Կիբեռհանցագործություն

Կիբեռհանցագործություն կամ համակարգչային հանցավորություն, հանցագործություն է, որը ներառում է համակարգիչներ և համակարգչային ցանցեր։ Համակարգիչը կարող է օգտագործվել հանցագործության կատարման մեջ, կամ դա կարող է լինել թիրախ։ Կիբերհանցագործությունը կարող է սահմանվել այսպես՝ «վնասներ, որոնք ուղղված են անձի կամ անձանց խմբերին, որոնք ենթարկվում են քրեական դրդապատճառի` դիտավորությամբ վնաս հասցնելու զոհի հեղինակությանը կամ ֆիզիկական կամ հոգեկան վնասներ, ուղղակի կամ անուղղակիորեն օգտագործելով ժամանակակից հեռահաղորդակցային ցանցերը, ինչպիսիք են Ինտերնետը (ցանցերը, ներառյալ՝ զրուցարաններ, նամակներ, ծանուցման խորհուրդներ և խմբակներ) և բջջային հեռախոսներ (Bluetooth / SMS / MMS) »: Կիբերհանցագործությունը կարող է սպառնալ մարդուն կամ ազգի անվտանգությանը և ֆինանսական առողջությանը։
Կիբերանվտանգությունը արդի աշխարհի կարևորագույն հարցերից մեկն է, քանի որ աշխարհում լայն տարածում է գտել տեղեկատվական տեխանլոգիաների կիրառումը տարբեր տիպի հիմնախնդիրների լուծման համար։ Եվ դրան զուգահեռ աստիճանաբար աճում է կիբեռհարձակումների ենթարկվելու հավանականությունը։


== Կիբերհանցագործներ ==
Կիբեռհանցագործները ազգային համակարգերի, անհատների, խմբերի կամ կազմակերպությունների կողմից օգտագործվող վտանգավոր խմբեր կամ անհատներ են, որոնց գործունեությունը նպատակաուղղված է համակարգչային տեղեկատվական համակարգերը, ենթակառուցվածքները, համակարգչային ցանցերը և անհատական համակարգչային սարքերը վնասելուն, որը արվում է տարբեր միջոցներով, սովորաբար անանուն աղբյուրներից և գողացվում, փոխվում կամ ոչնչացվում է որոշակի ինֆորմացիա։


== Կիբերհարձակվող խմբավորումներ ==
Կիբերհարձակվող խմբավորումները կարելի է բաժանել մի քանի դասի.

«Սև գլխարկ» հաքերներ, որոնք աշխատում են պատվերով և իրականացնում են ցանկացած տիպի հարձակում։
Պետական հաքերներ, որոնք իրականացնում են հարձակումներ պետական պատվերով։
Այլ երկրի պետական կառույցների հաքերներ, որոնք իրականացնում են գործողություններ հակառակորդ երկրի բնակչության կամ կազմակերպության դեմ։
Կիբեռլրտեսներ, որոնք աշխատում են մեծ կազմակերպությունների և կազմակերպված հանցավոր խմբերի համար։
Կիբեռահաբեկիչներ, որոնք իրականացնում են առցանց ահաբեկչություններ։
Հաքտիվիստներ, քաղաքական, կրոնական կամ հասարակական ոլորտներում գործող ակտիվիստներ, որոնք իրենց բողոքն արտահայտում են հաքերային հարձակումների միջոցով։


== Ո՞վ կարող է դառնալ հարձակման թիրախ ==
Այսօր գրեթե յուրաքանչյուր մարդ կարող է դառնալ հարձակման թիրախ, ինչի պատճառով կիբեռպաշտպանությունը յուրաքանչյուրի համար կարևոր է դառնում։ Կիբեռվտանգների մեծ մասից կարելի է խուսափել մի շարք պայմանների հետևելով։ Դրանք ներառում են համակարգչի, հեռախոսի, հաշիվների պաշտպանությանը վերաբերող քայլեր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Balkin, J., Grimmelmann, J., Katz, E., Kozlovski, N., Wagman, S. & Zarsky, T. (2006) (eds) Cybercrime: Digital Cops in a Networked Environment, New York University Press, New York.
Bowker, Art (2012) "The Cybercrime Handbook for Community Corrections: Managing Risk in the 21st Century" Charles C. Thomas Publishers, Ltd. Springfield.
Brenner, S. (2007) Law in an Era of Smart Technology, Oxford: Oxford University Press
Broadhurst, R., and Chang, Lennon Y.C. (2013) "Cybercrime in Asia: trends and challenges", in B. Hebenton, SY Shou, & J. Liu (eds), Asian Handbook of Criminology (pp. 49–64). New York: Springer (ISBN 978-1-4614-5217-1)
Chang, L.Y. C. (2012) Cybercrime in the Greater China Region: Regulatory Responses and Crime Prevention across the Taiwan Strait. Cheltenham: Edward Elgar. (ISBN 978-0-85793-667-7)
Chang, Lennon Y.C., & Grabosky, P. (2014) "Cybercrime and establishing a secure cyber world", in M. Gill (ed) Handbook of Security (pp. 321–339). NY: Palgrave.
Csonka P. (2000) Internet Crime; the Draft council of Europe convention on cyber-crime: A response to the challenge of crime in the age of the internet? Computer Law & Security Report Vol.16 no.5.
Easttom C. (2010) Computer Crime Investigation and the Law
Fafinski, S. (2009) Computer Misuse: Response, regulation and the law Cullompton: Willan
Glenny, Misha, DarkMarket : cyberthieves, cybercops, and you, New York, NY : Alfred A. Knopf, 2011. ISBN 978-0-307-59293-4
Grabosky, P. (2006) Electronic Crime, New Jersey: Prentice Hall
Halder, D., & Jaishankar, K. (2016). Cyber Crimes against Women in India. New Delhi: SAGE Publishing. ISBN 978-9385985775.
Halder, D., & Jaishankar, K. (2011) Cyber crime and the Victimization of Women: Laws, Rights, and Regulations. Hershey, PA, USA: IGI Global. ISBN 978-1-60960-830-9
Jaishankar, K. (Ed.) (2011). Cyber Criminology: Exploring Internet Crimes and Criminal behavior. Boca Raton, FL, USA: CRC Press, Taylor and Francis Group.
McQuade, S. (2006) Understanding and Managing Cybercrime, Boston: Allyn & Bacon.
McQuade, S. (ed) (2009) The Encyclopedia of Cybercrime, Westport, CT: Greenwood Press.
Parker D (1983) Fighting Computer Crime, U.S.: Charles Scribner's Sons.
Pattavina, A. (ed) Information Technology and the Criminal Justice System, Thousand Oaks, CA: Sage.
Paul Taylor. Hackers: Crime in the Digital Sublime (November 3, 1999 ed.). Routledge; 1 edition. p. 200. ISBN 0-415-18072-4.
Robertson, J. (2010, March 2). Authorities bust 3 in infection of 13m computers. Retrieved March 26, 2010, from Boston News: Boston.com
Walden, I. (2007) Computer Crimes and Digital Investigations, Oxford: Oxford University Press.
Rolón, Darío N. Control, vigilancia y respuesta penal en el ciberespacio, Latin American's New Security Thinking, Clacso, 2014, pp. 167/182
Richet, J.L. (2013) From Young Hackers to Crackers, International Journal of Technology and Human Interaction (IJTHI), 9(3), 53-62.
Wall, D.S. (2007) Cybercrimes: The transformation of crime in the information age, Cambridge: Polity.
Williams, M. (2006) Virtually Criminal: Crime, Deviance and Regulation Online, Routledge, London.
Yar, M. (2006) Cybercrime and Society, London: Sage.