Ամարո Ամանսիո

Ամարո Ամանսիո Վարելա  (իսպ.՝ Amancio Amaro Varela, ավելի հայտնի է որպես Ամանսիո, հոկտեմբերի 16, 1939(1939-10-16), Լա Կորունյա, Գալիսիա, Իսպանիա - փետրվարի 21, 2023(2023-02-21), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, Իսպանիայի հավաքականի և Ռեալ Մադրիդի նախկին խաղացող, հարձակվող։


== Կարիերա ==
Իր ֆուտբոլային կարիերան Ամանսիոն սկսել է տասնհինգ տարեկանում իր հայրենի Լա Կորունյա քաղաքի «Վիկտորիա» ակումբում։ 1958 թվականին տեղափոխվել  Լա Կորունյայի գլխավոր թիմ՝ «Դեպորտիվո», որը հանդես էր գալիս Սեգունդայում։ Երբ «Դեպորտիվոն» անցել է Պրիմերա, Ամանսիոն արժանացել է իսպանական բազմաթիվ թիմերի ուշադրությանը, որոնցից մեկը եղել է Մադրիդի «Ռեալը»։ Սանտյագո Բեռնաբեուն անձամբ գնացել է Լա Կորունյա՝ Ամարոյին համոզելու, որ միանա «Ռեալին» և համոզել է իր հեղինակությամբ և պայմանագրի արժեքով։ 1962 թվականին Ամանսիոն տեղափոխվել է «Ռեալ»։ Դա եղել է դժվար ժամանակաշրջան ակումբի համար, երբ այն վերակազմավորվում էր, ներգրավում նոր խաղացողներ։ Ամանսիոյի տեղափոխման տարում «Ռեալին» են միացել նաև Իգնասիո Սոկոն, Լյուսիեն Մյուլլերը և Յանկո Դաուցիկը։ Թիմում Ամանսիոն իր նորամուտը կատարել է «Բետիսի» դեմ խաղում (5:2 հօգուտ «Ռեալի»), իսկ կարճ ժամանակ անց մասնակցել է իր առաջին եվրոպական խաղին ընդդեմ «Անդերլեխտի» (3:3)։ 1963/64 մրցաշրջանում Ամանսիոն «Ռեալի» կազմում հասել է Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի խաղարկության եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է «Միլանին» 1:3 հաշվով, իսկ հաջորդ մրցաշրջանում ակումբը հասել է միայն քառորդ եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է «Բենֆիկային»։ 1965/66 մրցաշրջանն ավելի հաջող է եղել «Ռեալի» համար, որ մարզիչ Միգել Մունիոնի և խաղացող մարզիչ Ամարո Ամանսիոյի գլխավորությամբ հասել է եզրափակիչ, որտեղ 1966 թվականի մայիսի 11-ին խաղացել է «Պարտիզանի» դեմ։ Հանդիպման հաշիվը բացել է «Պարտիզանի» խաղացող Վասովիչը, սակայն խաղի 70-րդ րոպեին Ամանսին դարձել է գոլի հեղինակ, իսկ խաղի ավարտից հինգ րոպե առաջ Սերենան 30 մետրից գրավել է հակառակորդի դարպասը՝ հաղթանակ պարգևելով «Ռեալին»։ Այդ Չեմպիոնների գավաթը դարձել է միակն Ամանսիոյի կարիերայում։
Իսպանիայի ազգային հավաքականում Ամանսիոն նորամուտը կատարել է 1962 թվականին Ռումինիայի հավաքականի դեմ խաղում։ Ընդհանուր առմամբ նա հավաքականի կազմում մարզադաշտ է դուրս եկել 42 անգամ՝ դառնալով 11 գոլի հեղինակ։ Նա եղել է հավաքականի առաջատարը, որը նվաճել է Եվրոպայի գավաթը 1964 թվականին՝ եզրափակչում հաղթելով Խորհրդային Միության հավաքականին 2:1 հաշվով։
Ավարտելով խաղացողի կարիերան՝ Ամանսիոն սկսել է մարզել «Ռեալի» երիտասարդական կազմը, սակայն մեկ տարի անց հեռացել է ակումբից։ 1982 թվականին «Թագավորական ակումբի» նորընտիր նախագահ Լուիս դե Կառլոսը Ամանսիոյին առաջարկել է մարզել «Ռեալի» դուստր ակումբը՝ «Ռեալ Կաստիլիան», և Ամարոն համաձայնել է։ Արդեն երկրորդ մրցաշրջանում նա դարձել է Սեգունդայի հաղթող։ Նրա մոտ սկսել են խաղալ հետագայում հայտնի դարձած ֆուտբոլիստներ Բուտրագենիոն, Միչելը, Մանուել Սանչիսը, Մարտին Վասկեսը, Միգել Պարդեսան և այլք։ 1985/86 մրցաշրջանում Ամարոյին առաջարկել են գլխավորել հիմնական թիմը, սակայն ակումբը հանդես է եկել անհաջող, և Ամանսիոն հեռացվել է պաշտոնից։ «Ռեալից» հեռանալուց հետո Ամանսիոն աշխատել է «Կելմե» մարզական ընկերությունում, որտեղ եղել է բիզնեսի մադրիդյան ուղղության ապրանքի պատասպանատու։ 2000 թվականին Ամանսիոյի ձայնը որոշիչ է եղել ակումբի նախագահի պաշտոնում Ֆլորենտինո Պերեսի ընտրվելու հարցում, որը որպես երախտագիտության նշան Ամարոյին նշանակել է «Ռեալի» հարյուրամյակի տոնակատարության կազմակերպման պատասխանատու։


== Ելույթների վիճակագրություն ==


== Նվաճումներ ==
«Մադրիդի Ռեալի» կազմում

ՈՒԵՖԱ-ի Չեմպիոնների գավաթի խաղարկության հաղթող  – 1966
Իսպանիայի չեմպիոն – 1963, 1964, 1965, 1967, 1968, 1969, 1972, 1975, 1976
Իսպանիայի գավաթի խաղարկության հաղթող – 1970, 1974 և 1975Իսպանիայի ազգային հավաքականի կազմում

Եվրոպայի առաջնության հաղթող – 1964Անհատական

Իսպանիայի առաջնության լավագույն ռմբարկու – 1969 (14 գոլ), 1970 (16 գոլ)
Ballon d'Or – 1964 (երրորդ տեղ)
FIFA XI – 1968


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը sportec.es կայքում