Ժան Մարկ Էրո

Ժան Մարկ Էրո (ֆր.՝ Jean-Marc Ayrault, հունվարի 25, 1950(1950-01-25)[…], Maulévrier), ֆրանսիացի պետական և քաղաքական գործիչ։ Սոցիալիստական կուսակցության անդամ։ Ֆրանսիայի վարչապետ՝ 2012 թվականի մայիսի 15-ից մինչև 2014 թվականի մարտի 31-ը։ Ֆրանսիայի արտգործնախարար՝ 2016 թվականի 11-ից մինչև 2017 թվականի մայիսի 10-ը։


== Կենսագրություն ==
Ժան Մարկ Էրոն ծնվել 1950 թվականի հունվարի 25-ին  Մոլեվրիա քաղաքում, նա հինգ երեխաներց ավագն էր Ժոզեֆա Էրոյի ընտանիքում, նախկին գյուղատնտեսական աշխատողը, ով հետագայում աշխատանքի է անցնում տեքստիլ գործարանում։ Իր վաղ կրթությունը ստացել է Մոլեվրիայի Սուրբ Հովսեփի կաթոլիկ տարրական դպրոցում, որից հետո 1961 և 1968 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում սովորել է Կոլբերի ճեմարանում՝ Շոլայում։ Այնուհետև՝ Նանթի համալսարանում, ուսանել է գերմաներեն։ 1969 թվականից մինչև 1970 թվական սովորել է Գերմանիայի հարավային Վյուրցբուրգ քաղաքում։ Ազգային ժողով ընտրվելուն պես 1973 թվականից մինչև 1986 թվականը աշխատել է որպես գերմաներենի ուսուցիչ հարևան Սեն-Էրբլինում։ Էրոն սկսեց երիտասարդ քրիստոնյաների շարժումը, և 1971-ից հետո Սոցիալիստական կուսակցության մեջ ընկնելուց հետո նա մոտ էր կուսակցության ձախ թևի առաջնորդ Ժան Պոպերինիի հետ։


== Քաղաքական կարիերա ==


=== Ֆրանսիայի Ազգային ժողով ===
Ֆրանսիայի Ազգային ժողովում սոցիալիստների խորհրդարանական խմբակցության նախագահ 1997-2012 թվականներին։ Վերընտրվել է 2002, 2007 թվականներին։
Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի անդամ Ատլանտյան Լաիրի դեպարտամենտից (3-րդ ընտրատարածք) 1986-ից 2012 թվականներին։ Ընտրվել է 1986 թվականին:Վերընտրվել է 1988, 1993, 1997, 2002, 2007 թվականներին։


=== Գլխավոր խորհուրդ ===
Ատլանտյան Լայեր դեպարտամենտի գլխավոր խորհրդական՝ 1976-1982 թվականներին։


=== Քաղաքային խորհուրդ ===
Նանտի քաղաքապետը 1989 թվականի մարտի 20-ից։ Վերընտրվել է 1995, 2001, 2008 թվականներին։
Նանտի քաղաքային խորհուրդ. 1989 թվականի մարտի 20-ից:Վերընտրվել է 1995, 2001, 2008 թվականներին։
Սեն-Էրբբլենի քաղաքապետը 1977 թվականից մինչև 1989 թվականը։ Վերընտրվել է 1983 թվականին։


=== Կառավարության կարիերա ===
2012 թվականի մայիսի 15- ին նշանակվել է Ֆրանսիայի վարչապետ։
2014-ի մարտի 31- ին Ժան Մարկ Էրոն հրաժարական տվեց՝ ավագանու ընտրություններում սոցիալիստների ձախողման պատճառով  :
2016 թվականի փետրվարի 11- ին նշանակվեց Արտաքին գործերի նախարար Լորան Ֆաբիուսի հրաժարականից հետո։


== Ժան Մարկ Էրոյի կառավարության առաջին կազմ ==


=== Նախարարներ ===
Լորան Ֆաբիուս՝ Արտաքին գործերի նախարար
Վինսենթ Պայոն՝ ազգային կրթության նախարար
Քրիստիան Տոբիրա՝ կնիքների պահապան և արդարադատության նախարար
Պիեռ Մոսկովիսին՝ էկոնոմիկայի, ֆինանսների և արտաքին առևտրի նախարար
Մարիսոլ Տուրեն՝ սոցիալական հարցերի և առողջապահության նախարար
Սեսիլ Դուֆլո՝ բնակարանային և հավասար տարածքների նախարար
Մանուել Վալս՝ Ներքին գործերի նախարար
Նիկոլ Բրիկ՝ էկոլոգիայի, էներգետիկայի և կայուն զարգացման նախարար
Առնո Մոնտեբուր՝ Արդյունաբերական վերականգնման նախարար
Միշել Սապին՝ աշխատանքի, զբաղվածության և սոցիալական երկխոսության նախարար
Ժան-Իվ Լե Դրիանը`պաշտպանության նախարար
Աուրելի Ֆիլիպետտի՝ Մշակույթի և զանգվածային հաղորդակցությունների նախարար
Գենեվիվե Ֆիորասո՝ Բարձրագույն կրթության և հետազոտությունների նախարար
Նաջաթ Վալլո-Բելկասեմ՝ Կանանց իրավունքների նախարար և կառավարության խոսնակ
Ստեֆան Լե Ֆոլ`գյուղատնտեսության և գյուղատնտեսության նախարար
Մարլիզ Լեբերանսո՝ Պետական բարեփոխումների, ապակենտրոնացման և հանրային ծառայության նախարար
Վիկտորին Լորելը՝ արտերկրյա տարածքների նախարար
Վալերի Ֆուրներոնը սպորտի, երիտասարդության, հանրային կրթության և հանրային հարցերի նախարար։


=== Պատվիրակ նախարարներ ===
Ջերոմե Կաուզակ՝ բյուջեի նախարար-պատվիրակ (ենթակա է էկոնոմիկայի, ֆինանսների և արտաքին առևտրի նախարարին)
Ժորժ Պաու-Լանգևին` կրթության նախարար-պատվիրակ (ենթակա է ազգային կրթության նախարարին)
Ալեն Վիդալի՝ խորհրդարանի հետ հարաբերությունների նախարար-պատվիրակ (ենթակա է վարչապետին )
Դելֆին Բաթո՝ արդարադատության նախարար-պատվիրակ (ենթակա է արդարադատության նախարարին)
Ֆրանսուա Լամի՝ քաղաքաշինության նախարար-պատվիրակ (ենթակա է բնակարանային և հավասար տարածքների նախարարին)
Բեռնար Կազնև՝ Եվրոպական հարցերի նախարար-պատվիրակ (ենթակա է արտաքին գործերի նախարարին)
Միշել Դելաունայ `տարեցների և թմրամոլության նախարարի պատվիրակ (ենթակա է սոցիալական հարցերի և առողջապահության նախարարին)
Սիլվիա Պինել՝ արհեստների, առևտրի և զբոսաշրջության նախարար-պատվիրակ (ենթակա է արդյունաբերական վերականգնման նախարարին)
Բենոիտ Ամոն՝ տնտեսական և սոցիալական համերաշխության նախարար-պատվիրակ ( ենթակա էկոնոմիկայի, ֆինանսների և արտաքին առևտրի նախարարին)
Դոմինիկ Բերտինոտի `ընտանեկան հարցերի նախարար-պատվիրակ (ենթակա է սոցիալական հարցերի և առողջապահության նախարարին)
Մարի-Արլետե Կառլոտի՝ հաշմանդամների հարցերով նախարար-պատվիրակ (ենթակա է սոցիալական հարցերի և առողջապահության նախարարին)
Պասկալ Կանֆեն՝ Զարգացման նախարար-պատվիրակ (ենթակա է Արտաքին գործերի նախարարին)
Յամին Բանգիգի՝ Ֆրանսիայի քաղաքացիների արտերկրում և ֆրանկոֆոնիայի նախարարի պատվիրակ (ենթակա է արտաքին գործերի նախարարին)
Ֆրեդերիկ Կյուվյե՝ տրանսպորտի և ծովային տնտեսության նախարար-պատվիրակ (ենթակա է շրջակա միջավայրի, էներգետիկայի և կայուն զարգացման նախարարին)
Ֆլուր Պելլան՝ Փոքր և միջին բիզնեսի, նորարարությունների և թվային տնտեսության նախարար-պատվիրակ (ենթակա է արդյունաբերական վերականգնման նախարարին)
Կադեր Արիֆ՝ վետերանների հարցերով նախարար-պատվիրակ (ենթակա է պաշտպանության նախարարին)։


== Ժան-Մարկ Էրոյի կառավարության երկրորդ կազմը ==


=== Նախարարներ ===
Լորան Ֆաբիուս՝ Արտաքին գործերի նախարար
Վինսենթ Պայոն՝ ազգային կրթության նախարար
Քրիստիան Տոբիրա՝ կնիքների պահապան , արդարադատության նախարար
Պիեռ Մոսկովիսին `էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարար
Մարիսոլ Տուրեն՝ սոցիալական հարցերի և առողջապահության նախարար
Սեսիլ Դուֆլո `բնակարանային և հավասար տարածքների նախարար
Մանուել Վալս՝ Ներքին գործերի նախարար
Դելֆին Բաթո՝ էկոլոգիայի, էներգետիկայի և կայուն զարգացման նախարար (2013 թ. Հուլիսի 3-ից՝ Ֆիլիպ Մարտեն )
Առնո Մոնտեբուր՝ Արդյունաբերական վերականգնման նախարար
Նիկոլ Բրիկ՝ արտաքին առևտրի նախարար
Միշել Սապին՝ աշխատանքի, զբաղվածության, վերապատրաստման և սոցիալական երկխոսության նախարար
Ժան-Իվ Լե Դրիան՝ `պաշտպանության նախարար
Աուրելի Ֆիլիպետտի՝ Մշակույթի և զանգվածային հաղորդակցությունների նախարար
Գենեվիվե Ֆիորասո՝ Բարձրագույն կրթության և հետազոտությունների նախարար
Նաջաթ- Վալլո-Բելկասեմ՝ Կանանց իրավունքների նախարար և կառավարության խոսնակ
Ստեֆան Լե Ֆոլը `գյուղատնտեսության և գյուղատնտեսության նախարար
Մարլիզ Լեբերանսո՝ Պետական բարեփոխումների, ապակենտրոնացման և հանրային ծառայության նախարար
Վիկտորին Լորել՝ արտերկրյա տարածքների նախարար
Սիլվիա Պինել՝ արհեստների, առևտրի և զբոսաշրջության նախարար
Վալերի Ֆուրներոն՝ սպորտի, երիտասարդության, հանրային կրթության և հանրային հարցերի նախարար։


=== Պատվիրակ նախարարներ ===
Ջերոմե Կաուզակ- բյուջեի նախարար-պատվիրակ (ենթակա է էկոնոմիկայի, ֆինանսների և արտաքին առևտրի նախարարին)՝ մինչև 2013 թ. Մարտի 19-ը։
Ժորժ Պա-Լանգև՝  կրթության նախարար-պատվիրակ (ենթակա է ազգային կրթության նախարարին)
Ալեն Վիդալի՝ խորհրդարանի հետ հարաբերությունների նախարար-պատվիրակ (ենթակա է վարչապետին)
Ֆրանսուա Լամի՝ քաղաքաշինության նախարար-պատվիրակ (ենթակա է ենթակայության բնակարանային և հավասար տարածքների նախարարին)
Բեռնար Կազնև՝ Եվրոպական հարցերի նախարար-պատվիրակ (ենթակա է արտաքին գործերի նախարարին) 2013 թվականի մարտի 19-ից `բյուջեի նախարար
Միշել Դելաունայ `տարեցների և թմրամոլության նախարարի պատվիրակ (ենթակա է սոցիալական հարցերի և առողջապահության նախարարին)
Բենոիտ Ամոն՝ տնտեսական և սոցիալական համերաշխության նախարար-պատվիրակ (ենթակա է էկոնոմիկայի, ֆինանսների և արտաքին առևտրի նախարարին)
Դոմինիկ Բերտինոտի `ընտանեկան հարցերի նախարար-պատվիրակ (ենթակա է սոցիալական հարցերի և առողջապահության նախարարին)
Մարի-Արլետե Կառլոտի՝ հաշմանդամների հարցերով նախարար-պատվիրակ (ենթակա է սոցիալական հարցերի և առողջապահության նախարարին)
Թիերի Ռեպենտեն՝ Վերապատրաստման և կրթության պատվիրակության նախարար (ենթակա է աշխատանքի, զբաղվածության, վերապատրաստման և սոցիալական երկխոսության նախարարին)
Պասկալ Կանֆեն՝ Զարգացման նախարար-պատվիրակ (ենթակա է արտաքին գործերի նախարարին)
Յամինա Բանգիգի՝ Ֆրանկոֆոնիայի հարցերով նախարար-պատվիրակ (ենթակա է արտաքին գործերի նախարարին)
Ֆրեդերիկ Կյուվյե՝ տրանսպորտի նախարար-պատվիրակ, ծովի և ձկնորսության գործերով (ենթակա է շրջակա միջավայրի, էներգիայի և կայուն զարգացման նախարարին)
Ֆլեր Պելլեր՝ Փոքր և միջին բիզնեսի, նորարարությունների և թվային տնտեսության նախարար-պատվիրակ (ենթակայության արդյունաբերական վերականգնման նախարարին)
Կադեր Արիֆ՝ վետերանների հարցերով նախարար-պատվիրակ (պաշտպանության նախարարին)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրանսիայի Վարչապետի պաշտոնական կայք