armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բոգդան Վենիգ

Բոգդան Բոգդանովիչ Վենիգ (ռուս.՝ Богдан Богданович Вениг, գերմ.՝ Johann Gottlieb Wenig, հուլիսի 18 (30), 1837, Տալլին, Ռուսական կայսրություն - 1872, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս պատմական ու կրոնական գեղանկարիչ, «տասնչորսի խռովության» մասնակից։ Գեղանկարիչ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս Կարլ Վենիգի կրտսեր եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==

Բոգդան Վենիգը ծնվել է 1837 թվականի հուլիսի 18-ին (նոր տոմարով՝ հուլիսի 30) Ռևելում (ներկայում՝ Տալլին), երաժշտության ուսուցիչ, Ռևելի Սուրբ Նիկոլայի լյութերական եկեղեցու երգեհոնահար ու ջութակահար Գոտլիբ Ֆրիդրիխ Վենիգի ընտանիքում։ Նրա մայրը՝ Ագատա Էմիլիա Գաբերգը (Ֆաբերժե), եղել է ոսկերիչ Կարլ Ֆաբերժեի հորաքույրը։
1848 թվականին Վենիգները տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ ընտանիքի հայրն եղել է Կայսերական թատրոնների վարչության անդամ։ 1851 թվականին Բոգդան Վենիգն ընդունվել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիա, որտեղ սովորել է պատմական գեղանկարչության դասարանում՝ աշակերտելով Ակադեմիայի գեղանկարչության ու քանդակագործության գծով ռեկտոր, պրոֆեսոր Ֆեոդոր Բրունիին։
Ակադեմիայում սովորելու տարիներին Բոգդան Վենիգը համարվել է նշանավոր գծանկարիչ։ Նկարչության բնագավառում ունեցած հաջողությունների համար նա երեք անգամ արժանացել է փոքր արծաթե մեդալի (1854, 1856, 1857), երկու անգամ՝ մեծ արծաթե մեդալի (1856, 1857), 1859 թվականին պարգևատրվել է փոքր ոսկե մեդալով «Տեսարան Օլիմպիական խաղերից» նկարի համար, իսկ 1862 թվականին ստացել է Ակադեմիայի մեծ ոսկե մեդալ «Հուդայի համբույրը» էսքիզի համար։
1863 թվականի նոյեմբերի 9-ին Բոգդան Վենիգը մասնակցել է «տասնչորսի խռովությանը»՝ հրաժարվելով մասնակցել մեծ ոսկե մեդալի համար անցկավող մրցույթին, որ նվիրված էր Գեղարվեստի ակադեմիայի հարյուրամյակին։ 1863 թվականից մինչև 1867 թվականը Բոգդան Վենիգն անդամակցել է Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների արտելի, որ գլխավորում էր Իվան Կրամսկոյը։
1865 թվականից Բոգդան Վենիգը գեղանկարիչներ Իվան Կրամսկոյի ու Նիկոլայ Կոշելևի հետ միասին աշխատել է Մոսկվայի Փրկչի տաճարի գլխավոր գմբեթի նկարազարդմամբ, որ կատարվել է ըստ Իվան Կրամսկոյի ու Ալեքսեյ Մարկովի սկզբնական ուրվագծերի։
Բոգդան Վենիգն ստեղծել է դիմանկարներ։ 1869 թվականին նա ստեղծել է քանդակագործ, մոդելագործ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի (Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի գիտահետազոտական թանգարան) ակադեմիկոս ու պրոֆեսոր Իվան Իվանովիչ Ռեյմերսի դիմանկարը։
Բոգդան Վենիգը մահացել է 1872 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кондаков С. Н. Живописцы // Список русских художников к юбилейному справочнику Императорской Академии Художеств = Списокъ русскихъ художниковъ къ юбилейному справочнику Императорской Академіи Художествъ. — СПб.: Товарищество Р. Голике и А. Вильборг, 1914. — Т. II. — С. 35. — 454 с.


== Արտաքին հղումներ ==
«Вениг Богдан Богданович на сайте Artru.info» (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-25-ին
Միլե Բուդակ

Միլե Բուդակ (խորվ.՝ Mile Budak, օգոստոսի 30, 1889(1889-08-30), Sveti Rok, Lovinac, Լիչկո Սենսկա, Խորվաթիա - հունիսի 7, 1945(1945-06-07), Զագրեբ, Խորվաթիայի ֆեդերատիվ հանրապետություն), խորվաթ պատերազմական հանցագործ և սերբերի դեմ ցեղասպանության կազմակերպիչ։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Զագրեբի համալսարանում։ Խորվաթիայի ուստաշների, սերբերի, գնչուների և հրեաների ցեղասպանության կազմակերպիչ, ստացել է «մշակույթի ինքնաձիգով նախարար» մականունը։ Գրող է (նրա վեպերը այժմ ևս շարունակում են վաճառվել Խորվաթիայում) և լրագրող, եղել է «Խորվաթիայի ժողովուրդ» թերթի գլխավոր խմբագիրը։ Նա կոչ է արել դուրս բերել Խորվաթիայի սերբերին և ոչնչացնել, իր գրքերում նրանց անվանել է «ստրուկներ», «մուրացկաններ» և այլն։
Ուստաշների իշխանության գալուց հետո զբաղեցրել է կրթության, կրոնի և մշակույթի նախարարի պաշտոնը, ինչպես նաև կազմակերպության ղեկավարը։
Նրան են վերագրում են հետևյալ խոսքերը. «սպանել մեկ երրորդին, աքսորել մեկ երրորդին և կաթոլիկ դարձնել սերբերի մեկ երրորդին», որոնք ենթադրաբար արտասանել է 1941 թվականի ամռանը։
1945 թվականին Ավստրիա փախչելու փորձի ժամանակ ձերբակալվել է պարտիզանների կողմից, մահապատժի է ենթարկվել կոլլաբորացիոնիստական ռեժիմի շատ այլ անդամների հետ։ Բուդակի ընտանիքը մահացել է Բլայբուրգի կոտորածի ժամանակ։
1991 թվականին Խորվաթիայի անկախության հռչակումից հետո փորձեր են արվել վերականգնել Բուդակի հեղինակությունը՝ նրա գրքերը մեծ քանակությամբ հրատարակելով։ Հիմնական պատճառն այն էր, որ նա գնահատվել է որպես գրող և երկրի անկախության համար մարտիկ՝ անկախ նրա քաղաքական գործունեության արդյունքներից։ Սակայն 2003 թվականին Իվո Սանադերի իշխանության գալուց հետո Բուդակի հանդեպ հարաբերություններում եղել է շրջադարձ։ Մասնավորապես, նրա անունը կրող բոլոր փողոցները վերանվանվել են, հուշատախտակները ապամոնտաժվել են։
Վերականգնել է ծայրահեղական հին կոչը՝ «Србе на врбе!»:


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ivo Petrinović: Mile Budak — portret jednog političara, Split 2002.
Անատոլիևկա (գյուղ, Դոբրովելիչկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնատոլիևկաԱնատոլիևկա (ուկրաիներեն՝ Анатолівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անատոլիևկա գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,203 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 147,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անդրեյ Դովնար

Անդրեյ Վլադիմիրովիչ Դովնար (բելառուս․՝ Андрэй Уладзіміравіч Доўнар, հունվարի 29, 1973(1973-01-29), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուս ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։ 2012 թվականին «Մինսկ-2» ակումբի գլխավոր մարզչի օգնականն է։


== Ակումբային կարիերա ==
Անդրեյ Դովնարը իր կարիերան սկսել է 1992 թվականին` 19 տարեկան հասակում սկսելով խաղալ Մինսկի «ՍԿԻՖ-ՌՇԲՍՄ» ակումբում։ 1992 թվականից մինչև 1995 թվականը խաղացել է «Դինամո-93» ակումբում։ Հաջորդ 2 մրցաշրջանն անցկացրել է Մինսկի «Դինամո» ակումբում։ 1998 թվականից մինչև 1999 թվականը խաղացել է մայրաքաղաքային «Տորպեդո» ակումբում։ Դովնարը խաղացել է նաև Սոլիգորսկի  «Շախտյոր», Մոզիրի «Սլավիա» և «Մինսկ» ակումբներում։


== Կարիերան հավաքականում ==
Ազգային հավաքականի կազմում իր նորամուտը կատարել է 1995 թվականի հունիսի 7-ին 1996 թվականի Եվրոպայի առաջնության որակավորման փուլի՝ Նիդեռլանդների դեմ խաղում (1:0)։ Դովնարը հավաքականում անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 14 խաղ։


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Հոկտեմբեր (ժողովածու)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հոկտեմբեր (այլ կիրառումներ)«Հոկտեմբեր», խորհրդային շրջանի գրական-գեղարվեստական ժողովածու (տարեկան 2—3 համար)։ Հանդիսացել է Վրաստանի պրոլետարական գրողների ասոցիացիայի հայկական մասնաճյուղի օրգանը։ Խմբագիր՝ Վ. Արյան։ Լույս է տեսել 1927 թ.-ին, 1930—1933 թթ.-ին, Թիֆլիսում։ Տպագրել է արձակ և չափածո գործեր, բանասիրական, տեսական-քննադատական, հասարակական-քաղաքական հոդվածներ։ Հրատարակել է Շիրվանզադեի, Նար-Դոսի, Տ. Հակոբյանի, Մ. Պետրոսյանի, Մ. Ավետիսյանի, Գ. Կալաթի, Բ. Հայկի և ուրիշների ստեղծագործությունները։
Պիեռ Օգյուստ Ռենուարի նկարների ցանկ (1862-1881)

Ստորև թվարկված են ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ Օգյուստ Ռենուարի այն նկարները, որոնք առնչվում են իր ստեղծագործական գործունեության իմպրեսիոնստական ժամանակաշրջանի հետ։


== Աղբյուրներ ==
Francesca Castellani (trad. Marie-Christine Gamberini), Renoir ։ sa vie, son œuvre [«Renoir»], Paris, Gründ, 1996, 272 p. (ISBN 978-2-7000-2068-7)(անգլ.)
Renoir au XXe siècle, Paris, Réunion des musées nationaux, 2009, 439 p. (ISBN 978-2-7118-5587-2).(անգլ.)
Gilles Néret, Renoir, peintre du bonheur ։ 1841-1919, Köln, Taschen, 2001, 438 p. (ISBN 978-3-8228-5741-0)(անգլ.)
Colin B. Bailey, John House, Christopher Riopelle et John Zarobell, Les Paysages de Renoir, 1865-1883, Milan, 5 Continents Editions srl, 2007, 295 p. (ISBN 978-88-7439-373-2).(անգլ.)
Официальные сайты музеев мира.(ռուս.)
Սուրբ Երրորդության մայր տաճար (Թբիլիսի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Երրորդություն (այլ կիրառումներ)Սուրբ Երրորդության մայր տաճար կամ Ծմինդա Սամեբա (վրաց.՝ წმინდა სამება - «Սուրբ Երրորդություն»), Վրաց ուղղափառ եկեղեցու գլխավոր մայր տաճարը, որը գտնվում է Թբիլիսիում, Սուրբ Իլյայի բլուրին։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին կառուցվել է Խոջեվանքի հայկական գերեզմանատան և Սուրբ Աստվածածին հայկական եկեղեցու տեղում, որի նկատմամբ «ցուցաբերվել է ոչ հարգալից վերաբերմունք»։ Հիմքերի փոսը փորելիս հին գերեզմաններից հայտնաբերված մարդկային մնացորդները չեն վերաթաղվել։ Շինարարները քանդված գերեզմաններից հանված ոսկորներին, տապանաքարերին և հուշարձաններին անհարգալից վերաբերմունք են ցույց տվել, որն էլ բողոքի ալիք է բարձրացրել ինչպես Վրաստանում ապրող հայերի, այնպես էլ հայկական սփյուռքի և Հայաստանի բնակիչների միջև։


== Պատկերասրահ ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություն տաճարի մասին Archived 2008-04-23 at the Wayback Machine. (վրաց.)
Տաճարը 3D-ով Archived 2011-08-17 at the Wayback Machine.


== Գրականություն ==
Khojivank, Samvel Karapetyan, Research on Armenian archiceture foundation, 2019. Archived 2022-02-06 at the Wayback Machine.(անգլ.)
ჩვენი სამება ։ თბილისის წმიდა სამების ეკლესია / იბეჭდება... კათოლიკოს-პატრიარქის ლოცვა-კურთხევით - თბ., 2002 - 20გვ.; 20სმ.
ქალაქ თბილისში მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სამების საკათედრო ტაძრის არქიტექტურულ-დაგეგმარებითი გადაწყვეტის ღია კონკურსის მასალები / [შედგენილია საქ. კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II ლოცვა-კურთხევით] - თბ., 1989 - 30გვ. ; 19სმ. - ։ უფ., 150ც.


== Ծանոթագրություններ ==
Կիդրյաչևո

Կիդրյաչևո (ռուս.՝ Кидрячево, բաշկիրերեն՝ Ҡыҙрас), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 477 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թրասար

Ղլըշդաղ (ադրբ.՝ Qlışdağ) լեռնագագաթ Հայաստանի և Ադրբեջանի սահմանագլխին, Ծղուկի լեռների ամենաբարձր գագաթը՝ 3594 մ, Սառնակունք գյուղից 16 կմ հյուսիս–արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Բամբակաղբեր ուռած

Բամբակաղբեր ուռած (լատ.՝ Hibiscus trionum), փիփերթազգիների ընտանիքի միամյա, ուշ գարնանային մոլախոտ։ Ունի առանցքային, ոչ շատ խորը գնացող արմատներ։ Ցողունը ուղղականգուն է, ճյուղավորվող։ Ցողունի բարձրությունը հասնում է 15-45 սմ-ի։ Բոլոր տերևները կոթունավոր են, 3-5-մասնյա։ Ներքևի տերևները գրեթե կլորավուն են։ Պսակաթերթերը դեղին են, հիմքում՝ ծիրանագույն։
Պտուղը տուփիկ է։ Սերմերը եռակող են, սրտաձև, հասուն շրջանում երկու կողմից սեղմված, մուգ դարչնագույնից մինչև սև, գունատ։ Բազմանում է միայն սերմերով։ Սերմերը ծլում են ուշ գարնանը։ Աճի և զարգացման գրեթե բոլոր փուլերը համընկնում են բամբակենու հետ։
Առավելապես տարածված է Արևելյան Եվրոպայում և Ասիայում, Ավստրալիայում, Հարավային Ամերիկայում։


== Աղբյուրներ ==
Ռ․ Ս․ Կարապետյան - Հայաստանում տարածված մոլախոտերի ատլաս։ Լույս հրատարակչություն, Երևան, 1980
Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (Բոլշինկա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Рождества Пресвятой Богородицы), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տարասովսկի շրջանի Բոլշինկա սլոբոդայում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Շախտիի և Միլլերովոյի թեմի Տարասովսկիի գործակալությանը։


== Պատմություն ==
Բոլշինսկայա սլոբոդայի առաջին տաճարը եղել է Քրիստոսի ծննդյան փայտե եկեղեցին, որը կառուցվել է 1789 թվականին։ Երբ այն խարխլվել է, 1857 թվականին կառուցվել է նոր` քարե եկեղեցի, որը փակվել է 1930-ական թվականներին։ Հայրենական մեծ պատերազմից հետո այն դարձել է կոլտնտեսական պահեստ, իսկ 21-րդ դարի սկզբում որոշվել է այն վերականգնել։ Տաճարի վերականգնումը շարունակվում է մինչ օրս։
Ժամերգություններ անցկացնելու համար 2006 թվականին Բոլշինկայում, իշխանությունների հատկացրած հին շենքի հիման վրա, կառուցվել և օծվել է Քրիստոսի ծննդյան նոր տաճարը, որը որոշ ժամանակ անց սկսել է կոչվել Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան եկեղեցի, քանի որ օծվել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 21-ին` Սուրբ Աստվածածնի ծննդյան օրը։
Եկեղեցին կառուցելու բոլոր աշխատանքները` արտաքին և ներքին հարդարումը, այդ թվում` պատկերակալի նկարազրդումը, փոքր զանգակատան կառուցումը և տարածքի բարեկարգումը, իրականացվել են նվիրատվությունների հաշվին։ Մեծ օգնություն է ցուցաբերել «Բոլշինսկոյե» բաժնետիրական ընկերությունը, որը ոչ միայն նվիրաբերել է մեծ գումար, այլև անմիջականորեն մասնակցել է շինարարությանը։ Այսպիսով, նոր տաճարը կառուցվել է հնի դիմաց, որը գտնվում է ավերակների մեջ։
Աստվածածնի ծննդյան տաճարի վանահայրն է երեց Անդրեյ Կորշունովը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Церковь Рождества Пресвятой Богородицы
Тарасовское благочиние. Все церкви и монастыри
На источнике в честь иконы Божией Матери «Живоносный источник» в слободе Большинка совершили традиционный молебен с водосвятием Archived 2017-03-25 at the Wayback Machine.
Վերշինո-Բիջա

Վերշինո-Բիջա (ռուս.՝ Вершино-Биджа), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1296 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիգեն Ավետիս

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Վիգեն Ավետիս (Ավետիսյան) (հունվարի 25, 1968(1968-01-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
1985-1993 թվականներին Արա Հարությունյանի արվեստանոցում եղել է քանդակագործի օգնական։ 1989-1993 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, այնուհետև՝ 1995-1997 թվականներին ուսումը շարունակել է Լեհաստանի Պոզնան, իսկ 1998-2005 թվականներին` Իտալիայի Ֆլորենցիա քաղաքների գեղարվեստի ակադեմիաներում։
1998 թվականից բնակվում և ստեղծագործում է Ֆլորենցիայում։
2008 թվականից  «40 ֆլորենտացիներ» միության անդամ է, 2009 թվականից՝ Ֆլորենցիայի Դոնատելլոյի անվան նկարիչների միության անդամ։ 2006 թվականին դասավանդել է Ֆլորենցիայի գեղարվեստի ակադեմիայում, 2007 թվականից՝ Պալլացո Սպինելլիի արվեստի և վերականգնման ինստիտուտում։ Դոցենտ է։
2002 թվականին արժանացել է Իտալիայի Նովարա քաղաքի կենտրոնական շատրվանի նախագծի համար մրցույթի 1-ին մրցանակի։

2008 թվականին «Ծովինար» արձանախմբի իրականացման կապակցությամբ արժանացել է Արաբկիր համայնքի պատվավոր քաղաքացու կոչման։
2011 և 2012 թվականներին կազմակերպել է Շուշիի քանդակի միջազգային սիմպոզիումները։


== Ստեղծագործությունները ==
«Մայրություն», 2003, մարմար, Գրուլյասկո (Թուրին) քաղաքի զբոսայգի, Իտալիա
«Հանդիպում և ծնունդ», 2005, քանդակախումբ 31 քանդակից, մարմար, Բորգեզների պալատ, Ֆլորենցիա
«Զգացմունք», 2005, մարմար, «ԲՆԼ» բանկ, Ֆլորենցիա
«Խորան», 2004, Տոսկանայի բազալտ, Ֆլորենցիայի Սուրբ Կառլո եկեղեցի
«Սուրբ գրքի պատվանդան», 2005 թ., բրոնզ, Ֆլորենցիայի Սուրբ Կառլո եկեղեցի
«Կնքարան», 2007, բրոնզ, բազալտ, Ֆլորենցիայի Սուրբ Կառլո եկեղեցի
Սասնա ծռեր, Ծովինարը Սանասարի և Բաղդասարի հետ (շատրվան-հուշարձան, Երևան), 2008, Երևան
«Մ. Մ. Ֆրեսկոբալդի Կապպոնի», 2011, մարմար, Գթության քույրերի եկեղեցի, Սինյա, (Ֆլորենցիա)
«Գթության քույր Կարմելինա», 2012, դիմաքանդակ, մարմար, Տորոնտո, Կանադա
«Հայոց մայր» (նվիրված Հայոց ցեղասպանությանը), 2014, Իտալիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիգեն Ավետիս
«Վերնատուն», Վիգեն Ավետիս
Պոժյոգ Ռոշա

Պոժյոգ Ռոշա (ռուս.՝ Пожёг-Роща), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ելվա գետի ձախ ափին՝ 2 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 8 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000020305
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002030
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Շեբոլտաևո

Շեբոլտաևո (ռուս.՝ Шеболтаево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիրտլանովո (այլ կիրառումներ)

Սիրտլանովո, կարող է վերաբերել՝

Սիրտլանովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Սիրտլանովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Պինյա (Իտալիա)

Պինյա (իտալերեն՝ Pigna ) կոմունա Իտալիայի Լիգուրիա մարզի Իմպերիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 886 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 17 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 54 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 18037։ Հեռախոսային կոդ՝ 0184։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0184 241016
Էլեկտրոնային հասցեն՝ comunepigna@tiscalinet.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.pigna.im.it


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գալուստ Ալոյան

Գալուստ Հակոբի Ալոյան (Թորոս Դարվիշ, 1864, Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 2, 1914(1914-11-02), Բայազետ, Էրզրումի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն), հայ ազգային-ազատագական շարժման գործիչ, ֆիդայի։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Երևանի գիմնազիայում։ Ազգային-ազատագրական գաղափարները ձևավորվել են Րաֆֆու ազդեցությամբ։ Զինագործություն սովորելով Տուլայի, Իժևսկի զինագործարաններում. զինագործական արհեստանոցներ է հիմնել Թիֆլիսում, Երևանում։ Զենքեր է պատրաստել Սարգիս Կուկունյանի խմբի համար։
1895 թվականին մի խումբ զինագործների հետ անցել Է Թավրիզ և աշխատել «Խարիսխ» զինագործարանում։ Մասնակցել է 1897 թվականի Խանասորի արշավանքի նախապատրաստմանը։ Հեղափոխական գործունեության համար բանտարկվել է և պահվել Երևանում։ Ազատվելուց հետո կազմակերպել է ահաբեկչական գործողություններ ցարական գործիչների դեմ (1903)։
Խուսափելով հետապնդումներից՝ անցել է Վասպուրական, Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ Բայազետ։ Փորձել է անցնել Կովկաս, սակայն ճանապարհին կռվի է բռնվել թուրքական ոստիկանների ու զինվորների հետ և զոհվել։
Երգեցողություն

Երգեցողություն, երաժշտության կատարումը երգչական ձայնով, ստեղծագործության գաղափարական-կերպարային բովանդակությունը ձայնի արտահայտչամիջոցներով հաղորդելու արվեստ։ Զուգակցվում է խոսքի հետ, երբեմն կիրառվում առանց խոսքի։


== Տեսակներ ==
Երգեցողությունը լինում է մեներգային, անսամբլային և խմբական, որոնք հանդես են գալիս նաև զուգորդված՝ նվագակցությամբ և առանց նվագակցության։
Օպերայում, օպերետում և մի շարք անսամբլներում ուղեկցվում է նաև բեմական գործողությամբ, դերասանական խաղով, պարով։


== Ոճեր ==
Գոյություն ունեն երգեցողության տարբեր ոճեր, եղանակավոր՝ երբ գերակշռում է սահուն-երգեցիկ կատարումը (կանտիլենա), արտասանական՝ այս կամ այն չափով նմանակում է խոսակցության ելևէջներին (ասերգ) և կոլորատուրային՝ նմանակում է գործիքային զարդոլորուն նվագին։ Երգեցողությունը երաժշտա-կատարողական արվեստի առավել հին տեսակն է։
Պիկովեց

Պիկովեց (ուկրաիներեն՝ Пиковець), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1570 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պիկովեց գյուղում բնակվում էր 492 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,6 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 307,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռենե III (Մոնակոյի իշխան)

Ռենե III ( ֆր.՝ Rainier III, մայիսի 31, 1923(1923-05-31)[…], Մոնակո - ապրիլի 6, 2005(2005-04-06)[…], Մոնակո) լրիվ անունը` Ռենե Լուի Հանրի Մակսենս Բերտրան Գրիմալդի, Մոնակոյի 13-րդ իշխանն է Գրիմալդի տոհմից։ Կառավարել է 1949-2005-ական թվականներին։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Ծնվել է 1923 թվականի մայիսի 31-ին, մկրտության ժամանակ նրան անվանել են Լուի Հանրի Մակսենս Բերտրան Գրիմալդի։ Ծնողները` Շառլոտա Մոնակեցի, Վալենտինուայի դքսուհին և արքայազն Պիեր դե Պոլինյակ։ Դքսության ապագա կառավարիչը կրթությունը ստացել է Մեծ Բիտանիայում, Շվեյցարիայում ( Institut Le Rosey մասնավոր դպրոց) և Ֆրանսիայում, որտեղ ավարտել է «Սյանս Պոն»` Քաղաքագիտական գիտությունների բարձրագույն դպրոց Փարիզում։
1944 թվականին իշխան Ռենեն ծառայության է անցել ֆրանսիական բանակում, և Էլզասում մասնակցել է նացիստական Գերմանիայի դեմ ռազմական արշավին։


=== Թագավորում ===
Իշխանական գահը ստանձնել է, երբ 1949 թվականի մայիսի 9-ին վախճանվել է պապը` Լուի 2-րդ իշխանը։ Պաշտոնապես տիտղոսի ժառանգը Ռենեի մայրն էր, իշխաուհի Շառլոտան, բայց նա որդու օգտին հրաժարվել է գահից։


== Ընտանիք ==
1956 թվականին իշխան Ռենեն ամուսնացել է հոլիվուդյան աստղ Գրեյս Քելլիի հետ։ 1982 թվականին իշխանի կինը մահացել է ավտովթարի հետևանքով։
Իշխան Ռենեն մինչև մահը չի ամուսնացել և 2005 թվականին թաղվել է կնոջ կողքին։


=== Երեխաներ ===
Ամուսինները երեք երեխաներ են ունեցել. 1957 թվականին ծնված արքայադուստր Կարոլինան, թագաժառանգ Ալբերը (1958) և արքայադուստր Ստեֆանիան (1965)։
1982 թվականին ավտովթարի ժամանակ մեքենայում գտնվող արքայադուստր Ստեֆանիան ծանր վնասվածքներ է ստացել։
Թագաժառանգ Ալբեր 2-րդը նախկինում համարվում էր Եվրոպայի ամենացանկալի փեսացուն։ 2005 թվականի մարտի 31-ին, հոր հիվանդությամբ պայմանավորած ռեգենտի ֆունկցիան իրականացրել է Ալբեր 2-րդը, իսկ ապրիլի 6-ին, Ռենե 3-րդի մահից հետո նա դարձել է կառավարող իշխան։ 2011 թվականի հուլիսի 1-ին Ալբերը ամուսնացել է Շարլեն Լինետ Ուիթստոկի հետ։


== Ներդրումը ֆիլատելիայում ==
Իշխան Ռենե 3-րդը հայտնի ֆիլատելիստ էր։ Իր կառավարման տարիներին նա տարբեր մեթոդներով ներգրավված էր նկարների ստեղծման և Մոնակոյում ֆիլատելիաների վերջնական թողարկման աշխատանքի մեջ։ 1948 թվականից սկսած Մոնակոյում ֆիլատելիստական թողարկումների քանակը զգալիորեն աճել է։ Իշխանը համարվում է այն հայտարարության հեղինակը, որ փոստային նամականիշները «երկրի լավագույն դեսպանն են»։ Ռենե 3-րդի ֆիլատելիստական հավաքածուն Մոնակոյի դրամի և նամականիշների թանգարանի հիմնքն է հանդիսացել։
1996 թվականին իշխանին շնորհվել է ֆիլատելի կատալոգների, ալբոմների և ամսագրերի հրատարակիչների համաշխարհային ասոցիացիայի մրցանակ (ASKAT) «Գրան պրի 1996»։ 1997 թվականի նոյեմբերից նա հանդիսանում է Եվրոպական Ֆիլատելիայի ակադեմիայի պատվավոր անդամ։ Այս տիտղոսը նա ստացել է Մոնակոյում անցկացվող միջազգային ֆիլատե ցուցահանդեսի ժամանակ։
1999 թվականի փետրվարին արքայազնի հովանու ներքո ձևավորվել է «Մոնտե Կառլո ակումբը»` համաշխարհային ֆիլատելիական էլիտար ակումբ է, որն  ունի ավելի քան հարյուր անդամ։


== Հիշատակ ==
Ռենե 3-րդի դիմանկարը բազմիցս հայտնվել է Մոնակոյի նամականիշների վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Princely House of Monaco
Official website of the funerals(չաշխատող հղում)
Prominent People — Rainier III Archived 2007-12-06 at the Wayback Machine.
Prince Rainier III of Monaco — Daily Telegraph obituary
Քերեն Ֆուկուհարա

Քերեն Ֆուկուհարա (անգլ.՝ Karen Fukuhara, փետրվարի 10, 1992(1992-02-10), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ճապոնական ծագում ունեցող ամերիկացի դերասանուհի։ Հայտնի է Տացու Յամաշիրոյի / Կատանայի դերով «Ինքնասպանների ջոկատ» ֆիլմում։


== Կյանք և կարիերա ==
Ֆուկուհարան ծնվել է Լոս Անջելեսում, Քալիֆորնիայում։ Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանում սովորելու ընթացքում Ճապոնիայում աշխատել է NHK-ի հետ։
2016 թվականին Ֆուկուհարան կատարել է իր ֆիլմային դեբյուտը մարմնավորելով Տացու Յամաշիրոյին/ Կատանային «Ինքնասպանների ջոկատ» ֆիլմում, որը թողարկվել է 2016 թվականի օգոստոսին։ Չնայած որ նա ունի մարտական պատրաստվություն. Ֆուկուհարան մոտավորապես երկու ամիս պատրաստվել է սրով ճիշտ կռվել սովորելու համար։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
106

106 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 106 թվականն է, 
II դարի 6-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ռաևկա (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌաևկաՌաևկա (ռուս.՝ Раевка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 283 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուրորտնոե (այլ կիրառումներ)

Կուրորտնոե, կարող է վերաբերել՝

Կուրորտնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում
Կուրորտնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բելոգորսկի շրջանում
Կուրորտնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Լենինյան շրջանում
Կուրորտնոե - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Թեոդոսիայի քաղաքային խորհրդում
Դաստափոր

Դաստափոր (այժմ կոչվում է Դաստաֆուր ադրբ.՝  Dəstəfur), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Դաշկեսանի շրջանում, Մեծ Հայքի պատմական Ուտիք նահանգում։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է շրջկենտրոն Քարհատից 12 կմ հարավ-արևմուտք՝ Գանձակ գետի ձախ վտակ Դաստափորի ձախակողմի հարավահայաց ձորալանջին, ծովի մակերևույթից 1250-1330 մ բարձրության վրա։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործությունն ու մասսամբ բանջարաբուծություւն է։


== Պատմություն ==
Ըստ Սարգիս երեց գրչի ստեղծած երկու ձեռագրերի՝ Դաստափորը Դաստափյուր անվամբ, գրավոր աղբյուրներում հիշվում է 15 դարի երկրորդ կեսից։ Ձեռագրերից մեկը՝ «Աւետարան» է (ստացող՝ Եարամիշ). գրվել է 1671-1673 թթ։ Մյուսը՝ 1673-1674 թթ. գրված, «Մաշտոց» է։


== Բնակչություն ==
Դաստափորը հայաթափ է եղել 18-րդ դարի կեսերին և շուրջ մեկ դար մնացել անբնակ։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին գյուղատեղիի տարածքում հանգրվան են գտել խաշնարած սակավաթիվ թուրքեր։ 1907 թվականին գյուղն ունեցել է 457, իսկ 1908-ին՝ 1557 կովկասի թաթար բնակիչ։


=== Վիճակագրություն ===


== Ճարտարապետություն ==
17-րդ դարի կառույց է մեզ հասած ու իր չափերով բավական ընդարձակ Դաստափորի եկեղեցին։ Նման եկեղեցու կարիք կարող էր ունենալ առնվազն 2-3 հազար բնակիչ ունեցող գյուղը։ Դաստափորի բազմամարդության մասին է վկայում նաև տեղում գոյություն ունեցող 2-րդ՝ ավելի փոքր եկեղեցին, և իրարից ոչ հեռու գտնվող գերազանցապես անմշակ տապանաքարերով մի քանի գերեզմանոցները։
Դաստափորի տարածքում բազմաթիվ դամբարանաբլուրների պեղումներ ու ուսումնասիրություններ է իրականացրել գերմանացի հնագետ Է. Ռյոսլերը 1899 թվականին ցույց է տվել, որ դրանք վերաբերում են բրոնզե-երկաթ անցումային դարաշրջաններին։


== Տես նաև ==
Դաստափորի եկեղեցի (Դաստափորի մեծ եկեղեցի)
Դաստափորի փոքր եկեղեցի


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիապատ (Բաբեկի շրջան)

Ալիապատ, նաև Մյասնիկովաբատ(այժմ կոչվում է՝ Ալիաբադ, ադրբ.՝ Əliabad), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։ Գտնվում է անմիջապես Երևան-Նախիջևան ճանապարհի ձախ կողմում։ Այժմ գրեթե ընդգրկված է Նախիջևան քաղաքի մեջ  և անվանված է Մյասնիկովաբադ։


== Անվան ծագում ==
Ալիապատ տեղանունը ծագում է տեղանուններ կերտող «ապատ» վերջածանցից։ Լեզվաբան Պ. Բեդիրյանի ստուգաբանությամբ՝ «Ապատ առաջին հերթին եղել է ածական և նշանակել է բարգավաճ, ծաղկուն, շեն. բնակեցված,  բայց ունեցել է նաև գոյականի արժեք նշանակելով այդպիսի վայր»։ Հայերեն «ապատ» բառահասկացությունն իր ծագումով փոխառնված է միջին պարսկերենից։


== Պատմություն ==
Գյուղը գտնվում է Նախիջևան քաղաքը մտնող հին ու գլխավոր երթուղու մուտքի մոտ գտնվող մի բլրի փեշին։ Իսկ այդ բլրի հարթ և ընդարձակ տարածության վրա դեռևս մեր թվարկությունից առաջ կառուցված է եղել ամրաշինությունների մի ամբողջական համալիր, միջնաբերդ։ Վերջիններիս ավերակները սկսած` 18-րդ դարի վերջերից արագ կերպով քայքայվել են և այսօր այդ տարածքում գտնվում է քաղաքի հայկական և ռուսական նոր գերեզմանատներն ու տասնյակ բնակելի և այլևայլ շինությունները։


== Բնակչություն ==
Միջին մեծության այս գյուղում` 1873 թվականի տվյալներով, կար 58 տուն բնակչություն, իսկ Ե. Լալայանի տեղեկություններով 1906 թվականին` 103 տուն հայ բնակչություն։ Վերջին հայ ընտանիքներն այդտեղից տեղահանվել են 1940-1950-ական թվականներին։


== Հուշարձաններ ==
Այժմ Ալիապատում  կանգուն է նրա Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին։ Վերջինս գտնվում է գյուղի կենտրոնում և կառուցված է ճեղքված քարերով ու աղյուսով, իսկ պատասխանատու տեղերում օգտագործված է նաև բազալտ։ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին իր հորինվածքով քառամույթ գմբեթավոր բազիլիկ է, ունի երկու մուտք` հյուսիսային և հարավային ճակատներում։  Այս եկեղեցին, որը հավանաբար կառուցվել է հին եկեղեցու հիմքերի վրա 19-րդ դարում, կրկնում է Նախիջևան քաղաքի Սուրբ Գևորգ  եկեղեցու հորինվածքն ու ճարտարապետական ձևերը։ Օրինակ` ծածկի  եղանակը, լուսամուտների լայն ու բարձր բացվածքների, գմբեթի ձևը և այլն։ Եկեղեցու աբսիդը լուսավորվում է արևելյան որմերում բացված նմանատիպ երեքական լուսամուտներով։ Գեղեցիկ տեսք ունի հատկապես այս հուշարձանի խաչաձև ծածկի վրա վեր խոյացող բազմանիստ, աղյուսաշեն ու բրգաձև կոնով սլացիկ գմբեթը։
Ալիապատի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, համաձայն նրա հարավային մուտքի կամարի գլխին, պատի շարվածքից դուրս ամրացված քարի վրա քանդակած հինգ տողից կազմված արձանագրության, վերակառուցվել է Ալիապատ գյուղի հասարակության միջոցներով 1887 թվականին` ի հիշատակ իրենց ծնողների։ Եկեղեցու հարավային մուտքի առջև կանգնեցված է երկու մույթերի հորինվածքով զանգակատունը, որը ևս աղյուսով է կիրառված։ Համաձայն զանգակատան արևելյան մույթի արևելյան երեսի բարձունքում ագուցված խաչքարի 8 տողից կազմված արձանագրության, այս զանգակատունը կառուցվել է ալիապատցի Յակոբի որդի Վարդանեանի հատուկ միջոցներով` 1854 թվականին։ Ժամանակին Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու արևելյան կողմում կառուցված շենքում գործում էր հայոց ծխական դպրոցը։


== Տես նաև ==
Բաբեկի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Արտաքին հղումներ ==
Ալիապատ (Բաբեկի շրջան) բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։
Էլաֆոնիսոս

Էլաֆոնիսոս (հուն․՝ Ελαφόνησος), ոչ մեծ կղզի Լակոնիկոս ծովածոցում՝ Էգեյան ծովում։ Գտնվում է Պելոպոնեսի հարավարևմտյան վերջավորությունում, Էլոս թերակղզուց և Մալեյա հրվանդանից արևմուտք։ Հարավում գտնվում է Էլաֆոնիսոսի նեղուցը, կարևոր ծովային ճանապարհը և Կիտիրա կղզին։ Ըստ 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ բնակչության թիվը կազմում է 1041 մարդ։ Կղզու մակերեսը 17,859 կմ² է, ափամերձ գծի երկարությունը 30 կմ է։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը ձկնորսությունն է և զբոսաշրջիկներին սպասարկումը։
Էլաֆոնիսոս գյուղը գտնվում է Նեապոլիսից 8 կմ արևմուտք, Մոլաիից 35 կմ հարավ, 4 ծովային մղոն Կիտիրից և 25 ծովային մղոն Իյտիոնից։
Կղզու գլխավոր եկեղեցին Սուրբ Սպիրիդոնի եկեղեցին է։ Այստեղ են գտնվում նաև Սուրբ Պատապիայի հուն․՝ Άγιος Πατάπιος, Սուրբ Երրորդության, Սուրբ Անդրեասի, Սուրբ Հովհաննեսի եկեղեցիները։
Կղզում կա լաստանավային հաղորդակցություն։


== Էլաֆոնիսոս համայնք ==

Էլաֆոնիսոս համայնքը (դիմա)(Δήμος Ελαφονήσου) մտնում է Լակոնիայի ծայրամասային միավորի մեջ՝ Պելոպոնեսի ծայրամասում։ Էլաֆոնիսոս համայնքի մեջ են մտնում հինգ բնակավայր։ Մակերեսը 19,992 կմ² է։ Բնակչության խտությունը՝ 52,07 մարդ/կմ²։ Վարչական կենտրոնը Էլաֆոնիսոսն է։ 2014 թվականի տեղական ընտրությունների ժամանակ համայնքապետ (դիմարխ) է ընտրվել Խարալամբոս Լյարոսը (Χαράλαμπος Λιάρος)։
Ստեղծվել է 2011 թվականի Կալիկրատիսի ծրագրով։
Համայնքին է պատկանում մայրցամաքի 2,033 կմ²-ին, որտեղ գտնվում է կղզու բնակիչներին պատկանող հիմնական գյուղատնտեսական նշանակության հողերը։ Այնտեղ է գտնվում Ստրոնգիլի լիճը (Λίμνη Στρογγύλη) և Պունդա (Πούντα) գյուղը։
Պավլոպետրի ծովափին՝ 3-4 մետր խորության վրա  հայտնաբերվել են մ․թ․ա․ 2000-ական թվականների երբեմնի ծաղկուն քաղաքի խորտակված ավերակները։
Համայնքի մեջ են մտնում Պանաիյա (Νησιά Παναγίας), Կասելան (Παναγίας Κασέλλα), Լեպտոն (Λεπτό) և Պրասոնիսին (Πρασονήσι) կղզիները, ինչպես նաև Ագլիֆտիս(Αγλύφτης) կղզին։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դումալի

Դումալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մալինովկա (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալինովկաՄալինովկա (ուկրաիներեն՝ Малинівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալինովկա գյուղում բնակվում էր 206 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հաքամի Ներքին

Հաքամի Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խարզանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլի

Պոլի (իտալերեն՝ Poli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 15 422 մարդ 2004 թվականին, խտությունը կազմում է 103 մարդ/քկմ։ Զբաղեցնում է 21 քկմ տարածք։ Փոստային ինդեքսը - 010։ Հեռախոսային կոդը - 06։


== Ծանոթագրություններ ==
Էսկալոնիլյա

Էսկալոնիլյա (իսպ.՝ Escalonilla), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տոլեդո պրովինցիայում, Կաստիլիա լա Մանչա ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Տորրիխոս կոմարկում։ Տարածքը կազմում է 51 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1576 մարդ (2010)։ Պրովինցիայից ադմինիստրատիվ կենտրոն 38 կմ է։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Յակովկովո (գյուղ, Օկուլովսկի շրջան)

Յակովկովո (ռուս.՝ Яковково), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Օկուլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիկտորիա (Շվեդիայի թագաժառանգ արքայադուստր)

Վիկտորիա, Շվեդիայի թագաժառանգ արքայադուստր, Վաստերգոթլանդի դքսուհի (շվեդերեն` Victoria Ingrid Alice Désirée, հուլիսի 14, 1977(1977-07-14), Կարոլինսկայի համալսարանի հիվանդանոց), Շվեդիայի թագավոր Կառլ XVI Գուստաֆի ավագ երեխան և թագաժառանգը։ Երբ նա դառնա թագուհի, նա կլինի Շվեդիայի չորրորդ կառավարող թագուհին և առաջինը 1720 թվականից հետո։


== Վաղ կյանք ==
Վիկտորիան ծնվել է 1977 թվականի հուլիսի 14-ին Կենտրոնական Եվրոպական ժամանակով ժամը 21:45-ին Կարոլիսկայի համալսարանական հիվանդանոցում, որը գտնվում է Շվեդիայի Սոլնա բնակավայրում, և հանդիսանում է արքա Կառլ XVI Գուստաֆի և թագուհի Սիլվիայի ավագ երեխան։ Նա թագավորական Բեռնադոտտե տոհմի անդամ է։ Ծնվել է որպես արքայադուստր, իսկ 1979 թվականին դարձել է թագաժառանգ արքայադուստր` առաջ լինելով իր կրտսեր եղբորից։ Նրա թագաժառանգությունը հաստատվել է 1980 թվականի հունվարի 1-ին համաձայն իրավահաջորդության ակտի։
Նրա անունը տրվել է ի պատիվ նրա մեծ-տատ Վիկտորիա Բադենացու պատվին, ով եղել է Շվեդիայի թագուհին, Շվեդիայի թագավոր Գուստավ V-ի կինը և նրա նախնին եղել է  Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Վիկտորիան։
Նա մկրտվել է Թագավորական պալատի եկեղեցում 1977 թվականի սեպտեմբերի 27-ին։ Նրա կնքահայրերն էին Նորվեգիայի թագավոր Հարալդ V-ը, նրա մորեղբայր Ռալֆ Սոմմերլաթը, Նիդերլանդների արքայադուստր Բեատրիքսը և նրա զարմուհի արքայադուստր Դեսիրին։ Վիկտորիան 1992 թվականին հաստատվեց Օլանդ կղզու Ռապիլինջ եկեղեցում։


== Կրթություն ==
Վիկտորիան մեկ տարի ուսանել է (1996-97) Ֆրանսիայի Անժե քաղաքի Կաթոլիկե համալսարանում և 1997 թվականին մասնակցեց հատուկ նախագծի Ռիսկդագ ընկերությունում։ 1998-ից 2000 թվականներին Վիկտորիան տեղափոխվեց ԱՄՆ և տարբեր առարկաներ ուսանեց Կոնեկտիկուտ նահանգի Նյու Հեյվեն քաղաքի Եյլի համալսարանում։
1999 թվականին նա պրակտիկա անցավ Վոշինգտոնում Շվեդիայի դեսպանատանը և ավարտեց քաղծառայողի դասընթացները 2001 թվականին։
2006 թվականից մինչև 2007 թվականը Վիկտորիան որակավորվեց Արտգործնախարարության դիվանագիտական նախագծի շրջանակներում։ Նախագիծը կոչված էր ուսանել երիտասարդ դիվանագետների Շվեդիայի արտգործնախարարությունում աշխատելու համար։ 2009 թվականին նա բակալավրի աստիճանով ավարտեց Ուպսալայի համալսարանը։
Վիկտորիան խոսում է շվեդերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն և գերմաներեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Wunder King (երգ)

«Wunder King», ռուս հիփ հոփ կատարող Էլջեյի երգը՝ թողարկված 2021 թվականի փետրվարի 27-ին որպես սինգլ։ Ստեղծագործության համար պրոդյուսեր է հանդիսացել ռուս վիդեոբլոգեր և երաժշտական պրոդյուսեր Slava Marlow-ը։


== Տեսահոլովակ ==
Երգի տեսահոլովակը թողարկվել է սինգլի հետ միասին 2021 թվականի փետրվարի 27-ին՝ Էլջեյի ՅուԹյուբյան պաշտոնական ալիքում։ Տեսահոլովակը նկարահանված է Garena Free Fire բջջային առցանց խաղի մոտիվներով և թողարկված է որպես խաղի հետ մասշտաբային համագործակցություն, որը ստացել է «Sayonara Boy» անվանումը։ Այս իրադարձության հետ կապված հնարավորություն էր տրվում խաղի մեջ ստանալ անվճար նոր կերպարի՝ Շիրոյին, որը տեսահոլովակում ներկայանում է ռեփ կարարողի գործընկերոջ կերպարում։ Տեսահոլովակի պրոդյուսերը Gex-ն է։


== Արձագանքներ ==
Ռուսական երաժշտական ТНТ Music հեռուստաալիքի թղթակից Վլադիսլավ Շեյնը ստեղծագործությունն անվանել է «անսովոր, բայց բարձրաձայն շաբաթօրյա դրոփ (թողարկում)» և նշել է, որ դրանում ռեփերը «արժանիորեն» պարծենում է իր «հանդուգն» խարիզմայով, որի ուժը նա համեմատում է հրազենային զենքի հետ։ Նույն պորտալի մեկ այլ աշխատակից Ռուսլան Տիխոնովը մատնանշել է «արագընթաց» տողերը, որոնք հիշեցնում են Էլջեյի «անցյալի փառքը»։ Կանոբու կայքի խմբագիրները ուշադրություն են հրավիրել տեսահոլովակի մրցակցային ակնարկների վրա և նշել, որ մի տեսարանում Էլջեյը հայտնվել է NASCAR-ի չեմպիոն Ջեֆ Գորդոնի դասական մրցակցային №24 վերարկուով, իսկ տեքստում Էլջեյը հիշատակել է Ֆերարի և Մաքլարեն թիմերը։


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սուչժոուի դասական այգիներ

Սուչժոուի դասական այգիներ (չին.`  苏州园林), այգիների խումբ է Չինաստանի Ցզյանսու նահանգի Սուչժոու շրջանում, որոնք դասվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկին։ 
Ընդգրկելով գրեթե հազար տարվա ժամանակահատված՝ Հյուսիսային Սոնգից մինչև Ցինի ուշ դինաստիաները (11-19-րդ դար), այս այգիները, որոնց մեծ մասը կառուցվել են գիտնականների կողմից, ստանդարտացրել են դասական Չինական այգիների ձևավորման հիմնական առանձնահատկությունները՝ կառուցված լանդշաֆտներով, ժայռերի, բլուրների և գետերի բնական տեսարաններ՝ ռազմավարական տեղակայված տաղավարներով և պագոդաներով։

Այս այգիների նրբագեղ գեղագիտությունն ու նրբությունը, նրանց նուրբ ոճն ու առանձնահատկությունները հաճախ ընդօրինակվում են Չինաստանի այլ մասերի տարբեր այգիների կողմից, ներառյալ տարբեր Կայսերական այգիները, ինչպիսիք են Չենդե լեռնային հանգստավայրում։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաձայն՝ Սուչժոուի այգիները «ներկայացնում են չինական լանդշաֆտային այգիների դիզայնի զարգացումը ավելի քան երկու հազար տարվա ընթացքում» և դրանք պարտեզի արվեստի «ամենամշակված ձևն» են։
Այս լանդշաֆտային այգիները ծաղկում էին Մինգից մինչև վաղ Ցին դինաստիաների կեսերը, ինչի արդյունքում ստեղծվեցին մոտ 200 մասնավոր այգիներ : Այսօր Սուչժոում կան 69 պահպանված այգիներ, և դրանք բոլորը համարվում են պահպանվող «Ազգային ժառանգության վայրեր» : 1997 և 2000 թվականներին Սուչժոուի լավագույն այգիներից ութը, և մոտակա հնագույն Տոնգլի քաղաքից մեկը ընտրվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի կողմից՝ որպես Համաշխարհային ժառանգության վայր՝ ներկայացնելու Սուչժոուի ոճով դասական այգիների արվեստը։ 


== Այգիներ ==


== Տես նաև ==
Չինական այգիներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Classical Gardens of Suzhou - UNESCO World Heritage
Աստականա

Աստականա, վայր Արևմտյան Հայաստանում, Վան քաղաքից հյուսրս-արևելք, Սև ջուր գետի միջին հոսանքի աջ կողմում։ ԲՆույթն անորոշ է։ Նշանակված է Կիպերտի քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (40801-40900)

Աստերոիդների ցանկ (40701-40800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (40901-41000)
 Աստերոիդների ցանկ (40701-40800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (40901-41000)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (40001)-(45000)»։ www.minorplanetcenter.net
Բարդի մոխրագույն

Բարդի մոխրագույն (լատ.՝ Populus canescens), ուռազգիներ ընտանիքի, բարդի ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ ծառեր են՝ մինչև 30 մ բարձրությամբ, 1-1,5 մ բնի տրամագծով և լայն ձվաձև կամ վրանաձև սաղարթով։ Բունը, որը կարող է հասնել մինչև 1-1,5 մ
հաստության, ծածկված է մոխրագույն, խոր ճաքերով պատված կեղևով։ Բողբոջները մանր են, դեղնա-շագանակագույն, որոշ չափով մազմզուկապատ։ Ընձյուղները սկզբում մոխրաթաղիքավոր են, հետագայում՝ մերկ, գլանաձև, ձիթամոխրավուն։ Երկարացած ընձյուղների վրա տերևները կլորավուն են, անկանոն, բլթակավոր կամ սրտանման, թաթաբլթակաձև կամ սպիտակ, բամբականման մազմզուկներով ծածկված, կարճ, մերկ տերևակոթուններով։ Սպոնտան (բնական) հիբրիդ է, որն առաջացել է սպիտակ բարդու և կաղամախու տրամախաչումից։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում տարածված է Կովկասում, Հայաստանի եվրոպական մասում, Ղրիմում, Բալկանյան թերակղզում, Փոքր Ասիայում։ Մեր հանրապետության պայմաններում տարածված է հյուսիսարևելյան շրջաններում, Զանգեզուրում ու Մեղրիում, Արաքս գետի հովտում, ստորին լեռնային գոտում, ծովի մակերևույթից մինչև 1000 մ բարձրության վրա, գետափերին, համեմատաբար խոնավ և հզոր հողերում։ Էկոլոգիական խումբը՝ IX: Մշակության հավանական շրջանները՝ 3, 6-10, 17-20, 22-28, 30-32:


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Ամեդյան

Սերգեյ Լևոնի Ամեդյան (օգոստոսի 8, 1929(1929-08-08), Թիֆլիս, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 16, 2015(2015-08-16), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ հոբոյահար, մանկավարժ։ ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1976 թվական)։ 


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի (1948 թվական), Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի (1952 թվական, Միխայիլ Իպոլիտով-Իվանովի դասարան), Երևանի պետական կոնսերվատորիայի (1953 թվական, Սուրեն Ասոյանի դասարան) հոբոյի բաժինները։ 
1948–1951 թվականներին՝ Հայաստանի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի մենակատար, 1953 թվականից՝ Մոսկվայի Մեծ թատրոնի սիմֆոնիկ նվագախմբում (բեմի տեսուչ՝ 1997 թվականից)։ 
1958–1965 թվականներին դասավանդել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիային կից երաժշտական դպրոցում։ 
Թաղված է Երևանի քաղաքային պանթեոնում։


== Պարգևներ ==
Պատանիների և ուսանողների 4-րդ միջազգային փառատոնի 1-ին մրցանակի դափնեկիր (Բուխարեստ, 1953),
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1976),
ՌԴ «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» II աստիճանի շքանշան (2001 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Болотин С. В. Энциклопедический биографический словарь музыкантов-исполнителей на духовых инструментах. — 2-е изд., доп. и перераб. — М.: Радуница, 1995. — С. 16. — 4000 экз. — ISBN 5-88123-007-8.
Թոմաս Հարդվիք

Թոմաս Հարդվիք (անգլ.՝ Thomas William Hardwick, դեկտեմբերի 9, 1872(1872-12-09), Thomasville, Ջորջիա, ԱՄՆ - հունվարի 31, 1944(1944-01-31), Sandersville, Ջորջիա, ԱՄՆ), ամերիկացի քաղաքական գործիչ, Ջորջիայի Ներկայացուցիչների պալատի անդամ (1898-1902), ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի  10-րդ շրջանի անդամ ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի անդամ, Ջորջիա նահանգի սենատոր (1914-1919) և Ջորջիայի նահանգապետ (1921-1923)։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Ավարտել է Մերսերի համալսարանը 1892 թվականին՝ արվեստի բակալավրի աստիճանով, Ջորջիայի համալսարանից դոկտորի աստիճան է ստացել 1893 թվականին։ 


=== Քաղաքական գործունեություն ===
Թոմաս Հարդվիքը եղել է Վաշինգտոն շրջանի դատախազ՝ 1895-1897 թվականներին։ 1898 թվականին ընտրվել Է Ջորջիայի Ներկայացուցիչների պալատի անդամ։


==== Գործունեություն սենատորի պաշտոնում ====
1914-1919 թվականներին Հարդվիքը Ջորջիան ներկայացրել է ԱՄՆ Սենատում։ Որպես սենատոր՝ նա դարձել է ներգաղթի մասին 1918 թվականի օրենքի համահեղինակը, որն ընդունվել է նույն թվականի հոկտեմբերին։ Նոր օրենքը թույլ է տվել արտաքսել անարխիստական կազմակերպությանը պատկանող կամ անարխիստական գրականություն տարածող ցանկացած քաղաքացու։
1919 թվականի ապրիլի 29-ին սենատոր Հարդվիքը դարձել է անարխիստների կողմնակից Լուիջի Գալեանիի  կողմից կատարված մահափորձի զոհ։ Նրանք Հարդվիքին ծուղակ-ռումբ են ուղարկել Ջորջիայի իր նստավայր։ Ռումբը պայթել է, երբ աղախինը փորձել է բացել փաթեթը՝ կտրելով նրա ձեռքը։ Պայթյունից ծանր տուժել է սենատորի կինը։


==== Գործունեությունը մարզպետի պաշտոնում ====
Թոմաս Հարդվիքը Ջորջիայի նահանգապետն էր 1921-1923 թվականներին։ Նրա պաշտոնը ղեկավարման տարիներին հիշվել է Ռեբեկա Ֆելթոնին Ջորջիայից սենատոր նշանակելու պատմական որոշմամբ, ինչի հետևանքով նա դարձել է առաջին կին սենատորը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Մարսիալ (Արդեշի գավառ)

Սեն Մարսիալ (ֆր.՝ Saint-Martial), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 241 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.66 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 36.18 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 470 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Պրիվա քաղաքից` 30 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 138 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 90-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,2 %։ 90 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 82 անձ (48 տղամարդ և 34 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (6 տղամարդ և 2 կին)։ 48 անաշխատունակներից 10-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իման Մերսալ

Իման Մերսալ (մասրի՝ إيمان مرسال, նոյեմբերի 30, 1966(1966-11-30), Դակահլիա, Արաբական Միացյալ Հանրապետություն), եգիպտացի բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Իման Մերսալը սովորել է Մանսուրայի համալսարանում, իսկ իր մագիստրոսի և ասպիրանտի աստիճանը ստացել է Կահիրեի համալսարանից։
Նա համահիմնադրել է Bint al-Ard (Երկրի դուստրը) հրատարակությունը, որը համախմբագրել է 1986 թվականից 1992 թվականը։ Նա 1998 թվականին արտագաղթել է Բոստոն, ապա ընտանիքի հետ 1999 թվականին տեղափոխվել է Կանադայի Էդմոնտոն քաղաք։ Մերսալը Ալբերտայի համալսարանում աշխատում էր որպես «Արաբական գրականության, Մերձավոր Արևելքի և Աֆրկյան հետազոտությունների բաժնի» պրոֆեսոր։
Նրա աշխատությունները հայտնվել են Blackbird-ում The American Poetry Review, Parnassus-ում և Paris Review-ում։ Նա իր բանաստեղծությունները արտասանել է աշխարհի բազմաթիվ գրական փառատոնների ժամանակ, ներառյալ Լոնդոնի Փարնասսուս փառատոնը, որը աշխարհի պատմության մեջ բանաստեղծների ամենամեծ հավաքն էր։ Այստեղ նա ներկայացնում էր Եգիպտոսը։
Մերսալի ընտրյալ բանաստեղծությունները թարգմանվել են աշխարհի բազմաթիվ լեզուներով, ներառյալ՝ անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, դանիերեն, մակեդոներեն, հինդի և իտալերեն։ «Այստեղ նարինջներ չկան, սիրելի՛ս» բանաստեղծությունը անգլերեն թարգմանվել է Խալիդ Մաթթավայի կողմից, և հրապարկվել է 2008 թվականին Նյու Յորքում Շիփ Մեադու հրատարակչության կողմից։
Նա ապրում է ամուսնու՝ երաժշտական ազգագրագետ Մայքլ Ֆրիշկոֆի հետ Էդմոնտոնում, Կանադա։ Զույգն ունի երկու որդի (Մուրադը և Ժոզեֆը)։


== Աշխատություններ ==
2013.  Hatta atakhalla `an fikrat al-buyut (Դեռ հրաժարվում եմ տուն դառնալու մտքից) Կահիրե։ Դար Շարքիյաթ, Բեյրութ։  Դար ալ-Թանվիր։
2006. Jughrafiya Badila. Կահիրե։ Դար Շարքիյաթ։
2004. Mamarr mu'tim yasluh lita'allum al-raqs (Մութ նրբանցքը հարար է պարեր սովորելու համար), երկրորդ հրատարակչություն, Կահիրե։ Դար Շարքիյաթ.
1997. al-Mashy Atwal Waqt Mumkin (Քայլել ինչքան հնարավոր է երկար). Կահիրե։ Դար Շարքիյաթ.
1995. Mamarr mu'tim yasluh lita'allum al-raqs (Մութ նրբանցքը հարար է պարեր սովորելու համար), առաջին հրատարակչություն. Կահիրե։ Դար Շարքիյաթ.
1990. Ittisafat (Բնութագրությույն)։ Կահիրե։ Դար ալ-Ղադ։


=== Արաբերեն ===
2011. Bira fi Nadi al-Bilyardu. (Beer in the Snooker Club), Վագուի Ղալի, Իմամ Մերսալ, համաթարգմանիչ։ Կահիրե։ Դեր էլ-Շրուկ


=== Անգլերեն ===
2008. «Այստեղ նարինջներ չկան, սիրելի՛ս» ընտրյալ ստեղծագործություններ, Շիփ Մեադու հրատարակչություն 978-1-931357-54-8


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"This Is Not Literature, My Love" Archived 2012-03-20 at the Wayback Machine., Al-Ahram, Youssef Rakha, 11–17 February 2010
poets blog
A Poem by Iman Mersal
Ինեբոդու

Ինեբոդու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Տենել

Տենել (ֆր.՝ Thenelles), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ռիբմոն կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սեն Կանտեն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02741:


== Բնակչություն2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 568 մարդ։ ==


== Տնտեսություն2010 թվականին համայնքի 327 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 216-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 111-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 66,1%, 1999 թվականին եղել է 64,6%)։ 216 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 186-ը (105 տղամարդ և 86 կին), գործազուրկ էին 30 մարդ (13 տղամարդ և 17 կին)։ 111 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 20 ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 38-ը՝ թոշակառուներ, 53-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճ առներով։ ==


== Տես նաևՖրանսիայի շրջանների ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներՎիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Տենել (ֆր.) ==