armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մարյանովկա (գյուղ, Խմելնիցկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարյանովկաՄարյանովկա (ուկրաիներեն՝ Марянівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մարյանովկա գյուղում բնակվում էր 1 790 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10586 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 169,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շիրակ (հանդես)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շիրակ (այլ կիրառումներ)Շիրակ (հանդես), գրական, քաղաքական և հասարակական հանդես (կիսամսյա, ամենամսյա, շաբաթական)։ Լույս է տեսել 1905—1907, 1909 թվականներինին, Ալեքսանդրիայում (1905—1906), Կահիրեում (1906—1907), Կոստանդնուպոլսում (1909)։ Խմբագիր-տնօրեններ՝ Վահան Թեքեյան, Միքայել Կյուրճյան, խմբագիր՝ Արփիար Արփիարյան։
Նյութեր է տպագրել համիդյան կոտորածների հետևանքների, հայության, նրա գրականության ու մշակույթի վիճակի, Թուրքիայի ներքին կացության, հայ-ռուսական հարաբերությունների և այլ հարցերի մասին։ Հիշարժան են Վ․ Թեքեյանի «Թուրքիան կրնա՝ բարեկարգվիլ», Ա․ Արփիարյանի Հայաստան և Ռուսիա» (1905), «Ռուսիո հետ» (1906) հոդվածները։ Գրական բաժնում տեղ են գտել արևմտահայ, արևելահայ, ռուս և եվրոպական գրողների ստեղծագործություններ, գրախոսական-քննադատական հոդվածներ, մամուլի տեսություններ։ Աշխատակցել են Գրիգոր Զոհրապը, Երվանդ Օտյանը, Դանիել Վարուժանը, Լևոն Բաշալյանը, Մ․ Տամատյանը, Ա. Ալպոյաճյանը, Ա․ Ղազիկյանը, Պ․ Հինդլյանը և ուրիշներ։


== Տես նաև ==
Շիրակ (շաբաթաթերթ, Բուենոս Այրես)
Պրիմավերա դու Լեստիի գավառ

Պրիմավերա դու Լեստիի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Primavera do Leste), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի մեջ։ Մտնում է Մատու Գրոսու նահանգի հարավարևելյան մարզի մեջ։ 2006 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 85 593 մարդ։ Զբաղեցված տարածքը 10 266,762 կմ²։ Բնակչության խտությունը 8,3 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 076 118 142,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 14 826,87 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,804։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կամպու Վերդի
Պրիմավերա դու Լեստի
Պրոտոկի (Պրոլետարսկի շրջան)

Պրոտոկի (ռուս.՝ Протоки), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Պրոլետարսկի շրջանում։ Մտնում է Օպենկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կալինին (Սավոսկինսկի գյուղական համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալինին (այլ կիրառումներ)Կալինին (ռուս.՝ Калинин), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Սավոսկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ժուկովի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Ժուկովի փողոց (ռուս.՝ Улица Жукова), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Նախկինում կոչվել է Կորպուսնայա, այնուհետև՝ Պրոֆինտերնի փողոց։


== Պատմություն ==
Ժուկովի փողոցի, որը սկզբում կոչվում էր Կորպուսնայա («Մասնաշենքային»), այնուհետև՝ Պրոֆինտերնի, առաջացումը կապված է 19-րդ դարի 90-ական թվականների կեսերին երկու քարե երկար բնակելի մասնաշենքերի կառուցման հետ։ Մասնաշենքերն ունեցել են 18-ական բնակարան։ Բաժանված են եղել միջանցիկ կամարաձև դարպասով և փոքր բակերով։ Այնտեղ ապրել են Սուլինի մետալուրգիական գործարանի աշխատակիցները։ Երկհարկանի մասնաշենքերը՝ աշխատակիցների համար զորանոցները, տպավորիչ չափսերի և սառը, մռայլ տեսքի պատճառով ստացել էին «Բաստիլներ» անունը։ «Բաստիլները» կառուցել են գերմանացիները, ավստրիացիները և հունգարացիները, որոնք գերի էին ընկել Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1914-1918)։
Փողոցը փոքր է. բացի երկու մասնաշենքերից, այստեղ կա ևս երեք երկհարկանի 8-բնակարանանոց շենք, երկու սեփականատերով երեք քոթեջ, որոնցից յուրաքանչյուրը կառոուցվել է 20-րդ դարի սկզբին, և 1960-ական թվականների մեկ քոթեջ։ Հայտնի է, որ այստեղ 1908-1909 թվականներին թիվ 1 տանը ընկերոջ հետ ապրել է հեղափոխական Ստանիսլավ Վիկենտևիչ Կոսիորը։ Նույն տան առաջին հարկում գտնվել է 1902 թվականին բացված գործարանային ավանի առաջին գրադարաններից մեկը, որի հավաքածուն մոտ 1000 գիրք էր։
Պրոֆինտերնի փողոց անվանումը ստացել է 1920-ական թվականների կեսերին 1921-1937 թվականներին գործած հեղափոխական արհմիությունների միջազգային միավորման՝ կարմիր միջազգային արհմիությունների պատվին։ 1995 թվականից փողոցը կոչվում է խորհրդային զորահրամանատար Գեորգի Կոնստանտինովիչ Ժուկովի անունով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Улица Маршала Г.К.Жукова в Красном Сулине
NBC

NBC կամ National Broadcasting Company (անգլ.՝ Ազգային հեռարձակող ընկերություն), ամերիկյան հեռուստատեսային ցանց, կենտրոնը գտնվում է Նյու Յորքի «Ռոքվելլեր Սենթր» երկնաքերում, ունի գրասենյակներ Բերբանկում (Կալիֆոռնիա) և Չիկագոյում։ Հեռուստաալիքի բաժինը ամերիկյան հեռուստաշուկայում կազմում է 42,3 %։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլերեն)
Դերգաչյովսկի քաղաքային խորհուրդ

Դերգաչյովսկի քաղաքային խորհուրդ (ուկրաիներեն՝ Дергачівська міська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչյովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դերգաչյովսկի քաղաքային խորհրդում բնակվում էր 20802 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 122,85 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 169 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 9 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ենիկոլոփյաններ

Ենիկոլոփյաններ, Էնիկոլոփյաններ, հայ ազնվական տոհմ Վրաստանում։
Տոհմական ավանդության համաձայն, Ենիկոլոփյանները սերում էին Տարոնի Մամիկոնյաններից, որոնց մի ճյուղը հետագայում վերաբնակվել է Սյունիքում, իսկ 17-րդ դարում հաստատվել Վրաստանում։ Ենիկոլոփյանների նախահայրն է համարվում Զուրաբ (Զոհրաբ) Մամիկոնյանը, որը հայերենից բացի տիրապետել է պարսկերենին, թուրքերենին, վրացերենին և վրացական արքունիքում ստացել թարգմանչի պաշտոն ու Էնիկոլոփ (վրաց, ՝ լեզվի տուփ) մականունը (այստեղից էլ՝ տոհմանունը)։ Ենիկոլոփյանները ժառանգաբար թարգմանչի պաշտոն են վարել վրաց թագավորների, իսկ Վրաստանը Ռուսաստանին միացվելուց հետո՝ նաև ռուս, կառավարչապետների մոտ։ Հաճախ այդ տոհմի ներկայացուցիչները դիվանագիտական կարևոր հանձնարարություններով ուղարկվել են Թուրքիա և Պարսկաստան։ Ենիկոլոփյաններից ոմանք հետագայում հաստատվել են Պարսկաստանում՝ զբաղեցնելով պետական բարձր պաշտոններ (Մանուչարխան, Միրզա-Ռոստոմ, Աղալո (Աղալար) խան, Սուլեյման-խան և ուրիշներ)։
Բարնի (Կոմո)

Բարնի (իտալերեն՝ Barni), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 573 մարդ, խտությունը՝ 100 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22030։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Զախարովկա (գյուղ, Պերշոտրավնևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶախարովկաԶախարովկա (ուկրաիներեն՝ Захарівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Պերշոտրավնևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1750 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զախարովկա գյուղում բնակվում էր 660 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շինգա

Շինգա (ռուս.՝ Шиньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սովետսկի շրջանում Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նեմդա գետի ձախ ափին՝ 50 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Գետի ակունքը սկիզբ է առնում Լյուբեզնոե գյուղում, Սովետսկա գյուղից 30 կմ հարավ սահմանի մոտակյքում Մարի Էլ հանրապետությունում։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300412111100037532
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103753
Ավազանի կոդը - 10.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մանե Կաց

Մանե Կաց (ռուս.՝ Ма́не Ле́йзерович (Иммануэль Лазаревич) Кац, Մանե Լեյզերովիչ (Իմմանուել Լազարեվիչ) Կաց, հունիսի 17, 1894(1894-06-17), Կրեմենչուգ, Պոլտավայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 8, 1962(1962-09-08), Թել Ավիվ, Իսրայել), ռուս, ուկրաինացի և ֆրանսիացի նկարիչ։ Կրակովի Հրեա նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Մանե Կացը ծնվել է Կրեմենչուգի սինագոգի ծառայողներից մեկի՝ Լեյզեր Կացի և նրա կնոջ՝ Մալկա Ֆաբինովիչի ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի յոթերորդ երեխան։ Սովորել է հրեական տարրական դպրոցում և Վիլնյուսի գեղարվեստի դպրոցում, այնուհետև՝ Կիևի գեղարվեստի ուսումնարանում (1910-1913): 1913 թվականից բնակվել է Փարիզում, սովորել է Գեղեցիկ արվեստների դպրոցում՝ Ֆեռնան Կորմոնի մոտ։ 1914-1917 թվականներին բնակվել է Պետրոգրադում, եղել է Մստիսլավ Դոբուժինսկու աշակերտը և մասնակցել է «Արվեստի աշխարհ» ցուցահանդեսին (1916):
1917 թվականից Կրեմենչուգում երեխաներին նկարչություն էր սովորեցնում, այնուհետև դասավանդում է Խարկովի Նրբագեղ արվեստների ակադեմիայում (1918-1919): Իր ստեղծագործությունները ցուցադրել է Դոնի Ռոստովում և Թբիլիսիում։ Նա ընդգրկված էր խարկովյան ավանգարդիստական «Եռյակ» խմբում (Ալեքսանդր Գլադկովի և Վասիլի Երմոլովի հետ համատեղ)։ 1918 թվականին «Եռյակը» մասնակցեց «Յոթ պլյուս երեք» ալբոմի հրատարակմանը «Յոթի միություն» կուբոֆուտուրիստական խմբի հետ համատեղ (Կոսարև, Բոբրիցկի, Ցապոկ, Ցիբիս և այլն)։ 1920 թվականին Կացի աշխատանքներից Վելիմիր Խլեբնիկովի դիմանկարով էր զարդարված ռոստովյան «Պոետների նկուղը», որտեղ «Թատերական արվեստանոցը» ներկայացնում է խլեբնիկովյան «Մահվան սխալը» պիեսի պրեմիերան։ 1921 թվականին մեկնում է Բեռլին, իսկ 1922 թվականից Փարիզում էր, որտեղ էլ 1923 թվականին կազմակերպում է առաջին ցուցահանդեսը (Պերսե պատկերասրահ)։
1927 թվականին ստացավ ֆրանսիական քաղաքացիություն և մասնակցում էր փարիզյան ցուցահանդեսներին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Ռուանում գերի ընկավ, բայց կարողացավ փախչել։ 1940-1945 թվականներին բնակվել է Նյու Յորքում (ԱՄՆ)։ 1945 թվականից հետո նորից բնակվում էր Փարիզում, մասնակցում ցուցահանդեսների արտասահմանում, ամեն տարի Ամերիկայում (1938-1954): Գալիս էր Իսրայել, լինում Հայֆայում, որտեղ արվեստանոց ուներ, որը հետագայում համաշխարհային ճանաչում ունեցող թանգարան դարձավ, որտեղ փոխանցվեցին վարպետի նկարները, ինչպես նաև ցուցադրվում էին այլ վարպետների կտավներ։


== Ստեղծագործություններ ==
«Մտածողը» (1923)
«Թալմուդի դասը» (1925)
«Բադհան» (1932)
«Հրաշագործ ռաբբինի մոտ» (1934)
«Ծեր հրեան» (1934)
«Ջութակահարը» (1945)
«Դիմադրություն։ Ապստամբություն Վարշավյան գետտոյում» (1946)
«Աղոթող հրեան» (1947)


== Պարգևներ ==
Ոսկե մեդալ Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում (1937) «Լացի պատի մոտ» նկարի համար


== Գրականություն ==
Художественная культура русского зарубежья, 1917—1939. Сборник статей. Москва, 2008. ISBN 978-5-91674-012-7. С. 151-152.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Мане-Кац Мане (Иммануэль) Лазаревич (Лейзерович)
 Мане-Кац՝ հոդվածը Հրեական էլեկտրոնային հանրագիտարանում
Мане-Кац Мане Лазаревич Archived 2011-12-19 at the Wayback Machine.
Welcome to MANE-KATZ.COM!
Мане-Кац 
Художник Мане Кац — наш земляк (Кременчуг)
Նոդուեյ շրջան (Միսսուրի)

Նոդուեյ շրջան (անգլ.՝ Nodaway County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.271 կմ² է, բնակչությունը՝ 23.370 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մերիվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1843 թ.։
Լաֆայետ շրջան (Ֆլորիդա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լաֆայետ շրջան (այլ կիրառումներ)Լաֆայետ շրջան (անգլ.՝ Lafayette County), ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.406 կմ² է, բնակչությունը՝ 8.870 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մայո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1856 թ.։
Կոպերի նավահանգիստ

Կոպերի նավահանգիստ (սլովեն.՝ Luka Koper, իտալերեն՝ Porto di Capodistria), Սլովենիայի միակ նավահանգիստը։ Հիմնադրվել է 1957 թվականի մայիս ամսին։ Կառավարվում է սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերության կողմից, նավահանգստային և լոգիստիկ ծառայություններ է մատուցում և ընկած լինելով Ադրիատիկ ծովի հյուսիսային մասում, Կոպեր քաղաքին կից՝ միմյանց է կապում գլխավորապես Կենտրոնական ու Հարավարևելյան Եվրոպայի և միջերկրածովյան ու հեռավորարևելյան շուկաները։ Ունի տնտեսական ազատ գոտի։
2019 թվականին Կոպերի նավահանգիստը եղել է զբոսանավերի ամենամեծ նավամատույցը Ադրիատիկի հյուսիսում։ Գործել են 12 տերմինալ, նավագնացային 38 գիծ։ Ուղևորներ ու բեռներ տեղափոխող գնացքներն այս նավահանգիստ են հասնում եվրոպական 11 երկրներից՝ Ավստրիայից, Բուլղարիայից, Հունգարիայից, Իտալիայից, Գերմանիայից, Լեհաստանից, Ռումինիայից, Սլովակիայից, Սերբիայից, Խորվաթիայից, Չեխիայից։ Նավահանգստի ղեկավարությունը ունի արտասահմանյան երեք ներկայացուցչություն, որոնք գտնվում են Վիեննայում (Ավստրիա), Բուդապեշտում (Հունգարիա) և Պրահայում (Չեխիա)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Luka Koper - Official Page;
Živeti s pristaniščem (Living with the port) - A Web Platform for Sustainable Development of Luka Koper
«Кантакты» (սլովեներեն)։ АТ «Коперскі порт»։ 2019։ Վերցված է 30 мая 2019 
Пашукайце свой кантэйнер (սլովեն.)
Каталог партовай супольнасці (սլովեն.)
«Кантакты» (սլովեներեն)։ ТАА «Адрыя тэрміналы»։ 2019։ Արխիվացված է օրիգինալից 2020-11-17-ին։ Վերցված է 30 мая 2019 
«Кантакты» (սլովեներեն)։ ТАА «Коперскі порт Інпо»։ 2019։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021-03-09-ին։ Վերցված է 30 мая 2019 
ТАА «Прыстань Коперскага порта» Archived 2021-06-14 at the Wayback Machine. (սլովեն.)
«Кантакты» (սլովեներեն)։ ТАА «Тэхналагічна-асяроддзевы і лагістычны цэнтр»։ 2019։ Վերցված է 30 мая 2019 
«Кантакты» (սլովեներեն)։ ТАА «Адрыя-буксір»։ 2019։ Արխիվացված է օրիգինալից 2021-04-23-ին։ Վերցված է 30 мая 2019 
ТАА «Адрыя транспарт» Archived 2021-01-26 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Հեռահաղորդակցությունը Նորվեգիայում

Նորվեգիայի հեռահաղորդակցությունը գտնվում է բավականին զարգացած մակարդակի վրա և համարվում է աշխարհի առաջատարներից մեկը։


== Հեռախոս ==

Նորվեգիայի 4,9 միլիոն բնակչության պայմաններում երկրում առկա է բջջային հեռախոսակապի շուրջ 4,7 միլիոն բաժանորդ։ Ի տարբերություն բջջային հեռախոսակապի բաժանորդների անընդհատ աճի՝ ստացիոնար հեռախոսակապի բաժանորդների քանակը նվազել է և կազմում է 2 միլիոն։
Նորվեգիայի հեռախոսային կոդը «47» է։ Բոլոր հեռախոսային համարները կազմված են ութ թվից, ընդորում, երկրի յուրաքանչյուր ֆյուլքե (մարզ) ունի իր կոդը, որոնք հեռախոսահամարների առաջին, երբեմն էլ առաջին երկու թվերն են։ Ժամանակակից բջջային հեռախոսահամարները սկսվում են 4, 58 և 59 թվերով։


== Ռադիո և հեռուստատեսություն ==

Նորվեգիայի հեռարձակող ընկերություն (NRK) հանդիսանում է երկրի խոշորագույն հեռուստառադիոհաղորդակցության ընկերությունը։ NRK-ի ենթակայության ներքո գործում են երեք ռադիոկայաններ՝ NRK P1 (ընդհանուր թեմատիկա), NRK P2 (մշակութակրթական թեմատիկա), NRK P3 (երաժշտական ռեդիոկայան երիտասարդների համար)։ Երկրում գործում է նաև համացանցային Ordentlig Radio ռադիոկայանը։ NRK-ի ենթակայության ներքո գործում են չորս պետական հեռուստաալիքներ՝ NRK1 (գլխավոր հեռուստաալիք), NRK2 (գիտա-հանրամատչելի և փաստավավերագրական ֆիլմեր), NRK3 (երիտասարդական հեռուստաալիք) և NRK Super (երեխաների համար նախատեսված հեռուստաալիք)։
Երկրում հեռուստառադիոհաղորդակցությունը իրականացվում է նաև սաամերեն լեզվով։ Խուլ և համար քաղաքացիների համար գործում է NRK1 Tegnspråk հատուկ հեռուստաալիքը։ Նորվեգիայում հեռարձակվում են նաև մասնավոր հեռուստաալիքներ, որոնցից են TV 2-ը, TVNorge-ը և Viasat 4-ը։


== Համացանց ==

Նորվեգիան հանդիսանում է առաջին ոչ անգլախոս երկիրը, որտեղ սկսե է գործել համացանցը։ 1971 թվականին Նորվեգիայի սեյսմիկ հետազոտությունների ինստիտուտը (NORSAR) «ARPANET» համակարգչային կապի միջոցով Հելերում միացավ ամերիկյան SDAC սեյսմիկ կենտրոնի հետ։ Այդ նախագծի նպատակն էր միջուկային զենքի չտարածման պայմանագրի կետերի կատարման վերահսկումը ԽՍՀՄ-ի նկատմամբ։
2006 թվականին Նորվեգիայում համացանցից օգտվողների քանակը կազմել է երկրի բնակչության 79%-ը, իսկ 2012 թվականին հասել 95%-ի։
Նորվեգիայում գրանցված է վերին մակարդակի «.no» ազգային դոմենը։ Գործում է նաև տեղական համացանցային տրաֆիկի փոխանցման «NIX» կենտրոնը, որը տեղակայված է մայրաքաղաք Օսլոյում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերշինկա (Վայմուգայի վտակ)

Վերշինկա (ռուս.՝ Вершинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Եվագա Վայմու ձախ ափին՝ 143 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000033997
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003399
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Իլյուխովկա

Իլյուխովկա (ուկրաիներեն՝ Іллюхівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Իլյուխովկա գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կաչալովո (գյուղ, Ալիկովսկի շրջան)

Կաչալովո (ռուս.՝ Качалово, չուվաշերեն՝ Качалав), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 227 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լեսլի շրջան (Կենտուկի)

Լեսլի շրջան (անգլ.՝ Leslie County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.046 կմ² է, բնակչությունը՝ 11.310 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հայդեն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1878 թ.։
Սրեդնեակբաշևո

Սրեդնեակբաշևո (ռուս.՝ Среднеакбашево, բաշկիրերեն՝ Урта Аҡбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 152 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յուրի Վարդանյան (ֆիզիկոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յուրի Վարդանյան (այլ կիրառումներ)Յուրի Լազարի Վարդանյան  (օգոստոսի 20, 1936(1936-08-20), Նոր Բայազետ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 23, 2019(2019-10-23)), հայ խորհրդային ֆիզիկոս-տեսաբան։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1972), պրոֆեսոր (1974)։ ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (2010)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը (1959)։ 1965 թվականից աշխատել է նույն համալսարանում․ 1974-1983 թվականներին՝ միջուկային ֆիզիկայի ամբիոնի, 1983 թվականից՝ ալիքային պրոցեսների տեսության և ֆիզիկայի ամբիոնի վարիչ։
1960-1965 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ Կենտրոնական ԳՀ ֆիզիկատեխնիկական լաբորատորիայի կրտսեր գիտաշխատող, այնուհետև ավագ գիտաշխատող։ 1965-1973 թվականներին՝ ԵՊՀ-ի տեսական ֆիզիկայի ամբիոնի ավագ դասախոս, դոցենտ, 1973-1974 թվականներին՝ Երևանի պետական համալսարանի ռադիոֆիզիկայի ֆակուլտետի միջուկային ֆիզիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր, իսկ 1975-2017 թվականներին՝ ԵՊՀ ռադիոֆիզիկայի ֆակուլտետի դեկան։
2019 թվականի հուլիսին Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը «Վարդանյանն ընդդեմ Հայաստանի» գործով Հայաստանի կառավարությանը պարտավորեցրել էր 1,6 միլիոն եվրո գումար հատուցել Վարդանյանին՝ Երևանի Կենտրոնում նրան սեփականազրկելու հայցով։


== Գիտական գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են միջուկային նյութի տեսությանը և դրա աստղաֆիզիկական կիրառություններին։ Կարևոր արդյունքներ է ստացել գերխիտ այլասերված նյութի վիճակի հավասարման, սպիտակ թզուկների և բարիոնային աստղերի հավասարակշռության և կայունության, բաբախումների, անհամասեռ պտույտի, սառեցման, գրավիտացիոն ճառագայթման հարցերի վերաբերյալ։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
ԽՍՀՄ «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ (1970)
ՀԽՍՀ ԳԽ պատվոգիր (1980)
ՀՀ «Անանիա Շիրակացու» մեդալ (1999)
ՀՀ վարչապետի հուշամեդալ (2009)
«Դրաստամատ Կանայան» պաշտպանության նախարարության մեդալ (2009)
ԵՊՀ Ոսկե մեդալներ (2007, 2010)
ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (2014)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուրի Վարդանյանի գիտական աշխատանքները
Աննա Ռադիուս

Աննա Ռադիուս (իտալերեն՝ Anna Zuccari Radius, մինչև ամուսնությունը` Զուկարի, մայիսի 7, 1846(1846-05-07), Միլան, Ավստրիական կայսրություն - հուլիսի 13, 1918(1918-07-13), Միլան, Իտալիայի թագավորություն), իտալացի գրող, հայտնի է Նեերա կեղծանվամբ։


== Կենսագրություն ==
Ճարտարապետի դուստր է։ Մեծացել է Կարավաջոյում։ 10 տարեկանում կորցրել է մորը։ Մեծացել է հարազատների ընտանիքում։ 1871 թվականին ամուսնացել է բանկիր Էմիլիո Ռադիուսի հետ։ 1875 թվականից հաճախել է գրական խմբակներ, որտեղ ծանոթացել է գրական վերիզմ ուղղության հայտնի ներկայացուցիչներ Ջովանի Վերգայի և Լուիջի Կապուանայի հետ։ Ինքը ևս հարում էր այդ ուղղությանը։


== Ստեղծագործություն ==
Բեղմնավոր և հաջողակ գրող է, նրա ստեղծագործությունների հիմնական թեմատիկան հասարակության մեջ կնոջ դերի վերլուծությունն է։ 

Նրա առաջին` «Il Pungolo» պատմվածքը հրատարակվել է 1875 թվականին։ Համագործակցել է մի շարք գրական ամսագրերի հետ։ 1890 թվականին հիմնել է իր «Vita Intima» ամսագիրը։
Իր պատմվածքներում ու վեպերում, որոնք հաճախ վերաբերվում էին սոցիալական թեմաների, Ա. Ռադիուսը ցուցաբերում է մեծ դիտողականություն և համարձակորեն պատկերում է իր ժամանակակից կյանքի տհաճ կողմերը։ Առաջին անգամ իր վրա ուշադրություն է հրավիրել «Marcello», «Un Romanzo», «Addio», «Un nido», «Vecchie catene» և այլ պատմվածքներով։ Ավելի ուշ նրա կողմից հրատարակվել են «Iride» (1880) պատմվածքների ժողովածուն և «Il castigo», «Il maritò dell’amica», «Teresa», «Senio», «Nel sogno» (1893) վեպերը։
Չնայած հաջողությանն ու հայտնիությանը, Ա. Ռադիուսը կարծում էր, որ կնոջ տեղն ընտանիքում է և տանը` համարելով դա իսկական ֆեմինիզմ։
Մահացել է Միլանում, օնկոլոգիական հիվանդությունից։ Մահից առաջ նա թելադրել է իր հուշերը, որոնք տպագրվել են հետմահու` «19-րդ դարի երիտասարդ մարդու դիմանկարը» խորագրով։
Թաղված է Միլանի մոնումենտալ գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություններ ==
Un romanzo (վեպ, 1876)
Addio! (վեպ, 1877)
Il castigo (1881)
Dizionario d’igiene per le famiglie (Ընտանեկան հիգիենայի բառարան) (Պաոլո Մանտեգացցայի հետ համահեղինակությամբ, 1881)
Teresa (վեպ, 1886)
Lydia (վեպ, 1887)
L’indomani (Վաղը) (վեպ, 1890)
Il libro di mio figlio (էսսե, 1891)
Battaglie per un’idea (էսսե, 1897)
Battaglie per un’idea (էսսե, 1898)
Le idee di una donna (Կանացի միտք) (1903)
Il marito dell’amica (վեպ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Радиус Анна»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Anna Zuccari Radius(իտալ.)
Ալբերտ Բանդուրա

Ալբերտ Բանդուրա (անգլ.՝ Albert Bandura, դեկտեմբերի 4, 1925(1925-12-04), Մունդարե, Ալբերտա, Կանադա - հուլիսի 26, 2021(2021-07-26), Սթենֆորդ, Կալիֆորնիա, Սանտա Կլարա շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), կանադացի և ամերիկացի հոգեբան, հայտնի է իր սոցիալական ուսուցման (կամ սոցիալական կոգնիտիվիզմ) տեսության աշխատանքներով, ինչպես նաև Բոբո տիկնիկի հետ կատարած փորձարկմամբ։
Այդ փորձարկmան էությունն այն է, որ երեխաները պատճենում էին հեռուստացույցի էկրանին տեսած ագրեսիվ արարքները՝ հետևելով ոչ թե հրահանգներին, այլ կրկնօրինակելով այդ գործողությունները։


== Կենսագրություն ==
Ալբետ Բանդուրան ծնվել է 1925 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Մունդարեում, Կանադայի հյուսիսում գտնվող փոքրիկ գյուղակում ուկրաինացի և լեհ էմիգրանտների ընտանիքում)։ Նա միակ որդին էր մեծ ընտանիքում, նա ուներ 5 իրենից մեծ քույրեր։
Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո մեկ տարվա ընթացքում աշխատել է Ուայթհորսում Յուկոնում, որտեղ վերականգնում էր Ալյասկա նահանգի մայրուղիներից մեկը. այստեղ նա կարողացավ դիտարկել անհատների դելինկվենտիվ վարքը։
Այդ աշխատանքներն ավարտելուց հետո ընդունվել է Բրիտանական Կոլումբիայի համալսարան, որն ավատել է հոգեբանության բնագավառում բակալավրի աստիճանով։ 1949 թվականին Բանդուրան տեղափոխվել է ԱՄՆ, որտեղ շարունակել է կրթությունը Այովայի համալսարանում՝ ավարտելով այն 1951 թվականին՝ հոգեբանության բնագավառում մագիստրոսի կոչում ստանալով։ 1952 թվականին ստացել է հոգեբանության փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Albert Bandura: A Biographical Sketch
Ալբերտ Բանդուրայի սոցիալական ուսուցման տեսությունը Archived 2012-11-29 at the Wayback Machine.
Բանդուրան բարոյական պատասխանատվության անջատման մասին Archived 2018-07-16 at the Wayback Machine.
Ուուլու

Ուուլու (էստ․՝ Uulu), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տահկուռաննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 478 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Իվան Սկվորցով-Ստեպանով

Իվան Սկվորցով-Ստեպանով Իվանովիչ (ռուս.՝ Скворцов-Степанов, Иван Иванович, իսկական ազգանունը՝ Սկվորցով, գրական կեղծանունը՝ Իվան Ստեպանով, փետրվարի 24, 1870, Բոգորոդսկ, այժմ Նոգինսկ, Մոսկվայի մարզում — հոկտեմբեր 10, 1928, Սոչի), ռուս բոլշևիկ հեղափոխական, խորհրդային քաղաքական գործիչ, պատմաբան, տնտեսագետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է գործարանային ծառայողի ընտանիքում։ 1890 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ուսուցչական ինստիտուտը և աշխատել ուսուցիչ Մոսկվայում։ Հեղափոխական շարժմանը մասնակցել է 1892 թվականից, ինչի համար բազմիցս ձերբակալվել և աքսորվել է։ 1905 թվականին եղել է ՌՍԴԲԿ Մոսկվայի կոմիտեի գրական-դասախոսական խմբի անդամ։ Եղել է ՌՍԴԲԿ 4-րդ համագումարի (1906) պատգամավոր։ 1907 թվականին և 1911 թվականին բոլշևիկների կողմից առաջադրվել է թեկնածու Պետական դումայի ընտրություններին։
1914-1917 թվականներին աշխատանքներ է կատարել Մոսկվայում։ Փետրվարյան հեղափոխությունից (1917) հետո նշանակվել է Մոսկվայի սովետի «Իզվեստիա» («Известия») թերթի խմբագիր, «Սոցիալ-դեմոկրատ» («Социал-демократ») թերթի խմբագրական անձնակազմի, ՌՍԴԲ(բ)կ Մոսկվայի կոմիտեի անդամ, Մոսկվայի քաղաքային դումայի բոլշևիկյան ֆրակցիայի նախագահ։
1917 թվականի հոկտեմբերին դարձել է Մոսկվայի ՌՀԿ-ի անդամ, խորհրդային կառավարության առաջին կազմում եղել է ֆինանսների ժողկոմ։ 1925-1927 թվականներին՝ «Իզվեստիա   ՑԻԿ ՍՍՍՌ ի ՎՑԻԿ» («Известия ЦИК СССР и ВЦИК») թերթի պատասխանատու խմբագիր, 1927 թվականից՝ «Պրավդա» թերթի պատասխանատու խմբագրի տեղակալ, միաժամանակ՝ 1926 թվականից, ՀամԿ(բ) կ Կոմունիստական կուսակցության կից Լենինի ինստիտուտի տնօրեն։
1926-1928 թվականներին եղել է «Լենինգրադսկայա պրավդա» (Ленинградская правда) թերթի պատասխանատու խմբագիր։ Եղել է Կոմունիստական ակադեմիայի նախագահության, Սովետական մեծ հանրագիտարանի առաջին հրատարակության գլխավոր խմբագրության անդամ, կուսակցության 10-15 համագումարների պատգամավոր։ 10—13-րդ համագումարներում ընտրվել է ՌԿ(բ) կ ԿՎՀ-ի, 14-15-րդում՝ ՀամԿ(բ) կ ԿԿ անդամ։ Ընտրվել է Համառուսաստանյան ԿԴԿ և ԽՍՀՄ ԿԳԿ անդամ։ Սկվորցով-Ստեպանովը հեղափոխական շարժումներին, քաղաքատնտեսությանը, գիտական աթեիզմի տեսությանը և այլ հարցերին նվիրված աշխատությունների հեղինակ է, Կառլ Մարքսի «Կապիտալի» ռուսական հրատարակության (1-3 հատորներ, 1920) թարգմանիչն ու խմբագիրը։


== Գրականություն ==
Мих. Горев. Безбожник-большевик (из воспоминаний об И.И.Скворцове-Степанове) // Новый мир, №11, 1928 г.
Աստերոիդների ցանկ (126601-126700)

Աստերոիդների ցանկ (126501-126600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (126701-126800)
 Աստերոիդների ցանկ (126501-126600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (126701-126800)
Կարասախկալ (Զանգեզուրի գավառ)

Կարասախկալ, գյուղակ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907-1908 թվականներին գյուղակն ունեցել է 17 քուրդ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շեներայ (կանտոն)

Շեներայ (ֆր.՝ Chénérailles), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կրյոզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Օբյուսոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 4169 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2311 է։ Շեներայ կանտոնում կա 11 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Շեներայ կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Սեպտեմբերի 22

Սեպտեմբերի 22, տարվա 265-րդ (նահանջ տարիներին՝ 266-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 100 օր։


== Դեպքեր ==
1869 - կայանում է Ռիխարդ Վագների «Հռենոսի ոսկին» Das Rheingold օպերայի առաջին ներկայացումը։
1921 - Ազգերի լիգա են ընդունվում Էստոնիան, Լատվիան, Լիթվանիան։
1944 - Կարմիր բանակը նացիստներից ազատագրում է Տալլինը։
1945 - ԱՄՆ նախագահ Հարրի Թրումենն ընդունում է պատերազմական հարցերով քարտուղար Սթիմսոնի «Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ» բնութագրումը։
1960 - Մալին անկախանում է Ֆրանսիայից։
2000 - Բիլ Գեյթսի գլխավորած Մայքրոսոֆթ ընկերությունը մեկ օրում կորցնում է $ 22 միլիարդ։


== Ծնունդներ ==
1694 - Ֆիլիպ Դորմեր Սթենհոփ Չեսթերֆիլդ, անգլիացի պետական գործիչ, դիվանագետ և գրող (մահ․ 1773)
1791 - Մայքլ Ֆարադեյ Michael Faraday, անգլիացի ֆիզիկոս և քիմիկոս (մ.1867)
1882 - Վիլհելմ Կեյտել, գերմանացի ֆելդմարշալ (մ.1946)
1895 - Պոլ Մունի, ուկր. ծագումով ամեր. դերասան (մ.1967)
1932 - Մարտեն Ստեկելենբուրգ, հոլանդացի ֆուտբոլիստ
1958 - Անդրեա Բոչելլի, իտալ. երգիչ-երգահան
1964 - Վահրամ Սահակյան, հայ գրող, բանաստեղծ, թատերագիր, դերասան
1987՝
Միհրան Ծառուկյան՝ հայ փոփ երգիչ, հեռուստադերասան
Թոմ Ֆելթոն, անգլիացի դերասան և երգիչ


== Մահեր ==
1520 - Սելիմ I, օսմանյան սուլթան (ծ. 1465)
1795 - Սայաթ-Նովա, հայ բանաստեղծ-աշուղ (ծ. 1722)։
1914 - Ալեն-Ֆուրնիե, ֆրանսիացի գրող (ծ. 1886)։
1960 - Արմեն Գուլակյան, հայ դերասան, ռեժիսոր, դրամատուրգ, թատերական գործիչ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (ծ. 1899)
1964 - Ամինե Ավդալ, հայաստանցի քուրդ գրող (ծ. 1906)։
2007 - Մարսել Մարսո Marcel Marceau, ֆրանս. դերասան (ծ. 1923)


== Տոներ ==
Առանց ավտոմեքենաների օր


=== Ազգային ===
Բուլղարիա՝ Անկախության օր
Էստոնիա, Լատվիա, Լիտվա՝ Բալթյան միասնության օր
Մալի՝ Անկախության օր
Նորվեգիա՝ Մերթա արքայադստեր օր
Ուկրաինա՝ Պարտիզանական փառքի օր
Յուրի Լևիտան

Յուրի Բորիսի Լեվիտան  (ռուս.՝ Юдка Беркович Левитан, սեպտեմբերի 19, 2 հոկտեմբերի 1914 - օգոստոսի 4, 1983), 1931 թվականից Համախորհրդային ռադիո և հեռուստահաղորդավար, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1980), ԽՄԿԿ անդամ 1941 թվականից։


== Կենսագրություն ==


=== Մանկություն ===
Յուրի Լևիտանը ծնվել է 1914 թվականի սեպտեմբերի 19-ին (հոկտեմբերի 2) Վլադիմիր քաղաքում հրեաների ընտանիքում։ Հայրը՝ Բորիս Լևիտանը դերձակ էր, մայրը՝ Մարիա Յուլիևնան, տնային տնտեսուհի։ Մանուկ հասակում նրան անվանում էին «Շեփոր»՝ հնչեղ ձայնի համար։


== Մուտք ռադիո ==
17 տարեկան հասակում Լեվիտանը մեկնեց Վլադիմիրից Մոսկվա՝ հայտնի արտիստ դառնալու հաստատակամությամբ։ Սակայն կինոտեխնիկումի ընդունելության հանձնաժողովին միայն ծիծաղեցրեց նրա օ-երով արտասանությունը։ Շատ պատահմամբ երիտասարդի աչքին ընկավ ռադիոհաղորդավարների խումբ հավաքագրելու հայտարարությունը և նա որոշեց ևս մեկ անգամ փորձել։ Հաջորդ ընդունելության հանձնաժողովի անդամ էր Վասիլի Կաչալովը։ Լեվիտանը հաջողությամբ անցավ ռադիոհաղորդավարների խմբի ընտրությունը և ընդգրկվեց Ռադիոկոմիտետի կազմում։ Չնայած այն բոլոր բնատուր տվյալների և տաղանդի, որով օժտված էր Լեվիտանը, նրա ճակատագիրը կարող էր դասավորվել այլ կերպ, եթե չլիներ Ստալինը, ով մի օր երեկոյան լսել էր, թե ինչպես է իրեն անծանոթ հաղորդավարը կարդում «Պրավդա»-ի խմբագրական հոդվածը։ Առաջնորդն անմիջապես զանգահարում է Ռադիոկոմիտետ և ասում, որ հաջորդ օրվա իր ելույթը կուսակցության XVII համագումարի բացմանը պետք է կարդա «այդ ձայնը»։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավստրալիայի քաղաքների ցանկ

Ցանկում ներառված են Ավստրալիայի քաղաքները.


== Ծանոթագրություններ ==
Արշակ Տիգրանյան վարժարան

Արշակ Տիգրանյան վարժարան, ամենօրյա վարժարան։ Հիմնվել է 1981 թվականին, Հոլիվուդում՝ Թեքեյան մշակութային միության նախաձեռնությամբ և Արշակ Տիգրանյանի նվիրատվությամբ։ Ունի մանկապարտեզ, տարրական և միջնակարգ բաժիններ (1-12-րդ դասարաններ)։ Անգլերենով դասավանդվող պետական ծրագրին զուգահեռ ուսուցանվում են հայոց լեզու, գրականություն, պատմություն, կրոն, ազգային երգ, պար։ Աշակերտների թիվը՝ 276: Հրատարակում է տարեգիրք և պարբերաթերթ։ Դպրոցում գործում են Հակոբ Պարոնյան թատերախումբը, երգչախումբ, պարախումբ, մարզական խմբեր (թեթև աթլետիկայի, բասկետբոլի, կարատեի)
Արշակ Տիգրանյան վարժարանը դադարեցրել է իր գործունեությունը և փակվել 2015 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Շչերբակովկա (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)

Շչերբակովկա (ուկրաիներեն՝ Щербаківка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բաշկիրերեն

Բաշկիրերեն, թյուրքական լեզուների խումբ, որը կիպչակ լեզուների մաս է կազմում։ Այն ռուսերենի հետ կազմում է Բաշկորտոստանի պաշտոնական լեզուն և Ռուսաստանում ունի մոտավորապես 1.2 միլիոն խոսող։ Բաշկիրերենն ունի երեք բարբառ՝ արևելյան, հարավային և հյուսիսարևմտյան։


== Խոսողներ ==
Բաշկիրերենով խոսողները մեծ մասամբ ապրում են Բաշկորստանի ռուսական հանրապետությունում։ Նաև շատ խոսողներ ապրում են Չելյաբինսկում, Օրենբուրգում, Սվերդլովսկում, Սամարայում և Կուրգանում, Խանտի-Մանսիական ինքնավար շրջանում, Թաթարստանում և Ուդմուրտիայում։ Բաշկիրական փոքրամասնություններ նաև ապրում են Ղազախստանում։


== Ուղղագրություն ==
Բաշկիրները նախկինում օգտագործել են չագատային, որպես գրավոր լեզու։ Ուշ 19֊րդ դարում այն փոխարինվեց թյուրքերենի տարբեր տարածքային խոսվածքներով, թուրքական գրական լեզվում, որը գործածվում էր մինչև 1923 թվականը։ Ե՛վ Չագատային, և՛ թյուրքերենը գրվում էին արաբական տառատեսակներով։
1923 թվականին արաբական տառատեսակների հիման վրա, հատկապես բաշկիրերենի համար, ստեղծվեց գրային համակարգ։ Միևնույն ժամանակ բաշկիր գրական լեզուն ստեղծվեց՝ վերացնելով հին թյուրքական ազդեցությունները։ Սկզբում այն օգտագործում էր ձևափոխված արաբական այբուբեն։ 1930 թվականին այն փոխարինվեց լատիներենի վրա հիմնված այբուբենով, որը Կիրիլիցա այբուբենով՝ 1938 թվականին։

		
		
		
		
Բաշկիրների այբուբենը հիմնված է Կիրիլիցա այբուբենի վրա՝ հետևյալ հավելյալ տառատեսակների հավելումով․ Ә ә [æ], Ө ө [œ], Ү ү [y], Ғ ғ [ɣ], Ҡ ҡ [q], Ң ң [ŋ], Ҙ ҙ [ð], Ҫ ҫ [θ], Һ һ [h]։


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդու Կառվալյու

Էդուարդու դուշ Ռեյշ Կարվալյու (պորտ.՝ Eduardo dos Reis Carvalho, սեպտեմբերի 19, 1982(1982-09-19), Mirandela), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, Պորտուգալիայի հավաքականի և անգլիական «Չելսի» ակումբի դարպասապահ։


== Կարիերա ==
«Բրագայի» սանն է։ Էդուարդուն պորտուգալիայի առաջնությունում դեբյուտել է «Բեյրա Մար» ակումբի կազմում (որտեղ հանդես էր գալիս վարձավճարով), 2007 թվականին։ Հաջրորդ մրցաշրջանում Էդուարդուն պաշտպանել է «Վիտորիա Սետուբալի» գույները և օգնել է նրան նվաճել Պորտուգալալակն լիգայի հավաթը, եզրափակչում հետ մղելով Լիսաբոնի «Սպորտինգի» 3 խաղացողների հետխաղյա 11-մետրանոցները։ Հաջորդ մրցաշրջանում Էդուարդուն վերադարձավ «Բրագա» և դարձավ թիմի հիմնական դարպասապահ։
2010 թվականի հուլիսի 7-ին դուարդո իտալական «Ջենոայի» հետ կնքեց քառամյա պայմանագիր, տրանսֆերը արժեցավ 4,8 միլիոն եվրո, իսկ նա փոխարինելեց Մարկո Ամելիային։
2012 թվականի հունիսի 26-ին Էդուարդոն պայմանագիր կնքեց թուրքական «Իստանբուլ ԲԲ» ակումբի հետ։
2014 թվականի հունիսի 27-ին Էդուարդուն միացավ խորվաթական «Դինամոյին» (Զագրեբ)՝ կնքելով եռամյա պայամանգիր։
Պորտուգալիայի հավաքականում Էդուարդուն առաջին խաղն անցկացրել է 2009 թվականի փետրվարի 11-ին՝ Ֆինլանդիայի դեմ խաղում։


== Ձեռքբերումներ ==
Դինամո Զագրեբ

Խորվաթիայի չեմպիոն (3)՝ 2014, 2015, 2016
Խորվաթիայի գավաթ (2)՝ 2015, 2016Բրագա

Պորտուգալական լիգայի գավաթ՝ 2008Բենֆիկա

Պորտուգալական լիգայի գավաթ՝ 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Սուբյեկտիվիզմ

Սուբյեկտիվիզմ, աշխարհայացքային դիրքորոշում, որն անտեսում է իրականության նկատմամբ օբյեկտիվ մոտեցումը, ժխտում բնության և հասարակության օբյեկտիվ օրենքները։ Սուբյեկտիվիզմը իդեալիզմի հիմնական իմացաբանական արմատներից է, որի էությունը գործունեության տարբեր բնագավառներում, նախ և առաջ ճանաչողության պրոցեսում, սուբյեկտի ակտիվ դերի բացարձականացումն է։ Սուբյեկտիվիզմը, ի վերջո, հանգեցնում է ագնոստիցիզմի և ռելյատիվիզմի։ Սուբյեկտիվիզմի ներկայացուցիչներ են Բերկլինը, Հյումը, Ֆիխտեն։ Սուբյեկտիվիզմի տարրեր կան Կանտի փիլիսոփայական ուսմունքում։ Սուբյեկտիվիզմի նեոկանտականության, էմպիրիոկրիտիցիզմի, կյանքի փիլիսոփայության, պրագմատիզմի, նեոպոզիտիվիզմի, էկզիստենցիալիզմի հիմնական սկզբունքներից է։ Ժխտելով սուբյեկտիվիզմի, մարքսիստական փիլիսոփայությունը ելնում է այն բանից, որ պրակտիկայում և իմացության մեջ սուբյեկտի ակտիվ դերը ենթադրում ՛է սուբյեկտի և օբյեկտի դիալեկտիկական կապի և գիտակցությունից անկախ օբյեկտիվ իրականության օրենքների գոյությունը։ Լայն իմաստով սուբյեկտիվիզմ (սուբյեկտիվություն) է կոչվում օբյեկտիվ իրավիճակը հաշվի չառնող, կանխակալ, կամայական, ոչ գիտական մոտեցումը։
Ուրուշկա

Ուրուշկա (ռուս.՝ Урушка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կալուգայի մարզում։


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Բրին գետի աջ ափին՝ 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է, ավազանի տարածքը 155 կմ2։ Գետի ակունքը սկսվում է պլատֆորմի տարածքում 378 կմ։ Հոսում է հարավում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Օկա ավազանային շրջանին, ջրատնտեսային տեղամասը՝ Օկա, ենթաավազանը՝ Օկի և Մոկշի գետերն են։ Գետի գետային ավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010100512110000019753
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001975
Ավազանի կոդը - 09.01.01.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վասիլի Տատիշչևի և Վիլհելմ դե Գեննինի հուշարձան

Վասիլի Տատիշչևի և Վիլհելմ դե Գեննինի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Татищеву и де Геннину), ռուս պետական գործիչ, պատմաբան Վասիլի Տատիշչևին և ռուս ինժեներ Վիլհելմ դե Գեննինին նվիրված հուշարձան Եկատերինբուրգ քաղաքի Աշխատանքի հրապարակում։


== Պատմություն ==
Քաղաքի հիմնադիրների հուշարձանը տեղադրվել է 1998 թվականի օգոստոսի 14-ին և համընկել է Եկատերինբուրգի 275-ամյակի հետ։ Հուշարձանի հեղինակն է մոսկվացի քանդակագործ Պ. Պ. Չուսովիտինը։ Հուշարձանը ձուլվել է բրոնզից «Ուրալմաշ» գործարանի ձուլարանում և հավաքվել է 19 մասից։ Հուշարձանի ներքևում կա գրառում՝


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Իրական կյանքում Տատիշչևը և դե Գեննինը չէին հավանում միմյանց, իսկ հուշարձանում կողք-կողքի են։
Տատիշչևի և դե Գեննինի նմանությունից ելնելով՝ եկատերինբուրգցիները հուշարձանի վրա չեն տարբերում նրանց։ Բացի այդ, մակագրությունը չի համապատասխանում ֆիգուրների տեղադրությանը. դե Գեննինը ձախ կողմում է՝ գլխարկով, իսկ Տատիշչևը՝ աջ կողմում, առանց գլխարկի, կեղծամով։
Երիտասարդները Տատիշչևի և դե Գեննինի հուշարձանն անվանում են Բիվիս-Բաթեհեդի (Beavis and Butt-head) հուշարձան, ինչը վանդալիզմի գործողությունների պատճառ է դարձել։
2010 թվականի ձմռան սկզբին դե Գեննինի և Տատիշչևի պարանոցին «Տաք փաթաթիր Եկատերինբուրգ» ակցիայի ժամանակ շարֆեր են փաթաթել։


== Պատկերասրահ ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Памятник основателям Екатеринбурга
Պրեքսան

Պրեքսան (ֆր.՝ Preixan), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 517 մարդ, բնակչության խտությունը` 60.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.56 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 140 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 9 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 326 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 241-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 85։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,9 %։ 241 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 207 անձ (118 տղամարդ և 89 կին)։ Գործազուրկ են եղել 34 անձ (14 տղամարդ և 20 կին)։ 85 անաշխատունակներից 20-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 38-ը` թոշակառուներ, իսկ 27-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բայալըջա

Բայալըջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միչուրինովկա (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)

Միչուրինովկա (ուկրաիներեն՝ Мічурінівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Micurinovka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միչուրինովկա գյուղում բնակվում էր 186 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ագոստինո Դի Բարտոլոմեյ

Ագոստինո Դի Բարտոլոմեյ (իտալերեն՝ Agostino Di Bartolomei, ապրիլի 8, 1955(1955-04-08), Հռոմ, Իտալիա - մայիսի 30, 1994(1994-05-30), Կաստելաբատե, Սալեռնո, Կամպանիա, Իտալիա), իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, ով հանդես է եկել իտալական մի շարք ակումբներում և Իտալիայի մինչև 21 տարեկանների հավաքականում։


== Կարիերա ==
Ագոստինոն ծնվել է Հռոմում։ Իր ֆուտբոլային կարիերան սկսել է Գարբատելլա ակումբում, որտեղից նա տեղափոխվել է Ռոմայի պատանեկան ակումբ, նա այդ ժամանակ 14 տարեկան էր։ 1972–73 մրցաշրջանում նա Ռոմայի հիմնական կազմում մասնակցեց Սերիա A-ի իր առաջին հանդիպմանը։
1975 թվականին Դի Բարտոլոմեյը վարձավճարով տեղափոխվեց Լաներոսսի Վիչենցա «ոսկորները կոփելու համար», որը հանդես էր գալիս Սերիա B-ում, (հետագայում Ռոմայի մեկ այլ աստղերից մեկը՝ Բրունո Կոնտին, նույն պատճառով տեղափոխվեց Ջենոա), 1976-ին նա վերադարձավ Հռոմ, որպես առաջատար և անփոխարինելի խաղացող։
Շվեդ մասնագետ Նիլս Լիդհոլմի Ռոմայի գլխավոր մարզչի պաշտոնում վերադառնալուց հետո Դի Բարտոլոմեյը դարձավ թիմի իսկական առաջատարը և երկրպագուների սիրելին, արդեն սովորական երևույթ էր մարզադաշտի տրիբունաներից լսել թե ինչպես էին երգում երկրպագուները. «Օհհհհհ, Ագոստինո, Ագո, Ագո, Ագո, Ագոստինո գոլ»։
Այդ ժամանակահատվածում Ռոմայի կիսապաշտպանության կորիզը Դի Բարտոլոմեյի հետ միասին կազմում էր բրազիլացի Ֆալկաոն, Լիդհոլմը որոշեց Դի Բարտոլոմեյին ավելի հետ խաղացնել, իսկ Ֆալկաոյին ավելի առաջ՝ հարձակվողներին մոտ։ Ռոմայի հետ Ագոստինոն 3 անգամ նվաճեց Իտալիայի գավաթը և հիշարժան «սկուդետտոն» 1983-ին։ Հաջորդ մրցաշրջանում Եվրոպայի գավաթի (ներկայիս Չեմպիոնների Լիգայի) եզրափակչում Ռոման 11մ հարվածաշարից հետո պարտվեց Լիվերպուլին, դա Ագոստինոյի Ռոմայում անցկացրած վերջին հանդիպումն էր։
Դի Բարտոլոմեյը Ռոման լքելուց հետո տեղափոխվեց Միլան, այնուհետև Չեզենա և Սալերնիտանա, 1990 թվականին նա ավարտեց իր ֆուտբոլային կարիերան։
Ֆուտբոլային կարիերան ավարտելուց հետո նա ընկավ խորը դեպրեսիայի մեջ և 1994 թվականի մայիսի 30-ին ինքնասպանություն գործեց ատրճանակի միջոցով, 10 տարի այն բանից հետո երբ Ռոման Եվրոպայի գավաթի եզրափակչում 11 մ հարվածաշարով պարտվեց Լիվերպուլին։
Ագոստինո Դի Բարտոլոմեյը համարվում է Ռոմայի «Փառքի Սրահի» 11 ֆուտբոլիստներից մեկը։


== Նվաճումներ ==
Ռոմա

Իտալիայի չեմպիոն՝ 1982/83
Իտալիայի գավաթակիր՝ 1979–80, 1980–81, 1983–84
Եվրոպայի գավաթի (ներկայիս Չեմպիոնների Լիգայի) եզրափակչի մասնակից՝ 1983–84
Մակուխի (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Մակուխի (ուկրաիներեն՝ Макухи), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մակուխի գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,523 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 34,42 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կալինովկա (գյուղ, Իզյասլավի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿալինովկաԿալինովկա (ուկրաիներեն՝ Калинівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալինովկա գյուղում բնակվում էր 66 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,356 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 185,39 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ցիմլյանսկ

Ցիմլյանսկ (ռուս.՝ Цимлянск), քաղաք Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցիմլյանսկի շրջանում։ Ցիմլյանսկի շրջանի և Ցիմլյանսկի քաղաքային համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Վոլգոդոնսկ քաղաքից գտնվում է 20 կմ հեռավորության վրա։
2010 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 14718 մարդ։ Հիմնվել է 1672 թ.։ Առաջին անգամ հիշատակվում է 1672 թ.։


== Արտաքին հղում ==
բնակավայրի կայքը
Մոնաստիրեց (գյուղ, Խուստի շրջան)

Մոնաստիրեց (ուկրաիներեն՝ Монастирець), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Խուստի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոնաստիրեց գյուղում բնակվում էր 1 891 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տուրիյսկի շրջան

Տուրիյսկի շրջան (ուկրաիներեն՝ Турійський район), շրջան Ուկրաինայի Վոլինի մարզում։
Ստեղծվել է 1940 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տուրիյսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1205 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 29043 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 24,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Արտավազդ Բայաթյան

Արտավազդ Վիլյամինի Բայաթյան (ապրիլի 15, 1954(1954-04-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երգիչ, երգահան։


== Կենսագրություն ==
1971 թվականին ավարտել է Երևանի Բելինսկու անվան թիվ 38 միջնակարգ դպրոցը։ 1963-1967 թվականներին սովորել է Ս. Պետրոսյանի քանդակագործության արվեստանոցում, 1967-1971 թվականներին` Երևանի երիտասարդների գեղարվեստի դպրոցի կինոռեժիսուրայի բաժնում։ 1964-1969 թվականներին եղել է Հ. Վեմյանի երգչախմբի մեներգիչ։ 1970 թվականին եղել է «Ամառային արկած» ֆիլմի սցենարիստն ու ռեժիսորը։
1992 թվականին երաժիշտ, երգիչ Եղիշե Պետրոսյանի հետ հիմնադրել է «Արձագանք» պրոդյուսերական կենտրոնը։ 1996 թվականից հիմնադրել և ղեկավարում են «Արձագանք» ռադիոկայանը, որը 2003 թվականին արժանացել է «Լավագույն ժամանցային ռադիոկայան» մրցանակի։ 1999-2004 թվականներին եղել է «Արձագանք շոու» ամենամյա նախագծի համահեղինակը։
2000-2002 թվականներին Եղիշե Պետրոսյանի հետ դարձել են «Կռունկ» համահայկական երգի մրցույթ-փառատոնի հաղթող-դիպլոմակիրներ։ 2006 թվականից հանդիսանում է Ֆրանսիայի «Արձագանք ինթերնեյշնլ» ասոցիացիայի անդամ։ Խմբի կազմում հյուրախաղերով հանդես է եկել Հայաստանի և ԽՍՀՄ բազմաթիվ քաղաքներում, մասնակցել միջազգային երաժշտական փառատոների ու արժանացել առաջատար մրցանակների և ոսկե մեդալի։ 2009 թվականին հեղինակել և բեմադրել է «Դառը շոկոլադ քաղցր համով» պիեսը ու «Նամուսի զոհերը և զոհերի նամուսը» մենաներկայացումը։ Նկարահանել է տեսահոլովակներ, մի քանի տասնյակ ալբոմների պրոդյուսեր է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արտավազդ Բայաթյան և Գայանե Գաբրիելյան. 33 տարի միասին Archived 2014-03-06 at the Wayback Machine.
Դենիել Հեննի

Դենիել Հեննի (կորեերեն՝ 다니엘 필립 헤니, անգլ.՝ Daniel Henney, նոյեմբերի 28, 1979(1979-11-28), Carson City, Մոնտկամ շրջան (Միչիգան), Միչիգան, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան և մոդել։ Հեննիի հայրը իռլանդական ծագմամբ ամերիկացի է, մայրը՝ կորեական ծագմանբ ամերիկացի, որը որբացել է Կորեական պատերազմի ժամանակ և որդեգրվել ամերիկյան ընտանիքի կողմից։


== Կարիերա ==
2001 թվականին Հեննին սկսեց իր պրոֆեսիոնալ մոդելային կարիերան։ 2005 թվականին Հարավային Կորեայի «Իմ անունը Քիմ Սամ-Սուն է» («Nae ireumeun Kim Sam-soon») սերիալում Հեննին ստանձնեց դոկտոր Հենրի Քիմի դերը։ 2007 թվականին դերասանը «Իմ Հայրը» («Մա-դե-դեո») ֆիլմում կատարեց իր դեբյուտը։
2010 թվականին Դենիել Հեննին վերադարձավ Հարավային Կորեայի հեռուստատեսություն՝ խաղալու «Փախստականը։ Պլան Բ» (The Fugitive: Plan B; Domangja Plan.B)`ֆիլմում, որը ցուցադրվել է KBS-ի եթերում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Daniel Henney on DNA Model Management's website
Դենիել Հեննի Internet Movie Database կայքում