armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Let L-410-ի ավիավթար Բանդունդուում

Let L-410-ի վթարը Բանդունդուում, ավիավթար, որը տեղի է ունեցել Let L-410 Turbolet ինքնաթիռում 2010 թվականի օգոստոսի 25-ին, Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության Բանդունդու պրովինցիայում։


== Իրադարձություններ ==
Ինքնաթիռը, որը պատկանում է տեղական «Filair ավիաընկերությանը, Կենտրոնական Կոնգո պրովինցիայից մեկնում էր Բանդունդու քաղաք։ Բանդունդուից հետո այն պետք էր մեկներ հանրապետության մայրաքաղաք՝ Կինշասա։ Ավիավթարը տեղի է ունեցել տեղական ժամով 12:00-ի կողմերը Բանդունդու պրովինցիայում։ Վթարի արդյունքում մահացել է 20 մարդ, ողջ է մնացել մի մարդ։


== Վթարի պատճառները ==
2010 թվականի հոկտեմբերին հայտնի դարձավ վթարի պատճառները։ Միակ ողջ մնացած մարդը ցուցմունք է տվել, ըստ որի հաջողվել է վերականգնել կատարվածի պատկերը։ Ուղևորներից մեկը ինքնաթիռ էր տարել կոկորդիլոս, որը վայրէջքի պահին դուրս է եկել պայուսակից, ինչից հետո սկսվել է իրարանցում. ուղևորները նետվում են օդաչուի խցիկը։ Ինքնաթիռի քթի մասի գերբեռնման պատճառով այն կորցրել է հավասարակշռությունը և ընկել է թռիչքուղուց մի քանի հարյուր մետր հեռու գտնվող մի դատարկ տան տանիքին։ Ինքը՝ կոկորդիլոսը, կենդանի է մնացել, բայց զոհվել է փրկարարների կողմից փրկարարական աշխատանքների ժամանակ։


== Ուղևորներ և անձնակազմ ==
Ինքնաթիռում կար 18 ուղևոր և ավիաընկերության անձնակազմից երեք անձ։ Ողջ է մնացել միայն մեկ ուղևոր՝ Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության քաղաքացի։


== Ծանոթագրություններ ==
Արմենիան (շոգենավ)

Արմենիան (անգլ.՝ Steamship "Armenian"), 1895 թվականին կառուցված բեռնատար լայներ։ Ի սկզբանե կառուցվել է լիվերպուլյան նավերի սեփականատեր և արվեստի ստեղծագործությունների հավաքող Ֆրեդերիկ Ռիչարդս Լեյլանդի համար, սակայն 1903 թվականի մարտի 20-ից այն ձեռք է բերում Վայթ Սթար Լայն ընկերությունը։ Արմենիանը բեռեր էր տեղափոխում Լիվերպուլից Նյու Յորք և հակառակը, մի պահ կատարում էր նաև ուղևորների փոխադրում։ 1910 թվականին նավը նոր գույնով են ներկում (վարդագույն նավափողեր և սև կայմեր))։
Նավի նախնական անվանումն է եղել SS Indian, սակայն կապված Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ Աբդուլ Համիդ II-ի կազմակերպած զանգվածային ջարդերի բրիտանական մամուլում այդ օրերին լուսաբանվող թեմայի հետ, ստացել է SS Armenian անվանումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Օտրադնոե (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕտրադնոեՕտրադնոե (ուկրաիներեն՝ Відрадне), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Իվանովկա։
2001 թվականի տվյալներով Օտրադնոե գյուղում բնակվում էր 202 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,715 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 282,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(375) Ուրսուլա

(375) Ուրսուլա (անգլ.՝ Ursula), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1893 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Օգյուստ Շարլուայի կողմից Նիցայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,124072 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,792 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4561 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ուրսուլա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,7835 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2016,88 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178494 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 15,94° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(375) Ուրսուլա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Malaysia Airlines

Մալայզիական ավիաընկերություն (թամիլերեն՝ மலேசிய வான்வழி; չինարեն՝ 马来西亚航空公司), Մալայզիայի ազգային պետական ​​ավիաընկերություն։ Օդանավակայանի գրասենյակը գտնվում է Սուլթան Շահ Աբդուլ Ազիզում։ Իրականացրել է առևտրային երթևեկություններ 85 ուղղությամբ, 6 մայրցամաքներում։ Ավիաընկերություը ամենօրյա ռեժիմով օրական տեղափոխում է Մալայզիայի բազմաշերտ մշակութային հարստությունից ներշնչված շուրջ 40,000  ճանապարհորդներ:[1] «Մալայզիական հյուրընկալություն». սա կարգախոսն է Մալայզիական ավիաընկերության:[2]
Գլխավոր փոխադրումը կատարվում է Միջազգային օդանավակայան Կուալա Լումպուրից, ինչպես նաև երկրորդական փոխադրումը իրականացնում են Միջազգային օդանավակայան Կոտա Կինաբալույից։ Մալայզիական ավիաընկերությունը Oneworld ավիացիոն դաշինքի անդամ է. այն առաջարկում է բարձրակարգ ուղևորափոխադրումներ՝ շուրջ 170 տարածաշրջանների ավելի քան 1000 ուղղություններով և մուտք է ապահովում աշխարհի ավելի քան 650 օդանավակայանների լաունջ սրահներ:[3] Մալայզիական ավիաընկերությունը առաջարկում է Բիզնես, Բիզնես Սուիթ և Էկոնոմ դասի թռիչքներ:[4]

Մալայզիական ավիաընկերության կառավարման ներքո են գտնվում նաև երկու դուստր ավիափոխադրողներ՝ Firefly-ը և MASwings-ը։ Firefly-ը կանոնավոր թռիչքներ է իրականացնում իր երկու հիմնական կետերից՝ Պենանգ և Սուբանգի միջազգային օդանավակայաններից:[5] 
Մալայզիական ավիաընկերությունը ունի նաև բեռնատար նավատորմ, որը շահագործվում է MASkargo դուստր ձեռնարկության կողմից:[6]


== Ուղղություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Malaysia Airlines Latest Timetable (Dec 2010 — Mar 2011)
Մալոբուրլուկսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Մալոբուրլուկսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Малобурлуцька сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մալոբուրլուկսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 786 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 43.61 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 18.02 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ահմեդ Աղամուրադով

Ահմեդ Տաչմուրադովիչ Աղամուրադով (թուրքմ.՝ Ahmet Täçmyradowiç Agamyradow, հունիսի 14, 1979(1979-06-14), Աշխաբադ, Թուրքմենական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թուրքմեն ֆուտբոլիստ և «Ալտին տաչ» մանկական ակումբի գլխավոր մարզիչ։


== Անձնական կյանք ==
Հայտնի թուրքմեն մարզիչ Թաչմուրադ Աղամուրադովի որդին է։


== Ֆուտբոլիստի կարիերա ==
1994-1995 թվականներին հանդես է եկել «Նիսի» կազմում, 1995-1996 թվականներին խաղացել է «Կոպետդաղ» ակումբում։
1996-1999 թվականներին խաղացելէ «Դաղդանում», 1999-2000 թվականներին «Կոպետդաղում»։ Վերջին ակումբը եղել է «Մելիկը», որի գույները պաշտպանել է 2004-2008 թվականներին։
1999 թվականին հրավիրվել է Թուրքմենստանի երիտասարդական հավաքական։


== Մարզչական կարիերա ==
2006 թվականին աշխատել է Աշխաբադ քաղաքի Սպորտային դպրոցում որպես ֆուտբոլային մարզիչ։
2012 թվականին եղել է «Ախալե» ակումբի մարզիչը։
2011-2013 թվականներին մարզել է Թուրքմենստանի պատանեկան հավաքական։
2014 թվականին մարզել է Թուրքմենստանի երիտասարդական հավաքականը։ Նրա գլխավորությամբ Թուրքմենստանի հավաքականը մտել է 2015 թվականի Համագարծակցության Գավաթի լավագույն 4 ակումբների մեջ։
2015-ից 2016 թվականների եղել է «Խազինա» ակումբի գլխավոր մարզիչը։ 2015 թվականի Թուրքմենստանի ֆուտբոլի առաջնությունում 10-ից 7-րդ տեղն է ընկել։
2016 թվականից մարզել է «Ալտին տաչ» ակումբի փոքրների թիմին։


== Ծանոթագրություններ ==
Դինա (շուն)

Դինա, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, Կարմիր բանակի առաջին հետախույզ շունը։ Դինան ռազմական շների կենտրոնական դպրոցում տանկերի կործանիչի ուսուցման դասընթաց է անցել։ Ական փնտրող շների գումարտակում Դինան երկրորդ մասնագիտությունն է ձեռք բերել՝ ականորդ, իսկ հետո յուրացրել երրորդ մասնագիտությունը՝ դիվերսանտ։


== Նկարագրություն ==
Հովվաշուն Դինան, մասնակցելով Բելառուսում «ռելսային պատերազմին», 1943 թվականի աշնանը հաջողությամբ կատարել է մարտական առաջադրանքը. դուրս է թռել ռելսերի վրա մոտեցող գերմանական ռազմական էշելոնի առջև, գցել լիցքավորված բեռնապարկը, ատամներով սեղմել է պարկուճ-բոցավառման կոպը, թաքնվել անտառներում։ Դինան արդեն ականորդների կողքին էր, երբ պայթել է էշելոնը։ Կարճ ամփոփագրում ասվում է.

Այսպես հաջողությամբ ավարտվել է եզակի և մարտական պրակտիկայում առայժմ միակ գործողությունը՝ դիվերսանտ շան կիրառմամբ։ Նրա պատրաստման համար լեյտենանտ Դինա Վոլկացը պարգևատրվել է Կարմիր Աստղի շքանշանով։
Պատերազմի ավարտին Դինան ևս երկու անգամ աչքի է ընկել Պոլոցկ քաղաքի ականազերծման ժամանակ, որտեղ դեպքերից մեկում գերմանական հիվանդանոցի մահճակալի ներքնակի մեջ գտել է թաքցրած ականը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Лужков Ф. М. Служебные собаки и их применение.
Минно-розыскные собаки на фронтах Великой Отечественной войны.
Светлана Гладыш. Гражданская специальность — актриса.
Բեանկուր

Բեանկուր (ֆր.՝  Béhencourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 355 մարդ, բնակչության խտությունը` 50.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.06 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 14 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին կար 238 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 182-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 56։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 76,5 %։ 182 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 171 անձ (93 տղամարդ և 78 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (7 տղամարդ և 4 կին)։ 56 անաշխատունակներից 15 եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 20-ը` թոշակառուներ, իսկ 21-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սոլովիխա (այլ կիրառումներ)

Սոլովիխա, կարող է վերաբերել՝

Սոլովիխա - գետ Ռուսաստանում, Անույի վտակը
Սոլովիխա - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վոսկրեսենսկի շրջանի կազմում
Փառիձոր

Փառիձոր, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զորաց տաճարի վիմական արձանագրություններ

Ստորև ներկայացված է Վայոց ձորի մարզի Եղեգիս գյուղի մոտ, Եղեգիս գետի միջին հոսանքի աջափնյակում Զորաց տաճարի արձանագրությունները՝


== Արձանագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ազիբետերզիր Ստորին

Ազիբետերզիր Ստորին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։ Գյուղն ուներ 1264 թվականին կառուցված մի եկեղեցի։
1986 թվականի դրությամբ գյուղն այլևս գոյություն չունի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շչերբինի (գյուղ, Չեռնյախովսկի շրջան)

Շչերբինի (ուկրաիներեն՝ Щербини), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1619 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շչերբինի գյուղում բնակվում էր 177 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,642 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 275,7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մաքսիմ Գորկու փողոց (Դոնի Ռոստով)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մաքսիմ Գորկու փողոց (այլ կիրառումներ)Մաքսիմ Գորկու փողոց (ռուս.՝ Улица Максима Горького), փողոց Ռուսաստանի Դոնի Ռոստով քաղաքի կենտրոնական մասում։
Նրա սկիզբը գտնվում է Սիվերսի պողոտայի և Դոլոմանյան նրբանցքի միջև։ Փողոցը ձգվում է արևմուտքից արևելք մինչև Չենցովի փողոց։
Անվանվել է պրոլետարական հայտնի գրող Ալեքսեյ Մաքսիմովիչ Գորկու պատվին, որը երեք անգամ այցելել է քաղաքը։ Ի հիշատակ դրա 1938 թվականի մարտի 28-ին Բերեգովայա փողոցում տեղադրվել է հուշատախտակ. «Այստեղ 1891 թվականի ամռանը Դոնի Ռոստովի նավահանգստի տարածքում բեռնակիր է աշխատել պրոլետարական մեծ գրող Մաքսիմ Գորկին (Ալեքսեյ Մաքսիմովիչ Պեշկովը, 1868-1936)»։


== Պատմություն ==

Փողոցի առաջին անվանումը եղել է Սեննայա։ Սկզբնապես այն եղել է քաղաքի հյուսիսում գտնվող վերջին փողոցը. խուլ մի անկյուն, որտեղ հարևան փողոցներում տեղակայված ուսումնական հաստատությունների մոտ կենտրոնացած էին քաղաքի բոլոր հասարակաց տները։


=== Փողոցի տարեգրություն ===
1885 թվական` վերանվանվում է Տուրգենևի փողոց։ Սակայն քաղաքի բնակչությունը դա ընկալում է շատ բացասական։
1895 թվական` վերականգնվում է նախկին անվանումը։
1913 թվական` Ռոմանովների արքայատոհմի 300-ամյակի կապակցությամբ փողոցը վերանվանվում է Ռոմանովյան։
1917 թվական` կրկին վերականգնվում է Սեննայա փողոց անվանումը։
1936 թվական` փողոցը ստանում է իր ներկայիս անվանումը։


== Արդի վիճակ ==
Մաքսիմ Գորկու փողոցը լայն է նեղ երթևեկելի մասով` լայն մայթերի և տրամվայի գծերի պատճառով։ Փողոցում տեղակայված է մի քանի ուսումնական հաստատություն` Հարավային դաշնային համալսարանի իրավունքի և կառավարման ինստիտուտը, Ժամանակակից հումանիտար ակադեմիայի Ռոստովի մասնաճյուղը, Ռոստովի պետական տնտեսագիտական համալսարանը, Ռոստովի պետական տնտեսագիտական համալսարանի քոլեջը, Դոնի Ռոստովի շինարարական քոլեջը, Ռոստովի պետական համալսարանի հաղորդակցության ուղիների տեխնիկումը։ Փողոցում գտնվում է նաև Դոնի Ռոստով քաղաքի հնագույն արդյունաբերական շենքերից մեկը` «Դոնսկոյ տաբակ» ֆաբրիկան։


== Փողոցի վերակառուցում ==
2012 թվականին սկսվել է մինչ օրս շարունակվող խոշոր վերակառուցումը` երկկողմանի երթևեկությամբ քառագոտի փողոցի ստեղծմամբ` տրամվայի գծերը ուղևորատար ավտոմեքենաների համար երթևեկելի դարձնելու և երթևեկելի մասի ընդլայնման միջոցով։ Վերակառուցման նպատակն էր Կրասնոարմեյսկայա և Պուշկինի փողոցների և փոքր չափով` Բոլշայա Սադովայա փողոցի ավտոմոբիլային երթևեկության լարվածության նվազեցումը։
Նախնական պլանի համաձայն` վերակառուցման աշխատանքները պետք է սկսվեին Սիվերսի պողոտայից։ Աշխատանքների արժեքը գնահատվում է 956 մլն ռուբլի։ Սակայն 2014 թվականի սկզբին, ընդհակառակը, իրականացվել է փողոցի միջին մասի վերակառուցումը (Բուդյոննու պողոտայից վերև), իսկ աշխատանքները նրա սկզբնամասում միայն մեկնարկել են։
2012 թվականին վերանորոգման աշխատանքների ընթացքում հայտնաբերվել է խորհրդային ժամանակաշրջանում քանդված Աստվածածնի Վերափոխման եկեղեցու նախկին գերեզմանոցի երկու գերեզման։


== Նշանակալի շենքեր և կառույցներ ==
Կենտ կողմում.

Թիվ 88` նախկին Առևտրային դպրոցի շենք
Թիվ 108/82` Թիվ 49 դպրոցԶույգ կողմում.

Թիվ 115` Թիվ 36 գիմնազիա


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Шулепова Э. А. Материалы свода памятников истории и культуры РСФСР. Ростовская область.. — М.: Изд-во НИИ культуры, 1990. — С. 24.
Անի (պարախումբ)

«Անի» պարախումբ, հիմնվել է 1974-ին, Լոս Անջելեսում՝ Համազգայինի հովանավորությամբ։ Միչիգանի ՀԲԸՄ Ալեք Մանուկյան վարժարանի պարախումբը ելույթի պահին դիր-ղեկավարներ՝ Սյուգի Բարսեղյան-Գարբինյան, Եդիա Հաշոլյան։ Ծրագիրն ընդգրկում է հայկական ժողովրդական պարեր, պարային սյուիտներ։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել ԱՄՆ-ի գրեթե բոլոր հայաշատ քաղաքներում, Հայաստանում, Արցախում։ Արժանացել է ԱՄՆ-ի Կոնգրեսի պատվոգրին։
Չինգոլի

Չինգոլի  (իտալերեն՝ Cingoli), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե շրջանում՝ Մաչերատա պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 10 646 մարդ (2008), բնակչության խտությունը՝ 72 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 147 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 62011։ Հեռախոսային կոդ՝ 0733։
Սինյոլիի, Սպերանդիայի և Բոնֆիլիոյի (Bonfilio) սրբերը հարգվում են որպես կոմունայի հովանավորներ։ Տոնը նշվում է հունվարի 24-ին և հուլիսի չորրորդ կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0733 601911
Էլեկտրոնային փոստ։ comune@cingoli.sinp.net
Պաշտոնական կայք։ http://www.cingoli.sinp.net/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ավերակ (Բաբերդի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավերակ (այլ կիրառումներ)Ավերակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում` Էրզրում–Տրապիզոն ճանապարհի վրա։


== Պատմություն ==
Մեծ եղեռնի տարիներին Ավերակի հայ բնակիչների մեծ մասը զոհվել է, իսկ փրկվածները կամ հավատափոխ են եղել կամ էլ գաղթել են օտար երկրներ։


== Բնակչություն ==
1872-1873 թվականներին ուներ 30 տուն հայ և 30 տուն թուրք բնակիչ, իսկ 1909 թվականին`մոտ 200 տուն բնակիչ, որից 110 տունը՝ հայ, իսկ մնացած 90-ը` թուրքեր։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչները հիմնականում զբաղվում էին երկրագործությամբ, անասնապահությամբ և այգեգործությամբ, իսկ Էրզրումից եկած հայերը, բացի երկրագործությունից, զբաղվում էին նաև երկաթագործությամբ (պայտագոբծության և այլն)։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ավերակն ուներ Ս. Աստվածածին անունով եկեղեցի։ Գյուղի մոտ է գտնվում Քամի զորավոր ուխտատեղին, որին թուրքերը կոչում են Ելզիարաթ։


== Կրթություն ==
Եկեղեցուն կից 1870-ական թվականներից սկսած գործում էր վարժարան, որն այդ տարիներին ուներ 30 աշակերտ։ 1914 թվականին վարժարանն ուներ 220 աշակերտ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(8339) Կոսովիչիա

(8339) Կոսովիչիա (անգլ.՝ Kosovichia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Նիկոլայ Չեռնիխի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,187322 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6381 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7365 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2078,44 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173207 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 0,2° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8339) Կոսովիչիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պեչերսկ (այլ կիրառումներ)

Պեչերսկ, կարող է վերաբերել՝

Պեչերսկ - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խիսլավիչսկի շրջանի կազմում։
Պեչերսկ - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Պեչերսկ - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Պաստորա Սոլեր

Պիլար Սանչես Լուկե (իսպաներեն՝ Pilar Sánchez Luque, առավել հայտնի է Պաստորա Սոլեր (իսպ.՝ Pastora Soler) բեմական անունով, սեպտեմբերի 28, 1978(1978-09-28), Կորիա դել Ռիո), իսպանացի երգչուհի, որը ներկայացրել է Իսպանիան Եվրատեսիլ 2012 թվականին «Quédate Conmigo» («Մնա ինձ հետ») երգով, և զբաղեցրել 10-րդ հորիզոնականը։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===


=== Սինգլներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ի՞նչ է բույրը ծաղիկի

«Ի՞նչ է բույնը ծաղիկի», Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործություններից, ենթադրվում է, որ գրվել է 1890-ական թվականին։


== Պատմուտյուն ==
Առաջին անգամ, որպես «Դեպի Անհունը» պոեմի սևագրից հատվածներից մեկը, տպագրվել է Թումանյանի «Ուսումնասիրություններ և հրապարակումներ»-ի 2-րդ հատորի 211-րդ էջում։
Այս տարբերակը պահվում է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի 260-րդ համարի Օ․ Գիրգիդյանի ալբոմում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիշայի գրքերը

«Գրիշայի գրքերը» (ռուս.՝ «Гришкины книжки»), խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ՝ ստեղծված 1979 թվականին ռեժիսոր Եֆրեմ Պրուժանսկու կողմից Սամուիլ Մարշակի «Գիրք գրքերի մասին» (ռուս.՝ «Книжка про книжки») բանաստեղծության հիման վրա։


== Սյուժե ==
Սկվորցով Գրիշկայի մոտ ապրում էին գրքեր։ Գրիշկան թափթփված ու անուղղելի էր, և դրանից նրա գրքերը մշտապես տուժում էին և վատ վիճակում էին. «առանց վերջի ու առանց սկզբի, կազմերը ճիլոպի նման, թերթերի վրա՝ խզբզոցներ»։
Գրքերը երկար են տանում Գրիշկայի այդ վերաբերմունքը, բայց մի օր նրանց համբերությունն սպառվում է, և նրանք որոշում են Գրիշայի տնից փախչել գրադարան, որտեղ նրանց տանում են վերանորոգման կազմարար Միտրոֆան Կուզմիչի մոտ։ Վերականգնումից հետո գրքերը որոշում են մնալ գրադարանում։ Իսկ Գրիշկան, որոշելով կատարել տնային աշխատանքները, տեսնում է, որ տանը ոչ մի գիրք չի մնացել։
Շան օգնությամբ Գրիշան գտնում է գրքերը գրադարանի ընթերցասրահում, խնդրում դրանք տալ իրեն կարդալու, սակայն գրքերը վռնդում են նրան։
Գիտակցելով իր սխալը՝ Գրիշան թղթի վրա գրում է, որ ներողություն է խնդրում գրքերից և այն տանում է գրադարան՝ գրքերի մոտ։ Գրքերը ներում են Գրիշկային ու վերադառնում նրա մոտ։


== Ստեղծողներ ==


== Տարբերություններ բնօրինակից ==
Մուլտֆիլմում ավելացվել է այն տեսարանը, որտեղ Գրիշկան ներողություն է խնդրում իր գրքերից։
Բանաստեղծության վերջում կա վերջաբան, որից եզրակացվում է, որ Սկվորցովը ոչ միայն ինքն է հոգ տանում գրքերի մասին, այլև դա սովորեցնում է նաև իր որդուն։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Գրիշայից փախած ուկրաիներեն գրքերը՝ Դանիել Դեֆո, «Робінзон Крузо», Սերվանտես «Дон Кіхот», «Граматика», «Задачник», І. А. Крилов «Басни», «Брати Грімм „Казки“», «Географія» (հիշատակվում են Սամուիլ Մարշակի բանաստեղծության մեջ)։
Ուսուցչուհին գրատախտակին գրում է տնային առաջադրանքը՝ «Խնդիր № 39», իսկ Գրիշկայի օրագրում գրված է՝ «Задача № 59»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Գրիշայի գրքերը» մուլտֆիլմը аниматор.ру կայքում
Էլեոնորա Զեմենցկայա

Էլեոնորա Զեմենցկայա (լեհ.՝ Eleonora Ziemięcka, 1819, Czersk, Gmina Góra Kalwaria, Powiat piaseczyński, Մազովեցի վոյեվոդություն, Լեհաստան - սեպտեմբերի 23, 1869(1869-09-23), Վարշավա, Ռուսական կայսրություն), լեհ հրապարակախոս, փիլիսոփայության հանրահռչակող, կանանց շարժման ակտիվիստ։


== Կենսագրություն ==
Զեմենցկայան նվիրվելով փիլիսոփայությանը, հիմնականում ձգտում էր հաշտեցնել հավատը բանականության հետ։ Այս ցանկությունը հատկապես հստակ արտահայտվել է Փիլիսոփայության մասին ռումիներեն՝ On filozofii տպագրված առաջին աշխատության մեջ՝  1841 թվական Գրադարան. Վարշավա ռումիներեն՝ Bibliot, որտեղ հեղինակը համարձակորեն արտահայտվել է Հեգելի համակարգի դեմ։ Իր գաղափարները քարոզելու համար Զեմենսկայան նույն թվականին հիմնել է Պիլգրզիմ լեհ.՝ Pielgrzym ամսագիրը, որը, կարողացավ գոյություն ունենալ միայն Կրաշևսկու, Գոլովինսկու և այլոց աջակցության շնորհիվ։ Այդ ամսագիրը 1846 թվականին դադարեց լույս տեսնել։


== Ստեղծագործություններ ==
Էլեոնորա Զեմենցկայան հետագայում հրատարակել է Մտքեր կանանց կրթության մասին լեհ.՝ Myśli o wychowaniu kobiet 1843 թվական Վարշավա, Էսսեներ կաթոլիկ փիլիսոփայության մասին լեհ.՝ Zarysy filozofii katolickiej 1857 թվական, գրքերը, ինչպես նաև այլ աշխատություններ։
1864 թվականին նա ձեռնարկել է Բարձրագույն գիտությունների դասընթաց կանանց համար լեհ.՝ Kurs nauk wyższych dla kobiet գրքերի շարքի հրատարակումը։  Սակայն այն սահմանափակվել է հոգեբանության և գեղագիտության վերաբերյալ ձեռնարկներով։ Զեմենցկայան իր ուժերը փորձել է նաև գեղարվեստական ​​գրականության ասպարեզում։
Նա գրել է պատմվածքներ՝ նախատեսված երիտասարդների և երեխաների համար, որոնք տպագրվել են Մանկական օրաթերթում, ինչպես նաև պատմվածքների ժողովածուներ, որոնք հիմնված են եղել ժողովրդական հեքիաթների վրա (1860-1861)։
Զեմենցկայան նաև ուշադրություն է դարձրել հասարակության մեջ կանանց դերի և մասնավորապես կանանց կրթության վրա։ 1842 թվականին նա հանդիպել է երիտասարդ հեղինակ Նարկիզա Ժմիչովսկային, ով վերջերս հանդես էր եկել իր հրատարակչական դեբյուտով Պիերվիոսնեկում։ Ժմիչովսկան հրատարակել է իր մի շարք գրական ստեղծագործություններ Պիելգրզիմում։ Այս ընթացքում ամսագիրը դարձավ կանանց հիմնախնդիրների վրա կենտրոնացած հիմնական հրատարակություններից մեկը։
860 թվականին Զեմենցկայան հրապարակել է Խոսք կանանց մասին էսսեն, որտեղ նա քննադատել է կանանց ժամանակակից տարբեր կարծրատիպերը։ Խոսքը այն կարծրատիպերի մասին էր, որոնք կնոջը համարում են հրեշտակային և հոգևոր, ինչպես նաև այն կարծրատիպերը, որոնք կարծում են, որ կանայք զիջում էին տղամարդկանց։


== Գրականություն ==
«Земенцкая, Элеонора»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆընտըճագի ինքնապաշտպանություն

Ֆընտըճագի ինքնապաշտպանություն, Լեռնային Կիլիկիայի Ֆընտըճագ, Տերեքյոյ և Քեշիֆլի գյուղերի հայ բնակիչների գոյամարտը՝ ընդդեմ թուրք ջարդարարների։
Դեռևս 1909 թվականի Ադանայի ջարդի օրերին Ֆընտըճագի և մերձակա Տերեքյոյ գյուղի հայերը հերոսական դիմադրությամբ փրկվել են կոտորածից։
1915 թվականի գարնանը թուրքական բռնապետության դեմ ապստամբած զեյթունցի մարտիկների մի խումբ ապաստանել է Ֆընտըճագում։ Հուլիսի կեսերին հայ բնակիչները ջախջախել են Ֆընտըճագ ուղարկած ոստիկանների ջոկատը և խլել նրա զենքերը։ Այնուհետև իրենց միացած Տերեքյոյ ու Քեշիֆլի գյուղերի հայ բնակիչների, ինչպես նաև զեյթունցի մարտիկների հետ (մոտ 3800 մարդ, 622 ընտանիք) ֆընտըճագցիները նախապատրաստվել են ինքնապաշտպանության։
Հայերի կռվող ուժի (500 մարդ, ղեկավարներ՝ Վարդեվառ Քեհյան, Մինաս Դոլանճյան, Հովսեփ Զեյթունցյան, Նազարեթ Կոջոյան, Արամ Չոլախյան և ուրիշներ) դեմ թուրքական կառավարությունը դուրս է բերել Կալիպ բեյի 8000-անոց կանոնավոր բանակը, որին աջակցել են շրջակայքի թուրքական բազմահազար բաշիբոզուկները։ Հունիսի 31-ին, հրետակոծելով հայերի դիրքերը, թուրքական բանակը հարավ-արևելքից (Թագալ Օլուխ դաշտի կողմից) հարձակվել է գյուղի վրա, սակայն կրել է զգալի կորուստներ և միայն հյուսիս-արևմուտքում գտնվող Չեշիտ Տոր լեռը գրավելուց հետո է շարունակել հարձակումը։
Օգոստոսի 1-ին թուրքական գերակշիռ ուժերը ներխուժել են գյուղ, որի անձնազոհ պաշտպանները մարտնչել են մինչև վերջին շունչը։ Հրետակոծումից բռնկած հրդեհը գրեթե ամբողջովին ոչնչացրել է գյուղը, որից հետո թուրքական բանակն ու բաշիբոզուկները գրավել են այն և սրատել բնակիչներին։ Կենդանի մնացածներն աքսորվել են Միջագետքի Անապատները։ Հայերից զոհվել են 2100 մարդ, իսկ թուրքական բանակից՝ մոտ 2000 զինվոր և մի քանի հազար բաշիբոզուկ։
Ֆընտըճագի ինքնապաշտպանություն 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ հայ ժողովըրդի մղած գոյամարտի հերոսական էջերից է։
Ֆընտըճագցիները 1920 թվականին ևս քաջարի դիմադրություն են ցույց տվել քեմալական հրոսակներին։


== Գրականություն ==
Ֆընտըճագ, Մոնտեվիդեո, 1949։
Նորաշխարհյան Լ․, Զեյթունը 1914-1921 թթ․, Ե․, 1984, Էջ 61-67։
Նյու Յորքի Բուֆֆալոյի համալսարան

Նյու Յորքի Բուֆֆալոյի համալսարան, պետական գիտահետազոտական համալսարան ԱՄՆ - ում, առաջատար է Նյու Յորքի համալսարանների համակարգում (SUNY): Բուֆֆալոյի համալսարանն ունի մի քանի համալսարանական քաղաքներ (կամպուս) Բուֆֆալոյում և Ամհերստում։ Այս բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը հանդիսանում է ամենամեծը SUNY համակարգի շարքում` առաջարկելով 84 բակալավրի, 184 մագիստրոսի և 78 դոկտորական աստիճաններ։


== Պատմություն ==

Բուֆֆալոյի համալսարանը հիմնադրվել է 1846 թվականի մայիսի 11-ին ՝ որպես մասնավոր բժշկական դպրոց՝ Բուֆֆալոյի, Նիագարա - Ֆոլլսի և հարակից գյուղերի համայնքների համար` բժիշկներ պատրաստելու գործում։ Համալսարանի առաջին ղեկավար Միլլարդ Ֆիլլմորը հետագայում դարձավ ԱՄՆ - ի նախագահ։
Առաջին դասախոսությունները տեղի են ունեցել հին փոստային բաժանմունքի փայտե շենքում` Սեկեկա և Վաշինգտոն փողոցների խաչմերուկներում։ 1849 - 1850 թվականներին պետական դրամաշնորհի և նվիրատվությունների շնորհիվ կառուցվել է համալսարանի առաջին քարե շենքը։
Բժշկական կրթական ծրագիրը ընդլայնվել է, ստեղծվել է դեղագործական բաժանմունք, որն այժմ դեղագործական գիտությունների առանձին դպրոց է (անգլ.՝  The School of Pharmacy and Pharmaceutical Sciences):
1891 թվականին Բուֆֆալոյի իրավաբանական դպրոցը, որը հիմնադրվել է այստեղ 1887 թվականին, անցել է Բուֆֆալո համալսարանի վերահսկողության տակ։
1909 թվականին, պլանավորելով ընդարձակել իր կառուցվածքը, համալսարանը կազմակերպում է իր առաջին համալսարանական քաղաքը Ամհերստում, իսկ 1915 թվականին այստեղ ստեղծվել է «Արվեստի և գիտության քոլեջ» (անգլ.՝  College of Arts and Sciences): 1960 - ական թվականներին «Արվեստի և գիտության քոլեջը» բաժանվել է երեք դպրոցների, իսկ 1990 - ական թվականներին նրանք դարձյալ միավորվել են։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարսանիք (ֆիլմ, 1944)

«Հարսանիք»  (ռուս.՝ Свадьба), Թբիլիսիի կինոստուդիայում 1944  թվականին ռեժիսոր Իսիդոր Աննենսկու նկարահանած գեղարվեստական կինոկատակերգություն։
Անտոն Չեխովի համանուն զավեշտախաղի, «Հարսանիք գեներալի հետ», «Հարսանիքից առաջ» պատմվածքների, «Հաշվարկով ամուսնություն» երկմասանի վեպի, «Փեսացուն և հայրիկը» տեսարանի հիման վրա ստեղծված ֆիլմը համարվում է նախահեղափոխական Ռուսաստանի քաղքենիների բարեպաշտ սովորույթների սարկազմային երգիծանք։
2007 թվականին ֆիլմի ստեղծման մասին նկարահանվել է «Մի հարսանիքի պատմություն» վավերագրական հեռուստաֆիլմը։


== Սյուժե ==
Քաղքենի Ժիգալովները, որոնց դուստրը Դաշան ամուսնացնելու աղջիկ է, սարսափահար տեղեկանում են, որ պաշտոնյա Ապլոմբովը (Էրաստ Գարին), ով ամեն օր ճաշում էր իրենց մոտ և իրեն դրսևորում որպես փեսացու,  չի պատրաստվում ամուսնանալ։ Դաշենկայի հայրը շատ դժվարությամբ էր համոզել, որ հավակնոտ փեսացուն առաջարկություն անի։ Փեսացուն համաձայնել էր, հարսանիքին գեներալի պարտադիր ներկայության պայմանով։
Եվ ահա վերջապես հարսանիքն է։ Հանդիսավոր պահին գալիս է գլխավոր հյուրը` գեներալը։ Սկանդալը սկսվեց զվարճանքի թեժ պահին, երբ պարզ դարձավ, որ գեներալը ընդամենը երկրորդ կարգի կապիտան է (փոխգնդապետ)։ Հարսանիքը խափանվեց։
Ուշագրավ ռեժիսուրայի և փայլուն դերասանական խաղի շնորհիվ ֆիլմի ոչ բարդ սյուժեում երբեմն սկսում են հնչել իրոք ողբերգական նոտաներ։


== Դերերում ==
Ալեքսեյ Գրիբով՝ Եվդոկիմ Զախարովիչ Ժիգալով, հարսնացուի հայր
Ֆաինա Ռանևսկայա՝ Նաստասյա Ժիգալովա, հարսնացուի մայր
Էրաստ Գարին՝ Էպամինոնդ Մակսիմովիչ Ապլոմբով, փեսացու
Զոյա Ֆյոդորովա՝ Դաշենկա, հարսնացու
Նիկոլայ Կոնովալով՝ Ֆեոդոր Յակովլևիչ Ռևունով-Կարաուլով, թոշակի անցած 2-րդ աստիճանի կապիտան
Միխայիլ Յանշին՝ Անդրեյ Անդրեևիչ Նյունին, ապահովագրական ընկերության գործակալ
Սերգեյ Մարտինսոն՝ Իվան Միխայլովիչ Յատ, հեռագրիչ
Վերա Մարեցկայա՝ Աննա Մարտինովնա Զմեյուկինա, մանկաբարձուհի
Օսիպ Աբդուլով՝ Խարլամպի Սպիրիդոնովիչ Դիմկա, հույն հրուշակագործ
Նիկոլայ Պլոտնիկով, վարորդ
Սերգեյ Բլինիկով՝ Դմիտրի Ստեպանովիչ Մոզգովոյ, նավաստի
Վլադիմիր Վլադիսլավսկի՝ բժիշկ Կոնդրաշկին
Լև Սվերդլին, երգեհոնահար
Ալեքսանդր Կոստոմոլոցկի, դիրիժոր
Վալենտինա Կուզնեցովա, դրվագում
Սոֆյա Լևիտինա, հյուր
Իրինա Մուրզաևա, հյուր
Միխայիլ Պուգովկին, հյուր
Ելենա Պոնսովա, հյուր
Անտոնի Խոդուրսկի՝ Օսիպ Լուկիչ Բաբ-ել-Մանդեբսկի
Ալեքսանդր Շագին, սպասավոր
Ալեքսանդր Դանիլովա, պատուհանից դուրս նայող լվացարարուհի (տիտրերում չկա)
Տատյանա Պելտցեր, բժշկի կին (տիտրերում չկա)
Պավել Շպրինգֆելդ, հյուր (տիտրերում չկա)


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ, ռեժիսոր՝ Իսիդոր Անենսկի
Օպերատոր՝ Յուրի Եկելչիկ
Նկարիչ՝ Սեմյոն Մանդել
Կոմպոզիտոր՝ Վալերի Ժելոբինսկի (բացի ֆիլմի բնօրինակ երաժշտությունը, այստեղ հնչում է նաև Ալեքսանդր Դավիդովի «Քեզ ինձանից չեն խլի ...» հայտնի ռոմանսը Վ. Ժելոբինսկու գործիքավորմամբ)


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել Մոսկվայի լիխովյան նրբանցքում, վավերագրողներին պատկանող շենքում։ Նկարահանումները կատարվել են գիշերով (ցերեկային ժամերին վավերագրողները պատրաստում էին «Քրոնիկոններ»)։  Փողոցային կադրերում կարելի է տեսնել ռազմական Մոսկվայի առարկաներ։
Ֆիլմը պետք է ցուցադրվեր Անտոն Չեխովի մահվան 40-ամյակին։ Ըստ Ռանևսկայայի՝ «Մեզ մոտ նույնիսկ մահվան տարելիցն են տոն դարձնում»։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարապկի

Սարապկի (ռուս.՝ Сарапки), գյուղ Ռուսաստանի Կեմերովոյի մարզի Կրապիվինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մենամարտիկ (ֆիլմ, 2005)

«Մենամարտիկ» (հանգըլ: 형사; կոր․ նոր ռոմ․: Hyeongsa), հարավկորեական պատմական մելոդրամա՝ համեմված արևելյան մոտիվներով և կատակերգության տարրերով, ռեժիսորը Լի Մյեն-սենն է, մեծ էկրան դուրս է եկել 2005 թվականին։


== Նկարագրություն ==
XVIII դար, Կորեան եղել է Չոսոն դինաստիայի դարաշրջանում։ Կին-ոստիկանը Նամ-սուն անունով Ան գործընկերոջ հետ հետապնդում է կասկածյալին հանցագործության մեջ, հանում է իրա վրայից դիմակը և սիրահարվում է տխուր աչքերին։ Նամ-սունը պետք է հանցագործի հարցերը լուծի և պարտավոր է կռվի իր հետ, չնայած նրան, որ նա հոգու խորքում սիրում է նրան։


== Դերասանական կազմ ==
Խա Ջի-վոն — դետեկտիվ Նամ-սուն
Կան դոն-վոն — տխուր աչքեր
Ան Սոն-գի — դետեկտիվ Ան
Սոն Յոն-չան — պաշտպանության նախարար
Յուն Ջու-սան — Բոնգ-չոլ


== Մրցանակներ և անվանակարգեր ==
Մրցանակ «Մեծ զանգ»
Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան — Ան Սոն-գի (անվանակարգ)
Լավագույն օպերատորական աշխատանք — Խվան Գի-սոկ (անվանակարգ)
Լավագույն գեղարվեստի աշխատանք — Լեե Հյեոնգ-ջու, Չո Գըն-հյոն (մրցանակ)
Լավագույն հագուստները (անվանակարգ)
Լավագույն մոնտաժ — Կո Իմ-պյո (անվանակարգ)
Լավագույն տեսողական էֆֆեկտներ (անվանակարգ)Մրցանակ «Կապույտ վիշապ»
Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան — Ան Սոն-գի (անվանակարգ)
Լավագույն օպերատորական աշխատանք — Խվան Գի-սոկ (անվանակարգ)
Լավագույն գեղարվեստի աշխատանք — (մրցանակ)
Լավագույն տեսողական էֆֆեկտներ (անվանակարգ)


== Ծանոթագրություններ ==
Գորան (այլ կիրառումներ)

Գորան, կարող է վերաբերել՝

Գորան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրի-Աբաղայի գավառում
Գորան - գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բայազետի գավառում
Գորան - գետ Կուրի ավազանում
Գորան - գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում
Գորան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Կարագուժ

Կարագուժ (ռուս.՝ Карагуж), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Իշա գետի ձախ ափով՝ 29 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 27 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100007470
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100747
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Չորակսեր

Չորակսեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մխիթարյան ընտանիք

«Մխիթարյան ընտանիք», դպրոցական պատկերազարդ ամսագիր, Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության հրատարակություն։ Լույս է տեսել 1947-1967 թվականներին (1960-1962 թվականներին՝ «Ընտանիք») Վենետիկում։ Խմբագիրներ՝ Մ․ Զանասյան, Ջ․ Չանթայան, Վ․ Հովհաննիսյան։ Լուսաբանել է սփյուռքահայ դպրոցների ու մխիթարյան վարժարանների առօրյան, կարևոր տեղ հատկացրել մատաղ սերնդի հայեցի դաստիարակությանը։ «Հայրենի լուրեր» խորագրով ընթերցողին է ներկայացրել Սովետական Հայաստանի տնտեսության ու մշակույթի վերելքը, տպագրել Հայաստան այցելած Մխիթարյանների տպավորությունները, հանրապետության տեսարժան վայրերի լուսանկարներ։ Գրական բաժնում զետեղել է մխիթարյան վարժարանների սաների, հայ սովետական բանաստեղծների արձակ ու չափածո գործերը, ժողովրդական զրույցներ ու ավանդություններ։ Ուսուցողական նշանակություն ունեն «Գիտական» խորագրով նյութերը՝ աշխարհի ու տիեզերքի, գիտական խոշոր հայտնագործությունների մասին։ 1969 թվականից լույս է տեսնում «Հայ ընտանիք» անունով։
Աելո դել Ֆրիուլի

Աելո դել Ֆրիուլի (իտալերեն՝ Aiello del Friuli), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2222 մարդ՝ ըստ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտությունը՝ 170 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 13 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 33041։ Հեռախոսային կոդ՝ 00431։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Ուլրիխը։ Տոնն ամեն տարի նշվում է հուլիսի 4-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Եղվարդի սարավանդ

Եղվարդի սարավանդ, գտնվում է ՀՀ Կոտայքի մարզում, Արայի լեռ հրաբխային զանգվածից հարավ։ Արևմուտքում զառիթափ իջնում է դեպի Քասաղի կիրճը, արևելքում երկու, տեղ-տեղ երեք դարավանդներով՝ Հրազդանի հովիտը։ Եղվարդի սարավանդ եզրավորվում է Արարատյան դաշտով։ Ունի թույլ ալիքավոր, բլրապատ մակերևույթ և հյուսիսից հարավ ընդհանուր թեքություն։ Բարձրությունը 1000—1600 մ է։ Կան հրաբխային կոներ (Արապար, Եղվարդի եռաբլուրներ, Մուրադսար են)։ Տարածված են քարացրոնները։ Եղվարդի սարավանդը կազմված է վերին պլիոցենի և չորրորդական դոլերիտային մոխրագույն լավաներից, անդեզիտաբազալտներից և տուֆերից։ Կլիման չոր ցամաքային է։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը -5 °C է, հուլիսինը՝ 24 °C։ Տարեկան տեղումները 400—500 մմ են։ Շոգ ամառվա ու լեռնահովտային քամիների պատճառով գոլորշունակությունը 1400 մմ-ից ավելի է (ամենաբարձրը Հայաստանում)։ Եղվարդի սարավանդում գերակշռում են կարբոնատային գորշ հողերը, հյուսիս և արևելք մասերում՝ լեռնային շագանակագույն հողերը։ Եղվարդի դարավանդում տարածված է կիսաանապատային, հյուսիսում չոր տափաստանային բուսածածկույթը։ Եղվարդի սարավանդը ոռոգվում է Արզնի-Շամիրամ ջրանցքի, Քասաղի ձախափնյա ոռոգման համակարգի ու մի քանի ջրհան կայանների ջրերով և դարձել է այգեգործական ու պտղաբուծական շրջան։
Խովմի

Խովմի (ուկրաիներեն՝ Ховми), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բորզնայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Խովմի գյուղում բնակվում էր 639 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 319,5 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆրանց Կոնվիչնի

Ֆրանց Կոնվիչնի (գերմ.՝ Franz Konwitschny, օգոստոսի 14, 1901(1901-08-14)[…], Ֆուլնեկ, Q89209183?, Նովի Յիչինի շրջան, Political district of Moravská Ostrava, Ավստրո-Հունգարիա - հուլիսի 28, 1962(1962-07-28)[…], Բելգրադ, Հարավսլավիայի Դաշնային Ժողովրդական Հանրապետություն), գերմանացի դիրիժոր, պրոֆեսոր (1951)։ 1949-1962 թվականներին գլխավորել է Գևանդհաուզի սիմֆոնիկ նվագախումբը (Լայպցիգ), միաժամանակ եղել Դրեզդենի օպերային թատրոնի (1953-1955) և Բեռլինի պետական օպերայի (1955) դիրիժորը։
Արժանացել է Արևելյան Գերմանիայի (ԳԴՀ) ազգային մրցանակների (1951, 1956, 1960 թվականներ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Արտիգ (Օդի գավառ)

Արտիգ (ֆր.՝ Artigues), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2010 թվականի դրությամբ կազմում է 83 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.01 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.38 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 680 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 165 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 50 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 50 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 30-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 60,0 %։ 30 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 28 անձ (18 տղամարդ և 10 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (1 տղամարդ և 1 կին)։ 20 անաշխատունակներից 6-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 3-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պյատիդուբ (այլ կիրառումներ)

Պյատիդուբ, կարող է վերաբերել՝

Պյատիդուբ - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Մալինի շրջանում
Պյատիդուբ - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում
Եգոնուշկա

Եգոնուշկա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունում, Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Չապշա գետի աջ ափից 21 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 11 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, Կատուն գետի ջրօգտագործման մասն է, Բիա և Կատուն գետերի գետային ենթաավազանն է։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010100312115100007418
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115100741
Ավազանի կոդ՝ 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 1։


== Ծանոթագրություններ ==
Գետադարձ

Գետադարձ, գետակ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Խաչիջուր գետի օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Արսար լեռան հարավարևելյան լանջերից և Արծվաշեն գյուղից 1,5 կմ հարավ–արևելք միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը 4,5 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Զասոսնայա

Զասոսնայա (ռուս.՝ Засосная), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Տերբունսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սոնինկե

Սոնինկե, ժողովուրդ։ Բնակվում են հիմնականում Մալիի հոսքում, ինչպես նաև Վերին Վոլտայի, Սենեգալի, Մավրիտանիայի և Գամբիայի՝ Մալիին կից շրջաններում։ Ընդհանուր թիվը՝ մոտ 2,4 միլիոն։ Լեզուն սոնինկեն է, պատկանում է մանդե լեզվաընտանիքի հյուսիսային խմբին։ Կրոնով սուննի մուսուլմաններ են։ 
Սոնինկեները կազմել են միջնադարյան Գանա պետության էթնիկական հիմքը։ Զբաղվում են հիմնականում հողագործությամբ (վարսակ, եգիպտացորեն ), զարգացած է անասնապահությունը։
Գասպար Կարոյան

Գասպար Մկրտչի Կարոյան (1884 (կամ 1888), Փերչենճ, Խարբերդի նահանգ - 17 հունիսի, 1957, Բոստոն), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1884 (1888) թվականին Խարբերդի նահանգի Խարբերդի գավառի Փերչենճ գյուղում։ Հայրը զոհվել է Մեծ Եղեռնի ընթացքում։
Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի նախակրթարանում։ 1895 թվականին մազապուրծ փրկվել է կոտորածից։ Հայրը նրան տարել է Խարբերդի նահանգի Մեզիրե քաղաքի ֆրանսիացի կապուչին հայրերի որբանոցը, որտեղ և շարունակել է ուսումը։ Այնուհետև միջնակարգ կրթությունն ստացել է նույն հաստատության քոլեջում։ 1900 թվականին ավարտել է քոլեջը։ 1900-10 թվականներին հարազատ քոլեջում պատմության, հա­յոց լեզ­վի և գրա­կա­նու­թյան դասատու է աշխատել։ Ապա սովորել է Վենետիկում։
1910-14 թվականներին սովորել է Բեյրութի Սեն Ժոզեֆ Ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։
1914 թ. սկսված Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, դեռևս ուսումը չավարտած, զորակոչվել է օսմանյան բանակ և ծառայել որպես զինվորական բժիշկ։ Ծառայել է Սիրիայի և Պաղեստինի շրջաններում։ Օսմանյան բանակում իր հայրենակից պաշտոնակից ների պես անցել է անհամար վտանգների միջով։ Բանակի բժշկական հոգսերով տարված՝ ենթարկվել է բազում սպառնալիքների ու դավադրությունների և հրաշքով փրկվել։ Պաղեստինի ռազմաճակատում գերի է ընկել առաջացող անգլիական բանակին։ Եգիպտոսի հայոց առաջնորդարանի միջամտությամբ ազատ է արձակվել։ Որոշ ժամանակ ծառայել է Կիպրոսում, որտեղ զբաղվել է թուրք ռազմագերիների բուժամբ ու խնամքով։
1918 թվականին՝ պատերազմի ավարտից հետո, մեկնել է Բեյրութ և ուսումը շարունակել Սեն Ժոզեֆ Ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ 1919 թվականին ավարտել է համալսարանը և բժշկի վկայական ստացել։ 1919 թվականին մեկնել է Փարիզ և մասնագիտացման դասընթաց անցել առաջատար
բուժհաստատություններում։
1919-20 թվականներին աշխատել է Փարիզի հիվանդանոցներից մեկում։ 1920 թվականի օգոստոսին մեկնել է ԱՄՆ և հաստատվել Մասաչուսետս նահանգի Բոստոն քաղաքում։ Բոստոնի համալսարանում հանձնել է բժշկական քննությունները և բժշկի հավատարմագիր ստացել։ Բոստոնում բացել է իր բուժարանը և բժիշկ աշխատել։ Շուտով վայելել է շրջապատի սերն ու հարգանքը։ Մոտիկից հետևել է ազգային-մտավորական շարժմանը։ Երկար տարիներ թղթակցել է ամերիկահայ թերթերին։ Եղել է «Հայ­րե­նիք» պարբերականի գնահատված աշխատակիցներից մեկը և բժշկական, գիտական, գրական, հանրային, քաղաքական բազմաթիվ հոդված ներ հեղինակել։
Տիրապետել է հայերեն, թուրքերեն, ֆրանսերեն, անգլերեն լեզուներին։
1957 թվականին՝ մահից մի քանի ամիս առաջ լույս է տեսել նրա երկար տարիների տքնաջան աշխատանքի արդյունքը հանդիսացող «Մեծ Եղեռ­նի նա­հա­տակ հայ բժիշկ­նե­րը (անոնց պատ­գամ­նե­րը)» արժեքավոր գիրքը։
1957 թ. հունիսի 17-ին Բոստոնում մահացել է երկարատև հիվանդությունից հետո՝ մոտ 71 տարեկանում։


== Աշխատություն ==
Մեծ Եղեռնի նահատակ հայ բժիշկները (անոնց պատգամները), Պոսթոն, 1957։


== Գրականություն ==
Մեզպուրեան Արթօ, Հայ եւ ծագումով հայ բժիշկներ. Այբուբենական համառօտ անուանացանկ (1688-1940), Իսթանպուլ, 1940։
Գէորգեան Կարօ, Ամէնուն տարեգիրքը, Դ. տարի, 1957, Պէյրութ, 1958։
Տոքթ. Գ. Մ. Կարոյեանի մահը, Ֆրեզնօ, «Աս­պա­րեզ», 27-06-1958
Վահէ Հայկ, Խարբերդ եւ անոր ոսկեղէն դաշտը, Նիւ Եորք, 1959։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Սալվատորե Ֆերրագամո թանգարան

Սալվատորե Ֆերրագամո թանգարան, նորաձևության թանգարան՝ նվիրված կոշիկի իտալացի դիզայներ Սալվատորե Ֆերրագամոյի կյանքին ու գործունեությանը և նրա համանուն ընկերությանը։ Թանգարանում առկա է կոշիկների 10000 մոդել, որոնք ստեղծվել և պատկանել են Ֆերրագամոյին 1920-ական թվականներից մինչև նրա մահը՝ 1960 թվականը։ Ֆերագամոյի մահից հետո նրա այրին և երեխաները հավաքածուն ընդլայնել են։ Թանգարանը ներառում է նաև ֆիլմեր, մամուլի անդրադարձներ, գովազդային նյութեր, հագուստ և աքսեսուարներ 1950-ականներից մինչև մեր օրերը։
Թանգարանը բացվել է 1995 թվականի մայիսին՝ Ֆերրագամո ընկերության շռնդալից հաջողությունից հետո։ Թանգարանը գտնվում է պատմական Սպինի Ֆերոնի պալատում (իտալերեն՝ Palazzo Spini Feroni), որը Ֆերրագամոն գնել է 1930-ականներին։
Թանգարանում առկա կոշիկների հավաքածուն փաստում է Սալվատորե Ֆերրագամոյի գործունեության ողջ շրջանը, 1927 թվականին Իտալիա վերադառնալուց մինչև 1960 թվական՝ նրա մահը, ներկայացնում է Սալվատորեի տեխնիկական և գեղարվեստական կարողությունը, թե ինչպես գույների ընտրության, ֆանտազիայի միջոցով, մոդելների և նյութերի փորձարկմամբ նա կարողացել է հիմնարար ներդրում ունենալ «Made in Italy»-ի զարգացման և հաստատման գործում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
1Get Lost

Իվան Լեոնիդովիչ Պորոշին (2000 թվականի դեկտեմբերի 11, Նովա Լյալյա, Սվերդլովսկի մարզ, Ռուսաստան), ավելի հայտնի 1Get Lost բեմական անունով, ռուս երգիչ, երգահան, երաժիշտ, երաժշտական պրոդյուսեր    ։


== Կենսագրություն ==


=== վաղ տարիներին ===
Իվանը ծնվել է 2000 թվականի դեկտեմբերի 11- ին Սվերդլովսկի մարզի Նովա Լյալա քաղաքում   ։
Սովորել է մինչև 14 տարեկան Նովոլյալինսկի շրջանի թիվ 1 միջնակարգ դպրոցում, ապա տեղափոխվել Մոսկվայի մարզի Կաշիրա քաղաք    ։ Հենց այնտեղ էլ նա սկսեց զբաղվել երաժշտությամբ, գրել իր առաջին բիթերն ու առաջին երգերը  ։
Նա սկսել է ստեղծագործել Zippo-ի համերգին ներկա գտնվելուց հետո։ Հենց այնտեղ էլ նա ոգեշնչվեց երաժշտությունից և սկսեց վայելել երաժշտությունը, գրել առաջին տողերը, բիթերը    ։
Առաջին պաշտոնական թողարկումը, որը թողարկվել է 2015 թվականի աշնանը, կոչվում էր 1Get Lost - Remix    ։


=== Ուսուցում ===
2020 թվականից մինչ այժմ սովորում է UDSU, Եկատերինբուրգ, տեխնիկական կրթության ֆակուլտետ, Տեխնոսֆերային անվտանգություն, KUTB   ։
2019-2020 թվականներին ծառայել է Ռուսաստանի Դաշնության զինված ուժերում Եկատերինբուրգ քաղաքում, ազդանշանային զորքերում, Կենտրոնական ռազմական օկրուգի 59-րդ Սիվասկի կարմիր դրոշի բրիգադում    ։


== Արվեստ ==


=== Երաժշտական կարիերա ===
Առաջին դեբյուտային ալբոմը թողարկվել է արտիստի 18-ամյակին «Ֆլայվա» անունով  ։ 2019 թվականի մայիսի երկրորդ EP-ն առաջին «Flaiva 2.0» ալբոմի շարունակությունն էր   ։
Այնուհետև եղան սոլո թողարկումներ և սխրանքներ այնպիսի արտիստների հետ, ինչպիսիք են Jios, Timur lite, KaIN, Grelazy, DL-PMZ, Anzhi   ։
2018 թվականից մինչև 2020 թվականը եղել է AVK prod label-ում, 2020 թվականից մինչև հ. AFERA ​​երաժշտական ​​լեյբլում   ։


== Դիսկոգրաֆիա ==


=== ՊԸ ===


=== Միայնակները ===


== Նշումներ ==


== Հղում ==
Պաշտոնական կայք
Նարնջա

Նարնջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրելիցա (այլ կիրառումներ)

Ստրելիցա, կարող է վերաբերել՝

Ստրելիցա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում
Ստրելիցա - գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում