Անատոլի Ալեքսին

Անատոլի Ալեքսին (ռուս.՝ Анатолий Георгиевич Алексин, իսկական ազգանունը՝ Գոբերման, օգոստոսի 3, 1924(1924-08-03), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - մայիսի 1, 2017(2017-05-01), Լյուքսեմբուրգ), ռուս արձակագիր, դրամատուրգ, հեղինակ է մանուկների և պատանիների համար գրքերի։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1978)։
1993 թվականից բնակվել է Իսրայելում, կյանքի վերջին տարիները` Լյուքսեմբուրգում։ Ն. Կրուպսկայայի անվան ՌԽԴՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր (1974 թվական), ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1978 թվական), ԽՍՀՄ մանկավարժական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից-անդամ (1982 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Անատոլի Գոբերմանը ծնվել է 1924 թվականի օգոստոսի 3-ին, Մոսկվայում։ Նրա հայրը` քաղաքացիական պատերազմի մասնակից, ԽՍՀՄ Կենտրոնական գործադիր կոմիտեին կից կարմի պրոֆեսուրայի Տնտեսագիտական ինստիտուտի շրջանավարտ և դասախոս Գեորգի Գոբերմանը (1893-1980) բռնաճնշվել է 1937 թվականին և դատապարտվել է մահվան (ազատ է արձակվել 1939 թվականին, գործի քննությունից հետո)։ Մայրը՝ Մարիա Գոբերմանը (1904-1978) եղել է դերասանուհի, ամուսնու ձերբակալությունից հետո նա ազատվել է աշխատանքից։
Սկսել է տպագրվել դեռևս դպրոցական տարիներից «Պիոներ» ամսագրում և «Պիոներսկայա պրավդա» թերթում։ Հայրենական Մեծ պատերազմի ժամանակ տարհանվել է Ուրալ։
1947 թվականին մասնակցել է Համամիութենական երիտասարդ գրողների I խորհրդաժողովին։
1950 թվականին ավարտել է Մոսկվայի արևելագիտության ինստիտուտը։
1950 թվականին Կոնստանտին Պաուստովսկու օգնությամբ ու խորհրդով լույս է տեսնում նրա առաջին գիրքը՝ «Երեսունմեկ օր (պիոներ Սաշա Վասիլկովի օրագիրը)» վիպակը։ Այդ ժամանակ ավարտում է Մոսկվայի արևելագիտության ինստիտուտը։
1958 թվականից  եղել է ԽՄԿԿ անդամ։
1970-1989 թվականներին եղել է ՌԽԴՍՀ գրողների միության քարտուղար։
Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացների ռեժիսորական բաժնում դասախոսել է մանկապատանեկան գրականության վերաբերյալ։
Եղել է «Երիտասարդություն» ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ։
1993 թվականին հայրենադարձվել է Իսրայել։
2011 թվականից բնակվել է Լյուքսեմբուրգում, որտեղ Տատյանան և Անատոլի Ալեքսինը վերամիավորվվել են իրենց դստեր` Ալյոնա Զանդերի հետ։
Մահացել է 2017 թվականի մայիսի 1-ին, Լյուքսեմբուրգում, իր կյանքի 93-րդ տարում։ Թաղված է Մոսկվայում, Կունցևսկոյե գերեզմանատանը, իր ծնողների մոտ։


== Ընտանիք ==
Հայրը՝ Գեորգի Գոբերմանը (1893-1980), ծնվել է Մինսկում, եղել է ԽՍՀՄ Կենտրոնական գործադիր կոմիտեին կից Կարմիր Պրոֆեսուրայի Տնտեսագիտության ինստիտուտի շրջանավարտ և դասախոս, բռնաճնշվել է 1937 թվականի նոյեմբերի 6-ին, դատապարտվել է գնդակահարության, մեկուկես տարի անցկացրել է մահապարտների խցում։ Գործի քննության արդյունքում ազատվելուց հետո (1939 թվական) եղել է Տոմսկի «Կարմիր դրոշ» թերթի խմբագիր։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ծառայել է որպես հրանետային գումարտակի հրամանտար։ Տնտեսագիտության վերաբերյալ մի շարք գիտական ​​աշխատությունների հեղինակ է։
Առաջին կինը՝ Սերաֆիմա Գորոդնիկովան, բանասեր էր, Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի շրջանավարտ և դասախոս, «Ուրդու լեզվի դասագրքի» (1969 թվական) և «Հինդի-ռուսերեն զրուցարանի» (1977 թվական) համահեղինակ։ L. Բ. Կիբիրկշտիս-ի հետ)։ Նրա քույրը` Թամարա Գորոդնիկովան, նույնպես արևելագետ էր։
Երկրորդ կինը՝ Տատյանա Ալեքսինան, գրող Գ. Ելչանինովի թոռնուհին է, «Մի՞թե դա եղել է» հուշերի հեղինակը։
Որդեգիր դուստրը՝ Ալյոնա Զանդերը, լրագրող է և արվեստաբան, ռեժիսոր Կարեն Շահնազարովի երկրորդ կինը։ Շահնազարովից հեռանալուց և 1989 թվականին Միացյալ Նահանգներ տեղափոխվելուց հետո ամերիկացի հեռուստահաղորդավար է, Շահնազարովի «Ամերիկյան դուստր» ֆիլմի հերոսուհու նախատիպը, հոլիվուդյան պրոդյուսեր Մարկ Զանդերի կինը։ Ռուս-լյուքսեմբուրգյան «Ալյանս» ամսագրի խմբագիրն է։


== Անատոլի Ալեքսինը հայերեն ==
Խոսում է յոթերորդ հարկը; Սաշան ու շունը (վիպակներ), Ե., Հայպետհրատ, 1961, 155 էջ։ Ռուս. թարգմ.՝ Ս. Այունց։
Հավերժական արձակուրդի երկրում; Սևա Կոտոլովի անսովոր արկածները (վիպակներ), Ե., Հայաստան, 1970, 363 էջ։ Ռուս. թարգմ.՝ Գ. Ֆերեշեթյան։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
Լենինի շքանշան
Աշխատանքային Կարմիր դրոշի երկու շքանշան
Համամիութենական Լենինյան Կոմերիտմիության Մրցանակ
ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ


== Ծանոթագրություններ ==