Ժյուլիեն Գրակ

Ժյուլիեն Գրակ (ֆր.՝ Julien Gracq, նույն ինքը՝ Լուի Պուարե, ֆր.՝ Louis Poirier, հուլիսի 27, 1910(1910-07-27)[…], Saint-Florent-le-Vieil - դեկտեմբերի 22, 2007(2007-12-22)[…], Անժե), ֆրանսիացի գրող։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Փարիզի Հենրիխ ΙV-ի հեղինակավոր լիցեյը։ Այնուհետև ուսումնասիրել է աշխարհագրություն և  քաղաքական գիտություններ, հրատարակել աշխատություններ երկու մասնագիտությունների գծով։ Նա 1935-1936 թվականներին Նանտում պատմություն է դասավանդել։ 1935 թվականին ընդունվել է կոմունիստական կուսակցության շարքերը, սկսել է  ռուսերեն սովորել Փարիզի արևելյան լեզուների դպրոցում (կուսակցությունը լքել է Գերմանիայի և Սովետական Միության միջև կնքված Խորհրդա-գերմանական պայմանագրից հետո): Նրա առաջին ստեղծագործությունը «Արգոլ դղյակը» վեպն էր (1939 թվական, կեղծանունով, որը դարձավ նրա մշտական գրական անունը), որի մասին հիացական նամակ է ուղարկել  Անդրե Բրետոնը։ 1939 թվականին զորակոչվել է և մասնակցել  Դյունկերկի մոտ տեղի ունեցող մարտերին, 1940 թվականին գերի է ընկել, տեղափոխվել Սիլեզիայի ճամբար։ 1941 թվականին զորացրվել է և վերադարձել տուն, դասավանդել Անժեի և Ամյենի լիցեյներում, 1947-1970-ական թվականներին եղել է պատմության և աշխարհագրության պրոֆեսոր  Փարիզի Կլոդ Բեռնարի անվան լիցեյում։ Շատ  է ճանապարհորդել։
Ապրել է հայրենի քաղաքում՝  Լուարի ափին։ 1992 թվականից հետո նոր գրքեր չի հրատարակել, թեև շարունակել է գրել։


== Ստեղծագործություն ==
Մի քանի վեպերի («Մռայլ գեղեցիկ տղամարդը», 1945 թվական, «Սիրտի ափը», 1951 թվական) և  վիպակների (հավաքված «Թերակղզի» գրքում, 1970 թվական)  հեղինակ է՝ մոտ  սյուրռեալիզմի պոետիկային. Գրակը այն քչերից էր, որի երկարամյա ընկերությունը Բերտոնի հետ  անխախտելի էր։ Վերջին հեղինակներից էր, որ իրեն համարել է սյուրռեալիզմի ժառանգորդը։ Նա թարգմանել է Քլայսթի «Պենտեսիլեա» դրաման (1954 թվական)։ 1960-ական թվականների սկզբներին նա նախընտրել է հատվածային արձակը՝  նոթագրքերի և ճամփորդական գրառումների տեսքով։


== Գրական երկեր ==
Au château d’Argol (1938 թվական)
Un beau ténébreux (1945 թվական)
Liberté grande, արձակ բանաստեղծություններ (1946, վերահրատարակվել է լրացումներով 1958, 1969 թվականներին)
André Breton, quelques aspects de l'écrivain, էսսե(1948 թվական)
Le Roi pêcheur, պիեսա (1948 թվական)
La Littérature à l’estomac, գրական մրցանակների մասին պամֆլետներ  (1950 թվական)
Le Rivage des Syrtes (1951 թվական,Գոնկուրյան մրցանակ, որից հեղինակը հրաժարվել է)
Prose pour l'étrangère, պոեմ (1952 թվական)
Un balcon en forêt (1958,Միշել Միրանի էկրանավորումը,1979 թվական)
Préférences, էսսեների հավաքածու (1961 թվական)
Lettrines I, նոթագրքեր (1967 թվական)
La Presqu'île, վիպակներ (1970 թվական)
Lettrines II (1974 թվական)
Les Eaux étroites, գրառումների գիրք (1976 թվական)
En lisant, en écrivant, ընթերցողի և գրողի գրառումներ(1980 թվական)
La Forme d’une ville, Նանտի մասին էսսե (1985 թվական)
Autour des sept collines, Հռոմի մասին գրառումներ (1988 թվական)
Carnets du grand chemin, գրառումներ  (1992 թվական)
Entretiens,1970-2001 թվականների հարցազրույց  (2002 թվական)


== Ստեղծագործությունների համահավաք ==
Œuvres complètes. Vol. 1-2. Paris: Gallimard, 1989, 1995 (Bibliothèque de la Pléiade)


== Գրականություն ==
Matthews J.H. Surrealism and the novel,  Ann Arbor: University of Michigan Press, 1966 թվական
Carrière J. Julien Gracq,  Lyon: La Manufacture, 1986 թվական
Vouilloux B. Gracq autographe,  Paris: J. Corti, 1989 թվական
Leutrat J.L. Julien Gracq,  Paris: Seuil, 1991 թվական
Coelho A. Julien Gracq, appareillage, Nantes: Joseph K., 1997 թվական
Noël M. L'éclipse du récit chez Julien Gracq,  Lausanne: Delachaux et Niestlé, 2000 թվական
Murat M. L’enchanteur réticent: essai sur Julien Gracq,  Paris: J. Corti, 2004 թվական
Laroussi F. Écritures du sujet : Michaux, Jabès, Gracq et Tournier, Mons: Sils Maria, 2006 թվական
Duparc L. Transmutations de la philosophie dans l’univers imaginaire de Julien Gracq,  Caen: Lettres modernes Minard, 2006 թվական
Julien Gracq, le dernier des classiques. // Le Magazine littéraire, 2007 թվական, № 465, էջ 24-61.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Страница на сайте IMDB
Сайт о Жюльене Граке