armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռեքհա

Բհանուրեքհա Գանեշան (թամիլերեն՝ பானுரேகா கணேசன், հինդի՝ भानुरेखा गणेशन, անգլ.՝ Bhanurekha Ganesan, հոկտեմբերի 10, 1954(1954-10-10), Չեննայ, Հնդկաստան[…]), հնդիկ դերասանուհի և երգչուհի։ Ավելի հայտնի է իր կրճատ կեղծանունով, այն է Ռեքհա (թամիլերեն՝ ரேகா, հինդի՝ रेखा, անգլ.՝ Rekha: Նկարահանվել է հիմնականում հինդի լեզվով ֆիլմերում։ Հնդկական ազգային կինոմրցանակի դափնեկիր է, որպես կանացի լավագույն դերակատար (1982) և 4 անգամ հաղթող Filmfare Awards մրցույթի։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Բհանուրեքհա Գանեշան ծնվել է 1954 թվականին հնդկական Չեննայ քաղաքում թամիլ դերասան Գեմինի Գանեշանայի և տելուգու ֆիլմերի դերասանուհի Պուշպավալիի ընտանիքում։ Նրա ծնողները ամուսնացած չէին. հայրը լքեց մորը երբ դեռ Գանեշան փոքր էր։
Ռեքհան առաջին անգամ դեբյուտը կատարել է 1966 թվականին տելուգու լեզվով «Rangula Ratham» ֆիլմում, որի ռեժիսորն է Բ.Ն. Ռեդլիին։ Այդ ժամանակ նա ընդամենը 12 տարեկան էր։ Նա մոր խնդրանքով ընտրեց նույն ճանապարհը, ինչ իրենք՝ ծնողները, չնայած որ մինչ այդ երազում էր դառնալ ուղեկցորդուհի։ Ստորագրելով առաջին պայմանագրերը, Ռեքհան լքեց դպրոցը, որպեսզի կենտրոնանա դերասանական կարիերայի վրա և օգնել ընտանիքին իր վաստակած գումարով։ 1969 թվականից Ռեքհան սովորեց հինդին, որը բացեց նրա առաջ Բոլիվուդի դռները։ Նա դեռևս պատանի էր երբ սկսեց զուգահեռաբար նկարահանվել միանգամից մի քանի ֆիլմերում։ Գերլարված առօրյայի պատճառով իրեն զգում էր մանկությունը կորցրածի կարգավիճակում։

Իր ամբողջ կարիերայի ընթացքում Ռեքհան նկարահանվել է ավելի քան 180 ֆիլմերում։


=== Անձնական կյանք ===
Ռեքհան ամուսնացել է 1990 թվականին բիզնեսմեն Մուկեշ Ագարվալայի հետ։ Ամուսինն ուներ ինքնասպանության հակումներ և այն ժամանակ, երբ Ռեքհան ԱՄՆ-ում էր 1991 թվականին նա մի քանի անհաջող փորձերից հետո ինքնասպան է լինում, թողնելով երկտող. "Don't blame anyone"՝ "Մի մեղադրիր ոչ ոքի": Այդ ողբերգությունից հետո նա երբեք չամուսնացավ։

Բայց դեռևս 1970-ականների վերջին նա ուներ երկարատև սիրավեպ Ամիթաբհ Բաչչանի հետ, որն այդժամ արդեն ամուսնացած էր մեկ այլ դերասանուհի՝ Ջայա Բհադուրիի հետ։


== Ֆիլմագրություն ==

1974|| Գինը|| Hawas|| Կամեո


== Պարգևներ ==
1981 թիվ — Filmfare Award  — «Գեղեցկուհին» ֆիլմում կնոջ լավագույն դեր
1982 թիվ — Հնդկասատանի ազգային կինոմրցանակ — «Սիրելի Ումրաո» ֆիլմում կնոջ լավագույն դեր
1985 թիվ — Բենգալական կինոլրագրողների ասոցիացիայի մրցանակ - «Փառատոն» ֆիլմում կնոջ լավագույն դեր
1989 թիվ — Filmfare Award — «Վրեժի ծարավը» ֆիլմում կնոջ լավագույն դեր
1997 թիվ — Filmfare Award  — «Խաղացողների արքան» ֆիլմում կնոջ երկրորդական դեր
2003 թիվ — Filmfare Award 
2010 թիվ - 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Ռեքհա Internet Movie Database կայքում
Վաառցի

Վաառցի (էստ․՝ Vaartsi), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Վեռսկա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սալսկի Վ. Կ. Նեչիտայլոյի անվան թանգարան

Սալսկի Վ. Կ. Նեչիտայլոյի անվան թանգարան (Սալսկի ժողովրդական նկարիչ Վ. Կ. Նեչիտայլոյի անվան թանգարան, ռուս.՝ Сальский музей имени народного художника В. К. Нечитайло), գեղարվեստական թանգարան Ռոստովի մարզի Սալսկ քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1977 թվականին։ Թանգարանի ֆոնդերում կան 3030 ցուցանմուշներ։ Ցուցահանդեսային սրահներն ունեն 504 քմ տարածք։


== Պատմություն ==
1977 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՌԽՖՍՌ նկարիչնեի միության քարտուղարության որոշմամբ Սալսկ քաղաքին է նվիրաբերվել ժամանակակից կերպարվեստի հավաքածու՝ բաղկացած 72 գեղանկարներից, 26 գրաֆիկայից և 47 քանդակներից։ Արվեստի ստեղծագործությունների փոխանցումը տեղի է ունեցել Սալսկիում պատկերասրահի բացման կապակցությամբ։ Առաջին հավաքածուի ձևավորմանը նպաստել է ՌԽՖՍՌ ժողովրդական նկարիչ Վասիլի Կիրիլովիչ Նեչիտայլոն։
Ժողովրդական պատգամավորների Սալսկի խորհրդի գործադիր կոմիտեն 1977 թվականի նոյեմբերի 11-ին քաղաքի ազգային պատկերասրահի բացման մասին որոշում է ընդունել և մանկական արվեստի դպրոցի տնօրեն Վ. Ա. Շեխովցովին հանձնարարել է ՌԽՖՍՌ նկարիչների միության կողմից ներկայացված աշխատանքներից ցուցադրություն կազմակերպելու և կամավոր հիմունքներով պատկերասրահ բացելու համար։
Գեղարվեստի պատկերասրահն առաջին այցելուներին ընդունել է 1978 թվականի հունվարի 12-ին։ 1978 թվականին պատկերասրահը դարձել է Ռոստովի գեղարվեստի թանգարանի մասնաճյուղ։ Տարվա վերջում հաստատվել է թանգարանի կարգավիճակը, իսկ 1979 թվականին պատկերասրահը դարձել է պետական հաստատություն։


== Հիմնական Էքսկուրսիաներ ==

Նկարների ժանրեր
Նկարիչ Վ. Կ. Նեչիտայլոյի կյանքն ու գործունեությունը
«Իմ լուսավոր տխրություն»՝ Պուշկին
Առաջին ծանոթությունը Վ. Կ. Նեչիտայլոյի հետ
Ժողովրդական խաղալիքների հեքիաթային աշխարհ
Աշխարհը հիշում է փրկությունը
«Մեր տափաստանային երկիրը»


== Հավաքածու ==
Առաջին հավաքածուն ներառում էր գեղանկարչության, գրաֆիկայի և քանդակագործության այնպիսի վարպետների ստեղծագործություններ, ինչպիսիք են` Վասիլի Եֆանովը, Բորիս Ուգարովը, Օլեգ Կոմովը, Վ. Կ. Նեչիտայլոն, Վ. Գ. Ցիպլակովը, Պ. Պ. Օսսովսկին, Դմիտրի Մոչալսկին, Անդրեյ Լիսենկոն, Մ. Վ. Սավչենկովան, Վիկտոր Սորոկինը, Յուրի Սկորիկովը և այլք։


== Հասցե ==
Ռոստովի մարզ, Սալսկ քաղաք, Լենինի 11


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ալեքսանդր Ռուդըխ

Ալեքսանդր Վիտալևիչ Ռուդըխ (հունիսի 2, 1955(1955-06-02), Ust-Kut, Իրկուտսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), գնդապետ, օդային ուժերի բանակային զորքերի վարչության պետի տեղակալ։ Աֆղանստանում և Չեչնիայում ռազմական գործողությունների մասնակից, օդաչու-փորձարկիչ։ Ռուսաստանի հերոս։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Իրկուտսկի շրջանի Ուստ-Քութ քաղաքում։ 1972 թվականին ավարտել է թիվ 6 միջնակարգ դպրոցը։
 Ռազմական ծառայություն 
1972 թվականին ընդունվել է Սզրանի օդաչուների բարձրագույն ռազմական ավիացիոն ուսումնարանը։ Ավարտել է 1976 թվականին, ծառայել մարտական ուղղաթիռների գնդում։ Ավելի ուշ տեղափոխվել է Թորժկե քաղաք բանակային ավիացիայի կազմի մարտունակության և վերապատրաստման կենտրոն, թռիչքային-մեթոդական բաժնի օդաչու-հետազոտողի պաշտոնում։ 1980-ական թվականներին մասնակցել է Աֆղանստանում ընթացող մարտական գործողություններին։ Մեկնել է արտասահմանյան գործուղումների Անգոլա, Մոզամբիկ, Լիբիա, Եթովպիա օտարերկյա պետությունների ԲԲՍ անձնակազմի ուսուցման և կլիմայական ծանր պայմաններում ուսումնասիրվող շահագործվող ուղղաթիռների փորձառության համար։ 1985 թվականին պարգևատրվել է «ԽՍՀՄ զինված ուժերում հայրենիք ծառայության համար» երրորդ կարգի աստիճանով։ 1989-1997 թվականներին գնդապետի կոչումով, ղեկավարել է կենտրոնի թռիչքային վերահսկողության բաժինը։ Մասնակցել է առաջին չեչենական պատերազմին։ 1991 թվականին «Բերկուտ» պիլոտաժային խմբի կազմում։ Առաջինը Մի-24Պ ուղղաթիռով կատարել է բարդ պիլոտաժի սխեմաների հաջորդակաություն։ 1995 թվականից` Ռուսաստանի Դաշնության պատվավոր ռազմական օդաչու։ Ավարտել է Յու. Ա. Գագարինի անվան ռազմաօդային ակադեմիան։ 1996 թվականին կյանքին սպառնացող պայմաններում նոր ինքնաթիռների փորձարկման և հետազոտման համար նա արժանացել է քաջության կարգի։ 1997 թվականից «Սև շնաձուկ» Պիլոժային խմբի կազմում։ Մասնակծություն է ունեցել «Мосаэрошоу» օդի փառատոններին և ներկայացրել է ռուսական ուղղաթիռներ միջազգային օդանավակայաններում և ցուցահանդեսներում։ Ընդհանուր ասպատակումը ավելի քան 5000 ժամ է։ Նույն թվականին ծառայության է անցնում բանակային ավիացիայի ռազմաօդային ուժերի վարչությունում։ Մասնակցել է երկրորդ չեչենական պատերազմին։ 2000 թվականի ամռանը նա յուրահատուկ ռազմական գործողություն է իրականացրել` ոչնչացնելով հատկապես վտանգավոր ավազակային խմբերը, որը գտնվում է Սերջեն-Յուրտ շրջանի գյուղում։ 2000 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2001 թվականի փետրվարը պայքարել է Չեչնիայում հրամանատարի փորձնական մարտական պաշտոնում հարվածային խմբի երկու հարվածային ուղղաթիռների Կա-50 («Սև շնաձուկ») և բոլոր եղանակների ուղղաթիռների Կա-29ՎՊՑՈՒ նպատականշման կազմում։ 2004 թվականի սեպտեմբերի 23-ին, Հյուսիսային Կովկասի տարածաշրջանում ռազմական պարտքերի կատարման համար ցուցաբերած քաջության և հերոսության համար, որը կապված է կյանքի համարձակության հետ, գնդապետ Ռուդըխ Ալեքսանդր Վիտալիևիչին շնորհվել է Ռուսաստանի Դաշնության հերոս։ 2007 թվականի փետրվարի 27-ին Իրկուտսկի մարզի Ուստ-Կուտսկի շրջանի պատվավոր քաղաքացու կոչում շնորհվեց։ Շարունակում է իր ծառայությունը ռուսական բանակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուդըխ Ալեքսանդր Վիտալիևիչ (չաշխատող հղում) «Հաղթանակի զինվորներ» կայքում (Իրկուտսկի շրջան)։
Շեխան (Սասունի գավառ)

Շեխան, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Հազզո-Խաբլջոզ գավառակում։ Գտնվում է Մուշ քաղաքից 48 կմ հարավ՝ Սասնո ջուր գետի ձախ ափին։
XIX դարի վերջին ուներ 6 տուն հայ բնակիչ, իսկ 1914 թ.-ին՝ 9 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ագլվան

Ագլվան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մոկսի գավառակում։ Գտնվում էր արևելյան Տիգրիսի աջ կողմում՝ լեռնոտ վայրում։
Հիշատակված է եղել Միքայել գրչի 1691 թվականի հիշատակարանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պավլովկա (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊավլովկաՊավլովկա (ուկրաիներեն՝ Павлівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1670 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պավլովկա գյուղում բնակվում էր 1 173 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,95 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 296,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուկրաինայի էքստրեմալ կետեր

Ուկրաինայի ծայրագույն կետերը


== Ծայրագույն կետեր ==

Հյուսիսային կետ - գյուղ Գրեմյաչ (Չեռնիգովի մարզ)52°20′04″ հս․ լ. 33°17′19″ ավ. ե.Հարավային կետ - Սառիչ հրվանդան (Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետություն)44°23′14″ հս․ լ. 33°44′17″ ավ. ե.Արևմտյան կետ - գյուղ Սոլոմոնովո (Անդրկարպատյան մարզ)48°25′50″ հս․ լ. 22°09′50″ ավ. ե.Արևելյան կետ - գյուղ Չերվոնա Զիրկա (Լուգանսկի մարզ)49°15′33″ հս․ լ. 40°11′53″ ավ. ե.


== Բարձրության էքստրեմումներ ==
Բարձրագույն կետ - Գովերլա լեռ, Արևելյան Կարպատներ (2061 մ)48°09′38″ հս․ լ. 24°30′12″ ավ. ե.Ցածրագույն կետ - Կույալնիկի լիման (-5 մ)46°34′29″ հս․ լ. 30°44′27″ ավ. ե.
Big Eyes (երգ)

«Big Eyes» ալբոմի առաջին երգ-սաունդթրեք «Մեծ աչքեր» ֆիլմի, որի ռեժիսորը Տիմա Բյորտոնն էր։ Երգի հեղինակն է Դել Ռեյը և Դեն Հիթը։ Երգը ձայնագրել է ամերիկացի երգիչ Լանա Դել Ռեյը։ Երգը թողարկվել է 2014 թվականի դեկտեմբերի 23-ին LanaDelReyVEVO հեռուստաընկերությունով։
Այս երգից հետո Լանան ձայնագրեց ևս մի երգ, որը կրկին դարձավ ֆիլմի սաունդթրեք։ Երգը հաջողությամբ ընդունվել է 2015 թվականի Ոսկե գլոբուս մրցույթին, բայց նա չի արժանանում մրցանակի։


== Ստեղծում ==
Լանա Դել Ռեյը գրել և թողարկել է երկու ֆիլմի սաունդթրեք՝ «Էիմ Բերտոն», «Մեծ աչքեր»։ Big Eyes երգը համանուն ֆիլմում մենք լսում գրեթե ամբողջ ֆիլմի ընթացքում, իսկ I Can Fly երգը լսում ենք մի հատվածում։ Այն հնչում է ֆիլմի ավարտին։ Ֆիլմի պրոդյուսերներից մեկի խոսքերով, որ Թիմը ցույց է տվել մի ֆիլմ, որի անունը Լանա է։ Մեր հերոսուհին չի կարող երգել, հետևաբար Լանան ունեցավ հնարավորություն թողարկելու ֆիլմի սաունթրեք։


== Սինգլի սկավառակ ==
Մեծ աչքեր ֆիլմում երգը կատարում է գլխավոր դերասանուհին Էմի Ադամնսը։ Երգը պաշտոնապես հայտնվեց YouTube-ում 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Երգն ընտրվեց, որպես սաունթրեք 2014 թվականի դեկտեմբերի 19-ին։ 2015 թվականի ամռանը երգի տեսահոլովակն արդեն ուներ 5 միլիոն դիտում։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լանա Դել Ռեյի պաշտոնական կայք
ՅուԹյուբում Լանա Դել Ռեյի պաշտոնական կայք
Թվիթթերում Լանա Դել Ռեյի պաշտոնական միկրոբլոգ
Աստերոիդների ցանկ (11101-11200)

Աստերոիդների ցանկ (11001-11100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (11201-11300)
 Աստերոիդների ցանկ (11001-11100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (11201-11300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (10001)-(15000)»։ www.minorplanetcenter.net
Սերաֆին Ավենդանյո

Սերաֆին Խոակին Ավենդանյո Մարտինես (իսպաներեն՝ Serafín Xoaquín Avendaño Martínez, օգոստոսի 2, 1837(1837-08-02), Վիգո, Pontevedra Province, Գալիսիա - օգոստոսի 23, 1916(1916-08-23), Վալյադոլիդ, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա), իսպանացի բնանկարիչ


== Կենսագրություն ==
Սերաֆին Ավենդանյոն ծնվել է Վիգո քաղաքում, պրոֆեսորի ընտանիքում։ Պատանեկան տարիքում իր ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Մադրիդ, ընդունվել  Real Academia de Bellas Artes de San Fernando՝, որտեղ աշակերտել է նկարիչներ Անտոնիո Մարիա Էսկիվելին և Խենարո Պերես Վիլյամիլին ։ 1858 թվականին Գալիսիայի ցուցահանդեսում ներկայացրած «Իմ թախիծը» («A miña tristura») ջրաներկ աշխատանքի համար արժանացել է արծաթե մեդալի։
Ընտանիքի ապահովվածության շնորհիվ Ավեդանյոն ի վիճակի է եղել 1860-ական թվականներին տևական ժամանակով ճանապարհորդել։ Այցելել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ (այստեղ նկարել է Նիագարայի ջրվեժը), Անգլիա, Ֆրանսիա, Շվեյցարիա։ 1864 թվականին մեդալ է նվաճել՝ մասնակցելով Իսպանիայի գեղարվեստի ազգային հեղինակավոր ցուցահանդեսին։ 1866-ին կրթաթոշակ է շահել ու մեկնել Իտալիա՝ ուսումը շարունակելու, նկարչության արվեստի նրբությունների մեջ խորանալու; Այստեղ նա մնացել է մինչև 1891 թվականը՝ ժամանակի մեծ մասն անցկացնելով Ճենովայում ու դրա մերձակայքում։ Այդ ընթացքում սերտ կապեր է հաստատել տեղացի բնանկարիչների Scuola di Rivara խմբի հետ, բայց և պարբերաբար այցելել է Իսպանիա՝ մասնակցելու զանազան ցուցահանդեսների, աշխատելու ընտանեկան դաստակերտում, որ գտնվում էր Վիգոյի մերձակայքում։
1893 թվականին վերադառնալով հայրենիք՝ մինչև 1911 թվականը աշխատակցել է Blanco y Negro ամսագրին՝ դառնալով նկարազարդումների հեղինակ, միաժամանակ մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսների մրցութային հանձնաժողովների աշխատանքներին։ Նրա բնանկարները մեդալների են արժանացել 1892 և 1899 թվականներին անցկացված ազգային ցուցահանդեսներում։ Կյանքի վերջին տարիներն անց է կացրել Վալյադոլիդում, որտեղ էլ 1916 թվականին կնքել է իր մահկանացուն։ Նրա աշխատանքների հետմահու  բազմաթիվ ցուցահանդեսներ են կազմակերպվել ընդհուպ մինչև 1930-ական թվականների ավարտը նչպես Իսպանիայում, այնպես էլ Իտալիայում։


== Գրականություն ==
Serafín Avendaño: inventario y valoración de su actividad pictórica en Liguria, Departamento de Historia del Arte, 2001 84-699-5943-3
Rosa Elvira Caamaño Fernandez, Serafín Avendaño. 1837-1916 (exhibition catalog), Centro Cultural Caixavigo, 1991.
Ramón Otero Túñez, "El pintor Avendaño", in Cuadernos de Estudios Gallegos, vol. XVIII, #54, 1963


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ArtNet: Ավենդանյոյի աշխատանքներից
Avendaño, Serafín(իսպ.)
Կենսագրությունը Archived 2018-01-28 at the Wayback Machine.(իսպ.)
Բալյան

Բալյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Արամ Արտեմի Բալյան (1918-1999), մանկավարժ։
Գեորգի Անուշավանի Բալյան (1921-2015), դերասան։
Լևոն Նիկողոսի Բալյան (1855-1925), ճարտարապետ։
Կարապետ Բալյան (1800-1866), ճարտարապետ։
Հակոբ Կարապետի Բալյան (1837-1875), ճարտարապետ։
Հարութ Բալյան (1979), փոփ երգիչ։
Սարգիս Բալյան (1835-1899), քանդակագործ։
Սողոմոն Պողոսի Բալյան (1917-2002), աշխարհագրագետ, գեոմորֆոլոգ։
Սիմոն Կարապետի Բալյան (1846-1894), ճարտարապետ։
Վահան Մկրտչի Բալյան (1898-1945), կուսակցական, ռազմական գործիչ։
Վլադիլեն Ալեքսանդրի Բալյան (1924), կոմպոզիտոր։


== Տես նաև ==
Բալայան
Բալիյան
Պալյան
Տեր-Բալյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազախա-կանադական հարաբերություններ

Ղազախա-կանադական հարաբերություններ, երկկողմ դիվանագիտական հարաբերություններ Ղազախստանի և Կանադայի միջև։


== Պատմություն ==
Այն բանից հետո, երբ երկրները դիվանագիտական հարաբերություններ հաստատեցին 1992 թվականին, Կանադան դեսպանատուն է բացել Ալմաթիում (որն այնուհետև տեղափոխվել է Նուրսուլթան), իսկ Ղազախստանը բացել է իր դեսպանատունը Օտտավայում։ 2009 թվականի մարտի 31-ին Ղազախստանի նախագահ Նուրսուլթան Նազարբաևը հանդիպում է ունեցել Կանադայի վարչապետ Ժան Կրետյենի հետ՝ քննարկելու երկու երկրների միջև հարաբերությունների հետագա զարգացումը։ Նրանց բանակցություններից հետո Ժան Կրետյենը հայտարարել է, որ երկրները պետք է օգտագործեն նոր տնտեսական հնարավորությունները և ժամանակն է նոր նախագծեր իրականացնելու համար։ 2009 թվականի ապրիլին Ղազախստանի վարչապետ Քարիմ Մասիմովը հանդիպել էր կանադացի սենատոր Կոնսիլյո Դի Նինոյի հետ, Կողմերը քննարկել էին ղազախա-կանադական հարաբերությունների հետագա զարգացումը։ 2013 թվականի նոյեմբերի 13-ին Ղազախստանի արտաքին գործերի նախարար Երլան Իդրիսովը և Կանադայի արտաքին գործերի նախարար Ջոն Բերդը ստորագրեցին խաղաղ ատոմային էներգետիկայի և այդ ոլորտում նոր տեխնոլոգիաների մասին նոր համաձայնագիր։ Նրանք նաև քննարկել են գյուղատնտեսության ոլորտն ու երկրների միջև վիզային ռեժիմը։


== Ծանոթագրություններ ==
Իտալո Գարիբոլդի

Իտալո Գարիբոլդի (իտալերեն՝ Italo Gariboldi, ապրիլի 20, 1879(1879-04-20), Լոդի, Իտալիայի թագավորություն - փետրվարի 3, 1970(1970-02-03), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի ռազմական գործիչ, բանակի գեներալ, ԽՍՀՄ-ում իտալական զորքերի հրամանատար 1942-1943 թվականներին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է  1879 թվականի ապրիլի 20-ին Լոդիում, 1899 թվականին ավարտել է ռազմական ակադեմիան, կռվել է Լիբիայում՝  իտալա-թուրքական պատերազմի ժամանակ։

Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին, եղել է 77-րդ դիվիզիայի շտաբի պետ։ Պատերազմի ավարտին նա նախագահել է Հարավսլավիայի սահմանի սահմանազատման հանձնաժողովը։ 1926 թվականից հրամանատարել է 26-րդ հետևակային գունդը, 1931 թվականից  եղել է 5-րդ բրիգադի հրամանատարը։ Նա ղեկավարել է ռազմական ակադեմիան Մոդենայում և տեխնիկական դպրոցը Պարմայում։
1935-1936 թվականներին իտալա-եթովպական երկրորդ պատերազմի ժամանակ  ղեկավարել է 30-րդ հետևակային «Սաբաուդա» դիվիզիան։  Նրա դիվիզիան  Էրիտրեայում տեղակայված 1-ին կորպուսի մաս էր կազմում։ Եղել է Ադիս Աբեբայի նահանգապետը։
1939-1941 թվականներին եղել է  5-րդ բանակի հրամանատարը, որը տեղակայված էր ֆրանսիաական Թունիսի սահմանին։ 1940 թվականի դեկտեմբերին բրիտանական ուժերի կողմից «Կողմնացույց» գործողության սկսվելու պահին  նա ժամանակավորապես ղեկավարել է 10-րդ բանակը՝  բանակի հրամանատար, գեներալ Մարիո Բերտիի հիվանդության պատճառով։ 1941 թվականի փետրվարի 7-ին, Բերտիին փոխարինած կորպուսի գեներալ Ջուզեպպե Թելլերի մահից հետո  նա ստանձնել է փաստացի պարտված և քայքայված 10-րդ բանակի հրամանատարությունը։
Մարտի 25-ին նա դարձել է Լիբիայի գլխավոր նահանգապետ և ժամանակավորապես ստանձնել է իտալական զորքերի հրամանատարությունը Հյուսիսային Աֆրիկայում՝ փոխարինելով Հռոմ կանչված մարշալ Ռուդոլֆո Գրացիանիին։ Հուլիսի 19-ին նա հրամանատարությունը հանձնել է գեներալ Էտորե Բաստիկոյին։
1942-1943 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ իտալական զորքերի հրամանատար (Armata Italiana Ռուսաստանում, իտալական 8-րդ բանակ)։ 1943-ի ապրիլի 1-ին նա պարգևատրվել է «Երկաթե խաչ»  ասպետական խաչով։
Մուսոլինիի ռեժիմի տապալումից և պատերազմից Իտալիայի դուրս գալուց հետո նա ձերբակալվել է գերմանական զորքերի կողմից և փակվել համակենտրոնացման ճամբարում։ 1944 թվականին նրան մեղադրել են դավաճանության մեջ և դատապարտել մահվան, բայց դաշնակիցները շուտով ազատ  են արձակել։ Նա մահացել է Հռոմում, 1970 թվականին ։
Նրա որդին՝ Մարիո Գարիբոլդին, ՆԱՏՕ-ի իտալացի հայտնի գործիչ է։


== Գրականություն ==
Zalessky K. A. Ով ով էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում։ Գերմանիայի դաշնակիցներ:- Մ.՝ ԱՍՏ, 2004 թ.-Տ.2.-492 էջ -ISBN 5-271-07619-9:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը http://www.hrono.info կայքում
Համառոտ կենսագրությունը (իտալերեն)
Դերջան (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դերջան (այլ կիրառումներ)Դերջան, Մանանաղի (այժմ՝ Թուզլա), գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Արևմտյան Եփրատի ձախ վտակը։ Սկիզբ է առնում Այծպտկունքի հարավարևմտյան լանջից՝ 3094 մ բարձրությունից։ Երկարությունը մոտ 87 կմ է։ Սնումը հիմնականում ձնաանձրևային է, վարարումը՝ մայիս-հունիսին։ Ջրերն օգտագործվում են ոռոգման նպատակով։
Ալամեդա դե լա Սեգրա

Ալամեդա դե լա Սեգրա (իսպ.՝ Alameda de la Sagra), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո նահանգում, Կաստիլյա-Լա-Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա-Սագրա շրջանում։ Տարածքը զբաղեցնում է 33 կմ²։ Բնակչությունը 3405 մարդ (ըստ 2010 թվականի )։
Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 34 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Fotos de Alameda de la Sagra, descargas gratis: Álbumes Digitales.. Archived 2008-03-09 at the Wayback Machine.
Diputación de Toledo.
Աստղիկ Սիմոնյան

Աստղիկ Սիմոնյան (դեկտեմբերի 21, 1973(1973-12-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դրամատուրգ։


== Կենսագրություն ==
Աստղիկ Սիմոնյանը ծնվել է 1973 թվականի դեկտեմբերի 21-ին, Երևան քաղաքում։ Կրթւթյուն է ստացել Երևանի Ակսել Բակունցի անվան մանկավարժական քոլեջում, որից հետո ուսումը շարունակել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի գրական բաժնում։ Կրթություն է ստացել նաև Մոսկվայի Կինեմատոգրաֆիայի պետական ինստիտուտի կինոդրամատուրգիայի բաժնում։ Երևանի Համազգային թատրոնում աշխատել է որպես գրական մասի վարիչ։ Դասավանդել սցենարի վարպետություն  Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում։
Աստղիկ Սիմոնյանի աշխատությունները տպագրվել են հայաստանյան գրական հանդեսներում, թարգմանվել ռուսերեն, անգլերեն, պարսկերեն։ Նրա «Մեկ թագավորի թատրոն» գիրքը լույս է տեսել 2002 թվականին։ 2010 թվականին հրատարակվել է  «Կաղանդ պապ կամ վերադարձ Ռիգելից» հեքիաթը, որը վերահրատարակվել է որից 2013 թվականին։ Հեքիաթը թարգմանվել է ռուսերեն, ֆրանսերեն և անգլերեն։
Աստղիկ Սիմոնյանի «44 աստիճանի վրա» պիեսը բեմադրվել է Երևանի Սոս Սարգսյանի անվան Համազգային թատրոնում։ Նույն թատրոնի խաղացանկում բեմադրվել է նաև  նրա «Սպիտակաձյունիկն ու յոթ թզուկները» մանկական ներկայացումը։ 
Աստղիկ Սիմոնյանը աշխատել է նաև հեռուստաընկերություններում։ Նրա սցենարների շարքինն են պատկանում «Եղբայրներ», «Խաչվող հետքեր», «Քարտ բլանշ» հեռուստասերիալները։ «Այդ ես չեմ» հեղինակային ֆիլմի սցենարական աշխատանքներին ունեցել է իր մասնակցությունը։ 
Երևան քաղաքում տեղի ունեցող «Սոսե» միջազգային կինոփառատոնի կողմից «Սպասում» կարճամետրաժ ֆիլմի համար Աստղիկ Սիմոնյանը արժանացել է «Լավագույն սցենար» մրցանակին, նրա «Կարոտ» կարճամետրաժ ֆիլմը «Ես եմ» փառատոնում շահել է «Գրան Պրի» մրցանակ։ 2002 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրողն ու իր իրականությունը. Աստղիկ Սիմոնյան
Սերիալային մշակույթ. Աստղիկ Սիմոնյան
Կոպիլովո (գյուղ, Կլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոպիլովոԿոպիլովո (ռուս.՝ Копылово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սրեմսկա-Միտրովիցա

Սրեմսկա-Միտրովիցա-(սերբ.՝ Сремска Митровица, խորվ.՝ Srijemska Mitrovica, հունգ.՝ Szávaszentdemeter), քաղաք Սերբիայի Վոեվոդինա ինքնավար մարզում, Սավա գետի ձախ ափին, Սրեմսկի շրջանի և Սրեմսկա-Միտրովիցա համայնքի վարչական կենտրոն։ Բնակչությունը կազմում է 39 041 մարդ (2002 թ-ի դրությամբ)։
Անտիկ աշխարհում հայտնի է եղել Սիրմի անունով, հին աշխարհի մեծ կենտրոններից մեկը և գեպիդների առաջնորդի նստավայրը, հետո անվանափոխված «Սուրբ Դիմիտրիյի կենտրոնը» (Civitas Sancti Demetrii), որտեղից 12-րդ դարում առաջացավ ժամանակակից անվանումը։ Երաշտի ժամանակ, ամբողջ ժամանակակից քաղաքը տեղադրվում է անտիկ ձիարշավարանի սահմաններում։ 1573 թվականի տվյալներով, քաղաքում եղել է 17 մզկիթ և ոչ մի եկեղեցի։ 1718-1918 թվականներին մտավ Հաբսբուրգների տիրապետության կազմում։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիքիպահստում Սրեմսկա-Միտրովիցա թեմայով կան մեդիաֆայլեր։(https://commons.wikimedia.org/wiki/Category:Sremska_Mitrovica)
Սառցե ժամանակահատված (հեռուստաշոու)

Սառցե ժամանակահատվածը ռուսական շաբաթական սպորտային և ժամանցային հեռուստատեսային սառցե շոու է, որն ի սկզբանե արտադրվել է Առաջին ալիքի կողմից, որը դադարում  է հեռարձակվել 2007 թվականից  : Ծրագրին մասնակցում են սպորտի, բալետի, թատրոնի, կինոյի, բեմի և հեռուստատեսության աստղեր։

Սառցե դարաշրջանի ծրագրի առաջին եթերաշրջանի վարողներն էին դերասան, « Աստղերը սառույցի վրա» նախագծի հաղթող Մարատ Բաշարովը և գեղասահորդ, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Իրինա Սլուցկայան ։  Հաղորդավարուհու դերում Իրինա Սլուցկայային փոխարինեց դերասանուհի Ինգեբորգա Դապկունայտեն ։
Առաջին մրցաշրջանում մրցող թիմերի մարզիչներն էին Ալեքսանդր
Ժուլինը և Իլյա Ավերբուխը ։
Ժյուրիի նախագահը ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Տատյանա Անատոլևնա Տարասովան է ։
Առաջին սեզոնի մեկնաբանը Անդրեյ Գոլովանովն է ։
Այս անունով ծրագիրը թողարկելուց հետո այն մի քանի անգամ երկարաձգվեց, կասեցվեց, դադարեցվեց և վերսկսվեց։ Բացի այդ, նմանատիպ շոուներ թողարկվել են տարբեր անուններով։  Այժմ ներկայացման    յոթերորդ եթերաշրջանն է։
Սուլտանբեկովո (գյուղ, Դյուտյուլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍուլտանբեկովոՍուլտանբեկովո (ռուս.՝ Султанбеково, բաշկիրերեն՝ Солтанбәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 159 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յարոսլավ Վրխլիցկի

Յարոսլավ Վրխլիցկի (չեխ․՝ Jaroslav Vrchlický, կեղծանունը՝ Էմիլ Ֆրիդա, փետրվարի 17, 1853(1853-02-17)[…] կամ փետրվարի 18, 1853(1853-02-18), Louny - սեպտեմբերի 9, 1912(1912-09-09)[…], Դոմաժլիցե), չեխ բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ։
Դերասանուհի, լրագրող, դրամատուրգ, բանաստեղծուհի, գրող և թարգմանչուհի Եվա Վրխլիցկայի հայրը, թարգմանիչ, թատերական քննադատ Բեդրժիխ Ֆրիդայի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Յարոսլավ Վրխլիցկին ծնվել է առևտրականի ընտանիքում։ Ավարտել է Պրահայի համալսարանը։ Տպագրվել սկսել է 1870-ական թվականների սկզբից։ «Հնագույն ասքեր» (1883), «Էպոպեայի բեկորներ» (1886), «Էպոպեայի նոր բեկորներ» (1895), «Աստվածներ և մարդիկ» (1899) և այլ բանաստեղծությունների ժողովածուներ մտել են մեկ ընդհանուր անվան տակ՝ «Մարդկության էպոպեա»։ Վրխլիցկին փորձել է փիլիսոփայորեն իմաստավորել և ցույց տալ մարդկության զարգացման պատմական ընթացքը։ Սակայն պատմական փաստերի ընտրության մեջ հայտնի էկլեկտիզմը խանգարել է բանաստեղծին իրականացնել իր վրա դրված խնդիրը։ Նրա ամենանշանավոր ստեղծագործություներից մեկը՝ «Գյուղական բալլադները», լույս է տեսել 1885 թվականին։ Վրխլիցկին չեխական պոեզիայի մեջ բերել է բանաստեղծական նոր ձևեր ու չափեր։


== Ստեղծագործություններ ==

Արձակ

Barevné střepy
Loutky
Povídky ironické a sentimentálníԼիրիկական

Z hlubin
Rok na jihu
Dědictví Tantalovo
Brevíř moderního člověka
Eklogy a písně psány ve formě dialogu
Poutí k Eldorádu
Dojmy a rozmary
Hudba v duši
Moje sonáta
Zlatý prach
Okna v bouři
Písně poutníka
Pavučiny
Korálové ostrovyԷպիկական

Zlomky epopeje
Duch a svět
Selské ballady
Nové zlomky epopeje
Kytka balad
Fresky a gobelíny
Epické básně
Perspektivy
Mythy


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Josef Václav Sládek
Կառլոս Սալսեդո

Կառլոս Խոել Սալսեդո Էռնանդես (իսպ.՝ Carlos Joel Salcedo Hernández, սեպտեմբերի 29, 1993(1993-09-29), Chicas), մեքսիկացի ֆուտբոլիստ, «Այնտրախտ»  ակումբի և Մեքսիկայի ազգային հավաքականի պաշտպան։ 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոում անցկացված Օլիմպիական խաղերի և 2018 թվականի աշխարհի առաջնության մասնակից։


== Ակումբային կարիերա ==

Սալսեդոն ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել «Գվադալախարա» ակումբի ակադեմիայում։ 2008 թվականին Էռնանդեսը հեռացել է հայրենի քաղաքից և մի որոշ ժամանակ խաղացել Տիգրես դե լա Ունիվերսիդադ Աուտոնոմա դե Նուևո-Լեոն և ամերիկյան «Ռեալ Սոլթ Լեյք» ակումբների երիտասարդական թիմերում։ 2013 թվականի մայիսի 5-ին կանադական Վանկուվեր Ուայթքեփս ակումբի դեմ խաղում Կառլոսը կատարել է իր նորամուտը MLS-ում։ Նույն թվականին Սալսեդոն դարձել է MLS-ի գավաթի և «Լամար Հանթի» գավաթի խաղարկությունների եզրափակչի մասնակից։ 2014 թվականի սեպտեմբերի 20-ին «Կոլորադո Ռեպիդզ» ակումբի դեմ խաղում Կառլոսը խփել է իր առաջին գոլը «Ռեալի» կազմում։
2015 թվականի սկզբին Կառլոսը վերադարձել է Մեքսիկա՝ պայմանագիր կնքելով «Գվադալախարա» ակումբի հետ։ Հունվարի 19-ին ՈւԱՆԼ Տիգրեսի դեմ խաղում Սալսեդոն կատարել է իր նորամուտը Մեքսիկայի առաջնությունում։ Մարտի 2-ին կայացած «Մոնտերեյ» ակումբի դեմ խաղում Կառլոսը խփել է իր առաջին գոլը թիմի կազմում։
2016 թվականին Կառլոսը վարձավճարային հիմունքներով տեղափոխվել է իտալական «Ֆիորենտինա» ակումբ։ Սեպտեմբերի 25-ին «Միլան» ակումբի դեմ խաղում Կառլոսը  կատարել է իր նորամուտը իտալական Սերիա Ա-ում։ 2017 թվականի ամռանը Սալսեդոն վարձավճարով (գնելու հնարավորությամբ) տեղափոխվել է գերմանական «Այնտրախտ» ակումբ։ Սեպտեմբերի 9-ին Մյոնխենգլադբախի «Բորուսիա» ակումբի դեմ խաղում Կառլոսը կատարել է իր նորամուտը Բունդերսլիգայում։ Մրցաշրջանի արդյուքում Կառլոսն օգնել է իր թիմին նվաճել Գերմանիայի գավաթը։


== Միջազգային կարիերա ==
2015 թվականի ապրիլի 16-ին ԱՄՆ-ի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական հանդիպման ժամանակ Սալսեդոն կատարել է իր նորամուտը Մեքսիկայի ազգային հավաքականի կազմում։
2015 թվականի ամռանը Սալսեդոն ընդգրկվել է հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու Չիլիում անցկացվող Ամերիկայի գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Չիլիի հավաքականի դեմ խաղին։
2016 թվականի ամռանը Կառլոսը Մեքսիկայի օլիմպիական հավաքականի կազմում մասնակցել է Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացվող Օլիմպիական խաղերին։ Մրցաշարի ընթացքում նա խաղացել է Գերմանիայի, Ֆիջիի  և Հարավային Կորեայի օլիմպիական հավաքականների դեմ։ Ֆիջիի հավաքականի դեմ խաղում Սալսեդոն գոլ է խփել։
2017 թվականին Սալսեդոն մասնակցել է Ռուսաստանում անցկացվող Կոնֆեդերացիաների գավաթի խաղարկությանը։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Նոր Զելանդիայի և Պորտուգալիայի ազգային հավաքականների դեմ խաղերին։
2018 թվականին Սալսեդոն ընդգրկվել է հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու աշխարհի առաջնությանը, որն անցկացվել է Ռուսաստանում։ Մրցաշարի ընթացքում նա մասնակցել է Գերմանիայի, Հարավային Կորեայի, Շվեդիայի և Բրազիլիայի հավաքականների դեմ խաղերին։


=== Գոլերը Մեքսիկայի հավաքականի (մինչև 23) կազմում ===


== Ձեռքբերումներ ==
Թիմային
 «Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտ»

Գերմանիայի գավաթի դափնեկիր՝ 2017/2018


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը mediotiempo.com կայքում Archived 2015-01-07 at the Wayback Machine.
MLS player profile
Վիճակագրությունը TransferMarkt կայքում
Սաշա Պապաց

Սաշա Պապաց (սերբ.` Saša Papac, փետրվարի 7, 1980(1980-02-07)[…], Մոստար, Հերցեգովինա-Ներետվա կանտոն), բոսնիացի նախկին ֆուտբոլիստ, եզրային պաշտպան։ Ներկայումս «Ժելեզնիչար» ֆուտբոլային ակումբի սպորտային տնօրենն է։
Իր կարիերայի ընթացքում Պապացը հանդես է եկել բոսնիական «Շիրոկի Բրիեգ»-ի, ավստրիական «Կերտեն»-ի և «Վենա»-ի կազմերում։ Ֆուտբոլիստի վերջին թիմը եղել է շոտլանդական «Ռեյնջերս»-ը։
2002-2012 թվականների ընթացքում Սաշան հանդես է եկել Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Վաղ տարիներ ===
Պապացը իր կարիերան սկսել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Պրեմիեր Լիգայում հանդես եկող «Շիրոկի Բրիեգ»-ի կազմում 2000 թվականին։ Թիմի կազմում նա մասնակցել է 14 հանդիպման և դարձել է 1 գոլի հեղինակ։
Մեկ տարի անց նա միացել է ավստրիական «Կարնտեն»-ին։ Պապացը թիմի կազմում անցկացրել է 3 մրցաշրջան, որոնց ընթացքում մասնակցել է ավելի քան 100 հանդիպման։
2004 թվականին Սաշա Պապացը տեղափոխվել է «Աուստրիա Վիեննա»։ Թիմի կազմում ֆուտբոլիստը երկու անգամ դարձել է Ավստրիայի գավաթակիր, մեկ անգամ էլ Ավստրիայի չեմպիոն։


=== «Ռեյնջերս» ===
2006 թվականի օգոստոսի 31-ին Սաշան տեղափոխվել է Շոտլանդիայի առաջնությունում հանդես եկող «Ռեյնջերս»։ Տրանսֆերն արժեցել է 450000 ֆունտ ստեռլինգ։
Իր դեբյուտը ֆուտբոլիստը նշել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 17-ին` «Հիբերնիան»-ի դեմ խաղում, որի ընթացքում նա փոխարինել է Սթիվեն Սմիթին։
2007 թվականի հունվարին` Վոլտեր Սմիթի տեղափոխությունից հետո Սաշան կորցրեց իր տեղը մեկնարկային կազմում։
2007-08 մրցաշրջանի ընթացքում ֆուտբոլիստը մասնակցել է Շոտլանդիայի գավաթի, Լիգայի գավաթի և ՈՒԵՖԱ գավաթի խաղարկությունների եզրափակիչներին։
2011 թվականի մայիսի 17-ին Սաշա պապացը երկարաձգել է իր պայմանագիրը ևս մեկ տարով։ 2012 թվականի մայիսի 4-ին Պապացը հայտնեց շոտլանդական ակումբից հեռանալու մասին։ Իսկ 2012 թվականի օգոստոսի 28-ին ֆուտբոլիստը հայտարարել է կարիերան ավարտելու մասին։


== Միջազգային կարեիրա ==
Բոսնիա և Հերցեգովինայի հավաքականի կազմում ֆուտբոլիստը իր դեբյուտը նշել է 2002 թվականի սեպտեմբերի 7-ին` Ռումինիայի հավաքականի դեմ խաղում։ Սակայն մինչև 2007 թվականի մարտը ֆուտբոլիստը չի հրավիրվել հավաքական` մարզչական շտաբի հետ ունեցած խնդիրների պատճառով։ 2008 թվականի հունվարին ֆուտբոլիստը որոշեց նորից ետ վերադառնալ հավաքական։
Վերադարձից հետո իր առաջին խաղը Սաշան անցկացրել է 2011 թվականի օգոստոսի 10-ին` մասնակցելով Սարաևոում կայացած Հունաստանի հավաքականի դեմ խաղին։


== Մարզչական կարիերա ==
2017 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Սաշա Պապացը նշանակվել է «Ժելեզնիչար ՖԱ»-ի սպորտային տնօրեն։


== Ձեռքբերումներ ==
Ավստրիայի չեմպիոն - 2005-06
Ավստրիայի գավաթակիր - 2004-05, 2005-06
Շոտլանդիայի չեմպիոն - 2009, 2010, 2011
Շոտլանդիայի գավաթակիր - 2008, 2009
Շոտլանդիայի Լիգայի գավաթակիր - 2008, 2009, 2011


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը «Ռեյնջերս ՖԱ»-ի պաշտոնական կայքում Archived 2009-07-19 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Ցուցանիշները soccerbase.com կայքում (անգլ.)
Աարոն Էկհարտ

Աարոն Էդվարդ Էկհարտ (անգլ.՝ Aaron Eckhart, մարտի 12, 1968(1968-03-12), Կուպերտինո, Սանտա Կլարա շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ և ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակի նոմինանտ։ Ինչպես գլխավոր, այնպես էլ երկրորդական դերերի դերակատար տարբեր տեսակի ֆիլմերում և մի շարք մրցանակների դափնեկիր Նիլ Բուտի «Տղամարդկանց ընկերակցությունում» («In the Company of Men», 1997 թվական) անկախ կինոնկարում։


== Կենսագրություն ==
Էկհարտը ծնվել է Կուպերտինոյում, Կալիֆորնիայի նահանգ, բանաստեղծուհու և մանկական գրող Մերի Մ. (Լոուրենս) Էկհարտի և լրատվական տեխնոլոգիաների մասնագետ Ջեյմս Կ. «Սինյորա Ջիմա» Էկհարտի ընտանիքում և հանդիսանում է երեք երեխաներից կրտսերը։ Դաստիարակություն ստացել է «Վերջին օրերի սրբեր»-ը (անգլ.՝ Latter-day Saint) եկեղեցում։ Դեռահաս ժամանակ Աարոնը ապրում էր ընտանիքի հետ սկզբից Անգլիայում, իսկ այնուհետև և Ավստրալիայում, Սիդնեյում։
Դպրոցից հետո նա երեք տարով ուղևորվում է Հավայան կղզիներ, որտեղ զբաղվում է սերֆինգով, իսկ ավելի ուշ ծառայության է անցնում «Վերջին օրերի սրբեր»-ը եկեղեցու Ֆրանսիայի և Շվեյցարիայի ներկայացուցչություններում։ Իր դերասանական կրթությունը Աարոն Էկհարտը ստացել է Բրիհեմ Յանգի համալսարանում, որն ավարտել է 1994 թվականին։ Աարոնը նշանադրված է եղել դերասանուհի Էմիլի Կլայնի հետ, սակայն նրանից բաժանվել է 1998 թվականին։
«Էրին Բրոկովիչ» («Erin Brockovich», 2000 թվական) ֆիլմի նկարահանումների համար նա հատուկ ձեռք է բերել մոտոցիկլետ, որպեսզի սովորի վարել այդ փոխադրամիջոցը։ 2006 թվականին լուրեր են տարածվում Աարոնի ռոմանտիկ կապի մասին ամերիկյան «ՇիԴեյզի» («SHeDAISY») քանթրի խմբի մեներգչուհի Քրիստին Օսբորնի հետ այն բանից հետո, երբ նա նկարահանվել է խմբի «I’m Taking The Wheel» երգի հիման վրա նկարահանված տեսահոլովակի մեջ, որտեղ նա տեսահոլովակի ամենավերջում համբուրում է Քրիստինին։
Էկհարտը նաև հանդիսանում է «Վերջին օրերի սրբեր» եկեղեցու անդամ։


== Կարիերա ==
Դեռևս ուսանող ժամանակ Աարոն Էկհարտը նկարահանվել է մորմոնական թեմայով «Աստծո ողբ» կինոնկարում։ Նա ներկայացվել է «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակի Լիամետրաժ խաղարկային կատակերգական ֆիլմի լավագույն դերասան անվանակարգում «Այստեղ ծխում են» («Thank You for Smoking») կինոնկարում իր դերակատարման համար։ Աարոն Էկհարտը կատարում է շրջանային դատախազ Հարվի Դենտի դերը, հայտնի նաև որպես Հարվի Երկերեսանի, Քրիստոֆեր Նոլանի Բեթմենի մասին եռագրության երկրորդ մասում, որը էկրանին հայտնվել է 2008 թվականին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Brief Bio at via LDS Utah Film personalities
2006 Terri Gross radio interview
Մոտեյկի

Մոտեյկի (ուկրաիներեն՝ Мотійки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոտեյկի գյուղում բնակվում էր 324 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1186 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 273,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ատենա Լուկանա

Ատենա Լուկանա (իտալերեն՝ Atena Lucana), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 2231 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 89 կմարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 25 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84030, հեռախոսային կոդ՝ 00975։


== Ծանոթագրություններ ==
(13229) Էքիոն

(13229) Էքիոն (լատ.՝ Echion), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս երկնաքարը հայտնաբերվել է 1997 թվականի նոյեմբերի 2-ին, չեխ աստղագետներ Յանա և Միլոշ Տիխայի կողմից Կլետի աստղադիտարանում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(13229) Էքիոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոնան (Այչի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոնանԿոնան (ճապ. 江南市 Կոնան-սի) քաղաք Ճապոնիայում, գտնվում է Այչի պրեֆեկտուրայի հյուսիսային մասում։ Քաղաքը հիմնադրվել է 1954 թվականի հունիսի 1-ին Կոտինո, Հոտի, Նիվա, Միյատա և Կուսաի, Հագուրի գյուղերի միավորման միջոցով։ Քաղաքը տեքստիլ և քիմիական արդյունաբերության կենտրոն է։
Քաղաքի տարածքը 30.17 կմ² է, բնակչությունը՝ 99.215 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1), բնակչության խտությունը՝ 3,288.53 մարդ/կմ²։


== Ժողովրդագրություն ==
Ճաապոնիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն, վերջին 70 տարիների ընթացքում Կոնանի բնակչությունը կայուն աճել է։


=== Կլիմա ===
Քաղաքի կլիման բնութագրվում է տաք և խոնավ ամառներով և համեմատաբար մեղմ ձմեռներով (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում Cfa): Տարեկան միջին ջերմաստիճանը 15.7 °C է։ Տարեկան միջին տեղումները 1845 մմ են, սեպտեմբերի հետ`որպես ամենաթաց ամիս։ Ջերմաստիճանն առավելագույնն է օգոստոսին՝ 28.0 °C-ի սահմաններում, իսկ հունվարին ամենացածրը՝ 4,2 °C ջերմաստիճանով։


== Կառավարություն ==
Կոնանն ունի քաղաքապետ-խորհրդի կառավարման ձև՝ ուղղակիորեն ընտրված քաղաքապետով և 22 հոգուց բաղկացած միաբնակ քաղաքային օրենսդիր մարմնով։ Քաղաքային օրենսդիր մարմնից մեկ անդամմասնակցում է Այչի պրեֆեկտուրայի ժողովին։


== Կրթություն ==
Կոնանն ունի տաս հիմնական տարրական դպրոց և հինգ հանրակրթական կրտսեր ավագ դպրոց, որը վարում է քաղաքի կառավարությունը, և երեք հանրակրթական ավագ դպրոցներ, որոնք գործում են Այչի պրեֆեկտուրայի կրթության խորհրդի կողմից։ Գոյություն ունի նաև մեկ մասնավոր կրտսեր ավագ դպրոց և մեկ մասնավոր ավագ դպրոց։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մանդալա վանք
Օնգակի տաճար (երաժշտություն)
Բուդդայի հոտեյ
Աիգի կամուրջ


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Կաղապար:Commonscat-inline
Официальный сайт(ճապոներեն)
Գեորգի Ավթանդիլով

Գեորգի Գերասիմի Ավթանդիլով (սեպտեմբերի 21, 1922(1922-09-21), Ղզլար, Kizlyarsky Otdel, Թերեքի մարզ, Խորհրդային Ռուսաստան), հայ ախտաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1965), պրոֆեսոր (1971)։ Խորհրդային Միության գիտության վաստակավոր գործիչ (1990)։ Ռուսաստանի բնական Գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1992)։ Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (1999)։ Կաբարդա-Բալկարական Ինքնավար Հանրապետության վաստակավոր բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
1951 թվականին ավարտել է Հյուսիսային Օսիայի պետական բժշկական ինստիտուտը։ 1951-1965 թվականներին եղել է Կաբարդա-Բալկարիայի գլխավոր հիվանդանոցի ախտաբանական բաժանմունքի վարիչը, 1965-1975 թվականներին՝ Մոսկվայի բժշկական գիտությունների ակադեմիայի մարդու ձևաբանության ինստիտուտի ձևաչափության ամբիոնի վարիչ, 1965-1979 թվականներին՝ Ախտաբանների համամիութենական գիտական ընկերության գլխավոր քարտուղար,
1974-1984 թվականներին՝ Խորհրդային Միության առողջապահության նախարարության գլխավոր ախտաբան-անատոմ, 1975-1990 թվականներին՝ Բժշկական կենտրոնական ինստիտուտի ախտաբանաանատոմային ամբիոնի վարիչ։ Մոսկվայի ախտաբանական միջազգային դպրոցի հիմնադիրն է։ 1992 թվականին Մեծ Բրիտանիայի և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների բժշկագիտական ընկերությունների կողմից ճանաչվել է տարվա մարդ։
Աշխատանքները վերաբերում են սիրտանոթային և կենտրոնական նյարդային համակարգերի ախտաբանության, չարորակ ուռուցքների ձևաչափության, եղանակների մշակման հարցերին։


== Մրցանակներ ==
Պավլովի անվան արծաթե մեդալ
Շվեյցերի անվան մեդալ


== Երկեր ==
Сосудистые сплетения головного мозга (морфология, функция, патология). Кабардино-Балкария, Нальчик, 1962 г.
Введение в количественную патологическую морфологию. Москва, 1980 г.
Медицинская морфометрия. Москва, 1990 г.


== Գրականություն ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики.- Ереван, 1998 г.


== Ծանոթագրություններ ==
Մինիստե (այլ կիրառումներ)

Մինիստե, կարող է վերաբերել՝

Մինիստե - գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մինիստե շրջանում
Մինիստե - շրջան Էստոնիայի Վիրումաա նահանգում
Հիսար (Տաջիկստան)

Հիսար (տաջ.՝ Ҳисор), քաղաք  հանրապետական ​​ենթակայության Տաջիկստանում՝  Խանակա գետի ( Կաֆիռնիգանի վտակ) Հիսարի ջրանցքի հատման կետում։ Մինչև 2016 թվականը՝ Հիսարի շրջանի վարչական կենտրոնը։
Հիսարն արդեն ստացել է քաղաքի կարգավիճակ՝ 1993 թվականի հունիսի 26-ին Տաջիկստանի Հանրապետության Գերագույն Խորհրդի որոշման հիման վրա, սակայն 2005 թվականին զրկվել է այդ կարգավիճակից և կրկին հայտարարվել է Ավան։


== Աշխարհագրություն ==
Հիսարը գտնվում է հանրապետության արևմտյան մասում և Հիսարյան հովտում, նախկին Հիսար շրջանի կենտրոնում, Դուշանբեից 20 կմ դեպի արևմուտք և Դուշանբեի միջազգային օդանավակայանից 30 կմ հեռավորության վրա։ Հիսարի տարածքով են հոսում Խանակա գետը և Հիսարի մեծ ջրանցքը։


== Պատմություն ==
Հիսարի հովիտը պատմական աղբյուրներից հայտնի է որպես տարածք, որի քաղաքներով անցնում էր Մեծ Մետաքսի ճանապարհի քարավան առևտրային ճանապարհը։ Մինչ արաբների արշավանքը այս տարածքում գոյություն են ունեցել Ահարոնի և Շումանի պետական ​​կազմավորումները։
Այս վայրը զրադաշտական ​​«Ավեստա» սուրբ գրքում հիշատակվում է «Շումոն» անունով։ 11-րդ դարում «Հիսար» («Гиссар») բառն առաջին անգամ գրանցվել է որպես գյուղի, թաղամասի կամ վարչական միավորի անուն։
Արաբական խալիֆայության օրոք տեղի բնակչությունն ընդունել է իսլամ։ 9-10-րդ դարերում եղել է  Սամանիների պետության կազմում։ 11-րդ դարում և 19-րդ դարի սկզբին քաղաքը մտնում էր թյուրքա-մոնղոլական պետական ​​կազմավորումների մեջ, իսկ 19-րդ և 20-րդ դարերի սկզբին՝ Բուխարա էմիրության կազմում։ Հիսարում պահպանվել են մեդրեսեն (այժմ՝ թանգարան) և Հիսար ամրոցի ավերակները։
1953 թվականին Հիսար գյուղը ստացել է քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակ։


== Անասնաբուծություն ==
Հիսարը հայտնի է իր ոչխարների հիսար ցեղատեսակով՝ « Հիսարյան ոչխար» (տաջ.՝ гӯсфанди ҳисорӣ),  մսային և ճարպային պոչի ուղղության ոչխարների տեսակներից, որն ամենամեծն է ոչխարների բոլոր մշակովի ցեղատեսակների մեջ (ոչխար)։ Ցեղատեսակը տարածված է Կենտրոնական Ասիայում, հիմնականում Տաջիկստանում։ Ոչխարն իր անունը ստացել է Հիսար լեռնաշղթայից, որը գտնվում է Տաջիկստանի արևմտյան մասում՝ լեռնային համակարգում։
Հիսարի ոչխարների ցեղատեսակը բուծվել է Հիսարի լեռնային արոտավայրերում ժողովրդական սելեկցիայի միջոցով։ Ենթադրվում է, որ Հիսարյան ոչխարերը ճարպոտ ոչխարների առանձին ցեղատեսակ են։ Այս մեկուսացումը տեղի է ունեցել այս ոչխարերի այլ ցեղատեսակներից ամբողջական մեկուսացման և այս ցեղի բուծման տարածքում հատուկ բնական պայմանների պատճառով։ Հիսարյան ոչխարը նույնիսկ ավելի մեծ է, քան, այսպես կոչված, «Լինքոլն ոչխարը», բլրի մեջ դրանք հասնում են 85 սանտիմետրի, իսկ ոչխարները՝ 80 սանտիմետրի, միջինում կրծքավանդակի խորությունը կազմում է մոտ 35 սանտիմետր։


== Բնակչություն ==
2019 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ քաղաքի բնակչությունը կազմում էր 28700 մարդ։
Ըստ ազգության.

96.0%-տաջիկներ
1,5%-  ռուսներ
0,5% - թաթարներ
2.0% - այլ ազգություններ և էթնիկ խմբերՀիսարում գործում են կենտրոնական հիվանդանոց, պոլիկլինիկա, մի շարք բուժհաստատություններ։


== Կլիմա ==
Կլիման կտրուկ ցամաքային է, տարեկան միջին տեղումները 2300 մմ-ից ավելի են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт посёлка Archived 2017-04-03 at the Wayback Machine.
1973 (երգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 1973 (այլ կիրառումներ)«1973», բրիտանացի երաժիշտ Ջեյմս Բլանտի երկրորդ ստուդիական ալբոմի՝ Lost Souls (2007)-ի սինգլ։ Երգը առաջին անգամ հանրությանն է ներկայացվել ռադիոյի եթերով 2007 թվականի հուլիսի 23-ին։ Սկսած 2007 թվականի օգոստոսի 7-ից երգը հասանելի դարձավ բոլորին։ Իսկ 2007 թվականի սեպտեմբերի 3-ին սինգլը UK Singles չարթում զբաղեցրեց առաջին հորիզոնականը։


== Թողարկում ==
Երգը թողարկվել է երեք ֆորմատներով։ CD1-ը բոլորովին նոր սինգլ է՝ «Dear Katie»։ CD2-ն ներառում է «Annie»-ի կենդանի տարբերակը, «1973»-ի տեսահոլովակը, ինչպես նաև լրացուցիչ նոր սինգլ «So Happy», որը գրվել է Ֆելիքս Հովարդի և Ջեյմս Բլանտի համագործակցության արդյունքում։ 7" Vinyl-ը (երրորդ ֆորմատը) ներառում է «So Happy»-ին։


== Երգացանկ ==


=== CD1 ===
"1973" – 4։44
"Dear Katie" – 2։20


=== CD2 ===
"1973" – 4։44
"Annie" (Live From The Garden Shed) – 3։26
"So Happy" – 3։36
"1973" (Video) – 3։58


=== 7" vinyl ===
"1973" – 4։44
"So Happy" – 3։36


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Հակոբյանց վանք

Սուրբ Հակոբյանց եկեղեցի, իսկական անվանումը Սրբոց Յակովբեանց Վանք Հայոց, Երուսաղեմի գլխավոր հայկական եկեղեցին է։ Կառուցվել է 12-րդ դարում և նվիրված է Հակոբին՝ Երուսաղեմի առաջին պատրիարքին։
Գտնվում է Երուսաղեմի հարավարևմտյան մասում, Սիոն լեռան բարձունքում։ Սկսել է գործել 5-րդ դարից, երբ հայ եկեղեցին հակադրվել է քաղկեդոնականությանը։ 7-րդ դարի արաբները միաբանության առաջնորդին (վանահորը) տվել են Երուսաղեմի հունաց պատրիարքին հավասար իրավունքներ և միաբանությունը դարձել է պատրիարքական աթոռ՝ տնօրինելով հայ համայնքի, վանքերի և եկեղեցիների իրավունքներն ու գործերը։ Նրա մատենադարանում պահվում են շուրջ 4000 ձեռագիր մատյան, դիվանագիտական փաստաթղթեր, հրովարտակներ, իսկ գանձատանը՝ հայ, մեծ մասամբ կիլիկյան, վարպետների պատրաստած ոսկյա, արծաթյա, փայտյա իրեր, ձեռագրակազմեր, կանթեղներ, վարդապետական և եպիսկոպոսական գավազաններ, այդ թվում՝ Հեթում թագավորի մականը, ձեռագործության հազվագյուտ նմուշներ։ Այստեղ է գտնվում Թորոս Ռոսլինի նկարազարդած ձեռագրերի ստվար մասը։
1833 թվականին հիմնադրվել է տպարանը։ Տպագրվել են հայագիտական, բանասիրական աշխատություններ։ 1843 թվականից գործում է հոգևոր ճեմարանը, որը հայտնի է «ժառանգավորաց վարժարան» անվամբ (հիմնադիր՝ Զաքարիա պատրիարք)։ 1850 թվականից Երուսաղեմաբնակ հայ երեխաների համար հիմնվել է «Թարգմաևչաց վարժարան»-ը։ 1866 թվականից լույս է տեսևում «Սիոն» հանդեսը։
Վանքը իր պատրիարքական աթոռով գործում է ցայսօր։


== Պատմություն ==
Ըստ ավանդության, եկեղեցին կառուցվել է սուրբ Հակոբի սպանության տեղում։ Նախապես այստեղ գտնվել է բյուզանդական եկեղեցի։ 18-րդ դարում եկեղեցին վերանորոգվել է։
Բացի եկեղեցական արարողություններից, եկեղեցու մետրանոց պատերի շնորհիվ, այն երբեմն օգտագործվել է որպես ապաստարան տեղի հայ համայնքի համար։ Վերջին անգամ այդպես եղավ 1948 թ-ին՝ քաղաքի ռմբակոծման ժամանակ, երբ այստեղ ապաստան էին գտել քաղաքի մոտ 1000 հայ։


== Ճարտարապետություն ==
Արևմտյան հատվածում կա հիանալի զարդարված, 17-րդ դարի փայտյա դուռ։ Եկեղեցում է նաև գտնվում 94-րդ Երուսաղեմի հայոց պատրիարքի` Կյուրեղ Իսրայելյանի և Սալահ ադ Դինի ժամանակակցի` Աբրահամի գերեզմանները։
Եկեղեցու մոտ կա երեք փոքր զանգակատուն։ Առաջինում թաղված է 4-րդ դարի Երուսաղեմի պատրիարքը՝ Մակարիան, իսկ երրորդ զանգակատունը գտնվում է Հակոբի թաղման վայրում։
Եկեղեցում գտնվում է երեք զոհասեղան, որոնցից կենտրոնականը նվիրված է Հակոբին, աջը - Հովհաննես Մկրտչին, իսկ ձախը - Մարիամ Աստվածածնին։ Զոհասեղանից ոչ հեռու գտնվում է աթոռ-գահ - ավելի համեստ զարդարվածը՝ Պատրիարքի համար, իսկ ավելի լավ զարդարվածը՝ անձամբ Հակոբին։


== Պատկերներ ==

		
		
		
		
Եկեղեցու հայկական խաչասալերը
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Հակոբյանց եկեղեցի Archived 2010-06-23 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Գեղամա սարահարթ

Գեղամա սարահարթ, սարահարթ Հայաստանում, Գեղամա լեռնաշղթայի բարձրադիր մասում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հասմիկ Հասրաթյան

Հասմիկ Աշոտի Հասրաթյան (սեպտեմբերի 30, 1952(1952-09-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բժիշկ, ֆիզիոլոգ։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1998), պրոֆեսոր (1999)։
Համաճարակաբան, իմունաբան Արփիկ Հասրաթյանի քույրը։


== Կենսագրություն ==
Հասմիկ Հասրաթյանը ծնվել է 1952 թվականին Երևանում։ 1960-1970 թվականներին ավարտել է Երևանի Կամոյի անվան N76 միջնակարգ դպրոցը։ 1977 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1977-1980 թվականներին եղել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի ասպիրանտ։
1981 թվականից աշխատում է Երևանի պետական բժշկական համալսարանում, 1999 թվականից՝ դեղագիտական ֆակուլտետի դեկան։
Աշխատանքները վերաբերում են հարվանագեղձեր-պարաթհորմոն-կալցիում համակարգին՝ հիպոթալամո-նյարդահիպոֆիզային համակարգի գործունեության մեջ։
Հասմիկ Հասրաթյանը ունի մոտ 70 գիտական աշխատանքներ, հանդիսանում է հայերեն և ռուսերեն լեզուներով ֆիզիոլոգիայի դասագրքերի համահեղինակ, 4 մեթոդական ձեռնարկների համահեղինակ, ունի մենագրություն, իր ղեկավարությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական ատենախոսություն։


== Անդամակցություն ==
Հայաստանի ֆիզիոլոգների ընկերության անդամ։
Ուղեղի հետազոտման միջազգային կազմակերպություն (IBRO) անդամ։


== Պարգևներ ==
ԵՊԲՀ «Ոսկե մեդալ» (2000)։
ԵՊԲՀ-ի շքանշանով (2005)։
ԵՊԲՀ «Ոսկե մեդալ» (2010)։
2010 թվականին պարգևատրվել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության բարձրագույն պարգևով «Ոսկե հուշամեդալ։


== Ծանոթագրություններ ==