Նիկոլայ Պիսարև

Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Պիսարև (ռուս.՝ Николай Николаевич Писарев, նոյեմբերի 23, 1968(1968-11-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուսական ֆուտբոլիստ, հարձակվող, մարզիչ։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ։


== Կենսագրություն ==
Մոսկվայի «Տորպեդոյի» ՕՌՄՊՄԴ-ի սան է։ 1986-1989 թվականներին խաղացել է թիմի հիմնական կազմում, դարձել է ԽՍՀՄ 1988 թվականի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
1989 թվականին, չցանկանալով շարունակել հանդես գալ «Տորպեդոյում», ստիպված է եղել նամակ գրել Վյաչեսլավ Կոլոսկովի անունով, որում խնդրել է իրեն բաց թողնել «Տորպեդոյից»՝ կապված խաղային կարիերան շարունակելու ցանկության հետ։ Այն բանից հետո, երբ նրա դիմումը հավանության է արժանացել, Պիսարևը մեկնել է Իտալիա՝ փորձելով տեղավորվել A Սերիայի ակումբում։ Ավելի ուշ նա հիշում էր՝ նրանք, բարեբախտաբար, չեն լսել (Ծիծաղում է)։ Բայց ինչ եք ուզում, երիտասարդ էր, համառ, քաշեց մեջ։ Հասկանում եմ, որ վարվեց ոչ այնքան գեղեցիկ։ Սակայն Իտալիայի հետ տարբերակը չի անցել, և Պիսարևը վերադարձել է Մոսկվա, խաղացել է Մոսկվայի «Սպարտակ» Կոմերցիոն թիմում։
1990 թվականի կեսերին մեկնել է Շվեյցարիա 2-րդ դիվիզիոնի «Վինտերտուր» ակումբ, որտեղ նրա գործընկերն է դարձել Ռենատ Աթաուլինը։ Երեք տարվա ընթացքում Շվեյցարիայում խփել է 22 գնդակ, եղել է իր թիմի լավագույն խաղացողներից մեկը։
1992 թվականի կեսերին վերադարձել է Մոսկվա և պայմանագիր կնքել Մոսկվայի «Սպարտակի>» հետ։ Առաջին մրցաշրջանում խաղացել է ձախ կիսապաշտպանի դիրքում, խփել է ընդամենը 1 գոլ։ 1993 թվականին Ռոմանցևը տեղափոխվել է հարձակվողի տեղ, ինչին Պիսարևը պատասխանել է վատ արդյունավետությամբ՝ Ռուսաստանի առաջնության 33 հանդիպումներում 14 գոլ։
1995 թվականին երեք տարվա պայմանագիր է կնքել իսպանական «Մերիդայի» հետ։ Խաղացել է հարձակման կենտրոնում (թեև իր տեղը համարել է եզրը) և արդյունքում ոչ մի անգամ չի խփել։ Բացի այդ, Իսպանիայում հաճախ էին վնասվածքներ ստանում և մեկնարկային կազմում հազվադեպ էին հայտնվում։ Մրցաշրջանի արդյունքներով ակումբը 21-րդ տեղն է զբաղեցրել առաջնությունում և մեկնել Սեգունդա, իսկ ֆուտբոլիստը որոշել է հեռանալ թիմից։ 1996 թվականի օգոստոսին Նիկոլայը փորձաշրջան է անցել գերմանական «Սանկտ Պաուլի» ակումբում, որի արդյունքում ֆուտբոլիստը վարձավճարով է տեղափոխվել թիմ։ Նրա դեբյուտային խաղը «Հայաստանի» դեմ խաղն էր, որում ռուս ֆուտբոլիստը դուրս էր եկել հանդիպման ավարտից 10 րոպե առաջ։ Հոկտեմբերի 22-ին Պիսարևը իր առաջին գոլն է խփել «Ֆրայբուրգի» դեմ խաղում հաղթանակ պարգևած ակումբի կազմում»։
1997 թվականի ամռանը Պիսարևը որոշեց չխաղալ «Մերիդայում», չնայած առկա մեկ տարվա պայմանագրին։ Նա առաջարկ ուներ «Սպարտակից», սակայն մոսկովյան ակումբը չէր կարող ապահովել հարձակվողի պահանջվող ֆինանսական պայմանները։ 1998 թվականի հունվարին Նիկոլասն այնուամենայնիվ դարձավ «Սպարտակի» խաղացող։
Ռուսաստանի հավաքականում նորամուտը նշել է 1995 թվականի մարտի 8-ին Սլովակիայի դեմ (1:2)։ Հավաքականի վերջին հանդիպումն անցկացրել է 1995 թվականի մայիսի 6-ին Ֆարերյան կղզիների դեմ (3:0)։ Այդ խաղում Նիկոլայ Պիսարևը խփել է իր միակ գոլը հավաքականի կազմում։ Ընդհանուր առմամբ, ազգային թիմում խաղացել է 3 հանդիպում։
2005-2010 թվականներին մարզել է լողափնյա ֆուտբոլի Ռուսաստանի հավաքականը, երբեմն խաղադաշտ է դուրս եկել։
2005-2007 թվականներիին հաճախ է ներգրավվել ռուսական հեռուստատեսության «Առաջին ալիքը»՝ ֆուտբոլային հեռարձակումներին որպես փորձագետ կամ չհրապարակախոսող մեկնաբանություններ տալու համար։ Մասնավորապես, 2006 թվականի հուլիսի 9-ին մեկնաբանել է ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության եզրափակիչ հանդիպումը Վիկտոր Գուսևի հետ։
2010 թվականի գարնանը Ռուսաստանի ֆուտբոլային միությունում զբաղեցրեց սպորտային տնօրենի պաշտոնը։ 2010թ. սեպտեմբերի 16-ին նշանակվել է Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչ։ 2012 թվականին նրա ղեկավարությամբ հավաքականը 12 տարվա ընթացքում առաջին անգամ կարողացավ դուրս գալ Եվրո։ 2015 թվականի օգոստոսին Պիսարևը զիջեց երիտասարդական հավաքականի մարզիչի պաշտոնը Դմիտրի Խոմուխին, մնալով ՌՖՄ-ի մարզական տնօրենի պաշտոնում։ Երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչի պաշտոնը 2015 թվականի աշնանը վերադարձել է մինչև 2017 թվականի Եվրոպայի առաջնության ընտրական փուլի ավարտը։
2018 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակվել է «Ուրագվայի» գլխավոր մարզիչ։


== Անձնական կյանք ==
Պիսարևը երեք անգամ ամուսնացած էր։ Առաջին կինը՝ Նադեժդա, դասընկեր։ Ամուսնությունը տևեց վեց տարի, ծնվեց երկու երեխա։
Կնոջ՝ Նատալիայի հետ (նիկիֆորովայի օրիորդության մեջ), ծնունդով Օդեսայից, ամուսնացել է 2001 տարի, Մեկ տարի անց նրանք ունեն որդի Ալեքսանդր։ 2007-ում Պիսարևը ասել է իր կնոջը, որը հղի էր, որպեսզի նա հեռանա Ռուբլևո-Ուսպենսկի մայրուղու վրա գտնվող իրենց ընդհանուր տնից։
Պիսարևը տարբեր ամուսնություններից վեց երեխա ունի։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Խաղացողի ձեռքբերումները ===
Ռուսաստանի չեմպիոն - 1992, 1993, 1994, 1998, 2000 և 2001 թվականների
Ռուսաստանի Գավաթի դափնեկիր - 1994
1990 թվականի երիտասարդների շրջանում Եվրոպայի չեմպիոն
Համագործակցության չեմպիոնների գավաթակիր - 1993 (4 խաղ, 3 գոլ)


=== Մարզչային ձեռքբերումները ===
2009 թվականիի լողափի ֆուտբոլի Եվրալիգայի հաղթող (մարզիչ)
Համագործակցության չեմպիոնների գավաթակիր - 2012, 2013


=== Մարզչային կարիերա ===
«Կրասնոզնամենսկ» ակումբի ամրզիչ (2002 թվական)
«Կրիլյա Սովետա» ակումբի մարզիչ (հունիս 2002 թվական)
«Ուրալան» ակումբի մարզիչ (2002 թվականի դեկտեմբեր - 2003 թվականի նոյեմբեր)
«Ուրալան» ֆուտբոլային ակումբի մարզական տնօրեն (2003 թվական)
Լողափնյա ֆուտբոլի Ռուսաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ (2005 թվական)
Ռուսաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչի օգնական (2010 թվականից)
Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի գլխավոր մարզիչ (2010 թվականից)
«Օլիմպիեցի» գլխավոր մարզիչ (2017 թվական)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Интервью с Николаем Писаревым от 9 августа 2012 г.
Блог Николая Писарева
Зал Славы ФК «Спартак» Москва — Писарев Николай
Профиль на сайте legioner.kulichki.com