armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Յոզեֆ Գրուբեր

Յոզեֆ Գրուբեր (գերմ.՝ Joseph Gruber, մայիսի 4, 1912(1912-05-04), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - սեպտեմբերի 29, 1967(1967-09-29), Վիեննա, Ավստրիա), ավստրիացի նախկին ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։
Իր ներկայիս համբավը վաստակել է Նիդերլանդներում ապրած տարիներին՝ լինելով «ԴՎՍ», «ԴՈՒՍ», «Այաքս Ամստերդամ», «Վենլո» ֆուտբոլային ակումբների գլխավոր մարզիչը։
Նրա գլխավորած ֆուտբոլային ակումբը՝ «ԴՈՒՍ»-ը, 1957-1958 թվականների մրցաշրջանում դարձել է Նիդերլանդների չեմպիոն։
1967 թվականից իր ֆուտբոլային մարզչի կարիերան շարունակել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում` «Ֆանթոմս» ֆուտբոլային ակումբում։


== Կենսագրություն ==
Յոզեֆ Գրուբերը առավել հայտնի էր որպես Պեպի Գրուբեր։ Ծնվել է 1921 թվականի մայիսի 4-ին Ավստրիայի Վիեննա քաղաքում։ 1954 թվականին սկսել է իր մարզչական կարիերան Նիդերլանդներում` հոլանդաբնակ Արնհեմ քաղաքը ներկայացնող «Վինես» ֆուտբոլային ակումբում։
Երեք մրցաշրջանում Յոզեֆը կարողանում է ակումբը դարձնել հոլանդական առաջին դիվիզիոնի անդամ։
Որպես ֆուտբոլային մարզիչ, Յոզեֆը 1956 թվականի օգոստոսին երկրորդ անգամ զբաղեցրել է հոլանդական թիմի գլխավոր մարզչի պաշտոնը։ 1957 թվականին Յոզեֆը լքել է «Վիտես» ֆուտբոլային ակումբը և զբաղեցրել է «Ուտրեխտ» ֆուտբոլային ակումբի մարզչի պաշտոնը։
Առաջին մրցաշրջանում իսկ ակումբը հաղթել է Նիդերլանդների չեմպիոնի տիտղոսը։
1962 թվականից Յոզեֆ Գրուբերը գլխավորել է հոլանդական Ամստերդամ քաղաքը ներկայացնող «Այաքս» ֆուտբոլային ակումբը։ 1962-1963 թվականներին թիմը զբաղեցրել է Նիդերլանդների գավաթի երկրորդ տեղը՝ դառնալով Հոլանդիայի փոխչեմպիոն։ Առաջատարը ՊՍՎ-ն էր։
Ֆուտբոլային մարզչի պաշտոնը կարիերան ավարտել է 1966 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
IZair

IZair (İzmir Hava Yolları), թուրքական ավիաընկերություն է, որի կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Թուրքիայի Իզմիր քաղաքում։ Իրականացնում է մշտական և չարթերային ինչպես ներքին, այնպես էլ միջազգային չվերթներ։ Իր բոլոր չվերթները իրականացնում է Pegasus Airlines-ի անունից։ Իր չվերթները սկսել է 2006 թ-ի հունիսի 14-ից։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարաթուկ (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարաթուկ (այլ կիրառումներ)
Մարաթուկ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Ծաղկաբերդ գյուղի հետ միասին կազմում է Ծաղկաբերդ համայնքը։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը գտնվում է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան թևում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում՝ Արցախի Բերդաձոր գավառում։ Բնակավայրը տեղակայված է Հակարի գետի միջին հոսանքի ձախափնյա բլրապատ մասում։  


== Պատմություն ==
Մարաթուկը Արցախի հնագույն բնակավայրերից է։ Ներկայիս գյուղը համադրելի է 7-րդ դարի պատմիչ Մովսես Կաղանկատվացու պատմության մեջ տեղ գտած Հակարի բնակավայրի հետ։  Արաբական աղբյուրներում  բնակավայրը ներկայացված է Ախար անունով։ 
Ուսումնասիրողներից Ա. Հակոբյանը որպես Հակարիի նախանվանում ներկայացնում է Մարաթուկ բնակավայրը, որն էլ եկվորները աղավաղել,դարձրել են Մուրադխանլի։ Գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևելք՝ լեռնագագաթին, գտնվում են միջնադարյան բերդի և մատուռի ավերակները։ Բնակավայրը հայտնի է  Ղալալի անվանումով։ 
Ս. Սարգսյանի կարծիքով Ղալալին նույն Քարալի կամ Կառնակկաշ ամրոցն է, որի մասին խոսում է նաև Մ. Կաղանկատվեցին։
18-րդ դարի երկրորդ կեսին և 19-րդ դարի սկզբներին Ղարաբաղի խաների և քուրդ ցեղապետերի ճնշման տակ տարածաշրջանի բնակատեղիները հայաթափվել էին։ 
19-րդ դարի սկզբներին հայկական բնակավայրում հաստատվել էին թրքախոս քուրդ խաշնարած մի քանի ընտանիքներ։ Գյուղը նրանք անվանեցին Մուրադխանլի։  Կարճ ժամանակահատվածում եկվորները հիմնականում ոչնչացրել են հայկական պատմամշակութային  արժեքները։ 
Ադրբեջանում խորհրդային կարգերի հաստատվելուց հետո այս տարածքները բռնակցվեցին ԱԽՍՀ-ին։  Գյուղը 1923 թվականին գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի օկրուգի, իսկ 1930 թվականին Ղուբաթլիի շրջանի կազմում։ 
1993 թվականին Արցախի Հանրապետության պաշտպանության բանակի  ճնշման տակ բնակավայրը ազատագրվեց։ 1996 թվականին այստեղ հաստատվել էին ՀՀ բնակավայրերից մի քանի ընտանիքներ։ 
2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Մարաթուկ գյուղում բնակվում էր 18 մարդ, կար 5 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Հասարակական կյանք ==
Մարաթուկը ընդգրկված է Ծաղկաբերդի համայնքի կազմում։ Գյուղի աշակերտները սովորում էին Ծաղկաբերդի միջնակարգ դպրոցում։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Քերթ

Քերթ, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Մարտունու շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևելյան հատվածում։ Մարտունի շրջկենտրոնից գտնվում է 26 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 48 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը լեռնային է, ունի 1531,2 հա տարածք, որից 1293,86 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 145,22 հա անտառային հողեր։ Քերթ համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Վարանդա գետի վտակը։ Համայնքի տարածքում առկա են թվով 5 աղբյուրներ` «Տիզկեն», «Ղևին», «Ղռուսուն», «Շռշռան» և «Փղանց»։ Քերթ համայնքում կան 2 չգործող ջրահավաք սրահներ։


== Բնակչություն ==
Քերթ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 572 մարդ, կա 146 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Քերթում և շրջակայքում պահպանվել են Քերթաբերդը (18-րդ դար), Սբ․ Աստվածածին եկեղեցին (19-րդ դար), գյուղատեղեր, խաչքարեր (13–15-րդ դարեր), Սբ. Գևորգ եկեղեցին (19-րդ դար)։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում են 85 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015։
Իվան Կեբին

Յոհաննես Կեբին (էստ․՝ Johannes Käbin), հայտնի նաև Իվան Գուստավովիչ Կեբին (ռուս.՝ Иван Густавович Кэбин, սեպտեմբերի 24, 1905(1905-09-24), Ռաննու, Տարտումաա, Էստոնիա - հոկտեմբերի 25, 1999(1999-10-25), Տալլին, Էստոնիա) ռուսականացված անվամբ, էստոնացի խորհրդային քաղաքական գործիչ։
1936 - 1938 թվականներին սովորել է Կարմիր պրոֆեսուրայի ինստիտում, ապա դասախոսել Մոսկվայի Ի. Գուբկինի անվան նավթի ինստիտում։ 1941 թվականին անցել է կուսակցական ղեկավար աշխատանքի, 1948 թվականից՝ ԷԿ(բ)կ ԿԿ-ի քարտուղար, 1950-1978 թվականներին՝ առաջին քարտուղար։ 1978-1983 թվականներին՝ Խորհրդային Էստոնիայի Գերագույն խորհուրդի նախագահության նախագահ։ 
Եղել է նաև ԽՍՀՄ III—X գումարումների գերագույն խորհուրդի պատգամավոր։ Պարգևատրվել է Լենինի 5 շքանշանով։
Հակոբոս Տաշչյան

Հակոբոս Տաշչյան (իրական անուն-ազգանուն՝ Ֆրանկիսկոս Տաշյան, 1866-1933), հայ հայագետ-պատմաբան։
1885 թվականին ավարտելով Վիեննայի համալսարանը՝ մտել է Մխիթարյան միաբանության մեջ։ 1909 թվականին Արևմտյան Հայաստան կատարած ուղևորության նյութերի հիման վրա գրել է մի շարք աշխատություններ Էրզրումի նահանգի հյուսիսային գավառների բռնի մահմեդականացված հայության, 1894-96 թվականներիի հայկական կոտորածների մասին։ Արևմտյան Հայաստանի ազատագրումը կապել է եվրոպական պետությունների օգնության հետ, աղետաբեր համարել հայդուկային շարժումը և հայ քաղաքական կուսակցությունների մղած հակաթուրքական պայքարը։ Տաշչյանի տասնյակ հայագիտական ուսումնասիրությունների մեջ առանձնանում է «Հայ ազգի տարագրությունը...» մենագրությունը, որում փաստական հարուստ նյութի հիման վրա բացահայտել է հայ ժողովրդի նկատմամբ երիտթուրքական կառավարության իրագործած եղեռնական քաղաքականության դիվային էությունը։


== Երկեր ==
«Հայ ազգի տարագրությունը գերմանական վավերագիրներու համեմատ», Վնն., 1921։
Նիկոլաևսկի գյուղական խորհուրդ (Բուրինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նիկոլաևսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Նիկոլաևսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Миколаївська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բուրինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1109 մարդ։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(7083) Կանտ

(7083) Կանտ (անգլ.՝ Kant), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի փետրվարի 4-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,803548 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,164 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4431 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1714,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,209963 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,83° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7083) Կանտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մեծն Մուրադ կամավորական ջոկատ

«Մեծն Մուրադ» կամավորական ջոկատ։ Ստեղծվել է 1992 թվականին Երևանում՝ Սոցիալ-դեմոկրատական հնչակյան կուսակցության նախաձեռնությամբ և միջոցներով, համալրվել Էջմիածնի շրջանի, Վանաձորի և սիրիահայ կամավորականներով։ Գործունեությանը նպաստել են բարերարներ Հ. Գաբրիելյանը (ԱՄՆ), Գ. Գեղամյանը (Հայաստան) և Ե. Ճերեճյանը (Լիբանան)։ Կոչվել է ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ Մեծն Մուրադի անունով։
1992-1994 թվականներին մասնակցել է Արցախի Հանրապետության Մարտակերտի (Մոխրաթաղ, Մեծշեն, Վերինշեն, Հոռաթաղ, Վաղուհաս, Կոճողոտ, Կիչան, Մաղավուզ, Չլդրան, Առաջաձոր, Հարությունագոմեր, Վանք) շրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Զինադադարից հետո ջոկատի ազատամարտիկներ մեծ մասը ծառայում է Հայաստանի զինված ուժերում։
Ջոկատի հրամանատարն է եղել Գևորգ Գյուզելյանը։ Ջոկատից զոհվել է 1 ազատամարտիկ։
Բանիցա

Բանիցա (բուլղար․՝ баница), ավանդական բուլղարական ուտեստ՝ պատրաստված շերտավոր խմորից։ Առավել տարածված են պանիրով կամ կաթնաշոռով միջուկները, բայց հնարավոր են նաև պատրաստման տարբերակներ, որոնք կպարունակեն մսային խճողակ, միրգ և այլն։ Բանիցան հանդիսանում է ավանդական մշակութային ավանդույթների և ծիսակարգերի, Սուրբծննդյան, Ամանորի, Սուրբ Զատիկի տոնական սեղանների հին բաղադրատարրերից մեկը։ Բանիցան Բուլղարիայում տարածված ուտեստ է արագ սննդի փողոցային վաճառակետերում, խանութներում ներկայացված են բանիցայի սառեցված կիսաֆաբրիկատներ։


== Պատմական տվյալներ ==
Ուտեստի պատմությունը հարյուրամյակից ավելին է։ Դեռևս 10-11-րդ դարերում բանիցան հանդիսացել է տոնական սեղանի ավանդական մասը։ Արքեպիսկոպոս Ֆեոֆիլակտ Բուլղարացին, ով ապրել է 11-րդ դարում, իր նամակներում նկարագրել է Բուլղարական Մակեդոնիայի բուլղարացիների ավանդական օրաբաժինը, որի մեջ է մտնում նաև բանիցան։ Ավելին. նշված ժամանակաշրջանի գրականության մեջ բանիցան ոչ միայն խորհրդանշում է հովվերգությունը հնադարյան իմաստով, այլև Կոսմոգոնիան, որտեղ երկինքը հացաթխման կաղապար էր, իսկ երկիրը՝ հարթ բլիթ՝ ինչպես գրտնակած խմորը։ Երբ Աստված որոշեց երկիրը ծածկել երկնքով, այն ավելի մեծ էր և այլևս չէր մտնում կափարիչի տակ։ Այդժամ Արարիչը սեղմեց այն, և հողը ծածկվեց քաղցրեղենով՝ ինչպես բանիցան է։ Այս գործողությունը հին բուլղարացիների մոտ խորհրդանշում էր լեռների և հարթավայրերի ձևավորումը։
Շատ դարեր անց ազգային-ազատագրական շարժման առաջնորդ Գեորգի Ռակովսկին մանրամասն նկարագրել է «չափազանց համեղ բանիցան կամ մլինը, որը բազմաթիվ կրթյալ եվրոպացիներ Բուլղարիայից արտահանել են»։ Իսկապես, բազմաթիվ արտասահմանցիներ, ովքեր 17-19-րդ դարերում այցելել են Բուլղարիա, բանիցայի մասին թողել են գրավոր հիշատակություններ. «Բուլղարացիները շատ համեղ ուտեստ ունեն, որը պատրաստվում է ալյուրից, ոչխարի պանրից և մեղրից։ Այն կոչվում է «մլին», և ես այն խորհուրդ եմ տալիս յուրաքանչյուրին, ով կլինի բուլղարական քաղաքներում»,- 1874 թվականին գրել է «Եվրոպական Թուրքիա» գրքի հեղինակ Ջեյմս Բեյքերը։


== Բաղադրություն և պատրաստման եղանակներ ==
Առավել տարածված և գործածական է աղի պանրի և յուղի միջուկով բարակ շերտավոր խմորից, որին կարող է ավելացվել նաև ձու։ Մյուս տեսակի մեջ ներառվում են այն բանիցաները, որոնց միջուկը պարունակում է կաթնաշոռ, կաղամբ, սոխ, սպանախ։ Փոքր ինչ քիչ տարածում ունեն միսը, բրինձը, դդումը։ Ի վերջո՝ սեզոնին պատրաստում են կանաչ բանիցաներ, որոնք պարունակում են թրթնջուկ, կանաչ սոխ, եղինջ, թարմ բազուկի թերեր։
Սովորաբար խմորը շաղախվում է ցորենի ալյուրից, յոգուրտից, կարագից և ջրից, ավելացվում են աղ և սոդա։ Ստացված թանձր խմորը մի ժամ թողնում են փակ վիճակում, ապա գրտնակում 1 մմ հաստությամբ։ Քանի դեռ խմորի շերտերը չորանում են, անհրաժեշտ է պատրաստել միջուկը, որը քսում են խմորի վրա։ Շերտերը փաթաթում են ռուլետի տեսքով և տապակայի մեջ պարուրաձև հյուսքի ձևավորում անում։ Շրջաններում տարածված է նաև խառը բանիցա-ն, այդ թվում նաև՝ այսպես կոչված կլին-ը, որի պատրաստման համար խմորի քառակուսի շերտերը լցոնում են միջուկով և երկու անգամ շարում են անկյունագծով՝ տալով համապատասխան ձևը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յուղով բանիցա Archived 2012-12-12 at the Wayback Machine.
Късмети за баница
Հալվայով բանիցա
բաղադրատոմս
Բանիցայի բաղադրատոմս
Բանիցա
Բանիցայի բաղադրատոմս
Բանիցայի պատրաստում
Միշել Ալվես

Միշել Ալվես (պորտուգալերեն՝ Michelle Kristine da Silva Alves, սեպտեմբերի 19, 1978(1978-09-19), Լոնդրինա, Պարանա, Բրազիլիա), բրազիլացի մոդել


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բրազիլիայի Պարանա նահանգի Լոնդրինա քաղաքում։ Սովորել է հայրենի օրրանի համալսարանում։ Որպես մոդել սկսել է աշխատել Սան Պաուլուում։ Ինքն իրեն բնութագրում է որպես լավ սովորողի, որը միշտ ձգտում է պատշաճորեն յուրացնել կյանքի դասերը։ Տիրապետում է մի շարք լեզուների. կարողանում է սահուն, ազատ պոսել պորտուգալերեն, իտալերեն, ֆրանսերեն, անգլերեն։ Ներկայումս ապրում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Լոս Անջելես քաղաքում։ Ամուսնացել է գործարար Գայ Օսիրիի հետ։ Ունեն երեք զավակ։


== Գործունեություն ==
Միշելի լուսանկարները լույս են ընծայվել Sports Illustrated Swimsuit Issue հանդեսի 2002 և 2003 թվականի մի շարք համարներում։ Նա երկու անգամ մասնակցել է Victoria's Secret-ի նորաձևության ցուցադրության շոուներին, նկարահանվել դրանց հիմնադրման տասնամյակի առթիվ հրատարակված կատալոգային ժողովածուների համար՝ Sexy խորագրի ներքո։
Ալվեսը պայմանագրեր է ստորագրել նորաձևության այնպիսի հեղինակավոր ֆիրմաների հետ, ինչպիսիք են Valentino-ն, Christian Dior-ը, Escada-ն, Ralph Lauren-ը, Missoni-ն, Miss Sixty-ն, Michael Kors-ը, GAP-ը, Emporio Armani-ն, Michael Kors Swimwear-ը, AKRIS-ը, Yves Saint Laurent-ը։ Նրան նկարահանել են ճանաչված լուսանկարիչներ Սթիվեն Մայզելը, Պատրիկ Դեմարշելյեն, Բրյուս Վեբերը, Ժիլ Բենսիմոնը, Մարիո Սորենտին, Նիք Նայթը, Սթիվեն Քլայնը...
Միշելի մեծադիր լուսանկարները զարդարել են նորաձևության համբավավոր ամսագրերի ու հանդեսների՝ Vogue-ի, Elle-ի, Marie Claire-ի, French-ի, Esquire-ի, L'Officiel-ի, Harper's Bazaar-ի, Amica-ի, Glamour-ի  հարյուրից ավելի շապիկները։
Ալվեսը հանդես է եկել նաև որպես կինոդերասանուհի. նկարահանվել է Belíssima (2005), Top Models, Um Conto de Fadas Brasileiro (2011) և More Business of Being Born (2011) ֆիլմերում, հեռուստասերիալներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջը|http://www.michellealves.com
Michelle Alves Internet Movie Database կայքում
Theodora & Callum Interview with Michelle Alves
Վերջաբան (ֆիլմ)

«Վերջաբան» (ռուս.՝ «Послесловие»), 1983 թվականի խորհրդային ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Մառլեն Խուցիևը Յուրի Պախոմովի «Աները եկել է» (ռուս.՝ «Тесть приехал») պատմվածքի հիման վրա։ Ռոստիսլավ Պլյատի և Անդրեյ Մյագկովի դուետը ներկայացնում է դրամատիկ իրավիճակ. դստերն ու փեսային այցելության եկած ծերունին բախվում է երեխաների անտարբերությանը։


== Սյուժե ==
75-ամյա Ալեքսեյ Բորիսովիչը հարավից Մոսկվա է գալիս դստերը այցելելու։ Բայց դուստրը գործուղման է գնացել։ Աներոջը դիմավորում է փեսան, որն արձակուրդ է վերցրել՝ ատենախոսության վրա աշխատելու համար։
Տարբեր սերունդների երկու ներկայացուցիչները, որոնք կյանքի վերաբերյալ տարբեր հայացքներ ունեն, մի քանի օր են անցկացնում միասին։ Նախկին ռազմական վիրաբույժ Ալեքսեյ Բորիսովիչը դստերը սպասելիս ժամանակն անցկացնում է փեսայի՝ Վլադիմիրի հետ զրուցելով, պարբերաբար հանդիպելով հին ընկերների հետ և շրջելով Մոսկվայում, որտեղ նա անցկացրել է իր երիտասարդությունը նախապատերազմական տարիներին։


== Դերերում ==
Ֆիլմում ընդամենը երկու հերոս կա՝ Ալեքսեյ Բորիսովիչը և Վլադիմիրը։ Այն դերասանները, որոնք խաղացել են դրվագներում, լուսագրերում նշված չեն։
Հեռախոսով հնչող ձայնը հնչյունավորել է նկարիչ Ֆելիքս Յավորսկին։
Ֆիլմում նկարահանվել է նաև Յուրի Սենկևիչը՝ իր կերպարով։


== Նկարահանումներ ==
Ալեքսեյ Բորիսովիչի դերի համար ռեժիսոր Խուցիևն ի սկզբանե հրավիրել է Լեոնիդ Օբոլենսկին։
Վլադիմիրն ասում է, որ ինքն ապրում է Տուշինոյում, բայց ֆիլմը նկարահանվել է Վերնադսկի պողոտայում, Կոշտոյանց փողոց, 2 (խաչաձև տուն) հասցեում, Օլիմպիական գյուղ-80-ում (դրվագներ մեքենայի մեջ կայարանից տուն գնալու ճանապարհին), Միչուրինսկի պողոտայում, ակադեմիկոս Անոխինի փողոց, 12 շենք 1 հասցեում (Վլադիմիրի բնակարան)։
Ֆիլմի հեռուստատեսային պրեմիերան տեղի է ունեցել ԳԴՀ-ում 1984 թվականի դեկտեմբերի 20-ին։


== Երաժշտություն ==
Ֆիլմի սկզբում և վերջում հնչում է Լյուդվիգ վան Բեթհովենի № 14 դաշնամուրային սոնատի առաջին հատվածը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Свободин А. П. Смутное чувство вины. Слова, сказанные после // Искусство кино. — 1984. — № 7. — С. 18—26. — ISSN 0130-6405.
Трошин А. С. Не ждали? // Кино. — 1984. — № 4. — С. 7—9.
Щербаков К. А. Двадцать лет спустя // Советская культура. — 19 января 1984. — С. 4. — ISSN 1562-0379.


== Արտաքին հղումներ ==
«Վերջաբան»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Անդաուի կամուրջ

Անդաուի կամուրջ (գերմ.՝ Brücke von Andau, հունգ.՝ Andaui-híd), փոքր կամուրջ Այնզերկանալի (գերմ.՝ Einserkanal), (հունգ.՝ Hansági-főcsatorna), Ավստրիայի ու Հունգարիայի սահմանի մաս հանդիսացող փոքրիկ գետակի վրա։ Կամուրջը գտնվում է Անդայի կոմունայից ոչ հեռու (Բուրգենլանդ, Ավստրիա)։


== Բովանդակություն ==
Սկսած 1956 թվականի իրադարձություններից` ավելի ու ավելի շատ հունգարացիներ հեռացան դեպի արևմուտք Ավստրիայի սահմանով։ Չնայած համեստ չափերին` փոքրիկ գետակի վրայի փայտյա կամուրջը փրկության ճանապարհ դարձավ ավելի քան 70 հազար հունգարացիների համար հունգարական ապստամբության ժամանակ։ Կամուրջն անցնելուց հետո փախստականները պետք է անցնեին ինը կիլոմետրանոց ազատության ճանապարհը մինչև Անդայի կոմունա, որտեղ նրանք հանդիպեցին Անդայի հյուրընկալ բնակիչների հետ։ 1956 թվականին կամուրջը պայթեցվում է խորհրդային զորքերի կողմից։
1996 թվականին ապստամբության 40-ամյակի կապակցությամբ կամուրջը վերականգնվում է որպես խորհրդանշան հանդուրժողականության և աջակցության։ Այդ ժամանակ Ազատության ճանապարհի վրա`բաց երկնքի տակ, բացվում է ցուցահանդես` Վշտի ճանապարհ անունով։ Ցուցադրված էր մոտ 900 քանդակ և արվեստի ուրիշ նմուշներ հունգարական և ավստրիական ստեղծագործողների կողմից։ Հանդիսանալով որպես ազատության իսկական խորհրդանիշ` կամուրջը դարձել է համաշխարհային հայտնի հուշարձան։


== Հղումներ ==
«Der Bockerer III»-ը IMDB-ում անգլ.՝ 
Ջեյս Մինչերը Кругосвет-ում Archived 2008-03-15 at the Wayback Machine.
http://home.pages.at/pibuk/andau/andau.htm Archived 2005-01-14 at the Wayback Machine.
Մ.թ.ա. 722


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մաորյան քարադր

Մաորյան քարադր (լատ.՝ Charadrius obscurus) քարադրների ընտանիքի թռչուն։ Ապրում է Նոր Զելանդիայում, մեկ ենթատեսակ Հյուսիսային, իսկ երկրորդ ենթատեսակը Հարավային կղզում։ Բնության պահպանության միջազգային միությունը (ԲՊՄՄ) մաորյան քարադրը ընդգրկել է հատուկ պահպանության մեջ՝ որպես կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ։
Մաորիները այս թռչունը անվանում են tūturiwhatu, pukunui կամkūkuruatu:


== Բազմացում ==
Ձվադրում են գարնանը կամ ամռանը։ Բույնը պարզապես մակերեսային փոս է լողափում, որը գտնվում է մակընթացության առավելագույն մակարդակից բարձր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Երևելի ջենտլմենների լիգա

«Երևելի ջենտլմենների լիգան» (անգլ.՝ The League of Extraordinary Gentlemen) ռեժիսոր Սթիվեն Նորինգթոնի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Շոն Քոններին, Նասիրուդդին Շահը, Պետա Ուիլսոնը, Թոնի Կարանը, Ստյուարտ Տաունսենդը, Շեյն Ուեսթը, Ջեյսոն Ֆլեմինգը, Ռիչարդ Ռոքսբուրգը, Մաքս Ռայանը, Թոմ Գուդման-Հիլը։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի իրադարձությունները ծավալվում են վիկտորյանական Անգլիայում։ Երևելի ջենթլմենների լիգան դա լավագույն հերոսներից կազմված ջոկատ է, որը գլխավորում է անվախ, արկածախնդիր Ալան Կուոտերմեյնը։ Նրա ղեկավորության տակ են գտնվում այնպիսի հանրահայտ անձինք, որոնցից են նավապետ Նեմոն, վամպիրուհի Մինա Հարկերը, անտեսանելի մարդ Ռոդնի Սքիները, ԱՄՆ-ի գաղտնի գործակալ Թոմ Սոյերը, Դորիան Գրեյը և բժիշկ Ջեքիլը (միսթր Հայդ)։ Լիգայի անդամները չափից դուրս անհատական են։ Նրանք բոլորն էլ քաղաքակրթությունից վտարված անձինք են, որոնք ունեն տարբեր անցյալներ և եզակի տաղանդներ, որոնց համար մարդիկ նրանց կա'մ օրհնում են, կա'մ էլ նզովում։ Հիմա նրանք ստիպված են վստահել մեկը մյուսին, որպեսզի կարողանան աշխարհը փրկել վերահաս վտանգից։ Նրանք հիմա շատ կարևոր և շտապ առաջադրանք ունեն՝ նավապետ Նեմոյի «Նաուտիլիուս» նավով հասնել Իտալիա և Վենետիկ, որտեղ Ֆանտոմ անունով դիմակավորված մի խելագար ուզում է պայթեցնել և ջրի տակ անցկացնել ողջ քաղաքը, որպեսզի ձախողի համաշխարհային լիդերների կոնֆերենցիան։ Իսկ այդ հանցագործությունը վտանգի տակ է դնում ողջ մոլորակը։ Որպեսզի ամեն ինչ կարողանան շտկել, երևելի ջենտլմեններն իրենց տրամադրության տակ ունեն ընդամենը 9 ժամ։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բելինսկու փողոց (Կրասնի Սուլին)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելինսկու փողոց (այլ կիրառումներ)Բելինսկու փողոց (ռուս.՝ Улица Белинского), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքում։ Անվանվել է ռուս գրական քննադատ, հրապարակախոս Վիսարիոն Գրիգորևիչ Բելինսկու (1811-1848) պատվին։ Սկիզբ է առնում Վերբենսկայա փողոցից և ավարտվում Նեկրասովի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 730 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Բելինսկու փողոցը սկսվում է Վերբենսկայա փողոցից, հատում Գոնչարովի, Կռիլովի, Նովոռոսիյսկի (երկու անգամ) նրբանցքները և ավարտվում Նեկրասովի փողոցի հետ հատումով։ Երկարությունը 730 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 50 շինություն։
Բելինսկու փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346352։
Փողոցն անվանվել է ռուս գրական քննադատ, հրապարակախոս Վիսարիոն Գրիգորևիչ Բելինսկու (1811-1848) պատվին։ Բելինսկին ամենից ավելի զբաղվել է գրականության և գեղագիտության հարցերով՝ միաժամանակ հանդես գալով որպես գրականության պատմաբան, քննադատ և տեսաբան։ Նա տվել է իր ժամանակի ռուս գրականության, մասնավորապես Ալեքսանդր Պուշկինի, Նիկոլայ Գոգոլի, Միխայիլ Լերմոնտովի, Իվան Կռիլովի, Ալեքսեյ Կոլցովի և շատ ուրիշների ստեղծագործության բազմակողմանի, խոր վերլուծությունը։ Նրա գնահատականները դարձել են այդ գրողների հասարակական ըմբռնման հիմքը և իրենց նշանակությունը պահպանել մինչև այսօր։ Հատկապես նշանակալից են Բելինսկու «Ռուսական պատմվածքի և Գոգոլի պատմվածքների մասին», «Լերմոնտովի բանաստեղծությունները», «Պոեզիայի բաժանումը սեռերի և տեսակների», «Ճառ քննադատության մասին», «Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործությունները», «Հայացք 1847 թ․ ռուս գրականության վրա» հոդվածները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Белинского в Красном Сулине
Подробная карта Улица Белинского, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Красный Сулин, улица Белинского Archived 2019-04-03 at the Wayback Machine.
Բորիսոգլեբսկի (գյուղ, Պեչենեգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորիսոգլեբսկիԲորիսոգլեբսկի (ռուս.՝ Борисоглебский, ֆիններեն՝ Kolttaköngäs), գյուղ Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզի Պեչենեգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սլովենիայի ազգային թանգարան

Սլովենիայի ազգային թանգարան (սլովեն.՝ Narodni muzej Slovenije), թանգարան Լյուբլյանայում, Սլովենիայի առաջատար թանգարան։
Թանգարանը տեղակայված է քաղաքի կենտրոնական մասում՝ Տիվոլի զբոսայգուց ոչ հեռու։ Սլովենիայի ազգային թանգարանը երկրի գիտական ու մշակութային հնագույն հաստատությունն է։ Այն ունի հնագիտական գտածոների, հին մետաղադարամների ու թղթադրամների (դրամագիտության բաժինն առաջին հարկում է), փորագրությունների, նկարների ու դեկորատիվ-կիրառական արվեստի նմուշների հավաքածուներ։


== Պատմություն ==
Թանգարանը հիմնադրվել է 1821 թվականին որպես «Կրայնայի երկրամասի թանգարան» (գերմ.՝ Krainisch Ständisches Museum)։ Հինգ տարի անց Ավստրիական կայսրության միապետ Ֆրանց II-ը որոշել է անձամբ հովանավորել թանգարանը և հրամայել է այն անվանել «Կրայնայի նահանգային թանգարան»։ 1882 թվականին թանգարանը վերանվանվել է «Կրայնայի նահանգային թանգարան՝ Ռուդոլֆինում»՝ ի պատիվ Ավստրիայի կրոնպրինց Ռուդոլֆի։
Սլովենացիների, խորվաթների ու սերբերի թագավորության ստեղծումից հետո փոխվել է թանգարանի անունը՝ «Ազգային թանգարան»։ 1923 թվականին թանգարանի ժողովրդագրական հավաքածուն հանձնվել է Սլովենիայի ազգագրական թանգարանին, իսկ 1933 թվականին կիրառական արվեստի հավաքածուի մեծ մասը փոխանցվել է Սլովենիայի ազգային պատկերասրահին։ 1944 թվականին թանգարանից առանձնացել է Սլովենիայի պատմության թանգարանը (այն ժամանակ՝ Բնական գիտությունների թանգարան), չնայած շարունակել է գործել նույն շենքում։ 1953 թվականին արխիվի մեծ մասը տեղափոխվել է Գրուբերի պալատ։
1992 թվականին թանգարանը անվանափոխվել է և ստացել ներկայիս անվանումը՝ «Սլովենիայի ազգային թանգարան»։


== Շինություն ==

Ազգային թանգարանի գլխավոր շենքը գտնվում է Սլովենիայի խորհրդարանի ու արտաքին գործերի նախարության շենքերից ոչ հեռու՝ Լյուբլյանայի ազգային օպերայի շանքի դիմաց։ Շենքը կառուցված է նեոռենեսանսի ոճով 1993-1885 թվականներին։ Թանգարանի շենքը կառուցվել է Վիլհելմ Տրեոյի նախագծով Յան Հրասկիի համագործակցությամբ։ Տրեոն հիմնականում հետևել է վիեննացի ճարտարապետ Վիլհելմ Ռեզորիի նախագծին։
Ինտերիերի դիզայնը մշակել է Հրասկին։ Թանգարանի գլխավոր սրահի առաստաղը զարդարված է նկարիչներ Յանեզ և Յուրի Շուբիցների մեդալիոններով, որոնք ստեղծվել են 1885 թվականին։ Յանեզ Շուբիցը հեղինակել է այլաբանական նկարներ՝ «Կառնիոլան՝ արվեստի ու գրականության պաշտպան» թեմայով, մինչդեռ նույն ժամանակ Յուրի Շուբիցը ստեղել է հայտնի սլլովենացիների չորս դիմանկար՝ Յանեզ Վայկարդ վալվազորի, Վալենտին Վոդնիկի, Զիգմունդ Հերբերշտեյնի և Զիգմունդ Զոյսի դիմանկարները։ Մեդալիոնների միջև եղած տարածությունը նկարազարդել է Կարել Լիպովշեկը։
Թանգարանի շենքի հանդիսավոր բացումը կայացել է 1888 թվականի դեկտեմբերի 2-ին։ Այն դարձել է առաջին շենքը սլովենական տարածքում, որ կառուցվել է հատուկ թանգարանային նպատակով։ Կառույցի առաջ 1903 թվականին կանգնեցվել է քանդակագործ Ալոիզ Գանգլի՝ Յանեզ Վայկարդ Վալվազորին պատկերող արձանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կաք
Kjer ze 120 let domuje zgodovina slovencev
Լորետա Գրաուժինենե

Լորետա Գրաուժինենե (լիտ.՝ Loreta Graužinienė, ի ծնե Շնյոկայտե (լիտ.՝ Šniokaitė), հունվարի 10, 1963(1963-01-10), Rokiškis, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լիտվացի աուդիտոր, քաղաքական և հասարակական գործիչ, Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի 22-րդ նախագահ, Լիտվայի աշխատանքի կուսակցության նախագահ։
2004 թվականից Լիտվայի Սեյմի անդամ է։ 2009 թվականի Լիտվայի Հանրապետության նախագահի թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
1981 թվականին ավարտել է Ժեժմարյայ քաղաքի միջնակարգ դպրոցը։ Բարձրագույն կրթությունը ստացել է Լիտվայի գյուղատնտեսական ակադեմիայի տնտեսագիտության ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1992 թվականին։
Աշխատանքային գործունեությունը սկսել է հաշվապահի պաշտոններում տորֆյանիկների յուրացման վարչությունում, «Ժիբուրիս» կոլտնտեսությունում, Ուկմերգե քաղաքի տեխնիկական գյուղատնտեսական միավորումում։ 1986 թվականից մինչև 1992 թվականը աշխատել է որպես տնտեսագետ Ուկմերգե քաղաքի կենցաղային ծառայությունների կոմբինատում։ Այդ ընթացքում ավարտել է Լիտվայի հաշվապահական հաշվառման և աուդիտի համալսարանը՝ ստանալով աուդիտորի մասնագիտություն (1997 թվական)։ 1992-1994 թվականներին աշխատել է «Պամուշիս» գյուղատնտեսական ընկերությունում։ 1994-2004 թվականներին աշխատել է գյուղատնտեսության բարձրագույն դպրոցում (ներկայումս՝ Ուկրաինայի տեխնոլոգիաների և բիզնեսի բարձրագույն դպրոց)։

Մանկավարժական գործունեության հետ միաժամանակ զբաղվել է մասնավոր ձեռնարկատիրությամբ՝ հիմնադրելով սեփական անհատական ձեռնարկություն, որը Հաշվապահական ծառայություններ է մատուցում՝ հաշվապահական հաշվառում, ձեռնարկությունների գործունեության վերլուծություն, հարկման խորհրդատվություն և այլն։ 1998 թվականից ունի Լիտվայի ֆինանսների նախարարության լիցենզիա, որը աուդիտորի աշխատանքի իրավունք է տալիս։
Տիրապետում է ռուսերեն, լիտվերեն և գերմաներեն լեզուներին։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2004 թվականից զբաղվել է քաղաքական գործունեությամբ։ 2004-2008, 2008-2012 և 2012-2016 թվականներին Լիտվայի Սեյմի անդամ։ Լիտվայի աշխատանքի կուսակցության անդամ է։ Այդ ընթացքում զբաղեցրել է Սեյմի խմբակցության նախագահի պաշտոնը, կուսակցության ղեկավարության պաշտոնները։
2009 թվականին մասնակցել է Լիտվայի Հանրապետության նախագահի ընտրություններին։
2013 թվականի հոկտեմբերի 26-ին կայացած աշխատավորական կուսակցության համագումարում Լորետա Գրաուժինենեն ընտրվել է կուսակցության նախագահ։ 2015 թվականի մարտի 17-ին այդ պաշտոնը թողել է քաղաքային ընտրություններում կուսակցության ցածր ցուցանիշների պատճառով։
2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ից մինչև 2016 թվականի նոյեմբերի 14-ը եղել է Լիտվայի Սեյմի նախագահ։


== Ընտանիք ==
Ամուսինը Յուլյուս Գրաուժինիս է (ամուսնալուծություն)։Որդիներ Էյմանտաս (1987) և Յուլուս (2002)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լիտվայի Սեյմի պաշտոնական կայք, Սեյմի նախագահ Լորետա Գրաուժինենե (ռուս.)
Տուրունվոժ (Կիպիևայուի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տուրունվոժ (այլ կիրառումներ)Տուրունվոժ (ռուս.՝ Турунвож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կիպիևայու գետի աջ ափին՝ 13 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 22 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000075090
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007509
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Շիլերսդորֆ

Շիլերսդորֆ (ֆր.՝ Schillersdorf), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 455 մարդ, բնակչության խտությունը` 60.42 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.53 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 36 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 267 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 205-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 62։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,8 %։ 205 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 196 անձ (102 տղամարդ և 94 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 62 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 39-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ա՜խ, ես երանի...

«Ա՜խ, ես երանի...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից գրված՝ 1891 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1891 թվականի հունվարի 13-ին։
Ինքանագիրը չի պահպանվել։
Այս բանաստեղծությունն առաջին անգամ առանց վերնագրի տպագրվել է 1891 թվականին լույս տեսած «Մուրճ» ամսագրի №3-ում (էջ 341)։ Այնուհետև՝ Մոսկվայում 1892 թվականին լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների երկրորդ հատորում ( էջ 85)՝ թվագրված՝ «1891 թվականի հունվարի 13»։ Հետո՝ 1903 թվականին՝ Թիֆլիսում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գրքում։ 1908 թվականին  Բաքվում լույս է տեսել Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծությունների գիրքը՝ դարձյալ առանց վերնագրի ( էջ 15)։ Ապա՝ Երևանում 1940-1959 թվականին Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի գիտական հրատարակության առաջին հատորում (Էջ 60)։
Արտատպվում է 1908 թվականին Բաքվում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ գրքից։


== Ծանոթագրություններ ==
Echo (You And I)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Echo (այլ կիրառումներ)«Echo (You And I)» (Էխո (Դու և Ես)), Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթում Ֆրանսիան ներկայացրած ինդոնեզիական ծագումով  ֆրանսիացի երգչուհի Անգգունի երգը, որի հեղինակներն են հենց ինքը՝ Անգգունը և Ուիլյամ Ռուսսոն ու Ժան-Պիեռ Պիլոն։
Երգը մրցույթում զբաղեցրել է 22-րդ հորիզոնականը 22 միավորով։


== Կոմպոզիցիաների ցանկ ==
Digital Download (թվայնացված ներբեռնում)«Echo (You and I)» — 3:03


== Երգի դիրքը չարթերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
(4744) Ռովերետո

(4744) Ռովերետո (անգլ.՝ Rovereto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,796864 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2778 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3159 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1708,46 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,210716 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,17° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4744) Ռովերետո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ալաջա (Բասենի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալաջա (այլ կիրառումներ)Ալաջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Հասանկալայից 23 կմ հյուսիս-արևելք, Արաքսի ավազանի փոքրիկ գետակներից մեկի ափին՝ սարահարթի վրա։


== Բնակչություն ==
XIX դարի սկզբին ուներ 22 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Փոքր շահնարծիվ

Փոքր շահնարծիվ, փոքր ենթարծիվ կամ փոքր արծվիկ (լատ.՝ Aquila pomarina կամ Clanga pomarina), ճուռակների ընտանիքին պատկանող արծիվների ցեղի գիշատիչ թռչուն, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Մարմնի երկարությունը 62-65 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 150 սմ, իսկ քաշը՝ 1500-1800 գրամ։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Արևելյան Եվրոպայում, Թուրքիայում, Հայաստանում, Անդրկովկասում, ինչպես նաև՝ Հնդկաստանում։ Ձմեռելու համար աշնան կեսերից չվում է Կենտրոնական և Հարավային Աֆրիկա և վերադառնում է գարնան կեսերին։ Հայաստանում հանդիպում է Սևանա լճի ավազանում, լեռնային ծառազուրկ շրջաններում և ծառահատված անտառներում։ Հնդկաստանում բնակվող փոքր շահնարծիվները նստակյաց են։ Վերջին ուսումնասիրությունների համաձայն Հնդկաստանում տարածված փոքր շահնարծիվն առանձնացվել է որպես ինքնուրույն տեսակ՝ հնդկական շահնարծիվ անվանումով (լատ.՝ Aquila hastata կամ Clanga hastata):


== Էկոլոգիա ==
Ապրում է սաղարթավոր և խառը անտառներում։ Բնադրում է անտառների ինչպես փոքր հատվածներում, այնպես էլ խոշոր զանգվածներում։ Որսը կատարում է բաց տեղանքներում։ Չուի ժամանակ հանդիպում է հանրապետության ամբողջ տարածքում` տարբեր լանդշաֆտային գոտիներում։ Տարեկան ձվադրում է մեկ անգամ, դնում է 2 ձու, սակայն հանիբալիզմի հետևանքով կենդանի է մնում միայն մեկ ձագը։


== Պահպանություն ==
Սակավաթիվ, խոցելի տեսակ է։ Գրանցված է Ռուսաստանի Դաշնության Կարմիր գրքում։ ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։
Վերջին տարիներին Հայաստանում հաշվառվում են 48-52 զույգ։ Համաձայն 2008 թվականի տվյալների՝ 2 առանձնյակ պահվում է Երևանի կենդանաբանական այգում և 14 առանձնյակ` Կենդանաբանական այգիների և ակվարիումների Եվրասիական տարածաշրջանային ասոցիացիայի կենդանաբանական այգիներում։
Սպառնացող վտանգներից են մարդու կողմից ուղղակի հետապնդումը, որսագողությունը, բների ոչնչացումը, հավանաբար, թունաքիմիկատների օգտագործման պետական վերահսկողության բացակայությունը և գիշատիչ թռչունների մերձարևելյան շուկայի զարգացումը։
Մեկական զույգ պահպանվում է «Խոսրովի անտառ» և «Շիկահող» պետական արգելոցներում և երկուական` «Սևան» և «Դիլիջան» ազգային պարկերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Քյուրքչյանց

Հովհաննես Քյուրքչյանց (1855, Կյուրին, Սիվասի մարզ, Թուրքիա - 1903, Ճավա, Ինդոնեզիա), հայ լուսանկարիչ։ Հայ իրականության մեջ պատմական հուշարձանների լուսագրման գործի հիմնադիրն ու սկզբնավորողը։


== Կենսագրություն ==
Հովհաննես Քյուրքչյանցը ծնվել է 1855 թվականին Կյուրինում։ Ունեցել է լուսանկարչի մասնագիտություն։ 1870 թվականին տեղափոխվել է Կովկաս։ 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի տարիներին ծառայել է ռուսական բանակում որպես լուսանկարիչ։ Ռուսական բանակի հետ մտել է Անի, լուսանկարել Անիի ավերակ կոթողները։ Պատերազմի ավարտից հետո 1879 թվականին կրկին այցելել է Անի։ Չորս հոգուց բաղկացած խմբով հանգամանորեն վերարտադրել է Անիի համայնապատկերը։ Շուրջ հինգ ամիս աշխատելուց հետո ստեղծել է «Ավերք Հայաստանի. Անի» խորագիրը կրող 40 ստերեո լուսանկարներ։ Երևանում ունեցել է իր լուսանկարչական տաղավարը։ 1881 թվականին մասնակցել է ազգային ազատագրական շարժումներին, որի պատճառով հալածվել է ցարական կառավարության կողմից, ուստի հաստատվել է Վիեննայում։ 1884 թվականին տեղափոխվել է Ինդոնեզիա, բնակվել Սուրաբայայում։ 1891 թվականին Քյուրքչյանցի անմիջական մասնակցությամբ Ճավա կղզում ստեղծվել է «Հայոց խրախուսական միությունը», որի նպատակն է եղել աջակցել արևմտահայության ազատագրական պայքարին։ Քյուրքչյանցը գրել է այդ կազմակերպության ծրագիրը, որը հրատարակվել է Մարսելում։ Միությունը գոյատևել է մինչև Քյուրքչյանցի մահը։
Քյուրքչյանցը նկարել է Հոլանդիայի թագուհուն և նրան է նվիրել իր լուսանկարած Ճավա կղզու մի շարք տեսարաններ։ Եվ դիմանկարները, և Ճավա կղզու լուսանկարներն արժանացել են թագուհու հավանությանը, և նա Քյուրքչյանցին շնորհել է պալատական լուսանկարչի կոչում։
2016 թվականին լուսանկարիչ Վահան Քոչարի «Հայ-Արտ» մշակութային կենտրոնում բացված «Հայտնիները` հայ լուսանկարիչների աչքերով» լուսանկարների ցուցահանդեսի ժամանակ ներկայացվել է նաև Հովհաննես Քյուրքչյանցի «Անիի ավերակների» շարքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիմովսկոե (գյուղ, Նովայա Օդեսայի շրջան)

Դիմովսկոե (ուկրաիներեն՝ Димівське), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովայա Օդեսայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1974 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դիմովսկոե գյուղում բնակվում էր 695 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,116 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սրեդնիե Խորոլի (Զերնոգրադի շրջան)

Սրեդնիե Խորոլի (ռուս.՝ Средние Хороли), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի շրջանում։ Մտնում է Մանիչսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Համմամ Վասել

Համմամ Վասել (արաբ․՝ حمام واصل‎‎), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Հանդիսանում է Տարտուսի մարզի Բանիասի գավառի համանուն շրջանի վարչական կենտրոնը։


== Աշխարհագրություն ==
Համմամ Վասելից ոչ հեռու գտնվում են Այն ալ-Շարկիան և ալ-Բայդան՝ արևմուտքում, գավառի կենտրոն նավահանգիստ Բանիասը՝ հյուսիս-արևմուտքում, Աննազան՝ հյուսիսում և ալ-Կադմուսը՝ հյուսիս-արևելքում։ Հարավային մասում են գտնվում Վադի ալ-Ույուն, Ալ-Շեյխ Բադր և Ալ-Կամսիա քաղաքները։


== Բնակչություն ==
2004 թվականի տվյալներով՝ Համմամ Վասելում բնակվում էր 1 801 մարդ, հիմնականում՝ արաբներ։ Շրջակա գյուղերը կազմում են Համմամ-Վասելի շրջանը՝ 8 522 մարդ բնակչությամբ (շրջկենտրոնի հետ)։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը գյուղատնտեսությունն է, ավելի կոնկրետ՝ երկրագործությունը։ Դրան նպաստում է միջերկրածովյան մեղմ ու խոնավ կլիման։ Տարածված է այգեգործությունը. մշակում են ձիթապտուղ, արևադարձային և մերձարևադարձային մրգեր, կան ցորենի ու գարու դաշտեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Բայրակսկի գյուղական խորհուրդ (Դիկանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բայրակսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Բայրակսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Байрацька сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բայրակսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 565 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,84 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Հենրիկ Մամիկոնյան

Հենրիկ Մկրտչի Մամիկոնյան (հուլիսի 2, 1935(1935-07-02), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1998), պրոֆեսոր (2000): ՀԳԳԱ թղթակից անդամ (1999):


== Կենսագրություն ==
Հենրիկ Մամիկոնյանը ծնվել է 1935 թվականի հուլիսի 2-ին, Լենինական այժմ՝ Գյումրի) քաղաքում։ 1959 թվականին ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը։ 1959-1960 թվականներին սովորել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում, 1966 թվականից եղել է ՀՀ պետպլան գիտահետազոտական ինստիտուտի կրտսեր գիտական աշխատող, ավագ գիտական աշխատող, բաժնի վարիչ, 1979 թվականից՝ Տնտեսագիտության հետազոտությունների ինստիտուտի բաժնի վարիչ, 1975-1980 թվականներին «Հայպետհողշին» նախագծային ինստիտուտում բաժնի վարիչ, 1998 թվականից, միաժամանակ՝ Հայաստանի պետական ագրարային համալսարանի պրոֆեսոր։ 1996 թվականին աշխատել է ՀԱԱՀ ԱՊՀ էկոնոմիկայի ամբիոնում որպես դոցենտ, պրոֆեսոր, խորհրդատու պրոֆեսոր։ 2002-2005 թվականներին Հայաստանի ազգային ակադեմիայում մասնակցել է գիտական ուսումնասիրությունների։
Մամիկոնյանի ղեկավարությամբ մշակվել են ՀՀ գյուղատնտեսական արտադրողական ուժերի զարգացման և տեղաբաշխման հայեցակարգեր ու սխեմաներ։ Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ գյուղատնտեսության արտադրության զարգացման և արդյունաբերության բարձրացման խնդիրներին։ Հեղինակ է 82 գիտական աշխատությունների (որոնցից՝ 3 գիրք, 1-ը դասախոսությունների շարք)։


== Երկեր ==
ՀՀ գյուղատնտեսական արտադրության զարգացման հիմնախնդիրները / Հ. Մ. Մամիկոնյան, Խմբագիր.՝  Ա. Թամրազյան, Երևան, Ա. հ, 1997։
Արտադրության համակենտրոնացման դերը անասնապահական մթերքների ավելացման գործում։ (Խարկովի և Բելգորոդի մարզերի օրինակով) / Հ. Մ. Մամիկոնյան, ՀՍՍՀ «Գիտելիք» ընկերություն, Երևան, Հայաստան, 1971։


== Ծանոթագրություններ ==
Երաժշտական հնչականություն

Երաժշտական հնչականություն, նվագարանների հնչման և համերգային սրահներում կատարվող երաժշտության լսելիության որակը, որ կախված է նրանց ձայնաբանական հատկանիշներից։
Դենի Վրեյնս

Դենի Վրեյնս (անգլ.՝ Danny Vranes, հոկտեմբերի 29, 1958(1958-10-29), Սոլթ Լեյք Սիթի, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ։


== Խաղացողի կարիերա ==
Խաղացել է ծանր հարձակվողի դիրքում։ Սովորել է Յուտայի համալսարանում։ 1981 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Սիեթլ Սուպերսոնիքս» ակումբի կողմից՝ 5-րդ համարի ներքո։ Հետագայում հանդես է եկել «Ֆիլադելֆիա-76», «ԿԱՄ», «Արեսիում Միլան» և «Վարեզե» ակումբների կազմերում։ NBA-ում, ընդհանուր առմամբ, անցկացրել է 7 մրցաշրջան։ Մեկ անգամ ընդգրկվել է NBA բոլոր աստղերի պաշտպանության երկրորդ հավաքականի կազմում (1985)։ 1981 թվականին ընդգրկվել է NCAA երկրորդ համաամերկյան հավաքականի կազմում։ NBA կարիերայի ընթացքում, ընդհանուր առմամբ, խաղացել է 510 խաղ, որոնց ժամանակ հավաքել է 2613 միավոր (5,1 մ/խ), կատարել 1998 անդրադարձ, 594 փոխանցում, 333 խլում և 270 բլոկշոտ։


== Կարիերան ԱՄՆ-ի հավաքականում ==
1979 թվականին Վրեյնսը ԱՄՆ հավաքականի կազմում Սան Խուանում անցկացվող Պանամերկյան խաղերին դարձել է չեմպիոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում (անգլ.)
Երկու սրտի հանդիպում (ֆիլմ)

«Երկու սրտի հանդիպում»  (այլ անվանումներ՝ «Ինչպիսին ենք եղել», «Այդպիսին ենք եղել», անգլերեն՝ The Way We Were), ռեժիսոր Սիդնի Փոլաքի մելոդրաման՝ նկարահանված 1973 թվականին։ Ֆիլմն առաջադրվել է վեց Օսկարի, իսկ հայտնի «The Way We Were» երգն արժանացել է Ամերիկյան կինոակադեմիայի բարձրագույն պարգևին։


=== Սյուժե ===
Նրանք՝ հարուստ ընտանիքի գեղեցիկ երիտասարդն ու  աղքատ հրեա աղջիկը, ծանոթացել էին դեռևս քոլեջում։ Հաբելն արդեն ուսանողական տարիներից հայտնի էր իր գրական ձիրքով, իսկ Քեթին այնպես էր տարվել քաղաքականությամբ, որ դարձել էր ուսանողական քաղաքի Երիտասարդ կոմունիստների լիգայի նախագահը։ Երիտասարդ տարիների հետաքրքրություններն էլ որոշեցին հերոսների հետագա կյանքը։ Հաբելը դարձավ գրող, իսկ Քեթին՝ ձախակողմյան քաղաքական բոլոր խմբավորումների մասնակից, որոնք առաջանում էին բարգավաճ Ամերիկայում։ Որոշ ժամանակ անց նրանք պատահմամբ հանդիպում են պատերազմի ժամանակ, երբ ռազմական նավաստի Հաբելը, ծայրաստիճան հարբած լինելով, հայտնվում է հաստատակամ Քեթիի անկողնում։ Այսպիսի արտասովոր «հանդիպումից» էլ սկսվում է անսովոր սիրավեպ, որն ընթանում էր 1930-1950-ական թվականների ամերիկյան կյանքի նշանավոր իրադարձությունների ֆոնի վրա։


== Դերերում ==
Բարբրա Ստրեյզանդ՝ Քեթի
Ռոբերտ Ռեդֆորդ՝ Հաբել
Բրեդֆորդ Դիլման՝ Ջեյ Ջեյ
Լոիս Չայլզ՝ Քերոլ Էն
Պատրիկ Օ՛Նիլ՝ Ջորջ Բիսինջեր
Վիվեկա Լինդֆորս՝ Փոլա Ռայսներ
Սալի Քյորքլընդ՝ Փոնի Դանբար
Ջեյմս Վուդս՝ Ֆրենքի
Սյուզան Բլեյքլի՝ Ջուդիանա
Մարշա Մեյ Ջոնս՝ Փեգի Վանդերբիլթ
Դոն Քիֆեր՝ Դերասան


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
1973 – ընդգրկվել է 10 լավագույն ֆիլմերի մեջ ԱՄՆի կինոքննադատների ազգային խորհրդի վարկածով։
1974 – «Օսկար» մրցանակ լավագույն երաժշտական ձայնակցում (Մարվին Հեմլիշ) և լավագույն օրիգինալ երգի համար («The Way We Were», տեքստը՝ Մերիլին Բերգման և Ալան Բերգման, երաժշտությունը՝ Մարվին Հեմլիշ), ինչպես նաև առաջադրվել է 4  անվանակարգերում՝ լավագույն կանացի դեր (Բարբրա Ստրեյզանդ), լավագույն օպերատորական աշխատանք (Հարի Սթրեդլինգ կրտ․), նկարիչների լավագույն աշխատանք (Սթիվեն Գրայմս, Ուիլյամ Քիրնան), լավագույն զգեստներ (Դորոթի Ջիքինս, Մոս Մաբրի)։
1974 – «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ լավագույն օրիգինալ երգի համար («The Way We Were», բառերը՝ Մերիլին և Ալան Բերգմանի, երաժշտությունը՝ Մարվին Հեմլիշի), ինչպես նաև առաջադրվել է լավագույն կանացի դեր (դրամա) (Բարբրա Ստրեյզանդ)։
1974 – «Դավիդ դի Դոնաթելո» մրցանակ լավագույն արտասահմանյան դերասանուհի անվանակարգում (Բարբրա Ստրեյզանդ)։
1974 – ԱՄՆ սցենարիստներիի Գիլդիայի մրցանակ լավագույն օրիգինալ դրամայի համար (Արթուր Լորենց)։
1975 – BAFTA մրցանակի համար առաջադրվել է լավագույն կանացի դեր անվանակարգում (Բարբրա Ստրեյզանդ)։
1975 – Գրեմմի մրցանակ կինոֆիլմի համար գրված լավագույն ալբոմ՝ երաժշտությամբ անվանակարգում (Մերիլին Բերգման, Ալան Բերգման, Մարվին Հեմլիշ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Երկու սրտի հանդիպում»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Սագրոն Միս

Սագրոն Միս (իտալերեն՝ Sagron Mis), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 212 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 19 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38050։ Հեռախոսային կոդ՝ 0465։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0439 65009
Էլեկտրոնային փոստ՝ c.sagronmis@comuni.infotn.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.sagronmis.eu/ Archived 2010-03-25 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.sagronmis.eu/ Archived 2010-03-25 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Lighthouse X

Lighthouse X, անիական փոփ խումբ, ձևավորվել է 2012 թվականին։ 2016 թվականին խումբը ներկայացրել է Դանիան Ստոկհոլմում անցկացվող Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում՝ «Soldiers of Love»երգով։ Խմբին չի հաջողվել եզրափակիչ հասնել։ Սորենն աջակցել է մահացու հիվանդություններով տառապող կամ հարազատներին կորցրած երեխաներին և մեծահասակներին, Յոհաննեսը սրտի հիվանդություն ունեցող մեծահասակներին և երեխաներին, իսկ Մարտինը ճարպակալմամբ տառապող դեռահասներին։


== Կարիերա ==


=== 2014-15 թվականներ ===
2014 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Lighthouse X-ը թողարկել է իր դեբյուտային «K singlerligheden kalder» սինգլը։ Երգը հասել է 37-րդ հորիզոնական Դանիական սինգլների հիթ-շքերթում։ 2015 թվականի ապրիլի 16-ին նրանք թողարկեցին «Nattens gløder» սինգլը։


=== Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթ ===
2016 թվականին փետրվարին խումբը մասնակցել և հաղթել է Dansk Melodi Grand Prix 2016  մրցույթում՝ Դանիայի ազգային ընտրությունում։ Մրցույթն անցկացվել է փետրվարի 13-ին Հորսենսում։ Խումբը ներկայացել է «Soldiers of Love» երգով։  Խումբը ելույթ է ունեցել Եվրատեսիլ 2016-ի երկրորդ կիսաեզրափակչի ընթացքում, 2016 թվականի մայիսի 12-ին, սակայն խումբը չի անցել եզրափակիչ։ Երկրորդ կիսաեզրափակչում զբաղեցրել է 17-րդ հորիզոնականը։
Խմբի անդամ Յոհաննես Նիմարկը ավելի վաղ Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթում եղել է Իտալիայի ստեղնահարը։


== Ծանոթագրություններ ==