armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Աստերոիդների ցանկ (53201-53300)

Աստերոիդների ցանկ (53101-53200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (53301-53400)
 Աստերոիդների ցանկ (53101-53200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (53301-53400)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (50001)-(55000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ֆրանց Ռուբո

Ֆրանց Ալեքսեևիչ Ռուբո (հունիսի 5 (17), 1856, Օդեսա, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 13, 1928(1928-03-13), Մյունխեն, Վայմարյան Հանրապետություն), ռուս մարտանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Օդեսսայի գծանկարչության դպրոցում (1865 թվականից) և Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիայում (1877 թվականից)։ Ապրել է հիմնականում Պետերբուրգում, 1913 թվականից՝ Գերմանիայում։ Դասավանդել է Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում (1904-1912)։ Փաստագրական ճշտությամբ ստեղծել է նկար-համայնապատկերներ («Աևաստոպոլի պաշտպանությունը», 1902-1904, Սևաստոպոլ, բացվել է 1905 թվականին, 1941-1942 թվականներին վնասվել է Սևաստոպոլի պաշտպանության ժամանակ, վերականգնվել և կրկին բացվել 1954 թվականին, «Բորոդինոյի ճակատամարտը», 1911, բացվել է 1912 թվականին Մոսկվայում, վերականգնվել է 1962 թվականին)։ Ստեղծել է նաև հաստոցային նկարներ։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կորին Մայեր

Կորին Մայեր (ֆր.՝ Corinne Maier, դեկտեմբերի 7, 1963(1963-12-07), Ժնև, Շվեյցարիա), ֆրանսիացի հոգեվերլուծաբան, տնտեսագետ և գրող։ Առավելապես հայտնի է որպես «Bonjour paresse» վեպի հեղինակ, որում արտացոլված է ֆրանսիական կորպորատիվ մշակույթի քննադատական նկարագրությունը։ 2016 թվականին Մայերը ընդգրկվել է BBC 100 Women ցուցակում։


== Կենսագրություն ==
Մայերը ծնվել է 1963 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Ժնևում։ Սովորել է Քաղաքական գիտությունների Ազգային ֆոնդում «էկոնոմիկա» և «միջազգային հարաբերություններ» մասնագիտությամբ, հետագայում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն հոգեվերլուծության գծով։ «Bonjour Paresse» երգիծական վեպի հեղինակն է։ Նրա ստեղծագործությունները համեմատում են Սկոթ Ադամսի աշխատանքների հետ։ 1992 թվականին սկսել է աշխատել Électricité de France-ում որպես տնտեսագետ։ 2004 թվականին գրել է «Bonjour Paresse» վեպը, որը Amazon ֆրանկոլեզու բեստսելլերների ցանկում գրավել է առաջին տեղը։ 2016 թվականին Մայերը ընդգրկվել է BBC 100 Women ցուցակում։


== Ստեղծագործություններ ==
2001, Le général de Gaulle à la lumière de Jacques Lacan
2002, Casanova, ou, La loi du désir
2002, Lacan sans peine
2003, De Gaulle et le gaullisme : une mythologie d’aujourd’hui
2004, Bonjour paresse : de l’art et de la nécessité d’en faire le moins possible en entreprise
2004, Buenos días, pereza : estrategias para sobrevivir en el trabajo
2004, L’Allemagne nazie : la haine au pouvoir
2004, Saint Pasteur : marginal & révolutionnaire
2004, Bon dia, mandra : estratègies per sobreviure a la feina
2004, L’obscène : la mort à l’oeuvre
2005, Le divan, c’est amusant : Lacan sans peine


== Ծանոթագրություններ ==
Art+Feminism

Արվեստ և ֆեմինիզմ (անգլ.՝ Art and Feminism, ոճավորվում է որպես Art+Feminism), կին արվեստագետների մասին Վիքիպեդիայում բովանդակություն ավելացնելու համար կազմակերպվող ամենամյա համաշխարհային խմբագրաթոն։ Շան Էվանսի, Ժաքլին Մեյբիի, Մայքլ Մանդիբերգի և Լորել Փթակի հիմնադրած նախագիծը նկարագրվում է որպես «Զանգվածային բազմազգ փորձ` շտկելու կայուն կողմնակալությունը Վիքիպեդիայում, որն անհամաչափորեն գրված է տղամարդկանց կողմից և նրանց մասին»։
2014 թվականին Art+Feminism-ի ներածական արշավին մասնակցել է 600 կամավոր 30 առանձին միջոցառումներում։ Հաջորդ տարի 1300 կամավոր մասնակցել է 4 մայրցամաքի 17 երկրների 70 միջոցառումներին։


== Հիմնադրում ==

Art+Feminism-ը սկսվել է այն ժամանակ, երբ Արտսթորի (անգլ.՝ Artstor) գրադարանավար Շան Էվանսը կանանց և արվեստի նախագիծ էր մշակում Հյուսիսային Ամերիկայի արվեստի գրադարանների միության համար (անգլ.՝ Art Libraries Society of North America)։ Էվանսը խոսել է իր գործընկեր և վարիչ Ժաքլին Մեյբիի հետ, որը տպավորված էր Վիքիպեդիայի մասնակիցների կողմից խմբագրատոնի կազմակերպմամբ՝ ի հիշատակ Ադա Լավլեյսի։ Մեյբին խոսել է Նյու Յորքի քաղաքային համալսարանի պրոֆեսոր Մայքլ Մանդիբերգի հետ, որը Վիքիպեդիան ներառել է դասարանի շրջանակներում ուսուցման մեջ։ Մանդիբերգն իր հերթին խոսել է Այբիմ (անգլ.՝ Eyebeam) արվեստի և տեխնոլոգիաների ոչ առևտրային կազմակերպության աշխատակից Լորել Փթակի հետ, որը համաձայնել է օգնել ծրագրել միջոցառումը։ Այնուհետև թիմին միացել են տեղի վիքիպեդիստներ Դորոթի Հովարդը՝ վիքիպեդիստ ռեզիդենտը, որն այդ ժամանակ աշխատել է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն գրադարանային խորհրդում, և Ռիչաչդ Նիփելը, որն այդ ժամանակ Նյու Յորքի Վիքիմեդիայի միջոցով ներկայացնում էր Վիքիպեդիայի մասնակիցների տեղական բաժինը։
Art+Feminism նախագծի ստեղծման պատճառներից մեկը ԶԼՄ-ներում Վիքիպեդիայի կատալոգացման համակարգի բացասական լուսաբանման արձագանքն էր։ Նախագիծը շարունակում է լրացնել Վիքիպեդիայի բովանդակության բացերը և ավելացնել կին մասնակիցների թիվը։ Վիքիպեդիայում կենսագրությունների միայն 17 տոկոսն է նվիրված կանանց, և խմբագիրների միայն 15 տոկոսն են կանայք։ 2018 թվականին ՄաքՔենզի Մաքը նշանակվել է Art+Feminism տնօրեն։


== Միջոցառումներ ==
Միացյալ Նահանգներից դուրս 2015 թվականի միջոցառումը լուսաբանվել է այնպիսի երկրների ԶԼՄ-ներում, ինչպիսիք են Ավստրալիան, Կանադան, Կամբոջան, Հնդկաստանը, Նոր Զելանդիան և Շոտլանդիան։ Միացյալ Նահանգների ներսում միջոցառումը լուսաբանվել է Նյու Յորքի, ինչպես նաև Կալիֆոռնիայի, Կանզասի, Փենսիլվանիայի, Տեխասի և Արևմտյան Վիրջինիայի առաջատար լրատվամիջոցների կողմից։


== Ընդունելություն ==
Խմբագրման միջոցառումների մասնակիցների կողմից ներկայացված բովանդակությունը դիտարկվում է Վիքիպեդիայի համակարգող ֆորումում։
2014 թվականի նոյեմբերին Foreign Policy ամսագիրն անվանել է Էվանսին, Մեյբիին, Մանդիբերգին, Ռիչարդ Նիփելին, Դորոթի Հովարդին և Փթակին Վիքիպեդիայում գենդերային նախապաշարմունքների խնդրի լուծման համար «գլոբալ մտածողներ»։


== Տես նաև ==
Ֆեմինիստական արվեստ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Art+Feminism-ը Վիքիհավաքներում
Միրք Սառա (Հունվարի 24, 2014)։ «Ֆեմինիզմի էպիկական խմագրատոնի նպատակը Վիքիպեդիայի գենդերային բացն է»։ Bitch։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-03-12-ին 
Քոգդիլ Քեյթլին (Փետրվարի 19, 2014)։ «Վիքիպեդիայի Art+Feminism խմբագրատոն և գենդերային բացը»։ Wikimedia Foundation
Արզաս

Արզաս (ռուս.՝ Арзас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի ձախ ափին՝ 457 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմը գտնվում է Նովոկուզնեցկ քաղաքից մինչև Կեմերովո քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օբվանք (գետակ)

Օբվանք, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Արածանիի ավազանում, նրա ածկողմյան Պաղին վտակի աջ օժանդակը։ Փերի գետի մեջ է թափվում Քղի քաղաքից հարավ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (217501-217600)

Աստերոիդների ցանկ (217401-217500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (217601-217700)
 Աստերոիդների ցանկ (217401-217500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (217601-217700)
Մագնոն

Մագնոն, փոխազդող սպինների համակարգի տարրական գրգռմանը համապատասխանող քվազիմասնիկ։ Մագնիսական մի քանի ենթացանցով բյուրեղներում կարող են գոյություն ունենալ էներգետիկ տարբեր սպեկտրներ ունեցող մի քանի տեսակի մագնոններ։ Ենթարկվում է Բոզե-Էյնշտեյնի վիճակագրությանը։ Մագնոնները փոխազդում են միմյանց և այլ քվազիմասնիկների հետ։ Գոյությունը հաստատվել է նեյտրոնների և լույսի ցրման փորձերով։
Պենեպլեն

Պենեպլեն (անգլ.՝ peneplain, լատ.՝ paene — համարյա և անգլերեն plain — հարթավայր), համարյա հարթավայր, դենուդացիոն հարթավայր՝ առաջացած քայքայված լեռների տեղում, խոնավ կլիմայի պայմաններում։ Տարբերվում է ի սկզբանե տափարակ ռելիեֆ ունեցող կուտակումային հարթավայրից։ Պենեպլեն հասկացությունը գեոմորֆոլոգիայի մեջ է մտցրել ամերիկացի աշխարհագետ Ուիլյամ Դեյվիսը (1850—1934) 19-րդ դարի վերջերին։
Յախորինա

Յախորինա (սերբերեն, կյուրեղագիր՝ Јахорина), սար և լեռնադահուկային առողջարան Սերբական Հանրապետությունում՝ Դինարյան Ալպեր լեռնազանգվածում։ Բարձրությունը ծովի մակերևույթից 1 916 մետր է (Սարաևոյի լեռնաշղթայում բարձրությամբ երկրորրդն է՝ Բելաշնիցայից  հետո)։ Հոկտեմբերից մինչև մայիս ամիսը՝ տարեկան միջին հաշվով 175 օր Յախորինայի վրա պահպանվում է ձյան ծածկույթը, որի միջին հաստությունը փետրվարին կազմում է 106 սանտիմետր։ Լեռան վրա գտնվող առողջարանն ու լեռնադահուկային կենտրոնն օգտագործվել են 1984 թվականին Սարաևոյում անցկացված ձմեռային օլիմպիական խաղերի ժամանակ. այստեղ են կայացել կանանց ոլորավայրէջքի մրցումները։
Լեռը, որն ընկած է Սարաևոյից մոտավորապես 30, Պալեից՝ 15 կիլոմետր հեռավորության վրա, բոսնիական պատերազմի ժամանակ ռազմավարական տեսակետից կարևորագույն տարածք է եղել։ Նրա փեշերին, նույնիսկ լեռնադահուկային առողջարանից ոչ շատ հեռու ընկած որոշ վայրերում դեռևս պահպանվել են պատերազմի շրջանում տեղադրված ականներ, թեև ետպատերազմյան ժամանակաշրջանում ականազերծման մեծածավալ աշխատանքներ են իրականացվել։ Բուն առողջարանի սպասարկմանը ենթակա տարածքներում անվտանգությունն ապահովված է, իսկ նրա սահմաններից հեռու ընկած վտանգավոր վայրերում տեղադրված են նախազգուշացնող վահանակներ՝ համապատասխան նշաններով (գանգ և խաչված ոսկորներ)։ Դահուկուղիներից հեռու ընկած լանջերը դեռևս որոշակի վտանգ են պարունակում։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 26-ին  սլովենացի մի պարապլաներիստ ծայրահեղ ծանր վասվածքներ է ստացել, երբ սխալմամբ վայրէջք է կատարել դեռև չականզերծված վայրում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Olimpijski centar Jahorina
Jahorina Olimpijski ski centar
Hotel Lavina Jahorina
Տրանսվաալ

Տրանսվաալ (Transvaal), նահանգ Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում։ Տարածությունը 283,9 հզ․ կմ2 է, բն․՝ 8,765 մլն (1978)։ Վարչական կենտրոնը՝ Պրետորիա։ Գտնվում է Վաալ և Լիմպոպո գետերի միջև։ Կլիման մերձարևադարձային և արևադարձային է, չորային։ Տարեկան տեղումները 350–750 մմ են։ Խոշոր գետերն են Վաալը, Ուլիֆանասը։ Տարածված են տափաստանային և սավաննային բուսատեսակները։ Տրանսվաալը երկրի արդյունաբերական կարևոր շրջաններից է։ Հարուստ է օգտակար հանածոներով։ Արդյունահանում են քարածխի, ոսկու, ալմաստի, ուրանի, պղնձի, ֆոսֆորիտների, պլատինի, քրոմիտի, ծարիրի և երկաթի հանքանյութ, ֆտորասպաթ, ասբեստ։ Զարգացած է սև մետալուրգիան, մեքենաշինությունը, քիմիական, տեքստիլ արդյունաբերությունը։ Արդյունաբերական կենտրոններ են Ցոհաննեսբուրգը, Պրետորիան, Ֆերինիգինգը, Սփրինգսը։ Մշակում են եգիպտացորեն, ցորեն, ծխախոտ, ցիտրուսայիններ, մանգո, ավոկադենի, բամբակենի։ Զարգացած է արոտային անասնապահությունը։
XIX դարի 30-40-ական թվականներին Տրանսվաալի հիմնական բնակիչներին՝ բանտուներին, բուրերը դուրս են մղել Լիմպոպո գետից հյուսիս, 1856 թվականին հռչակել Տրանսվաալի անկախ հանրապետությունը (պաշտոնական անվանումը՝ Հարավ-Աֆրիկյան Հանրապետություն), որի բնիկ բնակչությունը զրկված էր քաղաքական իրավունքներից։ XIX դարի 60-ական թվականներին ալմաստի, 80-ական թվականներին ոսկու հայտնաբերումից հետո Մեծ Բրիտանիան համառորեն ձգտել է նվաճել Տրանսվաալը։ 1877 թվականի ապրիլի 12-ին անգլիական կառավարությունը հայտարարել է Տրանսվաալի բռնակցման մասին։ 1880 թվականի դեկտեմբերին բուրերը ապստամբել են և հաղթել անգլիական զորքերին։ 1881 թվականին Պրետորիայում և 1884 թվականին Լոնդոնում ստորագրված համաձայնագրով բուրերը ստացել են ներքին ինքնավարություն (արտաքին հարաբերությունները հսկել է Անգլիան)։ Ոսկու հայտնաբերումից հետո մեծացել է անգլիական կապիտալի հոսքը Տրանսվաալ, որը առաջ է բերել նոր բախումներ բուրերի ու անգլիացիների միջև։ Չնայած բուրերի համառ պայքարին, Մեծ Բրիտանիան անգլո-բուրական պատերազմ 1899-1902 թվականների ընթացքում կրկին զավթել է Տրանսվաալը և 1910 թվականին ստեղծել Հարավաֆրիկյան Միություն դոմինիոնը (1961-ից՝ Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն, ՀԱՀ)։ Տրանսվաալը ընդգրկվել է նրա կազմի մեջ՝ իբրև նահանգ։ 1970-1980-ական թվականներին ակտիվացել է բնիկների պայքարը ռասայական խտրականության դեմ։
Ջեյմս Դան

Ջեյմս Դան (անգլ.՝ James Dunn, նոյեմբերի 2, 1901(1901-11-02), Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 3, 1967(1967-09-03), Սանտա Մոնիկա, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ջեյմս Դանը ծնվել է Նյու Յորքում՝ բորսայի աշխատակցի ընտանիքում Ուոլ Սթրիթից։ Նրա ծնողների նախնիները եղել են ներգաղթյալներ Իռլանդիայից։ Շոու բիզնեսում կարիերան սկսել է վոդևիլներում ելույթ ունենալով, իսկ 1920-ական թվականների վերջին «Astoria studios» ստուդիայում կայացել է նրա առաջնաելույթը  կինոյում։
1931 թվականին Դանը «Fox» ստուդիայի հետ պայմանագիր է կապել, որում հաջորդող մի քանի տարիների ընթացքում հայտնվել է 22 կինոնկարներում։ Նրա առաջին նշանակալի դերն է դարձել «Վատ աղջնակ» ֆիլմում (1931) խաղացած Էդի Քոլինզի դերը, ինչից հետո նա հաջողությամբ է դրսևորել իրեն «Հասարակական աղջիկ» (1932, Պեգի Շենոնի հետ) և «Ողջու՜յն, քույրի՛կ» (1933, Բութս Մելորիի հետ) կինոնկարներում։ 1934 թվականին Ջեյմս Դանը Շիռլի Թեմպլի հետ միանգամից նկարահանվել է չորս կինոնկարներում՝ «Բրավո, փոքրիկ», «Աջակցում են և խրախուսում», «Սրտին փոխարինող», «Վառ աչքեր»։ Սակայն այս դերերը չեն նպաստել նրա կինոկարիերայի զարգացմանը, իսկ 1930-ական թվականների վերջին ալկոհոլի հետ կապված խնդիրները զգալիորեն նվազեցրել են լավ դերեր ստանալու հեռանկարները։
Այս ֆոնի վրա նրա համար մեծ իրադարձություն է դարձել 1946 թվականի հաղթանակն Ամերիկյան կինոակադեմիայի մրցանակների հանձնման արարողության ժամանակ, երբ «Ծառն աճում է Բրուքլինում» ֆիլմում խաղացած գլխավոր հերոսուհու հոր՝ անգործ ալկոհոլիկի դերի համար Ջեյմս Դանն արժանացել է «Օսկար» մրցանակի երկրորդական պլանի լավագույն դերասան անվանակարգում։ Այնուամենայնիվ, նրա հաջողությունը երկար չի տևել, և 1950-ական թվականների սկզբին դերասանը բավարարվել է փոքրիկ դերերով հեռուստատեսությունում, ունեցել է ֆինանսական դժվարություններ և կրկին խնդիրներ ալկոհոլի հետ։ Նրա կարիերայում վերջին նշանակալի դերն է դարձել «Այս մեծ կյանքը» սերիալում խաղացած Իռլ Մորգանի դերը, որի մեջ նկարահանվել է 1954-1956 թվականներին։
Ջեյմս Դանն ամուսնացած է եղել երեք անգամ։ Էդնա Օ’Լիրի հետ նրա առաջին ամուսնությունն ավարտվել է ամուսնալուծությամբ:, իր երկրորդ կնոջից՝ Ֆրենսիս Գիֆորդից, բաժանվել է 1942 թվականին, իսկ երրորդի՝ Էդնա Ռաշի հետ մնացել է մինչև մահը (ստամոքսի վիրահատությունից հետո առաջացած բարդությունների պատճառով)՝ 1967 թվականի սեպտեմբերը։
Կինոյում և հեռուստատեսությունում ունեցած ներդրման համար նշված է Հոլիվուդյան փառքի ծառուղու երկու աստղերի վրա։


== Մրցանակներ ==
«Օսկար» 1946՝ «Երկրորդական պլանի լավագույն դերասան» («Ծառն աճում է Բրուքլինում»)


== Ծանոթագրություններ ==
Շիրոկայա Դոլինա (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)

Շիրոկայա Դոլինա (ուկրաիներեն՝ Широка Долина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շիրոկայա Դոլինա գյուղում բնակվում էր 453 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1687 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 268,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռիսալ

Խոսե Ռիսալ ի Ալոնսո (իսպ.՝ José Protacio Rizal Mercado y Alonso Realonda, հունիսի 19, 1861(1861-06-19)[…], Կալամբա, Captaincy General of the Philippines, Իսպանական կայսրություն - դեկտեմբերի 30, 1896(1896-12-30), Մանիլա, Captaincy General of the Philippines, Իսպանական կայսրություն), ֆիլիպինցի լուսավորիչ, Ֆիլիպինների ազգային հերոս։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Մանիլայի համալսարանում, Իսպանիայում և Գերմանիայում։ Հայտնի էր իբրև բժիշկ, կենդանաբան, ազգագրագետ, լեզվաբան, պատմաբան, գրող, քանդակագործ, գեղանկարիչ։ Գաղութատիրությունը և կղերականությանը մերկացնող Ռիսալի «Չդիպչես ինձ» (1887), «Ծովահեններ» (1891) վեպերը և քաղաքական պամֆլետները մեծ դեր են խաղացել ֆիլիպինյան մտավորականության ազատամտության և ազգային ինքնագիտակցության արթնացման գործում։
1892 թվականին հիմնել է երկրի առաջին քաղաքական կազմակերպությունը՝ ֆիլիպինյան լիգան։ Ռիսլան պայքարել է ռասիզմի և խավարամտության դեմ, պահանջել դեմոկրատական վերափոխումներ՝ խաղաղ ճանապարհով։ Երբ սկսվել է ազատագրական ապստամբությունը, իսպանական իշխանությունները Ռիսալին մեղադրելով խռովություն հրահրելու մեջ՝ մահապատժի են ենթարկել։


== Երկեր ==
Избранное, М․, 1961 (ռուս.)


== Գրականություն ==
Губер А․ и Рыковская О․, Хосе Рисаль, М․, 1937
Раlina R․, Biografia de Rizal, Manila, 1949


== Ծանոթագրություններ ==
Մուցուկո Միկի

Մուցուկո Միկի (三木 睦子 Miki Mutsuko, հուլիսի 31, 1917(1917-07-31), Թիբա (պրեֆեկտուրա), Ճապոնիա - հուլիսի 31, 2012(2012-07-31), Տոկիո, Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնացի հակապատերազմյան ակտիվիստ և պացիֆիստ, որը «Սփոփման կայարան»-ի կանանց պետական փոխհատուցման և Ճապոնիայի և Հյուսիսային Կորեայի հարաբերությունների բարելավման կողմնակից էր։ Մուցուկոյի ամուսինը Ճապոնիայի վարչապետ Տակեո Միկին էր։


== Կենսագրություն ==
Մուցուկոյի հայրը՝ Նոբուտերու Մորին, ճապոնական Ներկայացուցիչների պալատի անդամ էր։ Նա հիմնադրել է «Սյովա Դենկո» քիմիական արդյունաբերության ֆիրման։ Եղբայրը՝ Կիյոշի Մորին, տնօրինում էր նախկին Մենեջմենթի և համակարգման գործակալությունը, որն ավելի ուշ դարձել է Ինտերիերի նախարարություն։ Միկիի մյուս եղբայրը՝ Յոշիհիդե Մորին, գլխավորում էր Շրջակա միջավայրի գործակալությունը, որը ներկայիս Բնապահպանության նախարարությունն է։
1940 թվականին Մուցուկոն ամուսնացել է ճապոնացի քաղաքական գործիչ Տակեոյի հետ, որը 1974-1976 թվականներին զբաղեցրել է Ճապոնիայի վարչապետի պաշտոնը։ Վերջինս մահացել է 1988 թվականին։


== Ակտիվիզմ ==
Մուցուկոն հայտնի է դարձել իր ակտիվ հասարակական գործունեության շնորհիվ։ Նա կողմնակից էր պացիֆիզմին։ Ակտիվորեն պայքարել է, երբ փորձ էր արվում չեղյալ համարել Ճապոնիայի սահմանադրության Իններորդ հոդվածը։ Նրանում հռչակվում էր, որ պետությունը մերժում է պատերազմը՝ որպես միջազգային վեճերի լուծման միջոց, և որպես հետևանք՝ սեփական ցամաքային զորքերի, նավատորմի և ռազմաօդային ուժերի ստեղծումը։ Ողջ Ճապոնիայում անցկացրել է քարոզարշավներ՝ Իններորդ հոդվածի պաշտպանման համար, և նրան այս հարցում սատարել են ընկերներն ու գործընկերները։ 2004 թվականին մի խումբ ճապոնացի ակտիվիստներ, որոնց շարքերում էին Մուցուկո Միկին, փիլիսոփա Տակեշի Ումեհարան, Նոբելյան մրցանակակիր Կենդզաբուրո Օեն և գրող Հիսաե Սավաչին, հիմնադրեցին վերոհիշյալ հոդվածի պաշտպանության միավորում, որը կոչվում էր «Իններորդ հոդված»։
Նաև Մուցուկոն պահանջում էր փոխհատուցել «Սփոփման կայարանների կանանց», որոնք հայտնվել էին այդ հասարակաց տներում և սեռական ստրկության էին ենթարկվել ճապոնացի զինվորականների կողմից։ 1955 թվականին նա միանում է «Ասիացի կանանց ֆոնդ»ին, որը ստեղծել էր Տոմիիտի Մուրայամիի կաբինետը, որպեսզի իրականացվեր փոխհատուցումը։ Թեև Մուցուկոն կոչ էր անում ստեղծել այդ ֆոնդը, սակայն վերջինիս հետ կապերը խզեց 1996 թվականին, այն բանից հետո, երբ Ճապոնիայի կառավարությունը մերժեց փոխհատուցման վճարումը (Ասիացի կանանց ֆոնդը պաշտոնապես համարվում էր մասնավոր կազմակերպություն)։
Մուցուկոն հանդես էր գալիս Ճապոնիայի և Հյուսիսային Կորեայի երկկողմանի հարաբերությունների կարգավորման օգտին։ 2000 թվականին նախկին վարչապետ Տոմիիտի Մուրայամիի հետ իրականացրել է ճամփորդություն Հյուսիսային Կորեայի տարածքում։ 2002 թվականին պարգևատրվել է հյուսիսկորեական «Բարեկամության շքանշան»-ով։
Մուցուկո Միկին մահացել է Տոկիոյում, քաղցկեղից, 2012 թվականի հուլիսի 31-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիմոնի

Լիմոնի (ֆր.՝ Limony), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 776 մարդ, բնակչության խտությունը` 107.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.22 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից` 50 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 70 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 486 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 358-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 128։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,7 %։ 358 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 323 անձ (188 տղամարդ և 135 կին)։ Գործազուրկ են եղել 35 անձ (9 տղամարդ և 26 կին)։ 128 անաշխատունակներից 33-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 56-ը` թոշակառուներ, իսկ 39-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պատմության կեղծարարները. Ադրբեջան

Պատմության կեղծարարները. Ադրբեջան, ռեժիսոր Արտակ Ավդալյանի` 2014 թվականին նկարահանած փաստավավերագրական ֆիլմը։ Ֆիլմի հեղինակը Արտակ Մովսիսյանն է։


== Ֆիլմի մասին ==
Ֆիլմում նկարագրվում է պատմության մեջ ադրբեջանական կեղծարարության դեպքերի մասին։
«Պատմության կեղծարարները. Ադրբեջան» փաստավավերագրական ֆիլմը հասանելի է հայերեն, ռուսերեն, անգլերեն, թուրքերեն և պարսկերեն տարբերակներով։


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Արտակ Ավդալյան
Հեղինակ՝ Արտակ Մովսիսյան
Պրոդյուսեր՝ Կարեն Ղազարյան
Կոմպոզիտոր՝ Տիգրան Կուզիկյան
Օպերատորներ՝ Մկրտիչ Խաչատրյան, Դավիթ Վարդանյան, Խաչատուր Մարտիրոսյան, Աշոտ Մնացականյան
Մոնտաժ և համակարգչային ձևավորում՝ Դավիթ Ավդալյան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի մասին http://sharmpictures.am կայքում Archived 2018-11-28 at the Wayback Machine.
Գողթանիկ (Վայոց ձորի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գողթանիկ (այլ կիրառումներ)Գողթանիկ (նախկին անվանումը` Ղաբախլու),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Վայոց ձորի մարզի Եղեգնաձորի տարածաշրջանում, մարզկենտրոնից 29 կմ հյուսիս-արևելք, Թեքսարի ստորոտին, Եղեգիս գետի հովտում։
Հեռավորությունը մարզկենտրոն Եղեգնաձոր քաղաքից 30 կմ է, հանարապետական նշանակության ճանապարհից 29 կմ։
Համայնքը հյուսիս–արևելքից սահմանակից է Կարմրաշեն գյուղական համայնքին, հարավ–արևելքից սահմանակից է Վարդահովիտ գյուղական համայնքին, իսկ հարավ–արևմուտքից սահմանակից է Հերմոն գյուղական համայնքին։ Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1850 մ բարձրության վրա։


== Կլիմա ==
Կլիման ձմռանը ցրտաշունչ է, իսկ ամռանը զով։ Լինում են չորային և երաշտի տարիներ, տնտեսության գլխավոր ճյուղը գյուղատնտեսությունն է։


== Պատմություն ==
Գյուղը մինչև 1988 թվականը բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով, իսկ 1988 թվականից՝ Ղարաբաղյան պատերազմի պատճառով բռնի տեղահանված փախստական հայերով։
Գյուղը նախկինում անվանվել է «Ղաբախլու», իսկ 90-ական թվականներից հետո գյուղը վերանվանվել է «Գողթանիկ», քանզի բնակչության 80%-ը գաղթվել է Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Գողթն գավառից։
Գյուղում բնակվում են Օրդուբադի շրջանից` Բիստ, Ալահի, Փառակա և այլ գյուղերից  գաղթած բնակիչներ։


== Բնակչություն ==
2014 թվականին գյուղի բնակչության թիվը կազմում է՝ 224։
2017 թվականին գյուղի բնակչության թիվը կազմում է`251։
Գողթանիկի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Հիմնականում զբաղվում են հողագործությամբ և անասնապահությամբ։ Մշակում են բանջարաբոստանային կուլտուրաներ և ցանովի մշակաբույսեր։ Զբաղվում են մանր և խոշոր եղջերավոր անասնապահությամբ և մեղվաբուծությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
XIX դարի վերջին քառորդում ունեցել է մի փոքրիկ կամարակապ եկեղեցի։ Գյուղում կա մի քանի խաչքարեր և կիսաքանդ եկեղեցի։


== Հասարակական կառույցներ ==
Գյուղն ունի դպրոց և բուժկետ։


== Արտաքին հղումներ ==
Գողթանիկ (Վայոց ձորի մարզ) բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաթենիկ Մկրտչյան

Սաթենիկ Մամիկոնի Մկրտչյան (նոյեմբերի 1, 1946(1946-11-01), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, թարգմանիչ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1989)։


== Կենսագրություն ==
Սաթենիկ Մկրտչյանը ծնվել է 1946 թվականին, Լենինականում։ Ավարտել է Լենինականի բժշկական ուսումնարանը, ապա Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ 1989 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ է, աշխատել է Հայաստանի գրողների միության պրոպագանդայի բյուրոյում, հրատարակչություններում («Արևիկ», «Անահիտ»), հիմնադրել և հրատարակել է «Արծվիկ» մանկապատանեկան հանդեսը։ Սաթենիկ Մկրտչյանի ստեղծագործությունները տպագրվել են հայաստանյան և արտասահմանյան մամուլում և հանդեսներում, այդ թվում Կահիրեի «Արև» հանդեսում։ Խմբագրել է նաև իրավաբանական աշխատություններ։


== Ստեղծագործություններ ==
Սաթենիկ Մկրտչյանի վիպակները և պատմվածքները տրագրվել են ռուսական մամուլում, մասնավորապես, «Յունոստ» ամսագրում տպագրված նրա «Հին քաղաքի ամենածեր հնակարկատը» «Կիևնաուչֆիլմը» վերածել է մուլտիպլիկացիոն կինոնկարի։ Հրատարակվել են նրա «Դաշտային ծաղիկներ» (վիպակ, 1980 թվական), «Քառասունվեց ահեղ հնդկացիներ» (վիպակ, 1984 թվական), «Վերադարձ» (պատմվածքների ժողովածու, 2006 թվական), «Այրված կենդանակերպ» (վեպ, 2011 թվական), «Մերկ ինչպես Ադամը» (պատմվածքներ, 2013 թվական) և այլ գրքեր։ Թարգմանել է Սերգեյ Յակովենկոյի «Զարուհի Դոլուխանյան և Պավել Լիսիցյան» (2012), «Մոգական Զարուհի Դոլուխանյանը» (2012) և այլ երկեր։
Սաթենիկ Մկրտչյանի համար ներշնչանքի աղբյուր են եղել այնպիսի գրողներ, ինչպիսիք են Ամբրոզ Բիրսը, Օ. Հենրին, Խուլիո Կորտասարը, Ուիլյամ Ֆոլքները, Գաբրիել Գարսիա Մարկեսը և այլք։


== Երկեր ==
Մերկ ինչպես Ադամը (պատմվածքներ) Երևան, 2013
Այրված կենդանակերպ (վեպ), Երևան, 2011
Վերադարձ (պատմվածքների ժողովածու) Երևան, 2006
Քառասունվեց ահեղ հնդկացիներ (վիպակ) Երևան, 1984
Դաշտային ծաղիկներ (վիպակ) Երևան, 1980


=== Թարգմանություններ ===
Սերգեյ Յակովենկո, Զարուհի Դոլուխանյան և Պավել Լիսիցյան, Երևան, 2012
Սերգեյ Յակովենկո, Մոգական Զարուհի Դոլուխանյանը, Երևան, 2012


== Պարգևներ ==
Մոսկվայի նոր իրավաբանական ինստիտուտի Ոսկե մեդալ, 2006
Ճապոնիայում մանկապատանեկան պատմվածքի մրցույթի առաջին մրցանակ, 2002
Երիտասարդ ստեղծագործողների քաղաքային ամենամյա մրցույթների պատվոգրեր
Մկրտչյանի առաջին տպագրված պատմվածքն արժանացել է «Սովետական դպրոց» թերթի առաջին մրցանակին


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սաթենիկ Մկրտչյան/ Գրական թերթ
Սիդնեյ Սոնինո

Սիդնեյ Սոնինո (իտալերեն՝ Sidney Costantino Sonnino, մարտի 11, 1847(1847-03-11)[…], Պիզա, Տոսկանա, Իտալիա - նոյեմբերի 24, 1922(1922-11-24), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի պետական և քաղաքական գործիչ, երկու անգամ գլխավորել է Իտալիայի նախարարների կաբինետը։ Պատմության մեջ Իտալիայի նախարարների խորհրդի հրեական ծագում ունեցող առաջին առաջնորդը։


== Կենսագրություն ==
Սիդնեյ Սոնինոն երկու տասնամյակ Վիեննայի, Մադրիդի և Փարիզի եվրոպական մայրաքաղաքներում աշխատել է Իտալիայի դիվանագիտական ծառայությունում։ 1873 թվականին դիվանագիտական ծառայությունից հեռանալուց հետո Սոնինոն Սան Կաշիանո ին Վալ դի Պեզա օկրուգում պատգամավոր է ընտրվել։ Լինելով պատգամավոր՝ սկսել է ակտիվորեն հասնել համընդհանուր ընտրական իրավունքի։
1876 թվականին հրատարակել է ատենախոսություն, որը պարունակել է Սիցիլիայի գյուղացիների կենսապայմանների հետազոտություն։ Սոնինոն ապացուցել է, որ պետությունը պետք է օգտակարություն կիրառի Հարավային Իտալիայի և Սիցիլիայի համար, որպեսզի լուծի սոցիալական հարցերը և դրանով հաղթի սոցիալիզմին, որը, օգտագործելով առկա խնդիրները, այնտեղ ավելի ու ավելի մեծ հայտնիություն է վաստակել։ Սիդնեյ Սոնինոն Իտալիայի խորհրդարանում գլխավորել է ձախ պահպանողականներին։
Սիդնեյ Սոնինոն Ֆրանչեսկո Կրիսպիի երկու կառավարություններում նշանակվել է ֆինանսների նախարար։
1906 թվականի փետրվարի 8-ից մինչև 1906 թվականի մայիսի 29-ը և 1909 թվականի դեկտեմբերի 11-ից մինչև 1910 թվականի մարտի 31-ը եղել է Իտալիայի նախարարների խորհրդի 28-րդ և 30-րդ նախագահ։
Անտոնիո Սալանդրայի կառավարությունում զբաղեցրել է արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնը։
Սիդնեյ Սոնինոն մահացել է 1922 թվականի նոյեմբերի 24-ին Հռոմում՝ 75 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Centro Studi Sidney Sonnino (իտալ.)
Newspaper clippings about Sidney Sonnino in the 20th Century Press Archives of the ZBW
Կալկարա

Կալկարա (մալթ.՝ Il-Kalkara), գյուղ Մալթայի Հանրապետությունում՝ Մալթա կղզու հարավարևելյան շրջանում։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի մարտի 31-ի տվյալներով եղել է 3.014: Ուսումնասիրողների կարծիքով բնակավայրի անվանումն առաջացել է լատիներեն Calce՝ «կրաքար» բառից. ենթադրվում է, որ դեռևս Հին Հռոմի տիրապետության ժամանակներում այստեղ կրաքարի հանքավայր է գոյություն ունեցել։


== Բնակչություն ==
Բնակավայրի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները 1901-2011 թվականներին.


== Քույր քաղաքներ ==
Կալկարան բարեկամական սերտ հարաբերություններ ունի հետևյալ քաղաքների հետ.

 Կրեսպելանո, Իտալիա
 Հալիֆաքս, Կանադա


== Տեսարժան վայրեր ==
Ռիկասոլի բերդը, 1670-1698 թթ.
Սուրբ Ռոքի բերդը, 1872-1873 թթ.
Ռինելլա բերդը, 1878-1886 թթ.
RNH Bighi, բրիտանական ռազմածովային նավատորմի նախկին հոսպիտալը. ներկայումս հայտնի է Վիլլա Բիրգի անվանումով
Սուրբ Վարվառայի և եղբայր կապուցինների եկեղեցի
Սբ. Հովսեփ ծխական եկեղեցի
Վիլլա Պորտելլի
Ծովայինների գերեզմանատուն


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Kalkara Local Council (Main Introductory Page)
Circolo San Giuseppe Filarmonika Sagra Familja
St. Joseph's Band Club (Ghaqda Muzikali San Guzepp)
Assoċjazzjoni Wirt il-Kalkara
Սաուստի դաստակերտ

Սաուստի դաստակերտ (էստ․՝ Sausti mõis, գերմ.՝ Groß-Sauß), ազնվականական նախկին կալվածք Էստոնիայի հյուսիսում՝ Հարյումաա նահանգի Կիիլի շրջանում։


== Պատմություն ==
Սաուստի դաստակերտն առաջին անգամ հիշատակվում է 1453 թ.։ Այդ ժամանակ արդեն կարող էին կառուցված լինել դասատկերտի առաջին քարե շինություններն, իսկ գլխավոր մասնաշենքի նկուղային սենյակները հավանաբար կառուցվել են միջին դարերում։
XVII դարում դաստակերտը պատկանել է ազնվականական Շարենբերգ (Scharenberg) տոհմին։ Նրանց օրոք կառուցվել է դաստակերտի՝ բարոկկո ոճի գլխավոր մասնաշենքը, որը չի պահպանվել։ Երբ XVII դարի առաջին կեսին Սաուստի դաստակերտն առանձնացրին Սաուե դաստակերտից (որն այդ ժամանակ կրում էր Väike-Sausti (Փոքր Սաուստի անունը)), հին դաստակերտն սկսեցին անվանել Մեծ Սաուստի (էստ․՝ Suur-Sausti mõis, գերմ.՝ Groß-Sauß)։ Հյուսիսային պատերազմից հետո հին շինություններից մի քանի հարյուր մետր հարավ կառուցվեց նոր գլխավոր մասնաշենք։ Հին շենքից պահպանվել են միայն նկուղները։
Ներկայումս պահպանված գլխավոր մասնաշենքի ավելի հին մասը կառուցվել է Տիզենհաուզենների (von Tiesenhausen) ընտանիքի կողմից XVIII—XIX դարերի սահմանագծին։ XX դարի սկզբին կառուցվել է նոր՝ երկհարկանի հատվածը։ XVIII—XIX դարերում են կառուցվել նաև օժանդակ շինությունների մեծ մասը, որոնք հիմնականում գտնվում են գլխավոր մասնաշենքից հարավ ու հարավ-արևելք։ Դաստակերտի հիմնական մասնաշենքի արևելյան կողմում պահպանվել է գեղեցիկ լճակ։
1990-ական թթ. սկզբում դաստակերտը վաճառվել է մասնավոր անձի։ Վերանորոգման են ենթարկվե ինչպես հիմնական մասնաշենքը, այնպես էլ օժանդակ շինություններն ու շրջակա այգին։ Վերակառուցման արդյունքում Սաուստի դաստակերտը դարձել է Էստոնիայի ամենագեղեցիկ դաստակերտներից մեկը։
Ներկայումս դաստակերտում անցկացվում են գիտաժողովներ, երեկույթներ ու այլ տոնակատարություններ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը (էստոներեն)
Կալվածքի նկարագրությունը(էստոներեն)
Գաբրիել Վասկոնսելոս Ֆեռեյրա

Գաբրիել Վասկոնսելոս Ֆեռեյրա կամ Գաբրիել (պորտ.՝ Gabriel Vasconcelos Ferreira, ծնվ. սեպտեմբերի 27, 1992, Ունաի, Բրազիլիա), բրազիլացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, դարպասապահ։ Վարձավճարով խաղում է իտալական Կարպի ակումբում և Բրազիլիայի ազգային հավաքականում։


== Արտաքին հղումներ ==
Գաբրիելի պրոֆիլը ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում Archived 2013-06-28 at Archive.is
Սիվցի (գյուղ, Դիկանկայի շրջան)

Սիվցի (ուկրաիներեն՝ Сивці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սիվցի գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,212 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 37,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եգիպտոսի խորհրդարան

Եգիպտոսի խորհրդարան, երկպալատ օրենսդիր մարմին, գտնվում է Եգիպտոսի Արաբական Հանրապետության մայրաքաղաք Կահիրեում։ Որպես օրենսդիր մարմին խորհրդարանը ընդունում է օրենքներ, հաստատում պետության ընդհանուր քաղաքականությունը, տնտեսական և սոցիալական զարգացմա ծրագրերը, պետության ընդհանուր բյուջեն, վերահսկում է Կառավարության աշխատանքը և ունի իրավունք քվեարկել Հանրապետության Նախագահի հրաժարականի համար կամ արձակել կառավարությունը և վարչապետին անվստահության քվեի միջոցով։
Մուբարաքի ռեժիմի անկումից հետո խորհրդարանը ցրվեց մինչև նոր ժողովրդավարական ընտրությունների անցկացումը։


== Պատմություն ==
Եգիպտոսի առաջին խորհրդարանը հրավիրվել է 1866 թվականին. դրանից հետո այն բազմաթիվ փոփոխությոնների է ենթարկվել։ Եգիպտոսի ավելի քան 135 տարվա խորհրդարանական պատմության ընթացքում Խորհրդարան ընտրվել է 32 անգամ։ Պատգամավորների թիվը՝ 76-ից 458։ Եգիպտոսի Սահմանադրության համաձայն՝ Խորհրդարանը բաղկացած է հետևյալ 2 օրենսդիր պալատներից՝

Եգիպտոսի Ժողովրդական ժողով (Մեջլիս Աշ-Շաաբ), խորհրդարանի ստորին պալատը, բաղկացած է 518 պատգամավորներից (508-ը ընտրվում են մեծամասնական համակարգով, իսկ 10-ին նշանակում է նախագահը. կան քվոտաներ աշխատավորների և գյուղացիների, ինչպես նաև կանանց համար), ընտրվում են 5 տարով։ Խոսնակը 1990-2011 թթ. եղել է Ֆաթհի Սուրուրը։
Շուրա խորհուրդ (Մեջլիս Աշ-Շուրա), վերին պալատը, բաղկացած է 264 պատգամավորներից, ընտվում են 6 տարով։


== Արտաքին հղումներ ==
Եգիպտոսի Ազգային ժողով Archived 2007-01-26 at the Wayback Machine.
Ուգանդայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկ

Ուգանդայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկ, Ուգանդայի ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում ընդգրկված  3  անվանումներ  (|2012 թվականի դրությամբ)։ 1 օբյեկտ ընդգրկված է ցանկում մշակութային չափանիշներով, 2 օբյեկտ՝ բնության։ Բուխանգի թագավորների հուղարկավորությունը Կասուբում ճանաչվել է մարդկային ստեղծագործ  հանճարի գլուխգործոց (չափանիշ) և գտնվում է վտանգի տակ գտնվող Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում ,իսկ ազգային պարկեր  Բվինդի-Իմպենիտրեիբլը և Ռուվենզորի-Մաունտինսը ճանաչվել են բնության ֆենոմեններ կամ տարածքներ բնության բացառիկ գեղեցկության և էսթետիկ կարևորության։ Բացի դա 2012 թվականի դրությամբ  հանրապետության 5 օբյեկտներ գտնվում են Համաշխարհային ժառանգության  ցանկը ընդգրկվելու թեկնածուների ցուցակում։ Ուգանդան  վավերացրել է Կոնվենցիա համաշխարհային մշակութային և բնության ժառանգության պահպանման մասին 20 նոյեմբերի 1987 թվական։
Առաջին անգամ Ուգանդայի երկու օբյեկտ ընդգրկվել են ցանկում [[1994|1994 թվականին Յունեսկոյի համաշխարհային ժառանգության Կոմիտեի 18-րդ   նիստի ժամանակ։


== Ցանկ ==
Այս աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են Յունեսկոյի համաշխարհային ժառանգության ցուցակ ավելացվելու հերթականությամբ


== Նախնական ցուցակ ==
Աղյուսակում օբյեկտները դասավորված են նախնական ցուցակ ընդգրկվելու հերթականությամբ:Այս ցանկը ներառում է Ուգանդայի կառավարության կողմից Համաշխարհային ժառանգության ցուցակ ընգրկվելու թեկնածու առաջարկված օբյեկտները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Uganda (անգլ.). UNESCO World Heritage Centre.
Տերնովի (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

Տերնովի (ռուս.՝ Терновый), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Նովոնիկոլաևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Հայրենասիրություն


== Հասկացության ծագման պատմություն ==
Հայրենասիրության պատմական աղբյուրը դարերով ու հազարամյակներով առանձին պետությունների գոյատևումն է որոշակի վայրում, ինչի արդյունքում ձևավորվում է կապվածություն հայրենի հողին, լեզվին ու ավանդույթներին, այն ներառում է ազգայնականությանը հատուկ մի շարք եզրույթներ։ Ազգերի կազմավորման ու ազգային պետությունների ստեղծման պայմաններում հայրենասիրությունը դառնում է հասարակական գիտակցության բաղադրիչ մաս XVIII դարում։
Այլ անձանց վերագրելով հայրենասիրական զգացմունքներ, իսկ որոշ իրադարձությունների տալով հայրենասիրական նրբերանգ՝ բնութագրող անձը դրանով հաճախ տալիս է դրական գնահատական։ Այն հակադրելի է ունիվերսալիզմից առաջ եկած աշխարհաքաղաքացիության հոսանքին, որը ենթադրում է համամարդկային շահի գերակայում նեղ ազգային կամ էթնիկ շահից։
Հայրենասիրության մասին պատկերացումները կապված են հայրենիքի նկատմամբ սիրո հետ, սակայն հայրենասիրության էության վերաբերյալ պատկերացումները տարբեր մարդկանց մոտ տարբեր են։ Այդ պատճառով էլ ոմանք իրենց համարում են հայրենասեր, մյուսները՝ ոչ։
Պատրիոտիզմ
Ըստ պատմաբան Մոնիք Կոտրեդի  պատրիոտիզմ բառը ստեղծվել է 1750 թ. և ավելի ուշ, որպես հասարակակն կարծիքի մոբիլիզացիայի միջոց առաջին անգամ կիրառվել է Էթյեն-Ֆրանսուազ դը Շուազոլը կողմից Իննամյա պատերազմի ընթացքում (1756-1763)։
Պատմության մեջ պատրիոտիզմ են կոչել հասարակական հարաբերությունների տարբեր դրսևորումներ․

պետական պատրիոտիզմ — սեր պետության հանդեպ,
կայսերական պատրիոտիզմ — համակրանք կայսրության ու նրա ղեկավարության հանդեպ,
ուռա հայրենասիրություն — չափից դուրս սեր իր պետության ու ժողովրդի նկատմամբ,
պոլիսային պատրիոտիզմ  — այսինքն՝ սեր դեպի կենսաձևը, ավանդույթները, առանձնահատկությունները։ Գոյություն է ունեցել անտիկ քաղաք-պետություններում,
ուլտրապատրիոտիզմ — հայրենիքի հանդեպ սեր չափազանցված, անխոհեմ ձևով,
էթնիկական հայրենասիրություն — սեր իր էթնոսի նկատմամբ,
քաղաքային պատրիոտիզմ — սեր իր քաղաքի նկատմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հայրենասիրություն»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
«Л. Н. Толстой: Патриотизм или мир?»։ "philosophy.ru"։ Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 21 
«Л. Н. Толстой: Патриотизм и правительство»։ Lib.Ru։ Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 21 
«Л. Н. Толстой: Христианство и патриотизм»։ "philosophy.ru"։ Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 21 
«Н. М. Карамзин: О любви к отечеству и народной гордости»։ Lib.Ru։ Վերցված է 2014 թ․ հուլիսի 21 
Демидова Е. И., Криворученко В. К. Патриотизм в своей идее неизменен // Эл. журнал «Знание. Понимание. Умение». — 2008. — № 6 — История.
Լանդ

Լանդ (ֆր.՝ Landes), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սեն Ժան դ՛Անժելի կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17202։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 584 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լանդ (ֆր.)
Աննա Ալչուկ

Աննա Ալչուկ (ռուս.՝ А́нна Альчу́к, մայիսի 28, 1955(1955-05-28), Բոշնյակովո, Ուգլեգորսկի շրջան, Սախալինի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 21, 2008(2008-03-21), Բեռլին, Գերմանիա), ռուս բանաստեղծուհի, նկարչուհի, լուսանկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Մոսկվայի պետական համալսարանում։ Գլեբ Ցվելի հետ թողարկել է ինքնահրատ ամսագրեր («Парадигма», «МДП»): 1980-ականների վերջին հարել է մոսկովյան կոնցեպտուալիստներին և մասնակցել նրանց առաջին ցուցահանդեսներին։ 1994 թվականին կազմակերպել է սեփական «բանաստեղծական համույթը», որի ներկայացումներում համակցվել են պոեզիայի և երաժշտության տարրերը։ Ճանաչված վարպետ էր տեսողական պոեզիայի և պերֆորմանսի ասպարեզներում։ Համակարգել է «Կանայք և նորարարությունը Ռուսաստանում» վեբ-կայքը։ Նրա աշխատանքները բազմիցս ներկայացվել են արտերկրում։


== Աննա Ալչուկը հայերեն ==
Տասներկու ռիթմական դադար; Բեռլինյան կայարան; պատուհանի տակ անձրև է; «այստեղ լիճ է եռացող գույների...»: Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 7-13։ Թարգմ.՝ Ավագ Եփրեմյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլգոն

Սոլգոն (ֆր.՝ Saulgond), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 509 մարդ, բնակչության խտությունը` 18.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 27.36 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 350 կմ հարավ, Պուատիե քաղաքից` 80 կմ հարավ-արևելք, Անգուլեմ քաղաքից` 60 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 329 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 222-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 107։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,5 %։ 222 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 200 անձ (126 տղամարդ և 74 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (9 տղամարդ և 13 կին)։ 107 անաշխատունակներից 16-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 48-ը` թոշակառուներ, իսկ 43-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Զյաքիքյոյ

Զյաքիքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հավատարմություն (ֆիլմ, 1965)

«Հավատարմություն» (ռուս.՝ «Верность»), 1965 թվականի խորհրդային ֆիլմ պատերազմի տարիների մասին, որը նկարահանել է Պյոտր Տոդորովսկին։ Բուլատ Օկուջավյի առաջին աշխատանքն է կինոյում։ Սցենարը՝ որպես «վերացական հումանիզմ» արտահայտող, երեք անգամ չի ընդունվել բեմադրության և դրվել է արտադրության միայն այն բանից հետո, երբ ավելացվել է երդման պաթետիկ տեսարանը։ 1965 թվականի Վենետիկի կինոփառատոնում ցուցադրվելուց առաջ, որտեղ ֆիլմն ստացել է մրցանակ «լավագույն դեբյուտի համար», տեսարանը Պյոտր Տոդորովսկու պնդմամբ հանվել է։ Նկարահանումներն իրականացվել են Սարատովում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են 1943 թվականի նոյեմբերին՝ խորհրդային զորքերի կողմից Կիևի ազատագրումից հետո և շարունակվում է 1944 թվականին։ 10-րդ դասարանի աշակերտ Յուրա Նիկիտինը, իմանալով հոր մահվան մասին, դառնում է  հետևակային ուսումնարանի կուրսանտ։ Մի անգամ պարապմունքների ընդմիջման ժամանակ նա և նրա ընկերը պատահաբար այցելում են մի աղջկա, որին վաղուց սիրահարված էին իրենք։ Նիկիտինն ու Զոյան սիրում են միմյանց։ Շուտով կուրսանտներին շտապ տագնապ է հայտարարվում և ժամանակից շուտ ուղարկվում են ռազմաճակատ։ 
Յուրան մյուս զինվորների հետ մեկնում է առաջնագիծ։ Հրետանային պատրաստությունից հետո նրանք հարձակման են գնում։ Մարտի ընթացքում ֆիլմի պատկերը դադարում է։
Ֆիլմում հաճախ հնչում է 1944 թվականին գրված «На полянке» երգի մեղեդին, որը կատարել է Գեորգի Վինոգրադովը։


== Դերերում ==


== Նկարահանման խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Բուլատ Օկուջավա, Պյոտր Տոդորովսկի
Ռեժիսոր՝ Պյոտր Տոդորովսկի
Օպերատորներ՝ Վադիմ Ավլոշենկո, Լեոնիդ Բուլարկա, Վադիմ Կոստրենկո
Բեմադրող նկարիչներ՝ Վ. Կոնովալով, Ա. Օվսյանկին
Կոմպոզիտոր՝ Բորիս Կարամիշև
Հնչյունային օպերատոր՝ Վ. Կուրգանսկի


== Մրցանակներ ==
Երկրորդ համամիութենական կինոփառատոնի հատուկ մրցանակ (1966 թվական, Կիև) «ժամանակակից թեմայի մշակման համար»՝ ռեժիսոր Պյոտր Տոդորովսկուն «Հավատարմություն» ֆիլմի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «Հավատարմություն» ֆիլմը  Օդեսայի կինոստուդիայի պաշտոնական կայքում
«Հավատարմություն» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
Яцко В. Искусство четвёртой степени
Պուշկինո (գյուղ, Ուխոլովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊուշկինոՊուշկինո (ռուս.՝ Пушкино), գյուղ Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Ուխոլովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ոսկե գնդակ 1959

Ոսկե գնդակ 1956, տրվել է Եվրոպայի լավագույն ֆուտբոլիստին, քվեարկել են ՈՒԵՖԱ-ի անդամ երկրների ֆուտբոլային լրագրողները։ 1956 թվականի դեկտեմբերի 18-ին հաղթող է ճանաչվել Սթենլի Մեթյուզը։
Մեթյուզը Ոսկե գնդակի առաջին հաղթողն է։


== Հորիզոնականներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տոմաշ Հուբոչան

Տոմաշ Հուբոչան (սլովակ.՝ Tomáš Hubočan, սեպտեմբերի 17, 1985(1985-09-17), Ժիլինա, Ժիլինայի շրջան), սլովակ ֆուտբոլիստ, «Մարսել» ֆուտբոլային ակումբի և Սլովակիայի հավաքականի պաշտպան։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ կարիերա ===

Երիտասարդ տարիներից Տոմաշը հանդես է եկել սլովակյան «Ժիլինա» ակումբի կազմում։ 2004-2005 թվականներին նա ընդգրկված էր հայտացուցակում, բայց դաշտ էր դուրս գալիս ոչ հաճախ։ 2006 թվականի հունվարին նա վարձավճարով տեղափոխվել է Զլատե Մորացվեի «Վիոն» ակումբ։ 2006 թվականի հունիսին Տոմաշը վերադարձել է «Ժիլինա», որտեղ անմիջապես դարձել է թիմի հիմնական խաղացող՝ հետագայում ճանաչվելով որպես Սլովակիայի առաջնության լավագույն պաշտպաններից մեկը։ 2006/07 մրցաշրջանում հաղթել է Սլովակիայի առաջնությունում։ Սլովակիայի հավաքականի կազմում նրա նորամուտը տեղի է ունեցել 2007 թվականի նոյեմբերի 21-ին՝ Սան-Մարինոյի հավաքականի դեմ խաղում։


=== «Զենիթ» ===
2008 թվականի փետրվարի 11-ին եռամյա պայմանագիր է կնքել «Զենիթ» ֆուտբոլային ակումբի հետ, տրանսֆերի գումարը կազմել է 3,8 մլն եվրո։ Բացի «Զենիթից» Տոմաշով հետաքրքրվում էին գերմանական «Բոխում» և «Նյուրնբերգ» ակումբները, սակայն պետերբուրգցիներն առաջարկել են ավելի շահավետ պայմաններ, ինչպես Հուբոչանին, այնպես էլ նրա նախկին ակումբին։ 2008 թվականին «Զենիթի» կազմում Հուբոչանը դարձավ Ռուսաստանի Սուպերգավաթի և ՈՒԵՖԱ-ի Սուպերգավաթի խաղարկությունների հաղթող։
2008 թվականի սեպտեմբերի 30-ին գոլ է խփել սեփական դարպասին Չեմպիոնների լիգայի խմբային փուլի շրջանակներում անցկացվող «Զենիթ»-«Ռեալ Մադրիդ» խաղի 4-րդ րոպեին, և արդյունքում «Զենիթը» պարտվել է 1:2 հաշվով։
2008 թվականին Հուբոչանը «Զենիթի» երկրորդ կազմում անցկացրել է 4 խաղ, որոնցում դաշտ էդուրս եկել մեկնարկային կազմում և ոչ մի անգամ չի փոխարինվել։ 2008 թվականի մրցաշրջանում ակումբի հիմնական կազմում անցկացրել է 14 խաղ, որոնցից 11-ը Ռուսաստանի առաջնությունում, սակայն գոլ չի խփել։ Հուբոչանի՝ քիչ խաղերին մասնակցելը մեծ մասամբ պայմանավորված էր նրանով, որ «Զենիթի» մարզիչ Դիկ Ադվոկատը չէր ցանկանում փոխել թիմի կազմը։ Հուբոչանին հոլանդացին դաշտ էր հանում միայն ծայրահեղ դեպքերում, չնայած իր խաղով սլովակ պաշտպանը մշտապես ապացուցել է, որ արժանի է շատ ավելիին։
2009 թվականին՝ այն բանից հետո, երբ բազմաթիվ վնասվածքներ ստացան նրա թիմակիցները, նա հնարավորություն ստացավ տեղ գրավել թիմի հիմնական կազմում, ինչը չէր հաջողվել ավելի վաղ, սակայն նա շարունակում է մնալ պահեստի խաղացող՝ մինչև օգոստոսի սկիզբը մասնակցելով յոթ պաշտոնական խաղի։ Երբ «Զենիթի» եզրային պաշտպանները որակազրկված էին, Տոմաշն անցկացրել է մի քանի խաղ պորտուգալական «Նասյոնալ» և Սամարայի «Կռիլյա Սովետով» ակումբների դեմ՝ խաղալով իր համար նոր դիրքերում։ 2009 թվականի մրցաշրջանում Տոմաշը «Զենիթի» կազմում անցկացրել է 15 հանդիպում (Ռուսաստանի առաջնությունում՝ 11, երիտասարդական թիմերի առաջնությունում՝ 2, Ռուսաստանի գավաթի խաղարկությունում՝ 1, Եվրոպաի լիգայում՝ 1):


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլնո

Մոլնո (ռուս.՝ Мольно), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 51 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոդինա (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոդինաՌոդինա (ռուս.՝ Родина, բաշկիրերեն՝ Родина), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 774 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բոգոսլովո (գյուղ, Շչոլկովսկի շրջան)

Բոգոսլովո (ռուս.՝ Богослово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Շչոլկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6863 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յուսեֆ Այտ Բեննասեր

Յուսեֆ Այտ Բեննասեր (արաբ․՝ يوسف آيت بن ناصر‎‎, հուլիսի 7, 1996(1996-07-07), Toul), մարոկկացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Մոնակոյի և Մարոկկոյի ազգային հավաքականի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Նանսի ===
Այտ Բեննասերը Նանսիի ակադեմիայի սան է։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը նշեց 2015 թվականի օգոստոսի 3-ին՝ Տուրի դեմ խաղում։ Իր առաջին գոլը խփեց նոյեմբերի 28-ին՝ Հավրի դեմ խաղում։ Դեկտեմբերի 1-ին մարոկկացին գոլային փոխանցում տվեց Սոշոյի դեմ խաղում, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 2-2 հաշվով։ Իր առաջին մրցաշրջանում Այտ Բեննասերը անցկացրեց 34 հանդիպում՝ դառնալով 1 գոլի և 2 գոլային փոխանցման հեղինակ։


=== Մոնակո ===
2016 թվականի հունիսի 25-ին Այտ Բեննասերը 5 տարվա պայմանագիր կնքեց Մոնակոյի հետ, ինչից հետո վարձավճարով վերադարձավ Նանսի։ Նոյեմբերի 30-ին նա գոլի և գոլային փոխանցման հեղինակ դարձավ Մեցի դեմ խաղում։ 2016-17 մրցաշրջանում մարոկկացին անցկացրեց 27 հանդիպում՝ դառնալով 3 գոլի և 1 գոլային փոխանցման հեղինակ։ 2017 թվականի օգոստոսի 16-ին Այտ Բեննասերը 1 տարվա վարձավճարով տեղափոխվեց Կան։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց օգոստոսի 20-ին՝ Լիլի դեմ խաղում։ Կանի կազմում Այտ Բեննասերը անցկացրեց 29 հանդիպում։
2018-19 մրցաշրջանում Այտ Բեննասերը վերադարձավ Մոնակո։


== Միջազգային կարիերա ==
Մարոկկոյի ազգային հավաքական Այտ Բեննասերը առաջին անգամ հրավիրվեց 2016 թվականի մարտին՝ Կաբո Վերդեի դեմ խաղերի համար, սակայն այս խաղերում խաղադաշտ դուրս չեկավ։ Իր դեբյուտը ազգային հավաքականում նշեց օգոստոսի 31-ին՝ փոխարինման մտնելով Ալբանիայի դեմ ընկերական խաղում։ Առաջին հանդիպումը հավաքականի մեկնարկային կազմում անցկացրեց սեպտեմբերի 4-ին՝ Սան Տոմե և Պրինսիպիի դեմ խաղում։
2017 թվականին Այտ Բեննասերը մասնակցեց Աֆրիկայի ազգերի գավաթին՝ խաղադաշտ դուրս գալով միայն Տոգոյի դեմ խաղում, իսկ Մարոկկոն դուրս մնաց քառորդ եզրափակչում՝ 1-0 հաշվով պարտվելով Եգիպտոսին։ 2018 թվականի մայիսին Այտ Բեննասերը ընդգրկվեց Մարոկկոյի՝ աշխարհի առաջնության համար վերջնական կազմում։ Առաջնությունում նա չանցկացրեց ոչ մի հանդիպում, իսկ Մարոկկոն դուրս մնաց խմբային փուլից։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2018 թվականի օգոստոսի 25-ի դրությամբ


=== Միջազգային վիճակագրություն ===
2018 թվականի օգոստոսի 25-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Այտ Բեննասերի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Այտ Բեննասերի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Այտ Բեննասերը transfermarkt-ում
Այտ Բեննասերը soccerbase.com-ում
Այտ Բեննասերը WhoScored.com կայքում
Այտ Բեննասերը Մոնակոյի պաշտոնական կայքում Archived 2018-10-05 at the Wayback Machine.
Այտ Բեննասերը Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում Archived 2017-09-22 at the Wayback Machine.
Վաշինգտոն շրջան (Ռոդ Այլենդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վաշինգտոն շրջան (այլ կիրառումներ)Վաշինգտոն շրջան (անգլ.՝ Washington County), ԱՄՆ Ռոդ Այլենդ նահանգի 5 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 852 կմ² է, բնակչությունը՝ 126.979 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուեյկֆիլդ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1729 թ.։
Մերեժկի (ավան, Ամվրոսիևսկի շրջան)

Մերեժկի (ուկրաիներեն՝ Мережки), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մերեժկի ավանում բնակվում էր 82 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)