armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Դավիթ I (Կախեթի արքա)

Դավիթ I  (1569 - հոկտեմբերի 21, 1602(1602-10-21)), եղել է Կախեթի (Արևելյան Վրաստան), թագավոր։ Բագրատունիների արքայատոհմից է։ Գահակալել է 1601 թվականի օգոստոսից մինչև իր մահը՝ 1602 թվականի հոկտեմբերի 2-ը։
Դավիթը Կախեթի թագավոր Ալեքսանդր II-ի որդին էր, որի կինն էր Թինաթինը։ Օգտագործելով առիթը, որ հայրը հիվանդ է, նա որոշ ժամանակ արդյունավետորեն կառավարում է երկիրը՝ անտեսելով կրտսեր եղբորը։ Ապաքինվելուց հետո հայրը ուզում է շարունակել երկրի կառավարումը, սակայն Դավիթը հրաժարվում է զիջել իշխանությունը և 1601 թվականի հոկտեմբեր ամսին թագադրվում է որպես Կախեթի թագավոր։ Եղբայրը՝ Գեորգին, չի կարողանում պահպանել իրեն բաժին հասած կալվածքը, որն աստիճանաբար քայքայվում է, իսկ ինքը հալածանքների է ենթարկվում և ձերբակալվում է եղբոր կողմից իր 17 կողմնակիցների հետ։ Եվ մինչ նա բանտում էր, եղբայրը մահապատժի է ենթարկում նրա համախոհներին։ Դավիթն արտաքին քաղաքականության մեջ շարունակում է հոր ուղին։ Նա երկրում վերահաստատում է ռուսաական դեսպանատունը և արտահայտում իր հավատարմությունը ռուսական ցարի հանդեպ։ Նա հետո ընդդիմանում է Նուգզարին՝ Արագվի իշխանին, և ստիպում ենթարկվել իրեն։ Դավիթը հանկարծամահ է լինում 1602 թվականի օգոստոսի 2 –ին։ Ալեսանդրը վերահաստատվում է գահին։ Դավիթը նաև հիշվում է որպես պարսկական հեքիաթների որոշ մասի թարգմանիչ։


== Ընտանիք ==
Դավիթը ամուսնացել է 1581 թվականին Քեթևանի՝ Մուխրանիի իշխան Աշոտ I-ի դստեր հետ։
Նրանք եղել են ծնողները.
Կախեթի թագավոր  Թեյմուրազ I-ի․ 
Վախթանգ իշխանի (մահացել է 1604 թ.)
Արքայադուստր Հելենի, ամուսնացել է Պարսկաստանի Աբբաս I-ի հետ։
Արքայադուստր Մարթայի, ամուսնացել է Պարսկաստանի Աբբաս I-ի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Լորան սյուր Մեր

Սեն Լորան սյուր Մեր (ֆր.՝ Saint-Laurent-sur-Mer), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 242 մարդ, բնակչության խտությունը` 62.05 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.9 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 250 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 147 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 93-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 54։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 63,3 %։ 93 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 81 անձ (39 տղամարդ և 42 կին)։ Գործազուրկ են եղել 12 անձ (6 տղամարդ և 6 կին)։ 54 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 26-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գելդուշ Ներքին

Գելդուշ Ներքին, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Կարաքիլիսայի գավառակում։ Գտնվում էր Կարաքիլիսա քաղաքից հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 8 տուն` 60 քուրդ բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պաուլ Շադ

Պաուլ Շադ (գերմ.՝ Paul Schad), կամ Պավել Մելիս, Պավել Մելիս Շեդի (լատ.՝ Paulus Melissus Schedius, դեկտեմբերի 20, 1539(1539-12-20), Մելրիխշթաթ, Ռյոն Գրաբֆելդ, Ստորին Ֆրանկոնիա, Բավարիա - փետրվարի 3, 1602(1602-02-03), Հայդելբերգ, Electoral Palatinate), գերմանացի գրող-մարդասեր, բանաստեղծ, թարգմանիչ և երգահան, գրադարանավար, դիվանագետ։ Նա իր ստեղծագործությունները գրել է լատիներենով։


== Կենսագրություն ==
Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Ցվիկաուի դպրոցում, այնուհետև, 1557-1559 թվականներին բանասիրություն է ուսումնասիրել Էրֆուրտում և Յենում։ 1559 թվականին դարձել է պալատական երգիչ, 1560 թվականին տեղափոխվել է Վիեննա, որտեղ մեկ տարի անց դարձել է պալատական բանաստեղծ և որտեղ ապրել է մինչև 1564 թվականը։ Այնուհետև ապրել է Պրահայում, Վիտենբերգում և Լայպցիգում, որոշ ժամանակ գտնվել է Վյուրցբյուրգյան եպիսկոպոսի նստավայրում, Հունգարիայում մասնակցել է մարտական գործողությունների։ Մաքսիմիլան II և Ռուդոլֆ II կայսրերի մոտ ծառայել է որպես դիվանագետ և 1567-1586 թվականներին նրանց հանձնարարություններով ուղևորություններ է կատարել դեպի Ֆրանսիա, Շվեյցարիա, Իտալյա և Անգլիա։  Կյանքի վերջին տարիներին եղել է Հայդելբերգի Պալատինյան գրադարանի գլխավոր գրադարանավար։
Կարևոր ստեղծագործություններն են` «Pauli Melissi schediasmata poëtica» (Հայդելբերգ, 1574), «Odae palatinae»  (նույն վայրում, 1588), «Meletematum piorum libri VIII» (1595): Հրապարակել է նաև «Psalmen in deutschen Gesangreimen» աշխատությունը (նույն վայրում, 1572), որը Դավիթի սաղմոսների գերմաներեն թարգմանությունն է։ Նա գերմաներեն է թարգմանել նաև Կլեման  Մարոյի և Թեոդոր Բեզայի ստեղծագործությունները։ Համարվում է գերմանական սոնետների և տերցինների, ինչպես նաև` լատիներենով գերմանական սիրային քնարերգության սկզբնավորողներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Шеде, Павел»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Taubert. «Paul S.» (Topray, 1864).


== Արտաքին հղումներ ==
Статья в ADB (գերմ.).
Melissi schediasmata poetica
Տիգոդա (գետ)

Տիգոդա (ռուս.՝ Тигода), գետ Ռուսաստանում (Նովգորոդի մարզ, Լենինգրադի մարզ)։


== Աշխարհագրություն ==
Տիգոդա գետը սկիզբ է առնում Տեսովյան ճահիճներից և թափվում է Վոլխով (գետ)։ Գետը պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանին։ Ակունքը ծովի մակարդակից գտնվում է 55 մ բարձրության վրա։


== Հիդրոգրաֆիա ==
Տիգոդա գետի երկարությունը կազմում է 143 կմ, ավազանի մակերեսը՝ 2290 կմ2 է։ Գետի ջրի ծախսը միջինում կազմում է 4, 3 մ3։


== Տես նաև ==
Գետ
Ակունք և Գետաբերան
Մ.թ.ա. 583


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Խաջալմախի

Խաջալմախի (ռուս.՝ Хаджалмахи), գյուղ Ռուսաստանի Դաղստան Հանրապետության Լևաշինսկի շրջանում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5687 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Last Night

Last Night հավաքածուն Մոբիի ութերորդ հավաքածուն է։ Այն լույս է տեսել 2008 թվականին։ Հավաքածուն ներառում է 80-ականների պարային երաժշտության մոտիվները, տեխնո և հիփ-հոփ։


== Երգացանկ ==


== Տեղը չարթերում ==
Կարավաստայի ծովածոց

Կարավաստայի ծովածոց (ալբ․՝ Laguna e Karavastasë), ամենամեծ ծովածոցը Ալբանիայում և ամենամեծերից մեկը Միջերկրական ծովում։ Կարավաստան Դիվյակե Կարավաստա Ազգային պարկի մաս է կազմում և Ադրիատիկ ծովից առանձնանում է ավազաշերտով։ Ռամսարի կոնվենցիայի համաձայն՝ այն համարվում է միջազգային նշանակության տարածք։
Այնտեղ հյուրընկալվել են սոճիներ և փոքր ավազուտ կղզիներ։ Ունի միջերկրածովյան շրջանին բնորոշ կլիմա։
Ծովածոցը գտնվում է Դիվյակե Կարավաստա ազգային պարկի սահմաններում և Ռամսարի կոնվենցիան այն  ճանաչել է որպես միջազգային նշանակության  խոնավ տարածք։ Ծովածոցը համարվել է կարևոր թռչունների տարածք, քանի որ այն նպաստում է տարբեր թռչունների տեսակների թվի զգալի աճին
։


== Աշխարհագրություն ==

Ծովածոցը գտնվում է Ալբանիայի արևմտյան մասում` մոտավորապես 20 կիլոմետր արևմուտք Լյուշնյա քաղաքից՝ Շկումբինի և Սեմանի գետերի միջև։ Ծովածոցն ընդգրկում է մոտ 45 մ² տարածք։ Առավելագույն խորությունը 1.3 մ է, միջին խորությունը`0,7 մ։ Լողափը կտրված է Ադրիատիկի երկար ավազոտ ավազանից։
Ծովածոցը հայտնի է այն պատճառով, քանի որ հազվագյուտ Գանգուր պելիկանի բույն դնելու տեղն է, և նրա համաշխարհային պոպուլյացիայի մոտ 5%-ը ապրում է այս ծովածոցում։ Նրանք այս ծովափում կառուցում են բներ։ Ծովածոցը նաև բնատեղի է ավելի քան 1300 թռչնատեսակների համար, ներառյալ փոքր  տեռն, մեծ կորորան, փոքր կորորան և ։
Կարավաստայի ծովածոցը միջազգային նշանակության տարածքների ցուցակում է(համարակալված է 781)։ Այգու ներսում կան մի քանի ռեստորաններ։ Ավազի խիտով լողափը տեղակայված է զբոսաշրջիկների շրջանում։
Քանի որ ախտահանման աշխատանքները երկար ժամանակ դադարեցված են, տարածքում մոծակները շատ ակտիվ են։ 2014 թվականին վերսկսվել են ախտահանման աշխատանքները, և նախաձեռվել է ազգային վերականգնողական նախագիծ։ Այն ներառում է որսորդական մորատորիում և թռչունների դիտման վերսկսում։


== Ծանոթագրություններ ==
Փայլածու (ժամ)

Փայլածու, Հայկական տոմարի համաձայն, գիշերվա 12 ժամերից տասներկուերորդի անունն է։
Սա լուսաբացի այն պահն է, երբ գիշերը սահմանազատվում է ցերեկից։


== Աղբյուր ==
Հասրաթյան (այլ կիրառումներ)

Հասրաթյան ազգանունը կրում են՝

Մորուս Հասրաթյան ― հայ պատմաբան-բանասեր
Վարդան Հասրաթյան ― հայ ինժեներ-շինարար, ինժեներ-գնդապետ
Գրիգոր Հասրաթյան ― հայ խորհրդային պետական և հասարակական գործիչ
Ռուբեն Հասրաթյան ― ճարտարապետ
Մուրադ Հասրաթյան ― հայ ճարտարապետ, ճարտարապետության պատմաբան
Ալվարդ Առաքելյան

Ալվարդ Սահակի Առաքելյան (մայիսի 24, 1947(1947-05-24), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քիմիկոս։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1996):


== Կենսագրություն ==
Ալվարդ Առաքելյանը ծնվել է 1947 թվականի մայիսի 24-ին, Երևանում։ 1970 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1970 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ օրգանական քիմիայի ինստիտուտում, 1996 թվականից՝ առաջատար գիտաշխատող։
Աշխատանքները վերաբերում են բիս λ հալոգեն եթերների ցիկլոալկիլման ռեակցիաների, ինչպես նաև տեղակալման և պոկման ռեակցիաների մի շարք առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Ձևակերպել է պոկման ռեակցիայի ուղղությունը կանխատեսող ընդհանրացված կանոն, որը հնարավորություն է տալիս պարզաբանել տեսության և սինթեզի որոշ խնդիրներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գեչելի

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գեչելի (այլ կիրառումներ)Գեչելի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նեգև (անապատ)

Նեգև (եբրայերեն՝ הנגב‎ հա Նեգև, հին եբր.՝ הַנֶגֶב հան Նեգև, արաբ․՝ النقب‎‎, ան Նակաբ, ան Նակբ), անապատ Մերձավոր Արևելքում, գտնվում է Իսրայելում և զբաղեցնում է նրա տարածքի մոտ 60% -ը։ Նեգևում տեղակայված են ավելի քան 160 բնակավայրեր, որոնց ընդհանուր բնակչությունը 2003 թվականին գերազանցել է 500 հազար մարդը (այդ թվում՝ ավելի քան մեկ երրորդը Բեեր Շևա քաղաքում)։


== Տնտեսություն ==
Նեգևում արդյունահանվում են կալիումի կարբոնատ, բրոմ, մագնեզիում (Սդոմ արդյունաբերական գոտում՝ Մեռյալ ծովի հարավում), ֆոսֆատներ (Օրոնի արդյունաբերական գոտի և Ցինի լեռները արևելքում), կավ, գիպս և մարմար (Մախթեշ Ռամոն), բնական գազ (Արադ, Ռոշ Զոհարի նավթային դաշտ) և քվարցային ավազ։ Հին ժամանակներից ի վեր Տիմնայի հովտում արդյունահանվել է պղինձ, մեր ժամանակներում Իսրայելը որոշ ժամանակ շարունակեց արդյունահանումը (1966-1976 և 1980-1984 թվականներին)։ Վերամշակման համար հումքը ներմուծվում է նաև Մեռյալ ծովից։ Միջերկրական ծովի ափին գտնվող Էյլաթից մինչև Աշկելոն նավթատար է անցկացվել։ Բացի այդ, զարգանում է բարձր տեխնոլոգիաների արտադրությունը, որը կենտրոնացած է հիմնականում Բեեր Շևայի արդյունաբերական պարկերում։ 1957 թվականին անապատի գոտու ուսումնասիրության Նեգևի ինստիտուտը, որը հետագայում տեղափոխվեց Սդե-Բոկեր, սկսեց աշխատանքը Բեեր Շևայում։ 1965 թվականին Բեեր Շևայում բացված բարձրագույն կրթության ինստիտուտը հետագայում վերափոխվեց Բեն Գուրիոնի համալսարանի։
Նեգևի հյուսիս-արևմտյան մասում բերրի հողերի տարածքը կազմում է ավելի քան 160,000 հա։ Գյուղատնտեսական նշանակության հողերի ոռոգումը ապահովվում է Համաիսրայելական ջրատարով, ինչպես նաև մաքրված կեղտաջրերի և ջրհորների ջրով։ Մարզի տնտեսության գյուղատնտեսական բաղադրիչը ներառում է Նեգևի հյուսիսարևմտյան մասում ցիտրուսային մրգերի մշակումը, Արևմտյան Նեգևում և Արաբիայում ծաղկաբուծությունն ու բանջարաբուծությունը։ Հյուսիսարևմտյան Նեգևի ներքին շրջաններում աճում են բամբակ, կերային մշակաբույսեր, շաքարի ճակնդեղ, ցորեն և այլ հացահատիկային կուլտուրաներ (վերջիններս ոռոգվող կամ մասամբ ոռոգվող հողերում)։ Զբոսաշրջությունը կարևոր դեր ունի Նեգևի տնտեսության մեջ. այցելուներին գրավում են Կենտրոնական Նեգևի լեռները, Էյլաթի առողջարանները և Արադի և Մեռյալ ծովի հարավում գտնվող առողջարանները։

Նեգևում մայրուղիների ցանցը բավականին զարգացած է։ Դրանց թվում են Իսրայելական ընդհանուր նշանակության Սդոմ-Էյլաթ և Բեեր Շևա-Դիմոնա-Միցպե-Ռամոն-Էյլաթ մայրուղիները։ Հարավում կա երկաթուղային կապ Բեեր Շևայի, Կիրյաթ Գաթի, Լոդի, Դիմոնայի և արդյունաբերական գոտիների միջև։ 2013 թվականին հաստատվել է պլան՝ 260 կմ երկարությամբ երկաթուղի կառուցելու համար։ Նեգևի տարածքում կան նաև մի քանի օդանավակայաններ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
[1]


== Արտաքին հղումներ ==
«Управление развития Негева» (եբրայերեն)։ Վերցված է 2019-11-23
Մ. Ս. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարան

Մ. Ս. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարան (ռուս.՝ Высшее театральное училище (институт) имени М. С. Щепкина, Պետական ակադեմիական Փոքր թատրոնին կից Միխայիլ Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարան), հնագույն բարձրագույն թատերական ուսումնական հաստատություն Ռուսաստանում։ Բարձրագույն մասնագիտական կրթության դաշնային պետական կրթական «Պետական ակադեմիական Փոքր թատրոնին կից Մ. Ս. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարան» հաստատությունն իրականացնում է կրթական բարձրագույն, հետբուհական և լրացուցիչ մասնագիտական կրթության ուղղություններով ծրագրեր։


== Պատմություն ==

Ուսումնական հաստատությունը հիմնադրվել է 1809 թվականի դեկտեմբերի 28-ին, երբ Ալեքսանդր I-ի հրամանագրով Խնամքի տան թատրոնի դպրոցը վերակազմակերպվում է Մոսկվայի թատերական դպրոցի և ընդգրկվում Ռուսաստանի կայսերական թատրոնների շարքում, ավելի ուշ՝ Մոսկվայի Փոքր թատրոնի կազմում։ 1830-1860-ական թվականներին դպրոցը գտնվել է Մյասոեդովների քաղաքային առանձնատանը։
1938 թվականից հաստատությունը կոչվում է ռուս դերասան Միխայիլ Շչեպկինի անունով, ով 1830-1863 թվականներին դասավանդել է դպրոցում։ Շչեպկինի անմիջական օժանդակությամբ ուսումնարանը 1863 թվականին իր շենքն է ունեցել Նեգլինոյ փողոցում, որտեղ էլ այժմ գտնվում է։
1943 թվականին ուսումնարանը բուհի կարգավիճակ է ստացել։ 


== Մասնագիտություններ ==
070200 «Թատերական արվեստ», պատրաստում են «Կատարողական արվեստի» մագիստրոսներ։ Ուսուցման ժամկետը՝ 2 տարի,  ուսուցումը՝ առկա։
070201 «Դերասանական արվեստ», ուսուցման ժամկետը՝ 4 տարի,  ուսուցումը՝ առկա։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Сайт о творчестве Р. Г. Солнцевой и её выпускниках Archived 2016-10-21 at the Wayback Machine.
Սան Վալենտինո ին Աբրուցո Չիտերիորե

Սան Վալենտինո ին Աբրուցո Չիտերիորե (իտալերեն՝ San Valentino in Abruzzo Citeriore), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Պեսկարա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1916 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 121 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 16 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 65020։ Հեռախոսային կոդ` 085։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս ̀ 085 8574131
Պաշտոնական կայք ̀ http://www.sanvalentinoac.it/ Archived 2010-02-11 at the Wayback Machine.


== Արտաքին տվյալներ ==
http://www.sanvalentinoac.it/ Archived 2010-02-11 at the Wayback Machine.
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գավրոշ (ֆիլմ)

«Գավրոշ» (ռուս.՝ «Гаврош»), հերոսական-հեղափոխական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Տատյանա Լուկաշևիչը Վիկտոր Հյուգոյի «Թշվառները» վեպի մոտիվներով «Մոսֆիլմի» կինոստուդիայում 1937 թվականին։
Վերականգնվել է Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայում 1976 թվականին։


== Սյուժե ==
Ֆիլմի սյուժեն զգալիորեն տարբերվում է վեպի սյուժետային գծից։ Ավելացվել են նոր կերպարներ, հերոսների մոտիվացիան հարմարեցված է երիտասարդ հեռուստադիտողի կողմից հեղափոխական ռոմանտիկայի մթնոլորտի ընկալման համար։
Ֆիլմի գործողություններն սկսվում են Փարիզում 1832 թվականին։ Տաժանավայրից փախած Տուշեին ձերբակալում են իր նախկին բնակարանում այն պահին, երբ ոստիկանությունը եկել էր Գորբոյի տան բնակիչներին վռնդելու՝ վարձը չվճարելու համար։
Տուշեի կնոջ մահվանից հետո նրա երեխաներին ապաստան է տալիս փոքր թափառաշրջիկ Գավրոշը, որը գիշերում է Բաստիլի հրապարակում գտնվող փղի փայտե արձանի ներսում։ Ավելի ուշ նա Տուշեին օգնում է փախչել բանտից և հանդիպել երեխաների հետ արդեն Մոնմարտրի բարիկադների վրա, որը կառուցել են հեղափոխական տրամադրված փարիզեցիները։
Պաշտպանների հրամանատար Անժոլրասը Գավրոշին է փոխանցել թագավորական բանտում իր հոր մահվան լուրը։ Տղան մարտնչում է այլ հեղափոխականների հետ միասին և զոհվում է գվարդիայի գնդակից, երբ գնում է փամփուշտ հավաքելու։


== Դերերում ==
Նիկոլայ Սմորչկով – Գավրոշ Թենարդիե
Իվան Նովոսելցև – Անժոլրաս
Նինա Զորսկայա – Մադլեն, ծաղկավաճառ
Պավել Մասսալսկի – Մոնպառնաս, գող
Իվան Արկադին – եկեղեցական կնքավազաններ վաճառող
Գեորգի Չեռնովոլենկո – Ժակ
Վասիլի Նովիկով – Մարսել
Դ. Պոպով – Տուշե
Էդուարդ Գունն – Գյուլմեր, գող
Անդրեյ Նավաբև – Ժավեր
Նիկոլայ Պոգոդին – Նովետ, տղա
Իվան Բոբրով – զինագործ (լուսագրերում նշված չէ)
Վասիլի Նովիկով – էպիզոդ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Գեորգի Շախովսկոյ
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Տատյանա Լուկաշևիչ
Համառեժիսոր՝ Ա. Սլոբոդյանիկ
Բեմադրող օպերատոր՝ Եվգենի Անդրիկանիս
Կոմպոզիտոր՝ Յուրի Նիկոլսկի
Բեմադրող նկարիչներ՝ Իոսիֆ Շպինել, Ալեքսանդր Ժարենով
Հնչյունային օպերատոր՝ Սերգեյ Միներվին
Տնօրեն՝ Իլյա Վայսֆելդ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի մասին «Кино-Театр. РУ» կայքում
«Գավրոշ» ֆիլմը Красное ТВ կայքում
Կորոլյովի և Գագարինի հուշարձան (Տագանրոգ)

Կորոլյովի և Գագարինի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Королёву и Гагарину), Յուրի Գագարինի և Սերգեյ Կորոլյովի բրոնզաձույլ քանդակը ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի Չեխովի փողոցում։ Տեղադրված է Հարավային դաշնային համալսարանի ինժեներա-տեխնոլոգիական ակադեմիայի «Ա» մասնաշենքի առաջ։ Աշխատանքի հեղինակն է քանդակագործ Օլեգ Կոմովը։


== Քանդակ ==

Գագարինը, ի տարբերություն Կորոլյովի, բարձրահասակ չէր, իսկ առաջին տիեզերագնացներին ընտրում էին մեկ մետր վաթսունհինգ սանտիմետրից ոչ բարձր անձանցից։ Բայց հեղինակը, ցանկանալով ընդգծել աշխարհում առաջին տիեզերական թռիչքի և, ԽՍՀՄ-ն ամբողջ աշխարհում մեծ ճանաչման արժանացրած մարդու նշանակությունը, այդ փաստն անտեսել է և բրոնզե Գագարինին քանդակել է Կորոլյովից նույնիսկ ավելի բարձրահասակ։ Քանդակի պլինթոսի հետևի ձախ անկյան մոտ արված է «Օ. Կոմով 75 թ.» մակագրությունը։


== Պատմություն ==
Այս քանդակի ստեղծման գլխավոր նախաձեռնողը եղել է Տագանրոգի պատվավոր քաղաքացի, Տագանրոգի ռադիոտեխնիկական ինստիտուտի (ՏՌՏԻ) նախկին աշխատակից, ապա` կուսակցական և պետական գործիչ Ե. Զայցևը։ ՌԽՖՍՀ, իսկ այնուհետև` ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարի առաջին տեղակալ եղած ժամանակ Ե. Զայցևը նպաստել է հուշարձանը 1978 թվականին Տագանրոգին հանձնելուն։
1975 թվականին ստեղծված «Գագարին-Կորոլյով» քանդակը (սա հեղինակային անվանումն է) ցուցադրվել է Մոսկվայի ցուցահանդեսում, որի փակվելուց հետո Մշակույթի խորհրդային հիմնադրամը այս քանդակը նվիրեց Տագանրոգի պատկերասրահին, որտեղ այն գտնվում էր պուրակային քանդակի ցուցանմուշների հավաքածուում։
Պուրակային քանդակի թանգարանի ստեղծումը ձգձգվեց անորոշ ժամանակով։ Հուշարձանը տեղադրելու տեղի համար պայքարում էին ՏՌՏԻ-ն և №3 միջնակարգ դպրոցը, որը հայտնի է տիեզերագնացության իր թանգարանով։ Բայց, չգիտես ինչու, 1979 թվականին որոշվեց հուշարձանը տեղադրել Պետրովսկայա փողոցի և Ուկրաինսկայա նրբանցքի խաչմերուկում։ Արձանը տեղադրվել էր հենց սիզամարգի վրա, առանց պատվանդանի։ Այդ ժամանակից ի վեր այս նրբանցքի պուրակը ժողովուրդը սկսեց անվանել Տիեզերագնացների պուրակ։
2002 թվականին, երբ ռադիոհամալսարանը նշում էր 50-ամյակը, հուշարձանը տեղափոխեցին այսօրվա տեղը` ՏՌՏԻ-ի «Ա» մասնաշենքի մոտ, իսկ նախկին տեղում այժմ Կենտրոնական մանկական խաղահրապարակն է։
ՏՌՏԻ-ի աշխատակիցներն առավել քան ներգրավված են տիեզերքը նվաճելու գործում. 1956 թվականին Տագանրոգի ռադիոտեխնիկական ինստիտուտի գործիքաշինական ֆակուլտետի տասը շրջանավարտներ ընդգրկվեցին Սերգեյ Կորոլյովի թիմում։ Իսկ Վլադիմիր Կարաշտինը (1934-2008) հետագայում նույնիսկ դարձավ Հրթիռատիեզերական «Էներգիա» կորպորացիայի գլխավոր կոնստրուկտորի տեղակալ` պատասխանատու լինելով «Էներգիա» կրող հրթիռի և «Բուրան» տիեզերանավի արձակման տեխնիկական նախապատրաստման համար։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Ռադիոտեխնիկական համալսարանի շրջանավարտներն ավանդույթ ունեն ինքնուրույն աշխատանքային կյանք մուտք գործելուց առաջ լուսանկարվել այդ հուշարձանի մոտ։ 


== Հղումներ ==
Памятники первому космонавту на Донской земле


== Ծանոթագրություններ ==
Կոնգլոմերատ (այլ կիրառումներ)

Կոնգլոմերատ, կարող է վերաբերել՝

Կոնգլոմերատ - կազմակերպությունների միավորման ձև
Կոնգլոմերատ - նստվածքային ապար, ցեմենտացված կոպիճ
Վերնիսաժ (Երևան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վերնիսաժ (այլ կիրառումներ)Վերնիսաժ (ֆր.՝ vernissage), բացօթյա տոնավաճառ Երևանի կենտրոնում, Բյուզանդ-Խանջյան փողոցների հատման հատվածում։


== Պատմություն ==
Վերնիսաժը ձևավորվել է 1980-ական թվականների կեսերին Երևանում՝ Մարտիրոս Սարյանի անվան այգու տարածքում, որտեղ հիմնականում նկարներ են ցուցադրվել։ Ժամանակի ընթացքում Վերնիսաժը բաժանվել է 2 մասի՝ նկարիչների մի մասը մնացել է Մարտիրոս Սարյանի այգում, մյուս արվեստագետների ու արհեստավորների համար տեղ է հատկացվել Հանրապետության Հրապարակին կից այգում։
Վերնիսաժում վաճառվում են հայ արվեստագետների ձեռքի աշխատանքները, արվեստի նմուշներ, կիրառական արվեստի նմուշներ, հուշանվերներ, ոսկերչական իրեր, գորգեր, նկարներ Հայաստանի լանդշաֆտների պատկերմամբ, ազգային երաժշտական գործիքներ, տիկնիկներ, քարե, փայտե, կավե, մետաղե, խեցեղենի նմուշներ, հնաոճ իրեր, նաև խորհրդային տարիների հետաքրքիր իրեր՝ գրքեր, կենցաղային պարագաներ։
2016 թվականին Երևանի քաղաքապետրանը Վերնիսաժում իրականացնում է նորոգման, արդիականացման և բարեկարգման ծրագիր։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երևան քաղաքում տոնավաճառ (Վերնիսաժ) կազմակերպելու կարգ, ՀՀ Երևան քաղաքի ավագանու N 504-Ն որոշում
Սամվել Շուքուրյան

Սամվել Կիմի Շուքուրյան (օգոստոսի 18, 1950(1950-08-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հաշվողական տեխնիկայի և տեղեկագիտության բնագավառի գիտնական։ Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1990), պրոֆեսոր (1993), Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոս (1996)։
Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործիչ Կիմ Շուքուրյանի որդին է, Հայաստանի վաստակավոր բժիշկ Արթուր Շուքուրյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
1972 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1972-1993 թվականներին աշխատել է Երևանի մաթեմատիկական մեքենաների ինստիտուտում, 1977 թվականից, միաժամանակ, Երևանի պետական համալսարանում, 1993-2007 թվականներին` ալգորիթմական լեզուների ամբիոնի վարիչ, 2007 թվականից` տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կրթական և հետազոտական կենտրոնի գիտական ղեկավար և տեղեկատվական համակարգերի ամբիոնի վարիչ, 1997 թվականից աշխատում է ամերիկյան բարձր տեխնոլոգիաների ընկերությունների պատվերներով, 2000-2011 թվականներին` Virage Logic Corporation-ի ներդրած թեսթավորման և վերանորոգման ծրագրի տնօրեն, 2011 թվականից` Synopsys, Inc-ի ներդրած թեսթավորման և վերանորոգման բաժնի ավագ կառավարիչ։


== Գործունեություն ==
Շուքուրյանը զարգացրել է ծրագրերում ոչ էական անցումների օպերատորների և չվերասերված օպերատորների տեսությունը, ստացել այդ հիմնախնդիրների ճշգրիտ լուծումը ծրագրերի լայն դասի համար, առաջադրել հաշվողական համակարգերի միկրոծրագրային հարմարեցման սկզբունքներ, կառուցել տեսություն, որի ալգորիթմների և մեթոդների հիմքում ընկած են ցածր մակարդակի զուգահեռացումը, ազատ ցիկլերի և պրոցեսորի ներքին պաշարների օգտագործումը։ Մշակել է նոր մոտեցումներ և արդյունավետ ալգորիթմներ էլեկտրոնային սարքերի և համակարգերի թեսթավորման և վերանորոգման վերաբերյալ։ Առաջարկել է բաշխված միջավայրերում պրոցեսների նախագծման, ձևափոխման և ստուգման ալգորիթմներ։


== Պարգևներ ==
ՀՀ պետական մրցանակ 2013 («Թեստային լուծումներ նանոչափական բյուրեղի վրա տեղավորված համակարգերի համար. ալգորիթմներ, մեթոդներ և թեստային ներկառուցվածք» աշխատանքի համար)


== Ծանոթագրություններ ==
Կլյոնի (Ռոստովի մարզ)

Կլյոնի  (ռուս.՝ Клёны), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սալսկի շրջանում։ Մտնում է Գիգանտովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Պետրոպավլովկա (գյուղ, Սիմֆերոպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրոպավլովկաՊետրոպավլովկա (ուկրաիներեն՝ Петропавлівка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Petropavlovka), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սիմֆերոպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պետրոպավլովկա գյուղում բնակվում էր 91 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրասնոե (ավան, Կառլովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրասնոեԿրասնոե (ուկրաիներեն՝ Красне), ավան Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կառլովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրասնոե ավանում բնակվում էր 208 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Միյագի (պրեֆեկտուրա)

Միյագի  (ճապ.՝ 宮城県 Միյագի կեն) - պրեֆեկտուրա Ճապոնիայում, որը գտնվում է Տոհոկու տարածաշրջանում, Հոնսյու կղզի։ Վարչական կենտրոնը Սենդայ քաղաքն է։
Օշկավիս

Օշկավիս (ռուս.՝ Ошкавис), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է №6543 անանուն վտակի աջ ափին՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 17 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000065447
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006544
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր I-ի հուշարձան (Մոսկվա)

Ալեքսանդր I-ի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник Александру I), բրոնզե քանդակ Մոսկվայի կենտրոնում ի հիշատակ Ռուսաստանի կայսր Ալեքսանդր I-ի։ Հեղինակներն են ՌԴ ժողովրդական նկարիչ, քանդակագործ Սալավատ Շչերբակովը և ՌԴ վաստակավոր ճարտարապետ Իգոր Վոսկրեսենսկին։ Բացվել է 2014 թվականի նոյեմբերի 20-ին Ալեքսանդրովյան զբոսայգում, Բորովիցկի դարպասից ոչ հեռու։ Մոսկվայում Ալեքսանդր I-ի առաջին հուշարձանն է։


== Նկարագրություն ==
Ալեքսանդր I-ը ներկայացված է տոնական համազգեստով, նա կանգնած է պատվանդանի վրա։ Կայսեր ձեռքում սուսեր է, նրա ոտքերի տակ ընկած է թշնամական զենքը, ուսերին թիկնոց է։ Հուշարձանի դիմաց Բորոդինոյի ճակատամարտը, այլ ճակատամարտերը և 1812 թվականի Հայրենական պատերազմի զորավարներին, ինչպես նաև հենց Ալեքսանդրին, Սերաֆիմ Սարովսկուն և երկու տաճարները` Քրիստոս Փրկչի տաճարը և Կազանի Աստվածամոր տաճարը պատկերող բրոնզե խորաքանդակներ են։


== Պատմություն ==
Հուշարձանի նախագիծը որոշվել է մրցույթի արդյունքներով, որին մասնակցում էին 8 քանդակագործներ, այդ թվում` Զուրաբ Ծերեթելին։ Մասնակիցները ներկայացրել են յուրաքանչյուրը մի քանի տարբերակ։ 2014 թվականի օգոստոսին որոշվել են մրցույթի հաղթողները։ Հուշարձանի վերջնական նախագիծն ընտրվել է Սալավատ Շչերբակովի, Անդրեյ Կովալչուկի և Ալեքսանդր Ռուկավիշնիկովի աշխատանքներից` գաղտնի քվեարկությամբ։
Հուշարձանի հանդիսավոր բացումը տեղի է ունեցել 2014 թվականի նոյեմբերի 20-ին, որին ներկա էին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, Մոսկվայի և համայն Ռուսիո պատրիարք Կիրիլը, ՌԴ մշակույթի նախարար Վլադիմիր Մեդինսկին, Մոսկվայի քաղաքապետ Սերգեյ Սոբյանինը։ Վլադիմիր Պուտինը հանդիսավոր խոսք է արտասանել. 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Сергей Берец (2014-11-19)։ «Памятник Александру I напомнит о временах величия России»։ Русская служба BBC։ Վերցված է 2014-11-20
Ջոն Շիբան

Ջոն Շիբան (անգլ.՝ John Shiban, 20-րդ դար), ամերիկացի սցենարիստ և պրոդյուսեր։ Նա աշխատել է «Գաղտնի նյութեր» գիտաֆանտաստիկ հեռուստասերիալի, նրա սփին-օֆֆի, «Միայնակ սլաքներ» և այլ սերիալների վրա՝ ինչպես օրինակ «Աստղային ճանապարհ։ Էնթերփրայզ», «Սմոլվիլի գաղտնիքը», «Գերբնական», «Լեգենդ փնտրողի մասին», «Ամբողջ ծանրությամբ» և «Վամպիրի օրագրերը»։
1997 թվականին նա առաջադրվել է Էմմի-ի դրամատիկական սերիալի լավագույն սցենարի համար՝ «Գաղտնի նյութեր», «Հիշիր մահվան մասին» էպիզոդի վրա իր աշխատանքի համար։ Անվանակարգը կիսել է սցենարիստներ Քրիս Քարթերի, Ֆրենկ Սպոտնիցի և Վինս Գիլիգանի հետ։ 1998 թվականին Շիբանը Էմմի մրցանակի անվանակարգը կիսել է «Գաղտնի նյութեր» հեռուստասերիալի պրոդյուսերական թիմի հետ՝ որպես լավագույն դրամատիկ սերիալ։ 2009 թվականին Շիբանը վերամիավորվեց Գիլիգանի հետ՝ Գիլիգանի «Ամբողջ ծանրությամբ» սերիալի երկրորդ սեզոնի սցենարիստ/պրոդյուսեր աշխատելու համար։ 2010 թվականին Շիբանը ներկայացվել է ԱՄՆ սցենարիստների գիլդիայի մրցանակին «Ֆենիքս» դրվագային դրամայի համար։ Շիբանը և սցենարիստների կազմը նաև կիսել են WGA մրցանակի լավագույն դրամատիկ սերիալ անվանակարգը երկրորդ սեզոնի վրա կատարված աշխատանքի համար։ Երրորդ սեզոնում Շիբանը վերադարձել է «Ամբողջ ծանրությամբ»-ի թիմին որպես խորհրդատու պրոդյուսեր և հեռացել երրորդ սեզոնի վերջում։ 2010 թվականի օգոստոսին Շիբանը հաստատվել է որպես «Տորչվուդ», «Տորչվուդ։ հրաշքի օր» սերիալի չորրորդ սեզոնի սցենարիստ։ 2011 թվականին, Շիբանը միացել է հեռուստատեսային «Դժոխք անիվների վրա» սերիալին, որպես գործադիր պրոդյուսեր և սցենարիստ։ Սակայն 2012 թվականի նոյեմբերին շոուի ստեղծողները՝ Ջո և Թոնի Գեյթոնները, որոշել են այլևս չմասնակցել ամենօրյա արտադրությանը։ Շիբանին  համարում էին լավ թեկնածու նրանց փոխարինելու համար, սակայն նա հայտարարեց, որ նույնպես լքում է սերիալը։


== Ֆիլմոգրություն ==


=== «Գաղտնի նյութեր» ===


=== «Տորչվուդ։ հրաշքի օր» ===


=== «Դժոխք անիվների վրա» ===


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտա Կրուս Կաբրալիա

Սանտա Կրուս Կաբրալիա (պորտ.՝ Santa Cruz Cabrália), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա մարզում։ Մտնում Պորտու Սեգուրու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 36 544 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 550,791 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 23,6 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 23 հուլիսի 1564 թվական։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 103.838 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.987 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,688 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կինոնովել

Կինոնովել ,  խաղարկային ֆիլմի ժանր, որտեղ պատկերվում է մեկ կամ խիստ սակավաթիվ հերոսների կյանքի մեկ կամ մի քանի իրադարձություն։ Այն էպիկական պատումի փոքր ձևն է։


== Պատմություն ==
Իտալացի ռեժիսոր Նաննի Լոյի «Պատրաստված է Իտալիայում» ֆիլմում հաշվվում է մինչև 35 նովել, ընդ որում՝ մի քանիսը շատ կարճ։ Լոյը ցուցադրում է մեզ քաղաքացիների ու գեղջուկների, հավատացյալների ու ոչ հավատացյալների, ընտանիքավոր մարդկանց ու ամուրիների, երեխաների, ծերուկների, կանանց։ Առանձին փոքրիկ դրվագները, անգամ առավել խոշոր նովելները գեթ քիչ թե շատ ավարտուն ստեղծագործության տպավորություն իսկ չեն թողնում, ասես կյանքի էջեր լինեն, որ ի մի բերվելով, ստեղծում են 60-ականների իտալական իրականության ամբողջական պատկերը։ Նմանատիպ կոմպոզիցիայով է նկարահանված նաև  «Իսկական թբիլիսցին և ուրիշները» վրացական ֆիլմը։
Առանձին պատմվածքներից ֆիլմ կազմելու մեկ այլ սկզբունք է առաջադրել Վ. Շուկշինը, որի մեջ միավորվել էին արձակագրի, ռեժիսորի ու դերասանի անզուգական ընդունակություններ։ Նրա անդրանիկ ֆիլմի՝ «Ապրում է այսպիսի մի տղա», հիմքում ընկած է վաղ շրջանի պատմվածաշարը, ուր գործում են տարբեր հերոսներ։ Սցենարում այդ պատմվածքները դարձել են վիպակ՝ մեկ գլխավոր հերոսով։
Մեկ այլ «Տարօրինակ մարդիկ» ֆիլմում, Շուկշինն արդեն պարզապես միակցում է երեք պատմվածք՝ «Տարօրինակը», «Ճակատագրական կրակոցը». «Մտորումները», ստեղծելով ֆիլմ-ժողովածու։


=== Ֆիլմեր կինոնովել ժանրով ===
Եռանկյունի - Հ. Մալյան
Անդրեյ Ռուբլյով- Ա. Տարկովսկի


== Աղբյուրներ ==
Ի. Վայսֆելդ, Վ. Դեմին, Ռ. Սոբոլև, Վ. Միխալկովիչ։ Հանդիպումներ X մուսայի հետ
Բաքվի նավթագազաբեր շրջան

Բաքվի նավթագազաբեր շրջան, նավթի և գազի արդյունահանման շրջան Ադրբեջանում։ Հանքավայրերը տեղադրված են Հարավ–Կասպիական նավթագազաբեր ավազանում։ Նավթաբեր հորիզոնների մեծ մասը գտնվում է պլիոցենի արդյունավետ շերտախմբի սահմաններում՝ մինչե 4500 մ խորություն։ Բաքվի նավթագազաբեր շրջանի հանքավայրերի շահագործման ընթացքում արդյունահանվել է ավելի քան 1 մլրդ տ նավթ։ Ապշերոնյան թերակղզում նավթ արդյունահանվել է դեռ վաղ անցյալում։ 20-րդ դարի սկզբին շրջանը նավթի հանույթով աշխարհում գրավեց 1-ին տեղը՝ 11,4 մլն տ (1901 թվական)։ Սովետական իշխանություն հաստատվելուց հետո նավթային արդյունաբերությունը ազգայնացվեց և նավթամշակման գործարանները ենթարկվեցին վերակառուցման, հայտնաբերվեցին բազմաթիվ նոր, խորը տեղադրված նավթաբեր հորիզոններ։ 1926 թվականին ձեռք բերվեց 1913 թվականի մակարդակը՝ 7,7 մլն տ, իսկ 1940 թվականին շրջանի տեսակարար կշիռը նավթի միութենական արդյունահանման մեջ հասավ 70%-ի (22,2 մլն տ)։ 1950-ական թվականներից սկսվել են նավթի ստորջրյա կուտակումների հետազոտությունները՝ մինչե 30–40 մ խորությունը, որոնք հանգեցրել են մի շարք խոշոր հանքավայրերի հայտնաբերման («Նավթային քարեր», Դարվինի խրուտ են)։
ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն 2014 (Ընտրական մրցաշար, ԿՈՆՄԵԲՈԼ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖԻՖԱ Աշխարհի առաջնություն 2014 (այլ կիրառումներ)Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2014-ի Ընտրական մրցաշարը Հարավային Ամերիկայում անց է կացվում 2011 թվականի հոկտեմբերի 7-ից 2013 թվականի հոկտեմբերի 15-ը։ Մրցաշարի արդյունքներով կորոշվի Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2014-ի ԿՈՆՄԵԲՈԼ-ը ներկայացնող մասնակից հավաքականներին։
9 թիմերը կմրցեն շրջանաձև մրցակարգով՝ երկու շրջանով։ 4 լավագույն թիմերը կնվաճեն աշխարհի առաջնության ուղեգրեր, իսկ 5-րդ տեղը զբաղեցրած թիմը կմասնակցի միջմայրցամաքային անցումային խաղերին։


== Մասնակից հավաքականները ==
Ընտրական մրցաշարին մասնակցում են ԿՈՆՄԵԲՈԼ-ի անդամ 10 երկրներից 9-ը։ Բրազիլիան որպես մրցաշարի կազմակերպիչ երկիր միանգամից ստացավ եզրափակիչ մրցաշարի ուղեգիր։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==
Խ = Խաղ; Հ = Հաղթանակ; Ո = Ոչ-ոքի; Պ = Պարտություն; ԽԳ = Խփած Գնդակ; ԲԳ = Բաց Թողած Գնդակ; ԳՏ = Գնդակների Տարբերություն; Մ = ՄիավորԱղբյուր. 


== Մրցաշարը ==
Մրցաշարն անց է կացվում շրջանաձև մրցակարգով՝ երկու շրջանով։ 1-4 տեղերը գրաված թիմերը կնվաճեն եզրզփակիչ մրցաշարի ուղեգրեր, իսկ 5-րդ տեղը զբաղեցրած թիմը կմասնակցի միջմայրցամաքային անցումային խաղերին ԱՖԿ-ի 5-րդ թիմի հետ։


=== 1-ին տուր ===


=== 2-րդ տուր ===


=== 3-րդ տուր ===


=== 4-րդ տուր ===


=== 5-րդ տուր ===


=== 6-րդ տուր ===


=== 7-րդ տուր ===


=== 8-րդ տուր ===


=== 9-րդ տուր ===


=== 10-րդ տուր ===


=== 11-րդ տուր ===


=== 12-րդ տուր ===


=== 13-րդ տուր ===


=== 14-րդ տուր ===


=== 15-րդ տուր ===


=== 16-րդ տուր ===


=== 17-րդ տուր ===


== Ռմբարկուներ ==
2013 թվականի հոկտեմբերի 12-ի դրությամբ
Օմելևկա

Օմելևկա (ուկրաիներեն՝ Омелівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Վոլոդարսկ-Վոլինկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1861 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Օմելևկա գյուղում բնակվում էր 74 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4,3 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 17,21 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ինիա

Ինիա (հուն․՝ Ίνια), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Պաֆոսի շրջանում։ Ըստ 2001 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 353 մարդ։ Տեղակայված է Դրուսիա գյուղից 10 կմ դեպի հարավ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Inia, Paphos (անգլ.)
Վիհմա (քաղաք, Էստոնիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիհմաՎիհմա (էստ․՝ Võhma), քաղաք Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Վիհմա շրջանում։
2012 թվականի տվյալներով քաղաքում բնակվում էր 1321 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նիկոլսկոե (գյուղ, Ստերլիբաշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլսկոեՆիկոլսկոե (ռուս.՝ Никольское, բաշկիրերեն՝ Никольский), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 68 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տուրնիեռ

Տուրնիեռ (ֆր.՝ Tournières), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 178 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.20 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.41 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 250 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 115 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 82-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 33։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,3 %։ 82 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 73 անձ (36 տղամարդ և 37 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (6 տղամարդ և 3 կին)։ 33 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 9-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալյար (Մանազկերտի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալյար (այլ կիրառումներ)Ալյար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մանազկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Հաջիբոդի գյուղից 2-3 կմ հեռավորության վրա։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիքային փաթեթ

Ալիքային փաթեթ քվանտային մեխանիկայում, տարածության սահմանափակ տիրույթում տեղափակված ալիքային դաշտ։ Իրական ալիքային դաշտերը սահմանափակ են թե տարածության, թե ժամանակի մեջ։


== Բնության մեջ ==
Բնության մեջ պատահում են նաև համեմատաբար փոքր տարածական չափերի ալիքային դաշտեր, որոնք կոչվում են ալիքային փաթեթներ։ Ալիքային փաթեթը կարելի է ներկայացնել որպես նույն ուղղությամբ տարածվող անթիվ մոնոքրոմատիկ ալիքների վերադրում։
Ալիքային փաթեթը բնորոշվում է այնպիսի ալիքային ֆունկցիայով, որին համապատասխանող վիճակում (մասնիկը տեղափակված է ծավալի որոշակի տարրում) մասնիկի թե կոորդինատները և թե իմպուլսները չունեն ճշգրիտ արժեքներ։
Ալիքային փաթեթի կենտրոնը շարժվում է այնպես, ինչպես համապատասխան դասական մասնիկը։ Վակումում մասնիկի վիճակը պատկերող փաթեթը կազմող առանձին մոնոքրոմատիկ ալիքները տարածվում են տարբեր փուլային արագությամբ, որի հետևանքով ալիքային փաթեթը ժամանակի ընթացքում ճապաղվում է տարածության մեջ։ Էլեկտրամագնիսական ալիքներից կազմված փաթեթը ճապաղվում է միայն անհամասեռ միջավայրում։
Մշո Սուրբ Կարապետ վանքի դուռ

Մշո Սուրբ Կարապետ վանքի դուռ, Մշո Սուրբ Կարապետ վանքի երկփեղկանի փայտյա դուռ, որը համարվում է հայ միջնադարյան կիրառական արվեստի գլուխգործոց։ Ստեղծվել է 1212 թվականին հայ վարպետների կողմից։ 1915 թվականի մեծ եղեռնից հետո վանքը թալանվել և ավերվել է։ Փրկվել է միայն վանքի դուռը։
Փայտյա դուռը ներկայացվել է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանում բացված «Արմենիա» ցուցահանդեսում (22/09/2018 թ.-13/01/2019 թ.):


== Նկարագրություն ==
Մոնումենտալ փորագրությամբ փայտյա դուռն ունի չորս շրջանակված գոտիներ՝ շրջապատված դեկորացիաներով։ Դռան աջ կողմի փեղկի վրա չորս առաքյալներ են՝ Պետրոսը, Մարկոսը, Մատթևոսը և Պողոսը։ Ձախ կողմում պատկերված է Քրիստոսի մկրտությունը, Քրիստոսը կեսով սուզվել է ջրի մեջ՝ կողքին երկու ֆիգուր, հավանաբար, Գաբրիել հրեշտակապետը և Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Քրիստոսի հետևում Աստծո ձեռքն է. մի մեծ ձուկ լողում է ներքևի ջրերում։ Մկրտության պատկերները հաստատում են, որ դուռը պատկանել է Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչին նվիրված եկեղեցուն։


== Արմեն  Հախնազարյանի հուշապատում ==
Ստամբուլում բնակվող գերմանացի արվեստագետ Ռիխտերին իր թուրք հարևանի՝ պաշտոնաթող զինվորականի օգնությամբ 1976 թվականին 5000 գերմանական մարկով ձեռք է բերել և իր տանը գաղտնի կերպով պահել Մշո Սուրբ Կարապետ վանքի դուռը։ Զինվորականը դուռը Ստամբուլ էր տեղափոխել Մուշ մարզի քրդաբնակ գյուղերից։ Զինվորականը կարողացել է համոզել քուրդ գյուղապետին, որը ֆինանսական խնդիրների պատճառով ցանկացել է սղոցել, ըստ նախշերի մաս-մաս անել դուռը և կտորները վաճառել գյուղ եկած զբոսաշրջիկներին։ Զինվորականը Ռիխտերին է ցույց տալիս դռան լուսանկարը և վերջինս, խորհրդակցելով Արմեն Հախնազարյանի հետ, համաձայնում է գնել այն։

Անկարայում գերմանական դեսպանատան մշակութային կցորդ դոկտոր Ցինզերի աջակցությամբ դուռը տեղափոխում են Անկարա, որտեղից էլ՝ Գերմանիա։ Ստամբուլում կեղծ մեղադրանքների հիման վրա Ռիխտերին բանտարում են, և նա մահանում է բանտում։ Ռիխտերի մահից հետո Արմեն Հախնազարյանը Գերմանիայում հանդիպում է նրա այրուն և տեղեկանում, որ տիկին Ռիխտերը ֆինանսական խնդիրների պատճառով պատրաստվում է վաճառել դուռը։
1996 թվականին Մշո Սուրբ Կարապետ վանքի դուռը Լոնդոնում աճուրդով վաճառվում է հիսուն հազար դոլարով։ Այն գնում է ազգությամբ ոչ հայ անհայտ մի անձ։


== Տես նաև ==
Մշո Սուրբ Կարապետի վանք


== Ծանոթագրություններ ==
Խորամանկ տատիկները

Խորամանկ տատիկները (ռուս.՝ Хитрые старушки), խորհրդային կարճամետրաժ տիկնիկային մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է ըստ էմմա Մոշկովսկայայի բանաստեղծության։
Ուրախ կարուսել համար 11 մուլտպիլմիկացիոն ալմանախի երեք սյուժեներից առաջինն է։


== Սյուժե ==
Փոքրիկ տղան կարծում է, որ իր տատիկները շատ խորամանկ ծեր կանայք են, որոնք հատուկ թաքցնում են նրա բոլոր խաղալիքները, որոնք (իր կարծիքով) շատ–շատ են։ Բայց երբ բոլորը գնում են տնից, խորամանկ տատիկները թողում են գործելը և սկսում են ինքնամոռաց խաղալ թաքցրած խաղալիքներով։ Եվ բնակարանում ու անգամ ամբողջ աշխարոհւմ ոչ ոք (թոռնիկից բացի, բնականաբար) չէր կարողանում գուշակել, թե որքան խորամանկ են տատիկները։


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Սերգեյ Օլիֆիրենկո
Բեմադրող նկարիչ՝ Ելենա Բոգոլյուբովա
Օպերատոր՝ Իգոր Դիանով
Կոմպոզիտոր՝ Վ. Դյանչեկո
Տեքստը կարդում է՝ Եկատերինա Բաբաևան


== Գրականություն ==
Хитрые старушки: стихи : (для младшего школьного возраста) Авт. Эмма Эфраимовна Мошковская, изд. Махаон, 2012 — Всего страниц։ 79.
Мошковская Эмма Хитрые старушки. — М.: Махаон, 2012. — 80 с. — (Библиотека детской классики). — ISBN 978-5-389-01764-1, 978-5-3890-1764-1։


== Ծանոթագրություններ ==
(9856) 1991 EE

(9856) 1991 EE, աստերոիդ ապոլոնի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի մարտի 13-ին Սփեյսուոչ ծրագրի կողմից Կիթ Պիկում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,248244 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 0,8478 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6487 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0283 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1231,3 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,292374 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,77° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9856) 1991 EE աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հինսար (Խարբերդից հարավ-արևմուտք)

Հինսար (թուրքերեն՝ Örençay, քրդ.՝ Xinsor), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքից հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մ 2 ճանապարհ (Հայաստան)

Մ 2 ճանապարհ (M 2), միջպետական նշանակության ճանապարհ, որը հանդիսանում է Հայաստանի ավտոմոբիլային ճանապարհային ցանցի կարևորագույն հատվածներից մեկը։
Հայաստանի միջպետական նշանակության ավտոմոբիլային ճանապարհները նրանք են, որոնք կապում են Հայաստանի ճանապարհային ցանցն այլ պետությունների ավտոմոբիլային ճանապարհների ցանցին և ապահովում են միջազգային տրանսպորտային հաղորդակցությունը։
Մ 2 ճանապարհը ունի 384.3 կմ երկարություն։ Այն Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանը միացնում է Երասխ, Գորիս, Մեղրի բնակավայրերին՝ շարունակվելով դեպի Հայաստան - Իրան պետական սահման։
Նախատեսվում է Մ 2 ճանապարհը «Հյուսիս-հարավ» ճանապարհաշինարարական ծրագրի շրջանակներում որոշ հատվածներում վերակառուցել։


== Տիգրանաշենի ոլորաններ ==
Արարատ և Վայոց ձոր մարզերի սահմանին՝ Արարատի մարզի տարածքում, Մ 2 ճանապարհը բարձրանում է լեռն ի վեր։ Ստորին հատվածում Արարատյան դաշտն է՝ մոտ 800 մետր, որը բարձրանում է դեպի Պարույր Սևակ (նախկին Սևակավան, 1170 մ), իսկ վերին հատվածում՝ Զանգակատուն գյուղը (1650 մ)։
Ճանապարհի այս հատվածը կոչվում է Տիգրանաշեն գյուղի անունով։ Դրան հաջորդում է Թուխ Մանուկի լեռնանցքը, որը կապող օղակ է հանդիսանում երկու մարզերի միջև։
Լինելով լեռնային լանջիվար հատվածում՝ երբեմն այս հատվածը սառցակալում է, իսկ ձմռան օրերին հազվադեպ՝ դառնում անանցանելի։


== Գորիս - Կապան ճանապարահատված ==
2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին սկսված հայ-ադրբեջանական պատերազմի ամբողջ ընթացքում Գորիս - Դավիթ Բեկ ավտոճանապարհի առանձին հատվածներ, որոնց հավակնում էր Ադրբեջանը, մնացել էին հայկական զինված ուժերի վերահսկողության ներքո։ 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ին Ադրբեջանի Հանրապետության նախագահ Իլհամ Ալիևի, Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի և Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Վլադիմիր Պուտինի համատեղ ստորագրված համաձայնագրով ճանապարհի այդ հատվածները պետք է մնային հակամարտ ուժերի այն կողմում, որի վերահսկողության ներքո գտնվում էին։ Սակայն հետագայում Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն անձամբ կարգադրել է, որ հայկական զորքերը հեռանան այդ տարածքներից՝ դրանք թողնելով Ադրբեջանի զինված ուժերի վերահսկողությանը։ 
2021 թվականին Ադրբեջանի զինված ուժերը արգելապատնեշներ, այնուհետև մաքսակետեր են տեղադրել այդ հատվածներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Օգեթ

Լա Օգեթ (ֆր.՝ La Hoguette), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2011 թվականի դրությամբ կազմում է 699 մարդ, բնակչության խտությունը` 28.60 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 24.44 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 185 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 38 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 431 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 314-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 117։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,9 %։ 314 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 290 անձ (160 տղամարդ և 130 կին)։ Գործազուրկ են եղել 24 անձ (15 տղամարդ և 9 կին)։ 117 անաշխատունակներից 32-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 51-ը` թոշակառուներ, իսկ 34-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վերխնյայա Ռուդնյա

Վերխնյայա Ռուդնյա (ուկրաիներեն՝ Верхня Рудня), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վերխնյայա Ռուդնյա գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,19 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 163,16 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սիտնիկի (գյուղ, Բորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍիտնիկիՍիտնիկի (ռուս.՝ Ситники), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Բորսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1321 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լարչանո

Լարչանո  (իտալերեն՝ Larciano), կոմունա Իտալիայի Տոսկանա մարզի Պիստոիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6043 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 247 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 25 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 51036։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0573։
Սենթ Ռոխը համարվում է բնակավայրի հովանավորը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0573 85811
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@comune.larciano.pt.it
Գլխավոր կայք՝ http://www.comune.larciano.pt.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Էմանուել շրջան (Ջորջիա)

Էմանուել շրջան (անգլ.՝ Emanuel County), ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.777 կմ² է, բնակչությունը՝ 21.837 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սուեյնսբորո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1812 թ.։
Չելարենգո

Չելարենգո, (իտալերեն՝ Cellarengo) կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Աստի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 677 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 63 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 14010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0141։ Բնակչության հովանավորն է Սան Ֆիրմիոնոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս. 0141 935123
Պաշտոնական կայք. http://www.cellarengo.com/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==