Մայա Բոշկովիչ-Ստուլլի

Մայա Բոշկովիչ-Ստուլլի (խորվաթերեն՝ Maja Bošković-Stulli, նոյեմբերի 9, 1922(1922-11-09), Օսիեկ - օգոստոսի 14, 2012(2012-08-14), Զագրեբ, Խորվաթիա), խորվաթ սլավոնագետ, բանահավաք, բանասեր, գրող, խմբագիր, ակադեմիկոս ·:


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Խորվաթիայի Օսյեկ քաղաքում, հրեայի ընտանիքում։ Հայրենի քաղաքի գիմնազիայում սովորելու ընթացքում անդամակցել է Հարավսլավիայի երիտասարդ կոմունիստների լիգային (SKOJ. խորվաթերեն՝՝ Savez komunističke omladine Jugoslavije): 1943 թվականին միացել է հարավսլավացի պարտիզաններին։ Նրա հարազատներից, բարեկամներից շատերը, ներառյալ ծնողներն ու քույրը, զոհ են գնացել Հոլոքոստին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարվելուց հետո ուսումնառությունը շարունակել է Զագրեբի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետում, 1961 թվականին ատենախոսություն է պաշտպանել և ստացել դոկտորի գիտական աստիճան։ Մասնակցել է ազգային ու միջազգային բազմաթիվ գիտաժողովների, խորհրդաժողովների, այդ թվում՝ Դուբրովնիկի միջհամալսարանական կենտրոնում։ Երկար տարիներ խմբագրել է «Narodna umjetnost» («Ժողովրդական իմաստնություն») ամսագիրը, որից հետո եղել է դրա խմբագրական կոլեգիայի անդամ։ Այնուհետև աշխատել է Խորվաթիայի գիտությունների և արվեստների ակադեմիայում, իսկ 1952 թվականից մինչև 1979 թ. թոշակի անցնելը՝ Զագրեբի ազգագրական ու բանահյուսական հետազոտությունների ինստիտուտում։ 1963-ից մինչև 1973 թվականը նա ղեկավարել է այդ ինստիտուտը։
Բոշկովիչ-Ստուլլին հեղինակել է շուրջ երկու տասնյակ գիրք, բացի այդ՝ բազմաթիվ հոդվածներ է հրատարակել Խորվաթիայի և միջազգային գիտական ամսագրերում։ Գիտական բեղուն աշխատանքի համար նա արժանացել է մի շարք մրցանակների ու այլ պարգևների. 1975 թվականին՝ ամենամյա գիտական մրցանակի, 1990 թվականին՝ ստեղծագործական ողջ կյանքի ընթացքում ներդրած ավանդի համար խորվաթական մրցանակին, 1991 թվականին՝ Հերդերի անվան մրցանակի (Ավստրիա), 1992 թվականին՝ Pitre Salomone Marino մրցանակի (Իտալիա)։ Բոշկովիչ-Ստուլլին երկար տարիներ Խորվաթիայի գիտությունների և արվեստների ակադեմիայի անդամ էր։ 2005 թվականին նրա անունն ընդգրկվել է Խորվաթիայի պատմության մեջ կարևորագույն դեր խաղացած 35 կանանց ցանկում։
Բոշկովիչ-Ստուլլին մահացել է 2012 թվականի օգոստոսի 14-ին, Զագրեբում, թաղվել է Միրոգոյ գերեզմանատանը։


== Երկեր ==
Istarske narodne priče, 1959
Narodne pripovijetke, 1963
Narodne epske pjesme, knj. 2, 1964
Narodna predaja o vladarevoj tajni, 1967
Usmena književnost, 1978
Usmena književnost nekad i danas, 1983
Usmeno pjesništvo u obzorju književnosti, 1984
Zakopano zlato. Hrvatske usmene pripovijetke, predaje i legende iz Istre, 1986
U kralja od Norina. Priče, pjesme, zagonetke i poslovice s Neretve, 1987
Pjesme, priče, fantastika, 1991
Žito posred mora. Usmene priče iz Dalmacije,1993
Priče i pričanje: stoljeća usmene hrvatske proze, 1997
Usmene pripovijetke i predaje, 1997
O usmenoj tradiciji io životu, 1999


== Գրականություն ==
Snješka Knežević  Aleksander Laslo - Židovski Zagreb, 2011, AGM, Židovska općina Zagreb, isbn=978-953-174-393-8|ref=harv
Romano Jaša - Jevreji Jugoslavije 1941-1945: žrtve genocida i učesnici narodnooslobodilačkog rata, 1980, Jevrejski Istorijski Muzej, Saveza jevrejskih opština Jugoslavije, Beograd


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Профайл науковиці насайт Хорватської академії наук і мистецтв (խորվ.)

Biografija na HAZU-u
Biografija na Institutu za etnologiju i folkloristiku Archived 2017-09-05 at the Wayback Machine.