Ֆրանսիայի ռազմական պատմություն

Ֆրանսիայի ռազմական պատմությունը ներառում է ռազմական իրադարձությունների և կոնֆլիկտների  ամփոփում, որոնք տեղի են ունեցել ավելի քան երկու հազար տարվա ընթացքում՝ ժամանակից Ֆրանսիայի տարածքում և նախկին գաղութներում:


== Կանոնավոր բանակի ստեղծում ==
Ֆրանսիայում Կառլ VII ժամանակներից ստեղծվել է առաջին կանոնավոր բանակը՝ մշտական աշխատավարձով: 1792 թվականից սկսած՝ Հին Ռեժիմի կործանումից հետո, բանակը սկսվեց կոչվել ֆրանսիական հեղափոխական բանակ: Այդ ժամանակ Ֆրանսիայի զինված ուժերը աչքի էին ընկնում հեղափոխական էնտուզիազմով. վատ զինված զինվորներին ուղեկցում էին մեծ հաջողություններ գեներալներ Ժան Վիկտոր Մորոյի, Անդրե Մասսենի և Նապոլեոն Բոնապարտի հրամանատարության ժամանակ: Նապոլեոն Բոնապարտի ժամանակ ֆրանսիական բանակը նվաճեց Եվրոպայի մեծ մասը:
1914 թվականի օգոստոսին Ֆրանսիայի ռազմական ուժերը կազմում էին 1 300 000 զինվոր: Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ զինված ուժերը կազմում էին 8 300 000 զինվոր, որոնցից մոտ 300 000  եկել էին  գաղութներից: Պատերազմի ընթացքում մոտ 1,4 մլն զինվոր սպանվեց: Այն ամենամեծ կորուստներ ունեցող կոնֆլիկտն է եղել Ֆրանմսիայի պատմության մեջ:


== Առաջին համաշխարհային պատերազմ ==

Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբում ֆրանսիական բանակի համազգեստը եղել է ֆրանս-պրուսական պատերազմի ժամանակի նման՝ 1870 թվականի նմուշով, որոնց գլխարկները չէին պաշտպանում զինվորներին թշնամու հարձակումներից: Պատերազմի սկզբում գլխից ստացած վերքերը լուրջ խնդիրների պատճառ դարձան, այդ իսկ պատճառով ստեղծվեց Ադրիանի սաղավարտը, որը պաշտպանում էր արկերի բեկորներից:
Բանակում կիրառվում էր  Պեժո տեսակի զրահապատ մեքենա և Ռենո FT-17 տանկ:


== Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ ==
Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը զինվորների թիվը ֆրանսիական բանակում հասել էր 2 240 000-ի, կազմվել էր 94 դիվիզիա, որոնք տեղակայված էին Շվեյցարիայի սահմաններից մինչև Հյուսիսային ծովը: 1945 թվականից հետո, չնայած մեծ ջանքերին հնդկաչինական (1945-1954) և ալժիրյան պատերազմներում (1954-1962), Վիետնամը և Ալժիրը անկախացան և դուրս եկան Ֆրանսիայի գաղութների տարածքից:


== Սառը պատերազմ ==
Սառը պատերազմի ժամանակ Ֆրանսիան պատրաստվում էր Արևմտյան Եվրոպայի պաշտպանությանը, չնայած ՆԱՏՕ-ի կազմում չէր: 1977 թվականին Ֆրանսիան կրճատեց դիվիզիաների թիվը,որոնցից յուրաքանչյուրը  կազմված էին 5 գումարտակներից: 1977 թվականից հետո երկրորդ ֆրանսիական կորպուսը գտնվում էր Հարավային Գերմանիայում, որը արդյունավետ վերակազմավորեց ՆԱՏՕ-ի կենտրոնական ռազմական միավորումների  պահեստները: 1980-ականներին ֆրանսիական 3-րդ կորպուսի շտաբը տեղափոխվեց Լիլլ, որտեղ սկսվեց պլանավորվել ՆԱՏՕ-ի Հյուսիսային խմբի աջակցության հարցերը: 1970-ականների վերջին փորձ արվեց կազմել 14 թեթև հետևակային պահեստային դիվիզիա, սակայն այդ պլանը, որը ներառում էր 109-րդ հրաձգանային դիվիզիայի ստեղծումը, բավականին ամբիցիոզ էր: 1984 թվականի հուլիսից ֆրանսիական պահեստային  բանակը կազմում էր 22 ռազմական ստորաբաժանումներից:


== Անցումը պրոֆեսիոնալ բանակին ==
1996 թվականի փետրվարին նախագահ Ժակ Շիրակը ձեռնարկեց ռազմական բարեփոխումներ իրականացնել, որոնց նպատակն էր.

բանակի անցումը զորակոչային համալրումից դեպի պայմանագրայնի
ռազմական ուժերի կրճատումըԲարեփոխումների արդյունքում 1997 թվականին 10 գունդ վերակազմավորվեց : Երկրորդ հակատանկային դիվիզիան թողեց Վերսալը 1997 թվականի սեպտեմբերի 1-ին և տեղակայվեց Շալոն-ան-Շամպանում՝ 10-րդ վերակազմավորբած դիվիզիայի փոխարեն: 1998 թվականի մարտի 5-ին  ընթացիկ կառուցվածքային փոփոխությունների հաշվառման հետ կապված՝ պաշտպանության նախարարը որոշեց վերակազմել 3-րդ կորպուսը, որի ստեղծման թույլտվությունը ուժի մեջ մտավ միայն 1998 թվականի հուլիսի 1-ին:
1990-ականների վերջում, մասնագիտացման ընթացքում, զորքի թիվը կրճատվեց 236 000-ից 140 000-ի: 
1999 թվականին բանակը բաց թողեց ֆրանսիական զինվորի կոդը, որը ներառում է հետևյալ հրամանագրումը.


== Ծանոթագրություններ ==