armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գոտտֆրիդի դեղատուն

Գոտտֆրիդի դեղատուն (ռուս.՝ Аптека Готтфрида), նախկին դեղատան շենք Վիբորգում։ Գտնվում է Կրասնոարմեյսկայա և Պրոգոննայա փողոցների անկյունում՝ ճակատային մասով դեպի շուկայի հրապարակ նայող երկհարկանի տուն, որը գտնվում է Վիբորգի կենտրոնում և ներառված է ճարտարապետական հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==

Վիբորգում բժշկական գործի առաջին հիշատակությունները թվագրվում են 15-րդ դարին։ Այնուամենայնիվ, քաղաքում երկար ժամանակ դեղատուն չի եղել, որի բացման համար հարկավոր է եղել թույլտվություն ստանալ Շվեդիայի թագավորից։ Ֆինլանդիայում առաջինը թագավորական թույլտվություն է ստացել վիբորգցի վիրաբույժ Պետեր Գոտտֆրիդը, որը Սև եղբայրների փողոցում գտնվող քաղաքային պատի անասունների անցուղու դարպասի մոտ դեղատուն բացեց։ Նույն տեղում կառուցված երկհարկանի շենքը թվագրվում է 18-րդ դարին։ 
19-րդ դարի վերջին Վիբորգը վերակառուցվել է։ Քարե քաղաքի և եղջյուրավոր ամրոցի ամրությունները ապամոնտաժվել են, դարպասի աշտարակից և անասունների անցուղու դարպասից մնացել է Կլոր աշտարակը, որը, դեղատան շենքի հետ միասին, պարզվել է, որ գտնվում է շուկայի նոր հրապարակի եզրին։ Դեղատան շենքը վերակառուցվել և ընդլայնվել է 1880 թվականին ճարտարապետ Ֆ. Պացիուսի, իսկ 1884 թվականին՝ ճարտարապետ Յու. Արենբերգի նախագծով։ Հյուսիսային երկրների բանկին հարող տարածքում գտնվող նեոռենեսանս ոճով դեղատան շենքի ճակատը նույնիսկ վերակառուցումից հետո պահպանել է ոլորքը՝ հիշեցնելով փողոցների հին դասավորությունը, որը ձևավորվել է հրապարակի կառուցումից շատ առաջ։ Քաղաքի պատի մասին ևս մեկ հիշատակում կա, դեպի որի ուղղությամբ նայում է դեղատան շենքի ճակատը. շուկայի հրապարակի արևմտյան անկյունում գտնվող նախկին ամրությունների գծի երկայնքով տեղակայված գունավոր գրանիտե սալիկն է։
Ֆինլանդիայի ամենահին դեղատան շենքը ծառայել է իր նպատակին մինչև խորհրդա-ֆիննական պատերազմները (1939-1944)։ Պետեր Գոտտֆրիդը դեղատունն աշխատեցրել է 1689-1698 թվականներին, հետագայում դրա տերերը փոխվել են։ Դեղատան վերջին սեփականատեր Հիլդա Յաատինենը պատերազմի պատճառով տնտեսությունը տեղափոխել է Հելսինկի, որտեղ Ռյունբերգի փողոցում դեղատունը դեռևս գործում է։
Ներկայումս Վիբորգի դեղատան առաջին հարկում տեղակայված է «Nord-West» ռեստորանը, իսկ երկրորդ հարկն օգտագործվում է որպես բնակելի տարածք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Выборг и окрестности. Кратко и интересно / Ред. Л. Г. Калинина. — Выборг: ИПК «НП-Принт», 2018. — 56 с.
Кепп Е.Е. Выборг. Художественные достопримечательности / Ред. О.В. Казаков. — Выборг: «Фантакт», 1992. — 200 с.


== Արտաքին հղումներ ==
Изображение здания на «Виртуальном Выборге» Archived 2020-10-19 at the Wayback Machine.
Միխեիլ Մեսխիի անվան մարզադաշտ

Միխեիլ Մեսխիի անվան մարզադաշտ (վրաց.՝ მიხეილ მესხის სახელობის სტადიონი)՝ մարզադաշտ Վրաստանի Թբիլիսի քաղաքում, նախկին «Լոյոմոտիվ» մարզադաշտն է։ Այստեղ անցկացվում են ֆուտբոլի և ռեգբիի մրցաշարեր։  Թբիլիսիի Լոկոմոտիվ ֆուտբոլային ակումբի տնային մարզադաշտն է։
Երբեմն մարզադաշտը հանդիսանում է Վրաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի տնային խաղերի վայրը։ Այն անվանվել է ի պատիվ հայտնի խորհրդային ֆուտբոլիս, ազգությմաբ վրացի Միխեիլ Մեսխիի։
Մարզադաշտը համարվում է տարողությամբ Վրաստանի երկրորդ մարզադաշտը, որի տարողությունը կազմում է 27223 մարդ։ Միայն իր հզորությամբ զիջում է Թբիլիսիում գտնվող  Բորիս Պաիճաձեի անվան «Դինամո» մարզադաշտին։
Մարզադաշտի երկարությունը կազմում է 105 մետր, իսկ լայնությունը 68 մետր։ 


== Արտաքին հղումներ ==
Страница стадиона на WorldStadiums.com Archived 2021-01-18 at the Wayback Machine.
Страница стадиона на FussballTempel.net Archived 2011-02-13 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Օնիսկովո (գյուղ, Կրիվոե Օզերոյի շրջան)

Օնիսկովո (ուկրաիներեն՝ Ониськове), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կրիվոե Օզերոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օնիսկովո գյուղում բնակվում էր 556 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2104 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զանդբերգ (Բավարիա)

Զանդբերգ (գերմ.՝ Sandberg), կոմունա Գերմանիայում՝ Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիայի վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Ռյոն Գրաբֆելդ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2635 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 28,04կմ² մակերես տարածք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Նոխուդլու

Նոխուդլու, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Շիրոյի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոզինո (գյուղ, Կրասնոգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոզինոԿոզինո (ռուս.՝ Козино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կրասնոգորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 507 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պոջո Բեռնի

Պոջո Բեռնի (իտալերեն՝ Poggio Berni), կոմունա Իտալիայի Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Ռիմինի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 2907 մարդ, բնակչության խտությունը՝ 264 մարդ/կմ² մակերես։ Զբաղեցնում է 11 կմ² մակերես։ Սահմանակից է Բորգի, Սանտարկանջելո դի Ռոմանիա, Տոռիանա, Վեռուկիո համայնքներին։ Փոստային ինդեքս՝ 47030, հեռախոսային կոդ՝ 0541։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Գևորգը։ Տոնը նշվում է ապրիլի 23-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կիև-Մոգիլայան ակադեմիա

Կիև-Մոգիլայան ակադեմիա (լատ.՝ Academia Kiioviensis Mohileana), առաջին բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը Ուկրաինայում. կազմակերպվել է 1632-ին՝ Կիևա-Աստվածահայտնության եղբայրություն դպրոցի (1615-ից) և Կիև-Պեչորյան մայրավանքի դպրոցի (հիմնել է Կիևի հոգևոր առաջնորդ Պյոտր Մոգիլան) միավորմամբ։ 1633-ից կոչվել է կոլեգիա, 1701-ից՝ ակադեմիա։ Սովորել են կազակական ավագանու, ազնվականների, հարուստ քաղաքացիների ու հոգևորականների երեխաները։ Ուսման տևողությունը հասել է մինչև 12 տարվա։ Դասավանդվել են սլավոներեն, հունարեն, լատիներեն, լեհերեն, քերականություն, բնական գիտություններ, հռետորություն, բանաստեղծական արվեստ, փիլիսոփայություն, երաժշտություն, աստվածաբանություն, աշխարհագրություն, ճարտարապետություն։ Մոսկվայի համալսարանի հիմնադրմամբ ակադեմիան աստիճանաբար կորցրել է իր նշանակությունը, իսկ Խարկովի համալսարանի ստեղծումից (1805) հետո զրկվել բուհի իր դերից։ Ակադեմիան փակվել է 1817-ին։
Գյոքփունար

Գյոքփունար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լեմմոն լեռան աստղադիտարան

Լեմմոն լեռան աստղադիտարան, ԱՄՆ֊ի Արիզոնա նահանգի Թուսոն քաղաքից հյուսիս֊արևելք ձգվող Սանտա Կատալինա լեռնաշղթայի Լեմմոն լեռան վրա գտնվող աստղադիտարան։ Տարածքը օգտագործվում է ԱՄՆ-ի Անտառային պահպանման ծառայության կողմից տրամադրված հատուկ թույլտվությամբ և ունի ինքնուրույն օգտագործման մի քանի հեռադիտակ։


== Պատմություն ==
Տեղանքն առաջին անգամ սկսել է օգտագործվել 1954 թվականին՝ որպես Լեմմոն լեռան օդային կայան, որ տեղորոշում էր ռադիոսարքեր «Օդային պաշտպանության ծառայության» ենթակայության տակ։ 1970 թվականին կայանը փոխանցվում է Արիզոնայի համալսարանի Ստյուարդ աստղադիտարանին և վերափոխվում ինֆրակարմիր աստղագիտություն ուսումնասիրող աստղադիտարանի։


== Հեռադիտակներ ==
1.52 m (60 in) Ստյուարդ հեռադիտակ, ռեֆլեկտոր, որ օգտագործվում է «Կատալինայի երկնքի ուսումնասիրության» մաս կազմող «Լեմմոն լեռան ուսումնասիրության» նախագծում։ Ստեղծվել է 1960-ականների վերջին և առաջին անգամ տեղադրվել Բիգելոու լեռան վրա տեղակայված «Կատալինա» կայանում։ Լեմմոն լեռ տեղափոխվել է 1972 թվականին, իսկ ներկայիս տեղում տեղադրվել է 1975 թվականին։ Հայելին սկզբում մետաղական էր և լավ չէր գործում, մինչև որ 1977 թվականին այն փոխարինվեց ապակիով։  Օգտագործվում է նաև ուսումնական նպատակներով։ Հայտնաբերել է 2011 AG5 աստերոիդը։
1.52 m (60 in) Դալ֊Կիրխամ ինֆրակարմիր հեռադիտակ, որ սկսել է գործել 1970 թվականից։ Կառուցվածքը հիմնականում նման է Ստյուարդ հեռադիտակի կառուցվածքին։
0.81 m (32 in) Շուլման հեռադիտակ, տեղադրվել է 2010 թվականի սեպտեմբերին։ Արիզոնայի ամենամեծ հանրամատչելի հեռադիտակն է։
0.5 m (20 in) Ջեմիեսոն հեռադիտակ, գործարկվել է 2005 թվականին։


== Ուսումնասիրության ոլորտներ ==
Ինֆրակարմիր աստղագիտություն
Գիսաստղերի մշտադիտարկում և նոր հայտնված աստղերի ուսումնասիրություն
Մերձերկրյա աստերոիդների տեղորոշում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
University of Arizona Steward Observatory - official site
Mount Lemmon SkyCenter - official site
Mt. Lemmon Observatory Clear Sky Clock  Forecasts of observing conditions.
Սամուսիևկա

Սամուսիևկա (ուկրաիներեն՝ Самусіївка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կրեմենչուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սամուսիևկա գյուղում բնակվում էր 82 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դինսդորֆ Ռադլով

Դինսդորֆ Ռադլով (գերմ.՝ Diensdorf-Radlow), կոմունա Գերմանիայում, Բրանդենբուրգի տարածքում։
Մտնում է Օդեր Շպրե շրջանի կազմի մեջ։ Գտնվում է Շարմյուտցելզեեի ենթակայության տակ։ Բնակչությունը 570 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 9,34 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 12 0 67 112։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 2 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Մարանցանա

Մարանցանա  (իտալերեն՝ Maranzana), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 314 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 70 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14040։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։
Կոմունայի հովանավորը համարվում է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է հունիսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Բուլղարացի Գրիգոր

Բուլղարացի Գրիգոր (Գրիգոր Կյոզեյան), (ծննդյան և մահվան թվականներն անհայտ են), ազգային-ազատագրական շարժման մարտիկ։ Ծնվել է Կարինում։ Ծնողների հետ գաղթել է Բուլղարիա։
Երիտասարդ հասակում անցել է Արևելյան Հայաստան, Ալեքսանդրապոլում, Հառիճում և Գանձակում զբաղվել զինագործությամբ ազատագրական պայքարի համար զենք պատրաստելու նպատակով։ Ցարական իշխանությունների հետապնդումից խուսափելով՝ անցել է Ղարաբաղ, ապա՝ Վան։ 1915 թվականի Վանի ինքնապաշտպանության ժամանակ որպես զինվորական մարմնի անդամ մասնակցել է թուրքական հրոսակախմբերի դեմ մարտական գործողություններին, ձուլել 3 թնդանոթ։ 1918 թվականին, Վանից հայերի վերջին գաղթից հետո, անցել է Պարսկաստան, ապա՝ Իրաք։
Նվեր Մնացականյան

Նվեր Լյուդվիգի Մնացականյան (մարտի 29, 1957(1957-03-29), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող և մեկնաբան։ Աշխատել է Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Առաջին» լրատվական ծառայությունում։


== Կենսագրություն ==
1980 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։
1993-1998 թվականներին եղել է «Շիրակ» հեռուստաընկերության (Գյումրի) գլխավոր խմբագիր, վարել է «Կադրում և կադրից դուրս», «Հայացք հյուսիսից» հեղինակային հաղորդումները։ 1996-1998 թվականներին՝ «Շիրակի համայնապատկեր» վերլուծական հաղորդաշարի վարող (Հայաստանի ազգային հեռուստատեսություն)։ 1998-2011 թվականներին աշխատել է «Շանթ» հեռուստաընկերությունում որպես լրագրող և մեկնաբան, վարել է «Հորիզոն» լրատվական ծրագրի հիմնական թողարկումը։ Եղել է «Հեռանկար», «Հայկական աշխարհ» հեղինակային հաղորդումների վարող։ 2011-2016 թվականներին Հայաստանի հանրային հեռուստաընկերության «Առաջին լրատվական» ծառայության հիմնական թողարկման հաղորդավարներից էր, նաև վարում էր հեղինակային «Հարցազրույց» ամենօրյա հաղորդաշարը։ 2018 թվականից աշխատում է www.1in.am լրատվական կայքում։
1999 թվականին մասնակցել է ՀՀ Ազգային ժողովի ընտրություններին։


=== Միջադեպ ===
2009 թվականի մայիսի 7-ի ժամը 00:02-ին իր ավտոտնակի դիմաց ծեծի է ենթարկվել, որը նրա կարծիքով կապված է իր լրագրողական գործունեության հետ։ Իսկ ըստ ՀՀ ոստիկանապետ Ալիկ Սարգսյանի հետազոտության՝ միջադեպը եղել է թյուրիմացության հետևանք. Նվեր Մնացականյանին բռնության ենթարկողը նրան շփոթել է մեկ այլ անձի հետ:


== Պարգևներ և մրցանակներ ==
2003 թվականին երկու անվանակարգերում ստացել է «Հեռանէ» մրցանակ։
2009 թվականի մայիսի 26-ին շնորհվել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր լրագրողի պատվավոր կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Նվեր Մնացականյան. «Հարցազրույց» հաղորդման հեղինակ և վարող Archived 2015-05-13 at the Wayback Machine.
Կենսագրությունը avproduction.am կայքում
Բոգորոդիցկոյե (Պեսչանոկոպսկի շրջան)

Բոգորոդիցկոյե (ռուս.՝ Богородицкое), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Պեսչանոկոպսկի շրջանում։ Բոգորոդիցկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։
Կրասնի (Նեկլինովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնի (այլ կիրառումներ)Կրասնի (ռուս.՝ Красный ), գյուղ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Նեկլինովսկի շրջանում։ Մտնում է Անդրեևո-Մալենտևսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Չերդակլիի շրջան

Չերդակլիի շրջան (ռուս.՝ Чердаклинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Ուլյանովսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չերդակլի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2442,3 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 42309 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,32 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Իվաշկովկա (գյուղ, Գորոդնյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվաշկովկաԻվաշկովկա (ուկրաիներեն՝ Івашківка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Գորոդնյայի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Իվաշկովկա գյուղում բնակվում էր 1 500 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 59,55 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 76,61 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բուրհան

Բուրհան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Թոնուսի գավառակում։ Գտնվում էր Կամարակից հյուսիս, Ալիս գետի ափին։


== Պատմություն ==
Բնակչության մեծ մասը թուրքերի ձեռքով կոտորվեց 1915-1918 թվականների Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Կենդանի մնացածները տարագրվեցին օտար երկրներ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 105 տուն՝ 600 բնակչով։ Եղեռնի նախօրեին Չեմչե և Դենդիլ գյուղերի հետ միասին ուներ 1200 հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնկորդիա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կոնկորդիա (այլ կիրառումներ)
Կոնկորդիա (լատ.՝ Concordia), հռոմեական աստվածություն, պետության քաղաքացիների համերաշխության անձնավորումը։ Կոնկորդիայի առաջին տաճարը Հռոմում կառուցվել է ըստ երևույթին, մ.թ.ա. 4-րդ դարում։ Կոնկորդիայի պատվին տոները կատարվում էին հունվարին և մարտին։ Կոնկորդիան պատկերվում էր հասուն կնոջ տեսքով, ձախ ձեռքին առատության եղջյուր, իսկ աջ ձեռքին՝ ձիթենու ճյուղ (երբեմն՝ գավաթ)։


== Ծանոթագրություններ ==
Շախտյորսկոե (գյուղ, Իվանիչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇախտյորսկոեՇախտյորսկոե (ուկրաիներեն՝ Шахтарське), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Իվանիչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1964 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շախտյորսկոե գյուղում բնակվում էր 116 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,25 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,54 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սանտա Վեներա

Սանտա Վեներա (, անգլերեն նաև Saint Venera), քաղաք Մալթայի կենտրոնական մասուում՝ Մեծ նավահանգստի գոտուց դուրս (Outer Harbour): 2014 թվականի մարտի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 6.932:


== Պատմություն ==
Սանտա Վեներայի հին եկեղեցին կառուցվել է 1473 թվականին, ընդարձակվել 1500-ին, վերակառուցվել 1658-1688 թվականների միջակայքում, ևս մեկ անգամ՝ 19-րդ դարում։ Մինչև 1989 թվականը այն ծառայել է որպես ծխական գլխավոր եկեղեցի։ Նորը օծվել է 2005 թվականին։ Հին շինություններից են նաև Վինյակուր ակվեդուկն ու Casa Leoni շենքը, որ կառուցվել է Մալթայի ասպետական ուխտի պատվերով։
Բնակավայրի զարգացման ամենաբուռն շրջանը համընկել է 19-րդ դարավերջի-20-րդ դարասկզբի հետ, երբ այստեղ շարք են մտել մի շարք եկեղեցիներ ու այլ նշանակալի կառույցներ։  Մինչև 1912 թվականը Սանտա Վեներան համարվել է Բիրկիրկարայի թաղամաս-շրջաններից մեկը և միայն դրանից վեց տարի անց՝ 1918 թվականին է առանձին եկեղեցական ծխի կարգավիճակ ստացել։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սանտա Վեներայի հին եկեղեցին - 1473 թ.|titolo=Santa Venera|url=http://malta-canada.com/churches-chapels/Santa-Venera.htm%7Csito=malta-canada.com%7Caccesso=13 dicembre 2014}}</ref>
Սանտա Վեներայի ծխական նոր եկեղեցին -  2005 թ.
Casa Leoni - 1730 թ.
Վինյակուրի կամար (վերակառուցված Վիյակուրի ակվեդուկը - 1610թ.
7 Up-ի նախկին ֆաբրիկա (գործել է մինչև 2002 թվականը, ապա քանդվել՝ բնակելի շենքերի կառուցման նպատակով, սակայն ճակտոնը պահպանվել է)


== Քույր քաղաքներ ==
Սանտա Վեներան բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել իտալական Օրվիետո քաղաքի հետ
 Օրվիետո, Իտալիա


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Կրթօջախներ ==
Saint Elias քոլեջ
Vincenzo Bugeja
Dun Xand Cortis
St Michael's քոլեջ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սարկոսոմա գնդաձև

Սարկոսոմա գնդաձև (լատ.՝ Sarcosoma globosum), Sarcosomataceae ընտանիքին պատկանող սունկ, որը գրանցված է Հայաստանի Հանրապետության Կարմիր գրքում։


== Նկարագրություն ==
Պսամոտրոֆ սունկ է, որի 3-12 սմ տրամագծով պտղամարմինը թարմ վիճակում գնդաձև է, թասաձև և բարակ եզրերով, մակերեսը մուգ գորշագույն է, փայլուն և թեթևակի կնճռոտված։ Հիմենիումը սև գորշավուն է։ Խոնավ վիճակում պտղամարմինն անգույն է, ջրջրոտված և դոնդողանման պարունակությամբ։ Երբեմն քաշը հասնում է մի քանի հարյուր գրամի։ Չորանալուց հետո ստանում է տափակ տեսք։ Անգույն և էլիպսաձև սպորները 20-28 × 7-10 մկմ են։


== Տարածվածություն ==
Ընդհանուր արեալն ընդգրկում է Եվրոպան, Հյուսիսային Ամերիկան և Հարավային Կովկասը (Վրաստան, Հայաստան)։ Հայաստանում հայտնաբերված է Սևանի ֆլորիստիկական շրջանում («Սևան» ազգային պարկ)։


== Էկոլոգիա ==
Հայաստանում հազվադեպ, եզակի առանձնյակներով հանդիպում է ավազոտ հողերի վրա, հունիս ամսին, 1850-2000 մ բարձրությունների վրա, ինչպես նաև արոսենու տակ, լայնատերև անտառներում, ավազուտներում և կիսաանապատներում։


== Պահպանություն ==
Կրիտիկական վիճակում գտնվող տեսակ է։ Հայաստանում պահպանվում է «Սևան» ազգային պարկի համապատասխան էկոհամակարգերի կազմում։ Ընդգրկված է մակրոմիցետների ցուցակի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրիշ (այլ կիրառումներ)

Բրիշ, կարող է վերաբերել՝

Բրիշ - գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում
Բրիշ - գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում
Բրիշ - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելորեցկի շրջանի կազմում
Յոաննա Ժուբր

Յոաննա Ժուբր (լեհ.՝ Joanna Żubr, 24 մայիսի, 1782, Բերդիչև - 9 հուլիսի, 1852, Վելյուն), Վարշավայի հերցոգության բանակի սերժանտ, Նապոլեոնյան պատերազմների մասնակից և Virtuti Militari խաչի առաջին կին ասպետը։


== Կենսագրություն ==
Յոաննա Ժուբրը ծնվել է 1782 թվականի մայիսի 24-ին Բարդիչևում։ 1808 թվականին Վարշավայի հերցոգության ձևավորումից հետո Յոհաննա Ժուբրն իր ամուսնու՝ Մացեյ Ժուբրի հետ այնտեղ է տեղափոխվել Արևելյան Գալիցիայից, որ պատկանում էր Ավստրիային։ Մացեյ Ժուբրը զորակոչվել է բանակ, և Յոաննա Ժուբրը գաղտնի գնացել է նրա հետևից։ Վերջինս գրանցվել է 2-րդ հետևակային գնդում (2-րդ գումարտակ, 4-րդ վաշտ)՝ թաքցնելով իր կինն լինելն ու կրելով տղամարդու համազգեստ։
Յոաննա Ժուբրը մասնակցել է Վարշավայի հերցոգության՝ Ավստրիայի դեմ մղած պատերազմին։ 1809 թվականի մայիսի 19-ին տեղի է ունեցել նրա մարտական մկրտությունը. նա մասնակցել է Զամոսցի մոտ տեղի ունեցած մարտին։ Մարտական գործողությունների ժամանակ Յոաննա Ժուբրը, գլխավորելով մի խումբ զինվորների, գաղտնի ներթափանցել է Լվիվսկա բրամայի մոտ գտնվող ամրոց և գրավել թշնամու հրետանին։ Իր ցուցաբերած արիության համար Յոաննա Ժուբրը հերցոգ Յուզեֆ Պոնյատովսկուց ստացել է Virtuti Militari արծաթե խաչ (այդ ժամանակ Յոաննա Ժուբրը եղել է 27 տարեկան)՝ դառնալով առաջին լեհուհին, որ արժանացել է ռազմական բարձրագույն պարգևին։
Յոհաննա Ժուբրը Յան Դոմբրովսկու 17-րդ հետևակային դիվիզիայից տեղափոխվել է 17-րդ հետևակային գունդ։ Մասնակցել է 1812 թվականի ռուսական գործողությանը։ Այն բանից հետո, երբ Նապոլեոնը հեռացել է Մոսկվայից և սկսել է նահանջել, Յոաննա Ժուբրը կտրվել է իր զորամասից և ստիպված է եղել ինքնուրույն հեռանալ Ռուսաստանից։ 1813 թվականին, երբ Կրակովը գրավվել է, Յոաննա Ժուբրը Սաքսոնիայում միացել է լեհական ջոկատներին և մինչև Ֆոնտենբլոյի հաշտության պայմանագրի կնքումը կռվել է ֆրանսիական բանակի շարքերում։ Իր կյանքի ընթացքում Յոաննա Ժուբրը մասնակցել է 17 մարտի։
Պատերազմից հետո Յոաննա Ժուբրն իր ամուսնու հետ վերադարձել է Լեհաստան և բնակվել Վելյունում՝ չընդունելով ո՛չ ավստրիական, ո՛չ ռուսական հպատակություն։ Յոաննա Ժուբրը մահացել է 1852 թվականի հուլիսի 9-ին ժանտախտից։
Յոաննա Ժուբրը հիշատակվում է Վացլավ Գոնսյորովսկու «Փոթորիկ» վիպակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Bielecki Robert Encyklopedia wojen napoleońskich. — Warszawa: Trio, 2002. — ISBN 83-85660-75-5
Kukiel Marian Dzieje oręża polskiego w epoce napoleońskiej 1795-1815. — Poznań, 1996isbn=83-86600-51-9.
Ordery i odznaczenia nr. 1. — Wydawnictwo De Agostini Polska Sp. z o.o.. — ISBN 978-83-248-2723-7
Անդրեյ Կիսկա

Անդրեյ Կիսկա (սլովակ.՝ Andrej Kiska, փետրվարի 2, 1963(1963-02-02), Poprad, Չեխոսլովակիա), սլովակ պետական, քաղաքական գործիչ։ 2014 թվականի մարտի 29-ից Սլովակիայի նախագահն է։


== Կենսագրություն ==
Անդրեյ Կիսկան ավարտել է Սլովակիայի բարձրագույն տեխնիկական դպրոցը, ունի էլեկտրիկ-ինժեների մասնագիտություն։ 1990 թվականին Անդրեյ Կիսկան գաղթել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, որտեղ աշխատել է շինարարության ոլորտում և բենզալցակայանում։ Երկու տարի անց վերադարձել է Սլովակիա և զբաղվել ձեռնարկատիրական գործունեությամբ։


=== Բարեգործական հիմնադրամ ===
Բիզնեսից հեռանալուց հետո նա հիմնադրել է բարեգործական հիմնադրամ, որը ապահովվում էր Սլովակիայում բնակվող հիվանդ երեխաների ընտանիքների ամսական ֆինանսական ծախսերը։ 2011 թվականից սկսած Այդ հիմնադրամն աշխատում է նաև Չեխիայում։


=== Նախագահական ընտրություններ ===
2014 թվականի նախագահական ընտրություններին ընդառաջ Անդրեյ Կիսկան հայտարարեց իր թեկնածության առաջադրման մասին։
Սլովակիայի նախագահական ընտրությունները տեղի ունեցավ 2014 թվականի մարտի 15-ին։ Ընտրություններին առաջադրվեցին շուրջ 14 թեկնածուներ։ Ընտրությունների արդյունքում Անդրեյ Կիսկան ստացավ ձայների 24 %-ը և անցավ երկրորդ փուլ Ռոբերտ Ֆիկոյի հետ։ Երկրորդ փուլում Անդրեյ Կիսկան հավաքեց ավելի քան 59,4 % ձայն՝ առաջ անցնելով Ռոբերտ Ֆիկոյից և դառնալով Սլովակիայի նախագահ։


== Ընտանիք ==
Անդրեյ Կիսկան ամուսնացած է Մարտինա Կիսկովայի հետ։ Նրանք ունեն 4 երեխաներ՝ երկու տղա (Անդրեյ Կիսկա, Վիկտոր Կիսկա) և երկու աղջիկ (Նատալիա Կիսկովա, Վերոնիկա Կիսկովա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անդրեյ Կիսկա
Անդրեյ Կիսկա
Լատոշինո

Լատոշինո (ռուս.՝ Латошино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Դասակարգային պայքար

Դասակարգային պայքար, քաղաքական լարվածություն և տնտեսական անտագոնիզմ հակամարտ դասակարգերի միջև, որի հիմքում ընկած են դասակարգային շահերը և ձգտումները։ Սրդյունք է դասակարգերի տնտեսական շահերի հակամարտության։ «Ազատն ու ստրուկը, պատրիկն ու պլեբեյը, կալվածատերն ու ճորտը, վարպետն ու ենթավարպետը, կարճ՝ ճնշողն ու ճնշվողը հավիտենական հակամարտության մեջ են եղել իրար հետ, անընդհատ պայքար են մղել՝ մերթ թաքնված, մերթ բացահայտ պայքար, որը միշտ վերջացել է ամբողջ հասարակական շենքի հեղափոխական վերակառուցմամբ կամ պայքարող դասակարգերի ընդհանուր կործանմամբ»։ Սակայն այդ հեղափոխությունները մի դասակարգային հակամարտությունը փոխարինել են մեկ ուրիշով՝ մշտապես կատարելագործելով մարդու շահագործումը մարդու կողմից, սրելով անտագոնիստական հակասությունները, կատարելագործելով դասակարգային պայքարը։ 
Պատմությանը հայտնի են և՛ ստրուկների հուժկու ապստամբություններ, և՝ մեծ մասշտաբի ու անընդմեջ գյուղացիական պատերազմներ, տևական սոցիալական շարժումներ, որոնք փորձել են խարխլել տիրող հասարակական կարգերի հիմքերը։ 
Կառլ Մարքսի և Միխայիլ Բակունինի քաղաքատնտեսական փիլիսոփայություններում դասակարգային պայքարը համարվում է կենտրոնական դրույթ և սոցիալական մեծամասնության համար արմատական սոցիալ-քաղաքական փոփոխություններ իրականացնելու գործնական միջոց։


== Ծանոթագրություններ ==
(8798) Տարանտինո

(8798) Տարանտինո (անգլ.՝ Tarantino), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 7-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,172221 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6258 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7186 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2063,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174445 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8798) Տարանտինո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Երշովսկի շրջան (Սարատովի մարզ)

Երշովսկի շրջան (ռուս.՝ Ершовский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սարատովի մարզում։
Ստեղծվել է 1928 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Երշով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 4300 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 41613 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 9,68 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Տիսի (այլ կիրառումներ)

Տիսի, կարող է վերաբերել՝

Տիսի - կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում
Տիսի - գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան հանրապետության Ցումադինսկի շրջանի կազմում
Խակասերեն

Խակասերեն (խակ.՝ Хакас тілі, тадар тілі), խակասների լեզուն, պատկանում է թյուրքական լեզվաընտանիքի խակաս-օղուգյան խմբի խակասական ենթախմբին։ Խոսվում է հիմնականում Կրասնոյարսկի երկրամասի Խակասիայում և հարակից վայրերում։ Խոսողների թիվը՝ մոտ 79 000 (2022)։ Խակասերենն ունի 6 բարբառ։ Հնչյունական կազմը հարուստ է ձայնավորներով (թվով 17), շեշտը ուժային է, հիմնականում վերջնավանկային։ Գոյականն ունի 8 հոլով, նաև՝ ստացական առման, թվի քերականական կարգեր։ Բայը ևս հարուստ է կարգերով (5 եղանակ)։ Խակասերենը գրավոր լեզու է 1926 թվականից այբուբենը՝ նախ ռուսագիր, 1929 թվականից՝ լատինագիր, 1939 թվականից՝ կրկին ռուսագիր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 39


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
(5704) Շումախեր

(5704) Շումախեր (անգլ.՝ Schumacher), աստերոիդ աստերոիդների գոտու արտաքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1950 թվականի փետրվարի 17-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,218409 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8575 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5793 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2108,92 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,170703 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,59° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5704) Շումախեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լուգ (գյուղ, Վելիկոբերեզնյայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուգԼուգ (ուկրաիներեն՝ Луг), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վելիկոբերեզնյայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուգ գյուղում բնակվում էր 434 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 28,77 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,09 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մինյա

Մինյա (ռուս.՝ Миня), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիրենգան գետի ափին՝ 179 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 176 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սմիթա Պատիլ

Սմիթա Պատիլ (մարաթհի` स्मिता पाटील, հոկտեմբերի 17, 1955(1955-10-17), Պունի, Բոմբեյ, Հնդկաստան - դեկտեմբերի 13, 1986(1986-12-13), Մումբայ, Հնդկաստան), հնդիկ դերասանուհի։ Իր ստեղծագործական կյանքի 13 տարիների ընթացքում նկարահանվել է մոտ 77 կինոնկարում։ 1985 թվականին արժանացել է իր նշանակությամբ չորրորդ` կառավարական Պադմա Շրի պարգևին, արժանացել է Ազգային կինոմրցանակի և Filmfare Awards-ի մրցանակներին։


== Կենսագրություն ==
Սմիթա Պատիլը ծնվել է Պունայում ` քաղաքական գործիչի ընտանիքում, որտեղ երեխաներից երրորդն էր։ Դպրոցում սովորել է մարաթհի լեզվով։ 1977 թվականին ավարտել է Պունայի կինոյի և հեռուստատեսության ինստիտուտը։ Կինոդեբյուտը կայացել է 1974 թվականին։ Շաբանա Ազմիի հետ միասին նա Շյամ Բենեգալի սիրված դերասանուհիներից էր և նկարահանվել է վերջինիս կողմից բեմադրված յոթ ֆիլմերում, որոնցից են «Գիշերվա վերջը» (1975 թ.), «Գող Չարանդասը» (1975 թ.), «Զարթոնք» (1976 թ.), «Դժվար դեր» (1977 թ.) և այլ կինոնկարներ։ «Դժվար դեր» ֆիլմի համար Սմիթա Պատիլը արժանացել է Ազգային կինոմրցանակի՝ որպես լավագույն դերասանուհի։
Սմիթա Պատիլը ակտիվորեն ելույթներ էր ունենում կանանց իրավունքների համար, նրա կերտած կերպարներն աչքի էին ընկնում խիզախությամբ և ինքնուրույնությամբ։ Սմիթա Պատիլը նկարահանվել է ոչ միայն հինդի, այլ նաև գուջարաթի, մարաթհի և այլ լեզուներով ֆիլմերում։ Հետագա տարիներին նկարահանվել է «Վիրավորի ճիչը» (1980 թ.), «Ձերբազատում» (1981 թ.), «Շակտի» (1982 թ.), «Նվիրված ծառան» (1982 թ.), «Մեղքի զգացում» (1982 թ.), «Շուկայական հրապարակ» (1983 թ.), «Կարմիր պղպեղ» (1986 թ.), «Պարիր, պարիր» (1987 թ.) և այլ ֆիլմերում, որոնց մի մասը թողարկվել են դերասանուհու մահվանից հետո։


== Անձնական կյանքը ==
Սմիթա Պատիլն ամուսնացել էր դերասան և քաղաքական գործիչ Ռաջ Բաբբարի հետ, ով հանուն Սմիթայի լքել էր իր առաջին կնոջը՝ թատրոնի դերասանուհի Նադիրա Զահիրին։ 1986 թվականի նոյեմբերի 28-ին ծնվել է Սմիթայի որդին՝ այժմ դերասան Պրատիկ Բաբբարը։ Սմիթա Պատիլը մահացել է 1986 թվականի դեկտեմբերի 13-ին՝ հետծննդյան բարդություններից։
Հնդկական ոչ կառավարական Priyadarshni Academy կազմակերպությունը դերասանուհու մահից հետո սահմանել է Սմիթա Պատիլի անվան պարգև, որով պարգևատրում են կինոարդյունաբերությունում հսկայական ներդրումներ ունեցած անձանց։


== Մասնակի ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆերուհխան Քրթիկյան

Ֆերուհխան Բարունակ Միքայելի Քրթիկյան (Քռթիկյան) , Բարունակ բեյ Ֆերուհխան (հոկտեմբերի 14, 1824(1824-10-14), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - հունիսի 15, 1869(1869-06-15), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հասարակական, քաղաքական, մշակութային-կրթական գործիչ, բժիշկ-գնդապետ, հրապարակախոս։


== Գործունեություն ==
1847 թվականին որպես բժիշկ-ուղեկցորդ հատուկ ծառայության է մեկնել Թուրքիայի տիրապետության տակ գտնվող փոքրասիական կուսակալությունները, հայաբնակ գավառները։ Տասնամյա շրջագայության ընթացքում Քրթիկյանը զբաղվել է բժշկությամբ, պատվաստումներով, իր նոթերն ու տպավորություններն ամփոփել «Ճանապարհորդություն ի Բաբելոն ընդ Հայաստան» աշխատությունում (հրատարակվել է 1876 թվականին, Արմաշում)։ 1849 թվականին, ավարտելով Կոստանդնուպոլսի ռազմա-բժշկական ուսումնարանը, աշխատել է Հեյդար փաշայի զինվորական հիվանդանոցում։ 1850-1860-ական թվականներին Կոստանդնուպոլսում զբաղվել է մանկավարժական և բժշկական աշխատանքով։ 1856 թվականին նա կայսերական բժշկական, 1858-1859 թվականներին՝ Հասարակաց կրթական ժողովների, 1860 թվականին՝ արքունի զինվորական բժշկական ժողովի, մալարիայի, խոլերայի դեմ պայքարող բժշկական հանձնաժողովի անդամ էր։ Ակտիվորեն մասնակցել է Ազգային սահմանադրության աշխատանքներին, ղեկավարել դրանք, ընտրվել Ազգային ընդհանուր ժողովի, Սահմանադրական առաջին ուս․խորհրդի ատենապետ։ Քրթիկյանը հեղինակ է բժշկամանկավարժական բազմաթիվ հոդվածների, տեղեկագրերի, նաև թարգմանությունների (ֆրանսերենից)։ Կազմել է գրիպի, խոլերայի, տուբերկուլոզի վերաբերյալ տեղեկագրեր։


== Գրականություն ==
Մեզպուրյան Ա., Հայ և ծագումով հայ բժիշկներ, մաս 1, Ստամբուլ, 1950։
Ֆեոդոր Պոլետաևի հուշարձան

Ֆեոդոր Պոլետաևի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Полетаеву), խորհրդային զինվոր, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Իտալական դիմադրության շարժման մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս, Իտալիայի ազգային հերոս Ֆեոդոր Պոլետաևին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում: Բացվել է 1998  թվականի մայիսի 7-ին՝ Հաղթանակի օրվա նախօրեին: Հուշարձանի քանդակագործն է Վ. Վ. Գլեբովը: Գտնվում է Մոսկվայում, Եսենինի բուլվարի և Ֆեոդոր Պոլետաևի փողոցի հատման վայրում:


== Պատմություն ==
Ֆեոդոր Պոլետաևը (1909-1945) եղել է խորհրդային զինվոր, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Իտալական դիմադրության շարժման մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս, Իտալիայի ազգային հերոս: Իտալիայում հայտնի է եղել Ֆեոդոր Պոէտան պարտիզանական մականունով:
Ֆեոդոր Պոլետաևի հուշարձանը Մոսկվայում բացվել է 1998 թվականին: Այն իրենից ներկայացնում է հերոսի գրանիտե կիսանդրի: Հուշարձանի հեղինակն է քանդակագործ Վ. Վ. Գլեբով-Վադբոլսկին: Կիսանդրին տեղադրված է բարձր գլանաձև պատվանդանի վրա: Կիսանդրու առջևի հատվածում փորագրված է «Ֆյոդոր Պոլետաև»: Հուշարձանի կողքին երկու սյուների վրա տեղադրված է գրանիտե հուշատախտակ, որի վրա մակագրված է՝


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Հուշարձանը և պատվանդանը պատրաստված են գրանիտից: Հարակից տարածքը ծածկված է աղյուսներով:


== Գրականություն ==
Памятники монументального искусства Москвы: справ. изд. / Департамент культурного наследия г. Москвы. - М.: ООО «Милк Эдженси», 2016. - 404 с.: с. 224. ISBN 978-5-9907078-1-8.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Памятник Есенину на Есенинском бульваре в Москве
Памятник Есенину(չաշխատող հղում)
Памятник Есенину в Москве
Հարություն Փաշապեզյան

Հարություն Կարապետի Փաշապեզյան (կամ՝ Թորոսի, 1872, Սիս, Կոզանի գավառ, Ադանայի նահանգ- 12 սեպտեմբերի, 1922, Զմյուռնիա), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1872 թվականին Ադանայի նահանգի Կոզանի գավառի Սիս քաղաքում։ Ավագ եղբայր՝ Սարգիսը, եղել է բժիշկ և երիտասարդ տարիքում մահացել հիվանդությունից, կրտսեր Միսաքը եղել է դեղագործ։ Ավարտել է Սիսի ազգային վարժարանը։ 1907 թվականին ավարտել է Բեյրութի Սեն Ժոզեֆ Ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Վերադարձել է Սիս և կարճ ժամանակ աշխատել ներքին հիվանդությունների բժիշկ և մանկաբարձ։ Սիսում, Կիրակոս Պարիտյանի կինը ծննդաբերության ժամանակ մեռնելու պատճառով, մի քանի տարի եղել է դատական քաշքշուքների մեջ։ Այդ պատճառով տեղափոխվել է Զմյուռնիա և կարճ ժամանակ անց քաղաքի ճանաչված բժիշկներից մեկը դարձել։
1914-1918 թվականներին՝ Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ, զորակոչվել է օսմանյան բանակ և զինվորական բժիշկ ծառայել։ 1918 թվականին՝ պատերազմից հետո, վերադարձել է Զմյուռնիա և աշխատել բժիշկ, իսկ որոշ ժամանակ՝ Ազգային հիվանդանոցի բժիշկը։ 1922 թվականի սեպտեմբերի սկզբին՝ Զմյուռ­նի­ա­յի աղե­տի ժամանակ, բազմաթիվ հայերի հետ գերի է ընկել թուրքերի ձեռքը և սեպտեմբերի 12-ին հույների բարեկամ լինելու մեղադրանքով սպանվել Քորտելիո թաղամասում։
Կինը և զավակները 1945 թվականին բնակվել են Աթենքում։


== Գրականություն ==
Քէլէշեան Միսաք, Սիս Մատեան, Պէյրութ, 1949։
Տէրենց Յա. (Տէր-Յակոբեան), Իզմիրի աղէտը եւ մեծ հրդեհին մանրամասնութիւնները, «Ազգ», Ե., 8.12.2007։


== Աղբյուր ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Օլմիչա

Օլմիչա (ֆր.՝ Olmiccia), համայնք Ֆրանսիայում, Կորսիկա մարզի Հարավային Կորսիկայի գավառում։ Մտնում է Տալանո Սկոպամենե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սարտեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 2A191։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 101 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 65 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 40-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 25-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 61,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 57,1 %)։ 40 աշխատունակ բնակիչներից 34-ը աշխատում էին (22 տղամարդ և 12 կին), անաշխատանք էին 6-ը (2 տղամարդ և 4 կին)։ 25 անգործունակ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 4-ը թոշակառու, 14-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Օլմիչա» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-16-ին։ Վերցված է 2011-09-11 
«Օլմիչա» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-12-ին։ Վերցված է 2013-02-10
Դավիդե Կալաբրիա

Դավիդե Կալաբրիա (իտալերեն՝ Davide Calabria, դեկտեմբերի 6, 1996(1996-12-06), Բրեշիա, Լոմբարդիա, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս իտալական «Միլան»-ի և Իտալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Դավիդեն իտալական «Միլան» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2013 թվականից հանդես է եկել «Միլանի» երիտասարդական կազմում։
Թիմի կազմում իր դեբյուտը նշել է 2015 թվականի մայիսի 30-ին՝ «Ատալանտա»-ի դեմ խաղում։ Իր առաջին մեկնարկային հանդիպումը անցկացրել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 22-ին՝ մրցելով «Պալերմո»-ի դեմ։


== Միջազգային կարիերա ==
Իտալիայի երիտասարդական հավաքականի կազմում իր դեբյուտը Դավիդեն նշել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 13-ին՝ Իռլանդիայի հավաքականի դեմ խաղում։


== Ձեռքբերումներ ==
Իտալիայի սուպերգավաթակիր - 2016


== Վիճակագրություն ==
2017 թվականի հունվարի 21-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Լոխտակուր (գետակ)

Լոխտակուր, գետակ Հայաստանի Սյունիքի մարզում, Վաչագան գետի աջ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Խուստուփ լեռան հյուսիսային լանջից և Կապան քաղաքից 1 կմ հարավ-արևմուտք միախառնվում մայր գետին։ Երկարությունը՝ 4 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լիչանի

Լիչանի (ուկրաիներեն՝ Личани), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կիվերցիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1577 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Լիչանի գյուղում բնակվում էր 446 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2406 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 185,37 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Kepler-62 e

Kepler-62 Է, չորրորդ էկզոմոլորակն է հայտնաբերված Kepler-62 աստղի շուրջը։ Kepler-62 Է-ն Kepler-62 ֆ-ի հետ կարող է լինել բնակեցված։ Այն մի քանի անգամ մեծ է Երկրից, այսինքն, ի վիճակի է պահել մթնոլորտը։ Գիտնականները կարծում են, որ այդ մոլորակը կարող է ամբողջությամբ պատված լինել օվկիանոսով։


== Հայտնագործման պատմություն ==
Մոլորակը հայտնագործվել է 2013 թվականին Kepler-62 աստղի շուրջը պտտվող այլ մոլորակների հետ։ Գիտնականները կարծում են, որ աստղի շուրջը պտտվող վերջին մոլորակները կարող են լինել բնակեցված։


== Կյանքի հավանականություն ==
Հավանաբար մոլորակն ունի մթնոլորտ, որը մոտ 1,5-2 անգամ ավելի խիտ է երկրի մթնոլորտից։ Մոլորակի HZA ինդեքսը +0,04 է, այսինքն, 56-ով ավելի է, քան երկնային HZA-ն (-0,52)։ Մթնոլորտի խտությունը մոտ 196 կՊա է, ինչի շնորհիվ մոլորակը 90% հնարավորությամբ ամբողջությամբ պատված է օվկիանոսով, որի տարեկան ջերմաստիճանը 25-40 ցելսիուսի աստիճան է։ Այդպիսի ջերմաստիճանի դեպքում հասարակածի շուրջ ոչ մի օրգանիզմ տեռամոֆիլներից բացի չեն գոյատևի։ Մնացած օրգանիզմները (եթե, իհարկե, նրանք գոյություն ունեն) կհավաքվեն բևեռների շուրջը։ Անհրաժեշտ է նաև հիշել, որ օդի ջերմաստիճանը միայն 2 աստիճանով բարձր է ջրի ջերմաստից, իսկ դա շատ մեծ տարբերություն է։ Սակայն, ցավոք սրտի, աստղադիտակների հզորությունը չի հերիքում այդպիսի հեռու մոլորակների համար ջերմային քարտեզ ստեղծել։


== Համեմատությունը երկրի հետ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրենավանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արարատի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արարատի մարզի Սուրենավան գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 1 հուշարձան (1 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Սաժա (գետ)

Սաժա (ռուս.՝ ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պինեժսկի և Խոլմոգորսկի շրջաններում, Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սիյա գյուղի հարավ-արևմուտքում։ Գետը թափվում է Շայսկի լիճ։ Գետի երկարությունը՝ 17 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300412103000034338
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը -  103003433
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Հոխեզանդ-Սապեմեյր

Հոխեզանդ-Սապեմեյր (հոլ.՝ Hoogezand-Sappemeer ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Խրոնինգեն մարզում։ Տարածքը 67,53 կմ² է, բնակչությունը՝ 34.795 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 11.700 եվրո է։
Ռութ Կլյուգեր

Ռութ Կլյուգեր (հոկտեմբերի 30, 1931(1931-10-30)[…], Վիեննա, Առաջին Ավստրիական Հանրապետություն և Vídeň - հոկտեմբերի 5, 2020(2020-10-05), Իրվայն, Օրինջ շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), Իրվայնում Կալիֆորնիայի համալսարանի պրոֆեսոր, Հոլոքոստի վերապրածներից։ Նա նաև հեղինակ է բեսթսելլերի՝ «weiter leben: Eine Jugend»-ի, որը ներկայացնում է իր մանկությունը Նացիստական Գերմանիայում։
1938 թվականին Հիտլերը շարժվեց դեպի Վիեննա։ Ավստրիայի անեքսիան խորապես ազդեց Կլյուգերի կյանքի վրա․ Կլյուգերը, որն այն ժամանակ ընդամենը վեց տարեկան էր, ստիպված էր հաճախակի փոխել դպրոցները և մեծանալ ավելի ու ավելի թշնամական և հակասեմիտական միջավայրում։ Հայրը, որը հրեա գինեկոլոգ էր, կորցրեց իր բժշկի արտոնագիրը, իսկ ավելի ուշ բանտարկվեց՝ ապօրինի աբորտ կատարելու համար։
Ծնվել է Վիեննայում։ Նացիզմից հետո Ավստրիայի նացիստական անաքսիայից հետո նա 11 տարեկանում մոր հետ միասին  արտաքսվեց Թերեզիենսշտադ համակենտրոնացման ճամբար։ Հայրը փորձել էր փախչել արտերկրում, բայց նրան ձերբակալել և սպանել են։ Մեկ տարի անց նրան տեղափոխեցին Օսվենցիմ, այնուհետև՝ Քրիստիանսշտադտ՝ Գրոս-Ռոզեն։ 1945 թվականին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո նա բնակություն հաստատեց Բավարիայի Շտրաուբինգ քաղաքում, իսկ հետագայում Ռեգենսբուրգի Philosophisch-theologische համալսարանում ուսումնասիրեց փիլիսոփայություն և պատմություն։
1947 թվականին արտագաղթեց Միացյալ Նահանգներ և սովորեց անգլերեն գրականություն Նյու Յորքում և գերմաներեն գրականություն՝  Բերկլիի Կալիֆոռնիայի համալսարանում։ Նա աշխատել է որպես գերմանական գրականության քոլեջի պրոֆեսոր Քլիվլենդում (Օհայո), Կանզասում և Վիրջինիայում, ինչպես նաև Փրինսթոնի համալսարանում և Կալիֆոռնիայի Իրվինում։
Կլյուգերը ճանաչված հեղնիակություն է գերմանական գրականության և հատկապես Լեսսինգի և Կլեյստի գործերում։
Նրա հուշը ՝Still Alive-ը, որը հիմնականում կենտրոնանում է համակենտրոնացման ճամբարներում նրա անցկացրած ժամանակների վրա, խստորեն քննադատում է Հոլոքոստը շրջապատող թանգարանային մշակույթը։


== Գրականություն ==

Հրապարակումները ներառում են

weiter leben. Eine Jugend, Göttingen 1992
Katastrophen. Über die deutsche Literatur, Göttingen 1993
Von hoher und niederer Literatur, Göttingen 1995
Knigges Umgang mit Menschen, "Eine Vorlesung", Göttingen 1996
Frauen lesen anders, Munich 1996
Landscapes of Memory, New York, The Feminist Press 2001
Still Alive: A Holocaust Girlhood Remembered, The Feminist Press 2001
unterwegs verloren. Erinnerungen, Wien, Paul Zsolnay 2008Նա նաև հրատարակվել է Ruth Angress անվան տակ։


== Մրցանակներ ==
Կլյուգերին շնորհվել են բազմաթիվ մրցանակներ, այդ թվում․

Rauriser Literaturpreis (1993)
Johann-Jacob-Christoph-von Grimmelshausen-Preis (1993)
Niedersachsenpreis (1993)
Marie-Luise-Kaschnitz-Preis (1995)
Anerkennungspreis zum Andreas-Gryphius-Preis (1996)
Heinrich-Heine-Medaille (1997)
Osterreichischer Staatspreis fur Literaturkruk (1998)
Prix de la Shoah (1998)
Thomas-Mann-Preis (1999)
Preis der Frankfurter Anthologie (1999)
Goethe Medal (2005)
Roswitha Prize (2006)
Lessing-Preis des Freistaates Sachsen (2007)
Hermann-Cohen-Medaille (2008)
Ehrenmedaille der Stadt Göttingen (2010)
Theodor-Kramer-Preis (2011)
Austrian Danubius prize (2011)


== Ծանոթագրություններ ==
Հինգերորդ ալիք (այլ կիրառումներ)

Հինգերորդ ալիք, կարող է վերաբերել՝

Հինգերորդ ալիք - իրանական ազգային հեռուստատեսության հինգերորդ հեռուստաալիք
Հինգերորդ ալիք - ռուսական դաշնային հեռուստաալիք
Հինգերորդ ալիք - հայկական հեռուստաալիք
MahaNakhon

MahaNakhon (թաի.՝ มหานคร, հայերեն՝ Մեծ մեգապոլիս), բազմաֆունկցիոնալ երկնաքեր, որը գտնվում է Բանգրակ թաղամասում (Բանգկոկ, Թաիլանդ)։ 314 մետր բարձրությամբ շենքը Թաիլանդում երկրորդ ամենաբարձրն է, իսկ Ասիայում՝ 63-րդը։


== Նկարագրություն ==
Շինությունն ունի շատ անսովոր տեսք, կարծես դրանից մի քանի փիքսելներ են կտրվել պարուրաձևով։ Ավելի մոտ զննելուց հետո պարզվում է, որ այս «բացակայող փիքսելներում» կան պատշգամբներ և կտուրներ։ Երկնաքերում կա հյուրանոց` The Edition Boutique Hotel, որն ունի 159 սենյակ, և Ritz-Carlton 209 բնակելի բնակարաններով, մանրածախ առևտրի կետեր (այդ թվում`Dean & DeLuca), ընդհանուր մակերեսը`10,000 մ², ռեստորան` L'Atelier de Joël Robuchon։ Հյուրանոցի բնակարանների արժեքը տատանվում է 1,1-17 միլիոն դոլարի սահմաններում։ Սա Բանգկոկի ամենաթանկ համատիրություններից մեկն է, երկնաքերի ամենաթանկ բնակարանը (և ամբողջ Թաիլանդում) ունի երկու հարկ, 1500 մ² տարածք, իսկ 2013 թվականի փետրվարին այն վաճառվել է 480 միլիոն դոլարով ։ Երկնաքերի տանիքին կա բար և դիտման հարթակ։ Չնայած շատ փոքր տարիքին` երկնաքերն արդեն ունի մի շարք հեղինակավոր ճարտարապետական մրցանակներ։ Շինարարության արժեքը, ըստ տարբեր տվյալների, կազմել է 515-640 միլիոն դոլար։


=== Հիմնական հատկանիշներ ===
Շինարարություն։ 2011 թվականի հունիսի 20 - 2016 թվականի Օգոստոս (ըստ այլ աղբյուրների - 2016 թվականի մայիս)
Բարձրություն։ 314 մ
Երկարությունը × Լայնությունը։ 39 × 39 մ
Հարկերը։ 77 + 1 ստորգետնյա
Վերելակներ։  22 (առավելագույնը ՝ 8 մ / վ արագություն)
Տարածքի մակերեսը։131 017 - 150,000 մ²
Կայանատեղեր։ 899
Ճարտարապետ։ Օլե Շեերեն (Գերմանիա)
Մշակող և սեփականատեր։ Pace Development 


== Պատմություն ==
MahaNakhon-ի շինարարության մանրամասները հայտնի են դարձել 2009 թվականի մայիսի 27-ին։ Կառուցող թիմում ընդգրկված էր գերմանացի ճարտարապետ Օլե Շերինը, «Մետրոպոլիտեն ճարտարապետություն» գրասենյակի դիզայներական ընկերության նախկին գործընկերը, Դեյվիդ Քոլինսի ստուդիա Լոնդոնից և արդյունաբերական շենքերի կորպորացիան (IBC)։ 2015 թվականին PACE-ը գնել է IBC-ի նախկին գործընկերոջ մնացած բաժնետոմսերը՝ այդպիսով դառնալով նախագծի միակ մշակողը։ Հիմնադրման արարողությունը տեղի է ունեցել 2011 թվականի հունիսի 20-ին։
2013 թվականի հոկտեմբերին ավարտվել է փոքր շենքի շինարարությունը։ Այդ ժամանակ գլխավոր աշտարակը հասնում էր 4-րդ հարկին՝ ամսական երկու-երեք հարկով ավելանալով։ 2014 թվականի սեպտեմբերի դրությամբ գլխավոր աշտարակի շինարարությունը հասել էր 45-րդ հարկին, իսկ 2014 թվականի դեկտեմբերին շենքը հասել էր արդեն 60-րդ հարկին։ 2015 թվականի ապրիլին PACE-ը ցույց է տվել, որ աշտարակը հասել է իր լիակատար բարձունքին և շենքը ունի 314 մետր բարձրության, ինչը նրան դարձնում է Բանգկոկի ամենաբարձր շենքը։


== Ծանոթագրություններ ==