armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ծովահեններ: Անհաջողակների հրոսակախումբը

«Ծովահեններ․ Անհաջողակների հրոսակախումբը» (անգլ.՝ The Pirates! Band of Misfits), 3D անիմացիոն ֆիլմ`օգտագործած Sony Pictures Animation կազմակերպության և Աարդման անիմեյշն ( անգլ․՝ Aardman Animations)-ի տիկնիկային անիմացիաներ։ Մեծ Բրիտանիայում մուլտֆիլմը թողարկվել է 2012 թվականի մարտի 28-ին, Ռուսաստանում՝ ապրիլի 26-ին, 2012 թվականի ապրիլի 27-ին՝ Միացյալ Նահանգներում։ Մուլտֆիլմի սյուժեն հիմնված է գրող Գիդեոնա Դեֆոյի «Ծովահեններ» գրքի մի քանի հատվածների վրա։ Ֆիլմը հնչյունավորել են Հյու Գրանտը, Սալմա Հայեկը, Ջերեմի Փիվենը, Իմելդա Սթոնթոնը և Դևիդ Թենանտը։ Մեծ Բրիտանիայում Ֆիլմերը դասակարգելու բրիտանական խորհրդից (BBFC, անգլ․՝ British Board of Film Classification) ֆիլմը ստացել է U վարկանիշ՝ «լեզվի, բռնության, սպառնալիքների և առանձին ակնարկների շատ չափավոր մակարդակի համար» և PG՝ ԱՄՆ-ի Ամերիկյան կազմակերպության ասոցիացիայից (MPAA, անգլ․՝ Motion Picture Association of America)-ից՝ «չափավոր գործողությունների, կոպիտ հումորի և անհատական չարաշահման ​​օգտագործման համար»՝ որը այն դարձնում է Աարդման անիմեյշնի նման վարկանիշով երրորդ ֆիլմը։ 4-րդ տեղը զբաղեցնում է դրամարկղային տիկնիկային մուլտֆիլմերի ցանկում։
2011 թվականի օգոստոսի 14-ին Փիթեր Լորդը Թվիթթերում գրում է ծրագրի հնարավորությունների մասին։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմի գործողությունները տեղի են ունեցել 1837 թվականին։ Գլխավոր հերոս ծովահեն նավապետը գլխավորում էր ընկերական, բայց անկազմակերպ ոչ պրոֆեսիոնալ ծովահենների ավազակախմբին, որոնք փորձում եին ձեռք բերել յոթ ծովերի փառքը։ Իր քաջությունն ապացուցելու համար նա հայտ է ներկայացնում «Տարվա ծովահեն» մրցույթին մասնակցելու համար, որտեղ սովորաբար հաղթում է ամենաշատ ռազմաավար բերող ծովահենը։
Գանձեր հետապնդելու նպատակով ծովահեն նավապետը և նրա անձնակազմն ընկնում են Չարլզ Դարվինի նավի հետևից։ Վերջինս նավապետին ասում է, որ նա կկարողանա արագ հարստանալ, եթե մասնակցի Լոնդոնի Թագավորական ակադեմիայում անցկացվող «Տարվա գիտնական» մրցույթին։ Բանն այն է, որ ծովահեն նավապետը ուներ մահացած համարվող դոդո թռչնի մի օրինակ, որը կարող էր սենսացիա առաջացնել գիտնականների շրջանակներում։
Լոնդոնում ծովահենները հենց Վիկտորիա թագուհուց ստանում են գլխավոր մրցականը, ով, ատում էր ծովահեններին, բայց ներում է ծովահեն նավապետին։ Հազվագյուտ դոդո թռչնի համար նա նրան առաջարկում է մեծ կարողություն, և մի փոքր տատանվելուց հետո ծովահեն նավապետը թիմից գաղտնի համաձայնում է թիմի սիրելիին փոխել հարստության հետ։
Թվում է, թե «Տարվա ծովահեն»-ի գլխավոր մրցանակը նրանց ձեռքերում է, բայց ճշմարտությունը բացահայտվում է այստեղ. քանի որ ծովահեն նավապետը ներում էր շնորհվել Վիկտորիա թագուհու կողմից, այլևս արժանի չէր ծովահեն կոչմանը։ Այժմ թիմը դոդո թռչնին պետք է փախցներ թագուհու ձեռքից (նա հազվագյուտ կենդանիների մսի սիրահար էր), վերականգներ ծովահենների կոչումը և ստանար ցանկալի ավարը։


== Դերերը հնչյունավորել են ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
thepirates-movie.com/ фильма. պաշտոնական կայք
«Ծովահեններ։ Անհաջողակների հրոսակախումբը»(անգլ.) Big Cartoon DataBase կայքում
Պետրոս I-ի և Ֆրանց Լեֆորտի հուշարձան

Պետրոս I-ի և Ֆրանց Լեֆորտի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Петру I и Лефорту), համայն Ռուսիո առաջին կայսր Պետրոս I-ին և ռուս ադմիրալ Ֆրանց Լեֆորտին նվիրված հուշարձան Մոսկվայում։ Բացվել է 1999 թվականին։ Հուշարձանի քանդակագործներն են  Ե. Մ., Վ. Ա., Դ. Վ. Սուրովցևները։ Հուշարձանը գտնվում է Մոսկվայի Կրասնոկազարմեննայա փողոցի 2 հասցեում։


== Պատմություն ==
Գեներալ-ադմիրալ (1656-1699 թթ.) Ֆրանց Յակովլևիչ Լեֆորտը եղել է կայսր Պետրոս I-ի ամենամոտ օգնականն ու խորհրդականը։ Նա մեծ դերակատարություն է ունեցել ցարական բանակի կազմավորման գործում։ Եղել է Մեծ դեսպանատան անդամ։ Թաղված է Մոսկվայի Վվեդենկոե (գերմանական) գերեզմանատանը։
Պետրոս I-ի և Ֆրանց Լեֆորտի արձանախումբը տեղադրվել է Մոսկվայում, Լեֆորտովսկի այգու մուտքի մոտ, Մոսկվայի Լեֆորտովո շրջանի 300-ամյակի կապակցությամբ։ Հուշարձանի հեղինակներն են ճարտարապետներ Վ. Վ. Ալեշինան և Վ. Վ. Կորչեգինը, քանդակագործներ, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ Սուրովցևը, ինչպես նաև Ելենա Միխայլովնա և Դանիլա Վլադիմիրովիչ Սուրովցևները։ Հուշարձանը մոխրագույն գրանիտե գմբեթով կոթող է, որի գագաթին քանդակված է թևավոր բրոնզե առյուծ։ Հուշարձանը տեղադրված է գորշ գրանիտե պատվանդանի վրա։ Պատվանդանը երեսապատված է տրավերտինե սալիկներով, չորս կողմերում ​​զարդարված է դեկորատիվ որմնախորշերով և բրոնզե խորաքանդակներով։
Կենտրոնական հատվածում տեղադրված են Պետրոս I-ի և Ֆրանց Լեֆորի քանդակները։ Պատվանդանին կա գրություն.

Երկու գործիչները նույն հասակն ունեն, քանդակված են զինվորական արտահագուստով, ուսերին ծածանվող թիկնոցներով։ Ֆրանց Լեֆորտը քանդակված է երկար մազերով, շքանշանով, ձախ ձեռքը ծալված է։


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Պետրոս I-ի և Ֆրանց Լեֆորտի ու թևավոր առյուծի հուշարձանը պատրաստված է բրոնզից, պատվանդանը՝ գրանիտից, երեսապատված է տրավերտինով։ Հուշարձանի շրջակայքը բարեկարգ է։


== Գրականություն ==
Памятники монументального искусства Москвы: справ. изд. / Департамент культурного наследия г. Москвы. - М.: ООО «Милк Эдженси», 2016. - 404 с.: с. 264. ISBN 978-5-9907078-1-8.


== Արտաքին հղումներ ==
Памятник Петру I и Лефорту. Узнай Москву.
Памятник Петру I и Лефорту
Памятник Петру I и Лефорту
Իեն Ուայթ

Իեն Ուայթ (անգլ.՝ Ian Whyte, սեպտեմբերի 17, 1971(1971-09-17), Բանգոր, Caernarfonshire, Ուելս, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի դերասան, կասկադյոր և բասկետբոլիստ։


== Կենսագրություն ==
Իեն Ուայթը ծնվել է 1971 թվականի սեպտեմբերի 17-ին Մեծ Բրիտանիայի Հյուսիսային Ուելսում գտնվող Բանգոր քաղաքում։ 1990 թվականին ավարտել է Henry Hudson Regional High School-ը։ 1994 թվականին Փենսիլվանիայի Քլերիոնի համալսարանում և Նյու Յորքի Իյոնի քոլեջում ստացել է բասկետբոլիստի սպորտային կրթաթոշակ։ 1994 թվականին նա չի ընտրվել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայում։ 1998-2003 թվականներին «Newcastle Eagles» անգլիական խմբում հանդես է եկել որպես կենտրոնական խաղացող։
Հասակը 216 սմ է։ Ամուսնացած է Էմի Ուայթի հետ, որի հետ դաստիարակում է երեխային։ 


== Կարիերա ==
Բասկետբոլիստի կարիերան ավարտելուց հետո 2004 թվականին Իենն առաջնաելույթ է ունեցել կինոյում՝ «Օտարը գիշատչի դեմ» ֆիլմում խաղալով գիշատչի դերը։ 2005 թվականին և 2010 թվականին Հարրի Փոթերի մասին երկու ֆիլմերում՝ «Հարրի Փոթերը և Կրակի գավաթը»-ում (2005) և «Հարրի Փոթերը և Մահվան պարգևները։ Մաս 1»-ում (2010), Ուայթը հանդես է եկել որպես տիկին Օլիմպ Մաքսիմի կրկնորդ։ Ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում ընդհանուր առմամբ նա խաղացել է 20-ից ավելի դերեր։ 2011 թվականից պարբերաբար մասնակցել է «Գահերի խաղը» սերիալի նկարահանումներին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.ianwhyte.com Иэна Уайта. պաշտոնական կայք
Խոսե Մարտի

Խոսե Խուլիան Մարտի Պերես (իսպ.՝ José Julián Martí Pérez) (հունվարի 28, 1853(1853-01-28)[…], Հավանա, Captaincy General of Cuba, Իսպանական կայսրություն - մայիսի 19, 1895(1895-05-19)[…], Օրյենտե, Կուբա), կուբացի ժողովրդավարական հանրապետական քաղաքական գործիչ, մտավորական, լրագրող, փիլիսոփա և բանաստեղծ։
Կուբայական «Հեղափոխական» կուսակցության հիմնադիր և 95-ի պատերազմի կամ «Անհրաժեշտ պատերազմ»-ի կազմակերպիչ։ Եղել է գրական մոդեռնիզմի ներկայացուցիչ։ Կուբայի ազգային հերոսն է։


== Ծանոթագրություններ ==
Խադան

Խադան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Ծովասարի գավառակում։


== Բնակչություն ==
1884 թ.-ի գարնանը թուրքերի կողմից բնակչության մի մասը կոտորվել է, իսկ մյուսները այրվել են։


== Տնտեսություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 20 տուն հայ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լեհահայոց դատաստանագիրք

Լեհահայոց դատաստանագիրք,  Լվովյան դատաստանագիրք, Լեհաստանի և Ուկրաինայի հայկական ինքնավար գաղութներում օգտագործված օրենքների ժողովածուի լատիներեն թարգմանությունը։
Ժողովածուն կազմվել է Մխիթար Գոշի Դատաստանագրքի և տեղական իրավունքի առանձնահատկությունների համադրման ու համակարգման հիման վրա։ Հայերեն նախնական խմբագրությունն (չի պահպանվել) օգտագործվել է Հվ. և Արմ. Ռուսիայի հայկ. գաղութներում դեռևս XIII դ. և XIV-ի առաջին կեսում։ Տեղական իշխանությունների և հայ համայնքների իրավա–դատական վեճերին հակազդելու համար լեհ թագավոր Սիգիզմունդ I-ի պահանջով Լվովի հայ ավագների խորհուրդը 1518-ին ժողովածուն թարգմանել է լատ., որը որոշ փոփոխություններից հետո վավերացվել է 1519-ին, Պյոտրկով քաղաքում հրավիրված սեյմում։ Այնուհետև այն շրջանառության մեջ է մտել «Լվովյան դատաստանագիրք», իսկ հայ գիտական գրականության մեջ՝ «'Լեհահայոց դատաստանագիրք» պայմանական անվանումով։ 1528-ին 'Լեհահայոց դատաստանագիրք թարգմանվել է հայատառ–ղփչաղերեն ու լեհերեն և մինչև XVIII դ. վերջն օգտագործվել դատական ինքնավարությունը պահպանած բոլոր հայ գաղութներում (Զամոսցում՝ մինչև 1730-ը, Լվովում՝ 1784-ը, Կամենեց–Պոդոլսկում՝ 1787-ը ևն)։ 10 գլխից և 124 հոդվածից բաղկացած 'Լեհահայոց դատաստանագիրքը ընդգրկել է քաղաքացիական (անձնական, ընտանեկան, ժառանգության, պարտավորության, առ ու վաճառքի ևն) ու քրեական (անձի դեմ ուղղված, գույքային, քաղ. հանցագործություններ ևն) իրավունքի տարբեր բնագավառներ ու խնդիրներ՝ նախատեսելով համապատասխան պատիժներ (տուգանք, բռնագրավում, անդամահատում, բանտարկություն, մահապատիժ ևն)։ 'Լեհահայոց դատաստանագրքում մեծապես արտացոլվել է ապրանքա–դրամային հարաբերությունների զարգացումը։ Որպես հայ իրավաբանական մտքի յուրահատուկ արտահայտություն՝ 'Լեհահայոց դատաստանագիրքը կարևոր դեր է խաղացել լեհահայոց դատավարական ինքնավարության և ազգային ինքնապահպանման գործում։ 'Լեհահայոց դատաստանագրքի լատ. բնագիրը (1519-ին վավերացված օրինակը) պահպանվում է Լվովում՝ Ուկր. ՍՍՀ կենտրոնական պետ. պատմական արխիվում։ 'Լեհահայոց դատաստանագրքի գիտ. ուսումնասիրություններն սկսվել են XIX դ. կեսից (Ֆ. Բիշոֆ, Լ. Մատվիյովսկի և ուրիշներ)։ Լավագույն հրատարակություններն են Օ. Բալցերինը (1906, լատ. և լեհ.) և Տ. Լեվիցկունն ու Ռ. Կոնովոյինը (1957, հայատառ–ղփչաղերեն)։ 


== Տես նաև ==
Լվովի հայերի կանոնադրություն
Շտամ

Շտամ, միկրոօրգանիզմների որոշակի տեսակի մաքուր կուլտուրա, որի մորֆոլոգիական և ֆիզիոլոգիական առանձնահատկություններն ուսումնասիրված են։ Շտամ առանձնացնում են որոշակի աղբյուրից՝ տարբեր ժամանակամիջոցում կամ տարբեր աղբյուրներից (հող, ջուր, սննդամթերք)։ Այդ պատճառով վիրուսների, բակտերիաների նույն տեսակները կարող են ունենալ մեծ թվով շտամներ, որոնք տարբերվում են մի շարք հատկություններով (օրինակ՝ անտիբիոտիկների նկատմամբ զգայունությամբ, ֆերմենտներ, թույներ առաջացնելու ընդունակությամբ)։ Տվյալ տեսակի համար բնորոշ հատկություններով օժտված շտամ օգտագործում են նույն տեսակի այլ շտամի հետ համեմատելու համար և անվանում են էտալոնային։ Տարբերում են վակցինային և արդյունաբերական շտամներ։ Վակցինային շտամները թույլ վիրուլենտ են, սակայն պահպանում են իմունածին հատկությունները և օգտագործվում վակցինաներ պատրաստելիս։ Արդյունաբերական շտամները կիրառվում են սպիտակուցների (այդ թվում՝ ֆերմենտների), անտիբիոտիկների, վիտամինների, օրգանական թթուների և այլնի արտադրության մեջ։
Հովհաննես Մուրադյան (քանդակագործ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հովհաննես Մուրադյան (այլ կիրառումներ)Հովհաննես Ավետիքի Մուրադյան (հունվարի 12, 1940(1940-01-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 25, 2005(2005-03-25), Երևան, Հայաստան), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
1968 թվականին ավարտել է Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտը։ 1971 թվականից դասավանդել է Հայկական պետական մանկավարժական ինստիտուտի գծանկարի և քանդակի ամբիոնում, 1997 թվականից պրոֆեսորի պաշտոնակատար։ 1968-1973 թվականներին աշխատել է քանդակագործ Արտաշես Հովսեփյանի արվեստանոցում։ 1974 թվականից եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծել է մոնումենտալ հուշարձաններ, քանդակախմբեր։ 

«Զորավար Անդրանիկ», 1978, «Գևորգ Չաուշ» 1983, «Աղբյուր Սերոբ» 1984 (երեքն էլ` Վանաձորի պետական պատկերասրահ), «Մախլուտո» 1989, ՀԱՊ, (բոլորը՝ մարմար) քանդակաշար
«Զ. Խաչատրյան», 1977, Խերսոնի պատկերասրահ, բրոնզ
«Եղիշե Չարենց», 1986, Տրետյակովյան պատկերասրահ, Մոսկվա, բրոնզ
«Գ. Դավթյան», 1972, Նիժնի Սախալինի պատկերասրահ, բրոնզ
«Հավերժություն» 1982, մարմար, Բուրգաս, Բուլղարիա
«Գևորգ Չաուշ», 1990, բազալտ, Արտաշատ
«Զորավար Անդրանիկ», 1991, բազալտ, ՀՀ Սյունիքի մարզ, գյուղ Անգեղակոթ
Հայ ֆիդայիների քանդակախումբը, 1988-1992, բազալտ, ՋերմուկԽորհրդանշական կերտվածքներ՝ 

«Հեթանոսական մոտիվ», 1984, մարմար
«Հրեշտակ», 1994, տուֆ, Երևան
«Զանգու», 1996, տուֆ, Երևան


== Մրցանակներ, Պարգևներ ==
1981 թվական Մոսկվա, ԺՏՆՑ ցուցահանդեսի բրոնզե մեդալ
1983, 1984,1985 թվականներին ՀՆՄ «Տարվա լավագույն աշխատանք» մրցանակ և մեդալ
1984-1985 թվականներին «Էրեբունի-Երևան» տոնահանդեսի շրջանակներում կազմակերպված ցուցահանդեսների առաջին մրցանակ
2002 թվականին ՀՀ ՊՆ մեդալ
2003 թվականին «Անդրանիկ» համազգային միության «Զորավար Անդրանիկ» մեդալ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Կարապետ Մելիքյան

Կարապետ Գևորգի Մելիքյան (1883, Արաբկիր, Խարբերդի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1915, Քղի), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Կարապետ Մելիքյանը ծնվել է 1883 թվականին, Խար­բեր­դի նա­հան­գի Խարբերդի գավառի Արաբ­կիր քաղաքում։ Ավարտել է ծննդավայրի ուսումնարանը։ 1901 թվականին ավարտել է ամերիկացի միսիոներների Խարբերդի Եփ­րատ քո­լե­ջը։
1901-1907 թվականներին սովորել է Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ 1907 թվականին բժշկի վկայական ստանալով վերադարձել է հայրենի Արաբկիր։ 1907-1910 թվականներին տեղափոխվել է Կա­րի­նի նահանգի Կա­րի­նի գա­վա­ռի Քղիի գավառակի կենտրոն Քղի ավանը և թաղապետարանի բժիշկ աշխատել։
Քղիում ամուսնացել է Նիկողոս էֆենդի Օհանյանի աղջկա հետ։
Բալ­կա­նյան պա­տե­րազ­մի ժամանակ զինվորական բժիշկ է ծառայել օսմանյան բանակում, եղել Ադ­րի­ա­նա­պոլ­սում և այլուր։
1915 թվականի ապրիլին Քղիի մոտերքը զոհ է դարձել թրքական յաթաղանին՝ 32 տարեկանում։


== Գրականություն ==
«Տե­ղե­կա­տու», 1951, 36, էջ 1901։
Կարոյեան Գասպար, Մեծ Եղեռնի նահատակ հայ բժիշկները (անոնց պատգամները), Պոսթոն, 1957։
Փոլատեան Ս., Պատմութիւն հայոց Արաբկիրի, Նիւ Եորք, 1969։
Խաչատրյան Լ. և ուրիշ., Ցուցակ Հայոց ցեղասպանության զոհերի (1915-1923 թթ.), հ. 2, Խարբերդի նահանգ, Երևան, 2004։
Քէստենեան Հ., Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանէն Շրջանաւարտ Եւ Մեծ Եղեռնին Նահատակուած Հայ Բժիշկներ, «Ազ­դակ», 1.11.2012


== Աղբյուր ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Օսովո-2

Օսովո-2 (ռուս.՝ Осово-2), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բրանկո Գավելլայի անվան դրամատիկական թատրոն

Բրանկո Գավելլայի անվան դրամատիկական թատրոն (խորվ.՝ Gradsko dramsko kazalište Gavella, դրամատիկական թատրոն Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում, երկրի գլխավոր թատերաբեմը, Զագրեբի և Խորվաթիայի կարևոր մշակութային կենտրոն։ Կոչվում է թատրոնի հիմնադիր, թատերական ռեժիսոր և  մանկավարժ Բրանկո Գավելլայի անունով։


== Պատմություն ==
Զագրեբի ազգային դրամատիկական թատրոնը հիմնադրվել է 1953 թվականի մայիսի 29-ին, որպես թատերական հաստատություն, որի հիմնական գործունեությունը դրամատիկական ներկայացումների արտադրությունն ու կատարումն է։ Թատրոնը ստեղծել են մի խումբ երիտասարդ դերասաններ ու ռեժիսորներ, որոնք հիմնականում «խռովարար» էին և եկել էին Խորվաթիայի ազգային թատրոնից դոկտոր Բրանկո Գավելլայի գլխավորությամբ։ «Անջատողական» թիմը սկզբում աշխատել է որպես «Փոքր թատրոն» Ֆրանկոպանսկի փողոցում (թիվ 10)։
Թատրոնի շենքի վերանորոգման առիթով սկզբում ներկայացումները բեմադրվում էին Սուբոտիցա քաղաքում։ 1954 թվականի հոկտեմբերի 30-ին թատրոնն իր դռները բացեց Զագրեբում ներկայացնելով Միրոսլավ Կռլեժայի «Գողգոթա» պիեսը՝ Բրանկո Գավելլա բեմադրությամբ։
Ավելի քան 330 պրեմիերաների շնորհիվ, Ֆրանկոպանսկի փողոցի թատրոնը (այժմ զբաղեցնում է թիվ 8-10 տները) ընդլայնվել է՝ դառնալով Զագրեբի և Խորվաթիայի խոշորագույն թատրոններից մեկը։
1970 թվականին թատրոնը կոչվել է իր հիմնադրի՝ Բրանկո Գավելլայի անունով, իսկ ավելի ուշ անվանն ավելացվել է քաղաքային բառը։
Գավելլայի անվան քաղաքային դրամատիկական թատրոնի խաղացանկերը ներառում են ազգային, դասական, ժամանակակից, հիմնականում արտասահմանյան դրամատուրգիայի գործեր, յուրաքանչյուր թատերաշրջանում շուրջ 20 ներկայացում։ 2008/2009 թատերաշրջանում թատրոնի աֆիշաներում հայտնվել են խորվաթ դրամատուրգների, անգլիացի դասականների (Ուիլյամ Շեքսպիր, Թենեսի Ուիլյամս), ռուսախոս հեղինակների (Ալեքսանդր Պուշկին, Միխայիլ Բուլգակով, Իվան Տուրգենև), եվրոպական (Կառլո Գոլդոնի, Ալբեր Կամյու, Պեդրո Կալդերոն դե լա Բարկա, Գոցցի) ստեղծագործություններ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Դայրագո

Դայրագո (իտալերեն՝ Dairago), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 4584 մարդ է։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 915 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 5, 63 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0331։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Mattel Inc

Mattel Inc (NYSE: MAT), ամերիկյան ընկերություն, որն արտադրում է խաղալիքներ, տեխնիկայի լայնածավալ մոդելներ, թողարկում է Բարբի, Monster High, Ever After High տիկնիկներ։ Ընկերության շտաբ-բնակարանը գտնվում է Էլ Սեգունդոյում՝ Կալիֆոռնիայում։
Ընկերությունը հիմնադրվել է 1945 թվականին։ 1980-ականների սկզբին ընկերությունը թողարկել է խաղային բարձակներ։
Տնօրենների խորհրդի նախագահը Քրիստոֆեր Սինքլերն է։ Ընկերության հիմնադիրներն են Ռութ Հենդլերը, Էլիոթ Հենդլերը և Մեթսոն Հարոլդը։


== Գործունեություն ==
Mattel-ն արտադրում է Բարբի, Monster High, Ever After High տիկնիկներ, Fisher-Price մանկական խաղալիքներ, Hot Wheels և Matchbox ապրանքանիշի խաղալիք ավտոմեքենաներ, American Girl բրենդի խաղեր ու գրքեր և (արտոնագրով) Sesame Street, Barney, Ֆերրարի ապրանքանիշի մանկական ապրանքներ։
Անձնակազմի քանակը 26 հազար մարդ է (2005 թվականին)։ Ընկերության վաճառքը 2008 թվականին կազմել է 5,92 մլրդ դոլար, զուտ շահույթը՝ 379,6 մլն դոլար։ Բարբի տիկնիկներն ապահովում են ընկերության վաճառքի մեկ երրորդը։
Նախատեսվում էր 2019 թվականի հունիսին վաճառքի հանել պրոթեզներով և հաշմանդամի սայլակով Բարբի տիկնիկներ։ Դրանց ստեղծման համար բրենդը միավորվել է Լոս Անջելեսի UCLA Mattel հիվանդանոցի բժիշկների և ինժեներների հետ, որոնք մասնագիտացած են առողջության առանձնահատկություններով մարդկանց համար մեխանիզմների արտադրության մեջ։


=== Արտադրանք ===

Matchbox
Բարբի
Սլայմ
Magic 8 ball
WWE
Monster High
Hot Wheels
HyperScan (2006-2007)
Бластеры BOOMco
Polly Pocket
Fisher-Price
Ever After High
Ունո


== Քննադատություն ==
Mattel ընկերությունը 2011 թվականին քննադատության թիրախ է դարձել «Գրինփիս» բնապահպանական կազմակերպության կողմից։ Վերջինս խաղալիքների արտադրողին մեղադրել է Բարբի տիկնիկների փաթեթավորման համար «Asia Pulp and Paper» ընկերության կողմից արտադրվող ստվարաթուղթն օգտագործելու մեջ՝ նշելով, որ այդ ընկերությունը ոչնչացնում է Ինդոնեզիայի արժեքավոր անձրևային անտառները, ինչը հանգեցնում է հազվագյուտ կենդանիների և բույսերի տեսակների անհետացմանը, ինչպիսիք են օրանգուտանը և սումատրական վագրը։ Ինդոնեզիան աշխարհում 3-րդ տեղն է զբաղեցնում ջերմոցային գազերի արտանետումների ծավալով, որոնք արձակվում են անտառների ոչնչացման և ճահիճների չորացման ժամանակ, ինչը կործանարար ազդեցություն է թողնում մոլորակի կլիմայի վրա։


== Դատական հայցեր ==
2011 թվականի օգոստոսին Լոս Անջելեսի դատարանը «Mattel»-ին մեղավոր է ճանաչել արդյունաբերական լրտեսության մեջ և պարտավորեցրել մանկական տիկնիկների արտադրության մեջ մրցակից «MGA» ընկերությանը վճարել 309 մլն դոլար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.mattel.com Mattel Inc. պաշտոնական կայք
Mitsubishi Estate

Mitsubishi Estate (ճապ.՝ 三菱地所株式会社, հայ.՝ Միցուբիշի Էստատե), ճապոնական ընկերություն։ Հիմնադրվել է 1937 թվականին։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Օտեմատի քաղաքում։


== Ֆոնդ ==
MEC -ը շրջանառվում է Տոկիոյի ֆոնդային բորսայում 8802 համարի ներքո։


== Բաժնետերերը ==
Meiji Yasuda Life Insurance Company (4.50 %)
Japan Trustee Services Bank, Ltd. (4.38 %)
The Bank of Tokyo-Mitsubishi, Ltd. (3.73 %)
The Mitsubishi Trust and Banking Corporation (3.49 %)
The Tokio Marine and Fire Insurance Co., Ltd. (3.29 %)
The Mitsubishi Trust and Banking Corporation (3.25 %)
Obayashi Corporation (2.31 %)
Taisei Corporation (2.25 %)
UFJ Trust Bank Limited (2.20 %)
Takenaka Corporation (2.17 %)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Հենրի Ուոլթեր Բեյթս

Հենրի Ուոլթեր Բեյթս (անգլ.՝ Henry Walter Bates, փետրվարի 8, 1825(1825-02-08)[…], Լեսթեր, Միացյալ Թագավորություն - փետրվարի 16, 1892(1892-02-16)[…], Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն), անգլիացի բնագետ և ճանապարհորդ։


== Կենսագրություն ==
Հենրի Ուոլթեր Բեյթսը իր ընկերոջ Ալֆրեդ Ուոլլեսի հետ ձեռնարկել է Ամազոն գետի ուսումնասիրությունը։ Բրիտանական թանգարանի աջակցության շնորհիվ 1848 թ. նա ուղևորվել է Ամերիկա և 11 տարի շարունակ ուսումնասիրել է Ամազոն գետը իր մեծ վտակների հետ միասին։ Ուոլլեսը նրա հետ մնաց միայն 4 տարի։ 1859 թ. վերադառնալով Բեյթսը Լոնդոն բերեց ամենահարուստ հավաքածուները, հիմնականում կենդանաբանական և հրատարակեց նկարագրություն իր ճանապարհորդության մասին «Բնագետը Ամազոն գետի վրա» (Լոնդոն, 1863)։ Հաջորդ՝ 1864 թ. նա նշանակվեց Լոնդոնի կենդանաբանական միության քարտուղար։ Բացի այդ, նա ունի նաև այլ աշխատություններ. «Կենտրոնական Ամերիկա. Արևմտյան Հնդկաստան և Հարավային Ամերիկա»(Լոնդոն, 1877)։ Բեյթսը հայտնաբերել է Միմիկրիայի երևույթը և տվել բացատրություն, որը հրապարակվել է 1862 թ.։ Բեյթսի կողմից հավաքված միջատների հավաքածուի մեծ մասը գտնվում է Բրիտանական թանգարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պեդասպեա

Պեդասպեա (էստ․՝ Pedaspea), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Անդիո

Անդիո (ինդոն.՝ Bahasa Andio),
առաջին ավստրոնեզյան լեզուներից է, տարածված է Սուլավես կղզում՝ Կենտրոնական Սուլավեսի (Ինդոնեզիա) պրովինցիայում։ Ethnologue-ի տվյալներով լեզվակիրների թիվը 1,7 հազար մարդ է, ըստ 1991 թվականի տվյալների։


== Ծանոթագրություններ ==
Տանձուտ (այլ կիրառումներ)

Տանձուտ, կարող է վերաբերել՝


=== Գյուղեր ===
Տանձուտ ՝ գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում,
Տանձուտ՝ գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Արմավիրի մարզում,
Տանձուտ՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում` Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում,
Տանձուտ՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում` Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում,
Տանձուտ՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում` Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում, Ճորոխ գետից աջ,
Տանձուտ՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում` Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում, Ճորոխ գետից ձախ,
Տանձուտ՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում` Էրզրումի վիլայեթի Սպերի գավառակում,
Տանձուտ՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում` Էրզրումի վիլայեթի Կիսկիմի գավառակում,
Տանձուտ՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում` Էրզրումի վիլայեթի Թորթումի գավառակում,
Տանձուտ՝ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում` Դիարբեքիրի վիլայեթի Բալուի գավառակում։


=== Գետեր ===
Տանձուտ՝ գետ Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզում, Փամբակի աջ վտակ,
Տանձուտ՝ գետ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում, Դրախտիկի վտակ,
Տանձուտ, գետ Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզում, թափվում է Սևանա լիճ։
(3203) Հաթ

(3203) Հաթ (անգլ.՝ Huth), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1938 թվականի սեպտեմբերի 18-ին Կունո Հոֆմեյստերի կողմից Զոնենբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,323041 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7136 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9325 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1293,25 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,278368 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,67° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3203) Հաթ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ամգա (այլ կիրառումներ)

Ամգա, կարող է վերաբերել՝

Ամգա - գետ Յակուտիայում, Ալդանի ձախ վտակ
Ամգա - գյուղ Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Ամգինսկի ուլուսի կազմում
Աստերոիդների ցանկ (231901-232000)

Աստերոիդների ցանկ (231801-231900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (232001-232100)
 Աստերոիդների ցանկ (231801-231900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (232001-232100)
Մ.թ.ա. 389


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ժողովածու (2715)

Ժողոովածու (2748), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2748 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1624 թվականին/թվականներին Տարօնում։Ստացողը եղել է Մատիրոս վարդապետը։ Գրված թղթի վրա, որը ունի 27.5X21 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 359 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգիր։ Ունի՝ 3-33 տող։ Պահպանակը ունի 4 էջ, ուղղագիծ երկաթագիր Աւետարան։ Կազմը` կաշեպատ տաղտակ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչիէ 120բ, 225բ, 230ա, 348բ, 354ա, ստացողի՝ 120բ, 136բ, ետագաի՝ 357բ (1664 թ․ ), 358ա (1735 թ․ ), 359բ (1795 թ․):


== Բովանդակություն ==
Մովսես Խորենացւոյ պատմութիւն Հայոց, Աշխարհացոյց։
Մղոնաչափք։
Վարդան Արևելցւոյց աշխարհացւոյց։
Անուանք քաղաքաց։
Յաղագս է բաժին աշխարհի։
Նախագրութիւնք, յառաջաբանութիւնք պտմութեանց Մատթևոս Ուռհայեցւոյ, Կիրակոս Գանձակեցւոյ, Մխխիթար Ասորւոյ, Փաւստոսի Բուզանդի։
Պատճառ պատութեան, Թովմա Մեծոփեցւոյ ի պատմութենէ Մեսրոպ Վայոցձորոցւոյ։
Ի պատմութենէ Կիրակոս Գանձակցւոյ։
Աթանասի պատմութիւն տէրունական պատկերին։
Հովհաննես Մամիկոնեան պատմութիւն Տարօնոյ։
Դաշանց թուղթ։
Վասն Հրաշիցն, որ ի գիւղն Աղարուք։
Յաղագս պատմութեան սուրբ և աստուածային իւգոյն։
Ի պատմութենէ Ստեփան Օրբելեան։
Սամվել Անեցւոյ հաւարմունք ի գրոց պատմագրաց։
Թովմա Մեծոփեցւոյ պատմութիւն․Յիշատակարան։
Վասն մահուան Հովհաննես Որոտնեւյ։
Աշակերտք Գրիգոր Տաթևացւոյ։
Կիրակոս Բանասիրի պատմութիւն Թովմայի։
Աստուածատրոյ վարք Մկրտիչ Նաղաշի։
Նորոգումն Վանուց Ս․ Կարապետի, որ ի Տարօն։P Արտագրել առանձին կետերով։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնոյարսկայա (Ցիմլյանսկի շրջան)

Կրասնոյարսկայա (ռուս.՝ Красноярская), ստանիցա Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցիմլյանսկի շրջանում։ Կրասնոյարսկի գյուղական համայնքի վարչական կենտրոնն է։ 
2002 թ. տվյալներով բնակչությունը կազմում է 5206 մարդ։
Գաղձ սովորական

Գաղձ սովորական (լատ.՝ Cuscuta epithymum), գաղձազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
Բարակ թելանման փաթաթվող, դեղին կամ կարմրավուն, հարթ և ճյուղավոր ցողուններով միամյա անտերև մակաբույծ է։ Կարճ ծաղկակոթերով մանր ծաղիկները կազմում են գնդաձև խիտ ծաղկաբույլեր։ Սպիտակ-վարդագույն պսակն ունի սրածայր եռանկյունաձև-ձվաձև բլթակներով գլանաձև, վերին մասում հորզոնական ուղղությամբ տարածված խողովակ։ Պսակի խողովակից դուրս են գալիս դեղին երկարավուն փոշեպարկերը։ Գնդաձև սերմնարանի վրա առաջանում են կարմիր երկարավուն սպիներով երկու սռնակներ։ Պտուղը շատ մանր անհարթ, մոխրագույն կամ դարչնագույն սերմերով քառանիստ տուփիկ է։


== Տարածվածություն ==
Աճում է անտառներում, խոտային կամ քարքարոտ լանջերին, նախալեռնային, ստորին և միջին լեռնային գոտիներում՝ ամրանալով միամյա և բազմամյա բազմաթիվ խոտաբույսերի ցողուններին (առվույտ, եզան լեզու, հազարատերև, երեքնուկ, մասուր, տափոլոռ, լերդախոտ)։ Հանդիպում Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Արագածոտնի, Վայոց ձորի, Արմավիրի, Արարատի մարզերում և Արցախում։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են ամբողջ բույսը՝ ծաղիկների և պտուղների հետ միասին։ Գաղձի եփուկն օգտագործվում է որպես լեղամուղ միջոց լեղապարկի հիվանդությունների բուժման համար, իսկ սերմերն ունեն ջերմիջեցնող ազդեցություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրագան Ջայիչ

Դրագան Ջայիչ (սերբերեն՝ Dragan Džajić, կյուրեղագիր՝  Драган Џајић, մայիսի 30, 1946(1946-05-30), Ub, Սերբիա), սերբական ծագումով հարավսլավացի նախկին ֆուտբոլիստ։ Հանդես է եկել կիսապաշտպանի դիրքում։


== Մարզական գործունեությունը ==
Դրագան Ջայիչը Հարավսլավիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում երկրորդ տեղն է գրավել Եվրոպայի 1968 թվականի առաջնությունում, պարգևատրվել արծաթե մեդալով, միաժամանակ ընդգրկվել է այդ առաջնության լավագույն խաղացողներից կազմված խորհրդանշական «աստղային» հավաքականում։ Ջայիչը Հարավսլավիայի հավաքականի կազմում մասնակցել է նաև աշխարհի 1974 թվականի և Եվրոպայի 1976 թ. առաջնություններին։ Ընդ որում՝ եվրոպական առաջնությունում հարավսլավացիները գրավել են չորրորդ տեղը, իսկ Ջայիչը կրկին ընդգրկվել է առաջնության լավագույն խաղացողներից կազմված խորհրդանշական «աստղային» հավաքականում։
Հարավսլավիայի ազգային հավաքականի կազմում Դրևագան Ջայիչը ընդհանուր առմամբ մասնակցել է  85 խաղի և խփել է 23 գոլ։
Նա եղել է Բելգրադի «Ցրվենա Զվեզդա» թիմի ամենահայտնի խաղացողներից մեկը, և նրա անունը 1991 թվականից ներառել են այդ ակումբի մարզիկների փառքի սրահում՝ Zvezdine zvezde-ում։ Այդ թիմի կազմում նա հինգ անգամ դարձել է Հարավսլավիայի չեմպիոն (1963–64, 1967–68, 1968–69, 1969–70, 1972–73), ևս չորս անգամ հաղթել է երկրի ֆուտբոլային գավաթի խաղարկություններում (1963–64, 1967–68, 1969–70, 1970–71 ): Ջայիչը երկու տարի էլ հանդես է եկել ֆրանսիական «Բաստիա» թիմի կազմում (1975–1977):
Zlatý míč-ի (Ոսկե գնդակի) հարցման արդյունքներով Դրագան Ջայիչը երրորդ տեղն է զբաղեցրել Եվրոպայի 1968 թվականի լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում, ընդգրվել է նաև ՈՒԵՖԱ-ի «ոսկե խաղացողների» հոբելյանական՝ UEFA Jubilee 52 Golden Players ցանկում։
1998 թվականին նա դարձել է «Ցրվենա զվեզդա» ֆուտբոլային ակումբի առաջին ընտրված նախագահը (այդ պաշտոնը մինչ այդ նշանակովի է եղել) և ներկայումս էլ շարունակում է ղեկավարել ակումբը։


== Ակումբային կարիերան ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Profile at Serbian national football team website
UEFA.com – Serbia and Montenegro's Golden Player
Ինգրիդ Ալբերինի

Ինգրիդ Ալբերինի (իտալերեն՝ Ingrid Alberini) առավել հայտնի Ին-Գրիդ (In-Grid սեպտեմբերի 11, 1978(1978-09-11), Guastalla, Ռեջիո Էմիլիա, Էմիլիա Ռոմանիա, Իտալիա), իտալացի երգչուհի, երգահան, վերադաշնակող ։


== Կենսագրություն ==
Ինգրիդ Ալբերինին ծնվել է Իտայիայում։ Ծնողները նրան անվանել են ի պատիվ շվեդ կինոդերասանուհի Ինգրիդ Բերգմանի։ Նրանք ղեկավարում էին Էմիլիա-Ռոմանիա մարզի Պարմա քաղաքի մերձակայքում գտնվող Մոդենա քաղաքի կինոթատրոնը, որը համարվում էր դասական և ժամանակակից իտալական երաժշտության բնօրրանը։ Ինգրիդն իր մանկության տարիներին բազմաթիվ կինոնկարներ է դիտել, ինչը, իր կարծիքով, որոշիչ դեր է խաղացել իր՝ երգչուհի դառնալու որոշման մեջ։ Նրան գրավում էր նկարչությունը։ Դերասանական խաղերով և  երգերով տարված՝ նա շուտով պարզում է, որ երաժշտությունն ինքնաարտահայտվելու ամենահզոր ձևն է։ Նա մանկուց ձգտել է փառքի. դպրոցում լավ կիթառ է նվագել, հաճախ էին նրանից ինքնագիր վերցնում։ Սկզբնական շրջանում՝ մոտ 10 տարի, նա երգել է հայրենիքում։ Իր յուրահատուկ ձայնի շնորհիվ նա կարողանում էր հանդիսատեսին գրավել:Ապա նա գրավում է նաև երաժշտական պրոդյուսերների ուշադրությունը։
1994 թվականին Ինգրիդը «Սան-Ռեմոյի ձայնը» տարածաշրջանային մրցույթում հաղթող է ճանաչվում:Տարբեր հանդիպումնեի է մասնակցում՝ որպես հատուկ հյուր։
Նա հանրաճանաչ է դառնում շնորհիվ իր հզոր ձայնի ու էներգիայի։ Հանրահայտ երաժշտական պրոդյուսերների հետ է աշխատել և շնորհիվ «Tu Es Foutu» երգի, հասնում է փառքի գագաթնակետի։ Այս երգը նրա համար դառնում է «կյանքի ուղեգիր»՝ զբաղեցնելով եվրոպական և ռուսական բազմաթիվ հիթ-շքերթների առաջին շարքերը։  Նմանատիպ հաջողություն է բերում նրան իր դեբյուտային Rendéz-Vous ալբոմը, որն ունի բազմաթիվ երաժշտական վկայագրեր, այդ թվում`Ռուսաստանի՝ հինգ «պլատինե հավաստագիր»։
Ինգրիդը տիրապետում է գերմաներենի, անգլերենի, ֆրանսերենի և ռուսերենի։
Երգչուհին ունի փիլիսոփայության դոկտորի կոչում։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
Rendéz-Vous (2003)
La Vie En Rose (2004)
Voilà! (2005)
Passion (2009)
Lounge Musique (2010)


=== Սինգլներ ===
Someday(2000)
I Won’t Cry» (2001)
Tu Es Foutu (2002)
Shock (2002)
In-Tango(2002)
Tu Es Foutu|You Promised Me (2003)
Rendéz-Vous|Ah L'Amour L'Amour (2004)
Mama Mia(2005)
Oui (2006)
Le Dragueur (2009)
Les Fous (2009)
Vive Le Swing
Avec Toi
La Trompette
Sweet Fairy Love
J'adore
Kiki Swing (2015)
Chico Gitano (2016)
Sois Italien
Mon amour


== Ծանոթագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
in-grid.it Ин-Грид. պաշտոնական կայք
Ահյա (այլ կիրառումներ)

Ահյա, կարող է վերաբերել՝

Ահյա - գյուղական ավան Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ահյա շրջանում
Ահյա - շրջան Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգում
Էլիզ Նոքս

Էլիզ Նոքս (անգլ.՝ Elyse Knox, ծննդյամբ Էլզի Լիլիան Քորնբրոթի (անգլ.՝ Elsie Lillian Kornbrath ), դեկտեմբերի 14, 1917(1917-12-14), Հարթֆորդ, ԱՄՆ - փետրվարի 16, 2012(2012-02-16), Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերկացի դերասանուհի, ֆոտոմոդել և հագուստի դիզայներ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կոնեկտիկուտում՝ ավստրիացի ներգաղթյալներ Մինի և Ֆրեդերիկ Կորնբրատի ընտանիքում։ Պատանեկության տարիներին հաճախել է Մանհեթենի նորաձևության դպրոց, որը ավարտելուց հետո սկսել է կարիերան որպես հագուստի դիզայներ։ Միևնույն ժամանակ նա հաճախ «Vogue» ամսագրի համար հանդես է եկել որպես սեփական հագուստների մանեկենուհի։ Նորաձևության ամսագրի էջերում հաճախակի հայտնվելու շնորհիվ նա գրավել է կինոստուդիայի ուշադրությունը, որի հետ Twentieth Century Fox-ը պայմանագիր է կնքել։ 1940-ական թվականների սկզբին, մասսայական տեսարանների մի շարք դերերից հետո, Նոքսը տեղափոխվել է երկրորդ պլանի դերեր՝ հայտնվելով «Լիլիան Ռասել» (1940), «Մումիայի դամբարանը» (1942) և «Դոն Ուիսլոուն առափնյա պահպանությունից» (1943) կինոնկարներում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին դերասանուհին որպես պինապ աղջիկ հայտնվել է «Yank» բանակային ամսագրի շապկին։ Նոքսի դերասանական կարիերան շարունակվել է մինչև 1949 թվականը՝ ընդգրկելով տարբեր կինոնկարներում ընդհանուր առմամբ 33 դեր ։
1940-ական թվականների սկզբին Էլիզ Նոքսը ծանոթացել է ֆուտբոլի աստղ Թոմ Հերմոնի հետ, և բանը հասել հարսանիքին, սակայն Հերմոնը ընդունվել է ԱՄՆ բանակի ռազմաօդային ուժեր և մեկնել ճակատ։ 1942 թվականին, չսպասելով նրան, դերասանուհին ամուսնացել է լուսանկարիչ Փոլ Հեսեի հետ, որի հետ ամուսնությունը կարճ ժամանակ անց ավարտվել է ամուսնալուծությամբ։ 1944 թվականին, պատերազմից Հերմոնի վերադարձից հետո, Նոքսը կրկին մտերմացել է նրա հետ և նույն տարում տեղի ունեցել նրանց հարսանիքը։ Զույգն ունի երեք երեխա, որոնցից կրտսերը՝ Մարկ Հերմոնը, ինչպես նրա մայրը, դարձել է  դերասան։ Նրանց ամուսնությունը տևել է մինչև Հեմոնի մահը՝ 1990 թվականը։ Էլիզ Նոքսը մահացել է 2012 թվականին 94 տարեկանում Լոս Անջելեսում գտնվող իր տանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (181901-182000)

Աստերոիդների ցանկ (181801-181900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (182001-182100)
 Աստերոիդների ցանկ (181801-181900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (182001-182100)
Բազմախոզան որդեր

Բազմախոզան որդեր, (անգլ.՝ Polychaeta), օղակավոր որդերի դաս։ Երկարությունը՝ 1 մմ։ Մարմինը բաղկացած է առանձին (երբեմն մի քանի հարյուր) հատվածներից և բաժանվում է 3 մասի՝ գլխային, իրանային, անալ (պիգիդիում)։ Առաջին երկուսն ապահովված են զույգ կողային ու շարժական ելուստներով (պարապոդիումներով)։ Յուրաքանչյուր ելուստ կազմված է 2 ճյուղից՝ մեջքային և որովայնային, ունի բեղիկ և վերջանում է խոզանների խրձով (որտեղից՝ բազմախոզան անունը)։ Ունեն աչքեր և հավասարակշռության օրգաններ՝ ստատոցիստներ։ Բաժանասեռ են, բեղմնավորությունը արտաքին է, զարգանում են մետամորֆոզով։ Հազվադեպ բազմանում են անսեռ ճանապարհով։ Տեսակների մեծ մասն ապրում է ծովերում, մյուսները՝ քաղցրահամ ջրերում՝ տարբեր խորությունների վրա։ Հայտնի է 4000 տեսակ։ Դրանցից նախկին ԽՍՀՄ տարածքում հանդիպում է 600-ը։ Սնվում են կենդանի օրգանիզմներով, որոշ տեսակներ մակաբույծներ են։ Բազմախոզան որդեր սնունդ են ձկների, իսկ ծանծաղ ջրերում՝ թռչունների համար։ Բազմախոզան որդերի պալոլո տեսակը արևադարձային երկրներում օգտագործվում է որպես սնունդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (168601-168700)

Աստերոիդների ցանկ (168501-168600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (168701-168800)
 Աստերոիդների ցանկ (168501-168600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (168701-168800)
Վալենտին Եմիշև

Վալենտին Ալեքսեևիչ Եմիշև (ռուս.՝ Валентин Алексеевич Емышев, 6 նոյեմբերի, 1929, Մոսկվա, ԽՍՀՄ – 14 նոյեմբերի, 2010, Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային ֆուտբոլիստ և ֆուտբոլային մարզիչ։ ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1959), ԽՍՀՄ երկակի չեմպիոն, ԽՍՀՄ առաջնության եռակի  բրոնզե մեդալակիր, ԽՍՀՄ գավաթակիր։


== Կենսագրություն ==
Վալենտին Եմիշևը Մոսկվայի «Սպարտակի» ֆուտբոլային դպրոցի սան է։
Տասնչորս տարեկան հասակում հրավիրվել է «կարմրասպիտակների» երկրորդ կազմ, որտեղ հանդես է եկել մինչև 1946 թվականը։ 1946 թվականին տեղափոխվել է թիմի հիմնական կազմ։ «Սպարտակի» հիմնական կազմում իր նորամուտը կատարել է 1948 թվականի հունիսի 18-ին՝ Թբիլիսիի «Դինամո» ակումբի դեմ խաղում, որի ընթացքում էլ խփել է իր առաջին գոլը հօգուտ «Սպարտակի» (матч закончился со счётом 1։1)։ Թիմի հիմնական կազմում իր տեղն ամրապնդելուն խոչընդոտում է աջ ծնկի ծանր վնասվածքը, որ նա ստանում է ավտովթարի հետևանքով։ Ապաքինման համար պահանջվում է երեք տարի և երեք վիրահատություն։ Չնայած բոլոր դժվարություններին՝ Վալենտին Եմիշևը վերադառնում է «Սպարտակ», որի հետ 1952 և 1953 թվականներին դառնում է ԽՍՀՄ չեմպիոն։ Սակայն դառնալ հիմնական կազմի խաղացող նրան չի հաջողվում։
1953 թվականին Գրիգորի Ֆեդոտովի հրավերով Վալենտին Եմիշևը տեղափոխվում է վերակազմավորված ԲԿՄԱ։ Բանակայինների հետ նա երեք անգամ դառնում է ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր, իսկ 1955 թվականին նվաճում  է ԽՍՀՄ գավաթը։ Նույն թվականին նա մասնակցում է սկանդինավյան շրջագայությանը, որտեղ երեք հանդիպումների ընթացքում խփում է վեց գոլ։ «Կարմրակապույտների» կազմում Վալենտին Եմիշևն անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 97 խաղ և խփել 33 գոլ։
1958 թվականին մրցաշրջանի ավարտին Վալենտին Եմիշևը տեղափոխվել է Մոսկվայի «Տորպեդո» ակումբ, որի կազմում անցկացնում է կես տարի։ Դրանից հետո նա միանում է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվին», որի կազմում հանդես է գալիս մինչև 1960 թվականը։
1961 թվականին սկսել է աշխատել «Լոկոմոտիվի» մանկապատանեկան մարզադպրոցում՝ զուգահեռաբար հանդես գալով «Սպարտակ-ակումբային» թիմում, որ մասնակցում էր Մոսկվայի առաջնությանը։ 1964 թվականին եղել է Նոգինսկի «Տրուդի» մարզիչ, 1966 թվականին գլխավորել է «Տորպեդոն», 1967 թվականին՝ «Ուրալմաշը»։ 1968 թվականին վերադարձել է «Լոկոմոտիվ», որտեղ դարձել է Անատոլի Կոժեմյակինի առաջին մարզիչը։ 1970 թվականին Վալենտին Եմիշևը գլխավորել է «Սոկոլ» մանկապատանեկան մարզադպրոցը, որտեղ աշխատել է 24 տարի։ 1994 թվականին նա անցել է թոշակի։
Վալենտին Եմիշևը մահացել է 2010 թվականի նոյեմբերի 14-ին Մոսկվայում։


== Ձեռքբերումներ ==


=== Թիմային ===
ԽՍՀՄ չեմպիոն (2) - 1952, 1953
ԽՍՀՄ առաջնության բրոնզե մեդալակիր (3) - 1955, 1956, 1958
ԽՍՀՄ գավաթակիր (1) - 1955
ԽՍՀՄ գավաթի խաղարկության եզրափակչի մասնակից (1) - 1954


=== Անհատական ===
ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ - 1959
Ընդգրկվել է ԽՍՀՄ 33 լավագույն ֆուտբոլիստների ցանկում (1) - № 1 (1952)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Пахомов В. «Клубы России. ЦСКА». — М.։ «Терра Спорт», 2001. — ISBN 5-93127-140-6


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի էջը «Սպարտակ» (Մոսկվա) ակումբի պաշտոնական կայքում (ռուս.)
Статистика футболиста за «Спартак»
Личный архив. Валентин Емышев
Խմելև (գյուղ, Վլադիմիր-Վոլինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽմելևԽմելև (ուկրաիներեն՝ Хмелів), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Վլադիմիր-Վոլինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1545 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խմելև գյուղում բնակվում էր 210 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 673 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,31 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մուրինզել

Մուրինզել (գերմաներենից բառացի թարգմանած՝ նշանակում է Մուրի կղզի), ավստրիական Գրաց քաղաքում՝ Մուր գետի միջնամասում գտնվող արհեստական, լողացող կղզի, որը նաև կամրջակներով իրար է կապում գետի երկու ափերը։ 


== Հակիրճ տեղեկատվություն ==
Մուրինզելը գեղեցիկ է հատկապես գիշերով, երբ վառվում են նրան շրջանակող նավարկային կապույտ լույսերը։ Նշանավոր Կունստհաուս թանգարան-պատկերասրահի և միջնադարյան Շլոսբերգ ամրոցի հետ մեկտեղ Գրացի խորհրդանշական տեսարժան վայրերից մեկը դարձած Մուրինզելի նախագծերը պատրաստել է նյույորքցի ճարտարապետ և նկարիչ Վիտո Ակոնչին՝ իրականացնելով ավստրիական Art & Idea ընկերության հիմնադիր և տնօրեն Ռոբերտ Պունկենհոֆերի մտահղացումը։ Արհեստական կղզի-հարթակը պատրաստվել է 2003 թվականին Գրացը Եվրոպայի մշակութային մայրաքաղաք հայտարարվելու կապակցությամբ։
Վիտո Ակոնչին իր այս ստեղծագործությունը պատկերավոր կերպով նկարագրել է այսպես. "A bowl that morphs into a dome that morphs into a bowl…" (Մի գավաթ, որ գմբեթի տեսք է ստանում, իսկ գմբեթն էլ վերածվում է գավաթի)։ Մուրինզելը, որ արտաքինից մի հսկայական ծովախեցի է հիշեցնում, ունի շուրջ 50 մետր երկարություն և 20 մետր լայնություն։ Նրա կենտրոնական հատվածը ամֆիթատրոնի տեսք ունի, որի ներքևում՝ ոլորուն, շրջանաձև «գմբեթի» տակ տեղավորված են սրճարանն ու ժամանցային գոտին՝ խաղահրապարակով։ Արհեստական կղզի-զվարճավայրը միաժամանակ կարող է ընդունել և սպասարկել 350 այցելուների։


== Գրականություն ==
Vito Acconci, Oliver Elser (Text): Building an Island. Vito Acconci, Acconci Studio. Mur Island, Graz, Austria. (deutsch und englisch). Erste Auflage. Hatje Cantz, Ostfildern-Ruit 2003, ISBN 3-7757-1357-3.
Karlheinz Fritsch: Kunsthaus – Murinsel – Schloßberg Nachnutzung des Kulturjahres 2003. In: Peter Kautsch (Hrsg.): Bauphysiktagung 2004. Thinking new structures. Tagungsband zur Bauphysiktagung 2004 am 14. Oktober 2004 an der TU Graz. Technische Universität Graz (Fachbereich Ingenieurbaukunst), Graz 2004, OBV, S. 79–84.
Eva Spinazzè: Poesia e spazio nell’isola Mur. La figura di Vito Acconci. (italienisch). ZeL edition, Treviso 2011, ISBN 978-88-96600-40-5.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Murinsel web site
Murinsel page on Graz Tourism web site Archived 2010-06-28 at the Wayback Machine.
Կարաբաս Բարաբաս

Կարաբաս Բարաբաս, Ալեքսեյ Տոլսոյի «Ոսկե բանալին կամ Բուրատինոյի  արկածները»․(1936 թվական) հեքիաթի  գլխավոր անտագոնիստ կերպարը։
Ըստ նկարագրի, Կարաբաս Բարաբասը եղել է շատ խիստ, վախկոտ, ագահ և չար, ունեցել է մեծ բերան և երկար մորուք։ Տիկնիկային թատրոնում հանդես է եկել, տիկնիկային թատրոնի տիրոջ դերում, ինչպես նաև տիկնիկային գիտությունների դոկտորի դերում։ Նաև հայտնի է եղել հետևյալ մականվամբ՝ «պարոն Կարաբաս Բարաբաս, Անմիտ թագավորի ամենամոտ ընկերը»։ Նաև հիշատակվում է Ալեքսեյ Տոսլտոյի այլ ստեղծագործություններում։ Անվանումն առաջացել է բիբլիական Վարավվա անունից։
Կառլո Կոլլոդիի «Պինոկիոյի արկածները» հեքիաթում նույնպես ներկայացվում է տիկնիկային թատրոնի ղեկավարի կերպարը` մեծ բերանով և մորուքով, որի  անունն էր Մանջաֆոկո, սակայն սյուժեում նա ուներ երկրորդական դեր, քան Կարաբաս Բարաբասը՝ Ալեքսեյ Տալստոյի գրքում։ Իսկ Անդրեյ Նուիկինի «Նվիրված ասպետին»  հեքիաթում Կարաբաս Բարաբասն ավելի շուտ դրական բնույթ է կրում։
Նա տիկնիկային թատրոնի ծեր հիվանդ տնօրեն է և իր թատրոնում ունի խնդիրներով լեցուն դերասաններ՝ Մալվինան իր քմահաճույքներով, Բուրատինոն իր խաբեությամբ և ավազակություններով, անտանելի Արտեմոն պուդելը, որն ամբողջ օրը գնդակի հեևից է վազում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Книга «Золотой ключик, или приключения Буратино» А. Н. Толстого в Lib.ru (без иллюстраций)
Книга «Золотой ключик, или приключения Буратино» А. Н. Толстого с классическими иллюстрациями
ЗЕЛЁНЫЙ РЫБАК
Դուդչենկի (գյուղ, Բելոպոլիեի շրջան)

Դուդչենկի (ուկրաիներեն՝ Дудченки), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դուդչենկի գյուղում բնակվում էր 60 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զայցի (այլ կիրառումներ)

Զայցի, կարող է վերաբերել՝

Զայցի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Զենկովի շրջանում
Զայցի - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոտելվայի շրջանում
Մենհիր

Մենհիր (բրետոն. menhir < men - քար, hir - երկար), նախնադարյան համայնական դարաշրջանի պաշտամունքային հուշակոթողներ են՝ նվիրված նախնյաց հիշատակին։ Մենհիրները ուղղաձիգ դիրքով կանգնեցված հսկա քարեր են 3-ից 20 մ բարձրությամբ, մինչև 300 տ. քաշով։ Հանդիպում են հաճախ մեզոլիթային այլ հուշարձանների՝ դոլմենների և կրոմլեխների հետ։ Մենհիրները տարածված են Անդրկովկասում, Արևմտյան Եվրոպայում՝ Միջերկրական ծովի ափին և Ատլանտյան օվկիանոսի ափամերձ շրջանում։ Նշանավոր է Ֆրանսիայում՝ Բրետանի հուշարձանախումբը, որտեղ մի քանի հազար մենհիրներ են դրված, մեծ մասամբ ուղղաձիգ շարքերով։ Հայաստանում մենհիրներ կան հիմնականում Արագածի լանջերին, Շիրակում և Զանգեզուրում։


== Տես նաև ==
Կոթող
Կրոմլեխ
Դոլմեն
Վիշապ
Ստելա


== Արտաքին հղումներ ==
Ամեն ինչ մենհիրների մասին Archived 2008-11-05 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Գամբիայի մենհիրները(անգլ.)
Մենհիրները Կարնակում (Բրետան, Ֆրանսիա)(անգլ.)
Մենհիրները Դարտմուրում (Մեծ Բրիտանիա)(անգլ.)
Մերձէլբրուսյան մենհիրներ(ռուս.)
Եվրոպայի մենհիրները Archived 2008-12-18 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Աշխարհի մենհիրները (իսպ.)
Ֆրանսիական մեգալիթ (ֆր.)
Մենհիրները Չեխիայում (չեխ.)
Լուչինսկոե (գյուղ, Պերեսլավսկի շրջան)

Լուչինսկոե (ռուս.՝ Лучинское), գյուղ Ռուսաստանի, Յարոսլավլի մարզի Պերեսլավսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Քանյե Ուեսթի ձայնագրած երգերի ցանկ

Ահա ամերիկյան ռեփ երգիչ/պրոդյուսեր Քանյե Ուեսթի ձայնագրած երգերի ցանկ։


== Երաժշտություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քանյե Ուեսթի պաշտոնական կանյք
http://www.apelzin.ru/artist/kanye-west
Յություբի պաշտոնական էջը
http://pitchfork.com/artists/4639-kanye-west/
Քանյե Ուեսթի երգերը soundcloud.com-ում


== Ծանոթագրություններ ==
Սախնովցի (այլ կիրառումներ)

Սախնովցի, կարող է վերաբերել՝

Սախնովցի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Իզյասլավի շրջանում
Սախնովցի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում
Սամոյլովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Սամոյլովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Самійлівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սամոյլովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 2379 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 109.4 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21.75 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 6 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Շխարա

Շխարա (վրաց.՝ შხარა), Մեծ Կովկասի Գլխավոր կամ Ջրբաժան լեռնաշղթայի կենտրոնական մասի ամենաբարձր (5021 մ) գագաթը։ Կազմված է գրանիտներից և բյուրեղային թերթաքարերից։ Հյուսիսային կողմում Բեզենգի սառցադաշտն է, հարավում՝ Շխարա սառցադաշտը։ Խորհրդային ալպինիստներն առաջին անգամ Շխարա են բարձրացել 1933 թվականին։
Կոնստանդին Բ Կատուկեցի

Կոստանդին Բ Կատուկեցի (Պրոնագործ, 1210-ականներ - ոչ վաղ քան 1293), Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1286 թ-ից։ Հաջորդել է Հակոբ Ա Կլայեցուն։ Ծնվել է մոտ. 1210 թվականին Կիլիկիայի Կատուկ ավանում։ Մահացել է 1293 թվականից հետո։
Ուսանել է կաթողիկոսանիստ Հռոմկլա դղյակի հայրապետանոցում, այնուհետև ձեռնադրվել է վարդապետ և նշանակվել Բարձրբերդի մոտ գտնվող նշանավոր գրչավայր Խորին վանքի առաջնորդ։ Զուգահեռ զբաղվել է նաև այծի մորթին (պրոն) մշակելու արվեստով, այստեղից էլ առաջացել է Պրոնագործ մականունը։ 1286 թվականի ապրիլի 13-ին ընտրվել է Հայոց կաթողիկոս։ Օծվել է Սսի Սուրբ Սոֆիա Մայր եկեղեցում։
1287 թվականին Կոստանդին Բ Կատուկեցին Ստեփանոս Օրբելյանին ձեռնադրել է «Սյունյաց մեծ աթոռի մետրոպոլիտ» և հատուկ շրջաբերականով հաստատել Սյունյաց մետրոպոլիտական աթոռը և վերջինիս առաջատար դիրքը արևելահայ եպիսկոպոսների նկատմամբ։ Կոստանդին Բ Կատուկեցու այդ քայլը միտված է եղել Սսի կաթողիկոսական աթոռի և Սյունյաց աթոռի, վերջինիս միջոցով նաև Հայաստանի մյուս եկեղեցական կենտրոնների միջև սերտ կապեր հաստատելուն։
1289 թվականի հուլիսի 7-ին Հռոմի պապ Նիկողայոս IV-ը նամակ է հղել Հեթում Բ-ին՝ հայ ժողովրդին դավանափոխ անելու և ազգովին հռոմեադավանության անցնելու նպատակով։ Հեթում Բ թագավորը, ունենալով լատինամետ դիրքորոշում, 1289 թվականին լատինամետ հոգևորականների հետ ժողով է հրավիրում մայրաքաղաք Սիսում։ Ժողովին չի հրավիրվում կաթողիկոսը, քանզի վերջինս դեմ էր Հայոց եկեղեցու՝ հռոմեական եկեղեցու հետ միավորմանը։ Ժողովականները կաթողիկոսի վրա բարդում են մտացածին մեղադրանքներ, կանոնազանցումներ, աշխարհիկ գայթակղություններ, ուստի Կոստանդին Բ Կատուկեցին կամովին հրաժարվում է կաթողիկոսական պաշտոնից, որից հետո լատինամոլ կղերականները նրան նետել են տալիս Լամբրոն բերդաքաղաքի բանտը։
Ինչպես Ստեփանոս Օրբելյանն է հավաստում, Կիլիկիայի լատինամետ հոգևորականները վախենում էին, որ Կոստանդին Բ Կատուկեցին կարող է հեռանալ արևելահայ եկեղեցականների մոտ և նրանց կողմից ճանաչվել Ամենայն Հայոց կաթողիկոս։ Նույն պատմիչի վկայությամբ բանտ նետվելու պահին Կոստանդին Բ Կատուկեցին վերցրել է Լուսավորչի Աջը և օրհնել Հայոց թագավորությունն ու հայ ժողովրդին։
Նա չորս տարի անցկացրել է բանտում, ապա Հեթում Բ-ի կամքով ազատ է արձակվել և 1293 թ. նշանակվել Սկևռա վանքի առաջնորդ։ Սկևռայի վանքի «Սկևռայի Սրբարան» կոչված մասնատուփի վրա պահպանվել է Կոստանդին Բ Կատուկեցու արձանագիր հիշատակարանը։
Կաթողիկոսական գահին Կոստանդին Բ Կատուկեցուն հաջորդել է Ստեփանոս Դ Հռոմկլայեցին։


== Գրականություն ==
Սամուել Անեցի, Հաւաքմունք ի գրոց պատմագրաց, Վաղարշապատ, 1893
Ալիշան Ղ., Սիսուան, Վենետիկ, 1885
Ստեփանոս Օրբելյան, Սյունիքի պատմություն, Երևան, 1986
Օրմանյան Մ., Ազգապատում, հատ. Բ, Ս. Էջմիածին, 2001
Մալիշևո (գյուղ, Նավաշինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄալիշևոՄալիշևո (ռուս.՝ Малышево), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նավաշինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)