armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հիցհոֆեն

Հիցհոֆեն (գերմ.՝ Hitzhofen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Այխշտետ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2871 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 33,82 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 76 132։
Քաղաքը ստորաբաժանվում է 3 քաղաքային շրջանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Հիլար

Հիլար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։


== Բնակչություն ==
Մինչ XIX դարը եղել է հայաբնակ։ Այնուհետև բնակվել են քրդեր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հիլարն ուներ հին հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2079)

Ժողովածու (2079), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2079 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում (շուրջ 1622 թ․) Հովհաննես Մոկացի գրիչի կողմից, Լիմում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18x13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 413 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի տերունական 7, կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 114բ, 153բ և այլուր, ստացողի՝ 141բ, 194բ և այլուր, կնիք՝ 1ա, 11ա (1770, 1771 թթ․, Ղունկիանոա)։


== Բովանդակություն ==
Տաղք, Ողբք (Ներս․ Մոկացի, Խաչ․ Կեչառեցի, Շամս, Ներս․ Շնորհալի, Յովհ․ Երզնկացի, Ներս․ Լամբրոնացի, Ստ․ Սիւնեցի, Գր․ Աղթամարցի, Յովհ․ Մոկացի, Յովհ․ Թլկուրանցի, Զաքարիա եպս, Գր․ Մագիստրոս, Վարդան վրդ․, Գր․ Խլաթեցի, Առ․ Սիւնեցի, Քօթնայ Խլաթեցի, Ածտր․ Հեննեցի, Առ․ Բաղիշեցի, Գր․ Նարեկացի, անանունք)։
Վահրամայ Րաբունւոյ Վիպասանութիւն։
Ներս․ Շնորհալւոյ Խրատք, Ողբ Եդեսիոյ, Դաւանութիւն հաւատոյ, Հանելուկք։
Տնօրինականք Քրիստոսի։
Հարցմունք Բարսղի և պատասխանիք Գր․ Նիւսացւոյ։
Անաստասայ վրդ-ի Վասն վանօրէից Երուսաղէմայ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջրընկալ օլիմպիական

Ջրընկալ օլիմպիական (լատ.՝ Aquilegia Olimpica), Հրանունկազգիների ընտանիքին պատկանող բազմամյա ծաղկաբույս է։


== Տարածում ==
Հիմանականում հանդիպում է Հայկական ՍՍՀ-ի հյուսիսարևելյան շրջաններում, վերին անտառային, ինչպես նաև Ստեփանավանի, Սպիտակի և Իջևանի տարածքների մերձալպյան գոտիներում։


== Կառուցվածք ==
Զարգացած է արմատային համակարգը, հողում խորանում է մինչև 60 սմ։ Բարձրությունը հասնում է 35-40 սմ-ի։
Տերևները՝ կապտականաչավուն են, կտրտված և շատ գեղեցիկ։Ունի յուրահատուկ դուրեկան բուրմունք։ Պսակը՝ երկնագույն, պսակաթերթիկները սպիտակ են կենտրոնում մինչև 7 սմ տրամագծով։ Ծաղկման շրջանում մեկ բույսի վրա բացվում է մինչև 25-30 ծաղիկ։ Բազմանումը կատարվում հիմնականում սերմերով նաև թփի բաժանման միջոցով։ Ցանքը կատարում են աշնանը կամ վաղ գարնանը։ Ծաղկել սկսում է ցանքի հաջորդ տարվանից, ավելի առատորեն ծաղկում է կյանքի երրորդ տարում։ Սվերասեր, չափավոր խոնավասեր բույս է, պահանջում է սննդանյութերով հարուստ ստրուկտուրային հողեր։


== Նշանակություն ==
Մեծ է նաև ջրընկալի բուժիչ նշանակությունը։ Դեռևս վաղ ժամանականերից օգտագործվել է ժողովրդական բժշկության մեջ, որպես հակալնդախտային՝ ցավազրկիչ։ Իր մեջ պարունակում է նաև ալկալոինդներ։


== Օգտագործում ==
Հիմնականում օգտագործվում է լանդշաֆտային ոճի ծաղկադեկորատիվ ձևավորումներում, մեծ մասամբ ստվերում գտնվող կոմպոզիցիաներում հատկապես քարապարտեզներում, ալպինարիաներում։ Ծաղիկները օգտագործվում են ծաղկափնջերում և ծաղկային վերադաշնակումներում։ Բազմացման համար սերմերը կարելի է հավաքել անմիջապես բնությունից։


== Գրականություն ==
Լ․ Վ․ Հարությունյան «Քո շրջապատի ծաղիկները»
Флора СССР. В 30 т. / Гл. ред. акад. В. Л. Комаров; Ред. тома Б. К. Шишкин. — М.—Л.: Изд-во АН СССР, 1937
Ժողովածու (2243)

Ժողովածու (2243), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2243 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1698 թվականին Գրիգոր Կ․ Պօլսեցի գրիչի կողմից, Զմիւռնիայում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21,3x15,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 216 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կարմիր մետաքս։ Հիշատակարան գրչի՝ 206բ։


== Բովանդակություն ==
Հայելի վարուց։
Վարք Ալէքսիանոսի։
Ճառք, Քարոզք (Եփրեմ, Գր․ Տաթևացի, Յովհ․ Որոտնեցի, Ոսկեբերան, Մատթ․ Ջուղայեցի, Զաքարիա, Եղիշէ, Թէոփիլոս, անանունք)։
Մեկնութիւն Հայր մեր-ի։
Գիրք Յորայ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տաջիկստանի քաղաքացիական պատերազմ

Քաղաքացիական պատերազմ Տաջիկստանում (տաջ.՝ Ҷанги шаҳрвандии Тоҷикистон), էթնիկ հակամարտություն Տաջիկստանում (1992 - 1997) թթ.. բռնկվել է անմիջապես ԽՍՀՄ փլուզմանը հաջորդած Տաջիկստանի անկախության հռչակումից հետո։ Առավել կատաղի պայքարը տեղի է ունեցել հիմնականում 1992 թ. օգոստոսի վերջերից մինչև 1993 թ. հուլիսը, երբ երկիր փաստորեն բաժանված էր երկու մասի։ 1993 թվականի ամռանից հակամարտությունը աստիճանաբար հանդարտվել է, մինչև 1997 թ. հունիսի 27-ի, երբ կողմերը հաշտության եկան, շարունակել են տեղի ունենալ զինված բախումներ։
Ջոն Բոստոկ

Ջոն Ջոզեֆ Բոստոկ (անգլ.՝ John Joseph Bostock, հունվարի 15, 1992(1992-01-15), Camberwell, Լամբեթ, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի ֆուտբոլիստ, «Նոթինգհեմ Ֆորեստ» ակումբի կիսապաշտպան։ Անգլիայի երիտասարդական հավաքականի նախկին խաղացող։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Քրիսթալ Փելաս» ===
Բոստոկը ֆուտբոլային լիգայում նորամուտը կատարել է 2007 թվականի հոկտեմբերի 29-ին 15 տարեկան և 287 օրականում, անցկացրել է 20 րոպե փոխարինելով Բեն Ուոթսոնին «Սելհըրսթ Պարկում» անցկացվող «Ուոթֆորդի» դեմ արտագնա խաղում, և այդպիսով, դարձել է «Օրլովի» ամենաերիտասարդ խաղացողը։ Նա նաև դարձել է նաև «ապակեգործների» պատմության մեջ ամենաերիտասարդ խաղացողը, որը դուրս է եկել խաղադաշտ հիմնական կազմում․ այդ ժամանակ ֆուտբոլիստը եղել է 15 տարեկան և 295 օրական, իսկ խաղն անցկացվել է «Նինիան Պարկ» մարզադաշտում 2007 թվականի նոյեմբերի 6-ին ընդդեմ «Կարդիֆ Սիթիի»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerbase.com կայքում
Անտոպոլ (գյուղ, Տոմաշպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնտոպոլԱնտոպոլ (ուկրաիներեն՝ Антопіль), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տոմաշպոլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Անտոպոլ գյուղում բնակվում էր 475 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1216 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 390,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պիսյավիս

Պիսյավիս (ռուս.՝ Писъявис), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Լայա գետի ձախ ափին՝ 277 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000073409
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007340
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Կայբիցի շրջան

Կայբիցի շրջան (ռուս.՝ Кайбицкий район, թաթ.՝ Кайбыч районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Թաթարստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1991 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բոլշիե Կայբիցի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 995,4 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 14866 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ռինգու (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռինգու (այլ կիրառումներ)Ռինգու շրջան (էստ․՝ Rõngu vald), շրջան Էստոնիայի Տարտումաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Ռինգու գյուղական ավանը։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 2898 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 17,66 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը Archived 2021-09-03 at the Wayback Machine. (էստոներեն)
Տոռմա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տոռմա (այլ կիրառումներ)
Տոռմա (էստ․՝ Torma), գյուղական ավան Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Տոռմա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 396 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մարիա Գրուբեշլիևա

Մարիա Գրուբեշլիևա (բուլղար․՝ Мария Грубешлиева, հունիսի 13, 1900(1900-06-13), Կյուստենդիլ, Բուլղարիայի իշխանություն - հունվարի 31, 1970(1970-01-31), Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի գրող, մշակութային գործիչ։ Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիր։ Բուլղարիայի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Մարիա Գրուբեշլիևան ծնվել է Կյուստենդիլում։ Կրթությունն ստացել է Սոֆիայում։ Առաջին անգամ տպագրվել է «Վեստնիկ նա ժենատա» կանանց օրաթերթում։ Իր պատմվածքներով և բանաստեղծություններով մշտապես աշխատակցել է ժամանակի առաջադիմական մամուլին։ Առաջին գիրքը (բանաստեղծությունների ժողովածու) լույս է տեսել 1930 թվականին «Հաց և գինի» վերնագրով։
1937 թվականին բուլղար արձակագիր Լյուդմիլ Ստոյանովի հետ մասնակցել է Մադրիդում, Վալենսիայում և Բարսելոնայում կայացած խաղաղության պաշտպանության գրողների միջազգային համաժողովին։ Զբաղվել է նաև գրական-հասարակական ակտիվ գործունեությամբ։


== Գրական գործունեություն ==
Հրատակել է բանաստեղծությունների և պատմվածքների մի շարք ժողովածուներ, վեպեր և վիպակներ։ Գրուբեշլիևայի պատմվածքները լույս են տեսել նաև ռուսերեն (1965)։ «Ծննդյան օը» պատմվածքը թարգմանվել է հայերեն։ 

«Օտարականը» (1937)
«Թշնամիներ» (1964 )
«Փողոց» (1942)
«Ինչ տեսա Իսպանիայում», 1938 (ճամփորդական նոթեր)
«Ուրախ գիրք» (1938)
«Բևեռներ» (1938)
«Անհամապատասխանություն» (1939)
«Զառիթափ» (1940)
«Բանաստեղծություններ» (1945)
«Մանկական օրեր» (1946)
«Դրոշ» (1950)
«Ամեն օր» (1965)
Ընտրված ստեղծագործությունները (1952, 1970)
Ընտրված բանաստեղծություններ (1960, 1970)


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Енциклопедичен речник Кюстендил А-Я, София, изд. БАН, 1988, с. 158.
Պալաս-հոթել (Դոնի Ռոստով)

Պալաս-հոթել (ռուս.՝ Палас-Отель), հինգհարկանի հինավուրց շենք Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքում։ XVIII դարի ճարտարապետության հուշարձան է։
Շենքի հասցեն` Դոնի Ռոստով, Բուդյոննու պողոտա, տուն 43/53։


== Պատմություն ==
Դոնի Ռոստովի Բուդյոննու պողոտայի և Պուշկինի փողոցի անկյունում 1880-ական թվականներին կառուցվել է եռահարկ շենք Կուշնարյովի ծխախոտի ֆաբրիկայի համար։ 1914 թվականին «Ե. Ս. Կուշնյարովի ընկերակցությունը» Ասլանիդիի ծխախոտի ֆաբրիկայի հետ միանում է Ասմոլովի ծխախոտի ֆաբրիկային, որը գտնվում էր Կազանսկի (Գազետնի) նրբանցքում, իսկ Բուդյոննու պողոտայում գտնվող շենքը  1914-1915 թվականներին վերակառուցվում է ամպիր ոճով հայ ճարտարապետ Հարություն Զաքիևի նախագծով։
Վերակառուցումից հետո շենքում եղել է 1-ին դասի հյուրանոց։ Այն ուներ շուրջ 70 երկ- և երեքտեղանոց համարներ, մեծ ճաշասրահ, որի կենտրոնում շատրվան էր։ Ճաշասրահի կողային պատի մոտ գտնվում էր երաժշտախմբի խեցեփեղկը։ Ճաշասրահի մուտքի մոտ ձկներով ակվարիում էր. այդ ձուկը մտնում էր ռեստորանի ճաշացուցակի մեջ։ Ակվարիումի մակերեսը 8 քառակուսի մետր էր։

Ճաշասրահի պատերը ներկված էին բաց կրեմագույն։ Երկայնակի և լայնակի պատերից մեկին կից առանձին ճաշասենյակներ էին։ Ճաշասենյակները միանում էին ճաշասրահին ելուններով կամարների շարքով։ Ճաշասրահը նախատեսված էր 800 այցելուների համար։
1914 թվականի օգոստոսին «Պալաս-հոթել» պերճաշուք հյուրանոցում ընտանիքի և թագաժառանգի հետ կանգ է առել Նիկոլայ II կայսրը։ Նրանք ձիակառքերով Կովկասից մեկնում էին Մոսկվա։
1918 թվականի մարտի 23-ից մայիսի 4-ը «Պալաս-հոթելում» տեղակայվել էր Դոնի խորհրդային հանրապետության կառավարությունը Դոնի հեղափոխական կազակության ղեկավարներ Ֆ. Գ. Պոդտելկովի և Մ. Վ. Կրիվոշլիկովի գլխավորությամբ։
Սպիտակ զորքերի կողմից Ռոստովը 1918 թվականի մայիսին գրավելուց հետո այստեղ կրկին գործել է հյուրանոցը։
1919 թվականի հունիսի 13-ին հյուրանոցի նախասրահում սպանվեց Կուբանի ռադայի նախագահ կոռնետ Նիկոլայ Ռյաբովոլը, որը հանդես էր գալիս Կուբանի անկախության ու Ռուսաստանից անջատման և հետագայում քաղաքացիական պատերազմին մասնակցելուց հրաժարվելու օգտին։ Սպայական համազգեստով մարդասպանը երկու անգամ կրակել է նրա թիկունքին և փախել ավտոմեքենայով։
1920 թվականին հյուրանոցում տեղակայված էր Առաջին հեծելազորային բանակի շտաբը, իսկ ավելի ուշ այնտեղ գտնվել է Հյուսիսկովկասյան ռազմական օկրուգի շտաբը։
Ներկայում շենքը վերակառուցվել է, ավելացվել է երկու հարկ։ Այժմ շենքում տեղակայված են Ռուսաստանի Դաշնության Պաշտպանության նախարարության «Իրավական օժանդակության հարավային տեղական վարչություն» դաշնային պետական հաստատությունը, «Հյուսիսային Կովկասի ռազմական օկրուգի շտաբ» «Դաշնային պետական ինստիտուտի» դաշնային պետական հաստատության կապի վարչությունը և այլ կազմակերպություններ։


== Արտաքին հղումներ ==
Столица Белого движения Archived 2017-06-03 at the Wayback Machine..
Палас-отель


== Նշումներ ==
Պրուդի (գյուղ, Պավլովսկի շրջան)

Պրուդի (ռուս.՝ Пруды), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 11 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոնինգտոն ամրոց

Դոնինգտոն ամրոց (անգլ.՝ Donnington Castle), միջնադարյան ամրոց Մեծ Բրիտանիայում։ Կառուցվել է 1836 թվականին Րիչարդ Աբենբարիյի հրամանով, ավելի ուշ գնվել է պալատի խոսնակ` Թոմաս Չոսերի կողմից։ Անգլիական առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ամրոցը միապետական Ջոն Բոյսի հետ միասին գտնվում էր 18 ամիս պաշարման մեջ։ Ի վերջո կայազորը հանձնվեց, իսկ ամրոցը, բացառությամբ պահակադիտանոցի, ավերվեց։ Այժմ ավերակները գտնվում են Անգլիայի պատմական շենքերի և հուշարձանների հանձնաժողովի հսկողության տակ։


== Պատմություն ==
Դոնինգտոն բնակավայրը գտնվում էր Աբենբարի ընտանիքի տիրապետության տակ 1292 թվականից։ Ամրոցը կառուցվել է թագավորի Ռիչարդ II հրամանով 1386 թվականին։ 1398 թվականին շինությունը գնվել է Թոմաս Չոսերի կողմից, որպես իր դստեր Ալիսիայի նստավայր։
Ավելի ուշ` Թյուդորների հետ վեճի պատճառով ամրոցը դարձավ թագավորական սեփականություն։ 1514-1516 թվականներին Դոնինգտոնում բնակվում էր Սաֆոլկների առաջին դուքս` Չարլզ Բրենդոնը։ 1539 թվականին ամրոց է այցելում Հենրիխ VIII, իսկ 1568 թվականին այնտեղ է հաստատվում նրա երկրորդ դուստրը Եղիսաբեթը։
1600 թվականին Եղիսաբեթը ամրոցը շնորհեց Չարլզ Հովարդին։ Անգլիայի քաղաքացիական պատերազմի սկզբին ամրոցը դարձավ Ջոն Փակերի սեփականությունը, սակայն 1643 թվականին Նյուբերի պատերազմից հետո ամրոցը գրավեց Ջոն Բոյսը։ 1644 թվականի հոկտեմբերին, Ջոն Բոյսը իր գործընկերների հետ միասին պաշարեց ամրոցը։ 1646 թվականին ամրոցը քանդվեց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
English Heritage page on Donnington Castle
Gatehouse Gazetteer record for Donnington Castle
Investigation History
Արշավիր Կիրակոսյան

Արշավիր (Արշալույս, Արշո) Սիմոնի Կիրակոսյան (նոյեմբերի 24, 1940(1940-11-24), Ստեփանավան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 14, 2016(2016-05-14)), հայ նկարիչ, խեցեգործ։


== Կենսագրություն ==
Արշավիր Կիրակոսյանը ծնվել է 1940 թվականին, Ստեփանավանում։ Նկարել սկսել է 7 տարեկանից։ 1975 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դեկորատիվ-կիրառական արվեստի խեցեգործության բաժինը։ 1975-1977 թվականներին դասավանդել է նկարչություն Էրեբունու Պիոներ պալատում, 1993 -2011 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում։
1982 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։
Արշավիր Կիրակոսյանի ստեղծագործությունները պահպանվում են Հայաստանի և արտասահմանի տարբեր թանգարաններում, ՀՀ մշակույթի նախարարության ֆոնդում, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում և մասնավոր հավաքածուներում (Անգլիա, Կանադա, ԱՄՆ, Ռուսաստան, Լատվիա, Ֆրանսիա, Հոլանդիա և այլն)։


== Գործունեություն ==
Նկարահանվել է «Քրմուհին» և «Պատմության 36 պահապանները» ֆիլմերում (մարմնավորել է Մեսրոպ Մաշտոցին)։
Ստեղծագործում է գեղանկարչության, գրաֆիկայի, կերամիկայի և քանդակագործության ժանրերում։
Խեցեգործական աշխատանքներ՝

«Ժամանակ», հարթաքանդակ, շամոտ, ջնարակ, 1986
«Թռիչք», հարթաքանդակ, շամոտ, ջնարակ, 1988
«Անի» բոլորաքանդակ, 1985, Սարդարապատի ազգագրական թանգարան
«Մուսաներ» մոնումենտալ հարթաքանդակներ, 1986, Ջերմուկի առողջարան
«Կոմպոզիցիա», հարթաքանդակ, 1987
«Էրեբունի»Գունանկարներ՝

«Աստղիկ», 1983
«Ինքնանկար», 2003Գրաֆիկական գործեր՝

«Պատշգամբում», 1984
«Հանգիստ», 1986
«Լողացող կանայք», 1986Գեղարվեստական ձևավորումներ

Ջերմուկի «Արարատ» առողջարանի գեղարվեստական ձևավորում, 1982
Եղվարդի հիվանդանոցի կերամիկական ձևավորում, 1984
Նորքի «Էրեբունի» գործարանի ֆոյեի կերամիկական ձևավորում, 1985
Զեյթունի մանկապարտեզի գեղարվեստական ձևավորում, 1986-1987
Բերդ քաղաքի «Կուլտուրայի տան» ձևավորում, 1987
Հին Նորքի Գիտահետազոտական ինստիտուտի ձևավորում, 1987


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
Երևան, 1978, 1986, 1988, 2011
Պլովդիվ, 1986


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Գրու

Սեն Գրու (ֆր.՝ Saint-Groux), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 137 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.44 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.50 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 80 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 28 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 84 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 60-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 24։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,4 %։ 60 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 52 անձ (26 տղամարդ և 26 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (2 տղամարդ և 6 կին)։ 24 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մակ-Քրիրի շրջան (Կենտուկի)

Մակ-Քրիրի շրջան (անգլ.՝ McCreary County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.109 կմ² է, բնակչությունը՝ 18.306 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուայթլի Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1912 թ.։
Լեհ զինվորների և գերմանացի հակաֆաշիստների հուշարձան

Լեհ զինվորների և գերմանացի հակաֆաշիստների հուշարձան (գերմ.՝ Denkmal des polnischen Soldaten und deutschen Antifaschisten), (լեհ.՝ Pomnik Żołnierza Polskiego i Niemieckiego Antyfaszysty), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զոհված լեհ զինվորներին նվիրված գլխավոր գերմանական հուշարձանը, ինչպես նաև գերմանական Դիմադրության շարժման կարևոր հուշարձան։


== Պատմություն ==
Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության ու Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետության հարաբերությունների զգալի լավացման ժամանակ առաջացել է Լեհաստանի զորքերի ու նացիզմի դեմ պայքարած գերմանացիների համագործակցության հիշատակին նվիրված հուշարձան կանգնեցնելու գաղափար։
Հուշարձանը բացվել է Բեռլինում 1972 թվականին Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության նախաձեռնությամբ։ Այն գտնվում է Բեռլինի Ֆրիդրիխսխայն շրջանի ժողովրդական այգում։ Տեղակայված է բլրի ստորոտին, որի վրա պատին գրված է Տադեուշ Կոստյուշկոյի նշանաբանը․ «Հանուն ձեր և մեր ազատության» լեհերեն ու գերմաներեն (լեհ.՝ Za naszą i waszą wolność), (գերմ.՝ Für eure und unsere Freiheit)։

Հուշարձանը կառուցվել է սիլեզիական մոխրագույն գրանիտից։ Քանդակագործներն են Զոֆյա Վոլսկան (ԼԺՀ), Տադեուշ Լոձյանը (ԼԺՀ), Անդ Վիտտիգը (ԳԴՀ), Գյունտեր Մերկելը (ԳԴՀ)։ Նրա հիմնական մասը կազմում են երկու միանման 15 մետրանոց սյուներ, որ միավորվում են բրոնզե դրոշով։ Հուշարձանը ներառում է գրանիտե հարթաքանդակ, որը պատկերում է լեհ ու խորհրդային զինվորի ու գերմանացի ընդհատակայինի։


== Ժամանակակից վիճակ ==
1995 թվականին՝ Գերմանիայի միավորումից հետո, հուշարձանը վերակառուցվել է, ավելացվել են երեք լեզուներով գրություններով (լեհերեն, գերմաներեն և ռուսերեն) սալեր՝ ի հիշատակ լեհ և գերմանացի ընդհատակայինների, ֆաշիզմի դեմ պայքարած բոլոր մարտիկների ու նացիզմի զոհերի։
Ուղղահայաց ստելայի երկու կողմերում վերակառուցման ժամանակ պահպանվել են ԼԺՀ-ի ու ԳԴՀ-ի գերբերը։
Տարելիցների ժամանակ կատարվող հանդիսավոր արարողությունների ժամանակ հուշարձանի մոտ դրվում են ծաղկեպսակներ։
Հուշարձանի շուրջը գտնվող հրապարակը դարձել է սքեյթբորդիստների սիրելի վայր։ Հուշարձանը հաճախ ենթարկվում է վանդալությունների, ինչի պաատճառով գերմանական մի ընկերություն առաջարկել է ֆինանսավորել նրա պահպանման աշխատանքները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Общий вид мемориала Archived 2014-08-13 at the Wayback Machine.
Denkmal des polnischen Soldaten und des deutschen Antifaschisten(գերմ.)
Մեթ Սայդել

Մեթյու Ջոզեֆ Կորկլան (անգլ.՝ Matthew Joseph Korklan, մարտի 19, 1983(1983-03-19), Սենթ Լուիս, Միսսուրի, ԱՄՆ), առավել հայտնի Մեթ Սայդել ռինգային անվամբ, ամերիկացի պրոֆեսիոնալ ըմբշամարտիկ (ռեստլեր)։ 
Հանդես է գալիս «All Elite Wrestling» (AEW) կազմակերպությունում։ Հայտնի է նաև «WWE» կազմակերպությունում անցկացրած տարիներից, որտեղ ելույթներ է ունեցել Էվան Բորն ռինգային անվան ներքո։
2000-2007 թվականների ընթացքում Կորկլանն հանդես է եկել «NWA Midwest», «IWA-Mid South», «Ring of Honor» և «Dragon Gate» անկախ առաջնություններում։ Հանդես է եկել նաև «Total Nonstop Action Wrestling» կազմակերպության առաջին փեյ-փեր-վյու իրադարձություններում։
Առավելապես հայտնի է ակրոբատիկ, մեքսիական Լուչա Լիվռե ճյուղով ներշնչված մարտաոճով։
2005 թվականին ավարտել է Միսուրիի համալսարանը՝ շուկայաբանի բակալավրի աստիճանով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը «Ring of Honor» կազմակերպության կայքում Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Էջը WWE.com կայքում(անգլ.)
Լոպատի (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Լոպատի (ռուս.՝ Лопаты), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կառլոս Անտոնիո Լոպես

Կառլոս Անտոնիո Լոպես Ինսֆրան (իսպ.՝ Carlos Antonio López Ynsfrán, նոյեմբերի 4, 1792(1792-11-04), Ասունսյոն, Պարագվայ - սեպտեմբերի 10, 1862(1862-09-10), Ասունսյոն, Պարագվայ), պարագվայցի քաղաքական գործիչ, նախագահ և Պարագվայի փաստացի դիկտատոր 1844-1862 թվականներին։ Թեթևացրել է երկրի շրջափակումը, ձգտել է ինդուստրացնել Պարագվայը և ներքաշել է երկիրը մի քանի միջազգային վեճերի մեջ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1792 թվականի նոյեմբերի 4-ին Ասունսիոնի մետրոպոլիսային տարածքում գտնվով Մորենա քաղաքում։ Սովորել է հայրենի քաղաքի հոգևոր ճեմարանում։ Քանի որ հարուցել էր երկրի բռնապետ Խոսե Գասպար Ռոդրիգես դե Ֆրանսիայի և վերջինիս քեռու թշնամանքն իր նկատմամբ, հարկադրված է եղել մի քանի տարի գործել գաղտնիության պայմաններում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Carlos Antonio López»։ Encyclopedia Britannica 


== Աղբյուրներ ==
Plá, Josefina (1976). The British in Paraguay 1850–1870. The Richmond Publishing Co in association with St Antony's College, Oxford.
Williams, John Hoyt (1977). "Foreign Tecnicos and the Modernization of Paraguay". Journal of Interamerican Studies and World Affairs (Center for Latin American Studies at the University of Miam): pp. 233–257.  JSTOR|174705
Բանաստեղծական կայուն ձևեր

Բանաստեղծական կայուն ձևեր , տաղաչափական որոշակի օրինաչափությամբ կառուցված բանաստեղծական ձևեր։ Առավել հայտնի բանաստեղծական կայուն ձևեր են սոնետը, հայրենը, քառյակը։ Համո Սահյանը կիրառել է մեր միջնադարյան պոեզիայում ընդունված հայրենի չափը։ Քառյակի ասպարեզում լավագույնս հանդես է գալիս Հովհաննես Շիրազը։ Սոնետներ են գրում Հրաչյա Հովհաննիսյանը, Պարույր Սևակը, իսկ ավելի ուշ՝ Հենրիկ Էդոյանը։


== Սոնետ ==
Բանատեղծական կայուն ձևերից ամենատարածվածը սոնետն է։ Համաշխարհային հռչակ են վայելում Դանտեի, Պետրարկայի, Շեքսպիրի սոնետները։ Հայ բանաստեղծներից սոնետներ են գրել Մեծարենցը, Թեքեյանը, Տերյանը, Չարենցը և ուրիշներ։ Սոնետը 14-տողանի բանաստեղծություն է՝ կազմված սկզբում երկու քառատողից և ապա երկու եռատողից։ Մշակվել են սոնետի հանգավորման տարբեր ձևեր, որոնցից առավել գործածական է այն տեսակը, երբ քառատողերը հանգավորվում են օղակաձև և ունեն երկու հանգ (abba, abba), իսկ եռատողերը ունեն cdc, ede հանգավորում։


== Հայրեն ==
Միջնադարյան հայ պոեզիայում շատ տարածված է եղել հայրենը։ Հայրեններ գրել են դեռևս 10-րդ դարից սկսած (Գրիգոր Նարեկացի, Ֆրիկ, Քուչակ)։ Հայրեններ փորձել են գրել նաև ժամանակակից բանաստեղծները, առավել հաջողվածները, թերևս, պատկանում են Հ. Սահյանին։ Հայրենները հիմնականում չորս տողանի բանաստեղծություններ են՝ կազմված 15-վանկանի տողերից՝ բաղկացած երկու կիսատողերից 7/8 բաժանումով։


== Քառյակ ==
Բանաստեղծական կայուն ձևերից հայ պոեզիայում լայն գործածություն է ունեցել քառյակը, այն չորս տողանի բանաստեղծություն է որոշակի հանգավորմամբ՝ կից, օղակաձև, խաչաձև։ Քառյակը համաշխարհային համբավ ունեն Օմար Խայամի քառյակները։ Հայ բանաստեղծներից քառյակներ են գրել Խաչատուր Աբովյանը, Հովհաննես Թումանյանը, Վահան Տերյանը, Եղիշե Չարենցը։
Տես նաև՝ տաղաչափություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Մորիս դը Գուրդան

Սեն Մորիս դը Գուրդան  (ֆր.՝ Saint-Maurice-de-Gourdans), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն-Ալպեր երկրամասի Էնի դեպարտամենտում։ Համայնքի շրջանը Բուրկ ան Բրեսն է։
Կոմունայի կոդը՝ 01378։


== Աշխարհագրություն ==
Կոմունան Փարիզ քաղաքից գտնվում է 400 կմ հարավ-արևելք, դեպի արևելք Լիոն քաղաք, 29 կմ է և 45 կմ հարավ Բուրկ ան Բրեսից։


== Կլիմա ==
Կլիման կիսախոնավ է, ձմռանը ցուրտ է, իսկ ամռանը տաք։ Կոմունայում անձրևներ լինում են ոչ հաճախ, հիմնականում ամռան ամիսներին։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը 790 թվականին կազմել է 2498 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) ունեցող 1600 մարդկանցից 1234-ը տնտեսապես ակտիվ են եղել, 366-ը՝ պասիվ (ակտիվության ցուցանիշը` 77,1% է, 1999 թվականին՝ 70,1%)։ 1234 ակտիվ բնակիչներից աշխատել են 1179 -ը (629 տղամարդ, 550 կին), գործազուրկ է եղել 55 մարդ (22 տղամարդ և 33 կին)։ 366 պասիվներից 129 հոգի եղել են աշակերտ կամ ուսանող, 144-ը՝ թոշակառու, 93-ը պասիվ են եղել այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Մորիսի եկեղեցի
Փոլի պալատ
Պոն Գալլանի կամուրջ


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի տնտեսական հետազոտությունների և վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
cassini.ehess.fr. Проверено 8 мая 2014
Զալիզնյակի (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Զալիզնյակի (ուկրաիներեն՝ Залізняки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զալիզնյակի գյուղում բնակվել է 10 մարդ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Զալիզնյակի գյուղը գտնվում է Օզնիցա գետի ակունքներից մեկում՝ Կիրսովկա գյուղից 0,5 կմ հեռավորության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Lost Stars

«Lost Stars», ամերիկացի փոփ ռոք երգիչ Ադամ Լևինի երգն է, որը եղել է «Սկսել կրկին» (2013) երաժշտական կատակերգություն-դրամայի սաունդթրեքը։ Երգը գրվել է Գրեգ Ալեքսանդրի, Դանիել Բրիսբուայի, Նիք Լաշլիի և Նիք Սաութվուդի կողմից։ Երգը ձայնագրվել է 2012 թվականին Նյու Յորքում գտնվող Electric Lady ստուդիայում։
2015 փետրվարին երգը առաջադրվել է Օսկար մրցանակաբաշխության «Լավագույն օրիգինալ երգ» անվանակարգում, սակայն չի հաղթել։


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգի բառերով հոլովակը YouTube-ում
Ֆուենմայոր

Ֆուենմայոր  (իսպ.՝ Fuenmayor), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Արո շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 34,29 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 3219 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 10 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուենմայորի պաշտոնական կայք
Վիլհելմ Տելլ (օպերա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վիլհելմ Տելլ (այլ կիրառումներ)Վիլհելմ Տելլ (ֆր.՝ Guillaume Tell), իտալացի երգահան Ջոակինո Ռոսսինիի օպերա չորս գործողությամբ։ Ֆրանսերեն լիբրետտոն Էտիեն դը Ժուիի և Իպոլիտ Բիի ըստ Ֆրիդրիխ Շիլլերի համանուն պիեսի։ Համարվում է Ռոսինիի լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։ «Վիլհելմ Տելլը» իտալացի երգահանի վերջին օպերան է, գրվել է ֆրանսիական կառավարության պատվերով։
Առաջնախաղը կայացել է Փարիզի Երաժշտության թագավորական ակադեմիայում (Օպերա Գառնիե) 1829 թ. օգոստոսի 3-ին։ Օպերան արտահայտված հաջողություն չի ունեցել, ինչի հետևանքով Ռոսսինին հետագայում այն կրճատել է՝ նվազեցնելով գործողությունների թիվը երեքի։ Այս տեսքով օպերան մնացել է Փարիզի օպերային թատրոնի մշտական խաղացանկում մինչև 1932 թ., իսկ 1868 թ. Ռոսսինիի ներկայությամբ տեղի է ունեցել օպերայի 500-րդ ներկայացումը։


== Ստեղծման պատմությունը ==

Օպերայի երաժշտության ստեղծման համար երգահանին պահանջվեց 6 ամիս։ Ռոսսինիի հայրենասիրական-հերոսական ժանրի ստեղծագործությունների գագաթնակետը ընդունված է համարել «Վիլհեմ Տելլ» օպերան։
«Վիլհեմ Տելլ» օպերայի առավել հայտնի և ճանաչվող հատվածներից մեկը համարվում է նախերգանքը։ Ըստ Ե. Բրոնֆինի խոսքերի` «... նախերգանքը ապշեցնում է իր անսովորությամբ։ Այն ազատ ծրագրային սիմֆոնիկ պոեմ է, որտեղ միմյանց հաջորդում են քնարերգական-էպիկական, հովվերգական և դրամատիկական-գեղանկարչական, ժանրային-ազդիչ իրադարձությունները։ Երգահանը նախերգանքի մեջ չի ներմուծել պոեմի թեմաները։ Սակայն նախերգանքի իմաստային և բանաստեղծական կապը պոեմի հետ ակնհայտ է։»Օպերան բարձր գնահատականի արժանացավ Ռիհարդ Վագների կողմից, ով օպերայի հեղինակի հետ զրույցի ժամանակ ասել է . «Ինձ անհրաժեշտ է ազատ, անկախ, կապանքներ չճանաչող երաժշտություն; այնպիսի երաժշտություն, որ հստակ մատնանշում է ոչ միայն հերոսներին բնորոշ ուրվապատկերները, որոնց անհնար էր խառնել ուրիշների հետ, այլև ցանկացած փաստ, դրվագ, որոնք հյուսված են դրամայում; հասարակ երաժշտություն, որը ճկուն և բազմազանորեն արձագանքելով բանաստեղծական տեքստի իմաստին` կկարողանար ծավալվել, սահմանափակվել, ընդլայնվել, հետևելով երաժշտական արտահայտության պահանջներին։ Ինչ վերաբերում է այդպիսի երաժշտության, դուք ինքներդ, մաեստրո, ստեղծել եք լավագույն օրինակը «Վիլհեմ Տելլ»-ի «Անշարժ կանգնիր» տեսարանում, որտեղ ազատ կատարումը` շեշտադրելով յուրաքանչյուր բառը և թավջութակի հուզումնալից ուղեկցումը, հասնում է օպերային էկսպրեսիայի գագաթնակետին։ ... Դուք, մաեստրո, այդ օպերայում ստեղծել եք բոլոր ժամանակների երաժշտությունը, և այն լավագույնն է։»«Վիլհեմ Տելլ»-ը եզակի օպերաներից է, որի նոր դրվածքը հայտնվեց Մեծ թատրոնում Հայրենական Մեծ պատերազմի սկզբին` նախքան 1943 թվականը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Գերասիմենկի

Գերասիմենկի (ռուս.՝ Герасименки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լոկոմոտիվ Երևան ՖԱ

«Լոկոմոտիվ Երևան» Ֆուտբոլային Ակումբ, մասնագիտացված ֆուտբոլային ակումբ Երևանում, որը հանդես է գալիս Հայաստանի Առաջին խմբում։
Հիմնադրվել է 1963 թվականին։ 2002 թվականից սկսած թիմը հանդես է եկել Հայաստանի Առաջին խմբում։ Թիմը կազմալուծվել է 2005 թվականին՝ ֆինանսական խնդիրների պատճառով։
2018 թվականին ակումբը վերականգնվեց և ներկայումս հանդես է գալիս Առաջին խմբում։ Թիմի մարզիչն է Վահե Գևորգյանը։


== Առաջնության վիճակագրություն ==


== Ներկա կազմ ==
ըստ Սեպտեմբեր 9, 2018-ի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը transfermarkt.co.uk կայքում
Պրոկոֆի Ջափարիձե

Պրոկոֆի Ապրասիոնովիչ Ջափարիձե (ռուս.՝ Прокофий Апрасионович Джапаридзе, վրաց.՝ პროკოფი აპრასიონის ძე ჯაფარიძე, կուսակցական ծածկանունը՝ Ալյոշա, հունվարի 3(15), 1880 - սեպտեմբերի 20, 1918), կոմունիստական հեղափոխական գործիչ, Ադրբեջանում խորհրդային իշխանության հաստատման ղեկավարներից։ Կոմունիստական կուսակցության անդամ 1898 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Շարդոմետի գյուղում (այժմ՝ ՎՀ Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթի մարզ), կալվածատիրոջ ընտանիքում։ Հայրը մահացել է վաղ հասակում։ Սովորել է Թիֆլիսի Ալեքսանդրյան ուսուցչական ինստիտուտում (1896-1900)։
1900 թվականի օգոստոսին մասնակցել է Թիֆլիսի բանվորների մայովկայի և երկաթուղայինների գործադուլի կազմակերպմանը, որի համար հեռացվել է ինստիտուտիցից, 11 ամիս բանտարկվել և արտաքսվել է Քութայիսի նահանգ։
1901-1904 թվականին եղել է ՌՍԴԲԿ Իմերեթա-Մեգրելական և Կովկասյան միութենական կոմիտեների անդամ։ 1904 թվականի օգոստոսից հեղափոխական աշխատանք է տարել Բաքվի նավթագործ բանվորների շրջանում, ընտրվել ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի կազմում, ղեկավարել 1904 թվականի դեկտեմբերի Բաքվի համընդհանուր գործադուլը։


== Քաղաքական գործունեություն ==
Բաքվի կուսակցական կազմակերպությունից եղել է ՌՍԴԲԿ 3-րդ համագումարի (1905) պատգամավոր։ 1906-1908 թվականին մասնակցել է բոլշևիկյան «Բակինսկի ռաբոչի» («Бакинский рабочий»), «Պրիզիվ» («Призыв»), «Կոչ Դևեթ», «Գուդոկ» («Гудок»), «Վոլնա» («Волна») թերթերի ու ամսագրերի հրատարակմանը։
1906-1909 թվականին եղել է նավթարդյունաբերական բանվորների միության վարչության քարտուղարը, արդյունաբերողների հետ կոլեկտիվ պայմանագիր կնքելու համար պայքարի կազմակերպիչը։ Կուսակցական աշխատանք է տարել Դոնի Ռոստովում և Կուբանի երկրամասում։ 1911 թվականին ձերբակալվել Է, 3 տարով արտաքսվել Վելիկի Ուստյուգ։
1914 թվականի հունիսից աշխատել է Թիֆլիսի բոլշևիկյան կազմակեր պությունում։ 1915 թվականին նորից է ձերբակալվել և աքսորվել Ենիսեյի նահանգի Կամենկա գյուղը, որտեղից շուտով փախել է Թիֆլիս։ Բարաթով կեղծանունով Տրապիզոնում հեղափոխական աշխատանք է տարել ռուս, բանակի զինվորների շրջանում։
1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո եկել է Բաքու և ընտրվել ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի անդամ։ Ստեփան Շահումյանի, Նարիման Նարիմանովի, Մեշադի Ազիզբեկովի, Իվան Ֆիոլետովի և մյուսների հետ գլխավորել է Բաքվում սոցիալիստական կարգերի հաստատման համար։ Բաքվի կուսակցական կազմակերպությունից մասնակցել է ՌՍԴԲԿ 6-րդ համագումարին (1917 թվականի օգոստոս), ընտրվել ՌՍԴԲԿ ԿԿ անդամության թեկնածու։
1918 թվականի հունվարից՝ Բաքվի խորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ, մարտին մտել է մուսավաթական ապստամբության պաշտպանության կոմիտեի մեջ։ 1918 թվականի ապրիլից միաժամանակ՝ Բաքվի ժողկոմխորհի ներքին գործերի կոմիսար, հունիսից՝ պարենավորման կոմիսար։ Բաքվում խորհրդային իշխանության ժամանակավոր անկումից հետո 1918 թվականի հուլիսի 31-ին ձերբակալվել Է։
Գնդակահարվել է 1918 թվականի սեպտեմբերի լույս 20-ի գիշերը Բաքվի 26 կոմիսարների թվում՝ Էս-Էռների և անգլիացի ինտերվենտների կողմից, Ախչա-Կումայի ավազուտներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուշուրեբի

Տուշուրեբի (վրաց.՝ ტუშურები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Թիանեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1150 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թիանեթից հեռու է 5 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 344 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կեռստավանք բերդ

Կեռստավանք, հայկական պատմական բերդ՝ Փիփ գյուղի մոտ, ներկայումս՝ Ադրբեջանի Հանրապետության Դաշկեսանի շրջանում։
Կառուցված է եղել Շամքոր գետի աջ կողմում՝ Րուսկան նահատակ ուխտատեղիից փոքր-ինչ ցած՝ արևմտահայաց, թեքադիր լեռնաճյուղի վրա, երկու կողմից շրջապատված է խոր ձորերով առանձնացած տեղանքում։


== Նկարագրություն ==
Դեռևս 19-րդ դարի վերջին բերդն ունեցել է շրջապարիսպ, որն արդեն 1980-ական թվականներին տեղ-տեղ քանդուած էր, մնացել էին պարսպի ստորին մասն և քարուկիր շինության բեկորներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էքո Քելում

Էքո Քելում (անգլ.՝ Echo Kellum, օգոստոսի 29, 1982(1982-08-29), Չիկագո), ամերիկացի դերասան։ Քելումը հայտնի է Քյորթիս Հոլթ դերով  The CW հեռոուսատաալիքի «Նետ» դրամա հեռուստասերիալում, Թոմիի դերով FOX֊ի «Բեն և Քեյթ» սիթքոմում և Հանթերի դերով NBC֊ի «Շոնը կփրկի աշխարհը» հեռուստասերիալում։


== Կյանք և կարիերա ==
Քելումը ծնվել է Իլինոյս նահանգի Չիկագո քաղաքում։ 2009 թվականին տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որպեսզի սկսի իր կատակերգական կարիերան։ Նա ավարտել է The Groundlings֊ը, I.O. West֊ը և Upright Citizens Brigade֊ը։
Քելումը ստացել է իր գլխավոր դերը 2012 թվականին՝ մարմնավորելով Թոմիին FOX հեռուստաալիքի «Բեն և Քեյթ» հեռուստասերիալում, որտեղ նա գլխավոր կերպար՝ Բենի (Նաթ Ֆեքսոն)  մտերիմ ընկերն է։ «Բեն և Քեյթ»-ից հետո Քելումը մարմնավորել է Հանթերին NBC֊ի «Շոնը կփրկի աշխարհը» հեռուստասերիալում, որտեղ նա խաղացել է Շոն Հեյսի և Մեգան Հիլթիի հետ միասին։
2015 թվականին Քելումը կատարել է երկրորդական դեր The CW հեռուստաալիքի «Նետ» հեռուստասերիալի չորրորդ եթերաշրջանում՝ մարմնավորելով Քյորթիս Հոլթին։ Նա տեխնոլոգիական գյուտարար է, ով աշխատում էր Palmer Technologies֊ում, սակայն հետագայում դառնում է Պարոն Սարսափելին և կերպարը հինգերորդ եթերաշրջանում դառնում է հիմնական դեր։
2017 թվականին Քելումը մարմնավորելու է Մադսենին Netflix-ի «Ընկերուհու օրը» ֆիլմում, որտեղ նա բանաստեղծ է և Բոբ Օդենքըրքի կերպարի  աշխատակիցը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էքո Քելում Internet Movie Database կայքում
Վիռու-Կաբալա

Վիռու-Կաբալա (էստ․՝ Viru-Kabala), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռեգավեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 132 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դարիալի կիրճ

Դարիալի կիրճ (վրաց.՝ დარიალის ციხე) կամ Ալանաց դուռ, կիրճ Վրաստանում, Թերեք գետի հովտում՝ Մեծ Կովկասի Կողքային լեռնաշղթան նրա հատելու տեղում։ Խորությունը մինչև 1000 մ է։ Դարալի կիրճով է անցնում Ռազմավարական ճանապարհը։ 
Հին և միջին դարերում ուներ ռազմական կարևոր նշանակություն։ Հայերը, վրացիները և պարսիկները կայազոր են պահել այնտեղ՝ կովկասյան վաչկատուն ցեղերի ներխուժումները կասեցնելու համար։ Այդպես է կոչվել այնտեղով հաճախակի ներխուժած ալանների անունով։ Կիրճի հսկողության համար Բյուզանդիան Սասանյան Պարսկաստանին հարկ էր վճարում։


== Անվանում ==
Անվանման ստուգաբանությունը կապվում է կովկասյան իրանալեզու ալաններ ցեղի անվան հետ, որին ավելացվել է պարսկերեն դար «դարպաս, դուռ, կապան» բառը։ Հին և միջին դարերում հայերեն հենց այդպես էլ կոչվել է՝ Ալանաց դուռ․ այդ տեղով ալանները հաճախակի էին ներխուժում Հայաստան, Վրաստան և հասնում Իրանի սահմանները։ Հայտնի է եղել նաև Կովկասի դարպասներ անունով։


== Ծանոթագրություններ ==
Արզանսու

Արզանսու, գետակ Արևմտյան Տիգրիսի ավազանում, նրա ձախակողմյան վտակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշայա Դոբրայա

Բոլշայա Դոբրայա (ռուս.՝ Большая Добрая), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պեչորա (գետ)

Պեչորա (ռուս.՝ Печо́ра կոմի՝ Печӧра, նեն.՝ Санэро’’ яха), գետ ՌԴ-ում Կոմի Հանրապետությունում և Նենեցյան ինքնավար օկրուգում։
Գետի երկարությունը կազմում է 1809 կմ, ավազանի մակերեսը 322 հազար քկմ, սկիզբ է առնում Հյուսիսային Ուրալից և հոսում է դեպի հարավ-արևմուտք։ Սկզբնաղբյուրի բարձրությունը կազմում է ծովի մակարդակից 675 մետր։ 1981 թվականի սկզբնաղբյուրի մոտ Իվան Պրովիրնինի արշավախումբը տեղադրել է չուգունից հուշատախտակ «Այստեղից սկիզբ է առնում մեծ գետ Պեչորան»։
Զարգացած է ձկնորսությունը՝ մասնավորապես ատլանտյան սաղմոն, սիգ։ Պեչորայի ավազանում կան քարածխի, նավթի, բնական գազի, ոսկու, տիտանի հանքեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гунн Г. П. Печора — золотые берега / Оформление художника В. Б. Колесникова. — М.։ Мысль, 1972. — 144, [16] с. — 60 000 экз.
Пыстин М. С. Печора։ Экономико-географический очерк. — Сыктывкар։ Коми книжное издательство, 1974. — 15 000 экз.
Никольский Г. В. и др. Рыбы бассейна Верхней Печоры. — М., 1947.
Лешко Ю. В. Пресноводные моллюски бассейна Печоры. — Л., 1983.
Печора (река) // Большая советская энциклопедия։ [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М.։ Советская энциклопедия, 1969—1978.
Печора // Словарь современных географических названий / Рус. геогр. о-во. Моск. центр; Под общ. ред. акад. В. М. Котлякова. Институт географии РАН. — Екатеринбург։ У-Фактория, 2006.
Ильина Л. Л., Грахов А. Н. Реки Севера / Рец.։ д-р геогр. наук А. А. Соколов. — Л.։ Гидрометеоиздат, 1987. — 128 с. — (Реки и озёра нашей Родины). — 80 500 экз.
Գոգոլի հուշարձան (Վոլգոգրադ)

Գոգոլի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Гоголю), գրող նիկոլայ Վասիլևիչ Գոգոլի բրոնզե կիսանդրին, որը 1910 թվականին ստեղծել է քանդակագործ Ի. Ֆ. Տավբիան։ Այն Վոլգոգրադի պահպանված հուշարձաններից ամենահինն է։ 2016 թվականի դրությամբ հուշարձանը գտնվում է Վոլգոգրադի Կոմսոմոլսկի այգում՝ Վոլգոգրադի պետական նոր փորձառական թատրոնի դիմաց։


== Պատմություն ==
1909 թվականին Ռուսական Կայսրությունում լայն մասշտաբով նշվում էր Գոգոլի 100-ամյա տարելիցը։ Կայսրության որոշ քաղաքներում (Սանկտ Պետերբուրգ, Մոսկվա, Խարկով) տեղադրվեցին գրողի հուշարձանները։ Ցարիցինում տեղական իշխանությունների և հանրության կողմից որոշվեց  տեղադրել Գոգոլի հուշարձանը, որը քաղաքի պատմության մեջ առաջին հուշարձանն էր։
Հուշարձանը տեղադրվել է 1910 թվականին Գոգոլի ծննդյան 100-ամյա տարելիցին՝ Ալեքսանդրովյան հրապարակում, որտեղից դեպի Գրյազե-Ցարիցին երկաթուղային կայարան անցնում էր Ելիզավետինյան փողոցը, որը հուշարձանի բացումից հետո անվանափոխվեց Գոգոլի անունով։
Այս փողոցը պահպանվել է քաղաքի կենտրոնի վերանվանման և վերափոխման ժամանակ և հանդիսանում է Գոգոլի անվան փողոց։ Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 1910 թվականի հոկտեմբերի 24-ին, տոնական բացման ծրագիրը ներառում էր քաղաքի նվագախմբի կատարումը, մաղթանքներ, քաղաքագլուխ Կլենովի ելույթը։ Գոգոլի կերպարը տարբերվում էր կանոնականից, ինչն անմիջապես նկատվեց հանրության կողմից։
Հուշարձանի տեղը երեք անգամ փոխվել է, նախնական վայրում, որտեղ այժմ Ընկած մարտիկների հրապարակում «Հավերժական կրակն» է, հուշարձանը կանգնած է մնացել երկու տասնամյակ։ 1932 թվականին Ալեքսանդր Նևսկու տաճարը քանդելուց հետո իրականացվել է հրապարակի կառուցապատում, որտեղ այժմ տեղադրված է Ցարիցինի պաշտպանության ժամանակ զոհված կարմիրբանակայինների հուշարձան-սալաքարը, իսկ Գոգոլի հուշարձանը տեղադրվել է հրապարակի արևմտյան հատվածում։ Հետագայում, 1930-ական թվականներին հուշարձանը տեղափոխվել է Կոմսոմոլսկի այգի և տեղադրվել դեմքով դեպի Ընկած մարտիկների հրապարակ։ Ստալինգրադի ճակատամարտի օրերին հուշարձանը և պատվանդանը վնասվել են, սակայն գոյատևել են մինչպատերազմյա 3 այլ հուշարձանների հետ միասին՝ Ձերժինսկու հրապարակում գտնվող  Ձերժինսկու հուշարձանը, Կենտրոնական առափնյայի Խոլզունովի հուշարձանը և Կոմսոմոլսկի այգու Երմանի հուշարձանը։ 1959 թվականին վնասված պատվանդանը փոխարինվել է ճարտարապետ Իվան Կորնելևիչ Բելդովսկու կողմից՝ մակագրությամբ`«Ն. Վ. Գոգոլ, 1809-1852 թթ.»: Հուշարձանի վրայի վնասվածքները պահպանվել են որպես պատերազմական հիշողություն և  տեսանելի են հուշարձանի թիկունքի կողմից։ 1977 թվականին Գորկու անվան թատրոնի վերակառուցման ընթացքում Գոգոլի հուշարձանը  տեղադրվել է ներկայիս վայրում՝ թատրոնի կողմային մուտքի մոտ և 90 աստիճանով թեքված է դեպի այգին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ներկայիս վիճակ ==
2018 թվականի սկզբին հուշարձանը գտնվում էր անմխիթար վիճակում և ամբողջությամբ ծածկված էր մետաղի օքսիդներով։ Հուշարձանի իրավական կարգավիճակը և պատասխանատու իրավաբանական անձի վիճակը հաստատված չէ։


== Նկարագրություն ==
Պատվանդանի նյութը` վարդագույն փայլեցված գրանիտ
Պատվանդանի բարձրությունը` 2,6 մետր
Կիսանդրու բարձրությունը` 1,32 մետր
Ձուլում՝ Սանկտ Պետերբուրգի Մորան բրոնզի ձուլման գործարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սևանա ամրոց

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սևան (այլ կիրառումներ)Սևանա ամրոց Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Լմբափոր գավառում։ 9-20-րդ դարերում եղել է Վասպուրականի Արծրունյաց իշխանության, ապա՝ թագավորության զնդան, որտեղ սովորաբար բանտարկել են ընդդիմադիր իշխանազուններին։ 10-րդ դարից հետո Սևանի մասին աղբյուրներում տեղեկություններ չեն հանդիպում։ Տեղը տակավին անորոշ է։ Լեոն այն նույնացնում է հետագայի Սեյվանկալային (Թոռնավան գավառում)։
Գեյշ

Գեյշ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտեգ

Սենտեգ (ռուս.՝ Сентег), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 51 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միսյուրյայ

Միսյուրյայ  (ռուս.՝ Мисюряй), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ունյա գետի ձախ ափից 61 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 22 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000057863
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103005786
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսլան Միքաբերիձե

Ռուսլան Միքաբերիձե (վրաց.՝ რუსლან მიქაბერიძე, օգոստոսի 24, 1939(1939-08-24), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 16, 2020(2020-12-16), Թբիլիսի, Վրաստան), թատրոնի և կինոյի վրացի խորհրդային դերասան։ Վրաստանի վաստակավոր արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Ռուսլան Միքաբերիձեն ծնվել է 1939 թվականի օգոստոսի 24-ին Խարկովում։
Նկարահանվել է ավելի քան 40 գեղարվեստական ֆիլմերում՝ հիմնականում կատարելով երկրորդ պլանի կամ էպիզոդիկ դերեր։ Առավել հայտնի Միմինո ֆիլմում կատարած Գիվի Իվանովիչ Գոգլիձեի՝ Թելավի օդանավակայանի օդաչուների ջոկատի հրամանատարի դերը։ Աշխատել է «Վրացֆիլմ» կինոստուդիայում։
Մահացել է 2020 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Թբիլիսիում։


== Ֆիլմագրություն ==
1972 – Լուսնի առևանգումը – Ջոտո
1975 – Սեր առաջին հայացքից – էպիզոդ
1976 – Իսկական թիֆլիսեցին ու մյուսները
1976 – Սանդուղք – ծառայող
1976 – Դատը, որ չկայացավ – Գուրամ Քոբերիձե
1977 – Դաթա Թութաշխիա (1, 3 և 6 սերիաներ) – ժանդարմ Շվանգիրաձե
1977 – Ծանոթանանք (կինոալմանախ)
1977 – Մրցավազք
1977 – Միմինո – Գիվի Իվանովիչ Գոգլիձե
1978 – Սիբիրիադա – Տոֆիկ Ռուստամով
1979 – Նիկան լեռներում
1979 – Վտանգավոր ընկերներ – Սատանա, սպանված ավազակ
1980 – Ինչու է սուլում սոխակը (կարճամետրաժ)
1980 – Նպատակ – նավաստի
1980 – Պատահական գնդակ
1981 – Լողորդը
1981 – Թեհրան-43 – ահաբեկիչ
1985 – Երիտասարդ կոմպոզիտորի ճանապարհորդությունը – Դշալվա Խետերելի
1986 – Նեյլոնե տոնածառ – ավտոբուսի վարորդ
1986 – Չեգեմյան դետեկտիվ – Բախուտ
1987 – Էլլայի ու Ռարուի արկածները – սառնավագոնի վարորդ
1987 – Խարեբա և Գոգի – գեներալ
1989 – Մայիսյան ձյուն – մեքենավար
1989 – Հեռացվածները (կինոալմանախ) – անցորդ
1989 – Անցյալը միշտ մեզ հետ է – դեկան
1989 – Տուրանդոտ – ռեժիսոր գեղարվեստական խորհրդում
1990 – Ախ, այդ սարսափելի, սարսափելի հեռուստացույցը – Անզոր
1992 – Անձնագիր – թուրք Մուստաֆա
1992 – Գործարք
2005 – Եվ գնում է գնացքը – ուղևոր
2011 – Գործարք քսան տարի անց – Կակո


== Հնչյունավորում ==
1987 – Բալլադ երգչի մասին (անիմացիոն)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսլան Միքաբերիձեն kino-teatr.ru կայքում (ռուս.)
Ռուսլան Միքաբերիձեն IMDb կայքում (անգլ.)
Ռուսլան Միքաբերիձեն kinopoisk.ru կայքում (ռուս.)
Բոուզով դղյակ

Բոուզով դղյակ՝ մորավյան միջնադարյան դղյակներից մեկը, գտնվում է համանուն բնակավայրում, Օլոմոուցի շրջանում, Չեխիայի հանրապետություն։ Դղյակը կառուցվել է 13-րդ դարի վերջին, 14-րդ դարի սկզբին։ Դղյակը ներկայիս տեսքը ստացել է 20-րդ դարում ռոմանական ոճով վերանորոգվելուց հետո։


== Պատմություն ==
Դղյակը հիմնադրվել է 13-րդ և 14-րդ դարերի սահմանագծին և ի սկզբանե ստացել է Բուզով (Búzov) անվանումը։ Դղյակի առաջին հայտնի տերը եղել է Բուզը Բուզովայից, ով տիրացել է Բուզովին 1317-1339-ական թվականներին։ 14-րդ դարի կեսին դղյակը անցել է Յեշեկա և Բենեշա եղբայրներին, Վիլդենբերգից։ 1382 թվականին Բենեշը վաճառել է Բոուզով դղյակը և կալվածքը Յոստ Մորավսկուն, ով 1396 թվականին դղյակը հանձնեց Բոչեկ 2-րդին Պոդեբրդից, ում հետնորդները տիրել են դղյակին 70 տարի։ Նրանցից հետո դղյակը հաճախ է փոխել տերերին։

Երեսնամյա պատերազմից հետո Բոուզով դղյակը ծառայել է որպես կայսերական ամրոց և բանտ շվեդական գերիների համար։ 1643 թվականին դղյակը ձեռք է բերել Եվգենիա Պոդստատսկայան, իսկ նրա որդին 1696 թվականին վաճառել է Տևտոնական օրդենին։ Դղյակը պատկանել է օրդենին մինչև 1939 թվականը։
1939 թվականին դղյակը բռնագրավվել է նացիստական վարչության կողմից և պատերազմի ընթացքում օգտագործվել է բռնագրավված արժեքների պահպանման համար։ Պատերազմի ավարտից հետո Բոուզովը անցել է Չեխոսլովակիային։ Երբ Չեխոսլովակիան դադարեց գոյություն ունենալ, Տևտոնական օրդենը իրավունք ներկայացրեց դղյակի վրա, սակայն ապարդյուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Сайт замка
Hrad Bouzov на turistickyatlas.cz
Պուլասկի շրջան (Իլինոյս)

Պուլասկի շրջան (անգլ.՝ Pulaski County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 521 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.161 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Մաունդ Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1843 թվականին։
289

289 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 289 թվականն է, 
III դարի 89-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==