armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(8743) Կինեկե

(8743) Կինեկե (անգլ.՝ Keneke), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 1-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,93126 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,3243 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,5383 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2847,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,126446 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8743) Կինեկե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կատանդուբայի գավառ

Կատանդուբայի  (պորտ.՝ Microrregião de Catanduva), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Սան Պաուլու նահանգի մեջ։ Մտնում է Կամպինաս մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 220 261 մարդ 2005 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 2279,229  կմ²։ Բնակչության խտությունը 96,6  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 2 990 892 814,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 14 130,06 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,806։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կաժոբի
Կատիգուա
Պարաիզու
Լիստակու (գյուղ, Ռիուգե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիստակուԼիստակու (էստ․՝ Listaku), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ռիսակովո

Ռիսակովո (ուկրաիներեն՝ Рисакове, Ղրիմի թաթարերեն՝ As Caraqçı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Աս-Ջարակչի։
2001 թվականի տվյալներով Ռիսակովո գյուղում բնակվում էր 803 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալադինո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Ալադինո (ռուս.՝ Аладьино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վլադիմիր Մայակովսկու անվան թիվ 7 դպրոց

Վլադիմիր Մայակովսկու անվան թիվ 7 դպրոց, հանրակրթական դպրոց Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։


== Պատմություն ==
Վլադիմիր Մայակովսկու անվան թիվ 7 դպրոցը հիմնադրվել է 1937 թվականին (ճարտարապետ՝ Աննա Տեր-Ավետիքյան) և կոչվել է ռուս պոետ, դրամատուրգի անունով։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին դասավանդող 27 ուսուցիչ կամավոր մեկնել են ռազմաճակատ, որոնցից 24-ը հետմահու պարգևատրվել են։
1974 թվականին դպրոցի առջև տեղադրվել է Վլադիմիր Մայակովսկու կիսանդրին (քանդակագործ՝ Հովհաննես Մուրադյան), որն ընդգրկված է Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Տնօրեններ ==
Ա. Գրիգորյան, Ա. Բոյաջյան, Կ. Կուպով, Ա. Մազմանյան, Ա. Ջանջուգազյան, Գ. Խաչատրյան, Կ. Սարգսյան, Ս. Աբրահամյան, Գ. Մկրտչյան, Վ. Ռուխկյան


== Շրջանավարտներ ==
Ռաֆայել Քոթանջյան, Յուրի Մարյան, Գարիկ Ղազարյան, Արա Երնջակյան, Լավինիա Բաժբեուկ-Մելիքյան, Ադել Թադևոսյան, Տոլիկ Պապյան, Վլադիմիր Բաբայան, Արմեն Նարգիզյան, Ռաֆայել Հովհաննիսյան, Ալեքսեյ Հեքիմյան, Մնացական Սարգսյան, Սոֆիա Բաղդասարյան


== Տես նաև ==
Վլադիմիր Մայակովսկու կիսանդրի (Երևան)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դպրոցի կայքը Archived 2017-02-10 at the Wayback Machine.
Պաոզերկա

Պաոզերկա (ռուս.՝ Паозерка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում, Նյուկսենսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պորշա գետի աջ ափում՝ 54 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։
Ակունքը գտնվում է Վերին ծովափնյա ճահճում առանց սահմանի Արխանգելսկի մարզում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000009135
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000913
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ալոիզիա Վեբեր

Ալոիզիա Վեբեր (գերմ.՝ Maria Aloysia Antonia Weber Lange, 1760, Zell im Wiesental - հունիսի 8, 1839(1839-06-08), Զալցբուրգ), 18-րդ դարի գերմանացի օպերային երգչուհի (սոպրանո)։
Կոնստանցիա Մոցարտի քույրը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ցել Իմ Վիզենթալում, Վեբեր ընտանիքի չորս դստրերից մեկն է։ Նրա քույրերն են սոպրանո Ժոզեֆա Վեբերը (1758—1819), որը Մոցարտի «Կախարդական ֆլեյտա» օպերայում կատարել է գիշերվա թագուհու դերը, Կոնստանցիա Վեբեր՝ Մոցարտի կինը, Սոֆի Վեբերը։ Նրա զարմիկը եղել է կոմպոզիտոր Կառլ Մարիա ֆոն Վեբերը։
Նրա ծնվելուց հետո ընտանիքը տեղափողվել է Մանհայմ։ Ալոիզիան մեծացել է այնտեղ։ 1778 թվականին տեղափոխվել է Մյունխեն, որտեղ տեղի է ունեցել նրա առաջնելույթը։ Հաջորդ տարի նա առաջարկ է ստացել տեղափոխվել Վիեննա՝ այնտեղ երգելու, ընտանիքը նրա հետ միասին սեպտեմբերին տեղափոխվել է Վիեննա։ Հայրը մի որոշ ժամանակ այնտեղ աշխատել է՝ որպես այցելուների տոմսերն ընդունող։ Սակայն նա մեկ ամիս անց հանկարծամահ է եղել։
Ալոիզան Վիեննայում շուրունակել է իր կարիերան բավականին հաջող, նամանավանդ առաջիկա երկու տասնամյակների ընթացքում։
1780 թվականի հոկտեմբերի 31-ին նա ամուսնացել է Իոսիֆ Լանգեի հետ, որը արքունական թատրոնում դերասան էր, նաև եղել է նկարիչ և նկարել է Մոցարտի դիմանկարը։ Ալոիզիան եղել է Լանգեի երկրորդ կինը, առաջին կինը մահացել էր 1779 թվականին։
1782 թվականին նա տեղափոխվել է Բուրգթատրոնում ՝ իտալական օպերաներում հանդես գալու համար։ Այսպես շարունակվել է ընդամենը ութ ամիս, շուտով նա ճանաչվել է «պերսոնա նոն գրատա» աշխատավարձի և դերերի բաշխման հետ կապված։ Նա շարունակել է երգել, սակայն արդեն Քերնթներթոր թատրոնում, ինչպես նաև Բուրգթատրոնում խաղալ դրվագային դերեր։ 1795 թվականին մեկնել է հյուրախաղերի իր քրոջ՝ Կոնստանցիայի հետ։ Այդ տարվանից սկսած նա դադարել է ապրել իր ամուսնու հետ։
Նա ծերությունն անցկացրել է Զալցբուրգում քույրերի՝ Կոնստանցիայի և Սոֆյայի հետ։


== Հարաբերություններ Մոցարտի հետ ==
Մոտավորապես 1777 թվականին 21-ամյա Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտը որոշ ժամանակ անցկացրել է Մանհեյմում, որտեղ նա հույս ուներ գտնել աշխատանք։
Ուսման տարիներին Մոցարտը սիրահարվել է օրիորդ Վեբերին։ Մոցարտը Վիեենա է վերադարձել 1781 թվականին, և նույն թվականին ավելի ուշ եղել է Վեբերի տանը։ Ընտանիքի հայրը 1779 թվականին մահացել է։ Մոցարտը սիրահարվել է երրորդ քրոջը՝ Կոնսատանցիային։ Նրանք ամուսնացել  են 1782 թվականին։


=== Երաժշտություններ գրված Մոցարտի կողմից Ալոզիա Վեբերի համար ===
«Alcandro, lo confesso»
«Popoli di Tessaglia!»
«Nehmt meinen Dank, ihr holden Gönner!»
«Mia speranza adorata – Ah, non sai, qual pena»
«Vorrei spiegarvi, oh Dio!» և «No, no, che non sei capace»
«Da schlagt die Abschiedsstunde»
«Ah se in ciel»


== Ալոզիա Վեբերը գրականությունում ==
Մոցարտի և Ալոզիայի հարաբերությունները թեմա են դարձել Ջուլիետ Ուոլդրոնի «Մոցարտի կինը» վեպի համար (2000)։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Պարույր Հայկազն

Պարույր Հայկազն (հունական անունը՝ Պրոերեսիոս, 276, Կեսարիա, Թուրքիա - 368), Հռոմում գործած հայ հռչակավոր հռետոր, Աթենքում ճարտասանական դպրոցի ղեկավար, փիլիսոփա էր։ Ծնվել է Կապադովկիայի Կեսարիա քաղաքում։
Շատ երևելիներ են դուրս եկել Պարույրի դպրոցից՝ Հուլիանոս կայսրը (331-363), նշանավոր ճարտասաններ Լիբանիոսը (313-393), Ղևոնդիոսը, քրիստոնեության նշանավոր տեսաբաններ Գրիգոր Նազիանզացին (330-390) և Բարսեղ Կեսարիացին (329-379)։ Գիմերիոսի, Նապիոսի և Լիբանիոսի հետ ոգևորել է երիտասարդությանը, ճաշակ ձևավորել գիտությունների նկատմամբ։ Դժբախտաբար, նրա երկերը չեն պահպանվել։
Հռոմը բարձր գնահատեց հայ ժողովրդի տաղանդավոր զավակի ծառայությունները, անտիկ գիտության և կրթության զարգացման ասպարեզում։ Այդ մասին է վկայում նրա կենդանության օրոք Հռոմի հրապարակներից մեկում կանգնեցված արձանը, հետևյալ փորագրությամբ. «Տիեզերքի թագուհի Հռոմը՝ ճարտասանության արքային»(Rerum regina Roma — regi Eloquentiae)։
Պարույր Հայկազնի կերպարը օգտագործվել է հայ գրող Րաֆֆու կողմից։ Րաֆֆու «Պարույր Հայկազն» (1884) վիպակում, պատմական զուգահեռի վրա դնելով Մովսես Խորենացուն և Պարույր Հայկազնին (Պրոերեսիոսին), Րաֆֆին կոսմոպոլիտիզմը հակադրում է հայրենասիրությանը, հաստատելով, որ փառքի հավերժությունն ու անմահությունն անբաժանելի են հայրենիքի գաղափարից։ Գրողի պատմափիլիսոփայության մեկնակետը ազգային միասնության գաղափարն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պարույր Հայկազն
Րաֆֆու «Պարույր Հայկազն» վիպակի էլեկտրոնային տարբերակը։
Ֆելիքս Պասլակ

Ֆելիքս Պասլակ (գերմ.՝ Felix Passlack, 1998, մայիսի 29, Բոտրոպ), գերմանացի ֆուտբոլիստ է։ Հանդես է գալիս Բորուսիայում և Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականում՝ որպես պաշտպան։ Տրանսֆերային արժեքը 3,000,000€՝ 2017 թվականի հունիսի 19-ի դրությամբ։


== Ակումբային կարիերա ==
Ֆելիքսը կարիերան սկսել է հարազատ քաղաքի «Ֆորտունա» ակումբում: 2010 թվականին միացել է օբերհաուզենյան «Ռոտ-Վայսին»: 2012 թվականին ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է Դորտմունդի «Բորուսիա»: 2016 թվականին նա հանդիսանում էր «Բորուսիայի» առաջին կազմի ֆուտբոլիստ: Ակումբում նորամուտը նշել է 2016 թվականի մարտի 2-ին՝ Բունդեսլիգայի շրջանակներում անցկացվող «Դարմշտադտի» դեմ խաղում:


== Կարիերան հավաքականում ==
Ֆելիքսը ներկայացնում է Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականը: 2015 թվականին հավաքականի հետ մասնակցել է Մ17 հավաքականների միջև կայացող Եվրոպայի առաջնությանը: Ստացել է Ֆրանց Վալտերի անվան մրցանակ:


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
Գերմանիայի Մ17 չեմպիոն (2): 2014, 2015
Գերմանիայի Մ19 չեմպիոն: 2016


=== Անձնական ===
Ֆրանց Վալտերի մրցանակ U-17: 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.de կայքում
Պրոֆիլը bvb.de պաշտոնական կայքում
Յուբերակ

Յուբերակ (ֆր.՝ Uberach), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 1188 մարդ, բնակչության խտությունը` 591.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.01 կմ² տարածք։
2013 թվականի հունվարից Լա Վալկ, Պֆաֆենոֆեն համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Վալ դը Մոդեր համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 390 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 31 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 759 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 581-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 178։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,5 %։ 581 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 544 անձ (294 տղամարդ և 250 կին)։ Գործազուրկ են եղել 37 անձ (15 տղամարդ և 22 կին)։ 178 անաշխատունակներից 52-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 71-ը` թոշակառուներ, իսկ 55-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գազբոյլի լեռնանցք

Գազբոյլի լեռնանցք, լեռնանցք Բարգուշատի լեռնաշղթայում։ Հին ժամանակներում այստեղով է անցել Տաթևի վանքից Բաղաբերդ տանող ճանապարհը։


== Ծանոթագրություններ ==
Փելաս օֆ Օբուրն Հիլս

Փելաս օֆ Օբուրն Հիլս (անգլ.՝ The Palace of Auburn Hills, երբեմն հանդիպում էր՝ The Palace), ապամոնտաժված մարզահամերգային համալիր։ Տեղակայված է եղել ԱՄՆ Միչիգան նահանգի Օբուրն Հիլս բնակավայրում, որն հանդիսանում է Դետրոյթի արվարձաններից մեկը։ Մարզապալտի բացումը կատարվել է 1988 թ. Օգոստոսի 13-ին։ Երկար տարիներ (1988–2017) ծառայել է որպես «Դետրոյթ Փիստոնս» (NBA) բասկետբոլային ակումբի տնային դաշտ, ինչպես նաև նախկինում եղել է «Դետրոյթ Շոկ» կանանց բասկետբոլի, «Դետրոյթ Վայպերս» հոկեյի, «Դետրոյթ Սաֆարի» շոուբոլի և «Դետրոյթ Ֆյուրի» ամերիկյան ֆուտբոլի ակումբների տնային դաշտը։
Մարզապալատում համերգներ են ունեցել այնպիսի երաժշտական գործիչներ, ինչպիսիք են Սթինգը, Մայքլ Ջեքսոնը, Օզզի Օզբորնը և այլք։
Մարզապալատը քանդվել է 2020 թվականին։


== Բաններներ ==
Մարզապալատի ներսում առկա էին բազմապիսի բաններներ, որոնք ցույց են տալիս տղամարդկանց և կանանց բասկետբոլային թիմերի տարբեր տարիների ձեռքբերումները և հավերժացված համարները։
Հավերժացված մարզաշապիկներ

Ուիլիամ Դեյվիդսոն
Ջեք Մակլոսկի
2 Չակ Դեյլի
4 Ջո Դումարս
10 Դենիս Ռոդման
11 Այզիա Թոմաս
15 Վինի Ջոնսոն
16 Բոբ Լենիեր
21 Դեյվ Բինգ
40 Բիլ ԼեմբիրԹիմային տիտղոսներԴետրոյթ Փիստոնս.

1988–89 Արևելյան կոնֆերենցիայի չեմպիոն
1988–89 NBA չեմպիոն
1989–90 Արևելյան կոնֆերենցիայի չեմպիոն
1989–90 NBA չեմպիոն
2001–02 Կենտրոնական դիվիզիայի չեմպիոն
2002–03 Կենտրոնական դիվիզիայի չեմպիոն
2003–04 Արևելյան կոնֆերենցիայի չեմպիոն
2003–04 NBA չեմպիոն
2004–05 Արևելյան կոնֆերենցիայի չեմպիոն
2004–05 Կենտրոնական դիվիզիայի չեմպիոն
2005–06 Կենտրոնական դիվիզիայի չեմպիոն
2006–07 Կենտրոնական դիվիզիայի չեմպիոն
2007–08 Կենտրոնական դիվիզիայի չեմպիոնԴետրոյթ Շոկ.

2003 WNBA չեմպիոն
2006 WNBA չեմպիոն
2008 WNBA չեմպիոն


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2017-06-24 at the Wayback Machine.
Մարզապալտը Գուգլ քարտեզում
Յակով Բաշ

Յակով Բաշ (իսկական ազգանունը՝ Բաշմակ) (ուկրաիներեն՝ Яків Васильович Баш, հուլիսի 26 (օգոստոսի 8), 1908, Mylove, Q12109207?, Kherson Uyezd, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 14, 1986(1986-03-14), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի խորհրդային գրող, դրամատուրգ։


== Կենսագրություն ==
Յակով Բաշը ծնվել է 1908 թվականին Խերսոնի մարզի Մելովո գյուղում, գյուղացու ընտանիքում։ Հեղափոխությունից հետո ակտիվորեն զբաղվել է հասարակական և քաղաքական գործունեությամբ, թղթակցել է թերթերի։ Աշխատել է Ղրիմի և Խերսոնի մարզի խրճիթ-ընթերցարաններում։
1928-1932 թվականներին աշխատել է Դնեպրոգէսի շինարարությունում որպես հյուսն, այնուհետև՝ աշխղեկ։ 1931 թվականին թղթակցել է «Դնեպրոշինի պրոլետար» բազմատիրաժ թերթին։
1932 թվականին ընդունվել է Խարկովի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետ, 1937 թվականին ավարտել է Կիևի պետական համալսարանը, 1940 թվականին՝ Կիևի պետական համալսարանի ուկրաինական գրականության պատմության ամբիոնին կից ասպիրանտուրան։
Հայրենական պատերազմի տարիներին պատասխանատու աշխատանք է կատարել պարտիզանական շարժման Կենտրոնական շտաբում։ Պատերազմից հետո եղել է «Ռադյանսկի պիսմեննիկ» հրատարակչության տնօրեն, Ուկրաինայի գրողների միության վարչության պատասխանատու քարտուղար։ Հետպատերազմյա շրջանում բնակվել է Խարկովի «Слово» տանը։


== Մահը ==
Մահացել է Կիևում, 1986 թվականին։ Թաղված է Բայկովո գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին պատմվածքը տպագրվել է 1930 թվականին «Օգոնյոկ» հանդեսում։ Պատմվածքների, ակնարկների, վեպերի ու պիեսների հեղինակ է։ Նրա նշանավոր վեպերից են՝ «Սլավուտիի ափերին» (1941), «Հույս» (1960) և ստեղծագործությունների երկհատորյակը (1968, 1975)։


== Պարգևներ ==
Հայրենական պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան (կրկնակի)
«Հայրենական պատերազմի պարտիզան» մեդալ
Նիկոլայ Օստրովսկու անվան կոմերտմիության հանրապետական գրական մրցանակ (1970)
Զապորոժիե քաղաքի պատվավոր քաղաքացի


== Երկեր ==
Вибране. К., 1948;
Гарячі почуття. Професор Буйко. К., 1955;
Твори. К., 1959.


== Յակով Բաշը հայերեն ==
Պարեկային սահմանագծում։ Ուկրաինական պատմվածքներ, Ե. Սովետական գրող, էջ 22-36։ Թարգմ.՝ Ա. Ոսկերչյան։


== Գրականություն ==
Дяченко О., Яків Баш, в кн.: Українські радянські письменники, в. 2, К., 1957;
Питляр И., Надежда. «Дружба народов», 1961, № 2.
Новиченко Л. О делах и людях наших дней // Вопросы литературы. 1960. № 7.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Краткая литературная энциклопедия: В 9 т. - М.: Сов. Энцикл., 1962-1978.
Пилипчук Р. В.։ «Баш Яків»։ Енциклопедія сучасної України
Դանիական կրոն

Դանիական կրոն (դան․՝ Dansk krone), Դանիայի ազգային արժույթը, շրջանառվում է նաև Գրենլանդիայում և Ֆարերյան կղզիներում։ Կոդ ISO 4217 — DKK։ 1 կրոնը բաժանվում է 100 էրեի (դան․՝ øre)։
Ներկայացվել է 1873 թվականին։ Այժմ շրջանառության մեջ է 50 էրե, 1, 2, 5, 10 և 20 կրոն մետաղադրամներն ու 50, 100, 200, 500 և 1000 կրոն թղթադրամները։


== Դանիական կրոնը Գրենլանդիայում ==
Դանիայի Ազգային բանկի հաղորդմամբ՝ 2011 թվականի սկզբին Գրենլանդիայի համար պետք է թողարկվեին օրիգինալ դիզայնով թղթադրամներ։ Սակայն 2009 թվականի հոկտեմբերի կեսերին իրականացված քվեարկության արդյունքում Գրենլանդիան որոշել է դեռևս մուտք չանել սեփական թղթադրամները։


== Տես նաև ==
ԱՄՆ դոլար
Շվեյցարական ֆրանկ
Եվրո


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բագրատ Խալաթյան

Խալաթյան Բագրատ Աբրահամի (փետրվարի 13, 1860(1860-02-13), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1935), հայ բանագետ, պատմաբան։ Սովորել է Մոսկվայում և Գերմանիայում, ուսուցչություն արել Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, Գերմանիայում։
Հրատարակել է մոկացի Զատիկ Խապոյենցից գրառած հայ ժողովրդական վեպի մի տարբերակ («Սասմա փահլիվաններ կամ Թըլոր Դավիթ և Մհեր», 1899), «Տասնիններորդ դարի կտակը» (1899), «Հայ ժողովրդական դյուցազնական վեպը» (ռուսերեն 1900, գերմաներեն 1902, հայերեն 1903), «Աղբյուրներ հնագույն հայոց պատմության» (1903) աշխատությունները։ Գրառել է «Ռոստամ Զալի» 5 տարբերակ, ինչպես նաև մի քանի քրդական վիպական երգեր։ Խալաթյանի պատմագիտական հետազոտությունները վերաբերում են հիմնականում ուրարտական շրջանին։ Արաբ մատենագիրների երկերից քաղել և թարգմանել է Հայաստանին վերաբերող նյութեր («Արաբացի մատենագրերը Հայաստանի մասին», 1919)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենոե (գյուղ, Բելոգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍենոեՍենոե (ուկրաիներեն՝ Сінне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Tana Geldi), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տանագելդի։
2001 թվականի տվյալներով Սենոե գյուղում բնակվում էր 374 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խոակին Կապառոս

Խոակին դե Խեսուս Կապառոս Կամինո (իսպ.՝ Joaquín de Jesús Caparrós Camino, հոկտեմբերի 15, 1955(1955-10-15) կամ հոկտեմբերի 13, 1955(1955-10-13), Ուտրերա), իսպանացի ֆուտբոլային մարզիչ, Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ։


== Ֆուտբոլիստի կարիերա ==
Խոակին Կապառոսը Մադրիդի Ռեալի սան է, որտեղ առաջին քայլերն է արել ֆուտբոլում։ Երեք տարբեր ակումբներում հանդես գալուց հետո Կապառոսն ավարտել է իր ֆուտբոլիսի կարիերան և 26 տարեկանում դարձել մարզիչ։


== Մարզչական կարիերա ==
2000 թվականին Կապառոսը հրավիրվեց «Սևիլյա»՝ փոխարինելու Խուան Կարլոս Ալվարեսին։ Կապառոսն ակումբը մարզել է 5 տարի։
2011 թվականի հոկտեմբերի 4-ին նշանակվել է «Մալյորկայի» գլխավոր մարզիչ՝ պայմանագիրը ստորագրելով մինչև առաջնության 201/12 մրցաշրջանի ավարտը։ Այդ պաշտոնում նա փոխարինել է Միքայել Լաուդրուպին։ 2013 թվականի փետրվարի 4-ին փոխադարձ համաձայնությամբ կողմերը խզել են պայմանագիրը։


== ՀՖԱՀ ==
2020 թվականի մարտի 10-ին նշանակվել է Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Աբրահամ Խաշմանյանին։


== Նվաճումներ ==


=== Որպես մարզիչ ===
 Սևիլյա

Իսպանիայի երկրորդ դիվիզիոնի հաղթող, 2000/01 Ատլետիկ Բիլբաո

Իսպանիայի գավաթի եզրափակչի մասնակից, 2008/09
Իսպանիայի սուպերգավաթի եզրափակչի մասնակից, 2009


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը transfermarkt.ru կայքում
Էջը weltfussball.de կայքում(գերմ.)
Սկամանդր (դիցաբանություն)

Սկամանդր (հին հուն. Σκάμανδρος),  հունական դիցաբանության մեջ Տրոյայի շուրջ գտնվող գետերի աստվածն է։ Օվկիանոսի և Տեթիսի որդին է  (կամ Զևսի որդին ): Սկամանդրն ունեցել է մի որդի Թևկրը, նաև դստրեր՝ Կալլիրոյան և Ստրիմոն ։ 
Համաձայն «Իլիականի», փորձում էր խեղդել Աքիլլեսին, զայրացած լինելով նրանից, որ նա գետի շրջակա տարածքը լցրել էր տրոյացիների դիակներով, բայց ստիպված էր նահանջել մինչը Հեփեստոսը, որը հունացիների կողմից էր և ուղղում էր Սկամանդրի դեմ կրակապատնեշը։ 
Ըստ Էվգեմերիզմ տարբերակի, Սկամանդրը կրետացի էր, որը ժամանել էր Տրոադ  իր որդու և նորաբնակիչների հետ։ Սամոնի օգնությամբ իրեն հնազանդեցրեց բնակիչներին և դարձավ տրոյացիների առաջին արքան։ 
Սկամանդրը նաև հին բլուրի նշանակություն է, որտեղ կանգնած էր Տրոյան ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Պասխավեր

Ալեքսանդր Իոսիֆովիչ Պասխավեր (անգլ.՝ Paskhaver, Alexander Iosifovich, մարտի 11, 1945(1945-03-11), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի գիտնական-տնտեսագետ, Ուկրաինայի տեխնոլոգիական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ, Ուկրաինայի վաստակավոր տնտեսագետ։ 


== Ընդհանուր տեղեկություն ==
Ալեքսանդր Իոսիֆովիչ Պասխավերը ծնվել է 1945 թվականի մարտի 11-ին Կիևում։
Ավարտել է Կիևի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը (տնտեսագիտության բաժին) և Մոսկվայի տնտեսագիտության ինստիտուտի մագիստրատուրան։ Ավելի քան 20 տարի աշխատել է Ուկրաինական Տնտեսագիտության ինստիտուտում, 1971-1992 թվականներին եղել է առաջատար գիտաշխատող։ Զբաղվել է տնտեսության արդյունավետության, սեփականաշնորհման և ապամոնոպոլիզացիայի հետազոտություններով։ 1992-1994թվականներին աշխատել է Շուկայական բարեփոխումների կենտրոնի գլխավոր փորձագետ, ապա Կիևի բարեփոխման հիմնադրամի՝ «Փաթնամ, Հեյս և Բարթլեթի» անգլ.՝ Putnam, Hayes and Bartlett խորհրդատու։ Պասխավերը ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Ուկրաինայում շուկայական բարեփոխումների իրականացմանը։ 1995 թվականին դարձել է ստեղծման նախաձեռնողներից մեկը և այդ ժամանակվանից եղել է Տնտեսական զարգացման կենտրոն հասարակական փորձագիտական ​​կազմակերպության մշտական ​​նախագահը։ Նա նաև գլխավորում է «Ուկրաինայի տնտեսության մոնիտորինգ» տեղեկատվական և վերլուծական տեղեկագրի խմբագրությունը։ Տարբեր ժամանակներում եղել է նախագահի, վարչապետի, փոխվարչապետի, էկոնոմիկայի նախարարի խորհրդական, Ուկրաինայի պետական ​​գույքի հիմնադրամի նախագահ։ Եղել է նաև «Միստեցկի Արսենալ» ազգային մշակութային, գեղարվեստական ​​և թանգարանային համալիրի զարգացման խորհրդի անդամ։ Նա պատվո շքանշանի, III աստիճանի ասպետ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Пасхавер А. И. Лига. Досье.
Пасхавер А. И. на сайте golos.ua
Бизнесу пора подключаться к контролю над бюрократией
Александр Иосифович Пасхавер: Коррупция стала основной формой государственного управления (видео)
Սերգեյ Բուխվոստովի հուշարձան

Սերգեյ Բուխվոստովի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Сергею Бухвостову), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում։ Նվիրված է Պրեոբրաժենսկի գնդի առաջին ռուսաց գվարդիական Սերգեյ Բուխվոստովին։ Տեղադրվել է 2005 թվականին Պրեոբրաժենսկայա հրապարակի պուրակում:


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը պատրաստված է բրոնզից և գվարդիականին պատկերում է ամբողջ հասակով` Պրեոբրաժենսկի գնդի զինվորի համազգեստով։ Նրա ձախ ձեռքում դրոշ է։ Արձանը տեղադրված է երեքմետրանոց գրանիտե պատվանդանի վրա, որի դիմերեսին փակցված է բացված թղթագլանի տեսքով բրոնզե հուշատախտակ հետևյալ գրությամբ. «Պրեոբրաժենսկի գնդի լեյբգվարդիայի առաջին ռուս զինվոր Սերգեյ Լեոնտևիչ Բուխվոստովին»։


== Պատմություն ==
2004 թվականին Մոսկվայի քաղաքային դուման հավանություն տվեց Սերգեյ Բուխվոստովի հուշարձանի ստեղծման մասին հարավարևելյան վարչական շրջանի ղեկավար Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Եվտիխեևի գաղափարին։ 2005 թվականի սկզբին դումայի նիստում ընդունվել է մոնումենտալ-դեկորատիվ արվեստի ստեղծագործություններ կառուցելու առաջարկների ցանկի լրացում, որից հետո Մոսկվայի կառավարությունն ընդունեց քանդակը տեղադրելու մասին հրաման։ 2005 թվականի օգոստոսի 20-ին տեղի ունեցավ հուշարձանի հանդիսավոր բացումը։ Նրա հեղինակն է նկարիչ Վյաչեսլավ Կլիկովը։ Արձանը նվեր է քաղաքին Սլավոնական գրության և մշակույթի հանրային միջազգային հիմնադրամի կողմից։ Հուշարձանը տեղադրվել է Պրեոբրաժենսկայա հրապարակում, որտեղ XVII դարում տեղաբաշխված էր այն գունդը, ուր 1683 թվականին ծառայության էր անցել Սերգեյ Բուխվոստովը։
2017 թվականին քանդակը և պուրակը վերանորոգվել են։ Տեղադրվել են լապտերներ, փոխարինվել են ասֆալտն ու եզրաքարերը, տարածքը սալապատվել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Вострышев М. И. Москва: все улицы, площади, бульвары, переулки. — М.: Алгоритм, Эксмо, 2010. — 688 с. — ISBN 978-5-699-33874-0
Թելման Գևորգյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թելման Գևորգյան (այլ կիրառումներ)Թելման Գևորգի Գևորգյան (1911, Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1942), հայ դերասան։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Միջնակարգը ծննդավայրում ավարտելուց հետո նվիրվել է թատրոնին, ընդգրկվել Լենինականի Մռավյանի անվան թատրոնի խմբում, Թելուշ մականունով դարձել իր հայրենակիցների սիրելին։ Հիշարժան են հատկապես նրա Քաջ Նազարը («Քաջ Նազար») և Դուքսը («Վենետիկի վաճառականը»)։ 1942 թվականին 31 տարեկանում զոհվել է ռազմի դաշտում՝ Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արմըտլու

Արմըտլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էլբրուսի շրջան

Էլբրուսի շրջան (ռուս.՝ Эльбрусский район, կաբ.-չերք.՝ Ӏуащхьэмахуэ къедзыгъуэ, կարաչ.-բալկ.՝ Эльбрус район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում։ Անվանվել է շրջանի տարածքում գտնվող Էլբրուս լեռնազանգվածի անունով։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ ք․ Տիռնիաուզ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1850,43 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 35174 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 19,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Վիլեր սյուր Օտի

Վիլեր սյուր Օտի (ֆր.՝ Villers-sur-Authie), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 390 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.47 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.01 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 170 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 65 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 264 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 172-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 92։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,2 %։ 172 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 152 անձ (76 տղամարդ և 76 կին)։ Գործազուրկ են եղել 20 անձ (15 տղամարդ և 5 կին)։ 92 անաշխատունակներից 21-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 42-ը` թոշակառուներ, իսկ 29-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հովարդ շրջան (այլ կիրառումներ)

Հովարդ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Հովարդ շրջան - ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը
Հովարդ շրջան - ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը
Հովարդ շրջան - ԱՄՆ Մերիլենդ նահանգի 24 վարչական միավորներից մեկը
Հովարդ շրջան - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Հովարդ շրջան - ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը
Հովարդ շրջան - ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը
Սոսնովկա (Պախմի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոսնովկա (այլ կիրառումներ)Սոսնովկա (ռուս.՝ Сосновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յարոսլավլի մարզով։ Գետաբերանը գտնվում է Պախմա գետի ձախ ափից 7,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 8,5 կմ, գետի ավազանի տարածքը 34 կմ2 է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա, գետը ենթաավազան չունի գետը թափվում է Վոլգա, գետի գետային ավազանը Օկի։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 8010300212110000011146
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 110001114
Ավազանի կոդը — 08.01.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 10
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ժոֆրեյ Կոնդոգբիա

Ժոֆրեյ Կոնդոգբիա (ֆր.՝ Geoffrey Kondogbia, փետրվարի 15, 1993(1993-02-15)[…], Nemours), կենտրոնաֆրիկական ծագմամբ ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, Ինտերի և Ֆրանսիայի հավաքականի կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Լանս ===
Լանսի ակադեմիայի սան է։ Հենց այս ակումբում 2010 թվականի ապրիլի 11-ին կնքեց իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը։ Լանսի հիմնական կազմում Կոնդոգբիայի դեբյուտը տեղի ունեցավ 2010 թվականի նոյեմբերի 21-ին Լիոնի դեմ։


=== Սևիլյա ===
2012 թվականի հուլիսի 24-ին պաշտոնապես հայտարարվեց, որ Կոնդոգբիան 5 տարվա պայմանագիր է կնքել իսպանական ակումբի հետ։ Ըստ հեռուստաընկերություն՝ Եվրոսպորտի տրանսֆերը կազմեց 4 մլն եվրո։ Առաջին գնդակը Սևիլյայի կազմում Կոնդոգբիան խփեց Գրանադայի դեմ հանդիպման ժամանակ։


=== Մոնակո ===
2013 թվականի օգոստոսի 31-ին Կոնդոգբիան տեղափոխվեց Մոնակո։ Կոնդոգբիան կնքեց 5 տարվա պայմանագիր։ Տրանսֆերը կազմեց 26,8 մլն եվրո։ Առաջին գնդակը Մոնակոյի կազմում նա խփեց Այաչոյին։


=== Ինտեր Միլան ===
2015 թվականի հունիսի 22-ին հայտարարվեց այն մասին, որ Ժոֆրեյը կնքել է 5 տարվա պայմանագիր իտալական Ինտերի հետ։ Տրանսֆերը կազմեց 35 մլն եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի վիճակագրությունը LFP.fr կայքում(ֆր.)
Ֆուտբոլիստի պրոֆիլը L’Équipe կայքում (ֆր.)
Աբադե

Աբադեն (պարսկերեն՝ آباده) քաղաք է Իրանի Ֆարս նահանգում, որը գտնվում է ծովի մակարդակից 1,890 մ բարձրության վրա, Սպահանի և Շիրազի միջև գտնվող մի բերրի տարածքում, հեռավորությամբ՝ 230 կմ նախորդից և 270 կմ վերջինից։ Բնակչությունը՝ ▲59 116 մարդ (սեպտեմբերի 24, 2016)։ Քաղաքը Աբադե վարչաշրջանի շրջկենտրոնն է։
Աբադեն Աբադեհ-Էղլիդ շրջանի ամենամեծ քաղաքն է, որը հանրահայտ է փայտի քանդակագործությամբ, որոնք կատարվում են տանձի և տուփի ծառի փայտերով։ Այնտեղ արտադրվում է Քնջութի ձեթ, հնդյուղի ձեթ, հացահատիկներ և տարբեր մրգեր։
Տարածքը հայտնի է իր Աբադե գորգերով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Աբադե
Կալինովսկի Վիժլեց

Կալինովսկի Վիժլեց (ռուս.՝ Калиновский Выжлец), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պյոզա գետի աջ ափում՝ 161 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 31 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո-Պեչորսկ ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Մեզեն գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Մեզեն գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000212103000049804
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004980
Ավազանի կոդը - 03.03.00.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Իտալիայի երկրաշարժ (2016)

Երկրաշարժ Կենտրոնական Իտալիայում (իտալերեն՝ Terremoto del Centro Italia del 2016), ռիխտերի սանդղակով 6,2 մագնիտուդի երկրաշարժ, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին Կենտրոնական Իտալիայում։
Երկրաշարժի էպիկենտրոնը եղել է Ումբրիայի մարզի Նորչա կոմունան, որտեղ ցնցումները եղել են ամենաուժգինը։ Հզոր ցնցումներ են նկատվել նաև Պերուջայում, Աքվիլայում, Լացիոյում, Նեապոլում, Ֆլորենցիայում, ինչպես նաև մայրաքաղաք Հռոմում։
Երկրաշարժին հաջորդել են 40 հզոր հետցնցումներ։ Ներկայումս հայտնի տվյալներով առնվազն 73 մարդ զոհվել է, իսկ 150-ը անհետ կորած են։
Կենտրոնական Իտալիան համարվում է Ապենինյան թերակղզու սեյսմիկ ամենաակտիվ տարածաշրջանը։ Այս երկրաշարժը համարվում է 2009 թվականից ի վեր Իտալիայում եղած ամենախոշոր աղետը։ Նման երկրաշարժ տեղի է ունեցել նաև 2009 թվականին, սակայն էպիկենտրոնը տեղակայված է եղել Աքվիլա բնակավայրում։ Ավելի քան 300 մարդ զոհվել է, իսկ 65,000 մարդ մնացել է անօթևան։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոնե Պարտլիչ

Տոնե Պարտլիչ (սլովեներեն՝ Tone Partljič. օգոստոսի 5, 1940(1940-08-05), Մարիբոր, Սլովենիա), սլովենիացի արձակագիր, թատերագիր, քաղաքական գործիչ։ 1990-ից 2004 թվականների միջակայքում եղել է Սլովենիայի Ազգային ժողովի պատգամավոր, 1994 թվականից՝ Սլովենիայի ազատական-ժողովրդավարական կուսակցության անդամ։ 1983-1987 թվականներին՝ Սլովենիայի գրողների ընկերակցության (ասոցիացիայի) նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Մարիբորում, մանկությունն ու պատանեկությունն անցկացրել ծննդավայրի մոտ գտնվող Պեսնիցա պրի Մարիբորու ավանում։ Սովորել է Մարիբորում, ստացել սլովեներենի և անգլերենի ուսուցչի որակավորում, 1965 թվականից ուսուցչություն է արել, հետագայում անցել գրական աշխատանքի, հանդես եկել որպես թատերագիր, այնուհետև իր ուժերը փորձել է նաև արձակում։ Տարիներ անց դարձել է նախ՝ Սլովենիայի ազգային թատրոնի, ապա՝ Լյուբլյանայի քաղաքային թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար։ Իր հեղինակած երգիծական թատերգությունների համար 1980 թվականին արժանացել է Պրեշերենի հիմնադրամի մրցանակի։ 2016 թվականին նրան՝ ստեղծագործական իր ողջ գործունեության համար շնորհվել է Պրեշերենյան մրցանակ, որը ստեղծագործող անհատների համար Սլովենիայում սահմանված ամենաբարձր պարգևն է։


== Երկեր ==


=== Թատերգություններ ===
Ribe na plitvini, (1968)
Naj poje čuk, (1971)
Tolmun in kamen, (1972)
Ščuke pa ni, (1973)
Oskubite jastreba, (1977)
Nekoč in danes,(1979)
Za koga naj še molim?,(1980)
Taki ste, take smo, (1980)
Nasvidenje nad zvezdami,(1981)
O, ne, ščuke pa ne, (1982)
Moj ata, socialistični kulak, (1983)
Sekretar za humor, (1984)
Rdeče in sinje med drevjem, (1985)
Justifikacija, Mestno gledališče ljubljansko, (1986)
Ščuka, da te kap, (1987)
Pesnikova žena prihaja, (1989)
Deni me kot pečat na svoje srce, (1990)
Moj deda, socialistični mrtvak, (1991)
Štajerc v Ljubljani, (1995)
Politika, bolezen moja, (1996)
Gospa poslančeva, (1996)
Komedije, (1997)
Maister in Marjeta, (1998)
Čistilka Marija, (1998)
En dan resnice, (1999)
Krivica boli, (1999)
Čaj za dve, (2001)
Edelweis ali Denis in Ditka, (2001)
Izbrane komedije, (2003)
Poroka čistilke Marije, (2006)
Zveze in partnerstva, (2007)
Za nacionalni interes, (2007)


=== Արձակ ===
Ne glej za pticami, (1967)
Jalovost, (1971)
Volk na madridskih ulicah, (1974)
Nasvidenje nad zvezdami, (1982)
Pepsi ali provincialni donjuan, (1987)
Rdeče in sinje med drevjem, (1987)
Kulturne humoreske, prosim, (1988)
Prelesti, prelesti, Mladinska knjiga, (1990)
Goool!: predvolilne humoreske, (1992)
Mala, Prešernova družba, (1992)
Pri Mariji Snežni zvoni, (1994)
Starec za plotom, (1995)
Samo roko daj, (1997)
Pisatelj v parlamentu, (1998)
Usodna privlačnost, (2001)
Kampanja, (2002)
Golaž, reka in mostovi, (2003)
Grob pri Mariji Snežni, (2005)


=== Գրքեր պատանիների համար ===
Hotel sem prijeti sonce, (1981)
Slišal sem, kako trava raste, (1990)
Dupleška mornarica, (1996)
Maša in Tjaša, (1999)
General: deset črtic o Rudolfu Maistru, (2006)


== Հեռուստատեսություն ==
Ščuke pa ni, ščuke pa ne (1980), սլովենական հեռուստասերիալ


== Ծանոթագրություններ ==
Միգրանտ աշխատող

Միգրանտ աշխատող, անձ, որը պետք է զբաղվի, զբաղվում է կամ զբաղվել է վարձատրվող գործունեությամբ այն պետությունում, որի քաղաքացին չէ (աշխատուժի միգրացիա)։ Միգրանտ աշխատողները սովորաբար մտադրություն չունեն մշտապես մնալ այն երկրում կամ տարածաշրջանում, որտեղ նրանք աշխատում են։ Աշխատուժի միգրացիան տեղի է ունենում նախ, կամավոր կերպովբարեկեցիկ կյանք որոնելու կամ սեփական երկրի տնտեսական ու քաղաքական հալածանքներից ազատվելու համար, ինչպես նաև աշխատանքային ռեսուրսների բռնի տեղահանման ձևերով։ Այդպիսի օրինակ է աֆրիկական սևամորթների տեղահանումը դեպր ամերիկյան մայրցամաք, ինչպես նաև երկրորդ խոշոր միգրացիոն ալիքը՝ Եվրոպայից Ամերիկա։
Աշխատուժի միջազգային միգրացիան պայմանավորված է նախ և առաջ տնտեսական գործոններով։ Դրան են վերաբերում կապիտալի կուտակման, ազգաբնակչության ու երկրների տնտեսական անհամաչափ զարգացման օրենքները, աշխատանքի պայմանների մեջ էական տարբերությունները, աշխատավարձի տարբեր մակարդակները, ձեռնարկատիրական գործունեության պայմանները , մարդկանց ապրելակերպը, տնտեսության զարգացման ցիկլային բնույթը։ Աշխատուժի միգրացիայի վրա ազդում են նաև դեմոգրաֆիկ, ազգային, քազաքական, ռազմական և այլ գործոններ։
Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության գնահատմամբ, 2014 թվականին ամբողջ աշխարհում կար 232 միլիոն միջազգային միգրանտ, որոնք առնվազն 12 ամսվա ընթացքում գտնվում էին իրենց հայրենի երկրից դուրս, և գնահատվում էր, որ նրանց կեսը տնտեսապես ակտիվ են (այսինքն՝ զբաղված են կամ աշխատանք են փնտրում)։  Որոշ երկրներ ունեն միլիոնավոր աշխատանքային միգրանտներ։ Որոշ աշխատանքային միգրանտներ փաստաթղթեր չունեցող ներգաղթյալներ են, ոմանք էլ նույնիսկ ստրուկի կարգավիճակում են։
Աշխատուժի միջազգային շարժման կարևոր գծերից է համարվում առանձին երկրների ու միջազգային կազմակերպությունների կողմից տվյալ գործընթացի կարգավորումը։ Ժամանակակից պայմաններում աշխատուժի միջազգային միգրացիայի կարգավորումն առանձին երկրներում հենվում է ՄԱԿ-ի կողմից ձևակերպված իրավական նորմերի և կանոնների վրա և ամենից առաջ 1919թ. գործող աշխատանքի միջազգային կազմակերպության կանոնադրության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաուլոնիա

Կաուլոնիա (իտալերեն՝ Caulonia), կոմունա Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։ Սահմանակից է Նարդոդիպաչե, Պացցանո, Պլականիկա, Ռոչելլա Յոնիկա, Ստինյանո համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 7.133, բնակչության խտությունը կազմել է 78 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 100 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89041։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է Սանտ Լլարիոնեն։ Հիմնադրումը ամեն տարի նշվում է հոկտեմբերի 21-ին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Caulonia online
Տարանտելլայի կաուլոնյան փառատոնArchived 2009-08-30 at the Wayback Machine.
Ռուչկի (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌուչկիՌուչկի (ուկրաիներեն՝ Ручки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Ռուչկովսկի գյուղխորհրդի միակ բնակավայրն է։ Հիմնադրվել է 1646 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռուչկի գյուղում բնակվում էր 849 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2729 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 311,1 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ռուչկի գյուղը գտնվում է Խորոլ գետի ափին, վերևում՝ 2,5 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Բալյասնոյե գյուղը, հոսանքին ներքև՝ 1,5 կմ հեռավորության վրա, Բերեզովայա Լուկա գյուղը։ Գետն այս վայրում ոլորապտույտ է, ձևավորում է գետաբերաններ և ճահճային լճեր։


== Տնտեսություն ==
ՏՈՎ «Լիստ-Ռուչկի»
ԱՁ «Ռուչկի-Ագրո»


== Սոցիալական ոլորտի օբյեկտներ ==
Դպրոց


== Հայտնի մարդիկ ==
Միխայիլ Անդրեևիչ Ժովտոբրյուխ (1905-1995), ուկրաինացի լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների դոկտոր, Ուկրաինայի ԳԱԱ ակադեմիկոս։
Վասիլի Սեմյոնովիչ Բորյակ (1926-2001),1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Փառքի շքանշանի լիիրավ ասպետ, խորհրդային զինվորական, տանկիստ և հրթիռակիր, գնդապետ։
Վալերիի Իվանովիչ Խրիստենկո (ծն. 1949), Ուկրաինայի սննդի արդյունաբերության վաստակավոր աշխատող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հյուստոն շրջան (Մինեսոտա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հյուստոն շրջան (այլ կիրառումներ)Հյուստոն շրջան (անգլ.՝ Houston County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,446 կմ² է, բնակչությունը՝ 19,718 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կալեդոնիա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1854 թ.։
Ժլատ ջրաղացպանուհին

Ժլատ ջրաղացպանուհին (ռուս.՝ Жадная мельничиха), մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է «Օդաչու» ստուդիայում, 2004 թվականին։ Ռեժիսոր Միլանա Ֆեդոսեևան մուլտֆիլմը նկարահանել է ուկրաինական հեքիաթի մոտիվներով։ Մուլտֆիլմը մտնում է «Гора самоцветов» շարքի մեջ։ Մուլտֆիլմի սկզբում ցուցադրվում է հետևյալ տողը. «Մենք ապրում ենք Ռուսաստանում, Ուկրաինա»։


== Սյուժե ==
Մի գյուղում ապրում էր մի ջրաղացպան իր կնոջ հետ. նրանք հարուստ էին, սակայն` շատ ժլատ։ Իսկ նրանց կողքին ապրում էր մի աղքատ պառավ, որն ուներ միայն ուներ մի բազմագույն հավ։ Ջրաղացպանի կինը գողանում է պառավից նրա միակ հավին և որպես պատիժ վերածվում է մարդակերպ թռչնի։ Ջրաղացպանը փորձում է կնոջը նորից մարդ դարձնելու մի տարբերակ գտնել։ Նա գնաց դարբնի մոտ, դարբինը օգնել չի կարողանում և ջրաղացպանին ուղարկում է տակառագործի մոտ, իսկ վերջինս խորհուրդ է տալիս նրան դիմել գնչուհու։ Գնչուհին գուշակություն է անում և ասում ջրաղացպանին, որ եթե նա ցանկանում է փրկել և՛ իրեն, և՛ կնոջը, ապա պետք է հարևանի համար բարի գործ անի, որպեսզի վերջինս նրան ասի կախարդական «Շնորհակալություն» բառը։ Ջրաղացպանը ստիպված էր շատ չարչարվել. նա ոչ միայն պետք է բազմագույն հավիկին վերադարձներ, այլ նաև` աքաղաղ ու ցորեն նվիրել։ Այդ ժամանակ էլ ամեն ինչ կարգավորվում է։


== Հեղինակներ ==
Հեղինակներն ստուգված են ըստ մուլտֆիլմի լուսագրերի։


== Պրեմիերա և պարգևներ ==
2005 թվական, փետրվար` Սուզդալում Անիմացիոն կինոյի բաց ռուսական 10-րդ փառատոնի ժամանակ կայացել է «Гора самоцветов» շարքի 11 ֆիլմերի պրեմիերան։
2005` Անիմացիոն կինոյի բաց ռուսական 10-րդ փառատոնի ժյուրիի դիպլոմ։
2005` «Կրոկ» միջազգային կինոփառատոն, 2005։ Ժյուրին որոշում է ստեղծել մրցանակ` «Նախագծի յուրահատկության և բարձր գեղարվեստական մակարդակի համար» և պարգևատրել «Օդաչու» անիմացիոն ստուդիային` «Гора самоцветов» շարքի համար։
2006` Ազգային «Ոսկե արծիվ» մրցանակ կինեմատոգրաֆիայի ոլորտում, «Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ» անվանակարգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ժլատ ջրաղացպանուհին» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Ժլատ ջրաղացպանուհին»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Ժլատ ջրաղացպանուհին» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Նիկոլաևկա (գյուղ, Ասկիզսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ռուս.՝ Николаевка), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(5525) 1991 TS4

(5525) 1991 TS4, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Նոբուհիրո Կավասատոյի կողմից Ուենոհարայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,220291 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8836 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,557 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1208,41 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297913 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,62° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5525) 1991 TS4 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լենինականի հեծանիվի գործարան

Լենինականի հեծանիվի գործարան, արդյունաբերական ձեռնարկություն Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 
Հիմնադրվել է 1965 թվականին։ Ունեցել է գալվանա-լաքապատման, մամլման, հավաքման, փայտամշակման արտադրամասեր։ Տարեկան թողարկել է «Մալիշ», «Լենինական», «Շիրակ» մակնիշի 330 000 մանկական հեծանիվ։ 
«Մալիշ» հեծանիվը, որն արժանացել էր որակի պետական նշանի, արտահանվել է Հարավսլավիա, Ռումինիա, Կուբա, Մոնղոլիա և այլ երկրներ։
1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժից հետո գործարանն այլևս չի գործում։
(3644) Կոջիտակու

(3644) Կոջիտակու (անգլ.՝ Kojitaku), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,248206 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0369 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4595 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1231,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292382 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,54° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3644) Կոջիտակու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լորո Չուֆենա

Լորո Չուֆենա (իտալերեն՝ Loro Ciuffenna), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզի Արեցո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5672 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 65 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 87 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 52024։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 055։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 055 917011
Էլեկտրոնային հասցե՝ segreteria@comune.loro-ciuffenna.ar.it
Պաշտոնական կայք՝ ttp։//www.comune.loro-ciuffenna.ar.it/


== Արտաքին հղումներ ==
[ttp։//www.comune.loro-ciuffenna.ar.it/ Պաշտոնական կայք (իտալ.)]
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Չաումահալի պալատ

Չաումահալի պալատ կամ Չաումահալի պալատներ (տելուգու՝ చౌమహల్లా పాలస్), նիզամի պալատը, որը գտնվում է Հայդարաբադ քաղաքում։ Եղել է բնակավայր, և Ասաֆ Ջահիի դինաստիայի աթոռանիստը նրանց իշխանության օրոք։ Այստեղ են անցկացվել բոլոր պաշտոնական միջոցառումները՝ ներառյալ նիզմաների պաշտոն ստանձնելը և բրիտանացի գեներալ-նահանգապետի պատվին կազմակերպված ընդունելությունները։ Այժմ այն Հայդարաբադի նիզամների ժառանգ Մուկարամա Ջահի սեփականությունն է։ Նրա կինը՝ արքայադուստր Էզրան, 2000-ական թվականներին ամբողջությամբ վերանորոգել է պալատը՝ դրա վրա ծախսելով 100 միլիոն ռուփի։
2011 թվականի մարտի 15-ին նրան մշակութային ժառանգության պահպանության համար հանձնվել է ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ի Ասիա-Խաղաղօվկիանոսյան մրցանակ։
Պալատական համալիրը հանրության համար բացվել է 2005 թվականի հունվարին և այժմ գործում է որպես թանգարան։
Անվանումը ձևավորվել է պարսկական Chahar ՝ «չորս», և արաբական Mahalat ՝ «պալատներ», բառերից։
Պալատի շինարարությունը սկսվել է 1750 (1751) թվականի Հայդարաբադի երրորդ նիզամի՝ Սալաբատ Ջանգի կողմից և ավարտվել է 1857-1869 թվականների միջև եղած ժամանակահատվածում՝ Հայդարաբադի ութերորդ նիզամ Ասաֆ Ջահ V-ի օրոք։ Համարվում է, որ այն կառուցվել է Շահ Իրանի Սպահանի պալատի օրինակով։ Շինարարության ընթացքում պալատի ճարտարապետության մեջ արտահայտվել է իրանական, հինդո-սարացինական, ռաջաստանական և եվրոպական ոճերի ազդեցությունը։
Սկզբում պալատը զբաղեցրել է 45 (180 000 մ2) ակր տարածք, բայց 1967-2001 թվականների միջև եղած ժամանակահատվածում տարածքը կրճատվել է մինչև 12 ակր (49 000 մ2)։ Պալատական համալիրն իր մեջ է ներառում է երկու բակով չորս պալատ, հանդիսավոր ընդունելությունների դահլիճ (Դուրբար Հոլլ), ցայտաղբյուրներ և այգիներ։ Համալիրի հարավում է գտնվում նրա ամենահին մասը՝ չորս պալատները՝ Աֆզալ Մահալը, Մահտաբ Մահալը, Տահնիյատ Մահալն ու Աֆտաբ Մահալը, որոնք կառուցվել են նեոդասական ոճով։ Աֆտաբ Մահալը պալատներից ամենամեծն է և իրենից ներկայացնում է կորինֆական սյուներով եվրոպական ճակատամասով և ճաղաշար վերնաճակատով երկհարկանի շենք։ Հյուսիսային մասում գտնվում է Բարա Իմամը՝ սենյակների երկար միջանցքը, որին արևելյան կողմից հարում է կենտրոնական ցայտաղբյուրն ու լողավազանը և որտեղ առաջ գտնվել է համալիրի վարչական թևը։ Այն ունի մոնղոլական գմբեթներ ու կամարներ և պարսկական բազմաթիվ տարրեր, ինչպիսիք են՝ արհեստական մարամարից պատրաստված զարդերը։ Բարա Իմամի դիմաց է գտնվում նրան հայելային արտապատկերը՝ շինությունը, որի տարածքը մի ժամանակ օգտագործվել է որպես  պաշտոնական անձանց համար հյուրասենյակներ։ Պալատի դարպասների վերևում տեղադրված է ժամացույց, որը աշխատում է արդեն 250 տարի։
Հյուսիսային կողմի ներքին բակում գտնվում է Հիլվատ Մուբարակը՝ հանդիսավոր ընդունելությունների դահլիճը, որտեղ անցկացվել է դուրբարը և այլ կրոնական ու խորհրդանշական ծիսակատարություններ։ Այստեղ մարմարյա հարթակի վրա գտնվում է նիզամի գահը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.chowmahalla.com Չահումահալի պալատ. պաշտոնական կայք