armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գեորգի Անջելյան

Գեորգի Հովհաննեսի Անջելյան (հունիսի 8, 1930(1930-06-08), Ախալցխա - 2012), հայ բժիշկ, անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգ։ Բժշկական գիտությունների թեկնածու (1964), պրոֆեսոր (1999): Բժշկական ծառայության գնդապետ (1999)։
Բորիս Անջելյանի և Վլադիմիր Անջելյանի եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Անջելյանը ծնվել է 1930 թվականի հունիսի 8-ին, Ախալցխա քաղաքում։ 1955 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1965-1975 թվականներին եղել է Սրտաբանության և սրտային վիրաբուժության ինստիտուտի աշխատակից, 1974-1995 թվականներին՝ Հայաստանի անեսթեզիոլոգիայի և ռեանիմատլոգիայի գիտական ընկերության նախագահ։ 1975-1996 թվականներին եղել է  Երևանի բժշկական ինստիտուտի անեսթեզիոլոգիայի և ռեանիմատոլոգիայի ամբիոնի վարիչ, 1975 թվականից՝ ՀՀ առղջապահության նախարարության գլխավոր անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգ, 1999 թվականից՝ ՀՀ ՊՆ գլխավոր անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգ։
Անջելյանի նախաձեռնությամբ ՀՀ-ում կազմակերպվել են վերակենդանացման ծառայություններ, հանրապետական գերճնշումային թթվածնավորման, արտածին թունավորումների բուժման կենտրոններ։ ՀՀ-ում առաջինն է իրականացրել արյունակլանման, հեղուկակլանման, պլազմոֆերոզով և անդրամանուշակագույն ճառագայթմամբ բուժման եղանակները։ Հեղինակ է անեսթեզոլոգիայի և ռեանիմատոլոգիայի ուսումնական ձեռնարկների։
Անջելյանը մահացել է 2012 թվականին։


== Անդամակցություն ==
ՌԴ բնական ԳԱ անդամ (1998)
Բնության և հասարակության մասին միջազգային ԳԱ անդամ և փոխնախագահ (1999)


== Պարգևներ ==
Ի. Պ. Պավլովի անվան արծաթե մեդալ (1999)
Ա. Էյնշտեյնի արծաթե պատվոնշան (1999)
ԵՊԲՀ ոսկե մեդալ (2001)
Խռլիխի անվան մեդալ (2002)


== Երկեր ==
Անհետաձգելի օգնությունը և սուր թունավորումների թերապիան։ Երևան, 1982։
Էկզոգեն թունավորումներ, 1985, տիտղթ. (Գ. Հ. Անջելով)։
Workcat. AM-YeHGA: Էկզոգեն թունավորումներ։ Վերակենդանացում և ինտենսիվ թերապիա։ (Ուս. ձեռնարկ) / Անջելով Գ. Հ., 1985 տիտղթ. (Գ. Հ. Անջելով)։
Էկզոգեն թունավորումների ինտենսիվ թերապիան և վերակենդանացումը։ Երևան, 1986։
Սուր թունավորումների թերապիան, Երևան։ 1988։
55 острых отравлений, 2002, т.л. (Г. О. Анджелов).


== Տես նաև ==
Արյունաբանությունը և փոխներարկաբանությունը Հայաստանում


== Ծանոթագրություններ ==
Մուսինո (այլ կիրառումներ)

Մուսինո, կարող է վերաբերել՝

Մուսինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Մուսինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Մուսինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Ստեֆան Բերն

Ստեֆան Բերն (ֆր.՝ Stéphane Bern, նոյեմբերի 14, 1963(1963-11-14)[…], Լիոն), ֆրանսիացի լրագրող, ռադիովար և հեռուստահաղորդավար։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Փարիզում գտնվող Կարնո լիցեյը և Լիոնի բիզնես դպրոցը։ 1985-1987 թվականներին եղել է «Dynastie» ամսագրի գլխավոր խմբագրողը և համագործակցել է «Voici» ամսագրի հետ։ 1988 թվականին դարձել է «Jours de France» հրատարակության լրագրող։ 1999 թվականից եղել է «Le Figaro Madame»-ի «Իրադարձություններ» բաժնի գլխավոր խմբագրողի տեղակալ ու վարող։
1992-1997 թվականներին Europe 1-ով վարել է Եվրոպայի թագավորական ընտանիքների սովետական քրոնիկան, սակայն համազգային հռչակ է ձեռք բերել TF1 հեռուստաալիքով, որտեղ վարել է «Célébrités» (1997-2001) և «Sagas» (1998-2003) ծրագրերը, իսկ 2003-2006 թվականներին Canal+-ով՝ «20 h 10 pétantes» ծրագիրը։ 2000 թվականից France Inter ռադիոկայանում դարձել է «Le Fou du roi»-ի վարող, 2011 թվականին փակվել է այդ նախագիծը, և սկսվել է նորը՝ «À la bonne heure»։
2006-2007 թվականներին France 2-ով վարել է L’Arène de France բանավեճը։ Այդ ալիքով 2007 թվականի ամռանը Բերնը վարել է «Un autre monde» տարբեր քաղաքակրթությունների մասին պրայմ թայմ ծրագիրը, իսկ մինչև 2007 թվականի օգոստոսի 31-ը՝ «Pourquoi les manchots n’ont-ils pas froid aux pieds?»-ը («Ինչու՞ պինգվինների մոտ չեն սառում ոտքերը»)։ 2007 թվականի սեպտեմբերից France 2-ով ամեն շաբաթվա կիրակի օրերին հայտնվել է «Vivement Dimanche» ծրագրում, իսկ երեքշաբթի օրերին՝ «Secrets d’histoire»-ում։ 2010 թվականին սկսել է եթեր դուրս գալ «Comment ça va bien !» ծրագիրը։
2011 թվականին լուսաբանել է երկու թագավորական հարսանիքներ՝ Արքայազն Ուիլյամի և Քեյթ Միդլթոնի և Մոնակոյի իշխան Ալբեր II-ի ու Շերլինի։
2015, 2016 և 2017 թվականներին եղել է «Եվրատեսիլ» մրցույթի համահաղորդավար։
2017 թվականի սեպտեմբերի վերջին նախագահ Մակրոնը Բերնին հանձնարարել է ֆրանսիական մշակույթի հուշարձանների վերստուգումն իրականացնել ամբողջ երկրում և գտնել դրանց ֆինանսավորման նոր աղբյուրներ («Le Parisien» թերթի տվյալներով՝ 44 հազար հուշարձանների քառորդ մասը շտապ միջոցներ են պահանջում փրկության համար)։ Նոյեմբերի 10-ի հարցազրույցում հնչեցրել է իր առաջին առաջարկները․ Մեծ Բրիտանիայի նման, որտեղ Վեստմինստերյան աբբայության տոմսն արժե 24 եվրո, տաճարների մուտքը դարձնել վճարովի, ինչպես նաև ստեղծել National Heritage բրիտանական ֆոնդի նմանօրինակը, որի 4 մլն անդամը տարեկան 150-200 եվրո է վճարում։


== Անձնական կյանք ==
2014 թվականին Բերնը հարցազրույցներից մեկում պատմել է ծնողների տված խիստ դաստիարակության (նա այն անվանել է «պրուսական») մասին։ Նա չի թաքցնում իր համասեքսուալությունը և հայտարարել է ծնող դառնալու երազանքի բացակայության մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Stéphane Bern»։ Biographie (ֆրանսերեն)։ France Inter։ Վերցված է 2017-10-13 
«Стефан Берн»։ КиноПоиск։ Վերցված է 2017-10-24
Կվիտկա (այլ կիրառումներ)

Կվիտկա, կարող է վերաբերել՝

Կվիտկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոուկրաինկայի շրջանում
Կվիտկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում
Արարատ-73-ին նվիրված արձանախումբ

«Արարատ-73»-ին նվիրված արձանախումբ, Խորհրդային Միության չեմպիոն և գավաթակիր «Արարատ-73» ֆուտբոլային թիմի հաղթանակները հավերժացնող արձանախումբ Երևանում։ Տեղադրվել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 10-ին, Երևանի «Հրազդան» մարզադաշտի հարևանությամբ։


== Պատմություն ==
Արձանախումբը ստեղծվել է «Արարատ-73»-ի հաղթանակի 40-ամյակի կապակցությամբ։ «Արարատ-73»-ի ֆուտբոլիստների և մարզիչների կիսանդրիներով հուշարձանը տեղադրվել է «Հրազդան» մարզադաշտի կից հրապարակում։

Արձանախմբի բացման արարողությանը մասնակցել են Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը, Հայաստանի ազգային օլիմպիական կոմիտեի նախագահ Գագիկ Ծառուկյանը, ՀՀ սպորտի և երիտասարդության հարցերի նախարար Հրաչյա Ռոստոմյանը, «Արարատ-73» ֆուտբոլային թիմի անդամներ։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործների խմբի ղեկավար՝ Արմեն Սամվելյան
Ճարտարապետ՝ Տիգրան Բարսեղյան


== Ֆուտբոլիստներ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Արարատ-73-ի քառասունամյակի հուշարձան


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Մելիք-Փաշայան (դիրիժոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Մելիք-Փաշայան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Մելիք-Փաշայան (Մելիք-Փաշաև, հոկտեմբերի 23, 1905(1905-10-23), Շուլավեր, Բորչալուի գավառ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 18, 1964(1964-06-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայազգի խորհրդային դիրիժոր, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1951), Առաջին կարգի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (երկակի՝ 1942, 1943 թթ.)։ 1931 թվականից՝ Մոսկվայի Մեծ թատրոնի դիրիժոր, իսկ 1953-1962 թվականներին՝ գլխավոր դիրիժոր։


== Կենսագրություն ==
1928-1930 թվականներին սովորել է Լենինգրադի կոնսերվատորիայում։ 1921-1931 թվականներին, ընդհատումներով՝ Թիֆլիսի օպերայի և բալետի թատրոնի կոնցերտմայստեր, ապա՝ դիրիժոր։ 1924 թվականին Լենինականի օպերա-օպերետային խմբում ղեկավարել է Գունոյի «Ֆաուստ», Բիզեի «Կարմեն», Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին» օպերաները, 1929 թվականին և 1932 թվականին համերգներով հանդես է եկել Երևանում։ 1931-1953 թվականներին՝ Մոսկվայի Մեծ թատրոնի դիրիժոր, 1953-1962 թվականներին՝ գլխավոր դիրիժոր։ Մելիք-Փաշաևը ղեկավարել է Վերդիի «Աիդա», «Օթելլո», «Ֆալստաֆ», Բեթհովենի «Ֆիդելիո», Պրոկոֆևի «Պատերազմ և խաղաղություն», Գլինկայի «Իվան Սուսանին», Բորոդինի «Իշխան Իգոր», Չայկովսկու «Պիկովայա դամա» և «Չերևիչկի» (ԽՍՀՄ պետական մրցանակ՝ 1942), Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով», Ռոսսինիի «Վիլհելմ Թել» (ԽՍՀՄ պետական մրցանակ՝ 1943) և այլ օպերաներ։ Գրել է «Տասներկուերորդ գիշեր» (ըստ Շեքսպիրի) օպերան, սիմֆոնիա, ռոմանսներ։
1939 թվականին եղել է Մոսկվայում կայացած հայկական առաջին տասնօրյակի երաժշտական ղեկավար, 1956 թվականին՝ 2-րդ տասնօրյակի խորհրդատու։ 1958 թվականին Մեծ թատրոնի հետ հանդես է եկել Երևանում, ներկայացումներ ղեկավարել Պրահայի, Օստրավայի, Լոնդոնի, Բուդապեշտի և այլ քաղաքների օպերային թատրոններում։ Մելիք-Փաշաևի արվեստին բնորոշ են ոճի նուրբ զգացողությունը, վառ արտահայտչականությունը, երկի զգացմունքային մեկնաբանությունը։


== Պարգևներ ==
Մեծ (Ֆրանսիա, 1953, 1962), Ամերիկայի արվեստների ակադեմիայի (1964) մրցանակներ
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1951)
Առաջին կարգի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (երկակի՝ 1942, 1943)


== Մեջբերումներ Ալեքսանդր Մելիք-Փաշայանից ==


== Հիշատակ ==
Մելիք-Փաշաևի անունով է կոչվել Արտաշատի երաժշտական դպրոցը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Մելիք-Փաշայան Archived 2019-02-28 at the Wayback Machine.
Ալեքսանդր Նևսկու տաճար (Թեոդոսիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդր Նևսկու տաճար (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Նևսկի՝ Թեոդոսիայի կործանված տաճար, սրբավայրերից մեկը։ Այն գտնվել է ներկայիս ծովային այգու տարածքում։


== Պատմություն ==
Այն վերակառուցվել է հնագույն թուրքական Բիյուկ Ջամի մզկիթից (Սուլթան-Սելիմ)։ Մզկիթը վերակառուցվել է հնագույն Սուրբ Ագնեսսի կաթոլիկ եկեղեցուց մոտավորապես 1522 թվականին։ 1817 թվականին Ալեքսանդր առաջին կայսրի հրամանագրով որոշում կայացվեց, որ այդ պատմական վայրում պետք է ուղղափառ տաճար կառուցվի։
Հին հիմքը քանդելու ժամանակ հայտնաբերվել է հնագույն քարե սալիկ, որի վրա պատկերված է Սուրբ Նիկողայոս Զմյուռնացի հրաշագործը և Ավետարանը, որը հետագայում իր տեղն է գտել եկեղեցու խորանում։
Իրական կառուցումը սկսվեց միայն 1871 թվականին և ավարտվեց 1873 թվականին, եկեղեցին օծվել է եպիսկոպոս Գուռիայի (Կառպովա) ներկայությամբ։ Տաճարը կառուցվել էր եռանավ բազիլիկի տեսքով, որը ներսից զարդարված էր մարմարյա սյուներով, պահպանված հնագույն բյուզանդական տաճարից։ Շենքի հատակագիծը  խաչաձև էր։ Տաճարում գտնվում է Հովհաննես Այվազովսկու վրձնին պատկանող՝ ջրի վրայով քայլող Հիսուս Քրիստոսի պատկերը։ 1875 թվականին տաճարում թաղվեց Չեսմայի նավատորմի հրամանատար, գեներալ-լեյտենանտ Վիկտոր Մաթվեևիչի Միխրյուկովը, Ղրիմի պատերազմի պաշտպանության հերոսը և Սինոպի ճակատամարտի մասնակիցը։ 1920 թվականին տաճարում կատարվեց հոքեհանգստյան արարողություն Կիևի Կոնստանտինովյան զինվորական ուսումնարանի 14 ենթասպաների համար, հետագայում ենթադրվում է, որ նրանք հուղարկավորվել են ցոկոլային հարկում (այնտեղ՝ որտեղ որ ծովակալ Միխրյուկովը)։ Այլ աղբյուրները հավաստում են, որ ենթասպաները թաղվել են Թեոդոսիայի  քաղաքային հին գերեզմանատանը՝ 1920 թվականին հունվարի 28-ին։ Ոսումնարանի ենթասպաների շարքերում եղել են նաև հայտնի տոհմի ներկայացուցիչներ՝ կոմս Իլլարիոն Վլադիմիրի Մուսին–Պուշկինը , բարոն Նիկոլայ Շտակելբերգ I-ը, Կոնստանտին Իլլովայսկին։ Հարազատների հավաստմամբ կոմս Վլադիմիր Վլադիմիրի Մուսին–Պուշկինը Թեոդոսիաիայում եղել է որդու՝ Իլլարիոնի գերեզմանում։
Բացի դրանից տաճարի գերեզմանատանը թաղված էին.  

Իոան Իլիայի Գոնչարով  (11 հունիս 1846 — 2 փետրվար 1846) քահանա;
Աննա Նիկոլաևի Գրապերոն  (? — 23 մայիս 1877) հավանաբար թեոդոսիացի բժշկի կին, գավառագետ Գռապեռոն Իվան Իվանիչի;
Պավել Նիկոլաևի Կուլակով (? — 7 օգոստոս 1874, 44 տարեկան)  Горско-Моздокского կազակական գնդի հրամանատար;
Իվան Գրիգորիի Պավենկո (1831 — 20 հուլիս 1905)Տաճարը դարձավ քաղաքի գլխավոր զարդը և հասարակական կյանքի կենտրոնը։ Ոչ մի գլխավոր իրադարձություն չէր սկսվում առանց գլխավոր տաճարի օրհնության։ Տաճարում պահպանվում էր 1876 թվականին փոխանցված Մայր Աստվածուհու «խորհրդանշանը», որը համարվել է  Թեոդոսիայի հովանավորուհին։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1914 թվականի հոկտեմբերին, նրա գմբեթը ծակած երեք արկերից տաճարը վնասվել էր։ Բայց տաճարը ոչնչացվեց սովետական ժամանակաշրջանում։ Այն քանդվեց 1933 թվականին։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Собор святого Александра Невского, jalita.com
Архитектура Феодосии в 19-м — начале 20-го века Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine., old-museum.org
Во имя Александра Невского собор. Феодосия, russian-church.ru
Между прошлым и будущим, www.kimmeria.com
Մատեուշ Պոնիտկա

Մատեուշ Պոնիտկա (լեհ.՝ Mateusz Ponitka, ծնվ․՝ 1993 օգոստոսի 29, Օստրուվ Վելկոպոլսկի, Լեհաստան), լեհ պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, հանդես է գալիս «Զենիթ» բասկետբոլային ակումբում՝ որպես թեթև հարձկվող։


== Կարիերա ==
 Մատեուշ Պոնիտկան ծնվել և մեծացել է լեհական Օստրուվ Վելկոպոլսկի քաղաքում, այնտեղ էլ սկսել է խաղալ բասկետբոլ։ Մեծահասակների բասկետբոլում Մատեուշը հայտնվել է բավականին վաղ։ 17 տարեկանում Լեհաստանի «Բոլոր աստղերի խաղ» առաջնությունում հաղթել է երեք միավորանոց նետումների մրցույթը։ Հենց այդ խաղաշրջանում էլ դարձավ երկրի երիտասարդական առաջնության չեմպիոն և աշխարհի U17 առաջնության արծաթե մեդալակիր։ Մեկ տարի անց ստցավ Լեհաստանի հավաքականին միանալու առաջին հրավերը։
19 տարեկանում Պոնիտկան առաջնաելույթ կատարեց Եվրալիգայում «Ասեկո Պրոկոմ»-ի կողմից, 10 մրցախաղերում ձեռք բերելով այսպիսի ցուցանիշներ․ 8,8 միավոր և 3,5 անդրադարձ։ Լեհաստանի հավաքակի պայծառ խաղաշրջանից հետո Մատուեշն ուղևորվում է Բելգիայի չեմպիոնատ, որտեղ երկու անգամ դառնում է «Օստենդե»-ի չեմպիոն։ Լինելով մենաթռիչքի հնգյակի մշտական խաղացող, Պոնիտկան վաստակել է 12,7 միավոր և ստիպել է իր վրա ուշադրություն դարձնել նույնիսկ օվկիանոսից այն կողմ։
Սակայն նախադրաֆթային պարապմունքները «Դալաս Սթարզ»-ի, «Յութա Ջազ»-ի, «Ֆիլադելֆիա Սևնթի Սիքսերս»-ի և «Ֆինիքս Սանս»-ի չհամոզեցին Պոնիտկային առաջադրել իր թեկնածությունը դրաֆթին։
Վերադառնալով Լեհաստանի լիգա Պոնիտկան դարձավ երկրի և MVP(Ամենանշանավոր խաղացող) խաղաշրջանի չեմպիոն, իսկ Եվրոգավաթում ճանաչվեց «Ծագող աստղ»՝ միջինում ունենալով 13,5 միավոր և 6,5 անդրադարձ ցուցանիշներ։
2016/2017 մրցաշրջանում Պոնիտկան խաղացել է «Կարշիանկայի» կողմից։ Դառնալով թուրքական լիգայի ամենավառ խաղացողներից մեկը նա մասնակցեց «Բոլոր աստղերի խաղին»։
2017 թվականի հուլիսին Պոնիտկան դարձավ «Տեներիֆեի» խաղացող, որի հետ հաղթեց Միջմայրցամաքային գավաթը։ Իսկ Իսպանիայի առաջնության 4-րդ և 11-րդ մրցաշրջաններում Մատուեշը ճանաչվել է «Ամենանշանավոր խաղացող», 33-րդ մրցաշրջանում՝ միջինում հավաքել 13,6 միավոր և 5,6 անդրադարձ։ Մրցաշրջանի վերջում Պոնիտկան միացավ առաջնության երկրորդ սիմվոլիկ հավաքականին։
2018 թվականի հուլիսին տեղափոխվեց «Լոկոմոտիվ Կուբան»։ ՎՏԲ միասնական լիգայում Մատեուշը մասնակցեց 29 մրցախաղի, որտեղ վաստակեց միջինում 6,4 միավոր, 2,0 փոխանցում և 4,8 անդրադարձ։
2019 թվականի հուլիսին Պոնիտկան 2 տարով պայմանագիր ստորագրեց «Զենիթի» հետ։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Ակումբային ===
  ՖԻԲԱ-ի Միջմայրցամաքային գավաթակիր․ 2017
  Բելգիայի չեմպիոն (2․ 2013/2014, 2014/2015
  Լեհաստանի չեմպիոն․ 2015/2016
  Բելգիայի գավաթակիր (2 անգամ)․ 2013/2014, 2014/2015
  Բելգիայի Սուպերգավաթակիր․ 2014
  Լեհաստանի Սուպերգավաթակիր․ 2015


=== Լեհաստանի հավաքական ===
  Հաղթող 2013թ․ Եվրոպայի երրորդ դիվիզիոնի չեմպիոնատ (մինչև 20 տարեկանների)
  Արծաթե մրցանակակիր 2010թ․ Աշարհի առաջնություն (մինչև 17 տարեկանների)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Euroleague.net կայքում
Էջը FIBA.com կայքում
Էջը VTB-league.com կայքում
Քարոզչությունը ԽՍՀՄ-ում

Քարոզչությունը ԽՍՀՄ-ում կամ խորհրդային քարոզչություն, կոմունիստական կուսակցության գծի առաջխաղացման համար աշխատող և մարքսիզմ-լենինիզմի գաղափարախոսության վրա հիմնված կոմունիստական քարոզչություն Խորհրդային Միությունում։ Համատարած գրաքննությամբ հասարակություններում քարոզչությունը խստորեն և ակտիվորեն պահպանվում էր։ Քարոզչությունը նման հասարակություններում թափանցում էր նույնիսկ հասարակական և բնական գիտությունների ոլորտ, ստեղծելով լիսենկոիզմի նման բազմաթիվ կեղծ գիտական տեսություններ, մինչդեռ իրական գիտության այնպիսի ոլորտներ, ինչպիսիք են գենետիկան, կիբեռնետիկան և համեմատական լեզվաբանությունը դատապարտված և արգելված էին որպես «բուրժուական գիտություններ»։ «Բռնաճնշելով ճշմարտությունը, կեղծիքները մշտապես հոսում էին տպագրությամբ, բազմաթիվ հանդիպներին, դպրոցում, զանգվածային ցույցերին, ռադիոյով»։
Խորհրդային գլխավոր գրաքննիչ մարմինը՝ Գլավլիտը, օգտագործվում էր ոչ միայն անցանկալի տպագիր նյութերի վերացման համար, այլ նաև «ամեն հրատարակված հարցի շուրջ ճիշտ գաղափարախոսական հյուսման ապահովման համար»։ Ստալինյան ժամանակաշրջանում պաշտոնական քարոզչության հարկադրանքից նահանջի համար դատապարտվում էր մահապատժով կամ ազատազրկմամբ։ Հետստալինյան ժամանակաշրջանում այդ պատժամիջոցները փոխարինվել են պատժիժ հոգեբուժությամբ, ազատազրկմամբ, աշխատանքի արգելքով և քաղաքացիության զրկմամբ։ Մասնավոր մի զրույցում այդ իրավիճակը լավ նկարագրել է գրող Իսաակ Բաբելը հետևյալ նախադասությամբ. «այսօր տղամարդը խոսում է միայն կնոջ հետ՝ գիշերը, մինչև գլուխը վերմակի տակ»։


== Քարոզչության տեսություն ==


== Տես նաև ==
Բանդերականներ
Ռուսական քարոզչություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Soviet World War II Propaganda Posters
Soviet and Russian Propaganda Posters Archived 2012-03-14 at the Wayback Machine.
A digital presentation of several issues of the propaganda journal USSR in Construction by the University of Saskatchewan.


== Լրացուցիչ գրականություն ==
Ellul, Jacques. Propaganda: The Formation of Men's Attitudes. Trans. Konrad Kellen & Jean Lerner. New York: Knopf, 1965. New York: Random House/ Vintage 1973
Լը Բրետոն

Լը Բրետոն (ֆր.՝ Le Brethon), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Ալյեի գավառի Մոնլյուսոն շրջանում։ Մտնում է Էրիսոն կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03041։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 337 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 194 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 132-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 62-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,0 %)։ 132 աշխատունակ բնակիչներից 117-ը աշխատում էին (60 տղամարդ և 57 կին), անաշխատանք էին 15-ը (6 տղամարդ և 9 կին)։ 62 անգործունակ մարդկանցից 14-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 20-ը թոշակառու, 28-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Պյեր եկեղեցի (XIII դար)
Լա Բուտեյ ժամատուն (XI—XII դարեր)
Սալու լճակ
Մենհիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լը Բրետոն» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-30-ին։ Վերցված է 2012-7-26 
«Լը Բրետոն» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Էլվին Էլիոթ Ռոթ

Էլվին Էլիոթ Ռոթ (անգլ.՝ Alvin Elliot Roth, դեկտեմբերի 18, 1951(1951-12-18) կամ դեկտեմբերի 19, 1951(1951-12-19), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի տնտեսագետ, Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր։ Մեծ ներդրում է ունեցել խաղերի տեսության, շուկայական համակարգերի թեորիայի, փորձարարական տնտեսության մեջ։ 2012 թվականին Լլոյդ Շեպլիի հետ արժանացավ Նոբելյան մրցանակի«Շուկայական համակարգերի թեորիայի և տեսության կայուն բաշխման» համար։


== Կենսագրություն ==
Էլվին Էլիոթ Ռոթը ծնվել է Նյու Յորքում, հույների ընտանիքում. նրա ծնողները ուսուցիչներ էին։ Սովորել է Քվինսի Մարտին Վան Բյուրենի անվան միջնակարգ դպրոցում, բայց 15 տարեկանում թողեց այն։ Ընդունվեց Կոլումբիական համալսարանի ճարտարագիտական բաժնում։ 1971 թվականին, երբ ավարտեց համալսարանը, սովորեց նաև մագիստրատուրա և ասպիրանտուրա բաժիններում՝ Սթենֆորդի համալսարանում (1974 թվական)։ 
1986 թվականից 1995 թվականներին դասավանդել է Երուսաղեմի հունական համալսարանում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կազալմորանո

Կազալմորանո (իտալերեն՝ Casalmorano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1653 մարդ, խտությունը կազմում է 138 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 12 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 26020, հեռախոսային կոդ - 0374։
Միլանի Սուրբ Ամբրոսիոսը հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերդինի շրջան

Չերդինի շրջան (ռուս.՝ Чердынский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չերդին։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 20872 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 31671 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մագդալենա Տուլ

Մագդալենա Եվա Տուլ (լեհ.՝ Magdalena Ewa Tul, ապրիլի 29, 1980(1980-04-29), Գդանսկ, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ երգչուհի։ 2011 թվականին ներկայացրել է Լեհաստանը Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթում Jestem երգով և չի անցել եզրափակիչ փուլ` զբաղեցնելով կիսաեզրափակչի վերջին հորիզոնականը։
2012 թվականին Մագդալենան մասնակցեց Շվեյցարիայի Եվրատեսիլի 2013-ի ազգային ընտրությանը, սակայն չհասավ հաջողության։


== Ծանոթագրություններ ==
Արչիբալդ Ջոզեֆ Քրոնին

Արչիբալդ Ջոզեֆ Քրոնին (անգլ.՝ Archibald Joseph Cronin, հուլիսի 19, 1896(1896-07-19)[…], Կարդրոս - հունվարի 6, 1981(1981-01-06)[…], Մոնտյո, Շվեյցարիա), շոտլանդացի գրող և բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
1931 թվականին հրատարակել է «Բրոուդիի ամրոցը» վեպը, որի հիման վրա ստեղծված դրաման 1963 թվականին բեմադրվել է Երևանում։ «Աստղերը նայում են ներքև» (1935) սոցիալական վեպի կենտրոնում ժողովրդից դուրս եկած հերոսի կերպարն է։ «Միջնաբերդ» (1937) վեպում բացահայտված է գիտության և հարստանալու կապիտալիստական տենչի հակասությունը։ 1939-1945 թվականներին Կրոնինն ապրել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում։ «Երկնքի բանալիները» (1941) վեպը ցույց է տալիս գրողի ուտոպիական-կրոնական տրամադրությունները։ Քրոնինի «Յուպիտերը ծիծաղում է» (1940) պիեսում բուրժուական եսամոլությանը հակադրված են վերացական հումանիստական իդեալներ։ Գրել է նաև «Խաչակրի արձանը» (1956), «Հյուսիսային լույսը « (1958) և այլ վեպեր։


== Գրականություն ==
Dale Salwak: A. J. Cronin. Boston: Twayne 1985. (Twayne's English authors series; 398) ISBN 0-8057-6884-X
Dale Salwak: A. J. Cronin. A reference guide. Boston, Mass.: Hall 1983. ISBN 0-8161-8595-6
Alan Davies: A. J. Cronin : the man who created Dr Finlay, Richmond : Alma Books, 2011, ISBN 978-1-8468-8112-1


== Ծանոթագրություններ ==
Արշակ Ղամբարյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արջ (այլ կիրառումներ)Արշակ Սեդրակի Ղամբարյան, ավելի հայտնի էր Արջ մականունով (1958 թ. հոկտեմբերի 6, Երևան, Հայկական ԽՍՀ–1994 թ. ապրիլի 21, Կարմիրավան, Մարտակերտի շրջան, ԼՂՀ), հայ ազատամարտիկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1958 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Երևանում Ապարանի շրջանի Ափնա գյուղից մայրաքաղաք տեղափոխված մշեցի Սեդրակ և Լենա Ղամբարյանների ընտանիքում։ Նրանց ավագ որդին էր։ Ավարտել է Երևանի թիվ 31 դպրոցը։ Դեռ դպրոցական տարիներին սկսել է հետաքրքրվել ըմբշամարտով և բռնցքամարտով։ 18 տարեկանը լրանալուց հետո զորակոչվել է խորհրդային բանակ։ Խորհրդային տարիներին եղել է պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկ։
1989 թվականին ՊԱԿ-ի քննիչները Արշակ Ղամբարյանին բանտ են նստեցրել՝ Գորիս, ապա Նուբարաշեն։ Ազատվելուց ի վեր Մովսես Գորգիսյանի, իր կրտսեր եղբոր՝ Ղազարի հետ մարտընչեց Երասխավանում, հետո էլ մեկնեց Արցախ։

Արցախյան պայքարի առաջին օրերից Արշակ Ղամբարյանը կամավորական անդամագրվեց Երևանի «Մուշ», ապա «Մահապարտներ» գրոհայինների ջոկատում։ Ադրբեջանցիների դեմ Արշակ Ղամբարյանը կռվել է ինչպես Արցախում, այդպես էլ Իջևանի, Շամշադինի, Նոյեմբերյանի, Սիսիանի, Գորիսի շրջաններում։ Արցախում մասնակցել է Շահումյանի, Մարտունու, Բերձորի, Շուշիի, Վարանդայի, Մարտակերտի ինքնապաշտպանական և ազատագրական ճակատային մարտերին։
1994 թվականի ապրիլի 21- ին Մարտակերտի շրջանում ծավալված թեժ բախումներից մեկի ժամանակ Շենգավիթի գրոհային ջոկատի 38 ազատամարտիկներ դիրքավորվել են Կարմիրավանի մատույցներում։ Հակառակորդը լուսաբացին նախահարձակ է եղել։ Զգալով շրջապատման վտանգը՝ Արշակ Ղամբարյանը և 13 ազատամարտիկներ կրակը վերցրել են իրենց վրա և ապահովել մյուսների նահանջը։ Շրջապատման մեջ Արշակը ձեռնամարտի է բռնվել հակառակորդի զինվորների հետ, սպանել նրանցից մեկին ու զոհվել։ Արշակ Ղամբարյանի և իր հետ զոհված շենգավիթցի ֆիդայիների դիակները փոխանակել են կենդանի ադրբեջանցի ռազմագերիների հետ։


== Պարգևներ ==
ՀՀ նախագահի և ԼՂՀ նախագահի հրամանագրով Արշակ Ղամբարյանը ետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ առաջին աստիճան» շքանշաններով։


== Հիշատակ ==
Արշակ Ղամբարյանին է նվիրված Աղասի Իսպիրյանի կատարմամբ «Արշակ Ղամբարյանի հիշատակին» երգը։
2018 թվականին Երևանի Շենգավիթ համայնքում տեղադրվել է Արշակ Ղամբարյանի կիսանդրին, քանդակագործ՝ Հայկ Թոքմաջյան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արշակ Ղամբարյան․ Կենսագրություն Archived 2021-10-25 at the Wayback Machine.
Չիշմի (այլ կիրառումներ)

Չիշմի, կարող է վերաբերել՝

Չիշմի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Չիշմի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չիշմինսկի շրջանի կազմում։
Օխանսկի շրջան (Պերմի երկրամաս)

Օխանսկի շրջան (ռուս.՝ Оханский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օխանսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1516 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 16977 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,2 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Միչուրինսկի (Վոլգոդոնսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միչուրինսկի (այլ կիրառումներ)Միչուրինսկի (ռուս.՝ Мичуринский), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վոլգոդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Պոբեդենսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ակշայ Կումար

Ակշայ Կումար (հինդի` अक्षय कुमार, իրական անունը` Ռաջիվ Հարի Օմ Բհատիա, ծնվ. 1967 թ. սեպտեմբերի 9, Ամրիթսար, Հնդկաստան), հնդիկ դերասան և պրոդյուսեր։ Filmfare Awards-ի մրցանակակիր, պարգևատրվել է կառավարական Պադմա Շրի պարգևով։ Արժանացել է նաև այլ մրցանակների։


== Կենսագրություն ==
Ակշայ Կումարը ծնվել է միջին դասի փենջաբյան ընտանիքում։ Ուսումն ստացել է Don Bosco School դպրոցում, իսկ այնուհետև Khalsa College քոլեջում, որտեղ հետաքրքրվել է սպորտով։ Որոշ ժամանակ նա մարտարվեստներ է դասավանդել Մումբայում։ Նրա ուսանողներից մեկը լուսանկարիչ էր և խորհուրդ է տվել նրան՝ հանդես գալ որպես մոդել։ Մասնակցելով գովազդային լուսանկարահանումների, Ակշայ Կումարը իր լուսանկարները ուղարկել է տարբեր պրոդյուսերական գրասենյակներ։
Իր դերասանական կարիերան նա սկսել է 1991 թվականին նկարահանված «Երդում» ֆիլմով։ Սակայն նրա առաջին հիթային ֆիլմը 1992 թվականին նկարահանված «Անհաջող առևանգում» կինոնկարն էր։ 1994 թվականին Ակշայ Կումարն ամրապնդեց իր հաջողությունը, հանդես գալով «Մի փորձիր ինձանից լավ խաղալ» և «Շնագայլը» («Խաղազինվորը») ֆիլմերում։ Նույն թվականին Յաշ Չոպրան նրա հետ պայմանագիր է ստորագրել «Սիրո հետ չեն կատակում» ռոմանտիկ ֆիլմի համար, որն հանդիսատեսի շրջանում ունեցավ հաջողություն։ 1995 թվականին Ակշայ Կումարը նկարահանվել է «Լավագույն խաղացողը» կինոնկարում, որը կրկին դարձավ հիթ, իսկ մեկ տարի անց՝ «Խաղացողների արքան» կինոնկարում, որը տարվա ամենաշահութաբեր ֆիլմերից էր։ 1997 թվականին «Խելագար սիրտը» ֆիլմում կատարած դերի համար Ակշայ Կումարը ներկայացվել է Filmfare Award-ի՝ տղամարդու երկրորդ պլանի լավագույն դերի համար։ 1999 թվականին նկարահանված նրա ֆիլմերից են «Կրիմինալ սիրավեպ» և «Գազանը» կինոնկարները։ 2000 թվականին նկարահանված «Սրտի տրոփյուն» ֆիլմում նա ցուցադրեց նաև իր ունակությունները կատակերգական դերում։
2001 թվականին Ակշայ Կումարը շահեց իր առաջին Filmfare Award մրցանակը՝ լավագույն բացասական դերի համար՝ նկարահանվելով «Դավադիր անծանոթը» ֆիլմում։ «Վայ շորթողները» (2000 թ.) ֆիլմի հաջողությունից հետո Ակշայ Կումարը նկարահանվել է կատակերգական մի քանի ֆիլմերի գլխավոր դերերում։ Այդպիսի ֆիլմերից են «Սերը գին չունի» (2002 թ.), «Ամուսնացիր ինձ հետ» (2004 թ.) և «Սիրո համեմունքները» (2005 թ.) կինոնկարները։ Վերջին ֆիլմի համար նա ստացել է իր երկրորդ Filmfare Award մրցանակը՝ լավագույն կատակերգական դերի համար։
Բացի մարտաֆիլմերից, կատակերգական և ռոմանտիկ դերերից, Ակշայ Կումարը խաղացել է նաև դրամատիկական դերերում։ Այդպիսի ֆիլմերից են «Սիրո կապանքները» (2001 թ.), «Վտանգավոր խաղ» (2002 թ.), «Անհավատարիմը» (2005 թ.) և այլն։ Նրա 2007 թվականի աշխատանքներից մի քանիսը՝ «Բարև Լոնդոն», «Ողջույն փոքրիկ», «Լաբիրինթոս» և «Բարի գալուստ» կինոնկարները դարձել են հիթեր։ Նույն բախտին է արժանացել նաև 2008 թվականին նկարված «Սինգհ արքան» կինոնկարը։
Կինոարդյունաբերությանը զուգահեռ, Ակշայ Կումարը հաջողություն է վայելում նաև հեռուստատեսությունում։ 2008 թվականին նա վարում էր «Վախի գործոն» հեռուստաշոուի հնդկական տարբերակը։ Ակշայ Կումարն ունի իր սեփական Hari Om Productions կինոարդյունաբերական կազմակերպությունը։


== Անձնական կյանքը ==
2001 թվականին Ակշայ Կումարն ամուսնացել է հայտնի դերասան Ռաջեշ Կհաննայի և դերասանուհի Դիմփլ Կապադիայի դստեր՝ դերասանուհի Թվինկլ Կհաննայի հետ։ Նրանք ունեն երկու երեխա՝ մեկ որդի և մեկ դուստր։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սքուիդվարդ

Սքուիդվարդ Տենտակլես (անգլ.՝ Squidward Tentacles), մուլտհերոս «Սպունգ Բոբ Քառակուսի Տաբատ» մուլտֆիլմից։ Կերպարը ստեղծել է Ռոջեր Բոմպասը` ութոտնուկ ծովային կենդանու նմանությամբ։ Սքուիդվարդ ծովային ութոտնուկը ապրում է իր պալատում` միայնակ, Սփանչ Բոբի և Պատրիկ Սթարի հարևանությամբ։ Ըստ բնույթի այս կերպարը եսասեր է, կռվարար և արհամարհում է իր հարևանությամբ ապրողներին։ Չնայած որ ոչ մի գաղափար չունի վիրաբուժությունից, այն ու ամենայնիվ երազում է դառնալ վիրաբույժ։ Սքուիդվարը աշխատում է Միսթր Կրաբսի ռեստորանում, որպես գանձապահ։ Սքուիդվարդը խաղաղություն է սիրում, բայց նրա ցանկությունը մնում են չբավարարված։ Նա կարծում է, որ տաղանդավոր է և արժանի է ավելի բարձր սոցիալական կարգավիճակի։


== Միջազգային ճանաչում ==
Չնայած խիստ բացասական կերպարին, Սքուիդվարդը չի արժանացել քննադատանքների և լավ ընդունվել բոլորի կողմից։ Սքուիդվարդի պատվին ստեղծվել են համակարգչային վիդեոխաղեր, լիամետրաժ ֆիլմեր։ Իսկ Սքուիդվարդի կերպարը օգտագործվել է, որպես հագուստների զարդարաք, իսկ կերպարի հիման վրա ստեղծվել են արձանիկներ և փափուկ խաղալիքներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոուի համախտանիշ

Լոուի համախտանիշ (անգլ.՝ Lowe syndrome), հազվադեպ հանդիպող X քրոմոսոմի հետ կապված հիվանդություն, որը դասվում է ցիլոպատիաների խմբին։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ նկարագրվել է 1952 թվականին՝ Ու․ Լոուի, Մ․ Թերիի և Է․ Լաշլանի կողմից։ Համաշխարհային գրականության մեջ հիվանդությունը հայտնի է նաև, որպես ակնա-երիկամա-ուղեղային համախտանիշ, երբեմն նաև Lowe-Terry-McLachlan համախտանիշ։


== Կլինիկական ախտանշաններ ==
Տիպիկ դեպքերում այն ուղեկցվում է վաղ տարիքում ոսպնյակի մթագնությամբ, գլաուկոմայով, հիպոտոնիայով, հիպերֆլեկսիայով, մտավոր ուշ զարգացմամբ և տարբեր երիկամային խանգարումներով, ներառյալ բիկարբոնատների վերաբաշխումը, երիկամային տուբուլյար ացիդոզը, Ֆանկոնիի համաշխտանիշը և քրոնիկ երիկամային անբավարարությունը։ Երբեմն դիտվում է նաև կմախքային անոմալիաներ, ներառյալ օստեոարտրիտը, կիֆոզը, սկոլիոզը, բազմապատիկ արթրոպաթիան։


== Մոլեկուլյար-գենետիկային մեխանիզմ ==
Լոուի համախտանիշի պատճառը ֆոսֆատիդիլինոզիտոլ-4,5-բիֆոսֆատ-5-ֆոսֆատազ ֆերմենտների անբավարարությունն է, որը OCRL գենում առաջացնում է նոնսենս- կամ ստոպ-մուտացիա։ Գենը տեղակայված է Х քրոմոսոմի երկար պոչին (Хq25-q26)։ Այդ իսկ պատճառով հիվանդությունը արտահայտվում է միայն տղամարդկանց մոտ, իսկ կանայք միայն համարվում են դրա կրողը։ Հանդիպում է նորածինների 1:500000 հարաբերականությամբ։ Վերջին հետազատությունները ցույց են տվել, որ Լոուի համախտանիշով հիվանդի բջիջը ունի դեֆեկտներ առաջային թարթիչների վրա։ Այդ դեֆեկտը պայմանավորված են ֆոսֆատիդիլինոզիտոլ-4,5-բիֆոսֆատ-5 ֆերմենտների անբավարարությամբ, որոնք համարվում են կրիտիկական մետաբոլիթ, դրանք համարվում են վեզիկուլյար թարթիչների փոխադրիչ։


== Բուժում ==
Ժամանակին նշանակում են դիետա՝ սահմանափակելով կերակրի աղը և գալակտոզը, Ֆանկոնի համախտանիշի և ռախիտի թերապիա, դրանք թեթևացնում են հիվանդի վիճակը։ Ինչպես նաև անհրաժեշտ է մետաբոլիկ ացիդոզի բուժում։


== Գրականություն ==
Ե․ Վ․ Տուշ Ռախիտ և ռախիտանման հիվանդություններ. — Նիժնի Նովգորոդ, 2007. — С. 74-75.Ա․ Յ․ Ասանով Գենետիկայի հիմունքներ և երեխաների զարգացման ժառանգական խանգարումներ. — Մոսկվա, 2003. — С. 147-157.


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Լոուի համախտանիշի ասոցացիայի պաշտոնական կայք
Լոուի համախտանիշը Մեծ Բրիտանիայում Archived 2008-09-17 at the Wayback Machine.
Գերհոսունություն

Գերհոսունություն, հեղուկ հելիումի՝ 2,19°K֊hg ցածր ջերմաստիճանում առանց դիմադրության հոսելու հատկությունը։ Հեղուկ հելիումը 2,19°K ջերմաստիճանում (X կետ) երկրորդ սեռի ֆազային անցում է ունենում։ λ կետից ցած հեղուկ հելիումը (Не II) դառնում է գերհոսուն։ Այդ երևույթը բացահայտել է Պյոտր Կապիցան (1938)։
Գերհոսունության հիմնական հատկանիշը բացարձակ զրոյին մոտ ջերմաստիճանում հեղուկ հելիումի մածուցիկության բացակայությունն է, երբ այն հոսում է նեղ մազանոթով։ Դա էապես քվանտային էֆեկտ է և չի կարելի բացատրել, ելնելով դասական ֆիզիկայի պատկերացումներից (ըստ դասական ֆիզիկայի, ցանկացած հեղուկ պետք Է ունենա վերջավոր մածուցիկություն)։

Երևույթի որակական բացատրությունը տվել է Լև Լանդաուն (1941 թվականին)։


== Երևույթի բացատրությունը ==
Քվանտային հեղուկի՝ հելիումի ցանկացած թույլ գրգռված վիճակ կարելի է ներկայացնել որպես իրար հետ համարյա չփոխազդող «քվազիմասնիկների» համակարգ։ Քվազիմասնիկները բնութագրվում են որոշակի էներգիայով և շարժման քանակով, որոնց կապը (էներգետիկ սպեկտր) He II-ի համար, համաձայն Լև Լանդաուի, ունի նկարում տրված տեսքը։ Երևում է, որ փոքր շարժման քանակներին համապատասխանում են երկայնական տատանումներ, որոնց տարրական գրգռումները (քվազիմասնիկները) ձայնային քվանտներ՝ ֆոնոններ են։ Եթե մազանոթով հոսող հելիումը ենթարկվում է շփման, ապա նրա կինետիկ էներգիայի մի մասը փոխակերպվում է ջերմայինի։ Հելիումի տաքացումով է պայմանավորված նրա ատոմների անցումը գրգռված վիճակի (քվազիմասնիկների, ֆոնոնի ծնունդ)։ Նկարում պատկերված էներգետիկ սպեկտրի դեպքում փոքր արագությամբ շարժվող հեղուկ հելիումում, էներգետիկ տեսանկյունից, քվազիմասնիկի ծնունդն անհնար Է, հետևաբար հեղուկը շարժվում է առանց էներգիայի կորստի, այսինքն՝ առանց շփման։


== Գրականություն ==
Халатников И․ М․, Введение в теорию сверхтекучести, М ․, 1965;
Кресин В․ 3․, Сверхпроводимость и сверхтекучесть, М․, 1968․
Խերսոնես (ավան, Վոլոդարսկի շրջան)

Խերսոնես (ուկրաիներեն՝ Херсонес), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Խերսոնես ավանում բնակվում էր 81 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ախոռ (այլ կիրառումներ)

Ախոռ, կարող է վերաբերել՝

Ախոռ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում
Ախոռ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում
Ախոռ - գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Սյուրմենի գավառում
Աբու Դաբիի Լուվր

Աբու Դաբիի Լուվր, գեղարվեստական թանգարան Աբու Դաբիում, որի բացումը ծրագրված է 2017 թվականին։
Աբու Դաբիի Լուվրի հավաքածուի մեջ կմտնեն տարբեր դարաշրջանների և քաղաքակրթությունների ցուցանմուշներ, այդ թվում՝ Պիկասոյի, Պոլ Գոգենի, Էդուարդ Մանեի, Ռենե Մագրիտի, Ջովանի Բելինիի նկարները։


== Տեղակայվածություն ==
Թանգարանի շինությունը տեղակայված է Սաադիյատ կղզու վրա։ Կղզում են տեղակայվելու նաև Սողոմոն Գուգենհայմի թանգարանի մասնաճյուղը և Շեյխ Զաիդի ազգային պատմական թանգարանը։


== Հավաքածու ==
Թանգարանը ցույց կտա Լուվրի, Ժորժ Պոմպիդուի կենտրոնի, Վերսալի ցուցանմուշներից։ 2014 թվականին հայտարարվել էր, որ Աբու Դաբիի Լուվրը ֆրանսիական թանգարաններից վարձում է Լեոնարդո դա Վինչիի «Չքնաղ Ֆերոնիերային», Անրի Մատիսի աշխատանքները, Վան Գոգի ինքնանկարը, Ժակ Լուի Դավիդի «Նաոպելոնը Սեն Բերնար անցումում» կտավը, Կլոդ Մոնեի «Սեն Լազար կայարանը» աշխատանքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աբու Դաբիի Լուվրի պաշտոնական կայք
Հոդված The New York Times-ում
ՎորդՊրես

ՎորդՊրես (անգլ.՝ WordPress), այսօրվա դրությամբ բլոգեր ստեղծելու ամենահայտնի համակարգն է։
Բաց կոդով ծրագիր է, գրված է PHP լեզվով, որպես տվյալների բազա օգտագործում է MySQL-ը։


== Անվտանգության ապահովում ==
Թույլատվության իրավունքների տարանջատում


== Բացատրություն/Պարզ նկարագիր ==
ՎորդՊրեսը ստեղծվել է կայքը wp պլատֆորմայով ղեկավարելու համար։ ՎորդՊրեսը ունի բազմաթիվ հնարավորություններ՝ themes (կայքի դիզայնը), plugins (հավելվածներ) և այլն։ ՎորդՊրես համակարգով նաև կարելի է ստանալ մինի-սոցիալական կայք, BuddyPress և bbPress հավելվածներով (plugin)։
ՎորդՊրեսը նաև կարելի է փոփոխել և դասավորել ըստ ցանկության, այսինքն այն բաց կոդ է (Open Source)։


== Ֆունկցիաներ ==
«մարդուն հասկանալի» URL
WYSIWYG խմբագրիչ
Permalinks-նոր հնարավորություն փոփոխելու նյութի հասցեն (հասանելի է ՎորդՊրեսի 3,2-ից բարձր տարբերակներում)։ Օր.՝ http://mysite/%post_id%-%postname%-%category%.html(չաշխատող հղում) և այլն։


== Առանձնահատկություններ ==
ինտերֆեյսի տեղայնացում
բազմալեզու բովանդակություն


== Հնարավորություններ ==
կառավարում ոճերով և նմուշներով (templates)
կառավարում գովազդով
RSS-ի էքսպորտ
ՀՏՀ
հարցումներ
քվեարկություն
որոնում
բլոգեր
ներքին ֆոտոսրահ
օգտագործողների կառավարում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՎորդՊրես
ՎորդՊրեսին նվիրված հայերեն ուսումնական նյութեր(hy-it.org) Archived 2013-07-25 at the Wayback Machine.
Ռոգովիչի (այլ կիրառումներ)

Ռոգովիչի, կարող է վերաբերել՝

Ռոգովիչի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում
Ռոգովիչի - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում
Ալյոշա (հուշարձան, Պլովդիվ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալյոշա (այլ կիրառումներ)«Ալյոշա» բուլղար․՝ Альоша) հուշարձան Բուլղարիայի Պլովդիվ քաղաքի Բունարջիկ բլրի վրա՝ ի հիշատակ խորհրդային զինվորի։


== Տվյալներ ==
Ալյոշա (Ալեքսեյ անվան փաղաքշական ձևը) 11 մետր բարձրությամբ խորհրդային զինվորի երկաթ-բետոնե հուշարձանը Բուլղարիայի Պլովդիվ քաղաքի Բուրանջիկ բլրի վրա։ Հուշարձանը կանգնած է 6 մետր բարձրությամբ գրանիտե պատվանդանի վրա։ Հուշարձանը կանգնեցվել է ի հիշատակ 1944 թվականին Կարմիր բանակի կողմից Բուլղարիայի ազատագրման ժամանակ զոհված խորհրդային զինվորների։ Հուշարձանը կառուցվել է 1954-1957 թթ.։
"Ալյոշան" նաև Կոնստանտին Վանշենկինի և Էդուարդ Կոլմանովսկու գրած երգի անունն է։ Մինչև 1989 թվականը երգը եղել է Պլովդիվի պաշտոնական հիմնը։
1989 և 1996 թվականներին Պլովդիվի իշխանությունները փորձել են հուշարձանը հանել։ 1989 թվականի որոշումից հետո նախաձեռնվեց հուշարձանի պահպանության արշավ. հուշարձանը գիշեր-ցերեկ հսկվեց, որպեսզի չապամոնտաժվի։
Հուշարձանը ստեղծվել է Ուկրաինական 3-րդ ռազմաճակատի զինվոր Ալյոշա Սկուրլատովի կերպարով, ով մահացել է 2013 թվականին, 91 տարեկան հասակում։


== Հեղինակներ ==
Քանդակագործ` Վ. Ռադոսլավով
Ճարտարապետ` Ն. Մարանգոզով


== Գրականություն ==
Павлова Т. Алёша // Коммунист. — 7 мая 2007
Тепляков С. Болгарский Алеша живет на Алтае // Известия. — 18 апреля 2007
Сыромятников А. Награда нашла ветерана - прототипа «Алеши» через 70 лет // КП. — 20 августа 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
250 Бобруйская Краснознаменная ордена Суворова II степени стрелковая дивизия Archived 2019-01-04 at the Wayback Machine.
Покров Д. История «Алёши»
Роберт Рождественский. Памятник солдату Алеше в Пловдиве Archived 2007-12-08 at the Wayback Machine.
Стоит над рекою Алеша
Валидираха пощенска марка «Альоша» (видео)(չաշխատող հղում) (բուլղ.)
Юбилейна пощенска марка «Альоша» в Пловдив(չաշխատող հղում)(բուլղ.)
1000 сказали «С днём рождения, Алёша» (բուլղ.)
«Памятник пусть стоит, а я еще погуляю!» Archived 2018-09-06 at the Wayback Machine.
Զիդովեր Ֆլիս

Զիդովեր Ֆլիս (գերմ. Sydower Fließ) — կոմունա Գերմանիայում, գտնվում է Բրանդենբուրգում։
Մտնում է Բարնիմ համայնքի կազմի մեջ։ Գտնվում է Բիզենտալ-Բարնիմի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 866 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 32,31 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 60 250։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 2 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Archived 2017-08-24 at the Wayback Machine.
Չերնոբրովկինո (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Չերնոբրովկինո (ուկրաիներեն՝ Чорнобривкине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չերնոբրովկինո գյուղում բնակվում էր 348 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չկալովի փողոց (Յալթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չկալովի փողոց (այլ կիրառումներ)Չկալովի փողոց (ռուս.՝ Улица Чкалова), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է խորհրդային օդաչու, Խորհրդային Միության հերոս (24․7․1936), բրիգադի հրամանատար Վալերի Չկալովի (1904-1938) պատվին։ Սկիզբ է առնում Ռաբոչայա և Ուդառնիկի փողոցների հանգույցից և ավարտվում Օռլինայա և Օսլովսկու փողոցների հանգույցում։ Երկարությունը 280 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Յալթա քաղաքի Չկալովի փողոցը սկսվում է Ռաբոչայա և Ուդառնիկի փողոցների հանգույցից և ավարտվում Օռլինայա և Օսլովսկու փողոցների հանգույցում։ Շատ կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 280 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 10 շինություն. ձախ կողմում (կենտ համարներ)՝ 7 շենք, աջ կողմում (զույգ համարներ)՝ 3։
Չկալովի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 298612։
Փողոցն անվանվել է խորհրդային օդաչու, Խորհրդային Միության հերոս (24․7․1936), բրիգադի հրամանատար Վալերի Չկալովի (1904-1938) պատվին։ 1936 թվականի հուլիսի 20–22-ին Վալերի Չկալովը օդաչուներ Գ․ Բայդուկովի և Ա․ Բելյակովի հետ անվայրէջք թռիչք է կատարել Մոսկվայից Կամչատկայի Պետրոպավլովսկ և ապա՝ Ուդ կղզի (9374 կմ՝ 56 ժամ 20 րոպեում), իսկ 1937 թվականի հունիսի 18–20-ին՝ նույն անձնակազմով Մոսկվայից Վանկուվեր (Վաշինգտոն նահանգ, ԱՄՆ) Հյուսիսային բևեռի վրայով (8504 կմ՝ 63 ժամ 16 րոպեում)։ Զոհվել է նոր կործանիչի փորձարկման ժամանակ։ Թաղված է Մոսկվայում, Կրեմլի պատի տակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Чкалова в Ялте
Подробная карта Улица Чкалова, город Ялта со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
Почтовый индекс улица Чкалова, г. Ялта
Միխայլովկա (գյուղ, Օլգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիխայլովկաՄիխայլովկա (ռուս.՝ Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Օլգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 176 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մոլիանո Վենետո

Մոլիանո Վենետո (իտալերեն՝ Mogliano Veneto), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 26 292 մարդ, խտությունը՝ 572 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31021, հեռախոսային կոդ՝ 041:
Օգոստոսի 15-ին կոմունայում հատկապես նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (262801-262900)

Աստերոիդների ցանկ (262701-262800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (262901-263000)
 Աստերոիդների ցանկ (262701-262800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (262901-263000)
Համաճարակային ուղեղաբորբ

Համաճարակային ուղեղաբորբ, էպիդեմիկ էնցեֆալիտ, լեթարգիկ ուղեղաբորբ, էկոնոմոյի համաճարակային ուղեղաբորբ, վարակիչ հիվանդություն, որը բնորոշվում է գլխուղեղի բորբոքային երևույթներով, քնկոտությամբ, տեսողության և շարժողության տարբեր խանգարումներով, իսկ հետագայում պարկինսոնյան. հիվանդության զարգացմամբ։
Առաջին անգամ նկարագրել է ավստրալիացի բժիշկ Էկոնոմոն, 1917 թվականին։ Բռնկումները հաճախ նկատվում են ձմռան-գարնան ամիսներին։ Վարակն օրգանիզմ է թափանցում քիթ-ըմպանով, այնուհետև անցնում կենտրոնական նյարդային համակարգ։ Գաղտնի շրջանը տևում է 4-15 օր։ Հիվանդությունն ընթանում է սուր, միջանկյալ և քրոնիկական շրջաններով։ Սուր շրջանում լինում են ջերմության բարձրացում, սրտխառնոց, փսխումներ, հազ, մկանացավեր, գլխացավեր, անհաղթահարելի քնկոտություն, երբեմն՝ անքնություն, վեգետատիվ խանգարումներ՝ մաշկի ճարպոտություն, թքահոսություն, ծարավի զգացում։ Տևում է 2-3 շաբաթ։ Միջանկյալ շրջանը բնորոշվում է նյարդահոգեկան խանգարումներով, գլխացավերով, գրգռվածությամբ և քնի խանգարումներով։ Քրոնիկական շրջանում զարգանում են պարկինսոնիզմի երևույթներ։ Համաճարակային ուղեղաբորբի ուժեղ բռնկումների ժամանակ մահացությունը կազմում է 20—30%։ Բացի վերոհիշյալ կլինիկական ձևերից հաճախ (հատկապես բռնկումների վերջում) հանդիպում են թույլ արտահայտված ձևեր։ Բուժումը սուր շրջանում կիրառվում են դեհիդրատացիոն թերապիա, անտիբիոտիկներ, վիտամիններ, իսկ քրոնիկական շրջանում (պարկինսոնիզմի բուժման նպատակով)՝ ատրոպինային պատրաստուկներ։ Կանխարգելումը լինում է հիվանդների մեկուսացում, օջախի ախտահանում, հիվանդների հետ շփվող անձանց բժշկական հսկողություն՝ 2-3 շաբաթ տևողությամբ։
Իոսիպովկա (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻոսիպովկաԻոսիպովկա (ուկրաիներեն՝ Йосипівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իոսիպովկա գյուղում բնակվում էր 152 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոբերտ Թեպման Մորիս

Ռոբերտ Թեպման Մորիսը (անգլ.՝ Robert Tappan Morris, նոյեմբերի 8, 1965(1965-11-08), Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի, դոցենտ։ Առավել հայտնի է որպես համակարգչային ցանցի որդի ստեղծող։ Նրա ստեղծած որդը 1988 թվականի նոյեմբերի 2-ին ԱՄՆ-ում խափանել է 6200 համակարգիչների աշխատանքը։ Մորիսի ստեղծած համակարգչային որդը կարողանում է կարդալ օգտատիրոջ անունը։ Փորձելով գտնել նրանց հաշիվների գաղտնաբառերը, նա օգտագործել է օգտատիրոջ անունը, կամ անունը հակառակ ուղղությամբ, ինչպես նաև 400 առավել տարածված բառերի ցուցակը։ Հարձակումը հանգեցրել է ARPANET ցանցի զանգվածային վարակման։ Դրանից հետո նախագծողների կողմից մշակվել է /etc/shadow համակարգը, ինչպես նաև յուրաքանչյուր սխալ գաղտնաբառից հետո միջանկյալ դադարների սխեման։
1989 թվականի հուլիսի 26-ին Մորիսը դարձել է «Համակարգչային մեքենայությունների և չարաշահումների մասին օրենքի» համաձայն առաջին մեղադրյալը։ 1990 թվականին նա դատապարտվել է երեք տարվա պայամանական ազատազրկման, որից 400 ժամը՝ հասարակական աշխատանքների կատարման, և տուգանվել է 10 050 դոլարով։ Դատապարտյալը կարող էր ազատվել պատժից լավ վարքի պայամանով, բայց դա կիրառվել է անչափահաս իրավախախտների և առաջին անգամ հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ։ Մորիսը վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել, սակայն պարտվել է։


== Կենսագրություն ==
1983 թվականին Ռոբերտ Մորիսը ավարտել է Նյուջերսի նահանգի Մորիսթաուն քաղաքում գտնվող Դելբարտոնի կաթոլիկ դպրոցը։ 1987 թվականին ավարտել է Հարվարդի համալսարանը։ 
Աշխատանքային գործունեության ընթացքում հանդես է եկել համակարգչային որդ ստեղծելու գաղափարով։ 1988 թվավականին Մորիսը եղել է Քորնելի համալսարանի ասպիրանտ։ Նույն թվականին թողարկվել է նրա ստեղծած համակարգչային վիրուսը։ 1989 թվականի հուլիսի 26-ին մեղադրվել է «Համակարգչային մեքենայությունների և չարաշահումների մասին» օրենքով։ Նա եղել է առաջին մարդը, որին մեղադրանք է առաջադրվել սույն օրենքին համապատասխան։
1995 թվականին Մորիսը Փոլ Գրեմի հետ միասին հիմնադրել է Viaweb Սթարթափ ընկերություններ, որոնք իրականացրել են առցանց խանութների համար ծրագրային ապահովում։ 1998 թվականին Viaweb 48 միլիոն դոլարով վաճառվել է Yahoo ընկերությանը։ Վաճառվելուց հետո ծրագրային ապահովումը վերանվանվել է «Yahoo! Store»։ 
1999 թվականին Հարվարդի համալսարանում ստացել է կիրառական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում նշանակվել է որպես դասախոս։ 2006 թվականին ստացել է մշտական դասավանդման պայմանագիր և դարձել է Meraki ընկերության տեխնիկական խոհրդականը։
2005 թվականին Ռոբերտ Մորիսը Փոլ Գրեմի, Թրևոր Բլեքվելի և Ջեսիկա Լիվինգստոնի հետ միասին դարձել է Y Combinator համահիմնադիր։ 2008 թվականին Փոլ Գրեմի հետ միասին մշակել է Arc և Lisp ծրագրավորման լեզուները։
2010 թվականին ստացել է Մարկ Վեյզերի անվան մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռոբերտ Մորիսի պաշտոնական կայքը
Աստերոիդների ցանկ (126401-126500)

Աստերոիդների ցանկ (126301-126400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (126501-126600)
 Աստերոիդների ցանկ (126301-126400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (126501-126600)
Շոնի (Էնայի գավառ)

Շոնի (ֆր.՝ Chauny), համայնք Ֆրանսիայի հյուսիսում, տարածաշրջան՝ Օ-դե-Ֆրանս, գավառ՝ Էնա, շրջան՝ Լան, համանուն կանտոն։ Լանա քաղաքից գտնվում է 33 կմ արևմուտք և Սեն Կանտենից 29 կմ հարավ։ Համայնքի տարածքով զուգահեռաբար հոսում է Սեն-Կանտան ջրանցքը և Ուազա գետը։ Բնակչությունը (2014)՝ 11 897 մարդ։


== Պատմություն ==
Ուազայի աջ ափի ամրոցի տեղն այժմյան Շոնի շենքն է, որը 5-րդ դարում կառուցվել է պաշտպանվելու համար բարբարոսների և հոների հարձակումից։ Սա ամենաարևելյան ամրոցն է Վերմանդուա մարզում, որը նախատեսված է զինվորագրված պաշտպանների կողմից գերմանական հարձակումներից պաշտպանվելու համար։ Հին միջնաբերդը ավերվել է 1430 թվականին, և նրա փրկված մասն օգտագործվում է ամրոցի պատերը ամրացնելու համար։ 1471 թվականին, Հարյուրամյա պատերազմ ժամանակ, քաղաքը գրավվեց անգլիացիների կողմից և մնաց նրանց տիրապետության տակ 25 տարի շարունակ։
Արդյունաբերության հեղափոխության ժամանակաշրջանում՝ 18-19-րդ դարերում, Շոնիում հայտնվեցին շատ արդյունաբերական ձեռնարկություններ, որոնք, ինչպես և քաղաքի փոստը, ոչնչացվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում։


== Տեսարժան վայրեր ==
Վարչության շենք
Նոտր-Դամ եկեղեցի
Սուրբ Մարտեն եկեղեցի 16-17-րդ դարեր գոթական ոճ
Արդարադատության պալատ
Արդյունաբերական տաճար 20-րդ դարի 20-ական թվականներ


== Էկոնոմիկա ==
Բնակչության զբաղվածությանը կառուցվածքը՝

գյուղատնտեսություն՝ 0,1 %
արդյունաբերություն՝ 17,9 %
շինարարություն՝ 4,4 %
առևտուր, տրանսպորտ և ծառայություն ոլորտ՝ 32,2 %
պետական և մունիցիպալ ծառայություն— 45,4 %Գործազրկության մակարդակ (2014)՝ 24,1 % (Ֆրանսիան ամբողջությամբ՝ 13,5 %, Էնայի դեպարտամենտ՝ 17,8 %)։ Տարեկան միջին եկամուտը 1 մարդու հաշվով, 16 357 եվրո(2013), (Ֆրանսիան ամբողջությամբ՝ 20 185, Էնայի դեպարտամենտ՝ 18 300)։


== Վարչություն ==
1989 թվականին Շոնիի վարչության փոստով զբաղվում էր Արմատական կուսակցության անդամ Մարսել Լալոնդը (Marcel Lalonde)։ Մունիցիպալ ընտրությունները 2014 թվականին գլխավորած աջ բլոկը հաղթել է 2-րդ տուրը, ստանալով 55,84 % ձայն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի գրաֆիկ


== Քույր քաղաքներ ==
 Բելգիա Անդեն
 Գերմանիա Բերղայմ


== Հայտնի բնիկներ ==
Կոնստանցիյա Մայեր (1775—1821)՝ ֆրանսիացի նկարիչ
Ռեմի-Ֆյուրսի Դեսկարսեն (1747—1793)՝ ֆրանսիացի նկարիչ


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
2014 թվականի մունիցիպալ ընտրությունների արդյունքները