armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Շեստակովի ճեմուղի (Տագանրոգ)

Շեստակովի ճեմուղի (ռուս.՝ Шестаковский бульвар), Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Սոբորնայա հրապարակի մոտակայքում 1860-ական թվականներին ստեղծված ճեմուղի։ Անվանումը տրվել է 1866-1868 թվականներին Տագանրոգի քաղաքագլխի պաշտոնը զբաղեցրած Իվան Շեստակովի պատվին, որի նախաձեռնությամբ հիմնադրվել է այս ճեմուղին։ Հիմնադրվել է 1867 թվականին Սոբորնայա հրապարակում, որտեղ նախկինում իրականացվել է ձկան վաճառք։


== Պատմություն ==
Ճեմուղին ստեղծվել է 1860-ական թվականներին` Տագանրոգի քաղաքագլուխ Իվան Շեստակովի հանձնարարությամբ։ Գտնվել է Սոբորնայա հրապարակում, այսօրվա Ուկրաինական նրբանցքի տեղում, ժամանակակից անվանումներով` Պետրոսի և Ֆրունզեի փողոցների միջև։ Նախկինում Սոբորնայա հրապարակում գործել է ձկնամթերքի շուկա։
Այստեղ տնկվել են ծառեր ու թփեր, կառուցվել հանգստի համար նստարաններով ծառուղի։
Շեստակովի անունով ճեմուղին կոչվել է միայն 1885 թվականին, երբ քաղաք էր ժամանել Իվան Շեստակովը, որն այդ տարիներին արդեն ծովային հարցերի նախարար էր։ Խորհրդային տարիներին այս ճեմուղին սկսեցին կոչել «պուրակ Ուկրաինական նրբանցքում»։
1979 թվականին ճեմուղու սկզբնամասում (Պետրոսի փողոցում) տեղադրվեց «Կորոլյով և Գագարին» քանդակագործական կոմպոզիցիան (հեղինակ՝ Ռուսաստանի ժողովրդական նկարիչ Օլեգ Կոմով)։ Այժմ այն տեղափոխվել է Հարավային դաշնային համալսարանի ինժեներա-տեխնոլոգիական ակադեմիայի «Ա» մասնաշենքի մոտ (Չեխովի փողոց)։
1980-ական թվականների վերջում՝ Միխայիլ Գորբաչովի նախաձեռնած Վերակառուցման տարիներին, պուրակն ամայացավ։ Պուրակի որոշ հատվածներ մնացին, սակայն նրա անվանումը մոռացվեց։ 2001 թվականին, «Բլագո» («Բարօրություն») հասարակական հիմնադրամի ջանքերով, պուրակում կազմակերպվեց Կենտրոնական մանկական խաղահրապարակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստյուարտ Լիթլ 2

Ստյուարտ Լիթլ 2 (անգլ.՝ Stuart Little 2), 2002 թ. ամերիկյան արկածային կատակերգություն։ Ֆիլմի նախորդը Ստյուարտ Լիթլ ֆիլմն է, որը նկարահանված է համանուն վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Այժմ Ստյուարտը սովորում է դպրոցում, բայց նա ոչ ոքի հետ չի կարողանում խաղալ, իսկ Ջորջը նոր ընկեր ունի՝ Ուիլլ անունով։ Բայց շուտով ամեն ինչ փոխվում է, երբ Ստյուարտը հանդիպում է Մարգալո անունով թռչնակին։ Նրանք դառնում են լավագույն ընկերներ, բայց Մարգալոն գաղտնիք ուներ Ստյուարտից. նա արժեքավոր իրեր էր գողանում չար Բազեի համար։ Շուտով նա գողանում է Ստյուարտի մայրիկի մատանին, քանի որ Բազեն նրան ասել էր, որ կսպանի Ստյուարտին, եթե նա չգողանա այն։ Շուտով թռչնակն անհետանում է և Ստյուարտը Ձյունիկի հետ գնում է Նյու Յորք՝ նրան որոնելու, քանի որ վստահ էր, որ նրան առևանգել է Բազեն։
Վերջապես նրանց հաջողվում է ազատել Մարգալոյին և նրանք վերադառնում են տուն։ Մարգալոն վերադարձնում է մատանին և հեռանում է դեպի հյուսիս։


== Դերերում ==


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==


=== Մրցանակներ ===
2003 - Visual Effects Society Award - լավագույն կերպարի անիմացիա լիամետրաժ ֆիլմում


=== Նոմինացիաներ ===
2002 - BAFTA Children's Award - լավագույն լիամետրաժ ֆիլմ
2003 - Golden Trailer Award - լավագույն անիմացիոն/ընտանեկան ֆիլմ
2003 - Visual Effects Society Award - լավագույն տեսողական էֆեկտները լիամետրաժ ֆիլմում
2003 - Young Artist Award - լավագույն լիամետրաժ ընտանեկան ֆիլմ


== Համակարգչային խաղեր ==
2002 թվականին Sony Computer Entertainment, Europe և Magenta Software ընկերությունները ստեղծեցին Stuart Little 2 համակարգչային խաղը PlayStationի համար։ Խաղի սյուժեն ամբողջությամբ կրկնում է ֆիլմի սյուժեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ստյուարտ Լիթլ 2»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ազու (ուտեստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազու (այլ կիրառումներ)Ազու, թաթարական ազգային ուտեստ է։ Ուտեստը բաղկացած է տապակած մսից (տավարի,գառան, կամ ձիու), որոնք շոգեխաշվում են լոլիկի, սոխի, հաճախ նաև թթու վարունգի հետ կծու սոուսում։ Ազուն, որը պատրաստած է տավարի մսից, շոգեխաշում են բարակ օղակներով կտրատած գազարի հետ։


== Գրականություն ==
Азу — Краткая энциклопедия домашнего хозяйства/ред. И. М. Скворцов и др. — М.։ Государственное Научное издательство «Большая Советская энциклопедия» — 1959 (ռուս.)
Տականա (հրաբուխ)

Տականա (իսպ.՝ Tacaná), հրաբուխ Կենտրոնական Ամերիկայում՝ Գվատեմալայի և Մեքսիկայի սահմանին։
Տականան հանդիսանում է 4093 մ բարձրությամբ ակտիվ ստրատոհրաբուխ, բարձրությամբ 10-րդը Մեքիսկայում, 2-րդը Գվատեմալայում։ Գտնվում է Մեքսիկայի Կակաոատան քաղաքից հյուսիս։
Հայտնի ժայթքումները տեղի են ունեցել 1855, 1878, 1903, 1949-1951 թվականներին։ Վերջին ժայթքումը գրանցվել է 1986 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
"Volcán Tacaná, Guatemala/Mexico"
Բյուլենթ Էջևիթ

Մուստաֆա Բյուլենթ Էջևիթ (թուրքերեն՝ Mustafa Bülent Ecevit), (մայիսի 28, 1925(1925-05-28)[…], Ստամբուլ, Թուրքիա - նոյեմբերի 5, 2006(2006-11-05)[…], Անկարա, Թուրքիա), թուրք քաղաքական գործիչ, բանաստեղծ, գրող, թարգմանիչ, լրագրող։ 1974- 1977, 1978- 1979, 1999- 2002 թվականներին եղել է Թուրքիայի վարչապետ։ Կատարել է թարգմանություններ անգլերենից թուրքերեն։ Նրա թարգմանությամբ թուրքերեն լույս են տեսել Թոմաս Էլիոթի և Ռաբինդրանաթ Թագորի մի շարք աշխատություններ։


== Կենսագրություն ==
Բյուլենթը ծնվել է մտավորականների ընտանիքում։ Հայրը եղել է Ստամբուլի համալսարանի պրոֆեսոր, իսկ մայրը Թուրքիայի առաջին կանանցից մեկն էր, ով պրոֆեսիոնալ կերպով զբաղվել է գեղանկարչությամբ։ Աշխատել է որպես թարգմանիչ Թուրքիայում, Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում։ Սովորել է Լոնդոնի համալսարանի արևելագիտության և աֆրիկագիտության դպրոցի արվեստի պատմության բաժնում, սակայն այն չի ավարտել։ Դրան զուգընթաց ուսումնասիրել է նաև սանսկրիտ և բենգալերեն, որպեսզի կարդա Ռաբինդրանաթ Թագորի աշխատությունները օրիգինալ լեզվով։
1972—1980 թվականներին ղեկավարել է Հանրապետական ազգային կուսակցությունը՝ փոխարինելով այդ պաշտոնում Իսմեթ Ինյոնյուին։ 1974- 1977, 1978- 1979, 1999- 2002 թվականներին եղել է Թուրքիայի վարչապետ, ընդ որում 1979 թվականին նրա հիմնական ընդդիմադիրը եղել է Սուլեյման Դեմիրելը։
1980 թվականին տեղի ունեցած պետական հեղաշրջումից հետո, նրան արգելվել է զբաղվել քաղաքական գործունեությամբ։ Սակայն որոշ ժամանակ անց արգելքը հանվեց, իսկ 1987—1988 և 1989—2004 թվականներին գլխավորել է Ձախ դեմոկրատական կուսակցությունը, որը հիմնվել էր 1985 թվականին նրա կնոջ Ռահշան Էջևիթի և մի խումբ կողմնակիցների կողմից, ովքեր լքել էին Սոցիալ- դեմոկրատական ազգային կուսակցությունը։
1999—2002 թվականներին Բյուլենթ նորից դարձավ Թուրքիայի վարչապետ։ Նրա կառավարման վերջին տարում կնքվեց համաձայնագիր ԵՄ-ի հետ, ինչպես նաև ձերբակալվեց Քրդական բանվորական կուսակցության պարագլուխ Աբդուլլահ Օջալանը։ Էջևիթին այդ պաշտոնում փոխարինեց Աբդուլա Գյուլը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջևիթի կենսագրությունը (թուրքերեն)
Ալմալ

Ալմալ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում։ Գտնվում էր Արմաշից 12 կմ հեռավորության վրա։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ բնակչությունը կոտորվել է թուրք ջարդարարների ձեռերով։ XX դարի սկզբին ուներ 200-ից ավել հայ բնակիչ։ Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործություն, անասնապահություն, այգեգործությունն ու շերամապահությունն էր։ Ալմալն ուներ Ս. Կարապետ անվանումով եկեղեցի։ Գյուղն ուներ վարժարան


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոյա Տաուրո

Ջոյա Տաուրո  (իտալերեն՝ Gioia Tauro), քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 19.802, բնակչության խտությունը կազմել է 486 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 38 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 89013։ Հեռախոսային կոդը՝ 0966։


== Նավահանգիստը ==
Տիրենյան ծովի ափին գտնվող Ջոյա Տաուրոյի նավահանգիստը, ընկած լինելով Սուեզի ջրանցքը Ջիբրալթարի նեղուցին կապող ծովային ուղու վրա, ամենաբանուկ «միջանցքներից» մեկն է աշխարհում. Իտալիայի կոնտեյներային խոշորագույն նավահանգիստն է (Եվրոպայում իր մեծությամբ համարվում է 4-րդը, աշխարհում՝ 30-րդը)։ Նավահանգիստն էլ, քաղաքն էլ գտնվում են Նդրանգետի մաֆիոզ գերդաստանի հսկողության ներքո։ Ըստ իտալացի քննիչների տվյալների՝ այս նավահանգստով է անցնում Եվրոպա հասնող կոկաինի մոտավորապես 80%-ը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Մարանո դի Նապոլի

Մարանո դի Նապոլի (իտալերեն՝ Marano di Napoli), կոմունա Իտալիայում` Կամպանիա մարզի Նեապոլի գավառում։ Սահմանակից է Կալվիցանո, Մունիանո դի Նապոլի, Նեապոլ, Կվարտո, Վիլլարիքա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 59.609: Բնակչության խտությունը կազմում է 3937 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 15 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 80016, հեռախոսային կոդ՝ 081։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղում ==
http://www.comunemarano.na.it/ Archived 2006-08-23 at the Wayback Machine.
Ակ (լեռ, Անտիտավրոս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ակ (այլ կիրառումներ)Ակ, Ագ, լեռնագագաթ Անտիսավրոսյան լեռնաշղթայում, Սեբաստիայի նահանգում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլդիրևկա (գյուղ, Կուպյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոլդիրևկա (այլ կիրառումներ)Բոլդիրևկա (ուկրաիներեն՝ Болдирівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կուպյանսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1800 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բոլդիրևկա գյուղում բնակվում էր 125 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,72 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 173,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մեզիզախ

Մեզիզախ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կրուս դազ Ալմաս

Կրուս դազ Ալմաս (պորտ.՝ Cruz das Almas), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Սալվադոր մարզում։ Մտնում է Սանտու Անտոնիու դի Ժեզուցի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 58 293 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 150,903 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 386,3 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1897 թվականի հուլիսի 29-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 158.171.336,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 2.830,30 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,723 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ղազանչի (գյուղ, Արցախ)

Ղազանչի (կաթսա պատրաստող), գյուղ Արցախի Հանրապետության Խաչեն և Ջրաբերդ գավառների սահմանագլխին՝ Խաչենագետի ձախ ափին, Վանքասարի հյուսիսային ստորոտում։ Գտնվում էր շրջկենտրոնից 31 կմ հարավ։
Նախկինում մտել է Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղն արևելքից սահմանակից է Վերին Ղարաբաղի (Արցախի) տափաստանի հետ, իսկ մյուս կողմերից շրջափակված է լեռներով։ Ղազանչիի մոտակայքում է գտնվում Ճանկաթաղ (Ջանյաթաղ) գյուղը, որի շրջակայքում կան մի շարք հնավայրեր և ավերված դամբարաններ։ Շրջապատված է անտառներով։


== Բնակչություն ==
Հայաբնակ է։ 1909 թվականին ուներ 60 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը հացահատիկների մշակություն, այգեգործությունն ու անասնապահությունն էր։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Գյուղի առավել հայտնի տեսարժան վայրերից են Կյուլ Մելիք (Գայլ Մելիք), Սուրբ Գևորգ եռանավ բազիլիկ եկեղեցին (12-րդ դար) և Կարամիր եղցու հին գյուղատեղիները,  պաշտամունքային կիսավեր կառուցվածքների փլատակները (9-16-րդ դարեր) և հանգստարանները։ Հայտնի են նաև Կարմիր եղցի, Սուրբ Գևորգ և Մեղրակեր սրբավայրերը, ինչպես նաև բազմաթիվ մահարձանները և խաչքարերը։ Գյուղի շրջակայքում Տիգրանակերտ քաղաքի ավերակներն են և Նատարին բերդի մնացորդները։


== Հասարարակական կառույցներ ==
1990 թվականի դրությամբ գյուղն ուներ ութամյա դպրոց, ակումբ, գրադարան, մանկապարտեզ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աշոտ Առաքելյան

Աշոտ Գրիգորի Առաքելյան (հունիսի 25, 1932(1932-06-25), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լուսանկարիչ, բժիշկ, ֆիզիկոս։ ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ։ Կենսաբանական գիտությունների թեկնածու։


== Կենսագրություն ==
Աշոտ Առաքելյանը ծնվել է 1932 թվականի հունիսի 25-ին, Երևանում։ Լուսանկարչությամբ զբաղվել է տասնհինգ տարեկանից՝ նկարելով «Գոմզ» ապարատով։ 1949 թվականին սովորել է Մյասնիկյանի անվան պիոներների պալատի ֆոտոխմբակում։ 1950 թվականին ավարտել է Չկալովի անվան դպրոցը և կրթությունը շարունակել է Մոսկվայի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում։ 1953 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտ, շարունակել հեռակա ուսանել Մոսկվայում։ 1954 թվականին Առաքելյանի՝ ֆիզիոլոգիայի դասախոսության ժամանակ կատարած լուսանկարները ուղարկվել է Մոսկվա և տպագրվել «Медицинский работник» թերթի առաջին էջում։ Մինչև բանակ զորակոչվելը եղել է «Առողջապահություն» ամսագրի լուսանկարիչը
: 1959 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտի բուժական ֆակուլտետը։ Ծառայությունն անցել է Հունգարիայում, որտեղ խորհրդային զինված ուժերում եղել է բժիշկ և շարունակել է զբաղվել լուսանկարչությամբ, տպագրվել բանակային թերթում։
1964 թվականից ՀԽՍՀ գիտությունների ակադեմիայի բիոֆիզիկայի լատորատորիայում եղել է կրտսեր գիտաշխատող։ 1970 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզ՝ «Ձայնի ազդեցությունը կենտրոնական նյարդային համակարգի վրա» թեմայով։ 1980 թվականից ղեկավարել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարությանն առընթեր Ակուստիկայի գիտահետազոտական կենտրոնը։


== Անդամակցություն ==
ԽՍՀՄ ժուռնալիստների միության անդամ


== Ֆոտոալբոմ ==
Լուսանկարչություն, Հայպետհրատ, Երևան, 172 էջ, 1959։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆունիկուլյոր Բուդապեշտի ամրոցի վրա

Ֆունիկուլյոր Բուդապեշտի ամրոցի վրա կամ Budavári Sikló,  երկաթուղի Բուդապեշտ քաղաքում՝ Հունգարիայում: Այն գետերի մակարդակից կապում է Ադամ Քլարկի հրապարակն ու Սեչենիի ցանցի կամուրջը Բուդայի ամրոցի վերևում:
Գիծը բացվել է 1870 թվականի մարտի 2-ին և պատկանում է քաղաքին 1920 թվականից: Այն ոչնչացվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ և վերաբացվել 1986 թվականի հունիսի 4-ին: Գծի առանձնահատկություններն են երկու հետիոտնային ոտքի ճանապարհով կամուրջները, որոնք հատվում են վերևից: Սրանք կային այն ժամանակ, երբ բացվեց ուղին և հանվել էին 1900 թվականին, երբ ամրոցի պարտեզը ընդարձակվել էր։ 1983 թվականին վերակառուցվել էր
բնօրինակ ձևավորումով: Ֆունիկուլյորը տարանցման համակարգի մի տեսակ է, որը սնուցվում է մալուխով:


== Պատմություն ==
Երկաթուղու շինարարությունը սկսվել է 1868 թվականի հուլիսին, առաջին փորձնական վազքը տեղի է ունեցել 1869 թվականի հոկտեմբերի 23-ին: Սիքլը հանրության համար գործում է 1870 թվականի մարտի 2-ից: Այս հենակետային երկաթուղին երկրորդն էր Եվրոպայում, միայն Լիոնը այդ ժամանակ ուներ տրանսպորտային նման համակարգ:
Շինության մնացորդները այնուհետև ապամոնտաժվել են: Փոխարինումը շարժասանդուղքներով կատարվել է ավելի ուշ: Գերասահքի վերակառուցումը որոշվել է 1965 թվականից: Մշակվել են մի քանի նախագծեր, սակայն շինարարական աշխատանքները հետաձգվել են: Երկու հենակետերի միջև միկրոավտոբուսային ծառայություն է սկսվել 1975 թվականից: Վերջապես 1986 թվականին վերաբացվել է ուղին:


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հետագա ընթերցում ==
Zoltán Fónagy: Furnicular of Buda in the online database The Castle of Buda
Զորիկ Գալստյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Գալստյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Զորիկ Գրիգորիի Գալստյան (մայիսի 11, 1949(1949-05-11), Ստեփանակերտ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բեմանկարիչ։ ԼՂՀ նկարիչների միության անդամ (2004)։ ՀՀ նկարիչների միության անդամ (2007)։


== Կենսագրություն ==
Զորիկ Գալստյանը ծնվել է 1949 թվականի մայիսի 11-ին Ստեփանակերտ քաղաքում։ Ստեփանակերտի դրամատիկական թատրոնում սկսել է աշխատել 2004 թվականից։


== Ներկայացումներ ==
Երջանկության նետը
Հրաշագործ ծաղիկ
Ձյունե թագուհին
Զգուշացեք, նա դեռ կա
Տիկին մինիստրուհի
Սերը պահարան չի ճանաչում
Լույս քեզ տեսնողին


== Ծանոթագրություններ ==
Արևային ափ

Արևային ափ (բուլղար․՝ Слънчев бряг), խոշոր ծովային առողջարան Բուլղարիայի արևելքում։
Գտնվում է Սև ծովի ծոցում՝ 10 կմ երկարությամբ և կենտրոնական մասում մինչև 100 մ լայնությամբ լողափով՝ ծածկված մանր դեղին ավազով։ Գտնվում է Վարնա (90 կմ) և Բուրգաս (36 կմ) քաղաքների միջև, Նեսեբր քաղաքի մի մասն է հանդիսանում, որի հին մասը ներառված է Բուլղարիայում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։ Հին Նեսեբրի և Արևային ափի միջև գործում են քաղաքային ավտոբուսներ։


== Պատմություն ==
«Արևային ափ» առողջարանի նախագծումը կատարվել է 1957 թվականին, շինարարությունը սկսվել է 1958 թվականի հունիսի 30-ին։ Բնակելի տարածքի հետ միաժամանակ նախագծվել է անտառապուրակը։ Կոմպլեքսի տարածք է բերվել 550 000 խորանարդ մետր արգավանդ հող, տնկվել է 300 000 փշատերև և սաղարթավոր ծառեր, 770 000 դեկորատիվ թփեր, 100 000 վարդեր։
1959-1988 թվականներին «Արևային ափում» հանգստացել են 7 699 100 մարդ, այդ թվում 5 162 600 արտասահմանյան զբոսաշրջիկներ և 2 536 590 Բուլղարիայի քաղաքացիներ։ Սովետական տարիներին այստեղ էին ուղարկում հանգստանալու երեխաների՝ ՍՍՀՄ-ից և այլ սոցիալիստական երկրներից։ Այդ տարիներին Բուլղարիան այն քիչ արտասահմանյան երկրներից մեկն էր, որտեղ ՍՍՀՄ-ից կարող էին երեխաներին ուղարկել հանգստանալու, քանի որ գոյություն ուներ «Երկաթե վարագույրը»։ 1989 թվականին Արևային ափում կար 108 հյուրանոց (27 000 տեղ) և 130 ռեստորան, բազմաթիվ ատրակցիոններ, գիշերային ակումբներ, սրճարաններ, դիսկոտեկաներ։


== Ժամանակակից վիճակ ==
ՍՍՀՄ-ի փլուզումից հետո առողջարանն սկսեց ինտենսիվորեն աճել։ Քանի որ կենտրոնական մասը վերակառուցվել էր, շինարարության հիմնական գոտին տեղափոխվեց հյուսիս։ Դրանով էլ պայմանավորվեց առողջարանի ժամանակակից տեսքը. Արևային ափի կենտրոնական մասում ավելի էժան հյուրանոցներ են՝ կառուցված սովետական ժամանակներում, իսկ հյուսիսում ավելի հաճախ հանդիպում են նոր, ժամանակակից և ավելի թանկ հյուրանոցներ։ Վերջին տարիներին հին շինությյունների փոխարեն (այդ թվում ամառային կինոթատրոնի տեղում, որտեղ անց էին կացվում «Ոսկե Օրփեոս» փառատոնները) կառուցվեցին նոր հյուրանոցներ։ Հյուրանոցների տարածքը սովորաբար բաց է։
«Արևային ափ» առողջարանը պարգևատրվել է «Կապույտ դրոշով»։
Առողջարանի լողափը հանրային է, այսինքն նախատեսված է հասարակական օգտագործման համար և չունի փակ տարածքներ։ Հյուրանոցներից լողափը բաժանում է «Պրոմենադ» քայլուղին։ Լողափի մեծ մասը զբաղեցրած է հովանոցի տակ գտնվող պառկելաթոռներով, որոնցից օգտվելու համար պիտի վճարեն։ Անվճար կարելի է օգտվել հովանոցներից հեռու, հենց ափագծի մոտ կամ մոտ 30-100 մ լողափից հեռու։
Հատակը ավազային է, սահուն մղվում է դեպի խորքը։
Մոտակա օդանավակայաններն ու երկաթուղային կայարաններն են՝ Բուրգաս և Վարնա։ Արևային ափում կա ավտոկայան, կատարվում են մշտական երթեր դեպի Բուլղարիայի, Հունաստանի և Թուրքիայի քաղաքներ։
Վարչական շրջանը Նեսեբիրն է, բնական շրջանը՝ Հին Պլանինայի հրվանդանը։ Մոտակա քաղաք Նեսեբիրն է։ Մոտակա առողջարաններն են՝ Նեսեբիր, Ելենիտե։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Официальный сайт»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-27-ին։ Վերցված է 2020-09-13  (բուլղ.), (անգլ.)
«Фотопрогулка по пляжу Солнечного Берега»
Էդման էֆենդի

Էդման էֆենդի (, Բեյրութ, Լիբանան - 1917), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Էդման էֆենդին ծնվել է Բեյ­րու­թում։ 1914 թվականին Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազ­մի ժամանակ զորակոչվել է օսմանյան բանակ և 50-րդ սանիտարական վաշտում զինվորական բժիշկ ծառայել՝ կապիտանի աստիճանով։
Ռազմաճակատում ստացած վերքից 1917 թվականի նո­յեմ­բե­րի 3-ին մահացել է Գա­զայում (Պա­ղես­տին)։


== Գրականություն ==
Յարման Արսեն, Հայերը օսմանյան առողջապահության ծառայության մեջ և պատմություն սուրբ Փրկիչ հայոց հիվանդանոցի (թուրքերեն), Ստամբուլ, 2001։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Որսիրանք

Որսիրանք, գավառ Մեծ Հայքի Կորճայք նահանգի կազմում։


== Աշխարհագրություն ==
Ընկած էր Տիգրիս գետի ձախակողմյան վտակ՝ Մեծ Զաբի Որսիրանց (այժմ՝ Գավառ կամ Նեհիլ) վտակի հովտում։ Գավառի տարածքում էին գտնվում Թվայ գյուղը և Արյան լիճը։ Սրանց մոտ Վասպուրականի զորքերը 852 թվականին մեծ դիմադրություն են ցույց տվել Բուղայի բանակին, որը Խալիֆայության կողմից ուղարկված էր՝ Հայաստանում, Վրաստանում և Աղվանքում ծավալված ժողովրդա-ազատագրական ապստամբությունները ճնշելու։


== Պատմություն ==
Մեծ Հայքի 387-ի բաժանումից հետո Որսիրանքը Կորճայքի հետ անցավ Սասանյան Պարսկաստանին։ Յոթերորդից իներորդ դարերում մտել է արաբական Ջազիրա կուսակալության մեջ։ Իներորդ դարում Արծրունիները այն ազատագրել են նվաճողներից և միացրել իրենց տիրույթներին։ Տասնմեկերորդ դարի կեսից դարձյալ անցել է օտար նվաճողների ձեռքը։ Օսմանյան տիրապետության հաստատումից հետո կազմել է Վանի փաշայության Հեքյարի սանջակի Գավառ Նահիեն։


== Աղբյուրներ ==
Երեմյան Ս., Հայաստանն ըստ «Աշխարհացոյց»-ի, Երևան,1963


== Տես նաև ==
Կորճայք
Մեծ Հայքի վարչական բաժանում


== Արտաքին հղումներ ==
Մեծ Հայքի վարչական բաժանումը


== Ծանոթագրություններ ==
Վեշկի (գյուղ, Գագարինսկի շրջան)

Վեշկի (ռուս.՝ Вешки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 18 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրին Բեյ

Գրին Բեյ (անգլ.՝ Green Bay), քաղաք ԱՄՆ-ի հյուսիսային մասում, Վիսկոնսին նահանգում։ Քաղաքը գտնվում է Միչիգան լճի ափին՝ Ֆոքս Ռիվեր գետի ակունքի մոտ։ Քաղաքը գտնվում է նահանգակենտրոն Միլուոկիից 180կմ դեպի հյուսիս։ 2000 թ-ի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը կազմում է 102 313 մարդ։ Այն իր բնակչությամբ երրորդն է Վիսկոնսինում ` Մեդիսոնից և Միլուոկիից հետո։ Գրին Բեյը արդյունաբերական քաղաք է։ Այստեղ կան մի քանի մսակոմբինատներ, թղթի ֆաբրիկա, խոշոր նավահանգիստ։ Գրին Բեյը երկու անգամ (1964 և 1999 թթ.) ստացել է «համաամերիկյան քաղաք» տիտղոսները։ Քաղաքի ընդհանուր տարածքը կազմում է 140.6 կմ², որից 113.7 կմ² ցամաքային հատվածն է, իսկ 27 կմ²՝ ջրային։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
RussianWisconsin.com — Русские в Висконсине
Դիմբովիցա (գետ)

Դիմբովիցա (ռումիներեն՝ Dâmboviţa), գետ Ռումինիայում։


== Աշխարհագրություն ==
Դիմբովիցա գետը թափվում է։ Գետը պատկանում է Արջեշ գետի ավազանին։ Գետի ափին են գտնվում ձախից՝ Դիմբովիցա։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Դիմբովիցա գետի երկարությունը կազմում է 237 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 2837 կմ2 է։


== Տես նաև ==
Ակունք և Գետաբերան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դիմբովիցա գետի մասին Սովետական Մեծ Հանրագիտարանում
Վիլլեմ Ռոյարդս

Վիլլեմ Ռոյարդս (Royaards) (հունվարի 21, 1867(1867-01-21)[…], Ամստերդամ, Նիդերլանդներ - հունվարի 24, 1929(1929-01-24), Մենտոն), հոլանդացի դերասան, ռեժիսոր, թատերական գործիչ։
1886 թ.-ին սովորել է Ամստերդամի թատերական դպրոցում։ Առաջին նշանակալից դերը եղել է դ-ր Ռանկը (Իբսենի «Նորա», 1889)։ 1905-1907 թթ.-ին աշխատել է Գերմանական թատրոնում (Բեռլին) Ռայնհարդի հետ, որի ազդեցությամբ զբաղվել է ռեժիսուրայով։ 1908 թ.-ին Ամստերդամում ստեղծել է սեմական թատերախումբ «Բեմ»-ը, ուր բեմադրել է Վոնդելի «Լյուցիֆեր», «Գեյսբրեխտ վան Ամստել», ինչպես և Սոֆոկլեսի, Շեքսպիրի, Սթրինդբերգի, Կլոդելի, Ժիրոդուի պիեսները։ Ռոյարդսը բարեփոխել է հոլանդական թատրոնի խաղացանկը, հարստացրել բեմադրական կուլտուրան, եղել ժամանակակից հոլանդական բեմի վարպետներ Մյուսի, Ռոյարդս-Սանդբերգի, Մալբոռնի և այլոց դաստիարակը։ 1925 թ.-ին թողել է բեմական գործունեությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայոց ցեղասպանության թանգարան (Վաշինգտոն)

Հայոց ցեղասպանության թանգարան (Ամերիկա), առաջարկվող հայկական թանգարան Միացյալ Նահանգների Վաշինգտոն քաղաքում, որը ղեկավարվում է Հայոց ցեղասպանության թանգարանի և հուշահամալիրի (AGM&M) կողմից։ Ծրագիրը մեկնարկել է 2000 թվականին և դեռ պետք է ավարտվի։


== Հասկացություն և կազմակերպություն ==
Հայոց ցեղասպանության հիշատակը հավերժացնող կառույց նվիրելու գաղափարը նախաձեռնել են Հրայր Հովնանյանը և Անուշ Մաթևոսյանը։
Ծրագիրն իրականացվել է Ամերիկայի հայկական համագումարի (ԱՀՀ) կողմից 2000-2003 թվականներին։ 2003 թվականի նոյեմբերին նախագիծը տեղափոխվել է Հայոց ցեղասպանության թանգարան և հուշահամալիր (AGM&M), իսկ Ամերիկայի հայկական համագումարն ստացել է հոգաբարձության պաշտոն։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Հայոց ցեղասպանության թանգարանը կտեղակայվի Վաշինգտոնի նախկին Ազգային բանկի շենքում, որը կառուցվել է 1926 թվականին՝ պատմական ներքին հարդարանքով և գտնվում է Վաշինգտոնի կենտրոնում գտնվող 14-րդ և G փողոցների հարավ-արևելյան անկյունում։ Շենքը գնվել է 7.25 միլիոն դոլարով, բացի հարակից չորս կառույցից՝ ընդհանուր առմամբ 20 միլիոն դոլար արժողությամբ։ Կայքը գտնվում է Սպիտակ տնից երկու թաղամաս հեռավորության վրա, իսկ Ազգային ծառուղու հյուսիսից՝ երեք թաղամաս հեռավորության վրա։


== Ֆինանսավորում ==
2006 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ հիմնական աջակցություն ցույց տվողներն են.

Ամերիկահայ գործարար Ջերարդ Գաֆեսճյանը և «Գաֆեսճյան Ընտանիք» հիմնադրամը (ԳԸՀ)` 14.4 միլիոն դոլար ֆինանսավորմամբ
Անուշ Մաթևոսյան՝ 3.5 միլիոն դոլար
Հրայր Հովնանյան՝ 1.5 միլիոն դոլարԹանգարանի պաշտոնական կայքը բացման ամսաթիվը սահմանում է 2011 թվականը։ Այնուամենայնիվ, այն բախվել է տարաձայնությունների և դատական վեճերի՝ Գաֆեսճյանի, «Գաֆեսճյան Ընտանիք» հիմնադրամի և հոգաբարձուների կողմից։ 2011 թվականի մարտի 9-ից 29-ն ընկած ժամանակահատվածում Վաշինգտոնում տեղի է ունեցել դատավարություն ԱՄՆ-ի շրջանային դատավոր Քոլին Քոլար-Կոտելիի մասնակցությամբ։ Վկաներին ու ապացույցները լսելուց հետո նա 190 էջանոց եզրակացություն է կազմել և հրաման տվել Հայոց ցեղասպանության թանգարանին և հուշահամալիրին (AGM&M). Գաֆեսճյան ընտանիքի հիմնադրամին վերադարձնել սեփականության իրավունքը։


== Ժամանակավոր ցուցադրություններ ==
Գտնվելով ձևավորման փուլում՝ թանգարանը մասնակցում է ժամանակավոր ցուցադրությունների։


== Տես նաև ==
Հայոց ցեղասպանության հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայոց ցեղասպանության թանգարան (Ամերիկա) պաշտոնական կայք
«Ազգային բանկից դեպի Ազգային թանգարան» տեսահոլովակ Վաշինգտոն Փոստի կողմից
(8505) 1990 YK

(8505) 1990 YK, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,245212 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8943 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5962 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1228,81 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292967 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8505) 1990 YK աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սեր (Օդի գավառ)

Սեր (ֆր.՝ Serres), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 50 մարդ, բնակչության խտությունը` 12.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.06 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 660 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 150 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 30 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 29 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 22-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 22 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 18 անձ (11 տղամարդ և 7 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 7 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Տելիչենո

Տելիչենո (ռուս.՝ Теличено), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարթինսհայմ

Մարթինսհայմ (գերմ.՝ Martinsheim), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա քաղաքում։ Մտնում է Կիտցինգեն շրջանի մեջ։ Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնայո վարչական շրջանին։ Զբաղեցնում է 23,22 կմ² տարածք։ Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալներով 1015 մարդ։ Հեռախոսային կոդը՝ 09 6 75 150։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոլացանա

Մոլացանա  (իտալերեն՝ Molazzana), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Լուկայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1187 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 38 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 31 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 55020։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0583։
Բնակավայրի հովանավորն Սուրբ Վարֆոլոմեյն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0583 760151


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Արմէքսիթ

Armexit կամ Արմէքսիթ, ժամանակակից հայ քաղաքական մտքի տեսական և գործնական եզր, որն ունի երկու իմաստ՝ լայն և նեղ։ Նեղ իմաստով Armexit-ը նշանակում է Հայաստանի դուրս գալը Ռուսաստանի մի շարք նախագծերից՝ Եվրասիական տնտեսական միությունից և Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպությունից, իսկ լայն իմաստով Armexit-ը նշանակում է Ռուսաստանից ժամանակակից Հայաստանի կախվածության բոլոր տեսակների (այդ թվում՝ քաղաքական, տնտեսական, ռազմավարական և մշակութային) դադարեցումը (հաճախ օգտագործվում է «գաղութացման համակարգից ազատվել» եզրը)։
Քաղաքագետ, Ստեփանակերտում տեղակայված «Աշխարհ» ռազմավարական հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն Հրաչյա Արզումանյանի կարծիքով, «Ադրբեջանով միջնորդավորված նոր հայ-ռուսական պատերազմը կդառնա Հայաստանից Ռուսաստանի հեռացման սկիզբ»։


== Եզրի ծագումը ==
Armexit եզրը ծագում է Բրեքսիթ (անգլ.՝ Brexit) եզրից, որը նկարագրում է Միացյալ Թագավորության հեռացումը Եվրոպական միությունից։ Իր հերթին Բրեքսիթ եզրը ծագել է «գրեքսիթ» բառից, որն օգտագործվել է Հունաստանի՝ Եվրագոտին հավանական լքելու ժամանակ։ Armexit բառի առաջին օգտագործումն համացանցում արձանագրված է 2016 թվականի հուլիսի 31-ին հրապարակված «Անկարգ» աշխարհակարգը, Armexit-ը և հայ-ամերիկյան ռազմավարական դաշնակցության խոստումնալից հեռանկարը» հոդվածում, սակայն լայն տարածություն է եզրը ստացել միայն 2017 թվականի ամռանը, երբ հայտնի դարձավ, որ սեպտեմբերին խորհրդարանական «Ելք» խմբակցությունը հանդես է գալու նոր նախաձեռնությամբ՝ ՀՀ Ազգային Ժողովում Հայաստանի ԵՏՄ-ից դուրս գալու օրինագծով, ինչն էլ տեղի է ունեցել սեպտեմբերին՝ Հայաստանի խորհրդարանի աշնանային նստաշրջանի բացումից քիչ անց։


== Տես նաև ==
Բրեքսիթ


== Ծանոթագրություններ ==
Գոլստեր շրջան (Նյու Ջերսի)

Գոլստեր շրջան (անգլ.՝ Gloucester County), ԱՄՆ Նյու Ջերսի նահանգի 21 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 842 կմ² է, բնակչությունը՝ 288.288 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Վուդբերի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1686 թ.։
Աստերոիդների ցանկ (76001-76100)

Աստերոիդների ցանկ (75901-76000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (76101-76200)
 Աստերոիդների ցանկ (75901-76000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (76101-76200)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (75001)-(80000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ապարան (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ապարան (այլ կիրառումներ)
Ապարան (նախկինում՝ Ֆաթալիպեյա), գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում՝ շրջկենտրոնից 12 կմ հարավ՝ Հագարի գետի միջին հոսանքի ձախափնյա ձորալանջին, Բերձոր քաղաքից 4-5 կմ հարավ։ 
Մտնում է Աղանուս համայնքի մեջ։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը գտնվում է Արցախի հանրապետության արևմտյան հատավածում՝ Քաշաթաղի շրջանում նախկինում՝ Արցախի Բերդաձոր գավառում։ Բնակավայրը տեղաբախշված է Հակարի գետի միջին հոսանքի ձախափնյա ձորալանջին, Աղանուս գյուղից 4 կմ դեպի հարավ։ 19-րդ դարում քրդական ցեղերի ճնշման տակ տարածաշրջանի բնակավայրերը հիմնականում հայաթափվել էին։


== Պատմություն ==
19-րդ դարի երկրորդ կեսին Ապարանում հաստատվել էին թրքախոս քոչվոր քրդերի մի քանի ընտանիքներ, որոնք էլ հայկական գյուղը անվանել էին Փաթալիփեյա։
Մի քանի տասնամյակի ընթացքում, մասնավորապես խորհրդային  տարիներին, Ապարանում և նրա շրջակայքում գտնվող պատմամշակույթային նշակության հուշարձանները թուրքերի և քրդերի կողմից համատարած ավերվել են։
Ադրբեջանում խորհրդային կարգերի հաստատվելուց հետո Մոսկվայի կենտրոնական բոլշևիկյան իշխանության որոշմամբ այս տարածքները բռնակվեցին ԱԽՍՀ-ին։
Քանի որ ներկայիս Բերձոր քաղաքը, Աղանուսը, Ապարանը, Աղավնոն անմիջապես գտնվում են ՀԽՍՀ-ն ԼՂԻՄ-ի հետ կապող ամենանեղ շերտում, ուստի խորհրդային տարիներին արագ բնակեցվել են թուրքերով և քրդերով։
Ապարանը 1923 թվականին գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի օկրուգի, իսկ 1930 թվականին՝ Զանգելանի շրջանի կազմի մեջ։
Ազատագրվել է 1992 թվականի մայիսի 19-ին, բնակեցվել՝ 1996 թվականին, Ադրբեջանից բռնագաղթած հայ փախստականներով։ 
Ապարան է վերանվանվել 1998 թվականի հունիսի 26-ին։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի արդյունքում գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2003 թվականի տվյալներով բնակչությունը 46 մարդ է։ 2015 թվականին Ապարան գյուղում բնակվում է 28 մարդ, կար 5 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում են անասնապահությամբ և այգեգործությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղի պատմամշակութային հուշարձաններից է մ.թ.ա. VIII–մ.թ.ա. III դդ. քարանձավը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաբինդա

Կաբինդա (անգլ.՝ Cabinda), քաղաք Անգոլայում, Կաբինդա նահանգի կենտրոնը։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 24 մետր բարձրության վրա։ 2010 թվականի տվյալներով բնակչության թիվը կազմում էր 399 427 մարդ ։
Կաբինդայում է գտնվում միջազգային օդանավակայանը։ 2010 թվականին քաղաքում է անցկացվել Աֆրիկայի ազգերի գավաթի խաղարկությունը։
Կլիման արևադարձային է։ Օդի միջին տարեկան ջերմաստիճանը 24,6°С: Տեղումների տարեկան քանակը 958 մմ։ Առավել մեծ քանակությամբ տեղումներ դիտվում են փետրվարից ապրիլ ընկած ժամանակահատվածում, ամենաքիչը հունիսից սեպտեմբեր։ Քամու տարեկան միջին արագությունը 3,8 մ/վրկ։


== Պատմություն ==
1521 թվականին Կաբինդայում ստեղծվեց թեմ՝ եպիսկոպես Էնրիկեյի հետ, նա հանդիսանում էր Աֆոնսի որդին՝ Կոնգոյի կառավարիչը, որը դարձավ առաջին աֆրիկացի եպիսկոպոսը։
Ժամանակակից Կաբինդան կառուցվել էր որպես գյուղ 1883 թվականին։ Նրա տեղադիրքը ծովախորշի խորքում շատ հարմար էր և հնարավորություն էր տալիս զբաղվել առևտրով։ Քաղաքի կարգավիճակ ստացել է 1956 թվականի մայիսի 28-ին ։ 1960 թվականին սկսվում է առևտրային գործունեության, նավահանգստի, հասարակական շեքերի ու բնակելի տների շինարարությունների, ավտոճանապարհների զարգացումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.ibinda.com Cabinda Digital Archived 2019-09-20 at the Wayback Machine.
Porto de Cabina em www.portodecabinda.com Archived 2009-07-22 at the Wayback Machine.
Desenvolvimento do Município de Cabinda - Governo da Província de Cabinda(չաշխատող հղում)
Մարիամ Դավթյան

Մարիամ Դավթյան (հունիսի 8, 1973(1973-06-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Մարիամ Դավթյանը ծնվել է 1973 թվականին, Մոսկվայում, ճարտարապետների ընտանիքում։ Սովորել է Երևանի Նելսոն Ստեփանյանի անվան թիվ 71 միջնակարգ դպրոցում և Երևանի վոկալ-երգչախմբային երաժշտական դպրոցում։ Առաջին անգամ հանդես է եկել Գեղագիտության ազգային կենտրոնի Ռուբեն Թումանյանի թատրոն-ստուդիայում։ 1991-1995 թվականներին սովորել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի նախ ռեժիսորական, ապա՝ դերասանական բաժնում։ Ուսմանը զուգահեռ, ինստիտուտի 2-րդ կուրսից հանդես է եկել «Մետրո» թատրոնում, 1998 թվականին աշխատել է Երևանի Հրաչյա Ղափլանյանի անվան դրամատիկական թատրոնում։
1999 թվականին տեղափոխվել է Իսրայել, սովորել է Իսրայելի կառավարման քոլեջի գրաֆիկական դիզայն ֆակուլտետում, այնուհետ դիզայն-ստուդիայում աշխատել է որպես դիզայներ, հետագայում հիմնել է սեփական դիզայն-ստուդիան։ Մասնակցել է տարբեր թատերախմբերի ներկայացումներին։ 2007 թվականին վերադարձել է Հայաստան։ 2007-2009 թվականներին «Երևան» ամսագրի վեբ-դիզայն ստուդիայում եղել է ստուդիայի ղեկավար։ 2008 թվականից պայմանագրային հիմունքներով աշխատել է Երևանի տարբեր թատրոններում, նկարահանվել նաև հեռուստասերիալներում։ 2010 թվականից որպես դերասանուհի աշխատում է Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում։


== Ներկայացումներ ==
Ժան Անույի «Անտիգոնե» (Անտիգոնե)
Բ. Վասիլևի «Իսկ արշալույսները այստեղ խաղաղ են» (Չետվեռտակ)
«Խաթաբալադա» (երազ-աղջիկ), 1996
Սամվել Կոսյանի «Կյանքը վանդակի կողքով» (Ջոյ)
Մուշեղ Իշխանի «Կիլիկիո Արքա» (Զաբել)


=== Դերեր Մետրո թատրոնում ===
Վիլյամ Սարոյանի, Թենեսի Ուիլյամսի, Էռնեստ Հեմինգուեյի «Ուիլի, Թիթի, Ջիգ ու երեքն էլ մի աղջիկ» (Ուիլի, Թիթի, Ջիգ)
Բ. Ռացեռի, Վ. Կոնստանտինովի «Դիոգենես» (Միլեն)


=== Դերեր Սունդուկյան թատրոնում ===
Գումերսինդա՝ «Գոյա»
Լեդի Աննա՝ «Ռիչարդ երրորդ»
Սոնա՝ «Արծվաբույն»


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==
2013 թվականին արժանացել է «Հայակ» ազգային կինոյի մրցանակաբաշխության «Լավագույն դերասանուհի» մրցանակին` «Ձայն լռության» ֆիլմի համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիսաաշվան

Տիսաաշվան (ուկրաիներեն՝ Тисаашвань), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ուժգորոդի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Աշվան, Միներալնոե։
2001 թվականի տվյալներով Տիսաաշվան գյուղում բնակվում էր 852 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,21 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սիդորենկովո (գյուղ, Վալկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍիդորենկովոՍիդորենկովո (ուկրաիներեն՝ Сидоренкове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1650 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սիդորենկովո գյուղում բնակվում էր 804 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 25,88 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 31,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քոնյայի մարզ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնիա (այլ կիրառումներ)Քոնյայի մարզ (թուրքերեն՝ Konya ili), նահանգ Թուրքիայի Հանրապետության Կենտրոնական Անատոլիա տարածաշրջանում։ Պատմական Գամիրք նահանգի մի մասը։


== Տես նաև ==
Թուրքիայի վարչական բաժանում
Սևծովյան տարածաշրջան
Իոնովկա (գյուղ, Բոգորոդսկի շրջան)

Իոնովկա (ռուս.՝ Ионовка), գյուղ Ռուսաստանի, Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բոգորոդսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հիդրօքսիլամին ռեդուկտազ

Հիդրօքսիլամին ռեդուկտազ (ՖՀ 1.7.99.1), ֆերմենտ, որը կատալիզում է հետևյալ քիմիական ռեակցիան

NH3 + H2O + ակցեպտոր 
  
    
      
        ⇌
      
    
    {\displaystyle \rightleftharpoons }
   NH2OH + վերականգնված ակցեպտորԱյս ֆերմենտի երեք սուբստրատներն են ամոնիակը, ջուրը և ակցեպտորը, իսկ պրոդուկտներն են հիդրօքսիլամինը և վերականգնված ակցեպտորը։
Այս ֆերմենտը պատկանում է այն օքսիդառեդուկտազների ենթադասին, որոնք այլ ակցեպտորների հետ որպես դոնոր ազդում են այլ ազոտ պարունակող միացությունների վրա։ Այս ֆերմենտի համակարգային անվանումն է ամոնիակ։ Ակցեպտոր ռեդուկտազ։ Այն ունի երկու կոֆակտոր՝ FAD և ֆլավոպրոտեին։


== Արտաքին հղումներ ==
Taniguchi H, Mitsui H, Nakamura K and Egami F։ «Ann. Acad. Sci. Fenn. Ser. A II 60 (1955) 200» 
Walker GC and Nicholas DJD (1961)։ «Hydroxylamine reductase from Pseudomonas aeruginosa»։ Biochim. Biophys. Acta 49 (2): 361–368։ PMID 13782715։ doi:10.1016/0006-3002(61)90135-4 
NJ, Ferguson SJ, Allen JW, Higham CW, Koppenhofer A, Zajicek RS, Watmough NJ, Ferguson SJ (2002)։ «Cytochrome cd1, reductive activation and kinetic analysis of a multifunctional respiratory enzyme»։ J. Biol. Chem. 277 (5): 3093–100։ PMID 11709555։ doi:10.1074/jbc.M108944200
Բելայա Ցերկով (այլ կիրառումներ)

Բելայա Ցերկով, կարող է վերաբերել՝

Բելայա Ցերկով - գյուղ, Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ռախովի շրջանում
Բելայա Ցերկով - քաղաք, Ուկրաինայի Կիևի մարզի Բելայա Ցերկովի քաղաքային խորհրդում
Ստաշկի (գյուղ, Օվրուչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ստաշկի (այլ կիրառումներ)Ստաշկի (ուկրաիներեն՝ Сташки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1924 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստաշկի գյուղում բնակվում էր 325 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,48 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 219,59 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Թորիտ

Թորիտ, միներալ, թորիումի սիլիկատ՝ 
  
    
      
        T
        h
        S
        i
        
          O
          
            4
          
        
        
          /
        
        T
        h
        
          O
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle ThSiO_{4}/ThO_{2}}
   — 81,5%, 
  
    
      
        S
        i
        
          O
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle SiO_{2}}
   - 18,5%։ Բյուրեղագիտական համակարգը տետրագոնային է։ Գույնը՝ սև, գորշ, զմռսի կարմիր, փայլը՝ ապակյա։ Կարծրությունը՝ 4,5-5, խտությունը՝ 4000—5400 կգ/մ³։ Թորիտը ուժեղ ռադիոակտիվ է։ Հիմնականում հանդիպում է հոծ ագրեգատների ձևով պեգմատիտային երակներում, գրանիտներում՝ բերիփ, ֆլյուորիտի, տուրմալինի, ցիրկոնի հետ։
Պեգնիցի Նոյհաուս

Պեգնիցի Նոյհաուս (գերմ.՝ Neuhaus an der Pegnitz), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասի Նյուրնբերգ շրջանում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա վարչական օկրուգին։ Բնակչությունը կազմում է 2829 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010)։ Զբաղեցնում է 23,96 կմ² մակերես։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 5 74 140։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Պիգալ

Պիգալ (ֆր.՝ Pigalle), Պիգալ հրապարակի շուրջը տարածվող կարմիր լապտերների թաղամաս Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում։ Գտնվում է 9-րդ և 18-րդ մունիցիպալ օկրուգների սահմանին։ Հրապարակը այդպես է կոչվել ի պատիվ ֆրանսիացի քանդակագործ Ժան-Բատիստ Պիգալի (1714-1785 թթ.): Գոյություն ունի թաղամասի անվան ստուգաբանության ևս մեկ տարբերակ, ըստ որի՝ այն առաջացել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Փարիզում գտնվող դաշնակից զորքերի զինվորների գործածած Pig Alley (Խոզային ծառուղի) արտահայտությունից։

Մի ժամանակ փարիզցիներին և քաղաքի հյուրերին Պիգալ թաղամաս էին հրապուրում-բերում արգելված զվարճանքները, ինչպես, օրինակ, բարքերի ազատությամբ հռչակված Մուլեն Ռուժ, Divan Du Monde կաբարեները, «Գրան Գինյոլ» սարսափ-թատրոնը (վերջինս ներկայումս փակված է)... Մեր օրերում Պիգալը համբավվել է նաև բազմաքանակ սեքս շոփերով, որոնք գտնվում են նույնանուն հրապարակի և գլխավոր փողոցների վրա։ Դրանց հարող նրբանցքները լեփ-լեցուն են անառականոցներով։
Պիգալ հրապարակի հարավային մասը զբաղեցնում են երաժշտական խանութները, որտեղ վաճառվում են երաժշտական գործիքներ ու հարակից պարագաներ։
Նշանավոր նկարիչ Անրի Թուլուզ-Լոտրեկի արվեստանոցը գտնվել է այս թաղամասում։ Այդ արվեստագետը հաճախ էր լինում Մուլեն Ռուժում, նկարում անբարո կանանց, Մոնմարտրի կաբարեների կյանքը... Ժամանակին Պիգալում են ապրել նաև Պաբլո Պիկասոն, Վինսենթ վան Գոգը, Մորիս Նյումոնը, Անդրե Բրետոնը... 1928 թվականին Ջոզեֆին Բեյքերը վերջինիս բնակարանի հարևանությամբ բացել է իր համբավավոր գիշերային ակումբը։ Դրանից ոչ հեռու՝ Espace Dali թանգարանն է, որտեղ ցուցադրվում են Սալվադոր Դալիի ստեղծագործությունները։ Թաղամասի դիմագծին բնորոշ տեսարժան վայրերից է այստեղ գտնվող էրոտիկայի թանգարանը։ 
Պիգալի հայտնի գիշերային ակումբներից մեկն էլ՝ ծնունդով ամերիկացի երգիչ Ադելաիդա Հոլի կողմից 1938 թվականին Rue Pigalle, 73 հասցեում բացված La Grosse Pomme-ը՝ «Մեծ խնձորն» է։ 1930-ական թվականների վերջերի գիշերային մյուս ակումբներից հիշատակման է արժանի նաև Caravan-ը, որտեղ ժամանակին նվագել է Ջանգո Ռայնհարդը։
Պիգալ կարելի է հասնել մետրոյով կամ «Մոնմարտրոբյուս» ավտոբուսով, որի վերջին կանգառը այս թաղամասում է։


== Գրականություն ==
Claude Dubois, La Rue Pigalle, la place : la ville aimante se meurt, Paris, Jean-Paul Rocher, 2011, 111 9782917411506.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Review of Pigalle Archived 2009-02-14 at the Wayback Machine.
Information about Pigalle
Չարաղետ կիրակի

«Չարաղետ կիրակի» (ռուս.՝ «Зловредное воскресенье»), 1985 թվականի խորհրդային կատակերգական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Մարտինովն Օսկար Ռեմեզի սցենարի հիման վրա, որը գրվել է վերջինիս «Չորս քառորդում» (ռուս.՝ «Четвёрка в четверти») գրքի հիման վրա։ Խորհրդային այն մի քանի ֆիլմերից մեկը, որը նկարահանվել է կատակերգական ֆարսի ժանրում։


== Սյուժե ==
Դպրոցի 4«ա» դասարանում հայտնվում է նոր աշակերտ՝ Գենա Պենկինը։ Պատմության դասի ժամանակ նա բոլորին զարմացնում է Ալեքսանդր Սուվորովի մասին իր գիտելիքներով, բայց հետո պարզվում է, որ նա հետ է մնում մնացած բոլոր առարկաներից։ Դրանից բացի դասընկերները նկատում են, որ Գենան սովորություն ունի ճշմարտության փոխարեն ասել անիրական երևակայական պատմոթյուններ (այդ իսկ պատճառով նրան տեղափոխել են մեկ այլ դպրոց)։ Նույնիսկ այն պարզ հարցին, թե ինչու նրա մայրը չի գնում ծնողական ժողովների, նա պատասխանում է, որ մայրը մեկնել է գիտարշավի, չնայած իրականում մայրը չի գնում ժողովների, քանի որ ինքը նրան չէր ասել այդ մասին։ Մի օր անհայտ կինոստուդիայից մի երիտասարդ սիրողական ռեժիսոր խաբեությամբ խնդրում է Գենային պատմել իրենց դպրոցի մասին։ Գենան, չիմանալով, որ նկարահանվում է թաքնված տեսախցիկով, սկսում է ներկայացնել երևակայական պատմություն՝ պատկերելով իր դպրոցը, մասնավորապես՝ իր դասարանը, որպես իսկական ուտոպիա։
Հարցազրույցը դիտելուց հետո դպրոցի ղեկավարությունն ու դասընկերները շատ են զարմանում Գենայի երևակայությունից և պարծենկոտությունից, քանի որ իրականում իրենց դպրոցում ոչինչ այնպես չէ, ինչպես պատմել էր Գենան։ Հետագայում Գենան ստիպված է լինում փախչել, իսկ դպրոցի անձնակազմը որոշում է ամեն ինչ անել, որպեսզի համապատասխանի Գենայի պատմությանը։


== Գլխավոր դերում ==
Պավել Գայդուչենկո — Գենա Պենկին


== Դերերում ==


=== Էպիզոդներում ===
Յուրի Բորովիկով
Եկատերինա Բրոնդուկովա - կթվորուհի
Ի․ Վեդենեևա
Պյոտր Վիշնյակով
Ռոման Գրիբանով
Բորյա Իվանով
Կիրիլ Կուշնարենկո


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Մարտինով
Օպերատոր՝ Միխայիլ Սկրիպիցին
Սցենարի հեղինակ՝ Օսկար Ռեմեզ
Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Շաինսկի
Նկարիչ՝ Վլադիմիր Դուշին


== Այլ ==
Ֆիլմում հնչում է Միխայիլ Գլինկայի «Жаворонок» ռոմանսը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլգակյուլա

Կոլգակյուլա (էստ․՝ Kolgaküla), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 176 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ջումշուդ Թումանյան

Ջումշուդ Գրիգորի Թումանյան (1915, Բերդ, Ղազախի գավառ, Ելիզավետպոլի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1942), հայ մանկավարժ, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից։
Ծնվել է Շամշադինի շրջանի Բերդ գյուղում (այժմ՝ քաղաք), երկրագործի ընտանիքում։ 1935 թվականին ավարտել է Բերդի միջնակարգ դպրոցը, ապա ընդունվել Երևանի մանկավարժական ինստիտուտի պատմալեզվագրական ֆակուլտետը։ Սովորել է հեռակա կարգով և ավարտել։ 1935-1936 ուսումնական տարում նշանակվել է Ստեփանավանի միջնակարգ դպրոցում պատմության ուսուցիչ։ 1939-1941 թվականներին աշխատել է Կալինինոյի շրջանի Շահնազար գյուղի դպրոցում որպես լեզվի և գրականության ուսուցիչ և ուսմասվար, ապա՝ տնօրեն։ 1941 թվականին զորակոչվել է բանակ։ Ծառայել է Ղրիմում, ստացել կրտսեր, ապա ավագ լեյտենանտի կոչում։ Վերջին նամակն ստացվել է Ղրիմից 1942 թվականի մայիսին։
Պարգևատրվել է «Կարմիր աստղի» շքանշանով և մեդալներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Միքայել Մալունցյան

Միքայել Մովսեսի Մալունցյան (ապրիլի 25, 1903(1903-04-25), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 20, 1973(1973-02-20), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային դիրիժոր, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1956)։ Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի հիմնադիր և գլխավոր դիրիժոր (1945-1960, 1966-1967)։


== Կենսագրություն ==
1921-1925 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի կոնսերվատորիայի լարային (թավջութակ, ուսուցիչ՝ Կ. Մինյար), 1931-1935 թվականներին՝ Մոսկվայի կոնսերվատորիայի դիրիժորական (ուսուցիչ՝ Լ. Գինզբուրգ) բաժիններում։ Դասավանդել է Երևանի (1927-1931, 1944-1973, 1962 թվականից՝ պրոֆեսոր) և Մոսկվայի (1934-1945) կոնսերվատորիաներում։ 1932 թվականին ղեկավարել է Համամիութենական ռադիոյի սիմֆոնիկ նվագախումբը։ Մեծ ուշադրություն է նվիրել հայ հեղինակների գործերի պրոպագանդմանը։ Մալունցյանի կատարմանը բնորոշ էր գեղարվեստական ճշմարտացիությունը, արտիստական զսպվածությունը, անսամբլային կատարելությունը։ Նրա աշակերտներից են Ռաֆայել Մանգասարյանը, Դավիթ Խանջյանը, Գ. Տերտերյանը։ 1945-1960 թվականներին և 1966-1967 թվականներին եղել է Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբի հիմնադիր գեղարվեստական ղեկավարն ու գլխավոր դիրիժորը։ Վերականգնել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նահանջ ապրած նվագախումբը (հավաքել է նոր կազմ) և նպաստել այդ կոլեկտիվի անհատական ստեղծագործական դեմքի ձևավորմանը։ Իրականացրել է հայ կոմպոզիտորների բազմաթիվ գործերի պրեմիերաներ։


== Հիշատակ ==
1993 թվականին Միքայել Մալունցյանի անունով է կոչվել Երևանի թիվ 2 արվեստի դպրոցը։


== Գրականություն ==
Պետրոսյան Մ., Երեքը հայ դիրիժորներից, Ե., 1976:


== Ծանոթագրություններ ==