armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բիչվուդ պողոտա

Բիչվուդ պողոտա (անգլ.՝ Beechwood Avenue), խոշոր փողոց Օտտավայի արևելյան մասում։ Ընկած է արևելքից արևմուտք։ Այն սկսվում է Նոր Էինբուրգ շրջանից մինչև Վանյե շրջանի հյուսիսային հատվածը։
Սկսվում է Ռիդո գետի մոտ գտնվող Սրբ. Պատրիկի կամրջից, որը Սենտ-Պատրիկ փողոցի շարունակությունն է։ Որոշ ժամանակ փողոցը ընկած էր Բիչվուդ գերեզմանի երկայնքով, որը անցնում է Հեմլոկ ռոուդ և Ռոկլիֆֆ օդանավակայինի արևելյան մասը։
Փողոցի արևելյան մասում շատ են մթերայի խանութները, իսկ դեպի գերեզմանն ընկած հատվածում շատ են բնակելի շենքեր։
Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան

Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարան, Հայաստանի Հանրապետության դատական համակարգի մաս կազմող ընդհանուր իրավասության դատարան, որին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։ Դատարանի իրավասության ներքո է ՀՀ Սյունիքի մարզը։


== Իրավասություն ==
Դատարանին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը վերահսկողություն է իրականացնում մինչդատական վարույթի նկատմամբ (այդ թվում՝ լուծում է կալանքը՝ որպես խափանման միջոց ընտրելու, բնակարանում խուզարկությունը թույլատրելու հետ կապված հարցերը), ինչպես նաև ըստ էության քննում է քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված այլ գործեր։


== Դատավորներ ==
Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը կազմված է դատարանի նախագահից և երեք դատավորից.

Սամվել Լևոնի Գրիգորյան, դատարանի նախագահ,
Նապոլեոն Գրիշայի Օհանյան, դատավոր,
Մուրադ Մարտինի Հովակիմյան, դատավոր,
Իգնատ Վազգենի Բեգլարյան, դատավոր,
Անահիտ Ալվարոյի Թումանյան, դատավոր։


== Նստավայրեր ==
Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը ունի չորս նստավայր հետևյալ հասցեներով.

ՀՀ, Սյունիքի մարզ, ք. Կապան, Մելիք Ադամյան, 3/2,
ՀՀ, Սյունիքի մարզ, ք. Գորիս, Անկախության, 4,
ՀՀ, Սյունիքի մարզ, ք. Սիսիան, Գարեգին Նժդեհի, 6,
ՀՀ, Սյունիքի մարզ, ք. Մեղրի, Զորավար Անդրանիկի, 24/1:


== Ծանոթագրություններ ==
Օստրոժոկ (այլ կիրառումներ)

Օստրոժոկ, կարող է վերաբերել՝

Օստրոժոկ - գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում
Օստրոժոկ - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում
Վիդայի պատմության թանգարան

Վիդայի պատմության թանգարան (ֆր.՝ Museu d'història d'Ouidah), Բենինի Վիդա քաղաքում գտնվող թանգարան է։ Գտնվում է պորտուգալական հին՝ Սան Ժուան Բատիշտա դե Աժուդա ամրոցում (պորտ.՝ Fortaleza de São João Baptista de Ajudá - «Սուրբ Հովհաննես Մկրտչի օգնության ամրոց»)։ Թանգարանի ցուցադրությունը բաղկացած է 700 իրերից, որոնք ներկայացնում են Վիդայի հնագիտությունը, պատմությունը և արվեստը։


== Պատմություն ==
Սան Ժուան Բատիշտա դե Աժուդա ամրոցը Պորտուգալիայի գաղութատիրական սեփականություն էր Դահոմեայում, Գվինեական ծոցի ափին, այժմ Բենինի Վիդա քաղաքի տարածքում։
Կոչվել է նաև «Աժուդա ֆակտորիա» կամ պարզապես «Աժուդա»։ Ամրոցը ընդամենը 4,5 կմ² տարածք ուներ, ամրացված առևտրային կետ էր՝ հարակից փոքր տարածքով։ 1958 թվականին գրանցվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում, որպես արտերկրյա ամենափոքր գաղութ։
Ամրոցը կառուցվել է 1680 թվականին թագավոր Պեդրու Երկրորդի հրամանով ` ստրկավաճառության անվտանգությունն ապահովելու համար։ Առևտրի կետը կառուցելլ է Սան Տոմեի և Պրինսիպի նահանգապետ Ջակինտու դե Ֆիգեյրեդո ի Աբրեուն՝ Վիդա գյուղի տեղում։ 18-րդ դարի սկզբին լքված ամրոցը վերակառուցվել է 1721-1730 թվականներին։ Ֆինանսավորումը ստացվել է Սալվադոր տեղափոխվող աֆրիկացի ստրուկների հարկից։
1722 թվականի հունվարին ամրոցը փորձել է գրավել անգլիացի ծովահեն Բարտոլոմյու Ռոբերտսը, որը գերևարել է նավահանգստում կանգնած բոլոր՝ 11 նավերը։
1805-1844 թվականներին ֆակտորիայի տնօրենը եղել է ստրուկների առևտրով զբաղվող հայտնի Ֆրանսիշկու Ֆելիքս դե Սոուզան, որը 1845-1849 թվականներին զբաղեցրել է նահանգապետի պաշտոնը։ Բրազիլիայի անկախացումից հետո Սոուզան առաջարկել է կայսր Պեդրու Առաջինին Աժուդուն վերցնել իր տիրապետության տակ, բայց մտահղացումը չի իրականացել։
1861 թվականին պորտուգալացիները լքել են ամրոցը և այն մինչև 1893 թվականը ամրոցը ծառայել է որպես կաթոլիկ առաքելություն։ 1960 թվականի օգոստոսի 1-ին Դահոմեան անկախություն է ձեռք բերել և հռչակվել է Բենինի հանրապետությունը։ 1961 թվականին ամրոցը ծառայել է երկրի անկախությունը նշելու համար։ Մեկնելուց առաջ զավթիչները այրել են շինությունները։ 1964 թվականի նոյեմբերի 13-ի հրամանագրով ամրոցը ճանաչվել է պատմական հուշարձան։ Վերակառուցվել է Ֆրանսիայի և ԱՄՆ-ի ֆինանսական օգնությամբ։ Այն իր դռները բացեց 1967 թվականի սեպտեմբերի 6-ին։


== Նկարագիր ==
Պորտուգալիայի նահանգապետի նախկին նստավայրում տեղակայված թանգարանն ունի 11 սենյակ, որտեղ ցուցադրվում են 1967 թվականից ի վեր թանգարանի կողմից ձեռք բերված, 700-ից ավելի իրեր։ Ցուցանմուշները ձեռք են բերվում Վիդայի հայտնի ընտանիքների նվիրատվություններով կամ օտարերկրյա գործընկերների օգնությամբ։ Դրանք հիմնականում իրեր են հին ամրոցից և Դահոմեայի թագավորությունից իրեր են, ինչպես նաև ստրուկների առևտրին և նրանց հայրենադարձությանը վերաբերող իրեր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hélène, Joubert. Dieux, rois et peuples du Bénin, 2008. ISBN 978-2-7572-0185-5.
Mendonça J. de. Colónias e Possessões Portuguesas. — Lisboa, 1877.
Pierre Verger et Clément da Cruz, Musée historique de Ouidah, Porto-Novo, Dahomey, Ministère de l'éducation nationale et de la culture, Institut de recherches appliquées du Dahomey, 1969, 23 p.
Շախովսկոյ շրջան

Շախովսկոյ շրջան (ռուս.՝ Шаховской район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շախովսկայա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1211 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 24426 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Սալու (գյուղ, Հալինգա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍալուՍալու (էստ․՝ Salu), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հալինգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Freestyler

«Freestyler», ֆիննական «Bomfunk MC’s» խմբի սինգլը, որ թողարկվել է 2000 թվականին։ Դարձել է տարվա ամենաաղմկահարույց սինգլներից մեկը՝ հաջողություն ունենալով բազմաթիվ եվրոպական հիթ-շքերթներում։
Երգի տեքստում նրա կատարման թարմ ու ռիթմիկ ոճը հակադրվում է Սելին Դիոնի կամ «Culture Club» փոփ խմբի  «Karma Chameleon» սինգլի մեղեդայնությանը։ Երգում առկա է ոչ նորատիվ բառապաշար, սակայն  «MTV» ալիքով այն ցուցադրվել է առանց գրաքննության։ Մասնավորապես «So who the fuck is Alice, is she from Buckingham Palace?» արտահայտությունը հղում է  «Smokie» խմբի «Living Next Door to Alice» հայտնի երգին, իսկ «You know they can’t handle us like Debbie does Dallas» արտահայտությունը՝  «Դեբին գրավում է Դալլասը» ֆիլմին։


== Երգացանկ ==
CD maxi – Europe (2000)

"Freestyler" (radio edit) – 2:52
"Freestyler" (Alternative Radio Edit) – 4:07
"Freestyler" (Happy Mickey Mouse Mix)	– 4:48
"Freestyler" (Missing Link Remix) – 5:40


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է  Հելսինկիում, գլխավորապես Հականիեմի մետրոյի կայարանում։ Օգտագործվել է կեղծ սև-սպիտակ ժապավեն։ Գլխավոր հերոսը  MiniDisc փլեյերով (Sony արտադրության) երիտասարդ տղա է, որին մարմնավորել է ֆինն երաժիշտ Մառլո Սնելմանը, որը նկարահանումների ժամանակ եղել է 15 տարեկան։ Քասթինգը նա անցել է մոր՝ Լայլա Սնելմանի շնորհիվ (fi:Laila Snellman)։
Ըստ սյուժեի՝ տղան մետրոյում հանդիպում է Ռայմոնդս Էբանքսին՝ տարօրինակ մի մարդու, որը նրա փլեյերը լիցքավորում է անտեսանելի ուժով, որը կարող է կառավարել ժամանակը։ Մառլոն զվարճանում է՝ ժամանակը հետ ու առաջ տեղափոխելով գնացքների, ուղևորների, պարողների համար, սակայն սկսում է չարաշահել իրեն տրված ուժը։ Վերջում նա մետրոյում գտնում է բրեյք պարողների ստորգետնյա սրահ, սակայն նրանց վրա իր ուժը չի ազդում։ Նրան այդ ուժը տված մարդը մոտենում է նրան անհայտ մտադրությամբ, բայց քանի որ նրան կանգնեցնել չի հաջողվում, գլխավոր հերոսը հետ է պտտում իր ժամանակը և նորից հայտնվում մետրոյի կայարանում՝ այդ ուժն ստանալուց առաջ։ 


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Русский перевод текста песни.
 «Freestyler»  оригинальный видеоклип 2000 года.
 «Freestyler 2019»  ремейк 2019 года.
Երկնագույն Մաքսը (ֆիլմ, 1966)

«Երկնագույն Մաքսը» (անգլ.՝ The Blue Max), Մեծ Բրիտանիա և ԱՄՆ համատեղ նկարահանված մարտաֆիլմ, որի ռեժիսորն է Ջոն Գիլերմինը։ Կինոնկարը նկարահանվել է 1966 թվականին։ Այն պատմում է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ գերմանացի օդաչուների մասին։ Ֆիլմը նկարահանվել է ըստ Ջեք Հանտերի համանուն վեպի։ «Երկնագույն Մաքսը» ժապավենն աչքի է ընկնում ինչպես օդային մարտերի վառ տեսարաններով, այնպես էլ պատերազմական բովում ուժեղ բնավորությունների նկարագրությամբ։


== Սյուժե ==
«Երկնագույն Մաքսը» կինոնկարի գործողությունները տեղի են ունենում Առաջին համաշխարհային պատերազմի վերջին փուլի ժամանակ։ Գերմանական օդային էսկադրիլիա է տեղափոխվում նոր օդաչու, որը նախկինում եղել է հետևակային։ Նա երիտասարդ փառամոլ լեյտենանտ Բրունո Շտախելն է՝ աղքատ ընտանիքի զավակ, ով երազում է դառնալ ազգային հերոս և անպայման ստանա «Ծառայությունների համար մեդալ» (Pour le Mérite), որի ոչ պաշտոնական անվանումն է «Երկնագույն Մաքս»։ Այդ մեդալով պարգևատրվելու համար անհրաժեշտ է, որ անձը ոչնչացնի թշնամու 20 ինքնաթիռներ. Բրունոն այդ ամենին հասնելու համար պատրաստ է ամեն ինչի։ Լեյտենանտի հարաբերությունները մյուս օդաչուների հետ կրում են դաժան մրցակցային բնույթ։ Ֆիլմում կա նաև սիրո պատմություն, որը ձևավորվել է գլխավոր հերոսի և պարծենկոտ Քեթիի միջև։ Քեթին գեներալ ֆոն Քլյուգերմանի կինն է, ով ամեն ինչ անում է, որ ղեկավարությանը ցույց տա Շտախելին որպես անկրկնելի հերոս։

Պատերազմի ամենավերջում լեյտենանտը հասնում է իր նպատակին, սակայն իր փառքի գագաթնակետին թույլ է տալիս ճակատագրական սխալ, որի համար հատուցում է իր սեփական կյանքով։ Բրունո Շտախելի կարիերայի դրամատիկ ավարտից հետո գեներալը՝ Քեթիի ամուսինը, կնոջն ասում է. «Հավաքվի՛ր, դու դեռ պետք է քեզ կարգի բերես, մեզ այսօր ճաշի են հրավիրել»։


== Դերերում ==


== Տե՛ս նաև ==
Ասերը երկնքում


== Ծանոթագրություններ ==


=== Գրականություն ===
Farmer, James A. "Hollywood's World War One Aviation Films." Air Classics, Volume 24, no. 12, December 1988.
Harwick, Jack and Ed Schnepf. "A Viewer's Guide to Aviation Movies". The Making of the Great Aviation Films, General Aviation Series, Volume 2, 1989.
Mayo, Mike. VideoHound's War Movies: Classic Conflict on Film. Detroit: Visible Ink Press, 1999. ISBN 1-57859-089-2.
Mizrahi, Joe. "The Blue Max." Air Classics Volume 2, Issue 6, May 1966.
Solomon, Aubrey. Twentieth Century Fox: A Corporate and Financial History (The Scarecrow Filmmakers Series). Lanham, Maryland: Scarecrow Press, 1989. ISBN 978-0-8108-4244-1.


== Արտաքին հղումներ ==
«Երկնագույն Մաքսը (ֆիլմ, 1966)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Երկնագույն Մաքսը (ֆիլմ, 1966)»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
The Blue Max(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
The Blue Max at Shot at Trinity (films shot at Trinity College Dublin)
Making the Blue Max from the July 2015 issue of Aviation History magazine
Տեղեկություն ֆիլմի մասին(չաշխատող հղում)
Տեղեկություն ֆիլմի մասին
Տեղեկություն ֆիլմի մասին(չաշխատող հղում)
Ակռբի (լեռնաբազուկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ակռբի (այլ կիրառումներ)Ակռբի, լեռնաբազուկ Հայկական լեռնաշխարհում, Վան քաղաքից հարավ-արևելք, Այգեստանի և Շահբաղի գյուղերի միջև։ Այստեղ են գտնվում Ամրական բերդի ավերակները և Մհերի դուռ քարաժայռը՝ իր սեպագիր արձանագրություններով։ Ամրական քարանձավը ընկած է լեռնաբազուկի արևելյան գագաթային մասում, արևմտյան ծայրամասը Ակոբին է, իսկ Մհերի դուռ քարաժայռը գտնվում է լեռնաբազուկի մեջտեղում։ Նշանավոր է իր հնություններով։ Ստորգետնյա կառույցների մնացորդները և պեղումներից գտնված զանազան առարկաներն ու զարդերը հիմք են տվել ոմանց ենթադրելու, թե այստեղ են գտնվել Մ. Խորենացու պատմած Շամիրամաշեն ստորերկրյա ապարանքները։ Ակռբին նաև հայտնի է իր հրաշալի դիրքով և գեղատեսիլ բնությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջրաբերդ (Մարտակերտի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջրաբերդ (այլ կիրառումներ)
Ջրաբերդ, գյուղ Մարտակերտ քաղաքի համայնքի կազմում՝ շրջկենտրոնից 6 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ 450 մետր բարձրության վրա՝ Թարթառ գետի աջ ափին։ Շրջակայքում է Երիցմանկանց վանքը (17-րդ դար)։ Ջրաբերդից զոհվել է 6 ազատամարտիկ։
Ջրաբերդ ( բառացի «Ջրային Բերդ»), այլ անվանումներ՝ Ջերմուկ, Չարոբերտ և խեղաթյուրված - միջնադարյան հայկական ամրոց, որը գտնվում է Թրխի և Թարթառ գետերի բարձրադիր լեռների վրա։ Համաձայն Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման ամրոցը գտնվում է Մարտակերտի շրջանում և վերահսկվում է ԼՂՀ կողմից։ Համաձայն Ադրբեջանի վարչատարածքային բաժանման՝ Թերտերյան շրջանում։
Ըստ պատմաբան Րաֆֆիի՝ Ջրաբերդ ամրոցը «կանգնած» է հենց ջրի վրա, որի գագաթին հսկայական ժայռաբեկոր է, որը ներքևից ողողվում է մոլեգնած Թարթառի և թրեխի ջրերով։ Այս երկու գետերը թափվելով միմյանց մեջ, ամրոցին թերակղզու տեսք են տալիս։
Ջրաբերդը- Հյուսիս -արևելյան Հայաստանի պատմական ամրոցներից մեկն է։ Այն կանգուն է Արշակունյանց թագավորության ժամանակաշրջանից։ Առաջին անգամ Ջրաբերդի մասին հիշատակել է վաղ միջնադարյան նշանավոր հայ պատմաբան Մովսես Կաղանկատվացի։ Ջրաբերդը տարբեր ժամանակաշրջաններում եղել է հայկական մեիքության ղեկամարման տակ, որոնց ծնունդներ են՝ Վաղթանգյաները, Հասան Ջալալյանները, Մելիք -Իսրաելյանը, Մելիք-Ալավերդյան և Աթաբեկյանները։

Ամրոցի ավերակները պահպանվել են մինչև մեր օրերը։ Տեսանելի են ռազմական և տնտեսական կառույցները, դարպասը և ամրոցը։ Ջրաբերդի ավերակներից փորված էր թունել։ Բերդից ոչ հեռու գտնվում է հայկական Երեք Մանկուկ եկեղեցին, որը կառուցվել է 16-17-րդ դարերում։ Այստեղ պահպանվել են հայկական խաչքարեր, նկարներ և այլն։


=== Հայ-ադրբեջանական պատերազմ (2020) ===

2020 թվականի հայ-ադրբեջանական պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողության ներքո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջրաբերդը wikimapia.org կայքում
Ջավախքի բարձրավանդակ

Ջավախքի բարձրավանդակ, Ջավախքի սարահարթ, Ջավախքի լեռնադաշտ, Ախալքալաքի սարահարթ, Հայկական լեռնաշխարհում, զբաղեցնում է Հայկական հրաբխային բարձրավանդակի հյուսիսային մասը, , գտնվում է Վրաստանում։ 
Տարածքը մոտ 4500 կմ² է, միջին բարձր.' 1800 մ առավելագույնը' 3301 մ (Մեծ Աբուլ լեռ), , մոտ 65 կմ երկարությամբ։։ Ջավախքի բարձրավանդակը ծալքավոր ու հրաբխային լեռների (Սամսարի, Ջավախքի, էրուշեթի), լեռնազանգվածների (Մեծ Աբուլ, Փոքր Աբուլ, Շավնաբադ ևն), սարավանդների (Ախալքալաքի և այլն) ու գոգավորությունների (Ծալկայի ևն) համալիր է։ Տարածվում Է արևմուտքից մինչև Կուրի հովիտը, հյուսիսից՝ Թրիալեթի, արևելքից՝ Սամսարի և Զավախեթի լեռները, հարավում Ախալքալաքի սարավանդի շարունակությունը Աշոցքի սարահարթն Է։
Կազմված է ալեոգենի հրաբխային ապարներից՝ ծածկված լճագետային նստվածքներով։ Ակտիվ երկրաշարժամետ շրջան է։ Կան գորշ ածխի, դիատոմիտի, շինանյութերի, հանքային ջրերի պաշարներ։ Ջավախքի բարձրավանդակը ծածկված է լավային հզոր շերտերով (700 մ)։ Մակերևույթը հարթ է, երբեմն՝ խախտված լավային ծածկույթի ալիքաձև ծալքերով, հրաբխային կոներով ու լեռնագագաթներով (Աբուլ), թույլ թեքված է դեպի արևմուտք և Կուրի հովտի մոտ վերջանում է մինչև 300 մ բարձրության ժայռային ցցվածքներով։ 
Կլիման չափավոր ցամաքային Է. ամառը՝ կարճատև ու զով, ձմեռը՝ երկարատև ու ցուրտ։ Տարեկան միջին ջերմաստիճանը՝ 3, 5 °C–ից 6 °C (36 °C (Ախալցխա)), հունվարին՝ մինչև -8 °C (նվազագույնը՝ -30 °C, -35 °C)։ Ձնածածկույթը մնում է 6-7 ամիս։ Տարեկան տեղումները հարթավայրերում՝ 550-650 մմ, լեռներում՝ 800- 1000 մմ։
Գլխավոր գետը Փարվանան Է։ Հարուստ Է լճերով՝ Փարվանա, Դուման, Տաբածղուրի, Սաղամո, Խոզափին, Խանչալի և այլն։ Կուրը (բարձրավանդակի սահմաններում առաջացնում է մինչև 500 մ/խոր. կիրճ)
Բազմաթիվ լեռն, լճերից առավել խոշոր են Փարվանան, Մադաթափան, Խանչալին, Խոզափինը ևն։ Բնորոշ է վերընթաց լանդշաֆտային գոտիականությունը. հյուսիս-արևմուտքի և հյուսիսարևելյան մասերում՝ անտառային, սարավանդներում՝ լեռնատափաստանային, եզրային լեռնաշղթաներում՝ լեռնամարգագետնային։
Ախալքալաքի սարավանդը ծածկված Է լեռնային սևահողերով և լեռնամարգագետնային հողերով։ Ունի ցամաքային կլիմա, կարճատև ու զով ամառ, երկարատև ու ցուրտ ձմեռ։ Անտառազուրկ, լեռնային-սևահողային հարթավայր է՝ տափաստանային, մերձալպյան և ալպյան բուսականությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղավնատուն (Արմավիրի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղավնատուն (այլ կիրառումներ)Աղավնատուն,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզի Վաղարշապատի տարածաշրջանում։ Տեղակայված է մարզկենտրոնից 22 կմ հյուսիս-արևելք։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակերևույթից 920 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Աղավնատուն գյուղի մշտական բնակչությունը կազմել է 2840, առկա բնակչությունը` 2667 մարդ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց մի մասի նախնիները 1828-1829 թվականներին գաղթել են Խոյից։
Աղավնատան բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ, հացահատիկի մշակությամբ և թռչնաբուծությամբ։ Աղավնատուն գյուղից հյուսիս-արևմուտք կան տուֆի և բազալտի հանքավայրեր։


== Պատմական կառույցներ ==

Գյուղում և նրա շրջակայքում կան զանազան հնություններ։ Դեպի արևմուտք կան բերդ-ամրոցի ավերակներ։ Կան նաև Սուրբ Գևորգ, Մարիամ Աստվածածին (X դար) և «Ծիրանավոր» (XIV դար) եկեղեցիների ավերակները, հարավ-արևմուտք` XIII դարի բավական պահպանված իշխանական մատուռ-դամբարան։ Աղավնատանի շրջակայքում են գտնվում նաև Սուրբ Կարապետ, «Կարմրավոր» եկեղեցիների և կիկլոպյան ամրոցի ավերակները։


== Տես նաև ==
Աղավնատունի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)
Սուրբ Աննա եկեղեցի (Աղավնատուն, Արմավիր)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Համայնքի ղեկավարի Էջը Արմավիրի մարզպետարանի կայքում(չաշխատող հղում)
Նեժինսկի (Վոլգոգրադի մարզ)

Նեժինսկի (ռուս.՝ Нежинский), գյուղ Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Օլխովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 560 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հյուսիսափայլ (ֆիլմ, 2001)

«Հյուսիսափայլ» (ռուս.՝ «Северное сияние»), 2001 թվականի ռուսական գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Անդրեյ Ռազենկովը։


== Սյուժե ==
Անյան (Մարինա Ալեքսանդրովա) մոր (Ելենա Կորենևա) հետ ապրում է Սանկտ Պետերբուրգում։ Իր հարսանիքից առաջ նա որոշում է անպայման գտնել իր հորը, որը լքել է իրենց տարիներ առաջ և այդ ժամանակվանից ի վեր երբեք չի հետաքրքրվել հարազատ դստեր ճակատագրով։ Նրա մայրը պատմում է, որ Անյայի հայրն աշխատում մայրաքաղաքում  որպես բժիշկ։ Անյան մեկնում է Մոսկվա։ Այնտեղ կլինիկաներից մեկում նա հանդիպում է բժիշկ Սերգեյ Անատոլևիչին (Ալեքսանդր Զբրուև), որին նմանեցնում է իր հորը՝ ըստ մոր նկարագրության և ծանոթանում նրա հետ։ Անյան ծանոթանում է Սերգեյի հոր և նրա հարսնացուի հետ, որն սկսում է խանդել Սերգեյին Անյայի նկատմամբ։ Սերգեյի հարսնացուն վթարի է ենթարկվում և նրա մահվանից առաջ Անյան պատմում է նրան, որ ինքը Սերգեյի դուստրն է։ Աննան չի կարող դիմակայել գայթակղությանը և զիջում է Սերգեյին, ապա նա նամակ է գրում խոստովանությամբ (որը այդպես էլ ցույց չի տալիս) և գնում է տուն իր փեսացուի հետ։ Հարսանիքից մեկ օր առաջ մայրը Անյային ասում է, որ անակնկալ է պատրաստել՝ գտել է նրա հորը, և ներկայացնում է անծանոթ մի տղամարդու։ Տեսնելով նրան՝ Անյան հարսանեկան զգեստով ու ոտաբոբիկ  փախչում է տնից։ Վշտացած մայրը խոստովանում է, որ չգիտի, թե ով է Անյայի իրական հայրը, քանի որ երեխայի հայրը եղել է իրեն բռնաբարողներից մեկը։ Մինչդեռ Անյան նստում է «Հյուսիսափայլ» երկաթուղային ճեպընթաց և մեկնում Մոսկվա՝ Սերգեյ Անատոլևիչի մոտ՝ չիմանալով, որ վերջինս էլ այդ նույն ժամանակ գալիս է իր  մոտ, և հերոսներն առանց իրար տեսնելու անցնում են իրար կողքով, ինչը ցույց է տրվել ֆիլմի սկզբում։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Պերեդովոյ (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

Պերեդովոյ (ռուս.՝ Передовой), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Մալոկիրսանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Տուրոն (քաղաք)

Տուրոն (իսպ.՝ Turón), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Գրանադա պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Անդալուսիա ինքնավար համայնքի մեջ։
Համայնքը մտնում է Ալպուխարա–Գրանադինա շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 55 կմ²։ Բնակչությունը՝ 297 (2010)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 148 կմ։ Տուրոնը նաև հայտնի իսպանական քաղցրութուն է, որի գլխավոր բաղադրիչներն են նուգան, նուշը և շոկոլադը։
Սիբիրկա (Անույի վտակ)

Սիբիրկա (ռուս.՝ Сибирка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անույ գետի ձախ ափով՝ 203 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարություն 34 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100008467
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100846
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նելսոն Դավիդյան

Նելսոն Հմայակի Դավիդյան (ապրիլի 6, 1950(1950-04-06), Ճարտար - սեպտեմբերի 11, 2016(2016-09-11), Կիև, Ուկրաինա),  հունահռոմեական ոճի խորհրդահայ ըմբիշ, մարզիչ, ԽՍՀՄ եռակի չեմպիոն (1975, 1976, 1979), Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն (1973, 1980), աշխարհի կրկնակի չեմպիոն (1974, 1975), Մոնրեալի ամառային օլիմպիական խաղերի (1976) արծաթե մեդալակիր։ ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1974)։ Ուկրաինայի վաստակավոր մարզիչ (2007)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ԼՂԻՄ Մարտունու շրջանի Ճարտար գյուղում։ 1958 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Գրոզնի, որտեղ 1964 թվականին սկսել է ըմբշամարտով զբաղվել Իգոր Կոնդրացկու ղեկավարությամբ։ 1972 թվականից բնակվել է Կիևում։
1973 թվականին Դավիդյանն առաջին անգամ դարձավ Եվրոպայի չեմպիոն թեթև քաշային կարգում։ 1974 թվականին Լեհաստանի Կատովիցե քաղաքում կայացած աշխարհի առաջնությունում նա վերջին պահին փոխարինեց Շամիլ Խիսամուդինովին, որը հանդես էր գալիս կիսաթեթև քաշային կարգում ու թեև բոլոր մրցակիցներից թեթև էր, նվաճեց աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը և ստացավ լավագույն տեխնիկայի համար մրցանակը։ 1975 թվականին նա կրկին նվաճեց աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը, սակայն թեթև քաշային կարգում։ Դավիդյանն ընդգրկվեց Մոնրեալի օլիմպիական խաղերին մասնակցող ԽՍՀՄ հավաքականում և նվաճեց այս մրցումների արծաթե մեդալը։ 1980 թվականին նա հաղթեց Եվրոպայի առաջնությունում, բայց առանց հիմնավորման մարզչական շտաբի կողմից չընդգրկվեց Մոսկվայի օլիմպիական խաղերում ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում։ 1981 թվականին նա ավարտեց մարզական կարիերան։
Հետագայում Դավիդյանը մարզիչ է աշխատել է «Դինամո» մարզական ընկերությունում, ինչպես նաև ԽՍՀՄ երիտասարդական հավաքականում։ 1990-ականների սկզբին և վերջին նա Ուկրաինայի հավաքականի գլխավոր մարզիչն էր։ 2006 թվականին նա վերադարձավ այս պաշտոնին։ Նրա գլխավորությամբ հունահռոմեական ոճի ուկրաինացի ըմբիշները հասան նշանակալի նվաճումների։ 2006 թվականին Վլադիմիր Շացկիխը նվաճեց աշխարհի չեմպիոնի կոչումը, իսկ 2007 թվականին Ուկրաինայի հավաքականը երկար տարիների ընթացքում առաջին անգամ նվաճեց հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի աշխարհի գավաթը։ Այս հաջողությունից հետո Նելսոն Դավիդյանին շնորհվեց Ուկրաինայի վաստակավոր մարզչի կոչում։ Թեպետ Պեկինի օլիմպիական խաղերում Արմեն Վարդանյանը ութ տարվա ընթացքում հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտում նվաճեց առաջին օլիմպիական մեդալը, հավաքականի ելույթը գնահատվեց անբավարար, և 2009 թվականի հունվարին Նելսոն Դավիդյանին փոխարինեց Ալեքսանդր Կոտովոյը, որը նախորդ օլիմպիական շրջափուլում արդեն ղեկավարել էր ուկրաինական թիմի շտաբը, սակայն ոչ մի մեդալ չէր նվաճել։


== Ընտանիք ==
Օլեգ Դավիդյան (ծն. 1953)՝ եղբայրը, հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի Եվրոպայի (1970) և աշխարհի (1971) երիտասարդական չեմպիոն, ԽՍՀՄ մեծահասակների առաջնության  արծաթե մեդալակիր (1977)
Անդրանիկ Դավիդյան՝ որդին, հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտի սպորտի վարպետ, պատանեկան մրցաշարերի մասնակից և հաղթող
Օլեգ Դավիդյան (2001-2014)՝ որդին, «Դինամո» ֆուտբոլային դպրոցի սան
Նելսոն Դավիդյան (ծն. 2016)՝ որդին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նելսոն Դավիդյան – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Нельсон Давидян — профиль на сайте International Wrestling Database (англ.)
Интервью Нельсона Давидяна сайту Analitika.at.ua
Ռեպանտինի (Կալվադոսի գավառ)

Ռեպանտինի (ֆր.՝ Repentigny), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 89 մարդ, բնակչության խտությունը` 41.78 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.13 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 31 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 55 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 39-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 16։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,9 %։ 39 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 36 անձ (22 տղամարդ և 14 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 16 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնմաժուրի մայրամուտի ժամը

«Մոնմաժուրի մայրամուտի ժամը» (ֆր.՝ Coucher de soleil à Montmajour, հոլ.՝ Zonsondergang bij Montmajour) — նկար, որի հեղինակն ու նկարիչն է հոլանդացի աշխարհահռչակ նկարիչ Վինսենթ վան Գոգը(Vincent van Gogh, 1853—1890), նկարը ստեղծվել է Առլեում 1888 թվականին։ Նկարը այժմ գտնվում է Վինսենթ վան Գոգի թանգարանում, Ամստերդամում։ Նկարի չափսերն են - 73,3×93,3 սմ։
Նախկինում որոշ մարդիկ կարծում էին, որ այս նկարի հեղինակը Վինսենթ վան Գոգը չէ, սակայն 2013 թվականին փորձագետները ապացուցել են, որ այս նկարը ստեղծվել է մի միայն Վինսենթ վան Գոգի կողմից։ Այն նկարը վան Գոգի համար շատ հազվադեպ ու յորահատուկ նկար է, այսպիսի մի նկար էլ հայտնաբերվել է մեզանից 85 տարի առաջ, 1928 թվականին։


== Նկարագրություն ==
Ինչպես երևում է «Մայրամուտի ժամը Մոնմաժուրում» կտավը, վան Գոգը նկարել է 1888 թվականի ամռանը, երբ ապրում էր Ֆրանսիայի հարավում գտնվող Արլ քաղաքում։ Նկարգչի կենսագրության մեջ Արլյան շրջանը համարվում է ամենահաջողված և ամենապտղաբեր շրջանը։
Լանդշաֆտները պարուրված էին թփերով և ծառերով, որը շատ լավ պատկերված է նկարում, գտնվում է Մոմաժուրի լեռնային ռելիեֆում (ֆր.՝ Montmajour կամ Mont Majour), որն էլ իր հերթին տեղակայված է մի քանի կիլոմետր Արլիից դեպի հյուսիս։ Ձախից, հետևի պլանում պատկերված է շենքերի և Մոնմաժուր աբբայի կառույցների ուրվագծեր(ֆր.՝ Abbaye de Montmajour)։ Հատկապես այնտեղ նկարված էր լրիվ ուրիշ պատկեր՝ Գլաքարեր և կաղնի, և այդ էջը պատկերված էր նրա եղբոր՝ Թեոդորուս վան Գոգ-ի գրքում։

 

Այդպիսով այս շրջանը կապվում է Մոմաժուրայի էսքիզների շարքի տարբեր տեսակների հետ, նաև դրանցից շատերը գտնվում են հենց Վինսենթ վան Գոգի թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Չեկալով (Մորոզովսկի շրջան)

Չեկալով (ռուս.՝ Чекалов), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մորոզովսկի շրջանում։ Մտնում է Շիրոկո-Ատամանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բալչալը

Բալչալը, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։


== Բնակչություն ==
1906 թվականին գյուղն ունեցել է 264, իսկ 1908-ին՝ 386 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
.இலங்கை

.இலங்கை Շրի Լանկայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Տարտակ (գյուղ, Բարանովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏարտակՏարտակ (ուկրաիներեն՝ Тартак), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բարանովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1856 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տարտակ գյուղում բնակվում էր 187 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10,59 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստաշկովո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Աստաշկովո (ռուս.՝ Асташково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պորտուգալական երաժշտություն

Պորտուգալերեն երաժշտությունը ունի հին ավանդույթներ, հարուստ է և բազմազան։ Լադային կազմում մաժորմինորի հետ պահպանվում են միջնադարյան լադերը։
Սետրա-ռիթմական կառուցվածքին բնորոշ է սիմետրիկ պարբերույթների գերակշռությունը, երգային և երգ-պարային ժանրերը զարգացած են ավելի, քան գործիքայինը։ Առավել հին երգերից են՝ 

աշխատանքային,
տոմարական (ծննդյան՝ վիլյանսիկուշ, ամանորյա՝ ժանեյրաշ, գարնան՝ մայաշ),
ինչպես և եկեղեցական տոների հետ կապվածները (ռոմարիաշ)։Ամենատարածված երգային ձևը կոչվում է ֆաղու (քնարական մեներգ կիթառի նվագակցությամբ), հանրածանոթ պարը՝ վիրա։


== Երգ-պարային հիմնական ժանրեր ==
Երգ-պարային հիմնական ժանրերն են՝

շուլա,
մալյան,
մառաֆա,
կանինյավերդե,
էշտալադինյու,
ֆառապեյրա։


== Ժողովրդական նվագարաններ ==
Ժողովրդական նվագարաններից են՝ 

կիթառը,
վիոլան,
կավաքինյուն (լարային-կսմիթային),
գայտան (սրինգ),
պարկապզուկը (փողային),
հարվածային՝ զաբումբան (գլանաձև մեծ թմբուկ),
տամբորիլը (փոքր թմբուկ),
պանդեյրուն և ադուֆին (կլոր և քառակուսի դափեր)։


== Պրոֆեսիոնալ երաժշտություն ==
Պրոֆեսիոնալ երաժշտությունը նույնպես հին ավանդույթներ ունի։

12-13-րդ դարերի տրուբադուրների արվեստի դարաշրջանն էր․ նշանավոր ներկայացուցիչներից են Ալֆոնս Գ և Դինիշ Ա արքաները։15-16 դարերի մեծ ծաղկման է հասել վոկալ և գործիքային պոլիֆոնիան։ խոշոր պոլիֆոնիստներից են Դ․ դի Գոիշը, Մ․ Կարդոզուն, Մ․ Ռ․ Կոելյուն, Ֆ․ Կոռեա դի Արաուժուն, Ս․ Պերեյրան։
1733 թվականից Լիսաբոնում հանդես են եկել իտալական գպերային խմբեր։ Մինչև 20-րդ դարը պահպանվել է իտալական օպերայի արվեստի ուժեղ ազդեցությունը։
18-րդ դարը ականավոր կոմպոզիտորներից են Կ․ Սեյշաշը, Ֆ․ Ա․ Ալմեյդան («Սոկրատեսի համբերանքը», 1733, Պորտուգալիայում առաջին օպերայի հեղինակը), ժողովրդի Սոզա Կարվալյուն։ Օպերային ամենահայտնի կոմպոզիտորն է Մ․ Պորտուգալը (ավելի քան 50 օպերա)։ Հիմնականում օպերաներ են գրել նաև 19-րդ դարից-20-րդ դարերի սկզբի կոմպոզիտորներ Ա․ Կեյլը, Ա․ Մաշադուն, ժ․ Առոյուն։
20-րդ դարի 1-ին կեսի կոմպոզիտորներից են Ժ․ Վիանա դա Մոտան, Օ․ դա Սիլվան, Լ․ դի Ֆրեյտաշ Բրանկուն, Ֆ․ Լոպիշ Գրասան, կատարողներից՝ դաշնակահար Ս․ Կոշտան։ Երաժշտական կյանքի կենտրոնը Լիսաբոնն է, ուր գործում են «Սան Կարլուշ» օպերային թատրոնը (հիմնական 1793), Ազգային կոնսերվատորիան (հիմնական 1835), երաժշտական ակադեմիան, 2 սիմֆոնիկ նվագախումբ, «Պոլիֆոնիա» երգչախումբը, մի քանի երաժշտական ընկերություններ։ Խոշոր երաժշտական կենտրոններ են նաև Պորտուն և Կոիմբրան։
Արմեն Սեդրակյան

Արմեն Դավիթի Սեդրակյան (ապրիլի 1, 1965(1965-04-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ։ 


== Կենսագրություն ==
Արմեն Սեդրակյանը ծնվել է 1965 թվականի ապրիլի 1-ին, Երևան քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Դավիթ Սեդրակյանը, եղել է ակադեմիկոս, Երևանի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1990, թղթակից անդամ 1982-ից)։
Արմեն Սեդրակյանը  բարձր առաջադիմությամբ ավարտել է Երևանի թիվ 114 անգլիական թեքումով դպրոցը, ընդուվել Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետն ու առաջին կուրսն ավարտելուց հետո զորակոչվել բանակ։ Զորացրվելուց հետո Արմեն Սեդրակյանը շարունակել է կրթությունը ԵՊՀ-ի նույն ֆակուլտետում։
1987 թվականին կրթությունը շարունակելու նպատակով մեկնել է Գերմանիա և 1989 թվականին գերազանցությամբ ավարտել Ռոստոկի համալսարանը։ Հետագայում վերադարձել է Հայաստան և կրթությունը շարունակել Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Բյուրականի աստղադիտարանի տեսական բաժնում։ Այդ տարիներին նա գրել է իր թեկնածուական ատենախոսությունը՝ նեյտրոնային աստղերի ֆիզիկայի վերաբերյալ։ Գիտական գործունեությունը շարունակել նպատակով նորից մեկնել է արտերկիր։ 1993-1995 թվականներին աշխատանքի է անցել Գերմանիայի Միջուկային Ֆիզիկայի Մաքս-Պլանկի համալսարանում, 1996 թվականին տեղափոխվել է ԱՄՆ և մինչև 1999 թվականը աշխատել Կորնելիի համալսարանում, 1998-2001 թվականներին աշխատաքի է անցել Հոլանդիայի Գրոնինգենի համալսարանում։ 2002 թվականից Արմեն Սեդրակյանը բնակվում է Գերմանիայում, որտեղ էլ՝ Տյուբինգենի համալսարանում պաշտպանել է «Compact stars: Aspects of nuclear and particle physics» թեմայով դոկտորական ատենախոսությունը։ 
Արմեն Սեդրակյանը մոտ 120 գիտական աշխատանքների հեղինակ է, որոնք տպագրվել են տարբեր գիտական ամսագրերում, համագործակցել է տարբեր գիտնականների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Armen Sedrakian(չաշխատող հղում)
Sedrakian, A. (Armen) 1965
Седракян Армен Давидович
Ժոսլեն II (Եդեսիայի կոմս)

Ժոսլեն II դը Կուրտենե (ֆր.՝ Josselin II de Courtenay, մոտ 1113 - մոտ 1159, Հալեպ), հանդիսանում է Եդեսիայի կոմսության վերջին կառավարիչը։
Եդեսիայի կոմս Ժոսլեն I-ի և Կիլիկյան Հայաստանի իշխան Կոստանդին Ա-ի դուստր Բեատրիս Ռուբինյանի որդին։


== Եդեսիայի կոմս ==
1125 թվականին Ազազի ճակատամարտում մուսուլմանները գերեվարում են Ժոսլենին, սակայն տարիներ անց Երուսաղեմի արքա Բալդուին II-ի ջանքերով ազատ է արձակվում։ 1131 թվականին նրա հայր Ժոսլեն I-ը Դանեշմանդի ամիրայության դեմ մարտում վիրավորվում է, իսկ հետագայում վախճանվում։ Հոր մահից հետո Ժոսլենը ժառանգում է գահը։
Այդ ժամանակ կոմսությանը կից ստեղծվում է Զանգիների ամիրայությունը, որը միավորում է Մոսուլը և Հալեպը։ Ժոսլենը լուրջ ուշադրություն չէր դարձնում կոմսության սահմանները ուժեղացնելու հարցին, քանի որ «զբաղված էր» Տրիպոլիի կոմսության հետ վիճաբանելով։ 1138 թվականին Ժոսլենը Անտիոքի դքսության և Բյուզանդական կայսր Հովհաննես II Կոմնենոսի միացյալ ուժերով փորձում է պարտության մատնել Իմադ ալ-Դին Զանգիին, սակայն հաջողության չի հասնում։ 


== Մայրաքաղաքի գրավում ==

1144 թվականին օգտվելով Ժոսլենի բացակայությունից, Զանգի ամիրան պաշարում է Եդեսիան։ Առավելապես հայաբնակ այս քաղաքը զարգացած էին արհեստները և առևտուրը։ Քաղաքի հայ և հույն պաշտպաններին հաջողվում է մեկ ամիս դիմադրել Զանգիներին, և միայն դեկտեմբերի 24-ին է հաջողվում գրավել քաղաքը։ Ըստ ժամանակագիր Միքայել Սիրիացու քաղաք ներխուժած մուսուլմանները կազմակերպում են քրիստոնեական բնակչության սպանդը։ Ժոսլենը շարունակում է ղեկավարել կոմսության մնացորդները Տուրբեսսել քաղաքից։
1146 թվականին Զանգիի մահից հետո Ժոսլենը փորձում է ետ վերադարձնել կորցրած տարածքները, սակայն աթաբեկ Նուր ալ-Դինը հաղթում է խաչակիրներին, իսկ կոմսը հրաշքով է փրկվում գերեվարվելուց։ Այնուամենայնիվ 1150 թվականին Ժոսլենը գերեվարվում է և տեղափոխվում է Հալեպ, որտեղ մինչև մահը պատանդ է պահվում։ Ժոսլենը տանջամահ է լինում 1159 թվականին Հալեպում։ Սկզբում Ժոսլենին գերեվարող թուրքմեն զինվորը չգիտեր, որ գերեվարել է կոմսին և պատրաստվում էր նրան քրիստոնյաներին վաճառել, սակայն արաբական գյուղերից մեկում հանգրվանելու ժամանակ ինչ-որ հրեա ճանաչում է կոմսին և դրա մասին տեղեկացնում թուրքմեն զինվորին վերջինս ոգևորվելով կոմսին հասցնում է Հալեպ։ Քաղաքագլուխը գնում է Ժոսլենին և հավատափոխ լինելու առաջարկը մերժելուց հետո կոմսին զնդան է նետում։ Կոմսը պարբերաբար կտտանքների էր ենթարկվում, բայց հավատարիմ էր մնում քրիստոնեությանը մինչև մահը։


== Ժառանգներ ==
Ժոսլենը ուներ երեք զավակ՝

Ժոսլեն III-ը հորից ժառանգում է Եդեսիայի կոմսի տիտղոսը։
Ագնես դը Կուրտենե 1158 թվականին ամուսնանում է Երուսաղեմի արքա Ամորի I-ի հետ։
Իզաբել դե Կուրտենեն 1159 թվականին ամուսնանում է Կիլիկյան Հայաստանի իշխան Թորոս Բ-ի հետ։Թոռներ

Բալդուին IV և Սիբիլ ԱնժուացիԾոռ

Բալդուին V


== Ծանոթագրություններ ==
Բորկին (Նեկլինովսկի շրջան)

Բորկին (ռուս.՝ Боркин ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Անդրեևո-Մալենտևսկի գյուղական համայնքի կենտրոնի կազմի մեջ։
Մամյան

Մամյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Իգնատ Հմայակի Մամյան (1947-2008), գրող, հրապարակախոս։
Լուսին Հենրիկի Մամյան (1966), ճարտարապետ։
Հենրիկ Արամի Մամյան (1934-2014), նկարիչ։


== Գրական կերպարներ ==
Վահան Մամյան, Վարդգես Պետրոսյանի «Վերջին ուսուցիչը» վիպակի հերոսներից։


== Ծանոթագրություններ ==
Քարոզգիրք (2798, Սիմեոն Երևանցի)

Ժողովածու (2798), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 1811 թվականին Յարութին գրիչի կողմից Վարագում, Վանում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 24,2×17,8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 231 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Հիշատակարաններ՝2ա, 173բ,220բ O:


== Բովանդակություն ==
Պետ․ Բերթումեան Աղբյուր բացեալ, Տաղ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բիրվլիտ

Բիրվլիտ (հոլ.՝ Biervliet), քաղաք Նիդերլանդերի հարավ-արևմուտքում, Զեյլանդ նահանգում, Զեյլանդական Ֆլանդրիայի կենտրոնում, ներառված Թերնեուզեն համայնքի կազմում։ Նաև տեղակայված է 16 կմ հարավ այլ խոշոր քաղաքից՝ Ֆլիսինգենից։ Քաղաքի բնակչությունը 2011 թվականի հունվարի 1-ի դրությամբ 1633 մարդ է։ 


== Պատմություն ==
Նախկինում առաջին ձկնորսական գյուղ  Բիրվլիտը քաղաքի կարգավիճակ ստացավ 1183 թվականին։
Մինչև 1970 թվականը մնացել է որպես առանձին համայնք։


== Արդյունաբերություն ==
Քաղաքում տեղակայված են Frans Vervaet BV ճակնդեղահավաք կոմբայններ, բարձր անցունակությամբ ինքնագնաց աղբացիրներ թողարկող ֆիրմայի և մեծ բեռնունակությամբ վերջին մասնագիտացված ամենագնացների բազայում կիսաթրթուրավոր ինքնաթափներ ստեղծող Vervaet Track Trike ֆիրմայի գրասենյակները և արտադրական օբյեկտները։  


== Տեսարժան վայրեր ==
Բիրվլիտի 11 օբյեկտներ գրանցված են պահպանվող հուշարձանների պետական ցուցակում։
Քաղաքում գտնվում է Հոլանդական բարեփոխումների եկեղեցիների վանքը, որը կառուցվել է  1659-1660 թվականներին, որի վիտրաժները մաքուր են մնացել մինչ այսօր։ Բացի դրանից, նրա մեջ կա Սուրբ  Կույս Մարիամի հռոմեական կաթոլիկ ծխական եկեղեցին՝  լուսավորված 1858 թվականին։ Եկեղեցու շենքը  ընդարձակվել է 1920 թվականին և վերանորոգվել է 1965 թվականին։ 
Բիրվլիտում տեղակայված է նաև հողմաղաց, որը 1842 թվականի կառույց է։ Սկզբնապես այն իրենից ներկայացնում էր  խնոցի հողմային շարժումներով, իսկ  հողմաղացը վերասարքավորվել է 1885 թվականին։ 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Բիրվլիտի քաղաքային խորհրդի կայք
Մարգատիշո

Մարգատիշո, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(13387) Այրուս

(13387) Այրուս, լատ.՝ Irus-աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս երկնաքարը հայտնաբերվել է 1998 թվականի դեկտեմբերի 22-ին, իտալացի աստղագետ Ֆարրա դ'Իսոնզոի կողմից Ֆարրա դ'Իսոնզոի աստղադիտարանում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(13387) Այրուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մեն կղզու դրոշ

Մեն կղզու դրոշն իրենից ներկայացնում է կարմիր գույնի ուղղանկյուն պաստառ լայնքի և երկայնքի 1։2 հարաբերակցությամբ, որի կենտրոնում գտնվում է տրիսկելիոնը՝ իրար միացված երեք վազող ոտքերը։
Մեն կղզու դրոշը համարվում է աշխարհում հնագույն դրոշներից մեկը։ Դրոշի վերջին փոփոխությունը թվագրված է XIII դարի երկրորդ կեսով Մագնուս III թագավորի օրոք։
Գոյություն ունի նաև դրոշի քաղաքացիական տարբերակը, որի ձախ վերին քառորդում պատկերված է Մեծ Բրիտանիայի դրոշը, չնայած որ Մեն կղզին չի հանդիսանում նրա մասը։
Գիյոմ (կոմունա)

Գիյոմ (ֆր.՝ Guillaumes), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Նիցցա շրջանի Վանս կանտոնում։ Մինչև 2015 թվականի մարտը կոմունան վարչականորեն ընդգրկված էր Գիյոմ լուծարված կանտոնի կազմում (Նիցցա շրջան)։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 87.02 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 697 մարդ, 2012 թվականին՝ 689 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 7.9 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2011 թվականին կազմել է 690 մարդ, 2012 թվականին՝ 689 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 406 բնակիչներից 295-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 111-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 72.7 %, 1999 թվականին եղել է 68.9 %: Աշխատունակ տարիքի 295 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 278-ը (156 տղամարդ և 122 կին), 17 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (2 տղամարդ և 15 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 111 ոչ ակտիվ բնակիչներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 53-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 34-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 272 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 519 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 15098 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==
Զագորե (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶագորեԶագորե (ռուս.՝ Загорье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ապուլա Էդել

Ապուլա Էդել (հունիսի 17, 1986(1986-06-17), Յաունդե, Կամերուն), ֆուտբոլիստ է (Հայաստանի քաղաքացի է), ով հանդես է գալիս Թել Ավիվի Հապոել ֆուտբոլային ակումբում որպես դարպասապահ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իգոր Ապասյան

Իգոր Կարպի Ապասյան (հոկտեմբերի 3, 1952, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ - օգոստոսի 9, 2008, Մոսկվա, ՌԴ), խորհրդային հայազգի կինոռեժիսոր-բեմադրիչ, սցենարիստ, Ջեկ Լոնդոնի, Ռեյ Բրեդբերիի, Օնորե դը Բալզակի ստեղծագործությունների էկրանավորող։ ՈՒԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1990), Ուկրաինայի վաստակավոր արտիստ (1996)։


== Կենսագրություն ==
1983 թվականին ավարտել է ՎԳԻԿ-ը (ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Մարլեն Խուցիևի արվեստանոցը)։ 1983 թվականից եղել է Օդեսայի կինոստուդիայի ռեժիսոր։ 1997 թվականից եղել է Մոսկվայի «Գամայուն» կինոստուդիայի հիմնադիրը և ղեկավարը։ 1997 թվականից՝ Ուկրաինայի կինեմատոգրաֆիստների ազգային միության անդամ։
Մահացել է 2008 թվականի օգոստոսի 9-ին։ Թաղվել է օգոստոսի 12-ին Իվանտեևկա քաղաքի Նևզորովսկի գերեզմանոցում։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
1985 թվականին Կիևի հեռուստաֆիլմերի 11-րդ համամիութենական փառատոնում ստացել է մրցանակ «Քանի դեռ ձյուն չի եկել» ֆիլմի միջոցով (1984) «էկրանին դաստիարակման խնդիրների վեր հանման» համար։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===


===== Սցենարիստ =====


===== Մասնակցություն ֆիլմերում =====


===== Պրոդյուսեր =====


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իգոր Ապասյանի կենսագրությունը dic.academic.ru կայքում
Իգոր Ապասյանի մասին Օդեսա կինոստուդիայի կայքում Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Իգոր Ապասյանի մասին Երևանի «Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի պաշտոնական կայքում
Ջեյմս Օ'Բրայեն

Ջեյմս Բրոնտեր Օ’Բրայեն (անգլ.՝ James Bronterre O'Brien, 1805[…] - դեկտեմբերի 23, 1864(1864-12-23)), իռլանդացի չարտիստական շարժման առաջնորդ։
Եղել է Մեծ Բրիտանիայում չարտիստական շարժման առաջնորդներից, չարտիստական մի շարք հրատարակությունների խմբագիր։ Իր հոդվածներում ձգտել է տալ չարտիստների պահանջների տեսական և պատմական հիմնավորումը։ Ժողովրդական հեղափոխությունների, դասակարգային հակասությունների, քաղաքական պայքարի նշանակության մասին Օ’Բրայենի մտքերը հիմնականում մեկնաբանվել են Ռ․ Օուենի սոցիալիստական գաղափարախոսությամբ։ 
Հասարակական հավասարության հասնելու հիմնական միջոց համարել է հողի պետականացումը։ Մինչև 1848 թվականի Իռլանդական հեղափոխությունը Օ’Բրայենը պաշտպանել է պայքարի հեղափոխական միջոցները, այնուհետև դարձել է խաղաղ բարեփոխումների քարոզիչ։ Օ’Բրայենի կողմնակիցները կազմել են չարտիստական շարժման ռեֆորմիստական թևը, սակայն Օ’Բրայենի հիմնած (1849) ռեֆորմների ազգային լիգան հետագայում միացել է I Ինտերնացիոնալին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրյուկով (Դուբովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրյուկով (այլ կիրառումներ)Կրյուկով (ռուս.՝ Крюков), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Դուբովսկի շրջանում։ Մտնում է Բարաբանշչիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ֆոնդո

Ֆոնդո (իտալերեն՝ Fondo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1467 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 49 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38013։ Հեռախոսային կոդ՝ 0463։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0463 831102
Էլեկտրոնային փոստ՝ c.fondo@comuni.infotn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.fondo.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վոյչիխա

Վոյչիխա (ռուս.՝ Войчиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ֆյոդորովկա գետի ձախ ափից 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 32 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300212111100031204
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103120
Ավազանի կոդը — 10.01.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ալյոխինի հուշամրցաշար 2013

Ալյոխինի հուշամրցաշար 2013, շախմատի միջազգային մրցաշար, որն անցկացվել է 2013 թվականի ապրիլի 20-ից մայիսի 2-ին Փարիզում և Սանկտ Պետերբուրգում։ Մրցաշարի առաջին հատվածը կայացավ Լուվրում, իսկ երկրորդը՝ Պետական ռուսական թանգարանի Միխայլովյան դղյակում։ Համաձայն մամուլի տվյալների՝ մրցանակային հիմնադրամը 100 000 եվրո էր։ Մրցաշարի հաղթողն է Հայաստանի շախմատային առաջատար Լևոն Արոնյանը։


== Մրցաշարն անցկացնելու գաղափար ==
Ռուս շախմատիստ, աշխարհի 4-րդ չեմպիոն Ալեքսանդր Ալյոխինի հիշատակին նվիրված այս մրցաշարն անցկացվում էր Ֆրանսիայի և Ռուսաստանի մշակութային և մարզական կապերն ամրապնդելուն ուղղված նախաձեռնությունների համալիրի շրջանակում։ Փարիզի և Սանկտ Պետերբուրգի ընտրությունը պատահական չէ. Ռուսաստանում ծնված Ալյոխինը 1931-ին բնակության է տեղափոխվել Ֆրանսիա, իսկ Սանկտ Պետերբուրգում սկսվել է նրա շախմատային կարիերան։
Մամուլի ասուլիսը, բացման արարողությունը և մրցաշարի վիճակահանությունը կայացան Լուվրի Թյուիլրի այգում, ապրիլի 20-ին։ Վիճակահանությամբ Արոնյանին բաժին է հասել 9-րդ համարը։
Մրցաշարը 20-րդ կարգի էր (միջին վարկանիշը՝ 2750)։


== Մասնակիցներ ==
¹) վարկանիշերը տրված են 2013-ի ապրիլի 1-ի դրությամբ
Գլխավոր մրցավար` միջազգային կարգի մրցավար Բորիս Պոստովսկի (ԱՄՆ)։


== Կանոնակարգ ==
Միավորների հավասարության դեպքում տեղերը բաշխվում էին հետևյալ լրացուցիչ չափանիշներով.

սև խաղաքարերով խաղացած պարտիաների քանակ
ավելի շատ հաղթանակներ
անձնական պարտիայի արդյունք
Կոյի գործակից
Բերգերի գործակից


== Մրցաշարային աղյուսակ ==
Առաջին տեղը բաժանեցին Լևոն Արոնյանն ու Բորիս Գելֆանդը։ Լրացուցիչ ցուցանիշներով մրցաշարի հաղթող դարձավ հայ գրոսմայստերը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մրցաշարի պաշտոնական կայքը Archived 2013-04-25 at the Wayback Machine.
Տեղեկություններ մրցաշարի մասին ՌՇՖ-ի կայքում
Կար (Վալե դ’Աոստա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կար (այլ կիրառումներ)Կար (ֆր.՝ Quart), կոմունա Իտալիայի՝ Վալե դ'Աոստա մարզում։
Բնակչությունը կազմում է 3456 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 56 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 62 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 11020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա
Մարկովսկոե (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարկովսկոեՄարկովսկոե (ուկրաիներեն՝ Марківське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նոոդասկյուլա

Նոոդասկյուլա (էստ․՝ Noodasküla), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Լասվա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ադրիանա Լեսա

Ադրիանա Լեսա (պորտ.՝ Adriana Vitor Lessa, փետրվարի 1, 1971(1971-02-01), Գուարուլյուս, Սան Պաուլու, Բրազիլիա), բրազիլացի դերասանուհի։
Ադրիանան փոքր տարիքում չէր էլ մտածում դերասանական կարիերայի մասին։ Նա ճանաչում ձեռք բերեց որպես պարուհի։ Համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերում Կլոն 1 հեռուստասերիալի շնորհիվ, որտեղ խաղում է Դեուզայի դերը։
Զբաղմունքը՝ դերասանուհի, երգիչ, ներկայացնող։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (271701-271800)

Աստերոիդների ցանկ (271601-271700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (271801-271900)
 Աստերոիդների ցանկ (271601-271700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (271801-271900)