armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գերմանական կայսրության 8-րդ բանակ

Գերմանական կայսրության 8-րդ բանակ (գերմ.՝ 8. Armee), գերմանական բանակ, որը մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին։


== Մարտական ուղի ==


=== Առաջին համաշխարհային պատերազմ ===
Սկզբում Գերմանիան, իրականացնելով Շլիֆենի նախագիծը, հիմնական ուժերը (7-րդ բանակը) տեղակայել էր Արևմտյան ճակատում, Արևմուտքում Ռուսական կայսրության դեմ կենտրոնացնելով ընդամենը մեկ բանակ՝ 8-րդ բանակը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբից 8-րդ բանակը գտնվել է Արևելյան ճակատում՝ Արևելյան Պրուսիայում։
Գերմանական կայսրության 8-րդ բանակի կազմում ընդգրկված էին 4 բանակային կորպուսներ։ Գերմանական զորքերըа, օգտագործելով տեղանքի առանձնահատկությունները, չէին զբաղեցրել ամբողջական ռազմաճակատը, այլ ըստ կորպուսների, տեղակայվել էին առանձին պաշտպանական շրջաններում, որտեղից վերաքհսկում էին հիմնական ուղղությունները։ Գերմանական հրամանատարությունը, ընդհանուր առմամբ, Արևելյան ռազմաճակատում տեղակայել էր 15 հետևակային և 1 հեծելազորային դիվիզիաներ, 1044 հրացանակիր, այդ թվում՝ 156 խոշոր տրամաչափի՝ ընդհանուր առմամբ՝ 2000 մարդ գեներալ-գնդապետ Պրիտվից ունդ Գրաֆոնի հրամանատարությամբ։ Գերմանական բանակի հիմնական առաջադրանքը Արևելյան Պրուսիայի պաշտպանությունն ու ավստրո-հունգարական զորքերին օգնություն ցույց տալն էր, որոնք, ըստ գերմանական հրամանատարության, Ռուսաստանի դեմ պայքարում պետք է ունենային առաջնային դեր։
Ակտիվորեն մասնակցել է Արևելյան Պրուսիայի մարտերին ընդդեմ ռուսական բանակի, մասնավորապես՝ Արևելապրուսական ռազմագործողությանը, Մազուրյան ճակառամարտին։


== Բանակի կազմ ==
1914 թվականի սեպտեմբեր՝

1-ին ԲԿ (հրամանատար Գերման ֆոն Ֆրանսուա)
1-ին հետևակային դիվիզիա
2-րդ հետևակային դիվիզիա
1-ին պահեստային ԲԿ (հրամանատար Օտտո ֆոն Բելով)
1-ին պահեստային հետևակային դիվիզիա
36-րդ պահեստային հետևակային դիվիզիա
17-րդ ԲԿ (հրամանատար Ավգուստ ֆոն Մակենզեն)
35-րդ հետևակային դիվիզիա
36-րդ հետևակային դիվիզիա
20-րդ ԲԿ (հրամանատար գեներալ Ֆրիդրիխ ֆոն Շոլց)
37-րդ հետևակային դիվիզիա
41-րդ հետևակային դիվիզիա (գեներալ-մայոր Լեո Սոնտագտ)
3-րդ պահեստային դիվիզիա
1-ին լեռնահրաձգային դիվիզիա (գեներալ-լեյտենանտ Գեորգ Ֆրայհեր ֆոն դեր Գոլց)
6-րդ լեռնահրաձգային բրիգադ
70-րդ լեռնահրաձգային բրիգադ
1-ին հեծելազորային դիվիզիա


== Հրամանատարներ ==
Մակսիմիլիանի Պրիտվից ունդ Գրաֆոն (1914)
Պաուլ ֆոն Գինդենբուրգ (1914)
Ֆրից ֆոն Բելով (1914—1916)
Գյունթեր ֆոն Կիրբախ (1917-1918)
Հյուգո ֆոն Կատեն (1918)


== Ծանոթագրություններ ==
Էսրա Օզաթայ

Էսրա Օզաթայ (թուրքերեն՝ Esra Özatay), թուրք զինվորական և ռազմական օդաչու։
2014 թվականին նրան շնորհվել է «Թուրքական աստղ» շքանշան՝ զբաղեցնելով թուրքական ռազմական ավիացիայի 134-րդ էսկադրիլիայի հրամանատարի պաշտոնը։ 2016 թվականին նշանակվել է թուրքական ռազմաօդայի ուժերի ավիացիոն զորաբազաներից մեկի հրամանատարի պաշտոնում։ Նա համարվում է առաջին թրքուհին, ով զբաղեցրել է ռազմաավիացիոն զորաբազայի հրամանատարի պաշտոնը։


== Կենսագրություն ==
Էսրա Օզաթայը ծնվել է 1976 թվականին Գերմանիայում։ 1993 թվականին ավարտել է Քադըքյոյի աղջիկների միջնակարգ դպրոցը։ 1998 թվականին ավարտել է Թուրքիայի զինված ուժերի ռազմաավիացիոն ակադեմիան։ 1998-2000 թվականներին մասնագիտացել է Ana Jet Üs տեսակի ռազմական կործանիչների ոլորտում, իսկ արդեն 2003 թվականին տեղափոխվել է «Կոնիա 3» ավիաբազա, որտեղ նշանակվել է F-5 կործանիչի հրամանատար։ 2010 թվականին դասախոսություններ է կարդացել ռազմաավիացիոն ակադեմիայում, իսկ 2014 թվականին նրան շնորհվել է «Թուրքական աստղ» շքանշան՝ զբաղեցնելով թուրքական ռազմական ավիացիայի 134-րդ էսկադրիլիայի հրամանատարի պաշտոնը։ 2016 թվականին նշանակվել է ավիաբազայի հրամանատար։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոպյովո (այլ կիրառումներ)

Կոպյովո, կարող է վերաբերել՝

Կոպյովո - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Օրջոնիկիձեևսկի շրջանի կազմում։
Կոպյովո - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Օրջոնիկիձեևսկի շրջանի կազմում։
Հրամայված է վերցնել կենդանի

«Հրամայված վերցնել կենդանի» (ռուս.՝ «Приказано взять живым»), խորհրդային լրտեսական ֆիլմ մարտաֆիլմի տարրերով՝ նվիրված խորհրդային սահմանապահների առօրյային։ Նկարահանվել է 1984 թվականին Գորկու անվան կինոստուդիայում և նրա Յալթայի մասնաճյուղում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի սյուժեն ծավալվում է Խորհրդային Միության հարավային սահմանին։ Վերջերս ամուսնացած ավագ լեյտենանտ Աստախովը նշանակվել է սահմանային ուղեկալի պետ, որտեղ ժամանակին մահացել է նրա հայրը։ Բացի այդ, սահմանային գոտում գտնվում է հատուկ գաղտնի օբյեկտ, որը հայտնվել է օտարերկրյա հետախուզության տեսադաշտում։


== Դերերում ==
Ալեքսանդր Արժիլովսկի – Ալեքսեյ Վլադիմիրովիչ Աստախով, ուղեկալի պետ, ավագ լեյտենանտ
Կոնստանտին Ստեպանկով – Կոնստանտին Պետրովիչ Գուրով, տարածքի պարետ, փոխգնդապետ
Միխայիլ Պուգովկին – Միխայիլ Իվանովիչ Ռյաբոկոն, ուղեկալի ավագ 
Ալեքսանդրա Յակովլևա – Ալեքսանդրա Եվգենևնա Աստախովա
Վերա Վասիլևա – Վերա Կուզմինիչնա Ռյաբոկոն, ֆելդշեր
Վիկտոր Նեզնանով – Վիկտոր Եգորով, լեյտենանտ, սիրահարված է Սոֆիկո Դոլիձեին
Իյա Նինիձե – Սոֆիկո Դոլիձե, ավանային դպրոցի տնօրեն
Արնիս Լիցիտիս – Օլավ, «կապիտան Վորոնին», դիվերսանտ դելտապլանում
Ալեքսանդր Յակովլև – Չենցով, սահմանապահ-կինոլոգ Դիկ շան հետ 
Գալինա Օռլովա – Օռլովա
Լեոնարդ Սարկիսով – Սպիրիդոն Դոլիձե
Տրիստան Սարալիձե – Ուշանգի


== Հնչյունավորում ==
Արտյոմ Կարապետյան - կադրից դուրս թարգմանություն (լուսագրերում նշված չէ)
Ալեքսեյ Զոլոտնիցկի - դրվագներում (լուսագրերում նված չէ)


== Երաժշտություն ==
Ֆիլմում հնչում է Եվգենի Կռիլատովի «Սահմանապահների երգը, որի տեքստի հեղինակը Իգոր Շաֆերանն է, կատարում է Միխայիլ Պուգովկինը։


== Նկարահանող խումբ ==
Տնօրեն՝ Ռոման Կոնբրանտ
Սցենարիստ՝ Ալեքսանդր Անտոկոլսկի
Ռեժիսոր՝ Վիկտոր Ժիվոլուբ
Օպերատոր՝ Միխայիլ Յակովիչ
Բեմադրող նկարիչ՝ Վլադիմիր Դուշին
Կոմպոզիտոր՝ Եվգենի Կռիլատով
Երգերի տեքստի հեղինակ՝ Իգոր Շաֆերան
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Բորիս Գոլև
Մոնտաժող՝ Ռիմա Ցիգելնիցկայա
Խորհրդատուներ՝ գեներալ-մայոր Վ. Յարլիչենկո, գնդապետ Ա. Դավիդենկո


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Արտադրություն՝ Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիա (Յալթայի մասնաչյուղ)
Առաջին ստեղծագործական միավորում
Գեղարվեստական ֆիլմ, գունավոր
Բնօրինակ լեզուն՝ ռուսերեն


== Արտադրություն ==
Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացվել են Այ Պետրիի շրջանի և Ֆորոսի ծովափին՝ քարանփավային Չիլտեր քաղաքի մոտ, եզրափակիչ մասը՝ Սևաստոպոլ քաղաքի 35-րդ մարտկոցի ավերակներում։


== Վարձույթ ==
1984 թվականին ֆիլմը դիտել է ավելի քան 20 մլն հանդիսատես։


== Մրցանակներ ==
ՊԱԿ երրորդ մրցանակ (1984)


== Ծանոթագրություններ ==
Ավետարան ըստ Մատթեոսի

Ավետարանների դասավորման մեջ առաջինը Մատթեոսի Ավետարանն է։ Այս Ավետարանի հեղինակը Մատթեոս առաքյալն է (9.9), որը կոչվել է նաև Ղևի (Մր 2.14, Ղկ 5.27)։ Մատթեոսը պաշտոնով մաքսավոր էր, այսինքն՝ հարկահավաք, երբ Հիսուսը առաքելության կանչեց նրան։
Մատթեոսի Ավետարանն իր ընթերցողներին, հատկապես իր ժամանակի հրեա քրիստոնյաներին հայտնում է, որ Հիսուսն է այն Փրկիչը, որ Աստված խոստացել էր Հին Կտակարանի մարգարեությունների մեջ։ Հիսուսը միայն եբրայեցի ժողովրդի Փրկիչը չէ, այլ ամբողջ աշխարհի։
Մատթեոսն իր Ավետարանը գրել է ժամանակագրական կարգով. այն սկսում է Հիսուսի ազգաբանությամբ և ծնունդով, նկարագրում է նրա մկրտությունն ու փորձությունը և ապա նրա քարոզչությունն ու բժշկությունները։ Այնուհետև նա նկարագրում է վերջին անգամ Հիսուսի մուտքը Երուսաղեմ, նրա կյանքի վերջին շաբաթվա դեպքերը, խաչելությունն ու հարությունը։
Մատթեոս ավետարանիչը Հիսուսին ներկայացնում է որպես այն մեծ ուսուցիչը, որ իշխանություն ունի մեկնաբանելու Աստծու Օրենքը և քարոզելու Աստծու արքայության մասին։ Հիսուսը Աստծու Օրենքի և Ուխտի հավատարիմ ծառան է, որը կատարում և ամբողջացնում է Աստծու ծրագիրը։ Մատթեոսի Ավետարանում Հիսուսի ուսուցումները տրվում են հատուկ խմբավորումով և ընդհանուր դասավորությամբ՝ ըստ հետևյալ կարգի.

Լեռան քարոզը, որով Հիսուսը մեզ հայտնում է մեր պարտավորությունները՝ Աստծու արքայությանը արժանի լինելու համար (5-7-րդ գլուխներ)։
Իր աշակերտներին տրված ցուցումներ՝ Աստծու արքայությունը քարոզելու իրենց առաքելության մասին (10-րդ գլուխ)։
Երկնքի արքայության խորհուրդը և հետագա մեծ հաղթանակը պատկերող յոթ առակներ (13-րդ գլուխ)։
Այս աշխարհում ինչպե՞ս ապրել որպես երկնքի արքայության զավակներ (18-րդ գլուխ)։
Ուսուցումներ ներկա ժամանակների վախճանի և Աստծու արքայության գալստյան մասին (24-25-րդ գլուխներ)։
ՄԱՏԹԵՈՍԻ ԱՎԵՏԱՐԱՆԻ ԱՄՓՈՓ ԲՈՎԱՆԴԱԿՈՒԹՅՈՒՆԸ

Հիսուսի ազգաբանությունը և ծնունդը (1.1-2.23)։
Հովհաննես Մկրտչի առաքելությունը (3.1-12)։
Հիսուսի մկրտությունը և փորձությունը (3.13-4.11)։
Հիսուսի քարոզչությունը և նրա կատարած գործերը Գալիլեայում (4.12-18.35)։
Նրա երթը Գալիլեայից Երուսաղեմ (19.1-20.34)։
Վերջին շաբաթը Երուսաղեմում ու նրա շրջակայքում (21.1-27.66)։
Տասը կույսերի առակը (25։1-13)
Հիսուսի հարությունը և նրա երևալն իր աշակերտներին (28.1-20)։


== Արտաքին Հղումներ ==
Ավետարան ըստ Մատթեոսի
Բալովնոե

Բալովնոե (ուկրաիներեն՝ Баловне), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Յասնայա Գորկա։
Չճշտված տվյալներով Բալովնոե գյուղում բնակվում էր 2 792 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,95 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Գառնի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի  (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի , Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է  Հայաստանի Կոտայքի մարզում՝ մարզկենտրոնից 63 կմ դեպի հարավ Գառնի գյուղում, կառուցվել է 12-րդ դարում։
Գառնի գյուղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին եռանավ գմբեթավոր կառույց է կառուցված տուֆ տեսակի քարից։
Եկեղեցուն կից գտնվում է զանգակատունը։


== Տես նաև ==
Հայաստանի վարչական բաժանում
Կոտայքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Լիգա 2005-06

«Լա լիգա 2005-2006», Իսպանիայի առաջնության 75-րդ մրցաշրջան։ Առաջին խաղը տեղի է ունեցել 2005 թվականի օգոստոսի 27-ին, վերջինը՝ 2006 թվականի մայիսի 20-ին։ Առաջնությանը մասնակցել են 20 ակումբներ։ Բարսելոնա ակումբը 18-րդ անգամ նվաճել է չեմպիոնի տիտղոսը։ Տեղի է ունեցել 380 խաղ և խփվել 936 գոլ։


== Ակումբներ ==


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Խաղերի արդյունքները ==
Աղբյուր։ www.rsssf.com


== Մրցաշրջանի վիճակագրություն ==


=== Մրցաշրջանի առաջատար ===


=== Խաղերի արդյունքները ===


== Լավագույն ռմբարկուներ ==


== Զամոռաի մրցանակ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը Լա Լիգայի
Վիճակագրությունը fbleague.com կայքում
Սաբահգյուլ

Սաբահգյուլ, արաբական և պարսկական իգական անուն։ Կազմված է արաբերեն «սաբահ» («առավոտ») և պարսկերեն «գյուլ» արմատներից և նշանակում է «առավոտյան վարդ»։ Հին մատենագրության մեջ ավանդված չէ այս անունը. գործածական է այժմ միայն Արցախի հետամնաց գյուղերում, միայն որպես իգական անուն։ Սակայն ժամանակին գործածական է եղել նաև որպես արական անուն, քանի որ գոյություն ունի նաև Սաբահգյուլյան (արևմտահայերեն տառադարձությամբ՝ Սապահկիւլեան) ազգանունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մթիսկալթա

Մթիսկալթա (Ռաշխուա, նախկինում` Դերեկե, վրաց.` მთისკალთა), գյուղ Աբխազիայի Սուխումի շրջանում, Սուխումից 25 կմ հյուսիս։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 550 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականի տվյալներով, գյուղում ապրում էր 78 բնակիչ, հիմնականում հայեր։ 1989 թվականի հաշվառումների համաձայն, գյուղն ուներ 7 բնակիչ, կրկին հայեր։
Բնակիչներն զբաղվում են ծխախոտի և եգիպտացորենի մշակությամբ, ինչպես նաև այգեգործությամբ։
Մթիսկալթան հիմնադրել են Տրապիզոնի շրջակայքի գյուղերից եկած հայերը` 1894 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ազգություն

Ազգություն, մարդկանց էթնիկական ընդհանրության պատմական զարգացման ձև։ Հաջորդում է ցեղային ընդհանրությանը, և բնութագրվում հավաքական անվանումով (օրինակ՝ հայեր)։ Ազգությունը ունի նույն հատկանիշները, ինչ ազգը, սակայն գտնվում է սոցիալ– տնտեսական զարգացման ավելի ստորին աստիճանում։ Ազգությունը սկիզբ է առնում արդեն իսկ ցեղերի միությունից, սակայն տոհմացեղային կապերի ուղղակի շարունակությունը չէ, այլ մի նոր հանրություն, որի մեջ ձուլվում են ոչ միայն ազգակից, այլև օտար ցեղերի հատվածներ։ Հին աշխարհի ազգությունները ծագել են նախնադարյան համայնական կարգերի քայքայման ու ստրկատիրական հարաբերությունների կազմավորման շրջանում (հին հույներ, հին եգիպտացիներ, հնդիկներ, չինացիներ, հայեր են)։ Մի շարք Ազգեր (հին ֆրանսիական, հին ռուսական) առաջացել են նախնադարյան կարգերից ֆեոդալականին անցնելու հիմքի վրա։ Կապիտալիստական հարաբերությունների ձևավորմամբ քիչ թե շատ խոշոր ազգությունները վերածվել են բուրժուական ազգերի։ Ընդ որում, առանձին Ազգություններ հիմք են ծառայել մի քանի ազգերի կազմավորման համար, երբեմն էլ նոր ազգ է կազմավորվել մի քանի Ազգությունների հատվածների համախմբումից։ Նոր Ազգություններ կազմավորվում են նաև մեր օրերում։ Այդ պրոցեսը շարունակվում է նաև սոցիալիզմի պայմաններում, սակայն շատ փոքրաթիվ (մի քանի հազար մարդ միավորող) Ազգություններն ազգի չեն վերածվում և աստիճանաբար ձուլվում են համեմատաբար ազգերին։ Գրականության մեջ հաճախ Ազգությունը հիշատակվում է «ժողովուրդ» տերմինով։ Ազգությունը երբեմն օգտագործվում է մարդկանց բոլոր սոցիալ–էթնիկական ընդհանրությունների (ազգություն, ազգ և նույնիսկ ցեղերի միություն) իմաստով։
Լավինա (նռնականետ)

Լավինա, բուլղարական ատրճանակային տեսքի ձեռքի հրացանային նռնականետ։


== Նկարագրություն ==
Զենքը մշակվել և արտադվում է Կազանլիկ քաղաքում գտնվող «Arsenal Ltd.» զենքի գործարանում։
Փողի պտտվող բլոկը լիցքավորվում է մեխանիկորեն։
Հարվածաձգանային մեխանիզմը ինքնալիցքավորվող է, երկակի գործողությամբ։
Նշանառության հարմարանքը ծալովի է, բաց ու 100-ից 400 մետր հեռավորությամբ և 50 մետր քայլով թիրախային հեռավորության համար հարմարեցված։
Կոթը բացովի շարժական է, ունի ներկառուցված հետհարվածի զսպանակային բուֆեր և ռետինե ամորտիզացվող ծոծրակալ։
Արտադրողների տվյալներով՝ նռնականետի ռեսուրսը կազմում է 1000 կրակոց։


== Տեսակներ և մոդիֆիկացիա ==
«Լավիան» (արտահանման համար առաջարկվում է MSGL «Avalanche» առևտրային անվանումով) 40 մմ առանց պարկուճ նռնականետ ՎՈԳ-25 տեսակի։
40x46 մմ MSGL՝ ՆԱՏՕ-ի ստանդարտ նռնականետի տեսակ 40 × 60 մմ տեղադրված նշանառության Պիկատիննի նշաձող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
М. Р. Попенкер. Ручной многозарядный гранатомет Арсенал «Лавина» (Болгария) / сайт "Современное стрелковое оружие"
Կաստելե լե Սոս

Կաստելե լե Սոս (ֆր.՝ Castellet-lès-Sausses), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Անտրևո կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Կաստելան։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04042։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 113 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 54 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 34-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 20-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 63,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 58,8 %)։ 34 աշխատունակ բնակիչներից 32-ը աշխատում էին (20 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 2-ը (1 տղամարդ և 1 կին)։ 20 անգործ մարդկանցից 14-ը թոշակառու, 6-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով.


== Տեսարժան վայրեր ==
Դղյակի ավերակներ
Սուրբ Պողոս-Պետրոս ռոմանական եկեղեցի (XIV դար)
Սեն Մարտեն եկեղեցի (XIX դար), որի զանգակատունը կառուցվել է 1878 թվականին
Սեն Պոն եկեղեցի (1600-ից 1650 ական թվականների միջև)
Ժամատներ՝ Սեն Մադելեն (XIII դար), Սեն Լուի, Սեն Ռոշ, Նոտր Դամ դյու Մուստեր (ավերակներ)


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Կաստելե լե Սոս» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-01-ին։ Վերցված է 2012-8-6 
«Կաստելե լե Սոս» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-13-ին։ Վերցված է 2013-01-10
Վաշակղմաձեեբի (Խուլոյի շրջան)

Վաշակղմաձեեբի (վրաց.՝ ვაშაყმაძეები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Խուլոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խուլոյից 16 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
2010 թվականը Հայաստանում

Ստորև ներկայացված են 2010 թվականին Հայաստանում տեղի ունեցած իրադարձությունները։


== Գործող պաշտոնյաներ ==
Նախագահ՝ Սերժ Սարգսյան
Վարչապետ՝ Տիգրան Սարգսյան
Ազգային ժողովի նախագահ՝ Հովիկ Աբրահամյան


== Իրադարձություններ ==


=== Փետրվար ===
Փետրվարի 12-28 - Կանադայի Վանկուվեր քաղաքում 2010 թվականի ձմեռային օլիմպիական խաղերին Հայաստանից 4 մարզիկ է հանդես եկել։


=== Ապրիլ ===
Ապրիլի 6 - Թուրքիայի վարչապետը Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը խոսել է շուրջ 100 հազար հայերի մասին, որոնք անօրինական ներգաղթյալներ էին Թուրքիայում։ Նա նշում էր, որ ինքը պետք է այդ 100 հազար մարդկանց հորդորի հետ գնալ իրենց երկիր, քանի որ նրանք Թուրքիայի քաղաքացիներ չեն և ինքը պարտավոր չէ պահել նրանց իր երկրում։
Ապրիլի 24 - Տասնյակ հազարավոր մարդիկ միասին քայլել են Ծիծեռնակաբերդ և ծաղիկներ խոնարհել Հայոց ցեղասպանության զոհերի 95-րդ տարելիցին։


=== Օգոստոս ===
Օգոստոսի 19 - Ռուսաստանի նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը, Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանի հետ հանդիպումով սկսում է իր պետական այցը Հայաստան, ապա Ծիծեռնակաբերդում հարգանքի տուրք մատուցում Հայոց ցեղասպանության զոհերին։ Հարավային Կովկասում ռուսական զինուժի ներկայությունը երկարացվում է մինչև 2044 թվականը։


=== Սեպտեմբեր ===
Սեպտեմբերի 1 - Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև տեղի է ունենում սահմանային բախում։ Երկու կողմերն էլ մեղադրում են միմյանց և ունենում մի քանի զոհեր։


=== Նոյեմբեր ===
Նոյեմբերի 6 - Հայաստանը և Ադրբեջանը Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի օգնությամբ փոխանակում են զոհված զինվորների և քաղաքացիների մարմինները։


== Տես նաև ==
2010


== Ծանոթագրություններ ==
Սալևեռե (գյուղ, Հանիլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍալևեռեՍալևեռե (էստ․՝ Salevere), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Հանիլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 28 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ծավալաչափ

Ծավալաչափ, անկանոն ձև ունեցող մարմինների ծավալը որոշելու սարք։ Ծավալաչափի աշխատանքը հիմնված է անոթի մեջ ընկղմված մարմնի դուրս մղած հեղուկի ծավալը չափելու վրա։ Հաշվարկը կատարվում է անոթի հետ հաղորդակից ուղղաձիգ տեղադրված աստիճանավորած թափանցիկ խողովակով։
Բրուինո

Բրուինո(իտալերեն՝ Bruino), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 7.928 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 1313 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 6 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10090։ Հեռախոսային կոդ՝ 011։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Ալոիզիուս (Լուիջի) Գոնզագան, ով ապրել ու գործել է 16-րդ դարի երկրորդ կեսին, Իտալիայում։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 011 9094411
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.bruino.to.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ալբերտ Սարգսյան (ֆուտբոլիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալբերտ Սարգսյան (այլ կիրառումներ)Ալբերտ Էլվադիկի Սարգսյանը (ռուս.՝ Альберт Эльвадикович Саркисян, մայիսի 15, 1975, Նալչիկ, Կաբարդա–Բալկարական ԻԽՍՀ, ՌԽԴՍՀ) ռուսաստանյան ծագումով հայ նախկին ֆուտբոլային կիսապաշտպան է։
Ալբերտ Սարգսյանը 1997—2005 թվականներին հանդես է եկել Հայաստանի հավաքականի կազմում, դառնալով 3 գոլի հեղինակ, բոլորն էլ` Ուկրաինայի հավաքականի դեմ խաղերում։ Ֆուտբոլիստը Լոկոմոտիվ ակումբի կազմում դարձել է Ռուսաստանի կրկնակի գավաթակիր, Աթըրաու ակումբի կազմում` Ղազախստանի գավաթակիր։


== Ակումբային կարիերա ==
Ալբերտ Սարգսյանը պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային կարիերան սկսել է 1992 թվականին` Նալչիկի Սպարտակ ակումբում։ Ակումբի կազմում ֆուտբոլիստը խաղադաշտ է դուրս եկել 119 խաղերում (մեկնարկային կազմում` 115 խաղերում) և հեղինակել է 25 գոլ։
Իր արդյունավետ խաղի համար Ալբերտ Սարգսյանը 1997 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվայի Լոկոմոտիվ, որի կազմում անցկացրել է չորս ու կես մրցաշրջան։ 1990-ականների երկրորդ կեսին այդտեղ էր հանդես գալիս նաև Հայաստանի հավաքականի մեկ այլ ֆուտբոլիստ` Սարգիս Հովհաննիսյանը։ Թիմի կազմում Ալբերտ Սարգսյանը դարձել է Ռուսաստանի կրկնակի գավաթակիր (2000 և 2001 թվականներին), Ռուսաստանի առաջնության եռակի արծաթե մեդալակիր և երկու անգամ հասել է Գավաթակիրների գավաթի կիսաեզրափակիչ։ Եղել է թիմի առանցքային ֆուտբոլիստներից։
2002 թվականին Ալբերտ Սարգսյանը տեղափոխվել է Տորպեդո, սակայն շուտով վարձավճարով տեղափոխվել է Կիևի Արսենալ ։
2003-2009 թվականներին Ալբերտ Սարգսյանը հանդես է եկել Ալանիա, Ամկար, Թերեք, Մոսկվայի Նիկա, ՄՎԴ Ռոսիի, Աթըրաու ակումբներում։ Վերջինի կազմում ֆուտբոլիստը դարձել է Ղազախստանի գավաթակիր։ 2009 թվականին ֆուտբոլիստը գոլ է հեղինակել Լոկոմոտիվ ակումբի և Ռուսաստանի հավաքականի «Լեգենդների հանդիպման» ժամանակ։
2010 թվականին Ալբերտ Սարգսյանը վերադարձել է Լոկոմոտիվ-2։ 2011 թվականին ֆուտբոլիստը հայտարարել է ֆուտբոլային կարիերան ավարտելու մասին։


== Մրցելույթներ հավաքականում ==
Ալբերտ Սարգսյանը հավաքականներում իր մրցելույթներն սկսել է 1990 թվականին` մեկ խաղ անցկացնելով ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում։
Հայաստանից դուրս ծնված շատ ֆուտբոլիստների նման, Ալբերտ Սարգսյանը ևս Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից հրավիրվել է Հայաստանի հավաքական։ Հավաքականի կազմում իր առաջին հանդիպումը ֆուտբոլիստն անցկացրել է 1997 թվականի մայիսի 7-ին` Ուկրաինայի հավաքականի դեմ խաղում։
Հայաստանի ֆուտբոլի հավաքականի կազմում ֆուտբոլիստը հանդես է եկել մինչև 2005 թվականը և անցկացրել է 33 հանդիպում` ընդամենը խփելով 3 գոլ, երեքն էլ` Ուկրաինայի հավաքականի դարպասը։ Բոլոր երեք գոլերը ֆուտբոլիստը հեղինակել է երկու խաղերում, դրանցից 2-ը խփելով տասնմեկ մետրանոց հարվածներով։


== Վիճակագրություն ==


=== Հավաքական ===


== Ձեռքբերումներ ==
 Լոկոմոտիվ
թիմային.Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր (3)։ 1999, 2000, 2001:
Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ 1998:
Ռուսաստանի գավաթակիր (2). 2000, 2001:
Ռուսաստանի գավաթի ֆինալիստ. 1998.
Գավաթակիրների գավաթի կիսաեզրափակչի մասնակից (2). 1998, 1999:անձնական.Ռուսաստանի լավագույն 33 ֆուտբոլիստների ցուցակ. № 2 — 1999 թ. Ռուսաստանի առաջնության։ ԱթըրաուՂազախստանի գավաթակիր. 2009:


== Ծանոթագրություններ ==
Սոմեաքյոյ

Սոմեաքյոյ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գորանա

Գորանա (վրաց.՝ გორანა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սագարեջոյի շրջանում։ Կենտրոնի բարձրությունը 960 մետր է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 74 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խուզիչանի գավառակ

Խուզիչան, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում։ Գտնվում էր Դերսիմի գավառի հյուսիսային կողմում` Խուզիչան գետի հովտում։ Կենտրոնը Ալթըն-Հուսեին գյուղն էր։


== Աշխարհագրություն ==
Ուներ լեռնային և անտառապատ տարածք։


== Վարչական բաժանում ==
XIX դարի վերջին ուներ 300-360 քրդական և 10-15 հայկական գյուղեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կուբալդա

Կուբալդա (ռուս.՝ Кубалда), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Փոքր Բաչատ գետի ձախ ափին՝ 49 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 17 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մեձագո

Մեձագո (իտալերեն՝ Mezzago), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը 14 376 մարդ է (ըստ 2004 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 760 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20011։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunemezzago.brianzaest.it/ Archived 2006-02-10 at the Wayback Machine.
Օլեգ Կվասով

Օլեգ Կվասով (ռուս.՝ Оле́г Константи́нович Ква́сов, հոկտեմբերի 22, 1928(1928-10-22), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - հուլիսի 16, 2012(2012-07-16), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային դիվանագետ, Արգենտինայում ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ։ 1953 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը, որից հետո աշխատել է Օտարերկրյա լեզուներով գրականության հրատարակչության խմբագրությունում, Արտերկրի հետ մշակութային կապերի պետական կոմիտեում։ 1964 թվականից գտնվել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության համակարգում։

1964-1969 թվականներ՝ Կուբայի Հանրապետությունում ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական։
1970-ից մինչև 1973 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1973-1976 թվականներին Բոլիվիայի Հանրապետությունում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության խորհրդական-դեսպանորդ։
1977 թվականից մինչև 1983 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1983 թվականի հունիսի 7-ից մինչև 1990 թվականի օգոստոսի 23-ը Արգենտինայի Հանրապետությունում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։1990 թվականից անցել է թոշակի։ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության դիվանագիտական ակադեմիայի պրոֆեսոր։
Արժանացել է «Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության պատվավոր աշխատակից» կոչմանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сообщение МИД России «О кончине Квасова О. К.»
Տիմիրովո (այլ կիրառումներ)

Տիմիրովո, կարող է վերաբերել՝

Տիմիրովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուրզյանսկի շրջանի կազմում։
Տիմիրովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Տիմիրովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Նեսարգ Մուարսակ

Նեսարգ Մուարսակ (ֆր.՝ Neussargues-Moissac), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 968 մարդ, բնակչության խտությունը` 71.07 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.62 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Սել, Շալիրանգ, Շավանյակ և Սենտ Անաստազի համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Նեսարգ է Պինաթել համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 75 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 50 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 575 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 416-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 159։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,3 %։ 416 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 375 անձ (202 տղամարդ և 173 կին)։ Գործազուրկ են եղել 41 անձ (14 տղամարդ և 27 կին)։ 159 անաշխատունակներից 27-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 82-ը` թոշակառուներ, իսկ 50-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մանկուկ (այլ կիրառումներ)

Մանկուկ անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մանկուկ - գետ Արարատի մարզում։,
Մանկուկ (անձնանուն) - հայկական արական անուն։
(7229) Տոնիմուր

(7229) Տոնիմուր (անգլ.՝ Tonimoore), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,416367 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7909 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0418 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1371,96 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262397 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,94° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7229) Տոնիմուր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դոմիչելա

Դոմիչելա (իտալերեն՝ Domicella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1561 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 260 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83020, հեռախոսային կոդ՝ 081։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Ծանոթագրություններ ==
Գլաձոր (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գլաձոր (այլ կիրառումներ)Գլաձոր, համայնք Վայոց ձորի մարզում։ Ներառում է  Գլաձոր, Գետափ,  և Վերնաշեն  գյուղերը։ Համայնքը ստեղծվել է 2017 թվականի հունիսի 9 -ին ՀՀ Ազգային Ժողովում համայնքների խոշորացման օրինագծով։ Կենտրոնը Գլաձոր գյուղն է։ Համայնքի տեղական ինքնակառավարման մարմինների առաջին ընտրությունները կայացել են 2017 թվականի նոյեմբերի 5-ին։


== Բնակչություն ==
Գլաձոր համայնքը ստեղծվել է  Գլաձոր, Գետափ և Վերնաշեն համայնքների միավորումից։ Համայնքի բնակչությունը կազմում է 6,343 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գլաձոր - Համայնքի ղեկավար և ավագանի - Համայնքներ - Վայոց ձորի մարզպետարան
ՎԱՐՉԱՏԱՐԱԾՔԱՅԻՆ ԲԱՐԵՓՈԽՈՒՄՆԵՐ ԽՈՇՈՐԱՑՎԱԾ ՀԱՄԱՅՆՔՆԵՐ


== Ծանոթագրություններ ==
Սյուրղու (Խարբերդի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սյուրղու (այլ կիրառումներ)Սյուրղու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Այդի

Այդի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Ջերմիկի գավառակում։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Այդին ուներ 1328 թվականին կառուցված հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բուտոմակ (Ինյայի վտակ)

Բուտոմակ (ռուս.՝ Буготак), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի ձախ ափին՝ 80 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 40 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինիա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200006407
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200640
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ժոզեֆ Բոնապարտ

Ժոզեֆ Բոնապարտ (ֆր.՝ Joseph Bonaparte), Ջուզեպպե Բոնապարտ (իտալերեն՝ Giuseppe Buonaparte), Խոսե Բոնապարտ (իսպ.՝ José I Bonaparte հունվարի 7, 1768(1768-01-07)[…], Corte - հուլիսի 28, 1844(1844-07-28)[…], Ֆլորենցիա), Կարլո և Լետեցի Բոնապարտների առաջնեկը, Նապոլեոն I-ի մեծ եղբայրը, Նեապոլի թագավոր 1806-1808 թվականներին, Իսպանիայի թագավոր 1808-1813 թվականներին՝ Իոսիֆ I Նապոլեոն անվան տակ (իսպ.՝ José I Napoleón):


== Կենսագրություն ==
Ստանալով կրթություն Օթենի ճեմարանում՝ Ժոզեֆը հոր մահից հետո վերադարձել է Կորսիկա ընտանիքին աջակցելու համար, ունեցել է փաստաբանական պրակտիկայի, բայց 1793 թվականին, մոր հետ բնակություն է հաստատել Մարսելում։
Նախաձեռնել է մասոնություն 1793 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Մարսելի արևելքում։ Նա եղել է Մեծ Ֆրանսիայի արևելքի մեծ վարպետ, և 1804 թվականին ընտրվել է Մեծ Իտալիայի արևելքի մեծ վարպետ Իտալիայում։

Քաղաքականությամբ զբաղվել է եղբոր հետ միաժամանակ, 1796 թվականից հինգ հարյուրների խորհրդի պատգամավոր, մասնակցել է եղբոր արշավներին և կնքել պայմանագրեր Հանրապետության անունից։ 1797 թվականին նա հանդիսացել է Հռոմի դեսպանը, ապա հինգ հարյուրների Խորհրդի անդամ և քարտուղար, 18-րդ բրյումերից հետո պետական խորհրդատու։ Երբ Նապոլեոնը ստացել է կայսեր տիտղոսը, Ժոզեֆը դարձել է սենատոր և ֆրանսիական կայսերական տան արքայազն։
1805 թվականին նրան հանձնարարվել է Նեապոլի դեմ ուղղված բանակի ղեկավարությունը և 1806 թվականին նա նշանակվել է Նեապոլի թագավոր։
1808 թվականին ստանալով Իսպանիայի թագը, նա փոխանցել է Նեապոլիտանական գահը Մյուրատին և հուլիսի 20-ին մտել է Մադրիդ։ 1808-ից 1813 թվականներին Ժոզեֆը իսպանիայի թագավոր էր։ Ունեցել է նաև Ֆրանսիայի ավանդական տիտղոս՝ միապետի եղբայր (ֆր.՝ Monsieur). անսովոր է եղել այն, որ այս տիտղոս կրողը եղել է գործիչի ավագ եղբայրը (ինչը թագավորական Ֆրանսիայում չի կարող լինել ըստ սահմանման)։
Նրա կողմնակիցները անվանվում էին ջոզեֆինոս (). Չնայած ինկվիզիցիայի չեղյալ համարմանը և սահմանադրական բարեփոխումներին, նա եղել է խիստ ոչպոպուլյար։ ժողովուրդը նրան տվել է դոն Պեպեն Շիշ () մականունը՝ ակնարկելով նրա սերը խմիչքին (իրականում նման ներկայացումները խիստ չափազանցված էին)։ Վիտորիայի ճակատամարտից հետո թողել է Իսպանիան։
1814 թվականին նա կանգնած էր Փարիզի գվարդիայի գլխավորությունում՝ Նապոլեոնի անկումից հետո հեռացել է Հյուսիսային Ամերիկա, որտեղ Մոբիլ գետի մոտ հիմնել Էգլվիլ բնակավայրը (Aigleville), երկար ժամանակ ապրել է Ֆիլադելֆիայում և ունեցել կալվածք Նյու Ջերսիում՝ Սյուրվիլե անունով։ 1832 թվականից նա ապրել է Լոնդոնում, 1841 թվականից՝ Իտալիայում։
Ժոզեֆ Բոնապարտը մահացել է 1844 թվականի հուլիսի 28-ին՝ Ֆլորենցիայում, 1862 թվականին նրա աճյունը տեղափոխվել է Փարիզի Հաշմանդամների Տուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարին Լեովաց

Մարին Լեովաց (խորվ.՝ Marin Leovac, օգոստոսի 7, 1988(1988-08-07), Յայցե, Կենտրոնական Բոսնիա կանտոն, Բոսնիա և Հերցեգովինա ֆեդերացիա, Բոսնիա և Հերցեգովինա), խորվաթ ֆուտբոլիստ, ով խաղացել է պաշտպանի դիրքում։ Հանդես է գալիս հունական ՊԱՕԿ ակումբում։


== Ակումբային կարիերա ==
Մարին Լեովացը սկսել է իր ֆուտբոլային կարիերան Վիեննայի «Աուսրիա» ակումբում, ի սկզբանե խաղալով պահեստային թիմի տարածաշրջանային լիգայում։


== Կարիերան հավաքականում ==
2014 թվականի նոյեմբերի 12-ին կատարել է իր դեբյուտը Խորվաթիայի հավաքականում, թիմի հիմնական կազմում մասնակցելով Արգենտինայի դեմ ընկերական խաղին։


== Ձեռքբերումներ ==
Ավստրիք»Ավստրիայի չեմպիոն (1)։ 2012/2013«Ռիեկա»Խորվաթիայի գավաթակիր (1)։ 2013/14
Խորվաթիայի սուպերգավաթակիր (1)։ 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը worldfootball.net կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Hide and Seek (EP)

Hide and Seek (HIDE and SEEK), հարավկորեական գըրլ բենդ Weki Meki-ի երրորդ ստուդիական ալբոմը։ Այն թողարկվել է 2020 թվականի հունիսի 18-ին` Fantagio Music-ի կողմից և տարածվել է Kakao M-ի կողմից։


== Կոմերցիալ կատարում ==
EP դեբյուտը զբաղեցրել է 13-րդ հորիզոնականը 2020 թվականի հունիսի 20-ի Gaon Album Chart շաբաթական չարթում։


== Թրեք լիստ ==


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տետերի (գյուղ, Ռուդնյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏետերիՏետերի (ռուս.՝ Тетери), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 151 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արսու

Արսու, լեռ Ադրբեջանի Օրդուբադի շրջանում, Վերին Ագուլիսի և Ստորին Ագուլիսի միջև, Ագուլիս գետի աջ կողմում։ Լերկ և սակավ բուսականությամբ լեռ է, ծովի մակարդակից ունի 1404 մ բարձրություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Տորխ

Տորխ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մոտկանի գավառակում` նրա հյուսիսում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պահմտոցի (խաղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պահմտոցի (այլ կիրառումներ)

Պահմտոցի, մանկական խաղ։
Խաղը խաղում են հետևյալ կերպ. խաղացողներից մեկը պետք է աչքերը փակի որևէ մի տեղ (սովորաբար պատի կամ ծառի մոտ), ապա սկսի հաշվել մինչև նախնական պայմանավորված թիվը։ Փակողը հաշվելը ավարտելուց հետո պետք է սկսի որոնել թաքնված խաղացողներին, իսկ այդ ընթացքում թաքնվող խաղացողները պետք է հարմար պահ գտնեն և վազելով մոտենան այն տեղը, որտեղ որոնող խաղացողը ի սկզբանե փակել էր աչքերը, և ասեն որոշակի պայմանավորված արտահայտություն, սակայն կարող է որոնող խաղացողը ավելի արագ տեղ հասնել և նույն արտահայտությունը կատարել և այդպես մինչև վերջին խաղացող։ Հաջորդ փակող խաղացողը դառնում է առաջին բացահայտված թաքնված խաղացողը։
Խաղի կանոնները տարբեր տարածաշրջաններում կամ ըստ խաղացողների ցանկության կարող են իրարից տարբերվել։


== Արտաքին հղումներ ==
Պահմտոցի (ռուս.)
Իզմիրլյան բժշկական կենտրոն

Իզմիրլյան բժշկական կենտրոն, Երևանում տեղակայված բժշկական կենտրոն և հետազոտական հիմնադրամ։ Բացվել է 1986 թվականին։ Գտնվում է Երևանի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանում և գործում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի հսկողության ներքո։ Բժշկական կենտրոնում գործում է Սուրբ Ներսես Մեծ գիտաբժշկական կենտրոնը։


== Պատմություն ==
Իզմիրլյան բժշկական կենտրոն-ինստիտուտը բացվել է 1986 թվականին Պրոկտոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտի հիմքի վրա և հանդիսանում է «Սուրբ Ներսես Մեծ» գիտակրթական և ուսումնական կենտրոնի և ՀՀ Առողջապահության նախարարության Լ. Նազարովի անվան Պրոկտոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտի իրավահաջորդը։ 1998-2000 թվականներին ինստիտուտը սեփականաշնորհվել է Հայկական բարեգործական ընդհանուր միության կողմից, 2001 թվականին նվիրաբերվել է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնին, 2002 թվականին վերանվանվել է «Սուրբ Ներսես Մեծ»  գիտաբժշկական կենտրոն՝ ի պատիվ Հայ Առաքելական եկեղեցու սուրբ Ներսես Ա Մեծի։
2013 թվականին Իզմիրլյան հիմնադրամի և տիկին Լուիզ Մանուկյան Սիմոնի համագործակցությամբ իրականցվել է 12 միլիոն ԱՄՆ դոլարի ծրագիր, որի արդյունքում հիմնանորոգվել է հիվանդանոցը և կառուցվել նոր մասնաշենք։ Ինստիտուտը վերաբացվել է որպես Իզմիրլյան բժշկական կենտրոն՝ Սուրբ Ներսես Մեծ գիտաբժշկական կենտրոն։
Իզմիրլյան բժշկական կենտրոնը բազմապրոֆիլ հիվանդանոց է, որտեղ տարեկան կատարվում է շուրջ 8000-ից ավելի վիրահատական միջամտություն, ախտորոշիչ և լաբորատոր տարբերակներով հետազոտվում է շուրջ 15000 մարդ։ Բժշկական կենտրոնը հանդիսանում է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի, Ազգային առողջապահության ինստիտուտի և N-1 բժշկական բազային քոլեջի գիտաուսումնական բազա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Իզմիրլյան Բժշկական Կենտրոն
Բալինգեն (Կայզերշտուլ)

Բալինգեն (գերմ.՝ Bahlingen am Kaiserstuhl), կոմունա Գերմանիայի Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում։
Ենթարկվում է Ֆրաիբուրգ շրջանին։ Մտնում է Էմենդինգենի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3964 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 12,66 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 16 002։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Գալաթասարայի վարժարան

Գալաթասարայի վարժարան (թուրքերեն՝ Galatasaray Lisesi), էլիտար ուսումնական հաստատություն Ստամբուլի Գալաթա թաղամասում։ 
Գալաթասարայի պալատական դպրոցը բացվել է 1481 թվականին Բայազիդ II սուլթանի հրամանով։ Սկզբնական շրջանում կոչվել է Գալաթայի պալատի կայսերական դպրոց (թուրքերեն՝ Galata Sarayi Enderun-u Hümayunu) կամ Էնդերուն։ 1886 թվականին վարժարանում սկսվել է կիրառվել ֆրանսիական կրթական համակարգը, և վարժարանը վերանվանվել է Գալաթասարայի սուլթանական դպրոց (թուրքերեն՝ Galatasaray Mekteb-i Sultani):
Վարժարանը գտնվում է Գալաթասարայի հրապարակում՝ Ստամբուլի Բեյօղլու շրջան Գալաթա թաղամասում, Բոսֆորի եվրոպական հատվածում։ Նախկինում վարժարանի շենքում տեղակայված է եղել Ստամբուլի բժշկական քոլեջը։ Վարժարանը բաժանված է երեք բակերի, որոնք նախատեսված են կրտսեր, միջին և բարձր դասարանների համար։ Վարժարանը ունի իր համամը (մուսուլմանական բաղնիք) և հիվանդանոցը։ Սուլթանական տարիներին վարժարանում կիրառվել է ֆրանսիական կրթական համակարգը։ Բացի լատիներեն և հունարեն լեզուներից, այստեղ սովորել են նաև թուրքերեն, հայերեն, արաբերեն, պարսկերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, անգլերեն և իտալերեն։ Վարժարանում, բացի թուրքերից և ֆրանսիացիներից, դասավանդել են նաև հույներ և հայեր։ Վարժարանում աշակերտները սնվել են, ունեցել են համազգեստ, ստացել են հիգիենայի պարագաներ, դասագրքեր և գրենական այլ պիտույքներ։ Հանրապետական Թուրքիայի հռչակումից հետո, վարժարանը ստացել է իր ներկայիս անվանումը։ 1968 թվականից սկսած այստեղ սկսել են սովորել նաև աղջիկները։ Ներկայումս նրանք կազմում են աշակերտների 40%-ը։ 1992 թվականին Ֆրանսիայի կառավարության օժանդակությամբ վարժարանի հենքի վրա բացվել է Գալաթասարայի համալսարանը։ Ներկայումս վարժարանը և համալսարանը դիտարկվում են որպես մեկ ուսումնական կոմպլեքս։


== Հայտնի շրջանավարտներ և ուսուցիչներ ==
Տարոն Աճեմօղլու
Մեհմեդ Ալի Բիրանդ
Կոստանտին Վելիչկով
Հալիդ Ֆահրի Օզանսոյ
Թևֆիկ Ֆիքրեթ
Հալդուն Թաներ
Նազըմ Հիքմեթ
Չեթին Էմեչ
Ուլվի Ջեմալ Էրքին
Ջանդան Էրչեթին


== Արտաքին հղումներ ==
www.gsl.gsu.edu.tr Գալաթասարայի վարժարանի պաշտոնական կայք էջը
Էլ-մունքալիբա

Էլ-մունքալիբա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բաջուլաղ (Աքչեաբադի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաջուլաղ (այլ կիրառումներ)Բաջուլաղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Աքչեաբադի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Գուլյայպոլե (այլ կիրառումներ)

Գուլյայպոլե, կարող է վերաբերել՝

Գուլյայպոլե - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում
Գուլյայպոլե - քաղաք, Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզի Գուլյայպոլեի շրջանում
Գուլիկդաշ

Գուլիկդաշ, լեռ Հայկական լեռնաշխարհում, Վանա լճի ավազանում, Բերկրի գյուղաքաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևելք, Աբաղայի դաշտի հարավարևմտյան սահմանի մոտ, Բերկրի գետից ձախ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2154)

Ժողովածու (2154), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2154 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18×13.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 441 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 3 էջ, գրված է՝ մագաղաթ-ի վրա՝ ուղղագիծ երկաթագրով։ Կազմը`կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 250բ250բ, 261ա, 307բ, 393բ և ալյուր։


== Բովանդակություն ==
Գր. Տաթևացւոյ Քարոզգիրք։
Վարդ. Այգեկցւոյ Վասն անքուն որդանցն։
Խրախտ մեզուի։
Գէորգայ վրդ-ի Քարոզ։
Բարերանեալ ես ամենասրբուհի Աստուածածին...:
Այր ոմն ազնուական։
Նախերգանք քարոզից։
Ներս. Շնորհալւոյ Սահմանք հաւատոյ։
Խաչ․ Կեչառեցւոյ Վասն գալըստեանն աստուծոյ առ մարդիկ։
Բանք աւագ ուրբաթու։
Բառք քերականի։
Դեդագիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կունժիկ

Կունժիկ (ռուս.՝ Кунжик), գետ Կամչատկա թերակղզի՝ Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 70 կմ է, ավազանի տարածքը 284 կմ2։ Հոսում է Սոբոլևսկի շրջանում և Կամչատկայի երկրամասում։ Թափվում է Օխոտի ծով։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19080000212120000029212


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լուիջի Կառներա

Լուիջի Կառներա (իտալերեն՝ Luigi Carnera, ապրիլի 14, 1875(1875-04-14), Տրիեստ, Ավստրո-Հունգարիա - հուլիսի 30, 1962(1962-07-30), Ֆլորենցիա), իտալացի աստղագետ, աշխատել է Հայդելբերգ-Կյոնիգշտուլի աստղադիտարանում։
1901 թ.-ից 1902 թվականները Կարներան հայտնաբերել է ընդհանուր առմամբ 16 աստերոիդ, որոնցից երեքի հայտնաբերումը կատարվել է Մաքս Վոլֆի հետ համատեղ։


== Կենսագրություն ==
Ստանալով մաթեմատիկայի ասպարեզում բարձրագույն կրթություն, աշխատել է Թուրինի աստղադիտարանում որպես կամավոր օգնական մինչև 1899 թվականը, որից հետո, շարունակել է կրթությունը արտասահմանում. նախ երկու տարի Հայդելբերգ-Կյոնիգսթուլի աստղադիտարանում հանրահայտ գերմանացի աստղագետ Մաքս Վոլֆի մոտ, հենց այս ժամանակաշրջանի հետ են կապված նրա հիմնական հայտնագործությունները, որից հետո Ստրասբուրգում, դրանից հետո կարճ ժամանակով Իտալիա վերադառնալուց հետո, Պոտսդամում, և վերջապես Արգենտինայում, որտեղ 1905 թվականին զբաղվում էր միջազգային լայնության հսկողության կայանի ստեղծմամբ։ Վերադարձել է Իտալիա 1908 թվականին, որտեղ աշխատել է որպես աստղագիտության պրոֆեսոր Գենույայի ինստիտուտում, իսկ 1919 թվականից դարձել է Տրիեստի աստղադիտարանի տնօրեն։ Ավելի ուշ, սկսած 1932 թվականից մինչև թոշակի անցնելը 1950 թվականին եղել է Կապոդիմոնտե աստղադիտարանի տնօրեն Նեապոլում։ Բացի դա, Նեապոլում նա զբաղեցրել է ընդհանուր և սֆերիկ աստղագիտության և գեոդեզիական աստղագիտության դասախոսի պաշտոնը Նեապոլի Պաթենոպե համալսարանում։
Լուիջի Կարներան հիմնականում հետաքրքրվում էր դիրքային դիտարկումներով։ Նրա անվան հետ է կապված Միջազգային լայնության ծառայությունը։
(808) Մերքսիա աստերոիդը, որը հայտնաբերվել է 1901 թվականին, անվանվել է Լուիջի Կարներայի խորթ հոր պատվին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Luigi Carnera Archived 2012-01-28 at the Wayback Machine. (իտալ.)
Կազարգո

Կազարգո  (իտալերեն՝ Casargo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 894 մարդ, խտությունը կազմում է 45 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 20 կմ²։ Փոստային ինդեքս 23824։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0341։
Կազարգոն սահմանակից է Կրանդոլա Վալսասինա, Մարգնո, Պանոնա, Պրեմանա, Պրիմալունա, Տաչենո, Տրեմենիկո, Վենդրոնո մունիցիպալիտետներին ։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0341 840123
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.casargo@comune.casargo.lc.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.casargo.lc.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բալըխլը (այլ կիրառումներ)

Բալըխլը, կարող է վերաբերել՝

Բալըխլը - գետ Սև ծովի ավազանում, Ճորոխի վտակ Իչխալայի աջակողմյան օժանդակը
Բալըխլը - լեռնաշղթա Պոնտական լեռնահամակարգի արևելյան հատվածում, Սև ծովի հարավարևելյան ափից ոչ հեռու
Լավ տեմպերացված կլավիր

Լավ տեմպերացված կլավիր (գերմաներեն՝ Das wohltemperierte Klavier), BWV 846—893,
Յոհան Սեբաստյան Բախի ստեղծագործությունների ցիկլ ստեղնաշարայիններիի համար։ Կազմված է 48 պրելուդիաներից և ֆուգաներից՝ միացված երկու հատորով։
Ամբողջական անվանումն է «Լավ տեմպերացված կլավիր, կամ Պրելուդիաներ և ֆուգաներ բոլոր տոներում և կիսատոներում՝ տերցիային մաժորի և տերցիային մինորի նկատմամբ»։


== Աղբյուրներ ==
Կարմիր Վարդանի ապստամբություն

Կարմիր Վարդանի ապստամբություն, 571-572 թվականներին տեղի ունեցած համաժողովրդական ընդվզում Մարզպանական Հայաստանում։ Ուղղված էր Սասանյան արքունիքի դեմ, որի նպատակն էր քրիստոնեադավան հայերի շրջանում տարածել զրադաշտականությունը, կտրել հայերին Բյուզանդիայից և աստիճանաբար ձուլել պարսիկներին։
Պայքարը գլխավորում են ժամանակի հայկական նախարարական տները՝ Մամիկոնյանների գլխավորությամբ։ Նրանց կողքին է կանգնում Հայ Առաքելական եկեղեցին։ Գլխավոր ճակատամարտը տեղի է ունենում 572 թվականի փետրվարի 2-ին՝ Դվինում։


== Տես նաև ==
Վարդանանց պատերազմ
Վահանանց պատերազմ


== Ծանոթագրություններ ==
Ապարեսիդա դի Գոյանիա

Ապարեսիդա դի Գոյանիա (պորտ.՝ Aparecida de Goiânia), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 475 303 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 288,465 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1 647,7 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի նոյեմբերի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.605.165.738,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3.846,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,764 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Տորինո դի Սանգրո

Տորինո դի Սանգրո  (իտալերեն՝ orino di Sangro), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3079 մարդ։ Խտությունը՝ 96 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 32կմ²։ Փոստային ինդեքս 66020։ Հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0873։
Բնակավայրի հովանավորը Սուրբ Ս.Ս. Մադոնա դի Լորետոն է։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==