Իրինա Նեմիրովսկայա

Իրինա Լվովնա Նեմիրովսկայա (ֆր.՝ Irène Némirovsky, փետրվարի 24, 1903(1903-02-24), Կիև, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 17, 1942(1942-08-17)[…], Օսվենցիմ, Նացիստական Գերմանիա և Բիրկենաու համակենտրոնացման ճամբար), ֆրանսիացի գրող, որը առավել հայտնի է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին գրված իր «Ֆրանսիական սյուիտ» վեպով։


== Կենսագրություն ==
Իրինա Նեմիրովսկայան ծնվել է 1903 թվականին, Կիևում՝ հարուստ հրեական ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ Լեոն (Արիե) Բորիսովիչ Նեմիրովսկին (09/01 / 1868-1932), եղել է առաջին գիլդիայի վաճառական, «Сталь» ընկերության (Չելյաբինսկ), Չելյաբինսկի ածխարդյունաբերական ընկերության, «Штоль» մեխանիկական գործարանի և Վորոնեժի առևտրային բանկի վարչության նախագահ, մայրը՝ Ֆանի Իոնովնա Մարգուլիսը, եղել է տնային տնտեսուհի։ Նեմիրովսկիները բնակվել են Պետերբուրգում, որտեղ նրանց հայրը եղել է Պետերբուրգի մասնավոր առևտրային բանկի խորհրդի անդամ և «В. А. Лапшин» լուցկու գործարանների բաժնետիրական ընկերության վարչության անդամ, որտեղ Իրենը ունեցել է ֆրանսիացի տնային դաստիարակչուհի։ 1917 թվականի հեղափոխությունից հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Ֆինլանդիա, այնուհետև, 1919 թվականին՝ Ֆրանսիա։ Փարիզում Իրենը սովորել է Սորբոնում։ 1926 թվականին ամուսնացել է Միխայիլ Էփշտեյնի հետ, ով բանկիրների տոհմից էր և արտագաղթել էր Ռուսաստանից։ Նրանք ունեցել են երկու դուստր՝ Դենիզը, ծնված 1927 թվականին, և Էլիզաբեթը՝ ծնված 1937 թվականին։ 1929 թվականին լույս է տեսել Իրինայի առաջին վեպը՝ «Դեյվիդ Գոլդեր», որը պատմություն է մի հրեա բանկիրի մասին, որը սրտի կաթվածից հետո մտածում է իր կյանքի մասին և հայտնաբերում, որ իր աշխատած փողը իրեն երջանկություն չի պատճառում, և նույնիսկ կինն ու դուստրը նրան ընկալում են միայն որպես փողի աղբյուր։ Վեպը լայնորեն հայտնի է դարձել և նրա հիման վրա ֆիլմ է նկարահանվել։
Վեպին հաջորդել են այլ հրատարակություններ, և Իրենը աստիճանաբար դարձել է հայտնի գրող։ Չնայած դրան, 1938 թվականին նրան մերժել են Ֆրանսիայի քաղաքացիություն ստանալու հարցում։ 1939 թվականին Իրենը ընդունել է կաթոլիկությունը։ Գերմանիայի զորքերի կողմից Ֆրանսիայի բռնազավթումից հետո, Իրենը և իր ընտանիքը լքել են Փարիզը և բնակություն հաստատել գյուղում։ Այստեղ նա գրել է իր ամենահայտնի վեպը՝ «Ֆրանսիական սյուիտ»-ը, Փարիզից փախուստի և օկուպացիայի մասին։
1942 թվականի հուլիսի 13-ին Ֆրանսիայի ոստիկանությունը Իրենին ձերբակալել է որպես «հրեական ծագմամբ քաղաքացիություն չունեցող անձ», իսկ հուլիսի 17-ին արտաքսվել է Օսվենցիմում։ Ըստ ճամբարի փաստաթղթերի` նա մահացել է 1942 թվականի օգոստոսի 17-ին, գրիպից, սակայն այդ տարիներին այդ ախտորոշումը նշվում է բոլոր նրանց համար, ովքեր մահացել են ճամբարներում տիֆից։
Իրինա Նեմիրովսկայայի ամենահայտնի վեպը՝ «Ֆրանսիական սյուիտ»-ը գրվել է պատերազմի տարիներին։ Ձեռագիրը երկար ժամանակ գտնվել է նրա իրերի մեջ, մինչև նրա դուստրը՝ Իրեն Դենիզ Էպշտեյնը, որոշել է տեսակավորել մահացած մոր իրերը։ Այն հրատարակվել է միայն 2004 թվականին և մեծ հռչակ է ձեռք բերել։


== Քննադատություն ==
Որոշ քննադատներ Իրինա Նեմիրովսկայայի արձակում նշել են «հրեական ինքնաատելության» նշաններ։


== Ընտանիք ==
Իրինա Նեմիրովսկայայի ամուսինն է եղել էլեկտրիկ ինժեներ և ֆիզիկոս Միխայիլ Եֆիմովիչ Էփշտեյնը (1896-1942), հայտնի տնտեսագետ, հրապարակախոս և ֆինանսիստ Եֆիմ (Եխիել) Մոիսեևիչ Էփշտեյնի (1857-1939) որդին, Ռաիսա Ադլերի զարմիկը (հոգեվերլուծաբան Ալֆրեդ Ադլերի կնոջ)։ 1925 թվականից մինչև 1940 թվականի ձերբակալություն աշխատել է Banque des Pays du Nord բանկում։ 1942 թվականին նրան արտաքսել են Օսվենցիմ, որտեղ նա մահացել է գազախցիկում։ 


== Գրքեր ==


=== Հրապարակումներ կենդանության օրոք ===
L’Enfant génial (Éditions Fayard, 1927)
David Golder (Éditions Grasset, 1929) «Դավիթ Գոլդեր»
Le Bal (Éditions Grasset, 1930) «Պարահանդես»
Le malentendu (Éditions Fayard, 1930)
Les Mouches d’automne (Éditions Grasset, 1931)
L’Affaire Courilof (Éditions Grasset, 1933)
Le Pion sur l'échiquier (Éditions Albin Michel, 1934)
Films parlés (Éditions Nouvelle Revue Française, 1934)
Le Vin de solitude (Éditions Albin Michel, 1935)
Jézabel (Éditions Albin Michel, 1936)
La Proie (Éditions Albin Michel, 1938)
Deux  (Éditions Albin Michel, 1939)
Le maître des âmes (Revue Gringoire, 1939)
Les Chiens et les loups (Éditions Albin Michel, 1940)


=== Հետմահու հրապարակումներ ===
La Vie de Tchekhov (Éditions Albin Michel, 1946) «Չեխովի կյանքը»
Les Biens de ce monde (Éditions Albin Michel, 1947)
Les Feux de l’automne (Éditions Albin Michel, 1957)
Dimanche (Éditions Stock, 2000)
Destinées et autres nouvelles (Éditions Sables, 2004)
Suite française (Éditions Denoël, 2004)
Le maître des âmes (Éditions Denoël, 2005)


== Հրատարակություններ ռուսերենով ==
Давид Гольдер. Авторизованный перевод с фр. Н. Полынской под ред. Вл. Бабина. Рига: «Книга для всех», 1930.
Осенние мухи. Авторизованный перевод Б. А. Скоморовского. Берлин: Парабола, 1931.
Бал (повесть). Авторизованный перевод Б. А. Скоморовского. Берлин: Парабола, 1931.
Французская сюита. М.: Текст, 2006.
Властитель душ. М.: Текст, 2008.
Давид Гольдер. М.: Текст, 2008.
Осенние мухи. М.: Текст, 2009.
Бал. Жар крови. Белгород—Харьков: Книжный клуб «Клуб семейного досуга», 2010. Перевод с фр. Марии Рубинс.
Вино одиночества: роман. М.: Текст, 2015. Перевод с фр. Людмилы Ларченко.


== Գրականություն ==
Рубинс М. Ирэн Немировски. Стратегии интеграции // Новый журнал. 253. 2008. С. 228—258.
Suleiman S. R. The Némirovsky Question: The Life, Death, and Legacy of a Jewish Writer in Twentieth-Century France : [անգլ.]. — Yale University Press, 2016. — 376 p. — ISBN 978-0-300-17196-9.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Website dedicated to Irène Némirovsky
Site dédié à l'écrivain Irène Némirovsky
Irene Nemirovsky at Random House Australia Archived 2016-03-08 at the Wayback Machine.
Université McGill: le roman selon les romanciers Archived 2017-12-10 at the Wayback Machine. Inventory and analysis of Irene Némirovsky's non-novelistic writings about novel
Interview of Denise Epstein & Sandra Smith WAMU American University Radio
Jewish Literary Review: "Tell the full story of Irène Némirovsky"
Author Profile at Persephone Books Archived 2016-04-14 at the Wayback Machine.