armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Debug (հրաման)

debug —ը համարվում է կարգավիճակի ծրագիր, որն օգտագործվում է գործադիր ֆայլերը ստուգելու և կարգաբերելու համար։ Օգտագործվում է DOS օպերացիոն համակարգի միջոցով։ Օպերացիոն համակարգերի ավելի ուշ տարբերակների համար այն աշխատում է DOS emulator- ի միջոցով և ունի սահմանափակ հնարավորություններ։ Այն հաճախ անվանում են Նաև ծրագրի կարգաբերման գործընթաց։


== Անվանում ==
Այս ծրագիրը բարձակային ծրագիր է և նախատեսված է ֆայլերի կոդ ստեղծելու կամ փոփոխելու համար։ Ծրագրի օգնությամբ հնարավոր է ստեղծել պարզ DOS ծրագրեր և հետևել դրանց աշխատանքներին։ Այս կարգաբերիչը գտնվում է assembler համակարգի ամենացածր մակարդակում։ Այս ամենով հանդերձ այն ունի մի քանի լավ հատկություններ, ինչպիսիք են` դիտելը, հիշողությունը փոխելը և գրանցման կարգավիճակ ստանալը։


=== Debugger- ի գործարկում ===
Ծրագիրը կանչվում է հետևյալ հրամանային տողի միջոցով.

DEBUG

DEBUG [[սկավառակ:][ճանապարհ]ֆայլի_անուն[պարամետրեր]]

DEBUG C:\мойпуть\My.com


=== Աշխատանք ֆայլերի հետ ===


=== Գրանցված արժեքների արտածում և փոփոխում ===


=== Հիշողության տիրույթ ===


=== Կոմպիլյացիա ===


== Տես նաև ==
assembler
DOS
MS-DOS
Баг


== Ծանոթագրություններ ==
Սահմանին

«Սահմանին», հայկական մարտաֆիլմ, որի շնորհանդեսը տեղի է ունեցել 2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Հայաստանում։ Ֆիլմում հնչում են երկու լեզուներ՝ հայերեն և ադրբեջաներեն։
Ֆիլմը պատմում է հայ-ադրբեջանական սահմանին տեղի ունեցող իրադարձությունների մասին, և թե ինչպես է Հայաստանը հակահարված տալիս թշնամուն։ Ֆիլմի հիմքում ընկած են նաև իրական դեպքեր։ Ֆիլմում մանրամասն ներկայացված է նաև հայ զինվորի վարքականոնը և կեցվածքը, ինչպես նաև նրա առօրյայի մասին որոշ առանձնահատկություններ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը ներկայացնում է հայ զինվորի առօրյան։ Ֆիլմի հերոսները հայ դերասաններ են, որոնց մի մասը մարմնավորում են հայի, իսկ մի մասն էլ ադրբեջանցու կերպար։ Իրադարձությունները կատարվում են սահմանամերձ գոտում՝ հայ-ադրբեջանական սահմանի մոտ։ Հայ զինվորները և սպաները հսկում են հայոց սահմանը և հնարավորության դեպքում նաև հակահարված տալիս։
Թշնամու հարձակումները ճնշելու համար Հայաստանում կազմակերպվում են հակադիվերսիոն խմբեր, որի մեջ մտնում է նաև գեներալի որդին, որը սեփական նախաձեռնությամբ տեղափոխվում է ծառայելու առաջին գծում։ Ադրբեջանցի զորավար Հասանի ուղարկած դիվերսիան գերի է վերցնում գնդապետի որդուն, որի անունը Ֆելիքս է։
Իրադարձություններում գրանցվում են արմատական փոփոխություններ։ Հայկական զինվորների առջև դրվում է մի նոր պարտավորություն՝ փրկել գերության մեջ գտնվող գեներալի որդուն։
Հասանը իմանում է, որ իր դիզվիզիան գերության է վերցրել գեներալի որդուն և ծայրահեղ պայմաններ է առաջադրում հայերի առաջ։ Գեներալը փորձում է ամեն կերպ ազատել իր որդուն և անառիկ պահել հայոց սահմանները։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Փարաջանով

Գեորգի Գեորգիի Փարաջանով (օգոստոսի 9, 1963, Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ), հայազգի ռուս դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ, բեմադրիչ։ Սերգեյ Փարաջանովի զարմիկը։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Փարաջանովը ծնվել է 1963 թվականի օգոստոսի 9-ին Թիֆլիսում։
1983 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի թատերական ինստիտուտը, զուգահեռ գրականություն ուսումնասիրել Ա․ Պուշկինի անվան ինստիտուտում (Նոդար Դումբաձեի արվեստանոց)։ Թբիլիսիի Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում բեմադրել է 6 ներկայացում։ 1988-1990 թվականներին աշխատել է «Սովրեմեննիկ» թատրոնում որպես դերասան։
1994 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտը (ՎԳԻԿ)՝ Վլադիմիր Նաումովի արվեստանոցը։ 1992 թվականին ստաժավորում է անցել Հռոմի «Cinecittà» ստուդիայում։
Ռուսաստանի կինոռեժիսորների գիլիդիայի և Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ է։


== Քաղաքական դիրքորոշում ==
2014 թվականի մարտի 11-ին ստորագրել է ՌԴ մշակույթի գործիչների դիմումը ի աջակցություն նախագահ Վ․ Պուտինին Ուկրաինայում և Ղրիմում։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
2000 - «Ես ճայ եմ» ֆիլմի համար
«Լումիեր եղբայրների ոսկե մեդալ»՝ կինոկերպարի վերադարձի համար
ՌԴ մշակույթի նախարարության մրցանակ
2004 - «Ես մահացել եմ մանուկ ժամանակ» ֆիլմի համար
«Ոսկե ծիրան» կինոփառատոնի մրցանակ
«Ստալկեր» միջազգային իրավապաշտպան կինոփառատոնի «Ստալկեր» մրցանակ՝ լավագույն ոչ խաղարկային ֆիլմի համար
«Ոսկե արծիվ» մրցանակի առաջադրում՝ լավագույն ոչ խաղարկային ֆիլմի համար
Ճապոնիայի և Եգիպտոսի կինոփառատոների մրցանակներ
2012-2013 - «Բոլորը գնացին» ֆիլմի համար
«Պատուհան դեպի Եվրոպա» ռուսական կինոյի 20-րդ փառատոնի գլխավոր մրցանակ՝ մարդասիրության և ավանդույթները չդավաճանելու համար
Բլագովեշչենսկի «Ամուրյան աշուն» փառատոն․ մրցանակ լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի համար
Տալինի «Մութ գիշերներ» 16-րդ կինոփառատոն․ «Tridents Herring» գլխավոր մրցանակ «Բոլորը գնացին» ֆիլմի համար
Օնֆլյորում կայացած ռուսական կինոյի 20-րդ փառատոն․ Ստորին Նորմանդիայի մրցանակ՝ «Բոլորը գնացին» ֆիլմի համար
«Սպիտակ փիղ» կինոքննադատության և կինոմամուլի մրցանակ՝ լավագույն դեբյուտ ֆիլմի համար
Թբիլիսիի 13-րդ միջազգային կինոփառատոն․ «Արծաթե Պրոմեթևս» մրցանակ լավագույն ռեժիսորական աշխատանքի համար
Խանտի Մանսիյսկում կայացած «Կրակի ոգին» Կինեմատոգրաֆիական առաջնելույթների 11-րդ միջազգային փառատոն․ «Տայգայական հույսի ծաղիկ» մրցանակ՝ «Բոլորը գնացին» ֆիլմի համար
«Նիկա» մրցանակի առաջադրում ԱՊՀ և Բալթիկ երկրների լավագույն ֆիլմ անվանակարգում
Չեբոկսարեի 6-րդ միջազգային կինոփառատոն՝ գրան պրի՝ լավագույն խաղարկային ֆիլմ անվանակարգում
Ուլյանովսկում կայացած Վալենտինա Լեոնտևայի անվան 5-րդ միջազգային կինոփառատոն․ մրցանակ լավագույն լիամետրաժ ֆիլմ անվանակարգում


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերերը կինոյում ===


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


=== Օպերատոր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография и фильмография rudata.ru
Фильмография afisha.ru
Интервью Г. Параджанова (2004) izvestia.ru
Георгий Параджанов. «О фильме, о кино, о воспоминаниях…» Archived 2013-10-19 at the Wayback Machine. КультурМультур,08.07.2013
Վենետիկի գեղարվեստի ակադեմիա

Վենետիկի գեղարվեստի ակադեմիա (իտալերեն՝ Accademia di belle arti di Venezia), պետական երրորդային հանրային գեղարվեստի ակադեմիա Իտալիայի Վենետիկ քաղաքում։


== Պատմություն ==
Վենետիկի գեղարվեստի ակադեմիան հիմնադրվել է 1750 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, ակադեմիայի կարգավիճակ ստացել է 1756 թվականին։ Ակադեմիայի առաջին տնօրենն է եղել Ջովաննի Բատիստա Պյացետտան, Վյուրցբուրգից վերադառնալուց հետո ակադեմիայի առաջին նախագահ է դարձել Ջովաննի Բատիստա Տիեպոլոն։ Ի սկզբանե ակադեմիան տեղակայված է եղել Մեծ ջրանցքի (Grand Canal) մոտ գտնվող հացահատիկի պահեստ հանդիսացող Fonteghetto della Farina շենքի վերնահարկի սենյակներից մեկում՝ Սուրբ Մարկոսի հրապարակի հարևանությամբ։ Սակայն տարածքը փոքր էր, իսկ շուկայից եկող աղմուկն ու փոշին անհանգստացնում էին աշակերտներին ու ուսուցիչներին։
1770-ական թվականներին ակադեմիայում է ուսանել Անտոնիո Կանովան։
1807 թվականին ակադեմիան վերահիմնադրվել է Նապոլեոնի հրամանագրով։ Ակադեմիայի անունը փոխվել է՝ Veneta Academia di Pittura, Scultura e Architettura-յից (Վենետիկի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ակադեմիա) դառնալով Accademia Reale di Belle Arti (Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա) և տեղափոխվել է Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահի տարածք։
Անտոնիո Ռոտտա, որը համարվում էր գեղանկարչության մեջ Վենետիկի պատմության ամենամեծ ներկայացուցիչներից մեկը, Վենետիկի ակադեմիայի կողմից պարգևատրվել է որպես ժանրային նկարչության մոդել.
1879 թվականին Գեղարվեստի ակադեմիան և Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահը վարչականորեն առանձնացվել են, սակայն մինչև 2004 թվականը տեղակայված են եղել նույն շենքում, այնուհետև գեղարվեստի դպրոցը տեղափոխվել է Ospedale degli Incurabili, Venice (Վենետիկի անբուժելի հիվանդների հիվանդանոց)։ Ինչպես Իտալիայի մյուս պետական ակադեմիաները, այս ակադեմիան ևս 1999 թվականի դեկտեմբերի 21-ի թիվ 508 հրամանով դարձել է ինքնուրույն աստիճաններ շնորհող հաստատություն և գործում է Իտալիայի կրթության և հետազոտության նախարարության (Ministero dell'Istruzione, dell'Universita e della Ricerca) ենթակայության ներքո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
NGC 1906

NGC 1906, գալակտիկա Նապաստակ համաստեղությունում։ Այս օբյեկտը մտնում է Նոր ընդհանուր կատալոգի կազմի մեջ։ Առաջին անգամ այն դիտարկել է Պրեսերվեդ Լիվենվորտը 1885 թվականի նոյեմբերի 12-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Մեսյեի օբյեկտների ցանկ
Նոր ընդհանուր կատալոգ
Դափնար

Դափնար (վրաց.՝ დაფნარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սամտրեդիայի շրջան‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 40 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սամտրեդիայից հեռու է 7 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 541 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խանդերե (այլ կիրառումներ)

Խանդերե, կարող է վերաբերել՝

Խանդերե - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում
Խանդերե - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու անվան վարժարան

Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու անվան վարժարան (ռուս․՝ Гимназия имени Святого Григора Нарекаци),  հայկական դպրոց, որը գտնվում է է  Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաքում՝ Մոսկվայում, Սուրբ Պայծառակերպություն եկեղեցու համալիրում։ Գործում է Հայ Առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի հայոց թեմի հովանու ներքո։ 
Վարժարանը նախատեսված է առաջինից տասնմեկերորդ դասարաններում սովորող աշակերտների համար։ Վարժարանում կարող է սովորել 300 աշակերտ։


== Պատմություն ==
2018 թվականին Մոսկվայի կրթության վարչության կողմից վարժարանը կրթական ծառայությունների մատուցման իրավունք է ստանում։ Հայաստանի վարչապետ  Ռուսաստան կատարած աշխատանքային այցի շրջանակում 2018 թվականի հունիսի 14-ին Նիկոլ Փաշինյանն այցելում է նորաստեղծ Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու անվան վարժարանը։ 2019 թվականի սեպտեմբերին դպրոցն ընդունել է իր առաջին աշակերտներին։ Վարժարանում սովորում է 20 աշակերտ (ըստ 2019 թվականի տվյալների)։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Համպդեն շրջան (Մասաչուսեթս)

Համպդեն շրջան (անգլ.՝ Hampden County), ԱՄՆ Մասաչուսեթս նահանգի 14 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.601 կմ² է, բնակչությունը՝ 463.490 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սպրինգֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1812 թ.։
Գոստիմլյա

Գոստիմլյա (ռուս.՝ Гостимля), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեղրիի սոսի

Մեղրիի սոսի, կենսաբանական բնության հուշարձան Հայաստանում։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Սյունիքի մարզի քաղաք Մեղրիում։ Այն գրանցված է Հայաստանի  Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Հայաստանի Կառավարության որոշման համաձայն։


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում


== Ծանոթագրություններ ==
Գաբրիել Վիտկոպ

Գաբրիել Վիտկոպ (օրիորդական ազգանունը՝ Մենարդո (ֆր.՝ Gabrielle Wittkop), (մայիսի 27, 1920(1920-05-27), Նանտ - դեկտեմբերի 22, 2002(2002-12-22), Ֆրանկֆուրտ, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիա), ֆրանսիացի գրող։ Նրա հայտնի ստեղծագործություններից է «Դիասերը» (1972 թվական), որում առաջին դեմքով պատմվում է հերոսի՝ դիակների հետ սեռական հարաբերությունների մասին։


== Կենսագրություն ==
Գաբրիել Վիտկոպը ծնվել է 1920 թվականի մայիսի 27-ին Ֆրանսիայի Նանտ քաղաքում։ 4 տարեկան հասակում սովորել է կարդալ, իսկ 6 տարեկանում սկսել է կարդալ ֆրանսիացի դասականներին։ Հայրն ունեցել է հարուստ գրադարան։ Գաբրիելը դպրոց չի հաճախել, զբաղվել է ինքնակրթությամբ մինչև երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։ Հատուկ հետաքրքրություն էր առաջացնում նրա մոտ 18-րդ դարի գրականությունը։
Շրջափակման տարիներին Գաբրիելը Ֆրանսիայում ծանոթանում է Յուստաս Ֆրանց Վիտկոպի ՝ գերմանացի դասալիքի հետ և օգնում նրան խուսափել բանտից։ Չնայած նրա սեռական կողմնորոշման և նրանց միջև 20 տարվա տարբերության, նրանք ամուսնանում են և պատերազմի ավարտից հետո՝ 1946 թվականին տեղափոխվում են Գերմանիա։
1966 թվականին Գաբրիել Վիտկոպը հրատարակում է իր առաջին՝ « E. T. A. Hoffmann in Selbstzeugnissen und Bilddokumente» գիրքը գրված գերմաներենով, որը նվիրված էր Հոֆմանին և այդ ժամանակից ի վեր նա սկսում է ակտիվ համագործակցել թերթերի և ամսագրեր հետ ներառյալ Frankfurter Allgemeine Zeitung-ը։ 1972 թվականին լույս է տեսնում նրա առաջին ստեղծագործությունը՝ «Դիասեր»-ը, որտեղ գրողը անդրադառնում է մահվանը։ Վիտկոպը շատ է ճանապարհորդում աշխարհով մեկ, որի արդյունքը դարձավ «Ս.-ի մահը» (1975) ստեղծագործությունը և «Սպիտակ ռաջաներ» վեպը։ «Ս.-ի մահը» համահունչ է Թովմաս Մաննի «Մահ Վենետիկում»-ի հետ։ «Ս.-ի մահը» պատմություն է բրիտանացի հոմոսեքսուալի մասին, ով մեռնում է Բոմբեյի պոռնկատանը։
1986 թվականին կյանքից հեռանում է Գաբրելի ամուսինը՝ Յուստաս Վիտկոպը, որը երկար ժամանակ տառապում էր Պարկինսոնի համախտանիշով։ Այս միջադեպը Գաբրիել Վիտկոպը նկարագրում է իր «Մոլախինդ կամ թույն» (1988) գրքում։ 2001 թվականի իր ծննդյան օրը Վիտկոպը, ով հիվանդ էր թոքերի քաղցկեղով որոշում է ինքանասպանություն գործել։ Իր նամակում նա այսպես է խոսում իր որոշման մասին.- «Ես պատրաստվում եմ մեռնել այնպես ինչպես ապրել եմ՝ ինչպես ազատ մարդը...ես ազատ մարդ եմ, իսկ մեր ժամանակներում այդպիսինները քիչ են։ Ազատ մարդը չի վազում փառքի ետևից»։ Գաբրել Վիտկոպը հեռացել է կյանքից 2002 թվականի դեկտեմբերի 22-ին Ֆրանկֆուրտում սեփական կամքով։


== Գրականություն ==
Դիասեր / Le Nécrophile
Ս.-ի մահը / La Mort de C.
Les rajahs blancs
Hemlock, ou, Les poisons
Les départs exemplaires
Sérénissime assassinat
Le Sommeil de la raison
La Marchande d’enfants
Chaque jour est un arbre qui tombe
Carnets d’Asie


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաբրիել Վիտպոպը Kolonna publications կայքում
Գաբրիել Վիտկոպը netslova.ru կայքում
Պավել Գոլովենկո

Պավել վիկտորովիչ Գոլովենկո (Павел Викторович Головенко հունվարի 12, 1997(1997-01-12), Մինսկ, Բելառուս), բելառուս ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։


== Կարիերա ==
«Մինսկի» ֆուտբոլային ակումբի սան է։Առաջին մարզիչը - Եվգենի Եվգենովիչ Բուլյկոն է եղել։Նա իր Նորամուտը նշել է Բելառուսի Պրեմիեր լիգայի 2016 թվականի հոկտեմբերի 2-ին «Գոռոդոյ» ակումբւի դեմ խաղում։


=== Ձեռքբերումներ ===
Բարձրագույն լիգայի թիմերի երկրորդ կազմերի առաջնության հաղթող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на официальном сайте ФК «Минск» Archived 2017-08-05 at the Wayback Machine.
Ֆուտբոլիստի էջը pressball.by կայքում
Սերգեյ Շաթիրյան

Սերգեյ Ալեքսանդրի Շաթիրյան (մարտի 20, 1907(1907-03-20), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 18, 1959(1959-10-18)), հայ խորհրդային կոմպոզիտոր և դիրիժոր։


== Կենսագրություն ==
1928 թվականին ավարտել է Երևանի կոնսերվատորիայի վալտոռնի դասարանը, միաժամանակ դասեր վերցրել Ալեքսանդր Սպենդիարյանից (գործիքավորում և ձևի վերլուծություն)։ Սովորել է Լենինգրադի կոնսերվատորիայում որպես վալտոռնահար 1928-1931 թթ., Վ․ Բույանովսկու դասարան) և դիրիժոր (1931-1934, Ալեքաանդր Գաուկի և Ս. Ելցինի դասարան)։ Դիպլոմը պաշտպանել է 1937 թվականին։ Երևանի դրամատիկական (1924-1928 թթ.) և օպերային (1934-1936 թթ.) թատրոնների, Լենինգրադի ռադիոյի (1937-1941 թթ.) դիրիժոր, Քիշնևի (1946-1947 թթ.) և Երևանի (1947-1948 թթ.) ֆիլհարմոնիկ նվագախմբերի գլխավոր դիրիժոր։ Լենինգրադի գիտահանրամատչելի ֆիլմերի ստուդիայի երաժշտական խմբագիր (1937-1941 և 1948-1959 թթ.)։ Դասավանդել է Երևանի (տեսական դասընթաց, վալտոռն, 1934-1936 թվականներ) և Լենինգրադի (դիրիժորություն, 1950-1959 թթ.) կոնսերվատորիաներում։
Գրել է «Բուլղարական սյուիտ» (մեներգիչների, երգչախմբի և նվագախմբի համար, 1950 թ.), սիմֆոնիկ 4 սյուիտ (1931 թ., հայկական թեմաներով, 1936, 1949, 1958 թթ.), ջութակի և նվագախմբի ֆանտազիա (1953 թ.), լարային կվարտետ (1928 թ.), Կոմիտասի թեմաներով կվարտետային վարիացիաներ (1933 թ.), ռոմանսներ, 2 սյուիտ էստրադային նվագախմբի, երաժշտություն դրամատիկական ներկայացումների և կինոնկարների համար, կատարել հայկական երգերի մշակումներ ձայնի և քառյակի համար (1937 թ.)։ Շաթիրյանը եղել է Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ» օպերայի առաջին լիարժեք բեմադրության (1935, Երևանի օպերայի և բալետի թատրոն) երաժշտական ղեկավարը։
Աբրահամ Թաշչյան

Աբրահամ Թաշչյան (19-րդ դարի վերջ -20-րդ դարի սկիզբ), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Աբրահամ Թաշչյանը սովորել է Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Ստեղծագործել է դիմաքանդակի ժանրում։


== Ստեղծագործություններ ==
Դիմաքանդակներ՝

«Րաֆֆի»
«Մկրտիչ Խրիմյան»


== Մատենագրություն ==
Լևոն Մանվելյան, Նկարիչ Թաշչյան, «Մուրճ» 1903, N 3


== Ծանոթագրություններ ==
Ալոխրուզա Թախտաջյանի

Ալոխրուզա Թախտաջյանի (լատ.՝ Allochrusa takhtajanii), վարդազգիների ընտանիքի, արոսենի ցեղի ծածկասերմ թուփ կամ ծառ, որն ունի 5-7 մ բարձրություն, բրգաձև սաղարթ և բարակ ճյուղեր։ Գրանցված է Հայաստանի կարմիր գրքում։
Կեղևը կարմրամոխրավուն է, երբեմն՝ նարնջամոխրավուն, լայն էլիպսաձև ոսպնյակներով։ Բողբոջները բաց դարչնագույն են, կպչուն, թեթևակի աղվամազապատ։ 4-8 սմ երկարությամբ և 3-5 սմ լայնությամբ տերևները պարզ են, 3-4 բլթականի, եռանկյուն-էլիպսաձև, նեղ սեպաձև հիմքով, սրածայր գագաթով, հիմքի մոտ ամբողջաեզր, վերևի մասում՝ անհավասար մանր ատամնաեզր կաշվեկերպ, վերևի կողմից մուգ 360 կանաչ, փայլուն, ունի տերևակից։ 0,9 -2,0 սմ երկարությամբ տերևակոթունը ակոսավոր է և փշանման աղվամազով ծածկված։ 6-8 սմ տրամագծով ծաղկաբույլերը բարդ վահաններ են, կազմված 25-35 ծաղիկներից։ Բաժակաթերթիկները եռանկյուն են, երկար, սրածայր։ Պսակաթերթիկները երկարավուն են, սպիտակ, մազմզուկապատ, առէջները 20 հատ են, պսակաթերթիկներից երկար, սպիտակավուն փոշանոթներով։ Սերմնարանը կիսացածրադիր է և երկբնանի։ Վահաններում հավաքված են 4-12 պտուղներ, պտղակոթը կարմրադեղնավուն է, խիտ ծածկված շատ մանր ոսպնյակներով։ Պտուղները խոշոր են, գնդաձև կամ լայն տակառանման, կապտավուն խավով ծածկված։ Ծաղկում է հունիսին, պտուղները հասունանում են հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին։ Ուշադրության արժանի դեկորատիվ տեսակ է։
Տարածված է հարավային Կովկասում, Փոքր Ասիայում։ Հանդիպում է Հայաստանի հարավային շրջաններում, չոր, քարքարոտ լանջերում, թփուտներում, ծովի մակերևույթից 1200-2200 մ բարձրություններում։


== Նկարագրություն ==
20-40 սմ բարձրությամբ, ոչ գեղձային և պարզ մազիկներով ծածկված կիսաթուփ է։ Ծաղկաբույլը աղքատացած է։ 5-5,5 (6) մմ երկարությամբ բաժակն ունի 1,5 մմ երկարությամբ ատամիկներ։ Բաժակից հազիվ դուրս ցցված պսակաթերթը սպիտակ է և թույլ գոգավոր պսակաթերթով։


== Տարածվածություն ==
Հայտնի է միայն Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Սուրենավան գյուղի շրջակայք)։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 800 մ բարձրությունների վրա, չոր քարքարոտ լանջերին, կիսաանապատներում։ Ծաղկում է հունիս ամսին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող, Հայաստանի էնդեմիկ տեսակ է։ Հայտնի է ընդամենը մեկ պոպուլյացիա։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Աճում է գյուղատնտեսական հանդակների համար ինտենսիվ յուրացվող հողերի վրա։ Ընդգրկված չէ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանության գործողությունների չեն իրականացվում


== Ծանոթագրություններ ==
(6609) 1992 BN

(6609) 1992 BN, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի հունվարի 28-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,992892 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6363 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3495 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1891,19 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,190356 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6609) 1992 BN աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գոմեր (ձմեռանոց, Դիլիջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոմեր (այլ կիրառումներ)Գոմեր, ձմեռանոց Հայաստանի Դիլիջան քաղաքի մոտակայքում։ Օգտագործվում էր մինչև 1930-ական թվականները։


== Ծանոթագրություններ ==
Վեն Յու

Վեն Յու (ռուս.՝ Вень-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վաշկա գետի աջ ափին՝ 269 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 41 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03030000112103000046903
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103004690
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պարիսի դատը

Պարիսի դատը, անվանում, որը կարող է վերաբերել Պարիսի դատը ներկայացնող մի շարք նկարներից յուրաքանչյուրի, որ ստեղծել է Պիտեր Պաուլ Ռուբենսը։ Ամենահայտնի տարբերակները, որ ստեղծվել են 1636 և 1639 թվականներին, ցուցադրվում են Լոնդոնի ազգային պատկերասրահում և Մադրիդի Պրադո թանգարանում։
Նկարների սյուժեի համար հիմք է ծառայել առասպելների տրոյական շարքից մի դրվագ։ Աֆրոդիտեի, Աթենասի և Հերայի կերպարները բոլոր նկարներում պատկերված են կնոջ գեղեցկության ռուբենսյան իդեալին համապատասխան։


== 1636 թվականի նկար ==
Նկարի տվյալ տարբերակի ստեղծման համար ոգեշնչման աղբյուր է ծառայել Լուկիանոսի «Աստվածուհիների դատը» գրքում ներկայացված պատմությունը։ Այն 1844 թվականին գնվել է Լոնդոնի ազգային պատկերասրահի համար, որտեղ էլ պահվում է ներկայում։


== 1638 թվականի նկար ==
1638 կամ 1639 թվականին ստեղծված տարբերակը ներկայում գտնվում է Մադրիդի Պրադո թանգարանում և ավարտին է հասցվել նկարչի մահվանից կարճ ժամանակ առաջ, երբ նա հիվանդ էր հոդատապով։ Այն պատվիրել էր Իսպանիայի թագավոր Ֆիլիպ IV-ը։ Ֆերդինանդի մահվանից հետո անցել է Իսպանիայի թագավորական հավաքածուին։ 1788 թվականին Կարլ III-ը նկարը համարել է անպատշաճ և հրամայել այրել այն, բայց նրա հրամանն այդպես էլ ի կատար չի ածվել։


== Այլ տարբերակներ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ամելիա Ռոբինսոն

Ամելիա Բոյթոն Ռոբինսոն (անգլ.՝ Amelia Boynton Robinson, ի ծնե Ամելիա Այսեդորա Պլատս, անգլ.՝ Amelia Isadora Platts, օգոստոսի 18, 1911(1911-08-18), Սավաննա, Ջորջիա, ԱՄՆ - օգոստոսի 26, 2015(2015-08-26), Մոնթգոմերի, ԱՄՆ), ամերիկացի հասարակական գործիչ և ԱՄՆ սևամորթ քաղաքացիների իրավունքների համար շարժման ակտիվիստ։ Նա Սելմայից մինչև Մոնտգոմերի երթերի առանցքային կազմակերպիչներից մեկն էր։


== Կենսագրություն ==
Ամելիա Այսեդորա Պլատսը ծնվել է 1911 թվականին Ջորջիա նահանգի Սավանա քաղաքում՝ աֆրոամերիկացիների ընտանիքում։ Ուներ ինը եղբայր և քույր։ Մանկության տարիներին Ամելիան տեսել է, թե ինչպես է իր մայրը մասնակցել կանանց ընտրական իրավունքի քարոզարշավին, որն ամրագրված էր 1920 թվականին։ 14 տարեկանում ընդունվել է սևամորթների քոլեջ։ 1927 թվականին ավարտել է Թասկիգի համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը։ Դրանից հետո աշխատել է ԱՄՆ-ի գյուղատնտեսության նախարարությունում՝ գյուղացիներին խորհուրդ տալով գյուղատնտեսության և սննդի վարման մասին։
Ամելիան երեք անգամ ամուսնացած է եղել։ Նրա առաջին ամուսինը Սեմյուել Բոյնթոնն էր (1936-1963), երկրորդը՝ Բոբ Բիլլապսը (1969-1973), երրորդը՝ Ջեյմս Ռոբինսոնը (1976-1988)։ Բոլոր ամուսնություններն ավարտվել են ամուսինների մահով։ Ուներ երկու որդի առաջին ամուսնությունից։ 1930-ական թվականների վերջից Բոյնթոն ամուսիններն օգնել են սևամորթ ընտրողների գրանցմանը։ 1954 թվականին նրանք ծանոթացան Մարտին Լյութեր Քինգի հետ և սկսեցին անցկացնել Հարավային քրիստոնեական ղեկավարության ժողովներ իրենց տանը։
1964 թվականի ընտրություններում Բոյնթոնը դարձել է առաջին սևամորթ կինը, ով առաջադրվել է ԱՄՆ Կոնգրեսում։ Նա ստացել է ձայների 10 տոկոսը։ 1965 թվականին օգնել է Մարտին Լյութեր Քինգին Սելմայից մինչև Մոնտգոմերի երթեր կազմակերպելու գործում։ Մարտի 7-ի «արյունալի կիրակի»-ի ժամանակ ցուցարարները հարձակվել են ոստիկանության վրա, շատերը վիրավորվել են։ Բոյթոնը հարվածից կորցրել է գիտակցությունը։ «Արյունալի կիրակի»-ի 50-րդ տարելիցին Բոյնթոն Ռոբինսոնը հանդիպել է ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի հետ։
1991 թվականին Բոյնթոն Ռոբինսոնը հրապարակեց Bridge Across Jordan ինքնակենսագրականը։ Ռոբինսոնը մահացել է 2015 թվականին Մոնտգոմերիում իր 104-րդ տարեդարձից մի քանի օր անց։ Նրան անվանել են «հանուն ընտրական իրավունքների շարժման մայրիշխան»։ 2014 թվականի Պատմական «Սելմա» կինոֆիլմում Բոյնթոն Ռոբինսոնի դերը կատարել է Լորեյն Թուսենը։ Ակտիվիստուհին դրական է արտահայտվել ֆիլմի մասին։


== Պարգևներ ==
Martin Luther King Jr. Freedom Medal (1990)


== Ծանոթագրություններ ==
Փակ շուկա

Փակ շուկա կամ Կենտրոնական ծածկած շուկա, 1952 թվականին կառուցված շուկայի շենք Երևանում, Մաշտոցի պողոտայի սկզբնամասում (Մաշտոցի պողոտա 3)։ Ճարտարապետ՝ Գրիգոր Աղաբաբյան, ճարտարագետ՝ Հ․ Առաքելյան։


== Ճարտարապետական առանձնահատկություններ ==

Շուկայի շենքը Մաշտոցի պողոտայի (կառուցման ժամանակ Ստալինի պողոտա) կարմիր գծից մի փոքր ետ է ընկած, որը մի փոքր հրապարակ է ստեղծել գլխավոր մուտքի առաջ։ Հեղինակները շենքի ֆունկցիոնալ նշանակության հետ մեկտեղ, հասել են բարձր գեղարվեստական արտահայտչականության։
Հատակագծում ուղղանկյուն շինությունը բաղկացած է կենտրոնական 2300 մ² տարածքով առևտրի դահլիճից և նույն հարթության վրա դահլիճին երկու կողմից հարակից առևտրի կետերի և խանութների շարքերից և նրանց վերևում սրահներից։ Վաճառասրահի կամարակապ առաստաղը ունի 70 մետր երկարություն և 32 մետր լայնություն։ Միջնադարյան քարավանատների օրինակով ծածկված է մեկ թաղով, որը 4 մետրը մեկ 19 կամար ունի։ Ծածկած շուկայի մուտքի հակառակ ճակատային մասում կառուցված է մսի պասսաժը, որը կամարաձև խոշոր բացվածքով միանում է գլխավոր վաճառասրահ հետ։
Հզոր կամարային բացվածքով ճակատային պատը երկու կողմից ամփոփված է ավելի ցածր ծավալներով։ Դրանք երկրորդ հարկի սրահներ են, ուր կարելի է բարձրանալ գլխավոր մուտքի երկու կողմերում տեղադրված բաց աստիճաններով։ Կամարի վերևի հարթությունում բացվածքներ կա, որոնք ընդգծում են կամարի ծավալը։ Գլխավոր կամարի բացվածքում ագուցված է չուգունե վիտրաժ, որը գեղեցիկ քանդակներից կերտված մի ընդհանուր բրոնզապատ հյուղվածք է։ Վիտրաժի մոտիվները վերցված են Մակարավանքի բեմի զարդաքանդակներից և մեկնաբանված են մետաղական կոնստրուկցիայով և հարստացված նոր ձևերով։ Վիտրաժի մեջ է գտնվում գլխավոր դուռը։


== Շուկայի պատմությունից ==

Նախկինում Փակ շուկայի տարածքում առևտրային հրապարակ է եղել՝ 50-60 կրպակներով և սրճարաններով։
Հանձնվել է շահագործման 1952 թվականի ապրիլի 28-ին։
Շինարարության ժամանակ օգտագործել են Կիևյան կամուրջի կամարների կաղապարները։
Շուկայի ներսում փոքրիկ շատրվանով ջրավազան կար, և այնտեղ մանրադրամ գցելու ավանդույթ էր առաջացել։
1968 թվականին Կենտրոնական ծածկած շուկայի շինությունը ստացել է ճարտարապետական հուշարձանի կարգավիճակ։
Այժմ մասնավոր սեփականություն է, գործում է որպես առևտրի կենտրոն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ Կարակի համախտանիշ

Ալ Կարակի համախտանիշ կամ Կորիկոյի սինդրոմ (արաբ․՝ কারাক লক্ষণ‎‎), նյարդաբանական դեգեներատիվ խանգարում, որը պայմանավորված է գլխուղեղի մեծ կիսագնդերում ավելցուկային երկաթի կուտակումով։
Հիվանդությունը հայտնաբերվել է Հորդանանի հարավում գտնվող Ալ Կարակ (արաբ․՝ الكرك‎‎) քաղաքի մի ընտանիքում` քույրերի և եղբայրների մոտ։ Այն բնութագրվում է ատաքսիայով (հուն․՝ ἀταξία), շրջված ոտքերով (գարշապարի ծռաթաթություն talipes calcaneovarus), դիզարթրիկ սկանավորված խոսքով` դիստոնիայի առանձնահատկություններով, լեզվի դիստոնիկ շարժումներով եւ դեմքի մկանների եւ խորեայանման շարժումներով, որոնք առկա են ինչպես վերին, այնպես էլ ստորին վերջույթներում, առավել նկատելի է ստորին վերջույթներում դիստանիկ ոտքերի դիստոնիկ կեցվածքի հետ միասին, բրադիկինեզիան, որը առկա է վերին եւ ստորին վերջույթներում, դիսմետրիան, դիսդիադոխոկինեզիան (Dysdiadochokinesia) եւ ուղղորդող տրեմորը` դողը, որոնք երկկողմ եւ սիմետրիկ են։


== Տես նաև ==
Ուղեղում երկաթի կուտակման հետ կապված նեյրոդեգեներացիա
Հեմոքրոմատոզ - հյուսվածքներում, օրգաններում երկաթի չափից ավել կուտակում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The portal for rare diseases and orphan drugs
KARAK SYNDROME, INCLUDED
Karak syndrome. Symptoms
Դեպի տուն (ֆիլմ)

Դեպի տուն (Ղրիմի թաթարերեն՝ Evge, ուկրաիներեն՝ Додому, Dodomu), 2019 թվականին թողարկված ուկրաինական դրամա ժանրի ֆիլմ, որը նկարված է ռեժիսոր Նարիման Ալիևի կողմից։  Այն ցուցադրվել է 2019 թվականի Կաննի կինոփառատոնի Un Certain Regard բաժնում։ Այն ընտրվել է որպես ուկրաինական «Օսկար» 92-րդ մրցանակաբաշխության լավագույն միջազգային խաղարկային ֆիլմ անվանակարգում, սակայն այն չի առաջադրվել։


== Սյուժե ==
Ղրիմի թաթարներ Մուստաֆան և նրա որդի Ալիմը բախվում են ռուս-ուկրաինական պատերազմի զոհ դարձած ավագ որդու՝ Նազիմի դին հավաքելուց հետո։  Ընտանիքի պատմությունը կառավարության տեղաշարժի հետ ստիպում է Մուստաֆային ուխտագնացության գնալ՝ սգելու և թաղելու Ղրիմի իսլամական ավանդույթներով։ Պատմությունը սկսվում է դիահերձարանից, այնուհետև Jeep Cherokee մակնիշօ մեքենայով Կիևից դեպի անկայուն Ղրիմի թերակղզի ճանապարհորդություն։ Քնի պակասից և դյուրագրգռությունից հետո Jeep-ը վնասվել է, երբ անիվն ընկնում է փոսը։ Մեքենան տանելով մոտակա ավտոխանութ՝ Ալիմը հանդիպում է մեխանիկի թոռնուհուն՝ երիտասարդ ուկրաինացի աղջկան, ով համոզում է նրան գնալ իր հետ դեպի գետ։ Հենց այս ընթացքում ճանապարհորդողները կորցնում են իրենց դրամապանակը՝ տեղացի մի խումբ տղաների հետ բախվելիս։ Ալիմը և Մուստաֆան ավելի են մտերմանում, երբ սովորում են պաշտպանել իրար և վերականգնել իրենց կորցրած ունեցվածքը։ Մուստաֆայի հիվանդությունը նույնպես բացահայտվում է՝ սրվում, երբ հայրն ու որդին հասնում են քեռի Վասյայի տուն։ Տունը գտնվում է ընտանիքի հայրենիքից՝ Ղրիմից,  ոչ հեռու, և Մուստաֆան համոզում է հորեղբայր Վասյային, որ թույլ տա իրեն վերցնել թիավարով նավակ, որպեսզի ավարտեն նրանց ճանապարհորդության մնացած հատվածը։


== Արձագանք ==
Collider վեբ կայքը և The Guardian-ը ֆիլմը ներառել են ուկրաինական կինոյի լավագույն գործերի ցանկում։


== Դերերում ==
Ախտեմ Սեյթաբլաևը Մուստաֆայի դերում
Ռեմզի Բիլյալովը՝ Ալիմ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Homeward(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Եվրատեսիլ 1979 երգի մրցույթ

«Եվրատեսիլ 1979 երգի մրցույթը» դարձել է Եվրատեսիլի 24-րդ մրցույթը և տեղի է ունեցել 1979 թվականի մարտի 31-ին Իսրայելի քաղաք Յերուսաղեմի International Convention Center-ում։ Մրցույթի ազգային հեռարձակող կազմակերպությունը եղել է Israeli Broadcasting Authority (IBA)։


== Հղումներ ==
Եվրատեսիլի պաշտոնական կայք
Նոեպոլի

Նոեպոլի (իտալերեն՝ Noepoli), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1039 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 23 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 30 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85035։ Հեռախոսային կոդը՝ 0973։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0973 92034
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@comune.noepoli.pz.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.noepoli.pz.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
5D/Բրորսեն

5D/Բրորսեն (Նույնպես անվանվում է Բրորսենի գիսաստղ կամ Գիսաստղ Բրորսեն), եղել է պարբերական Յուպիտերի ընտանիքի գիսաստղ, հայտնաբերվել է 1846 թվականի փետրվարի 26-ին, դանիացի աստղագետ Թեոդոր Բրորսենի կողմից։
Գիսաստղը պերիհելին անցել է փետրվարի 25-ին, ընդամենը մեկ օր հայտնաբերումից առաջ, և շարժվել է դեպի Երկիրը, անցնելով մոլորակի մոտով մարտի 27-ին 0,52 ա. մ. հեռավորության վրա։ Այսպիսի մոտ անցման արդյունքում գիսաստղի վարսը մեծացել է։ Ջոնաթան Շմիդտը գնահատել է նրա չափերը մոտ 3 - 4 աղեղի րոպե մարտի 9-ին, և 8 - 10 աղեղի րոպե նույն ամսվա 22-ին։ 5D/Բրորսեն գիսաստղը վերջին անգամ դիտարկվել է ապրիլի 22-ին, այն գտնվում էր երկնային բևեռից մոտ 20 աստիճանի վրա։ Այս առաջին այցելության ժամանակ գիսաստղի ուղեծրային պարբերությունը գնահատվել է 5,5 տարի։ Այն հայտնաբերվել է, քանի որ նրա 1842 թվականի անցումը Յուպիտերի մոտով այնքան էր փոխել նրա ուղեծիրը, որ հնարավոր էր դարձել դիտարկել գիսաստղը Երկրից։
Գիսաստղի 5,5 տարի պարբերությունը նշանակում էր, որ նրա հայտնությունները կարող էին տարբերվել իրենց դիտարկելությամբ, և ինչպես և կանխատեսվել էր 1851 թվականին այն հնարավոր չեղավ դիտարկել, քանի որ այն սնցել էր Երկրից 1,5 ա. մ. հեռավորության վրա։
Գիսաստղի ուղեծիրը դեռևս համեմատաբար ճշգրտված չէր, դրությունը վատացրեց նաև գիսաստղի 1854 թվականին տեղի ունեցած անցումը Յուպիտերի մոտով։ 1857 թվականի մարտի 18-ին Կառլ Քրիստիան Բրանսը հայտնաբերեց գիսաստղ, որը շուտով նույնականացվեց 5D/Բրորսենի հետ, չնայած նրա հայտնության ժամանակի հետ կապված կանխատեսումները տարբերվում էին երեք ամսով։ Գիսաստղը հետևեցին մինչև 1857 թվականի հունիս ամիսը, և արդյունքում ուղեծիրը ճշգրտվեց։
1862 թվականին գիսաստղը չդիտարկվեց, և հաջորդ վերահայտնաբերումը եղավ 1868 թվականին։ Յուպիտերի մոտով չափազանց մոտ անցումը կարճացրեց գիսաստղի ուղեծրային պարբերությունը այնպես, որ այն դարձավ տեսանելի 1873 թվականին։ Չափազանց լավ դիտարկման պայմաններ եղան 1879 թվականի հայտնության ժամանակ, թույլ տալով գիսաստղը դիտարկել իր պատմության ընթացքում ամենաերկար ժամանակահատվածում, չորս ամիս։ 1884 թվականին գիսաստղը չդիտարկվեց վատ դիտարկման պայմանների պատճառով, և չդիտարկվեց նաև 1890 թվականին, երբ պայմանները չափազանց բարենպաստ էին։ Հաջորդ բարենպաստ դիտարկման տարին 1901 թվականն էր, սակայն այս անգամ ևս գիսաստղը չհայտնվեց։
Հաջորդ հետևողական որոնումը սկսեց Բրայան Մարսդենը։ Նա ենթադրեց, որ գիսաստղը ոչնչացելէ, սակայն հաշվարկեց, որ նրա դիտարկման համար ամենաբարենպաստ պայմանները կլինեն 1973 թվականին։ Ճապոնացի աստղագետները կազմակերպեցին գիսաստղի որոնումները, սակայն այդպե էլ չհայտնաբերեցին այն։
Այս պահին 5D/Բրորսեն գիսաստղը համարվում է կորսված (տես կորսված գիսաստղ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
5D at Gary W. Kronk's Cometography
Ճաշակի այբուբեն

«Ճաշակի այբուբեն» (ռուս.՝ Азбука вкуса), ռուսական սննդի սուպերմարկետների մասնավոր ցանց Մոսկվայում, Մոսկվայի մարզում և Սանկտ Պետերբուրգում։ Կառավարող ընկերությունը «Քաղաքային սուպերմարկետ» ՍՊԸ-ն է։


== Պատմություն ==

1991-1992 թվականներին բաժնետերերի կողմից գրանցվել են առաջին իրավաբանական անձինք, և Կուտուզովսկի պողոտայում բացվել է առաջին՝ «Դելիկատես», առևտրային տաղավարը։ 1997 թվականին բացվել է առաջին սուպերմարկետը՝ «Ճաշակի այբուբեն» ապրանքանիշի անվան տակ։ 
2002 թվականին ընկերության չորս սուպերմարկետներն առաջին անգամ միավորվել են մեկ ապրանքանիշի հայեցակարգով, որը ներառել է կորպորատիվ ինքնություն, նորացված ինտերիեր և մոտեցում տեսականու նկատմամբ։ 2007 թվականին ընկերության տեսականու մատրիցը կազմել է 18 հազար ապրանք։ 2009-2010 թվականներին ընկերության կորպորատիվ ինքնությունը արդիականացվել է, և սուպերմարկետները վերափոխվել են։
2014 թվականին՝ երկար բանակցություններից հետո, ընկերությունը ձեռք է բերել «Spar» ապրանքանիշի ներքո գործող մանրածախ ցանց մերձմոսկովյան տարածքում, որը ներառել է 5 հիպերմարկետ և 3 սուպերմարկետ։ Դրանց վաճառքի ընդհանուր մակերեսը կազմել է շուրջ 10 հազար մ², իսկ արտադրական և պահեստային տարածքը` մոտ 6 հազար մ²։ Ձեռք բերված ցանցի արժեքը գնահատվել է 85-105 միլիոն դոլար, իսկ ձեռքբերման գործարքի չափը` այս գումարի մոտավորապես կեսը։
2018 թվականին «Ճաշակի այբուբեն» մթերային ցանցը դարձել է «Էփլ» -ի ապրանքների վերավաճառող, «Սվյազնոյ» և «Եվրոսեթ» ընկերությունների և բջջային օպերատորների համատեղ ձեռնարկություն։


== Սեփականատերեր և կառավարում ==
Ցանցի հիմնադիրներ Մաքսիմ Կոսչենկոն և Օլեգ Լիտկինը վերահսկել են ավելի քան 50%-ը։ 6.9%-ը պատկանել է ցանցի 14 թոփ մենեջերներին։ Փաթեթի մնացած մասը գտնվել է V.M.H.Y Holdings Limited-ի ձեռքում, որը պատկանել է «Էկսոբանկ»-ի նախկին սեփականատերեր Անդրեյ Վդովինին, Պավել Մասլովսկուն և Պիտեր Համբրոյին։ Նրանք աստիճանաբար բաժնետոմսեր են ձեռք բերել շղթայի երկու այլ համահիմնադիրներից` Օլեգ Տրիկինից և Սերգեյ Վերեշչագինից, որոնք մինչև 2011 թվականը հեռացել են բաժնետերերի ցանկից։ 2013 թվականի դրությամբ հայտնի էր, որ ցանցի ավելի քան 12%-ը պատկանել է Պավել Մասլովսկու որդիներին՝ Յուրիին և Ալեքսեյին, ինչպես նաև Կիրիլ Յակուբովսկին, որը 2014 թվականի օգոստոսին վաճառել է իր բաժնեմասը։ 
Ցանցի նախագահը Դենիս Սոլոգուբն է, տնօրենների խորհրդի նախագահը՝ Մաքսիմ Կոշչենկոն։


== Գործունեություն ==
2020 թվականի հունվարի դրությամբ ցանցում ներառվել է 102 «Ճաշակի այբուբեն» սուպերմարկետ, 57 մինի շուկա՝ «AB Daily», 3 էնոտեկա և մեկ ռեստորան՝ «AB Բիստրո»։ Խանութների մեծ մասը գտնվում է Մոսկվայում, սուպերմարկետների մի մասը` Մոսկվայի մարզում և Սանկտ Պետերբուրգում։ Սուպերմարկետի ստանդարտ մանրածախ տարածքը 300-800 մ² է։  
2018 թվականի ֆինանսական եկամուտը (մինչև 2019 թվականի մարտը) կազմել է 61,2 մլրդ ռուբլի (առանց ԱԱՀ-ի)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Քսենիա Վորոնինա։ «Նա, ով ժամանակ չուներ, նա ուշացավ» // Փորձագետ Հյուսիս-Արևմուտք։ No 15 (317), 16 ապրիլի, 2007 թվական
տնօրենների խորհրդի նախագահ Մաքսիմ Կոշչենկոն պատմել է, թե ինչ է դարձել ցանցը վերջին երկու տարիների ընթացքում, և ինչպես է այն զարգանալու ապագայում // 2016 թվականի ապրիլ
ցուցանիշներ(չաշխատող հղում)
Ժաուի գավառ

Ժաույի  (պորտ.՝ Microrregião de Jaú), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Բաուրու մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 343 904 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 4028,828  կմ²։ Բնակչության խտությունը 4028,828  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 3 159 009 014,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 9 607,55 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,802։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Բարիրի
Ժաու
Իտաժու
Մանկովսկի (Շեպտուխովսկոյե գյուղական համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանկովսկի (այլ կիրառումներ)Մանկովսկի (ռուս.՝ Маньковский), ուղեբաժան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Մտնում է Շեպտուխովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ժեստելյովո

Ժեստելյովո (ռուս.՝ Жестелёво), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին հայտնի գրանցված տվյալներով կազմում էր 82 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ադոլֆ Ռուդնիցկի

Ադոլֆ Ռուդնիցկի (լեհ.՝ Adolf Rudnicki, փետրվարի 19, 1912(1912-02-19), Żabno, Tarnów County, Lesser Poland Voivodeship, Լեհաստան - նոյեմբերի 14, 1990(1990-11-14), Վարշավա, Լեհաստան), հրեական ծագումով լեհ գրող, արձակագիր, հրապարակախոս։ Հայտնի է Հոլոքոստի և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Լեհաստանում հրեական դիմադրության մասին իր ստեղծագործություններով։


== Պատմություն ==
Ադոլֆ Ռուդնիցկին ծնվել է Ժաբնոյում։ 1931 թվականին ավարտել է Վարշավայի առևտրի դպրոցը, այնուհետև աշխատել է բանկում։ 1944 թվականին դարձել է Լեհաստանի աշխատավորական կուսակցության անդամ։
Գրական գործունեությունն սկսել է 1930-ական թվականներին՝ դեմոկրատական մամուլում հանդես գալով լեհ արհեստավորների կյանքից վերցրած պատմվածքներով։ Ադոլֆ Ռուդնիցկին լայն համբավ է ձեռք բերել «Առնետները» և «Զինվորներ» (1933) վիպակների լույս ընծայվելուց հետո։ «Զինվորներ» վիպակում Ռուդնիցկին վառ նկարագրել է լեհական զորանոցային կյանքը Պիսուդսկու դիկտատուրայի ժամանակաշրջանում՝ մերկացնելով լեհական ռազմամոլներին բուրժուական նացիոնալիզմը և ազգային փոքրամասնությունների ծանր վիճակը բանակում։


== Պարգևներ ==
2-րդ աստիճանի պետական մրցանակ, 1955
Պետական մրցանակ, 1966
Լեհաստանի մշակույթի նախարարության մրցանակ, 1987


== Երկեր ==
Szczury (1932)
Żołnierze (1933)
Niekochana (1937)
Doświadczenia (1939); wydane łącznie z Żołnierzami jako Profile i drobiazgi żołnierskie (1946)
Pałeczka, czyli Każdemu to na czym mu mniej zależy (1950)
Żywe i martwe morze (1952)
Narzeczony Beaty (1961)
Kupiec łódzki (1963)
Pył miłosny (1964)
Sto lat temu umarł Dostojewski (1984)
Krakowskie Przedmieście pełne deserów (1986)


== Գրականություն ==
Lesław Marian Bartelski: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995. ISBN 83-01-11593-9.


== Ծանոթագրություններ ==
Կապուչչինո Ստրոցցի

Կապուչչինո Ստրոցցի (Strozzi, մականունը՝ Կապուչչինո (Cappuccino), նաև Պրետե Ջենովեզե (Prete Genovese)) Բեռնարդո, 1581[…], Կամպո Լիգուրե, Ջենովա, Լիգուրիա, Իտալիա - օգոստոսի 2, 1644(1644-08-02)[…], Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն), իտալացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Ջենովայում, Պ․ Սորիի մոտ (1595-1597)։ Պ․ Պ․ Ռուբենսի ազդեցությամբ առնչվել է բարոկկոյի գեղանկարչությանը, ուսումնասիրել է նաև Կարավաջոյի ստեղծագործությունները։ 1597 թվականից եղել է վանական, 1631 թվականին մենաստանից փախել է Վենետիկ, որտեղ կրել է Պ․ Վերոնեզեի, Դ․ Ֆետտիի, 6ո․ Լիսսի ազդեցությունը։ Ստրոցցիի լավագույն ստեղծագործությունները («Խոհարարուհի», Պալլացցո Ռոսսո պատկերասրահ, Զենովա) աչքի են ընկնում հյութեղ նկարելակերպով, նուրբ կոլորիտով, կերպարների ճշմարտացիությամբ։ Ստեղծել է նաև Բ․ Ստրոցցի․ Նիկոլա Կուչչիի դիմանկարը (1637, Հայաստանի պետական պատկերասրահ, Երևան) ժամանակակիցների դիմանկարներ, որոնցից «Նիկոլա Կուչչիի դիմանկարը» (1637) գտնվում է Հայաստանի պետական պատկերասրահում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրիստալ Բոլ

Կրիստալ Մարի Բոլ (անգլ.՝ Krystal Marie Ball; նոյեմբերի 24, 1981(1981-11-24), King George County, Վիրջինիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կին բիզնեսմեն, հաշվապահ, լրագրող և հեռուստահաղորդավար։


== Կենսագրություն ==
Կրիստալ Մարի Բոլը ծնվել է 1981 թվականի նոյեմբերի 24-ին Քինգ Ջորջ Քաունթիում (Վիրջինիա նահանգ, ԱՄՆ) ֆիզիկոս Էդվարդ Բոլի և դաստիարակչուհի Ռոուզ Մարի Բոլի ընտանիքում։ Կրիստալն իր անունը ստացել է ի պատիվ հոր՝ բյուրեղի մասին դիսերտացիայի, իսկ միջին «Մարի» անունը եկել է մայրական գծով կանանց փոխանցվելու ավանդույթով։
Կրիստալը տնտեսագիտության բակալավրի աստիճան ունի Վիրջինիայի համալսարանից։ Բոլը նաև մեկ տարի սսովորել է Կլեմսոնի համալսարանում, որտեղ եղել է լողի կանանց «Varsity»հավաքականի անդամ։


== Կարիերա ==
Կրիստալը բիզնեսի սեփականատերն է և դիպլոմավորված հաշվապահը։ Ավելի վաղ Բոլն աշխատել է CGI-ի դաշնային խմբում և մեկնել Լուիզիանա՝ օգնելու նավերի ուժեղացմանը, որոնք վնասվել են Կատրինա փոթորկի պատճառով։ Դատարանում լրիվ դրույքով աշխատելու ժամանակ երեկոյան դասընթացների է մասնակցում հաշվապահական CPA սերտիֆիկատ ստանալու համար։


== Անձնական կյանք ==
2006-2007 թվականներին Կրիստալն ամուսնացել է իր համակուրսեցի Ահարոն Փիթերսոնի հետ։
2008 թվականին Կրիստալը երկրորդ անգամ ամուսնացել է Ջոնաթան Դարիյանիի հետ։ Զույգ ունի երկու երեխա՝ Էլլա Մարի Դարիյանանիի դուստրը (ծնվել է 2008 թվականին) և Լոուել Մաքսվել Դարիյանանիի որդին (ծնվել է 07.06.2013):


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Кристалл Болл
Кристал Болл (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Պրեցպիտատ

Պրեցպիտատ, СаНРO4-2Н2O, կալցիումի երկաեղակալված ֆոսֆատի երկհիդրատ, ֆոսֆորական հանքային պարարտանյութ։


== Հատկություններ ==
Սպիտակ կամ բաց մոխրագույն փոշի է, հող մտցնելիս փոշեցնցղվում է, լավ սփռվում է տուկային շարքացաններով։ Պարունակում է 27-35% Р2О5։


== Ստացում ==
Ստացվում է Н3Р04+Са(0Н)2=СаНР04• 2Н20 ռեակցիայով։


== Կիրառում ==
Կիրառվում է բոլոր հողերում և գյուղատնտեսական բոլոր բույսերի համար որպես հիմնական պարարտանյութ։ Առավել արդյունավետ է թթու հողերում։ Կերային պրեցպիտատ օգտագործում են կենդանիների հանքային սնուցման համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Химия 9. — М.: Вентана-Граф, 2010. — С. 287.
Ф.Н. Капуцкий, В.Ф.Тикавый Пособие по химии для поступающих в вузы. — Минск: Выш. школа, 1979. — С. 384.
Ֆրոյդի հինգ հիմնական կլինիկական դեպքեր

Զիգմունդ Ֆրոյդի հոգեվերլուծական պրակտիկայից հայտնի են 43 կլինիկական դեպքեր, սակայն այս աշխատանքներից ամենահայտնիները 5 դեպքեր են, որոնք նկարագրում են տարբեր հոգեկան խանգարումների հոգեվերլուծական աշխատանքները:


== Նկարագրություն ==
Իդա Բաուեր

«Հատված հիստերիայի մի դեպքի վերլուծությունից» (1901, հրապարակվել է 1905 թվականին, լրացվել է 1925 թվականին), հայտնի է որպես Դորայի դեպք (այցելուի իսկական անունը Իդա Բաուեր է, Ֆրոյդի հետ աշխատելու սկզբին լրացել է նրա 19 տարեկանը) նկարագրում է հոգեվելուծության աշխատանքը հիսերիայի դեպքում: Կոնվերսիոն ախտանշանների զարգացման պատճառը աղջկա հոր տևական հիվանդությունն էր, հոր և տիկին Կ.-ի սիրային կապը և հոր սիրուհու ամուսնու նրան գայթակղելու փորձերը:Գերբերտ Գրաֆ

«Հնգամյա տղայի ֆոբիայի վերլուծությունը» հայտնի է դարձել որպես Փոքրիկ Գանսի դեպք (1907-1908-ական թվականներ, հրապարակվել է 1909 թվականին) նկարագրում է ֆոբիաների և վախերի հոգեվերլուծությունը: Տղան վախենում էր սպիտակ ձիու կծոցից, որին Ֆրոյդը մեկնում էր որպես տղայի հոր կերպար: Ինչպես բնորոշ էր, Ֆրոյդը տղային բուժում էր ոչ թե անձամբ, այլ հոր հետ շփման միջոցով:
«Նշումներ եսասիրական նևրոզի մի դեպքի մասին» (1907, հրապարակվել է 1909 թվականին) պատմության մեջ հայտնի է որպես Դեպք մարդու և առնետի հետ, եսասիրական վիճակի նևրոզի հոգեվերլուծություն:
«Հոգեվերլուծաբանական նշումներ ինքնակենսագրական պարանոյայի դեպքի մասին (dementia paranoides)» (1911) կամ Շերբերի դեպք, որտեղ Ֆրոյդը տալիս  է պարանոայի, պարաֆրենիայի և շիզոֆրենիայի մեկնությունները:
«Մանկական նևրոզի պատմությունից» (1910-1914 և 1917-1918, հրապարակվել է 1918 թվականին), հայտնի է որպես Դեպք գայլերի հետ, նկարագրում է փսիխոզների հոգեվերլուծությունը և  սահմանային խանգարումները:Այսպիսով հինգ հիմնական կլինիկական դեպքերը նկարագրում են հոգեվերլուծության աշխատանքը բոլոր հիմնական հոգեկան խանգարումների հետ. մանկական և չափահասների նևրոզների (հիստերիա, ֆոբիա) և փսիխոզների (պարանոյա, շիզոֆրենիա, պարաֆրենիա):
Հետաքրքիրը այն է, որ հինգ հիմնական դեպքերից «կլինիկական դեպքեր» կարող են համարվել միայն երեքը, քանի որ Փոքրիկ Հանսը երբեք Ֆրոյդի անալիզանտը չի եղել, նրա հայրը ավստրիացի հայտնի դիրիժոր Մաքս Գրաֆը միայն նամակագրական կապի մեջ էր Ֆրոյդի հետ, որտեղ նա խորհրդակցում էր տղայի մանկական վախերի մասին: Գերբերտ Գրաֆը հոգեվերլուծության հիմնադրի հետ ծանոթացել է 20 տարեկանում և հայտնել նրան, որ ոչինչ չի հիշում իր մանկության մասին:
Լայպցիգի դատարանի նախագահ Դանիել Շերբերի հետ Ֆրոյդը ընդհանրապես ծանոթ չէր և իր աշխատանքը իրականացրել է որպես «Հոգեկան հիվանդի հուշագրությունները»-ի մեկնաբանություն: Ֆրոյդի գիրքը լույս է տեսել Շերբերի մահից հետո՝ 1911 թվականին:


== Գրականություն ==
Фрейд З. Знаменитые случаи из практики. М.: Когито-Центр, 2007—538 с.
Ольшанский Д.А. Пять основных клинических случаев Фрейда(չաշխատող հղում) / Психологическая газета
Руткевич А. М.Как Фрейд подгонял факты под свою теорию // Психоанализ. Истоки и первые этапы развития: Курс лекций. М.: Издательская группа ИНФРА-М — ФОРУМ, 1997. — 352 с. ISBN 5-86225-655-5.  С. 156—161.


== Տես նաև ==
Զիգմունդ Ֆրոյդ
Հոգեվերլուծություն
Կռիգուլի

Կռիգուլի (էստ․՝ Kriguli), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 2 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արխալուղ

Արխալուղ, տղամարդկանց և կանանց՝ ներքուստ աստառված կովկասյան վերնազգեստ-թիկնոց։ Իջնում է մինչև ծնկները։ Տղամարդկանց արխալուղը լինում է գլխավորապես մուգ կապտավուն կամ սև ասվիից, կանանցը՝ կապույտ թավշից (Ախալցխա, Երևան), կանաչ բրդյա կտորից (Սյունիք, Արցախ), կապույտ մետաքսից (Գողթն) և այլն։ Արխալուղը դեռևս պահպանվում է Սյունիքում և Արցախում։
(9418) Մայումի

(9418) Մայումի (անգլ.՝ Mayumi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի նոյեմբերի 18-ին Նաոտո Սատոյի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Չիչիբույում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,188677 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7434 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,634 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1182,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,304391 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,89° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9418) Մայումի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գիլզան

Գիլզան, երկիր հնագույն Հայաստանում՝ Ուրարտուում։ Ասորեստանյան սեպագիր արձանագրություններում Գիլզանը հիշատակված է։
Շտրեքը կարծում էր որ այդ ամենը գտնվում էր Ուրմիո լճի հարավ ափին, իսկ ըստ Բիլլերբեքի՝ նույն լճի հարավ-արևմտյան ափին։ Ն. Ադոնցը մեկ տեղադրում է Հյուսիսային Միջագետքում, Ասորեստանի և Ուրարտուի սահմանագլխին Արևելյան Եփրատի վրա, և նաև հավանական է համարվում Գիլզան տեղադրվել է Ուրմիա լճի հյուսիս-արևմտյան կողմում։ Հավանաբար այն նույնացրել են Սարգոնի հիշատակած Զարանդա կոչված երկրի հետ։ Վերջինս էլ սովորաբար նույնացվում է հայ հեղինակների հիշատակած Զարևանդի հետ։ Սալմանասար թագավորի թողած արձանագրության համաձայն նա 853 թվականին (մ.թ.ա.) արշավանքի ժամանակ գրավել է Գիլզանը։ Աշուրնասիրպալ 2-րդ թագավորը (883-859) իր 866 թվականին արշավանքին  հարկատու է դարձրել նաև այլ երկրների հետ։ Ըստ մնացածի Գիլզանը չպետք է շփոտել Գուզանե կամ Գուզանա (կիրզանե) երկրի հետ, որը նույնացվում է Վանա լճից հարավ գտնվող այժմյան խիզանին։


== Ծանոթագրություններ ==
Խոմուտեց (այլ կիրառումներ)

Խոմուտեց, կարող է վերաբերել՝

Խոմուտեց - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում
Խոմուտեց - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում