armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սերգիոս Տյուքիկոս

Սերգիոս Տյուքիկոսը (ծնվելու թվականը անհայտ — 835 թվական), պավլիկյան շարժման առաջնորդ։
Ծնվել է Արմենիակների բանակաթեմի Նեոկեսարիայի գավառի Տաբիա բնակավայրում։ Պավլիկյան շարժումը գլխավորել է 801 թվականից՝ պարտության մատնելով իր գաղափարական հակառակորդին՝ աղանդապետ Վահանին։ Սերգիոս Տյուքիկոսի առաջնորդության տարիներին պավլիկյան շարժումը տրոհված Էր նրա («սերգիոսականներ») և Վահանի («վահանյաններ») հետևորդների միջև։ Սերգիոս Տյուքիկոսը ամրապնդել է պավլիկյան համայնքները, հիմնադրել նորերը (Պոնտոսում, Մոպսուեստիայում, Արգաուսում), վերջնականապես ձևավորել պավլիկյան գաղափարախոսությունը։ Հալածանքների ենթարկվելով Բյուզանդիայի Միքայել I (811- 813 թթ.) և Լևոն V (813 - 820 թթ.) կայսրերից՝ Սերգիոս Տյուքիկոսը իր հետևորդների հետ ապաստանել է Մելիտինեի արաբական ամիրայությունում, այնտեղից զինված հարձակումներ գործել կայսրության արևելյան շրջանների դեմ։ Ենթադրվում է, որ սպանվել է բյուզանդական գործակալի ձեռքով։
Սերգիոս Տյուքիկոսի մահից հետո «սերգիոսականների» և «վահանյանների» միջև կրկին բորբոքված պայքարն ավարտվել է առաջինների հաղթանակով։ Սերգիոս Տյուքիկոսի մերձավորագույն աշակերտները կոչվել են «սինեկդեմոսներ» (ուղեկիցներ), կարգադրություններ գործադրողները՝ «կինոխորիտներ» և «աստատներ»։ Սերգիոս Տյուքիկոսը իր հետևորդներին թողել է գրական ժառանգություն։ Պետրոս Միկիլացու երկում Սերգիոս Տյուքիկոսի նամակներից պահպանված պատառիկները պավլիկյանների ստեղծած գրականության միակ փրկված բեկորներն են։
Չեռնոբիլ։ Մեկուսացած գոտի (ֆիլմ)

«Չեռնոբիլ։ Մեկուսացած գոտի» ռեժիսոր Դմիտրի Կիսիլյովի կողմից նկարահանված ռուսական ֆանտաստիկ թրիլեր։ Նախատեսված է վարձույթի հանել 2019 թվականի հոկտեմբերի 10-ին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նկարահանվել է Չեռնոբիլ։  Մեկուսացած գոտի համանուն սերիալի հիման վրա, որտեղ գլխավոր հերոսները  փորձել են կանխել Չեռնոբիլի  ատոմային էլեկտրակայանում տեղի ունեցած աղետը։ Կինոժապավենի վրա նրանք իմանալու են, թե ինչ վարակով է վարակվել Պաշան, դեռ որքան «գոտիներ»  գոյություն ունեն և ինչպես կարելի է վերադառնալ նախկին իրականություն։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Այգար Կալվիտիս

Այգար Կալվիտիս (լատիշ․՝ Aigars Kalvītis, հունիսի 27, 1966(1966-06-27), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի քաղաքական գործիչ, Լատվիայի վարչապետ (2004-2007), Լատվիայի գյուղատնտեսության նախարար (1999-2000) և Լատվիայի էկոնոմիկայի նախարար (2000-2002), Latvijas Gāze-ի խորհրդի նախագահ (2015 թվականից), Լատվիայի հոկեյի ֆեդերացիայի նախագահ (2016 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
1980-ական թվականներին ժամկետային ծառայություն է անցել ԽՍՀՄ ռազմածովային ուժերում։
Ավարտել է Լատվիայի գյուղատնտեսական համալսարանը (1992) «տնտեսագիտություն» մասնագիտությամբ։
1992-1998 թվականներին աշխատել է որպես մենեջեր գյուղատնտեսության հետ կապված տարբեր ոլորտներում։
1997 թվականին դարձել Է Ժողովրդական կուսակցության (Tautas Partija) հիմնադիրներից մեկը։
1998 թվականին առաջին անգամ ընտրվել է երկրի Խորհրդարանի պատգամավոր։
1999-2000 թվականներին եղել է գյուղատնտեսության նախարար։
2000-2002 թվականներին՝ էկոնոմիկայի նախարար։
2002 թվականին վերընտրվել Է խորհրդարանի պատգամավոր և գլխավորել Ժողովրդական կուսակցության խորհրդարանական խմբակցությունը։
2004 թվականի նոյեմբերի 24-ին Լատվիայի նախագահ Վայրա Վիկե-Ֆրեյբերգան Այգար Կալվիտիսին հանձնարարել է ստեղծել նոր կառավարություն, իսկ 2004 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Լատվիայի խորհրդարանը հաստատել է Կալվիտիսի կողմից ձևավորված կառավարությունը։ Խորհրդարանի այս կազմի աշխատանքի ընթացքում նա արդեն երրորդ վարչապետն էր։ 1991 թվականին Լատվիայի անկախության վերականգնումից հետո Այգար Կալվիտիսը գլխավորել է թվով 11-րդ կառավարությունը։
2006 թվականի ընտրություններից հետո Այգար Կալվիտիսը գլխավորեց կառավարության նոր կազմը։
2007 թվականի նոյեմբերի 7-ին հայտարարել է առաջիկա հրաժարականի մասին։ Վարչապետի պարտականությունները կատարել է մինչև նոր կառավարության հաստատումը՝ դեկտեմբերի 20-ը։
2009 թվականին հեռացել է քաղաքականությունից։
2016 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Լատվիայի հոկեյի ֆեդերացիայի նախկին վարչության հրաժարականից հետո Կիրով Լիպմանի գլխավորությամբ ընտրվեց ֆեդերացիայի նոր նախագահ։
Ամուսնացած է, ունի երեք որդի։


== Ծանոթագրություններ ==
(6331) 1992 FZ1

(6331) 1992 FZ1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի մարտի 28-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,35889 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0429 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6748 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1323,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,272046 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 7,76° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6331) 1992 FZ1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Շեբուտինցի (գյուղ, Նովոուշիցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇեբուտինցիՇեբուտինցի (ուկրաիներեն՝ Шебутинці), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Նովոուշիցկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շեբուտինցի գյուղում բնակվում էր 554 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1944 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 284,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հարություն Այվազյան

Հարություն Գաբրիելի Այվազյան (ռուս.՝ Артемий Гаврилович Айвазов, 1873 - անհայտ), հայ բժիշկ, Ռուսական կայսրության Պետդումայի 1-ին գումարման պատգամավոր, Կադետների խմբակցության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ծագումով հայ է, դավանանքով՝ հայ առաքելական եկեղեցու հետևորդ։ Սովորել է Էջմիածնի Գևորգյան հոգևոր ճեմարանում և Թիֆլիսի 3-րդ գիմնազիայում։ 1900 թվականին Այվազյանն ավարտել է Խարկովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Եղել է Ելիզավետինսկի կլինիկական հիվանդանոցի էքտեռն-բժիշկ։ Հետագայում, որպես հանրային բժիշկ է աշխատել Երևանի նահանգի Նախիջևանի գավառի Ագուլիս գյուղում։ Այնուհետև, եղել է Ախալցխայի քաղաքային հիվանդանոցի ղեկավարը։ Սահմանադիր դեմոկրատական ​​կուսակցության անդամ։
1906 թվականի մայիսի 27-ին Այվազյանը Թիֆլիսի նահանգային ընտրական ժողովի ընտրողների կողմից ընտրվել է Պետդումայի առաջին գումարման պատգամավոր։ Դումայում նա միացել է կադետների խմբակցությանը։ 1-ին գումարման Դումայի լուծարումից հետո նա ստորագրել է «Վիբորգի բողոքը», որի համար դատապարտվել է երեք ամսվա ազատազրկման և զրկվել ձայնի իրավունքից։ 1907 թվականի դեկտեմբերի 12-18-ը սույն գործով գլխավոր դատավարությանը ներկա չի եղել, քանի որ հիվանդ էր։
Այվազյանի հետագա կենսագրությունը հայտնի չէ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Государственная дума Российской империи, 1906—1917 : Энциклопедия. — Москва : Российская политическая энциклопедия, 2008. Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine. С. 10. ISBN 978-5-8243-1031-3.
Боиович М. М. Члены Государственной думы (Портреты и биографии). Первый созыв. М, 1906 С. 470.
Первая Государственная Дума. Алфавитный список и подробные биографии и характеристики членов Государственной Думы. — М.: Тип. Товарищества И. Д. Сытина, 1906. — 175 с.
Государственная Дума первого призыва. Портреты, краткие биографии и характеристики депутатов. — Москва: «Возрождение», 1906.
Մալոդուբրավնի (Կագալնիցկի շրջան)

Մալոդուբրավնի (ռուս.՝ Малодубравный), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կագալնիցկի շրջանում։ Մտնում է Մոկրոբատայսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Խորբա

Խորբա (իսպ.՝ Jorba), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Բարսելոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Անոյա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 30,9 կմ²։ Բնակչությունը՝ 823 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Datos del consejo comarcal
Castillo de Jorba Archived 2007-10-14 at the Wayback Machine.
Información general Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine.
Մերվալ

Մերվալ (ֆր.՝ Merval), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Ֆեր ան Տարդենուա կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Սուասոն։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02479:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 88 մարդ։ 


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 51 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 41-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 10-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 80,4%, 1999 թվականին եղել է 72,3 %)։ 41 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 32-ը (15 տղամարդ և 17 կին), գործազուրկ էին 9 մարդ (4 տղամարդ և 5 կին)։ 10 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 5-ը՝ թոշակառուներ, 5-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Մերվալ (ֆր.)
Հատկություն

Հատկություն, փիլիսոփայական հասկացություն, որը ներկայացնում է իրի այն կողմը, որով այն տարբերվում է այլ իրերից կամ էլ նման է համանման իրերին։ Ճանաչելով իրերի հատկությունների ամբողջությունը, մարդը ճանաչում է հենց իրերը, դրանց որակական որոշակիությունը։ Հատկությունները անփոփոխ չեն մնում։ Նույնիսկ միևնույն իրի հատկությունը ինչ-որ անփոփոխ և բացարձակ բան չէ։ Պատկանելով իրին, հատկությունը միշտ դրսևորվում է մյուս իրերի հետ հարաբերությունների մեջ, և այդ պատճառով հատկության բնույթը փոխվում է՝ նայած, թե տվյալ հատկությունը որ իրի հետ հարաբերության մեջ է բացահայտվում։ Այսպես, տվյալ նյութն անթափանց է մասնիկների մի տեսակի և թափանցիկ մյուս տեսակի համար։ Որոշ հատկությունների փոփոխության հետ փոխվում են մյուսները։ Օրինակ, մարմնի շարժման արագության մեծացման հետ մեծանում է նրա զանգվածը։ Այսպիսով, իրերի հատկություններն ունեն հարաբերական բնույթ, սակայն, իդեալիզմին հակառակ, դրանք չեն դառնում պակաս իրական։ Հատկությունները բաժանվում են էականի և ոչ էականի, անհրաժեշտի և պատահականի։ Առանձնահատուկ բնույթ են կրում այն իրերի հատկությունները, որոնք ներգրավվում են մարդու գործունեության մեջ։ Ամբողջ մատերիային անհրաժեշտորեն հատուկ հատկությունները կոչվում են ատրիբուտներ։
(1623) Վիվիան

(1623) Վիվիան (անգլ.՝ Vivian), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1948 թվականի օգոստոսի 9-ին Էռնեստ Ջոնսոնի կողմից Յոհանեսբուրգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,142834 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,651 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6347 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2035,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176898 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1623) Վիվիան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Անդելա

Անդելա (ֆր.՝ Andelat), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 462 մարդ, բնակչության խտությունը` 21.95 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 21.05 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 85 կմ հարավ, Օրիյակ քաղաքից` 55 կմ արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 289 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 233-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 80,6 %։ 233 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 226 անձ (116 տղամարդ և 110 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (3 տղամարդ և 4 կին)։ 56 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 30-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Միխայիլ Կուտուզովի հուշարձան (Մոսկվա)

Միխայիլ Կուտուզովի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Михаилу Кутузову), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաք Մոսկվայում, որը նվիրված է ռուս զորավար, գեներալ-ֆելդմարշալ Միխայիլ Իլլարիոնովիչ Կուտուզովին։ Քանդակագործ Նիկոլայ Վասիլևիչ Տոմսկու ստեղծագործությունը տեղադրվել է 1973 թվականի հուլիսի 16-ին, թեպետ այդ նախագծի գաղափարը ծնվել է դեռևս 1945 թվականին՝ զորավարի 200-ամյա հոբելյանի տարում։


== Նկարագրություն ==
Բրոնզե քանդակը պատկերում է զորավարին տոնական համազգեստով, ձին հեծած, ասես նա դիտում է ռազմի դաշտը։ Քանդակային կոմպոզիցիայում ներկայացված են նաև սպաների, զինվորների, աշխարհազորայինների՝ ֆրանսիացիների դեմ ռազմական գործողությունների 26 մասնակիցների պատկերաքանդակներ։ Դրանք մարմնավորում են կոնկրետ պատմական անձանց կերպարները՝  հաղորդելով նմանությունը 1812 թվականի հերոսներին։ Նրանց թվում են գեներալներ Պյոտր Բագրատիոնը, Ալեքսեյ Երմոլովը, Մատվեյ Պլատովը, Նիկոլայ Ռաևսկին, պարտիզան և բանաստեղծ Դենիս Դավիդովը և ուրիշներ։ Պատվանդանի վրա գրված է. 


== Պատմություն ==
Հարյուր տարի անց` 1912 թվականին, 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի հիշատակի ջատագովների խմբակը արծարծեց Մոսկվայում Կուտուզովի հուշարձան կառուցելու համար միջոցներ հավաքելու հարցը։ Մեկ տարի անց ռազմապատմական ընկերության անդամներից, գեներալ Դ. Զուևի նախագահությամբ, ձևավորվեց Կուտուզովյան կոմիտե։ Նվիրատվությունների հավաքագրումը տևել է ավելի քան երեք տարի, սակայն միջոցները բավարար չեն եղել, և շուտով սկսված հեղափոխությունն ու քաղաքացիական պատերազմը այս հարցը հետաձգեցին մինչև 1945 թվականը՝ Հայրենական մեծ պատերազմի ավարտը։ 1962 թվականին, Կուտուզովի պողոտայում «Բորոդինոյի ճակատամարտ» թանգարան-շրջապատկերի բացումից հետո, որոշվեց Կուտուզովի հուշարձանը կառուցել հենց այդտեղ։ 11 տարի անց, քանդակի բացման արարողության ժամանակ ունեցած ելույթում հեղինակը՝ քանդակագործ Նիկոլայ Տոմսկին, ընդգծել է, որ այս հուշարձանը նվիրված է ոչ միայն ռուս մեծագույն գեներալին, այլև ամբողջ ժողովրդի ջերմ հայրենասիրությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վյատսկոե (գյուղ, Նեկրասովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎյատսկոեՎյատսկոե (ռուս.՝ Вятское), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Նեկրասովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 961 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աուստրիա Նետո համացուցակ

«Աուստրիա Նետո» (կամ «Աուստրիա Նետո Կատալոգ» գերմ.՝ Austria Netto Katalog, նախկինում՝ «Աուստրիա-կատալոգ» Austria Katalog), ավստրիական ամենահայտնի մասնագիտացված համացուցակները (կատալոգները) հավաքածուներով հետաքրքրվողների համար։ Կատալոգները կանոնավոր կերպով հրատարակվում են 20-րդ դարի սկզբներից։ Ֆիլատելիստների, դրամների և հեռախոսային քարտերի հավաքագրումով զբաղվողների շրջանում այս կատալոգները համարվում են հեղինակավոր։ Համացուցակի պաշտոնական կայքն է www.ank.at-ը։


== Փոստային նամականիշերի կատալոգներ ==


=== Պատմություն և նկարագրություն ===
«Աուստրիա Նետո» կատալոգների շարքում ամենահայտնիները նվիրված են ֆիլատելիային։ Այնտեղ նկարագրված է Ավստրիայի փոստային նամականիշների և երկրի փոստային հաստատությունների պատմությունն ու գործունեությունը։ Լույս է տեսնում յուրաքանչյուր տարի.
Ամենահինը համարվում է «Ավստրիայի մասնագիտացված կատալոգը» («Österreich Spezial Katalog»), որը նախկինում հրատարակվում էր Վիեննայում «Ռիտա Ռոզներ»}} (Rita Rosner) ընկերության կողմից։ 1975 թվականին լույս տեսավ այդ կատալոգի 31-րդ համարը։ Այն ընդգրկում էր 1850-1899 և 1945 թվականներին տպագրված ավստրիական դասական նամականիշների նկարագրությունը։ Կատալոգում ներկայացված էին ծրարների վրայի դասական նամականիշների և թերթերի վրայի թերթային նամականիշների գները։ Կատալոգում թվարկված էին նաև սև տպագրերը, որոնք փոստային հաստատությունը օգտագործել էր գովազդային արշավների ժամանակ՝ նշելով խմբաքանակը։ Հրատարակությունը ներառում էր նաև 1848 թվականից ի վեր հատվող ավստրիական մետաղադրամների ցանկը։ 2015 թվականի դրությամբ կատալոգը ունի արդեն 70 հրատարակություն։
Յուրաքանչյուր տարի հրատարակվում է նաև «Ավստրիայի ստանդարտ կատալոգը» («Österreich Standardkatalog») և «Չոր երկրների կատալոգը» («Vierländerkatalog»): Վերջինում նկարագրվում է չորս գերմանախոս երկրներում՝ Ավստրիայում, Գերմանիայում, Լիխտենշտայնում և Շվեյցարիայում թողարկված բոլոր փոստային նամականիշները։


=== Բովանդակություն ===
«Ավստրիայի մասնագիտացված կատալոգի» բովանդակությունը էապես ավելի ծավալուն է, քան «Ավստրիայի ստանդարտ կատալոգի» բովանդակությունը և ներառում է հետևյալ լրացուցիչ բաժինները՝


== Այլ կատալոգներ ==
Փոստային նամականիշների կատալոգներից բացի «Աուստրիա Նետո»-ն յուրաքանչյուր տարի հրատարակում է ավստրիական մետաղադրամներին և ավստրիական հեռախոսային քարտերին նվիրված կատալոգներ։ Կատալոգի հրատարակիչը թողարկում է նաև հատուկ մարման կատալոգներ։


== Հրատարակիչ եւ գլխավոր խմբագիր ==
Նախկինում՝ 20-րդ դարի երկրորդ կեսին, «Աուստրիա Նետո» կատալոգի հրատարակիչն ու գլխավոր խմբագիրը հանդիսանում էր Ռիտա Ռոզները։ 2016 թվականի դրությամբ տվյալ պաշտոնը զբաղեցնում է Քրիստինե Սթեյրերը։


== Անվան հապավում ==
Քանի որ «Աուստրիա Նետո Կատալոգ» անվանումը բավականին երկար է, կոլեկցիոներները հաճախ օգտագործում են «АНК» («ԱՆԿ») հապավումը։ Հազվադեպ հանդիպում է նաև «ԱՆԿ կատալոգ» ձևը։


== Տես նաև ==
Ավտսրիայի փոստի և փոստային նամականիշների պատմություն


== Ծանոթագրություններ ==
Հին Կտակարան

Հին Կտակարան, քրիստոնյա Աստվածաշնչային կանոնի առաջին մասը։ Հայ Առաքելական Եկեղեցին ընդունում է Հին Կտակարանի 48 գրքերը (որոնցից 39 համարվում են կանոնական, մնացածը՝ պարականոն կամ ըստ ՀԱԵ-ի՝ երկրորդականոն)։ Քրիստոնեական եկեղեցիներում ընդունված է Հին Կտակարանի գրքերի հետևյալ բովանդակային բաժանումը՝ օրենսդրական (Մովսես մարգարեի Հնգամատյանը), պատմական, իմաստության և մարգարեական։


== Հին կտակարանի գրքերը ==


=== Օրենսդրական (Հնգամատյան) ===
Աստվածաշնչի և Հին կտակարանի առաջին հինգ գրքերն են, կոչվում են նաև Հնգամատյան։ Համաձայն քրիստոնեական վարդապետության՝ դրանք գրվել են Մովսես մարգարեի կողմից։ 

Ծննդոց
Ելք
Ղևտական
Թվեր
Երկրորդ օրենք


=== Պատմական ===
Պատմական գրքերում ներկայացվում է Իսրայելի պատմությունը Ավետյաց երկիր մտնելուց մինչև Սելևկյան պետության դեմ մղվող ազատագրական պայքարը։

Հեսու
Դատավորներ
Հռութ
Սամուելի առաջին գիրքը (կամ՝ ըստ հունարեն «Յոթանասնից» թարգմանության՝ Թագավորների առաջին գիրքը)
Սամուելի երկրորդ գիրքը (կամ՝ Թագավորների երկրորդ գիրքը)
Թագավորների առաջին գիրքը (կամ՝ Թագավորների երրորդ գիրքը)
Թագավորների երկրորդ գիրքը (կամ՝ Թագավորների չորրորդ գիրքը)
Առաջին Տարեգրություններ (Ա Մնացորդաց)
Երկրորդ Տարեգրություններ (Բ Մնացորդաց)
Ա Եզրաս*
Բ Եզրաս (Եզրաս)
Նեեմի
Եսթեր
Հուդիթ*
Տոբիթ*
Ա Մակաբայեցիներ*
Բ Մակաբայեցիներ*
Գ Մակաբայեցիներ*


=== Իմաստության ===
Սաղմոս
Առակներ
Ժողովող
Երգ երգոց
Իմաստություն Սողոմոնի*
Սիրաք*
Հոբ


=== Մարգարեական ===
Եսայի
Օսեե
Ամոս
Միքիա
Հովել
Աբդիա
Հովնան
Նավում
Ամբակում
Սոփոնիա
Անգե
Զաքարիա
Երեմիա
Բարուք*
Ողբ
Դանիել
Եզեկիել
Մաղաքիա


== Տես նաև ==
Աստվածաշունչ


== Ծանոթագրություններ ==
Աստղանիշով նշված գրքերը չեն մտնում Աստվածաշնչի կանոնի մեջ (պարականոն գրքեր)


== Արտաքին հղումներ ==
ԱՍՏՈՒԱԾԱՇՈՒՆՉ ՄԱՏԵԱՆ ՀԻՆ ԵՒ ՆՈՐ ԿՏԱԿԱՐԱՆՆԵՐԻ (արևելահայերեն նոր թարգմանությամբ)
Սահմանային շերտ

Սահմանային շերտ, մածուցիկ հեղուկով (գազով) շրջհոսվող պինդ մարմնի մակերևույթի մոտ կամ տարբեր արագություններ, ջերմաստիճաններ, քիմիական բաղադրություն ունեցող երկու հեղուկների հոսքերի բաժանման սահմանում առաջացող հոսանքի նեղ տիրույթ։ Բնութագրվում է լայնական ուղղությամբ արագության (դինամիկական սահմանային շերտ), ջերմաստիճանի (ջերմային կամ ջերմաստիճանային սահմանային շերտ) կամ առանձին քիմիական բաղադրիչների (դիֆուզիայի սահմանային շերտ) կտրուկ փոփոխությամբ։ Դինամիկական սահմանային շերտի ներսում տեղի է ունենում արագության սահուն փոփոխություն արտաքին շերտում ունեցած արժեքից մինչև զրոյական արժեքը։ Նույն ձևով սահմանային շերտի ներսում սահուն կերպով փոփոխվում են ջերմաստիճանը և խտությունը։
Անահիտ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անահիտ (այլ կիրառումներ)Անահիտ դիցուհի, պտղաբերության, արգասավորության, ծննդաբերության, վաղ շրջանում՝ նաև ռազմի աստվածուհի հայկական դիցաբանությունում, Արամազդի դուստրը (որոշ տվյալների համաձայն Արամազդի կինը, ոչ թե դուստրը)։ Անահիտի կերպարի մարմնավորումն իր արտացոլումն է գտել նաև այլ ժողովուրդների դիցարաններում, մասնավորապես պարսկականում՝ Անահիտային, հունականում՝ Արտեմիսին, հռոմեականում՝ Դիանային, եգիպտականում՝ Նիիթին։

Նավասարդի սկզբին (օգոստոսի 11-ին) մեծ շուքով նշվում էր Անահիտի գլխավոր տոնը՝ կապված բերքի հասունացման հետ։ Տոնախմբությունները վերածվում էին պտղաբերության տոնի, որի ժամանակ բազմաթիվ ուխտավորներ էին հավաքվում Անահիտին նվիրված մեհյանների շուրջը։ Ծիսակատարությունները ուղեկցվում էին աղոթքներով, երգերով, խնջույքներով։ Քրիստոնեության հաստատումից հետո Անահիտի պաշտամունքը վերածվում է Մարիամ Աստվածածնի պաշտամունքի։ Նրա անունով էր կոչվում հայկական հեթանոսական տոմարի ամիսների 19-րդ օրը։
Անահիտ աստվածուհու պաշտամունքը Հայաստանում առաջացել է Պարսկական Աքեմենյան ժամանակներից և սերտորեն կապված է եղել մայր ծնողի հանդեպ հարգանքին։ Վաղ շրջանում եղել է նաև հայկական դիցարանի ռազմի աստվածուհին։ Նրան կոչել են Ոսկեմայր, Սնուցող մայր, Մեծ տիկին, Ոսկեծղի, Ոսկեմատն։ Անահիտը համարվել է խոհեմության ու պարկեշտության մայրը, մարդկանց սնուցող, ապրեցնող ու փառավորող աստվածուհի։ Անահիտի գլխավոր տաճարը գտնվել է Բարձր Հայքի Եկեղյաց գավառի Երիզա ավանում, որտեղ նրա պաշտամունքն այնքան էր տարածված, որ ամբողջ գավառը կոչվել է նաև Անահիտական։ Մ.թ.ա. 34 թ․-ին հռոմեացի զորավար Մարկոս Անտոնիոսն պարթևական արշավանքի ժամանակ թալանել է տաճարի հարստությունը։ Նրա զինվորները ջարդել են Անահիտի վիթխարի ոսկեձույլ արձանը, բաժանել իրար մեջ ու տարել Հռոմ։ Լուրեր են տարածվել, թե Անահիտի արձանի վրա հարձակված առաջին զինվորը կուրացել, այնուհետև խելագարվել ու մահացել է։ Անահիտի տաճարներ կային հին Հայաստանի տարբեր վայրերում, հատկապես Տարոնում ու Վասպուրականում, որտեղ դրվել են աստվածուհու ոսկե, արծաթե, պղնձե, քարե արձանները։
Անահիտը Արամազդի և Վահագնի հետ հայկական դիցարանում կազմում էր մեհենային երրորդություն։
«Անահիտ» անձնանունը մեծ տարածում ունի հայ աղջիկների ու կանանց շրջանում։


== Լուսանկարներ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անահիտ դիցուհու պաշտամունքն ու պատկերագրությունը Հայաստանում և նրա աղերսները հելլենիստական աշխարհի հետ Archived 2012-04-17 at the Wayback Machine.
Դավիդովկա (գյուղ, Կառլովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴավիդովկաԴավիդովկա (ուկրաիներեն՝ Давидівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կառլովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դավիդովկա գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տեելի

Տեելի (ռուս.՝ Тээли), սումոն Ռուսաստանի Տիվա հանրապետության Բայ-Տայգինսկի կոժունի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3800 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Պետական վիճակագրական ֆեդերալ ծառայության պաշտոնական կայք Archived 2010-12-03 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Ռուսաստանի ժամային գոտիները Archived 2013-09-06 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Բոնդուրի (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲոնդուրիԲոնդուրի (ուկրաիներեն՝ Бондури), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոնդուրի գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1808 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 28,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սոկոլչա

Սոկոլչա (ուկրաիներեն՝ Сокільча), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Պոպելնյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1475 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սոկոլչա գյուղում բնակվում էր 662 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3123 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 211,98 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կասերիո

Կասերիո կամ բասերրի (բասկ.՝ Baserri), կմախքային կառուցվածք կամ աղյուսապատ ֆերմայատիպ շինություն Բասկոնիայում, բասկերի ավանդական տունը։


== Տես նաև ==
Աթալբուրու


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
The Igartubeiti baserri museum
Association for Agrotourism in the Autonomous Basque Community
Association for Agrotourism in Navarre
Հայկազ Ադամյան (այլ կիրառումներ)

Հայկազ Ադամյան անուն-ազգանունը կարող է վերաբերել՝

Հայկազ Ալեքսանի Ադամյան (1912-197?), լրագրող։
Հայկազ Իսահակի Ադամյան (1914-1999), երկրաբան։


== Ծանոթագրություններ ==
Վուլիսմենի

Վուլիսմենի (հուն․՝ Λίμνη Βουλισμένη), լիճ, որը գտնվում է Կրետե կղզու Այոս Նիկոլաոս քաղաքում։ Կրետեի երկու քաղցրահամ լճերից մեկն է (մյուսը՝ Կուրնա)։


== Պատմություն ==
Ըստ հին հունական առասպելի՝ այս լճում լողանում էր Աթենաս աստվածուհին։ Ամեն տարի կեսգիշերին, ուղղափառ քրիստոնյաների Զատիկի օրը, քաղաքի բնակչության մեծ մասը հավաքվում է լճի շուրջ՝ տոնելու հրավառություններով և ճայթրուկներով, որոնք նետում են միջոցառմանը ներկա մարդիկ։
Կա նաև քաղաքային լեգենդ, որ Վուլիսմենին հատակ չունի, դա պայմանավորված է լճի անհամաչափ մեծ խորությամբ՝ համեմատած լայնության հետ։
Ժակ Իվ Կուստոն եկել է Այոս Նիկոլաոս՝ ուսումնասիրելու լիճը։ Վուլիսմենիի հատակում հայտնաբերվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի գերմանական ռազմական տեխնիկայի պահեստներ։ Տեղացիները դրանք ժայռից նետել են լիճը՝ որպես գերմանական զորքերի կողմից Կրետեի ազատագրման խորհրդանիշ։
Լիճը գրեթե կատարյալ շրջանագծի տեսք ունի՝ 137 մետր տրամագծով, կենտրոնական մասում՝ 64 մետր խորությամբ։ Արևմտյան կողմից լիճը շրջապատված է ժայռերով, իսկ արևելյան կողմից՝ փողոցային սրճարաններով։ 
1856 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Կրետե կղզու մոտ տեղի է ունեցել հզոր երկրաշարժ, որի էպիկենտրոնը լճից ընդամենը 40 կմ հեռավորության վրա էր։ Չնայած դրա ուժգնությունը գրանցված չէր, այն նշված էր որպես 11 աստիճան Փոփոխված Մերկալիի ինտենսիվության սանդղակի վրա՝ առավելագույն հնարավորից մեկ աստիճան ցածր։ Այս երկրաշարժը, ամենայն հավանականությամբ, պատասխանատու էր քաղցրահամ ջրի աղբյուրի արգելափակման կամ շեղման համար, որը հանգեցրել է լճի ավելի ուշ լճացման և լճի արևմտյան անկյունի փլուզմանը, ինչը նվազեցրել է լճի խորությունը։
Երբ աղբյուրը դադարել է հոսել, լիճը շուտով լճացել է։ Այն հայտնի է եղել որպես Վրոմոլիմնի` «գարշահոտ լիճ»։ Ակնհայտ լուծումը ալիք փորելն էր դեպի մոտակա ծով, որպեսզի ավելի խիտ ծովի ջուրը թափի լճացած քաղցրահամ ջուրը և վերացնի հոտի աղբյուրը։
1867-1871 թվականներին լիճը ծովին կապող առաջին ալիքը փորել է Կոստաս Ադոսիդես փաշան՝ Լեսիթիոնի այն ժամանակվա օսմանյան նահանգապետը։ Դրանից հետո լճի վերին շերտերը մոտ 30 մետր աղի են դարձել, իսկ ստորինները մնացել են թարմ։ 1883-1890 թվականներին այս ջրանցքը մի քանի անգամ փորվել և լայնացվել է, և կառուցվել է հասարակ փայտե կամուրջ։ Ավելի լայն ջրանցքը կառուցվել է ֆրանսիական բանակի կողմից 1905-1907 թվականներին՝ բարձրացնող հետիոտնային կամրջով, որը թույլ է տալիս նավակները բեռնել և բեռնաթափել լճի հարաբերական ապահովության պայմաններում։ Ժամանակակից բետոնե ճանապարհային կամուրջը բացվել է 1954 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մորից Մաուրուս. «Կրետե». Դիսկուս Մեդիա. 2007 ISBN 978-5-940590-60-6
«Այոս Նիկոլաոս քաղաքի կայքէջը»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2005-07-29-ին
Արա Հալիջի

Արա Հալիջի (հոլ.՝ Ara Halici, հունվարի 16, 1976(1976-01-16)), հոլանդահայ արտիստ, դերասան և պարուսույց։


== Կենսագրություն ==
Արան 1960-ական թվականներին Թուրքիայից Նիդերլանդներ ներգաղթած Հալիջիների ընտանիքի անդամ է, ովքեր մինչ արտագաղթը բնակվել են Կայսերիում։ Նա սովորել է Ֆրենկ Սանդերսի անվան երաժշտական ակադեմիայում։ Դեռ ուսանողական տարիներին խաղացել է Կաբարե և Պիաֆ մյուզիքլներում։ Երկու անգամ ստացել է Ջոն Քրաիջքամփի մրցանակ։ 2004 թվականին ստացել է «թատրոնի լավագույն դերասան» մրցանակը՝ «Merrily We Roll Along» ներկայացման համար, իսկ 2006 թվականին նույն մրցանակը ստացել է «Կաբարե» մյուզիքլի համար։ 2007 և 2009 թվականներին ստացել է «երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» HONK! և «Պիաֆ» ներկայացումների համար։ 2012 թվականին նա արժանացել է ֆլամանդական երաժշտական փառատոնի մրցանակի՝ «Շուշաններ» ներկայացման համար։
Արա Հալիջին հոլանդաբնակ թուրք լրագրող Սինան Ջանի հետ միասին մասնակցել է հոլանդական Vara հեռուստաընկերության պատրաստած «Արյունակից եղբայրներ» հեռուստանախագծին, որտեղ մեկ հայ և մեկ թուրք պատրաստվում են բացահայտել 1915 թվականի իրողությունները՝ այցելելով Ստամբուլ, Անկարա, Վաքըֆ, Կայսերի, Երզնկա, Մարդին, Կարս, Իգդիր և Երևան։


== Թատրոն ==
Je Bent Goud Waard, Charlie Brown
Peter Pan, De Musical
Alladin, De Musical
Assassins
Merrily we, Roll Along
Een Perfecte God
Purper Revue
Cabaret
HONK!
The Last 5 Years
De Fabeltjeskrant, De Musical
The Wild Party
Piaf
Sjakoo de musical
Ja zuster, nee zuster
Zij aan zij
Macbeth
Dolfje Weerwolfje
Broadway in de polder
Nieuwe avonturen met Dolfje Weerwolfje
Gebroeders Leeuwenhart
Lelies
Dik Trom
The Rozettes
De sprookjesmusical Pinokkio


== Ծանոթագրություններ ==
Տաբասալու

Տաբասալու (էստ․՝ Tabasalu), գյուղական ավան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 3527 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կոնդե ան Բրի (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնդե ան Բրի (այլ կիրառումներ)Կոնդե ան Բրի (ֆր.՝ Condé-en-Brie), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պիկարդիա շրջանում։ Էնա դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Շատո Տիերի օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 8418 մարդ էր։Կանտոնի համարը 210 է։ Կոնդե ան Բրի կանտոնում կա 27 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Կոնդե ան Բրի կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ասուկա (գյուղ, Լեիսի շրջան)

Ասուկա (էստ․՝ Asuka), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Լեիսի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 38 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ջրային ռեսուրսների կառավարում

Ջրային ռեսուրսների կառավարում, ջրային ռեսուրսների օպտիմալ օգտագործման պլանավորման, մշակման, տեղաբաշխման կառավարման պրակտիկա, ջրի ցիկլային կառավարման ենթաբազմություն։ Կատարելապես առնչվում է ջրապահնջների հետ, և արդարացիության սկզբունքով ձգտում է հավասարապես բավարարել դրանք։ Քանի որ ջուրն հանդիսանում է այն առաջնային միջավայրը, որի շնորհիվ կլիմայի փոփոխությունն ազդում է մարդկանց, էկոհամակարգերի և տնտեսությունների վրա, որպես դրան հարմարվելու միջոց, ջրային ռեսուրսների կառավարումը համարվում է առաջնային ուշադրության գործիք։
Ջրային ռեսուրսների համապարփակ կառավարումը (ՋՌՀԿ) կենտրոնանում է տարբեր ոլորտներում ջրային կառավարման անհրաժեշտ ինտեգրման վրա։


== Տես նաև ==
Գլոբալ ջրային համագործակցություն


== Գրականություն ==
Մեդոֆֆ, Կլաուդիա և Մյուլլեր, Մայք. «Գլոբալ ջրային համագործակցության տեխնիկական խորհուրդ(չաշխատող հղում)», Ջրային ռեսուրսների կառավարում, ջրի անվտանգության և հարմարվողականության կլիմայական փոփոխություններին վաղ շրջանի ազդեցություններ և էական արձագանքներ, Երևան, 2010 (հայ.)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՄԱԿ-ի քաղցրահամ ջրերի միջգերատեսչական համակարգման մեխանիզմի պաշտոնական կայք Archived 2015-12-12 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Մարսին Պատցալեկ

Մարսին Պատցալեկ (լեհ.՝ Marcin Patrzalek, հոկտեմբերի 6, 2000(2000-10-06), Կելցե, Լեհաստան), լեհ ֆինգերսթայլ կիթառահար, կոմպոզիտոր և պրոդյուսեր։ Նա հայտնի է ֆինգերսթայլ և հարվածային կիթառի տեխնիկաների միավորումով։ Նա ճանաչում է ձեռք բերել 2015 թվականին՝ հաղթող ճանաչվելով Լեհաստանի տաղանդների իններորդ Must Be The Music նախագծում, որի մրցանակը 100,000 լեհական զլոտի էր և հավելյալ 100,000 զլոտի՝ իր երաժշտությունը RMF FM ռադիոկայանում հեռարձակելու համար։ Տարածաշրջանում հաջողության հասնելուց հետո նա թողարկեց իր դեբյուտային HUSH ձայնագրությունը։ Այստեղ հնչում է նաև Իսաակ Ալբենիսի «Asturias» ստեղծագործության Պատցալեկի հարվածային կիթառի տարբերակը, ստեղծագործության տեսանյութը թողարկվել է CandyRat Records լեյբլի միջոցով։
Հետագայում իր առցանց տեսանյութերի շնորհիվ Պատցալեկի ճանաչվածությունը դուրս եկավ լեհական սահմաններից։ Նրա տեսանյութերը հրապարակում էին նաև նշանակալի հրատարակիչները, որոնցից են Metal Hammer-ն ու Classic FM-ը։ Նրա կատարումներից ամենահայտնիներն են Բեթհովենի հինգերորդ սիմֆոնիան, System of a Down-ի «Toxicity»-ն և Պագանինիի «Caprice no. 24»-ը։
2018 թվականից Պատցալեկը հանդիսանում է Ibanez ակուստիկ կիթառների պաշտոնական հավաստագրողը։ Նույն տարվա վերջում հաղթել է իտալական Tu Si Que Vales շոուի հինգերորդ եթերաշրջանը, որը հեռարձակում էր Canale 5 հեռուստաալիքը։ Հաղթողին տրվել է €100,000 մրցանակ։


== Կարիերա ==
Պատցալեկը կիթառ սկսել է նվագել 10 տարեկանից` ուսուցիչ Յերժի Պիկորի մոտ։ Երկու տարի անց նա սկսեց նվագել ֆլամենկո տեխնիկա` իսպանացի կիթառահար Կարլոս Պինանայի մոտ։ 13 տարեկանում Պատցալեկը սկսեց ակուստիկ կիթառով ֆինգերսթայլ նվագել։ Շուտով դա դարձավ Պատցալեկի հիմնական գործիքը և մեկ տարի ինքնակրթությամբ զբաղվելուց հետո նա հաղթեց լեհական Must Be The Music տաղանդների շոուն։ Այս ընթացքում նա սկսեց ստեղծել էլեկտրոնային երաժշտություն, որը համադրում էր կիթառի հետ։ Նա նվագում է Ibanez ակուստիկ կիթառների AE900-NT և AVD80-NT մոդելներով։
2016 թվականին հոկտեմբերի 7-ին Պատցալեկը լեհական My Music լեյբլի միջոցով թողարկում է իր դեբյուտային HUSH ալբոմը։ Վերջինս կազմված է տաս մասից․ վեց օրիգինալ երաժշտություն (ակուստիկ կիթառ՝ էլեկտրոնային և նվագախմբային տարրերով), երկու վերարտադրում և երկու ռեմիքս։ Նույն տարվա ընթացքում Պատցալեկը դառնում է International Fingerstyle Competition Guitar Masters-ի ֆինալիստ, իսկ հաջորդ տարի գրավում է առաջին հորիզոնականը International Classical Guitar Joaquin Rodrigo մրցույթում։
2018 թվականին Մարսին Պատցալեկը երկրորդ անգամ է դարձել տաղանդների շոուի հաղթողը։ Հաղթել է նաև Իտալիայի Tu Si Que Vales շոուի հինգերորդ եթերաշրջանը։ Լսումների ժամանակ նա նվագել է Բեթհովենի 5-րդ սիմֆոնիան և ժյուրիի կողմից ստացել չորս դրական քվե (100%)։ Ժյուրին սեղմել է «ոսկե կոճակը», որի արդյունքում նա միանգամից հայտնվել է եզրափակիչ փուլում։ Այնտեղ նա կատարել է «Asturias»-ի և Queen-ի «Innuendo» երգերի համադրումը։ Պատցալեկը եզրափակչում մրցել է երեք այլ մասնակիցների հետ և հաղթել` վաստակելով հեռուստադիտողի քվեների 50 տոկոսը։
2018 թվականի նոյեմբերի 12-ին Պատցալեկը թողարկել է իր առաջին մինի ալբոմը՝ revAMP անվանմամբ, որտեղ ներառել է իր ամենահայտնի վերարտադրումները։ 2018 թվականի սկզբին թողարկել է իր "Baba Yaga" սինգլը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ Archived 2020-05-22 at the Wayback Machine.
Կարակարաիի գավառ

Կարակարաիի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Caracaraí), գավառ Բրազիլիայում, մտնում է Ռորամյա նահանգի մեջ։ Մտնում է Ռորայմա նահանգի հյուսիսային մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 36 379 մարդ 2006 թվականի տվյալով։ Զբաղեցված տարածքը 74 281,558 կմ²։ Բնակչության խտությունը 0,5 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 123 364 091,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 3 669,73 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Կարակայի
Իրասեմա
Մուկաժայի
Քաղաքական արդիականացում

Քաղաքական արդիականացում, քաղաքական համակարգի փոխակերպում անցում ավանդականից ժամանակակից հասարակության։ Ծագելով 20-րդ դարի 50-60-ական թվականների որպես ազատագրված երկրների նկատմամբ արևմուտքի քաղաքականության աւպարացման միջոց, քաղաքական արդիականացման հայեցակարգը վերջին հաշվով վերաճեց քադաքակրթման գլոբալ գործընթացի հիմնավորման ընդհանուր մոդելի, որի էությունն ավանդականից ժամանակակից հասարակության անցման բնույթի և ուղղությունների նկարագրումն է։
Այդ անցումը գիտատեխնիկական առաջընթացի, սոցիալ կառուցվածքային. նորմատիվային ու արժեքային համակարգերի փոխակերպման արդյունք է։ Արդիականացման գործընթացում պայմանականորեն առանձնացվում է երկու փուլ։ Առաջին փուլում' 1950-1960-ական թվականներ, այն ընկալվում էր որպես արևմտյան րարարական ինստիտուտների (կենտրոնացված պետություն խորհրդարան, բազմակուսակցական համակարգ, համընդհանուր ընտրություններ, իշխանությունների տարանջատում) և արժեքների (քաղաքական ազատություն, անհատապաշտություն և այլն) կույր ընդօրինակում։ Այս փուլում արդիականացումը ընկալվում է որպես 

գարգացող երկրների ժոդովրդավարացում (ըստ արևմտյան մոդելի),
«երրորդ աշխարհի» պետությունների սոցիալտնտեսական աճի պայման և հետևանք,
Արևմտյան Եվրոպայի ու Հյուսիսային Ամերիկայի պետությունների հետ համագործակցության և շփման արդյունք։ Երկրորդ փայում' 1970-ական թվականների, արդիականացման ուղղափառ տեսությունները քննադատվեցին, իսկ հետագայում վերաիմաստավորվեցին։Նախ կասկածի ենթարկվեց գծային էվոլյուցիայի փուլերի խիստ հաջորդականությունը։ Երկրորդ, քննադատության օբյեկտ դարձավ արդիականացման էթնոկենտրոն արևմտականացման մոդելը. դրանց համընդգրկուն փնելու հավակնությունը։ Ըստ այս մոդելի, բոլոր պետությունները շարժվում են միևնույն ուղղությամբ' տարասեռ, տարակազմ ինստիտուտներից դեպի իշխանության համածին, միևնույն ինստիտուտները։
Արդիականացում քաղաքական բնութագրվում է.  

ազգային մակարդակում՜ պետական իշխանությունների աճող ամրապնդմամբ ու կենտրոնացմամբ, ավանդական տոհմացեղային կապերի թողացմամբ,
բադ. ինստիտուտների տարբերակմամբ ու մասնագիտացմամբ,
զանգվածների քաղ. ակտիվության բարձրացմամբ։Արդիականացման հարցում գոյություն ունի երկու հիմնական մոտեցում՝ պահպանողական և ազատական։ Պահպա­նողականները շեշտում են կենտրոնացված ինստիտուտների օգնությամբ քաղաքական կարգուկանոնի հաստատման անհրաժեշտությունը, իսկ ազատականները' իշխանության կրողների վրամշտական ազդեցություն ունենալու հնարավորությունը։
Արդիականացումը կարող է բախվել միշարք արգելքների։ Դրանցից են. ազգայնամոլական քաղաքականությունը, տեխնոկրատիզմի ու պոպուլիզմի ծայրահեղությունները ավանդական քաղաքական կուլտուրայի պայմաններում ժամանակակից քաղաքական արժեքների մակերեսային ընդունումը և այլն։


== Աղբյուրներ ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Բեզանո

Բեզանո (իտալերեն՝ Besano), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալերի կազմում է 2350 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 783 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 21050, հեռախոսային կոդ՝ 0332:


== Ծանոթագրություններ ==
Դելվինայի շրջան

Դելվինայի շրջան (ալբ․՝ Rrethi i Delvinës), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Ալբանիայի Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավում։ Հանդիսանում է Վլյորայի գավառի երեք շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն Դելվինա քաղաքն է։ 2010 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմել է 11,985 մարդ, բնակչության զգալի մասն հույներ էն։ Քաղաքն ու շրջակա ավանները կազմում են 348 քառ.կմ տարածք։


== Բնակչություն ==
Դելվինայի շրջանն առավել քիչ բնակցված շրջաներից է Ալբանիայում։ Ըստ 2010 թվականի տվյալներով շրջանի բնակչությունն կազմում է 11,985 մարդ, բնակչության զգալի մասն էն կազմում հույներն։ Շատ հույներ և ալբանացիներ գաղթել են երկրի փլուզումից հետո հիմնականում երիտասարդներ։


== Համայնքներ ==
Դելվինա (ալբ․՝ Delvinë), կենտրոն՝ Դելվինա, բնակչություն՝ 5,754։
Ֆինիկ (ալբ․՝ Finiq), կենտրոն՝ Ֆինիկ, բնակչություն՝ 1,333։
Մեսոպոտամ (ալբ․՝ Mesopotamos), կենտրոն՝ Մեսոպոտամ, բնակչություն՝ 2,786։
Վերգո (ալբ․՝ Vergo), կենտրոն՝ Վերգո, բնակչություն՝ 1,844։


== Ծանոթագրություններ ==
Էրիխան (գետ)

Էրիխան, գետ Հայկական լեռնաշխարհում՝ Ճորոխի ավազանում։ Հոսում է Լիվանայի դաշտով և աջից միանում Ճորոխին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուճիգետ

Կուճիգետ, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Ծավ գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Որձաքար լեռան հարավային լանջերից և Ներքին Հանդ գյուղից 1 կմ հյուսիս միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 6,5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլոցկով (Միլյուտինսկի շրջան)

Վոլոցկով (ռուս.՝ Волоцков), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլյուտինսկի շրջանում։ Մտնում է Սելիվանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։ 
Բնակչությունը կազմում է 272 մարդ։
Բերդալիճ (այլ կիրառումներ)

Բերդալիճ, կարող է վերաբերել՝

Բերդալիճ - լիճ Սյունիքի մարզի և Արցախի սահմանագլխին, Սյունիքի բարձրավանդակում
Բերդալիճ - ջրաերկրաբանական բնության հուշարձան Հայաստանի Հանրապետությունում
Ժուան Գամպերի գավաթ 2015

Ժուան Գամպերի գավաթ 2015, Ժուան Գամպերի գավաթի 50-րդ խաղարկությունը։
Մրցաշարին մասնակցում էին իսպանական «Բարսելոնա»-ն և իտալական «Ռոմա»-ն։ Սա առաջին անգամն էր, երբ «Ռոմա»-ն մասնակցում էր Ժուան Գամպերի գավաթի խաղարկությանը։
Հանդիպումն ավարտվել է իսպանացիների հաղթանակով` 3-0 հաշվով։ Լավագույն ֆուտբոլիստ է ճանաչվել «Բարսելոնա»-ի կիսապաշտպան Իվան Ռակիտիչը` ով դարձել է մեկ գոլի հեղինակ։


== Հանդիպում ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աախեն

Ախեն, Աախեն (գերմ.՝ Aachen [ʔaːχən], լատ.՝ Aquisgranum, հոլ.՝ Aken, ֆր.՝ Aix-la-Chapelle), առողջարանային և սահմանամերձ քաղաք Գերմանիայի Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիայի երկրամասում։ Քաղաքն ունի ▲249 070 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2021) բնակչություն։ Հանդիսանում է տրանսպորտային հանգույց Գերմանիայի, Բելգիայի և Նիդերլանդների սահմանագլխին, ինչպես նաև քարածխային ավազանի կենտրոն (տարեկան արդյունահանվում Է 6-7 միլիոն ածուխ)։ Ունի տեքստիլ, մեքենաշինական, քիմիական արդյունաբերություն, ասեղների արտադրություն։ Միաժամանակ Ախենը առողջարան Է (ծծմբա-ջրածնային-աղային ջերմուկներ)։ Ցուցումները՝ ռևմատիզմ, վեներական, նյարդային և մաշկային հիվանդություններ։ 8-րդ դարի վերջին 9-րդ դարի սկզբին եղել է Կարլոս Մեծի աթոռանիստը, ավելի ուշ այստեղ են թագադրվել գերմանիայի թագավորները։
Աախենը Գերմանիայի ամենաարևմտյան քաղաքն է, գտնվում է Բելգիայի և Նիդերլանդների սահմանին։ Աախենում է գտնվում Աախենի համալսարանը։ 2009 թվականին Գերմանիայի ամենանորարարական քաղաքների ցանկում գրավել է 8-րդ տեղը։


== Քույր քաղաքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աախենի պաշտոնական կայքը
Aachen-emotion.com նկարներ, պատմություններ Աախենի մասին
ASEAG (հանրային ավտոտրանսպորտ) (գերմաներեն)
Աախենի համալսարան (գերմաներեն և անգլերեն)
Միջին Բրևեննիցա

Միջին Բրևեննիցա (ռուս.՝ Средняя Бревенница), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Պեչորա գետի աջ ափին՝ 340 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 27 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000081007
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008100
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ալագյոլերի գոգավորություն

Ալագյոլերի գոգավորություն, միջլեռնային փակ գոգավորություն Ղարաբաղի բարձրավանդակի հյուսիս–արևմուտքում, բարձրությունը՝ 2729–2900 մ։ Երկարությունը՝ 20 կմ, լայնությունը՝ 8 կմ, տարածությունը՝ 140 կմ։ Կազմված է նեոգենի և անթրոպոգենի դարաշրջանների հրաբխային ապարներից։ Փորակի երիտասարդ լավային հոսքերով բաժանվում է արևմտյան և արևելյան մասերի։ Ռելիեֆը ալիքավոր է, բլրապատ։ Լավային հոսքերի շրջանում տարածված են քարակարկառներ։ Ալագյոլերի գոգավորությունում են գտնվում Մեծ և Փոքր Ալագյոլ լճերը։ Հարուստ է հորդառատ աղբյուրներով և ալպյան բուսականությամբ։
Ֆրանսիայի բնակչություն

Ֆրանսիայի բնակչությունը 2017 թվականի հունվարի մեկի դրությամբ մայր երկրում կազմել է 64 859 773 մարդ և 66 991 000 մարդ օտարերկրյա տարածքների հետ։ Բնակչության թվով 2014 թվականին Ֆրանսիան զբաղեցրել է 21֊րդ հորիզոնականն աշխարհում։
Ֆրանսիայի բնակչության խտությունը կազմում է 103 մարդ 1 կմ քառակուսի տարածքի վրա ։
2011 թվականին Ֆրանսիայում հաշվվում էր 5․5 միլիոն իմիգրանտ, այսինքն INSEE֊ի սահմանմամբ՝ Ֆրանսիայի տարածքում ապրող օտարերկրացիների թիվը, ովքեր ծնվել են Ֆրանսիայի տարածքից դուրս։
2004 թվականի հարցման արդյունքով պետության բնակչության 64,3 %֊ը համարում է իրեն կաթոլիկ, իսկ 27 %֊ը ոչ մի կրոնի հետևորդ չի համարում, 4,3 % համարում է մուսուլման, 1,9 %՝ բողոքական, 1%՝ հայկական առաքելական եկեղեցի,  0,6 %՝ հուդդայական։ Ֆրանսիայի ԱԳՆ֊ի համաձայն, երկրում ապրում է մոտ 5 միլիոն մուսուլման։
Ֆրանսիայում ծնելիության մակարդակը Եվրոպայոււմ ամենաբարձրներից մեկն է՝ 2,01 երեխա մեկ կնոջ համար։ Ֆրանսիայում ծնելիության 13 %֊ը ծագում է այն ընտանիքներից, որտեղ երկու ծնողներն էլ ներգաղթյալներ են, և 15 %, որտեղ ծնողներից մեկը ներգաղթյալ է.


== Բնակչության սեռատարիքային կազմը ==

0 - 14 տարեկան - 18,6 % (արական՝ 6 125 629 մարդ, իգական՝ 5 838 925 (մարդ),
15 - 64 տարեկան - 65% (արական՝  20 963 124 մարդ, իգական՝  20 929 280 մարդ),
65 տարեկան և բարձր՝ 16,4 % (արական՝ 4 403 248 մարդ, իգական՝ 6 155 767 մարդ) (2009 թիվ)


== Բնակչության շարժընթաց ==
Ծնելիություն - 12,3 ծնված/1000 մարդ (2013), ինչն ավելի բարձր է միջին եվրոպականից՝ 10 ծնված/1000 մարդ,
Մահածություն - 8,48 մահածություն/1000 մարդ (2008 թիվ),
Բնական աճ - 0,674 %, 346 հազար մարդ (2010 թիվ)


== Քաղաքային և գյուղական բնակչություն ==
Քաղաք է համարվում այն բնակավայրը, որտեղ ապրում է ավելի քան 1000 մարդ՝

Գյուղական բնակչություն՝ 23 %,
Քաղաքային բնակչություն՝ 77 %։Խոշոր քաղաքների բնակչության թիվը՝

Քաղաքներ 1-ից 3 միլիոն բնակիչ՝
Փարիզ՝ 2,2 մլն. (2009 թիվ)
Մարսել՝  1,6 մլն. (2007 թիվ)
Լիոն՝ 1,4 մլն. (2007 թիվ)
Լիլ՝ 1,3 մլն. (2007 թիվ)
Տուլուզա՝ 1,1 մլն. (2007 թիվ)


== Կյանքի տևողություն ==


== Կրոնական կազմ ==
Կրոնական խմբերի հետևորդների հարաբերակցությունը։

կաթոլիկներ - 83 %-88 %,
մուսուլմաններ - 6 %-8 %,
բողոքականներ - 2 %,
հուդդայականներ - 1 %.Financial Times-ի տվյալներով Ֆրանսիայում հարցվածների 32 % կոչել են իրենց աթեիստներ կամ ագնոստիկներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jacques Dupâquier Histoire de la population française. — Presses Universitaires de France, 1989. — ISBN 9782130420705
La France et ses territoires / Coordination : Luc Brière, Suvani Vugdalic. — Institut national de la statistique et des études économiques, 2015. — 172 p.
Д. Ю. Морозов Североафриканская иммиграция во Франции. — Институт этнологии и антропологии РАН, 2009. — Т. 210. — 40 с.
Ջորջ Մայնոտ

Ջորջ Ռիչարդս Մայնոտ (անգլ.՝ George Richards Minot), դեկտեմբերի 2, 1885(1885-12-02)[…], Բոստոն, ԱՄՆ - փետրվարի 25, 1950(1950-02-25)[…], Բոստոն, ԱՄՆ), ամերիկացի պաթոֆիզիոլոգ և արյունաբան, 1934 թվականի Բժշկության և ֆիզիոլոգիայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (Ջորջ Ուիպլի և Ուլյամ Մերֆի հետ միասին) «սակավարյունության բացահայտման համար»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Rackemann F M (1956)։ The Inquisitive Physician: The Life and Times of George Richards Minot, A.B, M.D., D.Sc.։ Cambridge, MA: Harvard University Press 
Minot G R, Murphy W P (2001)։ «Treatment of pernicious anemia by a special diet. 1926»։ The Yale journal of biology and medicine (United States) 74 (5): 341–53։ ISSN 0044-0086։ PMC 2588744։ PMID 11769340 
Raju T N (January 1999)։ «The Nobel chronicles. 1934: George Hoyt Whipple (1878–1976); George Richard Minot (1885–1950); William Perry Murphy (1892–1987)»։ The Lancet (England) 353 (9148): 247։ ISSN 0140-6736։ PMID 9923916։ doi:10.1016/S0140-6736(05)77266-4 
Weisse A B (November 1991)։ «An anemia called pernicious»։ Hosp. Pract. (Off. Ed.) (United States) 26 (11): 25–6, 33–4, 36 passim։ ISSN 8750-2836։ PMID 1939416 


== Արտաքին հղումներ ==
Биография Джорджа Майнота на сайте Нобелевского комитета.
Nobel e-Museum: George R. Minot – Biography Archived 2001-12-02 at the Wayback Machine.
"Red-Blooded Doctors Cure Anemia" Archived 2012-07-16 at the Wayback Machine.
Pernicious Anemia, a Victory for Science Archived 2004-01-22 at the Wayback Machine.
Profile at the Nobel Prize website