Լուի Ժուվե

Լուի Ժուվե (ֆր.՝ Jules Eugène Louis Jouvet, 24 դեկտեմբերի, 1887, Կրոզոն, Ֆինիստեր – 16 օգոստոսի, 1951, Փարիզ), ֆրանսիացի ռեժիսոր, կինոյի և թատրոնի դերասան։


== Կենսագրություն ==
Լուի Ժուվեն ծնվել է 1887 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Կրոզոնում։ Մանկությունն անցկացրել է Բրետանում։ Տասնչորս տարեկանում կորցրել է հորն ու հետագայում դաստիարակվել է դեղագործ հորեղբոր մոտ Արդեններում։ 1904 թվականից Լուի Ժուվեն Փարիզում սովորել է դեղագործություն, սակայն ազատ ժամանակն անցկացրել է թատրոններում։ Երեք անգամ քննություն է հանձնել Դրամատիկական արվեստի բարձրագույն կոնսերվատորիա ընդունվելու համար, սակայն անհաջող։ 1913 թվականին իր ընկերոջ՝ Շառլ Դյուլենի հետ աշխատանքի է ընդունվել Ժակ Կոպոյի «Հին աղավնատուն» (ֆր.՝ Le théâtre du Vieux-Colombier) թատրոնում, որտեղ աշխատել է որպես ռեժիսոր, բեմանկարիչ և դերասան (նա կակազել է, սակայն վարպետորեն թաքցրել է իր այդ թերությունը հատուկ արտասանության (վանկ-վանկ) շնորհիվ, որը հետագայում հայտնի է դարձել)։
1914-1917 թվականներին Լուի Ժուվեն որպես բժիշկ եղել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարբեր ռազմաճակատներում։ 1922 թվականին սկսել է ինքնուրույն աշխատել Ելիսեյան դաշտերում գտնվող թատրոնում։ 1923 թվականին նա հաջողությամբ բեմադրել է Ժյուլ Ռոմենի «Կնոք կամ Բժշկության հաղթանակը» պիեսը։ 1927 թվականին սկիզբ է առել նրա բազմամյա համագործակցությունը գրող Ժան Ժիրոդուի հետ։

1927 թվականի հուլիսի 6-ին Գաստոն Բատիի, Շառլ Դյուլենի ու Ժորժ Պիտոևի հետ միասին Լուի Ժուվեն ստեղծել է «Չորսի համաձայնություն» ռեժիսորական քառյակը (գոյություն է ունեցել մինչև 1940 թվականը), որի նպատակն էր բեմ վերադարձնել թատերական ներկայացման քնարականությունն ու ժամանակակից հեղինակներին։ 1930-1932 թվականներին Լուի Ժուվեի անձնական քարտուղարն է եղել Ժան Անույը։
1935 թվականից Լուի Ժուվեն ղեկավարել է «Ատենեյ» թատրոնը (ներկայում կրում է նրա անունը)։ Նրան առաջարկել են գլխավորել «Կոմեդի Ֆրանսեզը», սակայն նա հրաժարվել է։ 1941 թվականին օկուպացված Ֆրանսիայից նա իր թատերախմբի հետ մեկնել է Լատինական Ամերիկա և վերադարձել 1944 թվականի վերջին։
1950 թվականին Լուի Ժուվեն պարգևատրվել է Պատվավոր լեգեոնի շքանշանով։ 1951 թվականին բեմադրել է Ժան Պոլ Սարտրի «Սատանան և տեր Աստվածը» դրաման, աջակցել է Ժան Լուի Բառոյին ու Ժան Վիլարին։
Լուի Ժուվեն մահացել է ինֆարկտից 1951 թվականի օգոստոսի 16-ին՝ Գրեհեմ Գրինի «Իշխանություն և փառք» պիեսի փորձի ժամանակ։


=== Ֆիլմագրություն ===
Լոի Ժուվեն նկարահանվել է 32 ֆիլմում, այդ թվում՝ Անրի Ժորժ Կլուզոյի, Ժան Ռենուարի, Մարսել Կառնեի, Մարկ Ալեգրեի, Ժյուլեն Դյուվիվեի ֆիլմերում։

1933 – Կնոք / Knock — բժիշկ Կնոք
1935 – Հերոսական կերմեսա / La Kermesse héroïque, ռեժիսոր՝ Ժակ Ֆեյդեր — Կապելլան
1936 – Հատակում / Les Bas-fonds, ռեժիսոր՝ Ժան Ռենուար — Բարոն
1937 – Մադմուազել բժիշկ / Mademoiselle Docteur, ռեժիսոր՝ Գեորգ Պաբստ — Սիմոնիս
1937 – Այլուրեքություն / L’alibi, ռեժիսոր՝ Պիեռ Շենալ — կոմիսար Կալաս
1938 – Մարսելյոզ / La Marseillaise, ռեժիսոր՝ Ժան Ռենուար — Ռեդերեր
1938 – Հյուսիսային հյուրանոց / Hôtel du Nord, ռեժիսոր՝ Մարսել Կառնե — Էդմոն, Ռայմոնդայի հովանավորը
1938 – Մալթայական տուն / La Maison du Maltais, ռեժիսոր՝ Պիեռ Շենալ
1939 – Օրվա ավարտին / La Fin du jour, ռեժիսոր՝ Ժյուլեն Դյուվիվե — Սեն Քլեր
1947 – Օրֆևր ծովափ / Quai des Orfèvres, ռեժիսոր՝ Անրի Ժորժ Կլուզո — Անտուան
1950 – Միկետան ու նրա մայրը / Miquette et sa mère, ռեժիսոր՝ Անրի Ժորժ Կլուզո — Մսյո Մոնշաբոն, թատրոնի տնօրեն
1951 – Կնոք / Knock, ռեժիսոր՝ Գի Լյոֆրանկ – բժիշկ Կնոք
1951 – Սիրո պատմություն / Une histoire d’amour, ռեժիսոր՝ Գի Լյոֆրանկ – տեսուչ Էռնեստ Պլոնշ


== Մատենագրություն ==
Réflexions du comédien. — Paris: Librairie théâtrale, 1941 (բազմիցս վերահրատարակվել է)
Témoignages sur le théâtre. — Paris : Flammarion, 1952.
Le comʹedien désincarné. — Paris : Flammarion, 1954.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Loubier J.-M. Louis Jouvet, le patron. — Paris: Ramsay, 2001.
Финкельштейн Е. Картель четырёх, французская театральная режиссура между двумя войнами. — Л.: Искусство, 1974.


== Արտաքին հղումներ ==
Լուիս Ժուվե Internet Movie Database կայքում
Full text of English-language Jouvet biography online