armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հակոբոս առաքյալի ընդհանրական նամակ

Հակոբոս Առաքյալի ընդհանրական նամակ-- Աստվածաշունչ մատյանի Նոր Կտակարանի կանոնին պատկանող գրքերից մեկը։


== Հեղինակն ու վավերականությունը ==
Նամակում նշվում է միայն հեղինակի անունը՝ Հակոբոս «Աստծու եւ Տէր Յիսուս Քրիստոսի ծառա»։ Քրիստոնյա եկեղեցին նույնացնում է Հակոբոսին Հիսուս Քրիստոսի եղբոր Հակոբոսին։ Համաձայն ավանդության հարություն առնելուց հետո Հիսուս Քրիստոսը ի թիվս այլոց հայտնվել էր նաև Հակոբոսին, որն այդ պահից սկսած միացավ առաքյալներին և դարձավ Երուսաղեմի եկեղեցու գագաթնասյուներից մեկը՝ նահատակվելով 62 թ.։
Եթե նամակի հեղինակը Հակոբոսն է, ապա յան պետք է գրված լինի 62 թ. ոչ ուշ. ենթադրյալ տարեթվերը տատանվում են 44-49 կամ 55-60 թթ. միջև։
Որոշ ժամանակակից ուսումնասիրողներ, սակայն, կասկածի տակ են առնում Հակոբոսի հեղինակ լինելը՝ գտնելով, որ նամակը գրվել է I դարի վերջերին և նույնիսկ II դարի սկզբներին։


== Գրելու հանգամանքներն ու հասցեատերերը ==
Հակոբոսի ուղերձը «ընդհանրական» կոչված նամակներից մեկն է։ Հեղինակն այն ուղղում է «սփռված Տասներկու ցեղերին» (այսինքն՝ Պաղեստինից դուրս քրիստոնեություն ընդունած հրեական սփյուռքի ներկայացուցիչներին)։ Հեղինակը քաջալերում է իր հասցեատերերին տոկալ գոյթակղություններին և զգուշանալ բարոյական սխալներից ու մոլորություններից։


== Առանձնահատկությունները ==
Հակոբոսի նամակը գլխավորապես գործնական-բարոյախոսական բնույթի գործ է՝ իր բովանդակությամբ հիշեցնելով Հին Կտակարանի Առակաց գիրքը։ Գրածքն օժտված է բարձր գրական արժանիքներով, գրված է հրաշալի հունարենով (այս հանգամանքը ևս ծառայել է որպես Հակոբոսի հեղինակ լինելու վավերականությունը մերժող փաստարկ), ունի պատկերավոր ոճ։


== Բովանդակությունը ==
Ներածություն՝ հեղինակն ու հասցեատերերը 1։1
Փորձություններ և գայթակղություններ 1։2-1։18
Տարբեր զգուշացումներ մեղք գործելուց 1։19-3։18
Հանդիմանություններ 4։1-5։6
Հորդորներ 5։7-20


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ա. Ռ. Գայաեան, Նոր Կտակարանի ընդհանուր ներածություն, Երևան, 2003։


== Տես նաև ==
Ընդհանրական նամակներ


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբոսի ընդհանրական նամակի արևելահայերեն ամբողջական տեքստը
Հակոբոսի ընդհանրական նամակն արևմտահայերեն
Աստղերը թևերի վրա

«Աստղերը թևերի վրա» (ռուս.՝ «Звёзды на крыльях»), 1955 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանել է ռեժիսոր Իսահակ Շմարուկն Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը ծովի ափին գտնվող ռազմածովային ավիացիոն ուսումնարանի կուրսանտների մասին է։ Ապագա օդաչու, տաղանդավոր կուրսանտ Նիկոլայ Կորենյուկը՝ ձկնորսի որդին, ուսումնական հանձնարարությունը կատարելիս խախտում է թռիչքի կարգապահությունը։ Հրահանգիչը ներում է նրան այս զանցանքը, բայց Նիկոլայը, կրկին կոպտորեն խախտում է իր պարտականությունները՝ հերթական ուսումնական թռիչքի ժամանակ թռչելով ձկնորսական նավի վրայով՝ վախեցնելով ձկնորսներին և հրաշքով չվնասելով այն։ Ընկերոջն ուսումնարանից անխուսափելի հեռացումից փրկելու համար մեղքն իր վրա է վերցնում կուրսանտ Բուկրեևը։ Բուկրեևի «խայտառակ արարքը» դատապարտում են ինչպես ղեկավարությունը, այնպես էլ կուրսանտ կոմերիտականները։ Խիղճը տանջում է Նիկոլայ Կորենյուկին, ընկերների առջև իր մեղքի գիտակցման երկար ճանապարհը հանգեցնում է ամեն ինչ խոստովանելու որոշման, իր երազանքից՝ թռչելուց հրաժարվելու գնով։


== Դերերում ==
Լև Ֆրիչինսկի – կուրսանտ Վլադիմիր Բուկրեև
Յուրի Բոգոլյուբով – կուրսանտ Նիկոլայ Կորենյուկ
Վյաչեսլավ Տիխոնով – Օլեկսա Լավրինեց, կոմկազմակերպիչ, կուրսանտ
Ալեքսանդր Անտոնով – Կորենյուկի հայրը, ծեր ձկնորս
Վալենտինա Կուցենկո – Նադեժդա, Ն. Կորենյուկի քույրը
Կոնստանտին Բարտաշևիչ – գեներալ Նազարով, ուսումնարանի պետ
Ալեքսանդր Խոլոդկով – կապիտան Պոխիտուն, հրահանգիչ
Յուրի Տիմոշենկո – ավագ Կլոչկո
Ալեքսեյ Ալեքսեև – Սերգեյ Պավլովիչ
Ստեպան Շկուրատ – ձկնորս
Նոննա Մորդյուկովա – ձկնորսուհի
Կարաման Մղելաձե – վրացի կուրսանտ 
Կիրիլ Լավրով – կուրսանտ
Կլավդիա Խաբարովա – էպիզոդ
Լարիսա Կրոնբերգ – Գալյա
Լյուբով Կոմարեցկայա – Գալյայի մայրը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Աստղերը թևերի վրա»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Անիես Սուրե

Անիես Սուրե (ֆր.՝ Agnès Souret, հունվարի 21, 1902(1902-01-21), Բայոնա - սեպտեմբերի 30, 1928(1928-09-30), Արգենտինա), ֆրանսիացի դերասանուհի և պարուհի, պատմության մեջ առաջին անգամ Միսս Ֆրանսիա 1920 ազգային գեղեցկության մրցույթի հաղթող։


== Կենսագրություն ==
Անես Սուրեն ծնվել է 1902 թվականի հունվարի 1-ին բալերինայի ընտանիքում։
17 տարեկանում ճանաչվել Է Ֆրանսիայի ամենագեղեցիկ կին (La plus Belle Femme de France)՝ նվաճելով պատմության մեջ առաջին մրցույթի տիտղոսը, որը հետագայում դարձել Է Միսս Ֆրանսիա` մրցույթում առաջ անցնելով 2000-ից ավելի մրցակիցներից և հավաքելով 115 000 ձայն։ Ֆրանսիական «Le Figaro» թերթում նրան անվանել են «շլացուցիչ գեղեցկուհի»։ «The New York Times»-ում Անես Սուրեին անվանում էին «ամենագեղեցիկ ֆրանսուհի»։
Ազգային մրցույթում հաղթանակը Անեսին դարձրել է ժամանակի ամենահանրաճանաչ կանանցից մեկը։ Նրա լուսանկարները զանգվածորեն հայտնվել են ամսագրերում և թերթերում։ Նրա կյանքի մանրամասները սովորական երևույթ էին 1920-ական թվականների սկզբի դեղին մամուլի սյունակներում։
Նա պարուհի է դարձել Փարիզի հանրահայտ Ֆոլի Բերժերի մյուզիք հոլում, ելույթ է ունեցել Մոնտե Կարլոի օպերայում։ Նկարահանվել է երեք ֆիլմերում («La Maison des pendus», «Le Lys du Mont Saint-Michel» և «La tournée Farigoule»)։
Նրա համբավը նաև դուրս է եկել Ֆրանսիայի սահմաններից։ 1922 թվականին նա հայտնվել է «Pins and Needles»-ի ռևյում՝ Լոնդոնի Վեստ-Էնդ Գեյթի թատրոնում։ Գտնվելով Լոնդոնում՝ Անեսը հրավիրվել է Հոլիվուդի կինոփորձերի։ Նրա գեղեցկությունը նկատվել է ԱՄՆ-ում։ Նույն թվականին տպագրությունից դուրս է եկել նրա «Գեղեցկության գաղտնիքների հայտնի գիրքը»։
Մահացել է պերիտոնիտից Արգենտինայում 1928 թվականի սեպտեմբերին, 26 տարեկան հասակում։ Թաղվել է հայրենիքում՝ Էսպելետում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Могила Аньес Суре
Մոնղոլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Մոնղոլիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է Մոնղոլիան ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Կառավարվում է Մոնղոլիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից։
Մոնղոլիայի հավաքականը չի մասնակցել ո՛չ Աշխարհի առաջնություններին, ո՛չ Ասիայի գավաթի խաղարկություններին։
ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում զբաղեցնում է 197-րդ հորիզոնականը՝ 2017 թվականի հունիսի 1-ի դրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մոնղոլիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայքը
Մոնղոլիայի հավաքականը FIFA.com-ում Archived 2012-08-21 at the Wayback Machine.
Մոնղոլիայի հավաքականը soccerway.com կայքում
Վյազ (գյուղ, Բորսկի շրջան)

Վյազ (ռուս.՝ Вяз), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բորսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոնցերտին

Կոնցերտին (իտալերեն՝ Concertina), օդհունչ երաժշտական գործիք է։ Քրոմատիկ հնչյունաշարով (սակայն առանց պատրաստի ակորդների) հարմոն։ Ստեղծվել է XIX դարի I քառորդում (պատենտը՝ Չ. Ուիտստոնի, Լոնդոն 1829 թ.)։ Գոյություն ունի 6 տարատեսակ (պիկոլոյից մինչև կոնտրաբաս)։ Ամենատարածված կոնցերտինը «պրիման» է (չափը 150-180 մմ)։ Կոնցերտինայի իրանը վեցնիստ է կամ ութնիստ, ձայնածավալը 2-4 օկտավա։ Օգտագործվում է որպես մենակատարային և նվագախմբային նվագարան։ Առավել տարածված է Անգլիայում։


== Տես նաև ==
Բանդոնեոն


== Արտաքին հղումներ ==
Concertina.com(անգլ.)
Concertina.net(անգլ.)
Պ․ Սողոմոնյանի եկամտաբեր տուն (Ցարական փողոց)

Պ․ Սողոմոնյանի եկամտաբեր տուն (Ցարական փողոց), կառուցվել է 1882 թվականին, գտնվում է Արամի 7 հասցեում։


== Կառուցվածք ==
Երեք բնակարանից կազմված մեկ հարկանի քարե շինություն ցոկոլային հարկով։ Նախագիծը ուղղանկյունաձև է (25.7x12.0 մ), սենյակները՝ երկշարային դասավորությամբ, այգու կողմից կապված են բաց պատկերասրահով։ Երկու բնակարաններն ունեն դեպի այգի բացվող ելքեր, որոնցից յուրաքանչյուրն ունի առանձին աստիճաններ, երրորդ ամենափոքր բնակարանը փողոցի հետ կապվում է միջանցքով։ Առաջին երկու բնակարաններն ունեն պատուհաններ, որոնք բացվում են դեպի հյուսիսարևելյան փողոց։ Շենքի ճակատը սիմետրիկ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Չեմոշուր (գյուղ, Ուվինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉեմոշուրՉեմոշուր (ռուս.՝ Чемошур), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ուվինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 113 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆլորա Քերիմովա

Ֆլորա Ալեքպեր ղիզի Քերիմովա (ադրբ.՝ Kərimova Flora Ələkbər qızı, հուլիսի 23, 1941(1941-07-23), Գաբալայի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի էստրադային և օպերային երգչուհի, հասարակական գործիչ, Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ (1992):


== Կենսագրություն ==
Ֆլորա Քերիմովան ծնվել է 1941 թվականի հուլիսի 23-ին Բաքվում: 1964 թվականին ավարտել է Ասեֆ Զեյնալլու անվան Բաքվի Երաժշտական տեխնիկումը: 1971 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական բժշկական համալսարանը: 1977 թվականին ավարտել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիան: 1960-ականներին հանդես է եկել Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիկում:
1960-ականներին հանդես է եկել Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիկում: 1983 թվականից հանդիսանում է Ադրբեջանի Հեռուստատեսության և ռադիոյի ընկերության մենակատար: Դասական եվրոպական օպերայի, ազգային օպերային ժանրի, ժողովրդական երգերի, կոմպոզիտորական երգերի կատարողն է: Կոմպոզիտոր Էլզա Իբրահիմովան գրեց օպերան «Աֆեթ», հատկապես Ֆլորա Քերիմովայի ձայնի համար:
Ֆլորա Քերիմովան կատարեց որոշ հայտնի ադրբեջանական կոմպոզիտորների (Ֆիքրեթ Ամիրով, Թոֆիկ Կուլիև, Էմին Սաբիթօղլի, Էլզա Իբրահիմովա, Օքտայ Ռաջաբով, Ռամիզ Միրիշլի, Շաֆիղա Ախունդովա, Օքտայ Քյազիմի, Էլդար Մանսուրով, Ֆաիկ Սուջադդինով, Ռաուֆ Հաջիև) երգերը:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
FLORA KERIMOVA
Флора Керимова - Судьба моя
Flora Kərimova - Ana (Մայր) 1966
Պետրիցի

Պետրիցի (իտալերեն՝ Petrizzi), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1167 մարդ (2010 թ.), բնակչության խտությունը կազմում է 53,29 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 21 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88060։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0967։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբը Անտոնիոս Պադուանացին է։
Հարևան բնակավայրերն են Արգուստո, Չենտրակե, Կիարավալե Չենտրալե, Գալիատո, Մոնտեպաոնե, Օլիվադի, Սան Վիտո սուլլո Իոնիո, Սատրիանո և Սովերատո կոմունաները։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գաթենյան

Գաթենյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Հարություն Պետրոսի Գաթենյան (1852-1917), թղթակից։


== Տես նաև ==
Կատենյան


== Ծանոթագրություններ ==
Սուդետներ

Սուդետներ (լեհ.՝  և չեխ․՝ Sudety, գերմ.՝ Sudeten, չեխ. Krkonošsko-jesenická subprovincie / Krkonošsko-jesenická soustava), լեռներ Կենտրոնական Եվրոպայում, որոնք ձգվում են Գերմանիայի, Լեհաստանի և Չեխիայի տարածքում հյուսիս-արևմուտքից հարավ-արևելք 310 կմ երկարության վրա։ Բարձրությունը մինչև 1602 մ (Սնեժկա լեռը Կրկոնոշ մասիվում)։ Հարավ-արևմուտքում սահմանակցում են Չեխական մասիվին։ Բաժանվում են Արևմտյան (գլխավոր լեռնաշղթաները. Կաշավյան և Յիզերյան լեռներ, Կրկոնոշ մասիվ), Միջին և Արևելյան Սուդետներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլ Ֆար դ'Էմպորդա

Էլ Ֆար դ'Էմպորդա (կատ.՝ El Far d'Empordà), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Ժիռոնա նահանգի մեջ և Տառագոնա ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կատալոնիա համայնքի մեջ։ Տարածքը զբաղեցնում է 9 կմ2։ Բնակչությունը ՝ 545 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ayuntamiento de Alfar
Instituto de Estadística de Cataluña
Վենասկա

Վենասկա (իտալերեն՝ Venasca), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1578 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 78 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 20 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0175։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Լյուչիա Սիրակուզսկայան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 0175 567353
Էլեկտրոնային փոստ. venasca.com@cnnet.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լա Շապել (Ալյեի գավառ)

Լա Շապել (ֆր.՝ La Chapelle), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Հարավային Կյուսե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03056։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 381 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 238 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 175-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 63-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,9 %)։ 175 աշխատունակ բնակիչներից 155-ը աշխատում էին (79 տղամարդ և 76 կին), անաշխատանք էին 20-ը (9 տղամարդ և 11 կին)։ 63 անգործունակ մարդկանցից 18-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 24-ը թոշակառու, 11-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ժամատուն և Սեն Կոմ է Սեն Դամյեն եկեղեցի
Մուլեն Շավան կամուրջ (X դար)


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լա Շապել» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-30-ին։ Վերցված է 2012-7-28 
«Լա Շապել» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Չերտիկովսկայա

Չերտիկովսկայա (ռուս.՝ Чертыковская), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Elementary OS

elementary OS (անգլ.՝ elementary, տարրական), Ubuntu-ի վրա հիմնված Լինուքս բաշխում։ Այս առաջատար բաշխումն օգտագործում է Pantheon գրաֆիկական վահանակը։


== Դիզայնի փիլիսոփայություն ==
elementary OS նախագծի մարդկային ինտերֆեյսի ձեռնարկներն ուղղված են ուսուցման կորի անմիջական կիրառմանը և ոչ թե ամբողջական կարգավորմանը։ Մշակողները սահմանեցին երեք հիմնական կանոն․ «կարճություն», «կոնֆիգուրացիաներից խուսափում» և «նվազագույն փաստաթղթավորում»։
Ստեղծման պահից elementary OS օպերացիոն համակարգը ստացել է ինչպես դրական կարծիքներ, այնպես էլ քննադատություններ ուղղված նրա դիզայնին, որը շատ նման է macOS-ի արտաքին տեսքին։
Pantheon գրաֆիկական վահանակն ամբողջությամբ ինտեգրված է elementary OS-ի մյուս ծրագրերին, ինչպիսիք են Plank-ը, GNOME Web (վեբ դիտարկիչ) և Scratch (տեքստային խմբագրիչ)։
Օպերացիոն համակարգի պատուհանային կառավարիչ Gala-ն հիմնված է Mutter-ի վրա։


== Pantheon ==
Pantheon գրաֆիկական միջավայրն ներառում է GTK+, GDK, Cairo, GLib (ներառյալ GObject և GIO), GVFS և Tracker։
Pantheon-ի ծրագրերը հանդիսանում են կամ GNOME-ի ներկա կամ հին ծրագրերի տարբերակներ, կամ գրված են զրոյից․

Pantheon Greeter՝ LightDM-ի վրա հիմնված սեանսների կառավարիչ;
Gala՝ պատուհանի կառավարիչ;
Wingpanel՝ վերևի վահանակ, որը GNOME Shell-ի անալոգային ֆունկցիան է;
Slingshot՝ մեկնարկի ծրագիր, որը տեղակայված է WingPanel-ում;
Plank՝ առաջադրանքների վահանակ (հիմնված Docky-ի վրա);
Switchboard՝ կառավարման վահանակ;
GNOME Web՝ վեբ դիտարկիչ, որը հիմնված է WebKitGTK+-ի վրա;
Mail՝ էլեկտրոնային նամակների ծրագիր, գրված Vala-ով;
Maya՝ օրացույց;
Noise՝ աուդիոն նվագարկիչ ծրագիր;
Scratch՝ տեքստային խմբագրիչ;
Terminal՝ տերմինալի էմուլյատոր;
Files (բախկինում՝ Merlin)՝ ֆայլերի կառավարիչ;
Fork Ubiquity։Network World-ից Բրայան Լունդուկը գրել է, որ օպերացիոն համակարգի կենտրոնական մասը՝ աշխատանքային սեղանի Pantheon միջավայրը 2016 թվականին լավագույններից է եղել։


== Մշակում ==
Նախապես բաշխումը ստեղծվել է որպես Ուբունտուի համար նախատեսված թեմաների և ծրագրերի հավաքածու, որը հետագայում դարձավ Լինուքսի առանձին բաշխում։
Հիմնվելով Ubuntu֊ի վրա, նա համատեղելի է իր պահոցների և փաթեթների հետ և օգտագործում է ծրագրերի տեղադրման և հեռացման սեփական ծրագրային կենտրոնը։ Օպերացիոն համակարգի ինտերֆեյսն ուղղված է նրան, որ այն ինտուիտիվ լինի նոր օգտագործողների համար և չպահանջվի չափից շատ ռեսուրսներ։
Elementary OS-ը հիմնված է Ուբունտուի վրա և ունի երկարաժամկետ աջակցում։ Նրա մշակողներն երկար տարիներ ակտիվորեն աջակցում են սխալների և անվտանգության հարցերով, անգամ եթե մշակումը շարունակվում է հաջորդ թողարկման վրա։
elementary OS-ի հիմնադիր Դենիլ Ֆորեն ասել է, որ նախագիծը ստեղծված է ոչ թե ազատ ծրագրային ապահովմամբ մյուս համակարգերի հետ մրցակցելու, այլ նրանց հնարավորություններն ընդլայնելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Մշո դաշտ

Մշո դաշտ, Մուշի դաշտ, Տարոնի դաշտ գտնվում է Հայկական լեռնաշխարհում՝ Արևելյան Եփրատի միջին հոսանքում, զբաղեցնում է Մեծ Հայքի Տարոն նահանգի մի մասը։
Մշո դաշտը ալիքավոր մակերևույթով աստիճանաձև իջվանք է Հայկական Տավրոսի համակարգում։ Երկարությունը մոտ 65 կմ է։ Գտնվում է 1200-1500 մ բարձրության վրա։ Հիմքում օլիգոցեն-միոցենի ծալքավոր կրաքարամերգելային գոյացություններ են՝ ծածկված անթրոպոգենի լճագետային և ալյուվիալ նստվածքներով։ Մշո դաշտով է հոսում Արածանին՝ ընդունելով Մեղրագետը։ Կլիման ցամաքային է, հունվարին միջին 0-ից մինչև 4 °C աստիճան է, հուլիսինը 24-26 °C։ Բնորոշ է տափաստանային բուսածածկույթով։ Գետահովիտներում և նախալեռնային ձորակներում հանդիպում են նոսր անտառներ և թփուտներ։ Մշո դաշտում բնակվող հայերը զբաղվում էին հողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Մշո դաշտը Արևմտյան Հայաստանի խիտ բնակեցված և արգավանդ շրջաններց էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրևեստնիկ (այլ կիրառումներ)

Բուրևեստնիկ, կարող է վերաբերել՝

Բուրևեստնիկ - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Գորոդեցկի շրջանի կազմում
Բուրևեստնիկ - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում
Կաիշաուրնի

Կաիշաուրնի (վրաց.՝ კაიშაურნი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1790 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 75 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գլոտովկա (այլ կիրառումներ)

Գլոտովկա, կարող է վերաբերել՝

Գլոտովկա - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Ինզենսկի շրջանի կազմում։
Գլոտովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Գլոտովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Հովհաննավանք (այլ կիրառումներ)

Հովհաննավանք կարող է վերաբերվել.

Հովհաննավանք, վանք Հայաստանի Հանրապետության Արագածոտնի մարզի Օհանավան գյուղում։
Վահանավանք (Հովհաննավանք), վանք Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Շեկք (Շահարջիկ) գյուղում։
Թունելային դիոդ

Թունելային դիդոդները կիսահաղորդիչներ են, որոնց աշխատանքի հիմքում ընկած է քվանտային ֆիզիկայով բացատրվող թունելային երևույթը։ Հիմնականում կիրառվում են մեծ հաճախությունների դեպքում(մինչև 15.5 ԳՀց)։ Առավել հետաքրքիր է, որ լարման որոշակի տիրույթում այս դիոդները ունեն բացասական դիֆերենցիալ դիմադրություն՝ լարումն աճեցնելիս հոսանքի ուժը նվազում է։ Այս դիոդները հայտնաբերել է ճապոնացի գիտնական Լեո Էսակին 1957 թվականին։
Մեծ Դիցասար

Մեծ Դիացասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Շիրակի մարզում, Արագածի լեռնազանգվածի արևմտյան փեշերին, Ձիթհանքով գյուղից 4,5 կմ արևմուտք։ Բարձրությունը՝ 1748 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Օբուխովյան պաշտպանություն

Օբուխովյան պաշտպանություն (ռուս.՝ Обуховская оборона), Պետերբուրգի Օբուխովյան գործարանի բանվորների կողմից կազմակերպված քաղաքական բաց ելույթ, գործադուլ, որը տեղի է ունեցել 1901 թվականի մայիսի 7(20)-ին։ 
1901 թվականին գործարանում հեղափոխական պրոպագանդա են վարել մոտ 20 սոցիալ-դեմոկրատական խմբակներ (Ալեքսանդր Շոտման, Սերգեյ Մալիշև, Ալեքսանդր Մանն, Նիկոլայ Յունիկով և ուրիշներ), որոնցում ներգրավված էր մոտ 100-250 մարդ, ինչպես նաև մի քանի խմբակ՝ էսէռական թեքումով։ Մայիսի 1-ին սկսվեց Վիբորգյան կողմի 14 ձեռնարկությունների գործադուլը, ապա նրանց միացան Նեսկայա զաստավայի ձեռնարկությունները։ 
Առիթ դարձնելով մայիսի 1-ին 1-1,5 հազար մարդկանց թվում աշխատանքի չներկայացած 26 բանվորների աշխատանքից հեռացնելու հետևանքով առաջացած հուզումները՝ խմբակների ղեկավարները գործադուլի կոչ արեցին։ Մայիսի 7-ին գործարանի մոտ հավաքված մի քանի հազար բանվորներ պահանջեցին մայիսի 1-ը մտցնել տոն օրերի մեջ, ազատել ձերբակալվածներին, աշխատանքում վերականգնել հեռացված բանվորներին, մտցնել 8-ժամյա աշխատանքային օր, բարձրացնել աշխատավարձը և այն։ Ընդհարում տեղի ունեցավ բանվորների և ոստիկանության միջև։ «Օբուխովյան պաշտպանություն»-ը ղեկավարում էին բանվորներ Անատոլի Գավրիլովը և Անատոլի Երմակովը։ 
Ի վերջո, միայն քարերով զինված բանվորների դիմադրությունը ճնշվեց։ Սպանվեց և վիրավորվեց մի քանի բանվոր։ Ձերբակալված բանվորների մեծ մասը աքսորվեց, նրանցից 29-ը դատապարտվեց տաժանակրության։ Մայիսի 8-ին օբուխովականներին աջակցելու համար գործադուլ հայտարարեցին Պետերբուրգի այլ գործարանների բանվորները։
(6010) Լիզենգա

(6010) Լիզենգա (անգլ.՝ Lyzenga), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հուլիսի 19-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,572019 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1104 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0337 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1506,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,238942 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,78° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6010) Լիզենգա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անսարքության մոդել

Անսարքության մոդելը դա արտադրության կամ աշխատանքի ընթացքում սխալ աշխատող սարքավորման ինժեներական մոդելն է։ Հենվելով անսարքության մոդելի վրա՝ նախագծողը կամ օգտագործողը հնարավորություն ունի կանխատեսելու համապատասխան անսարքության հետևանքները։ Անսարքության մոդելները հնարավոր է կիրառել ճարտարագիտության գրեթե բոլոր ճյուղերում։


== Տարրական անսարքության մոդելներ ==
Թվային սխեմաններում տարրական անսարքության մոդելներն են՝

մնայուն անսարքության մոդել՝ երբ ազդանշանի արժեքը կամ փականի վիճակը մնում են կայուն 0 կամ 1, անկախ սխեմայի մուտքային արժեքներից։
կամրջվող անսարքության մոդել՝ երբ երկու ազդանշաններ միանում են իրար սխեմայի նախագծին հակառակ։ Տարբեր սխեմաների տրամաբանությունից ելնելով այդ միացումը կարող է դրսևորվել որպես տրամաբանական Եւ-կապ կամ տրամաբանական Կամ-կապ։ Տեսականորեն հնարավոր անսարքությունների քանակն է O(n^2), այդ պատճառով նպատակահարմար է անսարքության մոդելի շրջանակներում դիտարկել միայն կից, հարևան ազդանշանները։
տրանզիստորների անսարքության մոդել։ Այս մոդելը օգտագործվում է ԿՄՕԿ (Կոմպլիմենտար մետաղ-օքսիդ կիսահաղորդիչ) փականներում անսարքությունները նկարագրելիս։ Տրանզիստորի մակարդակի անսարքություններ են՝ մնայուն-բաց և մնայուն-փակ։ Մնայուն-փակ անսարքության ժամանակ տրանզիստորը հաղորդում է հոսանք, իսկ մնայուն-բաց անսարքության ժամանակ տրանզիստորը հոսանք չի հաղոևդում։
բաց անսարքության մոդել։ Այս դեպքում լարը կտրված է, և մեկ կամ մի քանի մուտքային ազդանշաններ անջատված են սխեմայի ելքից։ Այս դեպքում սխեմայի տրամաբանությունը հնարավոր է փոխվի ինչպես կամրջվող անսարքության դեպքում։
ուշացման անսարքության մոդել։ Այս անսարքությունը պայմանավորված է կանխատեսված ժամանակից ուշ (հազվագյուտ դեպքերում ավելի շուտ) սխեմայի ելքերին ազդանշանների ստացումով։


== Ենթադրություններ անսարքությունների վերաբերյալ ==
Անսարքության մոդելը հենվում է հետևյալ ենթադրություններից մեկի վրա՝

ենթադրություն միակ անսարքության մասին։ Սխեմայում առկա է միայն մեկ անսարքություն։ Եթե մոդելում n ուղիների համար սահմանենք k տիպի հնարավոր անսարքություն, ապա անսարքությունների ընդհանուր քանակը կլինի k*n։
ենթադրություն բազմաթիվ անսարքությունների մասին։ Սխեմայում առկա են մեկից շատ անսարքություններ։


== Անսարքությունների ցուցակի կրճատում ==
Անսարքությունների ցուցակի կրճատումը նպատակ է հետապնդում նվազեցնելու սխեմայի վրա կիրառվող ստուգումների քանակը ։ Գոյություն ունի անսարքությունների ցուցակի կրճատման երեք հիմնական եղանակ։


=== Համարժեքության դասեր ===

Հնարավոր է որ երկու կամ ավելի անսարքություն սխեմայի միևնույն մուտքային տվյալների դեպքում իրենց համարժեք դրսևորեն։ Այս դեպքում բավարար է դիտարկել սխեմայում համարժեք անսարքություններից միայն մեկի առկայությունը։
Նկարում պատկերված կարմիր անսարքությունները կարելի է անտեսել դիտարկելով իրենց համարժեք, սլաքով մատնանշված անսարքությունները։


=== Դոմինանտության հիման վրա ===
F անսարքությունը դոմինանտ է F'-ի նկատմամբ, եթե F'-ը հայտնաբերող բոլոր թեստերը հայտնաբերում են F։


=== Ֆունկցիոնալության հիման վրա ===
Երկու անսարքություններ ֆունկցիոնալ համարժեք են, եթե իրացնում են միևնույն անսարք ֆունկցիան։ Այլ կերպ, երկու անսարքություններ ֆունկցիոնալ համարժեք են, եթե հնարավոր չէ նրանց տարբերել սխեմայի ելքային տվյալներով միևնույն մուտքային տվյալների դեպքում։


== Տես նաև ==
Տրանզիստոր
Ինտեգրալ սխեմա
Կիսահաղորդիչներ


== Ծանոթագրություններ ==
Գարանկինո

Գարանկինո (ռուս.՝ Гаранькино), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գրախովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հաբաներա

Հաբաներա (իսպ.՝ habanera, Habana-Հավանա), կուբայական պար և երգ։ Առավել հայտնի Է «դանսա» անվանումով։ Ծագել Է եվրոպական կոնտրդանսից (17-18-րդ դարերում անգլիական ժողովրդական պար, որպես պարահանդեսային տարածվել Է Եվրոպայի այլ երկրներում, 19-րդ դարում միաձուլվել կադրիլին)։
Քրեստոմատիական նմուշը՝ Ս. Իրադերի «Լա պալոմա» («Աղավնյակ»)։ Տարածված է Լատինական Ամերիկայում։ Հաբաներայի երաժշտական ձևը օգտագործել են կոմպոզիտորներ Ժորժ Բիզեն, Կլոդ Դեբյուսին և ուրիշներ։
Մեծ քաղաք (կտավ)

Մեծ քաղաք (գերմ.՝ Metropolis), գերմանացի նկարիչ Գեորգ Գրոսի նկարը, որը նկարվել է 1916-1917 թվականներին։ Նկարը պահվում է Մադրիդի Տիսեն-Բորնեմեսի թանգարանում։


== Նկարագրություն ==
Քաղաքների` հսկայական մետրոպոլիսների վերածվելու թեման ամենասիրելիներից մեկն էր 20-րդ դարի նկարիչների համար, որոնց թվին էր պատկանում նաև Գեորգ Գրոսը։ Այդ արագ փոփոխությունները ցույց տալու նպատակով Գրոսը պատկերում է Բեռլինն Առաջին համաշխարհային պատերազմի ամենաբուռն շրջանում` կարմիր գույնի գերակայությամբ, էքսպրեսիոնիզմի ոճով։ Տեսարանի պատկերման համար օգտագործվել են կուբիզմի և ֆուտուրիզմի մեթոդները, այն է` չափազանցրած հեռանկարն ու միմյանց վրա շարված ֆիգուրները, որոնք փոխանցում են քաղաքային կյանքի հիվանդագիր ռիթմը։ Սակայն ի հակադրություն այլ նկարիչների հաղթական աշխարհընկալմանը` հեղինակի` ճակատում ունեցած անձնական փորձը նրա աշխատանքներին ապոկալիպտիկ բնույթ է հաղորդում` ի ցույց դնելով մարդու խելահեղ բնույթն ու ինքնաոչնչացման ձգտումը։ 
Նացիստների` իշխանության գալուց հետո «Մետրոպոլիս» կտավը ցուցադրվել է «Դեգեներատիվ արվեստ» ցուցահանդեսի ժամանակ։ Շուտով դրանից հետո կտավը հայտնվել է այն աշխատանքների թվում, որոնք նացիստների կողմից վաճառվել են Լյուցեռնում Ֆիշերի թանգարանին` վերազինման ծրագրին ֆինանսապես աջակցելու համար։ Այնուհետև այն գնել է գերմանացի միջնորդ Կուրտ Վալենտինը, որն արտագաղթել է Նյու Յորք, որտեղ բացել է Բուխհոլցի պատկերասրահը։ Այսպիսով, «Մեծ քաղաքը» հասել է ԱՄՆ։ ԱՄՆ-ն նաև դարձել է Գրոսի նոր հայրենիքը, որը գնել է այս նշանակալի գործն իր ֆինանսական դրությունը բարելավելուց հետո։ Նկարը որոշ ժամանակ պատկանել է Ռիչարդ Լ. Ֆեյգենին, ինչից հետո հայտնվել է Տիսեն-Բորնեմեսի հավաքածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Национальный музей Тиссен-Борнемиса. Краткий путеводитель по музею = Museo Nacional Thyssen-Bornemisza / пер. Н. Носенко, С. Самарина. — Мадрид: Музей Тиссен-Борнемиса, 2019. — С. 40. — 73 с. — ISBN 978-84-15113-22-5


== Արտաքին հղումներ ==
«Մեծ քաղաքը» Տիսեն-Բորնեմեսի թանգարանի տվյալների բազայում(անգլ.)
Էդուարդո Բարիոս

Էդուարդո Բարիոս (իսպ.՝ Eduardo Barrios Hudtwalcker, հոկտեմբերի 25, 1884(1884-10-25), Վալպարաիսո, Չիլի - սեպտեմբերի 13, 1963(1963-09-13), Սանտյագո, Չիլի), չիլիացի բանաստեղծ, արձակագիր, պատմվածքագիր և դրամատուրգ, Չիլիի գրականության ազգային մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Էդուարդո Բարիոսը ծնվել է 1884 թվականի հոկտեմբերի 25-ին։ Հոր մահից հետո՝ 5 տարեկանում, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Լիմա, որտեղ մնացել է մինչև 15 տարեկանը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է զինվորական ուսումնարան, սակայն որոշ ժամանակ անց թողել է ուսումը։ Իր պատանեկության մեծ մասը նա շրջել է Լատինական Ամերիկայով, ծանոթանալ տարբեր երկրների մարդկանց ապրելակերպին, ապրուստը վաստակել է տարօրինակ աշխատանքներով։ 1915 թվականին Էդուարդո Բարիոսը վերադարձել է հայրենիք, աշխատել տարբեր թերթերի ու ամսագրերի խմբագրություններում, այդ թվում՝ La Mañana, Zig Zag, revista Pacifico և revista Atenea։
1925-1959 թվականներին զբաղեցրել է տարբեր պաշտոններ կառավարությունում, եղել է կրթության նախարար (Կառլոս Իբանես դել Կամպոյի կառավարությունում (1927-1931 թթ.), աշխատել հանրային գրադարանների տնօրեն, համագործակցել տեղական մամուլի հետ։
Եղել է Չիլիի, Արգենտինայի և Բրազիլիայի գրական ակադեմիաների անդամ։


== Մատենագիտություն ==
Del natural (վեպ, 1907)
Mercedes en el tiempo (վեպ, 1910)
Lo que niega la vida y por el decoro (վեպ, 1913)
El niño que enloqueció de amor (վեպ, 1915)
Vivir (պիես, 1916)
Un Perdido (վեպ, 1917)
Papá y mamá (վեպ, 1920)
El Hermano Asno (վեպ, 1922)
Páginas de un pobre diablo (վեպ, 1923)
Y la vida sigue (վեպ, 1925)
Tamarugal (վեպ, 1944)
Teatro escogido (1947)
Gran Señor y Rajadiablos (վեպ, 1948)
Los Hombres del Hombre (1950)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Eduardo Barrios(իսպ.)
Սոգյութլի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոգյութլի (այլ կիրառումներ)Սոգյութլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆան Վոնգ

Ֆան Վոնգ (չին. 范雯芳), ծննդյան անուն՝ Ֆան Վուն Ֆոնգ (չին.範煥芳), հունվարի 27, 1971(1971-01-27), Սինգապուր), սինգապուրցի դերասանուհի, երգչուհի և ֆոտոմոդել։


== Կենսագրություն ==
Ֆան Վուն Ֆոնգ (իրական անունը՝ Վոնգ) ծնվել է 1971 թվականի հունվարի 27-ին Սինգապուրում։ Ֆանն ունի երկու քույր և կրտսեր եղբայր։ Վոնգը սովորել է «Temasek Secondary School»-ում, որտեղ 1987 թվականին հանձնել է Singapore-Cambridge GCE Ordinary Level քննություն։


== Կարիերա ==
Ֆանն իր կարիերան սկսել է 1970-ական թվականների վերջին՝ մասնակցելով մանկական հեռուստաշոուների։ 1987 թվականին նա հաղթել է գեղեցկության մրցույթում, որ կազմակերպվել էր սինգապուրյան «Her World» նորաձևության ամսագրի կողմից։
Ներկայումս Ֆանն ավելի հայտնի է իբրև դերասանուհի. նա նկարահանվել է ավելի քան 50 ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում։


== Անձնական կյանք ==
2009 թվականի մայիսի 16-ին ամուսնացել է դերասան Քրիստոֆեր Լիի հետ, որի հետ հանդիպել է յոթ տարի՝ մինչ ամուսնությունը։ Ամուսիններն ունեն որդի՝ Զեդ Լին (ծնվ.՝ 9 օգոստոսի, 2014)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆան Վոնգ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Հասմիկ Թորոսյան

Հասմիկ Թորոսյան (29 Սեպտեմբեր, 1983, Երևան, Հայաստան), հայ օպերային երգչուհի (սոպրանո)։


== Կենսագրություն ==
Հասմիկ Թորոսյանը ծնվել է Երևանում։ 2004 թվականին ավարտել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանը, իսկ 2010 թվականին՝ Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիան։ 2004-2009 թվականներին երգել է սուրբ Գեղարդավանքի երգեցիկ խմբում։ 2011 թվականից՝ Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի մեներգչուհի։
2012 թվականին հրավիրվել է ԱՄՆ (Միննեսսոտա)` «Հարավային լույսեր» երաժշտական փառատոնում կատարելու Նեդդայի դերերգը` Լեոնկավալոյի «Պայացներ» օպերայում։ 2013 թվականին առաջին անգամ հանդես է եկել բրիտանական Գլայնբուրն օպերային թատրոնում, որտեղ հրավիրվել է կատարելու Նորինայի դերերգը «Դոն Պասքուալե» և Ադինայի դերերգը Դոնիցետտիի «Սիրո ըմպելիք» օպերաներում։
2014 թվականին Հասմիկ Թորոսյանին հրավիրում են Իտալիա` սովորելու Ռոսսինիի ակադեմիայում` Ալբերտո Զեդդայի ղեկավարությամբ։ Իտալիայում առաջին անգամ բեմ է դուրս գալիս Պեզարո քաղաքում՝ Ռոսսինիի անվան օպերային թատրոնում՝ «Ճանապարհորդություն դեպի Ռեիմս» օպերայում կատարելով Կորինայի դերերգը, որից հետո՝ 2015 թվականին, հրավեր է ստանում Զեդդայի և «Ռոսսինի Օպերա Փառատոն»-ի կողմից՝ Ռոսսինիի «Լա Գազետա» օպերայում հանդես գալու Լիզետայի դերերգով։
2015 թվականին հանդես է եկել նաև Նոր Զելանդիայի «Ֆեստիվալ օպերա» փառատոնում, որտեղ Դոնիցետտիի «Սիրո ըմպելիք» օպերայում կատարել է Ադինայի դերերգը։ Նույն թվականին ելույթ է ունեցել «Փարիզի ազգային նվագախմբի» հետ՝ դիրիժոր Միխայիլ Յուրովսկու ղեկավարությամբ, որտեղ համերգային կատարումով հանդես է եկել Ռիմսկի-Կորսակովի «Թագավորի հարսնացուն» օպերայում` կատարելով Մարֆայի դերերգը։ 2015 թվականին Հայոց ցեղասպանության 100-ամյակի հիշատակին նվիրված միջոցառումների շրջանակներում Ռուսաստանի ազգային ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ` դիրիժոր Վլադիմիր Սպիվակովի գլխավորությամբ, կատարել է Մոցարտի «Ռեքֆիեմ»-ը։
Համագործակցում է նաև Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ (գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր Էդուարդ Թոփչյան)։ Վարպետության դասեր է ստացել Թերեզա Բերգանցայից, Միրելա Ֆրենիից, Գրեիս Բամբրիից և Խուան Դիեգո Ֆլորեսից։
Համերգներով շրջագայել է ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Իտալիայում, Ավստրիայում, Ֆինլանդիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Բրազիլիայում, Արգենտինայում, Ուրուգվայում, Հարավային Կորեայում, Չեխիայում, Ռուսաստանում, Ուկրաինայում, Դուբայում, Լիբանանում, Թուրքիայում։


== Դերերգեր ==


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Գոհար Գասպարյանի անվան մեներգիչների հանրապետական մրցույթի առաջին կարգի մրցանակ` ոսկե մեդալ (2008)
ՀՀ նախագահի երիտասարդական մրցանակ` ոսկե մեդալ (2009)
Մոսկվայի 16-րդ «Գեղեցիկ ձայն» միջազգային մրցույթի առաջին կարգի մրցանակ (2010)
Հռոմի «Musica Sacra» միջազգային մրցույթի առաջին կարգի մրցանակ (2011)
ՀՀ մշակույթի նախարարության շնորհակալագիր, 2017


== Ծանոթագրություններ ==
Պատմական Հայաստան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայաստան (այլ կիրառումներ)
Պատմական Հայաստան կամ պարզապես Հայաստան, պատմաաշխարհագրական տարածաշրջան Առաջավոր Ասիայի հյուսիսային հատվածում, որն ընդգրկում է Փոքր Ասիան, Հայկական լեռնաշխարհը և Հարավային Կովկասը։ Պատմական Հայաստանը հանդիսանում է հայ ժողովրդի ձևավորման և բնակեցման վայրը։
Համաձայն բազմաթիվ գնահատականների, Պատմական Հայաստանը զբաղեցնում է 290 000/300 000 մինչև 360 000 կմ² տարածք։ Պատմական հանգամանքների պատճառով, տարածաշրջանը բաժանված է Արևմտյան (երբեմն անվանում է՝ Բյուզանդական, Թուրքական) և Արևելյան (Պարսկական, Անդրկովկասյան, Ռուսական) մասերի։ Հայաստանի ողջ պատմության ընթացքում տարածաշրջանը մեծ թվով պետությունների կազմի մեջ է մտել և ամվողջությամբ եղել է միայն մեկ պետության կազմում շատ կարճ ժամանակի ընթացքում։
Ընդհանուր առմամբ, ողջ Պատմական Հայաստանի (և Արևմտյան, և Արևելյան) սահմանները համընկանում են երեք պատմական պետության ընդհանրական սահմանների և տարածքի հետ՝ Մեծ Հայքի, Փոքր Հայքի և Կիլիկիայի հայկական թագավորության։


== Սահմանների պարզաբանում ==
Հայաստանի պատմական սահմաններին է անդրադառնում հնդկահայ հասարակական-քաղաքական գործիչ Շահամիր Շահամիրյանը, ով 1783 հրատարակած իր Որոգայթ փառաց գրքում գրում է.


== Աշխարհագրություն ==

Գոյություն ունի Պատմական Հայաստանի աշխարհագրական բաժանման մի քանի դասակարգում։


=== Վարչական բաժանում ===


==== Մեծ Հայք ====
Հիմնական հոդված՝ Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


==== Փոքր Հայք ====
Հիմնական հոդված՝ Փոքր Հայքի վարչական բաժանում


==== Հայոց Միջագետք ====
Հիմնական հոդված՝ Հայոց Միջագետքի վարչական բաժանում


==== Կիլիկյան Հայաստան ====
Հիմնական հոդված՝ Կիլիկյան Հայաստանի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին Հղումներ ==
ՊԱՏՄԱԿԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՔԱՂԱՔՆԵՐԸ
Նիվերկա

Նիվերկա (ուկրաիներեն՝ Ніверка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիվերկա գյուղում բնակվում էր 249 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,843 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 295,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մորնիկո Լոզանա

Մորնիկո Լոզանա (իտալերեն՝ Mornico Losana), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 724 մարդ (2004 թվական)։ Խտությունը կազմում է 91 մարդ/կմ²։ Տարածքը 8 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0383։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0383 892523
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.mornicolosana@virgilio.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բաշկիրսկայա Չումազա

Բաշկիրսկայա Չումազա (ռուս.՝ Башкирская Чумаза, բաշկիրերեն՝ Башҡорт Самаҙыһы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիանչուրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 518 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բողխա

Բողխա, գրաբար՝ Բողխայ, գավառ Մեծ Հայքի Տայք նահանգի կազմում։


== Տես նաև ==
Տայք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրգեն Ավետիսյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գուրգեն Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Գուրգեն Կիրակոսի Ավետիսյան (հունիսի 2, 1914(1914-06-02), Խառակոնիս - հունվարի 7, 1996(1996-01-07), Երևան, Հայաստան), հայ քանդակագործ, գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1929 թվականին ավարտել է Երևանի Գեղարդ-տեխնիկումը։ 1930- 1934 թվականներին՝ Լենինգրադի գեղարվեստի պրոլետարական ինստիտուտում։


== Ստեղծագործություններ ==


=== Քանդակներ ===
«Կապիտան Գաստելլոն»
«Սոսնովսկի»
«Մոլոտչին»
«Կոժեդուբով»


=== Գեղանկարչական աշխատանքներ ===
«Նատյուրմորտ, սպիտակ գամմա»
«Նատյուրմորտ»
«Ավարայրի ճակատամարտը»


== Ծանոթագրություններ ==
Չեխովների կրպակ (թանգարան)

«Չեխովների կրպակ» (ռուս.՝ Лавка Чеховых), թանգարան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքում, որը հիմնադրվել է 1975 թվականին և բացվել 1977 թվականի նոյեմբերի 3-ին։ Գտնվում է 1840-ական թվականների տանը, որը Չեխովների ընտանիքը վարձակալել է 1869-1874 թվականներին։ Մտնում է Տագանրոգի գրականության և պատմաճարտարապետական պետական թանգարան-արգելոցի կազմի մեջ։ Հասցեն` Ալեքսանդրի փողոց, 100։


== Նկարագրություն ==

Տունը կառուցվել է XIX դարի 40-ական թվականներին։ Չեխովների ընտանիքը այն վարձակալել է 1869-1874 թվականներին։ Անտոն Չեխովն այստեղ ապրել է 9-ից 14 տարեկանում։
Ընտանիքն ապրել է տան երկրորդ հարկում, իսկ ներքևի հարկում գտնվել է հոր նպարեղենի կրպակը։ Ըստ այդ կրպակում մարդկանց հետ հանդիպումներից ունեցած տպավորությունների Չեխովը հետագայում ստեղծել է «Վանկան», «Քնել եմ ուզում», «Իրարանցում», «Խմբերգիչները», «Եպիսկոպոսը», «Ընտանիքի հայրը», «Ծանր մարդիկ» և այլ պատմվածքներ։
Թանգարանը բացվել է 1977 թվականի նոյեմբերի 3-ին ԽՄԿԿ քաղկոմի և Տագանրոգի քաղգործկոմի 1975 թվականի հունվարի 1-ի որոշման հիման վրա։ Ցուցադրությունը ստեղծվել է Անտոն Չեխովի մանկական տարիների մասին պատմելու նպատակով։ Ներկայացված են գրողի մանկության ժամանակների կահավորանքը, նրա ընտանիքի անդամների որոշ աշխատանքներ, ինչպես նաև ընտանեկան լուսանկարներ։
2011 թվականի մայիսի 13-ին թանգարանի առջև տեղադրվել է Չեխովի «Հաստլիկն ու նիհարը» պատմվածքի հերոսների հուշարձանը։


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Տագանրոգի քաղաքաշինություն և կենցաղ (թանգարան)
Չեխովի տնակ
Անտոն Չեխովի գրական թանգարան
Իվան Վասիլենկոյի թանգարան


== Հղումներ ==
Музей «Лавка Чеховых»
История Таганрогского государственного литературного и историко-архитектурного музея-заповедника


== Ծանոթագրություններ ==
Նանկովո

Նանկովո (ուկրաիներեն՝ Нанково), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Խուստի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նանկովո գյուղում բնակվում էր 2 567 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բուջակ (գետակ)

Բուջակ, գետակ Կիլիկիայում, Միջերկրական ծովի ավազանում, հոսում է երկրի արևմտյան կողմով։


== Ծանոթագրություններ ==
Միկուլինցի (գյուղ, Լիտինկայի շրջան)

Միկուլինցի (ուկրաիներեն՝ Микулинці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Լիտինկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1320 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Միկուլինցի գյուղում բնակվում էր 693 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,246 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2817,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վոյցեխ Բալչուն

Վոյցեխ Բալչուն (լեհ.՝ Wojciech Balczun, հունիսի 19, 1970(1970-06-19), Լեհաստան), լեհ և ուկրաինացի անհատ ձեռնարկատեր, ռոք երաժիշտ, ինչպես նաև «Украинська зализныця» ԲԲԸ-ի տնօրեն։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Կատովիցեում գտնվող Շլոնսկի համալսարանի քաղաքագիտության ֆակուլտետը։ Այնուհետև բիզնեսի կառավարման մագիստրոսի աստիճան է ստացել Rotterdam School of Management Erasmus University-ում։
Բալչուն սկսել է իր կարիերան Trybuna Slaska թերթի վաճառքի բաժնից։ Արդյունքում նա ստացավ մարքեթինգի տնօրենի պաշտոն Poczta Polskiej S.A փոստային կազմակերպությունում ։ 
2005-2007 թվականներին Բալչուն գլխավորել է PKP S.A. կազմակերպության վերահսկիչ խորհուրդը։ 2008-2013 թվականներին Վոյցեխ Բալչուն եղել է PKP Cargo կազմակերպության գլխավոր կառավարիչը ։
2007 թվականին ստեղծել է Chemia (Քիմիա) ռոք խումբը, որտեղ դարձել է կիթառահար։ 2010 թվականին խումբը սկսում է հյուրախաղերը և թողարկում իր առաջին ալբոմը։ 2011 թվականին վերաթողարկում է իր առաջին ձայնասկավառակը։ 2012 թվականի գարնանը Վանկուվեռում խումբը ձայնագրեց իր առաջին փոքր ալբոմը։ Նույն տարում խումբը ելույթ ունեցավ Կանադայում, որտեղ էլ ձայնագրեց իր ստուդիական երրորդ ալբոմը։ 2015 թվականին խումբը ձայնագրեց հաջորդ՝ Let Me ալբոմը ։
2017 թվականի ապրիլ ամսին տեղի ունեցած մրցույթի արդյունքում Ուկրաինայի կառավարության կազմի կողմից նշանակվել է որպես «Украинська зализныця» ԲԲԸ-ի վարչության կառավարիչ։ Ընտրվելուց հետո Վոյցեխ Բալչուն ելույթ է ունենում Կառավարությունում լեհերեն լեզվով՝ առանց թարգմանչի, իսկ երբ նախարարները ոչինչ չհասկացան նրան փորձեց թարգմանել նորանշանակ վարչապետ Վ.Գրոյսմանին ։ Ստանալով նոր պաշտոն, մեծն ռոք երաժիշտը շարունակեց մեկնել հյուրախաղերի  :
2017 թվականի օգոստոսի 9-ին Վոյցեխ Բալչունը հրաժարական տվեց ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.svoboda.org/content/article/27695421.html Վոյցեխ Բալչունի հարցազրույցը Ազատություն ռադիոկայանին
Ստեֆանիա Ֆերնանդես

Ստեֆանիա Ֆերնանդես Կրուպիյ (իսպ.՝ Stefanía Fernández Krupij, սեպտեմբերի 4, 1990(1990-09-04), Մերիդա, Վենեսուելա), վենեսուելացի ֆոտոմոդել, 2008 թվականի Միսս Վենեսուելա և 2009 թվականի Միսս Տիեզերք։


== Կենսագրություն ==
Ստեֆանիա Ֆերնանդեսը ծնվել է 1990 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Վենեսուելայի Մերիդա քաղաքում հաստատված միգրանտների ընտանիքում, ունի լեհական, ռուսական, ուկրաինական և իսպանական արյուն։ Մանուկ հասակից Ստեֆանիան մասնակցում էր տարբեր ցուցադրումների՝ մոդելի դերում։ Հետո նրա սկսեցին հետաքրել գեղեցկության մրցույթենրը։ Նրա հասակը՝ 178 սմ է։ 2008 թվականին Ստեֆանիա Ֆերնանդեսը ներկայացրել է Տրուխիլյո նահանգը Միսս Վենեսուելա գեղեցկության մրցույթում և ստացել է առաջին տեղը։


== Արտաքին հղումներ ==
«Միսս Վենեսուելա» մրցույթի պաշտոնականկայքը Archived 2009-03-06 at the Wayback Machine.
Լունինո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼունինոԼունինո (ռուս.՝ Лунино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայ և արաբ ժողովուրդների բարեկամության հուշարձան

Հայ և արաբ ժողովուրդների բարեկամության հուշարձան, Հայ-արաբական բարեկամության հուշարձան, Երաշխտիքի հուշարձան, Սիրիայի և Մերձավոր Արևելքի արաբ ժողովրդին՝ Մեծ եղեռնից փրկվածներին օգնություն ցուցաբերելու համար հայ համայնքների և հայ ժողովրդի երախտագիտությունը խորհրդանշող հուշարձան Երևանում՝ Երևանյան լճի ափին։


== Պատմություն ==
Հուշարձան կառուցելու նախաձեռնության հեղինակը Դամասկոսի հայ համայնքի ներկայացուցիչ Վարուժան Սալաթյանն է։ Հուշարձանը արաբական երկրների հայ համայնքների և համայն հայության երախտագիտության արտահայտությունն է Սիրիայի և Մերձավոր Արևելքի արաբական աշխարհին, որն օգնություն է ցուցաբերել Մեծ եղեռնից փրկվածներին։ Հուշարձանի նախագծի համար 1998 թվականին մրցույթ է հայտարարվել, որին մասնակցելու թույլտվություն պետք է տրվեր միայն սփյուռքահայ և տարածաշրջանի արաբական երկրները ներկայացնող ճարտարապետներին։ Հուշարձանի նախագիծն իրականացնելիս որոշ դժվարություններ են ծագել, մասնավորապես արձանի համար նախատեսված տարածքը մտնում էր ԱՄՆ-ի դեսպանատանը տրամադրվելիք տարածքի մեջ։ Հուշարձանը կառուցելու համար Երևանի քաղաքապետարանը քիչ հեռու՝ Ծովակալ Իսակովի պողոտայի վրա Երևանյան լճի ափին մոտ 400 քմ չափով նոր տարածք տրամադրեց, որը Երևանի գլխավոր ճարտարապետի աշխատակազմի տեղեկացմամբ՝ 2006 թվականի դեկտեմբերին անհատույց օգտագործման իրավունքով տրվել է Հայ առաքելական եկեղեցուն։ Շինարարական աշխատանքները վերսկսվել են 2006 թվականին, ավարտվել 2009 թվականին։ Պաշտոնական բացման արարողությունը տեղի է ունեցել միայն 2012 թվականի աշնանը։
Հուշարձանի կառուցմանն աջակցել են հայաստանաբնակ և սփյուռքահայ ավելի քան 200 բարերարներ Սիրիայից, Ֆրանսիայից, Ռուսաստանից, ԱՄՆ-ից և այլն։


== Նկարագրություն ==
Հուշարձանը կառուցվել է Արմավիրի տուֆից։ Մեկ ամբողջություն կազմող հուշարձանը բաղկացած է առանձին-առանձին երեք մասից` արծիվ, բուրգ և Սիրիայի տարածքի պատկերը։ Արծիվը խորհրդանշում է հայ ժողովրդի ուժը, կամքն ու ոգու հզորությունը և հսկում նրա անցյալ, ներկա ու ապագա պատմությունը։ Մյուս վեր ձգված ծավալը խորհրդանշում է Հայոց եղեռնից հետո հայ ժողովրդի վերածնունդը, երրորդ՝ Սիրիայի քարտեզի տեսք ունեցող ծավալը խորհրդանշում է հայ և արաբ ժողովուրդների բարեկամությունը։


== Հեղինակներ ==
Հայ-արաբական բարեկամության հուշարձանի հեղինակները Մկրտչյան եղբայրներն են՝ Սերգեյ Մկրտչյանը (մահացել է 2002 թվականին), քանդակագործ Սմբատ և Ռաֆիկ Մկրտչյաններն ու ճարտարապետ Լևոն Մկրտչյանը։ Մկրտչյան եղբայրները Սիրիայում գործունեություն են ծավալել 1994 թվականից, երբ կերտել են Հալեպի «40 Մանուկ» եկեղեցու  զարդաքանդակները։ Նրանք Հալեպում կատարել են տարբեր աշխատանքներ, այդ թվում՝ եկեղեցիների պատերի հարթաքանդակներ, խաչքարերի և արձանների պատրաստում, մասնավորապես՝ երկրի նախագահի արձանի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երևանի քաղաքապետն ու Էլ-Քուվեյթի նահանգապետն այցելեցին հայ և արաբ ժողովուրդների բարեկամությունը խորհրդանշող հուշարձան
Շահկերտի ապստամբություն

Շահկերտի ապստամբություն 1750 թվական, Շահկերա գյուղի (Երնջակ գավառում) հայ բնակիչների հերոսական պայքարը Նախիջևանի խան Հեյդարկուլի զորքի դեմ։ Նադիր շահի սպանությունից (1747 թվական) հետո Իրանում սկիզբ առած անիշխանության, ֆեոդալական հակամարտ խմբավորումների միջև գահակալական պայքարի սրման պայմաններում, նորից դաժան հալածանք ու կեղեքում Էր սկսվել հայ բնակչության նկատմամբ։ Դավիթ Բեկի հաղթական կռիվների ավանդները վառ պահած Նախիջևանի և Դողթնի հայերը նախ ապստամբել են Նախիջևանի Մուհամմադկուլի, ապա Հեյդարկուլի խանի դեմ։ Իսկ երբ Նախիջևանի խան է նշանակվել ազգությամբ վրացի Բեհնամը, հայերին ազատել է ծանր հարկերից, նրանցից զորք հավաքել և պաշարել իր դեմ ապստամբած Օրդուբադրը։ Սակայն կաշառքով իր պաշտոնը ետ ստացած Հեյդարկուլին վերադարձել Է, Նախիջևանից վտարել Բեհնամ խանին և հարձակման անցեյ հայերի դեմ։ Հայերի դիմադրության կենտրոնը դարձել է Շահկերտ գյուղը, որի պղնձագործ վարպետները ձուլել են պաշտպանության համար անհրաժեշտ թնդանոթներ և արկեր։ Շահկերտցիները (մոտ 500 հոգի), Հովհաննես Խանդամիրյանի գլխավորությամբ ամրանալով մոտակա լեռան վրա գտնվող ամրոցում, հերոսաբար ետ են մղել Հեյդարկուլի խանի հարձակումները, մեծ կորուստներ պատճառել թշնամուն։ Հեյդարկուլին դիմել է բանակցությունների։ Դիմադրության առաջնորդ Հովհաննես Խանդամիրյանը ցանկացել է շարունակել պայքարը, հասկանալով, որ Հեյդարկուլի խանը չի պահպանի հաշտության պայմանները, բայց ապստամբների գերակշռող մասի ճնշման տակ տեղի է տվել։ Հեյդարկուլին խնջույքի է հրավիրել ու նենգորեն թունավորել Հովհաննես Խանդամիրյանին ու աչքի ընկնող այլ հայ առաջնորդների, կրկին հալածանք սկսել հայերի դեմ։ Շահկերտցիներից շատերը ստիպված հեռացել են Ղափան, հետագայում գաղթել Շուշի։