armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վլադիմիր Զորանյան

Վլադիմիր Արեստակի Զորանյան (ապրիլի 17, 1936(1936-04-17), Աբուլ (Ախալքալաքի մունիցիպալիտետ), Ախալքալաքի շրջան, Սամցխե-Ջավախեթի մարզ, Վրացական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ անասնաբույծ։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1982), պրոֆեսոր (1985)։ ՀԳԳԱ անասնաբուծության և անասնաբուժական բժշկագիտության բաժանմունքի ակադեմիկոս (1994)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր անասնաբույծ (1981)։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Զորանյանը ծնվել է 1936 թվականի ապրիլի 17-ին, Ախալքալաքի շրջանի Աբուլ գյուղում։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1964-1969 թվականներին եղել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի ուսումնափորձնական տնտեսության տնօրեն։ 1969-1987 թվականներին դասավանդել է գենետիկայի և կենդանաբանության ամբիոնում։ 1983–1987 թվականներին եղել է գենետիկայի և կենդանաբանության ամբիոնի վարիչ, 1987-1995 թվականներին՝ ՀՀ անասնաբուծության տոհմային գործի գիտաարտադրական միավորումում գլխավոր տնօրեն, միաժամանակ՝ Անասնաբուծության և կերարտադրության գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն և գենետիկայի ու կենսատեխնոլոգիայի բաժնի վարիչ։ 1994 թվականին՝ ՀԳԳԱ անասնաբուծության և անասնաբուժական բժշկագիտության բաժանմունքի ակադեմիայի քարտուղար, 1995-1997 թվականներին՝ հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիայում գենետիկայի և կենսաբանության ամբիոնի վարիչ։ 1997 թվականին՝ ընդհանուր կենսաբանության ամբիոնների վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են տոհմային տավարաբուծության զարգացման, տավարի բազմապտղության, գենետիկայի, ինբրեդային ճնշվածության և հիբրիդային հզորության կենսատնտեսական բնույթի, ինչպես նան կլոնավորման խնդիրներին։ Կովկասյան գորշ տավարի ցեղի ստեղծման մասնակիցներից է։ Համահեղինակ է բուհական դասագրքերի։


== Պարգևներ ==
Ն. Ի. Վավիլովի հուշամեդալ (1987)։
ՀԳԱ ոսկե մեդալ (2000)։


== Երկեր ==
Գյուղատնտեսական կենդանիների արհեստական սերմնավորման կազմակերպումը տնտեսավարման տարբեր ձևերի պայմաններում, Երևան, 1994։
Գյուղատնտեսական կենդանիների գենետիկա և կենսատեխնոլոգիայի հիմունքներ, 1998, տիտղթ. (Վոլոդյա Արեստակի Զորանյան)։
Անասնաբուծության և կերարտադրության տեխնոլոգիաները տնտեսավարման արդի պայմաններում, 1995, տիտղթ. (խմբ.՝ Վ. Ա. Զորանյան)
Пути ускорения интенсификации кормопроизводства в Армянской ССР =ՀՍՍՀ-ում կերարտադրության ինտենսիվացման արագացման ուղիները ։ Сборник научных трудов, 1987, т.л. (ред. В. А. Зоранян).


== Ծանոթագրություններ ==
Խալիլ Մուտրան

Խալիլ Մուտրանը (հուլիսի 1, 1872(1872-07-01), Բաալբեկ - հունիսի 1, 1949(1949-06-01), Կահիրե, Եգիպտոս), ամբողջական անուն՝ արաբ․՝  خليل مُطران‎‎, , արաբ բանաստեղծ, համարվում է ժամանակակից արաբական ռոմանտիստական բանաստեղծության հիմնադիրներից մեկը։
Խալիլ Մուտրանն առաջինն էր այս պոետներից, նա հայտնի է «Երկու երկրների պոետ» (արաբերեն՝ "شاعر القطرين") մականունով։ Բացի պոետ լինելուց նա նաև լրագրող էր։ Խալիլը ծնվել է Լիբանանում և հաճախել է հունական կաթոլիկ դպրոց, որտեղ իր ուսուցիչներից էր Նասիֆ ալ-Յազիջին։
20-րդ դ. սկզբին արաբական պոեզիան նեոդասականությունից թևակոխում է նոր շրջան՝ ռոմանտիզմի։ Ռոմանտիկ պոետների հայացքների վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել սիրիա-ամերիկյան դպրոցը, չնայած ռոմանտիզմի պոեզիան առաջին հերթին մեծ զարգացում ունեցավ Եգիպտոսում։ Այս պոետները ձգտում էին վերցնել արաբական պոեզիայի ավանդական ձևերը և ստեղծագործել ժամանակին համապատասխան ոճով։ Ռոմանտիզմի պոեզիայի առաջացումը նաև արդյունք էր Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ժողովրդի մեջ ազգային-ազատագրական գործոնների աճին։ Ռոմանտիկ պոետները ձգտում էին պոեզիայի նորացմանը և նրանք գլխավորապես ազդված էին Արևմտյան Եվրոպայից։
Խալիլ Մուտրանի պոեզիան իր զարգացումը ստացավ իր հաջորդների օրոք 3 եգիպտացիների՝ Աբդ ալ-Ռահման Շուքրիի, Իբրահիմ Աբդ ալ Քադիր ալ-Մազինիի և Աբբաս Մահմուդ ալ-Ակկադի օրոք։ Նրանք ռոմանտիզմի պոեզիան ավելի կատարելագործեցին։ Այս երեք պոետներին հաճախ կոչում էին «Դիվանի» պոետներ, քանի որ նրանք Դիվան գիրքը, որը քննադատության և գրականության վերաբերյալ էր։ Նրանք մեծապես ազդված էին անգլիական գրականությունից։ Այս դիվանում նրանք քննադատութան ենթարկեցին նեոդասական պոետներին, հատկապես Ահմադ Շաուկին։
Շուտով Մուտրանը գաղթում է Եգիպտոս 1892 թ. և աշխատանքի անցնում «Ալ-Ահրամ» թերթում։ 1900 թ. հիմնադրում է «Եգիպտական ամսագիր» (արաբերեն՝ "المجلة المصرية", ալ-մաջալլա ալ-միսրիյան) և այնտեղ հրատարակում է իր և Մահմուդ Սամի ալ-Բարուդիի որոշ աշխատանքներ։ 1903 թ. նա սկսում է հրատարակել «Եգիպտական պատասխաններ» (արաբերեն՝ "الجوائب المصرية", ալ-ջաուաիբ ալ-միսրիյյա) թերթը, որն աջակցում էր Մուստաֆա Քամիլին։
Իր բանաստեղծությունները տեղ են գտել Դիվան ալ-Խալիլ հատընտիրում, որն իր կյանքի ընթացքում 4 անգամ հրատարակվել է։ Նա իր դիվանում արտահայտել է ազատագրական գաղափարներ անձնական տեսանկյունից։


== Աղբյուրներ ==
Долинина А.А. Очерки истории арабской литературы нового времени. Египет и Сирия. Публицистика 1870-1914. М., 1968.
Крымский А.Е. История новой арабской литературы (XIX - начало XX века). М, 1971.
Сафронов В.В. Новая арабская литература. М., 1996.
Ходжаева Р.У. Очерки развития египетской поэзии. Ташкент, 1985.
Badawi, M.M. A Critical Introduction to Modern Arabic Poetry, Cambridge, 1992


== Ծանոթագրություններ ==
Նագայբակովո

Նագայբակովո (ռուս.՝ Нагайбаково, բաշկիրերեն՝ Нуғайбәк), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 348 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գիրեկազան

Գիրեկազան, լեռնագագաթ Հայկական լեռնաշխարհում։ Գտնվում է Կոտուր-Զագրոշյան լեռներում՝ Դիլմանից մոտ 24 կմ հարավ-արևմուտք։ Թամիրովա լեռնաշղթայի գագաթներից է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնբար (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոնբար (այլ կիրառումներ)Մոնբար (ֆր.՝ Montbard), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Բուրգունդիա շրջանում։ Կոտ դ՛ Օր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Մոնբար օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 10973 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2121 է։ Կանտոնում կա 28 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Թայլեր Հեքլին

Թայլեր Հեքլին (անգլ.՝ Tyler Hoechlin, սեպտեմբերի 11, 1987(1987-09-11), Corona, Ռիվերսայդ շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, ով հայտնի է դարձել խաղալով Ջուդ Լոուի և Թոմ Հենքսի հետ «Ճանապարհ դեպի մահ» ֆիլմում։ Հեռուստատեսությունում հայտնի է «7-րդ երկինք» սերիալից, որտեղ մարմնավորել է Մարթին Բրյուերի կերպարը։ Խաղացել է «Պատանի գայլը» սերիալում՝ Դերեկ Հեյլի դերով մինչ 2015 թվականը։


== Կարիերա ==


=== Բեյսբոլիստ ===
Հեքլինը սկսել է բեյսբոլ խաղալ 7 տարեկանից։ Նա խաղացել է Արիզոնա նահանգի համալսարանի և Նորվուդյան լիգայի «Battle Creek Bombers» թիմերում։ 2008 թվականին խաղացել է Կալիֆորնիայի Իրվայն քաղաքի «Anteaters» թիմում։


=== Դերասան ===
Թայլերը սկսել է իր դերասանական կարիերան 9 տարեկանց։ Շնորհիվ «Անիծված ճանապարհ» ֆիլմում Մայքլ Սալլիվան Կրտսերի դերի նա 2003 ովականին «Յոթերորդ երկինք» հեռուստասերիալում ստանում է Մարտին Բրյուերի դերը։ 2004 թվականին ստանում է «Teen Choice Awards» մրցանակաբաշխությանը նոմինացվոմ է «Դերասան-առաջընթաց» կատեգորիայում։ 2007 թվականին խաղացել է Դեվիդ Դե Կոտոյի «Գրիզլիի զայրույթ» և 2008 թվականին «Արևադարձ» ֆիլմերում։ Նկարահանվել է «Կասլ», «Լինկոլն-Հեյտս», «Իմ թիմը» և «C.S.I.: Հանցագործության վայրը` Մայամի»։ 2011 թվականին «Բաց դարպասներ» ֆիլմում կատարում է գլխավոր դերը։ Այս պահին դերասանը շարունակում է նկարահանվել «Պատանի գայլը» հեռուստասերիալում, որտեղ կատարում է Դերեկ Հեյլի դերը։


== Արտաքին հղումներ ==
Tyler Hoechlin Internet Movie Database կայքում
Թայլեր Հեքլին Թվիթթերում
UC Irvine player biography Archived 2011-07-13 at the Wayback Machine.
Թայլեր Հեքլին
Մրցանակները IMDb կայքում
Մյաեոցա

Մյաեոցա (էստ․՝ Mäeotsa), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Կոնգուտա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 54 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սամարսկիտ

Սամարսկիտ, օքսիդների խմբի միներալ, տանտալանիոբատային հազվագյուտ հողային տարր, մոտավոր քիմիական բանաձևը՝ (Y, Ս, Fe)2 (Nb, Ti, Ta)2 06։ Հանդիպում է մի շարք տարբերակներով։ Բյուրեղային համակարգը ռոմբային է։ Առաջացնում է զուգահեռանիստ բյուրեղներ, անկանոն հատիկներ ու կուտակումներ։ Գույնը՝ թավշային սև, վառ ձյութային փայլով։ Կարծրությունը՝ 5-6, խտությունը՝ 5600—5800 կգ/մ3։ Սամարսկիտի ուղեկիցներն են մոնացիտը, ցիրկոնը, ուրանինիտը, կոլումբիտը, մագնետիտը, տոպազը բերիլը և այլն։ Ուրանի հանքանյութ է։ Սովորաբար տարածված է գրանիտային պեգմատիտներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասղար Ֆարհադի

Ասղար Ֆարհադի (պարսկերեն՝ اصغر فرهادی; Կաղապար:IPA-fa pronunciation , մայիսի 7, 1972(1972-05-07), Խոմեյնի Շահր, Իրան), իրանցի կինոռեժիսոր և սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Դեռ պատանեկան հասակից սկսել է նկարահանել 8 և 16 մմ-անոց ժապավենի վրա ֆիլմեր։ Մինչև 1998-ը կինոռեժիսուրա է ուսանել Թեհրանի համալսարանում։ Այդ ընթացքում աշխատել է ուսանողական թատրոնում՝ որպես դրամատուրգ և ռեժիսոր։ Նաև ռադիոպիեսներ է գրել և հանդես եկել որպես հեռուստառեժիսոր։ 2001-ին գրել է «Ցածր բարձունքներ» ֆիլմի սցենարը, որի ռեժիսորն է Էբրահիմ Հաթամիքիա, իսկ 2003-ին՝ նկարահանել միջազգային ճանաչման արժանացած իր առաջին՝ «Պարեր փոշու մեջ» ֆիլմը։ 2009-ին, որպես լավագույն ռեժիսոր, իր «Էլիի մասին» ֆիլմի համար արժանացել է «Արծաթե արջի»։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
IMDb
Filmlinc
Ալֆոնսո III Մեծ

Ալֆոնսո III Մեծ (իսպ.՝ Alfonso III el Magno, 852, Լուգո, Գալիսիա, Գալիսիայի թագավորություն - դեկտեմբերի 20, 910, Սամորա, Կաստիլիա և Լեոն, Իսպանիա), Աստուրիայի թագավորը 866—910 թվականներին։
Օրդոնյո I-ի որդին։


== Կենսագրություն ==
Նա համառ պայքար է մղել մավրերի դեմ՝ Տախո գետից հյուսիս ընկած մի շարք շրջաններ գրավելով նրանցից։ Ալֆոնսո III-ի հաջողություններին նպաստեցին Կորդովայի խալիֆայությունում ծայր առած ներքին դժվարությունները։ Ջանալով ամրապնդել թագավորական իշխանությունը՝ Ալֆոնսո III-ը կատաղի պայքարի մեջ է մտնում ավատատիրական արիստոկրատիայի հետ. պայքարը ղեկավարում էին նրա որդիները։
879 թվականին Ալֆոնսո III-ը Պոլվորարիի-Վալդեմորի մոտակայքում ջախջախեց մուսուլմանների զորքը։
910 թվականին ստիպված եղավ հրաժարվել գահից հօգուտ իր ապստամբ որդիների։ Աստուրիական թագավորությունը բաժանվեց Ալֆոնսո III-ի երեխաների միջև. Գարսիա I-ին բաժին հասավ Լեոնը, Ֆրուելա II-ին՝ բուն Աստուրիան, իսկ Օրդոնյո II-ին՝ Գալիսիան։
Ալֆոնսո III-ի հրամանով կամ նույնիսկ անձամբ նրա կողմից կազմվել է «Ժամանակագրությունը», որում նկարագրված է Պիրենեյան թերակղզու պատմությունը սկսած Վամբա թագավորից մինչև Օրդոնյո թագավորի կառավարման վերջը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Альфонс III»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Анонимные авторы.։ «Испанские средневековые хроники: Хроника Карденьи I. Хроника Карденьи II. Анналы Толедо I. Анналы Толедо II. Анналы Толедо III.»։ www.kuprienko.info (А. Скромницкий)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-04-ին։ Վերցված է 2012-11-17
Կենսոլորտային տարածք

Կենսոլորտային տարածք, արգելոց, ռեզերվատ, օրենսդրությամբ սահմանված կարգով առանձնացված բնական ու մարդու գործունեության արդյունքում առաջացած տարածք, որն ապահովում է տարածաշրջանային նշանակության լանդշաֆտների, էկոհամակարգերի և դրանց բաղադրիչների միասնական պահպանությունը, վերականգնումը, օգտագործումը, վերարտադրությունը և նպաստում դրանց բնականոն զարգացմանը։
Կենսոլորտային տարածքում առանձնացվում են հիմնական հատված (միջուկ), որը դուրս է բերված տնտեսական շահագործումից և գործում է պետական արգելոցի համար սահմանված ռեժիմը, պահպանական գոտի, որտեղ թույլատրվում է կենսոլորտային տարածքի հիմնական հատվածի պահպանությանը համապատասխան հողօգտագործումը, անցումային գոտի, որտեղ թույլատրվում է բնական պաշարների կառավարման կայուն զարգացմանը նպատակաուղղված տնտեսական գործունեություն։
Պալա (գյուղ, Կուուսալու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊալաՊալա (էստ․՝ Pala), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 0 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վիլեր Կամպսար

Վիլեր Կամպսար (ֆր.՝ Villers-Campsart), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 159 մարդ, բնակչության խտությունը` 35.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.45 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 120 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 34 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 87 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 70-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,5 %։ 70 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 64 անձ (34 տղամարդ և 30 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (5 տղամարդ և 1 կին)։ 17 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(1706) Դիքվոսս

(1706) Դիքվոսս (անգլ.՝ Dieckvoss), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,126222 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8833 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3691 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1132,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,3179 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,87° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1706) Դիքվոսս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բուին

Բուին (իսպ.՝ Buin), քաղաք Չիլիում։ Նույնանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 40 091 մարդ (2002)։ Քաղաքն ու կոմունան մտնում են Մայպո նահանգի և մայրաքաղաքի մարզի կազմի մեջ։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 218,8 կմ², բնակչությունը՝ 96 614 մարդ (2017)։ Բնակչության խտությունը 441,46 մարդ/կմ² է։


== Տեղագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Չիլիի մայրաքաղաք Սանտյագո քաղաքից 34 կմ հարավ։
Կոմունան սահմանակից է․

արևելքում՝ Պիրկե կոմունային,
հարավում՝ Պայնե կոմունային,
հյուսիս-արևմուտքում՝ Սան Բեռնարդո, Իսլա դե Մայպո կոմունաներին,


== Ժողովրդագրություն ==
2012 թվականի մարդահամարի ընթացքում Վիճակագրության ազգային ինստիտուտի (INE) կողմից հավաքված տեղեկությունների համաձայն՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է․


== Կարևոր բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի պաշտոնական կայքը(իսպ.)
Բուին կոմունա (citypopulation.de)
Լիդա Նանյան

Լիդա Բալաբեկի Նանյան (հունիսի 15, 1948(1948-06-15), Գոյգյոլի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ պետական գործիչ։


== Կրթություն ==
1953-1963 թթ. - սովորել և ավարտել է Խանլարի շրջանի Շահումյան գյուղի միջնակարգ դպրոցը։
1963-1968 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտը՝ ինժեներ-տնտեսագետի որակավորմամբ։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1968-1971 թթ. - աշխատել է Ժողովրդական տնտեսության ավտոմատացված համակարգերի կենտրոնական գիտահետազոտական լաբորատորիայում որպես ինժեներ-տնտեսագետ, ավագ ինժեներ, ապա՝ ավագ ինժեներ-տնտեսագետ։
1971-1976 թթ. - աշխատել է Լենինականի քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի ֆինանսական բաժնում որպես տնտեսագետ։
1976-1981 թթ. - աշխատել է Լենինականի քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի ֆինանսական բաժնում որպես ավագ տնտեսագետ։
1981-1985 թթ. - Լենինականի քաղաքային խորհրդի գործադիր կոմիտեի ֆինանսական բաժնի պետ։
1985-1990 թթ. - Շիրակի շրջանային խորհրդի գործադիր կոմիտեի ֆինանսական բաժնի պետ։
1990-1992 թթ. - Լենինականի քաղաքային խորհրդի պետական հարկային տեսչության պետ։
1992-1994 թթ. - Գյումրիի հարկային տեսչության պետ։
1994 թ. - Ախուրյանի շրջանի հարկային տեսչության պետ։
1994-1996 թթ. - Շիրակի տարածաշրջանի հարկային տեսչության պետ։
1996-2000 թթ. - Ախուրյանի տարածքային հարկային տեսչության պետ։
2000-2004 թթ. - Շիրակի տարածաշրջանի հարկային տեսչության պետ։
2004-2007 թթ. - Գյումրիի տարածքային հարկային տեսչության պետ։
2007 թվականի հուլիսի 12-ին ՀՀ Կառավարության որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ Շիրակի մարզպետ։
2010 թվականի մայիսի 20-ին ՀՀ Կառավարության որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզպետի պաշտոնից՝ իր դիմումի համաձայն։
2011 թվականից ղեկավարում է «Շիրակ» բարեգործական հիմնադրամը։


== Ընտանիք ==
Լիդա Նանյանի եղբայրներն են անվանի գիտնական-արդյունաբերող Գեորգի Նանյանը և գեներալ-մայոր Զավեն Նանյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աարոն Դիաս

Աարոն Դիաս Սպենսեր (իսպ.՝ Aarón Díaz Spencer, մարտի 7, 1982(1982-03-07), Պուերտո Վալյարտա, Խալիսկո, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի դերասան, երգիչ և մոդել։


== Ֆիլմեր ==


== Սկավառակագրություն ==
Սուրբ Սատանա - Դուտե Կարլոս Պոնսե-ի հետ (Սուրբ Սատանան Սերիալի Սոունդթրեկ) (2013).
Թերեզա (Թերեզա Սերիալի Սոունդթրեկ)(2010).
Սիրահարվում եմ ինձ (2009).
Դասարան 406


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆայթսբրոն

Ֆայթսբրոն (գերմ.՝ Veitsbronn), համայնք Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հարավ-արևելքում՝ Բավարիայի երկրամասի (Վերին Բավարիա) Ֆյուրտի շրջանում։ Ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների, համայնքի բնակչությունը կազմում է 6192 մարդ։
Համայնքը զբաղեցնում է 16,16 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսը՝ 90587։ Համայնքի բնակչության լեզուն համարվում է գերմաներենը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Յան Կոխանովսկի

Յան Կոխանովսկի լեհ.՝ Jan Kochanowski, 1530, Sycyna Północna, Լեհական թագավորության թագ - օգոստոսի 22, 1584(1584-08-22)[…], Լյուբլին, Ռեչ Պոսպոլիտա), լեհ բանաստեղծ։ Գրել է «Համաձայնություն» (հրատարակվել է 1564), «Սատիր» (մոտ 1564), «Դրոշ» (1569) պոեմները։ «Ֆրաշկի»-ն (գիրք 1-3, հրատարակվել է 1584) կարճ բանաստեղծությունների ժողովածու է։ Գրական լեզվի և բանաստեղծության զարգացման համար մեծ նշանակություն է ունեցել «Դավթի սաղմոսներ»-ի փոխադրությունը (1578)։ Յան Կոխանովսկին էական ազդեցություն է գործել լեհական պոեզիայի զարգացման վրա։ Հորինել, ստեղծել է բանաստեղծական նոր ձևեր, որոնք հետագայում լայն տարածում են գտել լեհական պոեզիայում։ Գրել է լեհերեն առաջին թատերգությունը։ Համարվում է Ադամ Միցկևիչին նախորդած լեհ բանաստեղծներից մեծագույնը։


== Կենսագրություն ==
Ծագում է ազնվականի ընտանիքից, հայրը՝ Պյոտր Կոխանովսկին, եղել է դատավոր Սանդոմեժում։ 1544 թվականից սովորել է Կրակովի համալսարանում, այնուհետև՝ Քյոնիգսբերգի (1551-1552) և Պադուայի համալսարաններում։
Իտալիայում լատիներենով գրել է փոքրածավալ ստեղծագործություններ։ 1555-1556 թվականներին ապրել է Քյոնիգսբերգում, 1556-1559 թվականներին իրականացրել է 2 ուղևորություն դեպի Իտալիա։ Ֆրանսիայով և Գերմանիայով վերադարձել է Լեհաստան։


== Գրականություն ==
Кохановский Я. Избранные произведения. М. — Л., 1960․
Кохановский Я. Лирика. М., 1970․
Голенищев-Кутузов И. Н. Первый великий поэт Польши Ян Кохановский. — В кн.: Голенищев-Кутузов И. Н. Славянские литературы. М., 1973․
Кохановский Я. Стихотворения. М., 1980․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Digitized works by Jan Kochanowski in Polish Digital National Library
Jan Kochanowskiի գործերը Գուտենբերգ նախագծում
Selection of translated poems
Translations of Jan Kochanowski Archived 2021-09-03 at the Wayback Machine. by Teresa Bałuk-Ulewiczowa
Translations of Jan Kochanowski by Michał J. Mikoś
Jan Kochanowski at culture.pl
Jan Kochanowski collected works (Polish)
Մարինե Աբրահամյան

Մարինե Աբրահամի Աբրահամյան (նոյեմբերի 25, 1951(1951-11-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դաշնակահարուհի, Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (2008)։


== Կրթություն ==
Ավարտել է Երևանի Պյոտր Չայկովսկու անվան միջնակարգ մասնագիտական երաժշտական դպրոցը, 1975 թվականին՝ Մոսկվայի Պ. Ի. Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայի դաշնամուրային բաժինը։


== Ստեղծագործական գործունեությունը ==
1975 թվականից Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի մենակատար է։ Կատարումներով հանդես է եկել «Համաշխարհային դաշնամուրային գրականության ընտրանի», «Նվիրումներ» համերգաշարերին, Էլդա Գրինի 85-ամյակին, Շառլ Ազնավուրի 90-ամյակին, Սերգեյ Փարաջանովի 90-ամյակին նվիրված համերգային երեկոներին, իսպանական, ֆրանսիական, գերմանական և հայ դաշնամուրային երաժշտությանը նվիրված թեմատիկ համերգներին և Հայոց ցեղասպանությանը (1915) նվիրված համերգներին։ 2012 թվականին մասնակցել է Մոսկվայում և Մինսկում կայացած Յ. Ֆլիերի 100-ամյակին նվիրված փառատոնին։


== Մանկավարժական գործունեությունը ==
1989 թվականից դասավանդում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում։ 1999 թվականից պրոֆեսոր է։


== Սկավառակագրություն ==
Թողարկել է 5 ձայնասկավառակ և մեկ տեսասկավառակ։ Նկարահանել է շուրջ 17 տեսահոլովակ։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (2008)
Միջազգային մրցույթների դափնեկիր (1974, Չեխիա, 1979, Իսպանիա)։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Հոգեբան Էլդա Գրինի դուստրն է, դերասանուհի Աննա Էլբակյանի քույրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամերիկյան արծաթափայլ որոր

Ամերիկյան արծաթափայլ որոր (լատ.՝ Larus smithsonianus), խոշոր որոր, որը գալիս է Հյուսիսային Ամերիկայից։ Համարվել է Արծաթափայլ որորի ենթատեսակ։ Շատ նման է արծաթափայլ որորին։
Հասուն առանձնյակների մոտ մեջքի և թևերի փետուրները մոխրագույն են, ոտքերը՝ բաց վարդագույն։ Երիտասարդների մարմինն ունի գորշագույն-դարչնագույն երանգավորում։ Պոչն ավելի մուգ գույն է։
Այս թռչունները բնակվում են զանազան վայրերում, այդ թվում՝ ջրամբարներ, բնակելի տարածքներ, աղբավայրերում։ Սնվում է անողնաշարավոր կենդանիներով, ձկներով և այլն։ Բնադրում է ջրային տարածքներին մոտ, ձվադրում են մոտ 3 ձու։


== Դասակարգում ==
Որպես նոր տեսակ, այս թռչունն առաջին անգամ հայտնաբերվել է 1862 թվականին ամերիկացի օրնիտոլոգ Էլիոտ Կոուսիսի կողմից՝ հիմնվելով Սմիթսոնյան համալսարանից վերցրած փորձանմուշների վրա։ Ավելի ուշ այն վերադասակարգվել է որպես արծաթափայլ որորի ենթատեսակ։ 2002 թվականի մի հետազոտությունից հաստատվել է, որ Ամերիկյան արծաթափայլ որորը չի առնչվում Եվրոպական որորի հետ։ Դաշնային իշխանությունները, ինչպես Բրիտանիայի օրնիտոլոգների միությունը, ներկայումս ճանաչում են այն որպես առանձին տեսակ։


== Նկարագիր ==

Ամերիկյան արծաթափայլ որորը ամրակազմ, ծանր, լայն թևերով, լայն կրծքավանդակով թռչուն է։ Արուներն ունեն 60-66 սմ երկարություն և 1050-1650 գրամ քաշ։ Էգերի մարմնի երկարությունը 53-62սմ է, իսկ քաշը՝ 600-900գրամ։ Թևերի բացվածքը կազմում է 120-ից մինչև 155։ Համաձայն ստանդարտ չափումների, թևերի երկարությունը տատանվում է 41.2-ից մինչև 46.8 սմ-ի սահմաններում, կտուցը՝ 4.4-6.2 սմ, իսկ թաթերը՝ 5.5-7.6 սմ։
Հասուն առանձնյակն ունի սպիտակ գլուխ, պոչ, ազդրեր և բաց մոխրագույն մեջք։ Թևերը նույնպես բաց մոխրագույն են։ Սրունքներն ու ոտքերն ունեն բաց վարդագույն երանգ, բայց կարող են երբեմն ստանալ այլ երանգավորում, օրինակ՝ լինել դեղնավուն։ Կտուցը դեղին է և կա կարմիր բիծ։ Ձմռան ամիսներին գլուխը, պարանոցը դարչնագույն են։
Երիտասարդ թռչուններից պահանջվում է 4 տարի, որպեսզի ձեռք բերեն հասուն առանձնյակներին բնորոշ փետրածածկ։ Այս ընթացքում նրանք անցնում են մի քանի փուլերով, որի ընթացքում ձևավորվում է փետրածածկը և արտաքին տեսքով կարող են լինել շատ բազմազան։ Առաջին ձմռանը թռչունները մոխրագույն-շագանակագույն են՝ մուգ պոչով և դարչնագույն ազդրերով՝ մուգ բծերով։ Գլուխը հաճախ ավելի բաց գույն ունի, քան մարմինը։


=== Ձայն ===
Այս տեսակը չունի երգեցիկ ձայն, բայց մշտապես ձայներ է արձակում։ Նրա ձայն նման է երկար զանգի։ Ձայն արձակելիս գլուխը շարժում։ Ձագերը ձայներ են արձակում՝ կանչելու համար իրենց ծնողներին, վտանգավոր իրավիճակներում և սոված ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տարասովցի

Տարասովցի (ուկրաիներեն՝ Тарасівці), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Նովոսելիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տարասովցի գյուղում բնակվում էր 5 330 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դուբովոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴուբովոեԴուբովոե (ուկրաիներեն՝ Дубове), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Դուբովոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 9 261 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ենոտաևկայի շրջան

Ենոտաևկայի շրջան (ռուս.՝ Енотаевский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Աստրախանի մարզում։
Ստեղծվել է 1925 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ենոտաևկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 6300 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27970 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,44 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Եվրո 2020 եզրափակիչ

Եվրո 2020 եզրափակիչ, 2020 թվականի Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնության եզրափակիչ (անգլ.՝ UEFA Euro 2020 Final) , ֆուտբոլային հանդիպում, որի ժամանակ պարզ դարձավ Եվրո 2020-ի հաղթողը։ Հանդիպումը դարձավ Եվրոպայի առաջնությունների պատմության 16-րդ եզրափակիչը։ Առաջնությունը անցկացվում է ամեն 4 տարին մեկ, ՈւԵՖԱ-ի անդամ ազգային հավաքականների միջև։ Հանդիպումը կայացել է 2021 թվականի հուլիսի 11-ին՝ Լոնդոնի «Ուեմբլի» մարզադաշտում, Իտալիայի և Անգլիայի հավաքականների միջև։ Հիմնական ժամանակում գրանցվել է 1։1 հաշիվը, լրացուցիչ ժամանակում հաղթողը նույնպես չի որոշվել։ Հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում 3։2 հաշվով հաղթանակ տարավ Իտալիան։
Ի սկզբանե Եվրոպայի առաջնության հանդիպումները պետք է կայանային 2020 թվականին, սակայն COVID-19 համավարակի պատճառով տեղափոխվեց 2021 թվական։


== Մարզադաշտ ==

Եվրո 2020 եզրափակիչ խաղը կայացել է Լոնդոնի «Ուեմբլի» մարզադաշտում։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 6-ին ՈւԵՖԱ-ն հայտարարեց, որ Եվրոպայի 2020 թվականի առաջնությունը կայանալու է միաժամանակ մի քանի քաղաքներում՝ ի պատիվ մրրցաշարի 60 ամյակի։
2014 թվականի սեպտեմբերի 19-ին ՈւԵՖԱ-ի գործադիր կոմիտեն ընտրեց Ուեմբլին որպես մրցաշարի կիսաեզրափակիչ և եզրափակիչ փուլերի անցկացման վայր։ 
«Ուեմբլիի» կիսաեզրափակիչ և եզրափակիչ փուլերի անցկացման վայրը հաստատվելուց հետո չեղարկվեց այնտեղ խմբային փուլի հանդիպումների անցկացման հայտը։ «Եվրոստադիոնի» (արդյունքում մարզադաշտի կառուցումը չեղարկվեց) կառուցման հետ կապված խափանումների պատճառով 2017 թվականի դեկտեմբերի 7-ին ՈւԵՖԱ-ի գործադիր կոմիտեն Բրյուսելին հանեց Եվրոպայի առաջնությունը հյուրընկալող քաղաքների ցանկից։ Այն 4 հանդիպումները, որոնք ի սկզբանե նախատեսված էին անցկացնել Բրյուսելում, տեղափոխվեցին Լոնդոն՝ «Ուեմբլի», որից հետո այս մարզադաշտը դարձավ Եվրո 2020-ի 7 հանդիպումների անցկացման վայր։


== Ճանապարհ դեպի եզրափակիչ ==


== Հանդիպում ==


=== Տեղեկություն խաղի մասին ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Բելգիական Կոնգո

Բելգիական Կոնգո (ֆր.՝ Congo Belge), բելգիական գաղութ, որը գոյություն է ունեցել 1908 թվականի նոյեմբերի 15-ից մինչև 1960 թվականը՝ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության ներկայիս տարածքում։ Կոնգոյում բելգիական գաղութը ստեղծվել է այն բանից հետո, երբ Բելգիայի թագավոր Լեոպոլդ II-ը գործող կառավարությունից գնում է Կոնգոյի տարածքը։
1908 թվականի հոկտեմբերին Բելգիայի խորհրդարանն ընդունում է «Բելգիական Կոնգոյի կառավարման մասին» օրենքը՝ այսպես կոչված գաղութային կանոնադրությունը։ Ըստ այդ օրենքի՝ Կոնգոյի ղեկավարումն իրականացնում է Բելգիայի թագավորն ու խորհրդարանը, ինչպես նաև գեներալ-նահանգապետը, ով ընտրվում է գործադիր իշխանության կողմից։ Բելգիական Կոնգոյի առաջին մայրաքաղաքը եղել է Բոման, որին 1926 թվականին փոխարինել է Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության ներկայիս մայրաքաղաքը՝ Լեոպոլդվիլը (այժմ՝ Կինշասա)։ Խոշոր քաղաքներից էին նաև Ատենլիվիլը և Էլիզավետվիլը։
Բելգիական Կոնգոյի տնտեսական հիմնական գործունեությունը կենտրոնացված է եղել Կատանգայի նահանգում։ Եկամտի հիմնական աղբյուրը եղել է հանքանյութերի արդյունահանումը։ Նացիստական ուժերի կողմից Բելգիայի բռնազավթման ժամանակ Կոնգոն եղել է «Ազատ Բելգիայի ուժերի» վերահսկողության տակ։ Բելգիացիները Կոնգոյից լեռնանյութեր են արտահանել Մեծ Բրիտանիա և Միացյալ Նահանգներ։ Մասնավորապես, Բելգիայից Միացյալ Նահանգներին մատակարարվել է ուրան՝ Հերոսիմայի և Նագասակիի ռմբակոծության համար ծառայած միջուկային զենքի ստեղծման համար։
1921 թվականին Սիմոն Կիմբանգիի նախաձեռնությամբ հիմնադրվում է Կոնգոյի ազգային-ազատագրության պայքարի կազմակերպությունը՝ «Կոնգոն՝ կոնգոլեզցիների համար» կարգախոսով։ Սկզբնական շրջանում այն գաղտնի կազմակերպություն էր, սակայն պատերազմից հետո Կոնգոյի ազատագրական պայքարի գրասենյակը վերածվեց մշակութային և կրթական կենտրոնի։
Աֆրիկյան գաղութների անկախացման դարաշրջանում Բրյուսելի բանակցություններից հետո 1960 թվականի հունիսի 30-ին Բելգիան ստիպված է լինում ճանաչել Կոնգոյի անկախությունը։ Անկախացումից հետո նորանկախ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունը հայտնվեց ճգնաժամային իրադրության եզրին և երկրում բռնկվեց քաղաքացիական պատերազմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարապետ Ափինյան

Կարապետ Գևորգի Ափինյան (հոկտեմբերի 31, 1870(1870-10-31), Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 26, 1944(1944-06-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հրատարակիչ, խմբագիր, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանը (1894)։ Զբաղվել է մանկավարժությամբ (1894–1944)։ Հրատարակել է «Շիրակ» պատի և գրպանի օրացույցները՝ 1899–1921 թվականների համար։ 1902–1907 թվականներին հրատարակել է «Ալեքսանդրոպոլսկիե օբյավլենիյա» («Александропольские объявления») ռուսական թերթը։ Խմբագրել և հրատարակել է «Ախուրյան» օրաթերթը (1907–1914)։ Գրել է հրապարակախոսական հոդվածներ, «Ս․ էջմիածնի հիմնարկության 1600-ամյակը» (1902) ուսումնասիրությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ոզնի (հանդես)

«Ոզնի», երգիծական պատկերազարդ հանդես։ Լույս է տեսնում 1954 թվականից, Երևանում։ «Ոզնի» հանդեսի խմբագիրներն են եղել Հրաչյա Քոչարը, Գրիգոր Տեր-Գրիգորյանը, Արամայիս Սահակյանը։


== Նկարագրություն ==
Ծաղրի զենքով պայքարել է խորհրդային և նոր հայ իրականությանը անհարիր երևույթների դեմ, ծանակել բյուրոկրատներին, պաշտոնամոլներին, բանսարկուներին, օրինազանցներին և այլն։ Օրվա հրատապ հարցերին արձագանքող ֆելիետոններից ու թղթակցություններից զատ տպագրում է երգիծական պատմվածքներ, բանաստեղծություններ, հումորիստական մանրապատումներ։
Ունի «Ոզնու ընդունարան», «Ակամա երգիծաբաններ», «Անօգտակար խորհուրդներ», «Խորթ բարքեր» մշտական խորագրերը։ Ծաղրանկարները լրացնում, ամբողջական են դարձնում տեքստային նյութերի երգիծանքն ու հումորը։
Հանդեսի հեղինակությանը նպաստել է Լեռ Կամսարի, Էդուարդ Խոճիկի, Աշոտ Փալանջյանի, Դ․ Դեմիրճյանի, Ն․ Զարյանի, Սուրեն Վահունու, Սերգեյ Արուտչյանի, Վալենտին Պոդպոմոգովի, Արա Բեքարյանի, Արամայիս Սահակյան և ուրիշների աշխատակցությունը։
Սիմֆոնիա № 9 (Շոստակովիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սիմֆոնիա № 9 (այլ կիրառումներ)9-րդ սիմֆոնիա, Դմիտրի Շոստակովիչի 9-րդ և վերջին սիմֆոնիան է՝ նվիրված Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ Այն առաջին անգամ ներկայացվել է 1945 թվականի նոյեմբերի 4-ին Լենինգրադում` Լենինգրադի ֆիլհարմինիկ նվագախմբի և Եվգենի Մրավինսկու կատարմամբ։


== Բնութագիր ==
1943 թ.-ին Շոստակովիչը հայտարարել է, որ այս սիմֆոնիան պետք է խորհրդանշի ռուսական Կարմիր բանակի հաղթանակը Գերմանիայի նկատմամբ։ Կոմպոզիտորը նշել է, որ սիմֆոնիան պետք է լինի շատ մեծ և հզոր ստեղծագործություն մեծ նվագախմբի, երգչախմբի և մեներգիչների համար։ 1943 թ.-ին նա հաստատել է այդ փաստը` նշելով, որ ինչպես յուրաքանչյուր խորհրդային արտիստ, նա իր պարտքն է համարում ներկայացնել իր հարգանքը ռուս ժողովրդին։ 1945 թվականի հունվարի 16-ին Շոստակովիչը հանդիպել է իր աշակերտների հետ և նրանց տեղեկացրել սիմֆոնիայի վրա աշխատանքները սկսելու մասին։ Մեկ շաբաթ նա հասել է առաջին մասի զարգացման կեսին։ Իսահակ Գլիքմանը լսել է սիմֆոնիայի առաջին 10 րոպեները և այն բնութագրել է որպես «մեծ զգացմունք ներշնչող երաժշտություն, պաթոսով լի»։
Բայց Շոստակովիչը համարյա երեք ամիս ընդհանրապես չի աշխատել սիմֆոնիայի վրա։ Նա վերսկսում է աշխատանքը հուլիսի 26-ին և վերջացնում օգոստոսի 30-ին։ Կոմպոզիտորի մի քանի ամիս կատարած հայտարարությանը հակառակ սիմֆոնիայում գոյոթյուն չունեին ոչ երգչախումբը և ոչ էլ մեներգիչները։ Սիմֆոնիան իր երկարությամբ և բնավորությամբ շատ տարբերվում էր իր երկու նախորդներից՝ 7-րդից և 8-րդից։ Հակառակ այս երկուսի, որոնք տևում էին ավելի քան մեկ ժամ, իններորդ սիմֆոնիան տևում է ընդամենը 25 րոպե։ Իր ներքին բնավորությամբ այն շատ ավելի թեթև է։


== Կառուցվածք ==
Սիմֆոնիան ունի 5 մաս՝

Ալլեգրո
Մոդերատո
Պրեստո
Լարգո
Ալլեգրետտո-ԱլլեգրոՕգտագործվող գործիքները հետևյալներն են՝ պիկոլո, 2 ֆլեյտա, 2 կլարնետ, 2 հոբոյ, 2 ֆագոտ, 4 գալարափող, 2 շեփոր, 3 տրոմբոն, տուբա, ցիմբալ, մեծ և փոքր թմբուկ, լիտավր, եռանկյունի, տամբուրին և լարայիններ։
Իր կառուցվածքով և հնչողությամբ սիմֆոնիան ունի դասական դարաշրջանի ոգի։ Կոմպոզիտորը ինքը դա չէր բացառում՝ ասելով, որ այն ուրախ և փոքր երաժշտական ստեղծագործություն է։ 1946 թ. սիմֆոնիան ներկայացվել է Ստալինի անվան մրցանակին, սակայն դրան չի արժանացել։


== Կատարումը ==
Շոստակովիչը և Սվյատոսլավ Ռիխտերը սիմֆոնիան երաժիշտներին և քննադատներին ներկայացրել են չորս ձեռքով։ Այն այնուհետև կատարել է Լենինգադի Ֆիլհարմոնիկ Նվագախումբը Լենինգրադում՝ Եվգենի Մրավինսկու գլխավորությամբ։ Նույն օրը նրանք նաև կատարել են Չայկովսկու հինգերորդ սիմֆոնիան։ Այս համերգը ձայնագրվել և ներկայացվել է ռադիոյում։ Առաջին կատարման ժամանակ Իոսիֆ Ստալինը ներկա է գտնվել դահլիճում և շատ զայրացել է սիմֆոնիան լսելու ժամանակ։ Նա ցանկանում էր լսել մի սիմֆոնիա, որը կլիներ Բեթհովենի իններորդ սիմֆոնիայի ոճով։
Մոսկվայում սիմֆոնիան կատարվել է 1945 թվականի նոյեմբերի 20-ին Եվգենի Մրավինսկու և Խորհրդային Միության սիմֆոնիկ նվագախմբի կատարմամբ։ Սիմֆոնիան արժանացել է քննադատների գովասանքին։


== Ծանոթագրություններ ==
Իլհամ Մեհտիև

Իլհամ Իսմաիլ օկլի Մեհտիև (ադրբ.՝ İlham İsmayıl oğlu Mehdiyev, օգոստոսի 2, 1965(1965-08-02), Hənifə, Balakan District, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ԱՀ պետական ​​սահմանային ծառայության պետի տեղակալ, գեներալ-լեյտենանտ։ Երկրորդ ղարաբաղյան պատերազմում ծառայել է որպես Պետական Սահմանային Զորքերի հրամանատար։ 


== Կենսագրություն ==
Իլհամ Մեհտիևը ծնվել է 1965 թվականի օգոստոսի 2-ին Բալականի շրջանի Հանիֆա գյուղում։ Իր ռազմական կրթությունը նա ստացել է Ուկրաինայի Օդեսայի բարձրագույն հրետանային հրամանատարների ռազմական դպրոցում։ Զինվորական ծառայությունը սկսել է 1993 թվականից։ 2016 թվականի օգոստոսին Իլհամ Մեհդիևը ստացել է գեներալ-լեյտենանտի կոչում։
2008 թվականին շնորհվել է «Հայրենիքին մատուցած ծառայության համար» 3-րդ աստիճանի շքանշան՝  զինծառայության ընթացքում ունեցած բարձր նվաճումների համար։
2019 թվականին նա պարգևատրվել է 3-րդ աստիճանի «Արիության» շքանշանով՝ սահմանների պահպանության ծառայությունում առանձնացված ծառայության համար։
Երկրորդ ղարաբաղյան պատերազմի ժամանակ նա ղեկավարել է գործողությունները Zանգիլանի, Ջաբրայիլի և հատկապես Խուդաֆարի կամրջի համար։
2020 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Իլհամ Մեհտիևը  արժանացել է «Հայրենական պատերազմի հերոս» կոչման՝ պատերազմում իր հերոսության համար։
2020 թվականի դեկտեմբերի 24-ին պարգևատրվել է «Ջաբրայիլի ազատագրման համար» և «Զանգիլանի ազատագրման համար» մեդալներով։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Պենյառուբիա

Պենյառուբիա (իսպ.՝ Peñarrubia), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Կանտաբրիա պրովինցիայի մեջ՝ Կանտաբրիա ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սախա Նանսա շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 54,28 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 366 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։


== Դեմոգրաֆիա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Պաշտոնական կայք
Peñarrubia, en Cantabria 102 municipios
Peñarrubia, en Cantabria Infinita Archived 2006-06-20 at the Wayback Machine.
Peñarrubia, en Cantabria Joven Archived 2014-08-02 at the Wayback Machine.
Peñarrubia, en Cantabria.com(չաշխատող հղում)
Մաքսանենգություն

Մաքսանենգություն, ապրանքների և այլ արժեքների ապօրինի անցկացումը պետական սահմանից, որի համար նախատեսվում է քրեական և վարչական պատասխանատվություն։ Քրեական օրենսգրքով մաքսանենգության համար սահմանվում է ազատազրկում՝ 3-10 տարի ժամկետով, գույքի բռնագրավումով, և աքսորով՝ 2-5 տարի ժամկետով, կամ առանց աքսորի։ Վարչական պատասխանատվություն նախատեսող մաքսանենգության դեպքում բռնագրավվում են մաքսանենգային առարկաները, փոխադրման և այլ միջոցները, գանձվում է մաքսանենգային առարկաների մոտավոր արժեքը, սահմանվում է տուգանք։
Դեզ (գետ)

Դեզ, հնագույն անունը՝ Դիզ (պարսկերեն՝ دز, ժամանակակից արտասանությամբ՝ Դեզ, իսկ մինչ 1920-ական թվականները՝ Դիզ), գետն ընդգրկում է Լոռեսթանի և Խուզեսթանի նահանգների տարածքները, սկիզբ է առնում Զագրոսի լեռներից թափվում է խոշոր գետեր Քարունի և Արվանդ Ռուդի մեջ։ Երկարությունը՝ 515 կմ։


== Անվան ծագումը ==
Համարվում է, որ «Դիզ» անվանումը ծագում է «դղյակ, ամրոց» բառերից։ Այս գետը նաև ունեցել է հունական անուն՝ «Κοπράτης» (գրադարձությամբ՝ Կոպրատիս)։


== Գետի բնութագիր ==


=== Ջրի ծախս ===
Նվազագույնը՝ 140 մ³/վրկ, առավելագույնը՝ 4337 մ³/վրկ։


=== Վտակներ ===
Ռուդե Մարբորե, Գոհար ռուդ, Բախտիարի, Աբե Ռուդբար, Բալա Ռուդ:


== Ջրագրություն և էկոլոգիա ==
Դեզ գետը առաջանում է երկու գետերի՝ Սեզարի և Բախտիարի միախառնումից, թափվում է Իրանի խոշորագույն Քարուն գետը, որը հոսում է երկրի հարավ-արևմուտքով։
Գետին հարակից շրջանները անձեռնմխելի համարվող պահպանվող տարածքներ են։ Գետը շրջապատված է արևադարձային և մերձարևադարձային անտառներով։ Դիզի շրջանը, որն անվանված է գետի անունով, բաժանվում է երկու գոտու՝ արգելոց և վայրի բնության արգելաբնակավայր։ Պահպանվող տարածքի ընդհանուր մակերեսը 16 հազար հա է։


== «Դեզ» ամբարտակ ==
1963 թվականին Իրանում բացվեց երկրի ամենախոշոր՝ Դեզ անվամբ ամբարտակը։ Այն գտնվում է Դեզ գետի վրա, Խուզեստանի Դիզֆուլ քաղաքից 25 կմ հեռավորության վրա։ Ջրամբարի հզորությունը 3350 միլիոն խորանարդ մետր է։
Ամբարտակի բարձրությունը 203 մետր է, այն համարվում է Մերձավոր Արևելքի տարածաշրջանի ամենաբարձր ամբարտակը աշխարհում այն 6-րդն է իր բարձրությամբ։
Ամբարտակի շինարարությունն իրականացրել է իտալական «Salini Impregilo» ընկերությունը, որը ամբարտակներ կառուցել է նաև Զամբիայում՝ Զամբեզի գետի վրա (126 մ), Պակիստանում՝ Ինդոս գետի վրա (143 մ), Գանայում՝ Վոլտա գետի վրա։ Դեզ գետի վրա գտնվում է նաև շրջանի ամենահին հիդրոէլեկտրակայանը։
Մինչ 1979 թվականի Իսլամական հեղափոխությունը Իրանում ամբարտակին կից ոռոգելի հողերի մեծ մասը տնօրինվում էին օտարերկրյա կորպորացիաների, այդ թվում՝ Mitsui, Chase Manhattan, Shell, John Deere և Transworld կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
طغیان رودخانه دز (دزفول) و خسارات آن 95/1/26. Dez river in dezful city (iran) outburst and damages
Սամրա Ռահիմլի

Սամրա Ռահիմլի (ադրբ.՝ Səmra Rəhimli հոկտեմբերի 19, 1994, Բաքու, Ադրբեջան), նաև հայտնի է պարզապես Սամրա (ադրբ.՝ Səmra), ադրբեջանցի երգչուհի։ 2016 թվականին Շվեդիայի Ստոկհոլմ քաղաքում անցկացվող Եվրատեսիլ 2016-ին «Miracle» (հայերեն՝ Հրաշք) երգով ներկայացրել է Ադրբեջանը։ Երգի մրցույթում 44 միավորով զբաղեցրել է 17-րդ հորիզոնականը։ Մասնակցել է երկու վոկալային նախագծերի, ինչպիսիք են «O Ses Türkiye» (Թուրքիայի ձայնը) և «Səs Azerbaycan» (Ադրբեջանի ձայնը)։
Զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթի ազգային ընտրական փուլում։


== Եվրատեսիլ 2016 ==


=== Ընտրություններ ===
2016 թվականի մարտի 10-ին Ադրբեջանի Հանրային հեռուստատեսությունը (ITV) պաշտոնապես հայտարարել է այն մասին, որ Սամրա Ռահիմլին կներկայացնի Ադրբեջանը Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում։
Խոսելով Սամրայի և նրա երգի ընտրության մանրամասների մասին, ITV-ն նշել է, որ երգչուհին և երաժշտական կազմը ընտրվել է հիմնականում գաղտնի քվեարկության ժամանակ, ինչպես նաև ավելի քան 100 երաժշտական փորձագետների և եվրոպական ավելի քան 35 երկրների «Եվրատեսիլի» երկրպագուների հարցման ժամանակ։


=== Երգ ===
«Եվրատեսիլ 2016» մրցույթի առաջին կիսաեզրափակչում, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի մայիսի 10-ին Ստոկհոլմում, Սամրա Ռահիմլին հանդես է եկել «Miracle» (հայերեն՝ Հրաշք) երգով, որը գրվել է շվեդ հեղինակների Ամիր Ալիի (Amir Aly), Ջեքի Էրիկսոնի (Jakke «T.I Jakke» Erixso) և Հենրիկ Վիքսթրեմի (Henrik Wikström) կողմից։
Ինչպես ասում էր ինքը Սամրան.


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Թրթուրավոր շրթներկ

Թրթուրավոր շրթներկ (անգլ.՝ Lipstick (Ascending) on Caterpillar Tracks), կոնցեպտուալ քանդակագործ Կլաս Օլենբերգի 1969 թվականին ստեղծած լեգիրված պողպատից քանդակը։ Գտնվում է Եյլի համալսարանի Մորս քոլեջի բակում։


== Պատմություն ==
Ճարտարապետության բաժնի ուսանող Ստյուարտ Ռիդը և մի խումբ ուսանողներ Կոնեկտիկուտի Colossal Keepsake կորպորացիայի ներքո հանգանակեցին գումար՝ համագործակցելու Կլաս Օլդենբուրգի հետ։ Քանդակը տեղադրվել է 1969 թվականի մայիսի 15-ին Եյլի համալսարանի Բայնեք հրապարակում (Hewitt Quadrangle)՝ որպես հակապատերազմական բողոքի ցույցերի հարթակ։
Քանդակը բաղկացած էր փափուկ ուռճացված շրթներկից և փայտե զուգանիվներից։
1969 թվականի աշնանը Եյլի համալսարան սկսեցին ընդունվել նաև կանայք։ Քանդակը փչացել է և Օլդենբուրգը 1970 թվականի մարտին հեռացրել է այն։ Այն վերականգնել է լեգիրված պողպատով, և քանդակը վերստին տեղադրել է Մորս քոլեջում 1974 թվականի հոկտեմբերի 17-ին։
Քանդակը ցուցադրվել է Սոլոմոն Գուգենհայմի թանգարանում և Արվեստի ազգային պատկերասրահում։


== Տվյալներ ==
Քանդակի չափերն են՝ 740 սմ × 760 սմ × 330 սմ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lipstick (Ascending) on Caterpillar Tracks, 1969-1974
Secret Garden Party II Sneak Peak 1
Պիետրո Պերուջինո

Պիետրո Պերուջինո, (իտալերեն՝ Pietro Perugino, այսինքն՝ «Պերուջացի, Պերուջա քաղաքից», իսկական անունը՝ Պիետրո դի Քրիստոֆորո Վանուչչի — Pietro di Cristoforo Vannucci) 1448, Չիտա դելա Պիևե, Պերուջա, Ումբրիա, Իտալիա - 1523, Ֆոնտիգնանո, Պերուջա, Իտալիա) , Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ, Ռաֆայելի ուսուցիչներից մեկը։ Ուշ կվատրոչենտոյի Ումբրիայի դպրոցի ներկայացուցիչ։ Կրել է Պիեռո դելա Ֆրանչեսկայի, Անդրեա դել Վերոկկիոյի ազդեցությունը (եղել է վերջինիս աշակերտը)։


== Հակիրճ տեղեկատվություն ==
Պերուջինոյի՝ հայեցողականությամբ ներթափանցված երփնագիրը առանձնանում է կոմպոզիցիոն ռիթմերի մեղմությամբ և Ումբրիայի բլրաշատ հեռուները պատկերող քնարական բնանկարային ֆոնով։ Հարազատ մնալով Բարձր Վերածննդի դասական սկզբունքներին՝ Պիետրոն ձգտել է ներդաշնակության, տարածության կազմակերպման պարզության ու հավասարակշռվածության («Բանալիների հանձնումը U․ Պետրոսին», Վատիկանի Սիքստինյան կապելլայի որմնանկար, 1481-1482, «Ողբ առ Քրիստոս», մոտավորապես 1494-1495, Ուֆֆիցի պատկերասրահ, Ֆլորենցիա)։ Պերուջինոն խոր ազդեցություն է գործել իր ամենահամբավավոր աշակերտի՝ Ռաֆայելի վրա (ի դեպ, վերջինիս անժամանակ վախճանից հետո ավարտի է հասցրել նրա կիսատ թողած աշխատանքը՝ Պերուջայի եկեղեցու որմնանկարները)։


== Գրականություն ==
Canuti F., Il Perugino, v. 1-2, Siena, 1931.
Элиасберг Н. Пьетро Перуджино. М., Искусство, 1966.
Дунина М. В. «Вознесение Девы Марии» Пьетро Перуджино из алтарной композиции для церкви Сантиссима-Аннунциата во Флоренции: метод работы мастерской и репутация живописца // Актуальные проблемы теории и истории искусства: сб. науч. статей. Вып. 7. / Под ред. С. В. Мальцевой, Е. Ю. Станюкович-Денисовой, А. В. Захаровой. СПб.: Изд-во СПбГУ, 2017. С. 522—531. ISSN 2312—2129. http://dx.doi.org/10.18688/aa177-5-53
Pietro Scarpellini, Perugino, Electa, MIlano 1984.
Perugino: il divin pittore, cat. della mostra a cura di Vittoria Garibaldi e Federico Francesco Mancini, (Perugia, Galleria Nazionale dell'Umbria 2004), Silvana Editoriale, Cinisello Balsamo 2004. ISBN 88-8215-683-4.
Vittoria Garibaldi, Perugino, in Pittori del Rinascimento, Scala, Firenze 2004 ISBN 88-8117-099-X
Pierluigi De Vecchi ed Elda Cerchiari, I tempi dell'arte, volume 2, Bompiani, Milano 1999. ISBN 88-451-7212-0
Stefano Zuffi, Il Quattrocento, Electa, Milano 2004. ISBN 88-370-2315-4


== Ծանոթագրություններ ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Perugino il divin pittore
Perugino on Artcyclopedia
Իչնյա

Իչնյա (ուկրաիներեն՝ Ічня), քաղաք Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Իչնյայի շրջանում։
2009 թվականի տվյալներով Իչնյա քաղաքում բնակվում էր 11 904 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ֆեդոտովո (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆեդոտովո (այլ կիրառումներ)Ֆեդոտովո (ուկրաիներեն՝ Федотове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ֆեդոտովո գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զոլոտկովո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶոլոտկովոԶոլոտկովո (ռուս.՝ Золотково), գյուղ Ռուսաստանի, Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կիրիլ Ալեքսեենկո

Կիրիլ Ալեքսենկո(ռուս.՝ Кирилл Алексеевич Алексеенко, հունիսի 22, 1997(1997-06-22), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր (2015)։


== Կենսագրություն ==
Կիրիլին շախմատ խաղալ սովորեցրել է իր պապը, երբ Կիրիլը 4 տարեկանն էր։ Հետագայում պարապվել է Սերգեյ Ալեքսեևիչ Բալյակինի, Վլադիմիր Ֆեդորովիչ Շուշպանովի, Անդրեյ Միխայլովիչ Լուկինի (Ռուսաստանի վաստակավոր մարզիչ, միջազգային վարպետ) մոտ։ Ավարտել է Պետերբուրգի պոլիտեխնիկական համալսարանը։
2011 թվականին դարձել է մինչև 14 տարեկան պատանիների աշխարհի չեմպիոն։ «Բրոնզե ձիավոր» շախմատի ակումբի կազմում դարձել է Ռուսաստանի շախմատի կրկնակի չեմպիոն։ Եղել է Չիգորինի հուշամրցաշարի եռակի հաղթող, Ռուսաստանի գավաթի եզրափակչի հաղթող (2018)։ 2020 թվականին Շախմատի հավակնորդների մրցաշար կազմակերպիչների կողմից ստացել է ուայլդ-քարդ, մասնակցել մրցաշարին, վաստակել 5,5 միավոր և զբաղեցրել նախավերջին տեղը։
Մարզվում է Պյոտր Սվիդլերի ղեկավարությամբ։


== Մարզական արդյունք ==


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում
Պարտիաները Chessgames.com կայքում
Անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Պոգրեբի (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոգրեբիՊոգրեբի (ուկրաիներեն՝ Погреби), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոգրեբի գյուղում բնակվում էր 104 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տուպիրատինս

Տուպիրատինս  (պորտ.՝ Tupiratins), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Միրասեմա դու Տոկանտինսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1471 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 895,302 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.290.153,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.312,12 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,639 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Տուպիրատինսի մասին
Շաբանիխա (Ինյայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շաբանիխա (այլ կիրառումներ)Շաբանիխա (ռուս.՝ Шабаниха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի ձախ ափին՝ 39 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200006506
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200650
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.