Թոնի Քրեգ

Տոնի Քրեգ (անգլ.՝ Tony Cragg, ապրիլի 9, 1949(1949-04-09)[…], Լիվերպուլ, Լանկաշիր, Անգլիա, Միացյալ Թագավորություն), բրիտանացի քանդակագործ։


== Կենսագրություն ==
Քրեգը ծնվել է 1949 թվականի ապրիլի 9-ին Լիվերպուլում ավիացիոն արտադրության ինժեների ընտանիքում։ 1966 թվականից մինչև 1968 թվականն աշխատել է Ռետինային արտադրության բնագավառում հետազոտությունների ազգային ընկերությունում։ Չելթնեմ քաղաքի Արվեստի և դիզայնի Գլոստերշիրսկի քոլեջում կազմակերպված դասընթացներում սկսել է ուսումնասիրել արվեստ, 1969-1973 թվականներին ուսումը շարունակել է Ուիմբլդոնի արվեստի դպրոցում, որտեղ նրա ուսուցիչն է եղել Ռոջեր Էկլինգը, ով նրան ծանոթացրել է քանդակագործ Ռիչարդ Լոնգի և Բիլ Վուդրոուի հետ։ Քրեգն Արվեստի թագավորական քոլեջում իր ուսումնառությունն ավարտել է 1973-1977 թվականներին։ Նա հեռացավ Մեծ Բրիտանիայից 1977 թվականին և փոխադրվեց Գերմանիայի Վուպերտալ քաղաք, որտեղ ապրում և աշխատում է մինչ օրս։ 2009 թվականից նա Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայի ռեկտորն է։


== Ստեղծագործություն ==
Քրեգի վաղ շրջանի շատ գործեր կատարվել են գտածո նյութերից և ձեռքի տակ եղած միջոցներով։ 1970-ական թվականներին նա քանդակները պատրաստում էր օգտագործելով այնպիսի հասարակ ոճաձևեր, ինչպիսիք են դարսումը, բաժանումը և  կոտորակումը։ 1977 թվականին, տեղափոխվելով Գերմանիա, Քրեգը պատրաստում է մի քանի հատակադիր քանդակներ, տարբեր կենցաղային առարկաներից, պլասմասե մանկական խաղալիքներից, փողոցից գտնված և ըստ գույների տեսակավորված պլաստիկ նյութերից։ Հրաժարվելով հավասարեցնել քանդակագործական ստեղծագործությունը, ըստ իր արտահայտության դեպի «ծանրաքաշ  դրամատիզմի», կամ պողպատից աշխատանքների, նա իր համար որպես նյութ ընտրեց պլաստիկը։ Նրա պատային և հատակային որոշ աշխատանքներ դարձան բացահայտ գաղափարական, հատկապես պատի վրա պլաստիկից արված այն դրվագները, որտեղ ոստիկանները  կամ հատուկ ջոկատայինները ռետինե մահակներով ցրում են ցուցարարներին։ Արտահայտչականության այդպիսի բովանդակությունն ու կատարման յուրահատկությունը  կարելի է դասել 1977-1979 թվականների բրիտանական պանկ- հեղափոխությանը, որը ոչ պիտանի նյութերը դարձնում էր նորաձևություն, իսկ բողոքի ճիչերը՝ երաժշտություն։ 1984 թվականին Քրեգը ժամանակակից անպետքության ձևերի մեջ գտնում է ավելի հին սիմվոլիկա, եռաչափ կառուցվածքով իրենց դարն ապրած փայտանյութի կտորներ, որոնցով ձևավորում է ցուլի գլուխ, նավակ կամ կոտոշ։
1981 թվականին կայանում է «Առարկաները և քանդակագործությունը» նորարարական ցուցահանդեսը, որը միաժամանակ անցկացվում է Լոնդոնի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում և Բրիստոլի Առնոլֆինի պատկերասրահում, որտեղ կանոնակարգվեց «ուրբանիստական նյութերի» կիրառումը։  Քրեգի հետ համատեղ դրա մասնակիցները դարձան Բիլ Վուդրոուն, Էդվարդ Ալինգտոնը, Ռիչարդ Դիկոնը, Էնթոնի Գորմլին, Անիշ Կապուրը, Բրայան Օրգանը, Պիտեր Ռենդել-Փեյջը և Ժան-Լյուկ Վիլմուտը։ Ապա հետևեց բրիտանական պավիլիոնի ցուցադրությունը 1982 թվականի Վենետիկի բիենալեում և այնուհետև ցուցահանդեսը ցուցահանդեսի ետևից։ Սկզբնապես հենվելով Լոնդոնի Լիսսոնի պատկերասրահի վրա` «Նոր բրիտանական  քանդակը» առաջարկում է մի շարք  գեղագիտական պահանջներ։ Քրեգը փորձում է վերանայել պատկերավորման հանդեպ հարաբերությունները, արդեն գոյություն ունեցող առարկաների օգտագործման միջոցով, այդպիսով գնալով պոպ-արտի հետքերով։ Սկսած 1983 թվականից  Քրեգը պատրաստեց քանդակների շարք, որոնցում փորձարկեց  ֆորմայկայից (հրակայուն  պլաստիկ) նյութակազմվածքի նախշերը, պլաստմասսայից և «պատրաստիր ինքդ» կարգի շինվածքների նյութեր։ Նա իրար էր միացնում սեղանները, գրադարակները, սպասքապահարանները և տարբեր նյութերի կտորտանքներ և ստացված շինվածքը երեսապատում սովորական և արհեստական կտորներով, որը հիշողության մեջ տպավորվել է որպես ռեստորանային ինտերիեր։ «Terris Novalis»-ը նկարչի միակ խոշորամասշտաբ աշխատանքն է Մեծ Բրիտանիայում  (տեղադրվել է 1997 թվականին)։  Ավելի ուշ Քրեգը իր ստեղծագործության մեջ սկսեց օգտագործել այնպիսի ավանդական նյութեր,  ինչպիսիք են փայտը, բրոնզը և մարմարը` հաճախ դրանցից  ստեղծելով հասարակ ֆորմաներ։


== Ստեղծագործություններ ==


== Մրցանակներ ==
Թյորների մրցանակ, 1988
Կայսերական մրցանակ, 2007


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Anthony Cragg


== Աղբյուրներ ==
Каталог выставки «Тяжесть и Нежность» (Москва, ЦДХ). - М.: Typo Graphic Design, 2005. - 128 с.