armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(983) Գունիլա

(983) Գունիլա (անգլ.՝ Gunila), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1922 թվականի հուլիսի 30-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,157136 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8564 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4579 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2048,98 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175697 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,88° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(983) Գունիլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աշնանային ճամփախափանք

«Աշնանային ճամփախափանք» (ռուս.՝ «Осенняя распутица»), ռուս նկարիչ Արխիպ Կուինջիի նկարը (1841/1842-1910), որ ստեղծվել է 1870 թվականին (ըստ այլ տվյալների՝ 1872 թվականին): Նկարը պահվում է Սանկտ Պետերբուրգում՝ Ռուսական պետական թանգարանում (ինվ. Ж-4192): Նկարի չափերը՝ 71 × 110,5 սմ (ըստ այլ տվյալների՝ 70 × 110 սմ):


== Պատմություն և նկարագրություն ==
Նկարում պատկերված է աշնանային վատ եղանակից ցեխամած դարձած տափաստանային տարածություն, անձրևային գորշ երկինք, անանցանելի ցեխի մեջ խրված սայլ, որից ձախ հազիվ քայլում են մի կին և երեխա։ Վայրը, որտեղ նկարվել է բնանկարը, անհայտ է։
«Աշնանային ճամփախափանք» նկարում նկարչի սկսած գիծը շարունակվել է նրա ավելի ուշ աշխատանքներում՝ «Մոռացված գյուղը» (1874) և «Չումացկի ճանապարհը Մարիուպոլում» («Чумацкий тракт в Мариуполе», 1875) նկարներում, որոնք ցուցադրվել են Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության 3-րդ և 4-րդ ցուցահանդեսներում համապատասխանաբար։
1890-ական թվականներին Կուինջին սկսել է աշխատել «Աշուն։ Մառախուղ» նկարի վրա, որը գրեթե կրկնում է «Աշնանային ճամփախափանք» նկարը հայելային պատկերմամբ, բայց այդ աշխատանքը մնացել է անավարտ։


== Արձագանքներ ==
Արխիպ Կուինջիի արվեստին նվիրված հոդվածում արվեստագետ Վիտալի Մանինը գրել է.

Արվեստագետ Վլադիմիր Պետրովը Արխիպ Կուինջիի ծննդյան 150-ամյակին նվիրված հոդվածում  գրել է.


== Ծանոթագրություններ ==
Մալոե Պիվկինո

Մալոե Պիվկինո (ռուս.՝ Малое Пивкино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Յարցևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Առաջնային սուկցեսսիա

Առաջնային սուկցեսսիա, կյանքից զրկված տարածքներում զարգացող սուկցեսսիան է- ժայռեր, զառիթափ, գետերի նստվածք, սորուն ավազ, պնդացած լավա, և այլն։ Այդ տարածքների հաստատման ընթացքում իրենց նյութափոխանակության շնորհիվ կենդանի օրգանիզմները փոխում են գոյության պայմանները, և փոփոխում են միմյանց։ Հիմնական դերը պատկանում է մահացած
բուսական մնացորդներին և տարալուծման արդյունքների կուտակմանը։ Դա կախված է բուսականության բնույթից, և այն ոչնչացնող միկրոօրգանիզմների, սնկերի և կենդանիների համալիրից։ Աստիճանաբար ձևավորվում է հողի պրոֆիլը, փոխվում է տարածքի ջրոլոգիական ռեժիմը, միկրոկլիման։ Նման սուկցեսսիաները երկրաբուսաբանության մեջ կոչվում է էկոգենիկ, քանի որ հանգեցնում են ապրելավայրի ինքնին փոխակերպումներին։ Բուսական ծածկի սկզբնական ձևավորման գործընթացը կոչվում է սինգենետիկ սուկցեսսիա։
Առաջնային սուբստրատի խոնավությունից կախված առաջնային սուկցեսսիաները բաժանվում են՝

Կսերարխային (կսերոսերիաներ) - անջուր սուբստրատի վրա։ Կսերարխային սուկցեսսիայի դեպքում սկզբնական սուբստրատը խոնավանում է
Պսամոկսերոսերիա - ավազների վրա
Լիտոկսերոսերիա - քարերի և ժայռերի վրա
Գեոկսերոսերիա - չոր կավերի, կավավազների վրա։
Մեզարխային (մեզոսերիա) - բավականաչափ խոնավ սուբստրատի վրա։ Մեզարխային սուկցեսսիայի դեպքում սոուբստրատի խոնավությունը աննշան է փոփոխվում
Էլյուվիլային
Պրոլյուվիլային
Ալյուվիալային և այլն։
Հիդրարխային (իդրոսերիա) - էքստրեմալ խոնավ սուբստրատի վրա։ Այս սուկցեսսիայի դեպքում սովորաբար խոնավությունը նվազում է
Օլիգոտրոֆային
Մեզոտրոֆային
Էվտրոֆային
Գալոհիդրոսերիա
Մանգրային։Առաջնային սուկցեսսիան ընթանում է մի քանի փուլերով։ Օրինակ, անտառային գոտում. չոր, անկյանք սուբստրատ-քարաքոս-մամուռ-միամյա բուսական բազմազանություն-խոտաբույսեր և բազմամյա բույսեր-թփեր-առաջին գեներացիայի ծառեր-երկրորդ գեներացիայի ծառեր, տափաստանային գոտում՝ սուկցեսսիան ավարտվում է բույսերի փուլում, և այլն։
Միե (պրեֆեկտուրա)

Միե (ճապ.՝ 三重県), պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Կինկի տարածաշրջանում Հոնսյու կղզու վրա։
Վարչական կենտրոնը Ցու քաղաքն է։
Պրեֆեկտուրայի տարածքը կազմում է 5 777,31 կմ²։ Բնակչությունը, 2014 թվականի մարդահամարի արդյունքներով կազմել է 1 821 554 մարդ, իսկ բնակչության խտությունը 315,29 մարդ/կմ² է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրեֆեկտուրայի պաշտոնական կայք Archived 2011-02-03 at the Wayback Machine. (ճապոներեն) (անգլ.)
Կաշիվարա

Կաշիվարա (ճապ.՝ 柏原市 Կաշիվարա-սի), Ճապոնիայի Օսակա պրեֆեկտուրայում գտնվող քաղաք։ Ավանի մակերեսը կազմում է 23,59 կմ², բնակչությունը՝ 72 931 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 2872,43 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==

Կաշիվարա քաղաքը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Օսակա պրեֆեկտուրայում։ Այս քաղաքի հետ սահմանակցում են Յաո, Ֆուձիիդերա, Հաբիկինո, Կաշիբա քաղաքները և Օձի, Սանգո ավանները։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 72 931 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 2872,43 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Կաշիվարա քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում արևելյան կենսածառը, ծաղիկ՝ մրտավարդը։


== Եղբայր քաղաքներ ==
 Գրոսետո, Իտալիա
 Սինսյան, Չինաստան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապոնական Կաշիվարա քաղաքի պաշտոնական վեբկայք(ճապոներեն)
Կատահուլա բուլդոգ

Կատախուլի բուլդոգ, շան տեսակ, Կատախուլիի և ամերիկական բուլդոգի խառնազգի հեպարդային շուն։


== Նկարագրություն ==
Վզակոթից բարձրությունը կարող է հասնել մինչև 65 սանտիմետրի։ Հանդիպում է տարպեր գույների, բայց առավել հազվադեպ լինում են գառան մորթու կամ վագրագույն։


== Արտաքին հղումներ ==
Կատախուլի բուլդոգ Catahoula Bulldog FCI не признан
Մերձավորներին ծովում փրկելու մեդալ

Մերձավորներին ծովում փրկելու մեդալ (ռուս.՝ Медаль «За спасение ближних на море»), Ռուսական կայսրության պետական պարգև։


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==
Մերձավորներին ծովում փրկելու մեդալը ստեղծվել է 1819 թվականի նոյեմբերի 11-ին Ալեքսանդր I-ի օրոք։ Մեդալով նախատեսված էր պարգևատրել այն անհատներին, ովքեր օգնություն են ցուցաբերել ծովերում տեղի ունեցող վթարների և աղետների ժամանակ։ Այս մեդալով պարգևատրվել է միայն մեկը՝ Տագանրոգ նավահանգստից։


== Մեդալի նկարագրություն ==
Մեդալը պատրաստված է ոսկուց՝ 50 մմ տրամագծով։ Մեդալի երեսային կողմում պատկերված է Ալեքսանդր I-ը, ում դեմքը ուղղված է դեպի աջ։ Մեդալի եզրերով արձանագրված է հետևյալ մակագրությունը՝ 

Հակառակ կողմում հորիզոնական դիրքով հինգ տողով մակագրված է 

Գրված ոչ մեծ շեղանկյան տեսքով։
Մեդալը հատվել է Սանկտ Պետերբուրգի դրամանատունը 1820 թվականին։


== Կրելու կարգ ==

Մեդալը կանթ ուներ շերտաձողիկին կամ ժապավենին ամրացնելու համար։ Մեդալի ժապավենը պատրաստված էր մութ կապտավուն կտորից։ Ժապավենի տեսակը՝ Ալեքսանդրյան։ Մեդալը պետք է կրել կրծքին։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Чепурнов Н. И. Наградные медали Государства Российского. — М.: Русский мир, 2000. — С. 271. — 768 с. — ISBN 5-89577-024-X
Изотова М. А., Царёва Т. Б. Ордена и медали России и СССР. — Ростов-на-Дону: ООО ИД «Валдис», 2010. — С. 206. — 736 с. — ISBN 978-5-9567-0960-3
Потрашков С. В. Награды России. — М.: ЭКСМО, 2009. — С. 76. — 288 с. — ISBN 978-5-699-34135-1


== Արտաքին հղումներ ==
«Медаль «За спасение ближних на море». 1819 г.»։ Справочник орденов и медалей от Российской империи до наших дней։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-05-24-ին։ Վերցված է 2013-05-22
Թոխլիղայա

Թոխլիղայա, լեռնագագաթ Ադրբեջանի Շահբուզի շրջանում, Սյունյաց լեռների հարավային հատվածում, Նախիջևան գետի վերին հոսանքի ձախ կողմում, ջրբաժան շղթայի վրա։ Սրա արևմտյան լանջերից են բխում Կաքավաղբյուր, Շոռջուր, Սալարխ հորդառատ աղբյուրները, որոնք սկզբնավորում են Նախիջևան գետը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բելագուա

Բելագուա (պորտ.՝   Belágua), համայնք Բրազիլիայում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Մունիցիպալիտետ Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Շապադինիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5 409 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 499,427 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 9,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 6.872.043,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.287,62 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,495 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Բելագուաի մասին
Ղազիմահմեդ Աղասիև

Ղազիմահմեդ Աղասի օղլի Աղասիև (1882-1918), ադրբեջանցի բոլշևիկյան գործիչ, Բաքվի նավթարդյունաբերական բանվորների միության ղեկավարներից։ ՌԿ(բ)Կ անդամ 1904 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1906 թվականին մասնակցել է «Ֆարուք» խմբակի ստեղծմանը։ 1917 թվականի Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո պրոպագանդիստական աշխատանքներ է կատարել ադրբեջանցի և դաղստանցի բանվորների շրջանում՝ համախմբելով նրանց բոլշևիկների շուրջը։
1918 թվականի մարտին ակտիվորեն մասնակցել է Բաքվում հակաբոլշևիկյան շարժման դեմ հարձակմանը։ Բաքվի ժողկոմսովետի կողմից նշանակվել է Դերբենդ քաղաքի և Հարավային Դաղստանի արտակարգ կոմիսար։ Սպանվել է հոկտեմբերին՝ մուսավաթականների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
(6565) Ռեյջի

(6565) Ռեյջի (անգլ.՝ Reiji), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 23-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,170979 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1054 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,2365 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1168,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,30812 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6565) Ռեյջի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կիչե

Կիչե (իսպ.՝ Quiché), Գվատեմալայի լեռներում ապրող Ամերիկայի բնիկներ, մայա էթնիկ խմբի ներկայացուցիչներից մեկը։ «Quiché» նշանակում է «շատ ծառեր», նաուատլ լեզվից՝ «վայր, որտեղ կան շատ ծառեր (մարդիկ)»։
Կիչեներին է պատկանում մեզոամերիկյան մշակույթի Popol Wuj (Պոպոլ Վուխ) գիրք-էպոսը և մեզոամերիկյան մայա քաղաքակրթության առավել հայտնի դրամատիկական ստեղծագործություններից մեկը՝ «Ռաբինալ Աչին»։
Համաձայն 2011 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ կիչեները կազմել են Գվատեմալայի բնակչության 11%-ը, 14,636,487 ընդհանուր բնակչից՝ 1,610,013, լեզուն՝ կիչե, այլ բարբառներով հանդերձ պատկանում է մայա լեզվաընտանիքի կիչե-մայա լեզվաճյուղի կիչե խմբին։ Խոսում են նաև իսպաներեն։ Հավատը՝ կաթոլիկ, բողոքական։


== Ծագում ==

Էթնիկ լեգենդները կիչեներին տանում են դեպի տոլտեկներ. նրանք 10-11-րդ դարերում Գվատեմալա են եկել Տաբասկո նահանգից և գրավել են Կումարկախ մայրաքաղաքը կենտրոնական բարձրավանդակի հետ միասին։ 14-րդ դարում կիչե ժողովրդին էին ենթարկվում Գվատեմալայի տարբեր ժողովուրդներ։ 15-րդ դարում նրանցից առանձնացան կակչիկելիները և ձևավորեցին իրենց պետությունը։


== Տնտեսություն և ավանդույթ ==
Ավանդական զբաղմունքներ՝ ձեռքով կատարվող հողագործություն (հիմնական բերքը՝ եգիպտացորեն), որսորդություն, ձկնորսություն, մեղվապահություն, իսպանական նվաճումներից հետո յուրացրել են գութանով հերկելը, այգեգործությունը, բանջարաբուծությունը։
Ավանդական արհեստներ՝ ոսկերչություն, խեցեգործություն, ձեռագործ աշխատանքներ, դիմակների, երաժշտական գործիքների պատրաստում։
Բնակարանային պայմաններն ու սնունդը նույնն է, ինչ մայաներինը։
Կանացի հագուստը՝ ասեղնագործ օձիքով սպիտակ շապիկ, մինչև ծնկները կամ ոտքի կոճը իջնող կիսաշրջազգեստ։ Տղամարդկանց մոտ պիջակները կրեոլյան տիպի են։ Տոների ժամանակ կրում են ազգային հագուստ՝ մինչև ծնկներն իջնող սև տաբատ, սև պիջակ, կարմիր գոտի, պայուսակը ուսի վրայով անցկացրած, սանդալներ, գլխարկ, որի տակ կարմիր թաշկինակն է։


== Սոցիալական կազմակերպում ==
Ընդհանուր առմամբ, ընտանիքը փոքր է։


== Հայտնի ներկայացուցիչներ ==
Կիչե ժողովրդից է սերում գվատեմալացի քաղաքական գործիչ, երկրում բնիկ բնակչության իրավապաշտպան Ռիգոբերտա Մինչուն, ով 1992 թվականին արժանացել է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի։


== Գրականություն ==
«Народы и религии мира», В. А. Тишков, М.-1989, 5-85270-155-6.
Պոպոլ Վուխ, Տոտոնիկապանի տոհմայի տերը
Ռաբինալ Աչի
«Латинская Америка», том 1, стр.573, М.-1979.
«Франсиско Эрнандес Арана Шахиль. «Памятная записка из Солола или Текпан-Атитлан, называемая также Летопись Какчикелей» (пер. В. Талаха). — Киев, 2009.»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-09-ին։ Վերցված է 2016-07-25 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մայա-կիչե լեզուներ
Ամպակ

Ամպակ, հայկական արական անուն։ Համարվում է Մովսես Խորենացու հնարած անուններից մեկը։ Կազմված է հայերեն ամպ բառից։ Գրվում է նաև Ամբակ։ Ծանոթ է միայն Հայկազանց ժամանակաշրջանից, որից հետո չի գործածվել։


== Գործածություններ ==
Ամպակ Ա․, նահապետ Հայկազանց, հաջորդեց Հայկակ Ա-ին՝ իրեն հաջորդ ունենալով Առնակին։
Ամբակ Բ․, նահապետ Հայկազանց, հաջորդեց Յուսակի՝ իրեն էլ հաջորդ ունենալով Կայպակին։ Գահակալել է մ․թ․ա․ 910 - մ․թ․ա․ 883 թվականներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոչալնիկի (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Մոչալնիկի (ռուս.՝ Мочальники), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոլյանի

Դոլյանի (իտալերեն՝ Dogliani), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Կունեո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4709 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 135 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 35 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 12063։ Հեռախոսային կոդ՝ 0173։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է համարվում Պետրոս առաքյալը, տոնը նշում են նոյեմբերի 2-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0173 70107
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@comune.dogliani.cn.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.dogliani.cn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (անգլ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Վաղարշակ Ղևոնդյան

Վաղարշակ Հակոբի Ղևոնդյան (1922, Խաչիկ, Շարուր-Դարալագյազի գավառ - 1977), հայ մանկավարժ։ Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վաղարշակ Ղևոնդյանը ծնվել է 1922 թվականին, Եղեգնաձորի շրջանի Խաչիկ գյուղում։ Փոքր տարիքում ծնողների հետ տեղափոխվել է Երևան։ Միջնակարգ կրթություն ստանալուց հետո, 1941 թվականին աշխատանքի է անցել Ստեփանավանի շրջանի Ագարակի դպրոցում, դասավանդել մաթեմատիկա։ Սովորել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը, և չավարտած մեկնել գործող բանակ։ 
Թշնամու դեմ մղված մարտերին մասնակցել է Հյուսիսային Կովկասյան ռազմաճակատի հրետանային գնդում Մոզդոկի ուղղությունում։ Ցուցաբերած խիզախության համար պարգևատրվել է Կարմիր աստղի և Հայրենական պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշաններով ու մի շարք մեդալներով։ Մոզդոկի մոտ տեղի ունեցած մարտերից մեկում ծանր վիրավորվել է, ապաքինվելուց հետո զորացրվել է բանակից։ 
Վերադառնալով Երևան, շարունակել է ուսումը։ Ավարտել է մանկավարժական ինստիտուտի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետը, 1945-1954 թվականներին աշխատանքի է անցել Մալիշկա գյուղի դպրոցում, որպես դպրոցի տնօրեն և Հոկտեմբերյանի շրջկենտրոնում։ 1954 թվականից աշխատել է Երևանի Օրջոնիկիձեի շրջանի տարբեր դպրոցներում, դասավանդել է մաթեմատիկա, եղել է նաև Երևանի № 160 միջնակարգ դպրոցի ուսմասվար։ Պարգևատրվել է շքանշաններով և մարտական մեդալներով։
Վաղարշակ Ղևոնդյանը մահացել է 1977 թվականին։ Թաղված է Երևանի Նուբարաշենի գերեզմանատանը։


== Պարգևներ ==
Կարմիր աստղի շքանշան
Հայրենական պատերազմի առաջին աստիճանի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==
Աբայա (այլ կիրառումներ)

Աբայա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Աբայա - գյուղ Էստոնիայի Կոեռու շրջանի կազմում։
Աբայա - գյուղ Էստոնիայի Կիհելկոննա շրջանի կազմում։
Գալինագ

Գալինագ (ֆր.՝ Galinagues), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 43 մարդ, բնակչության խտությունը` 10.39 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.14 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 680 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 175 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 55 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 30 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 23-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,7 %։ 23 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 17 անձ (12 տղամարդ և 5 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 7 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 1-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իզիդոր Այզեկ Ռաբի

Իգիդոր Այզեկ Ռաբի (անգլ.՝ Isidor Isaac Rabi, հուլիսի 29, 1898(1898-07-29)[…], Ռիմանուվ, Q11825638?, Գալիցիայի և Լոդոմերիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա - հունվարի 11, 1988(1988-01-11)[…], Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ֆիզիկոս։ 
Սովորել է Կոռնելի և Կոլումբիայի համալսարաններում։ 1924 - 1927 թվականներին դասավանդել է Նյու Յորքի քոլեջում։ 1927-1929 թվականներին մասնագիտացել է Մյունխենի, Կոպենհագենի, Համբուրգի, Լայպցիգի և Ցյուրիխի համալսարաններում։ 1929 թ-ից աշխատում է Կոլումբիայի համալսարանում (1937 թ-ից՝ պրոֆեսոր)։ 1940-1945 թվականներին եղել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի ճառագայթային լաբորատորիայի տնօրենի տեղակալ և զբաղվել ռազմապաշտպանական բնույթի հետազոտություններով։ Աշխատանքների մի մասը վերաբերում է ատոմային սպեկտրոսկոպիային և ատոմի էներգետիկ մակարդակների գերնուրբ կառուցվածքի հետազոտման համար մոլեկուլային փնջերի մեթոդի օգտագործմանը։ 1933-1939 թվականներինին մշակել է ռադիոհաճախային ռեզոնանսի օգնությամբ ատոմային միջուկների մագնիսական մոմենտների չափման մեթոդ և կատարել պրոտոնի ու դեյտրոնի մագնիսական մոմենտների ճշգրիտ չափումներ։ 1944 թվականին արժանացել է ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոյրինոյա

Կոյրինոյա (ռուս.՝ Койриноя, ֆիններեն՝ Koirinoja), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պիտկյարանտսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պալացցո Գրասսի

Պալացցո Գրասսի (իտալերեն՝ Palazzo Grassi), պալատ Վենետիկի Սան Մարկո շրջանում` Մեծ ջրանցքում։
Պալատը կառուցվել է 18-րդ դարում ճարտարապետ Ջորջիո Մասսարիի կողմից։
20-րդ դարում պալատը գնվել է և վերանորոգվել «Ֆիատ» ավտոմոբիլային կոնցեռնի կողմից։ Այդ կառույցը օգտագործվել է խոշոր ցուցահանդեսներ անցակցնելու համար։ 2005 թվականին շինությունը վեռակառուցվեց ճարտարապետ Տադաո Անդոյի նախագծով։
2005 թվականի սկզբներին շինությունը վաճառվել է խաղատանը, բայց ցուցահանդեսային դահլիճները պահպանվել են։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր I (այլ կիրառումներ)

Ալեքսանդր I, կարող է վերաբերել՝

Ալեքսանդր I - կամ Ալեքսանդր I Պավլովիչ, Ռուսաստանի կայսր, Ֆինլանդիայի մեծ իշխան, Լեհաստանի թագավոր
Ալեքսանդր I - կամ Ալեքսանդր I Գեորգիեվիչ, Կախեթիի թագավոր (1476-1511)
Ալեքսանդր I - վեցերորդ Հռոմի պապը, ով Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցին գլխավորել է 105(107) - 116 թվականներին
Կեչկեմետ

Կեչկեմետ (հունգ.՝ Kecskemét), քաղաք Հունգարիայի կենտրոնական մասում, Հարավային Ալֆյոլդի տարածաշրջանում, Հունգարիայի վարչական բաժանման կենտրոնը Բաչ Կիշկուն է։ Ութերորդ խոշորագույն քաղաքն է, բնակչությունը 112 071 մարդ (2014)։


== Ստուգաբանություն ==
Անվանումը եկել է հունգ.՝ kecske (այծ) և արտացոլում է տարածաշրջանում երկարատև անասնաբուծական ավանդույթները։ Այծ պատկերված է նաև քաղաքի զինանշանի վրա։


== Աշխարահագրություն և տրանսպորտ ==
Կեչկեմետը Բուդապեշտից գտնվում է 86 կմ հեռավորության վրա դեպի հարավ-արեւելք, և նույն հեռավորությամբ Սեգեդից դեպի հյուսիս-արևմուտք։ Քաղաքի միջով անցնում է  Բուդապեշտ — Կեչկեմետ — Սեգեդ ավտոմայրուղին, այլ ճանապարհներ գնում են  արևմուտք՝  Շոլտ և արևելք՝ Կունսենտմարտոն և Բեկեշչաբա։ Քաղաքում կա երկաթուղային կայարան, ճանապարհը ժամանակը գնացքով  Բուդապեշտից 1 ժամ 20 րոպե է։


== Պատմություն ==
Կեչկեմետի տարածքում եղել է հնագույն բնակավայր, որն ամբողջությամբ ոչնչացվել է XIII դարում մոնղոլների հարձակումից։ Սակայն ի շնորհիվ  իր աշխարհագրական դիրքի, քանի որ  գտնվում էր առևտրային խաչմերուկում,  արագ վերականգնվել է և 1348 թվականին Լյուդովիկոս Մեծ Առաջին թագավորը Կեչկեմետին շնորհել է  քաղաքի կարգավիճակ։
XVI-XVII դարերում քաղաքը, ինչպես նաև ամբողջ Կենտրոնական Հունգարիան, գտնվում էր Օսմանյան կայսրության իշխանության տակ, սակայն Կեչկեմետը օգտվել արտոնությունից՝ բուդայացի փաշային վճարել է, որի շնորհիվ գտնվել է նրա հովանու ներքո և խուսափել ավերածություններից և ընդհանուր թալանից։
XVIII դարում քաղաքի շրջակայքում ինտենսիվորեն զարգացել է անասնապահությունը, XIX դարում այն դուրս է մղել խաղողագործությունը և այգեգործությունը։ Մինչև XIX դարը Կեչկեմետը դարձել է կարևորագույն կենտրոն տարածաշրջանի համար։ Քաղաքի բարեկեցության աճը զգալիորեն ազդել է նրա արտաքին տեսքի վրա, այստեղ կառուցվել են մի քանի շքեղ պալատներ սեցեսիոնական ոճով, նոր քաղաքապետարան, եկեղեցի ու վարժարան՝ պիարի շքանշանով, և այլ ուշագրավ շենքեր։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո քաղաքում կառուցվել է մի քանի արդյունաբերական ձեռնարկություններ։ 


== Տեսարժան վայրեր ==
Քաղաքային քաղաքապետարան
Քաղաքային տաճար
Կաթոլիկ եկեղեցի Սուրբ Միկլոշ
Լյութերական եկեղեցի
Հանրային կապերի վարժարան ու եկեղեցի
Ժողովարան
Քաղաքային թատրոն


== Սպորտ ==
Քաղաքում հայտնի է հունգարական Կեչկեմետ ֆուտբոլային ակումբը։ Ակումբի պատմությունը սկսվել է 1911 թվականից և հանդիսանում է Հունգարիայի Գավաթակիր։ 2015-2016 թվականի մրցաշրջանից հետո ակումբը զրկվել է իր լիցենզիայից և այժմ հանդես է գալիս տարածաշրջանային լիգաներից մեկում։


== Հայտնի բնակիչներ ==
Զոլտան Կոդայ (1882—1967), հունգարացի կոմպոզիտոր, երաժիշտ և երաժշտության տեսաբան
Էմանուել Մոր (1863—1931), հունգարացի կոմպոզիտոր, երաժիշտ և երաժշտական գործիքների գյուտարար
Ադոլֆ Ֆենեշ (1867—1945), հունգարացի նկարիչ։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ճապոնիա՝ Աոմորի
 Ֆինլանդիա՝ Հյուվինկյա
 Գերմանիա՝ Ռյուսելսհայմ
 Մեծ Բրիտանիա՝ Քովենտրի
 Ավստրիա՝ Դորնբիրն
 Ռումինիա՝ Թիրգու-Մուրեշ
 Սլովակիա՝ Գալանտա
 Շվեդիա՝ Լինչոպինգ
Սիմֆերոպոլ (Ղրիմ)
 Ուկրաինա՝ Բերեգովո
 Ֆրանսիա՝ Կաղապար:Արկյո
 Իսրայել՝ Նագարիա
 Դանիա՝ Վիբորգ
 Թուրքիա՝ Թեքիրդաղ
 Սերբիա՝ Սուբոթիցա
 Լեհաստան՝ Վադովիցե


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт города
Կուռլանդական դքսություն

Կուռլանդական դքսություն (լատ.՝ Ducatus Curlandiæ et Semigalliæ; գերմ.՝ Herzogtum Kurland und Semgallen; լատիշ․՝ Kurzemes un Zemgales hercogiste; լիտ.՝ Kuršo ir Žiemgalos kunigaikštystė;  լեհ.՝ Księstwo Kurlandii i Semigalii), Կուռլանդական և Զեմգալական դքսություն, պատմական պետություն Լատվիայի տարածքում։ Ստեղծվել է Լիվոնյան օրդենի քայքայման հետևանքով։ Կուռլանդական դքսության գլուխ կանգնած էր Լիվոնյան օրդենի մեծ մագիստրոս Կետլերի տոհմը (մինչև 1737 թ.-ը), ապա՝ Բիրոնները։ Կենտրոնն էր Միտավան (Ելգավան)։ Գերմանական ազնվականությանը հաջողվեց զգալիորեն սահմանափակել դքսերի իշխանությունը, և 1617 թվականից Կուռլանդական դքսությունը դարձավ «ազնվականական հանրապետություն»։ Գործադիր և դատական գերագույն իշխանությունը պատկանում էր դքսական խորհրդին։ Այսպես կոչված «Կուռլանդական ստատուտով» լատիշ գյուղացիները համարվում էին գերմանական կալվածատերերի ճորտեր։ Դքսական ճորտային մանուֆակտուրաներն արտադրում էին կերպաս, զենք, կառուցում նավեր։ Քաղաքային բնակչությունը զուրկ էր քաղաքական իրավունքներից։ Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ազդեցությամբ 1790 թվականին ստեղծվեց ռեֆորմների համար պայքարող «Բյուրգերական ունիան»։ 
Լեհաստանի երրորդ բաժանմամբ (1795) Կուռլանդական դքսություն, որ 1710 թվականից ռուսական ազդեցության ոլորտում էր, անցավ Ռուսաստանին և կազմեց Կուռլանդական նահանգը։
Միրզանի

Միրզանի, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Գյումուշխանեի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էդուարդ Արևշատյան

Էդուարդ Սուրենի Արևշատյան (մայիսի 8, 1926(1926-05-08), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մայիսի 6, 2007(2007-05-06)), հայ  ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1971)։
Սուրեն Արևշատյանի որդին է, Սեն Արևշատյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1950 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։
1956 թվականից՝ Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի դասախոս (դոցենտ՝ 1970 թվականից)։ 1966-1974 թվականներին՝ Հայաստանի ճարտարապետների միության նախագահի տեղակալ, 1972-1994 թվականներին՝ Երևանի գլխավոր ճարտարապետի տեղակալ։
Էդուարդ Արևշատյանի նախագծերով Երևանում կառուցվել են՝

Հայկոոպի վարչության և Երքաղխորհրդի գործկոմի շենքերը (երկուսն էլ՝ 1954),
«Ծիծեռնակ» միջազգային զբոսաշրջության ճամբարի շենքը (1956),
Ուսուցիչների կատարելագործման ինստիտուտի շենքը (1986),
Աբովյան փողոցի ստորգետնյա առևտրային կենտրոնը և հետիոտն անցումը (երկուսն էլ՝ 1985),
Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի շրջակայքի ճարտարապետական ձևավորումը (1981),
Մարշալ Բաղրամյանի հուշարձանի պատվանդանը (քանդակագործ՝ Նորայր Կարգանյան, 2003)։Ձևավորել է Բուենոս Այրեսի, Լոս Անջելեսի, Մոնրեալի միջազգային ցուցահանդեսներում Հայաստանի տաղավարները և այլն։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Իվիսա (քաղաք)

Իվիսա (կատ.՝ Eivissa, իսպ.՝ Ibiza, հայտնի է նաև որպես Իբիցա), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իվիսա կղզու հարավարևելյան ափին, Բալեարյան կղզիներ ինքնավար համայնքում։


== Ակնարկ ==
Թեև անգլերեն և իսպաներեն կոչվում է Իբիցա, այնուամենայնիվ պաշտոնական անունը կատալաներեն Իվիսա է (վերահաստատվել է 1986 թվականին), և նրա բնակիչները տեղամասը կոչում են Վիլա դ'Իվիսա կամ պարզապես Վիլա (քաղաք)։ Այն բաժանված է երկու հիմնական մասի։ Հին քաղաքը կոչվում էր Դալթ Վիլա (բառացիորեն՝ Վերին քաղաք), որը գտնվում էր ծովի մոտ, փոքր լեռան վրա։ Ժամանակակից մասը կոչվում է Էշամպլե։
Քաղաքն ունի 49,768 բնակչություն (2012 թվականի տվյալներով)։ Այն կղզու մայրաքաղաքն է, կղզու և Պիտիուսյան կղզեխմբի ամենախիտ բնակեցված վայրն է։


== Հիմնական տեսարժան վայրեր ==
Իվիսայի տեսարժան վայրերից են Իվիսայի տաճարը (XIV դար), որը գտնվում է Դալթ Վիլայի գագաթին և Փյունիկյան դամբարանադաշտերը։ Մոտակայքում է գտնվում նաև Հիսուսի հուշարձանը, որն ունի 23 մետր բարձրություն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք
Tourism Excellence Plan Archived 2009-12-14 at the Wayback Machine.
Consell d'Evissa Local government (իսպ.)
Eivissa Archaeological Museum (իսպ.)
Real time marine traffic at Ibiza Port
Panoramic virtual tour Archived 2016-08-06 at the Wayback Machine. of Ibiza Town port
Honda RA272

Բոլիդ Honda RA272 (անգլ.՝ Honda RA272), ի նախագծած մրցարշավային ավտոմեքենան է։ Ստեղծված է Ֆորմուլա 1 դասի աշխարհի չեմպիոնատների մրցավազքերին մասնակցելու համար։ Նախագծվել և ստեղծվել է 1965 թվականի մրցարշավին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիրսանովկա (այլ կիրառումներ)

Կիրսանովկա, կարող է վերաբերել՝

Կիրսանովկա - գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանում
Կիրսանովկա - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում
Մահացու պարեր

«Մահացու պարեր», ռեժիսոր Անդրեյ Վոլգինի ռուսական ֆանտաստիկ ֆիլմը։ Այն Ռուսաստանում թողարկվել է վարձույթի համար 2017 թվականի ապրիլի 6-ին։


== Սցենար ==
2070 թվական Մոսկվա։ Միջուկային պատերազմից հետո աշխարհը ավերակների մեջ է։ Մարդկության գոյատևումը կախված է այն էներգիայից, որը զոհաբերում են դաժան պարային մրցաշարի մասնակիցները։ Բայց երբ մասնակիցներից մեկը սիրահարվում է մի աղջկա և որոշում ամեն գնով փրկել նրա կյանքը, գործող համակարգը սպառնալիքի տակ է հայտնվում։


== Նկարահանումներ ==
Նկարահանումները տեղի են ունեցել Մոսկվա Սիթիի տարածքում՝ «Dominion Tower» բիզնես կենտրոնում, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի նախագահության շենքում և «Էլեկտրոզավոդի» հին շենքերում։


== Դերերում ==
Իվան Ժվակին - Կոստյա
Լուկերիա Իլյաշենկո - Անյա
Դենիս Շվեդով - Սերի
Ագնիա Դիտկովսկիտե - Զեբրա
Ալեքսանդր Տյուտին - կարգադրիչ
Նիկիտա վոլկով - Արտյոմ
Նիկիտա Դյուվբանով - DJ
Օլյա Կեիրու - Մենդել
Ալեքսեյ Մատոշին - ավազակ
Վիկտոր Խորկին - Մաիս
Կեիկո Լի - Մեյ Լու
Եվգենի Գրիբով - Պիկե
Եվգենի Միխեև - Ռուսլան
Անվար Հալիլուլաև - Կոստյայի ընկերը
Դմիտրի Ֆայնշտեյն - բժիշկ
Գեշա Մենշիկով - սպասավոր
Կարինա Իվանովա - Քրիս
Լադա Նեգրուլ - Ռուսլանի մայրը


== Նկարահանող խումբ ==
Պրոդյուսերներ - Ալեքսանդր Կուրինսկի, Նիկոլայ Տաբաշնիկով, Վլադիմիր Դենիսյուկ
Բեմադրող ռեժիսոր և մոնտաժի ռեժիսոր - Անդրեյ Վոլգին
Սցենար - Անդրեյ Զոլոտար
Բեմադրիչ օպերատոր - Վյաչեսլավ Լիսնևսկի
Կոմպոզիտորներ - Մաքսիմ Կոշևանով, Ալեքսանդր Կրյուկով և Ալեքսանդր Մաև


== Փաստեր ==
Պարարվեստի համար պատասխանատու էր Իգոր Ռուդնիկը, որը մասնակցել է Առաջին ալիքի «Պարիր» և ТНТ-ի «Պար» շոուի ստեղծմանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մահացու պարեր»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Լուչեսա (գյուղ, Պոչինկովսկի շրջան)

Լուչեսա (ռուս.՝ Лучеса), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 532 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիրաքյուս

Սիրակուսե, Սիրակուզա Սիրակուսք, Սիրա-կուսք (իտալերեն՝ Siracusa, սից.՝ Sarausa, հուն․՝ Συράκοσαι, Συράκουσαι, Συρήκουσαι, լատ.՝ Syracusae), հին հունական քաղաք-պետություն (պոլիս) Սիցիլիա կղզու հարավ-արևելքում։ Հիմնել են կորնթացիները մ․թ․ա․ մոտ 735 թվականին։ Բնակիչների հիմնական զբաղմունքն էր երկրագործությունը և ծովային առևտուրը։ Մ․թ․ա․ 7-6-րդ դարերում Սիրակուսեն Սիցիլիայում հիմնել է մի շարք գաղութներ։ Տիրաններ Գելոնի (մոտ 485-478), Հիերոն I-ի (մոտ 478-467), Դիոնիսիոս I Ավագի (406-367), Ագաթոկլեսի (317/316-289) ժամանակ Սիրակուսեի քաղաքական կայուն վիճակը ընդմիջվել է ներքին քաղաքական պայքարով, Սիրակուսեի ժամանակավոր թուլացմամբ։ Տարբեր ժամանակներում Սիրակուսեի պետությունն ընդգրկել է Սիցիլիայի մեծագույն, Հյուսիսային Իտալիայի մի մասը։ Պունիկյան առաջին և երկրորդ պատերազմների ժամանակ Սիրակուսեն Հռոմի դաշնակիցն էր, սակայն 215 թվականից անցել է Կարթագենի կողմը։ Երկամյա պաշարումից հետո՝ մ․թ․ա․ 212/211 թվականին, հռոմեացիները գրավել են Սիրակուսեն (սիրակուսեցիները պաշտպանվել են իրենց հայրենակից Արքիմեդի հնարած ռազմական մեքենաներով) և ավերել։ Հռոմի տիրապետության ժամանակաշրջանում Սիրակուսեն Սիցիլիա պրովինցիայի կուսակալների նստավայրն էր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 563


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Պրոգրեսիվ մետալ

Պրոգրեսիվ մետալ (անգլ.՝  Progressive Metal), մետալ երաժշտական ոճի ուղղվածություն։ Հիմնվում է պրոգրեսիվ ռոքի վրա, ներառելով բարդ կոմպոզիցիոն կառուցվածքներ, քմահաճույքային երաժշտական չափսեր և ինտրիգային նվագներ երաժշտական գործիքների վրա։ Պրոգրեսիվ մետալը առաջացել է 1960/70-ականների պրոգրեսիվ-ռոք խմբերում, ինչպիսիք են՝ Yes, Uriah Heep, King Crimson և Rush։ Որպես ինքնուրույն ոճ ձևավորվել է միայն 1980-ական թվականների կեսերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Մաադանի շրջան

Մաադանի շրջան (արաբ․՝ ناحية معدان‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիսում՝ Ալ-Ռակկայի մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Ռակկայի գավառի չորս շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Մաադան քաղաքն է։ 2004 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 42,652 մարդ։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 1,828.80 քառ.կմ տարածք։


== Ծանոթագրություններ ==
Մորգանի խնամին (ֆիլմ)

Մորգանի խնամին, Ալեքսանդր Շիրվանզադեի համանուն պիեսի հիման վրա նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Երբեմնի մեծահարուստ Մինթոևը սնանկացել է ու հեղափոխությունից հետո հայտնվել Փարիզում։ Նրա որդին՝ Ժորժը, նրանից փող չստանալով, հորը խաբում է, թե շուտով ամուսնանալու է ամերիկյան բանկիր Մորգանի քրոջ դստեր հետ։


== Դերերում ==
Մինթոև – Ավետ Ավետիսյան
Ժորժ – Ժիրայր Ավետիսյան

Նատաշա – Տատյանա Գավրիլովա
Մագթաղ – Վարդուհի Վարդերեսյան
Ստյոպա – Հ. Ղազարյան
Բեռնար – Երվանդ Մանարյան
Արտաշես – Ավետիք Ջրաղացպանյան
մետրդոտել – Վ. Սարգսյան
Լիդիա – Մարի-Ռոզ Աբուսեֆյան
գեներալ – Ե. Ներսիսյան
Զեփյուռ – Նվարդ Աբալյան
Հմայակ – Էդուարդ Մուրադյան
Դրվագներում - Վերջալույս Միրիջանյան, Վաղինակ Մարգունի, Էվելինա Շահիրյան, Լեոնարդ Սարկիսով, Լ. Ղարագյոզյան, Գևորգ Ասլանյան, Վ. Գևոև, Մաշիկ, Կարեն Ջանիբեկյան, Լ. Առաքելյան, Ս. Ջանիբեկյան, Ա. Չրթչյան, Վ. Բորիսով, Կ. Հովակիմյան, Տ. Ոպյան, Վալենտին Պոդպոմոգով, Ստեփան Հարությունյան, Ժ. Սրապյան, Վրեժ Հակոբյան, Ե. Մանվելյան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Մորգանը, հարբած խնամին և Ավետ Ավետիսյանի վերջին կադրերը։ Աննա Բաբաջանյան, Դա եղել է այսպես…, Ե., Դարակ, 2019, էջ 25-27։
Օանդու (գյուղ, Մայդլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕանդուՕանդու (էստ․՝ Oandu), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Մայդլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կաշալակբաշ

Կաշալակբաշ (ռուս.՝ Кашалакбаш, բաշկիրերեն՝ Кәшәләкбаш), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իշիմբայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 47 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յումակովո

Յումակովո (ռուս.՝ Юмаково, բաշկիրերեն՝ Йомаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 235 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բիլ Մոքրեյ

Ուիլյամ Ջորջ (Բիլ) Մոքրեյ (անգլ.՝ William G. "Bill" Mokray, հունիսի 6, 1907(1907-06-06), Փասայք - մարտի 21, 1974(1974-03-21)), բասկետբոլի պատմաբան և վիճակագիր։ «Converse Basketball Yearbook»-ում հոդվածների հեղինակ և «ՆԲԱ պաշտոնական ուղեցույցի հրատարակող, Բրիտանական հանրագիտարանում բասկետբոլի պատմության մասին հոդվածի հեղինակ։ 1965 թվականից Բասկետբոլի Փառքի սրահի անդամ բասկետբոլի զարգացման գործում ունեցած ավանդի համար։


== Կենսագրություն ==
Բիլ Մոքրեյի հետաքրքրությունը բասկետբոլով սկսել է Պասաիկի միջնակարգ դպրոցի բարձր դասարաններում այն տարիներին, եր այդ դպրոցի թիմերը բարձրագույն հաջողությունների էին հասնում դպրոցի պատմության մեջ։ Վատ տեսողությունը թթույլ չէր տալիս Մոքրեյին խաղալ բասկետբոլ,և նա նվիրեց իրեն բասկետբոլի պատմության և վիճակագրության ուսումնասիրությանը։
1929 թվականին ավարտելով Ռոդ Այլենդի համալսարանը՝ Մոքրեյը շուտով համալսարանում զբաղեցրեց հասարակայնության հետ կապերի և տեղեկատվության գծով տնօրենի պաշտոնը։ Նրա օրոք Ռոդ Այլենդի ուսանողական հավաքականները ստացան «Ռեմս» (անգլ.՝ Rams — «խոյեր») անվանումը։ Նրան է պատկանում նաև Ռոդ Այլենդ համալսարանի բասկետբոլի թիմի մարզիչ Ֆրենկ Կինիի մարտավարության հանրայնացումը, որի հիմքում արագ անցումներն էին. Մոքրեյի «Րոպեում երկու միավոր» 16-էջանոց գրքույկը՝ թողարկված 1940 թվականին, Կինիին համազգային ճանաչում բերեց։ 1946 թվականին «Բոսթոն Սելթիկս» պրոֆեսիոնալ բասկետբոլային ակումբի ստեղծումից հետո Մոքրեյը տեղափոխվեց այնտեղ և սկսեց վարել հասարակայնության հետ կապերի տնօրենի պաշտոնը։ Ավելի ուշ նա զբաղեցրեց «Բոսթոն Գադեն» սպորտային համալիրի տնօրենի և «Բոսթոն Սելթիկսի» փոխնախագահի պաշտոնները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
David L. Porter Mokray, William George // Basketball: A Biographical Dictionary. — Greenwood Press, 2005. — P. 332—333. — ISBN 0-313-30952-3
William Woodward Basketball Hall of Famer William Mokray // Runnin' Rams: University of Rhode Island Basketball. — Charleston, SC: Arcadia, 2002. — P. 20. — ISBN 0-7395-1070-X


== Արտաքին հղումներ ==
«William G. "Bill" Mokray» (անգլերեն)։ Naismith Memorial Basketball Hall of Fame։ Վերցված է 2018-04-14
Իրավահասկացություն

Իրավահասկացություն, մարդու նպատակամղված մտավոր գործունեության գործընթացը և արդյունքները արտացոլող գիտական կատեգորիա, որը ներառում է իրավունքի ճանաչումը, դրա ընկալումը և վերաբերմունքը դրա նկատմամբ։ Այն մատնանշում է, թե ինչ է նշանակում ճանաչել, հասկանալ իրավունքը, ով է ճանաչում իրավունքը և ինչպես։ Իրավահասկացողության բաղադրիչներն են սուբյեկտը, օբյեկտը և բովանդակությունը։ «Իրավունք» եզրույթի բազմիմաստության, բազմաբովանդակության համատեքստում իրավահասկացության տիպաբանության երկու տիպ՝ լեգիստական-նորմատիվային և իրավաբանական։ Լեգիստական և իրավաբանական իրավահասկացության տարբերությունն այն է, որ առաջինը տարբերություն չի դնում օրենքի և իրավունք միջև, մինչդեռ լեգիստական (օրենքական) իրավահասկացության համար իրավունք ասվածքը սահմանափակվում է առկա, գործող, պոզիտիվ իրավունքով։ Միևնույն ժամանակ, ազատական (իրավաբանական) իրավահասկացությունը, ըստ երևույթի, մերժում է ցանկացած իրավական մետաֆիզիկա, ցանկացած տրանսցենդետալ արդարություն, բնական իրավունքի ցանկացած գաղափար։
Ի հակադրություն վերոգրյալի՝ ըստ պրոֆեսոր Պանովի՝ իրավունքի հասկացության և բնորոշման բովանդակային տիպը դրսևորվում է բնական-իրավական տեսություններում։ Ըստ հայեցակարգային բաժանման՝ իրավունքի հասկացությունը ունի երեք հիմնական բնորոշումներ՝ բովանդակային կամ սուբստանցիոնալ, ձևական և խառը։


== Իրավահասկացության տիպաբանություն ==


=== Լեգիստական-նորմատիվային տիպ ===


=== Իրավաբանական տիպ ===


== Տես նաև ==
Իրավական օրենք
Իրավունքի պատմական դպրոց


== Ծանոթագրություններ ==
Արևմտյան Անգուլեմ (կանտոն)

Արևմտյան Անգուլեմ (ֆր.՝ Angoulême-Ouest), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Անգուլեմ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 16059 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1634 է։ Կանտոնում կա 1 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Բատյուշկովո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲատյուշկովոԲատյուշկովո (ռուս.՝ Батюшково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոոտագա

Սոոտագա (էստ․՝ Sootaga), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Տառտու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կիսլիցկի (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

Կիսլիցկի (ռուս.՝ Кислицкий), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Մալոկիրսանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Հին թաղ (Երևան)

Հին թաղ, հին Երևանի ամենամեծ թաղը։ Զբաղեցնում էր կենտրոնական հատվածը։ Հայտնի էր նաև որպես Բուն քաղաք կամ Շահար (պարսկերեն՝ شهر)։
Քաղաքների վաճառաշահ մասերը, մյուս մասերից տարբերելու համար տրվել են «քաղաք» կամ անունը։ Դա Երևանի այն հատվածն էր, ուր այժմ գտնվում է «Մոսկվա» կինոթատրոնը և նրա շուրջը եղած տարածությունները։ Քանի որ Երևանը երկար ժամանակ պարսկական տիրապետության տակ մնաց, ուստի նրա կենտրոնն էլ Շահար կոչեցին։ Եվրոպական քաղաքների համար էլ տիպական է եղել Կենտրոնական մասի «քաղաք» անվանումը։ Իր ժամանակին Լոնդոնի և Փարիզի գործարար մասերը կոչվել են քաղաք։ Լոնդոնի համար՝ Սիթի, իսկ Փարիզի համար՝ Սիտե բառերն են գործածել։ Ժամանակի ընթացքում վերացավ «շահար»՝ կենտրոնի իմաստով հասկացությունը։ Նրան չվիճակվեց դառնալ քաղաքի գործարար և վաճառաշահ մասը։ Դա վիճակվեց նրանից ավելի ցածրադիր մասին, որը ժողովրդի մոտ ստացավ «Ղանթարի տակ» անունը։
Հին թաղում էր գտնվում քաղաքի եկեղեցիների մեծ մասը։ Շհարում էր գտնվում քաղաքի կենտրոնական՝ Աստաֆյան (ներկայիս Աբովյան), փողոցը, որից դեպի արևմուտք, աջ և ձախ, հյուսիսից դեպի հարավ անցնում էր Բժշկական փողոցը (ներկայիս Թումանյան)։ Ներկա Թումանյան և Աբովյան փողոցների անկյունում գտնվող «Մոսկվա» կինոթատրոնի տեղում գտնվում էր Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցին, որը Խորհրդային իշխանության որոշմամբ 1930-ական թվականներին քանդվեց, և նրա տեղում կառուցվեց «Մոսկվա» կինոթատրոնը։
Աստաֆյանով շարունակելով դեպի արևմուտք՝ երկրորդ փողոցը աջ կողմից դեպի հյուսիս, Եկեղեցական փողոցն էր (ներկայիս Սայաթ-Նովայի), որն այդպես էր կոչվում, քանի որ փողոցի անկյունում էր գտնվում Կաթողիկե եկեղեցին (ներկայիս Աբովյան - Սայաթ-Նովա փողոցների խաչմերուկում)։ Այն, ի տարբերություն Պողոս-Պետրոսի, համեմատաբար փոքր էր, բայց բարետես էր։
Եկեղեցական փողոցի վերջում գտնվում էր Գեթսեմանի մատուռը, որի տեղում այժմ կառուցված է Երևանի Օպերայի և Բալետի Ազգային Ակադեմիական Թատրոնը։


== Պատկերասրահ ==

		
		

		
		


== Տես նաև ==
Երևանի պատմություն


== Ծանոթագրություններ ==
Կին-մարտիկ

Կին-մարտիկ, զինվոր վիկինգյան դարաշրջանում, որը հաճախ հայտնի է սկանդինավյան դիցաբանությունից և բանահյուսութունից։ Վաղուց արդեն վեճեր են ընթանում այն մասին, թե արդյոք կին-մարտիկները հորինված, թե պատմական կերպարներ են։


== Պատմական գոյություն ==
Կին-մարտիկների պատմական գոյությունը ակտիվորեն քննարկվում է։ Գիտնականներ, ինչպիսինն է Նիլ Փրայսը, պնդում են, որ նրանք գոյություն են ունեցել, մինչդեռ մյուսները, որոնցից է Ջուդիթ Յեշը, կարծում են, որ կին-մարտիկները միայն գեղարվեստական կերպարներ են։


== Ապացույցներ ==
Վկայությունները, որոնք առավել համոզիչ կերպով հաստատում են կին-մարտիկ վիկինգների գոյությունը, ծագում են Նորվեգիայի Սոլեր քաղաքում հայտնաբերված գերեզմանից։ Ի սկզբանե ենթադրվում էր, որ այն տղամարդու կմախք է, քանի որ պարունակում էր մի շարք զենքեր։ Այնուամենայնիվ, երբ գիտնականները ստուգել են ոսկորների ԴՆԹ-ն, ապացուցվել է, որ 1000-ամյա կնոջ մնացորդներ են։ Այնուհետև 2019 թվականին նրա ճակատին հայտնաբերվել է սուրի հարվածից լուրջ վերք։ Նրա վահանը նույնպես պարունակել է սուրի հարվածից հետքեր։ Սա առաջին և միակ ապացույցն է կին-մարտիկի՝ վիկինգյան պատերազմում ստացած վնասվածքի մասին։


== Հնաբանություն ==
Անգլիայում հայտնաբերվել են կին վերաբնակիչների մի շարք գերեզմաններ, որոնք զենք են պարունակում, սակայն գիտնականները համաձայն չեն, թե ինչպես դրանք պետք է մեկնաբանել։ Գերեզմանների և մնացորդների քիմիական վերլուծությունը ենթադրում է տղամարդկանց և կանանց հավասար բաշխում՝ առաջարկելով ամուսիններ և կանայք վարկածը, որտեղ կանանց մի մասը թաղված էր զենքով։ Նիլ Փարսի կողմից իրականացված հետազոտությունները ցույց տվեցին, որ 1970-ականներին պեղված Բիրկա-թաղումը պարունակում են մեծ քանակությամբ զենք և երկու ձիու ոսկորներ, որոնք համարվում է կնոջ գերեզման ոսկորների վերլուծության արդյունքում։


== Պատմական վկայություն ==
Ահա մի քանի պատմական վկայություններ, որոնք ապացուցում է վիկինգ դարաշրջանում կանանց մասնակցությունը պատերազմում։ Բյուզանդացի պատմաբան Հովհաննես Սկիլիցեսը արձանագրում է, որ կանայք կռվում էին պատերազմի ժամանակ, երբ 971 թվականին Կիևի Սվյատոսլավ Առաջինը հարձակվեց բյուզանդացիների վրա Բուլղարիայում։ Երբ վարյագները ավերիչ պարտություն կրեցին Դորոստոլոնի պաշարումում, հաղթողները ապշած էին ՝ ընկած մարտիկների մեջ զինված կանայք հայտնաբերելով։ Երբ Լեյֆ Էրիկսոնի հղի խորթ քույրը՝ Ֆրեյդիս Էիրքսեքսդիտրը, գտնվում էր Վինլանդիայում, նա թուր է վերցրել և վախեցրել հարձակվող Սկրյուլինգներին։


== Հայտնի մշակույթում ==
Թեև կին-մարտիկները հաճախ համարվում են ֆանտազիայի արդյունք, նրանց հաճախ չեն հիշատակում որպես կին-մարտիկներ։ Ոմանք ընդգրկվում են Էյվոնի Ջոն Ռոնալդ Ռուել Թոլքինի «Մատանիների տիրակալը» ստեղծագործության մեջ։ 2013 թվականից սկսած Վիկինգներ հեռուստասերիալում գլխավոր հերոս է խաղում լեգենդար վիկինգ կին-մարտիկ Լագերտան, որը կերտում էր Քեթրին Վիննիկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարժենկա

Սարժենկա (ռուս.՝ Сарженка), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 41 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խալբուզ

Խալբուզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Արաբկիր քաղաքից 36 կմ հարավ-արևմուտք, Եփրատի աջակողմյան վտակ Ալանչայ գետակի ակունքների տարածքում։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը տեղակայված էր հարավից և արևելքից լեռներով պատված սարավանդում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 40 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ունուր

Ունուր (ռուս.՝ Унур, բաշկիրերեն՝ Унур), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիրո պատմություն (ֆիլմ, 1970)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սիրո պատմություն (այլ կիրառումներ)Սիրո պատմություն (անգլ.՝ Love Story), սիրային դրամա։ Ֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Արթուր Հիլլերը 1970 թվականին։ Էկրանավորվել է Էրիկ Սիգալի համանուն վեպի հիման վրա։ Ստացել է «Օսկար» մրցանակ լավագույն երաժշտության համար, ինչպես նաև մի շարք այլ մրցանակներ և անվանակարգեր։ Ֆիլմի շարունակությունը՝ «Օլիվերի պատմությունը» թողարկվել է 1978 թվականին։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ և ներկայացված անվանակարգեր ==
1971 թվական - 5 «Ոսկե գլոբուս» մրցանակ՝ լավագույն դրամա, լավագույն ռեժիսոր (Արթուր Հիլլեր), լավագույն սցենարիստ (Էրիկ Սիգալ), լավագույն կանացի դեր դրամայում (Էլի Մակգրոու), լավագույն օրիգինալ երաժշտություն (Ֆրանսիս Լեյ)։ Բացի դրանից ներկայացվել է նաև «լավագույն տղամարդու դեր»(Ռայան Օ'Նիլ) և «լավագույն տղամարդու դեր երկրորդական դերի» (Ջոն Մարլի)։
1971 թվական - երկու մրցանակ «Դեյվիդ դի Դոնատելլո»՝ լավագույն արտասահմանցի դերասան (Ռայան Օ'Նիլ) և լավագույն արտասահմանցի դերասանուհի (Էլի Մակգրոու)։
1971 թվական - ԱՄՆ-ի քննադատների ազգային խորհրդի կողմից հայտնվել է լավագույն ֆիլմերի թոփ տասնյակում։
1971 թվական - ԱՄՆ-ում ներկայացվել է Գիլդիի ռեժիսորների մրցանակում՝ գեղարվեստական ֆիլմի լավագույն ռեժիսոր (Արթուր Հիլլեր)։
1971 թվական - ԱՄՆ-ում ներկայացվել է Գիլդիի սցենարիստների մրցանակում՝ լավագույն օրիգինալ դրամա (Էրիկ Սիգալ)։
1972 թվական - ներկայացվել է Գրեմմի մրցանակի՝ ֆիլմի համար գրված լավագույն օրիգինալ երաժշտություն (Ֆրանսիս Լեյ)։


== Արտաքին հղումներ ==
«История любви»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«История любви»(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«История любви» на сайте Box Office Moj
«История любви» Archived 2016-03-13 at the Wayback Machine.