armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ֆրեդերիկ Արթուր Բրիջման

Ֆրեդերիկ Արթուր Բրիջման (անգլ.՝ Frederick Arthur Bridgman, նոյեմբերի 10, 1847(1847-11-10)[…], Տակսիգի, Ալաբամա, ԱՄՆ - հունվարի 13, 1928(1928-01-13), Ռուան), ամերիկացի նկարիչ-օրիենտալիստ։


== Կենսագրություն ==
Ֆրեդերիկի հայրը ծնունդով Մասաչուսեթս նահանգից էր, եղել է թափառական բժիշկ։ Նա մահացել է, երբ Ֆրեդերիկը երեք տարեկան էր, որից հետո մայրը նրան եղբոր հետ տարել է Բոստոն, քանի որ վախեցել է հյուսիսի և հարավի միջև հակամարտության սաստկացումից (տես Ամերիկայի քաղաքացիական պատերազմ)։ Ամիսներ անց նրանք տեղափոխվել են Նյու Յորք, որտեղ «American Banknote Company»-ում Ֆրեդերիկը դարձել է փորագրիչի աշակերտ։ Չնայած հաջող գործունեությանը` նա սկսել է ավելի շատ ժամանակ տրամադրել գեղանկարչությանը, Բրուքլինի արվեստի ասոցիացիայում հաճախել է երեկոյան դասերի, այնուհետև ուսանել է Դիզայնի ազգային ակադեմիայում։ 1865 և 1866 թվականներին այս ասոցիացիայում ներկայացրել է իր աշխատանքները։
1866 թվականին բրուքլինցի գործարարների ֆինանսական աջակցությամբ մեկնել է Ֆրանսիա։ Աշնանը հաճախել է Ժան Լեոն Ժերոմի ստուդիա։ Շուտով նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Փարիզի ցուցահանդեսներում։ Նրա «A Provincial Circus» նկարը 1870 թվականին Սալոնում (Ֆրանսիայի ցուցահանդես) ունեցել է մեծ հաջողություն։
1872 թվականի ձմռանից մինչև 1873 թվականն անցկացրել է Իսպանիայում և Ալժիրում։ Այս շրջանում արված աշխատանքները 1873 թվականին մեծ հաջողություն են ունեցել Սալոնում, արդյունքում նկարիչը հաջորդ ձմռանը դարձյալ Չարլզ Սփարք Փիրսի հետ այցելել է Հյուսիսային Աֆրիկա, այս անգամ` Եգիպտոս։ Այստեղ նա նկարել է հատվածներ Կահիրեի փողոցային կյանքից, իսլամական մշակույթի հուշարձանները, ինչպես նաև Նեղոսի հոսանքին հակառակ երեքուկեսամսյա ճանապարհորդության մոտիվներով սյուժեները։ 1877 թվականին Սալոնում առանձնահատուկ հայտնիություն է ունեցել «The Mummy's Funeral» նկարը։ Հայտնի դառնալով` ամուսնացել է երիտասարդ և ունևոր աղջկա` բոստոնցի Ֆլորենս Մոթ Բեյքերի հետ։
Նրա գործունեության պիկը 1881 թվականին էր, երբ անցկացվել է նրա անհատական ցուցահանդեսն «American Art Gallery»-ում, որտեղ ներկայացվել են նրա` 300-ից ավելի աշխատանքները։ Դրանից հետո Բրիջմանն ընտրվել է Դիզայնի ազգային ակադեմիայի անդամ։
1885 թվականի ձմռանից մինչև 1886 թվականը կնոջ հետ վերադարձել է Ալժիր` ոչ միայն աշխատելու, այլև կնոջ առողջությունը վերականգնելու համար, որը տառապում էր ժառանգական նյարդաբանական հիվանդությամբ։ 1901 թվականին կինը` Ֆլորենսը, մահացել է, 3 տարի անց նա կրկին ամուսնացել է, այս անգամ` Մարթա Եգերի հետ։ 1907 թվականին նրան շնորհել են Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանը։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո նրա հայտնիությունը նվազել է, և նա տեղափոխվել է Նորմանդիա, որտեղ շարունակել է գեղանկարչությամբ զբաղվել ընդհուպ մինչև իր մահը` 1928 թվականը։


== Պատկերասրահ ==
Աշխատանքի օրինակներ
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աշխատանքների ամբողջական ժողովածու
Ֆրեդերիկ Բրիջմանը ArtCyclopedia-ում
Մարիա Ֆելիչե Տիբալդի

Մարիա Ֆելիչե Տիբալդի (իտալերեն՝ Maria Felice Tibaldi, նոյեմբերի 19, 1707(1707-11-19)[…], Հռոմ, Պապական մարզ - փետրվարի 3, 1770(1770-02-03), Հռոմ, Պապական մարզ), բարոկկոյի շրջանի իտալացի նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Մարիա Ֆելիչե Տիբալդին ծնվել է 1707 թվականին Հռոմում։ Նա եղել է մոդենացի երաժիշտ, ջութակահար Ջովաննի Բատիստ Տիբալդիի ավագ դուստրը։
Անհայտ է, թե ում մոտ է Մարիան գեղանկարչություն սովորել, սակայն անկասկած նա արվեստագետների շրջանակում է եղել, հատկապես այն բանից հետո, երբ նրա քույր Իզաբելլան 1734 թվականին ամուսնացել է ֆրանսիացի նկարիչ Պիեռ Շառլ Տրեմոլյերի հետ։ Հավանաբար հենց Տրեմոլյերն է ծանոթացրել Մարիային նրա ապագա ամուսնու՝ նկարիչ Պիեռ Սյուբլեյրայի հետ, որի հետ նա ուսանել էր Հռոմի Ֆրանսիական ակադեմիայում։ Ամեն դեպքում մինչև 1739 թվականին իր հարսանիքը Մարիա Տիբալդին արդեն կայացած նկարչուհի է եղել և պարբերաբար ցուցադրություններ ունեցել։ Նա հայտնի էր որպես հիմնականում դիմանկարային մանրանկարչության և պատմական թեմաներով նկարների կրկնօրինակման հեղինակ։ Նա նաև յուղաներկով ստեղծել է իր սեփական աշխատանքները պատմական և գրական թեմաներով, երբեմն աշխատել է նաև պաստելով։ Քույրերը՝ Իզաբելլան և Թերեզան, ևս նույն ժանրի նկարչուհիներ են եղել։

1742 թվականին Մարիա Տիբալդի-Սյուբլեյրան դարձել է սուրբ Լուկի ակադեմիայի անդամ։ Մեկ տարի անց նա նաև ընդունվել է Աստերիա Արետուզի անվան Արկադիայի ակադեմիա։ 
Մարիա Տիբալդին հաճախ ստեղծել է իր ամուսնու աշխատանքների կրկնօրինակները։ Դրանցից մեկը՝ «Քրիստոսը Սիմոն փարիսեցու տանը» (1748, բնօրինակը՝ 1737), հավանաբար ապրող նկարչի առաջին նկարն է եղել, որը ձեռք է բերվել հանրային թանգարանում՝ Կապիտոլիումի պինակոտեկում ցուցադրվելու համար, հիմնված 1751-1752 թվականներին Բենեդիկտոս XIV պապի կողմից։
1749 թվականին ամուսնու մահից հետո Մարիան ինքնուրույն է հոգ տարել իրեն և չորս երեխաներին։ Բենեդիկտոս XIV պապ, որպեսզի օգնի ընտանիքին, ձեռք է բերել Տիբալդիի մանրանկարներից մեկը հազար սուվերենով։
Նրա «Ընթրիք փարիսեցու տանը» նկարը ներառվել է 1905 թվականի «Աշխարհի կին նկարիչներ» գրքում։ Նկարն ուղեկցվում էր «Մարիամ Մագդաղենացին Հիսուս Քրիստոսի ոտքերի մոտ Սիմոն Փարիսեցու տանը, Հռոմում նկարելուց հետո՝ Կապիտոլինա պատկերասրահում։ Այն նկարչի ամուսնու՝ Պիեռ Սյուբլեյրայի նկարի կրկնօրինակն է, նկարն այժմ գտնվում է Լուվրում, Փարիզ։ Մարիա Տիբալդի Սյուբլեյրան այս օրինակը նվիրել է Հռոմի պապ Բենեդիկտոս XIV-ին, որն ուղարկեց նրան հազար սուվերեն և տեղադրեց նրա աշխատանքը մայրաքաղաքի իր հավաքածուում»։
Մարիա Տիբալդին որոշ ժամանակ ապրել է Գերմանիայում։ Մահացել է Հռոմում, 1770 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Edgar Peters Bowron, Joseph J. Rishel Maria Felice Tibaldi Subleyras // Art in Rome in the Eighteenth Century. — Milano: Merrell, 2000. — P. 439—440.
Christopher M. S. Johns Making History at the Capitoline Museum: Maria Tibaldi Subleyras's Christ in the House of Simon the Pharisee // Eighteenth-Century Studies. — 2019. — Т. 52. — № 2. — С. 167—171.


== Արտաքին հղումներ ==
Neil Jeffares։ «Dictionary of pastellists before 1800» (անգլերեն) 
Bryan Michael (1889)։  Walter Armstrong, Robert Edmund Graves, eds.։ Dictionary of Painters and Engravers, Biographical and Critical։ II L-Z։ London: George Bell and Sons։ էջ 570
Ճանճասպան

Ճանճասպան (լատ.՝ Amanita), գլխարկավոր սնկերի ճանճասպանայինների ընտանիքի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 600 տեսակ, որը ներառում են ամենաթունավոր սնկերից մինչև ուտելի սնկեր։ Սնկային թունավորումների մահերի 95%-ը այս ցեղի սնկերից է։ α-amanitin-ը ճանճասպաններում հանդիպող ամենամահաբեր թույնն է։ Ցեղի լատիներեն անվանումը ենթադրաբար ծագել է Կիլիկիայի Ամանոս լեռան անունից։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
ՀՀ-ում՝ 11 տեսակ։ Առավել տարածված են դժգույն գարշասունկը (A. phalloides) և կարմիր ճանճասպանը (A. muscaria)։ Երեք տեսակ գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում՝ ճանճասպան վառ դեղին (անհետացման եզրին գտնվող - NT), ճանճասպան կարմիր (խոցելի - VU) և դժգույն գարշասունկ (խոցելի - VU)։ 


== Թունավորություն ==

Ճանճասպանի որոշ տեսակներ հայտնի են իրենց թունավորությամբ։ Այդ տեսակները պարունակում են ամատոքսիններ, որոնք առաջացնել լյարդի անբավարարություն և մահ։ Թունավոր տեսակներից են՝ դժգույն գորշասունկը (A. phalloides),  A. virosa, A. bisporigera, A. ocreata և A. verna։
Վերջերս Lepidella ենթացեղի որոշ տեսակներ նույնպես դասվել են որպես թունավոր, քանի որ առաջացնում են երիկամային սուր անբավարարություն, այդ թվում՝ A. smithiana հյուսիսարևմտյան Հյուսիսային Ամերիկայում, A. pseudoporphyria՝ Ճապոնիայում ևA. proxima Հարավային Եվրոպայում։


== Ուտելիություն ==
Չնայած որոշ ճանճասպաններ ուտելի են, շատ սնկերի մասնագետներ խորհուրդ են տալիս հեռու մնալ ճանճասպան ցեղի սնկերը ուտելուց, քանի դեռ տվյալ տեսակը վստահորեն ուտելի չի նույնականացվել։ Եթե տեսակը սխալ է նույնականացվել, սնկի օգտագործումը կարող է հանգել թունավորման կամ մահվան, քանի որ տվյալ ցեղը պարունակում է մեծ քանակով թունավոր և մահացու սնկեր։


== Հոգեներգործուն տեսակներ ==

Կարմիր ճանճասպանը պարունակում է մուսկիմոլ, իբոտենաթթու, որոնք ունի հոգեներգործուն ազդեցություն։ Սիբիրի տեղաբնիկների կողմից այս սունկը լայնորեն կիրառվել է որպես էնթեոգեն՝ հոգեներգործուն նյութ, որը ձևափոխում է զգայությունները, տրամադրությունը, գիտակցությունը, ճանաչողությունը և վարքը՝ հոգևոր զարգացման, ծիսական, կրոնական նպատակներով։ Արևմտյան Սիբիրի ուրալյան լեզուներով խոսող համարյա բոլոր ժողովուրդները և Ռուսաստանի հեռավոր արևելքի հնասիական լեզուներով խոսողները կիրառել են կարմիր ճանճասպանը։  Կենտրոնական Սիբիրի թյուրքական և տունգուսական ցեղերի կողմից սնկի կիրառման հազվադեպ դեպքեր են գրանցված, որը թույլ է տալիս ենթադրել, թե կարմիր ճաճասպանը չի օգտագործվել նրանց կողմից։

Հովազային ճանճասպանը նույնպես պարունակում է մուսկիմոլ, բայց ավելի հազվադեպ է կիրառվել որպես էնթեոգեն։ Ճանճասպանների հոգեներգործուն նյութեր պարունակող տեսակներն են՝

Ճանճասպան
Ճանճասպան կարմիր - A. muscaria
Ճանճասպան գարշասնկանման - A. citrina
Ճանճասպան վառ դեղին - A. gemmata
Ճանճասպան հովազային - Amanita pantherina var. abietum
Ճանճասպան պորֆիրանման - A. porphyria
Ճանճասպան թագավորական - A. regalis
Tricholoma
Tricholoma muscarium


== Ծանոթագրություններ ==
Արշակ Քոչինյան

Արշակ Քոչինյան (հունվարի 1, 1963(1963-01-01), Վահագնի, Կիրովականի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, Հայաստանի գրողների միության անդամ (2007)։


== Կենսագրություն ==
Արշակ Քոչինյանը ծնվել է 1963 թվականի հունվարի 1-ին, Գուգարքի շրջանի Վահագնի գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Լոռու մարզ)։
Ավարտել է Գրադարանների կենտրոնացված համակարգի ժողովրդական համալսարանի արվեստի և գրականության բաժինը։ 1994 թվականին մասնակցել է Արցախի պաշտպանական գործողություններին։ Հեղինակ-երգերի կատարող է։ 1995 թվականին ունեցել է հեղինակային երգերի մենահամերգ։ Քոչինյանի ստեղծագործությունները տպագրվել են ամսագրերում, անթոլոգիաներում, թերթերում։


== Երկեր ==
Բեստիարներ-եռերգություն, Երևան, 2010։
Բեստիարներ, Երևան, 2004։
Հիշողության հայելի, Երևան, 1994։


== Պարգևներ ==
ՀՀ ՊՆ «Ծովակալ Հ.Ս. Իսակով» մեդալ, 2011
«Անմար կրակներ» ռազմահայրենասիրական ԲՀԿ «Հայոց արծիվ» մեդալ, 2009
«Մխիթար Սեբաստացի» գրական մրցանակ, 1999
ՀՀ ՊՆ «Մարտական գործողությունների մասնակից» կրծքանշան, 1997


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոգերնոն

Ֆոգերնոն (ֆր.՝ Fauguernon), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 249 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.60 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.41 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ արևելք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 157 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 108-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,8 %: 108 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 104 անձ (56 տղամարդ և 48 կին): Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին): 49 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
FIFA 13

FIFA 13-ը համակարգչային խաղ է, որը հրատարակել է Electronic Arts ընկերությունը 2012 թ.-ին սպորտային սիմուլյատոր ժանրով։ Մշակել է Electronic Arts-ի դուստր ձեռնարկություն՝ կանադական EA Canada-ն։ Խաղը Եվրոպայում թողարկվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, իսկ ԱՄՆ-ում նույն թվականի սեպտեմբերի 24-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
FIFA 13 թրեյլեր
Այվաճուղ

Այվաճուղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կուռսի (գյուղ, Պուուռմանի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուռսիԿուռսի (էստ․՝ Kursi), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պուուռմանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 46 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գավրա

Գավրա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում, Սեբաստիա քաղաքից 20-25 կմ արևելք։


== Պատմություն ==
Գյուղն առաջին անգամ համիդյան ջարդարարներից կողմից ավերվել է 1895 թվականի ջարդերի ժամանակ։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 60 տուն՝ 438 հայ բնակչով, իսկ 1915 թվականին ուներ 200 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գավրան ուներ Ս. Սարգիս անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում կար Մեսրոպյան անունով ազգային վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 392


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Դեպուտատսկի

Դեպուտատսկի (ռուս.՝ Депутатский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ուստ-Յանսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2983 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռիկարդո Կառվալյու

Ռիկարդո Կառվալյու (պորտ.՝ Ricardo Alberto Silveira Carvalho, մայիսի 18, 1978(1978-05-18), Amarante, Porto District, Պորտուգալիա), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ 


== Նվաճումներ ==


=== Պորտու ===
Պորտուգալիայի չեմպիոն 1999, 2003, 2004
Պորտուգալիայի գավաթակիր 2003
ՈՒԵՖԱ-ի գավաթակիր 2003
Չեմպիոնների լիգայի գավաթակիր 2004


=== Չելսի ===
Ֆուտբոլային լիգայի գավաթակիր 2005, 2007
Անգլիայի չեմպիոն 2004/2005, 2005/2006, 2009/2010
Անգլիայի գավաթակիր 2007, 2009, 2010
Անգլիայի սուպերգավաթակիր 2005, 2009
Չեմպիոնների լիգայի եզրափակչի մասնակից 2009


=== Ռեալ Մադրիդ ===
Իսպանիայի գավաթակիր 2011


== Ծանոթագրություններ ==
Տերեփուկ կապույտ

Տերեփուկ կապույտ (լատ.՝ Centauréa cyánus), աստղածաղկազգիների ընտանիքի երկշաքիլավոր, միամյա, ձմեռող մոլախոտ։ Ունի 75 սմ բարձրությամբ ցողուն։ Ներքևի տերևները փետրային են, վերևի տերևները գծային և նշտարաձև։ Բույսը ծաղկում է հուլիսից օգոստոս ընկած ժամանակահատվածում։ 1000 սերմիկը կշռում է 4,5 գրամ։ Բույսը տալիս է 700-ից մինչև 1600 սերմ։ Տարածված է Եվրոպայի և Ասիայի միջին գոտիներում։
Հանդիպում է անտառների, բացատների, ճանապարհների եզրերին, որպես մոլախոտ՝ բանջարանոցներում և հացահատիկային մշակաբույսերի դաշտերում։


== Քիմիական բաղադրություն ==
Բույսի եզրային ծաղիկները պարունակում են ֆլավոնոիդ պելարգոնին քլորիդ, անտոցիաներ, ցիանիդներ, չուսումնասիրված գլիկոզիդներ, պոլիցետիլենային Ջրաթուրմ պատրաստելու հանար 10 գ հումքը 10 րոպե թրմում են 200 մլ եռման, հովացնում, քամում, ապա ըմպում 1/3-1/2 բաժակ, օրական 2-3 անգամ՝ միացություններ, իսկ պտուղները՝ դառը ալկալոիդներ, լորձ, մոմ, կարոտին, C վիտամին։


== Կիրառման եղանակներ ==
Միզուղիների բորբոքումների և սպաստիկ երևույթների ժամանակ։
Որպես հակառևմատիկ միջոց՝ վերցնում են հինգական գրամ տերեփուկի, վաղենակի և քաջվարդի ծաղիկներ, գիհու պտուղներ, դառնանուշ մորմի ընձյուղներ, բեկտենու կեղև, տասական գրամ թանթրվենու ծաղիկ, եղինջ և քսանական գրամ ուռենու կեղև, ձիաձետ և կեչու տերևներ։


== Այլ օգտակար հատկանիշներ ==

Տերեփուկը տալիս է առատ նեկտար և ծաղկափոշի։ Ստացվող մեղրը դեղնականաչավուն է, նշբույր, յուրահատուկ, քիչ դառնավուն համով։ Բույսից ստացվում է վառ երկնագույն ներկ, որն օգտագործվում է պարֆոմերիայում և սննդի արդյունաբերության մեջ։ Նրանով ներկում են նաև բրդեղենը։ Անասունները այն չեն ուտում, արածելիս երբեմն լինում են թունավորման դեպքեր։


== Բուժական նշանակություն ==
Բուժման նպատակով օգտագործում են միայն եզրային, ձագարաձև, կապույտ ծաղիկները, որոնք հավաքում են ձեռքով, լրիվ բացվելուց հետո, հունիս–հուլիս ամիսներին։ Հավաքված հումքը չորացնում են անմիջապես, ստվերում` լավ քամահարվող տեղում։ Ճիշտ մշակման դեպքում հումքը պահպանում է բնական գույնը։ Տերեփուկը ժողովրդական բժշկության հանրահայտ դեղաբույսերից մեկն է։ 12-րդ դարի բժշկական ձեռագրերում նշված է, որ դեղաբույսի տրորված սերմերը բուժում են գորտնուկը, իսկ ծաղկաթերթիկների եփուկն օգտակար է սրտխփոցների, դեղնուկի և լյարդի այլ հիվանդությունների ժամանակ։ Ժողովրդական բժշկության մեջ ծաղիկների եփուկներն օգտագործվում են աչքի բորբոքային հիվանդությունների, տեսողական հոգնածության ժամանակ։ Եփուկներով թրջոցներն օգտագործվում են ֆուրունկուլյոզի, էկզեմայի, տրոֆիկ խոցերի, արգանդային արյունահոսության դեպքում։ Ծաղկի բաժակի եփաթուրմը՝ արգանակը, օգտագործվում է որպես միզամուղ ցիստիտի, հազի և կապույտ հազի, նյարդային և ստամոքսային հիվանդությունների, արգանդային արյունահոսությունների և երեխաների փորլուծության ժամանակ։
Բույսի ծաղիկները Հնդկաստանում օգտագործվում են որպես ցավազրկող միջոց կոնյունկտիվիտների ժամանակ, ինչպես նաև օրգանիզմի ընդհանուր ուժերի թուլացման դեպքում։ Չեխական ժողովրդական բժշկության մեջ դեղաբույսը օգտագործում են դեղնուկի և աչքի հիվանդությունների ժամանակ։ Բուլղարական ժողովրդական բժշկության մեջ ծաղիկների թուրմը օգտագործում են որպես ստամոքսը տոնուսավորող և ախորժակը գրգռող միջոց։


== Պատկերասրահ ==
Տերեփուկ կապույտ
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Ռ. Ս. Կարապետյան - Հայաստանում տարածված մոլախոտերի ատլաս։ «Լույս»հրատարակչությունը Երևան-1980


== Ծանոթագրություններ ==
Ռակիտնոե (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌակիտնոեՌակիտնոե (ուկրաիներեն՝ Рокитне), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռակիտնոե գյուղում բնակվում էր 1 124 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մոնտեֆանո

Մոնտեֆանո (իտալերեն՝ Montefano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 3479 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 95 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 34 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 0733 851911
Էլ-փոստ։ comune@montefano.sinp.net
Պաշտոնական կայք։ http://www.montefano.sinp.net


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Հանքոկ շրջան (Թենեսի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հանքոկ շրջան (այլ կիրառումներ)Հանքոկ շրջան (անգլ.՝ Hancock County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 575 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.780 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սնիդվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1844 թ.։
Մ.թ.ա. 335


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Դորոխնովո (գյուղ, Ստարոռուսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴորոխնովոԴորոխնովո (ռուս.՝ Дорохново), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Ստարոռուսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վարիստոր

Վարիստոր (անգլ.՝ varistor, < variable)— փոփոխական և (resi) stor — ռեզիստոր), կիսահաղորդչային ռեզիստոր, որի էլեկտրական դիմադրությունը դրական և բացասական լարման ազդեցությամբ փոփոխվում է ոչ գծային օրենքով։


== Պատրաստում ==
Վարիստորի պատրաստման համար օգտագործում են կարբիդ-սիլիցիումի փոշի և կապակցանյութեր (կավ, հեղուկ ապակի, լաքեր, խեժեր), որոնք մամլում են, կաղապարում և ապա եռակալում 1700 °C ջերմաստիճանի տակ։ Այնուհետև նմուշի մակերեսը մետաղապատում են և զոդում ելուստները։


== Կիրառում ==
Կիրառվում է փոփոխական հոսանքի սարքերը իմպուլսային գերլարումից պաշտպանելու, լարումը և հոսանքը կայունացնելու և կարգավորելու համար։
Դարյա Բաբայան

Դարյա Նիկոլայի Բաբայան (օրիորդական ազգանունը` Տետերևնիկովա, սեպտեմբերի 27, 1904(1904-09-27), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 13, 1988(1988-01-13)), բուսաբան։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր (1945), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (1960)։ ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1960)։


== Կենսագրություն ==
Դարյա Բաբայանը ծնվել է 1904 թվականին Լենինգրադում՝ ճարտարապետի ընտանիքում։ 1925 թվականին ավարտել է Լենինգրադի գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1929 թվականին տեղափոխվել է Երևան, որտեղ ամուսնու` Ա. Ա. Բաբայանի հետ շարունակել է հետազոտական աշխատանքները, աշխատել է ՀԽՍՀ բույսերի պաշտպանության կայանում, 1930-1949 թվականներին եղել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի, 1972-1976 թվականներին` Երևանի պետական համալսարանի ամբիոնների վարիչ դոցենտ, պրոֆեսոր, խորհրդատու, 1934-1938 թվականներին` ՀԽՍՀ բույսերի պաշտպանության կայանի բաժնի վարիչ։ Արագ տեմպերով սովորել է հայերեն և  1933 թվականից դասախոսությունները կարդացել է հայերենով։
Աշխատանքները վերաբերում են սնկաբանության և ֆիտոպաթոլոգիայի, գյուղատնտեսական մշակաբույսերի հիմնական վնասաբեր հիվանդությունների հարուցիչների կենսաբանության ուսումնասիրությունների հարցերին։


== Անդամակցություն ==
Բուսաբանության հանրապետական խորհրդի անդամ
Հանրապետական պրոբլեմային խորհրդի անդամ
«ՀԽՍՀ բուսաբանական ամսագրի» խմբագրական խորհրդի անդամ


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1960 թ.)
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
Պատվո նշան շքանշան


== Երկեր ==
Անտառային ծառերի ու թփուտների հիվանդությունները և պայքարը դրանց դեմ, Երևան։ Հայպետհրատ, 1953 թ.:
Բանջարանոցային կուլտուրաների հիվանդությունները և նրանց դեմ պայքարելու միջոցները Հայկական ՍՍՌ-ում, Երևան։ ՀՍՍՌ քաղ. և գիտ. գիտելիքների տարածման ընկ. հրատ, 1954 թ.:
Դաշտապաշտպան անտառաշերտերի պտղատու ծառերի ու թփուտների հիվանդությունները և պայքար նրանց դեմ։ Երևան։ ԵՊՀ հրատ., 1951 թ.:
Եգիպտացորենի հիվանդությունները և պայքարը նրանց դեմ։ Երևան։ Ա. հ., 1957 թ.
Ժանգասնկերի կարգը։ (Դասախոսություն), Երևան։ Ա. հ., 1974 թ.
Ինչպես պահպանել այգին և բանջարանոցը գյուղատնտեսական հիվանդություններից և վնասատուներից, Երևան։ ԵՊՀ հրատ., 1954 թ. (համահեղինակ)։
Ծխախոտի հիվանդությունները և պայքարը նրանց դեմ։ Երևան։ ՀՍՍՌ քաղ. և գիտ. գիտելիքների տարածման ընկ., 1959 թ.:
Կարտոֆիլի հիվանդությունները Հայկական ՍՍՌ-ում և պայքարը նրանց դեմ։ Երևան։ ԵՊՀ հրատ., 1955 թ.
Կարտոֆիլի ֆիտոֆտորա հիվանդությունը և պայքարը նրա դեմ։ Երևան։ Գյուղհրատ, 1937 թ.:
Հայաստանի ուտելի և թունավոր սնկերը և նրանց օգտագործումը։ Երևան։ Պետ. համալս. հրատ., 1957 թ.
Հացաբույսերի մրիկը։ (Հայաստանի բույսերի պաշտպանության գիտահետազոտական կայանի աշխատանքներից)
Երևան։ Գյուղհրատ, 1936 թ., (համահեղինակ)։
Մեղուները և բույսերի փոշոտումը։ Երևան։ ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., 1983 թ. (համահեղինակ)։
Պտղատու ծառերի հիվանդությունները և նրանց դեմ պայքարելու միջոցները։ Երևան։ Պետհրատ, 1931 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Վորիպաևկա

Վորիպաևկա (ռուս.՝ Ворыпаевка), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջաջուռի լեռնանցք

Ջաջուռի լեռնանցք, լեռնանցք (թամքոց) Շիրակի և Փամբակի լեռնաշղթաների հանգուցակետում՝ 1952 մ բարձրության վրա՝ Շիրակի մարզում։ Շիրակի դաշտը կապում է Փամբակի գոգավորությանը։ Ջաջուռի լեռնանցքով անցնում է Գյումրի-Վանաձոր խճուղին, թունելով՝ Երևան-Թբիլիսի երկաթուղին։ Հաճախակի լինում են մրրիկներ, ձմրան խիստ ձնաբքի ժամանակ երբեմն փակվում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրամբիլենո

Տրամբիլենո (իտալերեն՝ Trambileno), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1386 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 28 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 50 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38068։ Հեռախոսային կոդ՝ 0464։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0464 868028
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.trambileno.tn.it/home.php/ Archived 2010-09-03 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.trambileno.tn.it/home.php/ Archived 2010-09-03 at the Wayback Machine.
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սվետլոգորսկոե (այլ կիրառումներ)

Սվետլոգորսկոե, կարող է վերաբերել՝

Սվետլոգորսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Աբինսկի շրջանի կազմում
Սվետլոգորսկոե - գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում
Նեյդեր-Բետուվե (համայնք)

Նեյդեր-Բետուվե (հոլ.՝ Neder-Betuwe ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Խելդերլանդ մարզում։ Տարածքը 61,12 կմ² է, բնակչությունը՝ 22.348 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 11.600 եվրո է։
Չարմուս

Չարմուս (ռուս.՝ Чармус), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոլպ գետի ձախ ափում՝ 33 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 36 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Մոկշա գետն է։ Գետի ենթաավազանը Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010102312110000026665
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110002666
Ավազանի կոդը - 09.01.01.023
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Türkiye Top 20

Türkiye Top 20 (հայերեն՝ Թուրքիայի թոփ քսանյակ), Թուրքիայի պաշտոնական հիթ շքերթ, որը կազմվում է Billboard Türkiye ամսագրի կողմից։ Ցուցակը կազմվում է 2006 թվականի նոյեմբերից։ Մինչև 2009 թվականի սեպտեմբեր չարթը հրապարակվել է ամեն շաբաթ, իսկ 2009 թվականից սկսած թողարկվում է ամեն ամիս։ Շաբաթների քանակով չարթի վերին հարթակում ամենաշատը եղել է Բրիթնի Սփիրս՝ իր 3 երգով։


== Առաջին հորիզոնականում ամենաշատը եղած կատարումներ ==
13 շաբաթԲրիթնի Սպիրս — «3»10 շաբաթԲրիթնի Սպիրս — «Circus» (2009)
Դեյվիդ Գետտա ft. Քելլի Ռոուլենդ — «When Love Takes Over» (2009)9 շաբաթՌիհաննա — «Disturbia» (2008)8 շաբաթԲրիթնի Սպիրս — «Womanizer» (2008)


== Հիթերի քանակով #1 ==
1. Բրիթնի Սպիրս (4) — «Womanizer», «Circus», «3», «Hold It Against Me»
2. Շակիրա (3) — «She Wolf», «Waka Waka», «Beautiful Liar»
2. Ռիհաննա (2) — «Don't Stop the Music», «Disturbia»


== Արտաքին հղումներ ==
Billboard Türkiye-ի պաշտոնական կայք էջ Archived 2006-11-09 at the Wayback Machine.
Շիկի-Շիկի

Շիկի-Շիկի (պորտ.՝  Xique-Xique), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա մարզի հարավում։ Մտնում է Վալի Սան Ֆրամսիսկանու դա Բարիա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 47 887 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 5671,439 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 8,4 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1832 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 84 107 895 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1811,46 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,580 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման արևադարձային է։
Մորից Հայնե

Մորից Հայնե (գերմ.՝ Moritz Heyne, հունիսի 8, 1837(1837-06-08), Վայսենֆելս, Պրուսիայի թագավորություն - մարտի 1, 1906(1906-03-01), Գյոթինգեն, Գերմանական կայսրություն), գերմանացի գիտնական-լեզվաբան, բանասեր-գերմանագետ, բառարանագետ, միջնադարի պատմաբան, մանկավարժ։ Բազելի և Գյոթինգենի համալսարանների պրոֆեսոր։ Գիտությունների դոկտոր։ Բազել քաղաքի պատվավոր քաղաքացի (1873 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
1860-1863 թվականներին Հալլե-Վիթենբերգի համալսարանում սովորել է գերմաներեն և դասական բանասիրություն, պատմություն։ 1863 թվականին Բեովուլֆի թեմայով քննադատական հետազոտության համար ստացել է դոկտորի աստիճան։ 1864 թվականից Հալլեում աշխատել է որպես դասախոս։
1869 թվականին հրավիրվել է Բազելի համալսարանի գերմանագիտության ամբիոն՝ պրոֆեսոր Վիլհելմ Վաքերնագելի փոխարեն։ Այդ ժամանակ էլ դարձել է միջնադարյան հավաքածուի հանձնաժողովի ղեկավարը, որն ավելի ուշ Բազելի պատմական թանգարանի հիմքն է դարձել։
1883 թվականին տեղափոխվել է Գյոթինգենի համալսարան, որտեղ 1867 թվականին շարունակել է Յակոբ Գրիմի հետ համատեղ սկսված աշխատանքը՝ «Գերմանական բառարանի» ստեղծումը, դա փաստացի եղել է բոլոր գերմանական լեզուների համեմատության-պատմական բառարանը։ Պատասխանատու է եղել 4-րդ հատորի 2-րդ, 6-րդ, 8-րդ, 9-րդ և 10-րդ հատորի 1-ին մասի համար։
1890-1895 թվականներին Մորից Հայնեն հրատարակել է գերմաներեն եռահատոր բառարան։ Հրատարակել է գրություններ Բեովուլֆի, Վուլֆիլաի և Ֆրուամոնի Հելինանդի պոեմի մասին։
Նա եղել է Գյոթինգենի քաղաքային հնությունների հավաքածուի հիմնադիրն այսօրվա քաղաքային թանգարանում։


== Ընտրյալ աշխատանքներ ==
Laut- und Flexionslehre der altgermanischen Dialekte (1862 թվական)
Beovulf (1863 թվական)
Heliand (1866 թվական)
Altniederdeutsche Eigennamen aus dem IX—XI J. (Հալլե, 1868 թվական)
Deutsches Wörterbuch (1890-ից 1895 թվական)
Ruodlieb (1897 թվական)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Гейне, Мориц»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Տալինկա

Տալինկա (ռուս.՝ Талинка), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Խանտի-Մանսիական ինքնավար օկրուգի Օկտյաբրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5821 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գալիպոլի (այլ կիրառումներ)

Գալիպոլի, կարող է վերաբերել՝

Գալիպոլի - թերակղզի Թուրքիայի եվրոպական հատվածում
Գալիպոլի - կոմունա Իտալիայում
Գալիպոլի - ավստրալիական գեղարվեստական կինոնկար-դրամա՝ նկարահանված 1981 թվականին
Վյաչեսլավ Սեմյոնով

Վյաչեսլավ Սեմյոնով (ռուս.՝ Вячесла́в Миха́йлович Семёнов, օգոստոսի 26, 1923(1923-08-26) - հոկտեմբերի 25, 2017(2017-10-25)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1948 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և 1961 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1948 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1948-1954 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1954-1955 թվականներին՝ Ավստրիայում ԽՍՀՄ Գերագույն հանձնակատարի համակարգի աշխատակից։
1955-1959 թվականներին՝ Ավստրիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1959-1961 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցի ունկնդիր։
1961-1965 թվականներին՝ Շվեյցարիայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
1965-1967 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1967-1969 թվականներին՝ Կոտ դ'Իվուար Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
1969-1972 թվականներին՝ Գվինեայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1973-1975 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1975 թվականի փետրվարի 11-ից մինչև 1980 թվականի հունիսի 24-ը Գվինեա Բիսաուում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1975 թվականի դեկտեմբերի 19-ից մինչև 1980 թվականի հունիսի 24-ը Կաբո Վերդեում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1980-1984 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Աֆրիկյան երկրորդ բաժնի վարիչի տեղակալ։
1984 թվականի մարտի 14-ից մինչև 1989 թվականի հունիսի 30-ը Գանայում ում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 28-29.


== Արտաքին հղումներ ==
Կրճատ կենսագրություն
«Վյաչեսլավ Սեմյոնովի մահվան մասին»
Մոն-Սենտ-Հիլեր

Մոն Սենտ–Հիլեր (ֆր.՝ Mont-Saint-Hilaire), քաղաք Կանադայի Քվեբեկ նահանգի հարավ-արևելքում, Ռիշելյո գետի վրա, Լա Վալլե-դու-Ռիշելյե մունիցիպալիտետի շրջանում: Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի, բնակչությունը կազմում է 18200 մարդ։
Մոն Սենտ–Հիլեր քաղաքից ոչ հեռու կան սոդալիտի կիսաթանկարժեք հանքանյութերի մի քանի խոշոր հանքավայրեր:


== Ժողովրդագրություն ==
Քաղաքի բնակչությունը 2006 թվականին կազմում էր 15720 մարդ, ինչը 10,2%-ով ավելի է 2001 թվականի համեմատ։


== Տրանսպորտ ==
Մոն Սենտ–Հիլերը կապված է Մոնրեալի հետ «Էքսո» ուղևորատար տարանցիկ ցանցի միջոցով: 
1864 թվականին այստեղ տեղի ունեցավ Կանադայի պատմության մեջ ամենամեծ երկաթուղային աղետը, երբ մարդատար գնացքը կարմիր ազդանշան տվեց երկաթուղու ազդանշանին և ցած ընկավ պտտվող կամրջից դեպի Ռիշելյե գետը, ինչի հետևանքով զոհվեց 99 մարդ:


== Տեսարժան վայրեր ==
Մոն Սենտ-Հիլերի Գաուլ բնական արգելոցը ներառում է ավելի քան հազար հեկտար նախնադարյան անտառ: Արգելոցը պատկանում է ՄաքԳիլի համալսարանին և օգտագործվում է հետազոտությունների և հանգստի համար:
Le Musée des beaux-arts de Mont-Saint-Hilaire, արվեստի խոշոր թանգարան Սուրբ Լավրենտիոս գետի հարավային ափին: Այն հիմնադրվել է 1993 թվականին՝ խթանելու տարածաշրջանային արվեստագետների աշխատանքը, ինչպիսիք են Ժորդի Բոնեթը, Պոլ-Էմիլ Բորդուատը և Օզիա Լեդուկը։
Art Stantion։
Օզիա Լեդուկ արվեստի կենտրոն։
Manoir Rouville-Campbell հյուրանոց։
Սենտ-Հիլեր եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Քաղաքում գործում է 3 հիմնական դպրոց. Au-fil-de-l'eau (659 աշակերտ), de l'Aquarelle (354 աշակերտ) և la Pommeraie (383 աշակերտ), ինչպես նաև երկու միջնակարգ․ Ozias-Leduc–ի հանրակրթական դպրոցը, որն ունի 1480 հոգի և մասնավոր Սենտ–Հիլեր քոլեջը:


== Ծանոթագրություններ ==
Պիրվելի Նոսիրի

Պիրվելի Նոսիրի (վրաց.՝ პირველი ნოსირი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 30 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սենակից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 719 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորին (այլ կիրառումներ)

Գորին, կարող է վերաբերել՝

Գորին - գետ Ուկրաինայում և Բելառուսում
Գորին - գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում
Անպատասխան սեր (ֆիլմ, 1979)

«Անպատասխան սեր» (ռուս.՝ «Безответная любовь»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անդրեյ Մալյուկովը 1979 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում։ 
Մաքսիմ Գորկու վաղ պատմվածքների և ռուս դերասանների հիշողությունների էկրանավորումն է։ Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1980 թվականի մայիսի 12-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է ռուս գավառական դերասանուհի Լարիսա Դոբրինինայի ողբերգական ճակատագրի մասին, որը չի դիմանում բոլոր կողմերից իր վրա թափվող դժբախտությունների ծանրությանը և վաղաժամ հեռանում է կյանքից։


== Դերերում ==
Իննա Մակարովա – Լարիսա Անտոնովնա Դոբրինինա, դերասանուհի
Լեոնիդ Մարկով – Պյոտր Կլիմովիչ Տորսուև, Լարիսա երկրպագուի երկրպագու
Իգոր Լիվանով – Նիկոլայ Տորսուև
Միխայ Վոլոնտիր – բժիշկ, ծերացող Լարիսայի սիրեկանը
Վլադիմիր Սոշալսկի – Խրիսանֆ Նիկոլաևիչ, ծերացող դերասան
Վալերի Սոկոլովերով – Ալեքսանդր Ֆեոֆիլովիչ Բրագին, դերասան, կոմիկ
Իննա Ալենիկովա – Սոնյա Զվանցևա, դերասանուհի
Իրինա Սանպիտեր – Ստրեշնևա, դերասանուհի
Սերգեյ Յաշին – Սկուրատով
Վադիմ Ալեքսանդրով – Աբսուրդիկ, դերասան
Սերգեյ Նիկոնենկո – Սենեչկա, դերասան
Վ. Անտոնով – Վասեչկա, հուշարար
Լեոնիդ Կուրավլյով – Պավլով, գավառական թերթի լրագրող
Վալենտինա Նովիկովա – Պրասկովյա


== Նկահարանող խումբ ==
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Անդրեյ Մալյուկով
Սցենարիստներ՝ Անդրեյ Մալյուկով, Իննա Մակարովա, Տատյանա Դուբրովինա
Գլխավոր օպերատոր՝ Ռալֆ Քելլի
Բեմադրող նկարիչ՝ Տատյանա Լապշինա
Կոմպոզիտոր՝ Յուրի Սաուլսկի


== Արձագանքներ ==

— Ռ. Սոբոլև, «Спутник кинозрителя», 1980 թվականի մայիս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Անպատասխան սեր» (1979)
Կոմիսարովկա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմիսարովկա (այլ կիրառումներ)Կոմիսարովկա (ռուս.՝ Комиссаровка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2575) Բուլղարիա

(2575) Բուլղարիա (անգլ.՝ Bulgaria), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1970 թվականի օգոստոսի 4-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,239605 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9632 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,516 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1224,21 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294067 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,68° անկյուն։
Բուլղարիա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2575) Բուլղարիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Էդուարդ Տելչ

Էդուարդ Տելչ (գերմ.՝ Eduard Teltsch, հունգ.՝ Telcs Ede, մայիսի 12, 1872(1872-05-12), Բայա, Բաչ-Բադրոգ, Հունգարիայի թագավորություն, Ավստրո-Հունգարիա - հուլիսի 19, 1948(1948-07-19) կամ հուլիսի 18, 1948(1948-07-18), Բուդապեշտ, Հունգարիայի երկրորդ հանրապետություն), հունգարացի քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդ Տելչը ծնվել է 1872 թվականին Բայայում։ Սովորել է Սուբոտիցայի գիմնազիայում, իսկ 1887 թվականից Բուդապեշտի արհեստագործական ուսումնարանում։ 1888 թվականին ընդունվել է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիա, որտեղ մինչև 1892 թվականը սովորել է քանդակագործ Էդմունդ ֆոն Հելմերի մոտ։ 1892 թվականին ստացել է Ֆյուգերի մրցանակ։
Մինչև 1895 թվականը Տելչը հատուկ դպրոցում քանդակագործություն է սովորել գերմանացի քանդակագործ Կասպար ֆոն Ցումբուշի մոտ։ 1893 թվականին նրա առաջին աշխատանքները ցուցադրվել են Մյուչառնոկ արվեստի սրահում։ 1895 թվականին Տելչն աշխատել է Դյորդ Զալայի մոտ, իսկ 1896 թվականին սեփական արվեստանոցն է բացել Բուդապեշտում։ 1896 թվականին Տելչի քանդակները ցուցադրվել են Բուդապեշտում՝ հազարամյակի ցուցահանդեսում, իսկ 1906 թվականին նրա դիմանկարներն ու պուտոյի (Վերածննդի շրջանում հանդիպող փոքրիկ մերկ կամ կիսամերկ տղայի կերպար) քանդակը ցուցադրվել են Միլանում՝ Համաշխարհային ցուցահանդեսում։ Էդուարդ Տելչը կերտել է Թոմաս Գրեշեմի քանդակային դիմանկարը Գրեշեմի պալատի ճակատամասը զարդարելու համար, Լայոշ Կոշուտի հուշարձանը Կեչկեմետում, քաղաքական գործիչ Դեժյո Սիլադյիի կիսանդրին, Միհայ Վյորյոշմարտիի արձանը համանուն հրապարակում (համատեղ աշխատանք Էդուարդ Կաշոտի հետ), Լասլո I-ի արձանը Բուդապեշտի Հերոսների հրապարակի համար և Միկլոշ Բարաբաշի և Միխայ Մունկաչիի մահարձանները։

Էդուարդ Տելչը ճանապարհորդել է Իտալիայում, Ֆրանսիայում, Գերմանիայում և Անգլիայում, 1920-1922 թվականներին ապրել է Ուտրեխտում։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո կերտել է մանկական քանդակաշար «Հելերտ» հյուրանոցի լողավազանի համար և ճարտարապետ Իգնաց Ալպարի արձանը Վարոշլիգեթի Վայդահունյադ ամրոցի համար։
Ֆերենց Սարնովսկու և Ֆյուլ Բեկի հետ Էդուարդ Տելչը համարվում է հունգարական մեդալագործության հիմնադիրներից մեկը։ Տելչը հեղինակել է մեդալներ քաղաքական գործիչներ Ֆերենց Դեակի և Դյուլա Անդրաշի Ավագի, նկարիչ Ֆերենց Սոլդատիչի, երաժիշտ Դավիդ Պոպերի պատկերներով, ինչպես նաև «Մայրություն», «Նստած Պանը» մեդալները։ Տելչի աշխատանքները մասնակցել են միջազգային տարբեր ցուցահանդեսների Անտվերպենում, Դրեզդենում, Բրյուսելում, Մոնցայում, Բարսելոնում, Փարիզում, Վենետիկում, ինչպես նաև Սենթ Լուիսի Համաշխարհային ցուցահանդեսում։ Էդուարդ Տելչի արվեստանոցում աշխատել են քանդակագործներ Դյուլա Մուրանյին, Լայոշ Բերանը, Յոզեֆ Ռեմենյին և Պաուլ Վինչեն։ Էդուարդ Տելչը եղել է «Կիրառական արվեստի հունգարական միության» անդամ։
Մահացել է 1948 թվականին, թաղված է Ֆարկաշրետիում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն(գերմ.)
Ֆայտսհյոխհայմ

Ֆայտսհյոխհայմ  (գերմ.՝ Veitshöchheim), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 9956 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 10,76 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 202։
Կոմունան բաժանված է 3 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Բերեկա (գյուղ, Պերվոմայսկի շրջան)

Բերեկա (ուկրաիներեն՝ Берека), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1675 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բերեկա գյուղում բնակվում էր 983 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4363 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 225,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դրոնովկա (այլ կիրառումներ)

Դրոնովկա, կարող է վերաբերել՝

Դրոնովկա - գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Գրայվորոնսկի շրջանի կազմում։
Դրոնովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Կախ

Կախ (ադրբ.՝ Qax), քաղաք ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետությունում, Կախի շրջանի վարչական կենտրոն։ Բնակչությունը՝ ▲13 800 մարդ (2013)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (795)

Ժողովածու (795), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 795 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1618 թվականին Եղիազար, Քասպար գրիչների կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26.3X19.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 371 թերթից։ Պահպանակը ունի մագաղաթ 2 էջ, գրված է՝ ուղղագիծ, երկաթագիր, Գր․ Սքանչելագործի Ճառ ծննդեան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 191ա, 369ա, հետագայի՝ 2ա, 16ա, 115ա։


== Բովանդակություն ==
Կանոնգիրք հայոց։
Ընտրութիւն յօրինացն քաղաքականաց։
Օրէնք յաղթող թագավորաց։
Համառօտ ժողովումն օրինաց։
Օրէնք զինվորութեան։
Յովհ. Գառնեցւոյ Խրատ։
Մատթ. Ջուղայեցւոյ պատասխանիք հարցմանց Աբիսողոմայ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարպենիա

Կարպենիա (իտալերեն՝ Carpegna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 1683 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 59 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 28 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61021։ Հեռախոսային կոդ՝ 0722։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։0722 727065
Էլ-փոստ։ comune.carpegna@provincia.ps.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.carpegna.pu.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բեթմեն (ֆիլմ, 1966)

«Բեթմեն» (անգլ.՝ Batman), 1966 թվականի ամերիկյան արկածային ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Լեսլի Մարտինսոնը։ Ֆիլմը հիմնված է «Բեթմեն» հեռուստասերիալի վրա։ Ֆիլմում նկարահանվել են այն դերասանները, որոնք նկարահանվել էին հեռուստասերիալում։ Ֆիլմի բյուջեն եղել է 1 540 000 դոլար։
Ֆիլմի կարգախոսն է․ «MEN DIE! WOMEN SIGH! Beneath that Batcape — he’s all man!»։


== Սյուժե ==
Բեթմենի հիմնական չարագործները՝ Պինգվինը, Ջոկերը, Կատու կինը և հանելուկասացը միավորվում են, որպեսզի առևանգեն ՄԱԿ֊ի աշխատողներին և նրանք փրկագնի համար պահանջեն 9 միլիարդ դոլար։ Բեթմենը և նրա օգնական Ռոբինը ազատում են նրանց և ետ վերադարձնում իրենց նախնական տեսքին։ Վերջ, ուք երջանիկ ե՞ք․․․


== Դերակատարներ ==
Ադամ Ուեսթ՝ Բեթմեն/ Բրյուս Ուեյն
Բերթ Ուորդ՝ Ռոբին/ Դիք Գրեյսոն
Լի Մերիվիզեր՝ Կատու Կին
Սեզար Ռոմերո՝ Ջոկեր
Բիրջես Մերեդիթ՝ Պինգվին
Ֆրենկ Գորշին՝ Հանելուկասաց
Ալան Նապյե՝ Ալֆրեդ Պենիուորթ
Նիլ Հեմիլթոն՝ հանձնակատար Ջեյմս Գորդոն
Ստեֆորդ Ռեպ՝ Օ՛Հարա
Վան Ուիլյամս՝ նախագահ, հնչյունավորում
Ուիլյամ Դոզե՝ պատմող


== Հետաքրքիր փասեր ==
Բեթմենի դերի համար Ադամ Ուեսթը ստացել է 100 000 դոլար գումար։
1955 թվականին «Միս Ամերիկա» մրցույթը հաղթած Լի Մերիվիզերը փոխարինել է Ջյուլի Նյումարին, ով կատարում էր Կատու կնոջ դերը նույնանուն հեռուստասերիալում։


== Պրեմիերաներ ==
ԱՄՆ ֊ հուլիսի 30, 1966
Իտալիա ֊ հոկտեմբերի 26, 1966
Նիդեռլանդներ ֊ դեկտեմբերի 8, 1966
Ֆինլանդիա ֊ դեկտեմբերի 9, 1966
Մեծ Բրիտանիա - դեկտեմբերի 16, 1966
Շվեդիա ֊ դեկտեմբերի 24, 1966
Գերմանիա ֊ փետրվարի 10, 1967
Ճապոնիա ֊ մարտի 11, 1967
Դանիա ֊ ապրիլի 5, 1967
Հոնգ Կոնգ ֊ օգոստոսի 3, 1967
Ֆրանսիա ֊ սեպտեմբերի 6, 1967
Իսպանիա ֊ հուլիսի 2, 1979


== Ծանոթագրություններ ==
Մյոդլինգ

Մյոդլինգ (գերմ.՝ Mödling), քաղաք Ավստրիայում, նույնանուն շրջանի վարչական կենտրոնը Ստորին Ավստրիա դաշնային երկրամասում։ Ընկած է այդ երկրամասի արդյունաբերական գոտում՝ երկրի մայրաքաղաք Վիեննայի անմիջական հարևանությամբ (սահմանակցում է հարավից` կենտրոնից գտնվելով շուրջ 15 կիլոմետր հեռավորության վրա)։ Զբաղեցնում է 10,04 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2018 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 20 555 (2014-ին՝ 20 495): Քաղաքը առաջին հերթին հայտնի է նրանով, որ այստեղ է գտնվում Եվրոպայի առևտրային ամենաընդարձակ կենտրոններից մեկը՝ Shopping City Süd-ը (SCS):


== Անվանումը ==
Ժամանակի ընթացքում բնակավայրի անվանումը փոփոխությունների է ենթարկվել, եղել է medilihha (903 թ.), Medelikch, Medling և, վերջապես, Mödling: Վարկածներից մեկի համաձայն՝ անվանման արմատը սլավոնական է, որի հիման վրա ենթադրվում է, որ բնակավայրը հիմնադրվել է ավարական ժամանակաշրջանից ոչ ուշ՝ առաջին հազարամյակի երկրորդ կեսին, մոտավորապես 800 թվականին։ Անվանումը նշանակել է «սահմանային գետակ», կամ «դանդաղ, հանդարտ հոսող ջուր» (հմմտ. ռուսերեն «медленный»):


== Ժողովրդագրություն ==


== Քույր քաղաքներ ==
Մյոդլինգը բարեկամական և գործընկերային հարաբերություններ է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 Լյուքսեմբուրգ: Էշ-սյուր-Ալզետ
 Գերմանիա: Մայնի Օֆենբախ
 Ֆրանսիա: Պյուտո
 Սերբիա: Զեմուն
 Իտալիա: Վելետրի
 Հունգարիա: Կյոսեր
 Չեխիա: Վսետին
 Բուլղարիա: Օբզոր
 Բելգիա: Զոտտեգեմ


== Անվանի անձինք ==

Լյուդվիգ վան Բեթհովեն, (1770-1827), կոմպոզիտոր. կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Մյոդլինգում
Ալբերտ Դրախ, (1902-1995), գրող, իրավագետ
Մարտին Գուզինդե, (1886-1969), քահանա, ազգագրագետ
Պաուլ Հարատեր, (ծնվ. 1965), ռեժիսոր, պրոդյուսեր, գրող
Մանֆրեդ Հեմ, (ծնվ. 1961), օպերային երգիչ
Ալֆրեդ Մալետա, քաղաքական գործիչ, Ավստրիայի խորհրդարանի նախագահ ('House of Commons')
Մարիա Յանիչեկ (1859-1927), գրող


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ilse und Georg Waldner, Heide Kucera: 1100 Jahre Mödling – Die Geschichte einer Stadt. Mödling 2003, ISBN 3-00-011896-9.


== Արտաքին հղումներ ==

Geschichte Mödlings
Mapire – Diverse historische Landkarten.
Mödling und Umgebung auf alten Ansichtskarten
Mödling auf RegioWiki
Այիլյա

Այիլյա, լեռներ Հայկական լեռնաշխարհ, Կարսի մարզում, Կարս քաղաքից արևելք, Վիզինքյոյ գյուղից անմիջապես հյուսիս-արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեղամ Աբրահամյան (քանդակագործ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գեղամ Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)Գեղամ Անդրանիկի Աբրահամյան (փետրվարի 6, 1988(1988-02-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
2002-2007 թվականներին սովորել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական քոլեջում, 2008-2012 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայում։
2012 թվականից սովորում է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայի քանդակի բաժնի մագիստրատուրայում։


== Ցուցահանդեսներ ==
2010 «Ազատություն գոչեցի» խորագրով ցուցահանդես
2010 Կանանց միջազգային օրվան նվիրված ցուցահանդես, Երևանի ՄԱԿ-ի գրասենյակ
2010 Միջազգային խաղաղության օրվան նվիրված ցուցահանդես, Երևանի ՄԱԿ-ի գրասենյակ
2010 Մարդու իրավունքների պաշտպանության օրվան նվիրված ցուցահանդես, Երևանի ՄԱԿ-ի գրասենյակ
2010 Աղքատության վերացման միջազգային օր, ցուցադրումը Երևանի ՄԱԿ-ի գրասենյակում
2010 Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում զոհվածների հիշատակման օր, Երևանի ՄԱԿ-ի գրասենյակ
2011 Սիրո տոնին նվիրված ցուցահանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն
2011Եգպա-ի 65-ամյակին նվիրված ցուցահանդես, Հայաստանի նկարիչների միություն
2011«Աստիճան» խորագրով ցուցահանդես, Ալբերտ և Թով Բոյաջյան ցուցասրահ
2011 «Բացահայտենք նոր տաղանդներ» խորագրով ցուցահանդես, Երևանի քաղաքապետարան
2011 Fragment խորագրով ցուցահանդես, Golden Tulip հյուրանոց
2011 «Աստիճան դեպի երկինք» խորագրով ցուցահանդես, Ռուսական արվեստի թանգարան (Երևան)
2012 Երիտասարդ ստեղծագործողների հանրապետական ցուցահանդես Հայաստանի նկարիչնեի միություն
2013 «Երկխոսություն» անհատական ցուցահանդես, Ալբերտ և Թով Բոյաջյան ցուցասրահ
2014 «էմանացիա», Հայաստանի նկարիչնեի միություն


== Մրցանակներ ==
Լավագույն քանդակ Հայաստանի նկարիչների միությունում Մովսես Գորգիսյանին նվիրված հանրապետական մրցույթ- ցուցահանդեսում, 2012
Հայաստանի նկարիչների միությունում «Մի կտոր կրակ» մրցույթ-փառատոնում առաջին մրցանակ 2012
Տարվա լավագույն դիպլոմային աշխատանք, Արա Սարգսյանի անվան մրցանակ, 2012
«Սիպոզիում» Մոսկվայի Բուռգանովի տուն-թանգարանում, լավագույն քանդակ, 2013


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գեղամ Աբրահամյան
Մշակույթ. Հատուկ հավելված, Գեղամ Աբրահամյան Archived 2016-03-10 at the Wayback Machine.
Երկխոսում են Սարգիս Բաբայանի և Գեղամ Աբրահամյանի քանդակները
Այծաժայռ

Այծաժայռ, լեռնագագաթ Հայաստանի Տավուշի մարզում, Վարագի լեռնահամակարգում, Իջևան քաղաքից 3,5 կմ հյուսիս-արևելք։ Բարձրությունը՝ 1423 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==