armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սալիթաղ

Սալիթաղ (այժմ կոչվում է՝ ադրբ.՝ Saltaq - Սալթաղ), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանում։ Տեղակայված է Օձասարի արևմտյան սալապատ փեշին, Տիգրանավան, կամ Ապարան (Ապարաններ) պատմական քաղաքի մոտ, Երնջակ գետի ձախ ափին։


== Պատմություն ==
Աղբյուրներում Սալիթաղն առաջին անգամ հիշատակվում է 1383-1384 թվականներին Թ. Աքվինացու «Յաղաքս տնօրինութեանն Քրիստոսի» ձեռագրի էջերից մեկի գլխազարդի մեջ տեղադրված հիշատակագրի մեջ։


== Անվան ծագում ==
Ըստ ավանդության՝ այս գյուղը Տիգրանավան քաղաքի թաղամասն է եղել և մեծատարած սալաքարերի վրա տեղակայված լինելու պատճառով անվանվել է Սալի-թաղ, որն էլ այժմյան շրջանի համանուն գյուղն է։ Իսկ Սալ անվանումը հայերենում շատ հին ծագում ունի։
Ավանդության համաձայն՝ մեր հեռու-հեռավոր նախնիները իրենց քարե կամ երկաթե գործիքները պատրաստում, «դարբնում» էին քարե սալերի վրա։ Իսկ այս գյուղը հիմնվել է այդպիսի սալաքարերի վրա և այդտեղից էլ ստացել է իր անունը։


== Հուշարձաններ ==
Սալիթաղի շրջակայքի ուսումնասիրությունը վկայում է, որ այն հիմնված է եղել վաղ շրջանում և ունեցել է եկեղեցի, խաչքարերով գերեզմանատուն, կամուրջ և այլ հուշարձաններ, որոնք ժամանակի ընթացքում ավերվել ու կործանվել են։
1860-ական թվականների Ա. Սեդրակյանի հաղորդած տեղեկություններով, ինչպես նաև 1873 թվականի տվյալներով, Սալիթաղի եկեղեցին արդեն ավերակ էր, որից միայն հիմնապատերի ու որմերի առանձին հետքերն էին տեսանելի։ Գյուղի հյուսիսային կողմում, մի բարձրադիր տեղում գտնվում է Սալիթաղի վաղեմի գերեզմանատունը, որից աննշան սատանաքարեր են մնում միայն։


== Ծանոթագրություններ ==
Հնագույն նկարիչներ

Հնագույն նկարիչներ,   ժայռապատկերներ և որմնանկարներ անող հնագույն մարդիկ, որոնց գործիքները եղել են    ածուխը,    կավը և    գորշ երկաթաքարը։

Ֆրանսիական Մոնտինյակա փոքրիկ քաղաքի մոտ գտնվող Լասկո    քարանձավը հայտնաբերել են մի խումբ տղաներ։ Քարանձավի պատերին և առաստաղին նկարված են եղել և՛ ընտանի, և՛ վայրի   կենդանիներ՝ տարբեր դիրքերով։ Օրինակ, ծանրամարմին ցուլ՝ ցատկելու պահին,  կով, որ ոտքերը կծկած ցատկում է վիհի վրայով, աղոտ երևում են վախեցած եղնիկների եղջերակիր գլուխները։
Առաջին որմնանկարները՝ ժայռապատկերները հայտնաբերվել են Իսպանիայի հյուսիսում և Ալտրամիլա քարանձավում։ Սրանք նկատել է քարանձավում աշխատող հնագետի հնգամյա դուստրը։ Ժայռապատկերներ գտել են շատ երկրներում, այդ թվում նաև Սովետական Միության տարածքում։ 1959 թվականին կենդանաբան Ա. Վ. Ռյոմինը Հարավային  Ուրալում գտնվող Կապովա քարայրում հայտնաբերել է մամոնտների, ձիերի, ռնգեղջյուրների կարմրաներկ պատկերներ։ Այժմ դրանք մի քանի հազար տարեկան են։
Նախնադարյան մարդիկ որսում էին ահեղ բիզոններ, արագավազ եղնիկներ, ռնգեղջյուրներ, ցուլեր և այլ կենդանիներ։ Որսից հետո մեծ ու մթին քարանձավների պատերին խարույկի լույսի ներքո նրանք պատկերում էին որսի տեսարաններ։ Պատկերելու համար օգտագործում էին ածուխ, կավ և գորշ երկաթաքար։ Դրանք խառնում էին ջրի կամ ճարպի հետ և նկարում մազափնջերով, ձողերով և նույնիսկ մատներով։ Երբեմն նկարիչները չոր ներկը լցնում էին    եղեգի մեջ և փչում պատին։ Ստացվում էին ձիերի թեթև, ասես օդեղեն բաշեր։
Մինչև այժմ   գիտնականները վիճում են, թե մութ քարանձավներում մարդիկ ինչու՞ էին կենդանիներ պատկերում։ Շատերը կարծում են, թե շատ հազարամյակներ առաջ այդ քարանձավներում մարդիկ որսի էին պատրաստվում. խփում էին նշանակետին, խորհրդավոր ծեսեր կատարում, գազաններին հաղթելու նպատակով աղոթքներով օգնություն հայցում աստվածներից։
Հնագույն նկարիչները նկարել են ոչ միայն մութ քարանձավների պատերին ու առաստաղներին, այլև բազմաթիվ ժայռապատկերներ են փորագրել բաց երկնքի տակ, վիթխարի վեմերին և ժայռերին։ Սովետական Միության տարածքում այդպիսի հուշարձաններով հարուստ է հատկապես Հայաստանի Հանրապետությունը։ Արագածի լանջերին, Սյունյաց և Գեղամա լեռներում և այլուր հայտնաբերվել են հազարավոր ժայռապատկերներ, որոնցից հնագույններն ստեղծվել են մ.թ.ա. 6-4–րդ հազարամյակներում։ Ժայռապատկերների ամբողջ « պատկերասրահներ» են սփռված Սյունիքի ուղտասար հնավայրում, ուր հետազոտողները գտել են ավելի քան երկու հազար պատկերազարդ քարեր՝ յուրաքանչյուրի վրա մեկից մինչև հիսուն պատկերներ։
Հնագույն նկարիչները պատկերել են հայկական բնաշխարհին հատուկ ընտանի և վայրի կենդանիներ, նետ ու աղեղով, նիզակով և վահանով զինված որսորդներ, մարդու և գազանի մենամարտ, երկանիվ ու քառանիվ սայլեր, արորներ, ծիսական պարեր և այլ տեսարաններ։
Հնագույն անանուն նկարիչների ստեղծագործություններ են մի շարք հնավայրերում հայտնաբերված որմնանկարները, որոնք զարդարել են պալատների, տաճարների և այլ շինությունների պատերը։ Դրանցից են, օրինակ, մ.թ.ա. 8-րդ դարում հիմնադրված Էրեբունի բերդաքաղաքի թագավորական պալատի որմնանկարները, որոնք ի հայտ են եկել միայն 2-3 տասնամյակում։
Այժմ մարդկությունը նորից է տեսնում հնագույն նկարիչների ստեղծած հրաշալի ժայռապատկերներն ու որմնապատկերները և շարունակում հիանալ նրանց վարպետությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղբանոց (Բաբերդի գավառ)

Աղբանոց, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի աջ ափին։


== Բնակչություն ==
Բնակիչները թուրքեր էին։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Աղբանոցում նշմարվում էր հայկական եկեղեցու, տների և գերեզմանոցի մնացորդներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գոռավան

Գոռավան,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի Արարատի տարածաշրջանում, մարզկենտրոնից գտնվում է 19 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Գևորգ Մարզպետունու որդին՝ Գոռ իշխանը, գյուղի մոտակայքում արաբական զավթիչների զորախմբի հետ ճակատամարտում մեծ հաղթանակ է տանում։ Ժողովուրդը, ի հարգանս այդ ավանդության, գյուղն անվանում է Գոռ իշխանի անունով։ Գոռավանը հիմնադրվել է 1831 թվականին։ Բնակչությունը գաղթել է Մուշի, Շատախի և Վանի գյուղերից 1914-1927 թվականներին։ 1951-1970 թվականներին այստեղ են հաստատվել Նախիջևանի Հանրապետության և Հայաստանի` Մարտունու, Սիսիանի, Կամոյի շրջաններից։ Նախկինում ունեցել է Գյորովան, Ենիքենդ, Կորովան անվանումները։ Անունը ստացել է պատմական Գոռովանի անունով, հետագայում կոչվել է Գորովան, այժմ կրկին Գոռավան։ Նախկինում մտել է Երևանի նահանգի Երևանի գավառի մեջ։ 1968 թվականից վերանվանվել է Գոռավան։
Գյուղն ընկած է Վեդի գետի ձախ ափին, Արարատյան դաշտում։


== Կլիման ==
Ծովի մակարդակից ունի 925 մ բարձրություն։ Կլիման չոր, խիստ ցամաքային է։ Ձմեռները սկսվում են դեկտեմբերի կեսերին, հունվարյան միջին ջերմաստիճանը տատանվում է -3-ից -5 °C։ Ամառը տևական է` մայիսից մինչև հոկտեմբեր, օդի միջին ամսական ջերմությունը հասնում է 24-ից 26 °C, իսկ առավելագույնը՝ 42 °C։ Հաճախ լինում են խորշակներ, որոնք զգալի վնաս են հասցնում գյուղատնտեսությանը։ Մթնոլորտային տարեկան տեղումների քանակը 250-300 մմ է։ Բնական լանդշաֆտները կիսաանապատներ են, որոնք ոռոգման ընթացքում վերածվել են կուլտուր-ոռոգելի լանդշաֆտի։ Ագրոկլիմայական տեսակետից համայնքն ընկած է բացարձակ ոռոգման գոտում։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների` Գոռավանի մշտական բնակչությունը կազմել է 2340, առկա բնակչությունը` 2178 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Գյուղն ունի առկա 749 տնտեսություն, դպրոց, մանկապարտեզ, բուժկետ, կապի հանգույց։ Համայնքի տնտեսության մասնագիտացման ճյուղը գյուղատնտեսությունն է, համախառն բերքի մեծ մասը տալիս է բուսաբուծությունը։ Գյուղատնտեսական նշանակության հողերը կազմում են շուրջ 90%։ Համայնքի հողերի հիմնական մասն օգտագործվում են որպես վարելահողեր՝ զբաղեցնելով մոտ 390 հա։ Ունի պտղատու և խաղողի այգիներ։ Զբաղվում են այգեգործությամբ, դաշտավարությամբ, բանջարաբուծությամբ։ Մշակում են ջերմասեր բանջարաբոստանային կուլտուրաներ, ինչպես նաև ծխախոտ, հացահատիկ։ Պահուստային հողերը օգտագործվում են որպես խոտհարքեր և արոտավայրեր, համապատասխանաբար կազմելով 13 և 628 հեկտար։ Զբաղվում են կաթնամսատու անասնապահությամբ, թռչնաբուծությամբ, մեղվաբուծությամբ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Գոռավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արարատի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==

Գոռավան Archived 2014-09-12 at the Wayback Machine.


== Հղումներ ==
Արարատի մարզպետարան Archived 2012-04-13 at the Wayback Machine.
Սետտիմո Սան Պիետրո

Սետտիմո Սան Պիետրո (իտալ. Settimo San Pietro), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։
Բնակչությունը՝ 5949 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 256,31 մարդ /կմ ²։ Զբաղեցնում է 23,21կմ² տարածք։ Փոստային հասցե՝ 9040, հեռախոսային կոդ՝ 070:
Քաղաքի հովանավոր սուրբն է համարվում Սուրբ Պետրոսը: Տոնը նշվում է սեպտեմբերի առաջին կիրակի օրը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուբիանո

Սուբիանո (իտալերեն՝ Subbiano), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տոսկանա մարզի Արեցո գավառում։
Բնակչությունը՝ 6265 մարդ (2008 թվականի մարդահամար տվյալների)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 80 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 78 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 52017։ Հեռախոսային կոդը՝ 0575։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0575 421711
Էլեկտրոնային փոստ՝ urp@comune.subbiano.ar.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.subbiano.ar.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Խաչիկ Մուղդուսի

Խաչիկ Խլղաթի Մուղդուսի (իսկական անուն ազգանունը՝ Խաչատուր Աստվածատուրով), (սեպտեմբեր 1898, Նախիջևան, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 8, 1938(1938-02-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), Հայաստանի ԽՍՀ ՆԳԺԿ վարչության ղեկավար և ներքին գործերի նախարար (հուլիս, 1934 - սեպտեմբեր,1937), պետանվտանգության ավագ մայոր (1936)։


== Կենսագրություն ==
Խաչիկ Մուղդուսին (Աստվածատուրով) ծնվել է 1893 թվականին Երևանի նահանգի Նախիջևան քաղաքում՝ դերձակի ընտանիքում։ 1910 թվականին հաճախել է ծննդավայրի ծխական դպրոցը, իսկ չորս տարի անց՝ Նախիջևանի քաղաքային ուսումնարանը։ 1915 թվականին խուսափելով զինվորական ծառայությունից՝ մեկնել է Դոնի Ռոստով, սովորել հաշվապահություն և ավելի քան մեկ տարի աշխատել «Աստորիա» հյուրանոցում՝ որպես հաշվապահ։ 1916 թվականի փետրվարին, որպես մեքենագիր, աշխատանքի է անցել նոտարական գրասենյակում, ուր աշխատել է ուղիղ մեկ տարի։ 1917 թվականի մայիսին զորակոչվել է ռուսական բանակ, ուր ծառայել է մինչև հոկտեմբերյան հեղաշրջումը (1917 հոկտեմբերի 25)։


== Մուղդուսին Հայաստանում ==
1920 թվականի ամռանը ծառայության է անցել Քանաքեռի 10-րդ հեծյալ գնդում՝ որպես գրագիր։ 1921 թվականին ընդունվել է Էջմիածնի Հատուկ հանձնաժողով (ՉԵԿԱ)։ 1921 թվականի փետրվարյան ապստամբության օրերին ձերբակալվել է ՀՓԿ-ի (Հայրենիքի Փրկության կոմիտե) կողմից և բանտարկվում։ 1921 թվականի ապրիլի 2-ին Երևան մտած կարմիր բանակը ազատել է Մուղդուսիին բանտից։ Ազատվելուց հետո գլխավորել է Էջմիածնի ՉԵԿԱ-ն։ 1923 թվականին վեց ամսով մեկնել է Մոսկվա, վերապատրաստվել ու կրկին վերադարձել Հայաստան։
1929 թվականին Մուղդուսուն տեղափոխել են Թիֆլիս, նշանակել Անդրկովկասի պետքաղվարչության հակահետախուզության և արտասահմանյան բաժնի պետի պաշտոնում։ Երկու տարի անց նա կրկին վերադարձել է Հայաստան։ 1934 թվականի հուլիսից 1937 թվականի սեպտեմբեր ամիսներին զբաղեցրել է հանրապետության ներքին գործերի ժողկոմի պաշտոնը, ԽՍՀՄ Ներքին Գործերի Ժողովրդական Կոմիսարիատի (ՆԳԺԿ) համար 00447 հրամանով ընդգրկվել է հատուկ եռյակի մեջ։ Ակտիվ մասնակցել է Ստալինյան բռնաճնշումներրին։ Հայտնի է, որ միայն 1937 թվականի օգոստոսի 11-ից մինչև սեպտեմբերի 18-ը՝ Մուղդուսու օրոք Հայաստանում գնդակահարվել է 304 քաղաքացի։ Նույն թվի սեպտեմբերին, Ստալինի հրամանով, ձերբակալվել է, հայտարարվել ժողովրդի թշնամի և գնդակահարվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Marvel կինեմատոգրաֆիական տիեզերքի կերպարներ

Marvel կինեմատոգրաֆիական տիեզերքի կերպարների ցուցակը (անգլ.՝ Marvel Cinematic Universe)՝ ներառում է Marvel կոմիքսների հերոսների մեծ քանակությամբ կինո - և հեռուստա-ադապտացիաներ։ ՄԿՏ-ի կերպարներ համարվում են այն կերպարները, որոնք հայտնվել են այս տիեզերքի սերիալներում, լիամետրաժ և կարճամետրաժ ֆիլմերում։
Ֆիլմերի շարքը ներառում է երեք ֆազաներ. «Երկաթե մարդը», «Անհավանական Հալք», «Երկաթե մարդը 2», «Թոր», «Կապիտան Ամերիկա։ Առաջին վրիժառուն» և «Վրիժառուները» - առաջին ֆազան; «Երկաթե մարդը 3», «Թոր։ Մռայլ աշխարհը», «Կապիտան Ամերիկա։ Ձմռան զինվորը», «Գալակտիկայի պահապանները», «Վրիժառուները։ Ալտրոնի դարաշրջանը» և «Մրջյուն-մարդը» - երկրորդ ֆազան; «Կապիտան Ամերիկա։ Քաղաքացիական պատերազմ», «Բժիշկ Սթրենջ», «Գալակտիկայի պահապանները. մաս 2», «Սարդ-մարդ։ Տունդարձ» և «Թոր. Ռագնարյոկը» - երրորդ ֆազան։ Հեռուստասերիալների ցուցադրմամբ զբաղվում են երկու ալիքներ՝ ABC հեռուստաալիքը (««Ա.Պ.Լ.Զ.Ա.-ի » գործակալներ», «Գործակալ Քարտեր», «Գերմարդիկ») ու Netflix ինտերնետ հոսթինգը («Գլուխպոկող», «Ջեսիկա Ջոնս», «Լյուկ Քեյջ», «Երկաթե բռունցք», «Պատժիչ», «Պաշտպաններ»)։ Marvel One-Shots կարճամետրաժ ֆիլմերը դուրս են գալիս, որպես լրացում լիամետրաժ ֆիլմերի DVD և Blu-ray-ռելիզների համար։
Ըստ ավանդույթի Ստեն Լին խաղում է կամեո-դեր յուրաքանչյուր ֆիլմում ու սերիալում։


== Առաջին ֆազա ==

Աղյուսակի մասին.
Մոխրագույն — կերպարը չի հայտնվում։


== Երկրորդ ֆազա ==


== Երրորդ ֆազա ==
Курт Рассел


== Marvel One-Shots ==

Աղյուսակի մասին.
Կապույտ գույն — տեսարանները, այս կերպարի մասնակցությամբ, փոխառվել են լիամետրաժ ֆիլմից։


== ABC-ի սերիալներ ==


== Netflix-ի սերիալներ ==


== Freeform-ի սերիալներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երկաթե մարդը ֆիլմի ամբողջական դերասանական կազմը IMDb-ում(անգլ.)
Անհավանական Հալքк ֆիլմի ամբողջական դերասանական կազմը IMDb-ում(անգլ.)
Երկաթե մարդը 2 ֆիլմի ամբողջական դերասանական կազմը IMDb-ում(անգլ.)
Թոր ֆիլմի ամբողջական դերասանական կազմը IMDb-ում(անգլ.)
Կապիտան Ամերիկա։ Առաջին վրիժառուն ֆիլմի ամբողջական դերասանական կազմը IMDb-ում(անգլ.)
Վրիժառուները ֆիլմի ամբողջական դերասանական կազմը IMDb-ում(անգլ.)
Իմաստաբանություն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իմաստաբանություն (այլ կիրառումներ)Իմաստաբանություն, սեմանտիկա (հուն.՝ σημανξίκός - նշանակվող), ուսմունք նշանների և նշանային արտահայտությունների նշանակության մասին։ Որպես մասնավոր գիտական տեսություն Իմաստաբանությունը հանդես է գալիս նշանային համակարգեր (լեզուներ) հետազոտող տարբեր առարկաների կազմում։ Լայն առումով՝ Իմաստաբանությունը սեմիոտիկայի հիմնական բաժիններից է։ Այստեղ վերացականորեն դիտարկվում են նշանների՝ որպես առարկայական նշանակությունը գրողների, գործելու ընդհանուր պայմաններն ու օրինաչաւիությունները։ Տրամաբանական Իմաստաբանությունը հետազոտում է արդի ձևական տրամաբանության այն պրոբլեմատիկան, որն առաջանում է կապված այդտեղ կիրառվող ձևական նշանային համակարգերի մեկնաբանման հետ։ Հիմնական խնդիրները վերաբերում են նշանի, նշանակվող առարկայի և նշանի միջոցով արտահայտվող հասկացության բովանդակության փոխհարաբերություններին։ Տարբերվում են նշանակություն և իմաստ։ Կարևոր է նշանակման և ճշմարտացիության ձևական կանոնների հաստատումը։ 30-50-ական թվականներին արտասահմանում, հատկապես ԱՄՆ-ում, տարածվեց այսպես կոչված՝ «ընդհանուր Իմաստաբանությունը» (Ա. Կոժիբսկի և ուրիշներ), փիլիսոփայական ըմբռնում, որը սուբյեկտիվ իդեալիստական դիրքերից մեկնաբանում էր անհատի ու սոցիալական խմբերի մտածողության ու վարքի վրա լեզվի ներգործության հարցը։
Մասուլե

Մասուլե (պարսկերեն՝ ماسوله, նաև ռոմանացված են որպես Māsūleh, Masoleh and Masouleh), Իրանի Ֆուման մարզի Գիլան գավառի Սարդար է Ջանգալ շրջանի կենտրոնը։
Ըստ 2006 թվականի մարդահամարի, բնակչությունը կազմում է 554 մարդ 180 ընտանիքում։
Պատմական անուններն Māsalar and Khortāb։
Հիմնադրվել է մ․ թ․ 10-րդ դարում։
Մասուլեն գտնվում է մոտավորապաես 60 կմ դեպի Ռաշտի հարավ-արևմուտք, և 30 կմ դեպի Ֆումանի արևմուտք։ Այն 1,050 մետր բարձր է ծովի մակարդակից՝ ձգվելով Ալբորզ կամ Էլբորզ լեռնաշղթայով, գտնվում է Կասպից ծովի հարավային ափի մոտ։
Թեև արձանագրված է, որ բնակչությունն այստեղ հաստատվել է մ․թ․ 10-րդ դարում, Գիլան գավառը երկար ու հին պատմություն ունի։
Մասուլեի առաջին գյուղը հիմնադրվել է մ․թ․ 1006 թվականին այժմյան քաղաքից 6 կմ դեպի հյուսիս, և կոչվում է հին Մասուլե (պարսկերեն - Կոհնե Մասուլե)։ Մարդիկ հեռացել են Հին Մասուլեից ժանտախտի ու հարևան ժողովուրդների հարձակումների պատճառով։
Մասուլե Ռուդ Խանը քաղաքով հոսող գետ է, որն 200 մետր հեռավորության վրա ունի ջրվեժ։ Այն դադարում է ձմռանը։ Մասուլեում մառախուղը գերիշխող  բնական երևույթներից է։


== Ճարտարապետություն ==
Մասուլեի ճարտարապետությունը յուրահատուկ է։ Շինությունները կառուցված են լեռների մեջ և իրար փոխկապակցված են։ Բակերն ու տանիքները փողոցների նման ծառայում են որպես անցուղիներ։ Մասուլեի յուրահատուկ հատակագիծը թույլ չի տալիս որևէ մոտոցիկլետի մուտքը քաղաք։ Այն Իրանի միակ քաղաքն է, որն այսպիսի արգելք ունի։ Փոքր քողոցներն ու շատ աստիճանները իսկապես անհնար են դարձնում որևէ մեքենայի մուտքը այնտեղ։
Մասուլեի տպավորիչ ճարտարապետությունը մեծապես նկարագրվում է այսպես․
«Վերևի տան բակը տակի տան բակն է»։
Մասուլեի շինություննեը մեծ մասամբ արտաքնից պատված են կավի շերտով։ Այն մառախուղի ժամանակ ապահովում է տեսանելիությամբ։ Շենքերը հիմնականում երկհարկանի են՝ աղյուսից, ծղոտից և գերաններից։
Վերին հարկում կա փոքր ընդհանուր սենյակ, մեծ հյուրասենյակ, ձմեռային սենյակ, միջանցք, զուգարան և պատշգամբ։ Ցուրտ մառան, հարդանոց, ախոռ կա ներքևում, որը վերին հարկին միացված է ներսի մի քանի նեղ աստիճաններով։
Չորս գլխավոր տեղական համայնքներ կան քաղաքում, որոնք կոչվում են՝ «Մազա-վար» (նշանակում է մզկիթի կողքին) հարավում, «Խանա-վար» (տների կողքին), «Կաշա-սար» (գագաթին ձգված) հյուսիսում և «Ասա-նահալա» (Ասադ համայնք) արևմուտքում։ Քաղաքի գործարար մասում աչքի են ընկնում Շուկան (Բազար), իչնպես նաև քաղաքի գլխավոր մզկիթը, որը կովում է «Օ-նե-բեն-նե Ալի»՝ կառուցված մ․թ․ 969 թվականին։


== Լեզուն ==
Մասուլեի բնիկները խոսում են թալիշերեն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Գրյազնո

Գրյազնո (ռուս.՝ Грязно), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 71 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիմանոե (գյուղ, Սակիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիմանոեԼիմանոե (ուկրաիներեն՝ Лиманне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Tüp Mamay), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Տյուպ-Մամայ։
2001 թվականի տվյալներով Լիմանոե գյուղում բնակվում էր 224 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արթուր Հակոբյան (նկարիչ)

Արթուր Հակոբյան (լատիշ․՝ Arturs Akopjans, հոկտեմբերի 31, 1969(1969-10-31), Բաթում, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիահայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Հակոբյանը նկարչությամբ սկսել է զբաղվել 6 տարեկանից։ Սովորել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի պետական ուսումնարանում, այնուհետև (1996) ավարտել է Լատվիայի Գեղարվեստի ակադեմիայի նկարչության բաժինը։ 1989 թվականին Երևանից տեղափոխվել է Ռիգա։ 2000 թվականից բազմաթիվ անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Լատվիայում, Ավստրիայում և Դանիայում։ 2005 թվականին Հակոբյանը մասնակցել է Ռիգայի հեղինակավոր «Արսենալ» ցուցասրահում բացված 2 ցուցահանդեսների։ 2012 թվականին Հակոբյանի անհատական ցուցահանդեսները երեք երկրներում ՝ Ռուսաստանում, Ավստրիայում և Դանիայում, նրան միջազգային ճանաչում բերեցին։ Հակոբյանի հիմնական արտահայտչամիջոցը գույնն է և վերացական պատկերները։ «Բնությունից տրված գույնի և խառնվածքի բացարձակ զգացումը թույլ է տալիս նկարչին տիրապետել և փորձարկել դրանք», - գրում է «ԴԵԼՖԻ» պորտալը։ Ըստ Հակոբյանի, «ամեն ինչ ընդունելի է, երբ խոսքը վերաբերում է արվեստին»։ Նա չի հարում կոնկրետ կոնցեպտի, այլ արտացոլում է «պահի, տրամադրության և մտքերի իր զգացական ընկալումը»։ 2000 թվականին նրա աշխատանքը լավագույնն է ճանաչվել «Ռիգան ժամանակակից արվեստում» մրցույթում արժանանալով Ռիգայի քաղաքային խորհրդի պարգևին։ Խմբակային ցուցահանդեսների է մասնակցել Լատվիայում, Լիտվայում, Դանիայում, Բելգիայում, Ռուսաստանում։


== Գրականություն ==
Ашот Григорян, Дорога в Латвию, издательство Эдитус, Москва, 2022, 110 с., стр. 77-79, ISBN 978-50-014-9797-4.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արթուր Հակոբյան
Արթուր Հակոբյան, Ազգ թերթ, 2020
Миры Артура Акопяна — в мастерской художника в Риге / Ашот Григорян. Аравот. 10 Марта, 2021
Как увидеть работы художников Спюрка?, Գոլոս Արմենիի, 2013
Հակոբյանի աշխատանքները, Gall'Art Rome Archived 2020-02-17 at the Wayback Machine.
Ալկոհոլատներ

Ալկոհոլատներ, օրգանական աղանման միացություններ, որոնք առաջանում են սպիրտների հիդրօքսիլ խմբի ջրածնի ատոմը մետաղով տեղակալելով՝ R–O–Me (Me = մետաղի ատոմ)։


== Ստացում ==
Ստացվում են մետաղների և սպիրտների փոխազդեցությունից։ (R - ռադիկալ, Me - մետաղներ)

  
    
      
        
          2
          R
          O
          H
          +
          2
          M
          e
          ⟶
          2
          R
          O
          M
          e
          +
          
            H
            
              2
            
          
          ↑
        
      
    
    {\displaystyle \mathrm {2ROH+2Me\longrightarrow 2ROMe+H_{2}\uparrow } }
  Ալկոհոլատները սպիրտներում լուծելի, ջրում հեշտ հիդրոլիզվող, պինդ, անկայուն նյութեր են։ Օգտագործվում են օրգանական սինթեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Արինյակ

Արինյակ (ֆր.՝ Arignac), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Տարասկոն սյուր Արեժ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09015։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 700 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 424 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 277-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 147-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 65,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 65,4 %)։ 277 աշխատունակ բնակիչներից 50-ը աշխատում էին (138 տղամարդ և 124 կին), անաշխատանք էին 15-ը (5 տղամարդ և 10 կին)։ 147 անգործունակ մարդկանցից 33-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 61-ը թոշակառու, 53-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Արինյակ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-2-22 
«Արինյակ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-04-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Վարդան Աճեմյանի դիմաքանդակ

Վարդան Աճեմյանի դիմաքանդակ, հայ քանդակագործ Արա Սարգսյանի ստեղծած բրոնզե դիմաքանդակը։ Պատկերում է հայ թատերական ռեժիսոր և գործիչ, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ Վարդան Աճեմյանին։


== Պատմություն ==
1954-1968 թվականներին քանդակագործ Արա Սարգսյանը ստեղծել է մի շարք թատերական գործիչների դիմաքանդակներ, այդ թվում՝ Վարդան Աճեմյան, Դավիթ Մալյան, Ժասմեն, Ավետ Ավետիսյան։ Դիմաքանդակի գիպսե տարբերակը գտնվում է Արա Սարգսյանի և Հակոբ Կոջոյանի տուն-թանգարանում, իսկ բնօրինակը՝ Մոսկվայի Տրետյակովյան պատկերասրահում։


== Նկարագրություն ==
Արա Սարգսյանի այս աշխատանքը պատկերում է ռեժիսոր Վարդան Աճեմյանին՝ նրան ներկայացնելով որպես վառ անհատականության, մեծ տաղանդի և ստեղծագործական մտքի տեր մարդ։ Ստեղծագործության մեջ տիրապետողը գլուխն է։ Այստեղ ռեժիսորը վզնոցով է, հետ տարված մազերով, պարզած գլխով։ Թույլ նշմարվող ժպիտը լուսավորում է նրա դեմքը՝ բացահայտելով բնավորությունը։ 
Տրետյակովյան պատկերասրահի ուղեցույցում գրված է․ 


== Ծանոթագրություններ ==
Օրթուզի (այլ կիրառումներ)

Օրթիզի, կարող է վերաբերել՝

Օրթուզի (Էրզրումի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում
Օրթուզի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում
Արամ Նիկողոսյան

Արամ Երեմի Նիկողոսյան (1916, Նորատուս, Նոր Բայազետի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ։


== Կենսագրություն ==
Արամ Նիկողոսյանը ծնվել է 1916 թվականին, Կամոյի շրջանի Նորատուս գյուղում։ Մանկավարժական ուսումնարանն ավարտելուց հետո Նիկողոսյանն ուսուցչական աշխատանքի է անցել Իջևանի շրջանի Գանձաքար գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ Նույն տարում ընդունվել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի մաթեմատիկայի ֆակուլտետը։  Ինստիտուտը չավարտած մեկնել է բանակ։
Նիկողոսյանի զորամասը մասնակցել է Մոսկվայի, Ստալինգրադի, Օրյոլ-Կուրսկի աղեղի ճակատամարտերին, Լեհաստանի ազատագրմանը, հաղթանակը տոնել է Արևելյան Պրուսիայում։ Նիկողոսյանը կոմունիստական կուսակցության շարքերը ընդունվել է բանակում։ Պարգևատրվել է «Արիության համար», «Մարտական ծառայությունների համար», «Վարշավայի ազատագրման համար» և ուրիշ մեդալներով։
1946 թվականին Նիկողոսյանը զորացրվելով բանակից՝ շարունակել է ուսուցչական աշխատանքը, հայրենի  Նորադուզ գյուղի միջնակարգ դպրոցում։ Մի քանի տարի անց ավարտել է Երևանի հեռակա մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը։ Շուրջ երեսուն տարի պատմություն է դասավանդել հայրենի գյուղում։


== Պարգևներ ==
«Արիության համար» մեդալ
«Մարտական ծառայությունների համար» մեդալ
«Վարշավայի ազատագրման համար» մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Իֆանասսա

Իլիականում Իֆանասսա (հին հունարեն՝ Ίφιάνασσα, «հզոր թագուհի») Ագամեմնոնի և Կլիթեմնեստրայի առեղծվածային և հակասական դուստրը, Լաոդիկայի (Էլեկտրա)  և Քրիսոֆեմիդայի քույրը, երբեմն նույնացվում է Իփիգենիայի հետ։


== Առասպել ==
Սոֆոկլեսը, Էսքիլեսը և Եվրիպիդեսը իրենց «Օրեսթես» և «Էլեկտրա» ստեղծագործություններում նրան, որպես հերոս չեն ներառում։ Սա հաստատում է այն գաղափարը, որ նա և Իփիգենիան նույն անձնավորությունն են։ Մյուս կողմից Սոֆոկլեսը խոսում է նրա մասին և նշում, որ նա բնակվում է Ագիսթուսի և Կլիթեմնեստրայի պալատում, Էլեկտրայի և Քրիսոֆեմիդայի հետ միասին։
Լուկրեցիուսը «Իրերի բնույթի մասին» (լատիներեն՝ De rerum natura) ստեղծագործության մեջ գրում է, որ Իֆանասսային զոհաբերում է իր հայրը «Խաչուղիների կույս» (Triviai virginis) Դաիանայի զոհասեղանին՝ Ավլիսում, ապահովելով իր հաջող ճանապարհորդության ընթացքը, հենց այս դրվագն էլ նույնացվում Իֆիգենիայի ավանդույթի հետ։ Լուկրեցիուսը մեջբերում է այս դրվագը ընդգծելու համար հետևյալ խոսքերը. «Սնահավատությունը (կրոնը) կարողացավ ծնել այդքան մեծ չարիք»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Homer, The Iliad with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924. 978-0674995796. Online version at the Perseus Digital Library.
Homer, Homeri Opera in five volumes. Oxford, Oxford University Press. 1920. 978-0198145318. Greek text available at the Perseus Digital Library.
Sophocles, The Electra of Sophocles edited with introduction and notes by Sir Richard Jebb. Cambridge. Cambridge University Press. 1893. Online version at the Perseus Digital Library.
Sophocles, Sophocles. Vol 2: Ajax. Electra. Trachiniae. Philoctetes with an English translation by F. Storr. The Loeb classical library, 21. Francis Storr. London; New York. William Heinemann Ltd.; The Macmillan Company. 1913. Greek text available at the Perseus Digital Library.


== Տես նաև ==
Bartelink, Dr. G.J.M. (1988). Prisma van de mythologie. Utrecht: Het Spectrum.
King ov Hell

King ov Hell (հաճախ կրճատվում է մինչև King; իրական անունը՝ Թոմ Կատո Վիսնես (նորվ.՝ Tom Cato Visnes)), նորվեգացի երաժիշտ, առավել հայտնի է որպես Gorgoroth բլեք մետալ խմբի նախկին բաս կիթառահար, Abbath խմբի բաս կիթառահար (2015 թվականից)։


== Gorgoroth ==
King ov Hell-ը դարձավ Gorgoroth-ի բասիսիտը 1999 թվականին՝ Incipit Satan ալբոմի ձայնագրման աշխատանքներից կարճ ժամանակ առաջ։ Նա Twilight of the Idols ալբոմի ստեղծագործությունների մեծամասնության, իսկ Ad Majorem Sathanas Gloriam-ի բոլոր կոմպոզիցիաների հեղինակն է (վերջին ալբոմը ներկայացված էր նորվեգական գլխավոր մրցանակաբաշխության՝ Spellemannprisen-ի «մետալ» կատեգորիայում). 2007 թվականի հոկտեմբերին Gorgoroth-ը պառակտվում է, և Քինգի ու վոկալիստ Գաալի և խմբի կիթառահար Ինֆերնուսի մեջ վեճ է սկսվում խմբի անվան ու ապրանքային նշանի իրավունքների համար։ Վերջնական վճիռը կայացվում է Ինֆերնուսի օգտին որից հետո Գաալն ու Քինգ օֆ Հելլը հայտարարում են God Seed խմբի հիմնադրման մասին։


== Այլ նախագծեր ==
Քինգը խմբի հիմնադրման օրվանից (2002 թվական) նվագում էր Audrey Horne հարդ ռոք խմբում, որի կիթառահարը Արվե Իսդալն էր՝ Enslaved-ից, բայց լքում է խումբը 2007 թվականին։ 2005-ին No Hay Banda ալբոմն արժանանում է նորվեգական գլխավոր երաժշտական մրցանակաբաշխության՝ Spellemannprisen-ի մրցանակը՝ որպես տարվա լավագույն մետալ ալբոմ։
T.C. King կեղծանվանբ նվագում է Immortal-ի կիթառահար Աբատի հիմնադրած խմբում։ Gorgoroth-ի նախկին հարվածայինահար Կվիտրաֆնի հետ Քինգը ստեղծել է Jotunspor բլեք մետալ պրոյեկտը։ Միակ ալբոմը՝ Gleipnirs Smeder, թողարկվել է 2006 թվականին։ Նա նաև ելույթներ է ունենում Sagh դում մետալ խմբում։ 2015 թվականին միանում է Immortal-ի նախկին առաջնորդ Աբաթի սոլո նախագծին։ 2016 թվականին ծումբը թողարկում է Abbath դեբյուտային ալբոմը։
2008 թվականի մարտին հայտարարվում է, որ King ov Hell-ը կլինի շբեդական Shining բլեք մետալ խմբի VI Klagopsalmer ալբոմի (թողարկվել է նույն թվականի սեպտեմբերին)ձայնագրման սեսիոն երաժիշտներից։
2000-2001 թվականներին Քինգը բաս կիթառ էր նվագում Clububba դրամ-ն-բեյս պրոյեկտում, որի կազմում էին նաև Enslaved-ի ու Malignant Eternal-ի որոշ երաժիշտներ։


== Սկավառակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական MySpace God Seed
King ov Hell MySpace-ում
Sahg Official Site
I Official Site
Jotunspor Official MySpace
Վեց Նապոլեոններ

«Վեց Նապոլեոններ» (անգլ.՝ The Adventure of the Six Napoleons), հայտնի անգլիացի գրող Արթուր Կոնան Դոյլի դետեկտիվ պատմվածք «Շերլոք Հոլմսի վերադարձը» շարքից։ Գրվել է մոտ 1899 թվականին։Պատմվածքում գործում է 19-րդ դարի հայտնի խուզարկու Շերլոք Հոլմս և իր օգնական բժիշկ Ուոթսոնը


== Սյուժե ==
Շերլոք Հոլմսին Բեյքր Սթրիթում այցելում է տեսուչ Լեստրեյդը։ Զրուցելիս նա հայտնում է մի շատ տարօրինակ գործի մասին, որը ըստ նրա ավելի շատ վերաբերվում էր Դոկտոր Վաթսոնին, քան Շերլոք Հոլմսին քանի որ այն ավելի շատ կապված էր խելագարության և խենթության հետ։ Փոքրիկ խանութում գողություն էր կատարվել. գողացված իրը՝ Նապոլեոն Բոնապարտի գիպսե կիսանդրին ջարդել էին հենց խանութում։ Հետագայում նմանտիպ գողություն կատարվում է մեկ այլ տեղ, նույնպես Նապոլեոնի կիսանդրու հետ։ Շուտով գործը վերածվում է սպանության. հանցագործը փորձելով մտնել լրագրողի տունը, որտեղ պահվում էր կիսանդրին սպանում է մի մարդու տան աստիճանների վրա։
Հոլմսը իմանում է հանցագործի անունը. դա իտալացի Բեպպոն էր ով մի ժամանակ աշխատում էր որպես քանդակագործ։ Նա քանդակագործ աշխատելու տարիներին իր իտալացի ընկերոջ միջոցով՝ ով իդեպ իր կողմից սպանված երիտասարդն էր կատարում է մի շատ թանկարժեք մարգարտի գողություն՝ Բորջիայի մարգարտի գողությունը։ Որպեսզի ոստիկանությունը չբացահայտի կատարվածը նա այդ մարգարիտը խնամքով թաքցնում է իր իսկ կողմից պատրաստվող վեց Նապոլիոնների կիսանդրիներից մեկի մեջ։ Հետագայում նա չի հասցնում խուսափել ոստիկանությունից և ձերբակալվում է։ Այսպես Նապոլիոնների կիսանդրիները ուղարկվում են տարբեր խանութներ և վաճառվում են՝ գնալով Լոնդոնի տարբեր հատվածներ։ Մոտ մեկ տարի անց երբ նա հայտնվում է ազատության մեջ փորձում է հասնել մարգարտին։ Նա ստիպված իմանում է այդ բոլոր վեց տների հասցեները և դրանց միջոցով գնում է և ջարդում է դրանք։ Սակայն Հոլմսը գլխի է ընկնում և նա իր գործընկերների հետ, հենց գողության վայրում բռնում է Բեպպոյին։ Հետագայում Հոլմսը արժանանում է իր գործընկերների գովասանքին և պատմում թե ինչպես գտավ այս հերթական առեղծվածի լուծումը։


== Արտաքին հղումներ ==
Կարդալ «Վեց նապոլեոն» պատմվածքը հայերեն


== Ծանոթագրություններ ==
Գրանկամ Մեզի

Գրանկամ Մեզի (ֆր.՝ Grandcamp-Maisy), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1775 մարդ, բնակչության խտությունը` 119.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.85 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 260 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 55 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 913 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 534-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 379։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 58,5 %։ 534 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 470 անձ (260 տղամարդ և 210 կին)։ Գործազուրկ են եղել 64 անձ (23 տղամարդ և 41 կին)։ 379 անաշխատունակներից 60-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 216-ը` թոշակառուներ, իսկ 103-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
28-րդ հարավային զուգահեռական

28-րդ հարավային զուգահեռականը հասարակածից 28° դեպի հարավ գտնվող լայնությունների շրջանագիծն է։
Անցնում է Աֆրիկայով, Հնդկական օվկիանոսով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հարավային Ամերիկայով, Ավստրալիայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։ 

Լայնության մեկ աստիճանին համապատասխանում է 98 361 մ երկարություն։
Հասարակածից հեռավորությունը կազմում է 3098 կմ։
Զուգահեռականի երկարության 78%-ն անցնում է ջրային տարածքներով։


== Սահմաններ ==
Արգենտինայում 28-րդ հարավային զուգահեռականով են բաժանվում Չաքո և Սանթա Ֆե նահանգները։


== Զուգահեռականով հատվող տարածքները ==


== Տես նաև` ==
29-րդ հարավային զուգահեռական
27-րդ հարավային զուգահեռական


== Ծանոթագրություններ ==
Կամպսիս արմատակալող

Կամպսիս արմատակալող (լատ.՝ Campsis radicans), փողածաղկազգիների ընտանիքի, կամպսիսների ցեղի բույս։


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ լիանա է՝ մինչև 15 մ երկարությամբ։ Ունի օդային արմատներ։ Տերևները կենտ փետրաձև են, կազմված 9-11 (երբեմն՝ 13) տերևիկներից, որոնք կարճ կոթունավոր են, ձվաձև կամ ձվաձև երկարավուն, 3-6 սմ երկարությամբ, սրածայր սեպաձև հիմքով, սղոցաեզր, վերևի կողմից՝ մուգ կանաչ, մերկ, ներքևի կողմից՝ ավելի բաց գույնի, համատարած, կամ միայն ջղերի ուղղությամբ մազմզուկապատ։ Ծաղիկները հավաքված են գագաթնային ողկույզներում։ Բաժակը կարճ է պսակի խողովակից, փողականման զանգակաձև է' 5 եռանկյունի մասերով։
Պսակը խողովակաձագարաձև է, 7-9 սմ երկարությամբ, 5 բլթակներով, դրսի կողմից նարնջագույն, ալ կարմիր, ծռվածքով, 4-5 սմ լայնությամբ և բաժակից 3 անգամ լայն փողակով։ Տուփիկը երկարավուն գլանաձև է, 8-12 սմ երկարությամբ, կարի վրա կեռիկով և գագաթին կտուցիկով։
Սերմերը բազմաթիվ են, տափակ, 2 խոշոր թևիկներով։ Ծաղկում է հունիս-սեպտեմբեր ամիսներին, պտուղները հասունանում են հոկտեմբեր-դեկտեմբերին։
Էկոլոգիական խումբը՝ VI: Մշակության հավանական շրջանները՝ 7, 9—10, 18—20, 23-25, 28, 32:


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Հյուսիսային Ամերիկայում՝ Փենսիլվանիայից մինչև Միսսուրի, Ֆլորիդա և Տեխաս։ Դիմանում է մինչև -25 °C-ի սառնամանիքներին։ Երևանի պայմաններում շատ լավ է աճում, առատորեն ծաղկում և պտղաբերում է, մինչև 5—6 մ բարձրությամբ խիտ կենդանի ցանկապատ է առաջացնում։
Հրաշալի է աճում նաև Ռուսաստանի Դաշնության հյուսիսարևելյան շրջաններում։ Լուսասեր է, լավ է տանում խուզումը։ Երևանի պայմաններում թեթևակի ցրտահարվում է միայն արտակարգ ցուրտ և երկարատև ձմռան դեպքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նորկանովո

Նորկանովո (ռուս.՝ Норканово, բաշկիրերեն՝ Норҡан), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 147 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (834)

Ժողովածու (834), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 834 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1621 թվականին Գասպար երեց գրիչի կողմից, Սպահանում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13.3X10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 145 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորդիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է վրացերենով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշազարդ, աստառը՝ շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 143ա։


== Բովանդակություն ==
Ի կանոնգրոց հայոց
Յովհ․ Երզնկացւոյ Յաղագս չառնելոյ սուգ ի վերայ մեռելոց
Խրատ հասարակաց
Վասն ուղղականութեան հարց, զոր եօթն պորտն կոչի
Տեսիլք Մարիամու, Գր․ Լուսաւորչի
Թուղթ երկնառաք
Հարցումն Բարսղի և պատասխանի Գրիգորի
Ի Դատաստանագրոց Մխ․ Գօշի


== Ծանոթագրություններ ==
Ախտիրկա (այլ կիրառումներ)

Ախտիրկա, կարող է վերաբերել՝

Ախտիրկա - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերգիևո-Պոսադսկի շրջանի կազմում
Ախտիրկա - քաղաք Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ախտիրկայի քաղաքային խորհուրդում
Ռամկավար ազատական կուսակցություն (Հայաստան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռամկավար ազատական կուսակցություն (այլ կիրառումներ)Ռամկավար Ազատական Կուսակցություն (Հայաստան), հայ ազգային կուսակցություն է։ Հիմնվել է 2012 թ. հունիսի 3-ին՝ 2 կուսակցությունների միավորումով։

Հայաստանի Ռամկավար ազատական կուսակցություն (ՀՌԱԿ) (հուլիս 1991-3 հունիս 2012)
Արմենական-Ռամկավար ազատական կուսակցություն (2009-3 հունիս 2012)ՌԱԿ (Հայաստան) կուսակցությունը գործում է Հայաստանում։
Կոչ ուղարկել է նաև Ռամկավար Ազատական Կուսակցության (ՌԱԿ) համագործակցության և ապագայի միավորման հույսով։
Վրույր Փանոյան

Վրույր Մարտիրոսի Փանոյան (սեպտեմբերի 16, 1907(1907-09-16) - մայիսի 27, 1977(1977-05-27), Արտաշատ, Հին Հռոմ), հայ խորհրդային դերասան։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1961)։ ԽՄԿԿ անդամ 1946 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Բեմական գործունեությունն սկսել է 1929 թվականին՝ Ղարաքիլիսայում (այժմ՝ Կիրովական), 1930-1949 թվականներին աշխատել է Ամո Խարազյանի անվան շրջիկ, 1949-1951 թվականներին՝ Էջմիածնի թատրոններում։ 1951 թվականից՝ Արտաշատի Ամո Խարազյանի անվան թատրոնի դերասան։ Անձնավորել է կատակերգական–բնութագրական կերպարներ։ 1974 թվականից նկարահանվել է կինոյում։


== Ներկայացումներ ==
Նազար՝ Դերենիկ Դեմիրճյանի «Քաջ Նազար»
Բալաբեկ՝ Նաիրի Զարյանի «Աղբյուրի մոտ»
«Փորձադաշտ»
Մինթոև՝ Շիրվանզադեի «Մորգանի խնամին»
Իսայի՝ Սունդուկյանի «Խաթաբալա»
Շմագա՝ (Ալեքսանդր Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ»
Սչաստլիվցև՝ Ալեքսանդր Օստրովսկու «Անտառ»
Սկապեն՝ Մոլիերի, «Սկապենի արարքներր»
Միկոլա՝ Ֆրանկոյի «Գողացված երջանկություն»
«Պեպո»
«Գայլեր և ոչխարներ»
«Չար հոգի»


== Ֆիլմեր ==
Մովսես ՝ «Նահապետ»
Ծերունի՝ «Հնձան»
«Քաոս»
«Լալվարի որսկանը»
Ցարեդարովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Ցարեդարովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Царедарівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ցարեդարովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1497 մարդ։ Տարածքը՝ 73.19 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20.45 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։ 
Հիմնվել է 1987 թվականին։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի պետական ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
Շիցզին

Շիցզին («Երգերի գիրք», «Պոեզիայի ԳԻՐՔ») չինական գրական հուշարձան (մ.թ.ա. XI—VI դդ․)։ Ամփոփում է 305 երգ, որ ըստ ավանդական աղբյուրների, ընտրել է Կոնֆուցիոսը։ Մ.թ.ա. 213 թվականին «Շիցզին» կոնֆուցիական այլ գրքերի թվում, այրել են, վերականգնվել է մոտ մ.թ.ա. 2-րդ դարում։ Ընդօրինակություններում հայտնի է «Մաոշի» անունով, «Շիցզին» անունը ստացել է 12-րդ դարում։ Ունի չորս բաժին․ «Դո ֆեն»՝ «Թագավորությունների բարքերը», «Սյաո յա»՝ «Փոքր ներբողներ», «Դա յա»՝ «Մեծ ներբողներ», «Սուն»՝ «Հիմներ», որոնցից յուրաքանչյուրն, ասես, ինքնուրույն գիրք է՝ իր թեմաներով, առանձնակի հուզական մթնոլորտով և գեղարվեստական արտահայտչամիջոցներով։ Առավել մեծ գրական արժեք ունի առաջինը, որի երգերի կենտրոնում մարդն է և նրա վերաբերմունքը բնության ու շրշապատող իրականության նկատմամբ։ «Շիցզինը», որ Չինաստանի հոգևոր ու սոցիալական կյանքի երևույթներն է արտացոլում, չինական անցյալի յուրատեսակ հանրագիտարան է։
Անսալտա (գետ)

Անսալտա (ռուս.՝ Ансалта), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Դաղստանի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Անդիյսկոյե Կոյսու գետի ձախ ափին՝ 63 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 23 կմ է,ավազանի տարածքը 211 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջան, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Սուլակ գետնի ակունքն է մինչև Չիրկեյսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07030000112109300000568
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 109300056
Ավազանի կոդը - 07.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 09
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Շլյախ (գյուղ, Վալկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇլյախՇլյախ (ուկրաիներեն՝ Шлях), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1695 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շլյախ գյուղում բնակվում էր 541 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 86,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիիվակու

Վիիվակու (էստ․՝ Võivaku), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Սուուռե-Յաանի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 102 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կուտլինկա

Կուտլինկա (ռուս.՝ Кутлинка, բաշկիրերեն՝ Ҡотло), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 283 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոթենդորֆ

Ռոթենդորֆ  (գերմ.՝ Rottendorf), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 5259 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 14,83 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 185։
Կոմունան բաժանված է 2 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Ուստինովկա (գյուղ, Օլևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւստինովկաՈւստինովկա (ուկրաիներեն՝ Устинівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օլևսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ուստինովկա գյուղում բնակվում էր 145 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,65 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 223,08 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չիտրալ

Չիտրալ (ուրդու՝ چترال‎, կխով․ چھترار), քաղաք Պակիստանի Խայբեր-Պախտունխվա նահանգում, համանուն շրջանի կենտրոնն է։ Բնակչությունը կազմում է 31 242 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Անունը ==
Քաղաքի Անունը գալիս է տեղական դարդիերեն բառից, որը նշանակում է «դաշտ» (кховар c̣hetur, калаша c̣hetr [ʈ͡ʂʰet(u)r]) և ուղղակիորեն համապատասխանում է  սանսկր․ kṣetra- բառին, որն արտացոլված է բազմաթիվ հնդկական տեղանուններում, օրինակ՝ Կուրուկշետրա։


== Պատմություն ==
Չիտրալը՝ որպես սուննի տիրակալներ ունեցող անկախ կամ կիսանկախ իշխանություն ձևավորվել է XVI-XVII դարերում։ Իշխանությունը գլխավորել է մեխտարը (պարս․՝ «մեծ, գլխավոր») Կատուր դինաստիայից (մինչև 1947 թվականը), որը շրջապատված էր մեծաթիվ արիստոկրատիայով։ Հնդկաստանի հյուսիսում Բրիտանական էքսպանսիայի ընթացքում Դյուրանդի սահմանաբաժանումից հետո Չիտրալը հայտնվել է բրիտանական ազդեցության ոլորտում և 1911 թվականին դարձել է կախյալ պետություն, որը ենթակա էր Բրիտանական կայսրությանը:
1969 թվականին Չիտրալը բռնակցվել է Պակիստանին, որը վերջնականապես վերացրել է միապետական կառավարումը։


== Կլիման ==


== Բնակչությունը ==
1998 թվականի մարդահամարի արդյունքներով քաղաքում ապրում էր 29 940 մարդ։


== Կրթություն ==
Լենգլենդսի քոլեջը հիմնադրվել է 1988 թվականին։ Առաջին տնօրենը եղել է բրիտանական բանակի մայոր, Բրիտանական կայսրության շքանշանի և Սուրբ Միքայելի և Սուրբ Գեորգիի շքանշանի կոմպանոն Ջեֆրի Լենգլենդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Decker D. Kendall (1992)։ Languages of Chitral։ ISBN 4871875202 
Durand, Col. A. (1899)։ The Making of a frontier 
Leitner, G. W. (1893)։ Dardistan in 1866, 1886 and 1893: Being An Account of the History, Religions, Customs, Legends, Fables and Songs of Gilgit, Chilas, Kandia (Gabrial) Yasin, Chitral, Hunza, Nagyr and other parts of the Hindukush, as also a supplement to the second edition of The Hunza and Nagyr Handbook. And An Epitome of Part III of the author's The Languages and Races of Dardistan (First reprint ed.)։ New Delhi: Manjusri Publishing House։ ISBN 4871877787 
Allan Nigel J. R., Buddruss Georg (1991)։ «CHITRAL»։ Encyclopaedia Iranica, Vol. V, Fasc. 5։ էջեր 487–494
Ֆաբիան Բենկո

Ֆաբիան Բենկո (գերմ.՝ Fabian Benko, հունիսի 5, 1998(1998-06-05), Մյունխեն, Գերմանիա), գերմանացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս ԼԱՍԿ Լինցի կազմում։ Խաղում է կիսապաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Բավարիա Մյունխեն ===
Բենկոն Բավարիայի ակադեմիային է միացել 2005 թվականին՝ 7 տարեկան հասակում։ Իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը կնքեց 2015 թվականի սեպտեմբերի 3-ին՝ նախատեսված մինչև 2018 թվականը։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Բենկոն հայտավորվեց Բավարիայի կազմում՝ Չեմպիոնների Լիգայի Դինամո Զագրեբի դեմ խաղի համար։ Այս խաղում նա խաղադաշտ դուրս չեկավ, սակայն դուրս գալու դեպքում կդառնար պատմության ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, ով հանդես է եկել Չեմպիոնների Լիգայում։ 2016 թվականի հունվարին Բենկոն մասնակցեց Բավարիայի ընկերական հանդիպումներին Դոհայում։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը գերմանացին նշեց 2016 թվականի օգոստոսի 19-ին՝ Գերմանիայի գավաթի Կառլ Ցեյսի դեմ խաղում։ Բավարիայի առաջին թիմի կազմում Բենկոն անցկացրեց միայն 1 հանդիպում։


=== ԼԱՍԿ Լինց ===
2018 թվականի հունիսի 5-ին Բենկոն անվճար տրանսֆերով տեղափոխվեց ԼԱՍԿ Լինց՝ ակումբի հետ կնքելով 3 տարվա պայմանագիր։ Իր դեբյուտը ակումբի կազմում նշեց հուլիսի 20-ին՝ Ավստրիայի գավաթի Հերթա Վելսի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը Ավստրիայի Բունդելսիգայում անցկացրեց հուլիսի 29-ին՝ փոխարինման մտնելով Ռեդ Բուլ Զալցբուրգի դեմ խաղում։ Իր դեբյուտը եվրոպական առաջնություններում նշեց օգոստոսի 2-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի որակավորման երկրորդ փուլի Լիլեստրյոմի դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
Բենկոյի ծնողները խորվաթ են, և նա իրավունք ունի հանդես գալ Խորվաթիայի ազգային հավաքականում։ Իր դեբյուտը Գերմանիայի մինչև 17 տարեկանների հավաքականում Բենկոն նշել է 2014 թվականին։ 2016 թվականի սեպտեմբերին Խորվաթիայի ֆուտբոլի ասոցիացիան հաստատեց, որ Բենկոն ընտրել է Խորվաթիայի հավաքականը։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի նոյեմբերի 18-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
Բավարիա Մյունխեն

Բունդեսլիգա. 2016–17


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բենկոյի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Բենկոն transfermarkt-ում
Բենկոն soccerbase.com-ում
Բենկոն WhoScored.com կայքում
Բենկոն ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Աճպարար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աճպարար (այլ կիրառումներ)
Աճպարար (արաբ.` աջաբ – զարմանալի + արար – զարմանալի բաներ անող), կրկեսի կամ էստրադայի արտիստ, որ տեսողական պատրանքի վրա հիմնվելով, օգտագործելով զանազան հնարքներ, ցուցադրում է իրերի, կենդանիների և մարդկանց հայտնվելը, չքանալը, փոխակերպվելը։ Աճպարարները, ինչպես և ձեռնածուները հայտնի են հին ժամանակներից, նրանց արվեստի տարրերը կիրառվել են թափառաշրջիկ դերասանների (կատակագուսանների, լարախաղացների, հիստրիոնների, ժոնգլյորների) ներկայացումներում։
19–րդ դարում Փարիզում ելույթներ է ունեցել պատրանք ստեղծող սարքերի գիտարար Ի. Գուդենը։ Աճպարարությունը կրկեսային արվեստի ժանրերից է, որը ներառում է նաև այլ ժանրերի տարրեր (ժոնգլյորություն, ակրոբատիկա)։ Աճպարարները ներկայացումներում օգտագործում են հատուկ սարքավորում (աներևույթ զսպանակներով, կրկնակի հատակով արկղեր, հայելիների տարբեր համադրումներ և այլն), կիրառելով բնատեխնիկական գիտությունների` օպտիկայի, մեխանիկայի ընձեռած հնարավորությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաբկա Յոլվոժ

Բաբկա Յոլվոժ (ռուս.՝ Бабка-Ёльвож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Վոյ Վոժ գետի աջ ափին՝ 31 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչորսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000063566
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006356
Ավազանի կոդը — 103006356
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ուլյաշկին (Կամենսկի շրջան)

Ուլյաշկին (ռուս.՝ Уляшкин), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Մտնում է Ուլյաշկինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Ատամանո-Վլասովկա

Ատամանո-Վլասովկա (ռուս.՝ Атамано-Власовка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկի շրջանում։ Մտնում է Բարիլո-Կրեպինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մոմո (այլ կիրառումներ)

Մոմո, կարող է վերաբերել՝

Մոմո - ասիական ուտեստ
Մոմո - կոմունա Իտալիայում
Մոմո (մարտահրավեր) - 2018 թվականի հայտնի մահացու մարտահրավեր
(9240) Նասաու

(9240) Նասաու (անգլ.՝ Nassau), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի մայիսի 31-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,127218 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4646 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7898 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2019,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178224 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,24° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9240) Նասաու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բուսնիկ

Բուսնիկ, գետ Թուրքիայում, Եփրատի ավազանում, նրա աջակողմյան վտակը։ Հոսում է սարահարթով և մայր գետին է միանում Երզնկա քաղաքից արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==