armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Թերատամնավորներ

Թերատամնավորներ (լատ.՝ Edentata կամ լատ.՝ Xenarthra), կաթնասունների դասին պատկանող կարգ։ Այս կարգն իր անվանումը ստացել է նրա համար, որ նրանց ատամները էմալապատ չեն, չունեն կտրիչներ և ժանիքներ։ Կարգին պատկանող մրջնակերների ընտանիքի ներկայացուցիչներն ընդհանրապես զուրկ են ատամներից։ Ապրում են Ամերիկա աշխարհամասում՝ Հարավային և Կենտրոնական Ամերիկայում, Հյուսիսային Ամերիկայի հարավում։ Հանդիպում են սավաննաներում և արևադարձային անտառներում։
Գոյություն ունեն ցամաքաբնակ, գետնափոր և ծառաբնակ տեսակներ։ Ապրում են գիշերային և մթնշաղային կյանքով։ Սնվում են բույսերով, կենդանիներով՝ անողնաշարավորներ, մանր ողնաշարավորներ։ Բազմանում են տարին 1 անգամ, ունենում 1-4 ձագ։ Տեղաբնակները կենդանիների միսն օգտագործում են կերակուրներ պատրաստելիս։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Այս կարգի ներկայացուցիչների ատամները դիֆերենցված չեն։ Ատամներն արմատ չունեն։ Մարմնի երկարությունը կազմում է 12-120 սմ, քաշը տատանվում է 90 գ-ից մինչև 55 կգ-ի սահմաներում։ Մարմինը պատված է խիտ, կոշտ կամ մետաքսանման բրդով, իսկ զրահակիրների գլխի, մարմնի և պոչի վերին մասը՝ շարժական զրահով։ Առջևի վերջավորությունների շնորհիվ կենդանիները կարողանում են փորել, ծառի վրայով մագլցել։


== Դասակարգում ==
Հայտնի է թերատամնավորների ժամանակակից 3 ընտանիք՝ մրջնակերներ, ծույլեր և զրահակիրներ, 30 տեսակ։
Հյուսիսային Ամերիկայում հայտնաբերվել են 59 միլիոն տարի առաջվա վաղեմություն ունեցող թերատամնավորների բրածո 7 ընտանիք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Վահագն Աբրահամյան - «Ճանապարհորդություն կենդանիների աշխարհում», Երևան, 2012, «ՄՀՄ Գրատուն» ՍՊԸ հրատարակչություն
Սոսեի փողոց

Սոսեի փողոց, փողոց Երևանի Արաբկիր վարչական շրջանում։ Անվանվել է ի պատիվ հայ ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, Աղբյուր Սերոբի կնոջ՝ Սոսե Մայրիկի։ Նախկինում կոչվել է Նադեժդա Կրուպսկայայի փողոց։


== Տվյալներ ==
Սկսվում է Գյուլբենկյան-Ջեյմս Բրայսի խաչմերուկից և հասնում մինչև Աղբյուր Սերոբի փողոց։


== Հատվող փողոցներ ==
Սոսեի 1-ին փակուղի
Սոսեի 2-րդ փակուղի


== Կառույցներ ==
Երևանի Ժամացույցի նախկին գործարան


== Աղբյուրներ ==
Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
Սերգեյ Ավագյան,  Երևանի փողոցները, Երևան, «ՎՄՎ-ՊՐԻՆՏ», 2010 — 272 էջ։
Արփի (ամսագիր, Օլսթոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արփի (այլ կիրառումներ)«Արփի», գրական-հասարակական ամսագիր (սկզբում՝ կիսամյա)։ Լույս է տեսել 1932-1936-ին, Օլսթոնում (ԱՄՆ)։ Խմբագիր՝ Ա. Բարսեղյան։ Պարբերականի նպատակն էր ամերիկաբնակ հայերի ազգային դաստիարակությունը, հայ ժողովրդի անցյալի ու ներկայի հոգևոր-մշակութային արժեքների հետ ծանոթացնելը և ընտանիքի պատվարումը ուծացումից։ Տպագրել է հանրապատչելի նյութեր ազգային պատմության ու գրականության, Հայաստանի աշխարհագրության, ազգային ավանդույթների ու սովորույթների վերաբերյալ։ «Մեր նոր սերունդը» բաժնում մշտապես տեղ է տվել երեխաների հայրենասիրական թեմաներով գրած շարադրություններին, սփյուռքահայ դպրոցների մասին լուրերին և այլն։ Տպագրել է հեքիաթներ, պատմվածքներ, ոտանավորներ ու առակներ։
Պարզի

Պարզի (ռուս.՝ Парзи), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Գլազովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 804 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոնեց (գյուղ, Պրոխորովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոնեցԴոնեց (ռուս.՝ Донец), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Պրոխորովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի (Սիսիան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի, Սիսավանի վանք կամ Սիսիանի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցի, միջնադարյան քրիստոնեական կառույց Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։ Գտնվում է Սյունիքի մարզի Սիսիան քաղաքում։


== Պատմություն ==
Ըստ պատմիչ Ստեփանոս արքեպիսկոպոս Օրբելյանի, Սյունյաց վանքի Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին (հետագայում վերանվանվել է Սուրբ Հովհաննես) հայոց թվականությունից առաջ հիմնադրել է Սյունյաց Վարազդուխտ իշխանուհին։ Վանքի առջև Սյունյաց իշխանները կառուցել են արքունական տուն և իշխանանիստ ապարանք։ Եկեղեցին VII դ. վերջին քառորդում հիմնովին վերակառուցել են Կոհազատ իշխանն ու Սյունյաց եպիսկոպոս Հովսեփ Ա-ն (670-689)՝ Թեոդորոս Սիոն վանականի օժանդակությամբ։ Ստեփանոս արքեպիսկոպոս Օրբելյանը Սյունյաց վանքն իր նշանակությամբ համարել է Սյունիքի վանքերից երրորդը։


== Ճարտարապետություն ==
Սրբատաշ կապտավուն բազալտից կառուցված Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին ունի «հռիփսիմեատիպ» միջանկյալ երեք քառորդ խորշերով քառախորան, չորս անկյուններում ավանդատներով հորինվածք։ Գմբեթի տասներկունիստանի թմբուկը զարդարված է կամարաշարով, քիվերը՝ հյուսածո զարդաքանդակով, գմբեթակիր կամարները հենվում են ոլորազարդ խոյակների վրա։
Գմբեթի քիվին չորս ավետարանիչների դիմապատկերներն են՝ քանդակված մինչև գոտի, աջ ձեռքը վեր բարձրացրած (անունները փորագրված են ներքևում)։ Արմ. ճակատին Հովհաննես եկեղեցապանի խիստ եղծված հարթաքանդակն է։ Ներսում, գմբեթի կիսաոլորտի ներքևի մասում Կոհազատ իշխանի, Հովսեփ եպիսկոպոսի և Թեոդորոս վանականի պատկերաքանդակներն են, որոնք աչքի են ընկնում ընդգծված անհատականությամբ։ Սյունյաց վանքի սուրբ Գրիգոր եկեղեցու քարերին շինարար վարպետների նշաններն են՝ մեծ մասամբ անվան սկզբնատառի ձևով։ Սյունյաց վանքը վերանորոգվել է 1959-61 թվականներին։
Տաճարի հիմնադիրների մեծադիր պատկերաքանդակները՝ համապատասխան մակագրություններով տաճարի ներսում են, գմբեթի հիմնատակի փոքր տրոմպների շարքում։ Տաճարի պատերին առկա են քարտաշ վարպետների բազմաթիվ նշանագրեր։ Կառուցված է բազալտից, եռաստիճան որմնախարսխի վրա։ Ըստ իր հատակագծային լուծման կրկնում է կառույցների Ավան-Հռիփսիմե տիպի հիմնական հատկանշական գծերը։ Ի տարբերություն նույնատիպ տաճարների, գմբեթատակ տարածությունը այստեղ ճիշտ քառակուսի է, բոլոր աբսիդները հավասար են միմյանց և ունեն երեքական մեծադիր լուսամուտ, իսկ արևելյան անկյունային սենյակներում կան լայնանիստ, կանոնավոր խորաններ։
Արտաքին ճակատները մշակված են լայնանիստ, հատվածքում եռանկյունաձև, սլացիկ խորշերով, որոնք կառույցի ծավալատարածական մշակման ուշագրավ տարրերն են։ Կառույցի բոլոր դեկորատիվ տարրերը (ներսում՝ որմնասյուների ոլորազարդ խոյակները, լուսամուտների և խորշերի պսակները) համահունչ են 7-րդ դարի 2-րդ կեսում ընդհանրացված զարդաձևերին։ Հատկապես ուշագրավ է թմբուկի բազմանիստ, հյուսածո զարդաձևերով մշակված քիվը, որի չորս հիմնական նիստերի վրա առկա են ավետարանիչների դիմաքանդակներ՝ համապատասխան մակագրություններով։
Միջնադարում, զավթիչների ասպատակումների հետևանքով, շրջակա բնակավայրերը ամայացել էին, իսկ վերաբնակեցված ժողովրդին հայտնի չէր եկեղեցու իսկական անունը։ Այդ պատճառով տեղացիներին այն ավելի հայտնի է Ս.Հովհաննես անունով, որը տրվել էր արևմտյան պատին պահպանված «ՅՈՀԱՆԷՍ ԵԿԵՂՑԵՊԱՆ» արձանագրության հիման վրա։
Սոզոպոլ

Սոզոպոլ (բուլղար․՝ Созопол, հուն․՝ Σωζόπολη, թուրքերեն՝ Süzebolu), քաղաք հարավարևելյան Բուլղարիայում. 19-րդ դարում այս քաղաքը ռուսերեն տառադարձությամբ հայտնի էր որպես «Սիզոպոլ»։


== Աշխարհագրություն ==
Սոզոպոլը գտնվում է Բուրգասից 34 կմ դեպի արևելք-հարավ-արևելք։ Քաղաքը գտնվում է ոչ մեծ թերակղզում, որը մխրճվում է Սև ծով։
Սոզոպոլի մոտ գտնվում է բուլղարական ամենամեծ կղզին՝ Սուրբ Իվանի կղզին։
Կլիման անցումային միջերկրածովյան։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը +13,3 °C:


== Պատմությունը ==

Սոզոպոլ՝ ամենահին քաղաքը Բուլղարիայի սևծովյան ափին։ Առաջին բնակավայրը այդ վայրերում կար մ.թ.ա. 4-3 հազարամյակներից։ Միլետոսը այն հիմնադրել է հունական գաղութ Ապոլոնիայի անունով `ի պատիվ Ապոլլոն աստծո  և կանգնեցվել է 14-մետրանոց Ապոլլոնի բարձր արձանը։ 1829 թվականի ամռանը քաղաքին պատուհասում է ժանտախտը, որն արժեցավ 1,5 հազար մարդու կյանք։
1906 թվականին հույն բնակչությունը լքեց քաղաքը զանգվածային անկարգությունների  հետևանքով։
Սոզոպոլը ունի հնագիտական թանգարան, որտեղ ցուցդրվում են հունական ծաղկամանների մի հարուստ հավաքածու։ Բնակիչները հպարտանում են Սոզոպոլի Եկեղեցում։


== Առողջարանային ենթակառուցվածքներ ==
Մեր օրերում Սոզոպոլը մեկն է առավել գրավիչ զբոսաշրջային վայրերից Բուլղարիայում։ Վերջին տարիներին բազմաթիվ նոր հյուրանոցներ են կառուցվել։
Կան ավելի քան 600 ռեստորաններ, պանդոկներ, բարեր, դիսկոտեկներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բարմալեյ (մուլտֆիլմ)

Բարմալեյ (ռուս.՝ «Бармалей»), 1941 թվականի խորհրդային մուլտֆիլմ, նկարված ըստ Կոռնեյ Չուկովսկու համանուն հեքիաթի, որը «Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայում ստեղծել են ռեժիսորներ Լեոնիդ Ամալրիկը և Վլադիմիր Պոլկովնիկովը։
Քանի որ մուլտֆիլմը նկարահանվել է նույն ռեժիսորների կողմից և օգտագործում է Այբոլիտի նույն գեղարվեստական ոճը և դիզայնը, ինչպես նաև՝ 1939 թվականին նկարահանված «Լիմպոպո» մուլտֆիլմում (նույնպես նկարված ըստ Չուկովսկու հեքիաթի), «Բարմալեյը» կարելի է համարել նրա շարունակությունը։ Դա նաև նկատվում է հետպատերազմյան «Սիրամարգի պոչը» մուլտֆիլմում։


== Սյուժե ==
Կ. Չուկովսկու հեքիաթի մոտիվներով նկարված արյունարբու ավազակ Բարմալեյի մասին։ Վանյան և Տանյան զբոսնելու են գնում Աֆրիկա։ Նրանց այնտեղ բռնում է չար ավազակ Բարմալեյը։ Բարմալեյին կուլ է տալիս կոկորդիլոսը, բժիշկ Այբոլիտի խնդրանքով։


== Ստեղծողներ ==
Ռեժիսորներ՝ Լեոնիդ Ամալարիկ և Վլադիմիր Պոլկովնիկով
Սցենարիստ՝ Կոռնեյ Չուկովսկի
Կոմպոզիտոր՝ Նիկիտա Բոգոսլավսկի
Նկարիչներ՝ Նիկոլայ Ռադլով, Յակով Ռեյտման
Ռեժիսորի ասիստենտ՝ Նադեժդա Պրիվալովա
Տեխնիկական ասիստենտ՝Ե. Ամալարիկ
Օպերատոր՝ Միխայիլ Դրույան
Ձայնային օպերատոր՝ Ս. Ռենսկի
Նկարիչ-անիմատորներ՝ Ֆաինա Եպիֆանովա, Վալենտին Լալայանց, Լիդիա Ռեզցովա, Ռոման Դավիդով, Ալեքսանդր Բելյակով, Լև Պոպով, Ե. Միլիոտի, Բ. Պետին
Բեմանկարիչներ՝ Վերա Վալերիանովա, Վերա Ռոդժերո, Ելենա Տանենբերգ, Կոնստանտին Մալիշև։


== Դերերերը կրկնօրինակեցին ==
Լեոնիդ Պիրոգով՝ Բարմալեյ
Յուլիա Յուլսկայա՝ աղջիկ կապիկը
Անդրեյ Տուտիշկին՝ Այբոլիտ


== Մուլտֆիլմի մասին ==


== Տեսահրատարակչություն ==
Մուլտֆիլմը թողարկվել է «Մոյդոդիրը և ընկերությունը» մուլտֆիլմերի ժողովածուում, դիստրիբյուտոր՝ «Союз»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բարմալեյ (մուլտֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Бармалей» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Бармалей» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Бармалей» на сайте «Кинопоиск»
Կանդելո

Կանդելո (իտալերեն՝ Candelo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 7994 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 520 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 15 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13878։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 015 2534111
Պաշտոնական կայք. http://www.comune.candelo.bi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Զոյա Բաժանովա

Զոյա Կոնստանտինովնա Բաժանովա (ռուս.՝ Зоя Константиновна Бажанова, փետրվարի 8, 1902(1902-02-08), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 30, 1968(1968-12-30), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսական և խորհրդային դրամատիկական դերասանուհի, մանկավարժ։ 
Բանաստեղծ Պավել Անտոկոլսկու մուսան և կինը։


== Կենսագրություն ==
Զոյա Բաժանովան ծնվել է 1902 թվականի փետրվարի 8-ին Մոսկվայում։ Լինելով Եվգենի Վախթանգովի և Միխայիլ Չեխովի աշակերտուհին՝ դարձել է Վախթանգովի թատերական ստուդիայի դերասանուհի։ Այնուհետև, երբ 1926 թվականից ստուդիան ստացավ թատրոնի կարգավիճակ, դարձավ Ե․ Վախթանգովի անվան թատրոնի աշխատակազմի մաս՝ այնտեղ աշխատելով 1919-1958 թվականներին։ 1930-1957 թվականներին դասավանդել է Բ․ Շչուկինի անվան ուսումնարանում։
Լինելով ստուդիայի դերասանուհի՝ ծանոթացել է ստուդիայի երիտասարդ դերասան և պոետ Պավել Անտոկոլսկու հետ․ 1920 թվականին նրանք ամուսնացան (նախքան այդ նա կարճ ժամանակ ամուսնացած է եղել Նատալյա Շչեգլովայի հետ և ունեցել է դուստր)։ Բնակարան են ստացել 1928 թվականին Բոլշոյ Լյովշինսկի նրբանցքում Վախթանգովի թատրոնի աշխատակիցների համար հատուկ կառուցված շենքում, ուր և տեղափոխվել և բնակություն են հաստատել հինգերորդ հարկում․ բոլոր հարևանները նաև գործընկերներ էին։ Պատերազմի ժամանակ նրանք երկուսն էլ հանդես էին գալիս ռազմաճակատային բրիգադաներում։ Պավել Անտոկոլսկու որդին առաջին ամուսնությունից՝ Վլադիմիրը, զոհվել է պատերազմին՝ 1943 թվականին։
Զոյա Բաժանովան վախճանվել է ամուսնուց զգալիորեն շուտ։ Վերջինիս համար դա ծանր կորուստ էր։ Պավել Անտոկոլսկին կնոջ հիշատակին բանաստեղծական տողեր է նվիրել․

Բենիամին Կավերինը՝ Պ․ Անտոկոլսկու ընկերը, այդ սարսափելի վշտի մասին գրել է․

Թաղված է Վոստրյակովո գերեզմանատանը։ Տաս տարի անց նրա կողքը թաղվեց ամուսինը։
Բացի այն, որ Զոյա Բաժանովան մասնագիտությամբ դերասանուհի էր և դերասանական վարպետության ուսուցիչ, նա նաև մեկ այլ ստեղծագործական գործունեություն էր ծավալում՝ նա փայտից քանդակներ էր պատրաստում։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Գրականագետների տանը։


== Դերերը թատրոնում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տառվաստու (այլ կիրառումներ)

Տառվաստու, կարող է վերաբերել՝

Տառվաստու - շրջան Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Մուստլա գյուղական ավանը։
Տառվաստու - գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Տառվաստու շրջանում։
Ալիսը հրաշքների աշխարհում (այլ կիրառումներ)

Ալիսը հրաշքների աշխարհում (անգլ.՝ Alice's Adventures in Wonderland), կարող է վերաբերել,

«Ալիսը Հրաշքների աշխարհում», անգլիացի մաթեմատիկոս և գրող Լուիս Քերոլի գիրքը։
«Ալիսը հրաշքների աշխարհում», անգլիացի կինոռեժիսոր Սեսիլ Հեպուորտի համր սև ու սպիտակ ֆիլմ։
«Ալիսը հրաշքների աշխարհում», 1933 թվականի ամերիկյան սև-սպիտակ մանկական ֆիլմ։
Ալիսան հրաշքների աշխարհում - Ուոլթ Դիսնեյ ընկերության մուլտֆիլմ։
«Ալիսը հրաշքների աշխարհում», բրիտանական արտադրության 1972 թվականի երաժշտական կինոֆիլմ, ռեժիսոր՝ Ուիլյամ Սթերլինգ։
Ալիսան հրաշքների աշխարհում - Եֆրեմ Պրուժանսկու մուլտֆիլմը
«Ալիսան հրաշքների աշխարհում», 2010 թվականի արկածային հեքիաթ։
Աստերոիդների ցանկ (143101-143200)

Աստերոիդների ցանկ (143001-143100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (143201-143300)
 Աստերոիդների ցանկ (143001-143100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (143201-143300)
Պեդասաառե (այլ կիրառումներ)

Պեդասաառե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Պեդասաառե - գյուղ Էստոնիայի Վիհուլա շրջանի կազմում։
Պեդասաառե - գյուղ Էստոնիայի Սաառե շրջանի կազմում։
Լյուդվիգ Միրզոյան

Լյուդվիգ Վասիլի Միրզոյան (մայիսի 1, 1923(1923-05-01) կամ 1923, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 20, 1999(1999-07-20) կամ 1999, Երևան, Հայաստան), հայազգի խորհրդային աստղագետ։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1968), պրոֆեսոր (1970), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996, թղթակից անդամ՝ 1986 թվականից), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1974)։


== Կենսագրություն ==
Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին 1942-1945 թթ.։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզմաթ ֆակուլտետը 1947 թ.։ 1949 թվականից դասավանդել է Երևանի համալսարանում։ 1959 թվականից եղել է Բյուրականի աստղադիտարանի տնօրենի տեղակալը, 1965 թվականից՝ աստղերի ու միգամածությունների ֆիզիկայի բաժնի վարիչը։ Աշխատանքները վերաբերում են աստղերի ֆիզիկային ու էվոլյուցիային։ Կարևոր արդյունքներ է ստացել աստղասփյուռների ընդարձակման ու դրանցում գտնվող աստղերի անկայունության զարգացման վերաբերյալ։ «Գիտելիք» ընկերության նախագահության անդամ է, աստղագիտության և տիեզերագնացության գիտամեթոդական խորհրդի նախագահ։ «Աստղաֆիզիկա» համամիութենական պարբերականի գլխավոր խմբագրի տեղակալ (1965)։


== Անդամակցություն ==

1970 ԽՍՀՄ ԳԱ աստղագիտական խորհրդի անդամ
1958 Միջազգային աստղագիտական միության և նրա մասնագիտական հանձնաժողովների անդամ
1970 Աստղագնացության միջազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ
1970-1975 թթ. Փարիզի աստղաֆիզիկայի ինստուտի անդամ-խորհրդական
1974-1987 թթ.՝ ՀԽՍՀ խմբագրության խորհրդի անդամ և աստղագիտության գիտաճյուղային խորհրդի նախագահ
1976-1998 թթ.` ԲԱ կից մասնագիտական խորհրդի անդամ և նախագահի տեղակալ
1986 թվականից` ԲԱ գլխավոր գիտաշխատակից և թեմատիկ խմբի ղեկավար
1986 թվականին դարձել է ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ, 1965-1988 թթ. «Աստղաֆիզիկա» համամիութենական հանդեսի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, 1988-1998 թթ.` գլխավոր խմբագիր
1990 թվականին դարձել է Եվրոպական աստղագիտական ընկերության անդամ


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով, 1974
ՀՀ գիտությունների վաստակավոր գործիչ


== Երկեր ==
Բռնկվող աստղեր, Ե., 1973:
Անկայուն երևույթներ աստղերի աշխարհում, Ե., 1980:
Нестационарность и юволюция звезд. Е., 1981.


== Գրականություն ==
Լյուդվիկ Վասիլի Միրզոյան (Կենսամատենագիտություն), Ե., 1998
Նունե Միրզոյանի «Կյանք` նվիրված Բյուրականին» (գիրքը հոր՝ ակադեմիկոսԼյուդվիկ Միրզոյանի մասին է)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լյուդվիգ Վասիլի Միրզոյան Archived 2013-10-08 at the Wayback Machine.
Սուրբ Յոհանի հիվանդանոց

Սուրբ Յոհանի հիվանդանոց (հոլ.՝ Oud Sint-Janshospital, բառացի` Սուրբ Յոհանի հին հիվանդանոց) թանգարան Բրյուգգեում, նախկին հիվանդանոցի շենքում։ Գտնվում է Mariastraat 38 հասցեում, քաղաքի կենտրոնում, Բրյուգեի Աստվածամոր եկեղեցու մոտ։


== Նկարագրություն ==
Թանգարանի ներսում (այլ արվեստի գործեր) գտնվում է գեղարվեստական պատկերասրահը, նրա առավել արժեքավոր ցուցադրանմուշներից են Հանս Մեմլինգի վեց աշխատանքները (15-րդ դարի վերջ), այդ պատճառով հին հիվանդանոցը հաճախակի վկայակոչել են որպես «Մեմլինգի թանգարան» (գերմ.՝ Memlingmuseum, ֆր.՝ Memling in Sint-Jan)`

Սուրբ Ուրսուլայի տապանը (վեց մասանի քառակողմ աշխատանք` ըստ Սուրբ Ուրսուլայի կյանքից նյութերի)
Սուրբ Եկատերինայի խորհրդավոր հարսանիքը, այլ անվամբ` «Սուրբ Եկատերինայի նշանադրությունը» (3 մաս` Մադոնան մանուկների հետ գահին, Հովհաննես Մկրտիչի գլխատումը, Սուրբ Հովհաննես Ավետարանիչի Հայտնությունը)
Յան Ֆլորենսի տրիպտիխը (Jan Floreins, ավետարանի նյութերի երեք հատված` Կախարդների պաշտամունքը, Սուրբ ծնունդը, Հիսուսի մուտքը տաճար)
Երիտասարդ կնոջ դիմանկարը (հայտնի է նաև որպես Sibylla Sambetha)
Մարտին Նիուվենհովեի դիպտիխը (2 մաս` Մադոնան մանուկների և անվանի քաղաքացի Մարտին Նիուվենհովեի հետ (հոլ.՝ Maarten van Nieuwenhove)
Ադրիան Ռեյնսի տրիպտիխը (Adriaan Reins, 3 մաս` Քրիստոսի ողբումը, Ադրիան Ռեյնսը Սուրբ Ադրիանի, Սուրբ Լիբերտի հետ)Բացի դրանից, թանգարանի գեղարվեստական հավաքածուի մեջ մտնում են 16-17-րդ դարերի վարպետների (առավելապես տեղի) այլ ֆլամանդական նկարներ, այդ թվում` Յան Պրովոստի «Խաչի կրումը» դիպտիխը (պարգևատուի հետ)։ Դիպտիխի հակառակ կողմում` կրիայի պատկերումը որմնախորշում նկար-ռեբուսը, ռեբուսը վերածանվել է որպես «Dur est moi pénitence faire, mol [est] de penser à moi» («Ինձ դժվարին խոստովանիր, նրա մասին թեթև երազիր»)։
11-րդ դարի Սուրբ Յոհանի հիվանդանոցի շենքն Եվրոպայում եղել է այդպիսի պահպանված հնագույն կառույցներից մեկը։ Դարերի ընթացքում հիվանդանոցը բազմիցս ընդարձակվել է, իր մեջ ներառել է կանանց ավգուստինյան վանքը, տնտեսական կցաշենքը և այլն։ 11-րդ դարի կեսերին հիվանդանոցը փակվել է։ Թանգարանի ժամանակակից շենքը այժմ օգտագործվում է որպես կոնգրես-կենտրոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Smet, Irene. Hôpital Saint-Jean. Bruges, Gand: Ludion Guides, 2001. ISBN 978-90-5544-306-2.
Michiels, Alfred. Hans Memling. New York, 2012. ISBN 978-1-78042-496-5.


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный веб-сайт музея
Госпиталь св. Иоанна и музей Г.Мемлинга (рус.)
Լեչին

Լեչին (գերմ.՝ Letschin), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Մերկիշ Օդեռլենդի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4329 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 141,28 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 64 274։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 10 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Համշենի գավառակ

Համշեն, գավառակ Օսմանյան կայսրության Տրապիզոնի վիլայեթում։ Գտնվում էր Սև ծովը թափվող Ֆորթունա գետի ավազանում, ծովի հարավ-արևելյան առափնյա տարածքում։ Կենտրոնը Համշեն քաղաքն է։


== Աշխարհագրություն ==
Հարավ-արևելքից սահմանակից էր Խոտորջրի գավառակին, արևելյան և հյուսիսային կողմերից շրջապատված էր Պարխարյան լեռներով ու Լազիստանի գավառով, արևմուտքից՝ Պոնտական լեռներով։ Համշենն ունի բարձրաբերձ լեռներ ու խոր ձորեր, անտառապատ է ու ջրառատ։ Գավառը բնականից բաժանված է երկու մասի՝ Բաշ Համշենի և Խոփա Համշենի։


== Պատմություն ==
Հնագույն ժամանակներից այստեղ ապրել են հայեր։ Տարածքը վարչականորեն մտնում էր Մեծ Հայքի Տայք աշխարհի Խաղտիք գավառի մեջ։ VIII-IX դարերում Համշենը մի փոքրիկ հայկական իշխանություն էր, որը 789-790 թվականներին հիմնել էին Համամ և նրա հայր Շապուհ Ամատունի իշխանները։ Հետագայում ինքնավար իշխանությունը դադարեց գոյություն ունենալուց, բայց գավառը մնաց զուտ հայաբնակ և ներքին ինքնավարությամբ օժտված շրջան։
XVII դարի վերջում թուրքերը մտան Համշեն և ավերիցենի այն, իսկ բնակիչներին հարկադրեցին ընդունել մուսուլմանություն։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ մեծ կոտորած եղավ գավառակում և համշենցիների ամբողջական զանգվածներ գաղթեցին Կովկաս և հաստատվեցին Սև ծովի արևելյան առափնյա շրջաններում՝ Սուխումում, Սոչիում, Մացեստայում, Ադլերում, Նոր Աֆոնում, Գագրայում և այլուր։ Գաղթած համշեցիների թիվը հասել է ավեի քան 60 000 մարդու։


== Բնակչություն ==
XVII դարում Համշենն ուներ 10 000 տուն բնակիչ։ Համշենցիները խոսում էին իրենց խրթին ու դժվար հասկանալի բարբառով։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը հացահատիկների, ծխախոտի մշակությունն էր, անասնապահություն, արհեստներն ու առևտուրն է։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մուր շրջան (Թենեսի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մուր շրջան (այլ կիրառումներ)Մուր շրջան (անգլ.՝ Moore County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 334 կմ² է, բնակչությունը՝ 5.740 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Լինչբուրգ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1871 թ.։
Զուրաբ Իոնանիձե

Զուրաբ Դավիդովիչ Իոնանիձե (վրաց.՝ ზურაბ დავითის ძე იონანიძე, դեկտեմբերի 2, 1971(1971-12-02), Քութայիս, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի ֆուտբոլիստ, հարձակող։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Քութայիսի «Տորպեդոյի» ակումբում, երեք անգամ, նա դարձել է Վրաստանի չեմպիոն (1999/2000, 2000/2001, 2001/2002)։ Երկու անգամ նա հաղթել է ռմբարկուների մրցույթում (1999/2000, 2002/2003)։  2000, 2003,  2006 թվականներին ճանաչվել է լավագույն ֆուտբոլիստ ազգային առաջնության խաղերի ժամանակ։
2009 թվականի տվյալներով Իոնավիձեն Վրաստանի առաջնության լավագույն ռմբարկուն է պատմության մեջ։


=== Հավաքականում ===
Նա իր դեբյուտը նշել է Վրաստանի ազգային հավաքականում։ Երկրի առաջնությունում իր հաջող խաղով հասավ նրան, որ 10 տարի հետո 34 տարեկան հասակում նորից հրավիրվեց հավաքական։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրութունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Մարտինա Ֆրանկա

Մարտինա Ֆրանկա (իտալերեն՝ Martina Franca), քաղաք Իտալիայում, Ապուլիա մարզում՝ Տարանտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 49 521 մարդ (2008 թվական), բնակչության խտությունը կազմում է 168 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 197 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 74015։ Հեռախոսային կոդը՝ 080։
Քաղաքի հովանավորներն են Սան Մարտինոն, Սանտա Քոմասիան։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 804836111
Էլեկտրոնային փոստ՝ comune.martina@comune.martina-franca.ta.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.martina-franca.ta.it Archived 2006-01-13 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comune.martina-franca.ta.it Archived 2006-01-13 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Հիպսոմետրիա

Հիպսոմետրիա,  աշխարհագրական քարտեզների վրա երկրի մակերևույթի ռելիեֆի արտահայտումը հորիզոնականների (իզոհիպսերի) օգնությամբ։ Հորիզոնականները, կախված ռելիեֆի բնույթից, քարտեզի մասշտաբից և նպատակից, անցնում են բարձրությունների տարբեր ինտերվալներով։
Վարշամ Հայրապետյան

Վարշամ Բարսեղի Հայրապետյան (1921, Ոստան, Հայաստան), հայ մանկավարժ, ԽՄԿԿ անդամ (1942), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վարշամ Հայրապետյանը ծնվել է 1921 թվականին, Արտաշատի շրջանի Ոստան գյուղում։ 1940 թվականին ավարտել է Երևանի № 17 միջնակարգ դպրոցը։ Կարճ ժամանակ դպրոցում աշխատելուց հետո 1941 թվականի աշնանը զորակոչվել է կարմիր բանակ։
1941 թվականին մասնակցել է Մոսկվայի հերոսական պաշտպանությանը։ 1942 թվականի սկզբներին 21-րդ հատուկ հարվածային բրիգադի կազմում տեղափոխվել է Կալինինի ռազմաճակատ, փետրվարին սովորել է ռազմաճակատին կից կրտսեր լեյտենանտների դասընթացներում, որն ավարտել է մայիսին և մեկնել առաջին գիծ։ Ծառայել է 599-րդ հրաձգային գնդում, մասնակցել Սմոլենսկի մարզում ֆաշիստական զորքերի դեմ մղված մարտերին։ 1942 թվականի սեպտեմբերի 25-ին վիրավորվել և բուժվելուց հետո վերադարձել է մարտական շարք։ Այդ օրերին ընդունվել է կուսակցության շարքերը, ծառայել 43-րդ բանակի 145-րդ հրաձգային դիվիզիայում, 1943 թվականին ուղարկվել է վերապատրաստման դասընթացներին։ 1944 թվականի հունվարին կապիտանի կոչումով նշանակվել է 204-րդ հրաձգային դիվիզիայի 730-րդ գնդում՝ վաշտի հրամանատար։ Մասնակցել է Վիտեբսկի շրջանում, Կուռլանդիայում  թշնամու զորքերի շրջապատմանը և ջախջախմանը, Մերձբալթիկայի մի շարք քաղաքների և գյուղերի ազատագրմանը։ 1946 թվականին զորացրվել է բանակից։ 
Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի, Կարմիր աստղի շքանշաններով, Մոսկվայի պաշտպանության համար, Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար և այլ մեդալներով։ 
Հետպատերազմյան տարիներին Հայրապետյանը ստացել է մանկավարժական բարձրագույն կրթություն, որպես ուսուցիչ աշխատել է Արտաշատի շրջանի դպրոցներում։ 1958 թվականին եղել է Բարձրաշենի միջնակարգ դպրոցի տնօրեն։


== Պարգևներ ==
Կարմիր դրոշի շքանշան
Կարմիր աստղի շքանշան
Մոսկվայի պաշտպանության համար մեդալ
Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար մեդալ


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆարմակաս

Ֆարմակաս (հուն․՝ Φαρμακάς), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Նիկոսիայի շրջանում։ Գյուղը գտնվում է Տրուդոս լեռնաշղթայի վրա։ Տեղակայված է Պալաիխորի գյուղից 5 կմ դեպի արևելք։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիսի ուխտավայր եկեղեցի

Վիսի, ռոկոկո ոճի ուխտավայր եկեղեցի, որը կառուցվել է է 1740 թվականին եղբայրներ` Johann Baptist Zimmermann և Dominikus Zimmermann կողմից։ Այն տեղակայված է Ալպյան լեռների ստորոտում՝ Շտայնգադեն մունիցիպալիտետի Վայլհայմ Շոնգաու շրջանում (Բավարիա, Գերմանիա)։
Ասվում է, որ 1738 թվականին փրկչի արձանի վրա նկատվել են արցունքի կաթիլներ։ Քանդակը տեսնելու համար այստեղ են գալիս հարյուրավոր ուխտավորներ։ 1740 թվականին դրա համար կառուցվել է մի մատուռ, որը փոքր թվով ուխտավորների համար է։ Շտայնգադեն աբբայությունը որոշել է այն կոչել առանձին սրբավայր։ Շատ մարդիկ, ովքեր աղոթում էին Հիսուսի արձանի առջև, ասում էին, թե մարդիկ հրաշքով բուժվել են։
Շինարարությունը սկսվել է 1754 և 1755 թվականների ընթացքում, ինտերիերը զարդարված էր որմնանկարներով։ «Ամեն ինչ արվեց եկեղեցին տեսանելի դարձնելու համար։ Քանդակագործությունն ու որմնանկարչությունը միախառնված են, ընդգծելու համար աստվածային էությունը տեսանելի պատկերի մեջ»։
Կա հայտնի մի համոզմունք, որ Բավարիայի կառավարությունը փորձում էր ռոկոկո գլուխգործոցը վաճառել կամ ոչնչացնել։ Այդպիսով հասանելի աղբյուրներից հայտնի է, որ պատասխանատու պետական հանձնաժողովը հստակ քարոզում էր բնակության համար։
Վիսի ուխտավայր եկեղեցին 1983 թվականին ընդգրկվել է Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպության Համաշխարհային ժառանգությունում և նրա ընդլայնված վերանորոգումը սկսվել է 1985-1991 թվականների ընթացքում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Wieskirche: home page
UNESCO: Wies
Կալտաևո (այլ կիրառումներ)

Կալտաևո, կարող է վերաբերել՝

Կալտաևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Կալտաևո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կրասնոկամսկի շրջանի կազմում։
Սուշիլա Կարկի

Սուշիլա Կարկի (անգլ.՝ Sushila Karki, հունիսի 7, 1952(1952-06-07)), նեպալցի իրավաբան։ Նա Նեպալի Գերագույն դատարանի նախկին գլխավոր դատավորն է և այդ պաշտոնը զբաղեցրած միակ կինը։ Կարկին գլխավոր դատավոր է դարձել 2016 թվականի հուլիսի 11-ին։ Սահմանադրական խորհուրդը՝ վարչապետ Կհադջա Օլիի գլխավորությամբ, նրան խորհուրդ է տվել այդ պաշտոնում։
Նա հայտնի է կոռուպցիայի հանդեպ իր բացարձակ անհանդուրժողականությամբ։ 2017 թվականի ապրիլի 30-ին մաոիստական կենտրոնը և Նեպալի Կոնգրեսը Կարկիի դեմ իմպիչմենտի միջնորդություն են ներկայացրել խորհրդարան։
Սակայն իմփիչմենթի միջնորդությունն ավելի ուշ հետ է կանչվել հանրային ճնշումից և Գերագույն դատարանի ժամանակավոր որոշումից հետո, որը խորհրդարանին հրահանգում է ընթացք չտալ այդ հայտին։


== Անձնական կյանք ==
Կարկին ֆերմերների ընտանիքի յոթ երեխաներից ավագն է։
Նա ամուսնացել է Դուրգու Պրասադ Սուբեդիի հետ, ում հետ ծանոթացել է Վարանասիում սովորելու ժամանակ։ Դուրգա Սուբեդին այդ ժամանակ Նեպալի կոնգրեսի երիտասարդ առաջնորդներից էր։
Սուբեդին առավել հայտնի է Պանչայաթի ռեժիմի դեմ Նեպալի Կոնգրեսի բողոքի ժամանակ ինքնաթիռի առևանգմանը մասնակցելու համար։


== Կրթություն ==
1972 թվականին նա ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան Մահենդրա Մուլտիպլե Կամպուսում։
1975 թվականին Կարկին քաղաքական գիտությունների մագիստրոսի աստիճան է ստացել Հնդկաստանի Վարանասիի համալսարանում։
1978 թվականին Նեպալի Թրիբհուան համալսարանում ստացել է իրավունքի բակալավրի աստիճան։


== Կարիերա ==
1979 թվականին նա սկսել է իր իրավաբանական պրակտիկան Բիրատնագարում։ Կարկին ի սկզբանե աշխատել է որպես ուսուցչի օգնական Մահենդրա Մուլտիպլե Կամպուսում 1985 թվականին։ 2007 թվականին դարձել է ավագ փաստաբան։
Կարկին Գերագույն դատարանում հատուկ դատավոր է նշանակվել 2009 թվականի հունվարի 22-ին և արդարադատության մշտական ներկայացուցիչ 2010 թվականի նոյեմբերի 18-ին։ 
Կարկին Նեպալի Գերագույն դատարանի նախագահի պարտականությունները կատարել է 2016 թվականի ապրիլի 13-ից մինչև 2016 թվականի հուլիսի 10-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Interview with Sushila Karki, BBC Nepali Service
Կալև

Կալև, կարելյան ու ֆիննական դյուցազունների՝ Վյայնամեյնենի, Իլմարինենի, Լեմինկայայնենի նախահայրը։ Վերջիններս երբեմն համարվում են նաև Կալևի որդիները։ Նրա անունից է առաջացել Էլիաս Լյոնրոտի «Կալևալա» չափածո էպոսի անվանումը։ Կալևալա (ֆիններեն՝ Kalevala) բառացի նշանակում է «երկիր, որտեղ ապրում է Կալևը»։ Ենթադրվել է, որ Կալևալան կարող է լինել Էստոնիան։
Էստոնական դիցաբանության մեջ Կալևը առասպելական դյուցազուն-հսկա է, էստոնիայի ազգային էպոսի հերոս Կալևիպոեգի (էստ․՝ Kalevipoeg — Կալևի որդի) հայրը։ Սիրիուսը համարվել է Կալևի աստղը, իսկ Օրիոն համաստեղությունը՝ Կալևի սուրը։ Ավանդության համաձայն՝ Կալևը թաղված է Տալլինի Տոոմպեա բլրի տակ։ Բլուրն առաջացել է հսկա քարերից, որ այդտեղ հավաքել է Կալևի կինը՝ Լինդան։ Վերջինս քարերով ծածկել է ամուսնու գերեզմանը։ Առասպելի համաձայն՝ Լինդայի արցունքներից է առաջացել Յուլեմիստե լիճը։
Կալևի անունից է հավանաբար առաջացել Տալլինի հին անվանումը՝ Կոլիվան, որ հայտնի է արաբ աշխարհագրագետ Ալ-Իդրիսիի (1154) աշխատություններից ու ռուսական հին ձեռագրերից (1223 թվականից մինչև XVIII դարի սկիզբը)։ Կոլիվան անվանումը կարող էր առաջացած լինել էստոներեն էստ․՝ Kalevan բառից, որ նշանակում է «Կալևին վերաբերող»։
Կալևի մասին առաջին հստակ գրավոր հիշատակումը եղել է 1641 թվականին Հենրիխ Շտալի «Լեյեն Շպիգել»-ում։
Կարելաֆիննական դիցաբանության հերոսը կարող է ունեցած լինել իրական պատմական նախատիպը։ Մասնավորապես, հին անգլիական «Վիդսիդ» էպիկական պոեմում, որը ստեղծվել է IX դարի երկրորդ կեսից ոչ ուշ, պահպանվել է XI դարի ձեռագրում և փաստացիորեն «հերոսական դարի» ժողովուրդների և նրանց տիրակալների յուրօրինակ «կատալոգ» է, հիշատակվում է ոմն Կալիկ (Cælic), որը, ըստ աշխարհում ճամփորդած գլխավոր հերոսի և այդ ստեղծագործության հնարավոր հեղինակի, «գլխավորում էր ֆիններին» (weold Finnum)։ Այնուամենայնիվ, ինքնին հին անգլիացի բարդի (սկոպ) կողմից Ֆինլանդիայի հերոսի յիշատակումը վկայում է վաղ միջնադարյան Հյուսիսային Եվրոպայում նրա հայտնի եղած լինելու մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Калев»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Եյլի համալսարան

Եյլի համալսարան (անգլ.՝ Yale University), ամերիկյան մասնավոր գիտահետազոտական ինստիտուտ, որը գտնվում է Կոնեկտիկուտ նահանգի Նյու Հեյվեն քաղաքում։ Համալսարանն իր գոյությամբ ԱՄՆ-ի 3-րդ ամենահին բուհերից է։ Եյլը Հարվարդի և Փրիսթոնի հետ կազմում է ամերիկյան համալսարանների այսպես կոչված «մեծ եռյակը»։
Եյլը հիմնադրվել է 1701 թվականին և կոչվել բրիտանացի առևտրական ու բարեգործ Էլի Եյլի պատվին, ով Կոնեկտիկուտ նահանգի Հանրագիտարանային դպրոցի հովանավորն էր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կամպուսի քարտեզը պաշտոնական կայքից
Սեն Քրիստոֆ Վալոն

Սեն Քրիստոֆ Վալոն (ֆր.՝ Saint-Christophe-Vallon), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1085 մարդ, բնակչության խտությունը` 46.73 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.22 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 125 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 19 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 708 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 540-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 168։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,3 %։ 540 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 501 անձ (262 տղամարդ և 239 կին)։ Գործազուրկ են եղել 39 անձ (18 տղամարդ և 21 կին)։ 168 անաշխատունակներից 53-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 78-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տամալա (այլ կիրառումներ)

Տամալա, կարող է վերաբերել՝

Տամալա - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Տամալինսկի շրջանի կազմում։
Տամալա - հայաբնակ գյուղ Վրաստանի Սամցխե-Ջավախք նահանգի Ասպինձայի մունիցիպալիտետում (պատմական Ջավախք երկրամաս)։ Գտնվում է Ասպինձայից (Ասպնջակ) 5 կմ արևելք, Կուր գետի աջ ափին։ Տամալան շրջանի ամենամեծ և միակ հայաբնակ գյուղն է։ Գյուղի բարձրությունը ծովի մակերևույթից շուրջ 1200 մ է։
Պիգմենտներ (այլ կիրառումներ)

Պիգմենտներ, կարող է վերաբերել՝

Պիգմենտներ - գունավոր նյութ, փոշի, որը ներկերի բոլոր տարատեսակների կարևորագույն բաղկացուցիչ մասն է կազմում՝ որոշելով նրա գունային հատկանիշները
Պիգմենտներ - ներկվող նյութում չլուծվող գունավոր նուրբ փոշիներ, որոնք օգտագործվում են պլաստմասսաները, ռետինը, թուղթը, լաքերը, արհեստական և սինթետիկ մանրաթելային զանգվածը, արհեստական կաշին գունավորելու, տպագրական, շինարարական և այլ ներկեր պատրաստելու, գործվածքը (պիգմենտային տպագրություն) ներկելու համար
Աշոտ Ղազարյան (պետական գործիչ)

Աշոտ Ղազարյան (1902, Ալեքսանդրապոլ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն), խորհրդահայ տնտեսական, պետական և քաղաքական գործիչ, Երևանի քաղխորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ 1944 թվականի սեպտեմբերի 4-ից մինչև 1945 թվականի ապրիլի 2-ը։


== Կենսագրություն ==
Աշոտ Ղազարյանը ծնվել է 1902 թվականին Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1917 թվականից աշխատել է տեղի պարետային վարչությունում, միաժամանակ սովորել է Առևտրի ուսումնարանում։ Աշխատանքին զուգահեռ՝ ավարտել է Թիֆլիսի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։
1928 թվականից աշխատել է Դնեպրոշինում, ապա՝ Լենինգրադում։ 1932 թվականին վերադառնալով Հայաստան՝ նշանակվել է Քանաքեռշինի պետ և Քանաքեռ հէկի տնօրեն։ 1940 թվականին նշանակվել է Երևանի Կիրովի անվան գործարանի տնօրեն։
Աշոտ Ղազարյանը զբաղեցրել է Երևանի քաղխորհրդի գործկոմի նախագահի առաջին տեղակալի պաշտոնը։ 1944 թվականի սեպտեմբերի 4-ին ընտրվել է Երևանի քաղխորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ։ Այդ պաշտոնն զբաղեցրել է մինչև 1945 թվականի ապրիլի 2-ը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելֆիդարդո

Կաստելֆիդարդո (իտալերեն՝ Castelfidardo), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Անկոնա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 18 550 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 554 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 33 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 60022։ Հեռախոսային կոդ՝ 071։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 071 78291
Էլեկտրոնային փոստ։ protocollo@comune.castelfidardo.an.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.castelfidardo.it


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Չայիրի մեզրե

Չայիրի մեզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։


== Պատմություն ==
Եղել է հայաբնակ գյուղ։ XX դարի սկզբին ուներ 15 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Չայիրի մեզրեն ուներ 1310 թվականին կառուցված հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Roblox

Roblox (հայերեն՛ Ռոբլոքս), Roblox Corporation-ի կողմից մշակված առցանց խաղերի հարթակ և խաղերի ստեղծման համակարգ, որը թույլ է տալիս օգտատերերին ծրագրավորել խաղեր և խաղալ այլ օգտատերերի կողմից ստեղծված խաղեր։ Ստեղծվել է Դեյվիդ Բասցուկիի և Էրիկ Կասելի կողմից 2004 թվականին և թողարկվել է 2006 թվականին, հարթակը հյուրընկալում է օգտատերերի կողմից ստեղծված բազմաթիվ ժանրերի խաղեր՝ կոդավորված Lua ծրագրավորման լեզվով։ Roblox-ի պատմության մեծ մասում այն համեմատաբար փոքր էր՝ և՛ որպես հարթակ, և՛ որպես ընկերություն։ Roblox-ը սկսեց արագ աճել 2010-ականների երկրորդ կեսին, և այս աճն արագացավ COVID-19 համաճարակի պատճառով։
Roblox-ն անվճար է խաղալու համար, իսկ խաղի մեջ գնումները հասանելի են Robux կոչվող վիրտուալ արժույթի միջոցով։ 2020 թվականի օգոստոսի դրությամբ Roblox-ն ուներ ամսական ավելի քան 164 միլիոն ակտիվ օգտատեր, ներառյալ մինչև 16 տարեկան ամերիկացի երեխաների կեսից ավելին։ Չնայած Roblox-ը ստացել է ընդհանուր առմամբ դրական գնահատականներ քննադատներից, այն բախվել է քննադատություններին իր չափավորության, միկրոգործարքների և երեխաներին ուղղված շահագործական պրակտիկայի համար։


== Պատմություն և զարգացում ==
Roblox-ի բետա տարբերակը ստեղծվել է համահիմնադիրներ Դեյվիդ Բասցուկիի և Էրիկ Կասելի կողմից 2004 թվականին DynaBlocks անունով։ Այդ տարի Բասցուկին սկսեց փորձարկել առաջին ցուցադրությունները։ 2005 թվականին ընկերությունը փոխեց իր անունը՝ դառնալով Roblox և այն պաշտոնապես գործարկվեց 2006 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ 2007 թվականի մարտին Roblox-ը դարձավ համապատասխան COPPA-ի հետ՝ ավելացնելով անվտանգ չաթ, փոփոխություն, որը սահմանափակեց 13 տարեկանից ցածր օգտատերերի հաղորդակցման հնարավորությունը՝ սահմանափակելով նրանց ընտրացանկից նախապես սահմանված հաղորդագրությունները։ Օգոստոսին Roblox-ը կիրառեց սերվերի բարելավումներ և թողարկեց պրեմիում անդամակցության ծառայություն, որը կոչվում էր «Builders Club»: Վճարովի անդամակցության այս հատկանիշը վերաբրենդավորվեց որպես Roblox Premium 2019 թվականի սեպտեմբերին։

2011 թվականի դեկտեմբերին Roblox-ն անցկացրեց իր առաջին Hack Week-ը, ամենամյա միջոցառում, որտեղ Roblox-ի մշակողները աշխատում են արտաքին գաղափարների վրա, որպեսզի նոր զարգացումները ներկայացնեն ընկերությանը։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 11-ին թողարկվեց Roblox-ի iOS տարբերակը, իսկ 2014 թվականի հուլիսի 16-ին թողարկվեց Android տարբերակը։ 2013 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Roblox-ը թողարկեց իր Developer Exchange ծրագիրը՝ թույլ տալով ծրագրավորողներին փոխանակել իրենց խաղերից վաստակած Robux-ը իրական աշխարհի արժույթներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիոնի այգի (Երևան)

Լիոնի այգի (անգլ.՝ Lyon Park, հայտնի է որպես Թոխմախի այգի), հանրային զբոսայգի Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։ Զբաղեցնում է 17 հա տարածք։ Այստեղ է գտնվում Վարդավառ արհեստական լիճը, որի մակերեսը կազմում է 8 հա։


== Պատմություն ==
2010-2011 թթ. այգին ամբողջովին վերանորոգվել է Լիոնի քաղաքապետարանի աջակցությամբ։ Վերաբացվել է 2011 թվականի հուլիսին։ Բացման արարողությանը ներկա են գտնվել Լիոնի քաղաքապետ Ժերար Կոլոմբը և Երևանի քաղաքապետ Կարեն Կարապետյանը։ Այգին վերանվանվել է ի պատիվ Լիոն քաղաքի և դարձել երկու քաղաքների բարեկամության խորհրդանիշը։


== Վարդավառի լիճ ==
Արհեստական լիճը ստեղծվել է դեռևս մ.թ.ա. 8-րդ դարում, հայոց արքա Արգիշտի Ա-ի օրոք։ Լճում կա հուշաքար, որտեղ նշված է, որ շուրջ 3 հազարամյակ առաջ Արգիշտի թագավորը կառուցել է այս լիճը և կոչել Արգիշտի ծով։ Նա այն կառուցել է Էրեբունի բերդաքաղաքը Հրազդան գետից հոսող և այստեղ կուտակվող ջրով ապահովելու համար։ 1578 թվականին լիճը վերանորոգվում է Երևանի կառավարիչ Մեհմեդ Թոխմախ խանի կողմից և անվանում Թոխմախի լիճ։ 1975-1985 թթ. լճի հատակը և եզրերը բետոնապատվել են։ Ստեղծվել է գեղեցիկ այգի։ Այդ ժամանակվանից լիճը սնուցվում է ստորգետնյա ջրերով։ Խորհրդային ժամանակաշրջանում լիճը անվանվեց կոմունիստական կուսակցության երիտասարդական թևի պատվին Կոմերիտմիության լիճ, 2000 թվականից՝ Վարդավառի լիճ։
Լիճը զբաղեցնում է 8 հա տարածք և օգատգործվում է «վինդսերֆինգ» սպորտաձևի սիրահարների կողմից։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Վարդավառի լիճ


== Արտաքին հղումներ ==
Այգու բացման տեսանյութը
Այդարասի (գետակ, Կարսի մարզ)

Այդարասի, գետակ Թուրքիայի Արդահանի մարզի հյուսիսում։ Հավանաբար պատկանում է Կուրի ավազանին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուսուցչուհու արձան (Դոնի Ռոստով)

Ուսուցչուհու արձան (ռուս.՝ Памятник учительнице), բրոնզե հուշարձան, որը տեղադրվել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 1-ին ՌԴ Դոնի Ռոստով քաղաքի Կրասնոարմեյսկայա փողոցում, թիվ 78 դպրոցի մոտակայքում։ Նախագիծն իրականացրած քանդակագործներից մեկը Սերգեյ Օլեշնյան է։


== Պատմություն ==
2012 թվականի սեպտեմբերի 1-ին` Գիտելիքի օրը, Դոնի Ռոստով քաղաքի Կրասնոարմեյսկայա փողոցում, թիվ 78 դպրոցի հարևանությամբ տեղադրվեց առաջին ուսուցչուհու բրոնզե քանդակը։ Քանդակագործների մտահղացմամբ՝  ուսուցչուհին պատկերված է ոչ թե մենակ, այլ առաջին դասարանի աշակերտների՝ տղայի և աղջկա հետ, որոնք շտապում են իրենց առաջին դասին։
Նրանց գլխավերևում կամար է, որը խորհրդանշում է կյանքում մանկավարժների կարևոր դերը. նրանք առաջինն են երեխաներին դիմավորում դպրոցում, այնուհետև նրանց ուսերին դրված է պատասխանատու առաքելություն՝ երեխաներին պատրաստել ինքնուրույն կյանքի դպրոցի պատերից դուրս։
Աշխատանքը տևել է կես տարի, քանդակի հեղինակներից մեկը Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ Սերգեյ Օլեշնյան է։ Նա ստեղծել է բազմաթիվ ժամանակակից քանդակներ, որոնք տեղադրված են Դոնի Ռոստովում, այդ թվում՝ կայսրուհի Ելիզավետա Պետրովնայի հուշարձանը և ջրատարի հուշարձանը։
Քանդակի բարձրությունը 3,5 մետր է։ Արձանի հանդիսավոր բացմանը ներկա են եղել Ռոստովի մարզի փոխնահանգապետ Սերգեյ Գորբանը և քաղաքապետ Միխայիլ Չեռնիշովը։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիլիպ Կումար

Դիլիպ Կումար (հինդի दिलीप कुमार, իրական անունը՝ Մուհամմադ Յուսուֆ Խան, դեկտեմբերի 11, 1922(1922-12-11), Փեշավար, Բրիտանական Հնդկաստան, Բրիտանական կայսրություն - հուլիսի 7, 2021(2021-07-07), Մումբայ, Հնդկաստան, Բրիտանական Հնդկաստան), հնդիկ դերասան, պրոդյուսեր և քաղաքական գործիչ։ Արժանացել է Հնդկաստանի Պադմա Բհուշան (1991 թ.) և Պադմա Վիբհուշան (2015 թ.) բարձրագույն քաղաքացիական պարգևներին և հնդկական կինոյի հայր համարվող Դադասահեբ Փհալկեի անվան՝ կինոյի ասպարեզում ամենաբարձրագույն պարգևին (1994 թ.)։ 2000-2006 թվականներին եղել է Հնդկաստանի խորհրդարանի (Ռաջյա սաբհա) վերին պալատի անդամ։ Նա առաջին հնդիկ դերասանն էր, ով 1954 թվականին արժանացել է Filmfare Awards մրցանակին՝ տղամարդու լավագույն դերի համար։ Այդ մրցանակին արժանացել է ութ անգամ։ Քննադատները Դիլիպ Կումարին համարում են որպես մեծագույն դերասան՝ Բոլիվուդի պատմության մեջ։


== Կենսագրություն ==
Դիլիպ Կումարը ծնվել է ներկայիս Պակիստանի տարածքում գտնվող Փեշավար քաղաքում։ Այժմ նրա տանը շնորհվել է մշակութային ժառանգության օբյեկտի ստատուս։ Նա ընտանիքի 13 երեխաներից հինգերորդն էր։ Հայրը մրգավաճառ էր և ուներ մրգատու այգիներ։ Մի քանի տարի անց ընտանիքը տեղափոխվել է Դեոլալի անունով փոքրիկ քաղաքը, որտեղ Դիլիպ Կումարը սովորել է դպրոցում։ 1930-ական թվականներին ընտանիքը կրկին տեղափոխվել է, այս անգամ Բոմբեյ, որտեղ նա սովորել է դպրոցում՝ ծնունդով մեկ այլ փեշավարցու՝ Ռաջ Կապուրի հետ միասին։
Ուսումն ավարտելուց հետո նա ապրում էր Պունայում, որտեղ ուներ ճաշարան և զբաղվում էր չրերի մատակարարմամբ։ 1943 թվականին «Bombay Talkies» ստուդիայի սեփականատեր դերասանուհի Դևիկա Ռանին, տեսնելով Դիլիպ Կումարին, հրավիրել է նրան նկարահանվելու «Ծովային մակընթացություն» ֆիլմում։ Ցանկանալով թաքցնել հորից իր կապը կինոյի հետ, նա բանաստեղծ Պանդիտ Նարենդրա Շարմայի առաջարկով վերցրել է Դիլիպ Կումար բեմական անունը։
Առաջին հաջողակ ֆիլմը 1947 թվականին նկարահանված «Լուսատտիկը» ֆիլմն էր, որտեղ նրա խաղընկերուհին պակիստանյան դերասանուհի և երգչուհի Նուր Ջեհանն էր։ Դիլիպ Կումարի համար որոշիչ էր 1949 թվականին նկարահանված «Համբավ» ֆիլմը, որտեղ նրա խաղընկերներն էին Ռաջ Կապուրն ու Նարգիսը։ Քննադատների և հանդիսատեսների շրջանում սկիզբ առած բանավեճերը՝ թե ով էր ավելի լավ խաղում իր դերը, հանգեցրին նրան, որ Դիլիպ Կումարը հետագայում հրաժարվեց հանդես գալ Ռաջ Կապուրի հետ միասին միևնույն ֆիլմում։
Դերասանի համար առավել հաջողակ էին 1950-1960-ական թվականները։ 1970-ական թվականներին լույս տեսած մի քանի անհաջող ֆիլմերից հետո, որոշ ժամանակ նա դադարեց նկարահանվելուց, սակայն 1980-ական թվականներին Բոլիվուդի երկնակամարում կրկին փայլեց Դիլիպ Կումարի աստղը։ Վերջին անգամ նա նկարահանվել է 1998 թվականին՝ «Ամրոց» ֆիլմում, որտեղ հիանալիորեն կերտել է երկվորյակ եղբայրների կրկնակի դերը։


== Անձնական կյանքը ==
Դիլիպ Կումարը բուռն սիրավեպ է ունեցել մի քանի ֆիլմերում իր խաղընկերուհի Մադհուբալայի հետ։ Այդ սիրավեպն ավարտվել է «Մեծ Մողոլը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։
1966 թվականին ամուսնացել է դերասանուհի Սայրա Բանուի հետ։ Ամուսնական կյանքի ընթացքում նրանք երեխաներ չեն ունեցել։


== Մասնակի ֆիլմագրությունը ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
92nd birthday of Dilip Kumar celebrated in his hometown Peshawar Archived 2014-12-13 at the Wayback Machine.
Dilip Kumar House to be conserved
Iconic Dilip Kumar turns 90 today
Ադաֆ

Ադաֆ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։ Գտնվում էր Հին Մալաթիայից 33 կմ հյուսիս՝ Եփրատի ձախ կողմում, արգավանդ հարթավայրում։
XX դարի սկզբին ուներ 80 տուն բնակիչ։ Բնակիչների հիմնական զբաղվածությունը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մակաոյի ամենաբարձր շենքերի ցանկ

Մակաոյի բարձր շենքերի ցուցակը շենքի բարձրության վրա հիմնված վարկանիշները Emporis, Skyscraper Source Media и Council on Tall Buildings and Urban Habitat.


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրանչեսկա Արկիբուջի

Ֆրանչեսկա Արկիբուջի (անգլ.՝ Francesca Archibugi, մայիսի 19, 1960(1960-05-19), Հռոմ, Իտալիա), իտալացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ֆրանչեսկա Արկիբուջին ծնվել է 1960 թվականի մայիսի 16-ին, Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում, մտավորականի ընտանիքում։ Նրա մեծ եղբայրը՝ Դանիելե Արկիբուջին, քաղաքական և տնտեսական գործիչ է, տեսաբան (ծնվ. 1958):  Արկիբուջին դերասանական վարպետություն է սկսել սովորել Ալեքսանդրո Ֆերզենից, հայրենիքում ավարտել է Փորձարարական կինոկենտրոնը  կինոռեժիսոր մասնագիտությամբ։
Սկզբում Ֆրանչեսկան կինոարվեստում իր կարիերան սկսել է, որպես դերասանուհի, նա 1978 թվականից  մինչև 2008 թվականը ընկած ժամանակահատվածում նկարահանվել է միայն 7 ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում, սակայն վերջնական արդյունքում նա նախապատվությունը տվել է կինոռեժիսուրային և ֆիլմերի սցենարներ գրելուն։ 2017 թվականի հունվարի դրությամբ Արկիբուջին նկարահանել և սցենարներ է գրել 18 ֆիլմերի և հեռուստասերիալների համար։ Նա արժանացել է քսանչորս տարբեր կինոմրցանակների և առաջադրվել ևս տասնութում։  
Ֆրանչեսկան ամուսնացած է երաժիշտ Բատիստա Լենայի հետ և ունի երեք որդի։ Ընտանիքը բնակվում է և՛ Հռոմում, և՛ Տոսկանայում։ Նրանք ունեն հինգ կատու և մեկ շուն, ինչպես նաև զբաղվում են այգեգործությամբ։


== Ֆիլմագրություն ==
Mignon è partita (1988)
Verso sera (1990)
The Great Pumpkin (1993)
Con gli occhi chiusi (1994)
La strana storia della banda sonora (1997)
L'albero delle pere (1998)
Domani (2001)
Renzo e Lucia (2004)
Lezioni di volo (2006)
Questione di cuore (2009)
Il nome del figlio (2015)
Like Crazy (2016)
Gli Sdraiati (2017)


== Ծանոթագրություններ ==
Անգլեբելմե

Անգլեբելմե (ֆր.՝  Englebelmer), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 245 մարդ, բնակչության խտությունը` 26.04 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.41 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 29 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 160 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 124-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 36։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,5 %։ 124 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 114 անձ (68 տղամարդ և 46 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 36 անաշխատունակներից 11-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոնիկոլաևկա (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոնիկոլաևկաՆովոնիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Новомиколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոնիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 133 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շանդոլա

Շանդոլա (ֆր.՝ Chandolas), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 450 մարդ, բնակչության խտությունը` 38.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.63 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 520 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 160 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 50 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 277 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 200-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 77։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 200 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 173 անձ (94 տղամարդ և 79 կին)։ Գործազուրկ են եղել 27 անձ (10 տղամարդ և 17 կին)։ 77 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը` թոշակառուներ, իսկ 19-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==