armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Քրիստիան Քուք

Քրիստիան Քուք (անգլ.՝ Christian Cooke, սեպտեմբերի 15, 1987(1987-09-15), Լիդս, Արևմտյան Յորքշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի դերասան։


== Կյանք և կարիերա ==
Ծնվել է Ուեսթ Յորքշիրի Լիդս քաղաքում և կարիերան սկսել է 10 տարեկան հասակում՝ նկարահանվելով գովազդում։ 2000-2006 թվականներին նկարահանվել է ITV-ի «Այնտեղ, որտեղ սրտերն են» օճառային օպերայում, իսկ հետո որոշակի ժամանակով նկարահանվել է կարճատև հեռարձակված «Հուշերի ափ» օճառային օպերայում։ Նաև մասնակցել է մի շարք այլ բրիտանական նախագծերում, հիմնականում՝ «Դոկտոր Ով» հեռուստասերիալում։
Ամերիկյան հեռուստատեսությունում նկարահանվել է Starz հեռուստաալիքի «Կախարդական քաղաք» հեռուստասերիալում։ Այն ավարտվել է 2013 թվականին՝ երկու եթերաշրջանից հետո։ 2014 թվականին պարբերաբար նկարահանվել է Lifetime հեռուստաալիքի «Իսթ Էնդի կախարդները» հեռուստասերիալում, որտեղ կատարել է Ջուլիա Օրմոնդի կողմից մարմնավորված գլխավոր կերպարի որդու դերը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարտինովսկոե (այլ կիրառումներ)

Մարտինովսկոե, կարող է վերաբերել՝

Մարտինովսկոե - ավան, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում
Մարտինովսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Վոզնեսենսկի շրջանում
Տայգայում պատահած դեպք

«Տայգայում պատահած դեպք» (ռուս.՝ «Случай в тайге»), խորհրդային արկածային ֆիլմ, որը նկարահանել են ռեժիսորներ Յուրի Եգորովը և Յուրի Պոբեդոնոսցևը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1954 թվականի մայիսի 1-ին։


== Սյուժե ==
Երիտասարդ գիտնական-կենդանաբան Անդրեյ Սազոնովը (Բորիս Բիտյուկով) մայրաքաղաքից գալիս է սիբիրյան առևտրային տնտեսություն՝ իր մշակած սամույրը բուծելու մեթոդի ներդրման համար։ Անդրեյը մեղադրում է ֆերմայի լավագույն որսորդ Ֆեոդոր Վոլկովին (Ալեքսանդր Անտոնով) որսագողության մեջ, և նա հեռանում է արդյունաբերական տնտեսությունից։ Սազոնովը հայտնվում է ծանր իրավիճակում։


== Դերերում ==
Ռիմա Շորոխովա - Ելենա Սեդիխ, երիտասարդ մասնագետ-որսորդ
Բորիս Բիտյուկով - Անդրեյ Սազոնով, երիտասարդ գիտնական-կենդանաբան
Ալեքսանդր Անտոնով - Ֆեոդոր Վոլկով, շրջանի լավագույն որսորդ, վարպետ
Անատոլի Կուբացկի  - Նիկիտա Ստեպանովիչ, որսորդ-որսագող
Գոմբոժապ Ցիդինժապով - Բոգդուև, արդյունաբերական ֆերմայի նախագահ
Մուզա Կրեպկոգորսկայա - Կատյա Վոլկովա, Ֆեոդոր Վոլկովի դուստրը


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ՝ Լյուդմիլա Իվանուսևա
Բեմադրող ռեժիսորներ՝ Յուրի Եգորով, Յուրի Պոբեդոնոսցև
Գեղարվեստական ղեկավար՝ Սերգեյ Գերասիմով
Բեմադրող օպերատորներ՝ Ժոզեֆ Մարտով, Իգոր Շատրով
Կոմպոզիտոր՝ Նիկոլայ Բուդաշկին


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Rollberg, Peter. Historical Dictionary of Russian and Soviet Cinema. Scarecrow Press, 2008.


== Արտաքին հղումներ ==
Станислав Черных. Под небом Алтая։ Статьи. Жазушы, 1988. Стр. 53.
Даши Лубсанов. Очерки истории культуры Бурятии։ Советский период. Бурят. кн. изд-во, 1974. Стр. 578.
Սնդուկ Պալենսիայից

Սնդուկ Պալենսիայից (իսպ.՝ Arqueta de Palencia, Arqueta andalusí de la Catedral de Palencia), իսլամական արվեստի փղոսկրյա իսպանամուսուլմանական նմուշ։


== Պատմություն ==
Սնդուկը ստեղծվել է Կուենկայի փղոսկրի արտադրամասերից մեկում նկարիչ Աբդերամն բեն Զեյանի կողմից 1050 թվականին և առանձնանում է իր յուրօրինակ մանրամասներով։


== Պահպանում ==
Սնդուկը պատկանել է Պալենսիայի Սան Անտոլին տաճարին, որի եպիսկոպոսը այն նվիրաբերել է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանին, որտեղ էլ սնդուկը ներկայացված է մշտական ցուցադրության։


== Նկարագրություն ==
Ձևը՝ ուղղանկյուն սնդուկ
Նյութը՝ փայտ, պղինձ, փղոսկր, արծնապակի
Չափերը՝ 23 x 34 x 23.5 սմ
Նկարազարդումներ՝ թռչուններ, գազելներ


== Տես նաև ==
Անոթ Սամորայից
Կուենկա (Իսպանիա)
Ազգային հնագիտական թանգարան (Մադրիդ)
Ալ-Սահլիի աստրոլաբ


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Գրականություն ==
El legado científico Andalus (en castellà). Madrid: Ministerio de Cultura y Ministerio de Asuntos Exteriores, 1992. ISBN 84-7483-819-3.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==

Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարան
Սմոլյակի

Սմոլյակի (ռուս.՝ Смоляки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռուդնյանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մետրոսեքսուալ

Մետրոսեքսուալ, տղամարդու՝ սեփական արտաքինի հանդեպ բարձր ուշադրության երևույթ, որի դեպքում տղամարդիկ մեծապես կարևորում են իրենց արտաքին տեսքը (ֆիզիկական տեսք, հագուստ, պարագաներ) և, համապատասխանաբար, շատ ժամանակ ու գումար են ծախսում իրենց արտաքին տեսքի և կենսակերպի բարելավման վրա։ 19-րդ դարում նմանատիպ մշակութային ֆենոմենը հայտնի է եղել որպես շքեղ, ճոխ և հմայիչ։


== Համառոտ տեղեկատվություն ==
Մետրոսեքսուալները ոչնչով չեն զիջում կանանց արտաքին տեսքին խնամելիս, այցելում են գեղեցկության սրահներ և բծախնդրորեն հետևում նորաձևությանը։ «Մետրոսեքսուալ» տերմինը «մաչո» եզրույթի հակադրությունն է։ Ֆիլիսիստական միջավայրում մետրոսեքսուալները երբեմն սխալմամբ ասոցացվում են գեյերի հետ։
«Մետրոսեքսուալություն» եզրույթն ստեղծել է բրիտանացի լրագրող Մարջ Սիմփսոնը 1994 թվականին։ Բուն եզրույթից հետևում է, որ մետրոսեքսուալությունը տարածված է մեգապոլիսներում՝ մեծ քաղաքներում, որոնք հավակնում են աշխարհաքաղացիության։

2000-ական թվականներին երևույթը լայն տարածում է գտել Ասիայում։
Չինաստանում նման տղամարդկանց անվանում են aimei nanren:
Կորեայում նրանց անվանում են կկոտմինամ (բառացիորեն՝ ծաղիկների մարդ); Ճապոնիայում ստեղծվել է տղամարդկանց համար նախատեսված Dandy House գեղեցկության սրահների ցանցը (ավելի քան 59 սրահ), իսկ Տոկիոյի խոշոր առևտրի կենտրոնում մի ամբողջ հարկ հատկացվել է տղամարդկանց կոսմետիկայի համար։Ավելի ուշ ի հայտ է եկել գաղափարապես հակառակ եզրույթը` «ռետրոսեքսուալը», որը կանանց հետ հարաբերությունների և տղամարդու հագնվելու վերաբերյալ պահպանողական հայացքներ ունեցող տղամարդ է, ինչպես նաև յուբերսեքսուալը, որը նրանց ոսկե միջինն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Եղբայրական օգնություն Թուրքիայում տուժած հայերին

Եղբայրական օգնություն Թուրքիայում տուժած հայերին (ռուս.` "Братская помощь пострадавшим в Турции армянам"), գրական-գիտական ժողովածու, հրատարակվել է 1897 թ. Մոսկվայում (2-րդ հրտ., մշակ, և լրաց., 1898) հրապարակախոս և հասարակական գործիչ Գ. Ջանշյանի (Ջանշիև) նախաձեռնությամբ։ Ժողովածուի վաճառքից ստացված եկամուտը պետք է հատկացվեր Թուրքիայում 1895- 96 թթ. կոտորածներից տուժած հայերին։
Ժողովածուն բաղկացած է ներածությունից ու երկու բաժնից։ Ներածականի մեջ ամփոփված են հայ փախստականների վիճակի ու հայ որբերին օգնելու վերաբերյալ հոդվածներն ու նյութերը («Հանդիպում հայ վերաբնակների հետ», «Պաշտոնական տվյալներ թուրքական վայրագությունների մասին» և այլն)։
Առաջին բաժնում զետեղված են ընդհանուր բնույթի գրական ու գիտական հոդվածներ, հայ ժողովրդի պատմությանն ու մշակույթին նվիրված ուսումնասիրություններ, որոնք տպագրելով՝ ժողովածուի խմբագրությունը հետամուտ էր ծանոթացնել ռուս հասարակայնությանը հայ ժողովրդի անցյալին ու ներկային։ Հոդվածների մի զգալի մասը, որ գրվել էր հատկապես ժողովածուի համար, հրատարակվել է առաջին անգամ։ Հեղինակներն էին ռուս գիտնականներ Կ. Տիմիրյազևը. Մ. Նիկոլսկին, Յու. Վեսելովսկին, Մ. Կովալսկին, Պ. Միլյուկովը, բանաստեղծներ ու գրողներ Կ. Բալմոնտը, Դ. Մամին-Սիբիրյակը, Վ. Կորոլենկոն, Վ. Գիլյարովսկին, նաև հայ գիտնականներ ու հրապարակախոսներ Գ. Խալաթյանցը, Լ. Մսերյանցը, Ա. Հովհաննիսյանը, Ա. Խախանովը, Մ. Բերբերյանը և ուրիշներ։ Բաժնում տրված են հայ մշակույթի գործիչներ Պ. Ադամյանի, Հ. Այվազովսկու, հայագետ-գիտնականներ Մ. էմինի, Գ. Պատկանյանի, ռուսական բանակի հայ գեներալներ Հ. Լազարևի, U. Տեր-Ղուկասովի, Մ. Լորիս-Մելիքովի, Բ. Շելկովնիկովի մասին նյութեր, Ռուսաստանի, Վրաստանի, Հնդկաստանի հայ համայնքների, հայ եկեղեցու, հայ գրականության պատմության և այլնի վերաբերյալ նյութեր։
Ժողովածուի երկրորդ բաժինը պարունակում է անմիջապես Թուրքիայի հայ բնակչության վիճակին ու 1894-96 թթ. կոտորածներին վերաբերող նյութեր։ Ժողովածուի կազմողները ճիշտ ժամանակին թարգմանել ու ռուս հասարակայնության ուշադրությանն են ներկայացրել իռլանդացի լրագրող Էմիլ Դիլոնի «Իրադրությունը Թուրքահայաստանում» աշխատությունը, ֆրանսիական «Դեղին գրքի» վավերագրական նյութերը, ֆրանսիացի հեղինակ Վիկտոր Բերարի «Կոստանդնուպոլսի օգոստոսյան սպանությունները» (խոսքը Կ. Պոլսի հայության 1896 թ. օգոստոսյան ջարդերի մասին է) հոդվածները, ինչպես նաև հայկական կոտորածների ականատեսների մի շարք վկայութուններ։
Ժողովածուն բովանդակում է Հ. Այվազովսկու չորս նկարներ, որոնցից երկուսը պատկերում են 1894-96 թթ. ողբերգական իրադարձությունները (չեն պահպանվել)։ Ժողովածուի գեղարվեստական ձևավորմանը մասնակցել է Վ. Սուրենյանցը։
Ժողովածուն լավ ընդունվեց ռուս հասարակայնության կողմից։ Նրա տարածումից ստացված միջոցներով Արևմտյան Հայաստանում բացվեցին որբանոցներ։
Նասինի

Նասինի (ֆր.՝ Nassigny), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Էրիսոն կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03193։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 186 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 114 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 82-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 32-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 76,1 %)։ 82 աշխատունակ բնակիչներից 76-ը աշխատում էին (42 տղամարդ և 34 կին), անաշխատանք էին 6-ը (3 տղամարդ և 3 կին)։ 32 անգործունակ մարդկանցից 6-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 14-ը թոշակառու, 12-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Նասինյի դղյակ (XV դար)
Լա գերշ դղյակ (XV դար)
Սեն Մարտեն եկեղեցի (XI դար)
Բերրի ջրանցք


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Նասինի» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-25 
«Նասինի» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Ռաս-Էլ-Այն (Ուրֆայի գավառ)

Ռաս-Էլ-Այն, քաղաք Հայոց Միջագետքում, Եդեսիայի տարածքում, իսկ ապա գյուղաքաղաք Ուրֆայի նահանգի Ուրֆայի գավառում։ Գտնվում էր Եփրատ գետի ձախ կողմի Խաբուր վտակի ափին, Ուրֆա քաղաքից հարավ-արևելք։


== Պատմություն ==
Քաղաքի մասին հիշատակվում է Կիլիկիայի թագավոր Լևոն Բ-ի 1212 թվականի լատիներեն պատվոգրում։
Ըստ ոմանց բնակավայրը համապատասխանում է Միտանի ցեղային միության Վաշականի մայրաքաղաքին։
Թուրքական տիրապետության տարիներին կորցրել է իր նշանակությունը և վերածվել է գյուղաքաղաքի։
Մեծ Եղեռնի տարիներին Ռաս-Էլ-Այնը թուրքերը վերածել են համակենտրոնացման ճամբարի, որտեղ բռնավորները պետք է մասնակցեին Բեռլին-Բաղդադ երկաթուղու թունելների շինարարությանը։ Եղեռնի տարիներին այստեղ դաժանորեն կոտորվել է ավելի քան 100 000 հայեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Հայոց Միջագետքի բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թաիզ Ֆերսոզա

Թաիզ Ֆերսոզա (պորտ.՝ Thaís Fersoza, իսկական անուն ազգանունը՝ Thaís Cristina dos Santos Teló; ապրիլի 13, 1984, Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), բրազիլացի դերասանուհի։
Իր կարիերան սկսել է Գլոբո հեռուստաընկերություն նկարահանվելով Malcahao սերիալում։ Հայտնի է դարձել «Estrela-Guia» սերիալից հետո (2001 թ.)։ Նկարահանվել է նաև Կլոն հեռուստասերիալում, ինչը նրան նույնպես ճանաչում է բերել։
2014 թ. հոկտեմբերի 14-ին ամուսնացել է բրազիլացի երգիչ և երգահան Միշել Թելոյի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թաիզ Ֆերսոզա (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Կրասնոդոնեցկայա (Բելոկալիտվինսկի շրջան)

Կրասնոդոնեցկայա (ռուս.՝ Краснодонецкая), գյուղ (ստանիցա) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Բելոկալիտվինսկի շրջանում։ Կրասնոդոնեցկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Հարալդ Զուր Հաուզեն

Հարալդ Զուր Հաուզեն (գերմ.՝ Harald zur Hausen, մարտի 11, 1936(1936-03-11), Գելզենկիրխեն, Նացիստական Գերմանիա), գերմանացի բժիշկ և գիտնական, մարդու մոտ արգանդի վզիկի քաղցկեղ առաջացնող պապիլոմա վիրուսի հայտնագործման համար արժանացել է  Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի Նոբելյան մրցանակի, պատվավոր պրոֆեսոր, Երևանի պետական բժշկական համալսարանի պատվավոր դոկտոր։


== Կենսագրություն ==
Հարալդ Զուր Հաուզենը ծնվել է Գերմանիայի  Գելզենկիրխեն քաղաքում, ընդունվել է Ֆիխտա քաղաքի գիմնազիան, դասավանդել է բժշկություն Բոննի, Համբուրգի, Դյուսելդորֆի համալսարաններում։ 1960 թվականին Դյուսելդորֆի Հայնրիխ Հայնեի համալսարանում դասավանդելու ընթացքում ստացել է բժշկական գիտությունների դոկտորի աստիճան և զբավել բժշկությամբ։ 1960-ական թվականների կեսերին նա մեկնել է Ֆիլադելֆիա, որտեղ նախ աշխատել է  Ֆիլադելֆիայի մանկական հիվանդանոցում, ապա՝ դասավանդել Փենսիլվանիայի համալսարանում։ 1969 թվականին վերադարձել է Գերմանիա և դարձել Վյուրցբուրգի համալսարանի պրոֆեսոր։ Հետագայում աշխատել է Էրթանգենի-Նյուրնբերգ համալսարանում (Ֆրայբուրգ իմ Բրայսգաու քաղաք)։ 1983- 2003 թվականներին եղել է Հայդելբերգ քաղաքի  քաղցկեղի հետազոտության գերմանական կենտրոնի ղեկավարը։


== Հասարակական գործունեություն ==
2016 թվականին Հարալդ Զուր Հաուզենը նամակ է գրել Գրինփիս միջազգային հասարակական բնապահպանական կազմակերպությանը, Միավորված ազգերի կազմակերպությանը և աշխարհի բազմաթիվ երկրների կառավարություններին՝ կոչ անելով դադարեցնել   պայքարը գենետիկորեն մոդիֆիկացված օրգանիզմի դեմ։


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
1975 — Ռոբերտ Կոխի մրցանակ
1986 —  Չարլզ Սթյուարթ Մոտտայի մրցանակ
1986 — Deutscher Krebspreis[de]
1994 — Պաուլ Էրլիխի և Լյուդվիգ Դարմշտեդտերի մրցանակ
1994 — Էմիլ Ադոլֆ ֆոն Բերինգի մրցանակ
1996 — Էռնստ Յունգերի մրցանակ
1996 — Յակոբ Հենլեյի մեդալ
1999 — Charles Rodolphe Brupbacher Preis[de]
2005 — Prince Mahidol Award[en]
2006 — Ուիլյամ Կոլի մրցանակ
2007 — Լյուֆֆլերի-Ֆրոշի մեդալ[de]
2007 — Deutsche Krebshilfe Preis[de]
2007 — Յոհան Ցիմերմաի  մեդալ[de]
2007 — Ուորրեն Ալպերտ հիմնադրամի մրցանակ[en]
2008 — Գայրդների միջազգային մրցանակ
2011 — Tsungming-Tu-Preis[de]


== Ծանոթագրություններ ==
Յալտիրկուլբաշ

Յալտիրկուլբաշ (ռուս.՝ Ялтыркулбаш, բաշկիրերեն՝ Ялтырҡулбаш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բուզդյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նիկոլաևկա (գյուղ, Կազատինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1873 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 621 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,51 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 411,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իգնատի Յակուբովիչ

Իգնատի Յակուբովիչ (ռուս.՝ Игна́тий Семёнович Якубо́вич, մարտ 1881, Վարշավա, Ռուսական կայսրություն - 20-րդ դար), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
2017 թվականի դեկտեմբերից Ժողովրդական Բանկի Գլխավոր կոմիսարիատի քարտուղար։
2018 թվականի ապրիլի 16-ից մինչև նոյեմբերի 5-ը Գերմանիայում ՌԽՖՍՀ լիազոր ներկայացուցչության երկրորդ քարտուղար։
1918-1922 թվականներին՝ ՌՍՖՍՀ-ի ներքին գործերի նախարարության Կենտրոնական Եվրոպայի բաժնի վարիչ։
1922-1928 թվականներին՝ Գերմանիայում ՌԽՖՍՀ/ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցչության քարտուղար։
1928-1931 թվականներին՝ Գերմանիայում ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցչության խորհրդական։
1931-1932 թվականներին՝ Բելառուսի ԽՍՀ ԱԱՊԿ-ի ԽՍՀՄ ներքին գործերի նախարարության լիազոր ներկայացուցիչ։
1934-1935 թվականներին՝ ԽՍՀՄ ներքին գործերի նախարարության քաղաքական արխիվի վարիչ։
1934 թվականի նոյեմբերի 17-ից մինչև 1937 թվականի դեկտեմբերի 26-ը Նորվեգիայում եղել է ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցիչ։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն Կոմունիստական կուսակցության և Խորհրդային Միության պատմության մասին տեղեկագրում 1898-1991
Բարն

Բարն (հոլ.՝ Baarn ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Ուտրեխտ մարզում։ Տարածքը 32,56 կմ² է, բնակչությունը՝ 24.314 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 15.100 եվրո է։
(2157) Էշբրուկ

(2157) Էշբրուկ (անգլ.՝ Ashbrook), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի մարտի 7-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,782735 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4683 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0972 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1695,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,212323 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,63° անկյուն։
Էշբրուկ աստերոիդը պատկանում է Գեֆյոնի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի 766 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,74 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,82 ա. մ.-ի վրա։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2157) Էշբրուկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վառնայի հնագիտական թանգարան

Վառնայի հնագիտական թանգարան (բուլղար․՝ Варненски археологически музей), հնագիտական թանգարան Բուլղարիայի Վառնա քաղաքում՝ Սև ծովի ափին։ Բուլղարիայի ամենամեծ պատմական և հնագիտական թանգարաններից մեկն է։


== Պատմություն ==
Թանգարանը հիմնադրվել է 1888 թվականի հունիսի 3-ին Վառնայի հնագիտական ընկերության նախաձեռնությամբ որպես քաղաքային գրադարանի մաս։ Թանգարանը գտնվում է 1892-1898 թվականներին ճարտարապետ Պետկո Մոմչիլովի կողմից նեո-ռենեսանս ոճով կառուցված Վառնայի օրիորդաց դպրոցի պատմական շենքում։ 1945 թվականին շենքը դարձել է պետության սեփականություն։ 1993 թվականից թանգարանը զբաղեցնում է ամբողջ շենքը, որը մասամբ զբաղեցրել էր դեռևս 1895 թվականից։ Թանգարանում հանրության համար առաջին ցուցադրությունը բացվել է 1906 թվականի հունիսի 11-ին։ Թանգարանի առաջին տնօրենն է եղել հնագետ Կարել Շկորպիլը, ով պաշտոնավարել է մինչև մահ (1944 թվական)։ 1945 թվականից թանգարանի կառավարումն ու ֆինանսավորումն անցել է պետությանը։
Թանգարանն ունի նաև գրադարան, մանկական ուսումնասիրության թանգարան, նվերների խանութ, սրճարան։ Բակի վիմագիր սրահում կազմակերպվում է ջազի ամենամյա միջազգային փառատոնը։


== Ցուցադրություն ==
Թանգարանը զբաղեցնում է 2150 մ2 ցուցահանդեսային տարածք, որտեղ  ներկայացված են նախապատմական, թրակիական, հին հունական ու հին հռոմեական ժամանակաշրջանների պատմության, ինչպես նաև միջնադարյան բուլղարական և բյուզանդական կայսրությունների, Օսմանյան կայսրության տիրապետության և Բուլղարիայի ազգային վերածննդի ժամանակաշրջանի (այդ թվում շուրջ 900 միջնադարյան և վերածննդի սրբապատկերներ) ցուցանմուշներ։
Թանգարանի ցուցադրությունը բաժանված է 4 մասերի՝

Նախապատմություն (սրահներ 1-7)՝ պալեոլիթ, միջին քարի դար, նոր քարի դար, էնեոլիթ, վաղ թրակյան մշակույթ, Վառնայի դամբարանադաշտի գտածոներ
Անտիկ շրջան (սրահներ 8-18՝ հիմնադրված՝ Օդեսոս (այժմ՝ Վառնա), Օդեսոսը հելլենիստական ժամանակաշրջանում, կրոնը և թաղման արարողակարգերը, ոսկերչական իրեր և զարդեր, Օդեսոսը Հռոմեական նվաճումների դարաշրջանում, վաղ քրիստոնեական Օդեսոս
Միջնադար (սրահներ 22-29)՝ Առաջին Բուլղարական կայսրություն, Վառնայի վերածնունդ (11-րդ դար), Բուլղարիայի երկրորդ թագավորություն, Վառնան 14-18-րդ դարերում, միջնադարյան ոսկերչական իրեր և զարդեր (13-14-րդ դարեր)
Եկեղեցական արվեստ (սրահներ 31-36)՝ եկեղեցական իրեր, զգեստներ, սրբապատկերներ, փայտափորագրությունԹանգարանի ամենանշանավոր ցուցադրությունը Վառնայի մեռելաքաղաքն է (Վառնայի ոսկի), որը պեղվել է 1972 թվականին և թվագրվում է մ.թ.ա. 4600-4200. զբաղեցնում է երեք առանձին ցուցասրահներ։
Թանգարանն ունի երկու բացօթյա հնագիտական վայրեր՝ քաղաքի կենտրոնում գտնվող խոշոր հռոմեական բաղնիքները և Ոսկե ավազներ բնական այգում գտնվող Ալաջա վանական համալիրի միջնադարյան քարանձավը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայք
Դույգու Ասենա

Դույգու Ասենա ((թուրքերեն՝ Duygu Asena) ապրիլի 19, 1946(1946-04-19), Ստամբուլ, Թուրքիա - հուլիսի 30, 2006(2006-07-30), Ստամբուլ, Թուրքիա), թուրք լրագրող, գրող և կանանց իրավունքների պաշտպան։


== Կյանքը և կարիերան ==
Դույգու Ասենան ծնվել է 1946 թվականին Ստամբուլում։ Նրա պապը եղել է Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի քարտուղարը։ Կադըկոյում աղջիկների մասնավոր քոլեջը ավարտելուց հետո, նա շարունակել է իր կրթությունը Ստամբուլի համալսարանի մանկավարժության բաժնում։ Այնուհետև երկու տարի աշխատել է մանկական պոլիկլինիկայում, Հասեքի հիվանդանոցում և Ստամբուլի համալսարանի մանկատանը որպես մանկավարժ։
Դույգու Ասենան, որպես լրագրող, սկսել է գրել և հրատարակվել 1972 թվականից։ Նրա առաջին հոդվածը տպագրվել է «Hürriyet» թերթում։ 1976- 1978 թվականներին աշխատել է որպես ձայնագրող գովազդային գործակալությունում։ 1978 թվականից սկսած որպես խմբագիր հրատարակչությունում՝ պատասխանատու լինելով այնպիսի ամսագրերի թողարկման համար, ինչպիսիք են «Kadınca», «Onyedi», «Ev Kadını», «Bella», «Kim» և «Negatif».։
1980-ական թվականներին Դույգու Ասենան դարձել Թուրքիայում կանանց իրավունքների պաշտպան և ակտիվիստ։ ԶԼՄ-ներում նա գրել է ամուսնության, կանանց անհավասարության և բռնության թեմաների վերաբերյալ։
1992- 1997 թվականներին գրողը վարեկ է հաղորդում TRT 2 Haber պետական հեռուստաալիքով։ Որպես լրագրող աշխատել է այնպիսի թերթերում, ինչպիսիք են  Milliyet, Ջումհուրիյեթ և Յարըն։ Նկարահանվել է «Umut Yarıda Kaldı» («Հույսը կոտրվում է»), «Yarın Cumartesi» («Վաղը շաբաթ է») և «Bay E» («Պրն. E»)։
Դույգու Ասենան մահացել է գլխուղեղի ուռուցքից, որի դեմ պայքարում էր ավելի քան 2 տարի։ Մահացել է Ստամբուլի ամերիկյան հոսպիտալում։ Թաղված է Զինջիրլիքույու գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զեդա Սազանո

Զեդա Սազանո (վրաց.՝ ზედა საზანო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Թերջոլայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 1260 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարտիրոս Ալթունյան

Ալթունյան Մարտիրոս Հակոբի (1888, Բուրսա, Հյուդավենդիգար, Օսմանյան կայսրություն - դեկտեմբերի 20, 1958(1958-12-20), Բեյրութ, Լիբանան), հայ ճարտարապետ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Բուրսայում (Թուրքիա)։ Կրթությունն ստացել է Փարիզի Գեղարվեստի Ազգային բարձրագույն դպրոցում։ Զուգահեռաբար ուսանել է նկարչություն։


== Աշխատանք ==
1919 թվականին տեղափոխվել է Բեյրութ, աշխատել որպես ճարտարապետ և նկարիչ։ Նախագծել և կառուցել է Անթիլիասի Ս․ Գրիգոր Լուսավորիչ տաճարը (1940), Երուսաղեմի Ս․ Հռիփսիմե մատուռը (1946), Բաղդադի Ս․ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին (1957) և այլ եկեղեցիներ, հասարակական շենքեր, առանձնատներ։
Նա նկարել է Անթիլիասի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ տաճարի «Տրդատի թագադրումը», Երուսաղեմի Սրբոց Հակոբեանց մայր տաճարի «Տրդատ թագավորի մկրտությունը», «Էջմիածնի տաճարի շինությունը» որմնապաստառները և այլն։ Ալթունյանի արվեստը հարազատ է հայկական ավանդույթներին։
Արդիականի ու արաբական ազգային ավանդականի շաղկապումով է նախագծել Աբու Բաքր մզկիթը Բեյրութում, պալատական համալիրը (մզկիթ, մատենադարան, հյուրապալատ և այլն) Ամմանում` Վատիկանի պատվերով, Սուրբ Պողոս կաթոլիկ, մայր տաճարը (1947-1950)` Բեյրութին մերձ հունաբնակ Հարիսա գյուղի մոտ։
Ալթունյանի գեղանկարչական գործերից են՝

Երուսաղեմի ժառանգավորաց վարժարանի դահլիճի մեծաչափ (12 մ²) կրոնապատմական թեմայով հինգ որմնանկարները
Թադեոս և Բարդուղիմեոս առաքյալների, Վարդան, Հակոբոս, Հեղինե սրբերի սրբապատկերները (1949-1950)
Նյու Յորքի համաշխարհային ցուցահանդեսի Լիբանանի տաղավարի նկարազարդումները, ծովանկարները
Անթիլիասի մայր տաճարի աղոթասրահի «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը մկրտում է Տրդատ արքային» կտավը, Ավագ խորանի «Մայր Աստվածածին» սրբանկարը (բնորդը Ալթունյանի կինն է)Հեղինակ է նաև քանդակային գործերի (Լիբանանի ազգային զինանշան-մեդալ)։


== Պարգևներ ==
Արժանացել է Լիբանանի նախագահի Պատվո արծաթե մեդալի։


== Ցուցահանդեսներ ==
Ալթունյանի գործերը ցուցադրվել են Երևանում (1999)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դուգնա

Դուգնա (ռուս.՝ Дугна), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Կալուգայի մարզի Ֆերզիկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 729 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հրեական օրացույց

Հրեական տոմար (եբրայերեն՝ הלוח העברי‎, հալուախ հաիվրի), հրեաների ավանդական տոմար, Իսրայելի պետության պաշտոնական տոմարը (Գրիգորյան տոմարի հետ միասին)։ Այս տոմարով են տոնվում հրեական տոները, սինագոգներում ընթերցվում են թորայի համապատասխան մասերը, տոնում են ծնունդներ և հիշվում են մահացածները, օգտագործում են պաշտոնական և կոմերցիոն փաստաթղթեր կազմելիս։ Հրեական տարեթվերի մաթեմատիկայի ժամանակակից օգտագործումը Լուսնի փուլերին հետևելու փոխարեն առաջ է դրվել Հիլել Բ-ի որոշմամբ 359 թվականին։
Հրեական տոմարը լուսնա-արևային է, ինչի շնորհիվ ամեն օրացուցային տարին միշտ գալիս է ոչ թե միայն տարվա մեկ սեզոնին, այլ նաև Լուսնի նույն փուլին։ Ամիսները սկսվում են միայն նորալուսնի ժամանակ, ինչպես նաև Հրեական նոտ տարին։ Փեսախը՝ հրեական զատիկը, միշտ լինում է լիալուսնին աշնան սկզբին։


== Արտաքին հղումներ ==
Հրեական տոմարը և թվականների փոխարկիչ.
Հրեական տոմարի կառուցվածքը
Գեղասարի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Լոռու մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Լոռու մարզի Գեղասար գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 10 հուշարձան (6 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
(4334) Ֆու

(4334) Ֆու (անգլ.՝ Foo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Անրի Դեբեոնի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,141391 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5226 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7601 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2033,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177019 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,63° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4334) Ֆու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կեմյար

Կեմյար (ռուս.՝ Кемъяр), գյուղ Ռուսաստանի Կոմիի հանրապետության Սիկտիոդինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 189 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վախրով

Վախրով, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վոդիչկի (գյուղ, Խմելնիցկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոդիչկիՎոդիչկի (ուկրաիներեն՝ Водички), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոդիչկի գյուղում բնակվում էր 461 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 329,29 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հայ-ադրբեջանական ռազմական բախում (հունիս, 2010)

Ռազմական բախում Այգեստան գյուղի մոտ՝ ռազմական բախումներ Արցախի Հանրապետության Վերին Չայլու գյուղի մոտ, որոնք կատարվել են 2010 թվականի հունիսի 18-ին և 19-ին Արցախի Պաշտպանության բանակի և Ադրբեջանի զինված ուժերի միջև։ Որոշ աղբյուրների համաձայն բախումները ադրբեջանական դիվերսիոն խմբի հարձակման արդյունք են. :


== Նախապատմություն ==
Գյուղը, ինչպես և ամբողջ Արցախը Արցախյան ազատամարտի տարիներին եղել են ռազմական գործողությունների գոտում և պատերազմի ավարտից հետո 1994 թվականի մայիսի 12-ից այդ տարածքները հայտնվեցին հայ-ադրբեջանական շփման գծում։ «Հրադադարի» համաձայանգրի կնքման պահից շրջանում ավարտվեցին ռազմական ակտիվ գործողությունները և սկսվեց բանակցային գործընթացը։ 


== Մարտ ==
Հունիսի 18-ին Սանկտ Պետերբուրգում ավարտվեց արցախյան հակամարտության խաղաղ կարգավորմանն ուղղված եռակողմ հանդիպումը, որին մասնակցում էին Դմիտրի Մեդվեդևը, Սերժ Սարգսյանը և Իլհամ Ալիևը։ Անմիջապես պետերբուրգյան հանդիպումից հետո, որը տապալվեց, Իլհամ Ալիևը ցուցադրաբար լքեց Սանկտ Պետերբուրգը, նաև հրաժարվելով մասնակցել Միջազգային տնտեսական ֆորումին։ Մի քանի ժամ անց 2010 թվականի հունիսի 18-ի լույս 19-ի գիշերը համաձայն անուղակի հանցանշանների ադրբեջանական կողմը նախկին Մարտակերտի շրջանի Չայլու գյուղի ուղղությամբ հարձակվել է հայկական դիրքերի վրա։ Գրոհի և դրան հաջորդած մարտի արդյունքում զոհվում է 4 ՊԲ զինծառայող և մեկ ադրբեջանցի, որի դիակը մնում է հայկական կողմում։


=== Ադրբեջանական տարբերակ ===
Համաձայն ադրբեջանական կողմի հայկական զորքերը Ադրբեջանի Տերտերի շրջանի Չայլու գյուղի ուղությամբ հարձակվել են ադրբեջանական դիքերի վրա, արդյունքում գրոհը ետ է շպրտվել, արդյունքում հայկական կողմն ունեցել է չորս զոհ և չորս վիրավոր, իսկ ադրբեջանական կողմը ունեցել է մեկ զոհ։


=== Հայկական տարբերակ ===
Համաձայն հայկական կողմի հունիսի 18-ին Ադրբեջանի տարածքից Արցախի Հանրապետության հյուսիսարևելյան Մարտակերտի շրջանի Չայլու գյուղի ուղղությամբ կատարվել է ադրբեջանական դիվերսիոն խմբի ներթափանցման փորձ, արդյունքում արցախյան կողմը տվել է չորս զոհ ևս չորս զինվոր վիրավորվել է, իր հերթին ադրբեջանական ուժերը մարտի դաշտում թողել են ամենաքիչը մեկ զոհի դիակ։


== Հետեւանքներ ==
ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահներ Իգոր Պոպովը (Ռուսաստան), Բեռնար Ֆասյեն (Ֆրանսիա) և Ռոբերտ Բրադտկեն (ԱՄՆ) Արցախի և Ադրբեջանի զորքերի շփման գծում տեղի ունեցած միջադեպի վերաբերյալ հանդես եկան հայտարարությամբ։ Հայտարարության մեջ ասվում է, որ ԵԱՀԿ Մինսկի խումբը դատապարտում է տեղի ունեցած միջադեպը, ինչպես նաեւ կոչ են անում կողմերին զսպվածություն ցուցաբերել և շեշտել է, որ Մինսկի խումբը գործադրում է բոլոր ջանքերը հարցի խաղաղ կարգավորման համար։ Համանախագահները նաև կոչ են արել կողմերին բազմակողմանի համագործակցել ԵԱՀԿ գործող նախագահի անձնական ներկայացուցչի հետ և չխոչընդոտել նրա գործունեությանը։


== Տես նաև ==
Ռազմական բախում Չայլու գյուղի մոտ (2010 թվականի օգոստոսի 31)


== Ծանոթագրություններ ==
Զանգիկ (գետ)

Զանգիկ, գետ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում։ Սկիզբ է առնում Սևանի լեռներից և Կախակն գյուղից 2,5 կմ հարավ–արևելք աջից միախառնվում Սևաջուր գետին։ Երկարությունը 10 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Շումենի հայկական դպրոց

Շումենի հայկական դպրոց կամ Վարդանյան մասնավոր դպրոց, Վարդանյան նախակրթարան, Բուլղարիայի Շումեն քաղաքում գործած հայկական դպրոց։ Հիմնվել է 1834 թվականին։ Չի գործել 1945-1946 թվականներին։ Փակվել է 1959 թվականին։


== Պատմություն ==
Հայերը Շումենում հայտնվել են 1605 թվականին։ Քաղաքի հայկական դպրոցը առաջին անգամ հիշատակվել է 1834 թվականին՝ Կոստանդնուպոլսի պատրիարքարանի հաշվառման մեջ գտնվող դպրոցների ցանկում։ Առաջին ուսուցիչները Թեբիր և Դուդու քույրերն են եղել։ Նրանց անունով էլ կոչել են դպրոցը՝ Թիբրա Դուդու։ Ավելի ուշ դպրոցը կոչվել է Վարդանյան դպրոց։ Տարբեր տարիների դասավանդել են Դաջի Բեյլերյանը, Արման Դոնիկյանն ու Հովհաննես Մաջարյանը։ Ուսուցիչների շարքում առանձնակի տեղ ունի Հակոբյան վանքից Խորեն Քյուչուկյանը։ Մինչև 1944 թվականը դպրոցը մասնավոր էր։ 1945-1946 թվականներին դպրոցի աշխատանքները դադարեցվել են համաձայն ազգային փոքրամասնությունների դպրոցների մասին օրենքի։ 1946 թվականից հետո դպրոցը վերանվանվել է Վարդանյան նախակրթարան։ Դասավանդումը վարվել է հայերեն և բուլղարերեն։ Դասավանդումը վարել են Բուլղարիայի հայկական դպրոցների հատուկ ծրագրով։ Փակվել է 1959 թվականին։
Դպրոցի արխիվը պահպանվում է Պետական արխիվի համար 217К [1] և համար 213 ֆոնդերում։ Արխիվային նյութերը պարունակում են 39 թերթ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ափիեթո

Ափիեթո (ֆր.՝ Appietto), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Այաչչո 7 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Այաչչո շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A017։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1378 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 900 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 612-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 288-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 68,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 64,1 %)։ 612 աշխատունակ բնակիչներից 556-ը աշխատում էին (300 տղամարդ և 256 կին), անաշխատանք էին 56-ը (29 տղամարդ և 27 կին)։ 288 անգործունակ մարդկանցից 79-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 93-ը թոշակառու, 116-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Ափիեթոյի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)
«Ափիեթո» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-05
Աստերոիդների ցանկ (295601-295700)

Աստերոիդների ցանկ (295501-295600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (295701-295800)
 Աստերոիդների ցանկ (295501-295600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (295701-295800)
Մարմանդ (Լազիստանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարմանդ (այլ կիրառումներ)Մարմանդ, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Լազիստանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Սան Ռաֆայել (Մենդոսա)

Սան Ռաֆայել (իսպ.՝ San Rafael), քաղաք Մենդոսա պրովինցիայում, վարչական կենտրոն է և Սան Ռաֆաել դեպարտամենտի ամենամեծ քաղաքը։ 2001 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 106 386 մարդ, և այդ պատճառով Սան Ռաֆաելը ամենախիտ բնակեցված քաղաքն է համանուն դեպարտամենտում։ Հեռախոսային կոդն է՝ +54 02627։ Սան Ռաֆաելը հիմնադրվել է 1805 թվականի ապրիլի 2-ին։ Ներկայումս քաղաքի քաղաքապետն է Ռոբերտո Ֆելիքս Էմիրը։


== Ժողովրդագրությունը ==
Քաղաքի բնակչության թվաքանակը 21 տարում (1980-2001 թվականներին) ավելացել է 35 հազարով։


== Քույր քաղաքներ ==
 Իսպանիա Ալմերիա (իսպ.՝ Almería), Իսպանիա (2006)


== Արտաքին հղումներ ==
Սան Ռաֆաելի կայքը (իսպ.)
Տեղեկություն քաղաքի մասին (իսպ.)
Տուրիզմը (իսպ.)
Արմեն Գեորգիան

Արմեն Հակոբի Գեորգիան (ռուս.՝ Армен Яковлевич Георгиан, նոյեմբերի 9, 1904(1904-11-09), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - մարտի 7, 1993(1993-03-07), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայ թավջութակահար, մանկավարժ։ ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1967), «Պատվո նշանի» շքանշանակիր (1945), Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության (1963)։ 


== Կենսագրություն ==
Արմեն Գեորգիանը ծնվել է 1904 թվականին, Բաքվում։ 1916 թվականին նրա ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա։ 
1926 թվականին ավարտել է Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիան (Անատոլի Բրանդուկովի դասարան)։ 1927-1957 թվականինեղել է Ռուսաստանի համամիութենական ռադիոյի եռյակի, 1968-1972 թվականներին՝ Կոմիտասի անվան քառյակի թավջութակահար։ 1927 թվականից դասավանդել է Մոսկվայի Գնեսինների անվան երաժշտական ուսումնարանում, 1944 թվականից՝ Երաժշտամանկավարժական ինստիտուտում (պրոֆեսոր՝ 1960 թվականից)։ 
Արմեն Գեորգիանը հյուրախաղերով հանդես է եկել մի շարք երկրներում։ 
Դուստրը՝ Կարինե Գեորգիանը (1944, Մոսկվա), թավջութակահարուհի է։ Կինը՝ Գալինա Պետրովնա Սախարովան (1914-1999), եղել է երաժիշտ, ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ։ Ավարտել է Գնեսինների երաժշտական քոլեջը, եղել է Համամիութենական ռադիոյի մենակատար, կատարել է առաջատար օպերային մասեր և ռուսական ռոմանսներ։
Արմեն Գեորգիանը մահացել է 1993 թվականի մարտի 7-ին։ Հուղարկավորվել է Վագանկովյան գերեզմանատունը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ГЕОРГИАН Армен Яковлевич
X-Kid

«X-Kid», ամերիկյան փանկ ռոք խումբ Green Day-ի 11-րդ ստուդիական ալբոմի՝ ¡Tre!-ի սինգլ։ Սինգլը թողարկվել է 2013 թվականի փետրվարի 12-ին։ 


== Վարկանշային աղյուսակ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բելառուսերեն

Բելառուսերեն (ինքնանուն՝ беларуская мова, biełaruskaja mova)՝ Հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի արևելա-սլավոնական լեզվախմբի լեզու։ Բելառուսերեն խոսում են աշխարհում 7 միլիոն մարդ։ Այն պաշտոնական լեզու է Բելառուսում։ Բելառուսերենը չի մտնում ըստ տարածման աշխարհի լեզուների դասակարգման մեջ։


== Տես նաև ==
Պաշտոնական լեզուների ցանկ
Լեզվաընտանիքների ցանկ
Լեզուների ցանկեր


== Ծանոթագրություններ ==
Թորգոմ Իսայան

Թորգոմ Սարգսի Իսայան (1923, Ալեքսանդրապոլ, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 1987, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ փիլիսոփա, իրավաբան։ Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1972)։ Աշխատությունների զգալի մասը վերաբերում են աթեիզմի հիմնախնդիրներին և պատմությանը.


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1923 թվականի ապրիլի 13-ին Ալեքսանդրապոլ քաղաքում, Հայկական ԽՍՀ։ 1941-1945 թվականներին մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմին։ 1969 թվականին ստացել է փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան, 1972 թվականին դարձել է պրոֆեսոր։


=== Կրթություն ===
1952 թվականին ավարտել է ԵՊՀ իրավաբանական ֆակուլտետը։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
1957 թվականից աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ փիլիսոփայության և իրավունքի բաժանմունքում։
1966 թվականից աշխատել է Երևանի պետական համալսարանում։
1977 թվականին աշխատել է ԵՊՀ աթեիզմի տեսության և պատմության ամբիոնի վարիչ։Մահացել է 1987 թվականի օգոստոսի 4-ին Երևան քաղաքում, Հայկական ԽՍՀ։


== Աշխատություններ ==
Իսայան Թ. Ս., Գիտական աթեիզմի հիմունքներ, Երևան, 1972։
Իսայան Թ. Ս., XIX դարի երկրորդ կեսի հայ հասարակական միտքը կղերական գաղափարախոսության դեմ, Երևան, 1969։
Իսայան Թ. Ս., Քրիստոնեական սոցիալիզմի» ռեակցիոն էությունը, Երևան, 1962։


== Գրականություն ==
Ով ով է. հայեր (կենսագրական հանրագիտարան։ Երկու հատորով), ՀՀ խմբ. հանձնաժողով՝ Հ. Մ. Այվազյան (գլխ. խմբագիր) և ուրիշներ, Երևան, Հայկական հանրագիտարան հրատ., Հ.1, Աբալյան-Ղուշչյան, 2005։
Կեկինի տուն

Կեկինի տուն (թաթ.՝ Кекин йорты), շենք Ռուսաստանի Կազան քաղաքի (Թաթարստան) Գորկու փողոցում (տուն 8/9)։ Քաղաքի տեսարժանություններից է։ Շենքը կառուցվել է էկլեկտիկ ոճով. այն համատեղում է մոդեռն և նեոգոթիկա ճարտարապետական ոճերը։ Շենքի տարրերի մեջ հնարավոր է գտնել մավրիտանյան երանգներ։


== Պատմություն ==
Շինարարությունն իրականացվել է 1903-1905 թվականներին ճարտարապետ Հենրիխ Ռուշի (1855-1905) կողմից և նրա վերջին նախագիծն էր։ Պատվիրատուն միլիոնատեր վաճառական Լեոնտի Վլադիմիրովիչ Կեկինն էր, որը բացի նոր տնից Կազանում արդեն ուներ մի քանի շենքեր։
Շենքն օգտագործվել է որպես եկամտաբեր տուն։ 1910-1914 թվականներին այստեղ գործել են Վ. Ի. Ռյախինայի մասնավոր գիմնազիան, Կրթության տարածման մանկավարժական ընկերության գիմնազիան, Ն. Ա. Բենևսկայայի նախապատրաստական ուսումնարանը, հաղորդակցության ուղիների Կազանի օկրուգի վարչությունը, Ս. Յ. Պալչինսկայայի գրադարանը, Լ. Ֆ. Գրոսի տպարանը, Պ. Վ. Շատալովի գրենական պիտույքների և գրքերի խանութը, Ա. Վ. Աֆանասևի գինու և նպարեղենի վաճառատունը, Մ. Ռ. Տուխվատուլինի ասեղի և արդուզարդի խանութը։
Խորհրդային իշխանության օրոք Կեկինի տունը պետականացվեց։ Տարբեր ժամանակներում այնտեղ աշխատել են Կազանի զինկոմիսարիատը, Ջրային տրանսպորտի շրջանային վարչությունը, Գորկու երկաթուղու քաղաքացիական կառույցների ուղեմասը, թիվ 1 ճաշարանը։
20-րդ դարի վերջին շենքը հայտնվել է վթարային վիճակում։ 1998 թվականից այն չի շահագործվել, ջեռուցումն անջատվել է, ինչն առաջացրել է կառույցների քայքայում։ 2005 թվականին շենքը վերականգնվել է և արդիականացվել. պահպանվել է նրա արտաքին տեսքը և ավելացել են ժամանակակից ենթակառուցվածքներ` ներառյալ ստորգետնյա ավտոտնակը։ Վերականգնված շենքը նախատեսված է առևտրային և գրասենյակային օգտագործման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Անուշավան Վարդանյան

Անուշավան Հայրապետի Վարդանյան (մարտի 21, 1879(1879-03-21), Ցղնա, Նախիջևանի գավառ, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 4, 1954(1954-06-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ դրամատուրգ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1907 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Նախիջևանի Ցղնա գյուղում։ 1891 թվականին մեկնել է Թիֆլիս և աշխատել Մալյան-Սահակյան և Տեր-Ղազարյան մասնավոր արհեստանոցում, ապա Ադելխանովի և «Սոգոր» կոշիկի ֆաբրիկաներում։ 1919 թվականին փոխադրվել է Ղարաքիլիսա։ 1921-1929 թվականներին եղել է Երևանի կաշվի գործարանի կառավարիչը, 1933-1935 թվականներին՝ Դիլիջանի առողջարանի տնօրենը։ Հետագայում աշխատել է հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վարչության պետ։
1912 թվականին Թիֆլիսում բեմադրվել է նրա «Գործադուլ» պիեսը։ 1908 թվականին գրել է «Անարխիստը», 1913 թվականին՝ «Ուրվականներ կամ Սունդուկենց Գաբոյի տանը» պիեսները։ Վերջինը նվիրված է Գաբրիել Սունդուկյանի հիշատակին։
Հետագայում գրել է «Բանդիտներ» (1925), «Նախօրյակին» (1926), «Ժողովը» (1926), «Դանել աղա» (1926), «Դիրքերում» (1931), «Ազնիվ քաղաքացիներ» (1930), «Ազդանշան» (1931), «Կարմիր պարտիզաններ» (1937), «Արաքսի ափին» (1940), «Հերոսներ», «Հայրենասերներ», «Հայրենիքի կարոտը», «Ճակատի և թիկունքի միասնությունը», «Կովկասի դարպասների մոտ» (1946) պիեսները։
Մահացել է Երևանում։


== Երկեր ==
Անարխիստը, Թիֆլիս, 1908, 32 էջ։
Ուրվականներ կամ Սունդուկենց Գաբոյի տանը, Թիֆլիս, 1916, 36 էջ։
Բանդիտներ (պիես), Ղարաքիլիսա, 1924, 92 էջ։
Գործադուլ կամ տգիտության զոհեր (դրամա), Երևան, Պետհրատ, 1924, 68 էջ։
Դանիել աղա, Երևան, Պետհրատ, 1926, 36 էջ։
Ժողովը, Երևան, Պետհրատ, 1926, 38 էջ։
Նախօրյակին, Երևան, պետհրատ, 1926, 56 էջ։
Բանդիտներ, Երևան, Պետհրատ, 1927, 51 էջ։
Գործադուլ կամ տգիտության զոհեր, Երևան, պետհրատ, 1928, 61 էջ։
Ազդանշան (պիես), Երևան, Պետհրատ, 1931, 83 էջ։
Դիրքերում (պիես), Երևան, Պետհրատ, 1931, 139 էջ։
Դրամակիկական երկեր, Երևան, Պետհրատ, 1937, 394 էջ։
Արաքսի ափին (պիես), Երևան, Պետհրատ, 1940, 105 էջ։
Կովկասի դարպասների մոտ, Երևան, Հայպետհրատ, 1947, 60 էջ։
Պիեսներ, Երևան, Հայպետհրատ, 1949, 222 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լունինո (քաղաքատիպ ավան, Լունինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼունինոԼունինո (ռուս.՝ Лунино), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Պենզայի մարզի Լունինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 7906 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դոնալդ Թրամփի երդմնակալության արարողություն

Դոնալդ Թրամփի երդմնակալության արարողություն, պաշտոնական արարողակարգ, որի ժամանակ տեղի է ունեցել ԱՄՆ նորընտիր նախագահ Դոնալդ Թրամփի երդմնակալության արարողությունը։ Նորընտիր նախագահի հետ միաժամանակ երդում է տվել նաև նորընտիր փոխնախագահ Մայք Փենսը։ Դոնալդ Թրամփը ԱՄՆ առաջին նախագահն է, ով ակտիվ քաղաքականությամբ չի զբաղվել, մինչ նախագահական ընտրարշավը։ Արարողությանը մասնակցել են Թրամփի ընտանիքը, նրա քաղաքական հակառակորդ Հիլարի Քլինթոնը և նրա ամուսին ԱՄՆ նախկին նախագահ Բիլ Քլինթոնը, նախկին նախագահներ Բարաք Օբաման՝ տիկնոջ Միշել Օբամայի հետ, Ջորջ Ու. Բուշը՝ տիկնոջ Լորա Բուշի հետ, Ջիմի Կարտերը, նախկին փոխնախագահ Ջոզեֆ Բայդենը, պաշտոնատար այլ անձինք։
ԶԼՄ-ների փոխանցմամբ երդմնակալության արարողությանը մասնակցել է 900 000 մարդ։
Մինչ երդմնակալության արարողությունը, Թրամփը և Փենսը այցելել են Սբ. Հովհաննեսի եկեղեցի՝ մասնակցելու նախաերդմնակալական պատարագին։ Եկեղեցին գտնվում է Սպիտակ տան հակադիր մասում։ Սա սովորույթ է, որը ծագել է մի քանի տասնամյակ առաջ։ Այնուհետև Թրամփը ընտանիքի հետ այցելել է Սպիտակ տուն, որտեղ նրանց պատվին կազմակերպվել էր թեյախմություն։ Թեյախմությունից հետո Թրամփը Բարաք Օբամայի ուղեկցությամբ մեկնել է երդմնակալության վայր։
Դոնալդ Թրամփը երդվել է Լինկոլնի ավետարանի վրա, որի վրա երդվել են նախկին նախագահներ Աբրահամ Լինքոլնը և Բարաք Օբաման։


== Համերգ ==
Հունվարի 19-ին Աբրահամ Լինքոլնի հուշարձանի մոտ տեղի է ունեցել երդմնակալության համերգ, որտեղ ճառով հանդես է եկել Դոնալդ Թրամփը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուղիղ եթեր
Presidential Inauguration 2017 Archived 2017-01-19 at the Wayback Machine. at USA.gov
Military District of Washington - 58th Presidential Inauguration Archived 2020-11-13 at the Wayback Machine.
Սլեպորոդ (այլ կիրառումներ)

Սլեպորոդ, կարող է վերաբերել՝

Սլեպորոդ - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Օրոժիցյայի շրջանում
Սլեպորոդ - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի քաղաքային խորհրդում
Օմոն (Արդենների գավառ)

Օմոն (ֆր.՝ Omont), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 88 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.90 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 17.96 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 80 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 20 կմ հարավ:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 55 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 35-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 20: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,6 %: 35 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 35 անձ (19 տղամարդ և 16 կին): Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին): 20 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարինե Օթարյան

Մարինե Իսահակի Օթարյան (նոյեմբերի 8, 1969(1969-11-08), Սպիտակ, Հայաստան), հայ կոմպոզիտոր։ Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2012 թվական)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայի վոկալ-տեսական ֆակուլտետի կոմպոզիցիայի բաժինը (1997 թվական, Ստեփան Լուսիկյանի դասարան)։ Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարանի տնօրեն (1996 թվականից), գիտական խորհրդի նախագահ։
Ալեքսանդր Սպենդիարյանի տուն-թանգարանում Օթարյանի նախաձեռնությամբ ու ղեկավարությամբ իրականացվել են 50-ից ավելի ժամանակավոր ցուցադրություններ, «Ալեքսանդր Սպենդիարյանը և ժամանակը» գիտաժողովը (2011 թվական), մի շարք գիտակրթական ծրագրեր, մշակութային միջոցառումներ, թողարկվել է «Ալեքսանդր Սպենդիարյանի ռոմանս» ձայնասկավառակը (2006 թվական)։ Կազմել է (Տիգրան Սարգսյանի հետ) Ալեքսանդր Սպենդիարյանի ծննդյան 140-ամյակին նվիրված «Հուշեր» (2012 թվական) գիրքը։ Զեկուցումներով հանդես է եկել գիտաժողովներում, Ալեքսանդր Սպենդիարյանի կյանքն ու ստեղծագործական ժառանգությունը ներկայացրել Հայաստանում, ԱՄՆ-ում, Լիբանանում և այլուր։
Գրել է Սպիտակ քաղաքի օրհներգը՝ «Իմ հին ու նոր Սպիտակ» (1998 թվական)։


== Պարգևներ ==
Հայաստանի Հանրապետության մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ (2017 թվական)։
Էրլիդաղ

Էրլիդաղ, լեռնագագթ Հայկական լեռնաշխարհում, Բյուրակն-Մնձուրյան լեռնահամակարգում։ Ունի հնագույն սեղանաձև մնացորդային մակերևույթ։ Հրաբուխ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Գարգառ (այլ կիրառումներ)

Գարգառ անվանումը կարող է վերաբերել.

Գարգառ (գետ), գետ Հայաստանի Լոռու մարզում։
Գարգառ (գյուղ), գյուղ Հայաստանի Լոռու մարզում։
Գլորյոզ

Գլորյոզ (ֆր.՝ Îles Glorieuses ինչպես նաև Archipel des Glorieuses), փոքր կղզեխումբ Հնդկական օվկիանոսում, աշխարհագրության տեսանկյունից մտնում է Կոմորյան կղզեխմբի մեջ։ Ներառվում է Ֆրանսիայի արտասահմանյան տարածքի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==

Կղզիները գտնվում են Հնդկական օվկիանոսից 115 կմ դեպի հյուսիս-արևմուտք՝ Մադագասկարի ափին։ Ընդհանուր մակերեսը 5 կմ²։ Ջրային տարածքը՝ 29,6 կմ², իսկ տնտեսական գոտում կազմում է 48.350 կմ² տարածք։ Կղզին անմարդաբնակ է։
Կղզեխումբը ներառում է հետևյալ կղզիները.

Գրանդ Գլորյոզ (Grande Glorieuse)11°34′46″ հվ. լ. 47°17′54″ ավ. ե.
Իլ դու Լիս (Île du Lys) 11°30′59″ հվ. լ. 47°22′36″ ավ. ե.
Վրեք Ռոք 11°30′45″ հվ. լ. 47°22′54″ ավ. ե.
Սաութ Ռոք 11°35′43″ հվ. լ. 47°18′06″ ավ. ե.
Վերտե Ռոքս 11°34′15″ հվ. լ. 47°19′54″ ավ. ե.
և երեք անանուն կղզիներ


== Տնտեսություն ==
Տնտեսապես ակտիվ չէ։


== Արտաքին հղումներ ==
About.com.: Geogrephy
Ջորջ Փաջեթ Թոմսոն

Ջորջ Փաջեթ Թոմսոն (անգլ.՝ George Paget Thomson, մայիսի 3, 1892(1892-05-03)[…], Քեմբրիջ, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - սեպտեմբերի 10, 1975(1975-09-10)[…]), անգլիացի ֆիզիկոս։ Լոնդոնի թագավորական ընկերության անդամ (1930 թվականից)։ 
Ջ. Ջ. Թոմսոնի որդին։
1914 թվականին ավարտել է Քեմբրիջի համալսարանը։ 1922—1930 թվականներին՝ Աբերդինի համալսարանի, 1930—1952 թվականներին՝ Լոնդոնի համալսարանի գիտության տեխնոլոգիայի կայսերական քոլեջի պրոֆեսոր։ 1927 թվականին հետազոտել է էլեկտրոնների դիֆրակցիան։ Կարևոր աշխատանքներ ունի էլեկտրոնագրամների երկրաչափության, էլեկտրոնների բեկման, ցրման տեսության ստուգման վերաբերյալ։ Քլինտոն Դևիսոնի հետ 1937 թվականին արժանացել է ֆիզիկայի նոբելյան մրցանակի։


== Կրթություն և վաղ կյանք ==
Թոմսոնը ծնվել է Անգլիայի Քեմբրիջ քաղաքում։ Ֆիզիկոս և Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ջ. Ջ. Թոմսոնի և Ռոզ Էլիզաբեթ Փաջեթի (անգլիացի ֆիզիկոս Ջորջ Էդվարդ Փաջեթի դուստրը) որդին։ Ֆրանսիայում կարճ ժամանակ ծառայելուց հետո Ֆորնբորոյում ուսումնասիրել է օդանավերի կայունությունը և աերոդինամիկայի այլ խնդիրներ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում տարբեր հաստատություններում աշխատել է նմանատիպ խնդիրների վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Annotated Bibliography for George Paget Thomson from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues Archived 2010-08-04 at the Wayback Machine.
Ջորջ Փաջեթ Թոմսոնի լուսանկաները Archived 2008-05-24 at the Wayback Machine. Միացյալ Թագավորությունների Ազգային պատկերասրահում
Ջորջ Փաջեթ Թոմսոն կենսագրությունը Archived 2005-02-10 at the Wayback Machine. Վագենինգեն համալսարանում (անգլ.)
Կոմսոմոլսկոե (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոմսոմոլսկոեԿոմսոմոլսկոե (ուկրաիներեն՝ Комсомольське, Ղրիմի թաթարերեն՝ Oraq Acı), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոմսոմոլսկոե գյուղում բնակվում էր 734 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)