armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Թուրբորգ Նեդրեոս

Թուրբորգ Նեդրեոս (նորվ.՝ Torborg (Aud) Nedreaas, նոյեմբերի 13, 1906(1906-11-13), Բերգեն, Նորվեգիա - հունիսի 30, 1987(1987-06-30), Նեսոդեն, Ակերսհուս, Նորվեգիա), նորվեգացի կին գրող։ Արձակ ստեղծագործությունների, բանաստեղծությունների ու դրամաների հեղինակ է։


== Կենսագրություն ==
Թուրբորգ Նեդրեոսը ծնվել է պաշտոնյայի ընտանիքում։ Ուսումն ավարտելուց հետո, 1923 թվականին Բերգենում աշխատել է որպես երաժշտության ուսուցիչ։ Ավելի ուշ տեղափոխվել է Լեյրվիկ, որտեղ գրել է իր ստեղծագործությունների հիմնական մասը։ Առաջին գիրքը՝  «Før det ringer tredje gang» նորավեպերի հավաքածուն հրատարակել է 1945 թվականին։ 1947 թվականին ապրում է որպես անկախ գրող Օսլոյի մոտ գտնվող Նեսոդեն քաղաքում։ Ի լրումն գրական ստեղծագործության՝ համագործակցել է նաև հեռուստատեսության հետ։ Նրա  Av Måneskinn gror det ingenting («Լուսնի լույսի տակ ոչինչ չի աճում»)  վեպի հիման վրա ռեժիսոր Արիլդ Բրինկմանը 1987 թվականին նկարահանել է գեղարվեստական ֆիլմ։
Իր ստեղծագործություններում Նեդրեոսը բազմիցս անդրադառնում է դասային անհավասարության, ժամանակակից հասարակության մեջ կանանց կարգավիճակի թեմաներին, դեռահասների խնդիրներին, աղքատությանն ու պատերազմին։ Նրա ստեղծագործություններում զգալի է Օնորե դը Բալզակի, Մաքսիմ Գորկու, Ալեքսանդր Քիլանդի ազդեցությունը։


== Երկեր ==
Før det ringer tredje gang (1945) -պատմվածքներ
Bak skapet står øksen (1945) -պատմվածքներ
Av Måneskinn gror det ingenting (1947) - վեպ
Trylleglasset (1950) -պատմվածքներ
De varme hendene (1952)
Stoppested (1953)
Musikk fra en blå brønn (1960) - վեպ ( հայերեն՝ Կապույտ ջրհորի երգը, 1972)
Skomakeren og hans lest (1964) - հեռուստատեսային ներկայացում (1968)
Den siste Polka (1965) -պատմվածքներ
Stoppested (1965) - սցենար
Ytringer i det blå (1967)
Ved neste nymåne (1971) - վեպ
Det dumme hjertet (1976) - աուդիոպիես
Vintervår (1982)
Gjennom et prisme (1983)
En hage under snøen (1985) - սցենար
Noveller - og noen essays - էսսեների ժողովածու (1995)


== Մրցանակներ ==
Նորվեգացի քննադատների ընկերակցության մրցանակ Trylleglasset ստեղծագործության համար, 1950 թ.
Բիրգեր Դոբլուգի անվան մրցանակ, 1964 թ.
Առաջադրվել է Հյուսիսային Եվրոպայի խորհրդի գրական մրցանակի, 1972 թ.
Նորվեգական ակադեմիայի մրցանակ, 1986 թ.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Hans Bien (изд.): Meyers Taschenlexikon Nordeuropäische Literaturen, Leipzig 1978
Gerhard Steiner (изд.): BI Taschenlexikon Fremdsprachige Schriftsteller, Leipzig 1980


== Արտաքին հղումներ ==
NRK: Lydfiler med Torborg Nedreaas
Norgeslexi: Torborg Nedreaas Archived 2012-03-15 at the Wayback Machine.
Torborg Nedreaas Archived 2005-05-02 at the Wayback Machine.
Aftenposten: Profile of the author
Jan Erik Østlie: Nedreaas Archived 2001-05-11 at Archive.is
Սեբ Յու

Սեբ Յու (ռուս.՝ Сэбь-Ю), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում, Կոմի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Վաշկա գետի աջ ափին՝174 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03030000112103000047542
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103004754
Ավազանի կոդը - 03.03.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մելքոն (քանդակագործ, 17-րդ դար)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մելքոն (այլ կիրառումներ)Մելքոն, 17-րդ դարի քարագործ վարպետ։
1667 թվականին քանդակել է մի խաչքար, որը գտնվում է Գետաբեկի մոտ գտնվող Հարանց մատուռ կողքին։ Խաչքարի պատվիրատուի և ստեղծողի մասին կա փորագիր վկայություն՝


== Գրականություն ==
Ս․ Բարխուդարյան, Միջնադարյան հայ ճարտարապետներ և քարագործ վարպետներ, Երևան, 1963


== Ծանոթագրություններ ==
Մադամ Միսյո

Մադամ Միսյո (ֆր.՝ Madame Monsieur)՝ ֆրանսիական դուետ, որը կազմված է վոկալիստ՝ Էմիլի Սետից և պրոդյուսեր՝ Ժան Կարլ Լուկասից։ Նրանք՝ "Mercy" երգով, կներկայացնեն Ֆրանսիան 2018 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթում, որը տեղի կունենա Լիսաբոնում, Պորտուգալիա։


== Պատմություն ==
Էմիլի Սատը և Ժան Կարլ Լուկասը հանդիպել են 2008 թվականին և ստեղծել Մադամ Միսյոն 2013 թվականին։ 2015 թվականին նրանք գրել են "Smile" երգը ֆրանսիացի ռեփեր՝ Յուսուֆայի համար, իսկ ավելի ուշ մասնակցել են Տարաթաթային։ 2016 թվականի նոյեմբերի 4-ին դուետը հանդես է եկել իր դեբյուտային ձայնասկավառակով։
2018 թվականի հունվարի 1-ին հաստատվեց նրանց մասնակցությունը Destination Eurovision-ին (Ֆրանսիական ազգային ընտրություն) 2018 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթին "Mercy" երգով։ Նրանք երկրորդ կիսաեզրափակչից հետո, որը տեղի է ունեցել հունվարի 20-ին, անցան եզրափակիչ, որը տեղի էր ունեցել հունվարի 27-ին։ Եզրափակչում նրանք գրավեցին երրորդ հորիզոնականը միջազգային ժյուրիի կողմից, բայց գրավեցին առաջին հորիզոնականը ֆրանսիական հանդիսատեսի կողմից։ Ընդհանուր հավաքելով ամենաբարձր միավորները՝ նրանք հաղթեցին և ներկայացնելու են Ֆրանսիան 2018 թվականի Եվրատեսիլ երգի մրցույթում։


== Անդամներ ==
Էմիլի Սետ- գլխավոր վոկալ
Ժան Կարլ Լուկաս-Պրոդյուսինգ, Բեք վոկալ


== Սկավառակագրություն ==


=== Սինգլներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Ստուկալովսկի գյուղական խորհուրդ (Գրեբյոնկովսկի շրջան)

Ստուկալովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Стукалівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբենկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստուկալովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 513 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 32,23 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15,92 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 2 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ալեքսա Դավալոս

Ալեքսա Դավալոս (անգլ.՝ Alexa Davalos Dunas, (մայիսի 28, 1982(1982-05-28), Փարիզի 16-րդ շրջան, Փարիզ), ամերիկացի դերասանուհի։ Նկարահանվել է մի շարք հոլիվուդյան ֆիլմերում։ 2015-2019 թվականներին նկարահանվել է «Amazon Studios»–ի «Մարդը բարձր ամրոցում» ամերիկյան հեռուստասերիալում՝  Ջուլիանա Քրեյնի գլխավոր դերում։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիները ===
Ալեքսա Դավալոսը ծնվել է  Փարիզում, միակ երեխան է դերասանուհի Էլիսա Դավալոսի և լուսանկարիչ Լեֆ Դունասի։ Նրա մոր պապը՝ Ռիչարդ Դավալոսը, դերասան է։
Դավալոսը իր մանկության մեծ մասն անցկացրել է Ֆրանսիայում և Իտալիայում, նախքան Նյու Յորք տեղափոխվելը ։ Հայրական գծով նա ունի եվրոպական արմատներ։ Նրա հայրական կողմի նախնիները էմիգրանտներ են Վիլնյուսից ։ Նա դաստիարակվել է առանց կրոնական մեծ ազդեցության, չնայած որոշ ժամանակ հաճախել է հրեական դպրոց
17 տարեկանում նա ըմբոստանում և ինքնուրույն ուղևորվում է Նյու Յորք։ Դավալոսը մոդել էր, վաստակում էր այնպիսի լուսանկարիչների մոտ, ինչպիսիք են Փիթեր Լինդբերգը։  Նա հիշում է. «Ես առաքելություն ունեի։  Ես ուզում էի դուրս գալ աշխարհ և անել այն, ինչ ինձ դուր է գալիս։ Թատրոնում աշխատելիս հասկացա, որ իսկապես ուզում եմ դերասանուհի լինել»։ Շուտով նրան դերասանուհի դառնալու հնարավորություն է ընձեռնվում և նա միանում է Նյու Յորքի Off Broadway Flea Theater–ին։


== Կարիերա ==
2002 թվականին Ալեքսա Դավալոսը նկարահանվել է Չարլի Հոֆհայմերի հետ Ֆ. Սքոթ Ֆիցջերալդի «Ուրվականը» կարճամետրաժ ֆիլմում, որը ցուցադրվել է Տորոնտոյի կինոփառատոնում 2002 թվականին։
2003 թվականին Ալեքսան նկարահանվել Է HBO ընկերության Փանչո Վիլյա հեռուստատեսային ֆիլմում Անտոնիո Բանդերասի հետ։ 2004 թվականին առաջին անգամ ստացել է Քիրայի գլխավոր դերը «Ռիդիկի քրոնիկները» գեղարվեստական ֆիլմում։
Դավալոսը նաև խաղացել է մուտանտի դերը («Գվեն Ռայդեն») սերիալի երեք հրեշտակի էպիզոդներում, 2005 թվականին նկարահանվել Է Fox հեռուստաալիքի «Շրջանավարտների հանդիպում» սերիալում։ 2007 թվականին Ալեքսա Դավալոսը նկարահանվել է «Սիրո տոնը» ռոմանտիկ դրամայում, որում նկարահանվել են նաև Գրեգ Քինները և Մորգան Ֆրիմանը։ Նա նաև նկարահանվել է ռեժիսոր Ֆրենկ Դարբոնտայի  ֆիլմում։
2008 թվականին Ալեքսան նկարահանվել է Դենիլ Կրեյգի հետ Էդվարդ Ցվիկի «Կանչը» ֆիլմում։ «Հսկաների պատերազմ» ֆիլմում խաղացել է Սեմ Յորտինգտոնի, Ռեյֆ Ֆայնի, Լիամ Նիսոնի և ուրիշների հետ (2010)։
2013 թվականին կրկին նկարահանվել է ռեժիսոր Ֆրենկ Դարաբոնտի «Գանգեստերների քաղաք» սերիալում։
Էկրաններ են բարձրացել «Բարձր ամրոցի մարդը» սերիալի չորրորդ եթերաշրջանը, որտեղ Դավալոսը կատարել է գլխավոր դերը։ 


== Ծանոթագրություններ ==
Աղեն նահատակ

Աղեն նահատակ, ուխտատեղի Ելիզավետպոլի նահանգի Շուշիի գավառում, Դռնավազ գյուղից ոչ հեռու, բլրակի գագաթին։ Անշուք մատուռ է, պատերը անմշակ քարերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրաչևկա (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրաչևկա (այլ կիրառումներ)Գրաչևկա (ուկրաիներեն՝ Грачівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1699 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գրաչևկա գյուղում բնակվում էր 140 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1127 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 124,22 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բադ Կիսինգեն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բադ Կիսինգեն (այլ կիրառումներ) Բադ Կիսինգեն  (գերմ.՝ Bad Kissingen), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Նիժնայա Ֆռանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Բադ Կիսինգենի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 20802 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 69.42 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 72 114։
Քաղաքը բաժանված է 4 գյուղական համայնքների։
Լեռան վրա նշված են քաղաքնի ավերակները, ամրոցի անունով ՝ Օտտո Ֆոն Բոտելաուբենա որոնք մահացել են 1245 թվականին։


== Քաղաքաշինությունը ==

Արևելյան կողմում գտնվում է՝ Կուղգառտենան, Ռեգենտանբաու հանդիսավոր դահլիճում։ Այդ շենքը հանդիսանում է մի ճարտարապետական հուշարձան։

		
		
		


== Առողջարանային հարմարություններ ==

Հարավային կողմում կան մի քանի համալիր շենքեր ՝ Կուռգառտենա Վանդելաբաու և Բռուննեհալենը։ Ամենահինը և բուժիչ հանգստյան տունը Կուռգառտեն Մակսբռուննեն է, հայտնի է մոտ 1520 թվականից։ Այն շրջապատված է դեկորատիվ քարե ճանապարհներով։
Տսղավարը կառուցվել է 1911 թվականի գարնանաը։

		
		
		


== Մշակույթը և տեսարժան վայրերը ==

		
		
		
		
		


== Թանգարաններ ==
Բիսմառկի թանգարան
Կարդինալ Դալֆռենի թանգարանը Խաուզեն շրջանում
Հրեական աղոթքի տուն


== Եկեղեցիներ ==
Կաթոլիկ եկեղեցին, ծխական եկեղեցին Հիսուսի Սուրբ Սիրտ։ Նեօմանիզմի ոճի մեջ կառուցվել էր 1882 թվականին Էնդռու Լոռին։ Աշտարակի բարձրությունը 67 մետր էր։
Սուրբ Յակոբա կաթոլիկ եկեղեցու աշտարակը թվագրվում է 14-րդ դարից, եկեղեցին կառուցվել է 1772-1775 թվականներին։
Մարիեն մատուռ է գերեզմանատանը։ Մատուռը անվանվել է ի պատիվ Սուրբ Բուռխառդի։ Երգչախումբը և Մատուռը հիմնադրվել են 15-րդ դարում։ Հիմնական շենքը նախագծվել է XVIII դարում Բալթասար Նեումաննի կողմից։
Հրեական աղոթքի սրահը նախկինում հրեական համայնքի գերեզմանատուն էր։
1968 թվականին քանդվել է Անգլիայի եկեղեցին։

		
		
		
		
		


== Այգիներ և զբոսայգիներ ==
Գետի աջ ափին կան մեծ շենքեր և Խաղատներ։

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Baedecker. Deutschland. Verlag Karl Baedeker.


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Сайт Владимирского братства с историей русской церкви в Бад-Киссингене
Ջաֆարկուլիուշագի

Ջաֆարկուլիուշագի, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1907-1908 թվականներին գյուղն ունեցել է 56 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կամունիաս

Կամունիաս (իսպ.՝ Camuñas), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում՝ Տոլեդո նահանգում (Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար մարզում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կամպո-դե-Սան-Խուան շրջանում։ Տարածքը 105 կմ² է։ Բնակչությունը 1917 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 83 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(չաշխատող հղում)
Diputación de Toledo
Amarguillo.com
Página oficial de los Pecados y Danzantes
Հարություն Թերզյան

Հարություն Արտաշեսի Թերզյան (հունիսի 27, 1932(1932-06-27), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 10, 2016(2016-10-10), Երևան, Հայաստան), Էլեկտրական մեքենաների և կառավարման համակարգերի բնագավառի գիտնական, տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1980), պրոֆեսոր (1986), ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1996), ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (1986)։ Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (2013)։


== Կենսագրություն ==
1955 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։ 1957-1988 թվականներին աշխատել է Կոմպլեքսային էլեկտրասարքավորումների ԳՀԻ-ում, 1989-1994 թվականներին՝ ՀՊՃՀ էլեկտրական ապարատների ամբիոնի վարիչ, 1993 թվականից՝ պրոռեկտոր։


== Գործունեություն ==
Աշխատանքները վերաբերում են սահմանափակումներով ոչ գծային բազմապարամետրիկ էքստրեմալ խնդիրներին, օպտիմալացման մեթոդների ադապտացում լուծվող խնդիրների մոդելներին, բարդ տեխնիկական համակարգերի ավտոմատացված նախագծման և հետազոտման համակարգերին, էլեկտրամագնիսական համակարգերի մոդելավորմանը, զուգահեռ հաշվարկներին։


== Պարգևներ ==
Անանիա Շիրակացու մեդալ (2003)
Պողոսյան մրցանակ (2010)
Հայաստանի Հանրապետության գիտության վաստակավոր գործիչ (2013)


== Երկեր ==
Ավտոմատացված նախագծման համակարգերի տեսություն, Ե-Լոս Անջելես-Աթենք, 1995։
Автоматизированное проектирование электрических машин, Москва, 1983.
Вестник Государственного Инженерного Университета Армении: Серия: Моделирование, оптимизация, управление: Сборник научных трудов, Ереван, 1998-2011 (համահեղինակ).


== Ծանոթագրություններ ==
Նավակոնսեխո

Նավակոնսեխո (իսպ.՝ Navaconcejo), բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Մտնում է Կասեռես պրովինցիայի Էստռեմադուռա ինքնավար համայնքի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալե դել Խեռտե շրջանի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 51,4 կմ²։ Բնակչությունը՝ 2046 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը ադմինիստրատական կենտրոնից՝ 110 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2020-07-23 at the Wayback Machine.
Մուրա էն Կամերոս

Մուրա էն Կամերոս (իսպ.՝ Muro en Cameros), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Ռիոխա պրովինցիայում՝ Ռիոխա (Լոգրոնիո) ինքնավար համայնքի կազմում։ Մտնում է Տերա-դե-Կամերոս շրջանի (կոմարկայի) կազմի մեջ։ Զբաղեցնում է 15,99 կմ2 տարածք։ Բնակչությունը կազմում է 36 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Գտնվում է պրովինցիայի վարչական կենտրոնից 12 կմ հեռավորության վրա։
168 (թիվ)

168 (հարյուր վաթսունութ), բնական թիվ, որը գտնվում է 167-ի և 169-ի միջև։


== Մաթեմատիկայում ==
168-ի թվանշանների գումարը հավասար է 15-ի
168-ի թվանշանների արտադրյալը հավասար է 48-ի
168-ը զույգ եռանիշ թիվ է
168-ի քառակուսին հավասար է 28 224-ի


== Այլ ոլորտներում ==
168 թ., Մ.թ.ա. 168 թ.
Տարվա 168-րդ օրը հունիսի 17-ն է (նահանջ տարիներին՝ հունիսի 16-ը)
NGC 168  - գալակտիկա Կետի համաստեղությունում
1 շաբաթը 168 ժամ է
Դոմինոյի խաղաքարերի վրա ընդամենը 168 կետ է
418

418 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 418 թվականն է, 
V դարի 18-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Պարտիզան (Ցելինսկի շրջան)

Պարտիզան (ռուս.՝ Партизан), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Ցելինսկի շրջանում։ Մտնում է Կիրովսկոյե գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Գրիգորի Ռոշալ

Գրիգորի Լվովիչ Ռոշալ (հոկտեմբերի 21, 1899(1899-10-21), Նովոզիբկով, Չեռնիգովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 11, 1983(1983-01-11), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), սովետական կինոռեժիսոր, մանկավարժ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1967)։


== Կենսագրություն ==
1921 թվականից սովորել է Մոսկվայի պետական բարձրագույն ռեժիսորական արվեստանոցում, եղել Մանկավարժական թատրոնի արվեստանոցի տնօրենը և գեղարվեստական ղեկավարը։ 1925 թվականից աշխատել է կինոյում։ Առաջին ֆիլմը «Պարոն Սկոտինիններ»-ն է (1927, ըստ Ֆոնվիզինի «Տհասը» կատակերգության)։ Ռոշալի արվեստն առանձնանում է քաղաքացիական ուղղվածությամբ, որն արտացոլվել է «Օպենհայմների ընտանիքը» (1939, ըսա Լ․ Ֆեյխտվանգերի), «Խելագարների դատը» (1926) հակաֆաշիստական կինոնկարներում։ Ռոշալի արվեստին բնորոշ խոշոր էպիկական կտավներ ստեղծելու ձգտումը, հերոսական թեմաների մարմնավորումը արտահայտվել են «Փարիզի արշալույսները» ֆիլմում (1937), «Տառապանքի ուղիներով» «Քույրեր» (1957), «Տասնութ թվական» (1958), «Մռայլ առավոտ» (1959) (երեքն էլ ըստ Ա․ Տոլստոյի «Տառապանքի ուղիներով» վեպի) տրիլոգիայում։ Էկրանավորել է մի շարք ստեղծագործություններ՝ «Պետերբուրգյան գիշեր» (1934, ըստ Դոստոևսկու երկերի), «Արտամոնովների գործը» (1941, ըստ Գորկու) են։ Նա ստեղծել է նաև պատմակենսագրական ֆիլմերի շարք՝ «Ակադեմիկոս Իվան Պավլով» (1949), «Մուսորգսկի» (1950), «Ռիմսկի-Կորսակով» (1953)։ Դասավանդել է Մոսկվայի Համամիութենական կինոինստիտուտում։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակներ (1950, 1951)։ Պարգևատրվել է 4 շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==
Երժ

Երժ (ֆր.՝ Hierges), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 212 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.35 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.05 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 230 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 135 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 38 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 133 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 87-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 46։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 65,4 %։ 87 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 77 անձ (48 տղամարդ և 29 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 46 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 22-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազախստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքական

Ղազախստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականը ներկայացնում է ղազախական ասոցացիան ընկերական խաղերում և այլ պաշտոնական հանդիպումներում։ Ղազախստանը նախկինում եղել է ԽՍՀՄ-ի կազմում, և հենց 1992 թվականին անցկացրել իր առաջին հանդիպումը Թուրքմենստանի դեմ (1-0)։ Ամենամեծ հաշվով հաղթանակը տոնել է 1997 հունիսի 11-ին Պակիստանի դեմ՝ Պակիստանի քաղաքներից Լահորեում (7-0)։ Ամենամեծ հաշվով պարտությունը կրել է Ռուսաստանի և Թուրքիայի դեմ (6-0)։
Ղազախստանի հավաքականի ամենաշատ խաղերը անցկացրած խաղացողը և ռմբարկուն Ռուսլան Բալիևն է։ ՈՒԵՖԱ-ի և ՖԻՖԱ-ի անդամն է։ ՖԻՖԱ կոդն է KAZ։ Ամենանշանավոր ղազախական ակումբներն են Աստանան, Ակտոբեն, Կայրատ Ալմատին, Կարագանդայի Շախտյորը և Տարազը։ Ղազախստանի հավաքականի բոլոր ֆուտբոլիստները հանդես են գալիս ղազախական ակումբներում բացառությամբ Սերգեյ Կիզնիչենկոյի, որը խաղում է լեհական Կարոնայում։ Վերջին շրջանում հանդիպումներ է անցկացրել Տաջիկստանի, Վրաստանի, Բուլղարիայի, Գերմանիայի, Մոլդովայի, Ավստրիայի, Շվեդիայի, Իռլանդիայի, Հայաստանի, Կիրգիզիայի և Լատվիայի հավաքականների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official Site
Chempionat.kz (ռուս.)
Fan Website Archived 2011-01-02 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Kazakh's Football (ռուս.)
RSSSF (անգլերեն)
Փարվին Էթեսամի

Փարվին Էթեսամի (պարսկերեն՝ پروین اعتصامی, մարտի 16, 1907(1907-03-16), Թավրիզ, Իրան - ապրիլի 5, 1941(1941-04-05), Թեհրան, Իրան), իրանցի բանաստեղծուհի։


== Կենսագրություն ==
Փարվին Էթեսամին ծնվել է 1907 թվականին Թավրիզում։ Նրա հայրը՝ Միրզա Յուսուֆ Էթեսամին, եղել է Միրզա Իբրահիմ-խանի որդին։ Փարվինը ուներ չորս եղբայր, նրա մայրը  մահացել է 1973 թվականին։
Մանկության տարիներին Փարվինը Էթեսամի ընտանիքի հետ տեղափոխվում է Թեհրան, որտեղ նա սովորում է դպրոցում և ուսումնասիրում արաբերեն։ 1924 թվականին ավարտում է դպրոցը, այնուհետև Թեհրանի աղջիկների ամերիկյան քոլեջը, հետո կանանց ամերիկյան բարձրագույն դպրոցը։ Հետագայում նա որոշ ժամանակ դասավանդում է դպրոգում։  Շատ է ճամփորդել։ 1934 թվականին ամուսնանում է հոր խորթ եղբոր հետ և տեղափոխվում Քերմանշահ քաղաք, սակայն այդ ամուսնությունը տևում է ընդամենը տաս շաբաթ, և նա նորից վերադառնում է Թեհրան։ 1938-1939 թվականներին Փարվին Էթեսամին մի քանի ամիս  աշխատում է Դանեշ-Saraay-е 'Aal գրադարանում, որն այսօր Թարբիաթ Մոալլեմի համալսարանն է Թեհրանում։ Փարվինի հայրը մահացել է 1938 թվականին, իսկ ինքը՝ Փարվինը, մահացել է երեք տարի անց և թաղված է հոր կողքին Ղոմ քաղաքում։
Փարվինի մոտ դեռևս յոթ կամ ութ տարեկանում ի հայտ են գալիս բանաստեղծական ընդունակություններ. հայրը պաշտպանում և քաջալերում  էր նրան։ Հոր ղեկավարությամբ Փարվինը ուսումնասիրում է պարսկական և արաբական լեզվով դասական գրական ժառանգությունը։ 1921-1922 թվականներին պարսկական  Բախար (Գարուն) ամսագրում լույս են տեսնում նրա վաղ շրջանի մի քանի բանաստեղծություններ։ 156 բանաստեղծություններից բաղկացած նրա առաջին գիրքը հրատարակվել է 1935 թվականին։ Նշանավոր բանաստեղծ և գիտնական Մոհամմադ Թաղի Բահարը գրել է այդ գրքի նախաբանը։  Նրա ստեղծագործությունների երկրորդ հրատարակությունը իր եղբայր՝ Աաբուլյա Էթեսամիի խմբագրությամբ, լույս է տեսել նրա մահից հետո 1941 թվականին։ Այն բաղկացած էր 209 տարբեր ոճի և ձևի  ստեղծագործություններից, Գասիդեներ, Գազելներ և այլն։ Իր կարճ կյանքի ընթացքում Փարվինը մեծ ճանաչում ունեցավ իրանցիների շրջանում։ Փարվինի պոեզիան իր ձևով և բովանդակությամբ շարունակում էր  պարսկական դասական գրականության ավանդույթները։ Նա անտեսում էր իրանական պոեզիայում մոդեռնիստական միտումները։ Պրոֆեսոր Հեշմատ Մոայադի խոսքերով նրա Safar-e ashk-ը  համարվում է պարսկերեն լեզվով  երբևէ գրված լավագույն բանաստեղծություններից  մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Մի հրաշալի օր (ֆիլմ)

Մի հրաշալի օր (անգլ.՝ One Fine Day), 1996 թվականի մելոդրամա ժանրի ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Մայքլ Հոֆմանը։ Ֆիլմի անունը գալիս է 1963 թվականի «One Fine Day» երգից։ Ֆիլմը ստացել է Օսկար «Ֆիլմի լավագույն երգ» անվանակարգում։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Рецензия на фильм Archived 2013-03-26 at the Wayback Machine.(անգլ.) Ռոջեր Էբերտ
Ազուլեժու թանգարան

Ազուլեժու թանգարան (պորտ.՝ Museu Nacional do Azulejo), Լիսաբոնի ամենահայտնի ազգային թանգարաններից։ Հիմնադրվել է 1965 թվականին, ազգային թանգարանի կարգավիճակ է ստացել 1980 թվականին։ Տեղակայված է Աստվածածին եկեղեցու (պորտ.՝ Madre Deus) ներսում (1509)։
Թագարանում ներկայացված է ազուլեժուի և խեցեգործության պատրաստման ու զարգացման պատմությունը Պորտուգալիայում` սկսած 15-րդ դարից մինչև մինչ օրերը։ Ազուլեժու անվանումն ունի արաբական ծագում (արաբ․՝ al zulaycha‎‎, փոքր հղկված քար)։ Ազուլեժուները քառակուսի, տարբեր չափսի սալիկներն են, որոնք գունավորված են կամ նկարազարդված։ Պորտուգալական ավանդական ազուլեժուն ունի 14X14 սմ չափսեր։ Նախկինում Լիսաբոնում շատ հարգի է եղել տների կամ հասարակական վայրերի պատերի ծածկումը այդ սալիկներով, օրինակ` թագավորական պալատները, եկեղեցիները և այլն։ Ներկայումս էլ Պորտուգալիայում շարունակում են ազուլեժուով պատել տարբեր շենքերի ներսի պատերը։
Թանգարան կարելի է հասնել հետևյալ համարի ավտոբուսներով. 210, 718, 742, 759 և 794. Հարկավոր է իջնել Igreja Madre Deus կանգառում. Թանգարանը բաց է ամեն օր` բացի երկուշաբթիից, ժամը 10.00-18.00։ Թանգարանում ներկայացված են տարբեր տարիների խեցեգործության նմուշներ և ազուլեժուներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2018-12-28 at the Wayback Machine.
Թանգարանում
Տալմասոնս

Տալմասոնս (իտալերեն՝ Talmassons), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4196 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 98 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 42 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33030։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0432 766020
Էլեկտրոնային փոստ։ segreteria@com-talmassons.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.talmassons.ud.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրեն Բաբլոև

Սուրեն Իսահակի Բաբլոև (ռուս.` Сурен Исаакович Баблоев, հոկտեմբերի 10, 1918(1918-10-10), Մանգլիս - օգոստոսի 10, 1979(1979-08-10), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայազգի խորհրդային դիրիժոր, խմբավար։ Վրացական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ, Հայկական ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ, ՌԽՖՍՀ (1958 թ.) և ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1978 թ.):


== Կենսագրությունը ==
Սուրեն Բաբլոևը ծնվել է Վրաստանի ներկայիս Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրիծղարոյի շրջանի Մանգլիս քաղաքում։ 1941 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիայի ռազմական ֆակուլտետը (ներկայումս Ռուսաստանի Դաշնության Պաշտպանության նախարարության ռազմական համալսարանի ռազմական ինստիտուտը (զինվորական դիրիժորների))։ Սովորել է Նիկոլայ Գոլովանովի և Ալեքսանդր Չուգունովի մոտ։
1941 թվականից տարբեր զինվորական նվագախմբերի և երգի ու պարի համույթների խմբավարն էր։ 1963 թվականից Մոսկվայի ռազմական օկրուգի երգի ու պարի համույթի գեղարվեստական ղեկավարն ու միևնույն ժամանակ պետն էր։ Ստեղծել է մի շարք թեմատիկ համերգային ծրագրեր, այդ թվում «Պատերազմով թրծված երգը» (1975 թ.) սյուիտը։ Հեղինակ է վոկալ և երգչախմբային ստեղծագործությունների։
Սուրեն Բաբլոևի ղեկավարության ներքո, համույթը հյուրախաղերով հանդես է եկել աշխարհի բազմաթիվ երկրներում` Ճապոնիա, Ֆրանսիա, Մեծ Բրիտանիա, Շվեդիա, Նիդերլանդներ և այլուր։
Սուրեն Բաբլոևը մահացել է 1979 թվականի օգոստոսի 10-ին (այլ տվյալներով` օգոստոսի 11-ին)` Մոսկվայում։ Թաղված է Կունցևսկի գերեզմանատանը։


== Գրականություն ==
Саркисян С. Т. Энциклопедия Арцах-Карабаха. Спб., 2005. - 312 с.
Мамулов С.С. Армяне в Грузии. Книга вторая. М., 2002


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Баблоев Сурен Исаакович // Մեծ հանրագիտարանային բառարան
Баблоев Сурен Исаакович // Հանրագիտարանային բառարան
Баблоев Сурен Исаакович // Երաժշտական հանրագիտարան
Баблоев Сурен Исаакович // Հանրագիտարան «Хайазг»
Баблоев Сурен Исаакович // Կենսագրական մեծ բառարան
Յուսիֆ Էյվազով

Յուսիֆ Էյվազով (ադրբ.՝ Yusif Eyvazov, մայիսի 2, 1977(1977-05-02) կամ 1977, Ալժիր, Ալժիր), ադրբեջանցի օպերային երգիչ (դրամատիկ տենոր), Ադրբեջանի վաստակավոր արտիստ, Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ (2018);
Էյվազովը ելույթ է ունենում աշխարհահռչակ օպերային վայրերում, ինչպիսիք են Մետրոպոլիտեն օպերան, Լա Սկալան, Վիեննայի պետական օպերան, Մեծ թատրոնը, Փարիզի ազգային օպերան և այլք։ Իտալիայի մի շարք միջազգային մրցույթների դափնեկիր և Գրան պրիի հաղթող։ Ջանանդրեա Գավացենի անունով պատվավոր մեդալի դափնեկիր։ 2012 թվականին նա հաղթել է վոկալիստների Բյուլ-բյուլի անվան 6-րդ միջազգային մրցույթում ՛ Բաքվում։


== Կենսագրություն ==

Յուսիֆ Էյվազովը ծնվել է 1977 թվականին Ալժիրում՝ ադրբեջանցի ուսուցիչների ընտանիքում։ Նրա հայրը՝ մետալուրգիայի պրոֆեսոր, այդ ժամանակ աշխատել է Ալժիրում։ Յուսիֆի երաժշտական կրթությունը սկսել է Բաքվի երաժշտական ակադեմիայում։ 1998 թվականին ուսումը շարունակելու համար տեղափոխվել է Իտալիա, բնակություն հաստատել է Միլանում։ Նա կատարելագործվել է Ֆրանկո Կորելլիի, Մակդա Օլիվերոյի, Պլասիդո Դոմինգոյի, Ջանանդրեա Գավացենու և Անտոնիո Ֆոլյանիի վարպետության դասընթացներում։ 
Նա իր կարիերան սկսել է Իտալիայի փոքրիկ թատրոնների օպերային ներկայացումներում։ Հյուրախաղերով հանդես է եկել Իսպանիայի, Ճապոնիայի, Հարավային Կորեայի, Ֆրանսիայի, Ավստրիայի, Գերմանիայի, Սլովենիայի բեմերում։ 2012 թվականին նա հաղթել է Բաքվում անցկացվող VI միջազգային մրցույթում։
Վիեննայում բնակվում է կնոջ՝ Աննա Նետրեբկոյի և որդու հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (143301-143400)

Աստերոիդների ցանկ (143201-143300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (143401-143500)
 Աստերոիդների ցանկ (143201-143300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (143401-143500)
Էլկ

Էլկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում։ Գտնվում էր գավառի արևմտյան կողմում, Խաբուր գետի ձախ ափին։
Ոմանք բնակավայրը նույնացնում են հայտնի Ալկի ամրոցի հետ։


== Բնակչություն ==
Եղել է հայաբնակ մինչև 1915 թվականի Մեծ եղեռնը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մարիա Ռադներ

Մարիա Ռադներ (գերմ.՝ Maria Radner, մայիսի 7, 1981(1981-05-07), Դյուսելդորֆ, Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն - մարտի 24, 2015(2015-03-24), Պրա-Օտ-Բլեոն), գերմանացի օպերային երգչուհի։ Ռիխարդ Վագների ստեղծագործությունների լավագույն կատարողներից։


== Կենսագրություն ==
Մարիա Ռադները 2000 թվականին ավարտել է Սուրբ Ուրսուլայի գիմնազիան, այնուհետև՝ Դյուսելդորֆում գտնվող Ռոբերտ Շումանի դպրոցը։ 2006 թվականին Բայրոթյան փառատոնում զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը և Ռիխարդ Վագների ասոցիացիայի կողմից ստացել 3000 եվրո կրթաթոշակ։
2012 թվականի հունվարին առաջին անգամ ելույթ է ունեցել Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն օպերայում՝ հանդես գալով Վագների «Աստվածների մայրամուտը» օպերայում։
2014 թվականի ապրիլին Ժնևի մեծ թատրոնում Ռադները Բեռլիոզի «Տրոյացիներ» օպերայում կատարել է Աննայի դերը, իսկ մայիսին՝ Վագների «Հռենոսի ոսկին» օպերայում՝ Էրդայի դերը։ Այս դերը նա կատարել է 2010 թվականից մինչև իր մահը։
Ամուսնու՝ Սաշա Շենկի և որդու՝ Ֆելիքսի հետ մահացել է 2015 թվականի մարտի 24-ին՝ Թիվ 9525 չվերթի աղետի ժամանակ։ Այդ չվերթով Մարիա Ռադները և նրա գործընկերը՝ օպերային երգիչ Օլեգ Բրիժակը, Բարսելոնայից վերադառնում էին տուն։ Նրանք Բարսելոնայի Լիսեո թատրոնում ելույթ են ունեցել Ռիխարդ Վագների «Զիգֆրիդ» օպերայում։


== Սկավառակագրություն ==
Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin Choir / Wagner — Richard Wagner: Das Rheingold. May 28, 2013. PentaTone Classics
Gürzenich-Orchester Köln / Markus Stenz, conductor: Gustav Mahler: Symphony No. 8. Oehms Classics; recording of a September 2011 live performance in the Philharmonie Köln.


== Ծանոթագրություններ ==
Վիռիտա

Վիռիտա (էստ․՝ Virita), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Կիհելկոննա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պոսյոլոկ Ուչխոզա «Պրիգորոդնի»

Պոսյոլոկ Ուչխոզա «Պրիգորոդնի» (ռուս.՝ Посёлок учхоза «Пригородный»), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Նիժնի Նովգորոդ քաղաքային օկրուգի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վալերի Ալյոշին

Վալերի Ալյոշին (ուկրաիներեն՝ Валерій Борисович Альошин, հունվարի 1, 1957(1957-01-01), Չեռնոբայի շրջան, Չերկասիի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի պետական գործիչ, Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի II-IV գումարումների պատգամավոր (1994-2006), նաև` Ուկրաինայի ֆինանսների փոխնախարար (2009-2010)։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հունվարի 1-ին, Չերկասիի մարզի Չեռնոբայի շրջանի Սկորոդիստիկ գյուղում։ 
1979 թվականին ավարտել է Տարաս Շևչենկոյի անվան համալսարանը`  տնտեսագիտություն մասնագիտությամբ։
1979-1994 թվականներին եղել է Կիրովոգրադի պետական մանկավարժական ինստիտուտի ասիստենտ, դասավանդող, ավագ դասավանդող, դոցենտ։
1994 թվականի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքում Կիրովոգրադի մարզի №224 արդյունաբերական ընտրատարածքից ընտրվել է Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի II գումարման ժողովրդական պատգամավոր։ Խորհրդարանում նա «Ուկրաինայի ժողովրդական շարժում» խմբակցության անդամ էր, ֆինանսաբանկային հանձնաժողովի անդամ։
1998 թվականին Խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվել է Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի III գումարման ժողովրդական պատգամավոր։ Ուկրաինայի ժողովրդական շարժումից ի սկզբանե եղել է Ուկրաինայի ժողովրդական շարժման, ապա` Ուկրաինայի ժողովրդական շարժման խմբակցության անդամ, եղել է ֆինանսաբանկային հանձնաժողովի նախագահ։ 
2002 թվականին խորհրդարանական ընտրություններում նա ընտրվել է Ուկրաինայի Գերագույն ռադայի IV գումարման ժողովրդական պատգամավոր` Վիկտոր Յուշչենկոյի «Մեր Ուկրաինան» դաշինքից, սկզբում եղել է «Մեր Ուկրաինա» խմբակցության, ապա` Ուկրաինայի ժողովրդական կուսակցության և Արդյունաբերողների կուսակցության անդամ, Կենսաթոշակառուների, վետերանների և հաշմանդամների հարցերի հանձնաժողովի առաջին փոխնախագահն էր։
2004 թվականի Ուկրաինայի նախագահական ընտրությունների ժամանակ նա Վիկտոր Յուշչենկոյի վստահված անձն էր №130 ընտրատարածքում։
2006 թվականի հունիսից մինչև 2009 թվականի մարտը նա աշխատել է որպես Ֆինանսական ծառայությունների շուկաների կարգավորման պետական հանձնաժողովի նախագահ, 2009 թվականի մարտից մինչև 2010 թվականի մարտ` Ուկրաինայի ֆինանսների նախարարի տեղակալ։ 
Ուկրաինայի վաստակավոր տնտեսագետ (1997)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վալերի Ալյոշինը Ուկրաինայի գերագուն ռադայի կայքում (II գումարում) (ուկր.)
Վալերի Ալյոշինը Ուկրաինայի գերագուն ռադայի կայքում (III գումարում) (ուկր.)
Довідка: Альошин Валерій Борисович (ուկր.)
Ժողովածու (442)

Ժողովածու (442), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 442 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 19-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 26 x 19 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 26 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։


== Բովանդակություն ==
Համաձայնութիւն Աստուածաշնչոյն ընդ Տոնացոյցին, Սաղմոսաց, Ընթերցմանց գրոց և Աւետարանաց։
Խորհրդատետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Վանի թագավորության արքունական տնտեսությունները

Վանի թագավորության արքունական տնտեսությունները , Վանի թագավորության արքունական տնտեսությունները հիմնվել են ըստ երևույթին ավելի հուռթի, արգավանդ, ոռոգման համար անհրաժեշտ ջրային պաշարներով ապահովված տարածքներում։ Այդ տնտեսություններում զբաղվել են հիմնականում հացահատիկային և բանջարաբոստանային կուլտուրաներով, այգեգործությամբ, խաղեղագործությամբ, վերամշակել երկրագործական ու այգիների մթերքները։ Լայնորեն տարածվախ է եղել նաև անասնապահությունը։


== Սեփականության Գլխավորը ==
Թագավորը սեփականատերն էր զգալի թվով կալվածքների և ցանքատարածքների։ Նրա անունով կոչվում էին ոչ միայն վարչա-տնտեսական կենտրոնները այլև արքունական տնտեսություննները, հովիտները, խաղողի այգիները։ Այսպես Մենուայի անունով հայտնի են Մենուախինիլի վարչա-տնտեսական կենտրոնը Արաքս մեյր գետի աջ ափին՝ Այրարատյան դաշտում և Մենուայի հովիտը՝ Արածանիի վերին հոսանքում ( Մանազկերտի մոտակայքում), Արգիշտիի անունով՝ Արգիշտիխինիլի երկու հովիտներ՝ Արաքսի ձախ ափին (Հին և Նոր Արմավիրների տեղում) և Արճեշի շրջանում, Արգիշտիունա ամրոցը Այադու մարզում՝ Վանա լճի մոտակայքում։ Ռուսա Ա-ի անունով՝ Ռուսախինիլի մայրաքաղաքը՝ Թոփրա-կալե, Ռուսա Բ-ի անունով Ռուսայի հովիտը՝ Հրազդան գետի աջափնյա մասում՝ Կարմիր Բլուրի և Էջմիածինի միջև ընկած տտարածքներում։


== Երկրորդական սեփականատերեր ==
Բացի թագավորից սեփականատեր էին նաև թագավորական ընտանքի անդամները՝ եղբայրները, քույրերը՝ մի խոսքով՝ «արքայական տոհմի սերմը», որի թիվը հասնում էր հարյուրների։
Ըստ Սարգոն Բ-ի հաղորդման Ռուսա Ա-ի «տոհմի սերմը»՝ (Լուվրի աղյուսակ) կազմում էր 260 մարդ։ 
Արքայական տոհնմ ուներ իր առանձին բնակատեղիները։
Հայտնի է նաև «Շամիրամի ջրանցքին» հարող վայրերից մեկում գցված խաղողի այգիներն, որը Մենուան նվիրել էր դստերը՝ Թարիրիային և նրա անունով էլ կոչվում է՝ «Թարիրիախինիլի»։


== Արտաքին հղումներ ==
Ուրարտուի պեղումներ


== Աղբյուրներ ==
Հայ ժողովրդի պատմություն
Միմի Սարկիսյան

Միմի Սարկիսյան (անգլ.՝ Mimi Sarkisian, հուլիսի 18, 1951(1951-07-18), Սան Ֆրանցիսկո, Կալիֆորնիա, ԱՄՆ), ազգությամբ հայ, ամերիկացի դերասանուհի։
Կինոյում խաղացել է 2 քիչ թե շատ նշանավոր դեր.


== Աղբյուր ==
IMDb-ում Միմի Սարկիսյանի էջ
Ուսուցչի տուն (Տագանրոգ)

Ուսուցչի տուն, հնագույն առանձնատուն Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի կենտրոնական մասում։


== Պատմություն ==
Կիսանկուղով միահարկ հնագույն առանձնատունը, որը գտնվում է Պետրոսի փողոց, 89 հասցեում, կառուցվել է XIX դարի սկզբին։ Պատմության և ճարտարապետության հուշարձանների ցանկում ընդգրկված է որպես Կոմերցիոն դատարանի շենք։ Տունը պատկանել է. 1807 թվականից` քաղաքային այգու այգեպան Մանոյլո Լասկարակիին, 1873-1880 թվականներին` Տագանրոգի պատվավոր քաղաքացի Դմիտրի Լասկարակիին, 1890-1906 թվականներին` Ե. Ալեքսոպուլոյի ժառանգներին, 1915 թվականից` Տագանրոգի պատվավոր քաղաքացի Վ. Ի. Վորոնկինին։
Ըստ քաղաքի 1863 թվականի քարտեզի` շենքում տեղավորված է եղել «Կոմերցիոն դատարան մասնավոր տանը»։ 1912 թվականից` Ե. Մ. Գրանովսկու I կարգի մասնավոր ուսումնարան (արական վարժարանների կուրս` չորս հիմնական դասարան)` 120 ռուբլի տարեկան վճարով։
1943 թվականի դեկտեմբերի 3-ին շենքում բացվեց պիոներների տուն, որը գործեց այստեղ մինչև 1944 թվականի փետրվար (տեղափոխվեց Պ. Ի. Չայկովսկու անվան մանկական երաժշտական դպրոցի շենք)։ Այնուհետև շենքում սկսեց գործել Ուսուցչի տունը (Լուսավորության աշխատողների շենք)։
1947 թվականին Տագանրոգի Ուսուցչի տան հիման վրա դաշնակահար և վոկալիստ Իվան Չանգլի-Չայկինը իր աշակերտ շնորհալի երգիչներից կազմավորեց ինքնագործունեության համույթ։ Արտիստները կատարում էին տեսարաններ և մեներգեր Անտոն Ռուբինշտեյնի «Դև», Ջուզեպպե Վերդիի «Աիդա», Պյոտր Չայկովսկու «Մազեպա» և այլ օպերաներից։
1960-ական թվականներից մինչև 1980-ականների վերջը Ուսուցչի տանը գործել է Ժողովրդական դրամայի հանրահայտ թատրոնը, որը ղեկավարում էին Բ. Պոտիկը, ապա` Վ. Ռոգուլչենկոն։ Ժողովրդական թատրոնում խաղացել են հայտնի դերասաններ Վ. Վետրովը, Ս. Մախովսկին, Ա. Կուլեշովը, Վ. Խոդիկինը և այլք։
Այժմ շենքում գտնվում է Մշակույթի համայնքային «Երիտասարդական կենտրոն» հաստատությունը։ Նրա պատերի ներսում գործում են «Դոնի դերասանների համագործակցություն» և Նոնա Մալիգինայի թատրոնները, Միխայիլ Բասովի «400 հարված» կինոակումբը։


== Ուսուցչի տանն աշխատել և հանդես են եկել ==
Միխայիլ Բասով (1977)` ռուս ռեժիսոր-վավերագրող, մեդիանկարիչ։
Վլադիսլավ Վետրով (1964)` թատրոնի և կինոյի խորհրդային և ռուս դերասան, ռեժիսոր, սցենարիստ։ Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ։
Սերգեյ Լետով (1956)` ռուս երաժիշտ, սաքսոֆոնահար, իմպրովիզատոր։
Աննա Պոկրովսկայա (1904-2001)` խորհրդային մանկավարժ, Աշխարհի արդարակյաց։
Վլադիմիր Ռոգուլչենկո (1950)` ռուս թատերական ռեժիսոր, դերասան, ՌԴ վաստակավոր արտիստ։
Ռոման Ստոլյար (1967)` ռուս կոմպոզիտոր և դաշնակահար-իմպրովիզատոր։
Իվան Չանգլի-Չայկին` ռուս մանկավարժ, դաշնակահար, վոկալիստ, Տագանրոգի ազգային օպերային թատրոնի ստեղծող։
Յուրի Շաբելնիկով (1959)` ռուս նկարիչ։


== Հղումներ ==
Վիրտուալ շրջագայություն Երիտասարդական կենտրոնո(չաշխատող հղում) վ


== Ծանոթագրություններ ==
(9113) 1997 CN5

(9113) 1997 CN5, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի փետրվարի 3-ին Յոշիսադա Սիմիձուի և Տակեշի Ուրատայի կողմից Նաչի-Կացուուրայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,813286 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6383 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9883 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1723,53 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,208873 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,3° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9113) 1997 CN5 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բրովկովո (գյուղ, Կոլոմակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲրովկովոԲրովկովո (ուկրաիներեն՝ Бровкове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բրովկովո գյուղում բնակվում էր 40 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,246 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 162,6 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բնազդ (այլ կիրառումներ)

Բնազդ, կարող է վերաբերել՝

Բնազդ - ժառանգական ոչ պայմանական ռեակցիաների ամբողջություն, վարքի բնածին հարմարվողական ձև
Բնազդ - 2001 թվականին լույս տեսած ռոմանտիկ կատակերգություն
Վելո դ’Աստիկո

Վելո դ’Աստիկո  (իտալերեն՝ Velo d'Astico), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2350 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 107 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0445։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Համայնքի վարչակազմ ==
Հեռախոս՝ 0445 740898
Էլեկտրոնային փոստ՝ velodastico.vi@cert.ip-veneto.net
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.velodastico.vi.it/


== Արտաքին հղումներ ==
կայք կարգավորման(իտալ.)(չաշխատող հղում)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (անգլ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 404


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Բնական լադեր

Բնական լադեր, երաժշտական այս կամ այն համակարգի դիատոնիկ հնչյունաշարի աստիճաններով կառուցվող լադերը, որոնցում անդրադարձվում են տվյալ համակարգի հատկանիշները՝ հնչյունաշարի տեմպերացիան, կառուցման սկզբունքը, աստիճանների ինտերվալային հարաբերությունները և այլն։ Բնական լադերում հարևան աստիճանների միջև տարածությունը, որպես կանոն, մեծ և փոքր սեկունդա է։ Բնական լադերից տարբերվում են ալտերացված (մեծացված սեկունդա պարունակող) լադերը։ Բնական լադերը իրենց աստիճանների քանակով, ինչպես և կառուցվածքային ու արտահայտչական յուրահատկություններով բազմատեսակ են, բայց այդ անվանումը հաճախ մասնավորեցնում են դասական երաժշտության դիատոնիկ շարքի հնչյուններից կազմվող յոթնաստիճան Հայ ժողովրդական երաժշտության բնական լադերի հիմնական հնչյունաշարերը լադերին, որոնք կոչում են հին հունական երաժշտության տեսությունից առնված անուններով։
Օսինովսկի (Սովետսկի շրջան)

Օսինովսկի (ռուս.՝ Осиновский), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սովետսկի շրջանում։ Մտնում է Չիրսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բեժտայի շրջան (Դաղստան)

Բեժտայի շրջան (ռուս.՝ Бежтинский участок), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1992 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Բեժտա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 575 կմ²։


== Բնակչություն ==
2008 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 9500 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,52 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Նարիմանովկա (գյուղ, Ուստինովի շրջան)

Նարիմանովկա (ուկրաիներեն՝ Нариманівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ուստինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նարիմանովկա գյուղում բնակվում էր 16 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հորսիա

Հորսիա, 1993 թվականին «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի կողմից նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմ-երազ։ Զինվորական հագուստով երիտասարդը հայտնվում է փակ և բաց դռներով լաբիրինթոսում, որտեղ նրան ընդառաջ են գալիս դաժանորեն հաշմված՝ երբեմնի հովվերգական հուշերը։


== Դերերում ==
Մ. Պետրոսյան, Ա. Թումասյան


== Ծանոթագրություններ ==
Կալանգույ

Կալանգույ (ռուս.՝ Калангуй), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Անդրբայկալյան երկրամասի Օլովյանինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2417 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1484

1484 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1484 թվականն է, 
XV դարի 84-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Օգոստոսի 29՝ Ինոկենտոս VIII պապը դառնում է Հռոմի 213-րդ պապը, հաջորդելով Սիքստոս IV-ին։
Դեկտեմբերի 5՝ Հռոմի Ինոկենտիոս VIII պապն իրավունքն է տալիս Գերմանիայում հետապնդել հերետիկոսներին և վհուկներին։ Սկսվում է «վհուկների որսը։»


=== Հայ առաքելական եկեղեցի ===
Սարգիս Գ Մյուսայլը հաջորդում է Հովհաննես Է Աջակիր կաթողիկոսին։


== Ծնունդներ ==
Հունվարի 1՝ Ուլրիխ Ցվինգլի, Շվեյցարացի կրոնական գործիչ (մ. 1531)։


== Մահեր ==
Օգոստոսի 12՝
Նոյեմբերի 11 - Լուիջի Պուլչի, իտալացի բանաստեղծ-հումանիստ
Սիքստոս IV (ծն. 1414)
Գևորգ Տրապիզոնցի, հույն փիլիսոփա (ծն. 1395)
Էլիզա Օժեշկո

Էլիզա Օժեշկո (անգլ.՝ Eliza Orzeszkowa) (հունիսի 6, 1841(1841-06-06)[…], Միլկովշինա, Գրորդնենսկի գավառ, Գրոդնոյի նահանգ, Վիլնայի գլխավոր նահանգապետարան, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 18, 1910(1910-05-18)[…], Գրոդնո, Վիլնայի գլխավոր նահանգապետարան, Ռուսական կայսրություն), լեհ գրող։
Վաղ շրջանի վեպերն ու վիպակները («Պան Գրաբա», 1869, «Մարթա», 1873 և այլն) նվիրված են մարդկային արժանապատվության և հասարակական ազատագրության համար կանանց պայքարին։ Օժեշկոյի ստեղծագործության հիմնական թեման դարձել է նահապետական կալվածատիրական կացութաձևի քայքայումը, բուրժուազիայի վերելքը («Էլի Մակովեր», 1874-1875, «Բրոխվիչների ընտանիքը», 1876, վեպեր)։ Ճանաչում են գտել «Մեիր Էզոֆովիչ» (1878) գիրքը, «Տարբեր ոլորտներից» (հատոր 1-3, 1879-1882) ժողովրդի պատմվածքները և բելառուս գյուղացիների կյանքը պատկերող «Ցածրավայրեր» (1883), «Ձուրձի» (1885) և «Գռեհիկը» (1888, հայերեն հրատարակություն 1900) վիպակները։ Օժեշկոյի ստեղծագործական նվաճումների հանրագումարն է «Նեմանի վրա» (1887) վեպը։ Վերջին ստեղծագործություններից աչքի են ընկնում «Արգոնավորդներ» (1899) վեպը և «Gloria Victis» (1910) պատմվածքների ժողովածու։ Օժեշկոյի արձակը 19-րդ դարի լեհական ռեալիզմի գագաթներից է։


== Էլիզա Օժեշկոն հայերեն ==
Հզօր Սամսոն, Թիֆլիս, Թիֆլիսի հայոց հրատ. ընկ., տպ. Մ. Վարդանեանցի, 1899, 94 էջ։ Թարգմ. ռուսերենից՝ Աւետիս Ահարոնեան։
Տժգոյն հովուերգութիւն, Թիֆլիսի հայոց հրատ. ընկ., տպ. Տ.Մ. Ռօտինեանցի, 1899, 152 էջ։ Թարգմ. ռուսերենից՝ Աւետիս Ահարոնեան։
Իւլիանկա, Թիֆլիս, Թիֆլիսի հայոց հրատ. ընկ., տպ. Վրաց. հրատ. ընկ., 1900, 64 էջ։ Թարգմ.՝ Պօղոս Հովուեանց։
Սպիտակ ծաղիկ (նովելլա), Թիֆլիս, տպ. Եղբ. Թաւարտկիլաձէ, 1903, 32 էջ։ Թարգմ.՝ Ս. Շահվերդեանց։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկտոր Կումկումաջյան

Վիկտոր Արտավազդի Կումկումաջյան (սեպտեմբերի 11, 1926(1926-09-11), Կրասնոդար, Հյուսիսկովկասյան երկրամաս, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - օգոստոսի 5, 2003(2003-08-05), Երևան, Հայաստան), հայ բժիշկ, ուռուցքաբան։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1976)։


== Կենսագրություն ==
1951 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1960-1962 թվականներին եղել է Վնասվածքաբանության և օրթոպեդիայի ԳՀԻ օրգանների և հյուսվածքների պահածոյման լաբորատորիայի վարիչ, 1962-1978 թվականներին աշխատել է Ռենտգենաբանության և ուռուցքաբանության ԳՀԻ (1985 թվականից՝ Ռուռուցքաբանության գիտական կենտրոն) քաղցկեղի փորձարարական քիմիաբուժության լաբորատորիայում, 1978-1990 թվականներին՝ փորձարարական ուռուցքաբանության բաժնի, 1990-2003 թվականներին՝ քաղցկեղածնության լաբորատորիայի վարիչ։


== Ստեղծագործություններ և ճանաչում ==
Աշխատանքները վերաբերում են օրգանիզմի վրա տարբեր քիմիական նյութերի քաղծկեղածնության և մուտագենության հարցերին։ Հետազոտել է չարորակ նորագոյացությունների հանդեպ օրգանիզմի դիմադրողականության բարձրացման եղանակները։


== Ծանոթագրություններ ==
Եֆիմիա

Եֆիմիա (սերբ.՝ Јефимија, 1349 - 1405), սերբ բանաստեղծուհի, միանձնուհի, դաստիարակչուհի, ասեղնագործուհի։


== Կենսագրություն ==
Եֆիմիայի մասին պահպանվել են կենսագրական կցկտուր տեղեկություններ, նրա ծննդյան թիվն ու ծննդավայրը պարզված չեն։ Հայտնի է, որ հասակ է առել Սարեզում։ Հայրը՝ մեծատոհմիկ ազնվական, Դրամսկի նահանգի կառավարիչն էր։ Հայտնի է նաև, որ 14-րդ դարի կեսերին սուր խելքով և բազում շնորհներով օժտված պարմանուհին կրթություն է ստանում հոր ապարանքում, ապա ամուսնանում է Յովան Ուգլեշայի հետ, որը Դուշան թագավորի օրոք այդ նահանգի կեսարն էր։ 1366 թվականին մահանում է հայրը, իսկ հինգ տարի անց, երբ սերբական զորքերը բախվեցին թուրքերի հետ, Մարիցայի հայտնի արյունահեղ կռվում սպանվում է ամուսինը։ Թշնամու կողմից զավթված Սարեզը լքելով, Եֆիմիան ձեռնադրվում է միանձնուհի և հաստատվում զորավար իշխան Լազարի պալատում՝ ստանձնելով նրա զավակների դաստիարակությունը։ Այստեղ նա մնում է մինչև իշխանի հերոսական վախճանը (1389 թվականի Կոսովոյի ճակատամարտում), ապա նրա տիկնոջ՝ իշխանուհի Միլիցիայի հետ ապաստանում Տրստենիկ քաղաքի մերձակա Լյուբոստինյա մենաստանում։


== Ստեղծագործությունը ==
Մեզ են հասել Եֆիմիայի չորս ստեղծագործությունները։ Առաջինը երկթև սրբանկար է՝ աղոթքի հուզիչ մակագրությամբ։ Այս պատկերները նա հյուսել 1366-71 թթ. և նվիրել Խիլանդարի վանքին, որտեղ թաղված է նրա վաղամեռիկ որդին՝ նույնպես Ուգլեշա անունով։ Եֆիմիայի մեծարժեք գործերից են Խիլանդարի իշխանական դռների վարագույրները՝ դիպակի վրա բանված երկարաշունչ բանաստեղծություններով։ Ոսկով ու արծաթով ընդելուզված այս աշխատանքը գեղարվեստական անվիճելի արժեք է թե իբրև գրական երկ և թե իբրև կիրառական արվեստի նմուշ։
Հաջորդը ասեղնագործ թիկնոցն է՝ մեռնող Հիսուսի հոյակերտ պատկերով և ժամերգային պոեզիայով։ Սակայն Եֆիմիայի առավել կատարյալ գործը իշխան Լազարի գլխանոցն է, որի վրա ասեղնագործված է իր բարերարին նվիրված ձոնը։ Մասնագետների կարծիքով, այդ ուղերձ-բանաստեղծությունը սերբական պոեզիայում առ այսօր մնում է չգերազանցված։


== Եֆիմիան հայերեն ==
Գովք իշխան Լազարին։ «Գարուն», 1999, № 1, էջ 70։ Սերբերենից թարգմ.՝ Բաբկեն Սիմոնյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիմորսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Պրիմորսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Պրիմորսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Արխանգելսկի մարզում
Պրիմորսկի շրջան - շրջան Ուկրաինայի Զապորոժիեի մարզում
Աղանդռոտ (այլ կիրառումներ)

Աղանդռոտ կարող է նշանակել.

Աղանդռոտ, գետ։
Աղանդռոտ, գավառ Մեծ Հայքի Վասպուրական նահանգի կազմում։
Ռուբե

Ռուբե (ֆր.՝ Roubaix, հոլ.՝ Robaais), քաղաք Ֆրանսիայի հյուսիսում, Նոր դեպարտամենտում։ Տուրկուեն և այլ քաղաքների հետ կազմում է միասնական ագլոմերացիա։ Տեքստիլ արդյունաբերության կենտրոն է։ Կան կարի ֆաբրիկաներ, ժանյակի արտադրություն, տեքստիլ մեքենաշինություն։


== Ծանոթագրություններ ==