armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ամասիայի գավառ

Ամասիա, գավառ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։ Կենտրոնը Ամասիա քաղաքն էր։


== Աշխարհագրություն ==

Գավառի հողերը բերրի էր, ուներ առատ ջուր և փարթամ բուսականություն։


== Պատմություն ==
Ըստ Յոհաննես Լեփսիուսի տեղի բոլոր հայերը 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ սպանվել են թուրքերի ձեռքով։


== Բնակչություն ==

Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը գավառն ուներ 61580 բնակիչ, որից 28500 բնակիչը հայեր էին։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունը, շերամապահությունը և երկրագործությունն էր։ Մշակում էին կանեփ, հաշիշ, ցորեն, մրգատու ծառատեսակներ։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գավառի տարածքում կան բուժիչ աղբյուրներ և հանքային հանածոներ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Մինչև 1915 թվականը Ամասիայի գավառում կար 1 վանք (ըստ ենթադրության՝ Սուրբ Կարապետ անվամբ) և 25 եկեղեցի։ Ամասիա քաղաքի եկեղեցիներն էին՝ Սուրբ Աստվածածինը, Սուրբ Նիկողոսը (1218) և Սուրբ Հակոբը (1255)։


== Կրթություն ==
Եկեղեցիների մեծ մասին կից գործում էին վարժարաններ։


== Վարչական բաժանում ==
Մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը գավառն ուներ 1200 բնակավայր։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պալացո Մանսի թանգարան

Պալացո Մանսի թանգարան (իտալերեն՝ Museo di Palazzo Mansi), թանգարան Իտալիայի Լուկա քաղաքում։ Պալացո Մանսի թանգարանում է գտնվում նաև պետական պատկերասրահը։


== Պալատ ==
Պալատը կառուցվել է 16-րդ դարում։ 1616 թվականին Մանսի ընտանիքը գնել է այն, վերանորոգել ինտերիերը բարոկկո ոճով, ինչը չի համապատասխանում կառույցի ճակատամասին։ 18-րդ դարում կառուցվեցին շինության երկու կողմերը, կենտրոնական ուղղահայաց հատվածները, երկրորդ հարկ տանող սանդղավանդակը։
1965 թվականին պալատում ստեղծվում է թանգարան, որը դառնում է պետական սեփականություն։ Այդ ժամանակ պալատը լիովին վերանորոգվում է։ 1977 թվականին հանդիսավոր կերպով բացվում է պատկերասրահը։ Ապա որոշվում է կրկին ցուցադրել հին կահույքը, ֆրեսկոները և գոբելենները։ Կարևոր տաղավարներից է La camera degli sposi, որտեղ ներկայացված են թանկարժեք մետաքսե գործվածքներ։


== Թանգարան ==
Թանգարանում ցուցադրվում են 19-րդ դարի կտավներ, որոնց հեղինակներն են Պոմպեո Բատոնին, Բերնարդինո Նոկին և Ստեֆանո Տոֆանելլին։ Կան նաև հին ջուլհակահաստոցներ, տարբեր դարաշրջանների հագուստ, հանդերձանք և գործվածքներ։ Այս ամենը ցույց է տալիս, թե որքան կարևոր է եղել քաղաքի և հարակից վայրերի համար տեքստիլ արդյունաբերությունը։


== Պատկերասրահ ==
Պալատում առկա կտավները նվիրել է Տոսկանայի դուքս Լեոպոլդ II-ը այն ժամանակ, երբ Լուկկայի դքսությունը մտավ Տոսկանայի մեծ դքսության կազմի մեջ։ Պատկերասրահը բաղկացած է չորս սրահներից, որոնք ներկայացնում են որոշակի դարաշրջան և դրա ոճը։

Տինտորետտո, Դոմենիկո Գիրլանդայո, Պաոլո Վերոնեզե և Տիցիան
Գվիդո Ռենի և Դոմենիկինո
Ֆլամանդական գեղանկարչություն՝ Պաուլ Բրիլ, Յան Գոսսարտ
Տոսկանական գեղանկարչություն՝ Դոմենիկո Բեկկաֆումի, Անյոլո Բրոնզինո, Պոնտորմո, Անդրեա դել Սարտո


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայք
Զիմնիցի (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶիմնիցիԶիմնիցի (ռուս.՝ Зимницы), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անվար Ազիմով

Անվար Ազիմով (ռուս.՝ Анва́р Сарва́рович Ази́мов, նոյեմբերի 22, 1950(1950-11-22), Տաշքենդ, Ուզբեկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուզբեկական ծագում ունեցող ռուս դիվանագետ։ 
Հայտնի խորհրդային գրող և դիվանագետ Սարվար Ալիմջանի Ազիմովի որդին։


== Կենսագրություն ==
Անվար Ազիմովը ծնվել է 1950 թվականի նոյեմբերի 22-ին Ուզբեկստանի մայրաքաղաք Տաշքենդում։ 1973 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը:
1973 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1994-1998 թվականներին՝ Հնդկասատնում Ռուսաստանի դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1998-2000 թվականներին՝ Ասիայի երրորդ դեամենտի տնօրենի տեղակալ։
2000-2002 թվականներին՝ Հարավսլավիայում Ռուսաստանի դեսպանատան դեսպանորդ-խորհրդական, Բոսնիա և Հերցեգովինայում Բարձր ներկայացուցչի ապարատում Ռուսաստանի ներկայացուցիչ։
2003-2005 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Համաեվրոպական համագործակցության դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2005 թվականի հոկտեմբերի 10-ից 2008 թվականի հուլիսի 31-ը՝ Զամբիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
2008 թվականի հուլիսի 31-ից 2011 թվականի հունիսի 7-ը՝ Վիեննայում (Ավստրիա) Եվոպայի անվտանգության և համագործակցության կազմակերպությունում (ԵԱՀԿ) Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցիչ։
2011-2015 թվականներին՝ ՌԴ ԱԳՆ հատուկ հանձնարարություններով դեսպան։2015 թվականի հունիսի 30-ից՝ Խորվաթիայում Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
Ամուսնացած է։ Ունի երկու որդի և երեք դուստր։


== Պարգևներ ==
«Պատվո նշան» շքանշան (2011 թվականի հուլիսի 8)՝Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա դիվանագիտական ծառայության համար
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգիր (2012 թվականի նոյեմբերի 22)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած վաստակի համար
Ռուսաստանի Դաշնության կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի պատվոգիր (2015 թվականի հուլիսի 22)՝ Ռուսաստանի Դաշնության ընտրական համակարգի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար
XL տարվա «Անբասիր ծառայության համար» գերազանցության նշան (2015 թվականի նոյեմբերի 21)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1996 թվականի դեկտեմբերի 30)
1-ին դասի արտակարգ ր լիազոր դեսպանորդ (2004 թվականի օգոստոսի 25)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2009 թվականի նոյեմբերի 17)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Կենսագրությունը Խորվաթիայում Ռուսաստանի դեսպանատան կայքում Archived 2016-03-06 at the Wayback Machine.
Մեղրիի շրջանի կամավորական ջոկատներ

Մեղրիի շրջանի կամավորական ջոկատներ, կազմավորվել են 1989 թվականին Մեղրիում, Ագարակում և շրջանի գյուղերում (Կուրիս, Գուդեմնիս, Վահրավար, Ալիդարա, Շվանիձոր, Լեհվազ, Կարճևան, Մարալզամի)։ 1990 թվականների վերջին ջոկատների հիմքի վրա ստեղծվել է Մեղրիի կամավորական վաշտը, 1992 թվականին՝ առանձին մոտոհրաձգային, 1993 թվականի ապրիլին՝ պայմանագրային գումարտակները։ 1989-1994 թվականներին ջոկատները կամ գումարտակները մասնակցել են Մեղրիի սահմանների, Կապանի (Գեղի, Դավիթ Բեկ) և ԼՂՀ Քաշաթաղի, Զանգելանի, Ֆիզուլիի (Հորադիզ, Յուխարի Աբդուլռահմանբեկլու) շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մարտական գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Ղ.Հովհաննիսյանը, Ա.Թումանյանը, Ա.Մովսիսյանը, Ռ.Գաբրիելյանը, Ա.Նիկողոսյանը, Ռ.Մկրտչյանը, Հ.Աղաբեկյանը, Դ.Անանյանը, Մ.Անտոնյանը, Ա.Կարապետյանը։ Ջոկատից զոհվել է 21 ազատամարտիկ։
Էդմոնտոն Օյլերս

«Էդմոնտոն Օյլերս» (անգլերեն՝ Edmonton Oilers), կանադական պրոֆեսիոնալ հոկեյի ակումբ։ Հանդես է գալիս Հոկեյի ազգային լիգայի (NHL) արևմտյան կոնֆերենցիայի խաղաղօվկիանոսյան դիվիզիոնում։ Տեղակայված է Կանադայի Ալբերտա նահանգի Էդմոնտոն քաղաքում։
Ակումբն հիմնադրվել է 1971 թվականի նոյեմբերի 1-ին։ Մեկնարկային մրցաշրջանում թիմն սկսել է հանդես գալ 1972 թվականից՝ որպես Հոկեյի համաշխարհային ասոցիացիայի (WHA) հիմնական 12 ակումբներից բաղկացած լիգայի անդամ։ Սկզբնապես WHA-ում նախատեսված էր, որ Ալբերտա նահանգը պետք է ներկայնեն «Օյլերսը» և «Կալգարի Բրոնկոսը», սակայն երբ մինչև մրցաշրջանի մեկնարկը «Բրոնկոսը» տեղափոխվում է ԱՄՆ Օհայո նահանգի Կլիվլենդ քաղաք, թիմը որոշում է կոչվել «Ալբերտա Օյլերս»։ Մեկ տարի անց թիմը մեկընդմիշտ վերականգնում է «Էդմոնտոն Օյլերս» անվանումը։ 1979 թվականին «Օյլերսը» սկսում է հանդես գալ Հոկեյի ազգային լիգայում՝ վերջինիս և Հոկեյի համաշխարհային ասոցիացիայի միավորումից հետ։
Հոկեյի ազգային լիգայում հանդես գալուց ի վեր թիմը 5 անգամ նվաճել է Սթենլիի գավաթը՝ 1984, 1985, 1986, 1987 և 1990 թվականներին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2014-11-11 at the Wayback Machine.
Շնաձկների տարափ

Շնաձկների տարափ (անգլ.՝ Sharknado), հեռուստատեսային աղետ-ֆիլմ` նկարահանված 2013 թվականին «The Asylum» կինոստուդիայի կողմից։ Դերերում են Տարա Ռիդը, Յան Զիրինգը, Ջոն Հյորդը և Կեսի Սերբոն։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 2013 թվականի հուլիսի 11-ին Syfy հեռուստաալիքով։


== Սյուժե ==
Սարսափելի ջրային պտտահողմը օվկիանոսից բարձրացնում է օդ հազարարավոր շնաձկների և նետում նրանց Լոս Անջելես։ Սերֆինգով զբաղվող Ֆին Շեպերդը իր ընկերներ Բազի և Նովայի հետ մեկնում է որոնելու իր կնոջը` Էյպրիլին և դեռահաս աղջկան` Կլաուդիային։


== Դերերում ==
Տարա Ռիդ` Էյպրիլ Վեկսլեր
Յան Զիրինգ` Ֆին Շեպերդ
Ջոն Հյորդ` Ջորջ
Քեսի Սերբո` Նովա Կլարկ
Օբրի Պիպլզ` Կլաուդիա Շեպերդ


== Վարկանիշ ==
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2013 թվականի հուլիսի 11-ին՝ հավաքելով 1,4 միլիոն հեռուստադիտողի էկրանների առաջ, ինչը կազմում է Syfy-ի սովորական ֆիլմի հանդիսատեսների չափ` 1,5 միլիոն։ Ֆիլմը մեծ քննարկումներ է առաջացրել Թվիթերում։ Դրա մասին խոսել են Դեյմոն Լինդելոֆը, Ուիլ Ուիթոնը, Օլիվիա Ուայլդը, Կորի Մոնտեյթը։ Այդպիսի անսպասելի հեղինակությունից հետո Syfy-ը կրկնել է ֆիլմը մեկ շաբաթ անց` հուլիսի 18-ին։ Այս անգամ ֆիլմը դիտել է 1,89 միլիոն մարդ (38%-ով ավելի շատ, քան առաջին անգամ)։ Երրորդ ցուցադրությունը հուլիսի 27-ին հավաքել է 2,1 միլիոն հեռուստադիտող։


== Արձագանքներ ==
Ֆիլմը արժանացել է կինոքննադատների դրական արձագանքին։ Rotten Tomatoes-ում ֆիլմն ունեցել է 82% դրական արձագանք, միջին վարկանիշը կազմում է 6,1` հնարավոր 10 միավորից։


== Շարունակություն ==
Syfy ընկերությունը պատվիրեց ֆիլմի շարունակությունը, որի իրադարձությունները պետք է տեղի ունենաին Նյու Յորքում։ Ընկերությունը մրցույթ հայտարարեց լավագույն անվանման համար թվիթերում։ 2013 թվականի օգոստոսի 8-ին հաստատվեց «Շնաձկների տարափ։ Հաշվով երկրորդը» անվանումը։ Պրեմիերան կայացավ 2014 թվականին։ 2015 թվականի հուլիսի 22-ին Syfy-ով ցուցադրվեց երրորդ ֆիլմը` «Շնաձկների տարափ 3։ Օ, ո՛չ» (անգլ.՝ Sharknado 3: Oh Hell No!), որի պրեմիերիայից հետո հայտարարվեց հաջորդ մասի նկարահանման մասին, որը պետք է լույս տեսներ 2016 թվականի հուլիսին։ Այս անգամ երկրպագուները կարող էին քվեարկել թվիթերում և Syfy-ի պաշտոնական կայքում, թե ինչ են ցանկանում տեսնել ֆիլմի 4-րդ մասում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շնաձկային տորնադո
Հմայակ Նազարեթյան

Հմայակ Մարգարի Նազարեթյան (նոյեմբերի 17, 1889(1889-11-17), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - 1937), կուսակցական և պետական հայ գործիչ, լրագրող։ Ռուսաստանի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության (ՌՍԴԲԿ) անդամ 1905 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Հմայակ Նազարեթյանը ծնվել է 1889 թվականի նոյեմբերի 17(29)-ին Վրաստանի Թիֆլիս քաղաքում։ 1909 թվականից սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում։ 1910 թվականի վերջին եղել է Լև Տոլստոյի հիշատակին նվիրված ցույցերի կազմակերպիչներից մեկը։ 1911 թվականին ձերբակալվել, դատապարտվել և արտաքսվել է Թիֆլիս։ Գաղթել է Շվեյցարիա, իսկ 1913 թվականին վերադարձել է Ռուսաստան և զբաղվել ընդհատակյա գործունեությամբ։ 1917-1918 թվականներին խմբագրել է «Կովկազսկի ռաբոչի» (ռուսերեն) թերթը։ 1920-1922 թվականներին մասնակցել է Վրաստանում խորհրդային կարգերի հաստատմանը, զբաղեցրել է ղեկավար պաշտոններ։ 1923 թվականից եղել է «Պրավդա» (ռուսերեն) թերթի կուսակցական կյանք բաժնի վարիչ, 1924-1930 թվականներից՝ ՀամԿ(բ)Կ Անդրերկրկոմի քարտուղար, Կենտրոնական վերստուգիչ հանձնաժողովի նախագահ։ Անդրֆեդերացիայի բանվորագյուղացիական տեսչության (ԲԳՏ) ժողկոմ, Ժողկոմխորհի նախագահի տեղակալ։ 1930-1931 թվականներին աշխատել է Սվերդլովսկում, նպաստել Ուրալ-Կուզբաս կառույցի աշխատանքներին։


== Մահ ==
Նազարեթյանը 1937 թվականին դարձել է անհատի պաշտամունքի զոհ։


== Անդամակցություն ==
ՌՍԴԲԿ անդամ (1905)։
ԽՍՀՄ կենտգործկոմի անդամ (1931-1937)։


== Գրականություն ==
Чевычелов В. Г., Амаяк Назаретян, Тбилиси, 1979.
Бажанов Б. Г. Записки бывшего секретаря Сталина. Мoсква, 1990.
Торчинов В. А., Леонтюк А. М., Вокруг Сталина. Историко-биографический справочник. Санкт-Петербург, 2000.
Залесский К. А. Империя Сталина. Биографический энциклопедический словарь. Москва, Вече, 2000.


== Ծանոթագրություններ ==
Վորոժբա (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎորոժբաՎորոժբա (ուկրաիներեն՝ Ворожба), քաղաք Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1672 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վորոժբա քաղաքում բնակվում էր 8 375 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ուկր.)
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Դանիլովկա (գյուղ, Բերեզանկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴանիլովկաԴանիլովկա (ուկրաիներեն՝ Данилівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Բերեզանկայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Կասյանովո։ Հիմնադրվել է 1787 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Դանիլովկա գյուղում բնակվում էր 410 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,732 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լևոն Նաֆիլյան

Լևոն Նաֆիլյան (դեկտեմբերի 22, 1877(1877-12-22), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 21, 1937(1937-02-21), Նիս), հայ ճարտարապետ, պրոֆեսոր։


== Գործունեություն ==
1905 թվականին ավարտել է Փարիզի գեղարվեստի ազգային բարձրագույն դպրոցը։ 1910 թվականին Նաֆիլյանի և ճարտարապետ-նկարիչ Հրանտ Գազանճյանի նախագծերով Կահիրեում կառուցվել են Նահապետյանների տունը, իշխանուհի Սուլինայի ապարանքը, Ալեքսանդրիայում՝ Իբրահիմ փաշայի ամառանոցը, Կ. Պոլսում՝ «Շիրքեթ խայրի» նավային ընկերության Ղալաթիայի պաշտոնատեղին, «Միլլի» ապահովագրական ընկերության կենտրոնատեղին։ Առաջին աշխարհամարտից (1914-1918) հետո բնակվել է Փարիզում, զբաղվել է նաև նկարչությամբ։
Նաֆիլյանի նախագծերով կառուցվել են 

Հայ ուսանողների տունը Փարիզում
Հալեպում «Պարոն» հյուրանոցը
Հալեպում առևտրային բանկի շենքը
Երևանում Մարի Նուբար երկհարկ ակնաբուժարանը (1927)
Հայ եկեղեցու Կահիրեի առաջնորդարանի երկհարկ շենքը
Նաֆիլյանի գլուխգործոցը Կահիրեի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին (1927)
Փարիզի «Անի» հայ արվեստագետների խմբակցության անդամ (1926)


== Ծանոթագրություններ ==
Վերվեն (շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերվեն (այլ կիրառումներ)Վերվեն (ֆր.՝ Vervins), շրջան (ֆր.՝ Arrondissement) Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիա երկրամասում։ Շրջանի դեպարտամենտ՝ Էն։ Սուպերֆեկտուրա՝ Վերվեն։ Շրջանի բնակչությունը 2012 թվականին կազմել է 66.871 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում է 48 մարդ/կմ²։ Շրջանի տարածքը կազմում է 1401 կմ²։


== Տես նաև ==
Էնա (դեպարտամենտ)
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Վերվենի շրջան (ֆր.)


== Ծանոթագրություններ ==
Նեոտոմային համստերներ

Նեոտոմային համստերներ (լատ.՝ Neotominae), կրծողների կարգի ժամանակակից ենթաընտանիք, համստերանմանների ընտանիքից։
Որպես կանոն, ունեն երկար պոչ և մեծ ականջներ։ Մարմնի երկարությունը տատանվում է 50-351 մմ-ի սահմաններում, պոչը՝ 35-240 մմ է։ Կշռում է 6-450 գրամ։ Մորթին կարող է լինել բաց գունավորմամբ՝ դեղնավուն, կարմրավուն։ Կարող է լինել ավելի մուգ գույնի՝ գորշագույն։
Նեոտոմային համստերները բնակվում են Հյուսիսային Ամերիկայից մինչև Ալյասկա և Կանադայի հյուսիսից մինչև Պանամա ընկած տարածաշրջաններում՝ զբաղեցնելով բազմազան լանդշաֆտներ՝ անտառներ, անապատներ։ Հանդիպում է նաև գյուղատնտեսական ցանքատարածություններում, բնակելի տարածներում։ Կենսապայմանները տարբերվում են․ վարում է ցերեկային և գիշերային կենսակերպ, կարող է ապրել խմբերով և միայնակ։ Սնվում է և բուսական և կենդանական ծագման սնունդով։ Ուտում է սերմեր, չոր պտուղներ, սունկ, բույսերի վերին և ստորին հատվածներով, փափկամորթներով, փոքր կրծողներով։ Շատ տեսակներ հավաքում են սնունդ և պահում իրենց բներում։ Ձմեռային քուն չեն մտնում, բայց այդ ժամանակահատվածում ակտիվ կենսակերպ չեն վարում և ընդարմացած են լինում։
Էգերը ծննդաբերում են տարին մեկ անգամ 1-9 ձագ։ Հղիությունը տևում է 20-40 օր։ Ձագերը ծնվում են առանց մորթու, փակ աչքերով։ Աչքերը բացվում են 11-21 օր անց։ Մայրական կաթով սնվում են 3-4 շաբաթ։ Երիտասարդ էգերը սեռական հասունացման են հասնում ծնվելուց 28 օր անց, իսկ արուները՝ 42 օր անց։ Բնության մեջ նրանց կյանքի տևողությունը, որպես կանոն, կազմում է ընդամենը 1 տարի, իսկ անազատության մեջ ռեկորդային ցուցանիշ է համարվում 8 տարի և 5 ամիսը։


== Դասակարգում ==
Ենթաընտանիքի մեջ է մտնում 124 տեսակ, որոնք դասակարգվում են 16 ցեղերում։

Ենթաընտանիք Neotominae
Baiomyini
Baiomys
Baiomys musculus
Baiomys taylori
Scotinomys
Scotinomys teguina
Scotinomys xerampelinus
Neotomini
Neotoma
Neotoma albigula
Neotoma angustapalata
† Neotoma anthonyi
Neotoma bryanti
† Neotoma bunkeri
Neotoma chrysomelas
Neotoma cinerea
Neotoma devia
Neotoma floridana
Neotoma fuscipes
Neotoma goldmani
Neotoma lepida
Neotoma leucodon
Neotoma macrotis
Neotoma magister
† Neotoma martinensis
Neotoma mexicana
Neotoma micropus
Neotoma nelsoni
Neotoma palatina
Neotoma phenax
Neotoma stephensi
Hodomys
Xenomys
Nelsonia
Ochrotomyini
Ochrotomys
Ochrotomys nuttalli
Reithrodontomyini
Peromyscus
Neotomodon
Onychomys
Reithrodontomys
Podomys
Habromys
Isthmomys
Megadontomys
OsgoodomysԱվանդաբար այս կրծողներին դասել են Cricetinae ենթաընտանիքին կամ ամերիկյան գերմանամկների այլ տեսակների հետ դասվել են Sigmodontinae ենթաընտանիքում։ Վերջին անգամ՝ 2004 թվականին, մոլեկուլյար հետազոտություններից պարզ է դարձել, որ նրանք կազմում են առանձին ենթաընտանիք։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոսնա

Բոսնա (բոս․՝ Bosna, bɔ̂sna), գետ Բոսնիա և Հերցեգովինայում, Սավայի (Դանուբի ավազան) աջ վտակը։ Սկիզբ է առնում Դինարյան բարձրավանդակի Սրեսկավիցա լեռնազանգվածում։ Երկարությունը 308 կմ է։


== Անվանում ==
Ոմանք գտնում եմ, որ անվանումը (սերբախորվաթերեն՝ Bosna) ունի իլլիրական ծագում․ հիմքում ընկած է իլլիր, bhogi-na «հոսող» բառը։


== Ծանոթագրություններ ==
Տյուրիե

Տյուրիե (ֆր.՝ Turriers, օքս.՝ Turriás), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Տյուրիե կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04222։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 397 մարդ։


== Կլիմա ==
Տյուրիեն չունի սեփական օդերևութաբանական կայարան, ուսի օգտվում է Տալլարի օդերևութաբանական կայարանից։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 229 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 166-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 63-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 72,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 68,0 %)։ 166 աշխատունակ բնակիչներից 158-ը աշխատում էին (91 տղամարդ և 67 կին), անաշխատանք էին 8-ը (4 տղամարդ և 4 կին)։ 63 անգործ մարդկանցից 12-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 27-ը թոշակառու, 24-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սենտ Անտուան ծխական եկեղեցի, վերակառուցվել է 1870 թվականին
Դոնժոնի փլատակներ


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Տյուրիե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-11-24-ին։ Վերցված է 2012-8-31 
«Տյուրիե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-30-ին։ Վերցված է 2013-01-13
Նիկոոյա

Նիկոոյա (ռուս.՝ Никкооя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Կալևալսկի շրջան (Կարելիա)ում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կիզրեկա գետի ձախ ափին՝ 23 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կովդա գետի ակունքն է մինչև Կումսկի հիդրոհանգույց, այդ թվում Պյաոզերո, Տոպոզերո լճեր, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000412102000000253
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000025
Ավազանի կոդը - 02.02.00.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նիրես

Նիրես (ռուս.՝ Нырес), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Սեբիս գետի աջ ափին՝ 77 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 71 կմ։ Գետաբերանից 27 կմ հեռավորության վրա, ձախ ափին թափվում է գետ՝ Լուն Վոժ։ Գետաբերանից 46 կմ հեռավորության վրա, աջ ափին թափվում է գետ՝ Վիզուվվոժ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազան՝ ը Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000077834
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007783
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Լաուպա

Լաուպա (էստ․՝ Laupa), գյուղ Էստոնիայի Յարվամաա նահանգի Տյուռի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 187 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դիրան Ապելյան

Դիրան Ապելյան (հոկտեմբերի 28, 1945(1945-10-28), Եգիպտոս), հայազգի տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, ճարտարագիտական մեխանիկայի պրոֆեսոր, Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ։


== Կենսագրություն ==
Դիրան Ապելյանը ծնվել է 1945 թվականի հոկտեմբերի 28-ին, Եգիպտոսում, հայի ընտանիքում։ Իր գիտական գործունեությունը սկսել է ԱՄՆ-ում, մեքենաշինության ոլորտում։ 
Մոտ 700 գիտական հոդվածի և 11 մենագրության հեղինակ է։ Գիտության ոլորտում ունեցած նվաճումների համար Դիրան Ապելյանը արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների՝ ԱՄՆ-ում և աշխարհի այլ երկրներում։ 2018 թվականին հայազգի պրոֆեսորին շնորհվել է «Նորարար 2018» հեղինակավոր գիտական մրցանակ։ Նա Վուստերի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի մեքենաշինության բաժնի առաջին անդամն է, որին շնորհվել է այդ մրցանակը։
2008 թվականից Դիրան Ապելյանը Հայաստանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Diran Apelian
DIRAN APELIAN Metallurgist and Sustainability Pioneer
Prof. Diran Apelian
Կուդելյա (Ինյայի վտակ)

Կուդելյա (ռուս.՝ Куделя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ինյա գետի ձախ ափին՝ 171 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 18 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Ինյա գետ, գետի ենթաավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Տոմ։ Գետի ավազանը՝ Վերին Օբից մինչև Իրտիշ թափվելը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200612115200006322
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115200632
Ավազանի կոդը - 13.01.02.006
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լերմոնտովի քաղաքային օկրուգ

Քաղաք Լերմոնտով (ռուս.՝ Муниципальное образование город Лермонтов) կամ պարզապես Լերմոնտովի քաղաքային օկրուգ (ռուս.՝ Городской округ Лермонтов), մունիցիպալ կազմավորում Ռուսաստանի Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասում։ Վարչական կենտրոնը Լերմոնտով քաղաքն է։
Քաղաքային օկրուգի կարգավիճակ է ստացել Ստավրոպոլի երկրամասի՝ 2004 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ընդունված համապատասխան օրենքի համաձայն։ 


== Բնակավայրեր ==
Քաղաքայի օկրուգի կազմում ընդգրկված է 2 բնակավայր․

վարչական կենտրոն — քաղաք Լերմոնտով — 22 635 բնակիչ,
գյուղ Օստրոգորկա — 2 111 բնակիչ։


== Բնակչություն ==
2016 թվականի տվյալներով օկրուգում բնակվում է 24 746 մարդ։

Ազգային կազմը2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով քաղաքային օկրուգում 24 702 բնակվողներից 22 543-ը նշել են իրենց ազգությունը․


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (ռուս.)
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բուժիվալ

Բուժիվալ (ֆր.՝ Bougival) Փարիզի արևմտյան արվարձանը, տեղակայված է քաղաքի կենտրոնից 15,3 կմ հեռավորության վրա։ Բնակչությունը՝ 8432 մարդ (1999)։
Բուժիվալի կենտրոնում ամենատպավորիչ շինությունը Տիրամոր եկեղեցին է, որը կառուցվել է դեռևս XII դարում։ Լյուդովիկոս XIV-ի օրոք այստեղ կառուցված է եղել ֆրանսիական ինժեներական մտքի հրաշքը՝ Վերսալի շատրվանները ջրով մատակարարող Մարլի պոմպային մեքենան։
XIX դարում Բուժիվալը «հեղեղվել» է փարիզյան բուրժուազիայով։ Մշակութային կյանքի կենտրոնը երգչուհի Պոլինա Վիարդոյի վիլլան էր, որին կից բնակություն էր հաստատել նրա երկրպագու Իվան Տուրգենևը։ Այստեղ է նա կնքել է իր մահկանացուն 1883 թվականին։ Իսկ դրանից մի քանի տարի առաջ Բուժիվալում մահացել էր կոմպոզիտոր Ժորժ Բիզեն` «Կարմեն»-ի հեղինակը։
Բուժիվալն անվանում են «իմպրեսիոնիզմի օրրան», քանի որ Կլոդ Մոնեն, Օգյուստ Ռենուարը և Ալֆրեդ Սիսլեյը հաճախ էին այստեղ գալիս պլենէրի։ Ռենուարի վրձնին է պատկանում «Պար Բուժիվալում» կտավը (1883)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կաղապար:Commonscat-inline
«Буживаль»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Դաշյուրդ

Դաշյուրդ, լեռնագագաթ Թուրքիայի Աղրըի մարզում, Հայկական Պար լեռնահամակարգում՝ Ալաշկերտից հյուսիս։


== Ծանոթագրություններ ==
Վահան Պարոն-Վարդյան

Վահան Պարոն-Վարդյան (Պարոնվարդյան, 1880, Օրդու, Տրապիզոնի նահանգ/Կիրասոն, Կիրասոնի գավառ, Տրապիզոնի նահանգ- 1915, Տիգրանակերտ կամ Տիգրանակերտ-Մելիտինե ճանապարհին), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1880 թվականին Տրապիզոնի նահանգի Օրդու քաղաքում/Տրապիզոնի նահանգի Կիրասոնի գավառի կենտրոն Կիրասոն քաղաքում։ Մանուկ հասակում զրկվել է հորից։ Մայրը երկրորդ անգամ ամուսնացել է Բրուսայի ազգային վարժարանի անվանի ուսուցիչ Կ. Երեցյանի հետ։ Նախնական և երկրորդային կրթությունն ստացել է Բրուսայի ազգային վարժարաններում։
1908-1912 թվականներին Կ. Երեցյանի խորհրդով ու նյութական աջակցությամբ ուսանել է Բեյ­րութի Սեն Ժոզեֆ ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ 1912 թվականին կարճ ժամանակով իր ծննդավայրն է այցելել։ 1912-1914 թվականներին Բրուսայի շրջանի Ենիշեհիր գյուղի բժիշկ է աշխատել։ Այստեղ ամուսնացել է և տուն-տեղ դրել։
1914 թվականին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, զորակոչվել է օսմանյան բանակ և զինվորական բժիշկ ծառայել։ 1915 թվականի ապրիլին ձերբակալվել է և Տիգրանակերտ (մայրաքաղաք)ի բանտը աքսորվել։ Նրան և մի այլ հայ բժշկի զրպարտել են Տիգրանակերտի բանտում բազմաթիվ հայ բանտարկյալների՝ բծավոր տենդից մահվան համար, մինչդեռ նրանց բոլորին թուրքերն սպանել էին։ 1915 թվականին՝ Տիգրանակերտի բանտում տանջանքների ու չարչարանքների ենթարկվելուց հետո, սպանվել է արյունարբու նահանգապետ, չերքեզ դոկտոր Ռեշիդ բեյի հրահանգով՝ 35 տարեկանում։ Ըստ գերմանացի մի­սի­ո­ներ դոկտոր Յոհաննես Լեփսիուսի հայտնած տեղեկության՝ բժիշկը թուրք չեթեների ձեռքով սպանվել է Տիգրանակերտից Մելիտինե աքսորվելու ճանապարհին, ի թիվս 10 ականավոր հայերի։
Վահանի խորթ եղբայրը՝ Հմայակ Կ. Երեցյանը, փրկվելով տարագրության գողգոթայից, բնակություն է հաստատել Ֆրանսիայում։ Քույրը՝ Բեաթրիսը, բնակվել է Իտալիայում։


== Գրականություն ==
Հայ բժշկութեան տուած զոհերը, ցուցակագրուած վաւերական փաստերով, Կ. Պոլիս, 1919։
Կարոյեան Գասպար, Մեծ Եղեռնի նահատակ հայ բժիշկները (անոնց պատգամները), Պոսթոն, 1957։
Յովակիմեան (Արշակունի) Յովակիմ, Պատմութիւն Հայկական Պոնտոսի, Պէյրութ, 1967։


== Աղբյուր ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Միքայել Ջրաղացպանյան

Միքայել Սամսոնի Ջրաղացպանյան (1938, Երևան), հայ քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
1961 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1966 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ջրաղացպանյանի գործերից է «Հայ ժողովրդի պատմությունից» բարձրաքանդակների շարքը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բատուրինո (գյուղ, Շեգարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲատուրինոԲատուրինո (ռուս.՝ Батурино), գյուղ Ռուսաստանի Տոմսկի մարզի Շեգարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2012 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 152 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
35 (թիվ)

35 (երեսունհինգ), բնական թիվ է


== Աստղագիտության մեջ ==
35 կարգային թիվն է կրում Լևկոթեա աստերոիդը


== Քիմիայում ==
35-ը Բրոմի ատոմային թիվն է


== Այլ բնագավառներում ==
Ֆրանսիայի Իլ և Վիլեն դեպարտամենտի կարգային թիվն է
Ռուսաստանի Դաշնության Վոլոգդայի մարզի կոդն է


== Տես նաև ==
35-րդ հարավային զուգահեռական
35-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Արտաքին հղումներ ==
Արորդերե

Արորդերե, գետակ Արևելյան Եփրատի (Արածանի) ավազանում, Փերի գետի ձախ վտակը։ Հոսում է Քղիի շրջակայքով և մայր գետին է մի անում Քղի քաղաքաից մոտ 6 կիլոմետր հյուսիս-արևելք։ Լեռնային է և արագահոս։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (192201-192300)

Աստերոիդների ցանկ (192101-192200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (192301-192400)
 Աստերոիդների ցանկ (192101-192200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (192301-192400)
Գեորգի Իվանով

Գեորգի Ֆյոդորովիչ Իվանով (ռուս.՝ Георгий Фёдорович Иванов, 25 մարտի, 1918, Կսիզովո (ներկայում՝ Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջան), 1994, Տուլա), Խորհրդային բանակի մայոր, Հայրենական Մեծ պատերազմի մասնակից, Խորհրդային Միության հերոս (1945)։


== Կենսագրություն ==
Գեորգի Իվանովը ծնվել է 1918 թվականի մարտի 25-ին Կսիզովո գյուղում (ներկայում՝ Լիպեցկի մարզի Զադոնսկի շրջան)։ Յոթերորդ դասարանն ավարտելուց հետո աշխատել է որպես տրակտորիստ։ 1938 թվականին զորակոչվելէ Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակ։ Մասնակցել է լեհական արշավանքին։ 1940 թվականին ավարտել է կրտսեր լեյտենանտի կուրսերը, 1942 թվականին՝ «Կրակոց» կուրսերը։ 1941 թվականի հունիսից եղել է Հայրենական Մեծ պատերազմի ռազմաճակատներում։ 1944 թվականի սեպտեմբերին արդեն գվարդիայի մայոր Գեորգի Իվանովը Բելառուսական առաջին ճակատի 65-րդ բանակի առաջին գվարդիական տանկային կորպուսի մոտոհրաձգային առաջին բրիգադում գումարտակի հրամանատար էր։ Աչքի է ընկել Նարևի կռվում։
1944 թվականի սեպտեմբերի 5-ին Իվոնովի գումարտակը անցնում է Նարևն ու գրավում նրա արևմտյան ափին գտնվող հենակետը։ Շարժվելով առաջ՝ գումարտակն ազատագրում է Կարնևեկ բնակավայրը, հետ մղում գերմանական 12 հակագրոհները։ Գումարտակի գործողությունները ողջ բրիգադին թույլ են տալիս հաջողությամբ անցնել Նարևը։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության հրամանով 1945 թվականի մարտի 24-ին գվարդիայի մայոր Գեորգի Իվանովը արժանացել է Խորհրդային Միության հերոս բարձրագույն կոչման և պարգևատրվել Լենինի շքանշանով ու «Ոսկե Աստղ» մեդալով։
1947 թվականին Իվանովը ուղարկվել է պահեստային ուժեր։ Ապրել ու աշխատել է Տուլայում։ Մահացել է 1994 թվականին։
Պարգևատրվել է Կարմիր դրոշի շքանշանով ու Ալեքսանդր Նևսկու շքանշանով, ինչպես նաև Հայրենական պատերազմի առաջին աստիճանի երկու շքանշաններով, Կարմիր Աստղի շքանշանով, մի շարք մեդալներով։


== Գրականություն ==
Дорогой славы и бессмертия. Воронеж, 1966. / стр.2.


== Ծանոթագրություններ ==
Կամենեց (այլ կիրառումներ)

Կամենեց, կարող է վերաբերել՝

Կամենեց - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Կամենեց - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Կամենեց - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Նովոդուգինսկի շրջանի կազմում։
Չելյաբինսկ (օդանավակայան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չելյաբինսկ (այլ կիրառումներ)Չելյաբինսկ (օդանավակայան), Միջազգային օդանավակայան, որը գտնվում է Չելյաբինսկում։ Օդանավակայանը տեղակայված է քաղաքի հյուսիսարևելյան մասում, գտնվում է 18 կմ հեռավորության վրա քաղաքի կենտրոնից։ Օդանավակայանի պաշտոնական անվանումն է՝ Չելյաբինսկ (Բալադինո)։ 2014 թվականի տվյալներով օդանավակայանը տեղափոխել է ավելի քան 1,4 միլիոն ուղևոր։


== Պատմություն ==
Օդանավակայանը սկսել է իր գործունեությունը 1930 թվականի օգոստոսի 15-ին։ Նույն թվականի օգոստոսի 16-ին իրականացվել է առաջին ուղևորատար չվերթը «Յու-13» ինքնաթիռով, հետևյալ ուղղությամբ՝ Չելյաբինսկ - Մագնիտոգորսկ։ 1974 թվականին Չելյաբինսկի կառավարությունը որոշում է շահագործել նոր տերմինալի օդանավակայան։ 1994 թվականին օդանավակայանը իրականացնում է միջազգային չվերթներ։ 2013 թվականին օդանավակայանը իրականացնում է բեռնափոխադրումներ Boeing 747-400F օդանավով, որը օդանավակայանին տրամադրել էր Atlas Air ավիաընկերությունը։


== Ուղղություններ ==
2015 թվականի հունիսին օդանավակայանը իրականացրել է հետևյալ չվերթները՝։


== Վիճակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Օդանավակայնի պաշտոնական կայք
Արմեն Բարութչև

Արմեն Կոստանդինի Բարութչև (օգոստոսի 24, 1904(1904-08-24), Շուշի, Ելիզավետպոլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 13, 1976(1976-01-13), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային ճարտարապետ։ ՌՍՖՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1969)։ 


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Լենինգրադի Գեղարվեստի ակադեմիան (1927) և Արվեստների պատմության ինստիտուի թատրոնի ու կինոյի բաժինը (1931)։ 1927 թվականից Լենինգրադում և այլ քաղաքներում նրա նախագծերով կառուցվել են տարբեր բնույթի շենքեր, nրա համահեղինակությամբ 1936-41 թթ նախագծվել և իրագործվել են Լենինգրադի, Կալինինի անվան Կարմիր գվարդիական հրապարակների հատակագծերն ու կառուցապատումը, Մեծ և Փոքր Օխտա միկրոշրջանների թաղամասերը, կազմվել հետպատերազմյան Լենինգրադի 1945-48 թթ գլխավոր հատակագիծը, «Ինտուրիստ» հյուրանոցը, հուշարձաններ, Պետրոզավոդսկի բարձրագույն գյուղատնտեսական ինստիտուտը, Մորդովական ԻՀ Կառավարության տունը Սարանսկում և այլն։ 
1934–41-ին եղել է «Գիպրոգոր»-ի (Քաղաքների հատակագծման պետական ինստիտուտ) լենինգրադյան մասնաճյուղի գլխավոր ճարտարապետը, 1944–65-ին՝ «Լենպրոյեկտ» ինստ–ի արվեստանոցի ղեկավար։ 1931 թվականից զբաղվում է մանկավարժական գործունեությամբ (1949-ից պրոֆեսոր՝ Լենինգրադի Ի․ Ռեպինի անվ․ գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում)։ 
Հանդես է եկել նաև որպես թատերական նկարիչ։ 1969 թ. արժանացել է Ռուսաստանի վաստակավոր ճարտարապետի կոչման։
Ձևավորել է Լենպետկոնսերվատորիայի «Սալամանյան քարանձավը» և «Սանչո Պանսո» (ըստ Սերվանտեսի) բեմադրությունները (Զալցբուրգի Մոցարտյան փառատոնի պատվ. դիպլոմ, 1929)


== Գրականություն ==
Архитектурная графика эпохи конструктивизма в собрании Государственного Музея истории С.-Петербурга : Каталог / Авт.-сост. М. Л. Макогонова. — СПб.: ГМИ СПб., 2008.
Вайтенс А. П. Армен Барутчев // Архитекторы об архитекторах. — СПб.: ОАО «Иван Фёдоров», 1999. — С. 202—219.
Ежегодник Ленинградского отделения Союза советских архитекторов. — Л., 1940. — Вып. 1-2 (15-16). — С. 30-37.
Ежегодник Общества архитекторов-художников. — Л., 1930. — Вып. 13. — С. 3-6.
Ежегодник Общества архитекторов-художников. — Л., 1935. — Вып. 14. — С. 10-14.


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://architectuul.com/architect/armen-konstantinovich-barutchev
https://peoplelife.ru/25764
Իրզեյ

Իրզեյ (գերմ.՝ Irsee), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Շվաբիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Արևելյան Ալգոյ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1412 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 17,47 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 7 77 139։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Սեն Վորի (կանտոն)

Սեն Վորի (ֆր.՝ Saint-Vaury), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Լիմուզան շրջանում։ Կրյոզ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Գերե օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 6941 մարդ էր։Կանտոնի համարը 2324 է։ Սեն Վորի կանտոնում կա 9 կոմունա, որոնցից ամենամեծը Սեն Վորի կոմունան է։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Ալ Սադդ ՖԱ

Ալ Սադդ (արաբ.` نادي السد القطري‎‎), Կատարական պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Դոհա քաղաքից։ Ալ Սադդը հանդիսանում է սպորտային սեփականություն, այս անվանումով կան տարբեր թիմեր` տարբեր սպորտի տեսակներում, օրինակ՝ ֆուտբոլում, բասկետբոլում, վոլեյբոլում, հենդբոլում, թեթև ատլետիկայում և սեղանի թենիսում։ Ալ Սադդ ֆուտբոլային ակումբը հիմնադրվել է 1969 թվականին, տնային խաղերը անցկացնում է շեյխ Ջասսիմ բին Համադի անվան մարզադաշտում։ Ալ Սադդը համարվում է Կատարի ամենաբարձր վարկանիշ ունեցող ֆուտբոլային ակումբը։


== Հիմնական կազմ ==
Նշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2015-02-24 at the Wayback Machine.
Նիկոլայ Լիլիև

Նիկոլայ Լիլիև (բուլղար․՝ Николай Лилиев, իսկական անունը՝ Նիկոլայ Միխայլով Պոպիվանով, մայիսի 26, 1885(1885-05-26), Ստարա Զագորա, Eastern Rumelia - հոկտեմբերի 6, 1960(1960-10-06)[…], Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի գրող, թարգմանիչ, ազգային մշակութային գործիչ։ Բուլղարական սիմվոլիզմի վառ ներկայացուցիչ։ Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1945)։


== Կենսագրություն ==
Նիկոլայ Լիլիևը ծնվել է Ստարա Զագորայում ուսուցչի և քահանայի ընտանիքում։ Վաղ հասակում որբացել է։ Գիմնազիան ավարտելուց հետո աշխատել է բանկում, այնուհետև աշխատել է որպես ուսուցիչ։ Երեք կիսամյակ սովորել է Լոզանում։ Տպագրվել է 1905 թվականից, հրատարակել է լիրիկական և երգիծական պոեզիա, այլաբանական բանաստեղծություններ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ եղել է ռազմական թղթակից։ 1921-1924 թվականներին աշխատել է Վիեննայում և Մյունխենում։ 1924-1928 և 1934-1960 թվականներին ղեկավարել է Սոֆիայի ազգային թատրոնի գրական մասը։


== Գործունեություն ==
Հեղինակ է մի շարք գրքերի։ Նրա բանաստեղծությունների շարքն ընդգրկված է ազգային պոեզիայի ոսկե ֆոնդում։ 1925 թվականից հետո 9 տարի բանաստեղծություններ չի հրատարակել։ Աշխատել է թատրոնում, որտեղ թարգմանել է Շեքսպիրի, Պիեռ Կոռնեյլի, Մորիս Մետերլինկի, Հենրիկ Իբսենի, Հուգո ֆոն Հոֆմանսթանի, Ալեքսեյ Կոնստանտինովիչ Տոլստոյի դրամաներից։
Նիկոլայ Լիլիևի ստեղծագործությունները թարգմանվել են տարբեր լեզուներով։ 1964 թվականին Սոֆիայում լույս է տեսել նրա երկերի եռահատոր ժողովածուն։


== Երկեր ==
Птици в нощта/ Թռչունները գիշերը (1918, վերահրատարկվել է 1919)
Лунни петна/ Լուսնկա (1922)
Բանաստեղծություններ (1931)
Բանաստեղծություններ (1960)
Събрани съчинения/Ստեղծագործությունների հավաքածու, 3 հատորով (1964)
Բանաստեղծություններ (1968)
Բանաստեղծություններ (1974)
Պոեզիա (1985)
Избрани преводи/ Ընտրյալ թարգմանություններ (1985)
Լիրիկա (1993)


== Գրականություն ==
Константинова Е. Г. Николай Лилиев. София: Зелена вълна, 1992
Александрова Н. Аз нося вашето смирение: книга за Николай Лилиев. София: Нов български университет, 2009


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Биография, библиография и произведения на Николай Лилиев на сайта на Регионална библиотека „Пенчо Славейков“ във Варна Archived 2006-07-01 at the Wayback Machine.
Тончо Жечев, Безподобният Николай, сп. „Ек“, 6/2005
Творчеството на Лилиев в Словото
Բուլղարացի գրողներ, Նիկոլայ Լիլիև
Պերվոմայսկի (քաղաքատիպ ավան, Շչյոկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերվոմայսկիՊերվոմայսկի (ռուս.՝ Первомайский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Տուլայի մարզի Շչյոկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10204 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ավազ Կետիկ

Ավազ Կետիկ, Ավազ Կետուկ, լեռներ Կիլիկիայի Տավրոս լեռնահամակարգում, Զեյթունի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բոբինսկի գյուղական խորհուրդ (Պուտիլվսկի շրջան)

Բոբինսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Бобинська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվլսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բոբինսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 519 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պերեխիլ

Պերեխիլ (իսպ.՝ Perejil; ոչ հիմնական անունը արաբ․՝ ليلة‎‎ Լեյլա` «գիշեր»), փոքր քարքարոտ կղզի (Իսպանիայի ինքնիշխան վայրեր), որը գտնվում է Ջիբրալթարի նեղուցի մոտ Մարոկոյից 200 մ և 5 կմ Սեուտիից հեռավորության վրա։ Կղզին պատկանում է Իսպանիային (Իսպանիայի ինքնիշխան վայրեր), մի ժամանակ այն պատկանել է Մարոկոյին։


== Ծագումնաբանություն ==
Իսպաներեն Perejil նշանակում է Մաղադանոս։ Կղզու անունը կապված չէ բանջարեղենի հետ, այն կապված է Perez Gil անվանման հետ, ով առաջին նվաճողն էր և առաջին կառավարիչը։


== Աշխարհագրություն ==
Աշխարհագրական կոորդինատները - 35°54'48,11 հյուսիսային լայնության և 5° 25' 03,34" արևմտյան երկայնության։
Չափերը՝ մոտ 500 մ լայնությունը և մոտ 200 մ երկարությունը։
Ծովի մակարդակից ամենաբարձր կետը՝ 74 մ։


== Հղումներ ==
Остров Перехиль на Google Maps
Конфликт из-за острова Перехиль
Էմիլի Լինդ

Էմիլի Էլին Լինդ (անգլ.՝ Emily Alyn Lind, մայիսի 6, 2002(2002-05-06), Չիկագո, Իլինոյս), ամերիկացի դերասանուհի։ Առավել հայտնի է «Իմ բոլոր երեխաները» ֆիլմում՝ Էմմայի դերում։


== Կենսագրություն ==
Էմիլի Էլին Լինդը ծնվել է 2002 թվականի մայիսի 6-ին՝ Լոս Անջելեսում, կինոպրոդյուսեր Ջոն Լինդայի և դերասանուհի Բարբարա Վուդսի ընտանիքում։ Էմիլին ունի երկու հարազատ քույր, ավագը Նատալի Լինդն է, կրտսերը՝ Ալիվյա Լինդը, ովքեր նույնպես դերասանուհի են։
Իր ստեղծագործական ճանապարհը սկսել է «Մեղուների գաղտնի կյանքը» ֆիլմից, երիտասարդ Լիլիի դերն է կատարել։ Դրանից հետո նա մասնակցել է այնպիսի ծրագրերի, ինչպիսիք են «Դատարկության մուտքը», «Մեր կյանքի օրերը», «Իստվիկ», «Իմ բոլոր երեխաները», «Թեժ կետ» և «Մտածել ինչպես հանցագործ»։
2011 թվականին Լինդը «Վրիժառություն» սերիալում երկրորդական դեր է ստացել, որտեղ նա մանուկ Ամանդայի դերն է խաղացել։ 2012 թվականին նա նկարահանվել է «Տեսիլքներ Կոննեկտիկուտում 2։ Անցյալի ստվերները» ֆիլմում, Էբիգեիլ Սպեների և Չադ Մայքլ Մյուրեյի հետ։ 2013 թվականին դերասանուհին «Սիրելի գաղտնի օրագիրը» ֆիլմում գլխավոր դեր է ստացել, սերիալի հիման վրա մանկական հայտնի գրքեր կան։ 2014 թվականին դեր է ստացել «Ջեկին և Ռաիանը» ֆիլմում, Քեթրին Հայգլի և Բեն Բարնսի հետ միասին, որի պրեմիերան կայացել է Վենեցիայի կինոփառատոնի ժամանակ։ 2015 թվականին աղջիկը դեր է ստացել «Սև կոդ» հեռուստասերիալում, Արիելի դերն է կատարել։ 2017 թվականին նկարահանվել է «Իսկ լույսն էլ դուրս է գալիս» սարսափ ֆիլմում։ 2018 թվականին Էմիլին խաղացել է «Վերարտադրում» գիտական ֆանտաստիկայի թրիլլերում, Կիանու Ռիվզի և Էլիս Իվի հետ միասին։
2019 թվականին Էմիլին խաղացել է «Դոկտոր Սոն» ֆիլմում, Էվան ՄաքԳրեգորի և Ռեբեկա Ֆերգյուսոնի հետ միասին, Սթիվեն Քինգի հայտնի վեպի հիման վրա և «Փայլատակում» ֆիլմի շարունակությունն է համարվում։ 2020 թվականի մարտին հայտնի է դարձել, որ Էմիլին գլխավոր դեր կխաղա 2007 թվականի «Բամբասկոտը» հեռուստանովելի նոր՝ 2021 թվականի շարունակության մեջ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
(2620) Սանտանա

(2620) Սանտանա (անգլ.՝ Santana), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,859803 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6576 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,062 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1766,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,203798 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2620) Սանտանա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Խաչ և սուր (հուշարձան, Ծովազարդ)

«Խաչ և սուր» հուշարձան, արձանախումբ Սևանա լճի ափին՝ Ծովազարդ գյուղի տարածքում՝ նվիրված ազգային ազատագրական պայքարի հերոսներին։


== Պատմություն ==
Արձանախումբը պատրաստվել է ծովազարդցի Փայլակ Հայրապետյանի ֆինանսավորմամբ։ Հուշարձանի էսքիզի քննարկմանը մասնակցել է գյուղի ակտիվը։ Արձանախպումբը ստեղծվել է 1988-1993 թվականներին։ Հուշարձանի նյութը բազալտ է։
Արձանախումբը բաղկացած է կնոջ և տղամարդու 5 մետր բարձրությամբ և խաչը բռնած 3 մետր բարձրությամբ երեխայի արձաններից։


== Հեղինակ ==
Քանդակագործ՝ Լևոն Թոքմաջյան
ճարտարապետ՝ Ժիրայր Պետրոսյան


== Ծանոթագրություններ ==
Բաղնիք (Խարբերդից հարավ-արևմուտք)

Բաղնիք (թուրքերեն՝ Işıkyolu), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից 30 կմ հարավ-արևմուտք, Նոր Մալաթիա-Խարբերդ ճանապարհի ձախ կողմում, Արևելյան Եփրատ գետի փախակողմյան Կարասու վտակի ակունքների մոտ։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 40 տուն բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (298301-298400)

Աստերոիդների ցանկ (298201-298300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (298401-298500)
 Աստերոիդների ցանկ (298201-298300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (298401-298500)
Բանդուրկա (այլ կիրառումներ)

Բանդուրկա, կարող է վերաբերել՝

Բանդուրկա - ավան, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում
Բանդուրկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում
Արմեն Աբրահամյան (պետական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արմեն Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)Արմեն Արամի Աբրահամյան (սեպտեմբերի 24, 1966(1966-09-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի պետական գործիչ, ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության Սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ (2012-2016)։


== Կրթություն ==
1986-1990 թթ. - սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի մաթեմատիկայի ֆակուլտետը՝ մաթեմատիկոսի որակավորմամբ։
1990-1991 թթ. - սովորել և ավարտել է Կադրերի վերապատրաստման ինստիտուտը՝ «Օպերացիոն համակարգեր և ծրագրավորում» մասնագիտությամբ։
1998 և 1999 թթ. - վերապատրաստվել է ՀՀ պետական կառավարման ակադեմիայում։


== Աշխատանքային գործունեությունը ==
1984-1986 թթ. - ծառայել է Խորհրդային բանակում։
1991-1992 թթ. - աշխատել է Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում որպես գլխավոր ծրագրավորող։
1991-1995 թթ. - աշխատել է Կուրորտաբանության և ֆիզիկական բժշկության ինստիտուտում որպես համակարգչային մասնագետ, ապա՝ գլխավոր մասնագետ։
1993-1994 թթ. - աշխատել է «Քոմփյութեր սերվիս» ընկերությունում որպես ծրագրավորող։
1995-1997 թթ. - աշխատել է Ամերիկայի հայկական համագումարում որպես վերապատրաստման և ռեսուրսային կենտրոնի մենեջեր։
1997–2005 թթ. - աշխատել է «ԱրմենՏել» ՓԲԸ-ում որպես ՏՏ գլխավոր տնօրինության ռազմավարության զարգացման և խախտումների բացահայտման վարչության ծրագրերի սպասարկման, լրացուցիչ ծառայությունների, թվային ծրագրավորման բաժինների ղեկավար։
2005-2008 թթ. - աշխատել է «Նորք» տեղեկատվավերլուծական կենտրոն ՓԲԸ-ում որպես ՏՏ գծով տնօրեն։
2008 թ. - աշխատել է «Ամերիա» ՓԲԸ-ում (USAID/CAPS ծրագիր) որպես ՏՀՏ կլաստերի պատասխանատու։
2008-2011 թթ. - աշխատել է «Նեյթըն Ըսսոշիեյթս» ՓԲԸ-ում (USAID/CAPS ծրագիր) որպես ՏՀՏ կլաստերի պատասխանատու։
2011-2012 թթ. - եղել է ՀՀ Աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության Սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետի առաջին տեղակալ։
2012 թ. հուլիսի 4-ին ՀՀ Վարչապետի որոշմամբ նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության պետ։


== Պարգևներ ==
Մարտական ծառայության մեդալ (2007)։
«1992-1994 թթ. ՄԱՐՏԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՄԱՍՆԱԿԻՑ» կրծքանշան (1997)։
ԵԿՄ կրծքանշան (1998)։
Արցախի մայրական հիմնադրամի «Մայրական երախտագիտություն» մեդալ (2002)։
Միլիցիայի օպերատիվ հակազդման ջոկատի (ՄՕՀՋ) վետերանների միության պատվոգիր (2005)։
ՀՀ ՊՆ «Անդրանիկ Օզանյան» մեդալ (2005)։
5-րդ բրիգադի ազատամարտիկների խորհրդի հուշամեդալ (2007)։
Այլ հուշամեդալներ և շնորհակալագրեր։Ամուրի է։ Տիրապետում է ռուսերեն և անգլերեն լեզուներին։ Հայաստանի հանրապետական կուսակցության անդամ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Անդամահատման դանակ

Անդամահատման դանակ, վիրահատական գործիքներ, որոնք օգտագործվում են վերջույթների ծայրահատման և դիահերձման ժամանակ։


== Նկարագրություն ==
Անդամահատման դանակը կազմված է մեծ, հաճախ հաստ բռնակից, լայն վզիկից, երկար շեղբից և ուղղահայաց կտրող եզրից։ Շեղբի լայնությունը մեծ չէ դանակի երկարության համեմատ։ Ինչպես նաև անդամահատման դանակը ակոսիկ, որը տեղակայված է շեղբի երկայնքով։
Ըստ չափսերի դանակները բաժանվում են՝

անդամահատման փոքր դանակներ՝ 11-13 սմ երկարությամբ
անդամահատման միջին դանակներ՝ 14-15 սմ երկարությամբ
անդամահատման մեծ դանակներ՝ 16-22 սմ երկարությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==