armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սյուզան Մուբարաք

Սյուզան Մուբարաք (ի ծնե՝ Սաբեթ, արաբ․՝ سوزان مبارك‎‎, փետրվարի 28, 1941(1941-02-28), Էլ Մինիա, Եգիպտոս), Եգիպտոսի նախկին նախագահ Հոսնի Մուբարաքի կինը։


== Կենսագրություն ==
Սյուզան Մուբարաքը ծնվել է 1941 թվականի փետրվարի 28-ին եգիպտական Էլ Մինիա քաղաքում՝ եգիպտացու և վալլիացու ընտանիքում։ Սովորել է Կահիրեի Սուրբ Կլարայի դպրոցում։ 1977 թվականին Կահիրեի ամերիկյան համալսարանում ստացել է քաղաքական գիտությունների բակալավրի աստիճան, իսկ 1982 թվականին դարձել է տնտեսագիտության մագիստրոս՝ պաշտպանելով դիսերտացիան «Եգիպտական քաղաքում սոցիալական ազդեցության ուսումնասիրում» թեմայով։ 1977 թվականին նա հիմնադրել է Integrated Care Society բարեգործական ընկերությունը, որը գլխավորում է մինչ օրս։

1958 թվականին Սյուզանն ամուսնացել է Հոսնի Մուբարաքի հետ։ 1981 թվականի հոկտեմբերի 13-ին մուսուլման ծայրահեղականների կողմից նախագահ Անվար Սադաթի սպանությունից հետո Հոսնի Մուբարաքը ընտրվել է Եգիպտոսի նախագահ։ Տիկին Մուբարաքը շարունակել է ակտիվորեն զբաղվել բարեգործությամբ և երեխաների ու կանանց իրավունքների համար պայքարով։ 1988 թվականին Եգիպտոսի նախագահի կինը Իրաքում ականատես է եղել հանցագործության. նրա պատվին հանդիսավոր ընդունելության ժամանակ Սադդամ Հուսեյնի որդի Ուդեյը սպանել է իրանի նախագահի թիկնապահին։
Ներկայումս Սյուզան Մուբարաքը «Մայրության և երեխայության ազգային խորհրդի» անդամ է, գլխավորում է երիտասարական գրականության կոմիտեն և «Գրագիտությունը բոլորի համար» շարժումը, հովանավորում է մանկական կրթական «Սեզամ փողոց» հեռուստասերիալի եգիպտական տարբերակի ստեղծմանը, Եգիպտոսում և Աֆրիկայի այլ երկրներում կանանց թլպատման բարբարոսային սովորության դեմ վարում է ակտիվ պայքար։ Սյուզանի մասնակցությամբ Եգիպտոսում նրա անունով ստեղծվել է մանկական թանգարան։
1998 թվականին Արվեստի և գիտության եվրոպական ակադեմիայի կողմից կանանց և երեխաների իրավունքների համար պայքարում ներդրման համար արժանացել է հանդուրժողականության մրցանակի։ 2000 թվականի փետրվարից Կահիրեի ամերիկյան համալսարանի հումանիտար գիտությունների պատվավոր դոկտոր է։ Ակտիվ բարեգործական գործունեության համար ժողովուրդը նրան անվանում է Մայր Սյուզան։
Ունի երկու տղա՝ Ալա և Համալ։
2009 թվականի մայիսին կորցրել է միակ թոռ Մուհամեդին։


== Ծանոթագրություններ ==
ԲԿՄԱ Մոսկվա (բասկետբոլ)

Պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ ԲԿՄԱ Մոսկվա (ռուս.` БК "Профессиональный баскетбольный клуб ЦСКА, ԲԿՄԱ - Բանակի կենտրոնական մարզական ակումբ), ռուսական պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբ Ռուսաստանի դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայից։ Ակումբը 2006-2009 թվականների ընթացքում 2 անգամ նվաճել է Եվրոպայի գլխավոր բասկետբոլային մրցաշարի` Եվրալիգայի գերեզրափակիչը։
Ակումբն 8 անգամ անընդմեջ դուրս է եկել Եվրալիգայի եզրափակիչ քառյակ, ինչն հանդիսանում է բոլոր ժամանակների ռեկորդ։ ԲԿՄԱ-ում հանդես են եկել մի շարք այնպիսի հայտնի բասկետբոլիստներ, ինչպիսիք են՝ Անդրեյ Կիրիլենկոն, Դարիուս Սոնգայլան, Գորդան Գիրիչեկը, Ալեքսեյ Շվեդը, Թեո Պապալուկասը, Նենադ Կրստիչը, Միլոշ Թեոդոսիչը և այլք։ Տարիների ընթացքում ԲԿՄԱ-ն վաստակել է Եվրոպայի ամենահարուստ ակումբի համբավը։ ԲԿՄԱ-ն բազմակի անգամ դարձել է Եվրալիգայի չեմպիոն Արմենակ Ալաջաջյանի որպես մարզիչ և որպես խաղացող հանդես գալու տարիներին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ռուս.)(անգլ.)
Սանկտ Պետերբուրգ Թայմս Archived 2012-03-14 at the Wayback Machine.(ռուս.)(անգլ.)
ԲԿՄԱ - Պաշտոնական Ֆեյսբուք էջ
Վերե Յոլ

Վերե Յոլ (ռուս.՝ Вере-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Պրուպտ գետի ձախ ափին՝ 64 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 16 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000015814
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001581
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Պեդորիչի (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Պեդորիչի (ուկրաիներեն՝ Педоричі), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1790 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պեդորիչի գյուղում բնակվում էր 102 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8,29 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիկոլայ Վիսոցկու տուն

Նիկոլայ Վիսոցկու տուն (ռուս.՝ Дом Николая Высоцкого), Նիկոլայ Վիսոցկու նախկին տուն Մոսկվայի Նովայա Բասմաննայա փողոցում։ Ճարտարապետության դաշնային նշանակության հուշարձան է։


== Պատմություն ==
Ներկայիս շենքի տեղում 18-րդ դարի 70-ական թվականներին կանգնած էր կոմս Լյուդովիկ դը Ժիլիին պատկանող քարե հիմքով փայտե շինությունը։ Արդեն հինգ տարի անց քարե դարձան նաև պատերը։ 1784 թվականին այն գնեց կայսրուհի Եկատերինա II-ի ֆլիգել-ադյուտանտ Նիկոլայ Վիսոցկին։ Նա վերակառուցեց շենքը կլասիցիզմի ոճով.  տան շինարարությունն իրականացվել է 1785-1790 թվականներին։ Այն ժամանակ այստեղ փողոցի կողմից հայտնվել են վեց սյունով սյունասրահը՝ եզրերից լայն սանդղաբազուկներով, երկրորդ հարկի պատշգամբները՝ կոփածո եզրակալումով, արևելյան մասի շքասանդուղքը, որտեղ գտնվել է պարահանդեսներ անցկացնելու մեծ դահլիճը։ Կյանքի օրոք Նիկոլայ Պետրովիչը կազմակերպում էր բարձրաշխարհիկ երեկույթներ և պարահանդեսներ։
Հետաքրքրական էր լուծվել երկու մասնաշենքերը միավորելու խնդիրը։ Դրանցից մեկը ձգվում էր Նովայա Բասմաննայայի երկայնքով (թիվ 13), իսկ երկրորդը՝ Բասմաննայա նրբանցքի կարմիր գծով (թիվ 2)։ Այստեղ ճարտարապետ Մատվեյ Կազակովը կառուցել էր հատած ռոտոնդա, որն ամբողջ համակառույցին հաղորդում էր հանդիսավորություն ու հարմարավետություն։ Ի թիվս այլ բաների, այնտեղ կար եռաթերթիկ ծաղկի տեսքով բազմոցասենյակ, որի պատերը անջատված էին փայտով, իսկ բակի կողմի եռակի պատուհանից բացվում էր հեռավոր Սոկոլնիչյե դաշտավայրի գեղեցիկ տեսարանը։
Շենքը ճանապարհի երթևեկելի մասից բաժանվում էր միմյանց շղթաներով միացված սյունակների շարքով։
19-րդ դարի կեսին, Նիկոլայ Պետրովիչի մահից հետո, շենքը փոխել է կարգավիճակը և դարձել եկամտաբեր տուն։ Շենքը բաժանվել է առանձին բնակարանների, իսկ հետագայում նրան ավելացվել է լրացուցիչ՝ երրորդ հարկ։ Շենքի հետագա ճակատագրի մասին տեղեկություններ ընդհուպ մինչև արդի ժամանակները առկա չեն։
2012 թվականին շենքն ապօրինի վերանորոգել են, ինչի հետևանքով զգալիորեն տուժել է նրա պատմական տեսքը. կոտրվել են երեսկալները, կոպտատաշ քարով շարվածքը, վնասվել է ճակատի սվաղային շերտը։ Ներկայումս շինության տարածքները վարձակալությամբ տրվում են գրասենյակներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիմսոր

Սիմսոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Ճապաղջրի գավառակում։ Գտնվում էր գավառակի հյուսիսային սահմանից ոչ հեռու՝ Գյունեկ գետի ավազանին պատկանող փոքրիկ գետակի ափին։
Սիմսորից 10 կմ հյուսիս-արևելք գտնվում է Սիմսոր Ներքին գյուղը, իսկ 20 կմ հարավ-արևելք՝ Սիվսոր գյուղը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուպոկոյ (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Ուպոկոյ (ռուս.՝ Упокой), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։ Ընդգրկված է Պիոներսկի գյուղական բնակավայրում։
Գտնվում է շրջանի արևմտյան մասում՝ Սմոլենսկից 23 կմ հարավ-արևմուտք, A141 Օրյոլ-Վիտեբսկ մայրուղուց 22 կմ հարավ, Ուպոկա գետի ափին։ Գյուղից 29 կմ հյուսիս գտնվում է Դաչնայա-1 երկաթուղային կայարանը Սմոլենսկ-Վիտեբսկ գծի վրա։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 66 մարդ, 2010 թվականին՝ 41 բնակիչ։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հուլիսին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը։ Ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մահակամ

Մահակամ (ինդոն.՝ Mahakam), գետ Ինդոնեզիայի տարածքում գտնվող Կալիմանտան կղզում (ինդոն.՝ Pulau Kalimantan)։ Հոսում է արևելյան Կալիմանտան գավառով (ինդոն.՝ Provinsi Kalimantan Timur)։ Թափվում է Մակասարի նեղուցը՝ Սամարինդայի արևելյան քաղաքները (ինդոն.՝ Samarinda)՝ ստեղծելով ճյուղավորված դելտա։ Պատմական անվանումներ՝ Կուտայ (ինդոն.՝ Kutai), Բանդժար (ինդոն.՝ Banjar)։ Երկարությունը մոտ 920 կմ է, մակերեսը մատ 80 հազար կմ² է։ Գետի ջրավազանը առանձնանում է կենդանական բազմազանությամբ։ Որոշ կենսաբանական տեսակներ էնդեմիկ են։


== Ջրագրություն ==
Երկարությունը՝ մոտ 920 կմ, լայնությունը՝ մինչև 50 մ (վարարման ժամանակ մինչև 2 կմ), խորությունը՝ մինչև 30 մ, մակերեսը՝ մոտ 80 հազար կմ²։
Ակունքը գտնվում է Կալիմանտան կղզու կենտրոնում՝ Չեմուր լեռան հարավային մասում (ինդոն.՝ Gunung Cemeru), Մյուլլեր լեռնաշղթայի հյուսիսային մասում (ինդոն.՝ Pegunungan Muller), Մալազիայի և Ինդոնեզիայի պետական սահմանի շրջանում։
Մակասարի նեղուցը թափվելով՝ ստեղծվում է 1800 կմ² դելտա։ Դելտայում հաճախակի են հանդիպվում ճահիճները, հարյուր տասնյակ գետաբազուկների մեջ կարելի է առանձնացնել 3 հիմնական գետաբազուկնները՝ համապատասխանաբար ընթացիկը ՝ հյուսիսարևելյան, հարավարևելյան և հարավայինը։
Մահակամը մեծ ծավալներով միանում է Բելայան (ինդոն.՝  Belayan) ևԿեդանգ-Կեպալա (ինդոն.՝ Kedang Kepala ) գետերով ձախից թափվելով գետաբերանը։ Մահակամի ջրավազանում կան ավելի քան տարբեր չափերի 76 լճակներ․ մեծ լճակը, որն ունի գետային մշտական հոսք, միացած է նրան ճահիճներով ու վտակներով։ Առավելլ մեծ լճակները գտնվում են միջին հոսքում։ Անձրևային եղանակների ժամանակ ջրի մակարդակը բարձրանում է 6-7 մետր։


== Բնություն ==
Բերեգա Մահակամը գտնվում է բարձր, միջին և ցածր աստիճանների վրա։ Մահակամի և նրա ափերի էկոհամակարգը տարբերվում է տարբեր կենդանիների և բույսերի տեսակներով։ Ներկայումս հայտնի է 147 ձկան տեսակ, ինչպես նաև իրավադիական դելֆինը (լատ.՝ Orcaella brevirostris)։ Գետի ափին հայտնի է ավելի քան 298 թռչնի տեսակ, որոնցից 70 տեսակը գտնվում են անհետացման եզրին, իսկ 5-ը էնդեմիկ են։


== Տրանսպորտի և տնտեսավարության արժեք ==
Մահակամը հանդիսանում է Հարավային Կալիմանտանի կարևոր ջրատրանսպորտային երթուղին, որը կապ է հաստատում հարավային Կալիմանտանի և հարակից շրջանների հետ։
Խոշոր քաղաքներ Սամարինդան, Տենգարոնգը (ինդոն.՝ Tengarong ),Մուարկամանը (ինդոն.՝  Muarakaman), Լոնգիրամը (ինդոն.՝  Longiram) գտնվում են Մահակմի ափերին՝

Գետի խորությանը և լայնությանը ցածր հոսքը ապահովում է բեռնափոխադրման և ուղևորափոխոդրման անվտանգությունը։
Ձկնորսությունն այստեղ զարգացած է։ Տարեկան ցուցանիշը կազմում է 30 հազար տոննա։ Միջին և ցածր հոսքերում երևում են Մահակամի 5 ավտոճանապարհային կամուրջները՝ «Մահակամ» կամուրջը (ինդոն.՝ Mahakam), «Մահակամ-2» կամոուրջը (ինդոն.՝ Mahakam-2, 2011 թվականի նոյեմբերին փլվել է) և «Մահուլու» (ինդոն.՝ Mahulu) կամուրջը Սամարինդայում, «Կարտանեգարա» (ինդոն.՝  Kartanagara) կամուրջը և «Մարտադիպուրա» (ինդոն.՝  Martadipura) կամուրջը Կուտայկարտանեգարա շրջանում։ Եվս երկու կամուրջներ կառուցվել են 2010 թվականին՝ «Մահկոտա-2» (ինդոն.՝ Mahkota II) կամուրջը։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Մահակամ գետի դելտայում և նրան շրջապատող տարածքում IV—V դարերում ապրել է ամենահին հայտնի պատմաբաններից մեկը, ով կրթվել է Ինդոնեզիայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հաց (քանդակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հաց (այլ կիրառումներ)Հաց, քանդակ Մոսկվայի Լենինգրադյան պողոտայի «Բարեկամություն» («Дружба») զբոսայգում։


== Պատմություն ==
Հուշարձանը տեղադրվել է 1963 թվականին՝ Մոսկվայի «Բարեկամություն» զբոսայգու կենտրոնական մուտքի մոտ՝ մետրոյի Ռեչնոյ կայարանի հարևանությամբ։ Հուշարձանը կազմված է երկու երիտասարդ կանանցից, ովքեր իրենց գլխի վերևում պահում են մեծ հասկի խուրձ։
Հուշարձանի հեղինակն է Վերա Մուխինան։


== Ծանոթագրություններ ==
Հերովդես Ատտիկացու օդեոն

Հերովդես Ատտիկացու օդեոն, հայտնի է նաև կրճատ՝ Հրոդեոն անվանումով (հին հունարեն՝ Ωδείο Ηρώδου του Αττικού), քարակերտ հին հունական թատրոն, որը գտնվում է Աթենական Ակրոպոլիսի հնագիտական համալիրում և վերջինիս կազմում ներառված է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։
Հերովդես Ատտիկացու օդեոնը դասական ժամանակաշրջանի շինություն է։ Ըստ հնագիտական ուսումնասիրությունների և պատմական հիշատակումների՝ այն կառուցվել է դեռևս մ․թ․ա․ 161 թվականին։ Նորագույն շրջանի աշխարհաքաղաքական զարգացումների և շարունակական պատերազմների արդյունքում պատմամշակութային շինությունը վնասվել է և վերակառուցվել միայն 1950 թվականին։


== Պատմություն ==
Անտիկ այս շինությունը կառուցվել է դասական ժամանակաշրջանի Հունաստանում՝ մ․թ․ա․ 165 թվականին։ Հեղինակը եղել է հին հույն ճարտասան, պետական և մշակութային գործիչ, փիլիսոփա, «երկրորդ սոփեստության» ուղղության հայտնի ներկայացուցիչ, դասական Հին Հունաստանի մշակույթի ջատագով Հերովդես Ատտիկացին, ով այն կառուցել է մահացած կնոջ՝ Ասպասիայի հիշատակին։
Օդեոնն ունի հնագույն թատրոնի դասական տեսք, որը միաժամանակ կարողացել է տեղավորել 5000 հանդիսականի։ Մինչ օրս բավականին լավ պահպանվել է օդեոնի ամֆիթատրոնը, իսկ շատ ու շատ այլ ենթակառուցվածքներ վերակառուցվել են։ Անհետացել են միայն վերնահարկի մարմարե արձանները։
Հնագույն պատմիչները վկայում են այն մասին, որ Հերովդես Ատտիկացու օդեոնը ժամանակին ծառայել է թատերական ներկայացումների, համերգների և այլ հանդիսությունների համար։


== Մերօրյա նշանակություն ==
Հունաստանի իշխանությունների կողմից օդեոնը վերակառուցվել է 1950 թվականին։ Շինարարական աշխատանքների շրջանակներում վերականգնվել է ավերված հանդիսատեսի նստարաններն ու մարմարե պատերը։ Ներկայումս օդեոնը համարվում է Աթենքի այցեքարտը համարվող Ակրոպոլիսի համալիրի մարգարիտներից մեկը։
Հերովդես Ատտիկացու օդեոնը հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին հյուրընկալում է ամենամյա Աթենքի փառատոնը, որը քաղաքի ամենահայտնի ժամանցային միջոցառումներից է։


== Տես նաև ==
Աթենքի Ակրոպոլիս
Դիոնիսոսի թատրոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Φεστιβάλ Αθηνών - Ιστορία του Ωδείου Ηρώδου Αττικού Archived 2018-05-12 at the Wayback Machine. greekfestival.gr
360° Virtual tour Ηρώδειο 360orasis.gr
Կուկու (գյուղ, Ռապլա շրջան)

Կուկու (էստ․՝ Kuku), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 92 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Տեստերեպ (կղզի)

Տեստերեպ (Տեր Ստրեպ), (հոլ.՝ Testerep, Ter Streep), Հյուսիսային ծովի ձկնորսական կղզի, ժամանակին ողողել է ներկայիս Բելգիայի ափերը։ Կղզին առաջին անգամ հիշատակվել է 992 թվականին։ Կղզու անունը առաջացել է tehstera raipa-ից, ինչը նշանակում է «Հյուսիսային  հողի գիծ»։ Տեստերեպը մայրցամաքից բաժանված էր Տեստերեպերգյոլ փոքր նեղուցով ( հոլ.՝ Testerepergeul), որը 12-րդ դարից սկեց աստիճանաբար չորանալ։ Հյուսիսային ծովի մակարդակի իջեցման պատճառով Տեստերեպը ամբողջովին միացավ մայրցամաքին։
Տեստերեպը բնակեցված է եղել 7-ից 8-րդ դարերում։ Համեմատաբար ավելի շատ բնակեցված են եղել Օստանդեն՝ Արևելյան արվարձանում (հոլ.՝ oost, արևելք + հոլ.՝ einde, եզր), Վեստենդեն՝ Արևմտյան արվարձանում (հոլ.՝ west, արևմուտք+ հոլ.՝ einde, եզր, վերջ) և Միդդելկերկեն՝ կղզու կենտրոնում (հոլ.՝ west, կենտրոն + հոլ.՝ einde, եկեղեցի)։
Կղզին հանդիսացել է Ֆլանդրայի կոմսերի սեփականությունը, և տրամադրված է եղել սուրբ Պյոտրի աբբայության օգտագործմանը՝ Գենտեում։ Հիմնական եկամտի աղբյուրները են  հանդիսացել ոչխարաբուծությունը։


== Ծանոթագրություն ==
Լոգաչովկա

Լոգաչովկա (ուկրաիներեն՝ Логачівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լոգաչովկա գյուղում բնակվում էր 512 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,38 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1347,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հայկազ Ադամյան (երկրաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկազ Ադամյան (այլ կիրառումներ)Հայկազ Ադամյան Իսահակի (օգոստոսի 23, 1914(1914-08-23), Մաղավուզ, Ջևանշիրի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 5, 1999(1999-04-05), Երևան, Հայաստան), հայ երկրաբան, երկրաբանահանքաբանական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ, ՀԽՍՀ վաստակավոր երկրաբան (1967)։ Հայաստանի լրագրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Սկզբնական կրթությունը ստացել է հայրենի գյուղում, ապա Մարտակերտի 7-ամյա դպրոցում։ Մինչև 1930 թվականը աշխատել է Լենինականի (այժմ՝ Գյումրի) տեքստիլ կոմբինատում՝ միաժամանակ ստանալով միջնակարգ կրթություն։
1933-1936 թվականներին ծառայել է կարմիր բանակի առաջին հայկական գնդում։ 1941 թվականին ավարտել է ԵՊՀ երկրաբանության ֆակուլտետը և աշխատանքի անցել ՀԽՍՀ ԳԱ երկրաբանության ինստիտուտում որպես կրտսեր գիտաշխատող։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին, արժանացել մի շարք մարտական շքանշանների ու մեդալների։ 1949 թվականին ավարտելով Մոսկվայի երկրաբանական ինստիտուտի ասպիրանտուրան, պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն և նշանակվել ՀԽՍՀ ԳԱ երկրաբանության ինստիտուտի գիտքարտուղար։
1950 թվականին տեղափոխվելով ԵՊՀ՝ աշխատել է երկրաբանության ֆակուլտետի հանքաբանության և պետրոգրաֆիայի ամբիոնի դոցենտ, ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ, իսկ 1963-1967 թվականներին համալսարանի գիտահետազոտական բաժնի վարիչ։ 1967-1979 թվականներին եղել է ԵՊՀ երեկոյան և հեռակա ուսուցման գծով պրոռեկտոր, կյանքի վերջին տարիներին ԵՊՀ պատմության թանգարանի ավագ գիտաշխատող։
Գիտական հետազոտություններն հիմնականում վերաբերում են Հայաստանի հարավային տարածքի երկրաբանական կառուցվածքին։ Այդ աշխատանքներն ամփոփված են Մեղրու շրջանի ալվալային ապարների պետրոգրաֆիային նվիրված նրա մենագրության մեջ, բազմաթիվ հոդվածներում ու հաշվետվություններում։ Նա ստեղծել է «Պետրոլոգիա» (Ե., 1970) դասագիրքը, կազմել տարբեր շրջանների խոշոր մասշտաբների երկրաբանական-պետրոգրաֆիական քարտեզներ։ Նրա մի շարք աշխատություններ տպագրված են «Հայկական ԽՍՀ երկրաբանություն» բազմահատորյակի 43-րդ և 48-րդ հատորներում։
Արցախ գրական ծածկանունով 1984 թվականին լույս է տեսել նրա «Քարեր, ծաղիկներ, սեր» արձակ բանաստեղծությունների ժողովածուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրիանո Չելենտանոյի սկավառակագրություն

Ադրիանո Չելենտանոն իտալացի ամենահաջողակ ու ճանաչված երգիչներից ու կինոդերասաններից է։
Իր կարիերայի ընթացքում Չելենտանոն թողարկել է 41 ստուդիական ալբոմ, ավելի քան 30 հավաքածուներ, համերգային 2 ալբոմ, ռեմիքսների 1 ալբոմ, 4 DVD և այլն։ Ավելի քան 50-ամյա կարիերայի ընթացքում Չելենտանոն վաճառել է շուրջ 150 միլիոն սկավառակ։


== Ալբոմներ ==


=== LP և CD ===


== Ծանոթագրություններ ==
Երգիծանք

Երգիծանք (լատ.՝ satira), գրականության և արվեստի իրականության գեղարվեստական արտացոլման յուրահատուկ տեսակ։ Երգիծական ստեղծագործության հիմքում դրված է կոմիկականի գեղագիտական կատեգորիան։


== Էություն ==
Երգիծանք ենթադրում է կյանքի այնպիսի կողմեր, որոնք իրենց թերություններով հիմք են տալիս ծիծաղի համար։ Երգիծանք օգտվում է չափազանցման, գրոտեսկի, այլաբանության և գեղարվեստական պայմանականության այլ միջոցներից։ Հասարակական-գեղագիտական բարձր իդեալի դիրքերից այն դատապարտում է արատավոր երևույթը։ Երգիծանքում իդեալը արտահայտվում է բացասականի ժխտմամբ։ Դրանով իսկ այն դառնում է հնի և հետադիմականի դեմ մղվող պայքարի զենք։ Գեղարվեստում որոշ ժանրեր, գրեթե պարտադրաբար, կապված են կյանքի երգիծական ընկալման հետ, օրինակ, կատակերգությունը, վոդևիլը, առակը, ֆելիետոնը, պամֆլետը գրականության մեջ և թատրոնում, ծաղրանկարը, շարժը՝ կերպարվեստում։
Երգիծանքը կարող է հանդես գալ նաև մյուս գրական ժանրերում (վեպ, պատմվածք, պոեմ)։ Սկզբնավորվելով անտիկ գրականության մեջ, Երգիծանք համապատասխան փոփոխություններ է կրել հասարակության և արվեստի զարգացմանը զուգընթաց։ Բացառապես երգիծական տաղանդով օժտված գրողներից են Մոլիերը, Սվիֆտը, Նիկոլայ Գոգոլը, Մալտիկով Շչեդրինը։


== Երգիծանքը հայ գրականության մեջ ==
Հայ գրականության մեջ այդպիսի դեմքեր են Հակոբ Պարոնյանը, Երվանդ Օտյանը, Լեռ Կամսարը։ Կերպարվեստում Երգիծանքի վարպետներից են Ու․ Տոգարթը, 0․ Դոմիեն, Տ․ Բիդաորուպը, հայ իրականության մեջ՝ Վլադիմիր Խոջաբեկյանը, Տ․ Շավարշը, Ս․ Արուտչյանը, Գեորգի Յարալյանը, սփյուռքում՝ Ալեքսանդր Սարուխանը, Չիկ Տամատյանը, Տիրան Աճեմյանը։ Տարբեր են լինում Երգիծանքի երանգները՝ անզիջող, ոչնչացնող ծաղրից (սատիրա) մինչև թերությունների մեղմ պատկերում 


== Տե՛ս նաև ==
Հումոր


== Գրականություն ==
Ջրբաշյան է․, Գրականության տեսություն, 4 հրտ․, Երգիծանք, 1972 թվականին, էջ 95-101, 133—55, 392—96։
Озмитель Е․ К․, О сатире и юморе, Л․, 1973 года․ է․ Ջրբաշյան։
Մոսս (Նորվեգիա)

Մոսս (նորվ.՝ Moss), քաղաք և կոմունա Նորվեգիայում։ 2013 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 30 988 մարդ։


== Պատմություն ==
Մոսս կոմունան կազմավորվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին։ 1943 թվականի հուլիսի 1-ին Ելյոյ գյուղական կոմունան ներառվել է Մոսս քաղաքի կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Նորվեգիայի հարավ-արևելքում՝ երկրի մայրաքաղաք Օսլոյից 60 կմ հարավ, Օսլո-ֆյորդայի ծովափին։ Վարչականորեն Մոսսը գտնվում է Օսթֆոլ   ֆյուլքեում։


== Տնտեսություն ==
Մոսսում կա մեծ նավահանգիստ, ինչը հնարավորություն է տալիս Նորվեգիայի տարբեր մասերից և մայրցամաքից ամեն տարի ընդունել ավելի քան 2000 նավ։ Մոսսը վաղուց դարձել է արդյունաբերական կենտրոն, այն ներկայումս ունի մոտ 250 արդյունաբերական ձեռնարկություն՝ ներառյալ համազգային նշանակություն ունեցող մի քանի ընկերություն, ինպիսիք են՝ Պետերսոն Ա․ Ս․ (թուղթ և բջջանյութ), Helly Hansen (անջրաթափանց հագուստ) և Տրիո-Վինգ (Վինկարդ 
կողպեք)։
1720 թվականին դառնալով առևտրական կենտրոն՝ Մոսսը պահպանել է այդ նշանակությունը մինչ օրս՝ սպասարկելով մոտ 50 հազար գնորդ՝ քաղաքից և շրջանից, մինչև անգամ Օսլոյից։


== Տեսարժան վայրեր ==
Մոսսը հայտնի է իր քանդակներով, որոնցից 60-70-ը ցրված է ամբողջ քաղաքում։ Այդ է պատճառը, որ ոմանք Մոսսն անվանում են «քանդակների քաղաք»։ Մոսսում կա 4 պատկերասրահ, որոնք արվեստի սիրահարներին հնարավորություն են ընձեռում ծանոթանալ նորվեգական և սկանդինավյան գեղանկարչությանը։


== Քույր քաղաքներ ==
Բլյոնդյուոուս (իսլ.՝ Blönduós), Իսլանդիա
Մեծ Նովգորոդ, Ռուսաստան
Վիրջինիա Բիչ (անգլ.՝ Virginia Beach), Վիրջինիա, ԱՄՆ
Վիսմար (գերմ.՝ Wismar), Գերմանիա
Կարլստադ (շվեդերեն՝ Karlstad), Շվեդիա
Նոկիա (ֆիններեն՝ Nokia), Ֆինլանդիա
Հորսենս (դան․՝ Horsens), Դանիա


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Համայնքի պաշտոնական կայքը
Գրուդինինո (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Գրուդինինո (ռուս.՝ Грудинино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պենյասեռադա

Պենյասեռադա (իսպ.՝ Peñacerrada), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ալավա նահանգի մեջ, ինչպես նաև Բասկերի երկրի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մոնտանիա Ալավեսա թաղամասում։ Բնակչությունը 296 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Տարածքը 57,06 կմ² է։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 25 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կաբեսոն դե լա Սիեռա

Կաբեսոն դե լա Սիեռա (իսպ.՝ Cabezón de la Sierra), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բուրգոս պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է՝ Սիեռա դե լա Դեմանդա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 58 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Cabezón de la Sierra Archived 2007-11-12 at the Wayback Machine.
Cabezón de la SierraArchived 2009-10-26 at the Wayback Machine.
Լյուկ Այկինս

Լյուկ Այկինս (անգլ.՝ Luke Aikins, նոյեմբերի 21, 1973(1973-11-21), Քորփուս Քրիսթի, Տեխաս, ԱՄՆ, Կորպուս Կրիստի, Տեխաս), ամերիկացի կասկադյոր, պարաշյուտիստ, հայտնի է դարձել նրանով, որ 7600մ բարձրությունից թռել է, առանց պարաշյուտի և անվտանգ վայրէջք է կատարել։


== Կենսագրություն ==
Լյուկը երրորդ սերնդի պրոֆեսիոնալ պարաշյուտիստ է, նրա ընտանիքը ունի պարաշյուտիստների դպրոց։ Մանկության տարիներին նա երկրպագել է ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի սպա Ջոզեֆ Կիտինջերը, ով 1960 թվականի օգոստոսի 16-ին սահմանել է համաշխարհային ռեկորդ՝ 31,3 հազար մ բարձրությունից պարաշյուտով թռնելով։


== Գործունեություն ==
Լյուկ Այկինսը ստեղծել է իր դպրոցը, որտեղ նա աշխատում է որպես կասկադյոր և հոլիվուդյան ֆիլմերում կատարում է հատուկ հնարքներ։ Իր դպրոցում նա ոչ միայն սեփական աշակերտներին է հնարքներ սովորեցնում, այլ նաև ԱՄՆ-ի հատուկ նշանակության զորքերի զինվորներին, «Para Tactics» կազմակերպությունում։
Լյուկ Այկինսը հնարքներ է սովորեցրել շատ հայտնի պարաշյուտիստների, ինչպես նաև կասկադյորական հնարքներ է կատարել «Երկաթե մարդը 3» ֆիլմում։
Այկինսը հանդես է եկել որպես հայտնի պարաշյուտիստ Ֆելիքս Բաումգարտների խորհրդատու, որը պարաշյուտով թռել է 38,9 հազար մետր բարձրությունից։


== Նվաճումներ ==
18 հազար անգամ թռել է պարաշյուտով։


== Թռիչք 7600 մետր բարձրությունից ==
Թռիչքը կայացել է 2016 թվականի հուլիսի 30-ին Կալիֆորնիայի արևելքում գտնվող անապատում։ Այկինսը ինքնաթիռից թռել է Սիմի Վելլի քաղաք։ Այկինսը 2,5  րոպե ազատ թռել է, նա թռչում էր 53մ/վ արագությամբ և բարեհաջող կերպով վայրէջք է կատարել 30×30 մ չափսով ֆուտբոլային ցանցի վրա, որը գտնվում էր 20 հարկանի երկնաքերի վրա։ Թռիչքի ժամանակ ավելի լավ կողմնորոշման համար ցանցի շուրջը տեղադրվել էին հատուկ լուսարձակներ։
Որպեսզի ցույց տան նրա թռիչքը նրա հետ թռել են ևս երեք պարաշյուտիստներ․ նրանցից մեկը հոլովակն էր նկարում, մյուսը ծուխի ապարատով հետք էր թողնում, իսկ մյուսը նրան բալոնով թթվածին էր տալիս։
Թռիչքի ուղիղ հեռարձակումը վարում էր ամերիկյան Fox հեռուստաալիքում։
Այդ հնարքին 42 տարեկան սպորտսմենը պատրաստվել էր երկու տարի։ Նրա վայրէջքին ներկա էր ամբողջ ընտանիքը, բացառությամբ մոր։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թռիչք հոլովակը Յություբում
Deutsche Welle Ամերիկացին կատարել է յուրօրինակ թռիչք 7600 մետր բարձրությունից՝ առանց անկարգելի
«Ուկրաինայի մամուլ»-ը մեկնաբանել է ամերիկացու կատարած թռիչքը Archived 2016-08-01 at the Wayback Machine.
Դիլոն շրջան (Հարավային Կարոլինա)

Դիլոն շրջան (անգլ.՝ Dillon County), ԱՄՆ Հարավային Կարոլինա նահանգի 46 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.054 կմ² է, բնակչությունը՝ 30.722 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Դիլոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1910 թ.։
Լուոգոսանո

Լուոգոսանո  (իտալերեն՝ Luogosano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1244 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 206 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83040, հեռախոսային կոդ՝ 0827։
Բնակավայրի հովանավորներն են սուրբ Պետրոս Հռոմեացին և Մարցելինը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0827 78028
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.luogosano.av.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.luogosano.av.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրությանա ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեպանովկա (գյուղ, Բոբրինեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտեպանովկաՍտեպանովկա (ուկրաիներեն՝ Степанівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Բոբրինեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստեպանովկա գյուղում բնակվում էր 69 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,422 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 163,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լերկասար

Լերկասար, Քեչալդաղ, լեռ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզի ու Ադրբեջանի Նախիջևանի Շահբուզի շրջանի սահմանամասում, Զարինե գյուղից 5 - 6 կմ հյուսիս։ Բուսածածկ լանջերով ու թփուտներով լեռ է։ Բարձրություն 3118 մ։ Հարավային լանջին կա XIII-XVIII դդ. հայկական գերեզմանատան, բնակավայրի ավերակներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Եգորե (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵգորեԵգորե (ռուս.՝ Егорье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կլիմենովկա

Կլիմենովկա (ուկրաիներեն՝ Клименівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1640 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կլիմենովկա գյուղում բնակվում էր 57 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,433 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 131,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սալգադինյու (Պարաիբա)

Սալգադինյու (Պարաիբա) (պորտ.՝ Salgadinho), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բորբորեմա մարզում։ Մտնում է Սերիդո Օսիդենտալ Պարաիբանու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2907 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 184,237 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 15,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 58.525.194,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.876,29 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,615 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Սալգադինյույի (Պարաիբա) մասին
Տաբի

Տաբի (ճապ.՝ 足袋)` ճապոնական ավանդական գուլպաներ, որոնց բթամատն առանձնացած է մյուս մատերից։ Դրանք հագել են և՛ տղամարդիկ, և՛ կանայք՝ մատով հողաթափերի հետ (ձորի, գետա) և այլ կոշիկների հետ։ Այն պարտադիր է կիմոնո կամ ճապոնական այլ ավանդական հագուստներ հագնելու դեպքում։ Տաբի հագել են նաև սամուրայները, և նինջաները՝ միջնադարում։
Ամենատարածված գույնը սպիտակն է։ Սպիտակ տաբի հագնում են պաշտոնական արարողությունների ժամանակ։ Տղամարդիկ ճանապարհորդության ժամանակ երբեմն հագել են սև կամ կապույտ տաբի։ Գունավոր տաբի կամ նախշավոր տաբի ավելի շատ կանայք են հագնում, քան տղամարդիկ։


== Ձիկա-տաբի ==

Շինարարները, ֆերմերները, այգեգործները, ռիկշաները և այլ աշխատողներ օգտագործում են այնպիսի տաբի, որը կոչվում է ձիկա-տաբի։ Այսպիսի տաբիները պատրաստվում են ավելի ամուր, ծանր և դիմացկուն նյութերից, և հաճախ ունենում են ամուր տակացուներ։ Սրանք ավելի նման են կոշիկների, քան գուլպաների։ Ինչպես սովորական տաբիները, ձիկա-տաբիները նույնպես կարելի է հագնել մատով հողաթափերի հետ։
Սակայն ժամանակի ընթացքում տակացուներն ավելի ամուր են պատրաստում և հնարավորություն է ստեղծվում, դրանք հագնել առանց հողաթափերի։
Ձիկա-տաբիները շատ հարմար են աշխատողների համար, քանի որ դրանցով ավելի հարմար է տեղաշարժվել։ 
Ճապոնիայի սահմաններից դուրս դրանք նույնպես հայտնի են։ Վաճառվում են արտարվեստների խանութներում և ինտերնետ խանութներում։ Բայց դրանք ոչ միայն գնահատվում և օգտագործվում են մարտարվեստով զբաղվողների կողմից, այլ նաև վազորդների, լեռնագնացների և հասարակ մարդկանց կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
zajcev_ushastyj Евгения (2010-07-08)։ «Про носки-таби.» (сайт)։ Записки японской домохоЗайки 
«Как сделать таби своими руками, выкройки» (сайт)։ Mitsumono։ 2012-07-02
Ջոն Դոն

Ջոն Դոն (անգլ.՝ John Donne, ոչ վաղ քան հունվարի 24, 1572 և ոչ ուշ քան հունիսի 19, 1572, Լոնդոն, Անգլիայի թագավորություն - մարտի 31, 1631(1631-03-31)[…] կամ 1631, Լոնդոն, Անգլիայի թագավորություն), անգլիացի բանաստեղծ։
Հեղինակել է քնարական բանաստեղծություններ («Երգեր և սոնետներ»), եղերերգություններ, «Աշխարհի անատոմիա» պոեմը (1611)։


== Կենսագրություն ==
Ջոն Դոնը ծնվել է 1572 թվականի հունվարի 21-ին, կամ հունվարի 24-ի և հունիսի 19-ի միջև Լոնդոնում, կաթոլիկ ընտանիքում։ Նրա հայրը եղել է երկաթեղենի ապրանքների արտադրամասի լոնդոնյան առևտրականների ավագ։ Մայրը՝ Էլիզաբեթ Հեյվուդը, ծագել է կաթոլիկ ընտանիքից, եղել է դրամատուրգ Ջոնա Հեյվուդի դուստրը և Թոմաս Մորի ծոռնակից ազգականը։ Կաթոլիկ եկեղեցուն պատկանելու պատճառով ընտանիքի անդամներին բազմիցս հետապնդել են իշխանությունները։ Հայրը մահացել է, երբ որդին եղել է 3 տարեկան։ Դոնի մայրը ամուսնու մահից մի քանի ամիս անց ամուսնացել է մի հարուստ ամուրու՝ Ջոն Սիմինջեսի հետ։ Ջոնը դաստիարակվել է կաթոլիկության ոգով։ Սովորել է Օքսֆորդի և Քեմբրիջի համալսարաններում, բայց չի ստացել դիպլոմ, քանի որ կաթոլիկների առջև դրվել են սահմանափակումներ։ Ուսումը շարունակել է բարիստերների Լինքոլնս-Իննի դպրոցում։ Դոնի եղբայրը՝ Հենրին ևս սովորել է այդտեղ մինչև 1593 թվականին ձերբակալությունը՝ կաթոլիկ քահանա Հենրի Հարրինգտոնին ապաստան տրամադրելու համար։
Ավարտելուց հետո Դոնն վարել է անկանոն ապրելակերպ և ծախսել է ժառանգության մեծ մասը։ 1596-1597 թվականներին նա մեկնել է Եվրոպա, Կադիսում և Ազորյան կղզիներում մասնակցել է Ուոլտեր Ռելի ռազմական արշավանքներին։ Նրա առաջին կենսագիր Իսահակ Ուոլթոնը 1640 թվականին ասել է, որ Դոնն անմիջապես չի վերադարձել Անգլիա, մի քանի տարի ապրել է Իտալիայում և Իսպանիայում՝ սովորելով այդ երկրների օրենքներն ու սովորույթները, լեզուները։


== Ծանոթագրություններ ==
Սև կապիտանը

«Սև կապիտանը» (ռուս.՝ «Чёрный капитан»), 1973 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։ Պրեմիերան կայացել է ԽՍՀՄ-ում 1973 թվականի դեկտեմբերի 31-ին։
Ֆիլմը նկարահանվել է քաղաքացիական պատերազմի հերոս Գրիգորի Ֆեոդորովիչ Գալոտանի կենսագրության հիման վրա։


== Սյուժե ==
1919 թվական, քաղաքացիական պատերազմ Ռուսաստանում։ Սպիտակ գեներալ Դենիկինն իր զորքերը կենտրոնացրել է հարավային նավահանգստային քաղաքում։ Բայց նրանց թիկունքում պարբերաբար դիվերսիաներ են իրականացվում կարմիր-կանաչ պարտիզանների կողմից «Սև կապիտանի» հրամանատարության ներքո։ Անխոհեմ ու անորսալի «Սև կապիտանն» իր վրա է գրավում բոլշևիկյան ընդհատակայինների ուշադրությունը, որն իր ծրագրերն իրականացնելու համար որոշում է դիմել նրան առաջարկով։


== Դերերում ==
Ալեքսանդր Գոլոբորոդկո – Ֆեոդոր Ֆեոդորովիչ Գալատենկո, «Հեղափոխության կայծակ» պարտիզանական ջոկատի հրամանատար
Իրինա Բորիսովա – Գալյա, սպիտակ սպա գնդապետ Իսլենևի դուստրը
Լես Սերդյուկ – Օսիպ Զաբուրուննի, պարտիզանական ջոկատի հետախուզության պետ
Եվգենի Գվոզդյով – Չիբիսով, կարմիր ընդհատակային
Միխայիլ Տյագնիենկո – դուբովեց պարտիզանական ջոկատից
Սիլվիա Սերգեյչիկովա – Ժուգինա, ընդհատակային
Վլադիմիր Վոլկով – Խրիստոֆորիչ, շրջագայող ուղեպահ
Սերգեյ Պոլեժաև – Ստանիսլավ Տուրսկի, հակահետախուզության ղեկավար
Ռոդիոն Ալեքսանդրով – գնդապետ Իսլենիև, Գալյայի հայրը, սպիտակ սպա
Յոզաս Բուդրայտիս – Բրասար, կոմերսանտ Ֆրանսիայից
Իգոր Սրետենսկի – Ուսոլցև
Մարինա Յուրասովա – Սոֆյա Ռոմուալդովնա, Գալյայի մայրը, Ստասյա Տուրսկու քույրը


=== Էպիզոդներում ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Гибель советского кино. Тайна закулисной войны. 1973-1991»։ Վերցված է 2017-8-29 
Юозас Будрайтис. Творческая биография.
Александр Голобородько.
Ֆուրա (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Ֆուրա (ֆր.՝ Fouras ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Ռոշֆոր Նորդ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ռոշֆոր շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17168։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 4095 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուրայի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Փալագկղաու

Փալագկղաու (վրաց.՝ ფალაგყაუ), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Ղազբեգի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1670 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ստեփանծմինդայից հեռու է 50 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լևուլոզ

Լևուլոզ, ֆրուկտոզ, պտղաշաքար կամ մրգաշաքար, C6H12O6, մոնոսախարիդների խմբի ածխաջուր, գլյուկոզի իզոմեր։


== Քիմիական հատկություններ ==

Քաղցր համով անգույն բյուրեղներ են, հալացման ջերմաստիճանը՝ 102— 104°C։ Շաքար, որը չի բյուրեղանում։ Լավ է լուծվում ջրում։ Պարունակվում է բույսերում (հատկապես մրգերում), սովորաբար գլյուկոզի հետ։ Կազմում է մեղրի հիմնական մասը (50%)։ Քիչ քանակությամբ Լևուլոզ կա կենդանի օրգանիզմների արյան մեջ և լյարդում։ Օրգանիզմում առաջացնում է մոնոֆոսֆորային և դիֆոսֆորային էսթերներ, որոնք ածխաջրային փոխանակման կարևոր միջանկյալ նյութեր են։ Բևեռացած լույսի հարթությունը պտտում է ձախ (տեսակարար պատումը՝ —93°)։ Ստացվում է սախարոզը և ինուլինը հիդրոլիզելով, ինչպես նաև D - գլյուկոզի վրա ալկալիներ ազդելով։ Մոտավորապես 2,5-3 անգամ քաղցր է գլյուկոզից և 1,5 անգամ՝ եղեգնաշաքարից։ Կիրառվում է սննդի արդյունաբերության և բժշկության մեջ։


== Բժշկության մեջ ==
Շաքարախտի դեպքում ավելի հեշտ են յուրացվում օրգանիզմի կողմից, քան դեքստրոզը (խաղողաշաքարը) և եղեգնաշաքարը։ Միաժամանակ լևուլոզը հազվադեպ է հանդիպում արյան մեջ։ Օրգանիզմի նյութափոխանակության արդյունքում լևուլոզը վերածվում է դեքստրոզի՝ արյան բաղադրության մաս հանդիսացող շաքարի։ Սակայն սննդային արժեքով դեքստրոզն ու լևուլոզը տարբերվում են. դեքստրոզը առավել կարևոր նշանակություն ունի շնչառական գործընթացում, իսկ լևուլոզը՝ հյուսվածքների։


== Մեղվապահության մեջ ==
Լևուլոզը ավելի անկայուն շաքար է, քան դեքստրոզը։ Մեղուներին ձմռանը կերակրելու համար մեղվապահները եղեգաշաքարից շաքարաջուր են պատրաստում, ավելացնելով թթու։ Պատրաստման ընթացքում նախնական թափանցիկ լուծույթը աստիճանաբար դեղին խեժի գույն է ստանում։ Այդ դեղին գունավորումը առաջանում է եռման ջերմաստիճանի ազդեցությամբ լևուլոզի մանրագույն մասնիկների քայքայման արդյունքում։ Որոշ մեղվապահներ նախորդ տարիների մեղրը պահելուց, նկատել են, որ տարին տարվա վրա մեղրի գույնը մգանում է։ Այդ գունափոխությունը տեղի է ունենում լույսի ազդեցությամբ լևուլոզի աստիճանական քայքայման արդյունքում։
Հետաքրքրական է, որ կալիֆորնիական սպիտակ եղեսպակի (շալֆեյ) մեղրը շատ բաց գույն ունի. ջրի նման զուլալ է։ Այն սովորական պայմաններում հազվադեպ է շաքարակալում։ Բայց հնանալով կորցնում է լևուլոզի որոշ քանակ և աստիճանաբար սկսում է բյուրեղանալ։ Ժամանակի ընթացքում բյուրեղները մեծանում են։ Օրինակ, 10 տարվա վաղեմության եղեսպակի մեղրի մեջ բյուրեղները մանր են ու ցրված և ընդամենը պղտոր են ցույց տալիս մեղրը, իսկ 30 տարվա ընթացքում եղեսպակի մեղրի մեջ առաջացած բյուրեղները այնքան են խոշորանում, որ ծավալի 1/3 -ն են կազմում։
Այսպիսով, լևուլոզը շաքար է, որը սովորաբար կանխում է մեղրի շաքարակալումը։ Լևուլոզի շնորհիվ մեղրը ավելի հոտավետ ու համեղ է լինում։


== Ծանոթագրություններ ==
Երևանի սպանդանոց

Երևանի սպանդանոց, կառուցվել է 1904 թվականին, ճարտարապետ Վ. Միրզոյանի կողմից։ Նախագիծը, որը կազմվել էր նահանգական ինժեների և նահանգական ճարտարապետի եզրակացությամբ, 1902 թվականին հաստատվեց, իսկ շինարարությունն ավարտվեց 1902-1904 թվականների ընթացքում, ավելի հստակ 1904 թվականին, երբ տեղադրվեցին զտիչները։


== Պատմություն ==
Երևանի և Ալեքսանդրապոլի քաղաքային իշխանությունների համար սպանդանոցի կառուցումը կարևորագույն խնդիրներից մեկն էր, քանի որ այն գնահատվում էր որպես անհրաժեշտ օբյեկտ, որը կլուծեր քաղաքային կոմունալ կյանքին վերաբերվող մի շարք խնդիրներ։ Երևանի սպանդանոցը կառուցվել է քաղաքի թաղամասերից հեռու, քաղաքի հարավ-արևմտյան հատվածում, հողատարածքի հարավային սահմանով հոսող Հրազդան գետի մոտակայքում։ Համալիրը տեղակայված է մեծ ուղղանկյունաձև (56.6x30) հողամասում, որը շրջապատված է 2 մետր բարձրության քարե պարիսպով։ Երեք մասնաշենքերը գտնվում են հողամասի հյուսիսային սահմանում, նրանց միջև մեծ հեռավորություն կա, որոնք առաջացնում են երկու սիմետրիկ ելքեր դեպի բակ։ Կենտրոնական շենքը, որը իր ծավալով ամենամեծն է, մեկ հարկանի ուղղանկյուն կառույց է (29.5x17.2մ, գետնի մակերևույթից այն բարձր է 5.7մ)։ Մասնաշենքի ներսը հիմնական պատերով բաժանված է չորս հավասար բաժանմունքների։ Առաջին հարևան բաժիններում իրականացվում է փոքր և խոշոր անասունների սպանդը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկ Աարոնսոն

Մարկ Աարոնսոն (անգլ.՝ Marc Aaronson, օգոստոսի 24, 1950(1950-08-24), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - ապրիլի 30, 1987(1987-04-30), Թուսոն, Արիզոնա, ԱՄՆ), ամերիկացի աստղագետ, ծնունդով Լոս Անջելեսից։


== Կրթություն և գործունեություն ==
Աարոնսոնը սովորել է Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, որտեղ էլ 1972 թվականին ստացել է գիտությունների բակալավրի աստիճան։ 1977 թվականին նա ինֆրակարմիր տիրույթում գտնվող գալակտիկաների բացվածքային ֆոտոմետրիայի վերաբերյալ դիսերտացիայի համար Հարվարդի համալսարանում ստացել է փիլիսոփայության դոկտորի աստիճան, դրանից հետո Արիզոնայի համալսարանում դարձել է հետդոկտորատ «Ստյուարդյան աստղադիտարանում (Steward Observatory)», իսկ 1988 թվականին՝ էքստրաօրդինար աստղագիտության պրոֆեսոր։ 1981 թվականին Աարոնսոնը և Ջերեմի Մոուլդը հաղթել են Ժորժա վան Բիսբրուկի մրցանակը։ Երեք տարի անց՝ 1984 թվականին, նա նաև  ամերիկյան աստղագիտական խորհուրդի կողմից արժանացել է «Նյուտոն Լեյսի Փիրսի աստղագիտության մրցանակի», իսկ 1983 թվականին Հարվարդի համալսարանի կողմից՝ «Բարտ Յան Բոկա» մրցանակին։
Նրա աշխատանքը կենտրոնացված էր երեք բնագավառում․ Թալլի Ֆիշերի կախվածության միջոցով Հաբլի հաստատունի (H0) որոշում, ածխածնային աստղերի հետազոտություն և գաճաճ գնդաձև գալակտիկայում դրանց արագությունների որոշում։
Աարոնսոնը առաջին աստղագետներից էր, որը զբաղվում էր ջերմագրության միջոցով նյութերի արտացոլմամբ։ Նա «նկարահանել» է գալակտիկաների շուրջ անհայտ նյութի ինֆրակարմիր արտացոլանքը։


== Վախճան ==
Աարոնսոնը մահացել է  1987 թվականի ապրիլի 30-ին  Կիթ Պիկի ազգային աստղադիտարանի չորրորդ «Nicholas U. Mayall» աստղադիտակի գմբեթում տեղի ունեցած դժբախտ պատահարի հետևանքով։ Աարոնսոնը ճզմվել է՝ մնալով դեպի ամբիոն տանող դիտահորի տակ։ Դիտահորի անջատիչը ավտոմատ կերպով անջատել է գմբեթի շրջադարձի շարժիչը, սակայն, այնուամենայնիվ, դիատահորը շարունակել է մի քանի վայրկյան շարունակել է շարժվել։ Միջադեպից հետո շենքի նախագծում այդ սխալը շտկվել է, իսկ Աարոնսոն իր մահվան համար ստացել է Դարվինի մրցանակ։
Մարկ Աարոնսոնի պատվին անվանակոչվել է աստղակերպ՝ «3277 Aaronson»։


== Ծանոթագրություններ ==
Հենաձողիկ

Հենաձողիկ (լեհ.՝ musztabel), հարմարանք, որն օգտագործում են գեղանկարիչները, որպեսզի նկարի մանր դետալների հետ աշխատելիս պահեն աշխատող ձեռքը։


== Կառուցվածք ==
16-19-րդ դարերում նկարիչների նկարներում, ներառյալ ինքնանկարներում, հենաձողիկը հաճախ ներկայացվում է որպես նկարչի տեխնիկայի բաղկացուցիչ մաս։
Որպես կանոն` հենաձողիկը պատրաստվում է փայտից։ Կարող է կազմված լինել 2-3 մասից և ունենալ 0.5-1 մետր երկարություն։
Հենաձողիկի մի կողմում գտնվում է գնդիկ, որը նկարիչը հենում է նկարին, իսկ մյուս ծայրը բռնում է ձախ (չնկարող) ձեռքով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Վրձին
Մոլբերտ
Մածկիչ
Ներկապնակ


== Ծանոթագրություններ ==
Լուկանոս

Մարկոս Աննեոս Լուկանոս (Marcus Annaeus Lucanus) (նոյեմբերի 3, 39, Corduba, Իսպանական Բետիկա, Հռոմեական կայսրություն և Կորդովա - ապրիլի 30, 65, Հռոմ, Հռոմեական կայսրություն), հռոմեացի բանաստեղծ։ Փիլիսոփա Սենեկայի եղբորորդին։ Մասնակցել է Ներոնի դեմ դավադրությանը, Ներոնի հրամանով էլ ինքնասպան եղել։ Մեզ է հասել Լուկանոսի «Փարսալիա կամ Քաղաքացիական պատերազմի մասին» պատմական անավարտ պոեմը (բաղկացած է 10 գրքից, պարունակում է 800 ոտանավոր), որը պատկերում է Կեսարի և Պոմպեոսի պատերազմը մ.թ.ա. 49-47 թվականին։ Գրված է ողբերգական պաթոսով, հռետորական արվեստով։ Լուկանոսին բարձր են գնահատել Դանթեն, Կոռնելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
(անգլերեն) Bellum civile (Pharsalia)
Փարսալական, website thelatinlibrary.com
Փարսալական, website fh-augsburg.de
(4591) Բրյանցև

(4591) Բրյանցև (անգլ.՝ Bryantsev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի նոյեմբերի 1-ին Տամարա Սմիռնովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,455201 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,874 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0364 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1405,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,256197 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,61° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4591) Բրյանցև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գատըքյոյ

Գատըքյոյ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արծկեի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 4 տուն՝ 27 բնակիչներով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժուդիթ Գոթիե

Ժուդիթ Գոթիե (ֆր.՝ Judith Gautier, օգոստոսի 25, 1845(1845-08-25)[…], Փարիզ - դեկտեմբերի 26, 1917(1917-12-26)[…], Dinard), ֆրանսիացի բանաստեղծ և վիպասան։
Թեոֆիլ Գոթիեի և Էռնեստա Գրիզի դուստրը։
Ամուսնացած է եղել Կատյուլ Մենդեսի հետ, բայց շուտով բաժանվել է։ Մինչև 1876 թվականի ամառվա վերջը կարճ սիրավեպ է ունեցել կոմպոզիտոր Ռիխարդ Վագների հետ։ Հետո Ժուդիթ Գոթիեն ամունսացել է հայտնի վիպասան Պիեռ Լոտիի հետ։ 1913 թվականից խաղացել է Նյու Յորքում գտնվող Նոր թատրոնում։ Գոթիեն քաջ ծանոթ էր արևելյան մշակույթին, և նրա հիմնական աշխատանքները Չինաստանի կամ Ճապոնիայի մասին են եղել։ Համարվում է Գոնկուրովի ակադեմիայի անդամ։


== Աշխատանքներ ==
Le dragon impérial (1869)
L’Usurpateur (1875)
Isoline et La Fleur-Serpent (1882), ISBN 978-1-61227-152-1
La Femme de Putiphar (1885)
Iseult, conte (1885)
Fleurs d'Orient (1893)
Parsifal (1893)
La Barynia (1894)
Iskender (1886)
Les princesses d’amours (Փարիզ, 1900)
Le collier des jours (Փարիզ, 1902)
Mémoires d’un éléphant blanc 


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Koyama-Richard (2007)։ Le Japon et la Chine dans les œuvres de Judith Gautier (Reprod. en fac-similé ed.)։ Tokyo: Edition Synapse։ ISBN 978-4-86166-037-5 
Knapp Bettina L. (2004)։ Judith Gautier: Writer, Orientalist, Musicologist, Feminist։ Hamilton Books 
Richardson Joanna (1987)։ Judith Gautier: A Biography։ New York: F. Watts 


== Լրացուցիչ գրականություն ==
Yvan Daniel (éd.), Œuvres complètes de Judith Gautier, Romans, Contes et Nouvelles, Paris, Classiques Garnier, coll. « Littérature française du XIX », vol. 2, 2015
Yvan Daniel (éd.), Œuvres complètes de Judith Gautier, Romans, Contes et Nouvelles, Paris, Classiques Garnier, coll. « Littérature française du XIX », vol. 1, 2011
Yvan Daniel (éd.), Le Livre de Jade, Paris, Imprimerie Nationale / Actes Sud, coll. "La Salamandre", 2004


== Արտաքին հղումներ ==
Judith Gautierի գործերը Գուտենբերգ նախագծում
Animals (երգ, Maroon 5)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Animals (այլ կիրառումներ)«Animals», ամերիկյան Maroon 5 փոփ ռոք խմբի երգն է։ Այն թողարկվել է 2014 թվականի օգոստոսի 25-ին՝ որպես խմբի «V» կոչվող հինգերորդ ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Երգը գրվել է Ադամ Լևինի, Բենի Բլանկոյի և Shellback-ի կողմից, վերջինս նաև երգի պրոդյուսերն է։


== Տեսահոլովակ ==


=== Նախապատմություն և սյուժե ===

2014 թվականի օգոստոսի 22-ին խմբի VEVO ալիքում տեղադրվեց երգի բառերով հոլովակը (Lyric Video), իսկ մի քանի օր հետո խումբը սկսեց նկարահանել պաշտոնական տեսահոլովակը։ Սեպտեմբերի 2-ին Լևինը իր Ինստագրամի էջում տեղադրեց լուսանկար, որում պատկերված են ինքն ու Բեհատի Փրինսլուն՝ արյունով շաղախված։ Սեպտեմբերի 29-ին տեսահոլովակը ներկայացվեց խմբի VEVO ալիքում։ Տեսահոլովակում նկարահանվել է Լևինի կինը՝ Փրինսլուն։ Տեսահոլովակի ռեժիսորը Սեմյուել Բայերն է, ով նախկինում նաև եղել է Maroon 5-ի «Payphone» երգի տեսահոլովակի ռեժիսորը։
Տեսահոլովակի սկզբում Փրինսլուն մտնում է սպանդանոց, որտեղ Լևինը աշխատում է որպես վաճառող։ Փինսլուն այնտեղից գնում է միս և հեռանում է։ Լևինը սկսում է հետևել նրան փողոցում, իսկ հորդառատ անձրևի ժամանակ կանգնած է նրա պատուհանի մոտ։ Հաջորդ դրվագներում Լևինը, առանց շապիկի կատարում է երգը սպանդանոցում։ Այնուհետև, երբ Փրինսլուն իր սենյակում քնած էր, Լևինը նրան լուսանկարահանում է և այդ նկարները տեղադրում է մութ սենյակում։ Լևինը նրան նաև հետևում է ակումբում և փորձում է խոսել նրա հետ, սակայն չի հաջողվում։ Այնուհետև Լևինն ու Փրինսլուն զբաղվում են սիրով անկողնում, որից հետո նրանք ամբողջովին մերկ և արյունով շաղախված համբուրվում և գրկախառնվում են։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի բառերը Archived 2014-09-21 at the Wayback Machine. MetroLyrics-ում
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹուբում
Աստերոիդների ցանկ (189001-189100)

Աստերոիդների ցանկ (188901-189000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (189101-189200)
 Աստերոիդների ցանկ (188901-189000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (189101-189200)