armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալդո Ռոսսի

Ալդո Ռոսսի (անգլ.՝ Aldo Rossi, մայիսի 3, 1931(1931-05-03)[…], Միլան, Իտալիայի թագավորություն - սեպտեմբերի 4, 1997(1997-09-04)[…], Միլան, Իտալիա), իտալացի ճարտարապետ։ Զբաղվել է ճարտարապետական նախագծմամբ, գրաֆիկայով, ինչպես նաև ճարտարապետության տեսությամբ։


== Կենսագրություն ==

Ալդո Ռոսսին ծնվել է 1931 թվականին Միլանում։ 1959 թվականին ավարտել է Միլանի տեխնիկական համալսարանը` ստանալով ճարտարապետական կրթություն։
1960-ական թվականներին Ալդո Ռոսսին հիմնականում զբաղվել է տեսական աշխատանքով` կրելով կարևոր մի քանի ուղղությունների` իտալական ռացիոնալիզմի, նեոդասականության, ինչպես նաև մետաֆիզիկական գեղանկարչական դպրոցի հիմնադիր նկարիչ Ջորջո դե Կիրիկոյի ազդեցությունը։
Իր աշխատություններում ու հոդվածներում Ռոսսին խիստ քննադատության է արժանացնում 1960-ական թվականներին ճարտարապետա-քաղաքաշինական գործունեությունը։ Նա հակառակվում էր այն ճարտարապետներին, ովքեր կարծում էին, որ քաղաքը պետք է ստեղծվի որպես միաժամանակյա օբյեկտ` ժամանակից դուրս։ Ռոսսիի կարծիքով քաղաքները ժամանակի ընթացքում զարգանալու միտում ունեն` կուտակելով «կոլեկտիվ հիշողություն»։ Այսինքն` քաղաքը կրող հիմքը ճարտարապետական հուշարձաններն են։
Իր ճարտարապետական գործունեության ընթացքում Ռոսսին կիրառել է այդ տեսակետները` շարունակելով 1920-1930 թվականներին Իտալիայում ձևավորված «մետաֆիզիկական ճարտարապետության» ուղղությունը։ Դա դրսևորվել է ճարտարապետի մի շարք աշխատություններում` «Քաղաքային ճարտարապետություն» («L’architettura della città», 1966), «Գիտական ինքնակենսագրություն» («Autobiografia scientifica», 1981): 1970-1990-ական թվականներին Ռոսսին ոչ միայն նախագծել է տարբեր շինություններ, այլև շարունակել է տեսական աշխատանքներ գրելը, զբաղվել կահույքի, ինտերիերի, ափսեների դիզայնով։
1990 թվականին ճարտարապետն արժանացել է Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակին։
Ալդո Ռոսսին մահացել է 1997 թվականին ավտովթարից։


== Հիմնական նախագծեր ==
Գալարատեզե II թաղամաս (Gallaratese Quarter II), Միլան, Իտալիա (1974)։ Համատեղ ծրագիր Կառլ Այմոնինոյի հետ։
Շյուտցենշտրասե թաղամաս (Quartier Schützenstrasse), Բեռլին, Գերմանիա (1994-1998)
Սան Կատալդո գերեզմանատուն (San Cataldo Cemetery), Մոդենա, Իտալիա
Կառլո Ֆելիչե թատրոն (Teatro Carlo Felice), Ջենովա, Իտալիա
Պալացո հյուրանոց (Palazzo Hotel), Ֆուկուոկա, Ճապոնիա (1986)
Կազա Ավրորա (Casa Aurora), Թուրին, Իտալիա (1987)
Բոնեֆանտեն թանգարան (Bonnefantenmuseum), Մաստրիխտ, Նիդերլանդներ (1990-1995)
Կա դի Կոցցի (Ca' di Cozzi), Վերոնա, Իտալիա (1997)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Գիտական հիմնական աշխատություններ ==
«Քաղաքային ճարտարապետություն» («L’architettura della città», 1966
«Գիտական ինքնակենսագրություն» («Autobiografia scientifica», 1981


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալդո Ռոսսին Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակի կայքում Archived 2007-05-23 at the Wayback Machine.
Ալդո Ռոսսիի կենսագրությունը Archived 2006-10-03 at the Wayback Machine.
Էմերիս

Էմերիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զոֆյա Խոմենտովսկայա

Զոֆյա Խոմենտովսկայա (լեհ.՝ Zofia Chomętowska, դեկտեմբերի 8, 1902(1902-12-08), Parachonsk, Pinsky Uyezd, Մինսկի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 20, 1991(1991-05-20), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), միջպատերազմյան շրջանի ամենաակտիվ լեհ լուսանկարչուհիներից մեկը։


== Կենսագրություն ==
Զոֆյան ծնվել է 1902 թվականի դեկտեմբերի 8-ին Պինսկի մոտ գտնվող Պորոխոնսկ գյուղում՝ Դրուցկի-Լյուբեցկի իշխանների ազնվական ընտանիքում։ Ամուսնացել է երկու անգամ։ 1919 թվականի սեպտեմբերի 3-ին ամուսնացել է Վլադիսլավ Չեխովիչ-Լյախովիցկիի հետ։ 1930 թվականի մայիսի 31-ին նրա հետ ամուսնալուծվելուց հետո ամուսնացավ Յակուբ Խոմենտովսկու հետ և բաժանվեց նրանից 1939 թվականին։
1928 թվականից սկսած՝ նա լուսանկարում էր «Leica» տեսախցիկով։ Լուսանկարները, ի թիվս այլոց, հրապարակվել են «Świat» շաբաթաթերթում և ցուցադրվել Լեհաստանի ու արտերկրի բազմաթիվ ցուցահանդեսներում։
Մասնակցել է հետպատերազմյան լեհական առաջին լուսանկարչական ցուցահանդեսին «Վարշավան մեղադրում է», որը տեղի ունեցավ Վարշավայի ազգային թանգարանում, Լեհաստանի այլ քաղաքներում և արտերկրում, այլ մայրաքաղաքներում։ Նա Վարշավայի ապստամբությունից փրկված և դուրս բերված սևանկարները նվիրել է Վարշավայի թանգարանին։
1947 թվականին մեկնել է Արգենտինա։ 30 տարի այս երկրում գտնվելու ընթացքում չի զբաղվել լուսանկարչությամբ։ 1971 թվականին այցելել է Վարշավա։
Մահացել է 1991 թվականի մայիսի 20-ին Բուենոս Այրեսում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Zofia Chomętowska — Twórczość, Zofia Chomętowska Հնագիտական լուսանկարների հիմնադրամի կայքէջում
Մասունք Աստուածաշնչի (81)

Ժողովածու (81), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14,1×9,6 
չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 264 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակազարդ կտավ։O:


== Բովանդակություն ==
Նաև Ներս․ Շնորհալույ Յիշատակարան առականցն։
Վասն վարդապետական իշխանութին տալոյ։
Անվանք 12 վարդապետաց։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեմ Սիմոնյան

Սեմ Սիմոնյան, ամերիկահայ էլեկտրական ճարտարագետ և ՏՏ ձեռներեց է, ով նաև կրթական բարեգործական ծրագրեր է իրականացնում Հայաստանում։ Նաև ՀԲԸՄ-ի կենտրոնական վարչական ժողովի անդամ է։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Լիբանանում և միջնակարգի կրթությունը ստացել Բեյրութի Հովակիմյան-Մանուկյան միջնակարգ դպրոցում։ 1975 թվականին սովորում է Բեյրութի ամերիկյան համալսարանում, երբ սկսվում է Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմը։ Ավարտելով համալսարանը, 19 տարեկանում տեղափոխվում է ԱՄՆ-ի Տեխաս նահանգի Դալաս քաղաք։ Սովորել և ավարտել է էլեկտրական ճարտարագիտություն Տեխասի համալսարան Արլինգթոնում, ՀԲԸՄ-ի կրթաթոշակի օգնությամբ։


== Գործունեություն ==
Համալսարանն ավարտելուց հետո, գործի է ընդունվել «Էլեկտրատիեզերական համակարգեր» ընկերությունում (Electrospace Systems Inc.), որտեղ ընկերներ՝ Աքիլյան և Վայնզիերլի հետ հեռահաղորդակցման սարքեր էին մշակում։ 1989 թվականի հունվարին, երկու ընկերների հետ միասին դուրս են գալիս ընկերությունից, և ամեն մեկը 6000 դոլար ներդրում անելով՝ հիմնում են ԻՆԵԹ ընկերությունը։ Նրանց առաջին արտադրությունը միջազգային փոխանջատման կենտրոններ ունեցող ընկերությունների համար «Տուրբո-6» անունով մի համակարգ էր, որպեսզի փորձարկեն և ախտորոշեն իրենց ցանցերը։ Բոլոր սկզբնական ներդրումները հետ էին սրսկվում ձեռներեցության մեջ ներդրումներով, որպեսզի ընկերությունն առավել աճի և բարգավաճի։ 1993 թվականին ընկերությունը Դալասում ամենաարագ աճող մասնավոր ընկերությունն էր, որի եկամուտը կազմում էր 13 միլիոն դոլար։ Նույն տարում Սիմոնյանը Ինք (Inc.) ամսագրի և Էռնստ և Յանգ (Ernest & Young) ընկերության կողմից որպես տարվա լավագույն ձեռներեց ճանաչվեց։ 1996 թվականին արտադրվեց նրանց «Սփայդեր» ծրագիրը։
Սիմոնյանը նաև ԱՄՆ-ի «Էփիջի Լէբս ԷյԷմ» (Epygi Labs AM) ընկերության հիմնադիրն է, որը 1997 թվականից նաև մասնաճյուղ ունի Հայաստանում։


== Բարեգործություն ==
Բարեգործական աշխատանքներ է կատարել ՀԲԸՄ-ում, և ծառայում է իր կենտրոնական վարչական ժողովում։
Սիմոնյան կրթական հիմնադրամի հիմնադիրներից և նախագահն է, որի նախաձեռնությամբ 2011 թվականին Երևանում բացվեց Թումո ստեղծարար տեխնոլոգիաների կենտրոնը։


== Պարգևներ ==
Անանիա Շիրակացու մեդալ (2011)


== Աղբյուրներ ==
Միառելս ճանապարհ

Միառելս ճանապարհ տրանսպորտային համակարգ, որտեղ էստակադի կամ առանձին հենարանների վրա ամրացված հեծանով (միառելսով) շարժվում են բեռնատար սայլակները կամ մարդատար վագոնները։ Միառելս ճանապարհները լինում են կախովի (վագոնները հենվում են ուղեհեծանի վրա տեղադրված շարժասայլակին) և ընդկախ (վագոնները կախված են շարժասարակից և տեղաշարժվում են մոնոռելսի տակով)։ 
Հնագույն միառելս ճանապարհներից է համարվում Գերմանիայի Վուպերտալ քաղաքի ճանապարհը (կառուցվել է 1902 թվականին)։ 1957—1970 թվակակններին ԱՄՆ-ում, ճապոնիայում, Կանադայում, Իտալիայում կառուցվել են շուրշ 30 միառելս ճանապարհներ։ Առավել տարածված են Գերմանիայում մշակված «Ալվեգ» համակարգի կախովի միառելս ճանապարհները, օրինակ, Տոկիոյում գործող 15 Կմ երկարությամբ միառելս ճանապարհ։ Ընդկախ միառելս ճանապարհների տարատեսակներն են․ ԱՄՆ-ում ստեղծված «Սքայվեյ» համակարգի (ուղիների բաց կոնստրուկցիայով և վագոնների անհամաչափ կախվածքով) և Ֆրանսիայում մշակված «Սաֆեժե» համակարգի (կրող սնամեջ հեծանի ներսում տեղադրված փակ ուղիներով և վագոնների համաչափ կախվածքով) միառելս ճանապարհ։ Մարդատար միառելս ճանապարհի վագոնների շարժասայլակներն օժտված են անաղմուկ ընթացքն ապահովող էլեկտրական շարժակով, պնևմատիկ շարժական կամ ուղղիչ անիվներով։ Վագոնների տարողությունը՝ 60—120 մարդ։ Բեռնատար միառելս ճանապարհ․ կիրառում են արդ․ ձեռնարկություններում՝ որպես արտադրամասային և միջարտադրամասային տրանսպորտի միջոց։ Մեծ արագություններ զարգացնելու հնարավորության երթևեկության անվտանգության, էներգետիկական շահավետության և փոքր մետաղատարության, ինչպես նաև լրիվ ավտոմատացման հնարավորության շնորհիվ միառելս ճանապարհ արդյունաբերական, քաղաքային և քաղաքամերձ տրանսպորտի լավագույն միշոց է։
Մատտեո Բանդելլո

Մատտեո Բանդելլո (իտալերեն՝ Matteo Bandello, ենթդ․  1485[…], Կաստելնուովո Սկրիվիա, Ալեսանդրիա, Պիեմոնտ, Իտալիա - 1561[…], Աժեն, Ֆրանսիայի թագավորություն), իտալացի գրող, հումանիստ։


== Ստեղծագործություններ ==
Թողել է սիրային բանաստեղծությունների մի ժողովածու, 11 երգից բաղկացած պոեմ և 214 նովել (1505–1560- ական թվականներ)։ Նովելների չորսհատորյակը հրատարակվել է 1554–1573-ական թվականներին՝ բերելով հեղինակին համաշխարհային հռչակ։ Բոկաչչոյից հետո ճանաչվել է որպես լավագույն և ինքնատիպ նովելագիր։ Բանդելլոյի ստեղծագործությունները նյութ են ծառայել 16-17-րդ դարերի անգլական դրամատուրգների (Շեքսպիր, Բոմոնթ, Ֆլեթչեր) մի շարք ողբերգությունների համար։ Ազդեցություն է ունեցել նաև Բայրոնի, Լոպե դե Վեգայի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուկմար (գյուղ, Սովետսկի շրջան)

Կուկմար (ռուս.՝ Кукмарь, լեռնային մար.՝ Кукмарий), գյուղ Ռուսաստանի Մարի Էլ հանրապետության Սովետսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 571 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էպիսոմներ

Էպիսոմներ  (էպի… և հուն․՝  σωμα – մարմին), բակտերիաների գենետիկական տարրեր, որոնք բջջում ունակ են գործելու անկախ բակտերային քրոմոսոմներից։ Տերմինն առաջարկել է Թոմպսոնը (1931)՝ գենային մուտացիաների տեսությունը շարադրելիս։ Էպիսոմները ԴՆԹ–ի մոլեկուլներն են, որոնցով պայմանավորված են բակտերիաների մի շարք կարևոր հատկանիշներ, օրինակ, անտիբիոտիկների և սուլֆանիլամիդային պատրաստուկների նկատմամբ եղած կայունությունը։
1637

1637 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1637 թվականն է, 
XVII դարի 37-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բենջամին Ջոնսոն, անգլիացի դրամատուրգ, դրամայի տեսաբան
Ֆերդինանդ II (Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր), Չեխիայի թագավոր, Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր,
Երևանյան փողոց (Եկատերինբուրգ)

Երևանյան փողոց (ռուս.՝ Ереванская улица, Երևանսկայա փողոց), փողոց Եկատերինբուրգ քաղաքի Երկաթուղագործների շրջանում։ 


== Տեղաբաշխում և բարեկարգում ==
Փողոցը սկիզբ է առնում փակուղուց, այնուհետև կտրուկ շրջադարձ կատարելով՝ ուղղահայաց շարունակվում է իր նախկին ուղղությամբ, հատվում է Կոնտոպսկի և Արմավիրսկի փողոցների հետ, հարում է Բանջարանոցային և Բրյանսկի փողոցներին։ Խցանումների ժամանակ փողոցն ապահովում է շրջանցիկ երթևեկությունը։ 
Փողոցի վրա տեղակայված են տարբեր ավտոխանութներ և ավտոսպասարկման կետեր, արդյունաբերական պահեստներ։ Վերջում փողոցը դառնում է փակուղի՝ հարելով արդյունաբերական տարածքների հետ։


== Կառուցապատում ==
Փողոցը հիմնականում կառուցապատված է հին քառակող գերաններով և աղյուսներով կառուցված տներով, մասնավոր հատվածում առկա են 1949 թվականին կառուցված տներ։


== Տրանսպորտ ==
Տրանսպորտի մոտակա կանգառը ««Ստրելա» մշակույթի տունն» է, որտեղ կայանում են 33, 33ա ավտոբուսները և 020 ու 021 երթուղային տաքսիները։ Բացի այդ մի քանի րոպե քայլքի հեռավորության վրա գտնվում է «Ստրելոչնիկով» կանգառը, որտեղ կայանում են  6, 13, 57, 60 ավտոբուսները և 15, 024, 035, 082 երթուղայինները։


== Պատկերասրահ ==

		


== Գրականություն ==
Рабинович Р. И., Шерстобитов С. Л. Улицы Свердловска. - 2-е издание. - Свердловск: Средне-Уральское книжное издательство, 1965. - 25 000 экз.
Рабинович Р. И., Низамутдинова Т. М. Улицы Свердловска. - 5-е издание. - Свердловск: Средне-Уральское книжное издательство, 1988. - 224 с. - 100 000 экз. - ISBN 5-7529-0009-3.
Худякова М. Ф. Улицы Екатеринбурга. - Екатеринбург: Средне-Уральское книжное издательство, 2003. - 336 с. - ISBN 5-7529-0048-4.
Մոխրագույն կիվիվ

Մոխրագույն կիվիվ (Vanellus cinereus) քարադրների ընտանիքին պատկանող ոչ մեծ թռչուն։
Այս կիվիվի մարմնի երկարությունը հասնում է մինչև 34-37 սմ։ Գլուխը և պարանոցի գունավորումը մոխրագույն է, մոխրագույն շերտը ավելի արտահայտիչ է կրծքավանդակի վրա։ Մեջքը շագանակագույն է, փորը ՝ սպիտակ, իսկ պոչը՝ սև։ Սեռական դիմորֆիզմը բնորոշ չէ բոլոր տեսակների համար, սակայն արուները մի փոքր ավելի մեծ են, քան էգերը։ Երիտասարդ կիվիվների մոտ փետուրները ունեն ավելի արտահայտիչ մոխրագույն երանգ։
Տարբեր տեսակներ բնադրում են հյուսիսարևելյան Չինաստանում և Ճապոնիայում։ Հնդկաստանի հյուսիսարևելյան մասից մինչև Կամբոջայի հյուսիս-արևելք ընկած հատվածում բնակվում է մոխրագույն կիվիվների բնակչության մի մասը։ Ճապոնիայում բնակվող այս թռչունները  ձմեռում են Հանսիի կղզու հարավային մասում։
Այս տեսակները չվում են Ռուսաստան, Ֆիլիպիններ, Ինդոնեզիա և Նոր Հարավային Ուելս (Ավստրալիա)։
Մոխրագույն կիվիվները բույն են դնում ապրիլից հուլիս ընկած ժամանակահատվածում՝ խոնավ մարգագետիններում, բրնձի դաշտերում և ճահիճներում։ Նրանք ձմեռում են նաև նմանատիպ վայրերում։ Նրանք սնվում են միջատներով, ճիճուներով և մոլլովներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Hayman, Marchant and Prater, Shorebirds ISBN 0-395-37903-2
Robson, Craig A Field Guide to the Birds of Thailand ISBN 1-84330-921-1
Սևինյի Վալեպ

Սևինյի Վալեպ (ֆր.՝ Sévigny-Waleppe), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 253 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.49 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24.11 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 155 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 75 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 50 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 157 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 110-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 47։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,1 %։ 110 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 100 անձ (63 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 47 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդրովկա (գյուղ, Ալեքսանդրովկայի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովկա (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովկա (ուկրաիներեն՝ Олександрівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Մայտովո։ Հիմնադրվել է 1833 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ալեքսանդրովկա գյուղում բնակվում էր 385 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,908 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յարովկա (այլ կիրառումներ)

Յարովկա, կարող է վերաբերել՝

Յարովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Խոտինի շրջանում
Յարովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում
.yu

.yu, Հարավսլավիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։ Հարավսլավիան վերանվանվեց Սերբիային։ Այսօր, Սերբիան է օգտվում .yu ինտերնետային կոդով։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .yu whois տեղեկություն Archived 2006-06-29 at the Wayback Machine.
Վիլադեկավալս

Վիլադեկանս (կատ.՝ Viladecavalls), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բալես Օքսիդենտալ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 20,08 կմ²։ Բնակչությունը՝ 7323 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 38 կմ։
Քաղաքի բարեխոս սուրբ համարում են Սենթ Մարտին։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-26 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya
Mapa de Viladecavalls a Google Maps
Բահչելիևլեր

Բահչելիևլեր (թուրքերեն՝ Bahçelievler), շրջան Ստամբուլի մարզի եվրոպական հատվածում։ Համարվում է Ստամբուլ քաղաքի բաղկացուցիչ մաս։


== Պատմություն ==
Անտիկ ժամանակներում Բահչելիևլերի քարերը օգտագործվել են Կոստանդնուպոլիսը կառուցելու համար։ Օսմանյան կայսրության ժամանակ այստեղ գյուղ է եղել, որը բնակեցված է եղել հիմնականում հույներով։ Շրջանը սկսել է մեծապես զարգանալ 1960-ական թվականներին։ 1992 թվականի օգոստոսի 25-ին Բահչելիևլերը առանձնացել է Բաքըրքյոյից և դարձել առանձին շրջան։


== Բնակչություն ==


== Արտաքին հղումներ ==

Շրջանի ղեկավարի պաշտոնական կայք էջ
Մունիցիպալիտետի պաշտոնական կայք էջ Archived 2013-05-12 at the Wayback Machine.
Լեչե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեչե (այլ կիրառումներ)Լեչե (իտալերեն՝ Lecce), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում, որի վարչական կենտրոնն է։ 
Բնակչության թվաքանակը, 2009 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն, եղել է 94 825, բնակչության խտությունը՝ 350 մարդ յուրաքանչյուր քառակուսի կիլոմետրի վրա։ Զբաղեցնում է 238 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 73100, հեռախոսային կոդ՝+39 0832։
Կարվիլ (Կալվադոսի գավառ)

Կարվիլ (ֆր.՝ Carville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 348 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.43 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Բոլիե, Լը Բենի Բոկաժ, Բյուր լե Մոն, Կամպո, Էտուվի, Լա Ֆերիեռ Արան, Լա Գրավրի, Մալուե, Մոնտամի, Մոն Բերտրան, Մոնշովե, Լը Ռեկյուլե, Սեն Դենի Մեզոնսել, Սենտ Մարի Լոմոն, Սեն Մարտեն դը Բեզաս, Սեն Մարտեն Դոն, Սենտ Ուան դե Բեզաս, Սեն Պիեռ Տարանտեն և Լը Տուրներ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Սուլևր ան Բոկաժ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 218 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 169-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,5 %։ 169 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 154 անձ (84 տղամարդ և 70 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (6 տղամարդ և 9 կին)։ 49 անաշխատունակներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 21-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնդրատովկա (գյուղ, Նովոարխանգելսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոնդրատովկաԿոնդրատովկա (ուկրաիներեն՝ Кіндратівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոարխանգելսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոնդրատովկա գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դեշտեդարա

Դեշտեդարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միլլի

Միլլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում։ Գտնվում էր Խոզաթ գյուղաքաղաքից 25 կմ արևելք։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը լեռնային էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Չուպրիխա

Չուպրիխա (ռուս.՝ Чуприха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Կալմանկա գետի աջ ափով՝ 42 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100010217
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115101021
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կիգինսկի շրջան

Կիգինսկի շրջան (ռուս.՝ Кигинский муниципальный район, բաշկիրերեն՝ Ҡыйғы районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վերխնիե Կիգի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1688 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19064 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 11,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մազուրովկա (այլ կիրառումներ)

Մազուրովկա, կարող է վերաբերել՝

Մազուրովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում
Մազուրովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեռնևցիի շրջանում
Մազուրովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում
Հերնանես

Անդերսոն Հերնանես դի Կարվարլիո Վիանա Լիմա (պորտ.՝ Anderson Hernanes de Carvalho Viana Lima մայիսի 29, 1985(1985-05-29), Aliança, Պերնամբուկու, Բրազիլիա), ավելի հայտնի է որպես Հերնանես (պորտ.՝ Hernanes), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, իտալական «Ինտերի» և Բրազիլիայի հավաքականի պաշտպան։


== Կենսագրություն ==
Հերնանեսը «Սան Պաուլո» ակումբի սան է։ Ակումբի հիմնական կազմում նորամուտը նշել է 2005 թվականին, իսկ արդեն 2006 թվականին վարձավճարով տեղափոխվել է «Սանտու Անդրե»։ 2008 թվականին Էրնանեսը ճանաչվել է բրազիլիայի առաջնության լավագույն ձախ պաշտպան։
2009 թվականի հունվարին The Times-ի վարկածով ճանաչվել է աշխարհի ամենատաղանդավոր ֆուտբոլիստներից մեկը։
2010 թվականի օգոստոսի 6-ին 5-ամյա պայմանագիր է կնքել իտալական «Լացիոյի» հետ։ «Լացիոյի» կազմում երկրորդ խաղում՝ «Բոլոնյայի» դարպասին խփել է իր անդրանիկ գոլը իտալիայում։
2014 թվականի հունվարի 31-ին Հերնանեսը տեղափոխվեց Միլանի «Ինտեր»։


== Մրցաշրջանների վիճակագրություն ==
2014 թվականի հունվարի 31-ի տվյալներով


== Տիտղոսներ ==
Բրազիլիայի չեմպիոն (2)։ 2007, 2008
Իտալիայի գավաթի հաղթող։ 2013
Բրազիլիայի արծաթե գնդակ։ 2007, 2008
Բրազիլիայի առաջնության խորհրդանշական կազմի անդամ։ 2007, 2008, 2009
Globo և ԿԲՖ-ի վարկածով Բրազիլիայի առաջնության լավագույն ֆուտբոլիստ։ 2008


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը CBF-ում Archived 2008-06-12 at the Wayback Machine.
Էջը sambafoot-ում Archived 2010-12-06 at the Wayback Machine.
Էջը globoesporte-ում
Էջը «Սան Պաուլոյի» կայքում
Էնեոլիթ

Էնեոլիթ (լատ.՝ aeneus-պղնձե և հուն․՝ λίθος (աօց)-քար), պղնձի դար, պղնձաքարային դար, նոր քարի դարից (նեոլիթ) բրոնզի դարին անցնելու ժամանակաշրջան։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
էնեոլիթում քարե գործիքների կողքին երևան են գալիս առաջին պղնձե գործիքները, որոնք սկզբում պատրաստվում էին զտաբեկոր, այնուհետև՝ հանքային պղնձից։ Ուսումնասիրողների մեծ մասը էնեոլիթը համարում է ոչ թե նախնադարյան պատմության առանձին ժամանակահատված, այլ բրոնզի դարի նախնական շրջան։ Եգիպտոսում և Միջագետքում էնեոլիթը սկսվում է մեր թվարկությունից առաջ 4-րդ, Եվրոպայում՝ մեր թվարկությունից առաջ 3-րդ հազարամյակներում։ Նախկին ՍՍՀՄ-ի տարածքում հայտնի են Անաուի, Նամազգա-թեփեի (Միջին Ասիա), Տրիպոլիեի (Ուկրաինա) էնեոլիթյան բնակատեղիները։ էնեոլիթյան մարդը բնակվել է գետերի ու լճերի ափերին, զբաղվել բրիչային երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ էնեոլիթին բնորոշ է փայլեցրած գունազարդ (հալաֆյան տիպի) և սև խեցեղենը, հանդիպում է նաև անփայլ, ալիքավոր նախշերով և հարդախառն կոպիտ խեցեղեն։


== Հայկական լեռնաշխարհ ==

Հայկական լեռնաշխարհի էնեոլիթյան բնակատեղիները պատկանում են հիմնականում մեր թվարկությունից առաջ 5-4, մասամբ՝ 3 հազարամյակներին։ Դրանցից արժեքավոր նյութեր են տվել հատկապես Շամիրամ-Ալթի (Վանա լճի մոտ, ուրարտական Մենուա թագավորի ջրանցքի ափին), Նախիջևանի Քյուլ-թափա առաջին, Էջմիածնի Մոխրաբլուր, Մխլու-թափա արհեստական բլուրները, Թեղուտը (Էջմիածնից հարավ)։
Կող (Կիսկիմի գավառ)

Կող, գյուղ (ագարակ) Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում։ Գտնվում էր Խոտորջրի Խանդաձորի շրջանում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հատուկ ֆունկցիաներ

Հատուկ ֆունկցիաներ, մաթեմատիկայի շատ հարցերում և հատկապես կիրառություններում (մաթեմատիկական ֆիզիկայի խնդիրների լուծման ժամանակ)հանդես եկող զանազան հատուկ դասերի պատկանող ֆունկցիաներ։ 
Հիմնական Հատուկ ֆունկցիաների փոփոխական գործակիցներով երկրորդ կարգի գծային դիֆերենցիալ հավասարումների լուծումներ են։ Այդ ֆունկցիաների արժեքների համար կազմված են մանրամասն աղյուսակներ, դրանց կազմումը շարունակվում է և այժմ՝ կապված հաշվողական տեխնիկայի անընդհատ զարգացման հետ։ 
Կարևորագույն են հիպերերկրաչափական, գլանային (Բեսելի, Նեյմանի, Տանկելի ևն), ոլորտային (Լեժանդրի ևն), գնդային, Լամեի, Մատյեի և այլ ֆունկցիաներ։ Երբեմն Հատուկ ֆունկցիաների շարքին են դասում նաև ոչ տարրական տրանսցենդենտ ֆունկցիաները՝ գամմա-ֆունկցիան, ձետաֆունկցիան, ինտեգրալային լոգարիթմը, հավանականությունների ինտեգրալը են։
Նիկիտա (այլ կիրառումներ)

Նիկիտա, կարող է վերաբերել՝

Նիկիտա - քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Յալթայի քաղաքային խորհուրդում
Նիկիտա - ռեժիսոր Լյուկ Բեսոնի ֆիլմերից
Վոբիա

Վոբիա (իտալերեն՝ Vobbia), կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Ջենովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 474 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 14 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 33 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 16010։ Հեռախոսային կոդ՝ 010։
Բնակավայրի հովանավորողն է համարվում Սուրբ Մադոննա դելլե Գրազիե։ Տոնը նշվում է օգոստոսի երկրորդ կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկա.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 010 939311
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.vobbia.urp@liguriainrete.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.vobbia.ge.it Archived 2022-05-16 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.) Archived 2022-05-16 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ուստ-Դյոմինո

Ուստ-Դյոմինո (ռուս.՝ Усть-Дёмино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարատ Նուրիջանյան

Մարատ Աշոտի Նուրիջանյան (հունվարի 7, 1941(1941-01-07), Կապան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 7, 1996(1996-11-07)), հայ քանդակագործ, նկարիչ, ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Մարատ Նուրիջանյանը ծնվել է 1941 թվականին, Ղափան քաղաքում։ Սովորել է Ղափանի Մ. Գորկու անվան թիվ 1 դպրոցում։ Գերազանցության դիպլոմով ավարտել է նախ Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, ապա՝ Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Այստեղ նրա դասախոսը եղել է ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ՝ Սարգիս Բաղդասարյանը։ 1968 թվականից եղել է Ղափանի նորաբաց երկրագիտական թանգարանի հիմնադիր տնօրենը և թանգարանի առաջին հավաքչական աշխատանքների կազմակերպիչը։ Աշխատել է կահույքի ֆաբրիկայում՝ որպես նկարիչ-ինժեներ, եղել է նաև քաղաքի գլխավոր նկարիչը, «Հայռեկլամի» Ղափանի տեղամասի վարիչ։ Մարատ Նուրիջանյանը կատարել է նաև մի քանի շինության արտաքին և ներքին նկարչական ձևավորումներ։ Նրա ամենահայտնի աշխատանքը Քաջարանի բանալին է, կամ, ինչպես ժողովուրդն է ասում, «Արջը»։ Սպիտակի երկրաշարժի զոհերի հիշատակին Կապանում կանգնեցվելիք կոթողի համար հայտարարված մրցույթում լավագույնը ճանաչվեց Մարատ Նուրիջանյանի աշխատանքը, որը մրցույթի ժամանակ ցուցադրվեց «Զանգ» պայմանական անունով։ Դա վանահոր տեսքով եռակողմ կոմպոզիցիա էր, որը մարմնավորում էր հայ ժողովրդի հոգևոր խռովքը։ Անավարտ են մնացել Մարատ Նուրիջանյանի «Զորավար Անդրանիկի» հուշարձանն ու «Գարեգին Նժդեհի» արձանը։


== Քանդակներ ==
Քաջարանի բանալի, հուշարձան, 1966 թ.
Սոս Նուրիջանյանի արձանը, 1972 թ.
«Հավերժություն», քանդակ, 1974 թ.
«Դավիթ Բեկ», ձիարձան, 1978 թ.
«Համլետ Քոչարյանի» կիսանդրին
«Մերկ կնոջ ֆիգուրը»
«Շատրվանը»
«Հանքափորը»


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Սյունյաց աշխարհ» պարբերաթերթ, 2003, նոյեմբեր 10
Այդպես մինչև ո՞ւր... Archived 2019-05-19 at the Wayback Machine.
Կտավ Կապանի երկրագիտական թանգարանում, հեղինակ՝  Մարատ Նուրիջանյան(չաշխատող հղում)
Չայնիչե (համայնք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չայնիչե (այլ կիրառումներ)Չայնիչե համայնք (սերբ.՝ Општина Чаjниче), համայնք Բոսնիա և Հերցեգովինայի Սերբական Հանրապետություն վարչական կազմավորման հարավարևելյան հատվածում։ Վարչական կենտրոնը համարվում է Չայնիչե քաղաքը։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2013 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 5449 մարդ։

Համայնքի բնակչության էթնիկ խումբը՝


== Բնակավայրեր ==
Համայնքի կազմի մեջ են մտնում 36 բնակավայրեր, որոնց թվում է Չայնիչե քաղաքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Լեոնիդ Գուսելնիկով (այլ կիրառումներ)

Լեոնիդ Գուսելնիկով

Գուսելնիկով, Լեոնիդ Կոնստանտինովիչ (ծնվել է 1950 թվականին)՝ ռուս լրագրող և հասարակական գործիչ։
Գուսելնիկով, Լեոնիդ Ֆեոդորովիչ՝ ԽՍՀՄ-ի Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։
Եղջերառվույտ եղջրավոր

Եղջերառվույտ եղջրավոր (լատ.՝ Lotus corniculatus), բակլազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
Առանցքային արմատով, 15-40 սմ երկարությամբ, բազմաթիվ, վեր բարձրացող կամ փռված ցողուններով, մերկ, մեղրատու, գեղազարդային բազմամյա խոտաբույս է։ Երեք կամ հինգ հակաձվաձև տերևիկներից կազմված տերևները բարդ են։ 4-5 դեղին, խոշոր, անկանոն ծաղիկներից կազմված ծաղկաբույլերը առաջանում են համեմատաբար կարճ ծաղկասլաքի վրա։ Բաժակը կոնաձև է։ Բազմասերմ, երկարավուն ունդերը քթիկով են։


== Տարածվածություն ==
Աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների մարգագետիններում, գետափերին։ Հանդիպում է Լոռու մարզում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են կանաչ զանգվածը, ծաղիկներն ու ունդերը։ Պտուղների եփուկն օգնում է գլխացավի դեպքում։ Երիտասարդ թերհաս ունդերն կիրառում են սննդի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրաունհոֆերյան գծեր

Ֆրաունհոֆերյան գծեր, կլանման գծեր Արեգակի սպեկտրում։
Ֆրաունհոֆերյան գծերն առաջինը դիտել է (1802) անգլիացի ֆիզիկոս Ուիլյամ Վոլաստոնը, իսկ 1814 թվականին հայտնաբերել ու մանրամասն նկարագրել է գերմանացի ֆիզիկոս Յոզեֆ Ֆրաունհոֆերը։  Այդ գծերի առաջացման պատճառը ճշգրիտ բացատրել է Գուստավ Կիրխհոֆը։
Արեգակի սպեկտրի ինֆրակարմիր, ուլտրամանուշակագույն և տեսանելի տիրույթներում դիտվում են ավելի քան 20 հազար ֆրաունհոֆերյան գծեր, որոնցից շատերը նույնացվում են հայտնի քիմիական տարրերի սպեկտրային գծերի հետ։
Աղյուսակում բերված են առավել ինտենսիվ ֆրաունհոֆերյան գծեր տեսանելի տիրույթում։
Գամպուրյան

Գամպուրյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Անտոն Գամպուրյան (1886-?), բժիշկ։
Գրիգոր Գամպուրյան (1880-1915), բժիշկ։
Էլիզ Հ. Գամպուրյան (1882-1930-ական թթ. հետո), գրական-մշակութային գործիչ։
Հայկ Գամպուրյան (1888-?), դեղագործ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արիստակես Բ Աթոռակալ

Արիստակես Բ Աթոռակալ (կառավարման տարիներ՝ 1465-1469), Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1465-ից։ Հաջորդել է Գրիգոր Ժ Ջալալբեկյանցին։ Ծննդյան թիվն ու տեղն անհայտ են։ Մահացել է 1469-ին Վաղարշապատում։
Նախընթաց գործունեության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։ Եղել է Վասպուրականի հոգևորականներից։ 1455-ին Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Ժ Ջալալբեկյանցի կողմից նշանակվել է աթոռակից կաթողիկոս, որն առաջին դեպքն է Հայոց եկեղեցու պատմության մեջ, երբ գործող կաթողիկոսի կողմից լիազոր փոխանորդի կամ գործակից օգնականի իրավունքներով նշանակվում է աթոռակից կաթողիկոս։ Վերջինս անվանվել է նաև կաթողիկոսակից, աթոռակալ։
1460-ին Աղթամարի Զաքարիա Գ կաթողիկոսը կարա-կոյունլու թուրքմենների տիրակալ Ջհանշահի օժանդակությամբ հափշտակել է Ամենայն Հայոց կաթողիկոսական գահը և զրկել Արիստակես Բ Աթոռակալին իր իրավասություններից, սակայն մեկ տարի անց Զաքարիան վտարվել է Էջմիածնից, իսկ Արիստակես Բ Աթոռակալը շարունակել է իր պարտականությունների կատարումը։
1465-ի նոյեմբերին ընտրվել է Ամենայն Հայոց կաթողիկոս և իրեն աթոռակից նշանակել Սարգիս եպիսկոպոսին (հետագայում՝ Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Սարգիս Բ Աջատար)։
Աշխատել է բարելավել Մայր Աթոռի տնտեսության անմխիթար վիճակը։ 1467-ին Խաչատուր եպիսկոպոսին նշանակել է Լեհաստանի հայոց թեմակալ առաջնորդ՝ հղելով կոնդակ լեհահայ համայնքին։
Կաթողիկոսական գահին Արիստակես Բ Աթոռակալին հաջորդել է Սարգիս Բ Աջատարը։


== Գրականություն ==
Սիմեոն Երևանցի, Ջամբռ, Վաղարշապատ, 1873
Առաքել Դավրիժեցի, Գիրք պատմութեանց, Երևան, 1990
Օրմանյան Մ., Ազգապատում, հատ. Բ, Ս. Էջմիածին, 2001


== Ծանոթագրություններ ==
Էմմա Կորխմազյան

Էմմա Մուշեղի Կորխմազյան (սեպտեմբերի 23, 1930(1930-09-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - 2009), հայ արվեստաբան։ Արվեստագիտության դոկտոր (1997)։


== Կենսագրություն ==
1954 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1954-1959 թվականներին աշխատել է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, 1959 թվականից՝ Մատենադարանում։
Ուսումնասիրությունները և հոդվածները վերաբերում են հայկական մանրանկարչության խնդիրներին։ Համահեղինակ է «Մատենադարանի գեղարվեստական գանձերը» (ռուսերեն, 1976), «Ստարի Կրիմ քաղաքի մերձակայքի Սուրբ Խաչ և Սուրբ Ստեփանոս հայկական եկեղեցիները» (ռուսերեն, 2000), «Հայկական մանրանկարչություն» (հայերեն, 1987)։


== Երկեր ==
Армянская миниатюра Крыма (XIV-XVII вв.), Е., 1978.
Armenische Buchmalerei (XVII-XIV GHRS), L., 1984
Armenian miniartures of the 13th and 14th centuries : From Matenadaran collection Yerevan. Leningrad: Aurora Art Publishers, 1984.
Հայկական մանրանկարչություն։ (Ըստ Մատենադարանի ձեռագիր հուշարձանների) Երևան։ Սովետական գրող, 1987։
Բարձր Հայքի մանրանկարչությունը ԺԱ.-ԺԴ. դդ. Է. Կորխմազյան։ Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ «Մատենադարան», Երևան, 2015, 290 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բուն Հայաստանի մանրանկարչությունը» (Էմմա Կորխմազյան)
Գրախոսություններ, Վիգեն Ղազարյան, Էմմա Կորխամազյան, Բարձր Հայքի մանրանկարչությունը, ԺԱ ԺԴ, Երևան, 2015
Շուդյա

Շուդյա (ռուս.՝ Шудья), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 262 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լեմնոս

Լեմնոս, կղզի Եգեյան ծովի հյուսիսային մասում, Հունաստանի տարածքում։ Տարածությունը 482 կմ2 է, բարձրությունը՝ մինչև 43 մ։


== Անվանում ==
Անվանումն առաջացել է փյունիկերեն «սպիտակ» բառից․ փյունիկեցի ծովագնացների վրա մեծ տպավորություն է գործել պեմզայից կազմված մի բլուր։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Կուկլիա, Կիպրոս


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (305701-305800)

Աստերոիդների ցանկ (305601-305700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (305801-305900)
 Աստերոիդների ցանկ (305601-305700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (305801-305900)
Գաբրիել Եղիազարով

Գաբրիել Գեորգիի Եղիազարով (Գաբրիել Եղիազարյան), մայիսի 2, 1916(1916-05-02)[…] կամ հոկտեմբերի 3, 1916(1916-10-03), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 22, 1988(1988-07-22) կամ հունիսի 21, 1988(1988-06-21), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային, ծագումով հայ օպերատոր, ռեժիսոր և սցենարիստ, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (նոյեմբերի 26, 1965), ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (հունվարի 7, 1977), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից, ԽՍՀՄ ԿԿ անդամ (1956 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Գաբրիել Եղիազարովը ծնվել է 1916 թվականին Բաքվում։ Դպրոցն ավարտելուց հետո՝ նախքան ինստիտուտ ընդունվելը, աշխատել է Բաքվի կինոստուդիայում՝ սկսելով լուսավորողի պաշտոնից։ Ավելի ուշ կազմավորեց մուլտիպլիկացիոն դասարան։
1941 թվականին ավարտել է ՎԳԻԿ-ի օպերատորական ֆակուլտետը, որպես դիպլոմային աշխատանք ռեժիսուրա առարկայից նկարահանել է Տարաս Բուլբա ֆիլմը։ Առավել հայտնի են ռեժիսորի այն աշխատանքները, որտեղ իրապես պատկերված են խորհրդային հասարակ մարդկանց կյանքը՝ «Տաք ձյուն»՝ Յու․ Բոնդարևի զինվորական վեպի էկրանավորումը և «Դիմանկար անձրևով»։
Մահացել է 1988 թվականին, թաղված է Վոստրյակովսկի գերեզմանոցի 103-րդ հատվածում։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1965)
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1977)
ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակ (1975) «Տաք ձյուն» իլմի համար
Ա․ Դովժենկոյի անվան արծաթե մեդալ (1975)
Լավագույն սցենարի համար մրցանակ Համախորհրդային փառատոնին «Լուսաբացից լուսաբաց» ֆիլմի համար (1976)


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեժիսոր ===


=== Սցենարիստ ===


=== Օպերատոր ===


=== Դերերը կինոյում ===


== Ծանոթագրություններ ==
Էլեկտրոդներ

Էլեկտրոդներ, (<էլեկտր… և հուն.  ὁδός – ուղի), մետաղե, ածխե կամ այլ հաղորդիչներ, որոնցով հաղորդալարերը միանում են էլեկտրական շղթայի իոնային կամ էլեկտրոնային հաղորդականության ոչ մետաղական մասին։ Էլեկտրական և ռադիոտեխնիկական սարքերում հոսանքի աղբյուրի դրական բևեռին միացված էլեկտրոդները կոչվում են անոդ, իսկ բացասական բևեռին միացվածները՝ կաթոդ։ Գալվանական էլեմենտներում և կուտակիչներում անոդը դրական, իսկ կաթոդը բացասական էլեկտրոդներն են։ Աղեղային լամպերում էլեկտրոդների միջև բռնկվող էլեկտրական աղեղը լույսի աղբյուր է ծառայում։ Հողանցման համար մետաղե խողովակների, թիթեղների ձևով պատրաստված էլեկտրոդները թաղվում են հողում։ Էլեկտրոնային լամպերում և էլեկտրոնաճառագայթային խողովակներում էլեկտրոդները ծառայում են էլեկտրական դաշտի ստեղծման և կաթոդից արձակված էլեկտրոնների հավաքման համար։ Էլեկտրոդները օգտագործվում են նաև ֆոտոէլեմենտներում, ռենտգենյան խողովակներում, գազապարպման և աղեղային էլեկտրաեռակցման սարքերում, էլեկտրավառարաններում, բևեռագրության մեջ։


== Էլեկտրոդները ֆիզիոլոգիայում ==
Ֆիզիոլոգիայում և կլինիկական բժշկության մեջ է. կիրառվում են 2 նպատակով՝ հյուսվածքների (սրտամկան, նյարդային համակարգ, մկաններ) կենսահոսանքները գրանցելու և գրգռելու համար։ Էլեկտրոդները սովորաբար պատրաստվում են լավ հաղորդիչ մետաղներից (պլատին, արծաթ, պողպատ) և լինում են՝ տափակ, գնդաձև, գոգավոր, ասեղնաձև ևն։ Կենսահոսանքները գրանցելու համար էլեկտրոդները դրվում են տվյալ օրգանի մակերեսին կամ համապատասխան մաշկահատվածին (վրադիր էլեկտրոդներ), ինչպես նաև ներխրում օրգանի մեջ (սուզվող էլեկտրոդներ)։ Վերջիններս ասեղնաձև են և ամբողջությամբ (բացի արտածող ծայրերից) էլեկտրամեկուսացված։ Կլինիկական ֆիզիոլոգիայում ավելի գործածական են վրադիր էլեկտրոդները, որոնք հյուսվածքը չեն վնասում։ Էլեկտրահաղորդականությունը մեծացնելու նպատակով էլեկտրոդները պատվում են ֆիզիոլոգիական լուծույթում թրջված մառլյայով կամ հատուկ մածուկով։ Սահմանափակ բջջախմբի կամ առանձին բջջի ու նրա առանձին մասերի կենսաէլեկտրական ակտիվությունը գրանցվում է հատուկ ասեղնաձև միկրոէլեկտրոդներով, որոնց ծայրի միջաձիգ տրամագիծը չափվում է միկրոններով կամ միկրոնի տասնորդական մասերով։ Նշված էլեկտրոդները պատրաստվում են մետաղալարից կամ ապակյա բարակ խողովակներից։ Միկրոէլեկտրոդային տեխնիկայի կիրառմամբ առավել ընդլայնվեցին բջջի և սինափսների վերաբերյալ եղած պատկերացումները։


== Տես նաև ==
Անոդ
Կաթոդ
Սորվաժ (Ստորին Լուպյայի վտակ)

Սորվաժ (ռուս.՝ Сорваж ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստորին Լուպյայի գետի ձախ ափին՝ 77 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000024327
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002432
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լոխ Նեյ

Լոխ Նեյ (իռլանդերեն՝ Loch nEathach [ɫ̪ɔx ˈn̠ʲahax], անգլ.՝ Lough Neagh [ˌlɒx ˈneɪ]), քաղցրահամ լիճ Հյուսիսային Իռլանդիայում։ Լճի մակերեսը կազմում է 396 կմ²։ Մեծ Բրիտանիայի, ինչպես նաև Իռլանդիա կղզու խոշորագույն լիճն է։ Լիճը մոտավորապես ունի 30 կմ երկարություն և 15 կմ լայնություն։ Լոխ Նեյ լիճը գտնվում է Բելֆաստից 30 կմ դեպի արևմուտք։ Լիճը շատ խորը չէ, մասնավորապես առափնյա շրջաններում, միջին խորությունը կազմում է մոտ 9 մ, առավելագույն խորությունը՝ մոտ 31 մ։
Լճում տարածված են այնպիսի ձկնատեսակներ, ինչպիսիք են կարմրախայտը և օձաձուկը։


== Աշխարհագրություն ==
Ունենալով 392 կմ² մակերես, լիճը համարվում է Բրիտանական կղզիների ամենախոշոր լիճը, և մտնում է Եվրոպայի 40 խոշոր լճերի թվի մեջ։ Գտնվում է Բելֆաստից 30 կմ (20 մղոն) հեռավորության վրա։


== Հիդրոլոգիա ==
Ջրհավաքի մակերեսը կազմում է 4550 կմ², որից 9 %-ը գտնվում է Իռլանդիայի տարածքում, իսկ 91 %-ը՝ Հյուսիսային Իռլանդիայի տարածքում։ Ընդհանուր առմամբ Հյուսիսային Իռլանդիայի ցամաքային տարածքի 43 %-ը պատկանում է լճի ջրհավաքի մակերեսին։ Լիճը հյուսիսում Բանն գետով հոսք ունի դեպի Ատլանտյան օվկիանոս։
Չնայած, որ Լոխ Նեյ լիճն օգտագործվում է ռեկրեացիոն և կոմերցիոն նպատակներով, քամոտ եղանակին այն կարող է մրրկածուփ լինել։ Բացի այդ, լիճն օգտագործվում է որպես խմելու ջրի աղբյուր։


== Անվանում ==
Անվանման մեջ հանդիպող Լոխ բառը շատ տարածված է Շոտլանդիայի, Իռլանդիայի, Ուելսի աշխարհագրական անուններում։ Այն կելտերեն նշանակում է «լիճ»։
Հին իռլանդական առասպելը պատմում է այն մասին, թե ինչպես է գոյացել լիճը։ Հայտնի իռլանդացի հերոս Ֆին Մակ Կումալը վերցրեց մի բուռ հող և նետեց այն Շոտլանդիա, բայց հողն ընկել է Իռլանդական ծով, այսպես առաջացել է Մեն կղզին։ Իսկ այն վայրն, որտեղից Ֆինը վերցրել է հողը, լիճ է գոյացել, որն այժմ հայտնի է Լոխ Նեյ անվանումով։


== Քաղաքներ և գյուղեր ==
Լճի մոտակայքում գտնվող քաղաքներն ու գյուղերն են՝ Քրեյգավոն, Անտրիմ, Կրումլին, Ռանդալսթաուն, Լուրգան և Մարաֆելթ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.discoverloughneagh.com (անգլ.)
http://www.loughneaghrescue.co.uk (անգլ.)
http://www.loughneaghboats.org (անգլ.)
Նյու Յորքի ֆոնդային բորսա

Նյու Յորքի ֆոնդային բորսա (NYSE), շատ ժամանակ անվանում են "Big Board" անգլերեն "Մեծ հարթակ", ֆոնդային բորսա, որի գտնվելու վայրն է Ուոլ Սթրիթ 11, Ստորին Մանհետեն, Նյու Յորք, ԱՄՆ։ Այն աշխարհում ամենամեծն է շուկայական կապիտիլիզացիայով, որտեղ ցուցակված կազմակերպությունների կապիտիլիզացիան կազմում է 16,613 տրիլիոն 2013 մայիսի դրությամբ։ Օրական միջին առևտրի ծավալը մոտավոր հավասար է 169 միլիարդ ԱՄՆ դոլար 2013 թվականի դրությամբ։


== Պատմություն ==

Նյու Յորքում առաջին կարգավորված արժեթղթերով առևտուրը ուղղակի բրոքերների միջև կազմակերպվել է Բաթենվուդի համաձայնագրով։ Դրանից առաջ արժեթղթերի փոխարկումը կազմակերպվում էր բաժնետերերի կողմից, որոնք իրականացնում էին ավելի պարզունակ գործողություններ, օրինակ ցորենի և ծխախոտի առևտուր։ 1792 թվականի մայիսի 7-ին քսանչորս բրոքեր ստորագրեցին Բաթենվուդի համաձայնագիրը, որով սահմանվեց միջնորդավճար հաճախորդների համար և ստորագրողներին ավելի մեծ իրավունքներ տրվեց արժեթղթերի առևտրում։ Առաջին գնանշվող արժեթղթերը հիմնական պետական արժեթղթեր էին, ինչպիսիք էր Պատերազմի պարտատոմսերը հեղափոխական պատերազմից և ԱՄՆ-ի Առաջին բանկի բաժնետոմսերը, չնայած BNY Mellon-ի բաժնետոմսերը ոչ պետական էին և առևտրի առարկա էին առաջին օրերին։ Նյու Յորքի ֆոնդային բորսայում առաջին բաժնետոմսերով գործարքները կնքվել են Հյուսիսային Ամերիկայի բանկի, Առաջին բանկի և Նյու Յորքի բանկի թողարկած բաժնետոմսերով։
1817 թվականին Նյու Յորքի արժեթղթերի բրոքերները, գործելով Բաթոնվուդի համաձայնագրի դրույթներով, կազմակերպեցին նոր բարեփոխումներ և վերակազմակերպվեցին։ Ֆիլադելֆիայի շուկան ուսումնասիրելու համար պատվիրակություն ուղարկելուց հետո, սահմանափակումներ մտցվեցին մանիպուլյատիվ առևտրի նկատմամբ և կազմվեց կառավարող օրգան։ Վերակազմավորվելով որպես Նյու Յորքի ֆոնդային և փոխարկման հարթակ, բրոքերային կազմակերպությունը սկսեց տարածք վարձակալել արժեթղթերով առևտրի համար, որը նախկինում իրականացվում էր Տոնտինի սրճարանում։ Մի քանի տարածքներ օգտագործվեցին 1817 թվականից մինչև 1865 թվականներին, երբ գործող վայրերում առտուրը արգելվում էր։
Էլեկտրական հեռագրի նորամուծությունը համախմբեց շուկաները և Նյու Յորքի շուկան աճեց և գերիշխեց Ֆիլադելֆիայի շուկային նկատմամբ։ 1864 թվականին հիմնադրվեց Ֆոնդային բրոքերների բաց հարթակը որպես Նյու Յորքի ֆոնդային բորսայի մրցակից։ 354 անդամ ունեցող Ֆոնդային բրոքերների բաց հարթակը դարձավ Նյու Յորքի ֆոնդային բորսայի գլխավոր մրցակիցը, որն ուներ 533 անդամ։ Ֆոնդային բրոքերների բաց հարթակը միաձուլվեց Նյու Յորքի ֆոնդային բորսային 1869 թվականին։ Գնորդները, վաճառողները և դիլերները վանկանում էին արագ փոխանցումներ կատարել և էժան տեխնոլոգիաներ օգտագործել, որքան հնարավոր է և այդ պատճառով նրանք փնտրում էին շուկաներ, որտեղ իրացվելիությունն ամենամեծն է։ Մրցակցության փոքրացումը և միաձուլումը թույլ տվեց Նյու Յորքի ֆոնդային բորսային բարձրացնել հեղինակությունը և ապահովել մեծ իրացվելիություն։ Քաղաքացիական պատերազմը մեծապես խթանեց սպեկուլյատիվ առևտուրը Նյու Յորքում։ 19-րդ դարի վերջին կեսին արժեթղթերով առևտուրը արագորեն աճեց։


== Ծանոթագրություններ ==
Լյուբկո Դերեշ

Լյուբկո Դերեշ (ուկրաիներեն՝ Дереш Любко, հուլիսի 3, 1984(1984-07-03) կամ օգոստոսի 10, 1984(1984-08-10), Լվով, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Լյուբկո Դերեշը ծնվել է 1984 թվականին Լվովում։ 2001 թվականին Լվովի ֆիզիկամաթեմատիկական լիցեյն ավարտելուց հետո գրում է «Երկրպագուն» վեպը, որը լայն ընդունելություն է գտնում։ 2006 թվականին ավարտում է Լվովի համալսարանը՝ ստանալով տնտեսագետի որակավորում։ Համալսարանում ուսումնառության տարիներին հրատարակում է ևս երեք գիրք՝ «Մողեսի երկրպագումը», «Արխե», «Մտադրություն»։ Ուսանողական տարիներից սկսած՝ կազմակերպում է հանդիպումներ ընթերցողների հետ, մասնակցում միջազգային ցուցահանդեսների և մրցանակաբաշխությունների։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են աշխարհի մի շարք լեզուներով։ Նրա գործերի հիման վրա բեմադրվել են ներկայացումներ։
2013 թվականին հրատարակել է «Խաղաղարը» երեք վիպակից («Ստեֆան Լյանգեի տարօրինակ պատմությունը», «Սուրբ Քրիստափոր, աղոթի՛ր մեզ համար», «Խաղաղարարը») բաղկացած ստեղծագործությունը, որը մեծ արձագանք է ունենում։ Նրա ստեղծագործություններին անդրադարձել են աշխարհի ճանաչված շատ պարբերականներ։


== Լյուբկո Դերեշը հայերեն ==
Խաղաղարարը (վիպակներ), Ե., «Անտարես», 2015, 216 էջ։ Ուկրաիներենից թարգմ.՝ Անուշավան Մեսրոպյան։ Առաջաբանը («Թեքված աստվածը»)՝ Արամ Պաչյանի։


== Երկեր ==
2001 — Культ
2002 — Поклоніння ящірці
2005 — Архе
2006 — Намір!
2007 — Трохи пітьми
2008 — Трициліндровий двигун любові (Андрухович Ю., Дереш Л., Жадан С.)
2011 — Голова Якова
2013 — Остання любов Асури Махараджа
2013 — Миротворець
2014 — Пісні про любов і вічність


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2261)

Ժողովածու (2261), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2261 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17֊րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16×11,2 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 477 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգրով, բոլորգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակավոր մետաքս, կարմիր կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 120բ։


== Բովանդակություն ==
Գր․ Տաթևացւոյ Քարոզք։
Պորփիւրի Ներածոիթիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի։
Արիստոտէլի Ստորուգութիւնը։
Բառք երբայեցւոց։
Երեմիայի Մեղրեցւոյ Բառգիրք։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարքթգրայց

Մարքթգրայց (գերմ.՝ Marktgraitz), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա համայնքում։ 

Գտնվում է Վերին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Լիխտենֆելսի շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1275 մարդ, տարածքը` 3,75 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը` 09 4 78 143։ Հեռախոսային կոդ՝ +49 9574։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլտիմո

Ուլտիմո  (իտալերեն՝ Ultimo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում։ Տեղակայված է Տրենտինո Ալտո Ադիջե շրջանի Բոլցանո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 2959 մարդ, խտությունը կազմում է 14 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 208 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 39016, հեռախոսային կոդ՝ 0473։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.