Ֆիբրոզ

Ֆիբրոզ (լատ.՝ Fibrosis), պաթոլոգիական վերքի ապաքինում է, որի դեպքում շարակցական հյուսվածքին փոխարինում է նորմալ պարենխիմային հյուսվածքը, ինչը հանգեցնում է հյուսվածքների զգալի վերափոխման և մշտական Գրանուլյացիոն հյուսվածք ձևավորմանը։
Կրկնվող վնասվածքները, քրոնիկական բորբոքումները և վերականգնումը ենթակա են ֆիբրոզի, երբ արտաբջջային մատրիցային բաղադրիչների, օրինակ՝ ֆիբրոբլաստների կողմից առաջանում է կոլագենի անկանխամտածված կուտակում, ինչը հանգեցնում է մշտական թելքավոր սպիի ձևավորմանը։
Վնասվածքին արձագանքելու դեպքում դա կոչվում է սպիացում, իսկ եթե ֆիբրոզն առաջանում է մեկ բջջային գծից, ապա դա կոչվում է ֆիբրոմա։ Ֆիզիոլոգիապես, ֆիբրոզը գործում է կապի հյուսվածքի կուտակման վրա, որը կարող է խանգարել կամ ամբողջովին արգելակել հիմքում ընկած օրգանի կամ հյուսվածքի բնականոն կառուցվածքը և գործառույթը։ Ֆիբրոզը կարող է օգտագործվել մանրաթելային հյուսվածքի ավելցուկային նստվածքի պաթոլոգիական վիճակի, ինչպես նաև շարակցական հյուսվածքի նստեցման գործընթացը բուժման համար։
Որոշվում է արտաբջջային մատրիցով, սպիտակուցների պաթոլոգիական կուտակումով, ֆիբրոզը հանգեցնում է ախտահարված հյուսվածքի սպիների և խտացմանը   դա, ըստ էության չափազանցված վերքերի բուժման արձագանք է, որը խանգարում է օրգանների նորմալ աշխատանքին։


== Ֆիզիոլոգիա ==
Ֆիբրոզը նման է սպիների առաջացման գործընթացին, քանի որ երկուսն էլ ներառում են խթանված ֆիբրոբլաստներ, որոնք դնում են կապ հյուսվածքը, ներառյալ կոլագենը և գլիկոզամինոգլիկանները։ Գործընթացը սկսվում է, երբ իմունային բջիջները, ինչպիսիք են մակրոֆագերը, ազատում են լուծվող գործոններ, որոնք խթանում են ֆիբրոբլաստները։ Առավել լավ բնութագրվող պրոֆիբրոտիկ միջնորդը TGF բետա-ն է, որն ազատվում է մակրոֆագներից, ինչպես նաև ցանկացած վնասված հյուսվածքի միջև, որը կոչվում է ինտերստիցիում։ Ֆիբրոզի այլ լուծվող միջնորդները ներառում են թրոմբոցիտներից ստացված աճի գործոն (PDGF) և ինտերլեյկին 10 (IL-10): Դրանք սկսում են ազդանշանի փոխանցման ուղիները, ինչպիսիք են AKT/mTOR-ը։
և  ուղիներ, որոնք, ի վերջո, հանգեցնում են ֆիբրոբլաստների բազմացմանն ու ակտիվացմանը, որոնք արտաբջջային մատրիցը կուտակում են շրջակա շարակցական հյուսվածքի մեջ։
Հյուսվածքների վերականգնման այս գործընթացը բարդ գործընթաց է՝ արտաբջջային մատրիցայի (ECM) սինթեզի և քայքայման խիստ կարգավորմամբ, ինչը ապահովում է հյուսվածքների նորմալ կառուցվածքի պահպանումը։ Այնուամենայնիվ, ամբողջ գործընթացը, թեև անհրաժեշտ է, կարող է հանգեցնել առաջադեմ անդառնալի ֆիբրոտիկ արձագանքի, եթե հյուսվածքի վնասվածքը ծանր է կամ կրկնվող, կամ եթե վերքի բուժման արձագանքն ինքնին ապակարգավորվում է։


== Անատոմիական գտնվելու վայր ==
Ֆիբրոզը կարող է առաջանալ մարմնի բազմաթիվ հյուսվածքներում, սովորաբար բորբոքման կամ վնասման հետևանքով


=== Թոքեր ===
Ֆիբրոտորաքս
Թոքային ֆիբրոզ
Ցիստիկ ֆիբրոզ
Իդիոպաթիկ թոքային ֆիբրոզ (իդիոպաթիկ նշանակում է պատճառը անհայտ է)
Ճառագայթման հետևանքով առաջացած թոքերի վնասվածք (քաղցկեղի բուժումից հետո)


=== Լյարդ ===
Կամրջող ֆիբրոզ Լյարդի ֆիբրոզի առաջադեմ փուլ, որը դիտվում է լյարդի քրոնիկ հիվանդությունների առաջադեմ ձևով։ «Կամրջում» տերմինը նշանակում է «կամրջի» առաջացում (հասուն և հաստ թելքավոր հյուսվածքի շերտով), որը վերացնում է պորտալարը դեպի կենտրոնական երակ», ինչը հանգեցնում է կեղծ բլոկների ձևավորմանը։ Հեպատոտոքսինի երկարատև ազդեցությունը (օրինակ՝ թիոացետամիդ, ածխածնի տետրաքլորիդ, դիէթիլնիտրոզամին) հանգեցնում է փորձարարական կենդանիների մոդելներում կամրջող ֆիբրոզի
լյարդային աստղային բջիջների ծերացումը կարող է կանխել լյարդի ֆիբրոզի առաջընթացը, թեև սա չի կիրառվել որպես թերապիա և կրում է լյարդի դիսֆունկցիայի վտանգ։
ցիռոզ


=== Երիկամ ===
Երիկամում բջջային ծերացման ինդուկցիան CYR61-ը ֆիբրոզը սահմանափակելու հնարավոր թերապիա է։


=== Ուղեղ ===
Գլիալ սպի


=== Սիրտ ===
Սրտամկանի ֆիբրոզը հիմնականում ունի երկու ձև.

Ինտերստիցիալ ֆիբրոզ, որը նկարագրված է սրտի անբավարարության, հիպերտոնիայի և նորմալ ծերացման դեպքում,
Փոխարինող ֆիբրոզ, որը ցույց է տալիս ավելի հին սրտամկանի ինֆարկտ
		


=== Տես նաև ===
Երիկամների քրոնիկ հիվանդություն
Կրոնի հիվանդությունություն (աղիներ)
Դյուպյուիտրենի կոնտրակտուրա (ձեռքեր, մատներ)
Պեյրոնիի հիվանդություն առնանդամ)
Սկլերոդերմա/Կարծրամաշկություն (մաշկ, թոքեր)


== Ծանոթագրություններ ==