armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գրինյարի ռեակցիա

Գրինյարի ռեակցիա, օրգանական միացությունների սինթեզման ընդհանուր եղանակ ալկիլ կամ արիլմագնեզիում հալոգենիդների՝ RMgX միջոցով [R-ը ալիֆատիկ կամ արոմատիկ ռադիկալ է, X-ը՝ հալոգենի ատոմ (սովորաբար Br կամ I)]։ RMgX (Գրինյարի ռեակտիվներ) ստացվում է ալկիլհալոգենիդը բացարձակ եթերի միջավայրում (արտադրության մեջ՝ տետրահիդրոֆուրան)՝ մագնեզիումի հետ փոխազդելով։ Սովորաբար օգտագործում են RMgX-ի եթերային լուծույթները։ Ռեակցիան հայտնաբերել է Ֆ․ Գրինյարը 1900 թ.-ին։ RMgX-ը խիստ ռեակցունակ են ակտիվ ջրածին ունեցող միացությունների (ջուր, սպիրտներ, առաջնային և երկրորդային ամիններ ևն) հետ փոխազդելիս առաջացնում են ածխաջրածիններ, օրինակ՝ CH3MgX+ ROH—»СН4+ROMgX։ Անջատված մեթանի ծավալով որոշում են միացության մեջ ակտիվ ջրածնի քանակը (Չուգան-Ցերևիտինովի եղանակ)։ RMgX-ը ածխաթթվական գազի հետ փոխազդելիս գոյացնում է թթուներ, մրջնալդեհիդի հետ՝ առաջնային, այլ ալդեհիդների հետ՝ երկրորդային, կետոնների և կարբոնաթթուների Էսթերների հետ՝ երրորդային սպիրտներ։ RMgX-ը հեշտությամբ փոխազդում է տարրերի հալոգենիդների հետ, օրինակ՝ 2RMgX + HgCl2 = R2Hg + 2MgXCl։ Այս եղանակով սինթեզում են ոսկու, սնդիկի, բերիլիումի, կադմիումի, ֆոսֆորի, արսենի, ծծմբի, սելևնի օրգանական միացությունները։ Թթվածնի և ծծմբի հետ փոխազդելիս առաջացնում են համապատասխանաբար սպիրտներ և թիոսպիրտներ։


== Օգտագործում ==
Կարբոնիլային միացությունների հետ ռեակցիաներ՝

Այլ էլեկտրոֆիլների հետ ռեակցիաներ՝
Լենիեր Դոմինգես

Լենիեր Դոմինգես Պերես (իսպ.՝ Lenier Domínguez Pérez, սեպտեմբերի 23, 1983(1983-09-23), Հավանա, Կուբա), նախկինում կուբացի, ամերիկացի շախմատիստ, գրոսմայստեր։


== Նվաճումներ ==
Կուբայի չեմպիոն (2002 թ., 2006 թ.)
Բարսելոնայում կայացած մրցաշարի հաղթող (2006 թ.)
Կուբայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 7 Օլիմպիադաների (2000-2012 թթ.)
2008 թվականի նոյեմբերի 8-ին Ալմա Աթայում կայացած մրցաշարում նվաճել է բլից շախմատի աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լենիեր Դոմինգեսի էջը Chessgames.com կայքում
Ֆրեգոնա

Ֆրեգոնա  (իտալերեն՝ Fregona), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2927 մարդ, խտությունը՝ 70 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 42 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 31010, հեռախոսային կոդ՝ 0438։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Ֆրանսիա Սեսել (Ֆրանսիա, 1992)


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնտեջոկո

Մոնտեջոկո (իտալ.՝ Montegioco), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 312 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 57 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։
Մոնտեջոկոն սահմանակից է Ավոլասկա, Սերետո Գրուե, Կոստա Վեսկովատո, Մոնլեալե, Մոնտեմարցինո և Սարեցանո համայնքներին։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Ֆորտունատը։ Օգոստոսի 15-ին կոմունայում հատկապես նշվում է Սուրբ Աստվածածնի Վերափոխման տոնը։ 


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0131 875132


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գվադիանա

Գվադիանա (իսպ.՝ Guadiana, պորտ.՝ Guadiana), գետ Իսպանիայում և Պորտուգալիայում։ Սկիզբ է առնում Լա Մանչա սարավանդից, առավելապես հոսում Նորկաստիլական սարահարթով, թափվում Ատլանտյան օվկիանոսի Կադիսի ծոցը։ Երկարությունը 820 կմ, ստորին հոսանքում նավարկելի է։ Գվադիանայի ափին է Բադախոս քաղաքը (Իսպանիա)։


== Անվանում ==
Անտիկ դարաշրջանում լատիներեն անվանումը եղել է Anas, որը բառացի նշանակում էր «ջուր, գետ». արաբներն այն ընդունեցին որպես հատուկ անուն և և ավելացրին վադի «գետ» բառը, այսպիսով, անվանումը (իսպաներեն՝ Guadiana) նշանակում է «Գետ գետ»։


== Աղբյուրներ ==
Չոլաքցոց-գեղ

Չոլաքցոց-գեղ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կենաշի

Կենաշի (վրաց.՝ კენაში), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 650 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 15 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Երկարապոչ ծովահեն որոր

Երկարապոչ ծովահեն որոր (Stercorarius longicaudus), որորների ընտանիքի երկարապոչ ծովահեն որոր տեսակ, որը հայտնի է Ամերիկայի սահմաններից դուրս։


== Ստուգաբանություն ==
Այս բառը ծագել է գերմաներեն Jägeris բառից, որը նշանակում է «որսորդ»։


== Բնութագիր ==

Երկարապոչ ծովահեն որորների գլխի վերին մասը և պարանոցի հետևի մասը փայլուն սև են։ Կրծքավանդակը և կոկորդը սպիտակ են, մինչդեռ կոկորդը ունի թեթև դեղնավուն երանգ։ Թևերի հետևի և վերին մասերը ներկված են սև գույնով։ Բնորոշ է երկար պոչը, որից էլ առաջացել է այս տեսակի անվանումը։ Տարեց թռչունների երկարությունը մոտ 50-ից 58 սմ է (պոչով) և ունեն 220-ից 350 գ քաշ, երկարապոչ ծովահեն որորը որորների ընտանիքի ամենափոքր թռչունն է՝ 38-58 սմ (15–23 սմ), կախված սեզոնից և տարիքից։
Այս տեսակի թևերը տատանվում են 102-ից 117 սմ (40-ից 46 դյույմ), իսկ մարմնի զանգվածը՝ 230–444 գ (8.1–15,7 ունցիա)։


== Ենթատեսակներ ==
Առանձնացնում են երկու ենթատեսակ.
S. l. longicaudus – Vieillot, 1819 թվական. տեսակ, որը հայտնաբերվել է հյուսիսային Սկանդինավիայում և Ռուսաստանում։
S. l. pallescens – Løppenthin, 1932 թվական: հայտնաբերվել են արևելյան Սիբիրում, Հյուսիսային Ամերիկայի Արկտիկական մասում և Գրենլանդիայում։


== Արեալ ==
Երկարապոչ ծովահեն որորը բնադրում է Եվրասիայի և Հյուսիսային Ամերիկայի արկտիկական շրջաններում։ Ալյասկայի և Ռուսաստան հյուսիսում հանդիպում են ավելի քիչ, քան Արկտիկայի մնացած մասերում։ Տարածքը, որտեղ ձմեռում է երկարապոչ ծովահեն որորը, համընկնում է Ատլանտյան օվկիանոսի հարավային հատվածին և Խաղաղ օվկիանոսին։ Այդ տեսակը համեմատաբար ավելի քիչ է ագրեսիվ և գիշատիչ, քան այդ ընտանիքի այլ տեսակներ։


== Սնունդ ==
Երկարապոչ ծովահեն որորի սնունդը հիմնականում բաղկացած է դաշտային կրծողներից, միջատներից, թռչունների ձվերից և փոքր թռչուններից։


== Ոչնչացման սպառնալիք ==
Այսօր երկարապոչ ծովահեն որոր տեսակի համար ոչնչացման սպառնալիքներ չկան։


== Բազմացում ==

Այս տեսակը բազմանում է Եվրասիայի և Հյուսիսային Ամերիկայի Արկտիկական բարձրություններում, որի մեծ թվով տեսակներ կա Ռուսաստանում, Ալյասկայում և Կանադայում, իսկ մնացած մասը՝ Արկտիկայի մոտ։ Այն գաղթական է, ձմեռում է Ատլանտյան օվկիանոսի հարավում և Խաղաղ օվկիանոսում։
Նրանք բույն են ունենում չոր տունդրայի կամ ավելի բարձր տարածքների վրա, որոնք դնում են երկու խայտաբղետ մոխրագույն ձվեր։ Անասնաբուծության վայրերում նրանցից կարելի է լսել ձգող և աղաղակող հնչյուններ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Long-tailed jaeger photos at Oiseaux.net
Ռուսաստանի ողնաշարավոր կենդանիներ։ Երկարապոչ ծովահեն որոր Archived 2021-11-30 at the Wayback Machine.
(2115) Իրակլի

(2115) Իրակլի (անգլ.՝ Irakli), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1976 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Ռիչարդ Վեստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,017989 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8668 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1691 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1915,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187987 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2115) Իրակլի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ազատաշեն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազատաշեն (այլ կիրառումներ)Ազատաշեն,
գյուղ Հայաստանի Արարատի մարզի Մասիսի տարածաշրջանում, արգավանդ հարթավայրում՝ մարզկենտրոնից մոտ 22 կմ հյուսիս-արևելք։
Գյուղը հիմնադրվել է 1929 թվականին։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ազատաշենի մշտական բնակչությունը կազմել է 732, առկա բնակչությունը` 709 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է խաղողագործությամբ, այգեգործությամբ, բանջարաբուծությամբ և անասնապահությամբ։ ԽՍՀՄ ժամանակաշրջանում միավորված էր Գեղանիստի սովետական տնտեսության հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլյավերդե դե Գուադալիմար

Վիլյավերդե դե Գվւադալիմար (իսպ.՝ Villaverde de Guadalimar), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ալբասետե պրովինցիայում (Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռա դե Ալկարաս ի Կամպո դե Մոնտել շրջանում։ Տարածքը կազմում է 73.38 կմ² Բնակչությունը՝ 425 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2009-10-25 at the Wayback Machine.
Portal de Turismo Provincial de la Cámara de Comercio de Albacete
Calypso (երգ, Լուիս Ֆոնսի)

"Calypso" երգ, որը ձայնագրվել է Պուերտո Ռիկացի երգիչ և երգերի հեղինակ Լուիս Ֆոնսիի և անգլիացի երգիչ Ստեֆլոն Դոնի կողմից։ Ֆոնսին երգը համահեղինակել է Դյոյի, Ստեֆլոն Դոնի, պրոդյուսեր Անդրես Տորեսի և Մաուրիսիո Ռենգիֆոյի հետ : Երգը առաջինը թողարկել է Universal Music Latin Entertainment ընկերությունը` 2018 թվականի հունիսի 14-ին։


== Թողարկում ==
Երգը թողարկվել է 2018 թվականի հունիսի 14-ին։ "Calypso"-ն հավաքել է 1.7 մլն. դիտում և 5,000 ներբեռնում- վաճառք մեկ շաբաթում՝ մինչև հուլիսի 21-ը։ Երգի պաշտոնական տեսահոլովակը դիտվել է ավելի քան 120 միլիոն անգամ, թողարկումից անմիջապես անց։


== Երգացանկ ==
Թվային ներբեռնում"Calypso" – 3:19


== Հիթ-շքերթներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Music video ՅուԹյուբում
Ուեբստեր շրջան (Միսսուրի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուեբստեր շրջան (այլ կիրառումներ)Ուեբստեր շրջան (անգլ.՝ Webster County), ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.536 կմ² է, բնակչությունը՝ 36.202 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մարշֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1855 թ.։
Գրաֆիկական հաշվարկ

Գրաֆիկական հաշվարկ, գրաֆիկական կառուցումների միջոցով զանազան խնդիրների թվային լուծումներ գտնելու մեթոդ։ Գրաֆիկական հաշվարկի առավելությունը կատարման պարզությունն ու ակնբախությունն Է, իսկ թերությունը՝ պատասխանների փոքր ճշտությունը, որը սակայն լիովին բավարար է մեծ թվով խնդիրների լուծման առանձնապես ինժեներական հաշվարկների համար։ Թվաբանական գործողությունները գրաֆիկորեն կատարելիս թվերը պատկերվում են ուղղորդված հատվածներով, որոնց համար երկարության չափ է ընտրվում միավոր երկարության հատված (կառուցման մասշտաբ)։ Որն է ուղղի վրա ընտրվում է հաշվարկի սկիզբ և դրական ուղղություն։ Այդ ուղղությամբ տեղադրվում են դրական թվեր պատկերող հատվածներ, իսկ հակառակ ուղղությամբ՝ բացասական։ Թվերը գրաֆիկորեն գումարելու կամ հանելու համար համապատասխան հատվածները ուղղի վրա տեղադրում են այնպես, որ ամեն մի հատվածի սկիզբ համնկնի նախորդի ծայրին։ Արդյունքում ստացված հատվածը, որին համապատասխանող թիվը տված թվերի գումարն է կամ տարբերությունը, այն հատվածն է, որի սկիզբը առաջին հատվածի սկիզբն է, իսկ ծայրը՝ վերջին հատվածի ծայրը։ Թվերի բազմապատկումը և բաժաևումը կատարվում է համապատասխան հատվածների կառուցումով; Այսպես, գծագրում կառուցված а, b, с, 1 հատվածների միջև տեղի ունի a։l=c։b առնչությունը, որտեղից՝ c=ab կամ a = c։b։ Թվաբանական գործողությունները զուգակցելով կարելի է գրաֆիկորեն հաշվարկել հանրահաշվական զանազան արտահայտություններ։ Հավասարումը գրաֆիկորեն լուծելու համար անհրաժեշտ է գծել ֆունկցիայի գրաֆիկը, որի X առանցքի հետ հատման կետերի աբսցիսները կլինեն նշված հավասարման արմատները։ Գրաֆիկորեն կարելի է նաև ինտեգրել և դիֆերենցել։
Չոլլու

Չոլլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պարսամյան

Պարսամյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ալբերտ Սուրենի Պարսամյան (1935-1995), նկարիչ։
Անահիտ (Աննա) Հարությունի Պարսամյան (1947-2017), բանաստեղծ, թարգմանիչ, արձակագիր, լրագրող։
Բաղդասար Պարսամյան, բժիշկ, դեղագործ։
Գագիկ Լևոնի Պարսամյան (ծնվ․ 1957), նկարիչ։
Էլմա Սուրենի Պարսամյան (ծնվ․ 1929), աստղաֆիզիկոս։
Խաժակ արքեպիսկոպոս Պարսամյան (ծնվ․ 1951), աստվածաբանության դոկտոր, Արևմտյան Եվրոպայի Հայրապետական պատվիրակ և Սուրբ Աթոռում Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու ներկայացուցիչ։
Մերուժան Ասատուրի Պարսամյան (1883-1944), բանաստեղծ, խմբագիր։
Մկրտիչ Ասատուրի Պարսամյան (1886-1965), արձակագիր, գրականագետ, խմբագիր, մանկավարժ։
Ռուբեն Հովսեփի Պարսամյան (1920-1989), արվեստաբան, պետական գործիչ։
Վարդան Արամի Պարսամյան (1909-անհայտ), պատմաբան։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոր դե Բարկ

Պոր դե Բարկ (ֆր.՝ Port-des-Barques), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սենտ Անյան կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ռոշֆոր շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17484։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 1885 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Պոր դե Բարկի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
Արևի պես պայծառ մոմը

«Արևի պես պայծառ մոմը» (լատիշ․՝ Saulessvece), 1986 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Լուցիա Լոչմելեն Վիա Ուպմալեի մանկական պատմվածքների մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գլխավոր հերոսը Յուրիսն է, որը շատ ուշադիր և զգայուն տղա է։ Նա ապրում է Լատվիայի գյուղերից մեկում։ Տեղի բնակիչները երեխային համարում են անուղղելի չարաճճի։ Իր ընկերոջ՝ Մորիսի հետ նա մշտապես նորանոր չարաճճիություններ է հորինում։ Նրա մոր հետ պատրաստվում է ամուսնանալ հորեղբայր Յանիսը։ Հարևանի աղջիկը՝ Ագիան, վախենում է, որ հարսանիքից հետո նրանք կմեկնեն քաղաք և իրենց հետ կտանեն նաև Յուրիսին։
Տղան անտառում շատ գեղեցիկ ծաղիկ է գտել և երազում է այն նվիրել նորապսակներին։ Նա խնամում է ծաղիկը և իր ընկերոջ հետ պահպանում է այն վայրի գազաններից։ Բայց ամենադժվարն այն է, որ գաղտնի պահի նվիրական տեղը, որպեսզի հարսանիքից առաջ «Արեգակնային մոմի» մասին ոչ մեկը չիմանա։


== Դերերում ==
Գատիս Ռեպելիս – Յուրիս
Մարիս Ստրելիս – Մարիս
Էլլա Օշա – Ագիա
Բայբա Բումբիերե – Աննա
Գ. Գրիվա – Յուրիսի մայրը
Յուրի Բարտկևիչ – հորեղբայր Յանիս 
Ի. Թոմփսոնե – Մարիսի տատը
Էդգար Սուկուրս – տրակտորիստ
Յանիս Յարանս – Սկրաստինշ
Բոլեսլավ Ռուժս – էպիզոդ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Ալվիս Լապինշ
Ռեժիսոր՝ Լուցիա Լոչմելե
Օպերատոր՝ Ռայմոնդս Ռիտումս
Նկարիչ՝ Իևա Ռոմանովա
Կոմպոզիտորներ՝ Իմանտս Կալնինշ, Մարտինշ Բրաունս


== Մրցանակներ ==
1986 – ուսանողական ֆիլմերի միջազգային մրցույթի մրցանակ
1986 – «Մեծ Կրիստապ» ազգային մրցանակ, տարվա լավագույն ֆիլմի և լավագույն ռեժիսորի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Արևի պես պայծառ մոմը» kino-teatr.ru կայքում
«Արևի պես պայծառ մոմը» ltv1.lv կայքում Archived 2009-08-17 at the Wayback Machine.(լատիշերեն)Հատված «Արևի պես պայծառ մոմը» ֆիլմից youtube.com կայքում(լատիշերեն)
Բոլեյն (այլ կիրառումներ)

Բոլեյն

Աննա Բոլեյն (անգլ.՝ Anne Boleyn; 1507—1536) — Անգլիայի արքա Հենրի VIII-ի երկրորդ կինը։
Աննա Բոլեյն (օպերա) (իտալերեն՝ Anna Bolena) — Իտալացի կոմպոզիտոր Գաետանո Դոնիցետիի օպերան։
«Եվս մեկը Բոլեյնների տոհմից» (անգլ.՝ The Other Boleyn girl) — Ջասթին Չեդվիկի դրաման։
Մարիա Բոլեյն (англ. Mary Boleyn; 1499—1543) — Աննա Բոլեյնի քույրը, Հենրի VIII-ի ֆավորիտը։
Անդրեյ Յուրյան

Անդրեյ(ս) Յուրյան (լատիշ․՝ Andrejs Jurjāns, սեպտեմբերի 30, 1856(1856-09-30), Էրգլի, Q47162982?, Doblen County, Կուրլանդիական գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 28, 1922(1922-09-28), Ռիգա, Լատվիա), լատիշ կոմպոզիտոր։
Ավարտել է Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի երգեհոնի (1880), կոմպոզիցիայի (1881), վալդհոռնի (1882 թվական) դասարանները։ Եղել է լատիշական երգի տոների (1888, 1895, 1910) դիրիժոր, լատիշական երաժշտական բանահյուսագիտության հիմնադիրներից (հավաքել, ուսումնասիրել, մշակել է ժողովրդական երգեր) և ազգային առաջին վոկալ-գործիքային և սիմֆոնիկ երկերի հեղինակը։
Գործերից են՝ «Երգի տոնի քայլերգ» (1880 թվական), «Լատիշական պարեր» (1883-1894) նվագախմբի համար։ Նշանակալից է Յուրյանի «Լատիշական ժողովրդական երաժշտության նյութեր» աշխատությունը (5 պրակ, հրատարակություն 1894-1921, 6-րդը՝ հետմահու, 1926, պարունակում է մոտ 2000 մեղեդի)։


== Գրականություն ==
Бернштейн Н. Д., (1890–1907)։ «Юрьян, Андрей Андреевич»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 


== Ծանոթագրություններ ==
Խարկեվ

Խարկեվ, Խարկե, Խարկիվ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում։ 
1909 թվականին ուներ 36 տուն հայ բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։
Երվանդ Իգնատիոսյան

՝
Երվանդ Իգնատիոսյան (1876, Օսմանյան կայսրություն - 1958), հայ մշակութային գործիչ, բառարանագիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թուրքիայում։ 1895-96 թթ. ջարդերից հետո մեկնել է ԱՄՆ, ստացել կրթություն։ 1910-ականներից Ֆրեզնո քաղաքում ստեղծել է Ի. Ա. Երան հրատարակչությունը, լույս ընծայել իր կազմած «Անգլերեն-հայերեն» և «Հայերեն-անգլերեն» բառարանները, «Զրուցատրություն անգլերեն լեզվի» ձեռնակը, «Ժողովրդական երգեր» և այլ գրքեր։


== Աղբյուրներ ==
Usher (ալբոմ)

Usher, Ամերիկացի երգիչ Աշերի դեբյուտային ալբոմն է՝ թողարկված 1994 թ. օգոստոսի 30-ին Arista Records-ի և LaFace Records-ի հետ համագործակցության արդյունքում։


== Ալբոմի մասին ==
Համաձայն երգչի պաշտոնական կայքի` նա ալբոմի 14 երգերից 4-ի համահեղինակն է։
Ալբոմից սինգլներ դարձան «Can U Get Wit It», «Think of You» և «The Many Ways» երգերը։
Ձայնասկավառակը վաճառվեց 500 000 կրկնօրինակով, դրանով իսկ հանդիսանալով երգչի համար ամենաանհաջողը կոմերցիալ առումով։


== Երգերի ցանկը ==
"I'll Make It Right" (Alex Richbourg) – 4։50
"Interlude 1" (Carl "Chucky" Thompson) – 0։39
"Can U Get Wit It" (Devante Swing) – 4։55
"Think of You" (Carl "Chucky Thompson) – 3:51
"Crazy" (Brian Alexander Morgan) – 5։15
"Slow Love" (Albert Brown, Isaiah Lee) – 4։58
"The Many Ways" (Albert Brown, Dave Hall) – 5։43
"I'll Show You Love" (Alex Richbourg, Charles Bobbitt, Fred Wesley & James Brown) – 4։43
"Interlude 2 (Can't Stop)" (Carl "Chucky" Thompson) – 2։42
"Love Was Here" (Albert Brown & Kiyamma Griffin) – 5։37
"Whispers" (Darryl Pearson & Devante Swing) – 5։17
"You Took My Heart" (Edward Ferrell & Kenneth Tonge) – 5։12
"Smile Again" (Herb Middleton) – 4։37
"Final Goodbye" (Dave Hall) – 5։00


== Վարկանիշային ցանկեր ==
Երունովո (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)

Երունովո (ռուս.՝ Еруново), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(1041) Աստա

(1041) Աստա (անգլ.՝ Asta), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1925 թվականի մարտի 22-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,076264 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6445 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5081 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1970,76 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,182671 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,9° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1041) Աստա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիրիպաևո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Վիրիպաևո (ռուս.՝ Вырыпаево), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (162801-162900)

Աստերոիդների ցանկ (162701-162800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (162901-163000)
 Աստերոիդների ցանկ (162701-162800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (162901-163000)
Շելբանի

Շելբանի (ռուս.՝ Шелбаны), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 9 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղ ու հաց

«Աղ ու հաց», Ռեինկարնացիա խմբի չորրորդ ստուդիական ալբոմն է։ Թողարկվել է 2013 թվականի հունվարի 15-ին։ Ձայներիզը բաղկացած է 7 երգերից։ Թողարկվել է ընդամենը 3000 օրինակով և ալբոմի թողարկման օրը բաժանվել խմբի մտերիմներին և երկրպագուներին։ Խմբի մասնակիցների որոշմամբ ալբոմը տարածվում է անվճար, և ցանկացողները այն կարող են ներբեռնել խմբի պաշտոնական կայքից։


== Երգացանկ ==
«Աղ ու հաց» - 3:37
«Սեր» - 3:55
«Ժամանակ» - 7:03
«Քեզ պիտի սիրեմ» - 4:52
«Մայրիկ» - 4:29
«Յար արի» - 3:29
«Հույս, հավատ, սեր» - 5:46


== Սինգլներ ==
«Սեր» (2011)


== Տեսահոլովակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկտոր Կոչևսկի

Վիկտոր Վասիլևիչ Կոչևսկի (ուկրաիներեն՝ Віктор Васильович Кочевський, նոյեմբերի 15, 1923(1923-11-15), Ռեզունենկովո, Կոլոմակի շրջան, Kharkiv Okruha, Խարկովի նահանգ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 28, 2005(2005-04-28), Կիև, Ուկրաինա), ուկրաինացի խորհրդային բանաստեղծ, թարգմանիչ, ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
1962-1965 թվականներին եղել է Ուկրաինայի գրողների միության՝ Խարկովի կազմակերպության վարչության նախագահը, 1974 թվականից Կիևի կազմակերպության վարչության քարտուղարն է։ Հրատարակել է «Հայրենակիցներ» (1957), «Խնդության վարպետներ» (1960 թվական), «Հող ներշնչման» (1961 թվական), «Հավերժական խարույկներ» (1972 թվական), «Գարունների հասակակիցը» (1977), մանուկների համար՝ «Սևանի ծիծեռնակը» (1960), «Կապարե սոխակը» (1971), «Անտառի տոնը» (1977) և այլ ժողովածուներ։
1955 թվականից, երբ առաջին անգամ այցելել է Հայաստան, սկսել է ուսումնասիրել հայոց լեզուն, գրականությունն ու մշակույթը։
«Բարև, իմ Հայաստան» բանաստեղծությունների շարքի համար արժանացել է Պավլո Տիչինայի անվան հանրապետական մրցանակի (1976 թվական)։
Թարգմանել է հայ դասականների (Հովհաննես Թումանյան, Ավետիք Իսահակյան, Վահան Տերյան, Հակոբ Հակոբյան, Հովհաննես Հովհաննիսյան, Եղիշե Չարենց և այլն) ստեղծագործությունները, առանձին գրքերով հրատարակել Խնկո-Ապոր («Քեռի Աթաբեկի նվերը», 1970), Գ. Աարյանի («Լուսացաններ», 1975) և այլոց երկերը։ Կազմել է Հովհաննես Թումանյանի (1969), Ավետիք Իսահակյանի (1975), Եղիշե Չարենցի (1977) ուկրաիներեն ժողովածուների հոբելյանական հրատարակությունները։ Գրել է «Հայաստանի երգող սիրտը» (1969, Հովհաննես Թումանյանի մասին) և «Հավերժական ճամփորդը» (1975, Ավետիք Իսահակյանի մասին) գրքույկները։
Կազմել է հայ երիտասարդական պոեզիայի անթոլոգիա («Սևանի լուսաբացը», 1973) և հայ խորհրդային բանաստեղծների երկերի ժողովածու («Հայոց երկրի մեղեդիներ», 1973)։


== Գրականություն ==
Єжелов Г. Г. Кочевський Віктор Васильович // Українська Радянська Енциклопедія. — 2-е видання. — Т. 5. — Київ, 1980. — С. 462.
Український радянський енциклопедичний словник. У 3-х т. Т. 2. — 2-ге вид. — К., 1987. — С. 174.
Письменники Радянської України։ Бібліографічний довідник / Упорядники О. В. Килимник, О. І. Петровський. — К.։ Радянський письменник, 1976. — С. 171—172.
Письменники Радянської України։ Біобібліографічний довідник / Автори-упорядники В. К. Коваль, В. П. Павловська. — К.։ Радянський письменник, 1981. — С. 132.
Письменники України։ Довідник. — Дніпропетровськ։ ВПОП «Дніпро», 1996. — С. 143.
Гаман В. Життєві уроки дружби // Прапор. — 1983. — № 11. — С. 123—125.
Мищенко М. Людина вітається з колосом // Соціалістична Харківщина. — 1964. — 22 вересня.
Осадчук П. Найсерйозніший серед нас веселих։ В. Кочевському — 75 // Літературна Україна. — 1998. — 19 листопада.
Зінченко Наталя. «Давит Сасунці» // Хрещатик. — 2004. — 24 березня.
Татосян Георгий. Меня с Арменией уже не разлучить // Планета Диаспор. — 2000. — 22 июня.
Բատուտ

Բատուտ (իտալերեն՝ batuta - հարված), մարզական սարք, հորիզոնական մետաղյա շրջանակին ամրացված ցանց, որը ռետինե հարմարանքներով մեղմացնում է հարվածը։ Կիրառվում է ակրոբատիկական, մարմնամարզական, ջրացատկերի և մասնագիտանան մարզումների (տիեզերագնացներ, օդաչուներ) ժամանակ։ Բատուտի վրա ցատկերը և պտույտները զարգացնում են տարածության մեջ մարմնի անսովոր դիրքում կողմնորոշվելու կարողություններ։ 
1965 թվականին Երևանում անցկացվել է Խորհրդային Միությունում բատուտի վրա ցատկերի առաջին առաջնությունը։ Ըստ Հայկական սովետական հանրագիտարանի, Խորհրդային Հայաստանում 1972 թվականին ստեղծվել է բատուտի վրա ցատկերի սպորտային ֆեդերացիա։
Սեն Մար (Էնայի գավառ)

Սեն Մար (ֆր.՝ Saint-Mard), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոնը։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02682:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 118 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 76 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 58-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 18-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 76,3 %, 1999 թվականին եղել է 61,6 %)։ 58 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 51-ը (29 տղամարդ և 22 կին), գործազուրկ էին 7 մարդ (4 տղամարդ և 3 կին)։ 18 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը՝ թոշակառուներ, 6-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Սեն Մար (ֆր.)
Ստորին Տիխտա

Ստորին Տիխտա (ռուս.՝ Нижняя Тыхта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուսկատ գետի ձախ ափին՝ 38 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 35 կմ է։ Վտակ՝ Չելյա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օստրով (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕստրովՕստրով (ռուս.՝ Остров), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ամաղու

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ամաղու (այլ կիրառումներ)Ամաղու, լքված գյուղական բնակավայր Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Արենի գյուղից 12 կմ հարավ-արևմուտք, Գնիշիկ գետի ձախ ափին։


== Բնակչություն ==
Ամաղուի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է դաշտավարությամբ, անասնապահությամբ և թռչնաբուծությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ամաղուից հյուսիս-արևելք՝ Ամաղուի ձորում է գտնվում Նորավանքի համալիրը (X-XIV դարեր), XIII-XIV դարերի խաչքարեր, X-XI դարերի եկեղեցի, ինչպես նաև Սուրբ Կարապետ (1221 թ.) և Բուրթելաշեն Սուրբ Աստվածածին (1339 թ.) եկեղեցիները։


== Տես նաև ==
Ամաղուի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Վայոց ձորի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
2-րդ Ռոսսոշինսկի

2-րդ Ռոսսոշինսկի (ռուս.՝ 2-й Россошинский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի շրջանում։ Մտնում է Ռոսսոշինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պանասովկա (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊանասովկաՊանասովկա (ուկրաիներեն՝ Панасівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Ապանասովկա։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Պանասովկա գյուղում բնակվում էր 791 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լավի (գյուղ, Ռեգավեռե շրջան)

Լավի (էստ․՝ Lavi), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռեգավեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նիժնեուտյաշևո

Նիժնեուտյաշևո (ռուս.՝ Нижнеутяшево, բաշկիրերեն՝ Түбәнге Үтәш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 441 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էգուիյ

Էգուիյ (ֆր.՝ Éguilles), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 7604 մարդ, բնակչության խտությունը` 223.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 34.07 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 31 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 4763 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 3536-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1227։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,2 %։ 3536 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 3236 անձ (1660 տղամարդ և 1576 կին)։ Գործազուրկ են եղել 300 անձ (121 տղամարդ և 179 կին)։ 1227 անաշխատունակներից 469-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 385-ը` թոշակառուներ, իսկ 373-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Բուշ դյու Ռոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ախոռիկ Վերին

Ախոռիկ Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Մահմուդիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր
Սամվել Կոսյան

Սամվել Նորայրի Կոսյան (հունվարի 24, 1947(1947-01-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, լրագրող, դրամատուրգ, Հայաստանի գրողների միության անդամ (1976 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1947 թ. հունվարի 24-ին, Երևանում։ Ավարտել է ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը։ Աշխատել է մի շարք խմբագրություններում, 1995-2003 թթ. ծառայել է ՀՀ զինված ուժերում։ 2004 թ. աշխատում է «Գրական թերթ»-ում որպես պատասխանատու քարտուղար, այնուհետև՝ գլխավոր խմբագիր։ Հեղինակ է մի շարք ժողովածուների, թատերգությունների, գրում է նաև մանուկների համար։ Նրա թատերգությունները բեմադրվել են Հովհ. Թումանյանի անվան տիկնիկային և Համազգային թատրոններում։
Կոսյանի սցենարներով նկարվել են մուլտիպլիկացիոն կինոնկարներ։ Զբաղվել է նաև թարգմանությամբ, ունի թարգմանական ժողովածուներ։ Թարգմանվել է ինչպես նախկին խորհրդային հանրապետությունների լեզուներով, այնպես էլ՝ գերմաներեն, ֆրանսերեն, պարսկերեն, անգլերեն։


== Երկեր ==
Ցավի հետքը, Եր., 2004 թ.
Եվ պատերազմի շուրթերը թաց, Եր., 1995 թ.
Օրվա աստիճանները, Եր., 1989 թ.
Լուսաբացի թռչուն, Եր., 1984 թ.
Դեպի տունը երգի, Եր., 1981 թ.
Գույներ, Եր., 1976 թ.
Չկա կամք՝ չկա ճանապարհ (մենագրություն), Եր., 2000 թ.
Գուցե փրկվենք (պարսկերեն), Իրան, 2003 թ.
Գալիս եմ դեպի քեզ (պիեսներ), Եր., 2003 թ.
Կիսաբաց հուշեր, Եր., 2008 թ.
Հույսը շարունակելի (պիեսներ) 2013 թ.
0.75 գրամ դատարկություն 2014 թ.


== Մանկական ==
Հայրիկ ասա, Եր., 2003 թ.
Զվարճալի այբբենարան, Եր., 1997 թ.
Զվարճալի թվաբանություն, Եր., 1996 թ.
Ուրախ թվաբանություն, Եր., 1990 թ.
Ծիրանը կուտ է կերել, Եր., 1986 թ.
Այ քեզ աշխարհ, Եր., 1980 թ.
Ջուրն ու կապույտ ձին, 2010 թ.
Ամենատխուր և ամենաուրախ գառսունոտնուկը 2015 թ.


== Թարգմանություններ ==
Ագապի Մկրտչյան, Երազներ Արևմուտքի և Արևելքի միջև, Եր., 2004 թ.
Ալեքսանդր Ռուդենկո, Իմ կինը կախարդուհի է, Եր., 1998 թ.
Կրասոմիրա Ստոյանովա, Վանգա կամ գուշակի անկեղծությունը, Եր., 1991 թ.
Վիտաուտաս Բարաուսկաս, Օրորոցային, Եր., 1983 թ.


== Պարգևներ ==
Արժանացել է Ստեփան Զորյանի անվան գրական մրցանակի 1990 թ։
«Գուցե փրկվենք» պիեսն Իրանի միջազգային թատերական փառատոնում արժանացել է Գրան Պրիի 2004 թ։
Լևոն Շանթի անվան ՀԳՄ ամենամյա մրցանակ 2009 թ։
ՌԴ հայերի միության, , Գրականություն - դար 21, , մրցանակաբաշխության մրցանակ պատմվածաշարի անվանակարգում 2010 թ։
ՌԴ հայերի միության, , Գրականություն - դար 21, , մրցանակաբաշխության մրցանակ արձակի անվանակարգում 2014 թ։
ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ, 2014 թ։
ՀՀ թատերական գործիչների միության «ԱՐՏԱՎԱԶԴ» մրցանակ 2016 թ։
ՀԳՄ Ավետիք Իսահակյանի անվան մրցանակ «Բառերը հենարան չեն այլևս» գրքի համար, 2017 թ.:


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Ս. Կոսյանի մասին «Գրական կամուրջում»
Անդրեաս Լինդե

Անդրեաս Լինդե (հուլիսի 24, 1993(1993-07-24), Շվեդիա), շվեդ ֆուտբոլիստ, նորվեգական «Մոլդե» ֆուտբոլային ակումբի դարպասապահն է։ Մասնակցել է 2016 թ․ Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացված Ամառային օլիմպիական խաղերին։


== Ակումբային Կարիերա ==
Լինդեն «Հելսինգբորգ» ակումբի սանն է։ Մարզավիճակը չկորցնելու համար դարպասապահը վարձավճարով հանդես է եկել «Վարնամո» և «ՀԻՖ Ակադեմի» ակումբմներում։ Շվեդիայի առաջնությունում իր առաջին խաղն անցկացրել է 2014 թ․ հոկտեմբերի 27-ին, երբ թիմը մրցում էր «Գյոտեբորգ» ակումբի հետ։
2015 թ․ ամռանը Լինդեն տեղափոխվում է նորվեգական «Մոլդե»։ Նոր ակումբի կազմում իր առաջին խաղն անցկացրել է հուլիսի 21-ին, երբ թիմը Չեմպիոնների լիգայի նախընտրական խաղում մրցում էր «Փյունիկ» ակումբի հետ։ Նորվեգիայի առաջնությունում իր առաջին խաղն անցկացրել է օգոստոսի 9-ին, երբ թիմը մրցում էր «Օդ» ակումբի հետ։


== Ազգային հավաքականի կազմում ==
2015 թ․ Շվեդիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում հաղթել է Չեխիայում անցկացված Եվրոպայի երիտասարդական առաջնությունում։ Լինդեն առաջնության ժամանակ մնաց պահեստայինների թվում և այդպես էլ խաղադաշտ դուրս չեկավ։
2016 թ․ Լինդեն Շվեդիայի օլիմպիական հավաքականի կազմում մասնակցել է Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացված Ամառային օլիմպիական խաղերին։ Մրցաշարում նա մասնակցել է Կոլումբիայի, Նիգերիայի և Ճապոնիայի հավաքականների դեմ անցկացված խաղերին։


== Նվաճումներ ==
Ակումբային
 «Հելսինգբորգ»

 Շվեդիայի ֆուտբոլի առաջնություն — 2011
Շվեդիայի գավաթակիր — 2010/11Ազգային հավաքականի հետ
 Շվեդիա (մինչև 21 տ․)

 Եվրոպայի երիտասարդական առաջնություն — 2015


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Լինդեն soccerway.com կայքում
Լինդեն transfermarkt.com կայքում
Գարադիոլուս փուփուլիկակիր

Գարադիոլուս փուփուլիկակիր (լատ.՝ Garhadiolus papposus), բարդածաղկավորների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։
Վտանգման սպառնացող վիճակին մոտ գտնվող տեսակ է։ Հանդիպում է միայն Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում։ Վեգետատիվ զարգացման շրջանը վաղ գարունն է։ Հիմնական արեալը շատ մեծ է և ընդգրկում է Հին միջերկրածովյան շրջանը, որի պատճառով սպառնալիքի կարգավիճակը իջեցվել է։ Ընդգրկված չէ Հայաստանի Կարմիր գրքի հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոբա (այլ կիրառումներ)

Սոբա, կարող է վերաբերել՝

Սոբա - ճապոնական ազգային ուտեստ, երկար, շականակագույն, գորշ արիշտա, պատրաստված հնկացորենի ալյուրով
Սոբա - քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում
(4162) SAF

(4162) SAF, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1940 թվականի նոյեմբերի 24-ին Անդրե Պատրիի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,837261 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4493 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2252 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1745,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,206232 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,25° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4162) SAF աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լենկթեմուրի արշավանքները Հայաստան

Լենկթեմուրի արշավանքները Հայաստան, Միջինասիական զորապետ Լենկթեմուրի արշավանքը 14-րդ դարում։ 14-րդ դարի վեջին Լենկթեմուրը (Կաղ Թեմուր) միավորում է Միջին Ասիայի քոչվորական ցեղերին՝ստեղծելով հսկայական գերտերություն՝ Սամարղանդ մայրաքաղաքով։ Լենկթեմուրի բանակը առաջին հարվածը հասցրեց պարսկական բանակին՝ գրավելով Իրանի մեծ մասը։ 1386 թվականին թուրքմենները անցնելով Արաքս գետը Հայաստանի հյուսիսային մասից (Սյունիք) մտան Հայաստան։ Լենկթեմուրի զորքը ուզում էր իր դաժանության շնորհիվ խուսափել հայկական ենթաթագավորությունների դիմադրություններից։ Լենկթեմուրի զորքը հզոր դիմադրության հանդիպեց հատկապես Սասունում և Վանում։ Թուրքմենների հիմնական նպատակն էր գրավել հայերի նարևոր հենակետներից Կարսը և հզոր դիմադրությունից հետո, ի վերջո քաղաքը ընկավ։ Լենկթեմուրի հրամանով գերեվարեցին վանեցի կանանց և երեխաներին, իսկ տղամարդկանց գլորեցին ձորերը։ 15-րդ դարի սկզբին թուրքմենները կատարեցին իրենց վերջին արշավանքը դեպի Հայաստան։ 1402 թվականին թուրքմենները ջախջախեցին թուրքական սուլթան Բայազետին։ 1402-1403 թվականին Անգորայի ճակատամարտում թուրքմենները ներթափանցեցին Օսմանյան Թուրքիա, հասնելով Կոստանդնուպոլսի մատույցներին։ Ճակատամարտից հետո, 1405 թվականին Լենկթեմուրը մահացավ, իսկ գրաված երկրները ազատվեցին կոտորածներից։


== Քաղաքական և տնտեսական կացություն ==

Լենկթեմուրի մահից հետո, նրա ստեղծած հսկայածավալ պետությունը քայքայվեց։ Լենկթեմուրի գահաժառանգների միջև բռնկված գահաժառանգական կռիվներից օգտվեցին կարա-կոյունլու և ակ-կոյունլու ցեղերը և ճակատամարտում ջախջախեցին թուրքմեններին։ Լինելով քոչվոր անասնապահներ, թաթարների տիրապետության շրջանում երկու անասնապահ ցեղերը շրջում էին նվաճված տարածքներով և սարսափ տարածում։ Կարա Յուսուֆի գահակալությամբ ակ-կոյունլուների պետությւոնը հասավ իր հզորության գագաթնակետին։ Նրա օրոք Ակ-կոյունլուների մայրաքաղաք հռչակվեց Թավրիզը։ Տերության տարածքում բացի ակ-կոյունլուների հիմնական տիրույթներից մտնում էր նաև Արևելյան Հայաստանը, պարսկական Անտրպատականը, Իրանը և Վրաստանը։ Ծերության նախօրյակին Կարա Յուսուֆը հավատարիմ մնալով իր քոչվորական արմատներին, գահը հանձնեց իր երիտասարդ որդուն և ինքը տեղափոխվեց Ալաշկերտի ամրոց և ամրացավ այնտեղ։ Հայ պատմիչ Թովմա Մեծոփեցին գրում է, որ ակ-կոյունլուների կառավարման տարիներին Հայաստանում շենություն էր տիրում։ Այս ժամանակաշրջանում հայերը հաջողությամբ կարողացան վերականգնել Հայաստանի քայքայված տնտեսությունը։ Փոխվեց երկրի բնակչության ազգաբնակչությունը։ Բացի հայերից այստեղ կային նաև՝ արաբներ, թաթարներ, պարսիկներ և թուրքմեններ։ Կարա-կոյունլուների պետությունը անհամեմատ թույլ էր ակ-կոյունլուններից։ Կարա-կոյունլուները հենվում էին հայերի առաջադիմության վրա և նույնիսկ իրենց համարում հայ թագավորներ (շահ-ի Արման)։


== Աղբյուրներ ==
Բ.Հ. Հարությունյան, Ա. Բաղդաարյան, Մ.Աբրահամյան, Է. Սեդրակյան «Հայոց պատմություն, Միջին դարեր», 7-րդ դասարան(չաշխատող հղում), էջ 164-165, Մակմիլան Արմենիա, Երևան, 2009
Ցրված սկավառակ

Ցրված սկավառակ  - Արեգակնային համակարգի հեռավոր շրջան, նոսր բնակեցված Արեգակնային համակարգի փոքր մարմիններով, որոնք հիմնականում կազմված են սառույցից։ Այսպիսի մարմինները անվանում են ցրված սկավառակի մարմիններ (անգլերեն՝ SDO*, scattered disc object), նրանք պատկանում են տրանսնեպտունային մարմինների (ՏՆՄ) մեծ խմբի ենթաբազմությանը։ Ցրված սկավառակի ներքին մասը (Արեգակին մոտ) մասնակիորեն ծածկում է Կոյպերի գոտին, իսկ նրա արտաքին մասը, համեմատած Կոյպերի գոտու հետ, շատ ավելի հեռու է տարածվում Արեգակից և շատ ավելի բարձր և ցածր խավարածրի հարթությունից։


== Ձևավորում ==
Ցրված սկավառակի ծագումը մինչև այսօր մնում է անհայտ, չնայած դրան աստղագետների մոտ գերակշռում է այն կարծիքը, թե այն ձևավորվել է, երբ Կոյպերի գոտու մարմինները «ցրվել են» արտաքին մոլորակների հետ ձգողական փոխազդեցոության հետևանքով, հիմնականում Նեպտունի հետ, ձեռք բերելով մեծ էքսցենտրիսիտետներ և ուղեծրի թեքում։ Այն դեպքում, երբ Կոյպերի գոտին հիշեցնում է համեմատաբար տափակ և կլոր թոր, որը տեղաբաշխված է 30-ից 44 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, որին պատկանող մարմինները գտնվում են առանձին շրջանաձև ուղեծրերի (քյուբիվանո) կամ մի փոքր էլիպտիկ ռեզոնանսային ուղեծրերի վրա (2:3  - պլուտինո, և 1:2)։ Ցրված սկավառակը համեմատած Կոյպերի գոտուն անհամեմատ անկանոն միջավայր է։ Ցրված սկավառակի մարմինները շատ հաճախ կարող են «ճանապարհորդել» «ուղղահայաց» համարյա նույն տարածությունների վրա ինչպես և «հորիզոնականով», օրինակ Էրիսը։ Մոդելավորումը ցույց է տալիս, որ ցրված սկավառակի մարմինների ուղեծրերը կարող են լինել անկայուն և փոփոխական, և որ այս մարմինների հետագա ճակատագիրն է անընդհատ դուրս մղվել Արեգակնային համակարգի կենտրոնից Օորտի ամպ կամ ավելի հեռու։
Գոյություն ունի ենթադրություն, որ կենտավրոսները կարող են լինել պարզապես մարմիններ, որոնք նման են Ցրված սկավառակի մարմիններին, որոնք դուրս էին մղվել Կոյպերի գոտուց ոչ թե դուրս այլ ներս, և դարձել են «ներնեպտունային» մարմիններ. 
Իրականում, որոշ մարմիններ, ինչպես օրինակ (29981) 1999 TD10, իրենց գոյությամբ աղճատում են այս երկու ընտանիքների միջև սահմանը, որը հանդիսանում է Նեպտունի ուղեծիրը։


== Ուղեծրեր ==


=== Պերիհելի ===


=== Արտառոցներ ===


=== Դասական և Ցրված սկավառակի մարմինների համեմատություն ===


== Ուշագրավ Ցրված սկավառակի մարմիններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Զինվորական գերեզմանատուն № 47 (Կոնեչնա)

Փոքր լեհական վոևոդության մշակութային հուշարձան:գրանցման համարը 747, 25 հունիսի 1994 թ.Զինվորական գերեզմանատուն № 47 (Կոնեչնա) (լեհ.՝ Cmentarz wojenny nr 47 - Konieczna), զինվորական գերեզմանատուն, որ գտնվում է Փոքրլեհական վոևոդության Գորլիցիկ պովյատի Ուսցե Գորլիցկ գմինայի Կոնչինա գյուղում։ Գերեզմանոցը ներառված է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հիմնադրված գերեզմանատների Արևմտյան Գալիցիայի զինվորական գերեզմանների խմբում։ Գերեզմանոցում թաղված են Ավստրո-Հունգարիայի և ռուսական բանակների զինծառայողներ, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմում 1915 թվականի հունվարից մինչև մարտ։


== Պատմությունը ==
Գերեզմանոցը հիմնադրվել է 1915 թվականին սլովակ ճարտարապետ Դուշան Յուրկովիչի նախագծով։ Գերեզմանատան մակերեսը կազմում է 55 քառ. մ, այնտեղ գտնվում են 3 եղբայրական գերեզմաններ, որոնցում թաղված են 18 ավստրո-հունգարական և 108 ռուս զինվորների։
1994 թվականի հունիսի 25-ին գերեզմանատունն ընդգրկվել է Փոքրլեհական վոևոյուդության պատմական հուշարձանների գրանցամատյանում (թիվ 747)։


== Նկարագրություն ==
Զինվորական գերեզմանոցը գտնվում է Սուրբ Վասիլի Մեծի ուղղափառ եկեղեցու մոտ՝ ծխական գերեզմանոցի տարածքում։ Գերեզմանատուն շրջապատված է քարե ղանկապատով, որն ունի մոտ 50 սմ բարձրություն։ Գերեզմանոցում վերականգնվել է երկու գերեզմանի վրա տեղադրված խաչեր, որոնց որոնց վրա տեղադրված են «1915» թվով ցուցանակներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հեղինակ ==
Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5.


== Արտաքին հղումներ ==
Cmentarz wojenny nr 47 Archived 2017-12-06 at the Wayback Machine. (լեհ.)
Метрика кладбища (լեհ.)
Զեդա Կոնդիդի

Զեդա Կոնդիդի (վրաց.՝ ზედა კონდიდი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Քոբուլեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 100 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 308 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոսիկ

Տոսիկ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 173 հայ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(6788) 1991 PH15

(6788) 1991 PH15, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի օգոստոսի 7-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,352544 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9162 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7889 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1317,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273148 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,69° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6788) 1991 PH15 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տայգայական դեսանտ

«Տայգայական դեսանտ» (ռուս.՝ «Таёжный десант»), 1965 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Վլադիմիր Կրասնոպոլսկին և Վալերի Ուսկովը Վլադիմիր Օռլովի «Աղի ձմերուկ» (ռուս.՝ «Солёный арбуз») վեպի հիման վրա։ Ֆիլմում Վալենտինա Տելիչկինան կատարել է իր առաջին դերը կինոյում։


== Սյուժե ==
Տայգայում՝ Աբական-Թայշեթ ապագա երկաթուղային մայրուղու տեղում, աշխատում է Նիկոլայ Բոնդարենկոյի երիտասարդական բրիգադը։ Բրիգադի մարդիկ շատ տարբեր են․ նրանց թվում են կրթված մոսկվացի Վիտալին, ճարպիկ Բորիսը, գրքագետ և ռոմանտիկ «Բուկվարը», բայց բոլորը համերաշխ են ապրում։ «Հանդիսավոր ընթրիքի» ժամանակ, որի համար Բորիսը ինչ-որ տեղից սագ է ձեռք բերել, տղաները խմում են նրանց կենացը, ովքեր առաջինն են այդ վայրերում արահետներ գցել։ Նրանք երազում են ապագա մայրուղու մասին, որը ճանապարհ կբացի դեպի Սայաններ։ Երիտասարդ շինարարների անձնական կյանքը հեշտ չի դասավորվում․ Օլյային՝ Նիկոլայի ընկերուհուն, սիրահետում է Վիտալին, իսկ չարաճճի ու փորձառու Զոյկան փորձում է գրավել ողջախոհ «Բուկվարի» սիրտը։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսորներ՝ Վլադիմիր Կրասնոպոլսկի, Վալերի Ուսկով
Սցենարի հեղինակներ՝ Վլադիմիր Կրասնոպոլսկի, Վալերի Ուսկով, ըստ Վլադիմիր Օռլովի վեպի
Օպերատոր՝ Պյոտր Եմելյանով
Կոմպոզիտոր՝ Լեոնիդ Աֆանասև
Երգերի բառերը՝ Սերգեյ Գրեբեննիկով, Նիկոլայ Դոբրոնրավով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Таёжный десант»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Т. Н. Архангельская, В. Т. Сызранцев Справочник для системы партийной, комсомольской учёбы и экономического образования: кинофильмы, диафильмы, диапозитивы, грампластинки, плакаты, карты и атласы. — Изд-во "Плакат", 1977. — С. 153.
В. Г. Тюкавкин Комсомолия Прибайкалья. — Восточно-Сибирское книжное изд-во, 1969. — С. 177.
А. Б. Утевский Возвращение на Большой Каретный. — Известия, 2004. — С. 219. — ISBN 9785206006445
Владимир Орлов Усы (сборник). — Litres, 2016. — С. 56. — ISBN 9785457283572
Советский экран. — М.: Изд-во "Правда", 1966. — №?. — С. ??.
Վարդոսան

Վարդոսան, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վաղինակ Սյունի (5-րդ դար)

Վաղինակ Սյունի (4-րդ դար, Շաղատ, Ծղուկք, Սյունիք, Մեծ Հայք - 410, Շաղատ, Ծղուկք, Սյունիք, Մեծ Հայք), հայ նախարար Մեծ Հայքում, Սյունյաց աշխարհի տանուտերը (401-410), Անդովկ Սյունու որդին, Բաբիկի, Սամի և Հայոց թագուհի Փառանձեմի եղբայրը, Վասակ Սյունու հորեղբայրը, Վարազվաղանի հայրը, Սյունիների նախարարական տոհմից։ 


== Կենսագրություն ==
Վաղինակ Սյունու ծննդյան թվականն անհայտ է։ Ծնվել է 4-րդ դարում, Սյունյաց նահապետ Անդովկ Սյունու և Վաչե Մամիկոնյանի դստեր ընտանիքում։ 401 թվականին, որպես Սյունյաց իշխան հաջորդել է ավագ եղբորը՝ Բաբիկին փոխարինած Սամ Գնթունուն։ Աջակցել Մեսրոպ Մաշտոցին՝ Սյունիքիում լուսավորություն տարածելու գործում։ Պարսկաստանում, որպես պատանդ մնացած նրա եղբորորդի Վասակը 410 թվականին վերադառնալով Սյունիք, սպանում է Վաղինակին և տապալում նրա իշխանությունը։ 


== Ծանոթագրություններ ==