armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Թուջ

Թուջ` երկաթի համաձուլվածք ածխածնի հետ։ Թուջի մեջ ածխածնի պարունակությունը 2,14%-ից ոչ պակաս է, ավելի պակասի դեպքում ստացվում է պողպատ։ Ածխածինը երկաթի համաձուլվածքներին հաղորդում է ամրություն, ցածրացնելով առաձգականությունը և դարձնելով այն բեկուն։ Թուջի մեջ ածխածինը կարող է պարունակվի ցեմենտիտի և գրաֆիտի տեսքով։


== Արտադրությունը ==
2019 թվականին թուջի համաշխարհային արտադրությունը կազմել է մոտ 900 միլիոն տոննա։ 
Թուջ արտադրող երկրների առաջին տասնյակը հետևյալն է` (քանակը միլիոն տոննաներով է)


== Տեսակները ==
Սպիտակ թուջ, որում ամբողջ ածխածինը գտնվում է կապված վիճակում (Fe3C)
Մոխրագույն թուջ, երկաթի, ծծմբի (1,2÷3,5 %) և ածխածնի համաձուլվածք է։ Այս թուջերի կազմության մեջ ամբողջ ածխածինը կամ նրա մեծ մասը գտնվում է թերթային կառուցվածքի գրաֆիտի տեսքով։
Բարձր ամրության թուջն իր կազմության մեջ պարունակում է գնդաձև գրաֆիտ


== Ծանոթագրություններ ==
Ժորժ (վեպ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ժորժ (այլ կիրառումներ)«Ժորժ» (ֆրանս.` Georges), ֆրանսիական գրող Ալեքսանդր Դյումա հոր պատմա-արկածային վեպը, գրված 1843 թվականին։


== Նկարագրություն ==
Վեպը ցույց է տալիս հետաքրքրություն հետազոտողների համար, ինչպես վեպի շատ սյուժետային մտքերը ուշ են կիրառվել «Կոմս Մոնտե-Քրիստո»-ում։ Բացի այդ, հեղինակը բարձարացնում է «Ժորժ» վեպում իր համար անսովոր թեմա՝ ստրկություն և գաղութացում։
Ինչպես «Երկու շաբաթ Սինայում» ստեղծագործությունում, այնպես էլ Դյուման ներկայացրեց «Ժորժ»-ում զարմանալի ընդունակություն փոխանցել մթնոլորտ այն վայրերում, որոնցում նա չկար։
Պատմությունը երկարաձգվում է 1810-ից 1824 թվականները։ Հարյուրամյա ֆրանսիական գաղութացումից հետո Մավրիկիոս կղզին վերածվեց բրիտանական գաղութ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարճ տեղեկություն
Թոմաս Հեյդեն Չարչ

Թոմաս Հեյդեն Չարչ (անգլ.՝ Thomas Haden Church, ծնունդով՝ Թոմաս Ռիչարդ ՄաքՄիլեն (անգլ.՝ Thomas Richard McMillen, հունիսի 17, 1960(1960-06-17), Էլ Պասո, Տեխաս, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, պրոդյուսեր, սցենարիստ և ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1960 թվականի հունիսի 17֊ին Էլ Պասոյում՝ բժշկական սպայի ընտանիքում․ վեց երեխաներից երրորդն է։ Ծննդյան անունը Թոմաս Ռիչարդ ՄաքՄիլեն է։ Սկզբում իր համար ընտրել էր Կեսադա ազգանունը, որը հետագայում փոխվեց և դարձավ Հեյդեն Չարչ։
Թոմասը մեծացել է Լոնդոնում, ավարտել է Հարլինգենի միջնակարգ դպրոցը՝ 1979 թվականին, որից հետո ընդունվել է Հյուսիսային Տեխասի համալսարան։


== Կարիերա ==
Հեյդեն Չարչը իր աշխատանքային գործունեությունը սկսել է ռադիոյում, արել է ձայնային թարգմանություններ։ 
Ֆիլմերում շատ փոքր դերերից հետո տեղափոխվել է Կալիֆորնիա, որտեղ որոշել է շարունակել դերասանական կարիերան։ 1990֊1995֊ական թվականներին կատարել է հիմար մեխանիկ Լոուել Մևերայի դերը «Թևեր» հեռուստաալիքում։ Դրանից հետո աշխատել է հեռուստատեսությունում, խաղացել է գլխավոր դեր «Նեդ և Ստեյսի» սերիալում՝ Դեբրա Մեսսինգի հետ միասին։ Երկրորդական դերեր խաղացել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են՝ «Տապանաքարը», «Ջորջը Ջունգլիից», «Անսովոր»։ Հեյդենը ֆիլմերում հիմնականում ներկայացնում է չարագործի կամ ինչ֊որ ուրախ կերպար։ Այդպիսի կինոնկարներից հայտնի է «Անտառային ցանկապատ»֊ը։ 
Ոչ մեծ դերերից հետո 2003 թվականին հանդես է գալիս որպես ռեժիսոր, իսկ հետո, որոշ ժամանակ դադարեցնելով աշխատանքը, վերադառնում է Տեխաս։ 
2003 թվականին Ալեքսանդր Պեյնը նրանը ընտրում է որպես Ջեքի դերակատար՝ «Եզերքին» ֆիլմում։ Ֆիլմի նախընտրական լսումների ժամանակ Թոմին ասել էին, որպեսզի կարդա սցենարից ինչ֊որ հատված։ Դրանից հետո Թոմն ասել է՝ «Դա ինձ համար լիովին պարզ էր։ Ես կարդացի այն հատվածը, որտեղ Ջեկը տխուր էր։ Այն ունի բնածին խոցլիություն»։ Բայց ավելի ուշ պարզվել էր, որը Թոմը եղել է միակ դերասանը, ում ազատել են նախընտրական լսումներից։
«Եզերքին» ֆիլմի շնորհիվ Հեյդեն Չարչը ստացել է ստացել է ճանաչում քննադատների և կոլեգաների մոտ, արժանացել է բազում մրցանակների և պարգևների, այդ թվում նաև «Անկախ հոգի» մրցանակը և «Օսկար», «Ոսկե գլոբուս» անվանակարգերը։ 2006 թվականին նկարահանվել է «Ընդհատված ճանապարհորդություն» ֆիլմում Ռոբերտ Դյուվալի հետ միասին, որի համար արժանացել է «Էմմի» մրցանակին և «Ոսկե գլոբուս» անվանակարգին։ 
2005 թվականին հրավիրվել է կինոարվեստը և գիտությունների ակադեմիա։
2013 թվականին համաձայնվել է նկարահանվել «Ամպերն իրական են» ֆիլմում՝ Ջեյ Օլսոնի դերում։


== Անձնական կյանք ==
Թոմաս Հեյդեն Չարչն ապրում է իր ագարակում՝ Բանդերայի շրջանում՝ Տեխասում, որը գնել է 1998 թվականին։ Ապրում է իր կնոջ՝ Միայի և դստեր՝ Կոդիի հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թոմաս Հեյդեն Չարչ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Զեմո Նաքալաքարի

Զեմո Նաքալաքարի (վրաց.՝ ზემო ნაქალაქარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 38 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 161 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլիտա: Կարճ պատմություններ

Էլիտա։ Կարճ պատմություններ (իսպ.՝ Élite: historias breves), Նեթֆլիքս ընկերության իսպանական մինիսերիալ, որն ստեղծվել է «Էլիտա» հեռուստասերիալի հիման վրա։ Բաղկացած է չորս մասից, որից յուրաքանչյուրում կա երեք սերիա, հեռարձակվել է 2021 թվականի հունիսի 14-ից 17-ն ընկած հատվածում։ Հեռուստասերիալն ստեղծել է Zeta Ficción TV-ը, նաև Կառլոս Մոնթերոն և Դարիո Մադրոնան, ռեժիսորները եղել են Դանի դե լա Օրդենը և Խորխե Տորեգրոսան՝ պաշտոնական հեռուստասերիալի պատմության տիեզերքն ընդլայնելու համար։


== Սյուժե ==
Պոլոյի սպանությունից հետո ամռանը տեղի է ունենում չորս պատմություն։ Երիտասարդները չեն հաճախում դպրոց, նրանք սովորում են ապրել անցյալի ուրվականների և Լաս Էնսինաս դպրոցում անորոշ վիճակով այլ կերպ ուսումը շարունակելու հետ։


== Դերասանական կազմ ==
Միգել Բերնարդեաու՝ Գուզման Նունիեր
Քլաուդիա Սալաս՝ Ռեբեկա Պարիլլա
Ջորջինա Ամորոս՝ Կայետանա Գրայերա
Մինա Էլ Համանի՝ Նադիա Շանաա
Օմար Այուսո՝ Օմար Շանաա
Արոն Պիպեր՝ Անդեր Մունյոզ
Խորխե Կլեմենտե՝ Ալեքսիս Ֆերնանդես
Էսթեր Էքսպոսիտո՝ Կառլա Ռոսոն
Իթզան Էսկամիլա՝ Սամուել Գարսիա


== Էպիզոդներ ==


== Նախապատմություն ==
Մինի-սերիալը պատմում է պաշտոնական «Էլիտա» հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանից հետո գլխավոր հերոսների անցկացրած ամռան մասին, երիտասարդները չեն հաճախում դպրոց, նրանք սովորում են ապրել անցյալի ուրվականների և Լաս Էնսինաս դպրոցում անորոշ վիճակով այլ կերպ ուսումը շարունակելու հետ։ Սյուժեի իրադարձությունները տեղի են ունենում երրորդ եթերաշրջանի ավարտից հետո և չորրորդ եթերաշրջանի ավարտից առաջ։


== Արտադրություն ==
Մայիսի 13-ին հայտարարվել է, որ «Էլիտան» ունենալու է Նեթֆլիքսի պատմության մեջ արտադրված առաջին սփին-օֆը՝ «Էլիտա։ Կարճ պատմություններ» վերնագրով մինի-սերիալ, որն ունի չորս պատմություն` յուրաքանչյուրը բաղկացած երեք մասից, պրեմիերան կայացել է 2021 թվականի հունիսի 14-ից 17-ը։


=== Քասթինգ ===
2021 թվականի մայիսի 13-ին հայտարարվել է, որ Էսթեր Էքսպոսիտոն և Մինա Էլ Համանին վերադառնում են հեռուստասերիալ՝ սփին-օֆում դերակատարում ունենալու համար, որի դերասանական կազմին միացել է նաև Խորխե Կլեմենտեն, որն արդեն հայտնվել էր երկրորդական դերակատարմամբ երրորդ եթերաշրջանում։ Հեռուստասերիալի դերասանական կազմը լրացրել են նաև Միգել Բերնարդոն, Իթզան Էսկամիլան, Արոն Պիպերը, Օմար Այուսոն, Քլաուդիա Սալասը և Ջորջինա Ամորոսը։


=== Նկարահանումներ ===
Մինի սերիալի նկարահանումներն սկսվել են 2020 թվականի հոկտեմբերի 9-ին, COVID-19 համավարակի հիմնական շրջանում։ Սերիալի ստեղծման և զարգացման համար վերակազմավորվել է տեխնիկական և դերասանական կազմի մեծ մասը, որը նաև աշխատել է «Էլիտա»-ի երեք եթերաշրջանների հետ՝ ոճական միօրինակություն և որակի բարձր չափանիշներ ապահովելու համար։ Այդ կերպ՝ բեմադրությունը, գեղարվեստական ղեկավարությունը, ձայնային ռեժիսուրան, հագուստները և դիմահարդարումը կատարում է այն թիմը, որը նախկինում աշխատել էր պաշտոնական հեռուստասերիալի նկարահանումներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էլիտա։ Կարճ պատմություններ՝ Գուզման Կայե Ռեբե Internet Movie Database կայքում (անգլերեն).
Էլիտա։ Կարճ պատմություններ՝ Նադիա Գուզման Internet Movie Database կայքում (անգլերեն).
Էլիտա։ Կարճ պատմություններ՝ Օմար Անդեր Ալեքսիս Internet Movie Database կայքում (անգլերեն).
Էլիտա։ Կարճ պատմություններ՝ Կարլա Սամուել Internet Movie Database կայքում (անգլերեն).
Էլիտա։ Կարճ պատմություններ Filmaffinity կայքում
Պաչակուտեկ Յուպանկի

Պաչակուտեկ (Պաչակուտի) Յուպանկի (կեչուա՝ Pachakutiq Yupanki, իսպ.՝ Pachacútec (Pachacúti) Yupanqui, մոտ 1391, Կուսկո - մոտ 1471, Կուսկո), Ինկերի կայսրության 9-րդ կառավարիչը, կառավարել է 1438-1471 թվականներին։


== Գործունեություն ==
Պաչակուտեկ Յուպանկիի կառավարումը սկսվել է չանկա ազգի դեմ տարած հաղթանակից հետո։ Չանկան, որն իր հերթին ագրեսիվ տերություն էր, ինկերի համար լուրջ վտանգ էր ներկայացնում։ 1438 թվականին շուրջ 40 հազարանոց զորքով նրանք կարողացան պաշարել ինկերի մայրաքաղաք Կուսկոն։ Պաչակուտեկ Յուպանկիի զառամյալ հայրը՝ Վիրակոչա Ինկան, իր Ուրկո Ժառանգի հետ թաքնվել էր Կալկա ամրոցում։ Պաչակուտեկն իր ձեռքը վերցրեց ինկերի զորքերի ղեկավարումը, դաշնակիցների օգնությամբ պաշարումից ազատագրեց Կուսկոն և ոչնչացրեց Չանկայի հիմնական ուժերը։ Այս իրադարձությունը ինկերի ավանդության մեջ սկզբնավորեց նոր դարաշրջան՝ այսպես կոչված «Աշխարհի փոփոխությունը» (պաչակուտներ)։ Անպարտելի զորահրամանատարը, ում մինչ այդ կոչում էին Վանար Յուպանկի, դարձավ կայսրության գլխավոր կառավարիչը և ստացավ իր մականունը, որը նշանակում է «աշխարհը փոխողը»։

1460 թվականին Պաչակուտեկի եղբայրը՝ Կապակ Յուպանկին, երկար մարտերից հետո Խունին շրջանի ուանկա ազգին կարողացավ ենթարկեցնել իրեն։ Սակայն դեպի Ուանուկո անհաջող արշավից հետո, որի ժամանակ ինկերի բանակում չանկայի շատ մարտիկներ դասալիք դարձան, Պաչակուտեկը կարգադրեց մահապատժի ենթարկել իր եղբորը Կուսկոյում։
Պաչակուտեկը Ինկերի կայսրությունը ընդարձակել է կենտրոնական Անդերից՝ Տիտիկակա լճից մինչև Խունին։ Նա աջակցել է ենթակառուցվածքների զարգացմանը և ամրապնդել տնտեսությունը՝ ներդնելով գյուղատնտեսական նոր տեխնիկա։ Նրա ժամանակներից սկսած՝ կա հստակ պատմական ժամանակագրություն, ներառյալ՝ հաջորդ կառավարիչների ծննդյան և մահվան հստակ տարեթվերը։


== Անձնական կյանք ==
Պաչակուտեկի անձնական կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի։ Կնոջ անունը Մամա Անահուարքի կամ Քույա Անավարկի էր։ Ուներ երեք որդի՝ Թուփաք Այար Մանկո, Ապու Պաուչար և Թուփաք Ինկա Յուպանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ինկերի կայսրություն


== Գրականություն ==
Купрієнко С.А. Суспільно-господарський устрій імперії інків Тавантінсуйу : автореф. дис. на здобуття наук. ступеня канд. істор. наук : 07.00.02. / Купрієнко Сергій Анатолійович ; КНУ імені Тараса Шевченка. — К.: ЛОГОС, 2013. — 20 с.
Куприенко С.А. Источники XVI-XVII веков по истории инков: хроники, документы, письма / Под ред. С.А. Куприенко.. — К.: Видавець Купрієнко С.А., 2013. — 418 с. — ISBN 978-617-7085-03-3.
Пачакути Йамки Салькамайва, Куприенко С.А. Доклад о древностях этого королевства Перу / пер. С. А. Куприенко.. — К.: Видавець Купрієнко С.А., 2013. — 151 с. — ISBN 978-617-7085-09-5.
Талах В.Н., Куприенко С.А. Америка первоначальная. Источники по истории майя, науа (астеков) и инков / Ред. В. Н. Талах, С. А. Куприенко.. — К.: Видавець Купрієнко С.А., 2013. — 370 с. — ISBN 978-617-7085-00-2.
Куприенко C. А., Ракуц Н. В. К вопросу о реформировании культа и храмового хозяйства в инкской империи (Перу, XV в.) (рус.) // Латинская Америка : журнал. — М., 2013. — Вып. 4. — С. 72-82. — ISSN 0044-748X.
Тюрин Е.А., Зубарев В.Г., Бутовский А.Ю., «История древней Центральной и Южной Америки»
Վացոլա

Վացոլա (իտալերեն՝ Vazzola), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 6783 մարդ, խտությունը՝ 246 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 26 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31028, հեռախոսային կոդ՝ 0438։
Բնակչությունը իրենց հովանավոր է համարում սուրբ Հովհաննես Մկրտչին։
Հարևան կոմունաներն են՝ Չիմադոլմոն, Մարենո դի Պիավեոն, Սան Պոլո դի Պիավե, Ֆոնտանելե։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալամատ (գյուղ, Վարնենսկի շրջան)

Սալամատ (ռուս.՝ Саламат), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Վարնենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 101 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գոգհովիտ

Գոգհովիտ (նախկին անվանումը` Թաքնալի),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Աշոցքի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից մոտ 11 կմ հյուսիս։ Վերանվանվել է Գոգհովիտ 1978 թ. հունվարի 25-ին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Գոգհովիտի մշտական բնակչությունը կազմել է 390, առկա բնակչությունը` 365 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է կաթնաանասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գոգհովիտում կա 1860 թ.-ին կառուցված Սբ. Աստվածածին եկեղեցի։


== Տես նաև ==
Գոգհովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տարածաշրջանի քարտեզ
Գոգհովիտի էջը CAA կայքում Archived 2011-08-20 at the Wayback Machine.
Վիլե (գյուղ, Հալյալա շրջան)

Վիլե (էստ․՝ Võle), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Հալյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 62 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քառակող կոթող (Դսեղ)

Քառակող կոթող (Դսեղ), գտնվում է Դսեղ գյուղի միջնադարյան գերեզմանատանը, կերտված է 7-րդ դարում։
Կոթողի բարձրությունը 2 մետր է, կերտված է բաց դեղնավուն ֆելզիտից, կանգնեցված է տուֆի պատվանդանի վրա, որի վերին հատվաշում խաչապատկեր է, իսկ մյուս կողմում կա վիմագիր արձանագրություն։
Կոթողը վաղ միջնադարյան շրջանին է, իսկ պատվանդանը տեղում հավաքել է հայտնի խաչքարագործ Վահրամ Մամիկոնյանը։ Նույն տարածքում է գտնվում նաև վարպետի “Խաչելություն” խաչքարը` 1281 թվագրմամբ։ Կոթողի բոլոր կողմերը ունեն իրենց խորհրդանշական բովանդակությունները։
Կոթողի արևմտյան ճակատի վրա պատկերված ընդանհուր թվով 8 շրջանակները, որոնցից 6-ը միանման շրջանակներ են, 7-րդը մյուսներից տարբերվում է իր կրկնակի շրջագծով, 8-րդի կիսաշրջանը հպված է պատվանդանին (ամենայն հավանականությամբ շրջանակներում գոյություն են ունեցել պատկերներ, որոնք չեն պահպանվել)։ Քառակող կոթողի արևելյան հատվածում պատկերված են արմավենու տերևներ։ Իսկ կոթողի հյուսիսային ճակատին` ընձյուղագալարների միջև, պատկերված են վեր ու վար ուղղորդված արմավենու տերևներ, հարավային կողմում պատկերված է խաղողի որթատունկ։
Նմանատիպ կոթողներ կան նաև Օձունում, Արդվիում, Խոժոռնիում, Կողբում, Բրդաձորում, Շինուհայրում և Երևանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալպիական մեխակ

Ալպիական մեխակ մեխակազգիների ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա խոտերի, հազվադեպ՝ կիսաթփերի ցեղ։ Խոտաբույսի մասին առաջին անգամ գրել է շվեդացի դասակարգող Կառլ Լիննեյը 1753 թվականին։


== Տարածվածություն, նկարագրություն ==

Տարածված է Ավստրիայի վայրի բնությունում, Իտալիայի հյուսիս-արևելքում և Սլովենիայի տարածքում։ Այն աճում է Ալպերի արևելքում, կրաքարային տարածքներում՝ 1000-2500 մետր բարձրության վրա։ Բազմամյա բույսի բարձրությունը 20-25 սմ է։ Ծաղիկները կարմրամանուշակագույն են։


== Նշանակություն ==
Ալպիական Մեխակը և խաչասերված տեսակը աճեցվում են որպես դեկորատիվ։ Վայրի բույսերի աճեցման «տարբերակը» շրջակա միջավայրի հանդեպ ավելի զգայուն է և վատ է դիմանում արհեստականորեն ստեղծված պայմաններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրիգադիրովկա (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲրիգադիրովկաԲրիգադիրովկա (ուկրաիներեն՝ Бригадирівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բրիգադիրովկա գյուղում բնակվում էր 443 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1748 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 253,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խատիվա

Խատիվա (կատ.՝ Xàtiva, իսպ.՝ Játiva, San Felipe de Játiva), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Վալենսիա պրովինցիայի մեջ՝ Վալենսիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոստերա շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 29 361 մարդ՝ ըստ 2010 թվականի մարդահամարի։ 1634 թվականին այստեղ ծնվել է Ռոդրիգա Բորջինան՝ Հռոմի Պապ Ալեքսանդր 6-րդը։
Բնակավայրն անվանակոչվել է ի պատիվ այդտեղ ծնված և ապրած գիտնական Աբու Իսաք ալ-Շաթիբայի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մայքլ Գերբեր

Մայքլ Գերբեր (անգլ.՝ Michael Gerber, հունիսի 20, 1936(1936-06-20) կամ 1936), ամերիկյան գրող, Michael E. Gerber Companies կազմակերպության հիմնադիր։


== Ստեղծագործություններ ==
The E-Myth (1986) ASIN B004KIC420
Power Point (1992) ISBN 978-0-88730-536-8
The E-Myth Revisited (1995) ISBN 978-0-88730-728-7
The E-Myth Manager (1998) ISBN 978-0-88730-959-5
The E-Myth Contractor (2003) ISBN 978-0-06-093846-8
The E-Myth Physician (2003) ISBN 978-0-06-093840-6
E-Myth Mastery (2005) ISBN 978-0-06-072323-1
Awakening the Entrepreneur Within (2008) ISBN 978-0-06-156814-5
The Most Successful Small Business in The World (2010) ISBN 978-0-470-50362-1
The E-Myth Attorney (2010) ISBN 978-0-470-50365-2
The E-Myth Accountant (2011) ISBN 978-0-470-50366-9
The E-Myth Optometrist (2011) ISBN 978-0-9835001-1-7
The E-Myth Chiropractor (2011) ISBN 978-0-9835001-3-1
The E-Myth Financial Advisor (2011) ISBN 978-0-9835001-5-5
The E-Myth Landscape Contractor (2011) ISBN 978-0-9835001-7-9
The E-Myth Architect (2012) ISBN 978-0-9835001-9-3
The E-Myth Real Estate Brokerage (2012) ISBN 978-0-9835542-9-5


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մ. Գերբերի մասին
Մ. Գերբերի Վեբ-կայքը
Ջոնի Լոգան

Ջոնի Լոգան (անգլ.՝ Johnny Logan, իսկական անունը՝ Շոն Պա́տրիկ Մայքլ Շերարդ Օ’Հեգան, անգլ.՝ Seán Patrick Michael Sherrard O’Hagan, մայիսի 13, 1954(1954-05-13), City of Frankston), իռլանդացի երգիչ և կոմպոզիտոր, Եվրատեսիլ երգի մրցույթի միակ կրկնակի հաղթողը որպես երգիչ՝ 1980 և 1987 թվականներին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է իռլանդացի տենոր Պատրիկ Օ'Հեգանի ընտանիքում, որը բազմիցս ելույթ է ունեցել Սպիտակ տանը, ԱՄՆ-ի երեք նախագահների օրոք։ Երեք տարեկանում ծնողների հետ տեղափոխվել է Իռլանդիա։ 1977 թվականին նա կատարել է Ադամ և Եվա գլխավոր դերը։ 1978 թվականին Ջոնի Լոգան բեմական անունով թողարկել է իր առաջին սինգլը։ 1979 թվականին նա հաղթել է ազգային երգի մրցույթում և «The Connaught Telegraph» շաբաթաթերթի ընթերցողների կողմից ճանաչվել երկրի լավագույն երգիչ։
1980 թվականին «What's Another Year» երգով ճանաչվել է Եվրատեսիլ երգի մրցույթի հաղթող։ Երգը հետագայում զբաղեցրեց առաջին տեղը Մեծ Բրիտանիայի սինգլների չարթում։  Ջոնի Լոգանը 1987 թվականին կրկին մասնակցել է Եվրատեսիլ երգի մրցույթին և «Hold Me Now» երգով երկրորդ հաղթանակը տարել։ 1992 թվականին նրա  «Why Me?» երգը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում կատարել է Լինդա Մարտինին և զբաղեցրել առաջին տեղը։ Այդ և մնացած հաջողությունների համար նա ստացել է «Պարոն Եվրատեսիլ» մականունը։
Իր կարիերայի ընթացքում նա թողարկել է ավելի քան 40 սինգլ և 19 ալբոմ։ Նա վարել է «Բի-բի-սի» հեռուստաընկերության իր սեփական հեռուստաշոուն՝ «Ջոնի Լոգանը և ընկերները»։
Ջոնի Լոգանը «Hold Me Now» երգով 50 տարվա լավագույն կատարողների վարկանիշում զբաղեցրել է երրորդ տեղը։
2021 թվականի հունիսին Լոգանը ֆին երգչուհի Յաննիկի հետ թողարկել է նոր սինգլ՝ «Just one look»։


== Սկավառակագրություն ==
1979 — In London (Թողարկվել է Իռլանդիայում)
1980 — Same (Թողարկվել է Իռլանդիայում)
1980 — What’s Another Year (Թողարկվել է Իռլանդիայում)
1980 — The Johnny Logan Album (Թողարկվել է Իռլանդիայում)
1980 — Johnny Logan (Թողարկվել է Մեծ Բրիտանիայում)
1985 — Straight from the Heart (Թողարկվել է Հոլանդիայում)
1987 — Hold Me Now (Թողարկվել է Հոլանդիայում)
1989 — Mention My Name (Թողարկվել է Գերմանիայում)
1989 — What’s Another Year (Թողարկվել է Հոլանդիայում)
1990 — What’s Another Year – Erfolge (Թողարկվել է Գերմանիայում)
1990 — Love Songs (Թողարկվել է Իռլանդիայում)
1992 — Endless Emotion (Թողարկվել է Գերմանիայում)
1994 — Living for Loving (Մեծ Բրիտանիայում)
1996 — I’m No Hero (Թողարկվել է Գերմանիայում)
1996 — Reach Out (Թողարկվել է Գերմանիայում)
1997 — Living for Loving (Թողարկվել է Գերմանիայում)
1997 — Reach Out (New Version) (Թողարկվել է Գերմանիայում)
1998 — What’s Another Year (Թողարկվել է Գերմանիայում)
1999 — Love Is All (Թողարկվել է Գերմանիայում)
2001 — Reach for Me (Թողարկվել է Գերմանիայում և Դանիայում)
2001 — Save this Christmas for Me (Թողարկվել է Դանիայում)
2003 — We All Need Love (Թողարկվել է Դանիայում)
2004 — We All Need Love (Թողարկվել է Գերմանիայում)
2005 — The Best of Johnny Logan (издан в der EU)
2007 — Johnny Logan & Friends: The Irish Connection (Թողարկվել է Դանիայում)
2008 — Irishman in America (Թողարկվել է Դանիայում)
2010 — Nature of Love (Թողարկվել է Գերմանիայում)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.johnnylogan.com Ջոնի Լոգան. պաշտոնական կայք
Luxembourg 1984
Ենթամաշկային իմպլանտ

Ենթամաշկային իմպլանտ, բեղմնականխման հորմոնալ միջոց։ Այն փոքր ճկվող գլանակ է, շուրջ 40 մմ երկարությամբ, որը տեղադրվում է բժիշկ-մասնագետի կողմից մաշկի տակ (սովորաբար բազկի վերին հատվածում)։ Իմպլանտը բեղմնականխման ամենահուսալի միջոցներից է։ Տեղադրումից հետո այն կանխում է հղիությունը՝ արձակելով հորմոններ, որոնք խոչընդոտում են ձվարաններից ձվաբջջիջների դուրս գալուն և խտացնում են արգանդի վզիկի լորձ։ Իմպլանտի բեղմնականխիչ ազդեցությունը կարող է տևել մինչև 3 տարի։ Այն չի պաշտպանում սեռական ճանապարհով փոխանցվող վարակներից (ՍՃՓՎ)։ Իմպլանտի ներդրման հետ կապված ծախսերը տարբեր են։
Հայտնի են հետևյալ ապրանքային անվանումներով իմպլանտները՝

Նորպլանտ և Ժադել (Նորպլանտ II)
Իմպլանոն/Նեքսպլանոն
Սինո-իմպլանտ (II). վաճառքում հանդիպում է Զարին, Ֆեմպլանտ, Թրասթ անվանումներով


== Կողմնակի ազդեցությունները ==


=== Կողմնակի դրական ազդեցություններ ===
դաշտանը լինում է ոչ միշտ՝ թեթև ընթացքով
կանանց 30%-ը չի ունենում արյունահոսող դաշտան (լիարժեք արդյունավետության նշան)
բեղմնականխիչ ազդեցությունը տևում է մինչև 3 տարի (ավելորդ քաշ ունեցող կանանց դեպքում՝ ավելի կարճ)
կարող է օգտագործվել կրծքով կերակրման ժամանակահատվածում
կարող է նվազեցնել նախադաշտանային համախտանիշները


=== Կողմնակի բացասական ազդեցություններ ===
Կանանցից շատերի համար դրանք խնդրահարույց չեն դառնում. մշտապես կարելի է հեռացնել իմպլանտը և փոխել բեղմնականխման մեթոդը, եթե կողմնակի ազդեցությունները խնդիր են դառնում.

անկանոն արյունահոսություններ՝ առաջին 6–12 ամիսների ընթացքում
ախորժակի փոփոխություններ, դեպրեսիա, տրամադրության անկում, հորմոնալ հաշվեկշռի խախտում և ցավոտ կրծքագեղձեր
ավելորդ քաշ, գլխապտույտ, հղիության նշաններ, քնկոտության զգացում


== Ծանոթագրություններ ==
Պերեպելիչիե

Պերեպելիչիե (ուկրաիներեն՝ Перепеличчя), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերեպելիչիե գյուղում բնակվում էր 180 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,21 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 148,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(7535) 1995 WU2

(7535) 1995 WU2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի նոյեմբերի 16-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,036668 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8574 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2159 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1932,83 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,186255 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,66° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7535) 1995 WU2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սան Վիսենտե (Սան Պաուլուի նահանգ)

Սան Վիսենտե (պորտ.՝ São Vicente, Պորտուգալիայի մայրաքաղաք Լիսաբոնի հովանավոր սրբի՝ Վիսենտե Սարագոսացու պատվին), ծովափնյա քաղաք և համայնք Բրազիլիայում՝ Սան Պաուլու նահանգի հարավային մասում, Բայշադա Սանտիստա մետրոպոլիսային տարածաշրջանում։ Զբաղեցնում է 147.89 կմ² տարածք։ 2020 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 368.355:


== Պատմություն ==
Եղել է պորտուգալական առաջին մշտակայուն բնակավայրը Ամերիկաներում և Սան Վիսենտեի կապիտանություն կորված վարչական տարածքի (որը գրեթե համընկել է ներկայիս Սան Պաուլու նահանգի տարածքի հետ) մայրաքաղաքը։ Հիմնադրվել է 1532 թվականին Մարտիմ Աֆոնզու դե Սոուզայի նախաձեռնությամբ, նախկինում ժամանակ առ ժամանակ բնակեցված Porto dos Escravos («Ստրուկների նավահանգիստ») բնակավայրի տեղում։ Սան Վիսենտեին շնորհվել է Բրազիլիայի Cellula Mater («Մայր բջիջ») տիտղոսը՝ նկատի առնելով, որ այն եղել է առաջին կազմակերպված քաղաքը երկրում։ Բացի այդ, Ամերիկաներում առաջինը Սան Վիսենտեում է ժողովրդավարական եղանակով ընտրվել քաղաքային խորհուրդ (1532 թվականի օգոստոսի 22-ին)։
1583 թվականի փետրվարի 3-ին Սան Վիսենտեի ափամերձ ջրերում ծովամարտ է տեղի ունեցել պորտուգալացիների հետ առևտուր անելու եկած անգլիական երեք ռազմանավի և իսպանական երեք գալեոնի միջև։ Գալեոններից մեկը ջրասույզ է արվել, մնացած երկուսը դիմել են փախուստի։


== Անվանիներ ==
Սան Վիսենտեում են ծնվել համբավավոր ֆուտբոլիստ Ռոբինյոն, բռնցքամարտի, քիքբոքսինգի և խառը մարտարվեստների ասպարեզների անվանի մարզիկ Կոսմո Ալեքսանդրեն։


== Քույր քաղաքներ ==
Սան Վիսենտեն բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.

 Ճապոնիա, Նահա, Օկինավա
 Պորտուգալիա, Անսիան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Do Litoral ao Planalto»։ História do Brasil: Área Vicentina 
Lawrence Rachel (January 2010)։  Alyse Dar, ed.։ Brazil (Seventh ed.)։ Apa Publications GmbH & Co. / Discovery Channel։ էջեր 183–204 
BARRETO, Aníbal (Cel.). Fortificações no Brasil (Resumo Histórico). Rio de Janeiro: Biblioteca do Exército Editora, 1958. 368 p.
BUENO, Eduardo. Capitães do Brasil: a saga dos primeiros colonizadores. Rio de Janeiro: Objetiva, 1999. 288 p. il. ISBN 8573022523
DONATO, Hernâni. Dicionário das batalhas brasileiras. São Paulo: Ibrasa, 1987.
Luz Soriano, Simão José da. Historia da Guerra Civil e do estabelecimento do governo parlamentar em Portugal, comprehedendo a historia diplomática, militar e política d'este reino desde 1777 até 1834. Lisboa, Impr. Nacional, vol IV, 1870 p. 497.
YOUNG, Ernesto G. Esboço Histórico da Fundação da cidade de Iguape. Revista do IHGSP, vol II, São Paulo, 1896 pp. 49–151.
LÍVIO FERREIRA, Tito. História da Civilização Brasileira.
CONDEPHASV - Conselho de Defesa do Patrimônio Histórico, Artístico, Arquitetônico, Cultural e Turístico de São Vicente.


== Արտաքին հղումներ ==
(Պորտուգալերեն) São Vicente's official home page
(Պորտուգալերեն) Portal Nosso São Paulo
(Պորտուգալերեն) São Vicente São Paulo Brazil Archived 2018-12-22 at the Wayback Machine.
Կրծողներ

Կրծողներ (լատ.՝ Rodentia), կաթնասունների դասի ամենամեծ կարգը։ Ընդգրկում է կաթնասունների 1/3-ը։ Մանր և միջին չափերի (մարմնի երկարությունը՝ 3 սմ - 135 սմ, քաշը՝ 7 գրամից մինչև 90 կգ) կենդանիներ են։ Գլխուղեղի մեծ կիսագնդերը փոքր են կամ թերզարգացած, հարթ մակերևույթով։ Ատամները հարմարված են բուսական կոշտ կերեր կրծելուն։ Խիստ զարգացած են կտրիչները, որոնք աճում են կենդանու ամբողջ կյանքի ընթացքում։ Ժանիքներ չունեն։ Տարածված են բոլոր աշխարհամասերում։ Հայտնի է ժամանակակից 33 ընտանիք, 481 ցեղ, մոտ 2300 տեսակ, Հայաստանում՝ 26 տեսակ։ Կրծողների մեծ մասը կիսաստորգետնյա կյանք է վարում, փորում են խոր և բարդ բներ։ Մկները, առնետներն ապրում են գետնի վրա, կուրամկներն ունեն լրիվ ստորգետնյա, ճահճակուղբը, մշկամուկը, կուղբը՝ կիսաջրային, սկյուռները, քնամոլները՝ ծառաբնակ ապրելակերպ։ Մորֆոֆիզիոլոգիական և կենսաբանական առանձնահատկությունների շնորհիվ կրծողները հեշտությամբ հարմարվում են արտաքին միջավայրի անբարենպաստ պայմաններին։ Շատ արագ բազմանում են, տարեկան տալիս են 2—9 սերունդ, յուրաքանչյուր անգամ՝ 2—15 ձագ։ Բարենպաստ տարիներին նրանց քանակը կարող է աճել 100—200 անգամ։ Առանձին տեսակներ (սկյուռ, մշկամուկ, ճահճակուղբ) ունեն արժեքավոր մորթի։ Մեծ մասը վնասատու է, փչացնում է գյուղատնտեսական կուլտուրաները (հատկապես հատիկային), պահեստված մթերքները, ապրանքները և այլն։ Որոշ տեսակներ (արջամուկ, գետնասկյուռ, ավազամուկ, դաշտամուկ և այլն) մարդու և ընտանի կենդանիների սուր վարակիչ, ինչպես նաև հատուկ վտանգավոր վարակիչ հիվանդությունների՝ ժանտախտի, էնցեֆալիտների, կատաղության հարուցիչների հիմնական կրողներ և տարածողներ են (լվերի, տզերի միջոցով, անմիջական շփմամբ)։
Հուգո դե Ֆրիզ

Հուգո դե Ֆրիզ, Խուլգո դե Ֆրիս (անգլ.՝ Hugo de Vries, փետրվարի 16, 1848(1848-02-16)[…], Հաառլեմ - մայիսի 21, 1935(1935-05-21)[…], Lunteren, Էյդե, Խելդեռլանդ, Նիդերլանդներ), հոլանդացի բուսաբան, գենետիկ։


== Կենսագրություն ==
Կրթությունն ստացել է Լեյդենի համալսարանում, Հայդելբերգում և Վյուրցբուրգում։ 1878-1918 թթ.՝ Ամստերդամի համալսարանի պրոֆեսոր և բուսաբանական այգու տնօրեն։ Մշակել է բույսերի օսմոտիկ ճնշումը որոշելու մեթոդը և ցույց տվել, որ այն կախված է տվյալ ծավալում պարունակված նյութի մոլեկուլների թվից։ Աշխատանքները վերաբերում են գենետիկայի և ընտրության հարցերին։ Դե Ֆրիզը այն գիտնականներից էր, որ վերաբացահայտեց ժառանգականության վերաբերյալ Մենդելի օրենքը։


== Գրականություն ==
Lehmann Е. Die Theorien der Oenotheraforschung. — Jena, 1922.
Hugo de Vries. — Stuttg., 1929.
Stomps Th. J. Fünfundzwanzig Jahre der Mutationstheorie. — Jena, 1931.


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոգվարդեյսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Կրասնոգվարդեյսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Կրասնոգվարդեյսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բելգորոդի մարզում
Կրասնոգվարդեյսկի շրջան - շրջան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետությունում
Կրասնոգվարդեյսկի շրջան - ունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասում
Կրասնոգվարդեյսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում
Պլոտինոս

Պլոտինոս Լիկոպոլսեցի (հին հունարեն՝ Πλωτῖνος, 205, Lycopolis, Հին Եգիպտոս - 270[…], Մինտուրնո, Լատինա, Լացիո, Իտալիա), հին հույն փիլիսոփա, նորպլատոնականության փիլիսոփայական ուղղության հիմնադիր։ Նրա ուսմունքը, որը շարադրված է «Էննեադներ» երկասիրության մեջ, Պլատոնի փիլիսոփայության և անտիկ աշխարհի մի շարք փիլիսոփայական ուսմունքների՝ արիստոտելականության, պյութագորականության և ստոիկականության մի բարդ ձուլվածք էր՝ իդեալիզմի հիմքի վրա։ Այն դարձավ անտիկ աշխարհի մայրամուտի և վաղ միջնադարի ամենատարածված և ազդեցիկ հոսանքը, որը ազդեց ինչպես քրիստոնեական աստվածաբանության, այնպես էլ գիտության անտիկ ավանդույթները շարունակող աշխարհիկ փիլիսոփայական մտքի ձևավորման վրա։ III-VI դարերում գործում էին նորպլատոնականության տարբեր դպրոցներ, այդ թվում նաև արիստոտելյան փիլիսոփայության ուժեղ ազդեցությունը կրած Ալեքսանդրիայի դպրոցը, որի հետևորդն էր Դավիթ Անհաղթը։


== Կենսագրություն ==
Լիկոպոլսեցին ինքնուրույն սկսել է զբաղվել 40 տարեկանից՝ Հռոմ փոխադրվելուց հետո, ուր բացել է դպրոց և ղեկավարել այն մինչև կյանքի վերջը։ Ունեցել է բազմաթիվ աշակերտներ և հետևորդներ։ Պլոտինոսի աշխատությունները նրա աշակերտ Պորփյուրը բաժանել է 6 իննյակների (էննեադների) և հրապարակել ուսուցչի մահվանից հետո։
Պլոտինոս զարգացրել է Պլատոնի գաղափարների մասին ուսմունքը՝ զուգակցելով այն Արիստոտելի, ստոիցիզմի, Պյութագորասի փիլիսոփայության իդեալիստական կողմերի և Արևելքի կրոնամիստիկական ուսմունքների հետ։ Ամեն ինչի հիմքը, ըստ Պլոտինոսի, գերբնական և գերզգայական աստվածային «առաջնամիակն» է, որը ենթակա չէ որևէ սահմանման, բանական կամ զգայական ճանաչման։


== Ուսմունք ==
Ողջ կեցությունը «առաջնամիակի» էմանացիայի արդյունքն է․ այն արտազեղում, ճառագայթում է իրենից աստվածային միտք, այնուհետև՝ հոգի և վերջապես՝ բնություն, որը աստվածայինի ամենաստորին դրսևորումն է։ Աշխարհն ստեղծվում է խավարի (նյութի) մեջ աստվածային լույսի ներթափանցման շնորհիվ։ Այդ ժամանակ կատարվում է անցում միասնությունից դեպի բազմություն, կատարելությունից դեպի անկատարելություն։ էմանացիայի վերին և ստորին աստիճանները կազմում են հակադրամիասնություն։
Մարդու նպատակն է բարձրանալ կեցության ստորին աստիճաններից դեպի վերին աստիճանները և ձուլվել աստվածային լույսի հետ։ Պլոտինոս ընդգծել է Պլատոնի դիալեկտիկայի տարրերը, սակայն դրանք միախառնելով խորհրդապաշտական գաղափարների հետ, մոտեցել է կրոնական փիլիսոփայությանը։ Պլոտինոսի ուսմունքը և նեոպլատոնականությունը ազդել են քրիստոնեական, միջնադարյան (այդ թվում հայ) փիլիսոփայության վրա։
Պլոտինոսի Էննեադներ գիրքը բաղկացած է 6 գրքից. դրա 5-րդ գիրքը հայերեն է թարգմանել Ալբերտ Ստեփանյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1097)

Ժողովածու (1097), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1097 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1280 թվականին/թվականներին Լուսեր գրիչի կողմից, Գլաձորում։ Ստացողը եղել է Ներսես վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17 x 13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 323 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Տող՝ 19։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ, երկաթագրով, Ավետարան։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Աստառ՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի 145ա, ստացողի՝ 6բ, 145ա, կազմողի՝ 315ա, հետագայի՝ 321ա (13-րդ դար), վերանորոգողի՝ 1ա (1671 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Եփիպանու ճառք։
Առաջաբան թագաւորութեանց։
Եփրեմի Մեկնութիւն Սամուէլի։
Մեկնութիւնք Թագաւորութեանց, Իբր ամենու, Յեսուայ և Դատաւորաց։
Եզնկայ Կողբացոյ Եղծ աղանդոց։
Ի Դատաւորաց մեկնութենէ։
Էչեդա

Էչեդա (ռուս.՝ Эчеда), գյուղ Ռուսաստանի, Դաղստան հանրապետության Ցումադինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վելյաոցա (գյուղ, Տյուռի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎելյաոցաՎելյաոցա (էստ․՝ Väljaotsa), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Տյուռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ժողովածու (1795)

Ժողովածու (1795), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1795 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 23X17 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 78 թերթից։ Գրված էմիասյուն շեղադրով։ Ունի K մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 78 էջ, գրված է՝ թղթի վրա։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ O:


== Բովանդակություն ==
Կանոն մորուաց թողելոյ։
Ներս. Լամբրոնացվոյ ներբող ի վարս։
Այբբենական ցանկ տաղից և գանձուց բազմաց հեղինակաց։


== Ծանոթագրություններ ==
Բորիսով (այլ կիրառումներ)

Բորիսով, կարող է վերաբերել՝

Բորիսով - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանում
Բորիսով - խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Կլետսկի շրջանի կազմում
Բորիսով - գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում
Սանցա

Սանցա (իտալերեն՝ Sanza), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 3007 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 126 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84030, հեռախոսային կոդ՝ 0975։
Կոմունայի հովանավորներն են Ամենասուրբ Աստվածածինը, տոնը նշվում է օգոստոսի 5-ին և սուրբ նահատակ Սավինը, տոնը նշվում է սեպտեմբերի 18-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Պաշուրտ

Պաշուրտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Կոտով (գյուղ, Կիվերցիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոտով (այլ կիրառումներ)Կոտով (ուկրաիներեն՝ Котів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոտով գյուղում բնակվում էր 449 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,994 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 451,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շարման (Շարանտի գավառ)

Շարման (ֆր.՝ Charmant), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 317 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.15 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Շավնա և Ժույագե համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Բոնե լա Տուդ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 125 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 17 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 210 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 160-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 50։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,2 %։ 160 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 151 անձ (87 տղամարդ և 64 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (5 տղամարդ և 4 կին)։ 50 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ուիլյամ Ուիչերլի

Ուիլյամ Ուիչերլի (անգլ.՝ William Wycherley, մոտ 1640[…], Կլայվ, Shropshire, Շրոպշիր, Անգլիա - դեկտեմբերի 31, 1715(1715-12-31), Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի թագավորություն), անգլիացի դրամատուրգ, բանաստեղծ։ Ռեստավրացիայի շրջանի խոշորագույն կատակերգակ։ Կրթությամբ՝ իրավաբան։


== Կենսագրություն ==
Մասնակցել է 17-րդ դարի անգլո-հոլանդական երկրորդ պատերազմին։ 1669 թվականին անստորագիր հրատարակել է «Հերոյի և Լեանդրի ծանակումը» բանաստեղծությունների ժողովածուն։ Առաջին իսկ կատակերգությունը՝ «Սերն անտառում կամ Սենտ Ջեյմսի զբոսայգին» (1671), հաջողություն է բերել հեղինակին։ «Ջենթլմենը` պարերի ուսուցիչ» (1671-1672), «Գյուղացի կինը» (1675) և «Ուղղամիտը» (1676) կատակերգություններում արտացոլված է «կենսուրախ» թագավոր Չարլզ II-ի դարաշրջանի ոգին, փառաբանված է կյանքում հարմարվելու հմտությունը։ Ուիչերլին անօրինակ շիտակությամբ նկարագրել է արիստոկրատական արատները՝ առանց դրանք պարսավելու։ Ուիչերլին ունի սրամիտ ու փայլուն լեզու։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Հավանաբար հենց Ուիլյամ Ուիչերլին է «nincompoop» (տխմար) բառն ստեղծողը։ Անգլերենի օքսֆորդյան բառարանը հաստատում է, որ նա 1972 թվականին առաջին անգամ կիրառել է «happy-go-lucky» (անհոգ, լավատես, զվարթ մարդ) բառը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Մատենագիտություն ==
The Complete works, ed. by M. Summers, 4 vls, L., 1924.
The Country wife a. the Plain Dealer, ed. by G. B. Churchill, Boston, 1924.
The Country wife, ed. with a critical introd., notes and appendices, by V. Todd — Naylor, Northampton, 1931.
Harlitt W., Lectures on the English comic writers, L., 1819 (переиздавалась).
Klette I., W. Wycherley’s Leben und dramatische Werke, Münster, 1883.
Perromat Ch., W. Wycherley, Sa vie, son oeuvre, P., 1921.
Churchill G. B., The originality of W. Wycherley (Schelling Anniversary Papers, by his Former Students), N. Y., 1923.
Connely W., «Brawny» Wycherley, L., 1930.


== Արտաքին հղումներ ==
Луков, Владимир Андреевич (2012)։ «Уичерли Уильям»։ Информационно-исследовательская база данных «Современники Шекспира»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-09-ին։ Վերցված է 2012-09-09
Տանձիա

Տանձիա (վրաց.՝ ტანძია), գյուղ Վրաստանում, կենտրոնի բարձրությունը 888 մետր։ Գյուղի տեսարժան վայրերից է Սբ. Նիկոլայի եկեղեցին, կառուցվել է 1683 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Յան Կալինչակ

Յան Կալինչակ (սլովակ.՝ Ján Kalinčiak, օգոստոսի 10, 1822(1822-08-10), Մարտին, Ժիլինայի շրջան - հունիսի 16, 1871(1871-06-16), Մարտին, Ժիլինայի շրջան), սլովակ գրող, բանաստեղծ, գրաքննադատ, մանկավարժ։ Սլովակիայի գրականության մեջ ռոմանտիզմի ականավոր ներկայացուցիչներից է։ Յան Կալինչակը նաև տեսաբան է, ով փորձել է ձևակերպել գրական ռոմանտիզմի գեղագիտական սկզբունքները։


== Կենսագրություն ==

Յան Կալինչակը ծնվել է 1822 թվականի օգոստոսի 10-ին Գորնե-Զատուրչե գյուղում, հոգևորականի ընտանիքում։ Սովորել է Բրատիսլավայում ու Գալլ-Վիտենբերգի համալսարանում։
1846 թվականից Մոդրա քաղաքի գիմնազիայում աշխատել է որպես փիլիսոփայության ուսուցիչ, այնուհետև դարձել է գիմնազիայի տնօրեն։ 1858 թվականից մինչ 1869 թվականը աշխատել է Ցեշինում, որտեղ մտերմացել է Միխալ Գոջայի հետ, ով «Matica slovenská» ազգային մշակութային-լուսավորական միության հիմնադիրն է։
Թոշակի անցնելուց հետո տեղափոխվել է Մարտին քաղաք, որտեղ խմբագրել է «Orol» ամենամսյա լրագիրը։
Յան Կալինչակը մահացել է 1871 թվականի հունիսի 16-ի Մարտին քաղաքում։ Թաղված է Մարտինի Ժողովրդական գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություն ==
Յան Կալինչակի տպագրված առաջին ստեղծագործությունները չափածո էին, սակայն նա առավել հայտնի ՝ որպես Սլովակիայի ռոմանտիզմի ականավոր վարպետ։ Հարել է Լյուդովիտ Շտուրի ռոմանտիկական դպրոցին։
Յան Կալինչակը հեղինակել է պատմական թեմատիկայով ստեղծագործություններ, պատմվածքներ ու վիպակներ, որոնցում պատկերված է մանր կալվածատեր ազնվականների կյանքը։
Պատմական թեմատիկայով գրքերում («Միլկոյի շիրիմը», 1845—1846 և այլն), «Լիպտովի կոմսը» (1852) վեպում արտացոլված են ազգային-ազատագրական պայքարի գաղափարները։ Դուրս գալով ռոմանտիզմի սահմաններից՝ գրողը «Ընտրություններ» (1860) գրքում ճշմարտացի, ռեալիստական տեսանկյունից պատկերել է մանր կալվածատեր ազնվականության կենցաղն ու բարքերը (վեպի հիման վրա նկարահանվել է համանուն ֆիլմը, 1957)։


== Ընտրյալ երկեր ==


==== Պոեզիա ====
Králův stůl (1842),
Bojovník, báseň, která zľidověla (1846),
Krakoviaky,
Márii od Jána,
Pozdravenie (1847),
Rada,
Moja mladosť,
Smutný pohrab


==== Արձակ ====
Bozkovci (1842),
Milkov hrob,
Bratova ruka (1845),
Púť lásky,
Mládenec slovenský,
Svätý Duch,
Reštavrácia (1860),
Orava (1870)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ján Kalinčiak(սլովակ.)
Աթախի գավառ

Աթախ, գավառ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթում։
Թուրքական տիրապետության հաստատման ժամանակ պատկանում էր քուրդ բեկերին։ Գավառն հանդիսանում էր օջախըլկ կամ յուրդուկ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հայլբրոն (շրջան)

Հայլբրոն ( գերմ.՝ Landkreis Heilbronn )՝ շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Հայլբրոն քաղաքը։ Շրջանը մտնում է Բադեն-Վյուրթեմբերգ մարզի մեջ։ Շտուտգարտ օկրուգի ենթակայության տակ է։ Զբաղեցնում է 1.099,95 կմ2։ Բնակչությունը՝ 330 021 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 300 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 08 1 25։ Շրջանում 45 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրուգլի (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Պրուգլի (ուկրաիներեն՝ Пругли), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրուգլի գյուղում բնակվում էր 5 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,099 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 50,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բարակ դը Ֆրետյուր

Բարակ դը Ֆրետյուր (ֆր.՝ Baraque de Fraiture), սար Բելգիայում։ Գտնվում է այդ երկրի Լյուքսեմբուրգ պրովինցիայի տարածքում և համարվում է այդ տարածաշրջանի ամենաբարձր գագաթը (ծովի մակերևույթից բարձրությունը 652 մետր է)։


== Աշխարհագրություն ==
Բարակ դը Ֆրետյուր սարը պատկանում է Արդեններ լեռնահամակարգի հարավային մասին և մաս է կազմում այն լեռնաշղթայի, որը միմյանցից բաժանում է Ուրտ և Ամել գետերի ավազանները։ Տայլ սարահարթի նկատմամբ այս սարը բարձր է 153 մետրով։ Սարալանջերը մասամբ անտառապատ են (հիմնականում հանդիպում են խառը տիպի անտառներ), ավելի մեծ տարածք են զբաղեցնում մարգագետինները։ Շրջակայքում կան նաև ճահճապատ տարածքներ։
Սարն ու շրջական համեմատաբար խիտ չեն բնակեցված. բնակչության միջին խտությունը մեկ քառակուսի կիլոմետրի վրա կազմում է 42 մարդ։
Կլիման այստեղ հիմնականում ցամաքային է, տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ 6 °C: Ամենատաք ամիսը օգոստոսն է (միջին ամսական ջերմաստիճանը՝ 15 °C), ամենացուրտը՝ հունվարը (ամսական միջինը՝ -4 °C):
Սարը գտնվում է Վիելսալմ համայնքի տարածքում։ Այստեղ գործում է լեռնադահուկային համալիր՝ 350, 700 и 1000 մետր երկարությամբ երեք դահուկուղյակներով։


== Պատմություն ==
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գերմանական վերմախտի հինգերորդ տանկային դիվիզիան այսպես կոչված՝ «Բելգիական գործողության» շրջանակում 1940 թվականի մայիսի 11-ին գրոհով գրավել է Բարակ դը Ֆրիտյուր սարը՝ մարտական առաջադրանք ունենալով Դինան քաղաքի մոտ անցնել Մաաս գետը և ավարտի հասցնել Բելգիայի նվաճումը ֆաշիստական Գերմանիայի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official website
Ստարայա Տարաբա

Ստարայա Տարաբա (ռուս.՝ Старая Тараба), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Կիտմանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 403 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նախիջևանի պատմության պետական թանգարան

Նախիջևանի պատմության պետական թանգարան (ադրբ.՝ Naxçıvan Dövlət Tarix Muzeyi), Ադրբեջանի պատմամշակութային, գիտահետազոտական թանգարան։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին և այժմ գտնվում է Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության մայրաքաղաք Նախիջևանում։ Թանգարանի հավաքածուն արտացոլում է Նախիջևանի պատմությունն ու մշակույթը հնագույն ժամանակներից մինչև մեր օրերը։


== Պատմություն ==
Նախիջևանի պատմության պետական թանգարանը հիմնադրվել է 1924 թվականին։ 1968 թվականին թանգարանը ստացել է պետական կարգավիճակ։ Նախիջևանի պատմության պետական թանգարանի հիմնական գործունեությունը սկսվել է 1969 թվականին։ 1969 թվականի հոկտեմբերին Ադրբեջանական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի պատմության ինստիտուտը կոնֆերանս է անցկացրել Նախիջևանի պատմության պետական թանգարանում։


== Ցուցահանդես ==
Թանգարանում ցուցադրված են հոգևոր և նյութական մշակույթին, ինչպես նաև քաղաքական պատմությանը, արվեստին և Նախիջևանի քաղաքական կյանքը բնութագրող թանգարանային նմուշներ և հնագիտական իրեր։ Նախիջևանի պատմության պետական թանգարանում պահպանվել են ավելի քան 48,000 ցուցանմուշներ Նախիջեւանի հին պատմության մասին։
Թանգարանի հավաքածուն նվիրված է հին ժամանակներում ներկայիս Նախիջևանի տարածքում բնակված հին ցեղերի պատմությունից մինչև մերօրյա Նախիջևանին։ Թանգարանի նմուշները բազմաբնույթ են՝ պատմական, ազգագրական, հնագիտական, բուսաբանական, կենդանաբանական, կիրառական, հետազոտական և այլն։ Կան որոշ բաժիններ, որոնք առանձին նվիրված են Նախիջևանի արվեստին։


== Տես նաև ==
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն
Ադրբեջանի պատմության թանգարան (Բաքու)
Նախիջևան (ՆԻՀ)


== Ծանոթագրություններ ==
Հնդկական անուշահոտություններ

Հնդկական անուշահոտություններ (անգլ.՝ Indian incense), Հնդկաստանից ծագող անուշահոտության տեսակ։ Հնդկաստանը հնագույն ժամանակներից ունի տարբեր սոցիալական և կրոնական առիթներով անուշահոտություն օգտագործելու հարուստ ավանդույթ։
Հնդկական անուշահոտությունների թվում են՝

Ագարբաթի (ծագում է սանսկրիտերեն «Ագարավարթի» բառից, որը նշանակում է՝ «գարա» = բուրմունք, «ագար» = անուշահոտ, «վարթի» = վերք), որը հայտնի է նաև որպես անուշահոտ փայտ (անգլ.՝ Incense sticks), հնդկական ամենատարածված անուշահոտություններից մեկն է։
Համայիլ փայտերը (անգլ.՝ Joss sticks), որոնց մեջ մեջ օգտագործվում է խունկի մածուկ փաթաթված է բամբուկե փայտի շուրջ։ Բամբուկի մեթոդը ծագում է Հնդկաստանից և առանձնանում է նեպալյան/տիբեթյան և ճապոնական մեթոդներից, որոնց դեպքում բամբուկե փայտի չի օգտագործվում։ Չնայած մեթոդը օգտագործվում է նաև արևմտյան երկրներում, մասնավորապես Ամերիկայում, այն անքակտելիորեն կապված է Հնդկաստանի հետ։
Անուշահոտ կոներ (անգլ.՝ Incense cones),
Անուշահոտ գերաններ (անգլ.՝ Incense logs),
Սաամբրաանի (անգլ.՝ Saambraani, թարգ.՝ «ստյուրակ», «ստաշխ»)։Անուշահոտությունների պատրաստման համակարգված և միաձև ավանդույթը ծագում է Հնդկաստանի։ Չնայած Վեդաների տեքստերը նշում են անուշահոտությունների կիրառումը հոտերը ծածկելու և հաճելի հոտ ստեղծելու համար, անուշահոտությունների արտադրության ժամանակակից համակարգը ամենայն հավանականությամբ ստեղծվել է վանական բժիշկները կողմից։ Այդպիսով, անուշահոտությունների ժամանակակից և կազմակերպված արտադրություն, ըստ էության, կապված և սկիզբ է առնում բժշկության այուրվեդա համակարգի հետ։


== Տես նաև ==
Այուրվեդա


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովսկոե (ավան, Շառգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Петровське), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովսկոե ավանում բնակվում էր 83 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,034 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2441,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)