armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ալեքսիս դը Տոկվիլ

Ալեքսիս դը Տոկվիլ (ֆր.՝ Alexis de Tocqueville, հուլիսի 29, 1805(1805-07-29)[…], Փարիզ - ապրիլի 16, 1859(1859-04-16)[…], Կանն), ֆրանսիացի սոցիոլոգ և պետական գործիչ։ Բարոյական և քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի (1838 թվականից), ֆրանսական ակադեմիայի (1841 թվականից) անդամ։ Ընտրվել է Դեպուտատների պալատի անդամ (1839), եղել է արտաքին գործերի նախարար (1849)։ 1831-1832 թվականներին ԱՄՆ-ում ուսումնասիրել է ուղղիչ բանտային համակարգը։
Տոկվիլին հռչակ է բերել «Ամերիկայի դեմոկրատիայի մասին» (1835) գիրքը։ Ըստ Տոկվիլի, ազատության և հավասարության ձգտումը բուրժուա-դեմոկրատական հասարակության իդեալն է, սակայն պետական իշխանության կենտրոնացվածությունը, անհատապաշտությանը հանգեցնող հավասարությունը պայմաններ են ստեղծում միանձնյա բռնատիրության համար, այսինքն՝ համընդհանուր հավասարությունը կամ դրան ձգտելը կարող է հանգեցնել «ստրկության մեջ հավասարության», որը կանխելու միջոցներն են տեղական ինքնավարության ընդլայնումը, իշխանության ապակենտրոնացումը և այլն։
Տոկվիլի համոզմամբ նման պետական կարգի նմուշ է ԱՄՆ-ը։ «Հին կարգը և հեղափոխությունը» (1856) գրքում փորձել է բացահայտել հին և «նոր կարգի» հաջորդայնությունը և պնդել, որ ֆեոդալական կարգերի վերացումը հնարավոր էր նաև առանց հեղափոխության։ Տոկվիլի լիբերալ-պահպանողական գաղափարները ազդել են բուրժուական քաղաքակրթության և սոցիոլոգիական մտքի վրա։


== Տես նաև ==
Լիբերալիզմ


== Ծանոթագրություններ ==
Չմշկորդներով ձմեռային բնապատկեր

Չմշկորդներով ձմեռային բնապատկեր (հոլ.՝ Winterlandschap met IJsvermaak), հոլանդացի նկարիչ Հենդրիկ Ավերկամպի 1608 թվականին ստեղծած կտավը։ Գտնվում է Ամստերդամի պետական թանգարանում։


== Պատմություն ==
Ավերկամպը ստեղծել է հիմնականում փոքր իրատեսական ձմեռային տեսարաններ, որոնցից մեկը «Չմշկորդներով ձմեռային բնապատկեր» կտավն է։ Կտավում նկարիչը հորիզոնը պատկերել է բարձր՝ բավարար տարածք թողնելով սահադաշտում տեղի ունեցող իրադարձությունների համար։ Հոլանդացի նկարիչների հաջորդ սերունդը հորիզոնի շերտը պատկերել է ավելի ցածր։
Բնապատկերը լի է չմշկող, սահող մարդկանցով, նավակներով։ Հագուստից դատելով՝ կարելի է ասել, որ կտավում կան տարբեր սոցիալական դասի մարդիկ։ Նկարի ձախ կողմում պատկերված է զինանշանով զարդարված անտվերպենյան տուն, հավանաբար, գարեջրատուն և հյուրանոց, որի դիմացի սառցանցքից դույլով ջուր են հանում։ Ձախ անկյունում է պատկերված նաև թռչունների թակարդը։
Այս կտավն Ավերկամպի ամենավաղ աշխատանքներից է և հիշեցնում է Պիտեր Բրեյգելի ոճը։ Նկարի որոշ ասպեկտներ վերցված են անմիջապես Բրեյգելի ստեղծագործություններից, ինչպես օրինակ, «թռչնի թակարդը»։ Ավերկամպը նկարի աջ կողմում ստորագրել է «Haenricus Av»: Ստորագրության վերևում խզմզած է մարդու կերպար։
Նկարը ձեռք է բերվել 1897 թվականին Վերենխինգ Ռեմբրանտի աջակցությամբ և ընդգրկվել է թանգարանի հավաքածուում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Patrick de Rynck How to Read a Painting - Decoding, Understanding And Enjoying The Old Masters. — Thames & Hudson, 2004. — С. 228-229. — ISBN 978-0-500-51200-5
SK-A-1718 նկարը թանգարանի կայքում
Էռլենմոս

Էռլենմոս  (գերմ.՝ Erlenmoos), կոմունա Գերմանիայի Բադեն Վյուրտեմբերգ երկրամասի Բիբերախ շրջանում։
Բնակչության թվաքանակը՝ 1657 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տղյալների) ։ Տարածքը՝ 24,26 քառ. կմ։ Պաշտոնական կոդը՝ 08 4 25 043։


== Ծանոթագրություններ ==
(7915) 1979 MA6

(7915) 1979 MA6, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի հունիսի 25-ին Էլեանորա Հելինի և Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,310846 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1725 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4492 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1283,08 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,280574 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7915) 1979 MA6 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սուրեն Թադևոսյան (ռեժիսոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրեն Թադևոսյան (այլ կիրառումներ)Սուրեն Թադևոսյան (հուլիսի 19, 1975(1975-07-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - ապրիլի 11, 2016(2016-04-11), Վալենսիա, Իսպանիա), հայ ռեժիսոր, պրոդյուսեր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Երևան քաղաքում։ 1992 թվականին ավարտել է Երևանի Մուշեղ Իշխանի անվան թիվ 5 միջնակարգ դպրոցը։ Դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի Մ. Հերացու անվան բժշկական ինստիտուտ, որտեղ էլ ընդգրկվել է ՈՒՀԱ «ԵրՄի» թիմի կազմում և 1992, 1994 թվականներին Մոսկվայում դարձել չեմպիոն։ 1992-93 թվականներին սովորել է «Գլաձոր» կառավարման համալսարանի տնտեսագիտական բաժնում։ 1996 թվականին ուսումը շարունակել և ավարտել է Մոսկվայի իրավաբանական համալսարանում՝ որպես իրավաբան։ 1994-98 թվականներին եղել է Հայաստանի ՈւՀԱ լիգայի գլխավոր խմբագիրը։ 2001-2004 թվականներին կինոռեժիսորություն է սովորել Իսպանիայի Վալենսիա քաղաքի «Escuela De Cine» կինոդպրոցում։ 2004-2011 թվականներին եղել է հայաստանյան տարբեր հեռուստաընկերությունների գլխավոր ռեժիսոր, գլխավոր պրոդյուսեր և փոխտնօրեն։ Եղել է «Արմատ» երաժշտական նախագծի և Նարեկ Բավեյանի պրոդյուսերը։ Մահացել է 2016 թվականի ապրիլի 11-ին Իսպանիայի Վալենսիա քաղաքում։


== Ստեղծագործական կյանք ==
Նկարահանվել է «Մեր բակը» ֆիլմի առաջին և երկրորդ մասերում։ Աշխատել է հայկական հեռուստաընկերություններում՝ հեղինակելով մի շարք հեռուստանախագծեր և հեռուստասերիալներ։ Նկարահանել է մի շարք երաժշտական և գովազդային տեսահոլովակներ, իսկ ԱՄՆ-ում անցկացվող «Գոլդեն Սթար» երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ Արսեն Սաֆարյանի «Հուշերի քաղաք» տեսահոլովակի համար արժանացել է «Տարվա լավագույն տեսահոլովակ» մրցանակին, իսկ 2010 թվականին՝ «Տարվա լավագույն ռեժիսոր» մրցանակին։ 2011 թվականին Իսպանիայի Բիլբաո քաղաքի կինոփառատոնում արժանացել է «Լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմի սցենար» մրցանակին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հաղորդագրություն

Հաղորդագրություն, մեր առօրյա կյանքում հաղորդակցությունն ընդունում է տարբեր ձևեր և պատահում է տարբեր միջավայրերում։ Մենք հաղորդակցման տարբեր ձևեր ենք ընտրում, կախված նրանից թե մենք զրուցում ենք մեկի հետ ինտերնետի միջոցով կամ գնացել ենք հարցազրույցի։ Յուրաքանչյուր դեպքի համար գոյություն ունեն հաղորդակցման համապատասխան ձևեր, որը սպասելի է զրուցակցի կողմից։ Առաջին համացանցային նամակը (Էլ-փոստը) գրվել է 1993 թ.։


== Նորմերի, կարգերի հաստատում ==
Նախքան որևէ մեկի հետ հաղորդակցվել սկսելը, մենք պայմանավորվում ենք օգտագործել որոշակի նորմեր և կանոններ հաղորդակցման համար։ Այս կանոնները կամ այլ կերպ ասած՝ արձանագրությունները, պետք է պահպանվեն, որպեսզի հաղորդվող ինֆորմացիան առանց վնասվելու հաղորդվի և հասկանալի լինի։ Մարդկանց միջև հաղորդակցթության ապահովման համար անհրաժեշտ արձանագրությունները (կանոնների հավաքածու) բերված են հետևյալ ցուցակում՝

հայտնի են ուղարկող և ստացող կողմերը
համաձայնություն հաղորդակցության այս կամ այն մեթոդի շուրջ (երես առ երես, հեռախոս, նամակագրություն)
ընդհանուր լեզու և հիմնական կանոններ (նորմեր)
ինֆորմացիան հասցեատիրոջն առաքման ժամանակամիջոցը և արագությունը
հաստատումների անհրաժեշտությունՀաղորդակցման կանոնները կարող են տարբերվել կախված հաղորդվող ինֆորմացիայի կարևորությունից և վերջինիցս է կախված ինֆորմացիայի հաղորդման հաստատումների անհրաժեշտությունը։ Նվազ կարևորություն ունեցող հաղորդագրությունների դեպքում ստացման հաստատումների անհրաժեշտություն կարող է չառաջանալ։ Ընդ որում հաստատումները ուղարկվում են ստացող կողմից և ոչ թե ուղարկող։
Այն տեխնոլոգիաները, որոնք օգտագործվում են ցանցային հաղորդակցության մեջ օգտագործում են վերը նշված հիմունքները։
Հաղորդակցման համար անհրաժեշտ 3 տարրերն են՝

հաղորդակցման մեթոդը
հաղորդակցման լեզուն
հաստատումներ ստացողի կողմից


== Հաղորգակցության Որակը ==
Անհատների միջև հաղորդակցությունը համարվում է հաջողված, եթե ստացողն ընկալում է ուղարկողի կամ հաղորդողի հաղորդած ինֆորմացիան այն իմաստով, որն ի նկատի ուներ ուղարկող կողմը։
Ցանցերի դեպքում ևս օգտագործվում է նշված գործոնը։ Սակայն, ինֆորմացիան ցանցով հաղորդվելիս հանդիպում է տարբեր արգելքների, որոնց հետևանքով ստացող կողմը կարող է չստանալ կամ էլ սխալ ընկալել ստացված ինֆորմացիան։ Նման արգելքները լինում են ներքին և արտաքին։


== Արտաքին հղումներ ==
E-mail հոդվածը Curlie-ում (ըստ DMOZ-ի)
IANA's list of standard header fields
The History of Email is Dave Crocker's attempt at capturing the sequence of 'significant' occurrences in the evolution of email; a collaborative effort that also cites this page.
The History of Electronic Mail is a personal memoir by the implementer of an early email system
The Official MCI Mail Blog! a blog about MCI Mail, one of the early commercial electronic mail services
Սորգոնո

Սորգոնո (իտալերեն՝ Sorgono), կոմունա Իտալիայում` Սարդինիա մարզի Նուորո գավառում։ Սահմանակից է Ատցարա, Աուստիս, Բելվի, Նեոնելի, Օրտուերի, Սամուգեո, Տիանա, Տոնարա համայնքներին։ Բնակչության թվաքանակը 2014 թվականի տվյալներով եղել է 1.722: Բնակչության խտությունը կազմում է 34,69 մարդ/կմ²։ Համայնքն զբաղեցնում է 56,19 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 8038։ Հեռախոսային կոդ՝ 0784։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
San Mauro dt. + Bilder
San Mauro ital. innen
Լանդրե

Լանդրե (ֆր.՝ Landrais) համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Էգրեֆյոյ դ՛Օնի կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ռոշֆոր շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17203։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 699 մարդ։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Լանդրե (ֆր.)
Ժողովածու (2257)

Ժողովածու (2257), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 18-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19,7×15 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 121 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` ստվարաթուղթ։


== Բովանդակություն ==
Քարոզք (Ստ․ Ենոքեան, Աբրահամ վարդապետ)
Տաղք (Յարութին Պիտանեան, Մեսրոպ, Ստ. Ենորեան), Աբր. Աստապատեցոյ վասն ողջոյն ասելոյ, Բանք պիտանիք ի վերայ մեռոնի։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (4246)

Ձեռագրի անվանումը (4246), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 4246 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 15-րդ դարում։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 13×8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 151 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։


== Բովանդակություն ==
Ներս․ Շնորհարոյ թուղթ առ էմանուէլ Դավանություն Հավատոյ
Հավատով խոստովանիմ, Մեկնութիւն Հայր մեր-ի
Տոմար Լևոնի
Դավանութիւն Քաղկեդոնացոյց
Հարցմունք և պատասխանիք դավանարանականք
Մեկնութիւն ս․ խորհրդոյ պատարագին
Վանականի վրդ-ի Զինչ է ճրադալուցին լուցանելն
Խրատք վասն քահանայից
Հարցումն Դշխոյին և պատասխանիրժք Սողոմոնի
Վկայութիւնք յաղագս Քրիստոսի ի բանից Հարանց եկեղեցականաց
Յովհ․ Միայնակեցի Յաղադս խողովույն Քաղկեդոնի


== Ծանոթագրություններ ==
Ատտո

Ատտո-ն (դան․՝ atten - «տասնութ») (հայերեն նշանակումը՝ ա, միջազգային նշանակումը՝ a) տասնորդական նախածանց է, որը փոքրացնում է ֆիզիկական մեծությունը 1018(1 000 000 000 000 000 000) անգամ, կամ, որ նույնն է, բազմապատկում է 10−18(0.000 000 000 000 000 001) արտադրիչով։
Օրինակ՝

1 ատտովայրկյան = 10-18 վայրկյանկամ կրճատ գրելաձևով՝

1 ավ = 10-21 վ


== Տես նաև ==
Տասնորդական նախածանցներ


== Ծանոթագրություններ ==
Ալ-Անազա

Ալ-Անազա (արաբ․՝ العنازة‎‎‎), քաղաք Սիրիայի Արաբական Հանրապետության Տարտուսի մարզում։ Հանդիսանում է Բանիասի գավառի 7 շրջաններից մեկի՝ Ալ-Անազայի շրջանի կենտրոնը։


== Բնակչություն ==
2004 թվականի տվյալներով շրջանն ուներ 18 446 բնակիչ՝ հիմնականում արաբներ։
Ալ-Անազայի բնակչությունը հասնում է 2200 մարդու։ Քաղաքի մեջ են մտնում նաև մի քանի գյուղական համայնքեր՝ արվաձանի կարգավիճակով։ Տարածքը կազմում է 85 քառ.կմ, ունի 330 տուն։


== Տնտեսություն ==
Զարգացած է գյուղատնտեսությունը, հատկապես՝ երկրագործությունը։ Բնակչությունը զբաղվում է հացահատիկային մշակաբույսերի (ցորեն, գարի) մշակմամբ, այգեգոգրծությամբ (ձիթապտուղ, ընկույզ, նուռ, թուզ) և խաղողագործությամբ։
Տնտեսության առաջատար ճյուղ է տուրիզմը։ Դրան նպաստում է միջերկրածովյան կլիման և լեռնային միջավայրը։ Կան անտառներ։


== Կրթություն ==
Ալ-Անազայում կան տարրական ու միջնակարգ դպրոցներ։ Բարձր է առողջապահության մակարդակը՝ 85 տոկոս։


== Ծանոթագրություններ ==
Պարտիզանական կայծ

«Պարտիզանական կայծ» (ռուս.՝ «Партизанская искра»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1957 թվականին ռեժիսորներ Ալեքսեյ Մասլյուկովի և Մեչիսլավա Մայևսկայայի կողմից Սերգեյ Պոլյակովի համանուն վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նվիրված է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ուկրաինացի պարտիզանների սխրանքներին Հարավային Բուգի ափին գտնվող Կրիմկա գյուղում։


== Դերերում ==
Վլադիմիր Լուշչիկ – Պարֆյոն Գրեչանի
Պավել Ուսովնիչենկո – Մորգունենկո
Տ. Մատուսևիչ – Դաշա Դյաչենկո
Լև Բորիսով – Շուրա Կուչեր
Իվան Խալաիմ – Անդրեյ Բուրյատինսկի
Նատալյա Նաում – Պոլյա Պոպիկ
Ս. Նեսին – Վանյա Գերասիմենկո
Անատոլի Յուրչենկո – Միտյա Պոպիկ
Լարիսա Խորոլեց – Պոպիկի քույրը, երիտասարդ պարտիզան
Միխայիլ Պոխոտիլո – Պարֆյոնի հայրը
Անատոլի Կուբացկի – պան Կալ, գյուղապետ
Թամարա Տիմոշկո – Գրեչանիի քույրը
Ասանբեկ Ումուրալիև – Ազիզով, ռազմագերի
Ալեքսանդր Տոլստիխ – ռումինացի զինվոր (լուսագրերում նշված չէ)
Լյուբով Կոմարեցկայա – Կուչերի մայրը


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ` Օլես Գոնչար
Ռեժիսորներ` Ալեքսեյ Մասլյուկով, Մեչիսլավա Մայևսկայա
Կոմպոզիտոր` Անատոլի ՍվեչնիկովԱրտադրություն՝ Կիևի Ա. Դովժենկոյի անվան կինոստուդիա, ԽՍՀՄ, 1957


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Художественный фильм «Партизанская искра»
Լիոնի

Լիոնի (իտալերեն՝ Lioni), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 6279 մարդ (2004 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 133 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 46 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83047, հեռախոսային կոդ՝ 0827։
Բնակավայրի հովանավոր սուրբն է Ռոկոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք(իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Բարի (այլ կիրառումներ)

Բարի, կարող է վերաբերել՝

Բարի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում
Բարի - հայկական իգական անուն
Բարի - գավառ Իտալիայի Ապուլիա մարզում
Բարի - քաղաք և նահանգիստ Իտալիայի հարավում, Ադրիատիկ ծովի ափին
Բարի - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում
Սուկաչի (գյուղ, Ստարովիժևի շրջան)

Սուկաչի (ուկրաիներեն՝ Сукачі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Ստարովիժևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Սուկաչի գյուղում բնակվում էր 327 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,853 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 383,35 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(4272) Էնտսուջի

(4272) Էնտսուջի (անգլ.՝ Entsuji), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի մարտի 12-ին Հիրոկի Կոսայի և Կիիտիրո Ֆուրուկավայի կողմից Կիսոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,367869 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7752 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9605 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1330,87 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,2705 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,28° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4272) Էնտսուջի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դեմենինո (գյուղ, Ուգրանսկի շրջան)

Դեմենինո (ռուս.՝ Деменино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալիշամ

Ալիշամ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։
Բնակչության մասին տեղեկություններ հայտնի չեն։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շահեն Երիցյան

Շահեն Տիգրանի Երիցյան (1902, Տրապիզոն, Օսմանյան կայսրություն - 1975, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), աղեղնավոր երաժշտական գործիքների հայ վարպետ, Խորհրդային Հայաստանում ջութակաշինության հիմնադիրը։


== Գործունեություն ==
Մասնագիտացել է 1920-1925 թվականներին Կորֆուում (ուսանել է հույն վարպետների)։ 1925 թվականին Երևանում Եղիշե Չարենցի աջակցությամբ հիմնել է արհեստանոց, պատրաստել աղեղնավոր ու կսմիթվող գործիքներ, նպաստել նաև ժողովրդական երաժշտական գործիքաշինությանը։
Մասնակցել է ջութակի վարպետների համամիութենական մրցույթներին, (1956, 1966, 1970) և լարային գործիքների համամիութենական ցուցահանդեսներին (1975, 1976), արժանացել պարգնների։ Երիցյանի պատրաստած ջութակները գործածվում էին ԽՍՀՄ-ում, ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում և այլուր, աչքի էին ընկնում տեմբրի գեղեցկությամբ, տեխնիկապես բարձրորակ էին, կրում էին «Պատրաստված է Երևանում, Շահեն Երիցյան» (լատ.՝ Fecit Erevan․ Shahen Ericjan) պիտակ։ Առանձին նմուշներ պահվում են ունիկալ գործիքների Հայկական պետական հավաքածուում։
Ծիածան (նկար)

Հովհաննես Այվազովսկին իր երկար տարիների ընթացքում նկարել է մոտավորապես վեց հազար նկար։ Կյանքի ավելի քան վաթսուն տարիների ընթացքում Ռուսաստանի արվեստում զբաղեցրել է ծովանկարչի պաշտոնը։ «Ծիածան» նկարը պատասխանն էր այն պնդումների, որ Այվազովսկու «իմպրովիզացիան» վայելչագրության պատկերներ են, թե մինչև  օրս, թե հետո։ Կտավը գրվել է 1873 թվականին և դարձել  նոր փուլ գեղանկարչի համար։ Առաջին հայացքից, մենք տեսնում ենք, սովորական նավի խորտակում։ Սակայն, մյուս կողմից, այս աշխատանքը շատ է տարբերվում մյուս աշխատանքներից։ Այվազովսկին վերանայում  և թարմացնում է հատկապես գունային գամմայով։Սակայն կտավը հագեցված է ավելի վառ գույներով,երանգներն ավելի զուսպ են։Պատկերը շատ ավելի հորինված է։


== Նկարի սյուժեն ==
Նկարում  պատկերված է մոլեգնող ծովը, երբ նավը խորտակվում է քարքարոտ ափին։ Պատկերելով  փոթորիկը, Այվազովսկին գրել է այնպես, կարծես դրա տրամադրության տակ է եղել։ Քամին պոկում է ջրային փոշին փոթորկվող ալիքներից։  Մրրիկից հազիվ տեսանելի էին քարքարոտ ափի էսքիզները և խորտակվող նավի ուրվագիծը։ Կայմը ամբողջական է, առագաստը չեն  իջեցվել,  հնարավոր է, որ վթարի պատճառը ոչ թե փոթորիկն էր, այլ ստորջրյա ժայռը։ Նավը աստիճանաբար իջնում էր հատակ։ Նավաստիները փորձում էին փրկվել նավակներով։ Ղեկավարը ցուց է տալիս ճիշտ ուղղությունը, թե որտեղով պետք է լողալ։  Նրանք փորձում էին ուժերը չկորցնելու համար հետ գնալ, որպեսզի ժամանակի ընթացքում փոխեն թիավարներին։ Նավաստիների հուսահատությունը փոխարինվեց կենդանությամբ։ Երկնքում հայտնվում է ծիածանը, որը խոստանում է փրկություն։ Դա նման էր մի պատրանքի՝ մեկ առկայծում է, մեկ՝ կախարդում, մեկ՝ երևակայական։ Ալիքները հանգստանում են, և այլևս վտանգ չեն սպառնում։


== Աղբյուրներ ==
http://see-art.ru/60-70_7 Archived 2016-10-21 at the Wayback Machine.
http://kaplyasveta.ru/istoriya-odnoj-kartiny/raduga-i-k-ajvazovskogo.html
http://www.detskiysad.ru/art/kartina077.html
Ժայռային ճնճղուկ

Ժայռային ճնճղուկ (լատ.՝ Petronia petronia), ճնճղուկների ընտանիքի թռչուն։ Բնադրող-չվող է, տարածված։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 14 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 28-32 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 31-33 գ։ Հասունի փետրածածկը վերևից դեղնադարչնագույն է՝ սև խայտերով և փետուրների բաց երիզներով։ Ներքևից թույլ խայտերով է։ Գլխի կենտրոնական մասը և հոնքը բաց գույնի են, կողքերը՝ սևավուն շերտերով։ Պոչը կարճ է, ծայրը՝ բաց պտերով, ներքնապոչին կան մուգ կիսալուսնաձև վրձնախազեր։ Արուի կոկորդի հիմքում կա փոքր, դեղին բիծ, որը տեսանելի է միայն հարսանեկան խաղերի ընթացքում։ Բնակվում է քարքարոտ լեռնալանջերին, ժայռախորշերում, լքված գյուղերում։


== Սննդառություն ==
Սնվում է սերմերով, մանր անողնաշարավորներով։


== Կենսակերպ ==
Գարնանային վերադարձը՝ մարտ-ապրիլին։ Հետբնադրման շրջանում երամներով կերակրվում է ցանքադաշտերում։


== Բազմացում և զարգացում ==
Բնադրում է՝ սկսած մայիսի 1-իև կեսից՝ ժայռերի ու շինությունների ճեղքերում։ Բույնը (տրամագիծը՝ 15-20 սմ) գնդաձև է, կառուցում են արուն ու էգը՝ խոտաբույսերից։ Ձվադրմանը պատրաստ բները հայտնվում են մայիսի 2-րդ կեսից հունիսի վերջը։ Դնում է 21, 5 մմ տրամագծով, սպիտակ՝ դարչնագույն պտերով 4-7 ձու։ Ձագերը բներում հայտնվում են մայիսի 1-ին տասնօրյակին։


== Չու ==
Հունիս-հուլիսին տեղի է ունենում ձագերի զանգվածային թռիչքը բներից, հուլիս-օգոստոսին ձևավորվում են երիտասարդ թռչունների փոքր ու մեծ երամներ (20-200 թռչուն)։ Աշնանային չուն՝ հոկտեմբերին։
Ներքին Չայլու

Ներքին Չայլու, չբնակեցված գյուղ Ադրբեջանի Թարթառի շրջանում՝ Մարտակերտ քաղաքից 16 կմ հյուսիս-արևելք։  Բնակավայրը եղել է Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի (1991 թվականից՝ ԼՂՀ) Մարտակերտի շրջանում։ 1960-ական թվականներից միացվել է Վերին Չայլու գյուղին և դարձել նրա առանձին թաղամասը՝ միասին կազմելով Այգեստան գյուղը։ 1992 թվականին գրավվել է ադրբեջանցիների կողմից և դարձել է անբնակ։


== Պատմություն ==
19-րդ դարի առաջին քառորդում ռուս-պարսկական երկրորդ պատերազմի հետևանքով Արևելյան Հայաստանի մեծ մասը միացվեց Ռուսական կայսրությանը։ Պատմական Հայաստանի իրանահպատակ գավառների՝ Խոյի, Ուրմիայի, Սալմաստի, Մակուի ու Ղարադաղի հայերը աստիճանաբար լքեցին իրենց բնակավայրերը և հաստատվեցին Արաքս գետից հյուսիս ընկած տարածքներում։ 1827 թվականին հիմնադրվեց հիմնվեց Չայլու՝ «գետափնյա» գյուղը, որը պայմանականորեն բաժանվեց Վերին և Ներքին Չայլուների։ 1923 թվականին կազմավորվեց Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզը։ Ներքին Չայլուն մտավ դրա՝ Մարտակերտի շրջանի կազմ՝ որպես սահմանամերձ գյուղ։
1960-ական թվականներին Թարթառի շրջանի Ղահիյար գյուղի բնակիչները փոխադրվում են այստեղ, տներ հիմնում երկու գյուղերի միջև ընկած բաց տարածությունում, որով Ներքին Չայլուն դադարում է ինքնուրույն գյուղ լինելուց։


== Բնակչություն ==
1890-ական թվականներին ուներ 45 տուն՝ 257 բնակչով։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Ներքին Չայլուի բնակչությունը կրկնակի պակաս էր Վերինից՝ 323 մարդ։ 


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Չայլուն ունի Սուրբ Աստվածածին անունով եկեղեցի (19-րդ դար), Պառավի կամուրջ (մթա I դար)։


== Հասարարակական կառույցներ ==
Գյուղն ուներ միջնակարգ դպրոց, ակումբ, գրադարան, կինո, բուժկայան։


== Տես նաև ==
Վերին Չայլու


== Աղբյուրներ ==
Արցախի բնակչության ազգային կազմի շուրջ
Արցախի տեղանունները
Գիրոս

Գիրոս (հուն․՝ γύρος, [ˈʝiros], Ռուսաստանի հարավում տարածված է գրել «գիրո»), հունական խոհանոցի ուտեստ, նման է թուրքական դոներին (դոնոր–քաբաբ) կամ արաբական շաուրմային։ Տարբերությունն այն է, որ սոուսով և մսով գիրոսի մեջ դնում են նաև կարտոֆիլի ֆրի։ Հույները քրիստոնյաներ են, և կարող են օգտագործել խոզի միս գիրոսի համար (քաբաբ խոզի մսից)։ Որպես սոուս օգտագործում են՝ լոլիկի սոուս և սուս «Ձաձիկի»,նաև պանրի սոուս։ Գիրոսի պտրաստման համար սովորաբար օգտագործում են խոզի պարանոցը։ Միսը համեմում են աղով, սև պղպեղով, սխտորով, սովորական խնկածաղկով։ Ռուսաստանի հարավում (Ստավրոպոլի, Կրասնոդարի երկրամասերում) հայտնի արագ սննդի տեսակ է։Բանջարեղենից նաև օգտագործում են լոլիկ, վարունգ։


== Աղբյուրներ ==
Գիրոսի բաղադրատոմսը povar.me կայքում
Տիգրան Մեծի մասին օպերաների ցանկ

Մեծ Հայքի թագավորության արքա Տիգրան Մեծին անդրադարձել են՝ ըստ տարբեր կարծիքների, 32-ից 40 օպերաներում, Տիգրան Մեծի աներոջ՝ Միհրդատ VI Եվպատորի մասին գրված 17 օպերաներում Տիգրանը գլխավոր դերակատարություն ունի։26 օպերա անմիջականորեն վերաբերում են Տիգրան Մեծի կերպարին, դրանցից  23-ի հեղինակները հայտնի են։ Շատ օպերաներում  Տիգրան Մեծը հանդես է գալիս որպես մասնակից, կարևոր կերպար։ Որոշ օպերաների հեղինակներ հայտնի չեն և պահպանվել են կամ նոտաներն ու լիբրետոները կամ միայն օպերայի անունը, մի մասն էլ գրվել են համահեղինակությամբ՝ «պաստիչո» ժանրի օպերաներ են։


== Սխալ վերագրումներ ==
Որոշ օպերաներ՝ վերնագրի կամ հերոսի անվան պատճառով, սխալմամբ են դասվում Տիգրան Մեծի մասին օպերաների շարքին։ Դրանցից է Գեորգ Ֆրիդրիխ Հենդելի «Հռադամիստ» 1720 թվականին բեմադրված օպերան, որի Տիգրան անունով հերոսը Տիգրան Մեծը չէ՝ դեպքերը տեղի են ունենում հայոց արքայի արքունիկում, բայց Տիգրան Մեծից մոտ 100 տարի անց։ Ալեքսեյ Արտամոնովի  1938-1939 թվականներին գրած «Տիգրան» օպերան, որի հերոսը ժամանակակից ճարտարագետ, էլեկտրակայանի շինարարության պետ է։


== Տիգրան Մեծին անմիջական վերաբերող օպերաներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Նշումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Il Tigrane, ovvero La Virtù trionfante dell'Amore e dell'Odio, Incisione CD։ Pal Németh, Hungarton, 2004, HCD 32320
Ժողովածու (3980)

Ժողովածու (3980), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3980 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1665, 1809 թվականներին Խաչատուր (Ա), Ստեփանոս Ամասիացի (Բ), Տեր Մինաս (Բ) գրիչների կողմից ենթադրաբա Ամասիայում։ Ստացողը եղել է Տէր Մինաս (Դ)։  Գրված է թղթի վրա, ունի 20x14.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 330 թերթից։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 231ա(ԺԶ դ․), 130ա 1665 թվական։


== Բովանդակություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կանաչ մողես

Կանաչ մողես, (լատ.՝ Lacerta viridis) — մողեսների ընտանիքի սողուն։


== Տեսակներ ==
Հայտնի է հինգ տեսակ.

Lacerta viridis guentherpetersi Rykena, Nettmann et Mayer, 2001
Lacerta viridis infrapunctata Schmidtler, 1986
Lacerta viridis meridionalis Cyren, 1933
Lacerta viridis paphlagonica Schmidtler, 1986
Lacerta viridis viridis Laurenti, 1768


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
The Reptile Database(անգլ.)
Ռուֆիակ (Շարանտի գավառ)

Ռուֆիակ (ֆր.՝ Rouffiac), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 114 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.53 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9.89 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 440 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 150 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 58 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 41-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,7 %։ 41 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 39 անձ (21 տղամարդ և 18 կին)։ Գործազուրկ են եղել 2 անձ (2 տղամարդ և 0 կին)։ 17 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 8-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարինովկա (այլ կիրառումներ)

Մարինովկա, կարող է վերաբերել՝

Մարինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում
Մարինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Շախտյորսկի շրջանում
Մարինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում
Մարինովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում
Արա Ավանյան

Արա Արտուշի Ավանյան (օգոստոսի 13, 1967(1967-08-13), Լիճք, Մարտունու շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), երգիչ (տենոր)։


== Կենսագրություն ==
Արա Ավանյանը ծնվել է 1967 թվականի օգոստոսի 13-ին Գեղարքունիքի մարզի Լիճք գյուղում։
Ավարտել է Մարտունու երաժշտական դպրոցի ակորդեոնի, 1987 թվականին՝ Երևանի Ռոմանոս Մելիքյանի անվան երաժշտական ուսումնարանի ժողովրդական գործիքների, 1995 թվակնին Երևանի Պետական Կոնսերվատորիայի մեներգեցողության (Ս. Դանիելյանի դասարան) բաժինները։
1995 թվականին Մոսկվայի օպերային թատրոնում Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ» օպերայում հանդես է եկել Սարոյի, իսկ Մոսկվայի Մեծ թատրոնում՝ Գաետանո Դոնիցետիի «Պոսիտկոս»-ում Պողիկտոսի դերերգերով։
1998 թվականին մասնակցել է եվրոպական առաջին «Բաբել» միջազգային փառատոնին․ երգացանկում եղել են Կոմիտասի գործերից։
1993–2015 թվականներինին (ընդմիջումով) եղել է մեներգիչ Երևանի օպերայի և բալետի (Սարո՝ Արմեն Տիգրանյանի «Անուշ»), 1997 թվականից՝ Ստրասբուրգի, 2006–07 թվականին «Անգեր-Նանթես», 2008–10 թվականին՝ Մոնտե Կառլոյի օպերային թատրոններում։
2012 թվականին Ֆրանսիայում կայացած «Օպերա բաց երկնքի տակ» («Opera en plain air») միջազգային փառատոնին մասնակցել է Ջուզեպպե Վերդիի «Աիդա» օպերայի Ռադամեսի դերերգով։
1998 թվականից հանդես է եկել Ստրասբուրգի Մայր տաճարում։
Դերերգերից են՝ Կասիո (Ջուզեպպե Վերդիի «Օթելլո»), Առլեկին, Պեպպե (Ռուջերո Լեոնկավալո «Պայացներ»), Պոլլիոն (Վինչենցո Բելլինիի «Նորմա») և այլն։
Մեծ եղեռնի տարելիցներին ելույթներ է ունենում համերգներով. երգացանկում՝ հայ հոգևոր և Կոմիտասի երգերից։
2005– 2006 թվականներին դասավանդել է Երևանի պետական կոնսերվատորիայում։
2013– 2014 թվականին Հարավային Օսիայում եղել է մեներգիչների վերապատրաստման խորհրդական։
Համերգներով շրջագայել է Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Շվեյցարիայում, Լոնդոնում, Ֆինլանդիայում։


== Մրցանակներ ==
«Բացառիկ կարգի մրցանակ» (1994, Երևան)
Վոկալիստների Ֆ. Վինիասի անվան փառատոնի մրցանակ (1997, Բարսելոնա)
Վոկալիստների ամենամյա (Մարմանդ, Ֆրանսիա, 1999) մրցույթի մրցանակ
«Բաբել» փառատոնի (Ստրասբուրգ, 1999) դափնեկիր
Ա. Իսահակյանի անվան մրցույթի 1-ին մրցանակ
«Bell Canto» մրցույթի 1-ին մրցանակ
Կոմիտասի անվան մրցույթի 2-րդ մրցանակ
Յակոպո Պալմա Կրտսեր

Յակոպո Պալմա Կրտսեր (իտալերեն՝ Palma il Giovine, մոտ 1550, Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն - հոկտեմբերի 17, 1628(1628-10-17), Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն), իտալացի նկարիչ, Վենետիկի դպրոցի հայտնի ներկայացուցիչ։ Ամենայն հավանականությամբ նա Յակոպո Պալմայի թոռական ազգականն է։


== Կենսագրություն ==
Յակոպո Պալմա Կրտսերը ծնվել է նկարիչների ընտանիքում։ Նա Յակոպո Պալմայի թոռական ազգականը և Անտոնիո Նիգրետիի որդին էր։ Ի սկզբանե աշխատել է Տինտորետտոյի ազդեցության տակ, իսկ հետո ութ տարվա ընթացքում Հռոմում ուսումնասիրել է Ռաֆայել Սանտի, Միքելանջելո և Պոլիդորո դա Կարավաջյո։ Տինտորետտոյի մահից հետո` 1594 թվականին նա մնաց Վենետիկի առաջատար նկարիչներից մեկը։ 1600 թվականից հետո նա գրել է դիցաբանություն նեղ շրջանակի մտավորականների համար։
Պալմա Կրտսերը, զգալիորեն զարգացած տեխնիկայով, աչքի չի ընկել իր բարձր տաղանդով։ Նրա լավագույն աշխատանքները համարվում են «Քրիստոսը Սուրբ Կույսի ձեռքերում» և Վենետիկում գտնվող որոշ նկարներ։
Նա թաղված է Բազիլիկա Սան Գիովանի Պաոլո ավանդական գերեզմանոցում։ Նրա հետևորդներից էր Կամմիլո Ռաման։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Сомов А. А. (1890–1907)։ «Пальма, итальянские живописцы»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ
Առյուծի բաժին (ֆիլմ, 1971)

«Առյուծի բաժին»  (ֆր.՝ La part des lions, իտալերեն՝ L'ultima rapina a Parigi), 1971 թվականին նկարահանված ֆրանսա-իտալական քրեական դրաման, ֆիլմի  ռեժիսորը Ջինա Լարիագն է, գլխավոր դերերում հանդես են եկել Շառլ Ազնավուրը, Ռոբեր Հոսեյնը, Միշել Կոնստանտենը։


== Սյուժե ==
Գրող Էրիկը բավականին դժգոհ էր իր կյանքից։ Նույնիսկ հասնում է նրան, որ հրաժարվում է շահած Բալզակի մրցանակից, որը նրան առաջադրվել է  իր միակ գրքի՝ «Պատերազմի երեխաներ» գրքի համար։ Բայց ահա, նրա մանկության ընկեր Մորիսը, որը չհրկիզվող պահարանների պրոֆեսիոնալ կողոպտիչ էր, առաջարկում է Էրիկին մասնակցելու իր հաջորդ կողոպուտին` որպես մի մարդու, որի հիմնական խնդիրն է պլանավորել կողոպուտը։


== Դերերում ==
Ռոբեր Հոսեյն - Մորիս
Շառլ Ազնավուր - Էրիկ
Միշել Կոնստանտեն - տեսուչ Միշել Գրացին
Ռայմոն Պելեգրեն
Ռոբեր Ֆավառ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Առյուծի բաժին(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Առյուծի բաժին (ֆիլմ, 1971)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Львиная доля
Վահրամ Թորգոմյան

Վահրամ Թորգոմյան (ապրիլի 20, 1858(1858-04-20), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - օգոստոսի 11, 1942(1942-08-11), Փարիզի 8-րդ շրջան, Փարիզ), հայ բժիշկ, բանասեր, պատմաբան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Մասնագիտական կրթությունն ստացել է Փարիզում։ 1884 թվականին ավարտել է Փարիզի համալսարանը, վերադարձել ծննդավայր և իր բժշկական գործունեությանը զուգընթաց մասնակցել հասարակական, մշակութային կյանքին։ Եղել է Կ. Պոլսի Կայսերական բժշկական ընկերության փոխնախագահ (1884), Հիգիենային բարձրագույն խորհրդի անդամ։ 1923 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, ուսումնասիրել Վենետիկի Մխիթարյան միաբանության և Փարիզի Ազգային գրադարանների հայ բժշկության պատմությանը վերաբերող ձեռագրերը, գրել աշխատություններ, XVIII-XIX դդ. հայ բժիշկների կենսագրականներ։ Հրատարակել է Երեմիա Չելեպիի «Պատմութիւն Ստամբուլայ» (հ. 1-3) երկը։ Եղել է Ռումինիայի բժշկապատմաբանների ընկերության պատվավոր անդամ, արժանացել ֆրանսիայի կառավարության «Officier d'Académie» կոչման։


== Ստեղծագործական ուղի ==
1880-ականների վերջերից հրատարակել է գրքույկներ, գերազանցապես դպրոցական բժշկության հետ կապված հարցերի մասին։ Մամուլում հանդես է եկել բանասիրական հոդվածներով։ Մոտ երեք հատորանոց ընդարձակ և հմտալից ծանոթագրություններով հրատարակել է Երեմիա Չելեպիի «Պատմություն Ստամբոլա» չափածո երկը, որի Ա հատորը (տեքստը և ծանոթագրություններ), լույս է տեսել Վիեննայում 1913 թվականին, իսկ Բ և Գ հատորները Մեծ եղեռնից հետո՝ դարձյալ Վիեննայում։ Դեռևս 90-ականներից պարբերական մամուլում, հատկապես Վիեննայի «Հանդես ամսօրյայում» լույս է ընծայել բազմաթիվ հետազոտություններ հայ բժշկության առանձին հարցերի և հայ հին բժիշկների մասին։ Թուրքիայում քեմալական շարժման հաղթանակից հետո մեկնել է Փարիզ, շարունակել բանասիրական բեղմնավոր աշխատանքը։ Ուսումնասիրել է Վենետիկի Մխիթարյանների հարուստ մատենադարանը, Փարիզի Ազգային մատենադարանի բժշկական ձեռագրերը և «Բազմավեպում» հրատարակել մի ընդարձակ հոդվածաշար։ Իր երկարամյա բանասիրական գործունեության ընթացքում տպագրել է շուրջ հարյուր աշխատություն, որոնք փաստական հարուստ նյութ են պարունակում հասարակական մտքի պատմության վերաբերող։ Կ. Պոլսում եղել է Կայսերական բժշկական ընկերության փոխնախագահ (1884):


== Երկեր ==
Դիեցումն։ Կ. Պոլիս։ տպ. Գ. Պաղտատլեան, 1888։ 110 էջ։
Բժիշկ տօքթ. Սերվիչէն էֆենտի։ Վիեննա։ տպ. Մխիթարեան, 1893։ 26էջ։
Արդի հնդկահայ բժիշկներ, մաս I, Վնե., 1896:
Դպրոցական առողջապահութիւն, Վենետիկ, 1909։
Ստեփանոս բժիշկ Շէհրիմանեան։ Վիեննա։ տպ. Մխիթարեան, 1911։ 303-308 էջ։
Յիսնամեակ բժշկութեան տօքթ. Հ. Պ. Մատթէոսեանի 1863-1913։
Տեղեկագիր հայ բժշկական միութեան ։ Տարի Գ։ Բերա։ տպ. Ս. Օհանեան, 1919։ 23 էջ։
Հարիւրամեակ Րէստէնի բժշկական հրատարակութեան։ Վենետիկ։ տպ. Ս. Ղազար, 1922։ 52 էջ։
Հայ բժշկական արձանագրութիւնք, Վենետիկ, 1931։


== Ծանոթագրություններ ==
Լարինո (Իտալիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լարինո (այլ կիրառումներ)Լարինո (իտալերեն՝ Larino), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մոլիզե մարզում՝ Կոմպաբասո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 8230 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 80 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 88 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 86035, հեռախոսային կոդ՝ 0874։
Բնակավայրի հովանավորներն են համարվում սուրբ Սան Պարդոն, Սան Պրիմիանոն, Սան Ֆիրմիանոն և Սան Քաստոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Իտագուարայի գավառ

Իտագուարայի գավառ (պորտ.՝ Microrregião de Itaguara), գավառ Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Մտնում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավային և հարավարևմտյան մարզի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 59 364 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Զբաղեցնում է 2421,445  կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը 24,5  մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 272 932 130,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 4 672,07 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,726։


== Գավառի կազմ ==
Գավառի կազմի մեջ են մտնում հետևյալ համայնքները.

Իտագուարա
Ժեսեաբա
Մանանեխ դաշտային

Մանանեխ դաշտային (լատ.՝ Sinapis arvensis), խաչածաղկավորների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նակարագրություն ==
20-100 սմ բարձրությամբ, միամյա  խոտաբույս է, որն ունի բարակ արմատ և ճյուղավոր ցողուն։ Վերին նշտարաձև տերևները նշտարաձև տամնեզր են, իսկ ստորինները՝ փետրաձև կտրտված։ Ցողուների գագաթներին խմբված մանր ծաղիկները դեղին են և չորսանդամ։ Բաժակաթերթիկներն ու պսակաթերթիկները դասավորված են խաչաձև։ Գնդաձև սև սերմեր, որոնց երկարությունը 18-25 սմ է, ուղիղ պատիճներում տեղադրված են մեկ շարքով։


== Տարածվածություն ==
Որպես մոլախոտ աճում է ստորին և միջին լեռնային գոտիների աղբավայրերում։ Հանդիպում է Շիրակի, Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Արմավիրի, Արարատի, Արագածոտնի, Սյունիքի մարզերում։ Մեղրատու բույս է։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում են սերմերը, որոնք պարունակում են լորձային նյութեր, սպիտակուցներ, եթերային և ճարպային յուղեր և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Դերնիչե

Դերնիչե (իտալ.՝ Dernice), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է՝ 236 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 13 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 18 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15056։ Հեռախոսային կոդ՝ 0131։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։0131 786261


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Գավառա Գյադուկ

Գավառա Գյադուկ, լեռնանցք Վիրահայոց լեռներում, նրա կենտրոնական հատվածում։ Բարձրությունը 2725 մետր։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օսիչկի (գյուղ, Օլշանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕսիչկիՕսիչկի (ուկրաիներեն՝ Осички), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Օլշանսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օսիչկի գյուղում բնակվում էր 418 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ծխնի

Ծխնի, ծղխնի, գլանային հոդային միացում, նախատեսված է դռներ կամ կահույքի բացվող փեղկեր կախելու, մեքենաների թափքերում և մեխանիզմների կորպուսներում։


== Կառուցվածք ==
Կազմված է երկու մասերից` քարտերից, մեկը՝ դռանը, մյուսը՝ ամրացման տեղին ամրացնելու համար։ Քարտերն իրար միացվում են ձողի միջոցով։
Պատրաստվում են մետաղից` երկաթից կամ արույրից։


== Կիսահոդակապով ծխնի ==
Այս դեպքում ձողն ամրացվում է երկու քարտերից մեկի վրա, իսկ մյուսի վրա գտնվում է հոդը։ Այսպիսի կառուցվածքն ապահովում է դռների հանումը, քանի որ քարտերը հեշտությամբ իրարից անջատվում են։
Կիսահոդակապով ծխնիները լինում են «աջ» և «ձախ» դռների համար։ Դուռը համարվում է «աջ», եթե բացվող կողմից նայելու դեպքում ծխնիներն աջից են և, հետևաբար, բացվում է դեպի աջ։ «Ձախ» դռան դեպքում հակառակն է։
1219

1219 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1219 թվականն է, 
XIII դարի 19-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Մայիս 2 - Լևոն Բ, հայոց թագավոր
Մոոռիցա

Մոոռիցա (էստ․՝ Mooritsa), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Յիգևա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 6 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սարլիկ (Սեմայի վտակ)

Սարլիկ, գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում։ Գետաբերանը գտնվում է Սեմա գետի աջ ափից 80 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կիլոմետր է։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցման պետական տվյալների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբիավազանային շրջանին, Կատուն գետի ջրօգտագործման մասն է, Բիա և Կատուն գետերի գետային ենթաավազանն է։ Վերին Օբի գետային ավազանն է մինչև Իրտիշ թափվելը։
Աշխարհատեղեկատվական համակարգի ՌԴ տարածքի ջրատնտեսական շրջանացման տվյալներով՝

Ջրային գրանցման տվյալների կոդ՝ 13010100312115100006893
Հիդրոլոգիական ստուգման կոդ՝ 115100689
Ավազանի կոդ՝ 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության ծավալի համար՝ 15
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրության թողարկում՝ 1։


== Ծանոթագրություններ ==
Դատաբժշկական փորձագետ

Դատաբժշկական փորձագետ, դատաբժշկական փորձաքննության հաստատություններում հաստիքային պաշտոն զբաղեցնող, դատական բժշկագիտություն մասնագիտության գծով վերապատրաստված և այդ ոլորտում մասնագետի վկայական ունեցող բժիշկ։
Այն շրջանային կենտրոններում, որտեղ չկան հաստիքային դատաբժշկական փորձագետներ, նրանց գործառույթները կատարում են այլ շրջանների դատաբժշկական փորձագետները կամ բուժական հաստատությունների բժիշկները։


== Մասնագիտական պահանջներ ==
«Ռուսաստանի Դաշնությունում պետական դատաբժշկական փորձաքննության գործունեության մասին» 31.05.2001 ընդունած № 73-ФЗ դաշնային օրենքի համաձայն պետական դատաբժշկական փորձագետը այն աշխատողն է, որը գտնվում է պետական դատափորձագիտական հաստատությունում և զբաղեցնում է այնպիսի պաշտոն, որի ծառայողական պարտականությունները ներառում է դատական փորձաքննությունների պատրաստումը։ Ռուսաստանի առողջապահության նախարարության պետական դատափորձագիտական հաստատություններում այդ պաշտոնը կոչվում է «բժիշկ-դատաբժշկական փորձագետ»։ 
Որպես դատաբժշկական հաստատության պետական աշխատող, դատաբժշկական փորձագետը պետք է համապատասխանի դատական փորձագետի մասնագիտական և որակավորման պահանջներին (Հոդված 13 դաշնային օրենքի № 73-FZ), որը սահմանված է իր ատեստավորմամբ։


== Կրթության և ուսուցման պահանջներ ==
Բարձրագույն կրթություն մասնագիտական մասնագիտություններից մեկում՝ «Ընդհանուր բժշկություն», «Մանկաբուժություն», «Բժշկական կենսաքիմիա» և պրակտիկայի ու օրդինատուրայի վերապատրաստում «Դատաբժշկական փորձաքննություն» մասնագիտության գծով կամ «Դատաբժշկական փորձաքննություն» մասնագիտության մասնագիտական վերապատրաստում, «Մանկաբարձություն և գինեկոլոգիա», «Մանկական ուռուցքաբանություն», «Մանկական ուրոլոգիա-անդրոլոգիա», «Մանկական վիրաբուժություն», «Կոլոպրոկտոլոգիա», «Նյարդավիրաբուժություն», «Ուռուցքաբանություն» մասնագիտության պրակտիկայում և (կամ) օրդինատուրայում վերապատրաստման առկայության դեպքում, «Օտորինոլարինգոլոգիա», «Պլաստիկ վիրաբուժություն», «Պաթոլոգիական անատոմիա», «Սրտանոթային վիրաբուժություն», «Կրծքային վիրաբուժություն», «Վնասվածքաբանություն և օրթոպեդիա», «Ուրոլոգիա», «Վիրաբուժություն», «Դիմածնոտային վիրաբուժություն»։


== Աշխատանքի ընդունվելու հատուկ պայմաններ ==
«Դատաբժշկական փորձաքննություն» մասնագիտության մասնագետի վկայական կամ մասնագետի հավատարմագրման վկայական։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== ՏԵ՛ս նաև ==
Դատաբժշկական փորձաքննություն


== Արտաքին հղումներ ==
Նշանավոր դատաբժիշկներ
Ուկրաինսկոե (այլ կիրառումներ)

Ուկրաինսկոե, կարող է վերաբերել՝

Ուկրաինսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Նովոազովսկի շրջանում
Ուկրաինսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Նովգորոդ-Վոլինսկի շրջանում
Ուկրաինսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում
Ուկրաինսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում
Ուկրաինսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վոլչանսկի շրջանում
Ուկրաինսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում
Ուկրաինսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Սերեդինա-Բուդայի շրջանում
Ուկրաինսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում
Ուկրաինսկոե - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում
Շառլ-Ֆրանսուա Դոբինյի

Շառլ-Ֆրանսուա Դոբինյի (ֆր.՝ Charles-François Daubigny, փետրվարի 15, 1817(1817-02-15)[…], Փարիզ - փետրվարի 19, 1878(1878-02-19)[…], Փարիզ), ֆրանսիացի նկարիչ, բարբիզոնյան դպրոցի ներկայացուցիչ։


== Կյանքն ու ստեղծագործությունը ==
Դոբինյին սովորել է նախ հոր մոտ, ով մանրանկարիչ էր, ապա` ֆրանսիացի գեղանկարիչ, ակադեմիզմի ներկայացուցիչ Պոլ Դելարոշի մոտ։ Արդեն 1838 թվականից նա դասական ոճով արված իր բնանկարներով մասնակցել է ցուցահանդեսների, սակայն ճանաչում է ստացել միայն 1850-ական թվականների սկզբին։
Դոբինյին ձգտում էր բնանկարն ազատել բանաստեղծական, սուբյեկտիվ բնույթից, ինչով իր կարծիքով աչքի էին ընկնում ռոմանտիկ նկարիչներ Նարսիս Վիրժիլ Դիասի, Ժյուլ Դյուպրեի և Թեոդոր Ռուսոյի գործերը, և պատկերել բնությունն անմիջականորեն, առանց ավելորդ ներշնչվածության։ Նրա կարծիքով նկարչի սեփական ընկալումը չպիտի արտացոլվի բնության մեջ։ Չնայած դրան` Դոբինյին սերտորեն կապված էր բարբիզոնյան դպրոցի իր գործընկերների հետ։
Հասարակությունն ու քննադատությունը Դոբինյիի` ջրաներկով արված էսքիզներն անվանեցին «հիասքանչ, գրավիչ և բանաստեղծական»։ Չնայած Դոբինյին դրան չէր էլ ձգտում, սակայն այդ էսքիզների հիման վրա ստեղծված բնանկարները նույնպես «բանաստեղծական» համարվեցին։ Դոբինյին չէր փորձում դրանց բանաստեղծական շունչ հաղորդել, և որպեսզի ազատվի միտումնավոր բանաստեղծականացման կասկածներից, նա սկսեց ընտրել ամենաանհրապույր թեմաները` ձգտելով բացարձակ ճշմարտացիության։
Ակնհայտ է, որ Դոբինյին իր արվեստում ձգտում է արտահայտել պլեների ինքնաբերականությունն ու անմիջականությունը։ Դրա համար նկարիչն իր ժամանակին արժանացել է ինչպես ջերմ համակրանքի, այնպես էլ խիստ քննադատության։ Բայց նա հավատարիմ է մնացել իր վրձնին` մեծ ազդեցություն թողնելով 19-րդ դարի 60-ական թվականների իմպրեսիոնիստների վրա։ Դոբինյիի էսքիզները մեծ արձագանք են գտել երիտասարդ նկարիչների շրջանում։ Առանձնանում է, օրինակ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկի` Կլոդ Մոնեի տեսակետը 1859 թվականի Սալոնի ցուցահանդեսից հետո. «Կեցցե' Դոբինյին. աշխատում է լավ, լավ է հասկանում բնությունը»։ Իմիջիայլոց, հետագայում Մոնեն նույնպես պատրաստեց նավակ-վարպետանոց, ինչպիսին ունեցել է Դոբինյին։
Դոբինյիի արվեստին բնորոշ են այնպիսի գծեր, որոնք հարազատ էին երիտասարդ սերնդին։ Այսպես, իմրեսիոնիստների նման նա էլ ուշադրություն չի դարձրել ուղիղ գծերին, դետալների ճշգրտությանը` նախընտրելով գեղանկարչության լայն թափը։ Նա արտահայտչականության է հասնում ոչ թե մանրամասնությունների պատկերմամբ, ինչպես Ռուսոն, այլ գույնով։ Պատահական չէ, որ հենց Դոբինյին է օգնել երիտասարդներին, այդ թվում` Կլոդ Մոնեին, Օգյուստ Ռենուարին, որ իրենց աշխատանքները ներկայացնեն 1868 թվականի Սալոնում։
Դոբինյին թաղված է Պեր Լաշեզ գերեզմանատանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Գրականություն ==
Madeleine Fidell-Beaufort et Janine Bailly-Herzberg. La Vie et l'œuvre de Daubigny, éd. Geoffroy-Dechaume, Paris, 1975.
Robert Hellebranth. Charles-François Daubigny, 1817—1878, éd. Matute, Morges, 1976.
Étienne Moreau-Nélaton. Daubigny raconté par lui-même, éd. Laurens Henri, Paris, 1925.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շառլ-Ֆրանսուա Դոբինյիի պատկերասրահ
Մարիա Կոմնենե

Մարիա Կոմնենե (եբրայերեն՝ Μαρία Κομνηνή‎, մոտ 1154-1208 և 1217 թվականների միջև), Երուսաղեմի թագուհի։ Եղել է արքա Ամորի I-ի կինը և թագուհի Իզաբել Անժուացու մայրը։


== Մանկություն ==
Մարիան Հովհաննես Դուկաս Կոմնենեի և Տարոնի իշխանուհի Մարիա Բագրատունու Բյուզանդական կայսրության կայսր Հովհաննես II Կոմնենոսի թոռնուհին։ Նրա քույր Թեոդորան ամուսնացած էր Անտիոքի դուքս Բոհեմունդ III-ի հետ, իսկ եղբայր Ալեքսին կարճ ժամանակ, 1185 թվականին, հավակնում էր Բյուզանդիայի գահին։


== Առաջին ամուսնություն ==

Երբ 1162 թվականին մահանում է Երուսաղեմի արքա, անզավակ Բալդուին III-ը, նրա եղբայր Ամորին, թագադրվելուց առաջ, Երուսաղեմի պատրիարք Ամորի դը Նելի պահանջով, բաժանվում է Ագնես Կուրտենեից։ Քանի որ Եգիպտոսի համար պայքարում Ամորիին անհրաժեշտ էր հզոր հարևան, նա որոշում է բարեկամանալ բյուզանդական արքունիքի հետ և 1167 թվականի օգոստոսի 29-ին, Տյուրոսում, կայանում է նրա ամուսնությունը Մարիա Կոմնենեի հետ։
1172 թվականին Մարիան ուենում է դուստր Իզաբել, իսկ 1173 թվականին ՝մահացած ծնված երեխա։ 1174 թվականին Ամորի I-ը մահանւմ է, մահվան մահճում Մարիային նվիրելով Նաբլուսը։


== Երկրորդ ամուսնություն ==
1177 թվականին Մարիան ամուսնանում է Բալիան դ'Իբելինի հետ, ով 1187 թվականին, Հաթթինի ճակատամարտում երուսաղեմյան բանակի պարտությունից հետո, դառնում է թագավորության փաստացի կառավարիչը։ Մարիան և Բալիանը աջակցում էին Կոնրադ Մոնֆերացում՝ Գի դը Լուզինյանի հետ գահի համար պայքարում։ Նրանք հասնում են Իզաբելի՝ Մարիայի դուստրը առաջին ամուսնությունից, բաժանմանը և կազմակերպում են նրա ամուսնությունը Կոնրադի հետ, որպեսզի ամրապնդեն գահի համար պայքարում նրա դիրքերը։ 1208 թվականի Մարիան մասնակցություն է ունենում իր թոռնուհի Ալիսայի ամուսնությանը Կիպրոսի արքա Հուգո I-ի հետ։
Բալիան դ'Իբելինի հետ ամուսնությունից նա ունեցել է առնվազն չորս երեխա՝ Հելվիս, Ժան I, Մարգարիտա, Ֆիլիպ։


== Երեխաներ ==
Ամորի I-ի հետ առաջին ամուսնությունից նա ունեցել է երկու երեխա.

Իզաբել Անժուացի, Երուսաղեմի թագուհի
ծնվել է մահացածԲալիան դ'Իբելինի հետ ամուսնությունից նա ունեցել է առնվազն չորս երեխա.

Հելվիս դ'Իբելին, Սիդոնի տիրուհի
Ժան I, Բեյրութի սենյոր
Մարգարիտա, ով սկզբում ամուսնացել է Հուգո Տիբերացու հետ, իսկ այնուհետև՝ Վոլտեր Ցեզարցու
Ֆիլիպ դ'Իբելին, Կիպրոսի արքայի խնամակալ


== Գրականություն ==
Chronique d'Ernoul et de Bernard le Trésorier, edited by M. L. de Mas Latrie. La Société de l'Histoire de France, 1871.
La Continuation de Guillaume de Tyr (1184-1192), edited by Margaret Ruth Morgan. L'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres, 1982.
Ambroise, The History of the Holy War, translated by Marianne Ailes. Boydell Press, 2003.
Chronicle of the Third Crusade, a Translation of Itinerarium Peregrinorum et Gesta Regis Ricardi, translated by Helen J. Nicholson. Ashgate, 1997.
Peter W. Edbury, The Conquest of Jerusalem and the Third Crusade: Sources in Translation. Ashgate, 1996.
Edbury, Peter W. John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem, 1997
Payne, Robert. The Dream and the Tomb, 1984
Steven Runciman, A History of the Crusades, vols. II-III. Cambridge University Press, 1952-55.


== Արտաքին հղումներ ==
Արձենե

Արձենե  (իտալերեն՝ Arzene), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Պարդենոնե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1784 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 134 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33090։ Հեռախոսային կոդ՝ 0434։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Արխանգել Միխաելն է։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0434 89044
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.arzene.pn.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.