armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մատուռ

Մատուռ (հուն․՝ μαρτυvριον՝ վկայարան), վաղ միջնադարում աղոթատեղի, շինված վկայի՝ նահատակի գերեզմանի կամ մասունքների վրա, ինչպես նաև նրա հիշատակին։


== Պատմություն ==
Հետագայում մատուռ են անվանել ընդհանրապես փոքր եկեղեցիները, սակայն իրականում մատուռի և եկեղեցու տարբերությունը ոչ թե մեծությունն է, այլ մատուռի հիմքերը օրհնված և օծված քարերով նվիրագործված չլինելը։


== Նկարագրություն ==
Մատուռները խաչաձև, կլոր, բազմանիստ կամ ուղղանկյուն հատակագծով, գմբեթավոր կամ թաղածածկ, խորանով կամ առանց խորանի առանձին կանգնած եկեղեցատիպ կառույցներ են բնակավայրերում, վանքերի համալիրներում, ճանապարհների վրա, գերեզմանոցներում, բարձունքների գագաթին։ Միջնադարյան Հայաստանի մատուռների (մեծ մասամբ նաև Թուխ մանուկ կոչվող) տարածված ձևը թաղածածկ դահլիճն է՝ արևելյան կիսաշրջանաձև կամ ուղղանկյուն խորանով։
Մատուռներ են կոչվում նաև եկեղեցիների օծված ավանդատները, որոնք պատարագամատույց անշարժ սեղան ունեն։


== Գրականություն ==
Օրմանյան Մաղաքիա, Ծիսական բառարան, Երևան, 1992։
Աստերոիդների ցանկ (35401-35500)

Աստերոիդների ցանկ (35301-35400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (35501-35600)
 Աստերոիդների ցանկ (35301-35400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (35501-35600)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (35001)-(40000)»։ www.minorplanetcenter.net
Աբաղա (իլխան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱբաղաԱբաղա խան (փետրվարի 27, 1234, Մոնղոլական կայսրություն - ապրիլի 1, 1282[…], Մոնղոլական կայսրություն), Հուլավյանների մոնղոլական պետության իլխան 1265 թվականից։
Հաջորդել է հորը՝ Հուլավուին։


== Գործունեություն ==
Աբաղայի օրոք շարունակվեցին պատերազմները Ոսկե Հորդայի, Չաղատայան ուլուսի և Եգիպտոսի սուլթանության հետ։ Աբաղան հպատակ հայերի և վրացիների հանդեպ ցուցաբերում էր համեմատաբար հանդուրժողական վերաբերմունք՝ նրանց ռազմական ուժերը օգտագործելով իր մղած կռիվներում։ Աբաղայի արքունիքում հեղինակություն էին վայելում հայ իշխաններ Սադուն Արծրունին, որը կարգվեց Արևելյան Վրաստանի աթաբեկ, Պռոշ Խաղբակյանը, Տարսայիճ Օրբելյանը և ուրիշներ։ Աբաղան 1277 թվականին դաժանորեն պատժեց Փոքր Ասիայի թուրքերին և, ըստ Հեթում պատմիչի, իր դաշնակից Լևոն Գ թագավորին առաջարկեց Իկոնիայի սելջուկյան սուլթանության երկրները միացնել Կիլիկիային՝ իր տերության արևմտյան սահմանները հայոց ուժերով ապահովելու նպատակով։ Սակայն Լևոն Գ խոհեմաբար հրաժարվեց այդ պարգևից՝ պատճառաբանելով, որ ինքը բավարար ուժեր չունի այդպիսի մեծ տերությունը պաշտպանելու շրջապատող թշնամիներից։ 1281 թվականի հոկտեմբերի վերջին Ասորիքի Համաթ և Հոմս քաղաքների մոտ տեղի ունեցավ ճակատամարտ Աբաղայի և Եգիպտոսի սուլթանության բանակների միջև։ Աբաղայի կողմում կռվում էին հայ-վրացական զորքեր։ Ճակատամարտն ավարտվեց Աբաղայի պարտությամբ։ Մահացել է ապրիլի 1-ին, Համադանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղալամքարի

Ղալամքարի (պարս. قلمکاری), կտորը նկարազարդելու իրանական արվեստ։ Իրականացվում է ինչպես ձեռքով, այնպես էլ հատուկ նկարազարդված տպագրական շտամպներով։ Ղալամքարիի կենտրոնը համարվում է Իրանի Սպահան նահանգը։


== Անվանում ==
Ղալամքարին պարսկերենից թարգմանաբար նշանակում է «աշխատանք ղալամով»։ Ղալամը հատուկ գործիք է, որը պատրաստված է բամբուկից կամ խուրմայի ծառի ճյուղից, որն ունի սուր ծայր։ Մյուս ծայրի վրա ամրացված է փոքրիկ մազափունջ, որն օգտագործվում է որպես վրձին։ Սակայն ղալամքարին իրականացվում է ոչ միայն ձեռքով ու ղալամի միջոցով, այլ նաև հատուկ տպագրական շտամպներով։


=== Պատմություն ===
Գոյություն ունի տարածված կարծիք, որ Սպահանի արհեստավորները ղալամքարին հայտնագործել են  մոնղոլական արշավանքներից հետո։ Մոնղոլների գրավումից հետո իրանական շուկաներում հայտնվեցին չինական ու մոնղոլական սփռոցներ։ Դա իրանցի արհեստավորներին ստիպեց ստեղծել կտորը նկարազարդելու սեփական ձևը։ Եվ այսպես հայտնվեց ղալամքարին։
Որոշ հետազոտողնր կարծում են, որ ղալամքարին հայտնվել է 16-րդ դարում Սեֆևյանների ժամանակաշրջանում։


== Նկարներ ==
Ղալամքարիում օգտագործվող հիմնական մոտիվները պատմական տեսարժան վայրեր են, տնային ու վայրի կենդանիներ, երաժիշտներ, ծաղիկներ, արաբեսկներ, գրություններ, մեջբերումներ պարսիկ պոետների ստեղծագործություններից, պատմական իրադարձություններ։ 
Ներկայումս շատ տարածված են ծաղկային նախշերը, արաբեսկները և բուտա նախշը։ Իրանական ղալամքարիում կա երկու հիմնական գունային գամմա` կրեմագույն կտորի վրա արված կարմիր, կապույտ, դեղին  և ձյունաճերմակ կտորի վրա` սև, սպիտակ ու կապույտ գույներով արված նախշեր։


=== Տեխնիկա ===
Ղալամքարիի ժամանակ արհեստավորներն օգտվում են միայն մետաղական օքսիդներից և բնական նյութերից ստացված գույներից։ Ղալամքարիի համար օգտագործվում է  հիմնականում բամբակ, մետաքս և կտավ։ Ղալամքարին ամենից շատ արվում է  սփռոցների վրա։ Մետաքսից հիմնականում կարում էին հագուստ, իսկ նկարազարդումն արվում էր ձեռքով։  Ղալամքարին թույլ է տալիս օգտագործել  մեկից 17 գույն, որոնք պետք է  կիրառվեն խիստ հերթականությամբ։ Երբեմն այս տեխնիկայի վարպետներն օգտագործում են նաև ոսկե և արծաթե թելեր։


== Գույնի ամրացում ==
Ղալամքարիի համար օգտագործվում են տարբեր արմատներից ու տերևներից, ինչպես նաև մետաղական օքսիդներից ստացված ներկեր։ Երբեմն օգտագործվում են նաև ծաղկների սերմեր և թերթիկներ։ Գոմեշի կաթից բացի, կտորը մշակելու համար օգտագործվում է նաև միրոբալան բույսը։ Արդյունքում ներկերն ավելի հատատուն են դառնում։ Կա նաև ներկերը կտորի վրա պահելու համար մշակման մեկ այլ մեթոդ. կտորը երկար ժամանակ եռացնում են նռան կճեպի թուրմի մեջ, այնուհետև միանգամից տեղափոխում սառը ջրի մեջ։


== Աղբյուրներ ==
مراحل تولید پارچه های قلمکار Archived 2017-12-13 at the Wayback Machine.
قلمکاری و چاپ سنتی(չաշխատող հղում)
Вековые традиции каламкари(չաշխատող հղում)
Լուսնի տոն

Լուսնի տոն, նույն ինքը zhōngqiūjié, մեծ շուքով է նշվում ոչ միայն Չինաստանում, այլև Վիետնամում։ Այս տոնը հիմնականում նշվում է ջերմ, ընտանեկան միջավայրում։ Համաձայն այս տոնի ներկայիս բացատրությանը, մարդիկ հիանում են լիալուսնի տպավորիչ տեսարանով և իրար են նվիրում « Լուսնի թխվածքաբլիթ»-ներ։ Չինաստանում այս տոնը ամենատարածված տոներից մեկն է համարվում՝ իր տեղը զիջելով միայն Նոր Տարուն։ Լուսնի տոնը նշվում է ութերորդ ամսվա տասնհինգերորդ օրը՝ Սեպտեմբերի երկրորդ կեսին։ Ասում են՝ լիալուսինը, որպես սիմվոլ ընդունելու գաղափարը, պատահական չէ, քանզի լուսնի կլոր ձևը ամենապայծառն է և համարվում է բերքահավաքի վերջին շրջանի, պտղաբերության, ինչպես նաև կնոջ արարման խորհրդանիշը։ Այս տոնը իր տարածումն է գտել նաև Հայաստանում, շնորհիվ Կոնֆուցիուսի ինստիտուտի։
Լուսնի տոնի հետ կապված կա մի փոքրիկ պատմություն, թե ինչպես են 24 տառերը հավաքվում՝ նշելու Լուսնի տոնը, որի ժամանակ սկսում են վիճել, թե իրենցից որ մեկն է ավելի նման լուսնի թխվածքաբլիթին․   
O-Ես ամենանմանն եմ լուսնային թխվածքաբլիթին։    
C-Ես նույնպես նման եմ թխվածքաբլիթին, բայց ինչ-որ մեկը կծել է ինձ։  
D-Ես էլ եմ թխվածքաբլիթ, բայց ինչ-որ մեկը դանակով կտրել է ինձ։  
Q-Ես նման եմ լուսնային բլիթին, ուղղակի մի փոքր ավելցուկ եմ տվել։ 

Լուսնի տոնին վերաբերող կա մի շատ հետաքրքիր առասպել՝ Չան Ը-ի և Խոու Իի մասին։ Սա մի ազդեցիկ սիրո պատմություն է գեղեցիկ կնոջ և հերոսի մասին։ Համաձայն առասպելի, Չան Ըն  և Խոու Ին ամուսիններ են։ Խոու Ին հիանալի աղեղնավոր է։ Վաղու՜ց, շատ վաղուց, երկնքում արևների թիվը տասն էր։ Արևները կրակի էին տվել Երկրի ամբողջ բուսական աշխարհը։ Մարդիկ՝ մեկը մյուսի հետևից, մահանում էին։ Մի օր, Խոու Ին, օգտագործելով իր նետն ու աղեղը, նետահարեց արևներից իննին՝ փրկելով բնակիչների կյանքը։ Արևմուտքի թագուհին, որպես պարգևատրում, Խոու Իին հանձնեց մեկ շիշ անմահության էլիքսիր։ Դժբախտաբար, այդ թուրմը նախատեսված էր մեկ անձի համար։ Բայց Խոու Ին չհուսահատվեց, քանզի նա ցանկություն չուներ խմել այդ էլիքսիրը։ Նրա երազանք էր հնարավորինս երկար ապրել Չան Ըի հետ։ Հերոսը վստահեց թուրմն իր սիրեցյալին, ով խոստացավ թաքցնել այն՝ միայն իր համար։ Խոու Ին գնալով ավելի ու ավելի հայտնի էր դառնում՝ շնորհիվ իր հերոսության։ Մարդիկ ընդունում էին նրան, որպես առաջնորդ։ Խոու Ին շատ աշակերտներ ուներ, բայց ոչ բոլորն էին օժտված բարոյական արժեքներով։ Փան Մենը, ցավոք սրտի, վերջինիս դասին էր պատկանում։ Նրա նպատակն էր տիրանալ թուրմին։ Մի օր, Խոուն Ին իր աշակերտների հետ գնում է որսորդության, բայց Փան Մենը, ձևանալով հիվանդ, մնում է տանը։ Վստահ լինելով, որ Խոուն Ին լքել է տունը, այդ խարդախը շտապում է նրա տուն և փորձում ուժով Չան Ըից խլել էլիքսիրը։ Չանը հասկանալով, որ չի կարող դիմակայել և որպեսզի չհայտնվի նրա մոտ, ամբողջությամբ խմում է թուրմը։ Այդ խմիչքը նրան բարձրացնում է շատ վեր՝ հասցնելով մինչև լուսին և Չանը դառնում է անմահ։ Խոուն՝ ստանալով վերջին նորությունները, շտապում է տուն, սեղանը տեղափոխում լուսնի լույսի տակ, մի մեծ պատրաստություն տեսնում՝ հավատալով, որ Չանը կվերադառնա իր մոտ։ Այդ օրվանից ի վեր, մարդիկ երկրպագում են լուսնին՝ պատրաստելով ամենահամեղ ուտելիքները։


== Ծանոթագրություններ ==
Քինգ Բեգոտ

Ուիլյամ Քինգ Բեգոտ (անգլ.՝ William King Baggot;նոյեմբերի 7, 1879(1879-11-07), Սենթ Լուիս, Միսսուրի, ԱՄՆ - հուլիսի 11, 1948(1948-07-11), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, ռեժիսոր և սցենարիստ։ Նա եղել է համաշխարհային հայտնի կինոաստղ, ով նկարահանվել է անձայն կինոյում։ Բեգոտին անվանել են «ֆիլմերի արքա»։
1909-1947 թվականներին Բեգոտը նկարահանվել է առնվազն 269 ֆիլմում, գրել է 18 սցենար, 1912-1928 թվականներին եղել է 45 ֆիլմի ռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Սենտ Լուիսում Միսսուրի նահանգում։ Իրենից բացի ընտանիքում եղել են 6 երեխաներ։
Նրա հայրը ծնվել է Իռլանդիայում, արտագաղթել է Լիմերիկի կոմսությունից, որից հետո 1852 թվականին Սենտ Լուիսում զբաղվել է անշարժ գույքի վաճառքով։
Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո՝ 1984 թվականին, հեռացել է Սենտ Լուիսից և գնացել Չիկագո, որտեղ աշխատել է որպես գրագիր իր հորեղբայր Էդվարդ Բեգոտի մոտ, որը աշխատել է սանտեխնիկայի վաճառքով։ 1899 թվականին նա վերադարձել է Սենտ Լուիս և աշխատել Christian Brothers College-ում՝ հայտնի կաթոլիկ դպրոցում, որտեղ հասցրել է զբաղվել սպորտով, եղել է ֆուտբոլի և բեյսբոլի աստղ և դարձել ֆուտբոլի խմբի ղեկավար։

Միևնույն ժամանակ, նա տոմսեր է վաճառել տեղական բեյսբոլի թիմի խաղերին և որպես ծառայող աշխատել իր հոր անշարժ գույքի գրասենյակում։ Նա մահացել է ինսուլտից 68 տարեկան հասակում՝ Լոս Անջելեսի առողջարանում։ Հուղարկավորության արարողությունը տեղի է ունեցել 1948 թվականի հուլիսի 15-ին։ Նա թաղված է Գոլհոֆի գերեզմանատանը։
1960 թվականին կինոարտադրության մեջ ունեցած ավանդի համար դերասանը արժանացել է աստղի Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում։ Նրա աստղը գտնվում է Հոլիվուդյան 6312 բուլվարում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերասան ===
1911 թվական — Sweet Memories
1911 թվական — The Scarlet Letter
1912 թվական — The Lie
1913 թվական — Dr. Jekyll and Mr. Hyde
1913 թվական — Ivanhoe
1914 թվական — Absinthe
1915 թվական — The Corsican Brothers
1918 թվական — The Eagle’s Eye
1918 թվական — Kildare of Storm
1919 թվական — The Hawk’s Trail
1923 թվական — The Thrill Chaser
1932 թվական — Police Court
1935 թվական  — Mississippi
1941 թվական — Come Live with Me
1942 թվական — Jackass Mail


== Ծանոթարություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պլաս Ստանիսլաս

Պլաս Ստանիսլաս (ֆր.՝ Place Stanislas, խոսակցական՝ Place Stan),լայնատարած հրապարակ Ֆրանսիայի Նանսի քաղաքում, որը եղել է նախկին Լոթարինգյան կոմսության մայրաքաղաք։ Ստեղծվել է 1752-1755 թթ վերջին լոթարինգյան կոմսի՝ Ստանիսլաս Լեշինսկու նախաձեռնությամբ իր բարեկամ Լյուդովիկոս XV-ի պատվին։ Սա բարոկկոյի ժամանակաշրջանի Եվրոպայի ամենախոշոր քաղաքաշինական նախագծերից մեկն է։

Լյուդովիկոս XV-ի բրոնզե արձանը Էմմանուել Էրե դե Կորնիի (1705—1763) նախագծի համաձայն գտնվում էր «Թագավորական հրապարակի» կենտրոնում։ Արձանը շրջապատված էր ֆրանսիական կլասիցիզմի ոճով կառուցված շենքերով, ինչպիսին է եպիսկոպոսական ամրոցը (ներկայիս Լոթարինգյան Ազգային օպերա) և բժիշկների դպրոցը (ներկայիս Գեղարվեստի թանգարան)։
Ստանիսլաս հրապարակը իրենից ներկայացնում է միասնական քաղաքաշինական համալիր Պլաս դե լա Կարյեր և Պլաս դ՛ Ալյանս հարակից հրապարակներով հանդերձ, որոնք միանում են իրար կիսալուսնաձև սյուներով և հաղթակամարով։ Վերջինս կառուցված է հին հռոմեական Սեպտիմիուս Սևերուսի հաղթակամարի մոտիվներով։ Հրապարակը զարդարված էր նրբագեղ ոսկյա ցանկապատներով, շատրվաններով և լուսարձակներով՝ Ժան Լամուրի (1698—1771) վարպետության դրսևորումներով։
Հեղափոխության սկզբում արքայի արձանը իջեցրին և փոխարինեցին Հաղթանակի այլաբանական արձանով, իսկ հրապարակը Թագավորականից վերափոխվեց սկզբում Ազգայինի, իսկ հետո՝ Նապոլեոնի հրապարակ։ 1830 թվականի Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո ստացավ իր ներկայիս անվանումը։ Սյդ ժամանակ էլ այնտեղ հայտնվեց Ստանիսլաս Լեշինսկու բրոնզե արձանը։
1983 թվականին, երբ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն ճանաչեց Լեշինսկու դարաշրջանի երեք հրապարակները որպես Համաշխարհային ժառանգության հուշարձան, Պլաս Ստանիսլասի մեծ մասը օգտագործվում էր որպես ավտոկայանատեղի։ Հրապարակի սեղծման 250 ամյակի կապակցությամբ արխիվի 18-րդ դարի տվյալների հիման վրա անցկացվեցին մեծածախս (9մլն եվրո) վերականգնողական աշխատանքներ, իսկ հրապարակը և նրան մերձակա տարածքը հայտարարվեցին հետիոտային գոտի։


== Տես նաև ==
Պլաս դե լա Կարյեր
Պլաս դ՛ Ալյանս
Պարկ Պեպինիե


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Video of Place Stanislas — UNESCO World Heritage Centre
Place Stanislas Archived 2017-07-24 at the Wayback Machine., the Tourist Information Office in Nancy
Ադրբեջանական կարմիր գիրք

Ադրբեջանի Կարմիր գիրք (ադրբ.՝ Azərbaycan Qırmızı Kitabı), բուսական և կենդանական աշխարհների հազվագյուտ, անհետացած ու անհետացող, կրճատվող, անորոշ տեսակների հաշվառման գիրք, որը փաստացի տվյալներ է պարունակում դրանց կենսաբանության, թվաքանակի, տարածման վայրերի, ձևաբանության վերաբերյալ։ Նշվում են նաև թվաքանակի կտրուկ նվազման հիմնական պատճառները։ Հայտնի են կարմիր գրքի միջազգային և ազգային տարբերակները։ Կարմիր գիրքը կազմվում է կենսաբազմազանության պետական հաշվառման արդյունքների հիման վրա։


== Ցանկ ==
Ադրբեջանի մշակաբույսերի կարմիր գիրք
Ադրբեջանի սերմերի և սերմնաբույսերի կարմիր գիրք
Ադրբեջանի ծաղկավոր բույսերի կարմիր գիրք
Ադրբեջանի կաթնասունների կարմիր գիրք
Ադրբեջանի թռչունների կարմիր գիրք
Ադրբեջանի ձկների կարմիր գիրք
Ադրբեջանի սողունների և երկկենցաղների կարմիր գիրք
Ադրբեջանի հոդվածոտանիների և միջատների կարմիր գիրք


== Տե՛ս նաև ==
Ադրբեջան
Ադրբեջանի կենդանական աշխարհ
Կարմիր գիրք


== Ծանոթագրություններ ==
Արշարունյաց դպրոցներ

Արշարունյաց դպրոցները, գործել են V– XIV դարերում, Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Արշարունիք գավառում։ Մեզ հայտնի գրչության հնագույն խոշոր դպրոցներ են եղել Մայրաձոր անապատն ու Սանդղկավանքը։ Հիմնադրվել են V դարում, Մեսրոպ Մաշտոցի և Սահակ Ա Պարթևի աշակերտներ Թաթուլի ու Վարոսի ջանքերով։ Բուռն ծաղկում են ապրել VI դարում։ Այնտեղ ընդգրկված էին 36 ընտիր գրչագրեր։ Ուսուցանել են գրչության արվեստներ՝ աստվածաբանություն և փիլիսոփայություն։
Ըստ Ստեփանոս Օրբելյանի՝ Արշարունյաց դպրոցը VII դարում համարվել է «վարդապետարան հայոց...»։ Արշարունյաց իշխաններից բացի դպրոցը հովանավորել են Բագրատունիները և Կամսարականները։ Վահան Կամսարականի խնդրանքով «քաջ փիլիսոփա և նախընտիր վարդապետ» հռչակված Գրիգորիս Արշարունին VIII դարի սկզբին շարադրել է «Մեկնութիւն ընթերցուածոց» աշխատությունը։ X դարի վերջին Կարսի Աբաս թագավորը (984–1029 թվականներ) Արշարունյաց գավառում է կառուցել վանք՝ կից կառույցներով և համալրել։ Նույն դարում աչքի է ընկել Վարդկավանքի դպրոցը, վարդապետարանը վերաշինող՝ առաջնորդ Վարդիկի անունով։ Հաճախադեպ արշավակրոնավորներովնքները կործանել են մշակութային կենտրոնները, սակայն դրանցից ոչ հեռու ծաղկել են այլ կենտրոններ։ X դարի Կաղզվանի մոտ հիմնադըրվել է Կամրջաձորի դպրոցը, որն ունեցել է մոտ 300 միաբան սան։ Նշանավոր էին Սամվել Կամրջաձորեցին, նրա աշակերտներ Ստեփանոս Ասողիկը և Գևորգ Թառիճեցին (Ուռճեցին)։ XI դ. զարգացում են ապրել Մայրաձորի կամ Կանչնուտի և Սանդղկավանքի գրչության դպրոցները։ Առաջին դարից մեզ են հասել «Մողնու», «Սանդղկավանքի» և «Բեկյունց» Ավետարանները, որոնց նկարազարդումները (գրիչ և ծաղկող՝ Հովհաննես Սանդղկավանեցի) հայ մանրանկարչության արժեքավոր գործերից են։ XIV դարի հայտնի էին Հանկյունաց վանքի, Կաղզվանի և գրչության այլ դպրոցներ։
Վետլովայա

Վետլովայա (ռուս.՝ Ветловая), գետ Կամչատկա թերակղզի՝ Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 26 կմ է։ Թափվում է Սևա գետի աջ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19070000112120000013383


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ռիվիեռ սյուր Տարն

Ռիվիեռ սյուր Տարն (ֆր.՝ Rivière-sur-Tarn), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1027 մարդ, բնակչության խտությունը` 39.38 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 26.08 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 530 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 150 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 628 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 487-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 141։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,5 %։ 487 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 453 անձ (246 տղամարդ և 207 կին)։ Գործազուրկ են եղել 34 անձ (10 տղամարդ և 24 կին)։ 141 անաշխատունակներից 46-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 57-ը` թոշակառուներ, իսկ 38-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գենետաներ

Գենետաներ նաև մշկատուներ, մշկակատուներ,  (լատ. Genetta), գիշատիչ կաթնասունների ընտանիքի վիվերների (մշկաբեշկների) տեսակ։ Երկար, (մինչև 100 սմ) ամրակազմ և արտասովոր ճկուն մարմինը  պատված է կարճ, բավականին կոշտ մազածածկույթով, մորթու գույնը պուտավոր է, պոչը փափուկ է` մինչև 50 սմ երկարությամբ,գեղձերը արտանետում են սուր հոտով հեղուկ՝ մուշկ։
Մեծամասամբ տարածված են սավանաններում և Աֆրիկայի արևադարձային անտառներում։ Սովորական գենետը (Genetta genetta) լայն տարածում ունի ամբողջ Աֆրիկայում, հանդիպում է նաև Եվրոպայի հարավարևմուտքում (Իսպանիա, Ֆրանսիա), որտեղ բնակվում է անտառապատ և ծառազուրկ լեռներում և ցածրադիր վայրերում, հիմնականում ջրավազաններում։
Գենետաների վարքագիծը հիշեցնում է կզաքիսներին։ Սնվում է մանր գազաններով, թռչուններով և նրանց ձվերով, ինչպես նաև անողնաշարավորներով։ Երբեմն վնասում է թռչնաբուծությանը։ Վարում է մեծամասամբ գիշերային կյանք։
Բոլոր գենետաները սննդակարգում ակնառու տեղ են զբաղեցնում մրգերը, ավելին, սովորական գենետ դեմ չի լինի կողոպտել ուրիշի այգին կամ տունը, իսկ որպես շնորհակալություն, տանտերերի տան տանիքի վրա շատ աղբ կթողնի։ Արևմտյան Աֆրիկայում անտառային գենետը մթնաշաղի ժամանակ հաճախ հարձակվում է հավաբների վրա։ Ցերեկը գենետաները քնում են ինչ-որ ծառի վրա կամ փոքրիկ քարանձավներում, ոլորվում են գնդակի նման, ծածկվում են իրենց երկար պոչով։
Բազմանում են կլոր տարին, և իսկ ձագերը ծնվում են հղիությունից 10-12 շաբաթ անց չոր խոտով պատված բնում։ Ծնվում է հիմնականում մինչև 4 ձագեր, որոնց մայրիկը կերակրում է կաթով մինչև վեց ամսական դառնալը։ Մոտավորապես մինչև մեկ տարեկան բնակվում են մոր հետ նույն տարածքում, սակայն հասունանում են միայն երկու տարեկանում։
Գենետաներին հեշտ է ընտելացնել, Աֆրիկայում նրանց երբեմն պահում են տանը առնետների ու մկների ոչնչացման համար։ Վաղ միջնադարի ժամանակ Եվրոպայում գենետաները ժամանակավորապես համարվում էին ընտանի կենդանիներ, սակայն այդ կարգավիճակում նրանց փոխարինեցին կատուները։


== Դասակարգում ==
Կաթնասունների ամերիկյան կազմակերպությունը  (ASM Mammal Diversity Database) ընդունում է 15 տեսակի գենետ։

Genetta abyssinica — Եթովպիական գենետ
Genetta angolensis — Անգոլական գենետ
Genetta bourloni
Genetta cristata — Սանրած գենետ
Genetta felina
Genetta genetta — Սովորական գենետ
Genetta johnstoni — Ջոնսոնի գենետ
Genetta maculata — Պուտավոր գենետ
Genetta pardina — Անտառային գենետ
Genetta piscivora — Ջրային ցիվետ
Genetta poensis
Genetta servalina — Սերվալային գենետ
Genetta thierryi — Արևմտաաֆրիկյան գենետ
Genetta tigrina — Վագրային գենետ
Genetta victoriae — Կենտրոնական աֆրիկյան գենետ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Աշխարհի կաթնասուններ, v. 2, Balt., 1964.
Վոլչիխա (Սավիխայի վտակ)

Վոլչիխա (ռուս.՝ Волчиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սավիխա գետի աջ ափով՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115200000941
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200094
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աղթանց փոս

Աղթանց փոս, վայր Մեծ Հայքի Գուգարք աշխարհի Տաշիր գավռում։ Գտնվում է այժմյան Հաղպատ գետի մոտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություններում օգտագործված գնդակների ցանկ

Այս աղյուսակում  ներկայացված է Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություններում օգտագործված գնդակների ցանկը՝  լուսանկարներով և նկարագրությամբ։  1970 թվականից բոլոր գնդակները թողարկել Է  սպորտային հագուստ և պարագաներ արտադրող  Ադիդաս  ընկերությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաճայի երկրաշարժ (1991)

Ռաճայի երկրաշարժ (վրաց.՝ რაჭის მიწისძვრა), էներգիայի կտրուկ լիցքաթափման արդյունքում առաջացած ստորգետնյա ցնցում՝ երկրաշարժ, որը տեղի է ունեցել Վրաստանի հյուսիսում՝ Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթի երկրամասում։
Բնական աղետը տեղի է ունեցել Մեծ Կովկասի լեռների հարավային ստորոտում՝ 1991 թվականի ապրիլի 2-ին, տեղական ժամականով ժամը 9:12։ Էպիկենտրոնները եղել են Ռաճայի շրջանի Օն և Ամբրոլաուր քաղաքները։ Երկրաշարժի արդյունքում զոհվել է 270 և անօթևան է մնացել շուրջ 100 հազար մարդ։ Տնտեսական վնասներից բացի երկրաշարժի արդյունքում մեծ վնաս են կրել նաև երկրամասի մի շարք միջնադարյան հուշարձաններ։
Երկրաբանների ուսումնասիրություններից հետո պարզ է դարձել, որ ցնցումները եղել են մինչև 7,0 մագնիտուդ ուժգնության։


== Ծանոթագրություններ ==
Օզյորնոե (ավան, Օրատովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕզյորնոեՕզյորնոե (ուկրաիներեն՝ Озерне), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օզյորնոե ավանում բնակվում էր 13 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,131 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 99,24 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Թագավորն ու չարչին (բալլադ)

Թագավորն ու չարչին, բալլադ, որը 1917 թվականին գրել է հայ գրող Հովհաննես Թումանյանը։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանը այս բալլադը գրելուց օգտագործել է Առաքել Դավրիժեցու պատմության միջից մի քանի դրվագներ։
Բանաստեղծը նաև օգտագործել է Զաքարիա Սարկավագի «Պատմության» այն հատվածը, որտեղ պատմվում է իր երկրում ծպտված շրջելու` Շահ Աբասի սովորության մասին։
Ե. Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի համար 79 ֆոնդում պահվում է մեկ մաքրագիր և մեկ սևագիր ինքնագիր, որոնք վերնագրված են «Անկեղծ խոսքն ու թագավորը»։ Ինքնագրերի վրա կան գրառումներ և ծրագրային նշումներ, որոնք վերաբերում են բալլադում նկարագրվող պատմական դեպքերին ու Ջուղայի գաղթին։ Նույն տեղում կան նաև բալլադի ավարտը հիշեցնող սևագիր արձակ հատվածներ։
Սևագրերի վրա հեղինակը նշել է օգտագործման աղբյուրները. տրված է Առաքել Դավրիժեցու գրքի համապատասխան գլուխների բովանդակության սեղմ շարադրանքը, առանձին պատմական դեպքերի թվարկումներ, հիշատակված են օգտագործված այլ գրքեր ևս՝ Մ. Չամչյանի «Հայոց պատմության» 3-րդ հատորը, Լեոյի «Հայկական տպագրության» 1-ին հատորը, История человечества, под общей редакцией Г. Гельмольта, II, III, стр. 361, V, стр. 159, СПб., 1904:
Թումանյանի ընտանիքի արխիվում պահվում է մեկ ինքնագիր-պատառիկ բալլադի առաջին սևագրություններից, որն Ա. Ինճիկյանը հանել է Թումանյանի անձնական գրադարանի՝ «Զաքարեա Սարկաւագի պատմութիւն» գրքի առաջին հատորի միջից հանել և հրապարակել է։
Առաջին անգամ տպագրվել է Բաքվի «Գործ» ամսագրի 1917 թվականի 9-10-րդ համարների 5-7 էջերում, այնուհետև տպագրվել է Կ. Պոլսում լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուի 123-126 էջերում, ապա` Երկերի ժողովածուի առաջին հատորի 344-346 էջերում։


== Սյուժե ==
Բալլադը պատմում է Շահ Աբասի մասին, որը չարչու շորեր հագած շրջում է երկրում և կարծիք հարցնում գյուղացիներից իր մասին։ Գյուղացիներն անկեղծ հայտնում են իրենց ատելութունը շահի հանդեպ` կարծելով, թե խոսում են հասարակ չարչու հետ։ Իրենց տնից բռնագաղթված հայերն անիծում են պարսից շահին` իրենց հայրենիքից հեռացնելու համար։ Շահը չի կարողանում զսպել իր կատաղությունն ու դեն գցելով չարչու հագուստը` սպանում է գերի գյուղացուն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջերենցագո

Ջերենցագո (իտալերեն՝ Gerenzago), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1257մարդ (2004 թվական)։ Խտությունը կազմում է 251 մարդ/կմ²։ Տարածքը 5 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0382։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Սան Կոնտարդոն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0382 967051
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.gerenzago@tiscali.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunegerenzago.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2050)

Ժողովածու (2050), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2050 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21×15,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 296 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշետախտակ։


== Բովանդակություն ==
Արիստոտէլի Գիրք բնազանցականաց (Մետաֆիզիկա), Յաղագս աշխարհի։
Ստ․ Լեհացւոյ Լուծմունք Մետաֆիզիկային Արիստոտէլի։
Ի գրոց Պատճառաց Արիստետէլի կամ Պրոկղի։
Առած հինգ։
Դաւթի Վասն բաժանման։
Յաղագս բնութեան, մարդոյ, հոգւոյ, մտածողութեան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեյնվաուդե

Ռեյնվաուդե (հոլ.՝ Rijnwoude ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 57.89 կմ² է, որից 1.20 կմ²-ն զբաղեցնում են ջրային տարածքները։ Բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 18.749 մարդ, իսկ 2013 թվականին՝ 18.523 մարդ։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 14.200 եվրո է։ 2014 թվականի հունվարի 1-ին համայնքը լուծարվել է։


== Համայնքի կազմ ==
Ռեյնվաուդե համայնքի կազմի մեջ մտնում էին Բենտհյոյզենը, Հազերսվաուդ Դորպը, Հազերսվաուդ-Ռեյնդեյկը և Կաուդեկերկ-ան-դեն-Ռեյնը, ինչպես նաև Բենտ, Բենտհորն, Գրունենդեյկ և Հոգևեն խուտորները։


== Պատմություն ==
Համայնքը կազմավորվել է Ռեյնվելդ անվան տակ 1991 թվականի հունվարի 1-ին՝ Բենտհյոյզեն, Հազերսվաուդ, Կաուդեկերկ-ան-դեն-Ռեյն համայնքների միավորման ճանապարհով։ 1993 թվականին համայնքը ստացել է իր այժմյան անվանումը, իսկ 2014 թվականի հունվարի 1-ին՝ լուծարվել։


== Բնակչություն ==
Բնակչության թիվը 2011 թվականի դրությամբ կազմում էր 18.749 մարդ, իսկ 2013 թվականին՝ 18.523 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 327 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաջվդիերի

Մաջվդիերի (վրաց.՝ მაჯვდიერი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մեստիայից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խորոշովո (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Խորոշովո (ռուս.՝ Хорошово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 289 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սերգեյ Ուլեգին

Սերգեյ Ուլեգին (ռուս.՝ Серге́й Вале́рьевич Уле́гин, հոկտեմբերի 8, 1977(1977-10-08), Էնգելս, Սարատովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս կանոեի թիավար, օլիմպիական խաղերի մրցանակակիր, աշխարհի կրկնակի չեմպիոն, սպորտի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Սարատովի պետական ագրարային համալսարանը։ Ներկայումս ղեկավարում է Սարատովի «Նահանգի հույսը» սպորտային մանկապատանեկան  դպրոցը։


== Սպորտային կարիերա ==
Ալեքսանդր Կոստոգլոդի հետ միասին Պեկինում տեղի ունեցած ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ դարձել է օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր՝ կանոեի 500 մետր թիավարության մրցույթում։
Բայդարկաներով և կանոեներով թիավարության աշխարհի առաջնության ժամանակ երկու անգամ դարձել է չեմպիոն, մեկ անգամ արծաթե մեդալակիր, մեկ անգամ էլ բրոնզե մեդալակիր՝ բայդարկաներով և կանոեներով 200 և 500 մետր թիավարության ժամանակ։
Եվրոպայի հնգակի չեմպիոն (2002, 2006, 2008, 2009, 2010 թվականներին)


=== Դոպինգ սկանդալ ===
2003 թվականին ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի Գեյնսվիլ քաղաքում տեղի ունեցած բայդարկաներով և կանոեներով թիավարության աշխարհի առաջնության ժամանակ Սերգեյ Ուլեգինը՝ կանոե քառյակի կազմում հաղթել է ոսկե մեդալը 200 և 500 մետր թիավարության և արծաթե մեդալը՝ 500 մետր թիավարության ժամանակ։ Սակայն Սերգեյ Ուլեգինի դոպինգ թեստը տվել է դրական ցուցանիշ։ Ըստ այդմ, Կանոեի միջազգային ֆեդերացիան զրոյացրել է Ռուսաստանի հավաքականի արդյունքները (Ուլեգինի մասնակցությամբ) և որակազրկել է սպորտսմենին երկու տարով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սերգեյ Ուլեգինի պաշտոնական կայք էջը Archived 2017-05-13 at the Wayback Machine.
Վացլավ Վորովսկու հուշարձան (Մոսկվա)

Վացլավ Վորովսկու հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Воровскому), մարքսիստ հեղափոխական, խորհրդային կուսակցական և պետական գործիչ Վացլավ Վորովսկուն նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։ Տեղադրվել է 1924 թվականին Մոսկվայի Վորովսկ հրապարակում, առաջին ռուսական ապահովագրական ընկերության նախկին եկամտաբեր շենքի առջևի բակում։ Հուշարձանի հեղինակն է քանդակագործ Միխայիլ Կացը։ Հուշարձանն ունի տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտի կարգավիճակ։


== Պատմություն ==
1923 թվականի մայիսի 10-ին շվեյցարական Լոզանում սպանվեց հայտնի խորհրդային դիվանագետ Վացլավ Վոսլովիչ Վորովսկին։ Դրանից կարճ ժամանակ անց մոնումենտալ քարոզչության լենինյան ծրագրի շրջանակներում որոշվեց Մոսկվայում հուշարձան տեղադրել։ Հուշարձանի տեղադրման համար գումարներ էին հավաքագրվել արտասահմանում խորհրդային առաքելության աշխատակիցների կողմից։
Հուշարձանի նախագիծն իրականացրել է Միխայիլ Յակովլևիչ Կացը։  Իտալիայում նա խորհրդային առաքելության հաշվապահն էր, որտեղ Վորովսկին լիազոր ներկայացուցիչ էր, և նրան լավ էր ճանաչում։ Կացը քանդակագործ էր, իսկ որպես հաշվապահ աշխատում էր կարիքից դրդված։ Հուշարձանի պատվանդանի երեսպատման համար մարմարը ուղարկել են իտալացի հեղափոխականները։
Հուշարձանը հանդիսավոր բացվել է 1924 թվականի մայիսի 11-ին`Վորովսկու մահվան տարելիցին։ Այն տեղադրվել է Մոսկվայի առաջին ռուսական ապահովագրական ընկերության նախկին եկամտաբեր շենքի բակում, որտեղ այդ ժամանակ տեղակայված էր Արտաքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատը։
1960 թվականին հուշարձանը ճանաչվել է որպես տարածաշրջանային նշանակության մշակութային ժառանգության օբյեկտ։ 2008 թվականին այն վերականգնվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիլիկ

Լիլիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։ Գտնվում էր Բաթման գետի աջ ափին, Ֆարկին գյուղաքաղաքից 20 կմ հարավ, սարալանջի վրա։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 35 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրո Բելոուս

Դմիտրո Բելոուս (ուկրաիներեն՝ Дмитро́ Григо́рович Білоу́с, ապրիլի 24, 1920(1920-04-24), Կուրմանի, Ռոմնիի գավառ, Պոլտավայի նահանգ - հոկտեմբերի 13, 2004(2004-10-13), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի բանաստեղծ, թարգմանիչ, գրական քննադատ, մանկագիր։ ԽՄԿԿ անդամ՝ 1948 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է տեղի յոթնամյա դպրոցը։ 1934 թվականին աշխատել է էլեկտրագործարանում և միաժամանակ կրթությունը շարունակել Խարկովի մանկական աշխատանքային կոմունայում, որտեղ ուսումնական գործը ղեկավարում էր Անտոն Մակարենկոն։
1938 թվականին ընդունվել է Խարկովի պետական համալսարան։ Պատերազմի սկզբից մեկնել է ռազմաճակատ և ուսանողական գումարտակի կազմում մասնակցել մարտերին։ Ծանր վիրավորվելուց և ապաքինվելուց 1943 թվականի գարնանից սկսել է աշխատել «Խորհրդային Ուկրաինա» և «Պարտիզանկա» ռադիոկայաններում, որոնք հաղորդումներ էին կազմակերպում ուկրաինական պարտիզանների մասին։
1945 թվականին ավարտել է Կիևի պետական համալսարանը, իսկ ավելի ուշ՝ ասպիրանտուրան։ 1948 թվականին Պավլո Տիչինայի հետ միասին եղել է Հայաստանում և մասնակցել Խաչատուր Աբովյանին նվիրված հոբելյանական հանդեսներին։
Հրատարակել է բանաստեղծությունների և պոեմների ավելի քան 30 ժողովածու, որոնցից մի քանիսը թարգմանվել են ռուսերեն, բելոռուսերեն, բուլղարերեն։ Ուկրաիներեն է թարգմանել Ալեքսանդր Պուշկինի, Նիկոլայ Նեկրասովի, Ավետիք Իսահակյանի, Յակուբ Կոլասի, Յանկա Կուպալայի, Մաքսիմ Տանկի և այլ գրողների ստեղծագործություններ։
Պարգևատրվել է բազմաթիվ շքանշաններով ու մեդալներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Շինուհայր (այլ կիրառումներ)

Շինուհայր, կարող է վերաբերել՝

Շինուհայր - գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզում
Շինուհայր - քաղաքացիական օդանավակայան Սյունիքի մարզում
Սեքստիլիոն

Սեքստիլիոն (ֆրանս․ sextillion,<Luiin․septus — վեցերորդ), միլիոնից հետո վեցերորդ դասի թիվ, որը գրվում է 1-ով և 21 զրոներով, այսինքն 1021-ը։ Որոշ երկրներում Սեքստիլիոնը համարում են միլիոնի 6-րդ աստիճանը։
Լաբինա

Լաբինա (խորվ.՝ Labin, իտալերեն՝ Albona), քաղաք Խորվաթիայում, Իստրիա թերակղզու արևելյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 11 642 մարդ (2011 թվականի մարդահամարի տվյալներով):


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Լաբինան գտնվում է Պուլա-Ռիեկա խճուղուց 5 կմ հեռավորության վրա գտնվող Կվարներ ծոցի ափին։ Քաղաքը ավտոբուսային հաղորդակցությամբ կապված է Պուլայի հետ։ Լաբինայի հին մասը գտնվում է 320 մ բարձրությամբ բլրի գագաթին։ Քաղաքի նոր թաղամասերը կոչվում են Պոդլաբին, որոնք գտնվում են նրա ափին։
Լաբինան երկար տարիներ Խորվաթիայի ածխահանության գլխավոր կենտրոնն էր, սակայն հանքը աստիճանաբար փակվեց (1972 թվական)։ Հիմա քաղաքի գլխավոր եկամտի աղբյուրը զբոսաշրջությունն է։ Քաղաքի ափին՝ 5 կմ  հեռավորության վրա գտնվում է հայտնի Ռաբաց առողջարանը։


== Պատմություն ==

Միջնադարում Լաբինան Իստրիայի առաջին քաղաքներից էր, որը 1420 թվականին խոստովանել է Վենետիկի իշխանությունը։ Վենետիկյան վարչությունը քաղաքի ճարտարապետության վրա թողել է զգալի հետք։
1920 թվականին Լաբինան ամբողջ Իստրիայի հետ ընդգրկվել է Իտալիայի կազմի մեջ։ 1921 թվականին հռչակվել է Լաբինայի Հանրապետություն։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո այն անցավ Հարավսլավիային։


== Տեսարժան վայրեր ==

Սուրբ Մարիամ եկեղեցի - կառուցվել է 14-րդ դարում։ 16-17-րդ դարերում ամբողջությամբ վերակառուցվել է։
Բատիալա-Լազարինի պալատ - կառուցվել է 17-րդ դարի առաջին կեսին։ Կողքին գտնվում է 18-րդ դարի Սուրբ Ստեփանոս մատուռը։
Պրետորյանական պալատ - (15-րդ դար) գտնվում է քաղաքի հին հրապարակի կենտրոնական մասում։
Քաղաքային պատեր - կառուցվել է 14-րդ դարում, ավելի ուշ բազմիցս վերակառուցվել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լաբինա քաղաքի պաշտոնական կայք (խորվաթերեն)
Նեհրի

Նեհրի (թուրքերեն՝ Bağlar, քրդ.՝ Nehrî), գյուղաքաղաք Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շամդինանի գավառակում։ Գտնվում էր գավառակի հարավ-արևելյան կողմում, Նեհրի գետի բլուրներով շրջապատված անտառապատ հովտում։ Հանդիսանում էր գավառակի կենտրոն։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 400 քուրդ և հրեա բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մովսես Տինանյան

Մովսես Տինանյան (1858, Ռոդոսթո, Թուրքիա-1935, Կ. Պոլիս), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1858 թվականին Թուրքիայի եվրոպական մասի Ռոդոսթո քաղաքում։ Բժիշկ Բարսեղ Տինանյանի հայրն է։ Ավարտել է Կ. Պոլ­սի Գաղատիա թաղամասի Կեդրոնական վարժարանը և եղել դրա առաջին շրջանավարտներից մեկը։ 1881 թվականին ավարտել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական վարժարանը։ Երկար տարիներ ազատ պրակտիկ բժիշկ է աշխատել իր ծննդավայրում։ Եղել է վիրաբույժ, ներքին հիվանդությունների մասնագետ և մանկաբարձ։ Եղել է Ռոդոսթոյի քաղաքապետական բժիշկը։ Հետագայում Կ. Պոլսում բժիշկ է աշխատել։
1915 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և զինվորական բժիշկ ծառայել՝ հարյուրապետի / կապիտանի աստիճանով։ 1915 թվականի ապրիլի 11-13-ը ձերբակալվել է, բանտարկվել ու աքսորվել Չանղըրը։ 1915 թվականի օգոստոսին, հրաշքով, նրան ազատելու և Կ. Պոլիս վերադարձնելու հրաման է ստացվել։ Իր խնամքի ու բուժմանտակ եղած չեթեջի արաբաջի Իսմայիլի աղջկա բուժումը շարունակելը թողել է բժիշկ Ռուբեն Սևակին, հույս ունենալով, որ չեթեջին, ի նշան երախտագիտության, բարյացակամ վերաբերմունք կունենա նրա նկատմամբ։
Մահացել է 1935 թվականին Կ. Պոլ­սում` 77 տա­րե­կա­նում։ Որ­դին` Բարսեղ Տինանյանը (1887-1965) և թոռը՝ Ժիրայր Տինանյանը ևս բժիշկ են եղել։


== Գրականություն ==
Մեզպուրեան Արթօ, Հայ եւ ծագումով հայ բժիշկներ։ Այբուբենական համառօտ անուանացանկ (1688-1940), Իսթանպուլ, 1940։
Կարոյեա ն Գասպար, Մեծ Եղեռնի նահատակ հայ բժիշկները (անոնց պատգամները), Պոսթոն, 1957։
Շիկահեր Վարդ, Կիսադարեան պատմութիւն թրքահայ բժշկութեան, 19231975, Իսթանպուլ, 1975։
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։


== Աղբյուր ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Լիիկյուլա

Լիիկյուլա (էստ․՝ Liiküla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Մուստյալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 9 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ալեքսանդր Խաչատրյան (դերասան)

Ալեքսանդր Խաչատուրի Խաչատրյան (նոյեմբերի 7, 1947(1947-11-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։
Դերասանուհի Ալիս Կապլանջյանի ամուսինն է։


== Կենսագրություն ==
1968-1971 թվականներին սովորել է Երևանի Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնին կից դրամատիկ ստուդիայում։ 1971-1991 թվականներին աշխատել է նույն թատրոնում` որպես դերասան։ Խաղացել է բազմաթիվ դերեր, միաժամանակ նկարահանվել «Հայֆիլմ», «Մոսֆիլմ», «Լենֆիլմ», «Բելառուսֆիլմ», «Տաջիկֆիլմ» կինոստուդիաների ֆիլմերում։
1992 թվականից տեղափոխվել է ԱՄՆ և բնակվում է Լոս Անջելես քաղաքում։ Սկանդինավյան միջազգային կինոփառատոնի մրցանակի արժանացած "Վերջին բնակիչը" ֆիլմում Ալեքսանդր Խաչատրյանն արժանացել է մրցանակի "Լավագույն դերասան" անվանակարգում։


== Ֆիլմեր ==
Կլավեսին

Կլավեսին, ստեղնա-լարային կսմիթավոր երաժշտական գործիք։ Դաշնամուրի նախատիպերից է։ Հայտնի է XVI դարից, ծագել է պսալտերիումից (սաղմոսարան)։ Ստեղները սեղմելիս լարերը կսմիթահարվում են թռչունի փետուրներից պատրաստված ձողիկներով (հետագայում՝ կաշվե կնտնտոցով)։ Ձայնը գեղեցիկ է, բայց սակավ երգային։ Սկզբում ունեցել է քառանկյան, XVII դ.՝ եռանկյան տեսք։ Ձայնածավալը 4-5 օկտավա է։ Գոյություն ունեն մի քանի տարատեսակներ (այդ թվում՝ կլավիցիտերիում, որն ունի ուղղաձիգ իրան)։ Կլավեսինային երաժշտության նշանավոր հեղինակներն են Դ. Սկարլատին, Ժ. Ֆ. Ռամոն, Ֆ. Կուպերենը և ուրիշներ։
Մաներիզմ

Մաներիզմ (իտալերեն՝ manierismo, maniera- մաներա, ոճ, եղանակ), ուղղություն 16-րդ դարի եվրոպական արվեստում, որն արտացոլում է Բարձր Վերածննդի հումանիստական մշակույթի ճգնաժամը։ Մաներիզմի գեղագիտական հիմնական չափանիշ է դարձել ոչ թե բնությանը հետևելը, այլ արվեստագետի ներաշխարհում ծնված գեղարվեստական կերպարի սուբյեկտիվ «ներքին գաղափարը»։ Ոճական ելակետ ընդունելով Միքելանջելոյի, Ռաֆայելի և Վերածննդի այլ վարպետների ստեղծագործությունները՝ մաներիստները խեղաթյուրում էին դրանց հիմքում ընկած ներդաշնակության սկզբունքները, արմատավորում աշխարհի վաղանցիկության և իռացիոնալ ուժերին հլու մարդկային ճակատագրի երերունության մասին պատկերացումները։ Մաներիզմի արվեստում վերածնվել են միջնադարյան պալատական-ասպետական մշակույթի առանձին գծեր։ Մաներիզմը ցայտուն կերպով է դրսևորվել իտալական արվեստում։ Վաղ շրջանի մաներիստների (Պոնտորմո, Ռոսսո, Ֆիորենտինո, Պարմիջանինո) երկերին բնորոշ են ողբերգականությունն ու միստիկական հուզավառությունը, գունային ու լուսաստվերային հակադրությունները, դիրքերի ու մոտիվների ընդգծված արտահայտչականությունը, ֆիգուրների համամասնությունների ձգվածությունը, վիրտուոզ, ինքնաբավ գծանկարը։ Մաներիստական դիմանկարում (Բրոնզինո և ուրիշներ), որը այդ ժանրի զարգացման նոր ուղիներ է հայտնաբերել, կերպարների ազնվականական ներփակվածությունը զուգորդվել է բնորդի նկատմամբ արվեստագետի սուբյեկտիվ-հուզական վերաբերմունքին։ 1540-ական թվականներին, պալատական արվեստում մաներիզմը դարձել է իշխող ուղղություն, այդ շրջանի գեղանկարչությունը աչքի է ընկնում սառը, «ակադեմիական» պաշտոնականությամբ (Ջ. Վազարի, Ջ. Պ. Լոմացցո)։ Մաներիզմի քանդակագործությանը (Բ. Ամմանատի, Բ. Չելլինի) բնորոշ են մարմնաձևերի ոճավորումը, ծավալների մանրատվածությունը, ինչպես և բացարձակ կլոր քանդակի պրոբլեմների համարձակ լուծումը։ Մաներիզմի ճարտարապետության մեջ (Բ. Ամմանատի, Զ. Վազարի, Պ. Լիգորիո, Ջուլիո Ռոմանո) կերպարի հումանիստական պարզությունը իր տեղը զիջել է թատերական էֆեկտներին, հարդարանքի պաճուճավորմանը։ 	Մաներիզմի իտալական վարպետների գործունեությունը երկրի սահմաններից դուրս նպաստել է այդ ուղղության համաեվրոպական դառնալուն։ Բոլոնիայի դպրոցի ակադեմիստների և Կարավաջոյի հանդես զալով մաներիզմը անկում է ապրել՝ իր տեղը զիջելով բարոկկոյին։ ժամանակակից արևմտյան արվեստաբանության մեջ «մաներիզմ»-ն անհիմն կերպով տարածվում է նաև իրենց ուրույն ճանապարհով ընթացած կամ մասամբ ազդված վարպետների (Տինտորետտո, Էլ Գրեկո, Լ. Լոտտո, Պ.Բրեյգել Ավագ) վրա։


== Գրականություն ==
Виппер Б.Р., Борьба течений в итальянском искусстве XVI века..., М., 1956.
Ձիմոնե

Ձիմոնե (իտալերեն՝ Zimone), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 405 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 203 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 2 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13887։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Սուրբ Մեծ նահատակ Գևորգը մեծարվում է որպես համայնքի հովանավոր։ Տոնը նշվում է ապրիլի 23-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
The quick brown fox jumps over the lazy dog

«The quick brown fox jumps over the lazy dog», անգլերեն ամբողջագիր արտահայտություն, որն իր մեջ պարունակում է անգլերենի այբուբենի բոլոր տառերը։  Ի սկզբանե այն օգտագործվել է գրամեքենաների և հեռահաղորդագրությունների աշխատանքային ունակությունները ստուգելու համար, բայց այժմ հիմնականում օգտագործվում է տառատեսակների արտացոլման նպատակով  և համակարգչային ստեղնաշարերի ստուգման համար։
Հայերեն այն բառացի թարգմանվում է. «Խորամանկ գորշ աղվեսը ցատկում է ծույլ շան վրայով»։


== Պատմություն ==
Որքանով հայտնի է առաջին անգամ այս արտահայտությունը հայտնվել է «The Michigan School Moderator» ամսագրում՝ ուղղված ուսուցիչներին։ 1885 թվականի մարտի 14-ին թողարկվեց մի հոդված՝ «Հետաքրքիր նշումներ» վերնագրով, որի մեջ էլ հենց խոսվում է այդ «խորաման աղվեսի» մասին։ Ճիշտ է այդ ժամանակ արտահայտությունը սկսվում էր «A» մասնիկով, միայն ավելի ուշ այն ստացավ այժմյան «The» մասնիկը։ Շուտով այդ արտահայտությունը սկսեց հայտնվել Լինդի Բրոնսոնի Illustrative Shorthand (1888), How to Become Expert in Typewriting: A Complete Instructor Designed Especially for the Remington Typewriter (1890), Typewriting Instructor and Stenographer's Hand-book (1892) սղագրություններում։  

1903 թվականին այդ արտահայտության հեշտ հիշման մասին նշել է «Pitman's Phonetic Journal»-ը։ «The quick brown fox jumps over the lazy dog» օգտագործվել է 1908 թվականին Ռոբերտ Բեյդըն Փաուելի «Սկաուտինգ տղաների համար» (1908) սկաուտական շարժմանը նվիրված գրքում։ 1963 թվականին Վաշինգտոն-Մոսկվա թեժ գծով փոխանցված առաջին նամակը եղել է սա՝ «THE QUICK BROWN FOX JUMPED OVER THE LAZY DOG'S BACK 1234567890»: ԽՍՀՄ կողմը չհասկանալով, թե ինչ է այն նշանակում, ամերիկացի կոլեգաներին հարցրեց, թե ի՞նչ է նշանակում այս անիմաստ նախադասությունը։
«The quick brown fox jumps over the lazy dog»  արտահայտությունը օգտագործվում է գաղտնագրություններում, որպես ստանդարտ թեստ ծածկագրման համակարգերի և ծածկագրաալգորիթմների համար։ Microsoft Office 2003, Microsoft Office 2007, Microsoft Word և PowerPoint 2007 ծրագրերում կան  հատուկ հրամաններ այս արտահայտության արագ հավաքման համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Порядок и связь слов в английском предложении (ռուս.) на сайте studyenglishnow.ru
Աստերոիդների ցանկ (300701-300800)

Աստերոիդների ցանկ (300601-300700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (300801-300900)
 Աստերոիդների ցանկ (300601-300700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (300801-300900)
Դատիլիդաշ

Դատիլիդաշ, գետ Սևանա լճի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Գեղամա լեռներից և հոսում շրջանի տարածքով։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիշնևսկի գյուղական խորհուրդ (Բալակլեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիշնևսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Վիշնևսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Вишнівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիշնևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 689 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 39.67 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17.37 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մոգոլ (բանաստեղծ)

Ջուլիո Ռապետտի Մոգոլ (իտալերեն՝ Giulio Rapetti Mogol, օգոստոսի 17, 1936(1936-08-17), Միլան, Իտալիայի թագավորություն), իտալացի բանաստեղծ, երաժշտական պրոդյուսեր, լայն տարածում ստացած մի շարք երգերի տեքստերի հեղինակ։ Տևական ժամանակ արդյունավետորեն համագործակցել է կոմպոզիտոր և երգիչ Լուչո Բատիստիի հետ։ 1960-ական թվականներից մինչև մեր օրերը Մոգոլի տեքստերով գրված երգերը համալրել և համալրում են իտալացի ճանաչված արտիստների, այդ թվում՝ Ադրիանո Չելենտանոյի, Ջաննի Մորանդիի, Կատերինա Կազելլիի, «Dik Dik» երաժշտախմբի անդամների և այլոց երգացանկերը։


== Կենսագրություն ==
Ջուլիոն ծնվել է 1936 թվականի օգոստոսի 17-ին Միլանում։ Նրա հայրը՝ Մարիանո Ռապետին, թեթև երաժշտության ձայնագրման  «Ricordi» ֆիրմայի ազդեցիկ ղեկավար էր, ինչպես նաև երգերի տեքստերի հաջողակ հեղինակ (գրական կեղծանունը՝ Կալիբրի)։ Երիտասարդ հասակից Ջուլիոն, հետևելով հորը, աշխատակցել է «Ricordi Radio Record» կամ «RRR» ֆիրմային, որտեղ էլ սկսել է իր ստեղծագործական գործունեությունը։ Նրա առաջին հաջող աշխատանքներից էին «Al di là»-ն (երգ, որի կատարմամբ Լուչանո Տաջոլին ու Բետտի Կուրտիսը 1961 թվականին հանդես են եկել Սան Ռեմոյի՝ իտալական երգի փառատոնում և հաղթող ճանաչվել) և «Una lacrima sul viso»-ն («Արցունքը դեմքին»), որի կատարումը լայն ժողովրդականություն է բերել երգիչ Բոբբի Սոլոյին։
Իտալերեն երգերի տեքստեր գրելուց զատ՝ Մոգոլը զբաղվել է Բոբ Դիլանի երգերի և անգլալեզու սաունդթրեքների թարգմանությամբ։ Բացի այդ, նա Ջաննի Մորանդիի, Պաոլո Մենգոլիի, Կլաուդիո Բալիոնիի ընկերակցությամբ նախաձեռնել և 1975 թվականի հոկտեմբերին հիմնադրել է իտալացի երգիչների ֆուտբոլի ազգային հավաքականը, որը ֆուտբոլային բարեգործական խաղեր է անցկացնում։ Այդ հավաքականի կազմում Մոգոլը մասնակցել է 279 հանդիպման, խփել 33 գոլ։


== Համագործակցություն Ադրիանո Չելենտանոյի հետ ==
Կոմպոզիտոր Ջաննի Բելլայի հեղինակակցությամբ Մոգոլը մասնակցել է երգիչ և կինոդերասան Ադրիանո Չելենտանոյի երաժշտական ալբոմներից հինգի ստեղծման աշխատանքներին։ Առաջին ալբոմը՝  Io non so parlar d’amore խորագրով, թողարկվել է 1999 թվականին, հինգերորդը՝ Dormi amore, la situazione non è buona խորագրով, 2007 թվականին։ Ստեղծագործողների այս եռյակի հեղինակած ամենահայտնի երգերից է մինչև հիմա էլ լայն ժողովրդականություն վայելող «Confessa»-ն՝ Per sempre ալբոմից։ 
2009 թվականին Չելենտանոյի և Մոգոլի հարաբերություններում խզում է տեղի ունեցել, և նրանք դադարել են համագործակցել։ 2011 թվականին թողարկվել է Չելենտանոյի հերթական՝ Facciamo finta che sia vero ալբոմը, որի ձայնագրմանը Մոգոլն արդեն չի մասնակցել։


== Մոգոլի անվան մրցանակ ==
2008 թվականին իտալական Վալլե դ’Աոստա վարչական շրջանի ղեկավարությունը սահմանել է Մոգոլի անվան մրցանակ, որն ամեն տարի շնորհվում է իտալական երգի լավագույն տեքստի հեղինակ ճանաչված բանաստեղծին։ Մրցույթի ժյուրիի կազմում ընդգրկված է նաև Մոգոլը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իտալացի երգիչների ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտոնական կայքը
Մոգոլ (բանաստեղծ) (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Զեմո Ուբանի (Դուշեթի շրջան)

Զեմո Ուբանի (վրաց.՝ ზემო უბანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1240 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 20 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ակմեզարչայ

Ակմեզարչայ, գետ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի նահանգում, Էղիի շրջանում, Արածանիի աջակողմյան վտակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրաշովկա (գյուղ, Տեպլիկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրաշովկաՊետրաշովկա (ուկրաիներեն՝ Петрашівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տեպլիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1730 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պետրաշովկա գյուղում բնակվում էր 877 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,338 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2594,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պոպովկա (գյուղ, Բալակլեյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոպովկաՊոպովկա (ուկրաիներեն՝ Попівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1731 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոպովկա գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6565 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)