armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սյադէ (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)

Սյադէ (ռուս.՝ Сядэ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նաջիբա Մելիքովա

Նաջիբա Հաշիմբեկ ղիզի Մելիքովա (ադրբ.՝ Nəcibə Haşımbəy qızı Məlikova, հոկտեմբերի 25, 1921(1921-10-25), Բուզովնա, Բաքվի գավառ, Ադրբեջանական ԽՍՀ - հուլիսի 27, 1992(1992-07-27), Բաքու, Ադրբեջան), ադրբեջանցի թատրոնի և կինոյի դերասանուհի, Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի ժողովրդական արտիստուհի (1974);


== Կենսագրություն ==
Նաջիբա Մելիքովան ծնվել է 1921 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Բաքվի Բուզովնա գյուղում։ Նա ստացել է իր առաջին կրթությունը գյուղում և Բաքվում։ Նա սովորել է Բաքվի թատրոնի դպրոցում (1940-1943)։ Նա գնաց Գանձակ `Գանձակի պետական դրամատիկական թատրոնում աշխատելու համար։ Այստեղ մի որոշ ժամանակ աշխատելուց հետո նա վերադարձել է Բաքու։ Նա մտավ Ադրբեջանի պետական թատրոնի ինստիտուտ և ավարտել է 1951 թվականին։ 1952 թվականից սկսած աշխատել է ազգային դրամատիկական թատրոնում։ Նաջիբա Մելիքովան բնորոշ էին դասական և ժամանակակից ադրբեջանական դրամատուրգների, համաշխարհային գրողների, հիմնականում դրամա ստեղծագործություններում և որոշ կոմեդիաներում մի շատ դերերը։ Լավագույններից են՝ «Խումար» (Հուսեյն Ջավիդ), «Շամամա» (Աբդուռահիմ Հախվերդով), «Բոյուքխանըմ» (Ջաֆար Ջաբարլի), «Աթլաս» (Միրզա Իբրահիմով), «Զերիֆե» (Նաբի Խազրի Բաբաև), «Խուրաման» (Սամեդ Վուրղուն), «Զիբա խանըմ» (Միրզա Ախունդով), «Օգուդալովա» (Ալեքսանդր Օստրովսկի), «Սոֆիա Իվանովնա» (Մաքսիմ Գորկի), «Դոկտորի կինը» (Նազըմ Հիքմեթ), «Սուսենբեր» (Ալեքսանդր Շիրվանզադե), «Ագնեսսա» (Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլեր), «Էստրելիա» (Լոպե դե Վեգա) և այլն։
Նաջիբա Մելիքովան արժանացել է  1959 թվականի հունիսի 10-ին Ադրբեջանի վաստակավոր արտիստ և 1974 թվականի հունիսի 1-ին Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչման։
Նաջիբա Մելիքովան մահացել է 1992 թվականի հուլիսի 27-ին Բաքվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (30801-30900)

Աստերոիդների ցանկ (30701-30800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (30901-31000)
 Աստերոիդների ցանկ (30701-30800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (30901-31000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (30001)-(35000)»։ www.minorplanetcenter.net
Իլիչա (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլիչաԻլիչա (ուկրաիներեն՝ Ілліча), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1925 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Իլիչա գյուղում բնակվում էր 421 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,102 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4127,45 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժորժ Էժեն Օսման

Ժորժ Էժեն Օսման (ֆր.՝ Georges Eugène Haussmann, ավելի հայտնի՝ որպես բարոն Օսման (baron Haussmann,մարտի 27, 1809(1809-03-27)[…], Փարիզ - հունվարի 11, 1891(1891-01-11)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի պետական ​​գործիչ, Սենայի դեպարտամենտի պրեֆեկտ (1853-1870 թվականներ), սենատոր (1857), Ֆրանսիայի գավառների գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ (1867), քաղաքաշինության մասնագետ, իր գիտելիքներով մեծապես պայմանավորել է Փարիզի ներկայիս տեսքը։


== Կենսագրություն ==
Օսմանը ծնվել է 1809 թվականի մարտի 27-ին Փարիզում՝ գերմանական ծագմամբ բողոքականների ընտանիքում (գերմաներենով ազգանունը հնչում է որպես Հաուսման և ոչ մի կապ չունի թուրք Օսմանների հետ)։ Սովորել է Հենրի IV-ի և Կոնդորսի վարժարաններում, այնուհետև ուսումնասիրել է իրավունք՝ զուգահեռաբար զբաղվելով երաժշտությամբ։ 1830 թվականին ստացել է Ներակի շրջանի կոմիսարի պաշտոնը։
1853 թվականին դարձել է Սենի դեպարտամենտի պրեֆեկտ՝ պահպանելով այդ պաշտոնը մինչև 1870 թվականը։ Նապոլեոն III-ի հրամանով փարիզեցիների զբոսանքի համար կառուցել է Բուլոնյան անտառը և մի քանի զբոսայգի Փարիզում, մասնավորապես` Մոնսուրիի և Բյուտ Շոմոնի պուրակները։ 
Օսմանը վերակառուցել է մի շարք բնակելի թաղամասեր՝ քանդելով բազմաթիվ հին (ներառյալ՝ միջնադարյան) տներ և ստեղծելով մի շարք պուրակներ, որոնք հետագայում հանրաճանաչություն են ձեռք բերել։ Ընդհանուր առմամբ, Օսմանի ղեկավարությամբ վերակազմավորվել է Փարիզի անշարժ գույքի շուրջ 60%-ը։
1865 թվականին Օսմանն իր աշխատանքների համար ստացել է 250 միլիոն ֆրանկ վարկ, իսկ 1869 թվականին՝ ևս մեկը՝ 260 միլիոն ֆրանկ։ Էմիլ Օլիվյեի կառավարության օրոք Բարոն Օսմանն ազատվել է պաշտոնից։
Օսմանը մահացել է Փարիզում 1891 թվականի հունվարի 11-ին։ Թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։ Նրա անունն է կրում Փարիզի կենտրոնի բուլվարներից մեկը։


== Բարոն Օսմանի քաղաքաշինական աշխատանքները Փարիզում ==
Նապոլեոն III-ը 1853 թվականին Ժորժ Օսմանին նշանակել է Սեն դեպարտամենտի պրեֆեկտ։ Ստանալով միապետի կողմից անսահմանափակ լիազորություններ՝ Օսմանը գործնականում վերափոխել է Փարիզի փողոցային ցանցը՝ քանդելով հին Փարիզի մեծ մասը և ստեղծելով քաղաքի շատ հուշարձաններին նայող կառույցներ։ Քաղաքաշինական բոլոր աշխատանքներն ունեին սոցիալական և ռազմական պատճառներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լյուքսեմբուրգ քաղաքի տրամվայի և ավտոբուսների թանգարան

Լյուքսեմբուրգ քաղաքի տրամվայի և ավտոբուսների թանգարանը (ֆրանս․ Musée des tramways et de bus de la ville de Luxembourg ) նվիրված է այս տրանսպորտի պատմությանը՝  ձիաքարշերի ժամանակներից մինչ այսօր։ Թանգարանը տեղակայված է ժամանակակից շենքի ավտոբուսների պուրակում ՝ rue de Boullion 63 հասցեով։


== Պատմություն ==
Թեև թանգարանը բացվել է հանրությանը միայն 1991 թվականին, նրա հավաքածուի հիմքերը դրվել են 60-ականների սկզբին, երբ Լյուքսեմբուրգի տրանսպորտային աշխատողները սկսեցին հավաքել այս քաղաքում հասարակական տրանսպորտի պատմության հետ կապված արտեֆակտներ։ Միևնույն ժամանակ, Լյուքսեմբուրգ քաղաքի տրանսպորտային ընկերության սեմինարների ընթացքում պատրաստվել են 1։ 8 մասշտաբի պատմական տրամվայի մոդելներ։ Այս մոդելները ցուցադրվել են ցուցահանդեսներում ՝ նվիրված  քաղաքի 1000-ամյակին (1963 թ.) և քաղաքային տրամվայի համակարգի (1964 թ.) փակման ցուցահանդեսներում։ 1991 թ. մարտի 27-ին թանգարանը բացվեց հանրության առջև։


== Հավաքածու ==
Թանգարանի հավաքածուի մեջ կան չորս վավերական տրամվայի վագոններ (երկու շարժիչ և երկու հավելյալ), ձիաքարշի ժամանակակից կրկնօրինակը, երկու ավտոբուս և  հաղորդակցման ցանցի սպասարկման համար տրանսպորտային աշտարակ։ Այս լիարժեք ցուցանմուշներից բացի, թանգարանի հավաքածուն ներառում է 1 ։ 8 մասշտաբով  ավտոբուսների 22 մոդելներ, բազմաթիվ արտեֆակտներ (հասարակական տրանսպորտի աշխատողների ձևը, ճանապարհորդական տոմսերը և այլն) և փաստաթղթեր և մոտ 8000 լուսանկարներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Краткая информация о музее на официальном сайте города (pdf)(չաշխատող հղում)
Շեպտուխովկա (Չերտկովսկի շրջան)

Շեպտուխովկա (ռուս.՝ Шептуховка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Չերտկովսկի շրջանում։ Շեպտուխովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Վադիմ Աբդրաշիտով

Վադիմ Յուսուպի Աբդրաշիտով (ռուս.՝ Вади́м Юсу́пович Абдраши́тов, հունվարի 19, 1945(1945-01-19), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 12, 2023(2023-02-12)), խորհրդային և ռուսական կինոռեժիսոր, մանկավարժ, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (1992)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1945 թվականի հունվարի 19-ին Խարկովում՝ զինվորականի ընտանիքում։ Հայրը՝ Յուսուփ Շակիրովի Աբդրաշիտով (1918-1998), զինվորական, ազգությամբ թաթար։ Մայրը՝ Գալինա Նիկոլայի Աբդրաշիտովա (1922-2002), քիմիական ինժեներ։
Ապրել և աշխատել է Մոսկվայում։ 1959-1961 թվականներին սովորել է Ալմա-Աթայի երկաթուղային տրանսպորտի տեխնիկումում, 1961-1964 թվականներին՝ Մոսկվայի ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտում, 1967 թվականին ավարտել է Մոսկվայի քիմիական ինստիտուտի քիմիական-տեխնոլոգիական գործընթացների կիբեռնետիկայի բաժինը։ 1967-1970 թվականներին աշխատել է Մոսկվայի էլեկտրավակուումային սարքերի գործարանում։
1970 թվականին ընդունվել է ԿՀՊԻ-ի ռեժիսորական բաժինը՝ Միխայիլ Ռոմի արվեստանոցում, ում մահից հետո ուսումը շարունակել է Լև Կուլիջանովի մոտ։ Աբդրաշիտովի առաջին ուսանողական աշխատանքը՝ վեց րոպեանոց լուռ վավերագրական էտյուդը՝ «Հաղորդում ասֆալտից», արժանացել է Ռոմի բարձր գնահատականին։ 1974 թվականին որպես կուրսային աշխատանք նկարահանել է «Կանգնեցրե՛ք Պոտապովին» երգիծական կատակերգությունը՝ Գրիգորի Գորինի պատմվածքի հիման վրա։ Վադիմ Աբդրաշիտովի խոսքով՝ ԿՀՊԻ-ից հետո նրան անմիջապես վերցրել են «Մոսֆիլմ»-ում. 

Յուլի Ռայզմանը, ով հրավիրել էր երիտասարդ ռեժիսորին աշխատել «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում, «Տովարիշչ» ստեղծագործական միավորման ղեկավարն էր։ Այստեղ Աբդրաշիտովը հանդիպեց Ալեքսանդր Մինդաձեի հետ, ում հետ հետագայում ստեղծեց 11 ֆիլմ։
1986-1990 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ կինեմատոգրաֆիստների միության վարչության քարտուղար։
Նրա ստեղծագործություններից են «Կանգնեցրե՛ք Պոտապովին», «Աղվեսների որս», «Արմավիր», «Մոլորակների շքերթը», «Գնացքը կանգ առավ», «Պիես ուղևորի համար» և այլն ֆիլմեր։
Նա մահացել է 2023 թվականի փետրվարի 12-ին 79 տարեկան հասակում քաղցկեղից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кто есть кто в России и в ближнем зарубежье: Справочник. — М., Издательский дом «Новое время», «Всё для вас», 1993. — ISBN 5-86564-033-X
Время как судьба в фильмах Абдрашитова: Ольга Суркова - ИМЛИ РАН, 2014. - 978-5-905999-16-1


== Արտաքին հղումներ ==
Любовь Юрьевна Аркус; Кононенко М.։ «Вадим Абдрашитов»։ Проект «Чапаев» журнала «Сеанс»։ Վերցված է 2020-05-02  
«Художник. Власть. Зритель». Встреча с В. Ю. Абдрашитовым. (видео)
Մեծ Կուչա (Իժմայի վտակ)

Մեծ Կուչա (ռուս.՝ Большая Куча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իժմա գետի աջ ափին՝ 79 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 31 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա։ Գետի ավազանը Պեչորա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03050300112103000077988
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103007798
Ավազանի կոդը - 03.05.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կրասնոգորովկա (քաղաք, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոգորովկաԿրասնոգորովկա (ուկրաիներեն՝ Красного́рівка), քաղաք Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մարյինի շրջանում, շրջանային նշանակության քաղաք։ Հիմնադրվել է 1880 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Կրասնոգորովկա քաղաքում բնակվում էր 16 003 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10,7 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(1917) Կույո

(1917) Կույո (անգլ.՝ Cuyo), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1968 թվականի հունվարի 1-ին Կառլոս Սեսկոյի և Արտուրո Գ. Սամուելի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,149972 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,0653 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2346 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Կյույո աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0746 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1151,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,312647 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 23,94° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1917) Կույո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ազորյան կղզիներ

Ազորյան կղզիներ, կղզեխումբ Ատլանտյան օվկիանոսում, Աֆրիկայի հյուսիսարևմտյան ափի մոտ։ Պատկանում է Պորտուգալիային։ Ունի շուրջ 2,3 հազար քառակուսի կմ տարածք:։ Բաղկացած է 9 խոշոր կղզիներից (ամենամեծը՝ Սան Միգել կղզին) և մի քանի խութերից։ Բարձրությունը մինչև 2351 մետր (Պիկու կղզում)։ Խոշոր քաղաքն ու նավահանգիստը՝ Պոնտա Դելգադա (Սան Միգել կղզում)։


== Անվանում ==
Դեռ միջին դարերում կարթագենցիներին հայտնի այս կղզիները նորման և արաբ ծովագնացներն անվանում էին Թռչունների կղզիներ։ Պորտուգալացիները 1431-ին կրկին «հայտնագործեցին» այդ կղզիները և, այնտեղ տեսած մեծ քանակությամբ բազեների պատճառով, տվեցին Ilhas dos Açores «Բազեների կղզիներ» անվանումը (պորտուգալերեն՝ Açores «բազե»)։


== Աղբյուրներ ==
Շանտալ Մուֆֆ

Շանտալ Մուֆֆ (ֆր.՝ Chantal Mouffe հունիսի 17, 1943(1943-06-17), Շառլեռուա, Շառլերուա, Էնո, Բելգիա), բելգիացի քաղաքական փիլիսոփա։


== Կենսագրություն ==
Շանտալ Մուֆֆը սովորել է Լյովենում, Փարիզում և Էսսեքսում, իսկ հետագայում դասավանդել է մի շարք համասարաններում (Եվրոպա, Հյուսիսային և Լատինական Ամերիկա)։ Նա նաև եղել է պրոֆեսոր Հարվարդում, Կոռնելի, Փրինսթոնի համալսարաններում և Փարիզի գիտական հետազոտությունների ազգային կենտրոնում (CNRS): 1989 թվականից մինչև 1995 թվականների ընթացքում եղել է Փարիզի միջազգային փիլիսոփայական քոլեջի (College International de Philosophie) ծրագրի ղեկավարը։ Ներկայումս Մեծ Բրիտանիայի Վեստմինստերյան համալսարանի քաղաքագիտության և միջազգային հարաբերությունների ամբիոնի պրոֆեսոր է, որտեղ ղեկավարում է ժողովրդավարության ուսումնասիրության կենտրոնը։
Շանտալ Մուֆֆը ամուսնացած է Էռնեստո Լակլաուի հետ։ Նրանք ունեն երեք երեխա։


== Գիտական ներդրում ==
Նա ամենից շատ հայտնի է Էսսեքսի վերլուծության դպրոցի զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար, ինչպես նաև Էռնեստո Լակլաուի հետ «Հեգեմոնիա և սոցիալիստական ռազմավարություն» գրքի համագործակցության համար, որը դարձել է հետմարքսիստական հետազոտության մոդել՝ հիմնվելով Գրեմսիի հեգեմոնիայի տեսության, հետկառուցողականության և ինքնության տեսությունների վրա, որոնք վերասահմանում են ձախակողմյան քաղաքականությունը արմատական ժողովրդավարության առումով։
Շանտալ Մուֆֆը քննադատաբար է վերաբերվում «Դելիբերատիվ ժողովրդավարության» հայեցակարգին (հատկապես Հաբերմասի և Ռոուլսի տարբերակներում), նա հայտնի է Կարլ Շմիթի աշխատությունների, մասնավորապես նրա «Քաղաքական» կոնցեպտի իր քննադատական վերլուծությամբ (the political)։ Ժամանակակից ժողովրդավարության արմատականացումը Շանթալ Մուֆֆը նկարագրում է «Ագոնիստական բազմակարծության» տերմիններով։


=== Դիսենսիվ մոդել ===
Շանտալ Մուֆը քաղաքական փոխգործակցության այսպես կոչված դիսենսուալ մոդելի հեղինակն է։ Ի տարբերություն կոնսենսուսային մոդելի, որն իր մեջ ներառում է համաձայնության որոնում և հակասություններից մեղմացում՝ դիսիցենսիվ մոդելը գործում է այն դեպքերում, երբ կոնսենսուսը սկզբունքորեն անհնար է՝ քաղաքական պարադիգմների հիմնարար տարբերության պատճառով։ Ըստ Շանտալ Մուֆֆի՝ նման դեպքերում կոնսենսուսը ոչ միայն անհնար է, այլև վնասակար, քանի որ նույնիսկ եթե դա ձեռք բերվի, այդ նվաճումը կհանգեցնի այլընտրանքային կարծիքների բացառմանը և ճնշմանը։ Հետևաբար, ակնհայտ երևակայական երևույթները որոնելու և փոխհամաձայնության տարբերությունները վերացնելու փոխարեն, մոդելը ներառում է ճանաչել տարբերությունները և քննարկել վերջինիս հնարավոր սահմանները ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իտալա (քաղաք)

Իտալա  (իտալերեն՝ Itala), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Մեսինա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1692 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 169 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98025։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 090։
Կոմունայի հովանավորն է Մարիամ Աստվածածինը։ Տոնը նշվում է հունիսի 3-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 090 952155
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@comuneitala.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comuneitala.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Շատորու

Շատորու (ֆր.՝ Châteauroux, ֆրանսերեն արտասանութամբ՝  ( )), Էնդրի դեպարտամենտի վարչական կենտրոնը Կենտրոնական Ֆրանսիայում (Բերրի նախկին դքսություն)` Օռլեանից հարավ ընկած ճանապարհին, որը Փարիզը կապում է Թուլուզի հետ։
Քաղաքը առաջացել է ամրոցի շուրջ, որը 10-րդ դարում հիմնադրել է իշխան Ռաուլ դե Դեոլը, մինչև 1623 թվականը պատկանել է Շովինիայի բարոններին։ Ամրոցի ներկայիս շինությունը, որը զբաղեցնում է քաղաքային վարչակազմը, կառուցվել է 15-րդ դարից ոչ ուշ։ Լյուդովիկոս XV-ը Շատորուի դքսուհու կոչում է շնորհել իր ֆավորիտին` Մարի Անն դե Մայի Նելին։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 43 741 մարդ է (հունվարի 1, 2017):


== Տրանսպորտ ==
Շատորուի երկաթուղային կայարանից կարելի է անմիջապես մեկնել Փարիզ, Օռլեան, Լիմոժ, Թուլուզ և մի շարք այլ տարածաշրջանային ուղղություններով։ A20 ավտոմայրուղին կապում է Շատորուն Վիերզոնի, Բրիվ լա Գայարդի և Թուլուզի հետ։
2001 թվականից քաղաքն առաջարկում է անվճար հասարակական տրանսպորտ։ Ուղևորների ընդհանուր թիվը 2001-2012 թվականներին աճել է 208 %-ով։
Քաղաքն ունի օդանավակայան, որն օգտագործվում է հիմնականում բեռնափոխադրումների, տեխնիկական սպասարկման, ուսուցման և թեթև ավիացիայի համար, ինչպես նաև սպասարկում է սեզոնային չարտերային չվերթները։


== Հայտնի մարդիկ ==
Շատորուում են ծնվել.

Անրի Գասյեն Բերտրան (1773-1844), Նապոլեոնի բանակի գեներալ
Ալբեր Օրիե (1865-1892), բանաստեղծ-սիմվոլիստ, գրող և արվեստաբան
Մարսել Բուսակ (1889-1980), գործարար և ձիաբույծ
Ռոբերտ Ֆալկուչի (1900-1989), նկարազարդող
Ժերար Դեպարդիե (ծնվ. 1948 թ.), դերասան և գործարար
Դին Բրաուն (ծնվ. 1955 թ.), ջազային կիթառահար
Ժիլ Սունու (ծնվ. 1991 թ.), ֆուտբոլիստ


== Քույր քաղաքներ ==
Շատորուի քույր քաղաքներն են.

 Գերմանիա. Գյուտերսլո (1977 թվականից)
 Բուրկինա Ֆասո. Բիթու (1985 թվականից)
 Լեհաստան. Օլշտին (1991 թվականից)
 ԱՄՆ. Ֆրեզնո (2016 թվականից)
 Չինաստան. Ցզինխուա (2019 թվականից)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շատորու քաղաքի պաշտոնական կայքը Archived 2018-07-25 at the Wayback Machine.
Պաշկինո (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Պաշկինո (ուկրաիներեն՝ Пашкине), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պաշկինո գյուղում բնակվում էր 50 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լաադի

Լաադի (էստ․՝ Laadi), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Տահկուռաննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 414 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Տարսոն Ներքին

Տարսոն Ներքին, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիա Սախինովա

Մարիա Սախինովա  (փետրվարի 3, 2000(2000-02-03)), Ալաշկերտի և Հայաստանի կանանց հավաքականի պաշտպանի դիրքում հանդես եկող հայ ֆուտբոլիստ։


== Համաշխարհային կարիերա ==
Սախինովան բարձր մակարդակով հանդես է եկել Հայաստանի հավաքականում Լիտվայի դեմ 2020 թվականի մարտի 4-ին կայացած ընկերական խաղում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գյուլլիջա (Կարսի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գյուլլիջա (այլ կիրառումներ)Գյուլլիջա, գյուղակ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։ Գտնվում է Ախուրյանի միջին հոսանքի տարածքում, Ալաջա լեռան ստորոտներում, Ղոշավանք գյուղի մոտ։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերմանդովիլե

Վերմանդովիլե (ֆր.՝ Vermandovillers), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 112 մարդ, բնակչության խտությունը` 19.21 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.83 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 115 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 35 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 80 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 19։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 55 անձ (28 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (2 տղամարդ և 4 կին)։ 19 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 8-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1880-81

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1880-81 (անգլ.՝ FA Cup 1880-81), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 10-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Օլդ Կարթուզիանս» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Մարտին Շկրտել

Մարտին Շկրտել (սլովակ.՝ Martin Škrtel, դեկտեմբերի 15, 1984(1984-12-15), Handlová, Prievidza District), սլովակ ֆուտբոլիստ։ Անգլիական «Լիվերպուլի» և Սլովակիայի պաշտպան։ Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել 6 տարեկանում։


== Նվաճումներ ==


=== Թիմային ===


==== Պրեվիդզա ====
Սլովակիայի կրտսեր տարիքայինների չեմպիոն. 2001


==== Զենիթ ====
Ռուսաստանի չեմպիոն. 2007


==== Լիվերպուլ ====
Տիտղոսակիր ֆուտբոլի գավթի լիգայի. 2012


== Արտաքին հղումներ ==
անձնական էջը «Լիվերպուլի» կայքում
անձնական էջը LFCHistory.net կայքում
անձնական էջը Liverbird.ru կայքում
անձնական էջը LiverpoolFC.ru կայքում Archived 2012-05-16 at the Wayback Machine.
արդյունքները Soccerbase.com կայքում
արդյունքները zenit-history.ru կայքում
Տուրգոյակ (գյուղ, Միաս քաղաքային օկրուգ)

Տուրգոյակ (ռուս.՝ Тургояк), գյուղ Ռուսաստանի Չելյաբինսկի մարզի Միաս քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2292 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պավոլ Գորով

Պավոլ Գորով (սլովակ.՝ Pavol Horov, իսկական անունը՝ Պավոլ Գորովչակ, սլովակ.՝ Pavol Horovčák, մայիսի 25, 1914(1914-05-25), Բանովցե նադ Օնդավոու, Michalovce District, Կոշիցկի երկրամաս, Սլովակիա - սեպտեմբերի 29, 1975(1975-09-29), Բրատիսլավա, Սլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն), սլովակ բանաստեղծ, թարգմանիչ։ Սլովակիայի ժողովրդական արտիստ (1973)։


== Կենսագրություն ==
Պավոլ Գորովը ծնվել է 1914 թվականին Բանովցե նադ Օնդավոյում, գյուղացու ընտանիքում։ Սովորել է Բանովցե նադ Օնդավոյում, Մորավանիում, 1926-1934 թվականներին՝ Միխալովցեի քերականական դպրոցում։ Աշխատել է որպես բանվոր, ուսուցիչ, 1948-1950 թվականներին եղել է Չեխոսլովակիայի ռադիոյի տնօրենը Կոշիցեում։ 1951 թվականից ապրել է Բրատիսլավայում, 1951-1952 թվականներին աշխատել է «Slovenský spisovateľ» հրատարակչությունում, 1952-1954 թվականներին եղել է սլովակյան գրողների միության քարտուղարը։
Իր առաջին ժողովածուներում՝ «Ստորերկրյա դավաճան ջրեր» (1940) և «Նիովբեյա, մեր մայր» (1942), պոետը վերացական-մարդասիրական դիրքերից անդրադառնում է դեպի հիտլերյան զինվորների սպառնալիքի տակ դրված մարդկային կեցության խնդիրներին։ Բողոքն ընդդեմ պատերազմի այդ բանաստեղծություններում ողբերգական էր հնչում, քանի որ դա միայնակ մարդու հուսահատական բողոքն էր։ Սերը իր ժողովրդի հանդեպ, հարազատ երկրի հանդեպ ստիպում է նրան քաղաքացիական դիրք գրավել, և նա ստեղծում է «Վերադարձ» ժողովածուն (1944)։ Հետպատերազմյան շրջանում հրատարակել է բանաստեղծությունների նոր ժողովածուներ՝

«Ստուգատես», 1947
«Իմ կեսօրը», 1952
«Արևը մեր գլխավերևում», 1954
«Ամառային բարձր երկինք», 1960


== Մրցանակներ, պարգևներ ==
Սլովակիայի վաստակավոր արտիստ, 1964
Սլովակիայի ժողովրդական արտիստ, 1973


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պավոլ Գորով
Պավոլ Գորովի ստեղծագործությունների ցանկ


== Աղբյուրներ ==
Encyklopédia Slovenska, II. zväzok, Veda, vydavateľstvo SAV, 1978
Encyklopédia spisovateľov Slovenska, Obzor – Bratislava, 1984
Ֆրանց Կարլ Մովերս

Ֆրանց Կարլ Մովերս (գերմ.՝ Franz Karl Movers, հուլիսի 17, 1806(1806-07-17), Կոսֆելդ, Մյունստեր, Գերմանիա - սեպտեմբերի 28, 1856(1856-09-28), Վրոցլավ, Սիլեզիա, Պրուսիայի թագավորություն), գերմանացի աստվածաբան, արևելագետ և մանկավարժ։


== Կյանք ==
Ֆրանց Կարլ Մովերսը ծնվել է 1806 թվականի հուլիսի 17-ին Կոսֆելդեում։ Մյունստերի Վիլհելմի անվան Վեստֆալի համալսարանում ուսանել է աստվածաբանություն և արևելյան լեզուներ։
Ստանալով անհրաժեշտ կրթություն Մովերսը 1833 թվականին դարձել է Բերկումեի հովիվը և այդ պաշտոնում ծառայել է մինչև 1839 թվականը, որից հետո նշանակվել է Բրեսլաու համալսարանի կաթոլիկ ֆակուլտետի պրոֆեսոր։
Ամենակարևոր աշխատանքները կապված են Աստվածաշնչի հետ. «De utriusque recensionis vaticiniorum Jeremiae graece et hebraice indole et origine» и «Loci quidam historiae canonis Veteris Testamenti illustrati» (1842 թվական)Մովերսը հեղինակել է մի շարք աշխատանքներ փյունիկյան հնության վերաբերյալ, այդ կերպ գիտության բաժնում ստեղծելով նոր դարաշրջան։ Իր աշխատաքնը՝ «Die Phönizier» (1841—1856), որ վերաբերում է կրոնին, քաղաքականությանը, պետական կառուցվածքին, փյունիկյան առևտրային հարաբերություններին մի քանի տասնամյակ չի կորցրել իր նշանակությունը։ Նրանով նույնպես սկսվել էր փյունիկյան տեքստերի գրադարանի հրատարակությունը, առաջինը՝ «Die Punischen Texte im Poenulus d. Plautus» և երկրորդ հրատարկությունը՝ «Das Opferwesen der Karthager»։
Ֆրանց Կարլ Մովերսը մահացել է 1856 թվականի սեպտեմբերի 28-ին, Բրեսլաու քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Моверс, Франц Карл»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հրեական հանրագիտարան: In 86 Volumes (82 Volumes and 4 Additional Volumes)։ St. Petersburg։ 1890–1907 
Movers, Franz Karl // Encyclopædia Britannica, 1911 (անգլ.).
Franz Heinrich Reusch. Movers, Franz Karl // Allgemeine Deutsche Biographie (գերմ.).


== Արտաքին հղումներ ==
Movers, Franz Karl // Catholic Encyclopedia, 1913 (անգլ.)
Պոստմոդեռնիզմի ճարտարապետություն

Պոստմոդեռնիզմի ճարտարապետություն, 1960-ական թվականներին ձևավորված ուղղության՝ պոստմոդեռնիզմի ճարտարապետության ամբողջություն, որ փոխարինելու է եկել տիրապետող մոդեռնիզմ ուղղությանը։ Ոճի ծաղկումը նշանավորվել է 1980-ական թվականներին և շարունակվում է մինչ օրս։


== Նկարագրություն ==
Մոդեռնիզմի ֆունկցիոնալիզմը, ձևերի ու գաղափարների կարծրատիպերն արդեն սպառել էին իրենց։ Մոդեռնիստական որոշումների խիստ ռացիոնալիզմը ստեղծում էր տաղտկալի միջավայր։ Ժամանակը պահանջում էր ինքնատիպություն մտցնել ամեն ստեղծագործության մեջ. հասունացել էր բնակելի տարածքների զանգվածային մեքենայության ժխտումը։
Հասունացել էին կերապարայնության ու ինքատիպության գաղափարները։ Պոստմոդեռնիստները սկսեցին փնտրել նոր ձևեր։ Նրանք խնդիր ունեին ճարտարապետությունը ներդաշնակելու շրջակա բնական ու ոչ բնական միջավայրին։ Դիզայնում ժխտվել է մոդեռնիստական ասկետիզմը, բնակարանաշինության գծահոսքային մոտեցումը, դասական ժառանգության ընկալման մերժումը։ Նրանց ճարտարապետական որոշումները շինությունների կառուցման ժամանակ հաշվի էին առնում քաղաքային առկա միջավայրի առանձնահատկությունները։

Շինությունների արտաքին ձևավորման մեջ պոստմոդեռնիստները ձգտում էին համաչափության, համամասնությունների և շինությունների կառուցման արտահայտչականության։ Ակտիվորեն ներդրվել են (վերածնվել են) դեկորատիվ պատեր, հարթաքանդակներ, նկարազարդումներ՝ որոնք փոխառվել են ճարտարապետության պատմական ավանդույթներից։ Ամեն ինչի հիմքում դրվել է գեղագիտությունը, որի ձևավորման համար պոստմոդեռնի ճարտարապետները չեն վարանել դրանք վերցնել պատմական ոճերից՝ ընդհուպ մինչև կոմպոզիցիայի կառուցման սկզբունքները։
Պոստմոդեռնիզմի նշանավոր ներկայացուցիչները, ինչպիսիք են Ռոբերտ Վենտուրին, Մորիս Կյուլոն, Լեոն Կրիեն, Ալդո Ռոսսին, Անտուան Գրյումբախը, ձևակերպել են հետևյալ դրույթները.

Պատմական հուշարձանների ու նմուշների կրկնօրինակում
Ամբողջ կոմպոզիցիայով կամ նրա որոշակի դետալով հղում ճարտարապետական ինչ-որ հուշարձանի
Ոճային աշխատանք (պատմաճարտարապետական)
Հակառակ հնագիտություն՝ նոր օբյեկտի մոտեցնելը շինարական հին տեխնիկային
Ռեալիզմի ու անտիկ շրջանի առօրեականություն, որը դրսևորվում էր դասական ձևերի կիրառման պարզեցմամբ։


== Շինություններ ==

Պյացցա դ’Իտալիա, ԱՄՆ
Թեք տուն, Սոպոտ, Լեհաստան
Աշխատանքի շենք, Բանգկոկ
Խորանարդաձև տներ, Ռոտերդամ
Ազգային մարզադաշտ, Չինաստան


== Ճարտարապետներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանսուր

Ֆրանսուր (ֆր.՝  Fransures), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում:
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 131 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.75 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.26 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 100 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 22 կմ հարավ:


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 94 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,9 %: 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 63 անձ (36 տղամարդ և 27 կին): Գործազուրկ են եղել 13 անձ (8 տղամարդ և 5 կին): 18 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մանսկի (խուտոր, Ֆրոլովսկի շրջան)

Մանսկի (ռուս.՝ Манский), խուտոր Ռուսաստանի Վոլգոգրադի մարզի Ֆրոլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 160 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արայոզիս

Արայոզիս  (պորտ.՝ Araioses), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Բայշու Պրանաիբա Մարանենսիի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 37 067 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 782,5 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 20,8 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1938 թվականի մարտի 29-ին։ Քաղաքի տոնը նշվում է մարտի 29-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 41.667.419,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.188,05 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,486 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Արայոզիսի մասին
Կարագուլովո

Կարագուլովո (ռուս.՝ Карагулово, բաշկիրերեն՝ Ҡарағол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Սալավատսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 283 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վլադիմիր Սոլովյով (լրագրող)

Վլադիմիր Ռուդոլֆովիչ Սոլովյով (ռուս.՝ Влади́мир Рудо́льфович Соловьёв, հոկտեմբերի 20, 1963(1963-10-20), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսաստանյան լրագրող, հեռուստա- և ռադիովարող, հրապարակախոս, երգիչ, հասարակական գործիչ, ռուսական քարոզչության կարկառուն ներկայացուցիչ, տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածու, Ռուսաստանի հրեական հանձնաժողովի նախագահության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Սոլովյովը ծնվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Մոսկվայում՝ հրեական ընտանիքում։ Հայրը՝ Ռուդոլֆ Նաումի Սոլովյով (Մենինսկովսկի), մայրը՝ Իննա Սոլոմոնի Սոլովյովա (Շապիրո)։
Դպրոցական առաջին տարին Վլադիմիրը անց է կացրել Մոսկվայի թիվ 72 դպրոցում։ Երկրորդ դասարանից սովորել է էլիտար թիվ 27 հատուկ դպրոցում մի շարք առարկաների անգլերեն ուսուցումով, որտեղ սովորել են ԽՄԿԿ ԿԿ անդամների, դիվանագետների երեխաները և թոռները (այժմ՝ անգլերենի խորացված ուսուցումով թիվ 1232 միջնակարգ դպրոց)։
Զբաղվել է ֆուտբոլով և կարատեով։
1980 թվականին ընդունվել է և 1986-ին կարմիր դիպլոմով ավարտել է Մոսկվայի պողպատի և համաձուլվածքների ինստիտուտը։
Ավարտել է ԽՍՀՄ ԳԱ Միջազգային տնտեսության և միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի ասպիրանտուրան։ Պաշտպանել է «Նոր նյութերի արտադրության հիմնական տենդենցները և արդյունավետության գործոնները և դրանց օգտագործումը ԱՄՆ-ի և Ճապոնիայի արդյունաբերոթյունում» թեմայով դիսերտացիան և ստացել է տնտեսական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
Մինչև 1990 թվականը ֆիզիկա, մաթեմատիկա և աստղագիտություն է դասավանդել թիվ 27 դպրոցում, որտեղ որ ժամանակին սովորել է։
1990 թվականից Ալաբամա նահանգի համալսարանում տնտեսագիտություն է դասավանդում։
1992 թվականին Ռուսաստան է վերադարձել, սկսեց զբաղվել բիզնեսով, և ըստ իր խոսքերի գործարաններ է ունեցել Ռուսաստանում և Ֆիլիպիններում, որտեղ 1990-ականներին դիսկոտեկի սարքավորումներ էին արտադրում և վաճառում ամբողջ աշխարհով։ Մոսկվայում ունեցել է աշխատանքի տեղավորման գործակալություն։
1998 թվականի հուլիսի 10-ից մինչև 2010 թվականի հուլիսը «Սերեբրյանի դոժդ» ռադիոկայանում վարել է «Սոխակի գեղգեղանքները» (վերջին եթերը տեղի է ունեցել հուլիսի 29-ին)։ 2010 թվականի սեպտեմբերից «Վեստի-FM» ռադիոկայանում Աննա Շաֆրանի հետ վարում է «Ամբողջական կոնտակտ» ռադիոհաղորդումը։
Ֆուտբոլ է խաղում Ռուսաստանի հրեական հանձնաժողովի թիմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
vsoloviev.ru Վլադիմիր Սոլովյովի. պաշտոնական կայք
Վլադիմիր Սոլովյովի «Մանիպուլացիաներ. հարձակվի՛ր և պաշտպանվի՛ր» գիրքը
Վլադիմիր Սոլովյովի ելույթը Archived 2011-09-07 at the Wayback Machine.
Հոդվածներ Սոլովյովի վերաբերյալ peoples.ru կայքում
Վլադիմիր Սոլովյովի «Поединок» հաղորդման երկրպագուների կայք Archived 2013-06-16 at the Wayback Machine.
Հյուր Վլադիմիր Սոլովյովին
Евгений Минин. Выездное ток-шоу с Владимиром Синичкиным // Литературная Россия, 2017, №11
Վոզուչա վանք

Վոզուչա վանք (սերբ.՝ Манастир Возућа, բոս․՝  և խորվ.՝ Manastir Vozuća, կամ Վոզուչիցա (սերբ.՝ Манастир Возућица)՝ ի պատիվ Սուրբ Երրորդության), Սերբ ուղղափառ եկեղեցու Դաբրո-Բոսնիական թեմի վանք։ Տեղակայված է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Դաշնության Զենիցկո-Դոբոյսկի կանտոնի Զավիդովիչի համայնքի Վոզուչա գյուղից 5 կմ հեռավորության վրա։ Ի սկզբանե նվիրված է եղել Սուրբ Նիկողայոսին։
2004 թվականին վանքը ներառվել է Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Ավանդության համաձայն՝ վանքը հիմնադրել է Դրագուտին թագավորը 14-րդ դարում։ Մեկ այլ վարկածի համաձայն` վանքը հիմնադրվել է 16-րդ դարում։ 1617 թվականին այն առաջին անգամ հիշատակվել է փաստաթղթերում, որոնցում նշվում է, որ դպիր Պետարը արտագրել է «Սանդուղքը»։
1690 թվականին վանականների մեծ մասը լքել է վանքը թուրքական սպառնալիքի պատճառով։ Վանքը դատարկ է մնացել մինչև 1856 թվականը, երբ սկսվել է դրա վերականգնումը։ 1859 թվականին վանքի եկեղեցին վերականգնվել է, իսկ 1865 թվականին այն օծվել է ի պատիվ Սուրբ Երրորդության։
1917 թվականի փետրվարի վերջին Ավստրո-Հունգարիայի իշխանությունները խլել են վանքի զանգը։ 1941 թվականի սեպտեմբերի 5-ին խորվաթ ժանդարմները թալանել են վանքը։ 1941 թվականի փետրվարի 14-ին մահմեդական ապստամբները հրդեհել են դպրոցը, փայտե զանգակատունը և   եկեղեցու մոտակայքում գտնվող 20 փայտե տնակներ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո վանքը վերականգնվել է, կառուցվել է քարե զանգակատուն։ Հետագայում այն ​​քանդվել է՝ պատմական տեսքի աղավաղման պատճառով։ 1989 թվականին կառուցվել է փայտե նոր զանգակատուն։ 1991 թվականին վանքն էլեկտրականացվել է։
1995 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Բոսնիա և Հերցեգովինայի Հանրապետության բանակը Սերբական Հանրապետության զինված ուժերից հետ է գրավել վանքը և հարակից գյուղերը։ Զանգակատունը այրվել է, եկեղեցին վնասվել է փամփուշտներից, իսկ ներսում նկարվել է գրաֆիտի, պղնձե տանիքը քանդվել և տեղափոխվել է։
2006 թվականին սկսվել է վանքի վերականգնումը։ 2015 թվականի հուլիսի 25-ին Զախումսկո-Հերցեգովինայի եպիսկոպոս Գրիգորին օծել է վանքը։ Նախկին բոսնիացի զինվորի կողմից պահպանված վանական խաչը վերադարձվել է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կնքահայր (քավոր)

Կնքահայր, ինչպես նաև  կնքամայր, քրիստոնեական ավանդույթի մեջ հոգևոր ծնող, որը մկրտության արարողության ընթացքում Աստծո առջև պատասխանատվություն է վերցնում մկրտվողի կամ մկրտվողների հոգևոր դաստիարակության և բարեպաշտության համար։ Կնքահորը այլ կերպ ասում են նաև վկա, երաշխավոր, սանահայր, կնքավոր։ Վերջինից էլ առաջացել է ավելի կարճ՝ ժողովրդական լեզվում տարածված «քավոր» ձևը, որով դիմում են կնքահորը,  և «քավորկին», որով դիմում են կնքամորը։ Կնքահոր անձի ընտրության նպատակն է, որ մկրտվողի կողքին ավելանա նրա մասին հոգացող ու հավատավոր ևս մեկը։ Նա պետք է լինի բարեպաշտ քրիստոնյա և ունենա օրինակելի ընտանիք։ Կնքահայրը անպատճառ պետք է լինի մկրտված և հավատացյալ անձ։ Որպես կնքահայր կարող է հանդես գալ նաև հոգևորականը։


== Պահանջներ ==
Կնքահայր չեն կարող լինել.
կանայք
անչափահասները
անհավատները
այլակրոնները
այլադավանները
հոգեկան հիվանդները
Ընտանիքի անդամները (հայրը, պապը, եղբայրը, կենակիցը)
Կնքահայրը, ինչպես ասում է Հովհաննես Երզնկացին, պիտի լինի ո՛չ հայհոյող, ո՛չ շնացող, այլ՝ մաքուր և գիտուն։  Կնքահայրը պետք է լինի  • լինի մկրտված քրիստոնյա  • տեղյակ լինի Սուրբ Գրքին  • ծանոթ լինի և ընդունի Հայ Առաքելական Եկեղեցու դավանանքը  • անգիր իմանա Հայր Մերը, Հրաժարիմքը, Հավատամքը


== Պարտականություններ ==
Մկրտության ժամանակ մեծ դեր ունեն կնքահայրն ու ծնողները, որովհետև նրանք մկրտվող մանկան հավատքի թարգմաններն ու ապագա քրիստոնեական դաստիարակության երաշխավորներն են։ Այդ պատճառով հարկ է, որ նրանք լինեն օրինակելի հավատացյալներ և մկրտությունից հետո հետևեն մանկան քրիստոնեական դաստիարակությանը։ Եկեղեցին անթույլատրելի է համարում ծնողների կողմից անհավատ կնքահայրերի ընտրությունը՝ մկրտված մանուկներին գայթակղությունից զերծ պահելու նպատակով։ Կնքահայրը նաև չի կարող անչափահաս և անհավատ լինել, քանի որ նա է կոչված՝ լինելու մկրտվող մանկան գլխավոր հոգևոր դաստիարակը։

Մկրտությունից հետո մկրտվողին մյուռոնից պետք է հանել երրորդ օրը։ Կնքահայրը պետք է ջրով լվանա իր սանի մարմնի այն մասերը, որոնք Սուրբ Մյուռոնով օծվել են։ Ցանկալի է, որ այդ ջուրը թափվի ծառի կամ ծաղիկների տակ։


== Տես նաև ==
Մկրտություն
Դրոշմ (խորհուրդ)
Ազգակցություն


== Ծանոթագրություններ ==
Պերևեսե (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Պերևեսե (ռուս.՝ Перевесье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 46 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալեքսինի շրջան

Ալեքսինի շրջան (ռուս.՝ Алексинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Տուլայի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալեքսին։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 982,5 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 75968 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 77,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Զանգյազուր

Զանգյազուր, գյուղ, ավան Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Բայազետ քաղաքից հյուսիս։


== Պատմություն ==
Տեղի բնակիչները գաղթել և վերաբնակվել են այժմյան Սարուխան գյուղ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մեյնդերտ Հոբբեմա

Մեյնդերտ Հոբբեմա, (հոլ.՝ Meindert Hobbema, հոկտեմբերի 31, 1638(1638-10-31)[…], Ամստերդամ, Հոլանդիա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն - դեկտեմբերի 7, 1709(1709-12-07)[…], Ամստերդամ, Հոլանդիա, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն), հոլանդացի նկարիչ։ Յակոբ վան Ռյոյսդալի ավանդների հետևորդ, հավանաբար նաև՝ աշակերտը։
Հիմնականում նկարել է անտառային տեսարաններ։ Հոբբեմայի պատկերներն աչքի են ընկնում դինամիկ կոմպոզիցիայով, բնապատկերի վավերական կերպարով, հարուստ նրբերանգներով ու հյութեղ կոլորիտով։ Նրա արվեստում արդեն նշմարելի են XVIII դարի բնանկարչության սզբունքները։ Հոբբեմայի ամենահայտնի կտավն է «Ծառուղի Միդդելհառնիսում», 1689 թ.։ Այժմ այն գտնվում է Լոնդոնի Ազգային պատկերասրահում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Դեղինաղբյուր (գետ)

Դեղինաղբյուր, Դեղին գետ, Սարիբուլաղ, գետ Հայաստանի Տավուշի մարզում, Աղստևի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Հովք լեռան հյուսիսարևելյան լանջերից և Գանձաքար գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևմուտք միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 11 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էն Կարի

Էն Կարի (անգլ.՝ Ann Curry, նոյեմբերի 19, 1956(1956-11-19), Գուամ, ԱՄՆ), ամերիկյան հեռուստահաղորդավար, նորությունների լրագրող և ֆոտոլրագրող։


== Կենսագրություն ==
Էն Կարին 2012 թվականին դարձել է NBC ազգային և միջազգային թղթակից, հաղորդավար։ 2011 թվականի հունիսի 9-ից մինչև 2012 թվականի հունիսի 28-ը եղել է Թոդեի անգլ.՝ Today ծրագրի հաղորդավարի օգնական։ 1997 թվականի մարտից աշխատել է լրատվականի հաղորդավար մինչև հաղորդավարի օգնական դառնալը։ Էն Կարիի հայրը Երկրորդ աշխարհամարտից հետո, Ճապոնիայում հանդիպել է Էնի մայրիկին։ Նա թույտվություն չի ստացել ամերիկյան ռազմական ղեկավարությունից, բայց ամուսնացել է։


== Գործունեություն ==
Էնը լրագրողի կարիերան սկսել է 1978 թվականին NBC ֆիլիալում՝ այժմյան ABC հեռուստաընկերությունում, որը գտնվում էր Մեդֆորդում։ Այնուհետև Կարին տեղափոխվել է Լոս Անջելես, որտեղ էլ որպես թղթակից արժանացել է երկու Էմմի մրցանակի։
Էնը 2007 թվականի դեկտեմբերի 17-ին թռել է Անգլիայի Միդլսբրո քաղաքի Տրանսպորտային կամրջից՝ բարեգործության համար գումար հայթայթելու նպատակով։


== Մրցանակներ ==
Էմմի 1987, 2005 և 2007 թվականներ
Գոլդեն Միք (անգլ.՝ Golden Mic) - քառակի մրցանակակիր
Գերազանցության սերտիֆիկատ (անգլ.՝ Certificate of Excellence) Ասսոշեյթեդ պրես
Գրեյսի մրցանակ (անգլ.՝ Gracie Award)
Հաշվետվությունների գերազանցություն Գունավոր մարդկանց առաջընթացի ազգային ասոցիացիա
Ազգային ժուռնալիստիկայի մրցանակ, Ասիայի ամերիկյան լրագրողների ասոցիացիա 2003 թվական
Պիոներ մրցանակ Օրեգոնի համալսարան 2003 թվական
Ներկայացվեց Օրեգոնի համալսարանի նվաճումների սրահում, 2002 թվական
Հարգելի ծառայության ընդհանուր հարստության մրցանակ 2008 թվական
Պատվավոր աստիճաններ չորս համալսարաններում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«https://twitter.com/anncurry»։ Twitter (ռուսերեն)։ Վերցված է 2021-07-12 
«Ann Curry»։ IMDb։ Վերցված է 2021-07-12 
«Ann Curry»։ Television Academy Interviews (անգլերեն)։ 2019-12-20։ Վերցված է 2021-07-12
Յաբլոնովկա (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅաբլոնովկաՅաբլոնովկա (ուկրաիներեն՝ Яблунівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Յաբլոնովկա գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարի-Պիեռ Կաստել

Մարի-Պիեռ Կաստել (ֆր.՝ Marie-Pierre Castel, փետրվարի 5, 1949(1949-02-05), Villejuif - փետրվարի 10, 2013(2013-02-10), Նիմ), ֆրանսիացի կինոդերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Նա հայտնի է դարձել նախ և առաջ շնորհիվ ռեժիսոր Ժան Ռոլլենի ֆիլմերի՝ հաճախակի խաղալով վամպիրների կամ նրանց զոհերի դերը։ Հատկապես հայտնի է Մարի-Պիեռի էրոտիկ խորրորե աշխատանքը «Ռեքֆիեմ վամպիրի մասին» ֆիլմում։ Նա հայտնվել է Ռոլլենի մի շարք ֆիլմերում իր քրոջ՝ Քաթրինի հետ։
Կաստելը նկարահանվել է նաև ուրիշ ֆրանսիացի ռեժիսորների մոտ՝ Ժան-Մարի Պալլարդի, Բերնար Լանուա, Ժան Դեյստվիլլ և Ֆրենսիս Ժիրո։ Տիտրերում հանդես է եկել հետևյալ անուններով՝ Պոնի Տրիկո, Պոնի Կաստել, Մարի-Պիեռ Տրիկո։
Մարի-Պիեռ Կաստելը կինեմատոգրաֆիայից հեռացավ 1977 թվականին։


== Ֆիլմագրություն ==
Մերկ վամպիր (1970)
Վամպիրների սարսուռը (1971)
Ռեքվիեմ վամպիրի մասին (1971)
Ծառահատի ինտիմ օրագիրը (1974 )
Ամբողջ աշխարհը միայն երկուսի համար (1974)
Արյունոտված շուրթերը (1975)
Երևակայություն (1975)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Biographie de Jean Rollin sur nanarland.com Archived 2008-12-17 at the Wayback Machine.
Marie-Pierre et Catherine Castel sur le blog Fascination : The Jean Rollin Experience
Marie-Pierre Castel sur encyclocine.com
Норбер Мутье, Les Actrices de Jean Rollin, Paris, Monster Bis, 2010
Զրնգուն (գետակ)

Զրնգուն, գետակ Հայաստանի Տավուշի մարզում, Խնձորուտ գետի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Պետրոս լեռան արևմտյան լանջից և Արծվաբերդ գյուղից 6 կմ հարավ միախառնվում մայր գետին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջուսագո

Ջուսագո (իտալերեն՝ Giussago), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3880 մարդ (2004 թվական)։ Խտությունը կազմում է 162 մարդ/կմ²։ Տարածքը 24 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0382։
Կոմունայում սեպտեմբերի 8-ին հատկապես նշում են Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան տոնը։


== Պատմություն ==
Ջուսագոյի կոմունան 15-րդ դարում հայտնի է եղել որպես Յուսագում (լատիներեն Iussagum-ից)։ Կոմունան ձևավորվել է մոտակա մի քանի փոքր համայնքներից։ Նրանց վերջնական միավորումը և կոմունայի ձևավորումը տեղի է ունեցել 19-րդ դարի վերջից մինչև 20-րդ դարի սկիզբը։ Ամբողջ կոմունայի բնակչության միայն մեկ երրորդն է ապրում անմիջապես Ջուսագո քաղաքում։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Շաբանիե

Շաբանիե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտա Բրիջիդա (այլ կիրառումներ)

Սանտա Բրիջիդա, կարող է վերաբերել՝

Սանտա Բրիջիդա - կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզում
Սանտա Բրիջիդա - համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում
Աստերոիդների ցանկ (220201-220300)

Աստերոիդների ցանկ (220101-220200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (220301-220400)
 Աստերոիդների ցանկ (220101-220200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (220301-220400)
Մենքս

Մենքս (ֆր.՝ Mainxe), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 638 մարդ, բնակչության խտությունը` 63.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.10 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 115 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 28 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 434 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 338-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 96։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,9 %։ 338 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 310 անձ (166 տղամարդ և 144 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (15 տղամարդ և 13 կին)։ 96 անաշխատունակներից 34-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 38-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլյալբա դե լոս Բառոս

Վիլյալբա դե լոս Բառոս (իսպ.՝ Villalba de los Barros), քաղաք և համայնք Իսպանիայում՝ Էստրեմադուրա ինքնավար համահանրույթի Բադախոս պրովինցիայի Տերրա դե Բառոս շրջանում։ Տարածքը՝ 91 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1638 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից հեռու է 57 կմ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Los vestigios romanos de Villalba
Իտապե

Իտապե (պորտ.՝ Itapé), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հարավային մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 13 906 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով, գրավում է 443,270կմ2 տարածք, բնակչության խտությունը՝ 31,4 մարդ/կմ։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1961 թվականի դեկտեմբերի 28-ին։
Մինա Օխտման

Մինա Օխտման (անգլ.՝ Mina Fonda Ochtman, մարտի 28, 1862(1862-03-28)[…], Նյու Հեմփշիր, ԱՄՆ - ապրիլ 1924, ԱՄՆ), ամերիկացի իմպրեսիոնիստ նկարչուհի, նկարիչ Լեոնարդ Օխտմանի կինը, ամուսնու հետ ապրել է Cos Cob Art Colony արվեստի գաղութում և աշխատել հիմնականում ջրաներկերով։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1862 թվականի մարտի 28-ին Նյու Հեմփշիր նահանգի Լակոնիա քաղաքում։

1886 թվականին մեկնել է Նյու Յորք՝ Նյու Յորքի ուսանող նկարիչների լիգայում սովորելու գեղանկարչություն։ Նրա ուսուցիչը եղել է Կենոն Քոքսը։ 1891 թվականին Մինան ամուսնացել է Լեոնարդ Օխտմանի հետ և նրանք բնակություն են հաստատել Կոս Կոբ քաղաքի գեղարվեստի գաղութում։ Այնտեղ նրանք 1910 թվականին կազմակերպել են ամառային ստեղծագործական դպրոց։ Լեոնարդի և Մինայի տունը հայտնի է եղել որպես Greyledge և գրավչության կենտրոն է ծառայել տեղական նկարիչների համար։
Մինա Օխտմանը եղել է National Association of Women Artists ասոցիացիայի անդամ, ինչպես նաև մասնակցել է ջրաներկային մի շարք միավորումների։
Մահացել է 1924 թվականի ապրիլի 11-ին։ Նրա աղջիկը` Դորոթին (անգլ.՝ Dorothy Ochtman,  1892-1971) գեղանկարչություն սովորել է ծնողների մոտ և դարձել նկարիչ, որը նկարում է նատյուրմորտներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մինա Օխտման (1862-1924) (անգլ.)
Կոս Կոբի Օխտմանները (անգլ.)
Նկարիչների ստորագրություններ՝ Մինա Ֆոնդա Օխտման (անգլ.)
Գրուդկի (գյուղ, Կամեն-Կաշիրսկիի շրջան)

Գրուդկի (ուկրաիներեն՝ Грудки), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1946 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրուդկի գյուղում բնակվում էր 1 827 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 29407 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 62,13 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)