armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Հելեն Բրաուն

Հելեն Բրաուն (անգլ.՝ Helen Gurley Brown, փետրվարի 18, 1922(1922-02-18)[…], Green Forest, Քարոլի շրջան, Արկանզաս, ԱՄՆ - օգոստոսի 13, 2012(2012-08-13)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող և լրագրող, ֆեմինիստ, Cosmopolitan կանանց ամսագրի խմբագիր։


== Կենսագրություն ==


=== Մանկություն ===
Հելեն Գերլի Բրաունը ծնվել է ուսուցիչների ընտանիքում։


=== Կրթություն ===
1939 թվականին Հելեն Բրաունն ուսումը սկսել է Տեխասի կանանց քոլեջում, իսկ հետո ընդունվել Է Կալիֆոռնիայի Վուդբերի Բիզնես քոլեջ։


=== Գրական գործունեություն ===
40 տարեկանում Հելեն Բրաունը թողարկել է իր առաջին գիրքը՝ «Սեքսը և միայնակ աղջիկը», որում աղջիկներին և կանանց խորհուրդներ էր տալիս, թե ինչպես ֆինանսապես անկախ դառնալ և սեքսից հաճույք ստանալ անկախ նրանից՝ ամուսնացած կին է, թե ոչ։ Իր աշխատանքում Հելեն Բրաունն առաջին անգամ բացահայտ խոսել է սեքսի մասին առանց պարտավորությունների։ Այդ ժամանակից ի վեր շատ հրատարակություններ Հելեն Բրաունին հրավիրել են համագործակցության։ Ավելի ուշ Հելեն Բրաունը թողարկել է «Սեքս և գրասենյակ. թե ինչպես կարելի է ստեղծել հաջող կարիերա և կազմակերպել անձնական կյանքը», «Կանացի կանոններ. ժամանակակից կնոջ ուղեցույց», «Միայնակ աղջկա խոհարարական գրքույկ» և այլն։


=== Cosmopolitan ===
Cosmopolitan-ի գլխավոր խմբագրի պաշտոնը Հելեն Բրաունը զբաղեցրել է 1965 թվականին 43 տարեկան հասակում։ Բրաունը վերացրել է տնային տնտեսության խորագիրը՝ այն փոխարինելով ոճային խորհուրդներով, և նոր կարգախոս է առաջարկել Cosmopolitan-ի համար՝ fun, fearless, females «զվարճանք, խիզախություն և ֆեմինիզմ»։ Cosmopolitan-ի գլխավոր խմբագրի պաշտոնը Հելեն Բրաունը լքել է 1997 թվականին։


=== Մահ ===
Հելեն Բրաունը մահացել է 2012 թվականին 90 տարեկան հասակում։


== Մատենագրություն ==
Sex and the Single Girl (1962)
Lessons In Love—LP Record on How To Love A Girl & How To Love A Man (1963)
Sex and the Office (1965)
Outrageous Opinions of Helen Gurley Brown (1967)
Helen Gurley Brown’s Single Girl’s Cookbook (1969)
Sex and the New Single Girl (1970)
Having It All (1982)
The Late Show: A Semi Wild but Practical Guide for Women Over 50 (1993)
The Writer’s Rules: The Power of Positive Prose—How to Create It and Get It Published (1998)
I’m Wild Again: Snippets from My Life and a Few Brazen Thoughts (2000)


== Ծանոթագրություններ ==
Լորա դե Էստեպա

Լորա դե Էստեպա (իսպ.` Lora de Estepa), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում` Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սիեռա Սուր դե Սևիլյա շրջանում։ Զբաղեցնում է 18 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը՝ 873 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 116 կմ հեռավորության վրա։


== ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lora de Estepa
Lora de Estepa
Լիխտենշտայնի վարչական բաժանում

Լիխտենշտայնի իշխանությունը բաժանվում է 11 համայնքների (գերմ.՝ Gemeinde(n))։ Դրանք հիմնականում բաղկացած են միակ քաղաքից։ համայնքներից հինգը ընդգրկված են Ստորին Լիխտենտայնի ընտրական օկրուգի սահմաններում, իսկ վեց համայնքներ տեղակայված են Վերին Լիխտենտայնում։


== Անկլավներ և էքսկլավներ ==
Չնայած իրենց փոքր չափերին՝ համայնքներն ունեն բավականին արտառոց սահմանագծեր։ Յոթ համայնքներ, իրենց հիմնական տարածքից բացի, ունեն առնվազն մեկ էքսկլավ։ 

Բալցերս - 2 էքսկլավներ
Էշեն - 2 էքսկլավներ
Գամպրին - 1 էքսկլավ
Պլանկեն - 3 էքսկլավներ, 1 անկլավ
Շան - 4 էքսկլավներ, 2 անկլավներ
Տրիզենբերգ - 1 էքսկլավ
Վադուց - 5 էքսկլավներ


== Համայնքներ ==


== Ծամոթագրություններ ==
Սերբայիս

Սերբայիս (վրաց.՝ სერბაისი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Խարագաուլի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 560 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Խարագաուլից հեռու է 17 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 165 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլի Դունեց

Վասիլի Վասիլևիչ Դունեց (ռուս.՝ Василий Васильевич Дунец, օգոստոսի 20, 1934(1934-08-20) - նոյեմբերի 26, 1982(1982-11-26), Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային բանակի գեներալ, Աֆղանական պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Վասիլի Դունեցը ծնվել է 1934 թվականի օգոստոսի 20-ին։
1980 թվականին գնդապետ Վասիլի Վասիլևիչ Դունեցը ծառայում էր որպես Աֆղանստանի Դեմոկրատական Հանրապետությունում խորհրդային զորքերի սահմանափակ զորակազմի՝ 40-րդ բանակի հետախուզական բաժնի պետ։ Նրա ղեկավարությամբ հետախուզական գործողություններ են իրականացվել Աֆղանստանի տարածքում։ Այսպես, 1980 թվականի աշնանը Դունեցը վերահսկում էր Հերաթ քաղաքից Իրանի ուղղությամբ ապստամբների հեռանալու ուղիները։
Կարճ ժամանակ անց Դունեցին շնորհվել է գեներալ-մայորի զինվորական կոչում, նա նշանակվել է Թուրքեստանի ռազմական շրջանի  հետախուզության պետի պաշտոնում։ Իր ծառայության ընթացքում շարունակել է վերահսկել իրավիճակը Աֆղանստանում, բազմիցս գործուղումներ է կատարել Թուրքմենստան։
1982 թվականին  գեներալ-մայոր Դունեցը ծանր հիվանդացել է դեղնախտով։ Ուշ սկսված բուժման պատճառով, հոսպիտալացումից երկու օր անց նա հոսպիտալում մահացել է։ Նրա կնոջ վարկածով Դունեցին դիտավորյալ թունավորվել են։
Դունեցը թաղվել է Կիևի Լուկյանովսկի ռազմական գերեզմանատանը։ Աֆղանական պատերազմի հիշատակի օրերին գեներալի շիրիմին հավաքվում են ռազմական հետախուզության վետերաններ, որոնք ծառայել են նրա ղեկավարությամբ։
Պարգևատրվել է Կարմիր աստղի և «ԽՍՀՄ զինված ուժերում Հայրենիքին ծառայելու համար» 3-րդ աստիճանի շքանշաններով, ինչպես նաև մի շարք մեդալներով։


== Ծանոթագրություններ ==
Dead Can Dance

Dead Can Dance (արտասանվում է. Դեդ քեն դենս), ավստրալիական երաժշտական խումբ, որի անդամները սկզբում Բրենդան Փերին (անգլ.՝ Brendan Perry) ու Լիզա Ջերալդն (անգլ.՝ Lisa Gerrard) էին։ Խումբը հիմնադրվել է Մելբուրնում 1981 թվականին, իր գործունեությունը դադարեցրել է 1998 թվականին կոնֆլիկտի պատճառով։ 2005 թվականին միջազգային փառատոնի համար ժամանակավորապես վերականգնվել է։
2011 թվականին պաշտոնական բլոգում հայտարարվել է վերամիավորման, նոր ալբոմի թողարկման և նոր միջազգային հյուրախաղերի մասին, որոնք պլանավորված էին 2012 թվականին։ 2012 թվականին թողարկվեց նոր ալբոմը՝ «Anastasis»։


== Անվանումը ==
«Dead Can Dance» անվանումը (անգլերենից բառացի թարգմանությունը՝ Մեռածները կարող են պարել) նշանակում է ինչ-որ նախկինում մեռած կամ չօգտագործված բանի վերադարձը կյանք. երաժշտական գործիքները, որոնք օգտագործում է խումբը, կա՛մ հին են, կա՛մ մոռացված, կա՛մ այլ երաժիշտների համար անպիտան համարվող։
Անվանման այլ նշանակությունն անշունչ բանին կյանք պարգևելն է։
Նաև քննարկվում է արտասանական նմանությունը «դեկադանս» բառի հետ։


== Տեսագրություն ==
Toward the Within (1994, հրապարակվել է DVD 2004 թվականին)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Dead Can Dance - Պաշտոնական կայքէջ (անգլ.)
Dead Can Dance Library (անգլ.)
Dead Can Dance Within (անգլ.)
Dead Can Dance-ի պատմությունը slushaem.com կայքում (рус.)
Dead Can Dance-ի ռուսական ֆան-ակումբ Archived 2012-02-19 at the Wayback Machine. (рус.)
Սավա Գրուիչ

Սավա Գրուիչ (սերբ.՝ Сава Грујић, նոյեմբերի 25, 1840(1840-11-25), Կոլարի, Սերբիայի իշխանություն - նոյեմբերի 25, 1913(1913-11-25), Բելգրադ, Սերբիայի թագավորություն), սերբ ռազմական և պետական գործիչ, գեներալ, բանակային սպա և գրող, 1887-1906 թվականներին հինգ անգամ զբաղեցրել Է Սերբիայի Թագավորության վարչապետի պաշտոնը երկու տարբեր միապետերի օրոք։


== Կենսագրություն ==

Սավա Գրուիչը ծնվել է 1840 թվականի նոյեմբերի 25-ին Սմեդերևի մոտ գտնվող Կոլարի գյուղում ընդամենը տասը տարի անց այն բանից հետո, երբ Սերբիան դարձել է կիսանկախ իշխանություն, երեքուկես դար թուրքական օկուպացիայից հետո։ Կրթությունը ստացել Է Բելգրադի ռազմական ուսումնարանում։ 1861 թվականին ստացել է հրետանու երկրորդ լեյտենանտի կոչում և շուտով ուղարկվել Պրուսիա` հրետանու գործնական ուսումնասիրության համար, որտեղ մնացել է մինչև 1863 թվականը։
Ցանկանալով ստանալ բարձրագույն տեսական հրետանային կրթություն՝ Գրուիչը մտել է ռուսական ծառայության մեջ և 1864 թվականին զորակոչվել է 23-րդ հրետանային բրիգադ։ 1865 թվականին նա ընդունվել է Միխայլովսկի հրետանային ակադեմիա, որն ավարտելով հաջորդ երկու տարիներին աշխատել է Սանկտ Պետերբուրգի զինանոցում։
1870 թվականին Գրուիչը վերադարձել է Սերբիա։ 1873 թվականին նա հեռացվել է սերբական բանակից ռազմական նախարար Ալիմպիչի դեմ մեղադրական հոդվածի համար, սակայն նույն տարում կրկին ծառայության է անցել և սկզբում նշանակվել է Կրագուևացի զինանոցի պետ, ապա նաև հրետանային վարչության պետ։ 1876 թվականին Սավա Դմիտրիի Գրուիչը ստացել է գնդապետի կոչում։
Սերբ-թուրքական պատերազմի ժամանակ նա եղել է գեներալ Չերնյաևի բանակում հրետանու պետը և աչքի է ընկել Վաբինա Գլավայի, Ալեքսինացի և Դելիգրադի մարտերում։
1877 թվականին զինվորական նախարար նշանակված Գրուիչը Սերբական բանակում բավականին նպատակահարմար բարեփոխումներ է կատարել և նրան նոր կազմակերպություն տվել։ 1879 թվականի սկզբին Գրուիչը նշանակվել է գլխավոր հյուպատոս Բուլղարիայում, 1882 թվականին` դեսպանորդ Աթենքում, 1887 թվականին ստացել է լիակատար գեներալի կոչում և նշանակվել բանագնաց Սանկտ Պետերբուրգում, սակայն նույն թվականին կրկին դարձել է ռազմական նախարար և Սերբիայի կառավարության ղեկավար։
1891 թվականին Գրուիչը նշանակվել է Պետական խորհրդի նախագահ, 1892 թվականին՝ Կոստանդնուպոլսում դեսպան, 1893 թվականին՝ կրկին նախարար-նախագահ, իսկ 1897 թվականին՝ Ռուսական կայսրության մայրաքաղաք Սանկտ Պետերբուրգում երկրորդ դեսպան։
1899 թվականին Գրուիչը մեղադրվել է Միլան I թագավորի դեմ մահափորձի մեջ, պաշտոնաթող Է եղել և դատարան կանչվել, որին նա, սակայն, չի ներկայացել՝ մնալով արտասահմանում։
1900 թվականին Միլան I-ի անկումից հետո Գրուիչին են վերադարձվել նրա բոլոր իրավունքները, կոչումներն ու պարգևները։
Սավա Գրուիչը մահացել է Բելգրադում 1913 թվականի նոյեմբերի 25-ին։


== Անձնական կյանք ==
Գրուիչի առաջին կինը մահացել է երիտասարդ տարիքում, և նա կրկին է ամուսնացել 1867 թվականին Միլիցա Ռադովանովիչի հետ։ Նրանք ունեցել են չորս երեխա՝ երկու որդի (Բորիսլավն ու Ալեքսանդրը) և երկու դուստր (Մարիան ու Օլգան)։


== Տես նաև ==
Գրուիչների ընտանիքը (սերբերեն)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սավա Գրուիչ»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Սաբլյա (այլ կիրառումներ)

Սաբլյա, կարող է վերաբերել՝

Սաբլյա - գետ Ռուսաստանում, Ներլի վտակը
Սաբլյա - գետ Ռուսաստանում, Կուբրի վտակը
Ազգային օլիմպիական կոմիտե

Ազգային օլիմպիական կոմիտեն (ԱՕՄ) ներկայացնում է միջազգային օլիմպիական շարժման մասնակից երկրի կազմակերպություն։ Օլիմպիական շարժման ղեկավար մարմինը տվյալ երկրում։ Երկրին թույլատրվում է մասնակցել միայն այդ Օլիմպիական խաղերին, եթե այդ երկրի ԱՕԿ-ն պաշտոնապես ճանաչված է Միջազգային օլիմպիական կոմիտեի կողմից (ՄՕԿ)։ ԱՕԿ-ն պաշտոնապես կարող է ճանաչվել, եթե այն ներառում է Օլիմպիական սպորտաձևերի ազգային հինգ ֆեդերացիաներ, որոնք հանդիսանում են միջազգային սպորտային ֆեդերացիաների անդամներ։ Յուրաքանչյուր ազգային օլիմպիական կոմիտեն ներկայացված է իր համապատասխան մայրցամաքում Ազգային օլիմպիական կոմիտեների միությունում (ԱՕԿՄ).

Ազգային օլիմպիական կոմիտեները, առնվազն, ամեն երկու տարին մեկ հավաքվում են Ազգային օլիմպիական միության շրջանակներում միջազգային օլիմպիական շարժման մեջ գործողությունների համակարգման և համախմբման փորձի փոխանակման։


== Աֆրիկա ==


== Ամերիկա ==


== Ասիա ==


== Եվրոպա ==


== Օվկիանիա ==
Զեյբինի շրջան

Զեյբինի շրջան (արաբ․՝ ناحية ذيبين‎‎), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավում՝ Ալ-Սուեյդայի մարզում։ Հանդիսանում է Սալխադի գավառի հինգ շրջաններից մեկը։ Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչությունն կազմում է 6,900 մարդ։
Վարչական կենտրոնն Զեյբին քաղաքն է։ Գտնվում է մարզի հարավային մասում։ Սահմանակից է հյուսիսում՝ Ալ-Կուրեյյայի շրջան, հյուսիս-արևելքում՝ Սալխադի շրջան, արևելքում՝ Ալ-Ղարիայի շրջան, հարավում՝ Հորդանան, արևելքում՝ Բոսրայի շրջան։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 144.65 քառ.կմ տարածք։
Շրջանն ուննի 3 գյուղ և ավան (Բնակչության թվաքանակն ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով է) դրանք են՝

Բակա (արաբ․՝ بكا‎‎), բնակչություն՝ 2,563
Զեյբին (արաբ․՝ ذيبين‎‎), բնակչություն՝ 2,562
Ում ալ-Ռումման (արաբ․՝ أم الرمان‎‎), բնակչություն՝ 1,775


== Ծանոթագրություններ ==
Հուանհե

Հուանհե (չինարեն ավանդ. 黃河, հեշտ. 黄河 , պինին: Huáng hé), գետ Չինաստանի արևելքում։


== Աշխարհագրություն ==
Սկիզբ է առնում Տիբեթի բարձրավանդակի արևելքից, հոսում Հետաո հարթավայրով, Լյոսային սարավանդով, Չինական մեծ հարթավայրով և թափվում Դեղին ծովի Բոհայվան ծոցը՝ առաջացնելով դելտա։ Երկարությունը 4845 կմ է, առանձին հատվածներում նավարկելի։
Տարեկան տեղափոխում է շուրջ 1300 միլիոն տոննա ջրաբերում (այս ցուցանիշով աշխարհի խոշոր գետերի մեջ գրավում է առաջին տեղը)։ Հուանհեի ափին գտնվող խոշոր քաղաքները՝ Լանչժոու, Բաոտոու, Լոյան, Չժենչժոու, Կայֆին, Ցզինան։


== Անվանումը ==
Անվանումը չինարենից բառացի նշանակում է Դեղին գետ. կազմված է հուան «դեղին» և հե «գետ» բառերից։ Անվանումն ստացել է ջրի գույնից. անցնելով Լյոսային սարավանդով, իր մեջ լուծում է մեծ քանակությամբ լյոս, որը դեղին երանգ է տալիս գետի ջրերին։


== Աղբյուրներ ==
Հուլիսի 10

Հուլիսի 10, տարվա 191-րդ (նահանջ տարիներին՝ 192-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 174 օր։


== Դեպքեր ==

1890 - Վայոմինգը դարձավ ԱՄՆ 44-րդ նահանգը


=== Աղետներ և պատահարներ ===
2000 - Նիգերիայում խողովակաշարից արտահոսած բենզին հավաքելու ժամանակ առաջացած հրդեհից վառվում և մահանում է շուրջ 250 գյուղացի


== Ծնունդներ ==
1509 - Ժան Կալվին Jean Calvin շվեյցարացի կրոնական բարեփոխական
1856 - Նիկոլա Տեսլա Никола Тесла սերբ ծագումով ամերիկացի ֆիզիկոս
1870 - Վարդան Հացունի, հայ բանասեր, ազգագրագետ
1871 - Մարսել Պրուստ Marcel Proust ֆրանսիացի գրող
1874 - Սերգեյ Կոնյոնկով Сергей Коненков ռուս քանդակագործ
1888 - Ջորջո դե Կիրիկո Giorgio de Chirico իտալացի նկարիչ
1895 - Կառլ Օրֆ Carl Orff գերմանացի կոմպոզիտոր
1904 - Բորիս Սուպյան, տանկային զորքերի գեներալ-մայոր
1931 - Էլիս Մանրո Alice Munro կանադացի գրող
1937 - Գալյա Նովենց, դերասանուհի
1942՝
Ռոնի Ջեյմս Դիո Ronnie James Dio ամերիկացի երգիչ-երգահան
Պյոտր Կլիմուկ Пётр Ільіч Кліму́к բելառուս գեներալ, տիեզերագնաց
1945 - Ժիրայր Լիպարիտյան ամերիկահայ պատմաբան
1953 - Փոլ Բաղդադլյան սփյուռքահայ երգիչ
1967 - Ժիրայր Սեֆիլյան, հայ ազատամարտիկ, զորահրամանատար, պետական, հասարակական գործիչ
1972 - Թիլո Վոլֆ գերմանա-շվեյցարացի երգիչ-երգահան և դաշնակահար
1980 - Թոմաս Յեն Նիկոլաս Thomas Ian Nicholas ամերիկացի դերասան և երգիչ


== Մահեր ==
0138 - Հադրիանոս, Հռոմի կայսր
1584 - Վիլհելմ Լռակյաց Նասաուի կոմս, Օրանի արքայազն
1836 - Անդրե Մարի Ամպեր, ֆրանսիացի ֆիզիկոս և մաթեմատիկոս, էլեկտրադինամիկայի հիմնադիրներից (ծ. 1755)
1851 - Լուի Դագեր Louis Daguerre ֆրանսիացի նկարիչ և գյուտարար
1910 - Յոհան Գալլե Johann Gottfried Galle գերմանացի աստղագետ
1915 - Վաժա Փշավելա ვაჟა ფშაველა վրացի գրող
1978 - Ջո Դևիս, նշանավոր Անգլիացի պրոֆեսիոնալ սնուկերիստ
1989 - Տատյանա (Թագուհի) Մախմուրյան, դերասանուհի
1992 - Լենա Հակոբյան, Արցախի պատերազմի մասնակից
1993 - Դմիտրի Նալբանդյան, նկարիչ
1996 - Վրույր Գալստյան, նկարիչ
1996 - Ալեք Մանուկյան, մեծահարուստ բարերար, ճարտարագետ, արդյունաբերող
2020 - Կարեն  Վարդանյան, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ոլորտի գործիչ


== Տոներ ==
Անկախության օր՝
Բահամյան Կղզիներ
Նիկոլա Տեսլայի օր


== Ծանոթագրություններ ==
Հռենոս-Հունսրյուկ (շրջան)

Հռենոս-Հունսրյուկ  (գերմ.՝ Rhein-Hunsrück-Kreis), շրջան Գերմանիայում։ Շրջկենտրոնն է Զիմերն քաղաքը։ Զբաղեցնում է 963,10 կմ2։ Բնակչությունը՝ 106 004 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 110 մարդ/կմ2։
Շրջանի պաշտոնական կոդը՝ 07 1 40։ Շրջանում 134 համայնք կա։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Սյունկյուտ

Սյունկյուտ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օսկարի 80-րդ մրցանակաբաշխություն

Օսկարի 80-րդ մրցանակաբաշխությունը (անգլ.՝ 80th Academy Awards), որի ընթացքում մրցանակներ տրվեցին 2007 թվականի լավագույն ֆիլմերին 24 անվանակարգերում։ Արարողությունը տեղի ունեցավ «Կոդակ» թատրոնում, Լոս Անջելեսում։ Այն վարում էր Ջոն Ստյուարտը, իսկ պրոդյուսերը Ջիլ Կեյտսն էր։ Թեկնածուները հայտարարվեցին հունվարի 22-ին, առավելագույն թվով թեկնածությունների արժանացան «Նավթ» և «Ծերունիների տեղը չէ» ֆիլմերը։
Առաջին անգամ 1964 թվականից ի վեր, բոլոր չորս դերասանական նոմինացիաներում հաղթողների մեջ ամերիկացի դերասաններ չկային։ Լավագույն դերասանուհի ճանաչվեց ֆրանսիացի Մարիոն Կոտիլարդը, իսկ լավագույն դերասան՝ Դանիել Դեյ-Լյուիսը։


== Թեկնածուներ և հաղթողներ ==
Բեղամեջ

Բեղամեջ (այժմ կոչվում է Աղջաբեդ ադրբ.՝ Ağcabədi), քաղաք ներկայիս Ադրբեջանի Հանրապետության Աղջաբեդիի շրջանում, Պատմական Հայաստանի Ուտիք նահանգի Ուտի-Առանձնակ գավառում։ Հանդիսանում է շրջանի վարչական կենտրոնը։


== Պատմություն ==
Աղջաբեդի վարչական շրջանը կազմավորվել է 1930 թվականին; 1963 թվականին այն միացվել է Խորհրդային Ադրբեջանի Աղդամի շրջանին և այդ կարգավիճակում մնացել մինչև 1965 թվականը, երբ կրկին առանձնացվել և հաստատվել է որպես առանձին վարչական միավոր։  Այնուհետեւ կրկին հանդես Է եկել որպես առանձին վարչական միավոր։


== Հայտնի բեղամեջցիներ ==
Ուզեիր Հաջիբեկով (1885 - 1948)  - կոմպոզիտոր, դիրիժոր, հրապարակախոս, դրամատուրգ, Ադրբեջանի օրհներգի հեղինակ, ԽՍՀՄ ազգային արտիստ (1948)։
Վիլայաթ Գուլիև  - Ադրբեջանի արտաքին գործերի նախարար (1999 - 2004).


== Քույր-քաղաքներ ==
 Բաթում, Վրաստան
 Ռիզե, Թուրքիա
 Մոսկվա, Ռուսաստան


== Ծանոթագրություններ ==
Ուստ-Ես

Ուստ-Ես (ռուս.՝ Усть-Есь, խակ.՝ Ис пилтiрi), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Ասկիզսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2004 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1088 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սլովակիայի քաղաքների ցանկ

Սլովակիայի քաղաքներ, բնակավայրեր Սլովակիայում, որ պաշտոնապես ունեն քաղաքի (սլովակ.՝ mesto) կարգավիճակ։ Սլովակիայի Հանրապետության Սահմանադրության 70-րդ հոդվածը թույլ է տալիս բնակավայրին քաղաքի կարգավիճակ շնորհել օրենքով սամանված կարգով։ Տվյալ կարգը սահմանված է 369/1990 Zb օրենքով։ § 22 բաժնում նշվում է, որ քաղաքներն այն բնակավայրերն են, որոնք տնտեսական, վարչական, մշակութային կամ առողջարանային կենտրոններ են ու սպասարկում են նաև հարևան բնակավայրերին, ունեն 5 000-ից ոչ պակաս բնակչություն և այլն։ Բնակավայրը քաղաքի կարգավիճակ կարող է ստանալ բնակիչների հանրաքվեով, Սլովակիայի Հանրապետության Ազգային խորհրդի որոշմամբ, մունիցիպալետի ներկայացմամբ։
Սլովակիայում կան 138 քաղաքներ, որտեղ բնակվում է 2 939 180 մարդ, ինչը կազմում է երկրի բնակչության 54,38%-ը։ Քաղաքներից 66-ն ունեն 10 հազարից ավելի բնակիչ, 51-ը՝ 10-30 հազար, 11-ը՝ 30-50 հազար, 8-ը՝ 50-100 հազար, և 2 քաղաք ունի 100 հազարից ավելի բնակիչ։ Սլովակիայի ամենամեծ քաղաքը երկրի մայրաքաղաք Բրատիսլավան է, որն ունի 413 192 բնակիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլևներ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վասիլևներ (այլ կիրառումներ)Վասիլևներ, ռուս դերասանների ընտանիք։ Սերգեյ Վասիլևիչ Վասիլև (1827-1862 թթ.), 1844 թվականին ավարտել է Մոսկվայի թատերական ուսումնարանը և ընդունվել Փոքր թատրոն։ Մինչև 1853 թվականը խաղացել է թարգմանական վոդևիլներում, կատարել պարզամիտ մարդկանց և ծերուկների դերեր։ ժամանակակիցների վկայությամբ Վասիլևները եղել է փայլուն կատակերգակ։ Ստեղծագործության նոր Փուլն սկսել է Ալեքսանդր Օստրովսկու պիեսների հերոսների դերակատարումներով։ Վասիլևները հաստատել է բնական և արտահայտիչ խաղի դպրոցը, պրոպագանդել ազգային խաղացանկը։ Դերերից են՝ Ռազլյուլյաև, Տիխոն (Ալեքսանդր Օստրովսկու «Աղքատությունն արատ չէ», «Ամպրոպ»), Խլեստակով (Գոգոլի «Ռևիզոր»)։ Պավել Վասիլևիչ Վ․ 1832-1879 թթ., Սերգեյ Վասիլևիչ Վասիլևի եղբայրը։ 1850 թվականին ավարտել է Մոսկվայի թատերական ուսումնարանը։ Խաղացել է Չեռնիգովի, Խարկովի, Օդեսայի և այլ քաղաքների թատրոններում։ Վասիլևների ստեղծագործական կյանքում մեծ նշանակություն է ունեցել շփումը Ա․ Ե․ Մարտինովի հետ (Խարկով, 1855 թ.)։ 1860 թվականին, Մարտինովի մահից հետո, Վասիլևy ընդունվել է Ալեքսանդրյան թատրոն՝ Պ․ Վասիլևը Լյուբիմ Տորցովի դերում (Ալեքսանդր Օսարովսկու «Աղքատությունն արատ չէ») փոխարինելով նրան։ Եղել է ռուս, բնավորությունները պատկերելու վարպետ, հատկապես հաջողությամբ է մարմնավորել Ալեքսանդր Օստրովսկու պիեսների կերպարները՝ Լյուբիմ Տորցով («Աղքատությունն արատ չէ»), Տիխոն («Ամպրոպ») և այլն։ Լավագույն դերերից են նաև՝ Ֆամոլսով (Գրիբոյեդովի «Խելքից պատուհաս»), Օսիպ, Կոչկարյով (Գոգոլի «Ռևիզոր», «Ամուսնություն»)։ Խաղացել է վոդևիլներում, զբաղվել ասմունքով։ 1868 թվականից դասավանդել է Պետերբուրգի թատերական ուսումնարանում։ 1874-1975 թվականներին եղել է Մոսկվայի հանրամատչելի մասնավոր թատրոնի դերասան։ Հայտնի դերասանուհիներ էին Մ․ Վ․ Վասիլևի կինը՝ Եկատերինա Նիկոլաևնա Վ․ (Լավրովա, 1829-1877 թթ.), խաղացել է Ալեքսանդրյան թատրոնում, և նրանց դուստրերը՝ Նադեժդա Սերգեևնա Վասիլև (ամուսնական ազգանունով՝ Տանեևա, 1852-1920 թթ.) և Վերա Սերգեևնա Վասիլև (ամուսնու ազգանունով՝ Պոպովա, 1854-1905 թթ.)։
Մարտին Թովմասյան

Մարտին Լևոնի Թովմասյան (մարտի 5, 1925(1925-03-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 16, 2008(2008-09-16), Երևան, Հայաստան), ճարտարապետ, ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ (2007)։


== Կենսագրություն ==
1949 թվականին ավարտել է Բաքվի ինդուստրիալ և 1955 թվականին՝ Մոսկվայի ճարտարապետական ինստիտուտները։ 1970 թվականից դասավանդել է ԵՊՃՇՀ-ում (պրոֆեսոր՝ 2002 թվականից)։ 1955-1969 թվականներին աշխատել է Բաքվի նախագծային կազմակերպություններում, 1969-1989 թվականներին՝ Երևաննախագիծ ինստիտուտի ճարտարապետության, ապա՝ գլխավոր հատակագծի արվեստանոցների ղեկավար, 1989-1993 թվականներին՝ փոխտնօրեն։


== Ստեղծագործական ուղի ==
1950 թվականից Մարտին Թովմասյանի նախագծերով Բաքվում իրականացվել են բնակելի տներ, «Կանաչ թատրոնը» (1962), Նավթագործների պողոտայի կառուցապատումը (1964), հյուրանոցային համալիր «Նեֆտյանիե կամնի»-ում (1964-1968), Նախիջևանում՝ արվեստի թանգարան (1960) և այլն, Երևանում՝ Հարավ-արևմտյան (1970-1975), Արևմտյան (1974, նաև՝ Ա-1, Ա-2, Ա-3 միկրոշրջանների կառուցապատումը), Նուբարաշենի գլխավոր (1983) հատակագիծը, Մալաթիա-Սեբաստիա թաղապետարանի վարչական շենքը (1985), Գյումրու № 58 թաղամասի կառուցապատումը (1990), Ստեփանակերտի կենտրոնի մանրամասն հատակագծման նախագիծը (1990) և այլն։
Համահեղինակ է «Խորհրդային Հայաստանի ճարտարապետությունը» մենագրության (ռուսերեն, 1986)։


== Պարգևներ ==
«Տարվա լավագույն նախագիծ» համամիութ. ստուգատեսի դափնեկիր, 1983 թ.
ԽՍՀՄ ճարտարապետների միության ոսկե մեդալ (1984 թ., Արևելյան Հայաստանի միացումը Ոուսաստանին 150-ամյակի համալիրի մրցութային նախագծի համար)
ՀՀ վաստակավոր ճարտարապետ, 2007 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոպետրովսկոե (գյուղ, Մեժևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոպետրովսկոեՆովոպետրովսկոե (ուկրաիներեն՝ Новопетровське), գյուղ Ուկրաինայի Դնեպրոպետրովսկի մարզի Մեժևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովոպետրովսկոե գյուղում բնակվում էր 320 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հոմեր Սիմփսոն

Հոմեր Սիմփսոն (անգլերեն՝ Homer Jay Simpson), « Սիմփսոններ» բազմասերիալ մուլտֆիլմի գլխավոր կերպարներից մեկը, Սիմփսոնների ընտանիքի հայրն է։ Նրա Կինն է Մարջ Սիմպսոնը, իսկ զավակներն են Բարտը, Լիզան և Մեգին։ Հոմերի հայրն է Աբրահամ Սիմպսոնը։ Հոմեր Սիմպսոնի ամբողջական ազգանունն է Հոմեր Ջեյ Սիմպսոն (Homer J. Simpson)։ Հոմեր Սիմպսոնի կերպարի ձայնը մարմնավորում է Դեն Կաստանելլան։


=== Ծնողները և մանկությունը ===
Հոմեր Սիմփսոնը ծնվել է 1955 թ. մայիսի 10-ին կամ 1956 թ. մայիսի 12-ին՝ տարբեր տվյալներ են առկա տարբեր սերիաներում 
Հոմեր Սիմփսոնի հայրը Աբրահամ Սիմփսոնն է, իսկ մայրը՝ Մոնա Սիմփսոնը։ Փոքր տարիքում Հոմեր Սիմփսոնին խնամել է իր հայրը՝ Էյբ Սիմփսոնը, քանի որ մայրը՝ Մոնան քաղաքական գործունեության համար հետապնդվում էր ԱՄՆ դաշնային ոստիկանության կողմից։


=== Ընտանիք ===
Հոմեր Սիմփսոնի կինն է Մարջ Սիմփսոնը, նրանք ունեն երեք զավակ՝ Բարթ Սիմփսոնը (ավագ որդին), Լիզա Սիմփսոնը և Մեգի Սիմփսոնը։


== Կենսագրություն ==
Որպես ընտանիքը կերակրող, Հոմեր Սիմփսոնն աշխատում է Սփրինգֆիլդի ատոմակայանում որպես անտանգության աշխատակից։ Մարմնավորում է ամերիկյան մի քանի աշխատավոր դասերի կարծրատիպ՝ անտաշ, գեր, ալարկոտ, տգետ անձնավորություն է, ունի խմելու սեր, հատկապես՝ գարեջուր, միաժամանակ սիրալիր է և շատ ուժեղ նվիրված է իր ընտանիքին։ Չնայած արվարձանային առօրյայով գորշ կյանքին, ունի նշանակալի փորձառություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Մարսել (Արդենների գավառ)

Սեն Մարսել (ֆր.՝ Saint-Marcel), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 330 մարդ, բնակչության խտությունը` 30.44 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.84 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 190 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 95 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 11 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 239 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 157-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 82։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,7 %։ 157 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 149 անձ (81 տղամարդ և 68 կին)։ Գործազուրկ են եղել 8 անձ (2 տղամարդ և 6 կին)։ 82 անաշխատունակներից 24-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 35-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ահաբեկչություն Ստոկհոլմում (2017)

Ահաբեկչություն Ստոկհոլմում, ահաբեկչություն Շվեդիայի մայրաքաղաք Ստոկհոլմում, որը տեղի է ունեցել 2017 թվականի ապրիլի 7-ին։ Ահաբեկչությունը տեղի է ունեցել Ստոկհոլմի Դրոտնինգաթան փողոցում։ Բեռնատար ավտոմեքենան մխրճվել է մարդկանց բազմության մեջ, որի արդյունքում զոհվել է առնվազն 3, վիրավորվել՝ նախնական տվյալներով ութ մարդ։ Որոշ լրատվամիջոցներ հայտնել են նաև, որ Ստոկհոլմի կենտրոնում տեղի է ունեցել փոխհրաձգություն։ Շվեդական հետախուզությունը հայտնում է մեծ թվով վիրավորվածների մասին։ Շվեդական ոստիկանությունը իրադարձությունները անվանել է «ահաբեկչություն»։ Ականատեսները վկայում են, որ բեռնատարը մտածված մխրճվել է ամբոխի մեջ։ Ականատեսները նշում էին, որ անկանոն խուճապ է տիրում Ստոկհոլմի փողոցներում։ Ներկայումս ոստիկանները շրջափակել են Ստոկհոլմի կենտրոնական թաղամասերը։ Դեպքի վայր են ժամանել արդեն ոստիկանական և շտապ օգնության մեքենաները։ Ոստիկանությունը տարածել է տեղեկատվություն այն մասին, որ բեռնատարը մտադրված է եղել մտնելու Åhlens հանրախանութ։ Երևանի ժամանակով ժամը 18:14-ին շվեդական ոստիկանությունը տարածել է հաղորդագրություն, որտեղ նշված է, որ ձերբակալվել է բեռնատարի հնարավոր ահաբեկիչ վարորդը։ Ստոկհոլմի մետրոպոլիտենը դադարեցրել է իր աշխատանքները։ Ընկերությունը, որին պատկանել է բեռնատարը, արդեն հայտարարել է, որ բեռնատարը գողացվել է։ Շվեդիայի վարչապետ Ստեֆան Լյովենը հայտարարել է, որ ուժեղացվել է շվեդական խորհրդարանի շենքի վերահսկողությունը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոման-Կոշ

Ռոման-Կոշ (ուկրաիներեն՝ Роман-Кош, Ղրիմի թաթարերեն՝ Roman Qoş, Роман Къош), Ղրիմի լեռների ամենաբարձր կետը, գտնվում է Բաբուգան-Յայլա լեռնազանգվածում։ Բարձրությունը՝ 1545 մ, կազմված է կրաքարերից։
Ռոման-Կոշը գտնվում է Ղրիմի բնության արգելոցի տարածքում։ Պաշտոնապես արգելոց մուտքը արգելվում է։


== Արտաքին հղումներ ==
Ռոման-Կոշի լուսանկարներ Archived 2010-08-09 at the Wayback Machine.
Ղրիմի առցանց քարտեզը
Ղրիմի առցանց տոպոգրաֆիկ քարտեզը Archived 2013-02-14 at the Wayback Machine.
Հայկ Ավետիսյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին: Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հայկ Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)Հայկ Գրիգորի Ավետիսյան (մայիսի 1, 1956(1956-05-01), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ազգագրագետ,  հնագետ։ Պատմական գիտությունների դոկտոր (2002), պրոֆեսոր (2003)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1956 թվականի մայիսի 1-ին Երևանում։ 1973 թ. ավարտել է Երևանի թիվ 118 միջնակարգ դպրոցը, ապա ուսումը շարունակել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում, որն ավարտել է 1983 թ.։ Այնուհետև նույն թվականին ընդունվել է ՀՀ ԳԱԱ Հնագիտության և Ազգագրության ինստիտուտի հեռակա ասպիրանտուրա։ 1985 թվականից դասախոսել է Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում։ 1989 թ. պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն։ 1995-2003 թթ. եղել է ԵՊՀ գիտքարտուղար։ 2003 թ. պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն։ 2004-2009 թթ. եղել է ԵՊՀ Պատմության ֆակուլտետի դեկան։ 2009 թվականից Երևանի պետական համալսարանի Հնագիտության և ազգագրության ամբիոնի վարիչն է։


== Գիտահետազոտական գործունեությունը ==
Հայկ Ավետիսյանը հայտնի է որպես հմուտ հնագետ։ Նա գործուն մասնակցություն է ունեցել Թալինի, Օշականի, Արենիի պեղումներին, ղեկավարել Արագածի, Արամուսի, Այգեշատի հնագիտական արշավախմբերը։ Հայկ Ավետիսյանը հեղինակ է Հայաստանի և Առաջավոր Ասիայի մ. թ ա. առաջին հազարամյակի կեսի մշակույթին նվիրված հրապարակումների։ Այս հետազոտություններում նա հմտորեն համադրելով հնագիտական և պատմագիտական նյութը՝ հանգել է մի շարք կարևորագույն հետևությունների։ Պրոֆեսոր Հայկ Ավետիսյանը մասնակցել է հանրապետական և միջազգային մի շարք գիտաժողովների Գերմանիայում, Իտալիայում, Իսպանիայում և այլուր։ Հարավային Կովկասի նմանօրինակ հաստատությունների շարքում իր ուրույն տեղն է զբաղեցնում պրոֆեսոր Հայկ Ավետիսյանի ղեկավարությամբ արդյունաշատ աշխատանքներ իրականացնող ԵՊՀ հնագիտության գիտահետազոտական լաբորատորիան։ Հայկ Ավետիսյանի ղեկավարությամբ մեծապես ընդլայնվեցին ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի, մասնավորապես՝ Հնագիտության և Ազգագրության ամբիոնի միջազգային կապերը (Ինսբրուկի, Կալիֆորնիայի համալսարաններ)։ Այդ կրթօջախների մասնակցությամբ պեղումներ են իրականացվել ՀՀ Կոտայքի, Արագածոտնի, Վայոց ձորի մարզերում և այլուր։ Պրոֆեսոր Հայկ Ավետիսյանը մի շարք գիտական խորհուրդների անդամ է, միջազգային հնագիտական արշավախմբերի գիտական ղեկավար, գիտական ամսագրի խմբագիր։


== Պարգևներ ==
Ֆրիտյոֆ Նանսենի ոսկյա հուշամեդալ, 2006:


== Երկեր ==
Արամուս, Հալեպ, 2012, 66 էջ - http://www.armin.am/images/menus/1093/Av-Aramus1.pdf
Արագած (Ուրարտական ամրոցի պեղումներ), Երևան, 2001, 232 էջ։
Հայկ Ավետիսյան, Արսեն Բոբոխյան, Ուրարտուի հնագիտություն (ամրոց–բնակավայրեր և դամբարանային համալիրներ), Երևան, 2010, 216 էջ։
Հայկ Ավետիսյան, Արտակ Գնունի, Արսեն Բոբոխյան, Գագիկ Սարգսյան, Բրոնզ–երկաթեդարյան Սյունիքի սրբազան լանդշաֆտը, Երևան, 2015։
Հայկ Ավետիսյան, Պավել Ավետիսյան, Արարատյան դաշտի մշակույթը մ. թ. ա. XI – VI դարերում, Երևան, 2006, 396 էջ։
Արագածի և Արամուսի պաշտամունքային կառույցներն ու քարակոթողները, «Բանբեր Երևանի համալսարանի», Երևան, 2002, թիվ 2, էջ 52-56։ - http://ysu.am/files/06H_Avetisyan.pdf


== Գրականություն ==
Երևանի պետական համալսարանի 90-ամյա պատմության ֆակուլտետը, խմբ. Էդիկ Մինասյան, Երևան, 2009, էջ 152-153։


== Արտաքին հղումներ ==
Հայկ Ավետիսյան
Ցուգարու նեղուց

Ցուգարու կամ Սանգարյան նեղուց (Ճապ. 津軽海峡 Цугару-кайкё), նեղուց Ճապոնական Հոնսյու և Հոկայդո կղզիների միջև, միացնում է Ճապոնական ծովը Խաղաղ օվկիանոսին։ Նեղուցի լայնությունը 18-110 կմ է, երկարությունը`96 կմ։ Նավարկելի մասի խորությունը փոփոխվում է 110-ից մինչև 491 մ-ի սահմաններում։

Ճապոնական տարածքային ջրերը սովորական 12 միլի փոխարեն ափից տարածվում են ընդամենը 3 ծովային միլ, որպեսզի ԱՄՆ-ի ռազմածովային ուժերը կարողանան անցնել նեղուցով, չխախտելով Ճապոնիայի տարածքում ատոմային զենքի արգելքի օրենքը։
Նեղուցի տակով անցնում է Սեյկան երկաթուղային թունելը՝ երկարությամբ երկրորդը Գոտարդյան բազային թունելից հետո։ Այն պատրաստել են կամրջի անանցանելիության պատճառով։ Նեղուցը չափազանց խորն է (նվազագույն խորությունը 100 մետրից ավելի է) և նրանում հաճախ ուժեղ փոթորիկներ են լինում, որոնց պատճառով լաստանավերը հաճախ սուզվում են։
Նեղուցում կան բազմաթիվ խարսխակայաններ, բայց քամուց ամբողջովին պաշտպանվելու վայր չկա։ Հիմնականում հոսանքները գալիս են արևմուտքից, նեղուցի կենտրոնում հոսանքի արագությունը մոտ 3 հանգույց է։ Հոսանքը հաճախ ճյուղավորվում է մի քանի առանձին հոսքերի, որոնք պարբերաբար փոխում են իրենց ուղղությունը։ Մակընթացությունները կարող են հասնել մինչև 2 մ-ի։
Երկու ափն էլ լեռնային են և պատված են անտառներով։ Հոկայդո կղզու ափին Սանգարյան նեղուցում գտնվում է Հակոդատե քաղաքը՝ 20-րդ դարի սկզբների  ռուսական հյուպատոսության նստավայրն և ռուսական Ամուր գետից գնացող նավերի նավահանգիստը։ Սանգարյան նեղուցի առաջին քարտեզը կազմել է ռուս ծովակալ Իվան Կրուզենշտեռնը։ Նեղուցի հարավային կողմից` ցամաքից դեպի հարավ մխրճված է Մուցու ծովածոցը, որտեղ և գտնվում է Աոմորի քաղաք-նավահանգիստը։
Ձմռանը նեղուցը չի սառչում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Цугару հոդվածը Սովետական մեծ հանրագիտարանում 
Цугару // Словарь современных географических названий
Крузенштерн. Сангарский пролив
Լոս Մոլարես

Լոս Մոլարես (իսպ.՝ Los Molares), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի մեջ (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Բախո Գվադալկիվիր շրջանի կազմում։ Զբաղեցնում է 43 կմ² մակերես։ Բնակչությունը 3310 մարդ։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 44 կմ հեռավորության վրա։


== Դեմոգրաֆիական պատկեր ==


== Պատկերասրահ ==

		


== Արտաքին հղումներ ==
Լոս Մոլարես
Լոս Մոլարես


== Ծանոթագրություններ ==
Զոյա Ժուրավլյովա

Զոյա Ժուրավլյովա (ռուս.՝ Зо́я Евге́ньевна Журавлёва, օգոստոսի 20, 1935(1935-08-20), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - մարտի 26, 2011(2011-03-26), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստան), մանկագիր, լրագրող և բանասեր։


== Կենսագրություն ==
Զոյա Ժուրավլյովան ծնվել է 1935 թվականի օգոստոսի 20-ին, Լենինգրադ քաղաքում (ԽՍՀՄ)։ Ավարտել է Լենինգրադի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը, բանասեր-լրագրողի մասնագիտությամբ։
Աշխատել է հյուսիսի թերթերում` Նիկելում և Մուրմանսկում։
Երկրով մեկ մասնակցել է գիտարշավների` կենսաբանների, արվեստաբանների և հնէաբանների հետ։
1966 թվականին «Զվեզդա» ամսագիրը հրատարակվել է նրա առաջին` «Ես ունեմ գլուխ» պատմվածքը։ Այդ թվականին լույս է տեսել նաև նրա ակնարկային` «Մի սխալվիր բևեռային շրջանում» պատմվածքը (Ստանիսլավ Պամկրատովի համահեղինակությամբ), Կարելիայի հրատարակչատանը։
1967 թվականին կրկին Կարելայի հրատարակչատանը լույս է տեսել Զոյա Ժուրավլյովայի «Ճանապարհ» մանկական գիրքը, որը վերահրատարակվել է Դետգիզում։ Միևնույն ժամանակ «Երիտասարդ գվարդիա» հրատարակչատանը լույս է տեսել գրողի «Տիեզերքի բանալին» պատմվածքների ժողովածուն։ Այս ժողովածուն մրցանակի է արժանացել Նիկոլայ Օստրովսկու անվան մրցույթում։
1968 թվականից եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Համագործակցել է «Պիոներ» ամսագրի հետ։ Եղել է Սանկտ Պետերբուրգի գրողների միության անդամ, նա մեծահասակների և երեխաների համար գրված ավելի քան 20 գրքերի հեղինակ է։
Մահացել է 2011 թվականի մարտի 26-ին, Մոսկվայում։


=== Գործունեություն ===
Զոյա Ժուրավլյովան զբաղվել է միջդիսցիպլինար երկխոսության խնդիրներով, գիտության և արվեստի փոխըմբռնմամբ, սիներգետիկայով։ Եղել է «Կանայք գիտության և կրթության մեջ» միջտարածաշրջանային ասոցիացիայի ղեկավարման անդամ, «Տիկին հաջողություն» ասոցիացիայի թերթի գլխավոր խմբագիր, «Գիտության լեզուներ` արվեստի լեզուներ» միջազգային միսդիսցիպլինար խորհրդաժողովների անփոփոխ նախագահ և կազմակերպիչ (Սուզդալ-96, 98, 02)։


=== Ստեղծագործություն ===
Զոյա Ժուրավլյովայի ստեղծագործության ժանրը ժամանակակից արձակն է։

«Ես ունեմ գլուխ», պատմվածք (1966 թվական)
«Մի սխալվիր բևեռային շրջանում», ակնարկային պատմվածք (1966 թվական)
«Տասներկուսին, ինչպես միշտ», պատմվածք երիտասարդ փայլարեյի մասին
«Քառասունմեկերրորդ կիլոմետր», ակնարկ, լույս է տեսել «Իսկատել» ժողովածուում։ 1966 թվական։ Թողարկում № 6»
«Ճանապարհ»  (1967 թվական)
«Մի սխալվիր բևեռային շրջանում» (1967 թվական)
«Պահանջվում է հերոսուհի»
«Ես, Արինան, Բայրամչիկը և ուղտի կաթը» (1972 թվական)
«Ելք դեպքից», պատմվածք մետրոպոլիտենի և նրա աշխատակիցների մասին, որն ապահովում է քաղաքային փոխադրական արտերիաների ճշգրիտ աշխատանքը
«Գլխի վրայով գլուխկոնծի տալով»
«Սպասում»
«Կղզիներում»
«Նրանց զրահի հետ»
«Վեպ` հերոսի հետ»ref name = "dompisatel" />
և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զոյա Ժուրավլյովա` կենսագրություն, գրքեր, ակնարկներ, մեջբերումներ
Զոյա Ժուրավլյովա (1935-2011 թվական)
Ֆուգետտա

Ֆուգետտա, փոքր ծավալի ֆուգա, երբեմն՝ նորմատիվ ֆուգա, որը սակայն չունի պոլիֆոնիկ շարադրանքի այն բարդությունը, ինչը հատուկ է ֆուգային։


== Գրականություն ==
Ն.Վ.Դերոյան, Երաժշտական ստեղծագործության վերլուծություն, Երևան, 1985։
Շարանի շրջան

Շարանի շրջան (ռուս.՝ Шаранский район, բաշկիրերեն՝ Шаран районы), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Բաշկորտոստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Շարան։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1384 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23620 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Շվաքար

Շվաքար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Թիմարի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիտակը սպիտակի վրա

«Սպիտակը սպիտակի վրա» («Սպիտակ քառակուսի», «Սպիտակ քառակուսին սպիտակ ֆոնի վրա»), Կազիմիր Մալևիչի կտավը, նկարել է 1918 թվականին։ Պատկանում է ռուսական անառարկայական գեղանկարչության ուղղվածությանը, որը Մալևիչն անվանել է սուպրեմատիզմ։ Սպիտակ քառակուսին Մալևիչի երեք սուպրեմատիկ քառակուսիներց մեկն է։ Մյուս երկուսն են՝ «Սև քառակուսի» և «Կարմիր քառակուսի»։


== Նկարագրություն ==
Կտավը նկարված է սպիտակ գույնի երկու երանգներով։ Նկարի ֆոնը պատկերված է ավելի տաք երանգով, իսկ քառակուսին՝ սառը երկնագույն երանգով։ Այն փոքր-ինչ թեքված է և գտնվում է վերին աջ անկյանն ավելի մոտ։ Այդպիսի դիրքը ստեղծում է շարժման պատրանք.


== Ստեղծման պատմություն ==
1918 թվականին Մալևիչը անցում է կատարում դեպի «սպիտակ սուպրեմատիզմի» շրջան։ Նկարվել է 1918 թվականին (այլ տվյալներով 1917 թվականին) և առաջին անգամ ցուցադրվել 1919 թվականին Մոսկվայում «Անառարկայական արվեստ և սուպրեմատիզմ» պետական ցուցահանդեսում։ 1927 թվականին «Սպիտակ քառակուսի»-ն ցուցադրվել է Բեռլինի ցուցահանդեսում, որից հետո մնացել Արևմուտքում։


== Նշանակություն ==
«Սպիտակ քառակուսի»-ն դարձավ անառարկայականության գագաթնակետը, որին հասավ Մալևիչը, քանի որ դժվար թե որևէ բան լինի ավելի անսյուժե և անառարկայական, քան սպիտակ քառակուսին սպիտակ ֆոնի վրա։ Նկարիչը խոստովանել է, որ սպիտակ գույնը հրապուրում է իրեն իր անսահմանությամբ և ազատությամբ։ «Սպիտակ քառակուսի»-ն հաճախ դիտարկվում է որպես մոնոխրոմ նկարչության առաջին օրինակներից մեկը։
Այս կտավը Մալևիչի այն եզակի կտավներից է, որը հեշտ հասանելի է եղել ամերիկյան հասարակության համար։ Հավանաբար այդ պատճառով է Ամերիկայում այս կտավը իր հանրաճանաչությամբ գերազանցում Մալևիչի մյուս ստեղծագործություններին, այդ թվում նաև «Սև քառակուսուն», և դիտարկվում է որպես սուպրեմատիզմի գագաթնակետ։
Անդրեյ Նակովի կարծիքով նախկին սովետական պետություններում «Սպիտակ քառակուսի»-ն իր հայտնիությամբ զիջում է Սևին հիմնականում այն պատճառով, որ «սպիտակ սուպրեմատիզմը» ասոցացվում է Սպիտակ շարժման հետ։ Բայց ինքը՝ Մալևիչը, ձգտել է հեռանալ սպիտակ բառի քաղաքական նշանակությունից և գրել է։

1919 թվականին ցուցահանդեսում ցուցադրված «սպիտակ սուպրեմատիզմի» աշխատանքները ավարտեցին նկարչական սուպրեմատիզմի զարգացման քառամյա շրջանը, և սուպրեմատիզմի նկարչական միջոցները սպառվեցին Մալևիչի համար, ինչի արդյունքում նա հայտնվեց ճգնաժամի մեջ։ Դա արտահայտվել է Մալևիչի դրամատիկ տեքստերից մեկում՝ «Սուպրեմատիզմի» մանիֆեստում։


== Տես նաև ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Андреева Е. Казимир Малевич. Черный квадрат. — СПб.: Арка, 2010. — 28 с. — (Серия «Тысяча и один шедевр»). — ISBN 978-5-91208-068-5 (ռուս.)
К. Малевич. Собрание сочинений в 5 томах. (ռուս.)
Կաստրոնո

Կաստրոնո (իտալերեն՝ Castronno), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզում՝ Վարեզե գավառում։
Բնակչությունը 5125 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1283 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3, 74 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 21040: Հեռախոսային կոդը՝ 0332։


== Արտաքին հղում ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Շանդոր Բրոդի

Շանդոր Բրոդի (հունգ.՝ Bródy Sándor, հուլիսի 23, 1863(1863-07-23), Էգեր, Հունգարիա - օգոստոսի 12, 1924(1924-08-12), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն), հունգարացի արձակագիր, դրամատուրգ, հրապարակախոս, խմբագիր, լրագրող։
Շանդոր Բրոդիի ստեղծագործությունները, հատկապես վաղ շրջանում, կրում են Էմիլ Զոլայի ազդեցության կնիքը։ Ավելի ուշ նատուրալիստական միտումները նրա ստեղծագործություններում փոքր-ինչ թուլանում են շնորհիվ մեղմացնող ռոմանտիկ երանգների։
1902 թվականին Բրոդին ձեռնարկեց «Սպիտակ գիրք» ամսագրի հրատարակությունը և մի ամբողջ տարի նրա միակ հեղինակն ու հրատարակիչն էր, մինչև 1903 թվականը, երբ նրան միացան Զոլտան Ամբրուշը և Գեզա Գարդոնին։ Բրոդիին հաջողվեց այդ ամսագրի, ինչպես նաև «Ապագա» շաբաթաթերթի շուրջը համախմբել իր ժամանակի բոլոր առաջադեմ գրականագետներին։ Բրոդիի առանձին ստեղծագործություններ այդ ժամանակ հագեցած էին հեղափոխական շնչով, որը և պատճառ դարձավ, որ 1919 թվականի հեղափոխությունից հետո խորտիստական իշխանություններն սկսեցին հետապնդել նրան։ Բրոդին ստիպված էր ժամանակավորապես հեռանալ հայրենիքից։
Շանդոր Բրոդիի հիմնական ստեղծագործություններն են «Աղքատություն» նովելների ժողովածուն (1884), «Արևի ասպետը» (1902), «Արծաթյա այծը», «Ռեմբրանդտ» վեպերը։ «Դայակ» (1902), «Ուսուցչուհին» (1908), «Բժիշկը» (1911) դրամաները։


== Շանդոր Բրոդին հայերեն ==
Իմ կույր ընկերը։ Հունգարական նովելներ, Ե., «Սովետական գրող», 1978, էջ 74-84։ Ռուսերենից թարգմանեց Արմեն Մկրտչյանը։


== Երկեր ==
Doktor Faust (վեպ, 1888/90)
A kétlelkü asszony (1893)
Hófehérke, (1894)
Az ezüst kecske (1898)
A nap lovagja (1902)
A dada (1901)
A tanítónő (1908)
A medikus (1911)
Timár Liza (1914)
Fehér könyv (1914)
A szerelem élettana (1922)


== Ծանոթագրություններ ==
2005

2005 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 2005 թվականն է, 
XXI դարի 5-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Փետրվարի 14 - ՅուԹյուբ-ը գործարկվել է
Ապրիլի 23 - ՅուԹյուբում բեռնվել է առաջին՝ Ես գազանանոցում տեսահոլովակը։
Հայաստանը հռչակեց նոր սահմանադրությունը


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ապրիլի 2 - Հովհաննես Պողոս II, Հռոմի Պապ (ծ. 1920)
Ապրիլի 12 - Գևորգ Արմենյան, երաժիշտ, մանկավարժ
Մայիսի 31 - Արչիլ Գոմիաշվիլի, վրացի խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասան, գործարար, Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1966 թ.):
Հուլիսի 6 - Գևորգ Ջահուկյան, հայ ականավոր բանասեր, լեզվաբան
Նոյեմբերի 2 - Ֆերուչչո Վալկարեջի, իտալացի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան և գլխավոր մարզիչ
Նոյեմբերի 7 - Միխայիլ Գասպարով, ռուս գրականագետ, բանասեր, անտիկ գրականության և ռուսական պոեզիայի պատմաբան, թարգմանիչ
Նոյեմբերի 8 - Լավինիա Բաժբեուկ-Մելիքյան, հայ գեղանկարչուհի։
Նոյեմբերի 12 - Յուրի Մկրտումյան, հայ ազգագրագետ, դիվանագետ, արտակարգ և լիազոր դեսպան
Դեկտեմբերի 4 - Գրիգոր Ավագյան (ակադեմիկոս), տնտեսագետ, աշխարհագրագետ, պրոֆեսոր (1974), աշխարհագրական գիտությունների դոկտոր (1972), Հայաստանի Գիտությունների Ազգային Ակադեմիայի ակադեմիկոս (1992)
Լիշավա

Լիշավա (ուկրաիներեն՝ Лишава), ավան Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Օրատովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լիշավա ավանում բնակվում էր 0 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,045 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Die Ärzte (այլ կիրառումներ)

Die Ärzte, կարող է վերաբերել՝

Die Ärzte - գերմանական Die Ärzte փանկ-ռոք խմբի երրորդ ալբոմը
Die Ärzte - գերմանական փանկ-ռոք խումբ
Բորչխա (գետակ)

Բորչխա, գետակ Ճորոխի ավազանում՝ նրա ստորին հոսանքի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնաստիրիշչե (այլ կիրառումներ)

Մոնաստիրիշչե, կարող է վերաբերել՝

Մոնաստիրիշչե - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Իչնյայի շրջանում
Մոնաստիրիշչե - քաղաք, Ուկրաինայի Չերկասիի մարզի Մոնաստիրիշչեի շրջանում
Նովենկոե (գյուղ, Սումիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովենկոեՆովենկոե (ուկրաիներեն՝ Новеньке), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սումիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովենկոե գյուղում բնակվում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օլխովայա Պլոտա

Օլխովայա Պլոտա (ռուս.՝ Ольховая Плота), գետ Ռուսաստանում, հոսում Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Տոպլինկա գետի ձախ ափին 7,7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010400112107000010795
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107001079
Ավազանի կոդը - 05.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նովայա Սամարկա

Նովայա Սամարկա (ռուս.՝ Новая Самарка, բաշկիրերեն՝ Яңы һамар), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիժբուլյակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բորիսովկա (գյուղ, Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորիսովկաԲորիսովկա (ուկրաիներեն՝ Борисівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բորիսովկա գյուղում բնակվում էր 421 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1307 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 322,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գաբրնցու Կաժ

Գաբրնցու Կաժ , ամառանոց (արոտատեղի) պատմական Տայք աշխարհում, Խոտրջրի շրջանում, Խոտրջրի Գաբրունց թաղամասի մոտակայքում։ Այստեղ կար մի մատուռ։ Հայերից զրկվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բրիգիտտե Բիրլեյն

Բրիգիտտե Բիրլեյն (գերմ.՝ Brigitte Bierlein, հունիսի 25, 1949(1949-06-25), Վիեննա, Ավստրիայի բռնազավթումը դաշնակիցների կողմից), ավստրիացի իրավաբան, քաղաքական և պետական գործիչ։ 2019 թվականի հունիսի 3-ից զբաղեցնում է Ավստրիայի անցումային կառավարության կանցլերի պաշտոնը։


== Կենսագրություն ==
Բիրլեյնը ծնվել է 1949 թվականին Վիեննա քաղաքում։ Հենց այնտեղ էլ ավարտել է դպրոցը և ընդունվել Վիեննայի դաշնային 3-րդ գիմնազիա։ Այնուհետև ավարտել է Վիեննայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ 1971 թվականին իրավաբանական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան է ստացել։
Եղել է դատախազության գլխավոր փաստաբանը, 1990-2002 թվականներին եղել է կառավարության գլխավոր դատախազը, իսկ 2001-2003 թվականներին՝ Գործադիր խորհրդի և Դատախազների միջազգային ասոցիացիայի անդամ։
2003 թվականին Բիրլեյնը դարձել է Ավստրիայի Սահմանադրական դատարանի անդամ։ 2018 թվականի հունվարից դարձել է Սահմանադրական դատարանի նախագահ՝ դառնալով առաջին կինը, ով զբաղեցնում է այդ պաշտոնը։ 2019 թվականին նրան տրվեց մեկ այլ լիազորություն, այն է՝ ձևավորել և ղեկավարել Ավստրիայի կառավարությունը՝ մինչև 2019 թվականի սեպտեմբերին կայանալիք ընտրությունները։


== Պետության ղեկավարի պաշտոնում ==
2019 թվականի հունիսի 3-ին Ավստրիայի խորհրդարանը հաստատեց Բիրլեյնի թեկնածությունը՝ Ավստրիայի կառավարության ղեկավարի պաշտոնում, և այդպիսով նա դարձավ առաջին կինն Ավստրիայում, ով զբաղեցնում է այդ պաշտոնը։


== Անձնական կյանք ==
Բիրլեյնն ամուսնացած չէ և երեխաներ չունի։ Նրա զուգընկերն ինքնաբացարկ ներկայացրած դատավոր Էռնեստ Մաուրերն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բրիգիտտե Բիրլեյն Archived 2018-05-14 at the Wayback Machine.
Գնդակ (մարզական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գնդակ (այլ կիրառումներ)Գնդակ, առանձգական նյութից պատրաստված գնդաձև կամ օվալաձև մարզաիր, որը հատակին դիպչելով ետ է թռչում։ Հիմնականում օգտագործվում է խաղային մարզաձևերում (ֆուտբոլ, բասկետբոլ, վոլեյբոլ, հանդբոլ, թենիս, սեղանի թենիս, ջրագնդակ և այլն), ինչպես նաև գեղարվեստական մարմնամարզությունում։


== Աղբյուրներ ==


== Գնդակների տեսակներ ==
Ջվարիսա (Ամբրոլաուրի շրջան)

Ջվարիսա (վրաց.՝ ჯვარისა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Ռաճա-Լեչխում և Քվեմո Սվանեթ մարզի Ամբրոլաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 800 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ամբրոլաուրից հեռու է 9 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 138 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==