armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սև կատու (կաբարե)

Սև կատու կաբարե (ֆր.՝ Le Chat Noir), ներկայումս գոյություն չունեցող փարիզյան կաբարե Մոնմարտրում։ Բացվել է 1881 թվականին։ Հիմնադրի մահից հետո (1897) գոյություն է ունեցել ևս մի քանի տարի, այնուհետև վաճառվել է, և անունը փոխել են։


== Պատմություն ==

Կաբարեն բացվել է նկարիչ Ռոդոլֆ Սալիսի կողմից (Rodolphe Salis) 1881 թվականի նոյեմբերի 18-ին և փակվել 1897 թվականին, ինչը վշտացրել է Պաբլո Պիկասոյին և քաղաքի այլ հյուրերի, ովքեր ժամանել էին Փարիզ 1900 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսին։ Ուրիշ երկրներում ևս բացվել են «Սև կատու» կաբարեի նմանությամբ հաստատություններ, օրինակ` Սանկտ Պետերբուրգում` «Թափառող շուն», Բարսելոնայում` «Չորս կատուներ»։ «Սև կատու» սրճարան կա Հունաստանի Կորֆու քաղաքում և «Սև կատվի մոտ» ռեստորան, որը ոչնչով աչքի չի ընկնում` Բրյուսելի կենտրոնում։
Մեր օրերում «Սև կատուն» առավել հայտնի է Թեոֆիլ Ալեքսանդր Ստեյնլենի ցուցապաստառով։ Ժամանակին «Սև կատուն» աղմկոտ գիշերային ակումբ էր, կաբարեի մաս էր կազմում գեղարվեստական սալոնը, մյուս մասում վարիետեն էր` այդ ժամանակ արգելված դաշնամուրով։
Կաբարեի բացման ժամանակ այն զբաղեցնում էր ընդամենը երկու ոչ մեծ սենյակ, բայց արդեն երեք տարի անց, շնորհիվ նրա համբավի աճի, կաբարեն տեղափոխել են ավելի ընդարձակ շինություն։
Սալիսն ամենից շատ կատարում էր կոնֆերանսիեի դեր։ Նրա խոսքերով ««Սև կատուն» աշխարհի ամենաանսովոր կաբարեն է։ Այստեղ կարելի է Փարիզի ամենահայտնի մարդկանց ուսին թփթփացնել և աշխարհի բոլոր անկյուններից եկած օտարերկրացիների հանդիպել»։


== Այցելուներ ==
Սև կատու կաբարեում հավաքվում էր ժամանակի բոհեմային հասարակությունը։ Մշտական այցելուներն են եղել Գի դը Մոպասանը, Կարան դ'Աշը, Պոլ Վեռլենը, Կլոդ Դեբյուսին, Էրիկ Սատին, Ժյուլ Լաֆորգը, Ալֆոնս Ալեն, Շառլ Կրոն, Լեոն Բլուան, Ժան Մորեասը, Մորիս Ռոլինան, Արիսթիդ Բրյուանը, Ալբեր Սամենը, Ժան Լորենը, Պոլ Սինյակը, Ժան Ավրիլը, Իվետա Գիլբերը, Յուհան Ավգուստ Ստրինդբերգը և այլք։


== Ամսագիր ==
Կաբարեի հեղինակությունը պահելու համար Սալիսը 1882-1897 թվականներին հրատարակել է «Սև կատու» երկշաբաթյա թերթը։ Առաջին 688 համարները լույս են տեսել 1882 թվականի հունվարի 14-ից 1895 թվականներին։ Դրանից հետո լույս է տեսել ևս 122 համար, որոնցից վերջինը` 1897 թվականի սեպտեմբերի 30-ին։ Ամսագիրը համարվում էր «հարյուրամյակի վերջի» ոգու մարմնավորումը։ Նրա ստեղծման մեջ իրենց ներդրումն են ունեցել բանաստեղծներ ու շանսոնիեներ, ովքեր ստեղծագործում էին հենց կաբարեի համար, ինչպես նաև կաբարեի դեկորացիաներ ստեղծողները։ Հենց այս ամսագրում են լույս տեսել Ժան Լորենի առաջին հոդվածները, ով Հիասքանչ դարաշրջանի սկանդալային բանաստեղծներից մեկն էր։ Ամսագրում են լույս տեսել նաև Պոլ Վեռլենի և Ժան Ռիշպենի ստեղծագործությունները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Les Poètes du Chat noir, anthologie poétique. Paris: Gallimard, 1996
Oberthur M. Le cabaret du Chat Noir à Montmartre (1881—1897). Genève: Editions Slatkine, 2007
Կալիումի մետաարսենատ

Կալիումի մետաարսենատ, անօրգանական միացություն, մետաարսենական թթվի և կալիումի աղը։ Քիմիական բանաձևն է՝ 
  
    
      
        K
        A
        s
        
          O
          
            3
          
        
      
    
    {\displaystyle KAsO_{3}}
  ։ Անգույն բյուրեղային նյութ է։


== Ստացում ==
Կալիումի դիհիդրոարսենատի ջերմային քայքայումից։
  
    
      
        
          
            K
            
              H
              
                2
              
            
            A
            s
            
              O
              
                4
              
            
             
            
              
                →
                
                  >
                  
                    230
                    
                      o
                    
                  
                  C
                
              
            
             
            K
            A
            s
            
              O
              
                3
              
            
            +
            
              H
              
                2
              
            
            O
          
        
      
    
    {\displaystyle {\mathsf {KH_{2}AsO_{4}\ {\xrightarrow {>230^{o}C}}\ KAsO_{3}+H_{2}O}}}
  


== Ֆիզիկական հատկություններ ==
Կալիումի մետաարսենատը իրենից ներկայացնում է անգույն բյուրեղներ։ 530°С ջերմաստիճանում անցում է կատարում β-KAsO3 ձևի, որը կարելի է անմիջապես սառեցնելով ստանալսենյակային ջերմաստիճնում մետաստաբիլ վիճակում գտնվող γ-KAsO3։


== Գրականություն ==
CRC Handbook of Chemistry and Physics. — 89th Edition. — Taylor and Francis Group, LLC, 2008-2009.
Սանա Ջավեդ

Սանա Ջավեդ (ա.-փենջ.` ਸਨਾ ਜਾਵੇਦ), պակիստանցի դերասանուհի։ Սանան մարմնավորել է Սանամ Ալի Խանի դերը պակիստանյան հայտնի «Քհանի» հեռուստասերիալում։ Նրա խաղընկերը եղել է պակիստանցի դերասան Ֆերոզե Խանը։ Մեծ կինոյում իր առաջնախաղն ունեցել է 2017 թվականին՝ նկարահանվելով «Mehrunisa V Lub U» ֆիլմում։ Նրա խաղընկերը եղել է դերասան Դանիշ Թայմուրը։


== Կարիերա ==
Սանան իր կարիերան սկսել է որպես մոդել և նկարահանվել հեռուստագովազդներում։ 2012 թվականին մարմնավորել է «Mera Pehla Pyar» հեռուստասերիալի երկրորդական դերերից մեկը։ Միևնույն տարում նկարահանվել է «Shehr-e-Zaat» հեռուստասերիալում։ Առավել հայտնի է դարձել 2016 թվականին՝ մարմնավորելով Մահնուրի դերը «Միայն հիշիր» հեռուստասերիալում։ Նրա խաղընկերը եղել է Զահիդ Ահմեդը։ Մեծ կինոյում իր առաջնախաղն ունեցել է 2017 թվականին՝ նկարահանվելով «Mehrunisa V Lub U» ֆիլմում։ Նրա խաղընկերը եղել է դերասան Դանիշ Թայմուրը։ Նույն տարում Բիլալ Աշրաֆի հետ միասին նկարահանվել է «Rangreza» հեռուստասերիալում։ Մի քանի սերիաներում նկարահանվելուց հետո՝ լքել է նախագիծը։ Սանան մարմնավորել է Սանամ Ալի Խանի դերը պակիստանյան հայտնի «Քհանի» հեռուստասերիալում։ Նրա խաղընկերը եղել է պակիստանցի դերասան Ֆերոզե Խանը։


== Հեռուստատեսություն ==


=== Մասնակցությունը հեռուստաշոուներին ===


== Ֆիլմագրություն ==


=== Մասնակցությունը երաժշտական հոլովակներին ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սանա Ջավեդ (անգլ.) Internet Movie Database կայքում
Ռոբերտ Ալեքսանյան

Ռոբերտ Ալեքսանյան (23 հոկտեմբերի, 1955, Ստեփանակերտ - 9 հունվարի, 1994, Փափրավենդ, Աղդամի շրջան), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ռոբերտ Ալեքսանյանը ծնվել է 1955 թ. հոկտեմբերի 23-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Թիվ 2 միջնակարգ դպրոցում 8-ամյա կրթություն ստանալուց հետո որպես վարորդ աշխատանքի է անցել ավտոպարկում։ Խորհրդային բանակի շարքերում չի ծառայել։
Շուշիի գումարտակի ստեղծվելուց հետո Ռոբերտ Ալեքսանյանն անմիջապես կամավորագրվել ու աշխատել է զորամասի հացի փռում՝ միաժամանակ մասնակցելով ռազմագործողություններին։ Զոհվել է 1994 թ. հունվարի 9-ին Աղդամի շրջանի Փափրավենդ գյուղի համար մղված մարտում։ Հետմահու պարգևատրվել է ՀՀ «Արիության համար» մեդալով։ Ամուսնացած էր, ունի երեք երեխա։ Հանգչում է Ստեփանակերտի քաղաքային գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 552


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
.ki

.ki, Կիրիբատիի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .ki whois տեղեկություն
Զինվորական գերեզմանատուն № 1 (Օժեննա)

Զինվորական գերեզմանատուն № 1 (Օժեննա) (լեհ.՝ Cmentarz wojenny nr 1 - Ożenna), զինվորական գերեզմանատուն, որը գտնվում է Օժեննա գյուղի մերձակայքում՝ Անդրկարպատյան վոևոդությունում, Լեհաստան։ Գերեզմանը մաս է կազմում Արևմտագալիցիական զինվորական գերեզմանոցի, որը ստեղծվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Գերեզմանոցում հուղարկավորված են Ռուսական բանակի զինծառայողները, ովքեր զոհվել են այդ պատերազմի ժամանակ։


== Պատմություն ==
Գերեզմանատունը հիմնվել է 1914 թվականին սլովակ ճարտարապետ Դուշան Յուրկովիչի նախագծով։ Այն իրենից ներկայացնում է մեկ ընդհանուր եղբայրական գերեզման, որտեղ հուղարկավորել են շուրջ 130 Ռուսական բանակի զինծառայողներ (ըստ գերեզմանաքարի արձանագրության նշված է 150 թիվը), ովքեր նահատակվել են 1914 թվականի նոյեմբերի 21-ին։
Զինվորական գերեզմանատուն № 1-ը գտնվում է Չերեմխի լեռան լանջերին՝ դժվարամատչելի մի վայրում։ Ներկայից դրությամբ գերեզմանը գտնվում է ոչ բարվոք վիճակում։ 2011 թվականին եղբայրական գերեզմանոցի տարածքը մաքրվեց մացառուտներից և բոլորեքյան ցանկապատ անցկացվեց։
Գերեզմանատան տարածքը կազմում է 25 քառակուսի մետր։ Գերեզմանին դրված է քարե ուղղափառ խաչ, որը երկար տարիների ընթացքում կիսով չափ անցել է հողի տակ։
Զինվորական գերեզմանատուն № 1-ում այսօր պահպանվում է նաև քարե բնօրինակ ցուցանակը, որի վրա կա գերմաներեն գրություն.

Հայերեն թարգմանությամբ այն հնչում է այսպես. «Ընկան փառքի դաշտում 150 ռուս զիվորներ»։
Գերեզմանատնից հարյուր մետր հեռավորության վրա գտնվուևմ է մեկ այլ՝ Զինվորական գերեզմանատուն № 2 (Օժեննա) գերեզմանատունը, որտեղ կրկին Առաջին համաշխարհային պատերազմի զոհ դարձաձ Ռուսական բանակի զինվորների աճյուններն են ամփոփված։
Մոտակայքում է նաև Զինվորական գերեզմանատուն № 3 (Օժեննա) գերեզմանատունը, որտեղ ամփոփված են ավստրիացի և ռուս զինվորների աճյունները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jerzy Drogomir: Polegli w Galicji Zachodniej 1914—1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej.. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom I, 1999, s. 205. ISBN 83-85988-26-2.
Oktawian Duda, Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji zachodniej, Warszawa 1995.
R. Frodyma, Galicyjskie Cmentarze wojenne. Tom III. Brzesko — Bochnia — Limanowa, Pruszków 1998.


== Արտաքին հղումներ ==
Cmentarz nr 1 Ożenna Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine. (լեհ.)
Метрика кладбища (լեհ.)
mogiła zbiorowa z I wojny światowej Nr 1 Archived 2012-12-21 at Archive.is (լեհ.)
(7081) Լյուդիբունդա

(7081) Լյուդիբունդա (անգլ.՝ Ludibunda), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1987 թվականի օգոստոսի 30-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,743265 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0781 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,4084 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1659,59 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,216921 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,7° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7081) Լյուդիբունդա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սելհըրսթ Պարկ

«Սելհըրսթ Պարկ» (անգլ.՝ Selhurst Park), ֆուտբոլային մարզադաշտ Մեծ Բրիտանիայի մայրաքաղաք Լոնդոնի արվարձան Հարավային Նորվուդում։ «Քրիսթալ Փելասի» տնային մարզադաշտն է։
«Սելհըրսթ Պարկը» բացվել է 1924 թվականին։


== Պատմություն ==
Նոր մարզադաշտի տարածքը, որտեղ տեղակայված էր կղմինդրի հին գործարանը, £2 570 ֆունտով գնվեց Բրայթոնի երկաթուղային ընկերությունից։ Նախագիծը մշակվել է հայտնի ճարտարապետ Արչիբալդ Լեյթչի կողմից և իրականացվել Humphreys of Kensington շինարարական ընկերության կողմից մոտ £30 000 ֆունտով։ Մարզադաշտի բացումը տեղի է ունեցել 1924 թվականի օգոստոսի 30-ին «Քրիսթալ Փելաս» և «Շեֆիլդ Ուենսդեյ» ֆուտբոլային ակումբների հանդիպումով, որին ներկա էին Լոնդոնի քաղաքապետը և 25000 հանդիսատես։ Մարզադաշտը կազմված էր միայն 1 գլխավոր տրիբունայից, մնացած մասերը կառուցվել են միայն 1960-ական թվականներին։
Բացի ֆուտբոլային հանդիպումներից «Սելհըրսթ Պարկ»-ում անց են կացվել նաև բոքսի, հեծանվային պոլոյի և կրիկետի հանդիպումներ, ինչպես նաև համերգներ։ Մարզադաշտում է անցել նաև 1948 թվականի Լոնդոնի ամառային օլիմպիական խաղերի 2 հանդիպումները։
Մարզադաշտում հանդես են եկել նաև լոնդոնյան այլ ակումբներ՝ «Չարլտոն Աթլետիկ»-ը (1985-1991) և «Ուիմբլդոն»-ը (1991-2000)։
2011 թվականի հունվարին մարզադաշտի և ակումբի սեփականատերը՝ CPFC 2010 կոնսորցիումը, հայտարարեց առաջիկա 5 տարում «Քրիսթալ Փելաս»-ի սկզբնական դաշտ՝ «Քրիսթալ Փելաս» ազգային սպորտային կենտրոն վերադառնալու մտադրության մասին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարզադաշտի մասին տեղեկություն «Քրիսթալ Փելաս» ՖԱ-ի պաշտոնական կայքում Archived 2014-11-28 at the Wayback Machine.
Մարզադաշտի լուսանկարը
Դուսինո

Դուսինո (ուկրաիներեն՝ Дусино), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Սվալյավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դուսինո գյուղում բնակվում էր 1 672 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վարդատերեփուկ

Վարդատերեփուկ (լատ.՝ Amberboa), աստղածաղկազգիների (Asteraceae) (բարդածաղկավորներ) ընտանիքի միամյա խոտաբույսերի ցեղ։


== Բուսաբանական նկարագիր ==
Տերևները երկարավուն են, մսալի, քնարանման, փետրաձև կտրտված։ Ծաղիկները երկար կոթուններով են, վարդագույն կամ երկնագույն։ Եզրային ծաղիկները ձագարաձև են, խոշոր, կենտրոնականները՝ խողովակավոր, մանր։ Ծաղկում է մայիս-հունիսին։ Պտուղը սերմիկ է։ 
Տերևները և ցողունը ծածկված են կարճ գանգուր մազիկներով կամ ամբողջովին մերկ են։


== Տնտեսական արժեք և օգտագործում ==
Գեղազարդիչ է։ Մուշկային և Սոսնովսկու վարդատերեփուկներն աճում են հիմնականում օշինդրային կիսաանապատներում, կավային և կրակավային լանջերին, ստորին և միջին լեռն, գոտիներում. գրանցված են ՀՀ Կարմիր գրքում։


== Տաքսոնոմիա ==
Վարդատերեփուկների դասը ընդգրկում է 8 տեսակ։ ՀՀ-ում տարածված է 5 տեսակ ՝ վարդատերեփուկ մուշկային (A. moschata), վարդատերեփուկ Սոսնովսկու (A. sosnovskyi), վարդատերեփուկ սովորական (A. amberboi) և այլն։ 

Amberboa amberboi (L.) Tzvelev — Վարդատերեփուկ սովորական
Amberboa bucharica Iljin
Amberboa glauca (Puschk. ex Willd.) Muss.Puschk. ex Grossh. — Վարդատերեփուկ ասիական
Amberboa moschata (L.) DC.
Amberboa nana (Boiss.) Iljin — Վարդատերեփուկ ցածրակասակ
Amberboa odorata (Cass.) DC.
Amberboa sosnovskyi Iljin
Amberboa turanica Iljin


== Տարածում ==
Հանդիպում է Արարատյան գոգավորությունում։ Աճում է չոր, քարքարոտ, գիպսային և կավային հողատարածքներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Цвелёв Н. Н. Род 1612. Амбербоа — Amberboa (Pers.) Less. // Флора СССР. В 30 т. / Начато при руководстве и под главной редакцией акад. В. Л. Комарова; Ред. тома Е. Г. Бобров и С. К. Черепанов. — М.—Л.։ Изд-во АН СССР, 1963. — Т. XXVIII. — С. 323—332. — 653 с. — 2200 экз.
Черепанов С. К. Амбербоа — Amberboa (Pers.) Less. // Флора европейской части СССР / Отв. ред. и ред. тома Н. Н. Цвелёв. — Л.։ Наука, 1994. — Т. VII. — С. 289—290. — 317 с. — 920 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
[1] Archived 2009-05-08 at the Wayback Machine.Amberboa moschata in the Germplasm Resources Information Network (GRIN), US Department of Agriculture Agricultural Research Service.
Մոնեսթիե (Ալյեի գավառ)

Մոնեսթիե (ֆր.՝ Monestier), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Շանտել կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03175։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 268 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 166 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 107-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 59-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 64,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,6 %)։ 107 աշխատունակ բնակիչներից 91-ը աշխատում էին (51 տղամարդ և 40 կին), անաշխատանք էին 16-ը (6 տղամարդ և 10 կին)։ 59 անգործունակ մարդկանցից 19-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 21-ը թոշակառու, 19-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ռոմանական եկեղեցի՝ XI դար
Գողգոթա
«Մոնեսթիե մենաստան» ռեստորան՝ համադամների համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մոնեսթիե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-29-ին։ Վերցված է 2012-7-18 
«Մոնեսթիե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Գոնդուրմա

Գոնդուրմա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Բերկրիի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ինջիլեր

Ինջիլեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի  Մարաշի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոռի

Պոռի (էստ․՝ Pori), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Պիդռալա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 55 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վիկտոր Գոլդշմիդտ

Վիկտոր Մորից Գոլդշմիդտ (գերմ.՝ Victor Moritz Goldschmidt, հունվարի 27, 1888(1888-01-27)[…], Ցյուրիխ - մարտի 20, 1947(1947-03-20), Օսլո, Նորվեգիա), քիմիկոս և երկրաֆիզիկոս, երկրաքիմիայի և բյուրեղային քիմիայի հիմնադիրներից մեկը։ Մշակել է տարրերի երկրաքիմիական դասակարգում, առաջարկել իզոմորֆիզմի օրենքը, նրա անունով։ Նա առաջ քաշեց Երկրի խորքերի կազմի և կառուցվածքի վերաբերյալ առաջին տեսություններից մեկը, Գոլդշմիդտի հարուստ կանխատեսումները հաստատվել են առավելագույն չափով։ Նա առաջիններից մեկն է եղել, որ  հաշվարկել է վերին մայրցամաքային ընդերքի կազմը։


== Կենսագրություն ==
Գոլդշմիդտը ծնվել է Ցյուրիխյում։ Նրա ծնողները Դ.Գոլդշմիդտ (Հայնրիխ Դ. Գոլդշմիդ)և Ամելի Քոենը (Ամելիա Կոեն) իրենց որդուն անվանակոչել են հոր ուսուցչի՝ Վիկտոր Մայերի անունով։ 1901 թվականին Գոլդշմիդտների ընտանիքը տեղափոխվել է Նորվեգիա։ Հենրիխ Գոլդշմիդտը նշանակվել է քրիստոնեության քիմիայի պրոֆեսոր։ Նորվեգիայի հին անունը եղել է Օսլո։


== Աշխատություններ ==
Գոլդշմիդտի առաջին գիտական ​​աշխատությունը կոչվում էր Քրիստիանիայի շրջակայքում կապի փոխակերպությունը։ Դրանում նա նախ կիրառեց փուլերի ջերմոդինամիկական կանոնը երկրաբանական օբյեկտների վրա։
Էլեմենտների երկրաքիմիա խորագրով իր աշխատանքների շարքը՝ Տարրերի աշխարհաքիմիական բաշխման օրենքներ, համարել է երկրաքիմիայի սկիզբը։ Գոլդշմիդտի աշխատանքը ատոմային և իոնային ճառագայթների վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել բյուրեղների քիմիայի վրա։
Գերմանական օկուպացիայի ժամանակ Գոլդշմիդտը ձերբակալվեց, բայց համակենտրոնացման ճամբար ծրագրված մեկնումից անմիջապես առաջ նրան առևանգել է Նորվեգիայի դիմադրությունը, և ուղարկել Շվեդիա։ Հետո նա տեղափոխվել է Անգլիա, որտեղ ապրում էին նրա հարազատները։


== Մահ ==
Պատերազմից հետո նա վերադարձել է Օսլո և մահացել այնտեղ 59 տարեկան հասակում։
Նրա հիմնական աշխատանքը ՝ Երկրաքիմիան, խմբագրվել և հետմահու լույս է տեսել Անգլիայում 1954 թվականին։


== Տես նաև ==
Երկրաքիմիա
Գոլդշմիդտի կանոնը
«Գոլդշմիդտի փուլային կանոն»


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Victor Moritz Goldschmidt: Father of Modern Geochemistry by Brian MasonMason Brian (1992)։ «Victor Moritz Goldschmidt : father of modern geochemistry»։ Geochemical Society։ Վերցված է 2021-04-28 
Иностранные члены Российской академии наук XVIII−XXI вв.: Геология и горные науки. / Отв. редактор И. Г. Малахова. М.: ГЦ РАН, 2012. − 504 с. (эл. версия)


== Աղբյուրներ ==
Գոլդշմիդտ Վիկտոր Մորից // Սովետական ​​մեծ հանրագիտարան,[30 հատորով],Ա.Մ.Պրոխորով:- 3-րդ հրատ.Մ.: Սովետական ​​հանրագիտարան, 1969-1978։


== Արտաքին հղումներ ==
«Viktor Moritz Goldschmidt»։ web.archive.org։ 2004-07-06։ Արխիվացված է օրիգինալից 2004-07-06-ին։ Վերցված է 2021-04-28 
«Гольдшмидт Виктор Мориц.»։ www.isaran.ru։ Վերցված է 2021-04-28
Պյաշա (գյուղ, Բեկովսկի շրջան)

Պյաշա (ռուս.՝ Пяша, մոկշ.՝ Пяше), գյուղ Ռուսաստանի Պենզայի մարզի Բեկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 176 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լոզովատայա (գյուղ, Ուլյանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼոզովատայաԼոզովատայա (ուկրաիներեն՝ Лозувата), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուլյանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լոզովատայա գյուղում բնակվում էր 1 298 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սինթվեյվ

Սինթվեյվ (անգլ.՝ Synthwave, այլ անվանումներ՝ աութռան, ռետրովեյվ, ֆյուչըրսինթ [outrun, retrowave, futuresynth]), էլեկտրոնային երաժշտության միկրոժանր, որը գլխավորապես հիմնված է 1980-ականների էքշըն, գիտաֆանտաստիկ և սարսափ ֆիլմերի սաունդթրեքների վրա։ Ժանրի ծաղկումը պայմանավորված է 1980-ական թվականների երաժշտության, ռետրոֆուտուրիզմի և էսթետիկայի հանրաճանաչությամբ։ Սինթվեյվ ժանրի աշխատանքներում սովորաբար փորձ է արվում 1980-ականների ժամանակաշրջանի հանդեպ հնարավորինս նոստալգիկ մթնոլորտ ստեղծել։
Ժանրի ծագման և զարգացման շրջանը տեղի է ունեցել 2000-ականների կեսերից մինչև ավարտը։ Ալիքի սկզբնավորումը վերագրվում է ֆրենչ հաուս ժանրում ստեղծագործող երաժիշտներին։ Առավել երիտսարադ սերնդի ստեղծագործողների համար ներշնչանք է ծառայել 2002 թվականին թողարկված «Grand Theft Auto: Vice City» համակարգչային խաղը, որում առկա այլընտրանքային իրականությունը վերցված էր 1980-ականների Մայամիից։ Սինթվեյվի կազմավորման և զարգացման ներշնչանքներից են համարվում նաև կոմպոզիտորներ Ջոն Քարփենթերը, Ժան Միշել Ժարը, Վանգելիսը (հատկապես Ռիդլի Սքոթի «Սայրի վազորդ» ֆիլմի սաունդթրեքի համար), ինչպես նաև գերմանական «Tangerine Dream» խումբը։


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոնիո Չիմատորի

Անտոնիո Չիմատորի, առավել հայտնի է Վիզաչչի կեղծանունով (իտալերեն՝ Antonio Cimatori, իտալերեն՝ Il Visacci, 1550, Ուրբինո, Duchy of Urbino, Kingdom of Italy - օգոստոսի 19, 1623(1623-08-19)[…], Կոնտիլյանո, Տրևիզո, Վենետո, Իտալիա), 16-17-րդ դարերի իտալացի նկարիչ։ Ստեղծագործել է բարոկկո ոճով։


== Կենսագրություն ==
Անտոնիո Չիմատորին ծնվել ու ապրել է Ուրբինոյում։ Աշակերտել է ուրբինոցի անվանի նկարիչ և փորագրանկարիչ Ֆեդերիկո Բարոչչիին։ Վայելել է ազնվականական Ռովերե ընտանիքի հովանավորությունը։ Ստեղծել է պատմական և կրոնական թեմաներով բազմաթիվ գեղանկարներ ու գծանկարներ, որոնք աչքի են ընկնում լուսաստվերի վարպետորեն կիրառմամբ։ Լավագույն աշխատանքներից են համարվում Ռոնկոֆրեդոյի եկեղեցում գտնվող «Ավետումը» և «Սուրբ Ֆրանչեսկա դա Ռիմինին», Ռիմինիի Սան Ջովաննի Բատիստա (Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ) եկեղեցում գտնվող «Մոգերի երկրպագությունը» և «Խաչելությունը»։
Չիմատորիի աշակերտներից հետագայում լայն ճանաչում է ձեռք բերել հատկապես Ջուլիո Չեզարե Բենյին։


== Աշխատանքներ ==
Կույսն ու Մանուկը Պողոս և Պետրոս առաքյալների հետ
Սուրբ Մատթեոսն ու հրեշտակըԼուվրի թանգարանի գրաֆիկայի բաժնում պահվող գործերՍուրբ Սեբաստիանի նահատակությունը
Հրեշտակների համերգը երկնքում
Ավետում,
Տիրամոր մահը


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Michael Bryan, Cimatori, Antonio in Bryan's Dictionary of Painters and Engravers, édité par Robert Edmund Graves et Sir Walter Armstrong, 1886-1889.
Romina Vitali, Antonio Cimatori detto Visacci, in Nel segno di Barocci. Allievi e seguaci tra Marche, Umbria, Siena,  a cura di A.M. Ambrosini Massari, M. Cellini, Milano 2005, pp. 94-105.


== Արտաքին հղումներ ==
Antonio Cimatori sur base Joconde, Portail des collections des musées de France
Antonio Cimatori sur le site Artnet.fr
Նաիրա Հովակիմյան

Նաիրա Վիկտորի Հովակիմյան (սեպտեմբերի 21, 1966(1966-09-21), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ հայ գիտնական, կառավարման տեսաբան, որը Իլլինոիսի համալսարանի Մեխանիկայի և տեխնիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր է։ Նա ինտելեկտուալ ռոբոտատեխնիկայի լաբորատորիայի առաջին տնօրենն էր 2015-2017 տարիների ընթացքում։


== Կրթություն ==
Նաիրա Հովակիմյանը իր մագիստրոսի աստիճանը Տեսական մեխանիկայի և Կիրառական մաթեմատիկայի գծով ստացել է 1988 թվականին Երևանի պետական համալսարանում։ Նա իր  թեկնածուական թեզը ֆիզմաթ գիտությունների ուղղությամբ, պաշտպանել է 1992 թվականին Մոսկվայում Ռուսաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի Կիրառական Մաթեմատիկայի ինստիտուտում, օպտիմալ կառավարում և դիֆերենցիալ խաղեր մասնագիտությամբ։


== Ակադեմիական կյանք ==
Մինչ 2008 թվականին Իլլինիոսի համալսարանում աշխատանքի անցնելը, Նաիրա Հովակիմյանը 2003-2008 թվականներին որոշ ժամանակ որպես հետազոտող գիտնական աշխատել է Շտուտգարտի համալսարանում, Գերմանիա, INRIA-ում, Ֆրանսիա, Ջորջիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, և Վիրջինիայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում։ Ներկայումս Իլլինոիսի համալսարանի Մեխանիկայի և տեխնիկայի պրոֆեսոր է։ 2015 թվականին, նա ստացել է նույն համալսարանի Ինտելեգենտ ռոբոտների լաբորատորիայի առաջատար տնօրենի պաշտոնը։ Նա երկու գրքի համահեղինակ, տաս գրքի հատվածների, վեց պատենտի և ավելի քան 350 ամսագրային և կոնֆերանսների հոդվածների հեղինակ է։


== Հետազոտության բնագավառները ==
Նրա գիտական հետաքրքրություններն են կառավարում և օպտիմիզացիա, ավտոնոմ համակարգեր, մեքենայական ուսուցում, կիբեռանվտանգություն, նեյրոնային ցանցեր, խաղերի տեսություն և դրանց կիրառությունը աերոտարածքում, ռոբոտատեխնիկա, մեխանիկական, գյուղատնտեսական, էլեկտրական, նավթային, կենսաբժշկական տեխնիկա և տարեցների խնամք։


== Ծանոթագրություններ ==
Սազոնո-բալանովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Սազոնո-բալանովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Сазоно-Баланівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բոգոդուխովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սազոնո-բալանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1312 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 51.27 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 25.59 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ջոն Բերիմեն

Ջոն Բերիմեն (անգլ.՝ John Berryman, հոկտեմբերի 25, 1914(1914-10-25)[…], Մակ-Ալեստեր, Օկլահոմա, ԱՄՆ - հունվարի 7, 1972(1972-01-07)[…], Մինեապոլիս, Մինեսոտա, ԱՄՆ), ամերիկացի բանաստեղծ։
Սովորել է Հարավային Քենտի (Կոնեկտիկուտ նահանգ) արական արտոնյալ դպրոցում։ Ավարտել է Կոլումբիայի (Նյու Յորք, 1936) և Քեմբրիջի (Անգլիա, 1938) համալսարանները։ Դասախոսել է Հարվարդի և Փրինսթոնի համալսարաններում։ 1955 թվականից մինչև կյանքի վերջը եղել է Միննեապոլիս քաղաքի (Մինեսոտա նահանգ) համալսարանի ամբիոնի վարիչ։ Առաջին ժողովածուն լույս է տեսել 1942 թվականին։ Բերիմենի գրական վաստակի մեջ արժեքավորը սիրային սոնետներն են, որոնց համար նա դասվում է ժամանակակից սոնետի խոշորագույն վարպետների շարքը։ Սոնետներն ամփոփված են «Երգեր–ֆանտազիաներ» (հ․ 1–2, 1964 – 1968) ժողովածուներում։ Արժանացել է նաև Շելլիի (1948), Հարիեթ Մոնրոուի (1957), Պուլիտցերի (1965), ամերիկյան ակադեմիայի (1968) մրցանակներին։ Բերիմենը կապիտալիստական Ամերիկան համարել է «խելակորույս աշխարհ», որտեղից դուրս գալու ելք չէր գտնում, և որն իր ստեղծագործություններում ծաղրել է տարեցտարի ավելի մռայլվող սարկազմով։


== Ծանոթագրություններ ==
Շավարշ Քրիսյան

Շավարշ Արամի Քրիսյան (հուլիսի 22, 1886(1886-07-22), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - օգոստոսի 15, 1915(1915-08-15), Այաշ, Անկարայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն), մարզական գործիչ, գրող, հրատարակիչ, լրագրող, մարզիչ, «Մարմնամարզ» մարզական թերթի խմբագիր, Հայ մարմնակրթական ընդհանուր միության հիմնադիր անդամներից։ Մեծ եղեռնի զոհերից։


== Կենսագրություն ==
Շավարշ Քրիսյանը ծնվել է Կոստանդնուպոլսի Պեշիկթաշ թաղամասում։ Սովորել է տեղական Մաքրուհյան վարժարանում, 1897 թվականին մտել է Պարտիզակի ամերիկյան բարձրագույն վարժարանը որպես գիշերօթիկ։ Այնուհետեւ ավարտել է Ռոբերտ քոլեջը, որտեղ արթնացել էր իր հետաքրքրությունը սպորտի նկատմամբ։ 1906 թվականին վեց ամիս հետեւել է Փարիզի մարմնամարզական դասընթացներին։ Ապրել է Լոնդոնում, 1907—1908 թվականներին։ 1909 թվականին վերադարձել է Կոստանդնուպոլիս, որտեղ մարմնամարզանքի դասեր տվել է հայկական վարժարաններում, 1911—1915 թվականներին հիմնադրել և խմբագրել է հայկական «Մարմնամարզ» մարզական թերթը։ Նրա նախաձեռնությամբ Կոստանդնուպոլսում կայացել են հայկական առաջին օլիմպիական խաղերը։


== Հայ մարմնակրթական ընդհանուր միություն ==
Չնայած այն որ Հայ մարմնակրթական ընդհանուր միությունը (ՀՄԸՄ) հիմնադրվել է 1918 թվականին, Շավարշ Քրիսյանի մահից երեք տարի հետո, նա համարվում է միության հիմնադիր անդամներից մեկը։ Քրիսյանն առաջին էր, որ առաջ քաշեց Հայ մարմնակրթական ընդհանուր միության ստեղծման գաղափարը։


== Հայոց ցեղասպանություն ==
1915 թվականի ապրիլի 24-ին հայ ակնառու գործիչների հետ տեղահանվել է դեպի Օսմանյան Կայսրության ծայրամասային շրջաններ։ Բանտարկվել է Անկարայի Այաս բանտում։ Բանտարկության ընթացքում կազմակերպել է գիմնաստիկայի մարզումներ։ Երբ 20 հնչակյանների կախաղանի լուրը հասնում է Այաս, բանտում իրավիճակը սրվում է։ Բանտապահները կասկածանքով են վերաբերվում Քրիսյանի մարմնամարզական վարժություններին և Անկարայի ծայրամասերից մեկում սպանում են նրան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայ մարմնակրթական ընդհանուր միության պաշտոնական կայքը
Շեդրուխա

Շեդրուխա (ռուս.՝ Щедруха), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի հյուսիս-արևմուտքում։ Հոսում է Կարագինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 5 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Կոստա Խեթագուրով

Կոստա Խեթագուրով (Կոնստանտին Լևանովիչ Խեթագուրով) (օսերեն՝ Хетæгкаты Леуаны фырт Къоста, Խեթը̆գքաթը Լեւանը ֆըրթ Կոստա, հոկտեմբերի 3 (15), 1859, Nar, Թերեքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 19 (ապրիլի 1), 1906, Selo imeni Kosta Khetagurova, Batalpashinskiy Otdel, Կուբանի մարզ, Ռուսական կայսրություն), օս բանաստեղծ, հասարակական գործիչ, հեղափոխական դեմոկրատ։ Օսեթական գրականության հիմնադիրը։ Գրել է բանաստեղծություններ, պատմվածքներ, պիեսներ, հոդվածներ (օսերեն և ռուսերեն)։ Լույս են տեսել Խեթագուրովի «Բանաստեղծություններ» (1895, ռուս.)» «Օսեթական քնար» (1899) ժողովածուները։ Խեթագուրովին հուզել է իր ժողովրդի ճակատագիրը («Ֆաթիմա», 1889, «Դատարանի առջև», 1893, «Արտասվող ժայռը», 1894, պոեմներ և այլն)։ Խեթագուրովը նաև օս առաջին նկարիչներից է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 460


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Գոլդին (պոկեմոն)

Գոլդին, ջուր պոկեմոն (անգլ.՝ Goldeen, ճապ.՝ トサキント) պոկեմոն Նինթեմդոից։ Գոլդինը ջուր պոկեմոն է և ունի երկու զարգացման ձև։ Գոլդինը զարգացման առաջին ձևն է, որը զարգանալով դառնում է Սիքինգ։ Գոլդինից-Սիքինգ հատկությունները չեն փոխվում։ Ըստ տեսակի՝ ջուր պոկեմոն է և ապրում է ջրային տարածքներում։ Ընդհանուր հասակը կազմում է 60 սմ, իսկ կշիռը՝ 15 կգ։ Կարգաթիվն է #118։


== Անվանում ==
Պոկեմոնի անգլերեն անվանումը թարգմանաբար նշանակում է ոսկե ձուկ, իսկ բնօրինակ ճապոներեն անվանումը նշանակում է պարզապես ձուկ։ Ֆրանսերեն անունը նշանակում է ծովինար։


== Ծագում ==

Գոլդինը ոսկե ձուկ է։ Պոկեմոնի ճակատային մասում գտնվում է պոկեմոնի եղջույրը, որն էլ նրա ամենաուժեղ հատվածն է։


== Զարգացում ==
Գոլդինը զարգանալով դառնում է Սիքինգ։


== Ազդեցություն ==
Նրա դեմ ազդում են խոտ և էլեկտրական տեսակի պոկեմոնները։


== Վիճակագրություն ==
Ստատիկա

HP (նվազագույն՝ 294)
գրոհ (նվազագույն՝ 256)
պաշտպանություն (նվազագույն՝ 240)
գրոհի արագություն (նվազագույն՝ 185)
պաշտպանության արագություն (նվազագույն՝ 218)
ցատկ (նվազագույն՝ 247)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պոկեդեքս
Կոկտեյլային երեկույթ

Կոկտեյլային երեկույթ, ինչպես նաև կոկտեյլ-երեկո (անգլ.՝ Cocktail party), հյուրերի ընդունելություն տանը կամ հանրային վայրերում (ռեստորան, պատկերասրահ և այլն), որի ժամանակ մատուցում են կոկտեյլներ, գինի և ալկոհոլային խմիչքներ, որոնք ուղեկցվում են նախուտեստներով։ Լինելով ամերիկյան հայտնագործություն, կոկտեյլային երեկույթները ժամանակի ընթացքում, տարածվել են ողջ աշխարհում։
Սովորաբար կոկտեյլ հավաքույթի ժամանակ հյուրերը չեն նստում, այլ կանգնում են  ձեռքերում գավաթներ, ինչպես ֆուրշետի ընթացքում, ծանոթանում են միմյանց հետ, աննկատ երաժշտությա ներքո։
Կոկտեյլային երեկույթների ժամանակ գարեջուր չեն մատուցում, հիմնական խմիչքները հանդիսանում են սառույցով կամ առանց սառույցի կոկտեյլները։ Բացի այդ լրացուցիչ մատուցում են գինի, շամպայն և գազավորված հանքային ջրեր։

Նախուտեստները մատուցվում են սկուտեղների վրա կամ սեղաններին։ Կոկտեյլային երեկույթների ժամանակ նախուտեստների հիմնական նպատակը հետևյալն է `«ուրախացնել ճաշակը, հագեցնել քաղցը մինչև ճաշը»։ Նախուտեստները կարող են լինել տաք և սառը, դասական սառը նախուտեստներից են՝ խաշած  խեցգետինը սոուսով, ապխտած սաղմոնը, սև խավիարը։
Կոկտեյլային հավաքույթները հորինվել են 1920-ական թվականների ԱՄՆ-ում սառը իրավունքի օրերի ընթացքում։ 1933 թվականին այս հավաքույթների համբավը ավելի մեծացավ։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո կոկտեյլ հավաքույթները լավ միջոց էին հյուրընկալելու հյուրերին տանը, բայց 1960-ականներին նրանց ժողովրդականությունը նվազեց։ 1980-ականների կեսերից կոկտեյլ երեկոները ակտիվորեն օգտագործվում են տարբեր առևտրային ձեռնարկներ, գեղարվեստի պատկերասրահների բացման և այլն հավաքույթների համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Brenner L. Cocktail party // Encyclopedia of food and culture / Solomon H. Katz. — Charles Scribner’s Sons, 2003. — Т. 1. — С. 424-425. — ISBN 0-684-80565-0.
Brenner L. The Art of the Cocktail Party. — New York : Plume, 1994.
Grimes W. Straight Up or on the Rocks: A Cultural History of American Drink. — New York : Simon & Schuster, 1993.
Օրբո

Օրբո (ֆր.՝ Orbois), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում:
Բնակչությունը 2013 թվականի դրությամբ կազմում է 136 մարդ:
2013 թվականի հունվարից հանդիսանում է Օրսել համայնքի մաս:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պարեդես դե Նավա

Պարեդես դե Նավա (իսպ.՝ Paredes de Nava), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Պալենսիա պրովինցիայի Կաստիլա և Լեոն ինքնավար մարզերի կազմում։ Մունցիպիլատետը մտնում է Տերրա դե Կամպոս շրջանում։Տարածքը կազմում է 128,98 կմ2, բնակչությունը՝ 2 096 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 21 կմ հեռավորության վրա։


== Հայտնի մարդիկ ==
Պեդրո Բերուգետե(1450—1503)-իսպանացի նկարիչ
Խորխե Մանրիկե(1440—1479)-իսպանացի պոետ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Página no oficial de la localidad palentina Archived 2013-02-19 at the Wayback Machine.
Web del Ayuntamiento Archived 2007-10-01 at the Wayback Machine.
Polígono industrial de Paredes de Nava. Archived 2008-06-12 at the Wayback Machine.
Programa Vida y Calidad. Archived 2008-02-04 at the Wayback Machine.
Oficina de Turismo Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Alimentos de Palencia. Archived 2008-02-13 at the Wayback Machine.
Denominaciones de Origen en Castilla y León
Información, Historia y fotografias de Paredes de Nava Archived 2008-04-11 at the Wayback Machine.
Կամբրիլս

Կամբրիլս (կատ.՝ Cambrils), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Տառագոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բաիշ Կամպ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 35,26 կմ²։ Բնակչությունը՝ 32422 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2008-03-06 at the Wayback Machine.
Información histórica y cultural de la ciudad Archived 2008-02-28 at the Wayback Machine.
Datos generales Archived 2008-02-26 at the Wayback Machine.
Información meteorológica a tiempo real
Diario Digital Revista Cambrils
Bus Plana
Doradatour
Կուդիկինո

Կուդիկինո (ռուս.՝ Кудыкино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օրեխովո-Զուևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 180 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նոմ (քաղաք)

Նոմ (անգլ.՝ Nome)` քաղաք ԱՄՆ-ի Ալյասկա նահանգի Բերինգի ծովի Նորթն Սաունդի Սյուարդ թերակղզու հարավային ափին։ Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, քաղաքի բնակչությունը կազմում է 3788 մարդ։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է որպես ոսկու հանքագործների բնակության վայր, չնայած հնագիտական ​​պեղումները ցույց են տալիս, որ քաղաքի տեղում նախկինում եղել է Ալյասկայի բնակիչների` ինուպիատների համար բնակավայր։ Արդեն հիմնադրումից մեկ տարի հետո` 1899 թվականին, նրա բնակչությունը կազմում էր ավելի քան 10 հազար բնակիչ, ըստ 1900 թվականի մարդահամարի` 12 488 մարդ։ Սակայն, ըստ որոշ գնահատականների, 1900-1909 թվականների ընթացքում քաղաքում բնակվում էր մոտ 20 հազար մարդ, ինչը քաղաքին դարձրեց Ալյասկայի ամենամեծ բնակավայրը։ Մինչև 1910 թվականը քաղաքի բնակչությունը կրճատվեց մինչև 2 600 մարդ, իսկ 1934 թվականին դարձավ 1 500-ից պակաս։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Նոմը վերջին կանգառն էր ԱՄՆ-ի ինքնաթիռների համար, որոնք թռչում էին ԽՍՀՄ ՝ «Լենդ Լիզինգ» ծրագրի շրջանակներում։

Քաղաքը հայտնի է նաև որպես աշխարհում ամենահեղինակավոր Այդիթարոդ սահնակներով շների մրցավազքի վերջնակետ (Անքորեջից մինչև Նոմ՝ 1 868 կմ), որը նվիրված է 1925 թվականի Մեծ ողորմության մրցավազքին:


== Կլիմա ==

Քաղաքում կլիման սառն է։ Տարվա մեջ միայն երկու ամիս միջին ջերմաստիճանը հասնում է պլյուս 10°С, փետրվարի միջին ջերմաստիճանը` մինուս 15,6°C, միջին տարեկան ջերմաստիճանը` −3,2°C: Տարեկան միջին տեղումները կազմում են 386 մմ, ամռանը անձրևի տեսքով, ձմռանը ձյան տեսքով։


== Համաճարակ ==
1925 թվականի սկզբին Նոմում տարածվեց դիֆթերիայի համաճարակ, որը սպառնում էր ոչնչացնել քաղաքի բնակչությունը։ Քաղաքում այն ​​կանխելու համար անհրաժեշտ շիճուկ չկար, և եղանակային դժվար պայմանների պատճառով հնարավոր չեղավ այն օդով հասցնել քաղաք։ Որոշվեց շիճուկը քաղաքը հասցնել շների թիմերի օգնությամբ, որոնք միմյանց կփոխարինեին Նենան քաղաքից (որտեղ շիճուկը առաքվում էր գնացքով, Նոմից ավելի քան 1000 կմ հեռավորության վրա)։ Հնգօրյա ցերեկային մրցարշավը, բուռն պայմաններում հակադֆթերիայի շիճուկ Նոմին առաքելու համար, որին մասնակցում էին 20 մուսաներ և մոտ 150 շներ, կոչվեց Մեծ ողորմության մրցավազք։ Մրցավազքի վերջին փուլը (84 կմ) ընկավ Գունար Կաասենի և նրա թիմի վրա, որը ղեկավարեց խասկի Բալտոն, և վերջինիս բերեց մեծագույն համբավ։
Ի պատիվ 1925 թվականի Մեծ ողորմության մրցավազքի, սկսած 1973 թվականից անց են կացվում մրցավազքեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Աղասի Մարտիրոսյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մարտիրոսյան (այլ կիրառումներ)Աղասի Մկրտչի Մարտիրոսյան (1877, գ. Ըրկենանց (այժմ՝ ՀՀ Սյունիքի մարզում), նոյեմբերի 23, 1960, Կապան), Հյուսիսային Կովկասում և Հայաստանում խորհրդային օկուպացիայի մասնակից։ ԽՄԿԿ անդամ (1904)։ Հեղափոխական գործունեության մեջ ընդգրկվել է 1900-ական թվականների սկզբներից։ Պրոպագանդիստական աշխատանք է տարել Բաքվի բանվորների շրջանում։ Ընտրվել է ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի անդամ։ Մի քանի անգամ (1903, 1905, 1908, 1910) ձերբակալվել և արտաքսվել է։ 1907 թվականին ՌՍԴԲԿ Բաքվի կոմիտեի երկու այլ անդամների հետ կազմակերպել է Ղափանի հանքափորների գործադուլը։ Գործուն մասնակցություն է ունեցել 1918 թվականին Հյուսիսային Կովկասում մղված քաղաքացիական կռիվներին։ Բաքվի կոմունայի շրջանում ընտրվել է Բաքվի սովետի անդամ։ 1919 թվականին, որպես Աստրախանի արտակարգ հանձնաժողովի աշխատակից, պայքարել է հակաբոլշևիկյան ընդդիմության դեմ։ 1919-1920 թվականներին կուսակցական աշխատանք է տարել Չեռնոյարում, Սարատովում և Պյատիգորսկում։ 1921 թվականին Ալեքսանդր Մյասնիկյանի առաջարկով տեղափոխվել է Հայաստան։ Եղել է Ղափանի տեղամասային հեղկոմի (1921-1922), Դսեղի տեղամասային գործկոմի (1922), Ղափանի տեղամասային գործկոմի (1923) նախագահ և այլն։ Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։
(657) Գունլոդ

(657) Գունլոդ (անգլ.՝ Gunlod), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1908 թվականի հունվարի 23-ին Աուգուստ Կոպֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,612988 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3175 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9085 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Գունլոդ աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 1,3449 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1542,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,233345 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,22° անկյուն։
Գունլոդ աստերոիդը պատկանում է Էվնոմիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 2,54 - 2,72 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 11,6°-14,8° ուղեծրի թեքում և 0,121-0,180 էքսցենտրիսիտետ։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(657) Գունլոդ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պալոմեցա

Պալոմեցա (էստ․՝ Palometsa), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վիռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մագոմադաս

Մագոմադաս (իտալերեն՝ Magomadas), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիա մարզում՝ Օրիստանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 596 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 67 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 9 կմ² մակերես տարածք։
Փոստային ինդեքսն է՝ 9010: Հեռախոսային կոդը՝ 0785։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0785 35323
Էլեկտրոնային հասցե։ comune.magomadas@marghine-planargia.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.magomadas.nu.it/ Archived 2008-07-08 at the Wayback Machine.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրություն ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
I Turn to You (երգ, Մելանի Սի)

«I Turn to You», Մելանի Սիի նորամուտային Northern Star ալբոմի չորրորդ սինգլը։ Սինգլը թողարկվել է 2000 թվականի օգոստոսի 7-ին Մեծ Բրիտանիայում և դարձել Մելանի Սիի երկրորդ սինգլը, որ դարձել է համար առաջինը այդ երկրում։ Վաճառքի առաջին շաբաթվա ընթացքում վաճառվել է 120 000 պատճեն, իսկ ընդհանրապես Մեծ Բրիտանիայում վաճառվել է ավելի քան 360 000 պատճեն, ինչը նրան դարձնում է 27 ամենաշատ վաճառված սինգլը 2000 թվականին։ Սինգլը գլխավորել է ԱՄՆ Hot Dance Club Play 2000 թվականի նոյեմբերին։
«I Turn to You» նաև ժողովրդականություն է ունեցել Եվրոպայում։ Սինգլը դարձել է առաջինը Հունաստանում, Ավստրիայում։ Եվրոպայի երկրների մեծ մասում երգն ընդգրկվել է լավագույն հնգյակում կամ լավագույն տասնյակում։ Ավստրալիայում այն հասել է մինչև 11-րդ հորիզոնականին։


== Երգերի ցանկ ==
Մեծ Բրիտանիա CD1«I Turn to You» (Hex Hector Radio Mix) — 4:13
«I Turn to You» (Stonebridge R&B Radio Mix) — 3:37
«Never Be the Same Again » (Live at MTV) — 4:00
«I Turn to You» (Video)Մեծ Բրիտանիա CD2«I Turn to You» (Damian LeGassick Radio Mix) — 3:50
«I Turn to You» (Stonebridge Club Mix) — 8:30
«Be the One» (Live at MTV) — 3:21Եվրոպական 2-Track CDI Turn To You (Hex Hector Radio Mix) — 4:11
I Turn To You (Stonebridge Club Mix) — 8:30Ավստրալիա CDI Turn To You (Hex Hector Radio Mix) — 4:11
I Turn To You (Stonebridge Club Mix) — 8:30
Never Be The Same Again (Recorded Live At MTV) — 4:00
I Turn To You (Hex Hector Club Mix) — 10:29
I Turn To You (Tilt’s Maverick Remix) — 10:13
I Turn To You (Video)ԱՄՆ CD«I Turn to You» (Hex Hector Radio Mix) — 4:13
«I Turn to You» (Stonebridge R&B Radio Mix) — 3:37
«I Turn to You» (Hex Hector Club Mix) — 9:21
«I Turn to You» (Stonebridge Club Mix) — 8:30


== Պաշտոնական տարբերակներ և ռեմիքսներ ==
I Turn To You (Sampler Version)* — 6:01
I Turn To You (Album Version) — 5:49
I Turn To You (Album Edit)** — 4:09
I Turn To You (Damian LeGassick Radio Mix) — 3:50
I Turn To You (Hex Hector Club Mix) — 10:29
I Turn To You (Hex Hector Ground Control Dub) — 9:43
I Turn To You (Hex Hector Main Club Mix Instrumental)** — 10:29
I Turn To You (Hex Hector Radio Mix) — 4:13
I Turn To You (Hex Hector Radio Mix #2) — 4:14
I Turn To You (Hex Hector The Ambiance)** — 5:13
I Turn To You (Hex Hector The Echopella)** — 4:49
I Turn To You (Stonebridge Club Mix Instrumental)** — 8:30
I Turn To You (Stonebridge Club Mix Radio Edit)** — 3:54
I Turn To You (Stonebridge Club Mix) — 8:30
I Turn To You (Stonebridge F.F.F Dub) — 6:48
I Turn To You (Stonebridge R&B Mix)** — 5:13
I Turn To You (Stonebridge R&B Radio Mix) — 3:37
I Turn To You (Tilt’s Maverick Dub) — 10:13
I Turn To You (Tilt’s Maverick Remix) — 10:13


== Չարթեր ==


== Հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսների հուշարձան (Մոսկվա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսների հուշարձան (այլ կիրառումներ)Առաջին համաշխարհային պատերազմի հերոսների հուշարձան (ռուս.՝ Памятник героям Первой мировой войны), Առաջին համաշխարհային պատերազմի հարյուրամյա տարելիցին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում՝ Պոկլոննայա բլրի վրա։ Հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի օգոստոսի 1-ին։ Հուշարձանի հեղինակներն են քանդակագործներ Անդրեյ Կովալչուկը, Պ. Լյուբիմովը, Վ. Յուսուպովը և ճարտարապետներ Մ. Կորսին ու Ս. Շլենկինան.


== Պատմություն ==
Մոսկվայում Առաջին համաշխարհային պատերազմի զոհերին նվիրված հուշարձան տեղադրելու որոշումն ընդունվել է 2013 թվականի ապրիլին։
Հուշարձանի տեղադրման նախաձեռնողն ու մրցույթի կազմակերպիչը եղել է Ռուսաստանի ռազմապատմական միությունը։ Որոշվել է հուշարձանը տեղադրել Պոկլոննայա բլրի վրա՝ Հաղթական կամարի ու Հայրենական մեծ պատերազմի թանգարանի միջև։
Մրցույթն սկսվել է ապրիլի 15-ի և անցկացվել մի քանի փուլով։ Առաջին փուլն ունեցել է 32 մասնակից։ Հուլիսի 12-ին սկսվել է երկրորդ փուլը, որին մասնակցել են 15 աշխատանքներ։ Մրցույթի կայքում մինչև օգոստոսի 16-ն անցկացվել է օնլայն քվեարկություն, որին մասնակցել է շուրջ 200 հազար օգտատեր։ Եզրափակիչ փուլ անցած նախագծերի ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Հայրենական մեծ պատերազմի կենտրոնական թանգարանում։ Սեպտեմբերի 18-ին ժյուրին հայտարարել է մրցույթի հաղթողին. առաջին տեղում էր քանդակագործ Անդրեյ Կովալչուկի ներկայացրած նախագիծը։ Օնլայն քվեարկության արդյունքում այն հավաքել էր ձայների շուրջ 6%-ը՝ ընդգրկվելով լավագույն հնգյակում։
Ռուսաստանի ռազմապատմական միությունը կազմակերպել է դրամահավաք, ինչի արդյունքում հավաքվել է 97 միլիոն ռուբլի։ Եվս 74 միլիոն հատկացրել են Մոսկվայի իշխանությունները։


== Բացում ==
2014 թվականի օգոստոսի 1-ին տեղի է ունեցել հուշարձանի բացման հանդիսավոր արարողությունը։ Դա եղել է Ռուսաստանի՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմին միանալու հարյուրամյա տարելիցին նվիրված գլխավոր միջոցառումներից մեկը։ Բացման արարողությանը մասնակցել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինը։ Հյուրերի թվում են եղել պաշտպանության նախարար Սերգեյ Շոյգուն, Մոսկվայի քաղաքապետ Սերգեյ Սոբյանինը, Կիրիլ պատրիարքը։ Բացման արարողության ժամանակ Վլադիմիր Պուտինն իր ելույթում ասել է.


== Նկարագրությունը ==
Քանդակագործ Անդրեյ Կովալչուկի խոսքերով՝ հուշարձանը բաղկացած է «երկու տարրերից՝ ռուս զինվորը, որ անցել է պատերազմը, ազնվորեն կատարել է իր պարտքը և դարձել գեորգիևյան ասպետ, և բազմաֆիգուր կոմպոզիցիայից, որ խորհրդանշում է Ռուսաստանի դրոշը»։ Հուշարձանի բացման արարողության ժամանակ քանդակագործը պատմել է իր մտահղացման մասին.

Զինվորի բրոնզե արձանն ստեղծվել է դասական ոճով։ Նրա ուսին գցված են շինելի փաթեթագլանն ու Մոսինի հրացանը, իսկ կուրծքը զարդարում են Գեորգիևյան խաչեր։ Պատվանդանին Գեորգիևյան խաչ է, որ պատված է նրբաթերթ ոսկով։
Զինվորի արձանի հետևում բազմաֆիգուր կոմպոզիցիա է. Ռուսաստանի դրոշի ֆոնին սպան հարձակման հրաման է տալիս զինվորներին։ Նրանց կողքին գթության քույրն օգնում է վիրավորին։ Զինվորների խմբում է կազակ Կոզմա Կրյուչկովը, ով Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ առաջինն է պարգևատրվել Գեորգիևյան խաչով։ Գթության քրոջ կերպարում կարելի է տեսնել իշխանուհի Ելիզավետա Ֆեոդորովնային։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ռուս.)
Աստերոիդների ցանկ (49701-49800)

Աստերոիդների ցանկ (49601-49700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (49801-49900)
 Աստերոիդների ցանկ (49601-49700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (49801-49900)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (45001)-(50000)»։ www.minorplanetcenter.net