Օլգա Սուվորովա

Օլգա Ալեքսանդրովնա Սուվորովա (հունիսի 1 (14), 1906, Վոլոգդա, Ռուսական կայսրություն - ոչ վաղ քան 1976), ղազախ խորհրդային գիտնական, քիմիկոս, գիտության կազմակերպիչ, քիմիական գիտությունների դոկտոր (1963), պրոֆեսոր (1970), ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1950):


== Կենսագրություն ==
Օլգա Սուվորովան ծնվել է 1906 թվականի հունիսի 14-ին Վոլոգդայում: 1933 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Ա. Ի. Գերցենի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի հիմնական դասընթացը: Ասպիրանտուրան ավարտելուց հետո նույն բուհում խորհրդային առաջին քիմիկոս-մեթոդաբան Վադիմ Վերխովսկու ղեկավարությամբ պաշտպանել է ատենախոսություն քիմիայից:
1937-1969 թվականներին եղել է Ղազախստանի Աբայի անվան մանկավարժական ինստիտուտի քիմիայի ամբիոնի վարիչը: Նրա ղեկավարությամբ ամբիոնը շուրջ երեսուն տարի ակտիվորեն զբաղվել է ինչպես քիմիայի դասավանդման ուսումնա մեթոդական հարցերի մշակմամբ, այնպես էլ գիտական աշխատանքներով:
Օլգա Ալեքսանդրովնա Սուվորովան հանդիսանում է մի շարք ուսումնա-մեթոդական ձեռնարկների հեղինակ (համահեղինակ)՝ «Քիմիայի դասավանդման կապը սոցիալիստական շինարարության պրակտիկայի և խնդիրների հետ» (1940), «Քիմիայի գծով խնդիրները և աշխատանքները» (1941), որոնցում շարադրված են քիմիական խնդիրների լուծման մեթոդներն ու եղանակները, նկարագրվում է ուսումնական պրոցեսում օգտագործվող գազանման և այլ նյութերի լաբորատոր փորձերի տեխնիկան և մեթոդիկան ինչպես նաև քիմիական գիտության նվաճումները ուսումնական պրոցեսում և արդյունաբերության մեջ օգտագործելու մեթոդները: Օլգա Սուվորովայի ղեկավարությամբ Ղազախստանի մանկավարժական ինստիտուտի քիմիայի ամբիոնը դարձել է Ղազախստանում քիմիայի գծով հիմնական ուսումնա-մեթոդական կենտրոն, որի գործունեությունը հետագայում հաջողությամբ շարունակեցին նրա ուսանողները` Ի. Ն. Նուգումանովը, Ա. Ֆ. Սեյտժանովը, Ս. Ն. Մուսաբեկովը, Ա. Միրզաբաևը, Բ. Ն. Ալմաշևը, Կ. Ա. Նուրումբետովը  և ուրիշներ: Ուսումնա-մեթոդական հետազոտությունների թվում կարելի է առանձնացնել երկու հիմնական ուղղություն, միջառարկայական կապեր և քիմիայի դասավանդման դիդակտիկ հիմունքներ:
1944 թվականից մինչև 1952 թվականը Ղազախստանի մանկավարժական ինստիտուտում աշխատելու հետ միաժամանակ, Օլգա Ալեքսանդրովնա Սուվորովան եղել է ԽՍՀՄ ԳԱ մետալուրգիայի ինստիտուտի ղազախական բաժամունքի գիտաշխատող:
Սուվորովայի գիտական աշխատանքների հիմնական ուղղությունը եղել է Ղազախստանի արդյունաբերության համար կարևոր գիտական հետազոտությունների մշակումները, մասնավորապես,  էլեկտրաքիմիական եղանակով հազվագյուտ մետաղների ստացումը, առանձնապես ռենիումի էլեկտրաքիմիական ուսումնասիրությունները, ռենիումի վերականգնումը մետաղական ցինկի և երկաթի միջոցով, հեղուկ խառնուրդներից ռենիումի կորզման նպատակով: Օլգա Ալեքսանդրովնան մշակեց և արտադրության մեջ ներդրեց  գործարանային մետաղախարամներից ռենիումի ստացման տեխնոլոգիան:  Այդ աշխատանքի համար  Օլգա Ալեքսանդրովնա Սուվորովան 1950 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի: Ջրային լուծույթներից ռենիումի էլեկտրանստեցման մեթոդի նյութերը հիմք են հանդիսացել Սուվորովայի դոկտորական ատենախոսության համար, որը նա պաշտպանել է 1963 թվականին:
1970 թվականին Սուվորովային շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում: Սուվորովայի ղեկավարությամբ էլեկտրաքիմիայի բնագավառում գիտական հետազոտություններ են կատարել Կ. Ա. Ախանբաևը, Վ. Ա. Բոբրովը, Բ. Ն. Ալմաշին, Կ. Ա. Նուրումբետովը, Յա. Ն. Սուշկովը: Օլգա Սուվորովան ավելի քան 34 գիտական աշխատանքների և 4 հեղինակային իրավունքների վկայականների հեղինակ է:
1976 թվականից հետո Օլգա Ալեքսանդրովնա Սուվորովայի ճակատագիրն անհայտ է: Նրա մահվան և թաղման վայրի մասին նույնպես տվյալներ չկան:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Кафедра химии // Химия кафедрасы»։ Казахский национальный педагогический университет имени Абая։ Վերցված է 2018-03-28  (ղազախ.)
Александр Ляхов։ «Казахстанский календарь»։ Lyakhov.KZ։ Արխիվացված է օրիգինալից 2018-03-30-ին։ Վերցված է 2018-03-28