armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Տանը (պատմվածք)

«Տանը» (ռուս.՝ Дома), Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը` գրված  1887 թվականին։ Առաջին անգամ հրատարակվել է «Նոր ժամանակ» թերթում։


== Հրատարակություն ==
Պատմվածքն առաջին անգամ հրատարակվել է 1887 թվականի մարտի 7-ին «Նոր ժամանակ» թերթի 3958 համարում՝ «Սուբբոտնիկի» բաժնում։ Նույն թվականին հայտնվել է «Մթնշաղ» վերնագրով պատմվածքների ժողովածուում, ավելի ուշ՝ «Երեխեք» (1889) ծաղկաքաղում։ Չեխովն այն ընդգրկել է նաև 1899-1901 թվականներին Ադոլֆ Մարքսի կողմից հրատարակված իր ստեղծագործությունների ժողովածուի երրորդ հատորում։


== Սյուժե ==
Յոթ տարեկան Սերյոժային բռնացրել են ծխելիս։ Նրա հայրը՝ դատախազ Եվգենի Պետրովիչը, փորձում է տղային բացատրել, թե ինչքան վնասակար է այդ սովորությունն առողջության համար, և ինչու չպետք է գողանա ուրիշի ծխախոտը։ Նրա՝ որդու վրա տպավորություն գործելու բոլոր ջանքերն ապարդյուն էին, մինչև որ նա երեկոյան քնից առաջ պատմեց իր հորինած հեքիաթը, որտեղ արքայազնը ծխելու պատճառով մահանում է և չի կատարում հոր և թագավորության հանդեպ ունեցած իր պարտականությունները։ Խորը ցնցված այս ողբերգությունից՝ տղան հանդիսավոր կերպով հայտարարում է, որ այլևս ծխախոտի հետ որևէ առնչություն չի ունենա։


== Քննադատների տեսություն ==
Ժամանակակից մամուլում Չեխովի պատմվածքը ոչ մի գնահատականի չի արժանացել, բայց գրողի որոշ ընկերներ իրենց հիացմունքն են արտահայտել դրա վերաբերյալ։ «Այսօր կարդացինք ձեր «Սուբբոտնիկը»։ Ջեզ միշտ հաջողվում է լավ նկարագրել «երեխաներին»,- գրել է Վիկտոր Վիլիբինը Չեխովին հասցեագրված իր նամակներից մեկում։
1888 թվականի հունվարին մի նամակում Դմիտրի Գրիգորովիչն անդրադարձել է այս պատմվածքին ի թիվս այլ աշխատանքների, որոնք ցույց են տալիս «որքան գեղեցիկ է հորիզոնը [հեղինակի կողմից] ... համակում սիրո շարժառիթն իր բոլոր առավել նուրբ և թաքնված դրսևորումներով»։
Գրող Իվան Գորբունով-Պոսադովը, ով նաև «Միջնորդ» հրատարակչության սեփականատերն էր, Չեխովի ստեղծագործությունների ժողովածուի հրատարկման մանրամասների քննարկման ժամանակ պատմվածքը հատուկ հիշատակման է արժանացրել։ «Այս պատմվածքը ներառվել է [ցանկում] իմ առաջարկությամբ։ Անձամբ ինձ համար այն Ձեր ամենախոր գործերից մեկն է։ Այդ երկու աշխարհների բախումը` մաքուր, մարդկային երեխայական աշխարհի և մեր բարդ, կաղ ու սուտ, այս փոքրիկ, պարզ պատմվածքում ցույց է տրված գերազանց կերպով», գրել է նա Չեխովին հասցեագրված 1893 թվականի մի նամակում։
Լև Տոլստոյը պատմվածքը ներառել է Չեխովի լավագույն աշխատանքների  իր անձնական ցանկում։


== Էկրանավորում ==
Դատախազի որդին փրկում է թագավորին (մուլտֆիլմ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Дома, текст рассказа
Վարվարովկա (գյուղ, Սլավուտայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎարվարովկաՎարվարովկա (ուկրաիներեն՝ Варварівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Սլավուտայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վարվարովկա գյուղում բնակվում էր 418 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,15 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 363,48 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թուրքիայի ազգային պաշտպանության նախարար

՛Թուրքիայի ազգային պաշտպանության նախարարը - բարձրաստիճան քաղաքական պաշտոնյա է, որը գլխավորում է Թուրքիայի ազգային պաշտպանության նախարարությունը։ (Ministry of National Defence, (թուրքերեն՝ Millî Savunma Bakanlığı)։ Վերջինս Թուրքիայի հանրապետության (Republic of Turkey) կառավարական գերատեսչություն է, որը, պատասխանատու է Թուրքիայի ռազմական և պաշտպանական հարցերի համար։ Սակայն Թուրքիայում զինված ուժերի ղեկավարումն իրականում իրականացնում է Թուրքիայի Գլխավոր շտաբի պետը, որը հանդիսանում է Թուրքիայի զինված ուժերի հրամանատարը, մինչդեռ Թուրքիայի զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատարը Թուրքիայի հանրապետության նախագահ է, որին ենթարկվում են թե՛ Գլխավոր շտաբի պետը, թե՛ ազգային պաշտպանության նախարարը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանյայց Առաքելական Եկեղեցու եպիսկոպոսաց դաս

Հայաստանյայց Առաքելական Եկեղեցու հոգևորականության բարձրագույն դասը, որի առաքելությունն է ղեկավարել և ուղղորդել Հայ Եկեղեցու հոգևոր և իրավական կյանքը։


== Արքեպիսկոպոսներ ==
Տ. Վաչե արքեպիսկոպոս Հովսեփյան
Տ. Գյուտ արքեպիսկոպոս Նագգաշյան
Տ. Արիս արքեպիսկոպոս Շիրվանյան
Տ. Դավիթ արքեպիսկոպոս Սահակյան
Տ. Եղիշե արքեպիսկոպոս Կիզիրյան
Տ. Ոսկան արքեպիսկոպոս Գալփաքյան
Տ. Նորվան արքեպիսկոպոս Զաքարյան
Տ. Ավագ արքեպիսկոպոս Ասատուրյան
Տ. Մեսրոպ արքեպիսկոպոս Գրիգորյան
Տ. Վահան արքեպիսկոպոս Թոփալյան
Տ. Սևան արքեպիսկոպոս Ղարիբյան
Տ. Պարգև արքեպիսկոպոս Մարտիրոսյան
Տ. Խաժակ արքեպիսկոպոս Պարսամյան
Տ. Գիսակ արքեպիսկոպոս Մուրադյան
Տ. Հակոբ արքեպիսկոպոս Գլնճյան
Տ. Հովնան արքեպիսկոպոս Տերտերյան
Տ. Գարեգին արքեպիսկոպոս Բեքչյան
Տ. Վիգեն արքեպիսկոպոս Այքազյան
Տ. Եզնիկ արքեպիսկոպոս Պետրոսյան
Տ. Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյան
Տ. Արամ արքեպիսկոպոս Աթեշյան
Տ. Սեպուհ արքեպիսկոպոս Չուլջյան
Տ. Նաթան արքեպիսկոպոս Հովհաննիսյան
Տ. Նարեկ եպիսկոպոս Շաքարյան
Տ. Տարոն եպիսկոպոս Ճերեճյան
Տ. Աբրահամ արքեպիսկոպոս Մկրտչյան
Տ. Առաքել արքեպիսկոպոս Քարամյան
Տ. Փառեն արքեպիսկոպոս Ավետիքյան
Տ. Եզրաս արքեպիսկոպոս Ներսիսյան


== Եպիսկոպոսներ ==
Տ. Սիոն արքեպիսկոպոս Ադամյան
Տ. Միքայել եպիսկոպոս Աջապահյան
Տ. Մովսես եպիսկոպոս Մովսիսյան
Տ. Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյան
Տ. Բագրատ եպիսկոպոս Գալստանյան
Տ. Արշակ եպիսկոպոս Խաչատրյան
Տ. Աշոտ եպիսկոպոս Մնացականյան
Տ. Արմաշ եպիսկոպոս Նալբանդյան
Տ. Արարատ եպիսկոպոս Գալթագճյան
Տ. Անուշավան եպիսկոպոս Ժամկոչյան
Տ. Մարկոս եպիսկոպոս Հովհաննիսյան
Տ. Վրթանես եպիսկոպոս Աբրահամյան
Տ. Սահակ եպիսկոպոս Մաշալյան
Տ. Արտակ եպիսկոպոս Տիգրանյան
Տ. Մկրտիչ եպիսկոպոս Պռոշյան
Տ. Հովակիմ եպիսկոպոս Մանուկյան
Տ. Հայկազուն եպիսկոպոս Նաջարյան
Տ. Վահան եպիսկոպոս Հովհաննիսյան
Տ. Տաթև եպիսկոպոս Հակոբյան
Տ. Գևորգ եպիսկոպոս Սարոյան
Տ. Մուշեղ եպիսկոպոս Բաբայան
Տ. Հովնան եպիսկոպոս Հակոբյան
Տ. Նարեկ եպիսկոպոս Բերբերյան
Տ. Աբգար եպիսկոպոս Հովակիմյան
Տ. Վարդան եպիսկոպոս Նավասարդյան


== Արտաքին հղումներ ==
Եպիսկոպոսաց դաս. Մայր Աթոռ Ս. Էջմիածնի պաշտոնական կայքէջ(հայ.)
Կիլիկիայի հայկական հանրապետություն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կիլիկիա (այլ կիրառումներ)‎Կիլիկիայի հայկական հանրապետություն (ռուս.՝ Килики́йская Армя́нская Респу́блика, ԿՀՀ), Ֆրանսիայի պրոտեկտորատի ներքո իրականացվող հայկական պետության նախագիծ Կիլիկիայում, որի նախաձեռնողն էր հանդիսանում հայ քաղաքական, ռազմական և հասարակական գործիչ, գրող, Հնչակյան կուսակցության անդամ Միհրան Տամատյանը։


== Պատմություն ==
1891-1894 թվականներին Սասունի հերոսական ինքնապաշտպանությունը ղեկավարած՝ հասարակական և ռազմական գործիչ Միհրան Տամատյանի (1863-1945) գլխավորությամբ՝ 1920 թվականի օգոստոսի 4-ին Ադանայում ազգային գերագույն խորհուրդը, Տամատյանի նախագահությամբ, Կիլիկիան հռչակում է որպես անկախ հանրապետություն՝ Ֆրանսիայի հովանավորության ներքո։ Սակայն, անգլո-ֆրանսիական հակասությունների սրման պայմաններում դեպի Թուրքիա հակված ֆրանսիական զինվորական իշխանությունները ցրում են Տամատյանի գլխավորած կառավարությունը։


== Տես նաև ==
Միհրան Տամատյան
Կիլիկիայի հայկական թագավորություն
Ադանայի վիլայեթ


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (2551)

Ժողովածու (2551), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2551 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1834 թվականին Նահապետ դպիր գրիչի կողմից Կոստանդնուպոլսում։ Ստացողը եղել է Գրիգոր Մինդանճեան Պոլսեցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 16X10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 148 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան մանրանկարներ։ Կազմը` ստվարաթուղթ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 1ա, 117ա։


== Բովանդակություն ==
Ներս. Շնորհարւոյ Մեկնութիւն Դաւթի Բարձրացուցէք ճառին
Վարդ Արևելցւոյ Մեկնութիւն Անթառամ ծաղիկ շարականի
Արիստակիսի վրդ-ի Քարոզ


== Ծանոթագրություններ ==
Գալուստ Շերմազանյան

Գալուստ Հարությունի Շերմազանյան (Շիրմազանյան, նոյեմբերի 17, 1807(1807-11-17), Ջուղա, Նախիջևանի խանություն, Ղաջարիների դինաստիա - հոկտեմբերի 15, 1891(1891-10-15), Զալեսնոյե, Օրյոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), հայ բանահավաք, դրամատուրգ, հասարակական գործիչ, Թիֆլիսի քաղաքագլուխ (1864-1865)։


== Կենսագրություն ==
1818 թվականին տեղափոխվել է Նախիջևան, ապա՝ Թիֆլիս։ 1824-1827 թվականներին սովորել է Ներսիսյան դպրոցում։ Հոր առևտրական գործերով ճամփորդել է Պարսկաստանում, Գերմանիայում և այլուր, մոտիկից ծանոթացել եվրոպական թատրոնին։ 1836 թվականին հիմնադրել է Շերմազանյան դարբասը։ 1862 թվականին Շերմազանյանը ընտրվել է Թիֆլիսի քաղաքագլուխ (վերընտրվել է 1865 թվականին)։


== Ստեղծագործություններ ==
Առաջին ստեղծագործությունները լույս են տեսել «Երախայրիք Ներսիսյան դպրոցի» (1828) ժողովածուում։ «Իմ նշանածն Արագն ա» և «Ազգային հարսանիք» (երկուսն էլ՝ «Կռունկ Հայոց աշխարհի», 1861) չափածո պիեսներում արտացոլված են հասարակական կյանքի բացասական գծերը, ազգային-կենցաղային սովորույթներն ու ծեսերը։ «Ասրի բեկ և Դիքի» («Կռունկ Հայոց աշխարհի», 1862, № 1, 1863) պիեսում շոշափել է բռնակալության դեմ պայքարի գաղափարը։ Շերմազանյանի դրամատուրգիայում հատկապես ուշագրավ է «Նկարագրությունք ինչ-ինչ գործոց Կարապետի եպիսկոպոսի վիճակավոր առաջնորդի Հայոց գաղթելոց ի Տայս» (1841) սատիրան, որն օժտված է ռեալիզմի որոշակի միտումներով (ձեռագիրը գտնվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում)։ Պիեսում յուրաքանչյուր գործող անձ խոսում է իր բարբառով։ Շերմազանյանը համարձակորեն քննադատել է Թիֆլիսի թեմի առաջնորդ Կարապետ եպիսկոպոսի, նրա համախոհ բազմաթիվ գործիչների և ցարական պաշտոնյաների զեղծարարությունն ու կաշառակերությունը, որի պատճառով արգելվել է պիեսի հրատարակումը։ Շերմազանյանը հավաքել է մեծ թվով ձեռագրեր, աշուղական երգեր, ազգագրական բնույթի նյութեր, որոնց մեծ մասը հրատարակել է զանազան պարբերականներում։ 1878 թվականին, Թիֆլիսում լույս է տեսել նրա կազմած «Անեկդոտներ, զվարճալի զրույցներ, համառոտ դեպքեր առակներ մեծ մասամբ ազգային կյանքից առած» ժողովածուն։ Շերմազանյանը զբաղվել է նաև պատմության հարցերով․ Թավրիզում (1832), Թեհրանում (1852), Սպահանում (1853) նյութեր է հավաքել պարսկահայ 40 գործչի մասին՝ օգտվելով ժամանակակիցների, ականատեսների վկայություններից, Միրզա Թաղիի «Կաջարների պատմությունից» (Թեհրան), տվել 1779-1850 թվականների պատմությունը, այդ թվում պարսկահայերին Արևելյան Հայաստան փոխադրելու Գրիբոյեդովի եռանդուն աշխատանքի նկարագրությունը։ Այդ ամենն ամփոփվել է «Նյիւթեր ազգային պատմութեան համար։ Երեւելի Հայկազունք ի Պարսկաստան» (1890, Դոնի Ռոստով) գրքում։


== Երկեր ==
«Նկարագրությունք ինչ-ինչ գործոց...» (ներածությունը և ծանոթագրությունը՝ Ա., Մնացականյանի), «Գիտական նյութերի ժողովածու», համար 2, Երևան, 1950։
«Նյիւթեր ազգային պատմութեան համար։ Երեւելի Հայկազունք ի Պարսկաստան», 1890, Դոնի Ռոստով․


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Ծագումով հայ են», Արծվի Բախչինյան, Երևան, 1993, էջ 6.
Տերեսա Բերգանսա

Մարիա Տերեսա Բերգանսա Վարգաս OAXS (իսպ.՝ María Teresa Berganza Vargas, մարտի 16, 1933(1933-03-16), Մադրիդ, Իսպանիա - մայիսի 13, 2022(2022-05-13), Սան Լորենսո դե Էլ Էսկորիալ, Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի օպերային երգչուհի, մեցցո-սոպրանո։  


== Կենսագրություն ==
Տերեսա Բերգանսա Վարգասն առավել հայտնի է Ջոակինո Ռոսսինիի «Իտալուհին Ալժիրում», «Սևիլյան սափրիչը» և «Մոխրոտը» օպերաների կանացի գլխավոր դերերգերի (Իզաբելլա, Ռոզինա, Անջելինա) կատարմամբ ։  
1970-80-ական թթ․ հաջողությամբ հանդես է եկել Ժորժ Բիզեի «Կարմեն» օպերայի գլխավոր հերոսուհու դերերգում ։ Բերգանսան առանձնանում է իր ձայնի տեխնիկական վիրտուոզությամբ, երաժշտական կատարողական ողջամիտ ոճով և հրապուրիչ բեմական արտաքինով։
Բերգանսան Ռոսսինիի երաժշտության նկատմամբ հետաքրքրության վերածննդին նպաստած առանցքային երգչուհիներից էր, որը հանդես է եկել այդ իտալացի կոմպոզիտորի քիչ հայտնի ստեղծագործություններում և նպաստել է դրանց գլխավոր դերերգելը մեցցո-սոպրանոյի ռեգիստրում կատարելու ավանդույթի վերականգնմանը։  Նա նկարահանվել է Ցերլինայի դերում Ջոզեֆ Լուզիի «Դոն Ժուան» ֆիլմ-օպերայում 1979 թվականին։ 
Մասնակցել է Սևիլիայում «Էքսպո 92»-ի և Բարսելոնայում 1992 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի բացման արարողություններին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կույբիշևի փողոց (այլ կիրառումներ)

Կույբիշևի փողոց հասկացությունը կարող է վերաբերել.

ՌուսաստանԿույբիշևի փողոց (Սամարա)
Կույբիշևի փողոց (Եկատերինբուրգ)
Կույբիշևի փողոց (Յալթա)
Հրայր Խանեդանյան

Հրայր Հրայրի Խանեդանյան (հունիսի 6, 1939(1939-06-06), Կամենսկ-Շախտինսկի, Ռոստովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայազգի օպերային երգիչ, տենոր, կոմպոզիտոր, նկարիչ։ Ուզբեկստանի ժողովրդական արտիստ (1974)։ Հյուսիսային Օսեթիայի ժողովրդական արտիստ (1999)։


== Կենսագրություն ==
Հրայր Խանեդանյանը ծնվել է 1939 թվականին, Կամենսկում, Հրայր Հայկի Խանեդանյանի և Անտոնինա Պարամոտովայի ընտանիքում։ 1958 թվականին ավարտել է Լվովի պետական կոսերվատորիայի վոկալի բաժինը։ 1961 թվականից եղել է Լվովի, 1965 թվականից՝ Օդեսայի, 1972 թվականից՝ Տաշքենդի, 1981 թվականից՝ Վլադիկավկազի օպերային թատրոնների մեներգիչ։ 1976-1980 թվականներին դասավանդել է Տաշքենդի կոնսերվատորիայում և գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում։
1960 թվականից զբաղվում է գեղանկարչությամբ։ Հեղինակ է մի շարք օպերաների, բալետների, ռոմանսների և սիմֆոնիկ ստեղծագործությունների։
1980-1987 թվականներին աշխատել է Հյուսիսային Օսեթիայի Օրջոնիկիձեի անվան օպերայի և բալետի թատրոնում, 1995 թվականից՝ Սանկտ Պետերբուրգի Մարիինյան թատրոնում։


== Դերերգեր ==
Ռադամես՝ Վերդիի «Աիդա»
Դոն Կառլոս՝ Վերդիի «Դոն Կառլոս»
Խոսե՝ Բիզեի «Կարմեն»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ханеданьян Грайр Грайрович
Музыкальная энциклопедия
Пермский край. Энциклопедия Archived 2016-03-10 at the Wayback Machine.
Академия молодых оперных певцов Archived 2017-10-03 at the Wayback Machine.
Օլեգ և Այնա

«Օլեգ և Այնա» (լատիշ․՝ Oļegs un Aina), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Լեյմանիսը  ԽՍՀՄ Պետկինոյի պատվերով Ռիգայի կինոստուդիայում 1973 թվականին։
Ֆիլմի պրեմիերան Կենտրոնական հեռուստատեսությունում տեղի է ունեցել 1973 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում Ռիգայի խոշոր ձեռնարկություններից մեկում։ Ֆրեզորդ Օլեգ Շչերբակովը տեխնիկական բուհի դիպլոմի պաշտպանությունից հետո ինժեներական պաշտոնի է անցնում կոնստրուկտորական բյուրոյում։ Այնտեղ նա ծանոթանում է իր գործընկեր Այնայի հետ, որն արտադրության վերակազմակերպման նախագծի հեղինակն է։
Երիտասարդները փոխադարձ համակրանքի զգացում ունեն, օգնում են միմյանց և հանդիպում են ազատ երեկոներին։ Լինելով լավ պրակտիկ՝ Օլեգը մի շարք հաջողված առաջարկներ է անում, բայց ժամանակի ընթացքում սկսում է կասկածել իր ընտրած ուղու ճիշտ լինելու մեջ։
Շուտով լուր է գալիս գործարանի վերազինման և վերակառուցման մասին, որը պետք է անցնի առանց արտադրության կրճատման։ Ձեռնարկությունը ստեղծված պայմաններում պետք է աշխատի առանց արտադրական ծանրաբեռնվածության, ինչի համար նախատեսված է ինժեներական խմբեր կազմակերպել յուրաքանչյուր արտադրամասում։
Գլխավոր պատասխանատվությունը դրվում է նոր կազմակերպվող փորձարարական տեղամասի վրա, որը ստեղծվում է Այնայի հետաձգված նախագծով։ Օլեգը, որը պատրաստվում էր հեռանալ գործարանից, մնում է և ներգրավվում առաջադրանքի իրականացման աշխատանքներում։


== Դերերում ==
Անատոլի Գրաչով – Օլեգ
Լիլիտա Օզոլինիա – Այնա
Ուլդիս Դումպիս – Էդուարդ
Ռոլանդս Զագորսկիս – Անդրիս
Յանիս Գրանտինշ – Պետերիս
Ալեքսանդր Բոյարսկի – Ժարկովսկի
Էլզա Ռաձինյա – Այնայի մայրը
Վելտա Լինե – Օլեգի մայրը
Ակվելինա Լիվմանե – Իլգա
Վայրոնիս Յականս – Գուլբիս
Ուլդիս Լիելդիջս – գործարանի տնօրեն
Պետերիս Լիեպինշ – ֆրեզորդ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Ալեքսանդր Կորին, Նիկոլայ Ռոզանցև
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Ալեքսանդր Լեյմանիս
Բեմադրող օպերատոր՝ Մարիս Ռուձիտիս
Կոմպոզիտոր՝ Իվարս Վիգներս
Բեմադրող նկարիչ՝ Վիկտոր Շիլդկնեխտ
Հնչյունային օպերատոր՝ Աննա Պատրիկեևա
Ռեժիսոր՝ Վ. Օզերե
Օպերատոր՝ Ի. Հոֆմանիս
Կոստյումների նկարիչ՝ Նատալյա Շապորինա
Նկարիչ-գրիմարար՝ Մ. Ցելմա
Մոնտաժող՝ Է. Պրեյս
Խմբագիր՝ Ի. Չերևիչնիկ
Տնօրեն՝ Լ. Լիեպինյա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Օլեգ և Այնա»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Վեսիտուկիմա

Վեսիտուկիմա, էստոնական փոքր կղզի Տոռգու շրջանի Սիռվեսյաեռ հրվանդանի մոտ։ Հարակից փոքր կղզիների հետ միասին կազմում է ազգային պարկ։ Ազգային պարկի տարածքը զբաղեցնում է 112 հա տարածք, որից 15 հա-ը հողային, իսկ 97 հա-ը ջրային տարածք։ Էստոնիայի երկրաբանական ինստիտուտը կղզում անցկացնում է երկարաժամկետ ուսումնասիրություններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Իմուկվեռե (այլ կիրառումներ)

Իմուկվեռե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Իմուկվեռե - գյուղ Էստոնիայի Վեյկե-Մաառյա շրջանի կազմում։
Իմուկվեռե - գյուղ Էստոնիայի Պալամուսե շրջանի կազմում։
Ժողովածու (3074)

Ժողովածու 3074, Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3074 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,7X14 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 131 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորգիրով։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ վանդակազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 80բ (1307 թ․), կնիք՝ 4բ (Հովսեփ)։


== Բովանդակություն ==
Վարդ․ Արևելցւոյ Պատմութիւն տիեզերական։
վանականի վրդ-ի Համեմատութիւն կտակարանաց, հարցմունք և պատասխանիք։
Հարցումն Վաչագանի և պատասխանի Պետ․ Սիւնեցւոյ։
Հարցմունք և պատասխանիք Աթանասի։
Ի ժամանակաց զրուցից Միխ․ Ասորւոյ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոֆոի ջրվեժ

Լոֆոյի ջրվեժ (հայտնի է նաև որպես Չուտես Կալոբա և Չուտես Լոֆոի), Կունդելունգու ազգային պարկում, Կատանգա նահանգ, Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետություն։ Այն իր 340 մետր բարձրությամբ Կենտրոնական Աֆրիկայի ամենամեծ ջրվեժներից մեկն ։ Լոֆոիի ջրերը Լուֆիրա գետի օժանդակ ջրերն են։ Հունիս-հոկտեմբեր ամիսներին չորային եղանակի պատճառով ջրվեժը կարելի է ասել մասնակիորեն չորանում է, բայց տարվա մնացած ժամանակահատվածում անկումները բավականին կտրուկ են :


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Picture of the Falls
Map of Kundelungu National Park
Բարբարա Դյուրկոպ

Բարբարա Դյուրկոպ Դյուրկոպ (իսպ.՝ Bárbara Dührkop Dührkop, հուլիսի 27, 1945(1945-07-27), Հաննովեր, Հանովեր նահանգ), իսպանացի քաղաքական գործիչ, Իսպանիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցության անդամ։ 1987-2009 թվականներին Իսպանիայից Եվրախորհրդարանի պատգամավոր, զբաղեցրել է Եվրոպական սոցիալիստական կուսակցություն խմբակցության նախագահի տեղակալի պաշտոնը։ Արժանացել է «Ավստրիայի  Հանրապետության առջև ծառայությունների համար պատվավոր շքանշան» պատվավոր մեծ խաչի։


== Կենսագրություն ==
Բարբարա Դյուրկոպը ծնվել է 1945 թվականի հուլիսի 27-ին Հաննովերում։ Ավարտել է Ուփսալայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը։ 1971 թվականին Համբուրգի և Էրլանգեն-Նյուրնբերգի համալսարաններում ստացել է դոցենտի կոչում։ 1978 թվականին լեզուներ է դասավանդել Ուսանդիսագի ինստիտուտում և Սան Սեբաստիանի գերմանական դպրոցում, որը հետագայում գլխավորել է 1995 թվականին։ Բարբարա Դյուրկոպի ամուսին Էնրիկե Կասասը, որը 1980 թվականից Իսպանական սոցիալիստական բանվորական կուսակցությունից Բասկերի երկրի խորհրդարանի անդամ էր և գլխավորում էր կուսակցության ցուցակն առաջիկա ընտրություններում, սպանվել է 1984 թվականի փետրվարի 23-ին Բասկերի ինքնավար «Ինքնավար հակակապիտալիստական թիմեր» խմբավորման ակտիվիստների կողմից։ 1999 թվականին Դյուրկոպը մտել է Իսպանական սոցիալիստական բանվորական կուսակցության կառավարման կազմի մեջ։
Եվրախորհրդարանում Դյուրկոպը 1987 թվականից աշխատել է Իսպանական սոցիալիստական բանվորական կուսակցության մշակույթի և կրթության կոմիտեի խմբակցության համակարգող, այնուհետև մինչև 1999 թվականը զբաղեցրել է բյուջեի կոմիտեի փոխնախագահի պաշտոնը։ 2009 թվականի Եվրախորհրդարանի ընտրություններում Դյուրկոպը նախավերջին տեղն Է զբաղեցրել Իսպանական սոցիալիստական բանվորական կուսակցության ցուցակում և այդ ժամանակից ի վեր չի հանդիսանում Եվրախորհրդարանի պատգամավոր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Барбара Дюркоп на сайте Европейского парламента (անգլ.)
Նորվեգիայի ազգային գրադարան

Նորվեգիայի ազգային գրադարան (նորվ.՝ Nasjonalbiblioteket), հիմնադրվել է 1989 թվականին։ Գտնվում է Օսլոյում և Մու ի Ռանայում։ Օսլոյում գտնվող շենքը վերակառուցվել և վերաբացվել է 2005 թվականին։ Նախքան գրադարանի հիմնադրումը որպես ազգային գրադարան է գործել Օսլոյի համալսարանի գրադարանը։
Նորվեգական Գրքի միջազգային ստանդարտ համարի (ISBN) գործակալությունը, որը պատասխանատու է 82- և 978-82- նախածանցով, Նորվեգիայի ազգային գրադարանի մաս է կազմում։


== Պատմություն ==

Նորվեգիայի ազգային գրադարանի պատմությունը սերտորեն կապված է 1905 թվականին անկախություն ձեռք բերած պետության պատմության հետ։ 1815 թվականին Դանիայից տարանջատվելուց հետո, ազգային գրադարանի գործառույթները տրամադրվել են Օսլոյի համալսարանի գրադարանին։ 1883 թվականին սկսվել է ազգային մատենագիտության հրապարակումը։
Որպես ազգային գրադարանը ձևավորվել է միայն 20-րդ դարի վերջում։ Նորվեգական խորհրդարանը կողմ է քվեարկել Օսլոյում գրադարանի ստեղծման համար։ 1999 թվականին համալսարանի գրադարանը վերակազմակերպվել է և որոշ բաժիններ տեղափոխվել են Ազգային գրադարան։ 2005 թվականի օգոստոսի 15-ին բացվել է Ազգային գրադարանի նոր շենքը։ 2005 թվականին Օսլոյում տեղի է ունեցել Գրադարանային ընկերակցությունների և կառույցների միջազգային ֆեդերացիայի 71-րդ համաժողովը։
Գրադարանի գլխավոր շենքը գտնվում է Օսլոյի կենտրոնում (Drammensveien 42): Այստեղ նախկինում հանգրվանել է Օսլոյի համալսարանի գրադարանը։ Գրադարանի նախասրահը զարդարված է Գուստավ Վիգելանդի որմնանկարներով։ Գրադարանի Մու ի Ռանայում գտնվող մասնաճյուղը բացվել է 1989 թվականին։


== Ֆոնդ ==
2 900 000 գիրք և ամսագիր
135 000 քարտեզ
30 000 ձեռագիր
50 000 միկրոֆիլմ
200 000 թվայնացված պատկերներԳրադարանի հին փաստաթղթերի շարքին է պատկանում Հեմարկի աղոթագիրքը (13-րդ դար) և Նորվեգիայի թագավոր Մագնուս VI «Magnus Lagabøters Landslov» (14-րդ դար) մի շարք օրենքներ։ Այստեղ են պահվում նորվեգացի գրող Հենրիկ Իբսենի նամակները, Կնուտ Համսունի ձեռագրերը և նրա ամուսնական նամակագրությունը, որը գրադարանը ձեռք է բերել 2002 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրադարանի պաշտոնական կայք
Միտիխա (Ինյայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միտիխա (այլ կիրառումներ)Միտիխա (ռուս.՝ Митиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի աջ ափին՝ 230 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200006186
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200618
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Համիդիե (Համիդիեի գավառ)

Համիդիե, գյուղաքաղաք պատմական Փոքր Հայքում, իսկ ապա Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Համիդիեի գավառակում։ Գտնվում էր Երզնկայից Օրդու տանող ճանապարհին։
Բնակավայրի հյուսիսային կողմում կան անտառներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գեղմանց լեռներ

Գեղմանց լեռներ, լեռներ Իրանում, Կասպից ծովի հարավ֊արևմտյան ափին։ Համապատասխանում են այժմյա Գիլանի լեռներին՝ Իրանում։


== Ծանոթագրություններ ==
(4418) Ֆրեդֆրանկլին

(4418) Ֆրեդֆրանկլին (անգլ.՝ Fredfranklin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,580733 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1792 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9823 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Ֆրեդֆրանկլին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,2076 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1514,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,237733 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,66° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4418) Ֆրեդֆրանկլին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սարսազան կոնաձև

Սարսազան կոնաձև (լատ.՝ Halocnemum strobilaceum), թելուկազգիների ընտանիքին պատկանող ծածկասերմ բույս, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
15-17 սմ բարձրությամբ, հակադիր փռված և արմատակալվող ընձյուղներով սուկուլենտ կիսաթուփ է։ Միամյա ընձյուղները մոխրականաչ են, հատվածավոր և երիկամաձև։ Հասկերը կարճ-գլանաձև են և նստադիր։ Ծաղկապատը կազմված է 3 մասերից, որոնք հիմքում ունեն միաձուլված մասեր, իսկ առէջը մեկն է։


== Տարածվածություն ==
Հայաստանում աճում է Երևանի ֆլորիստիկական շրջանում (Արազափ, Մարգարա, Երասխահուն, Էջմիածին, Երասխ)։ Տեսակը տարածված է նաև Արևելյան Նախակովկասում, Արևելյան Կովկասում, Արևելյան Անդրկովկասում, Նախիջևանում, Եվրոպայի հարավում, Անատոլիայում, Իրանում, Կենտրոնական Ասիայում և Հյուսիսային Աֆրիկայում։


== Էկոլոգիա ==
Աճում է ստորին լեռնային գոտում՝ ծովի մակարդակից 850-900 մ բարձրությունների վրա, ուժեղ աղակալված փորփոշ կամ խոնավ աղուտներում։ Ծաղկում է հուլիս-օգաստոս ամիսներին, պտղաբերում՝ սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին։ Հաճախ առաջացնում է մաքուր խմբավորումներ։


== Պահպանություն ==
Վտանգված տեսակ է։ Տարածման և բնակության շրջանների մակերեսը 500 կմ²-ից պակաս է։ Ընդգրկված չէ Հայաստանի Կարմիր գրքի առաջին հրատարակության մեջ, CITES-ի և Բեռնի կոնվենցիաների հավելվածներում։
Պոպուլյացիայի մի փոքր մասը աճում է Արմավիրի մարզի Երասխահուն գյուղի շրջակայքում, գյուղատնտեսության նախարարության հողագիտության ինստիտուտի ստացիոնարի տարածքում և «Որդան կարմիր» արգելավայրի տարածքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլեգին հողմերի դարավանդ (ֆիլմ, 2011)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոլեգին հողմերի դարավանդ (այլ կիրառումներ)«Մոլեգին հողմերի դարավանդ» (անգլ.՝ Wuthering Heights), անգլիացի գրող և պոետ Էմիլի Բրոնտեի համանուն վեպի հիման վրա 2011 թվականին ռեժիսոր Անդրեա Առնոլդի նկարահանած ֆիլմը։
2012 թվականին ֆիլմը ներկայացվել է «Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնի «Գիրք և կինո» ծրագրում։


== Սյուժե ==
Անհայտ ծագման տեր աղքատ տղային չքավորությունից փրկում և իր հարկի տակ է առնում Էրնշոուների ընտանիքը, որտեղ նա սերտ հարաբերությունների մեջ է մտնում կրտսեր խորթ քրոջ՝ Քեթիի հետ։


== Դերեր ==


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմը imdb.com կայքում
Wuthering Heights(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
Լուժկի (Սալսկի շրջան)

Լուժկի (ռուս.՝ Лужки), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում։ Մտնում է Մանիչսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Աբաղյանց

Աբաղյանց, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Հայկ Ավագի Աբաղյանց (1902-1964), ջերմատեխնիկ, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր։


== Տե՛ս նաև ==
Աբաղյան


== Ծանոթագրություններ ==
(3731) Հենկոկ

(3731) Հենկոկ (անգլ.՝ Hancock), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի փետրվարի 20-ին Պերիթ աստղադիտարանի կողմից Բիքլիյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,230463 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,852 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6089 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2120,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,169749 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 21,57° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3731) Հենկոկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ասմարյան

Ասմարյան, հայկական ազգանուն՝ գրանցված Հայկական Միջագետքում, Վասպուրականում, Տարոնում և Վանանդում (Այրարատ նահանգ), որտեղի հայ ընտանիքները, 1915-1923 թթ հայոց Ցեղասպանության արդյունքում, գաղթել են Արարատյան դաշտ՝ Ասմար անուն և Ասմարյան ազգանունը տարածեցին նաև Արևելյան Հայաստանում։ Արևելյան Հայաստանում Ասմար տղամարդու և կանացի անվանումն առաջին անգամ գրանցվել է 17-րդ դարում՝ Սարիղամիշի և Սարդարապատի մահալների Արմավիրի (նախկին՝ Ղուրղուղուլի գյուղ՝ 1867 թվականից՝ շրջկենտրոն), որտեղ մինչև օրս ապրում են Ասմարյանների երկու գերդաստաններ։
Ասմարյան ազգանունը տարածված է Հայաստանում (Գյումրի, Սպիտակ, Մարտունի և Երևան քաղաքներում, Շիրակի, Արմավիրի մարզերում, Արցախ՝ սիրիահայեր), Հունաստանում, Սիրիայում, Արգենտինայում և այլուր։


== Ազգանունը կրողներ ==
Լևոն Աշոտի Ասմարյան (1922-1993), գրականագետ։
Սուրիկ Հայկազի Ասմարյան (1943-2020), մանկավարժ, քաղաքական գործիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տոռեսիլյա դե լա Աբադեսա

Տոռեսիլյա դե լա Աբադեսա (իսպ.՝ Torrecilla de la Abadesa) մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 26,99 կմ2։ Բնակչությունը՝ 314 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 40  կմ հեռավորության վրա։
Կևդոմ

Կևդոմ (ռուս.՝ Кевдом), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օչեյա գետի ձախ ափին՝ 50 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 30 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության..

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000023474
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103002347
Ավազանի կոդը -  03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ինզիրեյվիս

Ինզիրեյվիս (ռուս.՝ Инзырейвис), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Շելինա գետի ձախ ափին՝ 476 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000081953
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008195
Ավազանի կոդը —03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Յակոպո Սանսովինո

Յակոպո Սանսովինո (Sansovino, իսկականը՝ Տատտի, Tatti, հուլիսի 2, 1486, Ֆլորենցիա - նոյեմբերի 27, 1570, Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն), բարձր և ուշ Վերածննդի իտալացի ճարտարապետ և քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Ֆլորենցիայում աշակերտել է Ա․ Սանսովինոյին։ Աշխատել է Հռոմում (1503-1510 թթ., 1518-1527 թթ.), Ֆլորենցիայում (1510 -1518 թթ.), 1527 թվականից՝ Վենետիկում և Պադուայում (1529 թվականից՝ Վենետիկի հանրապետության գլխավոր ճարտարապետ)։
Կառույցներից են՝ Վենետիկի Սան Ֆրանչեսկո դելլա Վինյա եկեղեցին (1534 թվականից, ճակատը կառուցել է Ա․ Պալլադիոն, 1572 թ.), Ման Սարկո գրադարանը (1536-1554 թթ.), Փողերանոցը (այսպես կոչված, Ձեկկա, սկսվել է 1536 թվականին), Կոռներ պալացցոն (1532 թվականից), քանդակներից՝ «Բաքոս» (մարմար, 1518 թ., Ազգային թանգարան, Ֆլորենցիա), Վենետիկի Լոջետտայի ճակատի 4 արձանները (բրոնզ, 1540-1545 թթ.), բժիշկ Տ․ Ռանգոնիի արձանը Վենետիկի Սան Ջուլիանո եկեղեցու ճակատին (բրոնզ, 1554 թ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Պլանետալ

Պլանետալ  (գերմ.՝ Planetal), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Պոտսդամ Միթելմարկ շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Նիմեգկի ենթակայության ներքո։ Բնակչությունը 987 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 42,52 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 69 474։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 4 գյուղական շրջանի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Մարտա (Կուբանի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարտա (այլ կիրառումներ)Մարտա, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կրասնոդարի երկրամասով, Ադիգեայի Հանրապետությունով և Ջիջիխաբլ գյուղի մոտ թափվում Կրասնոդարի ջրամբար։ Երկարությունը 68 կմ է, ջրհավաք ավազանը՝ 776 կմ²։


== Ջրային գրանցամատյան ==
Ըստ Ռուսաստանի պետական ջրային կադաստրի՝ այն պատկանում է Կուբանի ավազանային շրջանին, ջրահավաք մասը՝ Կուբան գետն է՝ Ուստ Լաբինսկ քաղաքից մինչև Կրասնոդարի հիդրոհանգույց՝ առանց Բելայա և Պշիշ գետերի։ Գետի գետային ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կուբանն է։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ - 06020001312108100005309
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) - 108100530
Ավազանի կոդը - 06.02.00.013
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի - 08
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի - 1


== Վտակներ ==
35 կմ՝ աջից Ցիցա


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (142201-142300)

Աստերոիդների ցանկ (142101-142200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (142301-142400)
 Աստերոիդների ցանկ (142101-142200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (142301-142400)
(3432) Կոբուչիզավա

(3432) Կոբուչիզավա (անգլ.՝ Kobuchizawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի մարտի 7-ին Մասարու Ինոուեի, Օսամու Մուրամացուի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Կոբուչիզավայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,194916 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3905 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9994 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2085,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,17259 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3432) Կոբուչիզավա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նովոսյոլովկա (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոսյոլովկաՆովոսյոլովկա (ուկրաիներեն՝ Новоселівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բորսուկովոե։ Հիմնադրվել է 1840 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոսյոլովկա գյուղում բնակվում էր 247 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,08 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 228,7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սրկուվանք

Սրկուվանք, միջնադարյան հայկական ճարտարապետության հուշարձան Վան քաղաքից մոտ 20 կմ հարավ՝ Հայոց ձորի հարթավայրում։ Եղել է Վասպուրականի նշանավոր կրոնական և մշակութային կենտրոն։ Այստեղ 16-րդ դարի բազմաթիվ ձեռագրեր են գրվել։
Ըստ Առաքել Դավրիժեցու տեղեկության՝ վանքն ավերվել է 1648 թվականի մեծ երկրաշարժից։ Հիմնովին նորոգվել է 18-րդ դարի սկզբին։ Վանքի սուրբ Մարինոս եկեղեցին ունի գմբեթավոր դահլիճի հորինվածք՝ մեկ զույգ (արևմտյան) որմնամույթերով։ Կառուցված է կոպիտ մշակված բազալտի քարերից։ Պարսպապատ համալիրի արևմտյան և հարավային կողմերում վանքի բնակելի և տնտեսական շինություններն են։


== Գրականություն ==
Thierry H․, Monasteres armeniens du Vaspurakan, «Revue des études arméniennes», t․ VIII, P․, 1971․
Տամբով

Տամբով (ռուս.՝ Тамбов), քաղաք Ռուսաստանի Տամբովի մարզի վարչական կենտրոնը։ Գտնվում է Ցնա գետի (Վոլգայի ավազան) ձախ ափին։ Տրանսպորտային հանգույց է։ 295 հազար բնակչություն 1985։ Բաժանվում է 3 շրշանի։ Առաջատար ճյուղերն են մեքենաշինությունը U մետաղամշակումը։ Կասարքաշինություն, էլեկտրատեխ․, սննդի, թեթե, քիմիական, կահույքի արդյունաբերություն, շինանյութերի արտադրություն, ջէկ։ Գործում են 3 բուհ, Մոսկվայի կուլտուրայի ինստիտուտի մասնաճյուղը, ԳՀԻ-ներ, 2 թատրոն, հայրենագիտական թանգարան, պատկերասրահ, ֆիլհարմոնիա, սրտաբանական առողջարան; Հիմնադրվել է 1636 թվականին, որպես ամրոց։ 1719 թվականին եղել է Տամբովի գավառի, 1779 թվականից՝ Տամբովի փոխարքայության գլխավոր քաղաքը։ 1796 թվականից նահանգական կենտրոն էր։ «Խոլերային խռովություն» է բռնկվել նաե Տամբովում (1830, 1830—1831 թվականների խոլերային համաճարակի ժամանակ Ռուսաստանում ցարական կառավարության դեմ խռովություն)։ 1870 թվականին Տամբովում անցկացվել է Ռյազան-Ուրալ երկաթուղին։


== Անվանում ==
Հիմնադրվել է 1636 թվականին։ Անվանումը ստացել է մոտակայքում հոսող Լեսնոյ Տամբով և Նարո Տամբով գետերից։ Ենթադրում են, որ «Տամբով» տեղանունն առաջացել է էրդյա֊մորդվիներեն տամբակա ― «հորձանուտ, գետափոս», տոմբակս ― «ճահճուտ, խրուտ» բառերից։


== Հուշարձաններ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Գրեմմի մրցանակաբաշխության ռեկորդներ

Գրեմմի մրցանակաբաշխոթյան ռեկորդներ։ Գրեմմիի կեսդարյան պատմության ընթացքում այն ստացել են հարյուրավոր երաժիշտներ՝ որոշները մի քանի անգամ։ Այստեղ ներկայացված են հավաքած մրցանակների և անվանակարգերի քանակով ռեկորդային ցուցանիշները։


== Մրցանակների քանակով ռեկորդներ ==
Ընդհանուր Գրեմմի մրցանակների քանակով ռեկորդը պատկանում է հունգարական արմատներով անգլիացի դիրիժոր Գեորգ Շոլտիին, ով ավելի քան 20 տարի աշխատել է Չիկագոյի սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ։ Նա 31 Գրեմմի արձանիկ և 74 առաջադրում ունի ամբողջ կարիերայի ընթացքում։ Կանանց մեջ այդ ռեկորդը պատկանում է Էլիսոն Կրաուսին։

Նշում՝ Արետա Ֆրանկլին (18 մրցանակ), Ջիմի Ստյոր, Թոնի Բենեթ, Փոլ ՄաքՔարթնի, Յո-Յո Մա (բոլորը 18 մրցանակ ունեն), Ռեյ Չարլզ, Էրիկ Կլեպտոն (17 մրցանակ), Լեոնարդ Բերնսթայն, Սթինգ (16 մրցանակ), Ադել (15 մրցանակ)։


=== Մրցանակների քանակով խմբերի ռեկորդներ ===
U2 իռլանդական խումբը 22 Գրեմմի մրցանական ունի։


=== Ամենաերիտասարդ կատարողներ ===
Լիեն Ռայմսը դարձել է ամենաերիտասարդ կատարողուհի, ով հաղթել է Գրեմմի։ Նա ընդամենը 14 տարեկան էր, երբ ստացել է իր առաջին երկու մրցանակները 1997 թվականին։ Նա նաև դարձել է քանթրի երաժշտության առաջին ներկայացուցիչը, ով կարողացել է հաղթել Գրեմմի լավագույն նոր արտիստի համար։


== Մեկ արարողության ժամանակ մրցանակների քանակով ռեկորդներ ==
Մրցանակների մեծագույն քանակը, որ ստացել են մեկ մրցանակաբաշխության ժամանակ պատկանում է Մայքլ Ջեքսոնին, ով 1984 թվականին հաղթել է Գրեմմիի 8 արձանիկ։ Այդ նվաճումը 2000 թվականին կրկնել է Santana-ն։


== Առաջադրումների քանակով ռեկորդներ ==
Քվինսի Ջոնսին է պատկանում ընդհանուր առաջադրումների (80 անգամ) քանակով ռեկորդը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գրեմմիի պաշտոնական կայք(անգլ.)
CBS GRAMMY կայք(անգլ.)
Պադմա Շրի

Պադմա Շրի (հինդի՝ पद्म श्री), Հնդկաստանի մեծությամբ չորրորդ պետական քաղաքացիական պարգևն է՝ Բհարատ Ռատնա, Պադմա Վիբհուշան և Պադմա Բհուշան պարգևներից հետո։ Հանձնվում է Հնդկաստանի կառավարության կողմից՝ ի նշան այս կամ այն ոլորտում քաղաքացու կողմից բացառիկ ներդրումների համար՝ (արվեստ, կրթություն, արդյունաբերություն, գրականություն, գիտություն, սպորտ, բժշկություն և այլն)։


== Պատմություն ==
Պադմա Շրի պարգևը սահմանվել է 1954 թվականին՝ Հնդկաստանի նախագահի կողմից։
Պադման (սանսկրիտ՝ पद्म), սրբազան լոտոսն է, բույս, որը կենտրոնական դեր է խաղում հնդկական կրոններում՝ հինդուիզմում, բուդդայականությունում և ջայնիզմում։ Հինդուիզմում լոտոսի ծաղիկը Վիշնու, Բրահմա, Լակշմի, Սարասվատի և Կուբերա աստվածությունների գլխավոր պիտույքներից մեկն է, որը հնդկական մշակույթում խորհրդանշում է աստվածային գեղեցկությունը և հոգու մաքրությունը։ Շրի (սանսկրիտ՝ श्री), նշանակում է հաջողություն, երջանկություն։ Հաճախ ավելացվում է մարդկանց անվանը՝ մեծագույն, հարգարժան, սրբազան, աստվածային, երանելի և այլ իմաստներով։
Պադմա Շրի մեդալի դիմային մակերեսին պատկերված լոտոսի ծաղիկի վերևում և ներքևում դևանագարիով գրված են Պադմա և Շրի՝ այսինքն հարգարժան պարոն կամ տիկին, բառերը։ Պարգևը հանձնվում է ամեն տարի՝ Հնդկաստանի հանրապետության օրը և ոչ միայն Հնդկաստանի քաղաքացիներին։
2017 թվականի դրությամբ, Պադմա Շրի պարգևին արժանացել են 2913 մարդ։


== Տես նաև ==
Պադմա Բհուշան
Պադմա Վիբհուշան
Բհարատ Ռատնա


== Ծանոթագրություններ ==
Բաղ (այլ կիրառումներ)

Բաղ անվանումը կարող է ունենալ հետևյալ կիրառումները․

Բաղ (Երզնկայի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Երզնկայի գավառում,
Բաղ (Աղբակի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Աղբակի գավառում։
Կիրովո (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿիրովոԿիրովո (ուկրաիներեն՝ Кірове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Պերետիչկի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Անահիտ Մելքումյան

Անահիտ Սերգեյի Մելքումյան (նոյեմբերի 2, 1959(1959-11-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ տնտեսագետ։ Տնտեսագիտության դոկտոր (2006), պրոֆեսոր։
Սերգեյ Մելքումյանի դուստրը, Միքայել Մելքումյանի քույրը։


== Կենսագրություն ==
Անահիտ Մելքումյանը ծնվել է 1959 թվականի նոյեմբերի 2-ին, Երևանում։ 1980 թվականին ավարտել է Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտը։ 1985 թվականից եղել է Հայկական պետական տնտեսագիտական համալսարանի դասախոս, ՀՊՏՀ աշխատանքի տնտեսագիտության ամբիոնի վարիչի ժ/պ։
Աշխատանքները վերաբերում են աշխատանքի տնտեսագիտության, շուկայի, բնակչության զբաղվածության կարգավորման, ժողովրդագրության, աշխատանքի պաշարների կառավարման, գենդերային տնտեսագիտության հարցերին։


== Երկեր ==
Աշխատանքի շուկա / Ա. Մելքումյան, Մասն. խմբ.՝ Ն. Սամվելյան, Երևան, Լազերքոփի, 2017։
ՀՀ մարզերում փոքր և միջին բիզնեսի զարգացման ազդեցությունը աղքատության կրճատման վրա / Հեղինակներ` Մ. Մելքումյան, Ա. Մելքումյան, Ֆ. Բահարյան և այլք, Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, Երևան, Տնտեսագետ, 2016։
Գործազրկությունը և աշխատավարձի անհավասարությունը ՀՀ-ում / Ա. Մելքումյան, Հ. Թերզյան և ուրիշեր, Խմբ.՝ Վ Միրզոյան, ՀՊՏՀ, Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, Տնտեսագետ, 2014։
Աշխատանքի շուկա / Ա. Մելքումյան, Մասն. խմբ.՝ Ն. Սամվելյան, Երևան, Զանգակ-97, 2009։
Աշխատանքի շուկան և բնակչության զբաղվածությունը։ (Դասախոսություններ) / Ա. Մելքումյան, ՀՊՏՀ, Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան, Երևան, Տնտեսագետ, 2006։
Աշխատանքի շուկայի և զբաղվածության կարգավորման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում / Ա. Ս. Մելքումյան, Մասն. խմբ.՝ Մ. Ս. Մելքումյան, Երևան, Զանգակ-97, 2005։
Աշխատանքի շուկայի և զբաղվածության կարգավորման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում։ Սեղմագիր ‐ Ը.00.02 ‐ «Տնտեսության, նրա ճյուղերի տնտեսագիտություն և կառավարում» մասնագիտությամբ տնտեսագիտության դոկտորի գիտական աստիճանի հայցման ատենախոսության, Երևան, Երևանի պետական տնտեսագիտական ինստիտուտ, 2005։
Աշխատանքի շուկայի և զբաղվածության կարգավորման հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում / Ա. Ս. Մելքումյան, Մասն. խմբ.՝ Մ. Ս. Մելքումյան, Երևան, Զանգակ-97, 2004։
Աշխատանքի շուկայի ձևավորման և զբաղվածության հիմնախնդիրները աղքատության հաղթահարման ՀՀ ռազմավարությունում։ ՄԻԺԻ ՀԿ-ի հրատարակչություն, 2002։
Աշխատանքի շուկա և զբաղվածություն։ Արդի հիմնախնդիրները Հայաստանի Հանրապետությունում և ԱՊՀ այլ երկրներում / Ա. Մելքումյան, Մասն. խմբ.՝ Հ. Գրիգորյան, Երևան, Նահապետ, 1999։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլյալակո

Վիլյալակո (իսպ.՝ Villalaco), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էլ Սեռատո Պալենտինո շրջանում։ Բնակչությունը՝ 71 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սերգեյ Բալուխատի

Սերգեյ Դմիտրիևիչ Բալուխատի (ռուս.՝ Серге́й Дми́триевич Балуха́тый, մարտի 12 (24), 1893, Թեոդոսիա, Տավրիկյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 2, 1945(1945-04-02), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային գրականագետ, մատենագիր, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1943)։


== Կենսագրություն ==
1919—1923 թվականներին եղել է Սամարայի պետական համալսարանի, իսկ մինչև կյանքի վերջը` Լենինգրադի պետական համալսարանի պրոֆեսոր։ 1930 թվականից ղեկավարել է ԽՍՀՄ ԳԱ ռուս գրականության ինստիտուտի 20-րդ դարի ռուս գրականության բաժինը (Պուշկինյան տուն)։
Ս. Բալուխատիի ուսումնասիրությունները հիմնականում նվիրված են եղել Մաքսիմ Գորկու և Անտոն Չեխովի ստեղծագործություններին։ Հայտնի է որպես չեխովագիտության հիմնադիր։ Լենինգրադի շրջափակման ենթարկվածներից է։
Մահացել է չարորակ գերճնշումից 1945 թվականի ապրիլի 2-ին Լենինգրադում։ Թաղվել է Վոլկովյան գերեզմանոցի Գրականագիտական կամրջակում։


== Ընտանիք ==
Լյուցիա Ֆեդորովնա Բալուխատայա (?—1945)՝ կինը, Մարիինյան թատրոնի բալետի պարուհի։ Թաղվել է ամուսնու մոտ։


== Աշխատություններ ==
Մաքսիմ Գորկու քննադատություն։ Հոդվածների և գրքերի մատենագրություն։ 1893—1932, М., 1934,
Մաքսիմ Գորկու գրական աշխատանքտ։ 1892—1934 թվականների առաջինը տպագրված տեքստերի և հեղինակազորված հրատարակությունների ցանկ, М.-Л., 1936,
Չեխով դրամատուրգը, Л., 1936,
Մ. Գորկու դրամատուրգիայի ուսումնասիրության հարցեր, М.-Л., 1938,
Գորկու սեմինարիա, Л., 1946։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Берков П. Н., Муратова К. Д. Хронологический список научных трудов С. Д. Балухатого // Учёные записки ЛГУ. Сер. филологических наук. 1948. Вып. 13;
Балухатый Сергей Дмитриевич // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
Балухатый, Сергей Дмитриевич // Анкилоз — Банка. — М. : Большая российская энциклопедия, 2005. — С. 727. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 2). — ISBN 5-85270-330-3.
Куприяновский П. Б. Литературовед, библиограф, педагог: (К 100-летию со дня рождения С. Д. Балухатого) // Вестник Санкт-Петербургского университета. Сер. 2. 1993. Вып. 1.
Иоффе Ф. М.


== Արտաքին հղումներ ==
Կաղապար:Сотрудник РАН
Историческая справка на сайте Архива РАН
Խաիս

Խաիս, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Շապին Գարահիսարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պույի սյուր Սեր

Պույի սյուր Սեր (ֆր.՝ Pouilly-sur-Serre), կոմունա Ֆրանսիայում՝ Պիկարդիա մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Մարլ կանտոնայի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Լան։
INSEE կոդը՝ 02617:


== Բնակչություն ==
2010 թվականին բնակչությունը կազմել է 524 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 342 աշխատունակ բնակիչներից 256-ը (15-64 տարեկան) տնտեսապես ակտիվ են, 86-ը՝ պասիվ (ակտիվության ինդեքսը՝ 74,9 %, 1999 թվականին 70,6 % էր)։ 256 ակտիվ բնակիչներից 212-ը (117 տղամարդ և 95կին) աշխատում են, գործազուրկ էր 44-ը (23 տղամարդ և 21 կին)։ 86 պասիվներից 35-ը աշակերտներ և ուսանողներ են, 31-ը՝ թոշակառուներ, 20-ն էլ պասիվ են այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ — Պույի սյուր Սեր (ֆր.)
Բանբեր Հայաստանի արխիվների

«Բանբեր Հայաստանի արխիվների», պատմաարխիվային քառամսյա հանդես։ Լույս է տեսնում Երևանում, 1960 թ․-ից։ Հրատարակում է Հայաստանի Հանրապետության Նախարարների խորհրդին առընթեր (այժմ` Հայաստանի տարածքային կառավարման նախարարության) արխիվային գլխավոր վարչությունը։
Գլխավոր խմբագիրներ՝ Վ. Կզարթմյան (1960-1962 թթ․), Ա. Հարությունյան (1963-1986 թթ․), Պ. Սաֆյան (1987-1991 թթ-ի մարտ), Հ. Ֆելեքյան (1991 թ․-ի ապրիլից)։ «Բանբեր Հայաստանի արխիվների»-ն հրապարակում է նորահայտ փաստաթղթեր, արխիվային սկզբնաղբյուրների հիման վրա գրված տեսական հոդվածներ հայ ժողովրդի պատմության նոր և նորագույն շրջանի, հասարակական, քաղաքական ու մշակութային կարևոր անցքերի, նշանավոր գործիչների վերաբերյալ, գրախոսական ու քննադատական նյութեր։
«Բանբեր Հայաստանի արխիվների»-ն իր հրապարակումներում մշտապես լուսաբանում է հայկական հարցը, հայերի ցեղասպանության հիմնահարցերը։ Հրապարակում է սկզբնաղբյուրներ՝ իրենց արխիվային բնագրերի տեսքով կամ թարգմանաբար, գիտական մեկնաբանություններով, արտատպվում են նաև հրապարակումներ հազվագյուտ և օտարալեզու հրատարակություններից։
«Բանբեր Հայաստանի արխիվների»-ն 1965-1990 թթ․-ի համարներում (բացառությամբ աոանձին տարեթվերի) հայկական հարցի, ցեղասպանության վերաբերյալ եղել է 25 անուն հրապարակում, 17 անուն տեսական հոդված։ Շրջանառության մեջ է դրվել 171 նորահայտ փաստաթուղթ։


== Աղբյուր ==
Գիտական տեղեկատվական վերլուծության և մոնիթորինգի կենտրոն, Հայաստանում հրատարակվող գիտական պարբերականների ցանկ Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.