Պիեռ Դեֆոնտեն

Աբբե (վանահայր) Պիեռ Ֆրանսուա Գույոտ Դեֆոնտեն (ֆր.՝ Pierre François Guyot-Desfontaines, հունիսի 29, 1685(1685-06-29), Ռուան - դեկտեմբերի 16, 1745(1745-12-16), Փարիզ), ֆրանսիացի գրող և 18-րդ դարի գրական քննադատ։ Ուշ կլասիցիզմի ներկայացուցիչ։
Հայտնի է Վոլտերի հետ իր բանավեճերով։ Համարվում է Ֆրանսիայում նոր գրաքննադատության և լրագրության հիմնադիր։
Դեֆոնտենը գրել է «Գուլիվերի ճանապարհորդությունների» շարունակությունը՝ «Նոր Գուլիվերը» (1730), որտեղ գլխավոր հերոսը Գուլիվերի որդին է։


== Կենսագրություն և ստեղծագործական կյանք ==
Սկզբնական շրջանում ճիզվիտ հոգևորական էր, սակայն դուրս եկավ ճիզվիտական ուխտից և բազմիցս բանտարկվեց սանձարձակ պահվածքի և սկանդալների համար։ Փարիզում Էլի Ֆրերոնի և Ֆրանսուա Գրանեի հետ միասին խմբագրել է մի շարք ամսագրերում՝ «Journal des savants» (1724֊1727), «Le Nouvelliste de Parnasse» (1730-1732), «Observations sur les écrits modernes» (1735-1743) և «Jugements sur les ouvrages nouveaux» (1744֊1745). Իր չար և սրամիտ գրչի պատճառով բազում թշնամիներ ձեռք բերեց, այդ թվում՝ Վոլտերին, ով սկզբնական շրջանում հովանավորում էր Դեֆոնտենին և նույնիսկ ազատեց Բիսետր բանտից, որտեղ ընկել էր երիտասարդների հետ ունեցած սեքսուալ կապի համար, որոնց հետո էպիգրամաներում հայհոյել էր։ Բացի անգլերենից (Սվիֆթի «Գուլիվերի ճանապարհորդությունը», 1727 թ․, Հենրի Ֆիլդինգի «Ջոզեֆ Էնդրյուսի արկածները», 1743 թ․) և լատիներենից (Վերգիլիոսից, 1763 թ․) կատարված թարգմանությունները, Դեֆոնտենը գրել է «Dictionnaire néologique à l’usage des beauxesprits, avec l'éloge de Pantalon Phoebus» բառարանը (1726) և հրատարակել է Վոլտերի «Հենրիադ»-ը՝ անողոք քննադատությամբ։
Դեֆոնտենի գրչին է պատկանում նաև «Գուլիվերի ճանապարհորդության» շարունակությունը՝ «Նոր Գուլիվերը» (1730), որտեղ հերոսը Գուլիվերի որդին է։
Դեֆոնտենի մահից հետո նրա ընկեր աբբա Ժոզեֆ դե լա Պորտը հավաքեց նրա բոլոր ստեղծագործությունները և տարբեր ամսագրերի գրախոսականները (L'Esprit de l'abbé Desfontaines, ou Réflexions sur différents genres de sciences et de littérature, avec des jugements sur quelques auteurs et sur quelques ouvrages autant anciens que modernes. T. 1—4. Londres; (Paris). 1757)։


== Ստեղծագործություններ ==
Apologie du caractère des Anglois et des François [Apology for the character of the English and the French], 1725
Dictionnaire néologique à l'usage des beaux esprits du siècle [Neological dictionary for the use of modern wits], 1726
Lettres d'un rat calotin à Citron Barbet; Relation de ce qui s’est passé au sujet de l'illustre Mathanasius à l'Académie françoise, [Letters of a churchgoing rat at Citron Barbet; Account of what happened on the subject of the famous Mathanasius at the Académie françoise] 1727
Ջոնաթան Սվիֆթի «Գուլիվերի ճանապարհորդությունը» վեպի թարգմանություն, 1727
Entretiens sur les Voyages de Cyrus, [Talks on the Voyages of Cyrus] 1728
Nouvelle Histoire de France par demandes et par réponses [New history of France by questions and answers], 1730
Le Nouveau Gulliver, [The New Gulliver] 1730
Nouvelle Histoire de France, [New History of France] 1730
La Voltairomanie, 1738
Racine vengé, ou examen des remarques de l'abbé d'Olivet sur les œuvres de Racine, [Racine avenged, or examination of the remarks of the abbé of Olivet on the works of Racine] 1739.
Վիրգիլիոսի արձակ պոեմների թարգմանություն, 1743
Lettre d'un comédien françois au sujet de l'Histoire du théâtre italien [Letter of a French actor on the History of the Italian theatre]


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Benoit Léger, « Voyages de Desfontaines dans la Romancie : le Nouveau Gulliver (1730) », Préfaces romanesques, Peeters, Leuven et Paris, collection « La République des Lettres », 23, p. 219-231.
Benoit Léger « Le Médecin observateur : paratexte et traduction idéologique de L'État de la médecine de Francis Clifton par Desfontaines (1742) », Annie Cointre, La traduction de textes non romanesques au XVIIIe siècle, Série 2003, n° 5, Université de Metz, Centre d'études de la traduction p. 215-231.
Benoit Léger, « Nouvelles aventures de Gulliver à Blefuscu : traductions, retraductions et rééditions des Voyages de Gulliver sous la monarchie de Juillet » (« Histoire de la traduction et traduction de l'histoire ») Meta, 49, 3, p. 526-543.
Hugues Plaideux, « L'abbé Desfontaines : un adversaire de Voltaire à la cure de Torigni (1732-1734) », Revue de la Manche, fasc. 159, avril 1998, p. 31-37.
Caterina Marrone,Le lingue utopiche, Nuovi Equilibri, Viterbo, 2004 [1995], p. 338, ISBN 88-7226-815-X


== Արտաքին հղումներ ==
«Report on the Abbé Desfontaines and his dictionary» (French)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007 թ․ մարտի 15-ին։ Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 14 
«Site largely devoted to the Abbé Desfontaines» (French)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ հունիսի 10-ին։ Վերցված է 2015 թ․ հոկտեմբերի 14