Դմիտրի Բելյաև

Դմիտրի Վասիլևիչ Բելյաև (ռուս.՝ Дмитрий Васильевич Беляев, նոյեմբերի 18, 1921(1921-11-18), ՌԽՖՍՀ - սեպտեմբերի 25, 2007(2007-09-25), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), խորհրդային գեղանկարիչ, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության)։


== Կենսագրություն ==
Դմիտրի Վասիլևիչ Բելյաևը ծնվել է 1921 թվականի նոյեմբերի 18-ին Ռյազանի նահանգի Ռիբնովսկի շրջանի Բորտնոյե գյուղում (Ռյազանից 18 կիլոմետր հեռավորության վրա)։ 1929 թվականին մոր մահից հետո ընտանիքը (հայրը՝ երեխաների հետ) տեղափոխվել է է Մոսկվա։ Նկարչությամբ զբաղվելը ապագա նկարչին նախ տարել է Մոսկվայի Բաումանի շրջանի պիոներների և դպրոցականների տան ստուդիա, ապա 1905 թվականի հիշատակի գեղարվեստի ուսումնարան։
Վերջին կուրսից զորակոչվել է Կարմիր բանակ։ Հայրենական մեծ պատերազմի ընթացքում մասնակցել է Ուկրաինայի հարավարևմտյան և 2-րդ ճակատներում տեղի ունեցած մարտերին, եղել է տանկային զորամասի ջոկի հրամանատար։ Վիրավորվել է, արժանացել է մարտական պարգևների, այդ թվում՝ Կարմիր աստղի, Հայրենական պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշանների, «Գերմանիայի նկատմամբ հաղթանակի համար» և այլ մեդալների։
1946 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական բաժինը։ Սովորել է Իոսիֆ Սերեբրյանիի, Սեմյոն Աբուգովի, Հենրիխ Պավլովսկու, Ալեքսանդր Զայցևի մոտ։ 1952 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Բորիս Իոգանսոնի արվեստանոցում՝ գեղանկարչության նկարչի կոչման շնորհմամբ։ Ավարտական աշխատանքը եղել է «Հանուն խաղաղության» (ռուս.՝ «За мир!») նկարը, որը ներկայումս գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգում՝ Գեղարվեստի ակադեմիայի գիտահետազոտական թանգարանում։ Նույն 1952 թվականին ամուսնացել է Լենինգրադի Ա. Գերցենի անվան մանկավարժական ինստիտուտի շրջանավարտ Իրինա Պավլովնա Կուրյատնիկովայի հետ։
1952 թվականին դարձել է Լենինգրադի խորհրդային նկարիչների միության անդամ։ 1953 թվականից եղել է Լենինգրադի նկարիչների ցուցահանդեսների մշտական մասնակից։ Ստեղծել է ժանրային և պատմական նկարներ, բնանկարներ, դիմանկարներ, նատյուրմորտներ։ 1960-1980 թվականներին շատ է աշխատել Հին Լադոգայի նկարիչների ստեղծագործական տանը։ Այնտեղ ստեղծված աշխատանքների թվում են «Քամին Լադոգայից» (1961), «Փողոց Նոր Լադոգայում» (1965), «Չերնավինո գյուղը» (1968), «Իզվոզ գյուղը Վոլխովում» (1968), «Մութ Վոլխովը» (1974), «Միկան սանդղամուտքի մոտ» (1979), «Ստարոլադոժսկի վանքի բակը» (1978), «Հին Լադոգան» (1988) և այլն։ Անհատական ցուցահանդես է անցկացրել Լենինգրադում 1988 թվականին ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության սրահներում։
1998 թվականին արժանացել է Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր նկարչի պատվավոր կոչման։ 2004 թվականին Դմիտրի Բելյաևը դարձել է Սանկտ Պետերբուրգի կառավարության մրցանակի դափնեկիր գրականության, արվեստի և ճարտարապետության բնագավառում՝ վերջին տարիների աշխատանքների շարքի համար։ Ի. Ռեպինի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր է դարձել 2005 թվականին։ Պետրովյան գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ։
Մահացել է 2007 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Սանկտ Պետերբուրգում՝ կյանքի 86-րդ տարում։ 
Դ.Բելյաևի ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսական պետական թանգարանում (Սանկտ Պետերբուրգ), թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ֆինլանդիայում, Չինաստանում, Ճապոնիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում և այլ երկրներում։
2011 թվականի մարտի 30-ից մայիսի 30-ը Ռուսական թանգարանի Մարմարյա պալատում տեղի է ունեցել Դ. Բելյաևի հետահայաց ցուցահանդեսը, որը կազմակերպվել է Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության «Կապույտ հյուրասենյակ» պատկերասրահի մասնակցությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Дмитренко, А. Ф. Навсегда нам памятью дано... // Художник Петербурга, №17, 2011. С. 1,10.