Դմիտրի Օբոզնենկո

Դմիտրի Գեորգիևիչ Օբոզնենկո (ռուս.՝ Дмитрий Георгиевич Обозненко, հուլիսի 10, 1930(1930-07-10), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 19, 2002(2002-06-19), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), ռուս գեղանկարիչ, գրաֆիկ, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1978), Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն)։


== Կենսագրություն ==
Դմիտրի Օբոզնենկոն ծնվել է 1930 թվականի հուլիսի 10-ին Լենինգրադում։ Սովորել է գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցում։ 1951 թվականին ընդունվել է Ի. Ռեպինի անվան  Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչական բաժնի առաջին կուրս։ Սովորել է մանկավարժներ Վլադիմիր Գորբի, Վալերի Պիմենովի, Վիտալի Վալցևի, Ռուդոլֆ Ֆրենցի հետ։
1957 թվականին Օբոզնենկոն ավարտել է ինստիտուտը պրոֆեսոր Իոսիֆ Սերեբրյանիի արվեստանոցում։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է «Սոխակներ» (ռուս.՝ «Соловьи») նկարը՝ նվիրված Հայրենական մեծ պատերազմի զինվորներին։ Նույն թվականին նկարը ցուցադրվել է Մոսկվայի Համամիութենական գեղարվեստական ցուցահանդեսում։ Օբոզնենկոյի հետ նույն տարում ինստիտուտն ավարտել են Իլյա Գլազունովը, Իվան Վարիչևը, Գալինա Ռումյանցևան, Զլատա Բիզովան, Ելենա Գորոխովան, Վլադիմիր Մալևսկին և այլ երիտասարդ նկարիչներ, որոնք հետագայում դարձել են հայտնի նկարիչներ։ Նույն տարում Օբոզնենկոն ընդունվել է Լենինգրադի նկարիչների միության անդամ։
1957 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների՝  ցուցադրելով իր աշխատանքները Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների ստեղծագործությունների հետ միասին։ Նա նկարել է դիմանկարներ, ժանրային և մարտական կոմպոզիցիաներ, բնանկարներ, էտյուդներ բնությունից։ Զբաղվել է երգիծական գրաֆիկայով, 1957-1990 թվականներին եղել է «Մարտական մատիտ» (ռուս.՝ Боевой карандаш) երգիծաբան-նկարիչների ստեղծագործական միավորման ակտիվ մասնակից, բազմաթիվ երգիծական պաստառների հեղինակ։ Աշխատել է յուղաներկերով և տեմպերային գեղանկարչության, նկարչության տեխնիկայի մեջ։ Նկարչին ճանաչում բերած հիմնական ստեղծագործությունները նվիրված են Հայրենական մեծ պատերազմի թեմային, ռուս զինվորի կերպարին, դաժանության և չարի դիմակայության մեջ բարոյական հաղթանակին։ Օբոզնենկոյի աշխատանքների թվում են՝ «Այգում» (1957), «Աղջիկը գլխարկով» (1958), «Նավակայան Կիժիում», «Բարիկադների վրա» (обе 1960), «Կիժի», «Գործադուլ» (երկուսն էլ 1961), «Ուռենին ծաղկում է», «Անտառն արթնանում է» (բոլորը 1963), «Ձմեռ», «Արյունոտ կիրակի։ 9 հունվարի 1905 թվավան» (երկուսն էլ 1964), «Մարտ», «Գորշ օր» (երկուսն էլ 1963), «1941 թվականի ամառը» (1967), «Երիտասարդ քմերուհի» (1970), «Հաղթանակ» (1972), «Ոսկի անտառ» (1972), «Մենամարտ», «Ընկել է քաջերի մահով» (երկուսն էլ 1975), «Ամառային այգի», «Հրամանատար» (երկուսն էլ 1977), «22 հունիսի 1941 թվական», «Տանյա Գորելովայի դիմանկարը» (երկուսն էլ 1980), «Գիշերային զանգ» (1991) և այլն։
1978 թվականին Դմիտրի Օբոզնենկոն արժանացել է ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարչի պատվավոր կոչման։ 1989-1992 թվականներին նկարչի աշխատանքները հաջողությամբ ներկայացվել են Ֆրանսիայում L' Ecole de Leningrad ռուսական գեղանկարչության ցուցահանդեսներում և աճուրդներում.
Մահացել է 2002 թվականի հունիսի 19-ին Սանկտ Պետերբուրգում՝ կյանքի 72-րդ տարում։ Դմիտրի Օբոզնենկոյի ստեղծագործությունները գտնվում են Ռուսական պետական թանգարանում, Տրետյակովյան պատկերասրահում, թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Մեծ Բրիտանիայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Իտալիայում և այլ երկրներում։ 
Դմիտրի Օբոզնենկոյի միակ որդին հայտնի նկարիչ Իվան Եֆիմովիչ Սլավինսկին է (խորթ հոր ազգանունը և հայրանունը)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Обозненко Дмитрий Георгиевич на сайте «Неизвестный соцреализм. Поиски и открытия»
Ленинградская школа живописи. Очерк истории.
Хронология Ленинградской школы живописи.