Մայքլ Ռոբերտ Միլկեն

Մայքլ Ռոբերտ Միլկեն (անգլ.՝ Michael Robert Milken, հուլիսի 4, 1946(1946-07-04), Էնսինո, Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի ֆինանսիստ և բարերար, որը հայտնի է որպես «աղբային պարտատոմսերի շուկայի հիմնադիր»։ 2010 թվականին ամերիկյան «Forbes» ամսագիրը Մայքլ Միլկենի կարողությունը գնահատել է 2 մլրդ դոլար (488-րդ տեղը վարկանիշում)։ Հայտնի է իր բարեգործական նվիրատվություններով։


== Կենսագրություն ==
Մայքլ Ռոբերտ Միլկենը ծնվել է Լոս Անջելեսի արվարձանում՝ հրեական ընտանիքում, որը պատկանել է միջին դասի վերին հատվածին։ Ավարտել է Բիրմինգհեմի միջնակարգ դպրոցը (անգլ.՝ Birmingham High School), որտեղ նրա համադասարանցիներն են եղել ապագա դերասանուհիներ Սալլի Ֆիլդը և Սինդի Ուիլյամսը, Disney-ի ապագա նախագահ Մայքլ Օվիցը։
1968 թվականին ավարտել է Բերկլիի Կալիֆորնիայի համալսարանի բակալավրիատը, որից հետո ընդունվել է Փենսիլվանիայի համալսարանի Ուորտոնի բիզնեսի դպրոց, որտեղ հաջողությամբ ավարտել է MBA ծրագիրը։
1970 թվականին բնակություն է հաստատել Drexel Burnham Lambert-ում։
1990 թվականին դատապարտվել է 10 տարով պարտատոմսերի շուկայում կատարած մեքենայությունների համար, սակայն ազատ է արձակվել՝ բանտում երկու տարուց պակաս գտնվելուց հետո։ Ֆինանսական շուկաներում նրա գործունեության հիման վրա Քոննի Բրուքը գրել է «Գիշատիչների պարահանդես» գիրքը։
Միլկենը դարձել է տնտեսագիտության բնագավառում Իգնոբելյան մրցանակի առաջին դափնեկիրը 1991 թվականին։


== Աղբային (բարձր եկամտաբերության) պարտատոմսերի շուկա ==
1980-ականների կեսերին Միլկենի ստեղծած աղբային պարտատոմսերի գնորդների ցանցը հասել է այնպիսի չափերի, որը հնարավորություն էր տալիս արագորեն մեծ կապիտալ հավաքել ֆինանսական գործարքների համար։ Դրանից հետո գնորդներից շատերը վնասներ են կրել անշարժ գույքի պարտատոմսերում իրենց ներդրումից։ Օրինակ՝ խոսակցություններ են շրջանառվել այն ​​մասին, որ Միլկենը կարող է ընդամենը մեկ ժամում հեռախոսով հավաքել 1 միլիարդ դոլար MCI Communication-ի համար, որն արագ զարգացող ընկերություն էր և ապահովում էր լարային հեռահաղորդակցման ծառայություններ։ Կաբելային հեռուստաընկերությունները և նրանց սեփականատերերը, ինչպիսին էր Ջոն Մալոնեի Tele-Communications Inc․, եղել են Միլկենի սիրելի հաճախորդների թվում, այնպես, ինչպես և Թեդ Թըրների Turner Broadcasting, բջջային կապի պիոներ Քրեգ Մաքքոյը (Craig McCaw) և խաղատան սեփականատեր Սթիվ Ուինը (Steve Wynn), ինչպես նաև` փոքր և միջին ընկերությունների բազմաթիվ ղեկավարներ և ֆինանսական տնօրեններ, որոնք դրանից կարճ ժամանակ առաջ սահմանափակ և թանկ հասանելիություն ունեին կապիտալի շուկային․ նրանք բոլորն էլ եղել են Drexel Burnham-ի առաջին հաճախորդները, որոնք հնարավորություն ունեին օգտվել սովորական և փոխարկելի աղբային պարտատոմսերի թողարկման և վաճառքի ծառայություններից։ 1980-ականների շատ հայտնի գործարարներ, գոնե մասամբ, իրենց հաջողություններով պարտական են Մայքլ Միլկենին, որը գիտակցել և օգտվել է շուկայի նոր բացահայտված հնարավորություններից։ Միկլենը սիրել է հաճախ կրկնել․ «Կապիտալի պակաս չկա, տաղանդի պակաս կա»։
Միլկենը լրջորեն ներգրավված է եղել Նևադայի զգալի թվով ընկերությունների նախնական ֆինանսավորմանը, որը  երկար տարիներ ԱՄՆ ամենաարագ զարգացող նահանգն էր։ Միլկենը կապիտալ է ապահովել խաղային արդյունաբերության, թերթերի և մշակողների համար, և նրա կողմից ֆինանսավորվող ընկերությունների թվում են եղել այնպիսի ընկերություններ, ինչպիսիք են MGM Mirage, Mandalay Resorts, Harrah's Entertainment և Park Place:
Միլկենի՝ կապիտալն արագ մոբիլիզացնելու ունակությունը դարձել է ֆիրմաների աճի առանցքային գործոն (օրինակ՝ KKR և այլ այսպես կոչված «գրինմեյլերներ»), որոնք օգտվել են զգալի փոխառված միջոցներից բիզնես ձեռք բերելու/գնելու համար (LBO): Զինված լինելով «Drexel»-ի «երաշխիքային նամակով» (որում նա խոստացել էր պարտատոմսեր թողարկել և անհրաժեշտ կապիտալ հավաքել ցանկացած ժամկետում, գործարքը ֆինանսավորելու համար), այս «գրինմեյլեր» ընկերություններին հաջողվել է գումար աշխատել` միայն սպառնալով գնել մեծ ընկերությունները և շուկայի առաջատարներին, որոնցում նրանք նախօրոք գնել էին բաժնետոմսերի մեծ փաթեթներ։
Այն դյուրինությունը, որով Միլկենը հասել է իր նպատակներին, մեծ մասամբ բացատրվել է նաև այն փաստով, որ Ուոլ Սթրիթում խոշորագույն ներդրումային բանկերը չեն ցանկացել մրցակցել նրա հետ՝ մտավախություն ունենալով իրենց հեղինակության և խոշոր հաճախորդների հետ հարաբերությունների վերաբերյալ, որոնք իրենք հետագայում կարող էին դառնալ գործարքների գնման և ձեռքբերման նպատակ, որոնք ֆինանսավորվում էին աղբային պարտատոմսերի տեղաբաշխումից ստացված կապիտալով։ Այնուամենայնիվ, ավելի ուշ Salomon Brothers, Morgan Stanley և First Boston մտել են նույն շուկա։ Կոսմետիկայի արտադրող Revlon-ը, որը նախքան այդ դիմացել էր Beatrice Companies մեկից ավելի հարձակումների, դարձել է LBO-ի թիրախը, որի համար ֆինանսավորում գտել էր Drexel-ը։
Միլկենի քննադատները, որոնց թվում են հայտնի ինվեստբանկիր Մարտին Ֆրիդսոնը (Martin Fridson), գրող Բեն Սթայնը (Ben Stein), նշում են, որ բարձր եկամտաբերությամբ (աղբային) պարտատոմսերի շուկայի հիմնադիրի և ռահվիրայի դափնիները նրան շնորհվել են անարժանաբար, քանի որ հետազոտությունները ցույց են տալիս նման ֆինանսական գործիքների տարածումը Մեծ դեպրեսիայի ժամանակ և դրանից հետո։ Թեև անհնար է ժխտել, որ 1980-ականների ողջ ընթացքում Drexel-ը եղել է միայնակ առաջատար, աղբային պարտատոմսերի շուկայի թրեյդեր և անդերռայթեր։
Չնայած ֆինանսական արդյունաբերության վրա իր զգալի ազդեցությանը (աղբյուրներից մեկը նրան անվանում է Ջոն Մորգանից հետո Ամերիկայի երկրորդ ամենահզոր ֆինանսիստը), Միլկենը խուսափել է հրապարակայնությունից և գաղտնի է պահել իր անձնական կյանքը։


== Անձնական կյանք ==
Միլկենն ամուսնացած է Լորի Էն Հաքելի հետ, որի հետ նա հանդիպել է ավագ դպրոցում։ Նրանք ունեն երեք երեխա։ Միլկենը պահպանում է մրգերով և բանջարեղոնով հարուստ բուսական դիետա՝ առողջության համար դրա ենթադրյալ օգտակարության համար և հեղինակել է բուսակերության խոհարարական գիրք Բեթ Գինզբերգի հետ միասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Митрофанов Б. Мусорный король // «Деньги». № 44 (399) от 12.11.2002. — 17.02.2010.
Голубицкий С. (2003-04-10)։ «Хуцпа, которая потрясла мир»։ «Бизнес Журнал», № 8-2003։ Արխիվացված է օրիգինալից 2019-03-13-ին։ Վերցված է 2019-03-13  
Оверченко М. «Вам нужно выращивать предпринимателей», — Майкл Милкен, председатель совета директоров Milken Institute // «Ведомости». 17.02.2010, № 28(2546). — 17.02.2010.
Официальный личный сайт.(անգլ.)
Конни Брук Бал хищников // (перевод: А.Столяров)
Майкл Льюис Покер лжецов = Liar's Poker. — М.: Олимп-Бизнес, 2008. — 384 с. — (Люди и деньги). — ISBN 978-5-9693-0114-6
Джеймс Стюарт Шайка воров с Уолл-Стрит = Den of Thieves. — М.: Альпина Паблишер, 2015. — 624 с. — ISBN 978-5-9614-5152-8