armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Օգյուստ Շուազի

Օգյուստ Շուազի (ֆր.՝ Auguste Choisy, փետրվարի 7, 1841(1841-02-07)[…], Վիտրի-լե-Ֆրանսուա - սեպտեմբերի 18, 1909(1909-09-18)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի ինժեներ, ճարտարապետության պատմաբան և տեսաբան։
Շուազին ճարտարապետություն է սովորել Փարիզի Պոլիտեխնիկական դպրոցում 1861-1863 թվականներին եւ Կամուրջների եւ Ճանապարհների ազգային դպրոցում (1863-1866)։ Ուսման ընթացքում, ճանապարհորդել է Հռոմ եւ Աթենք։ Ճարտարապետության դասախոս է եղել Կամուրջների եւ սալահատակների ազգային դպրոցում (1877-1901 թթ.)։ 
1904 թվականին արժանացել է Թագավորական ոսկե մեդալի։ 
Աշխատություններ է գրել Հին Հռոմի (1873), Բյուզանդիայի (1883), Եգիպտոսի (1904) շինարարական արվեստի մասին։ Հիմնական գործը «Ճարտարապետության պատմություն» երկհատորյակն է (1899), ուր զգալի տեղ է հատկացված հայկական ճարտարապետությանը, նրա զարգացման ու ազդեցությունների հարցերին։ Ըստ Շուազիի, հայ ճարտարապետության զարգացման բարձրագույն շրջանը եղել է 11-12-րդ դարերում։ Հետագայում այդ արվեստը տարածվել է դեպի հյուսիս՝ Վրաստան, Ռուսաստան, սկանդինավյան երկրներ և Իռլանդիա, այդտեղից դեպի հարավ՝ Նորմանդիա և Ֆրանսիա, իսկ Սև ծովի ափերով՝ Ռումինիա, Բուլղարիա, Սերբիա, Դալմաթիա, Իտալիա և նպաստել Եվրոպայում ռոմանական արվեստի ստեղծմանը։ Հայկական ճարտարապետության ներգործությունը շարունակվել է նաև 13-14-րդ դարերում, Փոքր Ասիայի ուղղությամբ և նկատելի դարձել Կ․ Պոլսի մոնումենտալ շինությունների մեջ՝ Կոմնենոսների և Պալեոլոգոսների տիրապետության ժամանակաշրջանում։ Շուազին առաջ է քաշել այն տեսակետը, որ արաբ (մավրիտանական) և գոթական ճարտարապետության մեջ կիրառված փոխհատվող կամարների համակարգը և ընդհանրապես` ջլաղեղների համակարգը նախապես առկա են եղել հայ ճարտարապետության մեջ։ Շուազիի տեսակետները տեղ են գտել Յո․ Ստրժիգովսկու, Շ. Դիլի, Պ․ Տոեսկայի աշխատություններում, կարևոր ազդեցություն ունեցել 20-րդ դարասկզբի ճարտարապետության տեսության ձևավորման վրա։


== Աշխատություններ ==
Հին Հռոմ
Բյուզանդիա
Եգիպտոս


== Ծանոթագրություններ ==
Սոսնովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)

Սոսնովսկի գյուղական խորհուրդ, կարող է վերաբերել՝

Սոսնովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչսկի շրջանում
Սոսնովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովսկի շրջանում
Սոսնովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադսկի շրջանում
Սոսնովսկի գյուղական խորհուրդ - Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կոնոտոպսկի շրջանում
Մորբելո

Մորբելո (իտալ․՝ Morbello), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 457 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 20 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 23 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։
Կոմունայի հովանավորն է Հռոմի պապ Սուրբ Սիքստոսը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 6-ին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0144 768146


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մկրտիչ Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)

Մկրտիչ Ավետիսյան անուն-ազգանունը վերաբերում է՝

Մկրտիչ Ավետիսյան (1864-1896), հայոց ազատագրական շարժման գործիչ, լրագրող։
Մկրտիչ Ավետիսյան (?-?), լրագրող։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուռգե (գյուղ, Սաուգա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւռգեՈւռգե (էստ․՝ Urge), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Սաուգա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 158 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կիյաշկովսկոե (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Կիյաշկովսկոե (ուկրաիներեն՝ Кияшківське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կիյաշկովսկոե գյուղում բնակվում էր 98 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,426 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 230,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆրանկֆորտ (Կենտուկի)

Ֆրանկֆորտ (անգլ.՝ Frankfort, Kentucky), քաղաք ԱՄՆ-ի արևելյան մասում, Կենտուկի նահանգում։ Ֆրանկֆորտը Կենտուկիի նահանգակենտրոնն է։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 27 741 մարդ (2000 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքի ընդհանուր մակերեսը 38,85 քառ. կմ է, որից 38,07 քառ. կմ-ը զբաղեցնում է ցամաքը, իսկ 0,78 քառ. կմ զբաղեցնում է ջուրը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք էջը
Կենտուկիի «Ծառասուրճ» սրճարան Archived 2021-02-10 at the Wayback Machine.
Links2Frankfort Փոքր և միջին բիզնեսի կենտրոն
Ժողովածու (2549)

Ժողովածու (2549), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 14րդ դար Յոհան Երզնկացի գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17,3×12,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 313 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթիի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 16բ։


== Բովանդակություն ==
Ներս․ Շնորհալոյ մեկնութին Մատթեոսի։
Բարսդի գիրք պահօց, ճառք, թուղթ։
Վարք Ներսիսի եպիսկոպոսի (1464թ.), Յաղագս մարգարեութեանն Եզեկիէլի։


== Ծանոթագրություններ ==
Բելու Օրիզոնտի

Բելու Օրիզոնտի (պորտ.՝ Belo Horizonte), քաղաք Բրազիլիայի հարավ-արևելքում։ Մինաս Ժերայս նահանգի վարչական կենտրոնն է, երկրի հանքաարդյունաբերական (երկաթի և մանգանի հանքանյութեր, ոսկի) հիմնական շրջանի կենտրոնը։
Սև մետալուրգիայի, տեքստիլ, սննդի արդյունաբերության կենտրոն։ Ունի 2,475,440 բնակիչ (2010)։ Հիմնադրվել է 1895 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սպեկտրալուսաչափություն

Սպեկտրալուսաչափություն, սպեկտրոֆոտոմետրիա, օպտիկական չափողական տեխնիկայի և ֆիզիկայի բաժին։ Ներառնում է սպեկտրաչափությունը, սպեկտրոսկոպիան, լուսաչափությունը և չափագիտությունը։ Սպեկտրալուսաչափության եղանակներով որոշում են լույսի էներգիայի քանակական կախումը ալիքի երկարությունից, ստանում առաքված, կլանված, անդրադարձված կամ ցրված լույսի սպեկտրը։ Սպեկտրալուսաչափությունը մշակում է առաքման (նաև լյումինեսցենցիայի), կլանման և անդրադարձման սպեկտրային գործակիցների (նյութերը, միջավայրերը, մակերևույթները և լուսային առաքիչները բնորոշող կարևոր մեծությունները) որոշման եղանակներն ու սարքերը։ Տարբերում են ինֆրակարմիր (ԻԿ), ուլտրամանուշակագույն (ՈԻՖ) և տեսանելի սպեկտրալուսաչափություն։ Սպեկտրալուսաչափությունը կիրառվում է գիտության և տեխնիկայի ամենատարբեր բնագավառներում։


== Տես նաև ==
Սպեկտրային սարքեր
Թագուհի Շահնազարյան

Թագուհի Շահնազարյան (Թագուհի Շահնազարյան-Զարյան, հոկտեմբերի 28, 1887(1887-10-28), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 10, 1962(1962-06-10), Հռոմ, Իտալիա), հայ դաշնակահարուհի։


== Կենսագրություն ==
Թագուհի Շահնազարյանը ծնվել է Կոստանդնուպոլսում՝ «Հայրենիք» օրաթերթի հիմնադիր, մտավորական և հանրային գործիչ Հովհաննես Շահնազարի եղբոր ընտանիքում։ Սովորել է Վենետիկի Բենեդետտո Մարչելլո երաժշտանոցում։ Վենետիկ գնալիս «Մոնտենեգրո» նավում ծանոթացել է Կոստան Զարյանի հետ, և նրանք ամուսնացել են։ Վերադառնալով Կ. Պոլիս՝ դասավանդել է ամերիկյան քոլեջում, հանդես եկել համերգներով։ 1916-1921 թվականներին բնակվել է Իտալիայում։
1921-1922 Կ. Պոլիս վերադառնալուց հետո, 1922 թվականին ընտանիքի հետ հաստատվել է Հայաստանում։ Երևանի պետական կոնսերվատորիայում դասավանդել է դաշնամուր, հարմոնիա և երաժշտության տեսություն։ Հանդես է եկել նաև մենահամերգներով։ 1924 թվականին վերադարձել է Եվրոպա, ունեցել համերգներ։ 1929 թվականին Կ. Զարյանը հեռացել է կնոջից և ամուսնացել ամերիկացի նկարչուհի Ֆրանսիս Բրուքսի (1901-1963 թվականներ) հետ։ Կյանքի վերջին տարիներին Թագուհի Զարյանը մանրամասն գրի է առել Զարյանի և իր համատեղ կյանքի հանգամանալից պատմությունը, ինչպես նաև գրողի կյանքի 1930 թվականից հետո ընկած ժամանակի դեպքերն ու իրադարձությունները։ 1936 թվականին հաստատվել է Հռոմում, որտեղ էլ մահացել է 1962 թվականի հունիսի 10-ին։


== Ընտանիք ==
Ամուսին՝ Կոստան Զարյան
Որդիներ՝ Վահե, Արմեն Զարյաններ
Դուստր՝ Նվարդ Զարյան


== Ծանոթագրություններ ==
Ռունյակ

Ռունյակ (ֆր.՝ Rougnac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 495 մարդ, բնակչության խտությունը` 16.57 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29.88 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 400 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 120 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 20 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 290 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 204-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 86։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,3 %։ 204 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 174 անձ (95 տղամարդ և 79 կին)։ Գործազուրկ են եղել 30 անձ (17 տղամարդ և 13 կին)։ 86 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 45-ը` թոշակառուներ, իսկ 24-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆունտիկը և վարունգները

Ֆունտիկը և վարունգները (ռուս.՝ Фунтик и огурцы), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1961 թվականին, Սոյուզմուլտֆիլմ ստուդիայում, Նիկոլայ Նոսովի հեքիաթի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Տղան, որի անունը Ֆունտիկ էր (պատմվածքի մեջ նրան Կոտկա էին ասում), գնում է անտառ` սունկ հավաքելու։ Սակայն սնկերը թաքնվել էին նրանից։ Այդ ժամանակ նա զամբյուղը լցնում է ուրիշի բանջարանոցից հավաքած վարունգով։ Տանը տատիկը պահանջում է, որպեսզի նա վարունգները հետ վերադարձնի։ Տղան չէր ուզում տանել վարունգները, բայց ամաչում է, վերադարձնում վարունգներն ու ներողություն խնդրում պահակից։


== Հեղինակներ ==
Ռեժիսոր` Լեոնիդ Արիստով
Սցենարի հեղինակ` Նիկոլայ Նոսով
Նկարիչ` Սվետոզար Ռուսակով
Կոմպոզիտոր` Մոիսեյ Վայնբերգ
Օպերատոր` Ելենա Պետրովա
Հնչյունային օպերատոր` Նիկոլայ Պրիլուցկի
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Մայա Բուզինովա, Իգոր Պոդգորսկի, Իոսիֆ Դոուկշա, Ֆաինա Եպիֆանովա, Վլադիմիր Արբեկով, Վլադիմիր Զարուբին, Եֆիմ Գամբուրգ, Վլադիմիր Կապինսկի, Լեոնիդ Կայուկով, Սերգեյ Մարակասով
Դեկորատոր` Գալինա Նևզորովա
Խմբագիր` Արկադի Սնեսարև
Դերերը հնչյունավորել են
Ագար Վլասովա` Ֆունտիկ
Ելենա Պոնսովա` Ֆունտիկի տատիկը
Անատոլի Պապանով` բանջարանոցի պահակը
Ֆելիքս Իվանով` մնացած բոլոր դերերը


== Մուլտֆիլմի մասին ==
ԽՄԿԿ կենտրոնական կոմիտեի` գեղարվեստական կինեմատոգրաֆիայի զարգացմանն ուղղված Իվան Իվանով-Վանոյի զեկույցում մուլտֆիլմը հիշատակվել է որպես 1960-1962 թվականներին նկարահանված խորհրդային ամենաանհաջող մուլտֆիլերից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Фильмы-сказки: сценарии рисованных фильмов. Выпуск 7. — М.: Искусство, 1963. — 220 с. — 100 000 экз.:


== Արտաքին հղումներ ==
«Ֆունտիկը և վարունգները»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Ֆունտիկը և վարունգները» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Ղարաբուլաղ (Մշո գավառ)

Ղարաբուլաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անդերլեխտ (այլ կիրառումներ)

Անդերլեխտ անվանումը կարող է վերաբերել.

Անդերլեխտ, համայնք Բրյուսելի մայրաքաղաքային տարածաշրջանում,
Անդերլեխտ ՖԱ, ֆուտբոլային ակումբ Անդերլեխտ համայնքում։
Սանտա Մարինա Սալինա

Սանտա Մարինա Սալինա (իտալերեն՝ Santa Marina Salina), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 807 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 101 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98050։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 090։


== Աշխարհագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 090 9843128
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.santa-marina-salina.me.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մարկանտոնիո Ռայմոնդի

Մարկանտոնիո Ռայմոնդի, (իտալերեն՝ Marcantonio Raimondi, 1480[…], Մոլինելլա, Բոլոնյա գավառ, Էմիլիա Ռոմանիա - 1534[…], Բոլոնիա, Պապական մարզ), իտալացի փորագրիչ, առավել հայտնի է որպես Վերածննդի դարաշրջանի  գործիչ, ավելի քան 300 փորագրությունների և անտիկ հուշարձանների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Ստույգ հայտնի չէ, թե երբ է ծնվել Մարկանտոնիո Ռայմոնդին։ Նա ծնվել է 1470 -ից մինչև 1482 թվականն ընկած ժամանակահատվածում։ Նրա ծննդավայրը Արջինին է, որը կից է Բոլոնյային։ Գեղանկարչության նրա ուսուցիչը  եղել է ոսկերիչ և նկարիչ Ֆրանչեսկո Ֆրանչան։ 1506 - 1508 թվականներին ապրել և ստեղծագործել է Վենետիկում, կրկնօրինակել Դյուրերի թղթերը, որի շնորհիվ ձեռք է բերել կրկնօրինակելու հմտություններ (կեղծել նույնիսկ հեղինակի միացագրերն այնպես, որ երբեմն նույնիսկ կրկնօրինակ նկարը դժվար էր տարբերել բնօրինակ նկարից)։ 
Ջորջո Վազարիի խոսքերով, երբ Դյուրերը իմացել է այդ մասին, նա իր դժգոհությունն է հայտնել համայնքի ղեկավար մարմնին՝ Բոլոնյայի փորագրիչին արգելելով իր սեփական նկարների տակ ստորագրել որպես Ալբրեխտ։ Դրանից որոշ ժամանակ անց Ռայմոնդին մեկնել է Ֆլորենցիա։ Այդ տարիներին ստեղծել է Ջորջոնեյի և Միքելանջելոյի նկարների կրկնօրինակները, ինչպես նաև «Կաշինի ճակատամարտը» որմնանկարը (պետք է զարդարեր Պալացցո Վեկկիոյի պատը)։ 1510 - 1511 թվականներին տեղափոխվել է Հռոմ, որտեղ ծանոթացել է Ռաֆայելի հետ։ Այդ պահից մինչև Ռաֆայելի մահը՝ 1520 թվականը, Ռայմոնդին կատաել է նրա աշխատանքների գծանկարչական կրկնօրինակները։
Հետագայում շարունակել է իրականացնել Ռաֆայելի արվեստանոցի նկարիչների՝ մասնավորապես Ջուլիո Ռոմանոյի նկարների կրկնօրինակները, ինչը նրան հռչակ է բերել։  Մարկանտոնիոյի ձերբակալման պատճառ է դարձել  սկանդալային բովանդակությամբ 16 քանդակներ։ Սակայն կարդինալ Իպոլիտո Մեդիչիի և ճարտարապետ Բաչչո Բանդինելլիի խնդրանքով նրան ներում է շնորհվել։
1527 թվականին Կառլ V-ի կողմից Հռոմի գրավման ժամանակ նա վարձկանների կողմից գերեվարվել է։ Ազատվել է փրկագին վճարելուց հետո, որի արդյունքում էլ սնանկացել է և ենթադրաբար վերադարձել Բոլոնյա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Marcantonio Raimondi» (անգլերեն)։ Վերցված է 2012-08-26 Гравюры Маркантонио Раймонди
Catholic Encyclopedia(անգլ.)
Маркантонио Раймонди на сайт ArtCyclopedia.com(անգլ.)
Քոդի Ռոուդս

Քոդի Գարետ Ռանելս Ռոուդս (անգլ.՝ Cody Garrett Runnels Rhodes, հունիսի 30, 1985(1985-06-30), Մարիետա, Ջորջիա, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ (ռեստլեր)։ Հանդես է  գալիս «WWE» կազմակերպությունում։ WWE փառքի սրահի անդամ Դասթի Ռոուդսի որդին է և ըմբիշ Դասթին Ռոուդսի (Գոլդաստ) արյունակից եղբայրը։
Հայտնի է նաև «All Elite Wrestling» (AEW) կազմակերպությունում հանդես գալու տարիներից, որտեղ բացի մարզական կարիերայից, աշխատել է նաև որպես ընկերության գործադիր փոխնախագահ։
Սպորտային ըմբշամարտով զբաղվելու տարիներին երկու անգամ արժանացել է Ջորջիայի սիրողական ըմբշամարտի նահանգային տիտղոսին։
Մասնագիտական կարիերայի ընթացքում մեկ անգամ նվաճել է ROH աշխարհի, մեկ անգամ՝ AEW TNT, մեկ անգամ՝ IWGP Միացյալ Նահանգների ծանրքաշային, երկու անգամ՝ WWE միջմայրցամաքային տիտղոսը, ինչպես նաև վեց անգամ հռչակվել է թիմային վարկածով չեմպիոն (երեք անգամ աշխարհի թիմային և երեք անգամ WWE թիմային չեմպիոն)։ 2013 թվականին եղբոր՝ Գոլդասթի հետ արժանացել է Սլեմմի մրցանակի՝ «տարվա թիմ» անվանակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը WWE.com կայքում(անգլ.)
Էջը IMDb կայքում(անգլ.)
Խիլկովոե (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Խիլկովոե (ուկրաիներեն՝ Хилькове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խիլկովոե գյուղում բնակվել է 14 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Խիլկովոե գյուղը գտնվում է Վորոժբա գետի ակունքներից մեկում։ Հոսանքին ներքև՝ 1 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Բասովշչինա գյուղը։ Գյուղը շրջապատված է փոքր անտառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռալֆ Պարվե

Ռալֆ Պարվե (էստ․՝ Ralf Parve, հունիսի 25, 1919(1919-06-25), Ռակվեռե, Էստոնիա - ապրիլի 29, 2011(2011-04-29), Նիմմե, Տալլին, Հարյումաա, Էստոնիա), էստոնացի գրող։ Էստոնիայի գրողների միության անդամ (1945)։
Էստոնացի գրող Լիլի Պրոմետի ամուսինը։


== Կենսագրություն ==
Ռալֆ Պարվեն ծնվել է 1919 թվականին Ռակվեռեում։ Միջնակարգ դպրոցն ավարտել է 1938 թվականին Տալլինում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծառայել է Կարմիր բանակում։ 1944-1951 թվականներին աշխատել է որպես լրագրող։ 1947-1989 թվականներին եղել է կոմունիստական կուսակցության անդամ։


== Ստեղծագործություններ ==
Հրատարակել սկսել է 1936 թվականից։ Առաջին ժողովածուն՝ «Մարտնչողի հոգուց», հրատարակվել է 1945 թվականին։ Պարվեի ստեղծագործությունների մեծ մասը գրված են երեխաների համար։

«Մեր բակի տղաները», 1949
«Ամռան օրերը Սիվերսկում», 1953
«Դպրոցում և դպրոցի ճամփին», 1959
«Ողջույն արև», 1961
«Բանաստեղծություններ երեխաների համար», 1966


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
«Քամու նետեր» բանաստեղծությունների ժողովածուն արժանացել է հանրապետական մրցանակի։
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռալֆ Պարվե
Վարազաբունի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Ասկերանի շրջան)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանի Վարազաբուն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 4 հուշարձան։

 


== Տես նաև ==
Արցախի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Խորեն Տեր-Հարությանի թանգարան

Էջմիածնի պատկերասրահ, Խորեն Տեր-Հարությանի թանգարան, հիմնադրվել է 1970 թվականին։


== Պատմություն ==
Էջմիածնի պատկերասրահը հիմնադրվել է 1970 թվականին։ Երկար տարիներ գործել է Գևորգյան ճեմարանի շենքում։ 1994 թվականին շենքը վերադարձվել է Մայր Աթոռին, իսկ մասնաճյուղին տրամադրվել է Էջմիածնի կինոթատրոնի շենքը։
Թանգարանում ցուցադրվում են ամերիկահայ քանդակագործ Խորեն Տեր-Հարությանի ստեղծագործությունները (քանդակ, գծանկար, գեղանկար)։ Խորեն Տեր-Հարությանն առաջին անգամ Հայաստան է եկել 1970 թվականին արտասահմանյան երկրների հետ բարեկամության և մշակութային կապերի հայկական ընկերության հրավերով։ 1971 թվականին Երևանի Նկարչի տանը բացված անհատական ցուցահանդեսը լայն ճանաչում է բերել նրան նաև Հայաստանում, իսկ 1983 թվականին քանդակագործը հայրենիքին է նվիրաբերել 200-ից ավելի ստեղծագործություն։


== Ցուցադրություն ==
1994 թվականին Էջմիածնի մասնաճյուղում բացվեց վարպետի աշխատանքների մշտական ցուցադրությունը։ Այստեղ ներկայացված են Տեր-Հարությանի քանդակները, Ջամայկայում ապրած տարիներին կատարած գեղանկարչական երկերը և տարբեր երկրներում ստեղծած գրաֆիկական գործերը, որոնք արտացոլում են նրա գեղարվեստական լեզուն, պատկերացում տալիս նրա արվեստի բազմաժանրության մասին։


== Խորեն Տեր-Հարության ==
Խորեն Տեր-Հարությանի արվեստն ըստ արժանվույն գնահատվել է ժամանակակիցների կողմից, լայն արձագանք է գտել ամերիկյան և այլ երկրների մամուլում։ 1929 թվականից նա ունեցել է բազմաթիվ անհատական (ԱՄՆ, Ջամայկա, Անգլիա, Շոտլանդիա, Իտալիա, Ֆրանսիա) և համատեղ ցուցահանդեսներ համաշխարհային ճանաչում ստացած արվեստագետների հետ (Մայոլ, Դեսպիո, Պիկասո, Գաբո, Լիպշից), արժանացել է տասնյակ մրցանակների։ Տեր-Հարությանի աշխատանքները պահվում են աշխարհի տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։ «Փոքր Մհեր», «Գյուտարար» մոնումենտալ գործերը տեղադրված են Ֆիլադելֆիայի «Ֆեյրմաունթ Փարք»-ում, «Կուղբ» աշխատանքը՝ Նյու Յորքի Բերնարդ Բարուքի անվան քաղաքային քոլեջի նախասրահում, իսկ Երևանի Օղակաձև զբոսայգում վեր է խոյանում «Վերածնված Հայաստան» կոթողը։


== Հասցե ==
Թանգարանը գտնվում է Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքում, Կոմիտասի հրապարակում, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի հարևանությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Խորեն Տեր-Հարությանի թանգարան
Խորեն Տեր-Հարությանի թանգարան
Մարդու կենսաբանություն

Մարդու կենսաբանություն, միջդիսցիպլինար հետազոտությունների տարածք, որն ուսումնասիրում է մարդուն ազդեցության և փոխազդեցության բազմաթիվ տարբեր ոլորտների միջոցով, ինչպիսիք են գենետիկան, էվոլյուցիան, ֆիզիոլոգիան, անատոմիան, համաճարակաբանությունը, մարդաբանությունը, էկոլոգիան, սնուցումը, պոպուլյացիոն գենետիկան և հասարակամշակութային ազդեցությունները։ Այն սերտորեն կապված է կենսաբժշկական գիտությունների, կենսաբանական մարդաբանության և այլ կենսաբանական ոլորտների հետ, որոնք կապված են մարդու գործունեության տարբեր ասպեկտների հետ։ Միայն 20-րդ դարում կենսաբան Ռեյմոնդ Փիրլը՝ Human Biology ամսագրի հիմնադիրը, ձևակերպել է «մարդու կենսաբանություն» տերմինն այնպես, որ նկարագրի կենսաբանությունից տարբեր առանձին ենթաբաժին։
Ավելի ճիշտ է նկատի ունենալ, որ այս տերմինը մարդաբանության շատ կարևոր մասն է, որն ուսումնասիրում է ֆիզիոլոգիական, կենսաքիմիական և գենետիկական գործոնները, որոնք ազդում են մարդու մարմնի կառուցվածքի և զարգացման տատանումները։ Մասնավորապես, այստեղ պետք է ներառվեն արյան հեմոգլոբինների, արյան խմբերի, երկվորյակների երևույթների, մարդու և նրա ֆիզիոլոգիական և քիմիական առանձնահատկությունների սահմանադրության և այս կամ այն հիվանդությունների նկատմամբ նրա հակումների հետազոտությունները; այստեղ պետք է նաև ներառվել նորմալ նշանների ժառանգման ուսումնասիրությունը և պոպուլյացիոն գենետիկան, որը ներառում է տարբեր հարցեր (օրինակ, ժամանակի մեջ տեսակի կայունությունը, մետիսացիայի և մեկուսացման դերը ռասայական կազմի միատարր խմբերի սահմաններում)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարդու կենսաբանության ասոցիացիա
Մարդու կենսաբանությունը բառարանում
Բոտև

Բոտև (բուլղար․՝ Ботев), Ստարա Պլանինա լեռների ամենաբարձր գագաթը Բուլղարիայում (2376 մ)։


== Անվանում ==
Մինչև 1950 թվականը կոչվել է Յումրուկչալ ((թուրքերեն՝ yumruk՝ «բռունցք» և չալ (թուրքերեն՝ çal՝ «մերկ լեռնագագաթ», այսինքն՝ «բռունցքանման լեռնագագաթ»)։ Վերանվանվել է ի պատիվ բուլղար հեղափոխական գործիչ, բանաստեղծ Խրիստո Բոտևի։


== Ծանոթագրություններ ==
Իտանկուր

Իտանկուր (ֆր.՝ Itancourt), համայնք Ֆրանսիայում, որը մտնում է Պիկարդիա երկրամասի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Մտնում է նաև Ռիբմոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջան հանդիսանում է Սեն Կանտենը։
Համայնք INSEE ծածկագիրն է 02387։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 1118 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 738 մարդկանցից (15—64 տարեկան) 519-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 219-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 70,3 %, 1999 թվականին եղել է 70,2 %)։ 519 ակտիվ քաղաքացիներից 476-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (252 տղամարդ և 224 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 43 մարդ (14 տղամարդ և 29 կին)։ 219 ոչ ակտիվ մարդկանցից 79-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 87-ը եղել են թոշակառու, 53-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Իտանկուր ազգային համալսարանի վիճակագրությունը (ֆր.)
Պոզթեփե

Պոզթեփե, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2010

Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2010, 49-րդ կանանց շախմատային օլիմպիադան, որը տեղի է ունեցել 2012 թվականի սեպտեմբերի 20-ից մինչև հոկտեմբերի 4-ը։
Մասնակցել է 125 թիմ, որտեղ խաղը անցկացվել է Շվեյցարական ձևաչափով՝ 11 փուլից։


== Արդյունքներ ==


=== Թիմային խաղերի հաղթողներ ===


== Անհատական մեդալներ ==
Խաղատախտակ 1.  Տատյանա Կոսինցեվա 2628
Խաղատախտակ 2.  Նադեժդա Կոսինցեվա 2662
Խաղատախտակ 3.  Յանիետ Մառեռո Լոպես 2511
Խաղատախտակ 4.  Իննա Յանովսկայա 2691
Պահեստային.  Մարիա Մուզիչուկ 2431


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2021-02-02 at the Wayback Machine.
OlimpBase
Արդյունքներ
Արդիան Գաշի

Արդիան Գաշի (ալբ․՝ Ardian Gashi, հունիսի 20, 1981(1981-06-20), Ջակովիցա, Կոսովո և Մեթոխիա), նորվեգացի (ծագումով՝ Կոսովոյից) ֆուտբոլիստ, որ խաղում է կիսապաշտպանի դիրքում։ Ներկայում հանդես է գալիս նորվեգական «Օդդ» ակումբում։


== Կենսագրություն ==
Արդիան Գաշին ծնվել է 1981 թվականի հունիսի 20-ին Կոսովոյի Ջյակովիցա քաղաքում՝ ալբանական ընտանիքում։ Երբ նա եղել է 8 տարեկան, նրա ընտանիքը փախստականի կարգավիճակով տեղափոխվել է Նորվեգիա, որտեղ բնակվել է Հյուրկսետերյորա քաղաքում (Հեմնե կոմունա)։ 


=== Ակումբային կարիերա ===
Արդիան Գաշին ֆուտբոլով զբաղվել սկսել է տեղի «ԿԻԼ/Հեմնե» ակումբում։ 1998 թվականին նա տեղափոխվել է «Մոլդե» ակումբ։ 2001 թվականի մայիսի 6-ին Արդիան Գաշին այդ ակումբի կազմում առաջին անգամ խաղացել է Նորվեգիայի գլխավոր առաջնությունում. նա մասնակցել է «Բրյունե» ակումբի դեմ տնային խաղին՝ փոխարինման դուրս գալով հանդիպման 81-րդ րոպեին։ 2002 թվականին Արդիան Գաշին դարձել է Առաջին դիվիզիոնի «Էռն Հորտեն» ակումբի խաղացող. այդ ակումբի կազմում նա մնացել է մեկ տարի։ 2003 թվականի ամռանը վարձավճարով տեղափոխվել է մայրաքաղաքի «Վոլերենգա» ակումբ։ 2003 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Արդիան Գաշին խփել է իր առաջին գոլը Տիպելիգայում՝ մեծացնլով «Վոլերենգայի» առավելությունը «Ստաբեկի» դեմ տնային խաղում։ 2004 թվականի Նորվեգիայի առաջնությունում «Վոլերենգան» զբաղեցրել է երկրորդ տեղը, ինչում մեծ դեր է ունեցել նաև Արդիան Գաշին։
2005 թվականի օգոստոսին Արդիան Գաշին չի մասնակցել Նորվեգիայի առաջնության շրջանակներում անցկացվող մի քանի խաղի, որովհետև կալանքի տակ էր գտնվում մեքենա վարելիս սահմանված արագությունը գերազանցելու համար։ Նա դատապարտվել էր 18 օրվա ազատազրկման, սակայն 14 օր անց ազատվել է կալանքից լավ պահվածքի համար։
2006 թվականի օգոստոսի 30-ին Արդիան Գաշին պայմանագիր է կնքել «Բրանն» ակումբի հետ. գործարքի գումարը կազմել է շուրջ 7 000 000 նորվեգական կրոն։ «Բրաննում» նա խաղացել է մեկ տարուց քիչ, իսկ 2007 թվականի հուլիսի 25-ին տեղափոխվել է «Ֆրեդրիկստադ»։ 2009 թվականի դեկտեմբերին հայտարարվել է, որ Արդիան Գաշին 2010 թվականի սկզբից խաղալու է շվեդական «Հելսինբորգ» ակումբում։
«Հելսինբորգում» Արդիան Գաշին եղել է թիմի առաջատար խաղացողներից մեկը, նա ու Մայ Մահլանգուի համագործակցությունը պաշտպանությունում մեծ դեր է ունեցել ակումբի կողմից 2011 թվականի մրցաշրջանում չեմպիոնի տիտղոսի նվաճման գործում։
2014 թվականի օգոստոսի 5-ին Արդիան Գաշին տեղափոխվել է նորվեգական «Օդդ» ակումբ, որի հետ պայմանագիր է կնքել մինչև 2017 թվականի ամառ։


=== Կարիերան հավաքականում ===
2004 թվականի հունվարի 22-ին Արդիան Գաշին առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել Նորվեգիայի հավաքականի կազմում՝ մասնակցելով Շվեդիայի հավաքականի դեմ խաղին, որ ընկերական առաջնության շրջանակներում անցկացվում էր Հոնկոնգում։ Այդ խաղի 84-րդ րոպեին Գաշին փոխարինել է կիսապաշտպան Մագնե Հոսետին։
Արդիան Գաշին երկու հանդիպում է անցկացրել Կոսովոյի հավաքականի կազմում՝ մասնակցելով Հայիթիի ու Օմանի հավաքականների հետ ընկերական խաղերին, որ անցկացվել են Կոսովոյում։


== Ելույթների վիճակագրություն ==


=== Ակումբային ===
24 փետրվարի, 2016-ի դրությամբ


=== Հավաքականում ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը national-football-teams.com կայքում (անգլ.)
Էջը soccerway.com կայքում (անգլ.)
Էջը transfermarkt.com կայքում (անգլ.)
Զիրակիջուր

Զիրակիջուր, Զիրակչայ, Խոշչիբիլսկ, Ղուշչիբիլակ, գետ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Պուճուրգետի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Զանգեզուրի լեռներից և Կեչուտ գյուղից 3,5 կմ հյուսիս-արևելքում միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրանդի Նոյնկիրխեն

Բրանդի Նոյնկիրխեն (գերմ.՝ Neunkirchen am Brand), կոմունա Գերմանիայում, որը գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Մտնում է Ֆորխհայմ շրջանի տարածի մեջ։
Բնակչությունը կազմում է 7095 մարդ(2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ)։ Տարածքը 26,37 կմ²։ Պաշտոնական կոդն է ՝ 09 4 74 154։


== Պատմություն ==
1314 թվականին Բրանդի Նոյնկիռխենում կառուցվում է կանոնիկական եկեղեցի Սուրբ Ավգուստինը։ 1410 թվականին բնակավայրը ստանում է առևտրական քաղաքի կարգավիճակ։ Նոյնկիռխենը 1803 թվին Բամբերգ եպիսկոպոսության հետ միասին Բավարիայի մաս է համարվել։ 1886 և 1963 թվականների միջև ընկած ժամանակաշրջանում Նոյնկիռխենում կառուցվում է երկաթգիծ, որը հասնում է մինչև Էշենաու։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո մեծաքանակ փախստականներ բնակություն են հաստատել այստեղ և Siemens AG ընկերության հիմնումից հետո կրկին բնակչության թիվը աճ արձանագրեց։ Պատմական քաղաքին կից կառուցվեցին բավականին թվով արվարձաններ։
Այստեղ շատ են արդյունաբերական և առևտրական ընկերությունները։ Խոշորներից են ավտոմեքենաների կամուրջների և փոխանցման տուփերի արտադրությամբ զբաղվող գործարանները։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Պաշտոնական կայք
Աստերոիդների ցանկ (52401-52500)

Աստերոիդների ցանկ (52301-52400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (52501-52600)
 Աստերոիդների ցանկ (52301-52400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (52501-52600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (50001)-(55000)»։ www.minorplanetcenter.net
Խաղաղության համաշխարհային խորհուրդ

Խաղաղության համաշխարհային խորհուրդ (ԽՀԽ), խաղաղության կողմնակիցների շարժման բարձրագույն և ղեկավար մարմինը։ Ստեղծվել է 1950 թվականի նոյեմբերին, Վարշավայում՝ Խաղաղության կողմնակիցների համաշխարհային II կոնգրեսում։
ԽՀԽ-ն ուղղություն է տալիս և կոորդինացնում տարբեր երկրների խաղաղության կողմնակիցների գործունեությունը՝ համաշխարհային նոր պատերազմը կանխելու, ժողովուրդների միջև փոխըմբռնումը և համագործակցությունը ամրապնդելու նպատակով, պայքարում է հանուն ընդհանուր զինաթափման, պաշտպանում է ազգային անկախության համար ժողովուրդների պայքարը։ Հաճախ հանդես է գալիս որպես խաղաղության կողմնակիցների շարժման կարևոր միջոցառումների նախաձեռնող ու կազմակերպիչ և համագործակցում է միջազգային այլ խաղաղասեր կազմակերպությունների հետ։ Սառը պատերազմի ընթացքում այն հիմնականում ֆինանսավորվում և վերահսկվում էր Խորհրդային Միության կողմից, և ձեռնպահ էր մնում բազմաթիվ հակամարտություններում Խորհրդային Միության ներգրավվածությունը քննադատելուց կամ նույնիսկ պաշտպանելուց։ Տվյալ գործոնները հանգեցրին ոչ կոմունիստական երկրներում խաղաղության շարժման վրա ԽՀԽ ազդեցության անկմանը։
«Խաղաղության պայքարի գործին մատուցած ակնառու ծառայությունների համար» ԽՀԽ առանձին մարդկանց և կազմակերպությունների պարգևատրում է Ժոլիո-Կյուրիի անվան խաղաղության ոսկե մեդալով։ ԽՀԽ նստաշրջաններ է ունենում 2-3 տարին մեկ։ Խորհրդի ղեկավար մարմիններն են՝ Նախագահությունը (ստեղծվել է 1959 թվականին՝ ԽՀԽ-ի նախագահ Ֆրեդերիկ Ժոլիո-Կյուրիի մահից հետո) և Քարտուղարությունը՝ գլխավոր քարտուղարի ղեկավարությամբ։ Քարտուղարության նստավայրը Հելսինկին է։ 


== ԽՀԽ նախագահներ ==
 Ֆրեդերիկ Ժոլիո-Կյուրի (1950—1958)
 Ջոն Դեսմոնդ Բեռնալ (1959—1965)
 Իզաբելլա Բլյում (1965—1969)
 Կարդենաս ի դել Ռիո (1969—1970)
 Ռոմեշ Չանդրա (գլխավոր քարտուղար (1966—1977), նախագահ (1977—1990))
 Էվանգելոս Մահերաս (1990—1993)
 Ալբերտինա Սիսուլու (1993—2002)
 Օռլանդո Ֆունդուրո Լոպես (2002—2008)
 Մարիա դու Սոկորո Գոմես Կոելյու (2008-)
Սենտ Իլեր (Օդի գավառ)

Սենտ Իլեր (ֆր.՝ Saint-Hilaire), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 729 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.67 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.02 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 140 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 14 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 432 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 321-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 111։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 321 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 275 անձ (141 տղամարդ և 134 կին)։ Գործազուրկ են եղել 46 անձ (21 տղամարդ և 25 կին)։ 111 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 47-ը` թոշակառուներ, իսկ 36-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոտրոիցկոե (գյուղ, Բեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոտրոիցկոեՆովոտրոիցկոե (ռուս.՝ Новотроицкое), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1036 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սահարայի Արաբական Դեմոկրատական Հանրապետություն

Սահարայի Արաբական Ժողովրդավարական Հանրապետություն (ՍԱԴՀ) (արաբ.՝ الجمهورية العربية الصحراوية الديمقراطية, իսպ.՝ República Árabe Saharaui Democrática), կիսով չափ ճանաչված նահանգ, որն Արևմտյան Սահարայի ամբողջ տարածքի վրա դե ֆակտո ունի իր գերիշխանությունը։ Նախկինում եղել է Իսպանիայի գաղութներից։ Սահարայի Արաբական Դեմոկրատական Հանրապետության կառավարությունը ղեկավարում է իր պնդած տարածքների 20-ից 25%-ը միայն։


== Աղբյուրներ ==


== Տես նաև ==
Արևմտյան Սահարա‎
Նիկոլայ Մուրաշկո

Նիկոլայ Իվանովիչ Մուրաշկո (ուկրաիներեն՝ Микола Іванович Мурашко, մայիսի 20, 1844(1844-05-20), Գլուխով, Չեռնիգովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 22, 1909(1909-09-22), Կիև, Ռուսական կայսրություն), ուկրաինացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1863-1868 թվականներին սովորել է Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1875-1901 թվականներին ղեկավարել է Կիևի՝ իր հիմնադրած նկարչական դպրոցը, աշակերտներին կողմնորոշելով դեպի պերեդվիժնիկների ստեղծագործական սկզբունքները, որոնց արվեստին մոտ էին նաև քնարականությամբ տոգորված Մուրաշկոյի բնանկարները («Դնեպրի վրա», 1880-1890-ական թվականներ, Ուկրաինական կերպարվեստի թանգարան, Կիև)։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Դաթա Թութաշխիա (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դաթա Թութաշխիա (այլ կիրառումներ)Դաթա Թութաշխիա (վրաց.՝ დათა თუთაშხია), 1977 թվականին «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված բազմասերիանոց (7 սերիա) գեղարվեստական հեռուստաֆիլմ։ Ֆիլմի սցենարը գրել է Ճաբուա Ամիրեջիբին իր համանուն վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմն էպիկական դրամա է ժողովրդական վրիժառու, աբրեկ Դաթա Թութաշխիայի մասին։ Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում մինչհեղափոխական Վրաստանում (մոտավորապես 1900-1910 թվականներին)։ Դաթա Թութաշխիան գյուղացի է։ Նա վիճում է իշխանությունների հետ ու դառնում ավազակ։ Դաթան թալանում է հարուստներին ու պաշտպանում աղքատներին։ Դաթա Թութաշխիայի հակապատկերն է նրա զարմիկը՝ գնդապետ Մուշնի Զարանդիան, ով զինվորականի ու պետական ծառայողի փայլուն կարիերա ունի։ Նրանց հակամարտությունն էլ վեպի հիմնական սյուժետային գիծն է։ Տարբեր մարդիկ ու ուժեր փորձում են Դաթային գրավել իրենց կողմը, ստիպել զբաղվել քաղաքականությամբ, սակայն Դաթան ամեն կերպ ձգտում է պահպանել իր ազատությունն այս դաժան աշխարհում։


== Դերերում ==
Օթար Մեգվինետուխուցեսի - Դաթա Թութաշխիա
Գեորգի Խարաբաձե - Կազա Չխեթիա
Օթար Զաուտաշվիլի - կալանավոր
Բուխուտի Զաքարիաձե - Դուրու
Սեսիլիա Թաղայշվիլի - Ասինետա
Դավիթ Աբաշիձե - Սետուրի
Լևան Պիլպանի - Բոդգո Կվալտավա
Իպոլիտ Խվիչիա - Բուլավա
Լիա Էլիավա - Թիկո Օրբելիանի
Օթար Կոբերիձե - Սախնով
Գիվի Բերիքաշվիլի - Կոստա Դաստուրիձե
Նոդար Մգալոբլիշվիլի - Չալա Սագանելիձե (6-րդ սերիա)
Թենգիզ Արչվաձե - Մուշնի Զարանդիա
Զուրաբ Կապիանիձե - Բեքար Ջեյրանիշվիլի
Յուրի Յարվետ - կոմս Սեգեդի
Ակակի Վասաձե - Կանդուրի
Գուրամ Փիրցխվալա - Ռաժա Սարչիմելիա
Իմեդա Կախիանի - Գոգի Ցուլաձե
Եֆիմ Բայկովսկի - փոխարքա
Սոֆիկո Ճիաուրելի - Նանո Տավկելիշվիլի
Կառլո Սականդելիձե - Նիկանդրո Կիլիա
Ռուսլան Միքաբերիձե - ժանդարմ Շվանգիրաձե
Վասիլի Չխիաձե - Տաբագարի
Գեորգի Գեգեճկորի - Սանդրո Կարիձե
Վլադիմիր Գուլյաև - Կոմոդով
Գեորգի Դանելիա - ժանդարմերիայի գործակալ
Քեթևան Կիկնաձե - Բեչունի Պերտիա
Գուրամ Սաղարաձե - Իրակլի Խուրցիձե, փաստաբան, իշխան (4-րդ սերիա)
Գեորգի Սաղարաձե - Մագալի Զարանդիա, Կոստայի ու Մուշնիի հայրը (1-ին, 5-րդ ու 6-րդ սերիաներ)


== Նկարահանող անձնակազմ ==
Ռեժիսորներ՝ Գիզո Գաբեսկիրիա, Գրիգորի Լորդկիպանիձե
Սցենարիստ՝ Չաբուա Ամիրեջիբի
Օպերատորներ՝ Տատյանա Լոգինովա, Լևան Նամգալաշվիլի
Կոմպոզիտորներ՝ Ջանսուգ Կախիձե, Բիձինա Կվերնաձե
Նկարիչ՝ Կախի Խուցիշվիլի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը imdb.com կայքում (անգլ.)
Ֆիլմը geocinema.ge կայքում Archived 2016-03-17 at the Wayback Machine. (վրաց.)
„დათა თუთაშხია“ - ფილმი, რომელმაც ბევრი ადამიანის ცხოვრება შეცვალა (վրաց.)
Հայկ Դավթյան (ճարտարապետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկ Դավթյան (այլ կիրառումներ)Հայկ Լևոնի Դավթյան (հոկտեմբերի 19, 1908(1908-10-19), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 10, 1973(1973-08-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1965)։


== Կենսագրություն ==
1937 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1953-1963 թվականներին եղել է Հայպետնախագիծ և Հայգունմետգիտնախագիծ ինստիտուտների գլխավոր հատակագծի բաժնի պետ։ Որպես նախագծի հեղինակ, համահեղինակ, ճարտարապետական խմբի ղեկավար՝ կազմել է 

Լենինականի հատակագիծը, 1938-1940
Իջևանի հատակագիծը, 1948
Արտաշատի հատակագիծը, 1948
Կիրովականի հատակագիծը, 1949
Աշտարակի հատակագիծը, 1949
Մեղրիի հատակագիծը, 1950
Ստեփանավանի հատակագիծը, 1957Կազմել է նաև այլ քաղաքների և 22 ավանների գլխավոր հատակագծերը, 1951 թվականին մասնակցել է Երևանի գլխավոր հատակագծի կազմմանը։ Հայկ Դավթյանի նախագծերով կառուցվել են Ստեփանավանի թատրոնի շենքը, Հրազդանի շինանյութերի կոմբինատը։ Վերակառուցվել է Ալավերդի քաղաքի կենտրոնը և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
(4500) Պասկալ

(4500) Պասկալ ({{lang-en|Pascal), աստերոիդների հիմնական գոտու աստերոիդ։ 


== Հայտնաբերումը ==
Հայտնաբերել են 1989 թվականի փետրվարի 3-ին Սեյձի Ուեդան և Հիրոսի Կանեդան Կուշիրոյում։


== Ուղեծրի բնութագրական տվյալները ==
Արեգակից հեռավորությունը՝Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2061.71 երկրային օրվա ընթացքում։
Ուղեծրով շարժման միջին արագությունը՝ 0.17 աստիճան/օր։
Խավարածրի հարթության հետ ուղեծրի հարթության կազմած անկյունը՝ 2.94°։


== Անուն ==
Անունն ստացել է ֆրանսիացի մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս, փիլիսոփա և գրող Բլեզ Պասկալի (1623-1662) պատվին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ (4401-4500)
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4500) Պասկալ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բարձրություն ծովի մակարդակից

Բարձրություն ծովի մակարդակից (ԲԾՄ), կոորդինատ եռաչափ տարածությունում (մյուս երկուսը՝ լայնություն և երկայնություն), որը ցույց է տալիս, թե որ մակարդակի վրա է գտնվում հարաբերաբար ծովին որևէ օբյեկտը։
Բարձրությունը ծովի մակարդակից կարող է մոտավորապես որոշվել որպես հեռավորություն օբյեկտից մինչև ծովի մակերևույթի միջին մակարդակը, որը չի խախտվում ալեկոծություններից և մակընթացություններից, կամ (եթե օբյեկտը գտնվում է ցամաքում) մինչև գեոիդի մակերևույթը։ Կետի բարձրությունը, որը գտնվում է ծովի մակարդակից բարձր, համարվում է դրական, իսկ ցածրը՝ բացասական։


== ԱՊՀ երկրներում օբյեկտների բարձրության որոշումը ծովի մակարդակից ==
ԱՊՀ երկրներում երկրի մակերևույթի կետերի բարձրությունները ծովի մակարդակից հաշվում են Բալթիկ ծովի միջերկրածովյան մակարդակից, որ գրանցված է Կրոնշտադտի խորաչափի ցուցանիշով։


== Օրինակներ ==
Աշխարհի ամենաբարձր կետը ցամաքում Հիմալայներում գտնվող Ջոմոլունգմա լեռն է՝ ծովի մակարդակից 8848 մ բարձր։
Աշխարհի ամենացածր կետը ցամաքում Մեռյալ ծովի ափամերձ շրջանն է՝ ծովի մակարդակից 417,5 մ ցածր։


== Տես նաև ==
Հարաբերական բարձրություն
Բացարձակ բարձրություն
Կրոնշտադտի խորաչափ


== Ծանոթագրություններ ==
Միանյան

Միանյան (չին. ավանդ. 綿陽,պարզ. 绵阳, փինյին Miányáng), քաղաքային շրջան ՉԺՀ-ի Սիչուան նահանգում։ Անվանումը նշանակում է  «Միանշան լեռան արևոտ կողմից». այն առաջացել է 1913 թվականին և կապված է վարչատարածքի նախկին տեղակայված դիրքի հետ։ Չինաստանում էլեկտրատեխնիկայի արտադրության ամենամեծ կենտրոններից է։ 2006 թվականին China Daily-ի համաձայն Միանյանը համարվեց Չինաստանի երրորդ «կյանքի համար ամենահարմար քաղաքը»՝ Դալյան և Սյամին ափամերձ քաղաքներից հետո։ 2006 թվականին China Daily-ի համաձայն Միանյանը համարվել էր որպես Չինաստանի երրորդ «ամենահարմարավետ քաղաքը ապրելու համար»`Դալյան և Սյամին ափամերձ քաղաքներից հետո [2], բայց դրանից հետո այն դուրս է եկել լավագույն 10-ից։


== Պատմություն ==
1950 թվականին Սիչուան նահանգում կազմավորվեց Միանյան հատուկ շրջանը (绵阳专区): 1970 թվականին այն վերածվեց Միանյան շրջանի (绵阳地区): 1985 թվականի փետրվարի 8-ին շրջանը լուծարվեց, իսկ դրա տարածքում ձևավորվեցին Միանյան, Գուանյուան և Սույնին քաղաքային շրջանները։ 


== Վարչատարածքային բաժանումներ ==
Միանյանի քաղաքային շրջանը բաժանվում է 3 թաղամասի՝ 1 քաղաքային գավառ, 4 գավառներ, 1 ինքնավար գավառ:  


== Քույր քաղաքներ ==
Օբնինսկ
Նովոսիբիրսկ
Պսկով


== Ծանոթագրություններ ==
Հանգստյան տուն

Հանգստյան տուն, բնակլիմայական և սանիտարահիգիենային բարենպաստ պայմաններ ունեցող վայրերում գործող, բուժման կարիք չունեցող, գործնականում առողջ մարդկանց հանգստի հիմնարկ։


== Հանգստյան տների տեսակներ ==
Հանգստյան տները լինում են կիրակնօրյա (1 և 2-օրյա), ընտանեկան, երիտասարդական, ուսանողական, և այլն, ըստ ժամկետի՝ ամբողջ տարին գործող կամ սեզոնային։ Հանգստյան տներում գործում են բուժկետեր, իսկ խոշորներում՝ նաև մերսման, ֆիզիոթերապիայի, ատամնաբուժական և այլ առանձնասենյակներ։ Հանգստյան տների ռեժիմը հանգստացողների համար ապահովում է օրվա որոշակի ռիթմ, նախատեսում է նրանց առավել երկար մնալը մաքուր օդում (զբոսանքներ, մարմնամարզություն, սպորտ, մակույկով զբոսանք և այլն, ձմռանը՝ դահուկներով ու չմուշկներով սահք և այլն)։ Սնունդը նախատեսված է հատուկ սննդակարգի կարիք չունեցող, առողջ մարդկանց համար։


== Հայաստանի հանգստյան տներ ==
Հայաստանում հանգստյան տներ են գործում Արզականում («Ոսկե գետակ», «Հանգստի աշխարհ»), Դիլիջանում («Հաղարծին», «Կոմպոզիտորների տուն», «Լեռնային Հայաստան», «Մուշ», «Կինոգործիչների տուն», «Լոռի»), Սևանի ավազանում («Հարսնաքար», «Նաիրի», «Ծովարծիվ», «Արևշատ», «Նկարիչների տուն», «Գրողների տուն» «Դրախտ», «Սևան-2» և «Մարտունի»)։
Զանադվորովկա

Զանադվորովկա (ռուս.՝ Занадворовка), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Խասանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 964 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հաասլավա (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հաասլավա (այլ կիրառումներ)Հաասլավա շրջան (էստ․՝ Haaslava vald), շրջան Էստոնիայի Տարտումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Կուռեպալու գյուղը։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1684 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 15,31 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Մ.թ.ա. 357


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Պոնցանո դի Ֆերմո

Պոնցանո դի Ֆերմո (իտալերեն՝ Ponzano di Fermo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Ֆերմո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 1678 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 114 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 63020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0734։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 0734 630108
Էլ-փոստ։ անհայտ
Պաշտոնական կայք։ http://www.provincia.ap.it/Ponzano_Di_Fermo Archived 2009-06-02 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.provincia.ap.it/Ponzano_Di_Fermo Archived 2009-06-02 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Կարուշ Հակոբյան

Կարուշ Վահրամի Հակոբյան (1926, Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
1951 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1958 թվականին՝ Լատվիայի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1956 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ 1962 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Ռիգայում, իսկ 1965 թվականին՝ Ռիգայում և Երևանում։ Գլխավոր գործերից են՝ Ֆիդել Կաստրոյի դիմաքանդակը, «Ուսանողուհի», «Զանգեզուր», «Հայրենիք», «Լիտվացի» քանդակաշարքը, ինչպես նաև «Իմ Հայաստան», «Հաց» գրաֆիկական թերթերը։


== Մատենագրություն ==
Каталог ресональной выставки скульпторов Х. Спринзиса и К. Акопяна, Рига, 1962 г.
Каталог ресональной выставки художника К. Акопяна, Рига-Ереван, 1965 г.


== Ծանոթագրություններ ==
Գնդակներով տուն (Տագանրոգ)

«Գնդակներով տուն» (ռուս.՝ «Дом с пулями»), հնագույն երկհարկանի շենք Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում։ Կառուցվել է 1810 թվականին Շմիդտի փողոցում, ազնվական Իվան Անդրեևիչ Վարվացիի միջոցներով։ Այժմ գոյություն չունի։


== Պատմություն ==
Այս շենքը, որը գտնվել է Տագանրոգի Շմիդտի 19 հասցեում, կառուցվել է 1810 թվականին հունական ծագումով ազնվական Իվան Անդրեևիչ Վարվացիի միջոցներով։
Տագանրոգի նախահեղափոխական բացիկներում շենքը նշված է որպես «Գնդակներով տուն»։ 1855 թվականին անգլո-ֆրանսիական նավատորմիղի կողմից Տագանրոգի գնդակոծության ժամանակ տան հաստ պատերի մեջ մխրճվել են 32 թնդանոթային ռումբ, գնդակներ, հրազենային արկերի բեկորներ, որոնք շենքը վերականգնելու ժամանակ ձեռք չեն տրվել ի հիշատակ Տագանրոգի հերոսական պաշտպանության։
Վարվացի ընտանիքի կալվածքը հանդիսացած տունը շրջապատված է եղել այգով։ Ի. Ա. Վարվացիի մահից հետո կալվածքն անցել է նրա դստերը` Կոմնինո-Վարվացիին։ Ավելի ուշ կալվածքը բաժանեցին նրա երկու որդիները։ 1901 թվականից շենքը հանձնվել է վարձակալությամբ, այնտեղ տեղակայվել է Առևտրային ուսումնարանը։ 1906 թվականին այն պատճառով, որ տունը քաղաքի կենտրոնից հեռու էր, որոշվեց ուսումնարանի համար կառուցել նոր շենք։ Այն կառուցվեց և օծվեց 1910 թվականին։ 1910 թվականից «Գնդակներով տան» սեփականատեր դարձավ Դոնի լեյբգվարդիայի 52-րդ կազակական գնդի հրամանատար Բորիս Խրեշչատիցկին։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ շենքում գործել է Իզյասլավի արական վարժարանը, որը տարհանվել էր Ուկրաինայից։ 1917 թվականի հունվարի 27-ին տանը հրդեհ բռնկվեց։
1990-ական թվականներին տունը քանդվել է` 10-հարկանի բնակելի նոր շենքի շինարարության համար տարածք ազատելու նպատակով։


== Ճարտարապետական առանձնահատկություններ ==
1913 թվականին այս տան բակում հողային աշխատանքներ կատարելիս հայտնաբերվել է ստորգետնյա ուղի, որը Պետրովսկայա փողոցից տանում էր դեպի ծով։ Ուղին ունեցել է ջրահեռացման հոսեր և շարված էր կարմիր աղյուսով։ Սյուներով տունը մինչև ոչնչացումը համարվում էր քաղաքային տեսարժանություն։


== Գրականություն ==
Энциклопедия Таганрога. — Ростов-н/Д: Ростиздат, 2003. — 512 с. — ISBN 5-7509-0662-0


== Հղումներ ==
Шмидта улица‎, д. 19 Archived 2017-02-05 at the Wayback Machine..
Тайна "Дома с пулями". Еженедельник "Аргументы и Факты" № 49 03.12.2008.


== Ծանոթագրություններ ==
Շատրիշչե (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇատրիշչեՇատրիշչե (ուկրաիներեն՝ Шатрище), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 12-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Շատրիշչե գյուղում բնակվում էր 918 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
ՀՀ ճգնաժամային կառավարման պետական ակադեմիա

ՀՀ ԱԻՆ Ճգնաժամային կառավարման պետական ակադեմիա, կրթական ու գիտական պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, Հայաստանի փրկարարական ծառայության բուհ, ստեղծվել է 1999 թվականին՝ 1992 թվականին հիմնադրված արտակարգ իրավիճակներում գործելու համար մասնագետների վերապատրաստման ինստիտուտի հիմքի վրա։


== Պատմություն ==
1992 թվականին ՀՀ կառավարության որոշմամբ հիմնադրվել է որպես ՀՀ ԱԻ պետական վարչության նյութական բազայի և ԱԻ-ում գործելու համար մասնագետների վերապատրաստման ինստիտուտ։ 1999 թվականին վերանվանվել է Ճգնաժամային կառավարման ինստիտուտի, 2003 թվականին՝ «Ճգնաժամային կառավարման ինստիտուտ» ՊՈԱԿ-ի, 2005 թվականին՝ Ճգնաժամային կառավարման պետական ակադեմիայի։
Պատրաստում է արտակարգ իրավիճակներում բնակչության պաշտպանության և քաղաքացիական պաշտպանության բնագավառների մասնագետներ՝ ճգնաժամային կառավարում, փրկարար գործ, քաղաքացիական պաշտպանություն, հրդեհային պաշտպանություն, պաշտպանությունն արտակարգ իրավիճակներում, տրանսպորտային և հրշեջ-փրկարարական հատուկ տեխնիկայի ու սարքավորումների շահագործման և սպասարկման մասնագիտություններով։ Կրթությունը երկաստիճան է, ունի հեռակա բաժին։ Իրականացնում է նաև վերաորակավորման, միջին մասնագիտական, հետբուհական և լրացուցիչ կրթական ու գիտական ծրագրեր։


== Ուսուցում ==
Ակադեմիայում աշխատանքներ են իրականացվում հետևյալ ուղղություններով՝

Ղեկավար կազմի և մասնագետների վերապատրաստում, որակավորման բարձրացում
Արտակարգ իրավիճակներին դիմակայելու հարցերով բնակչության ուսուցում
Գիտամեթոդական աշխատանքներ
Միջազգային համագործակցություն
Բարձրագույն կրթական ծրագրերով մասնագետների պատրաստում
Միջին մասնագիտական կրթական ծրագրով մասնագետների պատրաստում


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ցանկ
ՀՀ ԱԻՆ ճգնաժամային կառավարման պետական ակադեմիա Archived 2015-03-20 at the Wayback Machine.