Էմերիխ Շաֆրան

Էմերիխ Շաֆրան (գերմ.՝ Emerich Schaffran, մայիսի 25, 1883(1883-05-25) կամ 1883, Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա և Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - հոկտեմբերի 10, 1962(1962-10-10) կամ 1962, Վիեննա, Ավստրիա և Վիեննա, Ավստրիա), ավստրիացի նկարիչ, գրաֆիկ նկարիչ, արվեստի պատմաբան, համագործակցել է Անեներբեի հետ։


== Կենսագրություն ==
Սկզբում նա բանակում ծառայել է որպես սպա, այնուհետև նվիրվել է արվեստին և 1906-1909 թվականներին Վիեննայում սովորել է հնագիտություն ու արվեստի պատմություն, այնուհետև սովորել է Մյունխենում Հանս Լիտցմանի հետ։ Նա Վիեննայի սեցեսիայի ներկայացուցիչ էր։ 1914 թվականից Ստորին Ավստրիայի ցամաքային թանգարանի գիտաշխատող և վարող էր։ Եղել է Առաջին աշխարհամարտի մասնակից, լուրջ վնասվածքներ է ստացել։ 1924-1946 թվականներին դասավանդել է Վիեննայում։
1930-ական թվականներին հանդիպել է Ազգային սոցիալիստական շարժման ներկայացուցիչների հետ և սկսել է հրատարակել հոդվածներ ու աշխատանքներ, որոնք նվիրված են մաքուր գերմանական արվեստին։ Նա նաև սկսել է համագործակցել Անեներբեի հետ, 1938 թվականի մայիսի 15-ին՝ անշլյուսից անմիջապես հետո, առանց Հիմլերի հրահանգների Վիեննայում բացել է գերմանական արվեստի ուսումնական և հետազոտական բաժին, որը փակվել է այդ տարվա վերջին։ Ժամանակի ընթացքում Շաֆրանի հարաբերությունները նացիստների հետ վատթարացել են, 1943 թվականին նրան վերցվել է Վիեննայի գեստապոյի հսկողության տակ։
1941-1948 թվականներին նա աշխատել է որպես Դորոթեում աճուրդի Վիեննայի արվեստի ոլորտի մասնագետ-խորհրդատու և հուշարձանների հարցով բյուրոյի աշխատակից։


== Ստեղծագործություններ ==
(թերի ցուցակ)

Die niederösterreichischen Stifte. Wien : A. Hartleben, [1925].
Entwicklungsgeschichte der Stile in der bildenden Kunst. Wien : A. Hartleben, 1925.
Führer durch die wichtigsten öffentlichen und privaten Kunstsammlungen und Galerien in Wien. Wien : Steyrermühl, [1928].
Wien. Wien : Steyrermühl, [1930].
Kunst der Langobarden in Italien, Jena, Diederichs, 1935.
Geschichte der Langobarden (Deutsches Ahnenerbe, Reihe C: Volkstümliche Schriften, Bd. 6). Leipzig, v. Hase & Koehler, 1938.
Langobardische und nachlango- bardische Kunst in den deutschen Ostalpen. Mannus 30 (1938).
Vormärzliches Wien. Wien : Luser, 1939.
Der Radstädter Tauern. Wien : Luser, 1940.
Kirche Karnburg (Kärnten). München : Schnell & Steiner, 1940.
Kunstgeschichte Österreichs. Wien : Hollinek, 1948.
Die Wachau. Wien : Deuticke, 1948.
Die Baustile Europas. Wien : Prachner, 1949.
Frühchristentum und Völkerwanderung in den Ostalpen, in: AfK 37, 1955.
Die vorromanischen Wandmalereien in der St. Prokuluskirche zu Naturns (Vinschgau, Südtirol). Innsbruck : Wagner, 1958.
Kunstdenkmäler Wiens. Wien : Birken-Verl., 1958.
Stuckfragmente aus der Pfarrkirche in Suhr bei Aarau. Erlangen : Dt. Inst. f. Merowingisch-karolingische Kunstforschung, 1959.
Dictionary of European art. London : Owen, 1959.
Der Inquisitionsprozess gegen Paolo Veronese, in: Archiv für Kultur-Geschichte 42 (1960), Nr. 2.
Die Porta Hungarica von Petronell bis Wolfsthal. Wien : Bergland Verl., 1960.
Frühchristliche Mosaiken. München : Knorr & Hirth, 1961.
Taschenlexikon der Kunst. Berlin : Verl. Lebendiges Wissen, 1964 (բազմիցս արտատպվել է)
Ägyptische Malerei. Stuttgart : Parkland-Verlag, [1978]  (բազմիցս վերատպված տարբեր լեզուներով) 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Deutsche biographische Enzyklopädie (2007):