armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եթի Փերլ

Եթի Փերլ (հոլ.՝ Jetty Paerl, մայիսի 27, 1921(1921-05-27), Ամստերդամ, Նիդերլանդներ - օգոստոսի 22, 2013(2013-08-22), Ամստելվեյն, Հյուսիսային Հոլանդիա, Նիդերլանդներ), հոլանդացի երգչուհի։
1956 թվականին Եթի Փերլը մասնակցել է առաջին Եվրատեսիլ երգի մրցույթին, որը հեռարձակվել է ռադիոյով։ Նա ներկայացրել է Նիդերլանդները իր «De vogels van Holland» (Հոլանդիայի թռչունները) երգով։


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա Տոնելլի

Աննա Տոնելլի (իտալերեն՝ Anna Tonelli, 1763[…], Ֆլորենցիա - հուլիսի 22, 1846(1846-07-22), Ֆլորենցիա), իտալացի դիմանկարիչ, ակտիվ գործունեություն է ծավալել 18-րդ դարի վերջին և 19-րդ դարի սկզբին, հիմնականում` Ֆլորենցիայում և Լոնդոնում։ Նա հաճախ աշխատել է դիմանկարային մանրանկարչության վրա, ջրաներկերով և պաստելներով։


== Կենսագրություն ==
Աննա Նիսթրին ծնվել է մոտավորապես 1763 թվականին, Ֆլորենցիայում, Իտալիայում։ 1785 թվականին նա ամուսնացել է իտալացի ջութակահար և կոմպոզիտոր Լուիջի Տոնելլի հետ. նրանք ունեցել են երկու երեխա։ Ենթադրվում է, որ նա Ֆլորենցիայում գեղարվեստի դասեր է ստացել Ջուզեպպե Պիատտոյից։   
Կարիերայի սկզբում նա նկարել է Հենրի Բլունդելլի և Փովիսի կոմս Էդվարդ Քլիվի դիմանկարները։ 1794 թվականից նա ապրել է Լոնդոնում, որտեղ նկարչություն է ուսուցանել է Քլիվի երեխաներին և ցուցադրվել է Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում 1794 և 1797 թվականներին։ 1798 թվականից մինչև 1801 թվականը նա ուղեկցել է Քլիվների ընտանիքին Հնդկաստան կատարած ճանապարհորդության ժամանակ, որտեղ նա հիմնականում աշխատել է ջրաներկով։ Դեպի Հնդկաստան ճանապարհորդությունից հետո նա  վերադարձել է Իտալիա` իր ընտանիքի հետ լինելու համար։
Նրա աշխատանքները ներառված են հանրային թանգարանների հավաքածուներում, այդ թվում` Բրիտանական թանգարանում, Հոլբուրն թանգարանում, Արվեստի ազգային պատկերասրահում և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Ինոմոն

Ինոմոն (ֆր.՝ Inaumont), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 68 մարդ, բնակչության խտությունը` 14.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4.75 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 165 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 70 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 38 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 54 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 41-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,9 %։ 41 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 37 անձ (21 տղամարդ և 16 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 13 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Ալավերդյան

Ալեքսանդր Գրիգորի Ալավերդյան (հունիսի 6, 1923(1923-06-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ախտաբան-անատոմ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1970), պրոֆեսոր (1970)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Ալավերդյանը ծնվել է 1923 թվականի հունիսի 6-ին, Երևանում։ 1949 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ Սովորել է Մոսկվայի N 1 Սեչենովի անվան բժշկական ինստիտուտում, պրոֆեսորներ Ա. Ի. Աբրիկոսովի և Ա. Ի. Ստրուկովի մոտ։ 1952-1962 թվականներին Ալավերդյանը ղեկավարել է Հանրապետական կլինիկական հիվանդանոցի ախտաբանաանատոմիայի բաժանմունքը, հանդիսացել է հանրապետության ախտաբանական անատոմիայի դպրոցի հիմնադիրներից, եղել ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության գլխավոր պաթոլոգո-անատոմը։ 1962 թվականին Ալավերդյանի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է ՀԽՍՀ ախտաբանաանատոմիական կենտրոնը։ 1962 թվականից եղել է Առողջապահության ազգային ինստիտուտի ախտաբանաանատոմիայի և դատական բժշկության ամբիոնի վարիչ, 1968 թվականից՝ Ախտաբանաանատոմների ՀՀ ընկերակցության նախագահ։ 1993 թվականից Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտում սահմանված է Ալեքսանդր Ալավերդյանի անվան կրթաթոշակ։
Աշխատանքները վերաբերում են նյարդային, սիրտանոթային, շնչառական համակարգերի ախտաբանության հարցերին, մարդու օրգանիզմի վրա քիմիական արտադրական գործոնների վնասակար ադեցության ուսումնասիրությանը։ Ալավերդյանի ղեկավարությամբ պատրաստվել և պաշտպանության է ներկայացվել 40-ից ավելի թեկնածուական և դոկտորական ատենախոսություններ։


== Անդամակցություն ==
Ախտաբանաանատոմների համամիութենական ընկերակցության նախագահության անդամ (1963-1991)։
Ախտաբանաանատոմների ՌԴ ընկերակցության անդամ (1994)։
Էկոլոգիայի միջազգային ԳԱ անդամ (1998)։
ՀՀ վիրաբուժության ԳԱ անդամ (1999)։


== Պարգևներ ==
Մխիթար Հերացու մեդալ (2003)։


== Ծանոթագրություններ ==
(8713) Ազուսա

(8713) Ազուսա (անգլ.՝ Azusa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 26-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,253362 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9668 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,54 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1235,51 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,291379 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,92° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8713) Ազուսա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արտաշես Ծերունյան

Արտաշես Ծերունյան (1862, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - անհայտ), հայ դերասան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում, որտեղ ստացել է կրթությունը։ Բեմական ասպարեզ է մտել 1876 թվականին։ Կարճ ժամանակ խաղացել է Հակոբ Վարդովյանի թատերախմբում, հետագայում՝ 1880-ականների սկզբներից, Մնակյանի խմբում։ Եղել է նաև հուշարար։ Հավասար հաջողությամբ խաղացել է թե՛ հայերեն, թե՛ թուրքերեն։


== Աղբյուրներ ==
Ալինա Օրդյան

Ալինա Վալտերի Օրդյան (փետրվարի 10, 1974(1974-02-10), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ լրագրող, հաղորդավար։ Եղել է Սպուտնիկ Արմենիա լրատվական գործակալության և ռադիոյի նախկին գլխավոր խմբագիր (2015-2017 թթ.):


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1974 թվականի փետրվարի 10-ին Երևանում, ծագումով՝ Տավուշի մարզի Այգեձոր գյուղից։


=== Կրթություն ===
1981-1991 թվականներին սովորել է Երևանի Գայի անվան թիվ 129 միջնակարգ դպրոցում։ 1991-1996, սովորել և ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի բաժինը։ 1996-1997 թվականներին մասնակցել է հեռուստատեսային լրագրության դասընթացներին (Meltex): 2000 թվականին մասնակցել է «Աջակցություն հետաքննող լրագրողներին» ծրագրին, Վաշինգտոն, Նյու Յորք։


=== Աշխատանքային գործունեություն ===
1997-1998 թվականներին աշխատել է Ա1+ հեռուստաընկերությունում, «Այբ-ֆե» լրատվական ծառայության լրագրող։
1998-2004 թվականներին աշխատել է Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերությունում, «Հայլուր» լրատվական ծառայության լրագրող, «Օրակարգ» լրատվական-վերլուծական հաղորդաշարի լրագրող, «Հազարից մեկ» հաղորդաշարի հեղինակ։
2004-2006 թվականներին աշխատել է Երկիր Մեդիա հեռուստաընկերությունում, «Էջադիր» լրատվական-վերլուծական հաղորդաշարի հեղինակ։
2005-2007 թվականներին աշխատել է City FM ռադիոկայանում, City FM-Լուրեր լրատվական թողարկումների խմբագիր և մեկնաբան։
2006-2015 թվականներին աշխատել է Հ2 հեռուստաալիքում, Լրաբեր լրատվական վերլուծական ծրագրի լրագրող։
2010 թվականի աշխատում է Օրդֆիլմ կինոարտադրող ընկերությունում, ծրագրերի ղեկավար, սցենարի հեղինակ, դասախոս։
2015-2017 թվականներին աշխատել է Ռոսիա Սեգոդնյա միջազգային գործակալության, Սպուտնիկ Արմենիա լրատվական գործակալությունում որպես գլխավոր խմբագիր։ Վարել է իր հեղինակային «Sputnik Արմենիա. Ալինա Օրդյանի հետ» ամենշաբաթյա առցանց տեսահաղորդումը։
2018 թվականի սեպտեմբերից աշխատում է ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետում որպես դասախոս։


== Ֆիլմեր ==
«Ֆրունզիկ Մկրտչյան. Կյանքը ժապավենի վրա» փաստագրական ֆիլմ, սցենարի հեղինակ։
«Կինոպոետը. Արտավազդ Փելեշյան» փաստագրական ֆիլմ, սցենարի հեղինակ։
«Հայաստան-Թուրքիա. լրագրության սահմանները» փաստագրական ֆիլմ, սցենարի հեղինակ։


== Ընտանիք ==
Ունի եղբայր՝ Հայկ Օրդյան և քույր՝ Աիդա Օրդյան։


== Տես նաև ==
Հայկ Օրդյան


== Ծանոթագրություններ ==
Բարիման

Բարիման, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պավել Ղուզանյան

Պավել Միքայելի Ղուզանյան ծնվել է՝ 1901 թվականին Թիֆլիսում։ 1923-1926 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի՝ «Վրաստանի Նկարիչների Ակադեմիայում», 1930 թվականին ավարտել է «Լենինգրադի Բարձրագույն Գեղարվեստա-Տեխնիկական Ինստիտուտը» (ВХУТЕИН)։
Աշխատել է որպես՝ նկարազարդող, գեղանկարիչ, գիրքերի նկարիչ։ Ձևավորել է բազմաթիվ գրքեր։ 1971 թվականին պարգևատրվել է երկու դիպլոմներով ՍԵՏՀ երկրների տառատեսակների մրցույթում, որը նվիրված էր Գուտենբերգի մահվան 500-ամյակին և անցկացվում էր Դրեզդենում։


== Հիմնական գրքեր ==
Դարի ռուս բանաստեղծները (1964); Русские поэты века.
Ասք Իգորի մասին (1965); Слово о полку Игореве.
Արահետ դեպի Պուշկինին (1967); Тропа к Пушкину.
«Պուշկինյանն ժամանակաշրջանի բանաստեղծները» հավաքածու (1971); сборник «Поэты пушкинской поры».
Ա. Պուշկին «Պոեմներ» (1972); А.Пушкин «Поэмы».


== Հիմնական տառատեսակներ ==
Ղուզանյան (1961), Кузанян
Գրանիտ (1967), Гранит
Նեվա (1970), Нева
Աշխարհ (1970), Мир
Պուշկինյան դեկորատիվ (1973), Пушкинский декоративный


== Ծանոթագրություններ ==
(7128) Միսավա

(7128) Միսավա (անգլ.՝ Misawa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,132171 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4979 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,7664 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2024,73 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177802 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,73° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7128) Միսավա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ստրկությունը Հին Հայաստանում

Ստրկությունը Հին Հայաստանում, հասարարակական-տնտեսական ֆորմացիա Հին Հայաստանում, որը մինչ օրս ունի վիճահարույց ասպեկտներ, կապված համայնքի բնույթի, ինչպես նաև տնտեսության զարգացման վրա՝ ստրկատիրական գործընթացների ազդեցության հետ կապված։
Առաջին պատմաբաններից մեկը, ով բարձրացրել է Հին Հայաստանում ստրկատիրության հարցը, եղել է Խաչիկ Սամուելյանը, ով 1938 թվականին հայկական հին աղբյուրներից հավաքել է բոլոր փաստերը, որոնք այս կամ այն կերպ վկայում են ստրկության և ստրկավաճառության գոյության փաստը։ Սամուելյանը նշում է, որ ֆեոդալական Հայաստանում ստրկատիրության ինստիտուտի առկայությունը հանդիսանում է այն պատմական ժամանակաշրջանի արդյունքը, երբ ստրկատիրությունը չէր հասունացել և վերածվել կոնկրետ հասարակական- տնտեսական կազմավորման։ Իր հերթին, զուգահեռաբար, պատմաբան Սուրեն Երեմյանը կարծում է, որ Հին Հայաստանը եղել է ստրկատիրական պետություն, որի բնույթի ուսումնասիրությունը իրեն հաջողվել է շատ ավելի ուշ։ Այս հարցին այլ մոտեցում է ցույց տվել հայտնի պատմաբան Հակոբ Մանանդյանը, որը մ․թ․ա․ I դարի Հայաստանը բնորոշում էր որպես ֆեոդալական պետություն՝ չդիտարկելով այն ստրկատիրական հասարակարգ ունեցող պետությունների շարքում։ Նախորդած ժամանակաշրջանը Մանանդյանը բնութագրում է որպես «Նախնադարից ավատատիրական ժամանակաշրջան անցման շրջափուլ, որն ունի կիսանահապետական, կիսաավատատիրական բնույթ»։ Մանանդյանի խոսքերով, կարելի է պնդել, որ Հին Հայաստանում նահապետական կարգերի անկումից հետո կարելի է տեսնել անցումը Քսենոփոնի ժամանակների նահապետական կարգերից դեպի Արշակունիների ժամանակաշրջանի նախարարական կարգեր՝ շրջանցելով ստրկատիրությունը։ Նա նշում է նաև, որ ստրկատիրական հարաբերությունները և վարչակարգը բնորոշ չեն եղել Արտաշեսյան դինաստիային։
1948 թվականին պատմաբան Սուրեն Երեմյանը նշել է, որ Հին Հայաստանում ստրկատիրության վերաբերյալ կարելի է խոսել, միայն, այն ժամանակ, երբ կսկսեն պեղվել Հայաստանի հելենիստական հնավայրերը։
1951 թվականին գիտնականների խմբի կողմից հրապարակված աշխատության մեջ նշված է, որ Հին Հայաստանը ստրկատիրական հասարակարգ ունեցող պետություն է եղել, այն տարբերությամբ, որ ստրկատիրական գործընթացը այստեղ նման չի եղել դասական ստրկատիրություններ՝ Հին Հունաստանին և Հռոմին, քանի որ Հին Հայաստանում հասարակական կյանքը, պատմաբանների խմբի կարծիքով, ուղղված է եղել ավատատիրական հարաբերությունների ձևավորմանը, այլ ոչ թե ստրկատիրության խորացմանը։ Ք․Ս․ Տրեվերի կարծիքով, I-II դարերում Հին Հայաստանում ստրկատիրական հարաբերությունները սկսել են աստիճանաբար վերանալ, իսկ III դարից սկսած նկատվել է ավատատիրության ձևավորման առաջին նշանները։


== Տես նաև ==
Ստրկությունը Հին Հունաստանում
Ստրկությունը Հին Եգիպտոսում


== Ծանոթագրություններ ==
Ջամահիրիա

Ջամահիրիա (արաբ․՝ جماهيرية‎‎), կառավարման ձև, որ կիրառվել է միայն Լիբիայում, 1977 թվականից 2011 թվականի միջև։ Այն ներկայացվել է Լիբիացի ղեկավար Մուամմար ալ-Կադդաֆիի կողմից 1975 թվականին հրատարակված «Կանաչ Գրքում»։ Այն ընդգրկվել է ալ-Կադդաֆիի «Երրորդ համաշխարհային տեսության» գաղափարներում։ Ջամահիրիա բառը ծագում է Ջումհուր բառից, որը նշանակում է «ժողովուրդ»։ Հետևաբար՝ Ջամահիրիա բառացիորեն նշանակում է «ժողովրդային զանգվածների պետություն» և հիմնականում ներշնչված է իսլամական սոցիալիզմի, արաբական ազգայնականության և ուղղակի ժողովրդավարության գաղափարներից։
Այն առաջարկվել է երրորդ աշխարհի երկրներին Մուամմար ալ-Կադդաֆիի կողմից որպես այլընտրանք փոխարինելու կապիտալիզմին ու կոմունիզմին, համոզված լինելով, որ այդ երկու գաղափարախոսություններն արդեն դարձել են անաշխատունակ։
Ազդված լինելով հարավսլավական կոմունիզմի գաղափարախոսներից Էդվարդ Կարդելի մտքերից, Մուամմար ալ-Կադդաֆիի մշակած Ջամահիրիայի կառավարման համակարգը հիմնված է ժողովրդային զանգվածների վրա, որոնք ներկայացնում են ժողովրդի սեփական իշխանությունը՝ առանց կուսակցական կառույցների։


== Արտաքին հղումներ ==
«Սոցիալիստական» Ջամահիրիա Archived 2009-05-03 at the Wayback Machine.
Արթուր Ուստյան

Արթուր Ռուստամի Ուստյան (սեպտեմբերի 11, 1973(1973-09-11), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), քաղաքագետ, պատմաբան, քաղաքական գիտությունների, թեկնածու (2002), դոցենտ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Միջազգային անկախ էկոլոգիական-քաղաքագիտական համալսարանը։ 2002 թ. Մոսկվայի պետական համալսարանում պաշտպանել է "Ռուսաստանի արտաքին քաղաքական ռազմավարության հայեցակարգային հիմքերը քսանմեկերորդ դարասկզբում" թեմայով ավարտաճառը։ Դասավանդում է մի շարք մոսկովյան բուհերում, Ստոլիպինի անվ. տարածաշրջանային հումանիտար ինստիտուտի տնտեսագիտական ֆակուլտետի դեկանն է։
Ուստյանի աշխատանքները նվիրված են քսանմեկերորդ դարում Ռուսաստանի և նեոբյուզանդական աշխարհատարածքի զարգացման քաղաքա-աշխարհայացքային հայեցակարգին։ Արևիզմի հայեցակարգի հեղինակն է, նեոբյուզանդականության վերաբերյալ առաջին գրքերի հեղինակը։


== Հիմնական աշխատություններ ==
Неовизантизм как евразийская геополитическая стратегия развития России в XXI веке. - Москва.։ Институт Социальных Наук, 2002.
Политическая концепция неовизантизма. - Москва.։ Институт Социальных наук, 2003.
Политическая философия неовизантизма. - Москва.։ Институт Социальных наук, 2005.
Основополагающие принципы и подходы по созданию Христианской политической системы и Президентской Монархии в России на основе политической философии неовизантизма и христианского социального учения. - Москва, 2007.
Политическая философия ареввизма. - Москва, 2007.
Политическая философия русского византизма и ареввизма. - Москва, 2009.
Византийская политология: теория и практика. - Москва., 2009.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Արթուր Ուստյանի հրապարակումները Archived 2011-08-27 at the Wayback Machine.
Устян в энциклопедии Хайазг
Ռադիոպելենգատոր

Ռադիոպելենգատոր, հաղորդող ռադիոկայանի ուղղությունը որոշող ռադիոընդունիչ սարք։ Պարզագույն Ռադիոպելենգատոր անտենան պտտում են մինչև ռադիոընդունիչում պելենգվող ռադիոկայանի ազդանշանի մինիմումի ստանալը։ Ըստ չափումների ավտոմատացման աստիճանի և պելենգվող օբյեկտի ուղղությունը որոշելու եղանակի տարբերում են ոչ ավտոմատ Ռադիոպելենգատոր, որոնցում պելենգվող օբյեկտների ուղղությունը որոշվում է ըստ ազդանշանների լսելիության մինիմումի կամ մաքսիմումի, կիսաավտոմատ Ռադիոպելենգատոր սլաքային ինդիկատորով կամ էլեկտրոնաճառագայթային ինդիկացումով, և ավտոմատ Ռադիոպելենգատոր չափվող պարամետրերի թվային հաշվանքով։ Ռադիոպելենգատոր կիրառում են ռադիոնավագնացության և ռադիոհետախուզության մեջ։
Տոկիո Դոում

Տոկիո Դոում (ճապ.՝ 東京ドーム), բեյսբոլի մարզադաշտ Տոկիոյում։ Կարող է ընդունել մինչև 55000 հանդիսականի։ Մարզադաշտի շինարարությունը սկսվել է 1985 թ. մայիսի 16-ին և ավարտվել է 1988 թ. մարտի 18-ին։ Մարզադաշտում անցկացվում է բեյսբոլի, բասկետբոլի և ամերիկյան ֆուտբոլի հանդիպումներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Թաղանթի վերածածկում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը (ճապ)
The Cup of Life

«The Cup of Life» (հայտնի է նաև «La Copa de la Vida» անվանումով, հայերեն՝ Կյանքի գավաթ), երգ՝ ձայնագրված պուերտոռիկացի երգիչ Ռիկի Մարտինի կողմից 1998 թվականի մարտի 3-ին որպես նրա Vuelve չորրորդ ստուդիական ալբոմի երկրորդ սինգլ։ Երգի անգլերեն տարբերակը ընդգրկվել է երգչի հաջորդ՝ Ricky Martin ալբոմում, որ թողարկվել է 1999 թվականին։
«The Cup of Life» երգը 1998 թվականի ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության հիմնն է, որն անցկացվել է հունիսի 10-ից հուլիսի 12-ին Ֆրանսիայում։
Գրեմմիի 41-րդ մրցանակաբաշխության ընթացքում այդ երգի կատարման տեսագրությունն ընդգրկվել է The Ricky Martin Video Collection անվանումով տեսահոլովակների հավաքածուում։


== Առևտրական հաջողություններ ==
«The Cup of Life»-ը դարձել է Ռիկի Մարտինի ամենահաջողակ սինգլներից մեկը։ Այն գլխավորել է Իսպանիայի, Գերմանիայի, Շվեյցարիայի, Ֆրանսիայի, Բելգիայի, Շվեդիայի և Ավստրալիայի հիթ-շքերթները։ Առաջին հորիզոնականում այն ամենաշատը մնացել է երեք երկրների՝ Ֆրանսիայի, Շվեդիայի և Ավստրալիայի հիթ-շքերթներում, որտեղ վեց շաբաթ ամենաբարձր հորիզոնականում մնալուց բացի այն ստացել է «պլատինե կարգավիճակ»։
Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում երգն այդքան էլ մեծ հաջողություն չի ունեցել, սակայն ընդգրկվել է թոփ-50-ում։ «Livin' la Vida Loca» սինգլի հաջողություններից հետո՝ 1999 թվականին, «The Cup of Life»-ը վերադարձել է ԱՄՆ-ի «Billboard Hot 100» հիթ-շքերթ և հասել 45-րդ հորիզոնականին։
Չնայած «The Cup of Life» երգը թողարկվել է թվային դարաշրջանից առաջ, այն կարողացել է վաճառվել 141.000 օրինակով ԱՄՆ-ում և ավելի քան 560.000 օրինակով Ֆրանսիայում։


== Երգացանկ ==
Երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է 1998 թվականի սկզբին Պուերտո Ռիկոյում ամերիկացի կլիպմեյքեր Ուեյն Այշեմի կողմից։ Տեսահոլովակի պրեմիերան կայացել է ապրիլին՝ 1998 թվականի աշխարհի առաջնության սկսվելուց երկու ամիս առաջ։


== Երգացանկ ==
European CD single«La Copa de la Vida» (Album Version) — 4:28
«La Copa de la Vida» (Spanish Remix Radio Edit) — 4:37European CD maxi-single«La Copa de la Vida» — 4:28
«La Copa de la Vida» (Remix Long Version) — 8:39
«La Copa de la Vida»(Spanglish Remix Radio Edit) — 4:37
«La Copa de la Vida» (Album Version) — 4:28UK CD maxi-single #1«La Copa de la Vida» (English Radio Edit) — 4:37
«La Copa de la Vida» (Spanglish Radio Edit) — 4:37
«La Copa de la Vida» (Original English Version) — 4:31
«La Copa de la Vida» (Extended English Version) — 8:39
«La Copa de la Vida» (Extended Spanglish Version) — 8:39UK CD maxi-single #2«La Copa de la Vida» (English Radio Edit) — 4:37
«La Copa de la Vida» (The Dub of Life Mix) — 7:44
«María» (Spanglish Radio Edit) — 4:31
«María» (Jason Nevins Remix) — 3:45US CD maxi-single

«La Copa de la Vida» (Album Version)
«La Copa de la Vida» (Spanish Remix Long Version)
«La Copa de la Vida» (Spanglish Version Radio Edit)
«La Copa de la Vida»US CD maxi-single«La Copa de la Vida» (English Radio Edit) — 4:37
«La Copa de la Vida» (Spanish Radio Edit) — 4:37
«La Copa de la Vida» (Spanglish Radio Edit) — 4:37
«La Copa de la Vida» (The Dub of Life Mix) — 7:44
«María» (Jason Nevins Remix) — 3:45
«María» (Spanglish Radio Edit) — 4:31


== Հիթ-շքերթներ և հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բենեուա շրջան (Այդահո)

Բենեուա շրջան (անգլ.՝ Benewah County), ԱՄՆ Այդահո նահանգի 44 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.010 կմ² է, բնակչությունը՝ 9.285. (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սեյնթ Մերիս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1915 թ.։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.
Արմֆոն 0508

Արմֆոն 0508 (TSD Quadra A0508P), Արմֆոն 5 դասի սմարթֆոն, որը նախագծել և արտադրել է հայկական «Թեքնոլոջի ընդ Սայնս Դայնամիքս» (Technology and Science Dynamics) ընկերությունը։ Հեռախոսը ներկայացվել է 2016 թվականի հունիսի 6-ին և նույն օրը հանվել է վաճառքի։
2016 թվականի դեկտեմբերից Արմֆոնը սմարթֆոնների վաճառք սկսեց նաև ռուսական շուկայում։


== Տես նաև ==
Արմֆոն
Թի-Էս-Դի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ArmPhone 5-ը TSD-ի պաշտոնական կայքում Archived 2016-06-10 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Հայկական առաջին՝ ArmPhone սմարթֆոնները արդեն վաճառքում են
Համուրա

Համուրա Համուրա (ճապ.՝ 羽村市 Համուրա), քաղաք Ճապոնիայում։ Գտնվում է Տոկիոյի պրեկտուրայում։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը կազմում է 55 953 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1), խտություն - 5646,12 մարդ/կմ²։


== Սիմվոլիզմ ==
Քաղաքի ծառը համարվում է գինկգո ծառը, ծաղիկը՝ սակուռ։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ճապոնիա, Հոկուտո (1996) ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Պուկտիշ

Պուկտիշ (ռուս.՝ Пуктыш), գյուղ Ռուսաստանի Կուրգանի մարզի Շչուչանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 309 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
78

78 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 78 թվականն է, 
I դարի 78-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Ներկա (ամսագիր, Փարիզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ներկա (այլ կիրառումներ)«Ներկա», գրական, հասարակական ամսագիր։ Լույս է տեսել 1949-1950 թվականներին, Փարիզում։ Խմբագիր՝ Չորմիսյան։ Տպագրել է Որբունու, Աթմաճյանի, Զարոյանի, Շուշանյանի և սփյուռքի այլ հեղինակների գործերը, գրախոսականներ, լուսաբանել Ֆրանսիայի հայ գրողների միության գործունեությունը։ 
Անվերապահորեն սատարել է Խորհրդային Հայաստանը, ծանոթացրել ՀԽՍՀ գյուղերին ու շրջաններին, հայ խորհրդային գրականությանը, արվեստի և գիտության նվաճումներին։
Shenseea

Չինսի Լին Լի (անգլ.՝ Chinsea Lin Lee․հոկտեմբերի 1, 1996(1996-10-01), Saint Elizabeth Parish, Cornwall County, Ճամայկա), ավելի հայտնի է Shenseea անունով, ճամայկացի դենսհոլ կատարող։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Չինսի Լին Լին  ծնվել է 1996 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Ճամայկայում՝ Մանդևիլ քաղաքում։ Նրա հայրը եղել է կորեացի, ում նա երբեք չի տեսել։ Հայրը լքել է ընտանիքը մինչև աղջկա ծնվելը։ Shenseea-ն ասել է, այն ամենը ինչ ինքը գիտի հոր մասին, դա այն է, որ նա եղել է հարուստ և հանցագործ, ուստի ստիպված է եղել ճանապարհորդել աշխարհով մեկ։


=== Կարիերա ===
Shenseea-ն լայն ժողովրդականություն է ձեռք բերել 2016 թվականին, երբ թողարկել է «Loodi» երգը Vybz Kartel-ի հետ։ 2017 թվականի փետրվարին Ճամայկայի Youth View Awards մրցանակաբաշխության ժամանակ, որը շնորհվում է նախորդ տարվա երաժշտական ​​նվաճումների համար, Shenseea-ն հաղթել է երեք՝ «Young Hot and Hype Artiste», «Break Out Celebrity of 2016» և «The Colaboration of the Year» անվանակարգերում։
2017 թվականին Shenseea-ն ելույթ է ունեցել Ճամայկայի ամենամեծ երաժշտական ​​փառատոնի՝ Reggae Sumfest գլխավոր բեմում։ Նույնիսկ այն ժամանակ նրան քննադատում էին «չափազանց արագ աճելու» համար։ Այդ ընթացքում Կարիբյան հեռահաղորդակցության Flow կազմակերպության ներկայացուցիչը և Pepsi-ն նրա հետ գովազդային պայմանագրեր են կնքել։ Նույն թվականին նա թողարկել է «Rolling» երգը Շոն Փոլի հետ և միացել նրան եվրոպական շրջագայության ժամանակ։
Shenseea-ն մասնակցել է Քրիստինա Ագիլերայի «Right Moves» թրեքի ձայնագրմանը, որը ընդգրկվել է նրա 2018 թվականի «Liberation» ալբոմում։ 2020 թվականի հունվարին թողարկվել է «IDKW» թրեքը, որը ձայնագրվել է ռեփերներ Սուեյ Լիի և Յանգ Թագի հետ և արտադրվել է Rvssian-ի կողմից։
2021 թվականին Shenseea-ն հայտնվել է Մասեգոյի «Silver Tongue Devil» թրեքում «Silver Tongue Devil» EP Studying Abroad-ից և «Tiny»՝ Major Lazer-ի «Music Is the Weapon» (Reloaded) ալբոմից։ Նույն թվականին նա հայտնվեց Քանյե Ուեսթի Donda ալբոմի երկու թրեքում՝ «Pure Souls» Roddy Ricch-ի հետ և «Ok Ok pt 2» Rooga-ի հետ։ MOBO Awards 2021-ում նա մրցանակ է ստացել «Best Reggae Act» անվանակարգում։
2022 թվականի հունվարին Shenseea -ն սկսել է համագործակցել Megan Thee Stallion-ի հետ և թողարկել է «Lick» երգը։ Երգչուհու խոսքով՝ սա առաջին սինգլն է իր առաջիկա դեբյուտային Alpha ստուդիական ալբոմից։ Ալբոմը թողարկվել է մարտի 11-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
10.5 cm Feldhaubitze 98/09

10.5 cm Feldhaubitze 98/09 (105 մմ դաշտային հաուբից 98/09), գերմանական 105 մմ դաշտային հաուբից, որն օգտագործվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Գերմանիայի, Թուրքիայի և Ռումինիայի բանակներում։ 1898 թվականի հաուբիցի մոդիֆիկացիա։


== Պատմություն ==

Բնօրինակ զարգացումը Rheinmetall-ն է, ի սկզբանե հաուբիցը ստեղծվել է որպես 10.5 cm Feldhaubitze 98։ 1902-1904 թվականներին զենքը վերամշակվել է Krupp կոնցեռնի կողմից՝ ստանալով վերադարձի նոր մեխանիզմ և նոր հրետասայլ։ 1909 թվականին ընդունվել է զինման՝ ստանալով 98/09 ինդեքսը (հին նմուշի բոլոր զենքերը նորովի են վերամշակվել)։ Ատրճանակի վահանի մոտ երկու նստատեղ է տեղադրվել։ Ընդհանուր առմամբ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին արձակվել է 1260 միավոր զենք։


== Զինամթերք ==
Հաուբիցի համար օգտագործվել են արկերի երեք տարբերակ և թիրախների երեք տարբերակ, ինչպես նաև հատուկ նշան՝ կախովի հրաձգության և ուղիղ նշանառության համար։ Ռումբերի տեսակներ՝

Feldhaubitz granate 98։ քաշը 15,8 կգ։ Կրակոցների ժամանակ արկն ուներ մինչև 6300 մետր հեռահարություն։
Feldhaubitz granate 05։ քաշը 15,7 կգ
Feldhaubitz schrapnel 98։ քաշը 12,8 կգ, կոտորակառումբ։


== Նմանատիպ թնդանոթեր ==
4,5 դյույմանոց բրիտանական հաուբից
10 cm Feldhaubitze M 99


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Jäger, Herbert. German Artillery of World War One. Ramsbury, Marlborough, Wiltshire։ Crowood Press, 2001 ISBN 1-86126-403-8


== Արտաքին հղումներ ==
10.5 cm FH 98/09 on Landships(անգլ.)
List and pictures of World War I surviving 10.5 lFH 98/09 howitzers(անգլ.)
Վերոնիկա Ցեպկալո

Վերոնիկա Վալերիևնա Ցեպկալո (բելառուս․՝ Вераніка Валер’еўна Цапкала, սեպտեմբերի 7, 1972(1972-09-07) կամ սեպտեմբերի 7, 1976(1976-09-07), Մոգիլյով, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բելառուսցի ՏՏ-մենեջեր և քաղաքական ակտիվիստ, 2020 թվականի Բելառուսի Հանրապետության նախագահի ընտրություններում Սվետլանա Տիխանովսկայայի շտաբի առաջնորդ Վալերի Ցեպկալոյի կինը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է սեպտեմբերի 7-ին Մոգիլևում։ Մայրը Եվգենյա Շեստերիկովան էր, քույրը՝ Նատալյա Լեոնյուկը։ Պապը՝ Պյոտր Շեստերիկովը, գրող էր, վիպակների և պատմվածքների հեղինակ, որի պատվին կոչվել է Մոգիլևի փողոցներից մեկը։
1998 թվականին ավարտել է Բելառուսի պետական ​​համալսարանի «Միջազգային հարաբերություններ» ֆակուլտետը։ 2004-2006 թվականներին սովորել է ԲՊՏՀ կառավարման ֆակուլտետում և բիզնեսի բարձրագույն դպրոցում։ 2008 թվականին ուսանել է Հայդերաբադի (Հնդկաստան) փոքր և միջին ձեռնարկությունների ազգային ինստիտուտում։
Աշխատել է որպես Microsoft-ի բիզնեսի զարգացման գծով մենեջեր․ պատասխանատու էր ԱՊՀ 12 երկրներում աշխատանքի համար։


== Քաղաքական գործունեություն ==
Երբ Վերոնիկա Ցելկալոյի ամուսինը հայտարարել է Բելառուսի Հանրապետության նախագահի ընտրություններին մասնակցելու մասին, Վերոնիկան նրան ուղեկցել է ճանապարհորդությունների ժամանակ և ամեն կերպ աջակցել։ 2020 թվականի հուլիսի 14-ին Վալերիան մերժել է երկրի նախագահի թեկնածուների գրանցումը։ Դրանից կարճ ժամանակ անց տեղի է ունեցել այլընտրանքային թեկնածուների շտաբների միավորում՝ Սվետլանա Տիխանովսկայայի, Վալերի Ցեպկալոյի և Վիկտոր Բաբարիկոյի։ Շտաբների միավորման պահից Վերոնիկան իր ամուսնու թիմը ներկայացրել է Սվետլանա Տիխանովսկայի քարոզչական պիկետներում, մինչդեռ Վալերին երեխաների հետ ստիպված էր լքել երկիրը։ Բացի այդ, ամբողջ քարոզարշավի ընթացքում Վերոնիկան ենթարկվել է ճնշման իշխանությունների կողմից՝ դպրոցներից տեղեկություններ հավաքելու համար, որտեղ սովորում են երեխաները, մինչև Վալերի դեմ ցուցմունք տալու կանչելը կառչել է Վերոնիկայի քրոջից՝ Նատալյա Լեոնյուկից։
2020 թվականի հուլիսի 30-ին Մինսկում կայացած հանրահավաքի ժամանակ Վերոնիկան իր ելույթում պատմել է իր ընտանիքի անձնական ողբերգության մասին՝ նրա մոր դեմ քրեական գործի կեղծումը, որն այդ պահին արդեն ծանր վիճակում էր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Կնոջս հետ լույս աշխարհ գալը նորմալ է։ Մարդիկ ուզում են տեսնել, թե ով է նախագահի կողքին»։ Archived 2020-06-03 at the Wayback Machine.
«Բնավորությունը շաքար չէ, բայց ես թեյի համար չեմ». ինչպիսին են նրանց կանայք, որոնք կարող են դառնալ Բելառուսի նախագահ
Վերոնիկա Ցեպկալոն Գետիցայում պատմել է, թե ինչպես են իրավապահ մարմինները զբաղվել իր երեխաներով Archived 2021-02-25 at the Wayback Machine.
Վերոնիկա Ցեպկալոն պատմել է, թե ինչու են իր ամուսինն ու երեխաները մեկնել Ռուսաստան Archived 2020-07-29 at the Wayback Machine.
«Ուզում էին այն կապել պայթյունի հետ» Archived 2021-02-04 at the Wayback Machine.
Վերոնիկայի քրոջը համառորեն հարցաքննել են գործարար Իգդեջիի դեմ Archived 2021-05-09 at the Wayback Machine.
«Ես ժպտացի, երբ տեսա Վալերի տեսանյութը». Վերոնիկա Ցեպկալոն՝ իր ընտանիքի, վախի և անձնական կյանքի մասին
«Նա պառկած էր հատակին՝ մարտկոցին գամված»։ Ինչի համար 90-ական թվականներին ձերբակալել էին Վերոնիկա Ցեպկալոյի մորը, որը պաշտոնյա էր և բանկիր
Վկայարան

Վկայարան, վկաների նահատակման, թաղման տեղում կամ մասունքների վրա կառուցված շինություն։ Հայաստանում առաջին վկայարանները, ըստ Ագաթանգեղոսի, կառուցել է Գրիգոր Ա Լուսավորիչը Վաղարշապատում, Հռիփսիմյանց կույսերի նահատակման վայրում՝ այնտեղ ամփոփելով սուրբերի աճյունները։ Առաջին վկայարանները կիսագետնափոր, թաղածածկ, որոնց վրա եկեղեցիներ են կառուցվել (Էջմիածնի Ս. Հռիփսիմե վանք, Էջմիածնի Սուրբ Գայանե վանք, Ամարասի վանք ևն)։ 5-րդ դարից կառուցվել են բավական խոշոր չափերի վկայարաններ՝ ինչպես՝ բազիլիկ (օրինակ, Երերույքի Սուրբ Կարապետ վկայարան), այնպես էլ գմբեթավոր (օրինակ, Տեկորի Սուրբ Երրորդություն վանքի Սուրբ Սարգիս վկայարանը) հորինվածքով։
Էստոնիայի Էներգետիկա

Էստոնիայի Էներգետիկան ներառում է Էստոնիայում էլեկտրաէներգիայի արտադրությունը, բաշխումը և ներմուծումը, ինչպես նաև էլեկտրաէներգիայի արտադրության կառավարման քաղաքականությունը։ 2019 թվականին էլեկտրաէներգիայի ընդհանուր սպառման մեջ վերականգնվող էներգիայի մասնաբաժինը կազմել է 21 %։ Էստոնիայի կառավարության ավելի վաղ դրված նպատակի համաձայն ՝ Էստոնիայում վերականգնվող էլեկտրաէներգիան պետք է ծածկեր 2020 թվականին սպառման առնվազն 17,6%-ը, իսկ 2030 թվականի նպատակը ծածկեր էլեկտրաէներգիայի սպառման առնվազն 30%-ը։ 2020 թվականի երրորդ եռամսյակում վերականգնվող աղբյուրներից արտադրված էլեկտրաէներգիան կազմել է Էստոնիայում արտադրված ամբողջ էլեկտրաէներգիայի 37 %-ը և ծածկել սպառման ավելի քան 25 %-ը։
Eesti Energia ընկերությունը պատկանում է Եվրոպայի խոշորագույն Նարվյան էլեկտրակայաններին, որոնք աշխատում են թերթաքարային գազով։ Էստոնիայի էներգիայի ավելի քան 90 %-ը արտադրվել է (2007 տարի) Նարվյան էլեկտրակայաններով։
Էստոնիայի էկոնոմիկայի նախարարության օրինագիծն այն մասին է, որ 2020 թվականից ավտոմեքենաները պետք է լիցքավորվեն կենսաբազմազանության 10 % պարունակող վառելիքով, ընդ որում խնդրահարույց է այդ պահանջի տարածումը ռազմական մեքենաների վրա։


== Արտադրության վիճակագրություն ==


== Վերականգնվող էներգիա ==


=== Հողմաէներգետիկա ===
2019 թվականին Էստոնիայում հողմաէլեկտրակայանի ընդհանուր հզորությունը կազմել է 320 ՄՎտ։


=== Արևային էներգիա ===
2019 թվականին Էստոնիայում հողմաէլեկտրակայանի ընդհանուր հզորությունը կազմում էր 107 ՄՎտ։


== Փաստեր ==
Էստոնիայի 1,3 մլն բնակչին բաժին է ընկնում Էլեկտրամոբիլների համար նախատեսված 165 լիցքավորման կետերի ցանցը։
Գլոբալ տաքացում. ածխաթթու գազի հսկայական քանակությունը մթնոլորտ է արտանետվում Էստոնիայի տարածքից թերթաքարային գազի արդյունահանման վայրերից, ինչն ուժեղացնում է ջերմոցային էֆեկտը (և արդյունքում ՝ գլոբալ տաքացումը)։


== Արտաքին հղումներ ==
Բորիս Մարցինկևիչ Լիտվան ինչով է զարմացնում ամբողջ աշխարհի էներգետիկներին(չաշխատող հղում) // Sputnik  2018 թ. մայիս


== Ծանոթագրություններ ==
Կլոկոչկա

Կլոկոչկա (ուկրաիներեն՝ Клокічка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Կիցմանի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կլոկոչկա գյուղում բնակվում էր 348 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մ.թ.ա. 221


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Դավիթ Մանուկյան

Դավիթ Մանուկյան (փետրվարի 29, 1984(1984-02-29), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ՀՀ ԱԺ 7-րդ գումարման պատգամավոր։ 2019 թվականի փետրվարի 2-ին դարձել է ԱԺ Եվրոպական ինտեգրման հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Մանուկյանը ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում՝ 1984 թվականի փետրվարի 29-ին։
2003-2005 թվականներին ծառայել է Հայաստանի զինված ուժերում։
Միչև 2003 թվականը սովորել է Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի քաղաքագիտության բաժինում, իսկ 2007 թվականին ավարտել է նույն ֆակուլտետի մագիստրատուրան։ Քաղաքագետ է։


== Քաղաքական գործունեություն ==
2017-2019 թվականներին՝ Ազգային ժողովի պատգամավոր (թիվ 10 ընտրատարածք, «Ծառուկյան» կուսակցությունների դաշինք)։ Եղել է ԱԺ պաշտպանության և անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ, իսկ 2017-2019 թվականներին՝ ՆԱՏՕ-ի խորհրդարանական վեհաժողովում ՀՀ ԱԺ պատվիրակության անդամ։
2018 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ընտրվել է Ազգային Ժողովի պատգամավոր «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության թիվ 10 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով։


== Ընտանիք ==
Դավիթ Մանուկյանը ամուսնացած է և ունի չորս զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավելի մուգ հիսուն երանգները

«Ավելի մուգ հիսուն երանգները» (անգլ.՝ Fifty Shades Darker), էրոտիկ մելոդրամա վեպ, անգլիացի կին գրող Է. Լ. Ջեյմսի «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» եռապատման երկրորդ գիրքը։ Պատմում է քոլեջի երիտասարդ շրջանավարտի և երիտասարդ գործարարի սիրային փոխհարաբերությունների մասին։
Վեպը ներառված է 2012 թվականի լավագույն բեսթսելլերների ցանկում՝ ըստ «Publishers Weekly»-ի։


== Սյուժե ==
Վեպի գործողությունները ծավալվում են Սիեթլ քաղաքում։ Գլխավոր հերոսուհին, քոլեջի շրջանավարտ Անասթեյշա Ստիլը երկար օրերի բաժանումից հետո հիշում է Խոսե ցուցահանդեսի մասին։ Քրիստիանն Անասթեյշային առաջարկում է տանել ցուցահանդես, և նա չի հրաժարվում առաջարկվող օգնությունից։ Նրանք գալիս են ցուցահանդես, Քրիստիանը գնում է Անասթեյշայի բոլոր լուսանկարները։ Նրանք հաշտվում են։ Քրիստիանն Անասթեյշային առաջարկում է դառնալ նրա կինը։


== Էկրանավորում ==

2014 թվականի մարտին առաջին ֆիլմի պրոդյուսեր Դանա Բրունետին հայտարարել է, որ ֆիլմի շարունակության ոչ մի երաշխիք չկա։ 2015 թվականի փետրվարի 6-ին ֆիլմի ռեժիսոր Սեմ Թեյլոր-Ջոնսոնը հաստատել է, որ 2016 թվականին կթողարկվի «Մոխրագույնի հիսուն երանգները» ֆիլմի սիքվելը, որը կկոչվի «Հիսուն երանգներով ավելի մուգ»։ 2015 թվականի ապրիլին Լաս Վեգասում կայացած «CinemaCon» կինոդիտմանը հայտարարվել է թողարկման ամսաթիվը՝ 2017 թվականի փետրվարի 10-ը, ինչպես նաև դրա շարունակությունը, որը թողարկվել է 2018 թվականի փետրվարի 9-ին։ Ֆիլմի առաջին կադրը հրապարակվել է 2015 թվականի ապրիլի 24-ին, որտեղ պատկերված է սև դիմակ դրած և հայելու մեջ նայող Քրիստիան Գրեյը (դերակատար՝ Ջեյմի Դորնան)։ 2015 թվականի նոյեմբերին «Universal Studios»-ը հայտարարել է, որ երկու ֆիլմերն էլ կնկարահանվեն միաժամանակ, իսկ նկարահանումները կսկսվեն 2016 թվականի փետրվարի 9-ին և կշարունակվեն մինչև 2016 թվականի հուլիսի 12-ը։
Հաստատված դերերը՝ Միսս Ռոբինսոն (Ելենա)՝ խաղացել է Ջենիֆեր Լոուրենսը, Լեյլա Ուիլյամսին մարմնավորել է Բելլա Հիթքոթը, Ջեք Հայդանի դերը (Անասթեյշայի շեֆը) խաղացել է Դևիդ Օ Ռասելը, ֆլիրտ անող ճարտարապետ Ջիա Մատեոն մարմնավորել է Արիելա Կեբբելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հեղինակի պաշտոնական կայք(անգլ.)
Մեջբերումներ
Դահուկներ

Դահուկներ հարմարանքներ, որոնք մեծացնում են հենման մակերեսը և թեթևացնում շարժումը ձյունապատ, ճահճոտ և ջրայիև տարածություններով։ Լինում են 2 տեսակ՝ քայլքի և սահելու, ըստ նշանակության՝ ձյունային և ճահճային։ Սահելու դահուկը՝ մարզական, լեռնային, տուրիստական, որսորդական, տեխնիկական, բեռնատար, զինվորական, մանկական, ջրային։ Ունեն տարբեր կշիռ ու չափսեր, վազքի դահուկների երկարությունը՝ 180-200 սմ, լայնությունը, թաթի մասում՝ 6-7 սմ, միջին մասում՝ 5,5-6 սմ, ետին մասում՝ 5,5-6,3 սմ, զույգ դահուկների կշիռը՝ 3-3,5 կգ։ Սլալոմի դահուկներինը, համապատասխանաբար՝ 180-220 սմ, 8-9 սմ, 6-7 սմ, 7,5-8 սմ, 4-4,5 կգ։ Ցատկի դահուկներինը՝ 220-245 սմ, 9,5-10 սմ, 7,5 - 8 սմ, 8,5-9 սմ, 6,5-12,5 կգ։ Ներկայումս դահուկները լայնորեն օգտագործվում են ֆիզկուլտուրայի և սպորտի բնագավառում։


== Նյութեր և տեխնոլոգիաներ ==
Նախկինում դահուկ պատրաստում էին ամուր փայտից, անփայլ էր, արտաքին տեսքն այնքան էլ շքեղ չէր]]: 19-րդ դարը դահուկավազքի համար զարգացման և տեխնիկական հեղափոխության դարաշրջան էր։ Բացի արտաքին տեքի փոփոխությունից, փոփոխման ենթարկվեցին նաև դահուկների կառուցվածքն ու արտադրման տեխնոլոգիաները. ստեղծվեցին դահուկ արտադրող գործարաններ, որոնք համալրվեցին հատուկ մեքենաներով և սարքավորումներով։ Արդյունաբերության մեջ դահուկարտադրության այս մեթոդը պահպանվեց այնքան ժամանակ, մինչև ի հայտ եկան պլաստիկ նյութերը։ Պլաստիկ նյութի առավելությունն այն է, որ չին թրջվում, ձյունը նրան չի կպչում, ավելի լավ է սահում, քան փայտը։
Այսպիսով, նախկինում պատրաստում էին դահուկներ՝ պլաստմասսե ծածկույթով, ժամանակի ընթացքում սկսեցին արտադրել ամբողջովին պլաստիկ դահուկներ.:
Ներկայումս արտադրվող դահուկների ներքին կազմությունը կարող է շատ բարդ լինել` սպորտի և սպորտայինի սարքավորումների արդյունաբերությունը մեծ գումարներ է ներդնում գիտական ​​հետազոտություններում։ 
Ժամանակակից դահուկների արտադրությունում օգտագործվում են տարբեր տեսակի պլաստիկ նյութեր, փայտ, կոմպոզիտային նյութեր, համաձուլվածքներ։
Դահուկների սահող մակերեսի խնամքի համար կիրառվում են հատուկ դահուկային քսուքներ։


== Լեռնային դահուկներ ==

Լեռնային դահուկներ ստեղծվել են հատուկ լեռներից իջնելու համար։ Նախինում բարձր լեռներից սպորտային սահքի համար օգտագործվում էին սովորական դահուկներ՝ կիսակոշտ, կարծր հավելումներով։ Այս դահուկները կարելի է տեսնել «Արևային հովտի սերենադ» ֆիլմում։ Աստիճանաբար դահուկները փոփոխվեցին։ 
Առաջին փոփոխություններից մեկը եզրագծի փոփոխությունն էր. նեղ (4-5 մմ) մետաղական ժապավեններ, որոնք ծայրերից երկայնքով անցնում էին դեպի դահուկը, կցվում էին ստորին հատվածին։ Այ մեթոդը առաջին հերթին պաշտպանում էր դահուկի սահող մակերեսը ձյան կամ սառույցի կարծր շերտով պատելուց, ապա նաև հնարավորություն տվեց ավելի վստահորեն վերահսկել դահուկների սահքը։ 
Հետագայում, լեռնադահուկային սպորտի զարգացմանը զուգընթաց, դահուկների արտադրությունն առաջարկեց իր տարբերակը՝ կոշտ ամրացված կրունկներով և հատուկ կոշիկներով։
Դիզայնի հաջորդ հիմնական փոփոխությունները կատարվել են պլաստիկ նյութերի հայտնվելուց հետո։
Ներկայումս լեռնադահուկային սպորտը համարվում է գեղեցիկ և ակտիվ հանգսի տեսակ, պահանջված սպորտաձև։


== Արտաքին հղումներ ==
Ջրադահուկային սպորտ
Դահուկներ վազքի համար
Դահուկի սպորտաձևեր
Մարտական ​​դահուկորդներ
Դահուկի քսուք


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Լյանո դե Օլմեդո

Լյանո դե Օլմեդո (իսպ.՝ Llano de Olmedo)՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 14,92 կմ2։ Բնակչությունը՝ 76 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 60 կմ հեռավորության վրա։
Իվոտկա (այլ կիրառումներ)

Իվոտկա, կարող է վերաբերել՝

Իվոտկա - գետ Ռուսաստանում
Իվոտկա - գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում
Բուրոլո

Բրուինո (իտալերեն՝ Burolo), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1349 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 270 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0125։
Կոմունայի հովանավոր սրբերն են սուրբ Պետրոս և Պողոս առաքյալները։ Տոնը նշում են հունիսի 29-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0125 57136
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.burolo.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Դրուե դը Դամարտեն

Դրուե դը Դամարտեն (ֆր.՝ Drouet de Dammartin, 14-րդ դար, Jargeau, Ֆրանսիա - փետրվար 1413, Jargeau, Ֆրանսիա), ճարտարապետ և քանդակագործ, աշխատել է Ֆրանսիայում և Բուրգունդիայում։
Գի դը Դամարտենի կրտսեր եղբայրն է։


== Կենսագրություն ==
Այս ճարտարապետի կյանքի և գործունեության մասին հայտնի է շնորհիվ ֆինանսական այն փաստաթղթերի, որտեղ նշվում է դարաշրջանի մի քանի մասշտաբային նախագծերի իրականացմանը նրա մասնակցության մասին։ 1362 թվականին Լուվրի՝ Կառլոս 5-րդի համար նախատեսված վերակառուցման ժամանակ աշխատել է Ռեյմոն դյու Տամպլի ղեկավարությամբ։ Հայտնի է, որ նա ստեղծել է գալարաձև շքերթային սանդուղք, որը կից էր դոնժոնի պատին։ Նրան է վերագրվում Ժաննա դը Բուրբոնի դիմաքանդակը։ 1375 թվականին Դրուեն իր եղբոր՝ Գիի հետ, Բուրժեում մասնակցել է դուքս Ժան դը Բերիի պալատի կառուցման աշխատանքներին։ 1380 թվականին Տուրում փարիզցի վարպետների հետ ուսումնասիրել է տաճարի կառուցվածքը, պատերի շարվածքը ։ 1383 թվականին Բուրգունդիայի դուքս Ֆիլիպ 3-րդ Համարձակը Դրուե դը Դամարտենին պատվիրել է կարտեզյան միաբանության Շանմոլի վանքի  շինարարությունը։ 1370 թվականին Դամարտենը նշանակվել է Բուրգունդյան տիրույթների ամբողջ շինարարական աշխատանքների հսկիչ։ Շինարարական աշխատանքները շարունակել է Ժակ դը Նիելիի հետ՝ Դիժոնի Սենտ Շապել վանքում։ 
Դրուե դը Դամարտենը մահացել է 15-րդ դարի սկզբներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Dictionnaire des Architectes, Paris, 1999, ISBN 2226109528
Ձերժինսկ (Նիժնի Նովգորոդի մարզ)

Ձերժինսկ (ռուս.՝ Дзержи́нск, մինչև 1927 թվականի հունվարը՝ Չյոռնոյե/Чёрное, մինչև 1929 թվականի հունիսի 22-ը՝ Ռաստյապինո/Растя́пино), քաղաք (մինչև 1930 թվական-ը՝  քաղաքատիպ ավան) Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզում։ Նույնանուն քաղաքային շրջանի վարչական կենտրոնն է։ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 2021 թվականի սեպտեմբերի 10-ի հրամանագրով Ձերժինսկին շնորհվել է «Աշխատանքային արիության քաղաք» պատվավոր կոչումը։
1929 թվականի հունիսի վերջերին բնակավայրը վերանվանվել է ի պատիվ լեհական ծագմամբ ռուսաստանցի քաղաքական գործիչ, համառուսաստանյան արտակարգ հանձնաժողովի (Չեկայի) առաջին ղեկավար Ֆելիքս Ձերժինսկու։ Քաղաքն անդրսիբիրյան մագիստրալի՝ Տրանսսիբի վրա ունի երկաթուղային կայարան, որը Նիժնի Նովգորոդ քաղաքի Մոսկովյան կայարանից գտնվում է 33 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Ունի նաև նավամատույց Օկա գետի ձախ ափին։ Բնակչության թվով երկրորդ տեղն է զբաղեցնում Նիժնի Նովգորոդի մարզում՝ զիջելով միայն մարզկենտրոնին։ 2009 թվականի տվյալներով բնակիչների թիվը եղել է 246.000, 2020 թվականի տվյալներով՝ շուրջ 229 000։ Զբաղեցնում է 421 քառակուսի կիլոմետր տարածք։
Խորհրդային տարիներին Ձերժինսկը հանդիսացել է քիմիական արդյունաբերության խոշորագույն կենտրոն, և դրա հետ կապված՝ բնապահպանական վիճակը եղել է չափազանց վատթար ու խնդրահարույց. Բլեքսմիթի ինստիտուտի վարկածով քաղաքը ներառված է եղել աշխարհի տասը ամենաաղտոտված բնակավայրերի ցանկում։ Թեև նորագույն ժամանակներում քիմիական ձեռնարկությունների մի մասը դադարեցրել է իր գործունեությունը, այնուամենայնիվ՝ Ձերժինսկը շարունակում է համարվել «Ռուսաստանի քիմիական արդյունաբերության մայրաքաղաք», և նրան դեռևս չի հաջողվել դուրս գալ աշխարհի ամենաաղտոտված քաղաքների տասնյակի ցանկից։


== Անվանի անձինք ==
Վլադիմիր Շուխով, քիմիկոս, ակադեմիկոս
Օլեգ Դերիպասկա, խոշոր գործարար
Էդուարդ Լիմոնով, գրող, քաղաքական գործիչ
Նատալի (երգչուհի), փոփ երգչուհի, երգերի հեղինակ
Իրինա Վորոնինա, Playboy-ի մոդել


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Քույր քաղաքներ ==
Ձերժինսկը բարեկամական ու գործընկերային սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Черное, село»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Արտաքին հղումներ ==
Ձերժինսկի պաշտոնական կայքը (ռուսերեն)
Dzerzhinsk Business Directory (ռուսերեն)
«Քաղաքի վարչակազմի պաշտոնական կայքը»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2016-11-05-ին
Գունավոր նշիչներ

Գունավոր նշիչներ կամ ֆլոմաստեր (բառը ծագել է անգլ.՝ «Flo-Master» ապրանքանիշի անունից), ծակոտկեն նյութից (նեյլոն կամ թաղիք), վերևից ծայր հոսող ներկերի օգնությամբ գրելու և նկարելու գործիք։
Եվրոպա է բերվել Ճապոնիայից՝ «Edding» գերմանական ընկերության կողմից 1960 թվականին։ Գունավոր նշիչներ են անվանում մի քանի տեսակի գրելու պարագաներին՝ չմաքրվող մարկեր, մաքրվող մարկեր, գրատախտակի մարկեր, անոթային գրիչներ, ֆլոմաստերներ։ Նրանք տարբերվում են ներկանյութի բաղադրությամբ, ձևով և նշանակությամբ։ Գունավոր նշիչների համար ընդհանուր անվանում չկա, տարբեր երկրներում դրա համար հաճախ օգտագործում են արտադրող բրենդի անվանումը։


== Գունավոր նշիչների դասակարգում ==


=== Գունավոր նշիչների խմբեր ===
Դասական գունավոր նշիչներ օդափոխվող և չօդափոխվող գլխիկներով։
Հաստ գունավոր նշիչներ։
Գունավոր նշիչներ ջրաներկի էֆեկտով։
Գունավոր նշիչներ գործվածքի վրա աշխատելու համար։
Գունավոր նշիչներ լրացուցիչ էֆեկտներով։
«Կախարդական» գունավոր նշիչներ, որոնք փոխում են գույնը։
Հեշտ մաքրվող գունավոր նշիչներ փոքրիկների համար։


=== Հավաքածուների դասակարգում ===
ըստ գույնի (սովորաբար 6, 10,12, 18, 24, 36 գույնի);
ըստ փաթեթավորման (փայլուն, ստվարաթղթե, պլաստիկե, գրչատուփի տեսքով, պայուսակի տեսքով և այլն);
ըստ ձևի (կլոր, վեցանկյունաձև, եռանկյունաձև);
ըստ գլխիկի (օդափոխվող և չօդափոխվող գլխիկներով)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
՛՛Edding՛՛ ընկերության պատմությունը
Թավարա (թախտ)

Թավարա, բլրակ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Խաչիկ գյուղի արևմտյան կողմում։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Արիստակես Զորյան

Արիստակես Զորյան (1871, Ցղնա - 1897, Խանասոր), հայ ազգային-ազատագրական պայքարի մարտիկ։


== Կենսագրություն ==
Արիստակես Զորյանը ծնվել է Գողթնի Ցղնա ավանում` 1871 թվականին։ Արիստակես Զորյանի հեղափոխական անունը եղել է Կարո։ Արիստակես Զորյանը հայ մեծանուն գրող Ստեփան Զորյանի կրտսեր եղբայրն է։  Զոհվել է 1897 թվականի հուլիսին, Խանասորի ճակատամարտում։


== Գործունեություն ==
Արիստակես Զորյանը գործունեություն է ծավալել Պարսկաստանում, Թիֆլիսում։ Թիֆլիսում զինագործի արհեստը սովորելուց հետո՝ Դաշնակցության մարտիկներին մատակարարել է զենք և զինամթերք։ Արիստակես Զորյանը մասնակցել է մի շարք բնակավայրերի պաշտպանությանը։


== Կերպարը արվեստում ==
Կա նրան նվիրված երգ․


== Ծանոթագրություններ ==
Լուկաս Սիլվա

Լուկաս Սիլվա (պորտ.՝ Lucas Silva Borges, փետրվարի 16, 1993(1993-02-16), Բոն Ժեզուս դի Գոյաս, Գոյաս, Բրազիլիա), բրազիլացի կիսապաշտպան, հանդես է գալիս Ռեալ Մադրիդում և Բրազիլիայի ազգային հավաքականում։


== Ակումբային կարիերա ==
Կրուզեյրո
Սիլվան 2007 թվականից սկսել է հանդես գալ բրազիլական Կրուզեյրոյում։
Նասիոնալ
2012 թվականին նա վարձավճարով Կրուզեյրոից տեղափոխվել է Նասիոնալ։
Վերադարձ Կրուզեյրո
Լուկասը վերադարձել է Կրուզեյրո 2012 թվականի ամռանը և իր դեբյուտը նշել է հուլիսի 18-ին Պորտուգեզա Դեսպորտոսի դեմ խաղում։
Ռեալ Մադրիդ
2015 թվականի հունվարին Սիլվան տեղափոխվել է իսպանական Ռեալ Մադրիդ։


== Ազգային հավաքական ==
2012-2013 թվականներին Սիլվան հանդես է եկել Բրազիլիայի Մ20 հավաքականում։ Իսկ 2013 թվականից հենդես է գալիս Բրազիլիայի Մ23 հավաքականում։


== Ձեռքբերումներ ==
Կրուզեյրո

Բրազիլիայի չեմպիոն 2013, 2014
Մինես Ժեյրասի չեմպիոն 2014Բրազիլիայի Մ20 հավաքական

Տուլոնեի մրցախաղի հաղթող 2014


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում
Պրոֆիլը soccerway.com կայքում
Լա Բենատ

Լա Բենատ (ֆր.՝ La Benâte), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է այդ շրջանի Սեն ժան դ՛Անժելի կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17040։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 418 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լա Բենատ (ֆր.)
Վինիկի (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎինիկիՎինիկի (ուկրաիներեն՝ Винники), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վինիկի գյուղում բնակվում էր 208 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)