armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ադրբեջանի ազգային հերոսի մեդալակիրների ցանկ

Ադրբեջանի ազգային հերոսի մեդալ (ադրբ.՝ Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı), Ադրբեջանական Հանրապետության բարձրագույն պարգև, որը հաստատված է եղել 1992 թվականի հուլիսի 15-ին։ Կոչումը շնորհվում է համազգային նշանակություն ունեցող ծառայության, Ադրբեջանի պաշտպանության, երկրի պետական համակարգի ամրացման, նշանավոր ազգային արժեքների ստեղծման համար (ի սկզբանե)։
Ցանկը ընդգրկում է Ադրբեջանի ազգային հերոսի մեդալով պարգևատրված անձանց, ինչպես նաև այդ կոչումից զրկվածներին։


== Ցանկ ==


== Կոչումազրկված անձինք ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Ռևվա

Ալեքսանդր Վլադիմիչի Ռևվա (ուկրաիներեն՝ Олександр Володимирович Ревва; սեպտեմբերի 10, 1974(1974-09-10), Դոնեցկ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս շոումեն, կատակերգական դերասան, հաղորդավար, երգիչ։ ՈւՀԱ–յի «Արևից հոգնած» թիմի խաղացող։ «Comedy Club» հումորիստական շոուի ռեզիդենտ։
Որպես երգիչ հանդես է գալիս «Արտուր Պիռոժկով» կեղծանվան տակ։ Որպես երաժիշտ հայտնի է դարձել «Зацепила» երգի թողարկումից հետո։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1974 թվականի սեպտեմբերի 10–ին Դոնեցկում։ «Մինչև բոլորը տանն են» հաղորդման ժամանակ նրա խոսքերի համաձայն՝ Ռևվա ազգանունը մտածված է։ Նրա նախնիները, որոնք ապրում էին Էստոնիայում և ունեին Էռվա ազգանունը, տեղափոխվել են Ուկրաինա, որտեղ փոխել են ազգանունը Ռևվայի։ Մանուկ հասակում նրան ընկերները կանչում էին «Рёва-корова» (ռուս.՝ Ռյովա–կով)։
1995 թվականին դարձել է Դոնեցկից ՈւՀԱ–յի թիմի անդամ, իսկ 2000 թվականից՝ ՈւՀԱ–յի «Արևից հոգնած» թիմի անդամ։ 2006–ից մինչև 2013 թվական եղել է մոսկովյան «Comedy Club»–ի ռեզիդենտ, իսկ 2015–ին վերադարձել է հեռուստահաղորդում։ «Comedy Club»–ում հանդես է գալիս Տիմուր Բատրուտդինովի, Գարիկ Մարտիրոսյանի, Պավել Վոլյայի, Գարիկ Խառլամովի հետ։
Անդրեյ Ռոժկովի հետ միասին եղել է ՆՏՎ հեռուստաալիքի «Դու ծիծաղելի ես» շոուի հաղորդավարը՝ Արտուր Պիռոժկով կեղծանվան տակ։
2010 թվականի դեկտեմբերի 25–ին կայացել է Դմիտրի Օռլինսկու և Ալեքսանդր Ռևվայի «Spaghetteria» նախագծի բացումը։
2013 թվականի մարտի 3–ից մինչև մայիսի 26 եղել է Առաջին ալիքի «Один в один!» հաղորդման ժյուրիի կազմում։ 2013 թվականի նոյեմբերի 3–ից մինչև 2014 թվականի հունվարի 26՝ նույնպես Առաջին ալիքով, եղել է «Կրկնի՛ր» շոուի հաղորդավար։
2014 թվականից նա «Կոլոբանգա» անիմացիոն սերիալի պրոդյուսերն է։ Այն նկարահանվում է Օրսկ քաղաքում։ 2015 թվականի հոկտեմբերի 19–ին կայացել է նախագծի պրեմիերան ՍՏՍ հեռուստաալիքով։
2016 թվականին նկարահանվել է Տիմատիի «Մագա» տեսահոլովակում։
2017 թվականի դեկտեմբերին դարձել է «Орёл и решка» թրեվել շոուի «աստղային» հաղորդավար։
2018 թվականի մայիսից նկարահանվում է «Բիլայն» բրենդի գովազդային տեսահոլովակներում։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է 2007 թվականի ապրիլից։ Կնոջ անունը Անժելիկա է։ Երկու դստրեր ունի՝ Ալիսա և Ամելի։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
2015՝ «Любовь»


=== Մինի ալբոմներ ===
2020՝ «Давай» «EP»


=== Սինգլներ ===
2009՝ «Пэрэдайс»
2010՝ «Революция»
2011՝ «Плачь, детка»
2012՝ «Я не умею танцевать»
2012՝ «Красивая песня»
2013՝ «Я-Звезда»
2014՝ «Luna»
2014՝ «Не плачь, девчонка»
2015՝ «На лету лето»
2016՝ «Я буду помнить»
2016՝ «#КакЧелентано»
2017՝ «Либо Любовь»
2018՝ «Я не Андрей»
2018՝ «Чика»
2018՝ «Запутался»
2019՝ «Моя Богиня»
2019՝ «Зацепила»
2019՝ «Алкоголичка»
2019՝ «Она решила сдаться»


== Տեսահոլովակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալեքսանդր Ռևվայի պաշտոնական կայք
Ալեքսանդր Ռևվայի հարցազրույցը «Մոսկվա 24» հեռուստաալիքին (2014)
Ալեքսանդր Ռևվա Internet Movie Database կայքում
Փեխբրուն

Փեխբրուն (գերմ.՝ Pechbrunn), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Տիրշենրոյտ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1401 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 26, 46 կմ2։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 77 145։ Կոմունան կազմված է 3 գյուղական բնակավայրերից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ֆարա Օլիվանա կոն Սոլա

Ֆարա Օլիվանա կոն Սոլա (իտալ․՝ Fara Olivana con Sola)՝ կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1167 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը 292 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 4 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24058։ Հեռախոսային կոդ՝ 0363։
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում՝ սուրբ Սան Լորենզո է Սանտո Ստեֆանոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս․ 0363 93130
Էլեկտրոնային փոստ․ prot@comune.faraolivanaconsola.bg.it


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Լենինո (այլ կիրառումներ)

Լենինո, կարող է վերաբերել՝


== Ուկրաինայի բնակավայրեր ==
Լենինո - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում
Լենինո - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռոդոմիշլինսկի շրջանում
Լենինո - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բաշտանկայի շրջանում
Լենինո - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կրիվոե Օզերոյի շրջանում
Լենինո - քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Լենինյան շրջանում


== Ռուսաստանի բնակավայրեր ==
Լենինո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Լենինո - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։
Լենինո - գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Չուգուևսկի շրջանի կազմում։
Լենինո - գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Իստրինսկի շրջանի կազմում։
Լենինո - գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Լենինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Լենինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Քարադաշտ

Քարադաշտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Գավաշի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Վալենտինո Տորիո

Սան Վալենտինո Տորիո (իտալերեն՝ San Valentino Torio), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Կամպանիա մարզում՝ Սալեռնո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 9258 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1029 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 84010, հեռախոսային կոդ՝ (+39) 0841։
Կոմունայի հովանավորն է Ինտերամնայի Սուրբ Վալենտինը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի փետրվարի 14-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարանդա (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆիզուլի (այլ կիրառումներ)
Վարանդա (ադրբեջանական անունը՝ Ֆիզուլի), գյուղաքաղաք Արցախի Հանրապետության արևելքում։
Նախկինում եղել է Կարաբուլաղ անունով գյուղ Ելիզավետպոլի նահանգի Կարյագինոյի գավառում։
Ըստ Արցախի վարչական բաժանման՝ քաղաքը 1993 թվականից մտնում է Հադրութի հայաբնակ շրջանի կազմի մեջ, իսկ Ադրբեջանի Հանրապետությունը այն համարում է 1993-1994 թվականների պատերազմի ընթացքում հայերի կողմից գրավված տարածք, որը ներառվում է ադրբեջանական Ջաբրայիլի շրջանի կազմի մեջ։
2020 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարությունը հայտարարել է ադրբեջանական բանակի կողմից Ֆիզուլի քաղաքի ազատելու մասին։ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևն ուղիղ եթերում ասել է. «Փառապանծ ադրբեջանական բանակը ազատագրել է Ֆիզուլի քաղաքը և Ֆիզուլիի շրջանի Գոչահմեդլի, Չիմեն, Ջուվարլը, Փիրահմեդլի, Մուսաբեյլի, Իշըգլը, Դեդելի գյուղերը»։ Հայաստանի պաշտպանության նախարարությունը հերքել է այս հայտարարությունները։


=== Արցախյան պատերազմ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Եվա Կոպաչ

Եվա Կոպաչ (լեհ.՝ Ewa Bożena Kopacz, դեկտեմբերի 3, 1956(1956-12-03)[…], Skaryszew, Gmina Skaryszew, Radom County, Մազովեցի վոյեվոդություն, Լեհաստան), լեհ քաղաքական գործիչ։ Լեհաստանի 54-րդ վարչապետը 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ից մինչև 2015 թվականի նոյեմբերի 16-ը։ Մինչ այդ Լեհաստանի Սեյմի մարշալ (2011-2014 թվականներ)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1956 թվականի դեկտեմբերի 3-ին Մեչիսլավի և Քրիստինա Լիսի ընտանիքում։ Մանկությունն անցկացրել է Ռադոմ քաղաքում, որտեղ ստացել է միջնակարգ կրթություն։


=== Կրթություն ===
1981 թվականին ավարտել է Լյուբլինի բժշկական համալսարանը, թերապևտ-մանկաբույժի մասնագիտությամբ։


=== Քաղաքական գործունեություն ===
90-ական թվականներին եղել է Ազատության Ունիայում, 2001 թվականից՝ «Քաղաքացիական պլատֆորմ» կուսակցության անդամ, 2013 թվականի դեկտեմբերի 14-ից՝ այդ կուսակցության նախագահի առաջին տեղակալ։
Լեհաստանի IV, V, VI և VII գումարումների Սեյմի պատգամավոր (2001 թվականից)։ Առողջապահության նախարար 2007-2011 թվականներին։ 2011 թվականից գլխավորում էր Լեհաստանի խորհրդարանի ստորին պալատը։
2015 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում «Քաղաքացիական պլատֆորմի» ցանկում առաջատարն է։


== Ընտանիք ==
Եվա Կոպաչի ամուսինը դատախազ Մարեկ Կոպաչն էր (1956-2013), որի հետ նա ամուսնալուծվել է 2008 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոն Քոչինյանի կիսանդրի (Վահագնի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անտոն Քոչինյանի կիսանդրի (այլ կիրառումներ)Անտոն Քոչինյանի կիսանդրի, գտնվում է Լոռու մարզի Վահագնի գյուղի դպրոցի բակում։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Սևո (Սարգիս Ղարիբյան)


== Պատմություն ==
ՀԿԿ կենտկոմի առաջին քարտուղար, ՀԽՍՀ Մինիստրների խորհրդի նախագահ Անտոն Քոչինյանի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական միջոցառումների շրջանակում Անտոն Քոչինյանի ծննդավայրում 2013 թվականի հոկտեմբերին Վահագնի գյուղի դպրոցի բակում տեղադրվեց պետական, կուսակցական գործչի կիսանդրին։ Հուշարձանի բացման արարողությանը ներկա էին Լոռու մարզպետ Արթուր Նալբանդյանը, Գուգարաց թեմի առաջնորդ Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյանը, Անտոն Քոչինյանի պետական հոբելյանական հանձնաժողովի նախագահ Վլադիմիր Մովսիսյանը, փոխվարչապետ Արմեն Գևորգյանը, «Լոռվա ձոր» հայրենակցական միության նախագահ Սերգո Երիցյանը և պաշտոնատար այլ անձինք։
Անտոն Քոչինյանին նվիրված կիսանդրի կա նաև Երևանում (քանդակագործ՝ Տիգրան Արզումանյան)։


== Տես նաև ==
Անտոն Քոչինյանի կիսանդրի (Երևան)


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2966)

Ժողովածու (2966), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2966 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17֊րդ դարում Ղուկաս Երեց գրիչի կողմից Կ․ Պոլսում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21x15,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 180 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրիչ՝ 153բ։


== Բովանդակություն ==
Ան․ Սանահնեցւոյ Հակաճառութիւն ընդդէմ երկարնակաց։
Թուղթք (Մանուէլ, Ներս․ Շնորհալի, Գր․ Տղայ, Գր․ Տուտէորգի, Մխ․ Գօշ, Աբրահամ կթղ․, Սմբատ Վրկան մարզպան, Մաշտոց Եդուարդեցի, Ան․ Մոկացի Կոմիտաս կթղ․)։
Յովհ․ Ընձեցւոյ Ընդդեմ երկարնակաց
Կարգ և թիւ հայրապետաց Հայոց
Յովհ․ Դրասխանակերտցւոյ Շար Հայրապետաց Հայոց։
Մովս․ Քերթողահոր ճառ։
Վրթանիսի Քերթողի Յաղագս պատկերամարտաց։
Գիր ուղղափառ Հաւատոյ Մար Մարութայ և Պետրոսի ասորոց եպս֊աց։
Ի Պատմութենէն Աղուանցի Մովս․ Կագանկատուացւոյ Յակ․ Ծպատեցւոյ Ընդդէմ Խոսրովայ։
Կիւրդի Ադէքսանգրացւոյ Ճառք։
Սողոմոսի Մաքենացւոց առաջնորդի Ընդդեմ Քաղկեդոնի։
Ի վրդապետթենէն Գր․ Լուսաւորչի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մեդլեին Գրին

Մեդլեն Էմիլի Գրին (անգլ.՝ Madeline Emily Green, դեկտեմբեր 1884 կամ 1884, Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - 1947, Նորֆոլկ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Դանդաղ Էմիլին Գրինը ծնվել է 1884 թվականի օգոստոսի 27-ին, Քրեյն-Ռայդում, Լոնդոնի Պադդինգթոն շրջանում։ Էմիլի Գրինի ծնողները եղել են Էմիլի Լաուրան (Emily Laura, խննդյան ազգանունը՝ Բաթլեր) և Ֆրեդերիկ Ջոն Գրինը (Frederick John Green): Նրանք ունեցել են հինգ երեխա, որոնցից երրորդը Մադլենն էր։
Ինը տարեկանից Էմիլի Գրինը և նրա քույրերը սովորել են Արքայադուստր Հելենա քոլեջում։ 1906 թվականից մինչև 1911 թվականը սովորել է Լոնդոնի Արքայական գեղարվեստի ակադեմիայում։ 1911 թվականին «Ագրիպին, որը կրում է Հերմանիկի մոխիրը» նկարի համար պարգևատրվել է արծաթե մեդալով։
1940-ականների սկզբին Գրինը տեղափոխվել է ապրելու Սաթթոն-Բրիջում, կոմսություն, որը գտնվում է Հյուսիսային ծովի ափին, Մեծ Բրիտանիա Լինքոլնշիր։
Մեդլեն Էմիլին Գրինը մահացել է Նորֆոլքի հիվանդանոցում 1947 թվականի փետրվարի 17-ին։ Թաղված է Լոնդոնի Հեսթոն գյուղում գտնվող Սենթ Լեոնարդի գերեզմանատանը։


== Աշխատանքներ և ցուցահանդեսներ ==
Մեդլին Գրինի կյանքի ընթացքում նրա նկարները ներկայացվել են Անգլիայի, Շոտլանդիայի և Իռլանդիայի 18 պատկերասրահներում, Վենետիկի, Փարիզի (որտեղ նա երկու անգամ պարգևատրվել է մեդալներով), Ադելաիդայի և Մելբուռնի սրահներում։
1912 թվականից մինչև 1943 թվականը Արքայական ակադեմիայի ամառային ցուցահանդեսներում նրա նկարները ցուցադրվել են երեսուներկու անգամ։
Նկարչուհու նկարների վերջին ցուցահանդեսը, որը կոչվում էր «Ժամանակի ակնթարթներ», անցկացվել է 2011 թվականին Իլինգում գտնվող Փիթջանգերի կալվածքում։
Նկարչի աշխատանքների ամբողջական ցուցակը չի կազմվել, բայց հայտնի են նրա ստեղծած հարյուրավոր նկարներ։ Մեդլին Գրինը բազմակողմանի նկարիչ էր։ Իր աստեղծագործություններում նա օգտագործել է տարբեր տեխնիկաներ և նյութեր, ներառյալ աքվատինտա, ածուխ, չոր ասեղ, յուղաներկ և ջրաներկ։ Նրա նկարները այժմ բարձր են գնահատվում արվեստի աճուրդներում ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Շիրոկայա (Աբաշևայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շիրոկայա (այլ կիրառումներ)Շիրոկայա (ռուս.՝ Широкая), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Աբաշևա գետի աջ ափին՝ 40 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տոմ, գետի ենթաավազանը՝ Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ալեսանդրո Կատելան

Ալեսանդրո Կատելան (իտալերեն՝ Alessandro Cattelan, մայիսի 11, 1980(1980-05-11), Տորտոնա, Ալեսանդրիա, Պիեմոնտ, Իտալիա), իտալացի հեռուստառադիոհաղորդավար, որը MTV Italia հեռուստաընկերության եթերում վարել է Total Request Live-ի իտալական տարբերակը, իսկ Italia 1-ի (Mediaset հոլդինգ) եթերում՝ «Le Iene»-ն։ 2011-2020 թվականներին Կատելանը նաև վարել է բրիտանական The X Factor նախագծի իտալական տարբերակը։
2018-19 եթերաշրջանում Կատելանը եղել է «E poi c'è Cattelan» (EPCC) երեկոյան շուի հաղորդավար, որը հեռարձակվել է Sky Uno-ով։ 2020 թվականին Կատելանը պետք է լիներ Սանրեմո 2020 երաժշտական փառատոնի վարող, սակայն ավելի ուշ որոշվել է, որ երաժշտական փառատոնը կվարեն հաղորդավար Ամադեուսն ու երգիչ Ռոզարիո Ֆիորելլոն։ 2021 թվականին RAI հայտարարել էր, որ Ալեսանդրո Կատելանը կդառնա Եվրատեսիլ 2022 երգի մրցույթի վարողներից մեկը՝ կնքելով պայմանագիր իտալական ազգային հեռարձակողի հետ։ Թուրինում ընթացող երգի մրցույթը Կատելանի հետ միասին վարեցին երգչուհի Լաուրա Պաուզինին և երգիչ Միկան։
Ալեսանդրո Կատելանը Ինտեր Միլան ֆուտբոլային ակումբի մոլի երկրպագու է և հաճախ ներկա է լինում ակումբի հանդիպումներին և մարզումներին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Հեռուստատեսություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Alessandro Cattelan Internet Movie Database կայքում
Official blog
Alessandro Cattelan on MTV.it
Ելենա Աֆանասևա

Ելենա Իվանովնա Աֆանասևա (ռուս.՝ Елена Ивановна Афанасьева, հուլիսի 24, 1965(1965-07-24), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս լրագրող, գրող, Ռուսաստանի «Առաջին ալիքի» ստեղծագործական պլանավորման տնօրենության ղեկավար։


== Կենսագրություն ==
Ելենա Իվանովնա Աֆանասևան ծնվել է 1965 թվականի հուլիսի 24-ին, Դոնի Ռոստով քաղաքում։
Ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետը՝ միանգամից երկու մասնագիտությամբ՝ լրագրողի և թարգմանչի։ Աշխատել է Ռոստովի «Կոմսոմոլեց» թերթում (որը հետագայում վերանվանվել է «Նաշե վրեմյա»), որպես խորհրդարանական թղթակից գործուղվել է ժողովրդական պատգամավորների ԽՍՀՄ և Ռուսաստանի բազմաթիվ համագումարների։
1992-1993 թվականներին աշխատել է Ռուսաստանի երիտասարդական միության մամուլի քարտուղար։
1992 թվականին, Ռուսաստանի Գերագույն խորհրդի կազմակերպած մրցույթի արդյունքում, Աֆանասևան ճանաչվել է երկրի խորհրդարանական լավագույն լրագրող։ Աշխատել է «Նովայա գազետա» թերթում և «Պոլիտբյուրո» ամսագրում։
2004 թվականի գարնանից «Էխո Մոսկվի» ռադիոկայանում վարում է հեռուստատեսության հետ կապված ամեն ինչի մասին «Տելեխրանիտել» ամենօրյա ծրագիրը։
2006 թվականի նոյեմբերից «Առաջին ալիքի» ստեղծագործական պլանավորման տնօրենության ղեկավարն է։ Աշխատանքի է ընդունել Դմիտրի Բորիսովին, Սվետլանա Զեյնալովային, Տիմուր Սոլովյովին, Աննա Նելսոնին, Իվան Պրոզորովին և այլոց։
2007 թվականին ընտրվել է Ռուսաստանի հեռուստատեսության ակադեմիայի ակադեմիկոս։


== Ընտանիք ==
Նրա ամուսինը խորհրդային, ռուս գործարար և քաղաքական գործիչ Միխայիլ Բոչարովն է։ Ունի երկու երեխա՝ որդի Իվանը և դուստր Ալեքսանդրան։


== Ելենա Աֆանասևայի գրքերը ==
Афанасьева Е. Знак змеи. — М.: Захаров, 2004. — 480 с. — ISBN 5-8159-0418-X.
Афанасьева Е. Ne-bud-duroi.ru. — М.: Захаров, 2004. — 320 с. — ISBN 5-8159-0384-1.
Афанасьева Е. Колодец в небо. — М.: Захаров, 2005. — 542 с. — ISBN 5-8159-0498-8.
Афанасьева Е. Как попасть на ТВ. — М.: Захаров, 2019. — 240 с. — ISBN 978-5-8159-1539-8.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Елены Афанасьевой
Блог Елены Афанасьевой на сайте Эхо Москвы
Елена Афанасьева на сайте радиостанции «Эхо Москвы»
Елена Афанасьева на сайте Первого канала
Решетников К. Кем Лапу-Лапу приходился Тургеневу // Газета. — 2004. — 3 февр. (перепечатка на Ozon.ru)
Ժողովածու (2041)

Ժողովածու (2041), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2041 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17֊րդ դարում, 1676 թվականից առաջ Կարապետ երեց գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Ատվածատուր Վանեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 27,7X19,7 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 384 թերթից։ Գրված է երկսյուն նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Պահպանակը ունի 4 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթադիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտակ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 176ա, 249ա, 327բ, 376ա և այլուր, հետագայում՝ 176բ (1676 թվական)։


== Բովանդակություն ==
Տօնապատճառ։
Քարոզք (Դաւիթ քհյ, Վարդան վրդ․, Գր․ Սկևռացի, անանունք), Նախադրութիւնք թղթոցն առաքելոց Յակոբայ, Պօղոսի, Յովհաննու։
Յովհ․ Վանականի Վասն տարեմտին։
Գր․ Երուսաղէմացւոյ Սահմանք զանազանք։
Մեկնութիւն Արդ գոլ ղէակն֊ի։
Ճարտասան Յաղագս բնութեան։
Սահմանք՝ Փիլիսոփայականք, Բարոյականի, Բանականի, Մասնաց մարմնոյ։
Յաղազս տնկոց։
Գր․ Նիւսացւոյ Երանութիւն է պարառութիւն։
Յադագս կենդանատեսակ բոլորատեսութեան։
Վարդ․ Արևելցւոյ մեկնութիւն Հայր մեր֊ի։
Ներս․ Շնորհալւոյ գիր հաւատոյ, Մեկնութիւն խորանաց։
Ան․ Շիրակացւոյ Առ խոստացեալսն, Յաղագս շրջադայութեան երկնից։
Յաղագս բնութեան մարդոյ (Ի չորից գոյացեալ)։
Խ․ Անձևացւոյ բացայայտութիւն աղօթից։
Շարական եփրեմի (հայատառ ասորերեն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալան Ագաև

Ալան Խազբաևիչ Ագաև (ռուս.՝ Алан Хазбиевич Агаев, մարտի 31, 1977(1977-03-31), Վլադիկավկազ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Գրեթե ամբողջ կարիերան անցկացրել է մեկ ակումբում՝ «Ալանիայում»։ Ռուսաստանի երկրորդ դիվիզայում սկսել է հանդես գալ 1994 թվականին՝ մրցությանը մասնակցելով «Վլադիկավկազ» ակումբի կազմում։


== Նվաճումներ ==
Ռուսաստանի առաջնության հաղթող - 1995
Ռուսաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր - 1996
Ռուսաստանի առաջնության 1996 թվականի «ոսկե խաղի» մասնակից


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ալան Ագաևի պաշտոնական կայքը
Նիկոլայ Լուզին

Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Լուզին (ռուս.՝ Никола́й Никола́евич Лу́зин, դեկտեմբերի 9, 1883(1883-12-09), Իրկուտսկ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 25, 1950(1950-02-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային մաթեմատիկոս, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս (1929)։ 1917 թվականից՝ Մոսկվայի համալսարանի պրոֆեսոր։ Աշխատանքները վերաբերում են իրական փոփոխականի ֆունկցիաների տեսությանը։ Ստացած հիմնավոր արդյունքներն ու առաջադրած պրոբլեմները որոշիչ նշանակություն են ունեցել այդ ֆունկցիաների մետրիկական և նկարագրական տեսությունների զարգացման համար։ Աշխատանքներ ունի նաև մաթ. անալիզի, դիֆերենցիալ հավասարումների, դիֆերենցիալ երկրաչափության վերաբերյալ։ Լուզինը մոսկովյան մաթեմատիկական դպրոցի հիմնադիրն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Թութակով կինը (նկար, Կուրբե)

«Թութակով կինը» (ֆր.՝ La Femme au perroquet, անգլ.՝ Woman with a Parrot), կերպարվեստում ռեալիզմի հիմնադիրներից Գյուստավ Կուրբեի (Gustave Courbet, 1819-1877) վրձնին պատկանող ստեղծագործություններից։ Հեղինակը նկարը ստեղծել է 1866 թվականին։ Կտավը ներկա դրությամբ  պահպանվում և ցուցադրվում է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում։ Նկարիչ չափերն են՝   129,5 × 195,6 սմ
:


== Պատմություն ==
Ոգեշնչված Ալեքսանդր Կաբանելի «Վեներայի ծնունդը» կտավից, որը հասարակության համար ցուցադրվել է 1863 թվականին Փարիզի գեղարվեստական սալոնում, Կուրբեն ցանկացավ կրկնել այդ ստեղծագործությունը՝ նկարելով հոլանի կնոջ մարմին։ Այդ գաղափարը նրա մոտ չհաջողվեց, քանի որ 1864 թվականին նրա «Վեներան և Պսիքեն» կտավը ժյուրիի անդամների կողմից մերժվեց։  Երկու տարի անց Գյուստավ Կուրբեն ներկայացրեց լրիվ նոր նկար՝ «Թութակով կինը», որը դիմագրավեց հույժ խիստ ժյուրիի ընտրությունը։ Այսպիսով, 1866 թվականին այս ստեղծագործությունը ցուցադրվեց հասարակության համար Փարիզյան սալոնում։
1870 թվականի գարնանը նկարիչը վաճառեց կտավը 15 000 ֆրանկով Ժյուլ Բորդեին (Jules Bordet): 1898 թվականի ապրիլին նկարը 20 000 ֆրանկով գնեց հայտնի հավաքորդ Պոլ Դյուրան Ռյուելը  (Paul Durand-Ruel): Վերջինս արագորեն վերավաճառեց «Թութակով կինը» 15 000 դոլարով նյույորքցի արդյունաբերող և հավաքորդ Հենրի Օսբորն Հավեմայերին (Henry Osborne Havemeyer) ու նրա կնոջը՝ Լուիզինա Հավեմայերին (Louisine Havemeyer): Հավեմայերի մահվանից հետո, 1907 թվականին նկարը մնաց կնոջ մոտ, իսկ նրա մահվանից հետո՝ 1929 թվականին, թողած կտակի համաձայն, այն փոխանցվեց Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածուին։


== Նկարագիր ==
«Թութակով կինը» նկարում պատկերված է մահճակալին պառկած մորեմերկ մի կին՝ հերարձակ վիճակում։ Վերջինս պառկած է մեջքի վրա։ Ձախ ձեռքը վեր է բարձրացված, որի վրա կանգնել է թևատարած թութակը։ Մահճակալից աջ դրված է թութակի համար նախատեսնված թառը։
Նկարի հայտնվելուց հետո քննադատները մերկ կնոջ նկարը որակեցին որպես նորամուծություն («իսկական, կենդանի ֆրանսուհի»)՝ ի տարբերություն շատ անգամ նկարված եվաների և վեներաների, որոնք վրձնել են այլ ակադեմիստ նկարիչներ։
Կան ենթադրություններ, որ «Թութակով կինը» կտավի բնորդուհին իռլանդուհի Ջոաննա Հիֆերմանն է, ով բազմիցս կեցվածք է ընդունել Կուրբեի համար, այդ թվում և Կուրբեի ամենահայտնի ստեղծագործություններից մեկի՝ «Հիասքանչ իռլանդուհին» (կամ «Ջոյի դիմանկարը», 1866) համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Woman with a Parrot, 1866, Gustave Courbet, Google Cultural Institute
Europe in the age of enlightenment and revolution, a catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF)
Ռոգուդի

Ռոգուդի  (իտալերեն՝ Roghudi), քաղաք Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1279 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 36 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89060։ Հեռախոսային կոդը՝ 0965։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0965 789140


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Անկախության երթ

Անկախության երթ (թուրքերեն՝ İstiklâl Marşı), Թուրքիայի և Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետության ազգային օրհներգ։ Բառերի հեղինակը թուրք բանաստեղծ Մեհմեդ Ակիֆ Էրսոյն (թուրքերեն՝ Mehmet Akif Ersoy, 1922) է։ Երաժշտությունը գրվել է 1924 թվականին՝ հայազգի երգահան, դիրիժոր և դաշնակահար Էդգար Մանասի (1875-1964) կողմից։


== Տեքստ ==


== Պատմություն ==
1920 թվականի ապրիլի 23-ին բացվեց Թուրքիայի Ազգային Մեծ Ժողովը, որը ստեղծված թուրքական պետության քայլերգ ունենալու համար հայտարեց բանաստեղծության մրցույթ։ Վեց ամսում Թուրքիայի լուսավորության (կրթության) նախարարությանը ներկայացվեց 724 բանաստեղծություն։ Մրցույթի արդյունքում հաղթեց Անկարայում ապրող պատգամավոր, ճանաչված բանաստեղծ Մեհմեդ Ակիֆ Էրսոյի «Մեր հերոս բանակին» բանաստեղծությունը։ 1921 թվականի մարտի 12-ին հաստատվում է հիմնի խոսքերը և հայտարարվում է երաժշտության մրցույթ։ 1924 թվականին հատուկ խորհուրդը ընդունում է Ալի Ռֆաթ Չաղաթայի երաժշտությունը, որը հնչում է մինչև 1930 թվականը։ 1930թ․-ին փոխվում է այն և ընտրվում է հայազգի կոմպոզիտոր Էդգար Մանասի գործիքավորած երաժշտությունը, որը հնչում է մինչև այսօր։


== Տես նաև ==
Թուրքիայի դրոշ
Թուրքիայի զինանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անկախության երթի երաժշտության նոտաները
Ռեբրիխա (այլ կիրառումներ)

Ռեբրիխա, կարող է վերաբերել՝

Ռեբրիխա - գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի երկրամասի Ռեբրիխինսկի շրջանի կազմում
Ռեբրիխա - գետ Ռուսաստանում, Կասմալայի վտակը
Ապակենտրոնացված գնացքների ծառայություն

Ապակենտրոնացված գնացքների ծառայությունը կամ տարածաշրջանային գնացք: Դա գնացքների ծառայություն է, որն իրականացվում է տարածաշրջանային կառավարության անունից, այլ ոչ թե ազգային կառավարության, ինչպես ընդունված էր նախկինում։ 

Օրինակ՝ Նիդեռլանդներում և Գերմանիայում մեծ թվով տարածաշրջանային գծեր ապակենտրոնացված են որոնք զատ են գլխավոր երկաթուղային ցանցից, չնայած որ Նիդեռլանդերի NS ընկերությունը հանդիսանում է հոլլանդական կերկաթուղու գլխավոր տնորինողը ։ Բելգիայում բոլոր երկաթուղային գծերը շարունակում են շահագործվել NMBS ազգային ընկերության կողմից։


== Բնութագրություն ==
Տարածաշրջանային գնացքները հաճախ քիչ ավելի փոքր են քան կանգառ գնացքները, չնայած որ սրանք նույնպես հանդիսանում են կանգառ գնացքներ, քանի որ տարածաշրջանային գնացքները նույնպես բոլոր կանգառներում կանգ են առնում։ Ուղղակի տարածաշրանային գնացքները ապահովում են երթուղիները՝ մարզերում և շրջաններում՝ գյուղերի և փոքր քաղաքների միջև, որոնք հիմնականում չեն պատկանում գլխավոր երկաթուղային ցանցին։ Նայելով այն փաստին, որ կանգառ գնացքները կրում են գրեթե նույն դերակատարությունը՝ տարածաշրջանային գնացքների ծառայությունները սեվեռված են ոչ այդքան կարևոր և փոքր բնակվող համայնքների վրա։
Այդ իսկ պանտճառով այս երկաթուղիները տարածաշրջանային հասարակական տրանսպորտ են համարվում։ Գնացքների այս ծառայությունները հրապարակային տենդերների են ենթարկվում։ Ապակենտրոնացված երկաթուղային գծերը հաճախ ունենում են այլ փոխադրողներ, որոնք երկաթուղային տրանսպորտից բացի մարզերում, շրջաններում կամ համայնքներում, ապահովում են ավտոբուսային տրանսպորտը, և երբեմն էլ, տրամվայը և մետրոպոլիտեն։ 
Շատ կարևոր է հավելել, որ այս գործառիթը չպետք է շփոթել «գծատեր» երևույթի հետ, քանի որ սա դրա հետ բացարձակապես կապ չունի, այլ սա նույնպես պետության տնորինության տակ է գտնվում, ինչպես որ հասարակաց տրանսպորտային ցանցը։


== Տես նաև ==
Միջքաղաքային գնացք
Կանգառ գնացք
Էքսպրեսս գնացք
Տարածաշրջանային հասարակական տրանսպորտ
Քաղաքային և շրջանային տրանսպորտ
Գլխավոր երկաթուղային ցանց Նիդեռլանդներում
Մալագայական աղցան

Մալագիական աղցան, անդալուսական խոհանոցին բնորոշ աղցան։ Այս աղցանը շատ տարածված է Իսպանիայում, և հաճախ են պատրաստում ամռանը։ Մալագիական աղցանի համարյա բոլոր տարբերակներում օգտագործվում է նույն բաղադրամասերը՝ եփած կարտոֆիլ, նարնջի պտղամիս, սոխ, կանաչ ձիթապտուղ և ապխտած ձուկ։ Օգտագործվող սոուսները կարող են տարբեր լինել։


== Տես նաև ==
Ռեմոխոն
Գյուրջիբուլաղ

Գյուրջիբուլաղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում։ Գտնվում էր Բայազետ քաղաքի մոտ։


== Բնակչություն ==
1878 թվականին ուներ 6 տուն` 48 քուրդ բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ձայն լռության (ֆիլմ)

«Ձայն լռության» (անգլ.՝ The Voice of Silence), «VS & Tigers» ֆիլմ ստուդիայի (Հայաստանի ազգային կինոկենտրոնի և «Արմենիա» հեռուստաընկերության մասնակցությամբ), 2012 թվականին նկարահանված հայկական ֆիլմ։ Ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնում և առաջադրվել է «Միջազգային խաղարկային մրցույթ» և «Հայկական համայնապատկեր» ծրագրերում։
Համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2012 թվականի հունվարի 18-ին Հոլիվուդի «Paramount Pictures» ստուդիայում։


== Սյուժե ==
«Ձայն Լռության» ֆիլմը թեմատիկ առումով համամարդկային իմաստ ու խորք ունի։ Սփյուռքահայ արվեստագետի ինքնության վերահաստատման նուրբ պատմություն է՝ ըստ իրական փաստերի, պատահական հանդիպում «երկրորդ ես»-ի հետ, մարդու և նրա խղճի երկխոսություն, որից աստիճանաբար պարզվում է ճշմարտությունը։ Ֆիլմը դրվագ է այն ռեժիսորի անակնկալներով լի կյանքից, որն աշխարհաքաղաքացի ամերիկահայ դառնալով՝ ոտք է դրել իր ստեղծագործական եռանդի և գաղափարների աղբյուր հարազատ հողին։ 1988 թվականին հեռանալով հայրենիքից՝ նա որոշակի հաջողության է հասել Հոլիվուդում։ Իսկ այժմ վերադառնում է իր հրեա կնոջ հետ՝ ֆիլմ նկարահանելու։ Համապատասխան վայրեր փնտրելիս նա մի ավազահանքում պատահաբար հանդիպում է անօթևան երիտասարդ կնոջ, որն ապրում է կիսափուլ մեքենայի մեջ և ընկերացել է փողոցային շների հետ։ Հանդիպումը դառնում է ճակատագրական և, հերոսի մեջ հակասություն արթնացնելով, տանում դրամատիկ կուլմինացիայի, որն առանցքային է սեփական ճշմարտությունը գտնելու ճանապարհին։ Նա պետք է բարդ ընտրություն կատարի սրտի և գլխի միջև. շարժվել բանականության, թե՛ հույզերի թելադրանքով, թողնել հարմարավետ կյանքը, թե՛ լիովին շրջել այդ կյանքի ուղղությունը։


== Դերերում ==
Ջիջի - Մարիամ Դավթյան
Ջոն - Վիգեն Չալդրանյան
Մարինե Սարգսյան
Հռիփսիմե Սահակյան
Խաչատուր Մարտիրոսյան
Սևակ Հարությունյան
Աստղիկ Գրիգորյան


== Մրցանակներ ==
Ազգային կինոյի «Հայակ» մրցանակ (լավագույն դերասանուհ), Երևան, 2013
«Մետաքսի ճանապարհ» առաջին միջազգային կինոփառատոնի բարձրագույն՝ «Հանդիսատեսի համակրանք» մրցանակ, Չինաստան, Սիան, 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ձայն լռության»
"ՄՈՏՈՐ... ՍՏՈՊ..." ըստ Վիգեն Չալդրանյանի
"The Voice Of Silence" - World Premiere at the Paramount Pictures Studio
Ռոստոկինյան բակապան

«Ռոստոկինյան բակապան» (ռուս.՝ «Ростокинский дворник»), Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայի տեսարժան վայրերից մեկը, որը 2006 թվականին տեղադրվել է Մալախիտովայա փողոցում, Ռոստոկինյան շրջանում։


== Պատմություն ==
1980 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի անցկացման ժամանակ Մալախիտովայա և Բաժովի փողոցների խաչմերուկից ոչ հեռու գտնվող պուրակում գործում էր մանկական փայտե խաղահրապարակ. հրաշք-տնակ, փորագրազարդ դարպաս, տախտակե մակույկ և թաղանթաթևերով բավական մեծ վիշապ, բարձր բլրակ կամ «հավի ոտքերով» տնակ։ Հենց այդ հարթակում է 1981 թվականին նկարահանվել «Երալաշ» երգիծական կինոհանդեսի 27-րդ թողարկման պատմություններից մեկը։ Շուտով փայտե բակը դարձել է վանդալության զոհ և այդ պատճառով երկար չի մնացել։
2006 թվականին Ռոստոկինյան շրջանի վարչակազմի ապարատի ղեկավար Պյոտր Պովոլոցկին տվեց բակապանին նվիրված հուշարձան ստեղծելու գաղափարը։ Մոսկվայի նկարիչների միության անդամներ Անդրեյ Ասերյանցի և Վլադիմիր Լեպեշովի «Ռոստոկինյան բակապան» անունով ստեղծագործության հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել Քաղաքի օրը՝ Ռոստոկինյան ջրանցույցի մոտ գտնվող բարձրադիր պուրակում։ Այնտեղ քանդակագործական հորինվածքը տեղադրված է ժամանակավորապես, նրա մշտական տեղակայման ցանկալի վայրի մասին կարող են արտահայտվել բոլոր բնակիչները։ Հուշարձանըմայրաքաղաքում դարձել է բավական ժողովրդական, իսկ Մոսկվան դասվել է այն քաղաքների թվին, որտեղ տեղադրված են արձաններ ի պատիվ բակապանների։


== Նկարագրություն ==
«Ռոստոկինյան բակապան» երեքմետրանոց արձանը ամբողջությամբ պատրաստված է երկաթից. ինքը՝ բակապանը և նրա ամբողջ հագուստը, այդ թվում՝ գոգնոցն ու ձեռքում ամուր սեղմած ցախավելը, որոնք այս մասնագիտության ներկայացուցչի անքակտելի պարագաներն են, ձուլվել են չժանգոտող երկաթից, իսկ աչքերը, գզգզված գանգուրներն ու բեղերը՝ զանազան մանեկներից ու հեղույսներից։ Քանդակի պատվանդանը պատրաստված է երկաթի թերթից, որն ավարտվում է Կրեմլի պատով, որը, ըստ հեղինակների, խորհրդանշում է բակապանների աշխատանքի կարևորությունը։
Արձանի մոտ տեղադրված ցուցանակը հայտնում է, որ այն պատրաստված է ժամանակակից ավանգարդ ոճով և նվիրված է ժողովրդի կողմից առավել հարգված մասնագիտությանը։


== Նախատիպ ==
Ըստ Ռոստոկինյան շրջանի վարչակազմի ղեկավար Վլադիմիր Կորոլյովի՝ «հուշարձանի հիմքում այն մարդու հավաքական կերպարն է, որի աշխատանքի արդյունքները տեսանելի են ամեն օր»։ Քանդակի հեղինակներն անվանել են հուշարձանի իրական նախատիպի անունը. Վիկտոր Կոլեգինն ավելի քան 20 տարի սպասարկում է Վիլհելմ Պիկի փողոցի՝ իրենց արվեստանոցից ոչ հեռու գտնվող տարածքը։ Ինչպես պարզվել է, բակապանը, որին մտերմաբար կոչում են քեռի Վիտյա, նախատիպ է դարձել հակառակ իր ցանկության, բայց հետագայում օգնել է քանդակագործներին նյութեր հայթայթելիս։ Նա խուսափում է հանդիպել լրագրողների հետ և չի տալիս հարցազրույցներ։
Իր ընտրությունն այսպես է բացատրել արձանի հեղինակներից մեկը՝ Վլադիմիր Լեպեշովը.


== Ծանոթագրություններ ==
(7510) 1978 UF6

(7510) 1978 UF6, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Միշել Օլմստեդի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,266868 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9672 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5666 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1246,63 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,288778 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7510) 1978 UF6 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գորլովո (այլ կիրառումներ)

Գորլովո, կարող է վերաբերել՝

Գորլովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Գորլովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Գորլովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Գորլովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Կողքային լեռնաշղթա

Կողքային լեռնաշղթա, Մեծ Կովկասի համակարգում։ Գտնվում է Գլխավոր կամ Զրբաժան լեռնաշղթայից հյուսիս, նրան զուգահեռ։ Կազմված է լեռնազանգվածներից։ Բաժանվում է արևմտյան և արևելյան մասերի։ Նրա վրա են Մեծ Կովկասի առավել բարձր՝ Էլբրուս (5642 մ), Դիխտաու (5203 մ), Կազբեկ (5033 մ), Տեբուլոսմթա (4493 մ) և այլ գագաթներ։ Ծածկված է լեռնային մարգագետիններով, կենտրոնական մասում՝ սառցադաշտերով։
Շապ (Ալյեի գավառ)

Շապ (ֆր.՝ Chappes), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Մոնմարո կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03058։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 203 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 122 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 94-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 28-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 77,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 66,4 %)։ 94 աշխատունակ բնակիչներից 90-ը աշխատում էին (49 տղամարդ և 41 կին), անաշխատանք էր 4 կին։ 28 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 9-ը թոշակառու, 13-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Մարիամ ռոմանական եկեղեցի՝ XII դար
Սուրբ Աննայի խաչ՝ XV դար
Ջրաղաց՝ XVII դար
Դղյակ՝ XVII դար


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Շապ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-08-ին։ Վերցված է 2012-7-4 
«Շապ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Վերխնի Բիրագզանգ

Վերխնի Բիրագզանգ (ռուս.՝ Верхний Бирагзанг, օսերեն՝ Уæллаг Бирæгъзæнг), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 851 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սամարանչի անվան օլիմպիական-սպորտային թանգարան

Սամարանչի անվան օլիմպիական-սպորտային թանգարան, բացվել է 2007 թվականին, գտնվում է Բարսելոնայում։ 2010 թվականի հունիսին թանգարանը իր անունը ստացել է ի պատիվ 1980-2001 թվականների օլիմպիական միջազգային կոմիտեի նախագահի՝ Խուան Անտոնիո Սամարանչի։ Այն գտնվում է Բարսելոնայի օլիմպիական մարզադաշտի դիմաց, սահմանափակ տարածքում։


== Նկարագրություն ==
Թանգարանում արծարծված է սպորտի թեման սահմանափակ հնարավորություններ ունեցող մարդկանց համար և ընդհանուր առմամբ հենց սպորտը։ Ցուցադրված է, թե ինչպես կարող է սպորտը աջակցել համամարդկային արժեքների սերմանմանը, ինչպես նաև առօրյա կյանքի նորարության մտցմանը։ «Հերոսների տարածության» հատվածում ներկայացվում են իսպանացի նշանավոր մարզիկների նվաճումները։ Թանգարանում նաև առկա է զանգվածային սպորտի և խոշոր միջոցառումներիհամար նախատեսված գոտի։ Թանգարանը իր մեջ ներառում է նորագույն և մուլտիմեդիա տեխնոլոգիաներով օժտված ինտերակտիվ տարածություններ։
Թանգարանի հավաքածուի խորհրդանիշներից մեկը համարվում է Խուան Անտոնիո Սամարանչի թեման, ով ձգտել է ցույց տալ օլիմպիական խաղերի ոգին սպորտի հետ կապված արվեստի և մշակույթի ցուցանմուշների միջոցով։
Թանգարանը ինչպես նաև իր մեջ ներառում է ցուցահանդեսային սրահներ և սպորտային տարբեր քաղաքակրթությունների ցուցահանդեսային սրահներ։


== Պատմություն ==
Թանգարանի նախագիծը ներկայացրել է սպորտի գծով խորհրդական Պերե Ալոկբերը, և 2005 թվականին նախագիծը հավանության է արժանացել քաղաքական խորհրդի կողմից։
Թանգարանի հիմնադրման ընդհանուր բյուջեն գերազանցել է 8 միլիոն եվրոն։ Ճարտարապետական նախագծումը և աշխատանքի իրագործումը միավորելով մոտավորապես կազմել է 4,2 միլիոն։ Շինարարության համար նախատեսված գումարը տրամադրել  են քաղաքային խորհուրդը, Բարսելոնայի գավառական խորհուրդը, կառավարությունը և պետությունը (յուրաքանչյուրը մեկական միլիոն եվրո)։ Իսպանական օլիմպիական կոմիտեն նույնպես ունեցել է իր ներդրումը 240000 եվրոյի չափով։ Թանգարանի նախագծի այդպիսի բյուջեն նշանակում էր, որ պետք է հավելյալ 4 մլն եվրո. գումարը ստացվել է Բարսելոնայի քաղաքային մունիցիպալ ընկերությունների հաշվին։
Շինությունը կազմված է երկու ոչ շատ մեծ բարձրությամբ պատնեշներից բաց տարածությունում։ Ընդհանուր կառուցապատված տարածքը կազմում է 4000 քառակուսի մետր, թանգարանը բաժանված է չորս մակարդակի։ Նախագծի ճարտարապետներն են Հավյեր Բասիանը և Թոնի Կամպոսը։
Թանգարանը բացվել է 2007 թվականի մարտի 21-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջArchived 2010-09-30 at the Wayback Machine.
Մեզենովսկի գյուղական խորհուրդ (Կրասնոպոլսկի շրջան)

Մեզենովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Мезенівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մեզենովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1604 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Տրևու

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տրևու (այլ կիրառումներ)Տրևու (ֆր.՝ Trévoux), ոչ մեծ քաղաք և համայնք Ֆրանսիայում, Ռոն Ալպեր մարզի Էն գավառում։ Գավառի կենտրոնը Տրևուն է։ Հանդիսանում է Բուրակ ան Բրես շրջանի օկրուգը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 01427։


== Տեղադրություն ==
Համայնքը տեղակայված է Փարիզից 380 կմ հարավ-արևելք, Լիոն քաղաքից 21 կմ հյուսիս, Բուրակ ան Բրես շրջանից 50 կմ դեպի հարավ-արևմուտք։
1400 թվականին քաղաքը դարձավ Դոմբ իշխանության մայրաքաղաք։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 6768 մարդ։


== Վարչակազմ ==


== Տնտեսություն ==
19-րդ դարի վերջից և մինչև 1950-ական թվականները Տրևուն եղել է արհեստական ադամանդների արտադրման կենտրոն։
2007 թվականի տվյալներով 4497 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 3371-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 1126-ը անգործունակ (Ակտիվության ցուցանիշը — 75,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,2 %)։ 3371 աշխատունակ բնակիչներից 3009-ը աշխատում էին (1627 տղամարդ և 1382 կին), անաշխատանք էին 362-ը (176 տղամարդ և 186 կին)։
1126 անգործունակ մարդկանցից 367-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 307-ը թոշակառու, 452-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կորսել անրոց։ Պատմական հուշարձան 1996 թվականից։
Ֆետան ամրոց։ Պատմական հուշարձան 1973 թվականից։
Դոմբ իշխանության կառավարիչների տուն։ Պատմական հուշարձան 1933 թվականից։
Տուն Անժինյոր։ Պատմական հուշարձան 1933 թվականից։
Տուն Գերե։ Պատմական հուշարձան 1933 թվականից։
Վիյարի տերերի տուն։ Պատմական հուշարձան 1991 թվականից։
Սեն Սիմֆորեն եկեղեցի։ Կառուցվել է 1899-ից 1905 թվականներին հին եկեղեցու վայրում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт (ֆր.)
«Национальный институт статистики — Треву» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-12-28-ին։ Վերցված է 2012-11-29
Աբրահամ Արծիվյան

Աբրահամ Արծիվյան (Կամ Ծովիզյան) (ապրիլի 12, 1679(1679-04-12), Այնթապ, Հալեպի գավառ, Aleppo Eyalet, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 1, 1749(1749-10-01)), հայ մշակութային գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Աբրահամ Արծիվյանը ծնվել է Սիրիայի Այնթապ քաղաքում։ 1710-1740 թվականներին եղել է կաթոլիկ հայերի Հալեպի թեմի եպիսկոպոս։ 1740 թվականին ընտրվել է «Կաթողիկոս տանն Կիլիկիո» և ստացել Պետրոս կրկնանունը։ Սրանով էլ սկսվում է հայ կաթոլիկների կաթողիկոսությունը Կիլիկիայում։
Մեզ են հասել թղթեր, գրություններ և իր ինքնակենսագրությունը։ Մխիթար Սեբաստացուն ուղղված թղթերից մի քանիսը 1930 թվականին տպագրվել է Վենետիկում՝ Հ․ Տայանի «Մայր դիւան Մխիթարեանց Վենետկոյ» ժողովածուում։


== Ծանոթագրություններ ==
Միիսաասեմե

Միիսաասեմե (էստ․՝ Mõisaaseme), գյուղ Էստոնիայի Ռապլամաա նահանգի Ռապլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 18 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պոբեդա (ավան, Ամվրոսիևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոբեդաՊոբեդա (ուկրաիներեն՝ Побєда), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոբեդա ավանում բնակվում էր 59 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Նամպալի Մենդի

Նամպալի Մենդի (ֆր.՝ Nampalys Mendy, հունիսի 23, 1992(1992-06-23), Լա-Սեն-սյուր-Մեր), սենեգալական ծագմամբ ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, «Լեսթեր Սիթի» ակումբի հենակետային կիսապաշտպան։ Բաֆետիմբի Գոմիսի ազգականն է։


== Ակումբային կարիերա ==
Մենդին «Տուլոն» և «Մոնակո» ակումբների սան է։ 2010 թվականին Նամպալին եռամյա պայմանագիր է կնքել «Մոնակոյի» հետ։ Օգոստոսի 7-ին «Լիոն» ակումբի դեմ խաղում նա թիմի կազմում կատարել է իր նորամուտը Լիգա 1-ում։ Մրցաշրջանի ավարտին «Մոնակոն» դուրս է մնացել, բայց Նամպալին մնացել է թիմում և թիմին օգնել է երկու տարի անց վերադառնալ էլիտա։ Պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո Մենդին տեղափոխվել է «Նիս» ակումբ։ 2013 թվականի օգոստոսի 17-ին «Ռեն» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը նոր ակումբի կազմում։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ին «Բաստիայի» դեմ խաղում Նամպալին խփել է իր առաջին գոլը «Նիսի» կազմում։
2016 թվականին Մենդին տեղափոխվել է անգլիական «Լեսթեր Սիթի»՝ «Մոնակոյում» իր նախկին մարզիչ Կլաուդիո Ռանիերիի մոտ։  Նա պայմանագիր է կնքել 4 տարով։ Տրանսֆերի գումարը կազմել է 15,5 միլիոն եվրո։ Օգոստոսի 20-ին Լոնդոնի «Արսենալ» ակումբի դեմ խաղում նա կատարել է իր նորամուտը անգլիական Պրեմիեր լիգայում։ 2017 թվականի ամռանը Մենդին վարձավճարով տեղափոխվել է «Նիս» ակումբ։


== Միջազգային կարիերա ==
2012 և 2013 թվականներին Մենդին Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում մասնակցել է Տուլոնի մրցաշարին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Club profile
Ֆուտբոլիստի էջը Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կայքում Archived 2019-08-31 at the Wayback Machine.
Բրենե

Բրենե (ֆր.՝ Bresnay), համայնք Ֆրանսիայում՝  Օվերն երկրամասի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Սուվինի կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը Մուլենն է։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 03039։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 394 մարդ։


== Տնտեսություն ==
Տնտեսության հիմնական ճյուղը խաղողագործությունն է։
2007 թվականի տվյալներով 238 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 187-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 51-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 78,6 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,4 %)։ 187 աշխատունակ բնակիչներից 176-ը աշխատում էին (90 տղամարդ և 86 կին), անաշխատանք էին 11-ը (5 տղամարդ և 6 կին)։ 51 անգործունակ մարդկանցից 18-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 12-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Բարդուղիմեոս եկեղեցի
Շատո Էկոսե (XV դար)


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Բրենե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-16 
«Բրենե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Զապովեդնոյե (Ռեմոնտնենսկի շրջան)

Զապովեդնոյե (ռուս.՝ Заповедное), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ռեմոնտնենսկի շրջանում։ Մտնում է Կրասնոպարտիզանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Վլադիմիր Սահակյան (ռազմական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիմիր Սահակյան (այլ կիրառումներ)Վլադիմիր Քրիստափորի Սահակյան (հունվարի 21, 1926(1926-01-21), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ռազմածովային նավատորմի փոխծովակալ (28․10․1976)։ 
Ավարտել է Լենինգրադի ռազմածովային ուսումնարանը (1947 թ.) և ակադեմիան (1962 թ.)։ Եղել է ականազերծիչ նավի, էսկադրոնային ականակրի հրամանատար, Սևծովյան նավատորմի շտաբի պետ։ 1974 թ.-ից աշխատում է ԽՍՀՄ ռազմածովային նավատորմի գլխավոր շտաբում։ Պարգևատրվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Կարմիր դրոշի, Կարմիր աստղի, «Հայրենիքին ծառայության համար» III աստիճանի և օտարերկրյա շքանշաններով։ ԽՄԿԿ անդամ 1952 թ.-ից։
Աստերոիդների ցանկ (326401-326500)

Աստերոիդների ցանկ (326301-326400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (326501-326600)
 Աստերոիդների ցանկ (326301-326400)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (326501-326600)
Պոդիլսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոտովսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Կոտովսկի շրջան (ուկրաիներեն՝ Котовський район), շրջան Ուկրաինայի Օդեսայի մարզում։
Ստեղծվել է 1954 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոտովսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1037 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 27690 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26,7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Մոխրագույն քարադր

Մոխրագույն քարադր (լատ.՝ Pluvialis squatarola) քարադրների ընտանիքին պատկանող թռչուն (Charadriidae): Հիմնականում բնադրում են Արկտիկական տունդրայում։


== Բնութագիր ==
Մարմնի երկարությունը հասնում է մինչև 26-29 սմ, իսկ քաշը 170-320 գրամ։ Թևերի երկարությունը 56-63 սմ է։ Զուգավորման սեզոնի ընթացքում տարեց արուի գունավորումը՝ մարմնի ստորին մասը, պարանոցի շրջանը, գլխի և ճակատի շրջանը ՝ սև, մարմնի ներքին մասը ՝ սպիտակ, հետևի կողմը ՝ սև, մարմինը պատված է սպիտակ լայնակի շերտերով։ Էգերի հետևի մասը մի տեսակ դարչնագույն է, իսկ նրա մարմնի ստորին մասում կան սպիտակ նշաններ։ Աշնանը, մոխագույն քարադրերի մարմնի ներքևի մասը սպիտակ է, իսկ վերին մասը ՝ շագանակագույն, ոսկեգույն դեղին կետերով։ Կարճ կտուցը և աչքերը մուգ են, և ոտքերը՝ մոխրագույն։


=== Վարք ===
Մոխրագույն քարադրը արագ անցնում է ՝ միանգամից անսպասելի շարժումներ կատարելով և շուրջը նայելով։ Նա կողոպտում է դաշտը, որը հիմնականում պահում է հողի մակերեսին, ինչպես նաև խոտի կամ մամուռի վրա, որը բաց է պահվում։ Նա ջրի մակերևույթից բռնում է ջրային կենդանիներին, իսկ ձմռանը   հավաքում է ցածր մթնոլորտից հետո ջրի ծովախորշերի մեջ մնացած ծովային անողնաշարավորներ։
Նրանց ձայնը այդքան էլ հաճելի չէ և նրանց արձակաց ձայնը այսպիսին է ՝«տուու-լի-տուու-լի» կամ «տյուիլի»։ Նրանց կյանքը տևում է մոտ 18 տարի։


== Տարածվածություն ==
Մոխրագույն քարադրը միայնակ թռչուն է և բնակվում է հիմնականում Եվրասիայի Արկտիկական տունդրայում ՝ Կանինի թերակղզուց մինչև Չուկոտկա և Հյուսիսային Ամերիկայի տունդրայում։ Նրանց չվելը սկսվում է Կենտրոնական Եվրոպայի ափերից:Հիմնականում ձմեռում են Աֆրիկայում, Հարավային Ասիայում, Ավստրալիայում, Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկայում։


== Բուծում ==
Հասունության շրջանը տևում է մոտ երկու տարի։ Երբ որ մայր քարադրը բնադրում է, այդ ժամանակ իր ամբողջ ընտանիքին պահում է բնի տարածքում։   Նրանց բույնը բաց է, գտնվում է չոր տեղում՝ քարաքոսերի մեջ, որը պատրաստված է ծառի ճյուղերից։ Բնի  մեջ կա 4 ձու ՝  վարդագույնից մինչև գորշավուն կամ ձիթապտղի գույն և մուգ շագանակագույն բծերով։ Մինչ ձագերի դուրս գալը տևում է 23 օր,  էգը  հիմնականում նստում է բնի վրա, իսկ արական սեռը ցանկացած բարձունքի վրա հսկում է բույնը։ 5-6 շաբաթվա ընթացքում ձագերը դառնում են անկախ։


== Սնուցում ==
Սնվում են ճիճուներով, խեցգետիններով, գաստրոփոդներով, մոլլուսներով, միջատներով և դրանց թրթուրներով, երբեմն ՝ սերմերով և հատապտուղներով։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Svensson, L.; Grant, P. J.; Mullarney, K.; Zetterström, D.: Der neue Kosmos-Vogelführer — Alle Arten Europas, Nordafrikas und Vorderasiens. Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Co., Stuttgart. 1999. ISBN 3-440-07720-9


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ողնաշարավոր կենդանիներ։ Մոխրագույն քարադր Archived 2021-10-25 at the Wayback Machine.