armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ինչ-որ տեղ լալիս է պիրոլը...

«Ինչ-որ տեղ լալիս է պիրոլը...» (ռուս.՝ «Где-то плачет иволга…»), ռեժիսոր Էդմոնդ Քեոսայանի 1982 թվականի խորհրդային ֆիլմը։


== Սյուժե ==

— Ленинградская панорама, 1983
Սյուժեի հիմքում 1-ին կարգի ռուս կապիտան Շաֆրովի  դստեր՝ Մարինա Շաֆրովայի մասին վավերագրական նյութերն են, որին էլ նվիրված է ֆիլմը։ 
1918 թվական, հեղափոխություն, գեներալ Շաֆարովի ընտանիքը վեցամյա դստեր՝ Մարինայի հետ լքում է Ռուսաստանը և հայտնվում է արտասահմանում։  
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ, Բելգիա։ Ռուս աղջիկ Մարինան միանում է Դիմադրության շարժմանը։ Նա իրականացնում է հատուկ լիազորված կայսերական անվտանգության ծառայության լիկվիդացիան Բելգիայում։ Նացիստները հեռակա կարգով աղջկան դատապարտում են մահապատժի, նրա նկատմամբ հայտարարում է հետախուզում, բայց Մարինան անորսալի է նրանց համար։ Հույս չունենալով գտնել այն՝ ֆաշիստները պատանդ են վերցնում Բրյուսելի 60 բնակիչների, այդ թվում՝ կանանց ու երեխաների, և հայտարարում են, որ եթե ութ օրվա ընթացքում պարետի տեղակալի մարդասպանը չհանձնվի, ապա պատանդները գնդակահարվելու են…


== Դերերում ==
Գլխավոր դերերում

Լյուդմիլա Նիլսկայա – Մարինա Օռլովա (նախատիպը՝ Մարինա Շաֆրովա)
Արնիս Լիցիտիս – Ֆիլիպս Դիքենս
Վացլավ Դվորժեցկի – Օռլով, Մարինայի հայրը
Լաուրա Գևորգյան – Անն
Արմեն Ջիգարխանյան – Ֆրանսուա
Թոդոր Կոլև – Անրի, Բելգիայում դիմադրության ղեկավարՄնացած դերերում

Օմար Վոլմեր – բարոն ֆոն Շտոկ
Ռամազ Չխիկվաձե – պապաշա Ժակ
Ներսես Հովհաննիսյան – կոնֆերանսյե
Դավիթ Քեոսայան – Դոմենիկ
Կիրիլ Գոսպոդինով – Իվ
Ուլդիս Լիելդիջ – ինժեներ
Օլեգ Սավոսին – մարզիչ
Աննա Լիսյանսկայա – դայակ
Ալեքսանդր Միկուլին – քաղաքի պարետ
Ռադի Աֆանասև – էպիզոդ


== Նկարահանումներ ==
Նկարահանումներն իրականացվել են Էստոնիայում, Բուլղարիայում և Հունգարիայում։
Երբ Տալլինում մեքենայի պայթյունը նկարահանել են, պիրոտեխնիկը չափից ավելի պայթուցիկ է դրել, և Տալլինը ցնցած պայթյունը բնակիչներին հիշեցրել է պատերազմի մասին, իսկ դրա կազմակերպիչներին մի փոքր ավելի ուշ դա հիշեցրել են Մոսկվայում. պայթյունից կոտրվել է ավելի քան վեց հարյուր ապակի՝ հյուրանոցում, դպրոցում, թանգարանում, միլիցիայի բաժանմունքում և շրջակա տներում, հրաշքով ոչ ոք, այդ թվում՝ երեք կասկադյորները, չի տուժել։


== Քննադատություն ==
Դերասանուհի Լյուդմիլա Նիլսկայայի առաջին գլխավոր դերերից մեկն է և ամենասիրելիներից մեկը․

— «Молодая гвардия» ամսագիր, 1985 թվական


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Где-то плачет иволга… // Домашняя синематека: отечественное кино 1918—1996 / Сергей Землянухин, Мирослава Сегида. — М.: Дубль-Д, 1996. — 520 с. — стр. 89
Где-то плачет иволга… // Советские художественные фильмы: 1982—1983. — М.: Нива России, 1999. — стр. 24
Где-то плачет иволга… // Мосфильм
(9776) 1993 VL3

(9776) 1993 VL3, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1993 թվականի նոյեմբերի 11-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,906491 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8415 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9715 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1809,89 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198907 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,38° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9776) 1993 VL3 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աստերիքսն ու Օբելիքսն ընդդեմ Կեսարի

«Աստերիքսն ու Օբելիքսն ընդդեմ Կեսարի» (ֆր.՝ Astérix et Obélix contre César) ռեժիսոր Կլոդ Զիդիի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Քրիստեան Կլավյեն, Ժերար Դեպարդիեն, Ռոբերտո Բենինյին, Միշել Գալաբրյուն, Կլոդ Պեպլյուն, Դանիել Պրևոն, Պեր Պալմադեն, Լետիցիա Կաստան, Արիել Դոմբալը։


== Սյուժե ==
Մ․թ․ա․ 50 թվականին կայսր Հուլիոս Կեսարը նվաճեց Գալիան։ Միայն մի փոքրիկ գյուղի բնակիչներ հրաժարվեցին հարկեր վճարելուց, քանի որ նրանք ունեն կախարդական ըմպելիք։ Այդ ըմպելիքի շնորհիվ երկու անբաժան ընկերներ Աստերիքսն ու Օբելիքսը դառնում են սուպեր հերոսներ և ի զորու են պայքարել հռոմեական կայսրության դեմ։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աստերիքսն ու Օբելիքսն ընդդեմ Կեսարի(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Աստերիսն ու Օբելիքսն ընդդեմ Կեսարի Archived 2015-01-24 at the Wayback Machine. (հայ.) ֆիլմը Merojax կայքում։
«Աստերիքսն ու Օբելիքսն ընդդեմ Կեսարի»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
aRmenia Tv Serial Archived 2021-03-14 at the Wayback Machine.
Հիրագանա

Հիրագանա (ճապոներեն` 平仮名) — ճապոներենի վանկային այբուբեն։ Ճապոներենի գրության ձևերից մեկն է` կատականայի, կանձիի, արաբական թվերի և ռոմաձիի շարքում։ Հիրագանան և կատականան միասին կազմում են կանա համակարգը, որի մի նիշը համապատասխանում է մի վանկի։ Կանայի նիշերը կարող են հաղորդել ձայնավոր հնչյուն (օրինակ՝ ա, あ), զուգորդվել բաղաձայնի հետ, որը նախորդում է ձայնավորին (օրինակ՝ տա, た) կամ ռնգային ձայնորդ ն-ի հետ, որը կապված համատեքստից կարող է հնչել ինչպես ն, մ, անգլերեն ng կամ ինչպես ֆրանսերեն ռնգային բաղաձայները։


== Աղբյուրներ ==
Ահմեդչայ

Ահմեդչայ, գետակ Թուրքիայի Աղրըի մարզում, Արածանիի ավազանում, նրա աջակողմյան Շառյան վտակի օժանդակը։ Հոսում է Ալաշկերտի դաշտով։


== Ծանոթագրություններ ==
Պևտինգերյան քարտեզ

Պևտինգերյան քարտեզ (Tabula Peutingeriana — Պևտինգերյան տախտակներ), հռոմեական ճանապարհացույց-քարտեզ։ 16-րդ դարում այդ քարտեզը գտել էր Վիեննացի հումանիստ Կոնրադ Կելտեսը և հանձնել Աուգսբուրգի գիտնական Պևտինգերին, որի անունով էլ կոչվում է «Պևտինգերյան»։ Պևտինգերյան քարտեզը իրապես ոչ թե քարտեզ, այլ հին աշխարհի ճանապարհների մանրամասն նկարագրությունը Հին Հայաստանի գլխավոր ճանապարհները ըստ Պևտինգերյան քարտեզի ուղեցույց է, որի վրա նշված են Եվրոպայի, Ասիայի ու Աֆրիկայի հաղորդակցության հին ճանապարհները, դրանց վրա գտնվող քաղաքներն ու կայարանները, վերջիններիս միջև եղած տարածությունները (մղոններով)։ Պևտինգերյան քարտեզը վերահրատարակել, մանրամասն ուսումնասիրել և մեկնաբանել է գերմանացի գիտնական Կոնրադ Միլլերը, ըստ որի քարտեզի հեղինակը հռոմեացի աշխարհագիր Կաստորիուսն է, որն այն կազմել է 361-363 թվականներին։ Մոտ 670 թվականին այդ քարտեզից օգտվել է Անանուն Ռավեննացին։ Նրա աշխատության մեջ հիշատակված 2 հազարամյակը տեղանուն քաղված է Պևտինգերյան քարտեզից, և իբրև այդ քաղվածքների հեղինակ 36 անգամ վկայակոչված է Կաստորիուսը։ Պևտինգերյան քարտեզը ուսումնասիրել և մեկնաբանել են Ն․ Ադոնցը, Մարկվարտը և ուրիշներ։ Մանանդյանն իր «Հին Հայաստանի գլխավոր ճանապարհները» աշխատության մեջ Պևտինգերյան քարտեզը համարում է Հայաստանի ռազմական և առևտրական հին ճանապարհների ուսումնասիրության և Հայկական լեռնաշխարհի ու հարևան երկրների պատմական աշխարհագրության անփոխարինելի աղբյուր։ Քարտեզի վրա հռոմեական մղոններով նշված են Մեծ Հայքի թագավորության հիմնական մայրուղիները։ Պևտինգերյան քարտեզի օգնությամբ (Անանուն Ռավեննացու ուղղումներով) ճշտվում են Արշակունյաց Հայաստանի հին ճանապարհները և դրանց վրա գտնվող կայանների մեծ մասը։ Կ․ Միլլերի կարծիքով հին աշխարհագրության համար Կաստորիուսի այս քարտեզն ավելի կարևոր է, քան Պտղոմեոսի «Աշխարհագրությունը»։ Պևտինգերյան քարտեզի միակ օրինակը գտնվում է Վիեննայի պետական գրադարանում։
Սարսափների վաճառողը

Ծաղրածուի ստվերը (ռուս.՝ Продавец кошмаров), ռուսական Կորոլ ի Շուտ փանկ-ռոք խմբի ութերորդ ստուդիական ալբոմն է, թողարկվել է 2006 թ. դեկտեմբերի 5-ին «Նիկիտին» ձայնագրման լեյբլի կողմից։ «Ռոմ» և «Ջոկեր» երգերի համար նկարահանվել են տեսահոլովակներ։


== Երգացանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լուր-դա-լուր (մուլտֆիլմ)

Լուր-դա-լուր, 1972 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական մուլտֆիլմ՝ ըստ Վրթանես Փափազյանի համանուն երկի։


== Սյուժե ==
Աղքատ հովվի և հարուստ մարդու դստեր սերը ի վերուստ դատապարտված է կործանման։ Անհույս ու անապավեն սիրահարները, չկարողանալով ապրել առանց իրար, ընտրում են մահը՝ միասին նետվում անդունդի խորխորատը։


== Աղբյուրներ ==
Հայկական կինո, լիակատար կատալոգ, 1924-1999, Հայաստանի կինոգետների և կինոլրագրողների ասոցիացիա, 2000։


== Արտաքին հղումներ ==
Լուր-դա-լուր
Ագարակ (Թորթումի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ագարակ (այլ կիրառումներ)Ագարակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում` Արդահանից Օլթի տանող ճանապարհին։ Ագարակը հին հայկական գյուղ է և նախկինում գտնվելիս է եղել Տայոց աշխարհի Պարտիզացփոր գավառի մեջ։
Ռուսական քարտեզներում գյուղը սովորաբար նշվում է Էկրեկ անվանումով։


== Բնակչություն ==
Գյուղում հիմնականում բնակվում էին թուրքեր և լազեր։ 1913 թվականին գյուղում կար նաև հայկական 50 ընտանիք` 403 բնակչով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
1986 թվականի դրությամբ գյուղում պահպանվել էր XI դարում Սմբատ Կիսկացու կողմից կառուցված եկեղեցին, որի վրա կար հունարեն և վրացերեն արձանագրություններ։ Գյուղի մոտ է գտնվում Ս. Ստեփանոս եկեղեցու ավերակները։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ուզունմուսա

Ուզունմուսա, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Օրդուի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Օ՜, սիրտ իմ, սիրտ իմ, տակավին մատաղ․․․

«Օ՜, սիրտ իմ, սիրտ իմ, տակավին մատաղ...», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1899 թվականին։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1899 թվականին սեպտեմբերին, որը պետք է գրված լիներ 1890-ական թվականներին։
Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի ֆոնդում (№ 413/7) պահվում է 1899 թվականի սեպտեմբերին Թումանյանի՝ Փ․ Վարդազյանին հղած նամակը և դրա մեջ՝ ինքնագրի ը։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության հինգերորդ հատորում (էջ 162)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ասի սյուր Սեր

Ասի սյուր Սեր (ֆր.՝ Assis-sur-Serre), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Լան շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02027։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 275 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 176 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 119-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 57-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 67,6 %, 1999 թվականին եղել է 71,0 %)։ 119 աշխատունակ բնակիչներից 99-ը աշխատում էին (64 տղամարդ և 35 կին), գործազուրկ էին 20-ը (8 տղամարդ և 12 կին)։
57 անգործունակ մարդկանցից 17-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 21-ը՝ թոշակառու, 19-ը պասիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Ասի սյուր Սեր (ֆր.)
Սև թիթեռնիկներ

«Սև թիթեռնիկներ» (անգլ.՝ Black Butterflies), հոլանդացի ռեժիսոր Պաուլա վան դեր Ուստի կողմից 2011 թվականին նկարահանված ֆիլմ, որի հիմքում ընկած է բուրական ծագմամբ հարավաֆրիկացի բանաստեղծուհի Ինգրիդ Յոնկերի կյանքի  իրական պատմությունը։


== Սյուժե ==
1960 թվական, Քեյփթաուն, սկսնակ բանաստեղծուհի Ինգրիդը հեռանում է ամուսնուց և ծովափին պատահական ծանոթանում է բանաստեղծ և ապարտհեյդի դեմ պայքարող Ջեքսոն Կոուպի հետ, որը նրանից բավականին տարիքով էր։ Նրանց միջև սկսվում է բուռն և բարդ հարաբերություններ, որից չափազանց դժգոհ էր Ինգրիդի հայրը, որը համարվում էր իշխող Ազգային կուսակցության ակտիվիստներից մեկը։ Երեք ամսվա ուղևորությունների ընթացքում Կոուպ Ինգրիդը հանդիպում է գրող Յուջին Մարիտցի հետ, որն էլ հանգեցնում է Ջեքի հետ կապերի խզման։ Աղջիկը ապրում է անկայուն աշխատավարձով, շատ է խմում, հոր հետ վիճաբանում է քաղաքական և ընտանեկան շարժառիթներով և այդ ամենի հետ մեկտեղ ակտիվորեն շարունակում է բանաստեղծություններ գրել։
Անսպասելիորեն նա նամակ է ստանում իր ընկեր Նկոսիից, որը խնդրում է լուրը փոխանցել եղբորը։  Ջեքը համաձայնվում է Ինգրիդին տեղափոխել ռեզերվացիա, որտեղ նրանք ականատես են լինում սպիտակ ոստիկանի կողմից սևամորթ երեխայի սպանությանը։ Մինչև հոգու խորքը ցնցված բանաստեղծուհին գրում է իր ամենանշանավոր ստեղծագործությունը՝ «Երեխան չի մահացել»։ Սակայն Ինգրիդի նյութական վիճակը ավելի է վատթարանում, նրան վտարում են տանից, սիրահարները չեն ուզում շփվել նրա հետ և բանաստեղծուհին ստիպված վերադառնում է հոր մոտ։ Սակայն վերջինիս վրդովեցնում են աղջկա բանաստեղծությունները։
Կոուպի օգնությամբ Ինգրիդը փախչում է հոր տանից և հանգրվանում էժան հյուրանոցում։ Այստեղ նա հոգեկան խանգարում է ստանում, որից հետո բանաստեղծուհուն տեղափոխում են հոգեբուժարան։ Աղջկան այցելում է Ջեքը, որին նա խոստովանում է, որ ինքը գաղտնի աբորտ է արել իրենց ընդհանուր երեխայից ձերբազատվելու համար։ Կոուպը ցնցված է, բայց իր մեջ ուժ է գտնում ընթերցելու Ինգրիդի գրառումները։ Այդ ոչ ամբողջական տեքստերից Կոուպը և Էյս Կրիգեն կազմում են «Ծուխ և օխրա» ժողովածուն, որի համար Յոնկերը ստանում է գրական մրցանակ, ինչը հնարավորություն է տալիս նրան մեկնել Եվրոպա։ Սակայն Ամստերդամ և Փարիզ այցելությունը բացասական ազդեցություն է թողնում Ինգրիդի ընդհանուր վիճակի վրա, և նրան կրկին տեղափոխում են հոգեբուժարան։ Հայրենիք վերադառնալով՝ սկզբում բանաստեղծուհուն թվում է, թե ամեն ինչ կարգավորվում է, բայց իրականությունն այնքան էլ վարդագույն չէ։ Մի անձրևոտ գիշեր նա Ջեքին է հանձնում իր գրական մրցանակը և հեռանում։ Հաջորդ օրը նրա մարմինը հանում են ծովից։


== Դերերում ==
Քարիս Վան Հաուտեն՝ Ինգրիդ Յոնկեր
Ռուտգեր  Հաուեր՝ Աբրահամ Յոնկեր
Լիամ  Քաննիգեմ՝ Ջեք  Կոուպ
Գրեհեմ Կլարկ՝ Էյս Կրիգե
Նիկոլաս Պոլինգ՝ Յուջին Մարիտց
Քենդիս Դ’Արսի՝  Աննա Յոնկեր
Գրանտ Սուենբի՝ Յան  Ռաբի
Վալդեմար  Շուլց՝ Էտյեն լե Ռու
Տերրին Փեյջ՝ Իրմա


== Մրցանակներ ==
2011 թ.- Տրայբեկի մրցանակ - լավագույն դերասանուհի
2011 թ.- Տաորմինի միջազգային կինոփառատոն - հանդիսատեսի համակրանքի մրցանակ
2012 թ.- Ոսկե հորթ
Լավագույն ֆիլմ
Լավագույն դերասանուհի
Լավագույն մոնտաժ
Մրցանակ «Լավագույն ռեժիսոր» անվանակարգում
2012 թ.- Ռեմբրանդտի  մրցանակ
Լավագույն հոլանդացի դերասանուհի
«Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգ
2012 թ.- Նիդերլանդների Ոսկե ֆիլմ - լավագույն ֆիլմ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (Ինտերնետային արխիվ)
Կիրբա (այլ կիրառումներ)

Կիրբա, կարող է վերաբերել՝

Կիրբա - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Բեյսկի շրջանի կազմում։
Կիրբա - գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ուստ-Աբականսկի շրջանի կազմում։
Թոմաս Դելանի

Թոմաս Ժոզեֆ Դելանի (դան․՝ Thomas Joseph Delaney, սեպտեմբերի 3, 1991(1991-09-03), Ֆրեդերիկսբերգ, Մայրաքաղաքային տարածաշրջան, Դանիա), դանիացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, ով ներկայումս հանդես է գալիս գերմանական «Բորուսիա Դորտմունդ» ակումբում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Կոպենհագեն ===
Դելանին նորամուտը նշել է 2008 թվականի օգոստոսին՝ մասնակցելով «Կոպենհագենի» ոչ պաշտոնական ընկերական հանդիպման։ 2008-09 մրցաշրջանի առաջին կեսը երիտասարդական թիմում անցկացնելուց հետո նա ընդգրկվեց առաջին թիմի կազմում։ Նա իր նորամուտը նշեց «Նորդվեստի» դեմ անցկացված կիսաեզրափակչում։ Պատասխան հանդիպումը Դելանին սկսեց մեկնարկային կազմում և փոխարինվեց 60-րդ րոպեին։
2009 թվականի ամռանը նա տեղափոխվեց հիմնական թիմ։ Առաջին խաղն անցկացրեց 2009 թվականի օգոստոսի 9-ին՝ «Սյոններիյուսկ» ակումբի դեմ։
2013 թվականի հուլիսի 6-ին Դելանին երկարաձգեց պայմանագիրը ակումբի հետ մինչև 2015 թվական և ստացավ 8-րդ համարի մարզաշապիկը։ Հաջորդող մրցաշրջանում նա պարբերաբար հայտնվում էր մեկնարկային կազմում՝ իր նախընտրած դիրքում, նաև այն խաղերում, ինչպիսիք են Չեմպիոնների Լիգայի շրջանակներում անցկացվող խաղերը «Յուվենտուս», «Ռեալ Մադրիդ» և «Գալաթասարայ» ակումբների դեմ անցկացված խաղերը։ Ընդամենը կես տարի անց էլ Դելանին ստացավ ավագի թևկապը։
2015 թվականի մայիսի 16-ին «Կոպենհագենը» նվաճեց դանիական գավաթը, իսկ Դելանին ճանաչվեց խաղի լավագույն խաղացող։


=== Վերդեր Բրեմեն ===
2016 թվականի օգոստոսի 17-ին «Վերդերը» հայտարարեց, որ 2017 թվականի հունվարին Թոմաս Դելանին կհամալրի թիմի շարքերը։ 2017 թվականի փետրվարի 17-ին նա հեղինակեց իր առաջին գոլը ակումբի կազմում՝ ապահովելով իր թիմի հաղթանակը «Մայնցի» դեմ 2:0 հաշվով։ Դա թիմի առաջին հաղթկանակն էր 2017 թվականին՝ իրար հաջորդող 4 պարտություններից հետո։
2017 թվականի ապրիլի 1-ին Դելանին հողինակեց իր կարիերայի առաջին հեթ-թրիքը «Ֆրայբուրգի» դեմ խաղում, իսկ խաղն ավարտվեց 5-2 հաշվով։


=== Բորուսիա Դորտմունդ ===
2018 թվականի հունիսի 7-ին Դելանին քառամյա պայմանագիր կնքեց Դորտմունդի «Բորուսիայի» հետ։ Գերմանական ակումբը ֆուտբոլիստի համար «Վերդերին» վճարեց €20 միլիոն։


== Կարիերան հավաքականում ==
Դելանին Դանիայի Մ18 հավաքականում նորամուտը նշեց 2008 թվականի հոկտոմբերին, անցկացրեց ընդհանուր 3 հանդիպում։ Նա անցկացրեց 11 հանդիպում Դանիայի Մ19 հավաքականում։
2010 թվականի օգոստոսի 11-ին նորամուտը նշեց Դանիայի Մ21 հավաքականում։
Դանիայի ազգային հավաքականում նորամուտը նշեց 2013 թվականի հոկտեմբերի 15-ին՝ 2014 թվականի Աշխարհի Առաջնության ընտրական փուլի շրջանակներում Մալթայի հավաքականի դեմ անցկացվող հանդիպման ժամանակ։
2018 թվականի մայիսին հայտարարվեց, որ Դելանին իր հավաքականի հետ մեկնելու է Ռուսաստան՝ մասնակցելու Աշխարհի առաջնությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոսմիրին (Բուչաչի շրջան)

Կոսմիրին (ուկր.՝Космирин), գյուղ, խորհրդային Կոսմիրինսկի գյուղական տարածք, Տերնոպոլի մարզ Ուկրաինա։
Կոդ ՈւՎՏԿՕԴ՝ 6121283001։ 2001 թվականի տվյալներով, բնակչությունը կազմում է 948 մարդ։
Համարվում է վարչական կենտրոն Կոսմիրինսկի շրջանում, որը ներառում է նաև գյուղական տարածքամերձ հողմասեր։


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Կոսմիրին գյուղը գտնվում է Դնեստր գետի ձախ ափին, 1.5 կմ հոսանքն ի վeր հեռավորության վրա 7 հոսանքն ի վար 3 կմ հեռավորության վրա։


== Պատմություն ==
Գյուղը հայտնի էր դեռ XVI դարից։


== Սոցիալական ենթակառուցվածքներ ==
Դպրոց համար I-II
Ակումբ


== Ծանոթագրություններ ==
Կուժկոտրուկ միամյա

Կուժկոտրուկ միամյա (լատ.՝ Adónis ánnua), միամյա վայրի բույս, Կուժկոտրուկի ընտանիքի նմանությամբ։


== Բուսաբանական բնութագիր ==
Ունի 25-40 սմ բարձրություն։
Ցողունը ուղիղ է, պարզ կամ թեթևակի մասնիկավորված, ակոսավոր, սովորական մերկ։
Ստորին տերևները կոթունավոր է, վերադաս, բոլորը մատնաձև-առանձին գծային, պինդ կամ եռաճեղք շերտերով։
Ծաղիկները միայնակ են, 15-25 մմ տրամագծով. բաժականման բաց թերթերով, հեռավորության վրա կամ նույնիսկ ներքևի կորով, թերթիկները 6-10 մմ, ամբողջությամբ ձվաձև, ձևավորված կիսագնդային պսակով, ինտենսիվ կարմիր, գրեթե սև հիմքով։ Ծաղկում հունիս-հուլիս ամիսներին։ Ծաղկի բանաձևն է՝ 
  
    
      
        ∗
        
          K
          
            5
          
        
        
        
          C
          
            5
            −
            10
          
        
        
        
          A
          
            ∞
          
        
        
        
          G
          
            ∞
          
        
      
    
    {\displaystyle \ast K_{5}\;C_{5-10}\;A_{\infty }\;G_{\infty }}
  .
Պտուղի գլխին տանձաձև ձևավորված է սերմը՝ ուղիղ ճեղքվածքով։


== Տարածվածություն և էկոլոգիա ==
Տարածված է Հյուսիսային Աֆրիկայում, Արևմտյան Ասիայում, Միջին Արևելքում, Կենտրոնական և Հարավային Եվրոպայում։
Այն աճում է Ռուսաստանի (Մերձսևծովյան շրջանի) եվրոպական մասում, Ուկրաինայում (Դնեպրովսկի շրջանի), Մոլդովայում։
Այն աճում է որպես մշակաբույսերի մոլախոտ, ճանապարհներին, աղբավայրերում, առանձին կամ խմբերով։


== Նշանակություն և կիրառություն ==
Դեկորատիվ բույս է։


=== Բուժական հատկություններ ===
Թերապևտիկ նպատակներով օգտագործվում է բույսի հողի վրայի մասը։
Բույսի վերին հատվածը պարունակում է կարոտինոիդներ 0.332-0.675%, առավելագույնը պտղի հասունացման սկզբում, պարունակում է վիտամին C:
Ծաղիկների մեջ հայտնաբերվել է Կարոտինոիդներ, իսկ պտուղներում՝ ճարպային յուղ։ 

Բույսը կարող է փոխարինել կուժկոտրուկ գարնանայինին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Adonis automnalis // Ботанический словарь / сост. Н. И. Анненков. — СПб.: Тип. Имп. АН, 1878. — XXI + 645 с.
Лавренова Г. В., Лавренов В. К. Энциклопедия лекарственных растений. — Издательство «Донеччина», 1997.


== Հղումներ ==
Адонис однолетний на сайте Энциклопедия декоративных садовых растений Проверено 16 октября 2008 г.
Կուրշևո (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Կուրշևո (ռուս.՝ Куршево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 79 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռադիոգալակտիկա

Ռադիոգալակտիկաներ, օպտիկական ճառագայթման կարգի ռադիոճառագայթում (1040—1043 էրգ/վրկ) ունեցող գալակտիկաներ։ Ռադիոգալակտիկաներ էլիպսաձև, տարածված ու անհամասեռ թաղանթներով կամ կոմպակտ գերհսկա գալակտիկաներ են։ Դրանք, սովորաբար, գալակտիկաների կույտերի կենտրոնական, պայծառ անդամներ են։ Ռադիոճառագայթման հիմնական մասի աղբյուրը գալակտիկայիցդուրս և նրա նկատմամբ գրեթե սիմետրիկ դասավորված երկու ամպերն են, որոնց չափերը զգալիորեն ավելի մեծ են գալակտիկայի չափերից։ Այդ ամպերում ռադիոճառագայթումը անհամասեռ է բաշխված, կան փոքր չափերի առանձին խտացումներ։ Երբեմն դիտվում են երկուսից ավելի ռադիոճառագայթող տիրույթներ։ Ռադիոճառագայթող ամպերը սովորաբար ճշտորեն մեկ ուղիղ գծի վրա չեն դասավորված։ Դրանց հեռավորությունը գալակտիկայից հասնում է մինչև 500 կպս-գ իսկ առանձին դեպքերում՝ մինչև 2—3 Մսյսի։
Վիճակագրական ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ռադիոճառագայթող ամպերը դուրս են շպրտված գալակտիկաներից՝ լույսի արագության հետ համեմատելի արագություններով։ Երբեմն այդ ամպերը կապված են լինում գալակտիկայի հետ թույլ ռադիոճառագայթում ունեցող կամրջակներով։ Համեմատաբար թույլ ռադիոճառագայթում հաճախ դիտվում է նաև ռադիոգալակտիկաների կենտրոնական տիրույթներից՝ կորիզներից։
Ռադիոգալակտիկաների ռադիոճառագայթումը ոչ ջերմային է, ունի սինխրոտրոնային բնույթ։ Ռադիոգալակտիկաների ուսումնասիրումը Վիկտոր Համբարձումյանին հանգեցրեց գալակտիկաների կորիզների ակտիվության երևույթի հայտնադործմանը, ըստ որի ռադիոգալակաների հզոր ռադիոճառագայթումը բացատրվում է որպես գալակտիկաների կորիզներում նախաստղային գերխիտ նյութի պայթյունի հետևանք։ Ռադիոգալակտիկաների հզոր ռադիոճառագայթման բացատրության համար առաջարկված մյուս բոլոր տեսություններից ոչ մեկը լիովին չի բավարարում դիտողական տվյալներին։
Ռոզառնո

Ռոզառնո (իտալերեն՝ Rosarno), քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 14.949, բնակչության խտությունը կազմել է 386 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 39 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89025։ Հեռախոսային կոդը՝ 0966։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Կոնդրո

Կոնդրո (իտալերեն՝ Condrò), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Սիցիլիայի մարզում, Մեսինայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 517 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 103 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 98040։ Հեռախոսային կոդը՝ 090։
Բնակավայրի հովանավորը համարվում է նահատակ Վիտը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության փոփոխություն։


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 090 937000
Էլեկտրոնային փոստ՝ condrones@tiscali.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.condro.me.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Թեոդոր Բլանկ

Թեոդոր Բլանկ (գերմ.՝ Theodor Blank, սեպտեմբերի 19, 1905(1905-09-19)[…], Էլց, Լիմբուրգ Վայլբուրգ, Giessen Government Region, Հեսսեն, Գերմանիա - մայիսի 14, 1972(1972-05-14), Բոն, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի քաղաքական և պետական գործիչ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության առաջին պաշտպանության նախարարը։
1957-1965 թվականներին աշխատել է որպես Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության աշխատանքի և հասարակայնության հետ կապերի նախարար։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ 1945 թվականին, Թեոդորը կարևոր դեր է ունեցել Գերմանիայի քրիստոնեա-ժողովրդական Միության կազմավորման գործում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1905 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Գերմանիայում։ 1939-1945 թվականներին մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին և կրվել է գերմանական ռայխում։
Մասնակցել է Գերմանիայի կողմից Նիդերլանդների, Բելգիայի և Ֆրանսիայի օկուպացմանը։ Պատերազմից հետո զբաղվել է քաղաքական բնույթի հարցերով։
1949-1972 թվականներին աշխատել է Գերմանիայի Բունդեսթագի պալատում, իսկ 1965-1969 թվականներին եղել է գերմանական քրիստոնեա-դեմոկրատական և քրիստոնեա-սոցիալիսական կուսակցությունների առաջնորդը։
1955 թվականին դարձել է Գերմանիայի առաջին հետպատերազմյան պաշտպանության նախարար։ Այս պաշտանում սակայն հանդես եկավ մեկ տարի։
1956 թվականից դարձավ Գերմանիայի աշխատանքի և հասարակայնության հետ կապերի նախարար։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Գի դը Լուզինյան

Գի դը Լուզինյան (ֆր.՝ Guy de Lusignan, 1150 կամ մոտ 1129, Պուատու, Ֆրանսիա - հուլիսի 18, 1194, Նիկոսիա, Նիկոսիայի շրջան, Կիպրոս), ականավոր գործիչ Խաչակրաց արշավանքների պատմության մեջ, ֆրանսիական ասպետ Լուզինյանների տոհմից, Երուսաղեմի թագավորության արքա 1186-1192 թվականներին (իր կնոջ Սիբիլլա Երուսաղեմացու հետ համատեղ), Կիպրոսի սենյոռ սկսած 1192 թ.-ից։
Գուգո VIII դը Լուզինյանի որդին։


== Կենսագրություն ==


=== Ճանապարհ գահին ===
1173 թ. Գին ուղևորվում Երուսաղեմ, որպես խաչակիր ասպետ։ 1174 թ. նրա եղբայր՝ Ամորին ամուսնանում է Բալդուին դը Իբելինի դստեր հետ, ստանում է ազնվականության աջակցությունը։ Եղբոր հաստատումը Երուսաղեմում նպաստամ է նաև Գիին։ 1180 թ. ապրիլին ամուսնանում է արքայի դստեր՝ Սիբիլլաի հետ ամուսնությունից հետո ստանում է Յաֆֆայի և Ասկալոնի կոմսի կոչում։ Հետագայում ծնվում են նրա դուստրերը Ալիսան և Մարիան։ 1182 թ. արքայի առողջությունը զգալիորեն վատթարանում է և Գին նշանակվում է գահի խնամակալ։


=== Երուսաղեմի արքա ===
Երբ 1185 թ.-ին մահացավ Բալդուին IV-ը գահ բարձրացավ անչափահաս Բալդուին V-ը, նա մահացավ գահակալման առաջին տարում։ Գին իր կնոջ և զինված ուժերի հետ եկավ Երուսաղեմ իր խորթ որդու՝ Բալդուին V-ի թաղմանը, զինված ուժերը Գիի հրամանով քաղաքը վերցրեց վերահսկողուրյան տակ։ Ռայմոնդ III փորձեց դիմադրել, սակայն ապարդյուն, պատրիարք Հերակլեսը օծեց Գիին և Սիբիլլաին որպես Երուսաղեմի արքա։ Բնակչության աջակցությունը նրանք ստացան Ռենո դը Շատիլյոնի շնորհիվ, ով հայտարարեց, որ Սիբիլլան «li plus apareissanz et plus dreis heis dou rouame» («ամենաօրինական և ակնառու թեկնածուն է գահի համար»)։


=== Հաթթինի ճակատամարտ ===

Գիի անհեռատես քաղաքականության և Ռենո դը Շատիլյոնի սանձարձակությունների հետևանքով ծավալվեց կոնֆլիկտ ժամանակի ականավոր ռազմական գործիչ Սալահ ալ-Դինի հետ։ 1187 ապրիլի 4-ին խաչակիրները գլխովին ջախջախվեցին Հաթթինի ճակատամարտում Ռենո դը Շատիլյոնը և մի շարք նշանավոր ասպետներ այդ թվում նաև Գին գերեվարվեցին։ Սալահ ալ-Դինը անձամբ գլխատեց Ռենոին լուծելով իր քրոջ վրեժը։ Գին ուղարկվեց Դամասկոս։ Այդ ժամանակ Բալիան դը Իբելինը Սիբիլլաի հետ միասին կազմակերպեց հերոսական ինքնապաշտպանություն Երուսաղեմում, սակայն զորքերի քանակությունների խիստ անհավասարության պատճառով քաղաքը ընկավ 1187 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։ 1188 թ. Գին բաց թողվեց։ Գին և Սիբիլան պատսպարվեցին քրիստոնյաների վերջին հենակետ Տյուրոսում։


=== Երրորդ խաչակրաց արշավանք ===


== Կիպրոսի սենյոռ ==
1192 թ. կորցնելով գահը Գին Ռիչարդ Առյուծասիրտից գնեց Կիպրոս կղզին 40 հազար ոսկե բեզանտի դիմաց։ Այսպիսով նա դարձավ Կիպրոսի սենյոր։


== Մահ ==
1194 թ չթողնելով ժառանգներ նա մահացավ։ Կիպրոսի գահը փոխանցվեց նրա եղբորը։ Գին թաղվեց Նիկոսիաի տաճարականների եկեղեցում։


== Գրականություն ==
Bernard Hamilton, "Women in the Crusader States: The Queens of Jerusalem", in Medieval Women, edited by Derek Baker. Ecclesiastical History Society, 1978
Bernard Hamilton, The Leper King and his Heirs: Baldwin IV and the Crusader Kingdom of Jerusalem, Cambridge University Press, 2000.
Guida Jackson, Women Who Ruled, 1998
Robert Payne, The Dream and the Tomb, 1984


== Ծանոթագրություններ ==
Կինլոդ

Կինլոդ (ուկրաիներեն՝ Кінлодь), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մուկաչևոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կինլոդ գյուղում բնակվում էր 223 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,445 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 501,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(9675) 1998 QK36

(9675) 1998 QK36, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի օգոստոսի 17-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,154052 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7955 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5126 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2045,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175955 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9675) 1998 QK36 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բուդա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուդաԲուդա (ռուս.՝ Буда), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6765) Ֆիբոնաչի

(6765) Ֆիբոնաչի (անգլ.՝ Fibonacci), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հունվարի 20-ին Լադիսլավ Բրոժեկի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,298236 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9458 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6506 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1272,6 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,282886 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Ֆիբոնաչի
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6765) Ֆիբոնաչի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գորսկոե (այլ կիրառումներ)

Գորսկոե, կարող է վերաբերել՝

Գորսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում
Գորսկոե - քաղաք Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Պերվոմայսկի քաղաքային խորհուրդում, շրջանային նշանակության քաղաք
Փետրիկ Դեմփսի

Փետրիկ Գեյլըն Դեմփսի (անգլ.՝ Patrick Galen Dempsey, հունվարի 13, 1966(1966-01-13), Տառագոնա, Տեռագոնես), ամերիկացի դերասան և ավտոմրցարշավորդ։ Առավել հայտնի է «Գրեյի անատոմիա» բժշկական դրամայում նյարդավիրաբույժ Դերեկ Շեփարդի դերի կատարմամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սինյավսկոյե (Նեկլինովսկի շրջան)

Սինյավսկոյե (ռուս.՝ Синявское ), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Սինյավսկի գյուղական համայնքի կենտրոնի կազմի մեջ։ Ի սկզբանե կոչվել է «Սենյավսկի խուտոր», այնուհետև անվանափոխվել է «Սինյավկա», ներկայիս անվանունը ստացել է ավելի ուշ։
2002 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 3721 մարդ։


== Աշխարհագրություն ==
Ստանիցան տեղակայված է Դոնսկոյ Չուլեք և Մեռյալ Դոնեց գետերի մերձակայքում։ Ստանիցան ունի 9 փողոց և 22 նրբանցք։ 


=== Փողոցներ ===


== Պատմություն ==
Ստանիցան  Սինյավսկայա է կոչվել ի պատիվ ռուս ծովակալ Ալեքսեյ Սենյավինի։ Մինչև 1770 թվականը այստեղ գտնվում էր ձկնորսների փոքր բնակատեղի։ 1770 թվականի հուլիս-օգոստոսին «Տագանրոգ» և «Ազով» նոր նավերի փորձարկումն իրականացնելիս Բոլշայա Կուտերմա գետի միջով անցնելիս ծովակալ Ալեքսեյ Նաումովիչ Սենյավինը (Սինյավին) հիմնեց  իր առաջին փոքրիկ փայտե տունը, որը գնել է հրամանատար Ի. Ա. Պոտապովից և իր հետ բերել  Մեռյալ Դոնեց և Դոնեցկի Չուլեք գետի հարևանությամբ գտնվող ժամանակավոր բնակավայր։


== Բնակչություն ==


=== Հայտնի մարդիկ ===
Գյուղում են ծնվել Խորհրդային Միության հերոսներ`

Ալեքսանդր Պոլիկարպովիչ Կիրիչենկո
Անատոլի Անդրեևիչ Սկլյարով
գրող Գեորգի Շոլոխով-Սինյավսկի


== Տեսարժան վայրեր ==
Հուշահամալիր՝ Ցեզար Կունիկովի ջոկատի հուշարձանը Սինյավսկոյե գյուղում։
Բոլոր Սրբերի եկեղեցին, որը կառուցվել է 1806 թվականին։ Տաճարը հետաքրքիր է նրանով, որ Ռուսաստանի հարավումմիակ տաճարն է, որը քառակուսի հատվածում ունի զանգակատուն։ Համարվում է Ռոստովի մարզի ամենահին տաճարներից մեկը;


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Погода в селе Синявском
Չերվոնի Ստավ (այլ կիրառումներ)

Չերվոնի Ստավ, կարող է վերաբերել՝

Չերվոնի Ստավ - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բորովի շրջանում
Չերվոնի Ստավ - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում
Չերվոնի Ստավ - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզնեգովատոեի շրջանում
Ենթաէթնոս

Ենթաէթնոս (կամ ենթաէթնիկ խումբ), խտաբար բնակվող և մեծ էթնոսին պատկանող մարդկանց մի խումբ, որը ունի մի շարք մշակութային յուրահատկություններ և գիտակցում է այդ տարբերությունը։ Ենթաէթնոսը ունի իր ինքնավանումը, իսկ նրա անդամները ընդունում են իրենց երկակի պատկանելիությունը՝ միաժամանակ էթնոսին և ենթաէթնոսին (օրինակ՝ չերքեզահայերը հայ ժողովրդի կազմում, նագայբակները թաթար ժողովրդի կազմում, դիգորները օս ժողովրդի մեջ, կազակները ռուս ժողովրդի կազմում և այլն)։


== Եզրի առաջացումը ==
«Ենթաէթնիկ խումբ» (ֆր.՝ sous-groupe ethnique, անգլ.՝ sub-ethnic group) եզրը օգտագործվում է ֆրանսալեզու գրականության մեջ սկսած 19-րդ դարից, անգլալեզու՝ 20-րդ դարի սկզբից, երբեմն մատնանշելով ռասայի մեջ մտնող էթնիկ խմբերը։
«Ենթաէթնոս» եզրը մտցրել է Լև Գումիլյովը էթնոգենեզի պասիոնար տեսության շրջանակներում, էթնոսի կառուցվածքի տարր հանդիսացող՝ էթնիկ համակարգը նշելու համար։ Ենթաէթնոսի մեջ Գումիլյովը առանձնացնում է կոնսորցիան և կոնվիքսիան։
Համաձայն Գումիլյովի, էթնոսի կայունության հատկանիշն է տարբեր էնթաէթնոսների գոյությունը, որոնք լինելով սիմբիոզի հարաբերության շրջանակներում բաժանում են իրար մեջ ֆունկցիաները։ Ոչ անտագոնիստական մրցակցության եղանակով ենթաէթնոսները չխախտելով էթնոսի ներքին միասնականությունը ավելի ճկուն են դարձնում նրա ներքին կառուցվածքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեղք (ֆիլմ, 2019)

«Մեղք» (ռուս.՝ Грех), Ռուսաստան-Իտալիա համատեղ արտադրության վիպերգական կինոնկար, որի ռեժիսորն է Անդրեյ Կոնչալովսկին։ Ֆիլմը նկարահանվել է 2018 թվականին և նվիրված է մեծ քանդակագործ և նկարիչ Միքելանջելո Բուոնարոտիի կյանքին։


== Սյուժե ==
Սյուժեի կենտրոնում Միքելանջելոյի կյանքի մի քանի տարիներն են, որոնք կապված են նրա ամենահայտնի՝ Սիքստինյան կապելլայի և Ֆլորենցիայում՝ «Դավթի» քանդակի ստեղծման հետ։


== Ստեղծում ==
Ֆիլմի ռեժիսոր Կոնչալովսկին ժապավենի մասին արտահայտվելով՝ նշել է, որ «ցանկացել է ... հաղորդել ոչ միայն Միքելանջելոյի էությունը, այլև հոտերը, գույները և այդ դարաշրջանի կոլորիտը՝ այդքան լի ոգեշնչումով և գեղեցկությամբ, միևնույն ժամանակ արյունալի ու դաժան»:


=== Նկարահանումների վայր ===
Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Հռոմում, Ֆլորենցիայում, Կարարայում և Տոսկանայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«От Микеланджело до Кончаловского»
Ագեևկա (գետ)

Ագեևկա (ռուս.՝ Агеевка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Յուրյանսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Զիմնիա գետի ձախ ափին՝ 64 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ։
Գետի ակունքը գտնվում է Ուրալի լեռներում Կոմի Հանրապետության սահմանի մոտականյքում, Մուրաշի գյուղից 8 կմ հարավ-արևելք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վյատկա, գետի ենթաավազանը՝ Վյատկա։ Գետի ավազանը՝ Կամա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 10010300212111100031150
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 111103115
Ավազանի կոդը - 10.01.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 11
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բուգլակի (գյուղ, Բոբրովիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուգլակիԲուգլակի (ուկրաիներեն՝ Буглаки), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բոբրովիցայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Բուգլակի գյուղում բնակվում էր 32 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 51,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալթայի երկրամաս

Ալթայի երկրամաս (ռուս.՝ Алтайский край), երկրամաս Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Բարնաուլ քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Նովոսիբիրսկի և Կեմերովոյի մարզերի, Ալթայի հանրապետության, ինչպես նաև Ղազախստանի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալթայի երկրամասի պաշտոնական կայք Archived 2014-02-08 at the Wayback Machine.
Պատերնո (այլ կիրառումներ)

Պատերնո, կարող է վերաբերել՝

Պատերնո - կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզում՝ Կատանիայի գավառում
Պատերնո - կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում
Բազմոնթ

Բազմոնթ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ամարիլիս

Ամարիլիս (լատ.՝ Amaryllis՝ շքանարգիզ) - շքանարգիզազգիների (Amaryllidaceae) ընտանիքին պատկանող միաշաքիլ բույսերի օլիգոտիպ տեսակ։ Այն դասակարգեց շվեդ կարգաբան Կառլ Լիննեյը 1753 թվականին։
Հայտնի դեկորատիվ սենյակային բույս է, հաճախ հանդիպում է այդ անվամբ։ Իրականում հանդիսանում է հիբրիդային հիպեաստրում։ Իսկական ամարիլիսները տնային պայմաններում չեն աճեցվում։


== Կարգաբանություն ==
Տեսակն ավանդաբար համարվել է մոնոտիպ, որը ներկայացված է Ամարիլիս բելադոնա տեսակով (Amaryllis belladonna), միայն թե 1998 թվականին նկարագրվել է ևս մեկ տեսակ, որը ներկայումս ճանաչված է գիտական աշխարհում։ The Plant List-ի (բույսերի հանրագիտարան) տվյալների բազայի տեղեկությունների համաձայն այն ունի 4 տեսակ՝

Amaryllis bagnoldii
Amaryllis belladonna
Amaryllis condemaita
Amaryllis paradisicolaԱվելի վաղ ամարիլիս ցեղը ներառում էր տեսակներ, որոնք այժմ ներառվում են հիպեստրում ցեղին, սակայն դրանք առօրյա կյանքում սխալմամբ կոչում են ամարիլիսներ։


== Տարածում ==
Վայրի բնության մեջ այն համարվում է Հարավաֆրիկյան Հանրապետության Կապի նահանգի էնդեմիկ տեսակ։ Այս ծաղկատեսակը տարածում է գտել նաև Ավստրալիայում։


== Բուսաբանական նկարագրություն ==
Մեզոֆիտներ։
Բազմամյա սոխուկավոր խոտաբույսեր։
Ունեն արմատամերձ տերևներ, որոնք դասավորված են երկու շարքով։
Ծաղիկները հավաքված են հովհարաձև ծաղկաբույլում, ունեն ամուր ցողուն, ցողունի վրա աճում է 2-12 ծաղիկ։ Ծաղկում են աշնանը, անտերև վիճակում, ձագարաձև ծաղիկներն ունեն 8 սմ տրամագիծ։
Պտուղը բացվող սերմնատուփ է, սերմերը կարող են ունենալ թևերի նման հավելուկներ։
Քրոմոսոմների քանակը 2n = 22 է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Амариллис»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Տիռենուռմե

Տիռենուռմե (էստ․՝ Tõrenurme), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պիլտսամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Գեորգի Սաակաձե

Սաակաձե Գեորգի, Մեծ մոուրավի (1570, Քարթլիի թագավորություն - հոկտեմբերի 3, 1629(1629-10-03), Հալեպ, Օսմանյան կայսրություն), վրաց քաղաքական գործիչ և զորավար։
Ծագումով թագավորական ազնաուրներից։ 1608 թվականից Թիֆլիսի մոուրավի (կառավարիչ)։ Պայքարել է թավադների (խոշոր ֆեոդալների) դեմ՝ երկրի կենտրոնացման համար։ 1612 թվականին պալատական բանսարկությունների պատճառով անցել է Իրան, որտեղ ձեռք է բերել շահ Աբբաս I-ի վստահությունը։ 1620 թվականին շահը Սաակաձեին նշանակել է Քարթլիի մանկահասակ թագավոր Սիմոն II-ի խնամակալ, և Սաակաձեն փաստորեն դարձել է Քարթլիի կառավարիչը։ Սակայն, երբ պարսկական զորքերը սկսել են կոտորել Քարթլիի բնակիչներին, նպատակ ունենալով լիովին նվաճել երկիրը, Քարթլիի և Կախեթի բնակչությունը ապստամբել է։ Ապստամբության գլուխ է կանգնել Սաակաձեն։ 1625 թվականի հուլիսի 1-ի Մարաբդայի ճակատամարտում պարտվելուց հետո ապստամբները, պարտիզանական պայքար են սկսել։ Պարսիկները հարկադրված ճանաչել են թագավոր Թեյմուրազ I-ի թագավորությունը Քարթլ-Կախեթում։ Շուտով թավադներին հաջողվել է գժտեցնել Թեյմուրազ I-ին և Սաակաձեին։ Սաակաձեն ապստամբել է և 1626 թվականին Բազալեթի ճակատամարտում՝ պարտվելով փախել է Թուրքիա։ Սաակաձեն սպանվել է Հալեպում։
Dzeltenie Pastnieki

Dzeltenie Pastnieki (լատիշերեն՝ Դեղին փոստատարներ), 1979 թվականին Ռիգայում կազմավորված լատվիական երաժշտախումբ, որը, լինելով առաջիններից մեկը ԽՍՀՄ-ում, համարձակվել է հանդես գալ այնպիսի ժանրերում, ինչպիսիք են նոր ալիքն ու ռեգգին։ Խմբի երաժշտական ոճը լայն ընդգրկում ունի՝ փորձարարական էլեկտրոնային երաժշտությունից մինչև այլընտրանքային ռոք։


== Պատմություն ==
Երաժշտախմբի ստեղծման նախաձեռնողը եղել է Ինգուս Բաուշկենիեկսը, որը արդեն երկար տարիներ ի վեր մնում է նրա մեներգիչն ու անփոփոխ ղեկավարը։ Հիմնական, այսպես ասած՝ «դասական» կազմը ձևավորվել է ավելի ուշ և ներառում է հենց իրեն՝ Բաուշկենիեկսին (վոկալ, բաս-կիթառ, ստեղնաշարային գործիքներ), Սլավա Վիեստուրին (կիթառ, ստեղնաշարային գործիքներ, վոկալ), Զիգմունդ Ստրեյկիսին (ստեղնաշարային գործիքներ) և Իլգվար Ռիշկիսին (հարվածային գործիքներ), որոնք բոլորն էլ Ռիգայի Լեոն Պաեգլեի անվան թիվ 1 միջնակարգ դպրոցի շրջանավարտներ են։
Սկսած 1981 թվականից՝ խումբը տնային պայմաններում, սովորական ձայնագրիչներով, կասետների և մագնիսական այլ կրիչների վրա ձայնագրել և այսպես կոչված՝ մագնիսհրատի (магнитиздат-ի) միջոցով տարածել է իր երաժշտական ալբոմները, ընդ որում՝ դրանք մինչև անգամ ծրար, կազմ չեն ունեցել։ Եվ չնայած 1990-ական թվականներին երաժշտախմբի ժողովրդականությունը նկատելիորեն աճել է, նախկինում տնային պայմաններում պատրաստված ալբոմներից ոչ մեկը չի վերաթողարկվել; Ու միայն 2003 թվականից սկսած՝ Բաուշկենիեկսն ինքն անձամբ վերաձայնագրել է խտասկավառակների վրա և թողարկել իր սեփական IB Ieraksti պիտակով (լեյբլով)։
Լատիշ երգահան Մարտինշ Բրաունսի կարծիքով՝ Dzeltenie Pastnieki երաժշտախումբն իր ազդեցությունն է թողել լատիշական ողջ բեմարվեստի վրա՝ ներառյալ հենց իրեն և մինչև անգամ նույնիսկ Ռայմոնդ Պաուլսին։ Երաժշտախմբի կատարողական արվեստի մասին դրվատանքով է արտահայտվել նաև երաժշտական անվանի քննադատ Արտեմի Տրոիցկին։ Ալեքսանդր Կուշնիրն էլ իր 100 магнитоальбомов советского рока  («Խորհրդային ռոքի 100 մագնիսային ալբոմները») գրքում հանգամանորեն անդրադարձել է Dzeltenie Pastnieki-ին որպես լատիշերեն ելույթ ունեցող միակ արդիական երաժշտական կոլեկտիվի։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրության են արժանացել թողարկած ալբոմներից երկուսը՝  Bolderājas dzelzceļš-ը և Alise-ն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուզեվա

Ուզեվա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Բալու քաղաքից 14 կմ հյուսիս-արևելք` լեռնալանջին։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ունեեր 20 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
13 (ալբոմ, Элизиум)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 13 (այլ կիրառումներ)13, ռուսական «Элизиум» ռոք խմբի հինգերորդ ալբոմը՝ հրապարակված 2008 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ Ալբոմի անվանումը կապված է խմբի ստեծման 13-րդ տարեդարձի հետ, ինչպես նաև «13» թիվը համարվում է «Элизиум»-ի երջանիկ թիվը, և վերջիվերջո՝ ալբոմը պարունակում է երգ, որոնցից երեքը ավելի վաղ թողարկվել էին «Дети-мишени/Дети-убийцы» մաքսի-սինգլում։
13 ալբոմը թողարկվել է 2+2=5 լեյբլով, CD-սկավառակի վրա՝ դիջիպակ-արկղի մեջ։ PunkMetalShop կայքը տրամադրել է սկավառակի բացառիկ օրինակներ, «Элизиум»-ի պաստառով և խմբի վոկալիստ Ալեքսանդր Տելեխովի ինքնագրերով։


== Ձայնագրման պատմությունը ==
Նոր ալբոմի ձայնագրման գաղափարները խմբում հայտնվեցին «Дети-мишени/Дети-убийцы» մաքսի-սինգլի թողարկումից հետո որոշ ժամանակ անց, սակայն թողարկման ամսաթիվը ի սկզբանե հայտնի դարձավ միայն 2008 թվականի աշնանը։ Այդ տարվա սկզբին «Элизиум»-ը ակտիվորեն օգտագործում էր վերոնշյալ ալբոմի երգերը։ Գարնանը թողարկվել էին «Мир - а не война!» և «Радуга Live» DVD-ները։ Նոր ալբոմի աշխատանքները, ինչն արդեն կրում էր 13 աշխատանքային անվանումը, խումբը սկսել է ամռանը։ «Элизиум»-ը առաջին երկու ամիսներին հորինում էր նոր երգեր, համընթացորեն շարունակելով հանդես գալ համերգներում։ Օգոստոսին խումբը արդեն մեկնեց ստուդիա, որպեսզի սկսի ալբոմի ձայնագրութունը։ Հենց այդ ամսին էլ տրվեց ալբոմի համառոտ նկարագիրը․

13 ալբոմի ձայնագրությունը ավարտվել է նոյեմբերի 23-ին, և այդ ժամանակ էլ խմբի պաշտոնական կայքում տեղադրվեց «դեմո-միքսը»՝ կազմված ալբոմի 10 նոր երգերից։


== Թողարկում ==
2008 թվականի դեկտեմբերի 1-ից ալբոմը դուրս եկավ վաճառքի։ Խմբի պաշտոնական կայքում ալբոմի թողարկման մասին հայտարարությունը պարունակում էր հետևյալ կարգախոսը․

Նոր ալբոմով խումբը նշանակեց համերգային «13» շրջագայությունը, սկսած նոյեմբերի 25-ից։ Ալբոմի ամենամեծ շնորհահանդեսը կայացել է դեկտեմբերի 21-ին, Մոսկվայում, «Лужинки»-ում։


== Ստեղծագործությունների ցանկ ==
Երաժշտություն՝ Դմիտրի Կուզնեցով, Կիրիլ Կռիլով
Երգերի բառեր՝ Կիրիլ Կռիլով, Դմիտրի Կուզնեցով, Միխայի Մակարիչև


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Կատարողներ

Ալեքսանդր «Пропеллер» Տելեխով- վոկալ, բեք-վոկալ;
Դմիտրի «Дракол» Կուզնեցով- բաս-կիթառ;
Կիրիլ «Кира» Կռիլով- կիթառ;
Ալեքսանդր «Комар» Կոմարով- շեփոր, տրոմբոն;
Ալեքսեյ «Младшой» Կուզնեցով- Հարվածային գործիքներ
Եգոր Բառանով- թավջութակ, Ստեղնաշարային գործիքներԺամանակավոր մասնակիցներ

Ալեքսանդր «Margo» Ռեպյով- Սեմպլներ (երգ 3);
Ալբերտ Ռոդին- սաքսոֆոն (երգ 3);
Ռոման Դոկուկին- վոկալ (երգ 13).Արտադրություն

Ձայնագրում, կրճատում, մաստերինգ - Սերգեյ Միշանկին, «Гост Рекордс» ստուդիա;
Պրոդյուսեր - Դմիտրի Կուզնեցով, Սերգեյ Միշանկին;
Պաստառ - Ռաման Դոկուկին, Դմիտրի Կուզնեցով (դիզայն), Կիրիլ Նիկիտին (նախագծում).


== Ծանոթագրություններ ==
Սառոք

Սառոք  (իտալ. Sarroch), կոմունա Իտալիայում՝ Սարդինիա մարզի Կալիարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5277 մարդ (2004 թվականի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը կազմում է 77,24 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 67,88 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 9018։ Հեռախոսային կոդ՝ 070։
Սեպտեմբերի երրորդ կիրակի օրը նշվում է Սուրբ Վիկտորիայի հիշատակը, մայիսի 2-ին՝ Սուրբ Եփիսիոսի հիշատակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Պողոս եկեղեցի (Նյու Յորք)

Սուրբ Պողոս, Հայ Առաքելական Եկեղեցի ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի Սիրակուզա քաղաքում, որը հիմնադրվել է 1908 թվականին։
1956 թվականին եկեղեցին գնել է իր ներկայիս շենքը Հյուսիսային Գեդդես փողոցում՝  Park Avenue Methodist եկեղեցուց։ Կառույցը 2010 թվականի հունիսի 9-ին գրանցվել է ԱՄՆ-ի պատմական վայրերի ազգային գրանցամատյանում։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ Պողոս Հայ Առաքելական Եկեղեցի - Սիրակուզայի պաշտոնական կայք
Լուիզա Վիդալ

Լուիզա Վիդալ-ի-Պուիգ (իսպ.՝ Lluïsa Vidal i Puig ապրիլի 2, 1876(1876-04-02), Բարսելոնա, Իսպանիա - հոկտեմբերի 18, 1918(1918-10-18), Բարսելոնա, Իսպանիա), իսպանացի և կատալոնացի նկարիչ։ Ստեղծագործել է  մոդեռն ոճով։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==
Լուիզան ծնվել է Բարսելոնայում՝ կահույքի հայտնի դիզայներ և կարմրափայտագործ Ֆրանսիսկո Վիդալի հարուստ ընտանիքում։ Ընտանիքում կային 12 երեխա, ինը աղջիկ և երեք որդի։ Լուիզայի քույրերից մեկը հետագայում ամուսնացել է Պաու Կասալսի հետ, մյուսը՝ բանասեր և գրող Մանուել Մոնտոլուի։ Լուիզան տացել է տնային կրթություն։ Նրա առաջին ուսուցիչը հայրն էր, այնուհետև նա դասեր էր ստացել քանդակագործ Ջուլիո Գոնսալեսի եղբոր՝ Խուան Գոնսալեսի մոտ։ Վաղ տարիքից հաճախել է նաև երաժշտության դասերի։
Լուիզա Վիդալը Իսպանիայում այն ժամանակվա միակ կինն էր, ով պրոֆեսիոնալ նկարիչ էր, ինչպես նաև  միակն էր, որը Փարիզում գեղանկարչություն էր ուսումնասիրում։ Ֆրանսիայի մայրաքաղաք է ժամանել 1901 թվականի հունիսի սկզբին, բնակարան է վարձել Օսման բուլվարում, դասերի է հաճախել գեղանկարչության մասնավոր դպրոցում, ինչպես նաև հաճախել է արվեստի պատմության վերաբերյալ դասախոսությունների։  Լուվրում նա գրեթե ամեն օր զբաղվում է անցյալի հայտնի վարպետների նկարները պատճենելով։ Փարիզում Լուիզան ծանոթանում է ֆեմինիստական շարժման հետ և որոշում է իրեն նվիրվել կանանց իրավունքների համար պայքարին։ Մեկ տարի անց վերադառնալով Բարսելոնա՝ նա միանում է տեղի ֆեմինիստների խմբին, ինչպես նաև տեղի կաթոլիկ կազմակերպությանը։ Այս ընթացքում նրա նկարած մի շարք դիմանկարներում պատկերված էին նրա ընկերները, այդ խմբերի կանայք և նրանց ընտանիքների անդամները։
Լուիզա Վիդալը ձեռք է բերել և կահավորել Սալմերոն փողոցի իր գեղարվեստական ստուդիան։ Գեղանկարչությամբ զբաղվելու հետ հետ մեկտեղ ակտիվորեն մասնակցել է քաղաքականությանը,  քարոզել պացիֆիզմ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա զբաղվել է Կատալոնիայում հայտնված փախստականների տեղավորմամբ, աշխատել է Կատալոնիայում խաղաղության կողմնակիցների կանանց կոմիտեի կազմում։
Առաջին անգամ Լուիզա Վիդալի աշխատանքները ցուցադրվել են Բարսելոնայում, 1898 թվականին՝ երեք անգամ։ Դրանցից երկուսում եղել են դիմանկարներ։ Համագործակցել է Բարսելոնայի տարբեր ամսագրերի հետ, նկարազարդել է հեքիաթներ Feminal ամսագրում։ 1910 թվականին աշխատանքի է անցնել մշակույթի և գրականության ինստիտուտում։
Որպես նկարիչ՝ Լուիզա Վիդալը հայտնի է եղել հիմնականում որպես դիմանկարիչ։ Նա նաև նկարել է ժանրային նկարներ, լանդշաֆտներ, էսքիզներ։ Կտավներում թեթև, պարզ գույներ են, նրանց մթնոլորտը թեթև և թափանցիկ է։
Լուիզա Վիդալը մահացել է Բարսելոնայում, իսպանական գրիպի համաճարակի ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==