armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եվրատեսիլ 2021 երգի մրցույթ

Եվրատեսիլ 2021 երգի մրցույթ (անգլ.՝ Eurovision Song Contest 2021, ֆր.՝ Eurovision Song Contest 2021), 65-րդ Եվրատեսիլ երգի մրցույթը։ Մրցույթը տեղի է ունենալու Նիդերլանդների Ռոտերդամ քաղաքում։ Սա կլինի հինգերորդ անգամ, երբ մրցույթը կանցկացվի Նիդեռլանդներում։ Այն բաղկացած կլինի երկու կիսաեզրափակչից և մեկ եզրափակչից։


== Վայր ==
 Նիդեռլանդներ - 2020 թվականի ապրիլի 23-ին Ռոտերդամի քաղաքային խորհուրդը որոշում է կայացրել 2021 թվականին մրցույթի կազմակերպման համար հատկացնել լրացուցիչ ֆինանսավորում (6,7 միլիոն եվրո)։ Հաստատման նամակ կուղարկվի EBU-ին, որպեսզի Ռոտերդամը պաշտոնապես դառնա Եվրատեսիլ 2021 քաղաքը։ Նիդերլանդների ազգային հեռարձակողները դեռևս ունեն մրցույթի հետ կապված մի շարք չլուծված խնդիրներ։ Մայիսի կեսին հայտնի կդառնա վերջնական որոշումը։


== Ձևաչափ ==


=== Վերահսկիչ ===
2020 թվականի հունվարին Եվրոպական հեռարձակողների միությունը (EBU) հայտարարել է, որ Մարտին Օստերդալը 2020 թվականի մրցույթից հետո կդառնա  «Եվրատեսիլ» երգի մրցույթի նոր գործադիր տնօրենը՝ փոխարինելով Յոն Օլա Սանդին։ Մինչ նշանակումը Օստերդալը եղել է 2013 և 2016 թվականների մրցույթների գործադիր պրոդյուսերը, ինչպես նաև 2012 թվականից մինչև 2018 թվականը եղել է «Եվրատեսիլ» երգի մրցույթի ռեֆերենտ խմբի անդամ։


=== Անցյալ տարվա երգերը ===
2020 թվականի մարտի 20-ին EBU-ն պաշտոնապես հաստատել է, որ երկիրը ներկայացնող մասնակցը կարող է ներկայացնել իր երկիրը 2021 թվականի մրցույթին։ EBU-ն նաև հաստատել է, որ 2020 թվականի մրցույթի համար ընտրված երգը չի կարող օգտագործվել հաջորդ տարի մրցույթին մասնակցելու համար։


== Մասնակիցներ ==
2020 թվականի մրցույթը չեղյալ հայտարարելու պատճառով շատ երկրներ հեռարձակողներ ուղարկում են այն մասնակիցներին, որոնք պետք է մասնակցեին մրցույթին նախորդ տարի, իսկ որոշ երկրներ կանցկացնեն ազգային ընտրություններ։
Այս պահին 38 երկիր հաստատել է իրենց մասնակցությունը մրցույթին։


=== 1-ին կիսաեզրափակիչ ===


=== 2-րդ կիսաեզրափակիչ ===


=== Եզրափակիչ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Բերյոզկի-Չեչելնիցկիե

Բերյոզկի-Չեչելնիցկիե (ուկրաիներեն՝ Берізки-Чечельницькі), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Չեչելնիկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1690 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բերյոզկի-Չեչելնիցկիե գյուղում բնակվում էր 990 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,7 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 210,64 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յուրվիլ (Օբի գավառ)

Յուրվիլ (ֆր.՝ Urville), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 147 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 12.2 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 90 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 50 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 95 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 73-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 22։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,8 %։ 73 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 72 անձ (41 տղամարդ և 31 կին)։ Գործազուրկ են եղել 1 անձ (0 տղամարդ և 1 կին)։ 22 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Թմրանյութ (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թմրանյութ (այլ կիրառումներ)Թմրանյութ (անգլ.՝ Dope), 2015 թվականին ռեժիսոր Ռիկ Ֆամույֆայի կողմից նկարահանված ամերիկյան ֆիլմ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է Սանդենսի կինոփառատոնում, 2015 թվականին։


== Սյուժե ==
Դեռահաս Մալքոլմը, որն ապրում է Կալիֆոռնիայի Ինգլվուդ թաղամասի անապահով վայրերից մեկում, երազում է սովորել Հարվարդում։ Երեկույթներից մեկի ժամանակ նրա պայուսակում պատահաբար թմրանյութ են հայտնաբերում, և նրա կյանքում խնդիրներ են առաջանում։


== Դերերում ==


== Արձագանք ==
Ֆիլմը ստացել է բարձր գնահատականներ կինոքննադատների կողմից։ «Rotten Tomatoes» կայքում ֆիլմն ունի 87% վարկանիշ՝ 127 ակնարկների հիման վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2016-01-12 at the Wayback Machine.
http://youaredope.com/ Թմրանյութ (ֆիլմ). պաշտոնական կայք
«Թմրանյութ (ֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Թմրանյութ (ֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Թմրանյութ (ֆիլմ)(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Թմրանյութ (ֆիլմ)»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Վանգարի Մաատաի

Վանգարի Մաատաի (անգլ.՝ Wangari Maathai, ապրիլի 1, 1940(1940-04-01)[…], Նիերի, Բրիտանական Քենիա, Բրիտանական կայսրություն - սեպտեմբերի 25, 2011(2011-09-25)[…], Նայրոբի, Նայրոբի (շրջան), Քենիա), քենիացի հասարակական գործիչ, 2004 թվականի Նոբելյան մրցանակի մրցանակակիր։ Մաատաիի մրցանակի հանձնման ժամանակ Դանբոլտ Միեսը, ով այդ ժամանակ գլխավորում էր Նոբելյան կոմիտեն, հայտարարեց, որ նա եղել է «Քենիայի և Աֆրիկայի բնապահպանական ուղղվածությամբ սոցիալական, տնտեսական և մշակութային զարգացման առաջատարը»։
Նա ակտիվորեն պայքարել է Քենիայում ժողովրդավարության հաստատման համար՝ համատեղելով բնապահպանական ոլորտի աշխատանքը քաղաքականության հետ։
1977 թվականին Մաատաին եղել է«Կանաչ գոտի» հասարակական շարժման ձևավորման նախաձեռնողը և գլխավոր ոգեշնչողը։ Կազմակերպությունն զբաղվում է Աֆրիկայում ոչնչացված անտառների վերականգնմամբ։ Նրա գործունեության շնորհիվ հնարավոր եղավ կասեցնել աֆրիկյան անտառների անապատացումը։ «Կանաչ գոտի» շարժման մասնակիցներն իրենց գործունեության 25 տարիների ընթացքում աֆրիկյան աշխարհամասում տնկել են ավելի քան 30 միլիոն ծառ։
Երկար ժամանակ պայքարել է իշխող Քենիա֊աֆրիկական միության ընդդիմության միավորման համար․ դա նրան ի վերջո հաջողվեց 2002 թվականի ընտրությունների ժամանակ՝ ձախ կենտրոնական Ազգային բազմերանգ կոալիցիայի միջոցով։ Ընտրվել է խորհրդարանում։ 2003 թվականից 2005 թվականը ներառյալ եղել է Քենիայի շրջակա միջավայրի ր բնական ռեսուրսների նախարարի տեղակալը։ Հիմնել է կանաչների «Մազինգիրա կուսակցությունը»։
2009 թվականի դեկտեմբերի 14֊ին ՄԱԿ֊ի գլխավոր քարտուղար Բան Կի Մունը Վանգարի Մաատաիին նշանակեց ՄԱԿ―ի խաղաղության դեսպան։ Նրան վիճակված էր զբաղվելու կլիմայական փոփոխությունների հարցերով։
Մահացել է ձվարանների քաղցկեղից։


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստինա Նիլսոն

Քրիստինա Նիլսոն (օգոստոսի 20, 1843(1843-08-20)[…], Q10713582?, Շվեդիա - նոյեմբերի 22, 1921(1921-11-22), Վեկշյո, Շվեդիա), շվեդ օպերային սոպրանո։ Նա տրիապետում էր բելկանտո տեխնիկային և համարվում էր մրցակից Վիկտորայի շրջանի ամենահայտնի դիվա Ադելինա Պատտիին։ 1869 թվականին Նիլսոնը դարձավ Շվեդիայի թագավորական երաժշտության ակադեմիայի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Քրիստինա Նիլսոնը ծնվել է Սյոաբոլ ավանում, Սմալանդի մոտակայքում, գյուղացիներ Ջոնաս Նիլսոնի և Կաիսա- Ստինա Մանսդոթերի ընտանիքում։ Մանուկ հասակից նա ցույց էր տալիս ձայնային տաղանդ։  Նա ինքն իրենով սովորեց նվագել ջութակ և ֆլեյտա և իր եղբոր հետ երգեց Շվեդական գյուղական տոնավաճառներում։ Նա բացահայտվեց նշանավոր պետական ծառայողի կողմից։ 14 տարեկանում նա ելույթ էր ունենում Լյունգբիի խանութներից մեկում։ Նա շուտով դարձավ աղջկա հովանավորը և հնարավորություն տվեց նրան ունենալ վոկալային դասընթացներ։ Նա 2 տարի Ֆրանս Բերվալդի աշակերտուհին  էր։
1860 թվականին նա համերգներ տվեց Ստոկհոլմում և Ուպսալաում։ Փարիզում 4 տարի սովորելուց հետո նա ունեցավ իր օպերային դեբյուտը 1864 թվականին Ջուզեպպե Վերդիի  Լա Տրավիատա օպերայում Վիոլետայի դերում։ Այս հաջողությունից հետո նա երգեց գլխավոր օպերաներում Լոնդոնում, Սանկտ Պետերբուրգում, Վիեննայում և Նյու Յորքում։ Նա նաև  հայտնվեց  Մետրոպոլիտեն օպերայի առաջին ներկայացմանը 1883 թվականի հոկտեմբերի 22 ին  Գունոյի Ֆաուստեում։ 1885  թվականի սեպտեմբերին նա մտածում էր լուսարձակներից հեռանալու մասին և ցանկանում էր ունենալ հրաժեշտի համերգ Ստոկհոլմի Գռանդ հյուրանոցի պատշգամբից։ 50000 հանդիսատես հավաքվել էին, որ լսեն աշխարհահռչակ սոպրանո։ Հանկարծակի լուրեր տարածվեցին, որ հարևան շինության անութներն ընկնում են և խառանշփոթ տարածվեց ամբոխի մեջ։ Դրանից հետևած քաոսից 19 հոգի մահացան և բոլոր մահացածներին և վիրավորներին տանում էին  հյուրանոց, որտեղ վախեցած Նիլսոնը դիմավորում էր նրանց։ Ստոկհոլմի ոստիկանությունը խիստ քննադատվեց այդ իրադարձության համար, իսկ Նիլսսոնը չվերականգնվեց այդ դեպքից հետո։ Նա մեծ գումարներ նվիրաբերեց մահացածների ընտանիքներին։
Քրիստինա Նիլսոնն ամուսնացած էր ֆրանսիացի բանկիր Աուգուստ Ռուզաուդի հետ, ով մահացավ 1882 թվականին։ 1887 թվականին նա ամուսնացավ  Angel Ramon Maria Vallejo y Miranda, Count de Casa Miranda,-  ի հետ, ով մահացավ 1902 թվականին։ Ի պատասխան, Նիլսոնին միշտ ճանաչում էին իր առաջին անունով՝ Քրիստինա, բայց իր կյանքի վերջին հատվածում նա հիմնականում հայտնի էր որպես Countess de Casa Miranda:
Նա մահացավ 1921 թվականի Շվեդիայի  Վեքշյո քաղաքում։  Ի տարբերություն Պատիի, նա երբեք իր ձայնի ձայնագրություններ չի կատարել։


== Ծանոթագրություն ==


== Աղբյուր ==
Gustaf Hilleström: Kungl. Musikaliska Akademien, Matrikel 1771-1971 (The Royal Academy of Music 1771-1971) (in Swedish)
The Compelling: A Performance-Oriented Study of the Singer Christina Nilsson, Ingegerd Björklund, Göteborg, 2001
Die Goede Oude Tyd, by Anton Pieck and Leonhard Huizinga, Zuid-Hollandsche Uitgeversmaatschappy, Amsterdam, 1980, page 31.
De Werelde van Anton Pieck, text by Hans Vogelesang, La Riviere & Voorhoeve, Kampen, 1987, page 197.
Ջրածնի իզոտոպներ

Ջրածնի իզոտոպներ, ջրածին քիմիական տարրի ատոմների տարատեսակներ են (միջուկի միևնույն լիցքով), որոնք տարբերվում են նեյտրոնների թվով։  Ներկայումս հայտնի է ջրածնի 7 իզոտոպ

Բնության մեջ ջրածնի ամենատարածված իզոտոպը պրոտիումն է 1H (99,984 %): Ջրածնի մյուս իզոտոպը դեյտերումն է 2Н (կամ D), չնայած այն բանին, որ բնության մեջ քիչ է տարածված (0,0156 %), այն շատ մեծ կիրառություն ունի քիմիական հետազոտություններում։ Օրինակ, դեյտերիում պարունակող միացությունները օգտագործում են միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի սպեկտրոսկոպում։ Հատկապես կարևոր են դեյտերումային միացությունները (այսպես կոչված դեյտերումային պիտակներով միացություններ) ջրածնի ատոմների մասնակցությամբ ընթացող ռեակցիաների ուսումնասիրման համար։


== Ջրածնի իզոտոպների աղյուսակ ==


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ալփաուտ (Ջևանշիրի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալփաուտ (այլ կիրառումներ)Ալփաուտ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին ուներ 280 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անսանապահությունն ու դաշտավարությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Մուխանով

Ալեքսանդր Ալեքսեևիչ Մուխանով (ռուս.՝ Алекса́ндр Алексе́евич Муха́нов, հոկտեմբերի 2, 1802(1802-10-02), Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 20, 1834(1834-08-20)), գնդապետ, սենեկապետ, գրականագետ Մուխանովների տոհմից։
Ալեքսանդր Մուխանովը սենատոր Ալեքսեյ Իլյիչ Մուխանովի (1753—1836) և իշխանուհի Վարվարա Նիկոլաևնա Տրուբեցկայայի (1766—1813) որդին է։ Ն. Ա. Մուխանովը նրա ավագ եղբայրն է։ Ստացել է տնային դաստիարակություն։ Նա իր ծառայությունն սկսել է 1819 թվականին Իզմալովսկի գնդում և, ստանալով Օրենբուրգի ուլանական գնդի հեծելազորային սպայի առաջին աստիճանը, 1822 թվականին տեղափոխվել է Ուլանի լեյբգվարդիայի գունդ։ 
1823-1825 թվականներին եղել է Ֆինլանդիայի կորպուսի հրամանատար Ա. Զակրևսկու տրամադրության տակ գտնվող սպա։ Կ. Բուլգակովի խոսքերով՝ նա խիստ հակված է եղել դեպի Մուխանովը, նա «հոգեպես նվիրվածություն» է ցուցաբերել Զակրևսկուն, ինչը, սակայն, չի խանգարել, որ վերջինս այսպիսի արձագանք տա 1826 թվականի նոյեմբերի 27-ին թվագրված Պ. Կիսելևին ուղղված նամակում.
Չնայած դրան՝ Զակրևսկին վստահել է Մուխանովին շատ կարևոր հարցերում, ինչպիսին է Աբովի ակադեմիայում ուսանողների վարքի գաղտնի հսկողությունը։ 1826 թվականից ի վեր Մուխանովը եղել է երկրորդ բանակի գլխավոր հրամանատար կոմս Պ. Վիտգենշտեյնի համհարզը։ Մի քանի անցում կատարելով՝ 1828 թվականից ծառայել է Սեմյոնովսկի գնդում, մասնակցել է ռուս-թուրքական պատերազմին (1828-1829)։ Հասնելով կապիտան կոչման՝ 1830 թվականին Մուխանովը հեռացել է զինվորական ծառայությունից։ 

Թոշակի անցնելուց հետո նա ապրել է Սանկտ Պետերբուրգում։ Արտաքին գործերի նախարարությունում ծառայության անցնելուց հետո նրան ուղարկել են Յասի և Բուխարեստ, որտեղ նա տառապել է խոլերայով և հրաշքով է փրկվել։ Վերադառնալով Մոսկվա սենեկապետի կոչումով (1833) և գնդապետի աստիճանով՝ նա հանդես է եկել Մոսկվայի արտաքին գործերի նախարարության գլխավոր արխիվում։ Նա եղել է Ե. Բարատինսկու, Ն. Պուտյատայի,  Պ. Վյազեմսկու, Պուշկինի ընկերը և սերտ ընկերություն է ունեցել Ա. Խոմյակովի հետ։
Մուխանովի գրական գործունեությունն արտահայտվել է միայն մադամ դե Ստալի «Աքսորման տասը տարի» գրքի քննադատությամբ, որը լույս է տեսել 1825 թվականին «Հայրենիքի որդի» գրքում։ Մուխանովի սուր հոդվածին հաջորդել է Պուշկինի ոչ պակաս կտրուկ հոդվածը, որը հրապարակվել է «Մոսկվայի հեռագրում»։
31-ամյա Մուխանովը հանկարծակի մահացել է թոքաբորբից 1834 թվականի օգոստոսի 20-ին Սանկտ Պետերբուրգում՝ հենց իր նախանշված՝ հայտնի գեղեցկուհի Ավրորա Կառլովնա Շերնվալի հետ հարսանիքի օրը, որը հետագայում ամուսնացել է Պ. Դեմիդովի հետ, իսկ երկրորդ ամուսնության ժամանակ` Ա. Կարամզինի հետ։ Թաղվել է Վլադիմիրի մարզի Ալեքսանդրովսկի շրջանի Ուսպենսկոյե գյուղում, Օրհնյալ Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցում, ներկայումս՝ Մոսկվայի մարզի Սերգիև-Պոսադսկի շրջանում գտնվող Բոգորոդսկի քաղաքային բնակավայրի Մուխանովո գյուղը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլտշիրի դրոշ

Դրոշը, որը որպես Մեծ Բրիտանիայի շրջան Վիլտշիրի խորհրդանիշ հաստատվել է Վիլտշիրի խորհրդի 2007 թվականին։ Դրոշի հեղինակն է Հելեն Պոկոկը։ Լայնքի և երկայնքի հարաբերակցությունը 3։5 է։
Տալլովերով (Կաշարսկի շրջան)

Տալլովերով (ռուս.՝ Талловеров), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Տալլովերովսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Նոր ուղի (ամսագիր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նոր ուղի (այլ կիրառումներ)«Նոր ուղի», գրական-գեղարվեստական, հասարակական-քաղաքական ամսագիր։ Լույս է տեսել 1929-1932 թվականներին, Երևանում։ Խմբագիրներ՝ Պ․ Մակինցյան, Ա․ Կարինյան, Ե․ Չուբար, Դ․ Սիմոնյան։ Անցյալի գրական ժառանգության գնահատության հարցերում ուղեցույց ունենալով կուսակցության համապատասխան որոշումները նշանակալի չափով նպաստել է հայ սովետական գրականության զարգացմանը, գրական-գեղարվեստական նոր ըմբռնումների ձևավորմանն ու ամրապնդմանը։ Միքայել Նալբանդյանի, Հակոբ Պարոնյանի, Հովհաննես Թումանյանի, Ալեքսանդր Շիրվանզադեի, Ավետիք Իսահակյանի երկերի հետ մեկտեղ տպագրել է Եղիշե Չարենցի, Ակսել Բակունցի, Դերենիկ Դեմիրճյանի, Ստեփան Զորյանի, Մովսես Արազու, Վահան Թոթովենցի, Նաիրի Զարյանի, Ազատ Վշտունու, Գեղամ Սարյանի, Գուրգեն Մահարու, Վ․ Նորենցի և այլոց ստեղծագործությունները։ Գրականագիտական և քննադատական հոդվածներով հանդես են եկել Ա․ Տերտերյանը, Հ․ Սուրխաթյանը և ուրիշներ։ Երաժշտության ու արվեստի հարցերին անդրադարձել են Ռ․ Թերլեմեզյանը, Գ․ Լևոնյանը, Ա․ Սարգսյանը, Վ․ Ղորղանյանը, Ս․ Քոչարյանը։ Ամսագիրն ուներ «Ռուսական գրականություն», «Արտասահմանյան գրականություն», «Անդրկովկասյան գրականություն» բաժիններ, հետևողականորեն լուսաբանում էր ԽՍՀՄ ժողովուրդների գրական կյանքը։ Գիտական բաժնում տպագրվել են Գ․ Ղափանցյանի, Ռ. Գաբրիելյանի, Է․ Հասրաթյանի, Մորուս Հասրաթյանի և ուրիշների հաղորդումներն ու հոդվածները։ Հասարակական-քաղաքական նյութերը նվիրված էին սոցիալիստական շինարարության տարբեր խնդիրներին, դաշնակցության քննադատությանը, հեղափոխական շարժումների պատմության լուսաբանմանը։
Նապադովկա (գյուղ, Կալինովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆապադովկաՆապադովկա (ուկրաիներեն՝ Нападівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1781 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նապադովկա գյուղում բնակվում էր 395 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10,8 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 36,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(3107) Վիվեր

(3107) Վիվեր (անգլ.՝ Weaver), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մայիսի 5-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,201644 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7431 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6602 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1193,22 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,301706 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,6° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3107) Վիվեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շամշարա

Շամշարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Ջեզիրեի գավառակում։ Գտնվում էր Տիգրիս գետի աջ ափին, Ջեզիրե քաղաքից 15 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գրանդ հոթել (Կալկաթա)

Գրանդ հոթել (անգլ.՝ Grand Hotel), այժմ կոչվում է Օբերոի Գրանդ (անգլ.՝ Oberoi Grand), Կալկաթայի կենտրոնում՝ Ջավահառլալ Ներուի փողոցում գտնվող հյուրանոց է։ Բրիտանական դարաշրջանի հայտնի շենք է, որը պատկանում է Օբերոյի հյուրանոցների ցանցին։


== Պատմություն ==
Չոուրինգի 13 հասցեում (այժմ՝ Ջավահառլալ Ներու 15), որտեղ տեղակայված է հյուրանոցը 19-րդ դարի սկզբում գնդապետ Գրանդի նստավայրն է եղել։ Այն տուն-ինտերնատի է վերածել տիկին Էննի Մոնկը, որը հետագայում ընդլայնել է իր բիզնեսը և ներառելով փողոցի հարևան՝ 14, 15 և 17 համարի տները։ Չաուրինգին 16 հասցեում գտնվել է «Ռոյալ» թատրոնը, որը պատկանել է Սպահանից ներգաղթած հայ գործարար Արաթուն Սթիվենին։ Երբ 1911 թվականին հյուրանոցը այրվել է, Սթիվենը գնել տիկին Մոնկին պատկանող այրված սեփականությունը և ժամանակի ընթացքում վերակառուցել։ Հյուրանոցը երեք հարկանի էր և ուներ 500 համար։ Գրանդ հոթելը Կալկաթայի առաջին շենքերից էր, որ ուներ հիդրավլիկ վերելակ։ Շքեղ նեոդասական ոճով կառուցված հյուրանոցը շուտով դարձել է հայտնի վայր Կալկաթայի անգլիական բնակչության շրջանում։ Հայտնի էր, մասնավորապես, իր ամենամյա ամանորյա երեկույթներով, որոնց ժամանակ շամպայնի և թանկարժեք նվերների հետ մեկտեղ տասներկու խոզուկ էին  ազատ արձակման սրահում։ Խոզուկին տիրանում էր յուրաքանչյուրը, ով կկարողանար որսալ նրան։
1937 թվականին, Արաթուն Սթիվենի մահից որոշ ժամանակ անց, Կալկաթայում տիֆի համաճարակ է սկսել, ինչը հանգեցրել է հյուրանոցում վեց մարդու մահվան։ Կասկածներ կային որ պատճատը հյուրանոցի խափանված ջրահեռացման համակարգն է եղել։ Հյուրանոցը փակվել է։ Գույքը վարձակալել է Մոհան Սինգհ Օբերոին, ով 1939 թվականին վերաբացել է հյուրանոցը և 1943 թվականին կարողացել է ամբողջությամբ գնել այն։
Հյուրանոցը վերելք է ապրել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ 1500 մահճակալ է հատկացվել և շուրջ 4000 բրիտանացի զինվոր է բնակվել պատերազմի ընթացքում։ Նրանք կանոնավոր երեկույթներ են անցկացրել։ Ներկայումս հայտնի է ԱՄՆ ծովային հետևակի պարահանդեսը։

Պատկերասրահ
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Հյուրանոցի պաշտոնական կայք
Ամակուսա

Ամակուսա (ճապ.՝ 天草市 Amakusa-shi), քաղաք Ճապոնիայի Կումամոտո պրեֆեկտուրայում։
Ամակուսա քաղաքը տեղակայված է երկու մեծ, հիմնական կղզիների և վեց փոքրիկ կղզյակների վրա։ Հիմնական կղզիներն են Կամիսիման 上島 (天草諸島) և Սիմոսիման  下島 (天草諸島) (վերին կղզի և ստորին կղզի)։ Համարվում է Ճապոնիայում ամենամեծ դեպոպուլյացիա ապրող քաղաքային բնակավայրը։
Ներկայիս Ամակուսա քաղաքը ի հայտ է եկել 2006 թվականի մարտի 27-ին՝ հին Հոնդո ու Ուսիբուկա քաղաքների և Ամակուսա (նախկին), Արիակե, Գոսոուրա, Իցուվա, Կավաուրա, Կուրատակե, Սինվա ու Սումոտո ավանների միացման արդյունքում։
2017 թվականի մարտի 31-ի տվյալների համաձայն՝ քաղաքի բնակչությունը կազմում է 83,082 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը՝ 120 մարդ/կմ2։ Քաղաքը զբաղեցնում է 683,17 կմ2 տարածք։
Ամակուսայում է գտնվում «Amakusa Airlines»-ի գրասենյակը։


== Կլիմա ==
Ամակուսայի կլիման մերձարևադարձային մուսսոնային է (Կյոպպենի կլիմաների դասակարգում Cfa)։ Բնութագրվում է շոգ ամառներով և զով ձմեռներով։ Տեղումները նկատվում են ողջ տարվա ընթացքում և հասնում են առավելագույն քանակի մայիսից օգոստոս ամիսներին։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ալեգրիա Գարդենս
Ամակուսա Քրիստիան թանգարան
Ամակուսա դելֆինարիում
Օե կաթոլիկ եկեղեցի
Սակաիցու կաթոլիկ եկեղեցի
Սիմոդա Օնսեն տաք աղբյուր
		
		
		


== Հայտնի անձինք ==
Հիրոյուկի Սոնոդա, դիվանագետ
Կունդո Կոյոմա, սցենարիստ
Միտիկո Իսիմուրե, գրող
Տոտիհիկարի Մասայուկի, ըմբշամարտիկ
Յոսիկի Տանակա, վիպասան


== Քույր քաղաքներ ==
 Էնսինիտաս, Կալիֆոռնիա, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ամակուսա քաղաքի պաշտոնական կայք (ճապոներեն)
Ինոգ Մբիկուսիտա-Լևանիկա

Նորին գերազանցություն դոկտոր Ինոգ Մբիկուսիտա-Լևանիկա (անգլ.՝ Inonge Mbikusita-Lewanika, հուլիսի 10, 1943(1943-07-10), Մոնգու, Զամբիա), զամբիացի քաղաքական գործիչ, որը ԱՄՆ-ում ծառայում է որպես Զամբիայի Հանրապետության դեսպան։ 2003 թվականի փետրվարի 26-ին նա իր հավատարմագրերը հանձնեց Միացյալ Նահանգների նախագահ Ջորջ Բուշին։


== Կենսագրություն ==

Դոկտոր Լևանիկան, ով սովորել է Նյու Յորքի համալսարանում, իր կարիերան սկսել է որպես ուսուցիչ։ Նրա բարձրագույն կրթությունը սկսվել է 1964 թվականին, երբ Կալիֆորնիայի Պոլիտեխնիկական պետական համալսարանից հաջորդ տարի ստացավ տնային տնտեսության բակալավրի և մագիստրոսի աստիճան։ Տարրական կրթության ոլորտում նրա դոկտորի աստիճանը եկել է Նյու Յորքի համալսարանից։
Զամբիայի համալսարանում եղել է դասախոս և կրթության պրոֆեսոր։ Հետագայում նա աշխատանքի է անցել ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ում՝ որպես Աֆրիկայի տարածաշրջանային խորհրդատու։ 1991 թվականին նա ընտրվել է Բազմակուսակցական Ժողովրդավարության շարժման պառլամենտում, որը 1972 թվականից ի վեր առաջին բազմակուսակցական քվեարկությունն էր։ 2003 թվականին ԱՄՆ-ում նշանակվել է դեսպան, իսկ 2006 թվականին իր երկրի աունից կատարած աշխատանքի համար ճանաչվել է «տարվա դեսպան» ։ 2008 թվական նա դեռ ծառայում էր որպես դեսպան։ Նա պառլամենտի անդամ էր մինչև 2001 թվականը։ Նա 2001 թվականին Զամբիայի նախագահի պաշտոնի ընտրություններում հաղթողի հավակնորդ երկու կանանցից մեկն էր։ Ընտրություններից հետո նա դարձել է Զամբիայի նախագահ Լևի Մվանավասիի դեսպանը և հատուկ դեսպանորդը։ Այդ ժամանակ Լևի Մվանավասին Աֆրիկյան Միության նախագահն էր։
2009 թվականին իր ալմա մատերից՝ Կալիֆորնիայի Պոլիտեխնիկական պետական համալսարանից ստացել է Իրավունքի դոկտորի աստիճան։


== Ընտանիք ==
Նա թագավոր Լևանիկա II Բարոցելենդցիի դուստրն է։ Նրա եղբայրը՝ Ակաշամբաթվա Մբիկուսիտա-Լևանիկան, նույնպես քաղաքական գործիչ է։ Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==
Օանես

Օանես (իսպ.` Ohanes), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում`Ալմերիա պրովինցիայում (Անադալուսիա ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Անդալուսիա շրջանում։ Զբաղեցնում է 32 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը` 761 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 52 կմ հեռավորության վրա։


== Ժողովրդագրություն ==


== Պատկերասրահ ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Pronostico meteorologico en Ohanes Archived 2007-09-26 at the Wayback Machine.
Ohanes Archived 2008-02-24 at the Wayback Machine.
[1]
Ayuntamiento de Ohanes
Datos estadísticos de Ohanes
Էրատոսթենես Կիրենացի

Էրատոսթենես Կիրենացի (Ἐρατοσθένης ὁ Κυρηναῖος, մ. թ. ա. 276, Կիրենա, Պտղոմեոսյան Եգիպտոս - մ. թ. ա. 194, Ալեքսանդրիա), հելլենիստական դարաշրջանի հույն աշխարհագետ, աստղագետ, մաթեմատիկոս և բանասեր։ Մուսեյոնի գրադարանի (հնարավոր է նաև Ալեքսանդրիայի գրադարանի) վարիչ, թագաժառանգ, ապագա Պտղոմեոս IV Փիլոպատոր արքա դաստիարակ։ Ճշգրիտ կերպով հաշվարկել է երկրագնդի շրջագծի (էկվատոր) երկարությունը, ստեղծել է ֆիզիկամաթեմատիկական աշխարհագրության հիմքերը։ Առաջին անգամ կիրառել է «աշխարհագրություն» (գեոգրաֆիա) եզրույթը։ Լինելով պալատական գիտնական Էրատոսթենեսը նաև հորինել է ոտանավորներ ի պատիվ Պտղոմեոսյան հարստության ներկայացուցիչների։ Որպես գիտնական, Էրատոսթենեսը հետաքրքրվել է բազմաթիվ բնագավառներով և այդ տեսակետից նրան հաճախ համեմատում են Արիստոտելի հետ։ Նրան տվել են Բետա ածականը։ Դա նշանակում էր, որ ամեն մի բնագավառում գիտնականների արժանիքները քննարկելիս նա երկրորդ տեղում է եղել։ Էրատոսթենեսի լավագույն աշխատությունները նվիրված են աշխարհագրությանը։ Նրա ժամանակ աշխարհագրությունը գիտական տեսակետից գտնվել է անբավարար վիճակում։ Էրատոսթենեսը կատարել է Երկրագնդի և բնակելի տարածքի (օյկումենայի) մեծությունների չափումը։


== «Աշխարհագրություն» աշխատություն ==

Էրատոսթենեսի «Աշխարհագրություն» դասական աշխատությունը բաղկացած է եղել երեք գրքից, չի պահպանվել, սակայն դրա բովանդակությունը մեզ է հասել Ստրաբոնի աշխատությունների շնորհիվ։
«Աշխարհագրություն» աշխատության առաջին գրքում հեղինակը տվել է աշխարհագրության պատմությունը՝ սկսկելվ աշխատանք որ թե Հոմերոսից, այլ հոնիական հին քարտեզներից։ Նա Հոմերոսի հաղորդումները համարել է ամբողջովին մտացածին և դրանք ժխտել է։
Երկրորդ գրքում նա հանգամանորեն շարադրել է Երկրի գնդաձևության տեսությունը։ Երկրի գնդաձևությունը ցույց տալու համար, սովորական ապացույցներից բացի, նա հավանաբար տվել է նաև այլ ապացույցներ, հենվելով այն բանի վրա, որ Լուսնի միևնույն խավարումը տարբեր տեղերում երևում է տարբեր ժամանակ։
Երկրի գնդաձևության մասին խոսելուց հետո Էրատոսթենեսը հիշատակել է նաև Երկրի մեծությունը որոշելու նշանավոր մեթոդի մասին։ Էրատոսթենեսն իր «Աշխարհագրություն» աշխատության մեջ աշխարհագրության պատմությունից և Երկրի գնդաձևության տեսությունից բացի շարադրել է նաև Երկրի մասին ունեցած իր ամբողջ գիտելիքները։ «Աշխարհագրություն» տերմինը առաջին անգամ կիրառել է Էրատոսթենեսը, այդ պատճառով էլ նրան անվանում են «աշխարհագրության հայր»։
Իր աշխատությանը Էրատոսթենեսը կցած է եղել հայտնի աշխարհի քարտեզը։ էրատոսթենեսի մի բանաստեղծությունից երևում է, որ նա իրենց հայտնի աշխարհներից բացի ենթադրել է նաև այլ ցամաքների գոյության մասին։
Նրա աշխատությունից պահպանված բոլոր հատվածները հավաքվել և 1822 թ. «Էրատոսթենիկա» վերնագրով տպագրվել է գերմանացի գիտնական Բեռնհարդի կողմից։


== Աղբյուրներ ==
Հին Հունաստանի պատմություն, Երևան, 1982։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրինո

Ստրինո  (իտալերեն՝ Strigno), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզի Տրենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1462 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 122 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 38059։ Հեռախոսային կոդ՝ 0461։
Կոմունայի հովանավորն է Ամենասուրբ Աստվածածինը։ Տոնը նշվում է դեկտեմբերի 8-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0461 780010
Էլեկտրոնային փոստ՝ segretariocomunale@comunestrigno.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.strigno.tn.it/


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գայանե (այլ կիրառումներ)

Գայանե - հայկական իգական անձնանուն է և կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները՝
Սուրբ Գայանե - ըստ ավանդության Սուրբ Հռիփսիմեի քրիստոնյա կույսերի միաբանության մայրապետը։
Գայանե (բալետ) - հայկական ազգային առաջին բալետն է՝ չորս գործողությամբ, հեղինակ՝ Արամ Խաչատրյան։
Սուրբ Գայանե եկեղեցի - հայկական ճարտարապետության հուշարձան Էջմիածնում։
Գայանե - պարախումբ, որը հիմնվել է 1960 թվականին, Բուենոս Այրեսում։
Էլ Մահալլա էլ Քուբրա

Էլ Մահալլա էլ Քուբրա (արաբ․՝ المحلة الكبرى‎‎ «մեծ տեղ»; ղպտ.՝ ϯϣⲁⲓⲣⲓ), քաղաք հյուսիսային Եգիպտոսում, Նեղոսի դելտայի կենտրոնում, Ղարբիա մուհաֆազի խոշոր կենտրոն։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հայտնի է եղել փարավոնների ժամանակաշրջանից ի վեր և հույներին հայտնի է եղել Դիդոսիա անվանումով, որը նշանակում է «կանեփ», իսկ եգիպտացիներին՝ Դիշայրի (ղպտերեն ՝ ϯϣⲁⲓⲣⲓ), որը նշանակում է «բնակավայր»։ Քաղաքը մշակութային կենտրոն է եղել մինչև ղպտիական և հռոմեական դարաշրջանները։ Մինչ Եգիպտոսի արաբների կողմից նվաճումը, քաղաքը կարևորություն էր ներկայացնում որպես գործվածքների և հագուստի արտադրության կենտրոն։ Արաբների նվաճումից հետո այն ստացել է ներկայիս անվանումը։ 1320 թվականին քաղաքը դարձավ Արևմտյան շրջանի կենտրոն, որն ընդգրկում էր ժամանակակից Կաֆր էլ Շեյխ նահանգը և Ադ Դակահլիա նահանգի որոշ շրջաններ։


== Բնակչություն ==
Կարևորությամբ երկրորդ և բնակչության թվաքանակով առաջին քաղաքը Ղարբիա նահանգում։ Բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 450 833 մարդ, շրջանի բնակչությունը՝ 1000,2 հազար մարդ (2001)։ Բնակչության մեծ մասն աշխատում է տեքստիլի և թեթև արդյունաբերությնաբերական արտադրամասերում։ Բնակչության զգալի մասը զբաղված է նաև առևտրի և կրթության ոլորտներում։


== Կրթություն ==
Բացի բազմաթիվ տարրական դպրոցներից, քաղաքն նաև ունի մոտ 6 միջնակարգ դպրոց և 5 քոլեջ։ Երկու հեռուստաալիք՝ ընդհանուր վեցերորդ ալիք Դելտայի համար և տեղական ալիք։


== Տրանսպորտ, արդյունաբերություն ==
Քաղաքն ունի երկաթուղային կայարան, այն նաև ճանապարհային կենտրոնական հանգույց է։ Ունի օդանավակայան։ Մանածագործական և տեքստիլ (հիմնականում բամբակի) արդյունաբերության խոշոր կենտրոն է։
Հեռախոսային կոդ - 2043։ Ժամային տարբերություն (Հայաստանին համեմատ)՝ 2 ժամ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մողես (համաստեղություն)

Մողես (լատ.՝ Lacerta), Երկնքի հյուսիսային կիսագնդի համաստեղություն։ Տեղակայված է Անդրոմեդայի ու Կարապի արանքում։ Պայծառ աստղեր չունի, չնայած նրա հյուսիսային մասն ընկած է Ծիր Կաթինում։ Համեմատաբար ամենապայծառ աստղը 3,8 տեսանելի աստղային մեծություն ունի։ Երկնքում զբաղեցնում է 200,7 քառակուսի աստիճան մակերես, պարունակում է անզեն աչքով տեսանելի 63 աստղ։


== Ուսումնասիրման պայմանները ==
Ուսումնասիրման լավագույն ժամանակը օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներն էն, տեսանելի է Ռուսաստանի ամբողջ տարածքում։


== Պատմություն ==
Նոր համաստեղություն։ Առաջին անգամ հիշատակվել է Յան Գևելիոսյի կողմից 1690 թվականին «Ուրանոգրաֆիա» երկնային քարտեզում։ Նա այս համաստեղությունը ներառել է գոյություն ուենցողների ցանկում ասելով. «Երկնքում այս մասում այնքան անորոշ է, որ ավելի խոշոր ոչինչ չէր կարող տեղավորվել»։ Հետաքրքիր է, որ Գևելիոսը նկատի ուներ մողեցի կոնկրետ տեսակ՝ օղակապոչ կամ լեռնային ագաման, որի անվանումը (լատ.՝ Stellio) նշված է քարտեզում և ունի «աստղագիտական» երանգ։


== Տե՛ս Նաև ==
Մողես համաստեղության աստղերի ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
WIKISKY.ORG: Մողես
Մողես Archived 2010-09-19 at the Wayback Machine.
Ժվակինո

Ժվակինո (ռուս.՝ Жвакино, բաշկիրերեն՝ Жвакин), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Մեչետլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիդերլանդական Անտիլների ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Այս հոդվածը ներկայացնում է Նիդերլանդական Անտիլների հավաքականի 1958-2011 թթ. պատմությունը։
1934-1958 թթ. ընթացքում գործող և 2011 թ.-ից վերակազմավորված հավաքականի մասին հոդվածը դիտելու համար անցիր. Կյուրասաոյի ֆուտբոլի ազգային հավաքական.Նիդերլանդական Անտիլների ֆուտբոլի ազգային հավաքականը նախկին (գոյությունը դադարեցրած) հավաքական է, որը ներկայացնում էր Նիդերլանդական Անտիլները ֆուտբոլի միջազգային մրցաշարերում և առանձին հանդիպումներում։ Նիդերլանդական Անտիլների հավաքականը ոչ մի անգամ չի որակավորվել աշխարհի առաջնությանը, չորս անգամ (1963, 1965, 1969, 1973) մասնակցել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնության եզրափակիչ փուլին։ Մինչ 1948 թ. հայտնի էր որպես «Կյուրասաոյի ֆուտբոլի հավաքական», մինչև որ Կյուրասաոն և մերձակա կղզիները չմիավորվեցին՝ ստանալով Նիդերլանդական Անտիլներ անվանումը։ 1986 թ. Արուբան առանձնացավ և ներկայացավ իր ազգային հավաքականով։ 2010 թ. հոկտեմբերին Նիդերլանդական Անտիլյան կղզիները լուծարվեցին. Կյուրասաոն և Սինտ Մաարտենը դարձան Նիդերլանդների թագավորության ինքնավար սուբյեկտներ, իսկ Բոնեյրեն, Սաբան և Սինտ Էվստատիուսն ընդգրկվեցին անմիջապես Նիդերլանդների կազմում որպես հատուկ համայնքներ։ Կյուրասաոն հանդիսանում է Նիդերլանդական Անտիլների հավաքականի իրավահաջորդը, անդամակցում է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ին և ՖԻՖԱ-ին։ Արուբան նույնպես ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի և
ՖԻՖԱ-ի անդամ է, իսկ Սինտ Մաարտենը անդամակցում է միայն ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ին։
ՖԻՖԱ-ի վերջին դասակարգման աղյուսակում, որում ընդգրկված են եղել Նիդերլանդական Անտիլները (փետրվար 2011), այս հավաքականը տեղ է գրավել 150-րդ հորիզոնականում։


== Աշխարհի առաջնություն ==
1930-1954 - չի խաղացել
1958-2010 - չի որակավորվել


== ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն և ոսկե գավաթ ==
1963 - երրորդ տեղ
1965 - եզրափակիչ փուլ
1967 - չի որակավորվել
1969 - երրորդ տեղ
1971 - հրաժարվել է մասնակցությունից
1973 - եզրափակիչ փուլ
1977-1989 - չի որակավորվել
1991 - չի խաղացել
1993 - հրաժարվել է մասնակցությունից
1996-2000 - չի որակավորվել
2002 - չի խաղացել
2003 - չի որակավորվել
2005 - հրաժարվել է մասնակցությունից
2007 - չի որակավորվել


== Ֆուտբոլի աշխարհի ոչ պաշտոնական առաջնություն ==
ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի առաջնություն 1963 թ. խաղարկության խմբային փուլում Մեքսիկայի հավաքականը 1։2 հաշվով զիջեց Նիդերլանդական Անտիլների թիմին. ֆուտբոլի աշխարհի ոչ պաշտոնական առաջնության (UFWC) դիտարկմամբ դա «Դավիթի և Գողիաթի մենամարտի» արտացոլումն էր, ինչի արդյունքում «Դավիթը» հռչակվեց աշխարհի ոչ պաշտոնական չեմպիոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կյուրասաոյի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի պաշտոնական կայք Archived 2011-11-10 at the Wayback Machine.
Վագր (տանկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վագր (այլ կիրառումներ)
Panzerkampfwagen VI «Tiger I» Ausf E, «Վագր» — երկրորդ աշխարհամարտի տարիների գերմանական ծանր տանկ։ Սերիական արտադրության մեջ է մտել 1942 թ. և օգտագործվել է մինչև երկրորդ աշխարհամարտի վերջ ՝ 1945 թվականը։
Վագրի նախատիպը ստեղծվել է 1942 թ. Հենշել կազմակերպության կողմից ՝ Էրվին Ադերսի ղեկավարության տակ։ Վագր I-ի ստեղծման համար օգտագործվում էր մոտ 800 000 Ռայխսմառկ (երրորդ Ռայխի դրամը), ինչը մոտ երկու անգամ ավելի թանկ էր այդ տարիների ցանկացած տանկից։ Թողարկվել է 1354 միավոր։ Առաջին անգամ օգտագործվել է 1942 թ. Լենինգրադում։


=== Տանկի պարամետրերը ===
Ֆիզիկական ՝

Զինված է եղել 88 մմ հրանոթով և երկու 7,92մմ գնդացիրներով։
Ճանապարհային պայմաններում կարող է զարգացնել մինչև 45 կմ/ժ, իսկ դաշտային պայմաններում մինչև 20 - 25 կմ/ժ։
Ճանապարհային պայմաններում կարող է անցնել մինչև 195 կմ, իսկ դաշտային պայմաններում մինչև 110 կմ մեկ ամբողջական լիցքավորումով։
Քաղդեացիներ

Քաղդեացիները սեմական անասնապահ ցեղեր են, որոնք մ․թ․ա․ I հազարամյակի 1-ին կեսի տարաբնակվել են Բաբելոնիայի ծայրագավառներում (Պարսից ծոցի հյուսիսարևմտյան ափին)։ Ենթադրում են, որ ունեն արամեական կամ, որ ավելի քիչ հավանական է՝ հարավ արաբական ծագում։ Լեզվական պատկանելությունը վիճելի է, քանի որ քաղդեացիների ավագանին արագ բաբելականացվել է և կրել աքքադական անուններ, իսկ քաղդեական գրավոր հուշարձաններ չկան (Աստվածաշնչում և ետաստվածաշնչյան ավանդություններում քաղդեերեն է անվանվել բաբելա-արամեական խոսվածքը)։ Հաստատվելով Միջագետքի հարավում քազդեացիները աստիճանաբար անցել են նստակեցության և ստեղծել մի շարք իշխանություններ։ Դաշնակցելով Էլամի հետ, մ․թ․ա․ IX դարից քաղդեացիները պայքարել են Ասորեստանի դեմ՝ Բաբելոնին տիրելու համար, որի հետևանքով քաղդեացի իշխանները մ․թ․ա․ VIII դ․ 2-րդ կեսին - VII դ․ սկզբին բազմիցս զավթել են բաբելական գահը։ Մ․թ․ա․ 626-538 թվականին Բաբելոնում կառավարել է քաղդեական դինաստիան (Նաբոպալասար, Նաբուգոդոնոսոր II և ուրիշներ), որն ստեղծել է Նոր Բաբելոնյան հզոր թագավորությունը։ Հին Հունաստանում և Հին Հռոմում քաղդեացիներին անվանել են բաբելական ծագում ունեցող քրմեր, գուշակներին։ XIX դ. վերջին — XX դ․ սկզբին քաղդեացիներ տերմինը սխալմամբ գործածվել է շումերների վերաբերմամբ։
Հավերժական շարժիչ

Հավերժական շարժիչ (լատ.՝ Perpetuum mobile), երևակայական մեքենա, որը գործի դրվելուց հետո անսահման երկար ժամանակ աշխատանք կկատարի առանց շրջապատից էներգիա վերցնելու՝ հակասելով էներգիայի պահպանման օրենքին։ Ջերմադինամիկայի առաջին օրենքից հետևում է, որ աշխատանք կարող է կատարվել համակարգի ներքին էներգիայի փոփոխության կամ ջերմության հաղորդման հաշվին։ Շրջանային պրոցեսի ժամանակ, երբ համակարգի սկզբնական և վերջնական վիճակները համընկնում են, ներքին էներգիայի փոփոխությունը հավասար է զրոյի, այսինքն՝ աշխատանքը կատարվում է միայն շրջապատի հաղորդած ջերմության հաշվին։ Ուստի թերմոդինամիկայի առաջին օրենքը պարունակում է առաջին կարգի Հավերժական շարժիչի անհնարինության պնդումը։
Երկրորդ կարգի Հավերժական շարժիչ, պարբերական գործողության երևակայական մեքենա, որը շրջապատող մարմիններից (օվկիանոս, մթնոլորտ և այլն) վերցրած ջերմությունը ամբողջովին կփոխարկի աշխատանքի։ Այսպիսի Հավերժական շարժիչը նույնպես սկզբունքորեն անիրագործելի է։ Թեև այն ձևականորեն չի խախտում էներգիայի պահպանման և փոխակերպման օրենքը, սակայն հակասում է ջերմադինամիկայի երկրորդ օրենքին։
Հավերժական շարժիչի առաջին նախագծերը վերաբերում են 13-րդ դարին (Վիլարդ Օնեկուր, 1245, Անգլիա, Պիեռ դը Մարիկուր, 1269, Ֆրանսիա)։ Հավերժական շարժիչի գաղափարը լայն տարածում է ստանում 16–17–րդ դարերում, երբ սկսում է զարգանալ մեքենաների արտադրությունը։ Մինչև 19–րդ դարը նախագծերի թիվն անընդհատ աճում է։ Հավերժական շարժիչ ստեղծելու միտքը զբաղեցրել է ոչ միայն ֆիզիկայի հիմունքներին անտեղյակ մարդկանց, այլև գիտնականների։ Բազմաթիվ նախագծեր հիմնված են եղել ծանրության ուժի աշխատանքի օգտագործման վրա։ Սակայն այդպիսի մեխանիզմը կանգ կառնի, եթե գործարկման ժամանակ հաղորդված կինետիկ էներգիայի պաշարը լրիվ սպառվի։
Հավերժական շարժիչը պետք է տարբերել իրական, անընդհատ գործող շարժիչներից, որոնք աշխատանք են կատարում էներգիայի բնական պաշարների (արեգակնային, միջուկային էներգիա և այլն) հաշվին և ընդհանուր ոչինչ չունեն Հավերժական շարժիչի անիրական գաղափարի հետ։
Յուրե Բալկովեց

Յուրե Բալկովեց (սլովեն.՝ Jure Balkovec, սեպտեմբերի 9, 1994(1994-09-09), Նովո Մեստո, Սլովենիա), սլովենացի ֆուտբոլիստ, թուրքական «Ֆաթիհ Կարագյումրյուք» ակումբի և Սլովենիայի ազգային հավաքականի պաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
Բալկովեցը «Բելա Կրայինա» ակումբի սան է։ 2011 թվականի մարտի 13-ին «Դոբայի» դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել Սլովենիայի առաջնության երկրորդ դիվիզիոնում։ Նույն թվականի ամռանը նա տեղափոխվել է «Դոմժալե»։ Օգոստոսի 20-ին «Գորիցայի» դեմ խաղում նշել է նորամուտը Սլովենիայի առաջնությունում։ 2012 թվականի մայիսի 17-ին «Նաֆտա 1903»-ի դեմ խաղում Յուրեն խփել է իր առաջին գոլը «Դոմժալեի» կազմում։ 2014 թվականի սկզբին Բալկովեցը խաղային պրակտիկա ստանալու համար վարձավճարով տեղափոխվել է «Կրկա» ակումբ։ Ապրիլի 16-ին «Տրիգլավի» դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել նոր թիմում։
2014 թվականի ամռանը Բալկովեցը վարձավճարով տեղափոխվել է «Ռադոմլիե» ակումբ։ Հուլիսի 20-ին, «Կոպերի» դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել նոր ակումբում։ 2015 թվականի ամռանը Յուրեն վերադարձել է «Դոմժալե» և 2017 թվականին ակումբին օգնել է նվաճել Սլովենիայի գավաթը։
2018 թվականի սկզբին Բալկովեցը տեղափոխվել է իտալական «Բարի»։ Մարտի 13-ին «Սպեցիայի» դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել Իտալիայի Բ Սերիայում։ Ապրիլի 27-ին «Վիրտուս Էնտելայի» դեմ խաղում Յուրեն խփել է իր առաջին գոլը «Բարիի» կազմում։ Նույն տարվա ամռանը Բալկովեցը պայմանագիր է կնքել «Հելլաս Վերոնայի» հետ։ Սեպտեմբերի 1-ին «Կոզենցայի» դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել նոր թիմում։ 2019 թվականի ամռանը Բալկովեցը վարձակալվել է «Էմպոլիի» կողմից։ Օգոստոսի 25-ին «Յուվե Ստաբիայի» դեմ խաղում նա իր նորամուտն է նշել նոր թիմում։ Դեկտեմբերի 7-ին «Ասկոլիի» դեմ խաղում Յուրեն խփել է իր առաջին գոլը «Էմպոլիի» կազմում։
2020 թվականի սեպտեմբերի 14-ին ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է թուրքական «Ֆաթիհ Կարագյումրյուք» ակումբ, որտեղ էլ այժմ խաղում է։ Պայմանագիրը նախատեսված է մինչև 2022 թվականի հունիսի 30-ը։ Թիմի կազմում նորամուտը նշել է սեպտեմբերի 25-ին «Բաշաքշեհիրի» դեմ խաղում։ «Ֆաթիհ Կարագյումրյուքի» մարզաշապիկով առաջին գոլը խփել է 2021 թվականի հունվարի 3-ին «Տրաբզոնսփորի» դեմ խաղում։


== Միջազգային կարիերա ==
2017 թվականի հունվարի 13-ին Ֆինլանդիայի ազգային հավաքականի դեմ ընկերական խաղում Բալկովեցն իր նորամուտն է նշել Սլովենիայի հավաքականի կազմում։


== Նվաճումներ ==
«Դոմժալե»

Սլովենիայի գավաթակիր՝ 2016/2017


== Ծանոթագրություններ ==
Կուպաևո

Կուպաևո (ռուս.՝ Купаево, բաշկիրերեն՝ Ҡупай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուշնարենկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 166 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայսմավուրք (4689)

Հայսմավուրք (4689), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4689 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1580  թվականին Կարապետ գրչի կողմից Բազու գյուղում։ Ծաղկողը եղել է Փիլիպպոսն։ Ստացողը եղել է Յովհաննես քահանան։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 42.5X28 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 451 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` լուսանցազարդ ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ գրչի՝2բ, 83բ, 120ա, 229ա, 441բ և այլուր (1693թ.), 445բ (1775թ.) :


== Ծանոթագրություններ ==
Գանձայի գետ

Գանձայի գետ, գետակ Ախալքալաքի սարահարթում։ Թափվում է Տուման֊գյոլ լիճը։


== Ծանոթագրություններ ==
Յալաուսփա

Յալաուսփա, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գտնվում էր Շապին Գարահիսար քաղաքից 5-6 կմ հյուսիս-արևմուտք, Դարաբուլ գետի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բաքվի պետական համալսարան

Բաքվի պետական համալսարան, (ադրբ.՝ Bakı Dövlət Universiteti) բարձրագույն ուսումնական հաստատություն, Կիրովի անվան համարվում է Ադրբեջանական Հանրապետության մայր բուհը։


== Հիմնադրում ==
Հիմնադրվել է 1919 թվականին, Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքվում։ Կոչվել է Բաքվի, 1924 թվականից՝ Ադրբեջանի, իսկ 1934 թվականից՝ Ադրբեջանի Սերգեյ Կիրովի անվան համալսարան։
Ունի ցերեկային, երեկոյան և հեռակա բաժիններ՝ ֆիզիկայի, մեխանիկա-մաթեմատիկական, քիմիական, կենսաբանական, երկրաբանա–աշխարհագրական, պատմության, բանասիրական, իրավաբանական, արևելագիտության, գրադարանային, ժուրնալիստիկայի ֆակուլտետներով (1970), բուհերի դասախոսների կատարելագործման ֆակուլտետ և ասպիրանտուրա։
Դասավանդումը՝ ադրբեջաներեն և ռուսերեն։ 1955 թվականից հրատարակում է «Գիտական տեղեկագիր»։
Յուժնոուկրաինսկ

Յուժնոուկրաինսկ (ուկրաիներեն՝ Южноукраїнськ), քաղաք Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Յուժնոուկրաինսկի քաղաքային խորհուրդում, մարզային նշանակության քաղաք։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կոնստանտինովկա։ Հիմնադրվել է 1975 թվականին։
2012 թվականի տվյալներով Յուժնոուկրաինսկ քաղաքում բնակվում էր 40 529 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24379 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Օզյորնոե (գյուղ, Վիբորգսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕզյորնոեՕզյորնոե (ռուս.՝ Озёрное), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յալուցզյան

Յալուցզյան (չինարեն, պինյին տառադարձութամբ՝ Yalu jiang՝ «Յալու գետ», կորեերեն՝ Ամնոկկան), գետ Մանջուրիայում, Կորեական թերակղզուց հյուսիս, հանդիսանում է Չինաստանի և Հյուսիսային Կորեայի պետական սահմանագիծը։ Յալու անունը ծագում է մանջուրերեն բառից, որը նշանակում է «երկու երկրների սահման»։ Որպես բնական և պատմական սահման, Յալուցզյանը միշտ ունեցել է կարևոր քաղաքական, ռազմավարական, տնտեսական նշանակություն։


== Աշխարհագրություն ==
Գետը սկիզբ է առնում Չանբայշան սարահարթում (Չինաստանի Գիրին նահանգ) և, հոսելով հարավարևմտյան ընդհանուր ուղղությամբ, թափվում է Արևմտա-Կորեական ծոց։ Երկարությունն է 813 կմ, ավազանի տարածքը՝ 63 000 կմ²։


== Պատմություն ==
Յալուցզյան գետը հատկապես հայտնի է պատմության մեջ երկու ականավոր ռազմական իրադարձությունների կապակցությամբ.

Յալու գետի ճակատամարտ (1894)՝ 1894 - 1895 թթ. Ճապոնա-չինական պատերազմի ընթացքում
Յալու գետի ճակատամարտ (1904)՝ Ռուս-ճապոնական պատերազմի ընթացքում


== Տնտեսություն ==
Յալուցզյանի վրա կառուցված են մի շարք հիդրոէլեկտրակայաններ, որոնք էլեկտրական էներգիա են մատակարարում երկու հարևան երկրների քաղաքները։ Այդ էլեկտրակայաններից առանձնապես նշանավոր է Սուփհունի ՀԷԿ-ը, որը հանդիսանում է Ասիայի հզորագույն հիդրոէլեկտրակայաններից մեկը։ Գետը նավարկելի է մինչև Հեսան քաղաքը, իսկ ծովային նավերի համար՝ միայն մինչև գետաբերանից ոչ հեռու գտնվող չինական Դանդուն քաղաքը։ Ձմռանը գետը սառցակալում է։ Յալուցզյանն օգտագործվում է նաև տրանսպորտի և ձկնորսության նպատակներով՝ տեղացի բնակչության կողմից։ Կառույցներից ամենանշանավորը թերևս Չինա-կորեական բարեկամության կամուրջն է, որը միացնում է գետաբերանի մոտ գտնվող չինական Դանդուն և կորեական Սինիյջու քաղաքները (կառուցված՝ 1943 թվականին)։
Նովոպետրովկա (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոպետրովկաՆովոպետրովկա (ուկրաիներեն՝ Новопетрівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոպետրովկա գյուղում բնակվում էր 204 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բայասի գավառակ

Բայաս, գավառակ Ծովային Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգում։ Կենտրոնը Բայաս նավահանգիստն էր։
Գավառակի հյուսիս-արևմտյան կողմից սկսվում էր Սիս կաթողիկոսության երբեմնի կալվածք Ձիթաստան (Զեյթունլուք) կոչված լայնատարած անտառը։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին գավառակն ուներ 20000 բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Գավառակն ունեցել է ծովեզրյա դիրք, խոնավ ու տաք կլիմա, որը նպաստավոր է եղել երկրագործության և առևտրի զարգացման համար։ Գավառակը ծածկված էր կիտրոնի և նարնջի պարտեզներով։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը այգեգործություն, բրնձի մշակություն, շերամապահությունն ու առևտուրն էր։


== Վարչական բաժանում ==
XX դարի սկզբին գավառակն ուներ 49 գյուղ։ Գավառակի նշանավոր գյուղերից էին Չուք Մերզմե, Էոզեյրլի, Օջաքլը և Էրզին գյուղերը, որոնք միասին ունեին ավելի քան 1000 տուն, որից 800-ը՝ հայկական։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կատանգար

Կատանգար (ռուս.՝ Катангар), գյուղ Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Պետրովսկ-Զաբայկալսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 179 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վարդկակաչ Յուլիայի

Վարդկակաչ Յուլիայի (լատ.՝ Tulipa Julia), շուշանազգիների ընտանիքին պատկանող սոխուկավոր, լուսասեր, չորադիմացկուն ու ցրտադիմացկուն բազմամյա բույս, որը տարածված է Արարատյան դաշտում և Հայաստանի մի շարք շրջաններում։ Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Բույսի ծաղկապատը խոշոր է, պսակաթերթիկները հասնում են 2,5-4,5 սմ երկարության, վառ կարմիր են՝ հիմքում սև, դեղին եզրաշերտ ունեցող բծով։ Առէջաթերթիկները սև են, մերկ։ Սուխուկը համեմատաբար խոշոր է՝ 2,5-3 սմ տրամագծով, թաղանթը ներսի կողմից խիտ թաղիքանման մազմզուկապատ է։ Ծաղկակիրը հասնում է 20—40 սմ բարձրության և ավարտվում է մեկ ծաղկով։ Սոխուկավոր բազմամյա է, ծաղկում է ապրիլ-հունիս ամիսներին։ Տարածված է Արարատյան դաշտում և Հայաստանի մի շարք այլ շրջաններում։ Յուլիայի վարդկակաչը ներկայումս մշակության մեջ լայնորեն տարածված տեսակների սկզբնաղբյուրներից մեկն է համարվում։
Հողի նկատմամբ պահանջկոտ չէ, աճում է չոր, քարքարոտ լանջերում, սակայն լավ է ծաղկում սննդանյութերով հարուստ, փուխր, օդաթափանց և ջրաթափանց ավազակավային ստրուկտուրային հողերում։ Բավականին կրասեր է։ Յուլիայի վարդկակաչի տարածման սահմանը նույնպես ներկայումս մեր հանրապետությունում արագորեն կրճատվում է։ Պատճառը  սոխերով բույսի հավաքումն է։ Մշակության մեջ մտցնելը կնպաստի այս տեսակի պահպանության գործին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիայի սիրեցյալները (ֆիլմ)

Մարիայի սիրեցյալները, Անդրեյ Կոնչալովսկու 1984 թվականին նկարահանած ֆիլմ։ Ցուցադրվել է 2015 թվականի Ոսկե ծիրանի հետահայաց ցուցադրություններ ծրագրում։
Ֆիլմի DVD տարբերակը ԱՄՆ-ում թողարկվել է 2001 թվականի դեկտեմբերին։


== Սյուժե ==
Իվան Բիբիչը, ռազմագերիների ճապոնական մղձավանջային ճամբարից փրկվելով, վերադառնում է Փիթսբուրգի արվարձան։ Նա շարունակ հավատարիմ է մնացել իր մանկության սիրուն և հայրենակցուհուն՝ հարավսլավուհի Մարիա Բոսիչին։ Մարիան նորից սկսում է հանդիպել նրա հետ՝ մերժելով իր փաստացի նշանածին՝ կապիտան Ալ Գրիզելլիին։ Հակառակ Իվանի հոր խորհրդին՝ զույգն ամուսնանում է։ Բայց Իվանը հոգեբանական խնդիրների պատճառով դառնում է անկար, իրեն զգում Մարիային անարժան և սկսում է թրևել՝ նույնիսկ այլ աղջիկ փնտրելով։ Այդ ընթացքում Հարավ-արևմտյան Փենսիլվանիա է գալիս ճարպիկ թափառական կիթառահար ու երգիչ Քլարենս Բաթը և գայթակղում Մարիային։


== Դերերում ==
Ռոբերտ Միչըմ
Նաստասյա Կինսկի
Ջոն Սևիջ
Անիթա Մորիս
Բադ Քորթ
Թրեյսի Նելսոն
Վինսենթ Սպանո


== Մրցանակներ ==
«Արծաթե ժապավեն» (օտարերկրացի լավագույն դերասանուհի), Իտալիայի կինոլրագրողների ազգային միավորում, Իտալիա, 1985 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Maria's Lovers(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Վալյադոլիդ (այլ կիրառումներ)

Վալյադոլիդ, կարող է վերաբերել՝

Վալյադոլիդ - քաղաք Իսպանիայի հյուսիս-արևմուտքում
Վալյադոլիդ - մարզ Իսպանիայի հյուսիս-արևմուտքում, մտնում է Սևիլյա համայնքի մեջ, Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար մարզի կազմում
Սեն Մարտեն դը Ռե

Սեն Մարտեն դը Ռե (ֆր.՝ Saint-Martin-de-Ré), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Սեն Մարտեն դե Ռե կանտոնի Լա Ռոշել շրջանի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17369։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 2526 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Սեն Մարտեն դը Ռե (ֆր.)
Գառնի (դաշտ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գառնի (այլ կիրառումներ)Գառնի, դաշտ Հայկական լեռնաշխարհում։ Կ․Գանձակեցու Հուլավու Էլխանը այս դաշտում էր կառուցել Ալադաղ քաղաքը, որը գտնվում էր Թավրիզ-Տրապիզոն ճանապարհի վրա, Արածանիի հովտում, Ծաղկանց լեռների շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==