armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կատարյալ ձայն 2

«Կատարյալ ձայն 2» (անգլ.՝ Pitch Perfect 2), ռեժիսոր Էլիզաբեթ Բենքսի նկարահանած ամերիկյան երաժշտական կատակերգություն, որի սցենարը գրել է Քեյ Քենոնը։ Նկարահանվել է Միքի Ռեփքինի «Երգի՛ր իդեալական․ ակապելլա վոկալիստը փառքի ճանապարհին» գրքի հիման վրա։ Ֆիլմում նկարահանվել են Աննա Քենդրիկը, Ռեբել Ուիլսոնը, Բրիթանի Սնոու, Աննա Քեմփ, Սքայլար Էսթին, Դին Էսթեր, Ալեքսիս Կնափ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Լաս Վեգասում, ԱՄՆ, 2015 թվականի ապրիլի 20-ին։


== Սյուժե ==
The Barden Bellas երաժշտական խումբը մասնակցում է ակապելա միջազգային մրցույթի, որում դեռ երբեք չեն հաղթել ամերիկյան խմբեր։


== Դերերում ==


== Ստեղծագործական աշխատանքներ ==
2012 թվականի դեկտեմբերին Սքայլարը հայտարարեց, որ Ռեբել Ուիլսոնի հետ միասին հանդիպել են Universal Studios ընկերության հետ հետագա հնարավոր սիքվելի նկարահանման համար։ 2013 թվականի ապրիլին հայտարարվեց, որ ֆիլմի սիքվելի թողարկումը կլինի 2015 թվականին։ 
Էլիզաբեթ Բենքսը ռեժիսորն է, Քեյ Քենոնը՝ սցենարիստը։ Փոլ Բրուկսը Gold Circle Films-ից և Մաքս Հանդելմանը պրոդյուսերներն են։


=== Երաժշտություն ===
2014 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Մարկ Մովեսբաուրհը նշանակվեց ֆիլմի երաժշտության պատասխանատու։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը imdb կայքում
Ֆիլմի պաշտոնական կայքէջ
Մարինո (գյուղ, Իլիշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄարինոՄարինո (ռուս.՝ Марино, բաշկիրերեն՝ Марин), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 158 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոլո (գետ)

Սոլո (ինդոն.՝ Bengawan Solo), գետ Ինդոնեզիայում, ամենախոշոր գետը Ճավա կղզում։ Գետի երկարությունը 548 կմ է, ավազանի մակերեսը՝ 16100 կմ²։
Սկիզբ է առնում Լավու և Մեշալի հրաբուխների լանջերից, հոսում է հիմնականում լայն, հաճախ ճահճոտ հովիտով, ստորին հոսանքում դառնում է գալարվող։ Թափվում է Ճավայի ծովը։ Սոլո գետի 200 կիլոմետրը նավարկելի է։
Առատ է հոկտեմբերից մայիս ամիսներին, երբ այն բավականին տարածվում է։ Գետի հովիտը խիտ բնակեցված է։ Սոլո գետի վրա ամենախոշոր քաղաքներն են՝ Սուրակարտա, Չեպու, Բոջոնեգերո։
Գետի հովտում են գտնվում Սանգիրանը և Տրինիլը, որոնք հայտնի են հնագիտական պեղումներով և պիթեկանթրոպոսների (կապիկ-մարդ) գտածոներով։ Սոլոյի ափին, Նգանդոնգ բնակավայրի մոտ 1931—1933 թվականներին գտնվել են ճավանթրոպոսների մնացորդներներ (Homo soloensis)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուպինո

Սուպինո (իտալերեն՝ Supino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում, պրովինցիա Ֆրոզինոնեում։ Բնակչությունը կազմում է 4783 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 137 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 35 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 03019։ Հեռախոսային կոդ՝ 0775։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Նարդի խաղացողը (քանդակ, Երևան)

«Նարդի խաղացողը» քանդակ, գտնվում է Երևանում` Դրամատիկական թատրոնի շենքի մոտ, Մոսկովյան պուրակում, տեղադրվել է 2007 թվականին։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Էդուարդ Շախիկյան


== Պատմություն ==
Մտահղացումը Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի «Կուրաժ» պրոդյուսերական կուրսինն էր։ Կուրսի ղեկավար Ռուբեն Ջաղինյանը հանձնարարել է մտածել հետաքրքիր արձաններ ու կյանքի կոչել։ Ուսանողներից մեկն առաջարկել է ստեղծել նարդի խաղացողներին նվիրված քանդակ։ Գաղափարը կյանքի է կոչել քանդակագործ Էդուարդ Շախիկյանը։
«Նարդի խաղացողը» արձանը բացվել է 2007 թվականի նոյեմբերի 4-ին Երևանի Գևորգ Քոչարի փողոցում, Դրամատիկական թատրոնի շենքի մոտ։ Մինչև բացվելը քանդակը ծածկված էր նարդու զառ հիշեցնող տուփով։


== Պատկերասրահ ==


== Տես նաև ==
Նարդի


== Ծանոթագրություններ ==
Արտելնոե (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱրտելնոեԱրտելնոե (ուկրաիներեն՝ Артільне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Արտելնոե գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,389 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 141,39 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուրբ Խաչ (Խիզանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Խաչ (այլ կիրառումներ)Սուրբ Խաչ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում՝ Մամռտանքի գյուղախմբում։


== Պատմություն ==
Բնակիչները կոտորվել կամ տարագրվել են 1895 թվականին և 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Որոշներին բռնի մահմեդականացրել են։


== Բնակչություն ==
20-րդ դարի սկզբին ուներ 30 տուն՝ 150 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը այգեգործություն, պարտիզպանություն, անասնապահություն, արհեստներն ու մշակությունն էր։ Զբաղվում էին հացահատիկի, ծխախոտի և բամբակի մշակությամբ։


== Պատմամշակույթային կառույցներ ==
Սուրբ Խաչն ուներ Սուրբ Առաքյալ անունով եկեղեցի։ Գյուղի մոտակայքում գտնվում է Խիզանի Սուրբ Խաչ վանքը։


== Նշանավոր մարդիկ ==
Սուրբ Խաչում է ծնվել Հայաստանի վաստակավոր իրավաբան Արշակ Թովմասյանը (1913)։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Յուդիթ Հերցբերգ

Յուդիթ Հերցբերգ (հոլ.՝ Judith Frieda Lina Herzberg, նոյեմբերի 4, 1934(1934-11-04)[…], Ամստերդամ, Նիդերլանդներ), նիդերլանդցի բանաստեղծուհի և դրամատուրգ։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնողները (հայրը՝ փոստաբան, պատմաբան և գրող Աբել Հերցբերգը) ներկալված են եղել Վեստերբորկի ճամբարում, այնուհետև տեղափոխվեցին Բերգեն-Բելզեն և ազատագրվեցին 1945 թվականին բրիտանական բանակի կողմից։ Յուդիթը, նրա ավագ քույրերը և եղբայրը այդ ժամանակ նացիստներից թաքնվում էին գյուղում։ Պատերազմից հետո Յուդիթը սովորում էր Մոնտեսսորի ամստերդամյան լիցեյում, բարձրագույն կրթություն չի ստացել։ Առաջին բանաստեղծությունները գրել է 1961 թվականին։ Բնակվում է Նիդերլանդներում և Իսրայելում, որտեղ արտագաղթել էին քույրն ու եղբայրը։ 


== Ստեղծագործություններ ==
Բանաստեղծությունների հետ մեկտեղ, հեղինակ է դրամաների, սցենարների, էսսեների, թարգմանությունների  հին հունարենից  (Էվրիպիդեսի տրոյացիները), ֆրանսերենից (Դյումա որդու Կամելիազարդ տիկինը), նորվեգերենից  (Հենրիկ Իբսեն), շվեդերենից (Յուհան Ավգուստ Ստրինդբերգ) և այլն։


=== Բանաստեղծություններ ===

1963 թ.՝ Ծովային փոստ/ Zeepost
1968 թ.՝ Beemdgras
1970 թ.՝ Vliegen
1971 թ.՝ Strijklicht
1971 թ.՝ 27 liefdesliedjes
1975 թ.՝ Ethooi, անթոլոգիա
1980 թ.՝ Botshol
1983 թ.՝ De val van Icarus
1984 թ.՝ Dagrest
1984 թ.՝ Twintig gedichten
1987 թ.՝ Zoals
1994 թ.՝ Doen en laten. Een keuze uit de gedichten, անթոլոգիա
1996 թ.՝ Wat zij wilde schilderen
1998 թ.՝ Landschap
1999 թ.՝ Bijvangst
2004 թ.՝ Soms vaak
2007 թ.՝ Zijtak
2008 թ.՝ Het vrolijkt


=== Դրամաներ ===
1974 թ.՝ Dat het 's ochtends ochtend wordt. De deur stond open. Twee toneelstukken
1982 թ.՝ Leedvermaak (էկրանավորվել է 1989 թ.)
1985 թ.՝ En/of
1986 թ.՝ Merg
1986 թ.՝ De kleine zeemeermin, ըստ Հանս Քրիստիան Անդերսենի Ջրահարսը հեքիաթի
1991 թ.՝ Een goed hoofd
1988 թ.՝ De Caracal. Een monoloog
1989 թ.՝ Kras
1991 թ.՝ Teksten voor toneel en film. 1972—1988 թթ. (դրամաներ և սցենարներ՝ 1972-1988 թթ.)
1995 թ.՝ Rijgdraad
1997 թ.՝ De Nietsfabriek
1998 թ.՝ Een golem
2000 թ.՝ Lieve Arthur
2004 թ.՝ Thuisreis


=== Սցենարներ ===
1975 թ.՝  Rooie Sien
1977 թ.՝ Twee vrouwen (ըստ Հարի Մուլիշի Երկու կանայք վեպի)
1979 թ.՝ Mevrouw Katrien
1981 թ.՝ Charlotte. Dagboek bij een film (Շառլոտտա ֆիլմի նկարահանումների օրագիր ըստ Հերցբերգի Շառլոտտա Սալոմոնի սցենարի)
2001 թ.՝ Qui vive (Նիդեռլանդների «Ոսկե հորթ» կինոփառատոնի մրցանակ գեղարվեստական ֆիլմի լավագույն սցենարի համար)
2009 թ.՝ Happy End


== Ճանաչում ==
Յուդիթ Հերցբերգի բանաստեղծություններն ու դրամաները թարգմանվել են մի շարք եվրոպական լեզուներով։ Դրամատուրգիայի և պոեզիայի համար արժանացել է Յան Կամպերտի  (1980 թ., 1981 թ.), Յոստ վան դեն Վոնդելի (1984 թ.), Կոնստանտիյն Հյույգենսի (1994 թ.), Պիտեր Հոֆտի (1997 թ.) մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հոդված հրեա կանանց հանրագիտարանում
Պետր Բրանդլ

Պետր Յան Բրանդլ (չեխ․՝ Petr Jan Brandl, գերմ.՝ Peter Johann Brandl - Պետեր Յոհան Բրանդլ, ստորագրել է որպես Petrus Brandl, հոկտեմբերի 24, 1668(1668-10-24), Պրահա, Չեխական թագի հողեր, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - սեպտեմբերի 24, 1735(1735-09-24)[…], Կուտնա Հորա), չեխ գեղանկարիչ, որ ստեղծագործել է ուշ բարոկոյի շրջանում։


== Կենսագրություն ==
Պետր Յան Բրանդլը ծնվել է 1668 թվականին հոկտեմբերի24-ին։ Նրա մայրը սերում էր չեխ գյուղացու ընտանիքից, իսկ հայրը դարբին էր։ Պետր Յնա Բրանդլը գեղանկարչություն է սովորել մոտավորապես 1683-1688 թվականներին Քրիստիան Շրյոդերի մոտ (1655-1702)։
Պետր Յան Բրանդելին հատուկ է ներկը խիտ ու լայն քսելու ձևը (տեխնիկա իմպասո), լուսաստվերի օգտագործումը, կերպարների հուզականությունը, կոմպոզիցիայի դինամիկությունը։ Բոհեմիայի եկեղեցիների համար ստեղծել է տարբեր սրբապատկերներ։ Հայտնի է եղել որպես դիմանկարիչ։ Պետր Յան Բրանդլի աշխատանքները պահվում են Պրահայի, Կունտա Գորայի, Գրադեց Կրալովեի տարբեր թանգարաններում ու եկեղեցիներում։
Պետր Յան Բրանդլի ընկերն է եղել չեխ հայտնի նկարիչ Յոհան Կուպեցկին։


== Պատկերասրահ ==
Պետր Բրանդլի նկարներից
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Алешина Л. Брандль // Европейское искусство: Живопись. Скульптура. Графика: Энциклопедия. — М.: Белый город. Редактор Л. П. Анурова. 2006.
Брандль, Петр Ян // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Analysis of Works Archived 2012-07-21 at the Wayback Machine.
Լեչե (այլ կիրառումներ)

Լեչե, կարող է վերաբերել՝

Լեչե - կոմունա Իտալիայում
Լեչե - գավառ Իտալիայի Ապուլիա մարզում
Նովոսյոլովկա (գյուղ, Թելմանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսյոլովկաՆովոսյոլովկա (ուկրաիներեն՝ Новоселівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսյոլովկա գյուղում բնակվում էր 976 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դյուրեքս

Դյուրեքս, պահպանակների ապրանքանիշ, որը ստեղծվել է Ֆրանսիաում՝ SSL International կազմակերպության կողմից։ Այս ընկերությունը 2010 թվականի հուլիսին վաճառվել է Ռեքիթ Բենքիսերին։
Durex-ը պահպանակների և անձնական քսանյութերի ապրանքանիշ է, որը պատկանում է Reckitt Benckiser-ին։  Պահպանակներն առաջին անգամ արտադրվել են Փարիզում 1908 թվականին, նախքան գնվել են այժմ չգործող բրիտանական Colman’s ընկերության կողմից։  Այնուհետև այն մշակվել է Լոնդոնում London Rubber Company-ի և British Latex Products Ltd-ի իրավասության ներքո, որտեղ այն արտադրվել է 1932-1994 թվականներին։ The London Rubber Company-ն ձևավորվել է 1915 թվականին և Durex ապրանքանիշի անվանումը («Durability, reliability, and  գերազանցություն») գործարկվել է 1929 թվականին, չնայած London Rubber-ը սկսել է արտադրել սեփական ապրանքանիշի պահպանակներ մինչև 1932 թվականը՝ համագործակցելով Լեհաստանից ռետինե տեխնոլոգիայի մի ուսանողի հետ՝ Լուսիան Լանդաուին։  The London Rubber Company-ի և Durex պահպանակների պատմության մասին առաջին գիրքը, որը գրվել է Ջեսիկա Բորջի կողմից, հրատարակվել է 2020 թվականի սեպտեմբերին McGill-Queen's University Press-ի կողմից։
Դյուրեքսի շարքը ներառում է ինը տարբեր տեսակի լատեքս պահպանակներ՝ ներառելով Հյուսիսային Ամերիկայի Sheik և Ramses բրենդները և Avanti պահպանակը։ 2006 թվականին Դյուրեքս պահպանակները համարվել են Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում ամենաշատ վաճառվող պահպանակների բրենդը, իսկ Trojan պահպանակները համար առաջինն են։
Դյուրեքսը նաև Օլիմպիական խաղերի պաշտոնական հովհանավորն է։ Այն տրամադրել է 150,000 անվճար պահպանակներ, ավելի քան 10,000 ատլետների, ովքեր մրցել են 2012 թվականի Լոնդոնի ամառային Օլիմպիական խաղերում։
2007 թվականին Մեծ Բրիտանիայում Դյուրեքս պահպանակներ արտադրող վերջին գործարանը դադարեցրել է պահպանակների արտադրությունը։ Արտադրությունը այնուհետև տեղափոխվել է Չինաստան, Հնդկաստան և Թաիլանդ։
Բացի պահպանակներից, Դյուրեքսը նաև արտադրում է մի շարք քսուքներ և սեռական բնույթի խաղալիքներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջունգլիների գիրքը

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջունգլիների գիրքը (այլ կիրառումներ)Ջունգլիների գիրքը Ռեդյարդ Քիփլինգի պատմվածքների ժողովածուն է։ Այն ունի շարունակություն, որը կոչվում է «Երկրորդ գիրք ջունգլիների մասին»։ Երկու գրքերն էլ իրենց մեջ ներառում են ուսուցողական պատմվածքներ։ Գլխավոր հերոսները կենդանիներ են։ Բացի այդ` որոշ պատմվածքներում գործող անձ է հանդես գալիս Մաուգլին՝ երեխան, որին դաստիարակել էին գայլերը։ Պատմվածքները առաջին անգամ տպագրվել են 1893-1894 թթ. ամսագրերում։ Մի քանի նկարազարդումներ կատարել է Քիպլինգի հայրը՝ Ջոն Քիպլինգը։


== Պատմվածքներ ==
«Մաուգլի եղբայրները»
«Կաայի որսը»
«Վագր, Վագր»
«Ռիկի Տիկի Տավի»
«Փոքրիկ Տուման»
«Ձերդ գերազանցության ծառաները»


== Հերոսներ ==
Մաուգլի՝ մարդկային էակ, դաստիարակված գայլերի կողմից։
Բագիրա՝ պանտերա, Մաուգլիի ընկերը։
Բալու՝ արջ, որը դաստիարակում էր գայլուկներին, Մաուգլիի ընկերն էր։ Քիփլինգը հաճախ Բալուին անվանում էր «շագանակագույն քնատ արջ»։ Բալուիի կերակրացանկում գերակշռում են մեղրը, ընկույզը։ Նման արջեր Հնդկաստանում չեն ապրում, ըստ երևույթին Քիփլինգը նկատի է ունեցել հիմալայան արջին։ Բայց հիմալայան արջն էլ Հնդկաստանում չի ապրում։ Բալուի կերպարի տակ պետք է ընդունել մեղրի խոշոր սիրահար արջին, որին հաճախ անվանում են նաև «ալարկոտ արջ»։
Կաա՝ օձ, Մաուգլիի ընկերը։
Շերխան՝ վագր, Մաուգլիի թշնամին։
Ակելա՝ գայլերի ոհմակի առաջնորդը, Մաուգլիի ընկերը։
Ռախշա՝ Մաուգլիի երկրորդ մայրը։
Հայր գայլ՝ Մաուգլիի երկրորդ հայրը։
Գորշ եղբայր՝ Մաուգլիի գայլ եղբայրը։
Մեսսուա՝ Մաուգլիի երկրորդ մայրը, որը զբաղվում է նրա խնամքով մարդկանց մոտ վերադառնալուց հետո։
Բուլիդեո՝ որսորդ, Մաուգլիի թշնամին։
Բանդառ–լոգ՝ կապիկների խումբ որը գողացել էր Մաուգլիին։
Խատի՝ փիղ։
Չիլ՝ արծիվը։
Կարմիր շներ՝ կարմիր գայլերի ոհմակ, Մաուգլիի թշնամիները։
Մանգ՝ չղջիկը։
Իկկի՝ դիկոբրազ։
Մաո՝ սիրամարգը։
Ռամա՝ գոմեշների հոտի առաջնորդ, որոնց փրկեց Մաուգլին։
Սպիտակ կատու՝ ծովային կատու, որը իր ցեղակիցների համար փնտրում էր ապահով կղզիներ։
Ծովային կատու՝ սպիատկ կատվի հայրը։
Ծովային կախարդ՝ մորժ։
Ռիկի Տիկի Տավի՝ մանգուստ։
Նագ՝ հնդկական կոբրա։
Փոքրիկ Տուման՝ հնդիկ երեխա։
Կալա Հագ՝ վարժեցված փիղ։
Երկպոչանի՝ մարտական փիղ։
Բուլլի՝ այծ։


== Նկարահանումներ ==
«Ջունգլիների գիրքը» ֆիլմ ԱՄՆ (1994)
«Ջունգլիների գիրքը» մուլտֆիլմ ԱՄՆ (1967)
«Ջունգլիների գիրքը» 2
«Մաուգլի» խորհրդային մուլտիպիկացիոն սերիալ հինգ մասից 1967–1971 թվականներ


== Խաղեր ==
Jungle Book վիդեոխաղեր


== Արտաքին հղումներ ==
Ջունգլիների գիրքը
Մեծ Օկոլ

Մեծ Օկոլ (ռուս.՝ Большой Окол), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի ձախ ափով՝ 485 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության․

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100003922
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  115100392
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ջոմագ

Ջոմագ, (օսերեն՝ Дзомагъ) գյուղ Հարավային Օսիա Ձաուսի շրջանում։ Ըստ 1987 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 5 մարդ։
Բնակչության հիմնական մասը օսերն են։


== Ծանոթագրություններ ==
Շչյոլկինո

Շչյոլկինո (ուկրաիներեն՝ Щолкіне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Şçolkino), քաղաք Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Լենինյան շրջանում։ Հիմնադրվել է 1978 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Շչյոլկինո քաղաքում բնակվում էր 11 194 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34,2 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Գրիգոր Պատրիարք


== Կենսագրություն ==
Գրիգոր Պատրիարք (Պասմաճյան) (՞, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1791), հայ մատենագիր, հոգևորական գործիչ։
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը։ 1764-1773 թթ.-ին եղել է Կ. Պոլսի պատրիարք։ Հետագայում դարձել է Կիպրոսի հայերի հոգևոր առաջնորդը, ապա մեկնել է Իտալիա։ Մահացել է Տրիեստում։
Ունեցել է մշակութային, կրթական գործունեություն։ Գրել է մի շարք երկեր, ինչպես «Յիշատակարան», «Ողջագիր իբր պատմողօրէն», «Ազդեցութիւն պատմողօրէն առ ազգն Հայոց որք են ի Ստամպօլ» և այլն, որոնք հանդիսանում են իր ժամանակաշրջանի պատմական հիշատակարանները։ Սրանցից առաջինը տպագրվել է 1905 թ.-ին «Բանասեր» հանդեսում։


== Աշխատություններ ==
Յիշատակարան Պասմաճեան Գրիգոր պատրիարքի. հրատարակեց Բաբգէն ծ. վրդ. Կիւլեսէրեան, Պարիս, 1908 (արտատպուած «Բանասէր» հանդէսէն)։


== Աղբյուրներ ==
Տետրուխ

Տետրուխ (ռուս.՝ Тетрух), գետ Վյազնիկովսկի և Սելիվանովսկի շրջաններում, Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոլպ գետի ձախ ափին՝ 6,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 49 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ Օկսկոմի ավազանային շրջանի գետն է։ Գետավազանը՝ Օկա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 09010301212110000030967
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110003096
Ավազանի կոդը - 09.01.03.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ինքնապատկեր

Ինքնապատկեր կամ ինքնադիմապատկեր, կերպարվեստագետի ստեղծած իր իսկ դիմապատկերը։ Արտահայտում է արվեստագետի ինքնագիտակցումը, ստեղծագործական սկզբունքները, հաճախ՝ մեծ ընդհանրացմամբ։

ինքնադիմանկար - գեղանկարչության մեջ և գրաֆիկայում
ինքնաքանդակ - քանդակագործության մեջ
ինքնալուսանկար - լուսանկարչության մեջ


== Պատմություն ==
Դեռ անտիկ շրջանից հայտնի է Ֆիդիասի ինքնաքանդակը։ Որպես դիմապատկերի ժանրի տարատեսակ կազմավորվել է 16-րդ դարից։ հայ կերպարվեստում հին ժամանակներից կան ենթադրյալ ինքնապատկերներ։ Մանրանկարչությունից մեզ հասած հնագույններն են Սարգիս Պիծակի (1338 թ.) և Ծերուն Ծաղկողի (14-րդ դար) ինքնանկարները։
Դուբնևո

Դուբնևո (ռուս.՝ Дубнево), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շևչենկովո (գյուղ, Մալովիսկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկովոՇևչենկովո (ուկրաիներեն՝ Шевченкове), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Մալովիսկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովո գյուղում բնակվում էր 124 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թվաուրեբի

Թվաուրեբի (վրաց.՝ თვაურები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Կասպի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 750 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Կասպից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 81 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քաան Ուրգանջըօղլու

Քաան Ուրգանջըօղլու (թուրքերեն՝ Kaan Urgancıoğlu, մայիսի 8, 1981(1981-05-08), Իզմիր, Թուրքիա), թատրոնի և կինոյի թուրք դերասան։ Ներկայումս նկարահանվում է թուրքական Սև սեր հեռուստասերիալում, որը ցուցադրվում է Star TV-ով։ Նրա խաղընկերներն են Բուրակ Օզչիվիտը և Նեսլիհան Աթագյուլը։


== Կենսագրություն ==
Քաան Ուրգանջըօղլուն ծնվել է 1981 թվականի մայիսի 8-ին Իզմիրում։ Սովորել է թուրքական տարրական մասնավոր դպրոցում։ Ավագ դպրոց հաճախել է Իզմիրի ամերիկյան քոլեջը։ Ավարտելով ավագ դպրոցը՝ 2000 թվականին տեղափոխվել է Ստամբուլ և սովորել Մարմարա համալսարանի կապիտալ շուկայի և ֆոնդային բորսաների բաժնում։ Քաան Ուրգանջըօղլուն սկսել է սովորել դերասան գործ դեռևս համալսարանական տարիներին։ Դերասանական կրթությունը խանգարել է նրան ժամանակին ավարտել համալսարանը, այդ իսկ պատճառով նա բարձրագույն կրթությունը ավարտել է միայն 7 տարի անց։ 2002 թվականին, երբ սովորում էր համալսարանում, իր դերասանական առաջին քայլերը իրականացրել է Դեմեթ Աքբաղի օգնությամբ, ով ընտանիքի ընկերն էր։ Իր առաջին գլխավոր դերը Քաան Ուրգանջըօղլուն ստացել է «Քարաօղլան» հեռուստասերիալում, որը ցուցադրվել է թուրքական Kanal D հեռուստաընկերության եթերում։ 2008 թվականին մեկնել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ չորս ամիս սովորել է դերասանական արվեստ։ Ներկայումս նկարահանվում է թուրքական Սև սեր հեռուստասերիալում, որը ցուցադրվում է Star TV-ով։ Նրա խաղընկերներն են Բուրակ Օզչիվիտը և Նեսլիհան Աթագյուլը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բայշու Ժագուարիբիի գավառ

Բայշու Ժագուարիբիի գավառ (պորտ.՝ Microrregião do Baixo Jaguaribe) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սեարա նահանգի մեջ։ Մտնում է Ժագուարիբի նահանգի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 313 662 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 9950,989  կմ²։ Բնակչության խտությունը 31,5  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 816 600 591,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 715,24 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,681։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Պալյանու
Ռուսաս
Բյալա Վոդա

Բյալա Վոդա (բուլղար․՝ Бяла вода), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Մալկո Տիրնովոյի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Մալկո Տիրնովո քաղաքից գտնվում է 21 կմ դեպի հյուսիս։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 38 մարդ, բնակչությունում գերակշռում են բուլղարները։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Մալկո Տիրնովոյի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիս Սթոուն Բլեքուել

Ալիս Սթոուն Բլեքուել, (անգլ.՝ Alice Stone Blackwell, սեպտեմբերի 14, 1857(1857-09-14), Նյու Ջերսի, ԱՄՆ և Orange, Էսեքս շրջան, Նյու Ջերսի, ԱՄՆ - մարտի 15, 1950(1950-03-15), Քեմբրիջ, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկյան հասարակական գործիչ, հրապարակախոս, լրագրող։ Ակտիվորեն մասնակցել է ԱՄՆ-ի ֆեմինիստական շարժմանը։ Քարոզել է ճնշված ժողովուրդների մշակույթը, այդ նպատակով անգլերեն է թարգմանել և հրատարակել Լատինական Ամերիկայի մի շարք բանաստեղծների, հունգար պոետ Շանդոր Պետեֆիի ստեղծագործությունները։ Թարգմանել է հայ միջնադարյան և նոր ժամանակների բանաստեղծների (արևելահայ և արևմտահայ) ընտիր երկերը, որոնք լույս են տեսել նրա հրատարակած «Հայկական բանաստեղծություններ» (1897) ժողովածուում։ Ամերիկյան ամսագրերում հրապարակել է հայ ժողովրդի պատմության, հասարակական կյանքին վերաբերող հոդվածներ, Րաֆֆու, Սիամանթոյի, Պետրոս Դուրյանի և ուրիշների առանձին ստեղծագործությունների թարգմանություններ։ Ըմբռնումով և ցավով է վերաբերվել հայ ժողովրդի ազատագրական ձգտումներին։ 1893 թվականին ընտրվել է «Հայաստանի բարեկամներ» (ԱՄՆ) ընկերության քարտուղար։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնիե Լիպկի

Վերխնիե Լիպկի (ռուս.՝ Верхние Липки), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 680 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6425) 1994 WZ3

(6425) 1994 WZ3, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի նոյեմբերի 28-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,548683 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0122 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0852 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1486,18 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,242231 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6425) 1994 WZ3 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իհացի

Իհացի (էստ․՝ Ihatsi), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ակբա

Ակբա, լեռ Հայկական Տավրոս լեռնահամակարգում, Բաթման գետի ափին։ Տիգրանակերտից ոչ հեռու։ Ակբաի վրա է գտնվել Բյուզանդական հեղինակների հիշատակած Ակբա բերդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրկի (քաղաքատիպ ավան, Տուրկովսկի շրջան)

Տուրկի (ռուս.՝ Турки), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Տուրկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6122 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վերոնիկա Սանչես

Վերոնիկա Սանչես Կալդերոն (հուլիսի 1, 1977(1977-07-01), Սևիլյա, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի։ Իր դեբյուտը կատարել է 1996 թվականին և մեդիայի ուշադրությանն է արժանացել 2003 թվականին թողարկված «Սերրանո» հեռուստասերիալում կատարած Էվա Կապդևիլիայի դերի շնորհիվ։ Այդ ժամանակվանից սկսած նրա կարիերան հաջող ընթացք է ստացել։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1977 թվականի հուլիսի 1-ին Սևիլյաում։ Համալսարանական կողմնորոշման կուրսեր ստանալուց հետո տեղափոխվել է Մադրիդ՝ դրամատիկ արվեստ սովորելու համար։ Իր դեբյուտը կատարել է 1996 թվականին։ Նրա ամենահաջողված թատերական ներկայացումներից է եղել 2002 թվականին ցուցադրված «Արյունոտ հարսանիքը»։
2003 թվականին Ֆերնանդո Կոլոմոյի «Գրանադայից հարավ» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո կատարել է Եվա Կապդևիլիայի դերը «Լոս Սերանո» հեռուստասերիալում։ Եվայի ինցեստական կապերը իր խորթ եղբոր՝ Մարկոսի հետ (Ֆրան Պերեա) մեծ հայտնություն է բերել Սանչեսին Իսպանիայում։ 2006 թվականից սկսած դադարել է նկարահանվել «Սերանո»-ում։ Նկարահանվել է «Գենեզիս։ մարդասպանի գիտակցությունում» հեռուստասերիալի առաջին եթերաշրջանում և հետո չի վերադարձել երկրորդ եթերաշրջանում։
Նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում՝ «Քեմրոն», «Քալենտիտո», «Իմ Սառան», «Մահճակալի երկու կողմերում», «13 վարդեր» և «Զենիտրամ»:


== Ֆիլմագրություն ==
ՖիլմՀեռուստասերիալ


== Թատերական դերեր ==
Un espíritu burlón de Noel Coward (1996)
Tierra (1997)
Lorca e Escena (1998)
El Zapatito Mágico (1999)
Fin (1999)
Don Juan en los ruedos de Salvador Távora (2001)
Bodas de sangre (2002)


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վերոնիկա Սանչես Internet Movie Database կայքում
Ստրկության վերացման միջազգային օր

Ստրկության վերացման միջազգային օր (ՄԱԿ-ի լեզուներով. անգլ.՝ International Day for the Abolition of Slavery, իսպ.՝ Día Internacional para la Abolición de la Esclavitud, ռուս.՝ Международный день борьбы за отмену рабства, ֆր.՝ la Journée internationale pour l'abolition de l'esclavage), նշվում է դեկտեմբերի 2-ին։ ՄԱԿ-ը 1949 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ընդունել է «Կոնվենցիա երրորդ անձանց կողմից մարդկանց առևտրի և մարմնավաճառության շահագործման մասին»։ Հայտարարվել է ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի հատուկ՝ № 317 (IV) որոշման մեջ։


== Արտաքին հղումներ ==
№  317 (IV) որոշումը(չաշխատող հղում)
Ստրկության վերացման միջազգային օրվա մասին Դ.Համարշելդի գրադարանի կայքում
2006 թվականի ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի հղումը


== Ծանոթագրություններ ==
Անդրեյ Ռուբլյով (ֆիլմ)

Անդրեյ Ռուբլյով (ռուս.՝   Андрей Рублев), 1966 թվականին «Մոսֆիլմ»-ում նկարահանված Անդրեյ Տարկովսկու պատմական կինոդրաման։ Սկզբում որոշված էր, որ ֆիլմի վերնագիրը լինի «Չարչարանքներ ըստ Անդրեյի»։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը բաժանված է 8 նովել-էպիզոդների, որոնք նկարագրում են XV դարասկզբին ՝ 1400-ից 1423 թվականներին Ռուսիայում տիրող խառնաշփոթ ժամանակաշրջանը, հոգևորական-սրբանկարիչ Անդրեյ Ռուբյովի աչքերով։
Առանձին նովելները սյուժետապես քիչ են կապված միմյանց, բայց պատկերում են միջնադարյան Ռուսիայի ամբողջական պատկերը։ Առաջին, ոչ մեծ գլուխը ցուցադրում է հոգևորականի թռիչքը օդապարիկով։
Պատմությունը սկիզբ է առնում Անդրանիկյան մենաստանից երեք հոգևորականների՝ Դանիլի, Կիրիլի և Անդրեյի հեռանալով։ Վատ եղանակի պատճառով հեգևորականները կանգ են առնում խոշոր ախոռի կամ գոմի կտուրի տակ, որտեղ ներկայացում է ցույց տալիս թափառական արտիստ-խեղկատակ։ Չի հասցնում նա հանգստանալ ավարտից հետո, երբ նրան ծեծելով տանում են գյուղական ոստիկանները։


==== Հեթանոսական տոնը ====
Հետևելով հին ավանդույթներին, մերկացած երիտասարդ աղջիկներ ու տղաներ նկարչի աչքի առաջ լողում են գետում։ Օրիորդներից մեկը փորձում է գերել Անդրեյին։ Դանիլը հասկանում է, թե ինչ է կատարվել գիշերը, ու փոքր հարցադրումներից հետո պատասխանում է. «Քո մեղքը, քո խիղճը, քո աղոթքները»։ Եվ այստեղ նրանք ականատես են լինում, թե ինչպես են իշխանի պահապանները հարձակվում հեթանոսների վրա։


==== Արշավանք ====
Իշխանական հակամարտությունները հանգեցնում են թաթարների արշավանքին Վլադիմիրի վրա։ Թաթար զինվերների կողմից թալանվել են քաղաքներն ու տաճարները։ Ռուբլյովի նկարները ավերված են։ Նա տեսնում է, թե ինչպես է զինվորներից մեկը քարշ տալիս օրիորդի, փրկում է նրան, կացնով հարվածելով թաթարի գլխին։
Բոլոր այդ սարսափելի պատկերները դիտվում են որպես Անդրեյ Ռուբլյովի հավատքի փորձություն։ Ամբողջ ֆիլմի ընթացքում անց է կացվում Անդրեյ Ռուբլյովի և Ֆեոֆան Գրեկի փիլիսոփայական վեճը։ Հիասթափված Անդրեյը վերադառնում է մենաստան, կասկածելով, արդյոք պետք են մարդկանց իր նկարները։ Անդրեյի կասկածանքներին ու տանջանքներին զուգահեռ ներկայացվում է Ֆեոֆանի աշխարհի հանգիստ հոգևորական ընկալումը։ Վերջինս համոզում և խնդրում է Ռուբլյովին, որ անկախ ամեն ինչից շարունակի ստեղծագործել։
Անդրեյ Ռուբլյովը, քավելով իր սարսափելի մեղքը՝ մարդու սպանությունը, լռության երդում է տալիս, որը սյուժեից ելնելով պահում է տասնհինգ տարի


==== Ավարտ ====
Վերջին նովելը ՝ «Զանգերը» պատմություն է մի պատանու մասին, ով իր փրկության համար ձևացրեց, թե գիտի զանգերի ձուլման գաղտնիքը, իսկ հետո բացահայտեց, որ իրականում էլ կարող է։
Ավերված Սուզդալում պետք է ձուլել նոր զանգ տաճարի համար։ Իշխանի ծառաները փորձում են գտնել զանգերի վարպետի, բայց արշավանքից հետո ոչ ոք ողջ չի մնացել։ Միակը, ում կարողանում են գտնել՝ երիտասարդ Բորիսկան է վարպետ-ձուլողներից մեկի որդին, ով համոզում է, էե գիտի գաղտնիքը։ Իշխանին ոչինիչ չի մնում, բացի համաձայնվելուց։
Բորիսկան գիտակցելով ամբողջ պատասխանատվությունը, աշխատանք է սկսում իր ձեռքի տակ վերցնելով հարյուրավոր մարդկանց։ Իշխանի ամենադժվար պահանջը կատարված է ժամանակին, և զանգերը հնչեցվում են։ Ռուբլյովը տեսնելով հրաշքը, որոշում է ավարտել իր երդումը Բորիսկային ասելով.


== Ծանոթագրություններ ==
Դաուդի (Դիարբեքիրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դաուդի (այլ կիրառումներ)Դաուդի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Բաղդատ տանող ճանապարհի մոտ, Դիարբեքիր քաղաքից 30-31 կմ հարավ-արևելք, սարավանդի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոմելա Դադայան

Ռոմելա Նիկոլայի Դադայան (հոկտեմբերի 22, 1951(1951-10-22), Մադրասա, Շամախիի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մանկավարժ, քաղաքական գործիչ։ ԼՂՀ վաստակավոր մանկավարժ։  ԼՂՀ 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1951 թվականի հոկտեմբերի 22-ին, Ադրբեջանական ԽՍՀ Շամախիի շրջանի Մադրասա գյուղում։ 1968 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և 1968-1973 թվականներին Մադրասայի դպրոցում աշխատել որպես ավագ ջոկատավար։ 1969 թվականին ընդունվել է Բաքվի մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը։ 1973-1974 ուսումնական տարում աշխատել է Լեռնային Ղարաբաղի Մարտակերտի շրջանի Չայլու գյուղի միջնակարգ դպրոցում՝ որպես հայոց լեզվի և գրականության ուսուցչուհի։ 1975 թվականին ավարտել է Ստեփանակերտի մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը (հեռակա բաժին)։
1974-1975 թվականներին աշխատել է Ստեփանակերտի թիվ 4 մանկապարտեզում, իսկ մինչև 1979 թվականը` հատուկ գիշերօթիկ դպրոցում՝ որպես դաստիարակչուհի։ 1979 թվականին նշանակվել է Ստեփանակերտի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցի արտադասարանական աշխատանքների կազմակերպիչ, 1988 թվականին՝ փոխտնօրեն, 1994 թվականին՝ տնօրեն։
2005 թվականի հունիսի 19-ի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է ԼՂՀ չորրորդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր՝ համամասնական ընտրակարգով, «Ազատ Հայրենիք» կուսակցության ընտրացուցակով։ Եղել է Ազգային ժողովի սոցիալական ոլորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ 2010 թվականի մայիսի 23-ի խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է ԼՂՀ հինգերորդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր՝ համամասնական ընտրակարգով, «Ազատ Հայրենիք» կուսակցության ընտրացուցակով։ Ազգային ժողովի գիտության, կրթության, մշակույթի, երիտասարդության և սպորտի հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ է։
2015 թվականի մայիսի 3-ին կայացած խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է ԼՂՀ  6-րդ գումարման ԱԺ պատգամավոր՝ համամասնական ընտրակարգով, «Ազատ հայրենիք» կուսակցության ընտրացուցակով։
Ազգային ժողովի սոցիալական և առողջապահության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալն է։
«Ազատ Հայրենիք» կուսակցության անդամ է։ Ազգային ժողովի «Հայրենիք» խմբակցության անդամ է, խմբակցության քարտուղար։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։


== Պարգևներ ==
ԼՂՀ վաստակավոր մանկավարժ (ԼՂՀ նախագահի թիվ 232 հրամանագիր, 01.09.2005)
«Վաչագան Բարեպաշտ» մեդալ (ԼՂՀ նախագահի թիվ 47-Ա հրամանագիր, 30.08.2012)
«Արցախի Հանրապետության 20-ամյակ» հուշամեդալ, վարչապետի հուշամեդալ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.lezu.am/?p=370
Կարապետ Եղիազարյան

Կարապետ Ղարիբի Եղիազարյան (մարտի 7, 1932(1932-03-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 3, 2006(2006-02-03), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, գոբելենագործ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1983)։
Նկարչուհի, գոբելենագործ Անուշ Եղիազարյանի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
1953 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը
1959 թվականին՝ Լենինգրադի Վերա Մուխինայի անվան գեղարվեստի բարձրագույն ուսումնարանը
1972- 1987 թվականներին նախագահել է Հայաստանի նկարիչների միության դեկորատիվ կիրառական արվեստի մասնաճյուղը
1973-1987 թվականներին՝ Հայաստանի նկարիչների միության վարչության և նախագահության անդամ
1962- 1979 թվականներին դասավանդել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում
1964- 1974 թվականներին` Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտումԿարապետ Եղիազարյանի ստեղծագործությունները գտնվում են Հայաստանի և տարբեր երկրների թանգարաններում, պատկերասրահներում, ՀՀ և նախկին ՀԽՍՀ մշակույթի նախարարության ֆոնդերում, մասնավոր հավաքածուներում։
Եղիազարյանի անվան հետ է կապված ժամանակակից հայկական գոբելենի զարգացման սկիզբը։ Նա առաջինն էր, ով Հայաստանում 1960-ականների սկզբներին անդրադարձել է արվեստի այս նոր ժանրին։ Նրա ազդեցությունն իրենց վրա զգացել են Հայաստանի բոլոր նկարիչները, ովքեր աշխատում են դեկորատիվ-կիրառական արվեստի այս ոլորտում։


== Ստեղծագործություններ ==
Եղիազարյանի «Աղերս խաղաղության» (1966), «Կենաց» (1982, Սարդարապատի ազգագրական թանգարան), «Առատություն» 1983, ԺԱԹ), «Ջանգյուլում» (1974, ՀԱՊ), «Նարդի» (1983, ՌԴ դեկորատիվ արվեստի թանգարան), «Ռեքվիեմ» (2001) և այլ գործեր աչքի են ընկնում գունապլաստիկ և կոմպոզիցիոն արտահայտչաձևերի թարմությամբ։
Հեղինակ է բազմաթիվ մեծածավալ գոբելենների՝ 

Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրի վարագույրը (360 մ)
Շախմատի տան 4 գոբելենները (յուրաքանչյուրը՝ 20 մ)
Գյումրիի Մռավյանի անվան թատրոնի նախասրահի 8 գոբելենները (յուրաքանչյուրը՝ 20 մ)
Վարագույրներ Ուստ Կամենոգորսկ (440 մ) և Վոլգոդոնսկ քաղաքներում (160 մ)Կարապետ Եղիազարյանը հեղինակ է գեղանկարչական բազմաթիվ կտավների, որոնցից առանձնանում են «Հակասուպրեմատիզմ» շարքի աշխատանքները։
Հեղինակ է նաև խճանկարային պաննոների`

«Սինթեզ», 1967
«Դրախտ», 1968 (գտնվում է Սարդարապատի հերոսամարտի հուշահամալիրում, արժանացել է ՀԽՍՀ ԳԱ պատվոգրի)
«Խաղողը», 1969, Արտաշատ
«Ծիլն ու արևը», 1970 (համահեղինակ՝ Մ. Քամալյան, Ց. Ազիզյան)
Մեծածավալ կոմպոցիզիա (2000x800 սմ, գտնվում է ՀՀ ԳԱ կենսաքիմիայի ինստիտուտի շենքի ճակատային մասում)
«Խաչատուր Աբովյան» 1972, Աբովյան (1100x2500 սմ)Խճանկարները կատարված են բազմագույն բնական քարերից։


== Գրականություն ==
«Կարապետ Եղիազարյան. Գոբելեն, գեղանկար, խճանկար», Անուշ Եղիազարյան, Երևան, 2010
М. Аивазян, Карапет Егиазарян (Буклет, Ереван, 1971 г.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կարապետ Եղիազարյան, Բոհեմ(չաշխատող հղում)
Յաննիցա

Յաննիցա (հուն․՝ Γιαννιτσά), քաղաք Հունաստանի հյուսիսային հատվածում՝ Կենտրոնական Մակեդոնիա պերիֆերիայի կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Յաննիցան Հունաստանի հյուսիսային քաղաքներից է։ Այս փոքրիկ քաղաքի տարածքը մեծ մասամբ լեռնային է։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 42 մետր բացարձակ բարձրության վրա։
Յաննիցան գտնվում է հունական Մակեդոնիայի երկրամասի վարչական կենտրոն Սալոնիկից 40 կմ դեպի արևմուտք՝ Մակեդոնիայի Հանրապետության հետ ցամաքային սահմանի մոտ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Յաննիցա քաղաքի բնակչությունը կազմում է 29 364 մարդ։ Քաղաքի հիմնական բնակիչները հույներն են։
Քաղաքի բնակիչ հույները խոսում են հունարեն լեզվով և դավանում Քրիստոնեության առանձին ճյուղ հանդիսացող հունական ուղղափառություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիկոպոլիե (գյուղ, Սնիգիրյովկայի շրջան)

Վելիկոպոլիե (ուկրաիներեն՝ Великопілля), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Սնիգիրյովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1931 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկոպոլիե գյուղում բնակվում էր 201 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջեյմս Լ. Էլլիոթ

Ջեյմս Լ. Էլլիոթ (անգլ.՝ James Ludlow Elliot, հունիսի 17, 1943(1943-06-17), Կոլումբուս - մարտի 3, 2011(2011-03-03), Wellesley, Նորֆոլկ շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի աստղագետ և գիտնական։ Իր թիմի հետ համատեղ հայտնաբերել է Ուրանի օղակները։ Էլլիոթը նաև մասնակցում էր Նեպտունի արբանյակ Տրիտոնի վրա գլոբալ տաքացման դիտարկմանը։


== Կենսագրություն ==
Էլլիոթը ծնվել է 1943 թվականին ԱՄՆ Օհայո նահանգի Կոլումբուս քաղաքում, ստացել է իր բակալավրի աստիճանը Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում (ՄՏԻ) 1965 թվականին և դոկտորական կոչումը Հարվարդի համալսարանում  1972 թվականին։ Դոկտորական կոչումը պաշտպանելուց հետո աշխատել է Կոռնելի համալսարանի Մոլորակային գիտությունների լաբորատորիայում, և սկսել է դասավանդել այդ համալսարանում 1977 թվականից։ Էդվարդ Դանհամի և Դուգլաս Մինկի հետ համատեղ Կոռնելի համալսարանում Ուրանի օղակների հայտնաբերումից հետո Էլլիոթը 1978 թվականին վերադարձավ ՄԻՏ և սկսեց աշխատել այնտեղ որպես ֆիզիկայի, ինչպես նաև Երկրի, մթնոլորտի և մոլորակագիտության պրոֆեսոր։ Այս հաստատությունում նա ստանձնեց նաև Ջորջ Ռ. Վոլասի անվան աստղագիտարանի տնօրենի պաշտոնը, և աշխատեց այնտեղ մինչև իր մահը։


== Ուրանի օղակների հայտնաբերման մասին ==
Կան որոշ կասկածներ Էլլիոթի և իր խմբի կողմից Ուրանի օղակների հայտնաբերման մասին, կան տվյալներ, որ այդ օղակները հայտնաբերել է Ուիլիամ Հերշելը 1797 թվականին։ Այնուամենայնիվ, այժմ Էլլիոթն է համարվում օղակների հայտնաբերողը։
Էլլիոթը հայտնաբերել է նաև մեկ աստերոիդ տրանս-նեպտունյան մարմին (95625) 2002 GX32։ Իսկ հիմնական գոտու (3193) Էլլիոթ աստերոիդը, որ հայտնաբերել է Էդվարդ Բոուելը անվանվել է նրա պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ուրան մոլորակ
Գևորգ Ժուսգալյան

Գևորգ Ժուսգալյան (հունիսի 7, 1914(1914-06-07), Fitchburg, Վուստեր շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ - հուլիսի 4, 2010(2010-07-04), Centreville, Ֆեյրֆաքսի շրջան, Վիրջինիա, ԱՄՆ), ԱՄՆ բանակի հայազգի սպա, մի շարք պատերազմների մասնակից։ Հայոց ցեղասպանության վերապրող։
Ավարտելով Բոստոնի համալսարանը, 1936 թ. ծառայել է բանակում, գերի ընկել Վերմախտին։ Եղել է խորհրդական Իրանում և Վիետնամում։ Թոշակի է անցել գնդապետի կոչմամբ 1967 թ., որպես ամերիկյան բանակի ռեկորդային ամենաբարձր պարգևների արժանացած սպաներից մեկը։ Այցելել է իր հայրենի Խարբերդ, որն ավերված է գտել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Rep. Frank Wolf speaking on behalf of House Resolution 6392 during the 2nd Session of the 111th Congress which designated the post office in Centreville, Virginia as the "Colonel George Juskalian Post Office Building."(չաշխատող հղում)
Ռոհրդորֆ (Ինն)

Ռոհրդորֆ (գերմ.՝ Rohrdorf), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիայի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռոզենհայմ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5475 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 28,67 կմ² մակերես տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 87 169։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Ռազմիկ Մուրադյան

Ռազմիկ Խաչիկի Մուրադյան (մայիսի 20, 1938(1938-05-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդահայ քանդակագործ, մոնումենտալիստ։


== Կենսագրություն ==
Ռազմիկ Մուրադյանը ծնվել է 1938 թվականին, Երևանում։ Ապրում և ստեղծագործում է Մոսկվայում։ Հանդիսանում է Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից-անդամ (քանդակագործության բաժին, 2012), մոնումենտալ արվեստի համաշխարհային դափնեկիր, միջազգային մրցույթների դափնեկիր։ 1963 թվականից ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ է։
1956 թվականին ավարտել է Նիկողայոս Նիկողոսյանի ստուդիայի դասընթացները։ Ստեղծել է շուրջ 40 մոնումենտալ գործեր։ Ակադեմիական մասնագիտական կրթություն չի ստացել։ Քանդակագործ Նիկողոսյանի հետ խորհրդակցությունները, նրա հետ համատեղ աշխատանքները, գեղարվեստական միջավայրն ու նրա ստեղծագործական հմտությունները օժանդակեցին քանդակագործի ինքնահաստատմանը։ Մուրադյանն սկսեց ստեղծագործել փայտով, մարմարով, ստեղծեց դիմաքանդակներ։ 1970-ական թվականներին նրա քանդակի ժանրային գործունեությունը ընդլայնվեց՝ կոմպոզիցիոն դիմաքանդակ, արձաններ, ֆիգուրներ։ Սկսեց ստեղծագործել բացառապես բրոնզով։ Մարմարից, քարից, բրոնզից ու փայտից ստեղծել է շուրջ 500 աշխատանքներ։
Հաստոցային ստեղծագործությունները գտնվում են Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահով, ՌԴ թանգարաններում և տարբեր մասնավոր հավաքածուներում։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Մոնումենտալ գործեր ===
Ի. Կուրչատովի հուշարձանը Դուբնայում
Յուրի Գագարինի հուշարձանը Կոմսոմոլսկը Ամուրի վրա քաղաքում
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձանը Ուրալսկիյում
Ա. Սուվորովի հուշարձանը Լենինգրադյան կայարանում
Մաքսիմ Գորկու հուշարձանը Իտալիայում
Մաքսիմ Գորկու հուշարձանը Վիննիցայում, Ուկրաինա
Հայրենական մեծ պատերազմին նվիրված հուշարձան Սախալինում
Ի. Կրուզենշտերնի հուշարձանը Սախալինում
Գ. Նևելսկու հուշարձանը Սախալինում
Սեդովի հուշարձանը Սախալինում
Վ. Գոլովինի հուշարձանը Սախալինում
ԽՍՀՄ երկրներում հուշարձաններ նվիրված Հայրենական պատերազմին


=== Հաստոցային մարմարե գործեր ===
«Մարդը և բնությունը»
«Մայրություն»
«Միֆալոգիա»
«Պար»
«Հուսահատություն»
«Ֆլորա»
«Ֆաունա»


== Ցուցահանդեսներ ==
1957 թվականից մասնակցում է մոսկովյան, համառուսական, միջազգային ցուցահանդեսներին։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Մոսկվայում, ՌԴ մի շարք քաղաքներում, Եվրոպայում, ԱՄՆ-ում։


== Մրցանակներ ==
ՌԴ գեղարվեստի ակադեմիայի ոսկե մեդալ, 2012
ԽՍՀՄ, ՌԴ նկարիչների միության դիպլոմներ, պատվոգրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ագուադուլսե (Սևիլյա պրովինցիա)

Ագուադուլսե (իսպ.՝ Aguadulce), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայի Անդալուսիա ինքնավար երկրամասի Սևիլյա պրովինցիայի Սիեռա-Սուր-դե-Սևիլյա շրջանում։ Զբաղեցնում է 14 կմ2 տարածք։ Բնակչության թվաքանակը՝ 2181 մարդ (2010)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռավորությունը 99 կմ է։


== Վիճակագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Aguadulce
Información de Aguadulce Archived 2006-12-31 at the Wayback Machine.
Պիտ-Գորոդոկ

Պիտ-Գորոդոկ (ռուս.՝ Пит-Городок), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Սևերո-Ենիսեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 100 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մետիսներ

Մետիսներ (ֆրանսերեն, եզակի թիվը՝ metis, < ուշ լատիներեն misticius — խառը, < լատիներեն misceo — խառնել), միջռասայական ամուսնություններից սերվածները։ Մարդաբանորեն մետիսները գրավում են միջանկյալ դիրք խառնասերվող ռասաների միջև։ Ամերիկայում մետիսներ անվանում են սպիտակամորթների ու հնդկացիների, Միջին Ասիայում՝ մոնղոլոիդների և եվրոպեոիդների ամուսնություններից ծնվածներին։ Բրազիլական մետիսները, որ պորտուգալացիների և երկրի բնակչության մեծամասնությունը կազմող տուպի հնդկացիների ամուսնություններից ծնվածներն են, հայտնի են մամելյուկոս անունով, հնկացիների և աֆրիկական նեգրերի ամուսնություններից ծնվածները՝ պարդո։


== Պատմություն ==
Տարբեր ռասսաների ներկայացուցիչների խառն ամուսնությունները պատմականորեն կապված են մի երկրից մյուսը բնակչության տեղափոխությունների հետ։ Աշխարհագրական մեծ հայտնագործությունները դարձել են առաջին նշանակալի խթանն այդ գործընթացի համար։ Տարբեր ազգությունների ներկայացուցիչների խառն ամուսնությունների թվի ավելացման հարցում մեծ դեր է խաղացել Հոլանդիայի, Անգլիայի, Պորտուգալիայի, Իսպանիայի ստրկատիրական առևտուրը։ Մետիսը՝ որպես բնորոշում, տարբեր ռասաների ծնողների սերունդների անվանում է։ Եվրոպեոիդների և նեգրոիդների սերնդին անվանում են մուլատ, եվրոպեոիդներից ու մոնղոլոիդներից սերվածին՝ «եվրասիացի»։ Շատ երկրներում նկատվում է մետիսների քանակի աճ այլ ռասաների ներկայացուցիչների համեմատ։ Այդ ֆոնի վրա նկատելի է նեգրոիդների և բնիկ ազգերի քանակի կրճատում այլ ժողովուրդների համեմատ։


== Աշխարհագրական տարածում ==
Մետիսներ կան Արևմտյան կիսագնդի գրեթե բոլոր երկրներում, այդ թվում նրանք կազմում են բնակչության մեծամասնությունը հետևյալ երկներում՝ Մեքսիկայում, Նիկարագուայում, Կոստա Ռիկայում, Պերուում, Բոլիվիայում, Չիլիում, Կոլումբիայում, Վենեսուելայում, Էկվադորում, Պարագվայում, Գվատեմալայում, Պանամայում։ Այնպիսի իսպանալեզու երկրներում, ինչպիսիք են Արգենտինան և Ուրուգվայը, բնակչության մեծամասնությունը սպիտակամորթներ են։ Մետիսներ կան նաև Ռուսաստանում և Միջին Ասիայում (Ուզբեկստան, Ղրղզստան, Ղազախստան), Սիբիրում, Ուրալում և Պովոլժիեում։


== Հայտնի մետիսներ ==
Ինկա Գարսիլասո դե լա Վեգա (1539-1616), պերուացի պատմաբան,
Ժան Բատիստ Ուիլկի (1803-1886), կանադացի մետիսների առաջնորդներից մեկը 19-րդ դարում,
Գաբրիել Դյումոն (1837-1906), կանադացի մետիսների ներկայացուցիչ, կանադացի մետիսների ու հնդկացիների ամպտամբության առաջնորդներից մեկը,
Գաստոն Ժերվիլ Ռեաշ (1854-1908), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, Գվադելուպայի բնակիչ,
Շարոն Բրունո (ծնվ.՝ 1964), կանադացի մետիսների ներկայացուցիչ, մոդել, կուլտուրիստ,
Քալիբ Ստարնես (անգլ.՝ Kalib Starnes, ծնվ.՝ 1975), կանադացի մետիսների ներկայացուցիչ, ընդհանուր մենամարտերի մարտիկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոհդան Սլամա

Բոհդան Սլամա (մայիսի 29, 1967(1967-05-29), Օպավա, Հյուսիսծովյան երկրամաս, Չեխոսլովակիա), չեխ ռեժիսոր, սցենարիստ, դերասան, երաժշտական արվեստի ակադեմիայի ռեժիսուրայի ֆակուլտետի դասախոս։ Երկու անգամ արժանացել է «Չեխական առյուծ մրցանակի»։


== Կենսագրություն ==
Բոհդան Սլաման ծնվել է 1967 թվականին Օպավայում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է տեխնիկական համալսարան՝ խուսափելով զինվորական ծառայությունից։ Հետաքրքրվել է կարճամետրաժ ֆիլմերով և ընկերոջ հետ սկսել է նկարահանել ֆիլմեր։ 1997 թվականին ընդունվել է Պրահայի կատարողական արվեստի ակադեմիա։
Ուսմանը զուգահեռ նկարահանել է«Եդեմի պարտեզը» կարճամետրաժ ֆիլմը, որն արժանացել է ուսանողական փառատոների մի շարք մրցանակների։ Նրա ավարտական «Սպիտակ ակացիաներ» 60 րոպե տևողությամբ ֆիլմը Չեխիայում կոմերցիոն մեծ հաջողություն է ունեցել։
2001 թվականին նկարահանել է «Վայրի մեղուները» ֆիլմը, որը մրցանակների է արժանացել Ռոտերդամի, Վարշավայի, Քոթբուսի, Սան Ֆրանցիսկոյի և այլ միջազգային կինոփառատոններում։ «Երջանկության պես մի բան» ֆիլմը գլխավոր մրցանակների է արժանացել Սան Սեբաստիանում և վաճառվել ավելի քան 25 երկրների։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bohdan Sláma Internet Movie Database կայքում
Դավիթ Ղազարյան (զինվորական)

Դավիթ Վանիկի Ղազարյան (մայիսի 5, 1989(1989-05-05), Վեդի, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - 2020), ռազմական գործիչ, փոխգնդապետ, Արցախի հերոս (հետմահու)։


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Ղազարյանը ծնվել է 1989 թվականի մայիսի 5-ին Արարատի մարզի Վեդի քաղաքում։ Ավարտել է Վեդիի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցը, որից հետո՝ 2006 թվականին ուսումը շարունակել Վազգեն Սարգսյանի անվան ռազմական համալսարանում, որն էլ ավարտել է  2010 թվականին լեյտենանտի կոչումով և ծառայության անցել Արցախում։ 2016 թվականին մասնակցել է Քառօրյա պատերազմին։ 
Զոհվել է 44-օրյա պատերազմի մարտական գործողությունների ժամանակ։ 
Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանի կողմից Դավիթ Ղազարյանին հետմահու շնորհվել է Արցախի հերոս բարձրագույն կոչումը։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացել է Հռիփսիմե Մայիլյանի հետ, 2014 թվականի նոյեմբերի 22֊ին, երկու երեխաների հայր էր։


== Պարգևներ ==
«ՀՀ ԶՈւ 20 տարի» մեդալ
«Ծովակալ Հ.Ս. Իսակով» մեդալ
«Անբասիր ծառայության համար» առաջին աստիճանի մեդալ
«Վազգեն Սարգսյան» մեդալ
«Մարտական ծառայություն» մեդալ
«Երկրապահ Կամավորական միություն» մեդալ
Արցախի Հանրապետության «Ոսկե արծիվ» շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Դավիթ Գրիգորյան, Էդգար Մարկոսյան, Յուրա Ալավերդյան, Սերգեյ Շաքարյան, Դավիթ Ղազարյան. Արցախի նոր հերոսները