիդների ցանկ (142201-142300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (142401-142500)
Կուչեսարա

Կուչեսարա (ռուս.՝ Кучесара), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում, Ուստյուժենսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յագորբա գետի ձախ ափում՝ 8,1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոլոգա գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Վերին Վոլգայից մինչև Կույբիշի։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010200412110000008215
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000821
Ավազանի կոդը - 08.01.02.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սոբիչևո (գյուղ, Շոստկայի շրջան)

Սոբիչևո (ուկրաիներեն՝ Собичеве), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սոբիչևո գյուղում բնակվում էր 641 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բեռնավիլ

Բեռնավիլ (ֆր.՝  Bernaville), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 998 մարդ, բնակչության խտությունը` 57.55 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.34 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 28 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 669 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 488-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 181։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,9 %։ 488 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 415 անձ (229 տղամարդ և 186 կին)։ Գործազուրկ են եղել 73 անձ (34 տղամարդ և 39 կին)։ 181 անաշխատունակներից 62 եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 67-ը` թոշակառուներ, իսկ 52-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Աշխարհի ամենախորը լճերի ցանկ

Աշխարհի խոր լճերի ցանկում, աշխարհի խոշորագույն լճերը ներկայացված են ըստ խորության նվազման կարգի։
Աշխարհի տարբեր մասերում գտնվող ամենախոր լճերը թվարկված են այբբենական կարգով։


== Աշխարհի խոր լճեր ==


== Աշխարհի ամենախորը լճեր ==


== Տես նաև ==
Ռուսաստանի ամենախոր լճերի ցանկ
Աշխարհի խոշորագուն լճերի ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.worldlakes.org/lakeprofiles.asp?anchor=deepest
https://www.google.com/maps/search/http:%2F%2Fgoogis.info%2Fload%2F0-0-0-575-20/@40.5524394,44.6632259,12z/data=!3m1!4b1


== Ծանոթագրություններ ==
Մինաս Պարսամյան

Հակոբ Պերպերյան (ոչ վաղ քան 1814, Կեսարիա, Թուրքիա - հունիսի 30, 1916(1916-06-30)), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Բարձրագույն բժշկական կրթություն է ունեցել։ 1914 թվականին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և Երզնկայի Ազիզիեի զինվորական հիվանդանոցում զինվորական բժիշկ ծառայել։
1915 թվականի հունիսի 30-ին մահացել է ժանտախտից։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակ ագրուածվաւերական փաստերով, Կ. Պոլիս, 1919։
Մեզպուրեան Արթօ, Հայ եւ ծագումով հայ բժիշկներ։ Այբուբենական համառօտ անուանացանկ (1688-1940), Իսթանպուլ, 1940։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Յուրիևկա (գյուղ, Նովոուկրաինկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅուրիևկաՅուրիևկա (ուկրաիներեն՝ Юрївка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յուրիևկա գյուղում բնակվում էր 131 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆլակսլանդեն

Ֆլակսլանդեն (գերմ.՝ Flachslanden), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Անսբախի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2388 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 41,00 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 71 146։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 15 քաղաքային շրջանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Էդուար Կլապարեդ

Էդուար Կլապարեդ (ֆր.՝ Édouard Claparède), (մարտի 24, 1873(1873-03-24)[…], Ժնև, Շվեյցարիա - սեպտեմբերի 29, 1940(1940-09-29), Ժնև, Շվեյցարիա), շվեյցարացի հոգեբան։


== Աշխատանք ==
Ժնևի համալսարանի պրոֆեսոր (1908 թվականից), Ժնևի Ժ. Ժ. Ռուսոյի անվան մանկավարժական ինստիտուտ - (1912 թվական, մանկավարժական հոգեբանության փորձարարական հետազոտությունների միջազգային կենտրոն) և «Հոգետեխնիկայի միջազգային ընկերության» (1920 թվական) հիմնադիր։ Շուրջ մեկ տարի զբաղվել է կլինիկական և փորձարարական աշխատանքներով Փարիզի Սալպետրիերի հիվանդանոցում։


== Գործունեություն ==
Կլապարեդի հոգեբանությունը հակադրել է ասոցիանիզմին, հարել Վ. Վունդի, Թ. Ռիբոյի և Ու. Զեմսի գաղափարներին, զարգացրել գիտակցության ակտիվության մասին ուսմունքը։ Կլապարեդը «ֆունկցիոնալ հոգեբանության» ներկայացուցիչ է։ Կլապարեդն առաջ է քաշել օնտոգենեզի ընդհանրացման պրոցեսում որակապես տարբեր մակարդակների մասին գաղափարը, որը որոշակի ազդեցություն է ունեցել գենետիկական հոգեբանության վրա։ Հայտնի է Կլապերեդի խաղի տեսությունը։ 1920 թվականին Էդուարդ Կլապարեդը հիմնադրել է «Միջազգային Հասարակական հոգետեխնոլոգիան»։


== Արտաքին հղումներ ==
Էդուար Կլապարեդի կենսագրությունը Archived 2014-02-22 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վերադարձ չկա (ֆիլմ, 1973)

«Վերադարձ չկա» (ռուս.՝ «Возврата нет»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, նկարահանվել է ռեժիսոր Ալեքսեյ Սալտիկովի կողմից Անատոլի Կալինինի համանուն վեպի հիման վրա։
Նոնա Մորդյուկովան Անտոնինա Կաշիրինայի դերի համար «Խորհրդային էկրան» ամսագրի հարցման արդյունքներով ճանաչվել է  «Տարվա լավագույն դերասանուհի»։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը ներկայացնում է Դոն գետի ափին Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին և դրանից հետո տեղի ունեցող իրադարձությունները, որոնք տեղի են ունենում գրեթե քսան տարվա ընթացքում։ Ֆիլմի կենտրոնում քաջարի և ուժեղ կնոջ՝ Անտոնինա Կաշիրինայի սիրո պատմությունն է պատերազմի ժամանակ իրեն փրկված սպա Նիկիտինի հանդեպ։
«Սերը առանց ուրախության էր, բաժանումը կլինի առանց վշտի»,- ասել է Անտոնինան Նևերովին հրաժեշտ տալու ժամանակ։
Եթե Մորդյուկովան իր հերոսուհու մեջ փոխանցել է մայր հայրենիքի սերը, ապա լքված կնոջ ողբերգությունը, ապա Դվորժեցկին իր հերոսի մեջ ցույց է տվել մի մարդու ողբերգություն, որը չի կարողանում ընտրություն կատարել պարտքի զգացողության և իր կնոջ հարսի նկատմամբ նոր սիրո միջև։ Ու թեև ընտանեկան բարդ իրավիճակում բոլոր հերոսներին համար դեպի հետ վերադարձ չկա, չնայած ցավին ու կորստին, նրանք կկարողանան պահպանել իրենց մարդկային արժանապատվությունը ։


== Դերերում ==
ԴրվագներումՆիկոլայ Սմիռնով - Տրոֆիմիչ
Ստեպան Բուբնով - Մաքսիմ Մաքսիմովիչ Պաշկով, դպրոցի տնօրեն
Ալեքսեյ Բորզունով - Կոնստանտին Սուխարև, կուսակցության շրջկոմի հրահանգիչ
Վյաչեսլավ Կոտյոնոչկին - լաստանավորդ
Չեսլավ Մոիսեև
Վալենտինա Բելյաևա - ուսուցիչ
Տատյանա Բիզյաևա - ուսուցիչ
Վիկտոր Վոլկով - կուսակցության շրջկոմի հրահանգիչ
Էրվին Կնաուսմյուլեր - լուսագրերում նշված չէ


== Փաստեր ==
Ֆիլմը 65-րդ տեղն է զբաղեցրել ռուսական ֆիլմերի շարքում խորհրդային կինովարձույթի պատմության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վերադարձ չկա» ֆիլմը Ruskino կայքում Archived 2021-05-17 at the Wayback Machine.
Կարակուլ (Չինաստան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարակուլ (այլ կիրառումներ)Կարակուլ (չինարեն՝ 喀拉庫勒湖), անհոսք աղի լիճ Պամիրի հյուսիսում (ծովի մակարդակից մոտ 4000 մ բարձրության վրա) Լեռնային Բադախշանի Ինքնավար Մարզում։ Մակերեսը 980 կմ2 է, խորությունը՝ մինչև 236 մ։


== Անվանում ==
Անվանումն ունի թյուրքական ծագում․ բառացի նշանակում է «սև լիճ» (կարա ― «սև», կուլ ― «լիճ»)։


== Աշխարհագրություն ==
Լճի միջով է անցնում Չոնգ-Կարասու գետը, ապա թափվում է Կենգշիբերսու գետի մեջ։
Կարակուլը գտնվում է ծովի մակարդակից 3690 մ բարձրության վրա։ Շրջապատված է հավերժական ձյունով ծածկված գագաթներով, որոնցից ամենաբարձրն են` Մուզտագ-Ատա (7546 մ), Կոնգուր (7719 մ), Կոնգուրտյուբե (7595 մ)։
Լճի մոտով է անցնում Կարակումի ճանապարհը։ Ափին կան երկու ղրղզական բնակավայր։ Զբոսաշրջիկների շրջանում հայտնի է լազուր գույնի շնորհիվ, որը երբեմն փոխվում է կանաչի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Along the Karakoram Highway: Karakul Lake(անգլ.), լուսանկարներ
Տարտոն

Տարտոն (ֆր.՝ Tartonne, օքս.՝ Tartona), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Դին լե Բեն կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Բարրեմ։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04214։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 140 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 94 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 60-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 34-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը  63,8 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,8 %)։ 60 աշխատունակ բնակիչներից 55-ը աշխատում էին (36 տղամարդ և 19 կին), անաշխատանք էին 5-ը (3 տղամարդ և 2 կին)։ 34 անգործ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 12-ը թոշակառու, 10-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Նոտր Դամ դ’Անտրեգ
Զանգակատուն (1564 թվական)
Նեֆ (XII դար)
Ապսիդ (XIII դար)
Երկու զանգ (XVI դար և 1771 թվական)
Դղյակ Մալադրեշ (1644 թվական)
Արևային ժամացույց (1642 թվական)
Սուրբ Իոննա մկրտչի մատուռ (1787 թվական)
Սուրբ Աննաի մատուռ (XVII թվական)


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կաղապար:Commonscat-inline

«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Տարտոն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-01-ին։ Վերցված է 2012-8-8 
«Տարտոն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-13-ին։ Վերցված է 2013-01-10
Նովոսերգեևկա (գյուղ, Բաշտանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսերգեևկաՆովոսերգեևկա (ուկրաիներեն՝ Новосергіївка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1870 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսերգեևկա գյուղում բնակվում էր 469 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,17 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սեթերլի

Սեթերլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոռնելիս վան Հաուտեն

Կոռնելիս վան Հաուտեն (հոլ.՝ Cornelis Johannes van Houten, փետրվարի 18, 1920(1920-02-18), Հաագա, Նիդերլանդներ - օգոստոսի 24, 2002(2002-08-24), Հաագա, Նիդերլանդներ), հոլանդացի աստղագետ, աշխատել է Լեյդենի համալսարանում, զբաղվել է աստերոիդների որոնմամբ և հետազոտություններով։
Կոռնելիս վան Հաուտեն ծնվել է Հաագայում, իր կյանքի մեծ մասն աշխատել է Լեյդենի համալսարանում, բացառությամբ կարճ ժամանակահատվածի (1954-ից 1956), երբ նա աշխատել է որպես գիտաշխատող Յերկյան աստղադիտարանում։ Նա ստացել է իր ուսանողական կոչումը 1940 թվականին, սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը ընդհատել է նրա հետազոտությունները, Փիլիսոփայության դոկտորի կոչում նա ստացել է միայն 1952 թվականին։ Ամուսնացել է աստղագետ Ինգրիդ Գրունևելդի հետ (հոլ.՝ Ingrid Groeneveld, ամուսնությունից հետո՝ Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդ, հոլ.՝ Ingrid van Houten-Groeneveld), հետագայում նրանք հետազոտում էին աստերոիդները միասին։ Նրանք ունեին մեկ որդի, Կարելը (Karel)։
Կոռնելիսը և Ինգրիդը համատեղ Թոմ Գերելսի հետ (անգլ.՝ T. Gehrels) հայտնաբերել են մի քանի հազար աստերոիդներ։ Կոռնելիսը հայտնաբերել է, որ աստերոիդները միավորվում են որոշակի «ընտանիքներով»։ Նա նույնպես ուսումնասիրել է մոտ գտնվող կրկնակի աստղերի շառավղային արագությունները։ Նա երբեք չի դադարեցրել իր հետազոտությունները, նոր աշխատանքներ և հետազոտության արդյունքներ հրատարակվել են մինչև նրա մահը։


== Տես նաև ==
Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդ
Թոմ Գերելս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Archived 2011-07-18 at the Wayback Machine.
Կրասնի Դագեստան

Կրասնի Դագեստան (ռուս.՝ Красный Дагестан), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (3643)

Ժողովածու (3643), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3643 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15- րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16,5X13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 114 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կանաչ մետաքս, ասեղնագործ։ Հիշատակարաններ՝ հետագայի՝ 114բ (1703 թ․):


== Բովանդակություն ==
Մեկնութիւն Թզթոցն Պօդոսի (Եփրեմ, Ոսկեբերան)։
Թուղթ կորնթացաց առ Պողոս և պատասխանի նորին։
Հարցմունք և պատասխանիք Տիմոթէոսի։
Խրատք վասն կրթութեան։
Յաղագս է մահու չափ մեղաց։


== Ծանոթագրություններ ==
Ձեձվնարիանի

Ձեձվնարիանի (վրաց.՝ ძეძვნარიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Բոլնիսի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 710 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Բոլնիսից հեռու է 14 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 411 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեկամ

Լեկամ (ֆր.՝ Leucamp), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 234 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.5 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 120 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 18 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 138 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 105-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,1 %։ 105 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 101 անձ (57 տղամարդ և 44 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին)։ 33 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բուլբովշչինա (գյուղ, Սումիի շրջան)

Բուլբովշչինա (ուկրաիներեն՝ Бульбівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆոնտեն Նոտր Դամ (Էնայի գավառ)

Ֆոնտեն Նոտր Դամ (ֆր.՝ Fontaine-Notre-Dame),  կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն-2 կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Սեն Կանտեն:
INSEE կոդը՝ 02322։․


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 384 մարդ: 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 250 աշխատունակ բնակիչներից 187-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 63-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 78, 4 %, 1999 թվականին 69, 1 % էր)։ 187 ակտիվ բնակիչներից 167-ը (100 տղամարդ և 67 կին) աշխատող, գործազուրկ՝ 20 (8 տղամարդ և 12 կին)։ 63 պասիվներից 8-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 39-ը՝ թոշակառուներ, 16-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Ֆոնտեն Նոտր Դամ (ֆր.)
Կալմիժ (գետ)

Կալմիժ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասով, Ադըղեայի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Գրյազնուշկա գետի աջ ափից 8.9 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 17 կմ, ջրհավաք ավազանը՝ 49.1 կմ²։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրի կառավարական բաժինը Լաբա և Չամլիկ գետերի միախառնման կետից մինչև գետաբերանն է, գետի գետային ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կուբանն է։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների։

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ - 06020000912108100004224
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) - 108100422
Ավազանի կոդը - 06.02.00.009
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի - 08
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի - 1


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուրդենայմ

Ֆուրդենայմ (ֆր.՝ Furdenheim), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1133 մարդ, բնակչության խտությունը` 195.01 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.81 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 15 կմ արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 795 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 614-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 181: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,2 %: 614 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 579 անձ (299 տղամարդ և 280 կին): Գործազուրկ են եղել 35 անձ (16 տղամարդ և 19 կին): 181 անաշխատունակներից 77-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 64-ը` թոշակառուներ, իսկ 40-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Խաչեվարդ

Խաչեվարդ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն խաչ և վարդ բառերից։ Մեկ անգամ հիշատակվել է 12-րդ դարում։


== Գործածություններ ==
Խաչեվարդ, հայր Հովհաննես և Սամուել Կիլիկեցի գրիչների (12-րդ դար)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրաբովո (գյուղ, Շախտյորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳրաբովոԳրաբովո (ուկրաիներեն՝ Грабове), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրաբովո գյուղում բնակվում էր 1 000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տինսկոյ

Տինսկոյ (ռուս.՝ Тинской), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Նիժնեինգաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3634 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հիբեդա (գյուղ, Կոոնգա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՀիբեդաՀիբեդա (էստ․՝ Hõbeda), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Կոոնգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գրիգոր Նարեկացու հուշարձան (Վատիկան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրիգոր Նարեկացու հուշարձան (այլ կիրառումներ)Գրիգոր Նարեկացու հուշարձան (իտալերեն՝ Statua Gregorio di Narek), հայ փիլիսոփա, աստվածաբան Գրիգոր Նարեկացու հուշարձանը Վատիկանում։


== Պատմություն ==
2016 թվականին Հռոմի պապ Ֆրանցիսկոսի Հայաստան կատարած այցի շրջանակում ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը պապին նվիրել է Գրիգոր Նարեկացու արձանի մանրակերտը՝ որպես առաջին քրիստոնյա երկիր Պապի ուխտագնացության խորհդանիշ և հույս է հայտնել, որ դրա մեծ տարբերակը կտեղադրվի Վատիկանում։
Գրիգոր Նարեկացու արձանը Վատիկանի պարտեզում կանգնեցվել է 2018 թվականի մարտի 21-ին Վատիկանում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան Միքայել Մինասյանի և գործարար Արթուր Ջանիբեկյանի բարերարությամբ, Վատիկանում ՀՀ դեսպանության մշակույթի բաժնի պատասխանատու Վարդան Կարապետյանի կազմակերպական ջանքերի շնորհիվ։ Արձանի բացման արարողությունը տեղի է ունեցել 2018 թվականի ապրիլի 5-ին։ Բացմանը մասնակցել է ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ կաթողիկոսը, Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Արամ Ա Մեծի Տանն Կիլիկիո Կաթողիկոսը, Հայ Կաթողիկե Եկեղեցու Պատրիարք Ամենապատիվ Գրիգոր-Պետրոս Ի Կապրոյանը։
Արձանը պատրաստված է երկու օրինակից, երկրորդ օրինակը կտեղադրվի Էջմիածնում։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ ՝ Դավիթ Երևանցի
Ճարտարապետ` Միքայել Հասրաթյան


== Տվյալներ ==
Բրոնզե քանդակն ունի 2 մետր  բարձրություն։  Պատրաստվել է Չեխիայի Հորնի Կալնա քաղաքի արվեստանոց-ձուլարանում։  Նարեկացին պատկերված է գրքի՝ նռան և եկեղեցու տեսքով մանրանկարներն ավարտելիս։ Նարեկացու արձանը նվեր է Հռոմի պապին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հակատանկային պաշտպանություն

Հակատանկային պաշտպանություն, հակառակորդի տանկերի, մարտական և զրահամեքենաների հարձակումը կասեցնելու և դրանք ոչնչացնելու միջոցառումների համակարգ։ Կիրառվում է մարտական բոլոր տիպի գործողություններում։ Հակատանկային պաշտպանությունը ծագել է առաջին համաշխարհային պատերազմի (1914-1918) տարիներին և լայն թափով սկսեց զարգանալ առանձնապես երկրորդ համաշխարհային պատերազմում (1939-1945), ուր այն ներառում էր վաշտային հակատանկային հենակետեր, տանկային դարաններ, հրետանային հակատանկային ռեզերվներ, հակատանկային ուղեփակոցներ։ Հարձակման ժամանակ հակատանկային պաշտպանությունը կազմակերպվում էր հակառակորդի տանկերի հակահարձակումը կասեցնելու համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի վերջում սկսեցին կիրառվել հակատանկային չկառավարվող ռեակտիվ զենք. գերմանական բանակում՝ ֆաուստպատրոն, ԱՄՆ-ի բանակում՝ «բազուկա» և այլն։ Արդի հակատանկային պաշտպանությունը իրագործում են ցամաքային բոլոր զորատեսակները՝ կիրառելով հրթիռային տեխնիկա, ավիացիա, հրետանի, տանկեր, հակատանկային կառավարվող ոեակաիվ արկեր, հրանետներ, զանազան ուղեփակոցներ և այլն։
Տաղարան (4256)

Տաղարան (4256), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4256 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1845 թվականին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16X10 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 62 թերթից։ Գրված է միասյուն, շղագրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ 2բ, հետագայի՝ աստառ Ա (1853 թվականին)։


== Բովանդակություն ==
Տաղք (Ղազար Ջահկեցի, Եսայի, Յովնաթան Նաղաշ, Գրիգոր (ենթադրաբար Օշականցի), Մխիթար, Գր. Աղթամարցի, Առաքել վարդապետ, Գևորգ Միրմանեան, Կարապետ դպիր, Մինաս Թոխաթցի, Մովսես, Կոստանդին կաթողիկոս, Ներս. Շնորհալի, անանունք)։
Ընթերցուածք յԱստուածաշունչ գրոց։
Թուաբանութիւն (բազմապատկում)։


== Ծանոթագրություններ ==
466

466 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 466 թվականն է, 
V դարի 66-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մետլինցի

Մետլինցի (ուկրաիներեն՝ Мітлинці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1445 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մետլինցի գյուղում բնակվում էր 876 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2843 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 308,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միհր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միհր (այլ կիրառումներ)Միհր, հայոց դիցարանում լույսի, մաքրության աստվածը։ Ենթադրվում է, որ Հայաստանի հնագույն մայրաքաղաք Արմավիրում ևս գտնվել է Միհրին ձոնված տաճար։ Միհրի պաշտամունքն սկսում է վերանալ Մ․թ․ա․ 4-րդ դարում։ Լույսի, մաքրության աստծո պաշտամունք է եղել նաև հին աշխարհի այլ երկրներում, որտեղ այն կոչվել է Միթրաս։ Ըստ հայոց հին հավատքի՝ Արեգակի սրտում ապրում են 365 սրբեր, որոնցից յուրաքանչյուրը տարվա 1 օրվա տերն է. վկայակոչվում են չարը խափանելու նպատակով։ Ըստ հնագույն հավատքի աշխարհը ներկայացնում էր աղի մի ծով (Վանա լիճը), որի մեջ կա մի ժայռ, և երբ երկինքը պատվում է, լույս է ընկնում ժայռի վրա և քիչ ժամանակ հետո ծնվում է արարչագործ Միհրը՝ մերկ, գլխին՝ հայկական (փռուգիական) գլխարկ, ձախ ձեռքին՝ ջահ, որով էլ լուսավորում է աշխարհը։ Միհրը՝ սպանելով ցուլին նրա մասերից արարում է աշխարհը և հաստատում աստվածային օրենքը։ Միհրի պաշտամունքի վերաբերյալ առաջին հիշատակությունը վերաբերում է Հայկական լեռնաշխարհում գոյություն ունեցած Միտաննի թագավորությանը։ Միհրի գլխավոր տաճարը Դերջան գավառի Բագառիճ ավանում էր։ Նրան է նվիրված նաև Գառնիի հեթանոսական տաճարը։ Նրան նվիրված տաճարի ավերակներ են հայտնաբերվել Արտաշատ մայրաքաղաքի տարածքում. այն կառուցված է եղել սև մարմարից և վերակառուցվել է առաջին դարում՝ Տրդատ Ա-ի կողմից։ Նեմրութ լեռան վրա գտնող Անտիոքոս Ա-ի դամբարանի մոտ կառուցված արձանախմբում կա նաև Միհրը՝ նստած Արամազդի ձախ կողքին։ Միհրի անունից է ծագել հայոց հեթանոսական սրբավայրերին տրվող ընդհանուր՝ մեհյան անվանումը, ինչպես նաև բազմաթիվ հայկական և օտար անձնանուններ՝ Միհրան, Միհրդատ, Միհրներսեհ, Մեհրուժան և այլն։ Միհրի աստվածության վիպական մարմնավորումները «Սասնա ծռեր» էպոսի Մեծ և Փոքր Մհերներն են։


== Գրականություն ==
«Դիցաբանական բառարան», Մ. Ն. Բոտվիննիկ, Մ. Ա. Կագոն, Մ. Բ. Ռաբինովիչ, Բ. Պ. Սելեցկի, թարգմ՝ Ս. Մ. Կրկյաշարյան - Երևան, Լույս, 1985 թ., 264 էջ


== Գրականություն ==
Միհրապաշտություն
(2498) Ցեսեվիչ

(2498) Ցեսեվիչ (անգլ.՝ Tsesevich), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի օգոստոսի 23-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,91704 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,682 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1521 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1819,75 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,197829 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,23° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2498) Ցեսեվիչ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նոզիեռ (Արդեշի գավառ)

Նոզիեռ (ֆր.՝ Nozières), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 254 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.79 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 460 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 33 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 181 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 114-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 67։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,0 %։ 114 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 95 անձ (56 տղամարդ և 39 կին)։ Գործազուրկ են եղել 19 անձ (7 տղամարդ և 12 կին)։ 67 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 28-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 լավագույն խոսքեր

Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 լավագույն խոսքեր (անգլ.՝ AFI’s 100 Years…100 Movie Quotes), Ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից կազմված ամերիկյան ֆիլմերի հայտնի խոսքերից։ Ցանկը կազմվել է 1500 կինոգործիչների կողմից անցկացված հարցման արդյունքում։
Հրապարակվել է 2005 թվականին CBS հեռուստաալիքի եթերում դերասան Փիրս Բրոսնանի կողմից։ Խոսքերը վերցված են միայն Ամերիկյան ֆիլմերից


== Ցանկ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք(անգլ.)
400 թեկնածուները Archived 2011-07-06 at the Wayback Machine.(անգլ.)
հաղթողների ցանկըArchived 2011-03-13 at the Wayback Machine.(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Անակրեոնյան բանաստեղծություն

Անակրեոնյան բանաստեղծություն (ծագում է հին հունարեն՝ Ἀνακρέων՝ Անակրեոն բառից), հին հունական քնարերգության մեջ տարածված բանաստեղծության տեսակ, որն աչքի էր ընկնում իր կենսուրախ բովանդակությամբ, գովերգում էր կյանքի վայելքները (սեր, գինի, զգայական հաճույքներ)։ Տարածված էր եվրոպական մի շարք երկրներում, Վերածննդի և Լուսավորության ժամանակաշրջաններում։ Սկզբնապես կատարվել է քնարի հնչյունների ուղեկցությամբ։


== Անվանում ==
Տերմինը ծագել է նշանավոր բանաստեղծ Անակրեոնի (հին հունարեն՝ Ἀνακρέων, մ.թ.ա. 6-5-րդ դարեր) անունից, ում դեռևս անտիկ աշխարհում շատ բանաստեղծներ են հետևել (պահպանվել է նրանց երգերի ժողովածուն «Անակրեոնտիկա» վերնագրով)։


== Ներկայացուցիչներ ==
Անակրեոնյան բանաստեղծությունը հատուկ են ազատամտությունը, կենսասիրությունը, անհոգությունը, գինու, սիրո և վայելքի գովքը։ Անակրեոնյան բանաստեղծության ականավոր ներկայացուցիչներից են՝

Ա. Շենյեն,
Ֆ. Վոլտերը,
Պ. Բերանժեն՝ Ֆրանսիայում,
Ի. Գլեյմը
Գ. Լեսսինգը՝ Գերմանիայում,
Մ. Լոմոնոսովը,
Գ. Գերժավինը,
Ա. Պուշկինը՝ Ռուսաստանում։


== Հետևորդններ ==
Անակրեոնյան պոեզիան հետևորդներ է ունեցել 18-19-րդ դարերի արևմտաեվրոպական և ռուսական գրականության մեջ։ Անհոգ կյանքի և զգայական վայելքի մոտիվները որոշ տարածում գտան նաև 19-րդ դարի 50-60-ական թվականների հայ պոեզիայում (Գևորգ Միրիմանյանի «Հայոց աղջիկներ» երգը, Ռափայել Պատկանյանի «Հայոց գինի», «Ուսանողի երգ» և այլ բանաստեղծություններ)։


== Ծանոթագրություններ ==