Ելենա Կորիկովա

Ելենա Յուրևնա Կորիկովա (ռուս.՝ Еле́на Ю́рьевна Ко́рикова, ապրիլի 12, 1972(1972-04-12), Տոբոլսկ, Տյումենի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասանուհի, հեռուստահաղորդավարուհի։


== Կենսագրություն ==
Ելենա Կորիկովան ծնվել է 1972 թվականի ապիլի 12-ին Ռուսաստանի Տյումենի մարզի Տոբոլսկ քաղաքում, Յուրի Ալեքսեևիչ Կորիկովի և բալետի պարուհի Տատյանա Կորիկովայի ընտանիքում։ Ծնողները շուտով բաժանվել են,  և Ելենան մինչև երկրորդ դասարանն ապրել է Տոբոլսի մոտ գտնվող Կարաչինո գյուղում՝ մոր ծնողների հետ, որովհետև մայրը հաճախ է մեկնել հյուրախաղերի։ Դրանից հետո նա մոր հետ տեղափոխվել է Դոնի Ռոստով։
Հոր հետ հանդիպել է դպրոցն ավարտելուց հետո․ նա ապրել է Տյումենում, ունեցել նոր ընտանիք և երկու երեխա։
Դպրոցում սովորելու ընթացքում Ելենա Կորիկովան հաճախել է Դոնի Ռոստովի «Էպոս» պատմական թատրոն-ստուդիա, որ ստեղծել են ռեժիսոր Միխայիլ Վիկտորովիչ Իզյումսկու և Ելենա Պրոզորովսկայայի (Իզյումսկայա) կողմից։ Մայրն ինքն է կարել նրա զգեստները։ Դպրոցն ավարտելուց հետո մեկնել է Մոսկվա և ընդունվել Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ՝ Սերգեյ Սոլովյովի արվեստանոց։
Առաջին կուրսից սկսել է նկարահանվել կինոյում։ Առաջին դերը եղել է պատանի Մաշան Անատոլի Մատեշկոյի «Ха-би-ассы» (1990) հեքիաթում։ Վալերի Ախադովի «Ես խոստացել եմ, ես կգնամ․․․» (ռուս.՝ «Я обещала, я уйду…», 1992) մելոդրամայում Կորիկովան կատարել է գավառի բնակիչ երիտասարդ Իրինայի դերը, Դմիտրի Դոլինինի «Մատանի ոսկե, փունջ ալ կարմիր վարդերի» (ռուս.՝ «Колечко золотое, букет из алых роз», 1994) դրամայում, որ նկարահանվել է Անտոն Չեխովի «Ձորակում» (ռուս.՝ «В овраге») ստեղծագործության հիման վրա, մարմնավորել է հանգիստ, ահաբեկված Լիպային։ Դրանից բացի Կորիկովան կարահանվել է Վիկտոր Տիտովի «Դյուրանի անեծքը» (ռուս.՝ «Проклятие Дюран», 1994) պատմական-ռոմանտիկ մելոդրամայում և Սերգեյ Սոլովյովի «Երեք քույր» դրամայում (1994)։
Ալեքսեյ Սախարովի՝ Ալեքսանդր Պուշկինի վիպակի հիման վրա նկարահանված «Օրիորդ-գեղջկուհի» (ռուս.՝ «Барышня-крестьянка») ֆիլմում (1995) կատարած Լիզայի դերի համար Ելենա Կորիկովան արժանացել է կնոջ լավագույն դերակատարման համար մրցանակի «Киношок» փառատոնում և «Նիկա» փառատոնում։
1995 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտը։
Նկարահանվել է Ալլա Պուգաչովայի, Ֆիլիպ Կիրկորովի, Վալերի Լեոնտևի, Դմիտրի Մալիկովի, Լեոնիդ Ագուտինի, Իգոր Կրուտոյի տեսահոովակներում։ 1996 թվականին մասնակցել է Սերգեյ Կուրյոխինի «Поп-механика» խմբի «Детский альбом» ալբոմի ձայնագրությանը։
1998 թվականի ամռանն ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Նյու Յորք, որտեղ փորձել է իր ուժերը որպես մոդել և դերասանուհի։
Ռուսաստան վերադառնալուց հետո Գալինա Վոլչեկի կողմից առաջարկ է ստացել միանալ «Սովրեմեննիկ» թատրոնի թատերախմբին և 2001-2004 թվականներին աշխատել է այնտեղ։ Նրա խաղացանկում եղել են Պատի դերը Ռեմարկի «Երեք ընկեր», Իրինայի դերը Անտոն Չեխովի «Երեք քույր», Նինոչկայի դերը Լեոնիդ Անդրեևի «Անֆիսա», Դաշա Շատովայի դերը Ֆեոդոր Դոստոևսկու «Դևեր» ստեղծագործությունների բեմադրություններում։
Համընդհանուր ճանաչման է արժանացել «Խեղճ Նաստյա» (ռուս.՝ «Бедная Настя») սերիալի շնորհիվ։ 2005 թվականին զբաղեցրել է երկրորդ տեղը աշխարհի ամենասեքսուալ կանանց շարքում՝ FHM ամսագրի ռուսական խմբագրության վարկածով։
Մասնակցել է բազմաթիվ հեռուստատեսային նախագծերի, որոնցից են Ռուսաստանի Առաջին ալիքի «Երկու աստղ» (ռուս.՝ «Две звезды») և «Կրկես աստղերի հետ» («Цирк со звёздами»), ուկրաինական СТБ ալիքի «Պարեր աստղերի հետ» շոուները։ Վարել է «Ֆորտ Բոյար»  («Ռոսիա» ալիք) հաղորդումը 2006 թվականին Եկատերինա Կոնովալովայի և Լեոնիդ Յարմոլնիկի հետ։


=== Անձնական կյանք ===
Ելենա Կորիկովայի առաջին ամուսինը եղել է գրող Դմիտրի Լիպսկերովը։
1993 թվականի հուլիսի 20-ին Ելենա Կորիկովան որդի է ունեցել, որը 2006 թվականի մոր հետ միասին նկարահանվել է «Կապիտանի երեխաները» (ռուս.՝ «Капитанские дети») ֆիլմում։ Նրա հայրը Դմիտրի Ռոշչինն է, որ դերասանուհի Եկատերինա Վասիլևայի և դրամատուրգ Միխայիլ Ռոշչինի որդին է։ Իմանալով Ելենայի հղիության մասին՝ Դմիտրի Ռոշչինն ամուսնության առաջարկություն է արել։ Բայց Վասիլևայի միջամտությամբ հարսանիքը չի կայացել։ Հետագայում Դմիտրի Ռոշչինը դարձել է հոգևորական և կնոջ՝ Լյուբովի հետ ունեցել յոթ երեխա։ Իր ու Ելենա Կորիկովայի որդու՝ Արսենիի հետ նախկին դերասանը չի շփվում։
Արսենիի հորը փոխարինել է Կորիկովայի արդեն նախկին ամուսին Մաքսիմ Օսադչին (օպերատոր և տեսահոլովակների ռեժիսոր)։
2011-2013 թվականներին հանդիպել է դերասան Սերգեյ Աստախովի հետ։


== Թատերական գործունեություն ==


=== «Սովրեմեննիկ» ===
«Երեք ընկեր», ըստ Ռեմարկի վեպի – Պատ
«Երեք քույր», ըստ Անտոն Չեխովի պիեսի – Իրինա
«Անֆիսա», ըստ Լեոնիդ Անդրեևի պիեսի – Նինոչկա
«Դևեր», ըստ Դոստոևսկու վեպի – Դաշա Շատովա


=== Կինոդերասանի թատրոն ===
«Հին Արբատի հեքիաթները», ըստ Ալեքսեյ Արբուզովի պիեսի – Վիկտոշա
«Մի արթնացրեք քնած շանը», ըստ Ջոն Բոյնթոն Փրիսթլիի պիեսի – Ֆրեդա


=== «Տագանկայի դերասանների ընկերակցություն» ===
«Ճայը», ըստ Անտոն Չեխովի պիեսի (ռեժիսոր՝ Սերգեյ Սոլովյով) – Նինա Զարեչնայա
«Հմայիչ եղջյուրակիներ» (ռուս.՝ «Очаровательные рогоносцы»)


=== «Միլենիում» թատրոն ===
«Քրեական դուետ», ըստ Վիկտոր Մերեժկոյի «Երկուսը մեծ ճանապարհից» պիեսի (ռեժիսոր՝ Օլգա Շվեդովա)


=== Մոսկվայի անկախ թատրոն ===
«Երբ ամուսինը տանը չէ» (ռեժիսոր՝ Ա. Լյուբչենկո)
Կանայք սիրո որոնումներում» (ռուս.՝ «Женщины в поисках любви!»)


== Ֆիլմագրություն ==


== Տեսահոլովակներ ==
«Винтаж» և Ելենա Կորիկովա, «Плохая девочка»
Մաշա Ֆեոդորովա, «Мама»
Ալինա Գրոսու, «Лодочка»
Վալերի Լեոնտև, «Вечная любовь»
Դմիտրի Մալիկով, «Золотой рассвет»
Премьер-министр, «Восточная»
Ալլա Պուգաչովա, «Позови меня с собой»
Լեոնիդ Ագուտին, «Не унывай»
Լեոնիդ Ագուտին, «Летний дождь»
Անտոն Մակարսկի, Սերգեյ Լի և Արինա Լի, «Мне не жаль» (OST «Խեղճ Նաստյա»)
Լեոնսիա Էրդենկո, «Солнышко»
Իգոր Կրուտոյ, «Ты в моём сентябре»
Պավել Զիբրով, «Александра»
Պավել Զիբրով, «Единственная»
Արկադի Կովալյով, «Моя женщина»
Иванушки Int, «Тополиный пух»


== Մրցանակներ ==
1995 – «Киношок» փառատոնի մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար («Օրիորդ գեղջկուհի» ֆիլմի համար)
1995 – Սանկտ Պետերբուրգի ռուսական երիտասարդական ֆիլմերի փառատոնի մրցանակ («Մատանի ոսկե, փունջ ալ կարմիր վարդերի» ֆիլմում դերակատարման համար)
1995 – ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի («Օրիորդ գեղջկուհի» ֆիլմի համար)
1999 – «Золотой Витязь» փառատոնի մրցանակ («Մու-մու» ֆիլմի համար)
2003 – «Комсомольская правда» թերթի «Պրեմիերա-2003» մրցանակ «Անֆիսա» ներկայացման մեջ իր դերակատարման համար
2004 – «Telenovelas Throphies» առաջին մրցույթի հաղթող (Բուդապեշտ)
2005 – «Լավագույն դերասանուի» մրցանակ Աննա Պլետնյովի դերի համար («Խեղճ Նաստյա»)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страничка Елены Кориковой на сайте «Современника»
Ելենա Կորիկովայի կենսագրությունը RUSactors.ru կայքում