armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռոզմարի Սաիդ Զահլան

Ռոզմարի Սաիդ Զահլան (արաբ․՝ روزماري سعيد زحلان‎‎, օգոստոսի 20, 1937(1937-08-20), Կահիրե, Եգիպտոս - մայիսի 10, 2006(2006-05-10)), պաղեստինցի-ամերիկացի քրիստոնյա պատմաբան, գրող (Պարսից ծոցի երկրների թեմատիկայով)։ Բացի գրքերը, գրել է նաև Financial Times, Middle East Journal, International Journal of Middle East Studies ամսագրերի և Իսլամական հանրագիտարանի համար։
Գրականագետ Էդվարդ Սաիդի քույրն է։


== Կենսագրություն ==
Ռոզմարի Սաիդ Զահլանը ծնվել է 1937 թվականին Կահիրեում։ Հայրը՝ Վադի Սաիդը, ԱՄՆ քաղաքացիություն ունեցող, անգլիկան եկեղեցու հետևորդ պաղեստինցի հարուստ գործարար էր։ Մայրը ծնվել էր Նազարեթում՝ քրիստոնյա լիբանանցիների և պաղեստինցիների ընտանիքում։ Ռոզմարի Սաիդ Զահլանը ԱՄՆ-ում սովորել է Փենսիլվանիայի Բրին Մար (Bryn Mawr College) քոլեջում և ստացել երաժշտագետի որակավորում։ Ճանապարհային լուրջ վթարի հետևանքով նրա ձեռքերը վնասվածքներ են ստացել և մի քանի ողնոսկր է կոտրվել, ինչը խոչընդոտ է դարձել նրա հետագա երաժշտական կարիերայի ու դաշնամուր նվագելու համար։
Բրին Մար քոլեջն ավարտելուց հետո Ռոզմարին որոշ ժամանակ դասավանդում է Կահիրեում, այնուհետև մեկնում Բեյրութ, Բեյրութի ամերիկյան համալսարանում և Բեյրութի կանանց քոլեջում դասավանդում մշակույթի պատմություն և երաժշտություն։ Բեյրութից հետո մեկնում է Լոնդոն՝ Արևելագիտության և աֆրիկյան հետազոտությունների դպրոցից դոկտորական ձեռք բերելու («Կարմիր ծովի երթուղին դեպի Հնդկաստան և 18-րդ դարի պատմության պիոներ Ջորջ Բալդվին» թեմայով)։
Ռոզմարին ամուսնացել է պաղեստինցի ֆիզիկոս և ակադեմիկոս Թոնի Զահլանի հետ։ Նրանք միասին սատարել են Գազայի գրադարանի ծրագրին՝ Պաղեստինին գրքեր մատակարարելու համար։ Սաիդ Զահլանը եղել է նաև Պաղեստինի Համերաշխության քարոզարշավի հովանավորը Բրիտանիայում։ Համաձայն The Times-ի՝ «իր ողջ կյանքի ընթացքում նա մշտապես մտահոգված էր Պաղեստինի և պաղեստինյան ժողովրդի տառապանքներով»։


== Մատենագիտություն ==
Zahlan, A. B.; Said Zahlan, Rosemarie: Technology Transfer and Change in the Arab World: The Proceedings of a Seminar of the United Nations Economic Commission for Western Asia 0-08-022435-0 Oxford, United Kingdom: Published for the United Nations by Pergamon Press, 1978,
Said Zahlan, Rosemarie:  The Origins of the United Arab Emirates.  A Political and Social History of the Trucial States  Macmillan, NY, 1978
Said Zahlan, Rosemarie:  The Creation of Qatar.  London: Routledge 1979, (reprinted, 1989)
Said Zahlan, Rosemarie:  The Making of the Modern Gulf States: Kuwait, Bahrain, Quatar, the United Arab Emirates and Oman.  Ithaca Press, 1998, 0-86372-229-6
Book Review Archived 2009-05-20 at the Wayback Machine.  by Brooks Wrampelmeier, in the Middle East Policy Council


== Ծանոթագրություններ ==
Արևաշող

Արևաշող (նախկին անվանումը` Չիգդամալ),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Սպիտակի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Վանաձորից՝ 20 կմ հյուսիս-արևմուտք, Սպիտակ քաղաքից 1 կմ հյուսիս-արևելք։ Գտնվում է Փամբակ գետի հովտում՝ ծովի մակարդակից 1730 մ բարձրության վրա։ Վերանվանվել է Արևաշող 1978 թ․ հունվարի 25-ին։
Գյուղը խիստ տուժել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ի Սպիտակի երկրաշարժից։


== Կլիմա ==
Կլիման բարեխառն լեռնային է, տևական ու ցուրտ ձմեռներով։ Ամառները տաք են, համեմատաբար խոնավ։ Տարեկան մթնոլորտային տեղումների միջին քանակը կազմում է 600-700 մմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Արևաշողի մշտական բնակչությունը կազմել է 2515, առկա բնակչությունը` 2148 մարդ։ Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիների մի մասն 1828-1829 թթ. այստեղ է եկել Պարսկահայաստանի Մակու քաղաքից։
Արևաշողի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Գյուղատնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղվածությունը երկրագործությունն է։ Զբաղվում են դաշտավարությամբ, պտղաբուծությամբ (տանձ, խնձոր, կեռաս), մշակում են բանջարաբոստանային կուլտուրաներ։ Նախկինում մեծ մակերես էին զբաղեցնում շաքարի ճակնդեղի ցանքատարածությունները, որոնք վերամշակվում էին Սպիտակի շաքարի գործարանում։ Գյուղի կուլտիվացված գյուղատնտեսական հողերը տարածված են Բազումի լեռնաշղթայի հովիտներում։ Գյուղի տարածքը հիմնականում ծածկված է տափաստանային բուսականությամբ։ Գյուղի տարածքում աճում են նաև բազմաթիվ վայրի բույսեր որոնց մի մասը հանդիսանում է նաև բուսաբուժության համար շատ օգտակար։
1988 թ.-ից հետո ցանքատարածությունները զգալի կրճատվեցին, քանի որ գործարանը երկրաշարժից հիմնովին ավերվել էր։ Զբաղվում են նաև խոշոր եղջերավոր անասնաբուծությամբ, մեղվաբուծությամբ, թռչնաբուծությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցները ==

Գյուղը հարուստ է պատմամշակութային կառույցներով։ Գյուղի շրջակայքում կան 2 գյուղատեղիների և «Ճշմարտանց ձոր» կոչված վայրում բերդի ավերակներ։ Գյուղում են գտնվում «Արևշողի ժամ» (XIX դար), Սբ. Սահակ, Սբ. Գրիգոր մատուռները։ Նաև Արևաշողում է գտնվում Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, որը կառուցել է Սամվել Ադամյանը։ Այդ հրաշագեղ եկեղեցին օրհնել և օծել է Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գարեգին Բ վեհափառը։ 2005 թվականի դեկտեմբերի 9-ին կայացավ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու օծումը։


== Հասարակական կառույցներ ==
2021 թ.-ի դրությամբ գյուղն ունի դպրոց, գյուղապետարան, գրադարան, բուժկետ, մանկապարտեզ, մշակույթի տուն, սպորտային համալիր և կապի հանգույցը գործում են առանձին շինություններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ցուցու

Ցուցու (էստ․՝ Tsutsu), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Ռիուգե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քութբ Մինար

Քութբ Մինար, ամենաբարձր քարե մինարեն աշխարհում։ Գտնվում է Հնդկաստանի մայրաքաղաք Դելիի հարավարևմտյան շրջանում։ Կառուցվել է Դելիի սուլթանության կառավարիչների մի քանի սերունդների կողմից։ Ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։


== Նկարագրություն ==
Կառուցվել է 1200 թվականին։ Քութբ Մինարը կարմիր քարից, բազմաթիվ փորագրություններով, հինգ հարկանի վիթխարի աշտարակ է։ Բարձրությունը 72,6 մ է, տրամագիծը հիմքում հավասար է 14,74 մ, իսկ գագաթին՝ 3,05 մ։ Նրա գագաթը կարելի է բարձրանալ ներսի սանդուղքներով, որն ունի 379 աստիճան։
Քութբ Մինարը հնդկական մյուս աշտարակներից տարբերվում է նրանով, որ վրան կենդանի էակներ չեն քանդակված, այլ արաբական տառերով փորագրություններ են, որոնք մեջբերումներ են իսլամական կրոնական բարոյախոսությունից։ Այս զարդաքանդակները հիշեցնում են Սամարղանդի աշտարակները։ Այսպիսի աշտարակները հատուկ են նաև Միջին Ասիային, Իրանին, հենց այստեղից էլ այն անցել է հյուսիսային Հնդկաստան։


== Պատմություն ==
Քութբ Մինարի պատմությունը կապված է Մեծ մողոլների տիրապետության ժամանակաշրջանի հետ։ Պատմությունից հայտնի է, որ Ֆերգանայի իշխող Բաբուրին 16-րդ դարում հաջողվեց նվաճել Հնդկաստանը և հաստատել Մեծ մողոլների դինաստիան, որը տիրեց (հատկապես հյուսիսում) մինչև 19-րդ դար (1859թ․), երբ Հնդկաստանը նվաճեցին անգլիացիները։
Մեծ մողոլների տիրապետության շրջանից մնացել են ճարտարապետական հմայիչ կոթողներ, բերդեր, պալատներ, տաճարներ, դամբարաններ և աշտարակներ։ Վերջիններից ամենանշանավորը է Քութբ Մինարն է։
Չնայած աշտարակը կերտված է իրանական ոճով, բայց հնդիկ վարպետները՝ նրա կառուցողները, այստեղ շատ բան են ներդրել։ Ազգայինը վառ է արտահայտված նրա քարե ժանյականման օղակներում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Qutub Minar
Archaeological Survey of India | Qutb Minar and its Monuments, Delhi
Կամիզյակ (գյուղ, Ուստ-Աբականսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամիզյակ (այլ կիրառումներ)Կամիզյակ (ռուս.՝ Камызяк, խակ.՝ Хамычах), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 23 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոստոուսովո (գյուղ, Ռեժևսկոյ քաղաքային օկրուգ)

Կոստոուսովո (ռուս.՝ Костоусово), գյուղ Ռուսաստանի Սվերդլովսկի մարզի Ռեժևսկոյ քաղաքային օկրուգի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միխայիլ Օռլովեց

Միխայիլ Օռլովեց (ռուս.՝ Михаил Иванович Орловец, հունիսի 8, 1950(1950-06-08), ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1972 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը և 2002 թվականին ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։ Տիրապետում է իսպաներենին և անգլերենին։
1972 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1993-1995 թվականներին Չիլիում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1995 թվականից մինչև 1998 թվականը Կուբայում եղել էՌուսաստանի Դաշնության դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1998-ից մինչև 2000 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության հյուպատոսական ծառայության դեպարտամենտի բաժնի պետ։
2000 թվականից մինչև 2002 թվականը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարության լատինամերիկյան դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2002 թվականի հուլիսի 2-ից մինչև 2004 թվականի հունիսի 24-ն Էկվադորում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2004 թվականի նոյեմբերի 11-ից մինչև 2009 թվականի հունիսի 23-ը Վենեսուելայում, Դոմինիկյան Հանրապետությունում և Հայիթիի Հանրապետությունում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2011 թվականի հուլիսի 26-ից մինչև 2015 թվականի դեկտեմբերի 17-ը Չիլիում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1995 թվականի հուլիսի 18)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2005 թվականի մարտի 5)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2018 թվականի փետրվարի 11)


== Ծանոթագրություններ ==
Իջևանի դենդրոպարկ

Իջևանի դենդրոպարկ գտնվում է Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքում։ Դենդրոպարկում կա 650 ծառ ու թուփ։ Բույսեր կան բոլոր մայրցամաքներից՝ բացառությամբ Ավստրալիայի։
Գտնվում է Աղստև գետի աջ ափին՝ գետի հին հունի տեղում, որը ծածկված է հողի շերտով։
Իջևանի դենդրոպարկը հիմնադրվել է 1962 թվականին՝ Լյուդվիգ Սայադյանի կողմից։ Դենդրոպարկում է գտնվում աշխարհում միակ արջատխլենու արահետը, կան հսկա սեյբաներ, վայրի լիմոնենիներ, վայրի խնձորենի։ 2015 թ.-ի դրությամբ դենդրոպարկի տնօրենը Մեխակ Սայադյանն է՝ Լյուդվիգ Սայադյանի որդին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բերդի դենդրոպարկ


== Ծանոթագրություններ ==
Մալոկոմարովսկի (Նեկլինովսկի շրջան)

Մալոկոմարովսկի (ռուս.՝ Малокомаровский ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Ֆեդերովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Անդրեյան Զախարով

Անդրեյան (Ադրիան) Դմիտրիևիչ Զախարով (ռուս.՝ Андреян Дмитриевич Захаров, օգոստոսի 8 (19), 1761, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 27 (սեպտեմբերի 8), 1811 կամ սեպտեմբերի 8, 1811(1811-09-08), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս ճարտարապետ, ամպիր ոճի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Պետերբուրգի Գեղարվեստ ակադեմիայում (1767—1782), ապա՝ Փարիզում (1782—1786)։ 1794 թվականից՝ Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Զախարովի նախագծով է կառուցվել 1806—1823) Պետերբուրգի ծովակալության շենքը (Ադմիրալտեյստվո), որը ռուսական ամպիրի նշանավոր հուշարձաններից է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մագլայ (այլ կիրառումներ)

Մագլայ կարող է վերաբերվել.

Մագլայ, քաղաք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորման համանուն համայնքում։
Մագլայ, համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնություն վարչական կազմավորմում։
Ռիխարդ Կուրանտ

Ռիխարդ Կուրանտ (անգլ.՝ Richard Courant, հունվարի 8, 1888(1888-01-08)[…], Լյուբլինեց, Lubliniec County, Սիլեզիայի վոյեվոդություն - հունվարի 27, 1972(1972-01-27)[…], Նյու Ռոշել, Վեստչեստեր շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), գերմանացի և ամերիկացի մաթեմատիկոս։
Սովորել է Բրեսլաուի (Վրոցլավ) և Ցյուրիխի համալսարաններում։ 1920-1933 թվականներին եղել է Գյոթինգենի, իսկ 1934 թվականից՝ Նյու Յորքի համալսարանի պրոֆեսոր։ Հիմնական աշխատանքները վերաբերում են կոնֆորմ արտապատկերումների տեսությանը և մաթեմատիկական ֆիզիկայի հավասարումների եզրային խնդիրներին։ Ունի բազմաթիվ մենագրություններ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
(4125) Լյու Ալլեն

(4125) Լյու Ալլեն (անգլ.՝ Lew Allen), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի հունիսի 28-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,92126 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,694 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,1485 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 972,7 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,370105 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 20,45° անկյուն։
Լյու Ալլեն աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4125) Լյու Ալլեն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պրոլետարսկի (Օռլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պրոլետարսկի (այլ կիրառումներ)Պրոլետարսկի (ռուս.՝ Пролетарский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Օռլովսկի շրջանում։ Պրոլետարսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Բորիս Սաչենկո

Բորիս Իվանովիչ Սաչենկո (բելառուս․՝ Барыс Iванавiч Сачанка, մայիսի 15, 1936(1936-05-15), Vialiki Bor, Խոյնիկի շրջան, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 5, 1995(1995-07-05), Մինսկ, Բելառուս), բելառուս արձակագիր, հրատարակիչ։ Բելառուսական ԽՍՀ Յակուբ Կոլասի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր (1982)։


== Կենսագրություն ==

Բորիս Սաչենկոն ծնվել է 1936 թվականի մայիսի 15-ին Բելառուսական ԽՍՀ Խոյնիկի շրջանի Վելիկի Բոր գյուղում։ Նացիստական Գերմանիայի կողմից Բելառուսի շրջափակման ժամանակ՝ 1943 թվականին, ծնողների հետ տարվել է Գերմանիա։ Վերադառնալուց հետո Խոյնիկի քաղաքում ավարտել է դպրոցը։ Սովորել է Բելառուսի պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետում (1955—1960 թվականներ)։
Աշխատել է «Վոժիկ», «Պոլիմյա» ամսագրերում, «Мастацкая літаратура» և «Պետրուս Բրովկայի անվան բելառուսական հանրագիտարան» հրատարակչություններում, ինչպես նաև եղել է Բելառուսական ԽՍՀ Գրողների միության քարտուղարը։
Բորիս Սաչենկոն մահացել է 1995 թվականի հուլիսի 5-ին Մինսկում։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» երկու շքանշան
Ֆրանցիսկ Սկորինի մեդալ
Բելառուսական ԽՍՀ Յակուբ Կոլասի անվան պետական մրցանակ (1982) «Ваўчыца з Чортавай Ямы» գրքի համար
Բելառուսի Գրողների միության Իվան Մելեժի անվան մրցանակ (1991) «Сняцца сны аб Беларуси…» գրքի համար


== Ընտրյալ երկեր ==
«Дарогі»
«Аксана»
«Памяць»
«Тры аповесці»
«Ваўчыца з Чортавай Ямы»
«Горкая радасць вяртання»
«Вечны кругазварот»
«Родны кут»
«Чужое неба»
«Вялікі лес» (եռագրություն)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сачанка Барыс // Беларускія пісьменнікі (1917—1990)։ Даведнік; Склад. А. К. Гардзіцкі. Нав. рэд. А. Л. Верабей. — Мн.։ Мастацкая літаратура, 1994. — 653 с.։ іл. ISBN 5-340-00709-X
Сачанка Барыс // Беларускія пісьменнікі։ Біябібліяграфічны слоўнік. У 6 т. / пад рэд. А. І. Мальдзіса. Мн.։ БелЭн, 1992—1995.


== Արտաքին հղումներ ==
«Земля моих предков. Борис Саченко…»։ Национальная библиотека Беларуси։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-12-09-ին։ Վերցված է 2012-07-21 
«Борис Саченко»։ Знаменитые люди Хойникщины (ռուսերեն)։ Хойникский районный исполнительный комитет։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-21
Համազգային հայ կրթական և մշակութային միության Եգիպտոսի մասնաճյուղ

Համազգային հայ կրթական և մշակութային միություն, հիմնվել է 1928 թվականի մայիսի 28-ին, Կահիրեում՝ Հայ կրթական և հրատարակչական համազգային ընկերություն անունով։ Հիմնադիր անդամներն էին Հ. Օհանջանյանը, Լևոն Շանթը, Նիկոլ Աղբալյանը, Գասպար Իփեկյանը, Ստեփան Եսայանը և ուրիշներ։ Ձգտելով սփյուռքահայության մշակութային կյանքի աշխուժացմանը՝ ընկերությունը տարբեր գաղթավայրերում հիմնել է հայ մշակույթի և կրթության բազմաթիվ կենտրոններ։ Մինչև 1947 թվականը միության կենտրոնական վարչությունը գտնվել է Կահիրեում։ Ներկայումս եգիպտահայ համայնքում հայապահպան գործունեություն է իրականացնում Համազգայինի Կահիրեի մասնաճյուղը։
Մտադրությունների նամակ

Մտադրությունների նամակ, նամակ, որտեղ նշվում է, թե ընկերությունն ինչ է մտադիր անել որոշ իրադարձությունների դեպքում։


== Գրականություն ==
Փիթեր Քոլին,  Իրավաբանության բացատրական բառարան (Dictionary of Law), Երևան, «Գիտանք հրատարակչություն», 2005 — 336 էջ։
Մագնիսաջերմային երևույթներ

Մագնիսաջերմային երևույթներ, մարմնի ջերմային վիճակի փոփոխությունները՝ կախված մագնիսական վիճակի փոփոխությունից։ Մագնիսաջերմային երևույթների առաջացումը բացատրվում է մագնիսացման կամ ապամագնիսացման ժամանակ մարմնի ներքին էներգիայի փոփոխմամբ։ Եթե մագնիսական վիճակի փոփոխությունը տեղի է ունենում ադիաբատ պայմաններում, ապա մագնիսաջերմային երևույթները դրսևորվում են մարմնի ջերմաստիճանի փոփոխությամբ (մագնիսակալորիական էֆեկտ), իսկ եթե տեղի է ունենում իզոթերմ ձևով, ապա նկատվում է ջերմության անջատման կամ կլանման երևույթ։ Մագնիսաջերմային երևույթները առավել զգալի են ֆեռո-, հակաֆեռո- և ֆեռիմագնիսական նյութերում։ Ֆեռիմագնիսական նյութերին բնորոշ մագնիսաջերմային երևույթները լավ են ուսումնասիրված այն դեպքում, երբ մագնիսական վիճակը փոփոխվում է մագնիսացման վեկտորի բացարձակ արժեքի փոփոխման պատճառով (պարապրոցես) և թույլ են ուսումնասիրված դոմենային սահմանների տեղաշարժմամբ կամ մագնիսացման վեկտորի պտույտով (տեխնիկական մագնիսացում) պայմանավոըված փոփոխությունների դեպքում։ Հատկապես լավ են հետազոտված պարամագնիսական որոշ աղերում դիտվող մագնիսաջերմային երևույթները։ Պարզվել է, որ եթե ցածր ջերմաստիճանում գտնվող այդ աղերը ադիաբատ պայմաններում ապամագնիսացվեն ուժեղ մագնիսական դաշտերով, ապա կնկատվի այդ աղերի ջերմաստիճանի հետագա նվազում։ Նշված եղանակով հնարավոր է ստանալ բացարձակ զրոյին բավական մոտ ջերմաստիճաններ (մագնիսական սառեցում)։
Աստերոիդների ցանկ (11301-11400)

Աստերոիդների ցանկ (11201-11300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (11401-11500)
 Աստերոիդների ցանկ (11201-11300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (11401-11500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (10001)-(15000)»։ www.minorplanetcenter.net
Գեորգի Աղաբալյանց

Գեորգի Գերասիմի Աղաբալյանց (հոկտեմբերի 17, 1904(1904-10-17) կամ հոկտեմբերի 5 (18), 1904, Ղզլար, Kizlyarsky Otdel, Թերեքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 20, 1967(1967-03-20), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), գինու քիմիայի և տեխնոլոգիայի բնագավառի գիտնական։ Գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր (1937), պրոֆեսոր (1938)։ ՌԽՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1964)։


== Կենսագրություն ==
1930 թվականին ավարտել է Նովոչերկասկի (Ռոստովի մարզ) գյուղատնտեսական ինստիտուտը։ 1961 թվականից եղել է Սննդի արդյունաբերության համամիութենական հեռակա ինստիտուտի գինեգործության ամբիոնի վարիչը։ Առաջարկել է գինիների գիտական դասակարգում, ուսումնասիրել մադերացման, խերեսացման, գինուց կոնյակի սպիրտի թորման մեխանիզմներ։
Մշակել ու ներդրել է անընդհատ հոսքով տեխնոլոգիական շարժընթացների ավտոմատացման, շամպայն գինիների արտադրության, գինու որակի և քիմիական բաղադրության որոշման նոր մեթոդներ։


== Պարգևներ ==
Լենինյան մրցանակ, 1961
ՌԽՖՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ


== Երկեր ==
Химико-технологический контроль приизводства советского шампанского, М., 1954.
Химико-технологический контроль виноделия. — Москва, 1969 (соавт.).
Избр. работы по химии и технологии вина, шампанского и коньяка, М., 1972.
Химия вина. — Москва, 1951 (в соавторстве с А. М. Фроловым-Багреевым);


== Ընտանիք ==
Կինը՝ Անահիտ Մակինցյան, հայ գրող, թարգմանիչ
Դուստր՝ Եվգենյա Աղաբալյանց
Դուստր՝ Կարինե Ավագյանց (Աղաբալյանց)
Թոռներ՝ Վիկտորյա Ավագյանց
Անահիտ Կարպովա
Գևորգ Ավագյանց
Նիկիտա Կարպով
Գայանե Ավագյանց


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Տրոիցկոյե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տրոիցկոյե (այլ կիրառումներ)Տրոիցկոյե, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(5419) Բենուա

(5419) Բենուա (անգլ.՝ Benua), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,104164 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,535 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6733 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1997,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180213 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,21° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5419) Բենուա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սարգիս Ջանբազյան

Սարգիս Ջանբազյան (պարսկերեն՝ سرکیس جانبازیان, հունվարի 16, 1914(1914-01-16), Արմավիր - դեկտեմբերի 11, 1963(1963-12-11), Թեհրան, Իրան), իրանահայ պարող, պարուսույց, ռեժիսոր։ Իրանում բալետի ակադեմիայի հիմնադիրը։


== Կենսագրություն ==
Սարգիս Ջանբազյանը ծնվել է Արմավիր քաղաքում։ Պատանի հասակից մեծ հետաքրքրություն է ցուցաբերել արվեստի, հատկապես պարարվեստի հանդեպ։ Դպրոցն ավարտելուց հետո մեկնել է Լենինգրադ, սովորել Վագանովի անվան բալետի ակադեմիայում և Լեսգաֆ համալսարանում։ Ավարտելուց հետո Լենինգրադի Կիրովի անվան թատրոնում աշխատել է որպես գլխավոր պարող, բալետմայստեր և գեղարվեստական ղեկավար մինչև 1938  թվականի հուլիս։
1938 թվականին տեղափոխվել է Իրան, հաստատվել Ղազվինում, որտեղ հիմնադրել է պարի դպրոց։ Ղազվինի հայկական եկեղեցու գլխավոր քահանան թույլատրել է պարի դասեր անցկացնել եկեղեցու տանիքում։
1942 թվականին հեռացել է Ղազվինից և հաստատվել Թեհրանում, որտեղ պարի դասեր է տվել հայկական Kušeš  ավագ դպրոցում։ 1942 թվականին Թեհրանում հիմնադրել է բալետի ակադեմիա։
Ջանբազյանը 1959 թվականին հիմնադրել է ժողովրդական պարերի և երգի համույթը, որի դիրիժորն է եղել Էդիկ Հովսեփյանը։ Հետագայում համույթը շարունակել է իր ելույթները մաեստրո Հովիկ Գասպարյանի ղեկավարությամբ 1962 թվականին, Իրանում երկրորդ ազգային պարային փառատոնում։


== Բեմադրություններ ==
Բախչիսարայի շատրվանը
Հավեսի երազները
Ռեյնգոլդ Գլիերի Chinese Flower Girl
Խանդ (Ḥesādat)
Պարսկական մանրանկարչություն (Miniātorhā-ye Irāni)
Anuš
Gol-e gandom
Փայտահատ (Tabar-zan)
Նավաստիներ (Malavānān)
Կյանք ու մահ (Zendegi va marg, հայտնի է որպես Օձի պար կամ Raqṣ-mār
Աղոթք լեռներում (Raqṣ-e namāz)
Qāli-e Kermān
Šālikāri


== Մահ ==
Սարգիս Ջանբազյանը մահացել է 1963 թվականի դեկտեմբերի 11-ին Թեհրանում հիսուն տարեկանում սրտի կաթվածից։


== Ընտանիք ==
1950 թվականին ամուսնացել է Ֆլոր Ջանբազյանի հետ։ Ունեցել են երկու զավակ` Ալբերտ և Աննա Ջանբազյանները։ Աննան հոր ղեկավարությամբ սովորել է պարարվեստ, ղեկավարել է Թեհրանի բալետի ակադեմիան, Կալիֆոռնիայում հիմնել է բալետի իր ակադեմիան։


== Գրականություն ==
Djanbazian Dance Academy, the 60th Anniversary,” Los Angeles, 2002 (booklet)
Ehsan Yarshater, “Jānbāziān, Ostād-e bāleh (Djanbazian, Ballet Master),” Rowšanfekr 203, 20 Tir 1336 Š./11 July 1957
“Sāʿati dar ākādemi-ye Jānbāziān (An Hour in Djanbazian Academy),” Sepid o siāh 292, 20 Farvardin 1338 Š./10 April 1959, pp. 32–34.
“Dariča-i ba su-ye Āyanda,” Rowšanfekr 85, 19 Esfand 1333 Š./11 March 1955, p. 7.
Sarkis Djanbazian, “Raqṣ (Dance),” Ḵorus-e jangi 3, 1951, p. 25.
Bižan Emāmi, “Zendegi va marg-e ostād (The Life and Death of the Master),” Ṣobḥ-e emruz 90, 27 Ābān 1342 Š./19 December 1963.
“Following Father’s Footsteps,” The Tehran Journal, 4 Mehr 1351 Š./27 September 1972, p. 7.
“Ākādemi-ye bāleh-ye Tehrān (Tehran Ballet Academy),” Mehragān 16, 16 Ḵordād 1329 Š./6 June 1950.


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիքի կատարին (ֆիլմ, 1991)

«Ալիքի կատարին» (անգլ.՝ Point Break), ռեժիսոր Քեթրին Բիգելոուի 1991 թվականի ֆիլմ։


== Դիպաշար ==
ՀԴԲ-ն հետաքննում է բանկերի հանդուգն կողոպտիչների գործը, որոնք կազմել են ավազակախումբ՝ ստանալով «նախկին նախագահներ» անվանումը։ Կողոպուտների ժամանակ նրանք հագնում էին Լինդոն Ջոնսոնի, Ռիչարդ Նիքսոնի, Ջիմի Քարթերի և Ռոնալդ Ռեյգանի դիմակները։ Հետաքննությամբ զբաղվող բաժին է տեղափոխվում նորանշանակ Ջոնի Յուտան (Քիանու Ռիվզ)։ Նա դառնում է սպա Էնջելո Պապասի (Գերի Բյուզի) գործընկերը, որը կասկածում է, որ ավազակախմբի անդամները ինչ-որ կապ ունեն սերֆինգի հետ։ Այդ ենթադրությունն ստուգելու համար անհրաժեշտ էր գործակալ, որը կարող էր մուտք գործել ավազակախումբ, և Ջոնին համաձայնվում է կատարել այդ դերը։
Ջոնին ձեռք է բերում ալիքների վրա լողալու սերֆեր (լողատախտակ) և համառորեն փորձում է յուրացնել սերֆինգը որպես մարզաձև և փիլիսոփայություն։ Նրանից մեծ ջանքեր են պահանջվում դրա համար և նույնիսկ ստիպված է լինում վերանայել իր որոշ հայացքներ, սակայն արդյունքում նա հայտնվում է սերֆինգիստների գլխավորի՝ Բոդհիի մոտ (Պատրիկ Սուեյզի)։ Միաժամանակ Ջոնին կապվում է Բոդհիի նախկին ընկերուհու՝ Թայլերի հետ (Լորի Փեթի)։ Ջոնին և Բոդհին ընկերանում են և շուտով պարզ է դառնում, որ հենց Բոդհին է «նախկին նախագահներ» խմբի գլխավորը։ Բանկերը թալանելով՝ հանցագործները յուրատեսակ ուղերձ են թողնում հասարակությանը։ Այդ ձևով գումար են աշխատում՝ փորձելով արյուն չթափել հարձակման ժամանակ։
Սակայն վերջին կողոպուտի ժամանակ զոհեր են ունենում, այդ թվում և ավազակախմբի անդամներից մեկին (Գրոմեթ)։ Որպեսզի թաքցնի հետքերը, Բոդհին, որը կռահում է Յուտայի ով լինելը, առևանգում է Թայլերին սահմանն անցկացնելու մտադրությամբ։ Հանցագործներին ետ պահելու ժամանակ զոհվում է Էնջելոն, իսկ Ջոնիին անասելի դժվարությամբ հաջողվում է փրկել աղջկան։
Եզրափակչի ժամանակ Յուտան ՀԴԲ գործակալների հետ գտնում է Բոդհիին Ավստրալիայում, բայց վերջինս կարճատև կռվից հետո խնդրում է իրեն «հանձնել» ալիքներին, իր կյանքի երազանքին։ Ջոնին թույլ է տալիս, հավանաբար իմանալով, որ այդ ալիքը Բոդհիի կյանքում կլինի վերջինը։ Ապա իր ոստիկանական ժետոնը նետում է ալիքների մեջ։


== Դերակատարներ ==


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==
1992 — MTV Movie Award մրցանակ — Ամենացանկալի տղամարդ (Քիանու Ռիվզ)
1992 — Առաջադրվել է MTV Movie Award — Լավագույն էքշն տեսարան (Ինքնաթիռից երկրորդ թռիչքը, երբ Յուտան բռնում է ընկնող Բոդհիին)
1992 — Առաջադրվել է MTV Movie Award — Ամենացանկալի տղամարդ (Պատրիկ Սուեյզի)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ալիքի կատարին»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
««Ալիքի կատարին»»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
«Ալիքի կատարին»(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Տեղեկություն և կարծիքներ ֆիլմի մասին
Վելիկի Լես (այլ կիրառումներ)

Վելիկի Լես, կարող է վերաբերել՝

Վելիկի Լես - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում
Վելիկի Լես - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում
Վելիկի Լես - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում
Վելիկի Լես - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում
(774) Արմոր

(774) Արմոր (անգլ.՝ Armor), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1913 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Շառլ լե Մորվանի կողմից Փարիզում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,046805 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,528 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5656 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Արմոր աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,514 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1942,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,185326 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,56° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(774) Արմոր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վասերլոզեն

Վասերլոզեն (գերմ.՝ Wasserlosen), համայնք Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շվանդորֆ շրջանում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 3366 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 51,32 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 6 78 192։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Անատոլի Ուլանով

Անատոլի Ուլանով (ռուս.՝ Анато́лий Андре́евич Ула́нов, ապրիլի 10, 1929(1929-04-10)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1977 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1977 թվականի նոյեմբերի 12-ից մինչև 1984 թվականի հունիսի 7-ը Լիբերիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1984 թվականին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1984 թվականի դեկտեմբերի 30-ից մինչև 1989 թվականի հուլիսի 14-ը Գայանայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Дипломатический словарь : в 3 т. / Гл. ред. А. А. Громыко и др. — 4-е изд. — М. : Наука, 1985. — Т. 3. — С. 498.
Ախալշեն (այլ կիրառումներ)

Ախալշեն եզրը կարող է վերաբերել՝

Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Ախմետայի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Գրադաբանի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Գորիի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Դուշեթի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Քարելի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Կասպիի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Լենտեխի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Սուխումի մունիցիպալիտետում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Չոխատաուրի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Ծալկայի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Խաշուրի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Խելվաչաուրի շրջանում
Ախալշեն` գյուղ Վրաստանի Խոնի շրջանում
Ախալշեն՝ գյուղ Վրաստանի Խուլոյի շրջանում
(506) Մարիոն

(506) Մարիոն (անգլ.՝ Marion), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1903 թվականի փետրվարի 17-ին Ռայմոնդ Դուգանի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,03839 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5882 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4885 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Մարիոն աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,6213 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1934,48 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,186097 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 17° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(506) Մարիոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(5989) Սորին

(5989) Սորին (անգլ.՝ Sorin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի օգոստոսի 26-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,159404 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7569 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5619 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1159,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,310601 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,86° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5989) Սորին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հրանտ Ապրեսյան

Հրանտ Զաքարի Ապրեսյան (մարտի 24, 1903(1903-03-24), Ղազախ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 23, 1982(1982-02-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային փիլիսոփա, գեղագետ։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1965), պրոֆեսոր (1966), ՌՍՖՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1973)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1903 թվականին Ղազախում։ Ավարտել է Կալինինի մանկավարժական ինստիտուտը (էքստեռն, 1944)։  1947 թվականից դասավանդել է Մոսկվայի տարբեր բուհերում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմի գործողություններին։ ԽՄԿԿ անդամ 1925 թվականից։


== Աշխատություններ ==
Ապրեսյանի «Անդրկովկասյան ժողովուրդների գեղագիտական միտքը, մինչմարքսիստական շրջան» (1968, ռուսերեն) աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի, Վրաստանի և Ադրբեջանի ժողովուրդների V–XIX դարերի գեղարվեստական մշակույթի վերլուծությանը։ Հայտնի են նաև Ապրեսյանի «Սասունցի Դավիթ» էպոսի, Սայաթ-Նովայի, Պերճ Պռոշյանի, Րաֆֆու և սովետահայ գրողների ստեղծագործությունների մասին գրված աշխատությունները։


== Երկեր ==
Докт. дисс. «Эстетическая мысль народов Закавказья», 1964.
Человеку быть художником. Г. Апресян. Москвa, Молодая гвардия, 1965.
Расцвет и сближение наций в процессе строительства коммунизма. Г. З. Апресян, Моск. гос. ун-т им. М. В. Ломоносова, Ин-т повыш. квалификации препод. обществ. наук. Москва, Изд-во Моск. ун-та, 1965.
Красота и добро. М., 1966.
Общественный прогресс. Г. З. Апресян, А. М. Гендин, Моск. гос. ун-т им. М. В. Ломоносова, Ин-т повыш. квалификации препод. обществ. наук. Каф. марксистско-ленинской филос. Москва, Изд-во Моск. ун-та, 1967.
Эстетическая мысль народов Закавказья. Москва, Искусство, 1968.
Ораторское искусство. М., 1969 (3-е изд.- 1978).
Вопросы теории эстетического воспитания. Под ред. Г. З. Апресяна. Москва, Изд-во МГУ, 1970.
Наука и культура. Г. З. Апресян, МГУ им. М. В. Ломоносова. Ин-т повышения квалификации препод. обществ. наук. Каф. философии. Москва, Изд-во Моск. ун-та, 1973.
Из истории армянской эстетической мысли. Кн.I. Ер., 1973. Кн.II. 1977.
Краткий словарь терминов по ораторскому искусству // Слово лектора. 1978-79.
Эстетическое сознание. Объективные и субъективные факторы его формирования // Эстетическое сознание и процесс его формирования. М., 1981.
Эстетические отношения к природе. М., 1981.
Эстетика и художественная культура: Избр. труды. М., 1984.
Эстетическое созерцание // Эстетическая деятельность. М., 1986.
На крутых перевалах : Воспоминания / Г. З. Апресян ; [Предисл. Э. М. Джрбашяна], 176,[1] с. 21 см, Ереван Айастан 1987.
Эстетические отношения к природе в социалистическом обществе / Г. З. Апресян, 95 с. 20 см., М. Знание 1981.
Эстетика и художественная культура социализма : Избр. тр. / Г. З. Апресян ; [Предисл. Н. И. Киященко, Н. Л. Лейзерова], 327 с. портр. 20 см, М. Изд-во МГУ 1984.
Ленинские принципы партийной пропаганды / Гранд Захарович Апресян, 24 с. 20 см, Ташкент о-во "Знание" УзССР 1982.


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլա Լազետիչ

Նիկոլա Լազետիչ (սերբ.՝ Никола Лазетић, փետրվարի 9, 1978(1978-02-09), Կոսովսկա Միտրովիցա, Կոսովոյի սոցիալիստական ինքնավար երկրամաս, Սերբիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), սերբ ֆուտբոլիստ։


== Կենսագրություն ==
Լազետիչը ծնվել է Կոսովոյում 1978 թվականին, եղել է Կոսովոյի Միտրովիցայի «Տրեպչա» ակումբի սան։ 1995 թվականին որպես տաղանդավոր պատանի տեղափոխվել է Բելգրադ, որտեղ սկսել է հանդես գալ «Ցրվենա Զվեզդայի» կազմում։ Այնուհետև խաղացել է Վալևոյի «Բուդուչնոստում», «Օբիլիչում» և հարավսլավական այլ ակումբներում։
2000 թվականի ամռանը ընդունել է թուրքական «Ֆեներբահչեի» առաջարկը, որը նրա տրանսֆերը գնում է 6 մլն ԱՄՆ դոլարով։ Թուրքական թիմում Լազետիչն անցկացրել է 2 հագեցած մրցաշրջան։ 2002 թվականին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է Իտալիա՝ «Կոմո»։ Սակայն այնուհետև Լազետիչը երկու մրցաշրջան է խաղացել «Կյևոյում» և «Լացիոյում»։ 2003 թվականի ամռանը Լազետիչը տեղափոխվել է «Ջենոա» և անմիջապես վարձակալությամբ մեկնում «Սիենա»։ 2004 թվականին ֆուտբոլիստը վերադառնում է Գենուա և ամբողջովին անցկացնում B սերիայի մրցաշրջան՝ օգնելով իր թիմին դուրս գալ էլիտար դիվիզիոն։ Սակայն խաղերի հետ կապված սկանդալի պատճառով «Ջենոան» տեղափոխվել է Սերիա C1։ Այդ կապակցությամբ Լազետիչը մեկնել է «Լիվոռնո»։ 2006 թվականին Նիկոլան տեղափոխվել է «Տորինո» և կայուն խաղում է հիմնական կազմում, ինչպես նաև օգնում է ակումբին հասնել դասի բարձրացման։
Սակայն 2008 թվականին որոշում է կայացրել վերադառնալ հայրենիք և պայմանագիր է կնքել «Ցրվենա Զվեզդայի» հետ։ «Կարմիր-սպիտակների» կազմում փորձառու ֆուտբոլիստին վստահում են ավագի թևկապը։
Լազետիչը նաև հանդես է եկել Հարավսլավիայի (այնուհետև՝ Սերբիայի և Չեռնոգորիայի) հավաքականում, որի կազմում անցկացրել է 25 հանդիպում և խփել է 1 գոլ։


== Ձեռքբերումներ ==
Շարքի Հաղթող՝ 2006
Թուրքական Սուպերլիգայի հաղթող՝ 2000/01


== Ծանոթագրություններ ==
Էլում-տաղի

Էլում-տաղի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Չառլզ շրջան (այլ կիրառումներ)

Սենտ Չառլզ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Սենտ Չառլզ շրջան - ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը
Սենտ Չառլզ շրջան - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Ցալդաշի

Ցալդաշի (վրաց.՝ ცალდაში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 41 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաֆիկովո (այլ կիրառումներ)

Ռաֆիկովո, կարող է վերաբերել՝

Ռաֆիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Ռաֆիկովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Սերգեյ Մալայան

Սերգեյ Վարդանի Մալայան (հունվարի 4, 1923(1923-01-04), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 30, 1978(1978-07-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ակնաբան։ Բժշկական գիտությունների թեկնածու (1958), դոցենտ (1964): Առաջինն է ստեղծել տեսողության սրության որոշման աղյուսակների հայկական հավաքածուն։ Մեծ ներդրում է ունեցել Հայաստանում ակնաբուժության զարգացման գործում։


== Կենսագրություն ==
Սերգեյ Մալայանը ծնվել է 1923 թվականին, Թիֆլիսում, Վարդան և Արուսյակ Մալայանների ընտանիքում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Թբիլիսիի բժշկական ինստիտուտ։ Հայրը՝ Վարդան Մալայանը, եղել է ստալինյան բռնաճնշումների զոհ, և 14-ամյա Սերգեյ Մալայանը սկսել է աշխատել, որպեսզի պահի ընտանիքը։ Ընտանիքի խնամքն իր վրա է վերցրել հորեղբայրը՝ պրոֆեսոր Արտաշես Մալաևը։ Ակնաբուժական գործունեությունը սկսել է Նոր Բայազետից, եղել է շրջանի ակնաբույժը։ Մասնակցել է Հայաստանում տարածված տրախոմա հիվանդության դեմ պայքարին։ 1953 թվականին Սերգեյ Մալայանը տեղափոխվել է Երևան և ընդունվել Երևանի բժշկական ինստիտուտի օրդինատուրայի «Աչքի հիվանդությունների» ամբիոն, միաժամանակ աշխատել է ակնաբուժական առաջին հիվանդանոցում։ 1958 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը։ Եղել է Երևանի Մխիթար Հերացու անվան բժշկական ինստիտուտի աչքի հիվանդությունների ամբիոնի վարիչ։ 1968-1978 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր ակնաբանը։
Աշխատանքները վերաբերում են աչքի հիվանդությունների կլինիկային։ Մալայանը ռուս-լատինական եզակի բառարանի, հիսուն գիտական աշխատանքների, ինչպես նաև «Ֆիզիոլոգիական օպտիկայի և աչքի անատոմիա» դասագրքի հեղինակ է։


== Ժառանգություն ==

1978 թվականին Հայաստանի գլխավոր ակնաբույժ Սերգեյ Մալայանի գլխավորությամբ Հանրապետական տրախոմատոզ-գլաուկոմատոզ դիսպանսերի բազայի վրա (1952) կազմավորվել է Երևանի ակնաբուժական կենտրոնը, որի բացումը կատարվել է նույն թվականի մարտին։ 1978 թվականի հունիսի 7-ին Մալայանը կենտրոնում կատարել է առաջին` կատարակտի վիրահատությունը։ 1998 թվականից Ակնաբուժական կենտրոնը կրում է Մալայան գիտնականի և բժշկի անունը։ Կենտրոնի սրահում տեղադրվել է Սերգեյ Մալայանի բրոնզե կիսանդրին։


== Մահ ==
Մահացել է 1978 թվականի հուլիսի 30-ին Երևանում։


== Ընտանիք ==
Հայր՝ Վարդան Մալայան, ստալինյան բռնաճնշումների զոհ։
Հորեղբայր՝ Արտաշես Մալաև, պրոֆեսոր, Թբիլիսիի բժշկական համալսարանի երկու ամբիոնների պրոֆեսոր, ղեկավարել է ակնաբուժության ամբիոնը, եղել է «Տոպոգրաֆիկ անատոմիայի և պլաստիկ վիրաբուժության» ամբիոնի վարիչ։ Թբիլիսիում ունեցել է սեփական մեծ ակնաբուժական հիվանդանոց։ Մասնավոր գործունեությանը զուգահեռ դասավանդել է բուհում։
Մայր՝ Արուսյակ Մալայան։
Քույր՝ Վարվառա Մալայան, ակնաբույժ, ապրել է Թբիլիսիում։
Որդի՝ Ալեքսանդր Սերգեյի Մալայան, ակնաբույժ, Ս. Վ. Մալայանի անվան ակնաբուժական կենտրոնի տնօրեն։
Թոռնուհի՝ Ելենա Մալայան, ակնաբույժ, Ս. Վ. Մալայանի անվան ակնաբուժական կենտրոնի էսքիմեր-լազերային վիրաբուժության բաժանմունքի վարիչ։


== Երկեր ==
Աչքի անատոմիան և ֆիզիոլոգիական օպտիկան։ Երևան, 1969։
Ակնաբանական համառոտ տեղեկագիրք։ Երևան, 1976 (համահեղինակ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Արիքլու (Զանգեզուրի գավառ)

Արիքլու, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 173 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկո Պերես

Նիկո Պերես (իսպ.՝ Nico Pérez) բնակավայր Ուրուգվայի հարավարևելյան մասում, Ֆլորիդա դեպարտամենտում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է՝ 1030 մարդ.

Աղբյուր։ Instituto Nacional de Estadística de Uruguay։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
План Хосе-Батлье-и-Ордоньеса и Нико-Переса Archived 2013-03-09 at the Wayback Machine.
(466) Տիսիֆոնե

(466) Տիսիֆոնե (անգլ.՝ Tisiphone), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1901 թվականի հունվարի 17-ին Մաքս Վոլֆի և Լուիջի Կարներայի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,352038 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 3,0462 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6578 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Տիսիֆոնե աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 2,1167 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2241,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,160598 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,11° անկյուն։
Տիսիֆոնե աստերոիդը պատկանում է Կիբելեի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 3,27 - 3,7 ա. մ. մեծ կիսաառանցքներով, էքսցենտրիսիտետը` փոքր է քան 0,3 և ուղեծրի թեքումը` փոքր քան 25°։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(466) Տիսիֆոնե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Քրիստիան Ցիմերման

Քրիստիան Ցիմերման (լեհ.՝ Krystian Zimerman, դեկտեմբերի 5, 1956(1956-12-05), Զաբժե, Սիլեզիայի վոյեվոդություն), լեհ դաշնակահար և դիրիժոր։


== Կենսագրություն ==
Դաշնամուր նվագել սովորել է Անջեյ Յասինկու մոտ, նախ՝ մասնավոր դասեր առնելով, ապա Կատովիցեի կոնսերվատորիայում։ Ցիմերմանը հանրության առջև առաջին անգամ հանդես է եկել, երբ ընդամենը վեց տարեկան էր։1975 թվականին համաշխարհային ճանաչում է ստացել՝ դառնալով Շոպենի անվան դաշնակահարների մրցույթի հաղթող։ Հաջորդ տարվա ընթացքում կատարելագործել է իր վարպետությունը Արթուր Ռուբինշտեյնի ղեկավարությամբ։ 1980 թվականին որոշ ժամանակով դադարեցրել է համերգային գործունեությունը՝ տեղափոխվելով Լոնդոն՝ կատարելագործելու իր կատարողական արվեստը։ Դադարից հետո նրա առաջին համերգը մեծ հաջողություն ունեցավ՝ աչքի զարնելով կենսահաստատ մեկնաբանությունների թարմությամբ։ Ցիմերմանը համերգային գործունեություն է վարում (մինչև 50 համերգ տարվա ընթացքում) և ձայնագրություններ անում, իսկ 1996 թվականից սկսած դասավանդում է Բազելի Երաժշտական Բարձրագույն Դպրոցում։


== Արվեստ ==
Ցիմերմանը մեր ժամանակների ամենահայտնի դաշնակահարներից է։ Նա համարվում է Շոպենի երաժշտության մեծ մեկնաբան, բայց կատարում է նաև Բեթհովենի, Լիստի, Դեբյուսիի, Շիմանովսկու, Ռավելի, Վեբերնի և այլ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ։ 1988 թվականին Ցիմերմանը դարձավ Վիտոլդ Լյուտասլավսկու Դաշնամուրային կոնցերտի առաջին կատարողը։ Դաշնակահարի ձայնագրությունների ցանկը ներառում է Բեթհովենի, Բրամսի, Շոպենի, Ռավելի, Լիստի դաշնամուրային ստեղծագործությունները (այդ թվում՝ նրանց բոլոր Դաշնամուրային Կոնցերտները), ինչպես նաև Ռիխարդ Շտրաուսի և Օտտորինո Ռեսպիգիի՝ դաշնամուրի և ջութակի համար գրված կամերային ստեղծագործությունները (կորեացի ջութակահար Չուն Կյուն Օ-ի հետ)։ 1985 թվականին երաժշտության մեջ ունեցած մեծ ավանդի համար Ցիմերմանը պարգևատրվել է Կիջի ակադեմիայի մրցանակով, իսկ 1994 թվականին՝ Լեոնի Սոնինգի մրցանակով։
Ցիմերմանը հանդես է գալիս նաև որպես դիրիժոր՝ ղեկավարելով 1999 թվականին իր հիմնած Լեհական Փառատոնային Նվագախումբը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ցիմերմանի սկավառակագրություն
Կենսագրությունը Պիթսբուրգի Սիմֆոնիկ նվագախմբի կայքում
Works by or about Քրիստիան Ցիմերման in libraries (WorldCat catalog)
Քրիստիան Ցիմերման collected news and commentary at Նյու Յորք Թայմս
Քրիստիան Ցիմերմանը Culture.pl կայքում
Մալինինո (գյուղ, Չկալովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալինինոՄալինինո (ռուս.՝ Малинино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Չկալովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Sweet People

«Sweet People», ուկրաինացի երգչուհի Ալյոշայի երգն է Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթի համար։ Երգի երաժշտության հեղինակներն են՝ Բորիս Կուկոբան, Վադիմ Լիսիտսան և Օլենա Կուչերը, ով նաև երգի խոսքերի հեղինակն է։ Երգի տեսահոլովակը մասամբ նկարահանվել է Պրիպյատ լքված քաղաքում։
Երգը մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 10-րդ հորիզոնականը 110 միավորով։


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի տեսահոլովակը ՅուԹուբում
Փառակայի լեռ

Փառակայի լեռ, լեռ է Գողթն գավառում, Փառակա գյուղից 6-7 կմ հյուսիս-արևելք։ Սրակատար և մերձալպյան բուսապատ լանջերով լեռնագագթ է։ Ծովի մակարդակից ունի 3826 մ բարձրություն։


== Գրականություն ==
Ա. Այվազյան,  Նախիջևան. բնաշխարհիկ պատկերազարդ հանրագիտակ։
Սան Ռայմունդու դու Դոկա Բեզեռա

Սան Ռայմունդու դու Դոկա Բեզեռա (պորտ.՝ São Raimundo do Doca Bezerra), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6511 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 281,225 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 23,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 10.027.936,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.522,85 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.522,85 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կիրեշի

Կիրեշի (ուկրաիներեն՝ Кіреші), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Խուստի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Կիրեշի գյուղում բնակվում էր 1 404 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Առա՛ջ, ժամանակ

«Առա՛ջ, ժամանակ» (ռուս.՝ Вперёд, время!), խորհրդային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1977 թվականին «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում Վլադիմիր Մայակովսկու բանաստեղծությունների հիման վրա։
Այս մուլտֆիլմը ֆանտազիա է Մայակովսկու թեմայով, որն ստեղծել է ռեժիսոր Վլադիմիր Տարասովը նկարիչ Նիկոլայ Կոշկինի հետ, որը եղել է նրա գործընկերը հետագա գրեթե բոլոր աշխատանքներում։
Որպես գրական խորհրդատու հանդես է եկել Անդրեյ Տուրկովը, որպես երաժշտական խորհրդատու՝ Բորիս Շնապերը։ Մուլտֆիլմում կոմպոզիտոր Անդրեյ Գորինի  «Առա՛ջ, ժամանակ» երգը կատարել է ստուդիայի համար աշխատող «Անագե զինվորիկներ» վոկալ-գործիքային անսամբլը։ Ֆիլմում օգտագործվել են հատվածներ Գուստավ Մալերի հինգերորդ սիմֆոնիայից։ Վ. Մայակովսկու բանաստեղծությունները կարդում է Ալեքսանդր Կայդանովսկին։


== Սյոուժե ==
Մեծ բանաստեղծի բանաստեղծությունների միջոցով բացահայտվում է սովից ու պատերազմներից հյուծված Ռուսաստանի կերպարը, որը հազիվ է քողարկվում հարուստ վերնախավի ցուցադրական բարեկեցությամբ, որն անցել է հեղափոխության ու քաղաքացիական պատերազմի սարսափներով դեպի տիեզերական բարձունքներ։ Մուլտֆիլմն ավարտվում է ֆանտաստիկ սյուժեի առկայությամբ, որը ներկայացվել է որպես այլաբանություն. պարեկային աստղագնաց «Վլադիմիր Մայակովսկին» տիեզերքում գտնում է սեփականատիրության և շահառության վիրուսի վերջին ապաստանը և վնասազերծում այն։


== Նկարահանման խումբ ==


== Փառատոներ և մրցանակներ ==
1978 – Կինոմամուլի միջազգային ֆեդերացիայի մրցանակ Լայպցիգի միջազգային կինոփառատոնում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Առա՛ջ, ժամանակ» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Առա՛ջ, ժամանակ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
 «Առա՛ջ, ժամանակ»