armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Թուրքական անուն

Թուրքիայում անձանց լրիվ անվանումը կազմված է անունից և ազգանունից։ Ազգանունները սկսել են օգտագործել միայն 20-րդ դարի առաջին կեսից` «Ազգանունների մասին» օրենքի ընդունումից հետո։ Մինչ այդ առավել տարածված էր արաբական անվանական ձևը։ 
Թուրքական անվանունների մեծ մասը ուներ արաբական, թյուրքական և պարսկական ծագումնաբանություն, և անվանումների մեծամասնությունը հստակ իմաստ են պարունակում։ Այսպես, Թուրքիայում ամենատարածված անվանումներից մեկը Մեհմեդն է (նույնն է, ինչ Մուհամմեդը արաբ․՝ محمّد‎‎) արաբերենից թարգմանվում է որպես «գովեստի արժանի», իսկ կանացի Այլին (թուրքերեն՝ Aylin) անվանումը որպես «լուսնային փառապսակ»։ Նույն ձևով թարգմանվում են նաև ազգանունները։ Այսպես Ակգյուլ (թուրքերեն՝ Akgül) ազգանունը թարգմանվում է որպես «սպիտակ վարդ։ Որոշ անվանուններ կարող են օգտագործվել և որպես անուն, և որպես ազգանուն։
Շատ թուրքական անուններ արտահայտում են ժամանակի այն պահը, երբ ծնվել է երեխան։ Օրինակ, Ջումա (թուրքերեն՝ Cuma)` «ուրբաթ», Ռամազան (թուրքերեն՝ Ramazan) ` «Ռամադան» և այլն։ Օրվա տարբեր պահերը նույնպես իրենց արտացոլումն կարող են ունենալ անվանումների մեջ, օրինակ, Շաֆակ (թուրքերեն՝ Şafak)` «լուսաբաց», Տան (թուրքերեն՝ Tan)` «մթնշաղ» և այլն։
Թուրքերի մոտ տարածված են նաև ղուրանական ծագմամբ, պատմական դեմքերի, զորահրամանատարների և քաղաքական գործիչների անունները։ Օրինակ, Աբդուլահ (թուրքերեն՝ Abdullah), Աբդուրահման (թուրքերեն՝ Abdurrahman), Ահմեդ (թուրքերեն՝ Ahmet), Ալի (թուրքերեն՝ Ali), Բեքիր (թուրքերեն՝ Bekir), Այշե (թուրքերեն՝ Ayşe), Ֆաթմա (թուրքերեն՝  Fatma), Խադիջե (թուրքերեն՝ Hatice), Մեհմեդ (թուրքերեն՝ Mehmet), Մուստաֆա (թուրքերեն՝ Mustafa), Օմեր (թուրքերեն՝ Ömer) և Ռեսուլ (թուրքերեն՝ Resul)։
Գոյություն ունեն նաև անուններ, որոնք առաջացել են այս կամ այն աշխարհագրական, բնակլիմայական, աստղագիտական անվանումներից։ Այսպես, Դաղ (թուրքերեն՝ Dağ)` «լեռ», Գյոք (թուրքերեն՝ Gök)` «երկինք», Դենիզ (թուրքերեն՝ Deniz)` «ծով», Այ (թուրքերեն՝ Ay)` «լուսին», Գյուն (թուրքերեն՝ Gün)` «օր», Յըլդըզ (թուրքերեն՝ Yıldız)` «աստղ», Գյունեշ (թուրքերեն՝ Güneş)` «արև», Այնուր (թուրքերեն՝ Aynur)` «լուսնի լույս », Կորայ (թուրքերեն՝ Koray)` «կարմիր լուսին», Շենայ (թուրքերեն՝ Şenay)` «ուրախ լուսին», Յըլդըրըմ (թուրքերեն՝ Yıldırım)` «կայծակ»։ Այստեղ հատկապես տարածված են գետերի անվանումների կիրառումը որպես մարդու անուն։ Օրինակ, Ֆըրաթ (թուրքերեն՝ Fırat)` «Եփրատ», Դիջլե (թուրքերեն՝ Dicle)` «Տիգրիս», Տունա (թուրքերեն՝ Tuna)` «Դանուբ», Մերիչ (թուրքերեն՝ Meriç)` «Մարիցա» և Պընար (թուրքերեն՝ Pınar)` «Պինար»։


== Պատմություն ==
1934 թվականի հունիսի 21-ին Թուրքիայի նախագահ Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը ստորագրեց «Ազգանունների մասին» օրենքը։ Համաձայն օրենքի, Թուրքիայի բոլոր քաղաքացիները պետք է ստանային ազգանուններ։ Ի հավելումն սրա, 1934 թվականի նոյեմբերի 26-ին ընդունվեց «Անուններին տիտղոս կամ կոչում ավելացնելն արգելելու մասին» օրենքը։ Սույն օրենքի համաձայն Մուստաֆա Քեմալը ստացավ Աթաթուրք ազգանունը (թուրքերեն՝ Atatürk)` «թուրքերի հայր»։
Որոշ ազգանուններ ի հայտ եկան անձանց մասնագիտություններից և մասնագիտացումներից։ Այսպես Բեյզատ ազգանունը ստուգաբանվում է որպես բեյ` զինհրամանատար և զատ` ցեղ բառերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալայա Տարկա

Մալայա Տարկա (ռուս.՝ Малая Тарка), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Պավլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 65 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սադովայա (այլ կիրառումներ)

Սադովայա, կարող է վերաբերել՝

Սադովայա - գետ Ռուսաստանում, Պրիմորսկայայի վտակը
Սադովայա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում
Սադովայա - գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մոգիլյով-Պոդոլսկիի շրջանում
Կիվի (գետ, թափվում է Սուլա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիվի (այլ կիրառումներ)Կիվի (ռուս.՝ Киви), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում Մուեզերսկի շրջանում։ Գետի երկարությունը 15 կմ է, ավազանի տարածքը 26,7 կմ2։ Գետը սկիզբ է առնում Կորպի լճից։ Հոսում է հարավային և հարավարևելյան ուղղությամբ։ Թափվում է Սուլա լիճ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայնց պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կարելիի ավազան, Ֆինլանդիայի և ՌԴ սահմանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Պատկանում է Կարելիի ավազանային շրջանին, Բալթիկ ծովի ավազան։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01050000112102000009864
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000986
Ավազանի կոդը - 01.05.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Չերկասովո (գյուղ, Պետուշինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉերկասովոՉերկասովո (ռուս.՝ Черкасово), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Պետուշինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 37 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուգլեդար

Ուգլեդար (ուկրաիներեն՝ Вугледа́р), քաղաք Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ուգլեդարի քաղաքային խորհուրդում, մարզային ենթակայության քաղաք։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Ուգլեդար քաղաքում բնակվում էր 15 408 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 3488 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հայկական լեռնաշխարհի խոշոր գետերի ցանկ

Ստորև ներկայացված են Հայկական լեռնաշխարհի խոշոր գետերը՝
Վինսենթ Կլին

Վինսենթ Կլին կամ Վինսենթ Կլայն (անգլ.՝ Vincent Klyn, հունիսի 30, 1960(1960-06-30), Օկլենդ, Նոր Զելանդիա), նորզելանդացի դերասան, ֆիլմերի պրոդյուսեր և նախկին պրոֆեսիոնալ սերֆեր։ Կլինի մասնակցությամբ առաջին և, հավանաբար, համեմատաբար հիշվող ֆիլմը եղել է 1989 թվականին նկարահանված «Կիբօրգ» ֆիլմը (Ժան-Կլոդ Վան Դամի մասնակցությամբ)։


== Վաղ կյանքը ==
Կլինը ծնվել է 1960 թվականին՝ Նոր Զելանդիայում։ 8 տարեկան հասակում ընտանյոք հանդերձ տեղափոխվել է Հոնոլուլու (Հավայան կղզիներ)։ Հավայիում Կլինն ավարտում է տեղի ավագ դպրոցներից մեկը և սկսում խորը կերպով զբաղվել սերֆինգով։ Արդեն 13 տարեկան հասակում նա սկսում է պրոֆեսիոնալ կերպով մասնակցել սերֆինգային մրցաշարերի։ Մասնակցել է Սերֆինգի համաշխարհային տուրին (World Wide Surf tour)՝ այդ ժամանակներում մտնելով 5 լավագույն սերֆերների ցուցակի մեջ։


== Ֆիլմային կարիերան ==
Կլինը կատարում է ֆիլմային նորամուտը 1989 թվականին նկարահանված «Կիբօրգ» գիտաֆանտաստիկ և էքշն ժանրի ֆիլմում՝ կերտելով գլխավոր բացասական հերոսին՝ Ֆենդեր Տրեմոլո անվամբ։ Կլինն ընտրվել էր ֆիլմի ռեժիսոր Ալբերտ Փյունի կողմից, ով մի առիթով տեսել էր նրա սերֆինգային ցուցադրումները և պինդ ֆիզիկական կազմվածքի և խորաթափանց հայացքի համար հենց նրան վստահել գլխավոր բացասական դերը։
Կլինը կատարել է էպիզոդիկ դերեր մի շարք այնպիսի սերֆինգային ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Կարմիր սերֆերը» (Ջորջ Քլունիի մասնակցությամբ) և «Ալիքի բարձունքին» (Կիանու Ռիվզի և Պատրիկ Սուեյզիի մասնակցությամբ), սակայն կրկին ստանում է գլխավոր դեր «Գանգստերների երկիրը» ֆիլմում (2000)։ Այնուամենայնիվ Կլինը իր ֆիլմացանակի զգալի մասի դերերն ստացել է Ալբերտ Փյունի նկարահանած ֆիլմերում. «Արյունալի մարտ», «Քիքբռնցքամարտիկը 2», «Տիկնիկ մարդը», «Նեմեսիս», «Պոռթկում», «Ասպետները», «Խորտակվող անձնակազմը», «Ոստիկանասպանը», «Քաղաքային սպառնալիքը» և «Մաքս Հեյվոք. Վիշապի անեծքը»։
Կլինը խաղացել է նաև 90-ականների և վաղ 2000-ականների հայտնի «Մալիբուի փրկարարները» հեռուստասերիալի մի քանի էպիզոդներում (գլխավոր դերերում՝ Պամելա Անդերսոն և Դեյվիդ Հասելհոֆ)։


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրական տվյալներ(անգլ.)
Էջը IMDb կայքում(անգլ.)
«Սերֆինգի ժամանակն է, Լ. Ա.» - Վինս Կլայն (վիդեո հարցազրույց)(անգլ.)
Տալիցա (Սոլոնայայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տալիցա (այլ կիրառումներ)Տալիցա (ռուս.՝ Талица), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նագորսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սոլոնայա գետի աջ ափին՝ 3,6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է ճահճուտներում, Նագորսկ քաղաքից 12 կմ հյուսիս-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300212111100030610
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103061
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բերտա Ռումնիեցա

Բերտա Ռումնիեցա (հոկտեմբերի 9 (21), 1865, Այզկրաուկլե, Լիֆլանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 8, 1953(1953-03-08), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի դերասանուհի։ Լատվիական ՍՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1945)։ Ազգային բեմարվեստի հիմնադիրներից։


== Գործունեություն ==
1883 թվականից եղել է Ռիգայի լատիվիացի, թատրոնի, 1908-1915 թթ. ՝Ռիգայի Նոր, 1919 թվականից՝ Սովետական Լատվիայի Բանվորական (այժմ՝ Լատվիայի Դրամայի թատրոն) թատրոնների դերասանուհի։ Խաղացել է հասարակ կանանց դերեր։ Լավագույններից են՝ Ցանի մայրը, Աժա (Ռ. Բլաումանիսի «Չար ոգի», «Անառակ որդին»), վհուկ, Օրտա (Ռայնիսի «Կրակ և գիշեր», «Ինդուլիս և Արիա»), Ակուլինա (Գորկու «Քաղքենիներ»), Վիտտիխեն (Հաուպտմանի «Ջրասույզ զանգը»), Կնիրտյե (Հեյերմանսի «Հույսի» կորշծանումը»)։
Սովետական թատրոնում խաղացել է՝ Անֆուսա Տիխոնովնա (Ա. Օստրովսկու «Գայլեր և ոչխարներ»), Կրուսայի մայրը (Գրիգուլիսի «Կավ և ճենապակի», ՍՍՀՄ պետական մրցանակ, 1948)։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոսուխով (գյուղ, Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջան)

Պոսուխով (ուկրաիներեն՝ Посухів), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Մուրովանիե Կուրիլովցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1410 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պոսուխով գյուղում բնակվում էր 297 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1625 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 182,77 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նայմուշինկա

Նայմուշինկա (ռուս.՝ Наймушинка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ունինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լումպուն գետի աջ ափին՝ 95 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է, ավազանի տարածքը 41,1 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է Կոմարովա գյուղում, Ունի գյուղից 26 կմ հարավ-արևմուտք։ Գետը հոսում է հարավ-արևելք անմարդաբնակ անտառային վայրում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կամա, գետի ենթաավազանը՝ Կամից մինչև Սպիտակ գետի վտակները։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300512111100039009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103900
Ավազանի կոդը - 10.01.03.005
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պապասիդերո

Պապասիդերո  (իտալերեն՝ Papasidero), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1019 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 54 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0981։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելնուովո Ռանգոնե

Կաստելնուովո Ռանգոնե (իտալերեն՝ Castelnuovo Rangone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Մոդենա գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2001 թվականի տվյալների կազմում է 12 001 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 530,8 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22,61 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 41051։ Հեռախոսային կոդը՝ 059։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում Բերնադի Սիենսոն։ Տոնը միշտ նշում են մայիսի 20-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Հրաբխագիտություն

Հրաբխագիտություն, գիտություն հրաբուխների ու հրաբխականության մասին։ Ուսումնասիրում է հրաբուխների առաջացման պատճառները, դրանց տեղաբաշխման օրինաչափությունները, գործունեության և կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հրաբխային նյութերի (լավաներ, գազեր և այլն) կազմը, տեղադրման պայմանները, հրաբխականության դերը երկրի կառուցվածքի ու զարգացման պատմության մեջ ևն։ Հրաբխագիտության խնդիրներն են հրաբխային արտավիժումների կանխատեսումը, դրանց բնույթի վերահսկումը (ավերածություններից խուսափելու համար) և հրաբխային էներգիայի պաշարներից օգտվելու եղանակների մշակումը։


== Հրաբխագիտությունը Հայաստանում ==


=== Միջին դարեր ===
Հայկական աղբյուրներում հրաբխագիտության առաջին տեղեկությունները հանդիպում են Հակոբ Մծբնացու հիշատակություններում և Ստեփանոս Օրբելյանի «Պատմութիւն նահանգին Սիսական» աշխատությունում։ Հայկական լեռնաշխարհի վերաբերյալ հրաբխագիտայաբ տվյալներ կան Հ. Աբիխի «Հայկական լեռնաշխարհի երկրաբանությունը» երկհատոր աշխատության մեջ։


=== 20-րդ դարի հետազոտություններ ===
Հայաստանում 1927-1950 թթ.-ին հրաբխագիտական առաջին ուսումնասիրությունները կատարել են ԽՍՀՄ ԳԱ հատուկ արշավախմբերի մասնակիցներ Ֆ. Լևինսոն-Լեսինգը, Ա. Զավարիցկին, Ա. Լեբեդևը, Վ. Պետրովը, Լ. Կվաշան և ուրիշներ։


=== Հրաբխագիտությունը որպես առանձին գիտություն ՀՍՍՀ-ում ===
1959 թ.-ին Երևանում կայացած համամիութենական առաջին հրաբխագիտական խորհըրդակցության որոշմամբ, 1963 թ.-ին Հայաստանի ԳԱԱ երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտում ստեղծվել է հրաբխագիտության բաժին (1976 թ.-ից՝ հրաբխագիտության լաբորատորիա)։ Հանրապետության տարածքի հրաբխագիտական ուսումնասիրությունները կատարվել են Հայաստանի ԳԱԱ երկրաբանական գիտությունների ինստիտուտում և Հայաստանի բնապահպանության նախարարությունում։


=== Վերջին շրջանի հետազոտություններ ===
Մանրամասն հետազոտվել և տեղեկություններ են տրվել Հայաստանի տարածքին բնորոշ միածին հրաբուխների վերաբերյալ, քարտեզագրվել են Հայաստանի տարածքի հրաբխային առաջացումները, կազմվել է նորագույն հրաբուխների քարտացուցակ, ըստ խմբերի, տեսակների, հասակների նկարագրվել ու ստորաբաժանվել են ավելի քան 550 հրաբխային կենտրոն։
Հանրապետության տարածքի հրաբխայնությանը վերաբերող ուսումնասիրություններն ամփոփված են «Հայկական ՍՍՀ երկրաբանությունը» 3-րդ և 4-րդ հատորներում (ռուսերեն, 1966, 1970)։
Վոդյանոե (գյուղ, Զնամենկայի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոդյանոեՎոդյանոե (ուկրաիներեն՝ Водяне), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Զնամենկայի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Վոդյանոե գյուղում բնակվում էր 280 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արտաշատ քաղաքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արարատի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արարատի մարզի Արտաշատ քաղաքի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 2 հուշարձան (2 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Արկադիա

Արկադիա (հունարեն՝ ’Αρχαδία), հին հունական նահանգ կենտրոնական Պելոպոնեսում։ Արկադիայի հնագույն բնակիչները՝ պելասգները, հիմնականում վարել են հովվական կյանք, պարզ և չափավոր կենցաղ։ Հռչակվել են հյուրասիրությամբ, ազատասիրությամբ, երաժշտասիրությամբ։ Հովվերգական գրականության մեջ Արկադիան փառաբանվել է իբրև անդորրություն և անմեղություն խորհրդանշող երկիր։ Մասնատված լինելով բազմաթիվ մանր իշխանությունների՝ Արկադիան ազդեցիկ դեր չի խաղացել Հունաստանի պատմության մեջ։ Միջին դարերում Արկադիա թափանցեցին զգալի թվով սլավոններ և ալբանացիներ։ Այժմ Հունաստանի առանձին նոմոս (նահանգ) է՝ Տրիպոլիս կենտրոնով։
Լեցավե

Լեցավե (վրաց.՝ ლეცავე), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մարտվիլի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 290 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Մարտվիլյից հեռու է 19 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 158 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆակունդո Մեդինա

Ֆակունդո Ակսել Մեդինա (իսպ.՝ Facundo Axel Medina, մայիսի 28, 1999(1999-05-28), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի ֆուտբոլիստ, «Լանս» ակումբի և Արգենտինայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի պաշտպան։ 2019 թվականի Պանամերիկյան խաղերի չեմպիոն։ Տոկիոյի օլիմպիական խաղերի մասնակից։


== Ակումբային կարիերա ==
Մեդինան «Ռիվեր Փլեյթ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2018 թվականի սկզբին Ֆակունդոն Կորդովայից տեղափոխվել է «Տալյերես»։ Օգոստոսի 12-ին «Բոկա Խունիորս»-ի դեմ խաղում նորամուտ է ունեցել Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2020 թվականի փետրվարի 25-ին «Ուրականա»-ի դեմ խաղում Ֆակունդոն իր առաջին գոլն է խփել «Տալյերես»-ի կազմում ։
2020 թվականի ամռանը Մեդինան տեղափոխվել է Ֆրանսիայի «Լանս» ակումբ։ Օգոստոսի 23ին «Նիս»-ի դեմ խաղում նորամուտ է ունեցել Ֆրանսիայի ֆուտբոլի առաջնությունում։ Սեպտեմբերի 13-ին «Լորիանա»-ի դեմ խաղում Ֆակունդոն խփել է իր առաջին գոլը «Լանս» ակումբի կազմում։


== Միջազգային կարիերա ==
2019 թվականին Արգենտինայի երիտասարդական հավաքականի կազմում Մեդինան մասնակցել է Չիլիիում Հարավային Ամերիկայի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում խաղացել է Պարագվայի, Պերուի, Վենեսուելայի, Կոլումբիայի, Բրազիլիայի, Էկվադորի երկու անգամ՝ Ուրուգվայի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերում։
Նույն թվականին Մորենոն մասնակցել է Լեհաստանում աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում խաղացել է Պորտուգալիայի, Հարավային Կորեայի, Հարավաֆրիկյան հանրապետության և Մալիի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերում։
2019 թվականին Մեդինան Արգենտինայի օլիմպիական հավաքականի կազմում դարձել է Պերուում Պանամերիկյան խաղերի հաղթող։ Մրցաշարում խաղացել է Մեքսկայի, Պանամայի, Ուրուգվայի և Հոնդուրասի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերում։
2020 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Բոլիվիայի հավաքականի դեմ աշխարհի 2022 թվականի առաջնության ընտրական խաղում Մեդինան նորամուտն է նշել Արգենտինայի հավաքականում։
2021 թվականին Արգենտինայի օլիմպիական հավաքականի կազմում Մեդինան մասնակցել Է Տոկիոյի Օլիմպիական խաղերին։ Մրցախաղում խաղացել է Ավստրալիայի, Եգիպտոսի և Իսպանիայի օլիմպիական հավաքականների դեմ խաղերում։ Եգիպտացիների դեմ խաղում Ֆակունդոն խփել է գոլ։


== Ձեռքբերումներ ==
Ակումբային
Արգենտիանայի ֆուտբլի օլիմպիական հավաքական

Պանամերիկյան խաղերի հաղթող՝ 2019


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профиль на сайте «Тальерес»(իսպ.)
Профиль на сайте «Ланса»(ֆր.)
Աշխատանք (այլ կիրառումներ)

Աշխատանքը կարող է վերաբերել՝

Աշխատանք, մարդու գործունեություն
Աշխատանք, հասարակական-քաղաքական և գրական թերթ
Աշխատանք (ֆիզիկա), աշխատանքը ֆիզիկայում
Մեխանիկական աշխատանք, աշխատանքը մեխանիկայում
Թերմոդինամիկական աշխատանք, աշխատանքը թերմոդինամիկայում
Էլեկտրական դաշտի աշխատանք, Էլեկտրական դաշտի կատարած աշխատանք
Դաշքենիջուր

Դաշքենիջուր, գետակ Սևանի լճի ավազանում, Մասրիկ գետի ձախակողմյան վտակը։ Հոսում է ՀԽՍՀ Վարդենիսի շրջանով։ Երկար՝ 18 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
(4496) Կամիմաչի

(4496) Կամիմաչի (անգլ.՝ Kamimachi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,814388 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6579 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9708 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1724,54 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,208751 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4496) Կամիմաչի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մեծ Լենա Վոժ

Մեծ Լենա Վոժ (ռուս.՝ Большая Лена-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վելյու գետի ձախ ափին՝ 102 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դոնի Ռոստով ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100112103000060481
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006048
Ավազանի կոդը — 03.05.01.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Սամվել Մարգարյան (գրող)

Սամվել Մարգարյան (1952, Երազգավորս, Ախուրյանի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, 1989 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1952 թվականին Շիրակի մարզի Երազգավորս գյուղում։
Ավարտել է ԵՊՀ բանասիրական ֆակուլտետը։ «Շիրակ» թերթի խմբագիրն է։ Հրատարակել է բանաստեղծական 21 ժողովածու։ Թարգմանվել է ռուսերեն, վրացերեն, անգլերեն, ուկրաիներեն։


== Երկեր ==
Սրբազան լեռնաշխարհ, Երևան, 2013։
Խաղաղ գետահովիտ, խռով լեռնահովիտ, Երևան, 2011։
Աշխարհի հուրիներին, Երևան, 2008։
Մեղրագետ, Երևան, 2005։
Երազգավորս, Երևան, 1991։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
2011 թվականին արժանացել է ՀՀ մշակույթի նախարարության Ոսկե մեդալի։
2010 թվականին արժանացել է «Անմար կրակներ» հասարակական կազմակերպության «Հայոց արծիվ» Ոսկե մեդալի։
2009 թվականին արժանացել է ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալի։
2008 թվականին արժանացել է Գյումրիի քաղաքապետարանի «Վարպետ» ոսկյա կրծքանշանի։
1983 թվականին արժանացել է ՀԳՄ Լենինականի բաժանմունքի Ավ. Իսահակյանին նվիրված մրցույթի 2-րդ մրցանակի։


== Տես նաև ==
Հայաստանի գրողների միության անդամների ցանկ


== Աղբյուրներ ==
Հայկ Խաչատրյան։ Գրական տեղեկատու։ Երևան: «Սովետական գրող»
Կամուրջ (նախագծման ձևանմուշ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամուրջ (այլ կիրառումներ)Կամուրջ (անգլ.՝ Bridge), կառուցվածքային նախագծման ձևանմուշ, որն օգտագործվում է աբստրակցիան և իրականացումը միմյանցից բաժանելու համար, որպեսզի վերջիններս հնարավոր լինի փոփոխել միմյանցից անկախ։ Կամուրջ ձևանմուշը, որպեսզի բաժանի սպասարկումը տարբեր դասերի միջև, օգտագործում է ինկապսուլյացիա, ագրեգացում և նույնիսկ ժառանգում։


== Ընդհանուր հասկացողություններ ==
Client - հայցող
Instance - նմուշ
Implementation - իրականացում
Product - արգասիք


== Նպատակ ==
Օբյեկտ կողմնորոշված ծրագրավորման մեջ դասի հաճախակի փոփոխության դեպքում շատ օգտակար է դառնում ծրագիրը փոփոխման ենթարկել՝ մինիմալ տեղեկություններ ունենալով ծրագրի իրականացման մասին։ Կամուրջ ձևանմուշը օգտակար է նրանով, որ հաճախակի փոփոխվում է ոչ միայն դասը, այլև այն, ինչ անում է այդ դասը (դասի ֆունկցիոնալությունը)։


== Կառուցվածք ==

Abstraction (աբստրակտ դաս)
հայտարարում է աբստրակտ ինտերֆեյս
Սպասարկում է Implementor հղմանը։
RefinedAbstraction (նորմալ դաս)
Ընդարձակում է Abstraction-ի հայտարարած ինտերֆեյսը
Implementor (ինտերֆեյս)
հայտարարում է ինտերֆեյս դասերի իրականացման համար
ConcreteImplementor (նորմալ դաս)
իրականացնում է Implementor ինտերֆեյսը


== Օրինակներ ==


=== C# ===
Կամուրջ ձևանմուշը օբյեկտը ստեղծում է ծառատիպ կառուցվածքով։ Այն առանձնացնում է աբստրակցիան և իրականացումը։ Այստեղ աբստրակցիան իրենից ներկայացնում է հայցողին որտեղից պետք է կանչվեն օբյեկտները։ C # լեզվով օրինակը կարելի է տեսնել ստորև.

Ինչպես դուք կարող եք տեսնել կամրջի դասերը իրականացումներ են, որոնք օգտագործում են կողմնորոշված ճարտարապետությամբ միևնույն ինտերֆեյսը օբյեկտներ ստեղծելու համար։ Մյուս կողմից աբստրակցիան իր օբյեկտը ստանում է իրականացման փուլում՝ մեթոդի աշխատանքի ժամանակ։ Այսպեսով իրականցումն ու աբստրակցիան միմյանցից անկախ են։


=== C++ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Լուգանկա (գյուղ, Պետրովսկի շրջան)

Լուգանկա (ուկրաիներեն՝ Луганка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Պետրովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուգանկա գյուղում բնակվում էր 1 283 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բերինգի ծով

Բերինգի ծով (անգլ.՝ Bering Sea, ռուս.՝  Берингово море), Խաղաղ օվկիանոսի կիսափակ ծով՝ Ասիայի և Հյուսիսային Ամերիկայի միջև․ օվկիանոսի հիմնական մասն անջատված է Ալեուտյան և Կոմանդորյան կղզիներով։


== Աշխարհագրություն ==
Բերինգի նեղուցով միանում է Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսի Չուկոտյան ծովին։ Մակերեսը 2.315.000 կմ² է, առավելագույն խորությունը 5.500 մ։ Խոշոր ծոցերն են Անանդիրի և Օլյուտորի (Ռուսաստանի ափերի մոտ), Նորտոնի և Բրիստոնի (Ալյասկա, ԱՄՆ)։ Ծովն են թափվում Անանդիր և Յուկոն գետերը։ Գլխավոր նավահանգիստներն են՝ Անանդիրը, Պրովիգենիան և Նոմը։


== Անվանում ==
Կոչվել է ի հիշատակ ազգությամբ դանիացի ծովագնաց, ռուսական նավատորմի սպա, կապիտան-կոմանդոր Վիտուս Բերինգի, ով 1725-1730 և 1733-1741 թվականներին հետազոտել է այդ ծովը և մահացել այնտեղ՝ Կոմանդորյան կղզիներից մեկում, որն այժմ կոչվում է Բերինգի կղզի։
Անվանումը 1778 թվականին առաջարկել է Ջեյմս Կուկի ուղեկից Գեորգ Ֆորստերը, բայց այն տարածվեց միայն 19-րդ դարում․ մինչ այդ կոչվում էր Կամչատկայի ծով։
Կամչատկայի բնակիչները՝ իտելմենները, այն անվանում են Գիտեշ Նինդալ («Մեծ ծով»)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բազարգուլովո

Բազարգուլովո (ռուս.՝ Базаргулово, բաշկիրերեն՝ Баҙарғол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 56 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լայոշ Ցինեգե

Լայոշ Ցինեգե (հունգ.՝ Lajos Czinege, 24 մարտի, 1924, Կարցագ, Հունգարիա – 10 մայիսի, 1998, Լեանֆալու, Հունգարիա), հունգարացի պետական գործիչ, Հունգարիայի Ժողովրդական Հանրապետության պաշտպանության նախարար (1960-1984), բանակի գեներալ (1978-1989)։


== Կենսագրություն ==
Լայոշ Ցինեգեն ծնվել է 1924 թվականի մարտի 24-ին Հունգարիայի Կարցագ քաղաքում։ 1944 թվականին անդամակցել է Հունգարիայի աշխատավորների կուսակցությանը։ Ավարտել է Պետեֆիի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիան։
Աշխատանքային գործունեությունն սկսել է 12 տարեկան հասակում։ Եղել է դարբնի աշակերտ։ Ֆաշիստական տիրապետությունից Հունգարիան ազատագրելու ընթացքում մասնակցել է ազատագրական պայքարին։ Եղել է Կարցագ քաղաքի բանվորագյուղացիական երիտասարդության առաջնորդներից մեկը։ 1947 թվականից կատարել է կուսակցական աշխատանք։
Լայոշ Ցինեգեն 1951-1954 թվականներին կուսակցական-քաղաքական աշխատանք է կատարել Հունգարիայի Ժողովրդական Հանրապետության պաշտպանության նախարարության կենտրոնական ապարատում, 1954-1957 թվականներին եղել է Հունգարիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի վարչական մարմինների բաժնի վարիչ։ 1956 թվականի հոկտեմբերին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Հունգարական հեղափոխության ճնշման գործին։ 1957-1960 թվականներին Լայոշ Ցինեգեն եղել է Սոլնոկի Հունգարիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության տեղական կոմիտեի առաջին քարտուղարը։
1960 թվականին Լայոշ Ցինեգեն նշանակվել է Հունգարիայի Ժողովրդական Հանրապետության պաշտպանության նախարար։ Համարվում է, որ նրա ղեկավարության տարիներին հունգարական բանակը հասել է հատուկ ռազմական հզորության։ 1968 թվականին նա մասնակցել է այն գործողությանը, երբ Վարշավայի պայմանագրի երկրների զորքերի մտցվել են Չեխոսլովակիա։ 1984 թվականին նշանակվել է Հունգարիայի Ժողովրդական Հանրապետության նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ և այդ պաշտոնում մնացել մինչև 1987 թվականի հունիսի 25-ը։
Լայոշ Ցինեգեն եղել է Հունգարիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի անդամ (1959-1988), Հունգարիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության ԿԿ Քաղբյուրոյի անդամության թեկնածու (1961-1970)։ Պարգևատրվել է ԽՍՀՄ Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով, հունգարական և արտասահմանյան շքանշաններով ու մեդալներով։
1989 թվականին զրկվել է գեներալի կոչումից։
Լայոշ Ցինեգեն մահացել է 1998 թվականի մայիսի 10-ին Հունգարիայի հյուսիսում գտնվող Լեանֆալու գյուղում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Kozma Tóth István: Czinege Lajos mundér nélkül, 1990. Zrínyi Kiadó
Szemenyei-Kiss Tamás: Czinege Lajos a hadseregtábornok
Bokor Imre: Kiskirályok mundérban, Új Idő Kft., Debrecen, 1989, ISBN 963-02-7279-2
Մերդանի

Մերդանի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։ Գտնվում էր Եփրատ գետի հովտում` ձախ կողմի հարթավայրում, Երզնկա քաղաքից հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոմաշկա (այլ կիրառումներ)

Ռոմաշկա, կարող է վերաբերել՝

Ռոմաշկա - գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Խասանսկի շրջանի կազմում
Ռոմաշկա - գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեռնևցիի շրջանում
Հավատարմություն

Հավատարմությունը, ըստ Օժեգովի բառարանի, բարոյական և էթիկական հասկացություն է. համառություն և անփոփոխություն զգացմունքների և հարաբերությունների մեջ, իրենց պարտականությունների կատարման մեջ։
Հավատի խախտումը դավաճանություն է:Վեբստերի բառարանը նույնպես հավատարմությունը սահմանում է որպես «հավատով լի»:.
Հին հունական լեզվով կա երկու բառ, որոնք նշում են հավատարմության հասկացությունը.«ալիֆիա» (հուսալիություն, ամրություն, կայունություն, անփոփոխություն, ճշմարտություն, արդարություն, անկեղծություն) և «պիստոս» (հավատարիմ, ճշմարիտ, հուսալի, հավատացյալ, սնուցող վստահություն)։
Ֆեոդալիզմի շրջանում վասալի հիմնական առաքինությունը հավատարմությունն էր իր տիրոջը:Ֆեոդալական Ճապոնիայում սամուրայի հավատարմությունն իրենց տիրոջը բուշիդոյի օրենսգրքի գլխավոր պատվիրանն էր.«Ուր էլ որ լինեմ ՝ սարերում կամ ընդհատակներում, ցանկացած պահի և ամենուր իմ պարտականությունն ինձ պարտավորեցնում է պաշտպանել իմ տիրոջ շահերը:Սա յուրաքանչյուր քաղաքացու պարտականությունն է:Սա մեր կրոնի ողնաշարն է ՝ անփոփոխ և հավերժ »:. Ճապոնական ժողովրդական լեգենդ «Ակոյի վրեժը» պատմում է, թե ինչպես 47 սամուրայներ վրեժ լուծեցին իրենց տիրոջ մահից ՝ սեփական կյանքի գնով։
Ծառայի հիմնական առաքինությունը նույնպես համարվում էր հավատարմությունն իր տիրոջ հանդեպ։
Հպատակներից պահանջվում էր հավատարիմ լինել իրենց իշխանին:Երբ իշխանը գահ էր բարձրանում, հպատակները հաճախ հավատարմության երդում էին տալիս նրան։
Ընկերոջ հանդեպ հավատարմությունը գնահատվում է ընկերության մեջ։
Ամուսնական հավատարմությունը նշանակում է դավաճանության կանխարգելում, իսկ ավելի լայն իմաստով `հոգ տանելով ձեր ամուսնու մասին, ձեր վարքը ստորադասելով նրան։
Հավատարմությունը կարող են ցույց տալ ոչ միայն մարդիկ, այլ նաև կենդանիները։ Բազմաթիվ պատմություններ կան շների հավատարմության մասին իրենց տերերին նկատմամբ։
Հավատարմությունը կարող է դրսևորվել ոչ միայն անձի, այլ նաև ինչ-որ մեկի քաղաքական, կրոնական կամ էթիկական համոզմունքների նկատմամբ:Այսպիսի հավատարմությունը նկարագրվում է Մարտին Լյութերին վերագրվող հայտնի բառերով. «Դրա վրա ես կանգնած եմ և այլ կերպ չեմ կարող անել»։ Նման հավատարմության հետ կապված է հավատարմությունը քաղաքական կուսակցության կամ նման այլ կազմակերպության նկատմամբ:Լենինը հավատարմությունը համարում էր չեկիստների գլխավոր որակը։
Այդպես խոսում են նաև զինծառայողների հավատարմության մասին, մարտական ​​հերթապահության, հայրենիքի հանդեպ հավատարմության մասին:Սա նշանակում է մարդկային վարքի ստորադասում իր պետության շահերին։
Խոսվում է նաև պետության հավատարմության մասին իր դաշնակիցների նկատմամբ, ինչը նշանակում է միջպետական ​​պայմանագրերի իրականացում։


== Տես նաև ==
Վստահություն
Դավաճանություն


== Նշումներ ==
Զիլճյան ընտանիք

Զիլճյան ընտանիք, ծնծղա արտադրող վարպետների ընտանիք (այստեղից էլ ազգանունը՝ թուրքերեն զիլ՝ ճչան, ծնծղա)։
Զիլճյան ընտանիքը այդ գործը ձեռնարկել է դեռևս 15-16-րդ դարերում։ 1623 թվականին Ավետիս Զիլճյանը Կոստանդնուպոլսում մետաղների (անագ, պղինձ) որոշակի խառնուրդից ստացել է հատուկ համաձուլվածք՝ ծնծղա պատրաստելու համար։ Ստացման եղանակը որպես գաղտնիք սերնդեսերունդ հաղորդվել է միայն ընտանիքի երեք արական սեռի ներկայացուցիչներին։
Զիլճյաններն Օսմանյան կայսրության ողջ տարածքում ծնծղաների համատարած արտադրության արտոնյալ իրավունք ստացան։ Հետագայում այդ ծնծղաները կատարելագործվեցին ու սկսեցին օգտագործվել օսմանյան բանակի երաժշտախմբերում։
Զիլճյան ընտանիքի նշանավոր ներկայացուցիչն էր Քերովբե Զիլճյանը (1838—1910)։ Ապրել և ստեղծագործել է Կոստանդնուպոլսում, ունեցել սեփական գործատուն, որտեղ պատրաստված ծնծղաները դիմացկունությամբ և հնչյունի նրբությամբ գերազանցել են եվրոպական ամենանշանավոր մակնիշների արտադրանքին։ Նրա արտադրած ծնծղաները եվրոպական ն ամերիկյան միջազգային ցուցահանդեսներում արժանացել են շքանշանների ու պատվոգրերի (Լոնդոնում՝ 1851-ին, Փարիզում՝ 1862-ին, Չիկագոյում՝ 1893-ին, Բեռլինում՝ 1898-ին, Իտալիայում՝ 1907-ին, «Մեծ մրցանակ»)։
1915-ի Մեծ եղեռնի ժամանակ Զիլճյանների ընտանիքի ողջ մնացած անդամներին հաջողվել է տեղափոխվել ԱՄՆ։ Զիլճյանների ընտանիքի արհեստանոցը այժմ գտնվում է Նորթ Քուինս քաղաքում (Մասսաչուսեթսի նահանգ)։
Ժամանակի ընթացքում Զիլճյան կորպորացիան կատարելագործել է արտադրական ողջ տեխնոլոգիան, ստեղծելով թավալուն (ռայթ) ծնծղաներ, որոնք ներառված են մի քանի թմբուկներից բաղկացած հարվածային գործիքի մեջ և հանրությանը ծանոթ են չիկա-չիկ անվամբ։
Քսաներորդ դարի կեսերից ցայսօր ջազ և ռոք նվագախմբերի հիմնական մատակարարը Զիլճյաններն են եղել, ինչի շնորհիվ նրանց ընկերությունը ֆինանսական հսկայական միջոցներ է կուտակել և, միայն 2006 թ. վաճառքի հասույթն կամել է մոտ 53.7 միլիոն ամերիկյան դոլար։


== Ծանոթագրություններ ==
Մայրամուտ (նկար)

«Մայրամուտ» («Եղբայրներ») (գերմ.՝ Sonnenuntergang (Brüder)), գերմանացի նկարիչ, վաղ ռոմանտիզմի դարաշրջանի կարկառուն ներկայացուցիչ Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխի այլաբանական նկարներից։ Կտավը հեղինակը վրձնել է 1830 թվականից 1835 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում։ Յուղաներկով կտավի չափերն են 25 × 31 սմ։ «Մայրամուտ» ստեղծագործությունը այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Էրմիտաժում (Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստանի Դաշնություն)։


== Նկարագիր ==
«Մայրամուտ» ստեղծագործությունում նկարի հեղինակը՝ Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխը պատկերել է տղամարդկանց երկու ֆիգուր, որոնք թիկունքով են կանգնած դիտողին։ Այս երկու ֆիգուրները շատ են հանդիպում նկարչի արվեստում։ Տղամարդկանց և եղբայրների ընկերությունը 19-րդ դարի գերմանական մշակույթում պաշտամունքի աստիճանի է հասել հատկապես իշխանական շրջանակներում։ Երկու տղամարդ կանգնած նայում են, թե ինչպես է հորիզոնում Արեգակը մայր մտնում։ Տեղանքը բլրապատ է, հորիզոնի ներքևում հեղինակը ջրատարածություն է պատկերել։


== Պատմություն ==
Կտավի ստեղծման ստույգ տարեթիվը անհայտ է։ Արվեստի պատմաբանները այն թվագրում են 1830 թվականից 1835 թվականների միջակայքը։ Երկար ժամանակ «Մայրամուտ» ստեղծագործությունը գտնվել է կայսերական արվարձանային պալատներից մեկում, ինչը նշված է պիտակի վրա, որը հայտնաբերվել է շրջանակի մեջ ռեստավրացիայի ժամանակ։ Հոկտեմբերյան մեծ հեղափոխությունից հետո նկարի հետքերը անհետանում են։ Այն գտնվել է Լենինգրադում՝ մասնավոր հավաքածուի կազմում։ 1966 թվականին այն տեղափոխվել է Էրմիտաժ։ 2014 թվականի վերջերից ցայսօր այն ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբի շենքում՝ 352 սրահում։
Էրմիտաժի հավաքածուի կազմում կան պահպանված Կասպար Դավիդի սեպիայով արված աշխատանքներ, որոնցում սյուժեն նույնն է՝ կրկին տղամարդիկ ու կրկին թիկունքով կանգնած։ Դրանցից մեկը կոչվում է «Լուսնի ծագումը» (Երկու տղամարդիկ ափին կանգանծ»), որը, ւստ հավանականության, հանդիսանում է «Մայրամուտ» ստեղծագործության նախահիմքը։

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
del dipinto sul sito del Museo dell'Ermitage(չաշխատող հղում)
Արթխան

Արթխան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում, Արածանիի ստորին հոսանքի աջ կողմում, գետի աջ ափին, Բալու քաղաքից հյուսիս-արևելք։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է 1915 թվականին, Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Բնակիչների մի մասը զոհվել է, մյուս մասը տարագրվել տարբեր երկրներ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն` 400 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում էր երկրագործությամբ, այգեգործությամբ, մեղվաբուծությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ուներ Ս․ Մինաս անունով եկեղեցի։ Գյուղի մոտակայքում գտնվում էր Ս. Թովմա ավերակ եկեղեցին։


== Կրթություն ==
1910 թվականից Արթխանում գործել է վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
ՀՍՀ, Հատոր 2, էջ 53, Արդղան


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (3087)

Ժողովածու (3087), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3087 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,8X15,7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 302 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տաշտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 122բ, հետագայի 1բ (ԺԹ դ․) :


== Բովանդակություն ==
Գրիգորի վարդապետի (Նարեկացի, թե՞ Սկևռացի) Դաւանութիւն
Դիոն․ Թրակացւոյ Արուեստ քերականութեան,
Քերականութիւն,
Վարք Ոսկեբերանի։


== Ծանոթագրություններ ==
Կասրին

Կասրին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի Վերափոխման տաճար (Նովոչերկասկ)

Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի Վերափոխման տաճար (ռուս.՝ Храм Успения Пресвятой Девы Марии), կաթոլիկական տաճար Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում։
Վարչականորեն ենթարկվում է Սուրբ Կլեմենտիսի թեմի, որի կենտրոնը գտնվում է Սարատովում և որը ղեկավարում է եպիսկոպոս Կլեմենս Պիկելը, Ռոստովյան դեկանատին։


== Պատմություն ==
Առաջին կաթոլիկ համայնքը Նովոչերկասկ քաղաքում ձևավորել են լեհ աքսորյալները, որոնք վերաբնակեցվել են Դոն Լեհաստանում XIX դարի երկրորդ կեսին ազգային-ազատագրական շարժումները ճնշելուց հետո։ Ծխի երկրորդ՝ զգալի մասը կազմում էին հայ կաթոլիկները, որոնք տվյալ տեղանքում բնակվել են  XVIII դարից։
Տաճարի շինարարությունը սկսվել է 1902 թվականին և ավարտվել 1906 թվականին։ Ճարտարապետը Բրոնիսլավ Ստանիսլավովիչ Ռոգույսկին էր։ 1907 թվականին տաճարն օծվել է։ 1917 թվականին ծխական համայնքում կար 4231 մարդ։
Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո՝ 1929 թվականին եկեղեցին փակվել է և օգտագործվել որպես հարևանությամբ գտնվող Նովոչերկասկի պոլիտեխնիկական համալսարանի ճաշարան։ 1937 թվականին այնտեղ եղել են մարզադահլիճ, բնակելի տարածքներ, մսուր-մանկապարտեզ։ Ծխում ծառայած քահանա Յոհան Լանգն արտաքսվել է 1941 թվականին և մահացել աքսորում 1944 թվականին։
1994 թվականին տաճարը հանձնվել է Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի Վերափոխման կաթոլիկ ծխին, որը գրանցվել է դրանից մեկ տարի առաջ։


== Վանահայրեր ==
Յարոսլավ Վիշնևսկի ՝ (1993)
Էդվարդ Մացկևիչ (1993-1996 և 2000-2002)
Եժի Կրոլյակ (1996-1998)
Տոմաշ Վյոսնա (2002-2013)
Ալեքսեյ Պոլիսկո (2013-2014)
Մացեյ Ռուսեցկի, ԴՄ (2014 թվականից)


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Католическая энциклопедия, т. 3., М., изд. Францисканцев, 2007, стр. 910, ISBN 978-5-91393-016-3
Կրուշինկա (գյուղ, Վասիլկովի շրջան)

Կրուշինկա (ուկրաիներեն՝ Крушинка), գյուղ Ուկրաինայի Կիևի մարզի Վասիլկովի շրջանում։
2007 թվականի տվյալներով Կրուշինկա գյուղում բնակվում էր 347 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,16 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 160,65 մարդ/կմ²։


== Photo ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բրանցովսկի գյուղական խորհուրդ (Կրասնոպոլսկի շրջան)

Բրանցովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Бранцівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բրանցովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 696 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ձյունե թագուհին (անիմե)

Ձյունե թագուհի (ճապ.՝ 雪の女王 ～THE SNOW QUEEN～ Յուկի նո ձյո։ ձա սունո։կուի։ն , The Snow Queen), Օսամու Դէդզակիի անիմեն, որն ստեղծվել է Հանս Քրիստիան Անդերսենի Ձյունե թագուհին համանուն հեքիաթի մոտիվներով։ Այս շարքի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2005 թվականի մայիսին, NHK հեռուստաալիքով։ Կերպարների ոճաբանն է Ակիո Սուգինոն։


== Բովանդակություն ==
Գերդան և Կայը հարևաններ և լավ ընկերներ են, ովքեր ապրում էին երջանիկ երեխաների սովորական կյանքով։ Ամեն ինչ փոխվում է, երբ ճաքում է Ձյունե թագուհու հայելին։ Փշրված բեկորները տարածվում են ամբողջ աշխարհով, որոնցից յուրաքանչյուրը իր մեջ չարիք էր կրում։ Եթե բեկորը ընկնում է աչքի մեջ, ապա այն սիրտը սառույց է դարձնում։ Այդպիսի մի բեկոր ընկնում է Կայի աչքի մեջ, որից հետո նա դառնում է անտարբեր մտերիմ մարդկանց հանդեպ։ Մի գիշեր նրա մոտ է գալիս հենց ինքը՝ թագուհին։ Նա Կային նստեցնում է կառքը և տանում սառցե ամրոց, որը գտնվում էր հեռավոր հյուսիսում։


== Դերերը հնչեցնում են ==
Այակո Կավասումի՝ Գերդա
Մայո Սուդզուկադզե՝ Ձյունե թագուհի
Ռիո Նացուկի՝ Մաթիլդա
Նորիկո Խիդակա՝ Նինա
Թորու Նակամուրա՝ Ռագի Բարդ Նարրաթոր
Մասակո Ջո՝ Յոհանե (Կայի փոքրիկ քույրիկը)
Մասահիրո Տակաշիմա՝ Կարլ (Կայի հայրը)


== Երաժշտություն ==
Մուտքի թեմա․Մարիկո Չիսումիի "Snow Diamond"Ավարտի թեմա․Կազումասա Օդայի  "Daisuki na kimi ni" (Towards You, My Beloved)Երաժշտությունը՝ Ակիրա Սենջույի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Страница аниме (ճապոներեն) на сайте телекомпании NHK.
Сайт Vap’s Snow Queen Archived 2018-07-02 at the Wayback Machine. (ճապոներեն)
Ревью на сайте THEM Anime (անգլ.)
Խյուս (խառնուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խյուս (այլ կիրառումներ)Խյուս, ջրի և մանրացված (1-0, 5 մմ-ից փոքր մասնիկներ) օգտակար հանածոյի խառնուրդ։ Խյուսն առաջանում է, երբ հանքաքարը մանրացվում է հարստացնելու, արդյունահանելու և այլ նպատակներով։ Հողային աշխատանքներում խյուսը ջրի և գրունտի խառնուրդն է։ Խյուսի խտության (պինդ և հեղուկ զանգվածների հարաբերություն) և մանր մասնիկների քանակի մեծացմանը զուգընթաց խյուսի մածուցիկությունը մեծանում է, իսկ պինդ մասնիկների նստվածք տալու արագությունը՝ նվազում։
Չեսապալոմբո

Չեսապալոմբո  (իտալերեն՝ Cessapalombo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 564 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 21 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 27 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ապահով Համացանց

Ապահով Համացանց
Վեբ անվտանգությունը, առցանց անվտանգությունը կամ Ապահով համացանցը գիտելիք է օգտվողների անձնական անվտանգության մաքսիմալացման, և անվտանգության ռիսկերը մասնավոր տեղեկատվության և սեփականության մասին՝ կապված համացանցի օգտագործման հետ, և ընդհանուր առմամբ ինքնապաշտպանությունը համակարգչային հանցագործություններից։
Համացանցից օգտվողների թիվը շարունակվում է աճել աշխարհով մեկ։ Համացանցի անվտանգութունը առաջնային խնդիր է թե՛ երեխաների, թե՛ մեծահասկաների համար։ Ընդհանուր խնդիրները, որոնք կապված են ապահովությանը համացանցում ներառում են՝ չարամիտ օգտվողներ (սպամ, խայծ, կիբեր հարձակում, և այլն), վեբ-կայքեր և ծրագրային ապահովում (վտանգավոր ծրագրերը, համակարգչային վիրուսները), ինչպես նաև տարբեր տեսակի անհարգի և վիրավորական բովանդակություններ։ Մի քանի հանցագործությունները կարրող են լինել կատարյալ համացանցում՝ հետապնդումը, անձանական տվյալնների հավաքումը։
Շատ սոցիալական ցանցերի և զրուցարանների կայքերը ունեն էջ անվտանգության մասին։ Շատ խմբեր, կառավարչություններ և կազմակերպություններ անհանգստություն են արտահայտում երեխաների անվտանգության մասին՝ համացանացը օգտագործելիս։ Ամբողջ աշխարհում Ապահով համացանցի օրը նշում են փետրվարին՝ բարձրացնելու համացանցում անվտանգության իրազեկումը։ Մեծ Բրիտանիայում անգլ.՝ Get Safe Online ընկերությունը հովանավորվել է Կազմակերպված հանցագործությունների դեմ պայքարի պետական հաստատությունից անգլ.՝ (SOCA), ինչպես նաև խոշոր համացանցային ընկերությունների կողմից՝ Մայքրոսոֆթ և այլն։


== Արտաքին հղումներ ==
Ապահով Համացանց Հայաստան
Ապահով Համացանցի Ընտանեկան Հավաքածու
Եվրոպայի Խորհրդի Համացանցային Գրագիտության Ձեռնարկ
Ապահով Համացանց թեմայով բաց դասերը
Եվրոպայի Խորհրդի Զբոսանք Համացանցի վայրի անտառներում
Ապահով Համացանցի պաշարներ
Internet Safety Tips for Kids  Archived 2016-01-24 at the Wayback Machine.
Basic Internet Safety Tips 


== Ծանոթագրություններ ==
Չկալովո (գյուղ, Նիժնեգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՉկալովոՉկալովո (ուկրաիներեն՝ Чкалове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Çkalovo), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Չկալովո գյուղում բնակվում էր 1 439 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոմունիստ (թերթ, Բաքու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմունիստ (այլ կիրառումներ)Կոմունիստ, օրաթերթ։ Լույս է տեսել 1920-1989 թվականին, Բաքվում շաբաթը 5 անգամ։ Խմբագիրներ՝ Ս. Խանոյան, Ս. Վարդանյան, Ի. Դովլաթյան, Ս. Մանուցյան, Ա. Վարդանյան, Գեղամ Անտելեպյան, Հ. Բաբլումյան, Ե. Գրիգորյան, Համո Ամիրխանյան, Տ. Գրիգորյան, Ե. Բաբայան, Է. Գրիգորյան։
Առաջին տարիներին ներկայացրել է Ադրբեջանի տնտեսության վերակառուցմանն ուղղված միջոցառումները, ծանոթացրել հանրապետության հայ բնակչության առօրյային, տպագրել հայ գրողների գործեր։ Պայքարել է աշխատավորությանը ինտերնացիոնալիզմի և ժողովուրդների բարեկամության ոգով դաստիարակելու համար, պրոպագանդել լենինյան ազգային քաղաքականությունը, խորհրդային հայրենասիրությունը։ Սկզբնական շրջանում մասնակցել է խորհրդային կարգերի ամրապնդմանը, երկրի ինդուստրացմանն ու գյուղատնտեսության կոլեկտիվացմանը, տպագրել Վ. Ի. Լենինի «Ձախության» մանկական հիվանդությունը կոմունիզմի մեջ» աշխատությունը, Ս. Կիրովի, Ս. Օրջոնիկիձեի, Ալեքսանդր Մյասնիկյանի, Ն. Նարիմանովի, Ա. Միկոյանի, Արտաշես Կարինյանի և ուրիշների հոդվածները։ Լուսաբանել է Կարմիր բանակի և խորհրդային ժողովրդի հերոսական պայքարը Հայրենական մեծ պատերազմում։
1960-ական թվականներից սկսած՝ տեղի կուսակցական և խորհրդային մարմինների ճնշման տակ առավել որոշակի է ուրվագծվել թերթի պասսիվ դիրքորոշումը Ադրբեջանի սահմաններում գտնվող հայկական տարածքների (Լեռնային Ղարաբաղ, Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն) և հայաբնակ վայրերի հայ բնակչության հետապնդումների, հայկական հուշարձանների յուրացման կամ ոչնչացման փաստերի վերաբերյալ։ Թերթը փակվել է 1989 թվականի դեկտեմբերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սաբեճիսի

Սաբեճիսի (վրաց.՝ საბეჭისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Ծալկայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1660 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ծալկայից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 249 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2506)

Ժողովածու (2506), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2506 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1675 թվականին Հովհան Երեց գրիչի կողմից։Գրված է թղթի վրա, որը ունի 17.9×13 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 211 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգրով, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 1ա (1767 թվական), 201բ (1738 թվական), 202ա (1807 թվական), 1բ (1767 թվական), 201բ (1796 թվական), 2բ (1814 թվական), փեղկ Բ (1820 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Տոմար։
Յաղագս երկնային գնդոյն պատկերաձևութեանցն։
Ճառք (Յակ. Սրճեցի, Կիւրեղ, Զաքարիա կթղ.)։
Ներս. Շնորհալւոյ Աղօթք։
Դեղագիրք։
Վիճակացոյց։
Պարգատոմար։
Լուսնացույց։
Ան. Շիրակացւոյ Առ խոստացեալսն։
Հարցմունք Աբիսողոմայի և պատասխանինք Մատթէոսին։
Կիր. Երզնկացւոյ Քարոզը։
Պատմութիւն Մահմենտին, Յաղագս Հւատոյ։
Յաղագս մկրտութեան։
Ախտաբացոյց։
Երազահան։
Գրառաջք։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարաս։ Էրեբունի թանգարան

Կարաս, գտնվում է Էրեբունի պատմահնագիտական արգելոց-թանգարանում։ Հայտնաբերվել է Արին բերդից։


== Նկարագրություն ==
Կարաս՝ կավե, դարչնագույն, թեթևակի ուռուցիկ նեղ հատակով, դեպի վեր լայնացող ձագարաձև իրանով, վերևի կեսում՝ ուռուցիկ ուսերով, որոնք նեղանալով կազմում են հարթ կտրված և դուրս փռված շուրթը։ Շուրթի տակ՝ մեկ, ուսին երկու ոլորած պարանի զարդագոտիներ են, որից ներքևի ուռուցիկ գոտու վրա ներճկված անկանոն եռանկյուններ են։ Վզին՝ երեք ակարկի և գոտու վրա չորս տիրուսի տարողության նշաններն են։

Բարձրություն՝ 1,75 մ, իրանի տրամագիծ՝ 1,16 մ, բերանի տրամագիծ՝ 68 սմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Օյնեկ

Օյնեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում: Գտնվում է Արածանի գետի ձախ կողմում, Բալու քաղաքից 35 կմ հարավ-արևելք։
Տարածքը բարձրադիր, անտառազուրկ սարահարթ է:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==