armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կամիշևկա (Օռլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամիշևկա (այլ կիրառումներ)Կամիշևկա (ռուս.՝ Камышевка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Կամիշևսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Սեմիրեցկայա

Սեմիրեցկայա  (ռուս.՝ Семирецкая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Նիժնայա Պիցա գետի աջ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը՝ 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000025027
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103002502
Ավազանի կոդը -  03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բելառուսը Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Բելառուսը առաջին անգամ Եվրատեսիլ երգի մրցույթին մասնակցել է 2004 թվականին։ Մրցույթում լավագույն արդյունքը եղել է 6-րդ հորիզոնականը 2007 թվականին.


== Մասնակիցներ ==
     Հաղթող
     Երկրորդ հորիզոնական
     Երրորդ հորիզոնական
     Չորրորդ հորիզոնական
     Հինգերորդ հորիզոնական
     Վերջին հորիզոնական
     Ավտոմատ անցնելը եզրափակիչ
     Չանցնելը եզրափակիչ
     Չի մասնակցել կամ որակազրկվել է
Նովոզաիտովո

Նովոզաիտովո (ռուս.՝ Новозаитово, բաշկիրերեն՝ Яңы Заһит), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վոլոդիմիր Զելենսկու այցը Մեծ Բրիտանիա (2023)

Վոլոդիմիր Զելենսկու այցը Մեծ Բրիտանիա (ուկրաիներեն՝ Візит Володимира Зеленського до Великої Британії), Ուկրաինայի նախագահ Վոլոդիմիր Զելենսկու 2023 թվականի առաջին օտարերկրյա այցը, որը կայացել է 2023 թվականի փետրվարի 8-ին։ Այցի ընթացքում նախագահ Զելենսկին հանդիպել է Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ռիշի Սունաքի հետ։ Նա նաև բրիտանական խորհրդարանի Վեսթմինսթերյան սրահից ուղերձով դիմել է պատգամավորներին և ընդունելության արժանացել թագավոր Չարլզ III-ի կողմից։ 2022 թվականի փետրվարի 24-ին Ուկրաինա Ռուսաստանի ներխուժումից ի վեր սա Զելենսկու երկրորդ արտասահմանյան այցն է։ Առաջին այցը կայացել էր 2022 թվականի դեկտեմբերին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։


== Նախադրյալներ ==
2022 թվականի փետրվարի 24-ին Ռուսաստանը լայնամասշտաբ ներխուժում սկսեց Ուկրաինայի դեմ։ Այն դարձավ ռուս-ուկրաինական ճգնաժամի ամենաթեժ շրջանը, որն սկսվել էր 2014 թվականի սկզբին։ Պատերազմի ընթացքում աշխարհի բազմաթիվ երկրներ ռազմական և մարդասիրական օգնություն են տրամադրել Ուկրաինային, այդ թվում Մեծ Բրիտանիան։ 2022 թվականին Մեծ Բրիտանիայի կառավարությունը ծախսել է 2 300 000 000 ֆունտ ստերլինգ Ուկրաինային ռազմական օգնության ցուցաբերման համար։


== Այցը Մեծ Բրիտանիա ==


=== Հանդիպում Ռիշի Սունաքի հետ ===
Վոլոդիմիր Զելենսկին Լեհաստանի Ժեշուվ քաղաքի Ժեշուվ Յասյոնկա օդանավակայանից Մեծ Բրիտանիայի թագավորական ռազմաօդային ուժերի Boeing C-17 Globemaster III ինքնաթիռով (սերիական համարը՝ ZZ178) ուղևորվել է Լոնդոնի Սթանսթեդ օդանավակայան։ Օդանավակայանում ինքնաթիռի մոտ նրան դիմավորել է Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Ռիշի Սունաքը, որի հետ միասին նրանք մեկնել են Դաունինգ սթրիթ, 10։


=== Ուղերձ խորհրդարանին ===
Զելենսկին բրիտանական խորհրդարանի Վեսթմինսթերյան սրահից ուղերձով դիմել է խորհրդարանականներին։ Բրիտանական խորհրդարանի երկու պալատների անդամները նրան հոտնկայս ծափահարել են։


=== Ընդունելություն Չարլզ III-ի մոտ ===
Լոնդոն կատարած այցի ժամանակ Զելենսկուն Բուքինգհեմյան պալատում ընդունել է բրիտանական գահի առաջնորդ Չարլզ III-ը։


=== Հանդիպում ուկրաինացի զինվորականների հետ ===
Վլադիմիր Զելենսկին Ռիշի Սունաքի ուղեկցությամբ այցելել է Դորսեթում գտնվող Lulworth ճամբար, որտեղ վերապատրաստում են անցնում ուկրաինացի զինվորականները։


== Պատկերասրահ ==
Նախագահ Զելենսկին 2023 թվականին Մեծ Բրիտանիա իր այցի ժամանակ
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Սելո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍելոՍելո (ռուս.՝ Село), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոլշայա Դմիտրիևկա (գյուղ, Լիսոգորսկի շրջան)

Բոլշայա Դմիտրիևկա (ռուս.՝ Большая Дмитриевка), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Լիսոգորսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(3164) Պրաստ

(3164) Պրաստ (անգլ.՝ Prast), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1960 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,160799 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6755 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6461 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2052,55 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175392 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,34° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3164) Պրաստ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(2564) Կայալա

(2564) Կայալա (անգլ.՝ Kayala), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի օգոստոսի 19-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,237159 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9937 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4806 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1222,2 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,29455 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,96° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2564) Կայալա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալեքսանդրիյսկոե (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴիմիտրովոԱլեքսանդրիյսկոե (ուկրաիներեն՝ Олександрійське, նախկին Դիմիտրովո), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի քաղաքային խորհուրդում։ 2016 մայիսի 12-ին Ուկրաինայի գերագույն ռադան նախկին Դիմիտրովոն վերանվանել է Ալեքսանդրիյսկոե։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրիյսկոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 5 672 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Արևշատ Բլբուլյան

Արևշատ Աշոտի Բլբուլյան (1919, Իջևան - անհայտ), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Արևշատ Բլբուլյանը ծնվել է 1919 թվականին, Իջևանում։ Երբ սկսվեց մեծ պատերազմը, Արևշատը նոր էր ավարտել քաղաքի № 1 միջնակարգ դպրոցը։
1941 թվականի հուլիսի վերջին մեկնել է կարմիր բանակ, ծառայել է 75-րդ հրետանային գնդի կապի դասակում։ 1941 թվականի  դեկտեմբերին 958-րդ հրետանային գնդի կազմում Անապայից անցել է Կերչ քաղաքը։ Անցումը դժվար է եղել, որովհետև Սև ծովի այդ մասերն ականապատված են եղել։ Նավը ականազերծված ուղիով շարժվել է դեպի Կերչ։ 1942 թվականի մարտի 23-ին ֆաշիստական զորամասերն ուժեղ հարձակում են սկսել Ղրիմ ափ իջած մեր զորքերի վրա։ Այդ մարտերում Արևշատը վիրավորվել է ձեռքից և ոտքից ու փոխադրվել է Կիսլովեդսկ։ Բուժումը շարունակել է Բաքվում, և 1942 թվականի վերջին, որպես երկրորդ կարգի հաշմանդամ, զորացրվել է բանակից։ Բլբուլյանը պարգևատրվել է «Մարտական ծառայությունների համար», «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար», Վ. Ի. Լենինի ծննդյան 100-ամյակի մեդալներով։ 
Բլբուլյանը 1943 թվականի հունվարից աշխատել է Իջևանի № 1 դպրոցում, եղել է դպրոցի զինղեկը։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտն ու ֆիզկուլտուրա դասավանդել։ Նրա անմիջական ջանքերով դպրոցի տարբեր տարիներին լավագույն մարզիկներ է պատրաստել։ Սաներից մի քանիսը եղել են հանրապետության չեմպիոններ, իսկ նրա ղեկավարած վոլեյբոլի թիմը 1968 թվականին «Արծաթե գնդակ» համամիութենական մրցումներում դարձել է Խորհրդային Միության չեմպիոն։ 
Գերմանա-խորհրդային պատերազմի 170 իջևանցիների լուսանկարները Բլբուլյանը հավաքել և հատուկ վահանակում փակցրել էր դպրոցի ռազմահայրենասիրական թանգարանում։ Նրա գերդաստանից 21-ը տուն չեն վերադարձել։ Նրանց հիշատակին Իջևանի անտառի մի անկյունում կառուցվել է աղբյուր-հուշարձան, որի մոտ գտնվող գերեզմանոցում, թաղված է Կերչի, Ստալինգրադի, Նիկոլաևի զանգվածային գերեզմանից բերված հողում։


== Պարգևներ ==
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
Վ. Ի. Լենինի ծննդյան 100-ամյակի մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Աուրեուս

Աուրեուս (լատ.՝ aureus), Հռոմեական կայսրության տարածքում օգտագործվող ոսկե դրամ։
«Աուրեուս» բառը պարզապես նշանակում է «ոսկյա» (լատ. aurum - «ոսկի»)։ Հետևաբար, ամեն ոսկե դրամ Հին Հռոմում հենց այդպես էլ անվանում էին՝ աուրեուս։ Միայն մ.թ.ա. III դարում, Պունիկյան պատերազմների ժամանակ, «աուրեուս» հասկացությունն ստացավ կոնկրետ դրամական միավորի նշանակություն։ Այն հատվում էր ավարից ձեռք բերված ոսկուց և օգտագործվում էր լեգեոներներին վարձատրելու համար, ինչպես նաև՝ խոշոր վճարումներ կատարելու համար։
Հուլիոս Կեսարի օրոք աուրեուսը հաստատվեց որպես ստանդարտացված դրամական միավոր։ Այդ ժամանակ 1 աուրեուսի կշիռը մոտ 8 գրամ էր, հատվում էր բարձրագույն որակի ոսկուց (99%)։ Սկզբնականապես 1 աուրեուսը հավասար էր 20 արծաթե սեստերցի, Կեսարի օրերից աուրեուսի մանրուն դրամը դարձավ դինարը (denarius)։ 1 աուրեուսը համարժեք էր 25 արծաթե դինարի։


=== Աուրեուսի համարժեք արծաթե դրամներ ===
Աստերոիդների ցանկ (137601-137700)

Աստերոիդների ցանկ (137501-137600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (137701-137800)
 Աստերոիդների ցանկ (137501-137600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (137701-137800)
Բժշկարան (414, Ամիրդովլաթ Ամասիացի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բժշկարան (այլ կիրառումներ)Բժշկարան (414), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 414 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1626 թվականին Կարապետ գրիչի կողմից, Մարզուանում։ Ստացողը եղել է Բունիաթ բժիշկը։ Գրված է մագաղաթի վրա, որը ունի 26X20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 430 թերթից։ Գրված է երկսուն նոտրգրով։ Պահպանակը ունի 430 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ շագաակագույ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 219ա, 221ա, 427ա։


== Բովանդակություն ==
Անգիտաց անպէտ, ուսումն բժշկութեան, օգուտ բժշկութեան, Ախրապատին (Ա-Ք)։
Նկար՝ կազմախօսութիուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ադենյան վարժարան

Ադենյան վարժարան, հիմնադրվել է Այնթապում, որբախնամ Ադենական ընկերության (հիմնադրվել է 1874) կողմից։ Սկզբից որբանոց էր 15 որբերով։ 1885 թվականին վերածվել է որբանոց–դպրոցի, 1886 թվականին՝ վարժարանի, 1911 թվականին՝ երկրորդական վարժարանի։ Ուներ ծաղկոց, նախակրթարան, կրթարան և կիրակնօրյա լսարան։ 1914 թվականին աշակերտների թիվը 288 Էր։ 1915 թվականին փակվել Է, վերաբացվել 1919 թվականին, անկանոն գործել մինչև 1922 թվականը և ընդմիշտ փակվել։


== Դասավանդվող առարկաներ ==
Ադենյան վարժարան առաջնորդվել է Կոստանդնուպոլսի ուսումնական խորհրդի կրթական ծրագրերով, դասավանդվել են՝
Դասավանդվել են

հայոց լեզու
հայոց պատմություն
կրոն, թվաբանություն
երկրաչափություն
բնագիտություն
քիմիա
ֆրանսերեն
թուրքերեն
մարմնամարզություն
գծագրություն և այլն։Ադենյան վարժարանում տեսուչներ են եղել Հակոբ Պեքյարյանը (1885–1895), Ներսես Պաղտոյանը, Սմբատ Տեմիրճյանը, Ղազարոս Ղպլիկյանը, Հակոբ Զեյթունցյսւնը։ Վարժարանի շրջանավարտներից շատերը հետագայում դարձան բժիշկներ, ճարտարագետներ, ազգային գործիչներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քվատրոչենտո

Քվատրոչենտո, նաև քվատտրոչենտո (իտալերեն՝ quattrocento, «չորս հարյուր», կրճատվել է mille quattrocento — «հազար չորս հարյուր»), XV դարի՝ Վաղ Վերածննդի ժամանակաշրջանի իտալական արվեստի ընդունված պայմանական անվանում։
Այս ժամանակահատվածը համընկնում է Պիեռո դելլա Ֆրանչեսկայի, Բոտիչելլիի, Դոնատելլոի, Բրունելեսկիի, Մազաչչոի, Բելինիի (Յակոպո, Ջենտիլե և Ջովաննի), Պինտուրիկիոի, Ֆրա Անժելիկոյի, Պիետրո Պերուջինոյի, Դոմենիկո Գիրլանդայոի և այլոց գործունեության հետ։
Քվատրոչենտոյի ուղղվածությունները և աշխարհայացքային սկզբունքները մեծ ազդեցություն են գործել հետագա դարերի արվեստի վրա, սկսած կլասիցիզմից և ռոմանտիզմից, մինչև մշակույթի որոշակի ուղղվածության վրա ընդհանրապես։ Կերպարվեստի մեջ այս ժամանակաշրջանը նշանավորվում է նրանով, որ կատարվեց անցում հոգևոր կատարելության և դավանական կանոններին ենթարկվող միջնադարյան ներդաշնակ պայմանականություներից և պատկերային շարքից դեպի հայացքների համակարգի, պատկերացումների և վարքականոնի, որոնք հիմք հանդիսացան պատկերային արվեստի՝ այսինքն ռեալիզմի ձևավորման համար, որն էլ հետագայում հիմք հանդիսացավ ակադեմիզմի ձևավորման համար։
Քվատրոչենտոյի ժամանակաշրջանում տեղի ունեցավ ճարտարապետության, գեղանկարչության և քանդակագործության ծաղկում։ Այդ ժամանակահատվածում Իտալիայում գործում էր հանճարեղ վարպետների մի ամբողջ աստղաբույլ, նրանց մեջ էր ճարտարապետ Բրունելլեսկին, քանդակագործ Դոնատելլոն, իսկ  XV դարում ստեղծագործել են Ռաֆայելը, Միքելանջելոն և Լեոնարդո դա Վինչին։


== Տես նաև ==
դուչենտո
տրեչենտո
չինքվեչենտո
սեյչենտո


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Жуковский В. И. Искусство Возрождения: учебное пособие. — Красноярск: Краснояр. гос. ун-т, 2006. — 298 с. — ISBN 5-7638-0663-8
Знамеровская Т. П. Проблемы кватроченто и творчество Мазаччо / Ленинградский ордена Ленина и ордена Трудового Красного Знамени государственный университет имени А. А. Жданова. — Л.: Изд-во ЛГУ, 1975. — 176 с. — 8750 экз.
Պաուլա Էչիվարիա

Պաուլա Էչիվարիա Կոլոդրոն (իսպ.՝ Paula Echevarría Colodrón, օգոստոսի 7, 1977(1977-08-07), Կանդաս, Carreño, Աստուրիա, Աստուրիա, Իսպանիա), կինոյի և հեռուստատեսության իսպանացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1977 թվականի օգոստոսի 7-ին։ Կինոյում առաջին անգամ հայտնվեց 2000 թվականին։ Նրան առավել հայտնի դարձրեց «Վելվետ» հեռուստասերիալում կատարած Անա Ռիբերա Լոպեսի դերը։


=== Անձնական կյանք ===
2006 թվականից ամուսնացած է Դևիդ Բուստամանտեի հետ։ 2 տարի անց ծնվել է նրանց դուստրը՝ Դանիելան։ 2017 թվականին հայտարարել են նրանց հարաբերությունների ճգնաժամի մասին և հնարավոր է բաժանվեն։


== Ֆիլմագրություն ==
7 կյանք (2000)- Ռոսիո
Գործընկերներ (2000)- Պաուլա
Դպրոցն ավարտելուց հետո (2001)- Բերտա
Կոմիսար (2002 / 2007)- Կլարա Օսմա
Ավելի վատ, քան երբևէ- աղջիկ №2
Լոնդոնյան փողոց (2003)- Նուրիա
Կարմեն (2003)- Մարիսոլ
Վառ կարմիր (2006)- Աննա
Կիրակնօրյա լույս (2007)- Էստրելիա
Մեծ ռեզերվ (2010 / 2013)- Լուսիա Ռեվերտ
Վելվետ (հեռուստասերիալ) (2014 / 2016)- Աննա Ռիբերա


== Ծանոթագրություններ ==
Գրեգուար Լեպրենս Ռինգե

Գրեգուար Լեպրենս Ռինգե (ֆր.՝ Grégoire Leprince-Ringuet, դեկտեմբերի 4, 1987(1987-12-04), Նորմանդիա), ֆրանսիացի դերասան, հայտնի է Կրիստոֆ Օնորեի «Բոլոր երգերը սիրո մասին են» (2007) ֆիլմից՝ որպես Էրվան։
1998-ից 2002 թվականներին Լեպրենս Ռինգեն Փարիզի ազգային օպերայի մանկական երգչախմբի անդամ էր։ Նրա երգեցողական տաղանդը որոշիչ դեր ունեցավ դերասանական կարիերայում՝ այդ թվում «Մոլորվածները» և «Բոլոր երգերը սիրո մասին են» ֆիլմերում մասնակցության մեջ։
Լեպրենս Ռինգեն ներկայացվել էր «Սեզար» մրցանակի համար՝ 3 անվանակարգերում։


== Կարիերա ==


=== Կինոյում և հեռուստատեսությունում ===


=== Թատրոնում ===
1998-2002 Փարիզի Օպերայի երգչախմբի անդամ, Maîtrise des Hauts de Seine, dans ce cadre a joué dans WOYZECK. Mise en scène de Partice Chéreau au Théâtre du Châtelet., de
1998-2002 «LE PETIT RAMONEUR» (soliste), de — mes : Mireille Laroque — Opéra Comique
1998-2002 «CARMEN, TOSCA, LA BOHÈME, LA DAME DE PIQUE», de — Opéra Bastille
1998-2002 «LA FLÛTE ENCHANTÉE» (солист) вместе с Cirque Gruss., de — mes : Michèle Broca.


=== Ռեժիսորական գործեր ===
«Կիրակնօրյա առավոտյան» (ֆր.՝ Dimanche matin) (2010) - կարճամետրաժ ֆիլմ
«Անտեսանելին» (ֆր.՝ Inaperçu) (2011) - կարճամետրաժ ֆիլմ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Grégoire LeprinceRinguet (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Официальный сайт
Leprince-Ringuet’s at l’agence artistique Brigitte Descormiers
Կինոստուդիա

Կինոստուդիա (կինո և իտալերեն studio՝ ուսումնասիրություն, պարապմունքների սենյակ), կինոնկարներ արտադրող ձեռնարկություն, ուր զուգակցվում են գեղարվեստա-ստեղծագործական (նկարահանող խումբ) և արտադրա-տեխնիկական (տեխնիկական արտադրամասեր) գործընթացները։ Ապահովում է կինոնկարների ստեղծման ողջ պրոցեսը՝ սցենարից մինչև ֆիլմերի ապատճենը. Ըստ արտադրվող ֆիլմերի բնույթի՝ տարբերակվում են գեղարվեստական, փաստավավերագրական, գիտահանրամատչելի, ուսումնական, անիմացիոն և այլ տեսակի կինոնկարների կինոստուդիաները։ 
Արտադրական հիմնական օղակում՝ նկարահանող խմբում են՝ բեմադրող-ռեժիսորը, դերասանները, նկարիչները, օպերատորները, հնչյունային օպերատորները, երաժիշտները, ինժեներատեխնիկական աշխատողները և բազմաթիվ այլ տարբեր մասնագիտության բանվորներ ու աշխատողներ, գրիմարարներ, մոնտաժողներ, կոմբինացված նկարահանման մասնագետներ և ուրիշներ։ Սցենարական բաժինը պատվիրում է հեղինակին, խմբագրում, ստեղծում ֆիլմի սցենարը։ Նախապատրաստական փուլում ընտրվում են դերասանները, կատարվում դեկորների, զգեստների էսքիզները և այլն։ 
Կինոստուդիաների արտադրամասերն ու արհեստանոցները պատրաստում են հագուստը, կահույքը և նկարահանման անհրաժեշտ բոլոր հարմարանքները։ Կինոնկարահանման շրջանում ծավալուն աշխատանք են կատարում դեկորատիվ-տեխնիկական կառույցների բաժինը, նկարահանման տեխնիկայի, ձայնատեխնիկայի, լուսատեխնիկայի, կոմբինացված նկարահանումների, կինոնկարի մոնտաժի և մշակման արտադրամասերը։ Գեղարվեստական ֆիլմերի զգալի մասը ստեղծվում է նկարահանման տաղավարներում, ինչպես և կինոստուդիային կից կամ սրանից դուրս հատուկ հրապարակներում և ջրավազաններում։ Այդպիսի նկարահանումների ժամանակ օգտվում են շարժական սարքերից։ Բազմաթիվ տեխնոլոգիական գործողություններ են կատարվում հնչյունի գրանցման ժամանակ, մոնտաժման սենյակներում։ Կոմբինացված նկարահանումների համար օգտագործվում են հատուկ սարքեր։
Տերակ (Ավերոնի գավառ)

Տերակ (ֆր.՝ Tayrac), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 172 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.73 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 95 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 32 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 98 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 64-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,3 %։ 64 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 57 անձ (31 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (1 տղամարդ և 6 կին)։ 34 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վեիկո-Հեռմե

Վեիկո-Հեռմե (էստ․՝ Väiko-Härmä), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բայե

Բայե (ֆր.՝ Bayeux), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 13888 մարդ, բնակչության խտությունը` 1953.31 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.11 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 27 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 8249 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 5874-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 2375։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,2 %։ 5874 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 5089 անձ (2633 տղամարդ և 2456 կին)։ Գործազուրկ են եղել 785 անձ (387 տղամարդ և 398 կին)։ 2375 անաշխատունակներից 762-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 896-ը` թոշակառուներ, իսկ 717-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վացլա

Վացլա (էստ․՝ Vatsla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Սաուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 371 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կումտորկալինսկի շրջան

Կումտորկալինսկի շրջան (ռուս.՝ Кумторкалинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կորկմասկալա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1270 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23804 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Տեպլովկա (այլ կիրառումներ)

Տեպլովկա, կարող է վերաբերել՝

Տեպլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում
Տեպլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պրիյատինի շրջանում
Կապրի Լեոնե

Կապրի Լեոնե (իտալերեն՝ Capri Leone), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3945 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 658 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98070։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 0941։
Սիչյովկա (այլ կիրառումներ)

Սիչյովկա, կարող է վերաբերել՝

Սիչյովկա - գետ Ռուսաստանում, Պեսչանայայի վտակը
Սիչյովկա - գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում
Սիչյովկա - գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Սուրսկի շրջանի կազմում
Հայկ Դանղյան

Հայկ Գրիգորի Դանղյան (1904, Վաղարշապատ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1989), հայ մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ (1965): Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։ 


== Կենսագրություն ==
Հայկ Դանղյանը ծնվել է 1904 թվականին, Էջմիածին քաղաքում։ Ավարտել է տեղի երկրորդ աստիճանի դպրոցը, ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի պատմագրական ֆակուլտետը, ավարտելուց հետո՝ 1930 թվականին, աշխատանքի է անցել Ներքին Խաթունարխի յոթնամյա, ապա՝ Էջմիածին քաղաքի օրինակելի տասնամյա դպրոցներում։
1942 թվականի մարտին Դանղյանը զորակոչվել է կարմիր բանակ, նույն թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին մասնակցել է ֆաշիստական զորքերի դեմ Դոնբասում մղված մարտերին, հատկապես ուժեղ մարտեր են մղվել Կամսկ-Շախտինսկ քաղաքի շրջանում, Կրասնոդոն և Կրասնի Սուլին քաղաքներում։ Ռոստովի մարզում մղված մարտերից մեկում գերի է ընկնել։ Գերմանիայի Ռուրի շրջանի ածխահանքերում աշխատելիս, մի խումբ գերիների հետ նրան հաջողվել է փախչել համակենտրոնացման ճամբարից և միանալ խորհրդային զորքերին՝ 171-րդ հրաձգային դիվիզիային։ 
1945 թվականին զորացրվել է և զբաղվել մանկավարժական աշխատանքով։ Դասավանդել է Էջմիածնի մանկավարժական ուսումնարանում և Խաչատուր Աբովյանի անվան միջնակարգ դպրոցում։ 
Դանղյանի աշխատանքներից մի քանիսը հրատարակվել են առանձին գրքույկներով, տպագրվել հանրապետական մանկավարժական մամուլում։ Նրա մանկավարժական ուսանելի փորձին նվիրված հատուկ գրքույկ է հրատարակել ՀԽՍՀ լուսավորության նախարարությունը։ Արժանացել է մեդալների, իսկ 1965 թվականին՝ ՀԽՍՀ վաստակավոր ուսուցչի պատվավոր կոչման։
1976 թվականին անցնելով կենսաթոշակի, շարունակել է մասնակցել մանկավարժական-հասարակական կյանքին, հանդես է եկել հանրապետության թերթերում և հանդեսներում։


== Մահ ==
Մահացել է 1989 թվականին։ Թաղված է Էջմիածնում։


== Հիշատակ ==
Էջմիածնի Խ. Աբովյանի անվան №4 հիմնական դպրոցում բացվել է Հայկ Դանղյանին նվիրված դասասենյակ։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ վաստակավոր մանկավարժ


== Երկեր ==
Մկրտիչ Կորյուն։ Մատենագիտություն։ ՀԽՍՀ բարձրագույն և միջնակարգ մասնագիտական կրթության մինիստրություն, Գիտամեթոդական կաբինետ, Երևան, Ա. հ., 1981 (համահեղինակ)։
Մկրտիչ Կորյուն (Մեթոդական օժանդակ ձեռնարկ մանկավարժական ուսումնարաններում սովորողների համար)։ Բարձրագույն և միջին մասնագիտական կրթության մինիստրություն, ՀԽՍՀ, Երևան, Ա. հ., 1983:
Կարոտի մրմունջներ։ Երևան, Անտարես, 2004 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրյուկով (Կոնստանտինովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրյուկով (այլ կիրառումներ)Կրյուկով (ռուս.՝ Крюков), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կոնստանտինովսկի շրջանում։ Մտնում է Պոչտովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Կարինե Խուդաբաշյան

Կարինե Էմանուելի Խուդաբաշյան (Սարգսյան) (հուլիսի 7, 1929(1929-07-07), Թիֆլիս, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 17, 2015(2015-11-17), Երևան, Հայաստան), հայ երաժշտագետ։ ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (2013)։


== Կենսագրություն ==
Կարինե Խուդաբաշյանը ծնվել է 1929 թվականին, Թիֆլիսում։ 1947 թվականին ավարտել է Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցը, 1952 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի տեսական-կոմպոզիտորական ֆակուլտետը (գիտական ղեկավար՝ պրոֆեսոր Գ. Տիգրանով)։ 1953 թվականին սովորել է Լենինգրադի Ռիմսկի-Կորսակովի պետական կոնսերվատորիայի, ապա ՀԽՍՀ ԳԱ Արվեստի ինստիտուտի ասպիրանտուրայում (գիտական ղեկավար՝ պրոֆեսոր Քրիստափոր Քուշնարյան)։ 1960 թվականից աշխատել է ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտում։ 1984-2005 թվականներին եղել է ինստիտուտի ժողովրդական երաժշտության բաժնի վարիչը, առաջատար գիտաշխատող, գիտական խորհրդի անդամ (1985 թվականից)։ 1968 թվականից Հայաստանի կոմպոզիտորների և երաժշտագետների միության անդամ է։ 1975-1981 թվականներին եղել է միության երաժշտագիտական սեկցիայի նախագահը, 1979-1998 թվականներին՝ վարչության անդամ, 1980-1989 թվականներին՝ «Սովետական արվեստ» ամսագրի խմբագրական կոլեգիայի անդամ, ՅՈՒՆԵՍԿՈ-ի Ավանդական երաժշտության միջազգային խորհրդի անդամ։


== Երկեր ==
«Գրիգոր Եղիազարյան» (1966)
«Армянская музыка на пути от монодии к многоголосию» (1977)
«Армянская музыка в аспекте сравнительного музыкознания» (2011, 2013 թվականներին արժանացել է Համաշխարհային հայկական կոնգրեսի, Ռուսաստանի հայերի միության, ՀՀ Սփյուռքի նախարարության և Հայաստանի կոմպոզիտորների և երաժշտագետների միության կողմից հայտարարված լավագույն կոմպոզիտորական և երաժշտագիտական ստեղծագործությունների համահայկական մրցանակաբաշխության դափնեկրի կոչման)


== Ծանոթագրություններ ==
Լեռների լեգենդը

Լեռների լեգենդը (չինարեն՝ 山中傳奇)՝ ռեժիսոր Հու Քինգի 1979 թվականին նկարահանած ֆիլմ։ Ֆիլմն արժանացել է հինգ մրցանակների 16-րդ Golden Horse Թայբեյի կինոփառատոնում։ Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Հարավային Կորեայում։


== Սյուժե ==
Հե Ցինյունու գիտնականին հանձնարարված է արտագրել հնագույն բուդդայական սուտրաներ, այդ պատճառով նա ուղևորվում է դեպի հին բերդ, որպեսզի այնտեղ աշխատի լռության և հանգստության մեջ։ Այնուամենայնիվ, խաղաղությունն ավարտվում  է, երբ հայտնվում է խորհրդավոր պարոն Ցույը և նրա տարօրինակ Չժան ընկերը։ Բացի նրանցից ի հայտ եկան այպիսի հերոսներ ինպիսիք են ծեր լվացարարուհին և Մեղեդին, որն ուներ չինական թմբուկի վրա նվագելու մեծ փորձ։ Ավելին, Մեղեդիի հանդիպումից հետո Ցինյունը սկսում է շանտաժի ենթարկել նրան ամուսնանալու համար։


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==
Ընկերություն՝ Prosperity Film Company Ltd.
Պրոդյուսեր՝ Հու Քինգ
Գործադիր պրոդյուսեր՝ Վոն Չյոկհոն
Ռեժիսոր՝ Քինգ Հու
Ռեժիսորի օգնական՝ Տհուն Լամ, Դան Հանչշան
Ռազմական տեսարանների բեմադրում՝ Նգ Մինչհոյ
Մոնտաժ՝ Քինգ Հու, Սյաո Նան
Դիմահարդարում` Լի Լիցզյան
Նկարիչ՝ Քինգ Հու
Օպերատոր՝ Չան Ջո, Պան Դէե (օգնական)
Կոմպոզիտոր՝ Ու Դացզյան[zh]


== Ընկալում ==
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմն ունի 100 % վարկանիշ 9 գրախոսության հիման վրա և 10-ից ստացել է 8,8 միավոր։


== Մրցանակներ ==
16֊րդ Թայբեյի կինոփառատոն Golden Horse (1979)՝ հինգ մրցանակներ հետևյալ անվանակարգերում՝

Լավագույն ռեժիսուրա՝ Քինգ Հու
Լավագույն օպերտորական աշխատանք՝ Ջո Չան
Լավագույն արտ-ռեժիսուրա՝ Քինգ Հու
Լավագույն օչիգինալ երաժշտություն ֆիլմի համար՝ Ու Դացզյան
Լավագույն ձայնագրություն՝ Չժոու Շաոլւն


== Ծանոթագրություններ ==
Օզյուտիչի

Օզյուտիչի (ուկրաիներեն՝ Озютичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լոկաչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օզյուտիչի գյուղում բնակվում էր 428 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,59 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 269,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիտտորե Կարպաչչո

Վիտտորե Կարպաչչո (Carpaccio, 1465, ենթդ․  Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն - 1526[…] կամ ոչ վաղ քան 1525 և ոչ ուշ քան 1526, Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն), իտալացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Վաղ Վերածննդի կերպարվեստի վենետիկյան դպրոցի ներկայացուցիչ։ Սովորել է Ջենտիլե Բելլինիի մոտ։ Սուրբ Ուրսուլայի (1490-1495, Ակադեմիայի պատկերասրահ, Վենետիկ), Սուրբ Գևորգի և Հիերոնիմոսի (1502-1507, Սկուոլա դի Սան-Ջորջո դելյի Սկյավոնի, Վենետիկ) կյանքի թեմաներով կատարված նկարաշարերում Կարպաչչոն առասպելական, սրբացված իրադարձությունները մեկնաբանել է որպես ժամանակակից իրական կյանքի պատկերներ՝ ներմուծելով քաղաքային բնապատկեր և ինտերիեր։ Կարպաչչոն հող է նախապատրաստել XVI դարի վենետիկյան վարպետների գեղանկարչական հայտնագործումների համար։
Վերածննդի հումանիստական միտումների ազդեցությունը նվազ նկատելի է Կարպաչչոյի ստեղծագործություններում, միտումներ, որոնք հենց իր իսկ կյանքի ժամանակամիջոցում արմատապես վերափոխեցին իտալական կերպարվեստը, և այդ տեսակետից նա ավելի շատ պահպանողական է։ Թերևս այդ է պատճառը, որ նրա գործերը կերպարվեստի վենետիկյան դպրոցի իրեն ժամանակակից ներկայացուցիչներ Ջովանի Բելլինիի և Ջորջոնեի ստեղծագործությունների համեմատությամբ քիչ են կարևորվել։ Կարպաչչոյի աշխատանքներում նկատվում է Անտոնելլո Դա Մեսսինայի և վաղ նիդերլանդական գեղանկարչության ազդեցությունը։
Կարպաչչոյի ծննդյան տարեթիվը դեռևս ճշգրտված չէ; Հայտնի է միայն, որ նա իր գլխավոր գործերն ստեղծել է 1490 - 1519 թվականների միջակայքում, աշակերտել է Լացարո Բաստիանիին, ով, ինչպես Անտոնիո Վիվարինին ու Ջովանի Բելլինին, ընդարձակ արվեստանոց ուներ Վենետիկում։ Իսկական ազգանունը Սկարպացցա է, իսկ Կարպաչչո մականունը վերցրել է Վենետիկի հումանիստական շրջանակներ մուտք գործելու ժամանակ։ Վիտտորիոյի անվան առաջին հիշատակությունը հանդիպում է 1492 թվականի մի փաստաթղթում, որ նրա հորեղբոր՝ Ֆրա Իլլարիոյի կտակն է։
Կարպաչչոյի լավագույն ստեղծագործությունները նրան տեղ են ապահովել իտալական Վերածննդի կերպարվեստի վենետիկյան դպրոցի վաղ շրջանի վարպետների շարքում։


== Գրականություն ==
Patricia Fortini Brown, Venetian narrative Painting in the Age of Carpaccio (New Haven and London: Yale University Press, 1988/1994)
Daniele Trucco, "Vittore Carpaccio e l’esasperazione dell’orrido nell’iconografia del Rinascimento", in «Letteratura & Arte», n. 12, 2014, pp. 9–23.
Pompeo Molmenti, Gustav Ludwig, The Life and Works of Vittorio Carpaccio (London: John Murray, Albemarle Street, W., 1907)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
vittorecarpaccio.org (Վիտտորե Կարպաչչոյի 150 աշխատանք)
Կարպաչչոյի 225 նկար(չաշխատող հղում)
Արվեստի Web պատկերասրահ
Carpaccio500. Koper Regional Museum.
Օլշանկա (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕլշանկաՕլշանկա (ուկրաիներեն՝ Вільшанка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օլշանկա գյուղում բնակվում էր 114 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կաթարևուսա

Կաթարևուսա (հուն․՝ καθαρεύουσα - «մաքուր»), հունարենի ավանդական տարբերակ, որը 19-20-րդ դարերում Հունաստանում եղել է պետության, հասարակական կյանքի և գրականության հիմնական լեզուն։


== Պատմություն ==
19-րդ դարի սկզբում, երբ Հունաստանի Օսմանյան կայսրությունից անջատվելու և ազգային հունական պետության հեռանկար էր առաջացել, հարց էր ծագել, թե ինչ պաշտոնական լեզու կլինի այնտեղ։ Կաթարևուսան, որպես այդ հարցի պատասխան, ենթադրում էր հունարենն ազատել փոխառություններից և նրա մեջ ավելացնել հնամենի ոճ։ Դա հունարեն լեզվի բնական ձևի՝ դիմոտիկայի (հուն․՝ δημοτική - «ազգային») օգտագործման և հին հունարենին անցում կատարելու միջև ընկած ժամանակն էր։
Այս մոտեցման հիմնական գաղափարախոսներից մեկը Ադամանտիոս Կորաիսն էր, որը կարծում էր, որ հունարենը փչացել է օսմանյան տիրապետության ընթացքում և անտիկ օրինակով ուղղման կարիք ուներ։ Նրա «մաքրված» լեզվի տարբերակը նման էր նրա այլ ժամանակակիցների առաջարկներին, սակայն ավելի հետևողական էր և ավելի էր համապատասխանում դիմոտիկայի շարահյուսությանը։ Միևնույն ժամանակ Կորաիսը առաջարկում էր լեզվի մեջ վերադարձնել ինչքան հնարավոր է շատ հնեցված կառույցներ, ինչպիսին է անորոշ դերբայը, որը այդ ժամանակ վերացել էր հունարենից։


== Կաթարևուսի առանձնահատկություններ ==
Ընդհանուր առմամբ կաթարևուսին բնորոշ է բառապաշարի փոխարինում (հատկապես փոխառված), օրինակ՝ թուրքերենից, սակայն կան բառեր, որոնք վերցվել են անմիջապես հին հունարենից կամ առաջացել են դրա հիման վրա, օրինակ՝ ὕδωρ νερό բառի փոխարեն - ջուր, ἰχθύς ψάρι բառի փոխարեն - ձուկ, χρηματοκιβώτιον κάσσα բառի փոխարեն - չհրկիզվող պահարան, ἀδιέξοδον τυφλοσόκακο բառի փոխարեն - փակուղի։ Նոր հասկացությունների համար ստեղծվում էր պատճենում՝ πόλεμος ἀστραπῆς կայծակնային պատերազմ, διαστημόπλοιον տիեզերանավ, և այլն։ Այդ նոր բառերից շատերը փոխառվել են դիմոտիկայի կողմից, իսկ պատճենումը նոր հունարենում շարունակվում է մինչ օրս՝ Διαδίκτυο համացանց, ἱστοσελίδα կայքէջ։
Կաթարևուսի որոշ քերականական առանձնահատկություններ՝

Տրական հոլով
Ներգործական սեռի հոլովված դերբայներ
-ν տառով վերջավորությունները գոյականների եզակի թվի հայցական հոլովում,
-ον  վերջավորությունները չեզոք սեռի գոյականներում և ածականներում (դիմոտիկայում՝ -ο),
-ως վերջավորություններով մակբայներ (դիմոտիկայում՝ -α),
Հնացված նախդիրների օգտագործումը, օրինակ՝ εἰς մեջ, վրա, πρό առաջ,
Տարբերություններ բայական պարադիգմաներում և այլն։


== Մերօրյա օգտագործում ==
Հելլադական ուղղափառ եկեղեցին և այլ հունական եկեղեցիներ մինչ օրս կաթարևուսան օգտագործում են պաշտոնական հաղորդակցություններում։


== Տես նաև ==
Հունարեն
Դիմոտիկա


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
A Companion to the Ancient Greek Language / Под ред. Egbert J. Bakker. — Wiley-Blackwell, 2010. — С. 564—587. — 696 с. — ISBN 978-1-4051-5326-3
Robert Browning. Medieval and Modern Greek. — Cambridge University Press, 1983. — С. 100—118. — 164 с. — ISBN 0-521-29978-0
Geoffrey Horrocks. Greek: A History of the Language and Its Speakers. — Wiley-Blackwell, 2010. — С. 438—470. — 524 с. — ISBN 978-1-4051-3415-6
Ստարիե Նիզկովիցի

Ստարիե Նիզկովիցի (ռուս.՝ Старые Низковицы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 255 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լեզ Օտիե սյուր Կալոն

Լեզ Օտիե սյուր Կալոն (ֆր.՝ Les Authieux-sur-Calonne), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 294 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.82 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.2 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 191 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 142-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,3 %։ 142 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 132 անձ (72 տղամարդ և 60 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (3 տղամարդ և 7 կին)։ 49 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(7803) Ադաչի

(7803) Ադաչի (անգլ.՝ Adachi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի մարտի 4-ին Տակաո Կոբայաշիի կողմից Օիզումիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,785784 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6488 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9228 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1698,32 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211974 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7803) Ադաչի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պասեկա (գյուղ, Իզյումի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊասեկաՊասեկա (ուկրաիներեն՝ Пасіка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պասեկա գյուղում բնակվում էր 45 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 150 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կիպրոսի Հանրապետության ռազմաօդային ուժեր

Կիպրոսի Հանրապետության ռազմաօդային ուժեր (հունարեն՝ Διοίκηση Αεροπορίας), մտնում է Կիպրոսի Ազգային գվարդիայի կազմի մեջ և իրենից ներկայացնում է բանակային ավիացիա, որտեղ հիմնական նշանակությունը տրվում է ուղղաթիռներին։ Այն մի քանի ինքնաթիռները, որոնք առկա են Կիպրոսի ռազմաօդային ուժերում, օգտագործվում են օդից վերահսկողություն իրականացնելու և ուսումնական նպատակներով։ Կիպրոսի ռազմաօդային ուժերը սերտ կապեր են պահպանում Հունաստանի ռազմաօդային ուժերի հետ։ Կիպրոսի ռազմաօդային ուժերի օդաչուները, որպես կանոն, ուսումն անցնում են հունական ռազմաօդային ակադեմիայում։


== Կառուցվածք ==
Կիպրոսի ռազմաօդային ուժերի հրամանատարություն

Կիպրոսի ռազմաօդային ուժերի շտաբ449-րդ հակատանկային ուղղաթիռային էսկադրիլիա
450-րդ ուղղաթիռային էսկադրիլիա
ԱԹՍ էսկադրիլիա
Փրկարարական գործողությունների կոորդինացման կենտրոն


== Տեղակայման կետեր ==
Ավիաբազա Լակատամիա, Նիկոսիա
Ավիաբազա Պաֆոս (Ավիաբազա «Անդրեաս Պապանդրեու»)


== Մարտական կազմ ==


== Տեխնիկա և սպառազինություն ==
Կիպրոսի ռազմաօդային ուժերն ունեն բավականին սահմանափակ ավիացիոն սպառազինություն։ Սովորաբար կիրառվում են բազմանպատակ ոչ ռազմական թռչող սարքեր։ Կիպրոսի ռազմաօդային ուժերի տեխնիկայի և սպառազինության մասին տվյալները վերցված են Aviation Week & Space Technology ամսագրից։


== Տարբերանշաններ ==
Կիպրոսի ռազմաօդային ուժերի տարբերանշանը նույնն է, ինչպիսին Հունաստանի ռազմաօդային ուժերի տարբերանշանը։ Տարբերությունը միայն Կիպրոսի դրոշի օգտագործումն է ողնափայտի վրա որպես տարբերանշան։

		
		


== Տես նաև ==
Հունաստանի ռազմաօդային ուժեր
Կիպրոսի Հանրապետության Ազգային գվարդիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կիպրոսի ռազմաօդային ուժերի պաշտոնական կայք (հուն.)
Կիպրական ուղղաթիռներ Archived 2008-12-10 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Ուղղաթիռները Լակատամիա գյուղում կյանքը դժոխք են դարձրել
Ազգային գվարդիայի ռազմական սպառազինությունը, հարձակողական ուղղաթիռներ (անգլ.)
Գյուզան

Գյուզան, Վիրահայոց լեռներում։ Բարձրությունը 860 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասիայի ամենաբարձր շենքերի ցանկ

Ասիայի ամենաբարձր շենքերի ցանկ, ստորև ներկայացված է Ասիայի 300 մետր բարձրությամբ շինությունների ցանկը։ 2017 թվականի փետրվարի դրությամբ դրանց թիվը 91 էր (4 իրենցից ներկայացնում են աշտարակ երվորյակներ և ներկայացված են մեկ կետով)։ Ասիայի ամենաբարձր շինությունը (և ողջ աշխարհի)՝ Բուրջ Խալիֆան է (828 մետր, Դուբայ, ԱՄԷ)։ Աշխարհի ամենաբարձր 90 շինություններից 43 գտնվում են Չինաստանում (չհաշված Թայվանը և Հոնկոնգը) և 25-ը՝ Արաբական Միացյալ Էմիրություններում, մյուս ասիական երկրներում  բարձր շինությունները մեկն են։ Հետևյալ ցուցակը ցույց է տալիս միայն այն երկրների շինությունները, որոնք ամբողջությամբ գտնվում են Ասիայում, դրա համար էլ այստեղ բացակայում են երկնաքերերը, ինչպես օրինակ Ռուսաստանի երկնաքերերը, որոնք գտնվում են ինչպես Ասիայում, այնպես էլ Եվրոպայում (տես՝ Եվրոպայի և Ասիայի սահման)։
Բարձրահարկ շենքերի կառուցման լայնածավալ ընթացքը Ասիայում սկսվել է 1990-ական թվականներից, դրա համար էլ Ասիայի 91 բարձրահարկ շենքերից միայն երեքն է կառուցվել 1997 թվականից շուտ։
Ստորև ներկայացած ցուցակում ընդգրկված են նաև այն շինությունները, որոնց շինարարությունը դեռևս ավարտին չի հասցվել, սակայն նրանք արդեն հասել են իրենց առավելագույն բարձրությանը և շարունակում են ակտիվորեն կառուցվել։ Կարելի է նշել, որ 300 մետրը գերազանցող բարձրությամբ շենքեր չկան ասիայի տնտեսապես զարգացած երկրներում, ինչպիսիք  են Ճապոնիան և Սինգապուրը։ Ճապոնիային դեպքում սա կապված է բարձր սեյսմիկ շրջան լինելու հետ, իսկ երկրորդինը՝ երկրի ավիացիայի վարչութան կողմից արգելված է 280 մետր բարձրությամբ շենքերի շինարարությունը։


== Քանակական աղյուսակ ==


== Ասիայի ամենաբարձր շենքերը ==
Տեսակավորվել է ըստ բարձրության նվազման։ Հավասարման նշանը (=)  հերթական համարից հետո նշանակում է, որ մի քանի շինություններ ունեն նույն բարձրությունը։ Աղյուսակի «Բարձրություն» բաժնում նշված է ճարտարապետական բարձրությունը, այսինքն առանց ալեհավաքների, դրոշների և այլ թեթև հեշտ մոնտաժվող  կոնստրուկցիաների։ Շեղատառերով նշված են այն շինությունները, որոնք հասել են նախագծով նախատեսված բարձրության, բայց շահագործման չեն հանձնվել։


== Կառուցվող ==
Ակտիվ կառուցվող շինությունները, որոնք ըստ նախագծի գերազանցելու են 300 մետր բարձրությունը (ըստ 2015 թվականի), սակայն այդ բարձրությանը դեռ չեն հասել։  Ըստ բարձրության նվազման կարգի՝


== «Սառեցված» ==
Ավելի քան 350 մետր բարձրությամբ նախագծված շենքեր, որոնց շինարարությունը սկսվել է 2015 թվականից, սակայն դադարեցվել է:


== Չեղարկված է ==
Շինություններ նախագշված 300 մետրից բարձր, որոնց կառուցումը 2015 թվականի դրությամբ չեղարկվել է։


== Ժամանակագրությու ==


== Ասիայի ամենաբարձր շենքերն ըստ երկրների ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Самые высокие здания мира (անգլ.) (գերմ.) (ֆր.) на сайте emporis.com
Самые высокие построенные здания мира Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. (անգլ.) на сайте skyscrapercenter.com
Самые высокие здания Азии (անգլ.) (գերմ.) (ֆր.) на сайте structurae.net
10 самых высоких зданий Азии (անգլ.) на сайте wonderslist.com
Գոհար Գևորգյան

Գոհար Գևորգյան (սեպտեմբերի 26, 1976(1976-09-26), Ադիս Աբեբա, Եթովպիա), հայ-եթովպացի նկարչուհի, արվեստագետ։ Իր արվեստում կիրառում է գեղարվեստական բազմազան նորարար տեխնիկաներ։


== Կենսագրություն ==
Գոհար Գևորգյանը ծնվել է 1976 թվականին, Երվանդ Գևորգյանի և Արաքսի Գևորգյանի (ծննդյան ազգանունը՝ Ասլանյան) ընտանիքում։ Գոհարի համար ստեղծագործական ոգեշնչման աղբյուր է մայրը, որը հագուստի մոդելավորող է։ Սովորել է Ազգային Գևորգով վարժարանում, Կիպրոսի Մելքոնյան վարժարանում, 1995-1997 թվականներին՝ Ադիս Աբեբայի գեղարվեստի և դիզայնի դպրոցում, այնուհետև կրթությունը շարունակել է Լոնդոնի գեղարվեստի ռեգենտ ակադեմիայում։ 2008-2009 թվականներին հաճախել է Գեղագիտության ազգային կենտրոնի խեցեգործության դասընթացների՝ Սամվել Բաղդասարյանի ղեկավարությամբ։
Գոհարը ստեղծում է գեղանկարներ, եռաչափ պատկերներ, տան կահավորման պարագաներ, փայտե քանդակներ, սեղաններ, հայելիներ, մոմակալներ, խեցեղեն, կաշվե բարձիկներ, պայուսակներ, ջահեր։ Աշխատանքները ստեղծում է բնական նյութերից, վերամշակված կաշվից ու կաշվե թափոններից։ Համադրելով ավանդական ու նորագույն տեխնիկաները՝ ստեղծում է ժամանակակից նմուշներ։ Գոհարի հեղինակային աշխատանքներից է «Միրդո» աֆրիկյան սանրը։


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական և խմբակային ցուցահանդեսներով հանդես է եկել Եթովպիայում։ 2019 թվականին Երևանի Նուռ ցուցասրահում տեղի է ունեցել Գոհարի «Արևապար»  անհատական ցուցահանդեսը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Հասցեն՝ Հայաստան. Գոհար Գևորգյան
Արահետ Առլի քաղաքային զբոսայգում

«Արահետ Առլի քաղաքային զբոսայգում» (հոլ.՝ Wandelpad in het park), հոլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիզմի և էքսպրեսիոնիզմի ներկայացուցիչ Վինսենթ վան Գոգի նկարներից։ Այս ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1888 թվականին։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 72,3 × 93 սմ։
Այսօր «Արահետ Առլի քաղաքային զբոսայգում» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Կյոլլեր-Մյուլլերի թանգարանում (Օթերլո, Նիդերլանդների Թագավորություն)։


== Նկարագիր ==
«Արահետ Առլի քաղաքային զբոսայգում» ստեղծագործությունը հեղինակը վրձնել է 1888 թվականին։ Նկարում Վինսենթ վան Գոգը պատկերել է արահետ՝ շրջապատված կանաչի և դեղինի զանազան երանգներով նկարված ծառերով։ Այդ գույները վկայում են, որ ամառն իր տեղը զիջում է աշնանը։ Երկինքը երկնագույն է։ Արահետով զբոսնում են մարդիկ՝ վայելելով հիանալի շրջապատող գեղեցկությամբ։
Վինսենթ վան Գոգը «Արահետ Առլի քաղաքային զբոսայգում» կտավը ստեղծել է սեպտեմբեր ամսին։ Ըստ երևույթին այն նկարել է «Բանաստեղծի այգին» կտավը վերջացնելուց հետո։ Առլի այգին նկարիչը նկարել է մի քանի անգամ։ Դրանցից են՝ «Առլի քաղաքային զբոսայգու մուտքը» և «Առլի հասարակական զբոսայգին»։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Vincent van Gogh Wandelpad in het park»։ Kröller-Müller Museum։ Վերցված է 2020-04-09 
«Vincent Van Gogh – A Lane in the Public Garden at Arles»։ Arshak Andriasov։ Վերցված է 2020-04-09 
«Vincent van Gogh - A Lane in the Public Garden at Arles 1888»։ art-vangogh.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-03-25-ին։ Վերցված է 2020-04-09 
«Gogh, Vincent van - A Lane in the Public Garden at Arles 1888»։ Web Gallery of Art։ Վերցված է 2020-04-09
Խուստյանկովսկի գյուղական խորհուրդ (Բուրինսկի շրջան)

Խուստյանկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Хустянська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խուստյանկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1246 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ալես Բաչիլո

Ալես Բաչիլո (Ալեքսանդր Նիկոլաևիչ Բաչիլո, բելառուս․՝ Алесь (Аляксандр Мікалаевіч) Бачы́ла, մարտի 2, 1918(1918-03-02), Լեշնիցա, Gmina Pereżyry, Igumensky Uyezd, Մինսկի նահանգ, ՌԽՖՍՀ - հունվարի 3, 1983(1983-01-03) կամ հունվարի 4, 1983(1983-01-04)), բելառուս արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ, բանաստեղծ։ Բելառուսական ԽՍՀ-ի արվեստի վաստակավոր գործիչ (1967):


== Կենսագրություն ==
Ալես Բաչիլոն ծնվել է 1918 թվականի մարտի 2-ին բելառուսական Լեշնիցա բնակավայրում՝ գյուղացու ընտանիքում։ Սովորել և ավարտել է Բելառուսի մանկավարժական տեխնիկումն ու Մինսկի ուսուցիչների ինստիտուտը։ Բելառուսի տարբեր գյուղերի դպրոցներում բելառուսերեն ու բելառուսական գրականություն է դասավանդել։ 1939 թվականին հրավիրվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ։
Ալես Բաչիլոն մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին ընդհուպ դրա ավարտը։ Հետպատերազմյա տարիներին աշխատել է «Настаўніцкай газеце» (Ուսուցչական թերթ) թերթի խմբագրությունում։ Հետո աշխատել է «Літаратура і мастацтва» (Գրականություն և արվեստ) թերթում որպես գլխավոր խմբագրի տեղակալ։ Նա «Полымя» (Պլամյա) ամսագրի քարտուղարն էր։ 1972-ից 1978 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում Ալես Բաչիլոն որպես խմբագիր աշխատել է «Мастацкая літаратура» (Գեղարվեստական գրականություն) խմբագրությունում։ 1946 թվականից սկսած նա ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ է եղել։
Ալես Բաչիլոն իր մահկանացուն կնքել է 1983 թվականի հունվարի 3-ին։


== Ստեղծագործություններ ==
Ալես Բաչիլոն իր ստեղծագործությունները հրատարակել է 1934 թվականից։ Նրա գրքերից են.

Шляхі (Ուղիներ, 1947)
Подых вясны (Գարնան շունչը, 1950)
Зоры вясеннія (Գարնան արշալույս, 1954)
Юнацтва (Պատանեկություն, 1959)
Калючая ружа (Փշոտ վարդ, 1962)
Асенняя аповесць (Աշնանային պատմվածք, 1965)
Дарыце цюльпаны (Կակաչներ նվիրեք, 1966)
Кавалер Мікіта (Ասպետ Նիկիտան, 1967)
Снежная балада (Ձյունոտ բալլադ, 1968)
Тры багіні (Երեք աստվածուհիներ, 1973)
Вершы (Բանաստեղծություններ, 1974)
Белы бярэзнік (Սպիտակ կեչիներով անտառ, 1976)
Гараць лісты кляновыя (Վառվում են թխկիների տերևները, 1981)
Мне купілі самакат (Ինձ ինքնաշարժ նվիրեցին, 1981)Ալես Բաչիլոն զբաղվել է նաև թարգմանական աշխատանքով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Беларуская ССР: кароткая энцыклапедыя. У 5 т. Т. 5. — Мінск, 1981.
Беларуская энцыклапедыя. У 18 т. Т. 2. — Мінск, 1996.
Беларусь: энцыклапедычны даведнік. — Мінск, 1995.
Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі. У 5 т. Т. 1. — Мінск, 1984.
С. Грахоўскі. У бядзе не пакідай. 1986 г. www.grahouski.org.


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на сайте «Вершы беларускіх паэтаў»