armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Խոլոդովշչինա (գյուղ, Շոստկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոլոդովշչինաԽոլոդովշչինա (ուկրաիներեն՝ Холодівщина), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Խոլոդովշչինա գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալխաստի

Ալխաստի (ռուս.՝ Алхасты, ինգուշ.՝ Алхасте), գյուղ Ռուսաստանի Ինգուշեթիա հանրապետության Սունժենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4029 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
PlayBack

PlayBack (հանգըլ՝ 백플레이백), հարավկորեական աղջիկների խումբ, կազմված է հինգ անդամից։ Թողարկել է Coridel Entertainment֊ը։ Նրանք դեբյուտ են ունեցել 2015 թվականի հունիսի 25֊ին «Playback» սինգլով։ Խմբի անդամներն են՝ Յենա, Նայոն, Սոյուն, Վուլիմ և Յոնջին։


== Պատմություն ==
Մինչ խմբին միանալը, Վուլիմը երեք տարի եղել է JYP Entertainment֊ի հովանավորության տակ։ Հետո նա դարձել է ավելի հայտնի, սկսել է հայտնվել տարբեր տեսահոլովակներում, ինչպես նաև մասնակցել է Mnet֊ի կազմակերպած «Ես տեսնում եմ քո ձայնը» շոուին, որտեղ նա կատարում է Արիանա Գրանդե֊ի «Problem» երգը, որը շուտ տարածվեց։
Playback֊ը իր առաջին ալբոմը՝ '«Playback»֊ը, որը ունի նույն անվանումը, թողարկել է 2015 թվականի հունիսի 25֊ին։ Ընդամենը երեք ամիս անց խումբը հայտարարել է, որ սեպտեմբերի 2֊ին թողարկելու են նոր սինգլ ալբոմ։ Գլխավոր երգի՝ «I Wonder»֊ի ձայնագրությանը մասնակցել է Էրիկ Նամը։ Երգը մեծ ուշադրություն է գրավել ELEMENT ջոկատի շնորհիվ, որի ռեզյումեն ներառված է CeeLo Green֊ը, Musiq Soulchild֊ը և Madcon֊ը։
Յոնջինը միացել է խմբին 2017 թվականի ապրիլի 13֊ին, նրանից հետո, երբ խումբը արդեն պաշտոնական դեբյուտ էր ունեցել։


== Անդամներ ==


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===


== Տեսագրություն ==


=== Երաժշտական տեսահոլովակ ===


== Ֆիլմագրություն ==


=== Շոուներ ===


=== վեբ դրամա ===


== Հավաստագիր ==


== Հղումներ ==
https://www.youtube.com/watch?v=cI7Vl3j6XCU
http://m.entertain.naver.com/read?oid=311&aid=0000722875
http://tenasia.hankyung.com/archives/656607 Archived 2017-05-17 at the Wayback Machine.
http://tvdaily.asiae.co.kr/read.php3?aid=1441083205971384010 Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
http://entertain.naver.com/read?oid=213&aid=0000753026
http://tenasia.hankyung.com/archives/585447 Archived 2016-05-03 at the Wayback Machine.
Գերմանիայի վարչական բաժանում

Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության կազմի մեջ մտնում են 16 երկրամաս և 3 քաղաք։
Այսօր Գերմանիայի երկրամասերը միջազգային իրավունքի սուբյեկտներ են։ Առօրյա խոսակցական լեզվումում հաճախ է օգտագործվում «Ֆեդերալ հող» տերմինը, սակայն իրավաբանական փաստաթղթերում այդ տերմինը չի օգտագործվում, քանի որ գերմանական հողերը միասին կազմում եմ Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետությունը և դրանք Գերմանիայի վարչական միավորը չեն։
Նահաջիր (գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նահաջիր (այլ կիրառումներ)Նահաջիր (ադրբ.՝ Nəhəcir), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Բաբեկի շրջանում։ Գյուղը  գտնվում է Շահակերտ գյուղից 8-9 կմ արևմուտք։


== Պատմություն ==
Բնակավայրի տարածքում վաղ շրջանի հուշարձանները վկայում են այն, որ  մ.թ.ա. 1-ին հազարամյակում մարդիկ բնակություն են հաստատաել այս գյուղում։ Միջնադարում Նահաջիրն հայաբնակ միջին մեծության գյուղ էր համարվում, որտեղից հայերը արտագաղթել են 19-րդ դարի կեսերին։ Այնուհետև այն մինչև 1950-ական թվականները բնակեցված է եղել ադրբեջանցիներով։


== Հուշարձաններ ==
10-13-րդ դարերում Նահաջիրի հարավ-արևելքում հիմնվում է եկեղեցի, որը 1873 թվականի տվյալներով կանգուն էր, սակայն այն ավերակների է վերածվել 20-րդ դարի սկզբին։ Եկեղեցին ունեցել է քառամույթ բազիլիկայի հորինվածք։  
Վաղ շրջանի կարևոր հուշարձաններից նշանակալի են նրա բերդը և դամբարանադաշտը։ Նահանջիի բերդը, որը համարվում է մ.թ.ա. 8-7-րդ դարերի նշանավոր հուշարձան, գտնվում է բարձրագագաթ և անառիկ լեռան վրա։ Այս բերդը Նախիջևանի կարևոր ամրաշինություններից է, որը Երնջակ գավառի իշխանները վերակառուցել և ամրացրել են 9-10, 17-18-րդ դարերում։ Միջնաբերդով և մի քանի պարիսպներով շրջապատված Նահանջիր բերդի շինությունների մեծ մասը դարերի ընթացքում ավերվել և փլատակների են վերածվել։


== Պեղումներ ==
1930-ական թվականներին տեղի ունեցած հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտաբերվել են բրոնզեդարյան խեցեղեն և այլ հանգիտկան իրեր, որոնք բնակավայրի վաղ շրջանի վերաբերյալ արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդել։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Աֆի

Աֆի (իտալերեն՝ Affi), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վերոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1940 մարդ։ Խտությունը կազմում է 216 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 9,85 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 37010։ Հեռախոսային կոդ՝ 00045։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանն է Սան Պիոտրո ին Վինսոն։ Քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 1134


== Դեպքեր ==
Թիմոթոեթեսը դառնում է Աթենքի արքա։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մահանում է Աթենքի արքա Աֆեիդասը։
Դոմանտաս Սաբոնիս

Դոմանտաս Սաբոնիս (լիտ.՝ Domantas Sabonis, ծնվ.՝ մայիսի 3, 1996), լիտվացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, կենտրոնական հարձակվող։ Ներկա պահին հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Ինդիանա Փեյսերս» ակումբում։ Լիտվացի նշանավոր խորհրդային բասկետբոլիստ Արվիդաս Սաբոնիսի ավագ որդին է։
Ծնվել է ԱՄՆ Պորտլենդ քաղաքում (Օրեգոն նահանգ), երբ հայրը ելույթ էր ունենում «Պորտլենդ Թրեյլ Բլեյզերսի» կազմում։
16 տարեկանում առաջնաելույթն է կատարել Իսպանիայի ACB լիգայի «Ունիկախա Մալագա» ակումբում։ Համալսարանային առաջնություններում (NCAA) երկու ուսումնական տարի (2015–16) հանդես է եկել Գոնզագայի համալսարանի ուսանողական հավաքականում։
Ընտրվել է NBA-ի 2016 թվականի դրաֆթի առաջին ռաունդի 11-րդ համարի ներքո՝ «Օռլանդո Մեջիքի» կողմից, ավելի ուշ տեղափոխվելով «Օկլահոմա»
Ակումբային կարիերայից զատ հանդես է գալիս նաև Լիտվայի բասկետբոլի ազգային հավաքականում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Euroleague.net կայքում(անգլ.)
Մալախովսկիներ

Մալախովսկիներ (լեհ.՝ Małachowski, ռուս.՝ Малаховские, գրաբ.՝ Մալախօվսքի կամ Մալխասօվսքի), հայկական ծագումով՝ լեհական կոմսերի նշանավոր ազնվական տոհմ՝ սկզբում Լիտվայում, այնուհետև Լեհաստանում։ Սերվել են Խորխոռունիների նախարարական տոհմից։


== Հայկական ծագումը ==
Տոհմի հայկական ծագման մասին նշում է Մխիթարյան միաբանության անդամ, հայ բանասեր, աշխարհագրագետ Ղուկաս Ինճիճյանը իր Դարապատում նկարագրողական աշխատությունում, որի մեջ վարդապետը լեհահայոց թեմը հիշատակելիս՝ հիշում է նաև  Մալախովսկի իշխանին և նրա տոհմը.

«Աս Մալախօվսքի ցեղը, որ լիթուանիային մէջը պինտ, երևելի ցեղերէն է, հայու ազգէն են ինջած, ինչպէս իրենք՝ լեհէրնալ կըսեն. աս ցեղս առաջ կըսվեր Խորխոռունիք, ետքը մեր Վաղարշակ թագաւորի օրը Մաղխազունիքալ ըսվեցան, որոնք ետքը լեհ փախչելով, հոն իրենց անունը փոխվելով Մալախօվսքի ըսվեցան։ Այս ցեղին մարդիկնէրը ըլլալով կտրիճ ու յաղթանդամ՝ իրենց պաշտօնը եղավ հայու թագաւորին թիկնապահ (սիլէհտար) ըլլալ, հիմիկվան մալախօվսքինէրնալ լեհին մէջը նոյնպէս սրտոտ մարդիկնէր են, ու ամմէննալ զարհուրելի դէմքով, անանկ որ իրենց դէմքովնալ կըճանչցըվին որ օտար ազգէն են եկած, ինչպէս էին Մաղխազունի հայու ցեղը։»
Նույնը նաև հաստատվում է Ղուկաս Ինճինճյանի «Հնախոսություն» աշխատությունում, որտեղ նա նշում է, որ Մալախովսկի կամ Մալխասովսկի անունը Մաղխազունիների հին տոհմի նոր անունն է։


== Տոհմի պատմությունը ==
Մալախովսկի կոմսերի տոհմը ծագում է Նալենչի զինանշանի հին լեհական ազնվական տոհմերից, սկզբնական շրջանում բնակություն հաստատելով Սիերաձի վոևոդությունում և զբաղեցնելով բարձր տեղեր պետությունում։ Կոմսական արժանավորթույուն առաջինը ստացել է Մեծ Թագի Կանցլեր Յան Մալախովսկու (1698-1762) որդին՝ Ստանիսլավ Մալախովսկին (1736-1809)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Դարապատում, որ է Աշխարհամար կամ Ընդհանուր Պատմութիւն», Ղուկաս Ինճիճյան, Հատոր 2, Դար ութուտասաներորդ 1757-1768, Վենետիկ-Սբ. Ղազար, 1824, էջ 226-227
«Հնախօսութիւն աշխարհագրական Հայաստանեայց աշխարհի», Ղուկաս Ինճիճյան, հատոր Բ, Վէնէտիկ, 1835, էջ 198
Զլատոուստովկա (գյուղ, Վոլնովախսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զլատոուստովկա (այլ կիրառումներ)Զլատոուստովկա (ուկրաիներեն՝ Златоустівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլնովախսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զլատոուստովկա գյուղում բնակվում էր 1 875 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վլադիմիր Տատլին

Վլադիմիր Տատլին (ռուս.՝ Владимир Евграфович Татлин), (դեկտեմբերի 16 (28), 1885, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 31, 1953(1953-05-31)[…], Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային գեղանկարիչ, դիզայներ, գծանկարիչ և թատրոնի նկարիչ։ Ռուսական ավանգարդի խոշորագույն ներկայացուցիչներից մեկը, կոնստրուկտիվիզմի նախահայր։ Թաթլինի «Հուշարձան III Ինտերնացիոնալ» (1919-1920), դուրս բերված հիմքային կառուցվածքով, դարձավ համաշխարհային ավանգարդի կարևորագույն խորհրդանիշներից մեկը և ինքնատիպ այցեքարտ կոնստրուկտիվիզմի համար։


== Կենսագրություն ==

Վլադիմիր Տատլինը ծնվել է դեկտեմբերի 16-ին (28), 1885 թվականին Մոսկվայում, երկաթուղայինների ընտանիքում։ Մոր մահից հետո ընտանիքը տեղափոխվեց Խարկով, 13 տարեկանում փախել է տնից՝ ապրելով պատահական աշխատավարձերով։ Վլադիմիրը աշխատել է առագաստանավի վրա, օգնում էր սրբանկարիչներին և թատրոնի նկարիչներին։ 1902 թվականին ընդունվեց Մոսկվայի գեղանկարչության ուսումնարանի քանդակագործություն ֆակուլտետ, բայց մեկ տարի անց դուրս մնաց ուսումնարանից․ «վատ առաջադիմության և վարքային բացասական դրսևորման համար»։ 1904 թվականին ընդունվեց Օդեսայի տնտեսական նավագնացության ուսումնարան, իսկ դրանից հետո՝ 1905 թվականից 1910 թվականները սովորեց Պենզայի գեղանկարչության ուսումնարանում։
1906 թվականին այցելեց Փարիզ՝ ձեռագործական ցուցահանդեսի շրջանակներում։
1910 թվականին մասնակցում էր՝ «Արվեստի աշխարհը», «Երիտասարդների միություն» և «Ավանակի պոչ» ցուցահանդեսներին։
1914 թվականին այցելեց Պաբլո Պիկասսոի արվեստանոցը․ արվեստանոց այցելելու գումարը վաստակում էր ուկրաինական երգեր երգելով և նվագակցելով։
1915 մասնակցեց լեգենդար Վերջին Ֆուտուրիստական ցուցահանդեսին՝ 0.10, ներկայացրեց իր ստեղծած «կոնտրրլեֆները» (նյութական ընտրություն), ծավալային ստեղծագործություններ, որոնք մեկնաբանվում էին, իբրև «աննպատակ». ստեղծագործությունները կառուցված էին տարբեր նյութերի համեմատությունը ընդգծելով։
1925-1927 թվականներին Կիևի կերպարվեստի ինստիտուտում պրոֆեսոր էր։ Իր ուսանողներից է եղել Ի․ Կարակիսը։
1927-1930 թվականների Վխուտեմասի պրոֆեսոր էր Մոսկվայում։ Դարձավ ՌՍՖՍՀ-ի արվեստի վաստակավոր գործիչ։
1930-1940-թվականներին Տատլինը ստիպված էր աշխատել որպես գրքանկարիչ։
Տատլինը մահացել է Մոսկվայում 1953 թվականի մայիսի 31-ին։ Հուղարկավորվել է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ТАТЛИН Владимир Евграфович в Онлайн-энциклопедии русского авангарда
Посвящение Владимиру Татлину. К 125-летию художника. Archived 2013-07-15 at the Wayback Machine.
О Татлине на сайте художников Верхней Масловки
Татлин в искусстве XX века.
А. С. − Татлин Владимир Евграфович в «Журнальном зале»
Страхова Л. − В. Е. Татлин в интернет-журнале «Говорит Москва»
Рахтанов И. − Спираль художника в интернет-журнале «Говорит Москва»
Архив Владимира Татлина в РГАЛИ Archived 2017-04-15 at the Wayback Machine.
Документальный фильм "Татлин. Ноктюрн для флейты водосточных труб" из серии КОНСТРУКТИВИСТЫ. ОПЫТЫ ДЛЯ БУДУЩЕГО. 2009 Archived 2017-07-08 at the Wayback Machine.
Կետեններ

Կետեն, կարբոմեթիլեն, CH2=C=0, չհագեցած օրգանական միացություն, կետենների շարքի առաջին անդամը։ Հալման ջերմաստիճանը՝ -134, 6 °C, եռմանը՝ -41 °C։ Թունավոր գազ է։ Կայուն է -80 °C-ում, 0°-ում կետենն ինքնաբերաբար դիմերվում է դիկետենի։ Շարժունակ ջրածնի ատոմ ունեցող միացությունների՝ ջրի, սպիրտների, թիոսպիրտների, ամինների, թթուների հետ առաջացնում է ացետիլացման նյութեր։ Հեշտությամբ միանում է ալդեհիդներին և կետոններին՝ առաջացնելով տեղակալված (Յ-պրոպիոլակտոններ։ Արդյունաբերության մեջ կետենը ստացվում է քացախաթթվի կամ ացետոնի ջերմային քայքայմամբ՝ a--հալոգենկարբոնաթթուների հալոգեն անհիդրիդներից հալոգեն պոկելով Zn RR՝ C=C=0+ZnX2։ Կիրառվում է ացետիլթաղանթանյութի, p-պրոպիոլակտոնի, քացախաթթվի անհիդրիդի և այլ նյութերի ստացման համար։


== Տես նաև ==
Կարբոմեթիլեն
Արգիլիթ

Արգիլիթ (<հին հունարեն՝ ἄργιλλος — կավ, հին հունարեն՝ λίθος - քար), մուգ գույնի նստվածքային ապար, առաջանում է կավերի ջրազրկման, խտացման և մասամբ ցեմենտացման հետևանքով։ Հաճախ պարունակում է մանրահատիկ ավազ։ Կարող է լինել պարզ կամ նուրբ-շերտավոր։ Արգիլիթ կավերի՝ թերթաքարերի անցման պրոցեսի առաջին ստադիայի արդյունք է։ Կավերից տարբերվում է բարձր կարծրությամբ, ջրում չթրջվելու հատկությամբ և ոչ պլաստիկությամբ։ Տարածված է երկրակեղևի գեոսինկլինալային մարզերում։ Օգտագործվում է որպես քիմիկատների և պլաստմասսաների լցանյութ։
Յուրի Լապտև

Յուրի Լապտև (ռուս.՝ Юрий Григорьевич Ла́птев, ծնվ. հոկտեմբերի 12 (25), 1903, Կիրով, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 12, 1984(1984-12-12), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային արձակագիր, դրամատուրգ։ Երրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակի դափնեկիր (1949): ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1943):


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1903 թվականին Վյատկայում (այժմ՝ Կիրով)։ 1927 թվականին ավարտել է կինոդպրոցը։ 1928-1931 թվականներին սովորել է Ն. Է. Բաումանի անվան Մոսկվայի պետական տեխնիկական համալսարանում։ Աշխատել է որպես դերասան, նկարահանվել է «Դավաճանություն» ֆիլմում (1933, ռեժիսոր՝ Յուրի Վինոկուրով), այնուհետև եղել է ռեժիսորի օգնական, խմբագիր։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Տպագրվել սկսել է 1927 թվականից, սակայն առաջին վիպակը հրատարակվել է 1942 թվականին։ Կարմիրբանակային է 1941 թվականի հունիսից, 1942 թվականից եղել է 18-րդ օդային բանակի «Красный сокол» («Կարմիր բազե») թերթի հատուկ թղթակիցը։ Պատերազմից հետո՝ մինչև 1975 թվականը եղել է Մոսկվայի Մ. Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի պրոռեկտորը։


== Պարգևներ ==
Երրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակ (1949)
«1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ
Կարմիր Աստղի շքանշան (1944, նոյեմբերի 6)
«Պատվո նշան» շքանշան
«Մոսկվայի պաշտպանության համար» մեդալ


== Յուրի Լապտևը հայերեն ==
Արշալույս (վիպակ), Ե., Հայպետհրատ, 1951, 330 էջ։ Ռուսերենից թարգմ.՝ Ա. Տեր-Գրիգորյան։


== Երկեր ==


=== Պիեսներ ===
«Волчья кровь» (1935, Վ. Լյուբիմովի համահեղինակությամբ)
«Полк Д. Д.» (1942, Միխայիլ Վոդոպյանով համահեղինակությամբ)
«Вынужденная посадка» (1943, Միխայիլ Վոդոպյանով համահեղինակությամբ)


=== Պատմվածքներ ===
«Народный суд»
«Волки и овцы»
«В деревне Нижние Рябинки»
«Серьёзный разговор»
«Старики»


=== Վիպակներ, վեպ ===
«Сибирские стрелки» («Настя-сибирячка») (1942)
«Балаши»
«Заря» (1948)
«У горы Непокорной» (1960)
«Путь открыт» (1952)


=== Կինոսցենարներ ===
«Зелёный шум» (1928)
«Разгром» (1931)
«Путь корабля» (1935)


== Ծանոթագրություններ ==
Դմիտրի Դոգադկին

Դմիտրի Դոգադկին (ռուս.՝ Дми́трий Никола́евич Дога́дкин, մարտի 6, 1967(1967-03-06)), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ 1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2019 թվականի հունիսի 11)։


== Կենսագրություն ==
1990 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է արաբերենին և անգլերենին։
1990 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

2009 թվականից մինչև 2013 թվականը Սիրիայում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատան ավագ խորհրդական, խորհրդական-դեսպանորդ։
2013-2017 թվականներին եղել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության Մերձավոր Արևելքի և Հյուսիսային Աֆրիկայի դեպարտամենտում բաժնի պետ։
2017 թվականի դեկտեմբերի 21-ից Օմանում հանդիսանում է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2013 թվականի փետրվարի 4)։
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2019 թվականի հունիսի 11)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Կոնստանտին Սաննիկով

Սաննիկով Կոնստանտին Նիկոլաևիչ (մայիսի 30 (հունիսի 11), 1896, Ռոգաչյով, Մոգիլյովյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 12, 1965(1965-07-12), Մինսկ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային ռեժիսոր, դերասան, մանկավարժ։ ԲԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1949)։ ԽՄԿԿ անդամ 1941 թվականից։
1926 թվականից՝ Ցա․ Կոլասի անվան Բելառուսական թատրոնի (Վիտեբսկ) դերասան։ 1932 թվականից ղեկավարել է 3-րդ Բելառուս, թատրոնը (Մինսկ, ապա՝ Գոմել)։ Լավագույն ռեժիսորական աշխատանքներից են՝ Մովզոնի «Կոնստանտին Զասլոնով» (1947 թվական, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1948), Կրապիվայի «Երգում են արտույտները» (1950, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ, 1952), Մաքսիմ Գորկու «Զիկովներ» (1955), Սլովացկու «Վոյեվոդայի մահը» (1959)։ 1947 թվականից դասավանդել է (1960 թվականից՝ պրոֆեսոր) Բելառուսական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում (Մինսկ)։ Պարգևատրվել է 4 շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Տարոկո

Տարոկո (չինարեն՝ 太魯閣國家公園), Թայվանի ութ ազգային պարկերից մեկը։ Գտնվում է Հուալիյան, Տայչժուն և Նանտոու շրջանների տարածքում։ Ունի 920 կիլոմետր քառ․ տարածք։ Պարկը ստեղծվել է Թայվանի նահանգապետի կողմից՝ 1937 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, երբ Թայվանը դեռևս Ճապոնիայի կազմում էր։ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմում Ճապոնիայի պարտությունից հետո, մայրցամաքային Չինաստանից անկախ՝ Չինաստանի հանրապետությունը իր կառավարման տակ վերցրեց Թայվան կղզին։ Չինաստանի Հանրապետության կառավարությունը պարկը լուծարեց 1945 թվականի օգոստոսի 15–ին, և միայն 1986 թվականի նոյեմբերի 28–ին այն վերականգնվել է։
Տարոկո ազգային պարկը ներառում է՝

Ինը ոլորանների թունելը,
Հավերժական գարնան տաճարը (Չանչուն տաճար),
Վենշանի տաք աղբյուրը,
Ջրային վարագույրների թունելը,
Ծիծեռնակի քարանձավը,
Մարմարե կամուրջը։Պարկի գլխավոր տեսարժան վայրը Տարոկո է կամ «Մարմարե կիրճ»-ը, որն ունի շուրջ 19 կիլոմետր երկարություն և ձգվում է մերձափնյա լեռների գծով՝ Տարոկո պարկի կենտրոնով։ Տյանսյան գյուղը գտնվում է կիրճի եզրին, որը մեծապես հայտնի է իր կախովի կամրջով և գերժամանակակից «հինգ աստղանի» հյուրանոցով։ Տարոկո կիրճի շուրջը կան շատ արահետներ, որոնք նախատեսված են զբոսաշրջիկների համար։ Բացի այդ, կան բազմաթիվ տաք աղբյուրներ, տաճարներ և Ամի ցեղերին պատկանող հնագույն գյուղեր։ Մոտակա Հուալյան քաղաքը հայտնի է որպես մարմարե իրերի արտադրության լավագույն կենտրոն։ Այստեղ արտադրվում է գրեթե ամեն ինչ, ինչ կարելի է ստանալ քարից, սկսած ավանդական մահարձաններից մինչև շախմատ, սպասք և կահույք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Տարոկո ազգային պարկի լուսանկարներ Archived 2008-08-18 at the Wayback Machine.
Ռաասիկու (այլ կիրառումներ)

Ռաասիկու, կարող է վերաբերել՝

Ռաասիկու - գյուղական ավան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Ռաասիկու շրջանում
Ռաասիկու - շրջան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգում
(5369) Վիրջիուգում

(5369) Վիրջիուգում (անգլ.՝ Virgiugum), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1985 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Պաուլ Վիլդի կողմից Ցիմերվալդում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,257978 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,743 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,7729 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1239,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,290485 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5369) Վիրջիուգում աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բրի սու Բարբեզիե

Բրի սու Բարբեզիե (ֆր.՝ Brie-sous-Barbezieux), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 116 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.85 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.5 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 430 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 135 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 30 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 68 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 54-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 14։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,4 %։ 54 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 52 անձ (25 տղամարդ և 27 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 14 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սաշա Աֆյան

Սաշա Միքայելի Աֆյան (23 օգոստոսի 1954 թ., Ադրբեջանական ԽՍՀ Դաշքեսանի շրջանի Փիփ գյուղ), ՀՀ իրավապահ մարմինների գործիչ, ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ։


== Կրթություն ==
Ավարտել է Երևանի ավտոճանապարհային տեխնիկումը։
1983-1985 թթ. ուսանել է ԽՍՀՄ ՆԳՆ Երևանի միլիցիայի միջնակարգ մասնագիտական դպրոցում,
Ավարտել է ՌԴ ՆԳՆ Ռոստովի բարձրագույն իրավաբանական հեռակա դպրոցը՝ իրավաբանի որակավորմամբ։


== Ծառայությունը ==
1973-1975 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1980-1983 թթ. - ծառայել է Երևանի ՆԳՎ ՊՊԾ միլիցիայի գնդում, որպես միլիցիոներ, ջոկի հրամանատար,
1985-1992 թթ. - Երևանի ՆԳՎ ՊՊԾ միլիցիայի գնդի վաշտի հրամանատար,
1992-1993 թթ. - Երևանի ՆԳՎ Սպանդարյանի ՆԳ բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ։
1993 թ. ազատվել է ՆԳՆ համակարգում ծառայությունից։
1994 թվականին կրկին անցել է ծառայության և մինչև 1995 թ. զբաղեցրել Մասիսի ՆԳ բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալի պաշտոնը,
1996-1997 թթ. - Գյումրիի ՆԳ բաժնի ծառայության բաժանմունքի ավագ տեսուչ,
1997-1999 թթ. - Լոռու մարզային վարչության պետի ծառայության գծով տեղակալ,
1999-2000 թթ. - Երևանի ՆԳ վարչության Կենտրոնական բաժնի պետի ծառայության գծով տեղակալ,
2000 թ. - Երևանի ՆԳՎ ՊՊԾ միլիցիայի գնդի հրամանատար,
2000-2008 թթ. - ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի ծառայության գծով տեղակալ։
2008 թ. ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ ոստիկանության պետի տեղակալի պաշտոնին։
2013 թ. հոկտեմբերի 17-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով ազատվել է ՀՀ ոստիկանության պետի տեղակալի պաշտոնից։


== Կոչումներ ==
2008 թ. ՀՀ Նախագահի հրամանագրով շնորհվել է ոստիկանության գեներալ-մայորի կոչում։
2012 թ. ապրիլի 13-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով շնորհվել է ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտի կոչում։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է.

1988 թ. ՀԽՍՀ ԳԽՆ հրամանագրով Հասարակական կարգի պահպանության գերազանց ծառայության համար մեդալով,
2004 թ. Մարտական ծառայության մեդալով,
2006 թ. «Հասարակական կարգի գերազանց պահպանման համար» մեդալով,
2009 թ. ՀՀ վարչապետի շնորհակալգրով։
2010 թ.՝ ՀՀ վարչապետի հուշամեդալով։
2011 թ. «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի մեդալով։Ամուսնացած է, ունի մեկ որդի, մեկ դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==
Մասնավոր կյանքի անձեռնմխելիություն

Մասնավոր կյանքի անձեռնմխելիություն,մարդու հիմնական և անօտարելի անձնական իրավունքնե­րից։


== Նշանակությունը ==
Նշանակում է. որ անձնական և ըն­տանեկան գաղտնիքը սրսշապանվում է օրենքով սահմանված կարգով։ Նորա­գույն սահմանադրությունները որպես մասնավոր կյանքի անձեռնմխելիության երաշխիքներ արգելում են մարդու մաս­նավոր կյանքի մասին տեղեկատվության հավաքում, պահպանում և տարածում։
Մասնավոր կյանքի անձեռնմխելիութ­յան երաշխիքներից է նաև նամակագ­րության, հեռախոսային խոսակցութ­ յունների, փոստային, հեռագրական և այլ հաղորդումների գաղտնիության իրա­վունքը։
Ներկայումս մեծ մտահոգություն է առաջացնում մարդկանց մասնավոր կյանքին անթույլատրելի զանգվա­ծային միջամտությունները, որը համար­վում է լուրջ վտանգ բուն հասարակա­կան հիմքերի համար, մասնավորապես, մեծ ուշադրություն է դարձվում այսպես կոչված սլրայվեսիի (անձի պաշտպա­նությանը պետության, հասարակութ­յան, զանգվածային լրատվամիջոցների և այլ միջամտությունից) ապահովմանը։
Հասարակության մեջ աստիճանաբար ձևավորվում է այն տեսակետը, որ մար­դու անձնական աշխարհը, դրա ան­ձեռնմխելիության իրավական երաշխիք­ների ստեղծումը հասարակության գո­յության և անձնավորության զարգաց­ման կարևորագույն պայմաններից են։


== Ամրագրում ==
Մասնավոր կյանքի անձեռնմխելիության, ինչպես և անձի անձռենմխելխսթյունը. բնակարանի անձեռնմխելիությունը ամ­րագրված է Մարդու իրավունքների հա­մընդհանուր հռչակագրում (հ. 12), Քա­ղաքական և քաղաքացիական իրավունքների միջազգային դաշնագրում (հ. 17), Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին կոնվենցիայում (հ. 8)։ Վերջի­նումս, մասնավորապես նշվում է, որ «Չի թույլատրվում պետական մարմինների միջամտությունն այդ իրավունքի (անձ­նական ու ընտանեկան կյանքի, բնակա­րանի և նամակագրության նկատմամբ հարգանքի իրավունք) իրականացմանը. բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դա նախատեսված է օրենքով և անհրա­ժեշտ է ժողովրդավարական հասարա­կությունում ի շահ պետական անվտանգության. հասարակական կարգի կամ երկրի տնտեսական բարեկեցության, ինչ­պես նաև անկարգությունների կամ հանցագործությունների կանխման, առող­ջության կամ բարոյականության պաշտ­պանության կամ այլ անձանց իրավունքների ու ազատությունների պաշտպա­նության նպատակով»։


== Աղբյուրներ ==
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин "Большой юридический словарь", 2002 թ, Москва
Գմբեթավոր դահլիճ

Գմբեթավոր դահլիճ, գմբեթավոր սրահ, պաշտամունքային կառուցվածքի ճարտարապետական տիպ, որն ստեղծվել է Հայաստանում, 6-րդ դարում։ Այն արևելքից արևմուտք ձգված ուղղանկյուն դահլիճ է՝ ընդերկայնական պատերից դուրս եկող երկու զույգ որմնամույթերով։ Նրանց կապող կամարներով ստացվում է գմբեթատակ քառակուսին, որից տրոմպների կամ առագաստների միջոցով իրականացվում է անցումը դեպի գմբեթի թմբուկը։ Արևելքից աղոթասրահը ավարտվում է ավագ խորանով։ Այդ տիպի մեզ հայտնի առաջին օրինակը Հայաստանում Զովունիի Սուրբ Պողոս-Պետրոս եկեղեցին է, որը հնագույն բազիլիկից գմբեթավոր դահլիճի վերակառուցվել է 5—6-րդ դարերում։ 6—7-րդ դարերում ձևավորվել է գմբեթավոր դահլիճի դասական հորինվածքը, որով կառուցված են Պտղնավանքի (6-րդ դար), Գդմաշենի՝ Սուրբ Թադևոս Առաքյալ և Արուճի՝ Սուրբ Գրիգոր տաճարները (7-րդ դար)։ Այս հուշարձաննևրում գմբեթը բարձրացել է ամբողջ շենքի (աղոթասրահը և աբսիդը միասին վերցրած) կենտրոնում՝ ողջ կառույցի հետ օրգանական ամբողջություն կազմելով։ Բեմի երկու կողմերում ուղղանկյուն հատակագծով ավանդատներ են ավելացվել, որոնց աբսիդների և բեմի աբսիդի միջև, արևելյան ճակատում, եռանկյունաձև խորշեր են թողնվել։ Գմբեթավոր դահլիճի տիպը լայն տարածում է ստացել 10-րդ դարից հետո, երբ Հայաստանում վանքային համալիրների եկեղեցիների մեծ մասը կառուցվել է այդ հորինվածքով։ Այն զգալի ձևափոխություննևր է կրել, կրճատվել է շենքի ընդհանուր երկարությունը, խորշերով մշակվել են մյուս ճակատները ևս, վերացել է բեմի և արևելյան զույգ որմնամույթերի միջև եղած տարածությունը, որի հետևանքով դրանք համատեղվել են բեմի աբսիդի համապատասխան մշակված եզրերի հետ։


== Պատկերասրահ ==
Վովիլ (Կալվադոսի գավառ)

Վովիլ (ֆր.՝ Vauville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 233 մարդ, բնակչության խտությունը` 45.42 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.13 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 34 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 164 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 121-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 43։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,8 %։ 121 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 115 անձ (63 տղամարդ և 52 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 43 անաշխատունակներից 13-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 15-ը` թոշակառուներ, իսկ 15-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիա

Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիա (անգլ.՝ Recording Industry Association of America, RIAA), ասոցիացիա, որը ներկայացնում է ԱՄՆ ձայնագրող արդյունաբերության հետաքրքրությունները։


== Պատմություն ==
RIAA-ն ձևավորվել է 1952 թվականին։ Նրա առաջին գործնական նվաճումը եղել է գրամձայնագրության հաճախականությունների ստանդարտ սխեմայի հաստատումը, որը հետագայում հայտնի է դարձել որպես «RIAA-ի կոր» կամ «RIAA- կորեկցիա»։
RIAA-ն առաջարկել է մասնակցություն ունենալ ձայնագրության և ձայնաստեղծման ստեղծման և աջակցության տեխնիկական ստանդարտների ստեղծմանը։
RIAA-ն նաև կառավարում է երաժշտության բնագավառում հեղինակային պարգևատրումներով և հավաստագրմամբ։
RIAA-ն պատասխանատու է ԱՄՆ-ում սինգլների և ձայնասկավառակների այսպես կոչված RIAA հավաստագրման համար, որի դեպքում շնորհվում են ոսկե, պլատինե կարգավիճակներ։


== Դատական հայցեր ==
Վերջերս RIAA -ն սկսում է մեղադրանքներ ներկայացնել՝ «ծովահենության մեջ» մեղադրելով ցանցի հասարակ օգտատերերին։ Օրինակ, RIAA-ի հայցերից մեկը ուղղված էր ընդդեմ միայն մայր Թանի Անդերսենի, որը, իբր թե, երգեր էր բեռնում KaZaA-ից։ Մասաչուսեթսի 66-ամյա բնակչուհի Սառա Սիբերի Ուարդի համար «ապօրինի է p2p ցանցի այլ օգտատերերին երկու հազարից ավել երաժշտական ստեղծագործություն տրամադրել»։ 2008 թվականի դեկտեմբերին RIAA-ն դատարանի միջոցով 8 հազար դոլար վաստակեց մի դեռահաս աղջկանից, որը հիվանդ էր պանկրեատիտով և որը «օնլայն տեղադրել էր 10 երգ և դրանով իսկ խաթարել էր մարդկանց իրավունքները»։


== Քննադատություն ==
Վերջին ժամանակներում RIAA-ի դերը բավականին ոչ միանշանակ է գնահատվում հասարակության կողմից։ Դա կապված է այն ակտիվ գործողությունների հետ, որը ասոցիացիան կատարում է ֆայլերի փոխանակման ցանցերի զարգացման և երաժշտության զարգացման այլ տեխնոլոգիաների հետ կապված։ RIAA-ի քննադատները նշում են այն, որ ասոցիացիան պաշտպանում է միայն ձայնագրող ընկերությունների շահերը, ոչ թե սպառողների կամ երաժիշտների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
riaa.com — պաշտոնական կայք
FSF-տ մնում է պայքարի մեջ RIAA-ի հետ
Օգնյովկա (Կատունի վտակ)

Օգնյովկա (ռուս.՝ Огнёвка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կատուն գետի ձախ ափով՝ 629 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կատուն գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100003120
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100312
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սիռեստե

Սիռեստե (էստ․՝ Sõreste), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Կանեպի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 56 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Իսահակ Բրաիլովսկի

Իսահակ Արոնովիչ Բրաիլովսկի (ռուս.՝ Исаак Аронович Браиловский, մայիսի 15, 1900(1900-05-15), Դոնի Ռոստով, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - նոյեմբերի 2, 1966(1966-11-02)), ռուս գրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Իսահակ Բրաիլովսկին ծնվել է 1900 թվականին Դոնի Ռոստովում` արհեստագործ Արոն Յանկելևիչ Բրաիլովսկու ընտանիքում։ Բրաիլովսկիներն ապրել են Բոգատյանսկի նրբանցքի թիվ 8 տանը։ 1934 թվականին Իսահակն ավարտել է Ռոստովի մանկավարժական ինստիտուտի գրականության բաժինը։ Գրական կարիերան սկսել է 1920 թվականին, առաջին աշխատանքները հրատարակել է «Ազովի տարածաշրջան», «Ռոստովի հեղափոխական կոմիտեի լուրեր» թերթերում։ Այնուհետև պարբերաբար հրապարակվել է տեղական մամուլում։ Գրաքննությամբ սկսել է զբաղվել 1938 թվականին, տպագրել է քննադատական ​​հոդվածներ, թերթերում, ժողովածուներում և ալմանախներում գրականության և թատրոնի մասին ակնարկներ։ Բրաիլովսկու սոցիալական և գրական գործունեությունը երկար տարիներ շարունակ կապված է եղել Դոնի հետ։
1934-1938 թվականներին Իսահակ Բրաիլովսկին եղել է Ռոստովի հրատարակչության խմբագիր, 1938 թվականին աշխատել է «Մուրճ» մարզային թերթում, 1946-1949 թվականներին եղել է այդ թերթի գրականության և արվեստի բաժնի վարիչը, 1953 թվականից` Ռոստովի մարզային հրատարակչության ավագ խմբագիր։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների տարիներին Սիբիրյան ռազմական շրջանում եղել է քաղաքական սպա։ Նրա հոդվածներն ու էսսեները տպագրվել են Ռոստովի և Վորոնեժի ամսագրերում ու թերթերում, ինչպես նաև Լենինգրադի թերթում` «Հայրենիքի պաշտպանություն»։ 1960 թվականին Իսահակ Բրաիլովսկին ապրել է Լենինգրադում, համալրել է գրողների միության շարքերը, հրապարակվել է «Ոտքի» և «Դոն» հանդեսներում։ Բրաիլովսկու գրքերից են` «Արդարացի պատերազմի ժողովուրդները» (1941 թ.), «Երկու պատերազմների զինվորները» (1957 թ.), «Կենդանի սիրտ» (1960 թ.): Վերջին հոդվածը հրապարակել է 1964 թվականին «Նեման» ամսագրում։
Իսահակ Արոնովիչ Բրաիլովսկին Հայերնական մեծ  պատերազմի մասնակից է։


== Ընտանիք ==
Եղբայրներ` 

Մոիսեյ Արոնովիչ Բրաիլովսկի (1904-1941 թթ.), մահացել է ռազմաճակատում
Յակով Արոնովիչ Բրաիլովսկի (1894-1940 թվականներից հետո), ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի աշխատակից
Աբրամ Արոնովիչ Բրաիլովսկի (1895-1954 թթ.), քանդակագործ


== Ստեղծագործություններ ==
Ընտրյալ հրապարակումներ

Люди справедливой войны.- Ростов н/Д: Ростиздат, 1941.
Хрестоматия художественной литературы.- Ростов н/Д: Ростиздат, 1941.
Литературно-художественный сборник.- Ростов н/Д: Ростиздат, 1947.
Солдаты двух войн.- Ростов н/Д: Ростиздат, 1957.
Живое сердце.- Ростов н/Д: Кн. изд-во, 1960.


== Գրականություն ==
Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX—XXI вв.:справ. изд., Сост. Губанов Г. — Ростов н/Д, 2006. — 512 с. ISBN 5-481-00623-5.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Справочная информация
Գրիգոր Մլիճեցի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայ մանրանկարիչների ցանկԳրիգոր Մլիճեցի (Սկևռացի) (անհայտ - 1215, Սկևռա, Կիլիկիայի Հայկական Թագավորություն), XII-XIII դարերի հայ մանրանկարիչ, գրիչ, Կիլիկիայի մանրանկարչության դպրոցի Սկևռայի գրչատան ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Գրիգոր Մլիճեցին գործել է նաև Մլիճի և Հռոմկլայի գրչատներում։ Նրա արվեստագետ ավագ ընկերներից ճանաչված են Կոստանդինն ու Վարդանը։ Երեքով 1173 թվականին նկարազարդել են «Տիգրանակերտի Ավետարանը» (ձեռագրի տեղն անհայտ է)։ 1173-1215 թվականներին նկարազարդել է հինգ ձեռագիր։
Մահացել է ծերության հասակում՝ անավարտ թողնելով վերջին Ավետարանի (1215, Նոր Ջուղայի Ամենափրկիչ վանք, ձեռ․ JSP 546) նկարազարդումը։


=== «Մատեան ողբերգութեան» ===
Գրիգոր Մլիճեցին իր ժամանակին ճանաչված է եղել որպես «մեծահռչակ», «գովյալ» նկարիչ։ Պատմական ու գեղարվեստական մեծ արժեք ունեն Գրիգոր Նարեկացու «Մատեան ողբերգութեան» մագաղաթե ձեռագրի (Մատենադարան, ձեռագիր № 1568) խորանազարդերի, գլխատառերի, հյուսվածքավոր լուսանցազարդերի, Նարեկացու չորս դիմանկարի նուրբ վարպետությամբ կատարված ձևավորումները։ Այն պատվիրել է Ներսես Լամբրոնացին 1173 թվականին։ Մագաղաթյա այս մատյանում մեծ նրբությամբ ու ճաշակով են կատարված խորանազարդերը, անվանաթերթ կիսախորաններն ու գլխազարդերը։ Ուշագրավ են գլխատառերը, որոնք խաչքարերի զարդաքանդակային մոտիվներ են։ Վարպետորեն են արված հյուսվածքավոր լուսանցազարդերը։ Ձեռագիրն առանձնապես արժեքավոր է Գրիգոր Նարեկացու դիմանկարների շարքով։ Նկարիչը չորս պատկերներով ցանկացել է ստեղծել Նարեկացու մի քանի բնորոշ կողմերը՝ փիլիսոփա, հսկող (աղոթող), ճգնավոր՝ միաժամանակ դրանց մեջ ընդգծելով նրա բանաստեղծական կերպարը։


=== «Սկևռայի Ավետարանը» ===
Գրիգոր Մլիճեցու գեղագրած (բոլորգիր երկաթագիր) և նկարազարդած «Սկևռայի Ավետարանը» (1197, «Լվովի Ավետարան», մինչև 1830-ը՝ Լվովում) գերմանացի բյուզանդագետ Գ. Պրինցիգը 1993 թվականին հայտնաբերել է լեհական Գնիեզնո քաղաքի արքեպիսկոպոսարանում (գունապատճենը Հայաստանի ազգային գրադարանում)։ 1997 թվականին այն ցուցադրվել է Մետրոպոլիտեն թանգարանում (Նյու Յորք)։
Գրիգոր Մլիճեցու արվեստը դարձել է XIII դ. Կիլիկյան մանրանկարչության զարգացման հիմքերից։


== Գրականություն ==
Ազարյան Լ․, Կիլիկյան մանրանկարչությունը XII—XIII դդ․, Ե․, 1964։ Ա․


== Տես նաև ==
Կիլիկյան Հայաստանի մանրանկարչություն


== Ծանոթագրություններ ==
Բիրթե Վիլկե

Բիրթե Վիլկե (դան.՝ Birthe Wilke, մարտի 19, 1936(1936-03-19), Կոպենհագեն, Դանիա), դանիացի երգչուհի։
1957 թվականին Բիրթե Վիլկեն մասնակցել է Եվրատեսիլ 1957 երգի մրցույթին։ Նա Գուստավ Վինքլերի հետ ներկայացրել է Դանիան «Skibet Skal Sejle I Nat» («Նավը կարող է լողալ այս գիշեր») երգով։ Երգը մրցույթի եզրափակչում 10 միավորով զբաղեցրել է 3-րդ հորիզոնականը։ Երկյակի կատարումը հանդիսատեսին հիշվել է ելույթից հետո տեղի ունեցած 13 վայրկյան տևողությամբ համբույրով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կոսենկո (Զերնոգրադի շրջան)

Կոսենկո (ռուս.՝ Косенко), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Զերնոգրադի շրջանում։ Մտնում է Գուլյայ-Բորիսովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Տելեստո (արբանյակ)

Տելեստո (հին հունարեն՝  Τελεστώ), Սատուրնի արբանյակն է, հայտնաբերվել է Բրեդֆորդ Սմիթի կողմից 1980 թվականին։
(1023) Թոմանա

(1023) Թոմանա (անգլ.՝ Thomana), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1924 թվականի հունիսի 25-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,166831 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8397 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,494 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2058,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,174891 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,08° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է G դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1023) Թոմանա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
(21737) Ստեֆենշուլց

(21737) Ստեֆենշուլց, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Այս աստերոիդը հայտնաբերվել է 1999 թվականի սեպտեմբերի 9-ին ԼԻՆԵԱՐ ծրագրի կողմից Սոկոռոյում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(21737) Ստեֆենշուլց աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աբեղոյ Աբեղյան

Աբեղոյ Աբեղյան նաև Աբեղի Աբեղյան (մ.թ.ա. 2-րդ դար), Աբեղյանքի իշխան, Արքունիքի սպասարարման և գահավորման նախարար, Աբեղյանների նախարարական տոհմի նահապետ։ Հավանաբար Աբել Աբեղյանի թոռը։
Ըստ Մովսես Խորենացու, մոտ մ.թ.ա. 160 թվականին Մեծ Հայքի արքա Արտաշես Ա-ն հիվանդանում է Մարանդի Բակուրակերտ ավանում։ Աբեղոյի խնդրանքով Արտաշես Ա-ն նրան ուղարկում է Եկեղյաց գավառ՝ Երիզա, Արտեմիսի մեհյանը, որպեսզի կուռքերից բժշկություն և երկար կյանք խնդրի թագավորի համար։ Աբեղոյը դեռ ետ չդարձած, մահանում է Արտաշես Ա-ն։ Ըստ Խորենացու Աբեղոյը ճարպիկ, շողոքորթ և հաճոյախոս մարդ էր։
Ըստ Հրաչյա Աճառյանի, Հայոց անձնանունների բառարանի՝ ոչ թե Աբեղոյի խնդրանքով է նա գնում, այլ նրան ուղարկում են Երիզա՝ Անահիտ աստվածուհուց բժշկություն և երկար կյանք խնդրի թագավորի համար։ Այստեղ Արտաշես Ա-ի փոխարեն հանդես է գալիս Արտաշես Բ-ն, որը ըստ Միքայել Չամչյանի մահացել է 128 թվականին, իսկ Աբեղյանների նահապետի անունը գրված է Աբեղի (Աբեղեայ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
«Հայոց անձնանունների բառարան», Հրաչյա Աճառյան, 1942 թ. Հատոր 1, Ցուցակ 1, Էջ 16
«Հայոց Պատմություն», Մովսես Խորենացի, 1961, Երևան, Գլուխ Բ. կ, էջ 217
«Պատմութիւն Հայոց։ Ի սկզբանէ աշխարհի մինչև ցամ Տեառն» Միքայել Չամչյան, 1784, հատոր Ա, Վենետիկ, էջ 350
Հասարակաց որդեգիրը

«Հասարակաց որդեգիրը», Մուրացանի պատմվածքներից, որում արտահայտվել է գրողի բացասական տրամադրվածությունը քաղաքի և քաղաքային բարքերի հանդեպ։ Պատմվածքում պատկերված է ժամանակակիցների կեղծ խոստումներին ապավինած շնորհալի երիտասարդ երգիչ Գևորգի երազանքների փլուզումը։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ լույս է տեսել Թիֆլիսում հրատարակվող «Նոր դար» թերթում, 1884 թվական, № 14-22։
Երկրորդ անգամ տպագրվել է Մուրացանի երկերի 1936-1939 թվականների հրատարակության 3-րդ հատորում (Պետհրատ, 1936, Երևան-Մոսկվա)։ Ինքնակենսագրության մեջ Մուրացանն ասում է, որ «Հասարակաց որդեգիրը» գրել է «Ռուզան» դրամայի առաջին ներկայացումից «մի քանի ամիս հետո»։ Եթե նկատի ունենանք, որ «Ռուզանը» առաջին անգամ բեմադրվել է 1882 թվականի փետրվարի 4-ին, ուրեմն «Հասարակաց որդեգիրը» պետք է գրված լինի 1882 թվականի առաջին կեսին։
Այս պատմվածքի հղացման, կամ ինչպես հեղինակն է ասում, «շարժառիթի» մասին Մուրացանը գրել է․ 

Մուրացանի ժամանակակիցներից մեկը հայտնում է, որ «Ռուզանի» բեմադրության կապակցությամբ խոսք է բացվել Մուրացանին «արտասահման սովորելու ուղարկելու մասին։ Մի քանի հարուստներ խոստացան իրենց որդեգիր անել,– շարունակում է նա,– ավա՜ղ։ Հատուցումը «Հասարակաց որդեգիրն է» («Հանդես գրական և պատմական», 1896, յոթերորդ գիրք, էջ 272)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հասարակաց որդեգիրը» ստեղծագործության աուդիոտարբերակը
Մուրացան Ռուզան
Դառնալեղի էրիտրեա

Դառնալեղի էրիտրեա (լատ.՝ Centaurium erythraea), բոգազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
10-40 սմ բարձրությամբ, քառանիստ, ուղիղ ցողուններով, թույլ զարգացած առանցքային արմատով երկամյա խոտաբույս է։ Նստադիր, գծային-նշտարաձև հակադիր տերևները ամբողջաեզր են։ Արմատամերձ երկարավուն հակաձվաձև տերևները վարդակ են կազմում։ Բազմածաղիկ, վահանիկաձև ծաղկաբույլերում հավաքված վարդագույն, հնգանդամ ծաղիկները աճում են ցողունների գագաթներին։ Բաժակը և պսակը խողովակաձև են, պսակը վերին մասում ունի հետծալք։ Բազմաթիվ սերմերով պտուղը երկփեղկանի գլանաձև տուփիկ է։


== Տարածվածություն ==
Աճում է լեռնային գոտիների թփուտներում, մարգագետիններում, խոտածածկ լանջերին և գետափերին։ Հանդիպում է Տավուշի, Գեղարքունիքի, Վայոց ձորի, Լոռու, Կոտայքի, Արմավիրի, Սյունիքի, Արարատի մարզերում և Երևանում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են բույսի վերգետնյա մասը, որը պարունակում է գլիկոզիդներ, ալկալոիդներ, ստերոլներ, եռտերպենոիդներ, ածխաջրեր, լորձային նյութեր, եթերային յուղեր, ասկորբինաթթու, միկրոտարրեր և այլն։ Ձիթապտղի յուղով պատրաստած թուրմով բուժում են հոդատապը, որքինը, ֆուրունկուկները և խոցերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրեդդի (երգիչ)

Ֆրեդիի (հունգ.՝ Freddie, իրական անունը՝ Գաբոր Ալֆրեդ Ֆեհերվարի, հունգ.՝ Gábor Alfréd Fehérvári, ապրիլի 8, 1990(1990-04-08), Դյոր, Հունգարիա), հունգարացի երգիչ։ 2016 թվականին «Պիոներ» երգով Ստոկհոլմում ներկայացնում է Հունգարիան Եվրատեսիլ 2016 երգի մրցույթում։ Ելույթ է ունեցել առաջին կիսաեզրափակչում և ընդգրկվել եզրափակիչ փուլ անցած մասնակիցների տասնյակում։ Եզրափակիչ փուլում 108 միավորով զբաղեցրել է 19-րդ տեղը։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Գաբոր Ալֆրեդ Ֆեհերվարին ծնվել է 1990 թվականի ապրիլի 8-ին հունգարական Դյոր քաղաքում։ Դեռ մանկուց սկսել է հետաքրքրվել երաժշտությամբ, ինչպես նաև գրել է բանաստեղծություններ հունգարերենով և անգլերենով։ Գաբորը եղել է պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, քանի դեռ չի ստացել լուրջ վնասվածք։


=== Երաժշտական կարիերայի սկիզբ ===
2010 թվականի Ֆեհերվարին մասնակցում է «Rising Star» շոուի հունգարական տարբերակին, որտեղ զբաղեցնում է չորրորդ հորիզոնականը։ 2015 թվականի մայիսի 14-ին Գաբորը թողարկում է իր առաջին «Mary Joe» սինգլը, որի հեղինակը Հունգարիան 2014 թվականին Եվրատեսիլում ներկայացրած Անդրաշ Կալայ-Սոնդերսն էր։ 2015 թվականի նոյեմբերի 15-ին Ֆեհերվարին առաջին անգամ օգտագործում է «Ֆրեդդի» կեղծանունը և ներկայացնում է իր երկրորդ «Neked nem kell» սինգլը։


=== A Dal և Եվրատեսիլ 2016 ===

2016 թվականին Գաբոր Ֆեհերվարին «Ֆրեդդի» կեղծանունով մասնակցություն է ունենում հունգրական «A Dal 2016» շոուում (Հունգարիայի ազգային ընտրություն Եվրատեսիլ 2016-ի համար) «Pionner» երգով։ 2016 թվականի փետրվարի 27-ին Ֆրեդդին եզրափակչում հաղթում է և ստանում Ստոկհոլմում Հունգարիան ներկայացնելու իրավունքը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆրեդդիի պաշտոնական կայք Archived 2016-02-26 at the Wayback Machine.
Ամուտեղ (ամրոց)

Ամուտեղ, բերդ Արցախի Բերդաձորի մոտակայքում։ Կառուցված է Ամուտեղ լեռան վրա քարով ու կրաշաղախով։ Պահպանվում են ավերակները, գերեզմանոցը։ Ուներ ժայռափոր ջրավազաններճ բուժիչ հատկությամբ ջրով։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոլշեզեմելյան տունդրա

Բոլշեզեմելյան տունդրա (ռուս.՝ Большеземе́льская ту́ндра), բլրավետ հարթավայր Պեչորա և Ուսա գետերի, Ուրալի և Պայ Խոյի միջև, Նենեցական ինքնավար շրջանի և Կոմիի Ինքնավար Հանրապետության սահմաններում։ Բարձրությունը մինչև 250 մ է։
Բոլշեզեմելյան տունդրայի սահմաններում է գտնվում Պեչորայի ածխավազանի մի մասը։ Այստեղ կան նավթի և գազի հանքավայրեր։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարանիկի (գյուղ, Կոբելյակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բարանիկի (այլ կիրառումներ)Բարանիկի (ուկրաիներեն՝ Баранники), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոբելյակի շրջանում։
1989 թվականի տվյալներով Բարանիկի գյուղում բնակվում էր 30 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Արամ Սալբի

Սալբի Արամ (1888 կամ 1884, Կեսարիա, Թուրքիա - 1968, Բուխարեստ, Ռումինիա), հայ գրող, հասարակական գործիչ, բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է մոտավորապես 1888 թվականին Կեսարիա քաղաքում։ Իսկական անունը եղել է Արամ Սալբի Սահակյան։ Ավարտել է Կեսարիայի Սուրբ Կարապետ վանքի ժառանգավորաց վարժարանը ([1906 թ.), հետագայում՝ Բեյրութի ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ Բեյ­րու­թում ուսանելու տարիներին անդամագրվել է ՀՅԴ կուսակցությանը։ Ա. Սալբի գրչանունով աշխատակցել է «Ազա­տա­մարտ» պարբերականին։
1914-1918 թվականներին Առա­ջին հա­մաշ­խար­հա­յին պա­տե­րազմի ընթացքում զորակոչվել է օս­մա­նյան բա­նակ և ծառայել որպես զինվորական բժիշկ։ Պատերազմի ընթացքում գերի է ընկել անգլիական կողմին։ Որպես ռազմագերի տեղափոխվել է Պորտ Սաիդ, որտեղ եղել է մուսալեռցի գաղթականների բժիշկը։ Այդ օրերի հուշերը տպագրել է իր «Ալե­ակ­ներ և խլե­ակ­ներ» և «Մեր խաչը» գրքերում։ 1918 թվականին գերությունից վերադարձել է Կ.Պո­լիս։ Հետպատերազմյան տարիներին անունը փայլել է Կ.Պոլսի ազգային և գրական շրջանակներում։ Աշխատակցել է Կ.Պոլսում հրատարակվող «Ճա­կա­տամարտ» թերթին։ Ապա մի քանի տարի ապրել է Փա­րի­զում, որտեղ ևս զբաղվել է հանրային գործունեությամբ։
1922 թվականից հաստատվել է Ռումինիայում։ Ավելի քան 20 տարի ռումինահայ թեմական պատգամավորական ժողովում ներկայացրել է Բազարջիկի և Բուխարեստի հայ համայնքները։ Այլ բժիշկների հետ գլխավորել է Բուխարեստի «Դեղլիու» հայկական բուժարանի աշխատանքները, անվճար բուժումով ապահովել կարիքավոր հայերին, ինչպես նաև պատերազմի ժամանակ՝ 1942 թվականից 1945 թվականներին բժշկական և այլ անհրաժեշտ օգնություն է ցույց տվել խորհրդային ռազմագերիներին։ 
1944 թ.-ից 1946 թվականներին եղել է Բուխարեստի հայ մշակույթի տան վարչության նախագահը։ Սալբին աշխատակցել է Կոստանդնուպոլսի, Փարիզի և, մասնավորապես, ռումինահայ պարբերական մամուլին, հանդես է եկել գրական երկերով, երգիծական հոդվածներով («Հուշեր և փուշեր», շարք), բժշկագիտական զրույցներով։ Հրատարակել է «Ալյակներ ե խլյակներ։ Հայ վրանաքաղաքին տարեգիրքը» (1919), որտեղ առաջին անգամ տեղ են գտել Մուսա լեռան դյուցազնամարտի դրվագներ։ Նրա «Մեր խաչը» (1921) գիրքը, ինչպես նաև մի շարք պատմվածքներ պատկերում են բնավեր հայերի կյանքը Մեծ եղեռնի և հետագա տարիներին։ Տպագրվել են Սալբու՝ պատանիների համար գրված «Պատգամավոր շուները» (1945), «Դեպի հայրենիք։ Թռչուններու հասարակապետության մեջ» վեպերը։ Մամուլում երբեմն ստորագրել է Սիրիուս ծածկանունով։
Մահացել է 1968 թվականի հունիսին, Բուխարեստում, մոտավորապես 80 տարեկան հասակում։


== Աշխատությունները ==
Տոքթ. Մ. Սալբի, Ալեակներ եւ խլեակներ, Աղեքսանդրիա, 1919
Մ. Սալբի, Մեր խաչը, Փարիզ, 1921


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։


== Տես նաև ==
Սալբի (վեպ)


== Գրականություն ==
Գէորգեան Կարօ, Ամէնուն Տարեգիրքը, Պէյրութ, 1967-68
467

467 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 467 թվականն է, 
V դարի 67-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Եգիպտական թանգարան (այլ կիրառումներ)

Եգիպտական թանգարան, կարող է վերաբերել՝

Եգիպտական թանգարան (Միլան), եգիպտական թանգարան Միլանի Սֆորցա ամրոցում։
Եգիպտական թանգարան (Թուրին), հնագիտական թանգարան Իտալիայի Թուրին քաղաքում։
Ազգային հնագիտական թանգարան (Ֆլորենցիա), թանգարանի հավաքածուի եգիպտական բաժինը հայտնի է որպես Եգիպտական թանգարան։
Բլագոդատ (գյուղ, Դոբրոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բլագոդատ (այլ կիրառումներ)Բլագոդատ (ուկրաիներեն՝ Благодать), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Դոբրոպոլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բլագոդատ գյուղում բնակվում էր 88 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Փարդի Ներքին

Փարդի Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==