armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նեյմլես (Թենեսի)

Նեյմլես (անգլ.՝ Nameless, թարգմանաբար՝ անանուն), համայնք ԱՄՆ Թենեսի նահանգի Ջեքսոն շրջանում


== Պատմություն ==
Համայնքի անսովոր անունը գրավել է գրողների ուշադրությունը։ Անվան ծագման վերաբերյալ համաձայնություն չկա։ Ըստ տարբերակներից մեկի՝ բնակիչները փոստային բաժանմունքի համար դիմելիս բաց են թողել անվան դաշտը, և ԱՄՆ փոստային ծառայությունը վերադրաձրել է դիմումը «Nameless» կնիքով։ 1982 թվականին Ուիլյամ Լիսթ Հիթ-Մունը «Blue Highways: A Journey Into America» գրքում առաջ է քաշել մի տարբերակ, ըստ որի՝ համայնքի բնակիչները որոշել են համայնք այդպես կոչել, քանի որ նրանցից մեկն ասել «This here’s a nameless place if I ever seen one, so leave it be»։ Ըստ 1933 թվականին «Jackson County Sentinel» լրագրում հրատարակված հոդվածի՝ տեղական պաշտոնյան սկզբնապես ցանկանում էր փոստային բաժանմունքն անվանել «Մորգան»՝ գլխավոր դատախազ Ջորջ Մորգանի պատվին, սակայն Փոստային ծառայությունը մերժել է այդ անվանումը, հավանաբար այն պատճառով, որ «Մորգան» անվանումը դեռ կապվում էր Ամերիկայի Համադաշնային Նահանգների և Համադաշնային Նահանգների գեներալ Ջոն Հարթ Մորգանի հետ։ Ըստ այս վարկածի՝ մերժումից հետո պաշտոնյան ասել էր դաշնային իշխանություններին, որ եթե նախնական տարբերակը չի կարող լինել, նա նախընտրում է փոստային բաժանմունքն անվանել նեյմլես (անանուն)։ Նեյմլեսի փոստային բաժանմունքը հիմնադրվել է 1866 թվականին և գործել է մինչև 1909 թվական։
Առավելագույն բնակչությունը կազմել է 250 մարդ։ Փոստային բաժանմունքից բացի բնակավայրում եղել են նաև խանութներ և դպրոց։ Երկու սենյականոց տարրական դպրոցը աշխատել է մինչև 1960–ականներ։ Առաջին սենյակում եղել է մինչև 4–րդ դասարանները, իսկ երկրորդ հարկում՝ 5–8–րդ դասարանները։ Նախկին J.T. Watts General Merchandise խանութն այժմ ծառայում է որպես թանգարան։


== Մշակույթում ==
Նեյմլեսը հիշատակվում է Էլվիս Կոստելոյի «My Dark Life» երգում («Extreme Honey» ալբոմում) այլ անսովոր անուներով բնակավայրերի հետ միասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Անիթա Մոեն

Անիթա Մոեն (նորվ.՝ Anita Moen, օգոստոսի 31, 1967(1967-08-31), Էլվերում, Հեդմարկ, Նորվեգիա), նորվեգացի դահուկավազորդ։


== Կարիերա ==
Նորվեգիայի հավաքականի կազմում հանդես է եկել 1987-2003 թվականներին։ Մասնակցել է երեք Ձմեռային օլիմպիական խաղերի, նվաճել 5 մեդալ, երեք արծաթե (4 x 5 կմ՝ 1994, 1998, 2002) և երկու բրոնզե մեդալ (15 կմ՝ 1998, անհատական սպրինտ՝ 2002)՝ 1994 թվականին Լիլեհամերում 4 х 5 կմ էստաֆետում նվաճել է արծաթե մեդալ, 1998 թվականին Նագանոյում՝ արծաթե մեդալ, 2002 թվականին՝ Սոլթ Լեյք Սիթիում՝ արծաթե և բրոնզե մեդլաներ 1,5 կմ ազատ ոճում։
Մոենն աշխարհի առաջնություններում նվաճել է 5 մեդալ՝ ունի 4 արծաթե (1995, 1997, 2001, 2003) և մեկ բրոնզե մեդալ (1993)։ Անհատական մրցումներում լավագույն արդյունքը ցուցաբերել է 1997 թվականին, 30 կմ մրցավազքում ավարտել է հինգերորդը։ Ընդհանուր հաշվարկով՝ Անիտա Մոենը 20 անգամ Աշխարհի գավաթի խաղարկության տարբեր փուլերում բարձրացել է պոդիում, այդ թվում `երեք անգամ` առաջին տեղ, յոթ անգամ՝ երկրորդ և տասը անգամ` երրորդ։ 1992-2002 թթ. իր կարիերայի ընթացքում Մոենը բոլոր մակարդակներում հաղթել է 18 մրցավազքերում։
2001 թվականին եղել է Tjejvasan դահուկավազքի միջոցառման հաղթող։
2002-2003 թթ. մրցաշրջանի վերջում Մոեն հայտարարել է իր սպորտային կարիերայի ավարտի մասին։


== Օլիմպիական խաղեր ==
 Արծաթ –  1994 թ. Լիլեհամեր	4 x 5 կմ
 Արծաթ – 1998 թ. Նագանո 4 x 5 կմ
 Արծաթ – 2002 թ.  Սոլթ Լեյք Սիթի 4 x 5 կմ
 Բրոնզ – third place	1998 թ. Նագանո	15 կմ
 Բրոնզ – third place	2002 թ. Սոլթ Լեյք Սիթի, անհատական սպրինտ


== Աշխարհի առաջնություններ ==
 Արծաթ – 1995 թ. Ֆանդեր Բեյ	4 x 5 կմ
 Արծաթ – 1997 թ. Թրոնհեյմ 4 x 5 կմ
 Արծաթ – 2001 թ. Լահթի	4 x 5 կմ
 Արծաթ – 2003 թ. Վալ դի Ֆիեմ	4 x 5 կմ
 Բրոնզ – 1993 թ. Ֆալուն	4 x 5 կմ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Athlete: MOEN Anita
Դևիլ (Արդենների գավառ)

Դևիլ (ֆր.՝ Deville), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1149 մարդ, բնակչության խտությունը` 146.74 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.83 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 110 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 13 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 710 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 510-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 200։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,8 %։ 510 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 414 անձ (235 տղամարդ և 179 կին)։ Գործազուրկ են եղել 96 անձ (45 տղամարդ և 51 կին)։ 200 անաշխատունակներից 50-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 57-ը` թոշակառուներ, իսկ 93-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնայա Սլոբոդա (գյուղ, Սպասսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնայա ՍլոբոդաԿրասնայա Սլոբոդա (ռուս.՝ Красная Слобода), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Սպասսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9831) Սիմոնգրին

(9831) Սիմոնգրին (անգլ.՝ Simongreen), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի օգոստոսի 22-ին Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,416879 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9119 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9218 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1372,4 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262314 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9831) Սիմոնգրին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մեգի Քյու

Մարգարեթ Դենիզ Քուիգլի (անգլ.՝ Margaret Denise Quigley), նաև Լի Մի Կի (վիետ․՝ Lý Mỹ Kỳ, չին․ ՝ 李美琪), ավելի հայտնի է որպես Մեգի Քյու (անգլ.՝ Maggie Q), մայիսի 22, 1979(1979-05-22), Հոնոլուլու, ԱՄՆ), վիետնամական ծագմամբ դերասանուհի և մոդել։ Սկզբում հանրաճանաչություն է ստացել Հոնկոնգում։


== Կենսագրություն ==
Մեգի Քունգլին ծնվել է Հոնոլուլուում, Հավայի։ Հայրը լեհ-իռլանդացի-ամերիկացի էր։ Մայրը՝ վիետնամուհի։ Հայրը հանդիպել է մոր հետ Վիետնամում, որտեղ նա ծառայում էր Վիետնամի պատերազմի ժամանակ։ Մեգին ունի երկու ավագ քույր և երկու խորթ եղբայր։ Մանուկ ժամանակ երազել է դառնալ անասնաբույժ դպրոցում ակտիվ զբաղվել է սպորտով, մասնավորապես թեթև ատլետիկայով և լողով։ Քյուն ավարտել է Միլիլանիի միջնակարգ դպրոցը 1997 թվականին
Քուգլին եղել է բուսակեր երկար տարիներ, իսկ 2008 թվականին ամբողջովին հրաժարվել է կենդանական ծագմամբ ուտեստներից։


== Կարիերա ==
Ընկերոջ առաջարկով Մեգին սկսել է որպես մոդել աշխատել Տոկիոյում 17 տարեկան հասակում, հետո ոչ այնքան հաջող աշխատել է Թայբեյում, և վերջապես գնացել է Հոնկոնգ։
Հոնկոնգում աշխատելո ժամանակ նրան նկատում է Ջեկի Չանը։ Ըստ իր խոսքերի, նա Մեգիի մեջ տեսել է աստղի մեծ պոտենցիալ։ Ջեկի Չանը Մեգի Քյուին իր հովանավորության տակ է վերցնում, սովորեցնում է մարտական արվեստներ և օգնում է մտնել կինոասպարեզ։
1998 թվականին նա սկսել է իր դերասանական կարիերան «Վիշապի տուն» հեռուստատեսային դրամայում, որը դարձավ հիթ Ասիայում։ 2000 թվականին խաղացել է Աննայի դերը «Մոդել դժոխքից» ֆիլմում և ՀԴԲ-ի գործակալ Ջեյն Քվիգլիի դերը «Gen-Y Cops» ֆիլմում։

«Gen-Y Cops» ֆիլմից հետո Ջեկի Չանը հրավիրում է նրան նկարահանվելու «Կեսգիշեր Մանհեթենում» և Պիկ ժամ 2 ֆիլմերում։
2002 թվականին նկարահանվել է մարտական արվեստների մասնագետ մարդասպան Շառլեն Շինգին «Մերկ զենք» ֆիլմում։
2005 թվականին Քյուն խաղացել է գերմանա-սինգապուրյան «Հարմոնիայի տուն» սերիալում։ Հենց այդ թվականին նա հանդիսացել է որպես համապրոդյուսեր 
«Երկրաբնակներ» վավերագրական ֆիլմում։
2006 թվականին նա խաղացել է Ժենին, ով միակ կինն էր «Առաքելությունն անիրագործելի է 3» ֆիլմի հատուկ խմբում։ 2007 թվականին հայտնվեց Մեյ Լինի դերում «Պինդ ընկույզ 4.0» ֆիլմում, ինչպես նաև պինգ-պոնգի վարպետի «Կատաղության գնդակներ» մարտաֆիլմում։
2008 թվականին Քյուն խաղաց Ցաո Ինի՝ Ցաո Ցաոյի թոռնուհու դերը «Եռարքայություն։ Վիշապի վերածնունդը» ֆիլմում։ Նույն թվականին նա նաև հայտնվեց Էվան Մաքգրեգորի և Հյու Ջեքմանի հետ «Շփումների ցուցակ» ֆիլմում։
2010-2013 թվականներին Քյուն խաղաց գլխավոր դեր «Նիկիտա» սերիալում։ 2011 թվականին նա խաղաց միանձնուհու դերը «Հովիվ» սերիալում։ 2014 թվականին Քյուն հրավիրվեց «Ստալկեր» սերիալում գլխավոր դեր խաղալու։


== Անձնական կյանքը ==
2015 թվականի փետրվարին հայտնի դարձավ Մեգի Քյուի և իր գործընկեր Դիլան Մակդերմոթի նշանադրության մասին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մեգի Քյու (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Մեգի Քյուի Թվիթերը Archived 2016-01-11 at the Wayback Machine.
Maggie Q at Her Hottest Archived 2010-09-23 at the Wayback Machine. Life magazine ամսագրի սլայդ-շոու
Աստերոիդների ցանկ (273501-273600)

Աստերոիդների ցանկ (273401-273500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (273601-273700)
 Աստերոիդների ցանկ (273401-273500)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (273601-273700)
Մեկ վայրկյան սխրանքի համար

«Մեկ վայրկյան սխրանքի համար» (կորեերեն՝ 영원한 전우, «Անմոռանալի զինակիցը»), 1985 թվականի խորհրդա-կորեական երկսերիանոց գեղարվեստական ֆիլմ։ Ռազմապատմական ֆիլմ խորհրդային բանակի լեյտենանտ Յակով Նովիչենկոյի սխրանքի մասին, որը 1946 թվականի մարտի 1-ի Փհենյանի հանրահավաքում փրկել էր Կիմ Իր Սենին նրա վրա նետված նռնակից։


== Սյուժե ==
Կարմիր բանակի կողմից Հյուսիսային Կորեան ճապոնական տիրապետությունից 1945 թվականի օգոստոսին ազատագրվելուց հետո կրտսեր լեյտենանտ Յակով Նովիչենկոն մնում է կորեացիների հետ՝ նրանց օգնելու վերականգնել ավերված երկիրը։ Բայց երկիրը նախկինի պես անհանգիստ է. իշխանությունը և սեփականությունը կորցրած հարուստ կորեացիները ամերիկացի ռազմական խորհրդականների հետ միասին ահաբեկչական դավադրություն են նախապատրաստում Կիմ Իր Սենի դեմ՝ նրան տապալելու նպատակով։
1946 թվականի մարտի 1-ին Փհենյանում սկսվում է հանրահավաք՝ նվիրված Կորեայում մարտիմեկյան հակաճապոնական շարժման 27-ամյակին։ Հանրահավաքում ելույթ է ունենում Հյուսիսային Կորեայի ժամանակավոր ժողովրդական կոմիտեի նախագահ Կիմ Իր Սենը։ Ամբոխի միջից անսպասելիորեն դավադիրներից մեկը նռնակ է նետում նրա ուղղությամբ։ Կրտսեր լեյտենանտ Նովիչենկոն արագ մոտ է վազում, վերցնում է այն և, չիմանալով, թե ուր նետի այն, մարմնով ընկնում է դրա վրա։ Նռնակը պայթում է, սակայն այն գիրքը, որը խորհրդային սպան պատահաբար դրել էր շինելի տակ, փրկում է նրա կյանքը։ Ծանր վիրավորված Նովիչենկոյին տանում են ընկերները, իսկ Կիմ Իր Սենը շարունակում է իր ելույթը։ Հանրահավաքը շարունակվում է։ Դավադրությունը տապալվում է։
Բժիշկները փրկում են Յակով Նովիչենկոյի կյանքը, սակայն նա կորցնում է աջ ձեռքը։ Ֆիլմն ավարտվում է 1984 թվականին նրա այցելությամբ Հյուսիսային Կորեա։


== Դերերում ==
Անդրեյ Մարտինով - Յակով Նովիչենկո
Չխվե Չհան Սու - Լի Չան Հեկ
Օլեգ Անոֆրիև - Գուրենկո
Չոն Յոն Հի - Չո Սուն Յոն
Լի Սոն Գվան - Չո Գվան Սե
Լի Են Իր - Կիմ Իր Սեն
Նատալյա Արինբասարովա - բուժքույր
Իրինա Շևչուկ - Մարիա Նովիչենկո
Մարինա Լևտովա - Ռաիսա Նովիչենկո
Լիմ Մի Յոն - Սուն Է
Պակ Չան Յուն - Կվոն Դոկ Սուլ
Վլադիմիր Անտոնիկ - Իվան Նովիչենկո
Վյաչեսլավ Բարանով - Պեչկին
Կանն Վոն Սուկ - Կվոն Հեն Տհյակ
Լիմ Ին Գուն - Կո Դալ Մին
Վիկտոր Ֆիլիպով - Բոբիր
Վլադիմիր Ֆերապոնտով - Սամոխին
Ալեքսանդր Բելյավսկի — Չիստյակով
Յուրի Սարանցև - Ռոմանենկո
Վադիմ Զախարչենկո - գլխավոր բժիշկ
Վադիմ Գրաչով - Մարշալ Մերեցկով
Խան Դին Սոպ - Օ Սեն Չխիլ


== Նկարահանման խումբ ==
Ռեժիսորներ՝ Էլդոր Ուրազբաև, Օմ Գիլլ Սոն
Սցենարիստներ՝ Ալեքսանդր Բորոդյանսկի, Պեկ Ին Չժուն
Օպերատորներ՝ Էլիզբար Կարավաև, Չոն Իք Խան
Բեմադրող նկարիչներ՝ Կոնստանտին Ֆորոստենկո, Կիմ Չխոլ Հոն
Կոմպոզիտորներ՝ Էդուարդ Արտեմիև, Կո Սու Են
Հնչյունային օպերատորներ՝ Սեմյոն Լիտվինով, Լի Սխուն Ել


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մեկ վայրկյան սխրանքի համար»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Секунда на подвиг» на Красном ТВ (1 серия, 2 серия)
Համամ-Իբրահիմ

Համամ-Իբրահիմ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Անժելա Ստեփանյան

Անժելա Մարտիրոսի Ստեփանյան (մարտի 4, 1917(1917-03-04), Թիֆլիս, Թիֆլիսի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 2, 2002(2002-05-02), Երևան, Հայաստան), հայ խորհրդային արձակագիր։


== Կենսագրություն ==
1941 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի եվրոպական բաժինը։ 1942-1943 թվականներին գերմաներեն է դասավանդել Երևանի երկաթգծի դպրոցում, 1943-1946 թվականներին՝ Թբիլիսիի երկաթուղային տրանսպորտի ինստիտուտի Երևանի մասնաճյուղում։ 1944-1946 թվականներին համատեղության կարգով, աշխատել է Հայպետհրատում։ 1946-1947 թվականներին խորհրդական էր Արտասահմանյան երկրների հետ բարեկամության և մշակութային կապի հայկական ընկերությունում։ 1969-1974 թվականներին աշխատել է Սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտեում որպես մամուլի բաժնի վարիչ։ 1975 թվականից աշխատում է «Սովետական գրականություն» ամսագրի խմբագրությունում։ Հեղինակ է մարդկային փոխահարաբերությունները պատկերող վեպերի, պատմվածքների, վիպակների և ուղեգրությունների ժողովածուների։
Առաջին ծավալուն ստեղծագործությունը «Քույրեր» (1947 թ.) վեպն է, որը պատկերում է խորհրդային մարդկանց կյանքն ու աշխատանքը Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ թիկունքում։ Այնուհետև տպագրվել են Ստեփանյանի «Ոսկե մեդալ» (1952 թ.), «Գունավոր քայլեր» (1967 թ.) և այլ վեպեր։ «Ամառնամուտ» վեպը (1959 թ.) ներկայացնում է ժամանակակից երիտասարդության, առաջադեմ մարդու բնավորության կազմավորումը, նրա հասունացումը։ Բժիշկների կյանքից է վերցված «Մորմոք» (1982 թ.) վեպի թեման, որի առանցքը մարդկային բարդ փոխհարաբերություններն են, բարոյական հակադիր սկզբունքների բախումը։ Հրատարակվել են Ստեփանյանի «Անծանոթ ծանոթներ» (1964 թ.), «Երբ իջնում է երեկոն» (1974 թ.) պատմվածքների, վիպակների և ուղեգրությունների ժողովածուները։ Ստեփանյանը գրել է նաև մանուկների համար («Տաթևիկի ճանապարհորդությունը», 1955 թ., «Յոթ պատմվածք Լուսինեի արկղիկից», 1977 թ.)։


== Երկեր ==
Քույրեր (վեպ), Երևան, Հայպետհրատ, 1947, 252 էջ։
Ոսկե մեդալ, Երևան, Հայպետհրատ, 1952, 367 էջ։
Տաթևիկի ճանապարհորդությունը, Երևան, Հայպետհրատ, 1955, 88 էջ։
Ոսկե մեդալ, Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 407 էջ։
Ամառնամուտ, Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 556 էջ։
Անծանոթ ծանոթներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1964, 246 էջ։
Գունավոր քայլեր, Երևան, «Հայաստան», 1967, 307 էջ։
Երբ իջնում է երեկոն, Երևան, «Հայաստան», 1974, 240 էջ։
Ամառնամուտ, Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 576 էջ։
Եվ հիշատակս ալ թառամի... : Հուշապատում-վեպ։ Երևան։ Հայագիտակ, 2008։


== Թարգմանություններ (ռուսերենից) ==
Զավեյսկի Եժի, Պրեզիդենտի այցելությունները, Երևան, Հայետհրատ, 1963, 35 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեդվուդ շրջան (Մինեսոտա)

Ռեդվուդ շրջան (անգլ.՝ Redwood County), ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2,278 կմ² է, բնակչությունը՝ 16,815 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռեդվուդ Ֆոլս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1862 թ.։
(6117) 1985 CZ1

(6117) 1985 CZ1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի փետրվարի 12-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,343122 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1847 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5015 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1310,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,274797 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6117) 1985 CZ1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կուլեշի (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուլեշի (այլ կիրառումներ)Կուլեշի (ռուս.՝ Кулеши), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆուրդրեն

Ֆուրդրեն (ֆր.՝ Fourdrain), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Տերնիե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Լան:
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02329:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 404 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 267 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 218-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 49-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 81,6%, 1999 թվականին եղել է 71,0%)։ 218 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 201-ը (106 տղամարդ և 95 կին), գործազուրկ էին 17 մարդ (9 տղամարդ և 8 կին)։ 49 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 17-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 22-ը՝ թոշակառուներ, 10-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Ֆուրդրեն (ֆր.)
Սամվել Սիրականյան

Սամվել Նապոլեոնի Սիրականյան (հուլիսի 19, 1961(1961-07-19), Գանձա, Վրաստան), հայազգի քիմիկոս, քիմիական գիտությունների դոկտոր (2015)։


== Կենսագրություն ==
Սամվել Սիրականյանը ծնվել է 1961 թվականին, Վրաստանի Գանձա գյուղում։ 1978 թվականին ավարտել է Գանձայի թիվ 2 դպրոցը և ընդունվել Երևանի պետական համալսարանի քիմիայի ֆակուլտետը, որն էլ ավարտել է 1984 թվականին։ Որպես առաջատար գիտաշխատող 1985 թվականից աշխատանքի է անցել Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիային կից Նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտում։ Աշխատել է համակցված ալիցիկլո և տարացիկլո[c]պիրիդինների բնագավառում։ Սամվել Սիրականյան կողմից հայտնաբերվել են երկու նոր վերախմբավորումներ, կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների սինթեզի երեք նոր եղանակներ, մոտ 70 նոր տարացիկլիկ համակարգերի մոտ 5000 ածանցյալներ։ Սինթեզված միացություններից մի քանիսը ցուցաբերել են արտահայտված հակաուռուցքային, հակավիրուսային, կարդիոտոնիկ, հակացնցումային և այլ ակտիվություններ։
1990 թվականին ավարտել է ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիան, 1991 թվականին պաշտպանել թեկնածուական թեզ։
Սամվել Սիրականյանը  մոտ 130 գիտական աշխատության հեղինակ է։ 2017 թվականին Վրաստանում լույս է տեսել նրա հեղինակած “Исследования в области аннелированных пиридинов с целью изыскания биологически активных веществ” մենագրությունը։
2011 թվականից հանդիսանում է Վրաստանի քիմիկոսների ընկերության պատվավոր անդամ է։


== Պարգևներ ==
2011 թվականին «Գիտական համագործակցություն» միջազգային հիմնադրամի կողմից արժանացել է Ոսկե կրծքանշան։
Մոսկվայի Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի և «Գիտական համագործակցություն» միջազգային հիմնադրամի կողմից 2015 թվականին  պարգևատրվել է Ա.Ն. Կոստի անվան Ոսկե մեդալով և դիպլոմով։ Սամվել Սիրականյանը 2018 թվականին արժանացել է ՀՀ նախագահի մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՀԵՏԱԶՈՏՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՀԱՄԱԿՑՎԱԾ ՊԻՐԻԴԻՆՆԵՐԻ ԲՆԱԳԱՎԱՌՈՒՄ՝ԿԵՆՍԱԲԱՆՈՐԵՆ ԱԿՏԻՎՄԻԱՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՀԱՅՏՆԱԲԵՐԵԼՈՒ ՆՊԱՏԱԿՈՎ Archived 2021-08-26 at the Wayback Machine.
https://www.youtube.com/watch?v=iCfnnde_d7M&ab_channel=ShavTsar
Սմբատ Արծրունի

Սմբատ Սեֆեդինյան-Արծրունի (ծննդյան թվականն անհայտ – մոտ 1471 թվական), Հայոց վերջին արքա (1465–1471), Սեֆեդինյանների տոհմից, ամիր Գուրջիբեկի որդին, Զաքարիա Գ Աղթամարի կաթողիկոսի եղբորորդին։ Սմբատի մայրը՝ Դունիա խաթունն է, քույրը՝ Խանումխաթունը, որդին Իսկենդերը, որը Գրիգորիս Ա Աղթամարցու հայրն է։ Սմբատը սերում էր Սեֆեդինյան տոհմից, ուստի համարվոում էր Գագիկ Արծրունու թագավորական տոհմից։


== Արքա դառնալու նախադրյալները ==
Կիլիկիայի հայկական թագավորության անկումից հետո (1375 թ․) հայ ժողովրդի մեջ դեռ չէր մարել սեփական պետություն ունենալու գաղափարը։ Վստահ չլինելով սեփական ուժերով հաջողության հասնելու գաղափարին հայ հոգևոր և աշխարհիկ գործիչները ուղիներ էին փնտրում դիվանագիտական ճանապարհով Եվրոպական երկրների օգնությամբ հասնել այդ բաղձալի նպատակի իրագործմանը։


== Ձեռնարկված քայլերը ==
Երբեմնի նշանավոր հայկական իշխանական տների թուլացման, քայքայման պայմաններում թագավորության վերականգման գործը իր վրա է վերցնում հայոց եկեղեցին։ Վասպուրականի Արծրունյաց տոհմից սերող Աղթամարի կաթողիկոս Զաքարիա Գ-ն նման խնդրանքով դիմում է Հայաստանում իշխող քոչվոր Կարակոյունլու ցեղի առաջնորդ Ջահանշահին։ Վրջինս մեղմ քաղաքականություն էր վարում քրիստոնյա ժողովուրդների նկատմամբ՝ ցանկանալով նրանց օգնությամբ վերականգնել ավերված տնտեսությունը, զարկ տալ առևտրին ու արհեստագործությանը։ Փորձելով օգտվել այդ իրավիճակից հայոց կաթողիկոսը արքայի թեկնածու առաջադրում է իր եղբորորդուն՝ Սմբատ Արծրունուն։


== Թագավորության վերականգնումը ==
Ստանալով Ջահանշահի համաձայնությունը 1465 թ․ Աղթամարի Սբ․ Խաչ եկեղեցում մեծ հանդիսավորությամբ Սմբատ Արծրունին Ստեփանոս Դ Տղա կաթողիկոսի (քանի որ 1465 թ․ մահացել էր Զաքարիա Գ կաթողիկոսը) ձեռամբ օծվեց Հայոց արքա։ Ժամանակակիցները մեծ ոգևորությամբ են արձագանքել այս իրողությանը. «Եվ այնժամ պարոն Սմբատին օծեցին Հայոց թագավոր` իր նախնի Գագիկի օրինակով։ Եվ թո՛ղ Աստված զորացնի նրա թագավորությունը, բարձրացնի նրա աթոռը, քանզի վաղուց Հայոց ազգը թագավոր չէր տեսել»։ Անշուշտ, Սմբատի թագավորությունը ոչ միայն համահայկական չէր, այլև հեռու էր իսկական պետություն լինելուց։ Նրա իշխանությունը տարածվում էր Աղթամար կղզու և Վանա լճի առափնյա տարածքների վրա։ Որպես հայոց թագավոր Սմբատ Արծրունին հիշատակվում է մինչև 1471 թ․։
Սմբատի թագավորությունը որոշակի հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ ազատագրական մտքի պատմության տեսակետից և ցույց է տալիս, որ հայկական պետականության վերականգնման գաղափարը մշտապես կենսունակ է եղել։ Այստեղ կարևորը ոչ թե թագավորության կարճաժամկետ կամ երկարաժամկետ լինելն է, այլ հայ ժողովրդի հոգեբանության մեջ սեփական պետականության վերականգման գաղափարի առկայությունը։


== Աղբյուրներ ==
Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ., էջ 562


== Գրականություն ==
Ակինյան Ն., Գավազանագիրք կաթողիկոսաց Աղթամարա, Վնն., 1920

՛
1310

1310 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1310 թվականն է, 
XIV դարի 10-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Անտիպաստո

Անտիպաստո (իտալերեն՝ antipasto, հոգնակի antipasti,  anti «նախա» և pasto «ճաշ»), իտալական խոհանոցի ավանդական տաք կամ սառը մսա-բանջարեղենային նախուտեստների ընդհանուր անվանում՝ պատրաստված Իտալիային բնորոշ մսամթերքից, ծովամթերքից կամ հատուկ կտրտված բանջարեղենից։ Անտիպաստոն մատուցվում է հիմնական կերակրատեսակից առաջ՝ մեծ ափսեով կամ փայտե սկուտեղով։ Այն սկուտեղի մեջ դասավորվում է այնպես, որպեսզի ընդգծվեն բաղադրիչները և ներդաշնակեն ոչ միայն համով, այլև արտաքին տեսքով։ Անտիպաստոյի մի շարք ուտեստներ ունեն տարբեր անուններ և կարող են օգտագործվել որպես առանձին կերակրատեսակներ։ Նման ուտեստներից են կապրեզեն կամ բրուսկետան։ Իտալական ավանդական խոհանոցում անտիպաստոն, որպես կանոն, պարունակում է վեց կամ յոթ տարբեր, բնորոշ բաղադրամասեր՝ պահածոյացված միս, ձիթապտուղ, սունկ, չիլի պղպեղ, անչովի՝ (մանր ձկնատեսակ), արտիչոկե (համեմունք), պանրի տարբեր տեսակներ, ինչպիսիք են պրովոլոնեն և մոցարելան, ձիթայուղով և քացախով թթվեցրած մսամթերք և բանջարեղեն։ 
Շատերը անտիպաստոն համեմատում են ֆրանսիական hors d'oeuvre-ի հետ, սակայն անտիպաստոն մատուցվում է որպես իտալական ճաշի պաշտոնական մեկնարկ։


== Պատրաստման տարբերակներ ==

Գոյություն ունեն անտիպաստոյի պատրաստման և բաղադրության բազմաթիվ տարբերակներ, որոնք կախված են տարածաշրջանային խոհանոցների յուրահատկություններից։ Հարավային Իտալիայում լիովին հնարավոր է գտնել ինչպես աղի ջրի ձկներից, այնպես էլ հարավային մարզերին բնորոշ պահածոյացված մսամթերքից պատրաստված անտիպաստոներ, մինչդեռ հյուսիսային շրջաններին առավել բնորոշ են սնկով, ծխահարած մսամթերքով և քաղցրահամ ջրերի ձկներով անտիպաստոները։ Պանրի տեսակները ևս տարբերվում են կախված տարածաշրջանից և կարող են լինել ինչպես կոշտ, այնպես էլ փափուկ տեսակների։ Անտիպաստոյի բաղադրամասերը լայն ափսեի մեջ դասավորելուց հետո նախուտեստը համեմում են գինու քացախով, կանաչիով և զանազան համեմունքներով։ Անտիպաստոն մատուցվում է տարբեր տեսակի հացերի և բարձր որակի ձիթայուղի հետ։ Անտիպաստո պատրաստում են ինչպես մսամթերքով կամ ծովամթերքով, այնպես էլ առանց դրանց։ Պանրից, սնկից և զանազան բանջարեղենից պատրաստված անտիպաստոները նույնքան հարգի են, որքան մսով պատրաստվածները։ անտիպաստոյի որոշ բաղադրամասեր, որոնք պահանջում են մարինացում, պատրաստվում են նախօրոք՝ ոչ պակաս քան երեք ժամ առաջ, իսկ ավելի նրբահամ անտիպաստո ստանալու համար խորհուրդ է տրվում ամեն ինչ պատրաստելմատուցելուց մեկ օր առաջ։


== Պատմություն ==
1475 թվականին Վատիկանի գրադարանավար Բարթոլոմեո Սակին հրատարակեց «Իսկական ուրախության և լավ ինքնազգացողության մասին» աշխատությունը, որտեղ խորհուրդ էր տալիս իտալացիներին յուրաքանչյուր տրապեզա (ճաշելու ժամ) սկսել մրգերով։ Նրա խոհարարական հետազոտությունների արդյունքում ծնվեց անտիպաստոն՝ մսամթերքի և մրգերի համադրությամբ նախուտեստը։ Սակին առաջարկում էր երշիկի կամ օկորոկի կտորները համադրել սեխի, թզի, դեղձի, կամ զանազան բանջարեղենի հետ։


== Պատկերասրահ ==
 
		
		


== Տես նաև ==
Տապաս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անտիպաստո՝ սեղանի զարդը
Իտալական խոհանոցի անտիպաստո նախուտեստը
Զելենովկա (գյուղ, Բախմաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶելենովկաԶելենովկա (ուկրաիներեն՝ Зеленівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Գրոս-Վերդեր։
2006 թվականի տվյալներով Զելենովկա գյուղում բնակվում էր 293 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 297,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նոր Էրքեջ

Նոր Էրքեջ, գյուղական համայնք Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում։ Տեղաբաշխված է հանրապետության հյուսիսային հատվածում։ Քարվաճառ շրջկետրոնից գտնվում է 34 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 90 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը բարձր լեռնային է, ունի 424,0 հա տարածք։ Նոր Էրքեջ համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Տրտու գետը։ Նոր Էրքեջ համայնքի վարչական և գյուղատնտեսական նշանակության հողերի վերաբերյալ ստույգ տեղեկություններ չկան, կադաստրային չափագրումներ չեն իրականացվել։
Համայնքի տարածքում կան քիչ քանակությամբ բնական անանուն սեզոնային աղբյուրներ՝ առվակների տեսքով։


== Պատմություն ==
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Նոր Էրքեջ համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում էր 159 մարդ, կար 25 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Համայնքի պատմամշակութային հուշարձաններն են՝ Սբ. Գրիգոր եկեղեցի (1274 թ.), Սբ. Աստվածածին եկեղեցի (17-րդ դար), Սբ. Սարգիս եկեղեցի (1279 թ.), մատուռ (12-13-րդ դարեր), խաչքար (12-17-րդ դարեր), տապանաքարեր (միջնադար), ամրոց (12-13-րդ դարեր), կամուրջ (13-րդ դար)։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան, մշակույթի տուն, միջնակարգ դպրոց, որտեղ սովորում 1iն 42 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Էլեկտրոն

Էլեկտրոն՝ բացասական լիցք ունեցող կայուն տարրական մասնիկ, նյութի հիմնական կառուցվածքային միավորը։ Էլեկտրոններից է բաղկացած ատոմների էլեկտրոնային թաղանթը, որտեղ նրանց թիվն ու դիրքը որոշում են նյութի քիմիական հատկությունները։ Ազատ էլեկտրոնների շարժը որոշում է այնպիսի երևույթներ, ինչպիսին էլեկտրական հոսանքն է վակուումում և հաղորդիչներում։
Էլեկտրոնների հանգստի զանգվածը 9.10956 × 10−28 գր է, իսկ լիցքը՝ 1.60219 × 10−19 կուլոն։ Էլեկտրոնների երկու տեսակ կա՝ նեգատրոն, որը բացասական լիցք ունի, և պոզիտրոն, որը դրական լիցք ունի։ Եթե հարմար պարագայում, մի նեգատրոն և մի պոզիտրոն բախվեն իրար, երկու էլեկտրոնները կվերանան և իրենց փոխարեն երկու ֆոտոն կարձակվի։ Այս ընթացքը կոչվում է էլեկտրոնի չեզոքացում (անիհիլացում), իսկ հայտնվող ֆոտոնները կոչվում են չեզոքացման ճառագայթում։


== Աղբյուրներ ==
Գոգարան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գոգարան (այլ կիրառումներ)Գոգարան,
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Սպիտակի տարածաշրջանում՝ մարզկենտրոն Վանաձորից մոտ 20 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գտնվում է Բազումի լեռների հարավային ստորոտին, ծովի մակերևույթից 1863-1950 մ բարձրության վրա։ Գյուղը Վանաձոր-Գյումրի գլխավոր ճանապարհից 5 կմ հեռավորության վրա է գտնվում։
Գյուղը ժամանակին Գորան անվան տակ ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում։
Նախկինում Գոգարչի գյուղը Սպիտակի տարածաշրջանի ամենահին գյուղերից է։


== Կլիմա ==
Գոգարանն ունի խստաշունչ ձմեռ և զով ամառ։ Որպես լեռնային գյուղ աճում են գրեթե բոլոր տեսակի հացաբույսերը (ցորեն, գարի, աշորա և այլն)։


== Բնակչություն ==
1831 թ. և 1840 թ. մարդահամարում Գոգարանի համար արձանագրված է երկու առանձին ծխական նկարագրություն։ Առաջինում ներկայացված է գյուղի հնաբնակների ցուցակը, որոնց թիվը կազմում է 12 ընտանիք։ Բացի հիմնական ցուցակից, Վրաստանի պետական արխիվում պահպանվել է նաև Գոգարանում ապաստանած գաղթական ընտանիքների ցուցակը։ Համաձայն 1831 թ. Փամբակի ուղեմասում ապաստանած` Արևմտյան Հայաստանից գաղթածների ծխական նկարագրության՝ Գոգարանում ապաստանել էր երեք ընտանիք Մուշից և Կարսից։ Այնուհետև 1831-1840 թթ. ընթացքում Գոգարանը համալրվում է ևս 12 ընտանիքով, որոնք սակայն բնիկ արևելահայեր են Արարատյան դաշտից, Լոռվա ձորից և Ղազախի, այժմ Նոյեմբերյանի շրջանի Բաղանիս գյուղից։
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Գոգարանի մշտական բնակչությունը կազմել է 1065, առկա բնակչությունը` 914 մարդ։
Գյուղի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բանջարանոցային մշակաբույսերից լավ աճ են ապահովում կարտոֆիլը, կաղամբը, բազուկը, գազարը, սխտորը, սոխը և այլն։ Գյուղն ունի մոտ 626 հա վարելահող, որից 65 հա պետական պահուստային հողեր են, 539 հա՝ սեփականաշնորհված։ Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, ճակնդեղի և բանջարանոցային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==

Գյուղում են գտնվում Սուրբ Աստվածածին (4-րդ դար) և 5-րդ դարի այլ եկեղեցիները, Սբ. Ծիրանավոր, «Թուխ Մանուկ», Սբ. Սարգիս մատուռները և «Պատվար» ամրոցը։ Շրջակայքում պահպանվել են Խորոզ և այլ գյուղատեղիներ։
Ըստ պատմամշակութային հուշարձանների` գյուղի մերձակա դամբարանադաշտերի, IV-ից VI դարի թվագրվող եկեղեցու, գյուղն ունի ավելի քան 27 դարյա պատմություն։ Գյուղում պեղված նոր դամբարանը, որը Հայաստանում պեղված հայտնի այլ դամբարաններից տարբերվում է ոճով ու գտածոներով, հնագետների զարմանքն է հարուցել։ Այն, ի տարբերություն հարևան` հիմնականում հողաշեն դամբարանների, սալաքարային է։ Դամբարանը պատկանում է մ.թ.ա. 9-7 -րդ դդ. (երկաթի դար)։


== Հասարակական կառույցներ ==
2013 թվականի դրությամբ Գոգարանն ունի միջնակարգ դպրոց, որի նոր շենքը կառուցվել է 2002 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Քլեյ շրջան (այլ կիրառումներ)

Քլեյ շրջան, կարող է վերաբերել՝

Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Մինեսոտա նահանգի 87 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը
Քլեյ շրջան - ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը
Լյաշովկա

Լյաշովկա (ուկրաիներեն՝ Ляшівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Նովովոդոլաժսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լյաշովկա գյուղում բնակվում էր 172 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,477 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 360,59 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նիդերլանդների գիտությունների թագավորական ակադեմիա

Նիդերլանդների գիտությունների և արվեստի թագավորական ակադեմիա (հոլ.՝ Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, KNAW), նիդերլանդական գիտական կազմակերպություն, որը նվիրված է գիտության և գրականության զարգացմանը։


== Հիմնական գործառույթներ ==
Այն կառավարությանը խորհրդատվություն է տրամադրում գիտության հարցերի վերաբերյալ, իրականացնում է փորձագիտական ​​գործունեություն, համակարգում է գիտական ​​հոդվածների վերանայումը, գիտաժողովների և ֆորումների անցկացումը, նրա հսկողության ներքո գործում են մասնագիտացված գիտական ​​ինստիտուտներ։
Ակադեմիան շնորհում է մի շարք հեղինակավոր մրցանակներ, այդ թվում՝ ֆիզիկոսների համար Լորենցի մեդալը, մանրէաբանության համար Լևենհուկի մեդալը, մաթեմատիկայի համար Բրաուվերի մեդալը, վիրուսաբանության համար Բեյերինկի մրցանակը և գիտությունների և արվեստների լայն շրջանակի համար Հայնեկենի մրցանակը։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է նապոլեոնյան ժամանակաշրջանի Հոլանդիայի թագավորությունում Լյուդովիկ Բոնապարտի հրամանագրով 1808 թվականի մայիսի 4-ին որպես Գիտությունների, գրականության և կերպարվեստի թագավորական ինստիտուտ (հոլ.՝ Koninklijk Instituut van Wetenschappen, Letterkunde en Schoone Kunsten)։ Ակադեմիա կոչվել է 1851 թվականից։


== Անդամներ և կազմակերպություն ==
Ակադեմիայի անդամները (մինչև 65 տարեկան մոտ 200 անդամ) ընտրվում են ցմահ՝ կոոպտացիայի միջոցով, թեկնածություններն ընդունվում են Ակադեմիայից դուրս գտնվող անհատներից և կազմակերպություններից։ 65 տարեկանում ակադեմիկոսը պետք է թոշակի անցնի։ Ակադեմիայում կան նաև թղթակից անդամներ և օտարերկրյա անդամներ։ Գործում է երկու՝ ճշգրիտ գիտությունների ու հումանիտար և հասարակական գիտությունների բաժիններ։
2008 թվականի մայիսից Ակադեմիայի նախագահը մաթեմատիկական ֆիզիկոս Ռոբերտ Դեյկգրաֆն է։ Իր երդմնակալության խոսքում նա մտահոգություն հայտնեց Նիդերլանդներում գիտության ֆինանսավորման ցածր մակարդակի վերաբերյալ՝ համեմատած Արևմտյան Եվրոպայի երկրների մեծ մասի հետ։ Հետագայում նախագահներ են եղել Հանս Քլեվերսը (2012-2015), Խոսե վան Դեյկը (2015-2018), Վիմ վան Սաարլոսը (2018-2020), Ինեկե Սլայթերը (2020-2022) և Մարիլին Դոգթերոմը (2022)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт
Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ «L»

Այս էջը ներկայացնում է ամենատարածված լատիներեն արտահայտությունների  հայերեն թարգմանությունները։ Ընդգրկված արտահայտություններից շատերն իրենք նույնպես թարգմանված են հին հունարեն հռետորական արտահայտություներից, քանզի  Հին Հունաստանում գրականությունը և հռետորական արվեստը մի քանի հարյուրամյակ ավելի վաղ են զարգացել քան Հին Հռոմում։
Այս ցանկի մեջ ընդգրկված  է L տառը։ Հիմնական ցանկն ամբողջությամբ  տես՝ Լատիներեն արտահայտությունների ցանկ (ամբողջը) էջում։ 


== L ==


== Հղումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ծիծմատիան

Ծիծմատիան (վրաց.՝ წიწმატიანი),, գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Սագարեջոյի շրջանում։ Կենտրոնի բարձրությունը 450 մետր է։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 522 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիևե Վերգոնտե

Պիևե Վերգոնտե (իտալերեն՝ Pieve Vergonte), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Վերբանիո Կուզիո Օսոլայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2680 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 65 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 41 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 28886։ Հեռախոսային կոդ՝ 0324։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Վիկենտիոսը և Անաստասիոսը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0324 86122
Էլեկտրոնային փոստ՝ pievevergonte@cmvo.net
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comunepievevergonte.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Արթվա Սուլի Սերայի

Արթվա Սուլի Սերայի, գյուղ պատմական Փոքր Հայքում, Թոկատի շրջանում։ Հիշատակված է «Հայրենիքի ձայնում»։


== Ծանոթագրություններ ==
Արդոնսկի շրջան

Արդոնսկի շրջան (ռուս.՝ Ардонский район, օսերեն՝ Æрыдоны район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Հյուսիսային Օսիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1944 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Արդոն։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 376,5 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27728 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 73,65 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ֆարավահար

Ֆարավահար (պարս. فروهر‎ (faravahar), պահլվ.. فـروتی (fravati), ավստ. فـروشی (fravaši)), Զրադաշտական կրոնում տարածված թևավոր սկավառակ խորհրդանիշ, որը խորհրդանշել է կրոնի գլխավոր Աստված Ահուրա Մազդային։ 
Չնայած նրան, որ տարածված մշակույթի մեջ այն համաձայն պնդումների պատկերում է հենց գլխավոր, արարիչ Աստծուն՝ Ահուրա Մազդային, հավատացյալ զրադաշտականները չեն ընդունում այդ պնդումը՝ նշելով, որ Ֆարահարը պատկերում է բոլոր կենդանի ու անկենդան էակների մաս կազմող «Սրբազան Հոգուն»՝ Սպենտա Մայնուին կամ Ֆարաշավիին։


== Նշանակությունը ==
Ֆարավահարը, որը լայնորեն տարածված է զրադաշտական համայնքներում, որպես դավանանքի խորհրդանիշ, մարդիկ շղթայով կրում են իրենց պարանոցների վրա։ Ֆարավահարը նպատակ ունի հավատացյալին հիշեցնելու արարիչ Աստծո՝ Ահուրա Մազդայի հետ իր կապի մասին։ Ֆարավահարը զրադաշտականության մեջ, որպես կրոնի հիմնական խորհրդանիշ սկսել է լայնորեն կիրառվել 20-րդ դարում։ Մինչև Իսլամական հեղափոխությունը, այն լայնորեն կիրառվել է նաև պետական կառույցների խորհրդանիշներում, ինչպես նաև եղել է Իրանի թագավորական ընտանիքի զինանշանում։


== Ֆոտոշարք ==


== Կարդացեք նաև ==
Զրադաշտականություն
Զրվանիզմ
Ահուրա Մազդա


== Ծանոթագրություններ ==
Աշոտ Կարապետյան (երկրաբան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աշոտ Կարապետյան (այլ կիրառումներ)Աշոտ Իլոյի Կարապետյան (ապրիլի 20, 1935(1935-04-20), Վաղարշապատ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ երկրաբան, երկրահանքաբանական գիտությունների դոկտոր (1980), պրոֆեսոր (1982), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996, թղաթակից անդամ 1990)։


== Կենսագրություն ==
1958 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1959-1992 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ ԵԳԻ-ի բաժնի վարիչ, փոխտնօրեն, 1991-1993 թվականներին՝ ՀԽՍՀ-ի ընդերքի վարչության պետ։ 1982-1993 թվականներին դասավանդել է ԵՊՀ-ում։ Կազմել է ՀԽՍՀ-ի հանքավայրերի ֆորմացիոն քարտեզը, առաջարկել է հանքավայրերի համալիր վերամշակման տեխնոլոգիական սխեմաներ։


== Երկեր ==
Բառարան Հայաստանի երկրաբանական հանրագիտարանի տերմինների։ Գլխ. խմբ.՝ Ա. Կարապետյան, խմբ. խորհ.՝ Ա. Ի. Կարապետյան, Ջ. Չիլինգար, Հ. Հ. Սարգսյան և ուրիշ, ՀՀ Ընդերքի պահպանության կենտրոն, Երևան, Գեոիդ, 2011։
Геология и металлоносность Сисианского рудного района: Южная Армения / А. И. Карапетян, О. П. Гуюмджян, Г. В. Шагинян, НАН РА, ИАА, ЦОН. Инженерная академия Армении, Центр охраны недр., Ереван, Геонд, 2010.
Геологическое строение и рудоносность бассейна реки Арпа Армянской ССР / Г. О. Пиджян, А. И. Карапетян, А. А. Садоян, П. М. Асланян, Институт геологических наук АН АрмССР, Ереван, Изд-во АН АрмССР, 1982.
Эндогенные рудные формации Памбак-Зангезурской металлогенической зоны Малого Кавказа / А. И. Карапетян, ИГН АН АрмССР., Институт геологических наук АН АрмССР, Ереван, Изд-во АН АрмССР, 1982.


== Ծանոթագրություններ ==
Ուսման-Տաշլի

Ուսման-Տաշլի (ռուս.՝ Усман-Ташлы, բաշկիրերեն՝ Уҫман-Ташлы), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 602 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պեսչանոե (գյուղ, Ստարոբեշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊեսչանոեՊեսչանոե (ուկրաիներեն՝ Піщане), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պեսչանոե գյուղում բնակվում էր 401 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ույղուրներ

Ույղուրներ (Կաղապար:Lang-ug3, չինարեն՝ 维吾尔, Wéiwú'ěr; հին թյուրք.  Uyγar), բնիկ ժողովուրդ Արևելյան Ասիայում։ Հանդիսանում է Չինաստանի Սինցզյա-Ույղուրյան ինքնավար շրջանի հիմնական բնակչությանը։ Կրոնական առումով հարում են սուննի իսլամի։ Լեզուն Ույղուրերենն է, որը պատկանում է Թյուրքական լեզվախմբին


== Ծանոթագրություններ ==
Հարություն Բաբայան

Հարություն Վիլիկի Բաբայան՝ (դեկտեմբերի 18, 1975(1975-12-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քաղաքական գործիչ, ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր
: «Լուսավոր Հայաստան» խմբակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Հարություն Բաբայանը ծնվել է 1975 թվականի դեկտեմբերի 18-ին, Երևանում։


== Կրթություն ==
1997 թվականին ավարտել է Հայկական գյուղատնտեսական ակադեմիայի անասնաբուժական ֆակուլտետը։ Որակավորմամբ՝ անասնաբույժ։ 2009 թվականին ընդունվել է Երևանի մենեջմենտի համալսարան։ 2020 թվականին ընդունվել է Հայաստանի Հանրապետության պետական կառավարման ակադեմիայի մագիստրատուրա՝ «կառավարման հոգեբանություն» մասնագիտությամբ։ 


== Աշխատանք ==
2001-2003 թվականներին եղել է «Թայեր» ՍՊԸ անվտանգության աշխատակից։ 2003-2007 թվականներին՝ «American Confidence Incorporation» ՍՊԸ անվտանգության աշխատակից։ 2008-2010 թվականներին՝ «Եվրովագեն» ՍՊԸ իրացման դեպարտամենտի տնօրեն։ 2010-2011 թվականներին եղել է «Նաթֆուդ» ընկերության գնումների և լոգիստիկայի բաժնի պետը։ 2011-2013 թվականներին եղել է «Ֆուդլիդեր» ընկերության ներմուծման, լոգիստիկայի և վաճառքի բաժնի տնօրենը։ 2014 թվականին եղել է փոքր և միջին բիզնեսի մարկետինգի և լոգիստիկայի գծով խորհրդատու` գինեգործության և պահածոների արտադրությամբ զբաղվող ձեռնարկությունների համար։ 2014 թվականին եղել է «Վի էյջ էյջ» ՍՊԸ հիմնադիր-սեփականատեր։ 2017-2018 թվականներին եղել է Երեւան քաղաքի «Ելք» խմբակցության ավագանու անդամ։ 
2018 թվականին ընտրվել է ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Լուսավոր Հայաստան կուսակցության համապետական ցուցակով։


== Ընտանեկան կարգավիճակ ==
Ամուսնացած է ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Nije Ljubav Stvar

«Nije Ljubav Stvar» (սերբերենից թարգմանած՝ նշանակում է «Սերը ապրանք չէ»), սերբ երգիչ Ժելյկո Յոքսիմովիչի կատարած երգը, որով ներկայացրել է Սերբիան Եվրատեսիլ 2012 երգի մրցույթում։ Երգի խոսքերի հեղինականերն են Մարինա Տուցակովիչը և Միլոշ Ռոգանովիչը, իսկ երաժշտության հեղինակը Ժելյկո Յոքսիմովիչը։
Երգը մրցույթի եզրափակիչ փուլում զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը 214 միավորով։


== Երգի դիրքը չարթերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 89


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մարանդ

Մարանդ, քաղաք Իրանում, Արևելյան Ադրբեջան օստանում, Մարանդ շահրեստանի կենտրոնը։ Գտնվում է Թավրիզից մոտ 60 կմ հյուսիս-արևմուտք, Ուրմիա լճից հյուսիս-արևելք։ Բնակչությունը 2016 թվականի տվյալներով կազմել է 130 845 մարդ։
Նախկինում Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի Բաքրան գավառում։ Եղել է վերջինիս կենտրոնը։ Ենթադրվում է, որ գավառը կոչվել է նաև Մարանդ անունով։ Հայոց Արշակունիների անկումից (428) հետո Մարանդն եղել է Ատրպատականի կազմում։ Որպես քաղաք առաջին անգամ հիշատակվում է Սեբեոսի կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Օպեդետ

Օպեդետ (ֆր.՝ Oppedette), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Ֆորկալկե կանտոնի կազմի մեջ։
Համայնքի INSEE կոդ՝04142։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 63 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 33 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 25-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 8-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 75,8 %,, 1999 թվականին եղել է՝ 53,8 %)։ 25 աշխատունակ բնակիչներից 20-ը աշխատում էին (6 տղամարդ և 14 կին), անաշխատանք էին 5-ը (3 տղամարդ և 2 կին)։ 8 անգործ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 4-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
ՍեՆ֊Դիդե ծխական եկեղեցի (1834 թ.)


== Լուսանկարներ ==

		
		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Օպեդետ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-03-ին։ Վերցված է 2012-8-19 
«Օպեդետ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-30-ին։ Վերցված է 2013-01-12
(4944) Կոզլովսկի

(4944) Կոզլովսկի (անգլ.՝ Kozlovskij), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Լյուդմիլա Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,743568 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5662 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,921 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1659,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216885 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4944) Կոզլովսկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մոնտմելո

Մոնտմելո (կատ.՝ Montmeló), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալես Օրենտալ շրջանում։ Տարածքը կազմում է  4,11 կմ²։ Բնակչությունը՝ 9001 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։
Մոնտմելոում է գտնվում Կատալունյան, որտեղ անցկացվում են Ֆորմուլա 1-ի Իսպանիայի Գրան-պրիի առաջնությունն ու օղակաձև մոտոցիկլավազքի աշխարհի առաջնությունը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Página web del Ayuntamiento de Montmeló
Información de la Generalitat de Cataluña Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Instituto de Estadística de Cataluña
Página web del Circuito de Cataluña
Սանտա Պաու

Սանտա Պաու (իսպ.՝ Santa Pau), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Խիրոնա պրովինցիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Գառոչա շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 49,04 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1600 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Մ.թ.ա. 635


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Խուշուշ Բագրատունի

Խուշուշ Բագրատունի կամ Խուշուշ խաթուն, (ծննդյան թվականն անհայտ - 1025), Անիի թագավոր Գագիկ Ա-ի դուստրը, Վասպուրականի թագավոր Սենեքերիմ-Հովհաննես Արծրունու (1003-1021) կինը, Սեբաստիայի իշխաններ՝ Դավիթ Արծրունու, Ատոմ Արծրունու, Աբուսահլ Արծրունու և վրաց թագուհի Մարիամ Արծրունու մայրը։
Խուշուշ թագուհին Վասպուրականում Սենեքերիմ-Հովհաննեսի հետ ծավալել է շինարարական մեծ աշխատանք (հատկապես Վարագավանքում և Աղթամարում), հովանավորել գիտությունն ու արվեստը։ Սենեքերիմ-Հովհաննեսի կտակի համաձայն՝ ամուսնու հետ թաղվել է Վարագի Սուրբ Նշան վանքում։ 981 թվականին Վարագա Սուրբ Նշան Վանքի Սուրբ Սոփիա եկեղեցու արևմտյան պատի վրա թողել է մի արձանագրություն։


== Աղբյուրներ ==
Հայոց անձնանունների բառարան, Հրաչյա Աճառյան, 1942, էջ 1221
Կեժմարոկ

Կեժմարոկը (սլովակ.՝ Kežmarok, գերմ.՝ Kesmark/Käsmark, հունգ.՝ Késmárk) գտնվում է հյուսիսային  Սլովակիայում, Պոպրադ գետի ափին։ Բնակչությունը կազմում է գրեթե  17 հազար մարդ։


== Պատմություն ==
Կեժմարոկը ձևավորվել է XIII դարում, երեք  մոտակա բնակավայրերի բնակիչների վերաբնակեցումով. դրանք սլովակ ձկնորսներ էին, գերմանացի հանքափորներ ու թագավորական զորքի խաղաղապահներ։ Քաղաքի մասին առաջին հիշատակումները եղել են  1251 թվականին, Բելա IV թագավորի մի գրության մեջ, որտեղ բնակավայրի մասին գրել է  «Կեսմարկտ»։ Քաղաքային կարգավիճակ ստացել է 1269 թվականին, իսկ 1380 թվականից դարձել է ազատ թագավորական քաղաք։ Քաղաքն աճում ու բարգավաճում էր, դառնալով հարուստ առևտրի կենտրոն և արհեստի ու արվեստի քաղաք։
1950 թվականին Կեժմարոկը հայտարարվեց հնագույն ճարտարապետական կոթող - արգելոց։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կեժմարոկի պալատ
Ռեդուտներ
Սուրբ Խաչի Բազիլիկա (շենքի տիպ, որի ներսը երկայնակի բաժանված է երկու սյունաշարով)
Քաղաքապետարան
Սուրբ Մարիի եկեղեցի (Կաթոլիկ)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք
Կեժմարոկի պալատ