armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռելեային պաշտպանություն

Ռելեային պաշտպանություն էլեկտրական համակարգերի, ռելե պարունակող ինքնավար հարմարանքների համախումբ (կամ առանձին հարմարանք), որը նախատեսված է էներգետիկական համակարգի վնասված կամ ոչ նորմալ ռեժիմում աշխատող տարրի ավտոմատ բացահայտման և անջատման համար։ Որոշ դեպքերում ռելեային պաշտպանություն կարող է արձագանքել համակարգի աշխատանքի նորմալ ռեժիմի այլ խախտումներին (օրինակ, հոսանքի կամ լարման բարձրացմանը), միացնել ազդանշանային համակարգը կամ անջատել համակարգի համապատասխան տարրը։ էլեկտրական համակարգերի հիմնական վնասվածքներից է կարճ միացումը, որի ժամանակ տեղի է ունենում լարման կտրուկ և անհավասարաչափ նվազում և հոսանքի զգալի մեծացում համակարգի առանձին տարրերում։ Կարճ միացումի բացասական հետևանքները կարելի է նվազագույնի հասցնել ռելեային պաշտպանության օգնությամբ։ Որպես կանոն, էլեկտրական համակարգի բոլոր տարրերը (գեներատորները, տրանսֆորմատորները, էլեկտրահաղորդման գծերը, կայանների ու ենթակայանների շինաները ևն) սարքավորում են ռելեային պաշտպանության առանձին հարմարանքներով։ Ռելեային պաշտպանությանը ներկայացվող պահանջներն են․ ընտրողականությունը, զգայունությունը, արագագործությունը և հուսալիությունը։ Ռելեային պաշտպանությանը ընտրողականությունն ապահովում է կարճ միացումի դեպքում ցանցի միայն վնասված տեղամասի անջատումը։ Ըստ ընտրողականության մակարդակի ռելեային պաշտպանություն լինում է բացարձակ ընտրողական, հարաբերական ընտրողական և ոչ ընտրողական։
Զգայունությունն ապահովում է տարրի աշխատանքի ոչ նորմալ ռեժիմի դեպքում առաջացող ռելեային պաշտպանության ռեակցիան էլեկտրական մեծությունների փոփոխության նկատմամբ։ Այն բնութագրվում է զգայունության գործակցով։
Արագագործությունն ապահովում է վնասված տարրի արագ անջատումը, որն անհրաժեշտ է զուգահեռ աշխատող կայանների կայունությունը պահպանելու, ասինխրոն և սինխրոն էլեկտրաշարժիչներն աշխատանքի մեջ պահելու, վնասվածքների չափերը փոքրացնելու, հակավթարային համակարգային ավտոմատիկայի գործողության արդյունավետությունը բարձրացնելու համար։ Մինչև 0,1–0,2 վրկ ժամանակամիջոցում գործող պաշտպանությունը համարվում է արագագործ պաշտպանություն։ Ժամանակակից արագագործ պաշտպանությունը կարող է գործել 0,02–0,04 վրկ ընթացքում։
Հնուսալիությունն ապահովում է ռելեային պաշտպանության համար որոշակի գոտու սահմաններում դրա անխափան աշխատանքը կարճ միացումների ժամանակ և սխալ գործողությունների բացառումը այն ռեժիմներում, որոնցում ելեային պաշտպանության աշխատանքը չի նախատեսված։
Էլեկտրահաղորդման գծերի համար հիմնականում կիրառում են առավելագույն հոսանքային (ուղղորդված և չուղղորդված) հեռավորական, դիֆերենցիալ և բարձրահաճախային պաշտպանությունները։ Բացի այդ, յուղի մեջ ընկղմված ապարատների (օրինակ, տրանսֆորմատորների, ռեակտորների) համար կիրառում են գազային պաշտպանություն։


== Գրականություն ==
Федосеев А․ М․, Релейная защита электрических систем, М․, 1976
Чернобровов Н․ В,, Релейная защита, 5 изд․, перераб․, М․, 1974․
Ռոգոժկինո (Ազովի շրջան)

Ռոգոժկինո (ռուս.՝ Рогожкино ), գյուղակ Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Ազովի շրջանում։ Ռոգոժինսկովո գյուղական համայնքի շրջկենտրոնն է։ 
Բնակչությունը կազմում է մոտ 1000 մարդ։ Հիմնվել է 1838 թվականին։
DF-41

DF-41 (չինարեն Արևելյան Քամի-41), չինական միջուկային միջմայրցամաքային բալիստիկ հրթիռ, որը գտնվում է Չինական բանակի 2-րդ հրետանային կորպուսի ենթակայության տակ
Ենթադրվում է, որ այն ունի 15000 կմ հեռահարություն և սահմանազատիչ գլխադասային մաս, պարունակում է մինչև 12 մարտագլխիկ։ Ծրագիրը մշակվում է 1980-ականներից և հիմա կապվում է Ցզյույլան-2 ծրագրի հետ։
Ռազմական փորձագետները սպասում էին, որ այն կներկայացվի 2009 թվականի զորահանդեսին։ Միաժամանակ մինչև հիմա այն ոչ մի ռազմական շքերթի ժամանակ չի ներկայացվել։ Սպասվում էր, որ DF-41-ը կհայտնվի սպառազինության մեջ 2010 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սմոգիրի

Սմոգիրի (ռուս.՝ Смогири), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զաստավնա

Զաստավնա (ուկրաիներեն՝ Заставна), քաղաք Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Զաստավնայի շրջանում, շրջկենտրոն։ Հիմնադրվել է 1589 թվականին։
2011 թվականի տվյալներով Զաստավնա քաղաքում բնակվում էր 12 159 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ալ-Ջանուդիայի շրջան

Ալ-Ջանուդիայի շրջան (արաբ․՝ ناحية الجانودية‎‎), Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր Իդլիբի մարզում։ Հանդիսանում է Ջիսր ալ-Շուղուրի գավառի չորս շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Ալ-Ջանուդիա քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 19 642 բնակչություն։ Տարածքը կազմում է 119.81 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==
Վարդաբաց (գյուղ, Քաշաթաղի շրջան)

Վարդաբաց,  գյուղ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի Վարդաբաց համայնքում, որն օկուպացված է Ադրբեջանի զինված ուժերի կողմից։ Ըստ Արցախի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման՝ այն հանդիսանում է Քաշաթաղի շրջանի բնակավայր, իսկ ըստ Ադրբեջանի վարչաատարածքային բաժանման՝ համարվում է Կուբաթլուի շրջանի բնակավայր։


== Անուն ==
Բնակավայրի հայկական անունը Վարդաբաց է։ Գյուղի Վարդաբաց անվանումն էլ տրվել է Օնիկ Նաջարյանի կողմից այն հիմնավորմամբ, որ գյուղը, վերևից դիտելով, վարդի բացվելու տեսարանի է նման։
Ադրբեջանցիներն այն անվանում են Աբիլջա։
Քարոտան գյուղի հետ միասին ձևավորում են Վարդաբաց համայնքը։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը հարթավայրային է, ունի 2477.4 հա տարածք, որից 928.0 հա գյուղատնտեսական նշանակություն, 1473.9 հա անտառային հողեր։ Վարդաբաց համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Որոտան գետը։
Տեղաբաշխված է հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում։ Բերձոր շրջկետնտրոնից գտնվում է 83 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 120 կմ հեռավորության վրա։
Բնակավայրի տարածքում խմելու ջրի համար առկա են թվով 15 գործող անհատական ջրհորներ։
Բնակավայրի տարածքով է անցնում Վարդաբաց-Կրմեն ոռոգման ջրատարը։


== Պատմություն ==
Գյուղը տեղակայված է Արցախի Հանրապետության հարավարևմտյան հատվածում՝ Քաշաթաղի շրջանում՝ նախկինում՝ Սյունիքի Հաբանդ գավառում ։ Բնակավայրը տեղաբաշխված է Քաշաթաղի շրջանի հարավային հատվածում՝ Որոտան գետի ստորին հոսանքի աջափնյակում։
18-րդ դարի վերջերին և 19-րդ դարի սկզբներին Ղարաբաղի խաների և քրդական ցեղերի ճնշումների տակ տարածաշրջանի գյուղերը հայաթափվել են։
1920 թվականին Որոտանի ստորին հոսանքի տարածքները բռնակցվել են Խորհրդային Ադրբեջանին։ Այդ տարիներին խորհրդային Հայաստանի սահմանամերձ շրջաններում Ադրբեջանի կառավարությունը ստեղծել էր քրդաբնակ գյուղեր, որոնց մի քանի տասնամյակների ընթացքում թուրքացրել են։ Այդպիսի բնակավայրերից մեկն էլ դարձել էր Վարդաբաց գյուղը։ 1923 թվականին վերոհիշյալ գյուղը գտնվում էր ԱԽՍՀ Կարմիր Քուրդիստանի,իսկ 1930 թվականին՝ Կուբաթլուի շրջանի կազմում։
1993 թվականին Արցախի Հանրապետության Պաշտպանության բանակի հարվածների տակ գյուղը ազատագրվել է։ Բնակավայրը վերաբնակեցվել է 1997 թվականին, և առաջին բնակիչներն են եղել Հայաստանի Հանրապետության Գեղարքունիքի մարզի Սևան քաղաքից Գրիգոր Ղարիբյանի և Օնիկ Նաջարյանի ընտանիքները։
2020 թվականի Արցախյան երկրորդ պատերազմի հետևանքով գյուղը հայաթափվել և անցել է Ադրբեջանի հսկողության տակ։


== Բնակչություն ==
2015 թվականին Վարդաբաց համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 59 մարդ, կա 18 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ և հողագործությամբ։


== Հասարարակական կառույցներ ==
2015 թվականի դրությամբ համայնքում գործում էր գյուղապետարան։


== Ծանոթագրություններ ==
Տիգրան Երկաթ

Տիգրան Երկաթ (Կարապետ Պիլեզիկճյան) (1870, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - 1899, Եգիպտոսի խեդիվատ, Օսմանյան կայսրություն), հայ գրող, հրապարակախոս, գրական-հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Փոքր հասակից, 1880 թվականին, մոր հետ մեկնել է Փարիզ, որտեղ ստացել է կրթությունը։ Եղել է Եվրոպայի և Ամերիկայի բազմաթիվ քաղաքներում։ Ֆրանսերենին զուգընթաց սովորել է նաև անգլերեն։ Ֆրանսիական պարբերականներում հրատարակել է բազմաթիվ հոդվածներ արևելքի ժողովուրդների, արևելյան կենցաղի ու սովորությունների, հայկական հարցի վերաբերյալ։ Հիմնական աշխատակիցն է եղել «Նուվել ռեվյու», «Ինտերնասիոնալ», «Ֆիգարո» և այլ պարբերականների։ Համարվել է ճանաչված ու հարգված դեմք Ֆրանսիայում։ Մտերմական կապեր է ունեցել Էմիլ Զոլայի, Ժան Ժորեսի և այլ ականավոր դեմքերի հետ։ 1893 թվականին վերադարձել է Պոլիս, զբաղվել ֆրանսերենի ուսուցչությամբ, միաժամանակ գաղտնի թղթակցել Փարիզում հրատարակվող «Ռևյու դե ռևյու» պարբերականին, որտեղ տպագրել է Գամառ Քաթիպայի հայրենասիրական ոտանավորներից մի քանիսի ֆրանսերեն թարգմանությունը։ Սիմոն Սիմոնովիչ, Կարապետ և Միր Կարո ծածկանուններով հոդվածներ է տպագրել նաև Կ. Պոլսի «Հայրենիք» թերթում։ 1895 թվականի կոտորածներից հետո նորից մեկնել է արտասահման։ Եղել է Աթենքում, կարդացել դասախոսություններ Հունական մամուլը մեծ հիացմունքով է խոսել նրա մասին։ Աթենքից մեկնել է Փարիզ, ապա՝ Բելգիա։ 1898 թվականին մեկնել է Եգիպտոս, որտեղ և մահացել է։ Պարբերական մամուլում տպագրած բանաստեղծությունները հետմահու լույս են տեսել «Մի քանի ժամ» վերնագրով։ Դեռևս 1900-ականների սկզբներից Եգիպտոսի Ալեքսանդրիա քաղաքում հիմնադրվել է նրա անունով «Տիգրան Երկաթ» մշակութային միությունը, որը նկատելի դեր է կատարել այդ գաղութի կյանքում։


== Աղբյուրներ ==
Քարեվանք

Քարեվանք, վանական համալիր Հայաստանի Վայոց ձորի մարզի Եղեգիս գյուղից 3 կմ հս-աե։ Թվագրվում է 9-րդ դարի շինություն։ Ընդգրկված է Եղեգիսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Տեղագրություն ==
Քարեվանքը գտնվում է Եղեգիս խորանդունդ, գեղատեսիլ ձորի աջափնյա սարալանջին։ Գետի մակարդակից 180մ բարձրության վրա։ 
Հերմոնի վանքից ուղիղ գծով հեռավորությունը կազմում է մոտավորապես 450 մ, սակայն երկու վանական համալիրները իրար կապող արահետի երկարությունը հասնում է մոտ 1 կմ։


== Ճարտարապետություն ==
Վանքի ավերակները թույլ են տալիս ենթադրել, որ վանական համալիրը կազմված է եղել երեք շինությունից։

Եկեղեցու գլխավոր մուտքի դիմաց միջանցք հիշեցնող նախասրահ է, որի մեջ են բացվում նշված երեք կառույցների մուտքերը։ Նախասրահը շարունակվում է և հարավային սենյակի մոտից թեքվում հարավ-արևելք՝ վերջանալով ժայռից մոտ 1.5-2մ հեռավորության վրա։ Այս մասում ամենայն հավանականությամբ, եղել է լուսամուտ, որտեղից հստակ երևում է Հերմոնի վանքը։
Հիմնական եկեղեցին կառուցված է ժայռի եզրին, մոտավորապես 7մ x 5մ չափերով։ Դատելով ամենուր ընկած սրբատաշ քարերից և որոշ մանրամասներից՝ այն գմբեթավոր է եղել։
Եկեղեցուն կից՝ նրա արևմտյան պատի աջ և ձախ կողմերում կան նույնպես հիմնովին ավերված երկու օժանդակ կառույցների հետքեր։ Այս երկու սենյակներից կամ մատուռներից հյուսիսայինը ավելի փոքր է քան հարավայինը։ Այն ունեցել է մոտավորապես 4մ x 4մ չափեր, որը մեզ ենթադրել է տալիս, որ ունեցել է քառակուսի հատակագիծ։
 Շինությունների մոտ պահպանվել է պարոն Հայրուտի 1322 թվականի նվիրատվական արձանագրությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Եղեգիս
Եղեգիսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Ագարվակ

Ագարվակ, գետակ Ճորոխ գետի ավազանում։ Անցնելով համանուն յայլայով՝ ձախից միանում է Օլթիի վտակ Տայոց-քար օժանդակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Կարենիս

Կարենիս (նախկինում Գյումուշ), գյուղ Կոտայքի մարզում, Հրազդան գետի հովտում, մարզկենտրոնից 16 կմ հարավ-արևմուտքում։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակերևույթից 1450 մ բարձրության վրա։
Կարենիս է վերանվանվել 1991 թվականի ապրիլի 3-ին։


== Բնակչություն ==
Կարենիսի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ և դաշտավարությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կարենիսն ունի 7-րդ դարի միանավ բազիլիկ եկեղեցի և Մաթևոս Առաքյալի վանքը (15-րդ դար), որը հայտնի է Կարենիս կամ Կարենավանք անվամբ։


== Տես նաև ==
Կարենիսի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլի (այլ կիրառումներ)

Վասիլի, կարող է վերաբերել՝

Վասիլի (Կամախի գավառ) - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կամախի գավառակում
Վասիլի - ռուսական արական անուն
(9673) Կունիշիմակատո

(9673) Կունիշիմակատո (անգլ.՝ Kunishimakoto), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Սատորու Օտոմոյի կողմից Կիյոսատոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,217308 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7958 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6388 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1205,97 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,298514 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,05° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9673) Կունիշիմակատո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արևմտյան Սիդնեյի համալսարան

Արևմտյան Սիդնեյի համալսարան (անգլ.՝ University of Western Sydney), Նոր Հարավային Ուելսի Սիդնեյի համալսարաններից մեկը։


== Պատմութույն ==
Համալսարանը հիմնադրվել է 1989 թվականին, իր մեջ ներառելում է մի քանի այնպիսի ուսումնական հաստատություններ, ինչպիսիք են Պարամատտայի որբ աղջիկների դպրոցը (1813) և Հոուքսբերի գյուղատնտեսական քոլեջը (1891)։ 2009 թվականին համալսարանում սովորում էին 37426 ուսանողներ։
Ներկայումս համալսարանը կազմակերպում է մի քանի ճամբարներ Սիդնեյի արևմտյան արվարձաններում՝ Պարրամատայում, Ռիչմոնդում, Բելէթաունում, Փեմթիրում, Բենքսթաունում և Քեմբելթաունում։ Արևմտյան Սիդնեյի համալսարանը մտնում է աշխարհի ամենամեծ բուհերի մեջ։


== Կառուցվածք ==
Կառուցվածքային ստորաբաժանումներ.

բիզնես դպրոց,
ինֆորմատիկայի, տեխնիկայի և մաթեմատիկայի դպրոց,
մանկավարժական դպրոց,
հումանիտար գիտությունների դպրոց,
իրավունքի դպրոց,
բժշկական դպրոց,
բուժքույրական դպրոց,
սոցիալական գիտությունների և հոգեբանության դպրոց,
առողջապահության դպրոց։


=== Հետազոտական ինստիտուտներ և կենտրոններ ===
Հուքսբերի էկոլոգիական ինստիտուտ
Մշակույթի և հասարակության ինստիտւտ
Տեղեկատվության ինստիտուտ
Մարքսի ինստիտուտ
Բժշկական կոմպլեմենտային կենտրոն (CompleMED)
Մանկավարժության հետազոտական կնետրոն
Հոգեբանության և մանկավարժության կենտրոն
Մուսուլմանական հասարակության ուսումնասիրման կենտրոն
Ուրբանիստական գիտահետազոտական կենտրոն
Գրականության գիտահետազոտական կենտրոն


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Խճուղի

Խճուղի (ֆր.՝  chaussée), ամուր ծածկ (խճաքարե, երկաթբետոնե, ասֆալտե, ասֆալտբետոնե և այլն) ունեցող ճանապարհ՝ անռելս տրանսպորտի շարժման համար, բնահողային հիմքով, ջրի անցկացման համար հարմարանքով։ Հեծանվային ճանապարհների բացակայության դեպքում խճուղիով կարող են անցնել նաև հեծանիվներն ու մոտոցիկլետները։ Խճուղուն զուգահեռ կարող է լինի ռելսային (երկաթուղային) ճանապարհ։ Հատկապես Ռուսաստանում և աշխարհի մի շարք այլ պետություններում այդպես է կոչվում քաղաքի ծայրամասում գտնվող ճանապարհը, որը տանում է դեպի քաղաք։ Շատ հաճախ «խճուղի» անվանումը պատմական նշանակություն ունի և միացվում է որևէ փողոցի անվան հետ, օրինակ՝ Թբիլիսյան խճուղին քաղաք Երևանում։


== Անվան պատմությունը ==
Հասկացությունը լայնորեն կիրառվում էր 19-րդ դարից մինչև 20-րդ դարի կեսերը «բոլոր եղանակների ճանապարհ» հասկացության փոխարեն։ Սկսած 20-րդ դարի 50-ական թվականներից խճուղու տակ հասկացվում է բնակեցված վայրերի միջև գտնվող ավտոտրանսպորտային ճանապարհ։


== Գրականություն ==
«Խճուղի»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Միրալեմ Պյանիչ

Միրալեմ Պյանիչ (բոս․՝ Miralem Pjanić, ապրիլի 2, 1990(1990-04-02)[…], Տուզլա), Բոսնիացի ֆուտբոլիստ, Բարսելոնա ֆուտբոլային ակումբի կիսապաշտպան։


== Կարիերա ==
2010 թվականի մարտի 10-ին Չեմպիոնների Լիգայի 2009/10 մրցաշրջանի 1/8 եզրափակիչի Մադրիդի Ռեալի հետ արտագնա խաղում դարձավ գոլի հեղինակ և օգնեց Լիոնի Օլիմպիկին անցնել հաջորդ փուլ։
2011 թվականի օգոստոսի 31-ին պայմանագիր կնքեց իտալական Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Միրալեմ Պյանիչի պաշտոնական կայքը Archived 2008-09-05 at the Wayback Machine.
Միրալեմ Պյանիչը Uefa.com-ում
Անհատական պրոֆիլը Ռոմայի պաշտոնական կայքում Archived 2015-03-29 at the Wayback Machine.
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1926/1927

1926/1927 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը երեսունիններորդն էր։ Հաղթանակը կիսեցին  Շոտլանդիա և  Անգլիայի հավաքականները։
Մրցաշարը մեկնարկեց 1926 թ. հոկտեմբերին  Անգլիա- Իռլանդիա խաղով, որում թիմերը փոխանակեցին երեքական գնդակ։ Ապա շոտլանդացիները վստահ հաղթանակներ տարան ուելսցիների, ապա և իռլանդացիների նկատմամբ։ Անգլիացիները երեքական գնդակ փոխանակեցին նաև ուելսցիների հետ։ Մրցաշարի ելքը վճռվեց  Շոտլանդիա- Անգլիա խաղում, որում չեմպիոնի տիտղոսը շոտլանդացիների հետ կիսելու համար անգլիացիներին բավարարում էր միայն արտագնա հաղթանակը, և նրանք հասան իրենց նպատակին Դիքսի Դինի երկու գոլերի շնորհիվ։ Երրորդ մրցանակակրին որոշող խաղում իռլանդացիներն ու ուելսցիներիը գրանցեցին արդյունավետ ոչ-ոքի և բաժանեցին 3-4 տեղերը։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==
Խ = Խաղ; Հ = Հաղթանակ; Ո = Ոչ-ոքի; Պ = Պարտություն; ԽԳ = Խփած Գնդակ; ԲԳ = Բաց Թողած Գնդակ; ԳՏ = Գնդակների Տարբերություն; Մ = ՄիավորԱղբյուր. 

Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։


== Արդյունքներ ==


== Հաղթող ==


== Ռմբարկուներ ==
Fitbit

Fitbit, Inc., ամերիկյան կազմակերպությունը, որը զբաղվում է նույնանուն բռենդային սպառողական էլեկտրոնիկայի և ֆիտնես համար նախատեսված կրվող սարքերի արտադրությամբ։ Հիմնականում նրանք արտադրում են ֆիտես-թրեքերներ, ինչպես նաև «խելացի» Wi-Fi կշեռքներ։ Գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Կալիֆոռնիա նահանգի Սան Ֆրանցիսկո քաղաքում։


== Ապրանքներ ==
Արտադրանքի հիմնական հատկությունը նրանում տեղադրված անլար մոդուլն է, որը թույլ է տալիս հետևել թևնոցի գրանցած արդյունքներին նոթբուքով կամ սմարթֆոնով։ Շնորհիվ այս ֆունկցիայի Fitbit-ի օգտատիրոջ ֆիզիկական ակտիվության մասին տեղեկությունները տեսանելի է դառնում իր ընկերներին։
Ըկերությունը արտադրած ֆիտնես-թրեքերների մեծ մասը տեղադրված է թևնոցներում և խելացի ժամացույցներում։ Բացի սրանից ընկերությունը սպառողին է առաջարկում «խելացի» կշեռքներ՝ Fitbit Aria, որը չափում է օգտատիրոջ քաշը և առցանց ցուցադրում Wi-Fi-ի միջոցով։


== Fitbit Charge HR ==
Իր նախկին Fitbit Charge տարբերակից տարբերվում է նրանով, որ նրանում կա տեղադրված սրտի ռիթմի չափման լուսային ընթերցիչ և թևնոցի ավելի գեղեցիկ դիզային։  Ինչպես նաև տեղադրված է քնի մոնիթորինգի հնարավորություն։


== Fitbit Blaze ==
Fitbit-ը նոր թրեքերը Fitbit Blaze անունով ներկայացրեց 2015 թվականի հունվարին CES-ի շրջանակներում։ Blaze դարձավ ըներության առաջին թևնոցը, որը օժտված էր գունավոր և սենսորային էկրանով և դասվում է «խելացի ժամացույցների» շարքին։ Այս մոդելը հիմնականում նախատեսված է սպորտով զբաղվող մարդկանց համար, սակայն Fitbit-ը նաև առաջարկում է գոտիների փոխարինում՝ դարձնելով այն մետաղական։  Դրա հետ մեկտեղ թրեքերը ունի այնպիսի ֆունկցիոնալ ինչպիսին է սմաթրֆոնից ստացված ծանուցումների ցուցադրում։
Ստանդարտ սիլիկոնային գոտիով թևնոցի գինը սկսում էր $200-ից, կաշվից գոտիով տարբերակը $70-ից բարձր, իսկ մետաղականը $100։


== Fitbit Charge 2 ==
Սա ընկերության դասական Fitbit Charge HR թևնոցի հաջորդն է։ Այս թրեքերը, որը թողարկվել է 2016 թվականի սեպտեմբերին հագեցած է GPS-մոդուլով, ինչպես նաև կատարելագործված սրտի ռիթմի չափման  ասենսորով և թույլ է տալիս որոշել օրագիզմում թթվածնի քանակությունը։
Նոր Relax ֆունկցիան թույլ է տալիս կատարել շնչառական վարժություններ, իսկ նախկին մոդելների համեմատ նոր ավելի մեծ էկրանը ցուցադրում է համեմատաբար ավելի շատ բան։ Սակայն թրեքերի ղեկավարումը շարունակում է մնալ նույնը՝  կողային մեկ ստեղնի միջոցով։


== Fitbit Aria ==

Fitbit Aria-ն առաջին չկրվող սարքն է ընկերության կողմից և այն իրենից ներկայացնում է կշեռք, որում տեղադրված է Wi-Fi մոդուլ։ Կշեռքը կարող է իր մեջ պահել մինչև 5 օգտատիրոջ տվյալներ։


== Աքսեսսուարներ ==
Փոխարիվող գոտիներով ֆիտնես-թրքերները, ինչպիսին են օրինակ՝ Blaze և Alta, ընկերությանը հնարավորություն տվեցին վաճառքի հանել թևնոցների էլիտ և տարագույն թևնոցներ։


== Վեբ-կայք ==
Fitbit իր օգտատերերին անկախ գնված ապրանքից, կարող են օգտվել կայքից fitbit.com։ Կայքը հավաքում է տեղեկություն հասանելի սարքերի մասին, ինչպես նաև մեխանիկական ներմուծել և հետևել ծախսած կիլոկալիորիաներին և ջրին, կատարել քաշի մոնիտորինգ և այլն։


== Տես նաև ==
Mi Band
Ֆիտնես թրեքեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կամչատկայի թերակղզի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամչատկա (այլ կիրառումներ)Կամչատկա (ռուս.՝ полуостров Камчатка), թերակղզի Ասիայի հյուսիս-արևելքում։ Ողողվում է Օխոտի, Բերինգի ծովերով և Խաղաղ օվկիանոսով։


== Անվան առաջացում ==
Գոյություն ունեն ավելի քան 20 տարբերակներ «Կամչատկա» անվան առաջացման վերաբերյալ։
Ըստ Բ․ Պ․ Պոլևոյի՝ «Կամչատկա» անվանումն առաջացել է Կամչատկա գետի անվանումից, իսկ գետը անվանվել էր ի պատիվ Իվան Կամչատիյի։ 1965 թվականին տուրք հավաքելու նպատակով ուղարկվել էին դեպի Պենժին գետը Ֆյոդոր Չուկիևը և Իվան Իվանովը «Կամչատիյ» մականունով (մականունը տրվել էր այն պատճառով, որ նա միշտ կրում էր միայն մետաքսյա շապիկ, իսկ այն ժամանակներում մետաքսը կոչում էին «Կամչատյան կտոր» կամ «Դամասկ»)։


== Ռելիեֆ ==
Ռելիեֆում աչքի են ընկնում Սրեդիննի (Իչինյան Սոպկա հրաբուխը, 3621 մ) և նրան զուգահեռ Արևելյան լեռնաշղթաները, դրանց միջև՝ Կենտրոնական Կամչատկյան ցածրությունը 10-80 կմ լայնությամբ, որով հոսում է Կամչատկա գետը։ Թերակղզում կա 160 հրաբուխ․ 28-ը՝ գործող (Կլյուչևսկայա Սոպկա, 4750 մ ամենաբարձրը կետը, Շիվելուչ և այլն)։ Կամչատկայի հյուսիսում տարածված են տունդրանները, կենտրոնական մասում՝ անտառները, 1000 մետրից վեր՝ ալպյան մարգագետինները, լեռնային տունդրանները։


== Կլիմա ==
Կլիման ծովային մուսսոնային է, կենտրոնական և հյուսիսայ մասերում՝ չափավոր ցամաքային։ Փետրվարի միջին ջերմաստիճանը արևմուտքում -15 °C է, արևելքում՝ -11 °C, կենտրոնական մասում՝ -16 °C, օգոստոսինը, համապատասխանաբար, 12 °C, 12,5 °C, 16 °C, տարեկան տեղումները՝ 600-1100 մմ։


== Կենդանական աշխարհ ==
Կենդանիներից կան սամույր, աղվես, գայլ, արջ, ջրասամույր, մշկամուկ, հյուսիսային եղջերու։ Ամենատարածվավծ կենդանին է դարչնագույն արջը։ Կամչատկայի կենդանիների 80% կազմում եմ միջատները, կան շատ տեսակի սարդեր։


== Գրականություն ==
Камчатка, полуостров // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона։ В 86 томах (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Крашенинников С. П. Описание земли Камчатки. — П.։ Академия наук, 1755.
Ռենդոլֆ Սքոթ

Ջորջ Ռենդոլֆ Սքոթ (անգլ.՝ George Randolph Scott; հունվարի 23, 1898(1898-01-23), Օրինջ քաունթի, Վիրջինիա, ԱՄՆ - մարտի 2, 1987(1987-03-02)[…], Բևերլի Հիլզ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան։ 35 տարվա ընթացքում Սքոթը հայտնվել է տարբեր ժանրային ֆիլմերում, ներառյալ սոցիալական և հանցավոր դրամաները, կատակերգությունները, մյուզիքլները, արկածները, ռազմական ֆիլմերը, ինչպես նաև սարսափների և կինոֆանտաստիկայի մի քանի ֆիլմերում։ Այնուամենայնիվ, նրա ամենահիշարժան կերպարները կերտված են վեստեր ժանրում, որոնք մեծամասնություն են կազմում նրա ֆիլմացանկում։ Դրանց թվում են «Սրիկաները» (1942), «Քառասունհինգերորդ տրամաչափի Կոլտ» (1950), «Սանտա-Ֆե» (1951), «Դահիճի հանգույցը» (1952) ֆիլմերը, «Անծանոթը ատրճանակով» (1953) և «Դիլիժանսների պահակը» (1954), «Յոթը պետք է մահանան» (1956) և «Մեծ վախը» (1957)։ Վերջին անգամ կինոէկրաններին դերասանը հայտնվել է 1962 թվականին «Ցատկիր բարձրլեռնային ճանապարհով» ֆիլմում, որից հետո անցել է թոշակի, և հետագա տարիներն անվնաս անց է կացրել Կալիֆոռնիայի իր քաղաքամերձ տանը։


=== Անձնական կյանքը ===
Սքոթը ամուսնացել է երկու անգամ՝ դառնալով երկու երեխաների հայր երկրորդ կնոջից։ Բացի այդ, լուրեր են տարածվել նաև դերասանի համասեռամոլ լիենլու մասին, մասնավորապես` 1940-ական թվականներին Քերի Գրանտի հետ նրա ռոմանտիկ հարաբերությունների մասին։
Ռենդոլֆ Սքոթը մահացել է 89 տարեկան հասակում Բևեռլի Հիլզում՝ սրտի հիվանդության պատճառով։ Թաղված է Շառլոտի Էլմվուդ գերեզմանատանը։


== Ընտրյալ ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կուզնեցովո-Միխայլովկա

Կուզնեցովո-Միխայլովկա (ուկրաիներեն՝ Кузнецово-Михайлівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կուզնեցովո-Միխայլովկա գյուղում բնակվում էր 969 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գավելլո

Գավելլո  (իտալերեն՝ Gavello) , քաղաք Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում՝ Ռովիգո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1641 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 68 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 45010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0425։


== Ծանոթագրություններ ==
Հայաստանում հայտարարված սգո օրերի ցանկ

Տեղեկությունները տրված են ըստ Առավոտ թերթի հրապարակման.

Աղբյուրներ
«Առավոտ». ՀՀ–ում անկախության հաստատումից ի վեր, սուգ է հայտարարվել հինգ անգամ Archived 2022-02-11 at the Wayback Machine.
Սգո օր հայտարարելու մշակույթը Հայաստանում և այլուր


== Ծանոթագրություններ ==
Տատյանա Ավանեսովա

Տատյանա Ավանեսովա (փետրվարի 15, 1970(1970-02-15), Բուգուլմա, Թաթարստանի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետություն), ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի, հաղորդավարուհի։


== Կենսագրություն ==
Տատյանա Ավանեսովան ծնվել է 1970 թվականի փետրվարի 15-ին Թաթարական ԻԽՍՀ Բուգուլմա քաղաքում։ Ավարտել է Յարոսլավլի պետական թատերական ինստիտուտը՝ «դրամատիկական թատրոնի ու կինոյի դերասան» մասնագիտությամբ։
Աշխատում է Սերգիևո-Պոսադսկու Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում (ղեկավար՝ Գալինա Ժիգունովա)։ Շրջանային հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Կյանքի ծաղիկները» հաղորդման հեղինակն է և հաղորդավարը։
2008 թվականից նկարահանվում է կինոյում։


== Գործունեություն ==


=== Դերերը թատրոնում ===


=== Դերերը կինոյում ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ջումարա

Ջումարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խուլփի գավառակում։
Մինչև 1915 թ.-ը եղել է հայաբնակ գյուղ։
Ջումարան 1895 թ.-ի ջարդերի և 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ ավերվել է, իսկ բնակիչները կոտորվել են կամ տեղահանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խորգետակ (գետ)

Խորգետակ, գետ Հայաստանի Լոռու մարզում։ Սկիզբ է առնում Չքնաղի լեռների հյուսիսային լանջերից և ձախից միախառնվելով Չքնաղ գետին կազմավորում Սևջուր գետը։ Երկարությունը՝ 10 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Սիոն եկեղեցի (Վաչիան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Սիոն եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Սիոն եկեղեցի, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցի, գտնվում է Վրաստանի Ախալքալաքի մունիցիպալիտետում, Ախալքալաք քաղաքից 6 կմ դեպի հարավ, հայաբնակ Վաչիան գյուղում, կառուցվել է 19-րդ դարի 30-ական թվականներին։ Եկեղեցու մասին ամենից հին տեղեկությունները պահպանվել են Վրաստանի և Իմերեթի թեմի եկեղեցիների տեղեկագրերում։ 1866 թվականի տվյալներով եկեղեցին հիշատակվում է որպես փայտաշեն կառույց, իսկ 1885 թվականին՝ որպես քարաշեն։ 
1887 թվականի «Նոր Դար» ամսագրում կա անրադարձ այս եկեղեցու մասին, որտեղ եկեղեցին բնութագրվում է որպես «բաւական գեղեցիկ նորաշէն եկեղեցի»։  
Եկեղեցու վերաբերյալ կան նաև հիշատակումներ  1880-ական և 1905-ական թվականների տեղեկագրերի մեջ։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցին գմբեթավոր տիպի կառույց է, այն կառուցվել է տուֆ տեսակի քարից, նրա  չափսերն են (17.96 x 11.2) մետր։ Եկեղեցու հյուսիսային և հարավային պատերը սվաղած են, իսկ արևելյան և արևմտյան պատերը երեսապատված են տուֆի սալիկներով։ Մուտքը գտնվում է արևմտյան կողմում, իսկ եկեղեցու հարավային և արևելյան պատերին բացված են երեքական պատուհաններ։  Մուտքի վերևի մասում՝ տանիքին զանգակատունն է։ Տանիքը երեսապատված է թուջով, որի վրա գմբեթն է։  
Խորանը գտնվում է արևելյան մասում, իսկ նրա աջ և ձախ կողմերում կան ավանդատներ։ Մկրտության ավազանն է գտնվում է հյուսիսային պատին։  
1850-1880-ական թվականներին եկեղեցու հոգևոր կազմն է եղել՝  քհն․ Տեր Սիմեոն Կարապետյանը, Հարություն քհն. Իշխանյանցը, Գաբրիել քհն. Մկրտչյանը, Սիմեոն քհն. Տեր-Գաբրիելյանը, Տեր Կարապետը և դպիր` Հովհաննես Տեր-Սիմոնյանը։ 
Խորհրդային անաստվածության տարիներին եկեղեցին խոնարհվում է։ Իսկ արդեն հետխորհրդային շրջանում, 1990-ական թվականներին գյուղի բնակչության ջանքերով եկեղեցին հիմնովին վերակառուցվում է, և բազիլիկ եկեղեցին վերածվում է գմբեթավորի։ 
2016 թվականի հոկտեմբերին, ձեռամբ Վիրահայոց թեմի առաջնորդ Գերաշնորհ Տեր Վազգեն եպիսկոպոս Միրզախանյանի, եկեղեցին վերաօծվեց։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Իվաշչենկովսկի գյուղական խորհուրդ (Գլուխովսկի շրջան)

Իվաշչենկովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Іващенківська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվաշչենկովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 320 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Չիլխորոզ (Էրզրումի գավառ)

Չիլխորոզ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Չիլխորոզ գետակի անտառապատ հովտում, Չիլխորոզ լեռան մոտակայքում, Օլթի գյուղաքաղաքից 33-34 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կանոնավոր քառանիստ

Կանոնավոր քառանիստ (կանոնավոր տետրաեդր, հունարեն՝ tetra՝ չորս և hedra՝ նիստ), երկրաչափական մարմին, կանոնավոր բազմանիստ, որի բոլոր նիստերը կանոնովոր եռանկյուններ են։


== Հատկություններ ==
Յուրաքանչյուր գագաթից դուրս է գալիս 3 նիստ, հետևաբար յուրաքանչյուր գագաթի հարթ անկյունների գումարը 180º է։
Կանոնավոր տետրաեդրին հնարավոր է ներգծել օկտաեդր։
Կանոնավոր տետրաեդրին հնարավոր է ներգծել խորանարդ երկու տարբեր ձևերով։
Կանոնավոր տետրաեդրին հնարավոր է ներգծել իկոսաեդր։
Կանոնավոր տետրաեդրը կարելի է բաժանել մեկ օկտաեդրի (մեջտեղում) և չորս տետրաեդրերի։
		


== Կանոնավոր քառանկյունը բնության մեջ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կանոնավոր քառանիստը MathWorld-ում
Sumitomo Fudosan Roppongi Grand Tower

Sumitomo Fudosan Roppongi Grand Tower (ճապ.՝ 住友不動産六本木グランドタワー Սումիտոմո ֆուդո:սան Ռոպպոնգի Գուրանդո Թավա։), 231 մետր բարձրությամբ և 43-հարկանի երկնաքեր՝ տեղակայված Ճապոնիայի Տոկիո քաղաքի Մինատո շրջանի Ռապպոնգի 3-2-1 հասցեում։ Շենքը կառուցվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ից մինչև 2016 թվականի մարտը, շենքը բացվել է 2016 թվականի աշնանը։ Sumitomo Fudosan Roppongi Grand Tower-ն իր բարձրությամբ 9-րդն է Տոկիոյում և 15-րդը՝ Ճապոնիայում։ Տեղակայված է Տոկիոյի Ռոպպոնգի շրջանում՝ Izumi Garden Tower երկնաքերի հարևանությամբ, որը ևս պատկանում է Sumitomo Realty & Development-ին։
Շենքը նախագծվել է Nikken Sekkei Ltd ընկերության կողմից և կառուցվել է Obayashi Corporation ու Taisei Corporation ընկերությունների համատեղ աշխատանքի արդյունքում։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Ճապոնիայի ամենաբարձր կառույցների ցանկ
Նագոյա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական վեբկայք Archived 2016-12-05 at the Wayback Machine.
Մ.թ.ա. 157


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Սանատրուկը պարթևների արքա
Գայոս Մարիոս-Հռոմեացի զորավար


== Մահեր ==
Միս (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միս (այլ կիրառումներ)Միս (ռուս.՝ Мыс), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յակովլևո (գյուղ, Բուտուրլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՅակովլևոՅակովլևո (ռուս.՝ Яковлево), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բուտուրլինսկի շրջանի կազմում։ Ընդգրկված է Կամենիշչենսկի գյուղական խորհրդում։
Գյուղն ունի քաղաքաշինության և ճարտարապետության հուշարձան Սուրբ Նիկողայոս Հրաշագործ եկեղեցի՝ թվագրված 1817 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9292) 1982 UE2

(9292) 1982 UE2, աստերոիդ Մարսի ուղեծիրը հատող աստերոիդների խմբում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,195602 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,5702 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,821 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1188,31 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,302952 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,34° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9292) 1982 UE2 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բաղըրսըխ (այլ կիրառումներ)

Բաղըրսըխ, կարող է վերաբերել՝

Բաղըրսըխ - գետ Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում
Բաղըրսըխ - լեռ Փոքր Կովկասում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում
Աստերոիդների ցանկ (79001-79100)

Աստերոիդների ցանկ (78901-79000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (79101-79200)
 Աստերոիդների ցանկ (78901-79000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (79101-79200)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (75001)-(80000)»։ www.minorplanetcenter.net
Լախնա (Պիզմայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լախնա (այլ կիրառումներ)Լախնա (ռուս.՝ Лахна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պիզմա գետի ձախ ափին՝ 16 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 53 կմ է, ավազանի տարածքը 333 կմ2։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի Սպիտակ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կեմ գետի ակունքն է սկսած Յուշկոզերսկի հիդրոհանգույցից մինչև Կիրվոպորոժսկի հիդրոհանգույց, գետի ենթաավազանը բացակայում է։ Գետի գետային ավազանը Կոլսկի թերակղզին և Կարելիի, թափվում է Սպիտակ ծով։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020000912102000003594
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000359
Ավազանի կոդը - 02.02.00.009
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Դենիս Կուրյան

Դենիս Ալեքսանդրի Կուրյան (հուլիսի 24, 1984(1984-07-24), Բոբրույսկ, Մոգիլյովի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայկական ծագումով բելառուս լրագրող, հեռուստահաղորդավար, գործարար։


== Կենսագրություն ==
Դենիս Կուրյանը ծնվել է 1984 թվականի հուլիսի 24-ին, Մոգիլյովի մարզի Բոբրույսկ քաղաքում։ 2001 թվականին ավարտել է Մինսկի թիվ 11 գիմնազիան։ Առաջին բարձրագույն կրթությունը ստացել է Բելառուսի Հանրապետության նախագահին առընթեր պետական ​​կառավարման ակադեմիայում՝ դառնալով արտաքին տնտեսական գործունեության պետական կարգավորման մասնագետ։ 2008 թվականին ստացել է MBA աստիճան։


== Աշխատանք հեռուստատեսությունում ==
2000 թվականից սկսել է աշխատել հեռուստատեսությամբ։ Առաջին անգամ հայտնվել է «5x5» երիտասարդական թոք-շոուի էկրաններին, որը հեռարձակվել է BT հեռուստաալիքով։ Դենիս Կուրյանը վարել է այդ շոուն Դմիտրի Շեպելևի և Կատյա Պիտլևայի հետ։

11-րդ դասարանում հեռուստատեսությունից ստացել է 100 դոլարին համարժեք աշխատավարձ։ Մինչև 2012 թվականը աշխատել է Բելառուս-1 հեռուստաալիքում, վարել է «Գործնական կյանք» և «Հետաքրքրությունների շրջանակ» հաղորդումները, «Սպորտլոտո» խաղը։ 2012 թվականին տեղափոխվել է Բելառուսի համազգային հեռուստատեսություն հեռուստաալիք։ Այստեղ վարել է «Իմ բիզնեսը» և «Մեր առավոտը» ծրագրերը։


== Հաղորդավար ==
Շոու-բիզնեսի խոշոր իրադարձությունների հաղորդումների վարող և մեկնաբան է, ինչպիսիք են Եվրատեսիլը, Օսկարը և Գրեմմին։ Եղել է Մոսկվայի Կարմիր հրապարակում Ռուսաստանի օրվա համերգի հաղորդավարը (Ռոսիա հեռուստաալիքի ուղիղ հեռարձակում, 2012)։ 2019 թվականին եղել է Եվրոպական խաղեր 2019 թվականի ջահակիրներից մեկը։
2020 թվականի դեկտեմբերի 2-ին նա գործարկել է Youtube-ի «Ո՞ւր են փողերը, Դենիս» ալիքը։


== Բիզնես ==
28 տարեկանում Կուրյանը Մինսկում ունեցել է 50 սուրճի ավտոմատ մեքենաների ցանց։ 2015 թվականին Մինսկում բացել է արագ սննդի առաջին «Մայրիկը տանն է» ռեստորանը։ Աշխատանքի ընթացքում բիզնեսն աճել է՝ հասնելով մինչև յոթ կետի, հինգ ձեռնարկություն Մինսկում, մեկը Բրեստում և մեկը Մոգիլյովում։
Կուրյանը Promofilm.by ընկերության սեփականատերն է և կրեատիվ պրոդյուսերը, որը զբաղվում է հեռուստատեսային արտադրությամբ, գովազդով և ֆիլմերի պրեզենտացիայով։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է եղել Յուլիա Կոստյուկևիչի հետ։ Նրանք հանդիպել են 2007 թվականի դեկտեմբերին Ժոդինոյում՝ ԲելԱԶ-ի փորձարկման վայրում, որտեղ նկարահանել են ամանորյա տեսահոլովակ BT ալիքի համար։
2010 թվականի հունվարի 26-ին նրանք որդի են ունեցել՝ Կիրիլը։ Դենիսը և Յուլիան անունը ընտրել են ի պատիվ Մոսկվայի և Համայն Ռուսիո պատրիարք Կիրիլի։ 2012 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Միլանան։
2018 թվականի սկզբին Դենիս Կուրյանը պաշտոնապես հայտարարել է Յուլիա Կոստյուկևիչից իր ամուսնալուծության մասին, ում հետ ամուսնությունը տևել է 8 տարի։ 

2018 թվականից հանդիպում է Իրինա Գոյայի հետ, ով Գրոդնոյից է և միջոցառումներ է կազմակերպում։


== Պարգևներ ==
«Телевершина-2006» մրցանակի դափնեկիր «Լավագույն լրագրող» անվանակարգում
2015 թվականին probusiness.io պորտալի վերսիայով, նա ընդգրկվել է Բելառուսի մինչև 40 տարեկան գործարարների TOP-40 շարքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուսանկար (ֆիլմ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուսանկար (այլ կիրառումներ)Լուսանկար, 1970 թվականին Ալբերտ Մկրտչյանի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ավագի որդին, ռազմաճակատից լուսանկար ուղարկելով, հայտնում է հարազատներին, որ ինքն էլ նրանց լուսանկարը ստանալու մեծ փափագ ունի։ Սակայն նամակին անմիջապես հետևում է նրա մահվան լուրը։ Եվ լուսանկարվելու հավաքված ամբողջ տոհմից միայն Ավագին է հայտնի դառը ճշմարտությունը։


== Դերասաններ և նկարահանող անձնակազմ ==


=== Նկարահանող անձնակազմ ===
ռեժիսոր - Ալբերտ Մկրտչյան
սցենարիստ - Ալբերտ Մկրտչյան
օպերատոր - Ռուդոլֆ Վաթինյան
Նկարիչ - Էլեոնորա Մանդալյան
Կոմպոզիտոր - Մարտուն Իսրայելյան
Հնչյունային օպերատոր - Հ. Հակոբյան


=== Դերասանական անձնակազմ ===
Մհեր Մկրտչյան - Ավագ
Արուս Ասրյան - Արուս
Ալեքսանդր Հովհաննիսյան - փոստատար
Թաթուլ Դիլաքյան - լուսանկարիչ


== Տեխնիկական և այլ տվյալներ ==
Երկիրը Հայկական ԽՍՀ
Լեզուն հայերեն
Ֆիլմը գունավոր
Ձայնը - մոնո


== Հղումներ ==
«Լուսանկար» ֆիլմը «Հայկական կինո» կայքում Archived 2011-12-25 at the Wayback Machine.
«Լուսանկար» ֆիլմը Кино-Театр.ru կայքում
Ջանեթ Բրաուն

Ջեննեթ Ե. Բրաուն (մայիսի 13, 1934(1934-05-13), Բրոնքս շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի պաշտոնաթող եղած օրգանական դեղանյութերի քիմիկոս, պատմաբան, հեղինակ։


== Կյանք և կրթություն ==
Բրաունը ծնվել է 1934 թվականին ԱՄՆ-ի Բրոնքս (Նյու-Յորք) քաղաքում և իր ընտանիքի հետ տեղափոխվելուց հետո ընդունվել է Սթաթեն Այլենդի ավագ դպրոց։ Բրաունը Հանթերի քոլեջում 1956 թվականին քիմիայի ոլորտում բակալավրի աստիճան է ստացել։ Նա Հանթերի քիմիայի ծրագրի առաջին կուսրի երկու աֆրոամերիկցիներից մեկն էր։ Նա Միննեսոտայի համալսարանում 1958 թվականին օրգանական քիմիայի ոլորտում ստացել է մագիստրոսի աստիճան, դառնալով առաջին աֆրոամերիկացի կինը, ով հասել է այդ աստիճանին։
1980-ական թվականներին Բրաունը Նյու Ջերսի նահանգի Սամմիթ քաղաքից տեղափոխվել նույն նահանգի Հիլբորո քաղաքը։


== Գիտական կարիերա ==
Ստանալով մագիստրոսի աստիճան, Բրաունը որպես քիմիկոս-հետազոտող սկսել է աշխատել ՍԻԲԱ դեղագործական ընկերությունում, որտեղ նա աշխատել է դեղերի մշակման հետազոտական-զարգացման ծրագրերի վրա, որոնք ուղղված էին տուբերկուլյոզի և կոկցիդիոզի բուժմանը։ Նա 1969 թվականին տեղափոխվել է Մերկ կազմակերպություն, որտեղ նա շարունակել է աշխատել որպես քիմիկոս-հետազոտող։ 1993-2002 թվականներին նա եղել է Նյու Ջերսի Տեխնոլոգիական ինստիտուտի դասախոսը։
Բրաունը զգալի մասնագիտական հմտություններ է դրել բազմազանության և լուսաբանման ծրագրերի համար։ Նա աշխատել է Ազգային գիտական հիմնադրամի կոմիտեի կանանց և փոքրամասնությունների համար հավասար հնարավորությունների բաժնում և եղել է Ամերիկայի քիմիական ընկերության Կին քիմիկոսների կոմիտեի պատմաբան։ Որպես գիտական պատմաբան, Բրաունը կենսագրական պրոֆիլներ է ներդրել Աֆրոամերիկացիների ազգային կենսագրության ծրագրի համար և հանդիսանում է 2011 թվականի "Աֆրոամերիկացի կին քիմիկոսներ" գրքի հեղինակը, որում գրված է հին աֆրոամերիկացի կին քիմիկոսների մասին։


== Մրցանակներ ==
2007 թ., Կին գիտնականների ասոցիացիայի խորհրդի անդամ
2009 թ., Glenn e. & Barbara Hodson Ullyot Քիմիայի ժառանգության հիմնադրամի գիտնական
2009 թ., Ամերիկայի քիմիական ընկերության մասնագիտական հարաբերություններ բաժնի աշխատակից


== Ծանոթագրություններ ==
Սելֆիի թանգարան

Սելֆիի թանգարան կամ Ինստագրամ թանգարան (անգլ.՝ selfie museum կամ անգլ.՝ Instagram museum), արվեստի պատկերասրահի կամ ինստալյացիայի տեսակ է, նախատեսված այն բանի համար, որ այցելուները լուսանկարներում կեցվածք ընդունեն և դրանք հրապարակեն այնպիսի սոցիալական ցանցերում, ինչպիսին է Ինստագրամը։ Սելֆիի թանգարանի ցուցանմուշներրը հիմնականում ներառում են գունավոր նախշեր, մեծ չափերի առարկաներ և այնպիսի օպտիկական պատրանքներ, ինչպիսիք են անամորֆոսները։
29Rooms-ը արվեստի եռօրյա մեծ ինստալացիա է` ստեղծված Refinery29-ի կողմից 2015 թվականին Նյու Յորքում, որը հիշատակվում է որպես նման վայրի առաջին օրինակ։ Պաղպաղակի թանգարանը, որը բացվել է 2016 թվականին, ևս համարվում է Սելֆիի թանգարանի կատալիզատոր։ 2019 թվականի դրությամբ հաղորդվել է սելֆիի տասնյակ թանգարանների բացման մասին ամբողջ Միացյալ Նահանգներով։ Դրանք մեծ մարտահրավերի առաջ են կանգնել 2020 թվականին, երբ դրանցից շատերը ստիպված են եղել ժամանակավորապես փակվել COVID-19 համավարակի պատճառովԱյս միտման որոշ նախորդներ նույնականացվում են ժամանակակից արվեստում, որոնցից են Rain Room-ը, Urban Light-ը,  և Յայոի Կուսամայի հայելապատ սենյակները։ Burning Man փառատոնում ցուցադրված բազմաթիվ փորձարարական արվեստի գործերը ևս ազդեցություն են ունեցել, ինչպես նաև` ազդեցություն է ունեցել Meow Wolf արվեստագետների միությունը։
Որոշ մեկնաբաններ քննադատել են «թանգարան» բառի օգտագործումը այս երևույթը նկարագրելու համար։ Ի տարբերություն ավանդական թանգարանների, որոնք հաճախ ոչ առևտրային կազմակերպություններ են` կրթական առաքելությամբ, սելֆի թանգարանները գրեթե միշտ առևտրային բիզնեսներ են, որոնք գումար են վաստակում մուտքի վճարով և որոշ դեպքերում` առևտրային հովանավորչությամբ։
Պաղպաղակի թանգարանի հիմնադիր Մարյելիս Բանը ափսոսանք է հայտնել այդ բառն օգտագործելու համար և հորինել է նոր տերմին «experium» (experience` «փորձ» և museum` «թանգարան» բառերից)` նկարագրելու համար նման բիզնեսները։
Սելֆիի թանգարանները փորձարարական առևտրի օրինակ են։ Դրանցից շատերը ժամանակավոր ցուցահանդեսներ են, որոնք բացվում են ընդամենը մի քանի ամսով, որոշակի վայրում, իսկ մյուսները մշտական են։


== Տես նաև ==
Գույների գործարան
Պաղպաղակի թանգարան
Պիցցայի թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kenzie Bryant (December 20, 2019)։ «The ball pit will take some breaking in, and other lessons from the Instagram experience decade»։ Vanity Fair 
Caleb A. Stockham (2019)։ There’s a Museum for That? Defining New Pop-Up Experiential Exhibition Spaces (M.A.)։ University of Washington 
Nitzan Zilberman (June 2019)։ On Display: The Strategy of "Flattening" in The Selfie Museum and its Relevance for Architecture (M.S.)։ Massachusetts Institute of Technology
Վաչե Սաֆարյան

Վաչե Հմայակի Սաֆարյան (փետրվարի 7, 1930(1930-02-07), Արարատի մարզ, Հայաստան), հայ բանասեր, գրականագետ։


== Կենսագրություն ==
Վաչե Սաֆարյանը ծնվել է 1930 թվականի փետրվարի 7-ին, Արարատի մարզի Վերին Արտաշատ գյուղում։ Բարձրագույ կրթություն ստացել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտում, որից հետո ուսումը շարուակել է Երևանի պետական համալսարանում և 1958 թվականին ավարտել այն։ Որպես գիտաշխատող 1958-1989 թվականներին աշխատել է ՀՀ ԳԱ Մ. Աբեղյանի անվան գրականության ինստիտուտում, 1989-1993 թվականներին եղել է Ուսուցիչների կատարելագործման հանրապետական ԳՀԻ ավագ դասախոս, իսկ 1993-1997 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող։ 
Բանասիրական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճանը ստացել է 1968 թվականին։ 1979 թվականից Վաչե Սաֆարյանը Հայաստանի գրողների միության անդամ է։ 1972 թվականին հեղինակել է «Մկրտիչ Պեշիկթաշլյան. կյանքը և ստեղծագործությունը», 1980 թվականին՝ «Նաիրի Զարյան. Կյանքը և ստեղծագործությունը», 1987 թվականին՝ «Հայ սովետական պոեզիայի պատմություն։ 1920-1970 թթ.», իսկ 1999 թվականին՝ «Ազատն Մինասը», (զրույցներ, հուշեր նկարիչ Մինաս Ավետիսյանի մասին) և այլ գրքեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Հիմնարար գիտական գրադարան
Սիցիանո

Սիցիանո (իտալերեն՝ Siziano), կոմունա Իտալիայի Լոմբարդիա մարզի Պավիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5584 մարդ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալների։ Խտությունը կազմում է 474 մարդ/կմ²։ Տարածքը 11 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 27010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0382։


== Ծանոթագրություններ ==
Իվոտ (գյուղ, Շոստկայի շրջան)

Իվոտ (ուկրաիներեն՝ Івот), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Շոստկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվոտ գյուղում բնակվում էր 904 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժամագիրք, սաղմոսարան, տոնացոյց (4913)

Ժամագիրք, սաղմոսարան, տոնացույց (4913), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4913 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1707 թվականին Կարապետ երեց գրիչի կողմից Վանում։ Ստացողը եղել է Գասպար վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 28x20 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 267 թերթից։ Գրված է երկսյուն, բոլոգրով։ Ունի Դավիթ մարգարե, կիսախորան և լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 105բ, 108ա, 268բ, հետագայի՝ 108բ (1767 թ.), 10բ (1793թ.), 268ա, 268բ (1796 թ.), 10բ (1832 թ.):


== Բովանդակություն ==
նաև՝ Յաղագս մեկնութեան ալէլուիա ասելոյն։
Եպիփանու Պատճառք երգոց Սաղմոսարանի։
Յովհ. Գառնեցւոյ Վասն Դաւթեան Սաղմոսի։


== Ծանոթագրություններ ==
Յիգեհառա

Յիգեհառա (էստ․՝ Jõgehara), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Կանեպի շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դալլար (Ելիզավետպոլի գավառ այլ գյուղ)

Դալլար, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Գտնվում է Ելիզավետպոլ քաղաքից 50 կմ հյուսիս-արևմուտք, ավելի մեծ Դալլար գյուղից հյուսիս-արևելք։
Հնում եղել է հայաբնակ գյուղ։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին գյուղն ունեցել է 220 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղն ուներ հայկական եկեղեցի։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոդխաբինո

Պոդխաբինո (ռուս.՝ Подхабино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Արևշատ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ, Հայ առաքելական եկեղեցի, որը կառուցվել է 19-րդ դարում։ Գտնվում է Արարատի մարզի Արևշատ գյուղում։


== Պատմություն ==
Արևշատի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին կառուցվել է նախկին համանուն եկեղեցու հիմքերի վրա։ Հին եկեղեցին կառուցվել է 1890 թվականին և  1937 թվականին փակվել է, հետագայում եկեղեցին մատնվել է անուշադրության, խոնարհվել և վերածվել է ավերակների։ 2006 թվականին բարերար Սամվել Դավթյանի օժանդակությամբ և ճարտարապետ Դավիթ Քերթմենջյանի նախագծով ավարտվել է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ նոր եկեղեցու կառուցումը։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցին տուֆակերտ է, ուղղանկյուն հատակագծով և գմբեթավոր, ունի նաև փոքր զանգակատուն։ Միակ գլխավոր մուտքը կամարակապ է, երկու կողմերում քանդակված է խաչքարերով։ Եկեղեցու բակում տեղադրված են 12-13-րդ դարերի Գողթից արևշատցիների բերած խաչքարեր։


== Տես նաև ==
Արարատի մարզի եկեղեցիների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Դիմիտրա Ասիլյան

Դիմիտրա Ասիլյան (հուն․՝ Δήμητρα Ασιλιάν, հուլիսի 10, 1972(1972-07-10), Պիրեյոս, Attica Prefecture, Հունաստան), հայկական ծագումով հույն ջրագնդորդուհի, Հունաստանի ազգային հավաքականի կազմում 2004 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։


== Կենսագրություն ==
Դիմիտրա Ասիլյանը ծնվել է 1972 թվականին, Պիրեյոսում։
Ասիլյանը 6 տարեկանից սկսել է լողալ հունական «Օլիմպիակոս» ակումբի երիտասարդական ակադեմիայում։ 2006–2007 թվականների մրցաշրջանի ավարտին, 35 տարեկան հասակում, Ասիլյանն ավարտել է կարիերան «Օլիմպիակոսում»՝ ընդհանուր առմամբ այնտեղ խաղալով 29 տարի (ներառյալ երիտասարդական տարիները)։ Ասիլյանը Հունաստանի կանանց ջրագնդակի լիգայի պատմության մեջ ռեկորդային՝ 703 գոլի հեղինակ է։ Այդ արդյունքին նա հասել է 15 տարում (1992-2007)։ Ասիլյանը «Օլիմպիակոսի» կազմում հաղթել է Հունաստանի 2 առաջնությունում (1994–95, 1997–98) և չորրորդ տեղն է զբաղեցրել 1995–96 թվականների LEN Եվրոպայի գավաթի խաղարկությունում։
2004 թվականի Աթենքի ամառային Օլիմպիական խաղերում Հունաստանի հավաքականի կազմում նա արժանացել է արծաթե մեդալի։ Դիմիտրա Ասիլյանն այդ թիմի ավագն էր։ Այդ մրցաշարում Ասիլյանը դարձել է 3 գոլի հեղինակ (Ավստրալիա՝ 2, Ռուսաստան՝ 1)։
Դիմիտրա Ասիլյանը 8 գոլ է խփել 1999 թվականին Պրատո քաղաքում կայացած ջրագնդակի կանանց Եվրոպայի առաջնությունում, որտեղ Հունաստանի հավաքականը զբաղեցրել է 5-րդ տեղը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Profile Archived 2020-04-18 at the Wayback Machine. at sports-reference.com