armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
2018

2018 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 2018 թվականն է, 
XXI դարի 18-րդ տարին։


== Սպասվող իրադարձություններ ==


=== Հունվար ===
Հունվարի 5 — նախատեսվում է Մարս ուղարկել տիեզերանավ, որի անձնակազմում կլինեն տղամարդ և կին.
Հունվարի 28 — նախագահական ընտրություններ Ֆինլանդիայում.


=== Փետրվար ===
Փետրվարի 9-25 — Ձմեռային օլիմպիական խաղեր (Փհենչհան, Հարավային Կորեա).
Փետրվարի 15 — արևի մասնակի խավարում, որը հնարավոր կլինի տեսնել Անտարկտիդայում և Հարավային Ամերիկայում։


=== Մարտ ===
Մարտի 18 — նախագահական ընտրություններ Ռուսաստանում։


=== Ապրիլ ===
Ապրիլի 9 — Արմեն Սարգսյանը դառնում է Հայաստանի նախագահ։
Թավշյա հեղափոխություն Հայաստանում — Սերժ Սարգսյանը հրաժարական է տալիս վարչապետի պաշտոնից։
Ապրիլի 27 — Հյուսիսային Կորեայի առաջնորդ Կիմ Չեն Ընը ապառազմականացված տարածքում հանդիպել է Հարավային Կորեայի նախագահ Մուն Ջեինի հետ, Կորեական պատերազմից հետո առաջին անգամ հատել է Կորեայի սահմանը։


=== Մայիսի ===
Մայիսի 8 — Նիկոլ Փաշինյանը դառնում է Հայաստանի վարչապետ։


=== Հունիս ===
Հունիսի 12 — ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը և Հյուսիսային Կորեայի առաջնորդ Կիմ Չեն Ընը հանդիպել են Սինգապուրում, սա առաջին անգամն է, որ ԱՄՆ նախագահը հանդիպում է Հյուսիսային Կորեայի առաջնորդի հետ։
Հունիսի 14-Հուլիսի 15 — Ռուսաստանում կկայանա ֆուտբոլի աշխարհի 21-րդ առաջնությունը.


=== Դեկտեմբեր ===
Դեկտեմբեր 9 — Հայաստանի խորհրդարանական ընտրություններ (2018)։


== Մահեր ==
Փետրվարի 23 - Գեորգի Միրզոև, հայկական արմատներով խորհրդային կոնստրուկտոր
Մարտի 12 - Օլեգ Տաբակով, ռուս դերասան, ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1977, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1988), ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1967)
Մարտի 14 - Սթիվեն Հոքինգ, բրիտանացի ֆիզիկոս-տեսաբան ու տիեզերաբան
Ապրիլի 20 - Avicii, շվեդ դիջեյ
հունիսի 18 - XXXTentacion, ամերիկացի ռեփեր, երգիչ, երգերի հեղինակ
Հոկտեմբերի 1 - Շառլ Ազնավուր, ֆրանսահայ նշանավոր երգիչ, երգահան
Նոյեմբերի 2 - Յուրի Վարդանյան, օլիմպիական խաղերի, աշխարհի և Եվրոպայի չեմպիոն, ծանրորդ
Նոյեմբերի 2 - Լևոն Մուրադյան, դերասան, հումորիստ
Նոյեմբերի 30 - Ջորջ Հ. Ու. Բուշ, ԱՄՆ նախագահ 1989-1993


== Տես նաև ==
2018 թվական


== Ծանոթագրություններ ==
Բեժանո

Բեժանո (նախկինում` Ջանճղա (Ճանճղա), վրաց.՝ ბეჟანო), հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում, Ախալքալաքից 28 կմ դեպի հյուսիս-արևելք։ Գտնվում է ծովի մակերևույթից 1820 մետր բարձրության վրա։ 


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը իր տարածքով հյուսիսից սահմանակից է Տաբածղուր լճին, արևմուտքից Ախալքալաքի մունիցիպալիտետի Մոդեգամ, Բորժոմի մունիցիպալիտետի Չիխարուլա և Բալանթա գյուղերին, հարավից Ախալքալաքի մունիցիպալիտետի Ալաթուման և Ագանա գյուղերին։


== Պատմություն ==
Բեժանո գյուղի բնակիչների նախնիները եկել են Էրզրումից և Էրզրումի վիլայեթի Թոփալ-Չավուշ, Յոզբեկ, Ջինիս, Երկան Մասուր և այլ գյուղերից՝ 1830 թվականին։
Գյուղում 1929 թվականին կազմակերպվել է կոլտնտեսություն (առաջին նախագահ՝ Ս. Խանսուլյան)։ 1921 թվականին գյուղում կազմավորվել է շրջանի առաջին երիտասարդական (կոմերիտական) կազմակերպությունը` Հր. Գալուստյանի (Գալստյան) գլխավորությամբ (հետագայում նա դարձել է ՀԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի Նախագահության քարտուղար՝ 1938-1947 թթ.)։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ, գյուղից զոհվել է 129 մարդ։


== Բնակչությունը ==
Գյուղի բնակիչները հիմնականում հայեր են։

Բնակիչները զբաղվում են հողագործությամբ, անասնապահությամբ, դաշտավարությամբ՝ մշակելով հիմնականում ցորեն, կարտոֆիլ, գազար։ Գյուղում 1925 թվականից գործում էր շրջանի առաջին յուղ-պանրի մեքենայացված գործարանը։


== Կրոն ==
Գյուղում կա եկեղեցի (Սուրբ Մինաս), որը կառուցվել է 1840 թվականին (փայտաշեն, իսկ 1905 թվականից քարաշեն), ինչպես նաև «Կաթնաղբյուր»-ի (XII - XIII դարեր) և «Վանք»-ի (V - VIII դարեր) ավերակները։ Վերջինս այժմ ուխտատեղի է։
Բեժանոյի առաջին Սուրբ Մինաս եկեղեցուն կից արական մեկդասյա եկեղեցական-ծխական դպրոցը բացվել է 1863 թվականին։ Խորհրդային շրջանում առաջին դպրոցը բացվել է 1927 թվականին, 1957 թվականին՝ ութամյա, իսկ 1967 թվականից միջնակարգ։ Այժմ գյուղում գործում է նորակառույց եռահարկ, ժամանակակից տիպային դպրոց։


== Տես նաև ==
Ախալքալաքի մունիցիպալիտետ


== Ծանոթագրություններ ==
Բովալինո

Բովալինո  (իտալերեն՝ Bovalino)՝ քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում, երկրի մայրաքաղաք Հռոմից մոտավորապես 530, Կատանձարոյից՝ 95, Ռեջո Կալաբրիա քաղաքից՝ 45 կիլոմետր հեռավորության վրա։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 8.945, բնակչության խտությունը՝ 491 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 080012։ Հեռախոսային կոդը՝ 0964։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Պետրովկա (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովկաՊետրովկա (ուկրաիներեն՝ Петрівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովկա գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էրիկ Հարությունյան

Էրիկ Երվանդի Հարությունյան (սեպտեմբերի 9, 1933(1933-09-09), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 14, 2009(2009-12-14), Երևան, Հայաստան), հայ կոմպոզիտոր։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիան (1957, դասատուներ՝ Սարգիս Բարխուդարյան, Ա. Բալանչիվաձե)։ 1968 թվականից դասավանդել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում։
Գրել է օպերա («Հեքիաթ մեծերի համար», ըստ Հովհաննես Թումանյանի «Մի կաթիլ մեղրը» բալլադի, բեմադրում՝ 1970, Համամիութենական մրցույթի 1-ին կարգի դիպլոմ, Մոսկվա, 1970), հինգ սիմֆոնիա, կոնցերտ-պոեմ ջութակի և նվագախմբի համար, դաշնամուրի և նվագախմբի, փողի և նվագախմբի, գալարափողի և նվագախմբի, ջութակի և նվագախմբի կոնցերտներ, օրատորիա («Հայրենիք», խոսք՝ Գարիկ Բանդուրյանի), գործիքային, խմբերգային երկեր, ռոմանսներ և այլն։
Սեն Բոննե Տրոնսե

Սեն Բոննե Տրոնսե (ֆր.՝ Saint-Bonnet-Tronçais), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Սերիյի կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03221։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 755 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 408 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 280-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 128-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,6 %)։ 280 աշխատունակ բնակիչներից 248-ը աշխատում էին (124 տղամարդ և 124 կին), անաշխատանք էին 32-ը (14 տղամարդ և 18 կին)։ 128 անգործունակ մարդկանցից 20-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 60-ը թոշակառու, 48-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Տրոնսե լճակ
Տրոնսե անտառ
Սեն Բոննե եկեղեցի (XIX դար)
Սեն Բոննե լճակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«НՎիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Սեն Բոննե Տրոնսե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-16 
«Սեն Բոննե Տրոնսե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Նեպսաբադշագ

«Նեպսաբադշագ» (հունգ.՝ «Nepszabadsag», «ժողովրդական ազատություն»), Հունգարիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության կենտրոնական օրգան հանդիսացող օրաթերթ էր։ Լույս է տեսել Բուդապեշտում, 1942 թվականից մինչև 2016 թվականը։ Մինչև 1948 թվականը՝ Հունգարիայի կոմունիստական կուսակցության օրգան, 1948 թվականից 1956 թվականներին՝ Հունգարիայի աշխատավորների կուսակցության օրգան։ 1942 թվականից 1956 թվականներին հրատարակվել է «Սաբադ նեպ» («Szabad Neр») անվամբ։


== Արտաքին հղումներ ==
Nepszabadsag օնլայն
Ռակիտյանսկի գյուղական խորհուրդ (Վելիկոբագաչանսկի շրջան)

Ռակիտյանսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Рокитянська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկոբագաչևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռակիտյանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1263 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 52,88 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,88 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Լիբիայի ճարտարապետություն և կերպարվեստ

Լիբիական ճարտարապետություն և կերպարվեստ, Լիբիայի տարածքում պահպանվել են նոր քարի դարի ժայռապատկերներ (փղերի, բիզոնների որսի տեսարաններ, քաղաք Էլ–Ուվեյնաթ), փյունիկյան արվեստի հուշարձաններ (կավե քանդակներ, նախշազարդ խեցեղեն, ապակյա անոթներ, մանյակներ, մ.թ.ա. I հազարամյակ, Լեպտիս–Մագնա), հին հունական, հին հռոմեական և բյուզանդական խճանկարված և քանդակազարդ կառույցների մնացորդներ (Մաբրւաոայի թատրոնը, II–III դդ.), անտիկ կիրառական արվեստի նմուշներ։ Արաբների նվաճումից հետո (VII դ.–VIII դ. սկիզբ) Լիբիայի տարածքում ձևավորվել է արաբա–բերբերական մշակույթը, երևան են եկել քաղաքներ՝ նեղ, ոլորուն փողոցներով, մզկիթներով, մինարեթներով, ներքնաբակեր ունեցող 1–2-հարկանի կավածեփ տներով։ XVIII–XIX դդ. բնորոշ են բազմագմբեթ մզկիթները, որոնք ներքուստ պատված են քանդակազարդերով, որմնանախշերով, բազմագույն մայոլիկայով (Գերնա քաղաքի մզկիթը), հեռավոր շրջաններում մզկիթները կավածեփ, հատակագծում ուղղանկյուն, ամրոցային բնույթի կառույցներ են։ Իտալական տիրապետության շրջանում (1912–43) քաղաքներում ստեղծվել են եվրոպական թաղամասեր։ Անկախության նվաճումից հետո կառուցվում են ժամանակակից դպրոցներ, հիվանդանոցներ, բնակելի և վարչական շենքեր։ Ժողովրդական արվեստի գործերից են վառ երկրաչափական նախշերով գորգերը, դրոշմված կամ ասեղնագործված զարդերով կաշվե իրերը, դրվագված պղնձե անոթները, ոսկերչական առարկաները, արմավենու տերևներից հյուսված խսիրներն ու պայուսակները։
Բառանկիլյա

Բառանկիլյա (Barranquilla), քաղաք Կոլումբիայի հյուսիս–արեմուտքում, Ատլանտիկո դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը։ 61 հազար բնակչություն (1971 թվականին)։ Ծովային և գետային խոշոր նավահանգիստ է․ գտնվում է Կարիբյան ծովի ափին, Մագդալենայի գետաբերանի մոտ։ Առևտրա արդյունաբերական կենտրոն է։ Ունի տեքստիլ, սննդհամի, քիմիական, ցեմենտի, կոշիկի, մետալուրգիական, մետաղամշակման արդյունաբերություն, նա վաշինարան, օդանավակայան։ Արտահանում է սուրճ, կաշի, նավթամթերքներ։ Հիմնադրվել է 1629 թվականին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հայտնի է որպես Կոլումբիական ոսկե դարպասներ (իսպ.՝ La Puerta de Oro de Colombia): Ներկայումս քաղաքի հիմնադրման ժամանակի մասին ստույգ տեղեկություններ չկան, սակայն քաղաքի մասին առաջին հիշատակությունները վերագրվում են 1629 թվականին։ Չնայած դրան, տեղի բնակչությունը նախընտրում են հիմնադրման օրը համարել ապրիլի 7-ը, երբ 1813 թվականին ներկայիս քաղաքին գյուղի կարգավիճակ էր տրվել։ 1834 թվականին Բառանկիլյա քաղաքում համարակալված էր 11 հազար 212 մարդ, մի փոքր քիչ քան Սանտա Մարտայում և ոչ քիչ Կարտախենա քաղաքի բնակչության կեսից։ Քանի որ Բառանկիլյա քաղաքը դառնում է խոշոր նավահանգիստ, այդ քաղաքը դրախտ էր համարվում առաջին և երկրորդ համաշխարհային պատերազմների Եվրոպայի էմիգրանտների համար, ինչպես նաև Մերձվոր Արևելքի և Ասիայի էմիգրանտների համար։ Բառանկիլյան Կոլումբիայի առաջին նավահանգիստն էր։ Հարավային Ամերիկայի առաջին օդանավակայանը նույնպես Բառանկիլյայում էր։


== Հայտնի բնիկներ ==
Շակիրա՝ (ծնվել է 1977 թվականին), կոլումբիացի երգչուհի
Պաուլինա Վեգա՝ (ծնվել է 1993 թվականին), Միսս Տիեզերք 2014
Սոֆիա Վերգարա՝ (ծնվել է 1972 թվականին), կոլումբիացի դերասանուհի, մոդել, հեռուստահաղորդավարուհի


== Քույր քաղաքներ ==
 Բուենոս Այրես, Արգենտինա
 Տամպա, ԱՄՆ
 Նանկին, Չինաստան
 Գաոսյուն, Թայվան
 Տուլա, Ռուսաստան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Русская страница о городе Барранкилья
География и города Колумбии — общие сведения, геогр.карты, фото
Նատալյա Գերման

Նատալյա Միրչևնա Գերման (մոլդ.՝ Natalia Gherman, ծնվ. մարտի 20 1969, Քիշնև, Մոլդովական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդովացի քաղաքական գործիչ, Մոլդովայի առաջին նախագահ Միրչա Սնեգուրայի աղջիկը, փոխվարչապետ, արտաքին գործերի և Մոլդովայի եվրոպական ինտեգրման նախարար։ 2015 թվականի հունիսի 22-ից հուլիսի 30-ը Մոլդովայի վարչապետն էր։


== Կենսագրություն ==
Նատալյա Գերմանը ծնվել է 1969 թվականի մարտի 20-ին Քիշնևում։ Մոլդովայի պետական համալսարանում սովորել է անգլերենի և գերմաներենի բանասիրական ֆակուլտետում։ 1992 թվականին ավարտել է Բուխարեստի Ազգային քաղաքական և վարչական հետազոտությունների դպրոցը։ Նատալյա Գերմանը եղել է Ավստրիայում Մոլդովայի դեսպան, ԵԱՀԿ-ի մշտական ներկայացուցիչ և Վիեննայի այլ միջազգային կազմակերպություններում (2002-2006)։ Որպես դեսպան եղել է Շվեդիայում, Նորվեգիայում և Ֆինլանդիայում (2006—2009)։
2009 թվականի հունիսի 29-ին Նատալյա Գերմանը նախարարի Անդրեյ Ստրատանի առաջարկով նշանակվել է արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ ու եվրոպական ինտեգրացիայի և Մոլդովիայի ու Եվրամիության միջև բանակցությունների գլխավոր միջնորդ։
2013 թվականի մայիսի 30-ին Նատալյա Գերմանը նշանակվել է փոխվարչապետ և արտաքին գործերի նախարար։
Կողմ է Մոլդովայի եվրաինտեգրմանը և դեմ է ՄՄ-ի ինտեգրմանը։ Կողմնակից է Մոլդովիայում ռուսական հեռուստաալիքների հեռարձակման արգելքին։


== Մրցանակներ ==
Հանրապետության շքանշան (2014)
Բևեռային աստղի առաջին կարգի կոմանդորի շքանշան (Շվեդիա, 2010)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Gherman Natalia Archived 2013-09-18 at the Wayback Machine.
Նատալյա Գերմանի կենսագրությունը МИДЕИ կայքում Archived 2019-05-05 at the Wayback Machine.
Գեդիմինաս Կարկա

Գեդիմինաս Կարկա (նոյեմբերի 26, 1922(1922-11-26), Պանևեժիս, Լիտվա - մայիսի 7, 1991(1991-05-07), Պանևեժիս, Լիտվա), սովետական թատրոնի և կինոյի դերասան, Լիտվական ԽՍՀ-ի ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Գեդիմինաս Կարկան ծնվել է 1922 թվականի նոյեմբերի 26-ին։
1945 թվականին ավարտել է Պենևեժսկյան թատրոնի դրամատիկական ստուդիան, որտեղ էլ սկսել է աշխատել, որպես դերասան, 1954 թվականից համարվում է այդ նույն թատրոնի ռեժիսորը։
1988 թվականին դերասանը պարգևատրվել է Լիտվական ԽՍՀ-ի ազգային արտիստի պատվավոր կոչմանը։
Գեդիմինաս Կարկան կյանքից հեռացել է 1991 թվականի մայիսի 7-ին։


=== Ընտանիք ===
Կինը եղել է դերասանուհի Էուգենիա Շուլգայտեն (1923—2014), Լիտվական ԽՍՀ-ի վաստակավոր դերասանուհի։


== Գործունեություն ==


=== Թատերական աշխատություն ===
«Իվանով» Անտոն Չեխով — Շաբելյան


=== Դերասանական խաղեր ===
1969 — Ես, Ֆրանցիսկ Սկորինան... — ճիզվիտ վանական
1972 — Հերկուս Մանտաս — Ալեպսիս, պրուսսների քահանա
1972 — Վաշինգտոնյան թղթակից — Հենրի, բարմեն
1983 — Թռիչք Ատլանտյան օվկիանոսի միջով — Կազիմերաս


=== Ռեժիսորական աշխատություն ===
1966 — Գիշերները առանց կացարանի


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկտոր Համբարձումյանի հուշարձան (Երևան)

Վիկտոր Համբարձումյանի հուշարձան, գտնվում է Երևանի կենտրոնում՝ Աբովյան և Տերյան փողոցների միջև գտնվող Ուսանողական պուրակում, Երևանի աստղադիտարանի հարևանությամբ, տեղադրվել է 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին։


== Հեղինակներ ==
Ճարտարապետ՝ Հայկ Ասատրյան
Քանդակագործ՝ Տարիել Հակոբյան


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը կառուցված է բրոնզից։


== Պատմություն ==
Արձանի տեղադրման ձեռնարկն իրականացվել է Վիկտոր Համբարձումյանի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական հանձնաժողովի կողմից։
Գիտնականի բրոնզաձույլ արձանը կանգնած է պատվանդանին, կարծեք, գալակտիկայի կենտրոնում՝ խորհրդանշելով հավերժություն և անսահմանություն։ Արձանի հեղինակները կոմպոզիցիայի հիմքում դրել են Գրիգոր Նարեկացու խոսքը՝ «անմատչելի հեռավոր և անընդմիջելի մերձավոր», այսինքն՝ դեռևս չբացահայտված շատ բաներ կան տիեզերքում։ Գիտնականը պատկերված է շարժման մեջ, ինչպիսին էր իր ապրած և կերտած ժամանակաշրջանը՝ զարգացում, շարժում և առաջընթաց։
Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2009 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Աբովյան և Տերյան փողոցների միջև գտնվող Ուսանողական պուրակում, Երևանի աստղադիտարանի հարևանությամբ։ Արարողությանը մասնակցել են Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանը, Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի նախագահ Ռադիկ Մարտիրոսյանը և այլք։
Վիկտոր Համբարձումյանին նվիրված կիսանդրի կա նաև Գեղարքունիքի մարզի Վարդենիս քաղաքում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Արգելքներ (Թումանյան)

«Արգելքներ», Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից մեկը, որը տպագրվել է 1896 թվականի սեպտեմբերի 29-ին։


== Պատմություն ==
Տպագրվել է 1896 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, «Տարազ» շաբաթաթերթի № 38-ի 599-601 էջերում, «Մատենախոսություն» բաժնում։ Այնուհետև տպագրվել է Հովհաննես Թումանյանի «Երկերի ժողովածուի» 4-րդ հատորի 22-25-րդ էջերում։
Հոդվածը գրելու համար առիթ է հանդիսացել 1896 թվականին հրատարակված «Մշակ» օրաթերթի № 104-ում տպագրված «Վերջին շունչը» հոդվածը։
Թումանյանի երկեր լիակատար ժողովածուի վեցերորդ հատորում արտատպվել է «Տարազ» շաբաթաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբութահիր

Աբութահիր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։ Գտնվում է Խարբերդ քաղաքից 33-34 կմ հարավ՝ Եփրատի ձախակողմյան փոքրիկ վտակներից մեկի ձորալանջին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնվիկ

Մոնվիկ (ֆր.՝ Montvicq), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Մոնմարո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03189։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 736 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 454 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 325-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 129-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,4 %)։ 325 աշխատունակ բնակիչներից 289-ը աշխատում էին (156 տղամարդ և 133 կին), անաշխատանք էին 36-ը (11 տղամարդ և 25 կին)։ 129 անգործունակ մարդկանցից 31-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 61-ը թոշակառու, 37-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Պրեժե եկեղեցի (XIX դար)
Հին ամրոցի ավերակներ՝ ХII դար


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մոնվիկ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-08-ին։ Վերցված է 2012-7-4 
«Մոնվիկ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Տրոստյանեց (գյուղ, Ռախովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏրոստյանեցՏրոստյանեց (ուկրաիներեն՝ Тростянець), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ռախովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տրոստյանեց գյուղում բնակվում էր 377 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 157 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջերմաստիճանային կոմբինատ

Ջերմաստիճանային կոմբինատ, գյուղատնտեսական ձեռնարկություն, որն զբաղվում է ջերմատնային բույսեր և բանջարային բույսերի ու ծաղիկների սածիլներ աճեցնելով։ Բաղկացած է հիմնական (ջերմատների համալիր) և օժանդակ (ջեռուցման համակարգ, արտադրանքի իրացման արտադրամաս, տնկանյութի,պարարտանյութերի,թունաքիմիկատների, գույքի և այլ նյութերի պահեստներ, արհեստանոցներ, վարչական, կուլտուրկենցաղային շենքեր) օբյեկտներից։ Ջերմաստիճանային կոմբինատը կարող է ընդգրկել նաև շամպինիոնանոցներ (սնկերի՝ շամպինիոնի, աճեցման լուսաթափանց շինություններ)։ Ջերմաստիճանային կոմբինատն ունի նաև գիտահետազոտական լաբորատորիա։ Ջերմաստիճանային կոմբինատները կառուցում են խոշոր քաղաքների և արդիական կենտրոնների մոտ։ ԽՍՀՄ-ում դրանց համար, ըստ ջերմատների տիպերի, հատկացնում են 2-3, 5 հա հիմնական (1 հա ջերմատան համար) և ընդլայնման նպատակով լրացուցիչ տարածություն։ Օդափոխությունը և լուսավորությունը ապահովելու նպատակով ջերմատները տեղադրում են միմյանցից որոշակի հեռավորության վրա (հանգարային տիպերը՝ 3, 5-7, իսկ բլոկավորները՝ 10-5 մ)։ Օժանդակ շինությունները կառուցում են հողամասի հատվածում ։ Ջերմատներից դեպի հարավ տեղադրում են ջերմոցները, իսկ ջեռուցվող գրունտը՝ հողամասի ծայրամասում, ջերմոցներից հարավում․։ Զերմատների մոտ առանձնացնում են հողախառնուրդների և օրգանական պարարտանյութերի պահպանման համար մշտական հրապարակ։ Ջերմաստիճանային կոմբինատներում միկրոկլիման, ոռոգումը և պարարտանյութերով սնուցումը կարգավորվում է ավտոմատ։ Դրանցում հնարավոր է արտադրական հիմնական պրոցեսների առավելագույն մեքենայացում, աշխատանքի կազմակերպման առաջավոր ձևերի, բույսերի պաշտպանության կենսաբանական և այլ մեթոդների կիրառում։ Աշխատանքները կազմակերպում են տնտեսական հաշվարկի սկզբունքներով և կիրառում յուրաքանչյուր բույսի մշակման համար ընդունված տեխնոլոգիա։ Ջերմատներն ապահովում են բույսերի բարձր բերքատվություն (օրինակ, 1-2 մ տարածությունից կարելի է ստանալ 18 կգ լոլիկ)։ ԽՍՀՄ-ում առավել հայտնի են «Մոսկովյան»,«Լենինգրադյան», «Կազանի», «Վլադիմիրի», «Վորոնեժի», «Լիպեցկի», «Պենզայի» ինչպես նաև «Հյուսիսային Կովկասի», «Միջին Ասիայի», «Սիբիրի», երկրի հարավային շրջանների Ջերմաստիճանային կոմբինատները։ Ջերմաստիճանային կոմբինատներում կան սոցիալիստական երկրներից Բուլղարիայում (24-75 հա. տարածությամբ, առավել խոշորը «Պազուսրջիկն» է), Ռումինիայում (100-240 հա, Բուխարեստի, Պլոեշտիի մոտ), Լեհաստանում (մինչև 20 հա, Սիլեզիայի վոյեվոդությունում), իսկ կապիտալիստական երկրներից՝ Նիդերլանդներում (ջերմատների ընդհանուր տարածությամբ և ջերմոցային արտադրանքի թողարկմամբ աշխարհում գրավում է առաջին տեղը), Մեծ Բրիտանիայում, ԱՄՆ-ում,Ճապոնիայում,Դանիայում են։ Ջերմաստիճանային կոմբինատներում մշակում են հիմնականում լոլիկ, վարունգ, հազար, ծաղիկներ, տաքդեղ, Ճապոնիայում՝ նաև ձմերուկ, սմբուկ, սեխ, դդում։
Անուշավան Աբովյան

Անուշավան Մովսեսի Աբովյան (1862, Օձուն, Հայաստան - հունվար 1938, Օձուն, Հայաստան), հայ գյուղագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1938 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ուզունլար (այժմ՝ Օձուն) գյուղում։ Պատանի հասակում զրկվել է ծնողներից։ Նախնական կրթությունը ստացել է Ջալալօղլիի (այժմ՝ Ստեփանավանի) հայկական դպրոցում։ Հետո փոխադրվել է Թիֆլիս։ Նրա առաջին պատմվածքը՝ «Ձայնիկը», տպագրվել է «Նոր դար»-ում։ Նրա «Լևոնի հեքիաթը» ունի ինքնակենսագրական բնույթ։ Այստեղ Աբովյանը նկարագրում է իր և Հովհաննես Թումանյանի դպրոցական կյանքը Ջալալօղլիում։ Աբովյանը եղել է Հովհաննես Թումանյանի մտերիմ ընկերը։ Հովհաննես Թումանյանը «Անուշ» պոեմի առաջին տարբերակի նախաբանը նվիրել է Անուշավան Աբովյանին։ Մահացել է հայրենի Օձուն գյուղում։


== Ա. Աբովյանի երկերի մատենագրություն ==
Աբովյան Ա., Պատկերներ (գյուղական կյանքից), գիրք Ա, Թիֆլիս, տպարան Մովսես Վարդանյանի, 1906, 127 էջ։
Աբովյան Ա., Լևոնի հեքիաթը, Թիֆլիս, տպարան՝ Ն. Աղայանի, 1916, 221 էջ։
Հայ գյուղագիրներ (գրքում տպագրված են Անուշավան Աբովյանի լուսանկարը, համառոտ կենսագրականը և «Դիվանբեգին», «Գյուղի այրին», «Գրագիր Լևոնը և գյուղական դատարանը» պատմվածքները), Եր., Հայպետհրատ, 1950, 578 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգ Օլիվյեի

Բոգ Օլիվյեի (լատ.՝ Gentiana olivieri), բոգազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
20-70 սմ բարձրությամբ բազմամյա խոտաբույս է։ Մինչև 10 սմ երկարությամբ արմատամերձ տերևները առաջացնում են վարդակ։ Ցողունային տերևները սակավաթիվ են (2-3 զույգ) և նեղ նշտարաձև։ Ծաղիկները բազմաթիվ են, գագաթնային կոմպակտ ծաղկաբույլերում, մեծ, կապույտ կամ մանուշակագույն։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում հանդիպում է Երևանի (Երևանի շրջակայք, Ուրծի և Երախի լեռնաշղթաներ) և Շիրակի (Լուսաղբյուր գյուղի շրջակայք) ֆլորիստիկական շրջաններում։ Տեսակը հանդիպում է նաև Նախիջևանում, Փոքր և Միջին Ասիայում, Իրաքում, Իրանում, Աֆղանստանում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիներին՝ ծովի մակարդակից 900-1400 մ բարձրությունների վրա, կիսաանապատային և տափաստանային բուսականության մեջ։ Ծաղկում է մայիս ամսին, պտղաբերում՝ հունիսին։


== Պահպանություն ==
Խոցելի տեսակ է։ Ներկայումս հայտնի է երեք պոպուլյացիա։ Արեալը խիստ ֆրագմենտացված է։ Տարածման շրջանի մակերեսը 5000 կմ²-ից պակաս է, բնակության շրջանի մակերեսը՝ 500 կմ²-ից պակաս։ Քանի որ տեսակի հիմնական տարածման շրջանը գտնվում է Հայաստանի սահմաններից դուրս, հետևաբար սպառնալիքի կատեգորիան նվազեցվում է։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանության միջոցառումներ չեն իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աքուրեյրի

Աքուրեյրի (իսլ.՝ Akureyri), քաղաք և համայնք Իսլանդիայի հյուսիսային մասում, պետության չորրորդ խոշոր քաղաքը (Ռեյկյավիկից, Կոուպավոգյուրից և Հաբնարֆյորդյուրից հետո)։ Բնակչությունը՝ ▲18 925 մարդ (հունվարի 1, 2019)։ Քաղաքը նաև անվանում են Իսլանդիայի «հյուսիսային մայրաքաղաք» (իսլ.՝ Höfuðstaður Norðurlands)։


== Պատմություն ==
Առաջին վիկինգները բնակվել են Աքուրեյրիում դեռևս մ. թ. IX դարում։ Քաղաքի անվանումը հիշատակվում է 1562 թվականից, երբ այստեղ ամուսնական դավաճանության համար կին է արտաքսվել։ Մշտական բնակավայրերը ի հայտ են եկել 1778 թվականից։ 1786 թվականից Աքուրեյրին Դանիայի թագավորի կողմից ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։


== Աշխարհագրություն ==
Աքուրեյրիի աշխարհագրական կոորդինատներն են՝ 65°41′ հս․ լ. 18°06′ ամ. ե.
Քաղաքը տեղակայված է Էյա-Ֆյորդ (Eyjafjörður) ֆյորդի արևմտյան հատվածում, շրջապատված է լեռներով, որոնցից ամենաբարձրը Սուլուր (Súlur) լեռն է՝ 1213 մ։
Ծովային առափնյան իրենից ներկայացնում է նեղ, հարթ գիծ զառիթափ ոչ բարձր բլրի առջև։ Քաղաքի միջով անցնում է Գլերաու (իսլ.՝ Glerá) գետը։ Լեռներով շրջապատված երկար ֆյորդի վերջում գտնվելու պատճառով քաղաքում ավելի զգայուն են ջերմաստիճանի տատանումները (տաք ամառ, ցուրտ ձմեռ)։ Լեռները Աքուրեյրին պաշտպանում են քամիներից։
Աքուրեյրիից ոչ հեռու գտնվում է հայտնի Գոդաֆոս ջրվեժը (իսլ.՝ Goðafoss, «Աստծո ջրվեժ»), որտեղ Իսլանդիայի բնակիչների մկրտության ժամանակ նետում էին հեթանոսական կուռքերին։


== Կլիմա ==


== Մշակույթ և սպորտ ==
Քաղաքում գործում է համալսարան և երկու բուսաբանական այգի։ Քաղաքի գլխավոր տեսարժան վայրը լյութերանական Աքուրեյրարկիրկյա (իսլ.՝ Akureyrarkirkja) եկեղեցին է։
Աքուրեյրին համարվում է պետության ձմեռային մարզաձևերի կենտրոն։ Այստեղ կազմակերպվում են մի շարք ճանապարհորդություններ, հոկեյի առաջնություններ։


== Հայտնի մարդիկ ==
Աքուրեյրիում է բնակվել երգչուհի, Եվրատեսիլ 2009 մրցույթի մասնակից Յոհաննան։
Աքուրեյրիում է ծնվել Եվրատեսիլ 2008 մասնակից Ֆրիդրիկ Օմարը, ով մտնում էր Eurobandið խմբի կազմի մեջ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Աքուրեյրարկիրկյա եկեղեցի
Գլերաուրկիրկյա եկեղեցի


== Քույր-քաղաքներ ==
 Մուրմանսկ, Ռուսաստան (с 1994)
 Օլեսուն, Նորվեգիա
 Ռաններս, Դանիա
 Վեստերոս, Շվեդիա
 Լահտի, Ֆինլանդիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Акурейри // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Հեծյալը, որին սպասում էին

Հեծյալը, որին սպասում էին, 1984 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Ստեղծվել է ԿՀ պատվերով, Պերճ Պռոշյանի ստեղծագործությունների մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Արկածային, ռոմանտիկ պատմություն չքավորների պաշտպան «ազնիվ ավազակի» մասին։ Դեպքերը կատարվում են XIX դարում Հայաստանում։


== Գլխավոր դերերում ==
Գոռ – Վլադիմիր Քոչարյան
Գայանե – Մարինե Սարգսյան
գավառապետ – Իշխան Ղարիբյան
շտաբս-կապիտան – Վլադիմիր Մսրյան
Մկո – Վոլոդյա Գրիգորյան
Բեղավորը – Արտյուշա Գյոդակյան
Սենեքերիմ – Արմեն Սանթրոսյան
Բեզո – Լուսինե Կիրակոսյան
մ-մ Շահվերդյան – Ալիս Կապլանջյան
Մանուկով – Լեոնարդ Սարկիսով
թամբագործ Համազասպ – Գուժ Մանուկյան
տասնապետ – Ռոբերտ Յոլչյան


=== Դերերում ===
Կ. Վարդանյան, Վ. Անանյան, Վ. Դավթյան, Կ. Մարտիրոսյան, Ա. Ալֆյորով, Լ. Եղիազարյան, Արմեն Խոստիկյան, Գևորգ Գևորգյան, Վ. Նազլուխանյան, Գ. Թադևոսյան, Մ. Սարգսյան, Գ. Օգարյան, Ս. Մկրտչյան, Ռազմիկ Արոյան, Ս. Աջաբխանյան, Էդուարդ Գասպարյան, Ա. Ղուկասյան, Թ. Իսկուդարյան, Լ. Գևորգյան


== Ծանոթագրություններ ==
Պարեդես դե Էսկալոնա

Պարեդես դե Էսկալոնա  (իսպ.՝ Paredes de Escalona), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայի Կաստիլիա լա Մանչա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տոռիխոս շրջանում։ Տարածքը կազմում է 25 կմ2, բնակչությունը՝ 158 մարդ (2010 տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 58 կմ հեռավորության վրա։
Քաղաքի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Վիսենտեն։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Web no oficial sobre Paredes de Escalona Archived 2020-08-05 at the Wayback Machine.
Տրիվինյանո Ուդինեզե

Տրիվինյանո Ուդինեզե (իտալերեն՝ Trivignano Udinese), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1703 մարդ (2008 թվականի մարդահամարի տվյալների), բնակչության խտությունը կազմում է 95 մարդ/կմ², տարածքը զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես, ֆոստային ինդեքս՝ 33050, հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Կոմունայի հովանավոր սուրբն է Սուրբ Թեոդոր Տիրոնը։ Տոնը նշվում է նոյեմբերի 9-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0432 999038 - 0432 999002
Էլեկտրոնային հասցե։ segreteria@com-trivignano-udinese.regione.fvg.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.trivignano-udinese.ud.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
The 20/20 Experience

«The 20/20 Experience», ամերիկացի երգիչ-երգահան Ջասթին Թիմբերլեյքի երրորդ ստուդիական ալբոմն է։ Այն թողարկվել է 2013 թվականի մարտի 15-ին, RCA Records լեյբլի կողմից։ Ալբոմի երկրորդ մասը, որը կրում է «The 20/20 Experience – 2 of 2» անվանումը, թողարկվել է նույն տարվա սեպտեմբերին։
«The 20/20 Experience» ալբոմը հիմնականում դրական արձագանքների է արժանացել երաժշտական քննադատների կողմից, ովքեր նկատել են ալբոմի երաժշտական բազմազանությունը՝ ի տարբերություն Ջասթինի նախորդ ալբոմների։ Ալբոմը իր թողարկման առաջին շաբաթում գրանցել է 968,000 օրինակ վաճառք և գլխավորել է Billboard 200 ալբոմների հիթ շքերթը։ Ավելի ուշ ալբոմը դարձել է 2013-ի ամենաշատ վաճառված ալբոմը Միացյալ Նահանգներում։
2013 թվականի ամռանը Ջասթինը ալբոմը գովազդելու նպատակով ունեցել է շրջագայություն ռեփեր Ջեյ Զիի հետ, իսկ ավելի ուշ՝ նույն տարվա նոյեմբերին, նա նաև սկսել է The 20/20 Experience համաշխարհային շրջագայությունը։ 2014 թվականի հունվարին ալբոմը առաջադրված է եղել Գրեմմի մրցանակաբաշխության «Լավագույն փոփ վոկալ ալբոմ» անվանակարգում։


== Հիթ-շքերթներ ==


=== Շաբաթական հիթ-շքերթներ ===


=== Տարեկան հիթ-շքերթներ ===


=== Տասնամյակի հիթ-շքերթներ ===


=== Բոլոր ժամանակների հիթ-շքերթներ ===


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջասթին Թիմբերլեյքի պաշտոնական կայք
Տուտեորդու խաչքար

Տուդեորդու խաչքար Սանահինում տեղադրված, Հաղպատի եպիսկոպոս, Սանահինի վանքի վանահայր Գրիգոր Տուտեորդու հուշարձան-խաչքարն է։ Քանդակել է Մխիթար Կազմողը 1184 թվականին, (ըստ այլ աղբյուրների 1183)։


== Կառուցվածք ==
Խաչքարը կանգ նեցված է մեծ և հարուստ պատվանդանի վրա։ Այս խաչքարը բնորոշ է նախ, իր հարուստ պատվանդանով (Ըստ Ռաֆայել Իսրայելյանի պատվանդանը մի քիչ ավելի մեծ է, քան հարկավոր է), ապա իր զարդաքանդակի ձևով, որը և ստեղծել է ոճը։ Զարդաքանդակի ձևն այստեղ պղինձ է հիշեցնում, չունենալով քարին հատուկ քանդակման ֆակտուրա։ Խաչի հարթության վերնամասը կլոր է, և նրա վրա խաչը շեշտված է հակառակ ավելի թույլ նկարված Հաղպատի խաչերի։ Ընդհանրապես ամբողջ քարը զարդաքանդակ ված է շատ մանր նկարով, հիմնականում երկրաչափական զարդանախշերով։ Մինչև անդամ տերևներն այդ կատարելակերպն ունեն։ Հուշարձանի գեղարվեստական արժանիքը ընղհանուր ուրվանկարի, խաչի շեշտված պատկերման մեջ է՝ կատարված նրբաքանղակված ֆոնի վրա։ Խաչքարի բոլոր մաս նիկներն այլևս այն հին իմաստը չունեն, կիրառվում ե ն զուտ որպես դեկորատիվ տարր, այդ պատճառով նրանց տարբերակները բազմաթիվ են։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մելնիկի շրջան

Մելնիկի շրջան (չեխ․՝ okres Mělník), շրջան Չեխիայի Կենտրոնական Բոհեմիայի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնն է Մելնիկ քաղաքը։ Տարածքը 701,08 կմ² է։ Բնակչությունը 2002 թ. տվյալներով կազմում է 109 302 մարդ։ Շրջանի կազմի մեջ է մտնում 69 համայնք։


== Ծանոթագրություններ ==
Հելեն Ֆիլդինգ

Հելեն Ֆիլդինգ (անգլ.՝ Helen Fielding; փետրվարի 19, 1958(1958-02-19), Morley, Սիթի օֆ Լիդս, Արևմտյան Յորքշիր, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Հելեն Ֆիլդինգը ծնվել է արդյունաբերական Մորլի քաղաքում, (Յոքշիրի կոմսություն, Մեծ Բրիտանիա)։ Նա ջրաղացպանի և տնային տնտեսուհու ընտանիքի չորս երեխաներից երկրորդն էր։
Ավարտել է Օքսֆորդի համալսարանը, որտեղ սովորել է անգլերեն լեզու և գրականություն Սուրբ Աննայի քոլեջում։ Տասը տարի աշխատել է հեռուստատեսությունում՝ BBC ստուդիայում, եղել է հեռուստատեսային պրոդյուսեր, այնուհետև աշխատել է որպես լրագրող թերթի խմբագրությունում։ Հենց այդ ժամանակ էլ Ֆիլդինգը սկսել է փորձել իր ուժերը «մեծ» գրականությունում, բայց նրա առաջարկած սիրային վեպը մերժվել է «Mills & Boon» հրատարակչության կողմից։
Նրա առաջին գիրքը՝ «Հաջողության պատճառը» երգիծական վեպը լույս է տեսել 1994 թվականին։ Գիրքը հիմնված է Աֆրիկայում վավերագրական ֆիլմերի նկարահանումների ընթացքում հեղինակի կողմից ձեռք բերված փորձի վրա։ Հելեն Ֆիլդինգը հայտնի է դարձրել 1998 թվականին լույս տեսած «Բրիջիտ Ջոնսի օրագիրը» վեպը, որը ծնվել էր Ինդիպենդենտ թերթում  նրա վարած էջից։ Գրքի աղմկալի հաջողությունից հետո հաջորդեց շարունակությունը «Բրիջիտ Ջոնս․բանականության սահմանները» (1999 թվական), իսկ հետո լույս տեսավ նաև նոր գիրք՝ Հելեն Ֆիլդինգի նոր հերոսուհու արկածների մասին,«Օլիվիա Ջոուլզ կամ Վառ երևակայություն»( 2003 թվական)։
Նրա գրքերի հիման վրա նկարահանվել է երկու ֆիլմ՝ «Բրիջիտ Ջոնսի օրագիրը» և «Բրիջիտ Ջոնս․Բանկանության եզրին» ,որոնց սյուժեն գրվել է Ռիչարդ Կյորտիսի կողմից։ 2013 թվականին հրապարակվել է պատմության շարունակությունը՝ «Բրիջիտ Ջոնսը խելագարվում է տղայի համար», որը 2014 թվականին թարգմանվել է ռուսերեն։ 2015 թվականի հոկտեմբերին սկսվել են Բրիջիտ Ջոնսի մասին երրորդ ֆիլմի նկարահանումները։ Այս ֆիլմը մեծ էկրանին հայտնվել է 2016 թվականին։ Նույն թվականին էլ հրապարակվել է Հելենի չորրորդ գիրքը՝  «Բրիջիտ Ջոնսի երեխան․ Օրագրեր», որի հիման վրա կինոնկար է նկարահանվել։


== Մատենագրություն ==
Հաջողության պատճառը (1994 թվական)
Օլիվիա Ջոուլզ կամ Վառ երևակայություն (2003 թվական)Բրիջիտ Ջոնս։

Բիջիտ Ջոնսի օրագիրը (1996 թվական)
Բրիջիտ Ջոնս․Բանկանության եզրին (1999 թվական)
Բրիջիտ Ջոնսը խելագարվում է տղայի համար (2013 թվական)
Բրիջիտ Ջոնսի երեխան․ Օրագրեր (2016 թվական)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Helen Fielding begins Edge of Reason follow-up(անգլ.)
Հելեն Ֆիլդինգ   The Guardian(անգլ.) կայքէջում  The Guardian(անգլ.)
Biig Piig

Ջեսիկա Սմիթ, (անգլ.՝ Jessica Smyth, առավել հայտնի է որպես Biig Piig, հունվարի 22, 1998(1998-01-22)), իռլանդացի երգչուհի, երգերի հեղինակ և ռեփեր, որը ծավալում է իր գործունեությունն Արևմտյան Լոնդոնում։ Նա հանդես է գալիս անգլալեզու և իսպանալեզու երգերով։ Biig Piig-ը պայմանագիր ունի RCA Records-ի հետ։


== Վաղ կյանք ==
Սմիթը ծնվել է Իռլանդիայի Կորկ քաղաքում և մեծացել Իսպանիայում, որտեղ տեղափոխվել է նրա ընտանիքն այն պատճառով, որ նոր երկրի կլիման ավելի բարենպաստ էր Ջեսիկայի եղբոր ասթմայի համար։ Նորից Իռլանդիա վերադառնալուց հետո, նա սկզբում կարողանում էր խոսել և գրել միայն իսպաներեն, և նա ստիպված էր ինտեգրվել իռլանդական մշակույթի մեջ։ Ուոթերֆորտում և Քերիում ապրելուց հետո, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Արևմտյան Լոնդոն, որտեղ Սմիթն աշխատել է որպես պոկերի գիշերային դիլեր և որտեղ նրա ծնողները շարունակել են կառավարել փաբով։
Նա սկսել է երգեր գրել Լոնդոնում ապրելու առաջին վեց ամիսների ընթացքում։ Նրա վրա ազդել են այնպիսի ակուստիկ երաժիշտներ, ինչպիսիք են Լյուիս Ուաթսոնը և Բեն Հովարդը։ Սկզբում նա գրում էր ֆոլկ ժանրում՝ ուկուլելեի և կիթառի վրա։ Հետո՝ Richmond College-ի երաժշտական տեխնիկայի դասարանում նա հանդիպել է Լավա Լա Ռուին՝ NiNE8-ի հիմնադիր և ստեղծագործական տնօրենին։ NiNE8-ը նույն կերպ մտածող երիտասարարդ երաժշտական արտիստների կոլեկտիվ է։
Այն ժամանակաշրջանի ընթացքում Սմիթը հանդես է եկել Soho-ի միքսում՝ միանալով NiNE8-ին, և գտել է նոր ձայն 2015-ի ֆրիսթայլինգ սեսիայում, որտեղ նա նաև հանդիպել է Մաք Ուեթային, որի հետ սկսել է երգեր գրել, և ով դարձել է նրա գլխավոր պրոդյուսերը։


== Կարիերա ==
2016 թվականին Սմիթը սկսել է իր երաժշտությունը բեռնել SoundCloud-ում։ 2017 թվականին նրա «Vice City» սինգլը գրավել է COLORS թվային երաժշտական հարթակի ուշադրությունն, որը հրավիրել է նրան կենդանի վիդեոների սեսիա ձայնագրելու համար նրանց Բեռլին ստուդիան։ Այն թողարկվել է ապրիլի 13-ին՝ երգչուհու համար ճեղքումային դառնալով, դիտվելով ՅուԹյուբում մոտ վեց միլիոն անգամ և մոտ երեք միլիոն լսում հավաքելով Spotify-ում։ Դրան հաջորդել են «24K» և «Perdida» սինգլները։
2018 թվականի ապրիլի 27-ին նա թողարկել իր նախագծերի տրիլոգիայից առաջինը՝ հինգ երգ ներառող «Big Fan of the Sesh, Vol 1» մինի ալբոմը։ «A World Without Snooze, Vol 2»-ը հաջորդել է 2019 թվականի մարտի 22-ին։ Նույն տարվա հունիսին նա պայմանագիր է կնքել RCA Records-ի հետ, թողարկելով «Roses and Gold» երգը 2019 թվականի հոկտեմբերի 2-ին՝ իր սպասվող հեդլայն շրջագայության աջակցման համար։ Դրանից հետո լույս է տեսել նրա առաջին թողարկումը նոր լեյբլի վրա՝ «Sunny» երգն, որը պրոդյուսերավորել է Զաք Նահոմեն։
Տրիլոգիայի երրորդ մասը՝ «No Place For Patience, Vol. 3»-ը, RCA-ում իր առաջին մինի ալբոմը, թողարկվել է 2019 թվականի նոյեմբերին։


== Բեմական կեղծանուն ==
Սմիթը տեսել է «Biig Piig» կեղծանունը պիցցայի մենյուի մեջ։ Նա բացատրել է, որ կեղծանունը «ճնշում չի գործադրում իր վրա՝ նա կարող է անկանոն լինել, կարող է լինել սիրալիր կամ համատեղել այս գծերը»։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեիդլար

Սեիդլար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում։ Գտնվում էր Բալու քաղաքից 8-10 կմ արևմուտք, Փերի գետի աջ կողմում։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 14 տուն հայ և թուրք բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սեիդլարն ուներ ավերակ եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ծերունի ավազակները

Ծերունի ավազակները (ռուս.՝ Старики-разбойники), խորհրդային գեղարվեստական կինոնկար, տրագիկոմեդիա, որը նկարահանվել է 1971 թվականին՝ Էլդար Ռյազանովի կողմից։


== Սյուժե ==
Քննիչ Նիկոլայ Մյաչիկովին, տարիքի հետ կապված ցանկանում են ուղարկել կենսաթոշակի։ Նրա անմիջական ղեկավարը դա պատճառաբանում էր նրանով, որ վերջին երկու ամսում Մյաչիկովը ոչ մի հանցագործություն չէր բացահայտել։ Սակայն իրականում պատճառը այլ էր, «վերևից» հրահանգ էր ստացվել քննիչի տեղն ազատելու՝ ինչ-որ մեկի ծանոթի համար։
Այդ ժամանակ կենսաթոշակի է անցնում նաև Մյաչիկովի ընկերը՝ ճարտարագետ Վալենտին Վորոբյովը։ Սակայն հրաժեշտի հավաքույթի ժամանակ, հուզվելով իր աշխատանքային ընկերների ելույթներից, Վորոբյովը, չնայած սրտի հետ կապված տարիքային խնդիրներին, հանկարծակի որոշում է կայացնում մնալ աշխատանքի մեջ և եռանդով սկսում է պնդել իրենը, ինչով շփոթության և անհարմար վիճակի մեջ է գցում ղեկավարությանը։
Լավ հասկանալով ընկերոջ կենսաթոշակի չանցնելու ցանկությունը, Վորոբյովը առաջարկում է կազմակերպել «դարի հանցագործությունը», իսկ այդ ամենից հետո Մյաչիկովը կբացահայտի այն, ղեկավարությանը ոչինչ չի մնա անելու և նրան կթողնեն իր աշխատանքին։ Սկզբի համար ծերունի ավազակները թանգարանից գողանում են Ռեմբրանդի նկարներից մեկը։ Սակայն նրանց ծրագիրը տապալվում է, թանգարանում ոչ ոք չէր փորձում փնտրել անգին նկարը։ Ստիպված նրանք նկարը վերադարձնում են իր տեղը։
Վորոբյովի հաջորդ ծրագիրը Մյաչիկովի ինկասատոր ծանոթուհուն՝ Աննա Պավլովնային կողոպտելն էր։ Պայմանավորվելով ապագա տուժողի հետ, Վորոբյովը պատրաստվում է գործի անցնել, սակայն հանկարծակի նրա ինքնազգացողությունը վատանում է։ Կողոպտելու է գնում անձամբ Մյաչիկովը։ Հաջողությամբ խլելով դրամով լի պայուսակը և խույս տալով հետապնդումից, նա թաքնվում է, բայց հանդիպում է իրական կողոպտչի։
Առավոտյան Մյաչիկովը հայտնվել էր ծանր իրադրության մեջ, գումարը գողացել էին, հանցագործին գտնել հնարավոր չէր, իսկ հանցագործությունը պետք էր բացահայտել։ Ազնիվ քննիչը վաճառում է իր ողջ ունեցվածքը, սակայն ամբողջ գումարը հավաքել չի հաջողվում։ Աննա Պավլովնան, տեղյակ չլինելով իրական հանցագործության մասին, կարծում է, որ Մյաչիկովը պարզապես յուրացրել է գումարի մի մասը։ Միակ մարդը, ով հասկանում է, որ Մյաչիկովը հայտնվել է դժբախտության մեջ, Վորոբյովն էր։ Նա չստացված ավազակին տրամադրում է իր ողջ խնայողությունը և ասում. «Մենք՝ երկուսս էլ ապրել ենք ազնվորեն և արի մեռնենք նույնպես ազնվորեն»։
Մյաչիկովի ղեկավարը՝ Ֆեդյաևը կռահում է, որ քննիչը որոշել է ներդնել սեփական գումարը, միայն թե մնա աշխատանքի մեջ։ Մյաչիկովը նրան պատմում է, որ կողոպուտն անձամբ ինքն է կազմակերպել, բայց միևնույն է, Ֆեդյաևը չի հավատում նրան։ Այդ ժամանակ Մյաչիկովը քննիչի իրավունքով ձերբակալում է ինքն իրեն։ Կալանախցում նա տեսնում է գրեթե «մարգարեական» երազ, որ դատարանի դահլիճում ամեն-ինչ իր տեղն է ընկնում։ Ֆիլմը վերջանում է Մյաչիկովի կալանատնից դուրս գալու կադրերով։ Դրսում նրան սպասում էին Աննա Պավլովնան և Վորոբյովը...


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ռեմբրանդի նկարը՝ «Ժանյակավոր օձիքով երիտասարդ տղամարդու դիմանկարը», որը գողանում են ֆիլմի հերոսները, պահվում է Էրմիտաժում։
Հեծյալը, որ Մյաչիկովի երազում հետապնդում էր նրան, կոնդոտյեր Գատամելատայի արձանն էր, որը գտնվում է Մոսկվայի Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբիորիքս (արբանյակ)

Ալբիորիքս (լատ.՝  Albiorix), Սատուրնի անկանոն արբանյակն է, հայտնաբերվել է Մեթյու Հոլմանի կողմից 2000 թվականին։ Մ. Հոլմանը և Տ. Սպարոմը ստացան ժամանակավոր նշանակություն S/2000 S 11: Նրան նաև անվանում են Սատուրն XXVI: Արբանյակի անվանումը հայտնվում է Աստվածների կելտական դիցաբնությունից, ավելի հայտնի է ինչպես Տևտատ։
Ալբիորիքսը ունի մոտ 32 կմ տրամագիծ և հեռավորության վրա պտույտ է կատարում Սատուրնից մոտ 16 401,6 հազ. կմ։ Այն ունի շրջանառության ժամանակաշրջան 784,226 օր, ուղեծիրի թեքությունը 38°, խավարածիր հարթությունը (33,08° հասարակած Սատուրնին) արբանյակի արտակենտրոնությունը — 0,521:


== Տես նաև ==
Սատուրնի արբանյակներ
Բալսաս (գետ)

Բալսաս (իսպ.՝ Río Balsas), գետ Հյուսիսային Ամերիկայում, որը ձևավորվել է Հարավային Մեքսիկայի կենտրոնական հատվածում։ Համարվում է Մեքսիկայի խոշորագույն գետերից մեկը (724 կմ)։ Սկսվում է Մեքսիկական բարձրավանդակի հարավային մասից և Պուեբլա նահանգի տարածքում խառնվում է Սան Մարտին և Զաուպան գետերին։ Հոսում է հարավ-արևմուտք, ապա Գեռերո նահանգից հոսում է դեպի արևմուտք՝ կազմելով Միչոական նահանգի հետ սահմանը։ Թափվում է Խաղաղ օվկիանոս՝ Լասարո Կարդենաս քաղաքից ոչ շատ հեռու։
Բալսաս գետը ամբողջ ընթացքում հոսում է լեռներով, և իր տարբեր հատվածներում ունի տարբեր անուններ. Մորելոս նահանգում՝ Ամակուզակ (Amacuzac), Օախակա նահանգում՝ Միքստիտեկո, Պուեբլա նահանգում՝ Ատոյակ և Գեռերո նահանգում՝ Մեզկալա (Mezcala):


== Աշխարհագրություն և կլիմա ==
Բալսաս գետը տեղակայված է Հարավային Սիերա-Մադրե գոտու և Տրանսմեքսիկական հրաբխային գոտու տեկտոնական իջվածքի միջև։
Բալսաս գետի ավազանում կան ոսկու, կապարի, պղնձի, ցինկի, երկաթի, ածուխի, բարիտի, մանգանի, մկնդեղի, ծարիրի, տալկի հանքեր։
Գետն ունի մի քանի սահանքներ։ Ավազանի մեծ մասը զբաղեցնում է արևադարձային սաղարթախիտ անտառները։ Գետի ձախակողմյան հիմնական վտակներն են Միստեկոն, Տլապենկոն, աջից՝ Նեհապան, Կուցամալան, Տակամ-բարոն, Տեպալկատեպեկը։
Կլիման ավազանում տատանվում է բարեխառն և մերձարևադարձային գոտիների միջև, իսկ տարեկան միջին ջերմաստիճանը տանատնվում է 12.5-ից մինչև 28 °C-ի սահմաններում։ Ավազանի տեղումները խիստ սեզոնային են և տարվա անձրևների 90%-ը թափվում են մայիս-սեպտեմբեր ամիսներին։ 546 մմ-ով տեղումներ են գրանցվում հիմնականում չորային տարածքներում և ձորում, իսկ 1000-1600 մմ լեռնաշխարհի լճերի տարածքում։


== Բնիկներ ==
Բալսաս գետի հովտում ապրում են տեղի բնիկները՝ ամերինդիաները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сухие леса Бальсаса (WWF) (անգլ.)
Xihuatoxtla Shelter - Evidence for Paleoindian Use of Corn—archaeology.about.com
Չուսոկ

Չուսոկ (հանգըլ՝ 추석, հանջա՝ 秋夕, բառացի՝ «աշնանային գիշեր»), կորեական ավանդական տոն։ Նշվում է լուսնային 8-րդ ամսվա 15-րդ օրը։ Հարավային Կորեայում Չուսոկը, ինչպես նաև դրան հաջորդող օրը, ոչ աշխատանքային է։ Չուսոկի ժամանակ կորեացիները սովորաբար վերադառնում են հայրենիք՝ հարազատների հանդիպելու նպատակով։


== Պատմություն ==
Որոշ կորեացի պատմաբաններ ենթադրում են, որ Չուսոկի պատմությունը գալիս է Սիլլայի ժամանակաշրջանից և նույնացվում է Սամբուկ սագիում հիշատակվող «Գեբե» տոնի հետ։


== Չուսոկ տոնի օրերն ըստ գրիգորյան օրացույցի ==
2006: հոկտեմբերի 6
2007: սեպտեմբերի 25
2008: սեպտեմբերի 14
2009: հոկտեմբերի 3
2010: սեպտեմբերի 22
2011: սեպտեմբերի 12
2012: սեպտեմբերի 30
2013: սեպտեմբերի 19
2014: սեպտեմբերի 8
2015: սեպտեմբերի 27
2016: սեպտեմբերի 15
2017: հոկտեմբերի 4
2018: սեպտեմբերի 24


== Գրականություն ==
The Academy of Korean Studies, ed. (1991), "Chuseok", Encyclopedia of Korean People and Culture, Woongjin (կոր.)


== Ծանոթագրություններ ==
(3912) Տրոյա

(3912) Տրոյա (անգլ.՝ Troja), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Էրիկ Էլստի կողմից Վերին Պրովանսում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,375542 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,302 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4491 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1337,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,269191 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3912) Տրոյա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քերաֆ

Քերաֆ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։ Գտնվում էր սեպաձև զառիթափի վրա, Տիգրիս գետի ափին մոտ։
Գետահովիտը շրջափակված է եղել մրգատու այգիներով։


== Բնակչություն ==
1890 թվականին ուներ 25 տուն հայ և թուրք բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիմ Յոն Կիմ

Ջիմ Յոն Կիմ (김용, դեկտեմբերի 8, 1959(1959-12-08), Սեուլ, Հարավային Կորեա), կորեացի-ամերիկացի բժիշկ, մարդաբան, ով 2012 թվականի հուլիսի 1-ից Համաշխարհային բանկի 12-րդ նախագահն է։
Նախկինում եղել է Հարվարդի բժշկական դպրոցի Ընդհանուր առողջության և հանրային բժշկության ամբիոնի վարիչը և Partners In Health կազմակերպության համահիմնադիրն ու գործադիր տնօրենը։ 2009-2012 թվականներին եղել է Դարթմութի քոլեջի նախագահը՝ դառնալով Ivy League միության առաջին ասիացի-ամերիկացի նախագահը։
2013 թվականի Ֆորբսի՝ աշխարհի ամենաազդեցիկ մարդկանց ցանկում զբաղեցրել է 50-րդ հորիզոնականը։


== Կենսագրություն ==
Ջիմ Յոն Կիմը ծնվել է Սեուլում 1959 թվականին։ 5 տարեկան հասակում ընտանիքի հետ տեղափոխվել է ԱՄՆ և մեծացել Այովա նահանգի Մասքատին քաղաքում։ Հայրը դասավանդում էր Այովայի համալսարանում, իսկ մայրը՝ փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու էր։ Կիմը հաճախում էր Մասքատինի ավագ դպրոց, որտեղ նա բարի երթի ճառասացն էր, դասարանի նախագահը, դպրոցի հավաքականում խաղում էր ֆուտբոլ և բասկետբոլ։ 1.5 տարի Այովայի համալսարանում ուսանելուց հետո տեղափոխվեց Բրաունի համալսարան, որը 1982 թվականին ավարտելով՝ ստացավ մարդու կենսաբանության բակալավրի աստիճան։ 1991 թվականին Հարվարդի բժշկական դպրոցում ստացավ մագիստրոսի աստիճան, իսկ 1993 թվականին Հարվարդի համալսարանում՝ մարդաբանական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ Հարվարդի փորձնական հասարակական գիտությունների մագիստրոսական/գիտությունների թեկնածուների նախագծի առաջին շրջանավարտներից էր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dartmouth Office of the President
World Bank Biography
Profile at the Harvard Medical School Department of Global Health and Social Medicine Archived 2009-11-04 at the Wayback Machine.
Partners In Health Archived 2006-04-13 at the Wayback Machine.
Lecture by Jim Yong Kim on the Future of Global Health Archived 2008-10-21 at the Wayback Machine..
Interview with Bill Moyers and Dr. Jim Yong Kim, September 11, 2009
Dartmouth Inauguration Webcast, September 22, 2009 Archived September 24, 2009, at the Wayback Machine.
Ֆիլիպպո Ինձագի

Ֆիլիպպո Ինձագի (իտալերեն՝ Filippo Inzaghi,օգոստոսի 9, 1973(1973-08-09), Պյաչենցա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիա) - իտալացի ֆուտբոլային մարզիչ, նախկին ֆուտբոլիստ (հարձակվող)։ 2014-ի հունիսի 9-ից մարզում է իտալական Միլան ակումբը։
Բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկուներից մեկն է. հինգերորդը Իտալիայում՝ պաշտոնական հանդիպումներում խփած 313 գնդակներով։ Եվրոպական ակումբային մրցաշարերում խփած գնդակների քանակով (70) զիջում է միայն Ռաուլին (77)։ Միլանի միջազգային մրցաշարերի լավագույն ռմբարկուն է. խփել է 43 գնդակ։ Նրան է պատկանում նաև հետ-տրիկերի ռեկորդը Սերիա A-ում ՝ 10 անգամ։
Իր կարիերայի ընթացքում մեկ անգամ հաղթել է Աշխարհի առաջնությունը, երկու անգամ տիրացել է Չեմպիոնների Լիգայի գավաթին (2003, 2007), երեք անգամ դարձել Սերիա A-ի հաղթող (1998, 2004, 2011)։


== Աղբյուրներ ==
Hall of Fame: Filippo Inzaghi – The Man of the Hour(անգլ.)
Ինձագիի պրոֆիլը goal.com կայքում Archived 2014-03-13 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Ինձագիի վիճակագրությունը(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==