armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լիպնյակ (գյուղ, Սումիի շրջան)

Լիպնյակ (ուկրաիներեն՝ Липняк), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիպնյակ գյուղում բնակվում էր 122 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վերին Էշերա

Վերին Էշերա (վրաց.՝ ზემო ეშერა), գյուղ Աբխազիայի Սուխումի շրջանում, Սուխումից 15 կմ հյուսիս-արևմուտք, իսկ Էշերա գյուղից հյուսիս։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մ բարձրության վրա։


== Բնակչությունը ==
1959 թվականի տվյալներով գյուղում ապրում էր 595 մարդ` հիմնականում հայեր։ Վերին Էշերայի գյուղական խորհուրդը, որն ընդգրկում էր ներառյալ Վերին Էշերան` ևս չորս գյուղ (Աղդարա, Աձիգեժի, Ամբարիխուցա և Ուազաբաա), ուներ 1953 բնակիչ, որտեղ կրկին գերակշռում էին հայերը։
1989 թվականին, գյուղում ապրում էր 738 մարդ` մեծամասնությունը հայեր, ինչպես նաև աբխազներ։ Գյուղական խորհրդի ընդհանուր բնակչության թվաքանակը կազմում էր 2031 մարդ։
2011 թվականի տվյալներով գյուղն ուներ 1052 բնակիչ, որոնցից 737 (70,1%) - հայեր, 243 (23,1%) - աբխազներ, 12 (1,1%) - ռուսներ, 4 (0,4%) - ուկրաինացիներ, 1 (0,1%) - սվաններ և 55 (5,2%) այլ ազգերի ներկայացուցիչներ։
Վերին Էշերայի մատույցներում հայտնաբերվել են յուրահատուկ դամբարանային կառույցներ` դոլմեններ, որոնք կառուցվել են մ.թ.ա. երկու հազար տարի առաջ` բրոնզե դարում։


== Ծանոթագրություններ ==
Խնձորեսկ (նկար, Արփենիկ Նալբանդյան)

Խնձորեսկ, ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչուհի Արփենիկ Նալբանդյանի 1962 թվականին ստեղծած կտավները։ Նույն թվականին նկարչուհին վրձնել է Խնձորեսկի երկու բնանկար։
Կտավներից մեկն ունի 100 սմ բարձրություն, 69.5 սմ լայնություն և գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի Ալավերդու մասնաճյուղում, մյուսը՝ 80 սմ բարձրություն, 70 սմ լայնություն և գտնվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահի ֆոնդապահոցում։ Գեղանկարների նյութը՝ կտավ, յուղաներկ։


== Նկարագրություն ==
1962 թվականին վրձնած «Խնձորեսկ» բնանկարի երկու տարբերակները պատկանում են Արփենիկ Նալբանդյանի ստեղծագործական կյանքի երրորդ շրջանին, որոնք յուրահատուկ են նկարչուհու գունանկարչական գործերում իրենց կատարման թարմությամբ, գրավչությամբ, գունային հարստությամբ։
Այստեղ փոխվել է  նկարչուհու երանգապնակի գունային նկարագիրը, պայծառացել է, դարձել է ավելի հնչեղ, երանգներով հարուստ, գունային հարաբերություններով ավելի խիզախ ու համարձակ։ Այս աշխատանքները հայ բնանկարչության լավագույն գործերից են, համարվում են գեղանկարչական գողտրիկ պոեմներ` նվիրված Խնձորեսկին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արփենիկ Նալբանդյանի էջը Էդուարդ Իսաբեկյան կայքում(չաշխատող հղում)
Արփենիկ Նալբանդյանի էջը Էդուարդ Իսաբեկյան կայքում(չաշխատող հղում)
«Խնձորեսկ» կտավը Հայաստանի ազգային պատկերասրահի կայքում
«Խնձորեսկ» կտավը Հայաստանի ազգային պատկերասրահի կայքում
Ալխաֆերիա

Ալխաֆերիա (իսպ.՝ Palacio de la Aljafería, արաբ․՝ قصر الجعفرية‎‎, Qasr al-Jaʿfariya), մավրիտանական միջնադարյան դղյակ Իսպանիայի Սարագոսա քաղաքում։ Կառուցվել է 11-րդ դարի երկրորդ կեսին։


== Պատմություն ==
Կորդովայի խալիֆայության անկումից հետո նրա տարածքում ձևավորվել են մի շարք փոքր պետություններ, որոնց 11-րդ դարում ստեղծված թվում էր Սարագոսայի տայֆան։ Պետության ղեկավարները, ներքաշվելով ռազմական բախումների մեջ, ստիպված է լինում համագործակցել Իսպանիայի կաթոլիկական իշխանության հետ։ Մավրիտանական Սարագոսայի վերջին կառավարիչը՝ Աբդ-ալ-Մալիք Իմադ-ադ-Դաուլան հրաժարվել է գահից և ճանաչել Ալֆոնսո І Արագոնցու գերիշխանությունը։ Նա դարձել է Ալֆոնսո I-ի վարած քաղաքականության կողմնակիցն, իսկ նրա զորքը պատերազմական գործողություններին մասնակցել է Արագոնի կողմից։

Ամրոցն ու դղյակը կառուցվել են Սարագոսայի տայֆայի անկախության ու ծաղկման կարճատև ժամանակաշրջանում՝ 11-րդ դարի երկրորդ կեսին։ Այն եղել է Բանու Հուդի (Banu Hud) նստավայրը։ Չնայած իր պետության անկախությանը՝ Բանու Հուդն ընդունել է հարևան քրիստոնեական պետության քաղաքական գերիշխանությունն ու վճարել հարկ։ 1118 թվականին Սարագոսա քաղաքը գրավվել է քրիստոնյա զորքերի կողմից և դարձել Արագոնի թագավորության մայրաքաղաք։
Ամրոցի ամենահին կառույցը Տրուբադուրի աշտարակն է, որի ներքին երկու հարկերը կառուցվել են 9-րդ դարում։ Աշտարակի շինարարությունն ավարտվել է 10-րդ դարում։
Իր անվանումն աշտարակն ստացել է 19-րդ դարում, երբ իսպանացի գրող Անտոնիո Գարսիա Գուտերեսն ստեղծել է «Տրուբադուր» դրաման, որի գործողությունները կատարվում են Ալխաֆերայում։ Դրաման վերածվել է օպերայի լիբրետոյի, որի երաժշտությունը գրել է իտալացի կոմպոզիտոր Ջուզեպպե Վերդի 1853 թվականին։
Ամրոցի կառույցները, որ զարդարված են մավրիտանական ոճով, 1492 թվականին հարմարեցվել են դղյակի համար, որ պիտի ծառայեր կաթոլիկ թագավորներին։ Շինության մի մասը վերակառուցվել է 1593 թվականին՝ նպատակ ունենալով ուժեղացնել նրա պաշտպանությունը։ Անկախության համար պատերազմի տարիներին (1808-1814) ամրոցը վնասվել է նապոլեոնյան զորքերի հարձակումներից։
20-րդ դարի երկրորդ կեսին ամրոցը վերակառուցվել է։ Այն հարմարեցվել է Իսպանիայի Կորտեսի (կառավարություն) և Արագոնի օրենսդիր պալատի նիստերի անցկացման համար։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
BORRÁS GUALIS, Gonzalo La ciudad islámica // Guía histórico-artística de Zaragoza. — 3. — Zaragoza City Council, 1991. — С. 71-100. — ISBN 978-84-86807-76-4
BIEL IBÁÑEZ, María Pilar Nuevas noticias sobre el palacio de la Aljafería // Guía histórico-artística de Zaragoza. — Zaragoza City Council, 2008. — P. 711-727. — ISBN 978-84-7820-948-4
CABAÑERO SUBIZA, Bernabé La Aljafería. — Zaragoza: Cortes de Aragón, 1998. — ISBN 978-84-86794-97-2
EXPÓSITO SEBASTIÁN La Aljafería de Zaragoza. — 6. — Zaragoza: Cortes de Aragón, 2006. — ISBN 978-84-86794-13-2


== Արտաքին հղումներ ==
«Крепость Альхаферия и некоторые другие здания Сарагосы» (ռուսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-01-ին։ Վերցված է 2011-05-31 
«Дворец Альхаферия - сокровище Сарагосы» (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-08-01-ին։ Վերցված է 2011-05-31
Թունավորված դրախտ

Թունավորված դրախտ  (անգլ.՝ Poisoned Paradise) , 1924 թվականի սև-սպիտակ համր կինո։ Ռոբերտ Ու. Սերվիսի վեպի էկրանավորումն է։


== Դիպաշար ==
Մարգո Լեբլանի մայրը հաղթում է Մոնտե Կառլոյի խաղատանը։ Նրա հաջողությամբ ոգևորված՝ աղջիկը որոշում է նույնպես փորձել իր ուժերը խաղասեղանի շուրջ, բայց հաջողությունը երես է թեքում նրանից, և Մարգոն պարտվում է մինչև վերջին ցենտը։ Նրա մոտ չի մնում անգամ սննդի գումար, և, սովից տանջահար, փորձում է նկարիչ Հյու Կիլդերի գրպանները մաքրել։ Նա բռնում է Մարգոյին գողության ժամանակ, բայց լսելով նրա տխուր պատմությունը, առաջարկում է իր տան տնտեսուհին դառնալ։ Նա ընդունում է առաջարկը։
Այդ ժամանակ Մոնտե Կարլո է ժամանում պրոֆեսոր Դյուրանը՝ Կիլդերի հոր ընկերը։ Նա պլանավորում է խափանել բանկը ծրագրի միջոցով, որը մշակվել էր իր կողմից՝ մաթեմատիկայի օրենքների հիման վրա։ Նման ձևով նա ցանկանում է վրեժ լուծել խաղատնից, որը, իր կարծիքով, իր միակ որդու մահվան մեղավորն էր։ Մի քանի անգամ հաղթելով, պրոֆեսորն իր գաղտնիքով կիսվում է Կիլդերի հետ։ Դժբախտաբար, այդ մասին իմանում են գանգստերները։ Նրանք սպառնում են սպանել Մարգոյին, եթե նկարիչը նրանց չասի Դյուրանի համակարգի սկզբունքը։ Գործին խառնվում է ոստիկանությունը և ձերբակալում է ավազակներին, իսկ Կիլերը և Մարգոն հասկանում են, որ սիրում են իրար։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
О фильме на Nytimes.com(անգլ.)
Рецензия на фильм(անգլ.)
Ջինսով խաչակիրը (այլ կիրառումներ)

Ջինսով խաչակիրը (հոլ.՝ Kruistocht in spijkerbroek), կարող է վերաբերել.

Ջինսով խաչակիրը, 2006 թվականի ռեժիսոր Բեն Սոմբոգաարթայի նկարահանած ֆիլմ։
Ջինսով խաչակիրը, նիդերլանդացի գրող Թեա Բեքմանի մանկական վեպը։ Պատմում է 1212 թվականի Մանուկների խաչակրաց արշավանքի մասին։
Էստոնիայի ավիացիոն թանգարան

Էստոնիայի ավիացիոն թանգարան (էստ․՝ Eesti Lennundusmuuseum), Էստոնիայի միակ ավիացիոն թանգարանն է։ Գտնվում է Տարտուին մոտ՝ Հաասլավա շրջանի Լանգե գյուղում։


== Պատմություն ==
Մասնավոր նախաձեռնության ընթացակարգի համաձայն՝ թանգարանը հիմնադրվել է 1999 թվականի դեկտեմբերին, պաշտոնապես բացվել է 2002 թվականի հունիսի 14-ին։ Այն զարգացման տարբեր փուլեր է անցել Եվրոպական Միության ֆինանսավորմամբ և մասնավոր ու հանրային ոլորտների աջակցությամբ։
Թանգարանի հիմնադիր տնօրենն է էստոնացի ինժեներ, նախկին քաղաքական գործիչ Մատի Մեոսը։
Թանգարանն ունի մի քանի շենքեր։ Փոքր շենքերից մեկը օգտագործվում է ներկայացնելու ինքնաթիռների 400 մոդելներ։ Ռազմական, մարդատար, ուսումնական ինքնաթիռների, ուղղաթիռների, գլիդերների, ավիացիոն շարժիչների, ռադարների ու անտի-ռադարների հավաքածուները ներկայացված են  տարբեր անգարներում։ Թանգարանն ունի 450 մետր երկարությամբ իր սեփական օդանավակայանը։ Տարտուի օդանավակայանը գտնվում է 4 կմ հեռավորության վրա։
2006 թվականից թանգարանն ամեն տարի ներկայացնում է Էստոնիայի ավիացիոն օրերը միջոցառումը, որը բալթյան երկրների ավիացիոն ամենամեծ միջոցառումն է։ Էստոնիայի ավիացիոն օրեր 2016 թվականն ունեցել է 13000 այցելու։
Ձմեռային ժամանակահատվածում (նոյեմբեր-մայիս) թանգարանը փակ է։


== Բաժիններ ==

Թանգարանն ունի 8 բաժիններ՝

Ինքնաթիռային մոդելների բաժին
Օդանավերի, ուղղաթիռների, գլիդերների բաժին
Օդանավերի շարժիչների բաժին
Ծովային օդուժի բաժին
Օդային երթևեկության վերահսկման (ATC), ռադարների բաժին
Օդանավերի թռիչքադաշտերի բաժին
Օդային պաշտպանության բաժին
Գրավճության (զվարճանքի) բաժին


== Հավաքածու ==
Ուսումնական օդանավերPZL-104 Wilga
PZL TS-11 Iskra (լեհական օդուժից)
Aero L-29 Delfín
Aero L-39 Albatros
Hawk HW-326 (ֆիննական օդուժից)Ultra-light օդանավAeroprakt A-22 Foxbat (թռչող)ԿործանիչներF-104 ASA Starfighter (իտալական օդուժից)
MiG-21bis (լեհական օդուժից)
Saab J35 Draken (պատկանում է Շվեդիայի օդուժի թանգարանին)
MiG-23MLD
Saab JA 37 Viggen (պատկանում է Շվեդիայի օդուժի թանգարանին)
Հետախուզական կործանիչներMirage III RS (Շվեյցարիայի պաշտպանության նախարարությունից)
MiG-25 RPS
Yak-28PPՀարձակվող կործանիչներSaab J32 Lansen (պատկանում է Շվեդիայի օդուժի թանգարանին)
Sukhoi Su-22M4
ՌմբակոծիչներSukhoi Su-24ԳլիդերներLET L-13 Blaník
LietuvaԳյուղատնտեսական ինքնաթիռZlín Z 37
Antonov An-2
Ուղևորատար օդանավTu-134A3
Yak-40
An-2PՈւղղաթիռներMil Mi-2RL
Mil Mi-8
Robinson R22 (առանց շարժիչի)
Schweizer S-300
Kamov Ka-26Հակաօդային հրթիռներՀակաօդային թնդանոթ Flack 88
Madsen դանիական հակաօդային թնդանոթ
Surface-to-air missile S-75
Surface-to-air missile S-125
Surface-to-air missile S-200
Surface-to-air missile SA-6
Surface-to-air missile SA-8Ռադարներհեռավար կառավարման ռադար P-37 (nնման է P-35 ռադարին)
Jak-28PP ռադար
Draken-35 ռադար
Il-76 ռադարՇարժիչներJak-28PP շարժիչ
Il-76 շարժիչ
F-104 ASA Starfighter շարժիչ
Lansen-32 շարժիչ
MiG-25 շարժիչ
R44 շարժիչ
Wilga 35 շարժիչ
An-2 շարժիչ
In-line ռեկրեացիոն օդանավի շարժիչ
Mi-2 turbine
S-75 rocket շարժիչOդանավերի մոդելներՕդանավերի մոդելներ՝ 1:144, 1:72, 1:48 և 1:32 մասշտաբներով, ընդհանուր՝ 400 մոդել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի կայքէջ Archived 2016-09-23 at the Wayback Machine.
Ֆրանկ Փերդյու

Ֆրանկլին Փարսոնս ՛՛Ֆրանկ՛՛ Փերդյու (անգլ.՝ Frank Perdue, մայիսի 9, 1920(1920-05-09), Սոլսբերի (Մերիլենդ), Մերիլենդ, ԱՄՆ - մարտի 31, 2005(2005-03-31)) ծնվել է Մերիլենդ նահանգի Սոլսբերի քաղաքում, երկար տարիներ եղել է«Փերդյու» ֆիրմայի նախագահ և գլխավոր գործադիր տնօրեն,  այժմ այդ ֆիրման համարվում է Միացյալ Նահանգների ամենամեծ թռչնարդյունաբերկան ընկերություններից մեկը։


== Կարիերա ==
1920 թվականին Արթուր Փերդյուն իր կնոջ՝ Փըրլ Փերդյուի հետ, որը  պահելիս է եղել հավերի մի փոքր խմբաքանակ հիմնադրել է «Փերդյու» ֆիրման  ։ Նրանց որդին՝ Ֆրանկը միացել է ընկերությանը 1939 թվականին, երբ նա 19 տարեկան է եղել, ով դուրս էր մնացել Սալիսբուրի համալսարանի քոլեջից։ 
Որպես հեռանկարային բիզնես  ճանաչված ,  բարձրակարգ  գովազդի շնորհիվ «Փերդյու» ապրանքանիշը դարձել է թռչնամսի  առաջին հայտնի ապրանքանիշը Միացյալ Նահանգներում, և  1991 թվականին «Փերդյու» ֆիրմայի ղեկավարման իրավունքը փոխանցվել է իր որդի՝  Ջիմ Փերդյուին։
«Փերդյու» ֆիրման իր գործունեությունը զարգացրել է թռչունների մասնագիտացված կերի մեջ, ինչն էլ իր մեջ պարունակել է վաղինակի ծաղիկներ,որը ոսկեգույն երանգ է հաղորդել հավերի կաշվին։
1980-ական թվականներին Փերդյուն երկու անգամ օգնություն է խնդրել մաֆիայի պարագլուխ Փոլ Կաստելանոյից կասեցնել արհեստակցական միությանը ներկայացվող ընկերության աշխատողներին, համաձայն դաշնային հանձնաժողովի աշխատանքային կոռուպցիայի։


== Գովազդ ==
1971 թվականին  «Փերդյու» ֆիրման սկսել է իր առաջին  գովազդային արշավը և պայմանագիր կնքել «Սկալի»,«ՄաքՔեյբ», «Սլոուվզ» ֆիրմաների հետ։ Ֆիրման հասել է հաջողության, որովհետև Փերդյուն հեռւստատեսությամբ ապրանքանիշի տողում տեղադրել է այս գաղափարը՝«Պահանջվում է կոպիտ մարդ, նուրբ թռչուն ստանալու համար»։ Այն միանգամայն վճռական է եղել, քանի որ այդ ժամանակ գլխավոր գործադիր տնօրենները սովորաբար որպես խոսնակ չէին հրապարակում իրենց ֆիրմաները։ Առաջին գովազդային փորձը, որը եղել է Սոլսբերիի քաղաքային այգում, «Ադվերթիսինգ Էյջ» գործակաության կողմից համարվել է որպես տարվա լավագույն գովազդային արշավներից  մեկը։ Այն  այնքան հաջողված է եղել, որ  շարունակել է հայտնվել «Փերդյու» ֆերմաների շուրջ 200 հեռուստատեսային գովազդներում, թեև հայտնիի լինելով իր ամաչկոտությամբ։ Բազմաթիվ գովազդների միջոցով  Փերդյուն քաջալերել է մարդկանց  բարձրաձայնել «Փերդյու» արտադրանքի հետ կապված ցանկացած բողոքի և դժգոհության մասին,և սովորաբար գովազդի վերջում հայտարարել է՝ «Ինչևիցե, ասա այն ինչ մտածում ես, ես կարող եմ ընդունել այն»։
Այս գովազդի միջոցով Փերդյուին հնարավորություն է ընձեռվել  ստեղծելու  թռչնաբուծության առաջին ապրանքանիշը։


== Մահ ==
Ըստ Փերդյուի ընկերության պաշտոնյաների, Փերդյուն մահացել է 2005 թվականի մարտի 31-ին կարճատև հիվանդությունից՝ 84 տարեկանում։


== Ժառանգություն ==
1983 թվականին Փերդյուն ստացել է «Ամերիքան Աքադեմի օֆ Աչիվմենթ» կազմակերպության «Գոլդեն Փլեյթ» մրցանակը։
1986 թվականին հիմնադրվել է Ֆրանկլին Փ.Փերդյու Բիզնեսի դպրոցը Սոլսբերիի համալսարանում և կոչվել է Ֆրանկ Փերդյուի անվամբ։ 
1991 թվականին Ֆրանկ Փերդյուն արժանացել է «Էդիսոն Աչիվմենթ» մրցանակին նորարարության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Frank Perdue Tribute
Էլբեկ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Էլբեկ (այլ կիրառումներ)Էլբեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Քղիի գավառակում։ Գտնվում էր Քղի գյուղաքաղաքից 15 կմ հյուսիս-արևելք, Արածանիի ավազանի Էնդրիս գետի վերին հոսանքի տարածքում, գետի աջ ափին։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը լեռնային էր։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 7 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Ուան դե Բեզաս

Սենտ Ուան դե Բեզաս (ֆր.՝ Saint-Ouen-des-Besaces), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 318 մարդ, բնակչության խտությունը` 37.50 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.48 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից Բոլիե, Լը Բենի Բոկաժ, Բյուր լե Մոն, Կամպո, Կարվիլ, Էտուվի, Լա Ֆերիեռ Արան, Լա Գրավրի, Մալուե, Մոնտամի, Մոն Բերտրան, Մոնշովե, Լը Ռեկյուլե, Սեն Դենի Մեզոնսել, Սենտ Մարի Լոմոն, Սեն Մարտեն դը Բեզաս, Սեն Մարտեն Դոն, Սեն Պիեռ Տարանտեն և Լը Տուրներ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Սուլևր ան Բոկաժ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 240 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 39 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 206 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 172-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 83,5 %։ 172 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 150 անձ (88 տղամարդ և 62 կին)։ Գործազուրկ են եղել 22 անձ (5 տղամարդ և 17 կին)։ 34 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կորշև (գյուղ, Լուցկի շրջան)

Կորշև (ուկրաիներեն՝ Коршів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լուցկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կորշև գյուղում բնակվում էր 683 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,64 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 258,71 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալիշարլը

Ալիշարլը, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում։
1907 թ.-ին ուներ 71 ադրբեջանցի բնակիչ։
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նասվա (այլ կիրառումներ)

Նասվա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Նասվա - գյուղ Էստոնիայի Կեինա շրջանի կազմում։
Նասվա - գյուղ Էստոնիայի Կաառմա շրջանի կազմում։
Հարավային սոխակ

Հարավային սոխակ, (լատ.՝ Luscinia megarhynchos), կեռնեխների ընտանիքի երգեցիկ թռչուն։


== Ընդհանուր բնութագիր ==
Բնադրող-չվող է։ Մարմնի երկարությունը 14 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 20-22 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 15 գ։ Մարմինը վերևից դարչնագույն է, պոչը՝ կարմրադարչնագույն, ներքևից՝ մոխրագույն։ Երիտասարդը ներքևից դարչնագույն պտերով է։ Թաքնված թռչուն է և դժվար տեսանելի, հաճախ ճանաչվում է անզուգական գեղեցիկ երգով։ Երգում է գիշերը, լուսաբացին։ Գերադասում է խիտ թփուտները։ Սնվում է անողնաշարավորներով, սերմերով։


== Բնադրում ==
Բույնը գավաթաձև է՝ խոտաբույսերից։ Բնադրում է թփուտներում՝ գետնին։ Դնում է 22 մմ տրամագծով, բաց կապույտ՝ պտավոր 4-5 ձու։ Կենսակերպն ուսումնասիրված է մասնակի։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Փղիկը (մուլտֆիլմ)

Փղիկը (ռուս.՝ Слонёнок), 1967 թվականին նկարահանված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, բանաստեղծական և հեգնական մանկական հեքիաթ, որն էկրանավորվել է ռեժիսիոր Եֆիմ Համբուրգի կողմից։ Ռեդյարդ Քիփլինգի հեքիաթի էկրանավորվումը պատմում է հետաքրքրասեր փղիկի և այն մասին, թե ինչպես է նրա մոտ կնճիթ առաջանում։ Ավելի վաղ հեքիաթն արդեն էկրանավորվել էր մուլտիպլիկատոր Աննա Շեկալինայի կողմից, նույն ստուդիայում, 1936 թվականին։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը պատմում է հետաքրքրասեր փղիկի մասին, որի փոքրիկ քիթը վերածվում է փղի երկար կնճիթի։ Մուլֆիլմի գործողությունները զարգանում են աֆրիկյան բնությունը պատկերող գունագեղ ֆոնի վրա։


== Հեղինակներ ==
Ռեժիսոր – Եֆիմ Գամբուրգ
Սցենարիստ – Եֆիմ Գամբուրգ, ըստ Ռ. Քիփլինգի հեքիաթի
Բեմադրող – նկարիչ – Նաթան Լերներ
Կոմպոզիտոր – Իվար Արսեև
Օպերատոր – Միխայիլ Դրույան
Հնչունային օպերատոր – Գեորգի Մարտինյուկ
Մոնտաժող – Ի. Գերասիմովա
Խմբագիր – Ալեքսանդր Տիմոֆեևսկի
Մուլտֆիլմի տնօրեն – Ֆյոդոր Իվանով
Նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ – Էլվիրա Մասլովա, Վլադիմիր Պեկար, Իվան Դավիդով, Վլադիմիր Պոպով, Իոսիֆ Կուրոյան, Անատոլի Պետրով, Զոյա Մոնետովա, Սերգեյ Մարակասով
Տեքստը կարդացել են – Նիկոլայ Լիտվինով
Դերերը հնչունավորել են.
Ռինա Զելյոնայա – Փղիկ
Անատոլի Պապանով – Կոկորդիլոս
Էրաստ Գարին – Պիթոն
Գեորգի Վիցին –  Պավին
Գրիգորի Շպիգել – Գետաձի
Դ. Լոզորայտիտե – Ջայլամ/Կոլո – կոլո թռչնակ


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլմը հաճախակի վերաթողարկվել է DVD ձևաչափով, մուլտֆիլմերի տարբեր հավաքածուներում.

«Հեքիաթային ջունգլի», Սոյուզմուլտֆիլմ ստուդիա
Սկավառակի վրա ներառված են հետևյալ մուլտֆիլմերը. «Կատուն, որը զբոսնում էր ինքն իր համար» (1965), «Ռիկի, տիկ, տավի» (1965), «Ամենա, ամենա, ամենա, ամենա» (1966), «Կապիկը Սարուգասիմա կղզուց» (1970), «Փղիկը» (1967)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Слоненок» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Յուխմա

Յուխմա (ռուս.՝ Юхма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Իվանովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ելնատ գետի ձախ ափին՝ 25 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 36 կմ է, ավազանի տարածքը 176 կմ2։ Ակունքը գտնվում է արևմտյան ճահճոտ անտառներում Յակունինո գյուղի մոտ, Կինեշմից 13 կմ հարավ-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Վոլգայի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա գետն է։ Գետի ենթաավազանը (Վերին) Վոլգայի վտակների ավազաններն են՝ մինչև Ռիբինսկի ջրամբար։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Վոլգա գետն է՝ մինչև Կույբիշևի ջրամբար (առանց Օկա գետի ավազանի)։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010300412110000013872
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110001387
Ավազանի կոդը - 08.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ծերունին թոռան հետ (նկար)

«Ծերունին թոռան հետ» (իտալերեն՝ Ritratto di vecchio con nipote), վերածննդի դարաշրջանի իտալացի նկարիչ Դոմենիկո Գիրլանդայոյի վրձնին պատկանող նկար։ Այս ստեղծագործությունը նկարիչը վրձնել է 1490 թվականին։ Նկարը 1866 թվականին ձեռք է բերել Լուվրի թանգարանը։ Այն համարվում է նկարչի ամենաճանաչելի ստեղծագործություններից մեկը։ Աչքի է ընկնում Կվատրոչենտոյի դարաշրջանի մյուս նկարներից իր ռեալիստական մոտեցմանբ։ Այսօր այն պահպանվում և ցուցադրվում է փարիզյան Լուվրի թանգարանում։


== Պատմություն ==
Նկարի պատմությունը մշուշոտ էր մինչև 1880 թվականը։ Այդ ժամանակ «Ծերունին թոռան հետ» ստեղծագործությունը գնեց Լուվրի թանգարանը։ Սկզբից նկարն ուզում էր գնել բեռլինյան Բոդե թանգարանը, սակայն, նկարի սարսափելի վիճակում գտնվելու պատճառով, հրաժարվեց այդ մտքից։ 19-րդ դարի մի շարք աղբյուրներ հայտնեցին այն մասին, որ նկարի մակերեսը մի քանի անգամ մաքրվել և հղկվել է, քանի որ ծերունու դեմքին կային շատ խորը քերծվածքներ։ 1996 թվականին այդ քերծվածքներն ու ներկաթափ հատվածները ենթարկվեցին ռեստավրացիայի և «Ծերունին թոռան հետ» նկարը լիովին վերականգնվեց։

Նկարում պատկերված ծերունին եղել է իրական կերպար։ Այդ մասին է վկայում Ջորջո Վազարիի մոտ մի ժամանակ պահպանված Գիրլանդայոյի կողմից նկարած ծերունու մահվան նկարը։ Այժմ այդ նկարը պահպանվում և ցուցադրվում է Շվեդիայի ազգային թանգարանում։


== Նկարագիր ==
«Ծերունին թոռան հետ» ստեղծագործության կենտրոնում շեշտադրված է ռինոֆիմա հիվանդությունից ծերունու աղավաղված քիթը։ Ծերունու քիթը դիտողին ձգում է դեպի իրեն, սակայն նկարիչի կողմից այնքան շատ էմոցիաներ կան նկարում պատկերված։ Նկարը հիացնում է նրանով, որ ինչքան տարբեր, բայց միաժամանակ նման են ծերունին ու թոռը միմյանց։ Պապը հոգատարությամբ գրկել է թոռանը ու պահում է ձեռքերի վրա։ Զսպված հիացմունքով և, միաժամանակ մի փոքր մորմոքով, նա դիտում է երեխային։ Իսկ երեխան նույնպես դիտում է պապի աչքերին՝ հավատով և վստահությամբ։ Նա ձեռքը դրել է պապիկի վրա։ Երկուսն էլ հագել են կարմիր գույնի հանդերձանք։
Ծերունին անկեղծորեն գեղեցիկ չէ, սակայն երեխայի նկատմամբ տածած սիրով լի հայացքը փոխում է դիտողի կարծիքը։ Բաց պատուհանից բացվում է տիպիկ իտալական բնապատկեր՝ հովիտ, որով ժապավենաձև հոսում է գետը, իսկ հորիզոնում նշմարվում են բարձրաբերձ լեռներ ու ժայռեր, ինչպես նաև ծառեր։


== Գրականություն ==
Andreas Quermann Ghirlandaio. — Köln: Könemann. — (Maestri dell’arte italiana). — ISBN 3-8290-4558-1
Emma Micheletti Domenico Ghirlandaio. — Firenze: Scala, 2004. — (Pittori del Rinascimento). — ISBN 88-8117-099-X
Jean K. Cadogan Domenico Ghirlandaio: artiste et artisan. — Paris: Flammarion, 2002. — 425 с. — ISBN 2-08010-849-2
Berenson, Bernard 'Looking at Pictures with Bernard Berenson. — New York: Harry N. Abrams, Inc., 1974. — ISBN 0-8109-0042-4


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
nel sito ufficiale del museo
Jones, Jonathan. Old Man with His Grandson, Ghirlandaio (c1490), The Guardian. 21 June 2002.
Եռվա-Յաանի (Էստոնիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Եռվա-Յաանի (այլ կիրառումներ)Եռվա-Յաանի շրջան (էստ․՝ Järva-Jaani vald), շրջան Էստոնիայի Յարվամաա նահանգում։ Շրջանի կենտրոնն է Եռվա-Յաանի քաղաքատիպ ավանը։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով շրջանում բնակվում էին 1760 մարդ։ Բնակչության խտությունը շրջանում կազմում էր 13,97 մարդ/կմ²։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի վարչության պաշտոնական վեբ կայքը (էստոներեն)
Ալանա

Ալանա, գյուղ Թուրքիայում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։ Գտնվում էր Տրապիզոն քաղաքից 11 կմ հարավ-արևմուտք։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հովհաննես Է Աջակիր

Հովհաննես Է Աջակիր (1474-1484), Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1474 թվականից։ Հաջորդել է Սարգիս Բ Աջատարին։ 
Ծննդյան թիվն ու տեղն անհայտ են։ Մահացել է 1506 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Կ. Պոլսում։
Հովհաննես Է Աջակիր կաթողիկոսը 1476 թվականի Աղթամարի կաթողիկոսարանից այլ սրբությունների հետ Սբ. Էջմիածին է վերադարձրել Գրիգոր Լուսավորչի Աջը, որի համար էլ Մ. Օրմանյանը նրան մեծարում է «Աջակիր» պատվանունով։
Որպես հայրապետ՝ բազմաթիվ կապեր է հաստատել գաղութահայության հետ։ Հովհաննես Է Աջակիրը Հայ եկեղեցու առաջին բարձրագույն նվիրապետն էր, որը 1484 թվականին մեկնել է արտասահմանյան երկրներ՝ նպատակ ունենալով կարգավորել հարաբերությունները գաղութահայության հետ։ 1485 թվականին «գաղթական հայերու հոգևորական կացությանը հսկելու և գաղթական հայերե նյութական նպաստներ հավաքելու և անհագ տիրապետողներու դրամական քաղցը հագեցնելու համար» Հովհաննես Է Աջակիրը Էջմիածնի միաբաններ Սարգիս եպիսկոպոսի և Դավիթ աբեղայի հետ ուղևորվել է Լեհաստան։ Ենթադրվում է, որ այստեղ էլ Հայոց հայրապետին խոչընդոտում են ինչ-ինչ պատճառներ՝ իրականացնելու իր առաքելությունը, և գուցե սա է պատճառ դառնում, որ 1484 թվականից հետո Հովհաննես Է Աջակիրը այլևս Մայր Աթոռ չի վերադառնում, որն էլ հիմք է տալիս կաթողիկոսությունից հրաժարվելու մասին ենթադրություններ անելու։
Չնայած Մայր Աթոռից հեռու լինելու փաստին, Հայոց հայրապետը չի հրաժարվել իր եկեղեցանվեր առաքելությունից։ Մ. Օրմանյանը հավաստում է, որ նա իր համախոհների հետ 20 տարի ևս անցկացրել է գաղութահայության շրջանում։
Կաթողիկոսական գահին Հովհաննես Է Աջակիրին հաջորդել է Սարգիս Գ Մյուսայլը։


== Գրականություն ==
«Ժամանակագրական պատմութիւն Ս. Երուսաղեմի», Երուսաղեմ, 1890
Ալիշան Ղ., Հայապատում, հատ. Ա, Վենետիկ, 1901
Առաքել Դավրիժեցի, Գիրք պատմութեանց, Երևան, 1990
Օրմանյան Մ., Ազգապատում, հատ. Բ, Ս. Էջմիածին, 2001
Կոնսկայա Գրիվա

Կոնսկայա Գրիվա (ռուս.՝ Конская Грива), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Յորսա գետի աջ ափից 112 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 15 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000081397
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008139
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Փերեզակ

Փերեզակ, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի և Ադրբեջանի Գետաբեկի շրջանի սահմանագլխին, Սևանի լեռնաշղթայում, Արեգունի գյուղից 8 կմ հյուսիս-արևելք, Ադրբեջանի Քոչադաղ լեռից 3,6 կմ հարավ-արևելք։ Տեղադրման կոորդինատներ 40°21′05″ հս․. լ. 45°44′13″ ավ. ե.։ Բարձրությունը 3290 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշոե (գյուղ, Պրոխորովսկի շրջան)

Բոլշոե (ռուս.՝ Большое), գյուղ Ռուսաստանի Բելգորոդի մարզի Պրոխորովսկի շրջանի կազմում։ Փոստային ինդեքս՝ 309023:


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 260 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Բոլշոե գյուղի բնակչությունը, ըստ 2010 թվականի մարդահամարի տվյակլների կազմում է 343 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(165) Լորելեյ

(165) Լորելեյ (անգլ.՝ Loreley), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1876 թվականի օգոստոսի 9-ին Քրիստիան Պետերսի կողմից Քլինտոնում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,124037 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8598 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3883 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Լորելեյ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,845 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2016,85 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178497 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,23° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(165) Լորելեյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դեղատոմս

Դեղատոմս, ռեցեպտ (լատ.՝ receptum — վերցված), բժշկի գրավոր ցուցումները դեղերի պատրաստման և օգտագործման ձևերի մասին։ Բժշկական պատասխանատու փաստաթուղթ է, ձևակերպվում է բուժող բժշկի կամ բուժհիմնարկության կողմից կնքված հատուկ բլանկների վրա։

Սկզբում գրվում է ամիս-ամսաթիվը, ապա Rp (recipe — վերցրու) նշանից հետո լատիներեն թվարկվում են դուրս գրվող դեղանյութերի անունները, քանակը, դեղաձևերը (փոշի, հաբ, պատճուկ, խառնուրդ, քսուք, մոմ և այլն)։ Ազգային լեզվով նշվում են օգտագործման եղանակները, վերջում՝ հիվանդի ազգանունը և բժշկի ստորագրությունը։
Մեզ

Մեզ, կենդանիների և մարդու երիկամներում մշակվող արտաթորության նյութ։ Մեզի միջոցով օրգանիզմից հեռանում են ավելցուկային ջուրը, աղերը, նյութափոխանակության վերջնական արգասիքները, ինչպես նաև օտար նյութերը։ Բնականոն մեզը թափանցիկ, հարդագույն հեղուկ է, տեսակարար կշիռը 1, 010-1, 025 գ/սմ3 է, pH=4, 8÷8, 0։ Մեզը պարունակում է մոտ 96% ջուր, 1, 5% աղեր, 2, 5% օրգանական նյութեր (միզանյութ, միզաթթու և այլն)։ Հասուն մարդն օրական արտազատում է 1000-1800 մլ մեզ։ Մեզի քանակը և բաղադրությունը կախված են խմելու ռեժիմից, սննդի բնույթից, շրջապատող միջավայրի ջերմաստիճանից, ֆունկցիոնալ ծանրաբեռնվածությունից և այլն։ Մեզի քննությամբ որոշում են երիկամների, ինչպես նաև օրգաններում, հյուսվածքներում և ամբողջ օրգանիզմում կատարվող փոխանակության վիճակը։


== Տես նաև ==
Միզազատություն
Արտաթորության համակարգ
Երիկամաբորբ
Մինաս Թոխաթցի

Մինաս Թոխաթցի (Լովանդացի, Լեհացի, 1510, Թոքաթ - 1621 կամ 1622, Լվով, Լվովյան հող, Ruthenian Voivodeship, Մալոպոլյան պրովինցիա, Լեհական թագավորության թագ, Ռեչ Պոսպոլիտա), հայ միջնադարյան տաղասաց, գրիչ։ 1540 թ. գաղթել է Կամենից, ապա տեղափոխվել Սուչավա։ 1563 թ. անցել է Լեմբերգ (այժմ՝ Լվով), եղել Գրիգոր Վանեցի արքեպիսկոպոսի քարտուղարը։ Ընդօրինակել է ձեռագրեր։ Նրա «Ռղբ ի վերայ Օլախաց երկրի հայերուն» հայրենասիրական ծավալուն բանաստեղծության մեջ պատկերված են Մոլդավիայի թագավոր Շտեֆան Ռարեշի (իշխել է 1551—1552 թթ.) հալածանքներն ընդդեմ հայերի։ Ողբը, որ գրել է որպես դեպքերի ականատես, սկզբնաղբյուր է Մոլդավիայի հայերի պատմության ուսումնասիրման համար։ Մինաս Թոխաթցու գործերից է նաև «Գովասանք հերիսի» երգիծական ոտանավորը։ Ստեղծագործել է գրաբար՝ աշխարհաբարի տարրերով, երբեմն էլ՝ ժամանակի խոսակցական լեզվով։


== Գրականություն ==
Ակինյան Ն., Հինգ պանդուխտ տաղասացներ, Վնն., 1921, էջ 57-114։


== Արտաքին հղումներ ==
Մինաս Թոխաթցի - մատենագրութեան թուանշային գրադարան
Մինաս Թոխաթցի
(5228) Մակա

(5228) Մակա (անգլ.՝ Maca), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի նոյեմբերի 3-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,105497 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6081 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6029 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1998,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,180097 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5228) Մակա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նեգոմբո

Նեգոմբո (սանսկ. මීගමුව), քաղաք Շրի Լանկայի արևմտյան նահանգի Գամպահա շրջանում։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է երկրի մայրաքաղաք Կոլոմբոյից 35 կմ հյուսիս՝ Նեգոմբո ծովածոցի գետաբերանում։


== Բնակչություն ==
Նեգոմբոյի բնակչությունը 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով կազմում է 121 701 մարդ, ինի արդյունքում այն համարվում  է երկրի հինգերորդ ամենամեծ  և նահանգի երկրորդ ամենամեծ քաղաքը Կոլոմբոյից հետո։


== Ենթակառուցվածքներ ==
Նեգոմբո (Կատունայակա) արվարձանում՝ քաղաքի կենտրոնից մոտ 6 կմ հարավ, գտնվում է Շրի Լանկայի գլխավոր միջազգային օդանավակայանը՝ Բանդարանաիկեն։ Քաղաքի միջով անցնում է ավտոմոբիլային մայրուղի և երկաթուղի, որը միացնում է Կոլոմբոն և Պուտտալամը։ Կա խոշոր ավտոբուսային տերմինալ։ Նեգոմբոն ձկնորսական նավահանգիստ է և հայտնի է իր ձկան շուկայով։ Զբոսաշրջությունը կարևոր դեր է խաղում տնտեսության մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տաբու

Տաբու (պոլինեզ․՝ արգելք), նախնադարյան համայնական հասարակության մեջ տարածված և սրբագործված արգելքների համակարգ, որոնց խախտումն իբր ենթակա է «գերբնական ուժերի» պատժին։ Տաբուի սովորույթն առաջին անգամ (1771) Տոնգա կղզու (Պոլինեզիա) բնիկների օրինակով նկարագրել է անգլիացի ծովագնաց Ջեյմս Կուկը։ Հետագա ուսումնասիրություններից պարզվեց, որ տաբուի սովորույթները տարածված են եղել աշխարհի բոլոր ժողովուրդների մեջ։ Տաբուացվել են մարդիկ, կենդանիներ, իրեր, տեղեր, գործողություններ, բառեր և այլն։ Նյութական առարկայի տաբուացման ցայտուն օրինակ է ուտեստային արգելքը՝ սկսած տոտեմին ուտելու արգելքից մինչև քրիստոնեական և իսլամական պահեցողությունները (պասքեր)։ Տաբուացմամբ երաշխավորվել են սրբավայրերի, տաճարների, բնակարանների անձեռնմխելիությունը, ամրապնդվել համայնքի անդամների իրավունքներն ու պարտականությունները, կարգավորվել թաղման կանոնները, սննդի բաժանումը առաջնորդների, զինվորների, կանանց, երեխաների միջև և այլն։ Սեռատարիքային տաբուն հանրությունը խստորեն բաժանել է ամուսնական խմբերի և դրանով իսկ բացառել սեռական հարաբերությունները մերձավոր արյունակիցների միջև։ Զարգացման համեմատաբար ավելի բարձր աստիճանում հասարակության ներքին և արտաքին հակասությունները ցայտունորեն դրսևորվել են նաև տաբուի համակարգում, խստորեն տաբուացվել են առաջնորդները, քրմերը, զինվորները, նրանց իրերը։ Հայտնի են նույնիսկ անունների (աստվածների, ոգիների, առաջնորդների, ննջեցյալների) արտասանման արգելքները (օրինակ, Եհովա աստծու «անասելի անունը»)։ Տաբուի համակարգն առանձնապես զարգացած է եղել Պոլինեզիայում, որտեղ այն փոխարինել է պետական օրենքին։ Պոլինեզիայում «գերբնական պատիժը» փոխարինվել է իրական պատժով․ տաբուն խախտողները ենթարկվել են մարմնական խիստ պատիժների, անգամ՝ մահվան։ Կրոնական արգելքի խախտման համար «քարկոծությամբ սպանելու» պատվիրանը հաճախ է կրկնվում նաև Հին կտակարանում։ Ուշ կամ զարգացած կրոններում տաբու հասկացությունը մոտավորապես համապատասխանում է «մեղքի» գաղափարին։
Բռնակոթի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Սյունիքի մարզի Բռնակոթ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 68 հուշարձան (17 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1450)

Ժողովածու 1450, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1450 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18,5X15սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 190 թերթից։ Գրված է երկսյուն,միասյուն, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթագծով։ Կազմը` կաշեպատ, տախտակ, դրոշմազարդ։


== Բովանդակություն ==
Յովհ․ Արճիշեցւոյ Մեկնութիւն Պատարագի։
Գր․ Տղայի Գոյ յիս գիտութիւն։
Դիոն․ Թրակացւոյ Արուեստ քերականութեան։
Առ․ Սիւնեցոյ Ադամգիրք, Տաղք։
Կտակ ԺԲ նահապետացն Իսրայէլի։
Քարողք։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Հելմինթոլոգիան Հայաստանում

Հելմինթոլոգիա, ՀՀ ԳԱԱ կենսաբանության ինստիտում ուսումնասիրվել և բացահայտվել է վայրի և ընտանի կենդանիների հելմինթների տեսակային կազմը, պարզվել է (Ս. Մովսեսյան, Ֆ. Չուբարյան, Մ. Նիկողոսյան) դրանց տարածվածությունը՝ ըստ կենդանիների կարգաբան, խմբավորումների։ Հելմինթների ֆաունայի ուս ումնասիրությունները հանրապետությունում սկսվել են 1920-ական թվականներից՝ հայտնի գիտնական Կ. Սկրյաբինի և նրա աշակերտների նախաձեռնությամբ։ Այդ աշխատանքները շարունակել են Ե. Քալանթարյանը, Ե. Մաթևոսյանը, Է. Դավթյանը, Կ. Հախումյանը, Պ. Սվաճյանը, Գ. Գրիգորյանը, Վ. Հակոբյանը, Գ. Բոյախչյանը, Հ. Բադեյանը և ուրիշներ։ Երևանի անասնաբուծ-անասնաբուժական ինստիտուտում ուսումնասիրվել են ոչխարների թոքային նեմատոդների, ցեստոդների և մի շարք այլ հելմինթների կենսաբանությունն ու զարգացման փուլերը։ Կենսաբանության ինստիտում դասակարգվել են մակաբուծային հիվանդությունների իմունաբանական վիճակները, առաջին անգամ բացահայտվել և ուսումնասիրվել են թաքնված հելմինթոզները, առաջարկվել են դրանց կանխարգելման նոր եղանակներ։ Ֆիտոնեմատոդների հետազոտությունները հանրապետությունում սկսվել են 1950-ական թվականներից։ Պարզվել է (Հ. Պողոսյան, Ջ. Կարապետյան, Հ. Մկրտչյան) բաց և փակ գրունտներում մշակվող բազմատեսակ բույսերի վնասակար ֆիտոնեմատոդների տեսակային բազմազանությունը։
Բիկով (գյուղ, Բրուսիլովի շրջան)

Բիկով (ուկրաիներեն՝ Биків), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1732 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բիկով գյուղում բնակվում էր 278 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11,9 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 23,36 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հյոհենկիրխեն Զիգերթսբրուն

Հյոհենկիրխեն Զիգերթսբրուն (գերմ.՝ Höhenkirchen-Siegertsbrunn), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Մյունխեն շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 9803 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 15,19 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 84 127։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վերլոկ (գյուղ, Ռոդոմիշլինսկի շրջան)

Վերլոկ (ուկրաիներեն՝ Верлок), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1753 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վերլոկ գյուղում բնակվում էր 570 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3285 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 173,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուսեր (այլ կիրառումներ)

Սուսեր եզրը կարող է վերաբերել՝

Սուսեր, խոցող կամ խոցող-հատող սառը զենք։
Սուսեր (գյուղ), գյուղ ՀՀ Արագածոտնի մարզում։
Պանֆիլովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊանֆիլովոՊանֆիլովո (ռուս.՝ Панфилово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 32 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գարբուզի (գյուղ, Բոգոդուխովի շրջան)

Գարբուզի (ուկրաիներեն՝ Гарбузи), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գարբուզի գյուղում բնակվում էր 12 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,26 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նորշեն (Դերջանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նորշեն (այլ կիրառումներ)Նորշեն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտ Ագոստինո

Սանտ Ագոստինո (իտալերեն՝ Sant'Agostino), Կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ֆերերա գավառում։
Բնակչությունը՝ 6749 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 193 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 44047։ Հեռախոսային կոդը՝ 0532։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0532 844411
Էլեկտրոնային փոստ՝ comsagos@tin.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.santagostino.fe.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine. (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ուոլտեր Դիմեր

Ուոլտեր Դիմեր (անգլ.՝ Walter Diemer, հունվարի 8, 1904(1904-01-08), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - հունվարի 9, 1998(1998-01-09) կամ հունվարի 8, 1998(1998-01-08), Լանկաստեր, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ), ամերիկացի գյուտարար, որը 1928 թվականին հորինել է մաստակը։


== Կենսագրություն ==
Ուոլտեր Դիմերը ծնվել և մեծացել է Ֆիլադելֆիայում (Փենսիլվանիա)։ 1926 թվականից աշխատել է որպես հաշվապահ Fleer ընկերությունում, որը մաստակ էր արտադրում։ Չնայած նրան, որ Դիմեր մասնագիտությամբ հաշվապահ էր, նա սիրում էր իր ազատ ժամանակի ընթացքում մաստակի բաղադրատոմսերի փորձարկումներ կատարել։ Նման փորձարկումներից մեկի ժամանակ նա պատահաբար ստացել է յուրահատուկ բաղադրատոմս, որը թույլ է տալիս պատրաստել ոչ շատ կպչուն և չմասնատվող ռետին։ Ռետինը վարդագույն էր, քանի որ գործարանի միակ սննդային ներկը վարդագույն էր։
Գործարանում արտադրվող մաստակի համեմատ՝ նոր մաստակն ավելի քիչ կպչուն էր և հեշտությամբ ձգվում էր։ Դիմերը փաթեթավորել է հարյուր կտոր մաստակ և դրանք վաճառքի է հանել տեղական հրուշակեղենի խանութում՝ մեկ հատի համար մեկ պեննի գնով։ Նոր մաստակը վաճառվել է մեկ օրում։
Fleer ընկերությունը սկսել է վաճառել նոր մաստակը «Dubble Bubble» անվանումով, իսկ Դիմերն անձամբ վաճառողներին սովորեցրել է մաստակից փչելով ուռեցնել, որպեսզի ցույց տա նոր ռետինի տարբերությունը մաստակներից։ «Dubble Bubble»-ի՝ հատը մեկ պեննի գնով վաճառքի արդյունքն ԱՄՆ-ում առաջին տարում գերազանցել է 1,5 մլն դոլարը։ Դիմերը չի արտոնագրել իր գյուտը և շուտով մրցակցություն է առաջացել մաստակ արտադրողների միջև, որը մեծ դեպրեսիայի ժամանակ հայտնի և էժան հաճույք է դարձել։
Դիմերը Fleer-ում աշխատել է մի քանի տասնամյակ՝ հասնելով մինչև փոխնախագահի պաշտոնի (1930-70), ինչպես նաև դառնալով Fleer Corporation-ի տնօրենների խորհրդի անդամ (1970-85)։ Ուոլտեր Դիմերը մահացել է 1998 թվականի հունվարի 9-ին Լանկաստերում սրտի անբավարարությունից, իր 94-րդ ծննդյան հաջորդ օրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«История упущенных миллиардов: жевательная резинка»։ usa-patent.ru։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-12-17-ին։ Վերցված է 2013-12-16
Դեգտյարյովկա (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)

Դեգտյարյովկա (ուկրաիներեն՝ Дігтярівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դեգտյարյովկա գյուղում բնակվում էր 131 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բե (Էն)

Բե (ֆր.՝ Bey), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Ռոն Ալպեր մարզում՝ Էն գավառում՝ Պոն դե Վել շրջանում։
Համայնքի INSEE կոդը 01042։


== Աշխարհագրություն ==

Համայնքը գտնվում է Փարիզից հարավ-արևմուտք 350 կմ հեռավորության, Լիոնից հյուսիս 55 կմ հեռավորության և Բուրկ ան Բրեսից արևմուտք 30 կմ հեռավորության վրա։
Համայնքի տարածքով հոսում է Ավանոն գետը։ Համայնքի տարածքի մեծ մասը պատված է անտառներով։


== Կլիմա ==
Կլիման՝ կիսամայրցամաքային՝ ցուրտ ձմեռներով և տաք ամառներով։ Անձրևները լինում են ոչ հաճախ՝ հիմնականում ամռանը։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականի տվյալներով կազմում է 245 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով աշխատունակ տարիքում (15-64 տարեկան) գտնվող 171 մարդկանցից 122-ը վարում են ակտիվ տնտեսական կյանք, 36 ՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 71,3 %, 1999 թվականին՝ եղել է 78,4 %)։ 122 ակտիվ բնակիչներից 111 աշխատել են (60 տղամարդ և 51 կին), գործազուրկ են եղել 11 բնակիչ (4 տղամարդ և 7 կին)։ 49 ոչ ակտիվ բնակիչներից 14-ը եղել են աշակերներ կամ ուսանողներ, 27՝ թոշակառուներ, 8-ը եղել են ոչ ակտիվ այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սբ. Մարտինի եկեղեցին (XII դար)։ Պատմական հուշարձան 1945 թվականից


== Նկարներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Бе» (ֆրանսերեն)։ Ֆրանսիայի տնտեսության և վիճակագրության ազգային համալսարան։ Վերցված է 2014-05-15 
«Бе» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Վերցված է 2014-05-15
Ալիքենդ

Ալիքենդ, ավերակ գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Երևանի նահանգի Էջմիածնի գավառում։ Գտնվում էր Թալինի քտա-ի մոտ, Արտենի լեռան արևելյան ստորոտին։
Բնակչության մասին տեղեկություններ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարան (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿարանԿարան (ռուս.՝ Каран, բաշկիրերեն՝ Ҡаран), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 446 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կառափնարան (վեպ)

«Կառափնարան» (ռուս.՝ Пла́ха), խորհրդային գրող Չինգիզ Այթմատովի վեպը։ Առաջին անգամ հրատարակվել է 1986 թվականին, «Նովիյ միր» ամսագրում։ Վեպը պատմում է երկու մարդկանց՝ Ավդի Կալլիստրատովի և Բոստոն Ուրկունչևի կյանքի մասին, որոնց ճակատագրերը կապված են գրքի սյուժետային գիծը կազմող Ակբարա գայլուհու կերպարի հետ։


== Սյուժե ==
Վեպը բաժանված է երեք մասից, որոնցից առաջին երկուսը պատմում են նախկին սեմինարիստ Ավդի Կալլիստրատովի մասին։ Երրորդ մասը նկարագրում է Բոստոնի կյանքը, որն ապրում է սոցիալիստական ունեցվածքը մասնավորի անցնելու դժվարին ժամանակահատվածում։


== Էկրանավորում ==
Գայլուհու լացը (1989 թվական), ռեժիսոր` Դոորոնբեկ Սադիրբաև։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Буббайер Ф. Совесть, диссидентство и реформы в Советской России = Conscience, Dissent and Reform in Soviet Russia. — М.: РОССПЭН; Фонд Первого Президента России Б. Н. Ельцина, 2010. — 368 с. — (История сталинизма). — 2000 экз. — ISBN 978-5-8243-1334-5


== Արտաքին հղումներ ==
Բաց դաս 11-րդ դասարանում` ըստ Չ. Այթմատովի «Կառափնարան» վեպի (ռուս.)
Սելյամեցա

Սելյամեցա (էստ․՝ Seljametsa), գյուղ Էստոնիայի Պյարնումաա նահանգի Պաիկուսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 273 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ֆիզիկայի հայկական հանդես

Ֆիզիկայի հայկական  հանդես (անգլերեն՝ Armenian Journal of Physics), մի վերանայված ֆիզիկայի գիտական էլեկտրոնային և ազատ մատչելիությամբ եռամսյա հանդես է, որը լույս է տեսնում 2008 թվականից։ Հրատարակիչն է Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիան, և այն հրատարակվում է միայն առցանց։ Այն ընդունում է բնօրինակ ներդրումներ, վերանայող հոդվածներ, կարճ հաղորդակցություններ, ասուլիսի արձանագրություններ, համակարգչային ծրագրեր, ասպիրանտուրայի թեզերի կարճ պարունակություններ, ինչպես նաև այլ գիտական տեղեկատվություն տեսական, փորձառական, և կիրառական ֆիզիկայում և էլեկտրոնիկայում, որոնք գրվել են անգլերենով, և կարող են լինել աշխարհի որևէ երկրից։
Հոդվածները ընդունվելուց հետո անմիջապես տեղադրվում են համացանցում։ Հոդվածները մատչելի են բոլորին՝ անվճար, հնարավորինս տարածված ունկնդիրներին հասանելի լինելու համար։ Հանդեսի կայքը նաև օգտագործում է համացանցը՝ տեղադրելու դինամիկ, բացմագույն գրաֆիկներ և հղումներ ներքին և արտաքին աղբյուրների։


== Աղբյուրներ ==
Պետրոպավլովկա (գյուղ, Կրասնոօզյորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրոպավլովկաՊետրոպավլովկա (ռուս.՝ Петропавловка), գյուղ Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի մարզի Կրասնոօզյորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 884 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)