armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վասիլի Սախնովսկի

Վասիլի Սախնովսկի (փետրվարի 17 (մարտի 1), 1886, Դորոգոբուժ, Սմոլենսկի գավառ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 26, 1945(1945-02-26), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային ռեժիսոր, թատերագետ, մանկավարժ։ ՌՍՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1938 թվական)։ Արվեստագիտության դոկտեր (1939 թ.)։


== Կենսագրություն ==
1910 թ. ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը։ 1912 թ. դասավանդել է Ֆ․ Ֆ․ Կոմիսարժևսկու ստուդիայում (Մոսկվա, 1914 թվականից՝ Վ․ Ֆ․ Կոմիսարժևսկայայի անվան թատրոն), եղել է ռեժիսոր-մանկավարժ։ 1919 թ. մասնակցել է Ցուցադրական թատրոնի կազմակերպմանը, եղել ղեկավարը։ 1922—1926 թթ.՝ Մոսկվայի դրամատիկական թատրոնի, Կոմեդիայի թատրոնի (նախկինում Կորշի թատրոն), Սախնովսկու նախաձեռնությամբ նորից բացված (1924 թ.) Կոմիսարժևսկայայի անվան թատրոնի ռեժիսորը և գեղարվեստական ղեկավարը։ 1926 թվականից՝ ՄԳԱԹ-ի ռեժիսոր, 1932 թվականից՝ տնօրենի տեղակալ, 1937 թվականից՝ գեղմասվար, 1943 թվականից՝ գեղարվեստառեժիսորական կոլեգիայի անդամ։ Լավագույն բեմադրություններից են՝ Ալեքսանդր Օստրովսկու «Ամպրոպ», Շիլլերի «Դոն Կառլոս», «Մեռած հոգիներ» (ըստ Գոգոլի, գեղարվեստական ղեկավար՝ Կ․ Ստանիսլավսկի), «Աննա Կարենինա» (ըստ Լ․ Ն․ Տոլստոյի, Վլ․ Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի հետ)։ 1926 թվականից զբաղվել է մանկավարժությամբ (Գեղարվեստական գիտությունների պետական ակադեմիա)։ 1933 թվականից գլխավորել է թատերարվեստի պետական ինստիտուտի ռեժիսորական ֆակուլտետը և ռեժիսուրայի ամբիոնը, 1943 թ.՝ Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան դպրոց-ստուդիայի գեղարվեստական ղեկավարը։ Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուսիկ Լիսինյան

Լուսիկ Հարությունի Լիսինյան (մայիսի 22, 1897, Թիֆլիս - նոյեմբերի 1, 1917), Մոսկվայում, բանվոր երիտասարդության միությունների կազմակերպիչ, Մոսկվայում՝ 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխության ակտիվ մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ՝ 1916 թվականից։ Թիֆլիսի օրիորդաց գիմնազիայում սովորելիս մերձեցել է պատմության ուսուցիչ, ընդհատակյա հեղափոխական գործիչ Ելենա Ստասովայի հետ, որի ազդեցությամբ էլ հետագայում ներգրավվել է հեղափոխական գործունեության մեջ։ 1915-1917 թվականներին, Լիսինյանը սովորել է Մոսկվայի առևտրական ինստիտուտում։ Մասնակցել է ուսանողական ընդհատակյա խմբակների հավաքույթներին, պրոպագանդիստական աշխատանք արել Միխելսոնի, Բրոկարի և Դանիլովյան գործարաններում։ 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո ընտրվել է Զամոսկվորեչիե շրջանի խորհրդի քարտուղար։ 1917 թվականի հունիսին մասնակցել է «3-րդ Ինտերնացիոնալ» բանվոր երիտասարդության միության ստեղծմանը։ Մոսկվայում հոկտեմբերյան հեղաշրջման ժամանակահատվածում եղել է Ռազմահեղափոխական կոմիտեի հետախույզն ու կապավորը։ Սպանվել է յունկերների հետ Օստոժենկե փողոցում ունեցած զինված բախումներից մեկի ժամանակ։ 
Թաղված է Կարմիր հրապարակում՝ Կրեմլի պարսպի մոտ։
Լյուբիմովկա (գյուղ, Դնեպրոպետրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼյուբիմովկաԼյուբիմովկա (ուկրաիներեն՝ Любимівка), գյուղ Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Դնեպրոպետրովսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Նորովկա, Ալեքսեևկա։
2001 թվականի տվյալներով Լյուբիմովկա գյուղում բնակվում էր 2 610 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վերաապահովագրում

Վերաապահովագրում, ապահովագրական ընկերությունների միջև տնտեսական ապահովագրական հարաբերությունների համակարգ, որի դեպքում ապահովագրական ընկերությունն իր կողմից ապահովագրված ռիսկերն ամբողջությամբ կամ դրանց մի մասը փոխանցում է մեկ այլ ապահովագրական ընկերության։ Վերաապահովագրություն սովորաբար կատարվում է այն ժամանակ, երբ առանձին ապահովագրական ընկերությունը չի կարողանում կատարել ապահովադիրների հանդեպ իր պարտավորությունները, երբ տեղի են ունենում խոշորածավալ վնասներ (օրինակ, օդանավի վթար, մրրիկներ, ջրհեղեղներ, երկրաշարժեր և այլն)։ Վերաապահովագրության ժամանակ վնասների փոխհատուցմանը մասնակցում են վերաապահովագրական ընկերությունները։
Վերապահովագրության ժամանակ տեղի է ունենում ապահովագրված ռիսկի երկրորդային տեղաբաշխում, որն իրենից ներկայացնում է միևնույն ապահովագրական ռիսկի նոր ապահովագրություն։ Վերաապահովագրության պայմանագիր կնքած ապահովագրողները մնում են պատասխանատու ապահովադիրների հանդեպ ապահովագրության պայմանագրով սահմանված ամբողջ ապահովագրական պատասխանատվության չափով։
Ռիսկի փոխանցումը մի ապահովագրողից մյուսին կատարվում է վերաապահովագրության պայմանագրով։ Վերաապահովագրության պայմանագրի նկատմամբ ընդհանրապես կիրառվում են ձեռնարկատիրական ռիսկի ապահովագրության կանոնները։
Վերաապահովագրական ռիսկի փոխանցման գործընթացը կոչվում է վերաապահովագրական ցեսիա (cession)։
Միջազգային պրակտիկայում վերաապահովագրվողին անվանում են ցեդենտ (cedent), իսկ վերաապահովագրողին՝ ցեսիոներ։ Վերաապահովագրողի վերաապահովագրության ընդունած ռիսկն ամբողջությամբ կամ մասնակի մեկ այլ վերաապահովագրողի փոխանցելու գործընթացն անվանվում է ռետրոցեսիա, իսկ առաջին վերաապահովագրողը կոչվում է ռետրոցենտ, երկրորդ վերաապահովագրողը՝ ռետրոցեսիոներ։


== Վերաապահովագրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Կիրակոսյան, Կարեն (2011). «Ապահովագրական գործ», Երևան, «Կռունկ», ISBN 978-9939-9008-7-2
Զակոսնով (Միլլերովսկի շրջան)

Զակոսնով (ռուս.՝ Закосьнов), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Դեգտևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==


=== Փողոցներ ===
Զարեչնայա
Լուգովայա
Ստեպնայա
Վեսյոլիյ
Սեվեռնիյ


== Արտաքին հղումներ ==
Զակոսնով (խուտոր)(ռուս.)
Խորեթ

Խորեթ (վրաց.՝ ხორეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Լանչխութի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 80 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 251 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Լանչխութի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Խանժենկովո-Սևերնի

Խանժենկովո-Սևերնի (ուկրաիներեն՝ Ханжонкове-Північний), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Մակեևկայի քաղաքային խորհուրդում։ Հիմնադրվել է 1948 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Շերիլ Լի Ռալֆ

Շերիլ Լի Ռալֆ (անգլ.՝ Sheryl Lee Ralph, դեկտեմբերի 30, 1956(1956-12-30), Ուոթերբերի, Նյու Հեյվեն շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի և երգչուհի։


== Կենսագրություն ==


=== Անձնական կյանք ===
Շերիլ Լի Ռալֆը ծնվել է Ուոթերբերիում (Կոնեկտիկուտում), աֆրոամերիկացի հոր և ճամայկացի մոր ընտանիքում։ 1973 Նյու Յորքում թագադրվել է որպես  «Miss Black Teen-age»: 19 տարեկանում նա ընդունվել է Ռիթերսի համալսարան։ Սկզբում ծրագրել է սովորել բժշկություն, բայց դիակների հետ աշխատելուց և Ամերիկյան թատերական քոլեջում կրթաթոշակ ստանալուց հետո դուրս է եկել համալսարանից։ 2003 թվականին նա դարձել է խոսնակ Ռութգերի համալսարանում։ Ռալֆը ամուսնացած է Փենսիլվանիայի սենատոր Վինսենթ Հյուզի հետ։


== Կարերա ==
1982 թվականին Ռալֆը մասնակցել է «Երազանքների աղջիկ» մյուզիքլին՝ կատարելով Դինա Ջոնսի դերը, որի համար նա առաջադրվել է Թոնի մրցանակի։ 1984 թվականին թողարկեց իր միակ ալբոմը՝ «In the Evening»-ը, որը զբաղեցրել է 6-րդ տեղը Billboard-ի հիթ շքերթում։ 1988 թվականին նա հնչյունավորել է Ռիտային «Օլիվերն և ընկերությունը» մուլտֆիլմում։ Կինոյում նրա նորամուտը եղել է Դենզել Վաշինգտոնի կնոջ դերը «Հզոր Քվին» ֆիլմում։ 1991 թվականին Ռալֆը նկարահանվել է «Սիրուհի» ֆիլմում կատարել է սիրուհու դերը։ Նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Ֆնիսթոուններ», «Զսպում» և «Անվերապահ սեր»։
Հեռուստատեսությամբ Ռալֆը հայտնի է «Այս կյանքը» հեռուստասերիալում կատարած Ջինջեր Սենթ Ջեյմսի, «Ստեղծելով կնոջը» ֆիլմում կատարած Էթիեն Թուսեն Բուվիեի, «Մոեշա» սիթքոմում կատարած Դի Միտչելի դերերով, ապա «Արդարադատության լիգա» և «Անսահմանափակ արդարադատության լիգա» ֆիլմերով։ 2000 թվականի հունիսին Ռալֆը դատական հայց է ներկայացրել ընդդեմ «National Enquirer» թերթի իր և իր ամուսնու մասին հոդվածի համար։ 2009 թվականի հունիսի 16-ին հայտարարվել է, որ Ռալֆը միանում է Բրոդվեյի «Առաջին կանանց ակումբ» մյուզիքլի անձնակազմին։ Նա փոխարինել է դերասանուհի Ադրիան Լինոքսին, ով հեռացել էր նախագծից առողջական խնդիրների պատճառով։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կինո ===
Փողի մի մասը (1977)
Օլիվեր և ընկերություն (1988) (հնչյունավորում)
Հզոր Քվին (1989)
Արժանապատիվ ջենթլմեն (1992)
Գործի՛ր, քույր  (1993)
Սպիտակ մարդու բեռը (1995)
Բոգուս (1996)
Զսպում (1999)


=== Հեռուստատեսություն ===
Լավ լուրեր (1978)
Զարմացած կինը (1979)
Այս կյանք (1986—1989)
Ստեղծելով կնոջը(1992—1993)
Մոեշա (1996-2001)
Արդարադատության լիգա(2001)
Նախագիծ Ջենի (2001)
Սիրո համար (2008)
Հանա Մոնտանա (2008)
Երկու սնանկ աղջիկներ (2014)
Մտածել ինչպես հանցագործ (2016)
Ընտանիք (2019)


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
In the Evening (1984, The New York Music Company)

«You’re So Romantic» (4:38)
«In the Evening» (3:50)
«Give Me Love» (3:34)
«Evolution» (4:02)
«Back to Being in Love» (3:01)
«Be Somebody» (3:35)
«I’m Your Kind of Girl» (3:55)
«B.A.B.Y.» (3:15)
«Ready or Not» (3:46)
«I’m So Glad That We Met» (3:56)Պրոդյուսեր և գործիքավորող՝ Թրևոր Լոուրենս


=== Սինգլներ ===
In The Evening (1984)
You’re So Romantic (1985)
In the Evening (Remix) (1996)
Evolution (Remix) (1998)
Here Comes the Rain Again (1999)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2010-09-20 at the Wayback Machine.
Շերիլ Լի Ռալֆ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Շերիլ Լի Ռալֆ (անգլ.) Internet Broadway Database կայքում
Ռուբեն Սանոյան (դրամատուրգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռուբեն Սանոյան (այլ կիրառումներ)Ռուբեն Մամիկոնի Սանոյան (հունվարի 27, 1933(1933-01-27), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 13, 2015(2015-05-13), Երևան, Հայաստան), հայ դրամատուրգ, գրաքննադատ։ Հայաստանի գրողների միության անդամ (1970)։


== Կենսագրություն ==
Ռուբեն Սանոյանը ծնվել է Լենինականում։ 1958 թվականին ավարտել է Լենինգրադի պետական համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ 1958-1964 թվականներին աշխատել է ՀՀ ԳԱ Մանուկ Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում, 1964-1970 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱ փիլիսոփայության սեկտորում։ 1970 թվականից արևմտյան թատրոնի պատմություն է դասավանդել Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1981-1993 թվականներին վարել է Հայաստանի թատերական գործիչների միության դրամատուրգիայի բաժինը։ Հանրապետական և ռուսական մամուլում տպագրվել են նրա գիտական-քննադատական հոդվածները, ակնարկները, վավերական սցենարները, հումորեսկները։ Նրա հայերեն և ռուսերեն պիեսները տպագրվել են գրական հանդեսներում («Նորք», «Литературная Армения»), բեմադրվել հանրապետության թատրոններում, ռադիոթատրոնում և հեռուստատեսությամբ։


== Աշխատություններ ==
«Հայրիկները, մայրիկները, բալիկները», 1965
«Բարդիները լուռ» պիեսների ժողովածու, 1986
«Ընթրիք նեղ շրջանակում», 1985
«Մեծ բիթլիսցու առեղծվածը», 1998, 2004
«Դրամատուրգ, ռեժիսոր, քննադատ» ռուսերեն հոդվածների ժողովածու, 1987


== Պարգևներ ==
«Ախ, մայրիկ, մայրիկ» (1964 ) և «Վայրենին» պիեսներն արժանացել են ՀԳՄ և Մշակույթի նախարարության մրցանակի
ՀԳՄ Լևոն Շանթի անվան մրցանակ, 2005


== Ծանոթագրություններ ==
Արազափի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արմավիրի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արմավիրի մարզի Արազափ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Պաս (Կատամարկա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լա Պաս (այլ կիրառումներ)Լա Պաս (իսպ.՝ Departamento de La Paz), դեպարտամենտ Արգենտինայում, Կատամարկա պրովինցիայի կազմում։ Տարածքը՝ 8149 կմ2։ Ըստ վիճակագրության Ազգային ինստիտուտի և Արգենտինայի բնակչության 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ դեպարտամենտի բնակչությունը կազմում է 22638 մարդ՝ 2001 թվականի 21061-ի փոխարեն, որը կազմում է 7,5% աճ։ Բնակչության խտությունը՝ 2,78 մարդ/կմ2։ Վարչական կենտրոնը Ռեկրեոն է։


== Աշխարհագրություն ==
Դեպարտամենտը գտնվում է Կատամարկա պրովինցիայի հարավ-արևելքում։ Սահմանակից է՝

հյուսիսում` Էլ-Ալտո դեպարտամենտին,
արևելքում` Սանտյագո-դել-Էստերո պրովինցիային,
հարավ-արևելքում՝ Կորդովա պրովինցիային,
հարավ-արևմուտքում՝ Լա-Ռիոխա պրովինցիային,
արևմուտքում՝ Կապայան և Անկաստի դեպարտամենտին։


== Խոշորագույն բնակավայրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեինոսո դե Սեռատո

Ռեինոսո դե Սեռատո (իսպ.՝ Reinoso de Cerrato), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Էլ Սեռատո Պալենտինո շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 23,13 կմ2։ Բնակչությունը 60 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Foro de Reinoso de Cerrato
Otro foro de Reinoso de Cerrato
Reinoso de Cerrato.
Կովկասյան խաչագորտ

Կովկասյան խաչագորտ (լատ.՝ Pelodytes caucasicus), անպոչ երկկենցաղների կարգի սխտորագորտերի ընտանիքին պատկանող գորտատեսակ։
Վարում է գիշերային կենսակերպ և ցերեկային ժամերին թաքնվում է քարերի արանքներում։ Գրանցված է Ռուսաստանի Դաշնության Կարմիր գրքում՝ որպես վտանգված կենդանատեսակ։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է միայն Կովկասյան տարածաշրջանում։ Հանդիպում է Վրաստանի արևմուտքում՝ Կողքիսի սարահարթում, Ադրբեջանի մի փոքր հատվածում և Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասում։
Ադրբեջանում տարածված է Զաքաթալա և Բայլական քաղաքներում, որոնք գտնվում են վրաց-ադրբեջանական սահմանամերձ գոտում։
Կան ապացույցներ, որ այս խաչագորտերը տարածված են նաև Թուրքիայի տարածքում։ Գրանված է ՌԴ Կարմիր գրքում։ Ապրում է լեռնային շրջաններում` ծովի մակարդակից մինչև 2300 մետր բարձրության վրա։


== Նկարագրություն ==
Չափերով բավականին փոքր գորտ է։ Մարմնի երկարությունը կազմում է 5-5,5 սմ։ Մարմինը վերևից ունի դեղնականաչավուն գունավորում, որոնք ծածկված են մուգ կանաչ պուտերով։
Սպիտակ է միայն փորի հատվածը։ Բազմացման ժամանակ առջևի վերջույթներին առաջանում են կոշտուկներ, որոնց գորտնուկ են անվանում։ Բազմացումից հետո արուի մեջքին առաջանում է խաչանման նախշ, որի արդյունքում էլ ստացել է իր անվանումը՝ կովկասյան խաչագորտ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (248901-249000)

Աստերոիդների ցանկ (248801-248900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (249001-249100)
 Աստերոիդների ցանկ (248801-248900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (249001-249100)
Ռոբին Վուդ

Ռոբերտ Պոլ Վուդ (անգլ. Robert Paul Wood փետրվարի 23, 1931(1931-02-23), Ռիչմոնդ, Ռիչմոնդ ափոն Թեմզա, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն - դեկտեմբերի 18, 2009(2009-12-18), Տորոնտո, Կանադա),  բրիտանական և կանադական  հայտնի կինոգետ, Ալֆրեդ Հիչքոքի (1968) , Հովարդ Հոուքսի (1968), Ինգմար Բերգմանի (1969), Կլոդ Շաբրոլի (1970), և Միքելանջելո Անտոնիոնիի (1968, 1971) մասին մենագրությունների հեղինակ


== Կենսագրություն ==
1953 թվականին ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանի Հիսուսի քոլեջը , որտեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Ֆրենկ Ռեյմոնդ Լիվսը, Ա․Պ․ Ռոսիտերը։ 1954-58 թվականներին Մեծ Բրիտանիայի  և Շվեդիայի դպրոցներում աշխատել է որպես ուսուցիչ։ Ֆրանսիական Լիլ քաղաքում մեկ տարի անգլերեն դասավանդելուց հետո Վուդը վերադարձավ Մեծ Բրիտանիա, ապա տեղափոխվեց Շվեդիա, որտեղ հանդիպեց Էյլին Մաքդոնալդին՝  իր ապագա կնոջը։ Նրանք ամուսնացան 1960 թվականի  Մայիսի 17-ին։
«Կայե դյու սինեմա»-ում «Փսիխո» ֆիլմի վերլուծության հրատարակումից հետո նա ընդունվում էր որպես Հիչքոքի արվեստի առաջատար մասնագետ։ 1965 թվականին լույս տեսավ այս ռեժիսորի ֆիլմերի մասին Վուդի առաջին վերլուծականը։
1974 թվականին Վուդը բաժանվեց կնոջից (նրանք ունեին երեք զավակ- Քերին, Ֆիոնա, Սիմոն) և սկսեց ապրել տղամարդկանց հետ։ Այդ պահից սկսած  ֆրեյդա-մարքսիստական դիրքորոշմամբ ֆիլմեր էր վերլուծում։ 1986 թվականին հրատարակեց «Հոլիվուդը Վիետնամից մինչև  Ռեյգան» ընդհանրացված աշխատությունը։
1977 թվականից դասավանդել է Տորոնտոյի Յորքյան համալսարանում։ Կանադական Սինեէքշն («CineAction») կինոամսագրի ստեղծողներից է։ Մահացել է 78 տարեկանում,  լեյկեմիայից ։ Մահից ոչ շատ առաջ Բրիտանական կինոինստիտուտի պատվերով գիրք էր պատրաստել Հոուքսի «Ռիո Բրավո» ֆիլմի մասին։


== Գրականություն ==
Barr C. Robin Wood obituary : Influential teacher, critic and pioneer in the field of film studies // The Guardian. — 2010, 4 January.
Grimes, William Robin Wood, Film Critic Who Wrote on Hitchcock, Dies at 78 // The New York Times. — 22.12.2009.
Холм, Дуглас Кимбалл {{{заглавие}}}., Michael Celec, Brad Stevens, Olof Hedling, Олдмедоу, Гарри|Harry Oldmeadow||Harry Oldmeadow}}|заглавие=Robin Wood Bibliography: Introduction|оригинал=|ссылка=http://www.dkholm.typepad.com/cinemonkey/2010/04/robin-wood-bibliography-introduction.html%7Cавтор издания=|издание=Cinemonkey|тип=|место=|издательство=|год=09.04.2010|выпуск=|том=|номер=|страницы=|isbn=|issn=|doi=|bibcode=|arxiv=|pmid=|язык=|ref=Holm, Celec, Hedling, Oldmeadow|archiveurl=|archivedate=}}
Svadjian, Armen A Life in Film Criticism: Robin Wood at 75 // Your Flesh Magazine. — 09.11.2006.
McElhaney, Joe Hitchcock’s Films Revisited by Robin Wood, Revised Edition, (New York: Columbia University Press, 2002). — 2003.
Walsh, David Film critic Robin Wood dies at 78 // World Socialist Web Site.|тип=|место=|издательство=International Committee of the Fourth International|год=21.12.2009|выпуск=|том=|номер=|страницы=|isbn=|issn=|doi=|bibcode=|arxiv=|pmid=|язык=|ref=Walsh|archiveurl=|archivedate=}}
Williams, Tony Robin Wood—a Personal View // The November 3rd Club. — 2009.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official Website of CineACTION!
Robin Wood Internet Movie Database կայքում
Խանկուլ (գյուղ, Ասկիզսկի շրջան)

Խանկուլ (ռուս.՝ Ханкуль), գյուղ Ռուսաստանի, Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 61 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մուսլյումինկա

Մուսլյումինկա (ռուս.՝ Муслюминка, բաշկիրերեն՝ Мөслим), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բակալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լիգոլամբի

Լիգոլամբի (ռուս.՝ Лиголамби), գյուղ Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 94 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պլեն

Պլեն (ֆր.՝ Plaigne), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 121 մարդ, բնակչության խտությունը` 9.17 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.19 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 640 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 175 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 66 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 51-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 51 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 41 անձ (22 տղամարդ և 19 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (7 տղամարդ և 3 կին)։ 15 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նագոմար

Նագոմար (վրաց.՝ ნაგომარი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Օզուրգեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 70 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Օզուրգեթ քաղաքից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմել է 365 մարդ։ Բնակչության մեծամասնությունը վրացիներ են։
Այս գյուղում է ապրել վրացի բանաստեղծ Սիմոն Գուգունավան (1839-1909)։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Օզուրգեթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Այդտեղով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Բաթում քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոդնյա (գյուղ, Ստարիցկի շրջան)

Ռոդնյա (ռուս.՝ Родня), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Ստարիցկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 242 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուստ-Տիսկոս

Ուստ-Տիսկոս (ռուս.՝ Усть-Тискос), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Գորնոզավոդսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոկիրինցի (այլ կիրառումներ)

Սոկիրինցի, կարող է վերաբերել՝

Սոկիրինցի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում
Սոկիրինցի - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում
Պրեմիեր Լիգա 2013-14 (Անգլիա)

Պրեմիեր Լիգա 2013-14-ը Անգլիայի Պրեմիեր Լիգայի 22-րդ մրցաշրջանն էր։ Մասնակցում է 20 ակումբ։ Չեմպիոնական տիտղոսը պաշտպանում էր «Մանչեսթեր Յունայթեդը»։
Այս մրցաշրջանի նորեկներն էին՝ «Կարդիֆ Սիթին», «Կրիստալ Պելասն» ու «Հալլ Սիթին»։


== Փոփոխությունները համեմատած նախկին մրցաշրջանի հետ ==


== Մասնակից ակումբներ ==


=== Մարզադաշտեր ===


=== Մարզիչներ, ավագներ, համազգեստ և հովանավորներ ===


=== Մարզչական փոփոխություններ ===


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Առաջնության առաջատարները ==


== Արդյունքներ ==
Աղբյուր: Premier League1Տան թիմը ձախ սյունակում է.Գույներ: Կապույտ= տան թիմի հաղթանակ; Դեղին= ոչ-ոքի; Կարմիր= հյուրընկալվող թիմի հաղթանակ.
Վաս (քաղաք)

Վաս  (իտալերեն՝ Vas), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 864 մարդ (2007), բնակչության խտություն՝ 49 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 18 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0439։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնիկա Ֆեյն

Մոնիկա Հայդի Ֆեյն (իսպ.՝ Mónica Haydée Fein, հունիսի 3, 1957(1957-06-03), Լուխան, Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի կենսաքիմիկոս և սոցիալիստական քաղաքական գործիչ։ 2011 թվականից զբաղեցնում է Ռոսարիոյի քաղաքապետի պաշտոնը։


== Կենսագրություն ==
Ֆեյնը ծնվել է Այրեսի Լուխանում։ Քաղաքականապես ակտիվ է պատանեկությունից, 17 տարեկանում անդամակցել է Արգենտինայի Սոցիալիստական կուսակցությանը։ Մասնակցել է Ազգային բարեփոխումների շարժման աշխատանքներին՝ որպես Ռոսարիոյի ազգային համալսարանի կենսաքիմիայի և դեղագործության դպրոցի ուսանողական կենտրոնի նախագահ, որը նա ավարտել է կենսաքիմիայի ոլորտում աստիճանով։ Այնուհետև կատարել է ուսանողների բարեկեցության հարցերով քարտուղարի և համալսարանի ընդլայնման հարցերով քարտուղարի պարտականությունները։
Հանրային առողջապահության ոլորտում իր ուսումը սկսել է Լասարտի ինստիտուտում։ Մասնակցել է 1992 թվականին Ռոսարիո քաղաքում արտոնագրված դեղերի լաբորատորիայի (LEM) ստեղծմանը, LEM-ը, որը համակարգում է իր զարգացումը գիտական շրջանակների հետ, կդառնա դեղամիջոցների հասարակական արտադրության ազգային մոդել։ Նշանակվել է քաղաքային սանիտարական բաժնի տնօրեն 1995 թվականին՝ այդ պաշտոնում հասնելով Սննդամթերքի անվտանգության նկատմամբ վերահսկողության բարձրացմանը՝ սննդամթերքի ինստիտուտի զարգացման միջոցով։
Նրա Սոցիալիստական կուսակցության ընկեր դոկտոր Հերմես Բինները քաղաքապետի ընտրվելուց հետո 1997 թվականին Ֆեյնին նշանակել է հանրային առողջապահության հարցերով քարտուղար։ Այն ամրապնդեց տեղի առաջին բուժօգնության ցանցը, կենտրոնացրեց ջանքերը հիվանդանոցային ստանդարտների ապահովման վրա և սկսեց Ռոսարիո ամբուլատոր բժշկական մասնագիտությունների կենտրոն (CEMAR): Նա գլխավորել է սոցիալիստական կուսակցության կուսակցական ցուցակը քաղաքային խորհրդի 2001 թվականի ընտրություններում և պաշտոնավարել մինչև 2003 թվականը, որը հանդես է գալիս որպես բժշկական հանձնաժողովի նախագահ։
Հաջորդ քաղաքապետ-սոցիալիստ Միգել Լիֆշիցը Ֆեյնին թողել է առողջապահության հարցերով քարտուղարի պաշտոնում։ Նրա ղեկավարությամբ կառուցված Մարտին նոր ծննդատան շինարարությունը բարձր գնահատականի արժանացավ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության կողմից։ Արգենտինայի պատգամավորների պալատ է ընտրվել 2007 թվականին Քաղաքացիական և սոցիալական առաջադիմական ճակատից՝ Սանտա Ֆե նահանգում գործող ձախ կենտրոնամետ ուժերի կոալիցիայից լիբերալ դեմոկրատական-առաջադիմական կուսակցությունից և քաղաքացիական արմատական միությունից մինչև հարավից ազատների ձախ շարժումները և Արգենտինայի կոմունիստական կուսակցության խմբակցությունները։ Այն ղեկավարում էր Սոցիալիստական կուսակցության խումբը։  Նշանակվել է սոցիալական և առողջապահության հարցերի հանձնաժողովի քարտուղար, ինչպես նաև ընդգրկվել է կանոնակարգի, հարկերի, սահմանադրական գործերի, ընդհանուր օրենսդրության, բնակչության և մարդկային ներուժի զարգացման, թոշակառուների և տարեցների կոմիտեներում։
2011 թվականի մայիսի 22-ին Ռոսարիո քաղաքի քաղաքապետի թեկնածու է առաջադրվել քաղաքացիական և սոցիալական առաջադեմ ճակատով։ Հուլիսի 24-ին ընտրվել է ձայների 52,2 %-ով՝ հաղթելով երկրորդ տեղը գրաված հուստիսիալիստների թեկնածու Էկտոր Կավալյերոյին 22 %-ով։ Դարձել է առաջին կին սոցիալիստուհին, որն ընտրվել է քաղաքապետ Արգենտինայի պատմության մեջ։
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Մերկյու Գարաբե

Մերկյու Գարաբե (ֆր.՝ Mercus-Garrabet), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Տարասկոն սյուր Արեժ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09188։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1143 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 710 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 523-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 187-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 73,7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 70,3 %)։ 523 աշխատունակ բնակիչներից 467-ը աշխատում էին (248 տղամարդ և 219 կին), անաշխատանք էին 56-ը (31 տղամարդ և 25 կին)։ 187 անգործունակ մարդկանցից 56-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 63-ը թոշակառու, 68-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Եկեղեցի՝ XII դար (կառուցված է գրանիտից
Սատանի կամուրջ


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մերկյու Գարաբե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-25-ին։ Վերցված է 2012-2-18 
«Մերկյու Գարաբե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Աբելքենդի

Աբելքենդի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի շրջանում։ Հիշատակվում է նաև Աբելգենդի, Էբլգենդի ձևերով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուսկի Վիշուր

Ռուսկի Վիշուր (ռուս.՝ Русский Вишур), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զոլկա Հինգերորդ

Զոլկա Հինգերորդ (ռուս.՝ Золка Пятая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կաբարդինո-Բալկարիայի հանրապետությունում և Ստավրոպոլի երկրամասում։ Գետաբերանը տեղակայված է Զոլկա գետի աջ ափին 88 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 14 կմ է, ավազանի տարածքը 28,5 կմ2 է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կումա գետի ակունքն է, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետեր։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07010000612108200001959
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200195
Ավազանի կոդը - 07.01.00.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Աստերոիդների ցանկ (216801-216900)

Աստերոիդների ցանկ (216701-216800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (216901-217000)
 Աստերոիդների ցանկ (216701-216800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (216901-217000)
Աստերոիդների ցանկ (210201-210300)

Աստերոիդների ցանկ (210101-210200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (210301-210400)
 Աստերոիդների ցանկ (210101-210200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (210301-210400)
Ինքնադիմանկար (Կարրիերա, 1746)

«Ինքնադիմանկար» (իտալերեն՝ Autoritratto), իտալացի նկարչուհի, վենետիկյան դպրոցի մանրանկարչուհի, Իտալիայի և Ֆրանսիայի արվեստում ռոկոկո ոճի կարկառուն ներկայացուցիչ Ռոզալբա Կարրիերայի նկարներից մեկը։ Հեղինակը ինքնադիմանկարը ստեղծել է մոտավորապես 1746 թվականին։ Նկարն արված է երկնագույն թղթի վրա՝ պաստելով։ «Ինքնադիմանկարի» չափերն են՝ 31 × 25 սմ։
Այսօր «Ինքնադիմանկար» ստեղծագործությունը պահպանվում և ցուցադրվում է Ակադեմիայի պատկերասրահում (Վենետիկ, Իտալիա)։


== Պատմություն ==
«Ինքնադիմանկար» ստեղծագործությունը հեղինակը նկարել է կուրանալուց մի քանի տարի առաջ, որն առաջացել էր ոսպնյակի մթագնումից։ Այս դիմանկարը թվագրվում է մոտավորապես 1746 թվականը։ «Ինքնադիմանկար» ստեղծագործությունն այսօր պահպանվում և ցուցադրվում է Վենետիկի Ակադեմիայի պատկերասրահում։


== Նկարագիր ==
Նկարչուհին ինքնադիմանկարում ինքն իրեն պատկերել է շատ բնական և պարզ։ Նա նկարել է ոչ թե Եվրոպայի հռչակավոր նկարչուհու, այլ հասարակ ծեր կնոջ։ Նկարում Ռոզալբան ալեհեր է, մազերը սանրված են պարզ եղանակով։ Կնոջ շուրթերը բարակ են։ Դեմքին ժպիտ չկա։ Կինը մտախոհ հայացքով է պատկերված։ Ռոզալբա Կարրիերան գլխին նկարել է դափնեպսակ, որպես նկարիչների փառքի հատկանիշ։ Հակառակ դրան, նկարչուհին իր դեմքին տվել է հիվանդագին հոգնածություն։
Նկարի գույները հեղինակն ընտրել է հիմնականում խամրող և գորշ։ Այս ինքնադիմանկարը համարվում է հոգեբանական ինքնավերլուծություն և պատկերում է հանգիստ ու արժանի հասունություն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Галерея Академии. Венеция». Под ред. Лучии Импеллузо. = Gallerie Dell'accademia: Venezia. — /Пер. с ит. — М.: БММ, 2006. — 160 с. — (Великие музеи мира). — 3000 экз. — ISBN 5-88353-246-2
Н. Неташвілі, Л. Чечик. ТОМ 14. // «Галерея Академії. Венеція». — К.: ПрАТ «Комсомольська правда - Україна», 2012. — P. 10. — 96 p. — («Великі музеї світу»). — 7000 экз. — ISBN 978-966-2492-95-8
Բաբելոնի աշտարակ

Բաբելոնի աշտարակ, բաբելոնյան աշտարակ (եբրայերեն՝ מִגְדַּל בָּבֶל‎` Migddal Bāḇēl), Հին կտակարանի, Հրեական Աստվածաշնչի (Թանախ) Ծննդոց գրքում գրված պատմություն է, լեգենդ, որը փորձում է բացատրել տարբեր լեզուների ծագումը։ Այս պատմության համաձայն՝ Մեծ Ջրհեղեղից հետո մարդկային սերունդները խոսում էին մի ընդհանուր լեզվով։ Գաղթելով արևելքից՝ նրանք գալիս են Սենաար (եբրայերեն՝ שנער‎) կոչվող երկիրը։ Հին Կտակարանում գրված է այսպես՝

Որոշ ժամանակակից դպրոցներ համարում են, որ Բաբելոնյան աշտարակի պատմությունը վերցվել է Միջագետքի Մարդուկ աստծո պատվին Բաբելոնի թագավոր Նաբուպալասարի (մ. թ. ա. 610) կողմից կառուցված զիկկուրատից՝ Էտեմենանկիից։ Բաբելոնի Մեծ Զիկկուրատն ուներ 91 մետր բարձրություն։ Ալեքսանդր Մեծը հրամայել է այն ավերել մոտ մ. թ. ա. 331 թվականին։ Այս լեգենդին շատ նման պատմություն կա նաև շումերական «Էնմերկարը և Արատտայի թագավորը» ավանդազրույցում։


== Պատմություն ==
 Դրա պատմությունը գրված է Ծննդոց 11:1-9 գլխում։ Երկրի վրա մարդիկ նույն լեզվով էին խոսում։ Արևելքից գաղթելով` մարդիկ բնակություն են հաստատում Սենաար կոչվող տեղանքում։ Մարդիկ որոշում են քարեր հավաքել և կառուցել քաղաք` մի աշտարակով, որը կհասնի երկնքին, սրանով ցույց տալով իրենց փառքը։ Աստված իջնում է երկիր` քաղաքը և աշտարակը տեսնելու և նկատում, որ եթե մարդիկ մեկ լեզվով չխոսեին, նրանք չէին կարող հասնել իրենց ուզածին։ Աստված վերադառնում է և խառնում մարդկանց լեզուները` դարձնելով նրանց անհասկանալի միմյանց համար, տարածում նրանց ամբողջ աշխարհով՝ սրանով դադարացնելով աշտարակի կառուցումը։ Սրա պատճառով քաղաքն անվանվում է Բաբելոն։


== Ստուգաբանություն ==
«Բաբելոնի աշտարակ» բառակապակցությունը Աստվածաշնչում չի հանդիպում։ Աստվածաշնչում գրված է միայն «քաղաքը և աշտարակը» (եբրայերեն՝ אֶת-הָעִיר וְאֶת-הַמִּגְדָּל‎) կամ պարզապես «քաղաքը» (եբրայերեն՝ הָעִיר‎)։ Բաբելոն աքքադերենից թարգմանաբար նշանակում է «Աստծո դարպաս» (bab` «դարպաս» + ilu՝ «աստված»)։ Ըստ Աստվածաշնչի` «Բաբելոն» բառն առաջացել է եբրայերեն balal, բառից, որը նշանակում է «խառնաշփոթ»։


== Պատմական հիմք ==

Ծննդոցում գրված է, որ Բաբելոնը (Յոթանասունից թարգմանությունում` Βαβυλών) Նեբրովթ թագավորի թագավորության մի մասն էր կազմում։ Աստվածաշնչում կոնկրետ նշված չէ, թե արդյոք Նեբրովթն է հրամայել կառուցել աշտարակը, բայց շատ այլ աղբյուրներում Բաբելոնի աշտարակի կառուցումը կապվում է հենց Նեբրովթի հետ։
Ծննդոց 11:9-ում Բաբելոն բառի ծագումը կապվում է եբրայերեն balal բայի հետ, որը նշանակում է խառնել, խառնաշփոթ ստեղծել։ Առաջին դարի հռոմեահրեական հեղինակ Հովսեփոս Փլավիոսը նույնպես նշում է, որը Բաբելոն (βαβὲλ) բառը ծագել է եբրայերենից, որը նշանակում է խառնաշփոթ։
Բառի հունարեն ձևը սեպտուագինտայում՝ Βαβυλὼν, ծագել է աքքադերեն Bāb-ilim արտահայտությունից, որը նշանակում է աստծո դարպաս` նկատի ունենալով հին Շումերի մեծ տաճար-աշտարակները` զիկկուրատները։
Բաբելոնի ավերակները գտնվում են Ալ-Հիլլա քաղաքի մերձակայքում՝ Իրաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
ﺙ (սա)

Սա (արաբ․՝ ﺙ‎‎), արաբական այբուբենի 4-րդ տառը։ Հայերենում համապատասխանում է «Ս» տառին։


== ﺙ տառի միացումը ==


== Տես նաև ==
Արաբերեն
Արաբերենի այբուբեն
Հովհաննես Մսրյան

Հովհաննես Մսրյան (մայիսի 31, 1888(1888-05-31), Սեբաստիա - օգոստոսի 16, 1965(1965-08-16), Բեյրութ, Լիբանան), պատմաբան, բանասեր։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Մսրյանը ծնվել է 1988 թվականին Սեբաստիայի Էրպաս գյուղում։ 1902-1906 թվականներին սովորել է Եվդոկիայի ֆրանսիական դպրոցում։ 1910 թվականին մեկնել է Իտալիա, ուսումնասիրել լատիներեն։ 1911 թվականին դարձել է Լիոնի նահանգի Հիսուսյան միաբանության անդամ, 1921 թվականից՝ քահանա։ 1923 թվականին մեկնել է Բեյրութ, օգնել հայ գաղթականներին, հիմնել դպրոցներ։ 1925-1926 թվականներին նույն նպատակով եղել է Կոստանդնուպոլսում, Դամասկոսում, Հալեպում։ 1926 թվականին՝ Բեյրութի Սենժոզեֆ համալսարանի դասախոս։ 1929- 1932 թվականներին Փարիզի Ֆրանսիական քոլեջում աշակերտել է Ա․ Մեյեին, Կաթոլիկական ինստիտուտում՝ Լ․ Մարիեսին, Շ․ Դիլին, Շ․ Բուայեին։ 1931 թվականից՝ Փարիզի Ասիական ընկերության անդամ։ 1933 թվականին հիմնադրել է Սեն-Ժոզեֆ համալսարանի հայագիտության ամբիոնը, դասավանդել լեզվաբանություն, գրաբար, պատմություն, հին և միջնադարյան մատենագրություն են։ Մսրյանը անդրադարձել է հայ իրավագիտության (մասնավորապես Դավիթ Ալավկա Որդու և Մխիթար Գոշի Կանոնագրքերին), բժշկության պատմության, մանրանկարչության, ճարտյան հարցերին, Գրիգոր Նարեկացու և Ներսես Լամբրոնացու գործերին (որոշ հատվածներ թարգմանել է ֆրանսերեն), հայ-վրացական եկեղեցական հարաբերություններին։ Ետմահու լույս է տեսել Մսրյանի «Հայկական եկեղեցիների պատմությունն ու վերականգնումը» (1965) աշխատությունը, որն ամփոփում է Հայաստանում և նրանից դուրս գտնվող բոլոր նշանավոր վանքերի նկարագրությունը, վերլուծում վանական գրականությունը են։ Մսրյանի աշխատությունների մեծ մասը տպագրվել է Աեն-Ժոզեֆ համալսարանի «Հայագիտական տեղեկագրում», ինչպես նաև զանազան հայ պարբերականներում։
Հյուր ամռան մոտ

Հյուր ամռան մոտ, ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր Բորիս Դյոժկինի նկարած մուլտիպլիկացիոն ֆիլմը, որում ռեժիսորը համատեղում է երկու ժանրեր՝ սպորտային ֆիլմ և ֆիլմ-համերգ։  Պատմությունն այն մասին է, թե ինչպես են «Մետեոր» խմբի մարզիկներն ամռանը անտառի առվակի ափով ուղևորվել արկածային ճանապարհորդության։


== Սյուժե ==
Ամռանը՝ անտառի արահետով, հսկայական ուսապարկերով արշավի են ուղևորվում երեք մարզիկներ։ Նրանք հանդիպում են մորուքավոր երեք արտասահմանցիների, գրեթե դատարկ ուսապարկերով։ Մարզիկները անցնում են առվակի ափով՝ հոսանքին հակառակ ուղղությամբ և վերջապես հարմար տեղ են գտնում։ Նրանք վրան են դնում ու կրակ վառում։ Երեկոյան նրանցից մեկը կիթառ է նվագում։ Առավոտյան մարզիկները լողում ու գնդակ են խաղում առվակում։ Հերթական հարվածը հասնում է տեղացի ձկնորսին, որը զայրացած հարվածում է, և գնդակն ընկնում է ուղիղ կրակը։ Գնդակը մաս-մաս է լինում, իսկ կաթսան թռչում է ծառի ճյուղի վրա։ Վախեցած ձկնորսը եղբոր հետ փախչում է, իսկ երկու մարզիկները թռցնում են երրորդին, որ վերջինս հանի կաթսան ճյուղից։ Հետո նրանք նորից են կրակ վառում ու ջրով լցված կաթսան դնում վրան։ Շփոթված ձկնորսը դույլի մեջ ձուկ է բերում նրանց համար, և վեճը լուծվում է։ Մարզիկները տապակում են ձուկը, իսկ մյուսը գնում է սունկ հավաքելու և հանդիպում է մի տեղացի աղջկա։ Աղջիկն իր զամբյուղի սունկը լցնում է մարզիկի զամբյուղի մեջ, իսկ վերջինս նրան ծաղիկներ է նվիրում։ Մինչդեռ բոլորը ձուկ են որսում, աղջիկը վերադառնում է մի դույլ կաթով և ձեռքով է անում մարզիկներին։ Խանդից իրեն կորցրած ձկնորսը մարզիկների վրա է նետվում բռունցքներով, բայց պատասխան ստանալուց հետո եղբորն օգնության է ուղարկում։ Շուտով հայտնվում է մի լայնաթիկունք տղա։ Նա ճանաչում է մարզիկներին ու տղային նորից օգնության հետևից ուղարկում։ Վերջինս վերադառնում է նկարներով և բոլորին պարզ է դառնում, որ մարզիկները «Մետեոր» խմբի հոկեյիստներն են։ Վեճը մոռացվում է, ու սկսվում է սպորտային և հետո միայն երաժշտական մրցություն, ով ինչ ավելի լավ է կարողանում անել։ Մարզիկներից մեկը բարձրանում է մեղվանոց, և նրա վրա է թռչում պարսը։ Բժշկական օգնություն նրան ցուցաբերում է ծաղիկներով աղջիկը։ Քիչ հետո մարզիկները թատրոնում ներկայացում են կազմակերպում և ցուցադրում իրենց հմտությունները։ Արևից թխացած ու հանգստացած մարզիկները նիհարած ուսապարկերով հետ են մեկնում ու ճանապարհին հանդիպում են լեցուն ուսապարկերով զբոսաշրջիկների, ովքեր հենց նոր են սկսում իրենց արշավը։ Հրաժեշտ տալիս աղջիկը նվիրում է մարզիկներին մի դույլ մեղր։ Մեղրի հոտի վրա թռչում են մեղուները և նրանք ստիպված են լինում փրկվել առվակի մեջ, բայց մարզիկները չեն վհատվում։


== Հեղինակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Դալուկ մորեհավ

Դալուկ մորեհավ (լատ.՝ Hippolais pallida), շահրիկների ընտանիքի թռչուն։ Բնադրող-չվող է, տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 12-13,5 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 18-20 սմ։ Կտուցի հիմքը լայն է, ճակատը՝ տափակ։ Առաջնային փետուրները միջին երկարության են։ 
Մարմինը վերևից խամրած մոխրագույն է կամ դարչնագույն, ներքևից՝ աղոտ սպիտակ։ Ակնօղակը սպիտակ է, հոնքը՝ թույլ արտահայտված։


== Կենսակերպ ==
Կերակրվելիս հաճախ պոչը տմբտմբացնում է։ Բնակվում է թփուտային կիսաանապատներում, չոր լեռնատափաստաններում, գետահովիտներում։


== Սննդառություն ==
Սնվում է անողնաշարավորներով։


== Բազմացում և զարգացում ==
Գարնանային վերադարձը՝ ապրիլի վերջից մայիսի առաջին կեսին։ Շատ չանցած ձևավորվում են հարսանեկան զույգերը, և սկսվում են արուի սիրահետման խաղերն ու բնի կառուցումը։ Բույնը գավաթաձև է՝ չոր խոտաբույսերից։ Բնադրում է փոքր ծառերին կամ թփուտներում։ Առաջին ձվերը բներում հայտնվում են մայիսի 2-րդ կեսից մինչև հունիսի 7-րդ տասնօրյակը։
Դնում է 17 մմ տրամագծով, մոխրագույն-սպիտակ՝ սև պտերով 2-5 ձու։ Թխսակալում են արուն և էգը՝ 14 օր։ Ձագերը հայտնվում են հունիսի 2-րդ կեսից մինչև հուլիսի 1-ին հնգօրյակը։ Ձագերը բնից դուրս են գալիս 11-12-րդ օրը, բնի շրջակայքում ևս 13-14 օր կերակրվում են ծնողների կողմից, ապա հեռանում և թաքնվում են՝ մինչև լիարժեք թռչելու ունակություն ձեռք բերելը։ Հուլիսի սկզբից օգոստոսի վերջը հայտնվում են թռիչքին լիարժեք չտիրապետող ընտանեկան խմբեր և երիտասարդ ինքնուրույն թռչող անհատներ։ Աշնանային չուն՝ մինչև սեպտեմբերի առաջին օրերը։
Որպես փոքրաքանակ տեսակ կարիք ունի պահպանության լրացուցիչ միջոցների։
Կարատինգայի գավառ

Կարատինգայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Caratinga) գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Մինաս Ժերայս նահանգի մեջ։ Մտնում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավային և հարավարևմտյան մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 247 115 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 5511,035  կմ²։ Բնակչության խտությունը 44,8  մարդ/կմ²։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Իապու
Իպաբա
ԻԺ-54

Իժ-54, երկփող որսորդական զենք, նախատեսված է բոլոր տեսակի որսի համար։


== Պատմություն ==
ԻԺ-54-ը ստեղծվել է 1950 թվականի սկզբին`Իժևսկի մեխանիկական գործարանի կողմից՝ նախկինում թողարկված ԻԺ-49 երկփող զենքի կառուցվածքի  հիման վրա։ ԻԺ-54-ի սերիական արտադրանքը սկսվել է 1954 թվականին։
1957 թվականին ԻԺ-54-ի հիմքի վրա ստեղծվել է ԻԺ-57 զենքը`16 մմ տրամաչափի ։
1960 թվականից սկսվել է ԻԺ-54-ի արտահանումը։
1964 թվականի դեկտեմբերին սերիական ԻԺ-54-ի գինը կազմել է 90 ռուբլի, հատավաճառով՝ 170-ից 250 ռուբլի։ Այդ ժամանակ այս մոդելի զենքը վաճառում էին որսորդական խանութներում, սպորտային խանութներում, ինչպես նաև կարող էին փոստով պատվիրել «Պոսիլտրոգ» գործարանից։
1967 թվականին սկսվել են ԻԺ-54-ի մոդիֆիկացիոն աշխատանքները, որի արդյունքում ստեղծվում է ԻԺ 56-ը՝ փոխարինելով ԻԺ54-ին։
Գրեթե 50 տարում (1954-ից 1969 թվականներ) թողարկվել է 477 695 ԻԺ-54 զենք, որոնցից ավելի քան 70000-ը արտահանվել է։
1980 թվականի հունվարին ԻԺ-54-ի համար առաջարկվել է հանովի դիոպտրիկական նշանառության համակարգ ։
Արդյունքում, ԻԺ-54-ը կատարել է ԽՍՀՄ-ում զենքի արտադրության մեջ գլխավոր դերը։ Սա եղել է ԽՍՀՄ-ում մեծ քանակով թողարկված առաջին երկփող զենքը։ Բացի դրանից, ԻԺ-54-ը դարձել է Իժևսկի մեխանիկական գործարանի որսորդական զենքերի առաջին մոդելը,որը վաճառվել է աշխարհի տարբեր երկրներում։


== Նկարագրություն ==
ԻԺ-54-ը հորիզոնական փողով զենք է (առաջին զենքի երկարությունը եղել է 750 մմ, իսկ ավել ուշ՝ 730 մմ)։

Ձախ փողի փողային նեղացումը՝ «լրիվ փողային նեղացում» (1,0 մմ)։
Աջ փողի փողային նեղացումը՝ «կիսանեղացում» (0,5 մմ)։Զենքի քաշը կազմել է 3,2-3,6 կգ, սերիական զենքի քաշը անցնում է 3,3-ից մինչև 3,6 կգ-ի սահմանները։
Փողի փակումը եռակի է։
Զենքի կոթը ուղիղ է կամ ատրճանակի նման (սերիական զենքերինը ընկույզի կամ հաճարենու փայտից է է, հատավորինը՝ միայն ընկենուց)։  Լծակավոր փողակալը հանվող է ։


== Տիպեր և մոդիֆիկացիաներ ==
Իժ-54՝ մշակված ԻԺ-54 երկփող զենք`16/70 մմ փոփոխված փականի մեխանիզմով, սերիական արտադրանք, որը սկսվել է 1957 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ю. Константинов. ИЖ-54 глазами владельца // журнал "Мастер-ружьё", № 12, 2013. стр.42-44
Ю. Максимов. Штучные ИЖ-54 глазами владельца // журнал "Охота", № 5 (189), 2014. стр.74-80
Ю. Максимов. Штучные ИЖ-54. Модель "Спорт" // журнал "Охота", № 6 (190), 2014. стр.54-63
Ю. Максимов. "Модель ИЖ-54". Причины популярности 60 лет спустя // журнал "Мастер-ружьё", № 5, 2018. стр.48-55
Իոսիֆ Սիսակյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Սիսակյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Իոսիֆ Նորայրի Սիսակյան  (մարտի 8, 1938(1938-03-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 9, 1995(1995-11-09), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ ֆիզիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1982)։
Կենսաֆիզիկոս, տիեզերական կենսաբանության հիմնադիրներից մեկի՝ Նորայր Սիսակյանի որդին է, ֆիզիկոս-տեսաբան, ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան, ՌԳԱ թղթակից անդամ Ալեքսեյ Սիսակյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1961 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանը։ 1982-1986 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ԳԱ Ընդհանուր ֆիզիկայի ինստիտուտի բաժնի վարիչ։ 1986-1995 թվականներին՝ Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի եզակի սարքաշինության կենտրոնական ԿԲ պետ։ Աշխատանքները վերաբերում են տարրական մասնիկների ֆիզիկային, լազերային ֆիզիկային, համակարգչային օպտիկային։


== Ծանոթագրություններ ==
(8221) Լա Կոնդամին

(8221) Լա Կոնդամին (անգլ.՝ La Condamine), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հուլիսի 14-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,898769 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,694 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1036 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1802,68 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,199703 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,75° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8221) Լա Կոնդամին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստերոիդների ցանկ (262501-262600)

Աստերոիդների ցանկ (262401-262500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (262601-262700)
 Աստերոիդների ցանկ (262401-262500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (262601-262700)
Կովալևսկի (այլ կիրառումներ)

Կովալևսկի, կարող է վերաբերել,

Ալեքսանդր Կովալևսկի, ռուս կենսաբան, էվոլյուցիոն սաղմնաբանության և ֆիզիոլոգիայի հիմնադիր (1840-1901)։
Մաքսիմ Կովալևսկի, ռուս պատմաբան, իրավաբան, սոցիոլոգ, ազգագրագետ (1851-1916)։
Վլադիմիր Կովալևսկի, ռուս հնէաբան (1842-1883)։
Ֆազաիլ Իբրահիմլի

Ֆազաիլ Ֆեյրուզ օկլի Իբրահիմլի (ադրբ.՝ Fəzail Feyruz oğlu İbrahimli, ապրիլի 12, 1951(1951-04-12), Çanaqbulaq, Yardymli, Yardimli District, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի պետական գործիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության Միլի Մեջլիսի II, III, IV, V և VI գումարումների պատգամավոր, Միլի Մեջլիսի նախագահի տեղակալ։ «Քաղաքացիական համերաշխություն» կուսակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ֆազաիլ Իբրահիմլին ծնվել է 1951 թվականի ապրիլի 12-ին Յարդիմլի շրջանի Չանագբուլագ գյուղում։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո նա 1969 թվականին եկել է Բաքու։ 1969-1973 թվականներին սովորել է Ադրբեջանի մանկավարժական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում։ Ավարտելուց հետո նրան ուղարկել են Յարդիմլի։ 1973-1977 թվականներին աշխատել է որպես շրջանի Չանախբուլագ գյուղի դպրոցում `որպես ուսուցիչ։ Նա ծառայել է բանակում 1977-1979 թվականներին։
1979-1982 թվականներին սովորել է ասպիրանտուրայում Ադրբեջանի պետական ​​համալսարանում ՝ պատմության մասնագիտությամբ։ 1982 թվականից աշխատել է որպես ուսուցիչ, ավագ ուսուցիչ, դոցենտ Բաքվի պետական ​​համալսարանի Կոմունիստական ​​կուսակցության պատմության բաժնում։ Այժմ նա Ադրբեջանի պատմության ամբիոնի պրոֆեսոր է։ 1986 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական, իսկ 1998 թվականին ՝ դոկտորական դիսերտացիա։
Նա մենագրության, գրքի, դասագրքի և շուրջ 60 գիտական ​​հոդվածների հեղինակ է։ 1992 թվականից «Քաղաքացիական համերաշխություն» կուսակցության անդամ է։
2020 թվականի մարտի 10-ից նա Միլլի Մեջլիսի նախագահի տեղակալն է։
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆազաիլ Իբրահիմլի
Fəzail İbrahimli
Հայբախ (Ներքին Ֆրանկոնիա)

Հայբախ (Ներքին Ֆրանկոնիա) (գերմ.՝ Haibach (Unterfranken)), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Աշաֆենբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 8520 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 7,36 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 71 124։
Կոմունան բաժանվում է՝ 3 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Նիկոլայ Յանիշևսկի

Նիկոլայ Յանիշևսկի (1887—1964), Հայաստանում քաղաքացիական կռիվների ակտիվ մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ 1917 թվականից։
Մասնակցել է առաջին համաշխարհային պատերազմին (1914-1918)։ 1918 թվականին նշանակվել է Պյատիգորսկը պաշտպանող կոմունիստական ջոկատի հրամանատար, 1919 թվականից՝ 11-րդ բանակի գնդի հրամանատար, 1921 թվականին՝ Հայաստանի արտակարգ հանձնաժողովին կից հատուկ նշանակության ջոկատի հրամանատար։ Նրա գլխավորած կոմունիստական ջոկատը դաշնակցականների Փետրվարյան խռովության օրերին կռվել է Ղամարլուի ռազմաճակատում, մասնակցել Երևանի ազատագրմանը։ Հետագայում աշխատել է Պյատիգորսկում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին (1941—1945)։ Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով (1919)։
Կրավչենկի (գյուղ, Վելիկա Բոգաչկայի շրջան)

Կրավչենկի (ուկրաիներեն՝ Кравченки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Վելիկա Բոգաչկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրավչենկի գյուղում բնակվում էր 178 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,627 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 283,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սենեքերիմ Մելքոնյան

Սենեքերիմ Արշակի Մելքոնյան (օգոստոսի 31, 1929(1929-08-31), Թորոսգյուղ, Հայաստան - սեպտեմբերի 24, 2015(2015-09-24)), հայ լեզվաբան, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, թումանյանագետ։


== Կենսագրություն ==
Սենեքերիմ Մելքոնյանը ծնվել է 1929 թվականի օգոստոսի 31-ին, Թորոսգյուղում։ Ավարտել է Լենինականի (այժմ Գյումրի) Մ. Նալբանդյանի անվան պետական մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը։ 1955 թ. պաշտպանելով «Հ. Թումանյանի պոեմների լեզուն և ոճը» թեզը՝ ստանում է բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։


== Աշխատություններ ==
Թումանյանի հոգու կենսագրությունը։ Քառյակաշարը որպես քնարական պոեմ,Գյումրի, Դպիր, 2004։ ISBN 9993058246, ISBN 9789993058243


== Հոդվածներ ==
Բառական հոմանիշների ոճական կիրառությունը գեղարվեստական լեզվում. Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, № 4, է. 11-23 Archived 2018-09-17 at the Wayback Machine.
Բառային համանունների կիրառությունը գեղարվեստական խոսքում. Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, № 12, է. 42-52 Archived 2018-09-17 at the Wayback Machine.
Գեղարվեստական լեզվի բառապաշարի հարստացումը Հովհ. Շիրազի ստեղծագործություններում. Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, № 2, է. 25-36 Archived 2018-09-17 at the Wayback Machine.
Հովհ. Թումանյանը և հայ գեղարվեստական գրականության լեզվի զարգացումը. Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, № 9, է. 23-40 Archived 2018-09-17 at the Wayback Machine.
Հովհաննես Թումանյանի լեզվի էվոլյուցիան 80-90-ական թվականներին. Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, № 8, է. 26-37 Archived 2018-10-15 at the Wayback Machine.


== Հղումներ ==
http://www.asparez.am/news-hy/arjeqavor_ashxatutyun-hy/
Միիաստե

Միիաստե (էստ․՝ Miiaste), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Պիլվա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 62 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)