Իրինա Ֆլիգե

Իրինա Անատոլիի Ֆլիգե (ռուս.՝ Ирина Анатольевна Флиге, ծննդյան ազգանունը՝ Ֆեոդորովա, 1981-1999 թվականներին՝ Ռեզնիկովա, հունվարի 25, 1960(1960-01-25), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս իրավապաշտպան, բռնաճնշումների պատմության հետազոտող, Սանկտ Պետերբուրգում «Մեմորիալ» գիտահետազոտական կենտրոնի բազմամյա տնօրեն (2002 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Իրինա Ֆլիգեն ծնվել է 1960 թվականի հունվարի 25-ին Լենինգրադում։ 1977 թվականին դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է ԼՊՀ մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ֆակուլտետ, որը թողել է մեկ տարի անց, երբ ընդունվել է նավաշինարարական ինստիտուտ, բայց որտեղ պարապմունքներին չի մասնակցել։ 1976-1979 թվականներին եղել է «ձախ ընդդիմություն» երիտասարդական մարքսիստական խմբի անդամ։ 1978 թվականին Իրինան ծանոթացել է Վենիամին Իոֆեի հետ։
1978 թվականին ամուսնացել է այլախոհ Անդրեյ Ռեզնիկովի հետ։ 1981 թվականին, լինելով հղի երկրորդ երեխայով, Իրինա Ֆլիգեն ընդունվել է ԼՊՀ աշխարհագրական ֆակուլտետ։ Իրինա Ֆլիգեն համալսարանն ավարտել է 1988 թվականին՝ ստիպված լինելով երկու ակադեմիական արձակուրդ վերցնել, պաշտոնապես իր չորրորդ և հինգերորդ երեխային խնամելու համար, սակայն փաստացիորեն նա ստիպված է եղել արձակուրդ վերցնել աշխատանքի տեղավորման հարցում բազմազավակության պատճառով մերժում ստանալու պատճառով։
1980-ական թվականներին բռնադատվել են նրա մտերիմներից ու ծանոթներից շատերը՝ նրա ամուսինը, Իրինա Սուրկովան ամուսնու՝ Արկադիի հետ, Վալերի Ռոնկինը, Սերգեյ Խախաևը, Ալեքսանդր Սկոբովը։
1980-ականների կեսերից Իրինա Ֆլիգեն և Վենիամին Իոֆեն փորձել են գտնել 1937 թվականի վերջին գնդակահարված Սոլովեցկի ճամբարի բանտարկյալների թաղման վայրերը։
1988 թվականին Իրինա Ֆլիգեն անդամակցել է դեռևս չգրանցված «Մեմորիալ» իրավապաշտպան կազմակերպությանը, իսկ 1991 թվականից դարձել նրա աշխատակցուհին։ 1998 թվականին նա ընտրվել է Սանկտ Պետերբուրգի «Մեմորիալի» վարչության անդամ, իսկ 2002 թվականից՝ տնօրեն։ Նույն թվականին հանդես է եկել Սանկտ Պետերբուրգում Սոլովեցկի քարի տեղադրման նախաձեռնողը։
1997 թվականին Իրինա Ֆլիգեն և Վենիամին Իոֆեն Յուրի Դմիտրիևի հետ միասին հայտնաբերել են Մեծ ահաբեկչության ժամանակների «Սանդարմոխ» զանգվածային գնդակահարությունների վայրը։ 2019 թվականին լույս է տեսել Իրինա Ֆլիգեի «Սանդորմոխ։ Իմաստների դրամատուրգիան» (ռուս.՝ «Сандормох. Драматургия смыслов»), որը գնդակահարությունների այս վայրի պատմության կարևորագույն աշխատություններից մեկն է։
2019 թվականին Իրինա Ֆլիգեին հեռացրել են նախագահական աշխատանքային խմբից՝ քաղաքական ռեպրեսիաների զոհերի հիշատակը հավերժացնելու համար։


== Մատենագիտություն ==
Ирина Флиге. «Булыжником в висок...». Из истории Соловецкого лагеря // Вестник «Мемориала». —СПб, 1995. — № 4/5. — С. 126—129.
Дело А. А. Мейера // Звезда : журнал  / Публикация, подготовка текста, вступ. заметка и прим. Ирины Флиге и Александра Даниэля. — СПб: Художественная литература, 2006. — № 11. — ISSN 0321-1878.
Евгения Ярославская-Маркон. «Клянусь отомстить словом и кровью…» // Звезда : журнал  / Публ. и прим. Ирины Флиге. — СПб: Художественная литература, 2008. — № 1. — ISSN 0321-1878.
Дневник Веры Штейн в архиве ОГПУ: реконструкция биографии документа = Подг. и комм. Ирины Флиге, Татьяны Притыкиной // Русский Мiръ : Альманах. — СПб: Русская культура, 2011. — № 6. — С. 82—89.
Ирина Флиге. Сандормох. Драматургия смыслов / ред. Даниэль А. Ю., Николаев О. Р.. — СПб: Нестор-История, 2019. — 208 с. — 1000 экз. — ISBN 978-5-446-91564-4


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Марголис А. Д.; А. В. Кобак։ «Флиге Ирина Анатольевна»։ Энциклопедия Санкт-Петербурга (ռուսերեն)։ Международный благотворительный фонд им. Д. С. Лихачева, Институт Петра Великого։ Վերցված է 2020-11-11