Նիկիտա Վիսոցկի

Նիկիտա Վլադիմիրովիչ Վիսոցկի (ռուս.՝ Ники́та Влади́мирович Высоцкий, օգոստոսի 8, 1964(1964-08-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Նիկիտա Վիսոցկին ծնվել է 1964 թվականի օգոստոսի 8-ին Մոսկվայում, Վլադիմիր Վիսոցկու և Լյուդմիլա Աբրամովայի ընտանիքում։ Նրա ավագ եղբայրն է Արկադի Վիսոցկին։ Ծնողները բաժանվել են 1968 թվականին, իսկ պաշտոնապես ամուսնալուծվել են 1970 թվականին։ Դպրոցն ավարտելուց հետո Նիկիտա Վիսոցկին աշխատել է գործարանում։ 1986 թվականին նա ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիան (Անդրեյ Մյագկովի կուրս)։
1986 թվականից ծառայել է բանակում՝ վերջին կես տարին անցկացնելով Սովետական բանակի թատրոնում։ 1986-1988 թվականներին խաղացել է «Սովրեմեննիկ-2» (ռուս.՝ «Современник-2»)։ Հետագայում կազմակերպել է իր թատրոնը, որը կոչվել է Մոսկվայի փոքր թատրոն (ռուս.՝ Московский маленький театр)։ 1996 թվականին Նիկիտա Վիսոցկին դարձել է Վ. Վիսոցկու պետական մշակութային կենտրոն-թանգարանի տնօրեն։ 1997 թվականին դարձել է Վլադիմիր Վիսոցկու բարեգործական հիմնադրամի հիմնադիրն ու գործադիր տնօրենը։ 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ին արժանացել է Ցարսկոե Սելոյի գեղարվեստական մրցանակի «Վլադիմիր Վիսոցկու անվան կենտրոնի ստեղծման և բանաստեղծի ստեղծագործական ժառանգության պահպանման համար»։
Նիկիտա Վիսոցկին գրել է իր հոր՝ Վլադիմիր Վիսոցկու մասին պատմող «Վիսոցկի։ Շնորհակալություն, որ ողջ ես» (ռուս.՝ «Высоцкий. Спасибо, что живой») ֆիլմի սցենարը, որ էկրան է բարձրացել 2011 թվականին։ 2012 թվականի սեպտեմբերին Նիկիտա Վիսոցկին սկսել է դասավանդել Մոսկվայի մշակույթի պետական ինստիտուտի ռեժիսուրայի ու դերասանական վարպետության ամբիոնում։ Նիկոլայ Սկորիկի արվեստանոցի ռեժիսոր ու մանկավարժ է։ Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբի երկրպագու է։
2013 թվականի հուլիսի 26-ին Նիկիտա Վիսոցկին պատվի ու արժանապատվության պաշտպանության վերաբերյալ հայտ է ներկայացրել «Վլադիմիր Վիրսոցկին ՊԱԿ-ի գործակալ» (ռուս.՝ «Владимир Высоцкий — суперагент КГБ», Ֆեդոր Ռազզակով, Միխայիլ Կրիժանովսկի, Մոսկվա, 2012)։


=== Անձնական կյանք ===
Նիկիտա Վիսոցկին ամուսնացած է, ունի երկու որդի՝ Սեմյոնը (ծնվել է 1986 թվականին) և Դանիիլը (ծնվել է 1988 թվականին) և մեկ դուստր։


== Ֆիլմագրություն ==


== Դերեր թատրոնում ==
«Հերակլեսի յոթերորդ սխրանքը» (Սովրեմեննիկ-2)
«Խավար» (Սովրեմեննիկ-2)
«Ստվեր» (Սովրեմեննիկ-2)
«Նախանձ» (Սովրեմեննիկ-2)
«Վլադիմիր Վիսոցկի» (Տագանկայի թատրոն)
«Դաս կանանց» (Ա. Չեխովի անվան ՄԳԱԹ)
«Максимилиан столпник» (Ա. Չեխովի անվան ՄԳԱԹ)
«Հին Նոր Ֆաուստ» (Լուսնի թատրոն)
«Շարմանկա» (Սովրեմեննիկ)


== Ռեժիսորական աշխատանքներ ==
«Եվս մեկ անգամ մերկ թագավորի մասին» (ռուս.՝ «Ещё раз о голом короле», Սովրեմեննիկ)
«Ռոմեո և Ջուլիետ» (Ն. Սկորիկի արվեստանոց)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նիկիտա Վիսոցկի (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Никита Высоцкий на «Родоводе». Дерево предков и потомков
Сайт ГКЦМ В. C. Высоцкого Archived 2011-09-15 at the Wayback Machine.
Никита Высоцкий в Мастерской Н. Л. Скорика(չաշխատող հղում)
Никита Высоцкий: долгое узнавание отца, журнал «Огонёк», No. 43, 21.10.1996
Никита Высоцкий: «Образ отца — это бешено несущийся автомобиль», АиФ Суперзвёзды, выпуск 02 (08), 20.01.2003
Никита Высоцкий: «Не надо говорить, будто у нас была дружная семья», АиФ Суперзвёзды, выпуск 14 (68), 26.06.2005
Актер и режиссёр Никита Высоцкий: «Фильм о моем отце может снять только Говорухин»