armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սթիվ Աոկի

Սթիվեն Հիրոյուկի Աոկի (անգլ.՝ Steven Hiroyuki Aoki, ճապ.՝ スティーヴン・ヒロユキ・アオキ, նոյեմբերի 30, 1977(1977-11-30), Մայամի, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), ճապոնացի-ամերիկացի դիջեյ, հանդիսանում է «Dim Mark
Records» լեյբլի գործադիր տնօրեն։


== Կենսագրություն ==
Սթիվ Աոկին ծնվել է Մայամիում և մեծացել է Կալիֆորնիայում։ Նա Ռոքի Աոկիի և Շիզուրու Կոբայաշիի 3-րդ զավակն է։ Նրա հայրը՝ Ռոքի Աոկին նախկինում եղել է նախկին ճապոնական ըմբշամարտի չեմպիոն։ Սթիվ Աոկին սովորել է Կալիֆորնիայի Սանտա-Բարբառա համալսարանում, և ստացել է 2 դիպլոմ։ Նա սկսել է մի շարք անդերգրաունդ համերգներից, սկզբում իր տանը, ապա իր սեփական առանձնատանը։


== Երաժշտական կարիերա ==
Աոկին աշխատում է Dim Mark Records-ում։ Վերջին տարիներին էլեկտրոնային և հաուս երաժշտությունը ղեկավարել են հայտնի MSTRKRFT, Klaxons, Scanners, Whitey, The Bloody Beetroots և Mystery Jets։
Աոկին DJ է։ Նա համագործակցել է Լոս Անջելեսի Blake Miller խմբի հետ և ստեղծել մի շարք ռեմիքսներ։
Միլլեր և Աոկի դուետը աշխատում են "Weird Science" (Խորհրդավոր գիտություն) մականվան ներքո։ Նա նաև եղել է բազմաթիվ մեծ խմբերում, այդ թվում This Machine Kills ( որը թողարկել է ալբոմ Ebullition Records-ի հիման վրա), Esperanza, և The Fire Next Time։

2006 թվականի մայիսին, Աոկին դարձավ MC5-ի բասսիստ Michael Davis-ի Music Is Revolution Foundation կազմակերպության անդամ։
Աոկիի միքսային ալբոմը ՝ Pillowface and His Airplane Chronicles թողարկվել է 2008 թվականի հունվարին։ Նա ուներ հիմնական միքս, որը հնչում էր Բի-բի-սի Ռադիո 1-ով 2008 թվականի օգոստոսի 2-ին և ևս մեկ անգամ՝ 2012 թվականի հոկտեմբերի 27-ին։
Աոկին ռեմիքսել է տարբեր արտիստների և խմբերի երգերը, ինչպիսիք են ՝ Jackson 5-ը, Drake-ը, Kanye West-ը, Eminem-ը, Lil Wayne-ը, Mike Posner-ը, Girls Generation-ը, All American Rejects-ը, Refused-ը, The Killers-ը, Bassnectar-ը, Lenny Kravitz-ը, Bloc Party-ն, Snoop Dogg-ը, Robin Thicke-ը, S.P.A.-ն, Kid Cudi-ն, Fërnando Oviedo-ն, Chester French-ը and Peaches-ը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Dim Mak ձայնագրությունները
Որմնադիրների փողոց (Երևան)

Որմնադիրների փողոց, փողոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Գլինկայի փողոցից, Սարի թաղի 1-ին փողոցի վերջով հասնում Սարի թաղի հարավարևմտյան լանջ։


== Հատվող փողոցներ ==
Որմնադիրների փողոցի 1-ին նրբանցք
Սարի թաղի 1-ին փողոց
Որմնադիրների փողոցի 2-րդ նրբանցք


== Տես նաև ==
Երևանի փողոցների ցանկ
Երևանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Պավել Անանիկյան

Պավել Պետրոսի Անանիկյան (մայիսի 7, 1930(1930-05-07), Երևան, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 3, 2018(2018-12-03), Երևան, Հայաստան), հայ բժիշկ, վիրաբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1970)։ Հայաստանի նկարիչների, գրողների միության անդամ։ ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ։ Բժշկական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ։ Եղել է Հայաստանի վիրաբուժական գիտությունների ակադեմիայի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժա-պրոֆիլակտիկայի ֆակուլտետը։ Անանիկյանի ուսուցիչներն են եղել վիրաբույժներ Իվան Գևորգյանը, Ս. Գալստյանը։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է Կենտրոնական հանրապետական հիվանդանոցում, եղել է վիրաբուժական բաժնի վարիչ։ 1963 թվականից աշխատել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի ընդհանուր վիրաբուժության ամբիոնում։ 1976-2000 թվականներին եղել է ամբիոնի վարիչ, 1976-1998 թվականներին՝ Երևանի գլխավոր վիրաբույժ, «Երկիր Նաիրի» հասարակական բարեգործական ասոցացիայի նախագահ։
1988 թվականից եղել է Կրծքասրտային վիրաբույժների եվրոպական ընկերակցության անդամ, 1968 թվականից՝ ԽՍՀՄ ԲՈՀ Վիրաբույժների մասնագիտացված խորհրդի անդամ, բժշկական գիտությունների ակադեմիայի իսկական անդամ, Ռուսական բժշկա-տեխնիկական ակադեմիայի իսկական անդամ, Էկոլոգիայի և անվտանգության միջազգային ակադեմիայի իսկական անդամ, Հայաստանի նկարիչների միության անդամ, Հայաստանի գրողների միության պատվավոր անդամ։


== Ստեղծագործություններ և ճանաչում ==
Աշխատանքները վերաբերում են սիրտանոթային վիրաբուժությանը։ Մշակել է ստամոքս-տասներկումատնյա աղիքային արյունահոսությունների բուժման եղանակներ, ինչպես նաև պարբերական հիվանդության, լեղապարկի բորբոքման ախտորոշման, կլինիկայի, վիրաբուժության հարցերը։ Առաջարկել է լեղապարկի սուր և քրոնիկ. բորբոքման բուժման միասնական եղանակ։ Անանիկյանը համարվում է ՀԽՍՀ-ում անոթային վիրաբուժության հիմնադիրներից։ Հեղինակ է շուրջ 500 հրատարակումների, 13 մենագրության և 3 դասագրքի։


== Պարգևներ ==
ՀՀ Մխիթար Հերացու մեդալ
Մոսկովյան Մանեժի խոշոր Համախորհրդային ցուցահանդեսի դիպլոմ
ՀՀ գիտության վաստակավոր գործիչ


== Մեջբերումներ Պավել Անանիկյանից ==


== Բժիշկ-նկարիչ ==
Նկարել է փոքր հասակից, ավելի լրջորեն նկարչությանը մոտեցել է 50 տարեկան հասակում։ Որպես ինքնուս նկարիչ ստեղծել է դիմանկարներ, Արարատ լեռը։ Նրա նկարները ցուցադրվել են Տաշքենդում՝ ԱՊՀ երկրների նկարիչների ցուցասրահում։ Անանիկյանի նկարների հավաքածուն հրատարակվել է մեծ տպաքանակով։


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Էլմիրա Գևորգյան, նյարդախտաբան, ՀՀ վաստակավոր բժիշկ
Դուստրը՝ Անահիտ Գևորգյան, հոգեբույժ
Անահիտի դուստրը՝ Աննան, հոգեբույժ է
Որդին՝ վիրաբույժ Պետրոս Անանիկյան
Պետրոսի որդին՝ Պավել Անանիկյան կրտսերը, բժիշկ-իրավաբան


== Երկեր ==
Լիմֆոգրաֆիան ստորին վերջույթների երակային հիվանդությունների ախտորոշման և բուժման մեջ, Ե., 1982 (համահեղինակ)։
Վիրաբույժի զրույցներ, Ե., 1988:
Ապենդիցիտ, Ե., 1998:
Аортоартериография в диагностике атеросклероза брюшной аорты и ее ветвей, Е. 1966 (համահեղինակ).


== Գրականություն ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с.
Ноев Ковчег. Информационно-аналитическая газета армянской диаспоры стран СНГ. N 6 (64) Июль 2003 года; N 8 (66) Сентябрь 2003 года.


== Ծանոթագրություններ ==
Լևոն Խեչոյան

վեպ և պատմվածք
Լևոն Վանիկի Խեչոյան (դեկտեմբերի 8, 1955(1955-12-08), Բարալեթ, Ախալքալաքի շրջան, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հունվարի 8, 2014(2014-01-08), Երևան, Հայաստան), հայ արձակագիր, ազատամարտիկ։


== Կենսագրություն ==
1983 թվականին ավարտել է Գյումրու Մ. Նալբանդյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1987 թվականից ապրել է Հրազդան քաղաքում։ 1988 թվականից նրա ստեղծագործությունները սկսում են տպագրվել հանրապետական մամուլում։ Անդրանիկ ժողովածուն լույս է տեսել 1991 թվականին՝ «Խնկի ծառեր» վերնագրով։ 1995 թվականին լույս է տեսել «Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի» պատմավեպը, որը թարգմանվել է ռուսերեն։
Վերջին՝ «Մհերի դռան գիրքը» լույս է տեսել գրողի մահից մեկ շաբաթ անց՝ 2014 թվականի հունվարի 15-ին։ Մասնակցել է Արցախյան պատերազմին։
Լևոն Խեչոյանի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն, անգլերեն, իսպաներեն, գերմաներեն և այլ լեզուներով։ Խեչոյանի ստեղծագործություններում անընդհատ նկատվում է հայերի կողմից 20-րդ դարում վերապրած ողբերգությունների հիշատակը՝ սկսած 1915 թվականի եղեռնից մինչև Սպիտակի երկրաշարժը և 90-ականների պատերազմները, սակայն բացակայում են առասպելականացումը և հերոսացումը՝ փոխարեն առկա է խորը վիշտը։


== Մրցանակներ ==
1999 թ. «Սև գիրք, ծանր բզեզ» վեպի համար արժանացել է Հայաստանի պետական «Ոսկե եղեգն» մրցանակի։
2004 թվականին պարգևատրվել է  «К 100-летию М.А. Шолохова» հուշամեդալով։
2006 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ստացել է Թէքէեան Մշակութային միության «Հայկաշէն  Ուզունեան» Գրական մրցանակը` «Հունիսի հինգը և վեցը» գրքի համար։ 
2013 թվականին Հայաստանի Նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով, սակայն հրաժարվել է ստանալ մեդալը, նշելով՝ «Ես շնորհակալ եմ վստահության համար, սակայն երբ մեր երկրում այս չափի է հասել արտագաղթի ծավալները, ու դրան զուգահեռ՝ սոցիալական ծանր պայմաններին չդիմանալով՝ իմ ազատամարտիկ եղբայրներն այսօր նստացույց են անում,  ես այդ մեդալն ընդունել չեմ կարող»։


== Երկերի մատենագիտություն ==
Խնկի ծառեր (պատմվածքներ), Երևան, 1991, 168 էջ։
Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի, Երևան, 1995, 272 էջ։
Սև գիրք, ծանր բզեզ, Երևան, 1999, 200 էջ։
Տան պահապան հրեշտակը (հեքիաթներ), Երևան, 2002, 64 էջ։
Երրորդ որդին։ Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի, Երևան, 2002, 340 էջ։
Հունիսի հինգը և վեցը, Երևան, 2002, 152 էջ։
Հողի դողը, Անթիլիաս, 2003, 233 էջ։
Երրորդ որդին, Երևան, 2004։
Ձայներ և տեսիլքներ, Երևան, 2006, 232 էջ։
Փուշը, հայր, փուշը, Երևան, 2011, 352 էջ։
Պատմվածքներ, Երևան, 2013, 232 էջ։ [1]
Արշակ արքա, Դրաստամատ ներքինի, Երևան, 2013, 264 էջ։
Մհերի դռան գիրքը, Երևան, 2014, 396 էջ։
«Оливковая ветвь», Ուկրաինա, 2000։
«Знойный день» Մոսկվա, 2004։
«Black Book, Weighty Bug», Լոնդոն, 2008։
«Ладанові дерева», Ուկրաինա, 2012, (Անուշավան Մեսրոպյանի թարգ.):
Սև գիրք, ծանր բզեզ, Երևան, 2017, 240 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Վաչագան Գրիգորյան, Լևոն Խեչոյանի ստեղծագործությունը, Ե., 2019, 430 էջ։


== Արտաքին հղումներ ==
Լևոն Խեչոյանին նվիրված կայք
Լևոն Խեչոյանին նվիրված Յութուբյան էջ
Լևոն Խեչոյանը Էյ Վի Փրոդաքշն կայքում
Լևոն Խեչոյանի ստեղծագործությունները grapaharan.org կայքում
Սասուն ջոկատի անդամ ժամանակ տրված հարցազրույց
Ռիմ Աբու Հասան

Ռիմ Աբու Հասան (), հորդանանցի քաղաքական գործիչ և կառավարության ղեկավար-նախարար։


== Կենսագրություն ==
Ռիմ Աբու Հասանը 1985 թվականին ավարտել է Հորդանանի համալսարանը՝ ստանալով Իրավագիտության բակալավրի աստիճան։ 1986 թվականին Լոնդոնի համալսարանի տնտեսագիտական դպրոցում ստացել է Իրավագիտության մագիստրոսի գիտական աստիճան։ 1987-1988 թվականներին Հարվարդի համալսարանի իրավագիտության դպրոցում եղել է ապացույցների իրավունքի այցելու-հետազոտող։ Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Կարիերա ==
Ռիմ Աբու Հասանը 1992 թվականին զբաղվել է Հորդանանում կանանց և երեխաների իրավունքների վերաբերյալ օրենքի նախագծմամբ։ Նա 2002 թվականին եղել է Հորդանանում առաջին բարեփոխումների նախաձեռնության անդամ, իսկ 2005 թվականին՝ Հորդանանի խորհրդարանի օրենսդրության և արդարադատության ենթահանձնաժողովի անդամ։ 2006 թվականին մասնակցել է Հորդանանի միասնական բարեփոխումների ֆորումին։ 2006-2008 թվականներին աշխատել է որպես Արդարադատության նախարարի խորհրդական։ Հիմնադրել է Հորդանանում կանանց միջազգային ֆորում և 2006-ից 2008 թվականները զբաղեցրել է նրա նախագահի պաշտոնը։ Նա 2011 թվականի մայիսին դարձել է Մարդու իրավունքների ազգային կենտրոնի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։ 2013 թվականին նշանակվել է սոցիալական զարգացման նախարար։ Նա խոսել է Հորդանանի սահմանադրության 308 հոդվածի չեղարկման մասին, որն ամուսնության դեպքում բռնաբարողին ազատում է պատասխանատվությունից։ Նա կողմնակից է եղել օրենքի փոփոխությանը, որը բացառում է բռնաբարությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Անջեյ Խիրա

Անջեյ Խիրա (լեհ․՝ Andrzej Chyra, օգոստոսի 27, 1964(1964-08-27), Gryfów Śląski, Lwówek Śląski County, Ներքինսիլեզյան վոյեվոդություն, Լեհաստան), լեհ դերասան ու ռեժիսոր ·, լեհական և եվրոպական կինոակադեմիաների անդամ։ Արժանացել է մի շարք կինոմրցանակների, լեհական մշակույթին մատուցած ծառայությունների համար 2015 թվականին պարգևատրվել է Gloria Artis արծաթե մեդալով։


== Կենսագրություն ==
1987 թվականին ավարտել է Վարշավայի թատերական բարձրագույն դպրոցի դերասանական, 1994 թվականին՝ ռեժիսորական բաժինը։
Կինոյում առաջին անգամ հանդես է եկել 1993 թվականին՝ ռեժիսոր Ռադոսլավ Պիվովարսկու Զգացմունքների հերթագայությունը ֆիլմում կատարելով Բենվոլիոյի դերը։ Դերասանին լայն ճանաչում ու համբավ բերած առաջին խոշոր աշխատանքը եղել է Գերարդ Նովակի դերի կատարումը 1999 թվականին ռեժիսոր Քշիշտոֆ Կրաուզեի նկարահանած Պարտքը (Dług) ֆիլմում, ինչի համար արժանացել է Գդինիայի կինոփառատոնի մրցանակին «Լավագույն դերասան» անվանակարգում։ Այդ հաջողությունը կրկնվել է 2005 թվականին․ այս անգամ նա մրցանակն ստացել է Հավաքորդը (Komornik) կինոնկարի գլխավոր հերոսի կերպարը տպավորիչ կերպով մարմնավորելու համար։ 2006 թվականին դարձյալ «Լավագույն դերասան» անվանակարգում մրցանակի է առաջադրվել Բոլորս Քրիստոսներ ենք ֆիլմում իր դերակատարման համար։ Լեհական այդ հեղինակավոր կինոմրցանակը նրան մեկ անգամ ևս շնորհվել է Մալգոժատա Շումովսկայի «Սիրիր և արա ինչ ուզում ես» ֆիլմի գլխավոր հերոսին կերպավորելու համար ·։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կինո ===


=== Հեռուստատեսություն ===
1996 – Bar "Atlantic"
1996 – Honor dla niezaawansowanych
1997 – Boża podszewka
1997 – Zaklęta
1998 – Miodowe lata
2000–2001 – Miasteczko
2000 – Twarze i maski
2002 – Przedwiośnie
2002 – Wiedźmin
2003–2005 – Defekt
2003 – Zaginiona
2004–2005 – Oficer
2006 – Oficerowie
2006 – S@motność w sieci
2007 – Cztery poziomo
2022 – Կրակովի հրեշները
2023 – Աղջիկն ու աստղագնացը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անջեյ Խիրա Internet Movie Database կայքում
Andrzej Chyra at the Film Polski
Andrzej Chyra at culture.pl
Անիշկոլդաղ

Անիշկոլդաղ, լեռ Թուրքիայում, Կորդվաց լեռներում, բարձրությունը 3068 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժան Օդուտան

Ժան Օդուտան (ֆր.՝ Jean Odoutan, 1965),  բենինցի կատակերգու դերասան, կինոռեժիսոր, կոմպոզիտոր, սցենարիստ, պրոդյուսեր։ Վիդայի Quintessence միջազգային կինոփառատոնի (Festival Internacional de Cine Quintessence de Ouidah) հիմնադիրն է։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1965 թվականին, Բենինի խոշորագույն քաղաք Կոտոնուում, պատանեկությունն անցկացրել Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում , որտեղ էլ որոշ ժամանակ անց ներգրավվել է կինոարտադրությունում։


== Գործունեություն ==
Օդուտանը բազմաթիվ ֆիլմերի ստեղծմանն է մասնակցել՝ հանդես գալով մերթ որպես ռեժիսոր, մերթ՝ դերասան կամ պրոդյուսեր, երբեմն էլ համատեղելով երկու-երեք կինոմասնագիտություն։ Նրա մասնակցությամբ ֆիլմերից շատերը ջերմորեն են ընդունվել թե՛ արվեստասեր հասարակության և թե՛ կինոքննադատության կողմից, ու նա հաճախ տեղ է գտել կինոփառատոների հրավիրյալ պատվավոր հյուրերի շարքում։ 
Ժան Օդուտանի առաջին լիամետրաժ գեղարվեստական կինոնկարը՝ Barbecue Pejo-ն, ընտրվել ու դարձել է աֆրիկյան, եվրոպական, ամերիկյան մի շարք կինոփառատոների մասնակից, իսկ դրա գլխավոր հերոսուհու կերպարը մարմնավորած Լորենտինա Միլեբոն Մարոկկոյի Խուրիգբա քաղաքում անցկացված կինոփառատոնում ճանաչվել է լավագույն կինոդերասանուհի ու արժանացել համապատասխան մրցանակի։
2003 թվականին Ժան Օդուտանը բենինյան Վիդա քաղաքում հիմնել է Quintessence անվանումը կրող միջազգային կինոփառատոնը (Quintessence International Film Festival of Ouidah), որն անց է կացվում յուրաքանչյուր տարի, աշխարհի տարբեր մայրցամաքներում ստեղծված ընտրյալ ֆիլմերի մասնակցությամբ։


== Ֆիլմագրություն ==
Kalamazo - la passion du foot (1992)
Palabres d ' immeasurable antelopes and Katangese zebus at the foot of the HLM (1993)
Méli-Mélo at the squatt-place (1993)
Tanti Cotonou - Mama Benz (1993)
Le Nègre distinguished (1994)
Antidote (1995)
Black Filmmaker / Սև կինոռեժիսորը (1997)
Barbeque-Pejo (1999, ռեժիսոր)
Dijb (2000, ռեժիսոր և սցենարիստ)
Mama Aloko (2002)
The King of Big Behind (2002)
The Door of No Return (2002)
La Valse des gros derrières (2004, ռեժիսոր և սցենարիստ)
Pim-Pim Tché / Toast de vie (2010)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ժան Օդուտան Internet Movie Database կայքում
Մեժբրոդի

Մեժբրոդի (ուկրաիներեն՝ Міжброди), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մեժբրոդի գյուղում բնակվում էր 304 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ախավանց

Ախավանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լինցի տորթ

Լինցի տորթ կամ Լինցի տարտ (գերմ.՝ Linzer Torte, Linzertorte), ուրիշ անվանումներ՝ տորթ «Լինց», նուշով տորթ, ավստրիական թխվածք կամ կարկանդակ ջեմով, հիմքում ընկած է փխրուն ալյուր և նուշի յուղ։ Տորթի առանձնահատկությունն այն է, որ այն ծածկվում է խմորե բարակ «ցանցով»։
Լինցի տորթն իր անվանումը ստացել էի պատիվ ավստրիական Լինց քաղաքի և համարվում է ամենատարածված ավստրալիական տորթն ամբողջ աշխարհում։ Դրա արտադրությունը սկսել է Իոգան Կոնրադ Ֆոգելը (գերմ.՝ Johann Konrad Vogel) (1796-1883), ստանալով համաշխարհային ճանաչում։ Երկար ժամանակ ամենատարածվածը 1696 թվականի վիեննական բաղադրատոմսն է։


== Տես նաև ==
Լինցի աչք
Հայոց ձորի դաշտ

Հայոց Ձորի դաշտ, դաշտ Հայկական լեռնաշխարհում, Վանա լճի գոգավորությունում։ Լճի հարավարևելյան ափից տարածվում է դեպի արևելյան և զբաղեցնում մոտ 260 կմ2 տարածք։ Գրաբենային ծագման դարավանդային հարթավայր է՝ ծածկված լճագետային նստվածքներով։ Հյուսիսով հոսում է Խոշաբ գետը։ Կլիման ցամաքային է։ Բնորոշ է տափաստանային և մարգագետնային բուսածածկույթը։
Կատանայի գավառ

Կատանայի գավառ (արաբ․՝ منطقة قطنا‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության գավառի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ռիֆ Դիմաշկի մարզի 10 գավառներից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Կատանա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառը ունի 207,245 բնակչություն։ Տարածք կազմում է 995.48 քառ. կմ։
Կատանայի գավառը բաղկացած է 3 շրջաններից՝

Կատանայի շրջան (արաբ․՝ ناحية قطنا‎‎), կենտրոն՝ Կատանա, բնակչություն 146,344
Բեյթ Ջենի շրջան  (արաբ․՝ ناحية بيت جن‎‎), կենտրոն՝ Բեյթ Ջեն, բնակչություն 15,668
Սասայի շրջան (արաբ․՝ ناحية سعسع‎‎), կենտրոն՝ Սասա, բնակչություն 45,233


== Ծանոթագրություններ ==
1595

1595 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 1595 թվականն է, 
XVI դարի 95-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Թանգարան Վիթե

Թանգարան Վիթե (անգլ.՝ Witte Museum), թանգարան ԱՄՆ-ի Տեխաս նահանգի Սան Անտոնիո քաղաքում։ Գտնվում է Midtown Brackenridge քաղաքային շրջանի Սան Անտոնինո գետի ափին գտնվող Brackenridge Park  զբոսայգու սերտ հարևանությամբ։


== Պատմություն ==
Թանգարանը հիմնադրվել է 1926 թվականին San Antonio Museum Association կազմակերպության կանոնադրության համաձայն և նվիրված է Հարավային Տեխասի բնական պատմությանն ու  գիտությանը։ Թանգարանի մշտական հավաքածուի մեջ են մտնում շատ գտածոներ և արվեստի նկարներ, մանագործվածքի արտադրանք,  Hertzberg Circus Collection համաշխարհային ճանաչում ունեցող հավաքածուները, դինոզավրերի ոսկորներ, քարանձավային պատկերներ, Տեխասի վայրի բնության տրամանկարներ։ Թանգարանը անվանվել է Սան Անտոնինոյի գործարարներից մեկի՝ Ալֆրեդ Վիթեի անունով, որը թանգարանի ստեղծման համար քաղաքին է կտակել  65000 դոլլար։ Թանգարանի առաջին տնօրենն է եղել Էլեն Շուլցը։
Թանգարանի վերջին փոփոխություններից է Robert J. and Helen C. Kleberg South Texas Heritage Center-ի հաշվին նրա մակերեսի մեծացումը 20000 քառակուսի ֆուտով (նախատեսված է նորացված թանգարանային տեխնոլոգիաներով ցուցահանդեսների և հանրային միջոցառումների անցկացման համար)։
Տեխասի 41-րդ նահանգապետ Դոլֆ Բրիսկոն մասնակցել է նահանգի բարեգործական համագործակցություններին և մի քանի միլիոն դոլլար է նվիրաբերել Տեխասի տարբեր հաստատություններին, որոնք հիմնականում կենտրոնացած են Սան Անտոնիոյում։ Այսպես, 2006 թվականին նա նշանակալից նվեր է արել Վիթե թանգարանին և պատկերասրահին, որտեղ կան հատուկ երեխաների համար նախատեսված ցուցանմուշներ։

Թանգարանի տարածքում գտնվող շինություններ
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Թանգարան Վիթե (անգլ.)
(6155) Յոկոսուգանո

(6155) Յոկոսուգանո (անգլ.՝ Yokosugano), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 11-ին Տոշիրո Նոմուրայի և Կոյո Կավանիշիի կողմից Մինամի-Օդայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,527985 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0751 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9809 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1468,12 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,245212 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6155) Յոկոսուգանո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Օրչանո դի Պեզարո

Օրչանո դի Պեզարո (իտալերեն՝ Orciano di Pesaro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 2210 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 93 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 24 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61038։ Հեռախոսային կոդ՝ 0721։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 0721 97424
Էլ-փոստ։ comune.orciano@provincia.ps.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.orciano.pu.it/


== Քույր քաղաքներ ==
Ֆրեյմինգ Մերլեբակ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լեյլա Եղիազարյան

Լեյլա Եղիազարյան (20-րդ դար), խորհրդային հայ դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Երևանի Հ․ Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մուտնայա (գետ, թափվում է Կրոնոցկի ծոց)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մուտնայա (այլ կիրառումներ)Մուտնայա (ռուս.՝ Мутная), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 35 կմ է։ Հոսում է Ելիզովսկի շրջան ում և Կամչատսկի երկրամասում։ Թափվում է Խաղաղ օվկիանոս։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19070000212120000020526
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լեշամուգե

Լեշամուգե (վրաց.՝ ლეშამუგე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Ծալենջիխայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 360 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծալենջիխայից հեռու է 19 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 276 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոս Յոլ

Կոս Յոլ (ռուս.՝ Кос-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պիվ Յու գետի ձախ ափից 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000015784
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001578
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Հարսնախոտ

Բոջոջ, բշտի դեղ (լատ.՝ Physalis alkekengi), մորմազգիների ընտանիքին պատկանող բազմամյա խոտաբույս։


== Նկարագրություն ==
Հորիզոնական սողացող կոճղարմատով, ճյուղավոր, 25-60 սմ բարձրությամբ ցողունով, գեղազարդային բազմամյա խոտաբույս է։ Ձվաձև կոթունավոր և ամբողջաեզր տերևները դասավորված են հերթադիր, հակադիր կամ փնջաձև։ Առանձին, կախվող հնգանդամ ծաղիկներն աճում են վերին տերևների անութներից։ Ծաղիկների պսակը սպիտակավուն-կանաչավուն է, իսկ բաժակը՝ զանգակաձև։ Պտղակալման ընթացքում, բշտաձև փքված, վառ կարմիր գույնով բաժակի ներսում առաջանում է կախվող պտղակոթով, բազմաթիվ սպիտակ սերմերով, երկբույն, գնդաձև, հյութալի և նարնջագույն հատապտուղը։


== Տարածվածություն ==
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների թփուտներում, խոնավ ստվերոտ անտառներում։ Աճում է Սյունիքի, Տավուշի, Վայոց ձորի, Լոռու մարզերում և այլուր։ Հայտնի է 100-120 տեսակ, որոնցից սովորական հարսնախոտը տարածված է Հայաստանում։


== Նշանակություն ==
Հասուն պտուղներն օգտագործվում են երիկամների և միզապարկի քարային հիվանդության, միզասեռային օրգանների բորբոքումների բուժման նպատակով, որպես միզամուղ միջոց՝ ջրգողության, հոդատապի, ռևմատիզմի դեպքերում։ Բույսի վերգետնյա մասն ու պտղի ծածկոցը (վերափոխված բաժակը) թունավոր են, այդ պատճառով հարսնախոտի պտուղները զգուշությամբ են օգտագործում։ Օգտագործում են նաև չորացրած պտուղները, հյութը և պտուղների եփուկը։ Պտուղների հյութը որպես արտաքին կիրառման միջոց օգտագործում են որքինի բուժման համար։ Բույսը պարունակում է ալկալոիդներ, աղաղանյութեր, վիտամին C, կարոտին, քսանտինային խմբի պիգմենտներ։ Թարմ պտուղն օգտագործվում է հրուշակեղենի արտադրության մեջ։ Համային հատկանիշներով պտուղը նման է ելակին, իսկ կառուցվածքային առումով նման է 1-2 սմ չափի լոլիկի։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեմկովկա

Դեմկովկա (ուկրաիներեն՝ Демківка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դեմկովկա գյուղում բնակվում էր 1 248 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3795 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 328,85 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռաֆայել Նանուշյան

Ռաֆայել Պողոսի Նանուշյան (հունվարի 17, 1924(1924-01-17), Ալաստան, Ախալքալաքի շրջան, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրաստան - փետրվարի 29, 1976(1976-02-29), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գծանկարիչ։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ռաֆայել Նանուշյանը ծնվել է 1924 թվականի հունվարի 17-ին, Ախալքալաքի շրջանի Ալաստան գյուղում։ 1942 թվականին ավարտել է Ախալքալաքի միջնակարգ դպրոցն ու կամավոր մեկնել կարմիր բանակ։ 
Մարտական ուղին սկսվել է Հյուսիսային Կովկասից և ավարտվել Բեռլինում։ Մեծ հաղթանակից հետո էլ Ռաֆայելը երկու տարի ծառայել է խորհրդային բանակում, 1947 թվականին զորացրվել է, և հենց առաջին տարում էլ ընդունվել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գրաֆիկայի բաժինը, որն ավարտել է 1953 թվականին։ 1949 թվականին ուսանող Ռաֆայելը մասնակցել է հանրապետական ցուցահանդեսի։ Նրա դիպլոմային աշխատանքը՝ «Էջեր Հայրենական մեծ պատերազմից» նկարաշարը (1953) բարձր է գնահատվել ավագ սերնդի նկարիչների կողմից և նրանք էլ երաշխավորել են Ռաֆայելին ընդունվելու ԽՍՀՄ նկարիչների միության շարքերը։ Նանուշյանի «Խաղաղություն աշխարհին» պլակատը 1961 թվականին Բեռլինի միջազգային ցուցահանդեսում արժանացել է դիպլոմի։ Նանուշյանը պարգևատրվել է շքանշանով և մեդալներով։
Ռաֆայել Նանուշյանի գործերից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։
Ձևավորել է Րաֆֆու «Պատմվածքներ», Բոլեսլավ Պրուսի «Փարավոն» (հայերեն) գրքերը։


== Ստեղծագործություններ ==
Դիմանկարներ`

«Ուսանողի դիմանկար», 1970
«Հ. Չոլախյանի դիմանկարը».Գծանկարների թերթեր՝

«Կոմիտաս», 1969
«Վարդան Մամիկոնյան», «Ամիրսպասալար Զաքարե», 1969
«Նամակներ ռազմաճակատին»Եռապատկեր՝

«Մի սերնդի պատմություն», 1970Պլակատներ՝

«Թող փոթորիկն ուժգին պայթի»
«Խաղաղություն ժողովուրդներին»
«Կորչի պատերազմը» (դիպլոմ, 1959, Բեռլինի միջազգային ցուցահանդես)


== Ծանոթագրություններ ==
Վոստոկ (ռազմական առագաստանավ)

Ռազմական առագաստանավ «Վոստոկ», մարտական ռազմանավ, որը մասնակցել է Առաջին ռուսական անտարկտիկական շուրջերկրյա արշավախմբին՝ 1819-1821 թվականներին Ֆ. Բելլինսհաուզենի հրամանատարությամբ։ Արշավախումբը հայտնաբերել է Անտարկտիդա մայրցամաքը, որին մասնակցել է նաև «Միրնի» ռազմական առագաստանավը՝ Մ. Լազարևի հրամանատարությամբ  


== Նավի պատմությունը ==
Նավը գործարկվեց Սանկտ Պետերբուրգի Օխտենսկի ծովակալության նավամատույցից 1818 թվականին։
1819 թ.-ի հուլիսի 3-ին (15)-ին «Վոստոկ» առագաստանավը՝ Անտարկտիդայի շուրջերկրյա արշավախմբի ղեկավար, II աստիճանի կապիտան Ֆ. Բելինսհաուզենի հրամանատարությամբ և «Միրնին»՝ լեյտենանտ Մ. Լազարևի հրամանատարությամբ Կրոնշտադտից և հաջորդ տարվա հունվարի 16-ին (28) հասան Անտարկտիդայի ափերը։ Վերանորոգումից հետո Պորտ Ջեքսոն (Ավստրալիա) ծովածոցում վերանորոգումից հետո, նավերը հետազոտեցին Խաղաղ օվկիանոսի արևադարձային լայնությունները, ապա 1820 թ. հոկտեմբերի 31-ին (նոյեմբերի 12-ին) կրկին ուղևորվեցին դեպի Անտարկտիկա։ 1821 թվականի հունվարի 10-ին (22) առագաստանավերը հասան իրենց ամենահարավային կետին՝ հարավային լայնության 69° 53' և արևմտյան երկայնություն 92° 19': 1821 թվականի հուլիսի 24-ին (օգոստոսի 5), նավերն ավարտելով իրենց ամենադժվար ճանապարհորդությունը, հասան Կրոնշտադտ։
751 օրվա ընթացքում նրանք անցան 49,723 մղոն (մոտ 92,300 կմ)։ Արշավախմբի ամենակարևոր արդյունքը, վեցերորդ վիթխարի մայրցամաքի՝ Անտարկտիդայի հայտնաբերումն էր։ Բացի այդ, քարտեզագրվել է 29 կղզի և իրականացվել են օվկիանոսագիտական բարդ աշխատանքներ։ Ի հիշատակ այս նշանակալից ճանապարհորդության՝ Ռուսաստանում դաջվեց մեդալ։ 
1828 թվականին «Վոստոկ» առագաստանավը դուրս գրվեց նավատորմի ցուցակներից և ապամոնտաժվեց։


== Հիշատակ ==

Ի պատիվ առագաստանավի անվանել են.

Վոստոկ կորալային ծագման կղզին, Պոլինեզիայի Լայն կղզիների հարավային մասում՝ հայտնաբերված արշավախմբի ժամանակ
Կղզի Անտարկտիկայում
Ափ Անտարկտիդայում
Անտարկտիկական գիտահետազոտական գիտակայան «Վոստոկ» (ի պատիվ որի էլ հետագայում անվանել են անդրսառցադաշտային լիճ «Վոստոկ»
Ելուստ Մերկուրիի վրա(Vostok Rupes)
Տիեզերանավերի շարք ԽՍՀՄ-ումԲացի այդ, հաստատված ավանդույթի համաձայն, «Վոստոկ» անվանումն անցել է ամենամեծ հետազոտական նավին։ 
1994 թ.-ին Ռուսաստանի բանկը, «Առաջին ռուսական անտարկտիկական արշավախումբը» շարքում, թողարկեց «Վոստոկ» առագաստանավ հուշադրամ։


== Տես նաև ==
Միրնի ռազմական առագաստանավ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Морской энциклопедический словарь. Л.: Судостроение, 1991. ISBN 5-7355-0280-8
Օլեյնիկի (գյուղ, Կրասնոկուտի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕլեյնիկիՕլեյնիկի (ուկրաիներեն՝ Олійники), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոկուտի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օլեյնիկի գյուղում բնակվում էր 27 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,869 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տրապիզոն

Տրապիզոն (Դրապզուն, Պոնտոս, Տրաբզոն, Տրապեզոն, Տրապեզոնդ, Տրապեզոս, Տրապեզունդ, Տբապեզունտ, Տրապզուն), քաղաք և նավահանգիստ Փոքր Ասիայում, Սև ծովի հարավային ափին, Տրապիզոնի մարզի կենտրոնը։


== Անվան ծագում ==
Տեղադրված է սեղանաձև սարավանդի վրա և այդ պատճառով էլ կոչվել է Տրապիզոն՝ հունարեն «տրապեզա» բառից, որ նշանակում է՝ սեղան, սեղանաձև։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է մ․ թ. ա. 750 թվականին հույների կողմից։ Հնում եղել Է Պոնտական թագավորության կարևոր քաղաքներից մեկը։ Հետագայում մտել է Հռոմեական և Բյուզանդական կայսրությունների կազմի մեջ։ Հուստինիանոս կայսրը (527– 565) այն մտցրել է Առաջին Հայք պրովինցիայի մեջ։ 13-րդ դարում դարձել է Տրապիզոնի հունական փոքրիկ թագավորության մայրաքաղաքը, իսկ 16-17-րդ դդ-ից՝ Օսմանյան կայսրության նույնանուն մարզի կենտրոնը։


== Բնակչություն ==

2012 - 757.898
2011 - 757.353
2010 - 763.714
2009 - 765.983
2008 - 748.000
2007 - 740.569
2000 - 775.137
1990 - 795.849
1985 - 786.194
1980 - 731.045
1975 - 719.008
1970 - 659.120
1965 - 595.782
1960 - 532.999
1955 - 462.249
1950 - 420.279
1945 - 395.384
1940 - 390.733
1935 - 360.679


== Հայերը Տրապիզոնում ==
Տրապիզոնի մասին բազմաթիվ վկայություններ ունեն հայ մատենագիրները։ Այստեղ մինչև 1915 թվականի եղեռնը հայերը մեծ թիվ էին կազմում։ 1872-1873 թվականներին քաղաքում կար շուրջ 800 տուն հայ բնակիչ, իսկ 1915-ի նախօրյակին՝ հայերի թիվը 14-15 հազար էր։ Մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմը քաղաքի արհեստներն ու առևտուրը հիմնականում գտնվում Էին հայերի ձեռքին։ Հայերն ունեին 3 վարժարան, 3 եկեղեցի՝ Ս. Աստվածածին, որ կառուցվել է 1414 թվականին՝ խոջա Շամշադինի միջոցներով, Ս. Հովհաննես, Ս. Ստեփանոս։ Քաղաքի շուրջը կային հայաբնակ բազմաթիվ ամառանոց գյուղեր՝ Զեֆանով, Սոուգսու, Կռոպի, Պարիամ ևն։ Կարևոր հնություններից են բերդը՝ իր աշտարակավոր պարիսպներով, եկեղեցիները, մզկիթները ևն։


=== Հայտնի հայեր Տրապիզոնից ===
Այստեղից են հայտնի ջութակահար, Բրյուսելի կոնսերվատորիայի պրոֆ. Դավիթ Դավթյանը (1877-1911), հայտնի ծովանկարիչ Վարդան Մախոխյանը (1869-1937), նկարիչներ Բյուզանդ  Կոջամանյանը, Արշակ Ֆեթվաճյանը (1866–1947), Սիմոն Երեմյանը (1871-1938), ճարտարապետ Լևոն Կյուրեղյանը (1871-1950), ՀԽՍՀ ժողդերասան Համբարձում Խաչանյանը (1894-1944), ՀԽՍՀ ժողդերասան Արման Կոթիկյանը (1896-1968), կոմպոզիտոր Երվանդ Սահառունին (1894-1967), գրող Լևոն-Զավեն Սյուրմելյանը (1907-1995)։


== Սպորտ ==
Trabzonspor - Թուրքիայի ֆուտբոլային լիգայի "Մեծ քառյակի" ակումբներից մեկը։


== Տեղական լրատվամիջոցներ ==


=== Թերթեր ===
Kuzey Ekspres
Karadeniz
Taka
Karadeniz'de İlkhaber
Türksesi
Karadeniz'de Günebakış
İlk Haber
TÜRKsesi


=== Ռադիոկայաններ ===
Taka FM
Kuzey FM
Radyo Kadırga
Zigana Radyo
TRT Trabzon Radyosu
Radyo KTU
Bayrak FM


=== Հեռուստաալիքներ ===
Kadırga TV
Kanal Trabzon
Zigana TV
Kanal Mavi
Trabzon TV
Kuzey TV
Meltem TV
Köprübaşı TV


== Հյուպատոսարաններ ==
Ռուսաստանի Դաշնություն
Վրաստան
Իրանի Իսլամական Հանրապետություն
Պանամա
Մակեդոնիայի Հանրապետություն
Սլովակիա
Էստոնիա
Գերմանիա


== Քույր-քաղաքներ ==
 Սոչի, Ռուսաստան (1993)
 Ռիժաո, Չինաստան (1997)
 Զիգետվար, Հունգարիա (1998)
 Բաթում, Վրաստան (2000)
 Ռաշթ, Իրան (2000)
 Զենջան, Իրան (2001)
 Տրավնիկ, Բոսնիա և Հերցեգովինա (2005)
 Մարաշ, Թուրքիա


== Ծանոթագրություններ ==
Էնթելոփ շրջան (Նեբրասկա)

Էնթելոփ շրջան (անգլ.՝ Antelope County), ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.220 կմ² է, բնակչությունը՝ 7.452 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նիլի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1871 թ.։
Քրիստ Նովոսելիչ

Քրիստ Նովոսելիչ (անգլ.՝ Krist Anthony Novoselic, մայիսի 16, 1965(1965-05-16), Քոմփթոն, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկայան երաժիշտ, Նիրվանա խմբի նախկին բաս կիթառիստը, որի կազմի մեջ մտնում էին նաև Դեյվ Գրոհլը և Կուրտ Քոբեյնը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1965 թվականի մայիսի 16-ին Կալիֆորնիայի Կոմպտոն քաղաքում։ Նրա ծնողները ԱՄՆ են արտագաղթել Խորվաթիայից՝ իրենց հետ բերելով նաև Քրիստին և նրա քրոջը՝ Դեյենային։
1979 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվում է Աբերդին։ Նա հետաքրքրվում էր այնպիսի աշխարհահռչակ խմբերով ինչպիսիք են Led Zeppelin, Devo, Black Sabbath, Aerosmith.
1980 թվականի հունիսին ծնողները Քրիստին ուղարկում են ուսումը շարունակելու Խորվաթիայում, ապա՝ Յուգոսլավիայի խորհրդային հանրապետությունում։ Այնտեղ նա իր համար բացահայտում է այնպիսի խմբեր ինչպիսիք էին Sex Pistols և Ramones: Մի տարի անց նա վերադառնում է ԱՄՆ, որտեղ սկսում է «խոտ» ծխել և խմել։ Ընտանիքի ֆինանսական դրությունը բարելավվում է, և մայրը նույնիսկ փակում է իր բացած «Maria’s Hair Design» սրահը։
Կուրտի և Քրիստի տարբերությունն այն էր, որ Կուրտը հիպերակտիվ էր, իսկ Քրիստը ամաչկոտ և հանգիստ։ Բայց նրանք երկուսնել լսում էին նույն երաժշտությունը, երգում էին կիթառով և ծխում էին մարիխուաննա։ Դա է պատճառը, որ, երբ նրանք 1985 թվականին հանդիպեցին, դարձան լավ ընկերներ։ Նրանք մեծ ընկերությունը ավարտվեց 1994 թվականի ապրիլին, երբ մահացավ Կուրտը։
1987 թվականին նրանք կազմավորում են իրենց սեփական խումբը՝ Nirvana անվանումով։ Խմբի կազմի մեջ, որպես թմբուկահար հանդես էր գալիս Դեյվ Գրոհլը։ Երկու տարվա ընթացքում նրանք պայմանագիր են կնքում Sub Pop ոչ մեծ ընկերության հետ և 1988 թվականի նոյեմբերին ձայնագրվում է նրանց առաջին սինգլը՝ «Love Buzz» անվանումով, որը կրկնօրնակ տարբերակն էր հայտնի «Shocking Blue» հոլանդական խմբի։
Կուրտի մահից հետո Քրիստը թողարկում է իր սոլո ալբոմը Sweet 75 անվանումով, որը նշանակալի ազդեցություն է ունենում լատինոամերիկյան երաժշտության վրա։ 2002 թվականին նա ստեղծում է խումբ «Eyes Adrift» անվանումով, որտեղ 2002 թվականին թողարկվում է նույնանուն ալբոմ։ Կոլլեկտիվը փլուզվում է 2003 թվականին, երբ նրանց ալբոմը անհաջողության է մատնվում։ Կիրկվուդը և Գաուդը այստեղ ստեղծում են «Volcano» խումբը։
2010 թվականի դեկտեմբերին «Nirvana»-ի մասնակիցները հավաքվում են համերգի նպատակով։ Բացի Քրիստից, ելույթին մասնակցում էին Դեյվ Գրոհլը և Պետ Սմիրը։ Բացի սրանից Քրիստը ընդունվում է Գրոհլի Foo Fighters խումբ։ «I Should Have Known» երգում նա երգում է բաս կիթառով և ակորդեոնով։
2012 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Գրոհլը, Նովոսելիչը և Սմիրը միանում են Փոլ Մաքքարթնիի համերգին։ Նրանց ձայնագրած երգը դառնում է Sound City ֆիլմի սաունդթռեքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քրիստ Նովոսելիչ
Այրիչայ (գետակ, Արաքսի ավազան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այրիչայ (այլ կիրառումներ)Այրիչայ, գետակ Արաքսի ավազանում, հոսում է Օրդուբադի շրջանով և խառնվելով Սաղկար գետի հետ՝ կազմում է Գիլանչայ գետը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ազգաբնակչության սոցիալիստական օրենք

Ազգաբնակչության սոցիալիստական օրենք (ռուս.՝ Социалистический закон народонаселения), սոցիալիզմի տնտեսական օրենք։ Փորձում է արտահայտել է աշխատանքի դինամիկան և արտադրության գործընթացում դրա օգտագործման բնույթը։ Սոցիալիզմի պայմաններում չի կարող լինել հարաբերական գերբնակչություն։ Ժողովրդական տնտեսության մշտական և պլանաչափ զարգացումն ապահովում է աշխատավորների քանակական աճի բարձր տեմպերը, բարձրացնում է բնակչության հարաճուն պահանջմունքների բավարարման մակարդակը։ Գիտատեխնիկական առաջադիմությունը պայմաններ է ստեղծում աշխատանքային օրվա կրճատման, մտավոր ու ֆիզիկական աշխատանքի էական տարբերությունների վերացման և սոցիալ-տնտեսական այլ հարցեր լուծելու համար։ 
Նյութական արտադրության ճյուղերում աշխատանքի արտադրողականության բարձրացումն առաջացնում է աշխատուժի բաշխման կառուցվածքային փոփոխություններ նյութական և ոչ նյութական արտադրության ոլորտների միջև և դրանց ներսում։ Արտադրողական ուժերի տեղաբաշխման սոցիալիստական սկզբունքներին համապատասխան, տարբեր շրջաններում ստեղծվում են նոր քաղաքներ և արդյունաբերական կենտրոններ, որոնք նպաստում են աշխատանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։
Երկաթայնացում

Երկաթայնացում մետաղական շինվածքների վրա երկաթի էլnկտրոլիտիկ նստեցման պրոցես, երբ էլեկտրոլիտով անցնում է հաստատուն հոսանք։ էլեկտրոլիտի հիմնական բաղադրամասը երկաթի սուլֆատն է կամ երկաթի երկքլորիդը։ Երկաթայնացումը լայնորեն կիրառվում է պոլիգրաֆիայում՝ գալվանապլաստիկայի եղանակով կլիշե պատրաստելու և գալվանաստևգիայի եղանակով պղնձե թիթեղները երկաթի շերտով պատելու համար։ Կիրառվում է նաև մաշված մեքենամասերի չափերի վերականգնման համար։
Գիզո Գաբեսկիրիա

Գուրամ (Գիզո) Գաբեսկիրիա (վրաց.՝ გურამ (გიზო) გაბესკირია, ապրիլի 12, 1936(1936-04-12), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1936 թվականի ապրիլի 12-ին Վրաստանի Թբիլիսի քաղաքում։
1960 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պոլիտեխնիկական համալսարանի հետարդյունաբերական ֆակուլտետը։ 1966 թվականին Մոսկվայում անցել է բարձրագույն սցենարիստական և ռեժիսորական դասընթացներ։
1961 թվականից աշխատել է «Վրացֆիլմ» ստուդիայում։
1980 թվականին արժանացել է Վրացական ԽՍՀ-ի վաստակավոր արտիստի կոչմանը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսորական աշխատանքներ ===
1971— Առաջին ճանապարհը
1977— Դաթա Թութաշխիա (ֆիլմ)
1980— Պատահական փամփուշտ
1986— Ծովի աշխատավորներ


== Արտաքին հղումներ ==
Գիզո Գաբեսկիրիա (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Гизо Габескирия на сайте Кино-Театр. Ру
Մանդարինկա (այլ կիրառումներ)

Մանդարինկա անվանումը կարող է վերաբերվել

Մանդարինկա (բադ) -  թռչուն վայրի բադերի ցեղից՝ բադերի ընտանիքից
Մանդարինկա (ձուկ) - փոքրամարմին, վառ գունավորմամբ ձուկ՝ dragonet ընտանիքից
Ադել Թադևոսյան

Ադել Սիմոնի Թադևոսյան (հուլիսի 9, 1937(1937-07-09), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հոգեբույժ։ Բժշկագիտության թեկնածու (1969), պրոֆեսոր (1998)։ Էկոլոգիայի և անվտանգության միջազգային գիտական ակադեմիայի ակադեմիկոս։


== Կենսագրություն ==
Ադել Թադևոսյանը ծնվել է 1937 թվականին Թբիլիսիում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Մոսկվայում, Լենինգրադում։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի Վլադիմիր Մայակովսկու անվան դպրոցը։ 1955-1961 թվականներին սովորել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետում։ 1961-1963 թվականներին եղել է Իջևանի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցի վարիչ, 1963-1989 թվականներին Երևանի բժշկական ինստիտուտի հոգեբուժության ամբիոնում հաջորդաբար աշխատել է որպես ավագ լաբորանտ, ասպիրանտ, ասիստենտ, ավագ գիտաշխատող, 1985 թվականից՝ դոցենտ։ 1969 թվականին ԵրԲԻ-ում պաշտպանել է թեկնածուական թեզ՝ «Հիշողության խանգարումները էպիլեպսիայի ժամանակ» թեմայով և ստացել բժշկագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։ 1975-1982 թվականներին համատեղությամբ աշխատել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարությունում՝ որպես նախարարին առընթեր բուժկանխարգելիչ օգնության տեսչության տեսուչ։ 1989-2000 թվականներին եղել է Հայաստանի սոցապ նախարարության «Սթրես» հոգեկան առողջության ինստիտուտի տնօրենը։ 1992 թվականին նրա ղեկավարած ինստիտուտը պարգևատրվել է Լոմոնոսովի անվան ոսկե մեդալով։ 1995 թվականից համատեղությամբ աշխատել է Հայկական բժշկական ինստիտուտում՝ որպես հոգեբուժության ամբիոնի վարիչ։ 1998 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում։ Բազմիցս մասնակցել է հանրապետական, միութենական ու միջազգային գիտաժողովների՝ Հայաստանում, Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Հոլանդիայում, Իսպանիայում, ԱՄՆ-ում։ 1999 թվականին Համբուրգում կայացած Հոգեբույժների համաշխարհային 11-րդ կոնգրեսում եղել է «Հայաստանի երկրաշարժի հոգեախտաբանական ասպեկտները» սեկցիայի կազմակերպիչն ու նախագահը։ Հանդիսանում է Հոգեբուժության բնագավառում բարեփոխումների ժնևյան նախաձեռնող խմբի անդամ, ՄԱԿ-ի սոցիալ-հոգեբանական ծրագրերի բլոկի աշխատակից։ Ընտրվել է Էկոլոգիայի և անվտանգության միջազգային գիտական ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Աշխատել է «Սթրես» ՀԱԻ-ում՝ որպես խորհրդատու-փորձագետ։ Հայկական հոգեբուժական ասոցիացիայի անդամ է։
Գիտական ուսումնասիրություններն նվիրված են էպիլեպսիայի, սուիցիդոլոգիայի, սթրեսոլոգիայի, արտակարգ իրավիճակների հոգեբուժության խնդիրներին։ Հեղինակ է շուրջ 70 գիտական հոդվածների։ Ադել Թադևոսյանի խմբագրությամբ լույս է տեսել «Սթրեսոլոգիա՝ գիտություն տառապանքի մասին» ժողովածուն (Երևան, 1996)։


== Պարգևներ ==
Հունգարիայի քաղաքացիական պաշտպանության հուշամեդալ, 1998


== Երկեր ==
«Սթրեսոլոգիա՝ գիտություն տառապանքի մասին» ժողովածու, Երևան, 1996։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան, 100 հայ հոգեբույժներ, Գիրք Ա, Երևան, 2002։
Ծերիկ

Ծերիկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն ծեր բառից։ Ծեր անվան փաղաքշական ձևն է։ Հիշատակվել է մեկ անգամ։


== Գործածություններ ==
Ծերիկ, Սուչավայի երեսփոխան, 1628 թվական։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալավուար

Վալավուար (ֆր.՝ Valavoire), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Լա Մոտ դյու Կեր կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04228։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 36 մարդ։


== Կլիմա ==
Վալավուարի կլիման միջերկրածովային է։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 18 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 10-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 8-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 55,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,7 %)։ 10 աշխատունակ բնակիչներից 9-ը աշխատում էին (6 տղամարդ և 3 կին), անաշխատանք էր 1-ը (տղամարդ)։ 8 անգործ մարդկանցից 4-ը թոշակառու, 4-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Պանկրաս ռոմանական ծխական եկեղեցի (ХIII դար)
Մոլ դղյակ


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Վալավուար» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-02-ին։ Վերցված է 2012-8-14 
«Վալավուար» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-22-ին։ Վերցված է 2013-01-11
Ռոբոֆոբիա

Ռոբոֆոբիա (ռոբոտ և հին հունարեն՝ φόβος՝ վախ բառերից), դա, ինչպես կարծում են գիտնականները, որոնք ուսումնասիրում են ռոբոտատեխնիկան և արհեստական բանականությունը, ապագայի տարածված հիվանդություններից մեկն է։ Ռոբոֆոբիան արտահայտվում է ցանկացած ռոբոտատեխնիկայի նկատմամբ սևեռուն վախով կամ ատելությամբ՝ անկախ այն հանգամանքից, թե որքանով է զարգացած տեխնոլոգիան․ լինի դա մարդանման ռոբոտ, թե  բիոնիկ պրոթեզ։


== Նախապայմաններ ==
Ռոբոֆոբիան որպես ապագայի հիվանդություն համեմատվում է այլատյացության և միզանտրոպիայի ներկայիս ֆենոմենների հետ։ Սակայն արդեն հիմա մարդկանց մոտ կա մտահոգություն, որ ռոբոտները և արհեստական բանականությունը վտանգավոր են։ Բրիստոլի համալսարանի գիտնական Սաբին Օերթը նշում է, որ ինքը և իր գործընկերները ստիպված են անցկացնել անհատական հանդիպումներ, որպեսզի բացատրեն պոտենցիալ ներդնողներին և հասարակ մարդկանց, որ արհեստական բանականությունը և ռոբոտատեխնիկան ուսումնասիրողները վտանգավոր չեն։

Պոտենցիալ ռոբոտաֆոբների թվում կան հայտնիներ։ Մասնավորապես ֆիզիկոս-տեսաբան, գիտության ջատագով Սթիվեն Հոքինգը և ինժեներ-գործարար Իլոն Մաքսը կոչ են արել անվտանգության միջոցառումներ մշակել՝ կապված արհեստական բանականության զարգացման հետ։ Նրանք իրենց ստորագրությունն են դրել արհեստական բանականությանը վերաբերող բաց նամակի տակ։
Փորձագետները նշում են, որ ռոբոտների նկատմամբ թշնամական վերաբերմունքը հիմնականում ձևավորվում է հայտնի մշակույթների և առանձնապես կինոմատոգրաֆիայի և գրականության պատճառով։


== Ռոբոֆոբիան մշակույթում ==
Արհեստական բանականության վտանգավորության մասին ֆիլմեր․

«Գերազանցություն» (2014 թվական, ռեժիսոր՝ Ուոլի Փֆիսթեր)
«Արծվի աչք» (2008 թվական, ռեժիսոր՝ Դի Ջեյ Կարուզո)
«Նվեր» (2009 թվական, ռեժիսոր՝ Գրեգ Մարքս)Ֆիլմեր ռոբոտների վտանգավորության մասին․

«Ռոբոտ-ոստիկան» (1987 թվական, ռեժիսոր՝ Պաուլ Վերհուվեն)։ Վերհովենի ֆիլմի ռեմեյքում՝ «Ռոբոտոկոպ»-ում (2014 թվական, ռեժիսոր՝ Ժոզե Պադիլիա) կիրառվել է «Why is America so Robophobic?» (Ինչո՞ւ են Ամերիկայում այսքան շատ ռոբոտոֆոբները) արտահայտությունը։
«Օբլիվիոն» (2013 թվական, ռեժիսոր՝ Ջոզեֆ Կոսինսկի)
«Մեքենայից» (2014 թվական, ռեժիսոր՝ Ալեքս Գարլենդ)Ռոբոտների և արհեստական բանականության վտանգավորության մասին ֆիլմեր․

«Տերմինատոր» ֆրանշիզան «Սքայնեթ» արհեստական բանականության հետ
«Ես ռոբոտ եմ» «Վիքի» արհեստական բանականության հետ (2004 թվական, ռեժիսոր՝ Ալեքս Պրոյաս)Ռոբոֆոբիայի մասին գրքեր․

Վլադ․ Կ․ «Ռոբոֆոբիա»։ Գրքում տեսանելի ապագան է պատկերվում, որտեղ ռոբոտները դարձել են հասարակության մի մասը։ Անդրոիդներին պաշտոնապես հավասարեցրել են մարդկանց և նոր ռասա են ճանաչել։ Հասարակության մեջ նման փոփոխությունը հանգեցրել է իրադրության սրման, հայտնվել են արմատական խմբավորումներ, որոնք հարձակումներ են կազմակերպում ռոբոտների վրա՝ ձայնագրելով անդրոիդների սպանությունները սնաֆ-տեսանյութի ձևաչափով։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնաչիլիոնի

Մոնաչիլիոնի (իտալերեն՝ Monacilioni), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 680 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 25 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 27 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86040, հեռախոսային կոդ՝ 0874։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0874 520000


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոպոկրովսկի (Բելոկալիտվինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովոպոկրովսկի (այլ կիրառումներ)Նովոպոկրովսկի (ռուս.՝ Новопокровский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Մտնում է Իլյինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Պառե (Լոմբարդիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պարե (այլ կիրառումներ)Պառե  (իտալերեն՝ Parre), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 2704 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 123 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 22 կմ2 տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 24020։ Հեռախոսի կոդ՝ 035։
Պառեն սահմանակից է Արդեզիո, Կլուզոնե, Պիարիո, Պոնտե Նոսա, Պրեմոլո, Վիլա դ'Օգնա մունիցիպալիտետներին։
Բնակավայրի հովանավորներն են սրբեր Պետրոս և Պողոս առաքյալները։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 29-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք


== Ծանոթագրություններ ==
(1715) Սալլի

(1715) Սալլի (անգլ.՝ Salli), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի ապրիլի 9-ին Հեյկի Ալիկոսկիի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,398114 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8184 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9779 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1356,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,265399 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,47° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1715) Սալլի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)