armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Շատրվան Բարկաչչա

Շատրվան Բարկաչչա (Շատրվան Անճոռնի նավակ, իտալերեն՝ Fontana della Barcaccia, իտալական արտասանություն [barkattʃa]), քաղցրահամ ջրով շատրվան բարոկկո ոճով Հռոմի Իսպանիայի հրապարակում (իտալերեն՝ Piazza di Spagna)՝ Իսպանական աստիճաններից քիչ ներքև։ «Բարկաչչա» (barcaccia, բարկաս) անվանումը շատրվանը ստացել է շնորհիվ իր կիսաողողված նավակի տեսքի և կանգնեցվել է ի հիշատակ 1598 թվականին ջրահեղեղման, երբ ջրահեղեղված հրապարակում ծանծաղուտի մեջ է խրվել նավակ։ Շատրվանը պատվիրվել է Ուրբանոս VIII պապի կողմից և ավարտվել է 1629 թվականին Պիետրո Բերնինիի և նրա որդի Լորենցո Բերնինիի կողմից։
Շատրվանը ջրով սնուցվում է անտիկ Ակվա Վիրգո (իտալերեն՝ Acqua Vergine) ջրանցույցից։
Ջուրը հոսում է վեց տեղից (երեքական նավախելից և ցռուկային մասերից)՝ մարդկային դեմքով արևի տեսքով երկու քանդակից և արտաքին չորս կլոր անցքից (երկուական ամեն կողմից), նման հրանոթի փողի։ Ի լրացումն այդ ամենին, փորագրված են պապական երկու գերբի զարդաքանդակներ, թագով և պապական ընտանիքի մեղվի հիրալդիկայով (Բարբերինի), նավի արտաքին եզրերին, հրանոթների փողերի միջև։
Շատրվանի վերականգնում իրականացվել է մի քանի անգամ, որոնցից վերջին անգամը 2014 թվականին, € 200,000 մասնավոր նվիրաբերության արդյունքում։ Շատրվանի վերականգնումից մի քանի շաբաթ անց հրապարակվում է, որ 2015 թվականի փետրվարի 19-ին ֆուտբոլային խուլիգանների կողմից, ովքեր Հռոմում էին, որպեսզի աջակցեն Ռոտերդամի «Ֆեյենոորդ» ակումբին Եվրոպա Լիգայի «Ռոմա» թիմի հետ խաղում։ Խումբը, իբր թե անկոհոլի և թմրանյութի ազդեցության տակ, մտել է շատրվանի մեջ և այնտեղ նետել շշեր և աղբ՝ ոստիկանության հետ բախումից առաջ։ 2007 թվականի մայիսի 15-ին այն նույնպես վնասվածքներ է ստացել չորս հարբած անձանց կողմից։ Նրանք մեծ պտուտակահանով խորը քերծվածքներ էին հասցրել շատրվանին՝ վնասելով պապական գերբի զգալի մասը։ Ոստիկանությունը ձերբակալում է չորս բարբարոսներին և կանխում շատրվանի հետագա վնասումը։


== Գրականություն ==
Heinz-Joachim Fischer: Rom. Zweieinhalb Jahrtausende Geschichte, Kunst und Kultur der Ewigen Stadt. DuMont Buchverlag, Köln 2001, ISBN 3-7701-5607-2, S. 214
Anton Henze: Kunstführer Rom. Philipp Reclam GmbH, Stuttgart 1994, ISBN 3-15-010402-5, S. 304


== Արտաքին հղումներ ==
Web gallery of Art
Roma-SPQR


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսան Պողոսյան

Ալեքսան Պողոսյան (հունվարի 28, 1957), Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսան Պողոսյանը ծնվել է 1957 թվականի հունվարի 28-ին Սևան քաղաքում։ 1986 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Գ.Պլեխանոսի անվան ժողովրդական տնտեսության պետական ինստիտուտը։ Ստացել է տնտեսագետի որակավորումը։ 1975-1978 թվականներին աշխատել է Սևանի շրջկոոպի հասարակական սննդի համակարգում, 1978-1979 թվականներին՝ «Սևան» մոթելում, 1979-1981 թվականներին «Հայձուկբուծ» վարչությունում՝ տեղամասային տեսուչ, 1982-1998 թվականներին Սևան քաղաքի հացամթերքների կոմբինատում աշխատել է արտադրամասի ավագ վարպետ։ 1998-1999 թվականներին եղել է Սևանի «Ձուկգործարան» ԲԲԸ-ի խորհրդի անդամ։ 1999 թվականի մայիսի 30-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր թիվ 44 ընտրատարածքից։ Եղել է Ազգային Ժողովի սոցիալական, առողջապահության և բնության պահպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է  «Միասնություն» խմբակցության անդամ, ՀՀԿ անդամ։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք երեխա։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալե (այլ կիրառումներ)

Մալե անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Մալե - Մալդիվների մայրաքաղաքն ու երկրի խոշորագույն քաղաքը,
Մալե (Տրենտոյի գավառ) - կոմունա Իտալիայում։
Արայիկ Ալեքյան

Արայիկ Ժորայի Ալեքյան (օգոստոսի 9, 1959(1959-08-09), Վեդի, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քանդակագործ, ՀՀ վաստակավոր նկարիչ (2011)։


== Կենսագրություն ==
1979 թվականին ավարտել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1985 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը, 1986-1989 թվականներին` սովորել է Մոսկվայի գեղարվեստի ակադեմիայի Երևանյան մասնաճյուղում։ 1988 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։


== Ցուցահանդեսներ ==
2012 թ. «Դրախտի որոնումներում», Հայաստանյան նոր ֆիգուրատիվ արվեստ, Պեզարո, Իտալիա
2012 թ. «Անտիկյան» պատկերասրահ, Երևան
2011 թ. «Նախնիների պար», Հայաստանի ազգային պատկերասրահ
2011 թ. «Արվեստների քաղաք» ցուցահանդես, Փարիզ, Ֆրանսիա
2011 թ. «Սարդ» ցուցահանդես, ԵվրոԷքսպո 2011, Դուսենդորֆ, Գերմանիա
2008, 2007, 2006, 2004 թթ. Բացօթյա ցուցահանդես, Շառլ Ազնավուրի հրապարակ, Երևան, Հայաստան
2007, 2003 թթ. Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան, Հայաստան
2007 թ. Բացօթյա ցուցահանդես «Մոսկվա» կինոթատրոնի դիմաց, Երևան, Հայաստան
2006 թ. «Ձի», «Ցուլ», «Արջ» քանդակների ցուցադրություն Բրյուսելում, Բելգիա
2005 թ. «Կովկասյան արվեստ ասոցիացիա» Բիենալե, Վրաստան
1999 թ. Միջազգային մշակութային փառատոն, Բեյրութ, Լիբանան
1998 թ. ՆՓԱԿ, Երևան, Հայաստան
1998 թ. Ավանգարդ արվեստ, Երևան, Հայաստան
1998 թ. Ավանգարդ արվեստի միջազգային բիենալե, Գյումրի, Հայաստան
1982-1991 թթ. Հանրապետական ցուցահանդեսներ Հայաստանում
1991 թ. «Գոյակ» արվեստ-բիզնես ասոցիացիա, Հայաստան
1990 թ. «Աշխարհի երիտասարդները» միջազգային ցուցահանդես, Մոսկվա, Ռուսաստան
1989 թ. Միջազգային ցուցահանդես, Մոսկվա, Ռուսաստան
1983 թ. «Քանդակ 83» միջազգային ցուցահանդես, Մոսկվա, Ռուսաստան


== Մրցանակներ ==
2002 թ. «Վահագն» մրցանակ «Ռնգեղջյուր» ստեղծագործության համար, Երևան
2005 թ. Սուրեն Տեր-Գրիգորյանի («Շողակաթ» հեռուստաընկերություն, Հայաստան)` «Երկաթից ծնվածը» Արայիկ Ալեքյանի արվեստի մասին ֆիլմը Փարիզում արժանացել է Էպոնա միջազգային փառատոնի Գրան-պրի մրցանակին


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երկաթը մագնիսի նման ինձ ձգում է. Արա Ալեքյան  Archived 2015-09-24 at the Wayback Machine.
Արա Ալեքյան, երկաթագործ վարպետ Archived 2016-04-12 at the Wayback Machine.
Գուռուչայ (գետակ)

Գուռուչայ, գետակ Արաքսի ավազանում Արփա գետի աջակողմյան վտակը։ Ամռանը գրեթե ցամաքում է։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազարոս

Ղազարոս, տղամարդու տարածված հայկական անձնանուն է։ Ծագել է եբրայերեն אֶלְעָזָר (Էլ ազար) անունից, որը Աստծո օգնություն է նշանակում, հունարեն՝ Lazaros։ Այս անունը տարածված է բոլոր քրիստոնյա ազգերի մեջ։ Եկել է Ավետարանից։ Մինչև օրս գործածական անուն է հայերի մեջ։ Փաղաքշական ձևերն են Ղազար, Ղազիկ, Ղազո, որոնցից կազմվում են ազգանուններ՝ Ղազարյան, Ղազարոսյան, Ղազոյան, Ղազիկյան ազգանունը։
Անձնանվան այլ տարբերակներ են․ Էղիասար, Լազար։


== Հայտնի կրողներ ==
Ղազարոս Աղայան
Ղազարոս Ավագյան
Ղազարոս Սարյան
Ղազարոս Սուքիասի Տեր-Գրիգորյան


== Ծանոթագրություններ ==
Կարակալպակերեն

Կարակալպակերեն, կարակալպակների լեզուն։ Պատկանում է թուրքական լեզվաընտանիքի ղփչաղյան խմբին։ Խոսվում է Կարակալպակյան Հանրապետությունում, մասամբ Ուզբեկստանում, Թուրքմենստանում, Ղազախստանում և Աֆղանստանում։ Խոսողների թիվը՝ 583 410 (2010)։ Ներկայանում է հյուսիսարևելյան և հարավարևմտյան բարբառներով։ Թյուրքական չ և շ և ս փոփոխությունը, որ բնորոշ է կարակալպակերենին, նրան մերձեցնում է նողայերենին և ղազախերենին։ Գրական կարակալպակերենը ձևավորվել է Հոկտեմբերյան մեծ հեղափոխությունից հետո։ Գրությունը մինչև 1928 թվականը՝ արաբագիր, 1928-1940 թվականներին՝ լատինագիր, ապա՝ ռուսագիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկո Դոնադել

Մարկո Դոնադել (իտալերեն՝ Marco Donadel, ապրիլի 21, 1983(1983-04-21), Կոնտիլյանո, Տրևիզո, Վենետո, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, MLS-ի  Մոնրեալ Իմպակտ ակումբի կիսապաշտպան։ 21 տարեկանում հանդես էր գալիս Իտալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում, թիմի ավագ էր։ 2004 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Իտալիայի Հանրապետության համար ունեցած վաստակի համար արժանացել է պատվո շքանշանի։


== Կարիերա ==
Մարկո Դոնադելը սկսել է իր կարիերան Միլանի երիտասարդական հավաքականում։ 2000-2002-ական թվականներին Դոնադելը խաղում էր «Միլանի» գլխավոր կազմում, բայց միայն 1 խաղ էր անցկացրել։ Այնուհետև Դոնադելը երկար ժամանակ խաղացել է վարձավճարով, սկզբում «Լեչչե» ակումբում, իսկ հետո «Պարմե» և «Սամպդորիի» ակումբներում։ 
2005 թվականի հունվարին Դոնադելը վարձույթի է տրվել «Ֆիորենտինա»-ին, իսկ մրցաշրջանի վերջում ակումբը հետ է գնել նրան 1,3 մլն եվրոյով։ Այնտեղ նա խաղացել է դաշտի կենտրոնում, Քրիստիանա Բրոքի հետ ձևավորելով ամենաուժեղ կիսաեզրափակիչ գծերից մեկը։ 2005/06 մրցաշրջանում Դոնադենը լուրջ վնասվածք է ստացել, իսկ վերականգնումից հետո սկսեց բարձր արդյունքներ ցույց տալ։ 2007 թվականի հունվար 28-ին, Դոնադելը նորից վնասվածք ստացավ, վերականգնումը տևեց 4 ամիս, իսկ նրա տեղը զբաղեցրել է Ռիկարդո Մոնտոլիվոն, ով նույնիսկ Դոնադելի վերականգնումից հետո հիմնական ակումբում նրա տեղն է զբաղեցրել։
2011 թվականի ամռանը, որպես ազատ գործակալ, տեղափոխվել է «Նապոլի»։ Սակայն առաջնության մեկնարկից առաջ վնասվածք ստացավ, որի պատճառով խաղացողը ստիպված էր սպասել վեց ամիս։ Հունվարին Դոնադենը կարողացավ վերականգնվել և խաղալ Իտալիայի գավաթի առաջնության ժամանակ «Նապոլի» կազմում «Չեզենի» դեմ, սակայն նրա մոտ ռեցիդիվ առաջացավ, որի պատճառով կիսապաշտպանը չի խաղացել ավելի շատ հանդիպումների ժամանակ։
2014 թվականին դեկտեմբերի 1-ին MLS Մոնրեալ Իմպակտ ակումբը հայտարարեց Դոնադենի հետ պայմանագրի կնքուման մասին։ Մարկոն սկսեց հանդես գալ ակումբի համար, 2015 թվականին հունվարի 1-ից։


== Ձեռքբերումներ ==
Արժանացել է Իտալիայի ֆուտբոլի գավաթին։ 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Միասնական էջի figc.it Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Տեոդորու Սամպայու (Բաիա)

Տեոդորու Սամպայու (պորտ.՝ Teodoro Sampaio), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Ֆեյրա դի Սանտանա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 8361 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 277,766 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 30,1 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 18.582.034,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.160,45 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,661 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կայբալի

Կայբալի (ռուս.՝ Кайбалы, խակ.՝ Хойбал), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ալթայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 941 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավագ Սուրբ Նշան մատուռ

Ավագ Սուրբ Նշան մատուռ,Հայ առաքելական մատուռ, գտնվում է Հայաստանի Կոտայքի մարզում` մարզկենտրոնից 40 կմ հարավ-արևմուտք, Աբովյան քաղաքից 3 կմ արևելք, Նոր Գյուղ և Կապուտան գյուղերի միջակայքում՝ Հատիս լեռան հարավարևմտյան ստորոտին։ Ծովի մակերևույթից բարձր է 1437-1492 մետր, կառուցվել է 1910 թվականին։
Սուրբ Նշան մատուռը գյուղի 8 հայտնի ուղտատեղերից 2-րդ է։
Մատուռը միանավ, թաղածածկ և ուղանկյուն խորանով կառույց է, ունի մեկ մուտք արևմտյան կողմից։ Մատուռի արտաքին չափերն են 8,86 x 5,78 մ։
Դատելով շինարարական և հորինվածքային ոճից, կարելի է ենթադրել որ մատուռը հիմնավերակառուցվել է 19-րդ դարի վերջին կամ ավելի վաղ 11-րդ դարի սկզբին։ Որմերում գործված են թե հին կառույցի երեսպատի քարեր և թե հարդարանքի առանձին տարրեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիմմկյուլա (գյուղ, Ռակե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիմմկյուլաՆիմմկյուլա (էստ․՝ Nõmmküla), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Ռակե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 33 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կարպատներ

Կարպատներ (ուկրաիներեն՝ Карпати, գերմ.՝ Karpaten, հունգ.՝ Kárpátok, ռումիներեն՝ Carpaţi, սերբ.՝ Карпати), լեռնային համակարգ է Կենտրոնական Եվրոպայում։ Կարպատյան լեռները հանդիսանում են Ալպերի արևելյան կառուցվածքային շարունակությունը։
Կարպատները տարածվում են Չեխիայում, Սլովակիայում, Հունգարիայում, Լեհաստանում, Ուկրաինայում, Ռումինիայում, Սերբիայում և մասամբ Ավստրիայում։


== Անվանում ==
Ենթադրում են, որ անվանումն ունի թրակա֊իլլիրական ծագում. առաջացել է կա՛մ կարպի ցեղանունից, կա՛մ «ժայռ» հասարակ անունից (այս իմաստով ալբաներենում պահպանվել է Karpe բառը)։ Ոմանք էլ գտնում են, որ անվանման հիմքում ընկած է նախահնդեվրոպական կարո ― «քար» բառը։


== Աշխարհագրություն ==
Կարպատները հյուսիս-արևելքում կազմում են աղեղ (մոտավորապես 1500 կմ. երկարությամբ)։ Լեռներն ամենամեծ բարձրությանն են հասնում հյուսիս-արևմուտքում (2655 մ.)։ Կարպատներում մշտնջենական ձյուն և սառցադաշտեր չկան։
Կարպատներում կան բավական շատ օգտակար հանածոներ։ Նախալեռնային եզրային կոտրվածքը, որ Կարպատները շրջափակում է արևելքից և հարավից, հարուստ է նավթով, բնական գազով, կերակրի և կալիումական աղերով։ Լեռներում կան երկաթի և գունավոր մետաղների հանքեր։
Կարպատները Կենտրոնական Եվրոպայի ամենահարուստ անտառապատ շրջաններից մեկն են։ Խիտ անտառներով պատված են լեռների լանջերը։ Կաղնու-հաճարենու լայնատերև անտառները, բարձրությանը համեմատ, աստիճանաբար փոխվում են խառն անտառների, ապա եղևնու-եղևենու փշատերև անտառների։ Ավելի բարձր վայրերում տարածված են կոր բներով ծառերը, որոնք աստիճանաբար անհետանում են, սկսվում է մարգագետինների գոտին, այսպես կոչված, պոլոնինները։ Լեռների ամենաբարձր մասերում, ժայռերի ու քարքարոտ վայրերի միջև պատահում են ցածրահասակ, ալպյան բուսականություն ունեցող առանձին մասեր։
Կենդանական աշխարհը Կարպատներում ավելի լավ է պահպանված, քան Ալպերում։ Այստեղ կա արջ, լուսան, կզաքիս, վայրի կատուր, ինչպես նաև վարազ, այծյամ, վայրի այծ։
Այստեղ բնակչությունը հիմնականում կետրոնացած է նախալեռներում և լեռների ստորին լանջերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Սորտ

Սորտ (իսպ.՝ Sort), բնակավայր և մունիցիպալիտետ։ Գտնվում է Իսպանիայում, Լեյդա շրջանի ինքնավար համայնք՝ Կատալոնիայում։
Մունիցիպալիտետը մտնում է Պալյարս Սոբիրա շրջանի կազմում։ Տարածքը կազմում է 105.13 կմ2։ Բնակչությունը կազմում է 2387 մարդ։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնի շրջանից կազմում է 231 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya Archived 2006-08-24 at the Wayback Machine.
Mapa de Sort en Google maps


== Ծանոթագրություններ ==
Բեյթ

Բեյթ (դիստիքոս), երկու տողից բաղկացած չափածո բանաստեղծության տեսակ, որը տարածված է արևելյան երկրների պոեզիայում։ Այն սովորաբար չափաբերված է, հանգավոր, հաճախ կրկնվող վերջնամասով։


== Բեյթի օրինակ ==
Ե․ Չարենցի մոտ՝
Այզենբախ (Վերին Շվարցվալդ)

Այզենբախ  (գերմ.՝ Eisenbach (Hochschwarzwald)), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասում։
Մտնում է Բրայսգաու Վերին Շվարցվալդ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 2149 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 28,78 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 15 031։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 4 գյուղական շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2006-02-06 at the Wayback Machine.
Լոռի ՖԱ

Լոռի ֆուտբոլային ակումբ, հայկական ֆուտբոլային ակումբ Լոռու մարզի Վանաձոր քաղաքում։ Ակումբը հիմնադրվել է 1936 թվականին։ Ակումբի գլխավոր մարզիչն է Ալբերտ Սոլոմոնովը, իսկ հիմնադիրը՝ Թովմաս Գրիգորյանը։


== Պատմություն ==
«Լոռի» ֆուտբոլային ակումբը հայկական ֆուտբոլի նորեկ ակումբերից է։ Ակումբը կատարել է իր նորամուտը Հայաստանի առաջին խմբի առաջնությունում՝ 2017 թվականի օգոստոսի 14-ին կայացած «Փյունիկ-2» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում։ Խաղը կայացել էր առաջնության երկրորդ տուրի շրջանակներում և այն համարվում է ակումբի համար առաջին պաշտոնական խաղն այն պատճառով, որ առաջին տուրի խաղը հետաձգվել էր։ «Փյունիկ-2»-ի դեմ կայացած խաղում «Լոռին» տանում է 2-1 հաշվով հաղթանակ. թիմի առաջին պաշտոնական գոլը հեղինակում է Վիգեն Ավետիսյանը, իսկ հաղթական գոլի հեղինակն է դառնում՝ Դավիթ Ասլանյանը։


== Նվաճումներ ==
Հայաստանի Առաջին խումբ
 (2) 1993, 2017-18
 (1) 1998
 (3) 1995-96, 1999, 2000


== Հայաստանի Առաջնության և Գավաթի վիճակագրություն ==


== Ներկա կազմ ==
Note: Flags indicate national team as has been defined under FIFA eligibility rules. Players may hold more than one non-FIFA nationality.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը www.weltfussballarchiv.com կայքում Archived 2012-11-27 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Էջը klisf.info կայքում (ռուս.)
Առաջին խմբի էջը ՀՖՖ պաշտոնական կայքում
Դինկելշերբեն

Դինկելշերբեն  (իտալերեն՝ Dinkelscherben), կոմունա Գերմանիայում, գտնվում է Բավարիա երկրամասում։ Գտնվում է Շվաբիա վարչական կենտրոնում։ Աուգսբուրգ շրջանում։
Բնակչությունը կազմում է 6509 մարդ (31 դեկտեմբեր 2010 թվական) ։ Տարածքը կազմում է 67,70 կմ²։ Պաշտոնական կոդ 09 7 72 131։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ Archived 2014-11-16 at the Wayback Machine.
Քայնի թիվ

Քայնի թիվ, 
  
    
      
        
          4
          
            n
          
        
        +
        
          2
          
            n
            +
            1
          
        
        −
        1
      
    
    {\displaystyle 4^{n}+2^{n+1}-1}
   տեսքի ամբողջ թիվ։ Որոշվում է նաև համարժեք բանաձևով՝ 
  
    
      
        (
        
          2
          
            n
          
        
        +
        1
        
          )
          
            2
          
        
        −
        2
      
    
    {\displaystyle (2^{n}+1)^{2}-2}
  ։
Քայնի թիվը 4-ի n-րդ աստիճանի և (n + 1)-րդ Մերսենի թվի գումարն է։ Քայնի թվերն ուսումնասիրել է Քլեթուս Էմանուելը։ Նա այս թվերն անվանել է իր աղջկա անունով։
Առաջին մի քանի Քայնի թվերն են՝ 7, 23, 79, 287, 1087, 4223, 16639, 66047, 263167, 1050623, 4198399, 16785407, ... (A093069-ի հաջորդականությունը OEIS-ում)։
n-րդ Քայնի թվի երկուական ներկայացումը բաղկացած է մեկ մեկից, n − 1 իրար հաջորդող զրոներից և ևս n + 1 իրար հաջորդող մեկերից, կամ, հանրահաշվորեն ներկայացված,

  
    
      
        
          4
          
            n
          
        
        +
        
          ∑
          
            i
            =
            0
          
          
            n
          
        
        
          2
          
            i
          
        
      
    
    {\displaystyle 4^{n}+\sum _{i=0}^{n}2^{i}}
  Այսպես, օրինակ, 23-ի երկուական ներկայացումը 10111 է, 79-ինը՝ 1001111 և այլն։ n-րդ Քայնի թվի և n-րդ Քերոլի թվի միջև տարբերությունը հավասար է երկուսի (n + 2)-րդ աստիճանին՝ 
  
    
      
        
          2
          
            n
            +
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle 2^{n+2}}
  ։
Սկսած 7-ից, յուրաքանչյուր երրորդ Քայնի թիվը բաժանվում է 7-ի։ Այդ իսկ պատճառով, որպեսզի Քայնի թիվը լինի պարզ թիվ, նրա n ինդեքսը չպետք է լինի 3x + 2 տեսքի, որտեղ x > 0։ Առաջին մի քանի Քայնի պարզ թվերն են՝ 7, 23, 79, 1087, 66047, 263167, 16785407 (A091514-ի հաջորդականությունը OEIS-ում)։
2006 թվականի դրությամբ, ամենամեծ հայտնի Քայնի պարզ թիվը n = 281621 ինդեքսի դեպքում ստացվող Քայնի թիվն է, որը մոտավորապես հավասար է 5.5×10169552-ի։ Այն հայտնաբերել է Քլեթուս Էմանուելը 2005 թ․ նոյեմբերին՝ օգտագործելով Ֆիլ Քարմոդիի k-մաղը և OpenPFGW-ն։ Այդ թիվը 46-րդ Քայնի պարզ թիվն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Prime Database entry for Kynea(281621) (անգլ.)
Հոմարե Սավա

Հոմարե Սավա (ճապ.՝ 澤穂希, սեպտեմբերի 6, 1978(1978-09-06), Ֆուտյու, Տոկիո, Ճապոնիա), ճապոնացի ֆուտբոլիստ։ 2011 թվականի աշխարհի առաջնության և 2010 թվականի Ասիական խաղերի չեմպիոն։


== Կենսագրություն ==
Սավան ծնվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Ֆուտյուում։ Նա ֆուտբոլ սկսել է խաղալ 6 տարեկանից։ Երբ նա դիտել է մեծ եղբոր խաղը, նրա մարզիչը Սավային առաջարկել է խաղադաշտում միանալ տղաների թիմին։


== Մարզական կարիերա ==
Հոմարեն երկար ժամանակ համարվել է Ճապոնիայի կանանց ֆուտբոլի լավագույն ֆուտբոլիստուհի։ 2004 թվականին նա ճանաչվել է Ասիայի լավագույն խաղացող։ Նա իր մարզական կարիերան շատ վաղ է սկսել․ 12 տարեկանում նա անց է կացրել իր առաջին խաղը՝ ազգային առաջնության բարձրագույն խմբում, իսկ 15 տարեկանում ընդգրկվել է ազգային հավաքականի կազմում և 4 գոլ խփել Ֆիլիպինների ազգային հավաքականի դարպասին։ Հետագայում հավաքականի ցանկացած խոշոր մրցաշարում Հոմարեի դերը սկսեց մեծ նշանակություն ունենալ։ Նա մասնակցել է աշխարհի 5 առաջնության և 3 օլիմպիական մրցաշարերի։ Ընդհանուր առմամբ, ազգային հավաքականի մարզաշապիկով Սավան անց է կացրել 205 խաղ և դարձել 83 գոլի հեղինակ։ Նրա անունը 5 անգամ տեղ է գտել Լավագույն 11 ֆուտբոլիստների շարքում (1993, 1995, 1996, 1997 և 1998 թվականներ)։
2011 թվականի աշխարհի առաջնության ընթացքում Սավան եղել է թիմի ավագ և մրցաշարի ավարտից հետո ճանաչվել լավագույն ռմբարկու՝ արժանանալով մրցաշարի լավագույն խաղացողի մրցանակին։ Հարկ է նաև նշել, որ Սավայի գոլերից մեկը եզրափակիչ խաղի լրացուցիչ ժամանակում ոչ-ոքի է բերել ճապոնացիներին։ 2011 թվականի արդյունքներով, նա ճանաչվել է տարվա տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ և պարգևատրման արարողության ժամանակ նրան մրցանակը հանձնել է երգչուհի Շակիրան։
Սավայի ակումբային կարիերան անց է կացվել ԱՄՆ-ի և Ճապոնիայի ակումբներում։ Նա դասվել է ամենաթանկարժեք և կարևոր ֆուտբոլիստների շարքին։


== Վիճակագրություն ==


=== Ազգային հավաքական ===
Եզրափակիչ մրցախաղի գոլեր


== Անձնական կյանք ==
2015 թվականի օգոստոսի 11-ին Սավան հայտարարել է իր ամուսնության մասին։ Սակայն այդ ժամանակ չի նշել իր ամուսնու անունը։ Հաջորդ օրը, երբ նրան հարցրել են դրա մասին, նա ասել է, որ իր ամուսինը Վեգալտա Սենդայի նախկին խաղացող Հիրոակի Ցուջիկամին է։ 2017 թվականի հունվարի 10-ին նա հայտարարել է իր աղջկա ծննդյան լուրը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը JFA կայքում (անգլ.)
Կոմյունիկե
Լեկուիլե

Լեկուիլե (իտալերեն՝ Lequile), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ապուլիա մարզում՝ Լեչե գավառում։ 
Բնակչությունը կազմում է 8436 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 219 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 36 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 73010, հեռախոսային կոդ՝ +39 0832։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.lequile.le.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Էրհարթինգ

Էրհարթինգ (գերմ.՝ Erharting), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Իննեի Մյուլդորֆ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 918 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 13,69 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 83 116։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գերմեգի

Գերմեգի, լեռներ Կիլիկիայում։ Այստեղից է սկիզբ առնում Սըմբոս գետը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոմիխայլովկա (Կարսի գավառ)

Նովոմիխայլովկա, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Կարս քաղաքից մոտ 15 կմ, Կարս գետի ձախ ափին, Կարս-Կաղզվան ճանապարհին։ Հիմնադել են ռուս աղանդավորները 1895 թ.։ XX դ. սկզբերին ուներ 69 տուն բնակիչ, զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և սայլապանությամբ։
Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականին տեղի ունեցած հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիգոր Դանիելյան (դերասան)

Գրիգոր Դանիելյան  (հունվարի 11, 1984(1984-01-11), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դերասան, սցենարիստ, պրոդյուսեր և երգիչ։ 2004 թվականից աշխատել է Արմենիա հեռուստաընկերությունում։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1984 թվականի հունվարի 11-ին, Երևանում։  2000 թվականին ավարտել է «Քվանտ» վարժարանը։ 2000-2005 թվականներին սովորել է ԵՊՀ տնտեսագիտություն բաժնում։ Ուսմանը զուգահեռ եղել է համալսարանի «КВН» թիմում։ 2003-2005 թվականներին նա զբաղեցրել է համալսարանի ուսանողական խորհրդի մշակույթի կոմիտեի նախագահի պաշտոնը։  
2005-2007 թվականներին լինելով «Արարատ» թիմի անդամ՝ նա խաղում էր Մոսկվայի «Պրեմիեր լիգայում» և ներկայացնում էր Հայաստանը։ 2006-2008 թվականներին աշխատել է «Արարատ FM» ռադիոկայանում, վարել է «Առավոտյան Երևան» ծրագիրը։
2012 թ. հիմնել է «Տրիո» էստրադային վոկալ ստուդիան։
Ամուսնացած է երգչուհի Հռիփսիմե Ելինյանի հետ, ունի երկու որդի։ 


== Դիսկոգրաֆիա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Grigor Danielyan Internet Movie Database կայքում
Grigor Danielyan at KINOPOISK
Էսկրանոլ

Էսկրանոլ (ֆր.՝ Escragnolles), կոմունա Ֆրանսիայի հարավ-արևելքում՝ Պրովանս-Ալպեր-Լազուրե ափ շրջանի Ծովափնյա Ալպեր դեպարտամենտի Գրաս շրջանի Գրաս 1 կանտոնում։
Կոմունայի տարածքը կազմում է 25.48 կմ², 2006 թվականին բնակչությունը կազմել է 505 մարդ աճի միտումով, 2012 թվականին՝ 620 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 24.3 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
Կոմունայի բնակչությունը  2011 թվականին կազմել է 607 մարդ, 2012 թվականին՝ 620 մարդ.

Բնակչության թվաքանակի դինամիկան։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին աշխատունակ տարիքի (15-64 տարեկան) 382 բնակիչներից 278-ը եղել են տնտեսապես ակտիվ, 104-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության գործակիցը կազմել է 72.8 %, 1999 թվականին եղել է 68.5 %: Աշխատունակ տարիքի 278 ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 242-ը (134 տղամարդ և 108 կին), 36 հաշվառված էին որպես գործազուրկ (14 տղամարդ և 22 կին)։ Աշխատունակ տարիքի 104 ոչ ակտիվ բնակիչներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը՝ թոշակառուներ, իսկ 37-ը՝ ոչ ակտիվ են եղել այլ պատճառներով։
2010 կոմունայում հաշվառված են եղել 197 հարկատու տնային տնտեսություններ, որտեղ ապրում էր 479.5 մարդ։ Մեկ հարկատուին բաժին ընկնող շահույթը կազմել է 17002 եվրո։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխովե (գյուղ, Պրիօնեժսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերխովեՎերխովե (ռուս.՝ Верховье, ֆիններեն՝ Piritsä), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Եվգենի դե Կաստրո

Եվգենի Վալենտինովիչ դե Ռոբերտի դե Կաստրո դե լա Սերդա (ռուս.՝ Евгений Валентинович Де Роберти, , դեկտեմբերի 13 (25), 1843 - ապրիլի 25 (մայիսի 8), 1915), իսպանական ծագումով ռուս ազնվական։ «Հայաստանի մասին» ամսագրի խմբագրական կազմի անդամ։ Հայտնի հրապարակումներից է «Ինչպիսի՜ ամոթ» թղթակցությունը, ուր քննադատում է թուրքական կառավարությանը։


== Գրականություն ==
Ալբերտ Փարսադանյան, «Գիտելիքների շտեմարան», 5-րդ հատոր, էջ 244
Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (Պողոսքիլիսա, Դիլիջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի, Հայ Առաքելական եկեղեցու տաճար Հայաստանի Տավուշի մարզի Դիլիջան քաղաքում (նախկինում, մինչև քաղաքի մեծացումը, Պողոսքիլիսա գյուղում էր, որը հետագայում մտավ Դիլիջանի շրջագծի մեջ)։
Քաղաքում կա համանուն նաև մեկ այլ եկեղեցի։


== Պատմություն ==


== Տես նաև ==
Տավուշի մարզ


== Գրականություն ==
Ռուբեն Սիմոնյան,  Տավուշի մարզ, Երևան, ««Ոսկան Երևանցի»», 2003 — 254 էջ. — 500 հատ։
Լավրենտի Միրզոյան,  Տավուշ, Երևան, «Ասողիկ», 2010 — 856 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաշվան (Չարսանջակի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բաշվան (այլ կիրառումներ)Բաշվան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի ջրբաժան լեռների մոտ, ջրբաժան գծից հարավ, գետափից 3 կմ հյուսիս` սարալանջի վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոշին

Կոշին  (պորտ.՝ Coxim), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հյուսիս-կենտրոնական մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 33.459 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 6 411,552 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 4,95 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքքը հիմնադրվել է 1898 թվականի ապրիլի 11-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 263.721.000,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 7.986,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,780 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման հասարակածային է։


== Ծանոթագրություններ ==
817

817 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է կիրակի օրը։ Սա մեր թվարկության 817 թվականն է, 
IX դարի 17-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Յորգոս Պապակոնստանտինու

Յորգոս Պապակոնստանտինու (հուն․՝ Γιώργος Παπακωνσταντίνου, հոկտեմբերի 30, 1961(1961-10-30), Աթենք, Հունաստան), հույն տնտեսագետ, քաղաքական գործիչ, Համահունական սոցիալիստական շարժում (ՊԱՍՈԿ) կուսակցության անդամ։ Հունաստանի ֆինանսների նախարար (2009-2011)։ 2011-2012 թվականներին Հունաստանի շրջակա միջավայրի, էներգետիկայի և կլիմայի փոփոխության նախարար


== Կենսագրություն ==
Տնտեսագիտական կրթություն Յորգոս Պապակոնստանտինուն ստացել Է Լոնդոնի տնտեսագիտության և քաղաքական գիտությունների դպրոցում։ Շարունակել է հետդիպլոմային կրթությունը և ստացել է տնտեսագիտության մագիստրոսի աստիճան Նյու Յորքի համալսարանում, ինչպես նաև տնտեսագիտության դոկտորական աստիճան՝ Լոնդոնի տնտեսագիտության դպրոցում։
Ուսումնառությունից հետո 10 տարի (1988-1998) աշխատել է որպես Փարիզում տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպության ավագ տնտեսագետ։ 1998 թվականին Պապակոնստանտինուն վերադարձավ Հունաստան և նշանակվեց վարչապետ Կոստաս Սիմիտիսի խորհրդական՝ տեղեկատվական հասարակության հարցերով։
Երկու տարվա ընթացքում Պապակոնստանտինուին նշանակել են Հունաստանի էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարությունում տեղեկատվական հասարակության հարցերով հատուկ քարտուղար (2000-2002 թվականներ)։ 2002-2004 թվականներին նա ծառայել է որպես էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարության տնտեսական խորհրդատուների խորհրդի անդամ, եղել է OTE-ի (հունական Էլեկտրակապի կազմակերպություն) տնօրենների խորհրդի անդամ և Եվրոպական Միության տնտեսական քաղաքականության հարցերով կոմիտեում Հունաստանի ներկայացուցիչ։ 2003 թվականին նա համակարգել է տնտեսական և սոցիալական բարեփոխումների «Լիսաբոնյան ռազմավարությունը» ԵՄ-ում Հունաստանի նախագահության ժամանակ։
2004 թվականի և 2007 թվականի միջև ընկած ժամանակահատվածում Պապակոնստանտինուն ծառայել է որպես ՊԱՍՈԿ-ի նախագահ Գեորգիոս Պապանդրեու կրտսերի տնտեսական խորհրդական։ Նա նաև եղել է ռազմավարական հետազոտությունների և զարգացման ինստիտուտի (ISTAME), ՊԱՍՈԿ-ի վերլուծական կենտրոնի տնօրենների խորհրդի անդամ 2005 թվականից մինչև 2008 թվականը։ 2003 թվականից մինչև 2007 թվականը Յորգոս Պապակոնստանտինուին դասավանդել է նաև տնտեսագիտություն Աթենքի էկոնոմիկայի և բիզնեսի համալսարանի գիտության և տեխնիկայի կառավարման խնդիրների ամբիոնում, եղել է գիտական հետազոտությունների և տեղեկատվական հասարակության հարցերով Եվրոպական հանձնաժողովի խորհրդական, մասնակցել է տարբեր միջազգային հետազոտական նախագծերի։
2005 թվականի մայիսին Պապակոնստանտինուն ընտրվել է ՊԱՍՈԿ-ի Ազգային խորհրդի անդամ։ 2007 թվականի սեպտեմբերին նա ընտրվել է Հունաստանի խորհրդարանի պատգամավոր Կոզանի մունիցիպալիտետից, իսկ հետագայում՝ 2008 թվականի մարտից նշանակվել է ՊԱՍՈԿ-ի մամուլի քարտուղար։
Յորգոս Պապակոնստանտինուն գլխավորել է ՊԱՍՈԿԻՑ Եվրոպական խորհրդարանի թեկնածուների ցուցակը 2009 թվականի եվրոպական ընտրություններում և Եվրախորհրդարանի պատգամավոր է ընտրվել 2009 թվականի հունիսին։ 2009 թվականի հոկտեմբերին նա նշանակվել է կառավարության ֆինանսների նախարար, որը ձևավորվել է վարչապետ Գեորգիոս Պապանդրեուի կողմից արտահերթ Ազգային խորհրդարանական ընտրություններից հետո։ Այս պաշտոնը լքել է 2011 թվականի հունիսին տնտեսական ճգնաժամի ժամանակ և նշանակվել է շրջակա միջավայրի, էներգետիկայի և կլիմայի փոփոխության նախարար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը պաշտոնական կայքում
Կույանովկա (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Կույանովկա (ուկրաիներեն՝ Куянівка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 18-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Կույանովկա գյուղում բնակվում էր 1 063 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դուշեթի շրջան

Դուշեթի մունիցիպալիտետը (վրաց.՝ დუშეთის მუნიციპალიტეტი) 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Մցխեթա-Մթիանեթի երկրամասի կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Դուշեթ քաղաքն է։
Բաստա 40

«Բաստա 40», Բաստայի վեցերորդ ստուդիական սոլո ալբոմը, որը թողարկվել է 2020 թվականի աշնանը։ Ալբոմի շնորհանդեսը նախատեսված է 2021 թվականի հուլիսի 3-ին Բաստայի՝ Լուժնիկի մարզադաշտում կայանալիք համերգին։


== Պատմություն և նախադրյալներ ==
Նոր համարային ալբոմի ձայնագրման մասին Վասիլի Վակուլենկոն հայտարարել է 2019 թվականի ամռանը։ 2020 թվականի նոյեմբերի 6-ին երաժիշտը Instagram-ի իր էջում հայտարարել է, որ նոր ալբոմը պատրաստ է և կներկայացվի 2020 թվականի նոյեմբերի 20-ին։ Կատարողի խոսքով՝ ալբոմը նվիրված է 40-ամյա հոբելյանին, և իր կյանքի 40 տարիների յուրօրինակ ամփոփումն է։


== Ալբոմի մասին ==
Ալբոմը բաղկացած է 23 ստեղծագործությունից։ Ալբոմում տեղ են գտել համատեղ կատարումներ Սկրիպտոնիտ, FEAT, Noize MC, T-Fest, ODI, Էրիկա Լունդմոեն, ANIKV և Moscow Gospel Team երաժիշտների հետ։


== Ստեղծագործությունների ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սահման, կյանքի կես»։ Բաստան թողարկել է «Բաստա 40» ալբոմը (ռուս.)
«Սա բառացիորեն գնացք է կրակի մեջ, և ես գնում եմ այս գնացքով» (ռուս.)
Ալբոմի մասին rbc.ru կայքում (ռուս.)
Հարավսլավիայի լեռներում

«Հարավսլավիայի լեռներում» (ռուս.՝ «В горах Югославии»), խորհրդային ռազմական դրամա, որը նկարահանել է ռեժիսոր Աբրամ Ռոոմը «Մոսֆիլմ» ստուդիայում 1946 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ հարավսլավական պարտիզանների և Կարմիր բանակի համատեղ պայքարի մասին գերմանական զորքերի և կոլաբորացիոնիստների դեմ։
Խաղաղ սելյանինը բոսնիացի Սլավկո Բաբիչն է (Նիկոլայ Մորդվինով), զենք է վերցնում, երբ պատերազմը եկավ իր շեմին։ Նրա ստեղծած ջոկատը մարտերով ճեղքում է Բրոզ Տիտոյի պարտիզանների հետ կապը։ Մինչդեռ Խորհրդային զինվորները, ազատագրելով հարավսլավական քաղաքներն ու գյուղերը, մոտենում են Բելգրադին։


== Դերերում ==
Իվան Բերսենև – Մարշալ Տիտո
Նիկոլայ Մորդվինով – Սլավկո Բաբիչ
Օլգա Ժիզնևա – Անջա, Յանկոյի կինը
Նիկոլայ Դուպակ – Տիտոյի համհարզը
Վսեվոլոդ Սանաև – կարմիրբանակային Գուբանով
Տ. Լիկար – Միլիցա
Լյուբիշա Յովանովիչ – Յանկո
Միշա Միրկովիչ – Սիմելա, Յանկոյի և Անջայի որդին
Բորիս Բորոզանով – Դրագոյլո
Վլադիմիր Սկրբինշեկ – Համդիա
Դրագուտին Տոդիչ – Բլաժո
Ստանե Չեսնիկ – Դուշան
Վյեկոսլավ Աֆրիչ – ուսուցիչ Իվո / գեներալ Դրաժա Միխայլովիչ
Բոյան Ստուպիցա – գերմաներեն ֆելդմարշալ Ռոմել
Ի. Ցեսար – գերմանացի գեներալ Շմուլց
Անտե Պավելիչ – ուստաշի խորվաթական ռեժիմի ղեկավարը (լուսագրերում նշված չէ)
Օլիվերա Մարկովիչ


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Աբրամ Ռոոմ
Սցենարի հեղինակ՝ Գեորգի Մդիվանի
Օպերատոր՝ Էդուարդ Տիսսե
Կոմպոզիտոր՝ Յուրի Բիրյուկով


== Նշանակություն ==
Խորհրդային-հարավսլավական պառակտումից և ԽՍՀՄ-ի և ՀՍՖՀ-ի միջև հարաբերությունների սառեցումից հետո ֆիլմը, որում Տիտոյին մարմնավորել  է խորհրդային դերասան Իվան Բերսենևը մի քանի տասնամյակների ընթացքում գտնվել է կինոդահլիճների դարակներում և արգելվել է ցուցադրել Հարավսլավիայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հարավսլավիայի լեռներում» ֆիլմը imdb կայքում(անգլ.)
Չարլզ Լոութոն

Չարլզ Լոութոն (հուլիսի 1, 1899(1899-07-01)[…], Սկարբորո, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - դեկտեմբերի 15, 1962(1962-12-15)[…], Հոլիվուդ, ԱՄՆ), բրիտանացի և ամերիկացի դերասան և ռեժիսոր, «Օսկար» մրցանակակիր տղամարդու լավագույն դերի համար «Հենրի VIII-ի անձնական կյանքը» դրվագում։


== Կենսագրություն ==
26 տարեկան հասակում գոգոլյան «Ռևիզոր»-ում Օսիպի դերով առաջնաելույթ է ունեցել բեմում։ 1928 թվականին նկարահանվել է Հերբերտ Ուելսի պատմվածքների հիման վրա և Այվոր Մոնտեգյուի բեմադրմամբ (Էլզա Լանչեստերի հետ համատեղ) երեք կարճամետրաժ համր ֆիլմերում։ Սրան հաջորդել են էպիզոդիկ դերեր «Պիկադիլի» («Piccadilly», 1928) և «Հին մութ տուն» (1932) ֆիլմերում՝ Լոութոնի առաջին հոլիվուդյան ֆիլմերում։ 1929 թվականին Լոութոնը և Լանչեստերն ամուսնացել են, բայց երեխաներ չեն ունեցել. կյանքի մայրամուտին հրապարակված հուշագրություններում Լոութոնի այրին այդ հանգամանքը բացատրել է ամուսնու հոմոսեքսուալիզմով։
«Հին մութ տուն» ֆիլմից հետո դերասանն արագ ճանաչվել է Հոլիվուդում։ Լոութոնը երբեք չի մնացել որոշակի դերասանական տիպաժի մեջ։ Չնայած տպավորիչ կառուցվածքին՝ նա շատ շարժուն դերասան էր, որի կատակերգական տաղանդը հրաշալիորեն լրացվում էր բարձր մտավորականությամբ։ Նա փայլել է թատերական բեմում ոչ պակաս, քան կինոյում։ Նրա հրաշալի դերասանական տվյալները հատկապես նկատելի են եղել չեխովյան «Բալի այգին» (Լոնդոն, 1933) պիեսում և Բերտոլդ Բրեխի «Գալիլեո Գալիլեյ»-ում (Լոս Անջելես, 1947 թվական)։
Չարլզ Լոութոնի հաջողությունները կինոմատոգրաֆիայում արժանացել են բարձր գնահատականի։ Նա առաջին անգլիացին է, որն արժանացել է «Օսկար» մրցանակի։ Այս մրցանակը նա ստացել է Ալեքսանդր Կորդայի «Հենրի VIII-ի անձնական կյանքը» (1933) ֆիլմում Հենրի VIII-ի դերի համար։ Լայնորեն հայտնի է Լոութոնի կապիտան Ուիլիամ Բլայի դերը «Ապստամբություն Բաունտիի վրա» ֆիլմում։
1940 թվականին դերասանը ստացել է ամերիկական քաղաքացիություն և աշխատել է Հոլիվուդի տարբեր նախագծերում։ 1955 թվականին նկարահանել է «Որսորդի գիշեր» ֆիլմը, որը նրա միակ աշխատանքն է որպես ռեժիսոր և սցենարիստ։ Նրա հետագա դերասանական աշխատանքներից լավագույն մաս են անվանել «Մեղադրանքի վկա» («Witness for the Prosecution», 1957) ֆիլմը, որտեղ Լոութոնը խաղացել է փորձառու, խորաթափանց փաստաբանի դեր։ Վերջին ֆիլմը եղել է «Խորհուրդ և համաձայնություն» («Advise and Consent», 1962) քաղաքական դրաման, որում գլխավոր դեր խաղալու համար Լոութոնը հետմահու արժանացել է բրիտանական կինոակադեմիայի մրցանակի։
Չարլզ Լոութոնը մահացել է 1962 թվականին երիկամի քաղցկեղից Հոլիվուդում և թաղվել է Հոլիվուդ Հիլզ գերեզմանատանը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Գրականություն ==
Яковлев А. Чарлз Лоутон. В сб. Актёры зарубежного кино. Выпуск I. М.: «Искусство», 1965.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չարլզ Լոութոն на сайте անգլ.՝ screenonline (անգլ.՝ British Film Institute)
Հարցմունք եւ պատասխանիք (831)

Հարցմունք եւ պատասխանիք (831), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 831 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18,7×13,3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 93 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Պահպանակը ունի 1 էջ, գրված է՝ թղթի վրա՝ բոլորգիրով։ Կազմը` կաշի, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։


== Բովանդակություն ==
Հարցմունք և պատասխանիք աստուածաբանականք, փիլիսոփայականք, ժամանակագրականք և կերպք աղօթից՝ առեալ ի լատինացւոց, յունաց և հայոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Մալգոժատա Գերսդորֆ

Մալգոժատա Մարիա Գերսդորֆ (լեհ.՝ Małgorzata Maria Gersdorf, նոյեմբերի 22, 1952(1952-11-22), Վարշավա, Լեհաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն), լեհ իրավաբան և դատավոր, աշխատանքային իրավունքի մասնագետ, իրավաբանական գիտությունների պրոֆեսոր, 2014 թվականից ծառայում է որպես Լեհաստանի Գերագույն դատարանի առաջին նախագահ։


== Կենսագրություն ==
1975 թվականին ավարտել է Վարշավայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, իսկ  1981 թվականին ստացել է դոկտորի աստիճան։ 1992 թվականին դարձել է Վարշավայի համալսարանի պրոֆեսոր, 2005 թվականից աշխատել է որպես համալսարանի պրոռեկտոր, իսկ 2008 թվականին դարձել է իրավաբանական ֆակուլտետի ղեկավարը։
Հեղինակ և համահեղինակ է ավելի քան 200 գիտական հրատարակությունների, մի շարք մենագրությունների և Զբիգնև Սալվայի խմբագրությամբ աշխատանքային օրենսգրքի բազմաթիվ մեկնաբանությունների։
1980-2005 թվականներին Մալգոժատա Գերսդորֆը եղել է «Համերաշխություն» շարժման անդամ։ 2003-2005 թվականներին եղել է Լեհաստանի օրենսդիր խորհրդի անդամ։ Անդամակցում է Միացյալ գիտական ինստիտուտի գիտխորհրդին և ընդհանուր համագործակցությանը, որը կապված է լեհական վարկային կոոպերատիվների համակարգի հետ։
1991 թվականից աշխատել է Լեհաստանի գերագույն դատարանում։ Աշխատել է Գերագույն դատարանի Հավաստագրումների բյուրոյում և Հետազոտությունների ու վերլուծությունների բյուրոյում։ 2005 թվականին դարձել է իրավաբանական խորհրդատու Գերագույն դատարանում։ 2008 թվականին նշանակվել է Գերագույն դատարանի դատավոր, աշխատել է Աշխատանքի, սոցիալական ապահովման և հասարակական հարաբերությունների պալատում։ 2014 թվականին դարձել է առաջին կինը, որ նշանակվել է Գերագույն դատարանի առաջին նախագահ՝ հաջորդելով Ստանիսլավ Դաբրովսկուն, որը մահացել էր ավելի վաղ 2014 թվականին, և Լեխ Քշիշտոֆ Պապրիցկուն, ով առաջին նախագահի պաշտոնակատարն էր։
2018 թվականի հունվարի 23-ին դարձել է Լեհաստանի դատական համակարգի պետական խորհրդի նախագահ՝ փոխարինելով Դարիուշ Զավիստովսկուն։ 2018 թվականի մարտի 6-ին լքել է այդ պաշտոնն այն բանի հետո, երբ «Իրավունք և արդարություն ու «Կուկիզ'15» կուսակցություններն ընտրել են Պետական խորհրդի նոր կազմ (նոր օրենքի հիման վրա, որը սենատին թույլ է տալիս ընտրել դատավորներին։ Մալգոժատա Գերսդորֆը հանդես է եկել այդ օրենքի դեմ՝ ասելով, որ «դատարանները հեշտությամբ վերածվում են խաղաթղթի քաղաքական գործիչների ձեռքում»։ Հետագայում օրենքն ընդունվել է օրենսդիր երկու պալատներում, սակայն դրանից հետո նախագահ Անջեյ Դուդան վետո է դրել դրա վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մալգոժատա Գերսդորֆի էջը Լեհաստանի գերագույն խորհրդի կայքում» (լեհերեն)։ Վերցված է 2014-10-08 
Մալգոժատա Գերսդորֆի էջը „Ludzie nauki” կայքում (լեհ.)
Հեյֆեյ

Հեյֆեյ ( չինարեն հեշտ. 合肥 , պինին: Héféi), քաղաք Չինաստանի արևելյան մասում, Անհոյ նահանգում (այդ նահանգի վարչական կենտրոնն է և ամենամեծ բնակավայրը): Անվանումը հայերեն թարգմանվում է՝ որպես «Ֆեյ գետի միաձուլում»։


== Վարչատարածքային բաժանում ==
Հեյֆեյը բաժանված է 7 շրջանների։

Բաոհե (包河区)
Լույան (庐阳区)
Շուշյան (蜀山区)
Յոհայ (瑶海区)
Ֆեյդուն (肥东县)
Ֆեյսի (肥西县)
Չանֆեն (长丰县)


== Քույր քաղաքներ ==
 Կուրումե, Ճապոնիա  - 1980 թ-ից
 Ֆրիթաուն, Սիերա Լեոնե  - 1984 թ-ից
 Բուժումբուրա, Բուրունդի  - 1986 թ-ից
 Կոլումբուս, ԱՄՆ  - 1988 թ-ից
 Օլբորգ, Դանիա  - 1989 թ-ից
 Լերիդա, Իսպանիա  - 1988 թ-ից
 Վոնջու, Հարավային Կորեա  - 2002 թ-ից
 Դարեբին, Ավստրալիա  - 2003 թ-ից
 Բելֆասթ, Մեծ Բրիտանիա  - 2003 թ-ից
 Սանտյագո, Չիլի  - 2007 թ-ից


== Ծանոթագրություններ ==
Դաղվերան

Դաղվերան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճակի գավառակում։


== Պատմություն ==
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 32 տուն, իսկ 1914 թվականին՝ 40 տուն՝ 320 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Դաղվերանն ուներ Ս. Հովհաննես անունով եկեղեցի։


== Անվանի մարդիկ ==
Դաղվերանից էր ժողովրդական երգիչ, 1915-1916 թվականների ինքնապաշտպանական կռիվների քաջամարտիկ Վարդանը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Պահապանների լեգենդը։ Գահուլի բուերը

«Պահապանների լեգենդը։ Գահուլի բուերը» (անգլ.՝ Legend of the Guardians: The Owls of Ga’Hoole) ռեժիսոր Զակ Սնայդերի մուլտֆիլմը, որի գլխավոր հերոսներին հնչյունավորում են Ջիմ Ստյորջեսը, Ռայան Կվանտենը, Ջոել Էդգերտոնը, Հելեն Միրենը, Ջեֆրի Ռաշը, Էդրիեն ԴեՖարիան, Էմիլի Բարկլայը, Սեմ Նիլը, Էնթոնի ԼաՊալյան, Դևիդ Ուենեմը։
Աշխարհը, որտեղ մարդ չի մնացել, ղեկավարում են բուերը... բարիները և չարերը... ինչպես միշտ։ Տիտոյի բուերի թագավորության կախարդական անտառում Մեծ Ծառ Գահուլի վրա ապրում էին բհարմոնիկ կերպով անական բուերը, մինչև մթին օրեր վրա հասան։ Թագավորությունը ենթարկվում է մեծ վտանգի, որը սպառնում է վերացնել գոյություն ունեցող տիեզերական հարմոնիան։


== Արտաքին հղումներ ==
Պահապանների լեգենդը։ Գահուլի բուերը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Պահապանների լեգենդը։ Գահուլի բուերը»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Շամցիք

Շամցիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում։ Գտնվում էր Բերրի գյուղաքաղաքից հյուսիս-արևմուտք, Մնձուր գետի աջ ափից 2-2.5 կմ հեռու։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 9 տուն, որից 7-ը հայկական։ 1893 թվականին զուտ հայաբնակ էր և ուներ 10 տուն բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հողագործությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Շամցիքն ուներ ավերակ եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (264801-264900)

Աստերոիդների ցանկ (264701-264800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (264901-265000)
 Աստերոիդների ցանկ (264701-264800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (264901-265000)
Սղամ

Սղամ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի աջ վտակ Սակրատ գետի հովտում, Բալու քաղաքից 5 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Պատմություն ==
Գյուղն ավերվել է, իսկ բնակչությունը կոտորվել կամ բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 72 տուն` 576 հայ բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը այգեգործություն, անասնապահություն և պարտիզպանությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սղամն ուներ 1261 թվականին կառուցված Ս. Խաչ անունով եկեղեցի։ Գյուղի մոտ բարձր լեռան վրա գտնվում էր Ս. Կարապետ ուխտատեղին, որն ուներ փոքրիկ մատուռ։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր վարժարան։


== Անվանի մարդիկ ==
Սղամում է ծնվել հրապարակախոս Սուրեն Մանվելյանը (1906 թ. -?)։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլտուտինո-2

Բոլտուտինո-2 (ռուս.՝ Болтутино-2), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գլինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 222 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պատահար ճահիճում

Պատահար ճահիճում (ռուս.՝ Случай на болоте), ռուսական կարճամետրաժ նկարված մուլտֆիլմ։ Նկարահանվել է ըստ Տատյանա Պոնոմարյովայի հեքիաթի։ 
«Ուրախ կարուսել» № 24 մուլտիպլիկացիոն ալմանախի երեք սյուժեներից առաջինն է։


== Սյուժե ==
Վնասարար և անխելք տղան ճահճում բարկացնում է ձկնկուլին։ Հետո փորձում է պարան գցել թռչնի վրա։ Դա դուր չի գալիս ձկնկուլին, և վերջինս հեռանում է։ Տղան ճահիճում մենակ է մնում և սաստիկ վախենում է։ Հետո ճահճի մոտ է գալիս վնասարար մի աղջիկ և սկսում բարկացնել տղային։ Տղան բարձրաձայն կանչում է իր մայրիկին, որը գալիս է և նրան տուն է տանում, աղջկան նույնպես ինչ-որ մեկը կանչում է, և նա գնում է։ Երբ ճահիճում արդեն կողմնակի մարդ չի մնում, ձկնկուլը հետ է վերադառնում։


== Նկարահանվող խումբ ==
Ռեժիսոր` Արկադի Շեր
Սցենարի հեղինակ` Արկադի Շեր
Բեմադրող նկարիչ` Ելենա Ֆյոդորովա
Անիմատոր` Նատալյա Բոգոմոլովա
Կոմպոզիտոր` Անատոլի Ալեքսանդրով


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Պատահար ճահիճում» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Պատահար ճահիճում»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Կրեսևեյ

Կրեսևեյ (ֆր.՝ Cresseveuille), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 288 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.55 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.48 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 180 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 29 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 192 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 144-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 48։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,0 %։ 144 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 141 անձ (78 տղամարդ և 63 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (1 տղամարդ և 2 կին)։ 48 անաշխատունակներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 14-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Իվլիտա

Իվլիտա (վրաց.՝ ივლიტა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 990-1010 մետր բարձրության վրա Փոցխով գետի ձախ ափին։ Շրջկենտրոն Ախալցխայից հեռու է 3 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 227 մարդ։


== Պատմություն ==
18-րդ դարում գյուղը հիշատակվում է որպես հայաբնակ:19-րդ դարի առաջին քառորդում Իվլիտան հայտնվել է ռուս-թուրքական պատերազմների թատերաբեմում և ունեցել է ռազմավարական կարևոր նշանակություն։  19-րդ դարի կեսերին գյուղում կար 3 տուն, իսկ 1916 թվականին բնակվում էր 186 մարդ։ Գյուղի սրբավայրն է Ս. Խաչ եկեղեցին, որը քարաշեն, փայտածածկով կառույց է, արևմտյան պատին պահպանվել է 1651 թվականը, որը հավանաբար եկեղեցու կառուցման տարեթիվն է։ 1911 թվականին եկեղեցին թալանվել է, որի հետևանքով նորոգվել է  և կառուցվել է զանգակատունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Չերնիգովո-Պեսչանի (Կաշարսկի շրջան)

Չերնիգովո-Պեսչանի (ռուս.՝ Чернигово-Песчаный), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կաշարսկի շրջանում։ Մտնում է Պերվոմայսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։