Կամիլ Դոնսյո

Կամիլ Դոնսյո (ֆր.՝ Camille Doncieux, հունվարի 15, 1847(1847-01-15), Լիոն - սեպտեմբերի 5, 1879(1879-09-05), Vétheuil), ֆրանսիացի նկարիչ Կլոդ Մոնեի առաջին կինը։ Եղել է ինչպես Մոնեի, Էդուարդ Մանեի, Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի նկարների հերոսուհին։ Կամիլը Մոնեի երկու տղաների մայրն է։


== Վաղ տարիներ ==
Կամիլ-Լեոն Դոնսյոն ծնվել է 1847 թվականի հունվարի 15-ին Լա Գվիլոտիեր քաղաքում։ Այս քաղաքը այժմ կազմում է Լիոն քաղաքի մասն է կազմում։ Հայրը՝ Չարլզ Կլոդ Դոնսյոն, վաճառական էր։ Կնոջ և դստեր հետ Ֆրանսիայի Երկրորդ կայսրության ժամանակ (1852-1870) տեղափոխվել է Փարիզ՝ Սորբոնի մոտ։ 1857 թվականին՝ Կամիլի քրոջ ծնունդից հետո, ընտանիքը տեղափոխվել է Բատիգնոլս. այն այժմ գտնվում է Փարիզի հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Բատիգնոլսը հայտնի է արվեստագետներով։

Երիտասարդության տարիներին Կամիլը բնորդուհի է եղել։ 1865 թվականին նա ծանոթացել է Կլոդ Մոնեի հետ, որը յոթ տարով մեծ էր նրանից և դարձել է Մոնեի կտավների հիմնական հերոսուհին։ Կամիլը Մոնեի սիրուհին էր, որը Մոնեին հանդիպելուց առաջ ապրում էր ծայր աղքատության պայմաններում։ Մոնեի հորաքույրն ու հայրը դեմ էին նրա և Կամիլի մտերմությանը։ Երբ պետք է ծնվեր նրանց առաջին որդին, Մոնեն թողել է Կամիլին Փարիզում և բնակություն է հաստատել հորաքրոջ ամառանոցում։ Նա երկար ժամանակ կապ չի ունեցել Կամիլի հետ։ Վերջինս մնացել էր Փարիզում՝ առանց ապրելու միջոցների։


== Ամուսնություն և երեխաներ ==

1867 թվականի օգոստոսի 8-ին Փարիզում ծնվել է Կամիլ Դոնսյոյի և Կլոդ Մոնեի առաջին որդին՝ Ժան Մոնեն։ Կլոդը, որն իր ամառն անցկացրել էր Սեն Ադրեսում՝ հյուրընկալելով հորն ու հորաքրոջը, որդու ծնվելուց հետո մի քանի օրով տեղափոխվել է Փարիզ։ Մի քանի օր անց վերադարձել է Սեն Ադրես։ Հետագայում Կլոդ Մոնեն եկել է Փարիզ և բնակություն է հաստատել այն ցուրտ մեկսենյականոց տանը, որտեղ մինչ այդ ապրում էին Կամիլն ու մանկահասակ որդին։ 1868 թվականից նա ապրում էր կնոջ և որդու հետ, բայց այդ փաստը գաղտնի էր պահում հորից և հորաքրոջից, իսկ նրանք կարծում էին, որ Կլոդը լքել է կնոջն ու որդուն։ Պարտատերերից խուսափելու և ավելի էժան տեղ ապրելու համար գարնանը ընտանիքը տեղափոխվել է Գլոտոն՝ Բանեկուր կոչվող փոքրիկ գյուղ։ Սակայն նրանց շուտով դուրս են վռնդել այն հյուրանոցից, որտեղ ուզում էին անվճար ապրել։ Կամիլն ու Ժանը գյուղում մենակ էին ապրում, իսկ Կլոդը փորձում էր գումար վաստակել։
Կամիլն ու Մոնեն ամուսնացել են 1870 թվականի հունիսի 28-ին:Նկարիչ Գյուստավ Կուրբեն նրանց հարսանիքի վկաներից էր։ Մոնեի հայրը ներկա չէի հարսանիքին, որովհետև դեմ էր նրանց ամուսնությանը։ Ի տարբերություն նրա՝ արարողությանը ներկա էին Կամիլի ծնողները։  Հարսանիքի ժամանակ Կամիլը որպես օժիտ ստացել է 1200 ֆրանկ։ Այդքան գումար նա պետք է ստանար նաև հոր մահից հետո։ Կամիլի ծնողները նշել են, որ օժիտի գումարը պետք է պահվի նրա անունով առանձին հաշվի վրա։ Այս ամենը արվում էր, որպեսզի այդ գումարը գաղտնի մնար Կլոդ Մոնեի պարտատերերից։ Կամիլն ու Կլոդը իրենց որդուն՝ Ժանին ևս իրենց հետ տարել են Տրուվիլ սյուր Մեր մեղրամսի։ Նրանք ապրում էին Տրիվոլի հյուրանոցում։ Շարունակելով խուսափել պարտատերերից՝ Մոնեն ձգտել է հեռու մնալ նաև ֆրանս-պրուսական պատերազմի զորակոչից։ Նա լքել է կնոջն ու որդուն և գնացել Հավր՝ Ֆրանսիա՝ հիվանդ հորն այցելելու, այնուհետև Անգլիա՝ ենթադրաբար հոր տված գումարով։ Կամիլն ու Ժանը հանդիպել են Կլոդին Անգլիայում, 1870 թվականի հոկտեմբերին։
1871 թվականի սկզբին նրանք ապրում էին Բաթ Փլեյս կոչվող վայրում։ Հենց այստեղ էլ Կլոդը նկարել է Կամիլին (առաջին լոնդոնյան նկարը)։ Այն վերնագրված է «Վերափոխում»։ Նկարում Կամիլը նստած է, ձեռքին՝ գիրք։
Էռնեստ և Ալիս Օշեդեները տեղափոխվել են Մոնեների տուն, երբ շռայլ կյանք վարելով՝ կորցրել են իրենց հարստությունը։ Սկզբում 2 ընտանիքներն ապրել են մի փոքր տան մեջ, բայց հետո տեղափոխվել են ավելի ընդարձակ տուն, որպեսզի 12 հոգով կարողանային տեղավորվել։
Նրանց 2-րդ որդին՝ Միշել Մոնեն, ծնվել է 1878 թվականի մարտի 17-ին, իսկ Կամիլի հիվանդությունը գնալով բարդացել է։


== Հիվանդություն և մահ ==
Կամիլը հիվանդացել է, երբ Օշեդե ընտանիքը տեղափոխվել է Մոնեների մոտ։ Այն ողջ գումարը, որը հավաքվել էր վաճառված նկարներից, օգտագործվել է Կամիլի բուժման և դեղամիջոցների համար։ Նրա բուժմամբ էր զբաղվում Ալիսը։
Մահճի մոտ 1879 թվականի օգոստոսի 31-ին քահանան կատարել է վերջին ծիսակատարությունը։ Նա նաև կրոնապես հաստատել է Մոնեների քաղաքացիական ամուսնությունը։
Կամիլը մահացել է 1897 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Վեթհեիլում կոնքի քաղցկեղից (չնայած որոշ աղբյուրներում կարծիք կա, որ նա մահացել է տուբերկուլոզից)։ Մոնեն մահվան մահճում նկարել է Կամիլին։


== Արվեստում ==
Կամիլը ամուսնու նկարների հիմնական հերոսուհին է եղել, որոնցից «Կամիլը (Կանաչ զգեստով կինը)» նկարը Փարիզի պատկերասրահում քննադատների հավանությանն է արժանացել, և Արսեն Աուսին 800 ֆրանկով գնել է այն։ Բացի այն, որ Կամիլը եղել է Կլոդ Մոնեի սիրելի հերոսուհին, նա պատկերվել է նաև Էդուարդ Մանեի և Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի կտավներում։ 


=== Կլոդ Մոնեի կտավներ ===
Սրանք այն նկարներն են, որոնց հերոսուհին Կամիլն է .

Նախաճաշ խոտերի վրա, 1865 թվական
Զբոսանք (Բեզիլ և Կամիլ), 1865 թվական
Կամիլը փոքր շան հետ, 1866 թվական
Կամիլը կամ Կանաչ զգեստով կինը, 1866 թվական
Կանայք այգում, 1866 թվական
Ընթրիքից հետո, 1868 թվական
Բանեկուր գետը, 1868 թվական
Կամիլը՝ Տրուվիլ սյուր Մերի լողափում նստած, 1870 թվական
Կամիլը լողափում, 1870 թվական
Մադամ Մոնեն բազմոցին, 1871 թվական
Գարուն, 1872 թվական
Յասամանները արևի տակ, 1872 թվական
Կարմիր գլխաշորը։ Միսիս Մոնեի նկարը, 1873 թվական
Նստարանը, 1873 թվական
Կանաչ դաշտ Արժանտյոյի մոտ, 1873 թվական
Կամիլ Մոնեն պատուհանի մոտ, Արժանտյո, 1873 թվական
Քայլք Արժանտյոյի մոտ, 1873 թվական
Կամիլ և Ժան Մոնեները Արժանտյոյի պարտեզում, 1873 թվական
Կամիլը Ճանի հետ այգում, 1873 թվական
Նստարանին նստած կինը, 1874 թվական
Արվեստագետների ընտանիքը պարտեզում, 1875 թվական
Կամիլ Մոնեն և մանուկը Արժանտյոյի արվեստագետների պարտեզում, 1875 թվական
Մադամ Մոնեն ասեղնագործելիս, 1875 թվական
Զբոսանք։ Հովանոցով տիկինը, 1875 թվական
Ծաղկե մահճակալ (Corbeille de fleurs), 1876 թվական
Կամիլ Մոնեն ճապոնական հագուստով, 1876 թվական
Կամիլը Արժանտյոյի պարտեզում, 1876 թվական
Կինը այգում, 1876 թվական
Մարգագետնում, 1876 թվական
Այգին։ Մոլոշավարդեր, 1877 թվական
Կամիլը՝ մանուշակների ծաղկեփնջով, 1877 թվական
Կամիլը մահվան մահճում, 1879 թվական


== Պատկերասրահ ==
Կլոդ Մոնե
		
		
		
		
		
		
Այլ նկարիչներ
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
A brief article on Camille Doncieux