armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պյոտր դ'Ալի

Պյոտր դ'Ալի (Peter d 'Ailly, Pierre d' Ailly), 1350[…], Կոմպիեն - օգոստոսի 9, 1420, Ավինյոն), ֆրանսիացի նշանավոր փիլիսոփա, աստվածաբան, Լե Պյուի եպիսկոպոս։


== Կենսագրություն ==
Պյոտր դ'Ալին ծնվել է 1350 կամ 1351 թվականին՝ Ֆրանսիայի Կոմպեն քաղաքում, բարեկեցիկ բուրժուական ընտանիքում։ Նա սովորել է Փարիզում, որտեղ 1367 թվականին արվեստի բնագավառում ստանում է լիցենզավորում և տարիներ անց վարպետի կոչում։ 1372 թվականին Պյոտրը ակտիվ մասնակցություն է ունեցել համալսարանի գործերում։
Նրա ստեղծագործությունները սկսեցին տպագրվել տասնհինգերորդ դարում։
Ֆրանսիացի փիլիսոփան, ուշ սխոլաստիկայի ներկայացուցիչ էր։
1397 թվականից Կամբրեի եպիսկոպոսն էր։ 1411 թվականից կարդինալ էր։
Լուսնի խառնարաններից Ալիազենցը անվանել է Պյոտր դ'Ալիի պատվին։


== Արտաքին հղումներ ==
«Альи, Пьер»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==


== Լրացուցիչ ընթերցանություն ==
Alan E. Bernstein, Pierre d'Ailly and the Blanchard affair: University and Chancellor of Paris at the Beginning of the Great Schism, Leiden: Brill, 1978.
Bernard Guenée, Between Church and State: The Lives of Four French Prelates in the Late Middle Ages, Translated by Arthur Goldhammer, Chicago: University of Chicago Press, 1991.
L. A. Kennedy, Peter of Ailly and the Harvest of Fourteenth-Century Philosophy, Lewiston: Mellen Press, 1986.
Francis Oakley, Political Thought of Pierre d’Ailly: The Voluntarist Tradition, New Haven: Yale University Press, 1964.
Heiko Oberman, The Harvest of Medieval Theology:  Gabriel Biel and Late Medieval Nominalism, revised edition, Grand Rapids, MI: Baker, 2001.
Louis B. Pascoe, Church and Reform: Bishops, Theologians, and Canon Lawyers in the Thought of Pierre d'Ailly (1351-1420), Leiden: Brill, 2005.
Laura A. Smoller, History, Prophecy, and the Stars: The Christian Astrology of Pierre D'Ailly, 1350-1420, Princeton, NJ: Princeton University Press, 1994. ISBN 0-691-08788-1.
Philip H. Stump, The Reforms of the Council of Constance (1414-1418), Leiden: Brill, 1994. ISBN 90-04-09930-1.
Դպրոց (վիպակ)

Դպրոց  (ռուս.՝ «Школа»), Արկադի Գայդարի վիպակը, որը գրվել է 1929 թվականին։


== Վիպակի մասին ==
Արկադի Գայդարը «Դպրոցը» է գրել 1929 թվականին, և նույն թվականին այն տպագրվել է «Հոկտեմբեր» ամսագրում՝ «Սովորական կենսագրություն» (ռուս.՝ «Обыкновенная биография») վերնագրով։ 1930 թվականին վիպակը լույս է տեսել առանձին հրատարակությամբ և «Դպրոց» վերնագրով՝ ինքնակենսագրության տեսքով նախաբանով։
«Դպրոց» վիպակը մասամբ ինքնակենսագրական է։ Գլխավոր հերոսի՝ Բորիս Գորիկովի կյանքի ուղին, որի անունից պատմվում է, մեծ մասամբ հատվում է երիտասարդ Արկադի Գոլիկովի ճակատագրի հետ։ Դա ընդգծվում է նաև ազգանունների նմանությամբ՝ Բորիս Գորիկով և Արկադի Գոլիկով, ինչպես նաև տեղանուններով՝ Արզամաս, Նիժնի Նովգորոդ, Սորմովո։ Սակայն, հերոսի և նրա հեղինակի ճակատագիրը հիմնականում չեն համընկնում, և պատմությունը զուրկ չէ տարրերից գեղարվեստական.


== Սյուժե ==
Սյուժեն ընդգրկում է 1916 թվականից մինչև 1918 թվականի վերջն ընկած ժամանակահատվածը։ Պատանի Բորիս Գորիկովը Արզամասի ռեալական ուսումնարանի երկրորդ դասարանի սովորական աշակերտ է, որը ստեղծված պատմական հանգամանքների բերումով սկզբում դառնում է բոլշևիկների հանձնակատարը, իսկ հետո՝ Կարմիր բանակի մարտիկ։ Մարտնչելով իր համոզմունքների համար՝ Բորիս Գորիկովը երկու տարվա ընթացքում մարտական «դպրոց» է անցնում, որը նրա կյանքից հանում է ավելորդ ամեն ինչ՝ սովորական աշակերտին դարձնելով իսկական մարտիկ և կոմունիստ։


== Շարունակություն ==
Գրողի մահից հետո հայտնաբերվել են մի քանի անավարտ ստեղծագործություններ, որոնք նրա կյանքի օրոք լույս չեն տեսել։ Դրանցից մի քանիսը հրատարակվել են «Ա. Պ. Գայդարի կյանքն ու ստեղծագործությունը» (Մ., Դետգիզ, 1951, վերահրատար․՝ 1954) ժողովածուում, այդ թվում՝ «Սովորական կենսագրությունը», որի իրադարձությունները «Դպրոցի» նմիջական շարունակությունն են։ Բայց ինչ-ինչ պատճառներով «Սովորական կենսագրության» շարունակությունն այդպես էլ ունեցել։ Իսկ «Պարտությունների և հաղթանակների օրերին» (ռուս.՝ «В дни поражений и побед») և «Թող շողա» (ռուս.՝ «Пусть светит») ստեղծագործությունների սյուժեները և գլխավոր հերոսներն իրար նման են, «Դպրոցի» հետ ոչ մի կերպ կապված չեն եղել և գրողի կողմից ներկայացվել են որպես ինքնուրույն ստեղծագործություններ։


== Գլխավոր գործող անձինք ==
Բորիս Գորիկով, գլխավոր հերոս, աշակերտ, բոլշևիկյան հանձնկատար, կարմիրբանակային
Ալեքսեյ Գորիկով, Բորիսի հայրը, ռուսական բանակի զինվոր, բոլշևիկ
Վարվառա Գորիկովա, Բորիսի մայրը, ֆելդշեր
Տանյուշկա, Բորիսի կրտսեր քույրը
Ֆեդկա Բաշմակով, Բորիս Նեմցովի ընկերը, ռեալական ուսումնարանի աշակերտ
Տիմկա Շտուկին, Բորիս Նեմցովի ընկերը, Արզամասի գերեզմանատան պահակի որդին
Սեմյոն Իվանովիչ, «Գալկա», բոլշևիկյան ակումբի ղեկավար
Նիկոլայ Եգորովիչ Դուբրյակով, Բորիսի քեռին, Սորմովի գործարանի վարպետ
Վասկա Կորչագին, երիտասարդ բոլշևիկյան ագիտատոր Սորմովից
Պավել Կորչագին, նրա հայրը, բոլշևիկ Սորմովոյից
Յուրի Վաալդ, կադետ, որը մոտեցել է սպիտակ գեներալ Կրասնովին
Չուբուկ, Կարմիր բանակի մարտիկ է, Բորիսի դաստիարակը
Վասկա Շմակով, Ֆեդյա Սիրցով, Գալդա, Սուխարև, Յաշկա Գնչու - կարմիրբանակայիններ
Շեբալով, Կարմիր բանակի ջոկատի հրամանատար
Կապիտան Ժիխարև, սպիտակ սպա


== Էկրանավորում ==
1933 – «Կարո» (ԱԽՖՍՀ, Հայաստան)
1954- «Արիության դպրոց»
1980 - «Դպրոց»


== Ծանոթագրություններ ==
Պալացցո Լաբիա

Պալացցո Լաբիա (իտալերեն՝ Palazzo Labia), պալատ իտալական Վենետիկ քաղաքում, գտնվում է Մեծ ջրանցքի Կանարեջո շրջանում՝ Սան Ջրեմիա եկեղեցու դիմաց (San Geremia): Համարվում է Վենետիկի «մեծ պալատներից» մեկը։


== Պատմություն ==
Պալատը կառուցվել է բարոկկո ոճով 18-րդ դարի սկզբին Լաբիա ընտանիքի համար, որը ծագում է Կատալոնիայից և մտել է Վենետիկի ազնվականության շրջան 1646 թվականին։
1746-1747 թվականներին պալացցոյի ինտերիերը զարդարվել է Ջովանի Տյեպոլոյի որմնանկարներով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Վենետիկի պալատներ


== Գրականություն ==
Sitwell, Sacheverell (1961)։ Great Houses of Europe։ London: George Weidenfeld and Nicolson։ ISBN 0-600-33843-6 
Haskell Francis (1963)։ Patrons and Painters a Study in the Relations Between Italian Art and Society in the Age of the Baroque։ London: Chatto & Windus։ ISBN 0-300-02540-8  


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Frescoes in the Palazzo Labia by Tiepolo
Giambattista Tiepolo, 1696-1770, a full text exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art, which includes material on Palazzo Labia
Կուիմեցա

Կուիմեցա (էստ․՝ Kuimetsa), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Կաիու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 324 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Թարխայ

Թարխայ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օստապովկա (գյուղ, Վարվայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕստապովկաՕստապովկա (ուկրաիներեն՝ Остапівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Վարվայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Օստապովկա գյուղում բնակվում էր 697 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 348,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
ა

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անի (այլ կիրառումներ)Ան (վրաց.՝ ანი), վրացական այբուբենի առաջին տառը։ Համագրությունները՝ թամիլական Անա, հայկական Այբ, տիբեթական Ա, հունական Ալֆա։


== Քերականություն ==
Ամ ― այս
Ան ― «կամ» անջատիկ կապ
Առ ― «Ոչ» բացասական մասնիկ
Արիս ― եզակի թվի երրորդ դեմքի բայ֊կապ
Աք ― ցուցական դերանուն՝ «այստեղ»


== Սինոգլիֆ ==
Ալիֆ - ﺍ‎‎
Այաննա
Ակարամու - అ
A
Ալեֆ - א
Ալֆա - α
Ակարամ - അ
Ա (կանա) - あ, ア
(1949) Մեսսինա

(1949) Մեսսինա (անգլ.՝ Messina), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1936 թվականի հուլիսի 8-ին Սիրիլ Ջեքսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,382839 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8345 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9312 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1343,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,267955 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,66° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1949) Մեսսինա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(1754) Կաննինգհեմ

(1754) Կաննինգհեմ (անգլ.՝ Cunningham), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1935 թվականի մարտի 29-ին Էժեն Դելպորտի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,938181 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,2778 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,5986 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2854,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,126113 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,15° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է P դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1754) Կաննինգհեմ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վակուումային նյութեր

Վակուումային նյութեր, վակուումային ապարատներում և սարքերում կիրառվող նյութեր։ Բաժանվում են հետևյալ հիմնական խմբերի, կոնստրուկցիոն նյութեր, գազակլանիչներ, վակուումային յուղեր և նյութեր, որոնք կիրառվում են որպես վակուումային պոմպերի և վակուումաչափերի աշխատանքային հեղուկներ, մածիկներ, քսուքներ, լաքեր և ցեմենտներ։ Վակուումային նյութերին ներկայացվող հիմնական պահանջներն են հագեցած գոլորշու ցածր ճնշումը աշխատանքային ջերմաստիճանների դեպքում և հեշտ գազազրկման հնարավորությունը։ Վակուումային սարքերի թաղանթների համար օգտագործվող վակուումային նյութեր բացի այդ պետք է լինեն պակաս գազանցիկ։ Վակուումային նյութերին ներկայացվող մյուս պահանջները պայմանավորված են նրանց կիրառման ոլորտով (տես Վակուումային տեխնիկա)։ Օրինակ, վակուումային լամպերում օգտագործվող նյութերը պետք է օժտված լինեն բավականաչափ ամրությամբ՝ բարձր ջերմաստիճանների դեպքում և լինեն լավ մեկուսիչներ կամ հաղորդիչներ։ Մետաղներն օգտագործում են իրանների, պոմպերի, վենտիլների, թաղանթների, էլեկտրոդների, գազակլանիչների պատրաստման համար։ Ապակուց պատրաստում են փորձանոթներ, խողովակներ, լամպեր են, սինթետիկ նյութերից և ռետինից՝ խողովակներ, միջադիրներ են։ Վակուումային քսուքները և մածիկները ծառայում են անջատովի և հաստատուն միացումները խտացնելու, լաքերը՝ ճեղքերը խցելու և մակերևույթները պատելու, ցեմենտները՝ լամպերը ցոկոլավորելու համար։
Խաչենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Ասկերանի շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Խաչեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 34 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիսե

Վելիսե (էստ․՝ Velise), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 21 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Համբար Համբարձումյան

Համբար Համբարձումյան (1911, Ալեքսանդրիա, Եգիպտոս - 1982), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1928 թվականին ավարտել է «Լեոնարդո դա Վինչի» դպրոցը։ 1939 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ 1939, 1944 թվականներին անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Կահիրեում։ Աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծել է նատյուրմորտներ, բնանկարներ։ Գլխավոր գործերից են՝

«Արևելյան փողոցի անկյուն. Եգիպտոս»
«Փողոց»
«Փողոց Պալմիրայում»
«Փողոց Ալեքսանդրիայում»
«Ծառեր»
«Գեղեցիկ եգիպտուհին»


== Մատենագրություն ==
Onnig Avedissian, Peintres et sculpteurs Armeniens. Le Caire, 1959.


== Ծանոթագրություններ ==
Խաչ (այլ կիրառումներ)

Խաչ, վերաբերվում է`

Խաչ, քրիստոնեական խորհրդանիշ և պաշտամունքի առարկա շատ կրոններում
Հարավային Խաչ, համաստեղություն երկնքի հարավային կիսագնդում
Խաչ, գյուղ Թուրքիայում, Իզմիրի վիլայեթում
Խաչ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառում
Խաչ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Խաչ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Գրադաչաց

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրադաչաց (այլ կիրառումներ)Գրադաչաց (բոս․՝ Gradačac, սերբ.՝ Gradačac), քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի հյուսիս-արևելքում։
Համարվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի ամենահայտնի առևտրային կենտրոնը։
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների Գրադաչաց քաղաքի բնակչությունը կազմում է 13,474 մարդ։ Հիմնական բնակիչները համարվում են բոսնիացիները, որոնց ճնշող մեծամասնությունը դավանում են իսլամ։


== Պատմություն ==
Գրադաչիցի մասին առաջին հիշատակումը եղել է 1302 թվականին, իսկ 1465 թվականին հիշատակվել է որպես քաղաք՝ Գրաչաց անվան տակ։
1512 թվականին Վենետիկում կնքված պայմանագրով քաղաքը բռնակցվեց Օսմանյան կայսրությանը, իսկ 1533 թվականին տեղի ունեցավ քաղաքի առաջին հիշատակումը, որպես թուրքական բնակավայր։
1710 թվականին այստեղ է տեղակայվել բոսնիական կապիտանների շտաբը։ Կապիտանների ընտանիքից Հուսեյնը, ով առավել հայտնի էր կարճահասակությամբ և «Բոսնիական վիշակ»-ը՝ ծնված Գրադաչացում, 1831 թվականին գլխավորում է հակաթուրքական ապստամբություն։
1765-1821 թվականներին այն եղել է բերդաքաղաք՝ 18 մետրանոց պարիսպներով։ 1826 թվականին քաղաքում կառուցվել է մզկիթ։
20-րդ դարում քաղաքը եղել է Հարավսլավիայի կազմում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին դարձել է համանուն համայնքի կենտրոնը։ Դրան հաջորդած Բոսնիական պատերազմի տարիներին քաղաքը գրեթե ամբողջովին ավերվել է։


== Դիվանագիտական հարաբերություններ ==


=== Քույր քաղաքներ ===
 Սեբաստիա, Թուրքիայի Հանրապետություն (թուրքերեն՝ Sivas)


== Հայտնի բնակիչներ ==
Ստեֆան Դադիյեր - ակադեմիկոս
Հուսեյն Գրադասեվիչ - ազնվական
Ախմեդ Մուրադբեգովիչ - գրող
Մուստաֆա Իմամովիչ - պատմաբան
Մինա Իսմիրավիչ - հեղինակ


== Ծանոթագրություններ ==
Հենապատ

Հենապատ, իր հետևում գտնվող գրունտի զանգվածը փլուզումից պահող կոնստրուկցիա։ Հենապատերը կիրառվում են հիդրոտեխնիկական, ճանապարհային, արդիական և քաղաքացիական շինարարությունում։ Հենապատներն առավել տարածված են հիդրոտեխնիկայում շինարարությունում (առափնյա փողոցներ, նավամատույցներ, ջրարգելակների խցեր, ջրանկումներ)։ Հենապատերի համար որպես շինանյութ օգտագործում են բնական քար, բետոն, երկաթբետոն, հազվադեպ՝ մետաղ և փայտ։ Հենապատի լայնական հատվածքի չափերը և պրոֆիլը որոշում են սահքի նկատմամբ հենապատի ամրության և կայունության հաշվարկի հիման վրա։ Հենապատը, որի կայունությունը ապահովվում է իր սեփական զանգվածով, կոչվում է զանգվածային։
Զարմանահրաշ փղիկ

Զարմանահրաշ փղիկ (լատ.՝ Baris mirifica), փղիկների կամ երկարակնճիթների ընտանիքին պատկանող միջատ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
3 մմ երկարությամբ փոքր չափի բզեզ է։ Բավականին նեղ և զուգահեռակող մարմինը ծածկված է խիտ թեփուկներով, որոնք լրիվ թաքցնում են ծածկույթները և ստեղծում սևադարչնագույն, կարմրադարչնագույն և սպիտակ բծերից կազմված լավ արտահայտված նախշ։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանի էնդեմիկ տեսակ է։ Հայտնի է միայն Նուբարաշեն ավանի շրջակայքից (Երևան քաղաքի հարավարևելյան ծայրամաս)։


== Էկոլոգիա ==
Ապրում է կարմիր ավազներով անապատներում, հանդիպում՝ մայիսին և հունիսի սկզբին։


== Պահպանություն ==
Սահմանափակ արեալով հազվագյուտ տեսակ է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։
Թվաքանակը մեծաքանակ չէ, հանդիպում է եզակի առանձնյակներով։
Սպառնացող վտանգներից են քաղաքակենտրոնացումը և հողերի գյուղատնտեսական յուրացումը։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիեդմա (հրաբուխ)

Վիեդմա (իսպ.՝  Volcán Viedma), հրաբուխ։ Գտնվում է Սանտա Կրուս պրովինցիայում (Չիլի, ոչ հեռու Արգենտինայի սահմանից։ Տեղակայված է Լաուտարո հրաբուխի հարավարևելյան մասում։
Վիեդման բաղկացած է 4 խառնարաններին տրամագիծը կազմում է 1,5-ից մինչև 4 կմ, ուղղված է հյուսիսից դեպի հարավ։ Հրաբուխի յուրահատկությունը նրանումն է, որ այն ակտիվ է սառցե շերտի տակ և ժայթքումը տեղի է ունենում սառցե շերտի տակ․ այդ պատճառով համարվում է շատ հազվագյուտ հրաբխի տեսակ։
Կոտովո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոտովոԿոտովո (ռուս.՝ Котово), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1599 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դարլինգ (ՀԱՀ)

Դարլինգ (աֆրիկաանս՝  և անգլ.՝ Darling), քաղաքը Հարավաֆրիկյան Հանրապետության հարավ-արևմուտքում՝ Արևմտյան Կապ նահանգի տարածքում։ Ընդգրկված է Ուեսթ Քոսթ շրջանի և Սվարտլանդ մունիցիպալիտետի կազմում։ Բաղկացած է երկու մասից՝ հենց Դարլինգից և Նյուվեդորպից։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը, որն ավելի ուշ վերածվել է քաղաքի, հիմնադրվել է 1853 թվականին և ի սկզբանե կոչվել է Գրունե-Կլոֆ (Groene Kloof)։ Ավելի ուշ այն վերանվանվել է Դարլինգ՝ ի պատիվ Կապի գաղութի գեներալ-նահանգապետ սըր Չարլզ Հենրի Դարլինգի (1809-1870)։ 1901 թվականին բնակավայրն ստացել է գյուղական համայնքի կարգավիճակ, իսկ 1955 թվականին՝ մունիցիպալիտետի կարգավիճակ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է նահանգի հարավ-արևմտյան մասում՝ Ատլանտյան օվկիանոսի ափին՝ նահանգի վարչական կենտրոն Քեյփթաունից մոտավորապես 57 կմ  (ուղիղ գծով) դեպի հյուսիս-հյուսիս-արևմուտք (NNW): Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը կազմում է 252 մետր։


== Կլիմա ==
Քաղաքի կլիման մերձարևադարձային-միջերկրածովյան է։ Միջին տարեկան տեղումների քանակը կազմում է 394 մմ։ Առավելագույն տեղումների քանակը լինում է ապրիլից հոկտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։ Օդի միջին առավելագույն ջերմաստիճանը տատանվում է 16,2 °C-ից (հուլիսին) մինչև 27,4 °C (փետրվարին)։ Տարվա ամենացուրտ ամիսը հուլիսն է։ Միջին նվազագույն գիշերային ջերմաստիճանն այդ ընթացքում լինում է 7 °C։


== Բնակչություն ==
2001 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով՝ քաղաքում բնակվում էր 7550 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմում էին 48,45 %, կանայք՝ 51,55 %: Ռասայական տեսանկյունից գունամորթները կազմում էին քաղաքի բնակչության 85,23 %-ը, սպիտակամորթները՝ 9,4%, նոգրոիդները՝ 5,28 %, ասիացիները (այդ թվում՝ հնդիկներ)՝ 0,08%: Քաղաքացիների շրջանում առավել տարածված լեզուներն են եղել աֆրիկաանսը (96,73%), անգլերենը (4,21 %) և կոսան (3,1 %)։
2011 թվականի պաշտոնական մարդահամարի ընթացքում ստացված տվյալների համաձայն՝ Դարլինգի և Նյուվեդորպի ընդհանուր բնակչությունը կազմում էր 10 420 մարդ, որոնցից տղամարդիկ կազմում էին 47,82 %, կանայք՝ 52,18 %: Ռասայական տեսանկյունից գունամորթները կազմել են քաղաքի բնակչության 81,92 %-ը, նեգրոիդները՝ 8,58 %, սպիտակամորթները՝ 8,15 %, ասիացիները (այդ թվում՝ հնդիկներ)՝ 0,39 %, այլ ցեղերի ներկայացուցիչները՝ 0,96%։ Քաղաքի բնակիչների շրջանում առավել տարածված լեզուներն են եղել աֆրիկաանսը (85,4 %), անգլերենը (6,18 %), կոսան (5,65%), սեսոտոն (0,74 %) և թսվանան  (0,46 %)։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքով անցնում են R305 և R315 տարածաշրջանային խճուղիները։ Քաղաքում գործում է երկաթուղային կայարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարկոշի լեռներ

Դարյոշի լեռներ, Դարկոշդաղ, Դարքուշի լեռներ, Տարկոշի լեռներ, Լեռնաշղթա հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում։ Ձգվում է Սասունի հյուսիսային կողմով՝ կազմելով ջրբաժան Բաթմանաջուր և Արածանի գետերի միջև։ Լեռնաշղթայի բարձրագույն լեռնագագաթը Դարյոշն է (3200մ)։


== Ծանոթագրություններ ==
(2235) Վիտորե

(2235) Վիտորե (անգլ.՝ Vittore), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի ապրիլի 5-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,210722 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5304 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,891 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2101,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,171317 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,76° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2235) Վիտորե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տոպչիխա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տոպչիխա (այլ կիրառումներ)Տոպչիխա (ռուս.՝ Топчиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կալմանկա գետի ձախ ափով՝ 49 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  13010200312115200000958
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200095
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կալակ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալակ (այլ կիրառումներ)Կալակ, հարմարանք, որի վրա ամրացվում են սնամեջ շինվածքները կամ գործիքները մետաղահատ հաստոցներով մշակելու դեպքում։ Շինվածքի անցքի մեջ մտցված կալակը կանխում է պատերի հնարավոր ճզմումը, անցքի տրամագծի փոքրացումը և այլն։ Գլանաձև ձող հիշեցնող պարզագույն կալակները կիրառվում են դարբնոցային արտադրությունում՝ ճզմված խողովակներն ուղղելու համար։
Բլոկինգ-գեներատոր

Բլոկինգ–գեներատոր, տրանսֆորմատորային ուժեղ, դրական հետադարձ կապով, էլեկտրոնային մեկ լամպով (կամ մեկ տրանզիստորով) գեներատոր։ Բլոկինգ–գեներատորը տալիս է հզոր, կարճատև (0,05–25 մկվրկ) ու մեծ ամպլիտուդով (100 վայրկյանից ավելի լարում և մի քանի հարյուր հոսանք) իմպուլսներ։ Պարզագույն Բլոկինգ–գեներատորում (նկ․) հետադարձ կապի շղթա է ծառայում տրանսֆորմատորը (Տր), իմպուլսների կրկնման պարբերությունը որոշվում է դիմադրության (R) միջոցով կոնդենսատորի (C) լիցքաթափման ժամանակով, իսկ իմպուլսի տևողությունը՝ կոնդենսատորի լիցքավորման ժամանակով և տրանսֆորմատորի պարամետրերով։ Իմպուլսի ճակատի տևողությունը խիստ կախված է լամպի միջէլեկտրոդափն ունակություններից և Բլոկին-գեներատորը տիպային սխեմա է էլեկտրոնային լամպով (լ), բ․ տրանզիստորով (Տ), Rբ․ բեռնվածքի դիմադրություն, Տր․ հետադարձ կապի տրանսֆորմատոր, Դ․ կիսահաղորդչային դիոդ, Еш և ճկ․ անոդային և կոլեկտորային հոսանքների աղբյուրների լարումներ տրանսֆորմատորի միջփաթույթային փոխինդուկցիայից։ Բլոկինգ–գեներատորը ելքային իմպուլսը կարելի է վերցնել կաթոդին (անոդին) միացված փոքր դիմադրությունից կամ տրանսֆորմատորի երրորդային փաթույթից։ Բլոկինգ–գեներատորը հիմնական առավելություններն են․ կառուցվածքի պարզությունը, տատանումների սինխրոնացումն ու կայունացումը։ Լայնորեն կիրառվում է իմպուլսային տեխնիկայում, հեռուստատեսային և ռադիոլոկացիոն սփռող սարքերում, հաճախականության բաժանարարներում։
ԱՄՆ-ի անկախության հռչակագիր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անկախության հռչակագիր (այլ կիրառումներ)Միացյալ Նահանգների անկախության հռչակագիր (անգլ.՝ United States Declaration of Independence), Հյուսիսային Ամերիկայի հեղափոխական ազատագրական պատերազմի ժամանակ՝ բրիտանական գաղութների (13 նահանգների) ներկայացուցիչների՝ Ֆիլադելֆիայի Մայրցամաքային 2-րդ կոնգրեսում, հուլիսի 4-ին ընդունված հռչակագիր, որն ազդարարում էր գաղութների անջատումն Անգլիայից և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ստեղծումը։
Անկախության հռչակագիրը կազմված է 18-րդ դարի ֆրանսիական լուսավորիչների գաղափարների ոգով՝ Թոմաս Ջեֆերսոնի նախագծի հիման վրա։ Անկախության հռչակագիրը հռչակում էր բոլոր մարդկանց հավասարությունն օրենքի առջև, ժողովրդի գերիշխանությունը և ժողովրդի իրավունքները ոտնահարող կառավարության դեմ նրա ապստամբելու իրավունքը և այլն։ Քննարկման ժամանակ Հարավի ստրկատեր հողատերերի պահանջով հռչակագրի նախագծից հանվեց ստրկությունը և ստրկավաճառությունը դատապարտող կետը։ 
Անկախության հռչակագիրն իր ժամանակի համար առաջադիմական և հեղափոխական փաստաթուղթ էր համարվում, ժողովրդական զանգվածների լուրջ նվաճում, որը որոշակի ազդեցություն ունեցավ ֆրանսիական հեղափոխության և Լատինական Ամերիկայում ազգային-ազատագրական շարժման վրա։
Անկախության հռչակագրի հեղինակը Ջեֆերսոնն է։
Բրոքի համալսարան

Բրոքի համալսարան (անգլ.՝ Brock University), Բրոքի համալսարանը գտնվում է Կանադայի Օնտարիո նահանգի Սենթ Քաթարինս քաղաքում։ Մոտ 17 հազար ուսանող սովորում է համալսարանի յոթ ֆակուլտետներում՝ առողջապահության, բիզնեսի, կրթության, մաթեմատիկայի և գիտության, սոցիալական գիտությունների, հումանիտար և առաջադեմ ֆակուլտետներ։


== Պատմություն ==
Համալսարանը, որը բացվել էր 1964 թվականին, կոչվել է գեներալ-մայոր Այզեկ Բրոքի անունով, ով մահացել էր 1812 թվականին Միացյալ Նահանգների հետ պատերազմի ժամանակ։ Նրա վերջին խոսքերը՝ Առաջ անգլ.՝ Push on! Պողպատ, լատիներեն  թարգմանված լատ.՝ Surgite!, համալսարանի կարգախոսը։
1950-ական թվականների վերջերից Նիագարայի համալսարանի հարցը քննարկվել էր, և 1957 թվականի նոյեմբերին Ալանբուրգի կանանց ինստիտուտի ղեկավարությունը խնդրել է Օնտարիոյի կառավարությանը դիտարկել Նիագարայի թերակղզում համալսարան հիմնելու հարցը։ 1962 թվականի աշնանը ստեղծվել է համապատասխան հանձնաժողով, որի խնդիրներն էին` նոր համալսարանի ստեղծումը, վարչական և ակադեմիական պլանի մշակում։
Համալսարանն ուներ 66,869 շրջանավարտ։


== Ուսանողական ավան ==
Համալսարանի գլխավոր մասնաշենքն է հանդիսանում Արթուր Շմոնտի աշտարակը, որը կառուցվել է 1968 թվականին։ Դոկտոր Շմոնը Նիագարայի համալսարանի հիմնադիրներից էր։ Շենքում տեղակայված էր համալսարանի գրադարանը, վարչական և ուսումնական կենտրոնը։ 
Մնացած շենքերի շարքում առանձնանում են.

Ուելսի դահլիճ, որը հյուրընկալում էր կրթության ֆակուլտետը։
Մաքենզի Չոուն համալիր, որը պարունակում էր սեմինարների սենյակներ և գիտական ​​լաբորատորիաներ (Մաքենզի -Չոուն՝ Սենթ Քաթարինս նախկին քաղաքապետ)
Թարո Խոլ՝ բիզնեսի ֆակուլտետի շենք, որը բացվել էր 1990 թվականին։
Պլազա Բիլինգ շենքը ժամանակակից շենք էր Հասարակական գիտությունների ֆակուլտետի համար, որտեղ տեղակայված էին նաև համակարգչային լաբորատորիաներ և համալսարանի գրախանութ։
Ուոլկեր համալիրը համալսարանի սպորտային համալիր էր։
Նիագարայի առողջապահական և կենսաբանական հետազոտական ​​համալիր անգլ.՝ Niagara Health and Bioscience Research Complex:Համալսարանում կան նաև վեց բնակելի համալիրներ, որտեղ ապրում էր մոտ երկուսուկես հազար ուսանող։ Բացի Սենթ Քաթարինս համալսարանից, Բրոքի համալսարանը աջակցում էր Համիլտոնի համալսարանին՝ հիմնականում կրթության ֆակուլտետի համար։


== Սպորտային կյանք ==
Բրոքի համալսարանը մասնակցում է մեծ թվով ուսանողական սպորտային մրցումների։ Համալսարանում անցկացվում են բադմինտոնի, բասկետբոլի, սուսերամարտի, գնդակով հոկեյի, ֆուտբոլի, սոֆթբոլի, թենիսի, վոլեյբոլի դասեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Официальный сайт» (անգլերեն)։ Университет Брока։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-18-ին։ Վերցված է 2010-01-30  

«Университет Брока» (անգլերեն)։ Ассоциации университетов и колледжей Канады։ Արխիվացված է օրիգինալից 2003-02-16-ին։ Վերցված է 2010-01-30
Կոսա (Ազովի շրջան)

Կոսա (ռուս.՝ Коса), գյուղակ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Մտնում է Ելիզավետինսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ Ազով քաղաքից գտնվում է 5 կմ հեռավորության վրա։
Հայկազ Մեսիայան

Հայկազ Կոսմոսի Մեսիայան (հունվարի 8, 1917(1917-01-08), Սեբաստիա - հուլիսի 1, 2004(2004-07-01), Երևան, Հայաստան), հայ փողհար, դիրիժոր, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1962)։


== Կենսագրություն ==
1947 թվականին ավարտել է Մոսկվայի կոնսերվատորիան (պրոֆեսոր Տաբակովի դասարան)։ 1938-1942 թվականներին, 1945-1947 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ Մեծ թատրոնի և Համամիութենական ռադիոյի սիմֆո-ջազի, 1947-1960 թվականներին՝ Հայաստանի սիմֆոնիկ նվագախմբի, Երևանի օպերայի և բալետի թատրոնի մենակատար։ 1964 թվականից՝ «Երևան» փողային նվագախմբի (1970 թվականից՝ Հայաստանի պետական փողային նվագախումբ) գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր։ 1966 թվականից դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան կոնսերվատորիայում (կամերային անսամբլի դասարան, դոցենտ՝ 1977 թվականից)։ Մեսիայանը համամիութենական երաժիշտ-կատարողների մրցույթի դիպլոմանտ է (1941, Մոսկվա)։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
Մոսկվայի համամիութենական երաժիշտ-կատարողների մրցույթի դիպլոմանտ, 1941 թ.
ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, 1962թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆղանստանի վարչական բաժանում

Աֆղանստանը վարչականորեն բաժանված է 34 նահանգների՝ վիլայեթների։ 2000-ական թվականների սկզբին երկրում վարչա-տարածքային որոշ փոփոխություններ են կատարվել և մի քանի վիլայեթների որոշ մասերից ստեղծվել է երկու նոր վիլայեթ։ Ներկայիս վարչական բաժանումը գոյություն ունի 2004 թվականից։
Նահանգը (վիլայեթը) կառավարվում է նահանգապետի կողմից։
Յուրաքանչյուր վիլայեթ ներկայացված է երկու պատգամավորով Աֆղանստանի կառավարությունում՝ Ավագների Խորհրդում։


== Աֆղանստանի վիլայեթները ==
Մատիաս Վինյա

Մատիաս Նիկոլաս Վինյա Սուսպերեգի (իսպ.՝ Matías Nicolás Viña Susperreguy, նոյեմբերի 9, 1997(1997-11-09), Empalme Olmos, Canelones Department, Ուրուգվայ), ուրուգվայցի ֆուտբոլիստ, «Ռոմա ՖԱ» ակումբի և Ուրուգվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Վինյան մայրաքաղաքային «Նասոնալ» ակումբի սան է։ 2017 թվականի ապրիլի 2-ին «Բաստոն Ռիվեր» ակումբի դեմ մրցախաղում նա նորամուտ է ունեցել ուրուգվայական Պրեմիեր լիգայում։ 2019 թվականին նվաճել է Ուրուգվայի սուպերգավաթը, հետո օգնել է թիմին հաղթել նաև  երկրի առաջնությունում։
2020 թվականի փետրվարի 1-ին Մատիաս Վինյան պայմանագիր է ստորագրել բրազիլիական «Պալմերաս»-ի հետ։ Առաջին խաղաշրջանում օգնել է իր  թիմին դառնալ նահանգի չեմպիոն։ 2020 թվականի Լիբերտադորեսի գավաթի մրցախաղում ուրուգվայցին խաղացել է 12 մրցախաղում և խփել երկու գոլ։ Օգնել է «կանաչներին» պատմության մեջ երկրորդ անգամ հաղթել մրցախաղում։
2021 թվականի օգոստոսի 8-ին Մատիասը ստորագրել է հնգամյա պայմանագիր իտալիական «Ռոմա» ակումբի հետ։ Տրանսֆերի գումարը կազմել է 13 միլիոն եվրո՝ առանց բոնուսի։


== Կարիերա հավաքականում ==
2017 թվականին Վինյան Ուրուգվայի երիտասարդական հավաքականի կազմում հաղթել է Էկվադորում Հարավային Ամերիկայի երտասարդական առաջնությունը։ Մրցաշրջանում նա խաղացել է 6 մրցախաղում։ Բրազիլիացիների դեմ խաղում Մատիասը խփել է գոլ։
Նույն թվականին Վինյան մասնակցել է աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը Հարավային Կորեայում։ Մրցաշրջանում խաղացել է 4 մրցախաղ։ 
2019 թվականին առաջին անգամ հրավիրվել է Ուրուգվայի հիմնական հավաքական։ Սեպտեմբերի 6-ին ազգային թիմի կազմում նորամուտ է ունեցել Կոստա Ռիկայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով 82-րդ րոպեին Դիեգո Լաքսալտի փոխարեն։ Ուրուգվայցիները վերջին րոպեների ընթացքում գոլ  են խփել և հաղթել 2:1 հաշվով։
2021 թվականին Վինյան ներառված է եղել Ամերիկայի գավաթի հավաքականի կազմում։


== Տիտղոս և ձեռքբերում ==
 Ուրուգվայի չեմպիոն (1)՝ 2019
 Ուրուգվայի սուպերգավաթի դափնեկիր (1)՝ 2019
 Սան Պաուլու նահանգի չեմպիոն(1)՝ 2020
Հարավային Ամերիկայի չեմպիոն երիտասարդների մեջ (1)՝ 2017
Լիբերտադորեսի գավաթի դափնեկիր (1)՝ 2020


== Ծանոթագրություններ ==
Ելենա Իլյինա

Ելենա Իլյինա (ռուս.՝ Еле́на Ильина́, հունիսի 16 (29), 1901, Օստրոգոժսկ, Վորոնեժի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 2, 1964(1964-11-02), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս գրող։ 
Սամուիլ Մարշակի և Իլյա Մարշակի քույրն է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1901 թվականի, հունիսի 16-ին Օստրոգոժսկում (այժմ` Վորոնեժի մարզ), հրեաների ընտանիքում։ Սամուիլ Մարշակի և Իլյա Մարշակի քույրն է։ 1926 թվականին ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի արվեստի բաժինը։
Գրականության մեջ իր դեբյուտը նշել է 1925 թվականին` «Նոր Ռոբինզոն» ամսագրում պատմվածք տպագրելով։ Նույն թվականին նա հրատարակել է իր առաջին` «Փչոցներ անիվների վրա» գիրքը։ Հետագայում տպագրել է «Ոզնին», «Ազնվասարեկ», «Խարույկ», «Պիոներ», «Մուրզիլկա» և այլ ամսագրերում։ «Լեռնային արջը» (1936 թվական), «Անցում սահմանով» (1936 թվական), «Քսաներեքերորդ ուղևորը» (1936 թվական), «Չորրորդ բարձրությունը» (Գուլի Կորոլևայի սխրանքի մասին, 1945 թվական), «Դա իմ դպրոցն է» (ի սկզբանե պատմվածքը կոչվում էր «Միշտ պատրաստ», 1955 թվական) պատմվածքների, «Աննկարագրելի ճանապարհորդը. Կարլ Մարքսի մանկությունը, պատանեկությունը և երիտասարդ տարիների» մանկական վավերագրական վիպակի (1964 թվական), «Տնային ղեկավարի կնիքը» (1927 թվական), «Օնորինո», «Ավտոբուսում», «Սպիտակ շիկակարմիրը» (1931) պատմվածքների, ինչպես նաև` «Չորս մայիս» (1941 թվական) վավերագրական պատմվածքների ժողովածուների հեղինակն է։
Ելենա Իլյինան բազմաթիվ պատմվածքների, բանաստեղծությունների և կրտսեր և միջին տարիքի երեխաների համար նախատեսված հեքիաթներ հեղինակ է, որոնցով կազմվել են «Փողոցային Լյոշան», «Երկու մանկատուն» (1928 թվական), «Կաչաղակ ագռավ» (1930 թվական), «Մեր գնացքը» (1930 թվական), «Կատյայի ծննդյան տարեդարձն էր» (1963 թվական), «Աղմուկ և աղմուկ», «Փափկամորթ հյուրը» (1937 և 1959 թվականների երկու տարբերակ), «Տոպ-տոպ» ժողովածուներն ու գրքերը։ Նա նաև զբաղվում էր արտասահմանյան գրականության գործերը ռուսերեն թարգմանելով։ Թարգմանել է բաշկիր բանաստեղծների բանաստեղծությունների «Քաջությունը սրտում» բանաստեղծությունների գիրքը։ Ելենա Իլյինայի շատ գործերն այժմ հազվագյուտ են, որոնք կարելի է գտնել Սանկտ Պետերբուրգի Ռուսաստանի ազգային գրադարանում։
Իլյինայի ոճը բազմազան էր` ըստ ընթերցողների այն տարիքային խմբի, որին տվյալ ժամանակաշրջանում ուղղված էին նրա ստեղծագործությունները։ Ընդհանուր առմամբ, նա միշտ ձգտում էր լուրջ զրույցի նույնիսկ ամենափոքր ընթերցողների հետ, փորձում էր երեխաներին հետաքրքրել իրենց շրջապատող կյանքի իրադարձություններով և երևույթներով։
Մահացել է 1964 թվականի նոյեմբերի 2-ին։ Թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Советские детские писатели: Биобиблиографический словарь (1917—1957). — М., 1961.
Исарова Л. Т. Ильина Е. // Краткая литературная энциклопедия. Т. 3. — М.: Советская энциклопедия, 1966. — Стб. 101—102.


== Արտաքին հղումներ ==
Ելենա Իլյինա
Ալբերչե

Ալբերչե (իսպ.՝ Río Alberche), կենտրոնական Իսպանիայի Ավիլա, Մադրիդ, Տոլեդո գավառներով հոսող գետ ։
Ալբերչե գետը սկիզբ է առնում 1800 մ բարձրությունից Ավիլա գավառի Ֆուենտե–Ալբերչեից և Սան Մարտին դե լա Վեգա դել Ալբերչեից։ Այն Կենտրոնական Կորդիլյերայի համակարգի, Սյերա դե Գրեդոս և Սյերա դե Գվադարամա լեռնազանգվածների միջև ստեղծել է գետահովիտ։
Ալբերչեն հոսում է հյուսիս-արևմուտքից դեպի հարավ–արևելք և ընթացքից փոխում է իր ուղղությունը՝ հյուսիս արևելքից դեպի հարավ–արևելք։ Գետի ափին է գտնվում Տալավերա դե լա Ռեինա քաղաքը։ Գետի հոսանքի ուղղությամբ կարելի է հանդիպել պատնեշներ՝ Բուրգուլյո, Չարկո դել Կուրա, Սան Խուան և Պիկադաս, Կասալեգաս։ Ալբերչեի ափով ձգվում է ավազե լողափը, որը սիրված վայր է Մադրիդից ժամանած հանգստացողների համար։


== Վտակներ ==
Կոֆիո (գետ)
Պերալես (գետ)


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլևիե Լոկոտցի

Պոլևիե Լոկոտցի (ռուս.՝ Полевые Локотцы), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Իզմալկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սանկոնակ

Սանկոնակ (ֆր.՝ Senconac), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լե Կաբան կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09287։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 5 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 2 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 2-ը տնտեսապես ակտիվ էին։


== Տեսարժան վայրեր ==
Եկեղեցի՝ XIX դար


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սանկոնակ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-20 
«Սանկոնակ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-24
(2039) Պեյն-Գապոշկին

(2039) Պեյն-Գապոշկին (անգլ.՝ Payne-Gaposchkin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1974 թվականի փետրվարի 14-ին Հարվարդի աստղադիտարանի կողմից Հարվարդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,182098 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7506 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6136 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2073,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173634 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2039) Պեյն-Գապոշկին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օրլիկ (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օրլիկ (այլ կիրառումներ)Օրլիկ (ուկրաիներեն՝ Орлик), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օրլիկ գյուղում բնակվում էր 1 754 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ստարիկովո (այլ կիրառումներ)

Ստարիկովո, կարող է վերաբերել՝

Ստարիկովո - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում
Ստարիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում
Խնամիներ

«Խնամիներ» ուկրաինական հումորային սերիալ։ Ընդամենը 6 եթերաշրջան և «Ամանորյա խնամիներ» մյուզիքլ։
«Խնամիներ» սերիալի պրեմիերան կայացել է «Россия-1» «1+1», «Беларусь 1» հեռուստաալիքներով։


== Խնամիներ ֆիլմերի և սերիալի շարքը ==


=== Խնամիներ (2008) ===
Նորապսակներ Մաշա և Մաքսիմ Կովոլյովները որոշում են հանգստանալ Իտալիայում, իսկ նրանց 5-ամյա Ժենիային ուզում էին թողնել ծնողների մոտ, բայց ծնողները հրաժարվում են զբաղվածության պատճառով։ Խառնաշփոթության պատճառով, թոռնիկի մոտ գալիս են և Մաշայի և Մաքսիմի ծնողները։ Պարզվում է, որ նրանք իրար ատում են։ Նրանք հայտնվում են չորս հոգով մի տան մեջ։ Նրանց ամենքն ունեն իրենց դաստիարակելու մեթոդները։ Սկսվում է կռիվ թոռնիկի ուշադրության համար։ Մաքսիմի ծնողներ ամեն ինչում սահմանափակում էին աղջկան, իսկ Մաշային ընդհակառակը։ Խնամիները միշտ հայտնվում են անհարմար իրավիճակներում, որից դուրս գալու համար նրանք պետք է միահամուռ լինեն։


=== Խնամիներ 2 (2009) ===
Մաշայի հղիության վերջին ամիսն էր։ Իր և Մաքսիմի հարաբերություններում ճգնաժամ է։ Այդ խնդրի մեջ է մտնում 6-ամյա Ժենիան։ Աղջիկը գտնում է մի յուրօրինակ միջոց՝ կանչում ՝ իր տատիկ-պապիկներին։ Խնամիները մեկնում են օգնության։ Նրանք փորձում են հաշտեցնել նրանց, սակայն վերջում նրանք կռվում են։ Եվ իրադրությունը միայն կարող է փրկել միասնականությունը։ Մաշան ունենում է երկվորյակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիչիգա

Կիչիգա (ռուս.՝ Кичига), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Գետի երկարությունը 69 կմ է։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում և Կամչատսկի երկրամասում։ Թափվում է Կարագինսկի ծոց։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19060000312120000008649
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ 1980

Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ 1980, Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ հանդիպում։ Տեղի է ունեցել 1980 թվականի հունիսի 22-ին Հռոմի Օլիմպիական մարզադաշտում։ Տեղի է ունեցել Գերմանիայի և Բելգիայի հավաքականների միջև։ Չեմպիոն է դարձել Գերմանիայի հավաքականը, որը Բելգիայի հավաքականին հաղթել է 2։1 հաշվով։


== Խաղի հաշիվը ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եվրոպայի առաջնություն 1980
Հեյդար մզկիթ

Հեյդար մզկիթ (ադրբ.՝ Heydər Məscidi), մզկիթ Բաքվում, որը կառուցվել է 2013-2014 թվականներին, Իլհամ Ալիևի կողմից։ Հեյդար մզկիթը գտնվում է Բաքվի Բինագադի շրջանում։ Մզկիթը կոչված է Ադրբեջանի նախկին նախագահ Հեյդար Ալիևի անունով։


== Պատմություն ==
Մզկիթը բացվել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ։ Մզկիթը կառուցվել է 12.000 մ² տարածքով։ Մզկիթի շինարարությունը պատկանում է Շիրվան-Աբշերոն ճարտարապետական դպրոցի։ Մզկիթն ունի 4 մինարեթ, որոնցից յուրաքանչյուրի բարձրությունը կազմում է 72 մետր, 9 մեծ ու փոքր գմբեթ, որոնցից գլխավորի բարձրությունը կազմում է 36 մետր։ Մզկիթի ընդհանուր բարձրությունը կազմում է 81 մետր։ Մզկիթի շինարարությունը մեկնարկել է 2012 թվականի վերջին։ Մզկիթի տարածքը կազմում է 4000 քառակուսի մետր։ Աղոթելու հարթակի տարածքը կազմում է 900 քառակուսի մետր, իսկ կանանց համար նախատեսված սրահի տարածքը՝ 350 քառակուսի մետր։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Բեկլյար մզկիթ
Ջումա մզկիթ (Բաքու)
Մուհամմեդ մզկիթ (Բաքու)


== Ծանոթագրություններ ==
Պողանց

Պողանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիմարի գավառում։ Գտնվում էր Վան քաղաքից 15 կմ հյուսիս, Սև ջուր գետի հովտում։


== Պատմություն ==
Հնում Պղվանք անվանումով մտել է Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհի Պալունիք գավառի մեջ։ Տեղի հայերը եռանդագին մասնակցություն են ունեցել 1915 թվականի Վանի ինքնապաշտպանական կռիվներին։
Բնակիչները տեղահանվել են 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին։ Փրկվածներն ապաստանել են Արևելյան Հայաստանում։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 50 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Պողանցն ուներ Ս. Ստեփանոս անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր հայկական դպրոց։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Կարծես թե քիչ էր, ինչ որ արեցին…

«Կարծես թե քիչ էր, ինչ որ արեցին…», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, որը գրվել է 1896 թվականին։


== Ստեղծման պատմություն ==
1896 թվականի մարտի 24-ին Մ․ Վարդազարյանի ալբոմում Թումանյանի դրած «Երբ թույլ եք տալիս, որ Ձեր ալբոմում…» ոտանավորը փոքր-ինչ վրդովվեցրել է Մ․ Վարդազարյանի մտերիմներին՝ Մխիթար Տեր-Անդրեասյանին և Փիլիպոս Վարդազարյանին։ Նրանք առանձին-առանձին պատասխանել են բանաստեղծին ալբոմի երկու էջերի վրա։ Փիլիպոս Վարդազարյանը գրել է․ «Արձակ գրողները ներուստ համոզված են լինում և երբեմն իսկ ստիպված են լինում օրը ցերեկով խոստովանելու, որ իրանք իրանց բանաստեղծներ համարողներին ահագին մեծամասնությունը լոկ նախալներ են»։ Իսկ Մխիթար Տեր-Անդրեսյանը․ «Միայն բանաստեղծներն են, որ պատասխանատու չեն  իրանց գրածների համար»։ Թումանյանը ի պատասխան գրել է այս ոտանավորը։
Երկրորդ տողի կեսերի վրա Թումանյանն աստղանիշ է դրել, ապա տողատակ դրել՝ «Ծանոթ», բայց չի ծանոթագրել։
Մ․ Վարդազարյանի ալբոմը և ինքնագիրը պահվում են Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Փիլիպոս Վարդազարյանի ֆոնդի 413 համարում։
Բանաստեղծությունը առաջին անգամ տպագրվել է  1979 թվականին, «Լրաբեր» ամսագրի առաջին համարի 27-րդ էջում։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի առաջին հատորում տպագրվել է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Գյավուրկալասի (լեռ, Զանգեզուրի լեռներ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյավուրկալասի (այլ կիրառումներ)Գյավուրկալասի, լեռ Զանգեզուրի լեռներում, նրա հարավային հատվածում, Նախիջևանի Օրդուբադի շրջանի Ցղնա գետից հարավ, Զանանաբ և Դեռնիս գետերի ջրբաժան շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իմ սեր (ֆիլմ, 1940)

«Իմ սեր» (ռուս.՝ «Моя любовь»), 1940 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Կորշը լիրիկական երաժշտական կոմեդիայի ժանրում։ Ֆիլմը թողարկվել է 1940 թվականի հուլիսի 8-ին։


== Սյուժե ==
Անբաժանելի ընկերները՝ Գրիշան, Լյոշան և հմայիչ Շուրան, աշխատում են գործարանում, իսկ երեկոյան սովորում են համալսարանում։ Երիտասարդները սիրահարված են Շուրային և որոշում են խոստովանել նրան։ Նա ընտրում է Գրիշային, որն ավելի գեղեցիկ է ու ինքնավստահ։ Հանկարծ հերոսուհին իմանում է հարազատ երկվորյակ քրոջ մահվան մասին, որը վերջերս ամուսնալուծվել էր և կտակել է, որ Շուրան դաստիարակի իր փոքրիկ (մեկուկես տարեկան) որդուն։ Շուրան գնում է երեխայի հետևից, իսկ վերադառնալուց հետո բժիշկ-պրոֆեսորի խորհրդով թաքցնում է, որ Ֆելիքսն իր որդին չէ։ Ծանոթները և ընկերները սկսում են հետաքրքրվել։ Հերոսուհու ընկերուհին՝ Մոտյան, ենթադրում է, որ դա Գրիշայի երեխան է։ Նա վրդովված է կատարվածից և պահանջում է, որ Շուրան բոլորին ասի, որ Ֆելիքսն իր երեխան չէ։ Նրանք վիճում են։ Լյոշան, ընդհակառակը, ուրախությամբ խնամում է երեխային, և Գրիշայի հետ վիճում է այն պատճառով, որ նա վիրավորել է Շուրային։ Հերոսուհին հեռագիր է ստանում քրոջ նախկին ամուսնուց, որի անունը նույնպես Ալեքսեյ է, որտեղ նա պահանջում է երեխային տալ իրեն։ Շուրան նրա հետ հանդիպում է կայարանում։ Լյոշան, պատահաբար կարդալով հեռագիրը, հետևում է նրանց, իսկ Գրիշան՝ Լյոշային։ Շուրայի հետ զրույցի արդյունքում Ալեքսեյը հրաժարվում է երեխայից, իսկ Գրիշան թյուրիմացաբար որոշում է, որ Շուրան հանդիպել է Լյոշայի հետ, որը երեխայի հայրն է։ Շուրան Ֆելիքսի հետ մեկնում է հանգստյան տուն։ Գրիշան բոլորին պատմում է, որ Լյոշան Ֆելիքսի հայրն է։ Լինելոբ բարի և պատասխանատու մարդը և անկեղծորեն սիրելով Շուրային՝ Լյոշան չի հրաժարվում հայրությունից, գնում է Շուրայի հետևից և նրան առաջարկություն է անում։ Եվ չնայած Գրիշան նույնպես գալիս է և փորձում է կարգավորել հարաբերությունները Շուրայի հետ, այս անգամ նա ընտրում է Լյոշային։


== Դերերում ==
Լիդիա Սմիռնովա – Շուրոչկա
Իվան Պերևերզև – Գրիշա
Վլադիմիր Չոբուր – Լյոշա
Ֆելիքս Չեռնոուսկո – փոքրիկ Ֆելիքս
Օլեգ Սոլյուս – Ալեքսեյ, քրոջ ամուսինը
Վլադիմիր Շիշկին – Վենյա
Նաում Սոկոլով – պրոֆեսոր
Նիկոլայ Տրոֆիմով – Միշա
Մարիա Կլյուչարյովա – Մոտյա
Ալեքսեյ Մատով – Միրոն Մաքսիմովիչ
Մարիա Շլենսկայա – տատիկ
Դավիթ Կլեյմից – դաշնակահար պարի անսամբլում
Վալենտին Կիսելյով – ուղևոր կայարանում


== Երգեր ==
Ֆիլմի սաունդթրեքն է «Звать любовь не надо» երգը։ Երաժշտությունը գրել է Իսահակ Դունաևսկի, տեքստը՝ Ա. Դ'Ակտիլը։ Կատարում է Պուրգալինա Էսֆիրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Իմ սեր» ֆիլմը Archived 2020-08-11 at the Wayback Machine. «Կուլտուրա» հեռուստաալիքի կայքում
Ալթըկարիե

Ալթըկարիե, ճանապարհային կայարան Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիա քաղաքի շրջակայքում։ Հիշատակում է թուրք պատմիչ Քյաթիբ Քելեբին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդիու Ժագուարիբիի գավառ

Մեդիու Ժագուարիբիի գավառ (պորտ.՝ Microrregião do Médio Jaguaribe), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Ժագուարիբի նահանգի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 64 862 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 4304,806 կմ²։ Բնակչության խտությունը 15,1 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 161 021 615,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 543,29 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,662


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ժագուարետամա
Ժագուարիբարա
Ժագուարիբի
Վեձեբ

Վեձեբի (վրաց.՝ ვეძები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Ախմետիայի շրջանում։ Տեղակայված է մարզկենտրոն Ախմետայից 9 կմ արևմուտք։ Ծովի մակարդակից բարձր է 850 մետր։ 2014 թվականի մարդահամարի համաձայն բնակչություն թիվը կազմում է 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==