Միխո Մոսուլիշվիլի

Միխո Մոսուլիշվիլի (վրաց.՝ მიხო მოსულიშვილი, ծնվել է՝ 10 դեկտեմբերի, 1962, Առաշենդա, Գուրջաանի շրջան, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի գրող, դրամատուրգ, էսսեիստ, թարգմանիչ։


== Կենսագրություն ==
Միխո Մոսուլիշվիլին ծնվել է 1962 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Առաշենդա գյուղում։ 1986 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի երկրաբանական-աշխարհագրական ֆակուլտետը՝ ստանալով ինժեներ-երկրաբանի մասնագիտություն (երկրաբանական նկարահանումներ, օգտակար հանածոների որոնում)։
1981—1984 թվականներին զուգահեռաբար սովորել է նաև կինոդրամատուրգիայի բաժնում (Էռլոմ Ախվլեդիանիի ու Դաթո Աղիաշվիլիի արվեստանոց)։
Աշխատել է որպես երկրաբան, լրագրող, թարգմանիչ, խմբագիր, սցենարիստ։
Միխո Մոսուլիշվիլին հրատարակել է պատմվածքների, վեպերի ու պիեսների շուրջ քսան վրացերեն գրքեր։ Նրա ստեղծագործություններից շատերը թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ Նրա պիեսները Վրաստանում բեմադրվում են ինչպես թատրոնում, այնպես էլ ռադիոյով ու հեռուստատեսությամբ։
Միխո Մոսուլիշվիլին ապրում է Թբիլիսիում կնոջ ու դստեր հետ։


== Հրատարակված գրքեր ==
«Անտառի մարդը», Թբիլիսի, մշակույթի նախարարության հրատարակություն, 1988, ողբերգություն։
«Լուսնի օրվա սրբապատկերները», Թբիլիսի, «Մերանի» հրատարակչություն, պատմվածքներ, նովելներ ու մանրապատումներ, 1990։
«Օձեր էր սպանում Աստծու համար», Թբիլիսի, «Իլիա» հրատարակչություն, վրացական ժողովրդական աղոթքներ, հավաքել ու չափածո գրի է առել Միխո Մոսուլիշվիլին, 1993։
«Ուղղահայաց տարածություն», Թբիլիսի, «Мерани» հրատարակչություն, պատմվածքներ, նովելներ ու մանրապատումներ, 1997
«Բոլոր ժամանակների ասպետը», Թբիլիսի, «Բեսթսելլեր» հրատարակչություն, վեպ Անդրոնիկաշվիլիների ընտանիքի յոթ սերունդների երկդարյա կյանքից, 1999։
«Թռիչք առանց տակառի», Թբիլիսի, «Բաքուր Սուլակաուրի հրատարակչություն», վեպ Գերմանիայում վրացի ու սևամորթ ներգաղթյալների կյանքի մասին, 2001, ISBN 99928-974-2-4 և երկրորդ հրատարակություն՝ Թբիլիսի, «Գումբաթի-2007», 2011, ISBN 978-9941-0-3160-1։
«Բենդելա», Թբիլիսի, «Սաարի» հրատարակչություն, վավերագրական վեպ ֆուտբոլիստ Զազա Բենդելիանիի մասին, 2003, ISBN 99928-39-69-4
«Կարապները ձյան տակ», Թբիլիսի, «Սաարի» հրատարակչություն, մանրապատումներ ու էսսե, 2004, ISBN 99940-29-30-4
«Համարյա Պիկասո ու մի քիչ էլ Բոսխ, աջ կողմից», Թբիլիսի, «Սաարի» հրատարակչություն, յոթ ծիծաղելի պիեսներ, որոնցում ոչ բոլորովին անհույս թաքցված են արցունքները (գրքի շապիկի «Միխո Մոսուլիշվիլին ծխամորճով» ծաղրանկարի հեղինակ՝ Զաալ Սուլաքաուրի), 2010, ISBN 978-99940-60-87-0
«Վաժա Փշավելա», կենսագրություն, Թբիլիսի, «Պեգասներ» հրատարակչություն, 2011, ISBN 978-9941-9179-6-7
«Հաջողության քար», ինը պատմվածքների ժողովածու, Թբիլիսի, «Սիեստա» հրատարակչություն, 2011, ISBN 978-9941-414-79-4
«Գելեսա» (Լազյան ծովային կինովեպ, որ ներկայացված է որպես Կիրբիշի ֆելյուգայի վերջին ճանապարհորդության ժամանակագրություն, կամ Հասան Խելիմիշի կենդանացող նկարները, եթե ուզում եք), Թբիլիսի, «Ուսթարի» հրատարակչություն, 2012, ISBN 978-9941-9261-1-2; Синопсис для роман ISBN 978-9941-9261-2-9
Ոչ մի տեղից դեպի ոչ մի տեղ (երեսունութ մանրապատումների ու մեկ վիպակի ժողովածու), 2012, ISBN 978-9941927331
Հոգու գետը (Քսան նովելների ժողովածու), 2012, ISBN 978-9941440908
Մեծ Արջ (լեռների պատմությունը նախաբանով ու վերջաբանով), 2013, ISBN 978-9941-451-14-0


== Հայերեն ==
Միխո Մոսուլիշվիլի — Հինգ էսքիզներ, Գարուն (ամսագիր, Երևան), # 2, էջեր 84–85, Վրացերենից թարգմանեց Հրաչյա Բայրամյանը, 1999


== Թարգմանություններ ==
Բորիս Ակունին —
«Ազազել» (აზაზელი) Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine., «Արետե» հրատարակչություն, 2004 թ. ISBN 99940-74-8-X
«Թուրքական գամբիտ» (თურქული გამბიტი) Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine., «Քվիրիս պալիտրա» հրատարակչություն, 2006 թ., ISBN 99940-42-07-6;
«Լեվիաֆան» (ლევიათანი) Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine., «Քվիրիս պալիտրա» հրատարակչություն,, 2006 թ., ISBN 978-9941-413-98-8
Գայոս Տրանքվիլլոս Սվետոնիոս — Տասներկու կեսարների կյանքը, «Պեգասներ» հրատարակչություն, 2011 թ., ISBN 978-9941-9206-1-5
Անրի Գիդել — Պիկասո (կենսագրություն), 2013 թ., ISBN 978-9941-444-13-5


== Պարգևներ ==

Միխո Մոսուլիշվիլին արժանացել է «Պատվո մեդալ» («Honor» Medal Archived 2007-10-22 at the Wayback Machine.) Վրաստանի նախագահի 1998 թվականի մարտի 7-ի № 132 հրամանով («Ցիսկարի» գրական ամսագրի հիմնադրման 150-ամյակի առթիվ - «Սաքարթվելոյի Հանրապետություն» թերթ, 15 մարտի, 1998 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
MOSULISHVILI MIKHO
Archanda, Which Is Invisible
Два рассказа. С грузинского. Перевод Майи Бирюковой («Дружба Народов» 2012, № 2)
«Գարուն», # 2, 1999 - ISNN 0320-3052
Кто такой Паруйр Севак? - հոդված Պարույր Սևակի մասին
Сначала честь, а все остальное потом Archived 2011-09-26 at the Wayback Machine.
Интервью с акцентом(չաշխատող հղում)
На «Точка. Зрения» Archived 2011-11-14 at the Wayback Machine.