armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անգեղտուն

Անգեղտուն (Քեղ) (հին հունարեն՝ Ἰγγηληνή; լատ.՝ Ingilena), գավառ Մեծ Հայքի Աղձնիք նահանգի կազմում։ Գտնվում է այժմյան Թուրքիայի Դիարբեքիրի մարզի Ակլ կամ էգիլ գավառի տեղում։ Կենտրոնն էր Անգղ բերդաքաղաքը, որի ավերակները գտնվում են Դիարբեքիրից հարավ, Տիգրիսի վերին հոսանքի աջ ափին։


== Անվանում ==
Ենթադրվում է, որ Անգեղ անունը ծագել է նույնանուն աստվածությունից (Հին կտակարանի թարգմանիչը շումերհեթիթյան ռազմի Ներգալ աստծո անունը հայերենում փոխել է Անգեղի)։ Անգեղի անունով տեղանուններ կային նաև Հայաստանի Ծաղկոտն գավառում (Անգղ), Սյունիք նահանգում (Անգեղի, Անգեղակոթ, Անգեղաձոր), Վանա լճի ափին, Արտամետի մոտ (Անգղ) ևն։ Անգեղ-տան հեթանոս հայերի նվիրական վայրերից էր, Տորք դյուցազնի գլխավոր տաճարատեղը, որտեղից էլ՝ սրա «Տորք Անգեղեայ» («Անգեղի Տորք») անվանումը։


== Հելլենիստական շրջան ==
Հելլենիստական դարաշրջանում Անգեղ-տունը մտնում էր Ծոփքի հայկական թագավորության մեջ։ Ծոփքը Մեծ Հայքի հետ միավորելուց (մեր թվարկությունից առաջ 94) հետո Տիգրան Բ Մեծը Անգեղ-տունը դարձրեց արքունական կալվածք և ռազմական հենակետ։ Անգեղ-տունը նույն դերն էր կատարում նաև հայ Արշակունիների ժամանակ՝ մինչև 4-րդ դարի վերջերը։
Ըստ Ագաթանգեղոսի՝ Անգեղ-տան մեծ իշխանը դասվում էր Հայոց 4 սահմանակալ բդեշխություններից անմիջապես հետո։ Զորանամակի համաձայն, Անգեղ-տան, որի զորաթիվը 3400 հեծյալ էր, կատարում էր Հայոց Արևմտյան դարպասի հսկողության պարտականություն։
Ըստ Փավստոս Բուզանդի՝ Անգեղ-տան ամրոցը հայ Արշակունի թագավորների գանձանոցն էր և նրանցից շատերի աճյունների հանգստարանը։ Ենթադրվում է, որ Անգեղ-տունը համանման նշանակություն է ունեցել Արտաշեսյանների, գուցե նաև նրանց նախնիների համար։ 4-րդ դարի կեսին Անգեղ-տան մեծ իշխանն էր արքունի ներքինապետ Դրաստամատը, որը «... հավատարմությամբ պահում էր Անգեղ բերդի գանձերը, նույնպես և բոլոր արքունական բերդերը, որ գտնվում էին այդ կողմերում։ Նույնպես և Ծոփաց աշխարհում Բնաբեղ բերդում եղած գանձերը նրա տեսչության տակ էին և նրա բարձը բոլոր նախարարների բարձերից վեր էր» (Փավստոս Բուզանդ, Պատմություն Հայոցի 5-րդ դպրության, գլուխ է)։


== Միջնադար ==
Մեծ Հայքի 387 թվականի բաժանումով Անգեղ-տունը դարձավ Հռոմեական կայսրության հինգ հայկական սատրապություններից մեկը՝ Անգելենե անունով։
11-րդ դարի Անգեղ-տունը երբեմն մտել է հայ իշխանությունների կազմի մեջ։ Այնուհետև քոչվորական զանազան հորդաների նվաճումները խափանեցին Անգեղ-տան վերամիավորումը հայկական իշխանությունների հետ՝ հետզհետե փոխելով նրա էթնիկական պատկերը։


== Նոր ժամանակներ ==
20-րդ դարի սկզբին գավառն ուներ շուրջ 200 գյուղ, որոնք մեծ մասամբ քրդաբնակ էին։ Անգեղ-տնում ցարդ պահպանվում են հայկական ավեր կամ կանգուն հուշարձաններ։


== Գրականություն ==
Թ.Խ. Հակոբյան (1981). Հայաստանի պատմական աշխարհագրություն. Երևան։ «Միտք»։


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Չիլխորոզ (Դերջանի գավառ)

Չիլխորոզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Մամախաթուն գյուղաքաղաքից 47 կմ արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկ Լևի

Մարկ Լևի  (հոկտեմբերի 16, 1961(1961-10-16)[…], Բուլոն Բիյանկուր, Սենա, Ֆրանսիա), ֆրանսացի գրող։ Հայտին է դարձել իր առաջին ՝ Et si c'était vrai... (հայերեն՝ Եվ եթե դա լիներ ճիշտ․․․) վեպով, որի հիման վրա 2005 թվականին նկարահանվեց «Երկնքի և երկրի միջև» ֆիլմը։


== Կենսագրություն ==
Մարկ Լևինը ծնվել է 1961 թվականին Բուլոնում հրեական ընտանիքում։ Երկրորոդ համաշխարհահային պատերազմի տարիներին նրա հայրը ՝ Ռայմոն Լևինը (ֆր.՝ Raymond Lévy, ծնվ․1923) ով լինելով գրող մասնակցեց Ֆրանսիական դիմադրական շարժմանը  Թուլուզում Մարսել Լանգերի(ֆր.՝ Marcel Langer) կազմած 35-րդ  միջազգային կոմունիստական խմբում։ Հետագայում հրապարակված հոր և հորեղբոր՝ Կլոդ Լևիի հուշերը , կդառնան Մարկ Լևիի «Ազատության երեխաները» վեպի հիմքը:Նրա մայրը  անշարժ գույքով զբաղվող գործակալ էր։
1979 թվականին 18 տարեկան հասակում Մարկը« Կարմիր խաչ» միջազգային կազմակերպության անդամ դարձավ, որտեղ երեք տարի անց նշանակվեց Փարիզի Արտակարգ իրավիճակների օգնության արևմտյան բաժնի տարածաշրջանային տնօրեն։
1983 թվականին Լևին ընդունվեց Փարիզ-Դոֆին համալսարան և մեկ տարի անց լինելով արդեն երկրորդ կորրսի ուսանող իր երկու գործընկերներ Միշել Բենդավիդի և Խավիար Պոնիսինի հետ  ստեղծեց իր առաջին «Logitec France» ընկերություն։ Ընկերությունը ի սկզբանե հիմնված էր Փարիզի Վոլտեր կառամատույցի տարածքում, որը հետագայում տեղափոխվեց Բուլոն։
1984 թվականին Մարկը տեղափոխվում է ԱՄՆ, որտեղ դարձավ  Կալիֆորնիայում և Կոլորադոյում գտնվող երկու ընկերությունների հիմնադիրներից մեկը, որոնք մասնագիտացած էին համակարգչային գրաֆիկայի ոլորտում։
1988 թվականից մինչև 1990 թվականը Մարկը ստեղծել և ղեկավարել է Ֆրանսիայի Կանն քաղաքի մոտակայքում գտնվող Սոֆիա Անտիպոլիս համալսարանի համակարգչային պատկերների մշակման ստուդիան։ Ծրագիրը անհաջողության մատնվեց ինչը հանգեցեցրեց 1989 թվականին ընկերության կորստին, որը սնանկացավ  մի քանի ամիս անց։
Վերադառնալով Ֆրանսիա 1991 թվականին նա 29 տարեկան հասակում որոշում է զրոյից իր կնոջ երբոր հետ ստեղծել շինարարությամբ  և ինտերիեր դիզայնով զբաղվող Eurythmic-Cloiselec ընկերությունը։
1998 թվականին Մարկ Լևինը գրում է իր առաջին՝ «Et si c'était vrai...»(հայերեն՝ Եվ եթե դա լիներ ճիշտ․․․) գիրքը։ 2000 թվականին իր առաջին վեպի մեծ հաջողությունից հետո Մարկ Լևինը 38 տարեկան հասակում դուրս է գալիս իր ստեղծած ընկերությունից և բնակություն հաստատում Լոնդոնում, որպեսզի միայն կենտորնան  գրելու վրա։  Նրա  «Et si c'était vrai...»(հայերեն՝ Եվ եթե դա լիներ ճիշտ․․․) գիրքը թարգմանվել է ավելի քան 40 լեզուներով, հրատարակվել 32 երկրներում  և վաճառվել 5 միլիոն օրինակով,  2 տարի շարունակ  լինելով բեստսելեր։ DreamWorks-ը ձեռք է բերում գրքի հիման վրա ֆիլմ նկարելու իրավունքը և 2005 թվականին էկարններ է բարձրանում Մարկ Ուոթերսի« Երկնքի և երկրի միջև» ֆիլմը։


== Ստեղծագործություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մարկ Լևիի հարցազրույցները լտալերեն և ֆրանսերեն  «i-LIBRI» ամսագրում
Մարկ Լևի(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Նովա Ալվորադա դու Սուլ (Մատու Գրոսու դու Սուլ)

Նովա Ալվորադա դու Սուլ (Մատու Գրոսու դու Սուլ)  (պորտ.՝ Nova Alvorada do Sul), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հարավարևմտյան մարզում։ Մտնում է Դոռադուսի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 22.430 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 4 019,209 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,0 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է հոկտեմբերի 27-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1991 թվականի դեկտեմբերի 16-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 177.227.902,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 16.060,53 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,745 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ախմետովո (գյուղ, Բլագովարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱխմետովոԱխմետովո (ռուս.՝ Ахметово, բաշկիրերեն՝ Әхмәт), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Էդիսոն շրջան (Վերմոնտ)

Էդիսոն շրջան (անգլ.՝ Addison County), ԱՄՆ Վերմոնտ նահանգի 14 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1,995 կմ² է, բնակչությունը՝ 36,821 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Միդլբերի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1785 թ.։

Կաղապար:Վերմոնտ
Խանդակ (Շիրվանի գավառ)

Խանդակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում։


== Պատմություն ==
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է բռնագաղթի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 20 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Վահնա

Վահնա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում։ Գտնվում էր Խոզաթ գյուղաքաղաքից 15 կմ հարավ, գետափին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 31 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Վահնան ուներ Ս. Գևորգ անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմիտաս (երգչախումբ, Նոր Ջուղա)

«Կոմիտաս», Նոր Ջուղայի Սբ. Ամենափրկիչ վանքի քառաձայն երգչախումբ, հիմնադրվել է 1975 թվականին (Կոմիտասի անունով կոչվել է 1990 թվականին): Խմբավարներ՝ Մովսես Փանոսյան, Պարթև Շահվալադյան, Վրեժ Մելիքյան, Ռադիկ Մելիքյան, Համիկ Ալեքսանդրյան, Արմեն Ամիրխանյան (2008 թվականից)։ 
Մասնակցել է Նոր Ջուղայի հայոց եկեղեցիներում տեղի ունեցող արարողություններին, պարբերաբար հանդես է գալիս նաև համերգներով. երգացանկում նդգրկված են հայկական ժողովրդական, գուսանական, հոգևոր, դասական և ժամանակակից երգեր։ 
2008 թվականին «Կոմիտաս» երգչախումբը Երևանում մասնակցել է Հայաստանի երգչախմբային ընկերության 50-ամյակի տոնակատարությանը, 2010 թվականին՝ Գերմանիայի Ֆրայբուրգ քաղաքի միջազգային երաժշտական փառատոնին։


== Ծանոթագրություններ ==
ITV

ITV (Այ-թի-վի) (անգլ.՝ Independent Television) - Մեծ Բրիտանիայում տեղակայված հեռուստացանց։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Շեմսի

Շեմսի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։


== Բնակչություն ==
Հայաբնակ գյուղ էր։ XIX դարի 70-ական թվականներին ուներ 48 տուն՝ 303 հայ բնակչով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Շեմսին ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լեգենդ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լեգենդ (այլ կիրառումներ)
Լեգենդը ավանդազրույց է, որի հիմքում ընկած է հրաշքը։ Հրաշապատումն ընդգրկում է դեպքերը և հերոսներին։ Լեգենդը շատ նման է առասպելին, սակայն նրանք տարբեր են իրարից։ Առասպելի հիմքում ընկած է պատմական որևէ փաստ, ինչը հենց սկզբից ստանում է չափազանցված գերբնական տեսք։ Ժամանակի ընթացքում այդ իրական հիմքը աստիճանաբար մթագնում է։


== Լեգենդի ծագումը ==
Լեգենդը սովորաբար ունենում է կրոնական ծագում։ Այն հյուսվում է քրիստոնեական եկեղեցու սուրբ արարքների՝ տանջանքների և մահվան շուրջ։ Այդպիսի լեգենդներ կան Գրիգոր Լուսավորիչի, Գրիգոր Նարեկացու և այլ սրբերի մասին։


== Լեգենդներ գրողները ==
Հայ իրականության մեջ գրավոր կամ բանավոր ավանդազրույցների ձևով փոխանցվող լեգենդներն ու առասպելները գրողները ենթարկում են գեղարվեստական մշակման։ Հայ բանասերներից լեգենդներ գրել են Հովհաննես Հովհաննիսյանը, Հովհաննես Թումանյանը, Ավետիք Իսահակյանը, Հովհաննես Շիրազը և այլք։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարշամայ

Բարշամայ (ռուս.՝ Баршамай), գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Կայտագսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դևաստացիա

Դևաստացիա (լատ.՝ devastatio — ավերում, բնաջնջում), միջոցառումների համալիր, որի նպատակը մարդկանց, կենդանիների և բույսերի վարակիչ ու ճիճվային հիվանդությունների հարուցիչների ոչնչացումն Է՝ նրանց զարգացման բոլոր փուլերում։ «Դևաստացիայի» տերմինն առաջարկել է Կոնստանտին Սկրյաբինը, 1944 թվականին։ 
Դևաստացիայի նպատակով օգտագործվում են մեխանիկական, ֆիզիկական, քիմիական և կենսաբանական գործոններ ու մեթոդներ։ Դևաստացիան լինում է ամբողջական (հարուցիչների լրիվ ոչնչացում) և մասնակի (հարուցիչների ոչնչացում՝ սահմանափակ տարածությունում)։ 
Դևաստացիան ընդգրկում է ճիճվաթափությունը, քիմիաբուժությունը, անտիբիոտիկաթերապիան, ֆիզիոթերապիան և վարակազերծումը։
Շերվիլեր

Շերվիլեր (ֆր.՝ Scherwiller), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 3000 մարդ, բնակչության խտությունը` 165.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.08 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 380 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1993 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1568-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 425։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,7 %։ 1568 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 1450 անձ (778 տղամարդ և 672 կին)։ Գործազուրկ են եղել 118 անձ (52 տղամարդ և 66 կին)։ 425 անաշխատունակներից 133-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 192-ը` թոշակառուներ, իսկ 100-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պետրովսկոե (գյուղ, Վելիկա-Պիսարևկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրովսկոեՊետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Петрівське), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Վելիկա-Պիսարևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պերուի օրհներգ

Պերույի ազգային քայլերգ (իսպ.՝ Marcha Nacional del Perú),  Պերույի ազգային հիմն է։ Այն գրվել է 1821 թվականին՝ Լատինական Ամերիկայի երկրների անկախության պատերազմի ղեկավարներ, Արգենտինայի ազգային հերոս Խոսե Սան Մարտինի կողմից հայտարարված ազգային օրհներգի ստեղծման մրցույթի ժամանակ։ Օրհներգը  պաշտոնապես հաստատվել է 1822 թվականի ապրիլի 15-ին։ 1869 թվականին օրհներգի տեքստում կատարվել են որոշակի փոփոխություններ, 1913 թվականին օրհներգի կարգավիճակը պաշտոնապես օրինականացվել է։


== Օրհներգի բառերը բնօրինակ լեզվով ==
Կրկներգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Гимн на сайте nationalanthems.info
Վորոբևո (գյուղ, Կրասնոկամսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎորոբևոՎորոբևո (ռուս.՝ Воробьево, բաշկիրերեն՝ Воробьев), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 192 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2316) Ջո-Անն

(2316) Ջո-Անն (անգլ.՝ Jo-Ann), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,452033 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0447 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8594 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1402,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,256693 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,82° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2316) Ջո-Անն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հեծյալները (ֆիլմ)

Հեծյալները (անգլ.՝ The Horsemen) դրամա, թրիլեր, սարսափ և դետեկտիվ ֆիլմ։ Թողարկվել է 2009 թվականին։ Ռեժիսորը Յոնաս Ակերլունդն է։


== Սյուժե ==
Դետեկտիվ ոստիկանության անդամ Էյդեն Բրեսլինը կնոջ մահից հետո միայնակ է դաստիարակում իր երկու որդիներին։


== Դերերում ==
Դեննիս Կուեյդ - Էյդեն Բրեսլին
Շժան Ցզի - Կրիստեն
Պետեր Ստորմարե - Սպիտց
Էրիկ Բալիֆուր - Թեյլոր
Չելսի Ռոս - Շոն Բրեսլին
Դեբորա Օդել - Տիկին Բրոբշոու
Դևիդ Դեստմելչիեն - Տեռենս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հեծյալ ֆիլմը Internet Movie Database կայքում (անգլ.)
Հեծյալ ֆիլմը allmovie կայքում (անգլ.)
Էռնեստ Բյուրնել

Բյուրնել Էռնեստ (հուլիսի 12, 1908(1908-07-12), Լիեժ, Վալոնիա, Բելգիա - օգոստոսի 5, 1968(1968-08-05), Լիեժ, Վալոնիա, Բելգիա), բելգիական բանվորական շարժման գործիչ։
Բելգիայի կոմունիստական կուսակցության անդամ 1938 թվականից։ Օկուպացված Բելգիայում (1940-1944 թվականներին) մասնակցել է Դիմադրության շարժմանը։ Երկիրը ֆաշիզմից ազատագրելուց հետո եղել է Բելգիայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական օրգան «Դրապո ռուժ» («Le Drapeau Rouge») թերթի գլխավոր խմբագիրը։ 1954-1961 թվականներին եղել է Բելգիայի կոմունիստական կուսակցության ազգային քարտուղար, 1961-1968 թվականներին՝ կոմկուսի նախագահ, 1946-1949 թվականներին և 1965 թվականից՝ խորհրդարանի դեպուտատ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խարմանլար

Խարմանլար, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(6965) Նիյոդագավա

(6965) Նիյոդագավա (անգլ.՝ Niyodogawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ցուտոմու Սեկիի կողմից Գեյսեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,481302 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4501 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5125 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1427,64 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,252165 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,14° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6965) Նիյոդագավա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հաջիքենդից մեզ հայտնում են

«Нам Сообщают» («Հաջիքենդից մեզ հայտնում են...»), Հովհաննես Թումանյանի ռուսերեն հոդվածներից մեկը, որը տպագրվել է 1898 թվականի օգոստոսի 13–ին։


== Պատմություն ==
Հոդվածն առաջին անգամ հրատարակվել է 1898 թվականի օգոստոսի 13-ին «Новое Обозрение» օրաթերթի № 5018-ում։ Այնուհետև տպագրվել է Թումանյանի «Ուսումնասիրություններ և հրատարակումներ» գրքի 3-րդ հատորի 323 էջում։
Հոդվածում Թումանյանը գրում է Հաջիքենդից Գոզլուխ տանող ճանապարհին կողոպտված ուղևորների մասին։
Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 6-րդ հատորում արտատպվել է 1983 թվականին Թումանյանի «Ուսումնասիրություններ և հրատարակումներ» գրքի 3-րդ հատորից։


== Ծանոթագրություններ ==
Թոմ Հիդելսթոն

Թոման Ուիլյամ Հիդելսոթոն (անգլ.` Thomas William Hiddleston, փետրվարի 9, 1981(1981-02-09), Վեստմինստեր, Լոնդոն), բրիտանացի կինոյի, թատրոնի և հնչյունավորման դերասան։ Ավելի հայտնի է «Թոր» (2011), «Կեսգիշերը Փարիզում» (2011), «Վրիժառուները» (2012), «Թոր։ Խավարի թագավորությունը» (2013) ֆիլմերի շնորհիվ։


== Կենսագրություն ==
Թոմ Հիդելսթոնը ծնվել է 1982 թվականի փետրվարի 9-ին Վեստմինստրում (Լոնդոն, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիա)։ Նա սովորել է 2 մասնավոր դպրոցում՝ Օքսֆորդի «Դրակոն» դպրոցում և Բերշիրի Իթոն քաղաքի (Վինձորի մոտակայքում) Իթոնյան դպրոցում, որտեղ ապրել է Դուրֆորդ տանը։ Քեմբրիջում՝ որտեղ նա նույնպես կրթություն է ստացել, Հիդելսթոնը մասնակցել է «Ցանկություն տրամվայը» բեմակատարությանը։ Դրանից հետո՝ 2005 թվականին, ավարտել է Դրամատիկական արվեստի թագավորական ակադեմիան (անգլ.՝ Royal Academy of Dramatic Art (RADA))։


== Կարիերա ==
Իր առաջին դերը Հիդելսթոնը խաղացել է «Նիկոլաս Նիքլբիի կյանքը և արկածները» (2001) ֆիլմում։ Իր հաջորդ դերերը՝ «Դավադրություն» (2001), «Չերչիլ» (2002), «Շեքսպիրի սոնետների գաղտնիքը», այլ ֆիլմեր և հեռուստասերիալներ նույնպես եղել են հեռուստատեսությունում։ Իր առաջին խոշոր դերը նա ստանում է «Ջեյն Օսթինի սիրային անհաջողությունները» ֆիլմում (2008)։ 2008 թվականին 2 անգամ նոմինացվել է լավագույն դեբյուտ անվանակարգում՝ «Ցիմբիլին» և «Օթելլո» (որտեղ տարել է Կասսիոյի դերը) թատերական ներկայացումների համար։ Ի վերջո շահում է մրցանակը՝ «Ցիմբիլինի» իր դերի համար։ Այդ նույն տարում Թոմը հաղթում է «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» անվանակարգում՝ Կասսիոյի («Օթելլո») և «Լվովի» (Անտոն Չեխովի ստեղծագործության) դերերի շնորհիվ։
Իր համար իսկական առաջխաղացում էր «Marvel Studio»-ի հետ 2 ֆիլմերի՝ «Թորի» և «Վրիժառուների» համար պայմանագիր կնքելը (այստեղ նա տանում է Լոքիի դերը)։ 2011 թվականին նա խաղում է նախորդ դարի կերպարների դերեր «Կեսգիշերը Փարիզում» և «Մարտական ձի» ֆիլմերում, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 20-րդ դարի սկզբին։ Հիմա Հիդելսթոնը նորից աշխատում է «BBC» ընկերության հետ՝ նկարահանվելով «Հենրիխ 4-րդ» պատմական ֆիլմում, որտեղ սկզբում տարել է արքայազն Հեյլի, իսկ այնուհետև՝ Հենրիխ 4-րդ թագավորի դեր։


== Ծանոթագրություններ ==
(353) Ռուպերտո-Կարոլա

(353) Ռուպերտո-Կարոլա (անգլ.՝ Ruperto-Carola), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1893 թվականի հունվարի 16-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,738099 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8458 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6304 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1654,9 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,217536 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,71° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(353) Ռուպերտո-Կարոլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կիմոն

Կիմոն (հուն․՝ κίμων) (մ.թ.ա. մոտ 507-449, Կիպրոս), աթենական զորավար և քաղաքական գործիչ։ Միչտիադեսի որդին։


== Կենսագրություն ==
Վաղ հասակից մասնակցել է պարսիկների դեմ պատերազմին։ Մ.թ.ա. 478-477 թվականներին ընտրվել է ստրատեգոս, մասնակցել Դելոսյան միության ստեղծմանը։ Մ.թ.ա. 476-475 թվականներին պարսիկներից գրավել է էյոն ամրոցը (Թրակիայում) և Սկիրոս կղզին։ Կիմոնը դարձել է Աթենքի օլիգարխիական խմբավորման առաջնորդը՝ Թեմիստոկլեսի, ապա՝ Պերիկլեսի քաղաքական հակառակորդը։ 


== Մարտական գործողություններ ==
Մ.թ.ա. 469-468 թվականներին կարևոր հաղթանակներ է տարել պարսիկների դեմ։ Արտաքին քաղաքական ասպարեզում կողմնորոշվել է դեպի Սպարտան։ Մ.թ.ա. 461 թվականին վտարվել է Աթենքից, մոտ 456 թվականին վերադարձել և մասնակցել պարսիկների դեմ ռազմական գործողություններին։ Մ.թ.ա. 449 թվականին գլխավորել է ծովային արշավանքը Կիպրոս, այնտեղ էլ մահացել։


== Հնագույն աղբյուրներ ==
Արիստոտել, Ատհենիանս (27)
Հերոդոտոսը։ պատմություն (Գիրք VI. 136; Գիրք VII. 107)
Ֆուկիդիդ, պատմություն (Գիրք I. 98, 100, 102, 112)
Պլուտարքոսի. Կիմոն և Լուկուլլոս
Կոռնելիոս


== Գրականություն ==
Суриков И. Е. Глава IV. Кимон: аристократ, но не олигарх // Античная Греция: политики в контексте эпохи. — М.:: Наука, 2008. — 383 с. — ISBN 978-5-02-036984-9
Курциус Эрнст Рост могущества Афин // История Древней Греции. — Мн.:: Харвест, 2002. — Т. 2. — 416 с. — ISBN 985-13-1119-7
Վալգա (այլ կիրառումներ)

Վալգա, կարող է վերաբերել՝

Վալգա - գետ Ռուսաստանում, Կատրոմայի վտակը
Վալգա - քաղաք Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Վալգա շրջանում
(1894) Հաֆներ

(1894) Հաֆներ (անգլ.՝ Haffner), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1971 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Լյուբոշ Կոհոուտեկի կողմից Բերգդորֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,885204 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6706 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0998 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1790,04 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,201113 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,91° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1894) Հաֆներ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իլզե Այխինգեր

Իլզե Այխինգեր (գերմ.՝ Ilse Aichinger, նոյեմբերի 1, 1921(1921-11-01)[…], Վիեննա, Առաջին Ավստրիական Հանրապետություն - նոյեմբերի 11, 2016(2016-11-11)[…], Վիեննա, Ավստրիա), ավստրիացի բանաստեղծուհի։ Նրա ստեղծագործություններում արտացոլված են նացիստների կողմից հրեաների հետապնդումները. դրանք հիմնականում գրվել են ինքնակենսագրական տեղեկությունների հիման վրա։


== Կենսագրություն ==
Իլզե Այխինգերը ծնվել է 1921 թվականի նոյեմբերի 1-ին Ավստրիայի մայրաքաղաք Վիեննայում կաթոլիկ ուսուցչի ընտանիքում։ Նրա հրեա մայրն աշխատում էր որպես բժշկուհի։ Քանի որ մոր ընտանիքն արդեն ասիմիլյացիայի էր ենթարկվել, ուստի զավակները դաստիարակվում են որպես կաթոլիկներ։ Շուտով ծնողները բաժանվում են և Իլզեն երկվորյակ քրոջ հետ մնում է մոր մոտ։
Իլզե Այխինգերի մանկությունն անցնում է Լինցում և Վիեննայում, որտեղ նրա ընտանիքը մշտապես հետապնդվում էր Նացիստական Գերմանիայի կողմից սկսած 1933 թվականից։ 1945 թվականին Իլզեն սկսում է բժշկություն ուսումնասիրել, միաժամանակ նաև զբաղվում գրական գործունեությամբ։ 1948 թվականին ավարտում է կրթությունը։ Նույն թվականին հրատարակում է իր անդրանիկ վեպը։ 1953 թվականին բանաստեղծուհին ամուսնանում է պոետ Գյունտեր Այխի հետ։
Իլզե Այխինգերն իր մահկանացուն կնքում է 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ին Վիեննայում։


== Մրցանակներ ==
1955 թվականին Դյուսելդորֆի կայսերական մրցանակ է ստանում, ինչպես նաև Բրեմենի գրական մրցանակ։ 1956 թվականին Իլզեն Բեռլինի գեղարվեստի ակադեմիայի անդամ է դառնում։ 1963 թվականին տեղափոխվում է Զալցբուրգի արվարձան։ 1971 թվականին արժանանում է Նելլի Զաքսի, իսկ 1982 թվականին Պետրարկայի անվան մրցանակների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Gisela Lindemann: Ilse Aichinger. Beck, München 1988, ISBN 3-406-32276-X.
Kurt Bartsch, Gerhard Melzer (Hrsg.): Ilse Aichinger. Droschl, Graz / Wien 1993, ISBN 3-85420-350-0.
Samuel Moser (Hrsg.): Ilse Aichinger. Leben und Werk. S. Fischer, Frankfurt am Main 1995, ISBN 3-596-12782-3.
Britta Herrmann, Barbara Thums (Hrsg.): «Was wir einsetzen können, ist Nüchternheit». Zum Werk Ilse Aichingers. Königshausen & Neumann, Würzburg 2001, ISBN 3-8260-2091-X.
Roland Berbig: Ilse Aichinger. In: Text + Kritik 175. edition text + kritik, München 2007, ISBN 978-3-88377-902-7.
Verena Auffermann: Ilse Aichinger — Geboren, um zu verschwinden. In: Verena Auffermann, Gunhild Kübler, Ursula März, Elke Schmitter (Hrsg.): Leidenschaften. 99 Autorinnen der Weltliteratur. C. Bertelsmann, München 2009, ISBN 978-3-570-01048-8, S. 17—20.
Berliner Hefte zur Geschichte des literarischen Lebens 9 (2010) (Themenheft Ilse Aichinger hrsg. v. Roland Berbig / Hannah Makus [196 S.]). ISSN 0949-5371
Beatrice Eichmann-Leutenegger: ‚Diese Sucht, einfach wegzubleiben‘. Zum 90. Geburtstag von Ilse Aichinger. In: Stimmen der Zeit, Heft 11, November 2011, S. 767—775. Verlag Herder, Freiburg.
Iris Radisch: Ilse Aichinger wird 75: Ein ZEIT-Gespräch mit der österreichischen Schriftstellerin. In: Die Zeit, Nr. 45/1996.


== Արտաքին հղումներ ==
"Aichinger, Ilse" International Who's Who. Accessed September 1, 2006.
Aichinger, Ilse: "Spiegelgeschichte", in: Der Gefesselte, Frankfurt am Main: Fischer, 1953. (worldcat-link)
Ilse Aichinger Obituary, The Guardian
Ֆաբրիչնի (գյուղ, Կավալերովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆաբրիչնի (այլ կիրառումներ)Ֆաբրիչնի (ռուս.՝ Фабричный), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Կավալերովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռաֆթսունի կամուրջ

Ռաֆթսունի կամուրջ (նորվ.՝ Raftsundbrua), ավտոճանապարհային կամուրջ, որը միացնում է Ռաֆտսունդետ նեղուցը միացնում է Լոֆտոնյան,  Աուստվոգյա (նորվ.՝ Austvågøya) և Հինյոյա (նորվ.՝ Hinnøya) կղզիները։ Այն նաև հանդիսանում է Եվրոպական թիվ 10 ճանապարհի մի հատվածը, որը Լոտովյան կղզիները միացնում է մայրցամաքային Նորվեգիայի հետ։ Կամուրջը 298 մ երկարությամբ գլխավոր թռիչքով հանդիսանում է աշխարհի ամենամեծ երկաթբետոնյա կամուրջներից մեկը։ Նորակառույց ճանապարհը փոխարինեց փոքրիկ լաստանավային փողադրամիջոցներ իրականացնող կայանին։


== Շինարարությունը ==
Շինարարության մրցույթը հայտարարվեց 1991 թ.-ին Նուրլանի Ճանապարհային ադմինիստրացիայի կողմից։ 1993 թ.-ին հայտարարվեց մրցույթի արդյունքները։ Արդյունքում ընտրվեց 2 նախագիծ, որոնք ներկայացրել էին Aas-Jakobsen AS և BOARCH ընկերությունները։ Կապալառու դարձավ AS ANLEGG ընկերությունը։ Կառուցման աշխատանքները սկսվեցին 1996թ.-ի և ավարտվեցին 1998թ.-ին։ Շինարարության ընդհանուր արժեքն էր 125 միլիոն նորվեգական կռոն։ Երթևեկության համար կամուրջը բացվեց 1998թ.-ի նոյեմբերի 6-ին։
Երկաթբետոնյա աշխատանքները իրականացվել են Doka ընկերության կողմից։ 1996 թ.-ին շինարարության ժամանակ Frode փոթորիկի հետևանքով ավերվեց № 3 հիմնասյունը և վնասվեց հենասյան ամրանը:.


== Կառուցվածք ==
Ռաֆթսունի կամուրջը իրենից ներկայացնում է երկաթբետոնյա կոնստրուկցիա, որի երկարությունը 711 մ է։ Ունի 4 թռիչք (86 + 202 + 298 + 125 մ)։
Տեղակայված լինելով շատ բարձ աշխարհագրական տեղանքում՝ կամուրջը նախատեսված է 60 մ/վրկ. արագությամբ ուժեղ քամիների, ինչպես նաև սեսմիկ ակտիվության ազդեցությանը դիմանալուն:.
Բոլոր հենասյուները տեղակայված են ցամաքին։ Գունարբատեն փոքրիկ կղզին հենասյուներից մեկի համար ծառայում է հիմք։ Սյուների հիմքերը հենված են ժայռերի վրա։  № 3 և № 4 սյուները ունեն 2 մ հաստություն և 34 մ բարձրություն։
Կամուրջը ունի 2 երթևեկելի գոտի և հետնոտնային անցում։ Ընդհանուր լայնությունը 10,3 մ է։ Կամրջի եզրերին տեղադրված է 1.2 մ բարձրությամբ ցինկե ցանկապատ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Aas-Jakobsen ընկերության կայքում կամրջի մասին հոդված: Archived 2014-08-10 at the Wayback Machine.(անգլ.)
structurae.de կայքում կամրջի մասին տեղեկություններ: (անգլ.)
broer.no կայքում կամրջի մասին տեղեկություններ: Archived 2009-03-07 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Իշտվան Տարլոշ

Իշտվան Տարլոշ (հունգ.՝ Tarlós István, մայիսի 26, 1948(1948-05-26), Բուդապեշտ, Հունգարիայի երկրորդ հանրապետություն), հունգարացի քաղաքական գործիչ, 1990-2006 թվականներին եղել է Բուդապեշտի III շրջանի քաղաքապետ։ Բուդապեշտի քաղաքապետի պաշտոնը զբաղեցրել է 2010-2019 թվականներին։ 2019 թվականի հոկտեմբերի 13-ի քաղաքապետի ընտրություններում պարտվել է ընդդիմության թեկնածու Գերգեյ Կարաչոնին։


== Կենսագրություն ==
1968-1971 թվականներին ուսանել է Բուդապեշտի տեխնոլոգիայի և տնտեսագիտության համալսարանում, իսկ երկու տարի անց ստացել է Դյերում քաղաքացիական շինարարության մասնագիտացման դիպլոմ։ Իշտվան Տարլոշը շինարարության ոլորտում աշխատել է ավելի քան 15 տարի, իսկ 1980-ականների վերջին կնոջ՝ Սեսիլիա Նագիի հետ ղեկավարել է ճարտարապետական բյուրոն։
1989 թվականին Հունգարիան ժողովրդավարությանը անցնելուց հետո ընտրվել է «Ազատ դեմոկրատների դաշինքի» անդամ և 1990 թվականին «Ֆիդես՝ Հունգարական քաղաքացիական միության» աջակցությամբ դարձել Բուդապեշտի III շրջանի քաղաքապետ։ 1994 թվականին լքել է իր կուսակցությունը «Հունգարական Սոցիալիստական կուսակցության» հետ կոալիցիա կազմելու որոշումից հետո։ Այդ ժամանակից ի վեր նա դարձել է անկուսակցական թեկնածու և երեք անգամ վերընտրվել է Բուդապեշտի III շրջանի քաղաքապետ՝ «Ֆիդեսի» և «Քրիստոնեա-դեմոկրատական ժողովրդական կուսակցության» աջակցությամբ։
2006 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Բուդապեշտի քաղաքապետի ընտրություններում Իշտվան Տարլոշը առաջադրվեց որպես «Ֆիդեսի» և ՀԴԿ-ի ընդհանուր թեկնածու։ Նա ստացել է ընտրողների ձայների 45,20 %-ը, իսկ գործող քաղաքապետ Գաբոր Դեմսկին ստացել է 46,86 %-ը։ 2006 թվականից մինչև 2010 թվականը Բուդապեշտի քաղաքային խորհրդում նա եղել է «Ֆիդես» կուսակցության նախագահը։ Քաղաքապետի ընտրություններում 2010 թվականի հոկտեմբերի 3-ին ստացել է ձայների 53,37 %-ը, Չաբա Հորվաթը ստացել է ձայների 29,47 %-ը։
Իշտվան Տարլոշի լիազորությունների ժամկետի ընթացքում, ի թիվս այլ բաների, շահագործման է հանձնվել Բուդապեշտի մետրոպոլիտենի չորրորդ գիծը։ Նրա գործունեության քննադատության թվում էր այն, որ տեղի ունեցավ Բուդապեշտի նոր թատրոնի տնօրենի վիճահարույց նշանակումը, իսկ 2013 թվականին Բուդապեշտում հայտնվեց գրող Սեսիլ Տորմեյի անվան փողոցը, որը համակրում էր ֆաշիզմին։ 2014 թվականի հոկտեմբերի 12-ի տեղական ընտրություններում Իշտվան Տարլոշը ստացել է ընտրողների 49,06 %-ը և մնացել քաղաքապետի պաշտոնում, իսկ նրա հաջորդ ժամկետը երկարացվել է մինչև հինգ տարի։
Իշտվան Տարլոշը երեք չափահաս երեխաների հայր է և ունի վեց թոռ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հորովել (երգի և պարի պետական համույթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հորովել (այլ կիրառումներ)Հորովել, հայ ազգագրական երգի ու պարի պետական համույթ։


== Պատմություն ==
Ստեղծվել է 1946 թվականին, Վանաձորում, պետական համույթ է՝ 1972 թվականից։ Գեղարվեստական ղեկավարներ՝ Վ. Կոտոյան (1972-1974), Լ. Սարգսյան (1974-90), Ս. Ռոստունի (1990-94), Է. Կրոյան (1994-97), Գ. Անանյան (1997 թվականից), գլխավոր բալետմայստեր՝ Խ. Մարգարյան (1972 թվականից)։ 
Երկացանկում ընդգրկված են հայ ազատագրական երգեր ու պարեր, հայ կոմպոզիտորների ստեղծագործություններ։ «Հորովել»-ի կատարողական կազմը բաղկացած է 44 հոգուց՝ 20 պարող, 12 երգիչ, 12 նվագող։ Հորովելը հանդես է եկել Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Լեհաստանում և այլուր։
Բելի Կամեն (գյուղ, Գաֆուրիյսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բելի Կամեն (այլ կիրառումներ)Բելի Կամեն (ռուս.՝ Белый Камень, բաշկիրերեն՝ Аҡ Таш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Գաֆուրիյսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 121 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օլխովատի

Օլխովատի (ուկրաիներեն՝ Вільховатий), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ռախովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օլխովատի գյուղում բնակվում էր 1 112 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,79 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1410 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մխիթար Չիլինգարյան

Մխիթար Գևորգի Չիլինգարյան (մայիսի 16, 1972(1972-05-16), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 8, 1992(1992-08-08), Արծվաշեն, Կրասնոսելսկի շրջան, Հայաստան), հայազգի ազատամարտիկ։ 1988-1992 թվականներին եղել է «Սպիտակ» փրկարարական ջոկատի անդամ։ 1992 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին մասնակցել է ՀՀ սահմանամերձ շրջանների, Վահան-Արծվաշեն գյուղերի ուղղության ինքնապաշտպանական մարտերին։ Հատկապես աչքի է ընկել Արծվաշենի ինքնապաշտպանական մարտերում, որի ժամանակ Մ.Չիլինգարյանը և 11 այլ ազատամարտիկներ, իրենց վրա վերցնելով հակառակորդի գրոհները, ապահովել են գյուղի 4500 բնակչի տարհանումը անվտանգ գոտի։ Բոլոր 12 ազատամարտիկները զոհվել են այդ մարտում։
Մխիթար Չիլինգարյանը հետմահու պարգևատրվել է Հայաստանի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Եռաբլուրում։
Կոմսոմոլսկի շրջան (Իվանովոյի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոմսոմոլսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Կոմսոմոլսկի շրջան (ռուս.՝ Комсомольский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իվանովոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոմսոմոլսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1220 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20263 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Հրատարակչական բաժին

Մայր Աթոռի Ս. Էջմիածնի հրատարակչություն, հայերեն թարգմանական և ինքնուրույն հեղինակային գրականությունը ստեղծվել է դեռևս 5-րդ դարասկզբին։ Հետագա դարերում Ս. Էջմիածնում բազմաթիվ ձեռագրեր են գրվել և ընդօրինակվել։ Հենց Ս. Էջմիածնում է 1771 թվականին Սիմեոն Ա Երևանցի (1763-1780 թթ.) կաթողիկոսի ջանքերով հիմնադրվել Հայաստանում առաջին տպարանը, հրատարակչությունը (1772) և թղթի գործարանն (1776)։
21-րդ դարում Մայր Աթոռի հրատարակչական ոլորտը կարգավորելու նպատակով՝ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Երկրորդի տնօրինությամբ 2006 թ. ստեղծվել է Մայր Աթոռի Հրատարակչական բաժինը։ Վերջինս հավատացյալների հոգեւոր կարիքները հոգալու նպատակով` համապատասխան գրականության հրատարակությամբ իրականացնում է արդյունավետ քարոզչություն։ 2006-2019 թթ. ընթացքում Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի հրատարակչության կողմից տպագրվել են օտար լեզուներից եւ գրաբարից թարգմանություններ, եկեղեցագիտական, հայագիտական, մեկնողական գրականություն, ինչպես նաեւ աստվածաբանական, բարոյագիտական, ուսուցողական գրքույկներ։ Հրատարակչական բաժինը 2006-2019 թթ. ընթացքում լույս է ընծայել շուրջ 323 անուն գիրք։ Առանձնակի կարեւորություն ունեն աղոթագրքերի, քարոզգրքերի, մեկնողական եւ թարգմանական երկերի, բարոյագիտական, վարքաբանական, հուշագրական, կրոնագիտական-եկեղեցագիտական ուսումնասիրությունների, արխիվային նյութերի ժողովածուների հրատարակությունները։ Բոլոր գրքերը տպագրվում են հրատարակչական խորհրդի երաշխավորությամբ։ Քարոզչական բնույթի գրքերը վաճառվում են ինքնարժեքից ցածր գներով։
Հրատարակչությունը համակարգում է նաև Մայր Աթոռի պաշտոնաթերթ «Էջմիածին» կրոնագիտական-հայագիտական ամսագրի և «Քրիստոնյա Հայաստան» երկշաբաթաթերթի խմբագրությունների աշխատանքները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հրատարակված գրքերի ցանկը
https://www.youtube.com/watch?v=Lhyn-j82Fu4
https://www.armenianchurch.org/index.jsp?sid=3&nid=3534&y=2017&m=6&d=31
Կրասնոե (գյուղ, Տրոիցկի վարչական օկրուգ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոեԿրասնոե (ռուս.՝ Красное), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի Տրոիցկի վարչական օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 504 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Որդուակ

Որդուակ, գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում։ Մտնում է Ծոբաձոր համայնքի մեջ։


== Պատմություն ==
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով բնակավայրը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Որդուակ գյուղում բնակվում էր 51 մարդ, կար 16 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Ղահրամանյան, ՏԵՂԵԿԱՏՈւ Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Սվետլանա Ավագյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սվետլանա Ավագյան (այլ կիրառումներ)Սվետլանա (Լենա) Սեդրակի Ավագյան (օգոստոսի 4, 1944(1944-08-04), Գլաձոր, Եղեգնաձորի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ազատամարտիկ, կապավոր։ Մինչև Գետաշենի անկումն ապահովել է հեռախոսային կապը ՀՀ-ի հետ։ Մասնակցել է Գետաշենի ենթաշրջանի ինքնապաշտպանությանը։ Հայտնի էր «Կամա-2» նշանաբանով։ Գետաշենից հեռացել է ազատամարտիկների վերջին խմբի հետ։
.ng

.ng Նիգերիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .ng whois տեղեկություն
Կարմեն

Կարմեն (իսպ.՝ Carmen), իսպանական ծագմամբ անուն (իգական, նաև՝ արական)։ Առաջացել է Աստվածամոր «Կարմել լեռան Մադոննա» մակդիրից. այդտեղ տեղի է ունեցել Աստվածամոր հայտնությունը։ Carmel բառը ժամանակի ընթացքում առանձնացել է, և սկսել է գործածվել նրա փոքրացուցիչ տարբերակը՝ «Կարմեն»։ Այս անվան ամենահայտնի կրողը Պրոսպեր Մերիմեի նովելի հերոսուհին է, որ հորինված կերպար է։


== Մշակույթում ==
Կարմեն, Պրոսպեր Մերիմեի նովելներից՝ գրված 1845 թվականին,
Կարմեն, ֆրանսիացի երգահան Ժորժ Բիզեի չորս գործողությամբ օպերան,
Կարմեն (ֆիլմ, 1915), համանուն ստեղծագործության ազատ ոճի, կատակերգական վերարտադրությունը (ԱՄՆ, ռեժիսոր՝ Չառլի Չապլին),
Կարմեն (ֆիլմ, 1926), համանուն ստաղծագործության էկրանավորում (Ֆրանսիա, ռեժիսոր՝ Ժակ Ֆեյդեր),
Կարմեն (1959), գեղարվեստական ֆիլմ Պրոսպե Մերիմեի նովելի մոտիվներով (Իսպանիա, ռեժիսոր՝ Տուլիո Դեմիքելի, դերերում՝ Սառա Մոնտել և Մորիս Ռոնե),
Կարմեն (ֆիլմ, 1983), համանուն ստաղծագործության էկրանավորում (Իսպանիա, ռեժիսոր՝ Կառլոս Սաուրա),
Կարմեն (ֆիլմ, 1984), համանուն ստաղծագործության էկրանավորում (Իտալիա, ռեժիսոր՝ Ֆրանչեսկո Ռոզի)։


== Ազգանուն ==
Բլիս Կարմեն (1861-1929), կանադացի բանաստեղծ,
Լազար Օսիպի Կարմեն (1876-1920), ռուս գրող և լրագրող,
Ռոման Լազարի Կարմեն (1906-1978), խորհրդային կինոօպերատոր, կինովավերագրող, ռազմաճակատային կինոօպերատոր, նախորդի որդին։


== Աշխարահագրության մեջ ==
Կարմեն, բնակավայր Արգենտինայում,
Կարմեն, մունիցիպալիտետ Մեքսիկայի Կամպեչե նահանգում,
Կարմեն, մունիցիպալիտետ Մեքսիկայի Նուևո Լեոն նահանգում,
Սյուդադ դել Կարմեն, քաղաք Մեքսիկայում՝ Կամպեչե նահանգում, Կարմեն մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը,
Էլ Կարմեն, քաղաք Մեքսիկայում՝ Նուևո Լեոն նահանգում, Կարմեն մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոնը,
Կարմեն, քաղաք Նիդեռլանդներում։


== Աստղագիտության մեջ ==
(558) Կարմեն, աստերոիդ, հայտնաբերվել է 1905 թվականին։
Մարիամյան օրիորդաց դպրոց

Մարիամյան օրիորդաց դպրոց, հիմնվել է 1868 թվականին, Թիֆլիսում՝ Մուղնու թաղամասի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցուն կից՝ Խորեն Ստեփանեի նախաձեռնությամբ։ Եղել է մեկդասյան դպրոց, ունեցել 26 աշակերտ։ Առաջին վերակացուն Փ. Տեր-Հովհաննիսյանն էր, տեսուչը՝ Ստեփանեն։ Տեսուչներ են եղել նաև Հ. Չիգանյանը, Գ. Հովհաննիսյանը, Գրիգոր Արծրունին, Նիկոլ Սողալյանը։ Վերջինիս տեսչության օրոք (1896) ունեցել է երեք բաժանմունք (105 աշակերտ)։ Դպրոցը հիմնականում պահվել է եկեղեցու եկամուտներով։ Ոաուցանվել են կրոն, հայոց լեզու, պատմություն, ռուսաց լեզու, ֆրանսերեն, թվաբանություն, երգ, վայելչագրություն, նկարչություն, ձեռագործ, մարմնամարզություն։ Ցարական կառավարությունը մի քանի անգամ փակել է դպրոցը։ Գոյատևել է մինչև 1920 թվականը։
Ռուշինովո (գյուղ, Նովոգորոդսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌուշինովոՌուշինովո (ռուս.՝ Рушиново), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Նովոգորոդսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շլեխինգ

Շլեխինգ (գերմ.՝ Schleching), գերմանական կոմունա Բավարիայում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Տրաունշտայն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1744 մարդ (ըստ 31 դեկտեմբերի 2010 թվականի տվյալով)։ Զբաղեցնում է 45,17 կմ քառ. տարածք, պաշտոնական կոդը՝ 09 1 89 141։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (գերմ.)
Ռազմետնի (Բոկովսկի շրջան)

Ռազմետնի (ռուս.՝ Разметный), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բոկովսկի շրջանում։ Մտնում է Գրաչևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սուշիբաբա

Սուշիբաբա (ուկրաիներեն՝ Сушибаба), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուշիբաբա գյուղում բնակվում էր 122 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,898 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 135,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էկոլոգիական տոքսիկոլոգիա

Էկոլոգիական տոքսիկոլոգիա (էկոտոքսիկոլոգիա), տոքսիկոլոգիայի բաժին է, որն ուսումնասիրում է էկոհամակարգերի վրա տոքսիկ նյութերի ազդեցությունը և նրա շրջապտույտը կենսոլորտում, հատկապես՝ սննդային շղթաներ։
Էկոլոգիական տոքսիկոլոգիան հանդիսանում է տոքսիկոլոգիական դիսցիպլինների շարքում ամենաերիտասարդը և ուսումնասիրում է բնական կենսահամակարգեր տոքսիկանտների ներմուծման աղբյուրները, քիմիական նյութերի գործունեության տոքսիկ ազդեցությունը կենդանի օրգանիզմների վրա, ինչպես նաև էկոհամակարգերի կայունությունը և նրանց վերօրգանիզմային մակարդակի կենսահամակարգերի գործելը տոքսիկ աղտոտման պայմաններում։
Էկոտոքսիկոլոգիայի ուսումնասիրման կենսաբանական օբյեկտներից մեկը մարդն է։ Այս տեսանկյունից, էկոտոքսիկոլոգիան կոչված է լուծելու մարդու էկոլոգիայի կարևոր խնդիրներից մեկը - մարդկանց առողջության պահպանումը շրջակա միջավայրում առկա վնասակար նյութերի վնասումից։ Ի տարբերություն ավանդականի, ժամանակակից էկոտքսիկոլոգիան ուսումնասիրում է տոքսիկ էֆֆեկտները ոչ միայն օրգանական, այլև առավելապես պոպուլյացիոն և բիոցենոտիկ մակարդակներում։ Նրա երկրորդ առանձնահատկությունն այն է, որ տոքսիկ էֆֆեկտների ուսումնասիրության ժամանակ հատուկ ուշադրություն է դարձվում շրջակա միջավայրին, որպես ակտիվ բաղադրիչի, որն ազդում է թունավորության դրսևորման վրա։ Այսպիսով, իրականացվում է վնասակար նյութերից մարդկանց և բիոտայի պահպանության խնդրի լուծման համակարգային մոտեցում։
Առաջին անգամ որպես ինքնուրույն միջդիսցիպլինար գիտա-փորձնական ուղղություն, էկոտոքսիկոլոգիան հիշատակվում է 1969 թվականին։ Օտարերկրյա գիտական գրականությունում էկոտոքսիկոլոգիա հասկացության հետ միասին մոտ իմաստով օգտագործվում է «Շրջակա միջավայրի տոքսիկոլոգիա» տերմինը (environmental toxicology) : 


== Դիտել նույնպես ==
Էկոլոգիա
Էկոտոքսիկություն
Շրջակա միջավայրի տոքսիկոլոգիա
Տոքսիկություն
Տոքսիկոլոգիա
Աղտոտում


== Հղումներ ==
«Экотоксикология» в Экологическом энциклопедическом словаре.
European Centre for Ecotoxicology and Toxicology of Chemicals (անգլ.).
Биологический контроль окружающей среды: биоиндикация и биотестирование / Ред. О.П. Мелехова, Е.И. Сарапульцева. М.: Издательский центр «Академия» 2010, 288 с. 3-е изд. ISBN 978-5-7695-7033-9.
Биологические эффекты при воздействии поверхностно-активных веществ на организмы. М.: МАКС-Пресс. 2001. 344 с. ISBN 5-317-00323-7.
Введение в проблемы биохимической экологии. М.: Наука. 1990. 288 с. ISBN 5-02-004062-2.
Ивантер Э.В. Медведев Н.В. Экологическая токсикология природных популяций птиц и млекопитающих Севера» М. Наука. 2007. 229 с. ISBN 978-5-02-035897-3.
Rand G., Petrocelli S. Fundamental of Aquatic Toxicology. New York et al.: Hemisphere Publishing Corporation, 1985, 666 p. ISBN 0-89116-382-4.
Ostroumov S.A. Biological Effects of Surfactants. CRC Press. Taylor & Francis. Boca Raton, London, New York. 2005. 279 p. ISBN 0-8493-2526-9. ISBN 13: 9780849325267. [Electronic book text: ISBN 6610517002; ISBN 13: 9786610517008];
Գևորգ Զեննե

Գևորգ Զեննե, հայ դերասան։
Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում, որտեղ ստացել է ուսումը։ 1846 թ. մտել է Հովհաննես Գասպարյանի կազմակերպած հայտնի Արամյան թատրոնի խմբի մեջ և մոտ քսան տարի խաղացել է այդ խմբում։ Կատարել է բացառապես կանացի դերեր, դրա համար էլ կոչվել է Զեննե, որ պարսկերեն նշանակում է «կին»։ Արամյան խմբի հետ եկել է Կովկաս, մասնակցել խմբի ներկայացումներին Թիֆլիսում, Երևանում և այլ քաղաքներում։ Վերադառնալով Պոլիս՝ շարունակել է բեմական գործունեությունը և մահացել խոր ծերության հասակում, 1870-ականների վերջերին։


== Աղբյուրներ ==
Եղանցուջուր (գետ)

Եղանցուջուր, գետ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Վանքիձոր գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Վարդենիս լեռան հյուսիսարևմտյան լանջերից և Արծվանիստ գյուղից 5,5 կմ հարավ միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բադաշխան

Բադաշխան (ադրբ.՝ Bədəşxan), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։ Տեղակայված է Նախիջևան քաղաքից հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
1829 թվականից տեղաբնիկ հայերի հետ բնակվում էին նաև Սալմաստի գավառից գաղթած մոտ 120 հայ։ Ինչպես Նախիջևանի շրջանի մյուս բնակավայրերի, այնպես էլ Բադաշխանից հայերը աստիճանաբար տեղահան են արվել 1940-1970-ական թվականներին։


== Հուշարձաններ ==
Գյուղի եկեղեցու և այլ հուշարձանների մասին աղբյուրներում պահպանվել են միայն կցկտուր տեղեկություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուլան

Դուլան (ֆր.՝  Doullens), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 6820 մարդ, բնակչության խտությունը` 204.19 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 33.4 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 29 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 4243 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 2884-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 1359։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 68,0 %։ 2884 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 2232 անձ (1197 տղամարդ և 1035 կին)։ Գործազուրկ են եղել 652 անձ (365 տղամարդ և 287 կին)։ 1359 անաշխատունակներից 415-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 397-ը` թոշակառուներ, իսկ 547-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նագութնի

Նագութնի (վրաց.՝ ნაგუთნი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 970 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 8 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (40901-41000)

Աստերոիդների ցանկ (40801-40900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (41001-41100)
 Աստերոիդների ցանկ (40801-40900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (41001-41100)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (40001)-(45000)»։ www.minorplanetcenter.net