armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Քայլ առ քայլ

Քայլ առ քայլ (ռուս.՝ Шаг за шагом), 2008 թվականի 40 սերիանոց ռուսական հեռուստասերիալ-սիթքոմ։ Սերիալի ցուցադրումը սկսվել  է 2008 թվականի հունվարի 19-ին СТС հեռուստաալիքով։ Բայց սերիալը չի հավաքել բավական ցուցանիշ, դրա պատճառով դադարեցրել են ցուցադրումը։ Սերիալի պրեմիերան կայացել է СТС հեռուստաալիքի եթերում 2009 թվականի հուլիսի 12-ին։


== Արտադրություն ==
Սերիալի նկարահանումները սկսել են 2007 թվականի հուլիսին և ավարտվել նույն թվականի նոյեմբերին։ Սերիալը նկարահանել է «Амедиа» ընկերությունը։


== Սյուժե ==
Շինարար Վիկտոր Մելնիկովը գրեթե 40 տարեկան է։ Նա չունի կին, բայց ունի երեք երեխա՝ Դմիտրի (Միտյա), Եվգենիա և Իլյա։
Եկատերինա Անդրոսովին նույնպես չունի ամուսին, բայց ունի երեք երեխա՝ Դինա, Կարինա, Անատոլի (Տոլյա)։
Վիկտորը և Կատյան գնում են առողջարան՝ Սոչի, որտեղ իրենց սովորական ընկերությունը դառնում է սեր և ավարտվում է Կատյայի չորսենյականոց տանը, որը նրան իր ամուսինն է թողել ամուսնալուծությունից հետո։
Երեխաները հենց առաջին վայրկյանից սկսում են կռվել։ Ավագ երեխաները Դմիտրին և Դինան մի դպրոցից են և ընդհանրապես ուրախ չեն, որ միասին պետք է ապրեն։ Եվգենիան հինգ րոպեից հետո ծանոթանում է Կարինայի հետ, բայց երկու րոպեից հետո կռվում։ Միայն Իլյան և Անատոլին են, որ իրար հետ ընդհանուր լեզու են գտնում ու նրանց ձեռքին քիչ է մնում տունը վառեն։
Երեխաների նման պահվածքի պատճառով ընտանիքը շատ խնդիրներ է ունենում, բայց միայն սերն է, որ միացնում ու լուծում է բոլոր խնդիրները։


== Դերակատարներ ==
Ալեքսեյ Մակլակով - Վիկտոր Մելնիկով
Գալինա Դանիլովա - Եկատերինա Անդրոսովա
Վերոնիկա Ագապովա - Դինա, Եկատերինայի ավագ դուստրը
Վերոնիկա Լիսիկովա - Կարինա, Եկատերիանայի կրտսեր դուստրը
Ռուսլան Կուլեշով - Անատոլի, Եկատերինայի որդին
Ստեփան Աբրահամով - Դմիտրի, Վիկտորի ավագ որդին
Ալեքսանդրա Օստրոուխովա - Եվգենյա, Վիկտորի աղջիկը
Ակիմ Կոկորև - Իլյա, Վիկտորի կրտսեր որդին
Գրիգորի Իվանեց - Կոստյա, Վիկտորի բարեկամը
Դարյա Ֆեկլենկո - Սվետլանա, Կատիի քույրը
Նինա Ֆեկլիսովա - Նինա, Կատյայի մայրը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сайт СТС
Страница сериала на сайте АМЕДИА Archived 2012-10-03 at the Wayback Machine.
Сериал на Рускино. Ру Archived 2017-01-05 at the Wayback Machine.
Գյուղաքաղաք

Գյուղաքաղաք, քաղաքագյուղ, քաղաքատիպ բնակավայր միջնադարյան Հայաստանում։
Գյուղաքաղաքների բնակչությունը հիմնականում զբաղվում էր երկրագործությամբ, մասամբ նաև արհեստներով և առևտրով։ Գյուղաքաղաքներն առաջանում էիև սովորաբար ամրոցների մոտ, բայց կարող էին նաև ամրոցի մերձակայքում չլինել։ Արհեստները և առևտուրը գյուղաքաղաքում ունեին սահմանափակ ծավալ և բավարարում էին իր և շրջակա գյուղերի պահանջները։ Չնայած դրան, գյուղաքաղաքները երբեմն բավականաչափ խոշոր էիև լինում (օրինակ, Գառնին) և իրենց բնակչության թվով ու տնտեսությամբ համարյա չէին զիջում տեղական նշանակություն ունեցող փոքր քաղաքներին։ Ի տարբերություն քաղաքների՝ գյուղաքաղաքները շրջափակված չէին պարսպով։ IX—XIII դարերում գյուղաքաղաքների թիվը Հայաստանում 25-ից ավելի Էր։


== Գրականություն ==
Աոաքելյան Բ․, Քաղաքները և արհեստները Հայաստանում IX—XIII դարերում, հրատարակություն 1, Երևան, 1958:
Վասիլ Ցանկով

Վասիլ Ցանկով Ցանկով (բուլղար․՝ Васил Цанков Цанков, 15 ապրիլի, 1905, Գորնա Օրյախովիցա, Բուլղարական իշխանություն - 25 օգոստոսի, 1986, Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի երկրաբան-հնէաբան, երկար տարիներ եղել է Սոֆիայի համալսարան հնէաբանության ամբիոնի վարիչ։


== Կենսագրություն ==
Վասիլ Ցանկովը ծնվել է 1905 թվականի ապրիլի 15-ին բժիշկ-անասնաբույժի ընտանիքում։ Սովորել է Սոֆիայի համալսարանում՝ ստանալով երկրաբանի մասնագիտություն։ 1929 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Սոֆիայի համալսարանում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն բնական գիտությունների բնագավառում և դարձել առաջին երկրաբանը, որ այդ ինստիտուտում պաշտպանել է նման ատենախոսություն։ Հնէաբանություն է ուսումնասիրել Վիեննայում (1936), Փարիզում (1938-1939) և Բեռլինում (1941)։ 1939 թվականի սկզբին նշանակվել է Բուլղարիայի առևտրի նախարարության երկրաբանության բաժնի ղեկավար։ 1941 թվականից Վասիլ Ցանկովը ղեկավարել է բնական պաշարների տնօրինման կազմակերպության երկրաբանական ուսումնասիրությունների բաժինը, որն իր հետազոտություններում առաջին անգամ սկսել է կիրառել միկրոհնէաբանական մեթոդներ։ 1944 թվականին վերադարձել է աշխատելու Սոֆիայի համալսարանում, իսկ 1967 թվականին ընտրվել է Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։ 1955-1956 թվականներին Վասիլ Ցանկովը եղել է Հանհա-երկրաբանական ուսումնասիրությունների կառավարչությանը կից Երկրաբանության գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրենի տեղակալ։
Վասիլ Ցանկովը հեղինակել է մի շարք գիտական աշխատություններ՝ նվիրված պղնձի դարաշրջանի հնէաբանությանն ու շերտագիտությանը։ Նա «Բուլղարիայի հանածոներ» (բուլղար․՝ Фосилите на България) բազմահատոր հրատարակության հիմնադիրն է ու գլխավոր խմբագիրը, ինչպես նաև Սոֆիայի համալսարանին կից Հնէաբանության ու պատմական երկրաբանության թանգարանի ներկայիս ցուցանմուշների հավաքածուի ստեղծողը։
Վասիլ Ցանկովը մահացել է 1986 թվականի օգոստոսի 25-ին Սոֆիայում։ Թաղված է Սոֆիայի Կենտրոնական գերեզմանատանը։


== Ընտրյալ մատենագրություն ==
Палеонтология, Наука и изкуство, София: 1969
Стратиграфия на България (редакция с Хр. Спасов), Наука и изкуство, София, 1968
Фосилите на България (обща редакция), Издателство на БАН, София, 1965


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Божидар Маврудчиев, Страници от календара на българската геология (1828-2005), Българско геологическо дружество, София: 2005
Тодор Николов, Дълбока следа в българската палеонтология и стратиграфия, (член-кореспондент Васил Цанков на 80 години), Годишник на Софийския университет, ГГФ, кн.1 геология, 78, 3-10, 1988
Кратка българска енциклопедия, издателство на БАН, София, 1969, том 5, стр. 407


== Արտաքին հղումներ ==
"Васил+Цанков" Վասիլ Ցանկովի գրքերը Google ակադեմիայում (բուլղ.)
Վասիլ Ցանկովի աշխատությունները WorldCat Catalog գրադարանում (անգլ.)
Експозиция "Палеонтология", Национален природонаучен музей, София (բուլղ.)
Т. Николов (1987): Чл.-кор. проф. д-р Васил Цанков, Списание на Българското геологическо дружество, год. 48, кн. 2, 132., Справка от 22 ноември 2012
Աբակշինո (գյուղ, Վոլոգոդսկի շրջան)

Աբակշինո (ռուս.՝ Аба́кшино), գյուղ Ռուսաստանի Վոլոգդայի մարզի Վոլոգոդսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 120 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կուպչեգեն (այլ կիրառումներ)

Կուպչեգեն, կարող է վերաբերել՝

Կուպչեգեն - գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Օնգուդայսկի շրջանի կազմում
Կուպչեգեն - գետ Ռուսաստանում
Հայնրիխ Վյոլֆլին

Հայնրիխ Վոլֆլին (գերմ.՝ Heinrich Wölfflin, հունիսի 21, 1864(1864-06-21), Վինտերտուր, Ցյուրիխ, Շվեյցարիա - հուլիսի 19, 1945(1945-07-19)[…], Ցյուրիխ), շվեյցարացի արվեստաբան։
Մշակել և վարպետորեն կիրառել է գեղարվեստական ոճի վերլուծության մեթոդիկա, որը Վյոլֆինի վաղ շրջանի գործերում ծառայել է որպես «դարաշրջանի հոգեբանությունը» հետազոտելու միջոց («Ռենեսանս և բարոկկո», 1888 թ., «Դասական արվեստ», 1899 թ.)։ Ավելի ուշ, նեոկանտականության ազդեցությամբ, Վյոլֆինն ավելի ու ավելի է սահմանափակել վերլուծության խնդիրները՝ սահմանելով «աշխարհընկալման մեթոդները»՝ վերացարկված ձևական կատեգորիաների համակարգերը, դրանց հանգեցնելով տարբեր դարաշրջանների կամ ժողովուրդների արվեստի բնորոշումը («Արվեստի պատմության հիմնական հասկացությունները», 1915 թ., «Իտալիան և ձևի գերմանական զգացողությունը», 1931 թ.)։


== Կենսագրություն ==
Վոլֆլինի արվեստաբանական մոտեցումը համարվում է ֆորմալիստական, որովհետև արվեստի ստեղծագործությունը նա ամենից առաջ դիտում է, որպես արտաքին ձև՝ ոճ։ Նա արվեստի առաջին պատմաբանն էր, որն իր դասախոսություններում հետևողականորեն օգտագործում էր պրոյեկտորներ, ինչը նրան թույլ էր տալիս երկու արվեստի ստեղծագործությունների միջև ուղիղ համեմատություն անել։ Արվեստի պատմության հիմունքներ հիմնարար ստեղծագործությունում նա վերածննդի և բարոկկոյի ստեղծագործությունների համեմատության միջոցով զարգացնում է հինգ հիմնական կոնցեպտուալ հակադրություններ (հակադրությունների զույգեր), որոնցով նկարագրվում են վերածննդի և բարոկկոյի ֆորմալ (ձևային) տարբերությունները։


== Աղբյուրներ ==
Վինզակ

Վինզակ (ֆր.՝  և օքս.՝ Vinezac), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1195 մարդ, բնակչության խտությունը` 109.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.91 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 145 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 31 կմ հարավ-արևմուտք։


== Կլիմա ==
Համայնքի կլիման միջերկրածովային է։ Ամռանը հիմնականում շոգ է և չոր, իսկ աշնանը շատ են տեղումները, կան նաև փոթորիկների շափազանց բարձր տարափ։ Ձմռանը ավելի փափուկ եղանակ է, երբեմն նաև ձյուն է տեղում։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 825 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 619-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 206։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 619 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 551 անձ (290 տղամարդ և 261 կին)։ Գործազուրկ են եղել 68 անձ (34 տղամարդ և 34 կին)։ 206 անաշխատունակներից 68-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 83-ը` թոշակառուներ, իսկ 55-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ռոմանյան եկեղեցի Ավետման Տիրամոր պատվին, պատմական հուշարձան
Ժյուլենի ամրոցը ֆր.՝ Château Jullien
Դոնժոն (XII դար)
Օղակավոր աշտարակ (XIV դար)
Ռոմանյան ոճի Լա Մոտի ամրոց


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ամուկտա (կղզի)

Ամուկտա (անգլ.՝ Amukta), Չորսբլրակային կղզիներից ամենաարևմտյանը։ Տեղակայված է Սիգուամ կղզուց արևելք։


== Աշխարհագրություն ==
Ամուկտան Չորսբլրակային կղզիներից ամենաարևմտյանն է։ Ամենաբարձր կետը 1055 մ է ծովի մակարդակից (Ամուկտա հրաբուխ)։ Կղզին լեռնային է, պատված է տունդրային բնորոշ բուսականությամբ, մամուռներով, քարաքոսերով և պտերներով։
Կլիման կղզու վրա սառը ծովային է, հաճախակի մառախուղներով և տեղումներով։


== Պատմություն ==
1768 թվականին կղզին հայտնաբերել են «Սուրբ Պավել» նավի ռուս նավաստիները։ 1867 թվականին վաճառվել է ԱՄՆ֊ին Ալյասկայի հետ միասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորկովսկի շրջան

Գորկովսկի շրջան (ռուս.՝ Горьковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1920 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գորկովսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3000 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 20804 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Նոչերա Սուպերիորե

Նոչերա Սուպերիորե (իտալերեն՝ Nocera Superiore), քաղաք Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 23837 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1542,30 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14.71 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84015, հեռախոսային կոդ՝ 081։
Բնակավայրի հովանավորնէ սուրբ Սան Կիրոն։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունվարի 31-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Լափնիան

Լափնիան (վրաց.՝ ლაფნიანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Կախեթի մարզի Լագոդեխի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 118 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (21001-21100)

Աստերոիդների ցանկ (20901-21000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (21101-21200)
 Աստերոիդների ցանկ (20901-21000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (21101-21200)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (20001)-(25000)»։ www.minorplanetcenter.net
Չիստերնինո

Չիստերնինո  (իտալերեն՝ Cisternino), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Բրինդիզի գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 12 052 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 224 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 54 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 72014, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 080։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ։


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս։ 080 4445211
Էլեկտրոնային փոստ։ comune.cisternino@comuni.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.cisternino.brindisi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ալեքսանդրովի շրջան (Վլադիմիրի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալեքսանդրովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդրովի շրջան (ռուս.՝ Александровский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Վլադիմիրի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ալեքսանդրով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1834 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 113900 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 62,1 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Թելա (կղզի)

Թելա, կղզի Հայկական լեռնաշխարհում, Ուրմիա լճում, նրա երեք կզղիներից ամենախոշորը։ XIII դարում այստեղ մոնղոլ տիրակալ Հուլավու խանը կառուցել էր բերդ, որտեղ պահվում էին գանձերը։ Ավերակները նշմարվում են։


== Ծանոթագրություններ ==
Մատտի Յոենսուու

Մատտի Յոենսուու (ֆիններեն՝ Matti Yrjänä Joensuu, հոկտեմբերի 31, 1948(1948-10-31), Հելսինկի, Ֆինլանդիա - դեկտեմբերի 4, 2011(2011-12-04), Վալկեակոսկի, Պիրկանմաա, Western and Central Finland Regional State Administrative Agency, Ֆինլանդիա), ֆինլանդացի դետեկտիվ ժանրի գրող։ Արժանացել է Ֆինլանդիայի պետական գրական մրցանակի (1982), Vuoden johtolanka մրցանակի, Մարտին Բեքի անվան մրցանակի (1987), երկու անգամ առաջադրվել է «Ֆինլանդիա» մրցանակի։ Նրա երկերը թարգմանվել ու հրատարակվել են աշխարհի քսան ժողովուրդների լեզուներով։ «Չարի քահանան» վեպը թարգմանվել է նաև հայերեն։
Յոենսուուի շատ վեպերի գլխավոր հերոսը ոստիկան Տիմո Հարյունպաան է։ Դրանց մի մասի հիման վրա կինոնկարներ կան հեռուստասերիալներ են նկարահանվել։


== Տիմո Հարյունպաայի մասին վեպերը ==
Väkivallan virkamies (1976)
Possu ja paavin panttivangit (1977)
Harjunpää ja pyromaani (1978)
Harjunpää ja kapteeni Karhu (1981)
Harjunpää ja ahdistelija (1982)
Harjunpää ja poliisin poika (1983)
Harjunpää ja heimolaiset (1984)
Harjunpää ja rakkauden lait (1985)
Harjunpää ja kiusantekijät (1986)
Harjunpää ja rakkauden nälkä (1993)
Harjunpää ja pahan pappi (2003) («Չարի քահանան»)
Harjunpää ja rautahuone (2010)


== Էկրանավորումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բետալ Կալմիկով

Կալմիկով Բետալ Էդիկովիչ (նոյեմբերի 5, 1893(1893-11-05), Kuba - փետրվարի 27, 1940(1940-02-27), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), Հյուսիսային Կովկասում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1918)։
1912 թվականից քարոզչական գործունեություն է ծավալել լեռնականների շրջանում։ 1917 թվականին եղել է Հյուսիսային Կովկասում պարտիզանական շարժման և կարմիրգվարդիական ջոկատների կազմակերպիչներից և ղեկավարներից։ 1920-1930 թվականներին եղել է Կաբարդինա-Բալկարական մարզգործկոմի նախագահ, 1930-1938 թվականներին՝ ՀամԿ(բ)կ Կաբարդինալ Բալկարիայի մարզկոմի առաջին քարտուղար։
Ընտրվել է ԽՍՀՄ առաջին գումարման Գերագույն սովետի դեպուտատ և ԽՄԿԿ 11-17-րդ համագումարների պատգամավոր։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բետալ Կալմիկով (ռուս.)
Ժակ Բելանժ

Ժակ Բելանժ (ֆր.՝ Jacques Bellange, 1575[…], Բասինյի, Լոթարինգիա - 1616[…], Նանսի, Լոթարինգիա), 16-րդ դարավերջի, 17-րդ դարասկզբի ֆրանսիացի գեղանկարիչ, փորագրող, գծանկարիչ, լոթարինգիական նկարչական դպրոցի հիմնադիրներից։


== Կենսագրություն ==
Բելանժի կյանքի մասին գրեթե ոչինչ չի պահպանվել. նույնիսկ մահվան և ծննդյան տարեթիվն ու տեղը ստույգ հայտնի չեն։ Ենթադրվում է, որ Բելանժեն սովորել է Բասինյիում կամ Նանսիում, այնուհետև ուսումը շարունակել է Իտալիայում կամ Փարիզում։ Բելանժի անունը առաջին անգամ հանդիպում է 1595 թվականի արխիվային փաստաթղթերում՝ որպես Լա Մոտ քաղաքի (1645 թվականից քաղաքը գոյություն չունի) բնակիչ, սակայն նկարչի ստեղծագործական գործունեությունը բացառապես կապված է Լոթարինգիայի մայրաքաղաքի՝ Նանսի հետ։
1602-1616 թվականներին եղել է Լոթարինգիայի հերցոգ Կարլ III-ի (1545-1608) և նրա որդու Հենրիխ II-ի (1608-1624) պալատական նկարիչը՝ տարեկան 400 լիվր աշխատավարձով։ Բելանժը նրանց համար արել է բազմաթիվ դեկորատիվ աշխատանքներ, նկարել կրոնական, առասպելական և կենցաղային թեմաներով։ Նկարել է նաև պաշտոնական դիմանկարներ արտասահմանյան պաշտոնյաներին նվիրելու համար։
1602 թվականին նկարիչ Ժակ Դանգլի հետ միասին պայմանագիր է ստորագրում Եկատերինա Բուրբոնացու (1558-1604) առանձնասենյակի դեկորացիայի համար։ Եկատերինա Բուրբոնացին Ֆրանսիայի թագավոր Հենրիխ IV-ի քույրն էր և Լոթարինգիայի ապագա կառավարիչ Հենրիխ II-ի կինը (1599 թվականից)։


== Գրականություն ==
Каменская т., Новосельская И., Французский рисунок XV-XVI веков в собрании Государственного Эрмитажа., Л., 1969; Французская гравюра XV-XVI веков.


== Ծանոթագրություններ ==
Սյոր Էուրդալ

Սյոր Էուրդալ (նորվ.՝ Sør-Aurdal), կոմունա Նորվեգիայի Օպլանդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Բագն քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուների ընտրության ժամանակ 3 լեզուներից որևէ մեկը չի ընտրել, այսինքն՝ չեզոք է։ Զբաղեցնում է 1108.99 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1838 թվականի հունվարի 1-ին։


== Սյոր Էուրդալի զինանշանը ==
Սյոր Էուրդալ կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1990 թվականի փետրվարի 9-ին և իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա պատկերված դեղին գույնի միջնադարյան կրոնական իր (զարդատուփ է, որով տեղափոխում են սրբերի մասունքները)։ Այն ներկայումս գտնվում է Հենդալ եկեղեցում։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Սյոր Էուրդալ կոմունայում բնակվում է 3176 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում նվազում է գրանցել։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Աղբյուրներ ==
Store norske leksikon.(նորվ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Archived 2009-02-11 at the Wayback Machine.(նորվ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Կուդրովո (գյուղ, Վսևոլոժսկի շրջան)

Կուդրովո (ռուս.՝ Кудрово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վսևոլոժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 91 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կրապիվենսկի-2

Կրապիվենսկի-2 (ռուս.՝ Крапивенский-2), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 190 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հատակագիծ

Հատակագիծ, հատակաձև, կառույցի հորիզոնական կտրվածքի օրտոգոնալ պրոյեկցիայի գրաֆիկական պատկերը որոշակի մասշտաբով։ Ըստ հորիզոնական կտրվածքի մակարդակի կազմվում են առաջին, երկրորդ, նկուղային և այլ հարկերի հատակագծեր։ Ելնելով կիրառման նպատակից, հատակագծի վրա կարող են նշվել որմերը, հենքերը և այլ կառուցվածքային տարրերը, կահույքի դասավորությունը ինտերիերում, արտադրական պրոցեսների տեխնոլոգիական սխեմաները, ջեռուցման համակարգերի և այլ սխեմաները։ Ի տարբերություն սովորական հատակագծի, գլխավոր հատակագծի գետնի մակերեսի մակարդակով պատկերում է կառույցի տեղադրումը կամ անսամբլային համադրումը այլ շինությունների հետ տվյալ տեղամասում։ Այս դեպքում նշվում են մատույցները, կանաչապատումը, ճանապարհները և այլն։ Նշվող բոլոր օբյեկտները պատկերվում են արտաքին ընդհանուր ուրվագծերով (առանց մանրամասնությունների), որպես տեսք վերևից։
Խեզութի

Խեզութի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
XX դարի սկզբին ուներ հին հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պարբերական աղյուսակի խումբ

Քիմիական տարրերի պարբերական համակարգի խումբ, ատոմների հաջորդականություն՝ դասավորված միջուկի լիցքի աճման կարգով, որոնք օժտված են արտաքին շերտում միանման էլեկտրոնային կառուցվածքով։
Խմբի համարը որոշվում է ատոմի արտաքին էլեկտրոնային շերտում էլեկտրոնների թվով (վալենտային էլեկտրոնները) և որպես կանոն, համապատասխանում է ատոմի առավելագույն վալենտականությանը։
Պարբերական համակարգի կարճ ձևում խմբերը դասակարգում են ենթախմբերի՝ գլխավոր (կամ Ա խմբեր), որոնց են պատկանում s և p տարրերը և երկրորդական (B ենթախումբ), որը ներառում է d-տարրերը։ Ենթախմբերը անվանում են նաև ամենափոքր միջուկի լիցք ունեցող տարրի անունով (որպես կանոն գլխավոր ենթախմբերի համար՝ երկրորդ պարբերության տարրերը, և երկրորդական ենթախմբի համար՝ չորրորդ պարբերության տարրերը)։ Միևնույն ենթախմբի տարրերը օժտված են նման հատկություններով։
Նույն խմբի տարրերի մոտ  կարգաթվի աճմանը զուգընթաց աճում է էլեկտրոնային թաղանթների թիվը, մեծանում է ատոմային շառավիղը, ինչի հետևանքով էլեկտրաբացասականությունը թուլանում է, մետաղական հատկությունները ուժեղանում են, իսկ ոչ մետաղական հատկությունները՝ թուլանում։ Ուժեղանում են նրանց կողմից ձևավորվող նյութերի վերականգնիչ, և թուլանում օքսիդիչ հատկությունները։


== Խմբերի համարակալում ==
1989 թվականից Տեսական և կիրառական քիմիայի միջազգային միությունը (IUPAC) որպես հիմնական տարբերակ հաստատել է պարբերական համակարգի երկար պարբերություններով ձևը։ Ըստ այդմ IUPAC-ը առաջարկում է խմբերը համարակալել արաբական թվանշաններով՝ 1-18:
Չնայած դրան, շարունակում է կիրառվել ավանդական դարձած համարակալումը, որտեղ օգտագործվում են հռոմեական թվեր և լատինական տառեր, որը տարբերվում է Ամերիկայի և Եվրոպայի համար։
Ժամանակակից համակարգն ընդգրկում է հետևյալ խմբերը (հին համակարգերը, եվրոպականը և ամերիկյանը նշված են փակագծերում)։

խումբ 1 (IA, IA)՝ ալկալիական մետաղներ
խումբ 2 (IIA, IIA)՝ հողալկալիական մետաղներ
խումբ 3 (IIIB, IIIA)՝ սկանդիումի ենթախումբ
խումբ 4 (IVB, IVA)՝ տիտանի ենթախումբ
խումբ 5 (VB, VA)՝ վանադիումի ենթախումբ
խումբ 6 (VIB, VIA)՝ քրոմի ենթախումբ
խումբ 7 (VIIB, VIIA)՝  մանգանի ենթախումբ
խումբ 8 (VIIIВ, VIIIA)՝ երկաթի ենթախումբ
խումբ 9 (VIIIВ, VIIIA)՝ կոբալտի ենթախումբ
խումբ 10 (VIIIВ, VIIIA)՝ նիկելի  ենթախումբ
խումբ 11 (IB, IB)՝ պղնձի ենթախումբ
խումբ 12 (IIB, IIB)՝ ցինկի ենթախումբ
խումբ 13 (IIIA, IIIB)՝ բորի  ենթախումբ
խումբ 14 (IVA, IVB)՝ ածխածնի ենթախումբ
խումբ 15 (VA, VB)՝ ազոտի ենթախումբ  (պնիկտոգեններ)
խումբ 16 (VIA, VIB)՝  թթվածնի ենթախումբ (խալկոգեններ)
խումբ 17 (VIIA, VIIB)՝ հալոգեններ
խումբ 18 (VIIIA, VIIIB)՝ իներտ գազեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Scerri E. R. (2007)։ The periodic table, its story and its significance։ Oxford University Press։ ISBN 978-0-19-530573-9  
«The Periodic Table Terms»։ www.shmoop.com (անգլերեն)։ Վերցված է 2018-09-15 
IUPAC (2005)։ «Nomenclature of inorganic chemistry» 
Liu Ning, Lu Na, Su Yan, Wang Pu, Quan Xie (2019)։ «Fabrication of g-C3N4/Ti3C2 composite and its visible-light photocatalytic capability for ciprofloxacin degradation»։ Separation and Purification Technology 211: 782–789։ doi:10.1016/j.seppur.2018.10.027։ Վերցված է օգոստոսի 17, 2019
Խորան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խորան (այլ կիրառումներ)

Խորան (հին հունարեն՝ σκηνή, լատ.՝ tentorium, tabernaculum, scena, եբրայերեն՝ מִשְׁכָּן‎, միշկան, «կացավայր», եբրայերեն՝ אהל מועד‎, օհել մոեդ, «ժողովքի, հանդիպման վրան»), հատուկ վրան (տաղավար)՝ պատրաստված կտավից կամ մորթուց։ Աստվածաշունչը խորան է անվանում այն վրանը, որն անապատում շինեց Մովսեսը՝ որպես հրեից պաշտամունքի ժամանակավոր տաճար։
Այս խորանը հաճախ կոչվում էր «խորան վկայության» կամ «խորան ժողովքի»։
Խորան է անվանվում նաև քրիստոնեական տաճարի այն մասը, ուր տեղադրվում է պատարագի Ավագ սեղանը (այստեղից էլ՝ Ավագ խորան)։ Որպես կանոն ընդգրկում է կառույցի արևելյան աբսիդը։ Խորանի կիսաշրջան հատակագծով, գմբեթարդով ծածկված ավանդական ձևը պայմանավորված էր վաղ քրիստոնեական եկեղեցուն հարմարեցված շենքի՝ բազիլիկի նմանաձև տարրի առկայությամբ։ Հայոց վաղքրիստոնեական եկեղեցիներում (որոնք հիմնականում ձևափոխված մեհենական շենքեր են եղել) խորանը, մինչև պարտադիր աբսիդաձև դառնալը, եղել է ուղղանկյուն հատակագծով։
Խորան են նաև կոչվում Ավագ Խորանից աջ ու ձախ կամ տաճարի արևմտյան անկյուններին (նաև գավթի արևելյան անկյուններին) տեղադրված այն սենյակները (հաճախ երկհարկ), որոնք ունեն խորանաձև (աբսիդաձև) խորշ և լրացուցիչ սեղան՝ պատարագի կամ եկեղեցական այլ արարողությունների համար։
Խորան է աշխարհիկ կառույցներում, մասնավորապես պալատներում, հատուկ ձևով շինված սենյակ-դահլիճ արքունի խորհրդի կամ այլ նպատակի համար։ Ըստ Հովսեփ Օրբելու, այս խորանները հավանաբար գմբեթածածկ են եղել։
Հայերենում վաղ ժամանակներից խորան բառը օգտագործվել է նաև փոխաբերական բազմաթիվ իմաստներով՝ խորան երկնից (երկնքի խորանաձև կամարը), յոթնաստեղյան խորան (յոթ մոլորակների գոտին), խորան՝ որպես եկեղեցի, տաճար, խորան՝ որպես տուն, սենյակ, խորան հոգվո (մարդու մարմինը)։


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀԻ, Կրոն համացանցային նախագիծ, Խորան Archived 2018-04-08 at the Wayback Machine.:
Սիրաքյուսի համալսարան

Սիրաքյուսի համալսարան (անգլ.` Syracuse University, այլ անվանումներ՝ Syracuse, Cuse, SU), մասնավոր գիտահետազոտական համալսարան։ Տեղակայված է ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի Սիրաքյուս քաղաքում։ Հիմնադրվել է 1870 թվականին։ Համալսարանի կամպուսը գտնվում է Սիրաքյուզ քաղաքի Յունիվերսիթի Հիլ թաղամասում՝ քաղաքի կենտրոնից հարավ-արևելք։ Կամպուսում գտնվող շինությունները կառուցված են 19-րդ դարի Ռոմանական ճարտարապետության և ժամանակակից ոճերով։
Համալսարանի՝ «Սիրաքյուս Օրինջ» կոչվող թիմը համալսարանային առաջնության շրջանակներում հանդես է գալիս շուրջ 20 սպորտաձևերում։
Սիրաքյուսի համալսարանն են ավարտել ԱՄՆ 47-րդ փոխնախագահ, Դեմոկրատական կուսակցության անդամ Ջո Բայդենը, արհեստական սրտի գյուտարար Ռոբերտ Ջայվիկը և այլք, իսկ համալսարանում հանդես եկած հայտնի մարզիկներից են բասկետբոլիստ Կարմելո Էնթոնին, նախկին բասկետբոլիստ և Դետրոյթի նախկին քաղաքապետ Դեյվ Բինգը, ամերիկյան ֆուտբոլիստներ Դերիլ Ջոնսթոնը, Ջիմ Բրաունը, Ջոն Մաքին և ուրիշներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 Մեդիաֆայլեր Սիրաքյուսի համալսարան թեմայով Վիքիպահեստում:
Պաշտոնական կայք
Սպորտային բաժնի պաշտոնական կայք
Թաիլանդի ծոց

Թաիլանդի ծոց, հայտնի նաև որպես Սիամի ծոց (թաի.՝ อ่าวไทย), մակերևութային ջրառային ծոց Հարավչինական ծովում, Մալակկա և Հնդկաչին թերակղզիների միջև։ Երկարությունը 720 կմ է, լայնությունը մուտքի մոտ՝ 400 կմ, խորությունը՝ մինչև 70 մ։ Թաիլանդի ծոց թափվող Մենամ Չաո Պրայայի գետաբերանի մոտ է Բանգկոկ նավահանգիստը։
Ծոցի ջրերը ողողում են Թայլանդի, Կամբոջայի և Վիետնամի ափերը։ Պատկանում են Խաղաղ օվկիանոսի ջրահավաք ավազանին։


== Ծանոթագրություններ ==

Կաղապար:Թայլանդ-անավարտ
Լա Սերենա (Չիլի)

Լա Սերենա, (իսպ.՝ La Serena) քաղաք է Չիլիում։ Տարածքը՝ 2262 կմ²։ Բնակչությունը՝ 147 815 (2002 թ), բնակչության խտությունը՝ 98,24 մարդ/կմ²։ Նույնանուն համայքնի և Կոկիմբո շրջանի վարչկենտրոնն է։ Քաղաքը և համայքնը մտնում են Էլկի նահանգի կազմի մեջ։ Գտնվում է մայրաքաղաք Սանտյագոից 401 կմ հեռավորթույան վրա։ Հիմանդրվել է իսպանացի կոնկիստադոր Պեդրո դե Վալդիվիայի կողմից 1544 թ․–ին։
Եվգենի Շվարց

Եվգենի Լվովիչ Շվարց (հոկտեմբերի 9 (21), 1896 կամ հոկտեմբերի 9, 1896(1896-10-09), Կազան, Կազանի գավար, Կազանի գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 15, 1958(1958-01-15)[…], Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գրող։


== Կենսագրություն ==
1914-1916 թվականներին սովորել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ Մանուկների հոգեբանության նուրբ ըմբռնումով, հումորով, մանկության պոեզիայի կենդանի զգացումով են հատկանշված Շվարցի վիպակները («Շուրայի և Մարուսյայի արկածները», 1937, «Ուրիշի աղջիկը», 1937, «Առաջին դասարանցին», 1949, հայ․ հրտ․ 1950)։ Առաջին պիեսների համար, որ գրվել ու բեմադրվել են 1929-1934 թվականներին բնորոշ է Էքսցենտրիկ հորինվածքն ու սրամիտ խաղը։ ժողովրդական հեքիաթների, ինչպես նաև Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթների սյուժեները Շվարցը օգտագործել է իր սեփական աշխարհն ու ինքնատիպ կենդանի կերպարները ստեղծելու համար․ «Մերկ թագավորը» (1934, հրտ․ 1960), «Կարմիր գլխարկը» (1937), «Ձյունե թագուհին» (1938), «Ստվեր» (1940) պիեսները։ Պատերազմի տարիներին գրել է «Վիշապ» (1944) պիես-պամֆլետը՝ խորհրդային դրամատիկական երգիծանքի ամենախոր և ինքնատիպ երկերից մեկը։ Ետպատերազմյան տարիներին Շվարցիի դրամատուրգիայում ուժեղացել է ուշադրությունը ժամանակակից մարդու կյանքի հոգեբանական ու կենցաղային մանրամասնությունների նկատմամբ («Սովորական հրաշք», 1956, «Պատմվածք երիտասարդ ամուսինների մասին», 1958, պիեսներ)։ Նրա սցենարներով նկարահանվել են «Մոխրոտը» (1947), «Առաջին դասարանցին» (1948), «Դոն Կիխոտ» (1957, ըստ Մ․ Սերվանտեսի) և այլ կինոնկարներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բախմս

Բախմս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Բշերիկի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 15 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստիան Շուլց

Քրիստիան Շուլց, (գերմ.՝ Christian Schulz, ռուս.՝ Кристиан Шульц, ապրիլի 1, 1983(1983-04-01), Բասսում, Diepholz, Ստորին Սաքսոնիա, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն), գերմանացի ֆուտբոլիստ, խաղում է «Հաննովեր 96»-ում, կիսապաշտպան է։


== Ակումբաին կարիերա ==
Քրիստիան Շուլցը սկսել է խաղալ ֆուտբոլ դեռ 6 տարեկանում, իր սեփական քաղաքի մանկական ֆուտբոլային ակումբում.։ 1995 թվականին խաղում էր երիտասարդական ակումբ «Վերդեր II»-ում.։
2007 թվականին Քրիստիան Շուլցին 2,25 միլիոն եվրոյով գնել է Հաննովերը։


== Ազգային հավաքական ==
2007 թվականին Շուլցին կանչում են ազգային հավաքական, որպեսզի խաղան ընդդեմ Դանիաի ազգային հավաքականի դեմ, բայց չկարողացավ խաղալ վնասվածքի պատճառով։ 2010 թվականի ապրիլի 11-ին Հաննովերի խաղացողը դաշտում անցկացրեց ընդամենը 12 րոպե։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Fussballdaten» (գերմաներեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-05-ին 
«FootballDB» (անգլերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-05-ին
Ռուշտի

Ռուշտի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Բաբերդ քաղաքից 32 կմ արևմուտք, Ռուշտի գետի ձախ ափին։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել, բնակիչները կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 15 տուն հայ և 5 տուն քուրդ, իսկ 1914 թվականին` 55 տուն` 700 բնակչով, որից մեծ մասը հայեր։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հացահատիկի ու կտավատի մշակություն, անասնապահություն, այգեգործություն, մեղվաբուծությունն ու արհեստներն էր։ Արհեստներից հատկապես զբաղվում էին գորգագործությամբ և կաշկակարությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ռուշտին ուներ 1285 թվականին կառուցված Ս. Սարգիս անունով եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջիմիլիանո

Ջիմիլիանո (իտալերեն՝  Gimigliano)՝ կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզի Կատանձարո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3612 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 111,3 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 32,5 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 88045։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0961։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմմունարովկա (գյուղ, Կալինովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոմմունարովկաԿոմմունարովկա (ուկրաիներեն՝ Комунарівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կոմմունարովկա գյուղում բնակվում էր 1 287 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2701 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 476,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կարմիր Մեջիդ

Կարմիր Մեջիդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբերիկ Մանյար

Լյուսիեն Դենի Գաբրիել Ալբերիկ Մանյար (ֆր.՝  Lucien Denis Gabriel Albéric Magnard, հունիսի 9, 1865(1865-06-09)[…], Փարիզի 18-րդ շրջան, Փարիզ - սեպտեմբերի 3, 1914(1914-09-03)[…], Baron), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, դիրիժոր, երաժշտական ​​քննադատ և մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Ֆրանսիացի լրագրող Ֆրենսիս Մանյարի որդին է։ Ալբերիկը 1886-1888 թվականներին սովորել է Փարիզի կոնսերվատորիայում՝ Թեոդոր Դյուբուայի (հարմոնիա) և Ժյուլ Մասնեի (կոմպոզիցիա) ղեկավարությամբ։ 1888-1892 թվականներին դասեր է առել Վինսենթ դ'Էնդիից։ 1896 թվականից դասավանդել է նորաբաց Schola Cantorum de Paris մասնավոր դպրոցում։ Նա մահացել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին իր կալվածք ներխուժած գերմանացի զինվորների հետ փոխհրաձգության ժամանակ։ Զինվորները սպանել են կոմպոզիտորին և այրել նրա տունը և բազմաթիվ ձեռագրեր։


== Աշխատություններ ==
Օպերա «Յոլանդ»  («Yolande» (1892, Բրյուսել)
օպերա «Գերկյոր» (Guercœur 1901, 2-րդ հրատ․)
օպերա «Բերենիկե» («Bérénice»՝ հիմնված Ժան Ռասինի ողբերգության վրա, 1911, Փարիզ)
Սիմֆոնիա №1 (1890 թ.)
սիմֆոնիա №2 (1893)
սիմֆոնիա №3 (1896 թ.)
սիմֆոնիա №4 (1913 թ.)
«Սյուիտ հին ոճով» (1889)
«Արդարության հիմնը» նվագախմբի համար («Hymne a la Justice») (1903)
«Vene8aji հիմնը» նվագախմբի համար («Hymne а Venus») (1904)
փողային և դաշնամուրային կվինտետ (1894)
լարային քառյակ (1903)
դաշնամուրային տրիո (1905)
Սոնատ ջութակի և դաշնամուրի համար (1901)
Սոնատ թավջութակի և դաշնամուրի համար (1910)


== Գրականություն ==
Музыкальный энциклопедический словарь / Гл. ред. Г. В. Келдыш. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — с. 325 — ISBN 5-85270-033-9
Boucher M., Albéric Magnard. — Lyon, 1919.
Carraud G., La vie, l’œuvre et la mort d’Albéric Magnard. — Paris, 1921.
Prunières H., Les idées musicales d’Albéric Magnard, «La Revue musicale», 1920, 1er novembre.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Альберик Маньяр на Allmusic(անգլ.)
Albéric Magnard
Ալիփունար

Ալիփունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Ալիփունարն ուներ 1329 թ.-ին կառուցված հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բաթիկ

Բաթիկ, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն բադ բառի փաղաքշական ձևից, սակայն հնչում ու գրվում է Բաթիկ։ Ամիրդովլաթն իր «Անգիտաց անպէտ»-ում (էջ 106) բադ թռչունի անունը գրում է թ-ով՝ բաթ։ Այս անունից է առաջացել Բաթիկյան ազգանունը։


== Գործածություններ ==
Խաթունի որդի Բաթիկ, Երևանի քաջերից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրիդրիխ Ախլայտներ

Ֆրիդրիխ Ախլայտներ (գերմ.՝ Friedrich Achleitner, մայիսի 23, 1930(1930-05-23)[…], Schalchen, Բրաունաու ամ Ին, Վերին Ավստրիա, Ավստրիա - մարտի 27, 2019(2019-03-27)[…], Վիեննա, Ավստրիա), ավստրիացի բանաստեղծ, ճարտարապետության քննադատ:


== Կենսագրություն ==
Ֆրիդրիխ Ախլայտները ծնվել է 1930 թվականին Շալխենում՝ Վերին Ավստրիայում:
1950-ից 1953 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայում ճարտարապետություն է ուսանել:
1955 թվականին դառնում է այսպես կոչված «Վիեննայի խմբի» («անգլ.՝ Wiener Gruppe») անդամ. սա ստեղծագործական կազմակերպություն է, որը հիմնել է Հանս Կարլ Արտմանը: Ֆրիդրիխ Ախլայտներն այս կազմակերպությանը մեծ խանդավառությամբ է անդամագրվում և հենց այստեղ էլ հանդես է գալիս իր բանաստեղծություններով:
1983 թվականին Ախլայտները դառնում է Վիեննայի գեղարվեստի ակադեմիայի պատմության և տեսության պրոֆեսոր:
Բանաստեղծը մահացել է 2019 թվականի մարտի 27-ին:


== Ընտիր երկեր ==


=== Արձակագրություն ===
Hosn. Mit einer Schallplatte von H.C. Artmann und Gerhard Rühm. Frick, Wien, 1959
schwer schwarz. Gomringer, Frauenfeld, 1960
prosa, konstellationen, montagen, dialektgedichte, studien. Gesammelte Texte. Rowohlt, Reinbek, 1970
quadrat-roman : u. andere quadrat-sachen; 1 neuer bildungsroman, 1 neuer entwicklungsroman etc. etc. etc. Luchterhand, Darmstadt und Neuwied, 1973
Super-Rekord 50 + 50. Mit Gerhard Rühm. Edition Neue Texte, Linz, 1990
kaaas. Dialektgedichte. Residenz, Salzburg und Wien, 1991
einschlafgeschichten. Zsolnay, Wien, 2003
wiener linien. Zsolnay, Wien, 2004
und oder oder und. Zsolnay, Wien, 2006
der springende punkt. Zsolnay, Wien, 2009


=== Էսսե ===
Lois Welzenbacher 1889—1955. Zusammen mit Ottokar Uhl. Residenz, Salzburg, 1968
Die Ware Landschaft. Eine kritische Analyse des Landschaftsbegriffs. Herausgegeben von Achleitner. Residenz, Salzburg, 2. Auflage 1978
Glückliches Österreich. Literarische Besichtigung eines Vaterlands. Zusammen mit Jochen Jung. Residenz, Salzburg und Wien, 1979
Österreichische Architektur im 20. Jahrhundert. Ein Führer in vier Bänden. Residenz, Salzburg und Wien, 1980—1990
Nieder mit Fischer von Erlach. Gesammelte Kritiken. 1986
Aufforderung zum Vertrauen. Aufsätze zur Architektur. Residenz, Salzburg und Wien, 1987
Die rückwärtsgewandte Utopie. Motor des Fortschritts in der Wiener Architektur. Picus, Wien, 1994
Wiener Architektur. Zwischen typologischem Fatalismus und semantischem Schlamassel. Böhlau, Wien, Köln und Weimar, 1996
Die Plotteggs kommen. Ein Bericht. Sonderzahl, Wien, 1996
Region, ein Konstrukt? Regionalismus, eine Pleite? Birkhäuser, Basel, Boston und Berlin, 1997


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Friedrich Achleitner Literaturhaus Wien
Friedrich Achleitner in the collection of articles of the Innsbrucker Zeitungsarchiv
A palaver (radio interview in the series Architekturradioreihe, broadcast on 4 February 2008
Archive with Friedrich Achleitner in the Österreichische Mediathek
Ցեպցա (Կոլեժմայի վտակ)

Ցեպցա (ռուս.՝ Цепца), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կոլեժմա գետի ձախ ափին՝ 39 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001412102000007235
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000723
Ավազանի կոդը - 02.02.00.014
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մի կաթիլ մեղրը (բալլադ)

Մի կաթիլ մեղրը, բալլադ, որը մշակել է հայ գրող Հովհաննես Թումանյանը։ Բալլադի սյուժեն վերցված է Վարդան Այգեկցու «Կաթ Մեղու պատճառ պատերազմի» առակից։


== Պատմություն ==
Թումանյանը բալլադը գրել է Մետեխի բանտում, 1909 թվականի փետրվարին։
Բալլադի ինքնագիրը մեզ չի հասել։
Ե. Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի համար 1360 ֆոնդում պահվում է Թիֆլիսում լույս տեսած «Հասկեր» ամսագրի` հեղինակի սեփական օրինակը, որի վրա Թումանյանը շատ է աշխատել։
Բալլադը առաջին անգամ հրապարակվել Թիֆլիսի «Հասկեր» ամսագրում, 1909 թվականի 3-րդ համարում, էջ 98-103, 1909, էջ 48-53, «Հեքիաթ» ենթավերնագրով իսկ հետո` որոշ փոփոխություններով, առանձին պատկերազարդ գրքով, ապա` Կ. Պոլսում լույս տեսած բանաստեղծությունների ժողովածուում, էջ 101-107 և Հովհաննես Թումանյանի Երկերի ժողովածուում, էջ 329-333։
1922 թվականի հուլիսի 22-ին Թիֆլիսից Հայաստանի Լուսժողկում Պողոս Մակինցյանին գրված նամակում Թումանյանը գրել է. «Անշուշտ մի նոր «Քաջ նազարը» կամ մի նոր «Մի կաթիլ մեղրը» ձեռք բերելը ձեզ համար ավելի թանկ բան պիտի լինի, քան ուրիշ շատ թանկագին պատրաստի բաներ։ Սրանից եմ օրինակ բերում, որովհետև իմ կարծիքով սրանք եևրոպական մանկական գրականության մեջ էլ պիտի որ նկատվեն...»:
«Մի կաթիլ մեղրը» բալլադի սյուժեն ունի բազմաթիվ միջազգային տարբերակներ։


== Սյուժե ==
Մեղր վաճառող գյուղացու մոտ գալիս է մի հովիվ և մեղր է ուզում։ Ամանի մեջ լցնելիս մի կաթիլ մեղր թափվում է, որի վրա կանգնում է մի ճանճ։ Այդ պահին վաճառականի կատուն ցատկում է ճանճի վրա և սպանում, իսկ կատվի վրա ցատկում է հովիվի շունը և սպանում է կատվին։ Դրանից կռիվ է սկսվում, որին մասնակցում է ամբողջ գյուղը. կռվի մեջ մարդիկ սկսում են իրար սպանել։


== Ծանոթագրություններ ==
Բիայնա (երաժշտական խումբ)

Բիայնա, խորհրդային շրջանի ռոք/փոփ վոկալ երաժշտական խումբ Երևան քաղաքում։ Գործել է 1982-1985 թթ.։


== Մասնակիցներ ==
Արթուր Զանգինյան
Կարեն Սարգսյան
Հենրիկ Պիպոյան
Սարգիս Էգինյան


== Տես նաև ==
Հայկական ռոք
Անդրիս Ամբայնիս

Անդրիս Ամբայնիս (լատիշերեն՝ Andris Ambainis, հունվարի 18, 1975(1975-01-18), Դաուգավպիլս, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի ժամանակակից գիտնական, համակարգչային գիտությունների մասնագետ, որը գիտական հետազոտություններ է կատարում քվանտային տեղեկատվության և քվանտային համակարգչագիտության բնագավառներում։


== Ուսումնառությունը և գիտական գործունեությունը ==
Ամբայնիսը բակալավրի (1996), մագիստրոսի (1997) և համակարգչային գիտությունների դոկտորի աստիճան է ստացել Լատվիայի համալսարանում։ 2001 թվականին էլ կալիֆոռնիական Բերքլիի համալսարանում ատենախոսություն է պաշտպանել և ստացել փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի աստիճան։
Գիտական աշխատանք է կատարել Փրինստոնի (ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի նահանգ) հեռանկարային հետազոտությունների ինստիտուտում, ամերիկյան Վաթեռլոո քաղաքում գործող համալսարանի քվանտային համակարգչագիտության ինստիտուտում։ Ներկայումս պաշտոնավարում է Լատվիայի համալսարանում՝ որպես համակարկգչային գիտությունների ֆակուլտետի պրոֆեսոր։ Միաժամանակ շարունակում է գիտական ուսումնասիրություններ կատարել քվանտային տեղեկատվության գործընթացների, քվանտային մեխանիկայի բնագավառներում։


== Գնահատանք և համբավ ==
Անդրիս Ամբայնիսը 1991 թվականին, երբ 16-ամյա դպրոցական էր, մասնակցել է միջազգային մաթեմատիկական օլիմպիադայի և բացարձակ անթերի արդյունքով նվաճել ոսկե մեդալ։ 2008 թվականին, հաղթելով մրցույթում, արժանացել է Ալֆրեդ Սլոունի հիմնադրամի մրցաթոշակի 2008: 2018 թվականին Ամբայնիսը հրավիրվել է գիտական ելույթով հանդես գալու մաթեմատիկոսների միջազգային կոնգրեսում և խոսել, մեկնություններ է տվել համակարգչային գիտության մաթեմատիկական հայեցակետերի մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Andris Ambainis homepage
(in Latvian) Archived 2009-06-29 at the Wayback Machine.
(in Latvian)
Տալնիկ (գյուղ, Աուրգազինսկի շրջան)

Տալնիկ (ռուս.՝ Тальник, բաշկիրերեն՝ Тальник), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Աուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղկերպի

Աղկերպի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 1560 հայ բնակիչ։


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վյազգինո

Վյազգինո (ռուս.՝ Вязгино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 330 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արմավաթուփ

Արմավաթուփ, մուրտ (լատ.՝ Myricaria), կարմրանազգիների ընտանիքի տերևաթափ թփերի և կիսաթփերի ցեղ։ Հայտնի է մոտ 10, Հայաստանում՝ 1 տեսակ՝ արմավաթուփ աղվեսագի (M. alopecuroides)։


== Ձևաբանություն ==
Ցողունը շագանակամոխրագույն է, բարձրությունը՝ 1, 5-2 մ։ Տերևները մանր են, նստադիր, գծանշտարաձև, ամբողջաեզր, ընձյուղի երկայնքով խիտ դասավորված։ Ծաղկաբույլը հասկ է, ծաղիկները՝ վարդագույն, կարմիր կամ սպիտակ։ Ծաղկում է ապրիլից մինչև ուշ աշուն։ Պտուղը տուփիկ է։ Դեղաբույս է. պարունակում է աղաղանյութեր (հիմնականում՝ կեղևում), վիտամին C (տերևներում)։ Բույսի կանաչ մասերի եփուկն օգտագործում են կանանց հիվանդությունների ժամանակ։ Խոնավասեր է, պահանջկոտ է հողի նկատմամբ, ցրտադիմացկուն է և լուսասեր։ Բույսի կեղևը գործածում են սև ներկ ստանալու համար։ Լայն կիրառում ունի ժողովրդական բժշկության մեջ։
Կանաչ շինարարությունում այն օգտագործում են որպես կենդանի ցանկապատ։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Կովկասում, Արևմտյան Եվրոպայում, Իրանում, Հնդկաստանում, Մոնղոլիայում, Ճապոնիայում, Չինաստանում, ինչպես նաև Հայաստանի գրեթե բոլոր մարզերում։ Աճում է գետափերին, չոր գետահովիտներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հյուստոնի բնական գիտությունների թանգարան

Հյուստոնի բնական գիտությունների թանգարան (անգլ.՝ The Houston Museum of Natural Science, HMNS), ամերիկյան գիտությունների թանգարան, որը գտնվում է Տեխասի Հյուսթոն քաղաքում` Հերման պարկի հյուսիսային սահմանում։ Հիմնադրվել է 1909 թվականին Հյուսթոնի թանգարանի և գիտական ընկերության կողմից, որը զբաղվում էր անվճար ընդունելությամբ գիտական և կրթական հասարակական ինստիտուտների ստեղծման հարցերով։ Ամեն տարի թանգարան է այցելում ավելի քան 2 մլն մարդ։
Թանգարանային համալիրը կազմված է կենտրոնական քառահարկ շենքից, որտեղ ցուցադրվում են պալեոնտոլոգիայի, երկրաբանության և տիեզերական հետազոտությունների պատմության ցուցանմուշները, պլանետարիումը, թիթեռների կենտրոնը և կինոթատրոնը։ Թանգարանը ԱՄՆ-ում ամենահայտնիներից մեկն է և վարկանիշային աղյուսակում անմիջապես հաջորդում է Ամերիկյան բնագիտական թանգարանին, Մետրոպոլիտեն թանգարանին և դե Յանգին թանգարանին։ Ենթադրվում է, որ հասարակության մոտ ավելի մեծ հետաքրքրություն են առաջացնում թանգարանում անցկացվող բազմաթիվ հյուր ցուցահանդեսները։


== Պատմություն ==

Թանգարանի հիմքում ընկած է 1909 թվականին ստեղծված Հյուստոնի թանգարան և գիտական հասարակություն կազմակերպություն։ Հիմնական թանգարանային հավաքածուի ցուցանմուշները ձեռք են բերվել 1914 թվականից մինչև 1930 թվականը։ Դրանց թվում էր Հենրի Ֆիլիմոն Էթուոթերի բնական պատմության հավաքածուն և Ջոն Միլսափսի՝ նվեր ստացած հավաքածուն։ Վերջինս ձևավորել է քարերի և հանքանյութերի էքսպոզիցիայի միջուկը։ Սկզբում թանգարանային ցուցանմուշները տեղակայված էին Հյուստոնի քաղաքական համաժողովում, այնուհետև յոթ տարի կենտրոնական գրադարանում, իսկ 1929 թվականին տեղափոխվել են Հյուստոնի կենդանաբանական այգու հրապարակ։ Կրթական ծրագրերը թանգարանում գործում են 1947 թվականից, իսկ  1948 թվականից դրանց մասնակցում են արդեն 12000 երեխա։
1960 թվականին թանգարանը պաշտոնապես վերանվանվել է Հյուստոնի բնական գիտությունների թանգարան։ 1964 թվականից Հերման պարկում սկսվել նոր թանգարանային համալիրի շինարարությունը, որը բացվել է 1969 թվականին։

Մինչև 1980 թվականը թանգարանի մշտական ցուցահանդեսը բաղկացած էր դինոզավրերի հավաքածուից, տիեզերական թանգարանից, երկրաբանական, կենսաբանական ցուցահանդեսներից և նավթի արդյունահանմանը և վերամշակմանը նվիրված ցուցահանդեսից։ 1988 թվականին ի հիշատակ «Չելենջեր (բեռնափոխադրող)» օդանավի կործանման՝ բացվել է կրթական կենտրոն։ 1989 թվականին ի հայտ են եկել IMAX կինոթատրոնը և Ջորջի աստղադիտարանը, որը գտնվում է Բրազոս Բենդ ազգային պարկի թանգարանի տարածքից դուրս։
1990 թվականին թանգարանի այցելուների թիվը գերազանցել է 1 միլիոնը։ Հոգաբարձուների հիմնադրամն առաջարկել է արդիականացնել և ընդլայնել թանգարանը․ 1991 թվականից մինչև 1994 թվականը կառուցվել են նոր սրահներ՝ ներառյալ թիթեռների կենտրոնը։
2007 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի սեպտեմբերը HMNS-ն օգտագործել է Woodlands Mall-ի նոր հարթակը, որտեղ այցելուները կարող էին մասնակցել դինոզավրի ոսկորների պեղումներին։ 2009 թվականին Շուգար-Լենդ քաղաքում (Տեխաս) հին բանտային շենքում բացվել է թանգարանի մասնաճյուղը։ 2012 թվականի հունիսին ավելի քան երկու անգամ ավելացել է դինոզավրերի ցուցահանդեսը։ Ներկայումս թանգարանը ցուցադրում է 60 դինոզավր, այդ թվում՝ երեք տիրանոզավրեր և մի կետցալկոատլ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիան (ջրատար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դիան (այլ կիրառումներ)Դիան, ջրատար Հայաստանում Արագածոտնի մարզում։ Անցնելով Թալիշ գետի հանդամասերով և բաժանվելով առանձին բազուկների, իջնում է ցած՝ դեպի Հոկտեմբերյանի շրջանի այգիներն ու դաշտերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեորգի Մենյուկ

Գեորգի Նիկոլաևիչ Մենյուկ, մոլդովական գրականության մեջ հայտնի է Ջորջե Մենյուկ անվամբ, մայիսի 20, 1918(1918-05-20), Քիշնև, Ռումինիայի թագավորություն - փետրվարի 8, 1987(1987-02-08), Քիշնև, Մոլդովական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), մոլդովացի խորհրդային գրող։ «Պատվո նշան» (1960) շքանշանակիր, Մոլդավիայի ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Բուխարեստի համալսարանի փիլիսոփայական ֆակուլտետում (1937—1940)։ 1939 թվականին լույս է տեսել նրա «Ներքին տիեզերական աշխարհ» բանաստեղծությունների ժողովածուն։ «Արշալույսի երգը» (1948) պոեմում արտացոլել է մոլդավական գյուղի խորհրդային վերափոխումները։ Հրատարակել է «Բալլադներ և սոնետներ» (1955), «Ընտիր բանաստեղծություններ» (1958), «Լերայի ժամանակը» (1969) ժողովածուները, գրական էսսեների մի քանի գիրք, «Վերջին վագոնը» (1965), «Դելֆին» (1969, Մոլդովական ԽՍՀ պետական մրցանակ, 1972) պատմվածքների ժողովածուները և այլ գործեր։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» (1960) շքանշանով ու մեդալներով։
Մոլդավիայի ԽՍՀ պետական մրցանակի դափնեկիր։


== Երկեր ==
Скриерь, т. 1-2, Кишинэу, 1970։
Журавлиные тропинки, М., 1971.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Очерк истории молдавской советской литературы, М., 1963.
Большая советская энциклопедия. — Москва։ Советская энциклопедия. 1969—1978.


== Արտաքին հղումներ ==
Mormântul lui George Meniuc Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine. (մոլդովերեն)