armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Յուրի Իշխանով

Յուրի Պավլովիչ Իշխանով (ռուս.՝ Юрий Павлович Ишханов, դեկտեմբերի 30, 1929(1929-12-30), Ղզլար - փետրվարի 23, 2009(2009-02-23), Կրասնոյարսկ, Ռուսաստան), խորհրդային քանդակագործ և նկարիչ։ ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1980), պրոֆեսոր (1990), Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի իսկական անդամ (1995)։


== Կենսագրություն ==

Յուրի Իշխանովը ծնվել է 1929 թվականի դեկտեմբերի 30-ին Դաղստանի ԻԽՍՀ Ղզլար քաղաքում։ Մանկությունից հետաքրքրվել է նկարչությամբ։ Ավարտել է հատուկ Հրետանային ուսումնարան Երևանում, ապա աշխատել է որպես նկարիչ-դեկորատորի օգնական Գրոզնի քաղաքի թատրոնում։ 1948-1953 թվականներին սովորել է Սիմֆերոպոլի Ն. Սամոկիշի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում՝ Կ. Ֆեդչուկի մոտ։ 1959 թվականին ավարտել է Լենինգրադի Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտը և տեղափոխվել Կրասնոյարսկ։ 1960-1964 թվականներին սովորել է ԽՍՀՄ ԳԱ ատեղծագործական արվեստանոցում՝ Նիկոլայ Տոմսկու մոտ, ինչից հետո վերադարձել է Կրասնոյարսկ։
1958 թվականից Յուրի Իշխանովը մասնակցել է նկարչական ցուցահանդեսների։ 1961 թվականին դարձել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության անդամ։ 1964 թվականին տեղի է ունեցել նրա առաջին հաշվետու ցուցահանդեսը։ 1967-1977 և 1982-1986 թվականներին եղել է ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության Կրասնոյարսկի կազմակերպության նախագահ։ 1968 թվականից մինչև 1992 թվականը եղել է ՌՍՖՍՀ նկարիչների միության վարչության քարտուղարը Սիբիրի գծով։
1980 թվականից զբաղվել է մանկավարժական գործունեությամբ։ Եղել է արվեստի ինստիտուտի դեկորատիվ-կիրառական արվեստների ամբիոնի վարիչ, 1987 թվականից՝ Կրասնոյարսկի գեղարվեստի ինստիտուտի քանդակագործության ամբիոնի վարիչ։ 1994 թվականից ղեկավարել է քանդակագործության ստեղծագործական արվեստանոց։ Նրա աշակերտների թվում են եղել քանդակագործներ Յուրի Կիրեևը, Գալինա Կնյազևան, Կոնստանտին Զինիչը, Դաշի Նամդակովը և այլք։
Աշխատել է հաստոցային, մոնումենտալ և մոնումենտալ-դեկորատիվ քանդակագործության բնագավառում։ Նրա աշխատանքներից են՝ «Խակասուհի աղջիկ» (ռուս.՝ «Девушка-хакаска», 1961), «Խոպան մշակող կին» (ռուս.՝ «Целинница», 1962), Անտոն Չեխովի հուշարձան (1995), «1945 թվականի շքերթի մասնակից Տանգիևի դիմանկարը» (ռուս.՝ Портрет Тангиева, участника парада 1945 года, 1985), Բագրատիոնի հուշարձանը Ղզլարում (1986), ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ Վ. Ռոգալի դիմանկարը (1991), Ս. Կիրովի հուշարձանը (1988, Կրասնոյարսկ), Ս. Կորոլյովի հուշարձանը (1989, Զելենոգորսկ) և այլն։
Յուրի Իշխանովը մահացել է 2009 թվականի փետրվարի 23-ին Կրասնոյարսկում։ Թաղվել է քաղաքային գերեզմանատանը՝ Պատվավոր քաղաքացիների ծառուղում։


== Պարգևներ ==
Մերձմոսկվայի Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակ (1970)
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչ (1972)
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (1980)
Պատվո շքանշան
Կրասնոյարսկի պատվավոր քաղաքացի (1998)
«Կրասնոյարսկ քաղաքին մատուցած ծառայությունների համար» պատվո նշան
Ռուսաստանի գեղարվեստի ակադեմիայի ոսկե մեդալ և մեդալ «Արժանավորին»
ՌԽՖՍՀ գերագույն խորհրդի նախագահության, ԽՍՀՄ և ՌԽՖՍՀ մշակույթի նախարարության, ԽՍՀՄ և ՌԽՖՍՀ նկարիչների միության, ԽՍՀՄ ԳԱ պատվոգրեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Москалюк М. В., Знак И. А., Ракова В. Б. Юрий Ишханов: скульптура. — Красноярск, 2000. — 48 с.
Չինական Թայբեյ

Չինական Թայբեյ (անգլ.՝ Chinese Taipei), անվանում, որը Թայվանն օգտագործում է մի շարք միջազգային կազմակերպություններում և գրեթե բոլոր սպորտային միջոցառումներին, ինչպիսիք են Օլիմպիական խաղերը, Ասիական խաղերը և Ունիվերսիադան։ Պայմանավորվածությունների ուժով միջազգային հանրությունը լայնորեն կիրառում է «Չինական Թայբեյ» տերմինը, որը կապված է Չինաստանի քաղաքական կարգավիճակի և նրա միջազգային հարաբերությունների հետ։ Չինաստանը դեմ է արտահայտվել միջազգային հարթակներում Թայվանին «Չինաստանի Հանրապետություն» անվանելուն, քանի որ դա կլեգիտիմացնի Թայվանի կառավարությանը, որի գոյությունը Չինաստանը չի ընդունում։ Չինաստանը դեմ է նաև «Թայվան» անվանման կիրառմանը, քանի որ դա կփաստեր, որ այն հանդես է գալիս Չինաստանից առանձին սուբյեկտ։ Եվ Չինաստանի Հանրապետությունը, և Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետությունն իրենց համարում են Չինական աշխարհի և քաղաքակրթության միակ օրինական ներկայացուցիչը, որը մեջ է նաև Թայվան կղզին։


== Տերմինի առաջացման պատմություն ==
Տերմինը որպես փոխզիջումային տարբերակ առաջացել է 1979 թվականին, որն ընդունելի է եղել Չինաստանի և Թայվանի համար։ Կարևոր դեր է խաղում այն հանգամանքը, որ չինարենում «չինական» բառի համար կա երկու ածական անուն։ ՉԺՀ-ում «Չինական Թայբեյը» թարգմանվում է «չժունգո» ածականով (չինարեն՝ 中國臺北, 中国台北, Zhōngguó Táiběi, Չժունգո Թայբեյ), այսինքն չինական, որպես չինական պետությանը կապված, իսկ Չինաստանի Հանրապետությունում՝ «չժունհուա» ածականով (չինարեն՝ 中華臺北, 中华台北, Zhōnghuá Táiběi, Չժունհուա Թայբեյ), «չինական ժողովրդին վերաբերող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
國民體育季刊 No. 156. Focus Topic: Olympic Model
Chinese Taipei Olympic Committee Official Website
Swiss Residency Permits Refer the Nationality of ROC Citizens as «Chinese Taipei»
Հավելյալ արդյունք

Հավելյալ արդյունք (գերմ.՝ Mehrarbeit), Կարլ Մարքսի կողմից օգտագործվող եզրույթ, որը փորձում է նկարագրել նյութական արտադրության ոլորտում անհրաժեշտ արդյունքից դուրս անմիջական արտադրողների ստեղծած արդյունքը։ 
Ստեղծվում է հավելյալ աշխատաժամանակի ընթացքում, հավելյալ աշխատանքով։ Ըստ մարքսիստական տնտեսագիտության, «շահագործողական ֆորմացիաներում» այն անհատույց յուրացնում են իշխող դասակարգերը։
Քարաբերդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քարաբերդի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (այլ կիրառումներ)Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Քարաբերդ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (3 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Դյակո

Դյակո (ռուս.՝ Дьяко), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տավո յոկի գետի աջ ափին՝ 3,3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կովդա գետի ակունքն է մինչև Կումսկի հիդրոհանգույց, այդ թվում Պյաոզերո, Տոպոզերո լճեր, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000412102000000598
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000059
Ավազանի կոդը - 02.02.00.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Չաքվա

Չաքվի քաղաքատիպ ավան Աջարիայի Քոբուլեթի շրջանում, տեղակայված Չաքվի երկաթուղային կայարանի կողքին։ Քաղաքատիպ ավանի կարգավիճակ ստացել է 1954 թվականից։ Նախկին անվանումը՝ Չաքվա։
Խորհրդային տարիներին Չաքվիում գործում էին թեյի մշակման երեք ֆաբրիկաներ, թեյի մամլման գործարան, հատապտղային գինիների ցիտրուսային թրմերի արտադրության ձեռնարկություն։ Կային ցիտրուսային և թեյի սովխոզներ, ինչպես նաև
Համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտի դուստր ձեռնարկությունը։ Չաքվին զբոսաշրջության և հանգստի հայտնի կենտրոն է։ Չակվիում է գտնվում Բաթումիի բուսաբանական այգին։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետություն


== Ծանոթագրություններ ==
Սինանյան նվագախումբ

Սինանյան նվագախումբ, «Հայկական նվագախումբ», կազմակերպվել է 1861 թվականին, Կ․ Պոլիսում Սինանյանի (տես Սինանյաններ)) նախաձեռնությամբ։
Սկզբնապես կազմն անսամբլային էր՝ երկու ջութակ, կոնտրաբաս, ֆլեյտա, կլառնետ, երկու տրոմբոն։ Ավելի ուշ այն վերաճել է 15, իսկ 1888 թվականից՝ 40 երաժիշտներից բաղկացած նվագախմբի, երբ նրա դիրիժորն է դարձել Հարություն Սինանյանը։ Սինանյան նվագախումբը հայկական առաջին խոշոր սիմֆոնիկ նվագախումբն է (թեև ժամանակագրական առումով հայ, մասնավորապես՝ պոլսահայ իրականության մեջ դրան նախորդել է Կարապետ Փափազյանի նվագախումբը, որը, սակայն, սպասարկելով «Արամյան թատրոնին», ունեցել է իր նվագացանկային և կատարողական յուրահատկությունը)։ Սինանյան նվագախումբը լուսավորական լայն գործունեություն է ծավալել։ Նվագացանկը ընդգրկել է հատվածներ իտալական օպերաներից և ֆրանսիական օպերետներից, հայկական, հունական, թուրքական երգերի ու պարեղանակների նվագախմբային փոխադրումներ, հետագայում նաև՝ Բեթհովեն և Մոցարտի, ինչպես նաև Չուխաճյանի և Հ․ Մինանյանի սիմֆոնիկ երկեր։ Նվագախումբը գոյատևել է մինչև 1896 թվականը։
Օ’Գրիմ տատի քնած գեղեցկուհին

Օ’Գրիմ տատի քնած գեղեցկուհին (անգլ.՝ Granny O'Grimm's Sleeping Beauty), 2008 թվականի կարճամետրաժ մուլտֆիլմ՝ ստեղծված համակարգչային տեխնոլոգիաներ և ֆլեշ-անիմացիաներ։ Սոցիալական երգիծանքի ժանրով է՝ սև հումորի տարրերով։ Մուլտֆիլմը 2010 թվականին առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի «Լավագույն անիմացիոն կարճամետրաժ ֆիլմ» անվանակարգում, բայց պարտվել է «Լոգորամա» մուլտֆիլմին։


== Նախապատմություն ==
Սկզբում Օ’Գրիմ տատը հայտնվել է որպես Քեթլին O’Ռուրկի ակնարկ-շոուի կերպար։ Ռեժիսոր Նիկի Ֆելանը, տեսնելով տատին, որոշել է, որ նա արժանի է դառնալու առանձին մուլտֆիլմի գլխավոր հերոս։ 2008 թվականին մուլտֆիլմը ստեղծվել է «Brown Bag Films» ստուդիայում, ակնարկ-շոուի հեղինակ O’Ռուրկն անձամբ է հնչյունավորել Օ’Գրիմ տատին։


== Սյուժե ==
Անհավանական հուզական և չարագուշակ Օ’Գրիմ տատիկը թոռնիկին պատմում է «Քնած գեղեցկուհին» հայտնի հեքիաթի իր տարբերակը, և վերջինս սարսափում է իրադարձությունների այդպիսի շարադրման ընթացքից։


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
2009 թվականին մուլտֆիլմը մրցանակի է առաջացել Իռլանդական կինո-հեռուստափառատոնի «Լավագույն անիմացիա» անվանակարգում։
2010 թվականին մուլտֆիլմն առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի, բայց մրցանակի չի արժանացել։
Մուլտֆիլմն ստացել է ազգային և միջազգային 11 մրցանակ, այդ թվում՝ Նյուպորտ Բիչ կինոփառատոնում («Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ»), Մոնրեալի փառատոնում («Հանդիսատեսի համակրանք մրցանակ լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմի համար») և Ավստրալիայի «Ոսկե սիրտ» կինոփառատոնում («Լավագույն կատակերգություն»)։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Գոյություն ունի նաև փոքրիկ մուլտֆիլմ, որտեղ Օ’Գրիմ տատը բոլորին շնորհավորում է Սուրբ ծննդի առթիվ։
Տատիկի ազգանունը նատուրալիստական և «մանկական» սարսափելի շատ ստեղծագործությունների հեղինակ, 19-րդ դարի գերմանացի հայտնի հեքիաթագիրներ Գրիմ եղբայրների ազգանվան իռլանդական ձևափոխումն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2010-03-16 at the Wayback Machine. (անգլ.)
«Օ’Գրիմ տատի քնած գեղեցկուհին»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում 
Մուլտֆիլմի մասին + վիդեո (անգլ.)
Մուլտֆիլմի մասին (անգլ.)
Գյոք-Մուսա

Գյոք-Մուսա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1742)

Ժողովածու (1742), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1742 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1646-1653 թվականներին Մկրտիչ Լեհացի գրիչի կողմից Տաթևում, Էջմիածնում, Շոշում։ Ծաղկող՝ Սիմեոն (էջմիածնից), Հայրապետ (Շոշից)։ Ստացողը եղել է Հովհաննեսը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 18.7×13.5 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 547 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 421ա, 541ա, հետագայի՝ 544բ (1735), 3բ, 512բ (19-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Դաւթի Սահմանք իմաստասիրութեան, Վասն բաժանման, Լուծմունք Ներածութեանն Պորփիւրի, Ի Վերլուծական Արիստոտէլի։
Ամենայն չար տանջելի։
Առածք հինգ։
Մեկնութիւնք Ստորոգութեանցն, Պերի արմենիասին Արիստոտէլի։
Ջիլբերտոսի Գիրք վեցից սկզբանց։
Արիստոտէլի Յաղագս աշխարհի, Յաղագս առաքինութեանց։
Դաւթի Հարքացւոյ Նկատմունք Արիստոտէլի։
Պորփիւրի Ներածութիւն Ստորոգութեանցն Արիստոտէլի։
Բարթողիմէոսի Համառօտ հաւաքումն ի Դիալեթիկէն։
Յաղագս տրամաբանականաց տեղեաց։
Գր․ Մագիստրոսի Չափաբերականք։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրաֆսկոե (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրաֆսկոե (այլ կիրառումներ)Գրաֆսկոե (ուկրաիներեն՝ Графське), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գրաֆսկոե գյուղում բնակվում էր 48 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լյամցինո (գյուղ, Դոմոդեդովո քաղաքային օկրուգ)

Լյամցինո (ռուս.՝ Лямцино), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Դոմոդեդովո քաղաքային օկրուգի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 231 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ճապոնական կինո

Ճապոնական կինո առաջին խաղարկային ֆիլմերը ստեղծվել են 1899 թվականին։ Ազգային կինեմատոգրաֆիան զարգացել է երկու ուղղությամբ․ գենդայգեկի՝ ժամանակակից (կենտրոնը՝ Տոկիոյում) և ձիդայգեկի՝ առասպելական և պատմական (կենտրոնը՝ Կիոտոյում) թեմաներով ժապավեններ։ Ինչպես թատրոնում, կանանց դերերը կատարել են տղամարդիկ (օննագատները), ֆիլմերն ուղեկցվել են մեկնաբանություններով (բենսի)։ 1923 թվականին կինեմատոգրաֆիայի կենտրոնատեղի է դարձել Կիոտոն, որը խթանել է ձիդայգեկիի ծաղկմանը («Սուսերամարտիկ երեխան», 1927, ռեժիսոր՝ Տեյնոսկե Կինուգասա, «Օօկա դատավորը», 1928, ռեժիսոր՝ Հիրոսի Ինագակի ևն)։ Գենդայգեկիի զարգացմանը նպաստել են Հեյնոսկե Գոսյոյի, Կիեհիկո Ուսիհարայի, Կենձի Միձոգուտիի ստեղծագործությունները։ 1929 թվականին հիմնադրվել է ճապոնական պրոլետարական կինոյի միությունը («Պրոկինո», 1934 թվականին փակվել է)։ 1920-ական թվականներին ստեղծվել են հասարակության սոցիալական կառուցվածքը քննադատող ֆիլմեր («Կենդանի տիկնիկ», 1929, ռեժիսոր՝ Տոմու Ուտիդա)։ Հնչուն կինոն հաստատվել է «Հարևանուհին և կինը» (1931, ռեժիսոր՝ Գոսյո) ֆիլմով։ 1940-ական թվականներին լավագույն ֆիլմերից են՝ «Ձին» (1941, ռեժիսորներ՝ Սիրո Տոյոդա և Կաձիրո Ցամամոտո), «Մուհոմացուի կյանքը» (1943, ռեժիսոր՝ Ինագակի)։ Ետպատերազմյան առաջին տարիներին առավելապես զարգացել է վավերագրական կինոն։ 1948 թվականին վեցամսյա գործադուլից հետո «Տոհո» ընկերության ստուդիայից հեռացված առաջադեմ կինեմատոգրաֆիստները հետագայում ստեղծել են իրենց կինոընկերությունը և թողարկել 1950-ական թվականների սոցիալական լավագույն ֆիլմերը, դրանցից են «Եվ այնուամենայնիվ մենք ապրում ենք» (1951, ռեժիսոր՝ Տադասի Իմաի), «Անարև փողոցը» (1954, ռեժիսոր՝ Սացուո Ցամամոտո), «Լերկ կղզին» (1960, ռեժիսոր՝ Կանետո Սինդո) ևն։ Այդ շրջանում ճապոնական ֆիլմերի արտադրության ծավալով աշխարհում գրավում էր առաջին տեղը։ Ճապոնական կինոյի համաշխարհային էկրան դուրս գալը պայմանավորված է ռեժիսորներ Միձոգուտիի («Մշուշապատ լուսինը», 1953), Ակիրա Կուրոսավայի («Ռասյոմոն», 1950, «Յոթ սամուրայներ», 1954, «Կարմիր՝ մորուք», 1964), Կոն Իտիկավայի («Օտարականները», 1973) և Մասակի Կոբայասիի («Ապստամբը», 1967, «Քարացածություն», 1975) ստեղծագործություններով։ 1960-ական թվականներին երիտասարդ ռեժիսորները իրենց ստեղծագործություններում զարգացրել են ետպատերազմյան սերնդի ճակատագրի թեման («Պատմվածք դաժան պատանեկության մասին», 1960, ռեժիսոր՝ Նագիսա Օսիմա, «Հարսնացուն Անդից», 1966 թվականին, ռեժիսոր՝ Սուսումա Հանի, «Կինը ավազների մեջ», 1964, ռեժիսոր՝ Հիրոսի Տեսիգահարա, «Կինը, որին ես լքեցի», 1969, ռեժիսոր՝ Կիրիո Ուրայամա ևն)։ 1970-ական թվականներին ճապոնական ազգային կինոն ճգնաժամ էր ապրում, կտրուկ իջել էր ֆիլմերի գեղարվեստական մակարդակը, մեծ տարածում էին գտել «սեքս-ֆիլմերը», կազմակերպված հանցագործությունների («էկուձա-էյգա»), աղետների («պանիկ-էյգա») մասին ֆիլմերը։ 1975 թվականին թողարկվել է 396 (1960 թվականին՝ 547) լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմ։ Գործում են 4 խոշոր («Նիկկացու», «Սյոտիկու», «Տոհո», «Տոեյ») և բազմաթիվ մանր կինոֆիրմաներ։ Պատկերազարդումը տես վեցերորդ հատորի 704-705-րդ էջերի միջև՝ ներդիրում, աղյուսակներ 29-րդ-30-րդ։
Յոսեֆ Սկուպա

Ցոսեֆ Սկուպա (անգլ.՝ Josef Skupa, հունվարի 16, 1892(1892-01-16)[…], Ստրակոնիցե - հունվարի 8, 1957(1957-01-08)[…], Պրահա, Չեխոսլովակիա), չեխ թատերական գործիչ, տիկնիկային թատրոնի դերասան, ռեժիսոր, նկարիչ։ ՉԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1948)։


== Կենսագրություն ==
Սովորել է Պրահայում՝ կիրառական արվեստ ֆակուլտետում։ 1916 թվականից աշխատել է որպես նկարիչ, բեմադրող Պլեզենյան քաղաքային թատրոնում և դիզայներ Շկոդ ընկերությունում։ 1920 և 1926 թվականներին նա ստեղծել է իր ամենահայտնի 2 տիկնիկները. ուրախ հոր՝ Սպեյբլի և նրա չարաճճի որդի Գուրվինեկի։ 1930 թվականին նա հիմնադրեց ժամանակակից պրոֆեսիոնալ տիկնիկային թատրոն։ 1933-1957 թվականներին եղել է Միջազգային տիկնիկային թատրոնների միության անմահ նախագահ։


== Ստեղծագործական ուղին ==
Ստեղծագործական գործունեությունն սկսել է 1916 թվականին, Պլզենի մարիոնետային թատրոնում իբրև նկարիչ, նաև տիկնիկավար՝ հանդես է եկել Կաշպարեկ տիկնիկով։ 1930 թվականին Պլզենում կազմակերպել է «Պեյբլի և Դուրվինեկի թատրոն», որի գլխավոր հերոսները ստեղծվել են Սկուպայի էսքիզներով (Սպեյբլը՝ 1920 թվականին, Դուրվինեկը՝ 1926 թվականին)։ 1944 թվականին հիտլերականները ձերբակալել են Սկուպեն (բանտից փախել է ռմբակոծության ժամանակ)։ 1945 թվականից հանդես է եկել Պրագայում։ 1929 թվականից թատրոնի հետ հաճախ հյուրախաղերի է մեկնել արտասահման (1949 թվականին՝ ԽՍՀՄ) ։ 1933-1957 թվականներին եղել է տիկնիկային թատրոնի դերասանների միջազգային միության նախագահ։ ՉԽՍՀ պետական մրցանակ (1955)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official webpage of Theatre of Spejbl and Hurvinek Archived 2011-05-25 at the Wayback Machine.
Լիբանան (ֆիլմ)

«Լիբանան» (եբրայերեն՝ לבנון‎), իսրայելական ռազմական ֆիլմ, որ էկրան է բարձրացել 2009 թվականին։ Ֆիլմը նկարահանել է ռեժիսոր Սամուել Մաոզը` հիմնվելով 1982 թվականի լիբանանյան պատերազմի անձնական հիշողությունների վրա, որի ընթացքում նա երիտասարդ զինվոր էր և ծառայում էր որպես տանկիստ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է 1982 թվականի լիբանանյան պատերազմի ժամանակ իսրայելական տանկի անձնակազմի մասին։  
Տանկը 4 հոգանոց անձնակազմով և հետևակի ջոկատով մտնում է լիբանանյան տարածքի խորքերը։ Նրանք մասնակցում են սիրիական զորքերից և պաղեստինյան զինյալներից տարածքի «մաքրման» գործողություններին։ Տանկի անձնակազմի գործողությունների հետևանքով զոհվում են խաղաղ բնակիչներ և իսրայելցի զինվորներ (քանի որ պատերազմի սարսափներից ցնցված անփորձ հրետաձիգը անվճռականություն է դրսևորում և կրակում  անհարկի իրավիճակներում)։
Ռեժիսոր Սամուել Մաոզի կարծիքով ֆիլմն ունի հակապատերազմական ուղղվածություն և ցուցադրում է պատերազմի սարսափները։ Ամբողջ ֆիլմը նկարահանվել է բացառապես տանկի ներսում կամ դիտասարքի միջոցով արված դրվագներով։ Բացի անձնակազմի չորս անդամներից, երբեմն տանկ են մտնում հետևակի ջոկի հրամանատարը, սիրիացի ռազմագերին և քաթայիբներ, ինպես նաև ցուցադրվում է մահացած իսրայելցի զինվորի մարմինը։ 


== Պարգևներ և գնահատականներ ==
Ֆիլմն արժանացել է Վենետիկի 66-րդ կինոփառատոնի «Ոսկե առյուծ» մրցանակին` դառնալով առաջին իսրայելական ֆիլմը, որ արժանանում է այդ մրցանակին։ Նույն փառատոնում ֆիլմը ստացավ SIGNIS մրցանակ (հաղորդակցության գծով Համաշխարհային կաթոլիկական ասոցիացիայի կողմից) և Նազորենո Թադեի մրցանակ։ Սալոնիկի կինոփառատոնում ֆիլմը ստացավ Human Values Award, իսկ Լոձի Cameraimage Միջազգային կինոփառատոնում` «Ոսկե գորտ» մրցանակ։ 2010 թվականին ֆիլմը ստացավ European Film Awards մրցանակ, լավագույն օպերատորական աշխատանքի համար (Գիոր Բեյաչ)։
Չնայած գեղարվեստական հաջողությանը` Իսրայելում ֆիլմը համարվում է հակասական, քաղաքական բովանդակության պատճառով, սակայն  «Լիբանանը» այնուամենայնիվ  10 անվանակարգերում  ներկայացվել է «Օֆիր» մրցանակի, որը շնորհում է իսրայելական կինոակադեմիան։ Վերջին հաշվով ֆիլմը ստացել է այս մրցանակը չորս անվանակարգերում` «Նկարիչ-բեմադրողի լավագույն աշխատանք» (Արիել Ռոշկո), «Լավագույն օպերատորական աշխատանք» (Գիոր Բեյաչ), «Հնչյունային օպերատորի լավագույն աշխատանք» (Ալեքս Կլոդ, Դավիդ  Լիս) և «Լավագույն տղամարդու դեր» (Զահար Շտրաուս)։


== Դերերում ==
Իթայ Տիրան` Ասի, տանկի հրամանատար
Իյոավ Դոնատ` Շմուլիկ, հրանոթի նշանառու
Օշրի Կոեն` Հերցել, տանկի լիցքավորող
Մայքլ Մոշոնով` Իգալ, վարորդ մեխանիկ
Զոհար Շտրաուս` Ջամիլ, ստորաբաժանման հրամանատար
Աշրաֆ Բարհոմ` լիբանանյան ֆալանգիստ
Ռեյմոնդ Ամսալեմ
Աբդալա Էլ Ակալ
Դուդու Տասսա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
"Lebanon" - Press Kit.
Պոլովեցկոե (գյուղ, Յարոսլավլի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոլովեցկոեՊոլովեցկոե (ռուս.՝ Половецкое), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 29 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ ընտանիք (հուշարձան, Ավան-Առինջ)

«Սուրբ ընտանիք», հուշարձան Երևանի Ավան վարչական շրջանի Ավան-Առինջ թաղամասում, տեղադրվել է 1987 թվականին։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Գևորգ Գևորգյան


== Տվյալներ ==
Հուշարձանը տեղադրվել է Ավան-Առինջի «Ընտանիք» զբոսայգում։ Հուշարձանի նյութը պղինձ է, քանդակում կերտված է ընտանիք։


== Ընտանիքի այգի ==
Ընտանիքի այգին գտնվում է Ավան-Առինջ թաղամասի Բաբաջանյան փողոցում։ Ստեղծվել է 1980-ականներին, վերակառուցվել է 2006-2007 թվականներին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Լորի Աբրամս

Լոուրենս Մայքլ «Լորի» Աբրամս (անգլ.՝ Laurie Abrahams, ապրիլի 3, 1953(1953-04-03), Ստեպնի, London Borough of Tower Hamlets, Մեծ Լոնդոն, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, որը խաղացել է որպես հարձակվող։ Ամբողջ կարիերայի ընթացքում, որը եղել է 1977-1987 թվականներին, խաղացել է 283 խաղ և խփել 142 գոլ։


== Կարիերա ==


=== Խաղացող ===
Աբրամսը ծնվել է Ստեպնիում, որը գտնվում է լոնդոնյան Իստ Էնդում։ Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել «Բարկինգայի» մանկապատանեկական թիմում խաղալով։ Նրա աշխատանքի հիմնական վայրը եղել է դերձակների խանութում, նա եղել է գնորդների չափսերը վերցնողը, տաբատներ և կոստյումներ վաճառող։ 1977 թվականին պայմանագիր է կնքել «Չարլտոն Ատլետիկի» հետ։ «Չարլտոնում» անցկացրեց մեկ մրցաշրջան, ինչի ժամանակ խաղաց 16 խաղ։ «Չարլտոնից» հեռանալուց հետո, ինչը տեղի է ունեցել 1978 թվականին, Աբրամսը տեղափոխվեց ԱՄՆ և սկսեց խաղալ հյուսիսամերիկյան առաջնությունում։ «Սյորֆը» 1981 թվականի մրցաշրջանի վերջում կազմալուծվեց և նա վերադարձավ «Ռաֆնեկս»։
Նա խաղացել է ակումբում երկու մրցաշրջան և մեկ շոուբոլային մրցաշրջան։ Նա ճանաչվեց հարձակվողության լավագույն ֆուտբոլիստը, խփեց 12 գոլ և կատարեց 6 արդյունավետ փոխանցում 8 խաղում։ 1984 թվականի մայիսին «Ռաֆնեկսը» Աբրամսին փոխարինեց Պիտերա Սկուրասայի հետ, ով խաղում էր «Սան Դիեգո Սեկկերսում»։ Նա մրցաշրջանը սկսեց Էյդոմ Կոկերի հետ զույգ կազմելով, բայց կորցրեց տեղը հիմնական կազմում նրանից հետո, երբ «Սոկկերը» գնեց Սլավիշ Ժունգուլային և Բրանկո Շեգոտույին։ 1984 թվականի հոկտեմբերի 17-ին «Սոկկերսը» Աբրամսին վաճառեց «Նյու Յորք Կոսմոսին» 25000 դոլլարով։
«Կոսմոսը» 1984 թվականի աշնանը տեղափոխվեց MISL և 1985 թվականի հունվարին նրա տրանսֆերային իրավունքները վաճառեց «Կանզաս Սիթի Կոմետսին»։ Նա «Կոմետսում» մնաց միայն 1985-1986 մրցաշրջանում։ Աբրամսը 1986 թվականը անցկացրեց Ավստրալիայում «Մելբուրն Նայտսի» կազմում, որտեղ խաղաց 9 խաղ, որից հետո վերադարձավ Ամերիկա որպեսզի խաղա «Վիչիտա Վինգսում»։ Երբ Աբրամսին հարցրեցին թե ինչում է կայանում նրա հաջողությունները Ամերիկայում, նա պատասխանեց. 


=== Մարզիչ ===
Աբրամսը ներկայումս Իրվին Վելլի քոլեջում գլխավոր մարզիչի օգնական է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
NASL/MISL career stats
Laurie Abrahams - From Tailor’s Shop to NASL
Ժան Լը Ռոն Դ'Ալամբեր

Ժան Լը Ռոն Դ’Ալամբեր (ֆր.՝ Jean Le Rond D'Alembert, d'Alembert, նոյեմբերի 16, 1717(1717-11-16)[…], Փարիզ[…] - հոկտեմբերի 29, 1783(1783-10-29)[…], Փարիզ[…]), ֆրանսիացի մաթեմատիկոս և փիլիսոփա, Փարիզի (1741) և Պետերբուրգի (1764) Գիտությունների Ակադեմիայի անդամ։


== Գործունեություն ==
1751-1757 թվականներին Դ. Դիդրոյի հետ մասնակցել է «Գիտությունների, արվեստների և արհեստների հանրագիտարանի» ստեղծմանը։ Առաջինն է ձևակերպել («Դինամիկայի վերաբերյալ տրակտատ»-ում, 1743) կամայական նյութական համակարգի շարժման դիֆերենցիալ հավասարումներ կազմելու ընդհանուր կանոնները, որով դինամիկայի խնդիրները հանգեցրել է ստատիկային (տես Դ'Ալամբերի սկզբունք)։ Դ'Ալամբերի հիմնական մաթեմաթիկական հետազոտությունները վերաբերում են դիֆերենցիալ հավասարումների տեսությանը, որտեղ նա տվել է լարի լայնական տատանումները երկու կամայական ֆունկցիաների գումարով արտահայտող 2-րդ կարգի դիֆերենցիալ հավասարման (ալիքային հավասարում)* լուծման մեթոդ։ Այս, ինչպես նաև Լ. Էյլերի և Դ. Բեռնուչիի հետագա աշխատանքները կազմել են մաթեմաթիկական ֆիզիկայի հիմքը։ Դ’Ալամբեր տվել է հանրահաշվական հավասարման արմատի գոյության վերաբերյալ հիմնական թեորեմի առաջին (թեև ոչ խիստ) ապացույցը։ Փիլիսոփայական աշխատանքներից նշանակալից են Հանրագիտարանի համար գրված «Ակնարկ գիտությունների ծագման և զարգացման» ներածականը (1751), որտեղ տրվում է գիտությունների դասակարգումը և «Փիլիսոփայության տարրեր» հոդվածը (1759)։ Ընդունելով նյութական իրերի օբյեկտիվ գոյությունը՝ Դ’Ալամբեր, այնուամենայնիվ, հետնողական մատերիալիստ չէր նա չէր բացառում աստծո գոյությունը, ժխտում էր իրերի էության ըմբռնման հնարավորությունը։ Դ’Ալամբեր համարում էր, որ գոյություն ունեն անփոփոխ և հասարակական միջավայրից անկախ բարոյական սկզբունքներ։ Դ’Ալամբեր աշխատություններ ունի նաև երաժշտության տեսության և երաժշտական գեղագիտության վերաբերյալ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալեմ (Վալենսիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սալեմ (այլ կիրառումներ)Սալեմ (Վալենսիա) (իսպ.՝ Salem կատ.՝ Salem), մունիցիպալիտետ և քաղաք Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալենսիա պրովինցիայի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալե-Դե-Ալբաիդա շրջանում։ Նրա տարածքը զբաղեցնում է 8,6 կմ² մակերես, իսկ բնակչությունը կազմում է 472 մարդ (2010)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից կազմում է 29 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2007-10-10 at the Wayback Machine.
Մոձվի

Մոձվի (վրաց.՝ მოძვი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Սաչխերեի շրջան‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 921 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Սաչխերեից հեռու է 15 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 738 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Մորոզով

Մորոզով Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ (ռուս.՝ Никола́й Алекса́ндрович Моро́зов, հունիսի 25 (հուլիսի 7), 1854 կամ 1854, Բորոկ (գյուղ, Նեկոուզսկի շրջան) - հուլիսի 30, 1946(1946-07-30), Բորոկ (գյուղ, Նեկոուզսկի շրջան)), ռուս հեղափոխական և հասարակական գործիչ, գիտնական, գրող, ԽՍՀՄ ԳԱ պատվավոր անդամ (1932)։
1874 թվականին մտել է չայկովականների նարոդնիկական մոսկովյան խմբակի մեջ, մասնակցել «դեպի ժողովուրդ գնալու» շարժմանը։ 1874 թվականին Ժնևում խմբագրել է «Ռաբոտնիկ» («Работник») ամսագիրը, 1875 թվականին մտել է I Ինտերնացիոնալի Փարիզի կոմունայի բաժանմունքի կազմի մեջ։ 1875 թվականին ձերբակալվել է, 1877-1878 թվականներին՝ դատվել «193-ի գործով», ապա՝ ազատվել։ 1878 թվականին մտել է «Զեմլյա ի վոլյա» («Земля и воля») կազմակերպության մեջ, եղել է համանուն ամսագրի խմբագիրներից։ 1879 թվականից՝ «Նարոդնայա վոլյա»-ի(«Народная воля») Գործադիր կոմիտեի և համանուն թերթի խմբկոլի անդամ։ 1880 թվականին Լոնդոնում ծանոթացել է Կառլ Մարքսի հետ։ 1881 թվականին նորից ձերբակալվել է և «20-ի գործով» (1882) դատապարտվել ցմահ տաժանակրության, մինչև 1905 թվականի նոյեմբերը մեկուսի բանտարկություն է կրել Շլիսելբուրգի ամրոցում։ Այդ շրջանում ուսումնասիրել է քիմիա, ֆիզիկա, աստղագիտություն, մաթեմատիկա, պատմություն։ Հետագայում, ազատվելուց հետո, նվիրվել է գիտամանկավարժական գործունեության։ Գրել է (հիմնականում բանտում) «Նյութի կառուցվածքի պարբերական համակարգը» (1907), «Դ․ Ի․ Մենդելեևը և նրա պարբերական համակարգի նշանակությունը ապագայի քիմիայի համար» (1907) ուսումնասիրությունները։ Գրական ասպարեզում հանդես է եկել XIX դարի 70-ական թվականներին։ Մորոզովի «Բանտից» բանաստեղծությունների ժողովածուն տպագրվել է Ժնևում, 1877 թվականին։ Գրել է «Հայտնություն ի մեջ ամպրոպի և փոթորկի» (1907), «Մարգարեներ» (1914), «Քրիստոս» (1924-1932) և այլն, որոնք նվիրված են կրոնի և մշակույթի պատմությանը, ինչպես նաև «Պատմվածքներ իմ կյանքից» (1916-1918) հիշողությունների գիրքը։ 1917 թվականին մասնակցել է Մոսկվայի պետական խորհրդակցությանը։ 1918 թվականից մինչև կյանքի վերջը եղել է Լեսգաֆտի անվան բնագիտության ինստիտուտի տնօրենը։ Մորոզովի անունով են կոչվում Մորոզովիա մոլորակ-աստերոիդը և խառնարան Լուսնի վրա, ավան Լենինգրադի մոտ։ Պարգևատրվել է Լենինի և Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշաններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կորտենովա

Կորտենովա (իտալերեն՝ Cortenova), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1254 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների համաձայն։ Խտությունը կազմում է 11 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22040, հեռախոսային կոդ՝ 0341։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0341 901110
Էլ. փոստ՝ info@comune.cortenova.lc.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.cortenova.lc.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Իմանգուլովո (գյուղ, Ուչալինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻմանգուլովոԻմանգուլովո (ռուս.՝ Имангулово, բաշկիրերեն՝ Иманғол), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ուչալինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 946 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարզպան

Մարզպան, (պահլավերեն՝ marzpan-կուսակալ), Սասանյան Իրանի գերիշխանությանը ենթակա վարչական միավորի՝ մարզպանության կառավարիչը, արքայից արքայի տեղապահը։ Հայ Արշակունի արքայատան անկումից (428) և Մարզպանական Հայաստանի ստեղծումից հետո Սասանյան արքունիքը 5-7-րդ դարեր Հայոց մարզպաններ են նշանակվել թե՝ պարսիկ վերակացուներ, թե՝ հայ իշխաններ։
Հայերը մարզպանին անվանել են նաև «Տանուտեր Հայոց»։ Մարզպանի պաշտոն են վարել Տաշիր-Ձորագետի Կյուրիկյան թագավորների վասալները՝ Դսեղի Մամիկոնյանները, որոնց տոհմում «Մարզպան-մարծպանը» դառնում է նույնիսկ անձնանուն։
Քանդակների այգի (Կալինինգրադ)

Քանդակների այգի (ռուս.՝ Парк скульпту́ры), պուրակ և թանգարան բաց երկնքի տակ Կալինինգրադում, համարվում է Կալինինգրադի մարզային պատմա-գեղարվեստական թանգարանի մասնաճյուղ։
Գտնվում է Քնայպհոֆ կղզու արևմտյան մասում (Կանտի կղզի, Կենտրոնական կղզի)։ Այգու տարածքը 12 հեկտար է։
Քանդակների այգին ձևավորվել է 1984 թվականին։
Պարկի հավաքածուն բաղկացած է մոտ երեսուն քանդակներից, ներառյալ մշակութային գործիչների հուշարձանները՝ կոմպոզիտորների, գրողների, բանաստեղծների։ Որոշ քանդակներ վերացել են վանդալիզմի կամ գողության հետևանքով։
Այգին հետաքրքիր է նաև այնտեղ աճող բույսերով։ Այստեղ կարելի է տեսնել տարբեր տեսակի ծառեր և թփեր`ավելի քան 1030 օրինակ Եվրոպայից, Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայից, Ճապոնիայից, Մոնղոլիայից, Աֆղանստանից, Բալկաններից։ Այսպիսով, քանդակների այգին նաև դենդրարիում է։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Քնայպհոֆի թաղամասի ավերված տեղում  1960-ական թվականներին տնկվել են ծառեր և թփեր։

Քանդակների պուրակի ապագան դեռևս անորոշ է։ 2008 թվականին ընդունված քաղաքային կենտրոնի վերակառուցման ծրագրի համաձայն, Քնայպհոֆում կվերականգնվեն պատերազմի ժամանակ ավերված պատմական շենքերը։ Այնուամենայնիվ, դատելով կղզու զարգացման նախագծի համակարգչային պատկերից՝ կկառուցվի միայն արևմտյան մասը, իսկ արևելյան մասում՝ կանաչ տնկարկներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Информация о филиалах на официальном сайте Калининградского историко-художественного музея
(6290) 1985 CA2

(6290) 1985 CA2, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի փետրվարի 12-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,22215 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0188 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4255 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1209,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297539 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6290) 1985 CA2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
100 (թիվ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 100 (այլ կիրառումներ)100 (հարյուր), բնական թիվ, որը գտնվում է 99-ի և 101-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
Տասական համակարգի ամենափոքր երկնիշ թիվը
100-ի թվանշանների գումարը հավասար է 1-ի
100-ի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 0-ի
100-ը զույգ եռանիշ թիվ է
100-ի քառակուսին հավասար է 10 000-ի
10100-ն անվանում են գուգոլ
Առաջին ինը պարզ թվերի գումարն է՝ 100 = 2 + 3 + 5 + 7 + 11 + 13 + 17 + 19 + 23
Ամենափոքր քառակուսի հանդիսացող թիվը, որը հավասար է չորս հաջորդական թվերի խորանարդների գումարին՝ 1³ + 2³ + 3³ + 4³
Լայլանդի թիվ է՝ 26 + 6² = 100
1%-ը ամբողջ թվի 1/100 մասն է


== Գիտության մեջ ==

Ֆերմիումի ատոմային համարը
100 °C  - նորմալ պայմաններում ջրի եռման ջերմաստիկճանը
100 °F  - Ֆարենհայտի կողմից սխալ ենթադրված մարդու մարմնի սովորական ջերմաստիճանը (իրականում այն 97, 9 °F)
100 կարգային թիվն ունի Հեկատե աստերոիդը։


== Պատմության մեջ ==
Հարյուրամյա պատերազմը


== Այլ ոլորտներում ==
100 թ., Մ.թ.ա. 100 թ.
Տարվա 100-րդ օրը ապրիլի 10-ն է (նահանջ տարիներին՝ ապրիլի 9-ը)
100 տարին մեկ դարն է
ASCII-ում «d» նշանի համարը
100-ը ոստիկանության հեռախոսահամարն է՝ Իսրայելում, Հնդկաստանում, Հունաստանում և Նեպալում։


== 100-ից 199 թվերը ==
Նովի Ռեժետ

Նովի Ռեժետ (ռուս.՝ Новый Режет), գյուղ Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մեիր Շալև

Մեիր Շալև (եբրայերեն՝ מאיר שלו‎, հուլիսի 29, 1948(1948-07-29), Nahalal, Jezreel Valley Regional Council, Իսրայել, Հյուսիսային մարզ, Իսրայել), հրեա գրող և «Եդիոտ Ահրոնոտ» օրաթերթի սյունակագիր։ Շալևի գրքերը թարգմանվել են աշխարհի շուրջ 26 լեզուներով։


== Կենսագրություն ==
Շալևը ծնվել է Իսրայելի Նահալալ գյուղում։ Ավելի ուշ, նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Երուսաղեմ և Գինոսար։ Մեիր Շալևը բանաստեղծ Իցհակ Շալևի որդին է։ Նրա զարմուհին՝ Զերույա Շալևը ևս գրող է։ 1966 թվականին զորակոչվել է Իսրայելի պաշտպանության բանակ և ծառայությունն անցկացրել Գոլանի բրիգադում։ Սկբնական շրջանում լինելով շարքային զինծառայող՝ ավելի ուշ նշանակվել է հետախուզական վաշտի դասակի հրամանատարի պաշտոնում։ Շալևը մասնակցել է Վեցօրյա պատերազմին, իսկ դրանից մի քանի ամիս անց վիրավորվել ծառայակցի արձակած կրակից։
Իր կարիերան սկսել է հեռուստատեսությունում և ռադիոյում հեգնական կերպարներ մարմնավորելով։ Իսրայելի առաջին ալիքով վարել է «Ուրբաթ երեկո» հաղորդաշարը։ Իր առաջին «Կապույտ լեռը» վեպը հրապարակվել է 1988 թվականին։
Շալևը նաև հեղինակում է փաստավավերագրական և մանկական գրքեր, իսկ «Եդիոտ Ահրոնոտ» օրաթերթի կիրակնօրյա համարում վարում իր շաբաթական սյունակը։
Ներկայումս բնակվում է Հեզրայելի հովտում։


== Հայացքներ և տեսակետներ ==
Ըստ 2009 թվականի հարցազրույցի՝ Շալևն ունի ձախական հայացքներ և կարծում է, որ Իսրայելա-պաղեստինյան հակամարտությունը հնարավոր է լուծել երկու ժողովուրդների համար երկու պետություն ստեղծելու տարբերակով։ Այդուհանդերձ, նա քննադատում է պաղեստինյան կողմում առկա ծայրահեղականությունը՝ նշելով, որ արմատական պաղեստինցիների համար խնդրի լուծման միակ տարբերակը հրեաների կողմից ճամպրուկների հավաքումն ու իրենց պապերի երկրներ մեկնելն է։ «Երբ Մերձավոր Արևելքում հրեաներ չլինեն, խնդիրը կլուծվի. սա էլ պաղեստինցի ծայրահեղականների տրամաբանությունը։ Քանի դեռ նրանք շարունակեն մտածել այդ ճանապարհով, խաղաղություն չի լինի։ Մենք այստեղ ենք և պատրաստվում ենք մնալ։ Միայն այդ փաստը ընդունելուց հետո առաջընթաց կարող է լինել», - նշել է Շալևը։


== Մրցանակներ ==
Բերնշթեյնի մրցանակ (1989)
Բրեների մրցանակ (Իսրայել)
Հրեական ազգային գրական մրցանակ (2007)
Միխալ Գովրինի հետ միասին արժանացել է Արվեստների և գրականության շքանշան (Ֆրանսիա, 2018)։


== Ծանոթագրություններ ==
Շահան Պերպերյան

Շահան Ռեթեոսի Պերպերյան (հունվարի 1, 1891(1891-01-01), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 9, 1956(1956-10-09), Փարիզ), հայ մանկավարժ, երաժշտագետ, խմբավար, հոգեբան, փիլիսոփա։
Նկարիչ Արտավազդ Պերպերյանի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Կ․ Պոլսի Պերպերյան վարժարանը, 1906-1907 թվականներին նույն վարժարանում դասավանդել է գրականություն և գիտություններ։ 1908 թվականից Փարիզում հետևել է Սորբոնի համալսարանի փիլիսոփայության և արվեստների մասնաճյուղերի դասընթացներին։ 1911 թվականին ստանձնել է Պերպերյան վարժարանի տնօրինությունը (մինչև 1922 թվականը)։ 1918 թվականին ընտրվել է Հայ ուսուցչական միության կեդրոնական վարչության ատենապետ,1919 թվականին՝ Կեդրոնական ուսանողական խորհրդի անդամ, գործուն մասնակցություն է ունեցել Կ․ Պոլսի Հայ արվեստի տան (Հայարտուն) հիմնադրմանը, ստանձնել նախագահությունը։ Հրապարակախոսական աշխատանք է տարել պոլսահայ մամուլում («Ոստան»), 1922 թվականին Գ․ Գավաֆյանի, Վահան Թեքեյանի, Հակոբ Օշականի և Կոստան Զարյանի ընկերակցությամբ հրատարակել է «Բարձրավանք» գրական-գեղարվեստական հանդեսը։ 1922 թվականի աշնանը մեկնել է Գերմանիա, Դրեզդենի դալկրոզյան հաստատությունում ուսումնասիրել պարարվեստ (1922-1924 թվականներին)։ 1924 թվականին, Կահիրեում, եղբոր՝ Օննիկ Պերպերյանի հետ, վերաբացել է Պերպերյան վարժարանը։ 1934 թվականին հրավիրվել Երուսաղեմի ժառանգավորաց վարժարան, Հակոբ Օշականի հետ հիմնել Հայ մշակութային միությունը (1940—1947 թվականներ)։ 1944 թվականից Անթիլիասի դպրեվանքում դասավանդել է փիլիսոփայություն։ Լինելով Ա․ Բերգսոնի աշակերտը, Պերպերյանը որոշ առարկաներ դասավանդել է իդեալիստական և կրոնական մեկնաբանությամբ։ Պերպերյանը հիմնել և ղեկավարել է Կահիրեի Պերպերյան վարժարանի (1924-1934) և Հայ գեղարվեստասիրաց միության (1932-1934) երգչախմբերը։ Եղանակավորել է Հ․ Թումանյանի, Ա․ Իսահակյանի, Վ․ Տերյանի, Դ․ Վարուժանի, Վ․ Թեքեյանի, Ռ․ Սևակի, Հ․ Օշականի, Ռ․ Պերպերյանի և այլոց մի շարք բանաստեղծություններ, կատարել պարադրական ձևավորումներ։ Հեղինակ է բազմաթիվ երաժշտագիտական հոդվածների և «Կոմիտաս վարդապետ, անձը և գործը» (1936), «Երկու ժամանակներ» (1943) և այլ աշխատությունների։


== Մատենագիտություն ==
Տէր Խաչատուրեան, Ա. Շահան Ռ. Պէրպէրեան (1891–1956), Պէյրութ, 1969։


== Գրականություն ==
Սահակ Վարդապետ։ Երաժիշտը։ Հասկ։ Antelias, 1956, pp 458–9:
Գ. Վ. [Գարեգին Վարդապետ]։ Շահան Պէրպէրեան (1891-1956). Հասկ։ 1956, pp 455–8:
Արշակ Ալպօյաճեան։ Թորգոմ Պատրիարք Գուշակեան։ Հրատ. Մտաւորական Սպասարկութեանց Գրասենեակի։ Կահիրե, 1940։
Մենդելեևի փողոց (Կրասնի Սուլին)

Մենդելեևի փողոց (ռուս.՝ Улица Менделеева), փողոց Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանի և Կրասնոսուլինսկի քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոն Կրասնի Սուլին քաղաքի Սուլինսկի ավան միկրոշրջանում։ Անվանվել է ռուս գիտնական, գյուտարար Դմիտրի Իվանովիչ Մենդելեևի (1834-1907) պատվին։ Սկիզբ է առնում Սուլինսկայա փողոցից և ավարտվում Բերյոզովայա փողոցի հետ հատվելով։ Երկարությունը 620 մետր է։


== Նկարագրություն ==
Կրասնի Սուլին քաղաքի Մենդելեևի փողոցը սկսվում է Սուլինսկայա փողոցից և ավարտվում Բերյոզովայա փողոցի հետ հատվելով։ Կարճ փողոց է. երկարությունն ընդամենը 620 մետր է։ Փողոցում կա համարակալված 9 շինություն և բոլորը՝ աջ կողմում (զույգ համարներ)։
Մենդելեևի փողոցի փոստային դասիչն է՝ 346353։
Փողոցն անվանվել է ռուս գիտնական-հանրագետ՝ քիմիկոս, ֆիզիկաքիմիկոս, ֆիզիկոս, երկրաբան, տնտեսագետ, նավթային մասնագետ, չափագետ, տնտեսագետ, սարքաշինարար, տեխնոլոգ, ուսուցիչ, գյուտարար, Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի պրոֆեսոր, Սանկտ Պետերբուրգի Գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ Դմիտրի Իվանովիչ Մենդելեևի (1834-1907) պատվին, որը 1869 թվականին բացահայտել է բնագիտության հիմնական օրենքներից մեկը՝ քիմիական տարրերի պարբերականության օրենքը։ Թողել է մոտ 500 տպագիր աշխատություն, որոնց մեջ է դասական «Քիմիայի հիմունքները»՝ անօրգանական քիմիայի առաջին կառուցվածքային շարադրանքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Улица Менделеева в Красном Сулине
Подробная карта Улица Менделеева, город Красный Сулин со спутника с номерами домов, индекс и маршруты, Яндекс, Гугл карты


== Արտաքին հղումներ ==
г. Красный Сулин, улица Менделеева(չաշխատող հղում)
Նուդիժե

Նուդիժե (ուկրաիներեն՝ Нуди́же), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Լյուբոմլի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1510 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նուդիժե գյուղում բնակվում էր 809 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,29 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 353,28 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Էվրե Էյքեր

Էվրե Էյկեր (նորվ.՝ Øvre Eiker), կոմունա Նորվեգիայի Բուսկերուդ ֆյուլքեյում։ Կոմունայի վարչական կենտրոնը Հոկսուն քաղաքն է։ Պաշտոնական լեզուն բուկմոլն է։ Զբաղեցնում է 456.76 կմ² տարածք։ Որպես Նորվեգիայի ֆյուլքե՝ ստեղծվել է 1885 թվականի հուլիսի 1-ին։


== Էվրե Էյկերի զինանշանը ==
Էվրե Էյկեր կոմունայի զինանշանը հաստատվել է 1981 թվականի հոկտեմբերի 24-ին և իրենից ներկայացնում է կապույտ գույնով ներկված վահան, ներքևի մասը սուր, որի վրա արծաթագույն կաղնու երկու տերև և երկու կաղին։ Նորվեգերենից թարգմանած «Eik» նշանակում է կաղին։


== Աշխարհագրություն ==
Էվրե Էյկեր կոմունան գտնվում է Բուսկերուդ ֆյուլքեի հարավում և սահմանակից է Կոնսբերգ, Ֆլեսբերգ, Սիգդալ, Մոդում, Լիեր, Հոֆ կոմունաներին։ Վարչական կենտրոնը Հոկսուն քաղաքը, որը ունի 8000 բնակիչ։ Մնացած 7000  բնակիչները ապրում են Վեսթֆոսեն, Սկօթսելվ, Օրմասեն և Դարբու բնակավայրերում։


== Բնակչություն ==
Համաձայն 2007 թվականի մարդահամարի տվյալների՝ Էվրե Էյկեր կոմունայում բնակվում է 16132 մարդ։ Կոմունայի բնակչության քանակը վերջին 60 տարում աճ է գրանցել։


== Հայտնի անձինք ==
Պեր Օլաֆ Լունթեիգեն (ծնվ. 1953 թ.), Նորվեգիայի կենտրոնամետների կուսակցության անդամ,
Ջոնս Լայ (1833–1908 թթ.), վիպասան, գրող, դրամատուրգ,
Քրիստոփեր Հորնսրուդ (1859–1960 թթ.), Նորվեգիայի վարչապետ
Նիկոլայ Էիլերտսեն (born 1978 թ.), նորվեգացի բասիստ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Store norske leksikon.(նորվ.)


== Արտաքին հղումներ ==
Կոմունայի վիճակագրական տվյալները վերցված Նորվեգիայի վիճվարչությունից: Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.(նորվ.)
Ասնի (վայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ասնի (այլ կիրառումներ)Ասնի, վայր, բրույթը՝ անորոշ։ Գտնվում էր Մեծ Հայքի Տուրուբերան աշխարհի Տարոն գավառում, Ավետյաց բլուր վայրից ոչ հեռու։ Հիշատակում է Հովհաննես Մամիկոնյանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Սելին Բրյուն-Լի

Սելին Բրյուն-Լի (նորվ.՝ Celine Brun-Lie, մարտի 18, 1988(1988-03-18), Օսլո, Նորվեգիա), նորվեգուհի դահուկորդ, կանադական Վանկուվեր քաղաքում անցկացված Ձմեռային օլիմպիական խաղերի մասնակից, կարճ տարածության մրցավազքերի մասնագետ։
Բրյուն-Լիի առաջին ելույթը տեղի է ունեցել 2007 թվականին անցկացված աշխարհի գավաթի մրցումների ժամանակ։ 2008 թվականի դեկտեմբերին դահուկավազքի աշխարհի գավաթի առաջնության ժամանակ մրցասպարեզ է դուրս եկել։ Ներկա դրությամբ Բրյուն-Լին աշխարհի առաջնությունների ընթացքում երեք անգամ հայտնվել է լավագույն եռյակում՝ մեկ անգամ կարճ վազքում և երկու անգամ թիմային կարճ վազքում։ Նրա լավագույն ցուցանիշը համարվում է դահուկավազքի աշխարհի առաջնությունում 2008-2009 թվականներին ընդհանրական միավորներով 27-րդ տեղը զբաղեցնելը։
2010 թվականի Ձմեռային օլիմպիական խաղերի դահուկավազքի մրցումներում Բրյուն-Լին մասնակցել է երկու մրցավազքում։ Կարճ վազքում նա զբաղեցրել է 6-րդ հորիզոնականը, իսկ իսկ թիմային կարճ վազքում՝ 5-րդ հորիզոնականը։
Սելին Բրյուն-Լին իր սպորտային գործունեության ընթացքում մեկ անգամ մասնակցել է դահուկասպորտի 2009 թվականի աշխարհի առաջնությանը, որտեղ հանդես է եկել կարճ տարածության վազքով և զբաղեցրել 11-րդ հորիզոնականը։
Բրյուն-Լին դահուկավազքի մրցումներում հանդես է գալիս Fischer ֆիրմայի դահուկներով։


== Օգտագործված աղբյուրներ ==
Սելին Բրյուն-Լիի կենսագրությունը fis հարթակում:(անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիստինա Ջավադյան

Քրիստինա Հրաչիկի Ջավադյան (օգոստոսի 31, 1991(1991-08-31), Երևան, Հայաստան), հայ մոդել։


== Կենսագրություն ==
Քրիստինա Ջավադյանը ծնվել է 1991 թվականի օգոստոսի 31-ին Երևանում։
Հայրը՝ Հրաչիկ Իվանի Ջավադյան, մայրը՝ Կարինա Էդվարդի Չալյան։ 2 տարեկանից ապրել է Ղրիմում։ Դպրոցն ավարտել է 2008 թվականին՝ արծաթե մեդալով։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Վ․ Ի․ Վերնադսկու անվան Ղրիմի համալսարանի Տավրիկական ակադեմիա, մասնագիտությունը՝ տնտեսագետ։ Ակադեմիան ավարտել է 2013 թվականին։ 2009 թվականին մասնակցել է «Ղրիմի գեղեցկուհի» մրցույթին, գրավել է առաջին հորիզոնականը։ 2010 թվականին մասնակցել է ՈւՀԵՄ-ին (Ուկրաինայի հայ երիտասարդության մրցույթ), որտեղ գրավել է երրորդ տեղը։ 2012 թվականին ամուսնացել է։ 2013 թվականին ծնվել է որդին, 2016 թվականին՝ առաջին դուստրը, 2018-ին` երկրորդ դուստրը։ Այժմ ապրում է Ստավրոպոլում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ղրիմի գեղեցկուհի 2009»
Հարցազրույց Քրիստինա Ջավադյանի հետ
«Ղրիմի գեղեցկուհի» եզրափակիչ, 2009, 1/3
«Ղրիմի գեղեցկուհի 2009», ծննդավայրը` Երևան
Ջենիֆեր Լավ Հյուիթ

Ջենիֆեր Լավ Հյուիթը (անգլ.՝ Jennifer Love Hewitt, փետրվարի 21, 1979(1979-02-21), Ուեյկո, Տեխաս, ԱՄՆ), ամերիկյան դերասանուհի, պրոդյուսեր, ռեժիսոր և երգչուհի։ Հանդիսատեսին հայտնի է «Ես գիտեմ, թե ինչ եք արել անցյալ ամառ», «Եթե միայն», «Սրտակերները» և «Սմոքինգ» ֆիլմերից։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


=== Պրոդյուսեր ===


=== Ռեժիսուրա ===


=== Սցենարիստ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Հայֆայի թատրոն

Հայֆայի թատրոն (եբրայերեն՝ תיאטרון חיפה; Teat'ron Kheifa), թատրոն, որը հանդիսանում է Իսրայելի առաջին թատրոնը, տեղակայված է Հայֆայում։


== Ֆոնի վրա ==
Հայֆայի թատրոնը՝ Իսրայելի առաջին քաղաքային թատրոնը, հիմնադրվել է Հայֆայի քաղաքապետ Աբա Հուշիի կողմից Հայֆայի քաղաքային խորհրդի աջակցությամբ։ Հիմնադրվել է 1961 թվականին։ Այստեղ աշխատում են հրեա և արաբ դերասաններ, և, ի շնորհիվ իր սադրիչ աշխատանքների, այն համաշխարհային համբավ ունի։ Թատրոնի առաջին տնօրենը եղել է Յոզեֆ Միլոն։ Այն առաջին համայնքային թատրոնն է Իսրայելում, ինչպես նաև առաջինն է իրականացրել մարքեթինգային արշավներ սեզոնային տոմսեր գովազդելու համար։ Նրա նպատակն է ներգրավել տեղական բնակիչներին թատերական ստեղծագործական աշխատանքներում և քաղաքում բարձրացնել մշակութային իրազեկությունը։ Հայֆայի թատրոնը միակն է, որը խրախուսում է թատերական ներկայացումնների բոլոր ձևերը։ Հանդիսանում է նաև իսրայելացի դրամատուրգների և ռեժիսորի համար տրամպլին, և խրախուսում է բնօրինակ աշխատանքները։
Թատրոնում բեմադրվել են 8-10 պիեսներ, որոնք ներկայացվել են 30.000 հանդիսատեսի համար։ Ներկայացումներ է բեմադրում քաղաքներում, կիբուցներում և Իսրայելի տարբեր բնակավայրերում, ինչպես նաև պարբերաբար ներկայացնում է ժամանակակից թատրոնի աշխատանքներ եբրայերենով և արաբերենով։
Թատերախմբի տնային բազան գտնվում է Ջոզեֆ և Ռեբեկա Մեյերհոֆի Հայաֆայի Ադար առաջին թաղամասի հարևանությամբ։
Հանոչ Լևինը, Հիլլել Միթլեփունկթը, Հեհոշուա Սոբոլը, Ա. Բ. Յեհոշան, Ժոզեֆ Բար Ժոզեֆը և Դեննի Հորոֆիցը սկսել են իրենց մասնագիտական թատերական կարիերան հենց այս թատրոնից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Haifa Theater controversies, Michael Handelzalts, Հա Արեց Իսրայելական թերթ
http://ht1.co.il/ (եբրայերեն)
https://hy-am.facebook.com/Haifa.Theatre
Հրեշը (մուլտֆիլմ)

«Հրեշը» (ռուս.՝ Чудовище), խորհրդային կարճամետրաժ նկարված ֆիլմ, որը նկարահանվել է ըստ Նինա Կատերլիի հեքիաթի մոտիվների, 1990 թվականին, ԽՍՀՄ պետական հեռուստառադիոյի պատվերով։


== Սյուժե ==
Այս պատմությունը մի հրեշի մասին է, որն ապրում է կոմունալ բնակարանում։ Հրեշը բրդոտ էր, մի աչքանի, ակնոց էր կրում և կարողանում էր կախարդել. նրա սիրելի կախարդանքն էր` «Վիրուս-կվարտիրուս»։  Նա ապրում էր դատարկ սենյակում, որտեղ կար աթոռակ և լուսամուտի գոգին տրված էր ռադիոընդունիչ, ճաշին իր համար եփում էր ոսկորներ ընդհանուր խոհանոցում։ Նույն բնակարանում նրա հետ ապրում էին երկու հարևանուհիներ. նրանցից մեկը չար էր չէր սիրում հրեշին և ծաղրում էր նրան, իսկ մյուսը` մորաքույր Մաշան, շատ բարի էր և պաշտպանում էր նրան։


== Նկարահանող խումբ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հրեշը» kinomafia կայքում
Մուլտֆիլմը YouTube կայքում
Մուլտֆիլմը mults.info կայքում
Մուլտֆիլմը kinopoisk.ru կայքում
Հակոդատե (լեռ)

Հակոդատե լեռ (ճապ.՝ 函館山 Hakodate-yama), լեռ Ճապոնիայի Հոկայդո պրեֆեկտուրայի Հակոդատե քաղաքում։ Լեռան բարձրությունը կազմում է 334 մ։
Հակոդատե լեռը հայտնի է իր գագաթից դեպի ծովածոցը և քաղաքը բացվող տեսարաններով։ Համարվում է Ճապոնիայի ամենագեղեցիկ տեսարաններից մեկը և դասվում է Հոնգ Կոնգ և Նապլես լեռների տեսարանների հետ մի շարքի։
Գագաթ կարելի հասնել ոտքով, հեծանվով, մեքենայով և ճոպանուղով։ Քաղաքի այցելուները կարող են բարձրանալ լեռնագագաթը նաև զբոսաշրջային ավտոբուսներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Հակոդատե


== Արտաքին հղումներ ==

Hakodate Yama - Geological Survey of Japan
Կոլչուգինո (այլ կիրառումներ)

Կոլչուգինո, կարող է վերաբերել՝

Կոլչուգինո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում
Կոլչուգինո - գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում