armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Մայակ (Օդի գավառ)

Մայակ (ֆր.՝ Mailhac), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 436 մարդ, բնակչության խտությունը` 41.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.51 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 95 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 40 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 268 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 195-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 73։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,8 %։ 195 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 167 անձ (80 տղամարդ և 87 կին)։ Գործազուրկ են եղել 28 անձ (16 տղամարդ և 12 կին)։ 73 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 31-ը` թոշակառուներ, իսկ 30-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տելյակեյ-Կուբովո

Տելյակեյ-Կուբովո (ռուս.՝ Телякей-Кубово, բաշկիրերեն՝ Теләкәй-Ҡобау), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 54 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեծ Նավի (աղբյուր)

Մեծ Նավի, գտնվում է Հայաստանի Սյունիքի մարզի Շինուհայր գյուղից 0,5 կմ հյուսիս-արևմուտք՝ ճամփեզրին՝ խաչքարի մոտ։ Գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Բնապահպանության նախարարության բնության պետական հուշարձանների ցանկում։ Բնության հուշարձանների ցանկում ներառվել է 2008 թվականի օգոստոսի 14-ին ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության բնության հուշարձանների ցանկը հաստատելու մասին» Կառավարության որոշման համաձայն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հայաստանի բնության հատուկ պահպանվող տարածքներ
Քարաձոր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քարաձոր (այլ կիրառումներ)Քարաձոր (նախկին անվանումը` Էֆենդի),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Սպիտակի տարածաշրջանում, Սպիտակ քաղաքից մոտ 2 կմ հյուսիս-արևելք։ Գյուղը տեղակայված է Քարաձոր գետի ափին՝ ծովի մակերևույթից 1550 մ բարձրության վրա։ Հիմնադրվել է 1836 թվականին, վերանվանվել Քարաձոր 1946 թվականին։
Գյուղում պահպանվել է 19-րդ դարի եկեղեցի։
Սպիտակի տարածաշրջանի միակ գյուղն է, որը չի ունեցել իր հեռավոր անցյալը։ Առաջին բնակիչներն այստեղ են եկել 1865 թվականին, երբ Համզաչիման (այժմյան Մարգահովիտ) գյուղից այստեղ են տեղափոխվել 6-7 ընտանիքներ։ Իսկ ինչն էր նրանց տեղափողման պատճառը։ Պարզվել է, որ համզաչիմանցիները ամեն տարի իրենց անասուններին ամռանը արածեցնելու են բերե այս բուսառատ վայրը։ Ամենայն հավանականությամբ եկվորները որոշել են մշտական բնակություն հաստատել այստեղ, ամեն անգամ գնալ գալու փոխարեն։ 1918 թվականին նրանց է միացել նաև Արևմտյան Հայաստանից գաղթած ևս մեկ ընտանիք։
Գյուղը խիստ տուժել է 1988 թ. Սպիտակի երկրաշարժի ժամանակ։ Զոհվել է 38 մարդ, ավերվել շինությունների կեսը։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Քարաձորի մշտական բնակչությունը կազմել է 331, առկա բնակչությունը` 292 մարդ, բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունն զբաղվում է կաթնամթերքի արտադրությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։
Ոռոգման ջուր չունենալու պատճառով համայնքը դժվարանում է կազմակերպել գյուղատնտեսական մթերքների արտադրությունը։ Հիմնականում զբաղվում են ցորենի, գարու, առվույտի, կարտոֆիլի, կաղամբի և այլ բանջարա-բոստանային կուլտուրաների արտադրությամբ։ 
Անասնապահությունը նոր է սկսել վերելք ապրել։


== Տես նաև ==
Լոռու մարզ
Քարաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Սալվադոր Ագրա

Սալվադոր Ժոզե Միլյազիշ Ագրա (պորտ.՝ Salvador José Milhazes Agra, նոյեմբերի 11, 1991(1991-11-11), Vila do Conde, Porto District, Պորտուգալիա), պորտուգալացի ֆուտբոլիստ, «Տոնդելա» ֆուտբոլային ակումբի եզրային կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
«Վարզիմ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ Ակումբի ավագ թիմում նորամուտ է ունեցել 2010/11 խաղաշրջանում և միանգամից դարձել է հիմնական խաղացող՝ առաջնությունում բաց թողնելով միայն մի խաղ։ Սակայն մրցաշրջանի արդյունքում «Վարզիմ»-ը դուրս է մնացել երկրորդ դիվիզիոնից։ 2011 թվականի հուլիսին տեղափոխվել է «Օլյանենսե»՝ ստորագրելով եռամյա պայմանագիր։ Պորտուգալիայի առաջնությունում մեկնարկային խաղը խաղացել է 2011 թվականի օգոստոսի 13-ին՝ մասնակցելով «Սպորտինգի» դեմ խաղի վերջին 15 րոպեներին։
2012 թվականի հունվարին տրանսֆեր է ձևակերպել իսպանական «Ռեալ Բետիս»-ի հետ, որը 300 հազար եվրոյով ձեռք է բերել ֆուտբոլիստի նկատմամբ 60% իրավունք։ Մինչև 2011/12 մրցաշրջանի ավարտը, ֆուտբոլիստը մնացել  է իր նախկին ակումբում։ Իսպանիա տեղափոխվելով՝ ֆուտբոլիստը այդպես էլ չի դարձել հիմնական կազմի խաղացող՝ «Բետիս»-ի կազմում ընդհանուր առմամբ խաղալով 14 մրցախաղում։ Իսպանիայի առաջնությունում իր միակ գոլը խփել է 2012 թվականի սեպտեմբերի 28-ին «Ատլետիկո Մադրիդ»-ի դարպասին (2:4)։ «Բետիս»-ը կիսապաշտպանին մի քանի անգամ վարձույթով է տվել իտալական «Սիենա»-ին և Պորտուգալիայի ակումբներին։ 2014/15 խաղաշրջանում «Բրագու»-ի կազմում վարձույթի իրավունքով դարձել է Պորտուգալիայի գավաթի եզրափակիչ փուլի մասնակից։
2015 թվականի հունիսին Ագրան հեռացել է «Բետիս»-ից և քառամյա պայմանագիր է կնքել Ֆունշալի «Նասոնալ»-ի հետ։ Նոր ակումբում իր առաջին մրցաշրջանում առաջնությունում խաղացել է 34 խաղ և խփել է 9 գոլ՝ դառնալով ակումբի երկրորդ ռմբարկուն Տիկինյոյից (10) հետո։


== Կարիերա հավաքականում ==
Հանդես է եկել Պորտուգալիայի երիտասարդական և պատանեկան հավաքականներում։ 2010 թվականին մասնակցել է Եվրոպայի երիտասարդական առաջնության եզրափակչում, դաշտ է դուրս եկել մի մրցախաղի ժամանակ, որտեղ պորտուգալացիները Խորվաթիային զիջել են 0:5 հաշվով։
2016 թվականին ներառվել է երկրի օլիմպիական հավաքականում՝ Ռիո դե Ժանեյրոյի Օլիմպիական խաղերին մասնակցելու համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Խոզուկ Փեփփա

«Խոզուկ Փեփփա», (անգլ.՝ Peppa Pig), բրիտանական մուլտսերիալ 5 րոպե տևողությամբ։ Կարճամետրաժ մուլտֆիլմներից է։ Եզրափակիչ սերիան էկրաններին հայտնվեց 2016 թվականի հունվարի 29-ին։
Գլխավոր դերերում՝ Խոզուկ Փեփփան, նրա կրտսեր եղբայր Ջորջը, մայր Խոզուկը և հայր Խոզն են։ Մշտական կերպարներ են հանդիսանում տատիկն ու պապիկը, ինչպես նաև Փեփփայի, Ջորջի և նրա ծնողների ընկերները։ Հեռուստատեսությամբ ցուցադրվել է ավելի քան 180 երկրներում և թարգմանվել 40 լեզուներով։ Մինչև 2009 թվական փետրվարի 28 հեռարձակվել է Nickelodeon հեռուստաալիքով։ 2015 թվականին պլանավորվեց նոր եթերաշրջան։


== Սերիալի մասին ==
Մուլտֆիլմի հերոսները մասամբ օժտված են մարդկային հատկանիշներով, մասամբ էլ կենդանիների հատկանիշներով։ Նրանք կրում են հագուստ, ապրում տնակներում, երթևեկում մեքենաներով, միմյանց հյուր գնում։ Երեխաները խաղում են մարդկային խաղեր, ծնողները գնում են աշխատանքի։ Սովորաբար մուլտֆիլմի սյուժեն ինչ-որ ընտանեկան գործունեություն է՝

Ընտանիքը գնում է զբոսանքի
Ընտանիքը հյուր է գնում
Ընտանիքը նշում է տան անդամներից ինչ-որ մեկի ծննդյան տարեդարձը
Ընտանիքը զբոսախնջույք է կազմակերպում
Երեխաները հաճախում են մանկապարտեզ
Ընտանիքը ճանապարհորդում է


== Հիմնական կերպարներ ==
Խոզուկ Փեփփա՝ աղջիկ, ավագը ընտանիքում, լրացավ նրա 5-ամյակը։ Ինչպես բոլորը, շատ է սիրում է ցատկոտել ջրափոսների վրայով։ Սիրում է խաղալ ընկերների հետ բակում և մանկապարտեզում։ Հաճախ է ծաղրում հայրիկի ավելորդ քաշը։ Ըստ բնավորության սեփականատեր է։ Էգոիստիկ և ամբարտավան։ Բայց դրա հետ միասին շատ է սիրում զվարճանալ լավ ժամանակ անցկացնել։ Փեփփային, ինչպես և Ջորջին, դուր է գալիս «Ուրախ հավիկ» համակարգչային խաղը։ Փեփփայի լավագույն ընկերուհին՝ ոչխարիկ Սյուզին է։ Փեփփան նաև ունի Գոլդի անունով ոսկե ձկնիկ:Նաև իր ընկերուհիներն են Վագրաձի Զոյան, Կատու Քենդին, Փղիկ Էմիլին և Ճագարիկ Րեբեկան։
Ջորջ՝ Փեփփայի կրտսեր եղբայր, լրացավ նրա 3-ամյակը։ Նա ինքնուրույն քայլում է, արտասանում է միայն առանձին բառեր։ Շատ է սիրում դինոզավրեր. Պարոն Դինոզավր անունով փոքրիկ դինոզավրը նրա սիրելի խաղալիքն է։ Սիրում է խաղալ Փեփփայի հետ, ինչով երբեմն վրդովեցնում է նրան։ Եթե ինչ-որ մեկը պատահականորեն նեղացնում է Ջորջին, նա սկսում է լացել։ Մի քիչ ժլատ ու բնավորությամբ սեփականատեր։ Եթե Փեփփան նեղացել է նրա վրա, նա սկսում է քմծիծաղել։ Ջորջին, ինչպես և Փեփփային, դուր է գալիս «Ուրախ հավիկ» համակարգչային խաղը։ Ջորջի լավագույն ընկերն է՝ փոքրիկ նապաստակ Ռիչարդը։
Մայր Խոզուկ՝ բարի և հոգատար, սիրում է ընտանիքի հետ ժամանակ անցկացնել։ Աշխատում է տանը, համակարգչի վրա տեքստեր տպագրելով։ Սիրում է ճաշ եփել և ունի լավ հումորի զգացում։
Հայր Խոզ՝ ակնոց է կրում։ Նա աշխատում է շինարարական ընկերությունում։ Չի սիրում, երբ ծաղրում են նրա մեծ փորը։ Նույնպես ունի լավ հումորի զգացում։ Սիրում է ճանապարհորդել ընտանիքի հետ, այնուամենայնիվ վատ է կարդում քարտեզներ։ Ըստ բնավորության պարծենկոտ է, շատ է սիրում ապացուցել իր վարպետությունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սերալի մասին TiJi հեռուստաալիքի կայքում Archived 2011-06-06 at the Wayback Machine.
Պավլիշ

Պավլիշ (ուկրաիներեն՝ Павлиш), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օնուֆրիևի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բուտովկա։ Հիմնադրվել է 1610 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պավլիշ քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 882 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ալեքսանդրիա Վիլասենյոր

Ալեքսանդրիա Վիլասենյոր (մայիսի 18, 2005(2005-05-18), Դեյվիս, Յոլո շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի կլիմայական ակտիվիստ, ապրում է Նյու Յորքում։ «Երիտասարդները կլիմայի համար» շարժման և կլիմայական ակտիվիստ Գրետա Թունբերգի հետևորդ Վիլյասենյորը ԱՄՆ-ի «Youth Climate Strike»-ի և «Earth Uprising»-ի հիմնադիրն է։


== Կարիերա ==
Ծնվել է 2005 թվականին, Դավիսում, Կալիֆոռնիա, որտեղ էլ մեծացել է։ 2018-ին ընտանիքը Հյուսիսային Կալիֆորնիայից տեղափոխվել է Նյու Յորք։ Լատինացի է։ Նրա նպատակն է մի օր աշխատել Միավորված ազգերի կազմակերպության (ՄԱԿ)-ի համար։
Կլիմայի գործողության համար Վիլասենյորի պայքարը սկսվեց, երբ 2018-ի նոյեմբերին հրդեհի ծուխի մեջ ընկավ Կալիֆոռնիայում, ընտանեկան այցի ժամանակ։ Տառապելով բրոնխիալ ասթմայից՝ ֆիզիկապես հիվանդանում է և վերականգնման ընթացքում ուսումնասիրել է գլոբալ տաքացումը և ջերմաստիճանի բարձրացումը, որոնք նպաստել են հրդեհի ուժգնությանը։ Նրա մայրը գլոբալ տաքացման վերաբերյալ դասընթացների էր գրանցվել Կոլումբիայի համալսարանում և մասնակցել էր դրանց՝ սովորելով հիմքում ընկած գիտությունների մասին։ Կարճ ժամանակ անց, միացել է Նյու Յորքի «Zero Hour» կլիմայի, ամերիկացի երիտասարդ ակտիվիստների խմբին։
Թունբերգի նման իրականացրել է կլիմայական գործողություններ, ով ոգեշնչել է Վիլասենյորին 2018 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Լեհաստանի Կատովիցե քաղաքում կայացած ՄԱԿ-ի Կլիմայի փոփոխության համաժողովում։ 2018 թվականի դեկտեմբերի 14-ին (մինչդեռ ընթանում էր COP24), չէր այցելում դասընթացներին ուրբաթ օրերին, բողոքելով Նյու Յորքի ՄԱԿ-ի գլխավոր գրասենյակի առջև՝ ընդդեմ գլոբալ տաքացման վերաբերյալ գործողությունների բացակայության։ «Youth Climate Strike» խմբից դուրս գալուց հետո, հիմնադրել է գլոբալ տաքացման վերաբերյալ «Earth Uprising» կրթական խումբը։
2019 թվականի օգոստոսին, երբ Գրետա Թունբերգը իր անդրատլանտյան առագաստանավային ուղևորությունից ժամանել էր Նյու Յորք, Վիլասենյորն ու մի քանի այլ ակտիվիստներ դիմավորել էին նրան։ Այդ ժամանակ, նրանք արդեն կապ էին հաստատել միմյանց հետ սոցիալական ցանցերի միջոցով։ 2019 թվականի սեպտեմբերի 23-ին, Վիլասենյորը, 15 երիտասարդ ակտիվիստների հետ, ի թիվս Գրետա Թունբերգի, Կատարինա Լորենսոյի և Կարլ Սմիթի, դատական հայց են ներկայացրել ՄԱԿ-ի առջև՝ մեղադրելով հինգ պետությունների՝ Ֆրանսիա, Գերմանիա, Բրազիլիա, Արգենտինա և Թուրքիա, նվազեցման այն նպատակները չիրականացնելու վերաբերյալ, որոնք խոստացել էին Փարիզի համաձայնագրում։
2019 թվականի հոկտեմբերի կեսերին մասնակցել է Դանիայի Կոպենհագեն քաղաքում կայացած «C40 քաղաքապետերի համաշխարհային գագաթնաժողովին»։


== Մրցանակներ ==
2019 թվականի մայիսին, պարգևատրվել է «Disruptor» մրցանակով Տրիբեկա նորարարության մրցանակներից, դրամաշնորհ է ստացել «The Common Good» հանրային պաշտպանության կազմակերպությունից, իսկ Երկրի օրը՝ «Երւտասարդության կլիմայի առաջնորդության» մրցանակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://twitter.com/alexandriav2005 Թվիթեր կայքում
Ալեքսանդրիա Վիլասենյոր Ինստագրամում
547

547 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 547 թվականն է, 
VI դարի 47-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Հայիթիի ազգային պանթեոնի թանգարան

Հայիթիի ազգային պանթեոնի թանգարան (ֆր.՝ Musée du Panthéon National Haïtien, MUPANAH), պատմության և արվեստի թանգարան Հայիթիի մայրաքաղաք Պորտ-օ-Պրենս քաղաքում։ բացվել է 1983 թվականի ապրիլի 7-ին և նվիրված է ինչպես Հաիթիի անկախության համար պայքարի հերոսներին (կոչված է հավերժացնելու և տարածելու «Ազգի հայրերի» հիշատակը), այնպես էլ երկրի մշակույթին։ 2010 թվականի երկրաշարժի հետևանքով թանգարանի շենքը միայն աննշան վնասվել է։
Թանգարանում անցկացվում են ժամանակավոր ցուցահանդեսներ, այդ թվում՝ ներկայացվում են ժամանակակից արվեստի գործեր (նկարներ և քանդակներ), որոնք ստեղծվել են տեղի հեղինակների կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Prosper Avril Le MUPANAH : un monde à découvrir : Haïti (1983—2013). — Première édition. — Port-au-Prince, Haïti: L'Imprimeur S.A., 2013. — 458 с. — ISBN 9789993573906
Hélène Grubair Musée du Panthéon national haïtien, 3 vol. / République d'Haïti, Institut national haïtien de la culture et des arts. — Port-au-Prince, 1984.


== Արտաքին հղումներ ==
«The Best Art Galleries in Haiti: Musée du Panthéon National Haitien»։ theculturetrip.com (անգլերեն)։ The Culture Trip Ltd։ Վերցված է 2019-08-17
Echo (ալբոմ, Լեոնա Լյուիս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Echo (այլ կիրառումներ)Echo (հայերեն՝ Արձագանք), բրիտանացի երգչուհի Լեոնա Լյուիսի երկրորդ ստուդիական ալբոմը, թողարկված 2009 թվականի նոյեմբերի 9-ին, այդ թվում նաև Մեծ Բրիտանիայում նոյեմբերի 16-ին, և ԱՄՆ-ում նոյեմբերի 17-ին։


=== Համերգային շրջագայություն ===

Լյուիսը սկսել է իր դեբյուտային համերգային շրջագայությունը՝ The Labyrinth Tour-ը 2010 թվականի մայիսին որպես  Spirit և Echo ալբոմներին օժանդակակություն Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի ամսաթվերով։


=== Սինգլներ ===
«Happy» ալբոմի առաջին սինգլը, որը հասանելի է եղել ներբեռնման համար ԱՄՆ-ում և Կանադայում 2009 թվականի սեպտեմբերին, և ամբողջ աշխարհում նույն թվականի նոյեմբերին։ Սինգլը հասել է #31-ի US Billboard Hot 100 հիթ-շքերթում և #15-ի Canadian Hot 100 հիթ-շքերթում, Ավստրալիական ARIA Singles Chart հիթ-շքերթում հասել է #26-ի։ Billboard'-ի Japan Hot 100-ում հասել է #7-ի։ Նաև սինգլը ընդգրկվել դանիական Dutch Single Top 100 հիթ-շքերթում զբաղեցնելով #74-րդ հորիզոնականը, և Նոր Զելանդական հիթ-շքերթում հասնելով #35-ի։ «Happy»-ն հայտնվել է բրիտանականի 2-րդ հորիզոնականում և հավաստագրվել է որպես «արծաթյա» (200,000+): «I Got You» թողարկվել է որպես երկրորդ սինգլ Մեծ Բրիտանիայում 2010 թվականի փետրվարի 21-ին և հասել է #14-ի UK Singles Chart-ում և #3-ի UK R&B Chart-ում։


=== Այլ երգեր ===


== Քննադատների արձագանքը ==


== Երգացանկ ==

(*) Համապրոդյուսեր


== Ալբոմի վրա աշխատել են ==


== Ձայնագրման վայրեր ==


== Чарты ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սուպրոտիվկա

Սուպրոտիվկա (ռուս.՝ Супротивка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Շաբալինսկի շրջանում Կիրովի մարզում և Պոնազիրևսկի շրջանում Կոստրոմայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շորտյուգ գետի աջ ափին՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է Կիրովի մարզում, անմարդաբնակ Ժուրավլի գյուղում։ Գետը հոսում է հյուսիս։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝
Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400112110000040922
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110004092
Ավազանի կոդը - 08.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 12
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լիպովկա (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼիպովկաԼիպովկա (ռուս.՝ Липовка), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռագու

Ռագու (ֆր.՝ ragoût, ֆր.՝ ragoûter՝ ախորժակը գրգռել), շոգեխաշած մսի, ձկան, թռչնամսի, որսամսի, բանջարեղենի կամ սնկի ոչ մեծ կտորներ՝ հաճախ թանձր սոուսի մեջ։ Հայտնվելով որպես արտասահմանյան ուտեստի փոխառնված անվանում՝ ռագուն ամրագրվեց ռուսերենում՝ որպես այդպիսի խմբի ուտեստ։ Առաջին անգամ արդեն հիշատակվում է Ալեքսանդր Ռադիշչևի մոտ։
Ռագուն իտալական խոհանոցում  (իտալերեն՝ Ragù)՝ մակարոնեղենի համար մսային կամ ձկնային թանձր սոուս։ Որպես կանոն՝ ֆրանսիական անվանակցից տարբերվում է ավելի շատ մանրացված բաղադրիչներով։ Դասական օրինակ է հանդիսանում ragù alla bolognese-ն (սոուս բոլոնեզիե)։


== Բաղադրություն ==
Սպիտակ ռագուի՝ բլանկետի (ֆր.՝ blanquette) համար օգտագործվում է բաց գույնի միս (հավի միս, հորթի միս)։ Վ. Վ. Պոխլյոբկինն առաջարկեց օգտագործել միայն մատղաշ միսը՝ համարելով, որ ռագուի, ինչպես նաև մսային ցանկացած ուտեստի ոսկոր պարունակելը վարկաբեկում է հենց այդ ուտեստի գաղափարը։
Ինչպես երևում է, Պոխլյոբկինը, ով ապրել է 1923-2000 թվականներին, նկատի ուներ խորհրդային ավանդույթը՝ «ռագու» բառով կոչել ոսկրոտ միսը՝ ի հակադրություն գուլյաշի, որը խորհրդային խոհանոցում իրենից ներկայացնում էր տոմատի մածուկով շոգեխաշած միս՝ առանց ոսկորների։
Ռագուի տեսակներից մեկը սոտեն (ֆր.՝ saute՝ ցատկ, ոստյուն) է։ Ռագուի տեսքը, որը պատրաստվում է արագաեփ տեսակի մսից, թռչնամսից կամ որսամսից կամ նույնիսկ ձկից և սնկից, մոտավորապես նույն սկզբունքով է՝ սկզբում նախապատրաստում (մշակում, մարինացում)՝ շոգեխաշման գործընթացը հեշտացնելու և արագացնելու նպատակով, հետո՝ համեմատաբար արագ ջերմային մշակում։ Սոտեի նախնական և ջերմային մշակումների միջև էքսպոզիցիան միշտ կես ժամից մինչև երկու ժամ է, որի ժամանակ մթերքը «հասունանում է»։ Ահա այստեղից էլ անվանումը՝ «ոստյուն, թռիչք», քանի որ պատրաստումն ընթանում է ոչ անընդհատ, այլ ընդհատվում է թռիչքաձև կերպով։ Սոտե պատրաստում են հորթի կամ սագի լյարդից, մորակտցարներից, ճուտիկներից, տափակաձկներից։


== Ուտեստի ազգային տարատեսակներ ==

Ռագուի համանմանությամբ պատրաստվող ուտետներ շատ ազգեր ունեն։ Դրանցից առավել հայտնի են ֆրանսիական ակրատ ռագու ֆինը, ցյուրիխական ռագուն, ֆրիկասեն կամ իտալական բոլոնյան ռագուն։
Գուլյաշը և բեֆստրոգանովը նույնպես ռագուին են վերաբերում։
Բրիտանական կղզիներում ռագուին «մտերիմ» ուտեստները կոչվում են ստյու, որոնցից առավել հայտնին իռլանդական ռագուն է։ Ինչպես նաև ռագուին կարող է վերաբերել գերմանական այնթոփֆ ուտեստը։
Ճապոնիայում սումոյականների ավանդական կերակուրը տյանկոնաբեն է։
Կիսաֆաբրիկատների ռուսական վաճառքի մեջ «ռագու» անվանման ներքո սովորաբար հասկացվում է չկտրված, հում, ոսկրոտ միսը (օրինակ՝ կրծքամիսը կամ կռնակը), որը 2-3 անգամ ավելի էժան արժե ավելի որակյալ մսի տեսակներից։ Համապատասխանաբար, հենց նույն բառով է կոչվում նաև այդպիսի մսից պատրաստված երկրորդ ուտեստը։
Գրեթե անմիս ոսկերներից պատրաստված ռագուն տարբեր խորհրդային հասարակություններում կոչվում էր «Ուսանողական ռագու», «Լրագրողական ռագու», «Ուսուցչական ռագու»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Похлёбкин, Вильям Васильевич Рагу // Кулинарный словарь / Н. Петухова. — Москва: «Э», 2015. — С. 308—309. — 456 с. — ISBN 978-5-699-75127-3
Наталья Шинкарёва, Надежда Бондаренко Рагу // Кулинарная энциклопедия / Ольга Ивенская. — Litres, 2017. — Т. 30.
Կիպստա

Կիպստա (էստ․՝ Kõpsta), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուս

Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուս (լիտ.՝ Vytautas Žalakevičius, ապրիլի 14, 1930(1930-04-14), Կաունաս, Լիտվա - նոյեմբերի 12, 1996(1996-11-12), Վիլնյուս, Լիտվա), լիտվացի խորհրդային կինոռեժիսոր, դրամատուրգ և սցենարիստ։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1980 թ.), Լիտվական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1981 թ.):


== Կենսագրություն ==
Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուսը սովորել է Կաունասի «Աուշռոս» գիմնազիայում, որից հետո, 1948-1950 թվականներին ուսանել է Կաունասի համալսարանի էլեկտրոնիկայի ֆակուլտետում` ստանալով ռադիոինժեների մասնագիտություն։ 1951 թվականին ընդունվել է ԿՀՊԻ և Միխեիլ Ճիաուրելիի և Գրիգորի Ալեքսանդրովի մոտ սովորել ռեժիսուրա։ 1956 թվականին այն ավարտելով, աշխատանքի է անցել Լիտվայի կինոստուդիայում։
1965 թվականին Ժալակյավիչյուսի կողմից նկարահանված «Ոչ ոք չէր ուզում մեռնել» կինոնկարը, ռեժիսորին միջազգային ճանաչում բերեց, որի շնորհիվ նա արժանացավ Լենինյան Կոմերիտմիության (1966 թ.) և ԽՍՀՄ Պետական մրցանակներին (1967 թ.): Իսկ նրա «Այդ քաղցր բառը՝ ազատություն» (1973 թ.) կինոնկարը Մոսկվայի 8-րդ կինոփառատոնում շահել է Ոսկե մրցանակը։
1961 թվականից Ժալակյավիչյուսը Լիտվական կինոստուդիայի գեղարվեստական ղեկավարն էր, իսկ 1974-1980 թվականներին ապրել է Մոսկվայում և աշխատել «Մոսֆիլմ»-ում։ Դասավանդել է սցենարիստների բարձրագույն դասընթացներում։ Նա եղել է կինեմատոգրաֆիայի գծով Լիտվայի պետկոմի համանախագահը, Լիտվայի և ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ էր։ 1991 թվականին նրա համատեղ ջանքերով հիմնադրվել է «2000» կինոստուդիան։


== Անձնական կյանք ==
Վիտաուտաս Ժալակյավիչյուսը 1972 թվականին ամուսնացած է եղել դերասանուհի Իրինա Միրոշնիչենկոյի հետ, իսկ հետո ամուսնացել է դերասանուհի Դանգուոլե Բաուկայտեի հետ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լուկովկա (գյուղ, Կովելի շրջան)

Լուկովկա (ուկրաիներեն՝ Луківка), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուկովկա գյուղում բնակվում էր 247 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,52 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 162,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շարիս Կարապետյան

Շարիս Կարապետյան, հայ լուսանկարիչ, նկարիչ, դիզայներ։


== Կենսագրություն ==
Նկարիչ-դիզայներ Շարիս Կարապետյանը ծնվել է Թեհրանում, արվեստագետների ընտանիքում։ Ապրում և ստեղծագործում է Փարիզում։ Սովորել է Լոնդոնում, Նյու Յորքում և Փարիզում, ունի ԱՄՆ Նյու Յորքի Սքիդմորի համալսարանի արվեստի բակալավրի աստիճան «Արվեստի պատմություն և ֆրանսիական գրականություն» որակավորմամբ և Ֆրանսիայի Փարիզի Սորբոնի համալսարանի «18-րդ դարի գրականություն» որակավորման կրտսեր աստիճան։
Մեծացել է արվեստագետի ընտանիքում, իր առաջին տեսախցիկը հոր կողմից ստացել է երիտասարդ տարիքում։ Հասունացումն աշխարհագրական տարբեր վայրերում՝ Միջին Արևելքում, Միացյալ Նահանգներում, Եվրոպայում, ինչպես նաև հայկական ծագումը, խոր ազդեցություն են թողել նրա վրա և կարևոր դերակատարում ունեցել իր արվեստում։ Ի հավելում ժառանգած տեսողական փորձառությանը, որն ուղղորդել է նրան զանազան բնագավառներում ինքնարտահայտման, լուսանկարչական արվեստում բեմականացված իրավիճակների ստեղծման և այն առարկաներով լցնելու փոխարեն նա հետաքրքրված է այնպիսի ձևերի և հորինվածքների պատկերմամբ, որոնք ներկայանում են իրենց բնական ձևերով, առանց որևէ վերափոխման։ Մշտապես լինելով շրջապատող աշխարհի հետ ներդաշնակության մեջ՝ Շարիս Կարապետյանը պատկերում է թերություններն ու կատարելությունն իրենց բոլոր դրսևորումներով. հին և ժամանակակից վայրեր, որոնք հատուկ են առօրյա ամենատարածված առարկաներին, ինչպես օրինակ կոտրված դուռն է կամ տոմիկները, ջախջախված մեքենայից մինչև փշրվող պատեր, մեզ շրջապատող իրականություն։ Վերոհիշյալ բոլոր պատկերները ներկայացնում է իրենց ազատ հարաբերության մեջ, անսահման ռիթմով, ինչպես գոյություն ունեն բնության մեջ։ Նրա համար իրականության այս ակնթարթները գեղեցիկ են իրենց գույնով, մակերևույթով և հորինվածքով։ Շարիս Կարապետյանը համարում է իր լուսանկարները վերացական նկարչությանն արձագանքող «իրականության նկարներ»։


== Ցուցահանդեսներ ==


== Մեջբերումներ Շարիս Կարապետյանից ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շարիս Կարապետյան Archived 2015-05-04 at the Wayback Machine.
Ցանկապատային իգուանա

Ցանկապատային իգուանա կամ փշավոր իգուանա (լատ.՝ Sceloporus poinsettii), մողեսների կարգի իգուանայինների ընտանիքի ցանկապատային իգուանաների ցեղին պատկանող մողեսի տեսակ։
Շատ նման է ցանկապատային իգուանաների ցեղին պատկանող մյուս մողեսներին։ Համարվում է ձվակենդանածին կենդանատեսակ։ Ցանկապատային իգուանա անվանումը ստացել է այն պատճառով, որ բնակվում է քարե կամ փշաթփային ցանկապատներում։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Հյուսիսային Ամերիկա մայրցամաքի արևելյան մասում։ Համարվում է Հյուսիսային Ամերիկայի Չիուաուա անապատի էնդեմիկ մողեսի տեսակ։
Ապրում է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Տեխաս և Նյու Մեքսիկո նահանգներում։ Մեքսիկայում տարածված է Դուրանգո, Չիուաուա և Կոաուիլա նահանգներում։
Լինում է տվյալ տարածքների չոր, քարքարոտ և ավատոզ տափաստանային տեղանքներում։


== Նկարագրություն ==
Խոշոր չափի մողես է։ Մարմնի երկարությունը կազմում է 50 սմ։ Ունի խայտաբղետ գունավորում՝ գեղեցիկ մետաղական փայլով կապտականաչ և դարչնագույն մարմին։
Մաշկը թեփուկապատ է։ Կողավոր թեփուկների հետին եզրերին կան փշիկներ, սակայն ավելի արտահայտիչ են պոչի վրայինները։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Մարկո լա Կատոլա

Սան Մարկո լա Կատոլա (իտալերեն՝ San Marco la Catola), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում։ Ենթարկվում է Ֆոջայի գավառին։ Բնակչությունը կազմում է 1440 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 51 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 28 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 71030, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0881։
Կոմունայի հովանավորն է սուրբ նահատակ Լիբերատը։ Տոնը նշվում է օգոստոսի 19-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս։ 0881 556016
Էլեկտրոնային փոստ։ sindaco@comune.rocchettasantantonio.fg.it
Պաշտոնական կայք՝ http://on.to/celenzaesanmarco Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լենա Մայեր-Լանդրութ

Լենա Մայեր-Լանդրութ (գերմ.՝ Lena Meyer-Landrut, մայիսի 23, 1991(1991-05-23), Հաննովեր, Ստորին Սաքսոնիա, Գերմանիա), գերմանացի երգչուհի, որը ներկայացրել է Գերմանիան Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթում և ճանաչվել է հաղթող։


== Կենսագրություն ==
Լենա Մայերը ծնվել է 1991 թվականի մայիսի 23-ին գերմանական Հաննովեր քաղաքում։ Նրա հայրը լքել է ընտանիքը, երբ նա եղել է 2 տարեկան։ Լենան Անդրեաս Մայել-Լանդրութի թոռնուհին է, ով եղել է Արևմտյան Գերմանիայի դեսպանը ԽՍՀՄ-ում։
Լինելով ընտանիքում միակ երեխան՝ Լենան հինգ տարեկանից սկսել է զբաղվել պարով, իսկ որոշ ժամանակ անց գերմանական հեռուստասերիալներում երկրորդ պլանի դերեր է խաղացել, սակայն լրջորեն չի զբաղվել դերասանական աշխատանքով։


== Եվրատեսիլ երգի մրցույթ ==


=== Եվրատեսիլ 2010 ===
2010 թվականի մարտի 12-ին Լենան, «Satellite» երգով մասնակցելով Եվրատեսիլ 2010-ի Գերմանիայի ազգային ընտրությանը, ճանաչվում է հաղթող և հնարավորություն ստանում ներկայացնել Գերմանիան Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթում։
Քանի որ Եվրատեսիլում Գերմանիան մեծ հնգյակի անդամ է, Լենան միանգամից հանդես եկավ եզրափակչում և ճանաչվեց 55-րդ մրցույթի հաղթողը։


=== Եվրատեսիլ 2011 ===
Քանի որ Գերմանիան հաղթել էր Եվրատեսիլ 2010-ում, հաջորդ տարի մրցույթն անցկացվեց Գերմանիայում, և Լենան կրկին ընտրվեց Գերմանիայի ներկայացուցիչ։ Նա մրցույթում ներկայացրեց «Taken by a Stranger» երգը և 110 միավորով զբաղեցրեց 10-րդ հորիզոնականը։


=== Եվրատեսիլ 2012 ===
Լենան՝ որպես հյուր, 2012 թվականի մայիսին Եվրատեսիլի վերջին 5 տարիների հաղթողների հետ ելույթ ունեցավ Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթի երկրորդ կիսաեզրափակչում, որտեղ կատարեց 2010 թվականի մրցույթում հաղթած իր «Satellite» երգը։


=== Եվրատեսիլ 2013 ===
2013-ին Լենան նորից մասնակցությունը ունեցավ հերթական Եվրատեսիլում։ Նա մրցույթի եզրափակչում Համբուրգից հայտարարեց Գերմանիայի քվեարկության արդյունքները։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
2010 - My Cassette Player
2011 - Good News
2012 - Stardust
2015 - Crystal Sky


=== Սինգլներ ===
2010 - «Satellite»
2010 - «Bee»
2010 - «Love Me»
2010 - «Touch A New Day»
2011 - «Taken by a Stranger»
2011 - «What a Man»
2012 - «Stardust»
2013 - «Neon (Lonely People)»
2013 - «Mr. Arrow Key»
2015 - «Traffic Lights»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Աննա Էնկվիսթ

Աննա Էնկվիսթ (հոլ.՝ Anna Enquist, իրական անունը՝ Կրիստա Վիդլունդ-Բրուր, հոլ.՝ Christa Widlund-Broer, հուլիսի 19, 1945(1945-07-19), Ամստերդամ, Նիդերլանդներ), հոլանդացի բանաստեղծուհի և արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
Աննա Էնկվիսթը ծնվել է 1945 թվականի հուլիսի 19-ին Ամստերդամում։ Մեծացել է Դելֆտում։ Հոգեբան դառնալու նպատակով Լեյդենի համալսարանում ուսանել է կլինիկական հոգեբանություն։ Ավարտել է Հաագայի կոնսերվատորիան։ 1991 թվականին դեբյուտել է՝ որպես բանաստեղծ, իսկ 1994 թվականին՝ որպես արձակագիր, 2000-ական թվականներից ամբողջովին զբաղվել է գրականությամբ։


== Ընտրյալ երկեր ==
Զինվորական երգեր/ Soldatenliederen (1991, բանաստեղծություններ)
Jachtscènes (1992, բանաստեղծություններ)
Նոր հրաժեշտ/ Een nieuw afscheid (1994, բանաստեղծություններ)
Het meesterstuk (1994, Մոցարտի մասին պատմական վեպ)
Klaarlichte dag (1996, բանաստեղծություններ)
Գաղտնիք/ Het Geheim (1997, վեպ)
De kwetsuur (1999, նովելներ)
1991-2000 բանաստղծություններ / De gedichten 1991-2000 (2000)
Երկրորդ կես/ De tweede helft (2000, բանաստեղծություններ)
Hier was vuur (2002, բանաստեղծություններ)
De ijsdragers (2002)
De sprong (2003)
De tussentijd (2004, բանաստեղծություններ)
Վերջին ճանապարհորդություն/ De thuiskomst (2005, Ջեյմս Կուկի մասին պատմական վեպ)<ref name=lf>
Բանաստեղծությունների հավաքածու/ Alle gedichten (2005)
Lawines van steen  (2006)
Մայիս/ Mei (2007, պատմվածք)
Contrapunt (2008, վեպ երաժշտության մասին)
Nieuws van nergens (2010, բանաստեղծություններ)
ALT (2010)
Twaalf keer tucht (2011, նովելներ)
De Verdovers (2011, վեպ)
Een Kooi van Klank (2013, բանաստեղծությունների հավաքածու)


== Հրապարակումներ ռուսերենով ==
Контрапункт. М.: Текст, 2011.


== Ճանաչում ==
Էնկվիսթի բանաստեղծությունները թարգմանվել են անգլերենով, ֆրանսերենով, գերմաներենով, շվեդերենով և այլ լեզուներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)(նիդեր.)
Նիդերլանդական գրականության գրադարանում(նիդեր.)
IMDB կայքում
Գաբրիելե Պետկևիչայտե Բիտե

Գաբրիելե Պետկևիչայտե Բիտե (գրական կեղծանունը` Բիտե, «մեղու») (լիտ.՝ Gabrielė Petkevičaitė-Bitė), մարտի 18, 1861(1861-03-18), Smilgiai, Պանավեժի կոմսություն, Լիտվա - հունիսի 14, 1943(1943-06-14), Պանևեժիս, Լիտվա), լիտվացի գրող, դրամատուրգ, հրապարակախոս, գրական քննադատ։ Հասարակական-քաղաքական գործիչ, Լիտվայի սահմանադիր սեյմի նախագահ (1920-1922), մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Կովնոյի նահանգի ազնվականներից է։ Իոնիշկելիսի հիվանդանոցի տնօրենի դուստրն է։ Ինը տարեկանում կորցրել է մորը, ով մահացել է տիֆից։ Ինքն ու հինգ եղբայրները որբ են մնացել։ Մանկուց Գաբրիելեն հաշմանդամ է եղել (ունեցել է ողնաշարի ծռում)։ Ստացել է տնային կրթություն։ Նրա ուսուցիչներից է եղել Լաուրինաս Իվինսկիսը։ 1878 թվականին կանանց գիմնազիա է ավարտել Ելգավում։ Ավելի ուշ հոր հետ աշխատել է դեղատանն ու ուսումնասիրել է լիտվերեն։ 1890-ական թվականների սկզբին սկսել է զբաղվել մշակութային-հասարակական ու ստեղծագործական գործունեությամբ։ 1893 թվականին նախաձեռնել է «Պայքարող ուսանողների աջակցության համայնքի» ստեղծումը։ 1907 թվականին եղել է լիտվացի կանանց առաջին ժողովի կազմակերպիչներից մեկն ու նախագահը, Լիտվացի կանանց ասոցիացիայի համահիմնադիրներից մեկը (1908)։ 1909 թվականից, հոր մահից հետո ապրել է Վիլնոյում, աշխատել է «Lietuvos žinios» խմբագրությունում։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ վերադարձել է հայրենի եզերք։ Ավարտել է բուժքույրական դասընթացներ, օգնել է հիվանդներին։ Պատերազմի ժամանակ օրագիր է պահել, որը հրապարակվել է 1925 և 1933 թվականներին։ 1919 թվականին սկսել է դասավանդել Պանևեժյան գիմնազիայում։ Եղել է աղջիկների դպրոցական համազգեստի մշակողներից մեկը, որն ընդունվել է ազգային մակարդակով ու գոյություն է ունեցել մինչև 1990-ական թվականների սկիզբ։ Զբաղվել է քաղաքական գործունեությամբ։ Եղել է Լիտվայի քրիստոնյա-դեմոկրատական կուսակցության անդամ։ 1920 թվականին ընտրվել է Լիտվայի սահմանադիր սեյմ, և որպես դրա ամենաավագ անդամ, նախագահել է առաջին սեսիան, որից հետո ընտրվել է նախագահ։ 1924 թվականին առողջական խնդիրների պատճառով հրաժարվել է դասախոսի աշխատանքից։ Այնուհետև հեռացել է հասարակական կյանքից, սակայն շարունակել է գրել։


== Ստեղծագործություն ==
Հիմնական ստեղծագործություններից են. «Մանրուքներ» (1905) պատմվածքների ժողովածու, «Վիլկենե» (1894), «Աստծուն ի տես» (1905) պատմվածքներ, «Վաճառված երջանկություն» պիես։ Հանդես է եկել որպես քննադատ` պաշտպանելով ռեալիզմի ուղղությունը լիտվական գրականության մեջ։ «Երկու կանայք» ընդհանուր կեղծանունով գրող Յու. Ժեմայտեի հետ համատեղ գրել է մի քանի սոցիալ-կենցաղային դրամաներ և կատակերգություններ։ Այդ պիեսները ցույց են տվել պայքարը ցարիզմի դեմ, հանուն ժողովրդի լուսավորության։ Դպրոցական երկհատոր դասագրքի հեղինակ է։ Լիտվայում սահմանված է Գ. Պետկևիչայտե Բիտեի անվան մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Gabrielė Petkevičaitė-Bitė Archived 2018-03-05 at the Wayback Machine.(լիտվ.)
Սան Մանգո դ’Ակուինո

Սան Մանգո դ’Ակուինո (իտալերեն՝ San Mango d’Aquino), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1623 մարդ (2012 թ.), բնակչության խտությունը կազմում է 235,56 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88040։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0968։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբը Թովմա Աքվինացին է։ Բնակավայրի տոնը նշվում է հունվարի 27-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Սաջայաք

Սաջայաք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աբզաևո (գյուղ, Կիգինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աբզաևո (այլ կիրառումներ)Աբզաևո (ռուս.՝ Абзаево, բաշկիրերեն՝ Абзай), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կիգինսկի շրջանի կազմում։


== Աշխարհագրական դիրքը ==
Հեռավորությունը՝

Շրջանի կենտրոն (Վերին Կիգի)՝ 34 կմ,
Մոտակա երկաթուղային կայարան (Սուլեյա)՝ 77 կմ։


== Բնակչություն ==
2002 թվականի մարդահամարի համաձայն գերակշռող ազգությունը եղել են բաշկիրները (96%)։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 561 մարդ։


== Նշանավոր մարդիկ ==
Ադիգամով, Իլդուս Անասովիչ (հունիսի 18, 1951 թվական), բաշկիրական պետական գործիչ, գիտնական և բարձրագույն կրթության դասախոս։
Գիբադուլին, Միննիտագիր Գիբադուլինովիչ (դեկտեմբերի 29, 1898 - ապրիլի 19, 1982), հեքիաթասաց, բաշկիրական ազգային շարժման մասնակից։
Սաֆինա Մինդիախմետովնա Մինդիգայան (ծնվել է 1951 թվականի հուլիսի 2-ին), Բաշկիրիայի պետական տիկնիկային թատրոնի դերասանուհի-տիկնիկավարուհի, Թատերական աշխատողների միության անդամ (1980), Բելառուսի Հանրապետության ժողովրդական արտիստուհի (1999)։
Շագալիմովա Զուլֆիա Բայտուլովնա (ծնված 1953 թվականի հուլիսի 14), Ռուսաստանի Դաշնության հանրային կրթության գերազանցիկ (1993)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիլյանուևա դե Պերալես

Վիլյանուևա դե Պերալես (իսպ.՝ Villanueva de Perales), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդի ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը մտնում է Սերրա Օեստե դե Մադրիդ շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը կազմում է 31,18 կմ2։ Բնակչությունը կազմում է 1403 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Պատկերասրահ ==
Կաստել Բոլոնե

Կաստել Բոլոնե  (իտալերեն՝ Castel Boglione), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 632 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 53 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բաքվի կենդանաբանական այգի

Բաքվի կենդանաբանական այգի (ադրբ.՝ Bakı Zooloji Parkı), պետական կենդանաբանական այգի Բաքվում։ Ամենահինը Ադրբեջանում։ Բացվել է 1928 թվականին։ Գտնվում է Ադրբեջանի տուրիզմի և մշակույթի նախարարությունների և Բաքվի քաղաքային իշխանության ենթակայության տակ։ Այգու ընդհանուր տարածքը կազմում է 4,25 հա։


== Պատմություն ==

Բաքվի կենդանաբանական այգին բացվել է 1928 թվականին Անատոլի Լունաչարսկու անվան այգում։
1942 թվականին Ռոստովի տարհանված կենդանաբանական այգու հիմքի վրա ստեղծվեց նոր կենդանաբանական այգի, որի բացումը կայացավ երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո՝ 1945 թվականին։ Մինչև 1958 թվականը կենդանական այգին տեղակայված էր ոչ մեծ զբոսայգում, երկաթգծերի կայարանի հարևանությամբ, որը հետագայում կրեց Իլիչի անունը։
1958 թվականին այն տեղափոխվեց Բաքվի շրջանի Բաիլովո բնակավայր, որտեղ մնաց մինչև 70-ական թվականների կեսը, երբ տեղի ունեցավ Բաիլովի հայտնի սողանքը, որի պատճառով սատկեցին առյուծը և արջը։ Այս դեպքը քաղաքային իշխանություններին ստիպեց գազանանոցը նոր, ավելի անվտանգ վայր տեղափոխել։ Մինչ 1985 թվականը այն գտնվեց Ռազինո բնակավայրում։
Այդ ժամանակ կենդանաբանների, կենսաբանների և այլ մասնագետների փորձագիտական խումբը որոշեց, որ գազանանոցի համար ավելի հարմար է Նարիմանովի շրջանը։ Բաքվի մանկական երկաթուղու հարևանությամբ սկսվեց նոր կենդանաբանական այգու շինարարությունը։


== Կենդանիների թիվը ==

Այս պահին Բաքվի կենդանաբանական այգում պահվում է 160 տեսակի կենդանի՝ ընդհանուր մոտ 1200 գլուխ կենդանի։

2010 - 160 տեսակի 1200 կենդանի։


== Կենդանիների տեսակներ ==


== Խորհրդանիշ ==
Բաքվի կենդաբանական այգու խորհրդանիշը վարդագույն ֆլամինգոն է, որն առաջին անգամ Բաքու բերվել է 90-ական թվականների սկզբին։ Այժմ այգում կա 28 ֆլամինգո։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջագայություն Բաքվում, Կենդանաբանական այգի Archived 2017-06-23 at the Wayback Machine.
Փյունիկ (քանդակ, Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փյունիկ (այլ կիրառումներ)«Փյունիկ» քանդակ, գտնվում է Երևանի Կենտրոն համայնքում՝ Երգի պետական թատրոնի շենքի պատին, տեղադրվել է 1990 թվականին։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Վիլյամ Պետրոսյան


== Տվյալներ ==
Քանդակի նյութը կոփածո պղինձ է, բարձրությունը 4 մետր է։ Ձախ ձեռքին պսակով կնոջ պատկերող հիմնական քանդակի կողքին հայոց այբուբենի Ա, Յ և Բ տառերն են՝ ԱՅԲ։


== Պատմություն ==
Քանդակը ստեղծվել է 1989 թվականին, Փավստոս Բուզանդի փողոցում գտնվող Երգի պետական թատրոնի շենքի պատին ամրացվել է 1990 թվականին։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Խոշկաշեն (Վարդաշենի շրջան)

Խոշկաշեն (այժմ կոչվում է Ղարաբուլաղ ադրբ.՝ Qarabulaq), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Վարդաշենի շրջանում։ Գտնվում է շրջկենտրոն Վարդաշենից 34 կմ հարավ, Դուրկան գետի աջափնյա բարձրադիր սարահարթում։


== Պատմություն ==
Գյուղը հայ մատենագրության մեջ առաջին անգամ հիշատակվում է 1434 թվականին Խուշփայշեն ձևով։


== Բնակչություն ==
Գյուղի ողջ բնակչությունը ոչնչացվել է 1918 թվականի ամռանը օսմանյան թուրքերի և մուսավաթականների համատեղ կազմակերպած կոտորածների ժամանակ։ Հայաթափ Խոշկաշենը վերստին բնակեցվել է միայն 1950-ականներին լեզգիներով։


== Ճարտարապետություն ==
Բուն գյուղամիջում պահանվում է արևելյան թաղի Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին (արևմտյան թաղի Սուրբ Եղիշե եկեղեցին քանդված է)՝ կառուցված 1887 թվականին։ Պահպանվում են նաև երկու ընդարձակ գերեզմանոցները, ուր գտանք 21 արձանագիր տապանաքար (բոլորն էլ թվագրված 19-20-րդ դդ.)։


== Տես նաև ==
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Խոշկաշեն)
Սուրբ Եղիշե եկեղեցի (Խոշկաշեն)


== Ծանոթագրություններ ==
Դյուլյա

Դյուլյա (բուլղար․՝ Дюля), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Ռուենի համայնքի կազմի մեջ։ 2010 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 543 մարդ։


== Քաղաքական դրություն ==
Դյուլյայի տեղական քմեթությունում, որի կազմի մեջ է մտնում Դյուլյան, գյուղում անցկացված ընտրությունների արդյունքում քմեթի պաշտոնը զբաղեցնում է Ահմեդ Յակուբ Մուստաֆան (Շարժում իրավունքի և ազատության համար)։
Ռուենի համայնքի քմեթի պաշտոնը համայնքում անցկացված ընտրությունների արդյունքում զբաղեցնում է Շարժում իրավունքի և ազատության համար կուսակցության Դուրհան Մեհմեդ Մուստաֆան։


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Ռուենի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակչության վիճակագրություն
Դմիտրի Կուլեբա

Դմիտրի Կուլեբա (ուկրաիներեն՝ Дмитро Іванович Кулеба, ապրիլի 19, 1981(1981-04-19), Սումի, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի պետական գործիչ։ 2019 թվականի օգոստոսի 29-ից Ուկրաինայի եվրոպական և եվրատլանտյան ինտեգրման հարցերով փոխվարչապետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Շևչենկոյի անվան համալսարան Կիևի ազգային համալսարանի Միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտը, «միջազգային իրավունք» մասնագիտությամբ (2003 թվական)։ Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու։ Տիրապետում է անգլերեն լեզվին։
2003 թվականից` Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարարության գլխավոր իրավաբանական խորհրդականի ծառայության կցորդ Кулеба Дмитро Іванович:
2004-2005 թվականներին Տարաս Շևչենկոյի անվան ՄՊՀ միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի միջազգային իրավունքի ամբիոնի ասպիրանտ։
2005 թվականին՝ Ուկրաինայի ԱԳՆ իրավաբանական ապահովման վարչության երրորդ քարտուղար։
2005-2009 թվականներին Վիեննայում միջազգային կազմակերպություններին առընթեր Ուկրաինայի մշտական ներկայացուցչության երրորդ, երկրորդ քարտուղար (Եվրոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպության հարցերով)։
2010-2012 թվականներին Ուկրաինայի արտաքին գործերի նախարարի քարտուղարության բաժնի առաջին քարտուղար, խորհրդական, բաժնի պետ։
2013 թվականին՝ Ուկրաինայի փոխվարչապետ Կոնստանտին Գրիշչենկոյի հումանիտար հարցերով խորհրդական։
2013 թվականից ղեկավարում է UART մշակութային դիվանագիտության հիմնադրամը։
2014 թվականի հունիսին աշխատանքի է վերադարձել արտաքին գործերի նախարարություն՝ նախարար Պավել Կլիմկինի հրավերով՝ ռազմավարական հաղորդակցությունների հարցերով հատուկ հանձնարարություններով դեսպանի պաշտոնում։ Նա զբաղվել է Ուկրաինայի ԱԳՆ-ի ռազմավարական կոմունիկացիաների ստեղծմամբ, նախարարության աշխատանքում հաղորդակցության ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրմամբ և Ուկրաինայի հանրային դիվանագիտության ձևավորմամբ։
2016 թվականի ապրիլի 9-ին նշանակվել է Եվրոպայի խորհրդում Ուկրաինայի մշտական ներկայացուցիչ։ 2017 թվականի դեկտեմբերին համաշխարհային քաղաքականության ինստիտուտի հարցման արդյունքներով ճանաչվել է արտասահմանում Ուկրաինայի լավագույն դեսպան, որին մասնակցել են շուրջ 70 փորձագետներ։
2019 թվականի մարտի 1-ին գեղարվեստական զինանոցում ներկայացրեց իր «Պատերազմ հանուն իրականության.ինչպես հաղթել ֆեյքերի, ճշմարտության և համայնքների աշխարհում» գիրքը, որտեղ կիսվեց այն մտքերով, թե ինչպես պահել տեղեկատվական պաշտպանությունը և հաղթել կոմունիկատիվ պատերազմում։
2019 թվականի օգոստոսի 29-ից Ուկրաինայի փոխվարչապետ, Գոնչարուկի կառավարությունում եվրոպական և եվրոատլանտյան ինտեգրման հարցերով։
Եվրատլանտյան ինտեգրման համակարգման հարցերով հանձնաժողովի նախագահ։


== Ընտանիք ==
Հայրը` Իվան Դմիտրիի Կուլեբա, ուկրաինացի դիվանագետ։
Կինը` Եվգենյա Անատոլի Կուլեբան, «Քաղաք-այգի» հասարակական կազմակերպության հիմնադիրն ու ղեկավարը, հայտնի նախագծեր` Կիևի Միխայլովսկի փողոցում գտնվող երկնային հարյուրյակի պուրակը և Սլովյանսկում Շելկովիչի այգին։
Երեխաները` Եգոր (2006 թվական), Լյուբովը (2011 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Дмитрия Кулебы Ֆեյսբուքում
Բլոգ Українська правда(ուկր.)
Ազինո (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)

Ազինո (ռուս.՝ Азино), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 814 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆանտասմագորիա՝ Լուիս Քերոլի Տեսիլքները

Ֆանտասմագորիա՝ Լուիս Քերոլի Տեսիլքները, ֆանտաստիկ սարսափ ֆիլմ, հեղինակներ՝ Մերիլին Մենսոն և Ջեֆրի Կոքս։
Ֆիլմի ռեժիսորն է Մերիլին Մենսոնը, իբր իր Սելեբրիտարիան Բաժնետիրության (Celebritarian Corporation) արվեստի շարժման մի մասը, և իր առաջին կինոն իբրև ռեժիսոր։ Դա արտադրվում է Կապույտ Լույս Վայրի Խմբի Համար (Blue Light for Wild Bunch) ընկերության կողմից, և կանխատեսված բյուջեն է $4,200,000։ Գլխավոր դերերում են Մերիլին Մենսոն իբր Լուիս Քերոլ, անգլիացի մոդել Լիլի Կոլը իբր Ալիսը, Golden Globe-ի թեկնածու դերասանուհի Էվան Ռեյչել Վուդը իբր Ալիսի տարբեր էգոն և անգլիացի դերասանուհի Թիլդա Սուինթոնը որպես Լուիս Քերոլի երազած կին։


== Սյուժե ==
Ամփոփում՝


== Կազմ ==


=== Դերերում ===
Մերիլին Մենսոն որպես Լուիս Քերոլ
Լիլի Կոլ որպես Ալիս
Էվան Րեյչել Վուդ որպես Ալիսի տարբեր էգո
Տիլդա Սվինտոն որպես Լուիս Քերոլի երազած կին


== Աղբյուրներ ==
Հայեղիկ

Հայեղիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։ Գտնվում էր Տիգրիս գետի աջ կողմում, Դիարբեքիր քաղաքից 10-12 կմ հեռու, այգեվետ հարթավայրում։
Գյուղում կար 2 սառնորակ աղբյուր, որի ջրերն օգտագործում էին խմելու և ոռոգման համար։


== Բնակչություն ==
XIX դարի երկրորդ կեսին ուներ 38 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը այգեգործություն, երկրագործություն, բամբակագործություն և մանր առևտուրն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հայեղիկն ուներ եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր դպրոց։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(8567) 1996 HW1

(8567) 1996 HW1, աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի ապրիլի 23-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,045267 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,127 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9635 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,1222 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1068,37 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,33696 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,44° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8567) 1996 HW1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սագա տափաստանային

Սագա տափաստանային (լատ.՝ Saga pedo), ծղրիդների ընտանիքին պատկանող միջատ։ Գրանցված է Հայաստանի կենդանիների Կարմիր գրքում


== Նկարագրություն ==
53-72 մմ մարմնի երկարությամբ (ձվադիրինը՝ 25-38 մմ), խիստ ձգված մարմնով, դեղին կամ դեղնականաչավուն գունավորմամբ խոշոր չափի ծղրիդ է։ Առաջամեջքի ծայրի տակ թաքնված վերնաթևերն ու թևերը գրեթե ամբողջությամբ հետ են զարգացած։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Հարավային Եվրոպայի տափաստաններում, Հյուսիսային Կովկասում, Վրաստանում, դեպի արևելք՝ մինչև Արևմտյան Սիբիր և Ղազախստան։ Հայաստանում հայտնի է եզակի հավաքով Չկալովկա գյուղից` Սևանա լճի մոտ (Գեղարքունիքի մարզ)։


== Էկոլոգիա ==
Սագա տափաստանայինն ապրում է լեռնատափաստաններում։ Բազմանում է կուսածնությամբ։ Արուները հայտնաբերված չեն։ Դարանակալ գիշատիչ է, սնվում է այլ տեսակի խոշոր մորեխներով և ծղրիդներով, ակտիվ է ցերեկը, բայց ձվադրում է երեկոյան ժամերին կամ վաղ գիշերը։ Զարգացումը զուգակցվում է 8 մաշկափոխությամբ։ Հայաստանից հայտնի միակ առանձնյակը հավաքվել է սեպտեմբերին, արեալի այլ մասերում հանդիպում են սկսած հուլիսից։


== Պահպանություն ==
Արեալի սահմանաեզրին գտնվող չափազանց հազվագյուտ տեսակ է, հայտնի է միակ հայտնաբերմամբ, հավանաբար անհետացել է։ Բնության պահպանության միջազգային միության Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես կրիտիկական վիճակոււմ գտնվող տեսակ։
Հայաստանից հայտնի է մեկ նմուշ։
Վտանգման հիմնական գործոնները են տարածքի յուրացումը, անասունների գերարածեցումը։
Հավանաբար պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իրական դպրոց

Իրական դպրոց կրթամշակութային հիմնադրամը հիմնադրվել է 2016 թվականին Երևանում։ 2018 թվականի սեպտեմբեր ամսին Իրական դպրոցը մասնաճյուղեր է բացել Գյումրի և Վանաձոր քաղաքներում, իսկ 2019 թվականին՝ նաև Գորիս քաղաքում։ 2021 թվականին նաև Իջևանում։ Հիմնադրամն իրականացնում է Համակարգերի տեսություն մասնագիտությամբ քառամյա ուսումնական ծրագիր։
Ուսումնական ծրագիրն իրականացվում է Առաջատար տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության (ԻՏՁՄ) և «Ինստիգեյթ ուսումնական կենտրոն» հիմնադրամի կողմից՝ Հայաստանի կրթության և գիտության նախարարության համագործակցությամբ՝ Ինֆորմատիկայի պետական քոլեջի արտոնագրով։ Ուսման տևողությունը չորս տարի է, այժմյան մասնագիտական ուղղվածությունը կիբեռնետիկան է («Համակարգերի տեսություն»)։ Հիմնադրման պահին ծրագրին մասնակցել է 20 ուսանող։ Այժմ դպրոցում իր ուսումը շարունակում է մոտ 200 ուսանող։ «Իրական դպրոց»֊ում կառուցվում է մասնագիտական կրթության նոր ձևաչափ, կիրառելով ինչպես դասական կրթության (liberal arts), այնպես էլ պրոգրեսիվ կրթության (progressive education) մոտեցումները, մասնավորապես՝ նախագծային ուսուցումը (project based education, learning by doing), միահավաք ուսուցման ծրագիր (integrated curriculum), առ-ցանց կրթական հարթակներ (coursera, khanacademy), սովորեցնելով սովորել (learning by teaching)։ Ուսման ձևաչափը նման է գիտահետազոտական կենտրոնների և նորարական ձեռնարկությունների կրտսեր մասնագետների աշխատանքային առաջին տարիներին։ Դպրոցը կոչվում է «Իրական դպրոց», Շուշիի Ռեալական ուսումնարանի հիշատակին, ինչպես նաև այն պատճառով, որ նախագծային կրթությունը հենված է բացառապես իրական կյանքից վերցված և իրական մարդկանց համար ստեղծվող նախագծերի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումները ==
Իրական Դպրոցի պաշտոնական կայք
«Իրական դպրոց»՝ իրական նպատակների համար
«Իրական դպրոց»-ը IT ոլորտում արագ ուսուցման հնարավորություն է տալիս