Էլոիզ Ջենսեն

Էլոիզ Ջենսեն (անգլ.՝ Elois W. Jenssen, նոյեմբերի 5, 1922(1922-11-05), Պալո Ալտո, Սանտա Կլարա շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - փետրվարի 14, 2004(2004-02-14), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), հանդերձանքի ամերիկացի նկարիչ։ «Սամսոն և Դալիլա» ֆիլմի համար (1949) «Լավագույն հանդերձանքի դիզայն (գունավոր ֆիլմեր)» անվանակարգում «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր (1951), «Գահ» ֆիլմի համար (1982) «Լավագույն հանդերձանքի դիզայն» անվանակարգում մրցանակի հավակնորդ։


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Էլոիզ Վ. Ջենսենը ծնվել է 1922 թվականի նոյեմբերի 5-ին Պալո Ալտոյում (Կալիֆորնիա նահանգ, ԱՄՆ)։ Սովորել է Ուեսթլեյքի աղջիկների դպրոցում, այնուհետև տեղափոխվել Փարիզ՝ Parsons School նոր դպրոցի դիզայնի բաժնում ձևավորման բաժնում սովորելու համար։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բռնկումից հետո նա վերադարձել է Կալիֆորնիա և ընդունվել Չուինար արվեստի ինստիտուտը։ 
Կինոյում իր գործունեությունը նա սկսել է որպես Հանթ Սթրոմբերգի պրոդյուսերական ընկերության հանդերձանքների նկարչի օգնական և առաջին անգամ հիշատակվել է էկրանին՝ 1947 թվականին «Պատվազուրկ լեդի» ֆիլմում Հեդի Լամարի հերոսուհու զգեստներն ստեղծելու համար։ Ջենսենը եղել է «Հրապուրիչ» կինոնկարի գլխավոր դերասանուհի Լյուսիլ Բոլլի դիզայները, և այդպես ստեղծել է մի միավորում, որն ի վերջո բերել է նրան «Ես սիրում եմ Լյուսիին» հեռուստասերիալի համար հանդերձանքների ստեղծմանը։ 1948 թվականին նրա դիզայնով սպիտակ վերարկուն, որը երկու ծոցագրպաններում էլեկտրական մարտկոցների միջոցով տաքացնում էր (երկարացման լարով, որը կարող է միացվել ինքնաթիռներում կամ գնացքներում), ցուցադրվել է ​​նորաձևության ֆուտուրիստական ցուցադրության ժամանակ, որը հովանավորում էր Los Angeles Fashion Group-ը։ 
1951 թվականին Լյուսիլ Բոլլը գնացել է Ջենսենի մոտ և հարցրել, թե արդյոք նա հետաքրքրված է նոր կատակերգության համար հանդերձների ստեղծմամբ, որը նա և իր ամուսինը՝ Դեսի Արնասը պատրաստում էին CBS-ի համար։ Այդ ժամանակ, 20th Century Fox-ի հետ աշխատելով բացառիկ պայմանագրով, չի կարողացել ընդունել առաջարկը, սակայն թողնելով ստուդիան և դառնալով ֆրիլանսեր՝ նա անցկացրել է եթերաշրջանը «Անձնական քարտուղար» սիթքոմում՝ Էնն Սոթերնի համար ​​հագուստ նախագծելու վրա, այնուհետև կապվել Բոլլի հետ՝ պարզելու, թե արդյոք նախկինում առաջարկած նրա աշխատանքն զբաղված է։ «Ես սիրում եմ Լյուսիին» ֆիլմում պաշտոնը թափուր է եղել։ Նրան ընդունել են յուրաքանչյուր էպիզոդի համար 100 դոլարով, որն զգալիորեն պակաս էր, քան գեղարվեստական ​​կինոնկարի աշխատավարձը՝ 1953-54 թվականների նկարահանումներից մեկ շաբաթ առաջ։ Սակայն հաջորդ եթերաշրջանի ժամանակ նրա աշխատավարձը բարձրացել է մինչև 150 դոլար։ Երբ նա հաջորդ տարի պահանջել է 200 դոլար, Desilu-ի խնայող ղեկավարները նրան փոխարինել են։ 
1952 թվականի ապրիլի 15-ին Ջենսենն ամուսնացել է Թոմ Անդրեի հետ, որը մահացել է 1983 թվականի հուլիսի 14-ին։


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==
1947՝ «Գայթակղություն» / Lured
1948՝ «Որոգայթ» / Pitfall
1949՝ «Սամսոն և Դալիլա» / Samson and Delilah
1950՝ «Մարդը, որը խաբեց ինքն իրեն» / The Man Who Cheated Himself
1951՝ «Վտանգի ճիչ» / Cry Danger
1952՝ «Հեռախոսազանգ անծանոթից» / Phone Call from a Stranger
1952՝ «Հանցագործության գոտի ԱՄՆ մամուլում» / Deadline – U.S.A.
1952՝ «Դիվանագիտական փոստատար» / Diplomatic Courier
1952՝ «Մենք ամուսնացած չենք» / We're Not Married!
1952-1955՝ «Ես սիրում եմ Լյուսիին» / I Love Lucy
1982՝ «Գահ» / Tron
1980՝ «Նախազգուշացում» / Without Warning
1986՝ «Նախագծող կին» / Designing Women


== Ծանոթագրություններ ==