armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մանագուա

Մանագուա (իսպ.՝ Managua), Նիկարագուայի մայրաքաղաքը և խոշորագույն քաղաքը, նաև համարվում է երկրի համանուն դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։
Բնակչությունը՝ ▲937 489 մարդ (2005)։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է պետության արևմուտքում, Մանագուա լճի հարավային ափին։


== Պատմություն ==
Մանագուան հիմնադրվել է իսպանացիների կողմից XVI դարից հայտնի հնդկացիական բնակավայրի տեղում։ 1855 թվականին քաղաքը դարձել է պետության մայրաքաղաք։ Իր պատմության ընթացքում քաղաքը բազմիցս տուժել է տարերային աղետների արդյունքում՝ 1876 թվականին ուժեղ ջրհեղեղ է տեղի ունեցել, 1885, 1931 և 1972 թվականներին ավերիչ երկրաշարժեր, 1936 թվականին՝ ուժեղ հրդեհ։
1979 թվականին Ազգային ազատագրական Սանդինիստյան ճակատի (ԱԱՍՃ) և բռնակալ Անաստասիոս Սոմոսայի զորքերի միջև քաղաքային պատերազմ (գերիլիա) էր ընթանում։ 1979 թվականի հունիսի 4-ին սկսվեց համազգային գործադուլը, իսկ հունիսի 9-ին՝ զինված ապստամբությունը։ Ապստամբության 19-րդ օրը ԱԱՍՃ-ի ստորաբաժանումները և ապստամբները (ընդամենը 6 հազար մարդ) սկսեցին նահանջել մայրաքաղաքից։ Նրանց հետ միասին մայրաքաղաքը լքեցին նաև փախստականները։
Հուլիսի 14-ին ԱԱՍՃ-ի շարասյունը կրկին հարձակվեց Մանագուայի վրա։ Քաղաքում սկսվեց բարիկադների կառուցումը։ Նախագահ Ա. Սոմոսան սկսեց պատրաստվել երկրից փախչելուն և հուլիսի 17-ին Նիկարագուայի կոնգրեսի դիմաց հրաժարական տվեց և մեկնել ԱՄՆ։ 1979 թվականի հուլիսի 19-ին ԱԱՍՃ ջոկատները հանդիսավոր կերպով մուտք են գործել երկրի մայրաքաղաք։
2009 թվականի հուլիսի 1-ին Մանագուայի քաղաքապետ, նախկին բռնցքամարտիկ Ալեքսիս Արգուելյոին իր նստավայրում մահացած են հայտնաբերել։ 2009 թվականի հուլիսի 8-ին քաղաքապետի պաշտոն է ստանձնել Դեյսի Տոռեսը։
2014 թվականի սեպտեմբերի 6-ին տեղական ժամանակով ժամը 23:04-ին Մանագուա օդանավակայանի մոտակայքում երկնաքար է ընկել՝ առաջացնելով 12 մետր տրամագծով և 5,5 մետր խորությամբ խառնարան։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքը համարվում է երկրի արդյունաբերական և ֆինանսական կենտրոնը։ Մանագուայում են տեղակայված տեքստիլ, կաշվե կոշիկի, ցեմենտի, նավթամշակման արդյունաբերությունները։


== Տեսարժան վայրեր ==

		

		
		


== Քույր-քաղաքներ ==
Մանագուան ունի 19 քույր-քաղաքներ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆոտոռեպորտաժ Archived 2015-05-11 at the Wayback Machine.
Մանագուա քաղաքի քարտեզը Archived 2012-08-13 at the Wayback Machine.
Managua photos, attractions, municipalities, hotels, etc.
Արատեսի վանքի վիմական արձանագրությունների ցանկ

Ստորև ներկայացված է Վայոց ձորի մարզի Եղեգիս գետի Արատես վտակին 13-րդ դարում կառուցված Արատեսի վանքի արձանագրությունները՝


== Արձանագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սանկտ Պետերբուրգի խաղալիքների թանգարան

Խաղալիքի թանգարան Սանկտ Պետերբուրգում, ոչ պետական մշակութային հաստատություն Սանկտ Պետերբուրգում (Ռուսաստան)։ Թանգարանը հիմնադրվել է 1997 թվականին և դարձավ նմանատիպ երկրորդ կառույցը Ռուսաստանում՝ Սերգիև Պոսադում գտնվող խաղալիքների թանգարանից հետո։ Ներառված է Ռուսաստանի թանգարանների միության մեջ։
Արվեստագիտության թեկնածու Մարիա Մարչենկոն, ով թանգարանի հիմնադիրներից մեկը և առաջին տնօրենն էր, թանգարանն այսպես է բնութագրել.

Խաղալիքի թանգարանը դարձել է Սանկտ Պետերբուրգի առաջին ոչ պետական թանգարաններից մեկը։ Նրա գոյությունը պահպանվում է ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց նվիրատվությունների շնորհիվ։ Թանգարանի հավաքածուն լրացվում է տարբեր երկրների ստեղծագործողների հեղինակային և արդյունաբերական արտադրության խաղալիքներով։ Այցելուները խաղալիքներին կարող են ծանոթանալ մշտապես թարմացվող ցուցադրություններում։ Թանգարանում գործում է նաև մանկական սենյակ, որտեղ լինում են նաև թատերական ցուցադրություններ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սանկտ Պետերբուրգի խաղալիքի թանգարան» ոչ պետական մշակութային հաստատություն
Հանրագիտարանային աղբյուրներ. նոր գեղարվեստական Պետերբուրգ
Սանկտ Պետերբուրգի խաղալիքի թանգարան Archived 2018-12-02 at the Wayback Machine.
«Սանկտ Պետերբուրգի խաղալիքի թանգարան» մշակութային հաստատություն
Որտեղ այս տունն է...
Օլեգ Բուրյանի անհատական ցուցահանդեսը՝ «ՈՉ անմեղ խաղալիքներ» խորագրի ներքո Archived 2011-08-24 at the Wayback Machine.
Թանգարանի հավաքածուից հեղինակային խաղալիքների ցուցահանդես Archived 2011-10-05 at the Wayback Machine.
Կեբիկյուլա (գյուղ, Մյառյամաա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿեբիկյուլաԿեբիկյուլա (էստ․՝ Käbiküla), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Մյառյամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 43 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Հաաբսիլա

Հաաբսիլա (էստ․՝ Haabsilla), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Իվանովսկոե (գյուղ, Աստապկովիչսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովսկոեԻվանովսկոե (ռուս.՝ Ивановское), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 168 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մելբուռնի համալսարան

Մելբուռնի համալսարան, պետական համալսարան Ավստրալիայում, ամենահինը Վիկտորիայի նահանգում։ Համալսարանի հիմնական կամպուսը տեղակայված է Պարկվիլում՝ Մելբուռն քաղաքի կենտրոնական թաղամասերից մեկում։ Պարվիլի կամպուսից բացի համալսարանն ունի ևս 6 կամպուս՝ տեղակայված ինչպես Մելբուռնում, այնպես էլ Վիկտորիայի նահանգի այլ քաղաքներում։ Սենդսթոուն համալսարանների (Sandstone Universities) և Ութի խմբի (Group of Eight, Go8) անդամ է։
Մելբուռնի համալսարանում սովորում է մոտավորապես 40000 հազար աշակերտ, իսկ անձնակազմը ընդգրկում է 6000 մարդ։ Համալսարանում հատկապես զարգացած են արվեստը, հումանիտար և կենսաբժշկական գիտությունները։ Համալսարանը դասվում է աշխարհի ամենավարկանիշային համալսարանների շարքին։ Ըստ Times Higher Education վարանիշավորման աղյուսակի՝ այն լավագույնն է Ավստրալիայում և Օկեանիայում։
Համալսարանի տարածքում է տեղակայված Ավստրալիայի մաթեմատիկական գիտությունների ինստիտուտը։
Համալսարանի առաջին ռեկտորը եղել է Վիկտորիայի գերագույն դատավոր Ռեդմոնդ Բերին, որը մնացել է այդ պաշտոնում մինչև իր մահը։


== Ֆակուլտետներ ==
Համալսարանը ներառում է 11 ֆակուլտետներ և ուսումնական ստորաբաժանումներ.

Ճարտարապետության, շինարարության և նախագծման ֆակուլտետ (Faculty of Architecture, Building and Planning)
Հումանիտար ֆակուլտետ (Faculty of Arts)
Բիզնեսի և տնտեսագիտության ֆակուլտետ (Faculty of Business and Economics)
Մելբուռնի կրթության դպրոց (Melbourne Graduate School of Education)
Մելբուռնի ճարտարագիտական դպրոց (Melbourne School of Engineering)
Մելնուռնի շրջակա միջավայրի և երկրի դպրոց (Melbourne School of Land and Environment)
Մելբուռնի իրավաբանական դպրոց (Melbourne Law School)
Բժշկության, ատամնաբուժության և առողջապահական գիտությունների ֆակուլտետ (Faculty of Medicine, Dentistry and Health Sciences)
Բնական գիտությունների ֆակուլտետ (Faculty of Science)
Անասնաբուժական գիտությունների ֆակուլտետ (Faculty of Veterinary Science)
Վիկտորիայի արվեստի քոլեջի և Մելբուռնի կոնսերվատորիայի ֆակուլտետ  (Faculty of Victorian College of the Arts and Melbourne Conservatorium of Music)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ջիբրալթարի ճակատամարտ (այլ կիրառումներ)

Ջիբրալթարի ճակատամարտ, ծովային հակամարտություն Ջիբրալթարում։

Ջիբրալթարի ճակատամարտ – ծովային ճակատամարտ Նիդերլանդական հեղափոխության ընթացքում՝ Իսպանիայի և Նիդերլանդների միջև։
Ջիբրալթարի ճակատամարտ – ծովային ճակատամարտ Նիդերլանդական հեղափոխության ընթացքում՝ մի կողմից գաղութատեր Իսպանիայի, մյուս կողմից կիսանկախ վիճակում գտնվող Նիդերլանդների և նրա դաշնակից Դանիա-Նորվեգական ունիայի միջև։
Ջիբրալթարի ճակատամարտ – ծովային ճակատամարտ Ֆրանսիայի հեղափոխական պատերազմի ընթացքում՝ Իսպանիայի և Մեծ Բրիտանիայի ռազմածովային ուժերի միջև
Ջիբրալթարի գիշերային ճակատամարտ – ծովային ճակատամարտ Ֆրանսիայի հեղափոխական պատերազմի ընթացքում մի կողմից Մեծ Բրիտանիայի և Պորտուգալիայի, իսկ մյուս կողմից Իսպանիայի և Ֆրանսիայի միացյալ կոալիցիայի միջև։
Օրմաիստեգի

Օրմաիստեգի (իսպ.՝ Ormáiztegui, բասկ.՝ Ormaiztegi), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բասկերի երկիր ինքնավար համայնքում՝ Գիպուսկոա նահանգում։ Մտնում է Գոյերա շրջանում։ Զբաղեցնում է 6,77 կմ² մակերես տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 1319 մարդ (2010 թվական)։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 47 կմ հեռավորության վրա։ Հիմնադրվել է 1615 թվականին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Օրմաիստեգիի ուղանցույց ==

Օրմաիստեգիի ուղանցույցն ընկած է Մադրիդ-Իրուն երկաթուղում։ Այս մետաղյա կառույցը շփոթմամբ վերագրվել է ֆրանսիացի Գուստավ Էյֆելին, բայց այն 1863 թվականին կառուցել է ֆրանսիացի մեկ այլ ճարտարապետ Ալեքսանդր Լավալեն (ֆր.՝ Alexandre-Théodore Lavalley)։ Կառույցն ունի 286 մ երկարություն և 35 մ բարձրություն։ Այն ամբողջությամբ ավերվել է Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին, բայց 1940 թվականին վերակառուցվել է։ 1996 թվականին այն դադարեց օգտագործվել՝ համարվելով որպես հնացած կառույց։ Այդուհետև դրա հարևանությամբ կառուցվեց նոր ուղանցույց։ Եվ որպեսզի այն չքանդի, դարձավ պատմական կառույց և 130 տարվա ընթացքում սկսեց համարվել Օրմաիստեգիի սիմոլ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոնեն Ռուբինշթեյն

Ռոնեն Ռուբինշթեյն (անգլ.՝ Ronen Rubinstein, եբրայերեն՝ רונן רובינשטיין‎, նոյեմբերի 7, 1993(1993-11-07), Ռեխովոտ, Իսրայել), ամերիկացի դերասան, շրջակա միջավայրի պաշտպան և քաղաքացիական ցուցարար։


== Վաղ կյանք ==
Ծնվել է 1993 թվականի նոյեմբերի 7-ին Իսրայելի Ռեհովոտ քաղաքում, Ղազախական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունից ներգաղթա ռուս և հրեա ներգաղթյալների ընտանիքում։ Հինգ տարեկան հասակում՝ ծնողների և ավագ քրոջ հետ տեղափոխվել է Նյու Յորք։ Հարցազրույցում հիշատակել է, որ փոքր ժամանակ եղել է աութսայդեր, քանի որ անգերենը նրա համար չի եղել մայրենի լեզու և նրա համար դժվար է եղել ադապտացվել ամերիկյան մշակույթին։
18 տարեկան հասակում նա բախվել է Սենդի փոթորկի հետ, որն ավերել է նրանց տունը և ստիպել է նրան ապրել ընկերների տանը և օգնություն ստանալ Կարմիր խաչից, ինչն էլ նրան հետո դրդել է դառնալ էկո-ցուցարար։
Տեղի դպրոցում սովորելու երկրորդ տարում տարվել է թատրոնով։ Մինչ այդ նրա հիմնական զբաղմունքը եղել է բասկետբոլը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Նյու Յորքի կինոակադեմիա (անգլ.՝ New York Film Academy):


== Դերասանական կարիերա ==
Էկրաններին  մեծ դեբյուտը կատարել է 17 տարեկան հասակում, կատարել է «Գենգսթա» մականունով խռովարար պատանու դեր Թոնի Քեյի «Օտարացում» ֆիլմում, ֆիլմը թողարկվել է 2011 թվականին և նկարահանվել են Էդրիեն Բրոուդին, Բրայան Քրենսթոնը և Քրիստինա Հենդրիքսը։ Փոքր, բայց հիշվող դեր է կատարել 2015 թվականին թողարկված «Նարնջագույնը նոր սևն է» հանրաճանաչ հեռուստասերիալում։ Առաջին հայտնությունը ստացել է հաջորդ տարում, երբ հեռուստաէկրաններին է բարձրացել «Ամռան թեժ պահ» սարսափ հեռուստասերիալը, որում նա կատարել է առաջատար դեր։
2020 թվականին «Los Angeles» ամսագիրն ընդգրկել է նրան «New Hollywood A-List» ցանկի Հոլիվուդի 10 ամենանշանավոր տաղանդների ցանկում։


== Ակտիվիզմ ==
Հանդիսանում է The Ocean Cleanup և Project Zero կազմակերպությունների դեսպանը, որոնց նպատակն է աղբից օվկիանոսի մաքրումը և պահպանումը։ 2020 թվականին թվիթերյան իր կայքէջում սատարել է Black Lives Matter շարժմանը։


== Անձնական կյանք ==
Մայրենի լեզուն ռուսերենն է, նաև տիրապետում է անգլերենի և եբրայերենի։ 
Նա իրեն համարում է ԼԳԲՏ համայնքի մաս։ 
2020 թվականին դարձել է վեգան։ 
2021 թվականի ապրիլին հայտնել է իր բիսեքսուալության մասին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խրան

Խրան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր Տիգրիս գետից ձախ, Սղերդ քաղաքից հարավ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չերչեմաջորե

Չերչեմաջորե (իտալերեն՝ Cercemaggiore), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4274 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 76 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 56 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86012, հեռախոսային կոդ՝ +39 0874։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0874 799276
Էլեկտրոնային փոստ՝ sindaco@comune.cercemaggiore.cb.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.cercemaggiore.cb.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլի Շտերնբերգ

Վասիլի Իվանովիչ Շտերնբերգ (ռուս.՝ Васи́лий Ива́нович Ште́рнберг, փետրվարի 12, 1818(1818-02-12), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 8, 1845(1845-09-08), Հռոմ, Պապական մարզ), գեղանկարիչ, ժանրիստ և բնանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1818 թվականի փետրվարի 12-ին, Սանկտ Պետերբուրգում, պաշտոնյայի ընտանիքում։ Նախ ազատ ունկնդիր է եղել Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում, իսկ արդեն 1835 թվականին պաշտոնապես դարձել է ակադեմիայի անդամ։ Նրա գեղանկարչության ուսուցիչը եղել է Մաքսիմ Վորոբյովը։ Բացի բնանկարներից, Շտերնբերգը զբաղվել է նաև կենցաղային գեղանկարչությամբ, հենց ակադեմիայում հաստատվելու օրերից նա նկարել է ծաղրանկարներ, որոնց շնորհիվ մեծ ուշադրության է արժանացել իր ուսուցիչների և ընկերների կողմից ակադեմիայում։ Ամառային արձակուրդները նա անց է կացրել Կաչանովկայում, իր մեկենաս Գ. Ս. Տարնովսկու կալվածքում։
Այդ ճանապարհորդությունների արդյունքում նա նկարել է կտավներ` նկարված ջրաներկով և մատիտով։ Այդպիսի նկարների թվում է 1837 թվականին ջրանկարած «Տոնավաճառ Իչնե քաղաքում» կտավը, որի համար ակադեմիայում Շտերնբերգին շնորհվել է փոքրիկ ոսկե մեդալ, նկարը ձեռք է բերել Նիկոլայ I թագավորը իր կնոջ ալբոմի համար։ 1837 թվականին «Զատկի նվիրաբերություն Փոքրիկ Ռուսաստանում» նկարի համար նա արժանացավ մեծ ոսկե մեդալի և XIV դասարանի ուսուցչի կոչմանը։ 1840 թվականին նա Կոմս Պեռովսկու փորձագիտական խմբի հետ ճանապարհորդել է Օրենբուրգից մինչև Խիվա, այնուհետև ուղարկվել է Իտալիա, որպես ակադեմիայի թոշակառու։ Բնակություն հաստատելով Հռոմում, նա ջանասիրաբար շարունակում է աշխատել։ Շտերնբերգը մահացել է 1845 թվականի սեպտեմբերի 8-ին` ապրելով ընդամենը 27 տարի։


== Աշխատանքներ ==
«Տոնավաճառ Իչնե քաղաքում»
«Զատկի նվիրաբերություն Փոքրիկ Ռուսաստանում» (1838)
«Կողպեքներով խաղ Գ. Ս. Տանովսկու հողատարածքում»
«Գ. Ս. Տանովսկու հողատարածքը Կաչանովկայում» (1837)
«Հողմաղացը տափաստանում»
«Հովիվը» (1836-38)
«Պանդոկ Փոքրիկ Ռուսաստանում» (1837)
«Կիևի մոտ գտնվող Վլադովսկու վանքը»
«Անցնելով Դնեպրով` Կիևի մոտով» (1837),
«Տեսարանը Կիևում»
«Տեսարան Պոդոլից Կիևում» (1837)
«Իտալուհիները լճակի մոտ»
«Սովորական իտալացին» (այս երկու կտավներն էլ գտնվում են գեղարվեստական ակադեմիայի թանգարանում)
«Թղթախաղ խաղացող իտալացի գյուղացիներ»
«Երիտասարդ իտալացու գլխի էտյուդ»
«Ծեր իտալացու գլխի էտյուդ»
«Նեմի լիճը»
«Ալբանոի հարևանությամբ»
«Տերևների էտյուդ»


== Ծանոթագրություններ ==
Շարլիզ Թերոն

Շարլիզ Թերոն (անգլ.՝ Charlize Theron), (օգոստոսի 7, 1975(1975-08-07)[…], Բենոնի, Տրանսվաալ, ՀԱՀ), ծնունդով Հարավային Աֆրիկացի, հոլիվուդի դերասանուհի։ 2003 թվականին դարձել է «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր «Օսկար լավագույն դերասանուհու համար» անվանակարգում «Հրեշ» ֆիլմում դերի համար։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Սատանայի փաստաբանը», «Հզոր Ջո Յանգը», «Քաղցր նոյեմբեր», «Հենկոկ» և «Սպիտակաձյունիկը և որսորդը» ֆիլմերից։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Շարլիզ Թերոնը ծնվել է Բենոնիում (Տրանսվաալ նահանգ, ՀԱՀ)։ Նա Չարլզ Ջեյկոբ Թերոնի (1947—1991) ու Գերդա Ջեյկոբ Ալետիի (օրիորդական ազգանունը՝ Մարից, ծնվել է 1953 թվականի հունվարի 27-ին) միակ զավակն է։ Մայրական կողմից դերասանուհին ունի գերմանական, հայրական կողմից՝ ֆրանսիական ու հոլանդական արմատներ։ Շարլիզի նախնիներից է բուրկյան սպա Դան Թերոնը։ Շարլիզի ծնողներն ունեին ֆերմա ու ճանապարհաշինական ընկերություն, որ ղեկավարում էր Գերդա Թերոնը։
Շարլիզ Թերոնի մանկությունն անցել է ծնողների՝ Բենոնիում գտնվող ֆերմայում՝ Յոհանեսբուրգից ոչ հեռու, որտեղ նա սովորել է Պուտֆոնտենյան տարրական դպրոցում։ Նա շփվում էր ֆերմայի աշխատողների հետ, որ ներգաղթյալներ էին Աֆրիկայի տարբեր երկրներից. նա տիրապետում էր տեղական 26 խոսվածքների ու բարբառների, իսկ հետագայում մայրենի աֆրիկաանսին հավասար սովորեց անգլերեն։ Ֆերման գտնվում էր վայրի բնության գրկում, ինչը նպաստեց նրան, որ հետագայում դերասանուհին որոշում ընդունեց դառնալ կենդանիների պաշտպանության շարժման ակտիվիստ։ 6 տարեկանում Շարլիզն սկսում է հաճախել բալետի դասերի, իսկ 13 տարեկանում ուղարկվում է դպրոց-ինտերնատ և սկսում է սովորել Յոհանեսբուրգի Արվեստների ազգային դպրոցում։
15 տարեկան հասակում Շարլիզը ականատես է լինում հոր մահվան, ով քրոնիկ ալկոհոլամոլ էր. աղջկա մայրը ինքնապաշտպանության նպատակով ստիպված էր ատրճանակից կրակել ամուսնու վրա։ Ոստիկանությունունը Գերդա Թերոնի նկատմամբ ոչ մի մեղադրանք չներկայացրեց։ Որոշ ժամանակ անց տված հարցազրույցի ընթացքում Շարլիզը պնդել է, թե հայրը մահացել է ավտովթարի հետևանքով։


=== Կարիերայի սկիզբ և տեղափոխվելը ԱՄՆ ===
16 տարեկանում մոր խորհրդով ու պնդմամբ Շարլիզը մասնակցեց մոդելների մրցույթին և հաղթեց։ Ավելի ուշ նա Իտալիայի Պոզիտանո քաղաքում մասնակցեց մոդելների միջազգային մրցույթի, և հաղթելուց հետո Միլանում պայմանագիր կնքեց մոդելային գործակալության հետ։ Այդ տարվա ընթացքում Շարլիզը շրջեց ողջ Եվրոպայում, ինչից հետո մեկնեց Նյու Յորքին, որտեղ էլ վերջնական հաստատվեց։ Երազելով բալետի պարուհու կարիերայի մասին՝ պայմանագրի ժամանակի ավարտից հետո նա ընդունվեց Ջոֆրիի պարի դպրոց, իսկ ազատ ժամանակ աշխատում էր որպես մոդել։ Սակայն ծնկի վնասվածքի պատճառով 19 տարեկանում ստիպված է լինում հրաժարվել պարուհու կարիերայից։ 

Հետագայում այսպես է արտահայտվել դերասանուհին Elle ամսագրին տված հարցազրույցում։ Սակայն տուն վերադառնալու փոխարեն նա մեկնում է Մայամի, որտեղ մի քանի ամիս աշխատում է որպես մոդել։ Մայրը՝ Գերդան, ով կարծում էր, որ Հարավային Աֆրիկայի սահմաններից դուրս աղջիկն ավելի մեծ հնարավորություններ կունենա զարգացնելու իր ընդունակությունները, պնդեց, որ Շարլիզն իր ուժերը փորձի Հոլիվուդում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


=== Պրոդյուսեր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Կուբան (այլ կիրառումներ)

Կուբան, կարող է վերաբերել՝

Կուբան - գետ Ռուսաստանում, Մունժայի վտակը
Կուբան - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Գրյազինսկի շրջանի կազմում
Միխայիլ Շչեպկինի անվան պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոն (Բելգորոդ)

Միխայիլ Շչեպկինի անվան պետական ակադեմիական դրամատիկական թատրոն (ռուս․՝ Белгородский государственный академический драматический театр имени М. С. Щепкина), թատրոն Բելգորոդ քաղաքում, ՌԴ։


== Թատրոնի պատմությունը ==
Թատրոնի առաջին հիշատակումները, որոնք պահպանվել են արխիվներում, եղել են 1936 թվականի օգոստոսին։ 1956 թվականին թատրոնը կոչվել է Միխայիլ Շչեպկինի անունով։ 1962 թ թատրոնը տեղափոխվում է Բելգորոդի հրապարակում հատուկ կառուցված շենք։ 1993 թ այն ստանում է պետական կարգավիճակ, իսկ 1998 թ ստանում է «ակադեմիական» կոչումը։
1989-1993 թվականներին թատրոնի գլխավոր ռեժիսորն էր Վալենտին Վարեցկին։


== Թատերախումբ ==
Վիտալի Բգավին
Օքսանա Բգավինա
Անտոն Բլիսկունով
Վլադիմիր Բոնդարուկ
Վերոնիկա Վասիլևա
Յուլյա Վոլկովա
Վլադիմիր Վոլոդին
Դմիտրի Գարնով
Յուլյա Գարնովա
Անատոլի Գրոմով
Սերգեյ Դենիսով
Իրինա Դրապկինա-Չերնիշովա
Տատյանա Դյուժիկովա
Անդրեյ Զոտով
Նատալյա Զուևա
Անտոն Յովչև
Եկատերինա Յովչևա
Օլգա Կազակովա
Իվան Կիրիլով
Նադեժդա Կիրիլովա
Նինա Կրանցևիչ
Աննա Կրասնոպոլսկայա
Աննա Լեգո
Տատյանա Մակարովա
Անդրեյ Մանոխին
Իգոր Նարոժնի
Միխայիլ Նովիչիխին
Ալեքսեյ Օգուրցով
Նադեժդա Պախոմենկո
Օլգա Ռեշետովա
Մարիա Ռոգոժինսկայա
Մարինա Ռուսակովա, ՌԴ ժողովրդական արտիստուհի (2006)
Պավել Ռիժիկով
Վիտալի Ստարիկով, ՌԴ ժողովրդական արտիստ (2006)
Անդրեյ Տերեխով
Իրինա Տիխոնովա
Իգոր Տկաչյով
Էվելինա Տկաչևա
Լյուդմիլա Ֆիլիմոնովա


== Տես նաև ==
Բելգորոդի պետական տիկնիկային թատրոն


== Հղումներ ==
Թատրոնի պաշտոնական կայքը Archived 2017-09-19 at the Wayback Machine.


== Աղբյուրներ ==
Լեոպոլդ Կոմպերտ

Լեոպոլդ Կոմպերտ (գերմ.՝ Leopold Kompert, մայիսի 15, 1822(1822-05-15)[…], Մնիխովո Հրադիշտե - նոյեմբերի 23, 1886(1886-11-23)[…], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա), ավստրիացի գրող հրեական ծագումով։


== Կենսագրություն ==
Լեոպոլդ Կոմպերտը սովորել է Պրահայի և Վիեննայի համալսարաններում։ Վաղ տարիքից նա ընկերացել է Մորից Հարթմանի և Իսիդոր Հելլերիի հետ, ովքեր նրա վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել, և ինչի շնորհիվ Կոմպերտը զբաղվել է գրականությամբ։
Մի քանի տարի կոմս Անդրաշի տանը եղել է տնային ուսուցիչ։ Վիեննայում ակտիվ մասնակցություն է ունեցել հրեական կազմակերպությունների գործունեությանը։


== Գրական գործունեություն ==
Գրական գործունեությունը սկսել է «Pressburger Zeitung»-ում։ «Österreichischer Lloyd»-ի հրատարակիչն էր (1848-1852)։ Նրա մշակութային-պատմական վիպակները («Aus dem Ghetto», Լայպցիգ, 1848; 2 խմբ. 1851); «Neue Geschichten aus dem Ghetto» (Պրահա, 1860); «Geschichten einer Gasse» (Բեռլին, 1865) և այլ ստեղծագործություններ նվիրված են նրա դավանակից կյանքին։ Համարվում գրականության գետտոյի ստեղծողը և կոչվել է «Աուերբախ գետտո»։
Ստեղծագործությունները հավաքագրվել է 8 հատորներով (Բեռլին, 1882—1883)։


== Ստեղծագործություններ ==
Aus dem Ghetto (պատմվածքներ, 1848)
Böhmische Juden (վիպակներ, 1851)
Am Pflug (վեպ, 1855)
Neue Geschichten aus dem Ghetto (պատմվածքներ; 1860)
Geschichten einer Gasse (1865)
Zwischen Ruinen (վեպ, 1875)
Franzi und Heini (վեպ, 1881)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Леопольд Комперт, Լեոպոլդ // Հանրագիտարանը բառարան Брокгауза եւ Ефрона ։ 86 տ. (82 թ. - ն եւ 4-րդ հոդվածը խմբ.). — Սպբ., 1890-1907.


== Արտաքին հղումներ ==
Projekt Gutenberg.de: Leopold Kompert
Աջաբաջի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Աջաբաջ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Թելոմ

Թելոմ, (<հուն. τέλος– ծայր), դիխոտոմիկ կամ եղանաձև ճյուղավորված, տերևի ու ցողունի չբաժանված ծայրային մաս, որը բնորոշ է աոաջին բարձրակարգ բույսերին։ Թելոմը բաժանվում են սպորակիրների (սպորանգիում կրողներ) և վեգետատիվների։ 
Արմեն Թախտաջյանը և Կարլ Մեյերը բոլոր թելոմները համարում են առաջնային սպորակիրներ։ Թելոմը բարձրակարգ բույսերի հիմնական օրգանների ելակետային ձևն է։
Գագիկ Միրիջանյան

Գագիկ Մուշեղի Միրիջանյան (օգոստոսի 16, 1981(1981-08-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական և առողջապահության ոլորտի գործիչ, ՀՀ Արմավիր մարզի մարզպետ։


== Կրթություն ==
1988-1998 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի Լ.Ն. Տոլստոյի անվան թիվ 128 միջնակարգ դպրոցը։
1998-2004 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի ընդհանուր բժշկության ֆակուլտետը։
2004-2006 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի կլինիկական օրդինատուրան՝ «հանրային առողջություն և առողջապահության կազմակերպիչ» մասնագիտությամբ։
2009 թ. – պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ ստանալով բժշկագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։
2012 թ. - շնորհվել է դոցենտի կոչում։ 39 գիտական հոդվածի և 3 մեթոդական ձեռնարկի հեղինակ։
Վերապատրաստվել է Մոսկվայում։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
2005-2008 թթ. - Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի հանրային առողջություն և առողջապահության ամբիոնի լաբորանտ։
2008-2011 թթ. - Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի հանրային առողջություն և առողջապահության ամբիոնի ասիստենտ։
2010-2011 թթ. - Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի ստոմատոլոգիական ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ։
2011-2012 թթ. - Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի բուժական հաստատությունների կառավարման և բժշկական իրավունքի ամբիոնի ասիստենտ։
2012 թվականից - Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի առողջապահության կառավարման և տնտեսագիտության ամբիոնի ասիստենտ, ապա՝ դոցենտ։
2011-2012 թթ. - Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի բուժօգնության որակի վերահսկման բաժնի պետ։
2013-2015 թթ. - Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի աշխատակազմի ղեկավար։
2015 թ. փետըրվարի 11-ին ՀՀ վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության առողջապահության նախարարի տեղակալ։Ամուսնացած է։ Գագիկ Միրիջանյանը ՀՀ վաստակավոր բժիշկ Մուշեղ Միրիջանյանի որդին է։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովազագեկոն

Հովազագեկոն (լատ.՝ Eublepharis macularius), սողունների դասին պատկանող խոշոր գեկոն։


== Նկարագրությունը ==
Մարմնի երկարությունը 25-30 սմ է, էգերինն ավելի քիչ։ Մեջքը դեղին է, դեղնամոխրագույն կամ մոխրագույն։ Մարմնի կողմնային մասերը բաց գույնի են, համարյա սպիտակ։ Գլխի վերին մասում, շրթունքներին, մեջքին և պոչին տարածված են անկանոն ձևի հետքեր։ Բացի այդ պոչի վրա երբեմն երևում են 2-3 մանուշակագույն օղակներ։ Ձագերն ունեն այլ գունավորում. ամբողջ մարմինը բաց մոխրագույն է, համարյա սպիտակ, իսկ պոչին` լայն սև օղակներ։
Ազատության մեջ էգերի կյանքի տևողությունը 8-10 տարի է, միայնակ էգերինը` 5-8 տարի, իսկ այն էգերը, որոնք անընդհատ ձագեր են ունենում ապրում են 3-4 տարի։
Տերարիումներում հովազագեկոնների կյանքի տևողությունը հասնում է մինչև 20 տարի։ Նրանք արագ հարմարվում են և ժամանակի ընթացքում ճանաչում են իրենց տերերին։


== Տարածումը ==
Տարածված է Հնդկաստանի հյուսիսարևմտյան մասում, Պակիստանում, Աֆղանստանի հարավարևմտյան մասում, Իրանի արևմտյան մասում։ Բնակվում է փոքր ժայռերին, զուրկ բուսականությունից, չոր անապատներում։


== Կենսակերպը ==
Վարում է մռայլ, գիշերային կենսակերպ, ցերեկը թաքնվում է քարերի տակ կամ ժայռերում։ Սնվում է հատվածոտանիներով, տարբեր միջատներով, մկան ձագերով, փոքր մողեսներով։ Ապրում են խմբերով։ Էգերը ակտիվորեն պահպանում են իրենց տարածքը այլ էգերից։


== Բազմացումը ==
Սեռական հասունության են հասնում 9-12 ամսականում։ Բազմացումը սկսվում է ձմեռային քնից հետո։ Ձվադրումը կատարվում է զուգավորումից 3-4 շաբաթ անց։ Դնում են 1-2 ձու, տարվա մեջ` 10-ը։ Ինկուբացիոն շրջանը կախված է ջերմաստիճանից։ Կարգավորվող ջերմաստիճանի պայմաններում ձագերը ծնվում են 45-60 օրում։ Ջերմաստիճանից է կախված նաև ձագուկների սեռը։ 26 °C ձերմաստիճանի պայմաններում ծնվում են միայն էգեր, իսկ 31,5 °C ջերմաստիճանում` արուներ։ Բնության մեջ ձագերը ծնվում են 99-100 օրում։ Ձագերի երկարությունը 80-85մմ է, իսկ քաշը` 2-3 գրամ։ Նրանք շագանակագույն են սպիտակավուն զոլերով։ 8 ամսականում արդեն ստանում են իրենց իսկական գույնը։


== Պահպանությունը ==
Հեշտ պահպանվում և բազմանում են ազատության մեջ։ Շատ են պահում տերարիումներում։


== Գրականություն ==
Hermann Seufer, Yuri Kaverkin, Andreas Kirschner: Die Lidgeckos. Kirschner & Seufer Verlag, 2005. ISBN 3-9804207-7-9
Friedrich-Wilhelm Henkel, Michael Knöthig & Wolfgang Schmidt: Leopardgeckos. Münster: Natur-und-Tier-Verlag, 2000. ISBN 3-931587-38-X
Karsten Grießhammer & Gunther Köhler: Leopardgeckos, Pflege — Zucht — Erkrankungen — Farbvarianten. Herpeton Verlag, 2006. ISBN 3-936180-17-2
Günther Nietzke: Die Terrarientiere 2. Ulmer, Stuttgart 1980. ISBN 3-8001-7062-0
T. Wilms Der Leopardgecko — nicht nur ein Einsteigertier — Reptilia 46 (2004): S. 56-62
H. Wilhelm Haltung und Zucht: Der Leopardgecko Eublepharis macularius — Reptilia 12 (1998): S. 30-32


== Ծանոթագրություններ ==
Տիկա Փացացիա

Տիկա Փացացիա (վրաց.՝ თიკა ფაცაცია, հոկտեմբերի 18, 1981(1981-10-18), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի մոդել, երգչուհի, հեռուստահաղորդավար։ Եղել է «Միսս Թբիլիսի», «Միսս Վրաստան» և «Միսս ոսկե գլոբուսում» զբաղեցրել 3-րդ տեղը։


== Կենսագրություն ==
1987 թվականին, վեց տարեկան հասակում, հաճախել է Թբիլիսիի բալետի դպրոց։ 1991 թվականին Տիկան սովորել է դաշնամուր և կիթառ նվագել, 2000 թվականին ստեղծել է «ՍԵԹԻ» երաժշտական խումբը, 2003 թվականին թողարկել է իր առաջին ալբոմը։ 2006 թվականին թողարկել է Tkvi ras apireb սինգլը։ 2008 թվականին հաղթել է «Հույսի ալիք» երաժշտական շոուում։ Դրանից հետո մասնակցել է Եվրատեսիլ 2009 ազգային ընտրությանը Miracle («Հրաշք») երգով, սակայն չի հաղթել։ 2010 թվականից վարում է Got Talent-ի (ნიჭიერი) վրացական տարբերակը։


== Դիսկոգրաֆիա ==
2003: Tkvi ras apireb
2004: Momavlis gza
2006: Simartlis droa
2007: Ar gacherde
2009: Miracle


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 170


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մայորովկա (այլ կիրառումներ)

Մայորովկա, կարող է վերաբերել՝

Մայորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում
Մայորովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրոլևեցի շրջանում
Ֆեյժոադա

Ֆեյժոադա (պորտ.՝ feijoada, feijão՝ լոբի բառից), պորտուգալալեզու երկրների համար ավանդական ուտեստ՝ պատրաստվող լոբուց, մսային մթերքներից և ֆարոֆայից (մանիոկային ալյուր):
Մի տարբերակի համաձայն՝ ֆեյժոադուն երեք հարյուր տարի առաջ ստեղծել են ստրուկները, որ Աֆրիկայից բերել էին Բրազիլիա: Նրանք խառնում էին խոզի մսի կտորները, որ մնում էին տերերի ճաշից հետո, և սև լոբին՝ այդ ժամանակների Բրազիլիայի ստրուկների և կենդանիների համար ընդունված կերը: Ժամանակի ընթացքում պորտուգալացիները այդ ուտեստի մեջ ավելացրին նրբերշիկ և երշիկ, հնդկացիները՝ ֆարոֆա (մանիոկա ալյուրի և կարագի խառնուրդ):
Այդ տարբերակի օգտին առաջ է քաշվում այն միտքը, որ «ֆեյժաո»-ն սևամորթների անվնաս մականուն է սլենգով, քանի որ լոբին Բրազիլիայում սև գույնի է: 
Սակայն ֆեյժոադայի «ստրուկային» ծագման լեգենդը առարկվեց մի շարք գիտական հետազոտությունների շնորհիվ:
Մեկ այլ տարբերակի համաձայն՝ ֆեյժոադայի պատմությունը արմատներով գնում է դեպի եվրոպական խոհանոց: Որպես ֆեյժոադայի հնարավոր նախնի անվանում են ֆրանսիական կասուլեն, էստրեմադուրայի պորտուգալական բաղադրատոմսերը կամ իսպանական կոզիդո մադրիլենյոն:
քաղվածքի վերջ
Ֆեյժոադայի ծագման ամենահավանական տարբերակը համարվում է գաղափարն այն մասին, որ այդ ուտեստը ծագում է Պորտուգալիայից և արմատներ է ունեցել դեռ Հռոմեական կայսրությունում:
Այսօր ֆեյժոդաուն պատրաստում են լոբուց, մսի տարբեր տեսակիներից, համեմունքներից, մանիոկա մսից, մատուցում են կավե տարայով կաղամբի, նարնջի կտորների, պղպեղից սոուսի, ըստ ցանկության՝ բրնձի հետ միասին: Յուրաքանչյուր շրջանում ֆեյժոադան տարբեր կերպ են պատրաստում, տարբեր հավելումներով:


== Գրականության մեջ ==

— Ժորժի Ամադու: Թերեզա Բատիստա «Քաղցր մեղր և արիություն»

— Ժորժի Ամադու «Հրաշքների խանութ»


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլաբլարեշ

Վիլաբլարեշ (իսպ.՝ Vilablareix), մունիցիպիալետը Իսպանիայում, մտնում է Ժիրոնա նահանգի մեջ և Կատալոնիա ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մունիցիպիալետը գտնվում է Ժիրոնես կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 6,05 կմ2։ Բնակչությունը 2297 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página web del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-03-11 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Էուկլիդիս Ռոդրիգիս դա Կունյա

Էուկլիդիս Ռոդրիգիս դա Կունյա  (պորտ.՝ Euclides Rodrigues da Cunha, հունվարի 20, 1866(1866-01-20)[…], Cantagalo, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա - օգոստոսի 15, 1909(1909-08-15)[…], Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի գրող, բանաստեղծ, սոցիոլոգ, լրագրող և պատմաբան։ Կրթությամբ` ռազմական ճարտարագետ։


== Կենսագրություն ==
Էուկլիդիս դա Կունյան ծնվել է 1866 թվականին Կանտագալոյում։ 1885 թվականին ընդունվել է Պոլիտեխնիկական դպրոց, ապա տեղափոխվել է այն ռազմական դպրոցը, որտեղից նա էր արտաքսվել է 1888 թվականին` անկարգապահության պատճառով։ 1889 թվականին նա աջակցել է հանրապետականների բողոքներին` ընդդեմ միապետությանը։ Հանրապետության հռչակումից հետո Կունյան վերադարձել է ռազմական ուսումնարան, որն ավարտել է լեյտենանտի կոչումով և բնական-մաթեմատիկական գիտությունների բակալավրի աստիճանով։
1897 թվականին Կունյան ականատես է եղել Բահիա նահանգում Կանուդուսի ապստամբության ճնշմանը, և 1902 թվականին հրատարակել է «Սերտաններ» գիրքը (պորտ.՝ Os sertões), որը վավերագրական պատմություն է գյուղացիական ապստամբության ճնշման մասին՝ գիտական հետազոտությունների և հրապարակախոսության տարրերով։ Այս գիրքը սահմանել է 20-րդ դարի բրազիլական գրականության մեջ քննադատական ռեալիզմի հետագա զարգացումը, որտեղ գլխավոր տեղը զբաղեցրել են գյուղացիական զանգվածների կյանքի և պայքարի մասին ստեղծագործությունները։ «Սերտանները» այժմ բրազիլական գրականության դասական գործ է։
1903 թվականին Կունյան ընդունվել Է Բրազիլիայի գրականության ակադեմիա։ 1907 թվականին հրատարակել է «Հակասություններ և համեմատություններ» ժողովածուն, որում ներառվել են, մասնավորապես, ռուս գրականության մասին հոդվածներ։ Կյանքի վերջում Կունյան մտերմացել է Բրազիլիայի առաջին սոցիալիստական կազմակերպությունների հետ և իր հոդվածներում հանդես է եկել որպես մարքսիզմի առաջին քարոզիչներից մեկը Բրազիլիայում։


== Հիշատակ ==
Կունյայի պատվին անվանվել են Բահիա նահանգի Էուկլիդիս դա Կունյա և Սան Պաուլու նահանգի Էուկլիդիս դա Կունյա Պաուլիստա մունիցիպալիտետները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография(պորտ.)
Բաստամյան

Բաստամյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ստեփան Գևորգի Բաստամյան (1815-1872), բժիշկ, թարգմանիչ։
Վահան Բաստամյան (1842-1881), հոգևորական, աստվածաբան, մանկավարժ, բանասեր, խմբագիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասպետի երազը

Ասպետի երազը (իտալերեն՝ Sogno del cavaliere), իտալացի նկարիչ Ռաֆայել Սանտիի նկարներից։ Պատկերված է սպառազինված մի երիտասարդ ասպետ, որը քնած է դափնու ծառի տակ` շրջապատված երկու կանանցով, որոնցից մեկի ձեռքում թուր է և գիրք, իսկ մյուսի ձեռքում` ծաղիկ։
Այս փոքր նկարը այլաբանություն է` վերացական գաղափարի փոխաբերական պատկեր.։


== Մտահղացում ==
Նկարի սյուժեն հավանաբար ստեղծվել է լատինացի բանաստեղծ Սելիա Իտալիկի Էպիկական պոեմի հիման վրա, որը պատմում է Երկրորդ Պունիկյան պատերազմի պատմությունը։
Պոեմի մեջ երիտասարդ զինվոր Սկիպիոնի (որը հանգստանում էր ծառի ստվերում) տեսիլքում հայտնվում են երկու տիկնայք` Առաքինություն ու նրա մրցակից Վայելքը։
Առաքինությունը, որը տղամարդու կազմվածք ունի,և ճակատը ծածկված է մազերով, պատերազմում տարած հաղթանակի շնորհիվ` Սկիպիոյին խոստանում է փառք և պատիվ, բայց նախազգուշացնում է, որ նրա` դեպի լեռնային մենաստան տանող ճանապարհը կտրուկ է և քարքարոտ։ Իսկ Վայելքը, ընդհակառակը, բուրավետ գանգուրներով և մուգ աչքերով, առաջարկում է հեշտ և անհոգ կյանք։
Իր նկարում Ռաֆայելը ներկայացնում է երկու հերոսուհիների կերպարների տարբերությունը նրանց արտաքինի և հագուստի միջոցով։ Առաքինությունը ձախ կողմում է, չափավոր հագնված, գլուխը ծածկված, մինչդեռ Վայելքի հագուստը նրբագեղորեն կպչում է ազդրերին։ Նրա շեկ, երկար մազերը ամրացված չեն և զարդարված են հուլունքներով և ծաղիկներով։ Փշոտ ճանապարհը, որն առաջարկում է Առաքինությունը, պատկերված է ժայռոտ բլուրների և վերևում գտնվող մի ամրոցի ֆոնի վրա, ուր տանում է բաժանող կամուրջը։ Վայելքի հետևում կա մեղմ լանդշաֆտ, որը տանում է դեպի արևոտ լիճ։
Այնուամենայնիվ, Ռաֆայելի կտավում երկու կանայք չեն պատկերվում որպես մրցակիցներ։ Փոխարենը տեսլականը որպես բարոյական երկընտրանք ներկայացնելն է։ Ռաֆայելը Առաքինությունն ու Վայելքը հավասար է համարում։ Գուցե գիրքը, թուրն ու ծաղիկը, որ նրանք պահում են, գիտնականի, զինվորի և սիրուհու խորհրդանիշ են, որոնց հատկանիշները պետք է համատեղի իդեալական ասպետը .:
Նկարի էսքիզը ցույց է տալիս, որ Ռաֆայելը ի սկզբանե «Վայելքը» պատկերացնում էր որպես գայթակղություն, բայց պատրաստի նկարում նա համեստ է հագնված, ինչը կարող է լրացուցիչ վկայել նրա դերի` որպես ասպետական պարգևների` սիրո մասին։


== Պատմություն ==

Ռաֆայելի մի ուրիշ` ավելի վաղ շրջանի նկար («Երեք շնորհ»)` որպիսին
«Ասպետի երազ» նկարն է, նույնպես թվագրվում է 1504 թվականով։ Այդ նկարի ստեղծման պատմությունը կոնկրետ հայտնի չէ, սակայն նշվում է, որ այդ երկու նկարները զույգ են կազմել և Ռաֆայելի` որպես պատվեր կատարած առաջին աշխատանքներն են։ Լոնդոնի Ազգային պատկերասրահը Ասպետի երազը» նկարը ձեռք է բերել 1847 թվականին։ Այն վերականգնվել է 1985 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Сон рыцаря» Archived 2012-01-13 at the Wayback Machine. на сайте Национальной галереи
Արտաշես Գեղամյան

Արտաշես Մամիկոնի Գեղամյան (դեկտեմբերի 2, 1949(1949-12-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀԽՍՀ և ՀՀ պետական, քաղաքական, կուսակցական գործիչ, ՀՀ Ազգային ժողովի 1-3,5-րդ և 6-րդ գումարումների պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
1971 թվականին ավարտել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետը։ Ճարտարագետ-էլեկտրիկ։ 1988-1990 թթ. եղել է ԽՄԿԿ կենտկոմին առընթեր Հասարակական գիտությունների ակադեմիայի ունկնդիր (Մոսկվա)։
Ամուսնացած է։ Ունի երկու զավակ։ Պահեստազորի կապիտան է։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1971-1978 թթ. աշխատել է Երևանի Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի էլեկտրատեխնիկական ֆակուլտետի կոմերիտական կազմակերպության ազատված քարտուղար, Կարելիայի Ինքնավար Հանրապետությունում Հայաստանի հանրապետական ուսանողական շինջոկատի հրամանատար, ՀԼԿԵՄ կենտկոմում հրահանգիչ, Կ. Մարքսի անվան պոլիտեխնիկական ինստիտուտի կոմերիտական կազմակերպության առաջին քարտուղար, ՀԼԿԵՄ կենտկոմի ուսանող երիտասարդության բաժնի վարիչ։
1979-1987 թթ. Հայաստանի կոմկուսի կենտկոմի ապարատում աշխատել է հրահանգիչ, սեկտորի վարիչ, տեսուչ, կենտկոմի առաջին քարտուղարի օգնական, կուսակցական-կազմակերպական աշխատանքների բաժնի վարիչի առաջին տեղակալ։
1987-1989 թթ.` ՀԿԿ Երևանի Մաշտոցի կուսշրջկոմի առաջին քարտուղար։
1989-1990 թթ. եղել է Երևանի քաղաքապետ։
1991-1995 թթ.` «Անդրնավթգազշին» ԲԸ դիտորդական խմբի անդամ, հիմնադրել է «Պրոմեթևս» հայկական ունիվերսալ սակարանը, «21-րդ դար» ՍՊԸ-ն, եղել է այդ հիմնարկների գլխավոր տնօրեն։


== Քաղաքական գործունեությունը ==
1997 թվականին հիմնադրել և գլխավորում է «Ազգային Միաբանություն» կուսակցությունը։
1998, 2003 և 2008 թթ. եղել է ՀՀ նախագահի թեկնածու։
1995-1999 թթ.՝ ԱԺ պատգամավոր (թիվ 7 ընտրատարածք)։ ԱԺ ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
1999-2003 թթ.` ԱԺ պատգամավոր (համամասնական ընտրակարգ, «Իրավունք և միաբանություն» դաշինք)։ ԱԺ արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովի անդամ։ «Իրավունք և միաբանություն» խմբակցության ղեկավար։
2003-2007 թթ.` ԱԺ պատգամավոր /համամասնական ընտրակարգ, ԱՄ կուսակցություն/: ԱՄ խմբակցության ղեկավար։ Եվրախորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի, ԵԱՀԿ խորհրդարանական վեհաժողովում ՀՀ պատվիրակության, «Պառլամենտականները գլոբալ գործողության համար» միջազգային խորհրդարանական կազմակերպության անդամ։ Եվրախորհրդարանի ամբիոնից հանդես է եկել հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչման և նորանկախ երկրներում ժողովրդավարության զարգացման հարցերով զեկուցումներով։
2012 թվականի մայիսի 6-ին ԱԺ պատգամավոր է ընտրվել համամասնական ընտրակարգով Հայաստանի Հանրապետական կուսակցությունից։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին պատգամավոր է ընտրվել ՀՀԿ ցուցակով։
2019 թվականից այլևս պատգամավոր չէ։


== Երկեր ==
Հոդվածներ, հարցազրույցներ, ելույթներ։ Երևան, 2005։


== Ծանոթագրություններ ==
Մելիք բեկի խաչքար (Մելիք-Շահնազարյանների տոհմական տապանատուն)

Մելիք բեկի խաչքար, որը գտնվում է Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Մեծ Մասրիկ գյուղի կենտրոնում՝ Մելիք-Շահնազարյանների տոհմական տապանատանը։ Հաշվառված է Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների պետական ցանկում (5.65/5.4)։


== Տեղադրություն ==
Խաչքարը կանգնեցված է երկաստիճան պատվանդանին։


== Նկարագրություն ==
Խաչքարի քիվի կենտրոնում քանդակված է Հիսուս Քրիստոսը։
Քրիստոսի ոտքերի կողմերում քանդակված են 4 ավետարանիչներն,

Մատթեոսը նույնացվում է մարդու հետ, որովհետև նրա Ավետարանը սկսվում է Քրիստոսի մարդեղության պատմությունով։
Մարկոսը ներկայացվում է առյուծի խորհրդանիշով, որովհետև իր Ավետարանի սկզբում առյուծի պես քաջաբար հայտարարում է, թե Հիսուս Աստծո Որդին է։
Ղուկասը նույնացվում է եզի հետ, որ զոհի խորհրդանիշն է, այն պատճառով, որ նրա Ավետարանը սկսվում է Զաքարիայի`  տաճարում զոհի պատրաստության պաշտամունքի նկարագրությամբ։ Այս պատմությունն իր հերթին դիտվել է իբրև պատրաստություն Քրիստոսի զոհաբերության։
Հովհաննեսը ներկայացվում է արծվի խորհրդանիշով, որովհետև նա իր Ավետարանի սկզբում սավառնում է վեր` հայտարարելով Քրիստոսի աստվածությունը։Խաչքարը բարձր և գեղաքանդակ է, ճակատին 5 խորան, որոնց մեջ մելիքների պատկերներ են, կենտրոնում խաչ և շուրջը արձանագրություն։


== Վիմական արձանագրություն ==
Խաչքարի կենտրոնում քանդակված խաչի շուրջը վիմական արձանագրություններ են։


=== Արձանագրություն 1 ===
ԹՎԻՆ ՌՃԻԵ
ԿԱՄԱԻՆ ԱՅ ՄԵՔ Ե ԵՂԲ
ԱՐՔՍ՝ ԵՍ ՊԱՐՈՆ ՄԵԼԻՔ ՇԱՀ
ՆԱԶԱՐՍ, ՄԱՅԻԼ ՊԷԿՍ, ՏԱԹԼ
ՈՒ ՊԷԿՍ, ՄԻՐԶԱՅ ՊԷԿՍ, ՄԵԼԻՔ
ՈՒՄ ՊԷԿՍ, ՄԱՅՐ ՄԵՐ ԽԱՆՈՒՄԱՂԷՍ՝
ԿԱՆԳՆԵՑԱՔ ԶԽԱՉՍ ԲԱՐԵԽԱ
ՒՍ
ՀՕՐՆ ՄԵՐՈՅ ՄԵԼԻՔ-ՄԷԼԻՔ ՊԵԿԻՆ։


=== Արձանագրություն 2 ===
ՍԲ ԽԱՉՍ ԲԱՐԷԽԱՒՍ ՊԱՐՈՆ ՄԷԼԻՔ ՄԷԼԻՔ ՊԷԿԻՆ,
ՈՐԴԻ, ՊԱՐՈՆ ՄԷԼԻՔ ԱԾԱՊՈՎԻՆ, ԹՈՌ ՊԱՐՈՆ ՔԱՄԱԼ ՊԷԿԻՆ ՊԱՐՈՆ ՔԱՄԱԼ ՊԷԿ։ ԱԾԱԾԻՆ ՅՍ ՔՍ ՈՀԱՆԷՍ ԳԱԲՐԻԷԼ։


== Տես նաև ==
Մելիք-Շահնազարյաններ
Յավրի բեկի և Գուլասարի խաչքար (Մելիք-Շահնազարյանների տոհմական տապանատուն)
Աբաս Բեկի խաչքար (Մելիք-Շահնազարյանների տոհմական տապանատուն)


== Ծանոթագրություններ ==
Կիզլար (Հյուսիսային Օսիա)

Կիզլար (օսերեն՝ Хъызлар, կում.՝ Гучукюрт, ռուս.՝ Кизляр), կումիքաբնակ գյուղ Հյուսիսային Օսիայի Մոզդոկի շրջանում։ Գտնվում է հանրապետության հյուսիսային մասում, Թերեկ գետի աջ ափին։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2010 թ. մարդահամարի, գյուղի բնակչությունը կազմում է 10 813 մարդ։

ազգային կազմ՝կումիկներ  - 10 629 մարդ (98,3 %)
չեչեններ  - 58 մարդ (0,5 %)
կաբարդացիներ - 19 մարդ (0,2%)
այլ  - 107 մարդ (1,0 %)


== Հայտնի մարդիկ ==
Սրաժդին Սաթիբալով (ծնվ. 1951 թ.)  - ճարտարապետ, Ճարտարապետության միջազգային ակադեմիայի թղթակից-անդամ։
Ֆյոդոր Բեկովիչ-Չերկասսկի  - ռուս և կաբարդացի ռազմական գործիչ, գեներալ-լեյտենանտ, Առաջին աշխարհամարտի մասնակից։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդերի հեղափոխության հրապարակ

Վարդերի հեղափոխության հրապարակ (վրաց.՝ ვარდების რევოლუციის მოედანი), հանրապետական հրապարակ Վրացական Հանրապետության Թբիլիսի քաղաքում։ Հրապարակը բացվել է 1983 թվականին՝ Վրաստանի հանրապետական հրապարակ անվան տակ։ 2005 թվականի դեկտեմբերի 3-ին, ի պատիվ Վարդերի հեղափոխությունում վրացիների տարած հաղթանակի, հրապարակն անվանվեց Վարդերի հեղափոխության հրապարակ։
2011 թվականին հրապարակում կանգնեցվել է հսկա մետաղյա արձան, որը համարվում էր Վարդերի հեղափոխության հրապարակի խորհրդանիշերից մեկը։ Այդ շինությունը ունի 4 մետր բարձրություն։ Ճարտարապետական կառույցի ճարտարապետը եղել է ֆրանսիացի ճարտարապետ Ժան Դյուպան։


== Տես նաև ==
Վարդերի հեղափոխություն


== Ծանոթագրություններ ==
Տիգրան Մնացականով

Տիգրան Մնացականով Սերգեյի (նոյեմբերի 8,1899, Բաքու-նոյեմբերի 9,1968, Երևան), հայ խորհրդային բժիշկ, թերապևտ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1940), պրոֆեսոր (1940)։ Ուզբեկական ԽՍՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ (1943)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Բաքվի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը (1925)։ Աշխատել է Սամարղանդի բժշկական ինստիտուտի ֆակուլտետային թերապիայի ամբիոնում (1940 թվականից՝ վարիչ), միաժամանակ տնօրենի տեղակալ գիտա-ուսումնական մասի գծով։ 1949-1968 թվականներին եղել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի ֆակուլտետային թերապիայի ամբիոնի վարիչ։ Գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են շնչառական, սիրտ-անոթային, ստամոքսա-աղիքային համակարգերի, ներզատիչ գեղձերի և երիկամների ախտաբանությանը։ Զբաղվել է ՀԽՍՀ կուրորտային վայրերի ուսումնասիրությամբ, Ջերմուկ առողջարանի հիմնադիրներից է։ Մնացականովն եղել է ՀԽՍՀ IV և V գումարումների Գերագույն խորհրդի դեպուտատ, ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի առողջապահության հանձնաժողովի նախագահ (1956-1963), ՀԽՍՀ թերապևտների, էնդոկրինոլոգների գիտական ընկերության նախագահ։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Լենինի, Աշխատանքային կարմիր դրոշի և «Պատվո նշան» շքանշաններով։


== Երկեր ==
Անհետաձգելի թերապևտիկ հիվանդություններ, 2-րդ վերամշակված լրացուցիչ հրատարակություն, Երևան, 1969 (համահեղինակ)։
Եպիֆանովո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Եպիֆանովո (ռուս.՝ Епифаново), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավետարան (4856)

Ավետարան (4856), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4856 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 13-րդ դարում Մելիքսեդեկ գրիչի կողմից։  Ստացողը եղել է Հովհաննեսն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 29X23 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 194 թերթից։ Գրված է երկյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 2, ավետարանիչ 2, խորան 10, կիաախորան մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 1 էջ, գրված է՝ թղթի վրա՝ բոլորգրով, Ճաշոց։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 60բ, 94ա, հետագայի՝ 60բ (15-րդ դար), 192բ (1642թ.), 94ա (1669թ.) :


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Մանուկյան

Սերգեյ Մանուկյան (մարտի 15, 1955(1955-03-15), Գրոզնի, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուսահայ ջազ և սոուլ վոկալիստ, երգահան և երաժիշտ։


== Կենսագրություն ==
Ջազ սկսել է նվագել 12 տարեկանից։ Ավարտելով երաժշտական ուսումնարը սկում է աշխատել Չեչեն-Ինգուշական ռադիոյի ու հեռուստատեսության պետական, ինչպես նաև ֆիլհարմոնիկ նվագախմբերում՝ որպես մենակատար։ 1980-ականներին մասնակցել է խորհրդային խոշոր ջազ-փառատոներին, նվագել է "Avicenna" խմբի հետ։
Բնակվում է Մոսկվայում։ Մանուկյանը համագործակցում է Կարլոս Սանտանայի, Հերբի Հենկոկի և այլոց հետ [1] Archived 2012-04-25 at the Wayback Machine.:


== Պարգևներ ==
1989 -Համախորհրդային հեռուստատեսային երաժշտական մրցույթի գլխավոր մրցանակ
1994 - Ռուսաստանի Լավագույն ջազ երաժիշտ և "Օվացիա" մրցանակ


== Ալբոմներ ==
1997 - Սեկրետի
1999 - Your Smile


== Հղումներ ==
Սերգեյ Մանուկյան Archived 2011-10-17 at the Wayback Machine.
Jazz.ru
Archived 2012-04-25 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(2098) Զիսկին

(2098) Զիսկին (անգլ.՝ Zyskin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1972 թվականի օգոստոսի 18-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,423488 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,114 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,733 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1378,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261242 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2098) Զիսկին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խմելջուր

Խմելջուր (քրդ.՝ Xemcor, թուրքերեն՝ Tatlıkaynak), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Գտնվում էր Բիթլիս քաղաքից 4 կմ հարավ-արևմուտք, Բիթլիսի գետի վերին հոսանքի հովտում, խճուղային ճանապարհի վրա։
Ըստ Ղ. Ինճիճյանի գյուղի մոտ կար ջրառատ աղբյուր, որը կոչվում էր Խմբել ջուր։
1880-ականներին ուներ 14 տուն, իսկ 1909 թվականին՝ 12 տուն հայ բնակիչ։ Հայ բնակչությունը կողոպտվել և ոչնչացվել է թուրքերի կողմից 1895 թվականին կատարված ջարդերի ժամանակ։
Գյուղն ուներ Ս. Հակոբ եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
403

403 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 403 թվականն է, 
V դարի 3-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աստերոիդների ցանկ (2801-2900)

Աստերոիդների ցանկ (2701-2800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (2901-3000)
 Աստերոիդների ցանկ (2701-2800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (2901-3000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)»։ www.minorplanetcenter.net
Տրեմեստիերի Էտնեո

Տրեմեստիերի Էտնեո (իտալերեն՝ Tremestieri Etneo ) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզում՝ Կատանիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 21 362 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 3361 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 95030։ Հեռախոսային կոդը՝ 095։
Քաղաքի տոնը նշվում է դեկտեմբերի 4-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.informasicilia.it/tremestierietneo Archived 2009-05-07 at the Wayback Machine.
Զուգաղբյուր (գետ)

Զուգաղբյուր, գետ Հայաստանի Արագածոտնի մարզում։ Սկիզբ է առնում Արագած լեռան հարավային լանջերից և Փարպի գյուղի հարավային մասում աջից միախառնվում Շաղվարդ գետին։ Երկարությունը՝ 18 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աթաբեկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աթաբեկ (այլ կիրառումներ)Աթաբեկ, կամ աթաբեյ (թյուրքերենից «աթա» - հայր և «բեկ» - ցեղավար) - ժառանգական տիտղոս սելջուկների մոտ, որը նշանակում էր այն մարդուն, որը կրում է սա, երկրի կամ շրջանի ղեկավարն է և առհաշիվ է միայն միապետին,,,,։ Հաճախ աթաբեկները գահապահի դեր էին կատարում մանուկ ժառանգորդի ժամանակ։ Երբեմն աթաբեկները ամուսնանում էին իրենց վստահած մանուկ-թագավորների քույրերին կամ որբեայր մայրերին։ Եղել է նաև, որ աթաբեկները դարձել են անկախ ղեկավարները, նույնիսկ եղել է աթաբեկների հարստության կազմավորում։ Դրա վառ օրինակն է Իմադ էդ Դին Զենգի աթաբեկն է։
Նույն տիտղոսը տարածում գտավ նաև Վրացական թագավորությունում։ Թամար թագուհու ժամանակ այն դարձավ Զաքարյանների հայ իշխանական տոհմի ժառանգական տիտղոսը՝ սկսած աթաբեկ Իվանե Զաքարյանից։
Հայերի մոտ «Աթաբեկ» տիտղոսը առաջին անգամ դարձավ անձնանուն մայրական գծով Զաքարյանների արյունակից Խաչենի Հասան-Ջալալյաններ իշխանական տանը (որտեղ հիշատակված են առնվազն երեք իշխանազուններ Աթաբեկ անունով), որոնցից էլ այնուհետև առաջացավ և Աթաբեկյանների տոհմը (Ջրաբերդի վերջին մելիքները)։


== Ծանոթագրություններ ==
(358) Ապոլոնիա

(358) Ապոլոնիա (անգլ.՝ Apollonia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1893 թվականի մարտի 8-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,877142 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4425 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3118 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ապոլոնիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,4591 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1782,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,201958 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,55° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(358) Ապոլոնիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)