armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Բարտ (արջ)

Բարտ արջը (անգլ.՝ Bart the Bear, հունվարի 19, 1977(1977-01-19), Բալթիմոր, Մերիլենդ, ԱՄՆ - մայիսի 10, 2000(2000-05-10), Park City), կոդրա ենթատեսակի գորշ արջ։ Ամենահայտնի կինոդերասան կենդանիներից մեկը։ Լինելով ամրակազմ, ունեցել է 2,90 մետր հասակ և կշռել է ավելի քան 700 կիլոգրամ։ 1988 թվականին Բարտի աջ ձեռքին քաղցկեղ էր հայտնաբերվել։ Առաջիկա երկու տարիներին 2 անգամ վիրահատվել է, սակայն տեղի ունեցավ ռեցեդիվ և նրան ևս մի անգամ չէին կարող վիրահատել, որովհետև շատ վտանգավոր էր։ Բարտին քնեցրին մայիսի 10-ին 2000 թվականին Բրեդ Փիթի «Բուծելով գրիզլիներին» փաստագրական ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։ Բարտի վարժեցնողները եղել են Դուգ Սուսը (անգլ.՝ Doug Seus) և Լին Սյուզը (անգլ.՝ Lynn Sous):


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Բարտ արջը (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Վերա Գոլովինա

Վերա Լեոնիդովնա Գոլովինա (ռուս.՝ Вера Леонидовна Головина́, մայիսի 17, 1902(1902-05-17), Կարաչև, Օրյոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1988, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։ Սերել է ազնվական ցեղից, ծնվել է սպայի ընտանիքում։


== Կենսագրություն ==
Վերա Գոլովինան ծնվել է 1902 թվականի մայիսի 17-ին Կարաչև քաղաքում։ 1920 թվականին ընդունվել է Ե. Վախթանգովի ղեկավարած թատերական ստուդիա՝ դառնալով Վախթանգովի աշակերտը, իսկ նրա մահից հետո պաշտպանում էր ստուդիայի անկախությունը Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնից, և վերջ ի վերջո 1926 թվականին թատերախումբը ստացավ թատրոնի կարգավիճակ։ Սակայն Վախթանգովի անվան թատրոնում ղեկավարության հետ խնդիրներն այդքանով չավարտվեցին։ Մի քանի տարի թատրոնը ղեկավարում էր գեղարվեստական խորհուրդը, սակայն այն չէր կարող այդպես երկար գոյատևել։ Գլխավոր ռեժիսորի պաշտոնի համար երկու հիմնական թեկնածու կար՝ Բորիս Զախավան և Ռուբեն Սիմոնովը։ Երկուսն էլ տաղանդավոր էին, հետաքրքիր ներկայացումներ էին բեմադրում և ձգտում էին պահպանել իրենց ուսուցչի՝ Եվգենի Վախթանգովի ավանդույթները։ Նրանցից յուրաքանչյուրը որպես ռեժիսոր իր նախընտրած դերասաններն ուներ։ Վերա Գոլովինան Բորիս Զախավայի կողմից էր։ 1939 թվականին կառավարության որոշումով Ե. Վախթանգովի անվան թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր նշանակվեց Ռուբեն Սիմոնովը։ Այդուհանդերձ, Զախավան շարունակեց աշխատել թատրոնում։ Այս երկպառակության արձագանքները դեռ երկար շարունակվեցին։ Երկու վարպետը ոչ միշտ էին կարողանում համաձայնության գալ՝ նույնիսկ քսան տարի անց՝ 1958 թվականին։ Այս բարդ հարաբերությունների հետևանքով Վերա Գոլովինան՝ որպես Բ. Զախավայի կողմնակից, 1958 թվականին հեռացվեց թատրոնից։ 
Թատերական բեմ Գոլովինան այլևս դուրս չեկավ։ Նկարահանվեց մի քանի ֆիլմերում՝ ոչ մեծ դերերում և դրվագներում։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==
Մեդալ «Աշխատանքային արիության համար» (դեկտեմբերի 16, 1946)


== Դերերը թատրոնում ==


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բորշոդխեմ (ընկերություն)

Բորշոդխեմ (BorsodChem), պաշտոնական անվանումը` Wanhua-BorsodChem, հունգարական քիմիական ընկերություն, որը գտնվում է Հունգարիայի Կազինցբարցիկա քաղաքում։ Մասնագիտանում է իզոցիանատների, պոլիվինիլքլորիդիև վինիլի արտադրության մեջ։ Հիմնական գործարանը գտնվում է Կազինցբարցիկայում, սակայն արտադրությունն իրականացվում է նաև Չեխիայի Օստրավայում և Լեհաստանի Կենձեժին-Կոզլեում։ Մասնաճյուղեր կան Հունգարիայում, Բելգիայում, Չեխիայում, Խորվաթիայում, Իտալիայում և Լեհաստանում։ 
2008 թվականից տեխնիկական աջակցության կենտրոնը գտնվում է Գյոդյոլյոյում։


== Պատմություն ==
BorsodChem ընկերության նախապատմությունը սկսվում է 1949 թվականին Հունգարիայի հյուսիսում մի շարք քիմիական գործարաններ Borsodi Vegyi Kombinát  ձեռնարկության մեջ միավորումից հետո և դրանցում պոլիվինիլքլորիդի արտադրությունը սկսվել է 1963 թվականին։ 1991 թվականին Բորշոդխեմը ստեղծվել է որպես Հունգարիայի առաջատար քիմիական ընկերությունը դարձած ձեռնարկության իրավահաջորդ։
2000 թվականին բաժնետոմսերի 24.7% -ը ձեռք է բերվել իռլանդական օֆշորային Milford Holdings ընկերության կողմից և վաճառվել Banca Commerciale Italiana -ի հունգարական մասնաճյուղին։ Vienna Capital Partners ընկերությունը մասնակցություն է ունեցել այս գործարքին, և Հունգարիայի վարչապետը պահանջել է այսպիսի գործարքի փաստով հետաքննություն։
Ընկերությունը 2007 թվականին ձեռք է բերվել Պերմիրա (Permira) ընկերության կողմից, և այնուհետև 2011 թվականին վաճառվել է Wanhua Industrial Group ընկերությանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
PU website
PVC website
Կազինցբարցիկայի ֆաբրիկայի կայքը
Չեխիայի ընկերության ֆաբրիկայի կայքը
Լեհաստանի ընկերության ֆաբրիկայի կայքը
Wanhua Group-ի կայքը Archived 2020-06-10 at the Wayback Machine.
Արմեն Հայրապետյան (պետական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Հայրապետյան (այլ կիրառումներ)Արմեն Վլադիմիրի Հայրապետյան (մայիսի 7, 1961(1961-05-07), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի պետական գործիչ, Հայաստանի գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետ։


== Կրթություն ==
1968–1978 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի Ե. Չարենցի անվան թիվ 67 միջնակարգ դպրոցը։
1978-1983 թթ. - սովորել և ավարտել է Վ. Բրյուսովի անվան ռուսաց և օտար լեզուների ինստիտուտի պատմա-անգլիական բաժինը։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1983-1985 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Ունի պահեստի սպայի կոչում։
1985-1987 թթ. - աշխատել է Արտաշատի շրջանի Դիմիտրով գյուղի միջնակարգ դպրոցում որպես պատմության ուսուցիչ։
1987-1991 թթ. - աշխատել է ՀԼԿԵՄ կենտկոմում որպես հրահանգիչ, սեկտորի վարիչ, այնուհետև՝ միջազգային հարաբերությունների և սփյուռքի հետ համագործակցության բաժնի վարիչի տեղակալ։
1991-1996 թթ. - «Մարկ Ինտերնեյշնլ» ՍՊԸ (Մոսկվա) հիմնադիր տնօրեն։
1996-2011 թթ. - «Մարկ Ինտերնեյշնլ» ՍՊԸ (Երևան) հիմնադիր տնօրեն։
1997 թվականից - Հայաստանում Ուրուգվայի Արևելյան Հանրապետության պատվավոր հյուպատոս։
2011 թ. հուլիսի 15-ին Հայաստանի Վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի սփյուռքի նախարարի տեղակալ։
2012 թ. օգոստոսի 28-ին Հայաստանի Վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի սփյուռքի նախարարի տեղակալի պաշտոնից։
2014 թ. հուլիսի 7-ին Հայաստանի Վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի սփյուռքի նախարարի տեղակալ։
2014 թ. հոկտեմբերի 6-ին Հայաստանի Վարչապետի որոշմամբ ազատվել է Հայաստանի սփյուռքի նախարարի տեղակալի պաշտոնից՝ իր դիմումի համաձայն։
2014 թ. հոկտեմբերի 6-ին Հայաստանի վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետ։Անկուսակցական է։


== Պարգևներ ==
Հայաստանի սփյուռքի նախարարության «Պողոս Նուբար» մեդալ (2013)։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Հրետանային զենք

Հրետանային զենք, հրազենի տեսակ՝ զորքերին անմիջական կրակային աջակցություն ցույց տալու համար։
Հրետանային զենքը նախատեսված է հակառակորդի հրթիռամիջուկային տակտիկական զենքի դեմ պայքարի, կենդանի ուժի և կրակային միջոցների ոչնչացման ու ճնշման, տանկերի ու շարժական զրահապատ այլ մարտական միջոցների (ինքնաթիռներ, ուղղաթիռներ և այլն) դեմ պայքարի և ցամաքում, ծովում ու օդում մարտական այլ խնդիրներ կատարելու համար։ Հրետանային զենքը հզոր ջերմային մեքենա է, որում օգտագործվում է վառոդային գազերի (ճնշումը՝ 3000—4000 կԳ/սմ2, ջերմաստիճանը՝ մինչև 3000 °C) էներգիան։ Հրետանային զենքը լինում է վերգետնյա, ավիացիոն, առափնյա և նավային։ Ըստ արկին սկզբնական արագության հաղորդման եղանակի տարբերում են փողային և ռեակտիվ, իսկ ըստ փողանցքի կառուցվածքի՝ ակոսավոր և հարթափող հրետանային զենքեր։ Ըստ տեղաշարժման եղանակի լինում են բուքսիրային, ինքնաշարժ (շարժիչով սարքավորված), ինքնագնաց (թրթուրավոր կամ անվավոր անվաշրջանակով), տանկային և այլ հրետանային զենքեր։ Դրանց տեսակներից են թնդանոթը, հաուբիցը, ականանետը, անետգլորք հրանոթը, ռեակտիվ համակարգերը և այլն։


== Տես նաև ==
Հրետանի
Կուրոսիո

Կուրոսիո (ճապոներեն՝ 黒潮, կուրո-սև, սիո-հոսանք), Կուրո-Սիվո, ճապոնական հոսանք (日本海流), օվկիանոսային տաք հոսանք Խաղաղ օվկիանոսի հյուսիս-արևմուտքում, Ճապոնիայի հարավային և արևելյան ափերի մոտ։ Առաջանում է Արևելա-Չինական ծովի հյուսիսային մասի և նրան հարող օվկիանոսի մակարդակների տարբերության հետևանքով։ Որոշ գիտնականների կարծիքով Հյուսիսային պասսատային հոսանքի շարունակությունն է։ Ռյուկյու կղզիների մոտ բաժանվում է 2 ճյուղի՝ արևմտյանը մտնում է Արևելա-Չինական ծով, Յուսիմայի նեղուցով անցնում Ճապոնական ծով, արևելյան ճյուղը ճապոնական կղզիների արևելյան ափերով անցնում է հյուսիսարևելյան և հյուսիս ային լայնության 40°-ի տակ հանդիպում Կուրիլյան սառը հոսանքին, որտեղից արևելյանը կոչվում է Հյուսիս-Խաղաղօվկիանոսյան հոսանք։ Սիոնոմիսակի հրվանդանից հարավային Կուրոսիոյի լայնությունը մոտ 170 Կմ է, հոսանքի շերտի հաստությունը՝ մինչև 700 մ, հզորությունը՝ 37, 9 միլիոն մ3/վրկ, արագությունը՝ 6 Կմ/ժ։ Հյուսիսային լայնության 35°-ից Կուրոսիոյի հաստությունը նվազում է մինչև 200 մ, արագությունը՝ 1-2 Կմ/ժ։ Ջրի ջերմաստիճանը օգոստոսին 28 °C-ից (հարավում) 25 °C (հյուսիսում) է, փետրվարին՝ 18 °C-ից 12 °C։
Զել լիճ

Զել լիճ (գերմ.՝ Zeller See, իտալերեն՝ Lago di Zell), փոքրիկ քաղցրահամ լիճ Ավստրիական Ալպերում՝ ծովի մակարդակից 750 մ բարձրության վրա։ Իր անունը ստացել է Զել Ամ Զե քաղաքից, որը գտնվում է լճի մեջ խորացած փոքրիկ դելտայի վրա։ Լիճն ունի մոտ 4 կիլոմետր երկարություն և 1,5 կիլոմետր լայնություն։ Աառավելագույն խորությունը կազմում է 73 մետր։
Զել լիճ են թափվում բազմաթիվ փոքր լեռնային առվակներ, սկիզբ է առնում կարճ և արագահոս Զալցախ գետակը։ Ձմռանը լիճը ամբողջովին սառչում է, ինչի շնորհիվ լճի տարածքում զարգացած են ձմեռային սպորտաձևերը։ Ամռանը լիճն ունի զբոսաշրջային նշանակություն, նավարկելի է։ Բնապահպանական նկատառումներից ելնելով նավարկության համար չի թույլատրվում այրման շարժիչներով նավակների շահագործումը, բացառությամբ լաստանավերի, որոնք հատում են լիճը ուղիղ գծով՝ Զելլից Թումերսբախ ուղղությամբ։ Դրա փոխարեն կարելի է վարձել էլեկտրական նավակներ, որոնք ավելի անվտանգ են բնության համար։ 
Լճի ջուրը շատ մաքուր է, հարմար է ջրային սպորտաձևերի և հանգստի կազմակերպման համար, բայց բարձրադիր դիրքի պատճառով ջուրը կարող է սառը լինել։
Լիճը հարավային հատվածում ավելի ծանծաղ է, ծածկված է ջրային մոլախոտով և բարձր խոտով, ինչի պատճառով Շյուտդորֆ բնակավայրի մոտ այն պիտանի չէ նավարկության, հանգստի կազմակերպման կամ լողալու համար։


== Ծագում ==
Զել լիճն ունի սառցադաշտային ծագում, ձևավորվել է չորորդական սառցապատման շրջանում՝ 10 000 - 16 000 տարի առաջ, Հյուսիսային Ալպերին բնորոշ Գլոկներ տիպի սառցադաշտերի քայքայիչ աշխատանքի հետևանքով առաջացած գոգավորություններում՝ հալոցքային և անձրևային ջրերի կուտակումից։ Եթե նախկինում լճի տարածման հյուսիսային սահմանը կազմում էր Զաալֆելդենի հովիտը, իսկ հարավում՝ Զալց գետի հովիտը, ապա այժմ լճի մակերեսը բավականին կրճատվել է՝ կազմելով մոտ 4,55 կմ²։


== Աշխարհագրություն ==
Հարավային մասում 2 կմ երկարության ջրանցքով Զել լիճը միանում է Զալցախ գետին։ Ափից մոտ 2 կմ հյուսիս ձգվում է Զալախ գետի հովտից բաժանող, մակերևույթում թույլ արտահայտված ջրբաժան գիծը։ 
Տարվա ընթացքում լճի ջրի ջերմաստիճանը կազմում է 18°-24°C:


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Միրսաիդ Միրշաքար

Միրսաիդ Միրշաքար (Միրշաքարով) (ապրիլի 22 (մայիսի 5), 1912, Ֆերգանայի մարզ, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 1, 1993(1993-08-01), Դուշանբե, Տաջիկստան), տաջիկ խորհրդային գրող, հասարակական գործիչ։ Տաջիկական ԽՍՀ ժողովրդական բանաստեղծ (1962)։
1932—1933 թվականներին՝ «Սոխտմոնի Վախշ» («Վախշշին») թերթի խմբագիր։ «Հաղթանակի դրոշ» (1934) պոեմը Վախշշինի աշխատանքային առօրյայի մասին է։ Տաջիկական խորհրդային պոեզիայի էպիկական ժանրերի զարգացման վրա ազդեցություն են գործել Միրշաքարի «Ոսկե ղշլաղ» (1942, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950), «Անհնազանդ Փյանջ» (1949, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1950), «Լենինը Պամիրում» (1955), «Սեր և պարտք» (1962) և այլ պոեմներ։ Միրշաքարը տաջիկական մանկական գրականության հիմնադիրներից է։ Գրել է նաև պիեսներ։ 1940—1943 թվականներին և 1946—1959 թվականներին եղել է Տաջիկական ԽՍՀ գրողների միության վարչության պատասխանատու քարտուղար, 1961—1975 թվականներին՝ Տաջիկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահ։ Ասիայի և Աֆրիկայի ժողովուրդների համերաշխության կազմակերպության տաջիկական կոմիտեի նախագահն էր։ Պերգևատրվել է Լենինի 2 շքանշանով, Հոկտեմբերյան հեղափոխության, Աշխատանքային կարմիր դրոշի 2, Պատվո նշան, Ժողովուրդների բարեկամության շքանշաններով, մեդալներով, Տաջիկական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատվոգրերով։


== Հիշատակ ==
Տաջիկստանի մայրաքաղաք Դուշանբեում Միրսաիդ Միրշաքարի անունով են կոչվել փողոցներից մեկը [1] և հանրապետական մանկական գրադարանը  (2003)։ Նրա մասին նկարահանվել են փաստավավերագրական և հեռուստատեսային կինոնկարներ (1972, 1977, 1983 թվականներին)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Мирзо-заде Х. Миршакар, Мирсаид // Краткая литературная энциклопедия. — М.: Сов. энцикл., 1967. — Т. 4: Лакшин — Мураново / Гл. ред. А. А. Сурков.
Народные депутаты 1938—2010 = Вакилони халқ 1938—2010 / Сайдулло Хайруллоев. — Душанбе: ҶДММ «Анҷумани Деваштич», 2006. — С. 199, 236, 301, 369, 413, 478, 528, 590. — 787 с. — 2000 экз. — ISBN 99947-36-33-7


== Արտաքին հղումներ ==
«ДЕТСКАЯ ЭНЦИКЛОПЕДИЯ: ЛИТЕРАТУРА Мирсаид Миршакар»։ Образовательный портал Claw.ru։ Վերցված է 2016-07-31
Գաուդենցիո Ֆերրարի

Գաուդենցիո Ֆերրարի(իտալերեն՝ Gaudenzio Ferrari) (1475, Վալդուջա, Վերչելլի, Պիեմոնտ, Իտալիա - հունվարի 31, 1546(1546-01-31), Միլան, Միլանի դքսություն), Լոմբարդյան դպրոցի իտալացի նկարիչ և քանդակագործ։ Լոմբարդյան մաներիզմի ամենաօրիգինալ վարպետներից մեկը։ Ֆերրարան երբեմն իր աշխատանքները ստորագրել է «De Varalli» կամ «De Varalli vallis», քանի որ ծնվել էր Պիեմոնտի Վարալո (Varallo) կոմունայի մոտակայքում, իսկ հետագայում աշխատել է այնտեղ։ Ֆերրարայի եղբորորդին հայտնի նկարիչ և լոմբարդյան դպրոցի մաներիզմի տեսաբան Ջ. Պ. Լոմացոն էր։ Գաուդենցիոն երկու անգամ ամուսնացել է։ Առաջին ամուսնությունից նա 1509 թվականին ունեցել է որդի և 1512 թվականին դուստր։ 1528 թվականին նա ամուսնացել է Մարիա Մաթիա դելլա Ֆոպայի հետ, ով մահացել է շուրջ 1540 թվականին՝ որդու մահից անմիջապես հետո։
Գաուդենցիո Ֆերրարին սովորել է Միլանում և Ֆլորենցիայում։  Բենուայի պնդմամբ, նրա ուսուցիչներն էին՝ Մակրինո դ'Ալբան և Ստեֆանո Սկոտոնը։  Աշխատել է Հռոմում։ Ընկերացել է Ռաֆայելի հետ։  Ֆերրարին Միլանում հանդիպել է Լեոնարդո դա Վինչիի հետ 1490-1498 թվականներին և հետևել Սանտա Մարիա դելլա Գրացիեի վանքում «գաղտնի ընթրիք» որմնանկարի վրա նրա աշխատանքին։ Ֆերրարիի գեղանկարչական ստեղծագործություններում նկատելի է Լեոնարդո դա Վինչիի, Պիետրո Պերուջինոյի, Կոռեջոյի և լոմբարդյան նկարիչների ազդեցությունը՝ Դոնատո Բրամանտեի, Վինչենցո Ֆոպպայի, Բրամանտինոյի, Բեռնարդո Դզենալեի։  Ֆերրարիի մտերիմ ընկերն էր «Լեոնարդեսկը» Բեռնարդինո Լուինին։
Ֆերրարայի՝ որպես նկարչի ձևավորումը կապված է Սանտուարիո Սանտա Մարիա դելե Գրեզիի կառուցման և նկարչության հետ Վարալոյում և Սակրո Մոնտե դի Վարալոյում, որտեղ Ֆերրարան արձաններ էր կատարում փայտով և տերակոտայում։ Հետազոտողները նշում են, որ Ֆերրարան իսկապես կրոնական նկարիչ էր՝ ազդեցության ենթարկվելով Հյուսիսային Իտալիայի և Գերմանիայի Գոթիկների կողմից։ Այս առումով նրա անհատականությունը «այնքան հստակ է առանձնանում այդ ժամանակի իտալացի նկարիչների շրջանում, որ բնական է թվում եզրակացնել, որ Գաուդենցիոն իր երիտասարդության տարիներին շրջել է Ռինոյի ափերով և երկար ու խորը ընկղմվել նրա խորհրդական մթնոլորտում»։  Ֆերրարան Ֆրանսիական Սակրո Մոնտե վանքի մատուռների նշանավոր ուխտագնացության անսամբլի հիմնական ստեղծողն էր, նա իր կյանքի ավելի քան տասը տարին նվիրել է այդ գործին։ Նա միաժամանակ հանդես է եկել որպես քանդակագործ, նկարիչ և ճարտարապետ։ Նրա գործը շարունակեցին Բերնարդինո Լանինոյի աշակերտը և այլ տաղանդավոր նկարիչներ՝ Ջուլիո Սեզարե Լուինին, Գալեացցո Ալեսսին, Անտոնիո դ'Էնրիկոն, Ֆերմո Ստելլան։
Վերջին աշխատանքները՝ որմնանկարներ և զոհասեղանների նկարներ, նկարիչը ստեղծել է Կոմոյում և Միլանում։ 1536 թվականին դադարել է աշխատել։ Գաուդենցիոյի աշակերտը Ջովաննի Բատիստա դելլա Սերվան էր։ Նկարչի հուշարձանը գտնվում է Վարալո քաղաքում, իսկ այն տան վրա, որտեղ նա ապրում էր ընտանիքի հետ, տեղադրվել են կիսանդրին և հուշատախտակը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աթանոսյան

Աթանոսյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կառլոս Ռուիս

Կառլոս Ումբերտո Ռուիս Գուտիեռես (իսպ.՝ Carlos Humberto Ruiz Gutiérrez, սեպտեմբերի 15, 1979, Գվատեմալա, ավելի հայտնի որպես՝ Կառլոս Ռուիս), գվատեմալացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս գվատեմալական «Մունիսիպալ» ֆուտբոլային ակումբում և Գվատեմալայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
1995-2002 թվականներին հանդես է եկել գվատեմալական «Մունիսիպալ» ակումբի կազմում։ 2000-2001 թվականներին վարձավճարով հանդես է եկել հունական Յանինա քաղաքի «ՊԱՍ» ֆուտբոլային ակումբում։ 2002-2004 թվականներին հանդես է եկել ամերիկյան «Լոս Անջելես Գալաքսի» ֆուտբոլային ակումբում։ 2005-2007 թվականներին հանդես է եկել ամերիկյան «Դալլաս» ֆուտբոլային ակումբում։ 2008 թվականին կրկին վերադարձել է «Լոս Անջելես Գալաքսի»։ 2008 թվականին հանդես է եկել նաև կանադական «Տոռոնտո» ֆուտբոլային ակումբում։ 2009 թվականին հանդես է եկել պարագվայական «Օլիմպիա» ֆուտբոլային ակումբում։ 2009-2010 թվականներին հանդես է եկել մեքսիկական «Պուեբլայի» կազմում։ 2010-2011 թվականներին՝ հունական «Արիս» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։ 2011 թվականին հանդես է եկել նաև ամերիկյան «Ֆիլադելֆիա Յունիոն» ակումբի կազմում։ 2011-2012 թվականներին հանդես է եկել մեքսիկական «Վերակրուս» ակումբի կազմում։ 2013 թվականին՝ ամերիկյան «Դի Սի Յունայթեդի» կազմում։ 2014 թվականից մինչև հիմա հանդես է գալիս գվատեմալական «Մունիսիպալ» ֆուտբոլային ակումբի կազմում։


== Ազգային հավաքական ==
1998 թվականից մինչև հիմա հանդես է գալիս Գվատեմալայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Carlos Pescadito Ruiz Latest TV Commercial for XOCAI XE Energy Drink
MLS player profile
Detail of international appearances and goals – www.rsssf.com – by Luis Fernando Passo Alpuin, RSSSF
Վիճակագրություն FIFA-ի կայքում(անգլ.)
Carlos Ruiz' statistics in Aris F.C. official page Archived 2011-05-19 at the Wayback Machine.
Նովի Դոնբաս (ավան, Դոբրոպոլսկի շրջան)

Նովի Դոնբաս (ուկրաիներեն՝ Новий Донбас), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովի Դոնբաս ավանում բնակվում էր 549 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Սրնգենի պսակավոր

Սրնգենի պսակավոր  (լատ.՝ P. coronarius Լ.), դրախտավարդազգիներ ընտանիքի, սրնգենի ցեղի բույս։ 


== Նկարագրություն ==
Տերևաթափ թուփ է՝ մինչև 3 մ բարձրությամբ։ Ընձյուղները մերկ են, երիտասարդ տարիքում՝ մազմզուկապատ։ Հին ճյուղերի կեղևը դարչնագորշավուն է, ճաքճքող։ Տերևները ձվաձև են կամ երկարավուն ձվաձև, 4—8 (երբեմն՝ 10) սմ երկարությամբ և 1,5—5 սմ լայնությամբ, սրածայր գագաթով, լայն սեպաձև կամ կլորավուն հիմքով, ատամնաեզր, վերևից մերկ, ներքևից փնջավոր աղվամազապատ (ջղերի անկյուններում)։ Ծաղիկները սպիտակավուն են, չափազանց բուրումնավետ, 2,5—3,5 սմ տրամագծով, ձվաձև պսակաթերթիկներով, հավաքված 5—9-ական ողկույզանման ծաղկաբույլերում։ Ծաղկակիրը և բաժակաթերթիկները մերկ են կամ մազմզուկապատ, սռնակը սերտաճած է իր մեծ մասով։ Ծաղկում է հունիսին, պտղաբերում է օգոստոսին։


== Տարածվածություն ==
Բնական պայմաններում աճում է Արևմտյան Եվրոպայում։ Հայաստանում մշակվում է ամենուրեք, կովկասյան սրնգենու հետ միասին։


== Կիրառություն ==
Ունի բազմաթիվ պարտիզային ձևեր, որոնք տարբերվում են բարձրությամբ (ցածրաճ, բարձր), ծաղիկների լիաթերթիկությամբ, տերևների գույնով (ոսկեդեղին, սպիտակ երիզավոր), տերևների ձևով (նեղ նշտարաձև) և այլն։ Չափազանց արժեքավոր դեկորատիվ թուփ է։ Էկոլոգիական խումբը՝ XIII: Մշակության հավանական շրջանները՝ 1 — 32:


== Ծանոթագրություններ ==
Մաուրիլանդիա դու Տոկանտինս

Մաուրիլանդիա դու Տոկանտինս  (պորտ.՝ Maurilândia do Tocantins), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Բիկու դու Պապագայուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 3524 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 738,101 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 4,8 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4.450.818,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.383,53 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,636 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Մաուրիլանդիա դու Տոկանտինսի մասին
Դորտմունդի պուրակ (Դոնի Ռոստով)

Դորտմունդի պուրակ (ռուս.՝ Дортмундский сквер), խոշոր զբոսայգի Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի Խորհրդային շրջանում։
Հիմնադրվել է 1983 թվականին, տարածքը 2,01 հեկտար է։ Զբոսայգին անվանվել է ի պատիվ Դոնի Ռոստովի գերմանական քույր քաղաք Դորտմունդի։
Շրջանային նշանակության զբոսայգի է` շրջանի բնակչության շարժման ինտենսիվ հոսքով։


== Պատմություն ==
Դոնի Ռոստովի Դորտմունդի պուրակը հիմնադրվել է 1983 թվականին և համարվում է քաղաքի խոշոր զբոսայգիներից մեկը (տարածքը 2 հեկտար է)։
Պուրակի պատմությունը սկսվել է այն բանից, որ 1983 թվականին Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության Դորտմունդ քաղաքը, որը Դոնի Ռոստովի քույր քաղաքներից է, որպես բարեկամության նշան քաղաքին նվիրեց գարեջրագործի պղնձե քանդակ, իսկ ռոստովցիներն իրենց հերթին Դորտմունդին նվիրեցին ձիու քուռակներ պատկերող քանդակագործական կոմպոզիցիա։ Այդ փոխանակումը խորհրդանշում էր երկու քաղաքների միջև բարեկամական մտադրությունները։
Գերմանական քաղաքի բնակիչների այս նվերը զարմացրեց և միաժամանակ ցնցեց քաղաքային իշխանություններին, որոնք չգիտեին որտեղ տեղադրել նվեր քանդակը։ Երկար մտորումներից հետո որոշվեց «Գարեջրագործին» տեղադրել նոր պուրակում, որը բացվեց քաղաքի Խորհրդային շրջանում, Աշխատավորների հրապարակում։
Արդյունքում որոշվեց պուրակը կոչել Դորտմունդի անունով։ Ներկայումս պուրակը կոչվում է նույն անունով և մեծ ժողովրդականություն է ձեռք բերել տեղի բնակիչների շրջանում, որոնք սիրում են հանգստանալ այստեղ ամառային օրերին։ Պուրակի կանաչապատ տարածքը զարդարում է քաղաքի այս շրջանը և գրավում է ոչ միայն տեղի բնակիչներին, այլև քաղաքի հյուրերին։ Պուրակի ծառուղիներում աճում են բազմաթիվ ինքնատիպ ծառեր և թփեր, գեղեցիկ տեսք են հաղորդում գույնզգույն ծաղկանոցները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոուզ Լեսլի

Ռոուզ Էլեանոր Արբետնոտ Լեսլի (անգլ.՝ Rose Eleanor Arbuthnot-Leslie, փետրվարի 9, 1987(1987-02-09), Աբերդին, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1987 թվականի փետրվարի 9-ին, Աբերդինում (Շոտլանդիա)։ Ծնվելու պահից սկսած ստացել է Ռոուզ Էլեանոր Արբուտնոտ Լեսլի անունը։
Լեսլին մեծացել է Լիկլիհեդում գտնվող XV դարի կառուցված ամրոցում, նա եղել է Սեբաստիան Արբետնոտի և Կանդիդի Մերի Լեսլի հինգ երեխաներից երրորդը։
Դա գալիս է հինավուրց Շոտլանդիայի Լեսլի կլանից, որն աշխարհին տվել է ռազմական, քաղաքական և հասարակական գործիչներ։ Ու ոչ միայն Շոտլանդիային, այլ նաև Ռուսաստանին։ Լեսլիի ընտանիքին է պատկանում նաև Աբերդին կոմսության XII դարի Ուորտհիլ ամրոցը։
Լեսլին հետագայում սովորել է Ռեյնի դպրոցում, այնուհետև սովորել է նաև «Միլֆիդի» մասնավոր դպրոցում։
2005-ից-2008 թվականներին Լեսլին երեք տարի վերապատրաստվել է հեղինակավոր Լոնդոնյան թատերական ակադեմիայում, որն էլ ավարտելուց հետո ստացել է արվեստի բակալավրի դիպլոմ։
Լեսլին իր դեբյուտը կինոյում նշել է 2008 թվականին «Անհաջողություններ արտասահմանում» հեռուստատեսային ֆիլմում։
Լեսլին եղել է Շոտլանդական հայտնի BAFTA-յի հաղթող, 2009 թվականին նկարահանված «Նոր քաղաք» հեռուստատեսային ֆիլմում իր դերի համար։
2010 թվականին խաղացել է «Բեդլամ» (Bedlam) պիեսում, որը բեմադրվել է Լոնդոնի հայտնի Գլոբուս թատրոնում։
Իր կարիերայի հաջորդ փուլը եղել է այն, որ նա նկարահանվել է «Դաունտոնների աբբայություն» բրիտանական հայտնի հեռուստասերիալում, որտեղ նա խաղացել է Գվենի դերը (2010)։
2012 թվականին նկարահանվել է «Հիմա ճիշտ ժամանակն է» ֆիլմում, որտեղ գլխավոր դերերը խաղում էին Դակոտա Ֆաննինգը և Ջերեմի Իրվին։
2014 թվականին ստացել է վհուկի դեր ռեժիսոր Այսներ Բրեկի «Վհուկների վերջին որսորդը» ֆիլմում։ Լեսլիի գործընկերները նկարահանման հրապարակում դառնում են Վին Դիզելը և Մայքլ Քեյնը։


== Ֆիլմագրություն ==


== Պարգևներ և նոմինացիաներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լեսլի Ռոուզը (անգլ.) Internet Movie Database կայքում


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլաևկա (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1860 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 566 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3328 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 170,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դյուրերի ինքնադիմանկար (1493)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դյուրերի ինքնադիմանկար (այլ կիրառումներ)«Ինքնադիմանկար» (գերմ.՝ Selbstportait), գերմանացի նկարիչ Ալբրեխտ Դյուրերի նկարն է։ Դյուրերից առաջ շատ նկարիչներ իրենց գաղտնի պատկերել են կտավներում, հիմնականում կտավի փեղկերին։ Դյուրերի ինքնադիմանկարը այդ բնույթի մեզ հասած ամենահին նկարներից է։ Հատկանշական է, որ Դյուրերը մինչև այդ՝ ուղևորությունների ժամանակ, իրեն նկարել էր նաև 13 տարեկանում արծաթագույն մատիտով, ինչպես նաև գրչածայրով։


== Պատմություն ==
Ինքնադիմանկարի ստեղծման ժամանակ Դյուրերը 22 տարեկան էր։ Նա ստեղծել է այն Ստրասբուրգում իր ուղևորությունների ժամանակ, նախքան Նյուրնբերգ վերադառնալը և Ագնեսա Ֆրեյի հետ ամուսնանալը։ Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեն, 1805 թվականին տեսնելով նկարի կրկնօրինակը, այն համարել է նվեր Ագնեսա Ֆրեյին խնամախոսության ժամանակ։


== Նկարագրություն ==
Կտավում պատկերված է երիտասարդ Ալբրեխտ Դյուրերը։ Աջ ձեռքում պահել է երնջնակ, որը ընկալվում է որպես Քրիստոսի չարչարանքների խորհրդանիշ։ Նկարի վերին հատվածում՝ 1493 տարեթվից աջ, մակագրված է. My sach die gat
als es oben schtat Ժամանակակից գերմաներենով այն գրվում է հետևյալ կերպ 
Meine Sachen werden von oben bestimmt և թարգամվում է որպես «իմ գործերը որոշվում են ի վերուստ»։ Այդ կերպ Դյուրերն արտահայտում է Աստծուն իր նվիրվածությունը, որը և ընդգծվում է ձեռքում բռնած երնջնակով։ Մոխրագույն թիկնոցի տակից նկատելի են վարդագույն-մանուշակագույն քուղեր, որոնք վերնաշապիկը ամրացնում են նկարչի կրծքավանդակին՝ միաժամանակ կտավին հաղորդելով լրացուցիչ գունային երանգավորում։


== Մեկնաբանություններ ==
Երնջնակի նշանակության մասին կան տարբեր վարկածներ։ Գերմանիայում այդ բույսը կոչվում է նաև «տղամարդկային հավատարմություն» (գերմ.՝ Mannestreu), այդ պատճառով կարծիք է եղել, որ կտավում դրա առկայությունը հաստատում է Ագնեսա Ֆրեյի հետ նկարչի առաջիկա ամուսնությունը, որը նախապատրաստվել է Դյուրերի բացակայության ընթացքում։ Ենթադրվել է նաև, որ Դյուրերը իր ինքնադիմանկարը պատկերել է մագաղաթի վրա, որպեսզի հեշտ լինի այն ուղարկել իր հարսնացուին։ Այդուհանդերձ, նկարում արված մակագրությունը հակասում է այդ ենթադրությանը։ Աստծո հանդեպ վստահության այդ արտահայտությունը դժվար է համարել խնամախոսության նվեր։ Հնարավոր է, որ Դյուրերը, ինչպես և ուրիշները, ինքնադիմանկարը ստեղծել է իր համար։


== Դյուրերի ինքնադիմանկարներ ==
Դյուրերի բոլոր ինքնադիմանկարներին բնորոշ է խեթ հայացքը։ Աջ բիբը գտնվում է աչքի անկյունում, իսկ ձախը նայում է ուղիղ։ Դա բացատրվում է նրանով, որ Դյուրերը նկարել է ինքնադիմանկարը՝ հայելու մեջ իրեն նայելով։

		
		
		


== Գրականություն ==
Bailey, Martin. Dürer. London: Phaidon Press, 1995. ISBN 0-7148-3334-7
Marcel Brion. Dürer. London: Thames and Hudson, 1960.
Bartrum, Giulia. Albrecht Dürer and his Legacy. British Museum Press, 2002. ISBN 0-7141-2633-0
Campbell Hutchison, Jane. Albrecht Dürer: A Biography. Princeton University Press, 1990. ISBN 0-691-00297-5
Erwin Panofsky. "The Life and Art of Albrecht Dürer", Princeton, 1945. ISBN 0-691-00303-3
Wolf, Norbert. Albrecht Dürer. Prestel, 2010. ISBN 978-3-7913-4426-3
Գուրինովկա (այլ կիրառումներ)

Գուրինովկա, կարող է վերաբերել՝

Գուրինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևի շրջանում
Գուրինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում
Lalisa (երգ)

«Lalisa» (ոճավորվում է մեծատառերով) , թաիլանդուհի ռեփեր, երգչուհի և հարավկորեական Blackpink գըրլ բենդի անդամ Լիսայի դեբյուտային սինգլը։ Այն թողարկվել է 2021 թվականի սեպտեմբերի 10-ին՝ YG Entertainment լեյբլում, որպես նրա նույնանուն դեբյուտային սինգլային ալբոմի սինգլ։ Այն գրվել և արտադրվել է YG-ի երկար տարիների գործընկերներ Թեդի Փաքի և Bekuh BOOM-ի կողմից, իսկ լրացուցիչ արտադրությամբ զբաղվել է 24-ը։


== Նախապատմություն և թողարկում ==
2021 թվականի ապրիլի 19-ին «The Korea Herald»-ում հրապարակված հոդվածում YG Entertainment-ի ներկայացուցիչն հաղորդել է, որ Լիսան դեբյուտ է կատարելու որպես իր խմբի երրորդ սոլո արտիստ, որի գրաֆիկն ներկայացվելու է ավելի ուշ։ Հուլիսի 25-ին իր Ինստագրամի սթորի բաժնում Լիսան՝ «What's my name?» (հայերեն՝ Ի՞նչ է իմ անունը) մակագրությամբ սթորի է բեռնել՝ ակնարկելով իր առաջիկա սոլոյի անվանումը։ Օգոստոսի 25-ին YG-ն հաստատել է, որ Լիսայի սոլո սինգլային ալբոմն կրում է «Lalisa» անվանումը։ Սեպտեմբերի 5-ին YG-ն ներկայացրել է ալբոմի երգացանկն ու հաստատել է, որ նույնանուն սինգլը լինելու է ալբոմի գլխավոր երգը։ Երգը թողարկվել է 2021 թվականի սեպտեմբերի 10-ին և հասանելի է թվային ներբեռնման և սթրիմինգային ձևաչափերով։


== Տեսահոլովակ ==
Սինգլի երաժշտական տեսահոլովակը թողարկվել է Blackpink-ի ՅուԹյուբյան պաշտոնական ալիքում՝ «Lalisa» ալբոմի հետ միասին։ Տեսահոլովակի թողարկամանն նախորդել է վերջինիս թիզերը, որը ներկայացվել էր երեք օր առաջ՝ սեպտեմբերի 7-ին։


== Կենդանի կատարումներ և առաջխաղացում ==
Սինգլային ալբոմի թողարկմանն ընդառաջ Լիսան ելույթ է ունեցել «Ջիմի Ֆելոնի երեկոյան շոու»-ում։


== Պարգևներ ==


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==
Լիսա Մանոբան՝ վոկալ
Թեդի Փաք՝ երգահան, պրոդյուսեր
Bekuh BOOM՝ պրոդյուսեր, երգահան
24՝ պրոդյուսեր


== Չարթեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կովալի (գյուղ, Կրեմենչուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿովալիԿովալի (ուկրաիներեն՝ Ковалі), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կովալի գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թեզխարաբ (Մարդինի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թեզխարաբ (այլ կիրառումներ)Թեզխարաբ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սադովոե (գյուղ, Դերաժնյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍադովոեՍադովոե (ուկրաիներեն՝ Садове), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Դերաժնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սադովոե գյուղում բնակվում էր 234 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1301 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 179,86 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Շիբնևո (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇիբնևոՇիբնևո (ռուս.՝ Шибнево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբդ Ալլահ Յորքի Հալլաք

Աբդ Ալլահ Յորքի Հալլաք (արաբ․՝ عبد الله يوركي حلاق‎‎, հունիսի 13, 1911(1911-06-13), Հալեպ, Օսմանյան կայսրություն - հոկտեմբերի 18, 1996(1996-10-18), Հալեպ, Սիրիա), սիրիացի բանաստեղծ, լրագրող և պատմաբան։ Ծնվել է Հալեպում։ Ստացել է բազմաթիվ մրացանակներ, դրանցից են Երուսաղեմի մրցանակը, Մարֆրամի շքանշանը որպես ասպետ և այլ շքանշաններ։


== Կենսագրություն ==
Աբդ Ալլահ Յորքին ծնվել է Հալեպում 1911 թվականին։ Իր ուսումը սկսել է Հալեպի Ռոմ Կաթոլիկների մեծ դպրոցում։ Հետո գնացել է Կահիրե։ Հանձն է առել աշխատանքներ տարբեր օրաթերթերում և հատկապես «Բառ» թերթում և «ԱլՏադ» ամսրագրում, որոնք հետո դարձել են իր սեփականությունը։ Նա Սիրիայում լրագրողների միության և արաբական գրողների միության անդամ էր։
Ֆրանսիայի մանդատի կառավարման օրերում, նա Հալեպի ազգային կուսակցության խորհրդի անդամներից մեկն էր և Սիրիայի և Եգիպտոսի միջև միության ժամանակ, նա Կահիրեի ազգի դաշնային խորհրդի անդամ էր։
Աբդ Ալլահ Յորքի Հալլաքը մահացել է 1996 թվականին։ Այդ ժամանակ նա 84 տարեկան անց էր։


== Նշանավոր գործեր ==
Ալզաֆրաթ (փոքր պատմվածքներ)
Մահացածը խոսում է (թատրոն)
Հուշերի հետևանքը (բանաստեղծական ժողովածու)
Ամպերի թելերը (բանաստեղծական ժողովածու)
Հալապիաթ
Թելադրանքի հստակությունը
Սիրիայի մեծ հեղափոխությունները քառորդ դարի ընթացքում
Դեսպաններ առանց պաշտոնական հավատարմագրությամբ
Զրկանքի հյութը
Արաբների գիտակցությունը ազգայնակության և գրականության մասին


== Ծանոթագրություններ ==
Սվեչկարևշչինա (գյուղ, Զենկովի շրջան)

Սվեչկարևշչինա (ուկրաիներեն՝ Свічкарівщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սվեչկարևշչինա գյուղում բնակվում էր 3 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,175 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,14 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռոբերտ Հովհաննիսյան

Ռոբերտ Արարատի Հովհաննիսյան (մարտի 23, 1991(1991-03-23), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ շախմատիստ, գրոսմայստեր (2010)։ Հայաստանի շախմատի 71-րդ առաջնության հաղթող, Հայաստանի շախմատի ազգային հավաքականի անդամ, որը 2011-ի աշխարհի թիմային առաջնությունում արժանացավ ոսկե մեդալի։ Այդ նվաճման համար պարգևատրվել է Մովսես Խորենացու մեդալով (2011)։


== Կարիերա ==
2003-2011 թվականներին Ռոբերտ Հովհաննիսյանը Հայաստանը բազմիցս ներկայացրել է տարբեր տարիքային խմբերի աշխարհի և Եվրոպայի առաջնություններում։ 2008-2009 թվականներին երկու անգամ նվաճել է մինչև 18 տարեկանների Հայաստանի չեմպիոնի կոչումը։
2009 թվականին Մոսկվայում հաղթել է Տիգրան Պետրոսյանի բաց հուշամրցաշարում, իսկ Սանկտ Պետերբուրգում անցկացված Միխայիլ Չիգորինի հուշամրցաշարում լրացրել է գրոսմայստերական առաջին նորմը։ Եվս երկու նորմեր Ռոբերտը լրացրել է 2010 թվականին՝ Ռիեկայում կայացած Եվրոպայի անհատական առաջնությունում։
2011 թվականին, 11 հնարավորից վաստակելով 8 միավոր, Ռոբերտը դարձավ Հայաստանի մեծահասակների 71-րդ առաջնության (Երևան) հաղթող՝ տեղ նվաճելով Հայաստանի հավաքականում։
Նույն թվականին Ջերմուկում կայացած Կարեն Ասրյանի հուշամրցաշարում Ռոբերտը Միխայիլ Ուլիբինի և Կոնստանտին Շանավայի հետ բաժանեց 2-4-րդ հորիզոնականները՝ զիջելով միայն հաղթող դարձած Տիգրան Քոթանջյանին։
Չինաստանի Նինբո քաղաքում կայացած աշխարհի թիմային առաջնությունում Ռոբերտ Հովհաննիսյանը պահեստային խաղացող էր։ Նա անցկացրեց մեկ պարտիա, որում հաղթեց Եգիպտոսը ներկայացնող շախմատիստին։ Հայաստանի հավաքականի անդամներ Լևոն Արոնյանի, Սերգեյ Մովսիսյանի, Վլադիմիր Հակոբյանի և Գաբրիել Սարգսյանի հետ Ռոբերտը հռչակվեց 2011 թվականի աշխարհի չեմպիոն։
Նույն թվականին Չենայում (Մադրաս) նա դարձավ մինչև 20 տարեկանների աշխարհի փոխչեմպիոն։
2012 թվականին, 10 հնարավորից վաստակելով 6½ միավոր, Ռոբերտը դարձավ Հայաստանի մեծահասակների 72-րդ առաջնության (Երևան) արծաթե մեդալակիր։
2013 թվականին Ռոբերտը դարձավ Կարեն Ասրյանի 6-րդ հուշամրցաշարի հաղթող (Ջերմուկ)։
2014 թվականին Ռոբերտը 1-3-րդ տեղերն է բաժանել Բադ Վիսզեի մրցաշարում (Ալեքսանդր Լենդերմանի և Անտե Շարիչի հետ)։
2015 թվականին Հովհաննիսյանը 9 հնարավորից 7½ միավորով առաջին տեղը բաժանեց Ալեքսեյ Շիրովի հետ Ռիգայի տեխնիկական համալսարանի բաց մրցաշարում, սակայն լրացուցիչ ցուցանիշներով ճանաչվեց երկրորդը։


== Վարկանիշ ==
Անհատական վարկանիշի ամենաբարձր կետին հասել է 2019 թվականի օգոստոսին (2650)։


== Վարկանիշի փոփոխության գրաֆիկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (49101-49200)

Աստերոիդների ցանկ (49001-49100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (49201-49300)
 Աստերոիդների ցանկ (49001-49100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (49201-49300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (45001)-(50000)»։ www.minorplanetcenter.net
Հաղթանակի դրոշը ռայխստագի վրա (լուսանկար, Մորոզով)

«Հաղթանակի դրոշը Ռայխստագի վրա» (ռուս.՝ «Знамя Победы над рейхстагом»), խորհրդային ռազմական թղթակից Անատոլի Մորոզովի պատմական լուսանկարների շարքի անվանումը, որոնք արվել են Ռայխստագի կիսաքանդ շենքի տանիքի վրա և նշանավորում են Հայրենական մեծ պատերազմում Խորհրդային Միության հաղթանակը։


== Իրավիճակը Բեռլինի գրավման նախօրեին ==
Կարմիր բանակի՝ Բեռլին մուտք գործելուց հետո քաղաքի գրավված շենքերի վրա տեղադրված դրոշների պատկերով բազմաթիվ լուսանկարներ են հայտնվել։ Խորհրդային ռազմական թղթակիցները բազմիցս պատկերել են պատերազմի եզրափակիչ հաղթական պահը՝ Ռեյխստագի վրա կարմիր դրոշի բեռնաթափումը։ Այդ լուսանկարները, ռազմական ֆոտոռեպորտաժի պրակտիկային համապատասխան, սովորաբար արվել են մարտերից հետո։


== Իրական Հաղթանակի դրոշի հաստատումը ==
Իրադարձությունը, որը տեղի է ունեցել 1945 թվականի ապրիլի 30-ին Բեռլինի գործողության ժամանակ, տեղի ժամանակով 22:40-ին: Դրոշը (թիվ 5), որը տեղադրվել է Ռայխստագի տանիքին, սկզբում տեղադրել են Հաղթանակի աստվածուհու թագի փոսիկում Վլադիմիր Մակովը, Գազի Զագիտովը, Ալեքսեյ Բոբրովը, Ալեքսանդր Լիսիմենկոն և Միխայիլ Մինինը, իսկ մայիսի 2-ին տեղափոխվել է շենքի գմբեթի վրա Միխայիլ Եգորովի, Աբդուլհակիմ Իսմայիլովի և Ալեքսեյ Կովալևի կողմից։


== Լուսանկար ==
Ռազմաճակատային ֆոտոթղթակից ավագ լեյտենանտ Մորոզովը լուսանկարել է Միխայիլ Եգորովին և Մելիտոն Կանտարիային 1945 թվականի մայիսի 2-ի վաղ առավոտյան, արդեն նրանց կողմից հաղթանակի դրոշի տեղադրումից հետո։ Լուսանկարն ուղարկվել է Մոսկվա, և մայիսի 3-ին ԽՍՀՄ բոլոր թերթերը հրապարակել են այդ կադրը։
Այս շարքի լուսանկարները երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ամենատարածված լուսանկարներից են։

Լուսանկարը օգտագործվել է Բելառուսի փոստային նամականիշի վրա, որը թողարկվել է 2005 թվականին։


== Տես նաև ==
Ռայխստագի վրա դրոշ բարձրացնելը


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ռաբաթ (Խուլփի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռաբաթ (այլ կիրառումներ)Ռաբաթ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ռաբաթն ուներ մի հին հայկական եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1161)

Ժողովածու (1161), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1161 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1407 թվականին, Յովանէս, Յովսէփ քահանա գրիչի կողմից, ստացող՝ Խաչատուր քահանա։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 20,8 x 15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 250 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլորագիրով։ Պահպանակը ունի 2 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ բոլորագիծ երկաթագրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 77 բ, 169ա, 195բ։


== Բովանդակություն ==
Վարդ, Արևելցւոյ Մեկնութիւնք Երդոց երգոյն, Դանիէլի։
Մեկնութիւն երգոց երգոյն։
Անդրէասի Կապադովկացւոյ Մեկնութիւն Յայտնութեանն Յովհաննու։
Ներս․ Լամբրոնացւոյ Մեկնութիւն էր ընդ եղբարս-ի։


== Ծանոթագրություններ ==
Զլատոուստովկա (այլ կիրառումներ)

Զլատոուստովկա, կարող է վերաբերել՝

Զլատոուստովկա - գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում
Զլատոուստովկա - գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ֆեոդորովսկի շրջանի կազմում
Կոլինգ (կոմունա)

Կոլինգ (դան․՝ Kolding Kommune), դանիական կոմունա Հարավային Դանիա մարզի կազմում։ Տարածքը՝ 611,57 կմ², ինչը կազմում է Դանիայի մակերեսի 1,42 %-ը՝ առանց Գրենլանդիայի և Ֆարերյան կղզիների։ 2008 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թիվը 87781 մարդ է (տղամարդիկ՝ 43766, կանայք՝ 44015, օտարերկրացիները՝ 4246)։ Վարչական կենտնրոնը գտնվում է նախկին Կոլինգ քաղաքում (հիմն. XII դարում), որը 1970 թվականին վարչականորեն միացվել է կոմունային։


== Պատմություն ==
Կոմունան ձևավորվել է 2007 թվականին հետևյալ կոմունաների միացումից.

Կոլինգ (Kolding)
Լուներսկով (Lunderskov)
Վամդրուպ (Vamdrup)
Էգտվեդ (Egtved)
Քրիստիանսֆելդ (Christiansfeld)


== Երկաթուղային կայարաններ ==
Կոլինգ (Kolding)
Լուներսկով (Lunderskov)


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կոլինգը borger.dk-ում Archived 2007-06-21 at the Wayback Machine.(դան.)
Պաշտոնական կայք
Անահիտ Ղազարյան

Ղազարյան Անահիտ Պարգևի (1946, Երևան), հայ մանկավարժ։ Դոցենտ (2004)։


== Կրթություն ==
1964 թվականին ավարտել է Երևանի Ավետիք Իսահակյանի անվան թիվ 16 միջնակարգ դպրոցը, 1968 թվականին՝ Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի մաթեմատիկայի ֆակուլտետը, 1988 թվականին՝ նույն ինստիտուտի ասպիրանտուրան։


== Գործունեություն ==
1968-1970 թվականներին եղել է Երևանի Պերճ Պռոշյանի և Գայի անվան դպրոցների մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի ուսուցիչ։ 1970 թվականից աշխատում է Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի մաթեմատիկայի և տարրական ուսուցման մեթոդիկայի ամբիոնում։ Եղել է լաբորանտ, ասիստենտ։ Նախադպրոցական, սկզբնական և հատուկ կրթության ֆակուլտետում դասախոսում է "Մաթեմատիկա", "Մաթեմատիկայի դասավանդման մեթոդիկա" առարկաները։ Դասավանդել է նախապատրաստական և հեռակա ֆակուլտետներում։ Մասնակցել է ընդունելության և պետական քննությունների։ 1991 թվականից ֆակուլտետի խորհրդի անդամ է, 10 տարի եղել է խորհրդի քարտուղար։ 1995 թվականից ֆակուլտետի արհմիության բյուրոյի նախագահն է, համալսարանի արհմիութենական կոմիտեի անդամ։ Հրատարակել է 40 գիտական և մեթոդական աշխատանք, այդ թվում դասագրքեր։ Մասնակցել և մասնակցում է դպրոցի տարրական դասարանների մաթեմատիկայի դասավանդման խնդիրներին վերաբերող հարցերի քննարկմանը, հայեցակարգերի, ծրագրերի մշակման աշխատանքներին։


== Պարգևատրվել է ==
ՀՊՄՀ "Խաչատուր Աբովյան" (2003 թ.) մեդալ։


== Հրատարակել է ==
Հովհաննիսյան Վաչագան, Աբրահամյան Արամ, Իսկանդարյան Սուրեն, Ղարագեբակյան Գևորգ, Ղազարյան Անահիտ, Պողոսյան Հռիփսիմե, Մաթեմատիկա, 1-ին դասարան /հեղինակակից/։ Հանրակրթական դպրոցի դասագիրք։ Երևան, 1993 թ., 210 էջ։
Նույնը։ Երևան, 1994 թ., 210 էջ։
Նույնը։ Երևան, 1995 թ., 210 էջ։
Նույնը։ Երևան, 1996 թ., 210 էջ։
Նույնը։ Երևան, 1997 թ., 210 էջ։
Հովհաննիսյան Վաչագան, Աբրահամյան Արամ, Իսկանդարյան Սուրեն, Ղարագեբակյան Գևորգ, Ղազարյան Անահիտ, Պողոսյան Հռիփսիմե, Մաթեմատիկա, 2-ին դասարան /հեղինակակից/։ Հանրակրթական դպրոցի դասագիրք։ Երևան, 1997 թ., 216 էջ։
Հովհաննիսյան Վաչագան, Աբրահամյան Արամ, Իսկանդարյան Սուրեն, Ղարագեբակյան Գևորգ, Ղազարյան Անահիտ, Պողոսյան Հռիփսիմե, Մաթեմատիկա 3 /հեղինակակից/։ Հանրակրթական դպրոցի համար։ Երևան, 1997 թ., 224 էջ։
Հովհաննիսյան Վաչագան, Աբրահամյան Արամ, Իսկանդարյան Սուրեն, Ղարագեբակյան Գևորգ, Ղազարյան Անահիտ, Պողոսյան Հռիփսիմե, Մաթեմատիկա 2 /հեղինակակից/։ Հանրակրթական դպրոցի 2-րդ դասարանի դասագիրք։ Նորացված և վերամշակված հրատարակություն։ Երևան, 2001 թ., 208 էջ։
Ասինաս

Ասինաս (իսպ.՝ Hacinas) բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Ավիլա պրովինցիայում (Կաստիլաի և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռա դե լա Դեմանդա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 185 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2011-07-02 at the Wayback Machine.
Ayuntamiento de Hacinas Archived 2011-07-02 at the Wayback Machine.
Revista Amigos de Hacinas Archived 2007-09-28 at the Wayback Machine.
Պոկրովկա (գյուղ, Կույուրգազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊոկրովկաՊոկրովկա (ռուս.՝ Покровка, բաշկիրերեն՝ Покровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կույուրգազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 165 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արեգակի խավարում (2020 թվականի դեկտեմբերի 14)

Արեգակի խավարում 2020 թվականի դեկտեմբերի 14 , 142 սարոսի  Արեգակի լրիվ խավարում, որն ամենից լավ տեսանելի կլինի Խաղաղ օվկիանոսի հարավ-արևտյան հատվածում, Չիլիում,  Արգենտինայում, Ատլանտյան օվկիանոսի հարավում, ինչպես նաև Աֆրիկայի հարավ-արևելյան մասում։ 
Խավարման առավելագույն փուլը կազմելելու է 1,0254, իսկ ամբողջական փուլի տևողությունը կազմելու է 2 րոպե 10 վայրկյան։
Այս խավարումը համարվում է 2020 թվականի  դեկտեմբերի 4-ին տեղի ունեցած  Արեգակի լրիվ խավարում կրկնությունը։ Այդ սարոսի հաջորդ խավարումը տեղի կունենա 2038 թվականի դեկտեմբեր 26-ին։
Խավարման ամբողջական փուլը կանցնի Արգենտինայի և Չիլիի տարածքով՝ 2019 թվականի հուլիսի 2-ին տեղի ունեցած Արեգակի լրիվ խավարումից մոտ 1 տարի 5 ամիս անց։
Հիմնական բնակավայրերտ, որտեղից կարելի է տեսնել ամբողջական խավարումը։


== Պատկեր ==
 Խավարման ընթացքի անիմացիան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
GoogleMap-ի կողմից տրամադրված խավարման ինտերակտիվ քարտեզը
Նասսայի կողմից տրամադրված խավարման ինտերակտիվ քարտեզը
Earth visibility chart and eclipse statistics.
Պալլաստե դաստակերտ

Պալլաստե դաստակերտ (էստ․՝ Pallaste mõis, գերմ.՝ Pallas), ազնվականական նախկին կալվածք Էստոնիայի հյուսիսում՝ Հարյումաա նահանգի Պալդիսկի քաղաքում։


== Պատմություն ==
Պալլաստե դաստակերտը հիմնադրվել է 1802 թ., երբ այն առանձնացվել է Կեիլա դաստակերտից։ Պալլաստե դաստակերտի առաջին սեփականատերն էր Կառլ ֆոն Հոյնինգեն-Հյունեն (Karl von Hoyningen-Huene)։
1816 թ. Պալլաստե դատակերտն անցել է Ռամմ (Ramm) ազնվականական ընտանիքին։
1867 թ. Պալլաստե դաստակերտը գնել են մոտակա Լեետսե դաստակերտի սեփականատերերը՝ ֆոն Ունգերն Շտեռնբերգները (von Ungern-Sternberg)։ Դաստակերտը վերջիններիս ընտանիքի ձեռքում մնում է մինչև պետականացումը, այսինքն՝ 1919 թ-ը։
Պալլաստե դաստակետի շինություններից ներկայումս չեն պահպանվել։ Դաստակերտի տարածքի ներկա շինություններն ավելի ուշ շրջանի կառույցներ են կամ գրեթե ամբողջովին վերակառուցվել են։ Նախկին դաստակերտի մասին հիշեցնում են միայն երկու լճակները։


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Տիրոլ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Տիրոլ (այլ կիրառումներ)Տիրոլ (գերմ.՝ Tirol), Ավստրիայի 9 նահանգներից մեկը։ Գտնվում է երկրի արևմտյան մասում։ Նահանգակենտրոնը Ինսբրուք քաղաքն է։ Տարածքը 12 648 կմ² է, իսկ բնակչությունը՝ 687000 մարդ (2003 թվականի տվյալներով, 5-րդը Ավստրիայում)։ Սահմանակից է Կարինտիային, Զալցբուրգին և Ֆորարլբերգին, ինչպես նաև պետական սահմաններ ունի Իտալիայի (հարավում), Շվեյցարիայի (արևմուտքում) և Գերմանիայի հետ (հյուսիսում)։ Նահանգը բաժանված է երկու մասի՝ Հյուսիսային Տիրոլ և Արևելյան Տիրոլ։ Նահանգի հիմնական լեզուն գերմաներենն է։ Բնակչության 90%-ից ավելին կաթոլիկներ են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Նահանգի կառավարության պաշտոնական կայք էջը գերմ.՝ 
Tirol Atlas online: Թեմատիկ քարտեզներ, այբբենական ուղեցույց, ֆոտոներ
Geographisches Institut — Univ. Innsbruck
Ֆոլկլյոր
Աստերոիդների ցանկ (9101-9200)

Աստերոիդների ցանկ (9001-9100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (9201-9300)
 Աստերոիդների ցանկ (9001-9100)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (9201-9300)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10000)»։ www.minorplanetcenter.net
Մ.թ.ա. 263


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բուրդալու

Բուրդալու (ֆր.՝ bourdalou), երկարավուն, մեկ բռնակով միզելու համար նախատեսված կանացի տակադիր անոթ (միզանոթ), ձևով հիշեցնում է սոուսի աման։ 17-18-րդ դարերի Ֆրանսիական կենցաղային իր։


== Նկարագիր ==
Բուրդալուն սովորաբար պատրաստում էին հախճապակուց կամ ճենապակուց։ Որպես կանոն, իրը զարդարվում էր նրբաճաշակ նկարներով։ Հաճախ բուրդալուի հատակին պատկերվում էին 18-րդ դարի բարքերին համապատասխան երկիմաստ նկարներ կամ տեքստեր։ Օրինակ՝ Պետերգոֆի պալատի հավաքածուի բուրդալուի հատակին աչք է նկարված, և ֆրանսերեն գրված է՝ «Չարաճճի, նա քեզ տեսնում է»։


== Պատմություն ==
Ամենավաղ հիշատակվող բուրդալուները թվագրված է 18-րդ դարի առաջին տասնամյակով։ Ըստ ավանդության անվանումը ծագել է ֆրանսիացի քարոզիչ Լուի Բուրդալուի անունից, որը Լյուդովիկոս XIV-ի օրոք հայտնի էր իր երկար քարոզներով։ Նրա քարոզներին գնալուց տիկնայք ստիպված «ցերեկային անոթներ» էին վերցնում իրենց հետ։


== Օգտագործում ==
Բուրդալու օգտագործում էին բարձր հասարակության կանայք, երկար ճանապարհորդությունների կամ այցելությունների ժամանակ։ Աղախինները պարապում էին, թե ինչպես տիրուհու փեշի տակ մտցնեն բուրդալուն (այն ժամանակ վարտիքներ չէին օգտագործում)։ Անոթի մի կողմից բարձրացրած շուրթը և մյուս կողմից բռնակը հնարավորություն էին տալիս կնոջ օգտագործել բուրդալուն առանց կողմնակի օգնության, կանգնած վիճակում։

		
		


== Տես նաև ==
Պիսուար
Տակադիր անոթ
Գիշերային անոթ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Researching Female Public Toilets: Gendered Spaces, Disciplinary Limits (englisch), online Text aus Journal of International Women's Studies, Vol. 6 No.2, June 2005 (PDF-Datei; 189 kB) (անգլ.)
Nachttopf-Museum: Hocken auf erlesenem Meißener Porzellan, Artikel vom 2. März 2001 im Tagesspiegel (գերմ.)
(1579) Էրրիկ

(1579) Էրրիկ (անգլ.՝ Herrick), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1948 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Սիլվեն Արենի կողմից Ուքլում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,44258 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,9968 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,8884 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2333,05 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,154304 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,76° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է F դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1579) Էրրիկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)