armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կարմիր վանք (Ղզըլվանք)

Կարմիր վանք (Ղզըլվանք) , Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Արցախի Հանրապետության Ծար գավառի և Ապահեն բնակավայրերի միջև ընկած հատվածում։


== Պատմություն ==
Այս վանքի մասին վիմագրական տեղեկություններ առկա չեն, սակային եկեղեցու մոտակայքում գտնվող գյուղի մասին տեղեկություններ կան, այդ տեղեկությունների համաձայն գյուղերը ունեցել են ծաղկուն անցյալ։ Անվան հետ կապվաց հստակ տեղեկություններ նույնպես  առկա չեն, ավանդաբար այն անվանվել է Կարմիր վանք, իսկ վանքի մյուս անվանումը՝ Ղզըլվանք, մեզ է հասել 1911 թվականի ռուսական կայսրության գլխավոր շտաբի քարտեզից, քարտեզի մեջ այս վանքը նշված է որպես՝ Ղզըլվանք։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցին միանավ կառույց է, թաղակապ փոքր սրահով, արտաքին չափերն են՝ 6,90x4,83 մետր, իսկ պատերի հաստությունը` 0,80 մետր։
Ըստ կառուցման նախատիպի որն է՝ նախնական կառույցի պատերը շարված են բարձիկատեսք (ռուստիկ) մշակում ունեցող կվադրերով,
հիմք է հանդիսանում այն թվագրել 9-10-րդ դարերի կառույց։
Ժամանակի ընթացքում եկեղեցին վերանորոգվել է կոպտատաշ քարերով։
Եկեղեցին ունի մեկ մուտք՝ արևմուտքից, և մեկ լուսամուտ արևելքից։
Ըստ ունեցած վերջին տվյալների եկեղեցին կիսավեր վիճակում է, եկեղեցու ծածկը փլված է, իսկ փլուզման պատճառները հայտնի չեն։ Եկեղեցու շուրջ եղել է նաև գերեզմանոց, ներկայումս գրեթե ոչինչ չի պահպանվել։ Կա խաչքարի մեկ պատվանդան որը գտնվում է եկեղեցու մեջ։
Խորհրդային տարիներին տեղի բնակիչները եկեղեցու քարերը օգտագործել են մոտակա Ֆաթալիլար գյուղի տների կառուցման և վերանորոգման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Անգլիայի դրոշ

Անգլիայի դրոշը սպիտակ գույնի է, կարմիր խաչով։ Այն հաճախ անվանում են նաև «Սբ. Գեորգիի դրոշ»։ Սուրբ Գեորգիի խաչը Անգլիայի ամենահայտնի խորհրդանիշերից մեկն է։ Այն միջնադարում է դարձել Անգլիայի խորհրդանիշերից։
(7247) Ռոբերտստիրլինգ

(7247) Ռոբերտստիրլինգ (անգլ.՝ Robertstirling), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Ռոբերտ ՄաքՆոտի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,917079 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,6904 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,1438 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 969,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,371316 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,92° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7247) Ռոբերտստիրլինգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անվար Աբիջան

Անվար Աբիջան (Աբիջանով) (հունվարի 25, 1947(1947-01-25), Ֆերգանա, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 11, 2020(2020-04-11), Տաշքենդ, Ուզբեկստան, իրական անվանումը Անվարժան Օբիտժանով), ուզբեկական խորհրդային լրագրող, բանաստեղծ, ֆանտաստ-գրող։ 1998 թվականին արժանացել է «Ուզբեկստանի ազգային պոետ» անվանը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Պալասան փոքրիկ գյուղում (Ուզբեկստան, Ֆերգանի մարզ)։ Ծառայել է խորհրդային բանակում, աշխատել է որպես բամբակագործ, թերթի խմբագիր, ռադիոյի խմբագիր։ 1979 թվականին ավարտել է Տաշքենդի պետական համալսարանի լրագրության հեռակա ֆակուլտետը։ Աշխատել է որպես խմբագիր «Yosh kuch» հրատարակությունում, «Երիտասարդ ուժ» (1988 թ.), «Mushtum» (1988-1989 նթթ.) ամսագրերում, գլխավոր խմբագիր «Чулпан» (1989-1998 թթ.) հրատարակությունում, ուզբեկական հեռուստաընկերությունում։ Ապրում է Տաշքենդում։
Նրա ստեղծագործությունները սկսել են հրատարակվել 1974 թվականից։ Գրել է ուզբեկերենով։ Հայտնի է իր գիտա-ֆանտաստիկ «Ալամազոնը և իր հետևակը» («Alamazon va Gulmat xangomasi») պատմվածքով, որը պատմում է յոթերորդ դասարանցի Ալամազոնի և իր ընկերների արկածների մասին։ Թողարկել է նաև մանկական ֆանտաստիկայի ժողովածու «Դաժան Մեշպալվան» («Meshpolvonning janglari») (1991 թ.) անունով։


== Հրատարակություններ ==


=== Գրքեր ===
«Ալամազոնը և նրա հետևակը». Ֆանտաստիկ պատմվածք
«Դաժան Մեշպալվան». Հեքիաթ, արկածային, ֆանտաստիկ


=== Ստեղծագործություններ ===
Ալամազոնը և նրա հետևակը
Ոսկի սրտով ավտոտղան
Ինքնակոչ համար 0099
Օլովջան զորահրամանատարը
Տանջվող ճանճի կյանքն ու մահը
Խենթեր մեր շուրջը
Ինչ ասես չես տեսնի երազում
Կաչաղակի բամբասանքներ
Դաժան Մեշպալվան


== Աղբյուրներ ==
ZiyoNet Деятели(չաշխատող հղում)
Աֆերով պատկերասրահ

Էվանգելոս Աֆերով պատկերասրահ գտնվում է  Յանինա նոմոսի Մեցովոն քաղաքում լեռնային շրջանում, Էպիրուս  պատմական շրջանում (ծովի մակարդակից 1160 մետր բարձրության վրա)։ Այն համեմատաբար նոր արվեստի թանգարան է Հունաստանում, որի շինությունը սկսվել է 1981 թվականին և պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1988 թվականին։
Թանգարանի եռահարկ շենքի երկու պատկերասրահում պահվող նկարները այս քաղաքից եկած հույն քաղաքական գործիչ և գրող Էվանգելուս Աֆերոֆի (1910-1990) նվերն է։ Հիսունականներին Էվանգելուս Աֆելոֆը այստեղ խաղողի այգի է հիմնել և կազմակերպել Կատոգի Աֆերով գինու արտադրություն։ Պատկերասրահի նախնական հավաքածուն բաղկացած էր 19-րդ և 20-րդ դարերի հույն նշանավոր նկարիչների 200 աշխատանքից։ 1994 թվականին ևս մեկ շենք է կառուցվել պատկերասրահի նոր նկարներ ընդունելու համար։


== Ցուցահանդես ==
Մշտական ցուցահանդեսն այսօր բաղկացած է հույն նշանավոր արվեստագետների 250 աշխատանքից, ինչպիսիք են Նիկոլաս Ալեկտրոիդիսը, Կոստանդիս Վոլանակիսը, Պերիկլ Վիզանտիոսը, Նիկոլաս Վոկոսը, Նիկոլաոս Գիզիսը, Հեկտոր Դուկասը, Գեորգիոս Յակովիդիսը, Նիկիֆոր Լիտրասը, Պոլիխրոնիս Լեմթեսիսը, Կոստանդին Մալեասը, Յաննիս Մորալիսը, Ումվերտո Արգիոսը, Պերիկլ Պանտազիսը, Տանասիա Կինգոսը, Դիոնիսի Ցոկոսը, Տարիա Ֆլորա-Կարավիաը, Վասիլիոս Խադզիսը։ Բացի հիմնական ցուցահանդեսից, պարբերաբար կազմակերպվում են նաև այլ թանգարանների նկարների ցուցահանդեսներ ու մասնավոր հավաքածուներ։ Իր հերթին Աֆերով պատկերասրահը, որը ստացել է պանհունական ճանաչում, կազմակերպում է իր նկարների ցուցահանդեսնեը ողջ Հունաստանում, ներառյալ երկրի մայրաքաղաքում գտնվող Աթենքի ազգային պատկերասրահում։

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
{{{1}}} Աֆերով պատկերասրահ. պաշտոնական կայք
Արևմտաամերիկյան տրիտոններ

Արևմտաամերիկյան տրիտոններ (լատ.՝ Taricha)՝ իրական սալամանդրների պոչավոր երկկենցաղների կարգից ամֆիբիաների տեսակ։


== Նկարագրություն ==
Ամֆիբիայի երկարությունը կարող է լինել մինչև 22 սմ։ Մաշկը հատիկավոր (անհարթ) է, մեջքին՝ բաց շագանակագույնից մինչև շագանակագույն և սև երանգի, որովայնը սովորաբար վառ գույն ունի (դեղին կամ նարնջագույն)։ Որոշ տեսակներ կողային հատվածներում ունեն մուգ բծեր։


== Տեսակները ==
Taricha granulosa` Դեղնափոր տրիտոն
Taricha rivularis` Կարմրափոր տրիտոն
Taricha sierrae
Taricha torosa` Կալիֆոռնիական տրիտոն


== Արեալ ==
Այն ընդգրկում է ԱՄՆ-ի արևմտյան ափը՝ Կալիֆոռնիայից միչև Ալյասկայի հարավը։


== Տոքսիկություն ==
Այս տեսակի բոլոր ներկայացուցիչները չափազանց թունավոր են. այս կենդանիների մաշկը կարող է արտազատել տարիխոտոկսին, որը համարժեք է տետրոդոտոքսինին։ Հատկապես թունավոր է կալիֆոռնիական տրիտոնի ձկնկիթը, որտեղ թույնի պարունակությունը կարող է հասնել մինչև 25 մկգ/գ (100 կգ ձվից հաջողվել է ստանալ 200 մգ՝ 300 մ.մ./կգ ակտիվությամբ թույն։ Բայց տրիտոնների տոքսիկությունը խիստ պասսիվ է՝ հակառակորդի մաշկածածկույթը վնասելու միջոցներ նրանք չունեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
California Newt (Taricha torosa) and Rough-skinned Newt (T. granulosa) (անգլ.) (թարգմանություն Archived 2011-11-17 at the Wayback Machine.)
Taricha on HumboldtHerps (անգլ.) Archived 2010-09-25 at the Wayback Machine.
Բերձորի մարդասիրական միջանցք

Բերձորի միջանցք (նաև՝ Բերձորի մարդասիրական միջանցք, Լաչինի մարդասիրական միջանցք, Լաչինի միջանցք), վեցկիլոմետրանոց լեռնային միջանցք, որը միացնում է Հայաստանի Հանրապետությունը` Արցախի Հանրապետությանը։ Գտնվում է Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ 1992 թվականի մայիսից մինչև 2020 թվականի նոյեմբերը փաստացի վերահսկվում էր Արցախի Հանրապետության կողմից և նրա վարչատարածքային բաժանման համաձայն մտնում էր Քաշաթաղի շրջանի կազմի մեջ։ 2020 թվականի նոյեմբերին, 44-օրյա պատերազմի հետևանքով, միջանցքում տեղակայվեց Ռուսաստանի Դաշնության խաղաղապահ զորակազմը։
Միջանցքի տարածքն այսօրվա դրությամբ ընդգրկում է երեք բնակավայր՝ Աղավնո, Սուս գյուղերը և բուն Բերձոր (Լաչին) քաղաքը։ 2022 թվականի օգոստոսի 26-ից տվյալ բնակավայրերը գտնվում են Ադրբեջանի վերահսկողության տակ։
2022 թվականի դեկտեմբերի 12-ից միջանցքը փակված է` էկոակտիվիստ ներկայացող ադրբեջանցիների կողմից։


== Պատմություն ==

15-17-րդ դարերում այստեղ գոյություն է ունեցել Քաշաթաղի մելիքությունը։ 17-րդ դարի սկզբում պարսից Աբբաս I Սեֆին այս վայրերում վերաբնակեցրել է քրդական ցեղերի, որպեսզի թուլացնի հայ մելիքներին։
1918 թվականի նոյեմբերին վերջին, այն բանից հետո, երբ անգլիացիների պահանջով Անդրանիկ Օզանյանը լքեց Արցախը, տեղի մուսուլմաններն ավերեցին Հարարը և երկու հայկական գյուղեր՝ Սպիտակաշենը և Պետրոսաշենը։ Այս գյուղերը գտնվել են Արցախի և Զանգեզուրի միջև բաժանելով լեռնային երկու շրջանները։
Խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին ԼՂԻՄ-ը սահմանակից է եղել Խորհրդային Հայաստանին, սակայն 1930-ական թվականներից՝ վարչական հերթական բարեփոխումներից հետո, աշխարհագրական կապը կտրվել է։ Տարածաշրջանային կոնֆլիկտների շվեդ մասնագետ Սվանտե Կորնելը նշում է։

Հետաքրքրական է, որ 1926 թվականի քարտեզի վրա, որը տպագրված է եղել «Սովետական մեծ հանրագիտարանում», ԼՂԻՄ-ը սահմանակից է եղել մի դեպքում Հայաստանին, մյուս դեպքերում արդեն առանձնացված է Հայաստանից։ 1930 թվականից սկսած Լաչինը դուրս է եկել ԼՂԻՄ-ը կազմից և միացել է Ադրբեջանին՝ դառնալով վարչական առանձին միավոր։

Արցախյան ազատամարտի ժամանակ Արցախը երեք տարի շրջափակված է եղել Ադրբեջանի կողմից։ 1992 թվականի մայիսի 17-18-ը հայկական ուժերը հատուկ օպերացիա են իրականացրել՝ ազատագրելու Շուշի — Լաչին — Զաբուխ ստրատեգիական նշանակություն ունեցող ավտոճանապարհը։ Լաչինի ազատագրումից հետո Արցախը դուրս է եկել շրջափակումից, ինչը հնարավորություն տվեց հայկական ուժերին ռազմական և հումանիտար օգնություն տրամադրել Լաչինին։ 1992 թվականի հոկտեմբերին ադրբեջանցիները փորձել են հետ գրավել Լաչինը՝ իրականացնելով Լաչինի օպերացիան։ Վերջինս անհաջողությամ է եզրափակվել։
2020 թվականի նոյեմբերին, 44-օրյա պատերազմի հետևանքով, Բերձորի միջանցքում տեղակայվեց Ռուսաստանի Դաշնության խաղաղապահ զորակազմը։
2022 թվականի դեկտեմբերի 12-ից միջանցքը փակված է` էկոակտիվիստ ներկայացող ադրբեջանցիների կողմից։


== Տես նաև ==
Բերձորի մարդասիրական միջանցքի բացում
Արցախի Հանրապետության շրջափակում (2022-2023)


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմս Մոնտե-Քրիստո (ֆիլմ, 1954)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմս Մոնտե-Քրիստո (այլ կիրառումներ)Կոմս Մոնտե-Քրիստո (ֆրանս.՝ Le Comte de Monte-Cristo, իտալ.՝ Il tesoro di Montecristo), ֆրանս-իտալական համատեղ արտադրության պատմա-արկածային գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1954 թվականին։ Ալեքսանդր Դյումայի համանուն ստեղծագործության էկրանավորումն է։
Ռեժիսոր Ռոբեր Վեռնեի այս ֆիլմը, որտեղ ներգրավված էին եվրոպական կինոյի հայտնի աստղեր, համարվում է Դյումայի հայտնի վեպի ամենավառ էկրանավորումներից մեկը։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ նավաստի Էդմոն Դանտեսը, իր իսկ ընկերների մատնությամբ մեղադրվում է պետական դավաճանության մեջ և բանտարկվում չարագուշակ Իֆ ամրոցում։ Նա բանտարկության մեջ դատապարտված էր մահանալու, սակայն ճակատագիրը երիտասարդին մտերմացնում է մեկ այլ բանտարկյալի՝ աբբա Ֆարիայի հետ, ով մահվանից առաջ Դանտեսին պատմում է անհամար գանձերի մասին, որոնք պահված են ծովում կորած Մոնտե-Քրիստո փոքրիկ կղզում, միաժամանակ հուշելով նաև փախուստի գաղափարը։
Իրականացնելով հանդուգն փախուստը բանտից, Դանտեսը գտնում է աբբայի գանձերը և իր հարազատ քաղաք է վերադառնում կոմս Մոնտե-Քրիստո անունով, որպեսզի արդարադատություն իրականացնի այն մարդկանց նկատմամբ, ովքեր մասնակցություն էին ունեցել իր բանտարկության գործին։


== Դերասանական կազմ ==


== Նկարահանող խումբ ==


== Տարբերություններ գրքից ==
Գրքում Էդմոն Դանտեսը բանտարկված էր ուղիղ 14 տարի, իսկ ֆիլմում՝ 17 տարի։ Թվում է, որ դա աննշան մանրուք է, սակայն հաշվի առնելով Ֆրանսիայի բուռն պատմությունը, ստացվում է, որ Դանտեսը ազատության մեջ է հայտնվում արդեն իսկ ուրիշ երկրում, որտեղ Հուլիսյան միապետության «ժողովրդական» կարգերն էին տիրում և որն առավել բարեհաճ էր նապոլեոնյան ժառանգության նկատմամբ։ Հասկանալի չէ, թե ինչու՞ նրան համաներման չէին արժանացրել Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո, եթե միայն դը Վիլֆորը չէր թաքցրել նրա գործը։ Առավել ևս, որ 1830 թվականից հետո Իֆ ամրոցը այլևս բանտ չէր (ինչի մասին հղում է արվել նաև գրքի վերջում)։
Ֆիլմում բացակայում է Դանգլերի կերպարը։ Նրա գործառույթները բաժանվել են Կադրուսի և Ֆեռնանի միջև, իսկ ազգանունը բաժին էր հասել դը Վիլֆորին (այդ անունով նա այցելում է սիրուհուն՝ Բրունոյի մորը)։
Գրքում Կադրուսը դերձակ էր և Դանտեսի հարևանը, իսկ ֆիլմում «Փարավոն»-ի նավապետի երկրորդ օգնականն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Պյուհի

Պյուհի (էստ․՝ Pühi), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Կամբյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 77 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
TNA սարի արքայի չեմպիոնատ

TNA սարի արքայի չեմպիոնատ (անգլ.՝ TNA King of the Mountain Championship), ռեստլինգային չեմպիոնական տիտղոս «TNA» կազմակերպությունում։ Առաջին անգամ ներկայացվել է 2008 թվականին՝ TNA լեգենդների չեմպիոնատ (TNA Legends Championship) անվամբ, իսկ ավելի ուշ՝ TNA գլոբալ չեմպիոնատ (TNA Global Championship)։ Առաջին տիղոսակիրը Բուքեր Թին։
Տիտղոսը գործածվում է գլխավորապես պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտի հանդիպումներում, որոնցում մասնակիցները կատարում են նախապես մշակված սցենարներ և ուղղակիորեն չեն մրցակցում միմյանց հետ։


== Արտաքին հղումներ ==
TNAWrestling.com Archived 2007-02-17 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Փոքր Բազանչա

Փոքր Բազանչա (ռուս.՝ Малая Базанча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Տոմ գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լեհերեն

Լեհերեն (ինքնանուն՝ polski, język polski, polszczyzna՝), Հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի բալթիկ-սլավոնական լեզվախմբի լեզու։ Լեհաստանում և Պոլոնիայում (լեհական սփյուռքում) լեհերենը որպես մայրենի լեզու օգտագործում է շուրջ 44 միլիոն մարդ (գիտական որոշ հոդվածներում կարելի հանդիպել տարբեր հաշվարկների՝ 40–ից 48 մլն.)։ Այն պետական լեզու է Լեհաստանում։ Ըստ աշխարհի լեզուների դասակարգման լեհերենը 22-րդն է։


== Այբուբեն և գիր ==
Լեհերեն այբուբենը բաղկացած է 32 տառից. Aa, Ąą, Bb, Cc, Ćć, Dd, Ee, Ęę, Ff, Gg, Hh, Ii, Jj, Kk, Ll, Łł, Mm, Nn, Ńń, Oo, Óó, Pp, Rr, Ss, Śś, Tt, Uu, Ww, Yy, Zz, Źź, Żż։
Բարբառայնորեն տարբերակված է։ Հնչյունական հատկանիշներից են ռնգային ձայնավորների առկայությունը, փափուկ և կոշտ, խուլ և ձայնեղ բաղաձայնների հակադրությունը։ Շեշտը ուժային է և նախավերջին վանկում։ Լեհերենը թեքական կառուցատիպ ունեցող լեզու է։ Անվանական կարգերից են սեռը (արական, իգական, չեզոք), թիվը (եզակի, հոգնակի, անցյալում՝ նաև երկակի, որից մնացել են քարացած ձևեր), հոլովը (նաև կոչականի առանձին ձևեր), հոլովումը (4), շնչավորի և անշունչի կարգը (հոգնակիում նաև արական անձի կարգ), լրիվ ու վերջահար ձևերը դերանուններում, հավաքականների ինքնատիպ կառուցաձևեր։ Առկա են բայական հիմնական կարգերը. սահմանականն ունի 4 ժամանակաձև, ստորադասականը՝ 2։ Կան նաև անորոշ–դիմավոր և ընդհանուր դիմավոր նշանակությամբ ձևեր։ Բաղադրյալ ստորոգյալի կազմում հանգույցը սովորաբար չի զեղչվում։ Գրավոր աղբյուրները՝ 14–րդ դարից են, իսկ այբուբենը՝ լատինագիր (դիակրիտիկ նշանների գործածությամբ)։


== Տես նաև ==
Պաշտոնական լեզուների ցանկ
Լեզվաընտանիքների ցանկ
Լեզուների ցանկեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ագուաս Ֆորմոզաս

Ագուաս Ֆորմոզաս (պորտ.՝ Águas Formosas), համայնք Բրազիլիայում՝Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայսնահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 18 435 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 817,727 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 22,5 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 17-ին 
։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 47 196 966,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2598,38 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,639 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Շպից

Շպից (գերմ.՝ spitz, նշանակում է սրածայր), ընտանի շան ցեղատեսակ, բնորոշվում է երկար, հաստ և հաճախ սպիտակ մորթիով, սուր ականջներով և դնչիկով։ Պոչը հաճախ պտտվում է շան մեջքին կամ ուղղված է դեպի վերև։ Թեև բոլոր ցեղատեսակները հիշեցնում են պարզունակ շներ, ավելի փոքր ցեղատեսակները հիշեցնում են աղվեսներ, մինչդեռ ավելի մեծ ցեղատեսակները հիշեցնում են շնագայլեր և գայլեր։
Շպիցերի հստակ ծագումը հայտնի չէ, չնայած մերօրյա շպիցերը գալիս են Սիբիրի Արկտիկական շրջանից։ Այս ցեղատեսակը նկարագրվել է որպես Պոմերանյան Կանիս 1788 թվականին Յոհան Ֆրիդրիխ Գմելինի խմբագրությունում։


== Նկարագրություն ==
Շպիցը լավ հարմարվում է Հյուսիսային ցուրտ կլիմայական պայմաններում ապրելու համար։ Նրանք հաճախ ունեն ջերմամեկուսիչ մորթե շերտ, որն ջերմությունն պահելու համար ավելի խիտ է, քան վերին շերտը։ Փոքր, ուղիղ ականջները օգնում են նվազեցնել ցրտահարության վտանգը, թաթերի վրա աճող հաստ մորթին պաշտպանում են շներին սառույցից։ Շպիցի շատ ցեղատեսակներ, ինչպիսիք են ճապոնական ակիտան և չաո-չաոն, պահպանում են գայլի հատկությունները, ինչպիսիք են անկախությունը, կասկածամտությունը և ագրեսիան անծանոթ մարդկանց և այլ շների նկատմամբ։ Դեռ վաղ տարիքից նրանք պահանջում են շատ մարզումներ և սոցիալականացում։ Շպիցի մի քանի ցեղատեսակներ (օրինակ ՝ հասկի) բուծվում են միայն մեկ նպատակով։ Այնուամենայնիվ, շպիցի շատ ցեղատեսակներին (օրինակ ՝ ռուսական լայկա) բնորոշ են որսորդությունը, բեռների փոխադրումը, անասունների արածեցումը և պաշտպանությունը։


== Ուղեկիցներ և խաղալիքներ ==
Շպիցերը, իրենց խիտ, փափուկ մորթիով, ոլորված պոչերով, փոքրիկ դնչերով ու ականջներով, բուծվել են որպես ոչ ակտիվ շներ, որոնք նախատեսված են ծառայել  որպես ուղեկիցներ կամ խաղալիքներ։ Այս միտումն ավելի շատ նկարագրում է փոքրիկ պոմերանյան շպիցերին, որոնք ի սկզբանե մեծ շներ էին, ավելի մոտ էր կիշոնդների (գայլաշպիցեր) չափին։
Կիշոնդը գերմանական շպիցի տեսակ է՝ սիրալիր, նվիրված և շատ եռանդուն ընտանի կենդանի, որը բուծվել է որպես պահակ շուն բեռնանավերի համար։ Հաճախ այս ցեղատեսակները ճանաչվում են իրենց ժպտացող դեմքի շնորհիվ։


== Շպիցի տեսակներ ==


=== Արագավազ շներ ===


=== Որսորդական շներ ===


=== Հովվաշներ ===


=== Ասիական ցեղատեսակներ ===


=== Ուղեկից շներ ===


=== Անհետացած ցեղատեսակներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլը Բուլղարիայում

Ֆուտբոլը (բուլղար․՝ футбол, futbol) Բուլղարիայում ամենահայտնի սպորտաձևն է։ Բուլղարիայում գոյություն ունի ֆուտբոլային ակումբների բազմաշերտ համակարգ։ Առաջնությունները անցկացվում են Բուլղարիայի ֆուբոլային միության, Բուլղարական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլի լիգայի և Բուլղարական սիրողական ֆուտբոլային լիգայի հովանու ներքո։ Երկրի չեմպիոնը Չեմպիոնների Լիգայում խաղալու իրավունք է ստանում, արծաթե և բրոնզե մրցանակակիրները Բուլղարիայի գավաթի հաղթողի հետ մասնակցում են Եվրոպայի Լիգայի խաղարակությանը։


== Լիգաների համակարգ ==
Առաջնության առաջին երկու մակարդակները պրոֆեսիոնալ են, իսկ մնացածները՝ սիրողական։


== Բուլղարիայի գավաթային առաջնություններ ==


=== Բուլղարիայի գավաթ ===

Բուլղարիայի գավաթ, բուլղարական ֆուտբոլային տիտղոս։ Գավաթի խաղարկությանը կարող են մասնակցել Բուլղարիայի տարածքում պաշտոնապես գրանցված յուրաքանչյուր ֆուտբոլային ակումբ։
Բուլղարիայի գավաթը առաջին անգամ անցկացվել է 1981 թվականին՝ Բուլղարիայի հիմնադրման 1300-ամյակի պատվին։ 1983 թվականին առաջնությունը ստացել է պաշտոնական կարգավիճակ, որի հաղթողը ստանում է «Ազգային գավաթակիրի» կոչում և իրավունք ստանում Բուլղարիան ներկայացնել Գավաթների գավաթում։ Մինչև 1990 թվականը պաշտոնական անվանումը եղել է «Բուլղարիայի ազգային հանրապետության գավաթ»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Пайташев, Румен (2001). "Футболът в България". Световна футболна енциклопедия. София: КК Труд. pp. 10–11. ISBN 954-528-201-0.
Բոադիլյա դել Մոնտե

Բոադիլյա դել Մոնտե (իսպ.՝ Boadilla del Monte), բնակավայր և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Մադրիդ պրովինցիայի կազմում, Մադրիդ ինքնավար մարզ։ Համայնքը գտնվում է Արեա-մետրոպոլիտանա գավառի կազմում։ Տարածքը 47,24 քկմ։ Բնակչությունը 44709 մարդ (ըստ 2010 թվականի մարդահամարի)։ Պրովինցիայի ադմինիստրացիայից ունի 14 կմ  հեռավորություն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Infoboadilla
Պաշտոնական էջ
Excmo. Ayuntamiento de Boadilla del Monte
Página cultural del Boadilla
Baloncesto en Boadilla Archived 2019-08-28 at the Wayback Machine.
Revista Sólo Boadilla
Madrid-Oeste.com Archived 2020-10-28 at the Wayback Machine.
Club Las Encinas de Boadilla
Իդրոտսպարկեն

Իդրոտսպարկեն, մարզադաշտ Նոռչյոպինգ քաղաքում։ «Նոռչյոպինգ» ֆուտբոլային ակումբի տնային մարզադաշտն է։ Մարզադաշտը բացվել է 1903 թվականին։ 2008-2009 թվականների ընթացքում մարզադաշտը վերանորոգվել է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Փոքր հեռահարության բալիստիկ հրթիռ

Փոքր հեռահարության բալիստիկ հրթիռ (ՓՀԲՀ), մինչև 1000 կիլոմետր հեռահարության բալիստիկ հրթիռներ։ Կարող են վերազինվել միջուկային մարտագլխիկներով։
Այս տիպի առաջին հրթիռն է համարվում Ֆաու-2-ը (V-2), այն մշակվել է Գերմանիայում 1940-ական թվականներին և առաջին անգամ արձակվել է 1942 թվականի հոկտեմբերի 3-ին։ Նրա առաջին ռազմական օգտագործումը կայացել է 1944 թվականի սեպտեմբերի 8-ին։


== ՓՀԲՀ-ների ցանկ ==
MGM-18 Lacrosse (300 կմ) 
MGM-31A Pershing 1A (740 км) 
Ագնի 1(800 կմ) 
Շաուրյա (600—700 կմ) 
Պրիտհվի
Պրիտհվի I (150 կմ)
Պրիտհվի II (250—350 կմ)
Պրիտհվի III (350—750 կմ)
Գազնավի (350 կմ) 
Նասր (60 կմ) 
Աբդալի (200 կմ) 
Դունֆեն-11 (350 կմ) 
Դունֆեն-15 (600 կմ) 
SY-400 (300 կմ) 
Իսկանդեր (մինչև 500 կմ) 
Սկադ (300 կմ) 
Տոչկա (120 կմ) 
9К714 «Օկա» (300—400 կմ) 
Naze'at (100-130 կմ) 
Զալզալ-1 (150 կմ) 
Զալզալ-2 (210 կմ) 
Զալզալ-3 (200-250 կմ) 
Շահաբ-1 (350 կմ) 
Շահաբ-2 (700 կմ) 
Ֆատեխ-110 (300 կմ) 
Qiam 1 (750 կմ) 
Էլ-Հուսեյն (550 կմ) 
Էլ-Աբբաս (850 կմ) 
Իերիհոն 1 (500 կմ) 
Ֆաու-2 (V-2) (322 կմ) 
J-600T Յըլդըրըմ I (150 կմ) 
J-600T Յըլդըրըմ II (300 կմ) 
Hyunmoo 
Hyunmoo-1 (180—250 կմ)
Hyunmoo-2 (300—500 կմ)


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբխան

Բաբխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դիադինի գավառակում։ Գտնվում էր Գայլատու լճակի հարավարևելյան կողմում։


== Բնակչություն ==
1915 թվականին ուներ 20 տուն բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զարուկավնոե

Զարուկավնոե (ուկրաիներեն՝ Зарукавне), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բելովեժի, Մարկովսկոե։
2006 թվականի տվյալներով Զարուկավնոե գյուղում բնակվում էր 250 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 239,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էժեն Իոնեսկո

Էժեն Իոնեսկո (ֆր.՝ Eugène Ionesco, նախապես եղել է՝ Էուջեն Իոնեսկու, ռումիներեն՝ Eugen Ionescu, նոյեմբերի 26, 1909(1909-11-26), Սլատինա, Ռումինիա - մարտի 28, 1994(1994-03-28), Փարիզի 14-րդ շրջան, Փարիզ), ռումինական ծագմամբ ֆրանսիական դրամատուրգ, աբսուրդի թատրոնի հիմնադիրներից։ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1970 թվական)։
Իոնեսկոն սովորական կենցաղային իրավիճակները ներկայացրել է շրջոնքված, դրանց տվել անհեթեթ տեսք («Ճաղատ երգչուհին», բեմադրված 1950 թվականին, հրատարակված 1953 թվականին, «Ամեդեյ կամ ինչպես ազատվել նրանից», բեմադրված և հրատարակված 1954 թվականին)։ Հետագայում Իոնեսկոյի ստեղծագործություններից դուրս են մղվում իրականության նախկինում երգիծվող գծերը՝ տեղի տալով դեկադենտական մոտիվների («Ծարավ և քաղց», բեմադրված և հրատարակված 1966 թվականին)։
Իոնեսկոյի «Ռնգեղջյուր» պիեսը թարգմանվել է հայերեն։


== Արտաքին հղումներ ==
«Հերատ երգչուհին» հայերեն


== Ծանոթագրություններ ==
Առնո Գայգեր

Առնո Գայգեր (Arno Geiger, հուլիսի 22, 1968(1968-07-22)[…], Բրեգենց, Ավստրիա), ավստրիացի գրող, վեպերի, պատմվածքների և պիեսների հեղինակ։


== Կենսագրություն ==
Առնո Գայգերը ծնվել է Ավստրիայի ծայր արևմուտքումի Ֆորարլբերգ երկրամասի Բրեգենց քաղաքում։ Վիեննայում և Ինսբրուքում  ուսանել է գերմանական բանասիրություն, հին աշխարհի պատմություն, պատմահամեմատական գրականություն,  հեղինակ է դրամայի, վեպերի, և պատմվածքների։
Իր ստեղծագործությունների համար արժանացել է մի շարք գրական մրցանակների, այդ թվում՝ Ֆրիդրիխ Հյոլդեռլինի (2005, 2011), գերմանական գրքի (2005) և Յոհան Պիտեր  Հեբելի (2008) մրցանակներին։
Առնո Գայգերը 2011 թվականին «Ծեր թագավորը իր աքսորավայրում» ինքնակենսագրական գրքի համար  ստացել է շվեյցարական, գերմանական և ավստրիական գրական մրցանակների։


== Մատենագրություն ==
Das Kürbisfeld, Erzählung, 1996
Koffer mit Inhalt, 1997, 2016
Kleine Schule des Karussellfahrens, Roman, 1997, 2006
Irrlichterloh, Roman, 1999, 2008
Alles auf Band oder Die Elfenkinder (mit Heiner Link), Drama, 2001
Schöne Freunde, Roman, 2002, 2006
Es geht uns gut, Roman, 2005, 2007
Anna nicht vergessen, Erzählungen, 2007, 2009
Alles über Sally, 2010, 2011
Der alte König in seinem Exil, 2011, 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Арно Гайгер, Arno Geiger
Պրունե (Արդեշի գավառ)

Պրունե (ֆր.՝ Prunet), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 133 մարդ, բնակչության խտությունը` 15.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.81 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 500 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 140 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 31 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 69 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 50-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,5 %։ 50 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 44 անձ (25 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 19 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 6-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր Արտենի

Փոքր Արտենի, լեռնագագաթ Արագածոտնի մարզում, Արագած լեռնազանգվածի հարավարևմտյան ստորոտին, Արևուտ գյուղից 2 կմ հարավ–արևմուտք։ Բարձրությունը 1754 մ է։ Արտենի Փոքրի մոտ գտնվում են պեռլիտի հանքավայրեր։ Հրաբխային ծագում ունեցող կոնաձեւ բարձրությունն է


== Ծանոթագրություններ ==
(3955) Բրուկներ

(3955) Բրուկներ (անգլ.՝ Bruckner), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Ֆրեյմուտ Բորնգենի կողմից Տաուտենբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,020057 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,801 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2391 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1917 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,187794 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,42° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3955) Բրուկներ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կարեն Վարդանյան

Կարեն Դերենիկի Վարդանյան (նոյեմբերի 30, 1963(1963-11-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 10, 2020(2020-07-10), Երևան, Հայաստան), տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի գործիչ, 2007 թվականից մինչև մահ Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության (ԻՏՁՄ), այնուհետ՝ Առաջատար տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության (ԱՏՁՄ) գործադիր տնօրեն։


== Կենսագրություն ==


=== Կրթություն ===
Կարեն Վարդանյանը ծնվել է 1963 թվականին։ 1986 թվականին ավարտել է Երևանի Պոլիտեխնիկական ինստիտուտը` որպես հիդրոինժեներ։ 2009 թվականին դասընթաց անցել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Հարվարդի համալսարանի Քենեդու կառավարման դպրոցում։


=== Գործունեություն ===
Կարեն Վարդանյանն Արցախյան շարժման առաջին օրերից զբաղվել է ակտիվ հասարակական, քաղաքական գործունեությամբ։ 1988 թվականի հունիսին համախոհների հետ հիմնադրել է Հայաստանի «ՍԱՀՄԱՆԱԴՐԱԿԱՆ ԻՐԱՎՈՒՆՔ ՄԻՈՒԹՅՈՒՆ» կուսակցությունը։ Մշտապես ընտրվել է կուսակցության ղեկավար խորհրդի կազմում՝ որպես արտաքին կապերի պատասխանատու։
Նրա նախաձեռնությամբ ու գործուն մասնակցությամբ են կազմակերպվել ու իրականացվել Արցախի վերամիավորման մասին որոշման, Հայաստանի անկախության հռչակագրի ու մի շարք այլ պատմական որոշումների ընդունման գործընթացները։
2002-2005 թվականներին Կարեն Վարդանյանը փոխտնօրեն է աշխատել Ձեռնարկությունների ինկուբատոր հիմնադրամում։ Հայաստանի առևտրի ու արդյունաբերության նախարարությունում՝ ղեկավարել է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման վարչությունը։ 2007 թվականից եղել է Հայաստանի Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության, իսկ այնուհետև, 2019 թվականից՝ Առաջատար տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության (ԱՏՁՄ) գործադիր տնօրենը։
Կարեն Վարդանյանը միջազգային մասշտաբի միջոցառումների կազմակերպման իր 25-ամյա գործունեության ընթացքում նախաձեռնել և իրագործել է մի շարք ծրագրեր, ինչպիսիք են Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների համաշխարհային համաժողովը (WCIT2019), ԴիջիԹեք  ամենամյա ցուցահանդեսը, Բիզնես ինովացիոն ֆորումը, Դիջիթեք բիզնես ֆորումը, Robotex Armenia ռոբոտաշինության մրցույթը, Անօդաչու թռչող սարքերի մրցույթը, Open Game խաղերի նախագծման մրցույթը, ապրիլյան պատերազմից հետո մոբիլիզացիայի ծրագիրը, զորացրվածների համար տեխնոլոգիական կրթության դասընթացերը («Բանակից ՏՏ»), Հայաստանում ռոբոտաշինության զարգացման և աջակցման ArmRobotics ծրագիրը և այլն։    
Կարեն Վարդանյանը 7 արտոնագրված գյուտերի հեղինակ է։
Կարեն Վարդանյանը հեղինակել և իրագործել է Արմաթ ինժեներական լաբորատորիաների նախագիծը, ինչպես նաև մեծ ներդրում ունեցել տեղեկատվական տեխնոլոգիաների մի շարք նախագծերի և տեխնոլոգիական ոլորտի զարգացման ռազմավարական ծրագրերի ստեղծման գործում։
Նա ներգրավված էր լայնածավալ նախագծերում, որոնք իրագործվում են գիտական, կրթական հաստատությունների, Ազգային ժողովի, Հայաստանի կառավարության, Համաշխարհային բանկի, UNDP-ի, USAID-ի, OSI-ի, Եվրասիական հանձնաժողովի, տեղական և միջազգային ՀԿ-ների կողմից։ Այդ նախագծերը միտված էին նոր ստարտափերի և էկոհամակարգի ձևավորմանը, ինժեներական ծառայությունների զարգացմանը, բարձր տեխնոլոգիական ծառայությունների և ռազմարդյունաբերության  առաջխաղացմանը։
Մահացել է երկարատև հիվանդությունից 2020 թվականի հուլիսի 10-ին Երևանում։


== Մրցանակներ ==
2019 թվականին արժանացել է Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և ծառայությունների համաշխարհային դաշինքի (WITSA) «Նշանավոր անձ» (Eminent Person) մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրցոբի

Կուրցոբի (վրաց.՝ კურცობი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ցագերի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 640 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ցագերից հեռու է 13 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիյանլը

Ալիյանլը, գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։
1907 թ.-ին ուներ 397 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Iron & Wine

Սամուել Բիմ (անգլ.՝ Samuel Beam, հուլիսի 26, 1974(1974-07-26), Կոլումբիա), ամերիկացի ինդի-ֆոլկ-երաժիշտ, երգիչ, երգերի հեղինակ, ավելի հայտնի է բեմական անվամբ՝ Iron & Wine․ Բիմը հրապարակել է 5 ստուդիական ալբոմներ, որոնցից երրորդը՝ The Shepherd's Dog, զբաղեցրել է 24-րդ տեղը Billboard 200-ում։ Չորրորդ ալբոմը՝ Kiss Each Other Clean, հրապարակվել է 2011 թվականի հունվարի 25-ին և ստացել է բարձր գնահատականներ երաժշտական քննադատների կողմից։


== Կենսագրություն ==
Սամուել Բիմը ծնվել և մեծացել է հյուսիսային Կալիֆոռնիայում․ սկզբում սովորել է Virginia Commonwealth համալսարանում, ապա կինեմատոգրաֆիայի դպրոցում, որը գտնվում էր Ֆլորիդայի համալսարանում։ Նրա առաջին ալբոմն է Iron & Wine-ը։ Բիմի եկամտի աղբյուր էր հանդիսանում այն, որ նա դասախոս էր կինոյի համալսարանում, Մայամիի համալսարանում և Մայամիի արվեստի ու դիզայնի համալսարանում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Մամունտալի

Մամունտալի (հուն․՝ Μαμούνταλη), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 15 մարդ։ Տեղակայված է Պանայա գյուղից 3 կմ դեպի արևմուտք։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Mamountali (անգլ.)
Մի թող ինձ մենակ

Մի թող ինձ մենակ հայ երգչուհի Սիրուշոյի երգը։ 2015 թվականի նոյեմբերի 24-ին թողարկվել է երգի ակուստիկ տարբերակը։  2016 թվականի հունվարի 29-ին երգչուհին թողարկեց նույն երգի ռոք տարբերակը տեսահոլովակի հետ միասին։


== Պատմություն ==
Մի թող ինձ մենակ երգի երաժշտության և խոսքերի հեղինակը Սիրուշոն է։ Երգը միայնության մասին է։


== Երգի Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է Կարեն Դեմիրճյանի անվան Երևանի մետրոպոլիտենում։ Տեսահոլովակի սկզբնամասում Սիրուշոն միայնակ կանգնած է մետրոյի կայարանում, այնուհետև նրան շրջապատում են տասնյակ գլխարկ կրող անցորդներ։


== Երգի նշանակությունը ==
Մի թեղ ինձ մենակ - Եվ հենց այս դարում, երբ ամեն ինչ ստեղծվեց, որ մարդիկ իրար ավելի մոտ լինեն, մարդը մնաց ավելի մենակ, քան երբևէ...
Բիրկենֆելդ (Վյուրտեմբերգ)

Բիրկենֆելդ (Վյուրտեմբերգ)  (գերմ.՝ Birkenfeld (Württemberg)), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգի տարածքում։
Մտնում է Էնց շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 10 600 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 19,04 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 2 36 004։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
.nato

.nato, վերին մակարդակի ընդհանուր դոմեն, որը ջնջվել է 1996 թ.-ի հուլիս ամսին։ Այն ստեղծվել է 1980-ականների վերջերին և նախատեսված է եղել ՆԱՏՕ-ի համար, սակայն այդպես էլ չի օգտագործվել, փոխարենը օգտագործվել է .nato.int դոմենը։


== Ծանոթագրություններ ==
Իլյա Շապոշնիկով

Իլյա Գալուստի Շապոշնիկով  (Փափախչյան Եղիա) (դեկտեմբերի 22, 1895 (հունվարի 3, 1896), Դոնի Ռոստով - հունվարի 17, 1953, Դոնի Ռոստով), խորհրդային կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ։ ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1952)։


== Կրթություն ==
Ավարտել է Կիևի կոնսերվատորիայի տեսական-կոմպոզիտորական (1920) և Դոնի Ռոստովի համալսարանի հասարակական գիտությունների (1924) բաժինները։ Կատարելագործվել է Մոսկվայում՝ կոմպոզիտոր Մ․ Իպոլիւոով-Իվանովի մոսլ։ Դոնի Ռոստովի ռադիոյի (1925-1935) և ֆիլհարմոնիայի (1938-1940 և 1944-1953) սիմֆոնիկ նվագախմբերի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր։ Դասավանդել է Դոնի Ռոստովի երաժշտական ուսումնարանում (1937 թվականից) և զինվորական երաժիշտների դպրոցում (1941-1946)։ 1944-1953 թվականներին ՌՍՖՍՀ կոմպոզիտորների միության Ռոստովի բաժանմունքի վարչության նախագահ։


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծագործության մեջ օգտվել է հայկական, մոլդավ, տաջիկական, թաթարական, ադրբեջանական, Դաղստանի, Դոնի կազակների երաժշտության տարրերից։ Գրել է «Բախչիսարայի շատրվանը օպերան (կատարվել է ռադիոյով, 1937), «Երեք բարեկամ» երաժշտական կոմեդիան (1952), 2 սիմֆոնիա (1920, 1943), նվագախմբային նախերգանքներ, սյուիտներ, ռապսոդիաներ, «Նախիջևանյան էսքիզներ», «Երևանյան էսքիզներ», «ՍՍՀՄ ժողովուրդների պարեր» շարքը, դաշնամուրի 2 կոնցերտ (1-ինը՝ 1924, 2-րդը՝ 1944, հայկական թեմաներով), դաշնամուրային տրիո, ռոմանսներ, երաժշտություն դրամատիկական ներկայացումների համար։
Իմ խելահեղ կյանքը

Իմ խելահեղ կյանքը (իսպ.՝ Mi Vida Loca, անգլ.՝ My Crazy Life), 1993 թվականի ամերիկական դրամա ֆիլմ` նկարահանված ռեժիսոր Էլլիսոն Անդերսի սեփական սցենարի հիման վրա։ Ոչ մեծ դերով ֆիլմի առաջնելույթը կատարել է մեքսիկացի դերասանուհի Սալմա Հայեկը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է երկու երիտասարդ կանանց պատմություն, ովքեր ապրում են իսպանախոս տարածքում` Լոս Անջելեսում, ավազակների, թմրանյութերի և դավաճանության աշխարհում։ Մուսին և Տխուր աղջիկը մտերիմ ընկերուհիներ են, ովքեր մեծացել են Էխո-Այգում` լի ավազակներով և այսքան ժամանակ նրանք` երկու ընկերուհիները հավատարիմ են մնացել միմյանց։ Սակայն, այն բանից հետո, երբ Տխուր աղջիկը հղիացավ Մուսիի ընկերոջից (ում քիչ հետո սպանեց թմրավաճառ Էռնեստոն), նրանց ընկերության վերջը եկավ։ Բայց դաժան միջավայրում նրանք պետք է ընկերուհիներ մնային, չնայած դավաճանության, որպեսզի ապրեին։


== Դերերում ==
Անխել Ավիլես - Տխուր աղջիկ
Սեյդի Լոպես - Մուսի
Ջեյկոպ Վարգաս - Էռնեստո
Սալմա Հայեկ - Գատա
Դենի Տրեխո - Ֆրենկ


== Սաունդթրեկներ ==
«Tales from the Westside» — 3:45 (Proper Dos)
«The Good Hit» — 3:18 (Funkdoobiest)
«If the Papes Come» — 4:14 (A Tribe Called Quest)
«Run, Catch & Kill» — 4:58 (Boss)
«Scandalous» — 3:34 (Psycho Realm)
«Crooked Is the Path» — 4:06 (Shootyz Groove)
«Hey DJ»- 4:00 (A Lighter Shade of Brown)
«Weather 4 2» — 5:20 (Tony! Toni! Toné!)
«Two Lovers» — 3:33 (A Lighter Shade of Brown)
«Suavecito» — 4:39 (4-Corners)
«Girls It Ain’t Easy» — 4:02 (4-Corners)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Իմ խելահեղ կյանքը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Բլումոնթ

Բլումոնթ, գյուղական բնակավայր Ավստրալիայի Թասմանիա նահանգի Հյուսիս-արևելյան տեղական ինքնակառավարման մարմնի Դորսեթ վարչական շրջանում։ Բնակավայրը մոտ 13 կմ արևմուտք է Սքոթսդեյլ քաղաքից։ 2016 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղի բնակչությունը 31 մարդ է։ 


== Պատմություն ==
Բլումոնթը բնակավայրի կարգավիճակ է ստացել 1964 թվականին։
Լոնսեսթոնից դեպի Սքոթսդեյլ Հյուսիս-Արևելյան երկաթուղին բացվել է 1899 թվականին, որի կայարաններից էր Բլումոնթը։ Այս կայարանն օգտագործվում էր շրջակա տարածքից հավաքված փայտանյութը բեռնելու համար։ 


== Աշխարհագրություն ==
Բնակավայրի հյուսիս-արևելյան սահմանով է հոսում Բրիդ գետը։


== Ճանապարհային ենթակառուցվածքներ ==
B81 երթուղին (Golconda Road) անցնում է հարավ-արևմուտքից արևելք։  


== Ծանոթագրություններ ==
Ժիրնի (Զիմովնիկի շրջան)

Ժիրնի (ռուս.՝ Жирный), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զիմովնիկի շրջանում։ Մտնում է Կուտեյնիկովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ցիկլոնը կսկսվի գիշերը

«Ցիկլոնը» կսկսվի գիշերը» (լատիշ․՝ ««Ciklons» sāksies naktī»), 1966 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ադա Ներետնիեցեն Ռիգայի կինոստուդիայում Դմիտրի Մորոզովի «Երեսունվեց ժամ հետախույզի կյանքից» վիպակի մոտիվներով։


== Սյուժե ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ավարտին գերմանական հետախուզության կողմից փորձ է արվում Կարպատի շրջանում շրջափակված զորամասերից դիվերսիոն խմբեր կազմակերպել։ Գործողությունների համակարգման համար «Ցիկլոն» գործողության շրջանակներում ռազմաճակատի գծով պետք է տեղափոխվի մեծ փորձ ունեցող կապիտան Շվարցբրուկը։
Խորհրդային հետախույզ Լիբելը փորձում է հավաքագրել Շվարցբրուկին։ Նա շփման չի գնում և զոհվում է փոխհրաձգության ժամանակ։ Ղեկավարության կողմից սպասվող կապիտանի դերում ստիպված են լինում օգտագործել անօրինական ներգաղթյալներից մեկին՝ Միշելին։ Խմբի հրամանատար Կրյուգերը, որն անձամբ ճանաչում էր Շվարցբրուկին, ձերբակալում է նրան և կենտրոնից պահանջում է հաստատել նրա լիազորությունները։
Ռադիոերկխոսությանը հասանելիություն ունեցող Լիբելը փոխում է իրավիճակն իր օգտին։ Դիվերսանտները մեկուսացվում են ճակատային հակահետախուզության կողմից, իսկ Միշելը Լեմկե անվան տակ նոր խաղ է սկսում։


== Դերերում ==
Անատոլի Ռոմաշին – օբեր-լեյտենանտ Լիբել
Պյոտր Գորին – Միշել, նույն ինքը՝ Լեմկե
Վելտա Լինե – ֆրաու Կրեմեր
Լեոնիդ Սատանովսկի – կապիտան Օտտո Էրիխ Շվարցբրուկ
Արթուր Դիմիտերս – փոխգնդապետ Մելտցեր
Օլգերտ Շալկոնիս – հաուպտշտուրմֆյուրեր Կլետց
Աուսմա Դրագոնե – Գելենա
Յուրի Բոգոլյուբով – մայոր Մելնիչենկո
Լեո Պերֆիլով – օբեր-լեյտենանտ Վիլլի Կրյուգեր
Յանիս Մելդերիս – ՌոդենշտոկՄյուս դերասանները լուսագրերում նշված են որպես էպիզոդիկ դերերի կատարողներ․

Լյուբով Մալինովսկայա (լուսագրերում՝ Ա. Մալինովսկայա) – Գելենայի մայրը
Ալեքսանդր Սմիրնով – Կրեբս
Անատոլի Ազո – Լանգե
Ստանիսլավ Կորենև – Կոլեսնիկով
Յու․ Ստեպանով – Սկլյանոյ
Ն. Օգոնկով – վարորդ
Էվալդս Վալտերս (լուսագրերում նշված չէ)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Դմիտրի Մորոզով, Իվան Վորոբյով
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ադա Ներետնիեցի
Գլխավոր օպերատոր՝ Վադիմ Մասս
Կոմպոզիտոր՝ Ռոմուալդ Գրինբլատ
Նկարիչներ՝ Անդրիս Բաումանիս (դեկորատոր), Նատալիա Շապորինա (կոստյումներ), Կարինա Լապինա (գրիմ)
Հնչյունային օպերատոր՝ Աննա Պատրիկեևա
Ռեժիսոր՝ Յու. Ցելմս
Օպերատոր՝ Հարի Կուկելս
Մոնտաժող՝ Մարիա Էդելման
Խմբագիր՝ Ե. Վախրուշևա
Խորհրդատուներ՝ Հ. Բրաուն, գնդապետ Վ. Իվանով
Տնօրեններ՝ Զիգֆրիդ Կրավալիս, Ի. Լամիզով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Текст романа «Тридцать шесть часов из жизни разведчика» на сайте militera.lib.ru (ռուս.)
Սևիլյա լա Նուևա

Սևիլյա լա Նուևա (իսպ.՝ Sevilla la Nueva), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մադրիդ պրովինցիայի Մադրիդ ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոմարկա Սուր շրջանում։ Տարածքը կազմում է 25.1 կմ2, բնակչությունը՝ 8578 մարդ (2010 թվականի տվյլաներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 38 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1545 թվականին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2014-09-18 at the Wayback Machine.
Ֆելիքս Ֆեդոտով

Ֆելիքս Ֆեդոտով (ռուս.՝ Фе́ликс Никола́евич Федо́тов, հուլիսի 3, 1929(1929-07-03), Տոմսկ, Սիբիրի երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1997), խորհրդային դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան:


== Կենսագրություն ==
1952 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1952 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ:

1952-1957 թվականներին՝ Բիրմայում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից:
1957-1959 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից:
1959-1963 թվականներին՝ Սուդանում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից:
1963-1968 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից
1968-1969 թվականներին՝ Իրաքում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից:
1969-1972 թվականներին՝ Իրաքում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ:
1972 թվական՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից:
1972 թվականի դեկտեմբերի 12-ից մինչև 1978 թվականի սեպտեմբերի 19-ը Սուդանում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան:
1978 թվականի դեկտեմբերի 19-ից մինչև 1982 թվականի մայիսի 3-ը Եմենում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան:
1982-1984 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից:
1984 թվականի սեպտեմբերի 12-ից մինչև 1986 թվականի սեպտեմբերի 23-ը Սիրիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան:
1986 թվականի սեպտեմբերի 24-ից մինչև 1990 թվականի սեպտեմբերի 11-ը Արաբական Միացյալ Էմիրություններում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան:


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 511.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография на proza.ru
Биография на сайте Томского областного краеведческого музея
Աստերոիդների ցանկ (128101-128200)

Աստերոիդների ցանկ (128001-128100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (128201-128300)
 Աստերոիդների ցանկ (128001-128100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (128201-128300)
Սորիզոլե

Սորիզոլե  (իտալերեն՝ Sorisole), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը՝ 8507 մարդ։ Խտությունը կազմում է 691 մարդ/կմ²։ Տարածքը ՝ 12կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24010։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։


== Ծանոթագրություններ ==
Տարանուշինո

Տարանուշինո (ուկրաիներեն՝ Таранушине), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1907 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տարանուշինո գյուղում բնակվում էր 51 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,195 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռուսկո-Լոզովսկոյ գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Ռուսկո-Լոզովսկոյ գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Русько-Лозівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչյովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռուսկո-Լոզովսկոյ գյուղական խորհրդում բնակվում էր 5297 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 82.66 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 64.08 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ուրուգվայական թատրոն

Ուրուգվայական թատրոն։ Թատերական առաջին ներկայացումները Մոնտեվիդեոյում տեղի են ունեցել 18-րդ դարի վերջին։ 1793 թվականին այնտեղ բացվել է Կոմեդիայի տուն։ 19-րդ դարի նշանավոր դրամատուրգներից են՝ Բ․ իդալգոն, Է․ Ֆախարդոն, Ֆ․ Խ․ դե Աչան։ 1856 թվականին Մոնտեվիդեոյում կառուցվել է «Սոլիս» թատրոնի շենքը։ Ազգային թատրոնի ծաղկումը կապված է դրամատուրգներ Ֆ․ Սանչեսի և Է․ Էռերայի ստեղծագործության հետ։ 1920-ական թվականներին բեմարվեստում և դրամատուրգիայում տարածվել են մոդեռնիստական հոսանքները, թատրոնները մեծ մասամբ դարձել են առևտրական ձեռնարկություններ։ 1930-40-ական թվականներին սկսվել է «Անկախ թատրոնների» շարժումը, որը դնում էր ներկայացումների գեղարվեստական մակարդակի բարձրացման, ազգային և համաշխարհային դրամատուրգիայի լավագույն երկերին անդրադառնալու, առևտրական թատրոնի դեմ պայքարի հարցերը։ Այդ շարժման ավանդույթները շարունակել են «էլ Դալպոն», «Թեատրո անիվերսիտարիո», «Մոնտեվիդեոյի քաղաքային թատրոն» և այլ թատերախմբեր, որոնք նպաստել են Ուրուգվայի թատրոնի վերելքին։ «Կոմեդիա նասիոնալ» պետական թատերախմշի (հիմնադրվել է 1947 թվականին) ներկայացումներն առանձնանում են պրոֆեսիոնալ բարձր մակարդակով։ Այլ թատերական կոլեկտիվներից են «Դրուպո-68», «Տեատրո ունո», «Տեատրո դել սուր»։ Թատերական գործիչներից են Ս․ Կոռիերին, Սավալա Մունյիսը, Ա․ դել Չյոպոն, Ֆ․ Վոլֆը, Ա․ Լառետան։ Գործում է դերասանուհի Մ․ Քսիրգուի 1949 թվականին ստեղծած դրամատիկական արվեստի դպրոցի։
Մահագիտություն

Մահագիտություն, տանատոլոգիա (հին հունարեն՝ θάνατος՝ մահ, λόγος՝ գիտություն), գիտություն, որն ուսումնասիրում է օրգանիզմի վիճակը կյանքի ավարտին, մահանալու դինամիկան, գործընթացը և մեխանիզմները, մահվան պատճառները, կլինիկական, ձևաբանական և կենսաքիմիական հատկանիշները։ Մահագիտությունն ուսումնասիրում է նաև մարմնում կատարվող փոփոխությունները դատաբժշկական տեսանկյունից, ինչպես նաև մահվան հետ առնչվող սոցիալական գործընթացներն ու առանձնահատկությունները։
Բառը ունի հունական ծագում։ Հունական դիցաբանության մեջ Թանատոսը (θάνατος՝ մահ) մահվան անձնավորումն էր։ -լոգիա վերջածանցը հին հունարենից թարգմանաբար նշանակում է գիտություն (-λογια՝ խոսացող)։


== Պատմություն ==
1903 թվականին ռուս գիտնականի Իյլա Մեչնիկովը, ով հայտնի էր միկրոկենսաբանության հետազոտությունների և ֆագոցիտոզի հայտնաբերման համար, հայտարարեց, որ առանց մահվան հանդեպ ուսումնասիրության, բնական գիտությունները լիարժեք չեն կարող լինել։ Մեչնիկովը միաժամանակ հիմնեց նաև մահվանն առնչվող գիտական սկզբունքների ամբողջությունը, որն անվանեց տանատոլոգիա։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, երբ աշխարհում գոյություն ունեին բազմաթիվ զոհեր, շատ էկզիստենցիալ փիլիսոփաներ սկսեցին քննարկել կյաքնի և մահվան խնդիրները։ Ամերիկացի հոգեբան Հերման Ֆեյֆելը ժամանակակից մահվան շարժման հիմնադիրն է։ Ֆեյֆելը առաջինը կոտրեց մահվան մասին քննարկումներ անելու տաբուն, իր՝ «Մահվան իմաստը» գրքով։ Մահվան իմաստը մահագիտության կարևոր գրքերից մեկն է։ Պոլ Լուի Լանդսբերգի «Մահվան փորձ», Մարտին Հայդեգերի «Գոյությունը և ժամանակը», ինչպես նաև գեղարվեստական գրականության շատ գրքեր, օրինակ՝ Ալեքսանդր Տոլստոյի «Բժիշկ Իվան Իլյիչ» և Վիլյամ Ֆոլքների «Երբ մեռնելուց պառկում եմ» այս շարքի այլ կարևոր գրքեր են։


== Ծանոթագրություններ ==
Լը Սուր

Լը Սուր (ֆր.՝ Le Sourd), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառի Մարլ կանտոնի Վերվեն շրջանում։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02731:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով համայնքի բնակչությունը կազմում է 162 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 105 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 70-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 35-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66,7 %, 1999 թվականին եղել է 70,2 %)։ 70 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 64-ը (38 տղամարդ և 26 կին), գործազուրկ էին 6 մարդ (5 տղամարդ և 1 կին)։ 35 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 13-ը՝ թոշակառուներ, 19-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Լե-սուր (ֆր.)
Ժիտնովկա

Ժիտնովկա (ուկրաիներեն՝ Житнівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1921 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ժիտնովկա գյուղում բնակվում էր 482 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1596 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 302,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հանդասար

Հանդասար, լեռնագագաթ Հայաստանի Արարատի մարզում, Գեղամա լեռնաշղթայի հարավարևմտյան մասում։ Բարձրությունը՝ 2292 մ։ Կազմված է հրաբխային գոյացումներից։ Բուսածածկույթը լեռնամարգագետնային է։


== Ծանոթագրություններ ==