armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Գրևինի թանգարան

Գրևինի թանգարան ՝ փարիզյան մոմե արձանիկների թանգարան Մոնմարտրի պուրակում, որը իր դռները բացեց 1882 թվականի հունիսի 5-ին։


== Պատմություն ==
1881 թվականին Արթուր Մեյերը որոշում էր  «Le Gaulois» (Le Gaulois) թերթի համար ստեղծել մոմե արձանիկների թանգարան՝ մեկ դարից ավել գործող Մադամ Տյուսոյի անվան թանգարանի օրինակով։ Նա դիմում է քանդակագործ, ծաղրանկարիչ և թատերական կոստյումեր Ալֆրեդ Գրևինին առաջարկելով նրան ստեղծել դարաշրջանի հայտնի կերպարների և մարդկանց քանդակներ, որոնց մասին գրում է իր թերթը։


== Հավաքածու ==
Թանգարանի հավաքածուի մեջ կա հայտնի մարդկանց կամ հորինված կերպարների մոտ 450 մոմե արձաններ։ Ցուցադրության մեծամասնությունը ներկայացված է բեմադրության տեսքով, որոնք ներառում են Ֆրանսիայի պատմության կարևորագույն դրվագները։

Ռոլանդի մահը
Գիզա դքսի սպանությունը
Լյուդովիկ XIV-ի Վերսալում
Ոսկյա կտորի դաշտը
Մարատի սպանությունը
Սուեզի ջրանցքի երդմնակալությունըՀիմնականում թանգարանում ցուցադրված են՝

Սելին Դիոն
Մայքլ Ջեկսոն
Շառլ Ազնավուր
Էլթոն Ջոն
Լուի Արմսթրոնգ
Ռեյ Չարլզ
Ջիմի Հենդրիքս
Լուչանո Պավարոտտի
Մոցարտ
Ֆիլ Կոլինզ
Սերժ Հենսբուր
Միրեյ Մատյե
Էլվիս Փրեսլի
Մստիսլավ Ռոստրոպովիչ
Բրիջիթ Բորդո
Իզաբել Աջանի
Ժան Ռենո
Ռոմի Շնայդեր
Ժերայր Դեպարդիե
Չառլի Չապլին
Լուի դը Ֆյունես
Մերիլին Մոնրո
Տերրի Լեռմիթ
Ֆաբրիս Լուկինի
Շարուկխ Կխան
Գեներալ դե Գոլ
Նապոլեոն
Ֆրանցիսկ I
Լյուդովիկ XIV
Ժաննա դ’Արկ
Մարատ
Թոնի Բլեեր
Ջորջ Բուշ
Ժակ Շիրակ
Հովհաննես Պողոս II
Վլադիմիր Պուտին
Նիկոլա Սարկոզի
Լուի Բլերիո
Նաոմի Քեմփբել
Միխայել Շումախեր
Ալբերտ Էյնշտեյն
Զինեդին Զիդան
Ժան Պոլ Սարտր
Էռնեստ Հեմինգուեյ
Վիկտոր Հյուգո
Ամելի Նոթոմբ
Պաբլո Պիկասո
Ռենուար
Լեոնարդո դա Վինչի
Միքելանջելո
Բենվենուտո Չելինի
Սարդ մարդ
Լառա Կրոֆթ
Օբելիքս


=== Լե Ալի մասնաճյուղ ===
Թանգարանի մասնաճյուղը գտնվում է «Ֆորում Լե-Ալ» առևտրի կենտրոնի ստորգետնյա առաջին հարկում՝ Լե-Ալ թաղամասում։ Մասնաճյուղի թեման՝ «գեղեցիկ դարաշրջան»։


=== Միրաժների պալատ ===
Հսկայական կալեյդոսկոպ, շոու՝ 1001 գիշերից մինչև անանցանելի ջունգլիներ։


== Կարևոր տեղեկություն ==
Թանգարանի մուտքը գտնվում է Փարիզի 9-րդ շրջանում։ Թանգարանի հասցեն՝ 10, Boulevard Montmartre — 75009 Paris: Մոտակա մետրոյի կայարանը՝ Grands Boulevards:
Աշխատանքային ժամերը. ամեն օր 10:00- 18:30, հանգստյան օրերին՝ մինչև 19:00։


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայք
Որոտան (թերթ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Որոտան (այլ կիրառումներ)«Որոտան», խորհրդային և մասամբ՝ հետխորհրդային թերթ։ Առաջին անգամ Լույս է տեսել 1933 թվականին։
ԽՍՀՄ ժամանակ եղել է Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Սիսիանի շրջկոմի և ժողովրդական պատգամավորների Սիսիանի շրջանային խորհրդի օրգանը։ 1933—39 թվականներին լույս է տեսել «Սիսիանի հարվածային» անվանումով, 1946—62 թ․թ․-ին՝ «Կոմունիզմի ուղեգիր», 1962—64 թ․թ․-ին՝ «Զանգեզուր»), Սիսիանում։ Լուսաբանում էր շրջանի կուսակցական ու խորհրդային մարմինների գործունեությունը, խմբային ու խորհրդային տնտեսությունների, արդյունաբերական ձեռնարկությունների առօրյան։ Տպագրել է ակնարկներ անվանի համարվող մարդկանց մասին, պատմել է շրջանի մարզական-մշակութային իրադարձությունների մասին, զետեղել բժշկական, իրավաբանական խորհրդատվություններ, քաղաքական եւ աշխարհագրական տեղեկանքներ, լուրեր գիտության ու տեխնիկայի նորությունների վերաբերյալ։ Գործկոմների և շրջկոմների լուծարումից հետո դադարեցրել է իր տպագրական գործունեությունը։
1997 թվականին թերթը հիմնադրվել է անկախ կարգավիճակով՝ որպես «Որոտան» անկախ թերթ» ՍՊԸ։ Այն հասարակական-քաղաքական, մշակութային պարբերական է։ Ունի իր պաշտոնական կայքը։


== Արտաքին հղումներ ==
«Որոտան» թերթի պաշտոնական կայքը
Zlatarna Celje

Zlatarna Celje, d.d. (հայերեն հնչողոթյամբ՝ «Զլատառնա Ցելե»), սլովենական ոսկերչական և արծաթագործական ընկերություն, որի գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Ցելե քաղաքում։ Ոսկերչական արտադրանքից զատ՝ թողարկում է ոսկու ձուլակտորներ, ատամնատեխնիկական ձուլվածքներ, տեխնիկական (արդյոնաբերական) ոսկի։ Ունի շուրջ հարյուր վաճառակետեր, որոնք հիմնականում սփռված են Սլովենիայում և նախկին Հարավսլավիայի Սոցիալիստական Դաշնային Հանրապետության կազմի մեջ մի ժամանակ մտած երկրներում։ Իր արտադրանքը վաճառում է Zlatarna Celje և Lencia ապրանքանիշերով։
2011 թվականին Ոսկու համաշխարհային խորհուրդը, ուսումնասիրելով ընկերության գործունեությունը, նրան ներառել է ոսկու վաճառքով զբաղվող վստահելի ձեռնարկությունների ցանկում։ 
Վերջին տարիներին Zlatarna Celje-ի իրականացրած խոշորագույն գործարքնրից են սլովենացի նշանավոր լեռնադահուկորդուհի, օլիմպիական կրկնակի չեմպիոնուհի Տինա Մազեի հետ համագործակցությունը և Սլովենիայի մայրաքաղաք Լյուբլյանայի BTC City թաղամասում Plaza hotel հյուրանոցային համալիրի շինարարությունում զգալի ներդրումներ կատարելը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Official site
Արական սեռական համակարգ

Մարդու արական սեռական համակարգի օրգաններն են ամորձիները, սերմնածորանները, սերմնաբշտերը, շագանակագեղձը և
առնանդամը։
Ամորձիները՝ սերմնարանները, զույգ խառը գեղձեր են, տեղավորված են ամորձապարկի մեջ և կազմված են գալարուն խողովակներից, որոնցում զարգանում են սպերմատոզոիդներ և սինթեզվում արական սեռական հորմոններ։ Սպերմատոզոիդը մանրադիտակային մեծությամբ է, ունի պոչ, որի ալիքաձև շարժումներով ինքնուրույն տեղաշարժվում է։ Սերմնարաններում արտադրված սեռական հորմոնները նպաստում են արական օրգանիզմին բնորոշ երկրորդային սեռական հատկանիշների՝ ցածր ձայնի, դեմքի, մազերի, մարմնակազմվածքի ձևավորմանը և կարգավորում են սեռական ֆունկցիաները։ Ամորձուց սպերմատոզոիդներն անցնում են սերմնածորանի մեջ, որն ամորձու հետևով բարձանում է վեր
ու սերմնալարի կազմում մտնում որովայնի խոռոչ, ապա իջնում կոնքի խոռոչ։
Սերմնաբշտերը սպերմատոզոիդների պահեստ են, գտնվում են կոնքի խոռոչում, արտադրվում են նրանց կենսունակությունն ապահովող հեղուկ, որի մեջ վերջնականապես հասունանում են։ Սերմնաբշտիկց սկսվում է արտազատող ծորան, որը միանալով նույն կողմի սերմնածորանին, շագանակագեղձի սահմանում բացվում է միզուկի մեջ։
Շագանակագեղձն իր անվանումն ստացել է շագանակի ձև ու մեծություն ունենալու շնորհիվ։ Այն տեղավորված է միզապարկի տակ, արտադրում է սպերմատոզոիդների ակտիվությունն ու կենսունակությունն ապահովող հեղուկ, որը ծորաններով լցվում է գեղձի հաստության միջով անցնող միզուկի մեջ։ Սպերմատոզոիդների և նշված հեղուկների խառնուրդը կոչվում է սերմ (սպերմա)։


== Տես նաև ==
Մարդու վերարտադրողական համակարգ
Սեռական բազմացում
Իգական սեռական համակարգ
Մարդու առնանդամ
Ամորձի
Շագանակագեղձ
Սերմնահեղուկ
Յոտ

Յոտ (կորեերեն՝ 엿), մի շարք հանգվա, կորեական ավանդական քաղցրավենիք. Յոտը և՛ պինդ է, և՛ հեղուկ (մելաս), ինչպես նաև լցոնումներով։ Յոտը պատրաստվում է շոգեխաշած բրնձից, սոսնձած բրնձից, սոսնձած սորգոյից, եգիպտացորենից, քաղցր կարտոֆիլից կամ այս հատիկների խառնուրդից։ Շոգեխաշվելուց հետո թթուը ​​համառոտ խմորում են և երկար եփում «սոտ» (솥) կոչվող մեծ կաթսայում։
Յոտերը, որոնք կարճ ժամանակով եփում են, կոչվում են ջեոչեոն (조청), հեղուկ յոտ։ Յոտն օգտագործվում է որպես օշարակ՝ այլ հանգվա պատրաստելու կամ թաթախելու համար, և որպես սոուս դիպ՝ կարե տտոկի համար։
Եթե ​​դրանք ավելի երկար են եփում, սառչելիս պնդանում են, այս տեսակը կոչվում է կենեոտ (갱엿): Կենետը սովորաբար շագանակագույն է լինում եռացնելուց անմիջապես հետո, բայց եթե այն ձգվի, գույնը կբացվի։ Տապակած լոբին, ընկույզը, քունջութի սերմերը, արևածաղկի սերմերը, ընկույզը կամ դդումը սովորական հավելումներ են յոտի համար։ Յոտի սորտերը անվանվում են ըստ իրենց բաղադրության։


== Յոտի սորտեր ==
Սսարյոտ(쌀엿)՝ иպատրաստված է բրնձից։
Հոբայոտ(호박엿)՝ պատրաստված դդմից, Ուլլնդո խոհանոցից։
Հվանգորյոտ(황골엿)՝ պատրաստվում է բրնձի, եգիպտացորենի և ածիկի խառնուրդից։
Կկյոտ (깨엿)՝ ծածկված է կկեով (깨, քնջութով).
Տալյոտ (닭엿)՝ Ջեջու կղզու խոհանոց, կպչուն կորեկ և հավ Յու։
ԿկվոնյոտКквонёт (꿩엿)՝ Ջեջու խոհանոց, յոտա փասիայի մսով և սնձան կորեկով է
Թվեջիգյոտ (돼지고기엿)՝ նաև խոզի մսով եփած ջեջուդոյով։
Հանիրեգյոտ (하늘애기엿)՝ յոտ Ջեջուդոյի հետ՝ պատրաստվելով Կիրիլովի Տրիխոզանտով։
Պորիյոտ (보리엿)՝  ջեջու յոտ գարիո։
Մանիրյոտ (마늘엿)՝  Ջեջու յոտ սխտորով և սոսնձու կորեկով։Ժամանակակից կորեերենում «Կերյոտ» արտահայտություն (կորեերեն՝ 엿 먹어라, yot mogora) կոպիտ արտահայտություն է, որը նման է ռուսերեն «գնա դժոխք» արտահայտությանը։ կամ նրա մյուս ավելի գռեհիկ նմանակները։ Այս արժեքը ի հայտ եկավ ընդունելության քննությունների սկանդալից հետո՝ 1964 թ. Բազմակի ընտրությամբ տրված հարցերից մեկը՝ «Հետևյալ բաղադրիչներից ո՞րը կարելի է օգտագործել յոտի յուղի փոխարեն (կորեերեն՝ 엿기름, yotkireum, գարու ածիկ)՝ յոտը պատրաստելու համար։ Ճիշտ պատասխանը ամիլազն է, բայց շատերը կարծում էին, որ «դայկոնի հյութը» նույնպես ճիշտ պատասխան է, և այն ծնողները, որոնց երեխաները ավելի ցածր միավորներ են ստացել, բողոքի ակցիա են անցկացրել ԿԳՆ ստորաբաժանումների առջև՝ բռնելով դայկոնի հյութով պատրաստված «յոտը»՝ բղավելով. «Կեր յո՜տ»։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Небольшой очерк о ёт
Վլադիմիր Մուսայելյան

Վլադիմիր Գուրգենի Մուսայելյան (հուլիսի 8, 1939(1939-07-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - սեպտեմբերի 28, 2020(2020-09-28), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայազգի խորհրդային ֆոտոհրապարակախոս, լուսանկարիչ։
Լեոնիդ Բրեժնևի անձնական լուսանկարիչը։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Մուսայելյանը ծնվել է 1939 թվականին։ Ապրում և ստեղծագործում է Մոսկվայում։ 1960 թվականից ԻՏԱՌ-ՏԱՍՍ-ի ֆոտոթղթակիցն է։ 1969-1982 թվականներին եղել է ՏԱՍՍ-ի ֆոտոթղթակից, Բրեժնևի անձնական լուանկարիչը։
Լուսանկարել է Նիկիտա Խրուշչովին, Լեոնիդ Բրեժնևին, Յուրի Անդրոպովին և այլոց։ Մուսայելյանի ֆոտոռեպորտաժները տպագրվել են աշխարհի նշանավոր թերթերում։
2014 թվականին տեղի է ունեցել «Ուժի գաղտնիքը» վավերագրական կինոնկարի պրեմիերան՝ նվիրված Վլադիմիր Մուսայելյանին։


== Մեջբերումներ Վլադիմիր Մուսայելյանից ==


== Մրցանակներ ==
World Press Photo միջազգային մրցույթի մասնակցության 4 դիպլոմ (1967-1978)
«Մեծ ոսկե աստղ» միջազգային ցուցահանդես, Բուլղարիա, «Օպել-ռեկորդ» մեքենա «Փոքր երկրի վրա հանդիպումներ» լուսանկարի համար (1974)
«Պրեսս-ֆոտո» ցուցահանդես, գրան-պրի, ոսկե մեդալ, Մոսկվա (1977)
«The Golden Eye» («Ոսկե աչք»), World Press Photo ֆոտոմրցույթ, «Բրեժնևի և Լուիս Կորվալանի հանդիպումը Կրեմլում» լուսանկարի համար (1977)
«Лучшие перья России» (1999)
«Ռուսաստանի ոսկե աչք» (2003)
ՌԴ ժուռնալիստների միության մրցանակ (2006)
ՌԴ կառավարական պարգև (2014)


== Անհատական ցուցահանդեսներ ==
«Генсек и фотограф. Выставка работ В. Г. Мусаэльяна к 100-летию  Брежнева Л. И.». Исторический музей, Москва, 2006 [1].
«Генсек и фотограф». Выставочное объединение «АРТ-ДИЕЗ», Великий Новгород, 2007.


== Գրականություն ==
«Фото 60-70» Archived 2014-12-26 at the Wayback Machine. — Издание серии «Антология русской фотографии XX века». Москва, 2007.


== Հեղինակային ալբոմներ ==
Фотоальбом, «Всегда с народом», Изд-во «Планета», 1978.
Фотоальбом, «Генсек и фотограф», Изд-во «Кучково поле», 2006.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Валерий Асриян. «Король политического репортажа» Archived 2009-07-04 at the Wayback Machine.
Персональный сайт «История в фотографиях Владимира Мусаэльяна» Archived 2015-08-01 at the Wayback Machine.
Галерея фотографий Archived 2015-04-02 at the Wayback Machine.
Антология русской фотографии XX века Archived 2015-09-25 at the Wayback Machine.
Կոլգա (գյուղական ավան, Կուուսալու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոլգաԿոլգա (էստ․՝ Kolga), գյուղական ավան Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղական ավանում բնակվում էր 454 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը Էստոնիայի վիճակագրություն պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բարբարա Բոնանսեա

Բարբարա Բոնանսեա (իտալերեն՝ Barbara Bonansea, հունիսի 13, 1991(1991-06-13), Պիներոլո, Թուրին, Պիեմոնտ, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստուհի, Թուրինի «Յուվենտուս» ակումբի կանանց թիմի և Իտալիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականի եզրային կիսապաշտպան։ Իտալիայի 2016 թվականի լավագույն ֆուտբոլիստուհի։


== Մարզական կարիերա ==


=== Ակումբներում ===
2006-2012 թվականներին հանդես է եկել «Տորինո»-ի կանանց թիմում, որի կազմում Իտալիայի բարձրագույն խմբի առաջնությունում անց է կացրել ավելի քան 100 հանդիպում։  
2012-2017 թվականներին խաղացել է «Բրեշիա»-ի կանանց թիմում, որի կազմում երկուական անգամ նվաճել է Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի (Serie A) չեմպիոնի և Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի գավաթակրի տիտղոսները։
2017 թվականից խաղում է «Յուվենտուս» ֆուտբոլային ակումբի կանանց թիմում, որի հետ կնքած պայմանագրի ժամկետն ավարտվում է 2022 թվականի վերջին։


=== Հավաքականում ===
Բարբարա Բոնանսեան Իտալիայի ֆուտբոլի կանանց ազգային հավաքականում իր նորամուտը նշել է 2012 թվականի սեպտեմբերին՝ մասնակցելով Հունաստանի թիմի դեմ մրցախաղին, որն անց էր կացվում Եվրո-2013-ի ընտրական փուլի շրջանակում։
Աշխարհի կանանց ֆուտբոլի 2015 թվականի առաջնության ընտրական փուլի խաղերում Բարբարան խփել է յոթ գոլ, ընդ որում՝ Հյուսիսային Մակեդոնիայի ընտրանու դեմ մրցախաղում դարձել է հեթ-տրիկի հեղինակ։
Նա մասնակցել է նաև Եվրո-2017-ի և աշխարհի կանանց ֆուտբոլի 2019 թվականի առաջնության եզրափակիչ փուլի մրցաշարերին։


== Մարզական նվաճումներ ==
Բրեշիա թիմի կազմում

Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի (Serie A) առաջնության հաղթող - 2013/14, 2015/16
Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի գավաթի խաղարկության հաղթող - 2014/15, 2015/16
Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի սուպերգավաթակիր - 2014/15, 2015/16, 2016/17Յուվենտուս թիմի կազմում

Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի բարձրագույն խմբի առաջնության հաղթող - 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22
Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի գավաթի խաղարկության հաղթող - 2018–19, 2021–22
Իտալիայի կանանց ֆուտբոլի սուպերգավաթակիր - 2019, 2020–21, 2021–22Անհատական ձեռբերումներ

Իտալիայի «Տարվա լաագույն ֆուտբոլիստուհի» - 2016 թ.
AIC Best Women's XI. 2019
FIFA FIFPro Women's World11. 2020 թ. 2021
Մուտք Իտալիայի ֆուտբոլի փառքի սրահ. 2021 թ.
Տարվա լավագույն գոլի հեղինակ (Gran Galà del Calcio) - 2021 թ.


== Անձնական կյանք ==
Բարբարա Բոնանսեան ունի տնտեսագետի մասնագիտական բարձրագույն կրթություն։ Սիրում է ընթերցել Դեն Բրաունի գրքերը, դիտել ռոմանտիկ և թրիլլեր ֆիլմեր, կիթառ նվագել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Barbara Bonansea at UEFA (իտալերեն)
Barbara Bonansea at Football.it (իտալերեն)
Barbara Bonansea at Connect World Football
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Ռեհեմա Նանֆուկա

Ռեհեմա Նանֆուկա (անգլ.՝ Rehema Nanfuka, մայիսի 25, 1986(1986-05-25), Ուգանդա), կինոյի, թատրոնի և հեռուստատեսության ուգանդացի գործիչ, դերասանուհի և ռեժիսոր, ով լայն ճանաչում ու համբավ է ձեռք բերել հատկապես Imani, Veronica's Wish, Imbabazi, Haunted Souls, The Road We Travel, Queen of Katwe, Imperial Blue ֆիլմերում ու սերիալներում իր տպավորիչ դերակատարումների, ինչպես նաև ռեժիսորական մի շարք աչքի ընկնող աշխատանքների շնորհիվ։
Imani ֆիլմում Նանֆուկայի դերակատարումը նրան բերել է աֆրիկյան կինոակադեմիայի 2010 թվականի մրցանակ «Ամենախոստումնալից դերասանուհի» անվանակարգում և իսպանական Կորդովա քաղաքում անցկացվող աֆրիկյան ֆիլմերի ամենամյա փառատոնի մրցանակ՝ «Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում։ Բացի այդ, նրա դերասանական ուշագրավ աշխատանքն արժանացել է անվանի մի շարք քննադատների դրվատանքին։
Իրեն դրսևորելով նաև որպես շնորհալի կինոռեժիսոր՝ Նանֆուկան 2018 թվականին նկարահանել է Veronica's Wish («Վերոնիկայի ցանկությունը») ֆիլմը, որը Ուգանդայի մայրաքաղաք Կամպալայում 2018 թվականին անցկացված կինոփառատոնում մրցանակ է շահել «Լավագույն ռեժիսուրա» անվանակարգում։ Այդպիսով՝ Նանֆուկան դարձել է նման բարձր պարգևի արժանացած ուգանդացի առաջին կին կինոռեժիսորը։ Այդ կինոնկարը մրցանակներ է ստացել ընդհանուր առմամբ ութ անվանակարգում (սահմանված տասներկու անվանակարգերից)։


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ֆիլմագրություն ==


=== Կինո ===


=== Հեռուստատեսություն ===


=== Թատրոն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռեհեմա Նանֆուկա Internet Movie Database կայքում
Ռեհեմա Նանֆուկա Թվիթթերում
https://www.ama-awards.com/amaa-2010-winners.html Archived 2017-09-20 at the Wayback Machine.
Սյուզան Էյտի

Սյուզան Կարլտոն էյտի (անգլ.՝ Susan Carleton Athey, նոյեմբերի 29, 1970(1970-11-29), Բոստոն, ԱՄՆ) ամերիկացի տնտեսագետ, մակրոտնտեսագիտության բնագավառի հետազոտող։ Փիլիսոփայության դոկտոր, Սթենֆորդի համալսարանի պրոֆեսոր, առաջին Կլարկ մեդալ  ստացող կինը։ 2012 թվականին ԱՄՆ Գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ։
Մայքրոսոֆթ կորպորացիայի խորհրդատու, Մայքրոսոֆթ հետազոտության գիտաշխատող :


== Կենսագրություն ==
Սյուզան Էյտին մեծացել է Մերիլենդ նահանգի Ռոքվիլ քաղաքում։ Նա Ֆիզիկոսի և անգլերենի ուսուցչի դուստր է։ Էյտին 16 տարեկանում ընդունվել է Դյուկի համալսարան ԱՄՆ, որտեղ ավարտել է բակալավրի աստիճանը միանգամից երեք ոլորտներում՝ տնտեսագիտություն, մաթեմատիկա և համակարգչային գիտություն։ Նա 24 տարեկանում Սթենֆորդի համալսարանի բիզնեսի ավարտական դպրոցում ստացել է դոկտորի կոչում։ Նրա գիտական ​​խորհրդատուներն են եղել պրոֆեսորներ Փոլ Միլգրոմը և Դոնալդ Ջոն Ռոբերթսը։
Այնուհետև նա վեց տարի ուսուցչուհի է աշխատել է Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։ Նույն ինստիտուտում աշխատել է նաև դոցենտ և պրոֆեսոր։ Ապա նա վերադարձել է Սթենֆորդի համալսարանի Տնտեսագիտության ֆակուլտետ, որտեղ հինգ տարի աշխատել է որպես պրոֆեսոր։ Էյտին մինչև 2012 թվականը եղել է Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր։ Ներկայումս նա Սթենֆորդի բիզնես դպրոցի պրոֆեսոր է։


== Անձնական կյանք ==
Սյուզան Էյտին ամուսնացել է 2002 թվականին։ Նրա ամուսինը՝ Գվիդո Իմբենսը, Սթենֆորդի համալսարանի էկոնոմետիկայի պրոֆեսոր է։  Նրանք երեք երեխա ունեն։


== Մրցանակներ ==
2007 թվական, Ջոն Բեյթս Քլարկ մեդալ
2019 թվական, Ջոն ֆոն Նոյմանի մրցանակ


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Боб Симисон. Инженер-экономист // Финансы и развитие, июнь 2019.


== Արտաքին հղումներ ==
Личная страница С. Эйти на сайте Гарвардского университета.(անգլ.) — 06.01.2009.
Warsh D. Clark Medal to Susan Athey // Economicprincipals.com. — 2007. — April 22.(անգլ.) — 06.01.2009.
Gans J. Susan Athey Awarded John Bates Clark Medal // «Stanford Business Magazine». — 2007. — August.(անգլ.) — 06.01.2009.
Ժովտնևոե (քաղաքատիպ ավան, Բելոպոլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺովտնևոեԺովտնևոե (ուկրաիներեն՝ Жовтневе), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Սումիի մարզի Բելոպոլիեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 17-րդ դարում։
2001 թվականի տվյալներով Ժովտնևոե քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 4 272 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Միշել Ռու Կրտսեր

Միշել Ալբեր Ռու (ֆր.՝ Michel Roux Jr, հայտնի է որպես Միշել Ռու կրտսեր, մայիսի 23, 1960(1960-05-23), Քենթ, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), ֆրանսիական ծագմամբ բրիտանացի շեֆ խոհարար, ռեստորանատեր և Ռու հայտնի ընտանիքի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Ռուն ծնվել է Կենտ կոմսության Պեմբուրի գյուղում՝ հայտնի ռեստորանատեր Ալբեր Ռու ընտանիքում։ Մանկությունից նա մասնակից է դարձել ընտանեկան գործին։ 1979-1980 թվականներին աշխատել է Le Gavroche ռեստորանում՝ իր հոր ղեկավարությամբ։ Դրանից հետո՝ 1980-1982 թվականներին, վերապատրաստվել է Միոննեում (Ռոն Ալպեր, Ֆրանսիայի Լիոն քաղաքի մոտ) գտնվող Ալեն Շապելի հոթել-ռեստորանում։ 1982-1983 թվականներին՝ Վալերի Ժիսկար դ'Էստենի և Ֆրանսուա Միտտերանի օրոք, զինվորական ծառայության է անցել Ելիսեյան պալատում։
Ծառայությունն ավարտելուց հետո երկու ամիս աշխատել է Սեն-Մանդեի Ժերար Մոտի դելիկատեսների հաստատությունում, իսկ հետո ևս երկու ամիս՝ Վիկտոր Հյուգոյի անվան փողոցում գտնվող Լամարտինի մսի խանութում։ 1983 թվականին՝ Լոնդոն վերադառնալուց հետո, Միշել Ռուն Finlay Robertson-ում սովորել է հաշվապահական հաշվառում։ Այնուհետև Պիեր Կոֆմանի La Tante Claire ռեստորանում աշխատել է շեֆ խոհարար, իսկ 1983 թվականի հոկտեմբերից դեկտեմբեր՝ Հոնկոնգի Mandarin Oriental հոթելում։ 1985-1990 թվականներին Միշել Ռուն աշխատել է Ռու եղբայրների Le Gavroche և The Waterside Inn ռեստորաններում։ 1993 թվականին նրա հայրը՝ Ալբեր Ռուն, հեռացել է գործերից։ Այդ ժամանակից մինչև հիմա Միշել Ռու կրտսերը գլխավորում է Le Gavroche ռեստորանը։ 2003 թվականից Միշել Ռուն Walbrook club-ի և Compass Group-ի խորհրդատուն է։ Միևնույն ժամանակ Միշել Ռու կրտսերը գրել է մի քանի գիրք խոհարարական արվեստի մասին։ Gourmand World Cookbook Awards-ը նրա «Սննդի և գինու համապատասխանություն» գիրքը իր թեմատիկայով ճանաչել է լավագույնը։ Ռուն հեռուստատեսությունում հաճախ հանդես է գալիս որպես խոհարարական փորձագետ։


== Գրքեր ==
Le Gavroche Cookbook (2001), London: W&N (Orion), ISBN 978-0-304-35573-0
The Marathon Chef: Food for Getting Fit (2003), London: W&N (Orion), ISBN 978-0-297-84309-2
Le Gavroche Cookbook: Ten Recipes from One of the World’s Great Restaurants (2005), London: Phoenix, ISBN 978-0-297-84392-4
Matching Food And Wine: Classic And Not So Classic Combinations (2005), London: W&N (Orion), ISBN 978-0-297-84379-5
Michel Roux: A Life In The Kitchen (2009), London: W&N (Orion), ISBN 978-0-297-84482-2
Cooking with The Master Chef: Food For Your Family & Friends (2010), London: W&N (Orion), ISBN 978-0-297-86309-0


== Ծանոթագրություններ ==
Սև արագիլ

Սև արագիլ (լատ.՝ Ciconia nigra), արագիլների ընտանիքին պատկանող թռչուն։ Ներառված է Ռուսաստանի, Ուկրաինայի, Բելառուսի, Ղազախստանի և Վոլգոգրադի շրջանի Կարմիր գրքերում։ Սև արագիլը Հայաստանում ավելի հազվադեպ է հանդիպում, քան սպիտակ արագիլը։ Բնադրում է Եվրոպայում և Ասիայում։ Հայաստանում հանդիպում է Սևանա լճի ավազանում, հյուսիսային և հարավարևմտյան շրջաններում։ Բնադրող-չվող թռչուն է։ Չափազանց զգուշավոր է և հիմնականում ապրում է խուլ անտառներում։


== Տարածվածություն ==
Հանդիպում է Արևմտյան Եվրոպայում, Ռուսաստանում, Փոքր և Միջին Ասիայում և Հարավային Աֆրիկայում։ Հայաստանում բնադրում է հյուսիսային շրջաններում։


== Էկոլոգիա ==
Բնադրում են գետերի, անտառային ճահիճների, լճերի մոտակայքում գտնվող անտառային զանգվածներում և ժայռոտ ձորերում։ Բույնը կառուցում են ծառերի վրա կամ ժայռերի խորշերում։ Տարվա մեջ բնադրում են մեկ անգամ, դնում են 3-6 ձու։


== Պահպանություն ==
Քիչ քանակությամբ նեղ տարածված տեսակ է, որն ընդգրկված է եղել նախկին ԽՍՀՄ-ի Կարմիր գրքում։ ԲՊՄՄ Կարմիր ցուցակի չափորոշիչներով գնահատվում է որպես խոցելի տեսակ։ Գրանցված է CITES–ի և Բեռնի կոնվենցիայի Հավելված 2-ում։
Ըստ նախնական գնահատման՝ Հայաստանում կազմում են 2-5 զույգ։ Առնվազն 5 անհատ բնադրում է կենդանաբանական այգիների և ակվարիումների Եվրասիական տարածաշրջանային ասոցիացիայի կենդանաբանական այգիներում։
Վտանգման հիմնական գործոններն են խառն անտառների տարածքների կրճատման և անտառների նոսրացման հետ կապված բնադրավայրերի կրճատումը, հնարավոր է նաև բնադրման շրջանում անհանգստացման գործոնը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սև արագիլը Յակոբեան բնապահպանական կենտրոնում
Մուլուկ

Մուլուկ  (ռուս.՝ Мулук), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Էլ գետի ձախ ափից 20 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 42 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000016019
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001601
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Զինվորական գերեզմանատուն № 3 (Օժեննա)

Զինվորական գերեզմանատուն № 3 (Օժեննա) (լեհ.՝ Cmentarz wojenny nr 3 - Ożenna), զինվորական գերեզմանատուն, որը գտնվում է Օժեննա գյուղի մերձակայքում՝ Անդրկարպատյան վոևոդությունում։ Գերեզմանը մաս է կազմում  Արևմտագալիցիական զինվորական գերեզմանոցի, որը ստեղծվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։  Գերեզմանոցում հուղարկավորված են ռուսական և ավստրիական բանակի զինծառայողները, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։


== Պատմություն ==
Գերեզմանատունը հիմնվել է 1915 թվականին սլովակ ճարտարապետ Դուշան Յուրկովիչի նախագծով, ծխական գերեզմանատան տեղում, այսօր գոյություն ցունեցող հունական կաթոլիկ Սուրբ Վասիլի Մեծ եկեղեցու հարևանությամբ։ Գերեզմանատունը կազմված է երկու առանձին ցածր շարվածքներից՝ ավստրիական և ռուսական մասերից։ Գերեզմանատան տարածքը կազմում է 784 քառակուսի մետր։
Գերեզմանատանը կան 68 անհատական և 17 եղբայրական գերեզմաններ։ Այնտեղ թաղված են 409 (այլ տվյալներով 423) ավտրիացի և ռուս զինվորներ, ովքեր ընկել են 1914 թվականի նոյեմբերին և դեկտեմբերին.

356 ռուս անհայտ զինվորներ։ Հայտնի է ընդամենը մեկ ռուս զինվորի անուն։
68 ավստրիացի 27, 28 և 47 հետևեակային գնդերից։Մինչ 2003 թվականը գերազմանատունը գտնվում էր վատ վիճակում։ 2006 թվականին Կրեմպնա կոմունայի կառավարության նախաձեռնությամբ անցկացվել են վերականգնողական աշխատանքներ, որոնցից հետո գերեզմանատունը ժամանակակից տեսք է ձեռք բերել։ Գերեզմանատան երկու կողմերում տեղադրվել են խաչեր։


== Բնութագիր ==
Հյուսիսային կողմում յուրաքանչյուր մաս ունի հուշապատ։ Ավստրիական հուշապատի վրա առկա է գերմաներենով գրված գրություն.

Գերեզմանատան ռուսական կողմի հուշապատի վրա առկա է գերմաներենով գրված գրություն.


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Jerzy Drogomir: Polegli w Galicji Zachodniej 1914—1915 (1918). Wykazy poległych, zmarłych i pochowanych na 400 cmentarzach wojskowych w Galicji Zachodniej.. Tarnów: Muzeum Okręgowe w Tarnowie tom I, 1999, s. 205. ISBN 83-85988-26-2.
Oktawian Duda, Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji zachodniej, Warszawa 1995.
R. Frodyma, Galicyjskie Cmentarze wojenne. Tom III. Brzesko — Bochnia — Limanowa, Pruszków 1998.
Oktawian Duda: Cmentarze I wojny światowej w Galicji Zachodniej. Warszawa: Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, 1995. ISBN 83-85548-33-5.
Stanisław Mendelowski: Krempna : atrakcyjna gmina Beskidu Niskiego. Krosno: P.U.W. «Roksana», 2008, s. 92. Կաղապար:ISBN с опечаткой.


== Արտաքին հղումներ ==
Cmentarz nr 2 Ożenna Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine. (լեհ.)
Метрика кладбища (լեհ.)
mogiła zbiorowa z I wojny światowej Nr 3 Archived 2012-12-21 at Archive.is (լեհ.)
Ożenna cmentarz wojenny nr 3
Օկոպ (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕկոպՕկոպ (ուկրաիներեն՝ Окіп), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օկոպ գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պարկշթայն (Վերին Պֆալց)

Պարկշթայն (գերմ.՝ Parkstein), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Ենթարկվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանին։ Մտնում է Վալդնաբի Նոյշթաթ շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2265 մարդ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 16,79 կմ2 տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 3 74 144։
Բաժանվում է 13 գյուղական օկրուգների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ազեր Ալիև

Ազեր Սեյրան օկլի Ալիև (ադրբ.՝ Azər Seyran oğlu Əliyev, հուլիսի 18, 1969(1969-07-18), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի նկարիչ, գրաֆիկական նկարիչ և դիզայներ։ Ադրբեջանի պետական ​​արվեստի ակադեմիայի դոցենտ։


== Կենսագրություն ==
Ազեր Ալիևը ծնվել է 1969 թվականի հուլիսի 18-ին Բաքվում։ Նա նախ սովորել է Ազիմ Ազիմզադեի անվան գեղարվեստի դպրոցում (1984-1988 թթ.), Այնուհետև Ադրբեջանի Ա. Հուսեյնզադեի անվան մշակույթի և արվեստի պետական ​​համալսարանում (1992-1997 թթ.):
Նա նաև դիզայնի դասեր է ստացել ԽՍՀՄ հայտնի ժողովրդական արտիստ Յ.Յ. Մոիսոյենկոյից՛ Ռեպինի անվան Մոսկվայի արվեստի ակադեմիայում և Բարոն Ստիգլիսի անվան Արվեստի և արդյունաբերության բարձրագույն ակադեմիայում։ 1992 թվականից աշխատել է Ադրբեջանի հեռուստատեսության վավերագրական կինոյի ստուդիայում որպես դիզայներ-նկարիչ։
1993 թվականից նա մասնակցել է միջազգային, համամիութենական և ազգային ցուցահանդեսների։ Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Գերմանիայի, Թուրքիայի, Ֆրանսիայի, Իտալիայի, Ռուսաստանի և այլ երկրների տարբեր ցուցահանդեսներում։
Նա Ադրբեջանի նկարիչների միության, ինչպես նաև Ադրբեջանի դիզայներների միության անդամ է։
Նկարչի աշխատանքները ցուցադրվել են 2018 թվականին Լուվրի թանգարանում «Art Shopping» միջազգային ցուցահանդեսում, ինչպես նաև Կաննում և Միլանում կայացած գեղարվեստական ​​ցուցահանդեսներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ղլիաթ

Կլիատ (ռուս.՝ Клиат, օսերեն՝ Хълиат), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մելիքան (Արղանա-Մադենի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մելիքան (այլ կիրառումներ)Մելիքան, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Արղանամադենի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյմս Քևիզել

Ջեյմս Փետրիկ Քևիզել (անգլ.՝ James Patrick Caviezel, Jr  / к ə v я г əl / ,  սեպտեմբերի 26, 1968(1968-09-26), Մաունտ Վերնոն, Վաշինգտոն, ԱՄՆ), կինոյի և հեռուստատեսության ամերիկյան դերասան։ Համբավ է ձեռք բերել «Քրիստոսի չարչարանքները» ֆիլմում Հիսուսի դերում հանդես գալուց և CBS հեռուստաընկերության «Հետաքրքրություն առաջացրած մարդը» (2011–2016) սերիալում նկարահանվելուց հետո։ Հիշարժան են նրա դերակատարումները նաև GI Jane (1997), «Կարմիր բարակ գիծ» (1998),  Frequency (2000), «Կոմս Մոնտե Քրիստո» (2002), «Փախուստի ծրագիր» (2013), «Երբ խաղը թանկ արժե» (2014) ֆիլմերում։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Վաշինգտոն նահանգի Մաունթ Վերնոն քաղաքում, սերտ կապվածությամբ աչքի ընկնող, կաթոլիկ ընտանիքում։ Մայրը թատրոնի նախկին դերասանուհի է, իռլանդուհի, հայրը՝ բժիշկ՝ սլովակյան և շվեյցարական արմատներով։  


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

http://www.jimcaviezel.us/ Ջեյմս Քևիզել. պաշտոնական կայք
Ջեյմս Քևիզել Internet Movie Database կայքում
Jim Caviezel at AllMovie
Անտոն Էբերտ

Անտոն Էբերտ (գերմ.՝ Anton Ebert, հունիսի 29, 1845(1845-06-29) կամ հունիսի 29, 1835(1835-06-29), Kladruby և Kladruby - հունիսի 16, 1896(1896-06-16), Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա), ավստրիացի նկարիչ։ Հայտնի է ինչպես իր բնանկարներով, այնպես էլ դիմապատկերներով և ժանրային գեղանկարչության մեջ կատարած աշխատանքներով։ 


== Կենսագրություն ==
Գեղանկարչություն է սովորել Պրահայի գեղարվեստի ակադեմիայում, մասնավոր դասեր է անցել Ֆերդինանդ Վալդմյուլլերի մոտ։  
Մեկնել է մի շարք ճանաչողական ուղևորությունների։ Աշխատել է որպես պատկերանկարիչ Վիեննայում։ Նրա պատվիրատուներից էր կայսր Ֆրանց Յոզեֆ I-ը, ում մանրանկարչական դիմանկարը նկարիչը ստեղծել է փղոսկրի վրա։ Նրա դիմանկարների հաճախակի հանդիպող օբյեկտները երեխաները և գեղեցիկ կանայք էին։ Բացի դրանից, Էբերտը Վիեննայի մոտակայքում նաև զբաղվում էր բնանկարային գեղանկարչությամբ։
1862 թվականից եղել է Վիեննայի նկարիչների ասոցիացիայի անդամ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Kunst des 19. Jahrhunderts. Bestandskatalog der Österreichischen Galerie des 19. Jahrhunderts Wien. Band 1 (A — E). Wien: Brandstätter 1992, S. 208(գերմ.)
F. v. Bötticher, Malerwerke des 19. Jh. I, 1891
E. Vincenti, Wiener Kunst-Renaissance 1876, S. 333f.


== Արտաքին հղումներ ==
Էբերտ(գերմ.)
Մոնգոլֆիե եղբայրներ

Մոնգոլֆիե (Montgolfier) Ժոզեֆ Մոնգոլֆիե (1740- 1810) և Էտյեն Մոնգոլֆիե (1745-1799) եղբայրներ, աերոստատի ֆրանսիացի գյուտարարներ։ Նրանց կառուցած՝ տաք ծխով լցված օդապարիկի («մոնգոլֆիեր») առաջին թռիչքը տեղի է ունեցել 1783 թվականի հունիսի 5-ին, Վիդալոն-լեզ-Անոնե քաղաքում, իսկ մարդկանց թռիչքն այդ օդապարիկով՝ 1783 թվականի նոյեմբերի 21-ին, Փարիզում էր։
Առլունո

Առլունո  (իտալերեն՝ Arluno), քաղաք Իտալիայում` Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։ Սահմանակից է Պարաբիագո, Ներվիանո, Պոլիանո Միլանեզե, Կազորեցո, Վանցագո, Օսոնա, Սեդրիանո, Սանտո Ստեֆանո Տիչինո, Վիտուոնե, Կորբետա համայնքներին։
Բնակչության թվաքանակը 2004 թվականի տվյալներով եղել է 10.424, 2012 թվականի տվյալներով՝ 11.635)։ Բնակչության խտությունը կազմում է 818 մարդ/կմ²։ Համայնքի զբաղեցրած տարածքը 12 կմ² է։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 20020։ Հեռախոսային կոդ՝ 00002։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.

Zdroj: 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Զարեչնոե (ավան, Շախտյորսկի քաղաքային խորհուրդ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶարեչնոեԶարեչնոե (ուկրաիներեն՝ Зарічне), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի քաղաքային խորհուրդում։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչնոե ավանում բնակվում էր 150 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ջայապուրա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջայապուրա (այլ կիրառումներ)Ջայապուրա (ինդոն.՝ Jayapura), քաղաք Ինդոնեզիայում, որը գտնվում է Նոր Գվինեա կղզու հյուսիսային ափին։ Վարչական կենտրոնը Պապուան է։ 2010 թվականի տվյալներով` բնակչությունը կազմում է 261 հազար մարդ։
Տեղակայված է Հումբոլդտ ծովածոցի ափին (ինդոն.՝ Yos Sudarso):


== Պատմություն ==

1910–1962 թվականներից քաղաքը կոչվել է Հոլանդիա (հոլ.՝ Hollandia) և Հոլանդական արևելահնդկական ընկերության կազմի մեջ գտնվող նույնանուն շրջանի մայրաքաղաքն է եղել։
1942 թվականին այն, ինչպես նաև Հոլանդական արևելահնդկական ընկերության մեծ մասը, գրավվել է Ճապոնիայի զինված ուժերի կողմից։
1944 թվականին այն ազատագրվել է դաշնակիցների ուժերով, իսկ 1945 թվականին վերականգնվել նիդերլանդական վարչակազմը։
1949 թվականին, երբ հոլանդացիները կորցրել են իրենց արևելահնդկական հիմնական ունեցվածքը, քաղաքը դարձել է Նիդերլանդական Նոր Գվինեայի վարչական կենտրոնը։
1962 թվականին՝ Արևմտյան Նոր Գվինեայի ՄԱԿ-ի ժամանակավոր վարչակազմին հանձնելուց հետո, քաղաքին շնորհվել է ինդոնեզական Կոտա Բարու անվանումը (ինդոն.՝ Kota Baru, բառացի՝ «Նոր քաղաք»)։
Այդ տարածքում Ինդոնեզիայի ինքնիշխանության հաստատումից հետո, քաղաքը վերանվանվել է Սուկարնոպուրու (ինդոն.՝ Sukarnopura, բառացի՝ «Սուկարնոգրադ»)՝ այդ ժամանակաշրջանում Ինդոնեզիայի նախագահի պաշտոնը զբաղեցնող Սուկարնոյի պատվին։
1968 թվականին քաղաքը վերանվանվել է՝ ստանալով նախկին Ջայապուրա  անունը (ինդոն.՝ Jayapura, բառացի՝ «Փառապանծ քաղաք», «Հաղթանակի քաղաք»)։
1969 թվականին՝ Ինդոնեզիայի իշխանության կողմից Նոր Գվինեայի արևմտյան մասին տրամադրելուց հետո, գավառը դարձել է նրա վարչական կենտրոնը։
2003 թվականին՝ գավառի բաժանումից հետո, պահպանել է իր կարգավիճակը՝ որպես Պապուա գավառի կառավարական կենտրոն։

2000–ական թվականների և 2010 թվականի սկզբներին, պապուական ազգային շարժման ակտիվացման հոսանքի հետ, գավառում, ի օգուտ քաղաքի հերթական անվանափոխության, անցել է նրա՝ հարյուրամյակին զուգադիպած պապուական ընկերությունը՝ նշելով 2010 թվականի մարտի 7–ը։
Հասարակության ներկայացուցիչների հետ անց են կացվել քաղաքային և գավառական իշխանությունների հանդիպումների շարք, որի ընթացքում անվան նոր, առավել հայտնի տարբերակներից ճանաչվել է Փորթ Նումբայը (ինդոն.՝ Port-Numbay), մասնավորապես՝ 110 հասարակական պատվիրակների բացարձակ մեծամասնությունը, ովքեր մասնակցել են 2010 թվականի փետրվարին տեղի ունեցած քաղաքապետի և քաղաքային օրենսդիր խորհրդի նախագահի հետ հանդիպմանը և արտահայտվել հօգուտ նրա։
Վերանվանման հրապարակման հարցը ազգային ԶԼՄ–ների կողմից լայն արձագանք է ստացել, սակայն վերջնարդյունքում գործնական մշակում չի ստացել․ քաղաքը պահպանել է Ջայապուրա անվանումը։
Միևնույն ժամանակ, Փորթ Նումբայ անունը պաշտոնապես օգտագործվում է պապուան բնակչության կողմից և որոշակի տարածում է ստացել Ինդոնեզիայի սահմաններից դուրս։


== Քույր քաղաքներ ==
 Կոստա Ռիկա Սան Խոսե, Կոստա Ռիկա
 Ֆիլիպիններ Պուերտո Պրինսեսա, Ֆիլիպիններ
 Մալայզիա Թավաու, Մալայզիա
 Թաիլանդ Սոնգղլա, Թաիլանդ


== Հայտնի բնիկներ և բնակիչներ ==
Էրոլ Իբա (ծնված՝ 1979 թվականին)՝ Ինդոնեզիայի հավաքականի ֆուտբոլիստ, 2006—2009 թվականներին Ինդոնեզիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի խաղացող։
Ֆրենս Կաիսեպո (1921–1979 թվականներ)՝ Ինդոնեզիայի պետական և քաղաքական գործիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրախտավարդազգիներ

Դրախտավարդազգիներ կամ հորետազգիներ (լատ.՝ Hydrangeáceae), ընտանիքն ընդգրկում է 6 ցեղի ներկայացուցիչներ, որոնցից միայն սրնգենին է բնականորեն աճում Հայաստանում։ Ընտանիքի մյուս ցեղը, որի մի քանի ներմուծված ներկայացուցիչներ աճեցվում են մեր հանրապետությունում՝ դեյցիան է։ Տարածված են Ասիայում և Հյուսիսային Ամերիկայում, ինչպես նաև Եվրոպայի շատ տարածքներում։


== Ցեղեր ==


=== Ցեղ Սրնգենի ===

Սրնգենի, կիպրոս, կեղծ հասմիկ, հորտենազգիների (Hydrangeaceae) ընտանիքի տերևաթափ թփերի ցեղ։ Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում։
Հանդիպում է հյուսիս–արևելյան մարզերի կաղնու, բոխու, հաճարենու անտառներում (1000-1800 մ)։ Տարածված է նաև Եվրոպայում, Արևելյան Ասիայում և Հյուսիսային Ամերիկայում։


=== Ցեղ Դեյցիա ===

Դեյցիա բազմամյա ծառեր, ընտանիք Hydrangeaceae։ Բնականոն աճում է Արևելյան Ասիայում՝ Ճապոնիայի լեռնային անտառներում և թփուտներում։
Տերևաթափ բույս է՝ մինչև 1 մ բարձրությամբ, ուղղաձիգ սաղարթով։ Ապրում են մինչև 25 տարի։ Ծաղիկները սպիտակ են՝ հավաքված հուրան կամ ողկույզ ծաղկաբույլերում։


== Գրականություն ==
Ծառագիտություն։ Ժ. Հ. Վարդանյան
Պատրիկ Լին

Պատրիկ Լին (չին․՝ 林敬雄), , Բրիտանական Հոնկոնգ), Հոնկոնգի կինեմատոգրաֆիստն է և նախագծային նկարիչը, ով աշխատում է Փիքսար ստուդիայի համար։ Նա «Սուպեր ընտանիք»-ի (2004), «Վեր»-ի (2009), «Գլուխկոտրուկ»-ի (2015) և «Խաղալիքների պատմություն 4»-ի (2019) օպերատոր-բեմադրիչն է։


== Կենսագրություն ==
Լինը ծնվել և մեծացել է Բրիտանական Հոնկոնգում, որտեղ նա հաճախել է Սուրբ Պողոսի համակրթական քոլեջ։ Նա 15 տարեկան հասակում տեղափոխվել է Կանադա, իսկ ավելի ուշ տեղափոխվել է Սան Ֆրանցիսկո սովորելու Կալիֆոռնիայի Արվեստի քոլեջում, որտեղ նա ստանում է  Գեղարվեստի բակալավրի կոչում։


== Կարիերա ==
«Ջեյմսը և հսկա դեղձը» ֆիլմում Լինը առաջին աշխատանքային փորձն արել է որպես օգնական տեսախցիկի և լուսարձակման ոլորտում։ Հետագայում «Խաբեբայություն», «Թրումանի շոուն», «Իքս մարդիկ» ֆիլմերում նա աշխատել է որպես շարժման վերահսկող լուսանկարիչ։ Նա նաև աշխատել է որպես տեղամասային մենեջեր Հոնկոնգի Ռադիո Հեռուստատեսության համար նպաստելով ընկերության նկարահանմանը Միացյալ Նահանգներում։ Լինը «Ֆլիկայի արկածները»(1998) մուլտֆիլմում առաջին անգամ որպես նախագծային նկարիչ աշխատել է Փիքսար ընկերությունում սկսած 1997թվականի սեպտեմբերից։ Նա եղել է «Սուպեր ընտանիքը» (2004), «Վեր» (2009) մուլտֆիլմերի կինեմատոգրաֆիստը,իսկ «Հրեշների կորպորացիա» (2001) և «Ռատատույ»(2007) ֆիլմերի նախագծային նկարիչը։ Նա որպես նախագծային նկարիչ ներդրում է ունեցել «Խիզախ արքայադուստրը»(2012) և «Հրեշների համալսարանը»(2013) անիմացիոն ֆիլմերում։ 2015-ին Լինը եղել է Փիքսար ստուդիայի «Գլուխկոտրուկ» մուլտֆիլմի կինեմատոգրաֆիստը։ Ամելի ուշ «Բարի դինոզավր»(2015) համակարգչա-անիմացիոն ֆիլմում եղել է նախագծային նկարիչ իսկ «Խաղալիքների պատմությունը 4»(2019) 3D կատակերգական մուլտֆիլմում որպես օպերատոր-բեմադրիչ։ Այսպիսով,նա աշխատել է Փիքսար ստուդիայի ավելի քան քսան նախագծերի վրա ներառյալ գեղարվեստական և կարճամետրաժ ֆիլմերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռիկարդո Սամոռա մրցանակ

Ռիկարդո Սամոռա մրցանակ (իսպ.՝ Trofeo Ricardo Zamora), ֆուտբոլային մրցանակ է, որը հիմնադրել է իսպանական պարբերական Մարկան 1958 թ.-ին։ Մրցանակը տրվում է այն դարպասապահին, ով ունեցել է մրցաշրջանի ընթացքում ամենաքիչ միջին բաց թողած գնդակները։ Այն կոչվել է ի պատիվ Իսպանացի լեգենդար դարպասապահ Ռիկարդո Սամոռայի։
Սկզբնական փուլում մրցանակի թեկնածուներ կարող էին լինել այն դարպասապահները, որոնք մրցաշրջանի ընթացքում ամենաքիչն անցկացրել էին 15 հանդիպում։ 1964 թ.-ին, սահմանը բարձրացվեց 22 խաղի։ 1983 թ.-ին այն բարձրացվեց 28 հանդիպման, ներառելով ևս մեկ պայման համաձայն որի պետք է ամեն հանդիպման ժամանակ անցկացներ 60 րոպե միջին հաշվով։


== Կանոններ ==
Մրցանակի թեկնածուներ կարող են լինել այն դարպասապահները, որոնք մրցաշրջանի ընթացքում ամենաքիչն անցկացրել են 28 հանդիպում, բոլոր հանդիպումներում անցկացրած րոպեների քանակը հարաբերած հանդիպումների քանակին պետք է մեծ լինի 60-ից։
Մրցանակը տրվում է այն դարպասապահին, որը ունի ամենաքիչ գործակիցը, որը հաշվարկվում է բոլոր բաց թողած գնդակները հարաբերած անցկացրած խաղերին, ներառյալ այն հանդիպումները, որտեղ նա խաղացել է 60 րոպեից քիչ։
Մրցանակը կարող է շնորհվել մեկից ավելի դարպասապահի, եթե նրանք ունեն միևնույն գործակիցը։ Ամեն դարպասապահի տրվում է առանձին մրցանակ։
Ամեն շաբաթ Մարկան հրապարակում է պորֆեսիոնալ լիգայի աղյուսակը։ Մինչև սույն կանոնների համաձայն դարպասապահներց մեկին չի շնորհվում մրցանակը։


== Հաղթողներ ==


=== Լա Լիգա ===


== Տես նաև ==
Դոն Բալոն մրցանակ
Պիչիչի մրցանակ
Սառա մրցանակ
Ալֆրեդո դի Ստեֆանո մրցանակ
Միգել Մունոզ մրցանակ


== Նշումներ ==
Գելենի

Գելենի, լեռ Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլ գավառում։ Գործածական է ռուսական աղբյուրներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալմազնի

Ալմազնի (ռուս.՝ Алмазный), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Միրինսկի ուլուսի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1716 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստարիցկովկա (գյուղ, Մաշևկայի շրջան)

Ստարիցկովկա (ուկրաիներեն՝ Старицьківка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Մաշևկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստարիցկովկա գյուղում բնակվում էր 315 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2696 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 116,84 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կեցուն (անձնանուն)

Կեցուն, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն կեցուն` «երկայնակյաց, մնացական» բառից։ Հիշատակվել է 15-18-րդ դարերում։


== Գործածություններ ==
Կեցուն, որդի Վարդի, եղբոր Սիրատանի, որ Կեսարիայի Մանտիսոն գյուղում 1495 թվականին գրել տվեց Հայսմավուրքը։
Կեցուն, հանգուցյալ որդի տանուտեր Հովհանի, ով 1498 թվականին Երուսաղեմում գրել տվեց մի գանձարան։
Ավելի ուշ հիշատակվել է 1543, 1591 և 1772


== Ծանոթագրություններ ==
Ռայան Փոթեր

Ռայան Փոթեր (անգլ.՝ Ryan Potter, սեպտեմբերի 12, 1995(1995-09-12), Պորտլենդ), ամերիկացի դերասան։ Փոթերն իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 15 տարեկանում։ Առավել հայտնի է Մայք Ֆուկանագայի («Սուպեր նինջաներ» հեռուստասերիալ) և Հիրո Համադայի դերերով («Հերոսների քաղաքը» մուլտֆիլմ)։ Նա մարմնավորում է Գարֆիլդ Լոգանին/ Գազան Տղային «Տիտաններ» հեռուստասերիալում, որը թողարկվելու է 2018 թվականին։


== Վաղ կյանք ==
Փոթորը ծնվել է Օրեգոն նահանգի Պորտլենդ քաղաքում 1995 թվականի սեպտեմբերի 12-ին։ Նրա հայրը ճապոնացի է, իսկ մայրը՝ կովկասուհի։ Նա կրում է իր մոր ազգանունը՝ Փոթեր։ Նա մայրական կողմից հրեա է։ Նա մեծացել է Տոկյոյում, իսկ 7 տարեկանում վերադարձել է Միացյալ Նահանգներ։ Նրան մեծացրել է իր մայրը։ Նրա առաջին լեզուն ճապոներենն է, իսկ երկրորդը՝ անգլերենը. նա սահուն խոսում է երկու լեզուներով էլ։ 8 տարեկան հասակում նա սկսել է զբաղվել չինական մարտարվեստով։ Փոքր տարիքում նա նաև զբաղվել է բեյսբոլով, սքեյթբորդինգով և նվագել է հարվածային գործիքներ։


== Կարիերա ==
2010 թվականին Փոթերը սկսել է իր պրոֆեսիոնալ կարիերան 15 տարեկանում, երբ նա սկսել է նկարահանվել «Սուպեր նինջաներ» հեռուստասերիալում։  2011 թվականին «Սուպեր նինջաներ» հեռուստասերիալի պրեմիերայից հետո Փոթերը դարձավ  Nickelodeon֊ի ամենահայտնի երիտասարդ աստղերրից, հայտնվեց բազմաթիվ ամսագրերում։ 2012 թվականի մարտին Փոթերը նկարահանվել է «Ֆրեդի շոուն» հեռուստասերիալում, որտեղ մարմնավորել է Ֆրեդի մտերիմ ընկերոջը։
Հետագայում  Փոթերը հնչյունավորել է Հիրո Համադային «Հերոսների քաղաքը» մուլտֆիլմում և կրկնելու  է իր դերը ֆիլմի վրա հիմնված սպասվող մուլտսերիալում։
Փոթերը ցանկանում էր մարմնավորել Թիմ Դրեյքին/ Ռոբինին։ Նա բեմադրել էր կռվի տեսարան, որտեղ կռվում էր կերպարի կողմից օգտագործվող Բո ձողով։ Նա նաև մի տեսանյութ է նկարահանել, որտեղ խնդրում է Բեն Աֆլեքին, որպեսի ընտրի նրան Ռոբինի դերը տանելու համար։ Հետագայում Փոթերը սկսեց մարմնավորել Գազան տղային (Գարֆիլդ «Գար» Լոգան) «Տիտաններ» հեռուստասերիալում։


== Բարեգործություն ==
2011 թվականին Փոթերը հիմնեց «Toy Box of Hope» («Հույսի խաղալիք տուփ») բարեգործական կազմակերպությունը, որի նպատակն էր օգնել Լոս Անջելեսի տարածքում գտնվող անօթևան երեխաներին։ 2012 թվականին Փոթերը ցանկանում էր զարգացնել իր կազմակերպությունը և հույս ունելու նրա մեջ ներառել «Birthday Party Box» («Ծննդյան արկղ») ծրագիրը։


== Աջակցություն ==
2012 թվականին Փոթերը դարձավ ամենաերիտասարդ աստղերից մեկը, ով Կալիֆոռնիաում «NOH8» արշավի ժամանակ բարձրացրեց իր ձայնը՝ աջակցելով միասեռականների ամուսնությանը։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ֆիլմ ===


=== Հեռուստատեսություն ===


=== Վեբ սերիալներ և տեսահոլովակներ ===


=== Տեսախաղեր ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռայան Փոթեր Ինստագրամում
Նախիջևանի Բաղդասարյանների մետաքսի գործարան

Նախիջևանի Բաղդասարյանների մետաքսի գործարան, գործարան Նախիջևանում։ Աշխատել է 1890-1910 թվականներին։ Գործարանի տերն է եղել Գրիգոր Տեր-Բաղդասարյանը։ Արտադրել է շերամի հունդ և մետաքսաթել։


== Ծանոթագրություններ ==
Խնձորների համար

«Խնձորների համար» (ռուս.՝ За яблочки), 19-20-րդ դարերի ռուս գրող Անտոն Պավլովիչ Չեխովի պատմվածքը, որը գրվել է 1880 թվականին և առաջին անգամ հրատարակվել է 1880 թվականի օգոստոսի 17-ին «Չեխոնտե» կեղծանունով՝ «Ստրեկոզա» գեղարվեստա-կատակերգական հանդեսի երեսուներեքերորդ համարում։ Գրաքննության հանձնաժողովի թույլտվությունը ստացվել է օգոստոսի 14-ին։
Կալվածատեր Տրիֆոն Սեմենովիչը, շրջելով իր պարտեզում, հայտնաբերում է, որ մի գյուղացի զույգ ուտում է իր խնձորները։ Այդ ժամանակի հողատերերին բնորոշ  կամայականությամբ Տրիֆոն Սեմենովիչը նախ ստիպում է գեղջկուհուն ծեծել տղային, իսկ այնուհետև տղային ստիպում է «դաս տալ» աղջկան։ Դրանից հետո կալվածատերը հանգիստ գնում է թեյ խմելու, իսկ գյուղական զույգը բռնկվում է ցասումով։
Պատմվածքը ստեղծվել է որպես սոցիալ-հոգեբանական ծաղր կալվածատիրական կենցաղի և ժամանակի կարգերի մասին։
Ավելի ուշ պատմվածքի սյուժեն փոխառել է Ա. Պազուխինը, որի մոտ ստացվել է ավելի պարզ կենցաղային խնդուկ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Громов М. П. Примечания // А. П. Чехов. Полное собрание сочинений и писем в тридцати томах / под ред. Н. Ф. Бельчикова. — Москва: Наука, 1983. — Т. 1. — С. 563. — 607 с. — 400 000 экз.
Կարմինյանո դի Բրենտա

Կարմինյանո դի Բրենտա (իտալերեն՝ Carmignano di Brenta), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Վենետո մարզում՝ Պադովա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 7006 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը 500 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 14 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 35010։ Հեռախոսային կոդ՝ 049։
Բնակելի վայրի հովանավոր է համարվում Assunzione della Vergine Maria։ Ամեն տարի տոնը նշում են օգոստոսի 15-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակելի տարածքի պաշտոնական կայքը (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ջաբալպուր

Ջաբալպուր (հինդի՝ जबलपुर, անգլ.՝ Jabalpur, հայտնի է նաև որպես «Շանսկարդհանի»), քաղաք Հնդկաստանի Մադհյա Պրադեշ նահանգում, Ջաբալպուր տարածաշրջանի վարչական կենտրոնը։


== Աշխարհագրությունը և կլիման ==
Քաղաքը տեղակայված է Նարմադա գետի հյուսիսում, մի վայրում, որը շրջապատված է ցածր բլուրներով։ Գտնվում է Մահակոշալ մարզում, Հնդկաստանի աշխարհագրական կենտրոնում։ Քաղաքի բարձրությունը ծովի մակարդակից 410 մետր է։
Քաղաքի մոտակայքում մի քանի լճեր կան։ Ջաբալպուրի շրջակա տարածքը առանձնանում է բարձր բերքատվությամբ։ Քաղաքում աճեցվող գլխավոր մշակաբույսերն են բրինձը, նուտը, սորգոն և ձիթատու բույսերը։ Կան երկաթի հանքաքարի, կրաքարի, բոքսիտների, կավի, մանգանի հանքավայրեր։
Ամառը սկսվում է մարտից և ավարտվում է հունիսին։ Ամենաշոգ ամիսը մայիսն է․ միջին ջերմաստիճանը մայիսին հասնում է 42 °C-ի։ Անձրևների սեզոնը հունիսից շարունակվում է մինչև հոկտեմբեր, իսկ ձմեռը՝ նոյեմբերից մարտ։ Ամենացուրտ ամիսը հունվարն է՝ մինիմում 8 °C միջին ջերմաստիճանով։ Տարեկան տեղումների քանակը 1325 մմ է։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի տվյալներով բնակչությունը կազմում է 1 054 336 մարդ, քաղաքային ագլոմերացիայի բնակչության թիվը այդ տվյալներով՝ 1 267 564 մարդ։
2001 թվականի տվյալներով տղամարդիկ կազմում են 52 %, կանայք՝ 48 %։ Գրագիտության մակարդակը՝ 75 %, որը բարձր է երկրի միջին մակարդակից՝ 59,5 %։ Գրագիտության մակարդակը տղամարդկանց մոտ 79 % է, կանանց մոտ՝ 70 %։ Մոտ 80 %-ը դավանում են հինդուիզմ, մոտ 13 %-ը՝ իսլամ, 3,4 %-ը՝ ջայնիզմ, 2,5 %-ը՝ քրիստոնեություն, 1,1 %-ը՝ այլ կրոններ։


== Տնտեսություն ==
Ջաբալպուրում են գտնվում Vehicle Factory Jabalpur, Grey Iron Foundry, Gun Carriage Factory Jabalpur և Ordnance Factory Khamaria ձեռնարկությունները։


== Տրանսպորտ ==
Քաղաքի կենտրոնից մոտ 20 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Ջաբալպուրի օդանավակայանը։ Ջաբալպուրով են անցնում ազգային մայրուղի № 7-ը և № 12-ը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ջապալպուր վարչական շրջանի պաշտոնական կայք Archived 2010-03-06 at the Wayback Machine. (անգլերեն)