armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսեյ Եվսեև

Ալեքսեյ Վիտալևիչ Եվսեև (մարտի 30, 1994(1994-03-30), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), ռուս ֆուտբոլիստ, «Ռոտոր» ակումբի կիսապաշտպան, վարձավճարով հանդս է գալիս «Ֆակել» ակումբում։


== Կարիերա ==
Ալեքսեյը սկսել է ֆուտբոլով զբաղվել Պետերբուրգի «Տուրբոստրոյտերում», 12 տարեկանից՝ «Սմենայում», առաջին մարզիչը Վասիլի Կոստրովսկին է։ 2011 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի առաջնությունում «Զենիթի» Մ-17-ի կազմում խփել է 26 գնդակ։ Երիտասարդական առաջնությունում նա նորամուտը նշել է 2011 թվականին ԲԿՄԱ-ի դեմ 19-րդ խաղաշրջանի մրցախաղում՝ փոխարինման դուրս գալով 80-րդ րոպեին Սերգեյ Ցիգանովի փոխարեն։ Հաջորդ տարի մասնակցել է արդեն 9 խաղի՝ երեք անգամ գրավելով մրցակիցների դարպասը։ 2012 թվականին Լուչանո Սպալետտին նրան տարել է հիմնական թիմ, և հուլիսի 22-ին առաջնության առաջին խաղաշրջանում Եվսեևը նորամուտը նշել է Պրեմիեր լիգայում «Ամկարի» դեմ խաղում՝ փոխարինման դուրս գալով 90+1-ին րոպեին՝ փոխարինելով Սերգեյ Սեմակին։ 2012 թվականի սեպտեմբերի 25-ին առաջին անգամ «Զենիթի» մեկնարկային կազմում դուրս է եկել խաղադաշտ՝ Ռուսաստանի գավաթի 1/16 եզրափակչի Կալինինգրադի «Բալթիկայի» դեմ  խաղում։
2013 թվականի հուլիսին փորձաշրջան է անցել հոլանդական «Վիտես» ակումբում։
2015 թվականի նոյեմբերի 28-ին «Թերեքի» հետ խաղում փոխարինման է դուրս եկել խաղի 64-րդ րոպեին՝ փոխարինելով Դաննիին։ 6 րոպե անց Մացեյ Ռիբուսի հետ վտանգավոր բախման արդյունքում ստացել է կարմիր քարտ և միանգամից դաշտից տեղափոխվել բժշկական մեքենայով։ Ավելի ուշ Եվսեևի մոտ սրունքի կոտրվածք է ախտորոշվել։


== Ձեռքբերումներ ==
«Զենիթ»Ռուսաստանի առաջնության հաղթող - 2014/15
Ռուսաստանի գավաթի դափնեկիր - 2015/16
Ռուսաստանի սուպերգավաթի դափնեկիր (2) - 2015, 2016


== Ակումբային վիճակագրություն ==
15.05.2016-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==
Շելուխինո (գյուղ, Խոլմ-Ժիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇելուխինոՇելուխինո (ռուս.՝ Шелухино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոբերտ Բալայան

Ռոբերտ Սերգեյի Բալայան (հունիսի 26, 1962(1962-06-26), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ, նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1978-1982 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանում, 1982-1990 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։ 1990-1993 թվականներին եղել է Գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի քանդակի ամբիոնի լաբորանտ, 1993-1996 թվականներին Տաջիկստանի Խոջենտ քաղաքում աշխատել է որպես նկարիչ, 1996-1997 թվականներին Ուզբեկստանի Տաշքենդ քաղաքում եղել է հանգստյան տան նկարիչ-ձևավորող, 1997-2002 թվականներին՝ Երևանի գեղարվեստի ակադեմիայի քանդակի ամբիոնի ավագ լաբորանտ։ 2002 թվականից դասավանդում է ԵՃՇՊՀ ճարտարապետության ֆակուլտետի գեղանկարչության և գծանկարի ամբիոնում։


== Ցուցահանդեսներ ==
1988 Երևանի երիտասարդական ցուցահանդես
1990 Միութենական, հոբելյանական ցուցահանդես
2001 Քրիստոնեության 1700-ամյակին նվիրված հանրապետական ցուցահանդես
2001 Դանթեին նվիրված ցուցահանդես, Իտալիա, Ռավեննա


== Ստեղծագործություններ ==
Արթուր Կարապետյանի հուշարձան, Շենգավիթ, Երևան, 1993
Գարեգին Նժդեհի արձան-հուշահամալիրը (2001, մարմար, գրանիտ, Կապան), համահեղինակ
«Գարուն» քանդակ, Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի «Գեղեցկության այգի», 2001
«Կենաց ծառ» քանդակ, Երևանի Յուրի Բախշյանի անվան դպրոցի մուտք, Մալաթիա-Սեբաստիա, 2002
«Մինաս Ավետիսյանի կիսանդրի», Զեյթուն, Երևան
«Պարույր Սևակի կիսանդրի», Զեյթուն, Երևան
Հովհաննես Իսակովի արձանը (2005, Երևան, Իսակովի պողոտա), համահեղինակ
«Գևորգ Չաուշի» հուշարձանի քանդակագործական մրցույթ, 2006, 3-րդ մրցանակ
«Գարեգին Նժդեհի» հուշարձանի քանդակագործական մրցույթ, 2006, 1-ին մրցանակ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կորդովիլյա

Կորդովիլյա (իսպ.՝ Cordovilla), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Մտնում է Սալամանկա պրոնվիցիայի մեջ՝ Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո Դե Պենյառանդա շրջանում։ Նրա տարածքը գրավում է 15,84 կմ², իսկ բնակչությունը կազմում է 127 մարդ 2010 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Վարչական կենտրոնից գտնվում է 25 կմ հեռավորության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլգա Պրոսալենտի

Օլգա Պրոսալենտի-Պապադիմակի (հուն․՝  Όλγα Προσαλέντη Աթենք, 1870, Կերկիրա, Corfu Regional Unit, Հոնիական կղզիներ, Հունաստան - 1930, Աթենք, Հունաստան), 19-րդ դարի երկրորդ կեսի և 20-րդ դարի սկզբի հույն նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==

Օլգա Պրոսալենտին ծնվել է հայտնի նկարիչների ընտանիքում։ Նրա պապիկը, հայտնի քանդակագործ և նկարիչ Պավլոս Պրոսալենտիս (1784-1837 թթ.), հանդիսացել է առաջին պրոֆեսիոնալ քանդակագործը ժամանակակից Հունաստանում։ Նկարիչ էր նաև նրա հայրը Սպիրիդոն Պրոսալենտիսը (1830-1895 թթ.)։
Նկարիչներ են դարձել անգամ նրա եղբայները՝ Պավլոս Պրոսալենտիս կրտսեր (1857-1894 թթ.), Էմիլիոս Պրոսալենտիս (1896-1926 թթ.) և Էլենի Պրոսալենտիս (1870-1911 թթ.)։
Չնայած նրան, որ Պրոսալենտիսների ընտանիքը լավ հայտնի էր արվեստաբաններին, անճշտություններ կան կապված Օլգա Պրոսալենտիսի (1870-1874 թթ. միջև, Աթենք) ծննդյան տարեթվի և ծննդյան վայրի մասին։ Նա իր նկարչության առաջին դասերը ստացել է իր հորից։
Ինչպես իր քույր Էլենին, Օլգան նույնպես հետևում էր նկարչության ակադեմիական ճյուղին։ Նրա հիմնական ճյուղերն են դիմանկարը և բնապատկեը։ Նրա ամենահայտնի նկարներն են դիմանկարներ՝ Կոնստանտինա Սատասա, Իոննիսա Պիսսասա և այլն։
Մի շարք բնապատկերներ նկարչուհին ստեղծել է Պելիոն լեռ ճանապարհորդության ժամանակ, ինչպես նաև Ռիգասա Ֆեռեոսա դպրոցի նկարը։
Նկարչուհին մահացել է Աթենքում 1930 թ.-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սինյա

Սինյա  (իտալերեն՝ Signa), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Ֆլորենցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 17913 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 995 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 19 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 50058։ Հեռախոսային կոդ՝ 055։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 055 87941
Էլեկտրոնային փոստ՝ urp@comune.signa.fi.it
Պաշտոնական կայքը՝ http://www.comune.signa.fi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Դավիթ Խուդաթյան

Դավիթ Հովհաննեսի Խուդաթյան (օգոստոսի 3, 1991(1991-08-03), Արմավիր), հայ քաղաքական գործիչ, Արմավիրի քաղաքապետ։


== Կենսագրություն ==


=== Կրթություն ===
1998-2008 թթ. սովորել է Արմավիր քաղաքի Վ. Բախշյանի անվան թիվ 2 միջնակարգ դպրոցում։
2008-2014 թթ. սովորել է Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարանի (ՀՊՏՀ) Ինֆորմատիկայի և վիճակագրության ֆակուլտետի Կառավարման տեղեկատվական համակարգեր մասնագիտությամբ։


=== Աշխատանք ===
2014-2017 թթ. աշխատել է «ՖԻՆՔԱ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպությունում, որպես Արմավիր մասնաճյուղի մասնագետ։
2017-2018 թթ. հունվար ամիսը աշխատել է «Ադմաքս» ՍՊԸ-ում, որպես կոմերցիոն մենեջեր։
2018թ. փետրվար ամսից մինչև հունիս ամիսը աշխատել է «ՄՈԳՈ» ՈՒնիվերսալ վարկային կազմակերպությունում, որպես Կենտրոն մասնաճյուղի մասնագետ։
Հայաստանի Հանրապետության վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի՝ 2018 թվականի հունիսի 27-ի 836-Ա որոշմամբ նշանակվել է Արմավիրի մարզի Արմավիր համայնքի ղեկավարի պաշտոնակատար։ Հոկտեմբերի 21-ին տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրություններում ընտրվել է Արմավիրի քաղաքապետի պաշտոնում։
Քաղաքացիական պայմանագիր կուսակցության անդամ է։
Ամուսնացած է, ունի 2 երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Համայնքի ղեկավար ԴԱՎԻԹ ԽՈՒԴԱԹՅԱՆ
Տիրամայրը փոքրիկի հետ

«Տիրամայրը փոքրիկի հետ» (իտալերեն՝ Madonna col Bambino), իտալացի գեղանկարիչ Ամբրոջո Լորենցետտիի կտավը, որը ստեղծվել է մոտավորապես 1320-1330 ական թվականներին։ Պահվում է Միլանի Բրերա պատկերասրահում (1947 թվականի ընտրանի)։


== Նկարագրություն ==
Չնայած պահպանման պայմաններին՝ խունացել է Տիրամոր գլխանոցի կապտականաչավուն գույնը,այնուամենայնիվ, կտավը պահպանել է կենդանի իրականության   ընկալումը, որը հատուկ է Լորենցետտիի աշխատանքներին և 14-րդ դարի Սիենայի դպրոցին։ Կտավը պատկանում է գեղանկարչի ավելի վաղ շրջանի ստեղծագործություններին՝ արտացոլելով Ջոտտոյի ազդեցությունը, մասնավորապես եռակողմ արձանների ֆիգուրները՝ տեղադրված նրբագեղ ոսկեգույն ֆոնին, կարևորելով անձնային  փոխրաբերություններում հոգևորը։ Կտավում պատկերված է Տիրամայրը՝ Հիսուսին գրկած։ Տիրամայրն ունի լուրջ, միևնույն ժամանակ քնքուշ հայացք, ուսերին արձակ,  գեղեցիկ գլխանոցն է,  միջնադարյան Սիենա քաղաքին հատուկ՝ երկարածամ է։ Տիրամայրը Հիսուսին գրկել է գլխանոցի յասամանագույն մասով։ Ամուր կապկպված փոքրիկը խաղացնում է մատիկները, իսկ Տիրամորն ուղղած հայացքը լի է քնքշությամբ։ Նկարիչը վստահորեն ձգտել է  ավելի արտահայտիչ ընդգծել դիմագծերի ստվերային նրբությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Пинакотека Брера. Милан». Под редакцией Стефано Дзуффи. = Pinacoteca di Brera: Milano. — /Пер. с ит.. — М.: ЗАО «БММ», 2006. — 160 с. — (Великие музеи мира). — 3000 экз. — ISBN 88-370-4344-9
Էռնստ Վեռներ Սիմենս

Էռնստ Վեռներ Սիմենս (գերմ.՝ Werner von Siemens, դեկտեմբերի 13, 1816(1816-12-13)[…], Լենթե, Gehrden, Հանովեր, Ստորին Սաքսոնիա, Գերմանիա - դեկտեմբերի 6, 1892(1892-12-06)[…], Շարլոտենբուրգ, Potsdam Government Region, Բրանդենբուրգ, Պրուսիայի թագավորություն, Գերմանական կայսրություն), գերմանացի էլեկտրատեխնիկ և ձեռնարկատեր, Բեռլինի ԳԱ անդամ (1874 թ.)։ Պետերբուրգի ԳԱ արտասահմանյան թղթակից անդամ (1882 թ.)։ Խոշոր էլեկտրատեխնիկական կոնցեռնների («Սիմենս և Դալսկե», «Սիմենս և Շուքերտ» և այլն) հիմնադիր և գլխավոր սեփականատեր։
Ավարտել է Բեռլինի հրետանային ինժեներական ուսումնարանը։ Առաջին աշխատանքները վերաբերում էին գալվանապլաստիկային, հեռագրությանը։ 1845 թվականին (եղբոր՝ Վիլհելմի հետ) հայտնագործել է շոգեշարժիչի իներցիոն կարգավորիչ։ Սիմենս հայտնագործել է նաև լարերը ռետինե մեկուսանյութով պատելու մեքենա, էլեկտրական մեքենայի համար առաջարկել է 27–աձև հատվածքի գլանային խարիսխ (1856 թ.), իրականացրել բազմաթիվ նյութերի դիէլեկտրիկ թափանցելիության չափումը (1859 թ.), ստեղծել դիմադրության սնդիկային փորձանմուշ (1860 թ.)։ 1867 թվականին հայտնագործել է ինքնագրգռմամբ էլեկտրամեքենայական գեներատոր, 1887 թվականին՝ սելենային լուսաչափ։ 1879 թվականին կառուցել է տրամվայի առաջին փորձնական գիծը (Բեռլինի արդյունաբերական ցուցահանդեսում)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոկապալումբա

Ռոկապալումբա (իտալերեն՝ Roccapalumba)՝ կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2843 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 92 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90020։ Հեռախոսային կոդը՝ +39 091։
Կոմունայի անունով է անվանվել Ռոկապալումբա աստերոիդը՝ տեղական իշխանությունների կողմից աստղաբանության հանրաճանաչությանն ուղղված աջակցության համար։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ջենովա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջենովա (այլ կիրառումներ)Ջենովա (նաև՝ Ճենովա; իտալերեն՝ Genova), քաղաք Իտալիայում։ Լիգուրիա մարզի գլխավոր քաղաքն է և 608,676 բնակչությամբ Իտալիայի մեծությամբ 6-րդ քաղաքը։ Քաղաքի տարածքը 243,60 կմ2 է։ Ջենովան Միջերկրական ծովի եվրոպական ամենամեծ քաղաքներից է և Իտալիայի գլխավոր նավահանգիստը։
Ջենովայի մականունն է la Superba (թարգ.՝ հոյակապը), որը պատճառ է քաղաքի փառավոր անցյալի և գեղեցիկ կառույցների։ Ջենովան նաև հայտնի ճանապարհորդ Քրիստափոր Կոլումբոսի ծննդավայրն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիբինսկի շրջան (Յարոսլավլի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռիբինսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Ռիբինսկի շրջան (ռուս.՝ Рыбинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Յարոսլավլի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ռիբինսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3150 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 29083 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,23 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Նուցելիուս

Նուցելիուս, սերմնավոր բույսերի սերմնաբողբոջի կենտրոնական մասը (կորիզը), համապատասխանում է պտերանմանների մեգասպորանգիումին։ Նուցելիուսի ներսում տարբերակվում է մեգասպորոցիտը, որի կորիզը բաժանվելով առաջացնում է 4 մեգասպոր]]ներ, որոնցից մեկը վերաճում է իգական գամետոֆիտի (մերկասերմերի առաջնային էնդոսպերմը և ծածկասերմերի սաղմնապարկը), իսկ մյուս երեքը մահանում են։ Որոշ ծաղկավոր բույսերի քառակորիզ բջիջը բաժանվում է 2 երկկորիզ բջիջների, կամ չի բաժանվում, իսկ գամետոֆիտն առաջանում է մեկ երկկորիզ (երկրորդը մահանում է) կամ ամբողջ քառակորիզ բջջից։ Սերմում պահպանված Նուցելիուսը կոչվում է պերիսպերմ։
Վիլյարմենտերո դե Էսգեվա

Վիլյարմենտերո դե Էսգեվա (իսպ.՝ Villarmentero de Esgueva), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայի Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Պարամոս դել Էսգեվա շրջանում։ Տարածքը զբաղեցնում է 13,47 կմ2 ։ Բնակչությունը՝103 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 30 կմ հեռավորության վրա։


== Պատկերասրահ ==
Մոնտե Պորցիո

Մոնտե Պորցիո (իտալերեն՝ Monte Porzio), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Պեզարո է Ուրբինո պրովինցիայում։ Բնակչությունը կազմում է 2731 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 149 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 18 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 61040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0721։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 0721 956000
Էլ-փոստ։comune.monte-porzio@provincia.pu.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.monte-porzio.pu.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Իլինկա (գյուղ, Սվիշենսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլինկաԻլինկա (ռուս.՝ Ильинка), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Դոլգորուկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պալարաբակտերիաներ

Պալարաբակտերիաներ բակտերիաներ, որոնք ընդունակ են կապրգանական նյութեր, մթնոլորտային ազոտ, արտադրել ազոտ պարունակող օրգանական միացություններ։ Պալարաբակտերիաները ապրում են հատիկաը (անգլ.)


== Ծանոթաուններ ==
Սան Լուիս Գոնզագա դու Մարանիան

Սան Լուիս Գոնզագա դու Մարանիան (պորտ.՝ São Luís Gonzaga do Maranhão), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 20 987 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 968,554 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 21,7 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 39.540.779,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.813,30 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,542 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Զովունի (ժամանակավոր ջրհոսք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զովունի (այլ կիրառումներ)Զովունի, ժամանակավոր ջրհոսք Հայաստանում, Քասաղ գետի ավազանում, նրա մեջ է թափվում ձախ կողմից։ Երկարությունը՝ 5կմ, ջրհոսքի մակերեսը 90քառ.կմ։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Խերսոն

Խերսոն (ուկր.՝ Херсон), քաղաք Ուկրաինայի հարավում։ Խերսոնի մարզի վարչական կենտրոնն է, Սև ծովի խոշորագույն նավահանգիստներից մեկը։ Ծովային և գետային նավահանգիստ է, երկաթուղային հանգույց։ Գտնվում է Դնեպրի աջ ափին, գետաբերանից 25 կմ հյուսիս-արևելք։ Բնակչությունը՝ 358 000 (2007)։ Արդյունաբերական կենտրոն է։


== Անվանում ==
Հիմնադրվել է 1778 թվականին որպես ամրոց և մ․ թ․ ա․ 5-րդ դարից մինչև մ․ թ․ 15-րդ դարը Ղրիմում գոյություն ունեցած Խերսոնես քաղաքի անունով կոչվել է Խերսոն։
«Խերսոնես» անտիկ անվանումն առաջացել է հին հունարեն բարբառային «թերակղզի» նշանակող համանուն բառից։


== Ժողովրդագրություն ==
Ըստ 2001 թվականի մարդահամարի՝ Խերսոնում ապրում են հետևյալ էթնիկ խմբերը.

ուկրաինացիներ – 76.6 %
ռուսներ - 20.0 %
այլ - 3.4 %


=== Բնակչություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խերսոնի պաշտոնական վեբ կայք Archived 2009-03-31 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Խերսոնի հայրենասերներ (ուկր.)
Խերսոնի ինֆո-շոպինգ Archived 2013-08-17 at the Wayback Machine. (ուկր.)
Վալենցա

Վալենցա  (իտալերեն՝ Valenza), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 20 471 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 409 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 50 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15048։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։


== Ժողովրդագրություն ==


== Քույր քաղաքներ ==
 Ռոկկա Իմպերիալե, Իտալիա


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0131 949111
Էլեկտրոնային փոստ։ comune.valenza@comune.valenza.al.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.valenza.al.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ, բնակեցված կետ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Քլինչ շրջան (Ջորջիա)

Քլինչ շրջան (անգլ.՝ Clinch County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.095 կմ² է, բնակչությունը՝ 6.878 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Հոմերվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1850 թ.։
Մարիոս Ֆրանգուլիս

Մարիոս Ֆրանգուլիս (հունարեն Μάριος Φραγκούλης, 1966, դեկտեմբերի 18, Ռոդեզիա, Զիմբաբվե), հույն օպերային երգիչ, տենոր։ Երգում է իր տիրապետած հինգ լեզվով՝ իտալերեն, իսպաներեն, անգլերեն, ֆրանսերեն և հունարեն։
Ծնվել է Ռոդեզիայում։ Չորս տարեկանում ընտանիքը տեղափոխվել է Աթենք, որտեղ ապրել է մորաքրոջ ու նրա ամուսնու հետ։ Ութ տարեկանից սկսել է երգել երգչախմբում, տասնմեկում հանդես եկել երաժշտական դպրոցում ներկայացված Էնդրյու Լլոյդ Վեբերի «Հովսեփը և զարմանալի գունավոր հագուստը» երաժշտախաղում։
Երաժշտական կրթության առաջին փուլում Ֆրանգուլիսը կենտրոնացած է եղել ջութակի վրա։ 1984 թ. ավարտել է կոնսերվատորիայի ջութակի բաժինը և մեկնել Լոնդոն, որտեղ ընդունվել է Գիլդհոլ երաժշտական և դրամատիկական դպրոցը։ 1989 թ. արժանացել է Մարիա Կալլասի անվան օպերային երգիչների կրթաթոշակին, ինչի շնորհիվ ուսանել է Բուսետտոյի Վերդի ակադեմիայում՝ Կառլո Բերգոնցիի մոտ։ Մասնագիտական կրթությունը շարունակել է Հռոմում՝ Ալֆրեդո Քրաուսի մոտ, այնուհետև՝ Նյու Յորքի Ջուլիարդ դպրոցում։
1991 թ. Էնդրյու Լլոյդ Վեբերը Ֆրանգուլիսին հրավիրվել է Լոնդոնի Թագավորական թատրոնում կատարելու Ռաուլի դերերգը «Օպերայի ուրվականը» օպերայում։ Նույն թվականին նա կատարել է «Սերենադ արքայադստեր համար» երգը՝ արքայադուստր Դայանայի ծննդյան առիթով կայացած համերգում։ 2000 թվականի հուլիսին դարձել է առաջին հույն երգիչը, որ երգել է Լա Սկալայում։ Նրա կարիերան կտրուկ վերելք է ապրել, երբ 2004 թ. եղել է Աթենքի ամանորյա համերգի գլխավոր աստղը և ելույթ է ունեցել օլիմպիական խաղերի բացման ժամանակ։ 2005 թ.-ից պարբերաբար ելույթներ է ունենում ամերիկյան խոշոր թատրոնների բեմերում, հիմնականում մյուզիքային երկացանկով։


== Դիսկոգրաֆիա ==
1999: Fengari Erotevmeno (Sony Music)
2000: Acropolis Concert (Sony Music)
2002: Sometimes I dream (Sony Classical)
2004: Follow Your Heart (Sony Classical)
2007: Amore Oscuro (Sony BMG)
2007: Passione (Sony BMG)
2008: Mario and Friends (Sony BMG)
2011: Beautiful Things (Sony Classical)


== Ծանոթագրություններ ==
Շուշանիկ

Սուրբ Շուշանիկ (ավազանի անունը՝ Վարդենի կամ Վարդանուհի Մամիկոնյան, մոտ 440, Ողական, Տարոն, Տուրուբերան, Հայկական մարզպանություն - հոկտեմբերի 18, 475, Ցուրտավ, Բողնոփոր, Գուգարք, Վիրք), Հայ և Վրաց եկեղեցիներում ճանաչված ընդհանրական տոնելի սուրբ։ Հայոց սպարապետ Վարդան Մամիկոնյանի դուստրը։ 451 թվականին հաջորդած տասնամյակում Գուգարաց Աշուշա բդեշխը Պարսից արքա Հազկերտից արտոնություն է ձեռք բերել՝ գերությունից ազատելու և բդեշխության կենտրոն Ցուրտավ տանելու իր կին Անուշվռամի հարազատներին և մերձավորներին, մանավանդ՝ զոհված և գերեվարված նախարարների մանկտի ժառանգներին, որոնց մեջ էր նաև Վարդենի-Շուշանիկը։


== Մարտիրոսանալու հանգամանքներ ==
Քաղաքական նկատառումներով Վազգենը մերժում է քրիստոնեական հավատը, ընդունում զրադաշտականություն և ամուսնանում պարսկուհու հետ։ Շուշանիկը հրաժարվում է կիսել ամուսնու հավատուրացությունը։ Բդեշխը, Շուշանիկի նկատմամբ գործադրելով ծեծն ու սաստը, աղերսանքն ու խարդավանքը, իսկ վերջում բանտարգելությունը, ամեն կերպ փորձում է մղել նրան քրիստոնեությունից հրաժարմանը, սակայն Վարդան Մամիկոնյանի դուստրը մնում է անդրդվելի։ Շուշանիկի կրած չարչարանքները շարունակվում են վեց տարի, յոթերորդի սկզբին՝ 475 թ-ին, նա մահանում է։
Հայ իրականության մեջ Շուշանիկն ընկալվել է ոչ թե որպես սոսկ վկայուհու տիպար, այլ՝ «հայ գաղափարական կնոջ միջնադարյան իդեալ»։
Հայ եկեղեցին սուրբ Շուշանիկի տոնը նշում է Խաչվերացի 2-րդ կիրակիին հաջորդող երեքշաբթի օրը՝ սուրբ Փեփրոնե և սուրբ Մարիանե կույսերի տոնի հետ։


== Սուրբ Շուշանիկի վկայաբանություն ==
Շուշանիկի մասին տեղեկությունների հիմնական աղբյուրը նրա չարչարանքների «Վկայաբանությունն» է, որը մեզ է հասել հայերեն և վրացերեն լեզուներով և երկու խմբագրություններով (ընդարձակ ու համառոտ)։ Նախքան վրացիների կողմից Քաղկեդոնի դավանանքն ընդունելը (VIIդ. սկիզբ) այն միաժամանակ կարդացվում էր հայերեն և վրացերեն Սուրբ Շուշանիկի հիշատակի օրը։ Հայկական համառոտ խմբագրությունը սերում է հայերեն ընդարձակի՝ մեզ չհասած տարբերակից, վրացական համառոտը՝ թարգմանված է հայերենից։ «Վկայաբանության» ընդարձակ խմբագրություններն իրարից անկախ լրացվել են։
«Շուշանիկի վկայաբանությունը» պատկանում է հայ միջնադարյան գեղարվեստական արձակի լավագույն հուշարձանների թվին։ Վկայաբանության հայերեն տեքստը վաղ շրջանի վկայաբանությունների մեջ աչքի է ընկնում իր գրական-գեղարվեստական և գաղափարական արժեքով։ Երկը գրված է պարզ, մատչելի և պատկերավոր հայերենով և դրամատիկական ուժեղ շնչով։
«Վկայաբանության» հայերեն ընդարձակ խմբագրությունը թարգմանվել է լատիներեն, անգլերեն և ռուսերեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002
Ա. Պարսամյան, Շուշան-Վարդենի։ - Վարքագրական վիպակ, Էջմիածին, 2007.- 216 էջ։ Archived 2022-02-23 at the Wayback Machine.
Հայ Եկեղեցւոյ Լուսապսակ Սուրբեր. Սուրբ Շուշանիկ Դուստր Վարդան Մամիկոնեանի


== Գրականություն ==
Քնարիկ Տեր–Դավթյան, Հայկական սրբախոսություն, Երևան, 2011։
«Հայոց սրբերը և սրբավայրերը», Երևան, 2001, էջ 89-94․
Դիեգո Լերման

Դիեգո Լերման (մարտի 24, 1976(1976-03-24), Բուենոս Այրես, Արգենտինա), արգենտինացի ռեժիսոր, պրոդյուսեր, սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Դիեգո Լերմանն ծնվել է 1976 թվականին Բուենոս Այրեսում։ Ավարտել է Բուենոս Այրեսի համալսարանի կինոռեժիսուրայի ֆակուլտետը և դրամատիկ արվեստի մունիցիպալ դպրոցը։ Սովորել է նաև Սան Անտոնիո դե լոս Բանյոսի կուբայական կինոդպրոցում։ Կաննի միջազգային կինոփառատոնի կրթաթոշակով (2002) 5 ամիս աշխատել է ֆարիզյան կինոֆոնդում՝ ստեղծելով «Նույն այդ ժամանակ» ֆիլմը, որի պրեմիերան կայացել է Վենետիկի միջազգային կինոփառատոնում 2006 թվականին։
2002 թվականին համահեղինակել, նկարահանել և թողարկել է«Հանկարծ» լիամետրաժ խաղարկային ֆիլմը, որը բազմաթիվ մրցանակների է արժանացել միջազգային կինոփառատոններում, այդ թվում՝ Լոկառնոյի «Արծաթե ընձառյուծ մրցանակին»։ 2008 թվականին Նիկոլաս Ավրուխի հետ հիմնել է Campo Cine սեփական պրոդյուսերական ընկերությունը։ 2009 թվականին «Անտեսանելի աչքը» արժանացել է Սանդենսի միջազգային կինոփառատոնի Լատինական Ամերիկայի համար սահմանված NHK-ի մրցանակին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Diego Lerman Internet Movie Database կայքում
Diego Lerman, allmovie.com
Diego Lerman
(1024) Հեյլ

(1024) Հեյլ (անգլ.՝ Hale), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1923 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Ջորջ վան Բիսբրուկի կողմից Ուիլիամս Բեյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,863988 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2166 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5114 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1770,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,203351 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 16,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1024) Հեյլ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հեռատեսություն

Հեռատեսություն, հիպերմետրոպիա (< հիպեր..., ju£tpov — չափ և ափ — աչք), աչքի բնականոն բեկունակության շեղում, երբ լույսի զուգահեռ ճառագայթներն աչքում բեկվելուց հետո կիզակետվում են աչքի ցանցաթաղանթի ետևում (F)։
Պատկերներն ստացվում են աղոտ։ Պատճառները աչքի բեկող միջավայրերի (եղջերաթաղանթ և ոսպնյակ) բեկունակության թուլությունը (ռեֆրակցիոն հեռատեսություն) կամ աչքի առաջ-ետին առանցքի կարճ լինելը (առանցքային հեռատեսություն)։ Երբեմն երկու պատճառները կարող են զուգակցվել (կոմբինացիոն հեռատեսություն)։ Հեռատեսությունը հանդիպում է մեծ մասամբ նորածինների մոտ, հետագայում, երեխայի աճմանը զուգընթաց, աչքի խնձորակը որոշ չափով մեծանում է և, որպես կանոն, հեռատեսությունը վերանում։ Հեռատես աչքը, որը վատ է հարմարված ցանցաթաղանթի վրա զուգահեռ ճառագայթների միացման համար, առավել վատ է հավաքում մոտակա առարկաներից եկող ճառագայթները, հետևաբար վատ է տեսնում թե՝ հեռուն, թե՝ մոտիկը, և իրականում «հեռատեսություն» տերմինն այնքան էլ ճիշտ չէ։ Հեռատեսության թույլ արտահայտվածության դեպքում երիտասարդները մշտապես լարելով թարթիչային մկանները, մեծացնում են ոսպնյակի կորությունը, որի շնորհիվ ուժեղանում է նրա բեկող հատկությունը և նպաստում հստակ տեսողությանը։ Տարեց և ծեր մարդկանց մոտ այդ հատկությունը թուլանում է և զարգանում, այսպես կոչված, ծերունական հեռատեսություն (պրեսբիոպիա), որի դեպքում մարդը դիտվող առարկան (գիրք, թերթ են) ձգտում է հեռացնել աչքից։ Հեռատեսության ժամանակ կարող են առաջանալ գլխացավեր, մանկական տարիքում՝ զուգամետ շլություն։ Տեսողությունը շտկվում է ուռուցիկ ապակիներով (կոնվեքսներով)։ Ընտրվում են այնպիսի ապակիներ, որոնք ուժեղացնում են աչքի բեկող ուժը, ճառագայթների կիզակետը փոխադրում ցանցաթաղանթի վրա և ապահովում առավել հստակ տեսողություն։
Տույմազիի շրջան

Տույմազիի շրջան (ռուս.՝ Туймазинский район, բաշկիրերեն՝ Туймазы районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Տույմազի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2364 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 65187 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 27,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Այմութ

Այմութ (անգլ.՝ Eyemouth, ուղիղ թարգմանած  - Այ գետի բերան), քաղաք է Շոտլանդիայում,Մեծ Բրիտանիա։ Բնակչությունը կազմում է 3500 մարդ(2001 թ.-ի տվյալներով)։


== Հղումներ ==
Հոդված քաղաքի մասին Undiscoveredscotland.co.uk կայք էջում
Քաղաքի նկարները Flickr.com կայք էջում
Շիշկինո (գյուղ, Ալնաշսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇիշկինոՇիշկինո (ռուս.՝ Шишкино), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռուսիլյոն

Ռուսիլյոն (Roussillon), պատմական մարզ Ֆրանսիայի հարավում, Միջերկրական ծովի ափին, Իսպանիայի սահմանի մոտ։ Ռուսիլյոնի տարածքում է Արևելյան Պիրենեյներ դեպարտամենտի մի մասը։ Տարածությունը 4,1 հազար կմ2 է, բնակչությունը 300 հազար (1975)։ Գլխավոր քաղաքը Պերպինյանն է։ 8-9-րդ դարի սահմանագծին Ռուսիլյոն իբրև կոմսություն մտել է Կարչոս Մեծի պետության կազմի մեջ։ 1172 թվականին կտակով անցել է Արագոնի թագավորին (մնալով սակայն Ֆրանսիայի սուվերենության տակ մինչև 1258 թվականը, երբ Լյուդովիկոս 9 հրաժարվել է Ռուսիլյոնի սուվերենությունից՝ հօգուտ Արագոնի թագավորների)։ 1276-1344 թվականինն Ռուսիլյոն մտել է Մայորկա թագավորության կազմի մեջ։ XII-XV դարում Ռուսիլյոնում զարգացել են արհեստները, առևտուրը, քաղաքները։ 1463 թվականին Ֆրանսիայի թագավոր Լյուդովիկոս XI-ն անեքսիայի է ենթարկել Ռուսիլյոնի տարածքը։ 1493 թվականին, Բարսելոնի պայմանագրով, Ռուսիլյոն վերադարձվել է Իսպանիային, սակայն 1659 թվականին, Պիրենեյի պայմանագրով անցել Ֆրանսիային՝ իբրև պրովինցիա։ Ֆրանսիայի, բուրժուական մեծ հեղափոխության ժամանակ վարչական նոր բաժանմամբ Ռուսիլյոնի պրովինցիան վերացվել է։ Սակայն այդ տարածքում պահպանվել են տեղական բնակչության՝ կատալոնացիների լեզուն՝ կաուալաներենը և յուրահատուկ մշակույթը։
Պյատնիցկոե (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊյատնիցկոեՊյատնիցկոե (ռուս.՝ Пятницкое), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ Դեմետրիոս տաճար (Նովոչերկասկ)

Սուրբ Դեմետրիոս տաճար (ռուս.՝ Свято-Димитриевский храм), ուղղափառ տաճար Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Նովոչերկասկ քաղաքում ի պատիվ սուրբ Դեմետրիոս ենթահյուպատոսի (Սալոնիկցի)։ Տաճարը գտնվում է քաղաքային գերեզմանոցի տարածքում, որի պատճառով կոչվում է նաև Դեմետրիոս Սալոնիկցի գերեզմանոցային եկեղեցի (ռուս.՝ Кладбищенская церковь Димитрия Солунского)։


== Պատմություն ==
1810 թվականի աշնանը քաղաքային գերեզմանատան տարածքում օծվել է Սուրբ Դեմետրիոսի անվան փայտե եկեղեցին։ Այն գոյատևել է մինչև 1861 թվականը։ Դոնի ատաման Խոմուտովի և Դոնի ու Նովոչերկասկի արքեպիսկոպոս Հովհանի նախաձեռնությամբ 1857 թվականից գերեզմանոցում կառուցվել է քարե եկեղեցի, որը փոխարինել է փայտե կառույցին։ Եկեղեցու շինարարությունը կատարվել է Դոնի զորքի և բարերարների միջոցներով և ավարտվել 1859 թվականին։ Նախագծի հեղինակը հայտնի ճարտարապետ Իվան Վալպրեդեն է։
1901 թվականին եկեղեցուն կից բացվել է եկեղեցական-ծխական դպրոց, որը շարունակում է իր աշխատանքը մինչ օրս։ Նաև տաճարում գործել է մատուռ ի հիշատակ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ճակատներում զոհված կազակների։
Գերեզմանոցի տարածքում, որտեղ գտնվում է տաճարը, թաղված են եղել Դոնի զորքի՝ Պետրոս I-ի ժամանակներից առաջին ընտրյալ ատաման Ալեքսեյ Մաքսիմովիչ Կալեդինը (գերեզմանը չի պահպանվել), տեղացի պատմաբան Վ. Սուխոռուկովը, վարչական ատաման Միխայիլ Գրիգորևիչ Խոմուտովի որդին և շատ ուրիշներ։ Պահպանված, թեև թալանված կամ քանդված գերեզմաններից գոյություն ունեն գեներալներ Խրեշչատիցկու, Լյուտենսկվի և ուրիշների գերեզմանները։
Նովոչերկասկում 1920 թվականին Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո տաճարը չի փակվել և մնացել է գործող։ 1999 թվականին տաճարում օծվել և տեղադրվել են 6 նոր զանգեր, ինչպես նաև անցկացվել է տաճարի վերանորոգում և եկեղեցու խաչերի ոսկեզօծում։


== Հղումներ ==
Храм св. вмч. Димитрия Солунского
Храмы Новочеркасска
Церкви и храмы Новочеркасска


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիլիպ (Կիլիկիայի թագավոր)

Ֆիլիպ (1203 - 1225), Կիլիկիայի Հայոց Թագավորության Հայոց թագավոր 1222 թվականից։
Անտիոքի դուքս Բոհեմունդի որդին։
Հայոց գահի խնամակալ Կոստանդին սպարապետը, գահաժառանգ Զապելին պսակելով Ֆիլիպի հետ, նրան հռչակել է Հայոց թագավոր, պայմանով, որ նա հավատարմորեն հետևի հայոց կրոնին ու աշխարհիկ սովորույթներին։ Սակայն Ֆիլիպը, հոր սադրանքով սկսել է չհետևել հայկական ավանդույթներին, կարգել կաթոլիկ պաշտոնյաների, որի համար Կոստանդինը ձերբակալել ու մահապատժի է ենթարկել նրան։
Մեթղուլ

Մեթղուլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սամեձանո դղյակ

Սամեձանո դղյակ (իտալերեն՝ Castello di Sammezzano), կառուցված է մարվրիտանական գունագեղ արևելյան ոճով, ունի բացառիկ ներքին հարդարանք։ Գտնվում է Իտալիայի Տոսկանա նահանգի Ֆլորենցիա գավառի Ռեջելլո կոմունայում։


== Պատմություն ==
Կառուցվել է 1605 թվականին իսպանացի ազնվականի կողմից, 1853 թվականին Սամեձանո դղյակը ձեռք է բերում արվեստագետ-գործարար Ֆերդինանդո Խիմենեսը, որն էլ տասնյակ տարիների քրտնաջան աշխատանքի արդյունքում կարողանում է իրականացել այս իր ստեղծագործական յուրօրինակ մտահղացումը՝ տալով դղյակին ներկայիս տեսքը։
Սամեձանոն ունի 365 սենյակ՝ ըստ տարվա օրերի։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ մինչև 1990-ականներն այն գործում էր որպես շքեղ հյուրանոց, ռեստորան և բար։ Սակայն ներկայումս դղյակի սեփականատերն է մի բրիտանական մասնավոր ընկերություն, և այն փակ է այցելուների համար։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.sammezzano.org, պաշտոնական կայք
Քուառնա Սոպրա

Քուառնա Սոպրա (իտալերեն՝ Quarna Sopra), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։ Բնակչությունը ՝ 285 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը 32 մարդ./կմ²։ Տարածքը ՝ 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս 28020։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0323։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ Ստեփանոս Առաջին նահատակը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0323 826115
Էլեկտրոնային հասցե։ quarna.sopra@ruparpiemonte.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտ (իտալ.)(չաշխատող հղում)
Ազգային ինստիտուտ (անգլ.)(չաշխատող հղում)


== Ծանոթագրություններ ==
Բերյոզովկա (Լուժենգայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բերյոզովկա (այլ կիրառումներ)Բերյոզովկա (ռուս.՝ Берёзовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Լուժենգա գետի աջ ափում՝ 81 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000009869
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000986
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դավիդ Ավիդան

Դավիթ Ավիդան (եբրայերեն՝ ‏דוד אבידן‏‎‎, փետրվարի 21, 1934(1934-02-21), Թել Ավիվ, Իսրայել - մայիսի 11, 1995(1995-05-11), Թել Ավիվ, Իսրայել), իսրայելցի բանաստեղծ, նկարիչ, կինոռեժիսոր, հրապարակախոս և սցենարիստ։ Ավիդանը եբրայերենով 20 գրքերի հեղինակ է։


== Կենսագրություն և գրական գործունեություն ==
Ավիդանը ծնվել է Թել Ավիվում։ Սկսել է լրջորեն զբաղվել գրական գործունեությամբ 1950-ական թվականների սկզբին` լինելով Երուսաղեմի հրեական համալսարանի ուսանող, որտեղ ուսումնասիրում էր գրականություն և փիլիսոփայություն։ Հիմնականում գրել է եբրայերեն, նաև ավանգարդիստ նկարիչ էր։ Ավիդանը թարգմանել է սեփական բանաստեղծություններն անգլերեն, ստացել մի շարք մրցանակներ թե՛ որպես բանաստեղծ, թե՛ որպես թարգմանիչ։
Նա «Լիկրատ» բանաստեղծական խմբի անդամ էր (Նաթան Զահի, Յեհուդա Ամիհայի, Մոշե Դորի և այլնի հետ)։ Ավիդանը Նոբելյան մրցանակի թեկնածու էր, բայց միևնույն ժամանակ նրան չեն առաջարկվել արժանապատիվ աշխատավարձ և չեն վճարվել հոնորարներ, ինչպես նաև` նրան քննադատում էին էգոցենտրիզմի, շովինիստական ​​և տեխնոկրատական ​​հայացքների համար։ Բացասական քննադատությունը, մասնավորապես, ստացել է նրա առաջին՝ «Կտրված շուրթերով ծորակները» բանաստեղծությունների գիրքը (1954)։ Առաջին բարենպաստ ակնարկը գրել է Գաբրիել Մոկեդը (գրական «Աշհավ» պարբերականի խմբագիրը), որը հետագայում դարձել է Ավիդանի ամենամոտ ընկերներից մեկը։
Այնուամենայնիվ, 1990-ական թվականների սկզբին, դրամական միջոցների հետ կապված խնդիրների պատճառով Ավիդանի հոգեկան վիճակը վատթարանում էր, 1995 թվականին նա ինքնասպանություն է գործել Թել Ավիվում։
Մահվանից հետո միայն Ավիդանի գրական հեղինակությունը փոխվել է դրական ուղղությամբ ինչպես մասնագիտական ​​շրջանակներում, այնպես էլ ընթերցողների մոտ։ Այժմ նա համարվում է իսրայելացի կարևորագույն բանաստեղծներից մեկը` Յեհուդա Ամիհայի և Նաթան Զահի հետ։
Ամիհայի և Զակի համեմատությամբ Ավիդանը առանձնանում է ավելի արմատական ​​պոեզիայով, ինչը բարդացնում է թարգմանության գործը։ Ավիդանին` ռուսերեն լավագույն թարգմանիչներից մեկն է համարվում բանաստեղծ Սավելի Գրինբերգը։


== Մրցանակներ ==
1993 թվականին Ավիդանը դարձել է Հ. Բյալիկի անվան մրցանակի դափնեկիր (Ամալյա Կահանա-Կարմոնի հետ միասին)։


== Բանաստեղծությունների գրքեր ==
«Կտրված շուրթերով ծորակներ», 1954
«Անձնական խնդիրներ», 1957
«Միջանկյալ արդյունք», 1960
«Ճնշող բանաստեղծություններ», 1962
«Ինչ-որ մի բան ինչ-որ մեկի համար», 1964
«Անհնարին պոեմներ», 1970
«Կիրառական բանաստեղծություններ», 1973
«Հնարավորությունների գիրք` բանաստեղծություններ և ավելին», 1985


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
vcisch1.narod — տեղեկություններ և բանաստեղծությունների թարգմանություններ
 Դավիդ Ավիդան՝ հոդվածը Հրեական էլեկտրոնային հանրագիտարանում
לקסיקון הספרות העברית החדשה — דוד אבידן 
NY Times obituary, retrieved October 5, 2008
Некод Зингер. "Авиданиум" Гринберга
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1965

1965 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի կողմից կազմակերպեց և երկրորդ անգամ խաղարկվեց ֆուտբոլի Հյուսիսային ու Կենտրոնական Ամերիկայի և Կարիբյան ավազանի մայրցամաքային առաջնությունը՝ ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ազգերի առաջնությունը (NORCECA)։ Ֆուտբոլային մրցաշարի այս խաղարկությունն անցկացվեց Գվատեմալայի համանուն մայրաքաղաքում 1965 թ. մարտի 28-ից մինչև ապրիլի 11-ը։ Եզրափակիչ մրցաշարին մասնակցեցին վեց հավաքականներ, որոնք մեկ շրջանով մրցությամբ որոշեցին առաջնության չեմպիոնին և մրցանակակիրներին։


== Որակավորում ==


== Մասնակիցներ ==


== Մրցավայրեր ==


== Մրցաշարի ընթացքը ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության այս խաղարկության ֆավորիտներ էին համարվում գործող չեմպիոն Կոստա Ռիկայի և Մեքսիկայի հավաքականները։ Սակայն մրցաշարի ընթացքը ցույց տվեց, որ չեմպիոնության համար լուրջ պայքար մղեց նաև կազմակերպիչ երկրի՝ Գվատեմալայի ազգային թիմը։ Մինչև վերջին՝ յոթերորդ տուրը չեմպիոնական մրցավազքը շարունակում էին Մեքսիկան ու Գվատեմալան՝ յուրաքանչյուրը տանելով երեքական հաղթանակ և խաղալով մեկական ոչ ոքի, ընդ որում ոչ ոքիներ գրանցվեցին Կոստա Ռիկայի հետ հանդիպումներում՝ համապատասխանաբար 1։1 և 0։0 հաշվով։ Վճռորոշ խաղում 2։1 հաշվով հաղթանակ տարան մեքսիկացիները և նվաճեցին իրենց առաջին չեմպիոնական տիտղոսը։ Կոստա Ռիկան չեմպիոնական մրցավազքից դուրս մնաց վեցերորդ տուրում, քանի որ սայթաքեց Սալվադորի հետ խաղում՝ պարտվելով նրան 1։2 հաշվով, սակայն այսուհանդերձ պահպանեց տեղը մրցանակային եռյակում՝ սալվադորցիներին թողնելով չորրորդ հորիզոնականում։ Մրցաշարային աղյուսակը եզրափակեցին Նիդերլանդական Անտիլները և մրցաշարի նորեկ Հայիթին։


== Հանդիպումներ ==


=== Եզրափակիչ փուլ ===
Հանդիպումների արդյունքները


== Գոլերի հեղինակները ==
5 գոլ
4 գոլ
3 գոլ
2 գոլ
1 գոլ
ինքնագոլեր


== Մրցանակներ և նվաճումներ ==
Մրցաշարի լավագույն ռմբարկուի մրցանակը ստացավ  Էռնեստո Սիսներոսը։ Մրցաշարի «լավագույն դարպասապահ» մրցանակը ստացավ  Էմիլիո Սագոտը։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
1965 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության արդյունքները ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պաշտոնական կայքում(չաշխատող հղում) (անգլ.)
1965 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության վիճակագրությունը RSSSF-ի արխիվում (անգլ.)
Շաբաթը ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պատմության մեջ. 10-16 ապրիլի. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի պաշտոնական կայք Archived 2011-04-19 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Սալվադորի հավաքականը CCCF-ի և ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի ազգերի առաջնություններում. elbaloncuscatleco.com (իսպ.)
1965 թ. ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության մրցանակները. La Nacion (San José, Costa Rica) պարբերական (իսպ.)
Դոնեցկոե (այլ կիրառումներ)

Դոնեցկոե, կարող է վերաբերել՝

Դոնեցկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում
Դոնեցկոե - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում
Կոսայի շրջան (Պերմի երկրամաս)

Կոսայի շրջան (ռուս.՝ Косинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պերմի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոսա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3459,2 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 7563 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Մուլենբերգ շրջան (Կենտուկի)

Մուլենբերգ շրջան (անգլ.՝ Muhlenberg County), ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.230 կմ² է, բնակչությունը՝ 31.499 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գրինվիլ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1798 թ.։
Վելիկայա Վոլիցա

Վելիկայա Վոլիցա (ուկրաիներեն՝ Велика Волиця), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լյուբարսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1593 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վելիկայա Վոլիցա գյուղում բնակվում էր 919 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20,71 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 44,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրասնայա Զվեզդա (Միլլերովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնայա Զվեզդա (այլ կիրառումներ)Կրասնայա Զվեզդա (ռուս.՝ Красная Звезда), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովսկի շրջանում։ Մտնում է Սուլինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Նիլս Բրինկ

Նիլս Բրինկ Կրիստենսեն (դան․՝ Niels Brinck Kristensen, սեպտեմբերի 24, 1974(1974-09-24), Օրհուս, Կենտրոնական Յուտլանդիա տարածաշրջան, Դանիա), դանիացի երգիչ, երգերի հեղինակ և պրոդյուսեր։ Հանդես է գալիս Բրինկ կեղծանվամբ։ Ծնվել է 1983 թվականին Օրհուսում, Դանիա։ 2009 թվականին ներկայացրել է Դանիան Եվրատեսիլ 2009 երգի մրցույթում Believe Again երգով և զբաղեցրել եզրաթակչի 13-րդ հորիզոնականը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նոթինգ

Նոթինգ (անգլ.՝ Nothing, ռուս.՝ Ничто), լքված համայնք ԱՄՆ Արիզոնա նահանգի Մոհավե շրջանում։ Իր տարօրինակ անվան հետ կապված՝ այն հաճախ հայտնվում է անսովոր տեղանունների ցանկում։ Կենտրոնի բարձրությունը ծովի մակարդակից 996 մետր է։ Համայնքը տեղակայված է US 93 մայրուղու վրա, գոյություն ունի նաև զանգի խցիկ՝ նախատեսված վարորդների համար։


== Պատմություն ==
Բնակավայրը հիմնադրվել է 1977 թվականին։ Զբոսաշրջիկների այն հարցին, թե որտեղից է ծագել այդպիսի անսովոր անունը, տեղի բնակիչները պատասխանում էին, որ «քաղաքը այդպես է կոչվել հարբեցողների ամբոխի կողմից»։ Վերջին բնակիչները լքել են համայնքը 2005 թվականի մայիսին։ 2008 թվականի օգոստոսին սկսել է քանդվել Նոթինգի  բենզալցակայանը։ Շատ չանցած՝ 49-ամյա խոզաբույծ-ֆերմեր Մայք Ջենսենը 1,1 միլիոն դոլարով ձեռք է բերել բնակավայրի մոտ 24.300 մ² տարածքը։ Նա փորձել է «վերակենդանացնել» Նոթինգ համայնքը, «ճանապարհին» հիմնել է պիցցայի փոքր ձեռնարկություն, վերականգնել է առկա խանութը, մաքրել աղբը, թարմացրել ճանապարհային նշանները, բայց բնակիչներն այդպես էլ չեն վերադարձել։ 2009 թվականի հուլիսի դրությամբ՝ Նոթինգում ապրում էր չորս մարդ ու շուն։ 2011 թվականի ապրիլի դրությամբ՝ Նոթինգի շենքերի պատուհանների փեղկերը փակ են եղել, և մարդկային գործունեության ոչ մի նշույլ չի նկատվել։


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նոթինգը (անգլ.) roadsideamerica.com կայքում
Նոթինգը (անգլ.) deuceofclubs.com կայքում
Նոթինգը (անգլ.)  youtube.com կայքում Տեսահոլովակ 0։02։30
Հուսիկ Խանդամուրյան

Հուսիկ Միսակի Խանդամուրյան (ստորագրել է նաև Խանդամուր գրական անունով, 1915, Երզնկա, Էրզրումի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1986), հայ արձակագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1975 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Հուսիկ Խանդամուրյանը ծնվել է 1915 թվականին, Արևմտյան Հայաստանի Երզնկա քաղաքում։ 1932-1945 թվականներին աշխատել է Հայպետհրատում որպես արխիվի վարիչ, 1945-1950 թվականներին՝ «Սովետական գրականություն» ամսագրում որպես սրբագրիչ, 1950-1955 թվականներին՝ Երևանի Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան հանրապետական գրադարանում՝ գրադարանավար, 1955-1959 թվականներին՝ «Գրական թերթ»-ում սրբագրիչ, 1959-1968 թվականներին՝ «Հայաստան» հրատարակչությունում սրբագրիչ։


== Երկեր ==
Եզովպոսի կյանքը (ըստ Պլանուտի), Ե., Հայպետհրատ, 1940, 32 էջ։
Եզովպոս, Ե., Հայպետհրատ, 1955, 48 էջ։
Լուսաբաց (պատմվածքներ), Ե., Հայպետհրատ, 1956, 178 էջ։
Խիկար (մանկական վիպակ), Ե., Հայպետհրատ, 1957, 50 էջ։
Հանդիպում (պատմվածքներ և մեկ պիես), Ե., Հայպետհրատ, 1958, 235 էջ։
Մանկության ընկերուհին, Ե., Հայպետհրատ, 1961, 315 էջ։
Եզովպոս Խիկար, Ե., Հայպետհրատ, 1963, 105 էջ։
Ուր է տանում գնացքը (վեպ), Ե., Հայպետհրատ, 1964, 346 էջ։
Մանկության ընկերուհին, Ե., Հայպետհրատ, 1967, 311 էջ։
Լուրջ կատակ, Ե., «Հայաստան», 1973, 404 էջ։
Կանաչ ճամպրուկը, Ե., «Սովետական գրող», 1978, 448 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերա Կարալի

Վերա Կարալի (ռուս.՝ Вера Алексеевна Каралли, հուլիսի 27 (օգոստոսի 8), 1889, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 16, 1972(1972-11-16), Բադեն, Ստորին Ավստրիա, Ավստրիա), ռուսական բալետի պարուհի, համր կինոյի դերասանուհի, բալետի մանկավարժ։ Արտագաղթելով Ռուսաստանից աշխատել է Եվրոպայում։


== Կենսագրություն ==
Վերա Կարալին ծնվել է  1889 թվականի հուլիսի 27-ին Մոսկվայում արտիստի ընտանիքում։ Հայրը՝ գավառական անտրեպրենյոր էր, Կարալի Տորցովի անվան Յարոսլավի թատրոնի ռեժիսոր, մայրը՝ Օ. Կարալին, դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի էր (ի ծնե՝ Կրուշենկովա)։ 1906 թվականին ավարտել է թատերական ուսումնարանը՝  Ալեքսանդր Գորսկու ղեկավարությամբ։
1909 թվականին, ինչպես նաև 1919 և1920 թվականներին շրջագայել է արտասահմանում՝ լինելով Սերգեյ Դյագիլևի «Ռուսական բալետի» կազմում։  Որպես մենակատար հանդես է եկել Մեծ թատրոնում, այդ թվում՝ «Փարավոնի դուստրը», «Կյանքը թագավորի համար», «Կարապի լիճ», «Սալամբո» բալետային ներկայացումներում և այլն։ Հաճախ պարել է Միխայիլ Մորդկինի հետ։ 1914 թվականին Կարալին առաջին անգամ նկարահանվեց կինոյում՝  Պետրոս Չարդինինի «Դու հիշում ես արդյո՞ք» դրամայում, որտեղ նրա գործընկերներն էին, ինքը՝ Չարդինին և Իվան Մոզժուխինը։ Շուտով դառնում է առաջին ռուս կինոաստղերից մեկը, 1915 թվականին թողարկելով ութ նկար։ Հիմնականում դերասանուհին նկարահանվել է Չարդինինի մոտ և ռուսական կինեմատոգրաֆիայի ևս մեկ պիոներ՝ Եվգենի Բաուերի մոտ։
1917 թվականի հեղափոխությունից հետո Կարալին ներգաղթել է, ապրել է Լիտվայում, որտեղ Կաունասում դասավանդել է պարի արվեստ, աշխատել է Ռումինիայում, նկարահանվել է Ֆրանսիայում և Ավստրիայում։ Ի վերջո, նա հաստատվում է Վիեննայում, որտեղ բալետային հմտության դասեր է տվել։ Վերա Կարալին մահացել է Ավստրիայի Բադեն քաղաքում 1972 թվականի նոյեմբերի 16-ին,  ութսուն երեք տարեկան հասակում։
Դիմում է ներկայացրել՝ խնդրելով վերադառնալ հայրենիք, 1972 թվականի նոյեմբերի 1-ին ստացել է խորհրդային անձնագիր, սակայն երկու շաբաթ անց մահանում է։

«Կարապի լիճ»՝  Օդետա Օդիլիա
«Բայադերուհի»՝  Նիկիա
«Դոն Կիխոտ»՝ Կիտրի
«Ռայմոնդա»՝ Ռայմոնդա
«Փարավոնի դուստրը» ՝ Ասպիչիա
«Ապարդյուն նախազգուշություն»՝  Լիզա
«Ժիզել» ԺիզելՄեռնող կարապ


== Ռասպուտինի մահը ==
Կարալին եղել է մեծ իշխան Դմիտրի Պավլովիչի  սիրուհին  և, ինչպես արդեն հաղորդվել է, թաքցրել է 1916 թվականի Ռասպուտինի սպանության մանրամասները։ Նա այդ գիշեր Ֆելիքս Յուսուպովի պալատում երկու կանանցից մեկն էր։ Սպանության հանցակիցները երբեք և ոչ ոքի չեն պատմել այդ կանանց մասին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Գեղարվեստական կենսագրություն ==
2009 թվականին հրատարակվել է Գենադի Կագանի կողմից գրված Վերա Կարալի գեղարվեստական կենսագրությունը։ Հաստատապես դերասանուհու  կյանքի հայտնի փաստերը այս հրատարակությունում զուգորդվում են պատմական իրականությունից, հեղինակը բավական մանրամասն ներկայացնում է ժամանակագրությունը և միջոցառումների հաջորդականությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դերասանուհու լուսանկարները
Կենսագրական տեղեկություն
Վլադիմիր Կրեմեն Վերա Կարալի՝ «Այդ նամակը ես ձեռնոցներով եմ գրել…» Archived 2018-02-26 at the Wayback Machine.: Վավերագրական ֆիլմ «Կղզիներ» շարքից (Ռուսաստան, Կուլտուրա հեռուստաալիքը, 2010)
Պլանկի ժամանակ

Պլանկի ժամանակ, ժամանակի միավորը Պլանկի միավորների համակարգում։ Նշանակվում է tP: Ունի ժամանակի չափողականություն։ Ինչպես մյուս Պլանկի միավորները, կազմված է հիմնարար ֆիզիկական հաստատուններից։ Այս մեծության ֆիզիկական իմաստը այն ժամանակն է, որի ընթացքում լույսի արագությամբ շարժվող մասնիկը անցնում է Պլանկի երկարությանը հավասար հեռավորություն։ Պլանկի միավորների համակարգը այդպես է կոչվել Մաքս Պլանկի պատվին։
Ըստ սահմանաման, 

  
    
      
        
          t
          
            P
          
        
        =
        
          
            
              
                ℏ
                G
              
              
                c
                
                  5
                
              
            
          
        
        ≈
        5,391
        21
        (
        40
        )
        ×
        
          10
          
            −
            44
          
        
        
      
    
    {\displaystyle t_{P}={\sqrt {\frac {\hbar G}{c^{5}}}}\approx 5{,}39121(40)\times 10^{-44}\qquad }
   վորտեղ

  
    
      
        ℏ
      
    
    {\displaystyle \hbar }
  -ը Դիրակի հաստատունն է,

  
    
      
        G
      
    
    {\displaystyle G}
  -ն՝ գրավիտացիոն հաստատունը,

  
    
      
        c
      
    
    {\displaystyle c}
  -ն՝ լույսի արագությունը վակուումում։


== Նշանակությունը ==
Մեծ պայթյունի տեսության համաձայն, ոչինչ չենք ասել կարող ժամանակի սկզբնական պահի տիեզերքի մասին, չնայած ենթադրվում է, որ այնտեղ առկա են բոլոր հիմնարար փոխազդեցությունները, ինչպես նաև մատերիայի և էներգիայի բոլոր տեսակները։ Տարածություն-ժամանակը ընդարձակվել է սկսում մեկ կետից։ Ըստ ժամանակակից տեսական ֆիզիկայի, այդ իրադարձությունից մեկ Պլանկի ժամանակ անց գրավիտացիոն ուժերը առանձնանում են մյուս ուժերից։
Մեծ պայթյունի պահից անցած ժամանակը (4,3×1017վ) մոտավորապես 8×1060 Պլանկի ժամանակ է։
Ներկայումս փորձնականորեն դիտարկելի ամենակարճ ժամանակահատվածը ատտովայրկյանի (10−18 վ) մեծություն է, ինչը համապատասխանում է 1026 Պլանկի ժամանակի։


== Տես նաև ==
Պլանկի երկարություն


== Հղումներ ==
Ընդհանուր աստղաֆիզիկայի դասընթաց ֆիզիկոսների համար, 1.5. Պլանկի միավորներ