armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Քիլդրամի ամրոց

Քիլդրամի ամրոց, ավերված ամրոց Քիլդրամիի մոտ, Աբերդինշայր, Շոտլանդիա։ Չնայած գտնվում է քանդված վիճակում, այն մեկն է արևելյան Շոտլանդիայում պահպանված  տասներեքերորդ դարի ամենախոշոր ամրոցներից և եղել է Մառի կոմսի նստավայրը։ Ներկայումս պատկանում է «Շոտլանդիայի պատմական շրջակայք» կազմակերպությանը, բաց է հանրության առջև որպես ազգային կարևորության հուշարձան այգիներով, որոնք ընդգրկված են «Շոտլանդիայի այգիների ու նախագծված բնապատկերների գույքացուցակում»։


== Պատմություն ==
Ամրոցը հավանաբար կառուցվել է 13-րդ դարի կեսերին Ջիլբերթ դե Մորավիայի գլխավորությամբ։ Հաստատվել է, որ Քիլդրամի ամրոցի տեղավայրն ազդեցություն է կրել Գրամփիան ճանապարհի անցուղիների վրա գտնվելու պատճառով,  մասնավորապես Էլսիք մաունթի ու Քրայն քորս մաունթի։  Քիլդրամի ամրոցն  իր պատմության մեջ բազմիցս ենթարկվել է պաշարման նախ `1306 թվականի  օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին Ռոբերտ Բրյուսի ընտանիքի պաշտպանության համար (հանգեցնելով Նայջել Բրյուսի և շատ այլ շոտլանդացիների  մահապատժին) և ապա1335 թվականին՝ Դավիթ Ստրատբոգիի կողմից։ Այս առիթով Քրիստինա Բրյուսը հետ է մղել  հարձակվողներին, մինչև իր ամուսին Էնդրյու Մյուրեյը կհասներ օգնության։ Դավիթ II-ի թագավորության օրոք Փանմուրի Վալտեր Մաուլը եղել է Քիլդրամի ամրոցի պարեկ։
1374 թվականին  Ալեքսանդր Ստյուարտը փախցրել է ամրոցի ժառանգորդուհի Իսոբելին և ամուսնացել նրա հետ,  հետագայում պահանջ  ներկայացրել Քիլդրամիին ու Մառի կոմսի տիտղոսին։ 1435 թվականին այն վերցրել է Ջեյմս I-ը, դարձրել  թագավորական ամրոց մինչև 1507 թվականին լորդ Էլֆինստոնին հանձնելը։
Ամրոցը  Կլան Էլֆինստոնից անցել է Կլան Էրսքինին նախքան 1716 թվականին լքվելը, որը հաջորդել էր 1715 թվականին Հակոբինյան ապստամբության ձախողմանը։


== Ճարտարապետություն ==
Քիլդրամի ամրոցն ունի վահանաձև կառուցվածք մի շարք առանձին աշտարակներով։ Ամրոցի հարթ կողմը նայում է զառիթափ կիրճին, ամրոցի հակառակ կողմում պարիսպները հասնում են մի կետի, որը մի ժամանակ պաշտպանվում էր վիթխարի երկաշտարակ պահակատնով։ Ամրոցը նաև ունեցել է դոնժոն, որը կոչվել է «Ձյան աշտարակ» և ավելի բարձր է եղել, քան մյուս աշտարակները՝ կառուցված ֆրանսիական ոճով, ինչպես Բոթվել ամրոցինը։ Ընդարձակ հողապատնեշները պաշտպանում էին ամրոցը, այդ թվում չոր խրամափոսն ու  կիրճը։ Ամրոցի հիմքերի մեծ մասն այժմ տեսանելի են ցածր պարիսպներ հետ։  1925 թվականի հնագիտական պեղումները բացահայտել են դեկորատիվ քարե հատակներ և մարտերի հետքեր։


== Այսօր ==
1951 թվականին ամրոցը հանձնվել է «Աշխատանքի մինիստրության» խնամքին, և այժմ պատկանում է դրան հաջորդած «Շոտլանդիայի պատմական շրջակայք» կազմակերպությանը։ Քիլդրամի ամրոցի այգիները և քարհանքը, որն օգտագործվել է ամրոցի կառուցմանը քարեր մատակարարելու համար, երկուսն էլ բաց են հանրության առաջ ։
Քիլդրամի ամրոցի հյուրանոցը կառուցվել է հին կալվածքում և նայում է դեպի ավերակները։
Քիլդրամի ամրոցը ծառայել է որպես «շոտլանդական քանդակագործության ցուցահանդեսի» անցկացման վայր, որը կազմակերպվել էր 1981-1997 թվականներին Շոտլանդական քանդակագործության սեմինարի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Historic Environment Scotland: Visitor guide
Սան Բենեդետո Վալ դի Սամբրո

Սան Բենեդետո Վալ դի Սամբրո (իտալերեն՝ San Benedetto Val di Sambro), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում։
Բնակչությունը՝ 4372 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 66 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 66 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40048։ Հեռախոսային կոդը՝ 0534։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.sambro.provincia.bo.it/ Archived 2016-03-03 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ուստրոն

Ուստրոն (լեհ.՝ Ustroń), քաղաք Լեհաստանում, գտնվում է Սիլեզկի վոեվոդստվոում, Ցեշինսկի շրջան։ Ունի քաղաքային գմինայի տիտղոս։ Տարածքը` 58,92 կմ²։ Բնակչությունը` 15 415 մարդ (2004 թվականի տվյալներով)։ Հայտնի է հիմնականում որպես բժշկական և լեռնադահուկային հանգստավայր։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ հիշատակվել է 1305 թվականին, որպես գյուղ։
Ըստ ավստրիական մարդահամարի 1910 թվականին գյուղում գնակվում էր 4275 մարդ, որից  4265 մշտական բնակություն ունեին։ Վիճակագրական տվյալների համաձայն որպես մայրենի լեզուն 3917 մարդ նշել են լեհերենը (91,8 %) և 333 (7,8 %) մարդ` գերմաներենը։ Գերմաներենը որպես մայրենի լեզու նշողների գերակշիռ մասը հրեաներ էին։ Այդ ժամանակ նրանք իրավունք չունեին իդիշը նշել որպես մայրենի լեզու։ Ըստ հավատքի` 2439 մարդ ուղղափառ(57 %), կաթոլիկ` 1728 (40,4 %) և 107 հրեա (2,5 %)։
1956  թվականին Ուստրոնը ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։
1986 թվականի ապրիլին հիմնադրվել է մետալուրգիայի թանգարանը։ Այն տեղակայված է նախկին մետալուրգիական գործարանի հին շենքում, որը գործարկվել է 1772-1897 –ական թվականներին։ Թանգարանում հավաքված են տեղնիկական միջոցներ, ինչպես նաև պատմական և էթնիկ ցուցանմուշներ։
Քաղաքում գործում է պրոֆեսոր Մեյսների անվան  ատամնաբուժական քոլեջ։


== Քույր քաղաքներ ==
 Բուդապեշտ, Հունգարիա
 Խայդունանաշ, Հունգարիա
 Լուգաչովիցե, Չեխիա
 Նոյկիրհեն-Ֆլույն, Գերմանիա
 Պեշտյանի, Սլովակիա
 Ուստրոնե-Մորսկե, Լեհաստան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական էջ
Ացիկլիկ միացություններ

Ացիկլիկ միացություններ, ալիֆատիկ միացություններ, ճարպային միացություններ, օրգանական միացություններ, որոնց մոլեկուլները կազմող ածխածնի ատոմները միացած են իրար բաց շղթաներով։ Այսպես կոչված նորմալ կառուցվածք ունեցող միացություններում ածխածնի ատոմներն առաջացնում են պարզ գծային, իսկ իզո կառուցվածք ունեցողներում՝ ճյուղավորված շղթաներ։ Շղթաները կարող են ունենալ ամենատարբեր երկարությունները։ Ացիկլիկ միացություններ են սահմանային և ոչ սահմանային ածխաջրածինները և նրանց ածանցյալները (սպիրտներ, ալդեհիդներ, կետոններ, օրգանական թթուներ, ամիններ և այն)։ Բնության մեջ տարածված բազմաթիվ սպիտակուցներ, ամինաթթուներ, ճարպեր, եթերային յուղեր, բնական ածխաջրածիններ ացիկլիկ միացություններ են։ Ացիկլիկ միացություններ են ստանում նավթից, բնական գազերից և բնական ծագում ունեցող այլ նյութերից։
Պաուլի Արբարեի

Պաուլի Արբարեի (իտալերեն՝  Pauli Arbarei), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Մեդիո Կամպիդանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 685 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 45 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9020։ Հեռախոսային կոդը՝ 070։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Վիկենտիյը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 070 9390390


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Բերգ (Շտարնբերգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերգ (այլ կիրառումներ)Բերգ (գերմ.՝ Berg), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Շտարնբերգ շրջանում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 8156 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 36,63 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ 09 1 88 113։


== Լուսանկարներ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մալցի (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Մալցի (ուկրաիներեն՝ Мальці), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալցի գյուղում բնակվում էր 284 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բերեստովոե (գյուղ, Բերեստովի գյուղական խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲերեստովոեԲերեստովոե (ուկրաիներեն՝ Берестове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1864 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բերեստովոե գյուղում բնակվում էր 490 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1144 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 428,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չիզերանո

Չիզերանո (իտալերեն՝ Ciserano), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։ Բնակչության թիվը կազմում է 5270 մարդ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայան։ Բնակչության խտությունը կազմում է 985 մարդ/ կմ²։ Զբաղեցնում է՝ 5 կմ։ Հեռախոսի կոդ՝ 035։ Փոստային ինդեքս՝ 24040:


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Աշխարհագրական ցիկլ

Աշխարհագրական ցիկլ, գեոմորֆոլոգիական հասկացություն՝ տրված Ու. Մ. Դևիսի կողմից, XIX դարի վերջին։ Ըստ Դեվիսի, ռելիեֆի բազմազան ձևերի առաջացումը պայմանավորված է երկրաբանական կառուցվածքի և արտածին պրոցեսների փոխազդեցությամբ՝ որոշակի ժամանակաշրջանում։ Այս վերջինն էլ նա անվանում է աշխարհագրական ցիկլ, որի ընթացքում սկզբնական բարձրադիր ռելիեֆն աստիճանաբար մասնատվում է, դենուդացիայի ենթարկվում և վերածվում պենեպլենի։ Աշխարհագրական ցիկլի՝ ընթացքում ռելիեֆի զարգացումն ապրում է «երիտասարդության», «հասունության» և «ծերության» փուլեր։ Միայն երկրակեղևի նոր տեկտոնական բարձրացումները կարող են երիտասարդացնել ռելիեֆը և սկիզբ հանդիսանալ նոր աշխարհագրական ցիկլի։
Քրդերն Իսրայելում

Քրդերն Իսրայելում, քրդական ծագում ունեցող մարդիկ, որոնք բնակվում են Իսրայելում (չի ներառում քուրդ հրեաներին)։ Իսրայելի քրդական բնակչությունը մեծ չէ և հիմնականում կազմված է առանձին անձանցից և ընտանիքներից, որոնք 20-րդ դարի ընթացքում՝ իրաքա-քրդական և թուրք-քրդական հակամարտությունների ժամանակ փախել են Իրաքից և Թուրքիայից, ինչպես նաև ժամանակավոր բնակիչներից, որոնք Իսրայել են ժամանել բուժման համար։


== Բնակչություն ==
Պատմականորեն Գալիլեայում և Երուսաղեմում գոյություն ունի արաբացված քրդական ծագման բնակչություն, թեև այն հիմնականում խառնվել է տեղի արաբների հետ։ Նրանց ճշգրիտ թիվը հայտնի չէ, քանի որ նրանք համարվում են Իսրայելի պաշտոնական մարդահամարում էթնիկ արաբներ։ Քրդական ծագմամբ արաբացված որոշ ընտանիքներ դեռ կարելի է նույնականացնել կոնկրետ ազգանուններով։
Իսրայելի քրդական բնակչությունը մեծ չէ և բաղկացած է հիմնականում այն անձանցից և ընտանիքներից, որոնք 20-րդ դարի ընթացքում՝ իրաքա-քրդական և թուրք-քրդական հակամարտությունների ժամանակ փախել են Իրաքից և Թուրքիայից։ 2006 թվականին Թուրքիայից եկած քուրդ փախստականների թիվը գնահատվում էր 200 մարդ։ Մեկ այլ գնահատականով՝ 2007 թվականին իրաքյան և թուրքական քրդերի թիվը կազմում էր 150 մարդ։
2001 թվականի մարտին Լիբանանով Իսրայել էին ժամանել 19 քրդերից բաղկացած խումբ, որը ապաստան էր խնդրել, սակայն նրանց մերժել են։ 2001 թվականի կեսերին 42 քուրդ փախստականներից բաղկացած խումբը փորձել է Լիբանանի տարածքով ներթափանցել Իսրայել, ապօրինաբար հատել իսրայելա-լիբանանյան սահմանը, սակայն վերադարձվել է Լիբանան։
2007 թվականին 40 իրաքցի քուրդ երեխաներ, հիմնականում Իրաքյան Քուրդիստանից, իրենց ծնողների հետ ժամանել են Իսրայել և ստացել բժշկական օգնություն Իսրայելի «Save a child's Heart Organization» (SACH) կազմակերպության նախաձեռնած նախագծի շրջանակներում։ 2013 թվականին հաղորդվել է, որ Իսրայելը բուժման է ընդունել Իրաքյան Քուրդստանից երեք քուրդ երեխաների։ Երեխաներին տեղավորել են Թել Ավիվի հարավում գտնվող Հոլոն քաղաքի Վոլֆսոնի բժշկական կենտրոնում։ Ծրագրի ստեղծումից ի վեր 183 երեխաներ, որոնք ունեին Իրաքի քաղաքացիրություն, ժամանել են բժշկական օգնություն ստանալու համար։
2015 թվականի հունվարին եզդիական կազմակերպությունները դիմել էին Իսրայելի կառավարությանը՝ Իրաքից եզդի փախստականներին ընդունելու պաշտոնական խնդրանքով։ Իսրայելի կառավարության կողմից պաշտոնական հայտարարության չի ստացվել, բայց եզդիական աղբյուրները պնդել են, որ փախստականների տեղափոխում տեղի է ունեցել և շնորհակալություն են հայտնել Իսրայելի կառավարությանը։ Իսրայելի խորհրդարանի անդամներից ոչ մի պատասխան չի եղել, երբ նրանց հարցրել են եզդի փախստականներին ընդունելու այդ հարցի մասին։


== Հարաբերությունները քուրդ հրեաների համայնքի հետ ==
Իսրայելը քրդական ծագում ունեցող շուրջ 200 000 հրեաների հայրենիքն է, որոնք հիմնականում ծագում են 1950-ական թվականներին Իրաքից Էզրա և Նեհեմիա գործողության ժամանակ Իսրայել եկած շուրջ 50 հազար քուրդ հրեաներից։ Քրդական ծագում ունեցող իսրայելցի հրեաները կապեր են պահպանում Մերձավոր Արեւելքում էթնիկ քրդական համայնքների, այդ թվում՝ Իսրայելում բնակվող քրդերի հետ։


== Տես նաև ==
Քրդերը Հայաստանում
Քրդերը Ադրբեջանում
Քրդերը Վրաստանում
Քրդերը Իրանում


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգե Մադան

Գեորգե Մադան (ռումիներեն՝ Gheorghe Madan, օգոստոսի 16, 1938(1938-08-16), Տրուշեն), մոլդովացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Գեորգե Մադանը ծնվել է 1938 թվականին Ստերշենի շրջանի Տրուշեն գյուղում։ 1960 թվականին ավարտել է Մոլդովայի պետական համալսարանը։ Աշխատել է որպես մանկավարժ, դպրոցի տնօրեն, «Zorile Moldovei» («Մոլդովայի լուսաբաց») և«Tinerimea Moldovei» («Մոլդովայի երիտասարդություն») թերթերի գլխավոր խմբագիր, Դ. Կանտեմիրի անվան գրականության թանգարանի տնօրեն։ Վեպերի, պատմվածքների հեղինակ է։


== Ստեղծագործություններ ==
Գրական գործունեությամբ զբաղվել է 1950-ական թվականներին։ Սկզբում տպագրվել է «Տիներիմյա Մոլդովեյ» և «Կուլտուրա Մոլդովեյ» թերթերում։ 1959 թվականին լույս է տեսել «Շեմքին» խորագիրը կրող պատմվածքների ժողովածուն, 1962 թվականին՝ «Վիպակները»։


== Պարգևներ, մրցանակներ ==
«Gloria Muncii» շքանշանի ասպետ (1998)
«Om Emerit» պատվավոր կոչում, 2003


== Ծանոթագրություններ ==
Կայան (իջևանատուն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կայան (այլ կիրառումներ)Կայան կամ Ղայան, միջնադարյան իջևանատուն Դաշտային Կիլիկիայում։ Գտնվում էր այժմյան Կայհան գյուղակի տեղում, Սիսից 8 կմ հարավ-արևելքում։ Կիլիկիայի հայկական պետության օրոք Կայանին կից եղել է շուկա։
Կարավանները հանգրվանում էին Կայանում՝ XIII-XIV դարերում Կոպիտառից Սիս մայրաքաղաք գնալիս։ Մինչև 1915 թվականը Կայանի մերձակայքում կանգուն էր հայերեն արձանագրությամբ մի քարե կոթող։
Բրեմենյան ավազակներ

«Բրեմենյան ավազակներ», միջազգային պրոդյուսերությամբ ստեղծված ռուսական կատակերգական-արկածային անիմացիոն ֆիլմ, որը նկարահանել են Ալեքսեյ Լուկյանչիկովը և Սվյատոսլավ Ուշակովը Գրիմ եղբայրների «Բրեմենյան երաժիշտներ» հեքիաթի հիման վրա։ Ռուսաստանում վարձույթի է դուրս եկել 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ին։ Նախագիծն իրականացվել է չորս երկրների (Ռուսաստան, Հունգարիա, Ուկրաինա, Հայաստան) համագործակցությամբ։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմում պատմվում է ավազակ Տրուբին Գուդի մասին, որը հավատարիմ կենդանի-ընկերների՝ Գրեթխեն իշուկի, Զիգմունդ կատվի, Պետրուչչո աքլորի և Բասկերվիլ ցլաշան հետ չի հնազանդվում Թագավորության հանցագործ իշխանությանը, որտեղ արդեն վաղուց չկա թագավոր, սակայն խորամանակ և անկուշտ Նախարարն իշխում է երիտասարդ և դյուրահավատ Արքայադստեր անունից։


== Դերերի հնչյունավորում ==
Ֆիլմի հնչյունավորել են հետևյալ դերասանները.

Նատալյա Պոդոլսկայան հնչյունավորել է Արքայադստեր երգերը։


== Արտադրություն ==
2016 թվականի հոկտեմբերին «Բրեմենյան ավազակների» ուկրաինացի պրոդյուսեր Վլադիսլավ Ռյաշինը հայտարարել է, որ մուլտֆիլմը գտնվում է արտադրության ավարտական փուլում։ Նրա խոսքերով՝ ժապավենը նկարահանվել է Գրիմ եղբայրների «Բրեմենյան երաժիշտներ» հեքիաթի հիման վրա և ոչ մի ընդհանրություն չունի խորհրդային համանուն մուլտֆիլմի հետ։ Ռյաշինը նաև հավելել է, որ գլխավոր հերոսներին հնչյունավորելու են Պոտապը և Նաստյա Կամենսկիխը, սակայն 2016 թվականի նոյեմբերին հայտարարվել է, որ նրանց կհնչյունավորեն Նադեժդա Դորոֆեևան և Դմիտրի Տոդորյուկը։


== Թողարկում ==
«Բրեմենյան ավազակներ» մուլտֆիլմը Ռուսաստանում և ԱՊՀ երկրներում (բացի Ուկրաինայից) առաջին անգամ ցուցադրվել է 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ին։ Անիմացիոն ժապավենը ցուցադրվել է 950 էկրանների՝ առաջին շաբաթ-կիրակիի ընթացքում վաստակելով մոտ 21 միլիոն ռուբլի։ Ռուսաստանում և ԱՊՀ երկրներում (բացի Ուկրաինայից) ընդհանուր դրամարկղային շահույթը կազմել է 37 միլիոն ռուբլի ($ 574 հազար)։
«Բրեմենյան ավազակներ» մուլտֆիլմը Ուկրաինայում առաջին անգամ ցուցադրվել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Մուլտֆիլմի հեռուստատեսային պրեմիերան տեղի է ունեցել «Նոր ալիքով» 2017 թվականի ապրիլի 1-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.starmediafilm.com/uk/film/bremenski_rozbishaki Բրեմենյան ավազակներ. պաշտոնական կայք
«Բրեմենյան ավազակներ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ոստիկան Ազուլայը

«Ոստիկան  Ազուլայը» (Հաշոտեր Ազուլայ, եբրայերեն՝ השוטר אזולאי‎), իսրայելական կինոկոմեդիա՝ նկարահանված Էֆրաիմ Կիշոնի կողմից։ Էկրան է բարձրացել 1971 թվականին։ Ֆիլմն արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի և առաջադրվել է «Օսկարի»՝ Օտար լեզվով լավագույն ֆիլմ անվանակարգում։


== Սյուժե ==
Ավրաամ Ազուլայը գթասիրտ, հավատացյալ անձնավորություն էր և հոգատար ամուսին։ Նա համոզված էր, որ պետք չէ ինքդ քեզ հարցնես՝ հավատու՞մ ես Աստծուն, պետք է այնպես ապրել, որ Աստված հավատա քեզ։ Բայց այդ, բարի մարդը գարշելի ոստիկան է։ Նա մեկ խղճահարությունից բաց էր թողնում շուրջկալի մեջ հայտնված երիտասարդ մամնավաճառին, մեկ արաբ ահաբեկչի տեղ էր ընդունում տեղական քրեական «հեղինակությանը», և 20 տարվա ծառայությունից հետո նրան չէին ցանկանում թողնել այդ պաշտոնում, թեև նրա համար ոստիկանությունից հեռանալը հավասարազոր էր մահապատժի։ Այդ ժամանակ Յաֆֆայի հանցավոր աշխարհը, որտեղ նա ծառայել էր, որտեղ հաջողվել էր նրան ճանաչել և հարմարվել, հատուկ նրա համար կազմակերպում է հանցագործություն, որը նա կարող էր բացահայտել և մնալ ոստիկանությունում ծառայության մեջ։


== Դերեր ==


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Էֆրաիմ Կիշոն
Սցենարիստ՝ Էֆրաիմ Կիշոն
Պրոդյուսերներ՝ Էֆրաիմ Կիշոն, Իցիկ Կոլ
Կոմպոզիտոր՝ Նուրիտ Հիրշ
Երգերի տեքստը՝ Էհուդ Մանոր
Օպերատոր՝ Դավիդ Գուրֆինկել


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
«Ոսկե գլոբուս»՝ որպես «Լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ» - հաղթանակ (1972): Երկրորդ «Ոսկե գլոբուս» ռեժիսոր և սցենարիստ Էֆրաիմ Կիշոնի կարիերայում «Սալահ Շաբաթի» ֆիլմից հետո։
«Օսկար»՝ «Արտասահմանյան լեզվով լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում (1972)Ֆիլմը պարգևների է արժանացել նաև Մոնտե Կառլոյի, Բարսելոնի, Ատլանտայի փառատոներում։


== Մշակութային ազդեցություն ==
Էհուդ Մանորի խոսքերով գրված Նուրիտ Գիրշի «Բալլադ ոստիկանի մասին» երգն առաջին անգամ կատարվել է «Ոստիկան Ազուլայ» ֆիլմում և տասնամյակներ շարունակ եղել է Իսրայելի ոստիկանության ոչ պաշտոնական օրհներգը։ Սակայն 2009 թվականին որոշվեց, որ այն այդպիսի կարգավիճակ չի ունենա, քանի որ ֆիլմում ստեղծվել է ոստիկանի բացասական կերպար։


== Գրականություն ==
Amy Kronish, Costel Safirman. The Policeman (HaShoter Azoulai), 1971 // Israeli film: a reference guide. - Westport, CT: Praeger Publishers, 2003. - P. 116-117. - (Reference guides to the world's cinema). - ISBN 0-313-32144-2.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Policeman Azoulay EDB.co.il (եբրայերեն)
Ariel Hirschfeld. (հոկտեմբերի 29, 2010)։ «Just like that: The years have not dulled Ephraim Kishon's sting»։ Ha'aretz։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-03-23-ին։ Վերցված է 2013-02-27
Կամուրջգլուխ

Կամուրջգլուխ, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։


== Պատմություն ==
Հայերը թուրքերի կողմից բնաջնջվեցին 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 4 տուն հայ և 1 տուն այլազգի բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստին Ֆրոսեթ

Քրիստին Ֆրոսեթ (անգլ.՝ Kristine Frøseth, սեպտեմբերի 21, 1995(1995-09-21), Նյու Ջերսի, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ֆրոսեթը ծնվել է 1995 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում, թեև ծնողները Նորվեգիայից են։ Հոր աշխատանքի պատճառով մանուկ հասակում նա ստիպված է եղել ապրել ինչպես Նորվեգիայում, այնպես էլ Միացյալ Նահանգներում։ Կարիերան սկսել է որպես մոդել։ 2016 թվականին նկարահանվել է The Weeknd երգչի «False Alarm» տեսահոլովակում։
Անցել է Ջոն Գրինի «Ալյասկայի որոնումներում» վեպի էկրանավորման փորձերը, սակայն արդյունքում ֆիլմը չի նկարահանվել։ Մի քանի տարի անց վեպի հիման վրա նկարահանվել է «Ալյասկայի որոնումներում» հեռուստասերիալը (Hulu-ի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2019 թվականի հոկտեմբերին), որտեղ դերասանուհին կերտել է իր «երազանքի դերը»՝ Ալյասկա Յանգը։ 2018 թվականին նկարահանվել է Netflix-ի թողարկած երկու ֆիլմում` «Սիերա Բերջեսն անհաջողակ է» և «Առաքյալ» ֆիլմերում, ինչպես նաև «Ճշմարտությունը Հարրի Քվեբերտի գործի մասին» մինի սերիալում։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բժշկական գիտական ընկերություններ

Բժշկական գիտական ընկերություններ (ԲԳԸ), Հայաստանում առաջինը՝ Երևանի բժշկական ընկերությունը, հիմնվել է 1910 թվականին և գործել մինչև 1920 թվականը։


== Ընկերություն ==
Ընկերության միջոցներով Դիլիջանում բացվել է առողջարան, Երևանում ստեղծվել սանիտար, բյուրո։ 1920 թվականին կայացել էր բժիշկների համահայաստանյան համագումար։ Խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո բժշկական ընկերություններ էին կազմակերպվել Երևանում և Լենինականում (1922), այնուհետև՝ Կիրովականում և Նոր Բայազետում (1937), Դիլիջանում (1946), Հոկտեմբերյանում (1947)։
Երևանի բժշկական ընկերության կազմում 1930 թվականին ստեղծվել էին բաժանմունքներ, 1936 թվականին կազմավորվել է Հայաստանի բժիշկների միացյալ ընկերությունը, 1946 թվականին բաժանմունքների հիման վրա կազմակերպվել են մասնագիտացված գիտատեխնիկական ընկերություններ։


== ԲԳԸ խորհուրդ ==
ԲԳԸ խորհուրդը (ՀԽՍՀ առողջապահության մինիստրության գիտխորհրդին կից) ստեղծվել է 1957 թվականին։ Բարձրագույն ղեկավար մարմինը համագումարն է (առաջինը՝ 1957 թվականին), գործադիրը՝ վարչությունը։ Միավորում էր (1987) 37 մասնագիտացված գիտականն ընկերություն (ախտաբան անատոմների, ախտաբան ֆիզիոլոգների, ակնաբանների, անեսթեզիոլոգների և ռեանիմատոլոգների, արյունաբանների, բժշկական հսկողության և բուժական ֆիզկուլտուրայի, բժշկապատմաբանների, դատական բժիշկների, դեղաբանների, դեղագործների, թերապևտների, թունաբանների, իմունաբանների, լաբորանտների, ծերաբանների և ծերաբույժների, կլինիկական գենետիկների, կուրորտաբանների և ֆիզիոթերապևտների, համաճարակագետների, հիգիենիստների, մանկաբարձների և գինեկոլոգների, մանկաբույժների, մաշկավեներոլոգների, ներզատաբանների, նեֆրոլոգների, նյարդաախտաբանների և հոգեբույժների, նյարդավիրաբույժների, ռենտգենաբանների և ուռուցքաբանների, ստամոքսաղիքաբանների, ստոմատոլոգների, սրտաբանների, վարակագետների, վիրաբույժների, տրավմատոլոգների և օրթոպեդների, ուրոլոգների, քիթկոկորդականջաբանների, քրոնոկենսաբանների, ֆթիզիատրների․ ընդամենը՝ 5489 անդամ)։ Բժշկական գիտատեխնիկական ընկերությունները ընդգրկված էին Համամիութենական բժշկական ընկերության կազմում։
Հայկական բժշկական ընկերություններ էին գործել Կ․ Պոլսում (1912-1919, 1919-1920 թվականներին՝ նաև ատամնաբուժական ընկերություն), Թիֆլիսում (1918-1920), Փարիզում (1920-1939)։
Եվգենի Տոմաշևսկի

Եվգենի Յուրիի Տոմաշևսկի (հուլիսի 1, 1987(1987-07-01), Սարատով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս շախմատիստ, գրոսմայստեր (2005)։ 2009 թ. Եվրոպայի չեմպիոն։ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում 2010 թ. աշխարհի թիմային առաջնության հաղթող։
2005 թ. Ռուսաստանի առաջնությունում իր առաջին ելույթն է ունենում՝ խաղալով Կրամնիկի հետ, սակայն սպիտակներով պարտվում է։ Այդ պարտիայից հետո շատերը նրան համարում էին ռուսական շախմատի ծագող աստղ։ Երեք սուպերեզրափակիչների մասնակից (2007, 2008, 2009), որոնցից յուրաքանչյուրի ժամանակ հաղթել է մրցաշարի ֆավորիտին՝ 2007 թ. Պ. Սվիդլերին, իսկ 2008 թ. Ա. Մորոզևիչին։
2009 թ. Ռուսաստանի չեմպիոն (բարձրագույն լիգա)
Բացի շախմատից, Եվգենին մասնակցել է «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» խաղի սպորտային տարբերակին։ Այս խաղում շախմատիստների թիմի կազմում իրեն դրսևորել է որպես լավագույն մասնակիցներից մեկը։ 2008 թ. պրոֆեսիոնալ շախմատիստների թիմի կազմում մասնակցել է «Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ» խաղի Ռուսաստանի առաջնությանը։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Եվգենի Տոմաշևսկու անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի կայքում (անգլ.)
Եվգենի Տոմաշևսկու պարտիաները (անգլ.)
Եվգենի Տոմաշևսկու անձնական քարտը 365chess.com կայքում
Հարցազրույց Archived 2008-09-16 at the Wayback Machine.
Տեղեկություն Տոմաշևսկու «Ի՞նչ, Որտե՞ղ, Ե՞րբ» խաղին մասնակցելու վերաբերյալ
Աստերոիդների ցանկ (132001-132100)

Աստերոիդների ցանկ (131901-132000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (132101-132200)
 Աստերոիդների ցանկ (131901-132000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (132101-132200)
Ալատլյար

Ալատլյար (ռուս.՝ Алатляр), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում, Խունզախսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ավարսկոյե Կոյսու գետի ձախ ափին՝ 46 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է, ավազանի տարածքը 42,3 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջան, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝  Սուլակ գետի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07030000112109300001053
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 109300105
Ավազանի կոդը - 07.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 09
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ուլանով (գյուղ, Խմելնիկի շրջան)

Ուլանով (ուկրաիներեն՝ Уланів), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1433 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուլանով գյուղում բնակվում էր 3 038 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 542,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Առանց հանցանշանի

«Առանց հանցանշանի» (երբեմն՝ «Առանց պատճառի», անգլ.՝ Without A Clue), կինոնկար։ Պարոդիա կամ կինոֆարս Շերլոկ Հոլմսի և բժիշկ Վատսոնի մասին։


== Սյուժե ==
Ըստ այս ֆիլմի սյուժեի՝ ոչ մի Շերլոկ Հոլմս էլ գոյություն չունի, իսկ հանցագործությունները բացահայտում է հենց Բժիշկ Վատսոնը։ Շերլոկ Հոլմսի մասին պատմությունները նա գրում է, որպեսզի նրան ընդունեն համալսարան ուսուցանելու, համարելով, որ այնտեղ չեն ընդունի նրա դեդուկտիվ հոբբին։ Վատսոնն այդպես էլ պաշտոն չի ստանում, բայց Հոլմսը դառնում է հանրաճանաչ, և Վատսոնին խնդրում են ներկայացնել հերոսին։ Խուզարկուի դերի ներկայացման համար Բժիշկ Վատսոնը վարձում է դերասան Ռեջինալդ Քինքեյդին։
Հոլմսին և Վատսոնին հաջողվում է կանխել Բրիտանական թանգարանի գողությունը։ Հանցագործները հանձնված են բրիտանական ոստիկանությանը, իսկ Վատսոնն արդեն վաղուց հոգնել է դերասան-ալկոհոլիկ լինելուց, և նա դուրս է հանում Քինքեյդին։ Շուտով նա նրան ետ է վերադարձնում, քանի որ Բրիտանիայի դրամ կտրելու հիմնարկը պատրաստ է Շերլոկ Հոլմսի հետ բացահայտել ևս մեկ խորհրդավոր քրեական գործ։
Անհայտացել էր կլիշեն, որով տպում էին 5 ֆունտանոց թղթադրամները։ Սկանդալը սպառնում է տապալել երկրի տնտեսությունը։ Վատսոնին հաջողվում է իմանալ, որ հանցագործության ետևում կանգնած է նրա հակառակորդը՝ պրոֆեսոր Մորիարտին։ Մորիարտիի հետ փոխհրաձգության ժամանակ Վատսոնը մահանում է (այդպես են կարծում նրա ընկերները), և Հոլմսը ստիպված է լինում հետաքննությունը վերցնել իր ձեռքը։ Պարզվում է, որ ամեն ինչ դեռ կորած չէ, և դերասանը կարող է գործը հասցնել իր հաջողակ ավարտին։


== Դերերում ==
Բեն Քինգսլի՝ Բժիշկ Վաթսոն
Մայքլ Քեյն՝ Շերլոկ Հոլմս / Ռեջինալդ Քինքեյդ
Ջեֆրի Ջոնս ՝ քննիչ Լեսթրեյդ
Լիզեթ Էնտոնի՝ Լեսլի Ջայլս
Փոլ Ֆրիմեն՝ պրոֆեսոր Մորիարտի
Փաթ Քին՝ տիկին Հադսոն
Փիթեր Կուկ՝ Նորման Գրինհոու
Թիմ Քիլլիկ՝ Սեբաստյան Մորան


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմը ցուցադրվել է խորհրդային վարձույթով, կրկնօրինակումն իրականացրել էր Սոյուզմուլտֆիլմ կինոստուդիան 1989 թվականին։ Մայքլ Քեյնին կրկնօրինակել է Սերգեյ Մալիշեվսկիյը, Բեն Քինգսլիին՝ Արտյոմ Կարապետյանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Առանց հանցանշանի» ֆիլմի մասին ինֆորմացիա
Алекс Экслер.։ «Կատակերգություն «Առանց հանցանշանի» (Without a clue)»։ exler.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-03-11-ին։ Վերցված է 22.03.2009
Տղվարչել

Տղվարչել (վրաց.՝ ტყვარჩელი, աբխազ.՝ Тҟәарчал), քաղաք Աբխազիայի Ինքնավար Հանրապետության։ Տղվարչելի շրջանի վարչական կենտրոնն է։
Ղալիձղա գետի ափին։ Ունի երկաթուղային կայարան։ 24800 բն․ (1975)։ Կա քարածխի արդյունահանում, հարստացուցիչ ֆաբրիկա, շինանյութերի գործարան, երկաթբետոնե շինվածքների արտադրություն, ՊՇԷԿ։ Տ․ բալնեոլոգիական առողջարան է։ Ամառը տաք է (հուլիսի միջին ջերմաստիճանը՝ 20°C), ձմեռը՝ չափավոր մեղմ (հունվարի միջին ջերմաստիճանը՝ –6°C), տարեկան տեղումները՝ 2000 մմ։ Բուժիչ միջոցները թույլ ռադիոակտիվ հանքային աղբյուրներն են՝ հետևյալ բաղադրությամբ․ ... (օգտագործվում է լոգանքների համար)։ Բուժվում են հենաշարժական ապարատի և նյարդային համակարգի հիվանդություններով տառապողները։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Օկտավիան Գոգա

Օկտավիան Գոգա (ռումիներեն՝ Octavian Goga, ապրիլի 1, 1881(1881-04-01), Ռեշինարի, Սիբիու, Ռումինիա - մայիսի 7, 1938(1938-05-07), Ciucea, Կլուժ, Ռումինիա), ռումինացի պոետ, դրամատուրգ, ակադեմիկոս, աջ ծայրահեղական քաղաքական գործիչ։ 1937 թվականի դեկտեմբերի 28-ից մինչև 1938 թվականի փետրվարի 11-ը եղել է Ռումինիայի վարչապետ։ Ռումինական ակադեմիայի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Օկտավիան Գոգան ծնվել է Տրանսիլվանիայի Սիբիու քաղաքի Ռեշինարի գյուղում։ Ավարտել է Բուդապեշտի համալսարանը։ Եղել է ռումինական ազգայնական շարժման ակտիվ ներկայացուցիչ Տրանսիլվանիայում։ Մինչ Առաջին համաշխարհային պատերազմը, ձերբակալվել է հունգարական իշխանությունների կողմից։ Մի քանի անգամ, մինչև Ռումինիայի և Տրանսիլվանիայի միավորումը, թաքնվել է Ռումինիայում, որտեղ ակտիվ մասնակցություն է ունեցել երկրի գրական և քաղաքական կյանքում։ 1920 և 1926 թվականներին զբաղեցրել է Արվեստների և ներքին գործերի նախարարի պաշտոնները՝ գեներալ Ալեքսանդր Ավրեսկու կառավարությունում։ 1935 թվականին գլխավորել է պրոֆաշիստական Ազգային-քրիստոնեական կուսակցությունը։ 1930-ական թվականներին մասնակցել է ռումինական մի քանի բանկերի և մոնոպոլիաների կառավարմանը, որոնց միջոցով էլ կապ է հաստատել արտասահմանյան կապիտալի հետ։ 1937 թվականի դեկտեմբերի 28-ից մինչև 1938 թվականի փետրվարի 11-ը զբաղեցրել է Ռումինիայի վարչապետի պաշտոնը։ Գոգայի կառավարությունը, որի կազմի մեջ մտել է նաև Ալեքսանդր Կուզան, վարել է ազգայնական պրոֆաշիստական քաղաքականություն՝ արտաքին քաղաքականության մեջ ուղղված լինելով դեպի հիտլերյան Գերմանիա։ Ընդունել է մի քանի հակասեմական օրենքներ, որոնցով հրեաները զրկվում էին ռումինական քաղաքացիությունից։

Իշխանությունից հեռացվելուց հետո՝ Օկտավիան Գոգան հաստատվել է Տրանսիլվանիայի իր կալվածքներում, որտեղ էլ 1938 թվականի մայիսի 7-ին մահացել է գլխուղեղի արյան զեղումից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ovidiu Papadima, Octavian Goga, ed. a II-a, Bucureşti, Fundaţia Regală pentru Literatură şi Artă, 1944
Ion Dodu Bălan, Octavian Goga (monografie), Bucureşti, Editura Minerva, 1971
Mircea Popa, Octavian Goga între colectivitate şi solitudine, Cluj, Editura Dacia, 1981
Ilie Guţan, Octavian Goga — răsfrângeri în evantai, Sibiu, Editura Imago, 2002
Gheorghe I. Bodea, Octavian Goga — o viaţă, un destin, Cluj, Editura Limes, 2004
Contribuţii la o bibliografie Octavian Goga (1965—2004), Cluj, Casa Cărţii de Ştiinţă, 2006.
Ռևինե Լագո

Ռևինե Լագո (իտալերեն՝ Revine Lago), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2119 մարդ, խտությունը՝ 118 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² տարածք։ Սահմանակից է Չիզոն դի Վալմարինո, Լիմանա, Տարցո, Տրիկիանա, Վիտորիո Վենետո համայնքներին։ Փոստային ինդեքս՝ 31020, հեռախոսային կոդ՝ 0438։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիմմա Մարկովա

Ռիմմա Մեերովնա (Մեիրովնա) Մարկովա (ռուս.՝ Римма Мееровна (Мейеровна) Маркова, դեկտեմբերի 5, 1951(1951-12-05), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս բանաստեղծ և արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Լենինգրադի  Ա. Ի. Գերցենի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի գեղարվեստական-գրաֆիկական ֆակուլտետը։ Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է Մուրմանսկի մարզի Ապատիտի քաղաքի մանկական արվեստի դպրոցում։   
80-ական թվականների կեսերին վերադարձել է Լենինգրադ։ 1994 թվականից բնակվում և ստեղծագործում է Շվեդիայում, Ստոկհոլմում։  Դասավանդում է գրաֆիկա, նկարչություն և ռուսաց լեզու։


== Ստեղծագործություն ==
Երիտասարդ տարիներին հաճախել է Լենինգրադի պիոներների պալատի «Խիզախում» գրական ակումբ, որի անդամներից շատերը հետագայում հայտնի դարձան գրական աշխարհում։ Մարկովայի բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1979 թվականին, այնուհետև 1981 և 1984 թվականներին Մուրմանսկի գրահրատարակչությունում լույս են տեսել նրա «Խիբինսկյան տետր» և «Բևեռային արև»  ժողովածուները։ Ավելի ուշ Շվեդիայում գրել է «Սև Վիկինգը» վիպակը և «Շտոլց» կարճ վեպը (տպագրվել է «Նևա» ամսագրում): Բազմաթիվ լրագրային և թերթային հրապարակումների հեղինակ է։


== Մշակութային գործունեություն ==
Ռիմմա Մարկովան հանդիսանում է «Հանդիպում» մշակութային ընկերության կազմակերպիչը։ Ռուս-վրացական պոեզիայի փառատոնի Archived 2019-03-28 at the Wayback Machine. մասնակից է, որը կազմակերպում են «Ռուսական ակումբ» միջազգային մշակութա-կրթական միությունը և ռուսալեզու գրողների միջազգային ֆեդերացիան։


== Մրցանակներ ==
«Էմիգրանտական քնար-2011»(չաշխատող հղում) մրցույթի գլխավոր մրցանակ, «Ոսկե Մանիկեն-պիս»
«Տարվա լուսավորիչ-2011», Ստոկհոլմ՝ «2011 års folkbildare i Stockholm»
«Բալթյան երկնքի տակ-2011» ռուսական պոեզիայի չորրորդ միջազգային մրցույթի երրորդ մրցանակ և առաջին տեղը «Լիրիկական և սիրային պոեզիա» անվանակարգում


== Ստեղծագործություններ ==
Хибинская тетрадь : Стихи / Римма Маркова. — Мурманск : Кн. изд-во, 1981.
Полярное солнце : Стихи / Римма Маркова. — Мурманск : Кн. изд-во, 1987.
Попытка невыезда: Поэтический дневник : Стихи / Римма Маркова. — СПб. : Нева, 1994 —
Письма к любимому = Brev till min alskade : Стихи / Римма Маркова. — Nacka, 1999. Авторский перевод на швед. яз.: Rimma Markova. — Текст парал. на рус. и швед. яз.
Fönstret (Окно) : Стихи / Rimma Markova — Bromma : Megilla-förl, 2001. Перевод на шведский Анники Бекстрём (Annika Bäckström).
Черный викинг : Повесть / Римма Маркова — Финляндия : журнал «Literarus», 2004.
Еврейская цапля : детский рассказ / Римма Маркова — США, журнал «Маленькая компания», 2006.
Стихи о Грузии : Стихи / Римма Маркова. — журнал «Крещатик» выпуск 42, 2008.
На холмах Грузии : Стихи / Римма Маркова. — журнал «Дружба народов» № 5, 2008.
Штольц : Повесть / Римма Маркова. — журнал «Нева» № 9, 2006.
Мой выставочный зал : Стихи / Римма Маркова. — Вильнюс : Standartu Spaustuve, 2012.
Лес голосов : Санкт Петербург, «Контраст», 2015
Та Грузия, которую пою: Калининград, 2016


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Վալե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լա Վալե (այլ կիրառումներ)Լա Վալե (ֆր.՝ La Vallée), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սեն Պորշեր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սենտ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17455։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 694 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լա Վալե (ֆր.)
Ստորին Կամզաս

Ստորին Կամզաս (ռուս.՝ Нижний Камзас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոմ գետի ձախ ափին՝ 476 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 20 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ գետ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Օդերադի (գյուղ, Լուցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕդերադիՕդերադի (ուկրաիներեն՝ Одеради), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1583 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օդերադի գյուղում բնակվում էր 339 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,231 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1467,53 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պենկի (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)

Պենկի (ուկրաիներեն՝ Пеньки), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պենկի գյուղում բնակվում էր 517 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1803 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 286,74 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ցխամի

Ցխամի (վրաց.՝ ცხამი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սաչխերեի շրջան‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 880 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սաչխերեից հեռու է 17 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 503 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ծովային աստղ

Ծովային աստղեր (լատ.՝ Asteroidea, հուն․՝ ἀστήρ՝աստղ), փշամորթների տիպին պատկանող կենդանիներ։ Ապրում են ծովերի հատակին։ Նրանք սեփական թաքստոցները պատրաստում են իրենց շուրջ գտնվող բույսերից և այլ գոյացություններից։ Իրենց ամուր չանչերով նրանք կտրատում են կենդանի սպունգներ և ջրիմուռի տերևներ ու տնկում իրենց մեջքին՝ սեփական մարմնի վրա ստեղծելով «այգի»։ Երբ ջրիմուռը մահանում է, նրանք այն փոխարինում են թարմով։ Դասը ներառում է գրեթե 1600 ժամանակակից տեսակներ։


== Կառուցվածք ==
Ունեն ճառագայթային համաչափություն։ Շարժվում են 5 վերջույթների օգնությամբ։


== Սննման եղանակ ==
Ծովաստղերը գիշատիչ են և սնվում են հիմնականում փափկամարմիններով։ Երբ ծովաստղը հանդիպում է ոստրեի կամ այլ երկփեղկ փափկամարմնի, բռնում է փափկամարմնի խեցին իր խողովակավոր ոտքով և իր բերանը դնում զոհի խեցու երկու փեղկերի նեղ բացվածքին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Մանկական հանրագիտարան «Ճանաչենք և սիրենք կենդանիներին» , կազմող և խմբագիր՝ Սեյրանուհի Գեղամյան
Պաուլինո Ռիվերո

Պաուլինո Ռիվերո Բաուտե (իսպ.՝ Paulino Rivero Baute, փետրվարի 11, 1952(1952-02-11), El Sauzal, Տեներիֆե, Սանտա Կրուս դե Տեներիֆե, Կանարյան կղզիներ, Իսպանիա), իսպանացի քաղաքական գործիչ և ուսուցիչ։ Կանարյան կոալիցիայի անդամ՝ Կանարյան կղզիների ինքնավար համայնքի նախկին նախագահը։ 


== Կենսագրություն ==
Նախքան քաղաքականության մեջ իր կարիերան, Ռիվերոն եղել է տարրական դպրոցի ուսուցիչ, իր դիպլոմը ստացել է Լա Լագունայի համալսարանից։ 1979 թվականի տարածաշրջանային ընտրություններում, առաջին նման ընտրություններում՝ 1978 թվականի իսպանական Սահմանադրությանը համապատասխան, Ռիվերոն ընտրվել է որպես Էլ-Սոզալի քաղաքապետ, պաշտոն, որը զբաղեցրել է մինչև 1997 թվականը։ Ռիվերոն սկզբնապես ներկայացրել Է Դեմոկրատական կենտրոնի միությունը, սակայն 1983 թվականին անցել է անկախ Թիներֆենի խմբավորմանը, մի խումբ, որը, ի վերջո, ձևավորել է Կանարյան կոալիցիայի մի մասը։ 
Ռիվերոն նաև եղել է Կաբիլդո Դե Տեներիֆեի անդամ, նախքան 1996 թվականին ազգային քաղաքականություն անցնելը։ 1996 թվականի համընդհանուր ընտրություններում Ռիվերոն ընտրվել է պատգամավորների կոնգրես՝ որպես Սանտա Կրուս դե Տեներիֆե ընտրատարածքի ներկայացուցիչ, հետագայում վերընտրվել է 2000 և 2004 թվականների համընդհանուր ընտրություններում։ Գլխավորել է Մադրիդում գնացքների պայթյունների հետաքննության խորհրդարանական հանձնաժողովը 2004 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
People

People (նախկինում People Weekly), ամերիկյան հայտնի ամսագիր, ստեղծվել է Time Inc-ի կողմից։ Առաջին համարը լույս է տեսել 1974 թվականի մարտի 4-ին։ 2006 թվականին ամսագրի շրջանառությունը կազմել է 3.75 միլիոն օրինակ։ People-ը յուրաքանչյուր տարի կազմում է հայտնի մարդկանց վերաբերող ցանկեր, ինչպիսիք են`«Ամենագեղեցիկ մարդիկ», «Ամենալավ և ամենավատ հագնվողներ» և «Ամենասեքսուալ տղամարդ»։


== Teen People ==
1998 թվականին ստեղծվեց ամսագրի երիտասարդական տարբերակը` Teen People-ը։ Այնուամենայնիվ, 2006 թվականի հուլիսի 27-ից դադարեց գոյություն ունենալ։ Փակման պատճառները եղել են ինչպես գովազդային առաջարկությունների բացակայությունը, այնպես էլ շուկայում բարձր մրցակցությունը։ Վերջին համարը լույս է տեսել 2006 թվականի սեպտեմբերին, իսկ Teen People-ի փոխարեն բաժանորդները տարեվերջին ստացան Seventeen ամսագիրը։


== Sexiest Man Alive ==
Ամեն տարի ամսագիրը ընտրում է Ամենասեքսուալ տղամարդուն։ Այս կոչման կրկնակի կրողներ են եղել Բրեդ Փիթը (1995, 2000), Ջորջ Քլունին (1997, 2006) և Ջոնի Դեփը (2003, 2009)։ Ռիչարդ Գիրը նույնպես ընտրվել է երկու անգամ, սակայն տարբեր անվանակագերում՝ «Sexiest Couple» (1993) և «Sexiest Man» (1999):


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ամսագրի պաշտոնական կայքէջը(անգլ.)
Ալեքսանդր Տալիզինի տուն

Ալեքսանդր Տալիզինի տուն (ռուս.՝ Дом Александра Талызина), կլասիցիզմի ոճի ճարտարապետության բնակելի հուշարձան Մոսկվայում։ Գտնվում Վոզդվիժենկա փողոցում։ Մշակութային ժառանգության դաշնային նշանակության օբյեկտ է։ Ա. Վ. Շչուսևի անվան ճարտարապետության պետական թանգարանի գտնվելու վայրն է։


== Պատմություն ==
Հողակտորի պատմությունը հայտնի է 1620-ական թվականներից, երբ տարածքը բաժանվել է Պեչորայի վանքի և ազնվական Ի. Պիսեմսկու միջև։ XVII դարի կեսերին այստեղ գտնվում էր բոյար Իվան Միլոսլավսկու դաստակերտը։
1659 թվականին այստեղ եղել է Նոր դեղագործարանը։ 1670-ական թվականներին սկսվել է ակտիվ շինարարություն, որի ղեկավարն էր Գուրի Վարֆոլոմեևը։ Ստեղծվել է Սեղանատուն, որը տեղակայված էր Ստարովագանկովսկի նրբանցքի երկայնքով։
XVIII դարի սկզբին տան սեփականատեր է դարձել դիվանագետ Վասիլի Դոլգորուկովը։ Ենթադրվում է, որ նրա օրոք է կառուցվել «Այգեպանի տունը»։ Վասիլի Դոլգորուկովի ձերբակալությունից հետո տարածքի տիրապետումն անցել է «վրաց Վախթանգ թագավորին»։ Այդ ժամանակ կառուցվել է քարե տունը (ենթադրաբար Պյոտր Երոպկինի նախագծով)։
Հրաժարականից հետո Վոզդվիժենկայի հողակտորն իշխան Գեորգի Բագրատիոնից գնել է գաղտնի խորհրդական Ալեքսանդր Ֆեոդորովիչ Տալիզինը։ Ենթադրաբար Մատվեյ Կազակովի նախագծով 1787 թվականին կառուցվել է երկու կողաշենքերով եռահարկ տուն։ Նրա ճակատը պատկերված է Կազակովի «Ճարտարապետական ալբոմներում»։
1805 թվականին սնանկացած գեներալ Ստեպան Տալիզինը շինությունը վաճառել է վաճառական Միխայիլ Ուստինովին։ Շինությունը վերակառուցվել է. հայտնվել են երկհարկանի անցումներ հիմնական տան և կողաշենքերի միջև, ամպիր ոճի զարդեր ճակատին։ Ուստինովների օրոք առանձնատունը դարձել է Մոսկվայի մշակութային սալոններից մեկը, որն այցելել են ճանաչված անձինք։
1845 թվականին շենքի սեփականատերը դարձել է Ռուսական կայսրության ֆինանսների նախարարությունը, որն այն փոխանցել է Մոսկվայի գավառական գանձատանը և Մոսկվայի արքունական պալատին։ 1890-ական թվականներին շինության կողային մասերի վերևում հայտնվել է երրորդ հարկը։ Այս տեսքով դաստակերտը պահպանվել է մինչև մեր օրերը։
1920 թվականին առանձնատանը տեղակայվել են ՌԿԿ կենտկոմի քարտուղարությունը և Իոսիֆ Ստալինի ու նրա քարտուղարների աշխատասենյակները։ 1930-ական թվականներին դաստակերտում գործել է հանրակացարան, այնուհետև՝ կոմունալ բնակարաններ։
Հայրենական մեծ պատերազմից հետո ճարտարապետական շինության մի մասը հանձնվել է Ա. Վ. Շչուսևի անվան ճարտարապետության պետական թանգարանին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Дом Талызина — Знаменитые и известные исторические здания и дома Москвы Archived 2018-09-30 at the Wayback Machine.
ДЕПАРТАМЕНТ КУЛЬТУРНОГО НАСЛЕДИЯ ГОРОДА МОСКВЫ — Дом Талызина: главный дом и флигель во дворе с полуциркульной стеной, дом садовника, 1787 г., арх. М.Ф. Казаков. Палаты Государева Аптекарского двора, XVII в. Archived 2018-11-17 at the Wayback Machine.
Ալեքսանդր Մոիսի

Ալեքսանդր Մոիս (ապրիլի 2, 1879(1879-04-02), Տրիեստ, Ավստրո-Հունգարիա - մարտի 22, 1935(1935-03-22), Վիեննա, Ավստրիա), գերմանացի դերասան։ Ազգությամբ ալբանացի։ 1898 թ.-ից սովորել է Վիեննայի կոնսերվատորիայում (բարիտոն)։
Եղել է «Բուրգթեատրի» դերասան։ 1904 թ.-ից աշխատել է Մ. Ռայնհարդի ղեկավարությամբ, 1905-33 թթ.-ին՝ Գերմանական թատրոնում և «Կամերշպիլե»-ում (Բեռլին)։ Մոիսի պլաստիկան և ձայնի երանգների հարստությունը օգնել են ստեղծելու երազող, միայնակ մարդկանց կերպարներ (Օսվալդ, Իբսենի «Ուրվականներ»)։ Հիասթափված բուրժուական իրականությունից՝ ձգտել է ցույց տալ դաժան և անարդար կյանքից տառապող հերոսների ողբերգությունը՝ Համլետ (Շեքսպիրի «Համլետ»), Պրոտասով (Լև Տոլստոյի «Կենդանի դիակ»), Իվանով (Անտոն Չեխովի «Իվանով»), Ֆրանց Մոոր (Շիլլերի «Ավազակներ»)։ Ֆաշիստների իշխանության գլուխ անցնելուց հետո 1933 թ.-ին հեռացել է Գերմանիայից և աշխատել Ավստրիայում, Իտալիայում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Սիսկատար

Սիսկատար, Ադագան, Աղթափան, Արտապան, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզի և Ադրբեջանի Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության սահմանում, Զանգեզուրի լեռնաշղթայի հարավայինկատարային մասում։ Սիսիանի լեռնանցքի և Նախիջևանի սահմաններում։ Բարձրություն 3098 մ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլեսե

Վիլեսե  (իտալերեն՝ Villesse), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Գորիցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1664, բնակչության խտություն՝ 143 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս` 34070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0481։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս` 0481 91026
Էլեկտրոնային փոստ՝ info@villesse.it
Պաշտոնական կայք http://www.comune.villesse.go.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Օստրովկի (գյուղ, Ժելանինսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕստրովկիՕստրովկի (ռուս.՝ Островки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեծ Լեկմա (Լեկմայի վտակ)

Մեծ Լեկմա (ռուս.՝ Большая Лекма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սլոբոդսկոյ շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լեկմա գետի աջ ափին՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 26 կմ է, ջրահավաք ավազանը՝ 147 կմ²։
Գետի ակունքը գտնվում է հյուսիս-արևելք Սովա գյուղում։ Գետ հոսում է դեպի արևելք, ապա թեքվում է դեպի հյուսիս և, վերջապես հյուսիս-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300212111100031921
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103192
Ավազանի կոդը — 10.01.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հասֆուրթ

Հասֆուրթ (գերմ.՝ Haßfurt), քաղաք Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասի Հասբերգե շրջանում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական շրջանին։
Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 13.349 մարդ, 2015 թվականին՝ 13.277 մարդ։ Զբաղեցնում է՝ 52.77կմ² տարածք։
Քաղաքը բաժանված է ինը քաղաքային շրջանների։
Ռոսոշ (այլ կիրառումներ)

Ռոսոշ, կարող է վերաբերել՝

Ռոսոշ - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Սվալյավայի շրջանում
Ռոսոշ - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Տյաչևի շրջանում
Սթիվ Գոլին

Սթիվ Ահարոն Գոլին (անգլ.՝ Steve Golin, մարտի 6, 1955(1955-03-06), Geneva, Նյու Յորք, ԱՄՆ - ապրիլի 21, 2019(2019-04-21), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կինոյի և հեռուստատեսության պրոդյուսեր։ Գոլինն եղել է Anonymous Content LLP մուլտիմեդիայի զարգացման, արտադրության և կառավարման ընկերության հիմնադիրն ու գլխավոր տնօրենն, ինչպես նաև՝ Propaganda Films ընկերության համահիմնադիրն ու գլխավոր տնօրենը։


== Կենսագրություն ==
1976 թվականին Սթիվ Գոլինն ավարտել է Նյու Յորքի համալսարանին կից Tisch-ի արվեստի դպրոցը։ 1986 թվականին Գոլինը և նրա գործընկեր Ջոնի Սիգվատսոնը հիմնադրել են Propaganda Films ընկերությունը։ Նրանք զբաղվում էին պրոդյուսերական գործունեությամբ, գովազդով և տեսանյութերի արտադրությամբ։ Ընկերությունն արագորեն դարձել է շուկայի առաջատարը և բազմիցս նշանավորվել է հեղինակավոր «MTV Video Music Awards» և «Կաննի կինոփառատոն» մրցանակներով։ Դա հիմնականում պայմանավորված էր նոր անունների որոնման և հաջող ներդրումների հետ։ Նրա բացահայտնումներն են դարձել Դեյվիդ Ֆինչերը, Մայքլ Բեյը, Սփայք Ջոնզը, Անտուան Ֆուքուան, Գոռ Վերբինսկին, Ալեքս Պրոյասը և Միշել Գոնդրին։ Այն բանից հետո, երբ Propaganda Films–ը դարձել է հաջողակ, Գոլին և Սիգվատսոնը վաճառել են այն PolyGram-ին։ Բայց երբ 1998 թվականին Polygram-ը վաճառել է Seagram-ին, բոլոր նրանց, որոնց Գոլին մի անգամ բերել էր այնտեղ, հեռացվել են աշխատանքից և նա կորցրել են ընկերության վրա վերահսկողությունը։ 1999 թվականին նա ստիպված էր վերջնականապես բաժանվել Propaganda Films-ից։ Սթիվ Գոլիի հաջորդ նախագիծը դարձել է Anonymous Content ընկերությունը, որը հիմնադրվել է 2000 թվականի սկզբին Կալիֆոռնիա նահանգի Կալվեր Սիթի քաղաքում։ Գոլին ինքն է ղեկավարել ընկերության առևտրային ստորաբաժանումը։ Նա արտադրել է գովազդային հոլովակներ և նրա հաճախորդների թվում էին Audi–ն, Citibank–ը, Կոկա-Կոլան, Ford–ը, Intel, Nike–ը, Պեպսին, United Airlines–ը։ 2000 թվականին Billboard Music Awards մրցույթում նրանց A Perfect Circle խմբի «Judith» երգի տեսահոլովակը (ռեժիսոր Դեյվիդ Ֆինչեր) ստացել է «Լավագույն նոր կատարող» մրցանակը (հարդ ռոք կատեգորիայում)։ Anonymous-ը նախագծեր է մշակել նաև Cypress Hill, Filter, Smash Mouth, Third Eye Blind և The Wallflowers երաժշտական խմբերի համար։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
2005 թվականին «Մաքուր բանականության հավերժ փայլատակում» ֆիլմը ստացել է «BAFTA» մրցանակ «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում։
2007 թվականին «Բաբելոն» ֆիլմը «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում հաղթել է միանգամից երկու մրցույթում և ստացել է «Օսկար» ու «Բրիտանական ակադեմիայի կինոյի և հեռուստատեսային արվեստի» մրցանակները (BAFTA)։ 
2016 թվականին պատմությունը գրեթե կրկնվել է։ Երկու՝ «Ուշադրության կենտրոնում» և «Փրկվածը» ֆիլմերը, առաջադրվել են նույն մրցանակներին։ Արդյունքում «Օսկար» մրցանակը ստացել է «Ուշադրության կենտրոնում» ֆիլմը, իսկ «BAFTA»-ն լավագույնը ճանաչել է «Փրկվածը» ֆիլմը։


== Ընտրված ֆիլմագրություն ==
Խաղ, ռեժիսոր Դեյվիդ Ֆինչեր (1997)
«Լինել Ջոն Մալկովիչ»՝ ռեժիսոր Սփայք Ջոնզ (1999)
«Մաքուր բանականության հավերժ փայլատակում» ՝ ռեժիսոր Միշել Գոնդրի (2004)
«Բաբելոն» ՝ ռեժիսոր Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտու (2006)
«Տարբերակ» ՝ ռեժիսոր Գևին Հուդ (2007)
«Միստեր Ռոբոտ» ՝ ռեժիսոր Սեմ Էսմեյլ (2015)
«Ուշադրության կենտրոնում» ՝ ռեժիսոր Թոմ Մաքարթի (2015)
«Փրկվածը» ՝ ռեժիսոր Ալեխանդրո Գոնսալես Ինյարիտու (2015)


== Ծանոթագրություններ ==