armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գուլբենեի շրջան

Գուլբենեի շրջան (լատիշ․՝ Gulbenes novads), վարչատարածքային միավոր Լատվիայի արևմտյան մասում, Վիձեմե պատմական մարզում։ Բաղկացած է 13 վոլոստից և Գուլբենե քաղաքից, որը և շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Բնակչությունը 2011 թվականի տվյալներով՝ կազմում է 22 794 մարդ։
Շրջանի մակերեսը 12,15 կմ² է։
Շրջանը կազմավորվել է 2009 թվականի հուլիսի 1֊ին։


=== Ազգային կազմ ===
2011 թվականին Լատվիայում անցկացված մարդահամարի արդյունքներով՝ շրջանի ազգային կազմն ու այս տեսքը․


== Տարածքային բաժանում ==
Քաղաք Գլուբենե (լատիշ․՝ Gulbenes pilsēta)
Բելյավաի շրջան (լատիշ․՝ Beļavas pagasts)
Գալգաուաի շրջան (լատիշ․՝ Galgauskas pagasts)
Դաուկստաի շրջան (լատիշ․՝ Daukstu pagasts)
Դրուվիենաի շրջան (լատիշ․՝ Druvienas pagasts)
Լեյասցիեմաի շրջան (լատիշ․՝ Lejasciema pagasts)
Լիտենսկիի շրջան (լատիշ․՝ Litenes pagasts)
Լիզումսի շրջան (լատիշ․՝ Lizuma pagasts)
Լիգոի շրջան (լատիշ․՝ Līgo pagasts)
Ռանկաի շրջան (լատիշ․՝ Rankas pagasts)
Ստամեռիենաի շրջան (լատիշ․՝ Stāmerienas pagasts)
Ստռադի շրջան (լատիշ․՝ Stradu pagasts)
Տիրզաի շրջան (լատիշ․՝ Tirzas pagasts)
Յաունգուլբենեի շրջան (լատիշ․՝ Jaungulbenes pagasts)


== Տես նաև ==
Լատվիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գուլբենեի շրջանի պաշտոնական կայք (լատիշերեն)
Դյոլեկչի Հասան փաշա

Դյոլեկչի Հասան փաշա, օսմանյան նավատորմի նախարար, Կովկասյան ճակատի ռազմածովային նավատորմի հրամանատար։ Իր մատուցած ծառայությունների համար ստացել է վեզիրության, հետո նաև ծովակալի աստիճան։ Նրա ծառայության ընթացքում նոր թափ է ստացել նավաշինությունը, կառուցվում են մեծ զորանոցներ, ռազմական շինություններ։ Իր քաջագործությունների համար ստացել է ղազի (հաղթող) մականունը։ Նրա օրոք օսմանյան ռազմանավերում թնդանոաձիգների 75 տոկոսը հայ և հույն վարձկաններ են եղել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուր ==
Հ. Ստեփանյան «Հայերի ներդրումն Օսմանյան կայսրությունում», Երևան, էջ 337
Ֆառուղ

Ֆառուղ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կորնիյոն Կոնֆու

Կորնիյոն Կոնֆու (ֆր.՝ Cornillon-Confoux), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Բուշ դյու Ռոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 1345 մարդ, բնակչության խտությունը` 89.97 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 14.95 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 630 կմ հարավ, Մարսել քաղաքից` 39 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 845 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 662-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 183։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,3 %։ 662 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 597 անձ (321 տղամարդ և 276 կին)։ Գործազուրկ են եղել 65 անձ (30 տղամարդ և 35 կին)։ 183 անաշխատունակներից 53-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 76-ը` թոշակառուներ, իսկ 54-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Բուշ դյու Ռոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Հակոբ Մկրտչյան (ծանրամարտիկ)

Հակոբ Մկրտչյան (մարտի 8, 1997(1997-03-08), Հայաստան), հայ ծանրորդ 2014 թվականի պատանեկան Օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, Եվրոպայի 2019 թվականի չեմպիոն։ Աշխարհի 2019 թվականի չեմպիոն, սպորտի վաստակավոր վարպետ։


== Կարիերա ==
2014 թվականին սկսել է հանդես գալ միջազգային պատանեկան խաղերում։ Հակոբին հաջողվել է հաղթող ճանաչվել 2014 թվականի Նանկինի պատանեկան Օլիմպիական խաղերում։ Նույն թվականին նա մասնակցել է մեծահասակների աշխարհի առաջնությանը, որտեղ 320 կգ երկամարտի արդյունքով զբաղեցրել է 20-րդ տեղը։
2018 թվականին Աշխաբադում մասնակցել է աշխարհի առաջնությանը։ Հանդես է եկել նոր՝ 89 կգ քաշային կարգում։ Երկամարտի 365 կգ արդյունքով զբաղեցրել է 7-րդ հորիզոնականը։ 2019 թվականի Բաթումիում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում երկամարտի 371 կգ արդյունքով նվաճել է ոսկե մեդալ։ Հրում վարժությունում նվաճել է փոքր ոսկե մեդալ (207 կգ)։
2019 թվականի սեպտեմբերի 23-ին մասնակցելով Թաիլանդում ընթացող աշխարհի առաջնությանը՝ տղամարդկանց 89 կգ քաշային կարգի պոկում վարժությունում Մկրտչյանը բարձրացրել է 167 կգ, իսկ հրում վարժությունում՝ 208 կգ։ Երկամարտի 375 կգ արդյունքով Հակոբ Մկրտչյանը դարձել է աշխարհի չեմպիոն։


== Հիմնական արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հակոբ Մկրտչյանը IWF կայքում
(8748) 1998 FV113

(8748) 1998 FV113, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1998 թվականի մարտի 31-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,417093 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1291 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7051 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1372,58 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,262279 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,07° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8748) 1998 FV113 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գաղմա Շուա Խորգա

Գաղմա Շուա Խորգա (վրաց.՝ გაღმა შუა ხორგა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Խոբի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 10 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խոբիից հեռու է 12 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 407 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտուան Պևզներ

Անտուան Պևզներ (ֆր.՝ Antoine Pevsner, իսկական անունը՝ Նոթա Պևզներ, հունվարի 18, 1884(1884-01-18)[…], Օրյոլ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 12, 1962(1962-04-12)[…], Փարիզի 17-րդ շրջան, Ֆրանսիա), ռուս և ֆրանսիացի նկարիչ և քանդակագործ։ 
Նաում Գաբոյի ավագ եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ճարտարագետների ընտանիքում։ 1909 թվականին ավարտել է Կիևի գեղարվեստական ուսումնարանը։ Նույն թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիա, սակայն երեք ամիս անց հեռացվել է հրեաների համար սահմանված սահմանափակումների պատճառով։ 1909-1911 թվականներին ապրել է ծնողների մոտ՝ Բրյանսկում։ 1911 թվականին գալիս է Փարիզ, որտեղ ծանոթանում է Ա.Արխիպենկոյի և Ամեդեո Մոդիլիանիի հետ։ Եղբոր՝ Նաումի հետ, 1915 թվականից աշխատել է Քրիստիանիայում(Օսլո)։
Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո՝ 1917 թվականի գարնանը, եղբայրները վերադարձել են Ռուսաստան։ Մասնակցել են գեղարվեստական կյանքին, Մոսկվայում ցուցահանդես կազմակերպել Գ. Կլուցիսի հետ, հրապարակել են «Իրատեսական հրովարտակ»-ը (1920)՝ կոնստրուկտիվիզմի առաջին հրովարտակներից մեկը։
1923 թվականին Պևզները լքել է Խորհրդային Ռուսաստանը և հետևելով եղբորը` տեղափոխվել Բեռլին, որտեղ ծանոթացել է Մարսել Դյուշանի և Կատերինա Դրեյերի հետ, ապա նույն թվականին տեղափոխվել Փարիզ։ 1927 թվականին եղբայրները Դյագիլևի համար բեմադրել են Անրի Սոգեի «Կատու» բալետը։
1946 թվականին եղել է Նոր իրողությունների սրահի կազմակերպիչներից մեկը, ապա՝ փոխնախագահը և  նախագահը։ Մասնակցել է 1958 թվականի Վենետիկի Բիենալեին, «documenta» (Կասել) առաջին և երկրորդ ցուցահանդեսներին։ Զարգացնելով կոնստրուկտիվիզմի գաղափարները՝ հանգել է կինետիկ արվեստին («Դինամիկ նախագծումը 30 աստիճանի անկյան տակ» Կարակաս(1950-1951),«Անհայտ քաղբանտարկյալի հուշարձան» (1955), այժմ՝ Թեյթ բրիտանական պատկերասրահում, Լոնդոն, «Թռչող հավք» Դետրոյթ (1955))։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Giedion-Welcer С. Antoin Pevsner. Neuchatel: Griffon, 1961
Dorival B. Le dessin dans l’oeuvre d’Antoine Pevsner. Paris: Collection Prisme, 1965
Pevsner, 1884—1962: colloque international/ Jean-Claude Marcadé, ed. Villeurbanne: Art Édition ; Les Amis d’Antoine Pevsner, 1995
Antoine Pevsner: catalogue raisonné de l'œuvre sculpté/ Elisabeth Lebon, Pierre Brullé, eds. Paris: Association «Les amis d’Antoine Pevsner»; Galerie-éditions Pierre Brullé, 2002
Պևզներ Ալ.  «Ճամփեզրին», Մ. Իզմայլովո, 1992
Լեյկինդ Օ. Լ., Մախրով Կ. Վ., Սևերյուխին Դ. Յ. «Արտասահմանյան ռուս նկարիչներ. կենսագրական բառարան» СПб: Նոտաբենե, 2000


== Արտաքին հղումներ ==
Страница «Շուրջերկրյա ճանապարհորդություն» հանրագիտարանում
Նաթան Պևզներ
Դեդեֆենե

Դեդեֆենե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։ Գտնվում էր Մալաթիա քաղաքից հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(7360) Մոբերգ

(7360) Մոբերգ (անգլ.՝ Moberg), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1996 թվականի հունվարի 30-ին Կլաս-Ինգվար Լագերկվիստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,250695 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0322 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4692 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1233,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291897 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,37° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7360) Մոբերգ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(6063) Յասոն

(6063) Յասոն (անգլ.՝ Jason), աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի մայիսի 27-ին Կարոլին Շումեյկերի և Յուջին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,212365 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,517 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9077 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Յասոն աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0744 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1201,94 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,299515 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,92° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6063) Յասոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Թեոդոր Թորոսևիչ

Թեոդոր Բոգդանի Թորոսևիչ (Թադևոս Ասատուրի Թորոսյան, սեպտեմբերի 6, 1789(1789-09-06) կամ սեպտեմբերի 7, 1789(1789-09-07), Իվանո-Ֆրանկովսկ, Հաբսբուրգի միապետություն - մարտի 2, 1876(1876-03-02), Լվով, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), հայ բժիշկ, դեղագործ, քիմիկոս, գյուտարար, հասարակական գործիչ։
Բժիշկ, հասարակական գործիչ, բարերար Ժոզեֆուս Թորոսևիչի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Թեոդոր Թորոսևիչը ծնվել Է 1789 թվականին Ստանիսլավ (Իվանովո-Ֆրանկովսկ) քաղաքում։ Սովորել է տեղի գիմնազիայում, 1812 թվականին ավարտել է Վիեննայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1815 թվականից աշխատել է Լվովում, 1819 թվականին Լվովի Լիչակովսկու փողոցի թիվ 3 տանը բացել է քաղաքի N 9 դեղատունը (այժմ՝ Լվովի N 12 դեղատուն), քիմիական լաբորատորիա։
Պատրաստել է բուսական, կենդանական, և քիմիական ծագման տարբեր դեղեր։ Ուսումնասիրել է ապակիների տարբեր հատկություններ և ստացել դեղասրվակների համար պիտանի կարմիր և դեղին ապակի։ 1836 թվականին աշխարհում առաջինն է ապացուցել, որ լաբորատոր նպատակներով արդյունավետ է շագանակագույն ապակի կիրառել։
Ուսումնասիրել է Տրուսկավեց, Նեմիրով, Դրոգոբիչ և այլ առողջավայրերի հանքային ջրերի բուժիչ հատկությունները, արդյունքներն ամփոփել «Գալիցիայի և Բուկովինայի թագավորությունների հանքային աղբյուրները» աշխատությունում։ Տրուսկավեցում կատարել է «Ֆերդինանդ», «Մարիա» և «Նավթա» (այժմ՝ «Նավթուսյա») հանքային աղբյուրների ջրի քիմիական վերլուծությունը, շրջակայքում հայտնաբերել հանքամոմի հարուստ պաշար, որը նպաստել է Լեհաստանում օծանելիքի արդյունաբերության զարգացմանը։
Թեոդոր Թորոսևիչը մասնակցել է Լվովի հայկական համայնքի կյանքին, զբաղվել բարեգործությամբ. իր միջոցներով Լվովում բացել է հոգևոր դպրոց։
Հեղինակ է բնագիտական, քիմիական բազմաթիվ գիտական հոդվածների և մենագրությունների, որոնցից ամենաարժեքավորը «Գալիցիայի թագավորության և Բուկովինայի հանքային աղբյուրներն ու դրանց ֆիզիկա-քիմիական բաղադրությունը» մենագրությունն է։ Եղել է մի շարք գիտական ընկերությունների անդամ։ Գիտական հայտնագործությունների համար արժանացել է բազմաթիվ պարգևների։


== Մահ ==
Մահացել է 1876 թվականին Լվովում։ Թաղված է Լիչակովյան գերեզմանատանը։ Մահարձանին լեհերեն գրված է.


== Հիշատակ ==
Թեոդոր Թորոսևիչի կիսանդրին գտնվում է Լվովի բժշկական ինստիտուտի թանգարանում, դիմանկարը (նկարիչ Ա. Ռեյխման)՝ Լվովի պատմության թանգարանում
Թեոդոր Թորոսևիչի անունով է կոչվել Լվովի փողոցներից մեկը
Տրուսկավեցի քաղաքային զբոսայգու հանքային ջրերի ըմպելասրահի պատին 1977 թվականին փակցվել է Թեոդոր Թորոսևիչի բրոնզե հուշատախտակը


== Գրականություն ==
С. Кравчикевич. Биография Теодора Торосевича, заслуженного Аптекаря и химика. Львов, 1875.
R. Rembieliński, B. Kuźnicka, Historia farmacji, PZWL, Warszawa 1987.


== Ծանոթագրություններ ==
Պարգև արքեպիսկոպոս Մարտիրոսյան

Պարգև արքեպիսկոպոս Մարտիրոսյան (մարտի 20, 1954(1954-03-20), Սումգայիթ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայ առաքելական եկեղեցու Արցախի թեմի նախկին առաջնորդ, Արցախի հերոս։


== Կենսագրություն ==
Պարգև արքեպիսկոպոս Մարտիրոսյանը ծնվել է 1954 թվականին Խորհրդային Ադրբեջանի Սումգայիթ քաղաքում։ 1966 թվականին Մարտիրոսյանների ընտանիքը տեղափոխվել է Երևան։ 1971 թվականին ավարտել է Երևանի թիվ 122 ֆիզիկա-մաթեմատիկական թեքումով հատուկ դպրոցը։ 1971-1972 թվականներին սովորել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի (Երևանի Պետական Ճարտարագիտական Համալսարան) էլեկտրա-տեխնիկական բաժնում։ Այնուհետև տեղափոխվել է Երևանի Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների մանկավարժական ինստիտուտ (այժմ՝ Երևանի պետական լեզվահասարակագիտական համալսարան), որն ավարտել է 1976 թվականին։
Ինստիտուտն ավարտելուց հետո ռուսաց լեզու և գրականություն է դասավանդել Խորհրդային Հայաստանի Հոկտեմբերյանի շրջանի Եղեգնուտ գյուղում, այնուհետև զինծառայության է զորակոչվել սովետական բանակ։ 1978-1980 թվականներին աշխատել է Արդյունաբերության Նախարարությունում։ 1980 թվականին ընդունվել է Սուրբ Էջմիածնի հոգևոր ճեմարան, 1984 թվականին գերազանց առաջադիմությամբ ավարտել է այն։ 1983 թվականին ձեռնադրվել է սարկավագ։ 1985 թվականի սեպտեմբերի 8-ին ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա։ 1987 թվականին ստացել է Աստվածաբանության դոկտորի աստիճան։ 1987 թվականին նշանակվել է Ս. Հռիփսիմե վանքի վանահայր։ 1987 թվականի ապրիլ ամսին ստացել է Վարդապետի, իսկ 1988 թվականին՝ Ծայրագույն Վարդապետի աստիճան։ 1988 թվականի նոյեմբերին ձեռնադրվել է եպիսկոպոս։ 1989 թվականի մարտին Պարգև եպս. Մարտիրոսյանը նշանակվել է Հայ Առաքելական Եկեղեցու Արցախի թեմի առաջնորդ։ 1999 թվականի մայիսի 29-ին ձեռամբ Նորին Սրբություն Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի Պարգև Սրբազանին շնորհվել է արքության պատիվ։
2021թ. հունվարի 21-ին ազատվել է Հայ Առաքելական Եկեղեցու Արցախի թեմի առաջնորդի պաշտոնից, և նշանակվել է հատուկ հանձարարություններով հայրապետական նվիրակ։
Պարգև արքեպիսկոպոս Մարտիրոսյանը 3 աշխատությունների և բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ է։ Պարգև սրբազանը նաև հանդիսանում է Հայաստանի «Շոտոկան Կարատեի Ֆեդերացիայի» պատվավոր նախագահը։


== Պարգևներ ==
«Արցախի հերոս» «Ոսկե արծիվ» շքանշանի հանձնումով
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» երկրորդ աստիճանի մեդալ, 2011, ՀՀ
«Վաչագան Բարեպաշտ» մեդալ, ԼՂՀ
«Գրիգոր Լուսավորիչ» շքանշան, ԼՂՀ
ՀՀ Վարչապետի հուշամեդալ
«Երախտագիտություն» մեդալ, ՀՀ ՊՆ
«Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ, ՀՀ ՊՆ
«Անդրանիկ Օզանյան» մեդալ, ՀՀ ՊՆ
«Գարեգին Նժդեհ» մեդալ, ՀՀ ՊՆ


== Ծանոթագրություններ ==
Նովայա Բերյոզովկա (այլ կիրառումներ)

Նովայա Բերյոզովկա, կարող է վերաբերել՝

Նովայա Բերյոզովկա - գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Սերգաչսկի շրջանի կազմում։
Նովայա Բերյոզովկա - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Վիտրուվիոս

Մարկոս Վիտրուվիոս Պոլիո (լատ.՝ Marcus Vitruvius Pollio, մ.թ.ա. I դար), հռոմեացի ճարտարապետ, ճարտարագետ, ճարտարապետության տեսաբան։ Եղել է ջրաբաշխության և ռազմական մեքենաշինության մասնագետ։
Նրա «Տասը գիրք ճարտարապետության մասին» (լատ.՝ De architectura libri decem) երկը ճարտարապետության մասին անտիկ ժամանակաշրջանից մեզ հասած միակ աշխատությունն է և, ըստ հեղինակի վկայության, գիրքը գրելու պահին ճարտարապետության մասին լատիներեն լեզվով գոյություն ունեցող միակ ուսումնասիրությունը։ Վիտրուվիոսը ձոնել է երկը Օկտավիանոս Օգոստոսին։
Հեղինակը ընդհանրացնում է հունական և հռոմեական ճարտարապետության փորձը, քննում է քաղաքաշինական, ճարտարագիտական-տեխնիկական ուղեկցող հարցերը և գեղարվեստական ընկալման սկզբունքները։
Աշխատությունում առաջին փորձն է արվել համադրելու գեղագիտական-փիլիսոփայական և տեխնիկական-շինարարական խնդիրները գործնական իմաստով։ Վիտրուվիոսը առաջադրել է ճարտարապետության տեխնիկական, գործառական և գեղագիտական միասնության գաղափարը, կառույցի նկատմամբ՝ «ամրություն, օգտակարություն և գեղեցկություն» սկզբունքը։
Դասական ճարտարապետության ընկալման՝ Վիտրուվիոսի ռացիոնալ տեսակետը մեծ ազդեցություն է ունեցել Եվրոպայում։
Վիտրուվիոսը տեղեկություններ է տալիս նաև այն մասին, որ տրակտատներ են գրել հույն ճարտարապետներ Իկտինոսը, Խերսիֆրոնը, Թեոդորոս Սամոսացին և ուրիշներ։
Նկարագրել է ուշ հելլենիստական շրջանի Ալեքսանդրիայի, Անտիոքի շենքերը, Փոքր Ասիայի, Հարավային Կովկասի, Հոնիայի տները, դասակարգել կառույցներն ըստ տիպերի, երկրների և ժողովուրդների, վեր հանել շինարարական տեխնիկայի տարբերությունները Արևմուտքում և Արևելքում։
Միջնադարում գրեթե մոռացության մատնված տրակտատը սկսած Վերածննդի դարաշրջանից և հատկապես կլասիցիզմի ժամանակաշրջանում ուսումնասիրվել է, թարգմանվել բազմաթիվ լեզուներով, մեծ նշանակություն ունեցել մասնավորապես օրդերների կանոնիկ ձևերի մշակման գործում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (35)

Ժողովածու (35), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 35 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1642-1715 թվականներին Տէր Յակոբ (Բ) գրիչի կողմից,։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 15,1X10,9 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 243 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Կազմը` կաշետախտակ։ Հիշատակարաններ՝ O:


== Բովանդակություն ==
Ուրբաթագիրք։
Մասն բժշկարանի։
Ախտարք։
Գուշակություն։
Պարզատոմար։
Ամսացույց։
Աստղաբաշխականք։
Ան. Շիրակացոյ Յազագս ամպոց և նշանաց։
Վիճակացույց։
Տէր Առաքելի Մաղթանք։
Հմայականք։
Մանունք։
Առ. Սիւնեցւոյ Վասն ԺԲ կենդանակերպից։


== Ծանոթագրություններ ==
Թորոս Ա

Թորոս Ա (մոտ 1070 - ոչ վաղ քան փետրվարի 17, 1129 և ոչ ուշ քան փետրվարի 16, 1130), 1100 թվականից  Կիլիկիայի Հայոց իշխան։


== Թագավորության շրջան ==
Հաջորդել է հորը՝ Կոստանդին Ա–ին։ Գահակալման սկզբնական տարիներին հաղթել և երկրից վտարել է բյուզանդական զորքերին, միավորել է Դաշտային Կիլիկիան։ Պետության արևելյան սահմաններն ամրապնդելու նպատակով իր դուստր Արտային կնության է տվել Եդեսիայի դուքս Բալդուին II–ին և դաշնակցել նրան՝ ընդդեմ մուսուլմանական ամիրայությունների։ Թորոսը հույն ավատատեր Մանդալ եղբայրներից վրեժխնդիր է լինում, ովքեր սպանել էին Գագիկ Բ-ին։ Կապադովկիայի և Կիլիկիայի սահմանի վրա զավթելով` նրանց Կնդրոսկավիս (Կիզիստրա) ամրոցը, որը գտնվում էր Տավրոսի ստորոտում` Թորոսը նրանց հրամայել է բերել իրենց կողմից սպանված հայոց թագավորի սուրն ու հագուստը։ Թորոսը և նրա հայ զորականները տեսնելով բերվածը` դառնորեն լաց են լինում։ Սրանից հետո հրամայում է խոշտանգել հույն իշխաններին։ Այդ ժամանակ Մանդալ եղբայրներից մեկն ասել է. «Դու հայ մարդ ես, և մեք հոռոմի իշխանք, զի՞նչ կամիս պատասխանի տալ հոռոմոց թագաւորին, որ դատես զհոռոմ մարդ»։ Թորոս յայնժամ սրտմտեալ Թորոս, և զոյն երեսացն այլագունեցաւ... և ասէր. «Ո՞վ էիք դուք, որ զայր հզոր և զօծեալ թագաւոր հայոց սպանանէիք և կամ զի՞նչ պատասխանի ևտուք ազգին հայոց»։ Եւ լալախառն սկսաւ չարաչար հարկանել զնա` մինչև սատակեցաւ դառնահառաչ մահուամբ։ Եւ յայնժամ գոհանայր զաստուծոյ, որ էառ զվրէժ արևանն Գագկայ հայոց արքային, վասն զի հայր հօրն նորա Ռուբեն ի զօրացն Գագկայ էր»։ Ռումի սելջուկների կողմից Կիլիկիան հաճախ էր ենթարկվում հարձակման։ Անցնելով Տավրոսը 1107 թվականին թուրքերը ներխուժում են Անարզաբա, կողոպտելով Թորոսի երկիրը և կտրելով Մարաշի հարթավայրը հասնում են մինչև Գող Վասիլի տիրույթը, մինչև Բերդուս բնակավայրը։ Հայկական զորաջոկատը հավաքելով Վասիլը` Թորոսի հետ միասին ջախջախում են թուրքերին։ Թուրքերը հաջորդ տարի կրկին ներխուժում են, բայց ջախջախվում են դաժան ճակատամարտում։ Կիլիկիա են ներխուժում երկու տարի անց, բայց այս անգամ սահմանափակվում են Անազարբայի գավառի կողոպուտով։ Նրանք հեռանում են մեծ ավարով, քանի որ Թորոսը չհամարձակվեց մեն-մենակ ելնել նրանց դեմ։ Թորոսի և Լևոնի փոխհարաբերությունները, թե ինչպիսին են եղել խաչակիրների հետ շատ սուղ են եղել։ Քեսունի իշխան Վասիլ Տղային գերելով Թորոսը` նրան տվել է Բալդուին Բուրժեցու ձեռքը, չնայած այն հանգամանքին, որ Վասիլը իր եղբայր Լևոնի փեսան էր և Գող Վասիլի հոգեզավակը, որն օգնել էր Թորոսին։ 1118 թվականին նրա եղբայր Լևոնը օգնել է Անտիոքի իշխան Ռոժերին ընդդեմ Սիրիայի էմիրների և ցուցաբերելով խիզախություն` աջակցել էր նրա հաղթանակին։ Անարզաբան գրավելով Թորոսը` այդտեղ կառուցում է մայր տաճար, վերկանգնում է հին վանքերը, կառուցում նորերը և կատարում նվիրատվություններ։ Թորոսը կրել է սեբաստոս տիտղոսը։ Կամավոր կամ հարկադրաբար Թորոսը հրաժարվում է ապստամբ հպատակի կարգավիճակից և հնազանդվում է Բյուզանդիային, որի դիմաց էլ արժանանում է սեբաստոսի տիտղոսին, ինչը նրան իրավունք է տվել կառավարելու իրավական առումով կայսրությանը պատկանող, բայց իր փաստացի սեփականությունը հանդիսացող երկիրը։ Սսի մոտ հիմնել է Դրազարկի հռչակավոր վանքը, որտեղ թաղվել է և որն այնուհետև դարձել է արքունի դամբարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոզան

Կոզան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Հասանմսուրի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հակոբ Քենդիրյան

Հակոբ Քենդիրյան (1880, Խարբերդ, Խարբերդի նահանգ- օգոստոս, 1915, Խարբերդ (կամ Մեզիրե), հայ դեղագործ, ուսուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1880 թվականին Խարբերդի նահանգի կենտրոն Խարբերդ քաղաքում։ Դեղագործական կրթություն է ունեցել և դեղագործ աշխատել։ Զբաղվել է նաև ուսուցչությամբ։ 1914 թվականին՝ Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ, զորակոչվել է օսմանյան բանակ և զինվորական դեղագործ ծառայել։
Սպանվել է 1915 թվականի օգոստոսին Խարբերդում (կամ Մեզիրեի բանտում)՝ 35 տարեկանում։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Կ. Պոլիս, 1919։
Յուշամատեան Մեծ Եղեռնի (1915-1965), պատրաստեց Գերսամ Ահարոնեան, Պէյրութ, 1965։
Թէոդիկ, Յուշարձան նահատակ մտաւորականութեան, Բ. տպագրութիւն, Երեւան, ապրիլ 24, 1985։
Հայրապետյան Վ., Էջեր Հայաստանի դեղագործության պատմությունից, Երևան, 1990։
Խաչատրյան Լ., Բաբլումյան Ա., Ցուցակ Հայոց ցեղասպանության զոհերի (1915-1923), հ. 2, Խարբերդի նահանգ, Երևան, 2004։


== Աղբյուր ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Վինգերսայմ լե Քատր Բան

Վինգերսայմ լե Քատր Բան (ֆր.՝ Wingersheim-les-Quatre-Bans), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 2265 մարդ, բնակչության խտությունը` 122.30 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.52 կմ² տարածք։
Բնակավայրը ստեղծվել է 2016 թվականի հունվարին` Ժենսայմ, Միթելոզեն, Օատսենայմ և Վինգերսայմ համայնքների միավորման արդյունքում։


== Վարչական բաժանում ==


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Արշակ Զուրաբյան

Արշակ Գերասիմի Զուրաբյան (Զուրաբով, (1873, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1920), պրոֆեսիոնալ հեղափոխական։ ԽՄԿԿ անդամ 1898 թվականից։


== Կենսագրություն ==
1892 թվականին ավարտել է Թիֆլիսի ռեալական ուսումնարանը և ընդունվել Խարկովի տեխնոլոգիական ինստիտուտը, 1894 թվականին՝ Պետերբուրգի անտառային ինստիտուտը։ Հեղափոխական մկրտությունը ստացել է Պետերբուրգի «Բանվոր դասակարգի ազատագրության պայքարի միությունում»։ 1902 թվականին մասնակցել է «Հայ սոցիալ-դեմոկրատների միության» և նրա օրգան «Պրոլետարիատ» թերթի կազմակերպման աշխատանքներին։ 1903 թվականի մարտին ընտրվել է ՌՍԴԲԿ Կովկասյան միութենական կոմիտեի անդամ։ Մասնակցել է ՌՍԴԲԿ II համագումարին, պաշտպանել Լենինյան տեսակետները, որից հետո հարել է մենշևիկներին։ 1908 թվականին ձերբակալվել և աքսորվել է Սիբիր, որտեղից փախել է արտասահման։ 1912 թվականին հարել է Տրոցկու լիկվիդատորական օգոստոսյան բլոկին։ Փետրվարյան հեղափոխությունից (1917) հետո վերադարձել է Ռուսաստան, ընտրվել Պետրոգրադի Սովետի գործադիր կոմիտեի անդամ։ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո աշխատել է Անդրկովկասում, ակտիվ պայքար մղել մենշևիկների և դաշնակների դեմ։
Գազ կիսալուսնաձև

Գազ կիսալուսնաձև (լատ.՝ Astragalus lunatus),  լոբազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս։ Գրանցված է Հայաստանի Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Երկծայր մազիկներով ծածկված բազմամյա բույս է։ Ցողունները ճյուղավորված են, մինչև 60 սմ բարձրությամբ։ Տերևիկները 9-15-ական զույգ են, 5-13 մմ երկարությամբ, 1,5-2,5 մմ լայնությամբ։ Ծաղկաբույլը խիտ է, ծաղկելիս նոսրացող։ Պսակը կարմիր է։ Ունդերը կախվող են, երկարավուն-գծային, խիտ թավամազ, ուղիղ կամ թեթևակի աղեղնաձև կորացած՝ աննկատելի երկար և թավամազ կտուցի անցնող։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է Իջևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Վանաձորի շրջակայք)։ Աճում է նաև Դաղստանում և Իրանում (լեռնագագաթ՝ Էլբուրս)։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է միջին լեռնային գոտում՝ ծովի մակրդակից 1400 մ բարձրության վրա, խճաքարոտ լանջերին, ժայռերի միջև։ Ծաղկում է մայիս-հունիս ամիսներին, պտղաբերում՝ հունիս-հուլիսին։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հայտնի է ընդամենը մեկ պոպուլյացիա։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 10 կմ²-ից պակաս է։ Աճում է ինտենսիվ տնտեսական գործունեության գոտում։ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ ընդգրկված չէր։ Ընդգրկված չէ նաև CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պահպանություն չի իրականացվում։


== Ծանոթագրություններ ==
Հիքմեթ Միրզաև

Հիքմեթ Իզզաթ օղլու Միրզաև (ադրբ.՝ Hikmət İzzət oğlu Mirzəyev, փետրվարի 29, 1968(1968-02-29), Bilasuvar District, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի ռազմական սպա, Ադրբեջանի զինված ուժերի գեներալ-մայոր, հատուկ նշանակության ջոկատի հրամանատար, 2016 և 2020 թվականների 44-օրյա պատերազմի մասնակից։ 


== Կյանք և ծառայություն ==
Հիքմաթ Իզզաթ օղլու Միրզաևը ծնվել է Խորհրդային Միության այն ժամանակվա Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի Բիլասուվար շրջանում։
2002 թվականի հունվարի 19-ին Ադրբեջանի նախագահ Հեյդար Ալիևի թիվ 662 հրամանագրով Հիքմաթ Իզզաթ օղլու Միրզաևին շնորհվել է գեներալ-մայորի կոչում։
2015-ի ապրիլի 29-ին Հատուկ նշանակության ջոկատի հրամանատար, գեներալ-մայոր Հիքմաթ Միրզաևը մասնակցել է Ադրբեջանի հատուկ նշանակության ջոկատների նորաստեղծ զորամասերին մարտական դրոշներ հանձնելու արարողությանը։
2016 թվականի ապրիլյան Լեռնային Ղարաբաղում բախումների ընթացքում ղեկավարել է Ադրբեջանի հատուկ նշանակության ջոկատները։
2020 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահ Իլհամ Ալիևը Հիքմեթ Միրզաևին շնորհել է գեներալ-լեյտենանտի ռազմական կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիգրան Գալեմճյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գալեմճյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Տիգրան Գալեմճյան (1844, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 27, 1920(1920-02-27), Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն), հայ թատերական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը։ Բեմական ասպարեզ է մտել 1860-ականների սկզբներինմ նախ խաղացել է «Արևելյան թատրոնում», ապա՝ 1868-1869 թատերաշրջանից դարձել է Հակոբ Վարդովյանի թատերախմբի հուշարարը, հետագայում՝ Վարդովյանի գործակիցը։ Այդ տարիներից գրել է պատմական ողբերգություններ, որոնք բեմադրվել են Վարդովյանի և այլ թատերախմբերի կողմից։ 1879 թվականին նրա «Արա Գեղեցիկ» ողբերգության ներկայացման առիթով է, որ սուլթանական կառավարությունը արգելել է հայերեն ներկայացումները։ Նույն այդ տարում ստեղծել է մի նոր խումբ, կառավարությունից թույլտվություն ստացել, բարեգործական նպատակներով ներկայացումներ տվել Պոլսի արվարձաններում, այս ձևով հայ թատրոնի գոյությունը հասցնելով մինչև 1882։ Այնուհետև հարկադրված է եղել աշխատել թուրքական խմբերում։
1896 թվականին մեկնել է Բուլղարիա, Վառնայում միացել է Արշակ Պենկլյանի խմբին։ Այստեղ էլ գրել է պիեսներ բուլղարական և հայկական կյանքից, ինչպես «Սասնո հերոսները», «Զեյթունի ապստամբությունը», «Վասպուրականի հերոսները»։ Թարգմանել է Վիկտոր Հյուգոյի «Էռնանին», «Արքան զբոսնում է», Ջուզեպպե Վերդիի «Աիդայի» լիբրետտոն, Շեքսպիրի «Օթելլոն», «Համլետը», «Լիր Արքան», «Մակբեթը», «Ռոմեո և Ջուլիետը», որոնց մի մասը բեմադրվել է հայերեն, մի մասը՝ թուրքերեն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ամորբախ

Ամորբախ (գերմ.՝ Amorbach), քաղաք Գերմանիայում։ Գտնվում է Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ներքին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Միլտենբերգ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը 3904 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 10)։ Պաշտոնական կոդն է 09 6 76 112։
Քաղաքը բաժանված է 5 քաղաքային շրջանի։


== Տեսարժան վայրեր ==
Հին քաղաք բազմաթիվ փայտե տներով
Հին Անորբախ աբբայության շենքերը, 1803 թվականից Լեյնինգեն տոհմին պատկանող։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Դեֆնե Ջոյ Ֆոստեր

Դեֆնե Ջոյ Ֆոստեր (անգլ.՝ Defne Joy Foster, սեպտեմբերի 2, 1975(1975-09-02), Ինջիրլիկ, Yüreğir, Ադանայի մարզ, Թուրքիա - փետրվարի 2, 2011(2011-02-02), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք-ամերիկյան դերասանուհի։ Հայտնի է դարձել «Ruhsar» հեռուստասերիալում նկարահանվելուց հետո։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Միդորի

Միդորի (Midori, ճապոներեն՝ «կանաչ»), թեթևաշարժ ազատ վեբ-բրաուզեր նախատեսված Լինուքսի և Վինդոուսի համար։ Միդորին հնարավորություն է տալիս օգտագործել ընդլայնումներ (extensions), սեսիաներ և սկրիպտեր։ Որպես արտածման գործիք (layout-engine) օգտագործում է ՎեբԿիտը և GTK+ 2 (մասամբ նաև GTK+ 3) ինտերֆեյսը։
Ծրագրաշարը գրվել է Քրիստիան Դայուոնի կողմից, C լեզվով։ Առաջին տարբերակը թողարկվել է 2007 թ․։


== Արտաքին հղում ==
Նախագծի կայքէջը
Կևին Ալվարես Էռնանդես

Կևին Խավիեր Ալվարես Էռնանդես (իսպ.՝ Kevin Javier Álvarez Hernández, օգոստոսի 3, 1996(1996-08-03), Սան Պեդրո Սուլա, Հոնդուրաս), հոնդուրասցի ֆուտբոլիստ, «Նոռչյոպինգ» ֆուտբոլային ակումբի և Հոնդուրասի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հարձակվող։ Ռիո դե Ժանեյրոյում 2016 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերի մասնակից։


== Ակումբային կարիերա ==
Ալվարեսը կարիերան սկսել է «Օլիմպիա» ֆուտբոլային ակումբում։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 2-ին «Մոտագուայի» դեմ խաղում նա նորամուտն է նշել Հոնդուրասի ֆուտբոլի առաջնությունում։ 2014 թվականին Կևինը դարձել է երկրի չեմպիոն։ 2016 թվականի փետրվարի 21-ին «Պլատենսեի» դեմ խաղում խփել է իր առաջին գոլը թիմի կազմում։


== Միջազգային կարիերա ==
2013 թվականին Հոնդուրասի պատանեկան հավաքականի կազմում Ալվարես Էռնանդեսը մասնակցել է Պանամայում կայացած Հյուսիսային Ամերիկայի պատանեկան առաջնությանը։ Նա մասնակցել է ԱՄՆ-ի, Կուբայի և երկու անգամ՝ Մեքսիկայի դեմ խաղերին։
Նույն թվականին Կևինը մասնակցել է ԱՄԷ-ում կայացած ֆուտբոլի աշխարհի 2013 թվականի պատանեկան թիմերի առաջնությանը։ Նա մասնակցել է Ուզբեկստանի, Շվեդիայի, ԱՄԷ-ի, Սլովակիայի և Բրազիլիայի պատանեկան հավաքանների դեմ խաղերին։
2015 թվականին Ալվարես Էռնանդեսն ընդգրկվել է Հոնդուրասի երիտասարդական հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու Ճամայկայում կայանալիք ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարում նա մասնակցել Է Մեքսիկայի, Սալվադորի և Գվատեմալայի երիտասարդական հավաքականնների դեմ խաղերին։ Նույն տարում Կևինը մասնակցել է Նոր Զելանդիայում ընթացող ֆուտբոլի 2015 թվականի աշխարհի երիտասարդական առաջնությանը։ Մրցաշարին նա մասնակցել է Ուզբեկստանի, Ֆիջիի և Գերմանիայի երիտասարդական հավաքականների դեմ խաղերում։ Ուզբեկների դեմ խաղում Կևինը դարձել է գոլի հեղինակ։
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Կուբայի հավաքականի դեմ ընկերական խաղում նորամուտն է նշել Հոնդուրասի հավաքականի կազմում։
2016 թվականին Հոնդուրասի օլիմպիական հավաքականի կազմում Կևինը մասնակցել է Ռիո դե Ժանեյրոյում 2016 թվականի ամառային Օլիմպիական խաղերին։ Նա մասնակցել է Ալժիրի, Արգենտինայի, Հարավային Կորեայի և Նիգերիայի օլիմպիական հավաքականների դեմ խաղերում։


== Ձեռքբերումներ ==
«Օլիմպիա»

Հոնդուրասի ֆուտբոլի 2014 թվականի առաջնության խաչեմպիոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Статистика на soccerway
Օլշանսկի շրջան

Օլշանսկի շրջան (ուկրաիներեն՝ Вільшанський район), շրջան Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզում։
Ստեղծվել է 1932 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Օլշանկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 645 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 13003 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,16 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Շուկար պապի հուշարձան

«Շուկար պապի հուշարձան» (ռուս.՝ Дед Щукарь), Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի «Հերկած խոպան» վեպի գլխավոր հերոսներից մեկի հուշարձանը Դոնի Ռոստովի առափնյայում` գետի կայանի հարևանությամբ։ Բացվել է 1981 թվականին։


== Պատմություն ==
«Հերկած խոպան» վեպի գործող անձ Շուկար պապի նախատիպը եղել է  ատաղձագործ Տիմոֆեյ Տիմոֆեևիչ Վորոբյովը, որը բնակվում էր Գրեմյաչի Լոգ խուտորում և նախկինում Շոլոխովին հաճախակի հյուր էր գալիս։ Նա այդ մականունը ստացել էր դեռևս երեխա ժամանակ, և այն մնաց նրա հետ մինչև իր կյանքի վերջին օրերը։
Վառ և յուրօրինակ կերպարի հուշարձան ստեղծելու գաղափարը, որի անունը հետագայում դարձավ հասարակ անուն, ծագել է 1980 թվականին, երբ ստեղծագործության հեղինակ Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովին շնորհվեց Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի երկրորդ կոչումը։
Հուշարձանի հեղինակներն են Ուկրաինայի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, քանդակագործ Նիկոլայ Վասիլևիչ Մոժաևը և ճարտարապետ Վիտալի Իվանովիչ Վոլոշինը։


== Նկարագրություն ==
Ոչ բարձր բետոնե պատվանդանի վրա տեղադրված քանդակը կերտված է ամբողջ հասակով, բրոնզից է և պատկերում է գանգուր մորուքով և բարեսիրտ դեմքով նիհար մի ծերունու` հագին ռուսական ժողովրդական հագուստ։ Շուկար պապը պատկերված է ծնկները կիսածալված, աջ ձեռքը ծնկի վրա, ձախ ձեռքը բարձրացրած և ցուցամատը դեպի առաջ, ըստ երևույթին, պատմում է իր ուսանելի պատմություններից մեկը։ Նրա կողքի հենարանի վրա կախված է մի փոքրիկ կասթա, որի մեջ ձկնապուրն է եփվում։
«Շուկար պապի հուշարձանից» ոչ հեռու գտնվում է Շոլոխովի մեկ այլ հերոսի` Դոնի պատմվածքների «Անպատկառի» բրոնզե հուշարձանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիգրան Հովհաննիսյան (երգիչ)

Տիգրան (Դիկրան) Հովհաննիսյան (1950, Ալ-Կամիշլի, Սիրիա, անգլ.՝ Dikran Hovanessian), սիրիահայ երգիչ, հայրենասիրական և ժողովրդական երգերի կատարող։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Սիրիայի Ալ-Կամիշլի քաղաքում։ Սովորել է Եփրատ վարժարանում։ Ապրում է Հեսսեն քաղաքում, Գերմանիա։
Երգերի թվում են Գուսան Հայկազունի բազմաթիվ աշխատությունները։
Կատարած հայտնի երգերի թվում են՝ «Ցնծա ով հայ», «Մուսա լեռան», «Հայեր, միացեք», «Ասպետական սև սատանան», «Գետաշեն», «Իմ անուշ մայրիկ», «Մայր մեր Հայաստան», «Սարգիս Զեյթլյանի հիշատակին», «Սիրիահայության», «Երևան», «97-ամյակ» և այլն։


== Տես նաև ==
Հայ հեղափոխական երգեր


== Արտաքին հղումներ ==
Տիգրան Հովհաննիսյանի (անգլ.) Ֆեյսբուքում
 Տիգրան Հովհաննիսյանի  էջը Յություբ տեսահոսթինգում


== Ծանոթագրություններ ==
(7152) Էնեուս

(7152) Էնեուս (անգլ.՝ Euneus), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1973 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,156252 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,8239 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,4887 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4276,61 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,084179 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,71° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7152) Էնեուս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մեդվեժկա (այլ կիրառումներ)

Մեդվեժկա, կարող է վերաբերել՝

Մեդվեժկա - գյուղ Ռուսաստանի Կեմերովոյի մարզի Կրապիվինսկի շրջանի կազմում։
Մեդվեժկա - գյուղ Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Ուստ-Ցիլեմսկի շրջանի կազմում։
Արամազդի լեռնանցք

Արամազդի լեռնանցք, լեռնանցք Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում՝ Բարգուշատի լեռնաշղթայում, այստեղով է անցնում Ողջի գետի հովիտը Գոբիսի շրջանի հետ կապող ամենակարճ ճանապարհը
:


== Ծանոթագրություններ ==
S/2003 J 16

S/2003 J 16, Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Հայտնաբերվել է Բրետ Գլեդմանի ղեկավարած խմբի կողմից, հայտնաբերման մասին հայտարարվել է 2003 թվականին։
S/2003 J 16 արբանյակը ունի մոտ 2 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 21 000 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 595,4 օրվա ընթացքում։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 148,5° խավարածրի հարթության նկատմամբ, իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,230 է։
S/2003 J 16 արբանյակը պատկանում է Անանկեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 19,3 - 22,7 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 150° է։
Արբանյակը այժմ համարվում է կորսված։ Վերջին անգամ այն դիտարկվել է 2017 թվականի ապրիլին։


== Տես նաև ==
Յուպիտերի արբանյակներ


== Ծանոթագրություններ ==
Միզա (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄիզաՄիզա (ռուս.՝ Мыза), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 77 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սիրենկի (գյուղ, Լեբեդինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍիրենկիՍիրենկի (ուկրաիներեն՝ Сіренки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լեբեդինի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սիրենկի գյուղում բնակվում էր 87 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վլադիմիր Նիկիտին (դիվանագետ)

Վլադիմիր Նիկիտին (ռուս.՝ Влади́мир Влади́мирович Ники́тин, ապրիլի 25, 1940(1940-04-25)), ռուս դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1968 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ 1968 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1968-1972 թվականներ՝ Բրազիլիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության աշխատակից։
1972-1977 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալի քարտուղարության աշխատակից։
1977-ից մինչև 1981 թվականը Պերուում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության առաջին քարտուղար, խորհրդական։
1981 թվականից մինչև 1986 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարի առաջին տեղակալի խորհրդական։
1986 թվականից մինչև 1988 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության լատինամերիկյան 2-րդ բաժանմունքի վարիչի տեղակալ։
1989-1990 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության լատինամերիկյան երկրների վարչության պետի առաջին տեղակալ։
1990 թվականի օգոստոսի 23-ից մինչև 1993 թվականի հունիսի 22-ը Արգենտինայի Հանրապետությունում եղել է ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու երեխա։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դեսպանը գիտի, թե ինչ անել
Տրիկիանա

Տրիկիանա (իտալերեն՝ Trichiana), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4496 մարդ, բնակչության խտություն՝ 105 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 43 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32028։ Հեռախոսային կոդ՝ 0437։ Քաղաքի հովանավոր պաշտպանն է Ֆելիքս Նոլանսկին։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունվարի 14-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Արտաքին հղումներ ==
http://trichiana.valbelluna.bl.it/Home/Default.asp Archived 2006-08-23 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բոցենի միամյա

Բոցենի միամյա (լատ.՝ Phlox drummondii), պատկանում է կապտուկազգիների (Polernoniaceae) ընտանիքին։ Հայրենիքը Տեխասն` (ԱՄՆ) ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==
Բոցենին լինում է երկու տեսակ՝ միամյա և բազմամյա։ Միամյաներից հայտնի է Ph. Drummondi Hook. այս տեսակը ուշագրավ է իր երկարատև ծաղկումով և բազմերանգ ու դիմացկուն ծաղիկներով։ Հանդիպում են ամենուր։ Այս տեսակի տարբեր սորտերի բարձրությունը տատանվում է՝ 15-30 սմ-ի սահմաններում։
Բոցենին մեծ մասամբ օգտագործվում է ծաղկային ձևավորումներում։ Հետաքրքիր սորտերից են՝ Ph. Drummondi grandiflora-ն, որունք ունեն 30-35 սմ բարձրություն։
Բարձրահասակների շարքին կարելի է դասել նաև Ph. Dr. curpidata-ն, որի ծաղիկները ատամնավոր են, աստղաձև ունեն խայտաբղետ գույն։
Միամյա բոցենին խորհուրդ չի տրվում մշակել արդյունաբերական շրջակայքում։


== Դասեր ==


== Գրականություն ==
Ծաղկաբուծություն և դեկորատիվ այգեգործություն, Հ. Ե.Նարինջյան
Цвелёв Н. Н. Семейство Синюховые (Polemoniaceae) // Жизнь растений: В 6-ти тт. / Гл. ред. и ред. тома А. Л. Тахтаджян. — М.: Просвещение, 1981. — Т. 5 (2). Цветковые растения. Двудольные. — С. 390—393. — 511 с. — 300 000 экз.
Васильев В. Н. Сем. CXXXVI. Синюховые — Polemoniaceae Vent. // Флора СССР. В 30 т. / Начато при руководстве и под главной редакцией акад. В. Л. Комарова; Ред. тома Б. К. Шишкин. — М.—Л.։ Изд-во АН СССР, 1953. — Т. XIX. — С. 77—95. — 752 с. — 3000 экз.
Васильев В. Н., Камелин Р. В. Сем. 136. Polemoniaceae Juss. — Синюшниковые // Флора европейской части СССР / Отв. ред. Ан. А. Фёдоров. — Л.։ Наука, 1981. — Т. V. Ред. тома Р. В. Камелин. — С. 87—92. — 380 с. — 4200 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
Tree of Life Polemoniaceae Archived 2021-05-03 at the Wayback Machine.
Polemoniaceae Archived 2006-11-01 at the Wayback Machine. in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). The families of flowering plants. Archived 2007-01-03 at the Wayback Machine.
Շպինելներ

Շպինելներ (գերմ․ Spinell), բարդ օքսիդների կարգի միներալների խումբ A(A, B)o4 ընդհանուր բանաձևով, որտեղ A=Mg, Zn, Mn, Fe2+Co, Ni․B-Al, Fe3+, Cr, Mn9+, Ti4+, V3+։ Շպինեները պինդ լուծույթների համակարգեր են՝ A և В կատիոնների լայն զարգացած իզոմորֆիզմով։ Կատիոնի գերակշռող քանակից կախված տարբերում են ալյումաշպինելներ, ֆեռիշպինելներ, քրոմշպինելներ, տիտանշպինելներ, վանադիումշպինելներ։ Շպինելների բյուրեղային համակարգը խորանարդային է։ Առաջացնում են հիմնականում օկտաէդրիկ բյուրեղներ։ Կարծրությունը՝ 5-8, խտությունը՝ 3500—5100 կգ/մ3։ Շպինելներն առաջանում են բարձր ջերմաստիճանային պայմաններում։ Քրոմի, երկաթի, մանգանի, ցինկի կարևոր հանքանյութեր են։ Կիրառվում են նաև խեցեգործության, հրակայուն իրերի, ջերմակայուն ներկերի արտադրության մեջ։ Կարմիր և կապտավուն (հազվադեպ) շպինելները (ազնիվ շպինելներ) թանկարժեք քարեր են (ռուբին, ռուբիցել և այլն)։


== Ծանոթագրություններ ==
Տումա

Տումա (ռուս.՝ Ту́ма), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Ռյազանի մարզի Կլեպիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6163 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քուստ-ի-Փառնես

Քուստ-ի-Փառնես, գրաբար՝ Քուստ ի Փառնէս, նաև Փառնես, Փառիսոս կամ Քուստի, գավառ Մեծ Հայքի Արցախ նահանգի կազմում։


== Տես նաև ==
Արցախ
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Գրականություն ==
Թ.Խ. Հակոբյան (1981). Հայաստանի պատմական աշխարհագրություն. Երևան։ «Միտք»։


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Գրեկովո (գյուղ, Վյազեմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրեկովո (այլ կիրառումներ)Գրեկովո (ռուս.՝ Греково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Meant to Be

Meant to Be, ամերիկացի երգչուհի Բիբի Ռեքսայի ձայնագրած երգն է՝ ամերիկացի քանթրի–փոփ խումբ Florida Georgia Line–ի մասնակցությամբ։ Երգը վերցված է Ռեքսայի թվով երրորդ մինի ալբոմ All Your Fault: Pt. 2–ից։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 24–ին Warner Bros. Records լեյբլի կողմից երգը թողարկվեց որպես մինի ալբոմի երկրորդ սինգլ։


== Տեսահոլովակ ==
Սինգլի տեսահոլովակը թողարկվեց 2017 թվականի հոկտեմբերի 23–ին։ Ռեժիսոր հանդիսացավ Սոֆի Մուլերը։ Տեսահոլովակը նկարահանված է Միացյալ Նահանգների Նյու Մեքսիկո նահանգի Ալբուկերկե քաղաքում։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Music video ՅուԹյուբում
Չեյս շրջան (այլ կիրառումներ)

Չեյս շրջան, կարող է վերաբերել՝

Չեյս շրջան - ԱՄՆ Կանզաս նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Չեյս շրջան - ԱՄՆ Նեբրասկա նահանգի 93 վարչական միավորներից մեկը
Սորդ Յոլ

Սորդ Յոլ (ռուս.՝ Сордь-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիլտովկա գետի վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000024846
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002484
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Յաբլոչնի (գյուղ, Բլագովեշչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յաբլոչնի (այլ կիրառումներ)Յաբլոչնի (ռուս.՝ Яблочный, բաշկիրերեն՝ Яблочный), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովեշչենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անդյա

Անդյա (էստ․՝ Andja), գյուղ Էստոնիայի Լյաենե-Վիրումաա նահանգի Սիմեռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 13 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(2117) Դանիա

(2117) Դանիա (անգլ.՝ Danmark), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1978 թվականի հունվարի 9-ին Ռիչարդ Վեստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,870842 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6715 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0702 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1776,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,202624 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,93° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2117) Դանիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գինեգործական արդյունաբերություն

Գինեգործական արդյունաբերություն, սննդի արդյունաբերության ճյուղ։ Արտադրում է խաղողի գինիներ, շամպայն, կոնյակի, սպիրտ, մրգահատապտղային գինիներ։ Գինեգործական արդյունաբերության հումք են խաղողը, մրգերը, հատապտուղները։ Գինեգործությունը ծագել է գրեթե խաղողագործության հետ մեր թվարկությունից շատ առաջ, սակայն արդյունաբերության ճյուղ է դարձել մեքենայացման և տեխնոլոգիական որակական փոփոխությունների շնորհիվ։
Խաղողագործությամբ և գինեգործությամբ Հայաստանում զբաղվել են շատ վաղուց։ Դրա ապացույցն են Կարմիր բլուրում, Դվինում և այլ վայրերում կատարված պեղումների ժամանակ հայտնաբերված նյութերը։ Գինեգործությունը զարգացման առավել բարձր աստիճանի է հասել սովետական կարգեր հաստատվելուց հետո։ Հայաստանում 1913 թ. խաղողի այգիների տարածությունը կազմել է 9,2, 1936 թ.՝ 11,7, 1965 թ.՝ 36,1, 1975 թ.՝ 35,0 հազար հա։ Գինու արտադրությունը համապատասխանաբար՝ 0,2, 0,8, 2,6, 8,9 միլիոն դկչ։ Կառուցվել են գինու, կոնյակի խոշոր գործարաններ․ Երևանի կոնյակի գործարանը (1975 թվականից՝ Երևանի կոնյակի արտադրական միավորում), Աշտարակի գինու գործարանը (Օշականում), որն առաջինն էր ԽՍՀՄ-ում խերես տիպի գինու արտադրությամբ, Արմավիրի կոնյակի, գինու, Էջմիածնի, Փարաքարի, Արտաշատի և Վեդու գինու, Երևանի շամպայն գինիների, գինեթթվի գործարանները։
Հայաստանն իր բարձրորակ կոնյակներով, թունդ և այլ տեսակավոր գինիներով հայտնի է ողջ աշխարհում։ Կոնյակները և գինիները զանազան համտեսների ժամանակ արժանացել են բազմաթիվ ոսկե և արծաթե մեդալների։ Դրան որակով չեն զիջում արտասահմանյան լավագույն նմուշներին։ Արտահանվում են սոցիալիստական և կապիտալիստական մի շարք երկրներ։


== Տես նաև ==
Գինեգործություն