Վիսենտե Լոպես Պորտանիա

Վիսենտե Լոպես Պորտանիա (իսպ.՝ Vicente López Portaña, սեպտեմբերի 19, 1772(1772-09-19)[…], Վալենսիա, Իսպանիա - հուլիսի 22, 1850(1850-07-22), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի նեոդասական նկարիչ, համարվում է իր ժամանակի իսպանացի լավագույն դիմանկարիչը։


== Կենսագրություն ==
Վիսենտե Լոպես Պորտանիան ծնվել է 1772 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդում։ Գեղանկարչություն սկսել է ուսումնասիրել 13 տարեկան հասակում իր հայրենի քաղաքում՝ կրոնական ֆրանցիսկանցի Անտոնիո դե Վիլանուևայի ղեկավարությամբ։ Այնուհետև սովորել է Վալենսիայի Սան Կառլոսի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ 17 տարեկան հասակում Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում արժանանում է մրցանակի՝ նկարչության համար։ 3 տարի սովորելով Մադրիդում՝ Վիսենտեն 1794 թվականին ամուսնանում է Մարիա Պիկիերի հետ։ Ունեցան 2 որդի՝ Բերնարդո Լոպես Պիկիերը և Լուիսը, ովքեր հետագայում ևս նկարիչներ դարձան։ 1801 թվականին Պորտանիան դառնում է Սան Կառլոսի ակադեմիայի նախագահը։
Վիսենտե Լոպես Պորտանիան նաև արքունական նկարիչ էր Իսպանիայի թագավորներ Կարլ IV-ի (1802 թվականից), Ֆերդինանդ VII-ի (1814 թվականից) և թագուհի Իզաբելլա II-ի օրոք։ Նա նաև եղել է Մարիա Իզաբելլա Պորտուգալացու և Մարիա Ժոզեֆա Սաքսոնացու, Ֆերդինանդ VII-ի կանանց նկարչության ուսուցիչները։ 1817 թվականին Պորտանիան դառնում է Սան Ֆեռնանդոյի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի նախագահը։
Պորտանիայի կտավներում պատկերված են բազմազան թեմաներ՝ կրոնական, այլաբանական, պատմական և դիցաբանական բովանդակությամբ, սակայն հմտացավ դիմանկարներում։ Իր ստեղծագործական ողջ կյանքի ընթացքում պատկերել է 19-րդ դարի առաջին կեսի իսպանական հասարակության բոլոր նշանակալի անձանց։
Վիսենտե Լոպես Պորտանիան նկարել է նեոդասական ոճով, վաղ աշխատանքները ռոկոկո ոճի են։ Նկարչի ստեղծագործական կյանքի վրա մեծապես ազդել է Անտոն Ռաֆայել Մենգսի գեղանկարչությունը։ Պորտանիան համարվում է իր ժամանակի իսպանացի լավագույն գեղանկարիչներից մեկը, վարպետությամբ երկրորդը՝ Գոյայից հետո։


== Կտավներ ==

El pintor Francisco de Goya y Lucientes, 1826.
Doña María Cristina de Borbón, reina de España, 1830.
El infante Antonio Pascual de Borbón, h. 1815-1816.
María Josefa Amalia de Sajonia, reina de España, h. 1828.
María Antonia de Borbón, princesa de Asturias, h. 1815-1816.
María Isabel de Braganza, reina de España, h. 1816.
Retrato del teniente coronel Juan de ­Zengotita Bengoa, 1842.
La señora de Carballo, niña, h. 1838-1840.
La Huida a Egipto, h. 1794-1796.
Fray Tomás Gasco, h. 1800.
Carlos IV y su familia homenajeados por la Universidad de Valencia, 1802.
El obispo Pedro González Vallejo
Antonio Ugarte y su esposa, María Antonia Larrazábal, 1833.
Doña Salvadora Torra, viuda de Camarón
José Gutiérrez de los Ríos, 1849.
Retrato de la señora Delicado de Imaz, h. 1836.
El sueño de san José, h. 1791-1792.
La liberación de san Pedro, h. 1791-1792.
María Pilar de La Cerda y Marín de Resende, duquesa de Nájera, h. 1795.
La miniaturista Teresa Nicolau Parody, h. 1832-1835.
Francisco Tadeo Calomarde, h. 1831-1832.
Alegoría de la institución de la orden de Carlos III, 1827-1828.
Alegoría de la donación del Casino a la reina Isabel de Braganza por el Ayuntamiento de Madrid, 1818.
El arzobispo Juan José Bonel y Orbe
Retrato de Alejandro Mon, 1850.
Ignacio Gutiérrez Solana, veedor de las reales caballerizas, h. 1823.
Félix Antonio Máximo López, primer organista de la real capilla, 1820.
Don Pedro Alcántara de Toledo y Salm Salm, XIII duque del Infantado, 1827.
Luis Veldrof, aposentador mayor y conserje del Real Palacio, h. 1823-1825.
Henry O'Shea
El infante Carlos María Isidro, h. 1823.
Adoración de la Sagrada Forma, h. 1791-1792.
Pedro Caro Sureda, marqués de la Romana (copia)
Retrato de caballero, h. 1816-1818.
Fernando VII, con uniforme de capitán general, h. 1814-1815.
María Francisca de la Gándara y Cardona, condesa viuda de Calderón, 1846.
Fernando VII, con uniforme de capitán general, 1814.
María Cristina de Borbón, con el hábito del Carmen
El Buen Pastor, h. 1800.
Isabel II niña, en pie, h. 1835-1836.
El sueño de san José, 1805.
Alegoría de las Ciencias, h. 1794-1795.
Bautismo de san Hermenegildo por san Leonardo, h. 1816.
Fernando VII, con uniforme de capitán general, h. 1816-1818.
María Isabel de Braganza, reina de España,  h. 1816-1818.
San Frutos, h. 1805.
La beata Josefa María de santa Inés de Beniganim, h. 1805.
Imagen de la Virgen de la Fuencisla en su altar, h. 1815-1816.
Santa con angelitos en un paisaje
Aparición del Niño Jesús a san Antonio de Padua, h. 1816-1818.
Jesús con la cruz a cuestas, camino del Calvario, h. 1842-1846.
Retrato de D. Matías Sorzano Nájera, 1840.
Dos rodelas de escudos coronadas, con genios y famas 
Fernando VII con el hábito de la orden del Toisón de Oro, h. 1829-1830.
Isabel de Mayrand y el conde de Salmony, junto a su castillo, h. 1791-1792.
Encuentro del rey Etelredo y Etelgiva, h. 1791-1792.
San Francisco y santa Clara adorando la Santa Faz de Alicante, h. 1800-1805.
La basílica de San Francisco el Grande de Madrid
Amorcillo jugando con un perro, h. 1805-1810.
Amorcillo cabalgando sobre un perro, h. 1805-1810.
San Francisco Javier bautizando indios, (copia).
Orla decorativa con la aparición de la Virgen a san Simón Stock y varios santos carmelitas, h. 1816.
Virgen de la Merced, entronizada sobre nubes, h. 1794-1797.
Predicación de san Juan Bautista, h. 1832-1835.
Pedro Cano, canónigo de la catedral de Valencia, 1843.
Ciro el Grande ante los cadáveres de Abradato y Pantea, h. 1826. Destruida en el incendio del Tribunal Supremo de 1915. Se conserva únicamente un dibujo preparatorio.
El milagro, 1833.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Vicente López Portaña (1772–1850). Su vida, su arte, su obra.(pinturas, dibujos y estampas), by José Luis Diez García, Alfonso E Pérez Sánchez - 1994
Madrazo Pedro de (1872)։ Catálogo Descriptivo e Histórico del Museo del Prado de Madrid (Parte Primera: Escuelas Italianas y Españolas)։ Calle del Duque de Osuna #3; Original from Oxford University, Digitized May 1, 2007: M. Rivadeneyra։ էջեր 432–433