armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հարամ-Վարդան

Հարամ-Վարդան, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կուլուարներ

Կուլուարներ (ֆր.՝ couloir, միջանցք), պառլամենտի կամ կառավարական այլ հիմնարկությունների, ինչպես և թատրոնի, համերգադահլիճի և այլ շենքերում օժանդակ սենյակներ, ճեմասրահներ՝ ընդմիջման, հանգստի, ոչ պաշտոնական տեսակցության, մտքերի փոխանակման, հարցազրույցի և այլ գործերի համար։ «Կուլուարներում» արտահայտությունը օգտագործվում է նաև փոխաբերաբար՝ բնութագրելով «պառլամենտական միջավայրում» կապիտալիստական օրենսդիր հիմնարկություններում կատարվող անդրկուլիսային գործարքները։


== Տես նաև ==
Կուլուար
Բրերա բուսաբանական այգի

Բրերա բուսաբանական այգի (իտալերեն՝ Orto Botanico di Brera), բուսաբանական այգի Իտալիայի Միլան քաղաքի Լոմբարդիա շրջանում։ Տեղակայված է Բրերա պալատի հետևում՝ Բրերա 28 հասցեում։ Գործում է Միլանի համալսարանի Ընդհանուր և կիրառական ֆիզիկայի ինստիտուտի ենթակայության ներքո։ Զբաղեցնում է 5000 2կմ տարածք։ Բաց է աշխատանքային օրերին, մուտքը՝ անվճար։


== Պատմություն ==
1774 թվականին այգին հիմնադրել է վանահայր Ֆուլջենցիո Վիտմանը Ավստրիայի թագուհի Մարիա Թերեզայի ղեկավարությամբ՝ վերափոխելով գոյություն ունեցող ճիզվիտների այգին՝ ծառայելու բժշկության և դեղագործության ուսանողներին։ Անուշադրության մատնվելուց և քայքայումից հետո 1998 թվականին այգին վերականգնվել է։
Այսօր այգին բաղկացած է հիմնականում ուղղանկյուն ծաղկե-մարգագետիններից, 18-րդ դարի էլիպսաձև աղյուսե լճակներից, կան 19-րդ դարի ջերմատներ (այժմ օգտագործվում են Գեղարվեստի ակադեմիայի կողմից)։ Այստեղ է գտնվում Եվրոպայի ամենահին գինկգո ծառերից մեկը, ինչպես նաև Firmiana platanifolia-ի, սև ընկուզենու, Pterocarya fraxinifolia-ի և լորենու հասուն նմուշներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Գրականություն ==
Time Out Milan: The Lakes and Lombardy, Time Out Guides Ltd, 2005, page 71. ISBN 1-904978-09-6.


== Արտաքին աղբյուրներ ==
Orto Botanico di Brera
Entrada en la página "Horti" (Italiano)
Parco Nord Milano descripción (Italiano)
Artículo en (Inglés) del jardín botánico en la página del "BGCI"
Յումե

Յումե (ապրիլի 4, 2012), ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի տնային շունն է (ակիտա-ինու ցեղատեսակի)։ Վլադիմիր Պուտինը այս շանը նվեր է ստացել հյուսիս-ճապոնական պրեֆեկտուրայի նահանգապետ Ակիտա Նորիհիսոյ Սատակեի կողմից՝ (2012 թվական) 2011 թվականին Ճապոնիայում տեղի ունեցած երկրաշարժի ժամանակ օգնության դիմաց։
Վլադիմիր Պուտինն անվանելով շանը «հաճելի նվեր», ի պատասխան դրա, նվիրեց սիբիրական կատու` Միր անունով (ճապոներենից թարգմանաբար` երազանք)։
Ճապոնացիները բարձր են գնահատում ակիտա-ինու ցեղատեսակի շներին։ «Wall Street Journal»-ի լրագրողներից մեկի խոսքերով, Պուտինից բացի, ակիտա-ինու ցեղատեսակի շան տեսքով նվեր ստացած մյուս այլազգին ամերիկացի ակտիվիստուհի Հելեն Քելերն է (նրան նվիրել են 1937 թվականին)։ Վլադիմիր Պուտինի 2016 թվականի դեկտեմբերյան այցից հետո ճապոնացիները մտադիր էին նրան նվիրել որձ ակիտա-ինու, բայց հետագայում այդ որոշումը չեղյալ է համարվել։
Բացի Յումեից Պուտինն ունի ևս մեկ շուն` Բաֆֆի անունով բուլղարական հովվաշունը (նվեր է ստացել 2010 թվականին` Բուլղարիայի վարչապետի կողմից)։


== Արտաքին հղումներ ==
Վլադիմիր Պուտինի հարցազրույցը
Газета.RU, 2016, դեկտեմբերի 13
Վլադիմիր Պուտինն ու Յումեն, 2013, ապրիլի 10


== Ծանոթագրություններ ==
Լոզովայա (գյուղ, Վոլոչիսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼոզովայաԼոզովայա (ուկրաիներեն՝ Лозова), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոզովայա գյուղում բնակվում էր 799 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1838 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 434,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(8265) 1986 RB5

(8265) 1986 RB5, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,242872 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8419 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6438 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1226,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,293425 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8265) 1986 RB5 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սերոտոնին

Սերոտոնինը պատկանում է մարդու օրգանիզմի կենսաբանական ակտիվ նյութերի թվին, արտադրվում է գլխուղեղի կողմից և հանդիսանում է կենտրոնական նյարդային համակարգի ակտիվ գործունեության խթանիչ։ Այն արթնացնում ու պահում է մարդկանց մեջ ապրելու զգացումը, ինչպես նաև՝ ակտիվ կենսակերպ վարելու, ամբողջ եռանդով աշխատանքին նվիրվելու, շփվելու, սիրելու և այլ ձգտումները։


== Ծանոթագրություններ ==
Need for Speed II

Need for Speed II — 1997 թվականին ստեղծված մրցարշավային խաղ, մշակված Electronic Arts Canada ընկերության կողմից և հրատարակված Electronic Arts։ Սա Need for Speed սերիայի երկրորդ խաղն է։ Խաղը պարունակում է մի քանի էկզոտիկ մեքենաներ և մրցուղիներ աշխարհի տարբեր մասերում։ Խաղից հեռացված են ոստիկանական հետապնդումները, որոնք կան առաջին մասում։ Ավելացվել է Knockout ռեժիմը։


== Ավտոմեքենաները խաղում ==
McLaren F1
Ferrari F50
Jaguar XJ220
Ford GT90
Lotus Elise GT1
Lotus Esprit V8
Italdesign Cala
Isdera Commendatore 112i
Ford IndigoԱվելացված են Special Edition ում

Ford Indigo
Ferrari F355 Berlinetta
Italdesign Nazca C2
FZR 2000 (Բոնուսային մեքենա)
Tombstone (Բոնուսային մեքենա)
Bomber BFS (Բոնուսային մեքենա)
Ford Mustang Mach III


== Խաղի երգերը ==
Խաղի երգեր գրել են Jeff van Dyck-ը, Saki Kaskas-ը, Rom Di Prisco-ն, Crispin Hands-ը, Alistair Hirst-ը, Robert Rigihalgh-ը և Jay Weinland-ը։ Ամեն մի մրցուղու (լոկացիայի) համար ստեղծված են երկու երաժշտական թեմա։


== Խաղի ընթացքը ==
Need For Speed 2 Gameplay (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Wine Application Database on Need for Speed II Archived 2006-02-20 at the Wayback Machine.
Need For Speed 2-ը Playground կայքում
Սևն ու սպիտակը

«Սևն ու սպիտակը» (անգլ.՝ «Black and White»), 1932 թվականի խորհրդային անիմացիոն ֆիլմ, Վլադիմիր Մայակովսկու համանուն բանաստեղծության էկրանավորումը, որը գրվել է 1925 թվականին։ Տեքստը հեղինակի անունից կարդում է Կոնստանտին Էգերտը։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը պատմում է ռասիզմի մասին, որը տիրում էր Հարավային Ամերիկայի շաքարի արդյունաբերության ոլորտում աշխատող սևամորթ աշխատակիցների նկատմամբ։ Ցույց է տրված, թե ինչպես են նրանք աշխատում դաշտում, քայլում են շղթաներով, նստած են ճաղերի հետևում, և անգամ էլեկտրական աթոռի վրա ենթարկվում են մահապատժի։ Շատ տեսարաններում սպիտակամորթները մտրակով ծեծում կամ հսկում էին սևամորթներին։ Սևամորթը հարցնում է սպիտակ մեծահարուստին, թե ինչու պետք է սպիտակ շաքարավազը մաքրի սևամորթը, և առաջարկում է նրան զբաղվել դրանով, որի համար դեմքին հարված է ստանում։ Մուլտֆիլմը ավարտվում է Վ. Լենինի դամբարանի տեսարանով և կոչ անելով. «Բոլոր երկրների պրոլետարիատներ և ամբողջ աշխարհի հալածված ժողովուրդներ, միացե՛ք»։


== Մուլտֆիլմի մասին ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Блэк энд уайт «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
Блэк энд уайт մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Պոլինա Ժերեբցովա

Պոլինա Վիկտորովնա Ժերեբցովա (ռուս.՝  Полина Викторовна Жеребцова, մարտի 20, 1985(1985-03-20), Գրոզնի, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս բանաստեղծ և փաստագրական գրող, հայտնի օրագրերի հեղինակ, որոնք ընդգրկում են երեք չեչենական պատերազմները կազմող իր մանկության, պատանեկության և երիտասարդության տարիները։


== Կենսագրություն ==
Պոլինա Ժերեբցովան ծնվել է 1985 թվականին Գրոզնի քաղաքում և այնտեղ ապրել գրեթե քսան տարի։ Նա իրեն համարում է կոսմոպոլիտ, քանի որ իր տոհմում տարբեր ազգություններ կան։
1994 թվականին Պոլինան սկսում է օրագիր պահել, որի մեջ գրանցում է իր շուրջը կատարվող իրադարձությունները։
1999 թվականին հոկտեմբերի 21-ին վիրավորվել է ռումբի բեկորից Գրոզնու կենտրոնական շուկայի վրա հրթիռային հարձակման ժամանակ։
2002 թվականից սկսել է աշխատել որպես լրագրող։ Ռուսաստանի լրագրողների միության և ՊԵՆ ակումբի անդամ է։ Երուսաղեմում ստացել է Յանուշ Կորչակի անվան միջազգային մրցանակ երկու անվանակարգերում (պատմողական և վավերագրական արձակ)։
2012 թվականին ստացել է Սախարովի մրցանակ՝ «Լրագրություն որպես սխրանք»։
2013 թվականից, որպես քաղաքական փախստական, ապրում է Ֆինլանդիայում։


== Կարծիքներ ==
«Պոլիտկովսկայան նկարագրեց պատերազմը որպես դրսից եկած լրագրող։ Պոլինա Ժերեբցովան պատմել է պատերազմի մասին ներսից, խավարի սրտից»։
(Շպիգել ամսագրիր) Der Spiegel №10 / 2015 թ։


== Գրքեր ==
Дневник Жеребцовой Полины, 2011
Муравей в стеклянной банке, чеченские дневники, 2014
Тонкая серебристая нить, 2015
Ослиная порода, 2017
45 parallel (novel), 2017


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Дневник Жеребцовой Полины. Чечня 1999-2002
Ant in a Glass Jar Chechen Diaries 1994–2004 Fragment
Московские Новости — Непрочитанная Чечня Archived 2015-06-10 at the Wayback Machine.
Жизнь внутри войны
The Guardian
Զեդա Նաքալաքևի

Զեդա Նաքալաքևի (վրաց.՝ ზედა ნაქალაქევი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Սենակի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 140 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էրվին Զադոր

Էրվին Զադոր (հունգ.՝ Zádor Ervin, 7 հունիսի, 1935, Բուդապեշտ, Հունգարիա – 28 ապրիլի, 2012, Լինդեն, Կալիֆոռնիա նահանգ, ԱՄՆ), հունգարացի ջրագնդորդ և լողի մարզիչ ԱՄՆ-ում, Մելբուրնում կայացած Ամառային Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն (1956)։ Հունգարիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է 1956 թվականի Օլիմպիական խաղերի կիսաեզրափակչում տեղի ունեցած ԽՍՀՄ հավաքականի հետ խաղին, որ հայտնի է «Արյուն ջրում» (Արյուն ջրավազանում) անունով։


== Կենսագրություն ==
Էրվին Զադորը ծնվել է 1935 թվականի հունիսի 7-ին Բուդապեշտում։ 1945 թվականին՝ 11 տարեկան հասակում, հետևելով եղբոր օրինակին, սկսել է զբաղվել լողով, սակայն 15 տարեկանում վթարի հետևանքով վնասվածքի պատճառով սկսել է խաղալ ջրագնդակ։
21 տարեկանում Էրվին Զադորն ընդգրկվել է Հունգարիայի ազգային հավաքականում, որի կազմում մասնակցել է 1956 թվականի Օլիմպիական խաղերի՝ ԽՍՀՄ հավաքականի դեմ անցկացված կիսաեզրափակչին, որտեղ հունգարացիները հաղթել են 4։0 հաշվով։ Պայմանավորված այն հանգամանքով, որ խաղն անցկացվել է ԽՍՀՄ զորքերի՝ Հունգարիա մտցվելուց հետո, այն եղել է չափազանց լարված։ ԽՍՀՄ հավաքականի անդամ Վալենտին Պրոկոպովը Զադորի հետ խոսքակռվից հետո բռունցքով խփել է հունգարացուն՝ պատռելով նրա աջ աչքի վերևի կաշին, ինչի հետևանքով եղել է ուժեղ արյունահոսություն։ Չնայած դրան՝ հունգարացի մարզիկը շարունակել է խաղը՝ իր հետևից թողնելով արյունոտ հետք ջրավազանում։ Հանդիսատեսը բողոք է բարձրացրել ԽՍՀՄ հավաքականի դեմ, և խաղի ավարտից մեկ րոպե առաջ ԽՍՀՄ հավաքականը որակազրկվել է։ Եզրափակչում հունգարացիները հաղթել են Հարավսլավիայի հավաքականին 2:1 հաշվով և դարձել Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։
Օլիմպիական խաղերի ավարտից հետո Հունգարիայի ազգային հավաքականի անդամներից մի մասը, այդ թվում նաև Էրվին Զադորը, քաղաքական ապաստան են խնդրել Արևմուտքում։ Էրվին Զադորը եղել է այդ մարզիկներից միակը, որ հետագայում երբեք չի վերադարձել հայրենիք։ ԱՄՆ-ում նա աշխատել է որպես լողի մարզիչ։ Պատանեկան տարիներին նրա մոտ մարզվել Մարկ Սպիտցը, ով հետագայում դարձել է Օլիմպիական խաղերի իննակի չեմպիոն։
2006 թվականին թողարկվել է Քոլին Ք․ Գրեյի «Ազատության մոլուցք» ֆիլմը՝ նվիրված Հունգարիայի հավաքականի ելույթին Մելբուրնի Օլիմպիական խաղերում։ Նույն թվականին Էրվին Զադորը հրաժարվել է մեկնել Բուդապեշտ՝ մասնակցելու Հունգարական հեղափոխության 50-ամյակին նվիրված միջոցառումներին։ Իր մերժումը նա պատճառաբանել է նրանով, թե չի ուզում մրցանակ ստանալ այն կառավարությունից, որի անդամ են այնպիսի անձինք, ովքեր մինչև 1989 թվականը եղել են ակտիվ կոմունիստներ։
Էրվին Զադորը մահացել է 2012 թվականի ապրիլի 28-ին ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգի Լինդեն քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էրվին Զադոր Archived 2012-10-05 at the Wayback Machine. - օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (ռուս.)
Elhunyt Zádor Ervin olimpiai bajnok vízilabdázó — 30 ապրիլի, 2012 (հունգարերեն)
Յանիս Ակուրատերս

Յանիս Ակուրատերս (ռուսական տպագիր մամուլում հայտնի է որպես Ի. Ակուրատեր) (լատիշ․՝ Jānis Akuraters, հունվարի 13, 1876(1876-01-13), Jēkabpils District, Լատվիա - հուլիսի 25, 1937(1937-07-25), Ռիգա, Լատվիա), լատվիացի գրող, Լատվիայի ազգային թատրոնի ստեղծման կազմակերպիչներից։


== Կենսագրություն ==
Յանիս Ակուրատերսը ծնվել է 1876 թվականի հունվարի 13-ին Դիգնայսկայա վոլոստի Եկաբպիլսկի ուեզդում, Յուրիս Ակուրատերի և Դարտա Ակուրատերի ընտանիքում։ Ավարտել է Բիրսկի տարրական և Եկապբիլսկի քաղաքային դպրոցները (1894)։ Սովորել է նաև Տուլայի մարզի մասնագիտացված անտառային ուսումնական հաստատությունում։
Տպագրվել է 1895 թվականից, երբ «Austrums» ամսագրում հայտնվել է նրա «Ձմեռ» բանաստեղծությունը։ Ուսուցչական քննություն հանձնելուց հետո (1889) աշխատել է դպրոցում։ Որոշ ժամանակ ապրել է Մոսկվայում, եղել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի ունկնդիր (1903)։
1905 թվականի առաջին ռուսական հեղափոխության ընթացքում Ակուրատերսի բանաստեղծություններն ու թարգմանությունները շատ տարածված էին։ Այդ շրջանում տարվել է ազգային գաղափարի խանդավառությամբ։
1905 թվականի հունվարյան իրադարձություններից հետո Ակուրատերսը ձերբակալվել է։ 1907 թվականին աքսորվել է Պսկովի մարզ, որտեղից փախել է Ֆինլանդիա, այնուհետև արտագաղթել է Շվեդիա, սակայն որոշ ժամանակ անց տեղափոխվել է Նորվեգիա։  Քրիստիանիայում ծանոթացել է Նորվեգիայի ազգային թատրոնի գործունեությանը և տարվել է Լատվիայում նմանատիպ թատրոնի ստեղծման գաղափարով, որը, ըստ նրա, ազգային մշակույթի հիմնախնդիրների շարքում հասարակության հետաքրքրության համար կատալիզատոր պետք է դառնար։
1908 թվականին վերադարձել է հայրենիք և բնակվել Լատվիայում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ծառայել է լատվիական հետևակային զորքերից մեկում, մասնակցել Սուրբծննդյան օրերին մղվող մարտերին։
1918 թվականին եղել է ժամանակավոր Ազգային Խորհրդի անդամ (հետագայում՝ Լատվիայի ազգային խորհուրդ), մասնակցել է Ազգային թատրոնի ստեղծմանը։ 1919 թվականի նոյեմբերի 30-ին Ռիգայի Ազգային թատրոնի բացման արարողությանը հանդես է եկել բացման խոսքով։ Նոր թատրոնի բեմում հաջողությամբ ներկայացվել են Յանսիս Ակուրատերսի ստեղծագործությունները։ Եղել է Լիտվայի գեղարվեստի բաժնի ու լատվիական ռադիոֆոնի ղեկավարը, գրել է ժամանակակից լատվիական հասարակության քաղաքական և մշակութային կյանքի մասին լրագրողական աշխատանքները, գրել է առաջին լատվիական պատմական ֆիլմի՝ «Ժամանակի հողմապտույտ» (1921) սցենարը։ 1927 թվականին Ռիգայում տպագրվել է նրա աշխատանքների տասնմեկ հատորից բաղկացած հավաքածուն։
Պարգևատրվել է Երեք աստղերի շքանշանով (1926), գլխավորել է PEN միջազգային կազմակերպության լատվիական գործունեությունը (1932-1937): Լատվիայի առաջին գրողներից է, որ 1937 թվականին արժանացել է Ազգային մրցանակի։
Մահացել է 1937 թվականի հուլիսի 25-ին, Ռիգայում։ Թաղված է Ռիգայի անտառային գերեզմանոցում։ 1991 թվականին այն տանը, որտեղ 1933 թվականից ապրել է Յանիս Ակուրատերսը, բացվել է հուշային տուն-թանգարան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յանիս Ակուրատերսի կենսագրությունը
Աղջարի ջուր

Աղջարի ջուր, Աղաջարկի ջուր, գետակ Թուրքիայի Քահրամանմարաշի մարզում, Լեռնային Կիլիկիայում։ Հոսում է Զեյթուն քաղաքի շրջանով։ Սկիզբ է առնում Բերից լեռնալանջերից և ունի Ղարս անունով մի կամուրջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հաղթանակի 40-ամյակի պողոտա (Դոնի Ռոստով)

Հաղթանակի 40-ամյակի պողոտա (ռուս.՝ Проспект 40-летия Победы), Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի պողոտաներից մեկը։


== Աշխարհագրություն ==
Պողոտան ամբողջությամբ գտնվում է Պրոլետարսկի շրջանի Ալեքսանդրովկա միկրոշրջանում և նրա հիմնական տրանսպորտային մայրուղին է։ Այն սկսվում է Չերևիչկինի և Սարյան փողոցների հատման վայրից, մեծ մասամբ անցնում է արևելյան ուղղությամբ, միկրոշրջանի ծայրամասի մոտ թեքվում դեպի հյուսիս-արևելք, այնուհետև, դեպի Կոբյակովա ձորակ իջնելիս, դեպի հյուսիս` ավարտվելով M4 դաշնային ավտոճանապարհի հետ հանգույցում։
Տների համարակալումը մեծանում է արևմուտքից արևելք։


== Տրանսպորտ ==
Պողոտան ոչ միայն շրջանի, այլև քաղաքի հիմնական տրանսպորտային զարկերակներից մեկն է, որն ապահովում է տրանսպորտի ելքը դեպի մարզի մայրուղի, ինչպես նաև Դոն գետի ձախ ափի հանգստյան գոտիներ և Ակսայ արբանյակ քաղաք։ Պողոտայի մեծ մասով գործում են թիվ 54, 70 և 80 ավտոբուսները, թիվ 22 տրոլեյբուսը և բազմաթիվ երթուղային տաքսիներ։


== Պատմություն ==
Պողոտայի ձևավորումը սկսվել է 1961 թվականին` Ալեքսանդրովկան Դոնի Ռոստովին միացնելուց հետո։ Պողոտան կառուցվել է ստանիցայի հյուսիսային ծայրամասում, նախկինում գոյություն ունեցած դեպի Ակսայ տանող ճանապարհի երթուղով։ Մինչ օրս էլ պողոտայի զույգ (հարավային) կողմում գերակշռում են ցածրահարկ մասնավոր շինությունները, իսկ կենտ կողմում` բարձրահարկ բազմաբնակարան շենքերը։ Մինչև 1985 թվականը պողոտան կոչվել է Ակսայի փողոց։ Մինչև 1980-ական թվականների վերջը պողոտայի արևելյան ծայրամասի հարավային կողմի շինությունները («Գեոֆիզիկ» գյուղ) վարչականորեն պատկանում էին Ակսայ քաղաքին, թեպետ ինքը` պողոտան, Ռոստովի տարածքն էր։
1985 թվականին, պողոտան վերանվանելու հետ մեկտեղ, նրա սկզբնամասում տեղադրվեց Հայրենական մեծ պատերազմում տարած հաղթանակի 40-ամյակի հուշանշանը։ 2000-ական թվականներին այն ապամոնտաժվել է վթարային վիճակում գտնվելու պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==
(5496) 1973 NA

(5496) 1973 NA, աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի հուլիսի 4-ին Էլեանորա Հելինի կողմից Պալոմարում։
[[Մեծ կիսաառանցք|Միջին հեռավորությունը]] Արեգակից կազմում է 2,433949 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,8843 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9836 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0881 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1386,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,259559 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 68,01° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5496) 1973 NA աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Զարուհի Դոլուխանյան

Զարուհի Աղասու Դոլուխանյան (օրիորդական ազգանունը՝ Մակարյան, մարտի 15, 1918(1918-03-15), Մոսկվա, Ռուսաստան - դեկտեմբերի 4, 2007(2007-12-04), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային օպերային երգչուհի (կոլորատուրային մեցցո-սոպրանո), վոկալ կատարողական արվեստի վարպետ, ՀԽՍՀ (1955), ՌՍՖՍՀ (1956), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1990), Լենինյան մրցանակի դափնեկիր (1966), պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
1933 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտական ուսումնարանը, 1957 թվականին՝ Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1941 թվականին ընդունվել է Երևանի Ալեքսանդր Սպենդարյանի անվան օպերայի և բալետի թատրոն, հանդես եկել Օլգայի (Չայկովսկու «Եվգենի Օնեգին»), Գայանեի (Սպենդիարյանի «Ալմաստ»), Զիբելի (Գունոյի «Ֆաուստ»), Դունյաշայի (Ռիմսկի-Կորսակովի «Թագավորի հարսնացուն»), Պոլինայի (Չայկովսկու «Պիկովայա Դամա») և այլ դերերգերով։
1944 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա, նվիրվել համերգային գործունեության․ եղել է Համամիութենական ռադիոյի և հեռուստատեսության, 1959 թվականից՝ Մոսկվայի ֆիլհարմոնիայի մենակատարուհի։ 1949 թվականին Բուդապեշտում կայացած երգիչների միջազգային մրցույթում արժանացել է առաջին մրցանակի։ Դոլուխանյանը հռչակված երգչուհի է․ նրա ձայնն առանձնանում է կոլորատուրային մեցցո-սոպրանոյում հազվադեպ հանդիպող գեղեցիկ տեմբրով և մեծ դիապազոնով (երկու և կես օկտավա), հատկապես տպավորիչ է ցածր ռեգիստրի հագեցած, թավշե ձայնի և թեթև, փայլուն կոլորատուրայի զուգորդումը։
Դոլուխանյանը կատարում է ինչպես տեխնիկական ազատություն և ձայնի հատուկ շարժունակություն պահանջող վիրտուոզային գործեր (Ռոզինայի դերերգը Ռոսինիի Զ․ Ա․ Դոլուխանովա «Սևիլյան սափրիչ» օպերայից, Ռոսինիի «Նեապոլիտանական տարանտելլա», Մոցարտի «Ալելուիա»), այնպես էլ լայնաշունչ մեղեդայնությամբ և ներքին դրամատիզմով առանձնացող երկեր (Տոսկայի դերերգը Պուչչինիի համանուն օպերայից, Դալիլայի դերերգը Մեն-Մանսի «Սամսոն և Դալիլա» օպերայից, Ռախմանինովի, Չայկովսկու ռոմանսները)։ Դոլուխանյանի երգացանկում մեծ տեղ են գրավում հայ կոմպոզիտորները (Կոմիտաս, Ա․ Սպենդիարյան, Ռ․ Մելիքյան, Արամ Խաչատրյան, Ա․ Հարությունյան, Վ․ Կոտոյան, Մ․ Թարիվերդին) և հայկական ժողովրդական երգերը։ Համերգներ է ավել Անգլիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, ԳՖՀ-ում, Կանադայում, Իտալիայում, Հունաստանում, ԳԴՀ-ում, Լեհաստանում և այլուր։ Դոլուխանյանն արժանացել է ԽՍՀՄ պետական (1951 թվական), լենինյան (1966 թվական) մրցանակների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՐԵՇՏԱԿԸ ԹՌԱՎ Օպերային մեծ երգչուհի Զարուհի Դոլուխանյանի հիշատակին(չաշխատող հղում)
Վանենու ավետարան

«Վանենու Ավետարան», հայկական ձեռագիր մատյան, պատմական Արցախ-Ուտիքի 18-րդ դարի մանրանկարչության լավագույն նմուշներից։ Պահպանվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում։ Ընդօրինակվել է Արցախի Փառիսոս գավառի Խորանաշատ վանքում, 1224 թվականին։ Պատվիրատուն է զորավար Զաջուռ Խաղբակյանի դուստր, Կուկ Սևադյանց իշխանի կին Վանենին։ Ձեռագիրն ունի տասը նկարազարդ խորան և չորս ավետարանիչների դիմապատկերներ, համապատասխան անվանաթերթեր։ Խորաններն ու անվանաթերթերն առանձնանում են կոթողային ամուր կառուցվածքով, հստակ դեկորատիվ բնույթով, ներդաշնակորեն ընտրված վառ գույների խաղով, որոնք ցոլում են որպես թանկարժեք քարերից պատրաստված մանյակ։ Տպավորիչ են հատկապես ավետարանիչների դիմապատկերները, նկարիչը ոսկե չեզոք ֆոնի վրա կատարման լակոնիկ միջոցներով կարողացել է բացահայտել կերպարների միստիկ ներաշխարհն ու հոգեկան խռովքը։ «Վանենու Ավետարանը» առաջիններից է, ուր օգտագործվել են հայկական կետադրության նշանների մեծ մասը։
Խուան Մարսե

Խուան Մարսե (իսպ.՝ Juan Marsé, հունվարի 8, 1933(1933-01-08)[…], Բարսելոնա, Իսպանիա - հուլիսի 18, 2020(2020-07-18)[…], Բարսելոնա, Իսպանիա), իսպանացի արձակագիր։ Բարսելոնյան դպրոց կոչվող գրական խմբակի գրողներից է։
Ծննդյան պահից կորցնելով մորը՝ որդեգրվել է այլ ընտանիքի կողմից և ստացել նոր ազգանուն։ Զբաղվել է ոսկերչությամբ, աշխատել ամսագրի խմբագրությունում։ Առաջին ստեղծագործությունները 1958 թվականին մամուլում տպագրված նովելներն են եղել, իսկ հաջորդ տարի արդեն արժանացել է Սեզամ մրցանակին։ Արձակից բացի, զբաղվել է նաև լրագրությամբ, գրում է սցենարներ։ Ստեղծագործությունների մեծ մասը վերաբերում են ետֆրանկիստական Բարսելոնին, որտեղ նա անդրադառնում է բարոյական ու սոցիալական անկմանը, դասային անհավասարությանը, աշխատավորների և համալսարանական բուրժուազիայի բախմանը, ինչպես նաև կորած մանկությանը։ Նրա ոճն աչքի է ընկնում հեգնանքով, հաճախ՝ սարկազմով, երբեմն նաև ծաղրանքի հասնող դաժան սատիրայով։ 2008 թվականին արժանացել է Սերվանտեսի մրցանակի, ինչը շատերը համարում են գրողների այդ հրաշալի սերնդի համընդհանուր գնահատական։


== Աղբյուրներ ==
Արդի իսպանալեզու պատմվածք, հատոր 1, Երևան, «Գրական էտալոն», 2011, էջ 282։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Պապովյան

Գեորգի Սարգսի Պապովյան (1895, Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1997, Երևան, Հայաստան), հայ հիգիենիստ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր։ ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Պապովյանը ծնվել է 1895 թվականին, Թիֆլիսում։ 1920 թվականին ավարտել է Խարկովի համալսարանը։ 1940-1942 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ առժողկոմի տեղակալ և գլխավոր սանիտարական հսկիչ, 1942-1952 թվականներին աշխատել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի առողջապահության կազմակերպման և սոցիալական հիգիենայի ամբիոնում, 1953-1956 թվականներին եղել է Համաճարակաբանության և հիգիենայի ինստիտուտի տնօրեն։
30 գիտական աշխատանքնարի հեղինակ է։ Աշխատանքները վերաբերում են վարակիչ հիվանդությունների հիգիենային, համաճարակաբանությանն ու կանխարգելմանը։ Ամփոփել է Հայաստանի նախապատերազմյան և պատերազմի տարիների սանիտարահամաճարակաբանական վիճակը։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ
Լենինի շքանշան (2)
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան
«Առողջապահության գերազանցիկ» նշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7.
Լոգ (գյուղ, Իլովլինսկի շրջան)

Լոգ (ռուս.՝ Лог), գյուղ Ռուսաստանի, Վոլգոգրադի մարզի Իլովլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3733 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռեինումուռռու

Ռեինումուռռու (էստ․՝ Reinumurru), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Վենդռա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Օրթուլուկ Փոքր

Օրթուլուկ Փոքր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի  Մարաշի գավառում:
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արարատ Հովսեփյան (այլ կիրառումներ)

Արարատ Հովսեփյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Արարատ Կարապետի Հովսեփյան (հունվարի 28, 1928, Ցողամարգ, Հայաստան - մարտի 20, 2017, Երևան, Հայաստան), հայ քանդակագործ։
Արարատ Հովհաննեսի Հովսեփյան (1922, Ազատավան, Երևանի գավառ, Հայկական ԽՍՀ - անհայտ), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։
Վարդան Քեշիշյան

Վարդան Խաչերի Քեշիշյան (1883, Մարաշ, Մարաշի գավառ, Հալեպի նահանգ, Օսմանյան կայսրություն- 20 հունվարի, 1920, Մարաշ), հայ դեղագործ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1883 թվականին Օս­մա­նյան կայս­րու­թյան Հա­լե­պի նա­հան­գի Մա­րա­շի գա­վա­ռի կենտ­րոն Մա­րաշ քա­ղա­քում։ Դե­ղա­գործ-բժիշկ Խաչեր Քեշիշյանի ավագ որ­դին է։ Սո­վո­րել է ամե­րի­կա­ցի մի­սի­ո­ներ­նե­րի Մա­րա­շի «Ակա­դե­մի» բարձ­րա­գույն վար­ժա­րա­նում, այ­նու­հե­տև՝ ամե­րի­կա­ցի մի­սի­ո­ներ­նե­րի Տարսոնի Սեյնթ Պոլ քո­լե­ջում, որը թե­րա­վարտ է թո­ղել։ 1906 թվականին ավար­տել է Կ. Պոլսի Օսմանյան կայսերական բժշկական համալսարանի դե­ղա­գոր­ծա­կան բա­ժի­նը և դե­ղա­գոր­ծի վկա­յա­կան ստա­ցել։
1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժա­մա­նակ զո­րա­կոչ­վել է օս­մա­նյան բա­նակ և ու­ղարկ­վել Զեյթուն` զին­վո­րա­կան դե­ղա­գործ ծա­ռա­յե­լու։ Զեյ­թու­նում 8 ամիս ծա­ռա­յե­լուց հե­տո տա­րագր­վել է Կոնիա, որ­տե­ղից էլ ըն­տա­նի­քով` Մեսքենե։ Այս­տե­ղից փախ­ել է Հալեպ, ուր կրկին մտել է օս­մա­նյան բա­նակ և զին­վո­րա­կան դե­ղա­գործ ծա­ռա­յել Նաբլուսի (Պաղեստին) ռազ­մա­ճա­կա­տում։ 1918 թվականի զի­նա­դա­դա­րից հե­տո վե­րա­դար­ձել է Մա­րաշ։ 1920 թվականի հուն­վա­րի 26-ին՝ Մա­րա­շի հա­յե­րի կո­տո­րա­ծի ժա­մա­նակ, թուր­քե­րը նրան սրա­խող­խող են արել՝ 37 տա­րե­կա­նում։


== Գրականություն ==
Գա­լուս­տե­ան Գրի­գոր Հ., Մա­րաշ, Նիւ Եորք, 1934։
Գա­լուս­տե­ան Գրի­գոր Հ., Մա­րաշ կամ Գեր­մա­նիկ եւ հե­րոս Զէյ­թուն, Նիւ Եորք, 1988։
«Գե­ղարդ» սու­րի­ա­հայ տա­րե­գիրք, Ե. գիրք, Հա­լէպ, 1996։


== Աղբյուր ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Չինական նապաստակ

Չինական նապաստակ (լատ.՝ Lepus sinensis) կաթնասունների դասի նապաստականմանների կարգի մեջ մտնող տեսակ։


== Բնութագիր ==
Մարմնի երկարությունը 35-45 սմ է, պոչի երկարությունը 4,0-5,7 սմ,  քաշը 1025-1940 գրամ, հետին ոտքերի երկարությունը 8,1-11,1 սմ է, ականջների երկարությունը 6,0-8,2 սմ։ Բուրդը կարճ է, կոպիտ, գույնը բաղկացած է բազմաթիվ երանգներից՝ շագանակագույնից մինչև կարմրաշագանակագույն և մեծապես տատանվում է։ Մարմնի ստորին հատվածը ավելի բաց է։ Ականջների ծայրերին կան սև եռանկյուն նախշեր։ 2n = 48 քրոմոսոմ։


== Տարածվածություն ==
Այս տեսակը տարածված է Չինաստանում (Անհոյ, Ֆուցզյան, Գուանդուն, Գուանսի-Չժոունի, Գույչժոու, Հունան, Ցզյանսու, Ցզյանսի, Չժեցյան), Թայվանում, Վիետնամում։ Հանդիպում է ծովի մակարդակից 4000-5000 մետր բարձրություններում։  Բնակվում է լեռնոտ վայրերում՝ մարգագետինների և թփուտավոր բուսականությամբ հարուստ վայրերում։


== Կենսակերպ ==
Գիշերային կյանք է վարում, բայց երբեմն ակտիվ է նաև ցերեկային ժամերին։ Իր համար սեփական բույն չի փորում, այլ օգտագործում է այլ կենդանիների փորածները։ Սնունդը բաղկացած է բույսերի տերևներից, կանաչ  մնացորդներից և ճյուղերից։
Բազմացման սեզոնը տևում է ապրիլից օգոստոս ամիսներին՝ ունենում է երեք ձագ միջին չափի մեծության։


== Պահպանություն ==
Բնության պահպանության միջազգային միությունը (ԲՊՄՄ) այս տեսակը ընդգրկել է հատուկ պահպանության մեջ՝ որպես քիչ մտահոգող տեսակ։ Այնուամենայնիվ, Վիետնամում այս տեսակը լայն տարածում ունի և որսի վտանգի տակ է։ Չինաստանում այս տեսակի ոչնչացման պատճառը անհայտ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Smith, A.T. & Johnston, C.H. 2008. Lepus sinensis
Chinese Hare. In: Andrew T. Smith, Yan Xie: A Guide to the Mammals of China. Princeton University Press, 2008; S. 290.
Հայերը Բուլղարիայում

Բուլղարիայի ներկա տարածքում հայերն ապրել են Բուլղարական թագավորության հիմնումից շատ առաջ։ Սակայն հայտնի է միայն հայերի թիվը 19-րդ դարում. այն 1881-ին կազմել է 3.440 մարդ։ 1894-1915 թթ. Օսմանյան կայսրությունում հայերի կոտորածների և 1922 թ. Թուրք-հունական պատերազմի հետևանքով հայերի թիվը Բուլղարիայում աճել է մինչև 47.000 մարդ։ Բուլղարիայի հայ համայնքը 2010-ին կազմում է 80.000 մարդ։
Բուլղարիայի հայ համայնքում գործում է Ազգային կոմիտե՝ ստեղծված Հայաստանի քրիստոնեության ընդունման 1700-ամյակի կապակցությամբ (հիմնադիր՝ արքեպիսկոպոս Տիրայր Մարդիկյան, 66 անդամով)։ Սոֆիայում գործում է «Երևան», Բուրգասում` «Հայեր», իսկ Պլովդիվում` «Վահան» թերթերը։
Համայնքը Էջմիածնապատկան է։ Այժմ Բուլղարիայի մայրաքաղաք Սոֆիայում  ավարտին է մոտենում Սուրբ Աստվածածին մայր եկեղեցու  շինարարությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
(4169) Ցելսիուս

(4169) Ցելսիուս (անգլ.՝ Celsius), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մարտի 16-ին Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,392515 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8066 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9785 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2282,34 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինը 0,157733 աստիճան/օր արագությամբ։ 
Ուղեծրի հարթությունը խավարածրի հարթության հետ կազմում է 10.05° անկյուն։


== Անուն ==
Անունն ստացել է շվեդ հայտնի աստղագետ, ֆիզիկոս, Ցելսիուսի սանդղակի ստեղծող Անդերս Ցելսիուսի (1701-1744) պատվին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ (4101-4200)
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4169) Ցելսիուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գրիգորի Ագեյկին

Գրիգորի Պետրովիչ Ագեյկին (դեկտեմբերի 1, 1924(1924-12-01), Կոչկուրովո, Կոչկուրովսկի շրջան, Մորդովիայի Հանրապետություն, Սարանսկի վարչական շրջան, Պենզայի գուբերնիա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 1, 2007(2007-12-01)), էրզիացի և ռուս բանաստեղծ, գրող։


== Կենսագրություն ==
Գրիգորի Ագեյկինը ծնվել է 1924 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Կոչկուրովո գյուղում (այժմ՝ Մորդովիայի Կոչկուրովսկի շրջան)։ Դպրոցում սովորելու տարիներին նա հատուկ ուսումնասիրում էր մորդովերեն լեզուն, 6-րդ դասարանում նա գրել է առաջին բանաստեղծությունները, որոնք հրապարակվել են դպրոցական թերթում, գրող Ի. Պ. Կրիվոշեևի հետ հանդիպումներից մեկի ժամանակ նա նույնիսկ գովասանքի է արժանացել ստեղծագործական ձգտումների համար։ Գրիգորիի բանաստեղծությունները շուտով սկսեցին լույս տեսնել «Սյատկո» թերթում։
1941 թվականին Ագեյկինը զորակոչվել է բանակ, ծառայել է հետախուզությունում։ Հայրենական Մեծ պատերազմի ընթացքում մասնակցել է Սմոլենսկի մարզում, Ուկրաինայում, Բելառուսիայում, Մոլդովայում, Ռումինիայում, Հունգարիայում, Ավստրիայում և Բուլղարիայում մղվող մարտերին։ Արժանացել է Կարմիր դրոշի շքանշան և Հայրենական պատերազմի երկրորդ աստիճանի շքանշանների։ 1947 թվականի ապրիլին վերադարձել է հայրենիք, ավարտել կուսակցական դպրոցը և Մորդովական պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է «Խորհրդային Մորդովիա» և «Էրզյան Կոմունա» թերթերում, եղել է նաև «Пионерэнь вайгель» («Պիոների ձայն») ամսագրի խմբագիր, որի շնորհիվ էլ սկսել է ստեղծագործություններ գրել մանուկների համար։ Ագեյկինի թերթում հրապարակվում էին Մորդովիայի ապագա հայտնի գրողներ Արթուր Մորոյի, Ա. Լուկյանովի և Ե. Պյատաևի հոդվածներն ու ստեղծագործությունները։ Շուտով բոլոր երեք հրատարակությունները միավորվեցին «Խորհրդային Մորդովիա» մեկ հրատարակության մեջ, որտեղ հրապարակվում էին էրզյան, մոկշյան և ռուսերեն հոդվածներ ու ստեղծագործություններ։ Ի զարմանս «Էրզյան կոմունա»-ի աշխատակիցների և խմբագիրների՝ թերթը վերականգնվեց «Էրզյան պրավդա», որտեղ էլ շարունակեց աշխատել Ագեյկինը։
«Էրզյան պրավդայում» աշխատած ժամանակահատվածում Ագեյկինը  հրապարակել է բազմաթիվ ստեղծագործություններ նվիրված ժողովուրդների բարեկամությանը, հայրենի եզերքի գեղեցկությանը, աշխատանքին և սիրուն։ Հայտնի է որպես կարճ պատմվածքների և մանկական բանաստեղծությունների, բալլադների, ակնարկների, ֆելեյտոնների և զավեշտական փոքրիկ երկերի հեղինակ։
Մահացել է 2007 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։


== Պարգևներ ==
Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան
Կարմիր դրոշի շքանշան


== Մատենագիտություն ==


=== Ժողովածուներ ===
«Փոքրիկ ընկերներ» (Вишка ялгинеть, 1958)
«Ոսկե աստղիկներ» (Сырнень тештинеть, 1959)
«Սրտի ձայնը» (Седей вайгель, 1964)
«Боря - космонавт» (1967)
«Ով ումից է վախենում» (Кие киде пели?, 1976)
«Չերեմուշկա» (Лемзеркай, 1980)


=== Հեքիաթներ ===
«Քանդված կծիկ» (Калавтозь кире)
«Топтыга»
«Максим»
«Թևավոր ընկերներ» (Сёлмов оят)
«Туз»
«Пожар»
«Պղպեղ» (Перець)
«Հետ մի մնա ընկերներիցդ» (Иля кадново ялгасто)
«Баян»
«Լավ գործ» (Паро тев)
«Գարնանային առավոտ» (Тундонь валске)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Время и события. 2014: библиографический указатель / Нац. б-ка им. А. С. Пушкина Респ. Мордовия; [сост. А. Н. Маланьчева]. - Саранск, 2013. - 148 с.


== Արտաքին հղումներ ==
В год литературы кочкуровцы читают произведения своих земляков-писателей
Սանտ Անջելո Մուքսարո

Սանտ Անջելո Մուքսարո (իտալերեն՝ Sant'Angelo Muxaro), կոմունա Իտալիայում՝ Սիցիլիա մարզի Ագրիջենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1542 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 65 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 92020։ Հեռախոսային կոդը՝ 00922։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0922 919506
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comunedisantangelomuxaro.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comunedisantangelomuxaro.it Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedisantangelomuxaro.it Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային իսնտիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1909-10

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1909-10 (անգլ.՝ 1909-10 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 39-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Նյուքասլ Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
Ժողովածու (3071)

Ժողովածու 3071, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3071 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1651-1661 թվականներին Զաքարիա դպիր գրիչի կողմից Հովհաննավանքում, Յուշոյ վանքում։ Ստացողը եղել է Զաքարիա դպիրը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,2X14,5սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 462 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ ուղղագիծ երկաթագիր, Ավետարան, թուղթ 2, բոլորգիր, Յովհ․ Մամիկոնեան, Պատմութիւն Տարօնոյի վրա՝ միասյուն, երկսյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 3ա, 60ա, 79բ, 81բ, 89բ, 283բ, 389բ, 458բ, հետագայի՝ 458բ (1698թ․)․ կնիք 460բ (Զաքարիա), 458բ (1722թ․, Աստուածատուր)։


== Բովանդակություն ==
Պատմութիւն Հացունևաց խաչին։
Կոստ․ Բարձրարերդեցեւոյ Թուղթ, Սահմանք կանոնականք։
Կիր․ Գանձակեցոյ Պատմութիւն ժամանակաց։
Ջենոբայ եպս-ի Խօսք վասն առաջաւորաց պահոց։
Թուղթ Պիզատոսի առ Տիբեր։
Վասն Կոստանդիանոսի թագաւորի։
Իշաւխայ Գիրք ի վերայ բնութևան։
Յաղագս զիւնոյ և արբեցութևան։
Մատթ․ Ուռհայեցւոյ Պատմութիւն Բագրատունևաց և այլոց։
Թովմ․ Մեծոփեցւոյ Պատմութիւն, Յիշատակարան։
կիր․ Բանասիրի Վարք թովմայի Մեծոփեցւոյ։
Զաքարիա գրչի Տաղք։
Փաւստոսի Պատմութիւն հայոց։
ի ժամանակաց զրուցից Միխ․ Ասորւոյ։
Պատճէն հայոց տոմարի։
Յակ․ Ղրիմեցւոյ Յաղագս տոմարական մակացութևան։
Յաղագս չափուց և կշռոց։
Յաղագս կենդանակերպից։
Ղուկ․ Կեղեցւոյ Պատճեն հռոմոց մեծ տոմարի։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղմաղանի աղբյուրներ

Աղմաղանի աղբյուրներ, աղբյուրներ Գեղամա լեռներում։ Ավանդության համաձայն այստեղի բազմաթիվ աղբյուրների ակունքները բրդի միջոցով խցանել է տվել տեղի խանը, որպեսզի իր հակառակորդները աչք չգնեն այդ ջրառատ վայրերին։


== Ավանդություն ==
Այստեղ ժամանակին բազմաթիվ աղբյուրներ են եղել։ Նաղի խանը ուղտերի քարավաններով բուրդ է կրել տալիս և խցանում բոլոր աղբյուրների ակունքները, որպեսզի իր հակառակորդները աչք չդնեն այդ ջրառատ վայրերին։


== Ծանոթագրություններ ==
Դևիդ Փոլ

Դևիդ Փոլ (անգլ.՝ David Paul, մարտի 8, 1957(1957-03-08), Հարթֆորդ, ԱՄՆ - մարտի 6, 2020(2020-03-06), ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, պրոդյուսեր և հեռուստահաղորդավար։


== Կենսագրություն ==
Դևիդ Փոլը ծնվել է 1957 թվականի մարտի 8-ին, իր երկվորյակ եղբայր Փիթեր Փոլից առաջ, դառնալով երրորդ երեխան ընտանիքում։ Դևիդի հայրենիքը ԱՄՆ Կոնեկտիկուտ նահանգի Հարթֆորտ փոքրիկ քաղաքն է։
Դեռահաս Դևիդը զբաղվում էր ամերիկյան ֆուտբոլով և ըմբշամարտով, երկու մարզաձևերն էլ պահանջում էին զգալի ֆիզիկական ուժ։ Ավելի ուշ զբաղվել է բացառապես բոդիբիլդինգով։
Յոթանասունականների վերջում երիտասարդ եղբայրներ Դևիդն ու Փիթեր Փոլը բացեցին իրենց ատլետիկ դահլիճը «Մետաղի տուն» անունով։ Բայց հետո նրանք տեղափոխվեցին Կալիֆոռնիա։
Ակտիվ մարզումների ժամանակ եղբայրները մարզվել են հայտնի Gold's Gym դահլիճում՝ Պետեր Գրիմկովսկու ղեկավարությամբ։
1983-2005 թվականներին եղբայրները նկարահանվել են ավելի քան մեկ տասնյակ կինոկարտինում, որոնցից ամենահայտնին 1994 թվականին նկարահանված «Դայակներ» («Twin Sitters») կատակերգական ֆիլմն է։ Ֆիլմը գրավել է հանդիսատեսի ուշադրությունը գլխավոր հերոսների, երկվորյակներ Դևիդ և Փիթեր Ֆալկոնեի շնորհիվ։
2020 թվականի մարտի 7-ին հայտնի է դարձել այն մասին, որ մարտի 6-ին 62 տարեկան հասակում մահացել է Դևիդ Փոլը։ Դևիդ Փոլի մահվան մասին լուրը հայտնել է իր երկվորյակ Փիթերը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Էրկեր

Էրկեր (գերմ.՝ Erker – ելուստ, ճարտարապետության մեջ՝ լուսանց, լապտեր), կիսաբոլոր կամ նիստավոր, մեծ մասով ապակեպատ ծավալային ելուստ շենքի պատին։ Հաճախ ընդգրկում է մի քանի հարկ (բացառությամբ առաջինի)։ Էրկերը ընդլայնում է սենյակի տարածությունը և նպաստում արևի ճառագայթների առատ ներթափանցմանը։
Սեմգաս

Սեմգաս (ռուս.՝ Семгас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յուգնա գետի աջ ափում՝ 41 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 22 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո-Պեչորսկ ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վագա գետն է։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Հյուսիսային Դվինա գետն է։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300412103000032907
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003290
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ազդաշ Ներքին

Ազդաշ Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Սուրմալուի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վերսոնե (Էն)

Վերսոնե (ֆր.՝ Versonnex), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Ռոն Ալպեր մարզում՝ Էն գավառում։ Մտնում է Ժեկսի կազմի մեջ։ Ժեկս (շրջան)ի կոմունա։
INSEE կոդը՝ 01435։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը գտնվում է մոտ 400 կմ հարավ-արևելք Փարիզից, 115 կմ հյուսիս Լիոնից, 70 կմ հարավ-արևմուտք Բուրկ ան Բրեսայից։
Կոմունայի տարածքով հոսում է Ուդար (ֆր.՝ Oudar) գետը, որը Վերսուա գետի վտակն է։


== Եղանակ ==
Կլիման ցամաքային է ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևներ հազվադեպ են լինում, հիմնականում՝ ամռանը։


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 2144 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 1422 մարդկանցից 1103 (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 319-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 77,6 %, 1999 թվականին 70,8 % էր)։ 1103 ակտիվ բնակիչներից 1025-ը (539 տղամարդ և 468 կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 78-ը (33 տղամարդ և 45 կին)։ 319 պասիվներից 125-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 82-ը՝ թոշակառուներ, 112-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

«Վերսոնե» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի վիճակագրության և տնտեսագիտության ազգային ինստիտուտ։ Վերցված է 2014-04-04 
«Վերսոնե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-04-04
Ապակե աշտարակ

Ապակե աշտարակ (իսպ.՝ Torre de Cristal), գրասենյակային երկնաքեր Մադրիդի Ֆուենկառնալ Էլ-Պարդո շրջանում՝ տեղակայված Պասեո դե լա Կաստելյանա 259C հասցեում։ Երկնաքերի բարձրությունը կազմում է 249 մետր, քաղաքի և ամբողջ երկրի (Տոռե Սեպսայից հետո) ամենաբարձր շենքերի ցանկում զբաղեցնում է երկրորդ տեղը, Եվրամիության ամենաբարձր շենքերի ցանկում՝ չորրորդ և Եվրոպայի ամենաբարձր շենքերի ցանկում՝ 15-րդ տեղը (ներառյալ Ռուսաստանը)։


== Նկարագրություն ==
«Ապակե աշտարակը» «Չորս աշտարակներ» համալիրի չորս երկնաքերերից մեկն է։ Համալիրի մյուս երեք աշտարակներն են՝ Torre Cepsa (250 մետր), Torre PwC (236 մետր) և Torre Espacio (230 մետր)։ Կառույցի համար փորվել և հանվել է 90000 մ3 հող, թափվել է 40000 մ3 բետոն, շինարարության համար ծախսվել է 4,5 միլիոն աղյուս (չհաշված ստորգետնյա հարկերը) և 6000 տոննա պողպատ։ «Ապակի աշտարակի» նախասրահի առաստաղի բարձրությունը 10 մետր։ Երկնաքերը հագեցած է ժամանակակից հրդեհային պաշտպանության համակարգով, օրինակ, կրակը հանգցնող հովհարիչները կարող են դիմակայել մեկ ժամ 400 °C ջերմաստիճանի։ Երկնաքերի ստորին հատվածում և նրա գագաթին օդի ջերմաստիճանի տարբերությունը կարող է հասնել 10 աստիճան, աշտարակի վերին մասում քամու գրանցված առավելագույն արագությունը 132 կմ/ժ է։ Երկնաքերը, ինչպես իր անունը, ամբողջությամբ պատված է ապակով և ունի 4600 պատուհան 44000 մ2 ընդհանուր տարածք և մոտ հարյուր տոննա զանգված։ Երկնաքերում էլեկտրական մալուխների երկարությունը մոտ 250 կիլոմետր է։ Շենքի 27 վերելակների աշխատանքը կազմակերպվում է այնպես, որ նույնիսկ թեժ ժամերին այն տեղ է հասնում կես րոպեից։ Երկնաքերի տանիքում կա ուղղահայաց տեսակի ձմեռային այգի 600 մ² տարածքով կան (մոտ 24000 բույսեր)։
Ամենամեծ վարձակալներ՝ KPMG (20000 մ² 17 հարկերում, 1900 աշխատակից), Red Hat, VidaCaixa Grupo, Grupo Agbar, SEAT, ThyssenKrupp, Regus:

Հիմնական առանձնահատկություններՇինարարություն՝ 2004-2008 թթ. կամ 2009 թ. դեկտեմբերի 4
Բարձրություն՝ 250 մ (ալեհավաքի), 249 մ (ճարտարապետական), 210,6 (վերին հարկերում)
Երկարություն և լայնություն՝ 51 х 33 մ
Հարկեր՝ ըստ տարբեր աղբյուրների 45, 50 կամ 53 և 6 ստորգետնյա
Վերելակներ՝ 27
Տարածք՝ 59827 մ²
Ավտոկանգառատեղեր՝ 1200
Շինարարության արժեքը՝ 339590604 դոլարին համարժեք
Ճարտարապետ՝ Սեզար Պելլի
Սեփականատեր՝ Mutua Madrileña
Հիմնական կապալառու՝ Grupo ACS


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Torre de Cristal
Torre de Cristal at structurae.net
Աշբերն

Աշբերն (անգլ.՝ Ashburn), գետակ Մեծ Բրիտանիայի հարավարևմտյան մասում, Անգլիա երկրամասում։ Անվանումը առաջացել է սաքսոներեն æsc (պարզ) + burna (վտակ) բառերից։ Ակունքը գտնվում է ծովի մակարդակից 365 մետր բարձրության վրա։ Աշբերնը թափվում է Դարտ գետը։


== Հղումներ ==
Course of the River Ashburn Archived 2012-03-03 at the Wayback Machine.(անգլ.) Devon Explorer կայք էջում։
Հակոբիսար

Հակոբիսար, Գրյակո, Գրեակո, լեռ Հայաստանի Արմավիրի մարզում, Արարատյան գոգավորությունում, Կարմրաշենի սարահարթում։ Բարձրությունը 1017 մ է։ Ունի հրաբխային ծագում


== Ծանոթագրություններ ==
Լիվրի (Կալվադոսի գավառ)

Լիվրի (ֆր.՝ Livry), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 784 մարդ, բնակչության խտությունը` 33.39 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.48 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Կոմոն լ'Էվանտե, Լա Վաքրի համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Կոմոն սյուր Օր համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 30 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 506 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 379-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 127։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,9 %։ 379 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 351 անձ (200 տղամարդ և 151 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (15 տղամարդ և 13 կին)։ 127 անաշխատունակներից 41-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 57-ը` թոշակառուներ, իսկ 29-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հռոմուլոս

Հռոմուլոս (լատ.՝ Romulus), Հռոմ քաղաքի առասպելական հիմնադիրն ու առաջին թագավորը (մ.թ.ա. 753 - 716 թթ.), Ռեա Սիլվիայի և ռազմի աստված Մարսի որդին, հետագայում աստվածացվել է Քվիրինուս անունով։ Ըստ ավանդության Ամուլիոսը, Ռեա Սիլվիայի հորեղբայրը գահընկեց է անում իր եղբորը՝ Նումիտորին, իսկ նրա դստեր դարձնում է վեստալուհի։ Սակայն Ռեա Սիլվիան հղիանում է Մարս աստծուց և ծնում երկվորյակներ՝ Հռոմուլոսին և Ռեմոսին։ Ամուլիոսը հրամայում է բանտարկել կուսության ուխտը խախտած վեստալուհուն, իսկ ծնված երկվորյակներին գցել Տիբր գետը։ Սակայն նրանք չեն խորտակվում, այլ գետը նրանց տանում է ափ, որտեղ նորածիններին իր կաթով սնուցում է էգ գայլը, իսկ այնուհետև գտնում ու մեծացնում է Ֆաուստուլ անունով մի հովիվ իր կնոջ՝ Ակկա Լարենցիայի հետ։ Հետագոյում եղբայրները վրեժ են լուծում Ամուլիոսից, իսկ այն տեղում, որտեղ փրկվել էին որոշում են հիմնադրել քաղաք։ Սակայն շինարարության ընթացքում նրանց միջև վեճ է առաջանում, և Հռոմուլոսը սպանում է Ռեմոսին՝ տալով նոր քաղաքին իր անունը և դառնալով նրա միակ տիրակալը։
Ուոլքամին

Ուոլքամին (անգլ.՝ Walkamin), քաղաք, որը գտնվում է ավստրալիական Քվինսլենդ նահանգի հյուսիս-արևմտյան մասում։ Քաղաքի բնակչությունը 2006 թվականի տվյալներով կազմել է 630 մարդ։ Քաղաքը գտնվում է Թեյբլենդս մարզի կազմում, որի բնակչությունը կազմում է 45.300 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։


== Տեղանուն ==
Ուոլքամին անվանումը գալիս է քաղաքում գտնվող երկաթուղային կայարանից։ Իսկ երկաթուղային կայարանի անվանումն իր հերթին առաջարկել է երգեհոնահաև Սիդնեյ Լեոնել Մեյը։ Առավել հավանական է, որ այս անվանումը եկել է վակամանների լեզվից, որոնք ապրել են այստեղ մինչև եվրոպացիների գալը։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղակայված է Ատերտոն սարահարթում։ Քաղաքը գտնվում է Մարիբայից 15 կմ հեռավորության վրա, մարզկենտրոն Քերնս քաղաքից 76 կմ դեպի հարավ-արևմուտք 1702 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք Քվինսլենդ նահանգի մայրաքաղաք Բրիսբենից։


== Պատմություն ==
Առաջին պետական դպրոցը Ուոլքամինում բացվել է 1958 թվականի մայիսի 19-ին։
1982 թվականին դպրոցը նշել է իր 25-ամյակը։
1959 թվականին Քվինսլենդի կառավարությունն Ուոլքամինում հիմնել է հետազոտական կայարան` ուսումնասիրելու Տինարու ամբարտակի ջուրը ոռոգման նպատակով օգտագործելու տնտեսագիտությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Панорамы Уолкамина на Гугл-картах
Հովհաննես Սահակյանի հուշամրցաշար

Հովհաննես Սահակյանի հուշամրցաշար, Հովհաննես Սահակյանի հիշատակին նվիրված ազատ ոճի ըմբշամարտի տղամարդկանց միջազգային մրցաշարը, որն անցկացվում է ամեն տարի Խարկովում։


== Պատմություն ==
Մրցաշարն ավանդաբար անցկացվում է գարնանը Ուկրաինայում՝ Խարկովի մարզկենտրոն Խարկով քաղաքում։ Այն հիմնադրվել է 1972 թվականին՝ ի պատիվ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ Հովհաննես Սահակյանի, ով ողբերգականորեն մահացել է 1971 թվականին։ Որպես մրցաշարի կազմակերպիչներ հանդես են գալիս  մահացած ըմբիշի ընկերներն ու մարզիչը։ Մրցաշարը Ուկրաինայի չորս մրցաշարերից մեկն է, որտեղ մրցաշարի հաղթողները ստանում են սպորտի վարպետի կոչում։ Միջոցառումն անցկացվում է Ուկրաինայի հայերի միության, Խարկովի մարզային «Ազատ ոճի ըմբշամարտի սպորտային ֆեդերացիա» հասարակական կազմակերպության, ինչպես նաև Խարկովի մարզային և քաղաքային վարչակազմի աջակցությամբ։


== Տես նաև ==
Ուկրաինայի հայերի միության գավաթ


== Ծանոթագրություններ ==