armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ստամեն Պանչևի հուշարձան (Բոտևգրադ)

Ստամեն Պանչևի հուշարձան (բուլղար․՝ Паметникът на Стамен Панчев), հուշարձան Բուլղարիայի Բոտևգրադ քաղաքում, գտնվում է Ազատագրման հրապարակում և քաղաքի տեսարժան վայրերից մեկն է։ Հուշարձանը նվիրված է Բոտևգրադի բանաստեղծ, բուլղարական զորքերի հետմահու պորուչիկ Ստամեն Պանչևին։


== Հուշարձանի բացում ==
Հուշարձանի հիմնադրման նախաձեռնությունը պատկանում էր «Սուրսուվուլ» սպայական միությանը։ Բանաստեղծ Ստամեն Պաննևը կրտսեր ռեզերվային սպա էր և Առաջին Բալկանյան պատերազմի ժամանակ զոհվել էր ռազմաճակատում. չնայած իր վնասվածքներին, նա վերադարձել է ճակատ, վերցնելով Ադրիանոպոլիսի գրավումից հետո։ օրխանիեցիները սգում էին իրենց հայրենակցի համար, որը հայտնի էր նաև որպես բանաստեղծ։ 1938 թվականին, նրա մահվան 25-ամյակի կապակցությամբ հիմնադրվել է հիմնադրամ բանաստեղծի հուշարձանի կառուցման միջոցների հավաքման համար։ 1938 թվականի մայիսի 24-ին առաջին քարը հանդիսավոր կերպով դրվեց ապագա հուշարձանի հիմքում՝ բազմաթիվ քաղաքացիների ներկայությամբ. պատվիրակությունը ղեկավարում էր բանաստեղծի համազինակից կապիտան Կրիստևը։ 1939 թվականի հոկտեմբերի 22-ին հուշարձանը հանդիսավոր բացվեց բանաստեղծի կնոջ՝ Ռայնայի և որդու՝ Պավելի ներկայությամբ, որին Սթամենը նվիրել էր «Իմ որդին» («Сине мой» բուլղար․՝ Сын мой) բանաստեղծությունը։
Ճարտարապետական ​​իմաստով հուշարձանը կառուցվել է եռակցված գրանիտե բլոկներից։ Խորաքանդակը պատրաստված է բրոնզից, հեղինակը քանդակագործ Յանկո Պավլովն է։ Գրանիտի պատվանդանի հակառակ կողմում պատկերված են Պանչևի բանաստեղծությունների տողերը։ Հուշարձանի շրջակայքում գտնվում էին ցածր դեկորատիվ թփերով կանաչապատված գոտի և մետաղյա ցանկապատ, իսկ հետագայում կառուցվել է շատրվան։ Հուշարձանը տեղակայված էր Ազատագրման հրապարակում, որտեղ անցկացվում էին տոնակատարություններ և մեծարման հանդիսություններ։


== Տեղափոխում և վերականգնում ==
1950-ականներին Բոտևգրադի ավտոբուսային կայարանը հայտնվել է հրապարակում, իսկ քաղաքով սկսեց անցնել մայրուղին Սոֆիայից մինչև Ռուսե և Վառնա։ Արդյունքում անհրաժեշտ էր ապամոնտաժել հուշարձանը։ Հետագա մի քանի տարիների ընթացքում գրանիտե բլոկները և խորաքանդակը պահվում էին Նիկոլա Վապցարովի անվան միջնակարգ դպրոցի կառուցվող շենքում։ Բանաստեղծի ընտանիքը պահանջել էր, որ Բուլղարիայի մշակույթի նախարարությունը անհապաղ լուծի այդ հարցը։ Բոտևգրադի քաղաքային խորհրդի նախագահ Սավո Դոնչևը ցավակցական հեռագիր է ստացել վարչապետ Վիլկո Չերենկովից հուշարձանի անհապաղ և հնարավորինս շուտ վերականգնման պահանջով։ 1954 թվականի հունվարին խիստ ցրտերի ժամանակ աշխատողները կարողացան գրանիտ բլոկները միացնել եռման ցեմենտով և հավաքել հուշարձանը Վապցարովի անվան դպրոցի բակում։
Հուշարձանը տեղափոխվել է Ստամեն Պանչևի փողոց, որտեղ կանգնած է եղել 43 տարի։ Միայն այս կերպ էր հնարավոր լուծել թնջուկը և առաջացած հարցերը։ 1996 թվականին Օրխանիեի միությունը նամակ է ուղարկել Բոտևգրադի քաղաքապետ Գեորգի Պեևին և համայնքային խորհրդին՝ հուշարձանը Ազատագրման հրապարակ վերադարձնելու խնդրանքով։ Պեևը համաձայնել է, ստանալով Մշակույթի նախարարության թույլտվությունը, և 1996 թվականի հոկտեմբերի 31-ին, Ազգային լուսավորիչների օրվա նախօրեին հուշարձանը հանդիսավոր բացվեց։ Բացման արարողությանը ներկա էին բանաստեղծի թոռնուհին՝ Ռայնա Պանչևան, և ծոռը՝ Ստամենը, ինչպես նաև Պանչև ընտանիքի բազմաթիվ անդամներ, աշակերտներ և շարքային քաղաքացիներ.:


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ամատո

Ամատո (իտալերեն՝  Amato) կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կատանձարոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 874 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 44 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 20 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88040 ։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0961 ։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք
Մեծ Բրիտանիան Եվրատեսիլ երգի մրցույթում


== Պատմություն ==
Մեծ Բրիտանիան մասնակցում է դեռևս 1957 թ-ից։ Երկիրը ռեկորդակիր է երկրորդ հորիզոնականը զբաղեցնելու գործով, և ամբողջ Եվրատեսիլի պատմության մեջ Մեծ Բրիտանիան 15 անգամ զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։


== Մասնակիցներ ==
XX կիսաեզրափակիչներում նշանակում են ավտո-որակավորում։ Սա կարող է լինել արդյունք հետևյալ երկու պատճառներից։ Եթե երկիրը հաղթել է նախորդ տարվա մրցույթը, հաջորդ տարի նա չի մրցելու որևէ կիսաեզրափակչում։ Մյուս պատճառն այն է, որ Մեծ Քառյակի (Հնգյակի) երկիր-անդամները չեն մասնակցում որևէ կիսաեզրափակիչ փուլում։
XX եզրափակիչներում նշանակում է, որ երկիրը չի անցել եզրափակիչ փուլ։
Ֆիլցի

Ֆիլցի (ռուս.՝ Фильцы), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շկուրատ (գյուղ, Կովելի շրջան)

Շկուրատ (ուկրաիներեն՝ Шкурат), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շկուրատ գյուղում բնակվում էր 58 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,98 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 59,18 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բոնֆինոպոլիս

Բոնֆինոպոլիս (պորտ.՝ Bonfinópolis), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6853 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 122,257 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 56,1 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1989 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 18.255.273,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.961,12 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,723 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Վալենտին Կատաև

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կատաև (այլ կիրառումներ)
Վալենտին Պետրովիչ Կատաև (հունվարի 28, 1897(1897-01-28)[…], Օդեսա, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 12, 1986(1986-04-12)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող։ ԽՄԿԿ անդամ 1958 թվականից։ Հոկտեմբերյան հեղափոխության և 1918-1920 թվականների Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասնակից։ 
«Պաշարված քաղաքում» (1922) և «Գրառումներ քաղաքացիական պատերազմից» (1924) պատմվածքներում ձևավորվել են Կատաևի ստեղծագործության հերոսական պաթոսը և երգիծանքը։ 1920-ական թվականներին սատիրական գործերի հիմնական թեման քաղքենիության դեմ պայքարն է («Վատնիչները», 1926, վիպակ)։ Սկսած 1930-ական թվականներից ստեղծագործության մեջ հնչել է հեղափոխական և հայրենասիրական թեման («Ժամանակ, առաջ», 1932, վեպ, «Ես՝ աշխատավոր ժողովրդի զավակս...», 1937, վիպակ, հայերեն հրտ. 1939, «Գնդի որդին», 1945, վիպակ, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1946, համանուն կինոնկար, 1946, հայերեն հրտ. 1947)։ Նրան համաշխարհային ճանաչում է բերել «Սպիտակին է տալիս առագաստը մենավոր» (1936, հայերեն հրտ. 1948) վիպակը՝ «Սև ծովի ալիքները» քառերգության առաջին մասը։ Հեղինակ է Լենինին նվիրված «Երկաթե դռնակ պատի մեջ» (1964) հրապարակախոսական, «Սուրբ ջրհոր» (1967), «Մոռացության խոտ» (1967), «Խորանարդիկ» (1969) քնարա-փիլիսոփայական և հուշագրական վիպակների։ 1955-1961 թվականներին եղել է «Յունոստ» («Юность») ամսագրի խմբագիրը։ Պարգևատրվել է Լենինի 2 շքանշանով։


== Հայերեն հրատարակություններ ==
Յես, աշխատավոր ժողովրդի զավակս (վիպակ), Երևան «Հայպետհրատ», 1939, 173 էջ
Գնդի որդին (վիպակ), Երևան «Հայպետհրատ», 1947, 227 էջ
Յոթնաթերթիկ ծաղիկը (հեքիաթ), «Հայպետհրատ», 1946, 20 էջ
Սպիտակին է տալիս առագաստը մենավոր (վեպ), «Հայպետհրատ» 1948, 378 էջ


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուտուլներ

Ռուտուլներ (ինքնաանվանումը ռուտ.՝ мыхIаІбыр), բնիկ ժողովուրդ ՌԴ Դաղստանի Հանրապետությունում (Ռուտուլսկի, Աղտինսկի, Բաբայուրտովսկի և Կիզլյարսկի շրջաններ), ինչպես նաև Ադրբեջանի Հանրապետության հյուսիսում՝ (Շաքիի և Քախի շրջաններ)։
ՌԴ և Ադրբեջանի մարդահամարների տվյալների համաձայն՝ ռուտուլների թվաքանակը կազմում է մոտավորապես 70.000 մարդ։
Ռուտուլները հոգևոր-մշակութային առումով մոտ են լեզգիներին։ Ռուտուլների նախնիները Մեծ Հայքին հարևան Աղվանք պետության ցեղերից մեկն են եղել։ Խոսում են իրենց մայր լեզվով՝ Ռուտուլերենով։


== Արտաքին հղումներ ==
rutulia.com — Rutul ազգային կայքը


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆյոդորովկա (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖյոդորովկաՖյոդորովկա (ուկրաիներեն՝ Федорівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ֆյոդորովկա գյուղում բնակվում էր 168 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2596 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Terra Emota

Terra Emota (լատ. Ցնցված, Հուզված Հող, Երկիր), կարճամետրաժ ֆիլմ-պոեմ, (10 րոպե), գունավոր, արտադրված 1999 թ. Ֆրանսիական Նահորա Ֆիլմ (ֆր. Nahora Films) և Le G.R.E.C. կազմակերպությունների կողմից։ Lux Aeterna ֆիլմի հետ կազմում են դիպտիխ։
Ֆիլմն ամբողջովին հիմնված է Լևոն Մինասյանի (Levon Minasian) 1998 թ. դեկտեմբերի 7-ին Սպիտակի երկրաշարժի 10-ամյա տարելիցի օրը Գյումրի (նախկինում Լենինական) քաղաքում նկարահանած կինոնյութի վրա։
Ինչպես դիպտիխի առաջին Lux Aeterna ֆիլմը, Terra Emota-ն ևս նկարահանվել է Super-8 ֆորմատի կինոժապավենի վրա և կինոդահլիճներում ցուցադրվելու համար "ուռչեցվել" է 35 մմ պրոֆեսիոնալ ժապավենի վրա։ Ֆիլմի արտադրությունն իրականցրել է Լևոն Մինասյանին պատկանող Նահորա Ֆիլմ կինոընկերությունը, ֆրանսիական պետական Լe Groupe de Recherches et d’Essais Cinematographiques (Le G.R.E.C.) կազմակերպության մասնակցությամբ։
 Ֆիլմի երաժշտության հեղինակն է Գզավիե Դըլիլը (Xavier Delisle)։


== Կինոփառատոներ ==
Ֆիլմը մասնակցել է ավելի քան 50 միջազգային կինոփառատոնների, այդ թվում.
Incurt (Իսպանիա), AFFMA (ԱՄՆ), ArtMessage - Ժյուրիի հատուկ դիպլոմ (Ֆրանսիա), Cote Court (Ֆրանսիա), Avanca (Պորտւգալիա), BBC British Short Film Festival (Մեծ Բրիտանիա), Festival du Nouveaux Cinema (Կանադա), Cinema Tout ecran - Ժյուրիի հատուկ դիպլոմ (Շվեյցարիա), DocumentART (Գերմանիա), Festival du Film d'Environnement (Ֆրանսիա), Festival du Film d'Exploration (Ֆրանսիա), Meridiens (Ֆրանսիա), Traces de Vies (Ֆրանսիա), Une certaine idee du Cinema (Ֆրանսիա), Festival du VGIK - Լավագույն մոնտաժի մրցանակ (Ռուսաստան), Festival des films Europeens (Թուրքիա), Festival de Drama (Հունաստան), Dakino (Ռումինիա), Courts Metrages Francais (Բրազիլիա), Travelling (Ֆրանսիա), FIPA (Ֆրանսիա), Clermont-Ferrand (Ֆրանսիա), Berlinale Panorama (Գերմանիա), Larissa (Հունաստան), Dublin (Իռլանդիա), Dresde (Գերմանիա), Doxa Vancouver (Կանադա), Naples (Իտալիա), Merano TV (Իտալիա), Palerme (Իտալիա), Eisenstein - Wilhelshaven (Գերմանիա), French Film Series New York - Los Angeles (ԱՄՆ), Die (Ֆրանսիա), Ecrans Documentaires (Ֆրանսիա), Bilbao (Իսպանիա), Nancy - Ժյուրիի հատուկ դիպլոմ (Ֆրանսիա), Tebessa (Ալժիր), և այլն...


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սերժ Ավեդիկյանի անձ­նական կայքը (ֆրանսերեն)
Լևոն Մինասյան. հեղինակային լուսանկարներ, ֆիլմերից հատվածներ (անգլերեն, ֆրանսերեն)
Լևոն Մինասյանի անձ­նական կայքը (անգլերեն) Archived 2013-06-05 at the Wayback Machine.
200008280 «L'Agence du Court Metrage»։ Վերցված է 2009 թ․ հունիսի 11(ֆրանսերեն) (չաշխատող հղում)
Դիշանց

Դիշանց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում։ Գտնվում էր Սպեր քաղաքից մոտ 15 կմ հարավ-արևելք, մի փոքրիկ գետակի անտառապատ հովտում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Ծանոթագրություններ ==
(20000) Վարունա

(20000) Վարունա, տրանսնեպտունային մարմին, մեծագույն Կոյպերի գոտու դասական մարմիններից մեկն է, առանձնացված տրանսնեպտունային մարմին։ Հայտնաբերվել է 2000 թվականի նոյեմբերի 28-ին Սփեյսուոչ ծրագրի ղեկավար Ռոբերտ ՄաքՄիլանի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Վյազովկա (գյուղ, Սերգաչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎյազովկաՎյազովկա (ռուս.՝ Вязовка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սերգաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկոլայ Ստրաժեսկո

Նիկոլայ Դմիտրիևիչ Ստրաժեսկո  (ռուս.՝ Никола́й Дми́триевич Страже́ско, դեկտեմբերի 17 (29), 1876 կամ 1876, Օդեսա, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 27, 1952(1952-06-27), Կիև, ԽՍՀՄ), խորհրդային թերապևտ։ ԽՍՀՄ (1943), Ուկրաինական ԽՍՀ (1934) և ԽՍՀՄ ԲԳԱ (1944) ակադեմիկոս։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1947)։


== Կենսագրություն ==
1899 թվականին ավարտել է Կիևի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1907 թվականից՝ Կիևի կանանց բժշկական դասընթացների, 1919 թվականից՝ Օդեսայի Նովոռոսիյսկյան համալսարանի, 1922 թվականից՝ Կիևի բժշկական ինստիտուտի պրոֆ․, 1929 թվականից՝ ֆակուլտետային թերապիայի ամբիոնի վարիչ։ 1936—41 թվականներին և 1943 թվականից՝ կլինիկական բժշկության ուկրաինական ինստիտուտի (1955 թվականից կոչվում է Ստրաժեսկոյի անունով) դիրեկաոր։ Գիտական աշխատանքները հիմնականում վերաբերում են կրծքային հեղձուկի, սրտամկանի ինֆարկտի, սրտային անբավարարության, ռևմատիզմի, սեպսիսի, մարսողության օրգանների ախտաբանության հարցերին։ Վ․ Օբրազցովի հետ միասին 1909 Ստրաժեսկոն տվել է սրտամկանի ինֆարկտի կլինիկայի դասական նկարագրությունը։ Մշակել է (1935 թվականին, Վ․ Վասիչենկոյի հետ համատեղ) արյան շրջանառության անբավարարության դասակարգումը, հիմնավորել է ռևմատիզմի ստրեպտոկոկային պատճառագիտության հիպոթեզը 1934։ Հեղինակ է «Որովայնի խոռոչի հիվանդությունների ֆիզիկական ախտորոշման հիմունքները» 1924 դասական ձեռնարկի։ Պարգևատրվել է Լենինի 2 և 2 այլ շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
(4428) Խոտինոկ

(4428) Խոտինոկ (անգլ.՝ Khotinok), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,366171 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8006 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9318 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1329,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,270792 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,81° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4428) Խոտինոկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուրովսկի (այլ կիրառումներ)

Սուրովսկի, կարող է վերաբերել՝

Սուրովսկի - գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում
Սուրովսկի - գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում
Երազահան

Երազահան,

Երազագետ, երազի նշանակությունը մեկնող։
Երազների մեկնության գիրք, որի մեջ այբբենական կարգով տրված են առարկաներն իրենց համապատասխան բացատրություններով։ Այս առումով գործածվում են նաև երազացույց և երազագիրք հասկացությունները։ Երազահանների վերաբերյալ տեղեկություններ են պահպանվել վաղ շրջաններից (Հին կտակարան, Մովսես Խորենացու «Պատմություն Հայոց»)։ Երազահանի երազացույցերի բեկորներ պահպանվել են բաբելական սեպագրերում։ Հայկական մատենագրության մեջ (գրչագիր և տպագիր) երազահաններ հանդիպում են ախտարական գրականության շարքում։ Գրչագիր երազահաններից հայտնի է «Աղէկախօս»-ը, որը 1222-թվականին Անիում արաբերենից հայերեն են թարգմանել Առաքել Անեցին, Մխիթար Կլելկանցին և Շերանը։
Աղուսարք

Աղուսարք, լեռնախումբ Հայաստանի Կոտայքի ու Գեղարքունիքի մարզերի սահմանագլխին, Գեղամա լեռնաշղթայի կենտրոնական մասում։ Բարձրությունը 3442 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Զատոն (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զատոն (այլ կիրառումներ)Զատոն (ուկրաիներեն՝ Затон), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զատոն գյուղում բնակվում էր 167 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,833 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 200,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ցուկանովո (գյուղ, Խասանսկի շրջան)

Ցուկանովո (ռուս.՝ Цуканово), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Խասանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 594 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դյատլևո

Դյատլևո (ռուս.՝ Дятлево), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 184 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գամալերո

Գամալերո  (իտալերեն՝ Gamalero), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 804 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 66 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0131 709153
Էլեկտրոնային փոստ։ comune.gamalero@tin.it
Պաշտոնական կայք։ http://comune.gamalero.al.it Archived 2006-08-08 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://comune.gamalero.al.it Archived 2006-08-08 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ժյուլ Կունդե

Ժյուլ Կունդե (ֆր.՝ Jules Koundé, նոյեմբերի 12, 1998(1998-11-12), Փարիզ), ֆրանսիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Սևիլյայի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական պաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Բորդո ===
Կունդեն Բորդոյի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2018 թվականի հունվարի 7-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Ֆրանսիայի գավաթի Գրանվիլի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը Լիգա 1-ում անցկացրեց հունվարի 13-ին՝ Տրուայի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում Կունդեն խփեց փետրվարի 10-ին՝ Ամյենի դեմ խաղում։ Մայիսի 6-ին ֆրանսիացին գոլ խփեց Սենտ-Էտիենի դեմ խաղում՝ օգնելով Բորդոյին հաղթել 3-1 հաշվով։ Իր առաջին մրցաշրջանում Կունդեն անցկացրեց 20 հանդիպում՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ։
Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում Կունդեն անցկացրեց 2018 թվականի հուլիսի 26-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի Վենտսպիլսի դեմ խաղում։ Օգոստոսի 23-ին ֆրանսիացին հեռացվեց խաղադաշտից Եվրոպայի Լիգայի որակավորման փլեյ-օֆֆ փուլի Գենտի դեմ խաղում՝ ստանալով երկրորդ դեղին քարտը հանդիպման 90-րդ րոպեին։ Իր առաջին գոլը Եվրոպայի Լիգայում խփեց նոյեմբերի 29-ին՝ խմբային փուլի Սլավիա Պրահայի դեմ խաղում։ 2019 թվականի հունվարի 18-ին նա երկարաձգեց իր պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2023 թվականը։ Բորդոյի առաջին թիմի կազմում Կունդեն անցկացրեց 70 հանդիպում՝ դառնալով 4 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ։


=== Սևիլյա ===
2019 թվականի հուլիսի 3-ին Կունդեն 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Սևիլյայի հետ։ Ակումբը նրա համար վճարեց 25 միլիոն եվրո։ Իր դեբյուտը Լա Լիգայում նշեց օգոստոսի 18-ին՝ փոխարինելով Դիեգո Կառլոսին Էսպանյոլի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Կունդեն իրավասու է ներկայացնել Ֆրանսիան և Բենինը միջազգային ասպարեզում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի օգոստոսի 20-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կունդեի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Կունդեն transfermarkt-ում
Կունդեն soccerbase.com-ում
Կունդեն WhoScored.com կայքում
Կունդեն Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում Archived 2019-04-18 at the Wayback Machine.
Կունդեն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Կունդեն Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում Archived 2019-04-18 at the Wayback Machine.
Շտորա-1

Շտորա-1 կամ օպտիկական-էլեկտրոնային հակաքայլերի համալիր ( ռուս.՝ комплекс оптико-электронного противодействия - КОЭП), էլեկտրաօպտիկական ակտիվ պաշտպանության համալիր է հակատանկային կառավարվող հրթիռներից պաշտպանելու համար՝ կիսաավտոմատ հրամանատարության ղեկավարման համակարգով կամ կարգավորվող հրետանային զինամթերքով։
Այն ընդունվել է ԽՍՀՄ զինված ուժերրի սպառազինություն 1989 թվականին։ Տեղադրում են 2S31, ՀՄՄ-3Մ, Տ-72, Տ-80, Տ-90 (Ռուսաստան); Տ-84 (Ուկրաինա); Մ-84 (Սերբիա) զրահամեքենաների վրա։


== Նկարագիր ==
Նախատեսված է խափանելու հակատանկային արկերի (PTS, ATGM) լազերային ուղղորդման համակարգերի և լազերային հեռաչափերի աշխատանքը։ 
Պաշտպանում է՝

հակատանկային կառավարվող հրթիռներից (ՀԿՀ), օգտագործելով լազերային թիրախային լուսավորություն.
լազերային հեռաչափով կրակի կառավարման համակարգով հրետանային զենքերից;
հակատանկային կառավարվող հրթիռներից ՝ կիսաավտոմատ հրամանատարության ղեկավարման համակարգով։Համակարգը բաղկացած է չորս հիմնական բաղադրիչներից։

4 սենսոր լազերային ճառագայթման հայտնաբերման համար, 0,65 ... 1,6 մկմ տիրույթ;
հակատանկային կառավարվող հրթիռների արկերի կառավարման ալիքի ( ՀԿՀ (ՀԿՀԱ) հայտնաբերման սենսոր;
ինֆրակարմիր երկու լուսարձակ (ОТШУ-1-7 լապտերների տեղադրում, տեղակայված են տանկային պտուտահաստոցի թմբուկի երկու կողմերում), եղանակի կայանի ցուցիչ;
ծխային նռնականետեր (12 միավոր)։
մոդուլատոր МТШУ-1-7
լուսատու OTSHU-1-7
զտիչ FTSHU-1-7Երբ համակարգը միացված է, թմբուկի պտուտահաստոցի վրա տեղադրված լուսարձակները արձակում են մոդուլացված ճառագայթում օպտիկական և ինֆրակարմիր տիրույթում, և 2-2,5 կմ հեռավորության վրա ճնշվում են ՀԿՀ ուղղորդման համակարգերի օպտիկաէլեկտրոնային համակարգները։ Համակարգները  այս լուսարձակներից ստանում են կեղծ ազդանշաններ, և հրթիռը ստանում է սխալ հրամաններ՝ ինչի արդյունքում կամ  բախվում է գետնին, կամ թռչում է թիրախի կողքով։


== Կիրառման արդյունավետություն ==
Հրթիռների ղեկավարման ձախողման հավանականությունը (հնացած համալիրների դեպքում, ինչպիսիք են Milan, HOT, TOW առաջին մոդիֆիկացիայի, «Մալյուտկա», «Ֆագոտ», «Ֆալանգա», «Կոնկուրս» և այլն) մոտավորապես 0.8-0.9 է։


== Օգտագործում ==
Համացանցում տեղեկատվություն է հայտնվել, որ Սիրիայի զինված հակամարտության ընթացքում Շտորա-1 օպտիկական-էլեկտրոնային հակաքայլերի համալիրի օգտագործման մասին։ Իբր Ռուսաստանը անհայտ թվով համալիրներ է մատակարարել սիրիական բանակին։ Կարծիք կա, որ Ռուսաստանը՝  ի պատասխան Սաուդյան Արաբիայի Սիրիայի հակակառավարական ստորաբաժանումներին ՀՏՀԿ TOW մատակարարելու, T-90-ներ  է փոխանցել Սիրիային կառավարությանը


=== Անալոգներ ===
Սիրիայի կառավարության T-72, T-55, հետեւակի մարտական ​​մեքենաների և այլ զրահամեքենաների վրա, սիրիացի մասնագետները «թռչնաբույներ» են դնում՝ Շտորա-1-ին նման բայց ինքնագործ օպտիկական-էլեկտրոնային ճնշման համակարգեր։ Նրանք Շտորա-1-ից տարբերվում են նրանով, որ տեղադրված են աշտարակի վերին մասում և աշխատում են շրջապտույտով։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոկասմարտսկի

Նովոկասմարտսկի (ռուս.՝ Новокасмартский, բաշկիրերեն՝ Яңы Ҡаҫмарт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսանդր Աբալյան

Ալեքսանդր Մելքումի Աբալյան (սեպտեմբերի 10, 1907(1907-09-10), Ուխտաձոր - 1982, Ուխտաձոր, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային խաղողագործ, Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1950)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1905 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Ելիզավետպոլի նահանգի Ջեբրաիլի շրջանի Էդիլի գյուղում (այժմ` Հադրութի շրջանի Ուխտաձոր գյուղ)։
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ Մարտնչել է 89-րդ Թամանյան հրաձգային դիվիզիայի 390-րդ Սևաստոպոլի հրաձգային գնդի կազմում։
Աշխատանքային գործունեությունը սկսել է 1932 թվականին Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Հադրութի շրջանի Ղասումյանի անվան կոլտնտեսությունում։ 1975 թվականից աշխատել է Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի «Բարեկամություն» խաղողագործական սովխոզում։ 1949 թվականին նա 3,1 հա խաղողի այգիներից հավաքել է 116,8 ց խաղող։ Նա կիրառել է բարձր բերքատու սորտերի բուծման նոր գիտական ​​մեթոդներ։
ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի Նախագահության 1950 թվականի օգոստոսի 8-ի հրամանագրով 1949 թվականի խաղողի բարձր բերքի համար Աբալյանին շնորհվել Է Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի կոչում Լենինի շքանշանով և «Մուրճ և մանգաղ» ոսկե մեդալով։
Ակտիվորեն մասնակցել է Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի հասարակական կյանքին։ Նա 1936 թվականից դարձել է ԽՄԿԿ անդամ։
Մահացել է 1982 թվականին իր հայրենի գյուղում։


== Պարգևներ ==
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (08.08.1950)։
Լենինի երկու շքանշան (08.08.1950, 24.08.1951)։
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (21.07.1949)։
Մարտական ծառայությունների համար երեք մեդալ (08.03.1944, 27.07.1944, 29.05.1945)
«Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ (18.07.1945)
«Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ (06.08.1945)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
АБАЛЈАН Александр Мелкумович // Азәрбајҹан Совет Енсиклопедијасы / Ч. Б. Гулијев. — Бакы: Азәрбајҹан Совет Енсиклопедијасы, 1977. — Т. I ҹилд. — С. 10.(ադրբ.)
Саркисян С. Т. Энциклопедия Арцах-Карабаха. Спб., 2005. - 312 с.
Մեմփիս

Մեմփիս (արաբ․՝ ممفس‎‎; մասրի՝ ممفيس; հին հունարեն՝ Μέμφις) - Հին Եգիպտոսի մայրաքաղաքը Հին թագավորության դարաշրջանում։ Քաղաքը գտնվում է ժամանակակից Կահիրեից 19 կմ հեռավորության վրա դեպի հարավ։ Մեմֆիսի ավերակների մոտ այժմ գտնվում է ժամանակակից Հելուան քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Գիզայի բուրգեր
Լյուկա Կարաբատիչ

Լյուկա Կարաբատիչ (սերբախորվաթ․՝ Luka Karabatić, ապրիլի 19, 1988(1988-04-19), Ստրասբուրգ), սերբախորվաթական ծագմամբ ֆրանսիացի հանդբոլիստ, որը հանդես է գալիս ֆրանսիական ՊՍԺ-ում և Ֆրանսիայի հավաքականում։
Նիկոլա Կարաբատիչի կրտսեր եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
Լյուկա Կարաբատիչը ծնվել է Ստրասբուրգում՝ խորվաթ հանդբոլիստ Բրանկո Կարաբատիչի և սերբ Ռադմիլայի ընտանիքում։ Լյուկա Կարաբատիչը խաղացել է թենիս և 1998 թվականին հաղթել Ֆրանսիայի 10 տարեկանների առաջնությունում։ Տասնինը տարեկանում սկսել է մարզվել Մոնպելիեի երիտասարդական թիմում։ 2008 թվականին  Լյուկա Կարաբատիչը նշել է նորամուտը Մոնպելիեի պրոֆեսիոնալ ակումբում։ Մոնպելիեում Լյուկա Կարաբատիչը 5 անգամ դարձել է Ֆրանսիայի չեմպիոն, 4 անգամ նվաճել Ֆրանսիայի գավաթը, 3 անգամ նվաճել Ֆրանսիայի լիգայի գավաթը։ 2011 թվականին Լյուկա Կարաբատիչը նշել է նորամուտը Ֆրանսիայի հավաքականում։
2012 թվականի հոկտեմբերի 2-ին  Լյուկա Կարաբատիչը 4500 եվրոյով տեղափոխվել է Պեյ դ’Էքս։ Վերջինս 2011/2012 մրցաշրջանի ավարտին անցել է  առաջին դիվիզիոն։  Լյուկա Կարաբատիչը առաջին մրցաշրջանում խաղաղել է եղբոր հետ, արդյունքում թիմը գրավել է 9-րդ տեղը Ֆրանսիայի առաջնությունում։ 2012/13 մրցաշրջանից հետո Նիկոլա Կարաբատիչը պայմանագիր է  կնքել իսպանական «Բարսելոնա» ակումբի հետ։ 2015 թվականին  Լյուկա Կարաբատիչը սկսել է խաղալ ՊՍԺ-ում՝ թիմում հանդես գալով իր եղբոր հետ։ 2015-2016 մրցաշրջանի ավարտին «Պարի Սեն-Ժերմենը» դարձել է Ֆրանսիայի չեմպիոն։  Լյուկա Կարաբատիչը խաղացել է 2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում, որտեղ օգնել է Ֆրանսիային հաղթել մրցաշարում, ինչպես նաև մասնակցել է Եվրոպայի 2014 թվականի առաջնությանը, որտեղ Ֆրանսիան նույնպես հաղթել է մրցաշարում։
2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում Լյուկա Կարաբատիչը դարձել է ոսկե մեդալակիր։


== Տիտղոսներ ==
Եվրոպայի առաջնության հաղթող – 2014
Աշխարհի առաջնության հաղթող – 2015, 2017
Ֆրանսիական լիգայի հաղթող – 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2016, 2017, 2018
Ֆրանսիայի գավաթակիր – 2008, 2009, 2010, 2012
Ֆրանսիայի լիգայի գավաթակիր – 2010, 2011, 2012
Ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոն – 2020
Ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր – 2016


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լյուկա Կարաբատիչը LNH կայքում
Լյուկա Կարաբատիչը ՊՍԺ ակումբի կայքում
Կառլ VIII Կնութսոն

Կառլ Կնուտսոն Բունդե (1409-1470)։ Շվեդիայում իշխել է որպես Կառլ VIII (1448-1470, ընդմիջումներով), բայց իրականում Կառլ II-ն էր, իսկ Նորվեգիայում իշխել է որպես Կառլ I, իշխել է 1449-1450 թվականներին։ Դանիական տիրապետության դեմ 1434-1436 թվականների ժողովրդական ապստամբության ժամանակ ընտրվել է շվեդական պետության տիրակալ, իսկ 1436 թվականից հետո դարձել միակ տիրակալը։ 1448 թվականին ընտրվել է Շվեդիայի թագավոր։ Գահակալման ամբողջ շրջանում պատերազմել է Դանիայի թագավոր Քրիստիան I-ի դեմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալթինլու

Ալթինլու, ավերակ գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։ Գտնվում էր Ղափանի ոստիկանական շրջանում՝ Գյուտկում (Գեղանուշ) և Վաչագան գյուղերի միջև։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գորեղամկներ

Գորեղամկներ, (լատիներեն՝ Spalax), կրծողների կարգի կաթնասունների սեռ։ ՀՀ տարածված է մեկ տեսակ՝ սովորական գորեղամուկը։ Տարածված է Շիրակի, Արագածոտնի մարզերում։
Մարմնի երկարությունը մինչև 3 սմ է։ Վարում են ստորգետնյա կյանք։ Աչքերը հետզարգացած են, կտրիչները՝ շատ մեծ են՝ փորելուն հարմարված։ Ապրում են տափաստանային, անտառատափաստանային և լեռնամարգագետնային գոտիներում՝ մինչև 2500 մ բարձրություններում։ Բազմանում են տարեկան մեկ անգամ, ունենում են 2–5 ձագ։ Սնվում են բույսերի ստորգետնյա մասերով (մեծ պաշար են կուտակում ձմռան համար)։ Երբեմն վնաս են հասցնում բանջարանոցներին. կրծում են արմատապտուղները։
Լոնա Լազես

Լոնա Լազես (իտալերեն՝  Lona-Lases), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 806 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 73 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 38040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0461 689108


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Եգեմեն Քազաքստան

«Եգեմեն Քազաքստան», ամենօրյա պաշտոնական ղազախերեն թերթ։ Մինչև 1990-ականների սկիզբը «Սոցիալիստիկ Կազախստան» («Սոցիալիստական Ղազախստան»), օրաթերթ։ Լուսաբանում է պետական մարմինների գործունեության մասին պաշտոնական տեղեկություններ, իրավական ակտեր, ներքին և արտաքին քաղաքականության մասին պաշտոնական տեսակետեր։
Հիմնվել է 1919 թվականին Oրենբուրգում, որն այն ժամանակ Կազախստանի մայրաքաղաքն էր, այն ժամանակ կրելով «Յուշկին» անվանումը (ղազ.՝ Ұшқын, «Կայծ»)։ 1920 թվականին վերանվանվեց «Էնբեկ Տուը» (ղազ.՝ Еңбек туы «Աշխատանքային դրոշ»), իսկ 1925 թվականին «Էնբեկշի խազախ» (ղազ.՝ هݣبهکشى قازاق «Աշխատանքային Ղազախ»), այդ ժամանակ էլ խմբագրությւոնը տեղափոխվեց Կզըլ-Օրդա։ 1937 թվականից ստացել է «Սոցիալիստիկ Կազախստան» անվանումը։ Ղազախստանի կոմկուսի ԿԿ, Ղազախստանի ԽՍՀ գերագույն խորհրդի և մինիստրների խորհրդի օրգանն էր։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով (1957 թվական)։
Ներկայումս Լույս է տեսնում Ալմաթիյում։ 2008 թվականին տպաքանակը 135 հազար էր, իսկ 1975 թվականին 150,4 հազար օրինակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://egemen.kz/ Եգեմեն Քազաքստան. պաշտոնական կայք
Գամովո-1

Գամովո-1 (ռուս.՝ Гамово-1), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիերա Ռեդոնդա

Սիերա Ռեդոնդա (պորտ.՝  Serra Redonda), համայնք Բրազիլիայում՝ Պարաիբա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Պարաիբա նահանգի գյուղատնտեսական շրջան մարզում։ Մտնում է Կամպինա Գրանդի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 7308 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 55,906 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 130,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 19.401.298,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.654,80 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,576 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Սիերա Ռեդոնդայի մասին(չաշխատող հղում)
Թուրքեստանյան I բանակային կորպուս

Թուրքեստանի 1-ին բանակային կորպուս, Ռուսական Կայսերական բանակի օպերատիվ միություն։
Մտնում է Թուրքեստանի բանակային շրջանի մեջ, իսկ կորպուսի շտաբը տեղակայված է Տաշքենդում։
Կազմավորվել է 1899 թվականին։ Առաջին Համաշխարհային պատերազմի սկզբում մասնակցել է Հյուսիսարևմտյան, Արևմտյան և Հարավարևմտյան ճակատներում մղվող մարտերին։ Այս կորպուսը պառակտվել է 1918 թվականին։


== Կազմ ==
1914 թվականի հուլիսի 18-ի կազմը։

Թուրքեստանի 1-ին հրաձգային բրիգադա
Թուրքեստանի 1-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 2-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 3-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 4-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 1-ին հրաձգահրանոթային դիվիզիոն
Թուրքեստանի 2-ին հրաձգային բրիգադա
Թուրքեստանի 5-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 6-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 7-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 8-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 2-ին հրաձգահրանոթային դիվիզիոն
Թուրքեստանի 3-ին հրաձգային բրիգադա
Թուրքեստանի 9-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 10-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 11-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 12-ին հրաձգային զորագունդ
Թուրքեստանի 3-ին հրաձգահրանոթային դիվիզիոն
Թուրքեստանի 1-ին կուլակային դիվիզիա
1-ին բրիգադա
4-րդ Իսետո-Ստավրոպոլյան զորագունդ
2-րդ Ուրալական կուլակային զորագունդ
2-րդ բրիգադա
5-րդ Օրեմբուրգյան կուլակային զորագունդ
6-րդ Օրեմբուրգյան կուլակային զորագունդ
1-ին Սեմիրեչենյան կուլակային զորագունդ
2-րդ Օրեմբուրգյան կուլակային ռազմական մարտկոց
Թուրքեստանի հեծելազորային ռազմական մարտկոց
1-ին Թուրքեստանի սակրավորական գումարտակ
Թուրքեստանի պոնտոնային վաշտ


== Հրամանատարներ ==
գեներալ-լեյտենանտ (1901 թվականի հունվարի 1-ից՝ հեծելազորի գեներալ) Կախանով (Կոխանով), Սեմոն Վասիլևի (1899 թվականի հուլիսի 2 - 1901 թվականի մարտի 1)
գեներալ-լեյտենանտ Դմիտրի Տոպորնին  (1901 թվականի  ապրիլի 10 - 1903 թվականի  դեկտեմբերի 11)
գեներալ-լեյտենանտ Կոնստանտին Ցերպիցկի (1903 թվականի  դեկտեմբերի 11 - 1904 թվականի  նոյեմբերի 14)
գեներալ-լեյտենանտ Եվգենի Մացիևսկի (1904 թվականի  նոյեմբերի 14 - 1906 թվականի  հուլիս)
գեներալ-լեյտենանտ (1908 թվականի դեկտեմբերի 6-ից՝ հեծելազորի գեներալ Պավել Կոզլովսկի (1907 թվականի հուլիսի 2 - 1912 թվականի հուլսիսի 19)
գեներալ-լեյտենանտ Լեոնիդ Վիլգելմովիչ Լեշ (1912 թվականի հուլիսի 30 - 1913 թվականի հունվարի 15)
գեներալ-լեյտենանտ  (1913 թվականի հունիսի 20-ից  հետևազորի գեներալ) Միխայիլ Երոֆեև (1913 հունվարի 15 - 1914 դեկտեմբերի 5)
հեծելազորի գեներալ Սերգեյ Շեյդեման (1914 թվականի դեկտեմբերի 5 - 1917 թվականի հուլիսի 4)
գեներալ-լեյտենանտ Ալեքսեյ Կուշակևիչ (1917 թվականի հուլիսի 4-1917 թվականի դեկտեմբեր)
գնդապետ Պյոտր Բլագովեշենսկի (1917 թվականի դեկտեմբեր - 1918 թվական)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Русская императорская армия: Соединения: Пехота  Archived 2016-09-07 at the Wayback Machine.
Русская армия в Великой войне: Картотека формирований
Կիրսթեն Ֆլագսթադ

Կիրսթեն Ֆլագսթադ (նորվ.՝ Kirsten Malfrid Flagstad, հուլիսի 12, 1895(1895-07-12)[…], Համար, Հեդմարկ, Նորվեգիա - դեկտեմբերի 7, 1962(1962-12-07)[…], Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի օպերային երգչուհի (սոպրանո)։
Համարվում է Ռիխարդ Վագների երաժշտական դրամաներում գլխավոր դերերգերի մեծագույն կատարողներից մեկը։ Ֆլագսթադի ձայնը առանձնանում էր ուժով և հնչեղությամբ և միաժամանակ այն ճկուն ու քնարերգական էր։


== Կենսագրություն ==
Կիրսթեն Ֆլագսթադը ծնվել է երաժիշտների ընտանիքում (նրա հայրը եղել է դիրիժոր, մայրը՝ դաշնակահարուհի)։ Սովորել է Օսլոյում և Ստոկհոլմում։ Օպերային բեմում առաջին անգամ հանդես է եկել 1913 թվականին Նուրիի ոչ մեծ դերում Էժեն դ’Ալբերի «Մարգագետին» օպերայում (Օսլոյի ազգային թատրոն)։ Դրան հաջորդող 18 տարիների ընթացքում իր կարիերան կապված է եղել միայն Սկանդինավիայի հետ։ Նա կատարել է տարբեր դերեր Վեբերի, Ջուզեպե Վերդիի, Բիզեի, Գունոյի և այլ երգահանների օպերաներում և օպերետներում։
Հայտնի է դարձել 1932 թվականին, երբ նա առաջին անգամ կատարել է Իզոլդայի դերը Վագների «Տրիստան և Իզոլդա» օպերայում։ Այդ օրվանից վագներյան դերերը Ֆլագսթադի երգացանկում հիմնական դեր են կատարել։ Արդեն հաջորդ տարի նա հրավիրվել է Բայրոյթյան փառատոնին։ 1935 թվականին նա մեծ հաջողությամբ առաջին անգամ ելույթ է ունեցել Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերայում Զիգլինդայի դերում «Վալկիրիա» օպերայում։ Այդ օրվանից նա հաճախ ելույթ է ունեցել ԱՄՆ-ում և Լոնդոնում։ Բացի վագներյան դերերից (Իզոլդա, Բրունգիլդա Զիգլինդա, Եղիսաբեթ, Էլզա և այլք), նա հաճախ կատարում էր Լեոնորայի դերը Լյուդվիգ վան Բեթհովենի «Ֆիդելիո» օպերայում։ Երգչուհին համագործակցել է բազում հանրահայտ դիրիժորների հետ, ինչպիսիք են Վիլհելմ Ֆուրտվենգլերը, Ֆրից Ռայները, սըր Թոմաս Բիեմը և այլք։ Նրա խաղընկերն է եղել մեծն տենոր Լաուրից Մելխիորը։
Պատերազմական շրջանում Ֆլագսթադը եղել է Նորվեգիայում։ Այդ ժամանակ նրա ամուսինը մեղադրվել է նացիստների հետ կապերի մեջ և մահացել է բանտում 1946 թվականին։ Մեղադրանքներ են ներկայացվել նաև երգչուհուն, չնայած որ նա անմասն էր այդ ամենից, սակայն առաջին հետպատերազմյան տարիներին նրա կարիերայի ընթացքը բարդացել էր։ Շուտով նա կրկին հաջողությամբ սկսել է հանդես գալ Նյու Յորքում և Լոնդոնում։ Նրա մեծագույն նվաճումներից մեկը համարվումէ Դիդոնի պարտիան Հենրի Փյորսելի «Դիդոն և Էնեյ» օպերայում։ 1950 թվականի մայիսի 22-ին Լոնդոնում նա երգել է Ռիխարդ Շտրաուսի «Վերջին չորս երգեր» օպերայի պրեմիերային։ 1952 թվականին Կիրսթեն Ֆլագսթադը մասնակցել է «Տրիստան և Իզոլդա»-ի ձայնագրությանը Լյուդվիգ Զյութհաուսի հետ Ֆուրտվենգլերի ղեկավարությամբ. մինչ օրս այդ ձայնագրությունը համարվում է վագներյան կատարողականության բարձունքը։
Կիսրթեն Ֆլագսթադը լքել է բեմը 1955 թվականին (1957 թվականին կայացել է նրա վերջին համերգը որի ժամանակ նա կատարել է Էդվարդ Գրիգի երգերը), 1958—1960 թվականներին նա եղել է Նորվեգական օպերայի գեղարվեստական ղեկավարը։ 1958 թվականին մասնակցել է «Ռեյնի ոսկին» օպերայի ձայնագրությանը՝ Գեորգ Շոլթիի ղեկավարությամբ։
1985 թվականին երգչուհու հայրենի քաղաքում բացվել է Կիրսթեն Ֆլագսթադի թանգարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն, լուսանկարներ Archived 2010-07-12 at the Wayback Machine.
Կենսագրությունը գերմաներենով
Լուսանկարներ
Վելիկայա Ռոստոկա

Վելիկայա Ռոստոկա (ուկրաիներեն՝ Велика Розтока), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկայա Ռոստոկա գյուղում բնակվում էր 613 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 146,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեգրեգա (գյուղ, Օլոնեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեգրեգա (այլ կիրառումներ)Մեգրեգա (ռուս.՝ Мегрега, ֆիններեն՝ Mäkriä), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Օլոնեցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1300 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Այգեկ (Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այգեկ (այլ կիրառումներ)
Այգեկ, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկենտրոնից գտնվում է 60 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 98 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում Արցախի Մյուս Հաբանդ գավառում։ Բնակավայրը տեղաբաշխված է Հակարի գետի ստորին հոսանքի ձախափնյա բլրապատ հարթավայրում։
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 1004.0 հա տարածք, որից 654,7 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 188,2 հա անտառային հողեր։ Համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Հագարի գետը։ Համայնքն ունի գյուղապետարան, կա բուժաշխատող։ Այգեկ համայնքի տարածքով անցնում է «Այգեկ-Գետամեջ» ոռոգման ջրատարները։
Համայնքի տարածքում խմելու ջրի համար առկա են թվով 23 գործող անհատական ջրհորներ։


== Պատմություն ==
Միջնադարում բնակավայրը ներառված էր Դիզակի մելիքության կազմում։
18-րդ դարի երկրորդ կեսին և 19-րդ դարի սկզբներին Ղարաբաղի խաների և քրդական ցեղերի ճնշման տակ տարածաշրջանի բնակավայրերը հայաթափվել են։ 
Այս հանգամանքն էլ պատճառ հանդիսացավ, որ տվյալ գավառի գյուղերի, այդ թվում` Այգեկի պատմական անցյալից որևէ փաստ անգամ չմնաջ։
19-րդ դարի սկզբներին ամայության մատնված գյուղում հաստատվել են թուրք և քուրդ խաշնարած մի քանի ընտանիքներ։ Նրանք հայկական գյուղը անվանել են Մարդանլի։
Մի քանի տասնամյակի ընթացքում գյուղում հաստատված թուրքերն ու քրդերը հիմնահատակ կործանել էին հայկական պատմամշակութային արժեքները։ Խորհրդային տարիներին դա առավել ծրագրված բնույթ ստացավ։ Մեր օրերում այդ հուշարձանների հետքերը չեն վկայվում։ Դրա փոխարեն եկվորները 20-րդ դարի սկզբներին մզկիթ են կառուցել։
Ադրբեջանում խորհրդային կարգերի հաստատվելուց հետո Մոսկվայի կենտրոնական բոլշևիկյան իշխանության որոշմամբ այս տարածքները բռնակցվեցին ԱԽՍՀ-ին։ Մարդանլին 1923 թվականին գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի օկրուգի, իսկ 1930 թվականին` Կուբաթլուի շրջանի կազմում։
1993 թվականին հոկտեմբերի վերջերին ԱՀ Պաշտպանության բանակի հարվածների տակ գյուղը ազատագրվեց։
1997 թվականին այստեղ վերաբնակվել էին Ադրբեջանից բռնագաղթված, ինչպես նաև ՀՀ բնակավայրերից տեղափոխված մի քանի ընտանիքներ։ Բնակավայրը ստացավ Այգեկ անունը։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Այգեկ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 94 մարդ, կա 23 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Համայնքի տարածքում առկա է մզկիթ (20-րդ դարի սկիզբ) պատմամշակութային հուշարձանը։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր  գյուղապետարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Ումարիզալի գավառ

Ումարիզալի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Umarizal), գավառ Բրազիլիայի Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգում։ Մտնում է Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգի հարավարևմտյան մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 62 447 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 1621,102  կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 38,5  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 139 282 900,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 205,97 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,651


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ումարիզալ
Պատու
Կումի (ավան, Կրասնոգրադի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿումիԿումի (ուկրաիներեն՝ Куми), ավան Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կրասնոգրադի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1910 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կումի ավանում բնակվում էր 360 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,875 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 411,43 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սոֆուս Լի

Մարիուս Սոֆուս Լի (նորվ.՝ Marius Sophus Lie, դեկտեմբերի 17, 1842(1842-12-17)[…], Nordfjordeid, Sogn og Fjordane, Նորվեգիա - փետրվարի 18, 1899(1899-02-18)[…], Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգացի մաթեմատիկոս։ 1872-ից Քրիստիանիայի, 1886–98-ին Լայպցիգի համալսարանի պրոֆեսոր։ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ Յոհան Հերման Լի Ֆոգթի քեռին։


== Գործունեություն ==
Ստեղծել է անընդհատ խմբերի դասական տեսությունը (կոչվում է Լիի խմբերի տեսություն)։ Լիի առաջին աշխատանքները (1871–72) վերաբերում են սոսկ երկրաչափական խնդիրների։ 1872-ից սկսել է զբաղվել դիֆերենցիալ հավասարումների տեսությամբ՝ օգտագործելով ո–չափանի երկրաչափության հասկացություններ և մեթոդներ։ Լիի խմբերի տեսությունը, որ ծագել է մաթեմատիկայի բազմաթիվ և բազմաբնույթ բաժինների համար միասնական հիմք և ընդհանուր տեսակետ ստեղծելու ձգտման շնորհիվ, մեծ ազդեցություն է ունեցել դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության, հանրահաշվի, տոպոլոգիայի, տեսական ֆիզիկայի զարգացման վրա։
Մարիուս Սոֆուս Լին Կազանի ֆիզիկամաթեմատիկական ընկերության կողմից 1897 թվականին պարգևատրվել է Լոբաչևսկու անվան մրցանակով։
Սոֆուս Լին մահացել է 56 տարեկան հասակում՝ պեռնիցիոզ անեմիայի պատճառով, որն առաջացել էր B12 վիտամինի անբավարար ներծծման հետևանքով։


== Աշխատություններ ==
Lie, Sophus (1888) (գերմաներեն), Theorie der Transformationsgruppen I, Leipzig: B. G. Teubner . Written with the help of Friedrich Engel. English translation available։ Edited and translated from the German and with a foreword by Joël Merker, see 978-3-662-46210-2 and Lie, Sophus (1890) (գերմաներեն), Theorie der Transformationsgruppen II, Leipzig: B. G. Teubner . Written with the help of Friedrich Engel.
Lie, Sophus (1891) (գերմաներեն), Vorlesungen über differentialgleichungen mit bekannten infinitesimalen transformationen, Leipzig: B. G. Teubner . Written with the help of Georg Scheffers.
Lie, Sophus (1893) (գերմաներեն), Vorlesungen über continuierliche Gruppen, Leipzig: B. G. Teubner . Written with the help of Georg Scheffers.
Lie, Sophus (1893) (գերմաներեն), Theorie der Transformationsgruppen III, Leipzig: B. G. Teubner . Written with the help of Friedrich Engel.
Lie, Sophus (1896) (գերմաներեն), Geometrie der Berührungstransformationen, Leipzig: B. G. Teubner . Written with the help of Georg Scheffers.
Lie, Sophus, Engel, Friedrich; Heegaard, Poul, eds։, Gesammelte Abhandlungen, Leipzig: Teubner, https://catalog.hathitrust.org/Record/005830809; 7 vols., 1922–1960 


== Ծանոթագրություններ ==
(4741) Լեսկով

(4741) Լեսկով (անգլ.՝ Leskov), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի նոյեմբերի 10-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,220933 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6478 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7941 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2111,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,170503 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4741) Լեսկով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իսմայիլ I

Իսմայիլ I (հուլիսի 17, 1487(1487-07-17)[…], Արդաբիլ, Իրան - մայիսի 23, 1524(1524-05-23), Արդաբիլ, Իրան), Իրանի շահ 1502 թվականից։ Սեֆյանների դինաստիայի հիմնադիրը։ Արդաբիլի շեյխ Սեֆի-էդ-Դինի սերունդներից։ Կըզլբաշ ցեղերի օժանդակությամբ գրավել է Ադրբեջանը և 1502 թվականին Թավրիզում հռչակել կըզլբաշների պետության հիմնադրումը։ 1503-1510 թվականներին իրեն է ենթարկել Հայաստանը, ամբողջ Իրանը, արաբական Իրաքը, Միջին Ասիայի մի մասը։ Շիիզմը հայտարարել է պետական կրոն և թշնամական դիրք գրավել Թուրքիայի նկատմամբ։ 1514 թվականին Չալդրանի ճակատամարտում Իսմայիլի պարտությունից հետո Հայաստանի արևմտյան մասը, Քրդստանը և Իրաքը անցել են Թուրքիային։ Հալածելով սուննի մուսուլմաններին՝ համեմատաբար մեղմ է եղել քրիստոնյա հպատակների նկատմամբ, հաստատել է հայոց եկեղեցու հողատիրական իրավունքներն ու հարկային արտոնություններ շնորհել հայ հոգևորականությանը։ Իսմայիլ հովանավորել է ներքին և արտաքին առևտրի, արհեստների զարգացումը, գիտության և արվեստի գործիչներին։ Մեզ հասել է Իսմայիլի պարսկական և ադրբեջանական բանաստեղծությունների դիվանը՝ «Խաթայի» ստորագրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոսանովո

Կոսանովո (ուկրաիներեն՝ Косанове), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոսանովո գյուղում բնակվում էր 523 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,614 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 324,04 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յուլամանովո (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅուլամանովոՅուլամանովո (ռուս.՝ Юламаново, բաշկիրերեն՝ Юламан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 274 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լոզովո

Լոզովո (մակեդոներեն՝ Лозово), գյուղ Մակեդոնիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում։ Համարվում է համանուն համայնքի վարչական կենտրոնը։
Գյուղը գտնվում է Օվչե Պոլեի պատմաշխարհագրական շրջանում, Շտիպ քաղաքի հյուսիսում և Վելեսի արևելքում։


== Պատմություն ==
19-րդ դարում բնակավայրը եղել է Օսմանյան կայսրության կազմում և հայտնի է եղել Ջումալի կամ Ջույմայլիա անվանումներով։ 1900 թվականին այստեղ ապրում էր 150 բնակիչ՝ ամբողջովին թուրքեր։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2002 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Լոզովոյի բնակչությունը կազմում է 896 մարդ։
Ստորև ներկայացված է բնակչության էթնիկական կազմը․

մակեդոնացիներ՝ 851 մարդ
առումիններ՝ 26 մարդ
թուրքեր՝ 8 մարդ
սերբեր՝ 5 մարդ
այլ՝ 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուգակով (գյուղ, Նեմիրովի շրջան)

Բուգակով (ուկրաիներեն՝ Бугаків), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1786 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բուգակով գյուղում բնակվում էր 653 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2653 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 246,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)