Դիմիտր Մատով

Դիմիտր Մատով (բուլղար․՝ Димитър Христов Матов, մայիսի 15, 1864(1864-05-15), Վելես, Օսմանյան կայսրություն - սեպտեմբերի 15, 1896(1896-09-15), Դրեզդեն, Գերմանական ռայխ), բուլղար բանասեր, լեզվաբան և բանագետ։ Մակեդոնյան կոմիտեի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Դիմիտր Մատովը ծնվել է 1864 թվականի մայիսի 15-ին Վելես քաղաքում` վաճառականների ընտանիքում։ Սկզբնական կրթությունը ստացել է հայրենի քաղաքում, որտեղ ավարտել է եռամյա ուսումնարանը։ 1878 թվականին կրթությունը շարունակելու համար տեղափոխվել է Ռուսաստան և ընդունվել Նիկոլայի գիմնազիայի երկրորդ դասարան։
1882 թվականի սեպտեմբերին ընդունվել է Խարկովի առաջին գիմնազիա։ Գիմնազիան ավարտել է 1884 թվականին և ընդունվել Խարկովի համալսարանի պատմա-բանասիրական ֆակուլտետը, որտեղ լսել է Մարին Դրինովի և Ալեքսանդր Պոտեբնյայի դասախոսությունները։
Սերբ-բուլղարական պատերազմի մեկնարկից հետո 1886 թվականին ուղևորվել է Սոֆիա՝ ուսանողական լեգեոն ընդունվելու համար։ 1888 թվականին ավարտել է Խարկովի համալսարանի առաջին կուրսը և ուղևորվել Հյուսիսային Մակեդոնիա։ Այդ տարի դարձել է Սուրբ Կյուրեղի և Մեթոդիոսի գիմնազիայի բուլղարերենի ուսուցիչ։ 1889 թվականին 1889 թվականին ստացել է գիտական թեկնածուական աստիճան։ 1890 թվականին տեղափոխվել է Վիեննա, որտեղ լսել է Ռուդոլֆ Մերինգերի դասախությունները և աշխատել Իգտնատի Յավիչի սլավոնական սեմինարիայում, իսկ հաջորդ տարի եղել է Լայպցիգում։
1892 թվականին վերադարձել է Բուլղարիայի։ Սոֆիայում Մատովը տղամարդկանց գիմնազիայում եղել է բուլղարերենի ուսուցիչ։ 1892 թվականից մինչև 1895 թվականն Իվան Շիշմանովի հետ միասին եղել է «Բանագիտության, գիտության և գրականության հավաքածուի» խմբագիր։
Դիմիտր Մատովը մահացել է 1896 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Դրեզդենում՝ 32 տարեկան հասակում։


== Աշխատություններ ==


=== Բանասիրական ===
За историята на новобългарската граматика (1889)
Към критическото четене на дакословенските текстове (1891)
Към българския речник (1892)
Гръцко-български студии (1893)
Мизонеизмът в правописната реформа (1894)
Животопис на св. Климента, български архиепископ. От Теофилакта, Охридски архиепископ. Превел от гръцки с малки съкращения Д. Матов. Пловдив, 1896


=== Բանագիտական ===
Нави (1889)
Приказката за правината и кривината (1893)
Бележки върху българската словесност, 1. Песента за слънчовата женитба (1894)
Невярна Груйовица. Баладен мотив за нашата народна поезия (1894)
Верзиуоловото коло и навите (1895)
Епосът ли е най-старият род поезия? (1895)


=== Մակեդոնական հարց ===
Кратка разправия по етнографията на Македония. Периодическо списание на Българското книжовно дружество в Средец, г. 7, кн. 34 (с. 425 - 474) и кн. 35 (с. 675 - 717), 1890.
Сръбско-българската етнографска препирня пред науката (1893)
Гр. С. Пърличев. Книжовно биографически чертици. сп. "Български преглед", Год. II, кн. 4-5, София (1895)
"Стамболовщината в Македония и нейните представители" (рецензия). сп. "Български преглед", Год. II, кн. 4-5, с. 201-205, София (1895)
Македония според най-новите книжовни вести (1895)
Пътуването на Вайганда в югозападните балкански области(1896)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Арнаудов, Михаил. Научното дело на Димитър Матов, в: Очерци по българския фолклор, том 1, София, 1969.
Вакарелски, Христо. Етнография на България, София, 1972, стр. 62 - 64.
Динеков, Петър. Български фолклор, София, 1972, стр. 130 - 131.
Милетич, Любомир. Димитър Матов, в: Български преглед, №11, 1896.
Шишманов, Иван. Д. Д. Матов, в: Български преглед, №9, 1896.