Սիոնա Բենջամին

Սիոնա Բենջամինը (բենգալերեն՝ সিওনা বেঞ্জামিন, անգլերեն՝ Siona Benjamin, դեկտեմբերի 11, 1960, Մումբայ, Հնդկաստան), հնդիկ-ամերիկացի նկարիչ, ծագումով Հնդկաստան խոշոր տնտեսական և մշակութային կենտրոնից՝ Մումբայից,  և այժմ բնակվում է Նյու Յորքի տարածքում, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ 


== Վաղ շրջան ==
Սիոնա Բենջամինը (Կասուկար) ծագումով Մումբայից է, այժմ ապրում է Նյու Յորքի տարածքում։  Նրա հեղինակային աշխատանքը որպես բազմամշակութային արվեստագետ արտացոլում է նրա կյանքի վաղ շրջանը, երբ նա մեծանում էր հրեա ընտանիքում՝ ապրելով Հնդկաստանում, որը հիմնականում հինդուիստների և մուսուլմանների կողմից է բնակեցված։ Իր նկարներում նա համատեղում է իր անցյալի պատկերները այն դերի հետ, որը նա խաղում է այսօր Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում՝ ստեղծելով հիմքում ընկած իմաստի խճանկար՝ ոգեշնչված թե՛ հնդկական մանրանկարչությամբ, թե՛ սեֆարդական սրբապատկերներով։ Նա ունի իր առաջին MFA-ն գեղանկարչության ոլորտում և երկրորդ MFA-ն թատրոնի բեմադրության մեջ։   Նրա աշխատանքները ցուցադրում են ԱՄՆ-ում, Կանադայում, Եվրոպայում, Հնդկաստանում և Ասիական բազմաթիվ երկրներում։ 
Սիոնին արժանացել է երկու Ֆուլբրայթի ծրագրի կրթաթոշակների։ 2016 թվականի աշնանը Սիոնան սկսեց նոր նախագիծ իրականացնել Իսրայելում, որը կոչվում էր "Հնդկական տրանսմշակութային հրեաներ"։ 2010 թվականից 2011 թվականներ Սիոնան արժանացել է "Ոսկե ծիրան" կինոփառատոնի գեղարվեստական մրցանակին «Դեմքեր։ հնդկական-հրեական պատմությունների միահյուսում». այս նախագծի ուսումնասիրությունն իրականացվել է Հնդկաստանում, իսկ առաջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 2013 թվականի հոկտեմբերին Հնդկաստանի Մումբայ քաղաքում գտնվող Ուելսի արքայազնի թանգարանում։ 
Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են տարբեր լրատվամիջոցներում, այդ թվում՝ Նյու Յորք Թայմս, The Chicago Tribune,  The Philadelphia Inquirer,  The Financial Times, The Jewish Week in NYC  և NJ, The Boston Globe, The St. Louis Gazette, Art in America, Art New England, Art and Antiques, ArtNews և Moment ամսագիր։
Սիոնայի բնօրինակ նկարները հասանելի են և ներկայացված են Նյու Յորքի ACA պատկերասրահում։


== Թեմաներ ==
Ապրելով Հնդկաստանում, ուծացումը սպասվում էր նրա առօրյա կյանքում, և այդ պատճառով «ինքնությունը» և «փոխըմբռնումը» դարձան Բենջամինի արվեստի հիմնական թեմաները։  Նրա մշակութային բազմազան ծագումը վկայում է արվեստի հանդեպ նրա մոտեցումների մասին։ Նրա աշխատանքի վրա ազդում են աստվածաշնչյան թեմաները, սեռի մասին մտորումները և Միդրաշի գործընթացի նկատմամբ հետաքրքրությունը։ Նրա պատկերների մեծ մասն արտացոլում է հնդկական դիցաբանությունը՝ փորձելով բացահայտել, թե ինչն է ձևավորում ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ հոգևոր ինքնությունը։ Իր «Գտնելով տունը» սերիալում, որը սկսվել է 1990-ական թվականների վերջում, և այլ աշխատանքներում, Բենջամինը գույներով պատկերված է կապույտով։ Օրի Սոլտեսը, պրոֆեսոր և համադրող, մեկնաբանում է. «Նա կիրառում է մաշկի գույնը, որն ամենից հաճախ կապված է արական սեռի (հինդու աստծու՝ Կրիշնայի) հետ, կանացի կերպարների վրա՝ ստիպելով դիտողին կանգ առնել և վերանայել այն ամենը, ինչ նա կարծում էր, որ գիտեր այդ ասոցիացիայի մասին»։ Նաև նրա աշխատանքի հիմքում ընկած է էկումենիկ և կարեկցող ոգին, որը բխում է հրեական փորձառության բուն հիմքից։ Ոճականորեն միաձուլելով հնդկական/պարսկական մանրանկարչական փոփ մշակույթի, քրիստոնեական և հրեական լուսավորված ձեռագրերի և հրեական և հինդուական դիցաբանության հետ՝ Սիոնան նաև կենդանացնում է իր կտավում պատկերված կերպարները անիմացիայի և կատարողական պարերի նկարիչների միջոցով։ Նրա արվեստի բազմամշակութային, սինկրետիկ որակն ընդգծված է «Կապույտ ինձ նման» ֆիլմում, որի ռեժիսորն է Հալ Ռիֆկենը։  


=== Կանանց պատկերներ ===
Բենջամինի ստեղծագործության գործիչների մեծ մասը կանայք են։ «Գտնելով տուն» շարքի ենթախումբը վերնագրված է «Ֆերեշթե», որը նշանակում է «հրեշտակ» ուրդու լեզվով։ «Ֆերեշթե» սերիալի գլխավոր հերոսները աստվածաշնչյան կանայք են։ Այնուամենայնիվ, երբ տղամարդիկ հայտնվում են այս սերիալում, նրանք իրականում տղամարդկանց դիմակներով կանայք են։  Միրիամը երևում է երեք ստեղծագործություններում. Մեկում նա տանում է ճամպրուկ և քայլում է, հնարավոր է, Եգիպտոսից դուրս, հագնված ավանդական հնդկական հագուստով։ Երկրորդում նա հիվանդ է և շրջապատված է դևերով, իսկ երրորդում նա ցուցադրվում է որպես պարսիկ հրեշտակ, որը ընկել է սարդոստայնի մեջ։  Մյուս կողմից, Լիլիթը ներկայացված է փոփ-արտի երեք տարբերակներով։ Լիլիթին ավանդաբար դիտում են որպես գայթակղիչ և կործանիչ, սակայն Բենջամինը Լիլիթին՝ Ադամի առաջին կնոջը, համարում է նաև առաջին ֆեմինիստ։  Աշխատանքներից մեկում (Finding Home #74 (Fereshteh) «Լիլիթ») նա կրում է պաշտպանիչ մանյակ, որը սովորաբար կարող է կրել որպես պաշտպանություն նրանից, իսկ Լիլիթի խոսքի փուչիկը ասում է. «Հազար տարի ես սպասել եմ խարույկը պահելով. վրեժը փայլում է իմ սրտում»։ Նա պատկերված է հրեշտակի թևերով և կրակի ֆոնի առջև։ Ռաքելը, Լիան և Եսթերը, ի թիվս այլոց, ներառված են շարքում։ 
Նրա 2014 թվականի գուաշը թղթի վրա՝ «Չորս մայրերը, որոնք մտան Պարդես» շարքը, ներառում է ստեղծագործություններ, որոնք ցույց են տալիս, թե ինչպես են Ռաքելը, Սառան, Լիան և Ռեբեկան դրախտ հասնում, այլ ոչ թե չորս իմաստունները, որոնք, ըստ հրեական լեգենդի, մտան Պարդես կամ դրախտ։   


=== Տիկուն օլամ ===
Հրեական ավանդույթներում քիչ ավանդազրույցներ են ավելի կարևոր գնահատվում, քան տիկուն օլամ, որը թարգմանաբար նշանակում է «աշխարհը շտկել»։ Դիտարկվող հրեաներն ամեն օր տիկուն օլամ են անում իրենց մտքերում և արարքներում։ Ինչպես կեցվածք է ընդունել Աբրահամ Ջոշուա Հերշելը, երբ նրան հարցրել են. «Ո՞վ է հրեան»։ Նա պատասխանեց. «Հրեան այն մարդն է, ում անարատությունը քայքայվում է, երբ չի հուզվում ուրիշների հանդեպ կատարված անիրավության իմացությունից»։ Ուսումնասիրության և մտորումների միջոցով Բենջամինը տիկուն օլամը դարձրեց կենտրոնական իր արվեստի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Kickstarter Բենջամինի մասին վավերագրական ֆիլմի համար
Սիոնա Բենջամինը ACA Galleries-ում
Սիոնա Բենջամինը հրեական արվեստի սրահում
Սիոնա Բենջամինը Բրուքլինի թանգարանի ֆեմինիստ նկարչի բազայում