armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ճչան քարադր

Ճչան քարադր (լատ.՝ Charadrius vociferus) քարադրների ընտանիքի թռչուն։


== Բնութագիր ==
Ճչան քարադրը ունի 26 սմ երկարություն։ Մարմնի վերին մասի փետուրները մուգ մոխրագույն են։ Մարմնի ներքին մասը և վիզը սպիտակ են։ Թռչունի կրծքավանդակին կան երկու սև շերտեր։ Պոչը երկար է, մկրատաձև։ Փոքր թռչունը նման է տարեց թռչունին, միայն մարմնի վրայի սևը քիչ է։


== Տարածվածություն ==
Ճչան քարադրը բնադրում է Հյուսիսային, Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկայի հյուսիսային մասում։ Ձմռանը հյուսիսում բնադրած տեսակները գաղթում են դեպի հարավ։ Հազվադեպ է թռչունը հայտնվում Արևմտյան Եվրոպայում։ Այն բնակվում է հիմնականում մշակովի հողատարածքներում և փնտրում է մարգագետիններ, արոտավայրեր, ճահճոտ, պարարտ հողեր և գետաբերաններ, հաճախ նաև շենքերի, միջատների, ճիճուների և այլ անողնաշարավորների մոտ։


== Բազմացում ==
Ճչան քարադրը գետնին՝ անցքի մեջ, ավելի քան 4 ձու է դնում, որի վրա ծնողները թուխս են նստում մոտ 4 շաբաթ։ Ձագերը ձվից դուրս են գալիս բացված աչքերով և մարմինը փետրածածկ, մի քանի ժամ անց նրանք լքում են բույնը՝ սնունդ փնտրելու համար։ Այնուամենայնիվ, ծնողները հոգ են տանում դրանց մասին, մինչև նրանք սովորեն ինքնուրույն թռչել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Peter Colston, Philip Burton։ Limicolen – Alle europäischen Watvogel-Arten, Bestimmungsmerkmale, Flugbilder, Biologie, Verbreitung. BlV Verlagsgesellschaft, München 1989, ISBN 3-405-13647-4
Colin Harrison & Alan Greensmith։ Vögel. Dorling Kindersley Limited, London 1993,2000, ISBN 3-8310-0785-3
Bryan Richard։ Vögel. Parragon, Bath, ISBN 1-4054-5506-3


== Հղումներ ==
Ռուսաստանի ողնաշարավոր կենդանիներ։ Ճչան քարադր Archived 2020-11-25 at the Wayback Machine.
Նելլի Ասատրյան

Նելլի Օնիկի Ասատրյան (հոկտեմբերի 6, 1944(1944-10-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարչուհի, գոբելենագործ։ ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ (1966)։


== Կենսագրություն ==
1966 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանը, 1971 թվականին՝ Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։
Ստեղծագործում է հիմնականում գոբելենի և գրաֆիկայի բնագավառում։
Ասատրյանի աշխատանքներով հետաքրքրված մի շարք ճարտարապետներ առաջարկել են նկարչուհուն մասնակցել ճարտարապետական կառույցների ինտերիերի ձևավորմանը։ Աշխատանքներից գտնվում են Երևանի մարզահամերգային համալիրում, Դիլիջանի կինոմատոգրաֆիստների տանը, «Դվին» համալիրում, Եղիշե Չարենցի տուն-թանգարանում, Արամ Խաչատրյանի տուն-թանգարանում, գոբելենային աշխատանքներից պահպանվում են Սարդարապատի թանգարանում, Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, տարբեր անհատական հավաքածուներում։


== Ստեղծագործություններ ==
Գործերից են՝

«Պոեզիա։ Հայաստան» (1975, Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիր) գոբելեն
«Երիտասարդություն» (1976, Երիտասարդության պալատ) գոբելեն
«Դիլիջան» (1977, Դիլիջանի կինեմատոգրաֆիստների տուն) գոբելեն
«Քրիստոսի փորձությունը անապատում», 1996, գրաֆիկական շարքեր
«Ադամն ու Եվան դրախտում», 1996, գրաֆիկական շարքերՆելլի Ասատրյանի «Բեատրիչեն ուղեկցում է Դանթեին յոթերորդ երկինք» և «Բեատրիչեն ու Դանթեն դրախտի դռների մոտ» (երկուսն էլ՝ 2001) գրաֆիկական գործերը ցուցադրվել են Ռավեննայում։ «Հայաստան» գոբելենը Լատվիայում մասնակցել է գոբելենի միջազգային սիմպոզիումին։
Նելլի Ասատրյանի աշխատանքների թեմատիկան բազմազան է՝ դիմանկարներ, հունական դիցաբանություն, Աստվածաշնչյան թեմաներ, Դանթեական շարք, կրկեսային և այլ թեմատիկ գրաֆիկական աշխատանքներ, ինչպես նաև աշխատանքներ արված քրոջ՝ Անահիտ Ասատրյանի պոեզիայի հիման վրա։


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Երևանում (1996, 2004, 2021)։ Ասատրյանի աշխատանքները ցուցադրվել են Հունաստանում, Իտալիայում, Ռուսաստանում։ 


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==
Դոնեցկի ածխային ավազան

Դոնեցկի ածխային ավազան (ուկրաիներեն՝ Донецький вугільний басейн, ռուս.՝ Донецкий угольный бассейн), ածուխի հանքավայր, ձևավորված թետիսային ծովածոցերում և գետաբերաններում։ Գտնվում է Ուկրաինայի Դոնեցկի, Վորոշիլովգրադի, Խարկովի, Դնեպրոպետրովսկի, Սումայի, Չեռնիգովի ն ՌԴ Ռոստովի մարզերի տարածքում։ 
Զբաղեցնում է մոտ 60 հազար կմ² տարածություն։ Բնակչության խտությունը 1 կմ² վրա 144 մարդ է (1970)։ Խոշոր քաղաքներն են՝ Դոնեցկ, Վորոշիլովգրադ, Մակենկա, Գոռլովկա, Կրամատորսկ, Կադինկա, Կոնստանտինովկա, Շախտի և ալն։ Դոնեցկի ածխային ավազանի ընդերքը հարուստ է նաև ուրիշ օգտակար հանածոներով (սնդիկ, ծարիր, բնական այրվող գազ, քարաղ, գիպս, կավիճ, ցեմենտի հումք, հրակայուև կավեր և այլն), որոնց բազայի և բերվող երկաթահանքի հիման վրա զարգացել են արդյունաբերության բազմաթիվ ճյուղեր (մետալուրգիական, մեքենաշինական, լեռնային, քիմիական, շինանյութերի ն այլն)։
Տանյա Կարիշիկ-Կոշարաց

Տանյա Կարիշիկ-Կոշարաց (բոս․՝ Tanja Karišik-Košarac, tǎɲa karǐʃik. հուլիսի 23, 1991(1991-07-23), Սարաևո, Բոսնիայի և Հերցեգովինայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, ՀՍՖՀ), ծնունդով Սերբական Հանրապետությունից բիաթլոնիստուհի և դահուկավազորդուհի, IBU գավաթի խաղարկության արծաթե մեդալակիր, ձմեռային երեք օլիմպիադաների մասնակից։ Ներկայացնում է Բոսնիա և Հերցեգովինան։ Ամուսինը՝ Նեմանյա Կոշարացը, նույնպես բիաթլոնիստ է և նույնպես ներկայացնում է Բոսնիա և Հերցեգովինան։ 


== Կենսագրություն ==
Տանյա Կարիշիկը ծնվել է 1991 թվականի հուլիսի 23-ին։ Սպորտով զբաղվելու հետ մեկտեղ ուսուցչություն է անում։ Սերբերենից զատ՝ տիրապետում է բոսնիերենին ու անգլերենին։
Դահուկավազքով  զբաղվում է 2003 թվականից։ Ներկայումս դահուկասպորտի Romanija ակումբի անդամ է. այստեղ նրան մարզում է Տոմիսլավ Լոպատիչը։
Տանյան մասնակցել է աշխարհի բազմաթիվ առաջնությունների և ձմեռային երեք օլիմպիադաների։ Բարձր արդյունքներով առանձնապես աչքի չի ընկել։ Համեմատաբար հաջող է հանդես եկել ամռանն անցկացվող մրցումներում. 2010 թվականին Սլովակիայի Բրեզնո Օսրբլի քաղաքում անցկացված կրոս-բիաթլոնի IBU-ի գավաթի խաղարկության մրցումներում գրավել է երկրորդ տեղը և արժանացել արծաթե մեդալի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на Sports.ru
IBU profile
2018 PyeongChang profile
Միզերերե (վեպ)

Միզերերե (ֆր.՝ Miserere), ֆրանսիացի գրող և սցենարիստ Ժան-Քրիստոֆ Գրանժեի 2008 թվականին լույս տեսած դետեկտիվ ժանրին պատկանող վեպը։


== Սյուժե ==
Փարիզի հայկական Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցում տեղի է ունենում խորհրդավոր կերպով կատարված սպանություն։ Զոհը նույն եկեղեցու մանկական երգչախմբի ղեկավար և երգեհոնահար Վիլհելմ Գյոտցն էր, ով 1973 թվականին Չիլիում տեղի ունեցած զինվորական հեղաշրջումից հետո մի կերպ կարողացել է փախչել գաղտնի ոստիկանության ճիրաններից և ապաստան գտել Փարիզում։ Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցու հոգևոր հովիվ Հայր Սարգիսը կատարված սպանության մասին, բացի ոստիկանությունց տեղեկացնում է նաև այդ եկեղեցու հավատացյալ և Փարիզի հայկական համայնքի հարգված անդամներից մեկին՝ ոստիկանության նախկին սպա Լիոնել Կասդանին։ Կասդանը խիստ հետաքրքրվում է այդ տարօրինակ սպանությամբ և ձեռնամուխ լինում այդ դեպքի հետաքննությանը։ Շուտով նրան է միանում նաև ոստիկանության աշխատակից Սեդերիկ Վոլոկինը։ Նրանք երկուսով կարողանում են հետաքննել և բացահայտել զոհի՝ Վիլհելմ Գյոտցի մութ անցյալը, որն էլ իր հերթին հնարավորություն է տալիս վեպի հերոսներին լույս սփռելու այս խորհրդավոր սպանության հանգամանքների վրա։


== Էկրանավորում ==
2013 թ. - «Միզերերե», ռեժիսոր՝ Սիլվեն Ուայթ (ֆր.՝ Sylvain White), գլխավոր դերակատար՝ Ժերար Դեպարդիե։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Միզերերե» վեպի ռուսերեն էլեկտրոնային տարբերակը(ռուս.)
«Միզերերե» վեպի ռուսերեն աուդիոտարբերակը(ռուս.)
Կոլեսնիկով (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

Կոլեսնիկով (ռուս.՝ Колесников), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Եկատերինովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ռուսլան Խուչբարով

Ռուսլան Թահիրովիչ Խուչբարով (նոյեմբերի 12, 1972(1972-11-12), Գալաշկի (գյուղ, Սունժենսկի շրջան), Q65151889?, Չեչենա-ինգուշական ԻԽՍՀ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 3, 2004(2004-09-03), Բեսլան, Հյուսիսային Օսիայի Հանրապետություն, Ռուսաստան), Չեչնիայի անջատողական շարժման ակտիվ մասնակից, ավելի հայտնի է որպես 2004 թվականի սեպտեմբերին Բեսլանի դպրոցի վրա ահաբեկչական հարձակում կատարած խմբի ղեկավար։
Ռուսական օրինապահ մարմինների կողմից մեղադրվում է 1990-ականների վերջին Օրլովի շրջանում էլեվատորի գողության մեջ, Խուչբարովին հետախուզում է հայտարարվել 1998 թվականին հայկական սփյուռքի մի քանի ներկայացուցիչների գնդակահարելու համար։ Չեչնիայում թաքնվելով Ռուսլան Խուչբարովը չեչեն ծայրահեղականների կողմից մասնակցել է մարտական գործողությունների և դարձավ Շամիլ Բասաևի ամենամոտ մարդկանցից մեկը։ Խուչբարովը ԱԴԾ օպերատիվ արձանագրություններում հանդես է գալիս «Գնդապետ» անունով, Ռուսաստանի տարածքում կազմակերպել, իրականացրել և ուղղակիորեն մասնակցել է զինծառայողների, օրինապահ մարմինների աշխատակիցների և խաղաղ բնակչության դեմ կազմակերպված ահաբեկչական գործողություններին, ներառյալ Դուբրովկայի ահաբեկչությունը և Նազրանի հարձակումը։ 2004 թվականին Խուչբարովը իր գլխավորությամբ գործող ահաբեկչական խմբով ներխուժում է Բելլանի դպրոցներից մեկը որտեղ ընթանում էր միջոցառում նվիրված նոր ուսումնական տարվան, մոտ եռօրյա դիմադրությունից հետո Խուչբարովը սպանվել է ԱԴԾ հատուկ նշանակության կնետրոնի աշխատակիցների կողմից իրականացված պատանդների ազատման գործողության ընթացքում։


== Երիտասարդ տարիներ, ընտանիք ==
Ռուսլան Խուչբարովը ծնվել է Հյուսիսային Օսիայի սահմանին գտնվող ինգուշական Գալաշկի գյուղում, տրակտորիստի ընտանիքում։ Վաղ տարիքում նա վերապրել է ծնողների բաժանությունը, որից հետո ապրել է մոր հետ։ Ութ տարեկանում Խուչբարովը վերադարձել է հայրենի գյուղ, որտեղ էլ հաճախել է դպրոց։ Դասընկերները նրան հիշում էին որպես «պեպենոտ, մնացածից չտարբերվող տղա», նրան վատ բնորոշում է տվել իր հայրը՝ Թահիր Խուչբարովը նա ասում էր, որ Ռուսլանը միշտ հանգիստ է։ Խուչբարովը ունեցել է քույր, ով 2000-ականներին ապրում էր Վեդենոյում, իսկ նրա փոքր եղբայրը 2003 թվականին անտառում սպանվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Անանուն ծալքագոյացման մերկացում

Անանուն ծալքագոյացման մերկացում, երկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում, որը ծալքագոյացման մերկացում է։ Բնության հուշարձանը գտնվում է Արարատի մարզում, Ուրցաձոր գյուղից 4,5 կմ դեպի հյուսիս՝ Վեդի գետի աջ ափին։ Այն գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության պետական հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» ՀՀ Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Բնության պետական հուշարձաններից ցանկը Վիքին սիրում է Երկիրը հուշարձանների ցանկում
Կոկե (այլ կիրառումներ)

Կոկե, կարող է վերաբերել՝

Կոկե - գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Հաասլավա շրջանում
Կոկե - իսպանացի ֆուտբոլիստ, խաղում է իսպանական «Ատլետիկո Մադրիդ» ակումբում
Կարալաչուկ

Կարալաչուկ (ռուս.՝ Каралачук, բաշկիրերեն՝ Ҡораласыҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 566 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարիեհամն

Մարիեհամն (շվեդերեն՝ Mariehamn կամ Ма́арианхамина, ֆիններեն՝ Maarianhamina), գլխավոր քաղաք Ալանդյան կղզիներում, ինքնավար տարածք Ֆինլանդիայում։ Մեկը կղզեխմբի հիմնական նավահանգիստներից։ Քաղաքում բնակվում է կղզեխմբի ամբողջ բնակչության կեսից ավելին՝ 11 186 մարդ (2011)։ Քաղաքը, ինչպես ամբողջ ինքնավարության տարածքը ամբողջությամբ շվեդալեզու է։ Բնակչության մոտ 91 %-ի համար
շվեդերենը մայրենի լեզուն է։


== Էթիմոլոգիա ==
Հիմնադրվել է ռուսների կողմից 1861 թվականին անվանվել է կայսրուհի Մարիա Ալեքսանդրովնայի, Ռուսաստանի կայսեր՝ Ալեքսանդր II-ի անունով։ XIX դարում  և XX դարի սկզբին ռուսալեզու աղբյուրներում օգտագործվել է քաղաքի անվանման շվեդական տարբերակը (Mariehamn)։  XX դարի երկրորդ կեսին, որպես ռուսական նորմատիվ գրավոր հաստատվել է Ֆինլանդիայի տարբերակը, շվեդական և ֆիննական լեզուներով թարգմանվում է Մարիայի նավահանգիստ։


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Քաղաքը գտնվում է թերակղզու վրա և ունի երկու նավահանգիստ արևմտյան և արևելյան ափերի մոտ։ Արևմտյան նավահանգիստը (շվեդերեն՝ Västerhamn) ունի միջազգային նշանակություն, 
քանի որ այն ապահովում է ինտենսիվ երթևեկություն դեպի  Շվեդիա և մայրցամաքային Ֆինլանդիա։ Արևելյան նավահանգիստը հիմնականում զբոսանավերի նավահանգիստ է, Բալթիկ ծովի ամենամեծ նավահանգիստներից մեկը ։
Քաղաքում է նախարարների կաբինետը և Ալանդյան կղզիների խորհրդարանը՝ Լագտինգը։ 
Քաղաքում աշխատում են մի քանի ռադիոկայան և տեղական հեռուստաալիք (TV Åland):


== Պատմություն ==
Տեղական լեգենդն ասում է, որ  Ալանդյան կղզիների բնակիչները, ովքեր ցանկանում էին նոր նավահանգիստ հիմնել, հատուկ առաջարկում են կայսր Ալեքսանդր II-ին բնակավայրին տալ իր կնոջ անունը, որպեսզի ստանան համաձայնությունը։ Պաշտոնական պատմությունը պնդում է, որ նավահանգիստը, ընդհակառակը, հիմնադրվել է Ալեքսանդր II-ի անմիջական հրամանով, և դրա կառուցման աշխատանքները ճարտարապետի ղեկավարությամբ սկսվել են 1859 թվականին (երկու փոքր գյուղերի մոտ՝ Էվերնես (շվեդերեն՝ Övernäs)
lang-sv | Övernäs}}) և Յոմալա, իսկ 1861 թվականին (փետրվարի 21) նոր բնակավայրը ստանում է քաղաքի կարգավիճակ և Մարիեհամն անվանումը։
: Ժամանակի ընթացքում քաղաքը զգալիորեն ավելանում է տարածքով և ընդգրկում Յոմալա համայնքի տարածքի մի մասը։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ալանդյան կղզիները նավագնացության երկար պատմություն ունեն։ Սեյլբոաթ-թանգարան Պոմերն խարսխված է արևմտյան նավահանգստում։ Արևելյան նավահանգիստը Սկանդինավիայի խոշորագույն զբոսանավերի նավահանգիստներից մեկն է, որտեղ տեղակայված է նաև հոլանդական Ջան Նիեվին շոգենավը (հայտնի է նաև որպես F.P. von Knorring), որը վերածվել է ռեստորանի։ 
Մարիհամնում կան մի քանի շինություններ, որոնք նախագծվել են ֆինն ճարտարապետ Սոնկ Լարս-ի կողմից և ներկայացնում են Ալանդյան կղզիների ճարտարապետական ​​տեսարժան վայրերը՝ Սուրբ Գեորգի եկեղեցի (1927), Ալանդ ծովային քոլեջի գլխավոր շենք (1927), քաղաքապետարան (1939)։ Գործում է Ալանդ թանգարանը։
2011 թվականի նոյեմբերի 2-ին Մարիհամնում բացվել է Մարինա Ալեքսանդրովնա կայսրուհու հուշարձանը, որի անունով էլ կոչվել է քաղաքը։
Ամռան ամիսներին քաղաք այցելում են զգալի թվով զբոսաշրջիկներ, որոնց սպասարկելու համար կան մի քանի հյուրանոցներ և այլ հարմարություններ, այդ թվում՝ ճամբար
 ( Ռուսաստանի Դաշնության հյուպատոսություն, Շվեդիայի գլխավոր հյուպատոսություն), ինչպես նաև մի շարք այլ երկրների հյուպատոսական հիմնարկներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կապուտան (Կոտայքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կապուտան (այլ կիրառումներ)Կապուտան, գյուղ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 47 կմ հարավ-արևմուտք, իսկ Աբովյան քաղաքից 8 կմ արևելք, Հատիս լեռան ստորոտին։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 1695-1784 մ բարձրության վրա։
Գյուղն ունեցել է նաև հին անվանում, որը սակայն մոռացության է մատնվել։ Որոշ աղբյուրներում հիշատակվում է գյուղի Գյոյքիլիսա թուրք եկվորների կողմից դրված անունը, որը նշանակում է կապույտ եկեղեցի։ Շրջակայքում կան կապույտ գույնի շինաքարեր, որի պատճառով էլ գյուղը ստացել է Կապուտան անունը։Գյուղի մոտաքայքի բլրի վրա կա մի եկեղեցի որըևս կառուցված է այդ նույն կապտավուն շինաքարից և հենց դրանով է պայմանավորված թուրքերի գյուղին տված Գյոյքիլիսա անվանումը։ Կապուտան է վերանվանվել 1935 թ.-ի հունվարի 3-ին։


== Պատմություն ==
Գյուղի հիմնման մասին տեղեկություններ չկան, սակայն շրջակայքում գտնվող հուշարձաններն ու պատմամշակութային կառույցները վկայում են որ գյուղըվաղ միջնադարից արդեն հայաբնակ է եղել։ 1604 թվականին գյուղը բռնագաղթի պատճառով գրեթե ամբողջությամբ ամայացել է, սակայն քիչ անց կրկին վերաբնակեցվել և շենացել է, չնայած որոշ պատմական ցավոտ դեպքերի (օրինակ` 1905-1907 թվականների հայ-թուրքական հակամարտությունները)։ 


== Բնակչություն ==
1830-ական թվականներին գյուղում տեղի է ունեցել մարդահամար, որի արդյունքների համաձայն այստեղ հայերից բացի այստեց բնակվել են խանական իշխանությունների կողմից աջակցություն ստացած թյուրքական ծագմամբ որոշ մահմեդական ցեղեր։ Գյուղի բնակչությունը բավականին մեծացել է 1930-ական թվականներին, և ներկայումս էլ գրեթե հավասարվում է այդ թվականներին գյուղի ունեցած բնակչությանը։ 
Կապուտանի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է խոշոր և մանր եղջերավոր անասնաբուծությամբ, հացահատիկի  մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կապուտանն ունի 7-րդ դարի Սուրբ Հովհաննես (մնացել է միայն մի քանի մասունքներ) եկեղեցին, որը միջև խորհրդային տարիները եղել է գյուղի միակ ծխական եկեղեցին։ Այն 1886 թվականին որոշակի վերանորոգումներ է կրել։ Գյուղի մոտակայքում` բլրի գագաթին է գտնվում նաև Սուրբ Մինաս եկեղեցին, որ ըստ 1839 թվականին գրված հիշատակումների այդ ժամանակ դեռևս կանգուն է եղել։ Ըստ շինարարական արձանագրության եկեղեցին կառուցվել է 1349 թվականին։ Հիմնադրման թվականը գրված է ղել եկեղեցու մոտակայքում գետնին ընկած քարերից մեկի վրա, որը ընկել էր եկեղեցու երկրորդ հարկի արևմտրան պատի հյուսիսային եզրից։ Հայտնի է, որ եկեղեցին կանգուն է եղել մինչև 1920-ական թվականները։ Պատմության և մշակույթի հուշարձանների պահպանության ընկերության միջոցներով 1981-1983 թվականներին եկեղեցին որոշակիորեն վերակառուցվել է։ Գյուղի հյուսիսարևմտյան եզրում կա խաչքարերով գերեզմանոց (VII-XX դարեր), «Կապույտ խաչ» խաչքար (XII-XIII դարեր)։ Ահնտեղ հատկապես աչքի է ընկնում գերեզմանոցի միջնադարյան հատվածը։ Այստեղ կան բազմաձև տապանաքարեր և մեկ տասնյակից ավելի յուրահատուկ ու գեղաքանդակ խարքարեր։ Գյուղի հարավային եզրին` տներից մեկի բակում է գտնվում Կապույտ խաչքարը։ Այս խաչքարը թվագրվում է XII-XIII դարերին։ 1947 թվականի ուսումնասիրության համաձայն դրա կողքին ընկած էին նաև Սուրբ Մինաս եկեցեցու սյան խոյակն (խարիսխը) ումի քանի արձանագիր քարաբեկորներ։ 


== Տես նաև ==
Կապուտանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)
Կապտավանք (Կապուտան)


== Ծանոթագրություններ ==
Խրիստինովկա (գյուղ, Նարոդիչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽրիստինովկաԽրիստինովկա (ուկրաիներեն՝ Христинівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նարոդիչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խրիստինովկա գյուղում բնակվում էր 57 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,17 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 48,72 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խիլիանա

Խիլիանա (վրաց.՝ ხილიანა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 22 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կամպո դե Միռա

Կամպո դե Միռա (իսպ.՝ Campo de Mirra, կատ.՝ El Camp de Mirra), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Վալենսիա պրովինցիայի մեջ՝ Ալիկանտե ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Ալտո Վինալոպո շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 21,8 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 420 մարդ (2010)։


== Հեռավորությունը Կամպո դե Միռայից ==


== Պատմություն ==
Կամպո դե Միռայում (այն ժամանակահատվածում, երբ այդ տարածքում գոյություն է ունեցել Ալմիսրա գյուղը) 1244 թվականին պայմանագիր է կնքվել Խայմե I Արագոնացու և Ալֆոնսո Կաստիլիացու միջև, ով հետագայում դարձել է թագավոր․ հայտնի է Ալֆոնսո X Իմաստուն անվանմամբ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
Պաշտոնական կայք Archived 2020-01-16 at the Wayback Machine.
Մոցատե

Մոցատե (իտալերեն՝ Mozzate) կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7396 մարդ, խտությունը կազմում է 687 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 10 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ - 22076, հեռախոսային կոդ - 0331։
Գյուղի հովանավորն է սուրբ Ալեսանդրոն։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.mozzate.info Archived 2005-11-24 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
(986) Ամելիա

(986) Ամելիա (անգլ.՝ Amelia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1922 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Խոսե Կոմաս-Սոլայի կողմից Բարսելոնայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,137007 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5051 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,769 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2029,42 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177391 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,81° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(986) Ամելիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իմեդա Կախիանի

Իմեդա Կախիանի (վրաց.՝ იმედა კახიანი, մայիսի 12, 1937(1937-05-12), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի դերասան, Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական դերասան (1979)։


== Կենսագրություն ==
Իմեդա Կախիանին ծնվել է Թբիլիսիում 1937 թվականին։ 1956-1959 թվականներին սովորել է Թբիլիսիի Շոթա Ռուսթավելու անվան թատերական ինստիտուտում։ ԽՄԿԿ անդամ 1967 թվականից.
Կինոյում դեբյուտը կատարել է դեռ ուսանողական տարիներին՝ խաղալով ռեժիսոր Շոթա Մանագաձեի «Վերջինը Սաբուդարայից» («Սաբուդարացի տղան») (1958) կատակերգությունում։ 1963 թվականին Կախիանիին հրավիրել են գլխավոր դեր խաղալու Էլդար Շենգելայայի և Թամազ Մելիավայի «Սպիտակ քարավան» դրամայում (1964), որտեղ խաղացել է Արիադնա Շենգելայայի հետ։ Ալոիզ Բրենչի և Ռոստիսլավ Գորյաևի «24-25-ը չի վերադառնում» դետեկտիվում հանդես է եկել ոստիկանության կապիտանի դերում, Վայներով եղբայրների «Այցելություն Մինոտավրին» վեպի հիման վրա նկարահանված «Գիշերային այցելություն» (1974) ֆիլմում մարմնավորել է դատաբժշկական փորձագետ Գամելաուրիին։ Կախիանիի ֆիլմագրությունը ներառում է նաև Ճաբուա Ամիրեջիբիի «Դաթա Թութաշխիա» վեպի հիման վրա նկարահանված «Ափեր» հեռուստասերիալը (1977), «Սամանիշվիլու խորթ մայրը» տրագիկոմեդիան (1977), «Լողորդը» առակ-ֆիլմը, «Հավերժության օրենքը» (1982) դրաման՝ հիմնված Նոդար Դումբաձեի համանուն վեպի վրա։
1957-1995 թվականներին Իմեդա Կախիանին նկարահանվել է 36 ֆիլմում։


== Ընտանիք ==
Դուստրը՝ Էկա Քախիանի (ծն. 16.01.1964), թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, երգչուհի։ Աշխատում է Թբիլիսիի երաժշտական ​​կոմեդիայի և դրամայի թատրոնում։ Մանուկ հասակում եղել է ВИА «Мзиури»-ի մեներգչուհի։


== Ֆիլմեր ==
1958 թվական - Վերջինը Սաբուդարայից
1959 թվական - Դատավճիռ
1964 թվական - Սպիտակ քարավան
1965 թվական - Պիեռը ոստիկանության աշխատակից
1974 թվական - Գիշերային այց
1976 թվական - Փախուստ լուսաբացին
1977 թվական - Դաթա Թութաշխիա
1977 թվական - Սամանիշվիլու խորթ մայրը
1980 թվական - Նպատակ
1981 թվական - Լողորդ
1982 թվական - Հավերժության օրենքը - Բաչնա Ռամիշվիլի
1982 թվական - Դմիտրի II
1983 թվական - Կարմիր գիծ
1983 թվական - Ռատիլի - Ֆիլիմոն Կորիձե
1984 թվական - Փորձառու օդաչուի պատմություն - ուղևոր կնոջ հետ
1985 թվական - Ծովի բանվորներ - ատաղձագործ
1985 թվական - Սկապինի հնարքները - Արգանտ
1986 թվական - Լերմոնտով - Ալեքսանդր Ճավճավաձե
1987 թվական - Էլլիի և Ռառուի արկածները - վաճառող
1988 թվական - Լապտեր քամու դիմաց
1989 թվական - Երազանքներ տոների միջև
1990 թվական - Յակով՝ Ստալինի որդին - Սեմյոն
1992 թվական - Ոսկե սարդ - Բուիշվիլի
1992 թվական - Միայն մահն է անպայման գալիս
1996 թվական - Անցյալի ստվերներ
2015 թվական - Կովկասյան եռյակ
2016 թվական - Բազկաթոռ - երաժշտության ուսուցիչ


== Պարգևներ ==
Վրացական ԽՍՀ վաստակավոր դերասան (1967)
Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական դերասան (1979)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իմեդա Կախիանի (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Մեսալիայի ընտանիք

Մեսալիայի ընտանիք, սիլիկատային S սպեկտրալ դասի աստերոիդների խումբ է, աստերոիդների հիմնական գոտու ներքին մասւոմ, որոնք շարժվում են խավարածրի հանդեպ չափազանց փոքր թեքումով։ Հիմնական գոտու բոլոր հայտնի աստերոիդների մոտ 0,8% մտնում է այս ընտանիքի կազմի մեջ։


== Ընտանիքի առանձնահատկությունները ==
Այս ընտանիքը, ինչպես և Վեստայի ընտանիքը, կազմված է (20) Մեսալիա աստերոիդից և բազմաթիվ մանր բեկորներից, որոնք արտանետվել են նրանից մեծ տիեզերական մարմնի հետ բախման արդյունքում։ Մեսալիան, ունենալով մոտ 150 կմ անկյունագծով, հանդիսանում է ընտանիքի ամենամեծ և ամենազանգվածեղ ներկայացուցիչը։ Այն ներառում է ընտանիքի ընդհանուր զանգվածի 99%-ը։ Երկրորդ մեծությամբ աստերոիդն է (7760) 1990 RW3 աստերոիդը որը չի գերազանցում 7 կմ տրամագիծը, նրա և ընտանիքի բոլոր մնացած աստերոիդների ընդհանուր զանգվածը կազմում է ամբողջ ընտանիքի զանգվածի 1%-ը։
Սա չափազանց երիտասարդ ընտանիք է, ըստ գիտնականների գնահատականների այն ձևավորվել է ընդամենը 150 - 200 միլիոն տարի առաջ։ Ինքը ընտանիքը կարծես բաժանված է երկու պտուտականման շրջանների, 2,38 ա. մ. և 2,43 ա. մ. մեծ կիսաառանցքներով, որոնց միջև գտնվում է Մեսալիա աստերոիդը։ Ընդ որում այս երկու շրջաններում աստերոիդների խտությունը ընդհանուր առմամբ ավելի փոքր է քան կենտրոնական գոտում, Մեսալիայի շրջակայքում։ Բացահայտվել է, որ այսպիսի աստերոիդների բաշխումը առաջացել է մեծ կիսաառանցքների դանդաղ դրեյֆի արդյունքում, Յարկովսկու էֆեկտի և YORP-էֆեկտի ազդեցության տակ։ Այս երևույթների մասին մանրամասն տեղեկությունները օգտագործվել են ընտանիքի տարիքի հաշվարկի ժամանակ։
Ընտանիքի մասը, որը շարժվում է 2,42 ա. մ. մեծ կիսաառանցքով ուղեծրերով, գտնվում է ուժեղ 1։2 ուղեծրային ռեզոնանսի մեջ Մարսի հետ, որը նպաստում է այս աստերոիդների դուրս գալուն իրենց ընտանիքի զբաղեցրած ուղեծրերից և ավելի թեքված ուղեծրերի անցնելուն։
Մեսալիայի ընտանիքը, ինչպես նաև Ֆեմիսի ընտանիքը, կարող է լինել աստերոիդների գոտու այս շրջանի միջմոլորակային փոշու ամպւ աղբյուր, որը առաջանում է աստերոիդների երկրորդային բախումներից։


== Տեղաբաշխումը և չափերը ==
Մեսալիայի ընտանիքը շարժվում է Մարսի հետ ռեզոնանսային ուղեծրերով խավարածրի հարթության նկատմամբ ոչ մեծ թեքումով։
Վիճակագրական վերլուծության արդյունքում, կատարված Վ. Զապալայի խմբի կողմից, որոշվել է այս աստերոիդների ընտանիքի ուղեծրերի էլեմենտների բաշխման մոտավոր միջակայքը՝

Ժամանակակից աստղագիտական էպոխայի համար այս աստերոիդների օսկուլացնող ուղեծրերի էլեմանտները բերված են ստորև`

Զապալայի կատարած վերլուծությունը (1995) հայտնաբերեց այս ընտանիքի 42 հիմնական անդամներին, ավելի ուշ կատարված հետազոտությունները (2005) հայտնաբերեցին 96944 դիտարկված մարմինների մեջ 761 այս ընտանիքի մարմին, ինչը կազմում է հիմնական գոտու հայտնի բոլոր աստերոիդների 0,8%-ը։


== Բացառություններ ==
Սպեկտրալ վերլուծության արդյունքում գտնվեցին մի քանի աստերոիդներ, որոնք, չնայած պտտվում են Արեգակի շուրջ Մեսալիայի ընտանիքի ուղեծրերով, սակայն չեն կարող համարվել այս ընտանիքի անդամներ, սպեկտրների անհամապատասխանության պատճառով։ Օրինակ կարող են հանդիսանալ (2316) Ջո-Աննը և (2946) Մուչաչոսը, որը չափերով գերազանցում է այս ընտանիքի բոլոր անդամներին, բացառությամբ Մեսալիայի։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ընտանիքներ
Երկրին մոտեցող աստերոիդներ
Տրոյացի աստերոիդներ
Դամոկլոիդներ
Կենտավրոսներ
Ապոլոնի աստերոիդներ
Ամուրի աստերոիդներ
Ատենի աստերոիդներ


== Ծանոթագրություններ ==
Բալխ

Բալխ (بلخ&), քաղաք Աֆղանստանի հյուսիսում, համանուն մարզում, Բալխ գետի հովտում, մարզկենտրոն՝ Մազարի-Շարիֆ քաղաքից 21 կմ հեռավորության վրա։ Բնակչությունը՝ 77 000 մարդ (2006 թ.)։ Ավանդության համաձայն՝ քաղաքի հիմնադիրը ոմն Կայոմուրն է։ Հիշատակվում է պարսկական հնագույն գրավոր աղբյուրներում, մասնավորապես՝ Վեդաներում և Ավեստայում։ 
Հայկական պատմական երկերում և մասնավորապես Խորենացու մոտ հայտնի է Բահլ Առաւօտին անունով (Խորենացի, Բ, բ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալենտին Լուկշա

Վալենտին Անտոնվիչ Լուկշա (բելառուս․՝ Валянцін Лукша, 16 նոյեմբերի, 1937, Պոլոցկ, Բելառուս - 15 սեպտեմբերի, 2012), բելառուս գրող, դրամատուրգ, հրապարակախոս, թարգմանիչ։ Բանաստեղծությունների ժողովածուների, մանկական բանաստեղծությունների ու հեքիաթների, պիեսների, հանրահայտն երգերի տեքստերի հեղինակ։ Բելառուսի Հանրապետության պետական մրցանակի, Պ. Բրովկիի անվան, Վ. Վիտկիի անվան գրական մրցանակների դափնեկիր։ «Բելառուս գրողների միություն» հասարակական միության անդամ ու Բելառուս գրողների միության մանկական գրականության բաժնի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Վալենտին Լուկաշը ծնվել է 1937 թվականի նոյեմբերի 16-ին Բելառուսական ԽՍՀ Պոլոցկ քաղաքում։ Ավարտել է Պոլոցկի անտառային պետական տեխնիկումը (1956) և Կոմունիստական կուսակցոււթյան կենտրոնական կոմիտեի Կուսակցական բարձրագույն դպրոցի տպագրության բաժինը (1976)։ Աշխատել է Պենզենի աերոֆոտոանտառշինարարության արշավախմբում։ 1958 թվականին եղել է Պոլոցկի քաղկոմի կոմսոմոլի հրահանգիչ։ 1961 թվականից եղել է «Сцяг камунізма» թերթի գրական աշխատակից, «Ленінская іскра» (Պոլոցկ) միշրջանային թերթի բաժնի վարիչ, Բելառուսական ռադիոյի թղթակից, «Чырвоная змена» հանրապետական լրագրի գրականության ու արվեստի բաժնի վարիչ, «На экранах Беларусі» ամենամսյա լրագրի պատասխանատու քարտուղար, 1973 թվականից՝ ավագ խմբագիր։ 1975 թվականից եղել է Բելառուսական ռադիոյի գրական-դրամատիկական գլխավոր խմբագրության գլխավոր խմբագիր, 1980—1998 թվականներին՝ «Юнацтва» հրատարակչության տնօրեն։


== Ստեղծագործություններ ==
Սպիտակ ափեր (1981)
Անթև ցեխ (1983)
Մոր ձեռքեր (1983)
Գարնան լրաբեր (1984)
Լուսատտիկ (1984)
Ծիածան (1985)
Մոր ձեռքերը (1985)
Հիշողության հետքերը (1985)
Սև արագիլներ (1986)
Ողջ տարին ամառ է (1978-85)
Ով է լավը (1986)
Նարաչինի ճայը (1987)
Ամառային օր (1987)
Կախարդական քարը (1987)
Վայրի ժամեր (1987)
Կրինիչկա (1988)
Կրակ ու մոխիր (1989)
Ընկերության ծառը (1990)
Ինչպես աղվեսը թռչել սովորեց (1991)
Հեռավոր քաղաքների լույսերը (1992)


== Գրականություն ==
Гордицкий А. Лукша Валянцін // Беларускія пісьменнікі: 1917-1990. — Минск: Мастацкая літаратура, 1994. — ISBN 5-340-00709-X


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վալենտին Լուկշան «Беларуская Палічка» գրադարանում
(2004) Լեքսել

(2004) Լեքսել (անգլ.՝ Lexell), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,172423 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9992 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3456 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1169,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,307813 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2004) Լեքսել աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անժելիկա Տիմանինա

Անժելիկա Իգորևնա Տիմանինա (ռուս.՝ Анжелика Игоревна Тиманина, ապրիլի 26, 1989(1989-04-26), Եկատերինբուրգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գեղալողորդ, Ռուսաստանի գեղալողի օլիմպիական հավաքականի նախկին ավագ, Մոսկվայի հավաքականի անդամ, 2012 թվականի Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, աշխարհի տասնմեկակի չեմպիոն, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ։


== Մարզական կարիերա ==
Անժելիկա Տիմանինան գեղալողով զբաղվել սկսել է հինգ տարեկանում Եկատերինբուրգի № 19 օլիմպիական ռեզերվի մանկապատանեկան մարզադպրոցում։ Որոշակի մակարդակի հասնելուց հետո տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ սկսել է մարզվել օլիմպիական ռեզերվի նախապատրաստման «Труд» մարզադպրոցում։
2008 թվականին ջրային մարզաձևերի միջազգային ֆեդերացիայի գեղալողի միջազգային տիտղոսի խաղարկության ժամանակ Ռուսաստանի հավաքականը մասնակցել է պատանեկան կազմով։ Անժելիկա Տիմանինան ու Դարյա Կորոբովան զույգերի ազատ ծրագրով գրավել են երրորդ տեղը.
2009 թվականին Հռոմում Ռուսաստանի գեղալողի հավաքականի կազմում (Անաստասիա Դավիդովա, Նատալիա Իշչենկո, Դարյա Կորոբովա, Աննա Նասեկինա, Ալեքսանդրա Պացկևիչ, Սվետլանա Ռոմաշինա, Ալլա Շիշկինա) Անժելիկա Տիմանինան կատարել է նորամուտն աշխարհի առաջնությունում, որտեղ նվաճել է երկու ոսկե մեդալ՝ հաղթելով տեխնիկական և ազատ ծրագրերում։
2010 թվականին  Բուդապեշտում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունում մասնակցել է խմբերի ու համակցված ծրագրերին, որտեղ ռուս մարզուհիները հաղթել են զգալի առավելությամբ։
2011 թվականին Շանհայում (Չինաստան) անցկացվող ջրային մարզաձևերի աշխարհի առաջնությունում Անժելիկա Տիմանինան դարձել է աշխարհի եռակի չեմպիոն՝ խմբերի և համակցված ծրագրերում։
2012 թվականին Անժելիկա Տիմանինան դարձել է Լոնդոնում անցկացվող Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։
2013 թվականին Կազանում անցկացվող ամառային Ունիվերսիադայում Անժելիկա Տիմանինան նվաճել է երկու ոսկե մեդալ՝ հաղթելով խմբերի և համակցված ծրագրերում։
Նույն թվականին Բարսելոնայում անցկացված աշխարհի առաջնությունում Անժելիկա Տիմանինան դարձել է աշխարհի չեմպիոն խմբերի ու համակցված մրցություններում։
2014 թվականի փետրվարին ճանաչվել է Ռուսաստանի ամենաբարձրաշխարհիկ մարզուհի TATLER (Ռուսաստան) ամսագրի վարկածով։ Մարզիկների ընդհանուր ցանկում նա զիջել է ֆուտբոլիստ Ֆեոդոր Սմոլովին՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը։


== Կրթություն ==
2014 թվականի հունիսին Անժելիկա Տիմանինան գերազանցությամբ ավարտել է Ուրալի պետական մանկավարժական համալսարանի Ֆիզիկական կուլտուրայի ինստիտուտը (Եկատերինբուրգ)։ Սովորել է նույն ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։
2013 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի հեռոստատեսության և ռադիոհեռարձակման ինստիտուտի «Օստանկինո» հեռուստատեսության դպրոցի «Հեռուստա- և ռադիոլուրերի հաղորդավար» ֆակուլտետ։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Բարեկամության շքանշան (13 օգոստոսի, 2012 թվական) – ֆիզիկական կուլտուրայի և սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, 2012 թվականին Լոնդոնում (Մեծ Բրիտանիա) 30-րդ Օլիմպիական խաղերում ունեցած մարզական բարձր ձեռքբերումների համար
Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ (5 ապրիլի, 2010 թվական)
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգիր (19 հուլիսի, 2013 թվական) – 2013 թվականին Կազանում անցկացված XXVII համաշխարհային ամառային ունիվերսիադայում ցուցաբերած մարզական բարձր ձեռքբերումների համար


== Ծանոթագրություններ ==
Բելեբելկա

Բելեբելկա (ռուս.՝ Белебелка), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Պոդդորսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յոսեֆ Միսլիվեչեկ

Յոսեֆ Միսլիվեչեկ (չեխ․՝ Josef Mysliveček, մարտի 9, 1737(1737-03-09)[…], Պրահա, Չեխական թագի հողեր, Սրբազան Հռոմեական կայսրություն - փետրվարի 4, 1781(1781-02-04)[…], Հռոմ, Պապական մարզ), չեխ կոմպոզիտոր և դիրիժոր։ Բոլոնիայի ֆիլհարմոնիկ ակադեմիայի անդամ (1771)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Պրահայում, որտեղ և ստեղծել է առաջին սիմֆոնիաները (1762)։ 1763 թվականից ապրել է Իտալիայում։ 1770 թվականին Բոլոնիայում հանդիպել է պատանի Մոցարտին, վերջինս բարձր է գնահատել Միսլիվեչեկի երաժշտությունը։


== Ստեղծագործություններ ==
Միսլիվեչեկը մոտ 30 օպերաների հեղինակ է («Հիպերմնեստրա», «Թամերլան Մեծ», «Մոնտեսումա», «Էցիո», «Օլիմպիադա», «Արմիդա» և այլն 1767-1780 թվականներին մեծ հաջողությամբ ներկայացվել են Իտալիայի քաղաքներում, Պրահայում, Վիեննայում), որոնցում զարգացրել է իտալական seria-opera-ի ավանդույթները։ Գրել է նաև օրատորիաներ, սիմֆոնիաներ, նախերգանքներ, կոնցերտներ, լարային անսամբլներ և այլն (այս երկերում զգացվում է մոտիկությունը Մոցարտի վաղ շրջանի ստեղծագործությանը, որին նույնիսկ վերագրում էին Միսլիվեչեկի որոշ գործեր, դրանց թվում՝ «Աբրահամ և Իսահակ» օրատորիան)։ Միսլիվեչեկի երաժշտությունը կրել է իտալական ազդեցություն, բովանդակում է նաև չեխական ժողովրդական երգայնության տարրեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Լի Հյո Ռի

Լի Հյորի (մայիսի 10, 1979(1979-05-10), Չոնգջու, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի Քեյ փոփ ժանրի երգչուհի։ Համագործակցում է Mnet Media լեյբլի հետ։


== Կենսագրություն ==
Հյորին ծնվել է 1979 թվականի մայիսի 10-ին Չհոնջույում։ 1992 թվականին ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել է Սեուլ։ Ավարտելով հատուկ աղջիկների համար նախատեսված միջնակարգ և ավագ դպրոցները՝ նա ընդունվել է Կունմին համալսարանի դրամայի և կինոարվեստի ֆակուլտետը, և այն ավարտել 2006 թվականի փետրվարին։ 2007 թվականին ընդունվել է Կյունհի համալսարանի Արվեստի դպրոցը։
Նրա առաջնաելույթը տեղի է ունեցել 1998 թվականին՝ նույն տարում իսկ հիմնադրված Fin.K.L (핑클) աղջիկների երաժշտական խմբի կազմում, որի ղեկավարը և տարիքով ամենամեծ մասնակիցն էր նա տվյալ ժամանակ հանդիսանում։ Նրա մասնակցությամբ խումբը բազում հաջողությունների է հասել Հարավային Կորեայում։ 2003 թվականին նա թողարկել է իր առաջին միանձնյա ալբոմը «Stylish», որը նշանակալի հաջողություն ունեցավ, իսկ 2006 թվականին լույս է տեսել նրա երկրորդ միանձնյա ալբոմը՝ «Dark Angel», 2008 թվականին՝ երրորդը՝ «It’s Hyorish», որի «U-Go-Girl» երգը լայն տարածում գտավ երկրում։ 2010 թվականին լույս է տեսել նրա չորրորդ ալբոմը՝ «H-Logic», որի հասարակությանը ներկայացվելուց հետո՝ երգչուհին անմիջապես մեղադրվեց գրագողության մեջ։ 2013 թվականի մայիսին նա թողարկել է իր հինգերորդ ալբոմը՝ «MONOCHROME»:
Հյորին համարվում է ամենահայտնի հարավկորեացի փոփ-երգչուհիներից մեկը։ 2008 թվականին նա մասնակցել է երկրում հայտնի «패밀리가 떴다» հումորային հաղորդմանը։ Զբաղվում է բարեգործությամբ։
2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ից ամուսնացած է կիթառահար Լի Սանսունի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==

Person Profile // Internet Movie Database
이효리 배드걸, 섹시한 미스코리아급 화보!
이효리, 1일 이상순과 '부부' 됐다…"행복해보였다"
Նովոպելագեևկա

Նովոպելագեևկա (ուկրաիներեն՝ Новопелагіївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոպելագեևկա գյուղում բնակվում էր 280 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կավուր կամուրջ

Կավուր կամուրջ (իտալերեն՝ Ponte Cavour), կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։ Հատում է Տիբեր գետը։ Կապում է Պիացցա դել Պորտո դի Ռիպետտա հրապարակը Մելլինի բուլվարին Կամպիո Մարցիո և Պրատի շրջաններում։ Այն նաև կապող օղակ է հանդիսանում Կավուր հրապարակի կից տարածքի և Մեծ կրկեսի «Ara Pacis»-ին հարող տարածքի միջև։


== Նկարագրություն ==
Կավուրի կամուրջը կառուցվել է 1896-1901 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում, իսկ բացումը տեղի է ունեցել 1901 թվականի մայիսի 25-ին։ Կառուցվել է ճարտարապետ Անջելո Վեսկովալիի նախագծով։ Այն կրում է Իտալիայի վերամիավորման ժամանակաշրջանի գործիչ Կամիլլո Բենսո Կավուրի անունը։ Կամուրջը կառուցվել է Ռիպետտա անցումի փոխարեն։ Վերջինս կառուցվել էր 1878 թվականին։
Կամրջի երկարությունը 110 մետր է, իսկ լայնությունը՝ 20 մետր։ Կազմված է հինգ կամարներից և ամբողջովին պատված է տրավերտինով։


== Երթուղի ==
Հռոմի մետրոպոլիտենի A գծով Կավուրի կամուրջ կարելի է հասնել Իսպանիայի կայարանից։
Մետրոյի C գծով կամուրջ կարելի է հասնել Ռիսորջիմենտո կայարանից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Armando Ravaglioli, Roma anno 2750 ab Urbe condita. Storia, monumenti, personaggi, prospettive, Roma, Tascabili Economici Newton, 1997, ISBN 88-8183-670-X.
Claudio Rendina, Enciclopedia di Roma, Roma, Newton Compton Editori, 2005, ISBN 88-541-0304-7.
Յոհաննես Օկեգեմ

Յոհաննես (ժան) դե Օկեգեմ (հոլ.՝ Ockeghem, Ockenheim, Okeghem), 1410[…], Սեն Գիսլեն, Մոնս, Էնո, Բելգիա - փետրվարի 6, 1497, Տուր), նիդերլանդացի կոմպոզիտոր։ Նիդերանդական դպրոցի խոշորագույն ներկայացուցիչ։
Ստեղծել է խմբերգային պոլիֆոնիայի (մեսսաներ, մոտետներ և այլն) բարձր նմուշներ։ Ժամանակակիցները Օկեգեմին անվանել են կոնտրապունկտի «գլխավոր վարպետ»։ Նա նշանակալիորեն հարստացրել է միջանցիկ իմիտացիայի տեխնիկան, ա կապելլա խմբերգային ոճում հաստատել քառաձայնությունը։ Մաթեմատիկոս (աստղագետ) և փիլիսոփա–նեոպլատոնական Օկագեմը իր կոմպոզիցիաները կառուցել է մաթեմատիկական հաշվարկներով, դրանցում ներմուծել փիլիսոփայական և կրոնական թաքնված սիմվոլիկա։ Հռչակվել են նրա «հանելուկային» կանոնները և բարդ, վիրտուոզ կառուցված խմբերգային երկերը՝ 36-ձայնանի կանոն (չորս 9-ձայնանի կանոնների զուգակցումով), «Տարբեր տոների մեսսա» (հնարավոր է կատարել ցանկացած տոնից) և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալաջոնք

Սալաջոնք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խութ-Բռնաշենի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Փոխմիարժեք համապատասխանություն

Փոխմիարժեք համապատասխանություն, փոխմիարժեք արտապատկերում, բիեկցիա (բի․․․ և լատ․՝ jacere - նետել, տարածել), երկու բազմությունների տարրերի միջև այնպիսի համապատասխանություն, որի դեպքում մի բազմության յուրաքանչյուր տարրին համապատասխանում է մյուս բազմության մեկ որոշակի տարր և ընդհակառակը։ Փոխմիարժեք համապատասխանությունը ֆունկցիայի (արտապատկերման) այն մասնավոր դեպքն է, երբ ֆունկցիան և իր հակադարձը միարժեք են։ Եթե երկու բազմությունների միջև կարելի է ստեղծել փոխմիարժեք համապատասխանություն, ապա այդ բազմությունները կոչվում են համարժեք կամ համազոր։
Պայքար Գոմայի համար (2008)

Պայքար Գոմայի համար (ֆր.՝ Bataille de Goma), պայքար Կոնգոյի նահանգի մայրաքաղաք Հյուսիսային Կիվուի համար մի կողմից թութսի ապստամբների (Լորան Նկունդա) և մյուս կողմից Կոնգոյի կառավարական զորքերի միջև, որոնց աջակցում էին ՄԱԿ-ի զորքերը 2008 թվականի հոկտեմբերին։


== Նախապատմություն ==
Կիվուի հակամարտությունը ծագել է դեռևս 2004 թվականին և Ռուանդայի ցեղասպանության արձագանքն է եղել։ Լորան Նկունդան հայտարարել է, որ կառավարական զորքերն ի վիճակի չեն ապահովել իր ցեղակիցների՝ թութսի անվտանգությունը։ 2007 թվականին Նկունդան արդեն փորձել է գրավել Գոման, բայց ապարդյուն։ 2008 թվականի հունվարին հրադադար է կնքվել։


== Իրադարձությունների ընթացք ==
Հոկտեմբերի 26՝ ապստամբները գրավել են Ռումանգաբոյի մերձակայքում կառավարական ուժերի բազան և բանակային շտաբը Վիրունգա ազգային պարկում
Հոկտեմբերի 28՝ մարտերը սկսվել են Ռութշուրու քաղաքի մոտ՝ Ուգանդայի հետ սահմանին
Հոկտեմբերի 29՝ կառավարական զորքերը թողել են Գոման, սակայն Նկունդան հայտարարել է հրադադարի մասին և դադարեցրել իր զորքերի առաջխաղացումը։
Հոկտեմբերի 31՝ ապստամբները շարունակել են մնալ Գոմայից 15 կմ հեռավորության վրա
Նոյեմբերի 4՝ Նկունդան հայտարարել է երկրի մայրաքաղաք Կինշասան գրավելու մտադրության մասին այն դեպքում, եթե Կոնգոյի կառավարությունը չնստի բանակցությունների սեղանի շուրջ
Նոյեմբերի 5՝ հուտու ազգության կառավարամետ աշխարհազորը խախտել է հրադադարը և անհաջող գրոհել է Նկունդայի ապստամբների դիրքերը Ռութշուրու և Կիվանջա քաղաքների շրջաններում
Նոյեմբերի 6՝ ապստամբները վերահսկողություն են հաստատել Կիվանջա (Ռութշուրուից հյուսիս-արևմուտք) և Նյանզալե քաղաքների նկատմամբ ՝ այնտեղից դուրս մղելով Մայ-Մայի ջոկատները և կառավարական զորքերի 15 բրիգադի շտաբը։
2008 թվականի նոյեմբերի 17՝ չնայած հայտարարված հրադադարին, վերջին ժամանակներս ամենադաժան մարտերն են բռնկվել Ռիվինդիում՝ Գոմայից 125 կմ հյուսիս։
Նոյեմբերի 19՝ ապստամբները համաձայնել են իրենց ջոկատները տեղափոխել Գոմայից 40 կմ հեռավորության վրա, ինչը կարող է մեկնաբանվել որպես Գոմայի ճակատամարտի ավարտ։ Չնայած դրան, մարտական գործողությունները շարունակվել են մինչև 2009 թվականի մարտը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բեգլեր Դերեսի

Բեգլեր Դերեսի, գետակ Եփրատի ավազանում, հոսում է Մալաթիայի շրջանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոլովաշևկա (գյուղ, Զոլոչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳոլովաշևկաԳոլովաշևկա (ուկրաիներեն՝ Головашівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1911 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գոլովաշևկա գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,081 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 506,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կենսազանգված

Կենսազանգված կամ բիոմատերիա, բուսական և կենդանական օրգանիզմների միասնական զանգված, որը որոշ չափսով և մակարդակով գտնվում է կենսաերկրահամակեցությունում։   
Կենսազանգվածը հողում կազմում է 2420 մլրդ տոննա։ Մարդիկ այդ թվի մեջ կազմում են 350 մլն տոննա՝ կենդանի քաշով, կամ 100 մլն տոննա՝ չոր կենսազանգվածի հաշվարկով։


== Երկրում կենսազանգվածի կազմ ==
Մայրցամաքային օրգանիզմներ

կանաչ բույսեր — 2400 մլրդ տոննա (99,3%)
Կենդանիներ և միկրոօրգանիզմներ — 20 մլրդ տոննա (0,7%)Օվկիանոսի օրգանիզմներ

Կանաչ բույսեր — 0,2 մլրդ տոննա (6,3%)
Կենդանիներ և միկրոօրգանիզմներ — 3 մլրդ տոննա (93,7%)Ստորգետնյա օրգանիզմներ

Կենդանիներ և միկրոօրգանիզմներ — 15-ից մինչև 23 մլրդ տոննաԱյսպիսով, երկրի կենսազանգվածի մեծ մասը կենտրոնացված է երկրի անտառներում։ Հողի վրա գերակշռում է բույսերի զանգվածը, իսկ օվկիանոսներում և երկրի մակերևույթի տակ՝ կենդանիների և միկրոօրգանիզմների զանգվածը։ Սակայն կենսազանգվածի աճի արագությունը օվկիանոսներում շատ ավելի մեծ է։


== Կենսազանգվածի պտույտ ==
Եթե հաշվի առնենք կենսազանգվածի արդեն ունեցած զանգվածը, ապա կստացվի այսպիսի ցուցանիշ.

Անտառների բուսականությունը — 1,8%
Մարգագետինների, տափաստանների, վարելահողի բուսականությունը — 67%
Լճերի և գետերի բույսերի համալիր — 1400%
Ծովային ֆիտոպլանկտոն — 1500%Ֆիտոպլանկտոնի միկրոսկոպիկ բջիջների ինտենսիվ բաժանումը, դրանց արագ աճը և գոյության կարճաժամկետությունը նպաստում են օվկիանոսի ֆիտոմասայի արագ շրջանառությանը, որը միջին հաշվով տեղի է ունենում 1-3 օրվա ընթացքում, մինչդեռ սուշի բուսականության ամբողջական նորացումն իրականացվում է 50 և ավելի տարիների ընթացքում։ Հետևաբար, չնայած օվկիանոսի ֆիտոմասայի փոքր մեծությանը, նրա ձևավորած տարեկան ընդհանուր արտադրանքը համեմատելի է սուշիի բույսերի արտադրանքի հետ։ Օվկիանոսների բույսերի փոքր քաշը կապված է այն բանի հետ, որ նրանք մի քանի օրվա ընթացքում կերակրվում են կենդանիների և միկրոօրգանիզմների կողմից, բայց նաև մի քանի օրվա ընթացքում վերականգնվում են։
Ամեն տարի կենսոլորտում ֆոտոսինթեզի ընթացքում ձևավորվում է մոտ 150 մլրդ տոննա չոր օրգանական նյութ։ Կենսոլորտի մայրցամաքային մասում առավել արդյունավետ են արևադարձային և մերձարևադարձային անտառները, օվկիանոսային մասում՝ էստուարիաները (ծովի ուղղությամբ ընդլայնվող գետաբերանները) և խութերը։ Բույսերի ցածր արտադրողականությունը բնորոշ է բաց օվկիանոսին, անապատներին և տունդրային:


== Կենսազանգվածի կիրառումը էներգետիկայի մեջ ==
Կենսազանգվածը ներկայումս առկա էներգիայի աղբյուրների պաշարներով 6-րդն է այրվող թերթաքարերից, ուրանից, ածխից, նավթից և բնական գազից հետո։ Երկրի մոտավոր լրիվ կենսաբանական զանգվածը գնահատվում է 2,4×1012 տոննա։
Կենսազանգվածը արտադրողականության առումով հինգերորդ վերականգնվող էներգիայի աղբյուրն է՝ ուղիղ արեգակնային, հողմային, հիդրո- և երկրաջերմային էներգիայից հետո։ Ամեն տարի երկրի վրա գոյանում է մոտ 170 մլրդ տոննա առաջնային կենսաբանական զանգված, և մոտավորապես նույն ծավալը ոչնչացվում է։
Կենսազանգվածը համաշխարհային տնտեսության մեջ  օգտագործմամբ ամենամեծ վերականգնվող ռեսուրսն է (տարեկան ավելի քան 500 մլն տոննա պայմանական վառելիք)։
Կենսազանգվածը օգտագործվում է ջերմության, էլեկտրաէներգիայի, կենսագազի արտադրության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1] Archived 2021-04-15 at the Wayback Machine.
[2]
Ազգային պարկերի համակարգ Կապույտ լեռներում

Ազգային պարկերի համակարգ Կապույտ լեռներում, ներառում է յոթ ազգային պարկ և մեկ հատուկ տարածք, գտնվում է Ավստրալիայի Նոր Հարավային Ուելս նահանգում։


== Աշխարհագրություն ==
Համակարգը գտնվում է նահանգի արևելյան մասում, Սիդնեյից ոչ հեռու, Կապույտ լեռներում` հեռավորությունը քաղաքից մոտակա կետ կազմում է մոտավորապես 60 կմ։ Համակարգի մակերեսը 10 326,49 քառ. կմ է, ավելացրած 862 քառ կմ, որը բուֆերային գոտի է հանդիսանում։ Չնայած անվանմանը համակարգի տարածքում լեռներ չկան, հիմնականում սարահարթեր են, որոնց բարձրությունը ծովի մակարդակից կազմում է 100-1300 մետր։


== Նկարագրություն ==

Ազգային պարկերի համակարգը Կապույտ լեռներում կազմված է հետևյալ ազգային պարկերից.

Կապույտ լեռներ (ազգային պարկ), 1959
Կանանգրա-Բոյդ (ազգային պարկ) (Kanangra-Boyd National Park), 1969
Թիրլմեր-Լեյքս (ազգային պարկ) (Thirlmere Lakes National Park), 1972
Վոլլեմի, 1979
Յենգո (Yengo National Park), 1988
Նատայ (ազգային պարկ), 1991
Գարդենս օֆ Սթոուն (Gardens of Stone National Park), 1994
և Jenolan Caves Karst Conservation Reserve արգելոցը, որի գլխավոր տեսարժանությունն է հանդիսանում Ջենոլան քարայրը։2000 թվականին Համաշխարհային ժառանգության կոմիտեի 24-րդ նիստում այս բոլոր գոտիները միավորվեցին և համակարգ դարձան։


=== Ֆլորա ===
Տարածքում մեծ քանակությամբ աճում են 91 տեսակի էվկալիպտներ, որը կազմում է աշխարհում գոյություն ունեցողների 13%-ը, դրանցից 12-ը այդ ազգային պարկերում էնդեմիկ տեսակ են հանդիսանում։ Բույսերից մեծամասնություն են կազմում վոլեմիաները` մնացուկային բույսեր, աշխարհում ամենահին և հազվագյուտ, որի մասին իմացվել է միայն 1994 թվականին Վոլլեմի ազգային պարկի տարածքում։


=== Ֆաունա ===
Տարածքում բնակվում են ավելի քանի 400 տեսակի կենդանիներ։ Կարելի է առանձնացնել կզաքիսներին, կոալաներին, թռչող սկյուռներին և այլն։ Համակարգի խոշոր գիշատիչ է Դինգո շունը, որի կերն է հանդիսանում հսկայական կենգուրուն։ BirdLife International կազմակերպությունն այս պարկերը հայտարարել է այսպես կոչված Important Bird Area, թռչունների համար բարենպաստ տարածք, քանի որ այստեղ մեծ քանակությամբ թռչուններ են բնադրում` Rockwarbler, Diamond Firetail, իսկ սեզոնային արտագաղթի ժամանակ այստեղ կանգ են առնում Yellow-faced Honeyeater թռչունների երամները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Система национальных парков в Голубых Горах на сайте whc.unesco.org
Система национальных парков в Голубых Горах на сайте eoearth.org
Система национальных парков в Голубых Горах на сайте newworldencyclopedia.org
Видеотур по Системе Archived 2011-07-06 at the Wayback Machine. на сайте gundungurra.org.au
Blue Mountains, NSW, Australia from above Archived 2013-03-17 at the Wayback Machine. на сайте bluemountainsnswaustralia.com Видео 0:05:56
Վիմուշև

Վիմուշև (ուկրաիներեն՝ Вимушів), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիմուշև գյուղում բնակվում էր 92 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մադրիգալ դե լաս Ալտաս Տոռես

Մադրիգալ դե լաս Ալտաս Տոռես (իսլ.՝  Perales del Puerto), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ավիլաի պրովինցիայի Էստրեմադուրա ինքնավար համայնքի կազմում։ Տարածքը կազմում է 106 կմ2, բնակչությունը՝ 1680 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։