armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կովկասյան թանգարանի հայկական հավաքածուն (գիրք)

«Կովկասյան թանգարանի հայկական հավաքածուն» (անգլ.՝ The Armenian collection of the Caucasian museum, ռուս.՝ Армянская коллекция Кавказского музея), Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող կազմակերպության կողմից 2004 թվականին հրատարակված «ՀՃՈՒ գիտական ուսումնասիրություններ» շարքի թվով 7-րդ գիրքը (Գիրք Է)։ Այն հեղինակել է հուշարձանագետ, պատմաբան, բանահավաք, Հայկական ճարտարապետությունն ուսումնասիրող հիմնադրամի երևանյան գրասենյակի ղեկավար Սամվել Կարապետյանը։ Տպագրվել է եռալեզու տարբերակով՝ հայերեն, անգլերեն և ռուսերեն։ Աշխատությունը ներկայացնում է 1852 թվականին Թիֆլիսում հիմնադրված և 1919 թվականից վրացական իշխանությունների կողմից ազգայնացված, ներկայում Վրաստանում գործող Կովկասյան առաջին թանգարանի պատմությունը և այնտեղ պահվող հայկական հավաքածուն, որն, ըստ հեղինակի, բռնազավթվել է և մինչ օրս չի վերադարձվել Հայաստանին։ Գրքում ներկայացված են նաև բովանդակությանն առնչվող պատմական և ժամանակակից արժեքավոր լուսանկարներ։
«Կովկասյան թանգարանի հայկական հավաքածուն» գիրքը հրատարակվել է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի պատմության ինստիտուտի գիտական խորհրդի երաշխավորությամբ և տպագրվել ՀՀ ԳԱԱ «Գիտություն» հրատարակչությունում։ Աշխատության հրատարակումն իրականացվել է ֆրանսիաբնակ Հայկ և Սոսե Վարդանյանների հովանավորությամբ։
Գրքի ստեղծման գաղափարը, ըստ Սամվել Կարապետյանի, առաջացել է այն ժամանակ, երբ նա Վրաստանի «Արմազի» թանգարանում տեսնել է հանրահայտ Կովկասյան թանգարանից այնտեղ փոխադրված և անմխիթար վիճակում գտնվող հայկական հուշակոթողները։ Հայտնի է, որ հայկական հուշակոթողները այնտեղ են հայտնվել Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, սակայն պատերազմի ավարտից հետո՝ 1919 թվականին Վրաստանի կառավարությունը ազգայնացրել է հավաքածուն։ Ներկայում թանգարանի հայկական նյութերի սրահում ներկայացված ցուցանմուշները չունեն բացատրագրեր։ 1993-1994 թվականներին ցուցանմուշների վրա փլուզվել է թանգարանի բետոնածածկ տանիքը, ինչի հետևանքով կոտրատվել են մի շարք արձանագրություններ և խաչքարեր։ 2004 թվականին կիսավեր թանգարանի ներսում եւ բակում թափված կոթողների զգալի մասն անհետացած էր, իսկ մյուսները փլվածքների և աղբի մեջ էին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիտակ եղջյուրներով Օլյոշկան

«Սպիտակ եղջյուրներով Օլյոշկան» (ռուս.՝ Олешка белые рожки), խորհրդային տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1974 թվականին, ռեժիսոր Լեոնիդ Զարուբինի կողմից։
Սցենարը գրել է Ժաննա Վիտենզոնը` Կիևի գիտահանրամատչելի ֆիլմերի ստուդիային կից մուլտմիավորման հետ համագործակցության արդյունքում։


== Սյուժե ==
Ալյոշա անունով տղան ամսագրից իմանում է Տայանե անունով աղջկա մասին, որն ապրում էր հյուսիսում։ Դրանից հետո նա երազում է գնալ հյուսիս և տեսնել հյուսիսային եղջերուներին։ Այդ ժամանակ գալիս է առաջին ձյունը, և տղան հարևան աղջկա հետ վազում է փողոց։ Ալյոշկան ձյունից փոքրիկ եղջերու է պատրաստում, որի վրա աղջիկը ծիծաղում է, քանի որ առաջին ձյունը շուտ է հալվում։ Նա տուն է գնում, իսկ ուշ երեկոյան նայելով պատուհանին նկատում է, որ եղջերուն կենդանացել է։ Ուրախությանը չափ չկար, սակայն տղան հասկանում է, որ առավոտյան նոր ընկերոջից ոչինչ չի մնա, և այդ ժամանակ որոշում է հուսահատ քայլի դիմել` եղջերուին տանել հեռավոր ցուրտ վայրեր։ Կողմնացույցի օգնությամբ Ալյոշան և նրա նոր ընկերը` Օլյոշկան, հասնում են հյուսիս։ Նրանք պետք է գտնեին Տայանեին, բայց այդ խնդրին արագ լուծվում է փոկերի օգնությամբ։ Ընկերները գտնում են աղջկա յարանգան, ծանոթանում են նրա և նրա հոր հետ, իսկ Ալյոշան բացատրում է իրենց ժամանման պատճառը։ Օլյոշկան մնում է Տայանեի մոտ, որպեսզի մինչև ձմեռ չհալվի։ Ալյոշան խնդրում է եղջերուի հետ հյուր գալ իրեն, երբ իսկական ձմեռ կլինի, իսկ ինքն ուղղաթիռով հեռանում է։ Տանը Ալյոշան, պատուհանից տեսնելով հարևանի աղջկան, լսում է նրա ծիծաղը, որը չէր էլ կասկածում, թե իրականում ուր է կորել եղջերուն։ Հիմա տղան սպասում է իրական ձմռան սկսվելուն։


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ` Ժաննա Վիտենզոն
Ռեժիսոր` Լեոնիդ Զարուբին
Բեմադրող նկարիչ` Օ. Օխրիմեց
Օպերատոր` Վասիլի Կորդուն
Կոմպոզիտոր` Անտոն Մուխա
Հնչյունային օպերատոր` Իգոր Պոգոն
Տիկնիկավարներ` Էլեանորա Լիսիցկայա, Ա. Տրիֆոնով, Ժան Տարան
Տիկնիկները և դեկորացիաները պատրաստել են` Յա. Գորբաչենկո, Անատոլի Ռադչենկո, Վ. Յակովենկո, Վադիմ Գախուն
Օգնականներ` Ա. Կիսլի, Վ. Գրիգորենկո, Մ. Վայսֆելդ, Օ. Դերյաժնայա
Խմբագիր` Սվետլանա Կուցենկո
Մուլտֆիլմի տնօրեն` Մ. Գլադկովա


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ալյոշան մուլտֆիլմի սկզբում կարդում է հատված ուկրաինական մանկական «Բարվինոկ» ամսագրից։


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլմը DVD ձևաչափով թողարկվել է «Խատուտիկ, ուռած թշիկներ» մուլտֆիլմերի ժողովածուում։


== Գրականություն ==
Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — С. 159, 268. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սպիտակ եղջերուներով Օլյոշկան» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Միասեռ ամուսնություններ Գերմանիայում

Օրենք, որով օրինականացվում են Գերմանիայում նույնասեռ ամուսնությունները (պաշտոնապես՝ Միևնույն սեռի մարդկանց ամուսնության կնքման իրավունքի ստեղծման մասին օրենք, գերմ.՝ Gesetz zur Einführung des Rechts auf Eheschließung für Personen gleichen Geschlechts), ընդունվել է գերմանական խորհրդարանի կողմից 2017 թվականի հունիսի 30-ին։ Բունդեսթագը քվեարկել է Գերմանիայի քաղաքացիական օրենսգրքի § 1353-ում փոփոխություններ կատարելու մասին, համաձայն որոնց ամուսնությունը կարող է կնքվել նաև նույն սեռի անձանց միջև։ Այսպես, նույնասեռ ամուսնությունները ամբողջովին հավասարեցվել են տարասեռ ամուսնություններին։ Նախագիծը դեռևս պետք է հաստատվի բունդեսթագի կողմից և ստորագրվի նախագահի կողմից, սակայն, դա ձևականություն է գերմանական օրենսդիր համակարգում։ Օրենքի ուժ ստանալուց հետո քաղաքացիական միությունները, որ հասանելի էին նույնասեռ զույգերին 2001 թվականից, այլևս չեն կնքվի։ Սպասվում է, որ նույնասեռ ամուսնությունները կկնքվեն 2017 թվականի սեպտեմբերից։ Միևնույն ժամանակ, մի քանի պահպանողական քաղաքական գործիչներ արդեն հայտարարել են օրենքին դեմ գնալու մասին։


== Հասարակական և քաղաքական գործունեություն ==
Համաձայն հարցումներից մեկի, որի արդյունքները հրապարակվել են 2017 թվականի հունվարին, Գերմանիայի բնակչության գրեթե 83 %-ը կողմ են «բոլորի համար ամուսնությանը» (գերմ.՝ Ehe für alle)։


== Արտաքին հղումներ ==
Օրենքի նախագծի էջը բունդեսթագի պաշտոնական կայքում(գերմ.)
Deutscher Bundestag: Mehrheit im Bundestag für die «Ehe für alle»(գերմ.)
LSVD: Fragen und Anworten zur Öffnung der Ehe(գերմ.)
LSVD: Ratgeber zur Ehe für alle(գերմ.)
Die Frage der Verfassungsmäßigkeit der Öffnung der Ehe für gleichgeschlechtliche Paare: Gutachten für die Friedrich-Ebert-Stiftung(գերմ.)
Ehe für alle: Umstritten bis zuletzt(գերմ.)
Կաստելամոնտե

Կաստելամոնտե (իտալերեն՝ Castellamonte), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 9.894 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 260 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 38 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10081։ Հեռախոսային կոդ՝ 0124։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կատեպսիններ

Կատեպսիններ (հունարեն՝ καξέψω՝ մարսել, կրճատ՝ CTS), հիդրոլազների խմբի ներբջջային սպիտալուծիչ ֆերմենտ։ Կատալիզում են պեպտիդների և սպիտակուցների պեպտիդային կապերի հիդրոլիզը։ Տարածված են կենդանական և բուսական հյուսվածքներում, միկրոօրգանիզմներում։ Լինում են էնդոպեպտիդազներ և էքսոպեպտիդազներ։ Կատեպսիններն ընդունակ են կատալիզելու նաև այն ռեակցիաները, որոնք կարող են հասցնել պեպտիդային շղթայի երկարացմանը։ Կատեպսիններն ակտիվանում են սուլֆհիդրիլ խմբեր (ցիստեին, գլուտատին) պարունակող միացություններով։


== Կլինիկական նշանակություն ==
Կատեպսինները նշանակություն ունեն հետևյալ հիվանդություններում՝

Քաղցկեղ
Ինֆարկտ
Ալցհայմերի հիվանդություն
Արտրիտ
Էբոլա, Կատեպսին B և ավելի քիչ կատեպսին L-ը մեծ նշանակություն ունեն տեր բջիջներ վիրուսի մուտքում։
Քրոնիկական օբստրուկտիվ թոքային հիվանդություն
Քրոնիկական պերիոդոնտիտ
Պանկրեատիտ
Որոշ տեսողության խանգարումներ կերատոկոնուս, եղջերաթաղանթի անջատում և գլաուկոմա.


== Ծանոթագրություններ ==
Ժիու դը Մամու

Ժիու դը Մամու (ֆր.՝ Giou-de-Mamou), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 746 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.42 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 105 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 6 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 486 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 362-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 124։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,5 %։ 362 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 347 անձ (172 տղամարդ և 175 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (5 տղամարդ և 10 կին)։ 124 անաշխատունակներից 35-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 69-ը` թոշակառուներ, իսկ 20-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Վարդան եկեղեցի (Նյու Յորք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Վարդան եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Նյու Յորքի Սուրբ Վարդան եկեղեցի (անգլ.՝ St. Vartan Armenian Apostolic church of New York City), Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Նյու Յորքում։ Եկեղեցին ԱՄՆ-ի Արևելյան թեմի գլխավոր տաճարն է։
Անաստասավան

Անաստասավան, թաղամաս Երևանի Աջափնյակ վարչական շրջանում։ «Անաստասավան» է անվանվել ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի 1940 թվականի հուլիսի 24-ի հրամանագրով՝ ի պատիվ կուսակցական և պետական գործիչ Անաստաս Միկոյանի։
Եղել է Երևանի Շահումյանի գյուղական շրջանում՝ Երևանի հյուսիսային հատվածում։ Հայտնի է 2-րդ գյուղ անվամբ։


== Նկարագրություն ==


=== Փողոցներ ===
Անաստասավան թաղամասը ներառում է հետևյալ փողոցները.

Սեբաստիայի փողոց
Բաշինջաղյան փողոց
Ջանիբեկյան փողոց
Բաշինջաղյան փակուղի
Կարապետյան փողոց
Ռոստոմյան փողոց
Լևոնյան փողոց
Եղիազարյան փողոց
Առաքելյան փողոց
Հակոբյան փողոց
Խորեն Խաչատրյան փողոց
Խորեն Խաչատրյան 2-րդ նրբանցք
Վշտունու փողոց
Վշտունու 3-րդ նրբանցք
Վշտունու 4-րդ նրբանցք
Վշտունու 5-րդ նրբանցք
Պարսեղովի փողոց
Հակոբյանց փողոց


=== Նշանակալի կառույցներ ===
Երևանի թիվ 153 հիմնական դպրոց
Գուրգեն Մարգարյանի անվան թիվ 94 դպրոց


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Երևանի պատմություն
Սակատա

Սակատա (ճապ.՝ 酒田市 Sakata-shi), քաղաք Ճապոնիայի Յամագատա պրեֆեկտուրայում։
2015 թվականի հոկտեմբեր ամսի տվյալների համաձայն, քաղաքի բնակչութունը կազմում է 105 022 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 174 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 602,97 կմ2 տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Սակատան գտնվում է Յամագատա պրեֆեկտուրայի հյուսիսարևմտյան առափնյա, հարթավայրային շրջանում։ Արևմուտքում սահմանակցում է Ճապոնական ծովին, իսկ հյուսիսում՝ Ակիտա պրեֆեկտուրային։ Քաղաքի միջով հոսում է Մոգամի գետը։ Քաղաքի հյուսիսային սահմանին է գտնվում Չոկայ լեռը։ Տոբիսիմա բնակեցված կղզին գտնվում է քաղաքի ցամաքային հատվածից 38 կմ հեռավորության վրա և ներառված է նրա վարչատարածքային կազմի մեջ։


=== Հարևան բնակավայրեր ===
Ակիտա պրեֆեկտուրա
Յուրիհոնձո
Նիկահո
Յամագատա պրեֆեկտուար
Ցուրուոկա
Յուձա
Սոնաի
Միկավա
Մամուրոգավա
Սակեգավա
Տոձավա


== Կլիմա ==
Սակատայի կլիման մերձարևադարձային մուսսոնային է (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում Cfa)։ Բնութագրվում է շատ շոգ ամառներով և զով ձմեռներով։ Տեղումները նկատվում են ողջ տարվա ընթացքում, սակայն համեմատաբար նվազ են փետրվար ամսից մինչև հունիսը ընկած ժամանակահատվածում։


== Քույր քաղաքներ ==
 Տանշան, Հեբեյ, Չինաստան, 1990 թվականի հուլիսի 26-ից
 Ժելեզնոգորս Իլիմսկի, Իրկուտսկի մարզ, Ռուսաստան, 1979 թվականի հոկտեմբերի 8-ից
 Դելավեր, Օհայո, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, 2017 թվականի ապրիլի 19-ից


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official Website (ճապոներեն)
Sakata Sightseeing Guide(Japanese)
Sightseeing guide(English)
Պել է Դեր

Պել է Դեր (ֆր.՝ Pel-et-Der), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 146 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.08 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.18 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 65 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 28 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 94 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 77-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 81,9 %։ 77 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 74 անձ (36 տղամարդ և 38 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 17 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բարուն (գյուղ, Յուստինսկի շրջան)

Բարուն (ռուս.՝ Барун), գյուղ Ռուսաստանի Կալմիկիա հանրապետության Յուստինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 671 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարինյո

Մարինյո (ֆր.՝ Marignieu) կոմունա Ֆրանսիայում, մտնում է Ռոն Ալպեր մարզի կազմի մեջ։ Մտնում է Վիրյո լե Գրան կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի օկրուգը Բելլեն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01230։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 430 կմ հարավ-արևելք, դեպի արևելք՝ Լիոն քաղաք, 70 կմ է և 60 կմ հարավ-արևելք Բուրկ ան Բրեսից։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 2010 թվականին կազմել է 148 մարդ։


== Քաղաքապետեր ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 89 մարդկանցից 60-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 29-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 67,4 է, 1999 թվականին՝ 75,5%)։ 60 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 59-ը (58 տղամարդ, 56 կին), գործազուրկ է եղել 1 մարդ (29 տղամարդ և 30 կին)։ 29 պասիվներից 10 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 14-ը՝ թոշակառու, 5 մարդ պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մարինյո» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-03-25 
«Մարինյո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-03-25
Կարին Ֆրյուկսելլ

Հաննա Կարին Էլսա Ֆրյուկսելլ (շվեդերեն՝ Hanna Karin Elsa Fryxell, դեկտեմբերի 2, 1911(1911-12-02), Ստոկհոլմ, Ստոկհոլմ - ապրիլի 15, 2003(2003-04-15), Ֆիլիպստադ, Վերմլանդ, Շվեդիա), շվեդ նկարիչ, լուսանկարիչ և գրող։


== Կենսագրություն ==
Կարին Ֆրյուկսելլը ծնվել է 1872 թվականին, Ստոկհոլմում, Կարլ Ակսելի և Էլսա Կարլոտտա Ֆրյուկսելլի ընտանիքում։ Եղել է ընտանիքի երրորդ երեխան։ Կարինի հայրը և մայրը հետաքրքրվում էին պատմությամբ, արվեստով և գրականությամբ և խրախուսում էին դստեր հակումները նկարչության համար։ Վաղ հասակից Կարինը ստեղծել է գծանկարներ՝ գունավոր և ջրաներկ նկարներ հեքիաթների սյուժեներով։ Դպրոցն ավարտելուց հետո զբաղվել է նկարչությամբ և քանդակագործությամբ Էդվարդ Բերգգրենի և Գոթֆրիդ Լարսսոնի գեղարվեստի դպրոցում։ 1932 թվականին մեկնել է Փարիզ, որտեղ հաճախել է Սկանդինավյան ակադեմիա, Կոլարոսի ակադեմիա և Գրանդ Շոմեր ակադեմիա։ 1934 թվականին, հիվանդանալով տուբերկուլյոզով, նկարիչը ստիպված վերադառնում է Շվեդիա, որտեղ վերջնականապես բուժվում է միայն 1953 թվականին։
Կարինի հայրը մահացել է 1935 թվականին, և նա իր մոր հետ տեղափոխվել է Կլինտեն, որը գտնվում էր Ֆիլիպստադի մերձակայքում։ 1940–1955-ական թվականներին Կարինը նկարազարդել է Սոտլուգի, Լինլուգի և Լյուդկոլտի տրոլների արկածների մասին գրքերի շարքը, որոնց համար ինքն է գրել տեքստեր և կատարել լուսանկարչական պատկերազարդումներ։ Նկարներ ստեղծելու համար նա օգտագործել է իր ձեռքով պատրաստված ընդհանուր առմամբ մոտ հարյուր տիկնիկները։ 1948 թվականին Ֆրյուկսելը նկարահանել է ֆիլմ Սոտլուգի և Լինլուգի մասին, որտեղ տրոլների դերերը խաղում էին երեխաները։ Հետագայում երեխաները նույնպես դարձել են նրա լուսանկարների բնորդները։
Կլինտենում Կարին Ֆրյուկսելլը նկարել է 1921 թվականին կառուցված մատուռը։ Երեխա ժամանակ նա հիանում էր Ստոկհոլմի «Օսկար» (Oscarskyrkan) եկեղեցու վանքի ապակենկարներով և երազում էր նկարել տաճարներ, և նրա երազանքը իրականացավ չափահաս տարիքում։ Նրա գեղանկարներում առկա են նաև կրոնական թեմաներ, որոնցով Ֆրյուկսելլը կրկին զբաղվել է 1950-ականների կեսերից։ Ընդհանուր առմամբ, նկարչի կյանքի ընթացքում նրա անհատական ցուցահանդեսներից ավելի քան 20-ը տեղի են ունեցել Շվեդիայի տարբեր քաղաքներում [1]: Բացի մանկական գրքերից, Կարին Ֆրյուկսելլը գրել է նաև բանաստեղծություններ և հեղինակել է մի շարք բանաստեղծական ժողովածուներ՝ «Ljusvandring: dikter 1936—1961», «Jord och Ande» (1964) և  «Årstider» (չհրապարակված)։ Բացի այդ, 1981 թվականից մինչև 1984 թվականը լույս է տեսել «Boken om Anders» եռերգությունը` նվիրված գրողի նախապապին` պատմաբան և քահանա Անդերս Ֆրյուկսելլին։
Կարին Ֆրյուկսելը մահացել է 2003 թվականին` 92 տարեկան հասակում և թաղված է Ֆիլիպստադում։ Նրա ստեղծագործությունները գտնվում են Շվեդիայի ազգային թանգարանում, Վերմլանդի թանգարանում և մասնավոր հավաքածուներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Margareta Wallin Wictorin։ «Hanna Karin Elsa Fryxell»։ Svenskt kvinnobiografiskt lexikon (անգլերեն)
Գատիմինվայամ

Գատիմինվայամ (ռուս.՝ Гатымынваям), գետ Կամչատկա թերակղզու հյուսիսարևելյան մասում։ Գետի երկարությունը 55 կմ է, ավազանի տարածքը 760 կմ2։ Հոսում է Օլյուտորսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Կարագինսկի ծոց։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչությա՝.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19060000312120000008106
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -
Ավազանի կոդը - 19.07.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 20
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ձմեռային (Ֆաբերժեի ձու)

«Ձմեռային» (ռուս.՝ Зимнее), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1913 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին նվիրել է մորը՝ այրիացած կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնային։
Այսօր «Ձմեռային» կայսերական ոսկերչական ձուն պատկանում է Կատարի էմիր Թամիմ բեն Համիդ ալ-Թանիին։


== Դիզայն ==
«Ձմեռային» ոսկերչական ձուն տեղադրված է լեռնային բյուրեղապակուց պատրաստված հիմքին, որը ստեղծված է հալչող սառցաբեկորի տեսքով։ Որպես առվակներ օգտագործվել է պլատին և ադամանդ։ Ձուն նույնպես ստեղծված է լեռնային բյուրեղապակուց։ Գագաթին լուսնաքար է տեղադրված։ Ձուն բաժանվում է երկու հավասար մասի, որոնք միմյանց են միանում ադամանդակուռ պլատինով։ Ձվի վրա մանրամասնորեն փորագրված է սառցե բյուրեղիկների տեսարան։


== Անակնկալ ==
«Ձմեռային» կայսերական ոսկերչական ձվի անակնկալը պլատինե ցանցկեն զամբյուղն է՝ երկու բռնակով, որոնք զարդարված են վարդագույն ադամանդներով։ Զամբյուղում տեղադրված է ձնծաղիկների ծաղկեփունջ։ Յուրաքանչյուր ծաղիկ ստեղծված է սպիտակ քվարցից։ Որպես ցողուն կիրառվել են ոսկե լարեր։ Տերևները պատրաստված են նեֆրիտից, իսկ դրանց մեջտեղի հատվածները՝ կանաչ քվարցից։ Զամբյուղի հիմքին փորագրված է «Фаберже 1913» (Ֆաբերժե 1913) գրությունը։


== Պատմություն ==
Նիկոլայ II կայսրը «Ձմեռային» կայսերական ոսկերչական ձուն նվիրել է մորը՝ Մարիա Ֆեոդորովնային՝ 1913 թվականին՝ Զատկի տոնին։ Ձուն արժեցել է 24600 կամ 25000 ռուբլի։ Այն ամենաթանկ ձուն էր, որի համար երբեէ վճարել էին Ֆաբերժեին։
1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։
1927 թվականին ձուն վաճառում են Էմանուել Սնոումանին։ 1948 թվականին այն պատկանել է սըր Բերնարդ Էքսեինին։ Մեկ տարի անց «Ձմեռային» ոսկերչական ձուն գնում է Բրայեն Լեդբրուքը։ Վերջինիս մահից հետո՝ 1975 թվականին ձվի մասին պատմությունը սկսում է լռել։
Կրկին ձվի մասին սկսում են խոսել 1994 թվականին, երբ հայտնաբերվում է Լոնդոնում և փոխանցվում Քրիստիս աճուրդի տանը, որտեղից այն գնում է ամերիկացի մի գնորդ։
2002 թվականին Նյու Յորքի Քրիստիս աճուրդի տանից ձուն գնում է Կատարի էմիր Թամիմ բեն Համիդ ալ-Թանին՝ 9 579 500 դոլարով։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
2005 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Ֆինլանդիայի փոստը նամականիշներ թողարկեց՝ նվիրված այս ձվին։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ձվի մասին
Ձմեռային ձու
Ձմեռային (Ֆաբերժեի ձու)
Մալիե Կրինկի

Մալիե Կրինկի (ուկրաիներեն՝ Малі Кринки), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1922 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մալիե Կրինկի գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,45 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 33,33 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վաչագան Ներքին

Վաչագան Ներքին, գյուղ Հայկական ԽՍՀի Ղափանի շրջանում։
Նույն անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Պատմություն ==
1930-ականներին միացվել է Վաչագան Վերին գյուղին, իսկ ապա երկուսը միասին մտել են Կապան քաղաքի շրջագծի մեջ։


== Բնակչություն ==
Վաչագան Ներքինի ազգաբնակչության փոփոխությունը։.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
EinsPlus

EinsPlus, գերմանական թվային հեռուստաալիք ARD ընկերության «ARD Digital» թվային հեռուստատեսության փաթեթի կազմում։ Հիմնվել է 1997 թվականի օգոստոսի 29-ին «EinsMuXx» անվանումով, ստացել է ներկայիս անվանումը 2005 թվականի ապրիլի 23-ին։ Հեռուստաալիքը տարածվում է կաբելային և արբանյակային ցանցերով Գերմանիայի ողջ տարածքով, իսկ Հարավային Գերմանիայում (Բադեն-Վյուրթեմբերգ, Բավարիա և Ռեյնլանդ-Փալատինաթ մարզերում)՝ նաև տարածքային թվային ցանցերով։ 2014 թվականի հունվարից նախատեսվում է հեռարձակում սկսել բարձր պարզության ֆորմատով (HD):


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-01-14 at the Wayback Machine. (գերմ.)
ARD Digital կայք (գերմ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գիգանտիկ (ֆիլմ)

Գիգանտիկ (անգլ.՝ Gigantic) 2008 թվականի ամերիկյան ֆիլմ։ Պրեմիերան կայացել է 2008 թվականին Տորոնտոյի կինոփառատոնում։


== Սյուժե ==
Բրայանը ներքնակների վաճառքով զբաղվող երիտասարդ է, որը որոշում է Չինաստանից երեխա որդեգրել։ Նրա կյանքը դառնում ավելի խճճված, երբ իր «Հարրիետ» խանութում ծանոթանում է մի տարօրինակ հաճախորդի հետ։


== Դերերում ==
Փոլ Դանո - Բրայան Ուեզզերբի
Զոուի Դեշանել - Հարրիետ Լոլլի
Ջոն Գուդմեն - Ալ Լոլլի
Էդվարդ Ասներ - Պարոն Ուեզզերբի
Ջեյն Ալեքսանդեր - Տիկին Ուեզզերբի
Լիվեն Ռամբին - Տիկին Թաքսոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գիգանտիկ (ֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Կառաչչի

Կառաչչիի (Caracci), իտալացի նկարիչների ընտանիք, Բոլոնիայի դպրոցի և ակադեմիզմի ներկայացուցիչներ։ Լոդովիկո Կառաչչիին (1555-1619 թթ.) և նրա հորեղբորորդիներ Ագոստինո Կառաչչիին (1557-1602 թթ.) ու Աննիբալե Կառաչչիին (1560-1609 թթ.) սովորել են Բոլոնիայում։ Էկլեկտիկորեն համադրելով Կոռեջոյի, Միքելանջելոյի, Տինտորետտոյի ստեղծագործական սկզբունքները՝ ստեղծել են մաներիզմին հակադրվող սեփական ոճ։ 1585 թ.-ին Բոլոնիայում հիմնել են «Ճիշտ ուղի ընտրածների ակադեմիա»-ն, որը կարևոր  դեր է խաղացել արվեստի ակադեմիական սկզբունքների մշակման գործում։ Ուսուցման նրանց մեթոդում զուգորդվում էին Բարձր Վերածննդի վարպետների արտահայտչամիջոցներին ձևականորեն հետևելու ոգով բնորդի ուսումնասիրումն ու իդեալականացումը։ Կառաչչիիները ստեղծել են եկեղեցու բեմի պատկերի նոր տիպ, որն աչքի է ընկնում  մոնումենտալությամբ, շարժումների տպավորիչ կրճատումներով։ Համատեղ կատարել են Բոլոնիայի պալատների մի շարք  որմնանկարներ (Ֆավի Պալացցո, 1580-1585 թթ.): Եղբայրներից նշանավորը  Աննիբալե Կառաչչին  էր։ Ստեղծել է կենցաղային հորինվածքներ, դիմանկարներ («Ինքնադիմանկար», 1590-ական թթ., Էրմիտաժ, Լենինգրադ), բնության վեհությունն ու ներդաշնակությունն ընդգծող բնանկարներ։
Խվանճկարա (Ամբրոլաուրի շրջան)

Խվանճկարա (վրաց.՝ ხვანჭკარა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ամբրոլաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ամբրոլաուրից հեռու է 14 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 466 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլչյա (Վուոկսայի վտակ)

Վոլչյա (ֆիններեն՝ Saijanjoki), գետ Ռուսաստանում (Լենինգրադի մարզ, Պրիոզերսկի շրջան 
Վսևոլոժսկի շրջան)։


== Աշխարհագրություն ==
Վոլչյա գետը թափվում է Վուոկսա։ Գետը պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 137 մ բարձրության վրա։ Գետի ափին են գտնվում Սմորոդինկա, Բելայա, Պետրովկա, Գորյունեց։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Վոլչյա գետի երկարությունը կազմում է 50 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 460 կմ2 է։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան


== Արտաքին հղումներ ==
Վոլչյա գետի մասին Պետական ջրային գրանցամատյանում
Սանտիագուի գավառ

Սանտիագուի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Santiago) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռիու Գրանդու դու Սուլ նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Ռիու Գրանդի դու Սուլ նահանգի արևմտակենտրոնական մաս (մարզ)ը։ Բնակչությունը կազմում է 114 839 մարդ, ըստ 2005 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 11 213,844 կմ2։ Բնակչության խտությունը՝ 10,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 1 306 955 885,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 11 515,27 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)։
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,781։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ մունիցիպալիտետները.

Կապան դու Սիպու
Իտակուրուբի
Ժարի
Ժուլիու դի Կաստիլյուս
Պինյալ Գրանդի
Կևեդուս
Սանտիագու
Տուպանսիրետան
Ունիստալդա
Հատինոհե

Հատինոհե (ճապ.՝ 八戸市 Hachinohe-shi), քաղաք Ճապոնիայում՝ Աոմորի պրեֆեկտուրայում։
2017 թվականի փետրվարի 28-ի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 229 527 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 756 մարդ/կմ2։ Համարվում է Աոմորի պրեֆեկտուրայի մեծությամբ երկրորդ քաղաքը։ Քաղաքը զբաղեցնում է 305,54 կմ2 տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Հատինոհեն տեղակայված է Աոմիրի պրեֆեկտուրայի հարավարևելյան հարթավայրային գոտում։ Սահմանակցում է Խաղաղ օվկիանոսի հետ։ Օիրասե և Մաբետի գետերը անցնում են քաղաքի միջով։


=== Կլիմա ===
Հատինոհեում կլիման մերձարևադարձային մուսսոնային է՝ տաք ամառներով և ցուրտ ու ձնառատ ձմեռներով։ Ամառները համեմատաբար ավելի մեղմ են, քան Հոնսյու կղզու այլ հատվածներում, քանի որ քաղաքը մոտ է ծովին։ Քաղաքում միջին ջերմաստիճանը 9.9 °C է։


=== Հարևան քաղաքներ ===
Աոմորի պրեֆեկտուրա
Հասիկամի
Գոնոհե
Նանբու
Օիրասե
Իվատե պրեֆեկտուրա
Կարումայի


== Բնակչություն ==
Բնակչության աճը ներկայացված է աղյուսակում։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ֆեդերալ Վեյ, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
 Լանչժոու, Չինաստան


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ճապոներեն)
Տիբեթյան աղվես

Տիբեթյան աղվեսը, իրական աղվեսներին պատկանող կենդանի է, որը հանդիպում է Տիբեթյան բարձրավանդակում և հետևյալ երկրներում՝ Նեպալ, Չինաստան, Բութան, Հնդկաստանի Սիկկիմ նահանգում։ Կենդանին սովորել է ապրել ծովի մակարդակից մոտ 5300 մ բարձրության վրա։ Տարածված է տափաստանային և կիսաանապատային վայրերում։


== Չափսերը և մորթին ==
Տիբեթյան աղվեսները փոքր չափսի կենդանիներ են՝ փափուկ մորթիով, նեղ գանգով և հարուստ ու երկար պոչով։ Նրանց մարմնի երկարությունը մոտ 60-70 սմ է, իսկ պոչինը՝ 39-40։ Քաշը տատանվում է 4-5,5 կիլոգրամի արանքում։
Մարմնի վերին մասերը ունեն բաց գունավորում, իսկ ոտքերը, մեջքի կենտրոնական մասը և դնչիկը ավելի մուգ են։ Պոչի ծայրը սպիտակ է։ Ականջների ետնամասը մուխրագույն է, իսկ ներքին մասը՝ սպիտակ։ 
Համեմատած այդ տարածաշրջանի մյուս աղվեսներին, տիբեթյան աղվեսի ժանիքներն ավելի երկար են և կան գանգի կառուցվածքի որոշ տարբերություններ։


== Բազմացումը ==
Տիբեթյան աղվեսները կյանքի ընթացքում չեն փոխում իրենց զույգին և երբեմն որսում են միասին։ Էգ աղվեսի 50-60 օր տևող հղիությունից հետո ծնվում են երկուսից չորս ձագուկ։ Սովորաբար ձագերը մնում են ծնողների հետ մինչև ութ ամսական դառնալը։ Նրանք բոլորը ապրում են իրենց փորած բներում, որոնք կարող են ունենալ մինչև 4 մուտք։


== Սնունդը ==
Տիբեթյան աղվեսները սնվում են մանր կենդանիներով՝ կրծողներ և սողուններ։ Երբեմն նրանք կարող են սնվել նաև մահացած կենդանիների դիակներով։ Նրանք որսում են ցերեկը և միայնակ։
Փոքր Լունդյուգա

Փոքր Լունդյուգա  (ռուս.՝ Малая Лундюга≥), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լունդյուգա գետի ձախ ափին։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000024679
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002467
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Տաֆտա (գետ)

Տաֆտա (ռուս.՝ Тафта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում շրջաներո Սյամժենսկի և Տոտեմսկի շրջաներում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ցարյովու գետի աջ ափում՝ 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 66 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008107
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000810
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պամֆլետ

Պամֆլետ (հունարեն՝ pamphlet - pam-լրիվ, phlego-մոխրացնել) - հրապարակախոսական-լրագրողական ժանր, հանրային կյանքի մերժելի երևույթները, առաջընթացին խանգարող արգելքները մերկացնող քննադատական խոսք։
«Եթե չար ծաղրը կրում է քաղաքական բնույթ, ապա այդպիսի ստեղծագործությունը կոչվում է պամֆլետ»/Գուտորով/։
Պամֆլետում երգիծանքի ձևերը զուգորդվում են հրապարակախոսական կրքին և գեղարվեստականությանը։ Սուր սատիրական բնույթի ստեղծագործություն է, որը կտրուկ, մերկացնող ձևով ծաղրում է քաղաքական կարգը, հանրային երևույթները, տարբեր կուսակցությունների գործիչների, առաջնորդների, գաղափարախոսների գործունեությունը։
Այս ժանրը ծնունդ է առել դեռ անտիկ դարաշրջանում։ Դեմոսթենեսի, Կիկերոնի, Յուվենալիսի սատիրայում, Պլուտարքոսի, Լուկիանոսի զայրութ արտահայտող խոսքերում արդեն առկա են պամֆլետի տարրեր։ Առաջին անգամ տերմինը օգտագործվել է անգլիական եկեղեցու գործիչ և հրապարակախոս Ռիչարդ դե Բյորիի կողմից։
Պամֆլետներ են գրել Դեֆոն, Էրազմ Ռոտերդամցին, Սվիֆտը, Վոլտերը, Դիդրոն, Պուշկինը, Գորկին և շատ ուրիշները։
Հայտնի են Միքայել Նալբանդյանի «Երկու տող», Եղիշե Չարենցի «Հանգուցյալ պարոնը կամ պարոն հանգուցյալը» պամֆլետները։


== Աղբյուրներ ==
Պերելեսկի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերելեսկիՊերելեսկի (ուկրաիներեն՝ Переліски), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերելեսկի գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լևոն Մանուկյան (արձակագիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն Մանուկյան (այլ կիրառումներ)Լևոն Խանաևի Մանուկյան (հուլիսի 14, 1938(1938-07-14), Թորոսգյուղ, Ղուկասյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 5, 1992(1992-03-05), Երևան, Հայաստան), հայ արձակագիր, խմբագիր։


== Կենսագրություն ==
Լևոն Մանուկյանը ծնվել է 1938 թվականին, Թորոս գյուղում։ 1960 թվականին ավարտել է Լենինականի պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1965-1968 թվականներին ՀԼԿԵՄ Ամասիայի շրջկոմի առաջին քարտուղար, 1968-1970 թվականներին ՀԼԿԵՄ կենտկոմի բաժնի վարիչ, 1970-1985 թվականներին՝ «Ավանգարդ» թերթի գլխավոր խմբագիր, 1985-1992 թվականներին՝ «Արմենպրեսի» փոխտնօրեն։


== Մրցանակներ ==
ՀԺՄ «Ոսկե գրիչ» մրցանակ (1984)


== Երկեր ==
«Մի սովորական օր» (1971)։
«Ցտեսություն, Լիլիկ» (1973)։
«Եռանկյունի տիեզերք» (1977)։
«Ծննդյան յոթ օր» (1982)։
«Լեռան մյուս կողմում» (1985)։
«Մասսյաց գիրք» (1990)։
«Հոգու խճանկար», 1983 թվական, հրապարակախոսական հոդվածների ժողովածու։


== Ծանոթագրություններ ==
Միլովիդովկա (այլ կիրառումներ)

Միլովիդովկա, կարող է վերաբերել՝

Միլովիդովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում
Միլովիդովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում
Ռոզովկա (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոզովկաՌոզովկա (ուկրաիներեն՝ Розівка), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Ռոզովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ռոզենբերգ։ Հիմնադրվել է 1788 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Ռոզովկա քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 3 516 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 80 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 54,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նիք Մեյսոն

Նիք Մեյսոն (անգլ.՝ Nicholas Berkeley Mason) ծնվել է 1944 թվականի հունվարի 27-ին Բիրմինգհեմում։ Բրիտանացի երաժիշտ, ճարտարապետ, ավտոարշավորդ, երաժշտական պրոդյուսեր։ Ավելի հայտնի է որպես Բրիտանական պրոգրեսիվ ռոք խմբի՝ Փինք Ֆլոյդի թմբկահար։ Սովորել է Լոնդոնի հեղինակավոր "Frensham Heights School" դպրոցում։ Դեռևս ուսման տարիներին, երբ նա սովորում էր "Regent Street Polytechnik"-ի ճարտարապետական բաժանմունքում, 1965 թվականին նա մտավ Փինք Ֆլոյդի կազմի մեջ՝ որպես թմբկահար և որոշ ժամանակ անց մեծ հեղինակություն ձեռք բերեց։ Եվ միայն 16 տարի անց խմբի մյուս անդամներից հետո նա թողարկեց իր սոլո ձայնասկավառակը՝ Nick Mason's Fictitious Sports, որը Նիքը թողարկել է ջազ դաշնակահարուհի Կառլա Բլեյի հետ։ Այս ձայնասկավառակի ստեղծագործությունները, որոնք ավելի հոգեհարազատ էին Կառլային, քան Նիիքին, օգնել են ձայնագրել Ռոբերտ Ուայաթը, Քրիս Սփեդինգը և Կառլայի ամուսինը՝ Մայքլ Մենթլերը։ Բայց իհարկե Նիք Մեյսոնի համար սոլո ձայնասկավառակ թողարկելը քիչ կարևոր էր, քան հին ավտոմեքենաների իր հավաքածուն և Ֆորմուլա 1-ի մրցավազքերը։ Նիք Մեյսոնը հանդիսացել է նաև պրոդյուսեր Gong խմբի, The Damned փանք ռոք խմբի, Robert Wyatt-ի և Steve Hillage-ի համար։ 1986 թվականից հետո, երբ ավարտվեցին Ռոջեր Ուոթերսի հետ բոլոր դատավարությունները, Նիք Մեյսոնը Դեյվիդ Գիլմորի հետ միասին շարունակեց Փինք Ֆլոյդի գործունեությունը։ Նիք Մեյսոնը խմբի միակ անդամն է, որը եղել է խմբի կազմում սկզբից մինչև վերջ և խմբի հետ ձայնագրել է բոլոր ալբոմները՝ առաջինից մինչև վերջինը, ու նվագել է Փինք Ֆլոյդի բոլոր համերգներին։


== Սկավառակագրություն ==
Fictitious Sports - Կառլա Բլեյի հետ 1981 թ
Profiles-Ռիք Ֆեննի հետ 1985 թ
White Of The Eye - սաունդթրեք Ռիք Ֆեննի հետ 1987 թ
Tank Mailing - սաունդթրեք Ռիք Ֆեննի հետ 1988 թ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալտոնա

Ալտոնա (գերմ.՝ Áltona), Համբուրգի յոթ շրջաններից մեկը։ Քաղաքը ունի 248 հազար բնակիչ։ Գտնվում է Էլբա գետի աջ ափին։ Այստեղ ապրում էին գրողները Կարլ Մայիսը և Հենրիխ Հեյնը։ 1938 թվականին Ալտոնան, ինչպես և մի քանի հարակից քաղաքներ դարձան Համբուրգի մի մաս։


== Վարչական բաժանում ==
Տարածքը բաժանված է 14 մասերի

Ալտոնա-Ալտշտադտ
Ալտոնա-Նորդ
Բարենֆելդ
Բլանկենեզե
Գրոսս Ֆլոտբեկ
Զուլլդորֆ
Իզերբրոկ
Լուրուպ
Նինշտեդնետ
Օսդորֆ
Օտմարշեն
Օտտենզեն
Ռիսեն
Շտերնշանցե


== Պատմություն ==
Ալտոնան հիմնադրվել է 1535 թվականին, որպես ձկնորսական գյուղ։ 1664 թվականին թագավոր Ֆրեդերիկ III շնորհեց Ալտոնային իր քաղաքային իրավունքները։ Մինչև 1864 թվականը Ալտոնան եղել է կարևորագույն նավահանգստային քաղաք։ Ալտոնա-Կիև երկաթուղին բացվել է 1844 թվականին։
1932 թվականին նացիստական երթ անցկացնելու փորձը քաղաքում վերաճվել է մեծ իրադարձությունների, որն հայտնի է արյունոտ կիրակի անվանումով։ 1938 թվականին Համբուրգի օրենքի համաձայն ընդգրկվել է Համբուրգի տարածքի մեջ։


== Հայտնի Ալտոնացիներ ==
Ջորջ Դարվին (1797-1828)- Ամերիկացին Ֆիլհելեն
Յոհան Հակով Դուշ (1725-1787)-գերմանացի գրող, բանաստեղծ և թարգմանիչ
Խրիստիան Հելլ(ավագ)(1831-1883)-գերմանացի գեղանկարիչ
Վասիլի Ստրուվե (1793-1864)-ռուս աստղագետ


== Արվեստ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմենդանտովկա

Կոմենդանտովկա (ուկրաիներեն՝ Комендантівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոմենդանտովկա գյուղում բնակվում էր 503 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջոան Թաուերցի

Ջոան Անգլիացի (հուլիսի 5, 1321, Լոնդոնի թաուեր, Լոնդոն, Անգլիայի թագավորություն - սեպտեմբերի 7, 1362, Հարթֆորշիր, Անգլիա, հայտնի որպես  Ջոան Թաուերցի), քանի որ ծնվել է Լոնդոնի Թաուերում, Շոտլանդիայի թագավոր Դավիդ II-ի կինն ու թագուհին է։


== Կյանք ==
Լինելով Անգլիայի թագավոր Էդվարդ II-ի ու Իզաբելլա Ֆրանսիացու կրտսեր դուստրը՝ Ջոանը ծնվել է Լոնդոնի Թաուերում 1321 թվականի հուլիսի 5-ին։ Նրա քույր-եղբայրներն էին՝ Անգլիայի թագավոր Էդվարդ III-ը, Քորնվոլի կոմս Ջոն Էլթամցին և Էլեանոր Վուդսթոքցին։
Նորթհեմփթոնի համաձայնագրի շրջանակներում 1328 թվականի հուլիսի 17-ին Բերվիք-ըփոն-Թվիդում Ջոանին ամուսնացրել են Շոտլանդիայի թագավոր Դավիդ II-ի հետ։ Ջոանը յոթ տարեկան էր, Դավիդը՝ չորս։ Ամուսնությունը տևել է 34 տարի, բայց եղել է անպտուղ ու, ըստ երևույթի, սիրազուրկ։

1329 թվականի հունիսի 7-ին Շոտլանդիայի թագավոր Ռոբերտ I-ը մահացել է ու Դավիդը դարձել է թագավոր։ Նա թագադրվել է Սքոնի վանքում 1331 թվականի նոյեմբերին։
1333 թվականի հուլիսին Բերվիք-ըփոն-Թվիդի մոտ Հալիդոն Հիլլի ճակատամարտում Անգլիայի թագավոր Էդվարդ III-ի ու իր պաշտպանյալ Էդվարդ Բալիոլի հաղթանակից հետո  Դավիդին ու Ջոանին ապահովության համար ուղարկել են Ֆրանսիա։ 1334 թվականի մայիսին նրանք հասել են Բուլոն-սյուր-Մեր, որտեղ նրանց դիմավորել է թագավոր Ֆիլիպ VI-ը, որը Ջոանի մոր զարմիկն էր։  Քիչ բան է հայտնի Ֆրանսիայում շոտլանդական թագավորի ու թագուհու կյանքի մասին, բացի այն, որ Շատո Գայարը հատկացվել է նրանց որպես բնակավայր և որ թագավորը նրանց հարգանքով էր վերաբերում։
Այս ընթացքում Դավիդի ներկայացուցիչները Շոտլանդիայում նորից գլուխ են բարձրացրել, որը հնարավորություն է տվել Դավիդին ու Ջոանին 1341 թվականի հունիսին վերադառնալ ու իշխանությունը վերցնել իր ձեռքը։ 1346 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Դարհեմ կոմսությունում Նեվիլի խաչի ճակատամարտի ընթացքում Դավիդը գերի է վերցվել ու տասնմեկ տարի բանտարկված մնացել Անգլիայում։  Չնայած Էդվարդ III-ը թույլ էր տվել Ջոանին մի քանի անգամ այցելել ամուսնուն Լոնդոնի Թաուերում, նա այդպես էլ չի հղիացել ։ 1357 թվականին Դավիդի ազատ արձակվելուց հետո Ջոանը որոշել է մնալ Անգլիայում։ Նա կապված էր իր մայրիկի հետ, որին խնամում էր նրա մահից առաջ։
Ջոանը մահացել է 1362 թվականին, 41 տարեկան հասակում, Հերթֆորդշայրի Հերթֆորդ ամրոցում։ Թաղվել է Լոնդոնի Գրեյֆրայերս քրիստոնեական եկեղեցում, որն ուժեղ ռմբակոծության է ենթարկվել Բլիցի ընթացքում (Բրիտանիայի ռմբակոծությունը Գերմանիայի կողմից 1940 և1941 թվականներին Երկրորդ աշխարհամարտի տարիներին)։ Գերեզմանի տեղն անհետացել է։


== Նախնիներ ==
Կաղապար:Ahnentafel


== Նշումներ ==


== Աղբյուրներ ==
Կալաչկովցի

Կալաչկովցի (ուկրաիներեն՝ Калачківці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կալաչկովցի գյուղում բնակվում էր 394 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,86 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 39,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հանդա

Հանդա (ճապ.՝ 半田市 Handa-shi), քաղաք Ճապոնիայում՝ Այչի պրեֆեկտուրայում։
2015 թվականի մայիս ամսվա տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 117 088 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը կազմում է 2 470 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 47,24 կմ2 տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Հանդան գտնվում է Այչի պրեֆեկտուրայի հարավում և սահմանակցում է «Միկավա Բեյ»-ի հետ արևելքում։


=== Հարևան մունիցիպալետներ ===
Այչի պրեֆեկտուրա
Հեկինան
Տոկոնամե
Տակահամա
Տակետոե
Ագուի
Հիգասիուրա


== Կրթություն ==
ՀամալսարաններՆիհոն Ֆուկուսիի Համալսարան՝ հանդայի մասնաճյուղԴպրոցներՀանդան ունի 7 տարական, 5 միջնակարգ և 5 ավագ դպրոց։


== Քույր քաղաքներ ==
 – Նանտո, Ճապոնիա, 1997 թվականի ապրիլի 28-ից
 – Միդլենդ, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, 1981 թվականի հունիսի 5-ից
 – Պորտ Մըքքուեյր, Ավստրալիա, 1990 թվականի ապրիլի 14-ից
 – Սյույչժոու, Jiangsu, Չինաստան, 1993 թվականի մայիսի 27-ից


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Հայտնի անձիք ==
Սատորու Ակահորի՝ գրող
Նանկիցի Նիմի՝ գրող
Ացուշի Հարադա՝ դերասան
Էյձի Միցուոկա՝ նկարիչ
Հիրոմի Միկահարա՝ պրոֆեսիոնալ բեյսբոլիստ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.city.handa.lg.jp/ Հանդա. պաշտոնական կայք  (ճապոներեն)
Մուսա Սիլա

Մուսա Սիլա (ֆր.՝ Moussa Sylla, նոյեմբերի 25, 1999(1999-11-25), Étampes), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Մոնակոյի կազմում։ Խաղում է հարձակվողի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Մոնակո ===
Սիլան Մոնակոյի ակադեմիայի սան է։ Իր առաջին պայմանագիրը կնքեց 2017 թվականի փետրվարի 10-ին։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2018 թվականի ապրիլի 21-ին՝ փոխարինելով Ադամա Դիակաբիին Գենգանի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը խփեց մայիսի 6-ին՝ դուբլ ձևակերպելով Կանի դեմ խաղում և օգնելով Մոնակոյին հաղթել 2-1 հաշվով։


== Միջազգային կարիերա ==
Սիլան իրավասու է ներկայացնել Ֆրանսիան և Մալին միջազգային ասպարեզում։ Նա հանդես է եկել Ֆրանսիայի մինչև 16, մինչև 18 և մինչև 19 տարեկանների երիտասարդական հավաքականներում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի օգոստոսի 25-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սիլայի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Սիլան transfermarkt-ում
Սիլան soccerbase.com-ում
Սիլան WhoScored.com կայքում
Սիլան Մոնակոյի պաշտոնական կայքում
Սիլան Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում
Սիլան Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում Archived 2019-03-27 at the Wayback Machine.
Մասրուց անապատի վիմական արձանագրություններ

Ստորև ներկայացված է Գեղարքունիքի մարզի Ձորագյուղ բնակավայրի արևելյան եզրին գտնվող Մասրուց անապատի վիմական արձանագրությունները՝


== Արձանագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մարբուրգ-Բիդենկոպֆ (շրջան)

Մարբուրգ-Բիդենկոպֆ  (գերմ.՝ Landkreis Marburg-Biedenkopf), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Մարբուրգ քաղաքը։ Զբաղեցնում է 1262,56 կմ2։ Բնակչությունը՝ 250 778 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 199 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 06 5 34։ Շրջանում 22 համայնք կա։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիրք նվիրելու օր

Գիրք նվիրելու օր, Հայաստանում և Արցախում 2008 թվականից նշվող նախաձեռնություն։ Օրը նշվում է յուրաքանչյուր տարի՝ փետրվարի 19-ին՝ ամենայն հայոց բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան օրը։ Տարեցտարի տոնն ավելի մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերում՝ մեծ արձագանք գտնելով հանրության շրջանում և ստանալով համազգային բնույթ։


== Պատմություն ==
Փետրվարի 19-ը՝ որպես գիրք նվիրելու օր, սահմանվել է Հայաստանի գրողների միության նախկին նախագահ Լևոն Անանյանի նախաձեռնությամբ և Հայաստանի կառավարության որոշմամբ։ Տոնի առթիվ անցկացվում են գրական միջոցառումներ, հանրային ընթերցումներ, գրական երեկոներ, հանդիպումներ հայտնի գրողների հետ, ինչպես նաև պետական պատվերով և աջակցությամբ հրատարակված ու չվաճառված գրքերը բաշխում են մարզային և համայնքային գրադարանների միջև։
Բանաստեղծ Էդվարդ Միլիտոնյանն ընդգծել է, որ պատահական չէ գիրք նվիրելու օրը Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան օրվա հետ կապելը։ Նրա խոսքերով՝ 


== Խորհուրդ ==
Տոնի նպատակն է ընթերցանության և գրքի նկատմամբ սերը ժառանգել նոր սերունդներին, նրանց հաղորդակից դարձնել գրականությանն ու հոգևոր-մշակութային արժեքներին։ Օրվա տոնական ավանդույթներից է մտերիմ մարդուն որևէ հետաքրքիր գիրք նվիրելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գիրք նվիրելու օրը՝ ինքնաբուխ տոն
Հովհ. Թումանյանի ծննդյան օրը նշվում է որպես գիրք նվիրելու օր
Փետրվարի 19-ը նշվում է որպես գիրք նվիրելու օր
Փետրվարի 19-ը հանրապետությունում նշվում է որպես գիրք նվիրելու օր
Բրիկերազիո

Բրիկերազիո  (իտալերեն՝ Bricherasio), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 4.322 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 191 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 23 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0121։
Բնակավայրում առանձնահատուկ շուքով է նշվում Մարիամ Աստվածածնի վերափոխման տոնը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Էլեկտրոնային հասցե։ bricherasio@reteunitaria.piemonte.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.bricherasio.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի ղիճակագրոթւյուն(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Սուխովիլի

Սուխովիլի (ռուս.՝ Суховилы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գետաբեկ (այլ կիրառումներ)

Գետաբեկ, կարող է վերաբերել՝

Գետաբեկ - բնակավայր, ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Գետաբեկի շրջանում, պատմական Մեծ Հայքի Ուտիք նահանգի Գարդման գավառում
Գետաբեկ - գետակ Կուր գետի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակ Շամխոր գետի աջ օժանդակը
Մառադի

Մառադի (իտալերեն՝ Marradi), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3394 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝22 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 154 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50034։ Հեռախոսային կոդ՝ 055։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 055 8045005
Էլեկտրոնային փոստ՝ segreteria@comune.marradi.fi.it
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comune.marradi.fi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Հենրի Քինգ

Հենրի Քինգ (անգլ.՝ Henry King, հունվարի 24, 1886(1886-01-24), Քրիստիանսբուրգ, Վիրջինիա, ԱՄՆ - հունիսի 29, 1982(1982-06-29), Toluca Lake, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան և կինոռեժիսոր։ Արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակին՝ լինելով «Բերնադետի երգը» ֆիլմի ռեժիսոր (1943 թ.): Հայտնի է դերասան Թայրոն Փաուերի և Գրեգորի Պեկի հետ արդյունավետ ստեղծագործական համագործակցությամբ, ինչպես նաև է. Հեմինգուեյի մի քանի ստեղծագործությունների էկրանավորմամբ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1886 թվականին։ 1912 թվականից սկսել է նկարահանվել կինոֆիլմերում։ Միայն 1913 թվականին ստեղծել է ավելի քան 30 ֆիլմ։ 1915 թվականին տարվել է ռեժիսուրայով և թողարկել է ոչ պակաս ինտենսիվությամբ ֆիլմեր՝ տարեկան մինչև 10 ժապավեն։ Արդեն 1920-ական թվականների կեսերին դարձել Է Հոլիվուդի ամենահաջողակ բեմադրիչներից մեկը, ինչի համար էլ դերասանական գործունեությունը մինչև 1925 թվականը լիովին դադարեցրել է։
Նա Կինոարվեստի և գիտության ակադեմիայի 36 հիմնադիրներից մեկն է։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծառայել է որպես Տեխասի Բրաունսվիլում գտնվող առափնյա բազայի քաղաքացիական օդային պարեկության հրամանատարի տեղակալ։ Երկու անգամ (1944 և 1945 թվականներին) առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի, սակայն մրցանակներ չի ստացել։
Նրա վերջին ֆիլմը եղել է 1961 թվականին նկարահանված «Նուրբ գիշեր»–ը, որը հիմնված է Ֆ. Սքոթ Ֆիցջերալդի վեպի վրա։
1915 թվականին ամուսնացել է դերասանուհի Ջիփսի Էբոթի հետ, որի հետ միասին ապրել է 1952 թվականը՝ կնոջ մահը։ Մահացել է 1982 թվականի հունիսի 29-ին, իր տանը՝ քնած ժամանակ՝  սրտի կաթվածից։ Իր կարիերայի ընթացքում նկարահանել է մոտ 120 ֆիլմ։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==
1927 - Կախարդական կրակ / The Magic Flame
1935 - Ճանապարհը դեպի արևելք  / Way Down East
1937 - Յոթերորդ երկինք / Seventh Heaven
1942 - Սև կարապ / The Black Swan
1943 - Բեռնադետի Երգը/ The Song of Bernadette
1944 - Վիլսոն / Wilson
1947 - Կապիտանը Կաստիլիայից / Captain from Castile
1949 - Ժամը 12, վերև / Twelve O’clock High
1950 - Հրաձիգ / The Gunfighter
1951 - Դավիթը և Վիրսավիան / David and Bathsheba
1952 - Կարմիրների առաջնորդը  ուրիշներ… / O. Henry’s Full House
1952 - Ձյան Կիլիմանջարո / The Snows of Kilimanjaro
1955 - Սերը աշխարհի ամենագեղեցիկ բանն է / Love Is a Many Splendored Thing
1955 - Անսանձելի / Untamed
1957 - Եվ արևը բարձրանում է / The Sun Also Rises
1958 - Ծերունին և ծովը/ The Old Man and the Sea (в титрах не указан)
1958 - Բրավադոս / The Bravados
1959 - Սա իմ երկիրն է / This Earth Is Mine
1959 - Սիրելի հեթանոս / Beloved Infidel
1961 - Գիշերը նուրբ է / Tender Is the Night


== Ծանոթագրություններ ==
Արագոտ

Արագոտը Հայկական տոմարի համաձայն, ցերեկվա 12 ժամերից տասնմեկերորդի անունն է։
Հայկական բոլոր ժամանունների մեջ ոտ նշանակում է ժամանակ։ Արագոտ նշանակում է արաց անցնող ժամանակ։ Դա իրիկնային պահերից մեկի անունն է, որ մարդուն թվում է, թե ցերեկվա լույսն արագ է անցնում։


== Աղբյուր ==