armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Փեն Բեջլի

Փեն Դեյթոն Բեջլի (անգլ.՝ Penn Dayton Badgley, նոյեմբերի 1, 1986(1986-11-01), Բալթիմոր, Մերիլենդ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ Լայն ճանաչում ու համբավ է ձեռք բերել  «Բամբասանքի աղջիկ» («Gossip Girl») և «Դու» («You») հեռուստասերիալներում նկարահանվելուց հետո։ Ծնվել է Բալթիմորում, սակայն մանկությունը անց է կացրել Ռիչմոնդում։ Զբաղվում է նաև երաժշտությամբ։ Էմմա Սթոունի հետ նկարահանվել է Թեթևաբարո վարքով գերազանցիկը ֆիլմում։ Որոշ ժամանակ ընկերություն է արել Բլեյկ Լայվլիի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Boys of Gossip Girl»։ Details։ 30 սեպտեմբերի 2008 
«Penn Badgley Talks 'Easy A' and Working With Emma Stone»։ Moviefone։ 17  սեպտեմբերի 2010։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-11-06-ին։ Վերցված է 2022-02-25  
Փեն Բեջլին (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Բոլշոյ Ռայ

Բոլշոյ Ռայ (ռուս.՝ Большой Рай), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վերին Ղանդաուրա

Վերին Ղանդաուրա (վրաց.՝ ზემო ყანდაურა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սագարեջոյի շրջանում։
Կենտրոնի բարձրությունը 850 մետր է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 26 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դանիական դղյակներ (Ֆաբերժեի ձու)

Դանիական դղյակներ (ռուս.՝ Датские дворцы), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1890 թվականին Ալեքսանդր III կայսեր պատվերով՝ կնոջ՝ կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի համար։
Ձուն գտնվում է Մաթիլդա Գեդդինգս Գրեյի (անգլ.՝ Matilda Geddings Gray Foundation) ֆոնդում և 2011 թվականի նոյեմբերի 22-ից մինչև 2021 թվականի նոյեմբերի 30-ը գտնվելու է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում։


== Դիզայն ==
Դրսից ձուն պատված է վարդանարդոսագույն էմալով, որը ոսկու եզրերը բաժանվում է տասներկու հատվածի։ Վեց ուղղահայաց և երեք հորիզոնական գծերը դրվագազարդված են վարդագույն ադամանդներով։ Յուրաքանչյուր երիզի վրա տեղադրված են զմրուխտներ, իսկ ձվի գագաթին տերևներով մեդալիոն է, որը ձևավորված է կաբոշոնային աստղաձև շափյուղայի շուրջ։ Իսկ հակառակ գագաթին դրվագազարդ տերևներ են՝ արված քանդակադրոշմման եղանակով։


== Անակնկալ ==
Ձուն ունի բացման մեխանիզմ։ Բացելուց հետո այն վերածվում է 10 մասանի շիրմայի՝ պատրաստված բազմագույն ոսկուց, ջրաներկից և սադափից։ Յուրաքանչյուր փեղկը շրջանակված է վերևից ոսկե պսակով իսկ ներքևից՝ մեանդրով։ Բոլոր ջրաներկ աշխատանքների հեղինակը Կոնստանտին Կրիժիցկին է, որը նկարել է 1889 թվականին։ Մանրանկարներում պատկերված են կայսերական «Հյուսիսային աստղ» և «Արքայադուստր» զբոսանավերը, Կոպենհագենի Բերնսթորֆ ամրոցը, Ֆրեդենսբորգի այգում գտնվող կայսերական վիլլան, Ամալիենբորգը, Կրոնբորգը, Կոտեջ պալատը Պետերգոֆում, Գատչինյան պալատը Սանկտ Պետերբուրգի շրջակայքում։


== Պատմություն ==
Ալեքսանդր III կայսրը «Դանիական պալատները» Ֆաբերժեի արվեստանոցից ստացավ 1890 թվականի մարտի 30-ին և նույն թվականի ապրիլի 1-ին նվիրեց կնոջը՝ Մարիա Ֆեոդորովնային։ Նվերի արժեքը կազմել է 4260 արծաթե ռուբլի։ 1893 թվականի հունվարին այն եղել է Գատչինյան պալատում ընդհուպ մինչև 1917 թվականի Ռուսական հեղափոխությունը։
Հեղափոխականները ձուն հափշտակում և ուղարկում են Կրեմլի զինապալատ։
«Դանիակա դղյակներ» ձուն 11 այլ ձվերի հետ 1930 թվականին հանվել են վաճառքի ԽՍՀՄ իշխանությունների կողմից։ Գնորդը Վիկտոր Համմերն էր, որը գնել է 1500 ռուբլիով։ Համմերի պատկերասրահում ոսկերչական ձուն 1935 թվականին հանվել է վաճառքի $25 000։ 1937 թվականի այն վաճառվել է նյույորքցի Նիկոլաս Լյուդվիգին։ Ձուն 1962-ից 1971 թվականներին գտնվել է տարբեր մասնավոր հավաքածուներում։ Վերջինը եղել է Մաթիլդա Գեդդինգս Գրեյը։ 1972 թվականից ձուն գտնվել է նրա ֆոնդում և ցուցադրվել է Չիքվուդի թանգարանում՝ Նեշվիլում։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին ==
На сайте музея Метрополитен
Զարյա (գյուղ, Կրասնոգվարդեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶարյաԶարյա (ուկրաիներեն՝ Зоря, Ղրիմի թաթարերեն՝ Oyflenburg), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Կրասնոգվարդեյսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Օյֆլենբուրգ։
2001 թվականի տվյալներով Զարյա գյուղում բնակվում էր 365 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ասիջա

Ասիջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Տիգրիս գետի ձախ կողմում, Դիարբեքիր քաղաքից 25-26 կմ արևելք։
Տարածվում էր սարալանջի վրա։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կրեսբրոն (Բոդենզեե)

Կրեսբրոն  (գերմ.՝ Kressbronn am Bodensee), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Բոդենզե շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 8159 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 20,42 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 4 35 029։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Պրոխորի (գյուղ, Բորզնայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊրոխորիՊրոխորի (ուկրաիներեն՝ Прохори), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Պրոխորի գյուղում բնակվում էր 816 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 163,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վլտավա

Վլտավա (չեխ․՝ Vltava, գերմ.՝ Moldau, լեհ.՝ Wełtawa), գետ Չեխիայում։ Լաբա (էլբա) գետի ձախ վտակը։ Երկարությունը 446 կմ է, ավազանը՝ 28 հզ․ կմ²։ Սկիզբ է առնում Շումավա լեռներից։ Ջրի միջին ծախսը Պրահայի մոտ 142 մ/վրկ է։ Վարարում է գարնանը, ամռանը ծանծաղում է, որի պատճառով կառուցված է 12 շլյուզների համակարգ։ Նավարկելի է գետաբերանից 84 կմ դեպի վեր։ Վլտավայի վրա կա ամբարտակ, հէկ, ափերին՝ Պրահա, Չեսկե Բուդյովիցե քաղաքները։


== Անվանում ==
Vltava չեխերեն անվանումը, ինչպես նաև գերմաներեն Moldau անվանումը, գալիս է հին գերմաներեն Wilth-ahwa («Վայրի ջուր») անվանումից |22|2|2016:
Գետի անունը, որպես փոքր մոլորակ (2123) Վլտավա, առաջին անգամ հիշատակվել է Ն. Ս. Չերնիխիի կողմից։
Բեդրիխ Սմետանայի «Իմ հայրենիքը» ցիկլի մեջ առկա է «Վլտավա» սիմֆոնիկ պոեմը։


== Վտակներ ==

Մալշե
Սազեվա
Բերոունկա
Բրզինա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլեմ Բարենց

Վիլեմ Բարենց (հոլ.՝ Willem Barentsz, 1550, Formerum, Թերշխելինգ, Նիդերլանդներ - հունիսի 20, 1597(1597-06-20)[…], Նոր Երկիր, Արխանգելսկի մարզ), հոլանդացի ծովագնաց և հետազոտող։
Արկտիկական երեք արշավախմբերի ղեկավար, որոնց նպատակն է եղել գտնել Հյուսիսային ծովային ճանապարհը և Օստ-Ինդիան։ Մահացել է վերջին ծովային արշավի ժամանակ։ Նրա անունով է կոչվել Բարենցի ծովը, Բարենցի կղզին, Բարենցբուրգ քաղաքը և Բարենցի կղզիները։
Արջի կղզում սպանել է Սպիտակ արջ, որի պատճառով հենց կղզին կոչվել է Արջի կղզի։


== Գրականություն ==
Блон Жорж. Великий час океанов... Полярные моря. - М.։ Мысль, 1984. - 192 с. -  (Путешествия. Приключения. Поиск).
Дьяконов М. А. Путешествия в полярные страны. - Л.։ Изд-во Всесоюзного Арктического ин-та, 1933. - 208 с. -  (Полярная библиотека).
Дьяконов М. А. История экспедиций в полярные страны. - Архангельск։ Архангельское обл. изд-во, 1938. - 487 с.
Gerrit de Veer, Om de Noord ։ de tochten van Willem Barentsz en Jacob van Heemskerck en de overwintering op Nova Zembla, zoals opgeteken (The three voyages of William Barentz to the Arctic regions, 1594, 1595, and 1596)
Фридрих Гельвальд, Путешествия Виллема Барентса и его открытия. (Из книги «В области вечного льда. История путешествий к Северному полюсу с древнейших времен до настоящего», 1881 г.).
Де Вейр Херрит. Арктические плавания Виллема Баренца 1594-1597 гг. М.։ Рубежи, 2011. 280 с. 2-е изд. Серия «Путешествия иностранцев в России». ISBN 978-5-347-00034-0. Русский пер. 1-го издания 1936 года։ Де-Фер Геррит, Плавания Баренца
Пасецкий В.М. Первооткрыватели Новой Земли. М.։ Наука, 1980. Серия «История науки и техники».
Старков В.Ф., Державин В.Л. Экспедиция Виллема Баренца на Новой Земле (1596-1597 гг.) М.։ Научный мир, 2003. ISBN 5-89176-230-7 / 5891762307.
Վիլեմ Բարենցի ճանապարհորդությունները Archived 2009-12-17 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
128 (թիվ)

128 (հարյուր քսանութ), բնական թիվ, որը գտնվում է 127-ի և 129-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
128-ը զույգ եռանիշ թիվ։
128 թվի թվանշանների գումարը հավասար է 11-ի։
128 թվի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 16-ի։
128 թվի քառակուսին հավասար է 16 384-ի
128 = 27


== Այլ ոլորտներում ==
128 թ., մ.թ.ա. 128 թ.
128 բիթ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռժիշչև (այլ կիրառումներ)

Ռժիշչև, կարող է վերաբերել՝

Ռժիշչև - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում
Ռժիշչև - քաղաք, Ուկրաինայի Կիևի մարզի Ռժիշչևի քաղաքային խորհրդում
Քևին Ֆիկենտշեր

Քևին Ֆիկենտշեր (ֆր.՝ Kevin Fickentscher, հուլիսի 6, 1988(1988-07-06), Nyon, Վո, Շվեյցարիա), շվեյցարացի ֆուտբոլիստ։ «Սյոն» ակումբի դարպասապահ։ Նախկինում խաղացել է Շվեյցարիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։


== Կարիերա ==
Ծնվել է Նյոնում։ Ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է տեղի «Ռոլլ» ակումբում։ 2000 թվականին տեղափոխվել է «Լոզանայի» երիտասարդական ակումբ, այնուհետև 2004 թվականին՝ «Վերդեր» ֆուտբոլային ակումբի  ակադեմիա։  2007/08 մրցաշրջանում նա մարզվել էր «Վերդեր II» ֆարմ-ակումբում, որի կազմում նա անցկացրել է երկու խաղ։  Ֆիկենտշերը չի կարողացել ընդգրկվել ակումբի առաջին կազմում։ Այդ պատճառով նա վերադարձել է Շվեյցարիա և պայմանագիր կնքել «Լա Շո դե Ֆոն» ակումբի հետ, որտեղ անցկացրել է մեկ մրցաշրջան՝ մասնակցելով 27 խաղի։ 2009 թվականին Ֆիկենտշերը տեղափոխվել է «Սյոն», որի կազմում անցկացրել է միայն մի քանի խաղ՝ չկարողանալով տեղ գրավել թիմի հիմնական կազմում։ Չորս մրցաշրջան Ֆիկենտշերն անցկացրել է «Սյոն II» պահեստային ֆարմ-ակումբում։ 2013 թվականի ամռանը նա վարձավճարով տեղափոխվել է «Լոզանա» երկու տարով։ Պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո նա 2015 թվականին վերադարձել է «Սյոն»։


== Ձեռքբերումներ ==
 Սյոն

Շվեյցարիայի գավաթի դափնեկիր - 2011 Շվեյցարիա U-21

Չեմպիոնների լիգայի 2011 թվականի երիտասարդական առաջնության եզրափակչի մասնակից


== Ելույթների վիճակագրություն ==
2016 թվականի հունիսի 3-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Պոմելո

Ցիտրուս մաքսիմա (նաև Ցիտրուս գրանդիս, Շադդոկ, Պոմելո, Պումմելո, Պոմմելո, Պամպելմաուսս), ցիտրուսային միրգ է մեծ թուրինջի տեսքով։ Հիմնականում հանդիպում է հարավային և Հարավ-Արևելյան Ասիայում։


== Ստուգաբանություն ==
Ցիտրուս մաքսիման անգլերեն կոչվել է "shaddock", նվիրված այն նավապետին, ով Արևելահնդկական ընկերության նավը հացրել է Ճամայկա։ հետագայում "պոմելո" անվանումը ավելի կիրառական է դառնում։ Վերջինս թուրինջի պատմական անունն էր։
"Պոմելո" բառի ստուգաբանությունը անհայտ է։ Ենթադրվում է, որ այս անվանումը եկել է գերմաներեն pompelmoes, որը նշանակում է ցիտրուս մաքսիմա։ նաև կարծիք կա, որ սա եկել է ֆրանսերեն "pomme" (խնձոր) և "melon" (սեխ) բառերից:
Այս միրգը Հնդկաստանում հայտնի է տարբեր անուններով, որոնցից են "Բատաբի լեբու"-ն বাতাবি লেবু) արևմտյան Բենգալում,"Ռոբաբ տենգա" Ասսամում, "Նոբաաբ" Մանիպուրում, և "կամբիլի նարանգա" Կերալայում։ Հնդկերենում այն կոչվում է "Չակոտրա" चकोतरा և "Բիջուրա"։ Նեպալում այն կոչվում է "Բհոգատ" भोगटे։
Ցիտրուս մաքսիմա հարազատ է հարավարևելյան Ասիային։


== Նկարագրություն ==

Պոմելոն հիմնականում կանաչ և դեղին է երբ հասած է, ունի քաղցր, սպիտակ(հաճախ նաև կարմիր ու վարդագույն) միջուկ ու հաստ կեղև։ Սա մեծ ցիտրուսային միրգ է, 15-25 սանտիմետր տրամագծով, և կշռում է 1-2 կիլոգրամ։ Տերևները հիմնականում լայն ու երկար են։
Միրգը ունի քաղցր ու նուրբ թուրինջի համ(համը հիշեցնում էր Նարինջ)։ Սակայն իր համի մեջ հաճախ նաև զգացվում է թուրինջի թթվայնություն։ Ունի բազում կորիզներ, որոնք հանդիսանում մրգի սերմերը։


== Բաղադրություն ==


== Պատմական իրադարձություններ ==
Այս միրգը նաև համարվել է Ճապոնիայի հիմնական սնունդը Ան՛էի ժամանակաշրջանում (1772–1781)։ 20-րդ դարում մրգից պատրաստել են թանկարժեք լիկյորներ և կոկտեյլներ, որոնցից հայտնի է Դոչեստեր կոկտեյլը։ Բրազիլիայում պոմելոն համարվել է գլխավոր սնունդներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պոմելո․ օգտակար և վնասակար հատկությունները
Pomelo: The "lucky" giant citrus


== Պատկերասրահ ==
Կարմոլինո-Գիդրոիցկի

Կարմոլինո-Գիդրոիցկի (ռուս.՝ Кармолино-Гидроицкий, ադըղե.՝ Кармалинэ-Гидроицк), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Ադըղեայի Հանրապետության Կոշեխաբլի շրջանի կազմում։


== Բնակչություն ==
2019 թվականի տվյալներով բնակչության թիվը կազմում է 213 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սեն Պրիվա (Արդեշի գավառ)

Սեն Պրիվա (ֆր.՝ Saint-Privat), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1579 մարդ, բնակչության խտությունը` 257.59 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.13 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 130 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 19 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 931 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 662-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 269։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,1 %։ 662 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 584 անձ (291 տղամարդ և 293 կին)։ Գործազուրկ են եղել 78 անձ (42 տղամարդ և 36 կին)։ 269 անաշխատունակներից 97-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 105-ը` թոշակառուներ, իսկ 67-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էբրինգեն

Էբրինգեն  (գերմ.՝ Ebringen), կոմունաԳերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Բրայսգաու Վերին Շվարցվալդ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2771 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 8,18 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 15 028։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Այախոսություն

Այախոսություն (ռուս.՝ Аканье), անշեշտ վանկում o-ի փոխարեն a-ին մոտ արտասանելը, որը հատուկ է ռուս և բելառուս գրական լեզուներին, հարավ-ռուսական ու մասամբ կենտրոնական-ռուսական խոսվածքներին և բոլոր բելառուսերենի բարբառներին. ոչ կանոնավոր ձևով հանդիպում է նաև ուկրաիներենի բարբառներում։ Բուլղարերենում այախոսություն կա ռոդոպյան խոսվածքներում, ընդ որում Տիխոմիր և Տրիգրադ գյուղերի խոսվածքում այախոսվում են ինչպես շեշտավոր, այնպես էլ անշեշտ վանկերը։
Այախոսությունը բնորոշ է նաև սլովեներենին։


== Այախոսության տեսակներ ==
Ռուսերենում այախոսությունը հասկանում են ինչպես լայն իմաստով՝ վերին բարձրացման ձայնավոր հնչյունների նմանությունը անշեշտ վանկերում, նեղ իմաստով՝ բաղաձայններից հետո անշեշտ դիրքով ձայնավորների չտարբերակմանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Георгиев В. И. Русское аканье и его отношение к системе фонем праславянского языка Archived 2011-06-01 at the Wayback Machine. // Вопросы языкознания. — М.: Изд-во АН СССР, 1963. — № 2. — С. 20-30.
Назарова Т. В. Аканье в украинских говорах // Общеславянский лингвистический атлас. Материалы и исследования. 1975. — М.: Наука, 1977. — С. 211-260.
Риглер Я. К проблеме аканья // Вопросы языкознания. — М.: Изд-во АН СССР, 1964. — № 5. — С. 36-45.
Шаульский Е. В., Князев С. В. Русская диалектология. Фонетика. — М.: Моск. гос. ун-т им М. В. Ломоносова, 2005. — 20 с.
Սելիվանովո (այլ կիրառումներ)

Սելիվանովո, կարող է վերաբերել՝

Սելիվանովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Սելիվանովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բորովկա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորովկաԲորովկա (ռուս.՝ Боровка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օլյապկա

Աթոր оляпка (Cinclus cinclus), աթորների ընտանիքի պատկանող թռչուն։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Աթորի գլուխը և պարանոցը դարչնագույն են, մեջքը, պոչը՝ մոխրագույն, կոկորդը, կտնառքը և կուրծքը՝ սպիտակ, որովայնը՝ սպիտակ կամ բաց մոխրագույն։ Աթորի քաշը՝ 60-70 գ, թևի երկարությունը՝ 79-98 մմ։


== Կենսակերպ ==
Հայաստանում նստակյաց թռչուն է։ Աթորը հանդիպում է բացարձակապես գետերի ափերին, հաճախ կարելի է տեսնել քարերին նստած։ Աթորը թռչում է ծլվլոցով, ջրի մակերեսից ոչ բարձր։


== Բնադրում ==
Աթորը բնադրվում է ապրիլից մինչև հուլիս, բույնը սարքում է գետափնյա փորվածքներում, օգտագործելով մեծ քանակությամբ մամուռ։ Դնում է 4-6 սպիտակ ձու, սնվում է ջրային անողնաշար կենդանիներով, սուզվում է ջրի հատակը՝ կեր հայթայթելու համար։


== Տարածվածություն ==
Աթորը տարածված է Եվրոպայում, հյուսիսարևմտյան Աֆրիկայում, Կովկասում, Ալթայում, Ասիայում։


== Աղբյուրներ ==
Լատվիայի մշակույթ

Լատվիայի մշակույթ, մշակույթը ներառում է ավանդական լատվիական և լիվոնյան ժառանգությունը՝ կրելով ազդեցությունը երկրի բազմազան պատմական մշակութային ժառանգության։


== Պատմություն ==
Լատվիայի տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս Ք. ա. 9000 թվականից։ Բալթյան ցեղերը՝ այսօրվա լատվիացիների նախնիները, այստեղ են եկել Ք. ա. 3000 թվականից։ 13-րդ դարից՝ այսօրվա Լատվիան նվաճելուց հետո, որ բալթյան գերմանացիները հաստատվել են այստեղ և աստիճանաբար դարձել վերին դաս և Լատվիան կառավարող։ Ժամանակին լատվիացիները կորցրել են իրենց դիրքերը՝ վերջապես 16-րդ դարում դառնալով ճորտեր։ Այդ գերմանականացված ազգությունները պահպանել են դեռ որոշ տեղական սովորույթներ։ 19-րդ դարում, երբ վերանում է ստրկությունը, Լատվիայի ազգայնական շարժմամբ Լատվիայի անկախության առաջին շարժումն է սկսվում՝ առաջնորդվելով «Երիտասարդ լատվիացիների» կողմից, որոնց խրախուսում էին արվեստագետները և գիտնականները՝ նպատակ ունենալով պահպանելու մշակութային ժառանգությունն ու լեզուն։ Շարժումը հակադարձվում է ռուսականացման ժամանակաշրջանով, որին 20-րդ դարի սկզբին հաջորդում է նոր շարժում։ Դա երկրորդ ազգային զարթոնքի շարժումն է, որը 1918 թվականին տանում է Լատվիայի անկախության հռչակման։ 1934 մայիսի 15-ին Կարլիս Ուլմանիսը պետական հեղաշրջմամբ գրավում է իշխանությունը և հաստատում ավտորիտար ռեժիմ։ Գերմանական օկուպացիայի ժամանակ՝ 1941-1945 թվականների օկուպացիայի շրջանում, Լատվիան կորցնում է իր անկախությունը, քանի որ ԽՍՀՄ-ը այն գրավում է և դարձնում Լատվիայի ՍՍՀ; Խորհրդային կառավարման շրջանն ավարտվում է 1991 թվականին երրորդ ազգային զարթոնքի միջոցով։


== Ֆոլկլոր ==
Լատվիացիները ունեն ավանդական բանահյուսական հարուստ ժառանգություն, հատկապես ժողովրդական երգեր։ Հայտնաբերվել են մոտ 1.2 միլիոն տեքստեր և 30.000 մեղեդիներ, որոնք թվագրվում են ավելի քան հազարավոր տարիներ առաջ եղած ժամանակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիլան Բեյքեր

Դիլան Բեյքեր (անգլ.՝ Dylan Baker, հոկտեմբերի 7, 1959(1959-10-07), Սիրաքյուս, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, «Թոնի» և «Էմմի» մրցանակների հավակնորդ։ 


== Վաղ տարիներ ==
Դիլան Բեյքերը ծնվել է 1959 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Նյու Յորքի Սիրաքյուս քաղաքում։ Դերասանական գործունեությունը սկսել է պատանեկության տարիներին՝ տարածաշրջանային թատերական ներկայացումներում։ Սովորել է Holy Cross Regional Catholic School-ում, այնուհետեւ շարունակել է հաճախել Դարլինգթոնի դպրոց։ 1976 թվականին ավարտել է Georgetown Preparatory School-ը։ Այնուհետև Բեյքերը սովորել է Վիրջինիայի Ուիլյամ և Մարի քոլեջում և Ջորջիայի Տեխնոլոգիական ինստիտուտում, ապա ավարտել է Southern Methodist University-ն 1980 թվականին։ Բեյքերը նաև ստացել է գեղարվեստի մագիստրոսի աստիճան Եյլի համալսարանի դրամատիկական դպրոցում, որտեղ նա սովորել է Քրիս Նոթի և Փաթրիշա Քլարկսոնի հետ։


== Անձնական կյանք ==
Բեյքերը ամուսնացել է 1990 թվականին դերասանուհի Բեքի Էն Բեյքերի (ծնունդով՝ Գելկե) հետ։ Նրանք ունեն դուստր։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռյապինո

Ռյապինո (ռուս.՝ Ряпино), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Պորեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 484 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բջնի (այլ կիրառումներ)

Բջնի, կարող է վերաբերել՝

Բջնի - գյուղ Հայաստանի Կոտայքի մարզում
Բջնի - գետ Կոտայքի մարզում
Բջնի - ածխաթթվական, սիլիկատային, բորային, հիդրոկարբոնատքլորիդային, նատրիումական, ցածր և միջին ջերմաստիճանների հանքային ջուր
Դիակիզում

Դիակիզում, կրեմացիա (լատ.՝ crematio - այրում), դիակի այրումը հատուկ վառարաններում՝ դիակիզարաններում։ Այրման համար օգտագործում են գերշիկացած օդ (մինչև 1000 °C, կիզման տևողությունը՝ 1-1,5 ժամ)։ Դիակից մնում է 2-2,5 կգ մոխիր, որը տեղավորում են պատիճի կամ աճյունասափորի մեջ։ Մյուս միջոցների համեմատ դիակիզումը առավել հիգիենիկ է։ Դիակիզումից առաջ դիակը պետք է ենթարկվի դատա-բժշկական և ախտաբանաանատոմիական բազմակողմանի ուսումնասիրման։ Դիակիզումը հնուց կիրառվում է այն երկրներում, ուր տարածված են բուդդայականությունը և հինդուիզմը (Ճապոնիա, Հնդկաստան և Հարավարևելյան Ասիայի երկրներ), իսկ 20-րդ դարի 1920-1930-ական թվականներին՝ նաև այլ երկրներում։ Առաջին դիակիզարանը կառուցվել է Միլանում 1876 թվականին։
Նիժնետիխովսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)

Նիժնետիխովսկի (ռուս.՝ Нижнетиховский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Մեշչերյակովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Բրյուսել)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան, հայազգի քանդակագործ Գեորգի Ֆրանգուլյանի Ալեքսանդր Պուշկինին նվիրված հուշարձանը Բրյուսելում` Պուշկինի անվան հրապարակում։


== Նկարագրություն ==
Բրոնզե պատվանդանին երեք լեզուներով` ֆրանսերեն, ռուսերեն և ֆլամանդերեն նշված են բանաստեղծի կյանքի ուղիները։ Մակագրությունը ոճավորված է ըստ Պուշկինի ձեռագիր տեքստերի։ Պուշկինին քանդակելիս՝ քանդակագործը փորձել է Պուշկինի ձեռագրերին հաղորդել կյանքի այն շունչը, որում նրանք ստեղծվել են՝ փետուրի ճռռոցը, ճրագի լույսը, պոետը կարծես ձեռքով սեղմում է մենամարտի ժամանակ Դանտեսից ստացած մահացու վերքը։
1999 թվականին, Պուշկինի ծննդյան 200-ամյակի առթիվ, Բրյուսելի քաղաքապետարանը որոշեց տեղադրել պոետի հուշարձանը։ ՌԴ Արտաքին գործերի նախարարության նախաձեռնությամբ և Պուշկինի անվան միջազգային հիմնադրամի աջակցությամբ Բրյուսելին նվիրվեց Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձանը։ Հուշարձանը որոշվեց տեղադրել երկու փողոցների հատման վայրում, որն էլ անվանվեց Պուշկինի հրապարակ։ Պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1999 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։
2014 թվականի հունվարին Բելգիայում ՌԴ մամլո խոսնակ Գեորգի Կուզնեցովը հայտնեց հուշարձանի վայրի տեղափոխման մասին (տրամվայի նոր գծերի շինարարության պատճառով)։ Պուշկինի ժառանգները՝ Ալեքսանդր և Մարիա Պուշկինները սկսեցին արշավ՝ հուշարձանի պահպանության համար։
Հուշարձանի հեղինակն է Գեորգի Ֆրանգուլյանը։


== Տես նաև ==
Հուշարձաններ նվիրված Ալեքսանդր Պուշկինին
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Մոսկվա)
Ալեքսանդր Պուշկինի կիսանդրի (Երևան)
Ալեքսանդր Պուշկինի հուշարձան (Սանկտ Պետերբուրգ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պուշկինի անվան միջազգային հիմնադրամ
В Брюсселе могут перенести памятник Пушкину
Գուջարաթի օրենսդիր ժողով

Գուջարաթի օրենսդիր ժողով (հինդի՝ गुजरात विधान सभा), Հնդկաստանի Գուջարաթ նահանգի երկպալատ օրենսդիր ժողով։ Գուջարաթի օրենսդիր ժողովն այժմ ունի 182 ընտրված անդամ։ Գուջարաթի օրենսդիր ժողովը անդիպում է Գուջարաթ նահանգի Վիդհան Բհավանում։
Գուջարաթի օրենսդիր ժողովի անդամներն ընտրվում են նահանգի մեծահասակ բնակիչների կողմից փակ քվեարկությամբ։ Յուրաքանչյուր ընտրատարածք ընտրում է օրենսդիր ժողովի մեկ անդամ։ Ժողովն ընտրվում է հարաբերական մեծամասնության համակարգի կամ պարզ բազմության համակարգի օգտագործմամբ։ Ընտրություններն անցկացվում են Հնդկաստանի կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի կողմից։


== Տես նաև ==
Գուջարաթի օրենսդիր ժողովի խոսնակների ցանկ
Գուջարաթի օրենսդիր ժողովի խոսնակի տեղակալների ցանկ
Գուջարաթի գլխավոր նախարարների ցանկ
Գուջարաթի գլխավոր նախարարի տեղակալների ցանկ
Հնդկաստանի խորհրդարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Goa Lok Sabha Election 2019 Results Website
Goa Legislature official site
Նովոյակշեևո

Նովոյակշեևո (ռուս.՝ Новоякшеево, բաշկիրերեն՝ Яңы Яҡшый), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալյեն (կանտոն)

Ալյեն (ֆր.՝ Alaigne), կանտոն Ֆրանսիայի Լանգըդոկ-Ռուսիլյոն երկրամասի Օդ դեպարտամենտի Լիմու օկրուգում։ 1999 թվականի մարդահամարի տվյալներով կանտոնի բնակչությունը 4382 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1101 է։ Կանտոնում կա 26 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Յակուտիական թատրոն

Թատրոն՝ թատերական ինքնագործունեությունը (գլխավորապես օլոնխո ժողովրդական վիպերգի թեմաներով բեմադրված ներկայացումներ) ակտիվ զարգացել է 1905-1907 թվականներին հեղափոխության տարիներին։
1920 թվականից Յակոսոսկում բացվել է առաջին պրոֆեսիոնալ ռուսական թատրոնը (այժմ՝ Յակուտական ԻԽՍՀ ռուուսական դրամատիկական թատրոն)։ Այդ թատրոնին կից 1925 թվականից գործել է յակուտական թատերախումբ, որը 1926 թվականին վերակազմավորվել է Յակուտական ազգային թատրոնի (1934 թվականից՝ Պ․ Օյունսկու անվան 1948 թվականից՝ երաժշտա-դրամատիկական, որից 1971 թվականին անջատվել է Պ․ Օյունսկու անվան յակուտական դրամատիկական թատրոնը)։


== Պիեսներ ==
Բեմադրվել են յակուտ առաջին գրողների պիեսները՝ Ա․ Սոֆրոնովի «Կյանքի խազը», «Սեր», Ն․ Նեուստբոեի «Չար ոգի», Պ․ Օյունսկու «Բոլշեիկ», «Կարմիր շաման» են։ Յակուտիայի մշակութային կյանքում կարևոր նշանակություն են ունեցել կոլտնտեսային թատրոնները։
Վ․ Ի․ Լենինի կերպարը Պ․ Օյունսկու անվան յակուտական ազգային թատրոնի բեմում առաջին անգամ մարմնավորել են դերասաններ Պ․ Ռեշետնիկովը և Ա․ Եֆրեմովը (Պոգոդինի «Հրացանավոր մարդը», 1947)։ 1950-1970-ական թվականներին բեմադրություններից են՝ Դ․ Սիվցեի «Սայսարը», Ս․ Եֆրեմովի «Պարտք», Վ․ Պրոտոդյակոնովի «Պարտիզան Մորոզովը», Տ․ Սմետանինի «Լոոկուուտ և Նյուրգուսուն», Սոֆրոն Դանիլովի «Ցակուտների անունից», ինչպես նաև Ա․ Կոռնեյչուկի «Ռազմաճակատ», Չ․ Այթմատովի «Մայրական դաշտ», Ց․ Շագժինի «Խորամանկ Բուդամշու»։
Յակուտիայում գործում են (1979)՝ Պ․ Օյունսկու անվան յակուտական դրամատիկական թատրոնը, Նյուրբայի շրջիկ դրամատիկական թատրոնը (1966), Ռուսական դրամատիկական թատրոնը (1920)։ Թատերական գործիչներից են՝ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ Վ․ Մեստնիկովը, Դ․ էսոդուլովը, ՌՄՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ Ս․ Գրիգորեը, Ն. Ռեշետնիկովը, Դ․ Սլեպցովան, Մ․ Սլեպցովը, Ա․ Պետրովը, ՌՍՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ Վ․ Սավվինը, Ա․ Իվանովան, Մ․ Դոգոլեը, Յակուտական ԻԽՍՀ ժողովրդական արտիստներ Ա․ Եֆրեմովը, Դ․ Կոլեսովը և ուրիշներ։
Ախզա (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ախզա (այլ կիրառումներ)Ախզա, գետակ Ճորոխ գետի ավազանում։ Հոսում է Արտանուջի բերդի մոտով։ Հավանաբար անցնում է Ախզա գյուղի միջով, որից և անունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սամիր Հանդանովիչ

Սամիր Հանդանովիչ (սլովեն.՝ Samir Handanovič, հուլիսի 14, 1984(1984-07-14), Լյուբլյանա, Սլովենիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սլովենացի ֆուտբոլիստ, Ինտերի և Սլովենիայի հավաքականի դարպասապահ։


== Կենսագրություն ==


=== Ակումբային կարիերա ===
Հանդանովիչը սլովենական Դոմժալե թիմի սան է, սակայն հարազատ ակումբում նա ընդանհրապես չի խաղացել։ 2004 թվականին նա գնվեց իտալական Ուդինեզեյի կողմից և տրվեց վարձավճարով։ 2006 թվականին Սամիրը իրեն լավ դրսևորեց Ռիմինիի կազմում։ 2007 թվականին Հանդանովիչը վերադարձավ Ուդինեզե, արդեն հիմնական դարպասապահ լինելու հույսով։
2012 թվականի հուլիսի 4-ին Հանդանովիչը տեղափոխվեց Ինտեր Միլան։ Տրանսֆերի արժեքը կազեց 11 մլն եվրո։


=== Կարիերան հավաքականում ===
Հանդանովիչի դեբյուտը Սլովենիայի հավաքականում տեղի է ունեցել 2005 թվականի նոյեմեբերի 17-ին Սլովակիայի դեմ խաղի ժամանակ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պռոֆիլը Eurosport.ru կայքում
Интервью siol.net Archived 2009-11-22 at the Wayback Machine. (սլովեն.)


== Ծանոթագրություններ ==
Տոռնատա

Տոռնատա  (իտալերեն՝ Tornata), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 520 մարդ, խտությունը՝ 52 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 10 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26030։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0375։
Բնակավայրի հովանավորը Սուրբ Անտոն Մեծն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Հասնել երկնքին (մուլտֆիլմ)

Հասնել երկնքին (ռուս.՝ Достать до неба), խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ, որի ռեժիսորն է Գարրի Բարդինը։ Մուլտֆիլմը նկարահանվել է 1975 թվականին, «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում։


== Սյուժե ==
Ժենյան երեկոյան նստել էր պատուհանի մոտ և նայում էր աստղազարդ երկնքին։ Հանկարծ մի աստղ է ընկնում։ Տղան պատուհանից դուրս է գալիս բակ և Շարիկ անունով շնիկի հետ գնում է աստղը որոնելու։ Գտնելով ընկած աստղիկը` Ժենյան թաքցնում է այն ջրատար խողովակի մեջ։
Հաջորդ օրը գտածոն, որը քիչ էր մնում աղբի հետ հավաքեր դռնապանուհին, տղան ցույց է տալիս իր ընկերներ Միշկային և Ալյոնկային։ Երեխաները որոշում են աստղը երկինք վերադարձնել և օգնություն են խնդրում մեծերից, բայց բոլորը կամ ձեռքն էին թափ տալիս, կամ էլ չէին կարողանում հասնել երկնքին։ Եվ միայն հրթիռով տիեզերագնացի օգնությամբ հնարավոր է լինում աստղն իր տեղը վերադարձնել։


== Հեղինակներ ==
Սցենարի հեղինակ և ռեժիսոր` Գարրի Բարդին
Բեմադրող նկարիչներ` Սվետլանա Գվինիաշվիլա, Սոֆյա Միտրոֆոնովա
Կոմպոզիտոր` Ալեքսեյ Ռիբինկով
Օպերատոր` Քաբուլ Ռասուլով
Հնչյունային օպերատոր` Բորիս Ֆիլչիկով
Մոնտաժող` Մարգարիտա Միխեևա
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Օլգա Օռլովա, Օլեգ Կոմարով, Վիկտոր Շևկով, Նատալյա Բոգոմոլովա, Մարինա Ոսկանյանց, Տատյանա Ֆադեևա, Վալենտին Կուշներյով
Դերերը հնչյունավորել են`
Անյուտա Ռիբինկովա,
Կիրիլլ Խարիտոնով,
Պետյա Դեգտյարյով
Ֆելիքս Յավորսկի` Ժենյայի հայրը (լուսագրերում նշված չէ)
Եվգենի Լեոնով` բարձրահասակ անցորդ (լուսագրերում նշված չէ)
Ռեժիսորի օգնական` Լիդիա Կովալևսկայա
Օպերատորի օգնական` Լ. Կրուտովսկայա
Նկարիչ` Աննա Ատամանովա
Խմբագիր` Տատյանա Պապորովա
Մուլտֆիլմի տնօրեն` Լյուբով Բուտիրինա


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Գարրի Բարդինը գրել է «Հասնել երկնքին» մուլտֆիլմի սցենարը և բերել է «Սոյուզմուլտֆիլմ»։ Ստուդիայի տնօրենը, կարդալով այն, ասել է հեղինակին «Դուք ռեժիսոր եք, Դուք և բեմադրեք»։ Այսպես է սկսվել Բարդինի կեսագրությունը մուլտիպլիկացիայում։
Երբ Գարրի Բարդինն ավարտել է իր առաջին մուլտֆիլմը, նա պետք է ցուցադրեր այն Գեղարվեստական խորհրդին։ Դիտումից հետո առաջինը խոսքի իրավունք է վերցրել Իվան Իվանով-Վանոն. «Ես լսել եմ, որ մի Բարդին կա, որը փողոցից եկել ու ինչ-որ բան է փորձում անել։ Իսկ այսօր ես տեսա ուժեղ ռեսժիսորական աշխատանք և շնորհավորում եմ ստուդիային այս ձեռքբերման համար»։ Այդպիսի ելույթից հետո քննարկումն ավարտվել է, այլևս ոչ ոք ոչինչ չի ասել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հասնել երկնքին»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Հասնել երկնքին» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Հասնել երկնքին» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Հասնել երկնքին» — Мультик.ру
«Հասնել երկնքին» մուլտֆիլմի էջը Գարրի Բարդինի պաշտոնական կայքում
Իրինա Մեգլինսկայա

Իրինա Վլադիմիրովնա Մեգլինսկայա (ռուս.՝ Ирина Владимировна Меглинская, փետրվարի 1, 1962(1962-02-01), Կուբանի Սլավյանսկ, Կրասնոդարի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), լուսանկարչության ոլորտի ռուս մասնագետ, կուրատոր և մանկավարժ, քննադատ, պատկերասրահի սեփականատեր։ Հայտնի է նաև որպես Իրինա Պիգանովա (ամուսնու՝ Յուրի Պիգանովի ազգանունով)։


== Կենսագրություն ==
Իրինա Մեգլինսկայան ծնվել է 1962 թվականի փետրվարի 1-ին Կուբանի Սլավյանկսում։ 1989 թվականին ստաժավորում է անցել Առլի Լուսանկարչության ազգային դպրոցում (Ֆրանսիա)։
1991 թվականին Յակիմանկայի Ժամանակակից արվեստի կենտրոնին կից բացել է Մոսկվայում (և Ռուսաստանում) առաջին «Դպրոց» (ռուս.՝ «Школа») լուսանկարչական պատկերասրահը։ Այն աշխատել է այնպիսի լուսանկարիչների և նկարիչների հետ, ինչպիսիք են Նիկոլայ Բախարևը, Սերգեյ Շուտովը, Վլադիմիր Կուպրիյանովը, Յուրի Բաբիչը, Մարիա Սերեբրյակովան, Սերգեյ Լեոնտևը, Ալեքսեյ Շուլգինը, Յուրի Լեյդերմանը, Վադիմ Ֆիշկինը և այլք։
Իրինա Մեգլինսկայան եղել է Ձիգա Վերտովին նվիրված «Реплика» (1992) ցուցահանդեսի կուրատորը։ 1993 թվականին եղել է «Դարավերջի բարոկկո. Ռուբենսի շրջան – Գրինուեյի շրջան» (ռուս.՝ «Барокко конца века: круг Рубенса — круг Гринуэя»)ցուցահանդեսի կուրատորը, որն անցկացվել է բարոն Շտիգլիցի դեկորատիվ-կիրառական արվեստի թանգարանում (Պետերբուրգ)։
Նկարահանվել է ռեժիսոր Իվան Դիծովիչնիի «Երաժշտություն դեկտեմբերի համար» (ռուս.՝ «Музыка для декабря», 1994)  ֆիլմում՝ կատարելով Լերայի դերը։
1998-2008 թվականներին գլխավորել է «Афиша» հրատարակչական տան լուսանկարչական ծառայությունը։
2007-2009 թվականներին եղել է «Победа» լուսանկարչական պատկերասրահի համաեփականատեր (Նինա Գոմիաշվիլիի հետ համատեղ)։
2010 թվականին Винзавод կենտրոնում բացել է «Մեգլինսկայա» պատկերասրահը։
2012 թվականի վերջին դարձել է Lenta.ru համացանցային հրատարակության ֆոտոտնօրեն՝ գլխավորելով լուսանկարչության/մուլտիմեդիայի բաժինը։
Իրինա Մեգլինսկայան վարում է «Լուսանկարիչ խմբագրում» (ռուս.՝ «Фоторедактирование») դասընթացը Մոսկվայի Ալեքսանդր Ռոդչենկոյի անվան լուսանկարչության և մուլտիմեդիայի դպրոցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Фоторедактор — это винтик в бизнес-модели» (Photographer.Ru)
"Ирина Меглинская: «Я вошла через другую дверь» Archived 2020-02-25 at the Wayback Machine.
«Об особенностях коллекционирования фотографии рассказала OPENSPACE.RU Ирина Меглинская»
«Школа злословия. Ирина Меглинская»
Ирина Меглинская о фоторынке, особенностях ценообразования и собственных фотографических предпочтениях.


=== Հարցազրույցներ լուսանկարիչների հետ ===
Текст: Ирина Меглинская. Юрий Козырев. Большой Город. — 2009. [1] Archived 2012-03-03 at the Wayback Machine.
Текст: Ирина Меглинская. Юрий Рыбчинский: «Я бросил работу и ушел в котельную» // Афиша. — 2008. — № 220.
Текст: Ирина Меглинская. Юрий Рост: «Мы выпивали, бузили больше, чем сейчас» // Афиша. — 2008. — 10 марта.
Текст: Ирина Меглинская. Ответы. Сергей Максимишин, фотограф // Афиша. — 2008. — 5 февраля.
Текст: Ирина Меглинская. Ч/Б. Сергей Леонтьев // Афиша. — 2000. — 25 дек.


=== Հարցազրույցներ ===
Текст: Ирина Меглинская. Look At Me. 2009.
Интервью с Ириной Меглинской. Теории и практики, 2011.
Վաղարշակ Սրվանձտյան

Վաղարշակ Միքայելի Սրվանձտյան (1891, Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - ապրիլի 16, 1958(1958-04-16), Ֆրեզնո, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), հայ կոմպոզիտոր, բանահավաք։


== Կենսագրություն ==
Վաղարշակ Սրվանձտյանը ծնվել է Վան քաղաքում։ 1907 թվականից ապրել է Կ․ Պոլսում։ 1910 թվականից աշակերտել է Կոմիտասին։ 1919 թվականից որպես երաժիշտ կատարելագործվել է Փարիզում, ապա՝ Բեռլինում։ Մի քանի տարի աշխատել է Եգիպտոսում։
1928 թվականից երգահանը հաստատվել է Բոստոնում, 1948 թվականից՝ Ֆրեզնոյում։ ԱՄՆ-ի տարբեր քաղաքներում կազմակերպել է երգչախմբեր, տվել համերգներ։ Նվագախմբային, գործիքային, վոկալ և այլ երկերի հեղինակ է։
Վաղարշակ Սրվանձտյանը զբաղվել է ժողովրդական երգերի գրառմամբ, ուսումնասիրությամբ, մշակմամբ։ Նրա հրատարակած երգերն ամփոփված են «Հայ երգեր», «Հոգիի ձայներ», «Նոր երգեր», «Հայ պարեր» և այլ ժողովածուներում։
Փոստակառապանային կայան (Նովոչերկասկ)

Փոստակառապանային կայան (ռուս.՝ Почтово-ямщицкая станция), պատմական շինություն Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքի կենտրոնում։


== Պատմություն և նկարագրություն ==
Փոստակառապանային կայանը Նովոչերկասկում Ռոստովի մարզի տարածքում արտաքին տեսքը պահպանած երեք շենքերից մեկն է։ Կայանի շենքը գտնվում է քաղաքի կենտրոնում` Ատամանսկայա և Գեներալ Լեբեդի փողոցների անկյունում։ Այս ոչ մեծ փայտե մեկհարկանի շինությունը ճակատային մասում ունի հինգ պատուհան։ Այն կառուցվել է Նովոչերկասկի հիմնադրումից անմիջապես հետո։ Այն պահպանվել է մինչև մեր օրերը։ Շենքում այժմ գտնվում է մանկապատանեկան մարզադպրոց։ Կայանում փոստային ձիեր ստանալու իրենց ուղեգրերն են նշել այստեղով անցնող պաշտոնյաներն ու սպաները։ Ճակատին փակցված հուշատախտակը հայտնում է.

Ա. Ս. Պուշկինը երեք անգամ այցելել է Նովոչերկասկ։ Առաջին անգամ դա եղել է 1820 թվականի հուլիսի 7-ին։ Ալեքսանդր Պուշկինն այդ ժամանակ Նովոչերկասկն այցելել է գեներալ Ն. Ն. Ռաևսկու ընտանիքի հետ։ Վերջինս գրառում է կատարել.

Պուշկինի երկրորդ և երրորդ այցելելությունները Նովոչերկասկ նույնպես կապված է Կովկաս կատարած այցելության հետ։ 1829 թվականի մայիսին, կանգ առնելով Նովոչերկասկի փոստային կայանում, Ալեքսանդր Սերգեևիչը հանդիպել է դեկաբրիստ, Հյուսիսային ընկերության հայտնի գործիչ Վ. Ա. Մուսին-Պուշկինի հետ։ Նրա հետ մեծ բանաստեղծը շարունակել է իր ճանապարհը դեպի Էրզրում։
Վերադառնալով Կովկասից` Պուշկինը Նովոչերկասկն այցելել է 1829 թվականի սեպտեմբերին։ Այդ ժամանակ նա գրել է իր հայտնի «Դոն» բանաստեղծությունը։

Միխայիլ Յուրևիչ Լերմոնտովը կանգ է առել Նովոչերկասկում նույպես Կովկաս կատարած ուղևորության ժամանակ` 1840 թվականին։ 1840 թվականի հունիսի 17-ին Ա. Ա. Լոպուխինին Ստավրոպոլից գրած նամակում բանաստեղծը պատմում է իր տպավորությունները Դոնի այն ժամանակվա մայրաքաղաքի մասին։
Փոստային կայանի շենքը Ռուսաստանի մշակութային ժառանգության հուշարձան է։


== Գրականություն ==
Волошинова В. Ф., Волошинова Л. Ф. 100 уникальных мест Ростовской области: Иллюстрированный справочник. Ростов-на-Дону: Ростиздат, 2011.-176 с., ил. ISBN 978-5-7509-0631-4


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Почтово-ямщицкая станция
100 МЕСТ: ГДЕ ОСТАНАВЛИВАЛСЯ ПУШКИН
Պինցոլո

Պինցոլո (իտալերեն՝ Pinzolo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3054 մարդ, բնակչության խտություն՝ 44 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 69 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38086։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Դևիդ Քեմերոն

Դևիդ Ուիլյամ Դոնալդ Քեմերոն (անգլ.՝ David William Donald Cameron, հոկտեմբերի 9, 1966(1966-10-09)[…], Մարլիբոն, Վեստմինստեր, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի քաղաքական գործիչ, պահպանողական կուսակցության առաջնորդ, Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ 2010 թվականի մայիսի 11-ից (ղեկավարում է պահպանողականների և լիբերալ-դեմոկրատների կոալիցիոն կառավարությունը)։ Միացյալ Թագավորության վերջին 200 տարիների ամենաերիտասարդ և թվով 75-րդ վարչապետն է։
Ծնվել է 1966 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Լոնդոնում։ Ավարտել է Իթըն քոլեջը, ապա Օքսֆորդի համալսարանը՝ ուսումնասիրելով քաղաքագիտություն, փիլիսոփայություն և տնտեսագիտություն։ Աշխատել է Պահպանողական կուսակցության հետազոտական բաժնում՝ միաժամանակ զբաղվելով 1990-1997 թվականների Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ջոն Մեյջորի ելույթների պատրաստմամբ և տնտեսական հարցերով։ 1993 թվականից աշխատել է ներքին գործերի նախարարությունում։ 1997 թվականին մասնակցել է Մեծ Բրիտանիայի պառլամենտական ընտրություններին՝ չհասնելով հաջողության։ 2001 թվականին ընտրվել է Համայնքների պալատի անդամ, 2005 թվականին՝ Պահպանողական կուսակցության առաջնորդ։ Ամուսնացած է, ունի չորս երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ովքե՞ր են Մեծ Բրիտանիայի վարչապետները(չաշխատող հղում)
Կոսմետիկա

Կոսմետիկա, (հարդարելու՝ գեղեցկացնելու արվեստ), մարդու մաշկը խնամելու և արտաքինը գեղեցկացնելու միջոց։ Կոսմետիկան լայն տարածում է ունեցել դեռևս հին դարերում։ Եգիպտացիները, հռոմեացիները, արաբները ներկում էին այտերը, թարթիչները, կոպերը, գանգրացնում մազերը, օգտագործում էին օծանելիքին փոխարինող բուրումնավետ յուղեր։ Հին Հայաստանում տարածում գտած կոսմետիկաի մասին տեղեկություններ են հաղորդում հայ պատմիչները։ Կոսմետիկական միջոցների բաղադրության մեջ (ինչպես և այժմ) մտնում էին կենդանական և բուսական ճարպեր, եթերայուղեր, խեժեր, ներկեր ևն։
Տարբերում են՝ 

բուժական կոսմետիկա
գեղազարդիչ կոսմետիկա։


== Կոսմետոլոգիան ==
Կոսմետոլոգիան գիտություն է, որն ուսումնասիրում է կոսմետիկական հիվանդության և արտաքին թերությունների առաջացման պատճառները, կանխարգելումն ու դրանց բուժման մեթոդները։ Այդ նպատակով ստեղծված են հատուկ բուժարաններ և կաբինետներ։ 
Առավել տարածված կոսմետիկական հիվանդություններից են՝ 

պզուկները
մազաթափումը
մազոտությունը, 
մաշկի գունակավորման (պիգմենտացիայի) խախտումը
բարորակ նորագոյացությունները (գորտնուկներ, խալեր, պտկուռուցքներ) ևն։


== Կոսմետիկական վիրաբուժություն ==
Կոսմետիկական վիրաբուժությունը հնարավորության է տալիս շտկել տարբեր ձևախախտումներ (քթի, շրթունքների, ականջախեցու), հեռացնել խալերը և դաջվածքները, դեմքի մաշկի (ճակատի, կոպերի, կզակի, պարանոցի) հավելյալ գոյացությունները ևն։ 
Գեղազարդման կոսմետիկաի միջոցներից են կոպերի և հոնքերի մատիտները, կոպերի ստվերաներկը, թարթիչների սևաներկը, մազերի ներկերը, այտերի կարմրաներկը, դիմափոշին, շրթներկը, օդեկոլոնը, օծանելիքը, քրտնելու դեմ միջոցները ևն։


== Արտաքին հղումներ ==
Նաիրիան կոսմետիկա
Все для косметики ручной работы
409

409 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 409 թվականն է, 
V դարի 9-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բերար

Բերար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գվոզդյարնյա

Գվոզդյարնյա (ուկրաիներեն՝ Гвіздярня), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոմանովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գվոզդյարնյա գյուղում բնակվում էր 208 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 80,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,58 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գրանիկոս

Գրանիկոս (թուրքերեն՝ Biga Çayı, Բիգաչայ, հին հունարեն՝ Γρᾱνῑκός),  գետ Թուրքիայում։ Գետը սկսվում է Իդա լեռան լանջից։ Գետի երկարությունը կազմում է 80 կմ։ Թափվում է Մարմարա ծով։ Գետի ջրի քանակը խիստ փոփոխվում է եղանակային պայմանների հետ կապված։ Գետը վարարում է ձմռանը, ջրառատ է հատկապես նոյեմբերից դեկտեմբեր ամիսներին։ Գետի ջրի մակարդակի ամենաքիչ ծավալը դիտվում է ամռանը՝ օգոստոսից սեպտեմբեր ընկած ժամանակահատվածում։


== Տեղը պատմության մեջ ==
Մ.թ.ա. 334 թվականին Ալեքսանդր Մեծի մակեդոնական և պարսկական  զորքերի միջև ճակատամարտ է տեղի ունեցել Գրանիկոս գետի ափին (Գրանիկոսի ճակատամարտ)։


== Անվանումը ==
Ժամանակակից թուրքականը անումը Բիգչայ է (Biga Çayı) կապված Բիգա քաղաքի անվան հետ, որը գտնվում է Գրանիկոսի ափին։ Çay թուրքերեն նշանակում է «գետ»։ Իր հերթին «Բիգա» բառը առաջացել է քաղաքի հունական անվան ձևից Πηγαί < πηγή, որը նշանակում է «ջրային հոսք»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Щепкин Е. Н. (1890–1907)։ «Граник»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ
Ժողովածու (1240)

Ժողովածու (1240), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1240 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում Խաչատուր Կ.Պոլսեցի գրիչի կողմից ենթադրաբար Կ. Պոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20.8X15.8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 234 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի թուղթ 4 էջ, գրված է՝ տպագիր Պարզատոմար։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 210բ։


== Բովանդակություն ==
Մխ. Գոշի Մեկնութիւն Երեմեայ։
Ես. Նշեցւոյ Մեկնութիւն Եզեկիէլի։
Ծառ կենաց։
Տաղ պատարագի (տունք՝ Պետրոս)։


== Ծանոթագրություններ ==
Պեշչիկի

Պեշչիկի (ռուս.՝ Пещики), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մադեյրա (այլ կիրառումներ)

Մադեյրա, կարող է վերաբերել,

Մադեյրա, Պորտուգալիայի Հանրապետության կազմում գտնվող ինքնավար կղզեխումբ։
Մադեյրա, գետ Բոլիվիայում և Բրազիլիայում, Ամազոնի աջ, ամենախոշոր վտակը։
Երնջակաբերդ

Երնջակ բարդ (հայտնի է նաև Երնջակաբերդ, ադրբ.՝ Əlincə qalası, Ալինջաքալա), հնագույն ամրոց, բերդաքաղաք ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանում։
Ունի հնագույն պատմություն։ Պատմական տարբեր ժամանակաշրջաններում ունեցել է կարևորագույն դերակատարություն։ Գոյություն է ունեցել առնվազն մ․թ․ա․ 5-4-րդ դարերից։ Եղել է Մեծ Հայքի Սյունիք նահանգի հայտնի բերդերից, որը գտնվել է Երնջակ գավառում։
Նախիջևանի ադրբեջանականացմանը զուգահեռ բերդի պատմությունը վերափոխվել է, իսկ արդեն 2000-ական թվականներին այն հիմնովին վերակառուցվել է Ադրբեջանի իշխանությունների կողմից՝ կորցնելով իր պատմական նկարագիրը։


== Անուն ==
Բերդը տարբեր ժամանակներում հայտնի է եղել մի շարք անուններով։


== Տեղադրություն, ճարտարապետական նկարագրություն ==
Երնջակ բերդը մինչև օրս էլ հանդիսանում է դժվարամատչելի, իսկ հնում եղել է գրեթե անառիկ։ Գտնվում է Երնջակ գետի ափին գտնվող բարձր սրածայր ժայռի լայնեզր և բավականին ընդարձակ տարածության բարձրադիր մասում։ Ժայռը ծովի մակարդակից բարձր է 1610 մ։ Գագաթնամասում ճյաղավորված է երկու մասի, որոնց վրա, կողերին և փեշերին էլ կառուցվել է բերդ-ապարանքը։
Բերդն հնարավոր է եղել  բարձրանալ ընդամենը երկու ճանապարհով` լեռան հյուսիս-արևմտյան և հարավ-արևելյան կողմերից, որոնցից վերջինը հանդիսացել է բերդի գլխավոր ճանապարհը։ Այն իր պարիսպներից ներս ունեցել է բազմաթիվ և տարբեր նշանակության շինություններ։


=== Իշխանական պալատ ===
Լեռան ճյուղերից մեկի` դեպի հյուսիս-արևմուտք նայող ճյուղի վրա, կառուցված է եղել իշխանական պալատը, որը մի կողմից իշխող դիրք է ունեցել բերդի նկատմամբ, իսկ մյուս կողմից էլ, որպես ճարտարապետական կոմպոզիցիա, իր ծավալատարածական լուծումով ձուլվել ու կարծես ավարտական տեսք է հաղորդել բնական բարձունքին։


== Ծանոթագրություններ ==
Արսեն Աղաջանյան

Արսեն Աղաջանյան (19 մարտի, 1964, Ստեփանակերտ - 5 մարտի, 1994, Ֆիզուլիի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Արսեն Աղաջանյանը ծնվել է 1964 թ. մարտի 19-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Թիվ 8 միջնակարգ դպրոցում ութամյա կրթություն ստանալուց հետո ուսումը շարունակել է պրոֆտեխուսումնարանում և ստացել ավտոփականագործի մասնագիտություն։ Պարտադիր զինվորական ծառայությունն անցել է Խաբարովսկ քաղաքում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է որպես ավտոփականագործ։ Նույն մասնագիտությամբ էլ ծառայության է անցել վերանորոգման գումարտակում։ Այնուհետև ուղարկվել է ճակատային գիծ։ Զոհվել է 1994 թ. մարտի 5-ին Ֆիզուլիի շրջանում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության» և «Մարտական ծառայություն» մեդալներով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Իպսուիչ

Իպսուիչ (անգլ.՝ Ipswich), քաղաք և նավահանգիստ Արևելյան Անգլիայում, Օրուել գետի մոտ։ Գտնվում է մոտավորապես 80 միլ հեռավորության վրա Լոնդոնից։ Սուֆոլկ կոմսության վարչական կենտրոն։
2005 թվականին բնակչությունը 118 հազար մարդ էր. 115 հազար բնակիչ (1994), 122 հազար բնակիչ (1970)։


== Տնտեսություն ==
Մեքենաշինություն (в том числе сельскохозяйственное, землеройное и другое), հանքային ապրանքների արտադրություն, պոլիգրաֆիկ, կահույքի, կարի, սննդի արդյունաբերություն։


== Կրթություն ==
2007 թվականից սկսած՝ Իպսուիչում գործում է «University Campus Suffolk» համալսարանը, որ գործընկերական կապի մեջ է գտնվում Կոլչսեթրի Էսսեքսյան համալսարանի և Նորիջի Արևելյան Անգլիայի համալսարանի հետ։


== Սպորտ ==
Այստեղ է գործում «Իպսուիչ Թաուն» (անգլ.՝ Ipswich Town Football Club; [ˈɪpswɪtʃ ˈtaʊn]) ֆուտբոլային ակումբը։ Տնային խաղերը անցկացնում է «Պորտման Ռոուդ» մարզադաշտում, որում կարող է տեղավորվել մինչև 30 311 մարդ։


== Քույր քաղաքները ==
 Արրաս, Ֆրանսիա


== Լուսանկարներ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Ժադանի (գյուղ, Իլինեցկոեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺադանիԺադանի (ուկրաիներեն՝ Жадани), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Իլինեցկոեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1480 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժադանի գյուղում բնակվում էր 803 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,19 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 366,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)