armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բելկինի վիպակները

«Հանգուցյալ Իվան Պետրովիչ Բելկինի վիպակները» (ռուս.՝ «Повести покойного Ивана Петровича Белкина»), Ալեքսանդր Պուշկինի առաջին ավարտուն ստեղծագործությունների շարքը, որը բաղկացած է 5 վիպակներից։
Գիրքը բաղկացած է հրատարակչի նախաբանից և հինգ վիպակներից․

«Կրակոց»
«Փոթորիկ»
«Դագաղագործ»
«Կայարանապետ»
«Գյուղացի ազնվական աղջիկը»


== Ստեղծման պատմություն ==
«Բելկինի վիպակները»՝ Պուշկինի առաջին ավարտուն չափածո ստեղծագործություններն են։ Բոլոր վիպակները գրվել են Մեծ Բոլդինո գյուղում 1830 թվականի աշնանը։

«Դագաղագործ»՝ փետրվարի 24
«Կայարանապետ»՝ սեպտեմբերի 14
«Գյուղացի ազնվական աղջիկը»՝ սեպտեմբերի 20
«Կրակոց»՝ սեպտեմբերի 14
«Փոթորիկ»՝ հոկտեմբերի 20Հրատարակչի նախաբանը, ենթադրաբար, թվագրվում է հոկտեմբերի երկրորդ կեսին կամ հոկտեմբերի 31-ին՝  1830 թվականի նոյեմբերի սկիզբին։  Մեկնաբանությունները՝ Բորիս Տոմաշևսկու «VI հատորից բաղկացած ամբողջական ժողովածույում»։
Առաջին անգամ վիպակի ամբողջ շարքը, ներառյալ հրատարակչական նախաբանը, հրապարակվել է «Հանգուցյալ Իվան Պետրովիչ Բելկինի վիպակները, հրատարակված Ա․ Պուշկինի կողմից» գրքում (Սանկտ Պետերբուրգ, 1831)։


== Իվան Պետրովիչ Բելկին ==
Իվան Պետրովիչ Բելկինը Պուշկինի կողմից հորինված կերպար է։ Նա երիտասարդ կալվածատեր է, ով ժամանցի համար հորինում է տարբեր պատմություններ։ Մահացել է 1828 թվականին։  Բելկինը հորինել է 5 վիպակներ։ Նրա համառոտ կենսագրությունը նկարագրվում է գրքի նախաբանում։ Բացի վիպակներ շարքից, Բելկինը հանդես է եկել նաև որպես «Գորյուխինի գյուղի պատմության»  հեղինակ։


== Գեղարվեստական առանձնահատկություններ ==
Պուշկինը յուրաքանչյուր վիպակ գրել է գրական տարբեր ժանրերի մեջ․ «Կրակոց»՝ ռեալիզմ, «Փոթորիկ», «Կայարանապետ»՝ սենտիմենտալիզմ, «Գյուղացի ազնվական աղջիկը»՝ զավեշտախաղ, «Դագաղագործ»՝ պարունակում է գոթական գրականության տարեր։ Ստեղծագործություններում արծարծվում է փոքր մարդու թեման, որը ակնհայտ երևում է «Կայարանապետ» վիպակում։ 


== Արձագանքներ ==
Ժամանակակիցների արձագանքը ։


=== Գրական քննադատություն ===
Ալեքսանդր Բելի «Բելկինի վիպակները․ խղճի ոդիսականը».
Վադիմ Վացուրո «Հանգուցյալ Իվան Պետրովիչ Բելկինի վիպակները» // В. Э. Вацуро. Записки комментатора. СПб., 1994.
Վասիլի Գիպիուս։ Բելկինի վիպակները (1937) // Վասիլի Գիպիուս․ Պուշկինից մինչև Բլոկ. Մոսկվա, Գրականություն, 1966.
Т. А. Китанина. Еще раз о «старой канве». (Некоторые сюжеты «Повестей Белкина») // Пушкин и мировая культура. СПб.; Симферополь, 2003.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հանգուցյալ Իվան Պետրովիչ Բելկինի վիպակները։ 1831 թ․ հրատարակչություն
Ժողովածու (639)

Ժողովածու 639, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 639 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1409 թվականին Հովհաննես քահանա գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Գրիգոր քահանա, Մինաս սարկավագ, Խոսմելիք, Արմավ խաթուն։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20×14 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 412 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորագով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 1 էջ, գրված է՝ բոլորագիծ երկաթագրի վրա՝ Ավետարանով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ 63բ, 83ա, 105ա, 111ա, 317ա, 408բ, հետագայի՝ 410բ (1770-1794թթ․):


== Բովանդակություն ==
Վարդ․ Այգոկցւոյ Ճառք, Խրատք, Խոստովանութիւն Հաւատոյ։
Ճառք (Ոսկեբերան, Օփրեմ, Մեսրոպ Գանձակեցի, Թէսփիլոս և անանունք)։
Վարք և վկայրանութինք։
Կիր․ Երզնկացւոյ թուղթ առ Գրիգոր։
Եւսերիոսի Վասն կիրակէի պատուելոյ։
Դաշանց թուղթ։
Տեսիլք Գր․ Լուսաւորիչ, Մարիամու։
Գր․ ՆԱրեկացւոյ Հալևաց յանձն քո։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Սորի

Սեն Սորի (ֆր.՝ Saint-Saury), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 203 մարդ, բնակչության խտությունը` 6.74 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 30.11 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 450 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 130 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 25 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 121 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 92-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 29։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,0 %։ 92 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 87 անձ (47 տղամարդ և 40 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (0 տղամարդ և 5 կին)։ 29 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիխբարիյա Սիրիա

Ալիխբարիյա Սիրիա (արաբ․՝ الإخبارية السورية‎‎, Սիրիայի լուրեր), սիրիական մասնավոր լրատվական հեռուստաալիք։ Հեռարձակվում է 2010 թվականի դեկտեմբերի 15-ից։ Հեռուստակենտրոնը տեղակայված է մայրաքաղաք Դամասկոսում։ Իրականացվում է միջազգային հեռարձակում «Արաբսատ» և «Նիլսատ» արբանյակներից, հեռուստաալիքը տարածվում է Արաբական երկրներում և Եվրոպայում։ Սիրիայում ընթացող քաղաքիական պատերազմի ժամանակ եռուստաալիքը սատարում է նախագահ Բաշար ալ-Ասադին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջը Google+ ցանցում
Անհատական վիրակապական փաթեթ

Անհատական վիրակապական փաթեթ, մանրէազերծած վիրակապ, որը նախատեսված է առաջին բուժօգնության ժամանակ վերքերն ու այրվածքները վիրակապելու համար։ Անհատական վիրակապական փաթեթը պարունակում է բինտ (7 մ երկարրություն և 10 սմ լայնություն), բամբակաթանզիֆային 2 բարձիկ (17,5x32 սմ), որոնցից մեկը կարված է բինտի ծայրին 12-17 սմ հեռավորության վրա, մյուսն ազատ շարժվում է բինտի երկարությամբ։
Պատերազմական պայմաններում անհատական վիրակապական փաթեթը տրվում է յուրաքանչյուր զինծառայողի՝ այդ թվում նաև ամբողջ բուժանձնակազմին և քաղպաշտպանության կազմավորումների անձնակազմին։ Որոշ քանակով պահվում է նաև կրտսեր բուժանձնակազմի սան. պայուսակում և զորամիավորման բժշկական պայուսակում։ Առաջին բուժօգնության ժամանակ օգտագործում են նաև անհատական վիրակապական փաթեթի այլ տարատեսակներ։
Ռժավեց (գյուղ, Դոբրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌժավեցՌժավեց (ռուս.՝ Ржавец), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պերեդովոե (այլ կիրառումներ)

Պերեդովոե, կարող է վերաբերել՝

Պերեդովոե - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում
Պերեդովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում
Պերեդովոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սևաստոպոլի Բալակլավայի շրջանում
Սարտիրանա Լոմելինա

Սարտիրանա Լոմելինա (իտալերեն՝ Sartirana Lomellina), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1900 մարդ։ Խտությունը կազմում է 66 մարդ/կմ²։ Տարածքը 29 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27020։ Հեռախոսային կոդ՝ 0384։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուբրե

Տուբրե (իտալերեն՝ Tubre), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում։ Տեղակայված է Տրենտինո Ալտո Ադիջե շրջանի Բոլցանո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 981 մարդ, խտությունը կազմում է 22 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 45 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 39020, հեռախոսային կոդ՝ 0473։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Նինձյան Բևեռլի-Հիլզից

«Նինձյան Բևեռլի-Հիլզից» (անգլ.՝ «Beverly Hills Ninja»), կատակերգական ժանրի մարտաֆիլմ, նկարահանվել է 1997 թվականին, պատմում է մի անշնորհք նինձյայի մասին։ Ֆիլմի ռեժիսորը Դենիս Դուգանն է։ Սցենարի հեղինակներն են Մարկ Ֆելդբերգը և Միտչել Կլեբանովը։


== Դերերում ==


== Երաժշտություն ==
«You’re a Ninja?…»
«Kung Fu Fighting» - Patti Rothberg
«One Way or Another» - Blondie
«…We Are in Danger…»
«Tsugihagi Boogie Woogie» - Ulfuls
«Low Rider» - War
«The blackness of my belt…»
«Tarzan Boy» - Baltimora
«…my identity must remain mysterious…»
«Turning Japanese» - The Vapors
«You’re the big, fat Ninja, aren’t you?»
«Kung Fu Fighting» - Կառլ Դուգլաս
«I’m Too Sexy» - Right Said Fred
«…close to the temple, not inside»
«I Think We’re Alone Now» (ճապոնական տեսակ) - Լենա Լովիչ
«Finally Got It» - Little John
«…Yes, I guess I did»
«The End» - Ջորջ Քլինթոն & Buckethead


== Ծանոթագրություններ ==
Վահե Զիրոյան

Վահե Զիրոյան (դեկտեմբերի 3, 1990(1990-12-03), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1990 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Երևանում, Զիրոյանների ընտանիքում։ 1997 թվականից հաճախել է Սամվել Գևորգյանի անվան թիվ 189 միջնակարգ դպրոցը։ Մեկ տարի անց՝ 1998 թ.-ին ընդունվել, 2004 թ.-ին ավարտել է Ավետ Տերտերյանի անվան երաժշտական դպրոցի դհոլ, դաշնամուր բաժինները։ 2007 թվականին միջնակարգ ուսուցման ավարտից հետո միանգամից աշխատանքի է անցնել որպես խոհարար։ Մեկ տարի անց՝ 2008 թվականին ընդունվել է Երևանի «Հայբուսակ» համալսարանի տնտեսագիտական ֆակուլտետը։ Այնուհետև 2009 թվականին խաղացել է ՈՒՀԱ-ում (Ուրախների և հնարամիտների ակումբ), որում հաջողություններ գրանցելուց հետո համագործակցել է «32 ատամ» ակումբի հետ։ Հենց այստեղից էլ սկսվեց երիտասարդ արվեստագետի կինոկարիերան։ 2012 թվականին ընդունվել է Երևանի Պետական կամերային թատրոն որպես դերասան։ Նույն թվականին նկարահանվել է «Ես եմ» գեղարվեստական ֆիլմում։ 2014 թվականին նկարահանվել է Արա Երնջակյանի «Ժաննա» գեղարվեստական ֆիլմում։ 2015 թվականին նկարահանվել է «Որոգայթ» գեղարվեստական ֆիլմում, նույն թվականին նկարահանվել է նաև «Ուրիշի հոգին» հեռուստասերիալում։ Նկարահանվել է նաև տարբեր երաժշտական տեսահոլովակներում, որոնցից է Գարիկ Պապոյանի «Inside my head» երգի տեսահոլովակը։ Չնայած նրան, որ արվեստագետի հակումը դեպի երաժշտություն սկիզբ է առել դեռևս մանկուց, այն իր ուրույն դրսևորումն ունեցավ 2014 թվականին, երբ 23-ամյա Վահեն իր մասնակցությունն ունեցավ «Հայաստանի ձայնը» երաժշտական նախագծում, ուր ակնհայտ ձայնային տվյալները նրան հասցրին մինչև նոկաուտ փուլ։ Արվեստից բացի դերասանի կյանքի անբաժան մասն է կազմում սպորտը. նախընտրում է ֆուտբոլ, բասկետբոլ, բոքս, սումո,լող։


== Ստեղծագործական ուղի ==


=== Թատրոն ===
Վահե Զիրոյանը 2012 թվականից մինչ օրս աշխատում է Երևանի պետական կամերային թատրոնում, որտեղ նրա մասնակցությամբ բեմադրվել են մի շարք ներկայացումներ, որոնցից են. «Կառավարական համերգ», «Ալբանիա+», «Սիրո խոստովանություն Երևանին» և այլն։


=== Դերասանական կարիերա ===
2012 – «Ես եմ» գեղարվեստական ֆիլմ
2014 – «Ժաննա» գեղարվեստական ֆիլմ
2015 – «Որոգայթ» գեղարվեստական ֆիլմ
2015 – 2017 «Քարե Դարդ» սիթքոմ
2015 – «Ուրիշի հոգին» հեռուստասերիալ
2017 – «Քավարան» հեռուստասերիալ
2017 – «Եթե գտնեմ քեզ» հեռուստասերիալ
2017 – «Հետհաշվարկ» հեռուստասերիալ
2018 – «Կարմիր Բլուր» հեռուստասերիալ

2019-2021 – «Երկուսով» հեռուստասերիալ
2020 – «Why Women's Women's» սիթքոմ


== Ծանոթագրություններ ==
Վուլֆ Ագրանով

Վուլֆ Ագրանով (ռուս.՝ Вульф Иосифович Агранов, դեկտեմբերի 27, 1918(1918-12-27), Žlobin, Q27907621?, Rogachyov Uyezd, Մոգիլյովյան նահանգ, Western Oblast - մայիսի 1, 1995(1995-05-01), Կիև, Ուկրաինա), խորհրդային բեմադրող նկարիչ, ԽՍՀՄ-ում և արտասահմանում անցկացված ցուցահանդեսների մասնակից, թատրոնի և կինոյի բեմադրող, ՈՒԽՍՀ-ի արվեստի վաստակավոր գործիչ (1980 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է նպարեղենի ապրանքների առևտրական Իոսելյա Ագրանովի ընտանիքում։ 1943 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի ֆակուլտետը։ 1951 թվականից աշխատել է Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայում, և նաև Զապորոժիեի երաժշտա-դրամատիկական թատրոնում (1975 թվական)։


== Ֆիլմոգրություն ==
1943 թվական – Հանուն հայրենիքի
1944 թվական – Մաշիկներ
1948 թվական – Թանկարժեք սերմեր
1952 թվական – Անբաժան ընկերները
1953 թվական – Մեր չեմպիոնները (վավերագրական)
1954 թվական – Հող
1954 թվական – Խռովահույզ երիտասարդությունը
1955 թվական – Մայրը
1956 թվական – Պավել Կորչագին
1957 թվական – Պարտիզանական կայծը
1958 թվական – Կապույտ նետը
1958 թվական – Մեր օրերի պատմությունը
1958 թվական – Դրոշներն աշտարակների վրա
1958 թվական – Տղաները
1960 թվական – Հայրենիքից հեռու
1961 թվական – Անտառային երգը
1961 թվական – Ծովաորորը
1962 թվական – Մահվան օղակ
1963 թվական – Խիստ խաղ
1965 թվական – Նավախմբի կործանումը
1966 թվական – Իսկ հիմա դատիր...
1966 թվական – Երկու տարի անդունդի եզրին
1967 թվական – Այս պինդ հողը
1968 թվական – Օնորե դե Բալզակի սխալը
1969 թվական – Անհայտ դարի սկիզբը (կինոալմանախ, նովել երրորդ՝ «Մոտրյա»)
1969 թվական – Այն նույն գիշերը
1970 թվական – Կոցյուբինսկիների ընտանիքը
1971 թվական – Քրեական հետախուզության տեսուչը
1972 թվական – Կարճ օրվա երկար ճանապարհը
1973 թվական – Քրեական հետախուզության աշխատանքային օրերը
1973-1976 թվականներին – Ասք Կովպակի մասին (1-ին ֆիլմ՝ «Նաբատ», 2-րդ ֆիլմ՝ «Բուրան», 3-րդ ֆիլմ՝ «Կարպատներ, Կարպատներ...»)
1977 թվական – Տաղանդը
1978 թվական – Կապույտ կայծակը
1978 թվական – Խռովարար «Օրիոնը»
1980 թվական – Բուգից մինչև Վիսլա
1982 թվական – Եթե թշնամին չի հանձնվում...
1982 թվական – Մահապատիժը հնարավոր չէ
1984 թվական – Բարի մտադրություններ
1985 թվական – Մենք մեղադրում ենք
1986 թվական – Եվ հնչյուններում հիշողությունը կարձագանքի
1986 թվական – Եվ ոչ ոք աշխարհում
1990 թվական – Պատերազմ արևմտյան ուղղությամբ


== Ներկայացումներ ==
«Տարտյուֆը» (1953 թվական)
«Մանոն» (1967 թվական, Կիևի օպերայի և բալետի թատրոն)


== Ծանոթագրություններ ==
Ջրային լորտու

Ջրային լորտու (լատ.՝ Natrix tessellata), շախմատանախշ լորտու, շախմատօձ, լորտուների ընտանիքի լորտուների ենթաընտանիքի իսկական լորտուների (լատ.՝ Natrix) ցեղի օձ։ Ջրանցքային լորտուն Հայաստանում հանդիպում է բոլոր մարզերում՝ հիմնականում նախալեռնային շրջաններում, երբեմն՝ նաև լեռներում։ Տարածված է տարբեր ջրավազանների ջրամերձ կենսավայրերում, այգիներում, երբեմն կարող է հանդիպել նաև ջրից բավական հեռու։


== Արտաքին տեսք ==
Մարմնի երկարությունը տարիքի հետ փոխվում է (14-140 սմ), պոչը 5-6 անգամ կարճ է։ Մարմինը բարեկազմ է, գլուխը մարմնից տարանջատված է՝ ծածկված խոշոր, փայլուն վահանիկներով։ Աչքերը խոշոր են, ծիածանաթաղանթը՝ դեղնավուն, բիբը՝ կլոր։ Մարմնի թեփուկները կատարավոր են, ինչով կարող է նմանվել թունավոր իժերին։ Մեջքը մոխրագույն է, գորշավուն, կանաչավուն կամ կարմրավուն՝ ծածկված այս կամ այն չափով արտահայտված շախմատանման մուգ բծերով, որոնք միաձուլվելով՝ տալիս են ընդհանուր սև գունավորում։ Որովայնային մակերեսը խայտաբղետ է. վահանիկների եզրերը դեղնավունից նարնջագույն են կամ վառ վարդագույն, կենտրոնական մասով անցնում է մանր կետիկներից բաղկացած լայն, սև շերտ։


== Սնունդ ==
Սնվում է մանր ողնաշարավորներով (ձկներ, երկկենցաղներ, կրծողներ)։ Ձմեռում է աշնան 2-րդ կեսից գարնան սկիզբը։


== Բազմացում ==
Զուգավորումը տեղի է ունենում ապրիլ-մայիսին։ Հունիսի 2-րդ կեսից հուլիսի սկիզբը էգը դնում է 4-18 ձու։ Ձվերը խոշոր են (32-35 X 15-16 մմ)։ Ձագերը ծնվում են սեպտեմբերին։


== Նշանակություն ==
Հաճախակի խնամվում է անազատ պայմաններում։ Օգտագործվում է գիտահետազոտական նպատակով։ Պաշտպանվում է՝ հիմնականում սուր հոտով հեղուկ արտաթորելով և սատկած ձևանալով։ Կծում է խիստ հազվադեպ, կծածը մարդու և կենդանիների համար վտանգավոր չէ։


== Պատկերասրահ ==
Բուգայ Պերվիե

Բուգայ Պերվիե (ուկրաիներեն՝ Бугаї Перші), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում։
1991 թվականի տվյալներով Բուգայ Պերվիե գյուղում բնակվում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զաբուժիե (գյուղ, Նեմիրովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶաբուժիեԶաբուժիե (ուկրաիներեն՝ Забужжя), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զաբուժիե գյուղում բնակվում էր 305 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,998 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 305,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գյուլում

Գյուլում, գետ Կուրի ավազանում։ Հոսում է նախկին Բորչալուի գավառի տարածքով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիբրեժնի (գյուղ, Մոսկովսկի շրջան)

Պրիբրեժնի (ռուս.՝ Прибрежный, գերմ.՝ Heyde-Waldburg (Heidewaldburg)), գյուղ Ռուսաստանի Կալինինգրադի մարզի Մոսկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ Հարություն եկեղեցի (Աբուլ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Հարություն եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Հարություն եկեղեցի , Հայ առաքելական եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալքալաքի շրջանում, Աբուլ լեռան հարավարևմտյան ստորոտում, Ախալքալաք քաղաքից 10 կմ դեպի արևելք, հայաբնակ Աբուլ գյուղում, կառուցվել է 10-ից 11-րդ դարերում։
Եկեղեցին կառուցված է սրբատաշ դեղնավուն տուֆից, միանավ բազիլիկ կառույց է, չափերն են (11,85 x6,50) մետր։
Ըստ որոշ տեղեկությունների եկեղեցին գործել է նաև որպես բյուզանդածես, սակայն հայտնի չէ որքան ժամանակ։
Շրջակայքի գերեզմանների վկայություններից պարզ է դառնու որ 15-17-րդ դարերի ընթացքում արդեն գործել է որպես Հայ առաքելական եկեղեցի։
19-րդ դարի 30-ականներին եկեղեցին օծվել է որպես Սուրբ Հարություն, եկեղեցու ներսում ավելացվել է մկրտության ավազան։
Նաև պահպանվել է բնիկների մշակույթային որոշ հետքեր՝ կոթողներ, խաչքարեր և տապանաքարեր։

Եկեղեցու արևմտյան ճակատին պահպանվել է վրաց մեսրոպատառ արրձանագրություն, որը թարգմանաբար նշանակում է ՝ «Խաչ Քրիստոսի։ Քրիստոս ողորմիր Գուզան քարագործներին»։


== Ծանոթագրություններ ==
Զելդա Ֆիցջերալդ

Զելդա Ֆիցջերալդ (Սեյր) (հուլիսի 24, 1900(1900-07-24)[…] կամ 1900, Մոնթգոմերի, ԱՄՆ - մարտի 10, 1948(1948-03-10)[…] կամ 1948, Էշվիլ, Հյուսիսային Կարոլինա, ԱՄՆ)՝ ամերիկյան հայտնի դեմք, վիպասան, նկարիչ, Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդի կինն է։
Ծնվել է Ալաբամա նահանգի Մոնտգոմերի քաղաքում, որտեղ հայտնի էր իր արտաքինի և կենսուրախության շնորհիվ։ Նրա ամուսինը իրեն անվանել է որպես "Ամերիկայի առաջին ֆլափփեր"։ Նա և Սքոթը մինչ օրս Ջազի դարաշրջանի էմբլեմներն են։ Սքոթի առաջին նովելի (Դրախտի այս կողմը (1920)) արագ հաջողությունը նրանց բերեց  բարձր հասարակության հետ կապեր, բայց նրանց ամուսնությունը տուժեց հիմնականում վայրի արբեցողության, անհավատարմության և դաժան մեղադրանքների պատճառով։ Էռնեստ Հեմինգուեյին Զելդան չէր սիրում, Հեմինգուեյը մեղադրում էր նրան Սքոթի՝ ստեղծագործական դադարների համար, սակայն Զելդայի ընդարձակ օրագրերը Ֆիցջերալդի ստեղծագործությունների համար բավականին շատ նյութ են տրամադրել։ Շիզոֆրենիայի ախտորոշումից հետո, Զելդան գտնվում էր մասնագիտացված կլինիկաներում, զույգը առանձին էր ապրում, երբ 1940 թ.-ին Սքոթը հանկարծամահ եղավ։ Զելդան մահացավ յոթ տարի անց՝ Հյուսիսային Կարոլինա նահանգի Էշվիլլ քաղաքի հիվանդանոցի հրդեհից, որտեղ նա բուժվում էր։


== Վաղ կյանքն ու Ընտանիքը ==
Ծնվել է Մոնտգոմերի, Ալաբամայում։ Զելդա Սեյրը վեց երեխաներից ամենակրտսերն է։ Նրա մայրը՝ Միներվա Բաքներ "Միննի" Մեչենը (Նոյեմբերի 23, 1860 - Հունվարի 13, 1958), անվանել է նրան ոչ շատ հայտնի երկու փոքրիկ պատմվածքներից ոգեշնչված (Ջեյն Հովարդի "Զելդա։ Մասսաչուսեթսի գաղութի պատմություն"(1866) և Ռոբերտ Էդվարդ Ֆրանսիլլոնի "Զելդայի բախտը"(1874)): Չարաճճի, անդաստիարակ երեխա՝ Զելդային երես էր տալիս մայրը, բայց հայրը՝ Էնթոնի Դիքինսոն Սեյրը (1858-1931 թթ.) խիստ մարդ էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոնին Բենևից

Անտոնին Բենևից (մարտի 26, 1833(1833-03-26), Přívrat - մայիսի 29, 1926(1926-05-29), Doksy), չեխ ջութակահար, դիրիժոր և երաժշտության ուսուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1833 թվականի մարտի 26-ին Չեխիայում։ Անտոնին Բենևիցը գերմանացու և չեխ կնոջ որդի է եղել։ 1852 թվականին ավարտել է Պրահայի կոնսերվատորիան՝ Մորից Միլդների դասարանը։ 1852-1861 թվականներին նա ջութակահար էր Պրահայի դասային թատրոնում, միևնույն ժամանակ հանդես էր գալիս եվրոպական տարբեր երկրներում որպես մենակատար։ Որպես անսամբլի կատարող նա մասնակցել է Բեդրժիխ Սմետանայի դաշնամուրային տրիոյի պրեմիերային։ 
Որպես դիրիժոր 1896 թվականի հունիսի 3-ի կիսամյակային համերգում նա առաջին անգամ կատարել է Անտոնին Դվորժակի «Ջրային», «Կեսօր» և «Ոսկե ճախարակ» սիմֆոնիկ բանաստեղծությունները։
1865 թվականից կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր է եղել, իսկ 1882-1901 թվականներին՝ կոնսերվատորիայի ռեկտոր։ Պրահայի կոնսերվատորիայի պաշտոնական կայքը Բենևիցի ղեկավարման շրջանն անվանել է «ոսկե ժամանակ»։ Նա Կամմերմուսիկվերինի հիմնադիրներից մեկն էր, ում ազգային իդեալները դրդել են, որ Բեդրիժիխ Սմետանան գրի e-moll «Իմ կյանքից»։
19-րդ և 20-րդ դարերի սկզբին Բեննևիցի ուսանողների թվում հայտնի չեխ երաժիշտներն էին՝ Ֆրանց Լեհարը, Յոսեֆ Սուկը,Ֆրանտիշեկ Օնդրժիչեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Музыкальный энциклопедический словарь / Гл. ред. Г. В. Келдыш. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — С. 64. — ISBN 5-85270-033-9


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն Ուստի նադ Օրլիչի քաղաքային թանգարանի կայքում (չեխ.)
Մարինա Սպենդիարովա

Մարինա Ալեքսանդրի Սպենդիարովա (օգոստոսի 10, 1903(1903-08-10), Յալթա, Տավրիկյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 1, 1982(1982-08-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երաժշտագետ, երգչուհի, գրող, մշակութային գործիչ։ Հայաստանի կոմպոզիտորների միության անդամ (1971), ՀԽՍՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1972)։ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Մարինա Սպենդիարովան ծնվել է 1903 թվականի օգոստոսի 10-ին Յալթայում։ Սովորել է Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտական ուսումնարանի երաժշտագիտական, ապա՝ երգեցողության բաժիններում (1928-1930)։ 1934 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայի երգեցողության բաժինը, 1938 թվականին՝ ասպիրանտուրան։
1938 թվականից աշխատել է Մոսկվայի ֆիլհարմոնիայում, համերգներով հանդես եկել Մոսկվայում և այլ քաղաքներում։
Մարինա Սպենդիարովայի ջանքերով 1940-ական թվականներին գրավված Ղրիմից հոր ձեռագրերը, կյանքին ու գործունեությանը վերաբերող փաստաթղթերի մեծ մասը, անձնական իրերը ուղարկվել են Երևան։
1945 թվականին ենթարկվել է բռնաճնշումների (Մեղադրվել է 1926 թվականին Ստալինի դեմ մահափորձ կատարելու մեջ) և մինչև 1956 թվականն անցկացրել աքսորավայրերում, որտեղ տորֆի հանքում աշխատելու արդյունքում կորցրել է ձայնը։ Հետագայում տեղափոխվել է Հայաստան։
Սպենդիարովան մեծապես նպաստել է Ա. Սպենդիարյանի տուն-թանգարանի ստեղծմանը Երևանում (1967)։
Մարինա Սպենդիարովան մահացել է 1982 թվականի օգոստոսի 1-ին Երևանում։


== Մատենագիտություն ==
Սպենդիարով, Երևան, 1966։
Երաժշտի կյանքը, Երևան, 1971։
Летопись жизни и творчества А. А. Спендиарова, Ереван, 1975.


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 212


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լա Կրուա օ Բուա

Լա Կրուա օ Բուա (ֆր.՝ La Croix-aux-Bois), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 116 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.10 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.77 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 60 կմ հյուսիս-արևելք, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 71 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 43-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 60,6 %։ 43 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 40 անձ (22 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 28 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Յոնջալիկ

Յոնջալիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 34 կմ արևմուտք, Շողանլու և Սերչեմ գետերի կիրճերի միջև։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 46 տուն թուրք բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլեշովկա (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուլեշովկա (այլ կիրառումներ)Կուլեշովկա (ուկրաիներեն՝ Кулішівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուլեշովկա գյուղում բնակվում էր 345 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վախթանգի օրենքներ

Վախթանգի օրենք, «հավաք օրինաց», ավատատիրական իրավունքի ժողովածու Վրաստանում, կազմվել է Վախթանգ VI ղեկավարությամբ՝ 1705-1708 թվականներին։
Վախթանգի օրենքի աղբյուրներն են Աստվածաշունչը, բյուզանդական, հայկական և վրացական իրավունքները և բուն Վախթանգի օրենքները՝ «Գիրք օրինացը»։ Հայ իրավունքը ներկայացված է առանձին բաժնով՝ «Հայկական իրավունք» վերնագրով, որը Մխիթար Գոշի Դատաստանագրքի վրացերեն թարգմանությունն է։ Վախթանգի օրենքը կազմվել են դասակարգային հակասությունների մեղմացման, խոշոր ֆեոդալների դեմ պայքարում թագավորական իշխանության ամրապնդման նպատակով։ Օրենսգիրքն իրավաբանորեն ամրապնդել է ճորտատիրական իրավունքը։ Թեև կազմվել է քարթվելների թագավորությունում, սակայն գործել է Վրաստանի ողջ տարածքում (որոշ օրենքներ՝ նաև Ռուսաստանին միավորվելուց հետո)։
Բեզվոդնոե (այլ կիրառումներ)

Բեզվոդնոե, կարող է վերաբերել՝

Բեզվոդնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում
Բեզվոդնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Յամպոլի շրջանում
Բեզվոդնոե - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Կստովսկի շրջանի կազմում
Քոմյունիթի մենեջեր

Քոմյունիթի մենեջեր, քոմյունիթի մենեջմենթի մասնագետ, որը զբաղվում է ցանցային հիերարխիայի համայնքների/կառույցների ստեղծմամբ, աջակցությամբ և զարգացմամբ։ Քոմյունիթի մենեջմենթը դասական մենեջմենթից տարբերվում է նաև մասնակցության կամավոր սկզբունքով և մասնակիցների խրախուսման նյութական, առաջին հերթին՝ դրամական բաղադրիչի բացակայությամբ։ Որպես նման համայնքների օրինակ կարող են ծառայել տարբեր մակարդակի կառույցներ՝ Վիքիպեդիստների համայնք, կամավորական կազմակերպություններ, ինքնակարգավորվող կազմակերպություններ, խաղային գիլդիաներ և կլաններ և այլն։


== Մասնագիտության պատմություն ==
«Քոմյունիթի մենեջեր» հասկացությունն ի հայտ է եկել 2007 թվականին՝ Ջերեմի Օվիանգի «Քոմյունիթի մենեջերի չորս սկզբունքների» հրատարակումից հետո։
Քոմյունիթի մենեջմենթի ամերիկյան ասոցիացիայի նախաձեռնությամբ 2010 թվականից ամեն տարվա հունվարի չորրորդ երկուշաբթին նշվում է որպես Քոմյունիթի մենեջերի օր։


== Նկարագրություն ==
Քոմյունիթի մենեջերները պատասխանատու են համայնքի անդամների հետ ստեղծելու, զարգացնելու, կառավարելու և շփվելու համար, ինչպես նաև զբաղվում են UGC համակարգերի ստեղծմամբ և աջակցությամբ։ Քոմյունիթի մենեջերի աշխատանքի հիմքում ընկած են մանկավարժությունը, PR-ը, HR-ը, սոցիալական հոգեբանությունը և այլ հումանիտար առարկաներ։ Քոմյունիթի մենեջմենթի ամերիկյան ասոցիացիան առանձնացնում է քոմյունիթի մենեջերի 6 հիմնական հմտություն․

էմպաթիա և խմբերի ներսում անհատների մոտիվացիան հասկանալու ունակություն,
հաղորդակցական հմտություններ,
նախագծերի կառավարում,
ուժեղ կազմակերպչական ունակություններ,
տվյալների վերլուծության հմտություն,
բանակցային հմտություններ, այդ թվում՝ համայնքի ներսում կոնֆլիկտները կառավարելու հմտություն։Բացի այդ, քոմյունիթի մենեջերի հմտությունների համակարգը հաճախ ներառում է UGC-մեխանիկայի զարգացումը, գեյմիֆիկացումը և հարակից մասնագիտությունների այլ պրակտիկաներ՝ խաղային պրակտիկանտներ, սոցիալական հոգեբաններ, մոդերատորներ և ֆասիլիտատորներ։
Մի շարք դեպքերում քոմյունիթի մենեջմենթը ներառում է նաև տեխնոլոգիական ավետարանչի մասնագիտացումը՝ նկատի ունենալով համայնքների ներսում տեղեկատվության տարածման սկզբունքների նույնականությունը։ Հանրային մենեջերից Ավետարանչի առանցքային տարբերությունն այն է, որ առաջինը կենտրոնացած է համայնքի ներսում տեղեկատվության տարածման վրա, իսկ մենեջերը՝ հետադարձ կապի հավաքագրման և համայնքի մասնակիցների հետ աշխատանքի վրա։


== Տես նաև ==
Վեբ-ֆորում
Շուկայական հետազոտություն
Սոցիալական ցանց
Սոցիալական մեդիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Communty HUB - ամեն ինչ ընկերությունների և քոմյունիթի մենեջմենթի մասին(ռուս.)
Քոմյունիթի մենեջերների միավորում #CMRus(ռուս.)
Քոմյունիթի մենեջմենթի ռուսական ասոցիացիա
Նյութերի գրադարան ընկերությունների և քոմյունիթի մենեջմենթի մասին(ռուս.)
Քոմյունիթի մենեջմենթը խաղերում(ռուս.)
Ինչպե՞ս զարգացնել ընկերությունը սոցցանցերում(ռուս.)
Քոմյունիթի մենեջեր մասնագիտությունը
Քոմյունիթի մենեջեր մասնագիտության կարևորությունը(ռուս.)
Ինչպե՞ս ստեղծել քոմյունիթի, որը ձեր նախագիծը «կքաշի» վերև(ռուս.)
Ինչպե՞ս և ինչո՞ւ ստեղծել ընկերություն բրենդի շուրջ(ռուս.)
«The Art of Community». Jono Bacon գիրք(անգլ.)
Մոշնիցա (Վնինայի վտակ)

Մոշնիցա (ռուս.՝ Мошница), գետ Ռուսաստանում, հոսում Վոլգոգրադի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վնինա գետի ափին՝ 84 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010200112110000007150
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110000715
Ավազանի կոդը - 08.01.02.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ակեմ (Կարակոլի վտակ)

Ակեմ (ռուս.՝ Аккем), գետ Ռուսաստանում, Կարակոլի աջ վտակ։
Հոսում է Ալթայի երկրամասով, Օնգուդայի Հանրապետության արևմտյան ուղղությամբ։ Գետաբերանը գտնվում է Ակեմ լեռան ստորոտին (բարձրություն՝ 2509,6 մ)։ Թափվում է Կարակոլ գետաբերանից 26 կմ հեռավորությամբ։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերխնեբոսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրերի կառավարման գլխավոր կենտրոնը՝ Կատուն, գետի գետային ենթաավազան՝ Բիա և Կատուն։ Գետի գետային ավազանն է Օբը։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ - 13010100312115100006282
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) - 108100532
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի - 15
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Аккем»։ Публичная кадастровая карта։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013 թ․ հունվարի 30 ավազանի գետեր

Ресей Федерациясы Табиғи ресурстар және экология министрлігі Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Պուշկին: Վերջին մենամարտը

«Պուշկին։ Վերջին մենամարտը» (ռուս.՝ Пушкин. Последняя дуэль), 2006 թվականի ռուսական դրամատիկական դետեկտիվ գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նատալյա Բոնդարչուկը։ Նվիրված է մեծ ռուս բանաստեղծ Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինին։
Ռուսական վարձույթում ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2006 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։
Ֆիլմի գովազդային կարգախոսն է՝ «Եկել է ճշմարտությունն իմանալու ժամանակը» (ռուս․՝ «Пришло время узнать правду»)։


== Սյուժե ==
Ֆիլմն ընդգրկում է մեծ ռուս բանաստեղծ Ալեքսանդր Պուշկինի և կավալերգարդի գնդի սպա Ժորժ դե Գեկերնի (Դանտես) միջև մենամարտին նախորդած ժամանակաշրջանը, որը տեղի են ունեցել 1837 թվականի հունվարի 27-ին Սանկտ Պետերբուրգի ծայրամասում, բանաստեղծի մահը և այդ ողբերգական իրադարձության գաղտնի հետաքննությունը ։
Հեղինակների վարկածով՝ բանաստեղծը բարեկամացել է կայսր Նիկոլայ I-ինի հետ և դարձել պալատական կամարիլյայի հակառուսական դավադրության զոհ, որը կատարել է արևմտյան դիվանագետների ազդեցության գործակալների դերը։ Մահվան հանգամանքները հետաքննել են գաղտնի ոստիկանության ղեկավար Լեոնտի Դուբելտը և գնդապետ Գալախովը (հորինված կերպար)։


== Դերերում ==


== Քննադատություն ==
«Российская газета» պարբերականի գրախոսող Վալերի Կիչինը 2006 թվականի դեկտեմբերի 15-ի իր գրախոսականում հայտարարել է, որ «անիմաստ է պատմությամբ ճշտել «Պուշկին։ Վերջին մենամարտը» ֆիլմը՝ նրա հեղինակներին հանդիմանելով «պատմական ու գեղարվեստական անկատարության համար»․
— Վալերի Կիչին, «Российская газета», 15 դեկտեմբերի, 2006 թվական


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Художественный фильм «Пушкин. Последняя дуэль» (Россия, 2006 год). О проекте, интересные факты. Archived 2020-10-29 at the Wayback Machine. Официальный сайт телеканала «Россия-1» // russia.tv
Художественный фильм «Пушкин. Последняя дуэль» (Россия, 2006 год). Аннотация, актёры, за кадром, создатели. Archived 2020-02-28 at the Wayback Machine. // ruskino.ru
Ստարայա Բոգդանովկա

Ստարայա Բոգդանովկա (ուկրաիներեն՝ Стара Богданівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարայա Բոգդանովկա գյուղում բնակվում էր 554 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դաուդի (Բիթլիսի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դաուդի (այլ կիրառումներ)Դաուդի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթում։


== Բնակչություն ==
Եղել է հայաբնակ գյուղ։ XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահություն, երկրագործությունն ու այգեգործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիկի Կոբիլին

Վելիկի Կոբիլին (ուկրաիներեն՝ Великий Кобилин), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկի Կոբիլին գյուղում բնակվում էր 207 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,157 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1318,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դեմիխովո (գյուղ, Օրեխովո-Զուևսկի շրջան)

Դեմիխովո (ռուս.՝ Де́михово), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օրեխովո-Զուևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5857 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գլխատում

Գլխատում, (դեկապիտացիա՝ լատ.՝ caput, capitis գլուխ բառից), կենդանի էակի գլխի ֆիզիկական անջատումը մարմնից։ Գլխատումը կարող է լինել դիտավորյալ՝ անասունների, տնային թռչունների սպանդ, փորձարարական կենդանիների դեկապիտացիա, սպանություն կամ մահապատժի կատարում։ Իրագործվում են հատուկ գործիքի՝ գիլիոտինի կամ այլ կտրող գործիքով՝ կացինի, թրի, դանակի միջոցով։ Ոչ դիտավորյալ գլխատումը կարող է տեղի ունենալ պայթյունի, ավտովթարի կամ այլ դժբախտ պատահարների արդյունքում։ Ինքնասպանություն գլխատելու միջոցով եզակի, բայց հանդիպել է։ 2003 թվականին մի բրիտանացի ինքն իրեն գլխատել է իր սարքած էլեկտրական կոճակով գործի դրվող գիլյոտինի միջոցովԳլխատումը միանշանակ առաջացնում է իշեմիա, որը հանգեցնում է գլխուղեղի մահ։ Գլխուղեղը մահանում է գլխատումից մի քանի րոպե անց։ Գլուխը կորցնում է գիտակցությունը գլխատումից 300 միլիվայրկյան հետո։ Դեմքի որոշ մկանների ռեֆլեքսային ցնցումներ կարող են շարունակվել մի քանի րոպե։
Հազվադեպ գլխատում են դիակը։ Հիմնականում գլուխը կտրում են որպես հաղթանշան կամ դիակը անճանաչելի դարձնելու համար։


== Պատմություն ==
Գլխատումը մահապատժի տեսակ է ծառայել հազարամյակների ընթացքում։ Միջնադարյան Եվրոպայում պետական դավաճաններին և քրեական հանցագործներին գլխատում էին և գլուխները ի ցույց դնում հասարակությանը։ Գլխատումը թրով կամ ցանկացած մարտական զենքով համարվում էր «ազնիվ» ձև և կիրառվում էր հիմնականում ազնվականների համար, որոնք լինելով զինվորականներ գերադասում էին մահանալ թրից քան կախվել կամ հրկիզվել։

Եթե թուրը կամ կացինը սուր էին կամ դահիճը հմուտ, ապա վրա էր հասնում արագ և անցավ մահը։ Եթե զենքը բութ էր կամ դահիճը անփորձ, ապա ստիպված մի քանի հարվածով էր սպանվում դատապարտյալը։ Այդ պատճառով դատապարտյալը հաճախ վճարում էր դահիճին, որ նա իր գործը լավ աներ։ Աչքերն էլ կապում էին, որ դատապարտյալը վճռական պահին չփորձեր գլուխը ետ քաշել։ Անգլիացի պեր Մարգըրեթ Փոուլը մահապատժի ժամանակ հրաժարվել է գլուխը դնել կառափնարանին և դահիճը մեկ հարվածով չի կարողացել գործը ավարտին հասցնել ու ստիպված տասը հարված է հասցրել։


== Ծանոթագրություններ ==
Եվրոպայի չեմպիոնների գավաթի եզրափակիչ 1962

1962 Եվրոպական գավաթի եզրափակիչ, Եվրոպական գավաթի 7-րդ խաղարկությունն է։ Որում հաղթեց «Բենֆիկա» ֆուտբոլային ակումբը 5-3 հաշվով՝ «Ռեալ Մադրիդին»։ Խաղը կայացել է Օլիմպիական մարզադաշտում, Ամստերդամ, Նիդերլանդներ։
Գրիֆիցե

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրիֆիցե (այլ կիրառումներ)Գրիֆիցե (լեհ.՝ Gryfice) կամ Գրայֆենբերգ (գերմ.՝ Greifenberg), քաղաք Լեհաստանում։ Բնակչությունը կազմում է 16 933 մարդ (ըստ 2013 թվականի տվյալների)։ Մտնում է Արևմտա-Պոմորյան վոևոդության մեջ՝ Գրիֆիցյան պովյատում։ Ամբողջ մակերեսը հավասար է 12,00 կմ², իսկ բնակչության խտությունը՝ 1411 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ջիրոլամո դաի Լիբրի

Ջիրոլամո դաի Լիբրի (իտալերեն՝ Girolamo dai Libri, 1474[…], Վերոնա, Վենետո, Իտալիա - հուլիսի 2, 1555(1555-07-02), Վերոնա, Վենետո, Իտալիա), իտալացի միջնադարյան նկարիչ։ Գործել է 15-րդ դարավերջին և 16-րդ դարի առաջին կեսին, հիմնականում իր ծննդավայր Վերոնա քաղաքււմ։ Աշխատել է վաղվերածննդյան շրջանի իտալացի նկարիչների ոճով։ Նկարազարդել է մագաղաթյա ձեռագիր մատյաններ, պատկերազարդել եկեղեցիների խորաններ։


== Հակիրճ տեղեկատվություն ==
Նրա հայրը՝ Ֆրանչեսկո դաի Լիբրին, նույնպես նկարիչ էր և առավելապես հայտնի էր որպես մագաղաթյա մատյանների ծաղկող (հենց այդ պատճառով էլ ստացել էր dai Libri - դաի Լիբրի, այսինքն՝ Libri-ի - գրքի հետ առնչություն ունեցող մականունը)։
Ջիրոլամոն նկարչության արվեստի մեջ հմտացել է՝ սովորելով ոչ միայն հորից, այլև վերոնացի մեկ այլ անվանի նկարչից՝ Դոմենիկո Մորոնեից։ Լինելով չափազանց օժտված, ընդունակ պատանի՝ նա շատ վաղ է ճանաչում ձեռք բերել. ընդամենը տասնվեց տարեկան է եղել, երբ նրան վստահել են նկարելու «Քրիստոսի իջեցնելը խաչից» կտավը Վերոնայի Սանտա Մարիա ին Օրգանո եկեղեցու համար։
Ջիրոլամո դաի Լիբրեի արվեստի մասին դրվատանքով է արտահայտվել իտալական Վերածննդի անվանի նկարիչ և արվեստաբան-պատմիչ Ջորջո Վազարին՝ նշանավոր նկարիչների, քանդակագործների, ճարտարապետների կենսագրություններն ամփոփող իր հանրահայտ գրքում։


== Ստեղծագործությունների ընտրանի ==
Սուրբ Կույսը Մանկան և երաժիշտ հրեշտակների հետ, Վենետիկի ակադեմիայի պատկերասրահ
Սբ. Հովհաննես ավետարանիչ
Խաչից իջեցնելը, Սան Ստեֆանո եկեղեցի, Malcesine
Հիսուսն ու սամարացիները, Մոնտեֆորտե դ՛Ալպոնեի ծխական եկեղեցի
Ծնունդ (մոտ.1490 թ.), մանրանկար (ներկայումս պահվում է Tosio Martinengo պինակոտեկ - պատկերասրահում).
Երկրպագություն Մանկանը կամ «Մսուր», ներկայումս պահվում է Կաստելվեկկիոյի թանգարանում (Վերոնա)
Սուրբ Կույսը սբ. Թովմասի և սբ. Ավգուստինի հետ, Վերոնայի Սանտա Անաստազիա եկեղեցու կենտրոնական խորան
Սուրբ ընտանիք, Սան Պաոլո եկեղեցի, Վերոնա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Գրականություն ==
Page at Artnet
Farquhar Maria (1855)։  Ralph Nicholson Wornum, ed.։ Biographical catalogue of the principal Italian painters։ Woodfall & Kinder, Angel Court, Skinner Street, London; Digitized by Googlebooks from Oxford University copy on Jun 27, 2006։ էջ 84 
Berenson, B. North Italian Painters of the Renaissance. (GP. Putnam's Sons, 1907), p. 240.


== Ծանոթագրություններ ==
Կազալետո Չերեդանո

Կազալետո Չերեդանո (իտալերեն՝  Casaletto Ceredano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1097 մարդ, բնակչության խտությունը 183 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 6 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26010: Հեռախոսային կոդ՝ 0373:
Բնակավայրի հովանավորը Սուրբ Օրսոլան է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0373 262305
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.casalettoceredano.cr.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոստավցի (գյուղ, Չեմերովեցի շրջան)

Կրասնոստավցի (ուկրաիներեն՝ Красноставці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Չեմերովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոստավցի գյուղում բնակվում էր 1 149 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,66 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 431,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(9976) 1993 TQ

(9976) 1993 TQ, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Սեյջի Շիրաիի և Շուջի Հայակավայի կողմից Հիդակայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,690005 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1324 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,2476 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1611,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,223395 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,5° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9976) 1993 TQ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ռասկիլդինո

Ռասկիլդինո (ռուս.՝ Раскильдино, չուվաշերեն՝ Ураскилт), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Ալիկովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մաջաջ

Մաջաջ միջնադարյան գյուղատեղի Վանա լճի արևելյան ափին, Հայոց ձոր գավառում։ Ըստ ավանդության Հայկ նահապետը բռնակալ Բելին հաղթելուց հետո այստեղ է դադար առել և հաղթական տոնախմբություն սարքել՝ վառելով հազար խարույկ, որն անշեջ են պահել երեք օր։ Մաջաջը երկար դարեր ուխտատեղի է եղել հայերի համար։
Քրիստինա Բրենկ

Քրիստինա Բրենկի (հոկտեմբերի 22, 1911(1911-10-22), Horjul, Սլովենիա - նոյեմբերի 20, 2009(2009-11-20), Լյուբլյանա, Սլովենիա), ազգանունը` Վրհովեց, հայտնի է նաև որպես Քրիստինա Բրենկովա, սլովենացի մանկագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ և խմբագիր է։ Երեխաների համար նրա գրքերը շատ մեծ տարածում ունեն։
Բրենկը ծնվել է Ավստրո-Հունգարական կայսրության Հորջուլ համայնքում, 1911 թվականին։ Նա Լյուբլյանայի համալսարանում սովորել է հոգեբանության և մանկավարժության ֆակուլտետում, իսկ 1939 թվականին ստացել է դոկտորի կոչում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա միացել է Սլովենիայի ազատագրական ճակատին։ 1949 թվականից մինչ 1973 թվականին իր թոշակի անցնելն աշխատել է որպես «Մլադինսկա Կնիգա» հրատարակչության խմբագիր։ 1999 թվականին նա ստացել է «Լևստիկ» մրցանակը մանկագրության մեջ իր ձեռքբերումների համար։ Բրենկը մահացել է Լյուբլյանայում և թաղված է Ժալեում։
Սլովենիայի Հրատարակիչների ասոցիացիայի կողմից 2003 թվականից շնորհվող «Լավագույն բնօրինակ սլովենական պատկերազարդ գիրք» մրցանակը 2011 թվականից կրում է Քրիստինա Բրենկի անունը։


== Հրապարակված աշխատանքներ ==
Košček sira (Պանրի կտոր), 1971
Deklica Delfina in lisica Zvitorepka (Դելֆինան և խորամանկ աղվեսը), 1972 թվական
Prva domovina (Առաջին մայրցամաքը), 1973 թվական
Kruh upanja (Հույսի հաց), 1973 թվական
Srebrna račka, zlata račka (Արծաթե բադի ձագ, Ոսկե բադի ձագ), 1975 թվական
Čenča Marenča (Չենչա Մարենչա), 1976 թվական
Kako šteje Čenča Marenča (Ինչպես է հաշվում Չենչա Մարենչան), 1976 թվական
Dobri sovaržnikov pes (Թշնամու լավ շունը), 1980 թվական
Hoja za bralci (Ընթերցողների զբոսանքը), 1980
Babica v cirkusu (Տատիկը կրկեսում), 1982 թվական
Prigode koze Kunigunde (Կյունիգունդա այծի հեքիաթները), 1984 թվական
Moja dolina (Իմ հովիտը), 1996 թվական
Prišel je velikanski lev (Հսկա առյուծը եկել է), 2008 թվական


== Ծանոթագրություններ ==
Կյաեսլա

Կյաեսլա (էստ․՝ Käesla), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կեռլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բոնգանյոլ

Բոնգանյոլ (ռուս.՝ Бонганъёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի աջ ափին՝ 632 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000074444
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007444
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Այվազովսկու փողոց (Մոսկվա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այվազովսկու փողոց (այլ կիրառումներ)Այվազովսկու փողոց (ռուս.՝ Улица Айвазовского, անվանվել է 1978 թվականին), փողոց Ռուսաստանի մայրաքաղաք Մոսկվայի Հարավարևմտյան վարչական օկրուգում՝ Յասենևո շրջանի տարածքում։ Գտնվում է Սևաստոպոլսկի պողոտայի և Լիտովսկի պուրակի միջև։ Շենքերի համարակալումը սկսվում է Սևաստոպոլյան պողոտայից։ Նախկին նախագծային թիվ 5250 անցուղու մի մասն է։


== Անվան ծագում ==
Փողոցն անվանվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 11-ին՝ ի պատիվ հայ մեծանուն նկարիչ Հովհաննես Այվազովսկու։


== Շենքեր և շինություններ ==
Միջմայրուղային գոտում.

Սուրբ Աստվածամոր ուղղափառ տաճար Յասենևոյում (շինարարությունը սկսվել է 2008 թվականի աշնանը և ավարտվել 2015 թվականին)


=== Կենտ կողմում ===
Շենք 1ա՝ Խնայբանկի Դոնյան բաժանմունք, թիվ 7813/01442 մասնաճյուղ
Շենք 5, մասնաշենք 1


=== Զույգ կողմում ===
Շենք 6, շեմասնաշենք 2՝ թիվ 1209 մանկապարտեզ
Շենք 6, մասնաշենք 3՝ թիվ 1376 մանկապարտեզ, «Ռենեսանս ՆՈՈՒ» մասնավոր դպրոց
Շենք 8, մասնաշենք 2՝ Յասենևոյի միասնական պատվիրատուի տնօրենություն, ճարտարագիտական ծառայություն, բաժանորդային բաժանմունք, անձնագրային գրասենյակ


== Տրանսպորտ ==
Այվազովսկու փողոցին մետրոյի ամենամոտ կայարանը «Յասենևոն» է։ Փողոցով անցնում են տրոլեյբուսային թիվ 85 և ավտոբուսային թիվ 264 (միայն դեպի Սևաստոպոլսկի պողոտա), 330, 642k (միայն դեպի Լիտովսկի պուրակ), 648, 651, 977, C14 երթուղիները։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Имена московских улиц: Топонимический словарь. — М.: ОГИ, 2007. ISBN 5-94282-432-0


== Արտաքին հղումներ ==
Այվազովսկու փողոց www.mom.ru կայքում Archived 2016-10-20 at the Wayback Machine.
Ուշագրավ վայրերն ու իրադարձությունները քարտեզի վրա Archived 2008-02-18 at the Wayback Machine.
Կարպինիանո Սեզիա

Կարպինիանո Սեզիա (իտալերեն՝ Carpignano Sesia), քաղաք Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Նովարա գավառում։
Բնակչությունը՝ 2541 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 182 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 28064։ Հեռախոսային կոդը՝ 0321։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0321 824401
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.carpignanosesia.no.it
Պաշտոնական կայք։ www.comune.carpignanosesia.no.it


== Տես նաև ==
Իտալիայի գավառներ


== Արտաքին հղումներ ==
Կարպինյանո Սեզիայի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Վելիկոբուռլուկի շրջան

Վելիկոբուռլուկի շրջան (ուկրաիներեն՝ Великобурлуцький район), շրջան Ուկրաինայի Խարկովի մարզում։
Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Վելիկիյ Բուրլուկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1220,8 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 26500 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)