armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պանասովկա (գյուղ, Լյուբարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊանասովկաՊանասովկա (ուկրաիներեն՝ Панасівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1814 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պանասովկա գյուղում բնակվում էր 357 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1409 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25,34 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյորի

Լյորի (ֆր.՝ Leury), Ֆրանսիայում գտնվող համայնք, որը մտնում է Պիկարդիա մարզի և Էնա գավառի կազմի մեջ։ Համայնքը մտնում է նաև Սուասոն-1 կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանն է հանդիսանում Սուասոնը։
Համայնքի INSEE ծածկագիրն է 02424։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմել է 104 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին 72 աշխատունակ մարդկանցից (15—64 տարեկան) 48-ը եղել են առավել ակտիվ տնտեսվարողներ, 24-ը եղել են համեմատաբար ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66,7 %, 1999 թվականին եղել է 73,3 %)։ 48 ակտիվ քաղաքացիներից 45-ը աշխատել են տարբեր ձեռնարկություններում (24 տղամարդ և 21 կին), անաշխատունակների թիվը կազմել է 3 մարդ (3 տղամարդ և 0 կին)։ 24 ոչ ակտիվ մարդկանցից 6-ը եղել են կամ աշակերտ կամ էլ ուսանող, 13-ը եղել են թոշակառու, 5-ը եղել է ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լյորի (ֆր.)
Ալ-Թամանաա

Ալ-Թամանաա (արաբ․՝ التمانعة‎‎), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիս-արևմուտքում՝ Իդլիբի մարզի Մաարրաթ ալ-Նումանի գավառում։ Հանդիսանում է համանուն շրջան վարչական կենտրոնը։ 2004 թվականի տվյալներով՝ շրջանն ուներ 29 114 բնակիչ։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը տեղակայված է Իդլիբի մարզի հարավային մասում։
Ալ-Թամանաաը տեղակայված է գավառի վարչական կենտրոն Իդլիբ 60 կմ հարավ և երկրի մայրաքաղաք Դամասկոսից 210 կմ դեպի հյուսիս։ 8 կմ հեռավորության վրա է գտնվում Խան Շեյխուն քաղաքը։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքից 50 կմ հարավ գտնվում է մարզկենտրոն Իդլիբը, Հալեպ — Համա ավտոմայրուղին և երկաթուղին։ Ամենամոտ քաղաքացիական օդանավակայանը՝ գտնվում է Հալեպ քաղաքում (Հալեպի միջազգային օդանավակայան)։


== Բնակչություն ==
Ալ-Թամանաա քաղաքը շրջակա 57 գյուղերի և ավանների հետ կազմում է Ալ-Թամանաայի շրջանը՝ 29 114 բնակչությամբ


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է հիմնականում գյուղատնտեսությամբ. բանջարաբոստանային ու հացահատիկային մշակաբույսեր, այգեգործություն։ Զարգացած է սննդի արդյունաբերությունը և փոքր բիզնեսը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նորտոն շրջան (Կանզաս)

Նորտոն շրջան (անգլ.՝ Norton County), ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.274 կմ² է, բնակչությունը՝ 5.953 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Նորտոն բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1867 թ.։
Պատրկան (գետ)

Պատրկան, գետակ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում։ Արծաթաղբերք գետի վտակը։ Սկիզբ է առնում Արեգունի լեռների հարավարևելյան լանջերից և Աղբերք գյուղից հյուսիս-արևմուտքում միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 3,5 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Նևսկու մատուռ (Տալլին)

Ալեքսանդր-Նևսկու մատուռը Տալլինում, սուրբ մեծ իշխան Ալեքսանդր Նևսկու անունը կրող քարե մատուռ, օծվել է 1888 թվականի նոյեմբերի 14-ին Պայծառակերպության տաճարի վանահոր, երեց Սիմեոն Պոպովի և հոգևորականության կողմից։
Մատուռը կառուցվել է ռուսական շուկայի տարածքում (ներկայումս Վիրու հրապարակ), խիստ բյուզանդական ոճով կլորացված ոսկեզօծ գնդաձև գմբեթով և խաչով, որը երեսպատված է դոլոմիտով, շրջափակված է չուգունե ճաղերով։ Նրա արևելյան պատին կար Նիկոլայ Հրաշագործի սրբապատկերը։ Աչքի է ընկել նրբագեղությամբ և իրենից ներկայացրել է օրինակելի ճարտարապետական ստեղծագործություն։ Նախագիծը կազմել է Նիման ճարտարապետը, նա էլ անվարձահատույց ղեկավարել է շինարարական աշխատանքները։
Մատուռի ներսում քանդակագործ Կոտիևսկին ստեղծվել է մեծ մարմարե սկահակ ջրի ծորակով, որը նախատեսված է եղել ջրօրհնեք կատարելու համար։ Այն միացած է եղել ստորգետնյա ջրատար խողովակներով չորս արտաքին սկահակներով, որոնք նույնպես ծորակներ են ունեցել, նախատեսված սուրբ ջրից օգտվելու համար։ Այս մատուռի կառուցման գլխավոր նպատակը եղել է այն ժամանակներում քաղաքի գլխավոր արարողության` ուղղափառ եկեղեցու կողմից նախատեսված օրերին ջրօրհնեք կատարելուն։
Կառուցվել է ինքնակամ նվիրաբերություններով, որի գումարը հասնում էր մինչև 11000 ռուբլի։
Մատուռը կցագրվել է Տալլինի Նիկոլսկի եկեղեցուն։ Քանդվել է 1922 թվականին «տրամվայների երթևեկությանը խանգարելու» պատրվակով։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիլլա (այլ կիրառումներ)

Սիլլա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Սիլլա - գյուղ Էստոնիայի Կուլլամաա շրջանի կազմում։
Սիլլա - գյուղ Էստոնիայի Պաիկուսե շրջանի կազմում։
Պարային ժանտախտ (1518)

1518 թվականի պարային ժանտախտ, պարամոլության բռնկում, որ տեղի է ունեցել Ստրասբուրգում (այդ ժամանակ համարվում էր Սրբազան Հռոմեական կայսրության մաս) 1518 թվականի հուլիսին։ Մոտ 400 մարդ առանց հանգստանալու մի քանի օր շարունակ պարել է քաղաքային հրապարակում։ Այդ ընթացքում նրանցից մի քանիսը մահացել են կաթվածից, սրտամկանի ինֆարկտից և ֆիզիկական հյուծանքից։


== Դեպքերի զարգացում ==
Պարելու մոլուցքը բռնկվել է 1518 թվականի հուլիսին, երբ Ռյանյալ (գերմ.՝ Troffea) ազգանունով կինը դուրս է եկել Ստրասբուրգի փողոցներից մեկը և սկսել է պարել։ Դա տևել է մոտ 4-7 օր։ Շաբաթվա ընթացքում նրան են միացել ևս 34 մարդ, իսկ ամսվա ընթացքում՝ արդեն 400՝ հիմնականում կանայք։ Նրանցից շատերը մահացել են սրտի նոպայից, կաթվածից և հյուծանքից։ Վկայություններից մեկի համաձայն՝ ժանտախտի առանձին շրջանում օրական մահացել է մինչև 15 մարդ։ Իրադարձությունները հաստատվում են պատմական տարբեր փաստաթղթերով՝ ներառյալ բժիշկների գրառումները, տեղի ժամանակագրությունները և քաղաքային իշխանությունների փաստաթղթերը։
Իրավիճակի վատթարացումով պայմանավորված՝ խնդրով մտահոգ ազնվականության ներկայացուցիչները սկսել են խնդրի լուծում փնտրել։ Տեղի բժիշկները բացառել են աստղագուշակության ու գերբնական պատճառները և հայտարարել, որ ժանտախտը հիվանդություն է, որի պատճառը «տաք արյունն» է։ Ամեն դեպքում, տեղի իշխանության ներկայացուցիչները որոշել են, որ հիվանդները կարող են բուժվել, եթե նրանց հնարավորություն տրվի պարել ամբողջ օրը։ Քաղաքում բացվել են երկու պարահրապարակներ, ուր տեղադրվել են փայտե բեմահարթակներ։ Այդտեղ հրավիրվել են երաժիշտներ, որոնց նվագի տակ ժանտախտով հիվանդները հնարավորություն են ստացել անընդհատ պարելու։ Երբ պարզ է դարձել, որ նախաձեռնված միջոցառումները չեն բարելավում իրավիճակը, տեղի իշխանությունները քաղաքում արգելել են ցանկացած զվարճանք, այդ թվում՝ ազարտային խաղերը, անառակությունը, երաժշտությունն ու պարը։ Պարողների համար կատարվել են կրոնական տարբեր ծեսեր։ Մի քանի օր անց համաճարակը սկսել է տեղի տալ։ Հիվանդացածների մեծամասնությանը հաջողվել է վերականգնել հսկողությունն իրենց մարմնի նկատմամբ։


== Տեսություններ ==
Ժամանակակից տեսություններից մեկը, որով բացատրվում է կատարվածը, հոգեմետ սպորներով հարուստ սննդով թունավորման վարկածն է։ Սպորների մեջ եղած ալկալոիդները իրենց քիմիական կառուցվածքով մոտ են հոգեակտիվ LCD նյութին, որն ի սկզբանե սինթեզվել է հենց դրանցից։ Մի քանի վարկածների համաձայն՝ սպորները եղել են պատմական այլ անոմալիաների պատճառ։ Այս նույն շրջանում հայտնի են միջնադարյան պարային ժանտախտի մի քանի դեպքեր։


== Տես նաև ==
Ծիծաղի համաճարակ Տանգանիկայում


== Ծանոթագրություններ ==
Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)

Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ, կարող է վերաբերել՝

Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Արագածոտնի մարզի Ապարանի տարածաշրջանի Նորաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Արագածոտնի մարզի Արագածի տարածաշրջանի Նորաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Արարատի մարզի Նորաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Գեղարքունիքի մարզի Նորաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Լոռու մարզի Նորաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - ԼՂՀ Հադրութի շրջանի Նորաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Նորաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ - Տավուշի մարզի Նորաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը
Արխավե (գետ)

Արխավե կամ Արխաբիս, գետ Սև ծովի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Պոնտական լեռների հյուսիսային լանջերից և Սև ծովն է թափվում Բաթումից մոտ 42 կմ հարավ-արևմուտք, համանուն գյուղի մոտ։ Արխավեի ավազանը ամբողջությամբ անտառածածկ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (163801-163900)

Աստերոիդների ցանկ (163701-163800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (163901-164000)
 Աստերոիդների ցանկ (163701-163800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (163901-164000)
Կարապետ Տողանյան

Կարապետ Գևորգի Տողանյան (1922), հայ մանկավարժ։ Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1960): Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Կարապետ Տողանյանը ծնվել է 1922 թվականին, Արևմտյան Հայաստանում։ 1926 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել են Խորհրդային Հայաստան։ 1941 թվականին ավարտել է Ամասիայի շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցը և նշանակվել նույն դպրոցի ուսուցիչ։
1942 թվականին զորակոչվել է բանակ։ Ավարտել է գնդի սերժանտական դպրոցը և որպես գնդացրային դասակի հրամանատարի օգնական 409-րդ հայկական հրաձգային դիվիզիայի 677-րդ գնդի կազմում մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասի ազատագրմանը։ Մարտերում ցուցաբերած խիզախության համար Տողանյանը պարգևատրվել է Կարմիր աստղի շքանշանով և մեդալներով։ Ռազմաճակատում ծանր վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո 1943 թվականին զորացրվել է բանակից։
Զորացրվելուց հետո Տողանյանն անցել է աշխատանքի Ամասիայի շրջկենտրոնի միջնակարգ դպրոցում որպես զինղեկ։ 1946-1961 թվականներին եղել է նույն դպրոցի տնօրենը։ 1961 թվականից եղել է մայրաքաղաքի № 22 հատուկ գիշերօթիկ դպրոցի ուսմասվարը։ Տողանյանը ավարտել է Երևանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ 1960 թվականին արժանացել է հանրապետության վաստակավոր ուսուցչի պատվավոր կոչման։ Անբասիր աշխատանքի համար պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով, արժանացել է «Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշանի։


== Պարգևներ ==
Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր ուսուցիչ (1960)
Կարմիր աստղի շքանշան
Լենինի շքանշան
«Ժողովրդական կրթության գերազանցիկ» կրծքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Կաբլի

Կաբլի (էստ․՝ Kabli), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Հյաադեմեեստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 268 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Եռաթմբեր

Եռաթմբեր, Ուշթափա, Ուշթաալար, հրաբխային լեռնազանգված Հայաստանի Կոտայքի և Գեղարքունիքի մարզերի սահմանագլխին, Գեղամա լեռների հյուսիս-արևելքում Սևանա լճի հարավ-արևմտյան կողմում։ Բաղկացած է երեք լեռնագագաթներից։ Դրանք ունեն լավ արտահայտված Խառնարաններ, ոտոնք լցված են ջրով։ Ամենաբարձր գագաթը Ակնասարն է 3258 մ բարձրությամբ։ Առաջացել է անթրոպոգենում։ Բարձրությունը մինչև 2480 մ է, հիմքի տրամագիծը՝ մոտ 2,2 կմ։ Կենտրոնական մասը պսակվում է հինգ խոշոր և մի քանի մանր հրաբխային կոներով՝ կազմված լավաներից ու խարամներից։ Գագաթնային մասում կա երկու խառնարան։ Լանջերը ծածկված են լեռնատափաստանայի բուսածածկույթով և օգտագործվում են որպես ամառային արոտավայրեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարաս (այլ կիրառումներ)

Կարաս, կարող է վերաբերել՝

Կարաս - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Լճեի գավառակում
Կարաս - կավե անոթ
Կիբիրա ազգային պարկ

Կիբիրա ազգային պարկ (իսպ.՝ Parque nacional de Kibira), ազգային պարկ Բուրունդիի հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Ներառելով 4 պրովինցիաներ և ընդգրկելով 400 կմ2՝ Կիբիրա ազգային պարկն ընկած է Կոնգո-Նեղոս ջրբաժանի լեռնային մասում։ Այն տարածվում է հյուսիսից՝ Մուրամվյա նահանգից մինչև Ռուանդայի սահմանը, որտեղ այն հարակից է Նյունգվե ազգային պարկի հետ։


== Անտառ ==
Հաշվվում է, որ պարկի շուրջ 16%-ը բաղկացած է առաջնային լեռնային խոնավ անտառից, Բուրունդիի միակ լեռնային անտառից և հարակից երկու ընդարձակ թեյի պլանտացիաներից, մեկը՝ Թեզայում, իսկ մյուսը՝ Ռվեգուրայում։ Պարկի բարձրությունը գերազանցում է 1100 մմ-ը։
Ծառատեսակներից գերակշռող են՝ Symphonia globulifera, Albizia gummifera և այլն։
Անտառն ընդգրկում է տարածքի լեռնային ճահիճը։ Պարկում, ընդհանուր առմամբ, աճում է 644 բույս։ Անտառում կան կաթնասունների 98 տեսակներ, ինչպես նաև այստեղ գրանցվել է թռչունների 200 տեսակ։ Չնայած Կիբիրան այնքան մանրակրկիտ չի ուսումնասիրվել, որքան հարևան որոշ հարակից տարածքներ, այնուամենայնիվ, այն դեռ համարվում է «Բուրունդիի ամենակարևոր վայրը՝ լեռնանտառային թռչունների պահպանման համար»։


== Թռչուններ ==
Պարկում հայտնաբերված կարևոր թռչուններից են՝ բզեզը (Buteo oreophilus), մոխրագույն թութակը (Psittacus erithacus), տրոգոնը (Apaloderma vittatum), եղնեղջյուրը (Bycanistes subcylindricus) և այլն։
Կիբիրան պրիմատների որոշ տեսակների «հայրենիքն» է, այդ թվում՝ շիմպանզեների և սև ու սպիտակ կոլոբուսների։ Պարկը կառավարվում է Բնապահպանության ազգային ինստիտուտի կողմից։ 


== Պատմություն ==
Մինչև 1933 թվականը այս անտառը Բուրունդիի թագավորների որսորդական արգելոցն էր։ Տեղացիները հարգանք են տածում պարկի նկատմամբ՝ այն կախարդական ուժով շրջապատելով։ Ճանաչվել է արոտավայրերի օգտագործման և անտառամթերքի հավաքման իրավունքը։
Անտառի անձեռնմխելիությունը օգնեց պահպանել ազգային պարկը՝ նույնիսկ գաղութատիրական ժամանակաշրջանից առաջ։ 1933-1980 թվականների միջև Կիբիրան դասակարգվել է որպես Կոնգո-Նեղոս անտառ արգելոց, նախ՝ Բելգիայի տիրապետության ներքո, ապա 1962 թվականի հուլիսին՝ Բուրունդի անկախության հռչակումից հետո։ Միայն կարգավորվեց բարձրարժեք փայտանյութի արդյունահանումը։


=== Անկախություն ===
Անկախության հռչակման և 1980 թվականների ընթացքում վերացավ սահմաններում մշակության համար նոր հող հատկացնելու իրավունքը, թեև պահպանվում էին արոտավայրերի իրավունքները։
Չնայած իր ազգային պարկի կարգավիճակին, անտառի որոշ հատվածներում ծառերը հատելու և բամբուկները կտրելու, հրդեհի և որսորդության հետևանքով խաթարվում է գյուղատնտեսության գործունեությունը։


== Ջուր ==
Ջուրը, որը հոսում է Կիբիրա ազգային պարկի անտառներից, կազմում է նրա երեք քառորդ մասը, ինչն էլ երկրի ամենամեծ պատվարն է։ Վերջինս հանդիսանում է երկրում արտադրված հիդրոէլեկտրակայանի առաջացման աղբյուրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
BirdLife International Important Bird Areas Factsheet for Kibira National ParkArchived 2012-10-14 at the Wayback Machine.
Մորդվինցևո (գյուղ, Նիժնի Նովգորոդ քաղաքային օկրուգ)

Մորդվինցևո (ռուս.՝ Мордвинцево), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նիժնի Նովգորոդ քաղաքային օկրուգի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բնական գիտությունների հավաքածուների ասոցիացիա

Բնական գիտությունների հավաքածուների ասոցացիա (NatSCA) Միացյալ թագավորության կողմից հիմնադրված անդամակցության կազմակերպություն (No.1098156), ղեկավարվում է անդամակցության կամավորների կողմից։ Ասոցիացիայի առաքելությունն է խթանել և աջակցել բնական գիտությունների հավաքածուները, ինստիտուտները, որոնք ղեկավարումեն դրնց և այնտեղ աշխատում են մարդիկ, որպեսզի բարելավեն հավաքածուների խնամքը, ընկալումը, ընդունումը և վայելքը բոլորի համար։ Մասնագիտացված համացանցը խթանում է գաղափարների ու հետազոտություների փոխանակում, զարգացնում է տեխնիկական և էթիկական ստանդարտները, և բարձրացնում է հանրային ուրվագծի պահպանումն ու բնական գիտությունների հավաքածուների ու օբյեկտների պաշտպանումը։ 
Կազմակերպությունը նկարագրում է իր կենտրոնացումը որպես՝

Համայնք՝ բաց, բարեկամական և մատչելի համացանցի զարգացում տեղեկատվության, փորձառության ու հմտությունների տարածման համար։
Աջակցություն՝ բնական գիտությունների հավաքածուներում մասնագիտական զարգացման մատչելիություն։
Չափանիշներ՝ բնական գիտությունների հավաքածուներում խնամքի ու օգտագործման լավ որակի գործունեության նույնացում և խթանում։
Խթանող հավաքածուներ՝ բնական գիտության հավաքածուներում գիտական ու մշակութային արժեքների ճանաչման աճ։
Պաշտպանություն՝ հավաքածուների անտեսման մարտահրավերներ և դրանց համապատասխան ռեսուրսների խնամքի և երկարատև օգտագործման ազդեցություն։


== Պատմություն ==
Բնական գիտությունների հավաքածուների ասոցիացիան հիմնադրվել է 2003 թվականի ապրիլ ամսից Բնական գիտությունների պահպանման խմբի և Կենսաբանական բաժնի տնօրինության խմբի միավորման արդյունքում, 2003 թվականի ապրիլի 7-ին Մանչեսթրի թանգարանում համդիպման ժամանակ։ Կազմակերպությունն ունի Ընկալման հուշագիր Երկրաբանական թանգարանի վարիչի խմբի և Բնական պատմական հավաքածուների պահպանման հասարակության վերաբերյալ։
2020 թվականի մայիսի 14-ին Իսլա Գլանդսթոնը ( Բրիստոլի քաղաքային թանգարան և պատկերասրահ) ընտրվել է տնօրեն՝ փոխարինելով Պաոլո Վիսկարդիին (Իռլանդիայի Ազգային թանգարան, Բնական Պատմություն), ով տնօրեն էր երկու անգամ 2014 թվականի հունիսից ի վեր։


== Հովանավորներ ==
2013 թվականին Ալիս Ռոբերտսը, Լայն Ստյուարտը և Բեն Գարրոդը հայտարավեցին որպես բարեգործական հովանավորներ։


== Հրատարակումներ ==
Բնական գիտությունների ազգային ասոցիացիան տարեկան հրատարակում է գիտական ամսագիր՝«Բնական գիտությունների ազգային ասոցիացիա», ինչպես նաև «Նշումներ» և «Մեկնաբանություններ» վերնագրերով ոչ պարբերաբար թերթեր և բլոգ։ Նախորդ հրատարակումները ներառում են «Բնական գիտությունների ազգային ասոցիացիայի նորություններ»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.natsca.org
Շվեյցարիան Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթում

Շվեյցարիան Մանկական Եվրատեսիլ երգի մրցույթին առաջին անգամ մասնակցել է 2004 թվականին, և այդ թվականից սկսած այլևս չի մասնակցում։


== Մասնակցումներ ==
Նգոնգուա (լաոսյան տառ)

Նգոնգուա («կով»), լաոսերեն այբուբենի 4-րդ տառը։ Նման է թաիլանդերեն այբուբենի «նգոնգու» տառին։ Լաոսերեն այբուբենում համարվում է ակսոնկան տառ, այսինքն՝ միջին կարգի։ Արտասանվում է խուլ շրթունքային։ Բառավերջում արտասանվում է նաև որպես «կհամպեն»։ Նաև օգտագրոծվում է որպես «ինցիալ»։


== Արտաքին հղումներ ==
Լաոսերեն այբուբեն
Կառնատե

Կառնատե  (իտալերեն՝ Carnate), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Մոնցա և Բրիանցա գավառում։
Բնակչությունը 7486 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 2434 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20040։ Հեռախոսային կոդը՝ 039։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.carnate.mi.it/ Archived 2006-02-21 at the Wayback Machine.
Կաբելի (գյուղ, Մառտնա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿաբելիԿաբելի (էստ․՝ Kabeli), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Մառտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բովեցո

Բովեցո (իտալերեն՝ Bovezzo), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2004 թվականի տվյալների կազմում է 7508 մարդ, խտությունը՝ 1161,27 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6,35 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25073։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.bovezzo.bs.it/drupal// Archived 2015-04-03 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Անկոնա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անկոնա (այլ կիրառումներ)Անկոնա (իտալերեն՝ Ancona), քաղաք նավահանգիստ Իտալիայում, Մարկե մարզի մայրաքաղաքը, Անկոնա գավառի վարչական կենտրոնը։
Քաղաքի հովանավորն է համարվում սուրբ Հուդա Կիրիակուսը։ Քաղաքի տոնը մայիսի 4-ին է։
Քաղաքը հիմնվել է մ․ թ․ ա․ 390 թվականին։ Անվանումը մի փոքր փոխված եկել է հուներենից, որը նշանակում է «արմունկ»։ Նախկինում քաղաքի նավահանգիստը պաշտպանված էր միայն թերակղզով, որի տեսքը վերևից արմունկ էր հիշեցնում։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
(1702) Կալահարի

(1702) Կալահարի (անգլ.՝ Kalahari), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի հուլիսի 7-ին Էյնար Հերցշպրունգի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,86093 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4567 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2652 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Կալահարի աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,4676 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1767,5 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,203678 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,95° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1702) Կալահարի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աքբյուք

Աքբյուք (թուրքերեն՝ Akbük), փոքրիկ առողջարանային և զբոսաշրջային քաղաք Թուրքիայի Հանրապետության հարավ-արևմուտքում՝ Եգեյան տարածաշրջանի Այդընի մարզում։
Մտնում է Դիդիմի քաղաքային շրջանի կազմի մեջ։


== Զբոսաշրջություն ==
Աքբյուքը ունի 4,000 մարդ մշտական բնակչություն, որոնց հիմնական մասը տեղաբնիկ թուրքերն են։ Ամառային ամիսներին զբոսաշրջիկների թվի ավելացմանը զուգընթաց ավելանում է նաև բնակչության թիվը՝ հասնելով մինչև 50,000-ի։
Գտնվում է Եգեյան ծովի ափին։ Աքբյուքի մեկնող հանգստացողների մեծ մասը ժամանում են Դիդիմ քաղաքից։
Փոքրիկ առողջավայրում հյուրանոցների և հանգստյան գոտիների ընդլայնումը հանգեցրեց Եվրոպայից և Ռուսաստանի Դաշնությունից զբոսաշրջիկների մեծ քանակությամբ ներհոսքին։
Թուրքերեն լեզվին զուգահեռ քաղաքում լայնորեն կիրառվում է նաև անգլերեն և գերմաներեն լեզուները։


== Ծանոթագրություններ ==
16-րդ հարավային զուգահեռական

16-րդ հարավային զուգահեռականը հասարակածից 16° դեպի հարավ գտնվող լայնությունների շրջանագիծն է։
Անցնում է Աֆրիկայով, Հնդկական օվկիանոսով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հարավային Ամերիկայով, Ավստրալիայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։ 

Լայնության մեկ աստիճանին համապատասխանում է 107 340 մ երկարություն։
Հասարակածից հեռավորությունը կազմում է 1770 կմ։
Երկարության 76%-ն անցնում է ջրային տարածքներով։


== Սահմաններ ==
Աֆրիկայում 16-րդ հարավային զուգահեռականի հետ համընկնում է Մոզամբիքը Զիմբաբվեից բաժանող սահմանի մի հատվածը։


== Զուգահեռականով հատվող տարածքները ==
Գրինվիչի միջօրեականից սկսած դեպի արևելք`


== Տես նաև` ==
17-րդ հարավային զուգահեռական
15-րդ հարավային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Ռասոլովո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Ռասոլովո (ռուս.՝ Рассолово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շոկիե

Շոկիե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականին Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աղիվն

Աղիվն, գրաբար՝ Աղիւն, գավառ Մեծ Հայքի Բարձր Հայք նահանգի կազմում։ Ընդգրկել է Եփրատի Աղյունաձոր վտակի հովիտը։ Կենտրոնը Նկոպոլիս-Զիմարա ճանապարհին գտնվող Անի Ադյունո (Անալյուն) ամրոցն էր, որը, ըստ Ն.Ադոնցի, հունական և հռոմեական աղբյուրներում հիշատակվող Անալիբնան է։ Ուշ միջնադարում Աղյունը կոչվել է նաև Աղնցիք։


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1967 (թիմերի կազմեր)

1967 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ազգերի առաջնության եզրափակիչ մրցաշարին մասնակցեցին վեց ազգային հավաքականներ։


== Թիմեր ==


=== Գվատեմալա ===


=== Կոստա Ռիկա ===


=== Հայիթի ===


=== Մեքսիկա ===


=== Նիկարագուա ===


=== Տրինիդադ և Տոբագո ===


== Նայիր նաև ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1967
Մալագայի ալկասաբա

Մալագայի ալկասաբա (իսպ.՝ Alcazaba de Málaga), արաբական ամրոց Իսպանիայի Անդալուզիա տարածաշրջանի հարավում գտնվող Մալագա քաղաքում։
1931 թվականի հունիսի 3-ի հրամանով Իսպանիայի մշակույթի նախարարության կողմից Մալագայի ալկասաբան ընդգրկվել է Իսպանիայի պատմական արժեք ունեցող հուշարձանների ցանկի մեջ՝ RI-51-0000729 գրանցման համարի տակ։


== Պատմություն ==
Ամրոցը հիմնադրվել է 7-րդ դարում, սակայն հիմնական շինարարական աշխատանքները կատարվել են 11-րդ դարում Գրանադայում իշխող Զիրդյան տոհմի կողմից նահանգապեի այցելության համար։ Այն շատ լավ պահպանված ալկասաբա տեսակի ամրոցներից մեկն է։ Մուտքի դարպասների մոտ պահպանվել է 2-րդ դարի Հին Հռոմեական թատրոնի ավերակները, որը ներկայումս արդեն վերակառուցվել է։ Ամրոցի շինարարության համար օգտագործվել է այդ թատրոնի շինանյութերից։
Ամրոցը կառուցվել է նավահանգստի մոտ՝ քաղաքի կենտրոնում, բլրի վրա և բաղկացած է երկու պարսպաշարից։ Նախկինում պարսպաշաը միացած է եղել քաղաքի պարսպաշարին, այդ կերպ ստեղծելով երրորդ պարսպաշարը։ Առաջին շերտը ունեցել է պաշտպանողական աշտարակներ, կառուցվել է բլրի ռելիեֆին համապատասխան, այդ կերպ պաշտպանելով ամբողջական ներքին տարածքը։ Մուտքը կոչվում է Պուերտա դե լա Բովեդա (իսպ.՝ Puerta de la Bóveda) (Կամարակապ Դարպաս), սակայն ներկայումս ամրոց կարելի է մուտք գործել նաև վերելակով։ Մուտքի դարպասները այնպես է եղել ստեղծված, որ խոչընդոտ էր ամրոց մտնող զորքի առաջընթացը։ Ճանապարհը անցնում է գեղեցիկ այգիների ներսում, որտեղ շատ են քանդակազարդ շատրվանները։ Այնուհետև ճանապարհը անցնում է Պուերտա դե լաս Կոլումնասով (իսպ.՝ Puerta de las Columnas) (Սյունների Դարպաս), որոնց շինարարության համար նույնպես օգտագործվել էր հռոմեական շինությունների շինանյութը։ Այնուհետև ճանապարհը կտրուկ շեղվում է դեպի Տոռե դել Կրիստո (իսպ.՝ Torre del Cristo)  (Քրիստոսի Աշտարակ), որը նույնպես նախատեսված էր դանդաղեցնելու գրոհող զորքի առաջընթացը։
Ներքին պարսպաշարը կարելի էր հաղթահարել միայն Պուերտա դե լոս Կուարտոս դե Գրանադա (իսպ.՝ Puerta de los Cuartos de Granada)  (Գրանադայի բնակարանների Դարպաս), որը կատարում էր պալատի արևմտյան կողմի պաշտպանողական ֆունկցիան։ Արևելյան կողմում գտնվում է Տոռե դել Հոմենաջեն (իսպ.՝ Torre del Homenaje) (Երկրպագության Աշտարակ), որը ներկայումս կիսավեր է։ Երկրորդ պարսպաշարի ներսում գտնվում է պալատը և այլ օժանդակ շինություններ, որոնք կառուցվել են 11-14 դարերի ընթացքում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Alcazaba» (Spanish)։ Ayuntamiento de Málaga։ Վերցված է դեկտեմբերի 14, 2006 
«Alcazaba»։ Área de Turismo, Ayuntamiento de Málaga։ Վերցված է սեպտեմբերի 5, 2008
Պոլ Վայան-Կուտյուրե

Պոլ Վայան-Կուտյուրեի (ֆր.՝ Paul Vaillant-Couturier, հունվարի 8, 1892(1892-01-08), Փարիզ - հոկտեմբերի 10, 1937(1937-10-10)[…], Փարիզ, Ֆրանսիա և Փարիզ), ֆրանսիացի գրող, կոմունիստ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Փարիզի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմին (1914-1918), հարել է սոցիալիստական կուսակցության ձախ ինտերնացիոնալիստական թևին։ Վայան-Կուտյուրեն իր «Արձակուրդում» վիպակում (1919), «Զինվորական պատերազմ» (Ռ․ Լեֆեվրի հետ) (1919) պատմվածքների ժողովածուում, «Նամակներ իմ ընկերներին» (1920) ինքնակենսագրական երկում, «Մահվան XIII պար» (1920) և «Կարմիր գնացքներ» (1923) բանաստեղծությունների ժողովածուներում արձագանքել է պատերազմական տարիների իրադարձություններին։ Վայան-Կուտյուրեին ջերմորեն ողջունել է Հոկտեմբերյան պետական հեղաշրջումը, եղել Ֆրանսիայի կոմկուսի (ՖԿԿ, 1920) հիմնադիրներից։ 1921 թվականին ընտրվել է ՖԿԿ ԿԿ-ի, հետագայում ԿԿ քաղբյուրոյի անդամ, ՖԿԿ պատվիրակ Կոմինտերնի 3-րդ կոնգրեսում (Մոսկվա, 1921)։ 1926-1937 թվականներին եղել է «Յումանիտեի» գլխավոր խմբագիրը։ «Կույրերի պարահանդեսը» (1927) պատմվածքների ժողովածուում Վայան-Կուտյուրեի երգիծական, գրոտեսկային ոճով քննադատել է «բուրժուական հասարակության բարքերը»։ Եղել է պատերազմի և ֆաշիզմի դեմ պայքարի ակնառու մասնակից, մասնակցել է միջազգային հակապատերազմական կոնգրեսին (Ամստերդամ, 1932) և Հանուն մշակույթի պաշտպանության գրողների միջազգային կոնգրեսներին (1935-1937)։ Հանդես է եկել ընդդեմ ֆաշիստական ինտերվենցիայի հանրապետական Իսպանիայում։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոզնեսենե (գյուղ, Վետլուժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոզնեսենեՎոզնեսենե (ռուս.՝ Вознесенье), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վետլուժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դեղնամեջ դուկեր

Դեղնամեջ դուկեր (լատ.՝ Cephalophus silvicultor) պատկանում է Սնամեջ եղջերավորներների ընտանիքին։


== Նկարագիր ==
Դեղնամեջ դուկերը ամենամեծն է դուկերներից։ Վզակոթի երկարությունը հասնում է 79 սմ։ Քաշը հասնում է մինչև 80 կգ։ Ունի մուգ, մոխրաշագանակագույն մազածածկ։ Տարբերվում է թիկունքում դեղնաշագանակագույն նշանով։ Կոտոշները կարճ և ուղիղ են։


== Տարածում ==
Ապրում է կենտրոնական Աֆրիկայում և ազգային այգիներում՝ Mole, Kafue, Upemba, Salonga։ Խիտ անտառները նրա շրջակա միջավայրն է։


== Ապրելակերպ ==
Դեղնամեջ դուկերը միայնակ կենդանի է։ Նրա հիմնական սնունդը դա մրգերը, հատպտուղները և սնկերն են։ Կյանքի տևողությունը 9 տարի է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
C. A. Spinage։ The Natural History of Antelopes. Croom Helm, London 1986, ISBN 0-7099-4441-1
Նովիե Կարյավդի (այլ կիրառումներ)

Նովիե Կարյավդի, կարող է վերաբերել՝

Նովիե Կարյավդի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Շարանսկի շրջանի կազմում։
Նովիե Կարյավդի - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Աննաբել (տիկնիկ)

Աննաբել (անգլ.՝ Annabelle), քրջե տիկնիկ, հայտնի քաղաքային լեգենդի կերպար, որի համաձայն՝ տիկնիկի մեջ դև էր մտել։ Նրա պատմությունը հիմք ծառայեց «Աննաբելի անեծքը», «Աննաբելի անեծքը. Չարի ծնունդը» և «Կախարդանք» ֆիլմերի համար։


== Լեգենդ ==
1970-ական թվականներին այս տիկնիկն իր ծննդյան 28-ամյակի առթիվ մայրիկից նվեր է ստացել Դոնա անունով մի ուսանողուհի։ Տիկնիկն արտադրվել է «Քրջե Էննի» կոչվող սեքնդ-հենդ խանութի կողմից։ Շուտով Դոնայի հարևան Էնջին (ըստ այլ վարկածի՝ ինքը Դոնան) իբր տարօրինակ բաներ է նկատել. սենյակում դռներն ու պատուհանները իրենք իրենց բացվում փակվում էին, տիկնիկն ինքնուրույն տեղից տեղ էր տեղափոխվում, փոխում էր մարմնի դիրքը։ Մի անգամ էլ տիկնիկի զգեստի վրա արյան հետքեր են հայտնվում։ Աղջիկները սենյակում հայտնաբերում են օգնություն խնդրող գրություններ։ Սկզբում աղջիկները սրանք ուսանողական կատակներ էին համարում, բայց շուտով պարզվեց, որ տիկնիկը նախկինում պատկանել է Աննաբել Հիգգինս անունով յոթնամյա մի մահացած աղջկա, որի (նրա մասին աղջիկներին տեղեկացրեց մեդիումը)  անունով էլ տիկնիկը կոչվեց Աննաբել։ Այլ վարկածի համաձայն՝ տիկնիկը Աննաբել Հիգգինսին չի պատկանել։ Մեդիումի հաղորդմամբ աղջնակը մահացել է 7 տարեկանում, այն նույն վայրում, որտեղ այժմ ապրում էին Դոնան և Էնջին, իսկ Աննաբելի մահից հետո նրա հոգին հաստատվել է այդ սենյակում։ Այն բանից հետո, երբ տիկնիկը հարձակվում է Դոնայի և Էնջիի ընկերոջ՝ Լոյի վրա, նրանք ուրվականին հեռացնելու համար հրավիրում են պարանորմալ երևույթների հայտնի փորձագետներ Էդ և Լորրեն Ուորեններին։ Վերջիններս առաջին հերթին եկան այն համոզման, որ տիկնիկի մեջ դև է մտել, և դիմեցին քահանային, որ դիվահալածության կամ էկզորցիզմի ծիսակատարություն անի։
Պարանորմալ երևույթների, այդ թվում՝ Աննաբելի տիկնիկին վերաբերվող Ուորեն ամուսինների հետազոտություններով հետաքրքրվող լրագրողներն ու մյուս հետազոտողները  մեղադրում են նրանց խաբեության մեջ։ Նրանց կարծիքով Ուորեններն այդպես էին անում, որ իրենց թանգարանի այցելուների թիվն ավելանա, բացի այդ, լրագրողների կարծիքով, նրանք մեծ հոնորարներ էին ստանում կինոպրոդյուսերներից, որոնք ֆիլմեր էին նկարահանում Լորրեն Ուորենի պատմությունների հիման վրա.
Սարսափ պատմությունների հավաքորդ, գրող Ռեյ Հարթոնը հայտարարեց, որ Ուորրենները հոգեկան հիվանդությամբ են տառապում։


== Որպես թանգարանային նմուշ ==
Այս սարսափելի իրադարձություններից հետո Ուորրենները տիկնիկը տարան իրենց թանգարան, որը հայտնի էր «Ուորրենների օկուլտիզմի թանգարան» անունով։ Այնտեղ տիկնիկը ցուցադրված է մյուս ցուցանմուշների կողքին և հատուկ ցուցափեղկով պաշտպանված է բոլոր տեսակի շփումներից։ Տիկնիկի ցուցափեղկին գրված է. «ՈւՇԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ, բացելը խստիվ արգելվում է» (անգլ.՝ WARNING: Positively Do Not Open): Ուորրենները վստահեցնում են, որ տիկնիկը շարունակում է պարանորմալ համարվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիտուալ (ֆիլմ, 2001)

Ռիտուալ (անգլ.՝ Ritual), ամերիկյան ֆիլմ։ Թողարկվել է 2001 թվականին։ Ռեժիսորը Ավի Նեշերն է։


== Սյուժե ==
Բժիշկ Էլիս Դոջսոնին ազատել էին աշխատանքից այն բանից հետո երբ նրա հիվանդը մահացել էր։ Աշխատանք որոնելով Ճամայկայում, նա հանդիպում է մի երիտասարդի՝ Ուելսի Կլեյբորն անունով, որին պետք է բուժի։


== Դերերում ==
Ջենիֆեր Գրեյ - Բժիշկ Էլիս Դոջսոն
Կրեյֆշգ Շեֆֆեր - Պաուլ Կլեյբորն
Դանիել Լապեյն - Ուելսի Կլեյբորն
Կրիստեն Ուիլսոն - Կապո Լեմբ
Գաբրիելս Կասեուս - JB
Տիմ Կարրի - Մետիյու Խոուպ
Էրիկ Ավարի - -Պիտեր Ուինֆորդ
Ջոն Կասիր - Խրանիտելիա Սկլեպա


== Ընդունում ==
Ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում ունեցել է 44% վարկանիշ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռիտուալ ֆիլմը Internet Movie Database կայքում (անգլ.)
Իվանովկա (գյուղ, Ռոժիշչեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովկաԻվանովկա (ուկրաիներեն՝ Іванівка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ռոժիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իվանովկա գյուղում բնակվում էր 287 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,76 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 377,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էլիզաբեթ Էյդենբենց

Էլիզաբեթ Էյդենբենց (գերմ.՝ Elisabeth Eidenbenz; հունիսի 12, 1913(1913-06-12), Wila - մայիսի 23, 2011(2011-05-23), Ցյուրիխ), ուսուցչուհի և բուժքույր, հիմնադրել է «Մայր Էլնե» կազմակերպությունը (տարբեր եվրոպական լեզուներով ՝ Mothers of Elne, Maternitat d 'Elna, Maternidad de Elna, Maternité Suisse d' Elne)։ 1939-1944 թվականներին նացիստական ներխուժումից նրան հաջողվել է փրկել 600 երեխա՝ հիմնականում իսպանացի հանրապետականների, հրեա փախստականների և գնչուների։


== Կենսագրություն ==

Էլիզաբեթը ծագումով Շվեյցարիայից էր։ Նա դասավանդել է հայրենիքում և Դանիայում, իսկ հետո ընդգրկվել է Asociación de Ayuda a los Niños en Guerra («Պատերազմի երեխաների  օգնության ասոցիացիա»)։


== Մրցանակներ և հիշողություն ==
«Աշխարհի արդարակյացներ» կոչում Իսրայելի կառավարության կողմից 2002.
«Էլնե» պատվավոր քաղաքացի
«Orden Civil de la Solidaridad Social» Իսպանիայի շքանշան, 2006
«Creu de Sant Jordi» կատալոնական մրցանակ, 2006
«Պատվո Լեգեոնի շքանշանի աստղ», Ֆրանսիա, 2007


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Noticias sobre Elisabeth Eidenbenz en Las madres de Elna.
Elisabeth and her Maternité
Պեսանո կոն Բոռնագո

Պեսանո կոն Բոռնագո (իտալերեն՝ Pessano con Bornago), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 8306 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1384 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20060։ Հեռախոսային կոդը՝ 02։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մինասանցսար

Մինասանցսար, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Կողբաձորի լեռներում, Ակներ գյուղից 4,5 կմ հյուսիս–արևմուտք։ Բարձրությունը 2925 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոտրոիցկոե (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոտրոիցկոեՆովոտրոիցկոե (ուկրաիներեն՝ Новотроїцьке), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոտրոիցկոե գյուղում բնակվում էր 614 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալաճթամ

Ալաճթամ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։ Մինչև առաջին համաշխարհային պատերազմը հայկական եկեղեցին կանգուն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դավիթ Սամվելյան

Դավիթ Սամվելի Սամվելյան (հուլիսի 16, 1983(1983-07-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ աստվածաբան, գրող, արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Սամվելյանը ծնվել է 1983 թվականի հուլիսի 16-ին Երևանում։ 1990-2000 թվականներին սովորել է թիվ 181 դպրոցում։ 2000-2004 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի աստվածաբանության ֆակուլտետի բակալավրիատում։ 2004-2006 թվականներին սովորել է նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրայում, ստանալով կրոնագետ-եկեղեցաբանի մագիստրոսի կոչում։ 2006-2008 թվականներին ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։
2005 թվականի դեկտեմբերի 3-ին «Եկեղեցին որպես մշակույթի պահպանման ու զարգացման օջախ» թեմայով ներկայացրել է զեկույց Օշականում կազմակերպված «Եկեղեցի, Պետություն, Երիտասարդություն» գիտաժողովի ընթացքում։ 2016 թվականի հունիսի 20-ին «Աստղագիտություն և Պոեզիա» թեմայով կարդացել է հատուկ զեկույց ԳԱԱ «Մշակութային Աստղագիտություն» գիտաժողովի ընթացքում։ Նրա ստեղծագործությունները տպագրվել են «Նորք», «Կայարան», «Գարուն» գրական ամսագրերում և առանձին էսսեներ ու պատմվածքներ էլ էլեկտրոնային պարբերականներից «Գրանիշ», «Անդին», «Գրքամոլ» և այլ կայքերում։
Գրում է մարդկային հարաբերությունների, մարդու ներաշխարհի, ապրումների, հույզերի ու զգացմունքների, ներքին մղումների ու պայքարի մասին։ Ստեղծագործությունների կիզակետում մարդն է։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
2005-2006 թվականներին Արարատյան թեմի երիտասարդաց շարժում, խորհրդական, գանձապահ
2005-2006 թվականներին Ազգային առաջնորդության ինստիտուտ. Սաղմոսավան գյուղի դպրոցում կիրակնօրյա դպրոցի և միջոցառումների կազմակերպիչ
2008-2009վականներին Քրիստոնեական դաստիարակության կենտրոնի փոխտնօրեն, տարածքային պատասխանատու
2009-2012 թվականներին Սևանի Վազգենյան հոգևոր Ճեմարանի վերակացու
2013 թվականից M.E.P.H. Engineering LTD, անձնակազմի հետ տարվող աշխատանքների կազմակերպիչ և վերահսկող
2017-2018 թվականներին Բուկինիստ գրախանութների ցանց, գրքի խորհրդատու
2019 թվականից մինչ այսօր «Էդիթ Պրինտ» հրատարակչություն, վաճառքի և մարքեթինգի բաժնի գլխավոր մասնագետ


=== Թարգմանություններ (ռուսերենից) ===
Գասպարյան Ա., Կովկասի Արքան, Երևան, Էդիթ Պրինտ, 368 էջ
Օհանջ Կ., Արամյանց. Էդիթ Պրինտ, 160+16 էջ


== Հրատարակություններ ==
ԵՊՀ պարբերականում «Լուսե Երազ» բանաստեղծություն, 2004
«Լուսե Երազ» բանաստեղծությունների ժողովածու, 2010
«Նա և Նրա» արձակ բանաստեղծությունների և նովելների ժողովածու, 2014
«Արտագաղթած կարոտ» արձակ բանաստեղծությունների, էսսեների և պատմվածքների ժողովածու, 2016, 2019
«Ռոդենի ձմեռը», 2017, 2019
«հակաՔԱՂԱՔական», 2019,
«Զգուշացեք, դռները չեն փակվում», 2020,
«Հայելապատում»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դավիթ Սամվելյանը Կայարան գրականում
«Հայրենիքը չեմ կարող կաղապարի մեջ դնել»
«Նա և Նրա». հարցազրույց աստվածաբան, գրող Դավիթ Սամվելյանի հետ Archived 2014-05-18 at the Wayback Machine.
Մի շտապեք մարդկանց ասել «հաջողություն», ասեք`«ցտեսություն»… Archived 2015-01-23 at the Wayback Machine.
Անվերադարձ արտագաղթած կարոտներ. Դավիթ Սամվելյանի նոր ժողովածուն կներկայացվի ընթերցողներին
Լա Գերշ սյուր լ՛Օբուա (կանտոն)

Լա Գերշ սյուր լ՛Օբուա (ֆր.՝ La Guerche-sur-l'Aubois), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Կենտրոն շրջանում։ Շեր դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Սենտ Աման Մոնտրոն օկրուգի մեջ։ Համաձայն 1999 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 3411 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1814 է։ Կանտոնում կա 9 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Կորած հավատարմագիրը

«Կորած հավատարմագիր» (ռուս.՝ «Пропавшая грамота»), 1945 թվականի խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ։ «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի առաջին լիամետրաժ ֆիլմն ու Բրումբերգ քույրերի՝ նշանակալի հաջողություն ունեցած առաջին աշխատանքը։ Նկարահանվել է Նիկոլայ Գոգոլի համանուն վիպակի հիման վրա՝ նրա «Կախարդված վայր» (ռուս.՝ «Заколдованное место») և «Սորոչինյան տոնավաճառ» (ռուս.՝ «Сорочинская ярмарка») վիպակների օգտագործմամբ։ Կադրից դուրս տեքստը կարդում է Վասիլի Կաչալովը։


== Սյուժե ==
Օգոստոսյան մի տոթ օր հետմանական հավատարմագրով մայրաքաղաք՝ թագուհու մոտ են ուղարկում կազակին։ Ճանապարհին նա ծանոթանում է խրախճանասեր զապորոժցու հետ։ Հանգստանալու ժամանակ նոր ընկերը պատմում է, որ հոգին վաճառել է սատանային ու սպասում է հատուցմանը։ Գիշերը կազակը չի քնում և սպասում է տեսնելու, թե ինչ պետք է կատարվի։ Մթնելուց հետո երթադադարի վայր է գալիս սատանան, տանում ձիուն և նրա հետ էլ թագավորական հավատարմագիրը։ Կազակն ստիպված է լինում որոնել այն անմաքուր ուժերով լի անտառում։ Առավոտյան կազակը հրաժեշտ է տալիս իր ծանոթին և արդեն առանց դադարի գնում Պետերբուրգ։


== Ֆիլմի վրա աշխատել են ==
Սցենարիստ՝ Վալենտինա Բրումբերգ, Զինաիդա Բրումբերգ, Զինովի Կալիկ
Գեղարվեստական ղեկավար՝ Ալեքսանդր Պտուշկո
Բեմադրող ռեժիսորներ՝ Վալենտինա և Զինաիդա Բրումբերգներ
Ռեժիսոր՝ Լամիս Բրեդիս
Բեմադրող նկարիչներ՝ Եվգենի Միգունով, Անատոլի Սազոնով
Կոմպոզիտոր՝ Սերգեյ Վասիլենկո
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ՝ Լամիս Բրեդիս, Բորիս Դյոժկին, Տատյանա Բասմանովա, Ֆաինա Եպիֆանովա, Լև Պոպով, Տատյանա Ֆեոդորովա, Նիկոլայ Ֆեոդորով, Ալեքսանդր Բելյակով, Գենադի Ֆիլիպով, Նադեժդա Պրիվալովա, Ռոման Դավիդով, Նինա Մինդովսկայա, Պյոտր Ռեպկին
Նկարիչ-դեկորատորներ՝ Վերա Վալերիանովա, Վերա Ռոջերո, Օլգա Գեմերլինգ, Վ. Սուտեևա, Գ. Նևզորովա, Իրինա Տրոյանովա
Օպերատորներ՝ Նիկոլայ Վոինով, Ելենա Պետրովա
Հնչյունային օպերատոր՝ Նիկոլայ Պրիլուցկի
Ռեժիսորի օգնականներ՝ Կ. Սպեստինա, Ե. Գոլովանովա, Ի. Կուլնևա, Ե. Նովոսելսկայա, Տ. Ֆեոդորովա, Ե. Շիլովա
Կադրից դուրս տեքստը կարդում  է՝ Վասիլի Կաչալով
Դերերը հնչյունավորել են՝
Միխայիլ Յանշին – Կազակ Վասիլ
Բորիս Լիվանով – Զապորոժզի
Սերգեյ Մարտինսոն – Վհուկ
Լեոնիդ Պիրոգով – Գրագիր (լուսագրերում նշված չէ)


== Մուլտֆիլմի մասին ==
Ֆիլմի հեղինակներին հաջողվել է փոխանցել ուկրաինական  յուրօրինակ ազգային կոլորիտն ու ստեղծել կախարդական, հեքիաթային միջավայրը, որ հատուկ է գրողի ստեղծագործությանը։

— Զ. Բրումբերգ
Զապորոժցու և Կազակի պարի առավել ստույգ բեմադրման համար աշխատանքին մասնակցելու է հրավիրվել Բորիս Մոիսեևը։ Ցույց տալով պարաքայլը՝ նա ասել է.


== Վերաթողարկում ==
1990-ական թվականների կեսերին Studio PRO Video և «Союз» ստուդիան մուլտֆիլմը թողարկել են տեսաերիզներով։ 2000-ական թվականներին մուլտֆիլմը թողարկվել է DVD-ով «Союз» ստուդիայի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Пропавшая грамота»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Пропавшая грамота» на animator.ru
«Пропавшая грамота» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
myltik.ru
Այ Յորի (աղբյուր)

Այ Յորի (ռուս.՝ Ай-Йори), աղբյուր Ղրիմի Ալուշտա քաղաքի մոտակայքում։ «Այ Յորի» թարգմանաբար նշանակում է «Սուրբ Գևորգ»։ Աղբյուրը գտնվում է նույնանուն լեռան լանջերին, որը Բաբուգան յայլա լեռնաշղթայի մաս է։ Աղբյուրը չի չորանում նույնիսկ ամենաշոգ ամռանը։ Վերաբերում է Ուլու Ուզեն գետի ավազանին։
Աղբյուրի ջուրը քաղցրահամ է, թույլ հանքայնացված և համարվում է բուժիչ։ Նրա բաղադրության մեջ մտնում են այնպիսի միկրոտարրեր, ինչպիսիք են բերիլիումը, վանադիումը, բարիումը, ֆտորը, ցինկը, ստրոնցիումը, լանթանը, մանգանը և այլն։
Հեղեղումների ժամանակ այս աղբյուրի ջուրը հիդրոկարբոնատային կալցիումային է, ջրի միջին մակարդակի ժամանակ՝ քլորիդային մագնեզիումանատրիումային։ Սա, հավանաբար, պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ հեղեղումների ժամանակ աղբյուրը դուրս է բերում անձրևի և հալված ջրերը և մասամբ Բաբուգան լեռնային զանգվածի ջրերը։
Հին ժամանակներում Այ Յորիում կային պաշտպանական ամրություններ, իսկ աղբյուրի մոտ կանգնած էր մի փոքրիկ եկեղեցի։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին այս տարածքում տեղակայված էր պարտիզանների ջոկատը, ինչի վկայությունն են լեռան գագաթին տեղադրված երկու հուշարձանները։


== Հետաքրքրական փաստեր ==

Ակ Չոկրակ աղբյուրը Այ Յորի աղբյուրին միացնող կածանին կան բազմաթիվ գլաքարեր, ինչը վկայում է հեռավոր ժամանակներում ջրի «աշխատանքի» մասին։ Նույն կածանի վրա կարելի է տեսնել հատման հարթ մակերույթով «քար-սեղանը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Крым. Географические названия» под редакцией Белянского И. Л., Лезиной И. Н., Суперанской А. В., Изд. «Таврия-плюс», 1998 г.
Ай-Йори: карта и описание
Ай-Йори: карта и фотографии
Նադեժդա Կուրչենկո

Նադեժդա Վլադիմիրի Կուրչենկո (ռուս.՝ Надежда Владимировна Курченко, դեկտեմբերի 29, 1950(1950-12-29), Novopoltava, Ռուսաստան - հոկտեմբերի 15, 1970(1970-10-15)), Սուխումի ավիացիոն ջոկատի ուղեկցորդ, մահացել է (սպանվել է), փորձելով կանխել ահաբեկիչների կողմից ինքնաթիռի առևանգումը։ Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով (հետմահու)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1950 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Ալթայի երկրամասի Կլյուչևսկի շրջանի Նովոպոլտավա գյուղում։ Ավարտել է Ուդմուրտական ԻԽՍՀ-ի Գլազովսկի շրջանի Պոնինո գյուղի դպրոց ինտերնատը (այստեղ մահից հետո հուշարձան է կանգնեցվել)։ 1968 թվականի դեկտեմբերից աշխատել է Սուխումի օդային ջոկատում որպես ուղեկցորդ։


== Սխրագործություն ==
Սպանվել է Պարնաս Բրազինսկասի կողմից, 1970 թվականի հոկտեմբերի 15-ին, երբ փորձում էր կանխել Պարնասի և նրա 15-ամյա որդու կողմից Ան-24 ինքնաթիռի առևանգումը։ Ինքնաթիռը պետք է կատարեր Բաթում-Սուխում-Կրասնոդար չվերթը։ Ուղիղ 3 ամիս անց Նադեժդան պետք է ամուսնանար։


== Գերեզման ==
Նադեժդա Կուրչենկոն թաղվել է Սուխումի կենտրոնում։ 20 տարի անց նրա գերեզմանը մոր համառ ջանքերով տեղափոխվել է Գլազովի քաղաքային գերեզմանատուն։


== Հիշատակ ==

Ի պատիվ Նադեժդա Կուրչենկոյի՝ նախկին ԽՍՀՄ տարածքում մի շարք քաղաքների փողոցներ են կոչվել,
Նադեժդա Կուրչենկոյի անունով է կոչվել Հիսարյան լեռնաշղթայի գագաթներից մեկը, ռուսական նավատորմի հեղուկանավը և աստերոիդ,
Ալթայի երկրամասի Նովոպոլտավա գյուղի դպրոցի բակում տեղադրված է Նադեժդային նվիրված հուշարձան։ Դպրոցում ստեղծվել է Նադեժդա Կուրչենկոյի թանգարանը,
1982 թվականին Գլազովում ամեն տարվա հոկտեմբերին անցկացվում է ավտավազք,
Լեռներում՝ Աբխազիայի և Կրասնոդարի երկրամասի սահմանագծում կանգնեցված է Նադեժդա Կուրչենկոյին նվիրված հուշակոթող,
«Շրջանավարտը» գեղարվեստական ֆիլմը (Ա․ Դովժենկոյի անվան կինոստուդիա, ռեժիսոր՝ Ալեքսեյ Միշուրին),
Աբխազիայի մայրաքաղաք Սուխումում նրա պատվին անվանվել է Դաղստանյան և Չերքեզյան փողոցների միջև գտնվող այգին։ Այնտեղ կանգնեցված է Նադեժդայի հուշարձանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Виктор Поздеев. Для памяти подвига нет срока. О встречах, которые состоялись // «Удмуртская правда», № 121 (24662) от 27.10.2010(չաշխատող հղում)
Курченко, Надежда Владимировна — «Кто есть кто в российской авиации» (сайт ВВС России)
33 года без Надежды // Информационное агентство «День» (Удмуртия), № 48 (0644) от 27.11.2003 Archived 2007-08-07 at the Wayback Machine.
Дмитрий Коробейников. Мертва по прибытии // «Правда. RU» от 28.11.2003
Կորժով (ավան, Նեմիրովի շրջան)

Կորժով (ուկրաիներեն՝ Коржів), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կորժով ավանում բնակվում էր 0 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,039 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սերիդո Օրիենտալի գավառ

Սերիդո Օրիենտալի գավառ (պորտ.՝ Microrregião do Seridó Oriental), գավառ Բրազիլիայի Ռիու Գրանդի դու Նորտի նահանգում։ Մտնում է Ռիու Գրանդի դու Նորտիի մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 118 004 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 3777,267 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 31,2 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը 2003 թվականին կազմել է 316 659 116,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 2 717,59 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,714


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Ակարի
Կարնաուբա դուս Դանտաս
Կրուզետա
Ժարդին դու Սերիդո
Օրու Բրանկու
Պարելյաս
Սանտանա դու Սերիդո
Սան Ժոզե դու Սերիդո
Էկուադոր
Սևամարմիններ

Սևամարմիններ (լատ.՝ Tenebrionidae), բզեզների ընտանիք, կա 20000 տեսակ, որոնցից 1775-ը գտնվում է Եվրոպայում, Ռուսաստանում` 245, Ուկրանիայում` 102։


== Կառուցվածք ==
Մարմինը (անապատային ձևերի) հիմնականում միագույն սև է՝ ծածկված հեշտ մաքրվող կապույտ փառով։ Անտառում հանդիպում են վառ գունավորված ձևեր։ Գլխին՝ աչքերի առջևում, կա ելուստ, որի տակ թաքնված է բեղիկների հիմքը։ Բեղիկները թելաձև են կամ համրիչաձև, շատ հազվադեպ գագաթը լայնացած է և կազմում է 3-4-հատվածանի գուրզ։ Թրթուրները (կեղծ լարաթրթուրներ) զարգանում են հողում, գլանաձև են, ուժեղ խիտինավորված, կիսաշրջանաձև գլխով, փորը հաճախ վերջավորվում է սուր ծայրով կամ վեր բարձրացած, երբեմն՝ թրաձև ծռված 2 ատամներով (ուրոգոմֆներ)։ Աբեթասնկերի մեջ զարգացող թրթուրները սպիտակ են, փափուկ։ Հիմնականում բուսակեր են, շատ տեսակներ պատահական գիշատիչներ են և մահացած նյութերով սնվող։ Մի քանի անտառային տեսակներ օգտակար են. զարգանում են կեղևի տակ, սնվում փայտակեր միջատներով։ Վնասակար տեսակներից մի քանիսը զարգանում են հողում, սնվում բույսերի (նաև մշակաբույսերի) հաշվին։


== Պատկերասրահ ==