armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աքիլլեսի թիվ

Աքիլլեսի թիվ, որևէ ամբողջ թվի ամբողջ աստիճան չհանդիսացող բնական թիվ, որը նաև բաժանվում է իր պարզ բաժանարարներից յուրաքանչյուրի քառակուսու վրա։
Այլ կերպ ասած, n բնական թիվը հանդիսանում է Աքիլլեսի թիվ, եթե տեղի են ունենում հետևյալ երկու պայմանները՝

n-ը պետք է բաժանվի իր բոլոր պարզ բաժանարարների քառակուսիների վրա, այսինքն, եթե n-ը բաժանվում է p պարզ թվի վրա, ապա այն պետք է բաժանվի նաև p2 թվի վրա,
n-ը չպետք է լինի որևէ ամբողջ թվի ամբողջ աստիճան, այսինքն, գոյություն չունեն այնպիսի m > 1 և k > 1 ամբողջ թվեր, որոնց դեպքում mk = n։Աքիլլեսի թվերն իրենց անունը ստացել են ի պատիվ Տրոյական պատերազմի հերոս Աքիլլեսի, ով հզոր էր, բայց կատարյալ չէր։


== Աքիլլեսի թվերի հաջորդականությունը ==
n = p1a1p2a2…pkak թիվը Աքիլլեսի թիվ է, եթե min(a1, a2, …, ak) ≥ 2 և gcd(a1, a2, …, ak) = 1։
Մինչև 5000 Աքիլլեսի թվերի հաջորդականությունը՝

72, 108, 200, 288, 392, 432, 500, 648, 675, 800, 864, 968, 972, 1125, 1152, 1323, 1352, 1372, 1568, 1800, 1944, 2000, 2312, 2592, 2700, 2888, 3087, 3200, 3267, 3456, 3528, 3872, 3888, 4000, 4232, 4500, 4563, 4608, 5000 (A052486-ի հաջորդականությունը OEIS-ում)։Աքիլլեսի թվերի հաջորդականության ամենափոքր իրար հաջորդող անդամներն են՝

5425069447 = 73 × 412 × 972
5425069448 = 23 × 260412


== Օրինակներ ==
108-ը պարզ արտադրիչների վերլուծելու արդյունքում ստացվում է, որ 108 = 22 · 33։ 2 և 3 պարզ թվերի քառակուսիները՝ 22 = 4-ը և 32 = 9-ը, 108 թվի բաժանելիներ են։ Քանի որ 108-ը հնարավոր չէ ներկայացնել mk տեսքով, որտեղ m-ը և k-ն 1-ից մեծ ամբողջ թվեր են, ուրեմն 108-ը Աքիլլեսի թիվ է։
Մեկ այլ օրինակ։ 784-ը Աքիլլեսի թիվ չէ։ Ճիշտ է, նրա երկու պարզ բաժանարարների՝ 2-ի և 7-ի քառակուսիները՝ 22 = 4-ը և 72 = 49-ը, 784-ի բաժանարարներ են, բայց 784-ը ամբողջ թվի աստիճան է։ Դրանում կարելի է համոզվել որոշակի մաթեմատիկական գործություններով՝

  
    
      
        784
        =
        
          2
          
            4
          
        
        ⋅
        
          7
          
            2
          
        
        =
        (
        
          2
          
            2
          
        
        
          )
          
            2
          
        
        ⋅
        
          7
          
            2
          
        
        =
        (
        
          2
          
            2
          
        
        ⋅
        7
        
          )
          
            2
          
        
        =
        
          28
          
            2
          
        
        
      
    
    {\displaystyle 784=2^{4}\cdot 7^{2}=(2^{2})^{2}\cdot 7^{2}=(2^{2}\cdot 7)^{2}=28^{2}\,}
  Այսպիսով, 784-ը Աքիլլեսի թիվ չէ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հին եգիպտական պապիրուսների ցանկ

Հին եգիպտական պապիրուսների ցանկ, թվարկված են գտնված  Հին Եգիպտական պապիրուսներից ամենակրևորները, ինչպես նաև նրանց մասին հիմնական տվյալները։ Պապիրոսները ցուցակում ներկայացված են ըստ տարիքի՝ հինից նոր։
Հապավումներ
Կ։ կենսագրական
Ու։ հրահանգներ, ուսմունքներ
Գ։ գրական տեքստեր՝ հեքիաթ, բանաստեղծություն
Ա։ կրոնական փաստաթաղթեր, առասպելներ
Բ։ գիտական՝ մաթեմատիկական, բժշկական
Պ։ պաշտոնական հաշվետվություններ
Թ։ թաղման՝ Մեռյալների գիրք
Ն։ նկարներ, քարտեզներ
Մ։ մասնավոր պապիրուսներ, նամակագրություն, պայմանագրեր
Հ։ «հանրագիտարան»


== Գրականություն ==
Тураев Б. А. Египетская литература. — Москва: М. и С. Сабашниковых, 1920. — 285 с.
Кацнельсон И. С. Культура Древнего Египта. — М.: Художественная литература, 1973.
Коростовцев М. А. Литература Древнего царства (III тыс. до н. э.): [Литература Древнего Египта] // История всемирной литературы: В 8 томах / АН СССР; Ин-т мировой лит. им. А. М. Горького. — М.: Наука, 1983—1994. — На титл. л. изд.: История всемирной литературы: в 9 т. — Т. 1. — С. 57-64.
Miriam Lichtheim, Ancient Egyptian Literature, Vol. 1 to 3
Գուիլիա

Գուիլիա  (իտալերեն՝ Guiglia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2001 թվականի տվյալների կազմում է 3737 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 76,3 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 48,98 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 41052։ Հեռախոսային կոդը՝ 059։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Հաղարջենի ալպիական

Հաղարջենի ալպիական (լատ.՝ Ribes alpinum), պատկանում է քարբեկազգիների ընտանիքին։ Ունի 2,5 մ բարձրություն, ունի նաև մոխրագույն և գորշ ընձյուղներ։ Այն տերևաթափ թուփ է՝ 3-5 բլթանի, սուր ատամնաեզր, վերևի կողմից՝ մուգ կանաչ, ներքևի կողմից՝ ավելի բաց գույնի, մերկ։ Հաղարջենու տերևները կլորավուն են և հասնում են 1,5-4 սմ երկարության։ Վարսանդայինները խիստ կարճ են՝ կազմված 2-4 ծաղիկներից։ Արական ծաղիկների ողկույզների թիվը հասնում է 20 հատի, ունեն 4 սմ երկարություն։ Այս ծաղիկը հիմնականում ծաղկում է մայիսին և վերջնականապես հասունանում հուլիսին։ Տերևները պարունակում են 50,4 մգ E վիտամին։ Բազմանում է սերմերով։ Խորհուրդ է տրվում հիմնականում օգտագործել ալպինարիաների ձևավորումներում։ Օգտագործում է նաև ամուր ցանկապատ պատրասստելու մեջ։ Հատապտուղները էլիպսաձև են կամ գնդաձև՝ 0,5-0,9 սմ տրամագծով, կարմիր, անհամ։ Հայկական ՍՍՀ-ի տարածքում հանդիպում է Սևանի ավազանում, որտեղ աճում է վերին լեռնային գոտում, անտառներում, անտառների եզրերին, թփուտներում, քարքարոտ լանջերում։ Բազմանում է սերմերով։ Խոնավասեր է, ցրտադիմացկուն, լուսասեր, պահանջկոտ է հողի նկատմամբ ։
Հաղարջենի ալպիական,


== Տարածում ==
Հիմնականում տարածված է Կովկասում և Եվրոպայում։ Առավելապես շատ է աճում Լոռիում, Իջևանում և Վայքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հաղարջենի ալպիական Archived 2015-05-15 at the Wayback Machine.
Ղրիմի թաթարներ

Ղրիմի թաթարներ (Ղրիմի թաթարերեն՝ qırımtatarlar, къырымтатарлар, եզակի թիվ՝ Ղրիմի թաթարերեն՝ qırımtatar, къырымтатар) կամ ղրիմցիներ (Ղրիմի թաթարերեն՝ qırımlar, къырымлар, եզակի թիվ՝ Ղրիմի թաթարերեն՝ qırım, къырым), Ղրիմի թերկղզու տարածքում ձևավորված և այժմ այնտեղ բնակվող թյուրքախոս ժողովուրդ։ Ղրիմի թաթարների մեծամասնությունը սուննի մուսուլմաններ են և պատկանում են Հանաֆիական մազհաբին։


== Բնակեցում ==
Հիմնականում բնակվում են Ղրիմում (շուրջ 260 հազար), մայրցամաքային Ռուսաստանի հարակից շրջաններում (2, 4 հազար, հիմնականում Կրասնոդարի երկրամասում), Ուկրաինայում (2,9 հազար), ինչպես նաև Թուրքիայում, Ռումինիայում (24 հազար), Ուզբեկստանում (90 հազար), գնահատ.՝ 10-ից մինչև 150 հազար), Բուլղարիայում (3 հազար)։ Տեղական ղրիմթաթարական կազմակերպությունների տվյալներով Թուրքիայում ղրիմթաթարների թիվը հասնում է մի քանի հարյուր հազարների, սակայն հստակ թվերը բացակայում են, քանի որ Թուրքիայում չեն հրապարակվում երկրի ազգային կազմի տվյալները։ Թուրքիայի այն բնակիչների ընդհանուր թիվը, որոնց նախնիները ժամանակին արտագաղթել են Ղրիմի կազմում է շուրջ 5-6 միլիոն, սակայն դրանց մեծ մասը ձուլվել է տեղացի թուրքերի հետ և իրենց համարում է ոչ թե ղրիմթաթար, այլ ղրիմական ծագում ունեցող թուրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ղրիմի թաթարների մեջլիսի կայք
Ղրիմը և ղրիմի թաթարները Archived 2016-05-06 at the Wayback Machine.
Նյովգոդ

Նյովգոդ (ռուս.՝ Нёвгод), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պյանդա գետի աջ ափին՝ 52 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300412103000032631
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003263
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Արջենյո

Արջենյո  (իտալերեն՝ Argegno), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 664 մարդ, խտությունը՝ 153 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22010։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։
Արջենյոն սահմանակից է Բրիեննո, Կոլոնո, Դիցասկո, Լեցենո, Նեսո, Պիգրա, Շինյանո մունիցիպալիտետներին։ Այն գտնվում է Մենաջո և Չեռնոբիո գյուղերի միջև։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Ս.Ս. Երրորդությունը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շվեյցարիայի ազգային օր

Շվեյցարիայի ազգային օր  (գերմ.՝ Schweizer Bundesfeiertag, ֆր.՝ Fête nationale suisse, իտալերեն՝ Festa nazionale svizzera, ռետոռոմաներեն՝ Fiasta naziunala svizra), ազգային տոն Շվեյցարիայում։ Նշվում է օգոստոսի 1-ին։ Շվեյցարիայի Համադաշնության հիմնադրումն առաջին անգամ նշվել է 1891 թվականի օգոստոսի 1-ին, 1899 թվականից՝ ամեն տարի, իսկ որպես պաշտոնական տոն նշվում է 1994 թվականից։ Որոշ քաղաքներում պաշտոնական արարողությունը տեղի է ունենում տոնի նախօրեին` հուլիսի 31-ին։


== Պատմություն ==
Շվեյցարական ազգային առասպելի համաձայն 1291 թվականին Ֆիրվալդշտետ լճի ափին գտնվող Ռյուտլի բացատում հավաքվում են երեք կանտոնների` Շվիցի, Ուրի և Ունտերվալդենի ներկայացուցիչները և դաշինք են կնքում արտաքին հարձակումներից պաշտպանվելու համար։ Այս իրադարձությունը հիմք հանդիսացավ Շվեյցարիայի Համադաշնության կազմավորման համար։ Պաշտոնապես տոնը սահմանվել է 1891 թվականին, Շվեյցարիայի կազմավորման վեցհարյուրամյակի տարում։    Երկար ժամանակ օգոստոսի 1-ը կանտոնների մեծ մասում համարվում էր աշխատանքային օր։ 1993 թվականի սեպտեմբերի 26-ին կայացած հանրաքվեում ժողովրդական նախաձեռնությանը հավանություն տալուց հետո 1994 թվականից  այն  պաշտոնապես հայտարարվեց ոչ աշխատանքայի օր ամբողջ Շվեյցարիայի տարածքում։


== Տոնի ավանդույթներ ==
Տոնի օրը շատ մարդիկ իրենց տները զարդարում են դաշնային և մունիցիպալ դրոշներով։ Գանդոների մեծ մասում հասարակական շինությունների, փողոցների և հրապարակների զարդարման ավանդույթը օրինական պահանջ է։ Ամեն տարի երկրի նախագահը հանդիսավոր ելույթ է ունենում Ռյութլի բացատում։
Մութն ընկնելուն պես փողոց են դուրս գալիս բազմաթիվ երեխաներ լապտերներով և հրավառության միջոցներով։ Իսկ բլուրների և լեռների գագաթներին կարելի է տեսնել մի քանի մետր բարձրությամբ կոնաձև խարույկներ։ Այս ավանդույթը սկիզբ է առնում միջնադարից, երբ երկիր տարածքային սահմանների երկայնքով բլուրների կատարներին կազմավորվում էր նմանատիպ համակարգ և խարույկները վառվում էին թշնամիների մոտենալիս։


== Ծանոթագրություններ ==
Զաբուր

Զաբուրը (արաբ․՝ زبور) Սուրբ Գիրք է, որն ուղարկվել է իսլամական մարգարե Դավուդին (Դավիթ)։ Հիշատակվում է Ղուրանում։
Իսլամում Զաբուրը համարվում է Ալլահի կողմից ուղարկված Թաուրաթից հետո երկրորդ Սուրբ Գիրը։ Զաբուրը ամենափոքր աստվածային գիրքն է։
Ի տարբերություն Թաուրաթի և Ղուրանի, Զաբուրը չի պարունակում նոր կրոնական պատվիրաններ։
Դավուդ մարգարեն առաջնորդվում էր Մուսայի շարիաթով, իսկ Զաբուրը կոչված էր Մուսայի շարիաթը ավելի ամրապնդելու համար։ Զաբուրի բանաստեղծությունները (սաղմոսները) գրված են բանաստեղծական ոճով։
Շատ իսլամական աստվածաբաններ համարում են Զաբուրը  Սաղմոսարան։


== Ստուգաբանություն ==
Արաբական zabūr բառը նշանակում է «գիրք» «մակագրություն» կամ «գրվածք»։
Զաբուրի «Սաղմոս» այլընտրանքային իմաստի ծագումն այն է, որ դա եբրայերեն զիմրահին (եբր.՝ זִמְרָה) է, որը նշանակում է «երգ, երաժշտություն» կամ սիփուր (եբր.՝ סִפּוּר), այսինքն՝ «պատմություն»։


== Կետուվիմ ==
Քրիստոնյա ջատագով Կարլ Գոթլիբ Պֆանդերը ենթադրում է, որ Ղուրանի հղումն իրականում վերաբերում է հրեական սուրբ գրությունների երրորդ բաժնին, որը հայտնի է որպես սուրբ գրություններ կամ Կետուվիմ. հրեական սուրբ գրքերի ավելի լայն խմբի, որը ներառում է սաղմոսները և հրեական գրականության և պոեզիայի այլ հավաքածուները։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիլմեժ

Դիլմեժ  (ռուս.՝ Дильмеж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սիա գետի ձախ ափով՝ 8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000023801
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002380
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օշորա

Օշորա (վրաց.՝ ოშორა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ասպինձայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ասպինձայից հեռու է 8 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 531 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Պոբլա դե Կլարամունտ

Լա Պոբլա դե Կլարամունտ (իսպ.`La Pobla de Claramunt, բասկ․` Pobla de Claramunt), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Անոյա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 18,53 կմ2։ Բնակչությունը՝ 2295 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Datos estadísticos
Fotografías del castillo Archived 2010-03-19 at the Wayback Machine.
Información sobre el castillo de Claramunt Archived 2008-11-20 at the Wayback Machine.
Սառա Էրանիի կարիերայի վիճակագրություն

Սառա Էրանիի կարիերայի վիճակագրությունը ներկայացնում է իտալացի պրոֆեսիոնալ թենիսիստուհի Սառա Էրանիի կարիերայի ընթացքում Մեծ Սաղավարտի, WTA մրցաշարերի և Ֆեդերացիայի գավաթի եզրափակիչները, ինչպես նաև արդյունքներն այլ առաջատար թենիսիստուհիների հետ։
Սառա Էրանին կարիերայի ընթացքում հասել է WTA դասակարգման աղյուսակի 1-ին վարկանիշին (2012 թվականի սեպտեմբերի 10-ին)։ Մենախաղի մրցաշարերում նա WTA մրցաշարերում նվաճել է 9 տիտղոս։ Զուգախաղի մրցաշարերում նա տիտղոս է նվաճել WTA 25 մրցաշարերում, այդ թվում մեծ Սաղավարտի հինգ մրցաշարում (2013 և 2014 թվականի Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, 2012 թվականի Ֆրանսիայի և ԱՄՆ բաց առաջնություններում և 2014 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարում)։ Մեծ Սաղավարտի բոլոր տիտղոսները նա նվաճել է Ռոբերտա Վինչիի հետ զույգով։ Իտալիայի հավաքականի կազմում Էրանին երեք անգամ հաղթանակ է տարել Ֆեդերացիայի գավաթի եզրափակիչում։


== Գլխավոր եզրափակիչներ ==


=== Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի եզրափակիչներ ===


==== Մենախաղ 1 (1 պարտություն) ====


==== Զուգախաղ 8 (5 տիտղոս, 3 պարտություն) ====


=== WTA Premier Mandatory & Premier 5 մրցաշարերի եզրափակիչներ ===


==== Մենախաղ 1 (1 պարտություն) ====


==== Զուգախաղ 9 (5 տիտղոս, 4 պարտություն) ====


== WTA մրցաշարերի եզրափակիչներ ==


=== Մենախաղ 19 (9 տիտղոս, 10 պարտություն) ===


=== Զուգախաղ 39 (25 տիտղոս, 14 պարտություն) ===


== Թիմային մրցաշարերի եզրափակիչներ 3 (3 տիտղոս) ==


== Մրցաշարերի վիճակագրություն ==


=== Մենախաղ ===


=== Զուգախաղ ===


== Արդյունքներ Թոփ 20 թենիսիստուհիների հետ ==


=== Հաղթանակներ Թոփ 10 թենիսիստուհիների նկատմամբ ===


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սառա Էրանին WTA կայքում
Սառա Էրանին ITF կայքում Archived 2014-04-25 at the Wayback Machine.
Սառա Էրանին Ֆեդերացիայի գավաթի մասնակցի կայքում Archived 2016-08-26 at the Wayback Machine.
Դելիկ

Դելիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստոֆեր Մելոնի

Քրիստոֆեր Պիտեր Մելոնի (անգլ.՝ Christopher Peter Meloni ապրիլի 2, 1961(1961-04-02), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, որն առավել հայտնի է «Օրենք ու կարգ։ Հատուկ կորպուս» սերիալում դետեկտիվ Էլիոտ Սթեյբլերի դերով և Քրիս Քելերի «Օզ բանտ» սերիալում։


== Կարիերա ==
Մելոնին մինչև դերասան դառնալն աշխատել է որպես շինարար, նաև ասեղնագործ, բարմեն և հրահանգիչ։ Նա իր կարիերան սկսել է գովազդներում, սերիալների փոքր էպիզոդներում և կինոյի փոքր դերերում նկարահանվելով։ Նրա առաջին նշանակելի դերը եղել է 1996 թվականի «Հաղորդակցություն» ֆիլմում։ Նա նաև «Փախչող հարսնացուն» ֆիլմում խաղացել է երկրորդ պլանի դեր։
1998-2003 թվականներին նկարահանվել է «Օզ բանտ» սերիալում, այս աշխատանքը գրավել է հեռուստադիտողի և պրոդյուսերների ուշադրությունը։ 1999 թվականին պայմանագիր է կնքել «Օրենք ու կարգ։ Հատուկ կորպուս» ֆիլմում նկարահանվելու համար, որը նրան իսկապես ճանաչում է բերել։ 2006 թվականին Մելոնին առաջին անգամ առաջադրվել է «Էմմի» մրցանակի՝ դրամատիկական սերիալի լավագույն դերասան կատեգորիայում։
Նա նաև խաղացել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «12 կապիկ», «Վախ և ատելություն Լաս Վեգասում», «Հարոլդն ու Կումարը բաժանվում են», «Հարոլդ և Կումար 2։ Փախուստ Գուանտանամոյից» , «Փոխադրողները», «Ավազակները» և այլն։


== Անձնական կյանք ==
1995 թվականի հուլիսի 1-ին Մելոնին ամուսնացել է բեմադրող-նկարիչ Դորիս Շերամ Ուիլյամսի հետ։ Զույգն ունեցել է երկու երեխա՝ դուստր՝ Սոֆյա Եվա Պետրան և որդի՝ Դանթե Ամադեոն։ Մարիշկա Հարգիթեյը  նրա կնքամայրն է։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություն ==
Էլիզ Պետրոսյան

Էլիզ Սողոմոնի Պետրոսյան (1909), հայ գրականագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1936 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Էլիզ Պետրոսյանը ծնվել է 1909 թվականի նոյեմբերի 13-ին, Թուրքիայի Բալըքքեսիր քաղաքում։ Ծնողներն ու քույրերը զոհ են գնացել 1915 թվականի Մեծ եղեռնին։ Ապրել է Կոստանդնուպոլսի որբանոցում։ 1917-1925 թվականներին սովորել է Կ. Պոլսի Դպրոցասեր տիկնանց վարժարանում։ 1925 թվականին սովորելու նպատակով եկել է Խորհրդային Հայաստան։ 1930 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը։ Ապա աշխատել է նույն համալսարանում իբրև գրականության կաբինետի լաբորանտ։ 1931-1934 թվականներին սովորել է ասպիրանտուրայում (Մոսկվա)։ 1934 թվականին «Կլարտե խումբը և կոմունիստ գրողներ Ա. Բարբյուսի, Պո Վայան Կուտյուրիեյի, Ռ. Լըֆևրի ստեղծագործությունները» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել բանասիրական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1934 թվականից արտասահմանյան գրականություն է դասախոսել Երևանի պետական համալսարանում։ 1938-1956 թվականներին եղել է համալսարանի արտասահմանյան գրականության ամբիոնի վարիչը։ ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։


== Երկեր ==
Բայրոնի կյանքն ու ստեղծագործությունը, Երևան, Հայպետհրատ, 1941, 120 էջ։
Արևմուտքի և Ամերիկայի առաջավոր գրողները ֆաշիզմի դեմ, Երևան, Պետական համալսարանի հրատարակչություն, 1943։
Ժամանակակից բուրժուական գրականության ճգնաժամը, Երևան, ԵՊՀ հրատարակչություն, 1953, 72 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստարայա Բելեցկայա

Ստարայա Բելեցկայա (ուկրաիներեն՝ Стара Білецьківка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարայա Բելեցկայա գյուղում բնակվում էր 234 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քալեդոնիա շրջան (Վերմոնտ)

Քալեդոնիա շրջան (անգլ.՝ Caledonia County), ԱՄՆ Վերմոնտ նահանգի 14 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,686 կմ² է, բնակչությունը՝ 31,227 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սինտ Ջոնսբերի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1792 թ.։
Կաղապար:Վերմոնտ
Վլադիմիրսկայա (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎլադիմիրսկայաՎլադիմիրսկայա (ռուս.՝ Владимирская), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 69 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրայան Պերեա

Բրիան Անդերս Պերիա Վարգաս (փետրվարի 25, 1993(1993-02-25), Կալի, Կոլումբիա, կոլումբիացի ֆուտբոլիստ, Լուգո ՖԱ ակումբի հարձակվող


== Ակումբային կարիերա ==
Պերիան  «Դեպորտիվ Կալի» ակումբի սան է։  2011 թվականի Սեպտեմբերի 10-ին Բայկա Չիկոի հետ խաղում նա ելույթ ունեցավ Կոլումբիայի հավաքականում։ Ապրիլի 29-ին «Էնվիգիդոի» դեմ պայքարում նա խփել է իր առաջին գոլը իր ակումբի կազմում ։ Ամերիկայի երիտասարդական գավաթից հետո, Բրիանը պայմանագիր է կնքել իտալական «Լացիոի» հետ, որը ուժի մեջ է մտել 2013 թվականի ամռանը։  Տրանսվերի արժեքը կազմել է 2.5 մլն եվրո։ Սեպտեմբերի 25-ին «Կատանիայի» հետ խաղում, նա իր դեբյուտը կատարեց իտալական սերիա Ա-ում։ Հոկտեմբերի 20-ին Ատալանտայի դեմ մենամարտում Պերիան իր առաջին գոլը խփեց «Լացիոի»  ակումբի կազմում։ Մասնակցել է Եվրոպայի Լիգայի խաղերին ընդդեմ «Լեգիաի» և բուլղարական «Լուդոգա»   ակումբների դեմ՝  խփելով մեկական գոլ։
2014 թվականի ամռանը Բրիանը տեղափոխվեց Պերուջիա վարձակալության սկզբունքով։  Սեպտեմբերի 27-ին «Բրեսիայի» դեմ խաղում նա իր դեբյուտը կատարեց իտալական «Բ» շարքի շրջանակներում։ Հոկտեմբերի 18-ին, Պերեսը «Վիրտուս Լանչոնի» դեմ մենամարտում իր առաջին գոլը խփեց Պերուջայի ակումբի համար:Վարձակալության ավարտին նա վերադարձավ Լացիո։
2015 թվականի Ամռանը Պերիան  կրկին վարձակալությամբ է վարձվել, նոր ակումբը ֆրանսիական Տրուան  էր։  Օգոստոսի 23-ին «Մարսելի»  հետ խաղում նա իր դեբյուտը կատարեց 1-ին լիգայում։ Հոկտեմբերի 28-ին Ֆրանսիայի լիգայի գավաթի խաղարկությունում Լիլի հետ խաղում Բրիանը կատարեց առաջին խաղը `Թրոյի դեմ խաղում։ 2016 թվականի ամռանը Պերիանը վարձավճարով միացել է իսպանական Ուլոգին ակումբին։  Սեպտեմբերի 17-ին «Էլչեի»  դեմ խաղում նա տուրում ելույթ ունեցավ։


== Միջազգային կարիերա ==
2013 թվականի սկզբին Կոլումբիայի երիտասարդական թիմի կազմում Պերիան հաղթել է Արգենտինայի և Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությունը։  Մրցաշարում նա խաղում էր Էկվադորի հավաքականի կազմում, Արգենտինա, Պերու և երկու անգամ Պարագվայում և Չիլի։ Արգենտինայի դեմ խաղում Բրիանը գոլ խփեց։
Նույն տարվա ամռանը Պերիան մասնակցեց Թուրքիայում կայացած աշխարհի պատանեկան առաջնությանը։ Մրցաշարում նա խաղում էր Ավստրալիայի հավաքականի դեմ խաղի ժամանակ, Թուրքիայի, Սալվադորի և Հյուսիսային Կորեա։


== Ձեռքբերումներ ==
Միջազգային
 Կոլումբիա (մինչև 20)

 Հարավային Ամերիկայի Ֆուտբոլի երիտասարդական առաջնություն — 2013 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Շյուղախոտ անտառային

Շյուղախոտ անտառային (լատ.՝ Festuca drymeja), հացազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Երկար, սողացող կոճղարմատով բազմամյա խոտաբույս է։ 50-150 սմ բարձրությամբ ցողունները ուղիղ կանգնած են։ Տերևապատյանները առանց ականջուկների են, 5-15 մմ լայնությամբ թիթեղները` հարթ։ Ծաղկաբույլը փռված հուրան է։ Ստորին ծաղկային թփերը վերին մասում ողնուցավոր են, անքիստ։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Իջևանի (Նոյեմբերյան, Շամշադին, Մարգահովիտ) և Զանգեզուրի («Շիկահող» պետական արգելոց) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Հայաստանից բացի, աճում է Կովկասում, Եվրոպայում, Անատոլիայում և Հյուսիսային Իրանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին լեռնային գոտուց մինչև վերին լեռնային գոտի` ծովի մակարդակից 800-2200 մ բարձրությունների վրա, անտառներում, ավելի հաճախ հաճարի անտառում։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտղակալում՝ հուլիս-օգոստոսին։


== Պահպանություն ==
Խոցելի տեսակ է։ Հայտնի են 4 պոպուլյացիաներ Հայաստանի հյուսիսում և հարավում։ Տարածման շրջանի մակերեսը՝ 20000 կմ²-ից պակաս։ Կապված անտառտնտեսական գործունեության պատճառով առաջացող աճելավայրերի պայմանների փոփոխության հետ՝ տեսակին սպառնում է տարածման և բնակության շրջանների կրճատում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Մեկ պոպուլյացիա պահպանվում է «Շիկահող» պետական արգելոցի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրիկի հավաքածու

Ֆրիկի հավաքածու (անգլ.՝ Frick Collection), արևմտաեվրոպական հին գեղանկաչության մասնավոր հավաքածու: Գտնվում է Նյու Յորքի Հինգերորդ պողոտայում: Հավաքածուն ձևավորվել է ամերիկացի արդյունաբերող Հենրի Քլեյ Ֆրիկի կողմից (1849-1919) առաջատար արվեստագետների խորհրդատվական համագործակցությամբ և հանրությանը ցուցադրվել է Մանհեթենի Հինգերերոդ պողոտայում գտնվող նրա առանձնատանը: Հավաքածուն ներկայացնում է գրեթե բոլոր «հին վարպետներին»` Չիմաբուեից և Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայից մինչև Շարդեն ու Դավիդ:


== Պատմություն ==
Հենրի Ֆրիկը արվեստի գործեր է հավաքել, երբ հարստություն է ձեռք բերել: 1905 թվականին նա ընտանիքով Փիթսբուրգից տեղափոխվել է Նյու Յորք: Ֆրիկները տեղավորվել են Հինգերորդ պողոտա 640 հասցեում գտնվող Վանդերբիլտների առանձնատանը: Այստեղ է տեղափոխվել նաև նրա հավաքածուի զգալի մասը: 1914 թվականին Հինգերեոդ պողոտայի ու 70-րդ փողոցի հատման տեղում Ֆրիկի պատվերով կառուցվել է նոր շինություն, որտեղ նա ապրել է մինչև իր մահը` 1919 թվականը: Տունը իր ներքին ողջ հարդարանքով նա կտակել է փոխանցել հասարակական թանգարանին: Սակայն նրա այրին շարունակել է առանձնատանն ապրել մինչև 1931 թվականը: Ճարտարապետ Ջոն Պոուպի ղեկավարությամբ 1930-ական թվականների սկզբներին տունը վերապլանավորվել է: Վերջապես 1935 թվականի դեկտեմբերի 16-ին այնտեղ բացվել է թանգարան: Հետագայում այն երկու անգամ ընդլայնվել է 1977 և 2011 թվականներին:
Ֆրիկի հավաքածուի մնացած մասը նախկինի պես պահպանվում է Փիթսբուրգում` նրա Կլեյտոն առանձնատանը, և համարվում է Ֆրիկի անվան արվեստի պատմական կենտրոնի մաս: Հավաքածուի մյուս մասը գտնվում է Փիթսբուրգի համալսարանի մասնաշենքում:


== Հավաքածու ==
Ցուցանմուշների թվում ներկայացված են եվրոպացի մեծ վարպետների աշխատանքներ: Շատ կտավներ դասավորված են այն նույն կարգով, ինչպես պատվիրել էր Ֆրիկը: Թանգարանում ցուցադրված են նաև մի քանի քանդակներ, Լիմոժի ճենապակի, 18-րդ դարի ֆրանսիական կահույք և արևելյան գորգեր: Ֆրիկի դուստրը` Հելենը, հոր մահից հետո մեկ երրորդով ավելացրել է հավաքածուն: Բացի մշտական ցուցանմուշներից` թանգարանում պարբերաբար կազմակերպվում են թեմատիկ ոչ մեծ ցուցահանդեսներ: Ֆրիկի կտակի համաձայն` թանգարանը վարձակալությամբ չի տրամադրում իր ցուցանմուշները:


== Արձագանքներ ==
Պուշկինի անվան պետական թանգարանի բազմամյա տնօրեն Իրինա Անտոնովան կարծում է, որ մասնավոր ոչ մեծ թանգարանը «հրաշալի է ոչ միայն արժեքավոր նկարներով, որոնք ցուցադրված են այնտեղ, այլև մթնոլորտով <…>. դուք կարող եք այնտեղ շատ մոտ տարածությունից տեսնել մեծագույն նկարիչների գործերը»:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրիկի հավաքածուի պաշտոնական կայք
Հոհենզելխով Գրոս Պինով

Հոհենզելխով Գրոս Պինով  (գերմ.՝ Hohenselchow-Groß Pinnow), կոմունա Գերմանիայի Բրանդենբուրգ հողատարածքում։
Գտնվում է Ուկերմարկ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 853 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 41,10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12 0 73 309։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Կիպրոս չինական

Կիպրոս չինական (լատ.՝  L. sinense Lour), ձիթազգիների ընտանիքի, կիպրոս ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Կիսամշտադալար փոքր ծառ է՝ մինչև 7 մ բարձրությամբ։ Տաք և կարճատև ձմեռների դեպքում (երբեմն Արարատյան դաշտում) սաղարթը պահպանվում է, և գարնանը նոր տերևների բացվելու հետ միաժամանակ հին տերևները թափվում են։ Խիստ և երկարատև ձմեռների դեպքում ցրտահարվում են ոչ միայն տերևները, այլև սաղարթի մի զգալի մասը։ Ընդհանրապես Արարատյան դաշտի պայմաններում թփանման տեսք ունի՝ 1 -1,5 մ բարձրությամբ։ Սաղարթը այստեղ կազմավորվում է հիմնականում միամյա շիվերի հաշվին։ Միամյա և երկամյա շիվերը դեղնավուն են, սկզբում մազմզուկապատ, հետագայում՝ մերկ, ծածկված ոսպնյակներով։ Տերևները էլիպսաձև են կամ երկարավուն էլիպսաձև, 3-5 սմ երկարությամբ և 1,5-2 սմ լայնությամբ, կարճ սրածայր կամ բութ գագաթով, հիմքում կլորավուն կամ սեպաձև, վերևի կողմից՝ անփայլ կանաչ, ներքևի կողմից՝ բաց դեղնականաչավուն, կարճ մազմզուկապատ, կամ էլ մազմզուկապատ միայն գլխավոր ջիղի ուղղությամբ։ Տերևակոթուններըը կարճ են՝ 0,3-0,6 մմ երկարությամբ։ Ծաղկաբույլերը նոսր են, 6-10 սմ երկարությամբ և 3-5 սմ լայնությամբ, աղվամազապատ առանցքով։ Պսակի խողովակը հավասար է բաժակին կամ նրանից մի փոքր երկար է։ Բաժակը մազմզուկապատ է։ Պտուղները գնդաձև են, 0,4 սմ տրամագծով։ Ծաղկում է հունիս-հուլիս ամիսներին, պտուղները հասունանում են սեպտեմբեր-
հոկտեմբերին։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Չինաստանում (Յունան)։ Հեռանկարային է մեր հանրապետության ստորին լեռնային գոտու համար, հյուսիսարևելյան շրջաններում՝ ծովի մակարդակից 1200, Արարատյան դաշտում՝ 900 մ բարձրությունների վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայրենասերների ընտանիքը (ֆիլմ)

Հայրենասերների ընտանիքը, 1941 թվականին «Երևան» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը հայրենիքի պաշտպանության էր կոչել ամենատարբեր մասնագիտության տեր մարդկանց։


== Դերերում ==
Ասատուր - Ավետ Ավետիսյան
Լևոն՝ երգիչ - Դավիթ Մալյան
մայր - Հասմիկ (Թագուհի Հակոբյան)
Ռուբեն՝ օդաչու - Վաչե Բագրատունի
պրոֆեսոր - Վ. Միրզոյան
աստղադիտարանի պահակ Գրիշա - Գրիգոր Ավետյան
նրա աղջիկը՝ Տանյա - Կ. Մելիքյան
կոլտնտեսուհի - Օլգա Գուլազյան


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (192101-192200)

Աստերոիդների ցանկ (192001-192100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (192201-192300)
 Աստերոիդների ցանկ (192001-192100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (192201-192300)
Աստերոիդների ցանկ (88101-88200)

Աստերոիդների ցանկ (88001-88100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (88201-88300)
 Աստերոիդների ցանկ (88001-88100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (88201-88300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (85001)-(90000)»։ www.minorplanetcenter.net
Պերվոմայսկայա փողոց (Կրասնի Սուլին)

Պերվոմայսկայա փողոց (ռուս.՝ Первомайская улица), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Քաղաքի ամենահին փողոցն է։ Նախկինում կոչվել է Դմիտրիի փողոց։


== Պատմություն ==
Կրասնի Սուլինում բանվորների և ծառայողների համար առաջին տները հայտնվել են քաղաքի հնագույն՝ Դմիտրիի փողոցում, որն այդպես էր անվանվել Սուլինի մետալուրգիական գործարանի սեփականատեր Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Պոստուխովի պատվին։ Հետագայում փողոցը վերանվանվել է Պերվոմայսկայա («Մայիսմեկյան»)։
Փողոցը սկիզբ է առնում քաղաքի ամենահին արդյունաբերական ձեռնարկության՝ մետալուրգիական գործարանի մուտքի մոտից։ Այստեղ 1977 թվականին կառուցվել է Սուլինի մետալուրգիական գործարանի բանվորների հուշահամալիրը, որը նվիրված է գործարանի՝ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին զոհված աշխատակիցներին։ Հուշահամալիրի և հորինվածքի հեղինակն է ՌԽՖՍՀ Ռոստովի գեղարվեստական արվեստանոցը (քանդակագործ` Վլադիմիր Բատյայ, նախագծի հեղինակ` Յան Զանիս)։
Գնիլուշա գետի կամրջի դիմաց կա մի հինավուրց շենք։ Այս շենքի շինարարության տարեթիվը հայտնի չէ, սակայն փաստաթղթերը վկայում են, որ 1910 թվականին ջրի վրա կցակառույցով շենքը վերակառուցվել է։ Սկզբում այդ շինությունները նախատեսված էին պոմպակայանի համար, իսկ 1930-ական թվականների կեսերին կամրջի մոտ գտնվող առաջին շենքը վերածվեց մարզադահլիճի։ Պատերազմից հետո այդ շենքերում տեղակայվեցին գործարանի բոլոր հասարակական բաժինները։ Այս գեղատեսիլ տարածքը ժողովուրդն անվանում է «Սուլինի Վենետիկ»։
Պերվոմայսկայա փողոցի երկարությունը մոտ մեկ կիլոմետր է, որի փոքր մասը՝ մոտ 400 մետրը, կառուցապատված է բազմահարկ շենքերով, իսկ մնացածում մասնավոր տնատիրություններ են։ Փողոցն ավարտվում է Մեժևայա փողոցում։
Պերվոմայսկայա փողոց, 3 հասցեով՝ թիվ 4 դպրոցի տարածքում գտնվում են Ալեքսանդր Նևսկու հին տաճարից մնացած շինությունները։ Քաղաքում ժամանակավոր տաճարում վերաբացվել է Սուրբ իշխան Ալեքսանդր Նևսկու անվան ուղղափառ ծուխը, գործում է կիրակնօրյա դպրոց, կատարվում են եկեղեցու վերականգնման աշխատանքներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Абрамова, Р. На улице Первомайской / Р.Абрамова // Власть Советов. – 1982. – 1 мая.
Абрамова, Р. Наш город нам дорог / Р.Абрамова // Красносулинский вестник. – 1995. – 29 апреля.
Подгорная, О. Шаги в большое будущее / О.Подгорная // Красносулинский вестник. - 2006. – 27 июля.


== Արտաքին հղումներ ==
Первомайская улица в Красном Сулине
Ընձուղտանմաններ

Ընձուղտանմաններ (լատ.՝ Giraffidae), երկսմբակավորների ընտանիք է, ներկայումս հանդիպում են բացառապես Աֆրիկայում և ներառում են երկու ցեղ՝ ընձուղտ և օկապի։


== Ընտանիքի յուրահատկությունները ==
Չնայած նրան, որ առաջին հայացքից ընձուղտանմանների երկու ներկայացուցիչները նման չեն իրար, նրանք ունեն ընդհանուր հատկանիշների մի ամբողջ խումբ, որոնցից են մաշկով փակված պոզերը, լայն կտրիչները և երկար սև լեզուն։ Լեզուն բավականին շարժուն է և հարմարեցված է բռնող գործառույթ կատարելու համար։ Պոզերը առկա են ծնված օրվանից։ Նրանցից յուրաքանչյուրը կազմված է մեկ ոսկրից, որի աճը ընթանում է զուգահեռ գանգի աճին։ Պոզերը աճում են կյանքի ամբողջ ընթացքում սակայն շատ երկար չեն։


== Սնունդը ==
Երկու տեսակներն էլ հիմնականում սնվում են բույսերով, առավելապես ծառերի տերևներով։ Այդ պատճառով էվոլյուցիայի ընթացքում ընձուղտանմանների մոտ ձևավորվել է երկար վիզը։ Անտառներում ապրող օկապիների մոտ այդ փոփոխությունը քիչ է կատարվել, ի համեմատ սավաննաներում բնակվող ընձուղտների։ Օկապիները ավելի քիչ են հակված տերևային սննդին, քան ընձուղտները։ Հետաքրքիր այն է, որ ընձուղտներն ուտում են նաև ոսկորներ, որոնք հայտնաբերում են սավաննաներում, դա անհրաժեշտ է նրանց կմախքի ամրեցման համար։


== Ֆիլոգենեզ ==
Անցյալում ընձուղտանմանները ավելի բազմազան են եղել, քան այսօր։ Նրանց առաջացումը վերագրվում է միոցենի ժամանակաշրջանին։ Առաջին ընձուղտանմանները նման էին եղնիկանմաններին և դեռևս չունեին վերը նշված առանձնահատկությունները։ Մինչև պլեյստոցենի ժամանակաշրջանը ընձուղտանմանները բնակվում էին նաև Եվրոպայում և Ասիայում։


== Ընձուղտանմանների վերացած տեսակները ==
† Birgerbohlinia
† Bohlinia
† Bramatherium
† Decennatherium
† Giraffokeryx
† Helladotherium
† Honanotherium
† Hydaspitherium
† Indratherium
† Injanatherium
† Libytherium
† Macedonitherium
† Palaeogiraffa
† Palaeotragus
† Progiraffa
† Propalaeomeryx
† Samotherium
† Sivatherium
† Triceromeryx
† Vishnutherium
† Zarafa
Դեկտեմբերի 14 (վեպ)

«14 դեկտեմբերի», Դ․ Ս․ Մերեժովսկիի վեպը, հրատարակված 1918 թվականին (ի սկզբանե որպես «Նիկոլայ առաջինը և Դեկտեմբերականները») և դարձել է երրորդը, «Կենդանու արքայությունը» եռագրության եզրափակիչ մասը , առաջին մասը եղել է «Պավել առաջինը» և վեպի շարունակությունը՝ «Ալեքսանդր առաջինը»։


== Վեպի ստեղծման պատմություն ==
Դեպքերը, որոնք տեղի են ունենում «14 դեկտեմբերի», շատ դեպքերում համապատասխանում էին այդ ժամանակվա դրամատիկական իրավիճակին, երբ հեղինակը գրել և հրապարակել է վեպը։ Այդուհանդերձ, նույնիսկ 1917 թվականի վերջին Մերեժկովսկին դեռ պահպաննել էր պատրանքները Ռուսաստանի պատմության «դեմոկրատական մտավորականության» դերի վերաբերյալ։ Դեկտեմբերյան խռովության տարելիցին գրողը հրապարակել է թերթում «Երեկոյան ղողանջ» հոդվածը «1825-1917», որում պնդում էր․ 


== Քննադատների արձագանքներ ==
Եթե առաջին եռագրության հենց դուրս գալու պահից ընդունվեց որպես նշանակալից երևույթ, ժամանակակից ռուսական և եվրոպական քննադատների կողմից, ապա երկրորդ եռագրությունը, «Կենդանիների արքայությունը», ճանաչվել է միայն Արևմուտքում և գրեթե անտեսվեց Ռուսաստանում և ԽՍՀՄ-ում։ Նախահեղափոխական քննադատները նախ և առաջ նրանում փնտրում էին կրոնական մարմնացում, հեղինակի, դիտելով գեղարվեստական մասը միայն այն մտքերի պատկերազարդում.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալի (ֆիլմ)

«Ալի» (անգլ.՝ Ali) 2001 թվականի գեղարվեստական ֆիլմ, սպորտային դրամա, գլխավոր դերում՝ Ուիլ Սմիթ։


== Սյուժե ==
1964 թվականին ինքնավստահ բռնցքամարտիկը, հենց նոր հաղթանակից և օլիմպիական ոսկե մեդալը նվաճելուց հետո, ներխուժում է համաշխարհային ռինգ Կասիուս Քլեյ անվան տակ։ Համարձակ և անկեղծ, նա նորովի գրում է պատմություն՝ աֆրոամերիկացիները սպորտի մեջ, խիզախ վստահությամբ, անողոք հավատով, որ նա  բոլոր ժամանակների լավագույն բռնցքամարտիկն է։ Նրա անձնական կյանքը ոչ պակաս ուշագրավ է նրա նվիրվածությամբ իսլամին, նրա ընկերությամբ վիճելի Մալքոլմ Իքսի հետ և նրա Մոհամմեդ Ալի  ստրկական անվանից հրաժարվելուց, որը հակասություններ էր առաջացնում։ Այնուամենայնիվ, Ալիի և՛ անձնական, և՛ մասնագիտական հմտությունները բախվում են Վիետնամում պատերազմի ռազմական ագրեսիայի հետ կապված վերաբերմունքի նկատմամբ վերջնական քնության հետ։ Պայքարելով հանուն քաղաքացիական իրավունքների հայրենի երկրում բարդ, բուռն տարիներին, երբ բարձր քաղաքական և սոցիալական միջոցառումները արմատապես փոխել էին մարդկանց աշխարհայացքը, Ալին պաշտպանում էր ճնշվածներին և նոր հույս նվիրում մարդկանց։ Եվ դրա համար նրան համարել են որպես լեգենդ և  բոլոր ժամանակների լավագույն մարզական գործիչներից մեկը.


== Դերերում ==


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==
2002 թ. — երկու «Օսկար» մրցանակ. լավագույն տղամարդու դեր (Ուիլ Սմիթ), լավագույն տղամարդու դեր երկրորդական պլանի (Ջոն Վոյտ)
2002 թ. — երեք «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ. տղամարդու լավագույն դեր — դրամա (Ուիլ Սմիթ), լավագույն տղամարդու դեր երկրորդական պլանի (Ջոն Վոյտ), լավագույն երաժշտություն (Լիզա Ջերարդ, Փիտեր Բուրկ)
2002 թ. — «MTV» ալիքի մրցանակ լավագույն տղամարդու դերի համար (Ուիլ Սմիթ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Ալի»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Խրիսոխիր

Խրիսոխիր, Խրիսոքիր (հուն․՝ Χρυσόχειρ՝ ոսկեձեռնյան (ծն. թ. անհտ. — 872)), պավլիկյանների գլխավոր զորահրամանատարը 863—872 թթ.-ին։ Խրիսոխիրը նույն սպաթար Հովհաննես Խրիսոքիրն է։ Ազգությամբ՝ հայ, որին Փոտ պատրիարքը նամակներ է հղել։ Խրիսոխիրի հայրը նույնպես պավլիկյան էր։ Խրիսոխիրը հաջորդել է հորեղբորորդուն (կամ մորեղբորորդի)՝ Կարբեասին։
Խրիսոխիրի օրոք պավլիկյանների զինվորական հզորությունը հասել է բարձրակետին։ Խրիսոխիրի գլխավորությամբ նրանք ներխուժել են Բյուզանդական կայսրություն՝ հասնելով մինչև Անկյուրա, Նիկիա և Նիկոմեդիա։ Վասիլ I 869 թ.-ին և 871 թ.-ին արշավել է Խրիսոխիրի դեմ և պարտվել։ Խրիսոխիրի և կայսեր դեսպան Պետրոս Սիկիլիացու բանակցությունները (869) Դիվրիգում հաջողություն չեն ունեցել. Բյուզանդիան չի ընդունել Խրիսոխիրի պայմանը՝ հրաժարվել արլ-ում ունեցած տիրապետությունից։ Այնուհետև Խրիսոխիրը ծրագրել է քարոզիչներ ուղարկել քրիստոնեությունը նոր ընդունած (866) Բուլղարիա՝ պավլիկյան գաղափարներն այնտեղ տարածելու նպատակով։ 872 թ.-ին Վասիլ I Արմենիակների և Խարսիանոն բանակաթեմերի զորքերով Խրիսոխիրի դեմ է ուղարկել զորապետ Քրիստափորին, որը Վաթիռիաքս վայրում (Սեբաստիայից հյուսիս-արևմուտք) հաղթել է պավլիկյաններին։ Խրիսոխիրն ընկել է մարտի դաշտում՝ դավաճան Պուլադեսի (Փոլադ) ձեռքով։ Կիսամեռ Խրիսոխիրի գլուխը կտրել և ուղարկել են կայսրին։ Դրանից հետո բյուզանդական զորքերը գրավել են պավլիկյանների կենտրոն Տևրիկը և մի շարք բերդեր։
Խրիսոխիրի կերպարը՝ հանձին «Խրիսոխերպոսի», արտացոլվել է բյուզանդական «Դիգենիս Ակրիտաս» էպիկական պոեմում։


== Գրականություն ==
Կոնստանդին Ծիրանածին, Ե., 1970 (Օտար աղբյուրները Հայաստանի և հայերի մասին, 6, Բյուզանդական աղբյուրներ, 2)։
Մեռյալ ծով

Մեռյալ կամ Աղի ծով (եբրայերեն՝ ים המלח‎ Յա՛մ հա-մէ՛լախ - «Աղի ծով»; արաբ․՝ البَحْر المَيّت‎‎ ’Ալ-Բահր Ալ-Մայիտ — «Մեռյալ ծով»), աղի լիճ Իսրայելի և Հորդանանի միջև։ Լճի աստվածաշնչյան անունն է Աղի ծով։ Հանդիպում են նաև Արավայի ծով (ים הערבה, Յա՛մ հա-Արաւա՛) և Արևելյան ծով (ים המזרחי, Յա՛մ հա-միզրախի՛) անունները։ Մեռյալ ծովի բարձրությունը ծովի մակարդակից 423մ ցածր է, և յուրաքանչյուր տարի իջնում է ևս մեկ մետրով։ Լճի մակարդակի նվազումը կանխելու նպատակով Իսրայելը նախատեսում է Կարմիր ծովից պոմպերով ջուր հասցնել Մեռյալ ծով։ Մեռյալ ծովը Երկրի ցամաքի ամենացածր կետն է։ Մեռյալ Ծովը նաև աշխարհի ամենաաղի լիճն է, աղիությունը հասնում է մինչև 342գ/կգ, կամ 34,2 % (2011)։ Այն 9.6 անգամ ավելի աղի է քան օվկիանոսը և ունի 1.24կգ/լիտր խտություն, որն էլ թույլ է տալիս լողալ ծովի մակերևույթին ու չսուզվել։ Լճի շրջակայքի ցեխը հաճախ օգտագործվում է բուժական նպատակներով և բավականին գրավիչ է զբոսաշրջիկների և կոսմետիկայի արդյունաբերության համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Դաշբաշի (լեռնաշղթա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դաշբաշի (այլ կիրառումներ)Դաշբաշի, լեռնաշղթա Զանգեզուրի լեռնահամակարգում՝ նրա հարավային հատվածում։ Ձգվում է Երնջակ և Գիրան գետերի ջրբաժան հատվածում հյուսիսից հարավ ուղղությամբ՝ հարավում հասնելով մինչև Արաքս։ Բարձրությունը՝ 1720 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկտոր Չեբոտնիկով

Վիկտոր Իվանովիչ Չեբոտնիկով (ռուս.՝ Виктор Иванович Чеботников, մարտի 17, 1935(1935-03-17), Մարիուպոլ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 20, 2014(2014-05-20), Նովոչերկասկ, Ռոստովի մարզ, Ռուսաստան), ռուս բանաստեղծ, արձակագիր, լրագրող, շինարար։ Ռուսաստանի գրողների միության անդամ (1996), Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամ (1985)։


== Կենսագրություն ==
Վիկտոր Իվանովիչը ծնվել է 1935 թվականին Մարիուպոլում` զինծառայողի ընտանիքում։ 1942 թվականից ապրել է  Նովոչերկասկում, սովորել տեղի դպրոցներից մեկում։ 1946 թվականից 11 տարեկանում սկսել է աշխատել Նովոչերկասկի ինժեներո-մելիորատիվ ինստիտուտի շինարարների բրիգադում։ 1951-1953 թվականներին Վոլգա-Դոնյան նավատորմում եղել է նավաստի։ 1963-1967 թվականներին բնակվել է Մոսկվայում, աշխատել է որպես  փականագործ և շինարարությունում վարպետ։ Մինչև թոշակի անցնելը (1990) աշխատել է որպես աշխղեկ Նովոչերկասկի,  Մոսկվայի, Սախալինի և Կոլայի թերակղզու տարբեր օբյեկտներում (արդյունաբերական և բնակարանային շինարարություն)։ Վիկտոր Իվանովիչը հաճախ էր գալիս, մեկնում,  նորից վերադառնում Նովոչերկասկ։ Այստեղ էլ 2014 թվականի մայիսի 20-ին ավարտվում է նրա երկրային ուղին։ Նա թաղված է Նովոչերկասկյան գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Վիկտոր Իվանովիչ Չեբոտնիկովը բանաստեղծություններ գրել է վաղ հասակից, բայց դրանք տպագրել է ուշ` 25 տարեկանում։   Սկզբում տպագրվել է թերթերում, հետագայում «Դոն», «Մոսկվա», «Խորհրդային զինվոր», «Ուսանողական միջորեական» ամսագրերում, «Բագուլնիկ» (Մոսկվա) և այլ կոլեկտիվ ժողովածուներում։
1986 թվականին լույս տեսավ նրա բանաստեղծությունների առաջին գիրքը «Պարույր» անվանումով,  «Երիտասարդ գվարդիա» հրատարակչությունում։ 1996 թվականին  Ռուսաստանի գրողների միության արտագնա քարտուղարությունում,  Վյազմա քաղաքում (Սմոլենսկի մարզ) Վիկտոր Նիկոլաևիչին ընդունեցին Միության անդամ։ 1998 թվականին «Смядынь» սմոլենսկյան հրատարակչությունում լույս տեսավ նրա բանաստեղծությունների երկրորդ գիրքը` «Ճակատագիրը»։
1999 թվականին վերադառնալով հայրենիք` բնակվում է Նովոչերկասկում, հրատարակում, «Երկու ճակատագիր», «Իրեն  չկորցնել», «Դատապարտված…  կյանքին», «Կյանքը դժողքից հետո», «Մարդկային ճակատագրեր», վիպակները, բանաստեղծությունների երրորդ գիրքը «Հանդիպում Շուկար պապի հետ» վերնագրով և «Այո դա Վերմոդան է» վեպը։  
Շարունակում է համագործակցությունը թերթերի հետ որպես Ռուսաստանի ժուռնալիստների միության անդամ։


== Պարգևներ ==
Վիկտոր Չեբոտնիկովը բազմիցս հաղթել է զանազան գրական մրցույթներում։ 2005 թվականին դարձել է Շոլոխովի ծննդյան  100- ամյակին նվիրված,  Շոլոխովյան մրցույթի դափնեկիր։


== Ստեղծագործություններ ==
Ընտրված հրապարակումներ

Спираль. Стихи. – М.: Молодая гвардия, 1986.
Судьба. Стихи. – М.: Молодая гвардия, 1996.
Две судьбы. Не потерять себя. Обреченные на... жизнь. Повести. — Ростов н/Д: Новочеркасск.
Встречи с дедом Щукарем (два издания). – Ростов н/Д, 2005.
Судьбы людские. Повести. – Ростов н/Д: Донской писатель. 2010.Պարբերականներ

Да, это - Вермуда. Роман. – Новочеркасск: газета «Новочеркасская неделя».2005.


== Գրականություն ==
Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX—XXI вв.:справ. изд., Сост. Губанов Г. — Ростов н/Д, 2006. — 512 с. ISBN 5-481-00623-5.


== Ծանոթագրություններ ==
Կղեմես XI

Հռոմի պապ Կղեմես XI (լատ.՝ Clemens XI, հուլիսի 23, 1649(1649-07-23) կամ հուլիսի 22, 1649(1649-07-22), Պեզարո, Պապական մարզ - մարտի 19, 1721(1721-03-19)[…], Հռոմ, Պապական մարզ), ծննդյան անուն Ջիովաննի Ֆրանչեսկո Ալբանի, եղել է Հռոմի պապ 1700 թվականի նոյեմբերի 23-ից մինչև իր մահը` 1721 թվականը։
Կղեմեսը արվեստի և գիտության սիրահար էր։ Նա նաև Վենետիկյան գրադարանի մեծ ընթերցող էր, նրա հետաքրքրությունը հնագիտության հանդեպ փրկեց շատ հռոմեական հնություններ։ Նա թույլատրեց պեղումներ անցկացնել Հին Հռոմի դամբարաններում։ Նա ուներ իտալացու և ալբանացու արմատներ։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ կյանք ===
Ջիովաննի Ֆրանչեսկոն ծնվել է 1649 թվականին Ուրբինոյում, միջին դասի ընտանիքում։ Նրա մայրը` Ելենա Մոսկան (1630-1698) իտալուհի էր և կապ չուներ հանրահայտ Մոսկա ընտանիքի հետ Պեսարոյից, մինչդեռ հայրը` Կառլո Ալբանին (1623-1684) կիսով չափ կապված էր հանրահայտ Ալբանի ընտանիքի հետ, որը հատատվել էր Ուրբինոյում հյուսիսային Ալբանիայից 15-րդ դարում։
Ալբանին կրթվել է Ռոմանո Քոլեջիոյում 1660 թվականից։ Նա դարձավ վառ լատինիստ և պաշտպանեց դոկտորական քաղաքացիական իրավունքից։ Նա նաև հաճախեց Շվեդիայի Քրիստինա թագուհու ակադեմիա։ Նա ծառայեց որպես պապական պրելատ Ալեքսանդր VII պապի օրոք և Իննոկենտիոս XI-ի կողմից նշանակվեց ռեֆերենդար Առաքելական ժողովում։ Այս նույն ժամանակահատվածում նա նաև Ռիեթիի, Սաբինայի և Օրվիետոյի նահանգապետն էր։


=== Կարդինալություն ===
Ալեքսանդր VIII պապը նրան 1690 թվականին նշանակեց կարդինալ և հակադրություն Ջիովաննիի և նա դարձավ Սանտա Մարիա Աքուիրոյի կարդինալ


== Պոնտիֆիկ ==


=== Պապի ընտրություններ ===

Իննոկենտիոս XII պապի մահից հետո 1700 թվականին կոնկլավը հավաքվեց նոր պապ ընտրելու։ Ալբանին առաջադրվեց որպես փայլուն դիվանագետ և խաղարարար և ընտրվեց Հռոմի պապ 1700 թվականի նոյեմբերի 23-ին։ Երեք օր քննարկելուց հետո նա համաձայնվեց ընտրություններին։
Նա ընտրեց Կղեմես XI անունը և կարդինալ Բենեդետտո Պամֆիլին թագադրեց նրան 1700 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Լատերանյան բազիլիկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բանեն

Բանեն (ֆր.՝ Baneins), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն Ալպեր մարզում՝ Էն գավառում։
INSEE կոդը՝ 01028։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Կոմունան գտնվում է 360 կմ հարավ-արևելք Փարիզից, 40 կմ հյուսիս Լիոնից, 28 կմ հարավ-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսայից։


== Եղանակ ==
Կլիման ցամաքային է ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ հազվադեպ են լինում, հիմնականում՝ ամռանը։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով քաղաքում ապրում է 572 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 382 մարդկանցից 291 (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 91-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 76,2%, 1999 թվականին 74,3% էր)։ 291 ակտիվ բնակիչներից 270-ը (143 տղամարդ և 127 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 21-ը (7 տղամարդ և 14 կին)։ 91 պասիվներից 24-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 45-ը՝ թոշակառուներ, 22-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (ֆր.)
Գայուս (իրավաբան)

Գայուս (մոտ 120-ականներ, անհայտ - մոտ 180, անհայտ), եղել է հայտնի Հռոմեացի իրավաբան։ Գիտնականներին շատ քիչ բան է հայտնի իր անձնական կյանքից։ Անհնար է նույնիսկ նշել նրա լրիվ անունը, Գայուս կամ Կայուս: Ինչպես դժվար է որոշել նրա անվան հավաստի լինելը, այնպես էլ դժվար է որոշել նրա կյանքի տևողությունը, բայց ենթադրաբար կարելի է ասել, որ նա ապրել է մ.թ. 110 թ. մինչև մ.թ. 179 թ., քանի որ նա դրա մասին գրել է այդ ժամանակվա օրենսդրության մեջ։
Իր աշխատությունների ներքին ապացույցից հասկանալի է դառնում, որ նա բարգավաճել է Հադրիանոս, Անտոնին Պիյ, Մարկոս Ավրելիոս և Կոմմոդոս կայսրերի օրոք։ Նրա աշխատանքները, այդպիսով, կազմվել են 130-ից 180 տարիների ընթացքում։ Նրա մահից հետո, սակայն, նրա աշխատությունները ճանաչվել են որպես մեծ ազդեցության աշխատություններ, և կայսր Թեոդոսիոս II-ը անվանել է դրանք Վկայությունների օրենք: Պապինիանի, Ուլպիանի, Մոդեստինի և Պաուլյուսի հետ միասին Գայուսը մեկն է եղել հինգ իրավաբաններից, որոնց կարծիքները հաշվի են առնվել դատական մարմինների կողմից՝ գործերի քննության ժամանակ։ Այս իրավաբանների աշխատանքները համապատասխանաբար դարձել են հռոմեական իրավունքի ամենակարևոր աղբյուրները։
Բացի Ինստիտուտներից, որոնք իրենցից ներկայացնում են Հռոմեական իրավունքի տարրերի ամբողջական մեկնաբանություն, Գայուսը եղել է Դատավորների հրամանագրեր տրակտատի, Տասներկու աղյուսակների մեկնաբանությունների, Lex Papia Poppaea-ի և այլ աշխատանքների հեղինակ։ Նրա հետաքրքրությունը հռոմեական իրավունքի հնությունների հանդեպ ակնհայտ է, այդ իսկ պատճառով էլ նրա աշխատությունները ամենաարժեքավորն են վաղ ինստիտուտների պատմաբանների համար։ Հռոմեական իրավաբանների երկու դպրոցների վիճաբանություններում նա ընդհանրապես իրեն համարել է Սաբինիանների համախոհ։ Գայուսի բազմաթիվ մեջբերումների հանդիպում ենք Digest --ում, որը ստեղծվել է Տրիբոնիանի կողմից՝ Հուստինիանոսի ցուցումով, և այդպիսով ձեռք է բերել մշտական տեղ հռոմեական իրավունքի համակարգում, մինչդեռ Հուստինիանոսի Ինստիտուտների համեմատությամբ Գայուսի Ինստիտուտները ցույց են տալիս, որ ավելի ուշ աշխատանքների ողջ մեթոդն ու դասակարգվածությունը պատճենահանվել են ավելի վաղ աշխատանքներից, և բավականին շատ հատվածներ բառ առ բառ նույնն են։ Digest -ը և Հուստինիանոսի Ինստիտուտները   Corpus Juris Civilis -ի մասն են համարվում։ Հավանաբար, երեք հարյուրամյակի մեծագույն մասում նրա ինստիտուտները Հռոմեական իրավունքի ծանոթ դասագիրքն է եղել բոլոր ուսանողների համար։ 


== Գայուսի Ինստիտուտները ==

Գայուսի Ինստիտուտները գրված մ.թ. 161 թ-ին եղել է իրավաբանական ինստիտուտների ներածական դասագիրք՝ չորս գրքից բաղկացած։
 Մեկ այլ հանգամանք, որը դարձնում է Գայուսի աշխատանքն էլ ավելի հետաքրքիր պատմական ուսանողի համար, քան Հուստինիանոսի համար այն է, որ Գայուսն ապրել է այն ժամանակ, երբ գործողությունները դատապարտվել են ըստ բանաձևերի համակարգի։


== Մեջբերում ==
"Օրենքը այն է, որ մարդիկ պատվիրում և հաստատում են", Institutiones, 1.2.3.


== Նշումներ ==