Բելկանտո

Բելկանտո կամ «բել կանտո» (իտալերեն՝ Bel canto «գեղեցիկ երգեցողություն»), իտալական օպերային երգեցողությանը վերաբերող բազմիմաստ եզրույթ ։
Այս արտահայտությունը կապված չէր որևէ երգեցողական «դպրոցի» հետ մինչև 19-րդ դարի կեսերը, երբ հեղինակները սկսեցին այն օգտագործել կարոտախտով նկարագրելու երգեցեղության այն ձևը, որը մոտ 1830 թվականից սկսած անկում էր ապրում։ Այնուամենայնիվ, «ոչ երաժշտական, և ոչ էլ ընդհանուր բառարանները նախքան 1900-ական թվականները չեն տալիս «բելկանտո» բառի սահմանումը», իսկ եզրույթը 21-րդ դարում շարունակում է մնալ անորոշ և երկիմաստ` հաճախ օգտագործվելով կորսված երգեցողական ավանդույթը նկարագրելու համար։


== Եզրույթի պատմությունը և դրա տարբեր սահմանումները ==

Ինչպես այսօր ընդուված է հասկանալ, «բելկանտո» եզրույթը վերաբերվում է իտալական ծագում ունեցող երգեցողության ոճին, որը 18-րդ դարում և 19-րդ դարի սկզբներին տարածված էր Եվրոպայի մեծ մասում։ 19-րդ դարավերջի և 20-րդ դարի սկզբների աղբյուրներից կարող է տպավորություն ստեղծվել, որ «բելկանտո»ն վերաբերվում է առավելապես վոկալ տոնի գեղեցկությանը և հավասարությանը, լեգատոյի տիրապետմանը և վոկալ զարդարանքների կատարման մեջ հմուտ վարպետությանը, սակայն 18-րդ դարին և 19-րդ դարի սկզբներին վերաբերող վկայություններում նկարագրվում է տվյալ սահմանումներից ավելի լայն կատարողական բազմաբովանդակ եղանակ» The main features of the bel canto style were:.

պրոսոդիկ երգեցողություն (շեշտադրման և ընդգծման օգտագործում),
ձայնի ռեգիստրի և տոնալ հատկությունների հարմարեցում երգվող բառերի էմոցիոնալ բովանդակությանը,
երաժշտական ֆրազավորման հույժ արտահայտչական ձև, որը հիմնված է քերականական և ճարտասանական դադարների ներմուծման վրա,
տարբեր տեսակների լեգատոների և ստակատոների օգտագործում,
մեկից ավելի տիպի պորտամենտոների կիրառում,
messa di voce («ձայնի տեղաբաշխում»)` որպես արտահայտչականության հիմնական աղբյուր,
տեմպի հաճախ փոփոխում ռիթմիկ «ռուբատո»յի` երգեցողության արագացման և դանդաղեցման միջոցով,
տարբեր տեսակների լրացուցիչ նոտաների և գունավորումների ներմուծում արիաների և ռեչիտատիվների մեջ  into both arias and recitatives
վոկալ ժեստը` որպես երգեցողության ազդեցությունը մեծացնելու հզոր գործիք,
վիբրատոյի օգտագործում` որպես որոշակի բառերի արտահայտչականությունն ընդգծելու և երկար նոտաները ավելի գեղեցիկ դարձնելու միջոց։Ըստ «Հարվարդի երաժշտական բառարանի»` բելկանտոն 18-րդ դարի իտալական երգեցողական տեխնիկա է, որը կենտրոնանում է ձայնի գեղեցիկ արտաբերման և կատարվող երաժշտության արտաքին փայլի ներկայացման վրա` ի հակադրություն դրամատիկ արտահայտչալկանության կամ ռոմանտիկ զգացմունքայնության։ Հակառակ բելկանտոյի կամ դրա վիրտուոզ տարրերի (կոլորատուրա) չարաշահման նկատմամբ շարունակական հակազդեցության` այն պետք է բնութագրել որպես խիստ գեղարվեստական երգեցողական ձև` միակ սազական իտալական օպերայի և Մոցարտի օպերային երաժշտության կատարման համար։ Դրա վաղ զարգացումը սերտորեն կապված է իտալական օպերա–սերիայի հետ (Ալեսանդրո Սկարլատի, Նիկոլա Պորպորա, Նիկոլո Յոմելլի, Յոհան Ադոլֆ Հասսե, Նիկոլո Պիչչինի)."


== Հղումներ ==
Notes
SourcesDuey Philip A. (1951)։ Bel canto in its Golden Age։ Da Capo Press։ ISBN 978-1-4067-5437-7 
Ffrangcon-Davies, David (1907), The singing of the future,
Jander, Owen (1998), "Bel canto" in Stanley Sadie, (Ed.), The New Grove Dictionary of Opera, Vol. One. London: Macmillan Publishers, Inc. 0-333-73432-7 1-56159-228-5
Juvarra, Antonio (2006) I segreti del belcanto. Storia delle tecniche e dei metodi vocali dal '700 ai nostri giorni, Curci, 2006
Marafioti, P. Mario (1922), Caruso's Method of Voice Production: The Scientific Culture of the Voice, New York/London: Appleton (accessible for free online at Internet Archive)
Newham, Paul (1999), Using voice and song in therapy: the practical application of voice movement therapy
Osborne, Charles (1994), The Bel Canto Operas of Rossini, Donizetti, and Bellini, Hal Leonard Corporation; Portland, Oregon: Amadeus Press. 0-931340-84-5
Potter, John (2009), Tenor: History of a Voice, Yale University Press, New Haven & London. 978-0-300-11873-5
Rogers, Clara Kathleen (1893), The Philosophy Of Singing
Scott, Michael (1977), The Record of Singing, Vols. 1 and 2. London: Duckworth. 0-7156-1030-9 1-55553-163-6
Stark James (2003)։ Bel Canto: A History of Vocal Pedagogy։ University of Toronto Press։ ISBN 978-0-8020-8614-3 
Taylor, David C. (1917), The psychology of singing; a rational method of voice culture based on a scientific analysis of all systems, ancient and modern
Toft, Robert (2013), Bel Canto: A Performer's Guide. Oxford University Press. 978-0-19-983232-3


== Արտաքին հղումներ ==
ՀոդվածներBel Canto: Historically Informed, Re-Creative Singing in the Age of Rhetorical Persuasion, c.1500 – c.1830 Archived 2021-04-17 at the Wayback Machine.
Nigro, Antonella, Observations on the Technique of Italian Singing from the 16th Century to the Present Day from the book "Celebri Arie Antiche: le piu' note arie del primo Barocco italiano trascritte e realizzate secondo lo stile dell'epoca" by Claudio Dall'Albero and Marcello Candela. (ref)
Samoiloff, Lazar S. (1942), "Bel Canto", The Singer's HandbookԹվայնացված նյութեր"Bel Canto" Titles from the Internet Archive (e.g. Lamperti, Giovanni Battista: The Technics of Bel Canto)
Garcia, Manuel; Garcia, Beata, (trans.) (1894). Hints on singing, London: E. Ascherberg.
Greene, Harry Plunket (1912), Interpretation in Song. New York: The Macmillan Company.
Lehmann, Lilli; Aldrich, Richard, (trans.) (1902), How to sing, New York: Macmillan & Co. Ltd.