Ելենա Նեստերովա

Ելենա Վասիլևնա Նեստերովա (ռուս.՝ Еле́на Васи́льевна Не́стерова, հունիսի 13, 1938(1938-06-13), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 14, 1986(1986-08-14), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Ելենա Նեստերովան ծնվել է 1938 թվականին Դոնի Ռոստովում։ 1955 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Լենինգրադի մշակույթի ինստիտուտ, որն ավարտել է 1959 թվականին։ Այնուհետև Ռոստովի տարածաշրջանային գիտական գրադարանում աշխատել է որպես մեթոդիստ։ 1960 թվականին Նեստերովայի բանաստեղծությունները հրատարակվել են «Դոն» ամսագրում։ Այս և այլ բանաստեղծություններ ընդգրկվել են Ռոստիզդատում լույս տեսած նրա «Вёсла» առաջին ժողովածուում։ 1964 թվականին դարձել է ԽՄԿԿ անդամ։
Կյանքի փորձ ձեռք բերելու համար Նեստերովան միանում է «Իվան Ֆրանկո» նավի անձնակազմին և մասնակցում հեռավոր երկրների ափերի ուղևորություններին։ Ինչպես գրում է ռոստովցի բանաստեղծ Նիկոլայ Սկրյոբովը, այդ ուղևորություններն ավելի շատ լի էին «ծանր աշխատանքով, քան ռոմանտիկայով»։
Վերադառնալով հայրենի քաղաք` կրկին տարածաշրջանային գրադարանում աշխատում է որպես մեթոդիստ, այնուհետև գրադարանում զբաղեցնում տարբեր պաշտոններ, որոշ ժամանակ նաև դասավանդում է Ռոստովի մշակութային լուսավորության ուսումնարանում։ Այդ ամբողջ ընթացքում Ելենա Նեստերովան գրում է բանաստեղծություններ, դրանք հրատարակում կոլեկտիվ ժողովածուներում և ամսագրերում, այդ թվում`«Օգոնյոկ», «Երիտասարդություն», «Մոսկվա», «Սմենա», «Խորհրդային կինը», «Դոն»։  «Երկրորդ խոսք» բանաստեղծությունների երկրորդ լիամետրաժ հավաքածուն Նեստերովային հաջողվում է հրատարակել միայն 1975 թվականին, որի համար 1976 թվականին Նեստերովան ընդունվում է ԽՍՀՄ գրողների միության շարքերը։
1979 թվականին Նեստերովան դարձել է «Դոն» տարածաշրջանային երիտասարդական գրական ասոցիացիայի ղեկավար։ Նա օգնել է դոնյան շատ բանաստեղծների։ Ասոցիացիայի գործունեությանը մասնակցել են Գեորգի Բուլատովը, Գենադի Ժուկովը, Իգոր Բոնդարևսկին, Վիտալի Կալաշնիկովը, Ալեքսանդր Բրուկոն։ Նեստերովան եղել է «Պուշկինը և հնությունը» տոնակատարության առաջին վարողը, որը կազմակերպվել է «Տանաիս» թանգարան-արգելոցում։
Ռոստիզդատը թողարկել է «Ապրիլյան փոթորիկ» (1979, 1982), իսկ մոսկովյան «Սովրեմեննիկ» հրատարակչությունը` «Ալիքների հետք» (1984) բանաստեղծությունների ժողովածուն։
Նեստերովայի բանաստեղծությունների հիմնական թեման ժամանակակից կնոջ ներքին աշխարհն է։ Նա նաև բազմաթիվ բանաստեղծություններ է գրել Ատոմմաշի և վեպ «Ալյոնա Արզամասկայի» մասին։
1986 թվականին «Կանանց մենախոսություն» ժողովածուի տպագրման նախապատրաստման ընթացքում Նեստերովան կոնֆլիկտ է ունեցել խմբագրի հետ։ Ըստ ռոստովցի բանաստեղծներ Նիկոլայ Սկրյոբովի և Լյուբով Վոլոշինովայի` դա Նեստերովայի համար ծանր հարված էր։ 1986 թվականի օգոստոսի 14-ին Ելենա Վասիլևնա Նեստերովան մահացել է անորոշ հանգամանքներում։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան (1976 թ.)


== Երկեր ==
Весла. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1964. - 47 с. - 3000 экз.
[Стихи]. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1968. - 23 с. - (Поэзия Дона). - 3000 экз.
Второе слово. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1975. - 39 с. - 5500 экз.
Апрельская буря: Лирика. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1979. - 109 с. - 5000 экз.
Рассветные окна: Стихи и поэма [«Алёна Арзамасская»]. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1982. - 79 с. - 5000 экз.
След волны. - М.: Современник, 1983. - 78 с. - (Новинки «Современника»). - 10 000 экз.
Монолог женщины. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1987. - 190 с. - 5000 экз.
До последнего вздоха. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1992.


== Գրականություն ==
Писатели Дона: Биобиблиогр. указ / [О. И. Кузина и др.]. - изд. 2-е, испр. и доп. - Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1986. - С. 226-231. - 416 с. - 20 000 экз.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Елена Васильевна Нестерова в Большой биографической энциклопедии