Գիյոմ Դյուֆայի

Գիյոմ Դյուֆայի(Dufay, Du Fay, Du Fayt, ժամանակակից տառադարձությունով Դյուֆե կամ Դյու Ֆե,  օգոստոսի 13, 1397, Beersel, Բրաբանտ - նոյեմբերի 27, 1474(1474-11-27)[…], Կամբրե, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն ), Ֆրանկո-ֆլամանդացի կոմպոզիտոր, հոլանդական դպրոցի հիմնադիրներից մեկը։


== Կյանք ==
Հավանաբար, Դյուֆային ծնվել է Բրյուսելից ոչ հեռու։  Նա քահանայի և Մարի Դյու-Ֆեի (Marie Du Fayt) ապօրինի դուստրն էր։ Դստեր լույս աշխարհ գալուց հետո Մարին տեղափոխվել է Կամբրե, որտեղ բնակվել է հարազատի հետ, ով քաղաքի տաճարում  կանոնիկոս էր։ Դյուֆային դաստիարակել են տաճարում՝ մետրիզում, 1409-1412 թվականներին։ Նրա անունը կար տղա երգիչների ցուցակում։ Դյուֆայը երիտասարդ տարիքում է ( 1418 թվականին) մահացել։ Երիտասարդ երաժիշտը խոսել է նաև Նիկոլաս Գրենոնոմի հետ։
1414 թվականի հունիսին Դյուֆային որպես շահառու ընդունել է Սեն-Ժերի եկեղեցու հոգևորական (Կամբրեյում)։ Հավանաբար, նույն թվականին, Դյուֆային գնացել է Կոնստանցայի տաճար, որտեղից էլ 1418 թվականին վերադարձել է Կամբրե։
1418 թվականից 1420 թվականների նոյեմբերից  Դյուֆային Կամբրե տաճարում քահանայի օգնական էր։ 1420  թվականին նա կրկին հեռացել է Կամբրայից՝ այս անգամ մեկնելով Ռիմինի և Պեզարո, որտեղ ծառայել էր Մալաթեստայի արքունիքում։ Այնտեղ նա գրել էր մոտետներ, բալաթներ և հոգևոր գործեր ընտանեկան տոնակատարությունների համար։ Նրա ծառայության մասին գրառումներ չկան, բայց  Դյուֆայինի որոշ աշխատանքներ, որոնք թվագրվում են այս ժամանակաշրջանից, պարունակել են հղումներ, որոնցից կարելի է ենթադրել, որ Դյուֆային իսկապես գտնվել է Իտալիայում։ Նա հանդիպել է Մալաթեստա Ուգոյի և Առնոլդ դե Լանտենի տան կոմպոզիտորների հետ։ 1424 թվականին  Դյուֆային կրկին վերադարձել է Կամբրեյ, քանի որ մոր հետ ապրող հարազատը հիվանդացել և մահացել էր։ 1426 թվականին Դյուֆային կրկին մեկնել է Իտալիա ՝ Բոլոնիա, որտեղ դարձել է կարդինալ Լուի դ'Ալմանի պապական լեգատ։ Բոլոնիայում նա ծառայել է որպես օգնական քահանա, իսկ 1428 թվականին դարձել է քահանա։ 1426 թվականին նշվել է Դուֆեյի կենսուրախ ֆրանսիական «Adieu ces bons vins de Lannoys» («Հրաժեշտ Լանոյի լավ գինիներին») ձեռագիրը։
1428 թվականին կարդինալ դ'Ալմանը վտարվել է  Բոլոնիայից` մրցակից Կանեդոլի ընտանիքի կողմից, և Դյուֆային նույնպես քաղաքից հեռացել է Հռոմ։ Այնտեղ նա դարձել է կրտսեր երգչուհի պապական դատարանում, նախ Հռոմի Պապ Մարտին V-ի, ապա նրա մահից հետո՝ 1431 թվականին Հռոմի պապ Եվգենի IV-ի օրոք։ Այդ տարիներին Դյուֆային ստեղծել է բազմաթիվ աշխատանքներ հանդիսավոր առիթների համար՝  նոր պապի ընտրություն, խաղաղության ավարտ, քաղաքային տոնախմբություններ։ Սրանք հանդիսավոր մոտետներ էին, բալլադներ, մեսսերի մասեր։
1434 թվականին Դյուֆային հրավիրվել է ղեկավարելու Սավոյի դուքս Ամադեուս VIII մատուռը։ 1435 թվականից նա կրկին ծառայել է պապական մատուռում, այժմ՝ Ֆլորենցիայում։
1436 թվականին Դյուֆային ստեղծել է իր ամենահայտնի շարժիչներից մեկը`« Nuper rosarum flores», 1436 թվականի մարտի 26-ին, Սանտա Մարիա դել Ֆիորեի նոր ֆլորենտական ​​տաճարի օծման կապակցությամբ, որի գմբեթը ավարտել է մեծ ճարտարապետ Ֆիլիպո Բրունելեսկին։ Ներկայացմանը, բացի երգիչներից, մասնակցում էին գործիքների խմբերը՝ հերթափոխվելով նրանց հետ։
Այս պահին սկսվել է Դյուֆայի մտերմությունը Ֆերարայում գտնվող դ'Էստե ընտանիքի հետ, որը հովանավորում էր երաժշտության արվեստը և որի հետ նա հավանաբար հանդիպել էր Մալաթեստայի դատարանում ծառայելիս։ Ռիմինին և Ֆեռարան աշխարհագրորեն մոտ են միմյանց, և երկու ընտանիքները կապվել են ամուսնությամբ։ Դյուֆայը Ֆեռարա Նիկոլո III-ի մարկիզի համար մի բալլադ է ստեղծել։ 1437 թվականին Դյուֆայը գնում է քաղաք։ Երբ 1441 թվականին Նիկոլոն մահանում է, հաջորդ մարկիզը կապեր է հաստատում Դյուֆայի հետ և նրան ֆինանսական օգնություն է ցույց տվել։
1437 թվականին Դյուֆային ավարտել է իր ծառայությունը պապական կապելլայում։
Կամբրեում կանոն դառնալու համար Դյուֆային Թուրինի համալսարանում իրավագիտություն է սովորել և 1437 թվականին ստացել Իրավագիտության բակալավրի աստիճան։ Այդ ժամանակ նա կրկին մոտ էր Լուի Սավոյի տանը, կրում էր «մատուռի մաեստրո» պատվավոր կոչումը, վայելում էր դուքսի հովանավորությունը։
Պապության և Խորհրդի միջև պայքարը Բազելում շարունակվել է ամբողջ 1430 թվականին։ Ակնհայտ է, որ Դյուֆային հասկանում էր, որ ծավալվող հակամարտությունը սպառնում էր իր դիրքին, հատկապես, երբ Հռոմի պապ Եվգենի IV-ը գահընկեց արվեց խորհրդի կողմից 1439 թվականին։
Դյուֆային Կամբրեյում մնացել է ամբողջ 1440-ական թվականներին։ Այդ ընթացքում նա ծառայում էր Բուրգունդիայի դուքսին։ Կամբրեում նա համագործակցել է Նկոլա Գրենոնի հետ, երբ կատարվել է տաճարում պատարագների հավաքածուի ամբողջական վերանայում, որը ներառում էր ծառայությունների համար բազմաձայն երաժշտություն գրելը։ Բացի այս երաժշտական ​​գործունեությունից, նա զբաղվում էր տաճարի աշխատանքի ընդհանուր հարցերով։ 1444 թվականին մահացել է Դյուֆայի մայրը, և նրան թաղել են տաճարում։ 1445 թվականին Դյուֆային տեղափոխվել է նախկին Կանոնի տուն, որը մինչ իր կյանքի վերջը մնաց նրա գլխավոր տունը։ 1446 թվականին Դյուֆային ձեռնադրվել է  Մոնսում, բացի Կամբրեյում սրբանալուց։
1449 թվականի վերջին հակապապի (Ֆելիքսի V) գահից հրաժարվելուց հետո եկեղեցու տարբեր խմբակցությունների միջև պայքարը սկսել է հանդարտվել, և Դյուֆային կրկին լքել է Կամբրեն և ուղևորվել դեպի հարավ։ Նա Թուրին է եկել 1450 թվականին, դուքս Ամադեայի մահից անմիջապես հետո, բայց այդ նույն տարում վերադարձել է Կամբրե։ 1452 թվականին նա կրկին գնացել է Սավոյ և վեց տարի չի վերադարձել Կամբրե։ Այդ ժամանակ նա փորձել է գտնել որևէ ծառայություն, որը թույլ կտա նրան մնալ Իտալիայում։
Պահպանվել են այդ ժամանակաշրջանի շատ ստեղծագործություններ, այդ թվում՝ 1453 թվականին Կոստանդնուպոլսի անկման քառաձայն մոտետը («լացը»), նրա հայտնի պատարագը, որը գրված է եղել «Se la face ay pale»-ի հիման վրա, և նամակ, որը ուղղված է եղել Լորենցո Մեդիչին։ Սակայն Դյուֆայը չկարողացավ գտնել բավարար կենսաթոշակ և 1458 թվականին վերադարձել է հյուսիս։ Չնայած Սավոյայում նա քիչ թե շատ պաշտոնապես ծառայել է որպես Լուի Սավոյսկու երգչախմբի ղեկավար, սակայն, ամենայն հավանականությամբ, դա պաշտոնական դիրքորոշում էր, քանի որ նրա անունը չի հիշատակվել Կապելլայի գրառումների մեջ։
Երբ նա վերադարձել է Կամբրե, նրան նշանակել են տաճարի կանոնավար։ Դյուֆայինն այն ժամանակ Եվրոպայի ամենահայտնի կոմպոզիտորն էր։ Նա սերտ կապեր է հաստատել բուրգունդական արքունիքի հետ և երաժշտություն գրել նրա համար։ Նա նաև ընդունել է բազմաթիվ այցելուների, որոնց թվում էին Անտուան Բյունուան, Յոհաննես Օկեգեմը, Յոան Տինկտորիսը (հնարավոր է եղել է Դյուֆայի աշակերտը) և Լուազե Քոմփերը։ Նրանք բոլորն էլ էապես ազդել են պոլիֆոնիկ դպրոցի զարգացմանը։ Այդ ժամանակ Դյուֆային, հավանաբար, գրել է իր պատարագը, որը հիմնված է «Զինված մարդ» («L’homme armé») երգի վրա, ինչպես նաև նույն թեմայով գրել է շանսոն։ Այս երգը հորինվել է Ֆիլիպ Բարի կողմից, որը կոչ էր անում նոր խաչակրաց արշավանք իրականացնել վերջերս Կոստանդնուպոլիսը նվաճած թուրքերի դեմ։ Շուրջ 1460 թվականին Դյուֆային գրել է նաև Ժիլյա Բենշուայի հիշատակին պատմության մեջ առաջին ռեքվիեմը, որը հետագայում կորել է։
Դյուֆայը մահացել է 1474 թվականի նոյեմբերի 27-ին։ Նա խնդրել է, որ հոգեհանգստի ժամանակ երգեն իր հակաֆոնի «Ave regina celorum» մշակումը, Սակայն նախապատրաստման համար ժամանակի պակասի պատճառով հանգուցյալի կամքը չի կատարվել։
Դյուֆայը թաղված է Կամբրեի տաճարում գտնվող Սուրբ Էթյենա մատուռում։ Նրա դիմանկարը փորագրված է եղել տապանաքարի վրա։ Տաճարի ոչնչացումից հետո այն կորել է, բայց 1859 թվականին՝ հայտնաբերվել է (օգտագործվել է որպես ջրհորի ծածկ)։ Այժմ նա գտնվում է Լիլե թանգարանում։


== Երաժշտություն ==
Դյուֆայը 15-րդ դարի ամենաազդեցիկ կոմպոզիտորներից էր, և նրա երաժշտությունը կրկնօրինակվում, տարածվում և կատարվում էր ամենուր։ Հաջորդ սերնդի շատ կոմպոզիտորներ վերցրել են նրա ոճի որոշ տարրեր։
Դյուֆայի երաժշտական ժառանգությունը ներառել է նույն պոլիֆոնիկ վոկալ ժանրերը, որոնք պատրաստել են երաժշտական զարգացման նախորդ ընթացքը, որոնք բնորոշ են դարձել Նիդեռլանդների դպրոցին։ Նա գրել է հոգևոր երգեր. մեսսաներ, մոտետներ, մագնիֆիկատներ, հիմներ, երգեր (կիրառելով ֆոբուրդոն) և հակաֆոններ, ինչպես նաև զանազան աշխարհիկ երգեր։ Դյուֆայի ամբողջ երաժշտությունը, որը մեզ է հասել, վոկալ է, բայց գործիքները հաճախ օգտագործվել են կատարման ժամանակ (ներածական, առանց բառերի, ուղեկցվող եզրակացություններում)։
Պահպանվել են 19 մոտետներ (որոնցից 11-ը՝ տեսական), 7 մեսսա՝ օրդինարիայի ամբողջական տեքստով և օրդինարիայի մի շարք առանձին մասեր, այդ թվում հայտնի է Gloria ad modum tubae-ն (Gloria՝ խողովակի ձևով), 4 մագնիֆիկատ, 15 հակաֆոն, 24 հիմն, 87 աշխարհիկ երգեր (մոտավորապես 80 բալլադներ, վիրելե և ռոնդո՝ ֆրանսիական տեքստերի վրա, 7 բալատ և ռոնդո՝ իտալական տեքստերի վրա)։
Նրան են վերագրվել 15-րդ դարի կեսերի մի շարք անանուն գործեր (օրինակ՝ ժամանակակից գիտության կողմից անանուն է համարվել հիանալի «Caput» պատարագը, որը երկար ժամանակ համարվել է Դյուֆայի ստեղծագործությունը)։


=== Աշխարհիկ երաժշտություն ===
Դյուֆայի շանսոնը փոքր է, հիմնականում  (20-ից 40 միջոցառում, երբեմն ավելի շատ) եռաբաժան աշխատանքներ։ Երգերի մեծ մասում գլխավոր դերը պատկանում է վերին ձայնին։ Կառուցվածքում գերակշռել է տողի սկզբունքը։ Տեքստի տարբեր հատվածներ զուգորդվել են նույն երաժշտության (կամ դրա սերտ տարբերակների) հետ։ Կրկնությունը պահպանելու համար մեղեդին պետք է լիներ ճկուն և համեստ։ Դյուֆայի երգերը շատ փոխաբերական են, արտահայտչականության համար նա ընտրել է բազմազան միջոցներ։ Սա ձայնային երեք մասից բաղկացած միասնություն է՝ կուսակցությունների հավասարությամբ («J'ay mis mon cuer et ma pensee» բալլադը և երկու գործիքների ձայնի ընտրության ժամանակ մեկ գործիքային ձայնի ընտրություն («La belle se siet» ") կամ վերևի և ներքևի  «մրցակցություն», և միայն գործիքային սկիզբը ընդգծելով ներածությունների և եզրակացությունների մեջ (" Helas, ma dame "," Donna i ardenti "), և ստորին ձայները իջեցնելով վոկալ մեղեդու նվագակցությամբ ( «Belle que vous ay ie mesfait» ):
Դյուֆայի վաղ ռոնդոներից մեկը կարճ խմելու երգ է` հրաժեշտ ընկերներին «Adieu ces bons vins de Lannoys» («Հրաժեշտ Լաննուայի լավ գինիներին»)։ Դրա մեղեդին պարզ է, մոտ է առօրյա երաժշտությանը։ Նման ֆրանսիական երգերի տեսակը պատրաստել են աշուղները։
Ֆրանսիական ավանդույթը զգացվել է «La belle se siet» բալլադում։ Այստեղ երկու վոկալներին աջակցել է պարզ բաս հենարանը։ Երկու վերին ձայները սկսել են «պատմություն» լաց ու հառաչող գեղեցկուհու մասին ... Վերին ձայնի արտասանում. «Հայրը հարցնում է նրան.« Ի՞նչ է պատահել քեզ, դուստր », այնուհետև նույն արտահայտությունը գործել է հակահարվածում։ Երկու ձայներն էլ. «Ուզու՞մ եք ամուսին, ամուսին, ամուսին կամ վարպետ»։
Երգերի օրինակները, որոնցում ձայներից մեկին վստահվել է լիրիկական մեղեդին, իսկ մյուսին՝ աջակցություն և «գործիքային» նվագակցություն, «Helas, ma dame» (Վայ, տիկինս) ռոնդոն և «Donna i ardenti»:


=== Մատետներ ===
Դյուֆայի մատոտները շատ բազմազան են. Կան շատ բազմաձայն ստեղծագործություններ միևնույն ժամանակ երկու կամ երեք տեքստի համար պահպանվել է խիստ պոլիֆոնիկ պահեստում և անկախ ազատ ձայներով շարժիչներ, որոնք կապված չեն փոխառված թեմաների հետ, քնարական և հանդիսավոր։ Ամենից հաճախ, Դյուֆայը ստեղծել է չորս ձայների համար ավելի քիչ շարժառիթներ, քան երեքի համար, որպես բացառություն՝ հինգի համար (երկու կամ երեք տեքստով)։ Գրեթե բոլոր մակետները գրվել են լատինական տեքստով։ Մարիամ Աստվածածնին նվիրված մեկ հոգևոր շարժիչ է ստեղծել Դյուֆայը, հիմնվելով Պետրարկա VIII գոտու իտալական տեքստի («Vergine bella») վրա։
Դյուֆայի «երգի մատոտները» տարբերվել են բուն բազմաձայն շարժիչից` մեղեդու սերտ կապով տեքստի, արտահայտչականության և պատկերի, ստորին ձայների ստորադասության վերին մասի, մի քանի «տողերից» ձևի ձևավորմամբ` առանց կրկնությունների նշանակալի ծավալի (երկու և երեք անգամ ավելի, քան Դյուֆայի երգերի միջին հատորը)։ «Ո՛վ ծեծիր Սեբաստիանին» («Ո Oվ օրհնված Սեբաստիան») կարգախոսը գրվել է Հռոմում ժանտախտի ժամանակ։ Տեքստը լայնորեն երգվել է է բարձր ձայնով՝ աղոթելով փրկության համար։ Ստորին ձայնը (հակահարված) ավելի շուտ գործիքային է։ Իզորիթմիան նկատելի է տենորի և հակապատկերների հարաբերակցություններում, որոնք Դյուֆային օգտագործել է ձևը «համախմբելու» համար։
Դյուֆայի մի քանի հայտնի շքեղ շարժառիթներ.

«Nuper rosarum flores» (նվիրվել է Ֆլորենցիայի տաճարի օծմանը),
«Ave Regina coelorum» (նվիրվել է հայտնի «Աստվածածին մայրիկ երկնքի» անտիֆոնի տեքստին),
«Ecclesiae militantis» («Զինյալ եկեղեցի»),
«Alma redemptoris mater» (հայտնի Աստծո մայրը «Փրկչի օրհնյալ մայր» անտիֆոնի տեքստին),
«Vasilissa ergo gaude» (Մալատեստայի համար` հարսանեկան տոնակատարության կապակցությամբ).


=== Մեսսաներ ===
Դյուֆայը չորս մասից բաղկացած մասսան հաստատել է որպես հոլանդական բազմաձայնության հիմնական ժանր։ Cantus firmus- ը, որը խաղացել է տենորային մասում և միավորել է զանգվածի բոլոր մասերը, այլևս պարտադիր չէ, որ Գրիգորյան վանկարկում է, մեղեդին հաճախ փոխառվել է հանրաճանաչ աշխարհիկ երգերից։ Դրանք մասսաներն են L'homme armé | «L’homme armé (« Զինված մարդը »հայտնի երգի համաձայն) և «Se la face ay pale»(Դուֆեյի մեղեդու համար. «Նրա դեմքը գունատվեց »)։ Դյուֆայը զանգվածային շատ նոր բաներ է ներկայացրել։ Նա ավելի շատ է ընդլայնել է ցիկլի կազմը, ձգտել է աշխատանքի միասնությանը որպես ամբողջություն, և ոչ միայն յուրաքանչյուր մասում, օգտագործելով ինտոնացիոն կապեր, փոխելով արդեն լսվածը, ընդօրինակությունները, կանոնները և զարգացրել բազմաձայնության հիմքերը։ Կապելլայի երգչախմբի շրջանակներում Դյուֆայը փորձել է տեքստի հաջորդական երգեցողությունը արագ տեմպերով (Կրեդոյում), մեծ մասշտաբով երգչախմբի շնորհանդեսը (Գլորիայում), բառերի և վանկերի շատ լայն հնչյուններ։
Դյուֆայը գրել է ինը ամբողջական զանգվածներ և դրանց մասերի զգալի քանակություն, որոնք երբեմն զուգորդվել են երկու-երեքի մեջ, իսկ այլ դեպքերում գոյություն ունեն որպես մեկ ամբողջականություն։ Ցիկլային զանգվածները սովորաբար ժամանակին դասավորվել են այս ձևով. Վաղ շրջանը (1426-1428 թվականներ) ներառել է «Sine nomine», «Sancti Jacobi» և «Sancti Antonii Viennensis» զանգվածները, մինչև «Կապուտ» զանգված, 1440-1450 թվականներ` (Դյուֆայի հեղինակությունը վիճարկվել է), «La mort de Saint Gothard», «L'homme armé», «Se la face ay pale», շուրջ 1463-1465 թվականներին` «Esse ancilla Domini» և «Ave Regina coelorum» զանգվածները։
«Se la face ay pale»-ի մեծ մասից բաղկացած զանգված cantus firmus-ի համար Դյուֆայը վերցրել է իր երեք մասից բաղկացած երգի միջին ձայնը։ Ընդամենը 30 բարից բաղկացած մեղեդուց, նրան հաջողվել է կառուցել մի վեհաշուք գործ։ Երգի մեղեդին հնչել է Կայրիի և Ագնուս Դեյի սկզբում և վերջում, հնչել է Սանկտուսում, իսկ Գլորիայում և Կրեդոյում թեման կատարվել է երեք անգամ։ Երգի մեղեդու մատյանը պահպանվել է, բայց մասսայում այն ​​ներկայացվել է մեծ երկարություններով և մթագնել է այլ, ավելի շարժուն ձայներով։


== Կոմպոզիցիաներ (նմուշ) ==


=== Հոգևոր երաժշտություն ===


==== Մեսսաներ ====
Ave regina coelorum a4
Ecce ancilla domini / Beata es Maria a4
L’homme armé a4 (համանուն սիրված երգին)
Resvelliés vous a3 (Դյուֆայի համանուն բալլադից)
Se la face ay pale a4 (Դյուֆայի համանուն բալլադից)
Месса св. Антония a3 (Պադուա, 1450 թվական)
Месса св. Иакова a4 (Missa S. Jacobi)


==== Սովորական զանգվածի մասեր (նմուշ) ====
Gloria ad modum tubae a4
Gloria De quaremiaulx a3
Gloria in Galli cantu a3
Gloria Spiritus et alme a3


==== Զանգվածի յուրահատուկ մասեր ====
Antoni compar inclite a3 (ալելուա)
Veni sancte spiritus a3 (ալելուա)
Confirma hoc Deus a3 (վիրավորանք)
Desiderium anime eius« a3 (տրակտատ)
Os iusti meditabitur« a3 (աստիճանական)
Os iusti meditabitur« a3 (ինտրոիտ)


==== Գրասենյակի մասեր (նմուշ) ====
III, IV, V, VI, VIII տոնների շքանշաններ
A solis ortus cardine a3 (հիմն )
Ad cenam agni providi a3
Alma redemptoris mater [1] a3 (անտիֆոն)
Alma redemptoris mater [2] a3 (անտիֆոն)
Anima mea liquefacta est a3 (անտիֆոն)
Audi benigne conditor a3 (հիմն )
Aurea luce et decore roseo a3 (հիմն )
Aures ad nostras deitatis preces [1] a3 (հիմն )
Aures ad nostras deitatis preces [2] a3 (հիմն, հակասական հեղինակություն)
Ave maris stella a3 (հիմն, ֆոբուրդոնով)
Ave regina celorum [1] a3 (անտիֆոն)
Ave regina celorum [2] a3 (անտիֆոն)
Ave regina celorum [3] a4 (անտիֆոն)
Christe redemptor omnium, conserva a3 (հիմն, ֆոբուրդոնով )
Christe redemptor omnium, conserva a3 (հիմն )
Christe redemptor omnium, ex patre a3 (հիմն, ֆոբուրդոնով)
Christe redemptor omnium, ex patre a3 (հիմն )
Conditor alme siderum a3 (հիմն )
Deus tuorum militum a3 (հիմն, ֆոբուրդոնով)
Exultet celum laudibus a3 (հիմն )
Exultet celum laudibus [2] a3 (հիմն, ֆոբուրդոնով)
Festum nunc celebre a3 (հիմն, հակասական հեղինակություն)
Hic vir despiciens mundum a3 (անտիֆոն)
Hostis Herodes impie a3 (հիմն )
Iste confessor a3 (հիմն, ֆոբուրդոնով)
Jesu corona virginum a3 (հիմն, ֆոբուրդոնով)
Jesu nostra redemptio a3 (հիմն )
Magi videntes stellam a3 (անտիֆոն)
O gemma martyrum a3 (անտիֆոն)
O lux beata trinitas a3 (հիմն )
Pange lingua gloriosi [1] a3 (հիմն )
Pange lingua gloriosi [2] a3 (հիմն, հակասական հեղինակություն)
Petrus apostolus et Paulus a3 (անտիֆոն)
Proles de celo a3 (հիմն )
Propter nimiam caritatem a3 (անտիֆոն, ֆոբուրդոնով)
Salva nos Domine a3 (անտիֆոն)
Salve sancte pater a3 (անտիֆոն)
Sanctorum meritis a3 (հիմն )
Sapiente filio a3 (անտիֆոն, ֆոբուրդոնով)
Si queris miracula (անտիֆոն)
Tibi Christe splendor patris a3 (հիմն, ֆոբուրդոնով)
Urbs beata Jerusalem a3 (հիմն )
Ut queant laxis a3 (հիմն )
Veni creator spiritus a3 (հիմն )
Vexilla regis a3 (հիմն )


==== Մատետներ ====
Apostolo glorioso/Cum tua doctrina/ Andreas a5 (Իզոռիթմական)
Ave virgo que de celis a3
Balsamus et munda/Isti sunt agni novelli a4 (Իզոռիթմական)
Ecclesie militantis/Sanctorum arbitrio/Bella canunt/Ecce nomen Domini/Gabriel a5 (Իզոռիթմական, 1431 թվական)
Flos florum a3
Fulgens iubar ecclesie/Puerpera pura parens/Virgo post partum a4 (Իզոռիթմական, գրված է ոչ շուտ, քան 1443 թվականը)
Inclita stella maris a4
Magnam me gentes/Nexus amicicie/Hec est vera fraternitas a3 (Իզոռիթմական, 1438 թվական)
Mirandas parit hec urbs florentina puellas a3 (շուրջ 1436 թվական)
Moribus et genere/Virgo est electus (Իզոռիթմական, 1442 թվական)
Nuper rosarum flores/Terribilis est locus iste 14 (Իզոռիթմական, 1436 թվական)
O beate Sebastiane a3 (շուրջ 1429 թվական)
O gemma lux et speculum/Sacer pastor/Beatus Nicolaus a4 (Իզոռիթմական, 1426-26)
O gloriose tyro/Divine pastus/Iste Sanctus a4 (Իզոռիթմական, 1420-ական թվականներ)
O proles Hispanie/O sidus Hispanie a4
O sancte Sebastiane/O martir Sebastiane/O quam mira/Gloria a 4 (Իզոռիթմական, շուրջ 1429 թվականներ)
O tres piteulx / Omnes amici eius a4 («Lamentatio sancte matris ecclesie Constantinopolitane», շուրջ 1456 թվական)
Qui latuit in virgine [Du pist mein] a3 (հակասական հեղինակություն)
Rite maiorem Iacobum/Artibus summis/Ora pro nobis a4 (Իզոռիթմական)
Salve flos Tusce gentis/Vos nunc Etrusce iubeo/Viri mendaces a4 (Իզոռիթմական, շուրջ 1436 թվական)
Supremum est mortalibus/  Isti sunt due olive a3 (Իզոռիթմական, 1433 թվական)
Vasilissa ergo gaude/Concupivit rex decorem tuum a4 (Իզոռիթմական, 1419 թվական)


==== Այլ աշխատանքներ ====
Vergene bella


=== Աշխարհիկ երաժշտություն ===
Adieu ces bons vins de Lannoys (ռոնդո)
Adieu m’amour (ռոնդո)
Adyeu quitte le demeurant
Belle plaissant (ռոնդո)
Belle que vous ay je mesfait (ռոնդո)
Belle veulliés moy retenir (ռոնդո)
Belle vueillés moy vengier (ռոնդո)
Belle vueilliés vostre mercy donner (ռոնդո)
Bien doy servir (բալլադ)
Bien veignés vous (ռոնդո)
Bon jour bon mois (ռոնդո)
C’est bien raison (բալլադ)
Ce jour de l’an (ռոնդո)
Ce jour le doibt aussy fait la saison (բալլադ)
Ce moys de may
Craindre vous vueil
De ma haulte et bonne aventure
Dieu gard la bone sans reprise (ռոնդո)
Donna gentile bella come l’oro
Donna i ardenti ray
Donnés l’assault a la fortresse (ռոնդո)
Du tout m’estoye abandonné
En triumphant de cruel dueil (ռոնդո)
Entre les plus plaines d’anoy (ռոնդո)
Entre vous gentils amoureux (ռոնդո)
Estrinés moy je vous estrineray (ռոնդո)
Franc cuer gentil
He compaignons resvelons nous (ռոնդո)
Helas et quant vous veray (ռոնդո)
Helas, ma dame par amours (ռոնդո)
Helas, mon dueil a ce cop sui je mort (виреле)
Hic iocundus sumit mundus
Invidia nimicha (баллата)
J’atendray tant qu’il vous playra (ռոնդո)
J’ay grant [dolour]
J’ay mis mon cuer et ma pensee
Je languis en piteux martire
Je me complains piteusement
Je n’ay doubté (ռոնդո)
Je ne puis plus (ռոնդո)
Je ne suy plus tel que souloye (ռոնդո)
Je prens congié (ռոնդո)
Je requier a tous amoureux (ռոնդո)
Je veuil chanter de cuer joieux (ռոնդո; акростих: Jehan de Dinant)
Je vous pri/Ma tres douce amie/Tant que mon argent  (ռոնդո)
Juvenis qui puellam (латинская шансон?)
L’alta belleza tua (баллата)
La belle se siet
La dolce vista (баллата)
La plus mignonne de mon cueur  (ռոնդո)
Las que feray ne que je devenray (ռոնդո)
Les douleurs dont me sens tel somme (ռոնդո)
Ma belle dame je vous pri (ռոնդո)
Ma belle dame souverainne (ռոնդո)
Malheureulx cueur que vieulx tu faire
Mille bonjours je vous presente (ռոնդո)
Mon bien m’amour
Mon chier amy
Mon cuer me fait tous dis penser
Navré je suy d’un dart penetratif (ռոնդո)
Ne je ne dors ne je ne veille (ռոնդո)
Or me veult bien (баллада)
Or pleust a Dieu qu’a son plaisir (ռոնդո)
Par droit je puis bien complaindre (ռոնդո)
Par le regard de vos beaulx yeulx (ռոնդո)
Pour ce que veoir je ne puis (ռոնդո)
Pour l’amour de ma doulce amye (ռոնդո)
Pouray je avoir vostre mercy (ռոնդո)
Puis que celle (ռոնդո)
Puis que vous estes campieur (ռոնդո)
Qu’est devenue leaulté (ռոնդո)
Quel fronte signorille in paradiso
Resvelliés vous (բալլադ, 1423)
Resvelons nous/Alons ent bien (ռոնդո)
S’il est plaisir (O pulcherrima)
Se la face ay pale (բալլադ)
Se ma dame je puis veir (ռոնդո)
Trop long temps (ռոնդո)
Va t’en mon cuer jour et nuitie (ռոնդո)
Vo regard et doulce maniere (ռոնդո)
Vostre bruit et vostre grant fame (ռոնդո)


== Հրատարակչական աշխատանքներ ==
Guillaume Dufay, Opera omnia (collected works in six volumes), ed. Heinrich Besseler with revisions by David Fallows // Corpus mensurabilis musicae (CMM) 1, American Institute of Musicology, 1951—1995


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Dartus E. Un grand musicien cambrésien — Guillaume Du Fay. Préface de Norbert Dufourcq. Extrait du tome XCIV des Mémoires de la Société d'Émulation de Cambrai. — Cambrai, 1974.
Music of the Middle Ages (II), ed. by F. Alberto Gallo, transl. by Karen Eales.  — Cambridge: Cambridge University Press, 1977; 1985. — ISBN 0-521-28483-X.
Коннов В. Нидерландские композиторы XV—XVI веков. — Ленинград: Музыка, 1984. — 95 с.
Fallows D. Dufay. London, 1987.
Евдокимова Ю. К. Музыка эпохи Возрождения. XV век. — Москва, 1989. — (История полифонии. Вып. 2А).
Holford-Strevens L. Du Fay the poet? Problems in the texts of his motets // Studies in medieval and early modern music, ed.  I. Fenlon. Cambridge, 1997, p. 97-165.