Գլաշա և Կիկիմորա

«Գլաշա և Կիկիմորա», 1992 թվականի ռուսական նկարած մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, թողարկված «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից, Ալեքսեյ Նիկոլայեվիչ Տոլստոյի «Կիկիմորա» և «Վասկա կատուն» (երկուսն էլ գրված են 1910 թվականին) հեքիաթների մոտիվներով


== Սյուժե ==
Գիշեր է։ Խրճիթում Գլաշան օրորում է իր փոքրիկ քույրիկ Դունեչկային։ Վառարանի վրա պառկած է սև կատուն, ծերությունից բոլոր ատամները կորցրած, ինչի համար մկները նրան հոգին հանում էին։ Հանկարծ պատերի վրայով սահում են տարօրինակ շվաքներ և խրճիթում հայտնվում է պառավը։ Նա խնդրում է գիշերել, բայց Գլաշան ասում է, որ ծնողները տոնավաճառ գնալիս իրեն խիստ հրահանգել են օտարներին տուն չթողնել։ Բայց պառավը Գլաշային համոզում է թողնել իրեն, սակայն երբ Գլաշան պառկում է քնելու, պառավը գողանում է փոքրիկ Դունեչկային և նրան տանում է անտառ։
Գլաշան սկսում է փնտրել, բայց պառավի հետքերն անգամ չքվել էին։ Գլաշան հանդիպում է անտառային ոգուն, որն հայտնվել է փորձանքի մեջ՝ ընկել է ճահիճը, որտեղ նրան բռնել է Ճահճի ոգին։ Գլաշան օգնում է Անտառայի ոգուն ազատվել (Ճահճի ոգին ջղայնությունից վեր է ածվում պղպջակների, որոնք արագորեն պայթում են), և Անտառային ոգին Գլաշային պատմում է, որ այն պառավը Ճահճային ոգին էր և Դունեչկային վտանգ է սպառնում՝ Կիկիմորան երեխային կարող է վերածել հրեշի։ Անտառային ոգին սկսում է օգնել Գլաշային։
Գլաշան զգուշորեն մոտենում է Կիկիմորայի գլխին, բռնում է Դունեչկային և սկսում է փախչել։ Կիկիմորան՝ իր ետևից։ Անտառային ոգին խանգառում է Կիկիմորային և Գլաշային ցույց է տալիս դեպի տուն տանող կարճ ճանապարհ։ Կիկիմորան զայրույթից Գլաշային հետապնդում է մինչև գյուղ, բայց իր ճանապարհը արգելափակում է կատուն, հասցնելով Կիկիմորային շրջափակել իր հետքերով, որոնցից այն կողմ նա չի կարող անցնել։ Կատուն համաձայնում է Կիկիմորային իր պարանոցից կախված ատամների փոխարեն բաց թողնել։ Կիկիմորան համաձայնում է, բայց կատուն նորից ատամավոր դառնալով, որոշում է դաս տալ Կիկիմորային և հարձակվում է նրա վրա։ Կիկիմորային հաջողվում է դեն շպրտել կատվին (հրաժեշտ տավեց իր մազերին, որոնք պարզվեցին, որ իրականում կեղծամ էին, և Կիկիմորան ճաղատ է դառնում) և հասնել մինչև խրճիթ, սակայան նա միայն չի հաշվարկում ժամանակը և լսում է աքաղաղի կանչը։ Սակայն, հայտնի է, որ երբ կանչում է աքաղաղը, ամեն չարք, եթե չի հասցրել թաքնվի, կվախճանվի։ Կիկիմորան վեր է ածվում գոլորշու ամպիկի և ձուլվում է առավոտյան մառախուղի հետ։
Այդ ժամանակ դուրս է գալիս նաև Արևը։ Գլաշան արթնանում է, և տեսնելով խաղաղ քնած Դունեչկային, որոշում է, որ այդ ամենը իրեն երազում է երևացել։ Բայց պարզվում է, որ դա իրականում էր տեղի ունեցել՝ կատուն մկներին ցույց է տալիս Կիկիմորայից ստացած ատամները և նրանք վախից ընկնում են վառարանի վրայից։


== Նկարահանող խումբ ==
Ֆոնային նկարիչներ՝ Զոյա Մոնետովա, Սերգեյ Մարակասով, Վիկտորիա Մակինա, Իրինա Սոբյանինա, Յուլյա Չերկասովա
Խմբագիր՝ Ելենա Նիկիտկինա 
Մոնտաժոր՝ Գալինա Սմիրնովա 
Ասիստենտ՝ Տատյանա Կոլոսովա, Ա. Ռատկովսկայա, Ի. Մազայեվա
Նկարի տնօրենները՝ Նինա Սուչկովա, Բելլա Խոդովա
Դերերը հնչեցրել են.
Լիա Ախեջակովա՝ Կիկիմորա
Սվետլանա Խառլապ՝ Գլաշա
Վսևոլոդ Լարինև՝ Սև կատու
Յուրի Վոլինցև՝ Անտառային ոգի
Լյուդմիլա Գնիլովա՝ Դունեչկա


== Գրականություն ==
Толстой А. Н. Русалочьи сказки. — М.: Эксмо, 2012. — 144 с. — (Страна сказок). — ISBN 978-5-699-30697-8 . Сказка «Кикимора» с.57-66. и сказка «Кот Васька».


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Глаша и Кикимора» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում