armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ագնես դե Ֆրումերի

Ագնես Էլեոնորա Օգաստա Էմիլիյա դե Ֆրումերի (շվեդերեն՝ Agnes Eleonora Augusta Emilia de Frumerie, նոյեմբերի 20, 1869(1869-11-20), Skövde stadsförsamling, Շվեդիա - ապրիլի 2, 1937(1937-04-02), Մարիա Մագդալենա ծխական համայնք, Շվեդիա), շվեդ նկարչուհի, քանդակագործ։ Իր ստեղծագործական կյանքի մեծ մասը անցկացրել է Ֆրանսիայում։


== Կենսագրություն ==
Ագնես դե Ֆրումերին ծնվել է 1869 թվականի նոյեմբերի 20-ին շվեդական Շյոդվե քաղաքում։ 1886-1890 թվականներին սովորել է Ստոկհոլմի Ազատ արվեստի շվեդական թագավորական ակադեմիայում։ Ստացել է կրթաթոշակ արտասահմանում եռամյա կրթության համար։ Բեռլինում պրոֆեսոր Օտտո Լեսսինգետի (շվեդերեն՝ Otto Lessinget) մոտ սովորելուց հետո մեկնել է Իտալիա։
1892-1923 թվականներին բնակվել է Փարիզում, որտեղ սովորել է քանդակագործ Օգյուստ Ռոդենի մոտ։ 1893 թվականին Ագնես դե Ֆրումերը Փարիզում ամուսնացել է Գուստավ դե Ֆրումերի (Gustaf de Frumerie) հետ, որը նրանից մեծ էր քսան տարով։ Ամուսինը շատ բան արեց նրա գեղարվեստական տաղանդի զարգացման ուղղությամբ։ 1890-ական թվականներին նա ընդգրկվեց Փարիզի ավանգարդիստ նկարիչների միության մեջ, որտեղ ընդգրկված էր նաև ժամանակակից շվեդական գրականության և թատրոնի հիմնադիր Յուհան Ավգուստ Ստրինդբերգը, որի նկարները նա պատկերել է քանդակագործության մեջ։ Որոշ ժամանակ աշխատել է՝ համագործակցելով Էդմոնդ Լաչենալի (շվեդերեն՝ Edmond Lachenal) հետ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում ընտանիքը տեղափոխվեց Շվեդիա, որտեղ նրանք տուն կառուցեցին և բնակություն հաստատեցին Դանդերիդում։ 1930 թվականին Ագնես դե Ֆրումերին մեկնեց Հինդոս, որտեղ 1936 թվականին մահացավ նրա ամուսինը։
Ագնես դե Ֆրումերին մահացել է 1937 թվականի ապրիլի 2-ին Ստոկհոլմում՝ 67 տարեկան հասակում։
Ագնես դե Ֆրումերին համարվում է փոքրիկ կերամիկական քանդակների, արծաթե և անագե ստեղծագործությունների (Älfdans սկահակներ, Կշեռքներ, Եվան և այլն) հեղինակ։ Նրա աշխատանքներից են՝

«Ապուրաման» (1895)
«Մադոննա» (1900)
«Մերկապար» (1911)
«Մելամաղձություն» (1911)
«Նստած  աղջիկը» (1911)Ներկայումս նրա աշխատանքները գտնվում են Ստոկհոլմում, Շվեդիայի ազգային թանգարանի հավաքածուում,  Սկարա քաղաքի Västergötlands  թանգարանում, Բուենոս Այրեսի դեկորատիվ արվեստի թանգարանում, Փարիզի դեկորատիվ արվեստի թանգարանում։


== Աշխատանքներ ==

		
		
		


== Ցուցահանդեսներ ==
Ագնես դե Ֆրումերին ցուցադրվել է ստորև թվարկված ցուցասրահներում՝

1895 - Ժորժ  Պետի ցուցասրահ
1895 - ֆրանսիացի նկարիչների սալոն (Փարիզ)
1904 - Beaux-Arts սալոն (Փարիզ)
1905 - Գեղարվեստի սալոն
1907 - Դեկորատիվ արվեստի սալոն
1908 - Գեղարվեստի ազգային միության սալոն
2006 - Բուենոս Այրեսի դեկորատիվ արվեստի թանգարան (Արգենտինա)


== Ծանոթագրություններ ==
Գլազովսկի գյուղական խորհուրդ (Շոստկինսկի շրջան)

Գլազովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Глазівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գլազովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 519 մարդ։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
(6444) Ռյուզին

(6444) Ռյուզին (անգլ.՝ Ryuzin), աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1989 թվականի նոյեմբերի 20-ին Կենձո Սուզուկիի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Տոյոտայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,229319 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,5486 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,91 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1215,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,296105 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,06° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6444) Ռյուզին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հայ-չեխական հարաբերություններ

Հայ-չեխական հարաբերություններ (չեխ․՝ Arménsko-české vztahy), դիվանագիտական հարաբերությունները Հայաստանի և Չեխիայի միջև։
Հայաստանի և Չեխիայի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները հաստատվել են Չեխոսլովակիայի բաժանումից հետո՝ 1993 թվականին։ Հայաստանը և Չեխիան Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության և Միավորված Ազգերի կազմակերպության անդամներ են։


== Պատմություն ==

Հայաստանի և Չեխիայի արտաքին հարաբերությունները երկար տարիների պատմություն ունեն։
Երևանում գործում է Չեխիայի, իսկ Պրահայում՝ Հայաստանի դեսպանատուն։
Հայաստանի քաղաքացիները կարող են դիմել Չեխիայի վիզայի համար Չեխիայի դեսպանատուն Հայաստանում։
2011 թվականի օգոստոսի 11-ին Տիգրան Սեյրանյանը նշանակվել է Չեխիայի Հանրապետությունում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։ Սեպտեմբերի 7-ին նա իր հավատարմագրերն է հանձնել Չեխիայի Հանրապետության նախագահ Վացլավ Կլաուսին։
2015 թվականի հունվարի 16-ին Հայաստանի Հանրապետությունում Չեխիայի Հանրապետության արտակարգ և լիազոր դեսպան Պետր Միկիսկան իր հավատարմագրերն է հանձնել ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին։


== Տե՛ս նաև ==
Հայերը Չեխիայում


== Ծանոթագրություններ ==
Մելեսկուր

Մելեսկուր, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Պավլոդոլսկայա

Պավլոդոլսկայա (ռուս.՝ Павлодольская), ստանիցա Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Մոզդոկսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5731 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խաչատուր Աբովյանի հուշարձան (այլ կիրառումներ)

Խաչատուր Աբովյանի հուշարձան անվանումը կարող է վերաբերել հետևյալ հուշարձաններին՝

Խաչատուր Աբովյանի հուշարձան (Երևան, Աբովյան պուրակ) - Երևանում՝ Աբովյան փողոցի վերջնամասում՝ Աբովյան պուրակում
Խաչատուր Աբովյանի հուշարձան (Երևան, Քանաքեռ) - տեղադրված է Երևանի Քանաքեռ թաղամասում
Կիրխհայմ ունտեր Տեկ

Կիրխhայմ ունտեր Տեկ (գերմ.՝ Kirchheim unter Teck), կոմունա Գերմանիայում, Բադեն Վյուրտեմբերգի տարածքում։
Մտնում է Էլինգեն շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 39859 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 40, 47 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 1 16 033։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Գրականություն ==
Hans Schwenkel։ Heimatbuch des Kreises Nürtingen. Band 2. Würzburg 1953, S. 388–528.
Erich Keyser։ Württembergisches Städtebuch; Band IV, Teilband Baden-Württemberg, Band 2 aus Deutsches Städtebuch. Handbuch städtischer Geschichte, Stuttgart 1961.
Werner Frasch։ Kirchheim unter Teck – aus Geschichte und Gegenwart einer Stadt und ihrer Bewohner Verlag der Teckbote, Kirchheim unter Teck 1985, ISBN 3-925589-00-7.
Kirchheim unter Teck - Marktort|Amtsstadt|Mittelalterzentrum - Hrsg. von Rainer Kilian i. A. der Stadt Kirchheim (Teck), Kirchheim unter Teck։ GO Druck Media Verlag, 2006, ISBN 978-3-925589-38-6.
Der Landkreis Esslingen – Hrsg. vom Landesarchiv Baden-Württemberg i. V. mit dem Landkreis Esslingen, Jan Thorbecke Verlag, Ostfildern 2009, ISBN 978-3-7995-0842-1, Band 2, Seite 45.
Kirchheim unter Teck um 1000 n.Chr. - Geschichte und Archäologie - Hrsg. Regierungspräsidium Stuttgart - Landesamt für Denkmalpflege Esslingen, Archäologische Informationen aus Baden-Württemberg Heft 62, Stuttgart։ Verlagsbüro Wais und Partner, 2011, ISBN 978-3-942227-03-2.
Roland Deigendesch։ Mit Tina und Mehmet Kirchheim unter Teck entdecken – Stadtgeschichte(n) für Kinder. Hrsg. von der AG Museumspädagogik in Verbindung mit dem Stadtarchiv Kirchheim unter Teck. Kirchheim unter Teck։ GO Druck Media, 2011, ISBN 978-3-925589-56-0.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
kirchheim-teck.de – Internetpräsenz der Stadt Kirchheim unter Teck
feuerwehroldtimer-vhf-kirchheim.de
Արա Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)

Արա Աբրահամյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց՝

Արա Արշավիր Աբրահամյան (ծ. 1957), հայ հասարակական գործիչ, բարերար։
Արա Ռաֆիկիր Աբրահամյան (ծ. 1973), հայ ըմբիշ, Հայաստանի սպորտի վարպետ։
109 (թիվ)

109 (հարյուր ինը), բնական թիվ, որը գտնվում է 108-ի և 110-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
109-ը 29-րդ պարզ թիվն է
Նախորդող պարզ թիվը 107-ն է։ Այս երկու թվերը երկվորյակ պարզ թվեր են
109-ի թվանշանների գումարը հավասար է 10-ի
109-ի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 0-ի
109-ը կենտ եռանիշ թիվ է
109-ի քառակուսին հավասար է 11 881-ի


== Գիտության մեջ ==
Մայտներիումի ատոմային համարը


== Այլ ոլորտներում ==
109 թ., Մ.թ.ա. 109 թ.
Տարվա 109-րդ օրը ապրիլի 19-ն է (նահանջ տարիներին՝ ապրիլի 18-ը)
Հոդաո 109 (国道 109, G109) - Չինական դաշնային Պեկին-Լհասա մայրուղին
ASCII-ում «m» նշանի կոդը
Leet լեզվում կարդացվում է որպես «Log»
Երկրագունդը մոտ 109 անգամ փոքր է Արեգակից
Յակուպիցա

Յակուպիցա (մակեդոներեն՝ Јакупица , ալբ․՝ Jakupicë) or Mokra (մակեդոներեն՝ Мокра, ալբ․՝ Mokër), լեռնաշղթա Հյուսիսային Մակեդոնիայի կենտրոնական մսաում։ Ամենաբարձր լեռը Սոլունսկա գլավան է, որը ծովի մակերևույթից բարձր է 2540 մ։ Մյուս բարձր գագաթներն են՝ Կարաջիչը (ալբ․՝ Karaxhicë, 2,473 մ), Պոպովո Բրդոն (2,380 մ), Օստար Բրեգը (2,365 մ), Ուբավան (ալբ․՝ Ubavë, 2,353 մ), Օստար Վրվը (2,275 մ) և Դաուտիցան (2,178 մ)։


== Հակիրճ տեղեկատվություն ==
Մակերևույթը կտրատված է բազմաթիվ լեռնային  արագահոս գետերով, որոնցից ամենամեծի ու ամենահորդառատի՝ Բաբուինայի վրա դիտարժան ջրվեժներ էլ կան։ Լեռնալանջերը պատված են կաղնու, թխկու, կեչու, ընկուզենու և փշատերև ծառերի անտառներով։ Նկատվում են դիլուվիալ ժամանակների սառցադաշտերի ակնհայտ հետքեր։ Մի ամբողջ շարք հիմնարկություններ ու կազմակերպություններ առաջարկություններ են ներկայացրել այդ տարածաշրջանն ու Շար լեռները ազգային պարկի վերածելու վերաբերյալ։
Յակուպիցային հեշտությամբ կարելի է մոտենալ Հյուսիսային Մակեդոնիայի մայրաքաղաք Սկոպյեից, Վելես քաղաքից, սարերի ստորոտներին կամ լանջերին գտնվող գյուղերից։
Պարզ եղանակին լեռնաշղթայի ամենաբարձր գագաթից՝ Սոլունսկա գլավայից կարելի է դիտել հունական Սալոնիկ քաղաքը (այստեղից էլ՝ սարի Սոլունսկի գլավա անվանումը, որ թարգմանաբար նշանակում է Սալոնիկի գլուխ)։


== Տես նաև ==
Յակուպիցայի սառցադաշտ


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Mount Jakupica on Youtube
Ավստրալիական պլատֆորմ

Ավստրալիական պլատֆորմ (երկրբ.), մինչքեմբրյան պլատֆորմ, որն ընդգրկում է Ավստրալիա մայր ցամաքի արևմտյան ու կենտրոնական և Նոր Գվինեայի հարավային մասերը։
(2656) Էվենկիա

(2656) Էվենկիա (անգլ.՝ Evenkia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի ապրիլի 25-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,255388 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0765 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4343 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1237,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290986 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,2° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2656) Էվենկիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մյուրա ջրվեժներ

Մյուրա ջրվեժներ (գերմ.՝ Myrafälle, կամ ավելի հազվադեպ գերմ.՝ Mirafälle), ջրվեժների համակարգ, որը գտնվում է Ներքին Ավստրիա հողի Մուգենդորֆ բնակավայրին պատկանող տարածքում` կիրճի մեջ։ Այն պետք է տարբերել Միրա ջրվեժներից, որոնք գտնվում են Էչերգրաբենից հիսուն կիլոմետր դեպի արևմուտք։ Հեղեղատը ձևավորվել է Միրաբախ գետակից, որը Փիսթինգի փոքր վտակն է։ Մյուրա ջրվեժներն սկիզբ են առնում Ունտերբերգի ստորոտից` Միրալուքե աղբյուրից, որի ջուրն, ըստ հավատալիքի, սկիզբ է առնում ստորգետնյա լճից։ Չնայած այն բանին, որ ջրվեժային համակարգն ընդամենը մի քանի կիլոմետր է` այն օգտագործվել է մեծ քանակով ջրաղացների և փայտահատարանների աշխատանքի համար։.


== Ծագում, պատմություն, օգտագործում ==
Ջրվեժը չպետք է շփոթել Միրա ջրվեժների հետ, որոնք գտնվում են Էչերգրաբենից հիսուն կիլոմետր դեպի արևմուտք։ Հազար ութ հարյուր ինսունիննը թվականին նախատեսվում էր այս ջրվեժը շահագործել արդյունաբերական նպատակով, և արդյունքում ոչնչացվելու էր ներկայիս բնական տեսքը։ Հազար ինը հարյուր տասներկու թվականին Օսկար էդլեր ֆոն Ռոսթորնը կառուցել է փոքր էներգակայան` օգտագործելով ջրվեժի ջրի հոսքը։ Հիդրոէլեկտրոկայանը գործել է հազար ինը հարյուր յոթանասունչորսից մինչև հազար ինը հարյուր յոթանասունհինգ թվականները։
Ջրամբարը ջրվեժի հետ ունի վեց հարյուր մետր երկարություն։ Ջրվեժի բարձրությունը մոտ յոթանասուն մետր է։ Կիրճն անցնում է հյուսիսից հարավ և պահպանվում է որպես բնական հուշարձան։ Կիրճի հողը պարունակում է կրաքար։ Գետն անցնում է կիրճում մի շարք կասկադների միջով։ Իր վերին և ստորին մասերում գետը թափվում է ոչ մեծ լճակների մեջ։ Գետը միախառնվում է Փերնիցին։
Կիրճի վրայով անցնում է լավ պահպանված և շատ օգտագործվող արշավային արահետ։ Այն կառուցվել է հազար ութ հարյուր ութսունհինգ թվականին Ավստրիական զբոսաշրջային ակումբի (գերմ.՝ Österreichischer Touristenklub) Փերնիցի մասնաճյուղի կողմից և ունի տասնիննը կամուրջ և ութ վերելք։ Ակումբն այդ ճանապարհը հանդիսավոր կերպով բացել է հազար ութ հարյուր ութսունհինգ թվականի օգոստոսի իննին և մինչև օրս վերահսկում է արահետի վիճակը և աջակցում դրա բարելավմանը։
Մյուրի ջրվեժի մուտքի մոտ կա երկու հուշատախտակ։ Առաջինը հիշեցնում է «ջրվեժի բացումը» և արահետի կառուցումը Փերնից ակումբի կողմից։ Երկրորդը նվիրված է 1801 թվականին արքայական ընտանիքի մի քանի անդամների այցին ջրվեժներ։ Հուշատախտակը նվիրաբերվել Ավստրիական տուրիստական ակումբի եւ «Էնցյան» ալպիական ընկերակցության կողմից` հազար իննը հարյուր երկու թվականի հունիսի ութին։
Դրսի վերին եւ ստորին մասերում կան ռեստորաններ։ Կիրճի մուտքին կարելի է հեշտությամբ հասնել ոտքով կամ մեքենայով (կա կայանատեղի)։ Այն գտնվում է Մուգենդորֆ գյուղից մոտ 300 մ հյուսիս։


== Ծանոթագրություններ ==
Թել-Ալիմ

Թել-Ալիմ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նորապսակները/Մահացած սիրեկանները

Նորապսակները (անգլ.՝ A Bridal Couple, գերմ.՝ Bildnis eines stehenden Brautpaares) / Մահացած սիրեկանները (ֆր.՝ Les amants trépassés), 1470 թվականին Շվաբիայից անհայտ նկարչի կողմից նկարված 2 կտավ։ Տեմպերա՝ փայտի վրա։ «Նորապսակները» ցուցադրվում են Քլիվլենդի գեղարվեստի թանգարանում, իսկ «Մահացած սիրեկանները»՝ Ստասբուրգի տաճարի թանգարանում (Ֆրանսիա)։ Կտավների այս համադրումը ի հայտ եկավ 15-րդ դարի կեսերին և պետք է խորհրդանշեր մահվան առջև մարդկային կյանքի փխրունությունն ու ապարդյունությունը։
«Սիրահարները» ազնվականներ են, որը հաստատում է նրանց վառ մոդայիկ հանդերձանքը (փեսացուն հագնված է միպարտի ոճով)։ Պսակներն ու մատանիները հուշում են, որ նրանք նորապսակներ են։ Զույգը ողջախոհ փաթաթված է իրար։ Նրանց շրջապատող ծաղիկները խորհրդանշում են նրա մոտալուտ պտուղը։ Երիտասարդն աղջկան ծաղիկ է նվիրում, հավանաբար եղերդակ՝ սիրո խորհրդանիշ։ Նրանց զգեստի վրա պատկերված ծաղիկները ցույց են տալիս միմյանց պատկանելը։ Բացի այդ կանաչը խորհրդանշում է առաքինությունը, կարմիրը՝ սերը, շագանակագույնը՝ համեստությունը։ Սիրահարները երիտասարդ են և առողջ, նրանք պատկերված են անվրդով։
«Մահացած սիրահարները» կանգնած են մթության մեջ։ Նրանք մերկ են, ուսերին միայն ճերմակ սավան է գցած։ Նրանց նեխած զզվելի մարմիններն ընդգծված ռեալ են պատկերված։ Նրանք զրկված են ատամներից, ծածկված են թարախային խոցերով և միջատներով։ Գալարվող օձերը դուրս են գալիս նրանց վերքերից։ Կնոջ սեռական օրգաններին դոդոշ է պատկերված։ Այս ամենը երիտասարդության, գեղեցկության և սիրո վաղանցիկության դաժան և հեգնական այլաբանության մասին է։ Ըստ պրոֆեսոր Չարլզ Ֆորքերի՝ կտավը պատկերում է նաև սեքսուալության մութ կողմը։
Կտավները նկարված են մահվան պատկերման գերմանական ավանդույթի շրջանակներում։ Զգացվում է անանուն նկարչի ազդեցությունը, որն աշխատել է Գերմանիայի հարավում՝ 15-րդ դարի երկրորդ կեսին և այժմ հայտնի է որպես Տնային գրքի վարպետ։ Ավելի վաղ կտավը վերագրվում էր Մաթիաս Գրունեվալդին։ Ներկայումս համարվում է, որ կտավները պատկանում են Ուլմայից մի վարպետի վրձնին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Forker C. R. Skull Beneath the Skin: The Achievement of John Webster. — SIU Press, 1986. — P. 231-232, 241. — 612 p. — ISBN 0809312794, ISBN 9780809312795 (անգլ.)
La dévotion privée au musée // Musée de l’Œuvre Notre-Dame. — 2009. — P. 13. — 87 p. (ֆր.)


== Արտաքին հղումներ ==
«A Bridal Couple» (անգլերեն)։ The Cleveland Museum of Art։ Վերցված է 2016-01-17 
«Peinture. Les amants trépassés» (ֆրանսերեն)։ Les Musées de Strasbourg։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-02-22-ին։ Վերցված է 2016-01-17
Սուրբ Նիկողոս եկեղեցի (Ամասիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Նիկողոս եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Նիկողոս եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցուն պատկանած եկեղեցի պատմական Պոնտոսում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառի կենտրոն Ամասիա քաղաքում։ Ներկայումս գտնվում է Թուրքիայի Հանրապետության Ամասիայի մարզի համանուն կենտրոնում։ 


== Պատմություն ==
Սուրբ Նիկողոս եկեղեցին կառուցվել է 1218 թվականին Ամասիա քաղաքի հայ բնակիչների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆյոնքարահիսարի մարզ

Աֆյոնքարահիսարի մարզ (թուրքերեն՝ Afyonkarahisar ili), վարչական միավոր Թուրքիայի արևմուտքում՝ Եգեյան տարածաշրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Աֆյոնքարահիսարի մարզը գտնվում է Փոքր Ասիայի արևմուտքում, բոլոր կողմերից սահմանակցում է հետևյալ մարզերով. Քյութահյա (հյուսիս-արևմուտք), Ուշաք (արևմուտք), Դենիզլի (հարավ-արևմուտք), Բորդուր (հարավ), Ըսփարթա (հարավ-արևելք), Քոնյա (արևելք), Էսքեշեհիր (հյուսիս)։
Տարածքում գտնվում են Մեծ Մենդերես (Եգեյան ծովի ավազան) և Սաքարյա (Սև ծովի ավազան) ակունքները։ Մեծ մասը մտնում է Աքշեհիր աղի անհոսք լճի ավազանի մեջ։


== Պատմություն ==
Մարզի տարածքը բնակեցված է եղել հնագույն ժամանակներից։ Այստեղ առաջին բնակավայրերը կառուցվել են մ.թ.ա. 2-րդ հազարամյակի ընթացքում՝ խեթերի, ապա նրանց հաջորդ լիդիացիների և փռյուգիացիների կողմից։ Մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակում այստեղ իրենց գերիշխանությունն են հաստատել մարերը, ապա և պարսիկները։ Վերջիններին հաղթելով՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացին այստեղ կառուցել է Նիկոպոլիս (հաղթանակի քաղաք) բնակավայրը։ Դրանով սկսել է տեղի հունականության, ապա բյուզանդական դարաշրջանը, որը տևել է մոտ 1.5 հազարամյակ (մ.թ.ա. 4-րդ դար - մ.թ. 11-րդ դար)։
11-րդ դար վերջից մարզի և ամբողջ Փոքր Ասիայի տարածքը նվաճվել էր թյուրքալեզու առաջնորդների կողմից։ Տեղի հույն կամ հելլենացած բնակչությունն աստիճանաբար կորցնում է իր ինքնությունը, հայտնվում են բազմաթիվ թյուրքալեզու ցեղեր։ Իկոնիայի սուլթանության թուլացումից հետո մարզի տարածքը հայտնվում է Սահիբ Աթացիների թյուրքական (1275-1341) իշխանության տակ։ Օսմանյան պետության գերիշխանությունն այստեղ հաստատվել է 14-րդ դարի վերջից։ Տարածքը մտել է Անատոլիայի կուսակալության (1393-1864) մեջ։ 19-րդ դարի թանզիմաթի դարաշրջանում ստեղծվում է առանձին սանջաք-գավառ՝ Հյուդավենդիգյարի վիլայեթի կազմում։ Սանջաքը առաջին աշխարհամարտի նախօրեին դուրս է գալիս վիլայեթի կազմից։
Դարեր շարունակ մարզը ղեկավարվել է թուրքերի կողմից։ Բացառություն է կազմել հույն-թուրքական պատերազմում (1919-1922) մարզի նվաճումը, որը կարճ ժամանակ է տևել։ Թուրքիայի անկախության պատերազմում քեմալական զորքերն իրենց իշխանությունը հաստատել են ինչպես Աֆյոնքարահիսարում, այնպես էլ ամբողջ Փոքր Ասիայում։ 1920-ական թվականներին ձևավորվել են ժամանակակից մարզերը, այդ թվում՝ Աֆյոնքարահիսարը։


== Վարչական բաժանում ==

Մարզի տարածքը 14,230 կմ² է, բաժանվում է 18 շրջանների։ Դրանք են՝

Բնակչությունը հասել է 725,568 մարդու (2018 թվականի տվյալներով)։ Կենտրոնը Աֆյոնքարահիսար քաղաքն է։ Այստեղ գործում է մարզի միակ՝ Քոջաթեփե (թուրքերեն՝ Kocatepe) համալսարանը, հիմնադրված 1992 թվականին։


== Տնտեսություն ==
Մարզի եկամտի հիմնական աղբյուրներն է գյուղատնտեսությունը, ինչպես նաև՝ մարմարի արդյունահանումը։ Թռչնաբուծությամբ մարզը հայտնի է ամբողջ Թուրքիայում. այստեղ հաշվվել են ավելի քան 12 միլիոն հավեր։ Զբոսաշրջության որոշ եկամուտներ ապահովում են տեղի ջերմային աղբյուրների առատությունը, դրանց կողքը կառուցվել են հյուրանոցներ և հանգստյան տներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Afyonkarahisar governor's official website
Afyonkarahisar municipality's official website Archived 2008-09-05 at the Wayback Machine.
https://web.archive.org/web/20060622072815/http://www.turkeyforecast.com/weather/afyon/
Սադրիչ հարց

Սադրիչ հարց կամ հարց նախանշված պատասխանով (անգլ.՝ loaded question), տրամաբանական սխալի օրինակ, հարց, որի կազմում ակներևաբար պարունակում է հակասություն, անհիմն կամ ակնհայտ սխալ ենթադրություն, որն էապես բարդացնում է ուղիղ պատասխան ստանալը («այո» կամ «ոչ»)։


== Նկարագրություն ==
Սովորաբար նման հարցերն օգտագործում են որպես հռետորական գործիք, որը զրուցակցին անելանելի իրավիճակի մեջ է գցում, ստիպում հաստատել կամ հերքել հարցում թաքնված պնդումը, որը կարող է կեղծ լինել։
Որպես սադրիչ հարցի դասական օրինակ կարող է ծառայել հետևյալը՝ «դադարե՞լ եք ծեծել ձեր կնոջը»։ Ակնհայտ է, որ պատասխանելով «այո» զրուցակիցն ակամա հաստատում է, որ նախկինում ծեծել է կնոջը, իսկ պատասխանելով «ոչ» հաստատում է, որ դեռ ծեծում է կնոջը, ընդ որում երկու պնդումներն էլ կարող են կեղծ լինել։
Սակայն որոշակի հանգամանքներում տրված այս հարցը արդեն չի կարող համարվել սադրիչ, օրինակ, եթե վերոնշյալ հարցը տրվեր դատական քննության ժամանակ, որտեղ ամուսինը կխոստովաներ կնոջը ծեծելը։


== Պաշտպանություն ==
Այս վիճաբանությունից դուրս գալու ընդհանուր եղանակը ոչ թե հարցին պատասխանելն է (օրինակ՝ «այո» կամ «ոչ» պարզ պատասխանից), այլ մարտահրավեր նետել հարցի հետևում թաքնված ենթադրությանը։ Վերոնշյալ օրնակում «դադարե՞լ եք ծեծել ձեր կնոջը» հարցի պատասխանը կլիներ. «Ես երբեք չեմ ծեծել իմ կնոջը»։ Դա վերացնում է սպասվող պատասխանի երկիմաստությունը՝ անվավեր դարձնելով մարտավարությունը։ Հավանաբար հարցատուն կպատասխանի՝ մեղադրելով հարցին խուսափելով պատասխանողին։


== Պատմական օրինակներ ==
Դիոգենես Լայերտացին գրել է հույն փիլիսոփա Մենեդեմուսի համառոտ կենսագրությունը, որտեղ նա պատմում է․ 

 
1996 թվականի մայիսի 12-ին Մադլեն Օլբրայթը (ԱՄՆ-ի դեսպանը ՄԱԿ-ում) ծուղակն է ընկել՝ պատասխանելով սադրիչ հարցի (և հետո զղջացել, որ չի վիճարկել) «60 րոպե» հեռուստաշոուի ընթացքում։ Լեսլի Ստալը հարցրել է ՄԱԿ-ի՝ Իրաքի դեմ պատժամիջոցների հետևանքների մասին. «Մենք լսել ենք, որ կես միլիոն երեխա է մահացել։ Ի նկատի, ունեմ դա ավելին է, քան Հիրոսիմայում մահացածները։ Եվ, գիտեք, այդ գինն արժե՞ր»։ Անհայտ զոհերի թիվը կասկածի ենթարկելու կամ թե նրանցից քանիսը կարող էր լինել պատժամիջոցների շնորհիվ քննարկելու փոխարեն Մադլեն Օլբրայթն ասել է. «Ես կարծում եմ՝ դա բավականին դժվար ընտրություն է, բայց այդ գինն արժեր»։ Ավելի ուշ նա գրել է այս պատասխանի մասին.  


== Ծանոթագրություններ ==
Ազատության կամուրջ (Նովի Սադ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազատության կամուրջ (այլ կիրառումներ)
Ազատության կամուրջ, (սերբ.՝ Мост слободе կամ Most slobode), կամուրջ Դանուբ գետի վրայով սերբական Նովի Սադում։ Կառուցվել է 1981 թ-ին, սակայն ավերվել է ՆԱՏՕ-ի ռմբակոծումներից 1999-ին։ Վերականգնվել է 2003-2005 թվականներին։ Կառուցման նախագիծը կազմել է Նիկոլա Խայդինը։ Կամրջի ծախսերը կազմել են 40 միլիոն եվրո։
Ավեռնա

Ավեռնա (ֆր.՝  Havernas), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 357 մարդ, բնակչության խտությունը` 79.69 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.48 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 16 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 299 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 217-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 82։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,6 %։ 217 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 206 անձ (110 տղամարդ և 96 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (7 տղամարդ և 4 կին)։ 82 անաշխատունակներից 39-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 16-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Զոզուլինցի (գյուղ, Խմելնիկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶոզուլինցիԶոզուլինցի (ուկրաիներեն՝ Зозулинці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զոզուլինցի գյուղում բնակվում էր 471 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,2 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 392,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տրինատրիումի հիդրոկարբոնատ

Տրինատրիումի հիդրոկարբոնատ, անօրգանական միացություն՝ Na3H(CO3)2 բանաձևով։ Առաջացնում է անգույն բյուրեղներ։ Լուծվում է ջրում։ Առաջացնում է բյուրեղահիդրատներ։


== Ստացումը ==
Բնության մեջ հանդիպում է միներալների տեսքով՝ Na3H(CO3)2•2H2O բանաձևով։


== Ֆիզիկական հատկությունները ==
Առաջացնում է անգույն բյուրեղներ։
Լուծվում է ջրում։
Առաջացնում է բյուրեղահիդրատներ՝ Na3H(CO3)2•2H2O բանաձևով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Химическая энциклопедия / Редкол.։ Кнунянц И.Л. и др.. — М.։ Советская энциклопедия, 1992. — Т. 3. — 639 с. — ISBN 5-82270-039-8.
Справочник химика / Редкол.։ Никольский Б.П. и др.. — 3-е изд., испр. — Л.։ Химия, 1971. — Т. 2. — 1168 с.
Բեքենդ

Բեքենդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սղերդի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քլեյ շրջան (Ջորջիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քլեյ շրջան (այլ կիրառումներ)Քլեյ շրջան (անգլ.՝ Clay County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 505 կմ² է, բնակչությունը՝ 3.357 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆորտ Գեյնս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1854 թ.։
Ֆլեշեյրաս

Ֆլեշեյրաս  (պորտ.՝ Flexeiras), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մատա Ալագոանայի գավառի կազմի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդաստան (հանդես)

«Անդաստան», գրականության և արվեստի եռամսյա հանդես, ապա՝ տարեգիրք։ Լույս է տեսել 1952-1969 թվականներին Փարիզում։ Տնօրեն-խմբագիր՝ Բյուզանդ Թոփալյան։ Տպագրվել է գեղարվեստական գործեր, գրականության, արվեստի, գեղագիտության հարցերին նվիրվածհոդվածներ, հայ նկարիչների գործերի գունավոր վերարտադրություններ։ Զգալի տեղ է հատկացրել խորհրդահայ և թարգմանչական (հիմնականում՝ ֆրանսերենից) գրականությանը, հայ դասականների (Նահապետ Քուչակ, Սայաթ-Նովա, Հովհաննես Թումանյան, Դանիել Վարուժան, Եղիշե Չարենց և ուրիշներ) ստեղծագործություններին։ Աշխատակցել են Հովհաննես Զարդարյանը, Զարեհ Որբունին, Վահե Քաչան, Վահրամ Մավյանը և ուրիշներ։
1980 թվականին լույս է տեսել «Անդաստան»-ի հավելված «Կամ» հանդեսը (3 համար, հիմնադիր-խմբագիր՝ Մարկ Նշանյան)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռուդնիցկոե (գյուղ, Պեսչանկայի շրջան)

Ռուդնիցկոե (ուկրաիներեն՝ Рудницьке), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պեսչանկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1799 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռուդնիցկոե գյուղում բնակվում էր 835 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3,45 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 242,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սելվե

Սելվե, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զաոզերե (գյուղ, Ուգլիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶաոզերեԶաոզերե (ռուս.՝ Заозерье), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Ուգլիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 380 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մ.թ.ա. 865


== Դեպքեր ==
Ասորեստանի արքա Սալմանասար III-ը գրավում է Կար Կալմանասարը։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Վերդենի պայմանագիր

Վերդենի պայմանագիր 843 թ., կնքվել է Վերդենում, Կառլոս Մեծի թոոների՝ Լոթարի, Լյուդովիկոս Գերմանացու և Կարլոս ճաղատի միջև՝ Կարլոս Մեծի կայսրությունը բաժանելու վերաբերյալ։ Լոթարը պահպանել է կայսերական տիտղոսը, ստացել Իտալիան և հողեր Հռենոսի ու Ռոնի երկայնքով, Կարլոս ճաղատը՝ Հռենոսից արևմուտք ընկած հողերը (Արևմտյան ֆրանկական թագավորությունը, Ֆրանսիայի տարածքը), Լյուդովիկոս Գերմանացին՝ Հռենոսից արևելք ընկած հողերը (Արևելյան ֆրանկական թագավորությունը, Գերմանիայի տարածքը)։ Վերդենի պայմանագրով, փաստորեն, ստեղծվեցին երեք մեծ պետություններ՝ Իտալիան, Ֆրանսիան և Գերմանիան։
Բյարկիո

Բյարկիո (նորվ.՝ Bjarkøy), կոմունա Նորվեգիայի Թրոմս ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Բյարկիո գյուղն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 73.61 կմ² տարածք։


== Բյարկիոյի զինանշանը ==
Բյարկիո կոմունայի զինանշանը իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված է դեղին գույնի «արծվառյուծ»։ Առծվաառյուծը հանդիսանում է 1313 թվականին մահացած Բյարկիոյի իշխանի զինանշանը։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Բյարկիո կոմունայում բնակվում է 509 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում ակնհայտ նվազում է գրանցել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Store norske leksikon. (նորվեգերեն)


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: (նորվեգերեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (102801-102900)

Աստերոիդների ցանկ (102701-102800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (102901-103000)
 Աստերոիդների ցանկ (102701-102800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (102901-103000)
Կաստել Մորոնե

Կաստել Մորոնե (իտալերեն՝ Castel Morrone), կոմունա Իտալիայի Կամպանիա մարզի Կազերտա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3985 մարդ։ Բնակչության խտություն կազմում է 159 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 25 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 81020, հեռախոսային կոդ՝ 0823։
Կոտովո (գյուղ, Ուգլիչսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոտովոԿոտովո (ռուս.՝ Котово), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Ուգլիչսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 50 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոդստեպկի (գյուղ, Ստավրոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոդստեպկիՊոդստեպկի (ռուս.՝ Подстепки), գյուղ Ռուսաստանի Սամարայի մարզի Ստավրոպոլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6247 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տարզանկա (պատմվածք)

«Տարզանկա» (ռուս.՝ «Тарзанка»), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի պատմվածքն է, որը գրվել է 1994 թվականին։


== Բովանդակություն ==
Պյոտր Պետրովիչն անծանոթ զրուցակցի հետ լուսնի լույսի տակ գիշերային քաղաքում քայլում է արծաթափայլ արահետով։ Պյոտր Պետրովիչը մտորում է կյանքի իմաստի, հավատի, մարդկային հոգու մասին։ Նրա զրուցակիցը սակավախոս է, նրա հագին դեմքը թաքցնող մուգ գլխանոց է։ Ինչ-որ պահի Պյոտր Պետրովիչը սկսում է կասկածել, որ անծանոթն իր իսկ արտացոլանքն է։ Նա տեսնում է պատից կախված մալուխը և հիշում երեխաների զվարճանքը՝ տարզանկան։ Ստուգելու համար՝ արդյո՞ք զրուցակիցն արտացոլանք է, Պյոտր Պետրովիչը կախվում է մալուխից և, ճոճվելով, դիպչում զրուցակցին։ Պարզվում է, որ զրուցակիցը նրա արտացոլանքը չէ։ Ի պատասխան ճշմարտությունն իրեն պատմելու Պյոտր Պետրովիչի խնդրանքի, զրուցակիցը պատասխանում է. «Ձեզ ինչ-որ բան ասո՞ւմ է «լուսնոտ» բառը»: Եվ այդ պահին Պյոտր Պետրովիչը գիտակցում է, որ կանգնած է գետնից երեսուն մետր բարձրության վրա՝ տան քիվին։ Թիթեղյա քիվը հենց այն արծաթափայլ ուղին էր։ Պյոտր Պետրովիչին պատում է սարսափը։ Զրուցակիցը հեռանում է, և Պյոտր Պետրովիչը անարդյունք փորձում է հիշել, թե ով էր ինքը։ Ի վերջո, պատմվածքը Պյոտր Պետրովիչի համար բարեհաջող ավարտ է ունենում. «Նա հետ դարձավ, քայլ կատարեց դեպի անկյուն և հեշտությամբ ցատկեց մի երկու մետր ներքև, որտեղով ավելի հարմար էր քայլել... Նա վերջին անգամ նայեց շուրջը, ապա հեզությամբ նայեց վեր, ժպտաց և դանդաղ քայլեց առկայծող արծաթափայլ շերտով»։
Պատմվածքի հիմնական գաղափարներն են քունն ու արթնությունը, ինչպես նաև ճանապարհը դեպի անհայտ նպատակը։ Պատմվածքում հոգու քունը չարիք է, որը խանգարում է առաջ գնալուն։ Շուրջբոլորը քնած են, և միայն Պյոտր Պետրովիչն է գնում առաջ, քանի որ նա արթուն է։ Եվ լուսնային արահետով այդ ուղին անվերջ է։ Այդ ճանապարհը մեկնաբանվում է որպես ճշմարտության ուղի, որը բոլոր կողմերից շրջապատված է խավարով։ Հերոսը երբեմն շեղվում է ճանապարհից՝ հետապնդելով սխալ նպատակներ, բայց արդյունքում միևնույն է վերադառնում է այս ճանապարհին։


== Հրապարակումներ ==
Պատմվածքն առաջին անգամ տպագրվել է 1994 թվականին «Ստոլիցա» ամսագրի քսաներորդ համարում։ Պարբերականներից դուրս առաջին անգամ հայտնվել է 1996 թվականին՝ Պելևինի երկերի «Վերին աշխարհի դափը» ժողովածուում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Տարզանկա» պատմվածքը Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործությունների կայքում
Ռիդգենի պինգվին

Ռիդգենի պինգվին (լատ.՝ Aptenodytes ridgeni), կայսերական պինգվինների ցեղի անհետացած ներկայացուցիչ։ Ապրել է Նոր Զելանդիայում պլիոցենի շրջանում։ Դա եղել է միջին չափերի հասնող տեսակ, որը կանգնած վիճակում ունեցել է 90–100  սմ հասակ։ Կենդանու մնացորդներն առաջին անգամ հայտնաբերվել են 1968 թվականին Նոր Զելանդիայի Կենտերբերի շրջանում 11-ամյա մի տղայի՝ Ալան Ռիդգենի կողմից, ում պատվին էլ անվանակոչել են տեսակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Օլիխի

Օլիխի (ուկրաիներեն՝ Оліхи), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Շառգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օլիխի ավանում բնակվում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սոլովևկա (գյուղ, Ստերլիտամակսկի շրջան)

Սոլովևկա (ռուս.՝ Соловьевка, բաշկիրերեն՝ Соловьевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սափրիչ (հանդես)

«Սափրիչ», գրական-երգիծական պատկերազարդ հանդես (ամսօրյա)։ Լույս է տեսել 1906-1907 թվականներին, Պետերբուրգում (12 համար)։ Խմբագիր՝ Բ․ Գալստյան, հրատարակիչ․՝ Դ․ Օբրոյան։ Քննադատել է կովկասյան իշխանությունների ռուսականացման քաղաքականությունը, հանդես եկել արևմտահայերի նկատմամբ թուրքական ոստիկանական կամայականությունների դեմ։ 
Ֆելիետոններով ու ծաղրանկարներով երգիծել է հայ հոգևորականության անտարբերությունը ազգի հոգսերի հանդեպ, քննադատել ազգային կուսակցություններին։
Itzy

Itzy (կորեերեն՝ 있지, ճապ.՝ イッジ, ոճավորվում է՝ ITZY (Իթզի)), հարավկորեական գըրլ բենդ, որը ձևավորվել է JYP Entertainment լեյբլի կողմից։ Խումբը բաղկացած է հինգ անդամներից՝ Յեջիից, Լիայից, Ռյուջինից, Չերյոնից և Յունայից։ Խումբն իր դեբյուտն է կատարել 2019 թվականի փետրվարի 12-ին՝ «It'z Different» սինգլային ալբոմով։


== Անդամներ ==


== Սկավառակագրություն ==


=== Մինի ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===


=== Չարթերում ընդգրկված այլ երգեր ===


=== Տեսահոլովակներ ===


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեալիթի շոուներ ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://itzy.jype.com/ Itzy. պաշտոնական կայք
Bugün TV

Bugün TV, թուրքական մասնավոր լրատվական հեռուստաալիք, պատկանում է «Իփեք» մեդիախմբին։ Հեռարձակվում է 2009 թվականի մայիսի 1-ից։ Ներկայացնում է մասնավորապես քաղաքական, մարզական և գործնական աշխարհի լրատվություն։ Ալիքը փակվել է 2016 թվականի փետրվարի 29-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2013-05-01 at the Wayback Machine. (թուրքերեն)
Ադաբաշ

Ադաբաշ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։
1907 թ.-ին ուներ 71 ադրբեջանցի բնակիչ։ Բնակչությունը զբաղվում էր երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գոմձոր (Դերսիմի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոմձոր (այլ կիրառումներ)Գոմձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Դերսիմի գավառում։ Գտնվում էր Սուրբ Լույս լեռան հարավ-արևմտյան կողմում, անտառապատ ձորակում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 270 բնակիչ։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գյուղն ուներ հանքային աղբյուրներ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գոմձորն ուներ ավերված հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Ռոմանոյի ճակատամարտ (նկար, Ուչելո)

Սան Ռոմանոյի ճակատամարտ (իտալերեն՝ Battaglia di San Romano), վաղ Վերածննդի երեք նկար, որի հեղինակն է Պաոլո Ուչելլոն։ Պաոլո Ուչելլոն նկարը նկարել է 1456-1460 թվականներին Կոզիմո Մեդիչիի պատվերով։ Նկարը կազմված է 3 մասերից, այս պահին դրանք պահվում են Եվրոպայի տարբեր թանգարաններում, 3 նկարներն էլ պատկերում են 1432 թվականին ֆլորենցիների և սիենցիների ճակատամարտը։ Ի սկզբանե բնօրինակ տարբերակը փակցված էր Պալասո Մեդիչիի պատերից մեկի վրա, որի երկարությունը 9.5 մետր։ 1492 թվականին այս նկարները հանդիսացել են Լորենցո Մեծագործի ննջարանի մի մասը։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Չապաևի փողոց (Սովետսկ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չապաևի փողոց (այլ կիրառումներ)Չապաևի փողոց (ռուս.՝ Улица Чапаева), փողոց Սովետսկ քաղաքի  հյուսիսարևմտյան մասում, Շպլիտտեր պատմական շրջանում։ Անվանվել է Քաղաքացիական պատերազմի հերոս Վասիլի Չապաևի անունով։


== Պատմություն ==
Փողոցը կազմավորվել է 15-րդ դարում, Շպլիտտեր ամրոցի մոտ, որը կարելի է գերմանականից թարգմանել որպես ապակու կտոր կամ փուշ։ Ամրոցը հայտնվեց այն ժամանակ, երբ միաբանությունը իր համար հուսալի ուղի ստեղծեց, որի միջոցով կապ կհաստատվեր արտաքին աշխարհի հետ։ Մինչև 1930-ական թվականների կեսը Շպլիտերտրասեն ծածկված էր գետաքարով։ Մոտավորապես 1937 թվականից այն ընդլայնվել է, սալիկապատվել և ժամանակակից տեսք ստացել։ Փողոցի աջ կողմում, ջրաղացի հետևում, եղել են հինգ փայտասղոցման գործարաններ՝ ձևավորելով թաղամասի խոշոր արդյունաբերական մասը։


== Տեսարժանություն ==
Անտառանյութի վաճառականի առանձնատուն
Բրուդերի ցորենի գործարանի ավերակներ (19-րդ դարի սկիզբ)


== Փողոցի դիրք ==
Փողոցը սկսվում է Նևսկի փողոցի խաչմերուկից և ավարտվում է Ռժևսկոե ավանի անցատեղով։ Փողոցը շարժվում է արևելքից դեպի արևմուտք։ Գետի երկայնքով կա լիճ։ Չապաևի փողոցի տարածքում են գտնվում Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների ժամանակ ռուս և գերմանացի զինվորների անտառային գերեզմանատները։


== Հատվող փողոցներ ==
Ռերնայա փողոց
Գուրևսկայա փողոց
Հերոսների փողոց
Չապաևի նրբանցք


== Տրանսպորտ ==
Ավտոբուսային երթուղի՝ №1, №6


== Նշանակալի կառույցներ ==
Մանկան տուն
Տարեցների տուն
Ինֆեկցիոն հիվանդանոց


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Чапаева улица на карте Советска
Պոդկամեն (գյուղ, Օրջոնիկիձեևսկի շրջան)

Պոդկամեն (ռուս.՝ Подкамень), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Օրջոնիկիձեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 375 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անիսոն

Անիսոն սովորական (լատ.՝ Pimpinella anisum), քոշխոտ, կարար, հազարդարուն, նեխուրազգիների (հովանոցավորներ) ընտանիքի բուրավետ, բազմամյա, հազվադեպ՝ միամյա կամ երկամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է անիսոնի 160, ՀՀ-ում՝ ավելի քան 10 տեսակ՝ անիսոն ոսկյա (P. aurea), անիսոն վարդագույն (P. rhodantha), անիսոն մանանեխատերև (P. peucedanifolia), անիսոն եռաբաժան (P. tripartita) և այլն։


== Ձևաբանություն ==
Ցողունը ճյուղավորվող է, մերկ կամ թավոտ, բարձրությունը՝ 15-120 սմ. Արմատամերձ և ցողունի ներքևի մասի տերևները կոթունավոր են, փետրաձև, ամբողջական կամ բլթակավոր, միջին մասինը՝ հաճախ խորը կտըրտված։ Ծաղկաբույլը բարդ հովանոց է, ծաղիկները՝ մանր, սպիտակ, վարդագույն, կարմիր կամ դեղին։ Ծաղկում է հունիս-օգոստոսին։ Պտուղը երկարավուն ձվաձև է։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
Տարածված է Արագածոտնի, Շիրակի, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Սյունիքի և այլ մարզերում։ Աճում է անտառներում, թփուտներում, ենթալպյան մարգագետիններում, չոր լեռնալանջերին և այլն։


== Կիրառական նշանակությունը ==
Դեղաբույս է. արմատների եփուկն օգտագործում են որպես խորխաբեր, հակաբորբոքային, ջերմիջեցնող միջոց։ Արմատը, տերևը և պտուղը օգտագործում են սննդի, եթերայուղը՝ օծանելիքի արդ-յան մեջ, քուսպն անասնակեր է։
Պոլոգի (գետ)

Պոլոգի (ռուս.՝ Пологий), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։ Այն հոսում է Շապինա գետի ձախ մասում 86 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  19070000112220000014103


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Զուրաբ Ստուրուա

Զուրաբ Ստուրուա (վրաց.՝ ზურაბ სტურუა, հունիսի 8, 1959(1959-06-08), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի շախմատիստ, գրոսմայստեր (1991)։
Վրաստանի հնգակի չեմպիոն (1975, 1977, 1981, 1984, 1985)։ Վեց անգամ մասնակցել է շախմատային օլիմպիադաների (1992—2002)։ 1996 թվականին Երևանում տեղի ունեցած շախմատային օլիմպիադայի ժամանակ նրա և մակեդոնացի գրոսմայստեր Ռոլանդո Կուտիրովի մրցախաղը ստացել ամենագեղեցիկի մրցանակ։
2007 թվականից աշխատում է Վրաստանի շախմատի կանանց հավաքականի գլխավոր մարզիչ։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մրցախաղերը ChessGames բազայում (անգլ.)
Անձնական քարտը ՖԻԴԵ-ի պաշտոնական կայքում
Դավիթ Մերդինցի

Դավիթ Մերդինցի (1583 - 1613), 15-րդ դարի հայ գրքագետ և տարեգիր։
Եղել է քահան Մարդին քաղաքից։ 1452 թվականին գրի է առել տարբեր (հիմնականում պատմական) բովանդակությամբ նախկինում կազմված նյութերի ժողովածու։ Ձեռագրին ավելացրել է և իր տարեգրությունը, որը ներկայացնում էր 1450 և 1457 թվականներին ընկած պատմական իրադարձությունները։ Դավիթը եղել է ոչ միայն այդ իրադարձությունների ժամանակակիցը, այլ, շատ դեպքերում, նաև ականատես։ Նրա փոքրիկ ժամանակագրությունը այդ կարճ ժամանակահատվածում ուսումնասիրության համար իրենից ներկայացնում է կարևոր և հավաստի աղբյուր։ Այն պարունակում է հետաքրքիր տվյալներ Կարա-Կոյունլուների պետության և Ջահանշահի կառավարման մասին, Ակ-Կոյունլուների պետության ղեկավար Ուզուն Հասանի և նրա եղբոր Ջահանգիրի միջև տեղի ունեցած պատերազմի մասին, Մարդինի ապստամբության, 1457 թվականի ապրիլի 23-ին Երզնկայում տեղի ունեցած երկրաշարժի մասին, և այլն։

ՁեռագրերՄատենադարան, ձեռագիր № 1198ՀրատարակությունՄանր ժամանակագրություններ XIII-XVIII դարեր., Վազգեն Հակոբյան, II հատոր, Հայկական ՍՍՌ ԳԱ հրատարակչության տպարան, Երևան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դավիթ Մերդինցին հայ մատենագրութեան թուանշային գրադարանում
Դոնթի մեթոդ

Դոնթի Մեթոդ (հայտնի է նաև որպես Դոնթի բանաձև, կամ Ջեֆերսոնի մեթոդ), համամասնական ընտրակարգի մանդատների բաշխման տարբերակներից մեկը, որն առաջարկել է բելգիացի մաթեմատիկոս Վիկտոր Դոնթը։ Այն կիրառվում է մի շարք երկրներում, որոնց թվում են Ալբանիան, Արգենտինան, Արևելյան Թիմորը, Ավստրիան, Բելգիան, Բրազիլիան, Բուլղարիան, Էկվադորը, Էստոնիան, Գերմանիան (մինչև 1985 թվական), Դանիան, Իսլանդիան, Իսպանիան, Իսրայելը, Կոլումբիան, Հայաստանը, Հունգարիան, Մակեդոնիայի Հանրապետությունը, Մոլդովան, Նիդերլանդները, Պարագվայը, Լեհաստանը, Պորտուգալիան, Ռումինիան, Հյուսիսային Իռլանդիան, Սերբիան, Սլովենիան, Թուրքիան, Ուելսը, Ֆինլանդիան, Խորվաթիան, Չեռնոգորիան, Չեխիան, Չիլին, Շոտլանդիան, Ճապոնիան, Վենեսուելան։


== Նկարագրություն ==
Դոնթի մեթոդի կիրառման դեպքում տեղերը բաշխվում են հաջորդաբար, մեկը մյուսի հետևից։ Յուրաքանչյուր քայլում տեղը շնորհվում է այն կուսակցությանը, որի 
  
    
      
        
          
            V
            
              s
              +
              1
            
          
        
      
    
    {\displaystyle {\frac {V}{s+1}}}
   գործակիցն առավելագույնն  է։ Բանաձևում

  
    
      
        V
      
    
    {\displaystyle V}
  -ն կուսակցության ստացած ընդհանուր ձայների քանակն է,

  
    
      
        s
      
    
    {\displaystyle s}
  -ը մինչ այդ քայլը կուսակցության ստացած տեղերի քանակը։Տեղ շնորհելուց հետո վերահաշվարկվում է քվոտան հաշվի առնելով նոր  ստացված մանդատը։


== Օրինակ ==
Ենթադրենք, 10 պատգամավոր ունեցող օրենսդիր մարմնի ընտրությանը մասնակցած երեք քաղաքական ուժեր ստացել են 50, 42 և 19 հազար ձայներ։ Դոնթի մեթոդով նրանք կստանան համապատասխանաբար 5, 4 և 1 տեղեր։ Ստորև ներկայացված աղյուսակը ցույց է տալիս մեթոդի կիրառումը քայլ առ քայլ։ Յուրաքանչյուր քայլում նշված է կուսակցության քվոտան, նրանցից առավելագույնը թավատառ է։


== Կիրառումը Հայաստանում ==
2016 թվականին ընդունված ընտրական օրենսգրքով Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովում ազգային փոքրմասնության և ռեյտինգային թեկնածուների մանդատները բաշխվում են  Դոնթի Մեթոդով։ Մեթոդը կիրառվել է ՀՀ Ազգային Ժողովի 2017 թվականի և 2018 թվականի արտահերթ ընտրություններում։
Մեթոդը կիրառվում է նաև ԱԺ-ի հանձնաժողովի նախագահների տեղերի բաշխման ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դոնթի մեթոդի օնլայն հաշվիչ (անգլ.)
Դանթե Բոնֆիմ Կոստա Սանտոս

Դանթե Բոնֆիմ Կոստա Սանթոս (պորտ.՝ Dante Bonfim Costa Santos, հոկտեմբերի 18, 1983(1983-10-18), Սալվադոր, Բրազիլիա), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, Մյունխենի Բավարիայի պաշտպան։


== Կարիերա ==
Սկսել է խաղալ Բրազիլիայի սիրողական թիմերում։ 2001 թվականին տեղափոխվել է Խուվենտուդե և 1 մրցաշրջան անցկացրել երիտասարդական թիմում։ Դրանից հետո տեղափոխվել է Ֆրանսիական ԼԻԼ։ 2004 թվականի փետրվարի 14-ին դեբյուտը նշել է Մոնակոյի դեմ խաղում, 84-րդ րոպեին փոխարինելով Մաթյո Դեբյուշիին։ Խաղն ավարտվեց 1-0 հաշվով, ԼԻԼ-ի հաղթանակով։ Երկու տարի ԼԻԼ-ում անցկացրեց 2 տարի, այդ ընթացքում 12 խաղերում գոլի հեղինակ չդարձավ։
2006 թվականի հունվարի 26-ին տեղափոխվեց Բելգիական Շառլերուա։ Այնտեղ 1 տարվա ընթացքում անցկացրեց 23 խաղ և դարձավ 1 գոլի հեղինակ։ Հաջորդ տարի դեկտեմբերի 31-ին միացավ Բելգիական Ստանդարտին։ 2007 թվականի հունվարի 263-ին դեբյուտը նշեց իր նախկին Շառլերուա թիմի դեմ։ Խաղն ավարտվեց Դանթեի ներկայիս թիմի հաղթանակով 5-2 հաշվով։ Նա խաղաց 90 րոպե և դարձավ գոլային փախանցման հեղինակ։ Ստանդարտում անցկացրեց 2 տարի, որտեղ 63 խաղերում խփեց 2 գնդակ։
2009 թվականի դեկտեմբերի 23-ին տեղափոխվեց Մյունխենգլադբախի Բորուսիա։ Մարտի 20-ին Դանթեն տնային խաղում դեբյուտը նշեց Բոխումի դեմ խաղում։ Թիմը պարտվեց 1-0 հաշվով։ Առաջին մրցաշրջանում անցկացրեց 10 խաղ և դարձավ հիմնական կազմի խաղացող։
2012 թվականի ապրիլի 26-ին տեղափոխվեց Մյունխենի Բավարիա։ 2011/12 թվականի ավարտից հետո դարձավ Բավարիայի պաշտպանական գծի խաղացող։
Հավաքականում առաջին խաղը անցկացրեց ազգային հավաքականում, դեբյուտը նշեց Անգլիայի դեմ ընկերական խաղում։


== Վիճակագրություն ==


== Ձեռքբերումներ ==
 Բավարիա

Գերմանիայի Չեմպիոն 2012/13, 2013/14, 2014/15
Գերմանիայի գավաթակիր 2012/13, 2013/14
Գերմանիայի Սուպերգավաթակիր 2012
Չեմպիոնների Լիգայի հաղթող 2012/13
ՈՒԵՖԱ-ի սուպերգավաթակիր 2013
Աշխարհի ակումբային առաջնության հաղթող Բրազիլիա հավաքական

Կոնֆեդերացիայի գավաթի հաղթող 2013


== Ծանոթագրություններ ==
Մենագրություն

Մենագրություն (առաջացել է հունարեն «մոնոգրաֆիա» բառից (հին հունարեն՝ μονοσ` «մեկ, միասնական» և հին հունարեն՝ γραφειν՝ «գրություն») բառից), գիտական աշխատություն, որտեղ առավել լիակատարությամբ ուսումնասիրվում է որոշակի թեմա։ Մենագրության մեջ ընդհանրացվում և վերլուծվում է տվյալ հարցին վերաբերող գրականությունը, առաջ են քաշվում գիտության զարգացմանը նպաստող նոր վարկածներ ու լուծումներ։ Սովորաբար հրատարակվում է առանձին գրքով։ Մենագրությունն ունենում է մատենագիտական ընդարձակ ցուցակ, ծանոթագրություններ և այլն։
Նատիրի

Նատիրի (իսկական անունը՝ Նազարեթ Պոհճալյան, 1845 - 1904), հայ աշուղ։ 


== Կենսագրություն ==
Տասը տարեկանից հորինել է երգեր, որոնք կատարել են նաև այլ երգիչներ։ Կեսարիայի քաղաքապետը, Նատիրի ձայնով հմայված, նրան անվանել է
«Նատիր» (թուրքերեն՝ անզուգական)։ Հետագայում նա մեկնել է Երուսաղեմ, ապա՝ Կոստանդնուպոլիս։ 
Գրել է բանաստեղծություններ, երգեր (հիմնականում՝ խրատական), ընդարձակ մի դաստան՝ 1895 թվականի ջարդերի մասին։ 
Երգերից տպագրվել են Արշակ Ալպոյաճյանի «Պատմութիւն հայ Կեսարիոյ» գրքի Բ հատորում։