armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պաշա Առուշանով

Պաշա Առուշանով, (ռուս.՝ Паша Асцатурович Арушанов, հունիսի 29, 1916(1916-06-29), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - 2004) խորհրդային տնտեսական, պետական և քաղաքական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1916 թվականին, Բաքվում։ 1940 թվականից` ՀԿԿ անդամ։
Ավարտել է բանվորական ֆակուլտետը (1936), Ադրբեջանի Ազիզբեկովի անվան արդյունաբերական ինստիտուտը (1936-1941 թթ.), անցել է Ի․ Ստալինի անվան ռազմական ակադեմիայի հատուկ դասընթացներ։
1941-1946 թվականներին ծառայել է Կարմիր բանակում` որպես գլխավոր ինժեներ։ Պատերազմի մասնակից է եղել 1942 թ. օգոստոսից, ստացել է Հայրենական պատերազմի Կարմիր աստղ և «Զինվորական ծառայության համար» մեդալ։


== Աշխատանքային փորձ ==
1946 թ․ «Կշեռք» գործարանի նախագծման և արտադրության բաժնի պետ, «Ազնեպրոպպրոմատերիալե» ՓԲԸ գլխավոր տնօրենի տեղակալ (Կարադագ)
1946-1952թթ․ Ադրբեջանական կոմկուսի լիգայի կենտրոնական կոմիտեի երկրորդ քարտուղար
1952 թ․ Կոմկուսի (բոլշևիկյան) տրանսպորտային վարչության պետի տեղակալ
1952-1953 թթ․ Ադրբեջանի կոմունիստական կուսակցության Գյանջայի շրջանային կոմիտեի տրանսպորտային վարչության պետ
1953 թ. Մայիս ֊ 1954 թ. Մարտ, Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի տարածաշրջանային խորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ
1954-1959 թթ․ Ադրբեջանի կոմունիստական կուսակցության Կենտրոնական կոմիտեի նավթային արդյունաբերության վարչության պետ
1959 թ. Ադրբեջանի Կոմկուսի քիմիական և նավթային արդյունաբերության վարչության պետ
1962 թ․ Ադրբեջանի արդյունաբերական և շինարարական կոմկուսի կենտրոնական կոմիտեի բյուրոյի փոխնախագահ
1965 թ․ Ադրբեջանի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի ծանր արդյունաբերության վարչության պետ
1965-1980 ԽՍՀՄ Նավթային արդյունաբերության նախարարության արտաքին կապերի, արտահանման և ներմուծման գլխավոր վարչության պետ
1980-1988 թթ. նույն վարչության առաջատար ինժեներ
1989-1990 թթ. «Զարուբեժնհեֆդ» ասոցիացիայի արտադրության բաժնի ավագ ինժեներԱդրբեջանի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի  (16.2.1954 - 1966) և Ադրբեջանի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի բյուրոյի  (17.2.1954 - անհայտ) անդամ։
Նա ընտրվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի 4-րդ գումարման պատգամավոր։
Մահացել է 2004 թվականին։


== Մրցանակներ ==
Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան
Հայրենական պատերազմի 1֊ին աստիճանի շքանշան (23.11.1944) 
Հայրենական պատերազմի 2֊րդ աստիճանի երկու շքանշան(23.02.1944, 03.09.1945) 
Կարմիր աստղ շքանշան (25.01.1943) 
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (19.03.1959)
Պատվո երկու շքանշան  (23.05.1966)
Մեդալ «Մարտական ծառայությունների համար» (31.08.1943) 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Арушанов
Candyman

«Candyman», ամերիկացի երգչուհի Քրիստինա Ագիլերայի Back to Basics հինգերորդ ստուդիական ալբոմի երրորդ սինգլը, թողարկվել 2007 թվականի փետրվարի 20֊ին։ Երգը գրել են Քրիստինա Ագիլերան և Լինդա Փերրին։ 2007 թվականի դեկտեմբերին երգն արժանացավ Գրեմմի մրցանակի, «Լավագույն կանացի վոկալ» անվանակարգում։


== Ստեղծման պատմությունը ==
Լինդա Փերրին հարցազրույցներից մեկում ասել է, որ «Candyman» երգի ոգեշնչման աղբյուր է հանդիսացել The Andrews Sisters֊ի հայտնի «Boogie Woogie Bugle Boy» հիթը և որ սինգլը շատ աշխույժ է ու պարելու հարմար։


== Ռելիզ ==
2007 թվականի փետրվարի 5֊ին Սինգլը հայտնվեց «Candyman»֊ը թողարկվել է Billboard Hot 100 վարկանիշային աղյուսակում և յոթ շաբաթ շարունակ զբաղեցնում էր 17֊րդ հորիզոնականը։ Մեծ Բրիտանիայում երգը 17֊րդն է, սակայն նորզելանդական և ավստրալիական վարկանիշային աղյուսակներում՝ 2֊րդը։


== Տեսահոլովակ ==
Երգը հիմնականում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի թեմայով է։ Որպեսզի նկարահանեին այդ տեսահոլովակը, Ագիլերան վարձակալեց Իսպանիայի օդանավակայանը։ Տեսահոլովակում Քրիստինան երեք կերպարային փոփոխություններով է պարում և երգում՝ շիկահեր, կարմրահեր և թխահեր։


== Ստեղծագործությունների ցանկ ==

Ավստրալիա CD-սինգլ«Candyman» (Single Edit) — 3:15
«Hurt» (Snowflake Radio Remix) — 4:09
«Candyman» (Video)


== Վարկանիշային աղյուսակ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տեսահոլովակը Youtube֊ում
Օրլովկա (գյուղ, Դվուրեչենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՕրլովկաՕրլովկա (ուկրաիներեն՝ Орлівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դվուրեչենսկի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նախիջևանի դրոշի հրապարակ թանգարան

Նախիջևանի դրոշի հրապարակ թանգարան (ադրբ.՝ Naxçıvan Bayraq Meydanı Muzeyi), Ադրբեջանի Նախիջևան քաղաքում հիմնադրված թանգարան. Թանգարանը հիմնադրվել է 2014 թվականին։


== Պատմություն ==
Պետական ​​դրոշի թանգարանը ստեղծվել է Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Գերագույն ժողովի Նախագահի 2014 թվականի օգոստոսի 22-ի հրամանով։ Թանգարանը բացվել է 2014 թվականի նոյեմբերի 17-ին։ Հրապարակում պետական ​​դրոշը մարմնավորում է անկախությունը։ Թանգարանում ցուցադրված պետական ​​խորհրդանիշները լայն հնարավորություններ են տալիս ուսումնասիրելու Ադրբեջանի պատմությունը, ներառյալ Նախիջևանի խանության և Ինքնավար Հանրապետության պատմությունը։ Պետական ​​դրոշի թանգարանը գտնվում է Նախիջևանի ամենաբարձր մասում։ 
Դրոշակի շուրջ ստեղծված թանգարանը ութանկյուն է։ Հրապարակում ծածանվող ազգային դրոշի երկարությունը 20 մետր է, լայնությունը `10 մետր, իսկ դրոշաձողի բարձրությունը` 57 մետր։ 


== Տես նաև ==
Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետություն
Նախիջևան (քաղաք)
Նախիջևանի պատմության պետական թանգարան


== Արտաքին հղումներ ==
Նախիջևանի դրոշի հրապարակ թանգարան


== Ծանոթագրություններ ==
Ալաջա (Էրզրումի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալաջա (այլ կիրառումներ)Ալաջա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրումից 27 կմ հյուսիս-արևելք, Արևմտյան Եփրատի հովտում, նրա աջակոմյան վտակներից մեկի ափին՝ սարահարթում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 90 տուն թուրք բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իզմայլովո (գյուղ, Ելնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻզմայլովոԻզմայլովո (ռուս.՝ Измайлово), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Ելնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 34 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շոմբո համայնք

Շոմբո համայնք (Ֆրանսերեն՝ Commune de Shombo), մեկն է Բուրունդիի Հանրապետության 117 համայնքներից։ Մտնում է Կարուզի շրջանի մեջ՝ որպես համայնք։ Այն Կարուզի շրջանի յոթ համայնքներից մեկն է։ Համայնքի կենտրոնը Շոմբո փոքր քաղաքն է։


== Աղբյուրներ ==
Կլոդ Ժական

Կլոդ Ժական, հայտնի է նաև Կլաուդիո անունով (ֆր.՝ Claudius Jacquand, դեկտեմբերի 11, 1803(1803-12-11), Լիոն - ապրիլի 2, 1878(1878-04-02), Փարիզի 8-րդ շրջան, Փարիզ և Փարիզ), ֆրանսիացի նկարիչ, որը նկարել է պատմական, կենցաղային և կրոնական թեմաներով նկարներ։


== Կենսագրություն ==
Նրա ընտանիքը զբաղվում էր ձեռագործությամբ, հայրը սանր էր պատրաստում։ Նա արվեստի առաջին դասերն անցել է Լիոնի գեղեցիկ արվեստների ազգային դպրոցում` Ֆլյորի Ֆրանսուա Ռիշարի հետ։ 1836 թվականին, մոր մահից հետո նա տեղափոխվել է Փարիզ և սկսել է մասնակցել ցուցահանսեսների։ 1839 թվականին դարձել է Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի ասպետ և մեկ տարի անց Բրյուսելում անցկացվող ցուցահանդեսին ստացել ոսկե մեդալ։ Հաջորդ տարի, Հաագայում կայացած ցուցահանդեսի ժամանակ նա ստացել է ևս մեկ ոսկե մեդալ և արժանացել է Լեոպոլդի շքանշանի։ Կարճ ժամանակ անց մահացել է նրա հայրը՝ թողնելով նրան որոշակին ժառանգություն, որը հնարավորություն է տվել նրան ամուսնանալ Լուի Նիկոլա Ֆիլիպ Օգոստ դե Ֆորբինի դստեր և վիկոնտ Ալեքսանդր Պոլ դե Պինելիի այրու` ազնվական Լիդիա դե Ֆորբինի հետ։ Նա նկարչություն է սովորեցրել իր խորթ որդուն` Օգոստ դե Պինելիին, որը ևս դարձել է հայտնի նկարիչ։ 
Նա և իր ընտանիքը հաստատվել են կնոջ հայրենի քաղաքում` Էմերինժեում, որտեղ Կլաուդիոն տուն է կառուցել` ոգեշնչված Փարիզում տեսած մի ամրոցով։ 1844 թվականին ընտևվել է քաղաքապետ։ Մեկ տարի անց սկսել է ցուցադրվել Փարիզյան սալոնում, որտեղ Շառլ Բոդլերը նկարագրել է նրան որպես «20-րդ որակի» նկարիչ։  
1848 թվականի Ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո նրա եկամուտները նկատելի կրճատվել են, և նա սկսել է վարձու աշխատանք փնտրել։ Վերսալի Ֆրանսիայի պատմության թանգարանի տնօրեն դառնալու նրա ջանքերը ձախողվել են։ 1852 թվականին նա և Լիդիան տեղափոխվել են Բոլոն-սյուռ-Մեր և վաճառել Էմերինժեի կարողությունը` իրենց ապրուստը հոգալու համար։ 1856 թվականին ստիպված են եղել ավելի էժան բնակարան փնտրել Փարիզում։ Լիդիան մահացել է 1863 թվականին։ Կլաուդիոն շարունակել է ցուցադրվել` հազիվ վաստակելով ապրուստի համար։ Մահացել է 1878 թվականին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հետագա ընթերցանություն ==
Dominique Lobstein, Claudius Jacquand: les derniers moments de Christophe Colomb, Somogy Éditions d'Art 2011 978-2-7572-048-94
Dominique Richard, Biographie et catalogue raisonné de l’œuvre peint de Claudius Jacquand, Université Lyon II 1980


== Արտաքին հղումներ ==
ArtNet: More works by Jacquand
Եգիպտոսի պետական կարգ

Եգիպտոս (արաբ․՝ مصر‎‎ Միսր/Miṣr [misˤɾ], մասրի՝ مصر Մասր/Maṣr [ˈmɑsˤɾ]), հանրապետություն է։


== Քաղաքական կառուցվածքը ==
Պետության ղեկավարը նախագահն է, որը միաժամանակ նաև զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարը։ Կառավարության ղեկավարը վարչապետն է։ Գերագույն օրենսդիր մարմինը միապալատ Ազգային ժողովն է։ Խորհրդարանի ստորին պալատը՝ Ժողովրդական ժողովը (Մեջլիս Աշ-Շաաբ) կազմված է 518 պատգամավորներից, որից 508-ը ընտրվում են մեծամասնական ընտրակարգով, իսկ 10 պատգամավորները նշանակվում են նախագահի կողմից։ Ժողովրդական ժողովում կան քվոտաներ աշխատավորների ու գյուղացիների, ինչպես նաև կանանց համար։
2011 թվականի հունվարի 29-ին վերականգնվեց 1981 թվականին դե-ֆակտո վերացած փոխնախագահի պաշտոնը. նոր փոխնախագահ է նշանակվել Եգիպտոսի հետախուզության նախկին ղեկավար Օմար Սուլեյմանը։ 2011 թվականի փետրվարի 11-ին նախագահ Մուբարաքը փոխանցեց իշխանությունը Գերագույն զինվորական խորհրդին։ 2012 թվականի հունիսի 21-ին Մուհամմեդ Մուրսին դարձավ Եգիպտոսի նախագահ։
Վերջին նախագահական ընտրությունները տեղի ունեցան մայիսի 23-ին ու 24-ին (1-ին փուլ) և հունիսի 16-ին ու 17-ին (2-րդ փուլ)։ Մուհամմեդ Մուրսին հաղթեց ընտրություններում, հավաքելով 51, 73 % ձայն։ Խոշոր ընդդիմադիր հոսանքներ են «Մուսուլման եղբայրներ» (արգելված է, անդամները մասնակցում են, որպես անկախ թեկնածուներ) և Նոր Վաֆդ կուսակցությունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (237801-237900)

Աստերոիդների ցանկ (237701-237800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (237901-238000)
 Աստերոիդների ցանկ (237701-237800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (237901-238000)
Մեպլ

Մեպլ (ֆր.՝ Mesples), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Յուրել կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մոնլյուսոն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03172։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 133 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 88 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 59-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 29-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 67,0 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,6 %)։ 59 աշխատունակ բնակիչներից 58-ը աշխատում էին (35 տղամարդ և 23 կին), անաշխատանք էր 1 կին։ 29 անգործունակ մարդկանցից 3-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 14-ը թոշակառու, 12-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սեն Պարդու եկեղեցի (XIX դար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մեպլ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-01-ին։ Վերցված է 2012-8-4 
«Մեպլ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-13-ին։ Վերցված է 2012-12-31
Շին Յունա

Շին Յու Նա (կորեերեն՝ 신유나, դեկտեմբերի 9, 2003(2003-12-09), Սուվոն, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի երգչուհի։ Հանդիսանում է հարավկորեական Itzy գըրլ բենդի անդամ, որտեղ զբաղեցնում է վիժուալի, ռեփերի, վոկալիստի, ինչպես նաև մակնեի դիրքերը։


== Կենսագրություն ==


=== 2003-2018։ Կարիերայի սկիզբ ===
Ծնվել է 2003 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Հարավային Կորեայի Սիվոն քաղաքում։
2017 թվականին նկարահանվել է հարավկորեական BTS բոյ բենդի «Love Yourself Highlight Reel» մինի ֆիլմում։ Նույն թվականին մասնակցել է Mnet հեռուստաալիքի «Stray Kids» ռեալիթի շոուի առաջին սերիայում։


=== 2019-ներկա։ Դեբյուտը Itzy-ում ===
2019 թվականի հունվարի 20-ին հայտնի դարձավ, որ Յունան դառնալու է JYP Entertainment ընկերության նոր գըրլ բենդի՝ Itzy-ի անդամը։
2019 թվականի փետրվարի 12-ին խումբը դեբյուտ է կատարել «DALLA DALLA» երգով և «It’z Different» սինգլային ալբոմով։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Ռեալիթի շոուներ ===


=== Ռեալիթի շոուներ խմբի հետ ===


=== Տեսահոլովակներ խմբի հետ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Հռիփսիմե Պիկիչյան

Հռիփսիմե Վահրամի Պիկիչյան (փետրվարի 28, 1952(1952-02-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ էթնոերաժշտագետ, թանգարանագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու (2006), դոցենտ (2009)։ 


== Կենսագրություն ==
Հռիփսիմե Պիկիչյանը ծնվել է 1952 թվականի փետրվարի 28-ին Երևանում։ 1972 թվականին ավարտել է Երևանի երաժշտամանկավարժական ուսումնարանի քանոնի բաժինը, 1976 թվականին՝ Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը։ 
1970-1973 թվականներին դասավանդել է Արարատի, 1973-1978 թվականներին՝ Մասիսի երաժշտական դպրոցներում։ 1978 թվականից՝ Հայաստանի ազգագրության պետական թանգարանի գիտաշխատող, հասարակական կենցաղի և հոգևոր մշակույթի բաժնի (1984-1986) վարիչ, 1985-1993 թվականներին՝ ՀՀ մշակույթի նախարարության «Կուլտուր-լուսավորական աշխատանք» (1988 թվականից՝ «Մշակույթ») հանդեսի գիտական խմբագիր, 1988 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ արվեստի ինստիտուտի ժողովրդական երաժշտության բաժնի ավագ գիտաշխատող, ՀՊՄՀ մշակույթի ֆակուլտետի թանգարանագիտության ամբիոնի դասախոս (2000-2009), Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետի մշակութաբանության ամբիոնի դոցենտ (2007 թվականից), «Հայ ավանդական երաժշտության մատենաշարի» գլխավոր խմբագրի տեղակալ (2008 թվականից), «Թանգարան» հանդեսի գլխավոր խմբագիր (2009-2012)։ 


== Աշխատություններ ==
Ուսումնասիրությունները վերաբերում են ավանդական ծիսատոնական կյանքի արդի փոխակերպումներին, ավանդական երաժշտական գործիքներին, քաղաքային երաժշտական մշակույթին և թանգարանագիտությանը։ Կատարել է բանահյուսական տեքստերի վերծանություններ։ 2003 թվականին դարձել է Թանգարանների աշխատողների և բարեկամների ընկերակցության նախագահ։ 
Վերծանել է բանահյուսական տեքստեր («Հայ երկրագործի աշխատանքային երգեր», 2009, «Ջավախքի երգեր և պարեղանակներ», 2012)։ Համահեղինակ է «Թանգարանային մենեջմենթ և մարքեթինգ» (2007) ուսումնական ձեռնարկի, «Վայոց Ձորի ավանդական երգեր և նվագներ. մաս 2, Ծիսական շարք» գրքի։


== Մատենագիտություն ==
Հիմն արևին։ «Սահարին» հայ երաժշտական մշակույթում (համահեղ., հայերեն, անգլերեն), Երևան, 1998։
Վարպետի վերադարձը, Երևան, 2007։
Երաժշտությունը հայոց ավանդական առտնին և տոնածիսական կյանքում, Երևան, 2012։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրուժակ

Դրուժակ (ֆր.՝ Drugeac), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 369 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.23 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 18.24 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 90 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 28 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 202 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 153-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 49։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 75,7 %։ 153 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 147 անձ (84 տղամարդ և 63 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (3 տղամարդ և 3 կին)։ 49 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 27-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ջաղազուր Առաջին

Ջաղազուր Առաջին, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։
Ըստ Ղ. Ալիշանի համապատասխանում է Սյունիք աշխարհի Ձիասար գյուղին։


== Բնակչություն ==
1886 թվականին գյուղն ունեցել է 287, 1907-ին՝ 358, իսկ 1908-ին՝ 870 կովկասի թաթար բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դարինդերեսի

Դարինդերեսի, գետակ Սևանա լճի ավազանում, Մասրիկ գետի աջակողմյան վտակը։ Սկիզբ է առնում Արևելյան Սևանի լեռնաշղթայից։ Երկարությունը՝ 20 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
(4005) Դյագիլև

(4005) Դյագիլև (անգլ.՝ Dyagilev), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1972 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,45073 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0845 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,817 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1401,33 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,256898 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,84° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է J դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4005) Դյագիլև աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աբուր

Աբուր, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում, Արդահան քաղաքից 28 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին ուներ 140 քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում էր քոչվոր անասնապահությամբ և երկրագործությամբ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պերերոսլոե

Պերերոսլոե (ուկրաիներեն՝ Переросле), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերերոսլոե գյուղում բնակվում էր 535 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,194 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2757,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
155 մմ թնդանոթ 1998 թվականի նմուշ

155 մմ թնդանոթ 1998 թվականի նմուշ (ֆիններեն՝ 155 millimetrin kanuuna 1998), ֆիննական բուքսիրային ինքնաշարժվող թնդանոթ 1998 թվականի նմուշով։ Հանդիսանում է Տամպելլա և Վամմաս ընկերության արտադրության՝ 1983 թվականի նմուշի 155 միլիմետրանոց թնդանոթի զարգացած տեսակը։ Զենքը հենց այդ տարում ըդգրկվեց Ֆինլանդիայի զինված ուժերի սպարազինության մեջ։
Ունի օժանդակ ուժասարք 78 կՎտ հզորությամբ (105 ձիաուժ), որը ընդունակ է շարժել զենքը ինքնուրույն մինչև 1,6 կմ։ Թնդանոթը բուքսիրվում է բարձր անցունակություն ունեցող բեռնատարի միջոցով։ Զենքի՝ հրաձգության նախապատրաստումը տևում է մի քանի րոպե։
Ֆինլանդիայի պաշտպանական ուժերի համար թնդանոթի գինը 500 000 եվրո է։ Եգիպտոսում գործում է այդ թնդանոթի լիցենզիոն արտադրություն։


== Առանձնահատկությունները ==
155 К 98-ը ունի 1960 թվականի նմուշի 122-մմ թնդանոթին(122 К 60) նման կառուցվածք՝ արտադրված Տամպելլա (Tampella)  և Վամմաս (Vammas) ընկերությունների կողմից։ Փակաղակը կիսաավտոմատ սեպ է։ Թնդանոթը ունի լիցքավորիչ սարքից առանձին օգտագործման հնարավորություն։
Զենքն ունի 78 կՎտ (105 ձիաուժ) հզորությամբ, օդային հովացմամբ Դոից (Deutz) դիզելային շարժիչ։ 155 К 98-ի մոտ շարժիչը կարող է շարժել 4 անիվները։ Արագությունը մայրուղում հասնում է 15 կմ/ժ-ի, խաչմերուկներում առավելագույնը 7,5 կմ/ժ։ Ուկրաինայի զինված ուժերը նավիգացիոն սարքավորման, կապի միջոցների համար էլեկտրաէներգիա են ստեղծում, ինչպես նաև ապահովում է հիդրավլիկ զենքի ավտոմատ կառավարումը։
Փողի երկարությունը 52 տրամաչափ է կազմում։ Փողի վրա տեղակայված է միախուց փչովի արգելակ։
Կրակոցի հեռավորությունը սովորական բեկորաֆուգասային արկով կազմում է 28 կմ, իսկ ակտիվ-ռեակտիվ արկով մինչև 43 կմ։ Ընդհանուր քաշը կազմում է 14 580կգ։


== Օպերատորներ ==
 Ֆինլանդիա. 56 միավոր;
 Եգիպտոս. 16 միավոր


== Ծանոթագրություններ ==
Ելույթ վերելակի համար

Ելույթ վերելակի համար  (կամ ճառ վերելակի համար) (անգլ.՝ Elevator Pitch կամ Elevator Speech), ապրանքի, նախագծի կամ ծառայության հայեցակարգի վերաբերյալ կարճ պատմություն։ Եզրը արտացոլում է ժամանակային սահմանափակվածությունը․ ներկայացման երկարությունը պետք է այնպիսին լինի, որ այն ամբողջովին կարողանա պատմվել վերելակի շարժման ընթացքում, այսինքն՝ գրեթե երեսուն վայրկյան կամ 100-150 բառ։
Եզրը սովորաբար գործածվում է անթեփրենյորի ելույթի ենթատեքստում իր նոր բիզնես գործընկերոջը ներդրումային հայեցակարգը ներկայացնելու համար։ Քանի որ վենչուրային ֆոնդերի ներկայացուցիչները ձգտում են ինչքան հնարավոր է շուտ որոշում կայացնել այս կամ այն թիմի կամ նախագծի հեռանկարային լինելու կամ չլինելու վերաբերյալ, ընտրության առաջնային չափանիշը դառնում է «վերելակի համար ելույթը»։ Համապատասխանաբար, այդ ելույթի որակը և ներկայացման մակարդակը ունեն կարևորագույն նշանակություն ստարտափի ղեկավարի համար, որը ձգտում է ֆինանսավորում գտնել։
Վերելակի համար ճիշտ կազմված ելույթը պատասխանում է որոշակի հարցերի․

Ինչպիսի ապրանք է առաջարկվում։
Ինչպիսի առավելություններ ունի ապրանքը։
Տեղեկատվություն ընկերության վերաբերյալ։Տեքստերը, որոնք կարելի է անվանել «ելույթ վերելակի համար», հաճախ օգտագործվում են այլ մասնագիտության տեր անձանց համար․ վաճառողների, նախագծերի մենեջերների, այսինքն՝ մարդկանց, որոնց համար անհրաժեշտ է արագորեն հիմնական գաղափարը փոխանցել ունկնդրին, չնայած ինքը՝ եզրը, որպես կանոն, այդ տեսքով չի օգտագործվում։ «Վերելակի համար ելույթի» տարատեսակ կարելի է համարել գրքերի շապիկների վրայի կարճ գրվածքները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Business Know-How - The Art of the Elevator Pitch
Նիկոլաևկա (գյուղ, Ռոմնիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆիկոլաևկաՆիկոլաևկա (ուկրաիներեն՝ Миколаївка), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիկոլաևկա գյուղում բնակվում էր 604 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Խիզախ ալպինիստները

Խիզախ ալպինիստները (ռուս.՝ Отважные альпинисты), 1950 թվականին խորհրդային նկարված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, Թիֆլիսի ստուդիայի առաջին գունավոր ֆիլմը։ Մուլտֆիլմը պատմում է այն մասին, թե ինչպես են ընկերությունը և սպորտը հաղթում չարին։


== Սյուժե ==
Խիզախ ալպինիստներ արջը և քարայծը գնում են լեռնագագաթ նվաճելու։ Նախ նրանք գնում են գնացքով։ Վերջին կանգառում արծվառյուծից փրկելով նապաստակին` վերցնում են իրենց հետ։ Արծվառյուծը փորձում է կործանել ալպինիստներին լեռ բարձրանալիս, մի քանի անգամ փորձում է նրանց անդունդը գցել, ապա նրանց վրա հեղեղ է լցնում, բայց ալպինիստները դուրս են գալիս և նրա վրա և օղապարան են գցում, այնուհետև նրանք բարձրանում են լեռան գագաթը և դրոշ դնում։ Երգելով ուրախ երգ` նրանք գնում են տուն։


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ` Վլադիմիր Մուջիրի
Բեմադրող ռեժիսորներ` Վլադիմիր Մուջիրի, Արկադի Խինտիբիձե
Բեմադրող նկարիչ` Միխայիլ Սեհնաիշվիլի
նկարիչ-մուլտիպլիկատորներ` Գրիգորի Չմուտով, Կ. Նադիրադե, Տ. Ասատիանի, Ն. Շալիկաշվիլի, Ս. Տոպուզիս, Բորիս Ստարիկովսկի, Պ. Գիգոլաշվիլի, Վ. Ջաբադարի
Նկարիչ դեկորատորներ` Բ. Գորգաձե, Ե. Խաչոյան, Ս. Կաշխյանի
Օպերատորներ` Լյուբով Կլավիաշլիվի, Սառա Սպարսիաշվիլի
Կոմպոզիտոր` Ա. Կերեսելիձե
Հնչյունային ձևավորող` Վ. Դոլենկո
Հնչյունային օպերատոր` Ռոման Լապինսկի
Ռեժիսորի օգնականներ` Բորիս Ստարիկովսկի
Գեղարվեստական ղեկավար` Միխեիլ Ճիաուրելի


== Վերաթողարկում DVD ձևաչափով ==
Մուլտֆիլը DVD ձևաչափով թողարկվել է մուլտֆիլմների հավաքածուներում.

«Սպորտային սյուժեներ», մուլտֆիլմների ժողովածու № 32, ընդգրկվել են հետևյալ մուլտֆիլմները. «Ո՞վ է առաջինը» (1950), «Լուռ բացատ» (1946), «Չեմպիոն» (1948), «Պապիկը և թոռնիկը» (1950), «Խիզախ ալպինիստները» (1950)։
«Խիզախ ալպինիստները», դիստրոբյուտր` «ՄԱԳՆԱՏ», «Հեքիաթին հյուր» շարք, ընդգրկվել են հետևյալ մուլտֆիլմները. «Խիզախ ալպինիստները» (1950), «Ո՞վ է առաջինը» (1950), «Լուռ բացատ»(1946), «Հեքիաթ զինվորի մասին» (1948), «Պոլկանն ու Շավկան» (1949), «Խիզախ Պակը» (1953)։
«Քաջ սրտեր», դիստրոբյուտր` «ՄԱԳՆԱՏ», «Հեքիաթին հյուր» շարք, ընդգրկվել են հետևյալ մուլտֆիլմները. «Արծվի փետուր» (1946), «Դաշտի մատուռները» (1949), «Քեզ, Մոսկվա» (1947), «Որսորդական հրացան» (1948), «Խիզախ ալպինիստները» (1950), «Փիղը և մրջյունը» (1948), «Եղջերուն ու գայլը» (1950), «Շտապ օգնություն» (1949)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Խիզախ ալպինիստները» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
«Խիզախ ալպինիստները»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ավետիս Խաչատրյան

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Խաչատրյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Ավետիս Սերգեյի Խաչատրյան  (դեկտեմբերի 6, 1979(1979-12-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գեղանկարիչ։
Գեղանկարիչ Սերգեյ Խաչատրյանի որդին է, գեղանկարիչ Աբգար Խաչատրյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
2000 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստի ուսումնարանի փորագրության բաժինը, 2006 թվականին՝ Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղանկարի բաժինը։
2006 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ 2009 թվականին մասնակցել է Երևանի համաշխարհային «Reanimania» մուլտ-փառատոնին, 2009 թվականին՝ «Winterfest Armenia 2009» Երևանյան փառատոնին և ստացել է առաջին պատվավոր մրցանակ։
Ավետիս Խաչատրյանի աշխատանքները մշտապես ցուցադրվում են Երևանի Արամե պատկերասրահում։


== Ցուցահանդեսներ ==


==== Անհատական ցուցահանդեսներ ====
2006 Նարեկացի արվեստի միություն, Երևան, Հայաստան
2008 «Սան Վիդալ» պատկերասրահ, Վենետիկ, Իտալիա
2009 Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան, Հայաստան
2010 Պյոտր Ֆոմենկոյի անվան թատրոն, Մոսկվա, Ռուսաստան
2013 Պյոտր Ֆոմենկոյի անվան թատրոն, Մոսկվա, Ռուսաստան
2015 Բեյրութ Սուկս, Բեյրութ, Լիբանան


==== Խմբակային ցուցահանդեսներ ====
2003 «Հայ արտ» մշակույթի կենտրոն, Երևան, Հայաստան
2004 Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան, Հայաստան
2006 Հայաստանի ազգային պատկերասրահ, Երևան, Հայաստան
2006 «Ոգեկոչում» Նարեկացի արվեստի միություն, Երևան, Հայաստան
2007 Ցուցահանդես-կոնֆերանս, Վաշինգտոն, ԱՄՆ
2009 Արցախի նկարիչների միություն, Ստեփանակերտ, Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն
2010 Հայաստանի նկարիչների միություն, Երևան, Հայաստան
2010 Կեմերովոյի նկարիչների միություն, Կեմերովոստան
2013 Ընտրված արվեստի գործեր, Բեյրութ, Լիբանան, Ռուսաստան
2010 Ցիտադել, Գոզո, Մալթա
2010 Իտալիայի մշակույթի կենտրոն, Վալետտա, Մալթա
2012 «Նոր սերնդի նկարիչներ Արամե պատկերասրահում, Երևան, Հայաստան
2013 Արամե պատկերասրահի 10-ամյակը, Երևան, Հայաստան
2013 Ընտրված արվեստի գործեր, Բեյրութ, Լիբանան
2013 «Զգայական հայտնություններ», Բեյրութ, Լիբանան


== Մեջբերումներ Ավետիս Խաչատրյանից ==
Արվեստագետը պետք է ոչ միայն մտքերով լինի թափառող, այլև ֆիզիկապես, տեսնի, զգա, վայելի, տա ու վերցնի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ավետիս Խաչատրյան. «Ամեն վատի վերջը մի նոր լավի սկիզբ է» (Ֆոտոշարք)
Երջանիկ եմ, երբ հոգսերից ու տառապանքից ամայացած` նկարում եմ Archived 2013-09-27 at the Wayback Machine.
Նկարիչը, որ երազում էր ծաղրածու դառնալ
Ալիաղալու

Ալիաղալու, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Ելիզավետպոլի նահանգի Ջևանշիրի գավառում։ 1986 թ.-ի դրությամբ Ալիաղալը անվան տակ գտնվում էր Ադրբեջանի Աղդամի շրջանում։
1907 թ.-ին ուներ 426 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նիրի

Նիրի (ուկրաիներեն՝ Нири), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Տուրիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նիրի գյուղում բնակվում էր 124 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,831 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 149,22 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գերմանովկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)

Գերմանովկա (ուկրաիներեն՝ Германівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1900 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գերմանովկա գյուղում բնակվում էր 173 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,74 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 233,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Դավլետկուլովո (գյուղ, Մելեուզովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴավլետկուլովոԴավլետկուլովո (ռուս.՝ Давлеткулово, բաշկիրերեն՝ Дәүләтҡол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Մելեուզովսկի շրջանի կազմում, պատկանում է Կորնեևսկի գյուղխորհրդին։


== Աշխարհագրություն ==
Հեռավորությունը մինչև՝

Տարածքային կենտրոն (Մելեուզ)՝ 35 կմ
Գյուղխորհրդի կենտրոն (Կորնեևկա)՝ 6 կմ
Մոտակա երկաթուղային կայարան (Զիրգան)՝ 20 կմ։


== Բնակչություն ==
Ազգային կազմ2002 թվականի մարդահամարի տվյալներով, գերակշռող ազգը բաշկիրներն են՝ 93%: 2002 թվականի դրությամբ բնակչության թիվը կազմում էր 144 մարդ, 2009 թվականին՝ 167 մարդ, իսկ 2010 թվականին՝ 145 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իան ՄաքԷլհինի

Իան ՄաքԷլհինի (անգլ.՝ Ian McElhinney, օգոստոսի 19, 1948(1948-08-19), Բելֆասթ, Հյուսիսային Իռլանդիա, Միացյալ Թագավորություն), հյուսիսիռլանդացի դերասան և ռեժիսոր։ Նա նկարահանվել է մի շարք հեռուստասերիալներում, որոնցից են «Թեգարթ», «Հոռնբլոուեր», «Սառը ոտքեր» և «Թյուդորներ» հեռուստասերիալները։ Առավել հայտնի է Բարիսթան Սելմիի դերով «Գահերի խաղ» և Մորգան Մոնրոյի դերով «Անկում» հեռուստասերիալներում։


== Անձնական կյանք ==
Նա ամուսնացած է դերասանուհի Մարի Ջոնսի հետ։ Նրանք ունեն իրենց սեփական ընկերությունը «Rathmore Productions Ltd.» անվանումով։


== Ֆիլմագրություն ==


== Վեբ սերիալներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մաուի շրջան (Հավայի)

Մաուի շրջան (անգլ.՝ Maui County), ԱՄՆ Հավայի նահանգի 5 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.901 կմ² է, բնակչությունը՝ 154.834 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ուայլուկու բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1905 թ.։
Թովմա Սլավոն

Թովմա Սլավոն, Թովմա Գազիրացի (8-րդ դար, Գազիուրա, Թուրքիա - 823, Լյուլեբուրգազ, Քըրքլարելիի մարզ, Թուրքիա), Բյուզանդիայում 820-ի ապստամբության առաջնորդ։
Պատմիչ Գենեսիոսի վկայությամբ՝ ծագումով հայ։ Ծառայել է կայսրության արևելյան զորքերում, մասնակցել Նիկեփորոս առաջինի դեմ Վարդան զորավարի ապստամբությանը։ Լևոն հինգերորդ Հայկազնի ժամանակ (813-820) աչքի է ընկել բուլղարների դեմ մարտերում։ Փախչելով արաբների մոտ՝ իրեն ներկայացրել է հրաշքով փրկված Կոստանդին վեցերորդ կայսր և թագադրվել Անտիոքում։ 820 թվականին գլխավորել է Բյուզանդիայի արևելյան շրջաններում բռնկած հակաֆեոդալական ապստամբությունը, որին մասնակցել են սլավոնական ցեղեր, պավլիկյան աղանդավորներ, հայեր, վրացիներ, աբխազներ և այլն։ Բուլղարների խանի օգնությամբ Միքայել երկրորդ կայսրը Կ. Պոլիսը պաշարած Թովմա Սլավոնին ստիպել է նահանջել Արկադիուպոլիս, որտեղ նա ձերբակալվել և մահվան է դատապարտվել։ Նրա կողմնակիցները շարունակել են պայքարը մինչև 825 թվականը։
Բազանտար

Բազանտար (անգլ.՝ Bazantar), փորձնական լարային երաժշտական գործիք։ Այն նման է կոնտրաբասին և ունի հինգ լար։ Այն պատրաստվել է Մարկ Դոթշի կողմից 1993-1997 թվականներին և առաջին անգամ նվագել են 1999 թվականին։
Դոթշը մանրամասն աշխատելով գործիքին կցել է բազմաթիվ սինթետիկ լարեր։ Գործիքը նվագում են ինչպես կոնտրաբասը, աղեղով։ Բազանտարը ունի մոտ հինգ օկտավա դիապազոն։


== Արտաքին հղումներ ==
Mark Deutsch's website Archived 2006-05-06 at the Wayback Machine.
Իկարոս

Իկարոս, հին հունական ավանդազրույց։ Աթենացի ավանդական ճարտարապետ Դեդալոսը, իբր, նախանձից սպանելով իր աշակերտին, փախել է Կրետե, որտեղ Մինոս թագավորի հրամանով Մինոտավրոս հրեշի համար կառուցել է Լաբիրինթոս։ Բայց երբ Մինոսի դուստր Արիադային սովորեցրել է հրեշին սպանած Թեսևսին Լաբիրինթոսից ազատելու հնարը, Իկարոս որդու հետ բանտարկվել է Լաբիրինթոսում։ Այնտեղից փախել են Դեդալոսի պատրաստած արհեստական թևերով։ Պատանի Իկարոսը շատ է մոտեցել արևին, հալվել են թևերի փետուրներն ամրացող մոմերը, և նա ընկել է Էգեյան ծով։ Հայրը որդուն թաղել է մերձակա կղզում, որն այնուհետև կոչվել է Իկարիա։ Կրետեի հին արձանագրություններում Դեդալոսը հիշվում է որպես արհեստները հովանավորող աստվածություն։ Հետագայում երբեմն նույնացվել է Հեփեստոսին։ Հնագույն շատ կոթողնոր վարագրվել են Դեդալոսին։ Իսկ աթենացի արվեստագետ Դեդալյանների տոհմը նրան համարել է իր նախնին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
(1566) Իկարուս
Կավատորե

Կավատորե (իտալ.՝ Cavatore), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Ալեսանդրիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 316 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 30 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 15010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0144։


== Ժողովրդագրություն ==


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0144 320753


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (անգլ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեբոլի

Ռեբոլի (ռուս.՝ Реболы), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Մուեզերսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1059 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լա Գրանջա դե Էսկարպ

Լա Գրանջա դե Էսկարպ (կատ.՝ La Granja d'Escarp), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սեգռիա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 38,67 կմ²։ Բնակչությունը ՝ 986 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Pàgina oficial de l'Ajuntament Archived 2008-04-08 at the Wayback Machine.
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d’Estadística de Catalunya
Անօրինություն (մուլտֆիլմ)

«Անօրինություն» Ա․ Չեխովի պատմվածքները շարքից (ռուս.՝ «Беззаконие» из цикла «Рассказы А. П. Чехова»), 2010 թվականին նկարված ռուսական մուլտֆիլմ՝ ռեժիսոր Նատալյա Մալգինա։ «Մաստեր ֆիլմ» և սոցիալ-մշակութային ծրագրերի հիմնադրամ «Գուբերնյան» թողարկել են մուլտֆիլմերի շարք, որոնք նվիրված են Անտոն Չեխովի ծննդյան 150-ամյակին։


== Սյուժե ==
Երբ Սեմյոն Էրաստովիչ Միգուևը տուն էր վերադառնում ուշ երեկոյան, լուսինը լուսավորել էր ճանապարհը։ Իր տան առմուտքին նա մի երեխայի է գտնում։ Եվ  անմիջապես հիշում է, թե ինչպես է նախկին սպասուհի Ագնյուշկան խոստացել իր երեխային թողնել և ամեն ինչ պատմել կնոջը։ Միգուևը վախենալով վերցնում է երեխային և դուրս է գալիս բակից։ Նա պատկերացրեց, թե ինչպես են իր վրա ծիծաղում ընկերները և հարևանները և որոշում է երեխային թողնել վաճառական Բելկինի առմուտքի մոտ։ Միգուևը թեքվում է փողոցից և գնում անտառի միջով։ Մինչ քայլում էր շատ էր մտածում երեխայի ապագայի մասին և զղջում էր։ Միգուևը, երեխան ձեռքին, գնում է տուն, ծնկի է իջնում կնոջ առաջ և խոստովանում։ Դուրս գալով պատշգամբ դռնապան Երմոլայը նրան ասաց, որ լվացարարուհի Աքսինյան երեխային դրել է սանդուղքի վրա, իսկ նրան ինչ-որ մեկը վերցրել է։ Միգուևը նյարդային ձևով ծիծաղեց և կարմրեց։
Վերջաբան։ Ենթագրերում ցուցադրվում են հին լուսանկարներ․ մեկում Միգուևները նայում են մանկատան երեխաներին, մյուսում Միգուևները տղայի և աղջկա հետ են, երրորդում՝ ծերացած Միգուևները և մեծացած երեխաները։


== Դերերը կրկնօրինակել են ==
Միգուև՝ Ալեքսեյ Կոլգան
Երմոլայ՝ Ալեքսանդր Չուտկո
Ագնյուշկա՝ Իրինա Կլաբուկովա


== Չեխովի պատմվածքներ ==
«Կինեմատոգրաֆիայի Չեխովը» փառատոնին ցուցադրել են «Ա. Պ. Չեխովի պատմցածքները» անիմացիոն շարքը, ֆիլմերը ներկայացնում էին հեղինակները։

«Անօրինություն»՝ ռեժիսոր Նատալյա Մալգինա
«Սպիտակ ճակատով շնիկը»՝ ռեժիսոր Սերգեյ Սերյոգին
«Դատախազի որդին փրկում է թագավորին»՝ ռեժիսոր Օքսաննա Խոլոդովա
«Քթակնոցով մարդը»՝ ռեժիսոր Պավել Սուխիխ


== Մրցանակներ ==
Ռուսական անիմացիոն ֆիլմի 15-րդ բաց փառատոն Սուզդալում` մրցանակ «լավագույն մուլտիպլիկացիայի» համար
Ռուսական կինոյի XVIII փառատոն «Պատուհան դեպի Եվրոպա» Վիբորգում` դիպլոմ «Դասական արվեստի հոգատար վերաբերմունքի» համար։
«Լուսաշող հրեշտակ» VII Միջազգային բարեգործական կինոփառատոն՝ «Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ» անվանակարգի երկրորդ մրցանակ։


== Քննադատական արձագանքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Беззаконие» մուլտֆիլմը «Անիմատոր.ռու» կայքում
Բորիսենկի (այլ կիրառումներ)

Բորիսենկի, կարող է վերաբերել՝

Բորիսենկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բորիսենկի - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ուգրանսկի շրջանի կազմում։
Իլյա Մաքսիմով

Իլյա Վլադիմիրովիչ Մաքսիմով (ռուս.՝ Илья Владимирович Максимов, փետրվարի 2, 1987(1987-02-02) կամ հոկտեմբերի 4, 1984(1984-10-04), Նիժնի Նովգորոդ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում անցկացրել է մեկ հանդիպում։


== Կարիերա ==


=== Ակումբային ===
Ֆուտբոլով սկսվել է զբաղվել 6 տարեկանից Նիժնի Նովգորոդում, առաջին մարզիչը եղել է Անդրեյ Ռեուտովը։ Ապա շարունակել է կրթությունը մոսկովյան «Սպարտակ» ֆուտբոլային դպրոցում, ինչից հետո տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ 2004 թվականին 17 տարեկանում ստորագրել է իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը «Զենիթ» ակումբի հետ։ 2004 թվականին մասնակցել է դիտումների ֆրանսիական «Թուլուզ» ակումբում։

Ռուսաստանի գավաթում առաջին խաղը թիմի հիմնական կազմում անցկացրել է 2005 թվականին, Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայում՝ 2006 թվականին։ 2007 թվականի՝ «Զենիթ» ակումբի համար հաղթական մրցաշրջանում Մաքսիմովը մասնակցել է 6 խաղի։
«Զենիթ» ակումբի երկրորդ կազմում 2004-2007 թվականներին մասնկցել է 47 խաղի, խփել 3 գոլ և դարձել Ռուսաստանի երկրորդ կազմերի առաջնության 2005 թվականի երրորդ մրցանակակիր։
2008 թվականի փետրվարին վարձավճարով տեղափոխվել է «Շիննիկ» ակումբ կես տարի ժամկետով։ Ապրիլի 16-ին Մաքսիմովը, որ անցկացրել է մեկ խաղ Ռուսաստանի առաջնությունում, ժամկետից շուտ լքել է Յարոսլավլի ակումբը․ պայմանագիրը խզվել է փոխադարձ համաձայնությամբ։ 2008 թվականի հուլիսին վարձավճարով տեղափոխվել է Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնի «Սպորտակադեմկլուբ» ակումբ (Մոսկվա)։ 2009 թվականի հունվարի 16-ին վարձավճարով մեկ տարով տեղափոխվել է «Խիմկի» ֆուտբոլային ակումբ։
2010 թվականի մրցաշրջանն անցկացրել է առաջին դիվիզիոնի «Նիժնի Նովգորոդ» ակումբում, որն զբաղեցրել է երրորդ տեղը այդ առաջնությունում։
2011 թվականի հունվարին կնքել է եռամյա պայմանագիր «Կուբան» ակումբի հետ, որի կազմում իր նորամուտը կատարել է 2011 թվականի մարտի 13-ին՝ մասնակցելով առաջնության առաջին տուրի՝ «Ռուբին» ակումբի դեմ տնային խաղին։ 2011 թվականի օգոստոսին տեղափոխվել է «Վոլգա» ակումբ։ 2013 թվականի փետրվարին տեղափոխվել է «Կռիլյա Սովետով» ակումբ (Սամարա)։
2013 թվականի օգոստոսից մինչև 2016 թվական խաղացել է «Անժի» ակումբում, իսկ մինչև 2018 թվական՝ Տուլայի «Արսենալ» ակումբ։ Հետագայում ստացել է ազատ գործակալի կարգավիճակ։


=== Հավաքականում ===
Խաղացել է Ռուսաստանի պատանեկան (մինչև 19 տարեկանների) և երիտասարդական հավաքականներում։
2011 թվականի օգոստոսի 6-ին հայտարարվել է, որ Իլյան Ռուսաստանի երկրորդ հավաքականի գլխավոր մարզիչ Յուրի Կրասնոժանի կողմից՝ մասնակցելու Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականի հետ խաղին օգոստոսի 10-ին։ 2016 թվականի մարտի 11-ին ընդգրկվել է այն խաղացողների ցանկում, որոնք պետք է հրավիրվեին մարտին մասնակցելու հիմնական հավաքականի նախապատրաստմանը Լիտվայի (26 մարտի, Մոսկվա) ու Ֆրանսիայի (29 մարտի, Փարիզ) դեմ ընկերական խաղերին, որոնցից առաջինում կատարել է իր նորամուտը հավաքականում։


== Ձեռքբերումներ ==
Ռուսաստանի չեմպիոն – 2007


== Ակումբային վիճակագրություն ==
2015 թվականի մարտի 18-ի դրությամբ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը zenit-history.ru կայքում
Ֆուտբոլիստի էջը FootballFacts.ru կայքում
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Իրդուգան

Իրդուգան (ռուս.՝ Ирдуган, բաշկիրերեն՝ Ирдуған), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 211 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիլհելմ I Օրանացի

Վիլհելմ I Օրանացի, կամ Վիլհելմ Լռակյաց (հոլ. Willem van Oranje, Willem de Zwijger, ապրիլի 24, 1533, Դիլենբուրգ, Իսպանական Նիդերլանդներ, Իսպանական կայսրություն - հուլիսի 10, 1584(1584-07-10)[…], Դելֆտ, Միացյալ պրովինցիաների հանրապետություն), Օրանի թագաժառանգ, նասաուի կոմս, Նիդերլանդական բուրժուական հեղափոխության 
16-րդ դարի գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Վիլհելմ I Օրանացին ծնվել է 1533 թվականի ապրիլի 24-ին գերմանական Նասաու կոմսության Դիլենբուրգ քաղաքում։ Ընդարձակ տիրույթներ ուներ Նիդերլանդներում և Ֆրանսիայում (Օրանժի իշխանություն)։ 1560-ական թվականներին գլխավորել է նիդերլանդական ազնվականության հակաիսպանական ընդդիմությունը։ Իսպանական բանակի՝ Նիդերլանդներ մտնելուց հետո փախել է Գերմանիա և գերմանական բողոքական իշխանների և ֆրանսիական հուգենոտների օգնությամբ քանիցս ներխուժել (1568, 1572) Նիդերլանդներ։ Երկրի հյուսիսում ժողովրդական ապստամբության հաջողությունները դրդել են Վիլհելմ I Օրանացուն անցնել հեղափոխության կողմը։ 
։ Հոլանդական խոշոր առևտրային բուրժուազիայի աջակցությամբ 1572 թվականին Վիլհելմը փաստորեն դառնում է հյուսիսային նահանգների կառավարիչ։ Ձգտելով ամրապնդել իր իշխանությունը՝ նա նպաստել է Իսպանիայի դեմ պայքարող ազգային ուժերի ամրապնդմանը։ Երկրի հարավում ապստամբության հաղթանակից հետո (1576) Հոլանդիայից տեղափոխվել է Բրյուսել և 1577 թվականին դարձել Բրաբանտի ռուվարդ (բարձրագույն վարչական պաշտոն)։ Սպանվել է 1584 թվականի հուլիսի 10-ին իսպանական գործակալ Բալտասար Ժերարի ձեռքով։


== Գրականություն ==
Rachfahl F., Wilhelm von Oranien…, Bd 1-3, Halle - Haag, 1906-24;
Blok P. J., Willem de Eerste Prins van Oranje, dl 1-2, Arnst., 1919-20;
Schelven A. A., Willem von Oranje, Haarlem, 1933.


== Ծանոթագրություններ ==
Անտոնովկա (գյուղ, Դոմանյովկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնտոնովկաԱնտոնովկա (ուկրաիներեն՝ Антонівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Դոմանյովկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անտոնովկա գյուղում բնակվում էր 166 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,9 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆիննական ռեալական լիցեյ (Վիբորգ)

Ֆիննական ռեալական լիցեյ (ֆիններեն՝ Viipurin suomalainen realilyseo), միջնակարգ հանրակրթական հաստատություն, որը գոյություն է ունեցել Վիբորգում 19-րդ դարի վերջից մինչև 1923 թվականը։ Վիբորգի կենտրոնում (Սովետսկայա փողոց, 7) գտնվող նախկին լիցեյի շենքը ներառված է ճարտարապետական հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
1860-ական թվականներին Ֆինլանդիայի Մեծ դքսությունում սկսվեց ֆիններեն լեզվի ներդրումը պաշտոնական գրագրությունում։ Դրանից հետո 1872 թվականին իրականացվեց ժողովրդական կրթության բարեփոխումները, ինչի արդյունքում շվեդական  և գերմանական կրթական հաստատությունների կարևորությունը նվազեց` ֆիննական դասական և ռեալական լիցեյների ցանցի ստեղծման շնորհիվ, որը համապատասխանում էր Ռուսական կայսրության գիմնազիաներին և ռեալական ուսումնարաններին։ Դրա հետ կապված, Վիբորգի նահանգային ճարտարապետ Յոհան Յակոբ Արենբերգի ղեկավարությամբ, որը նախընտրում էր նոր վերածննդի ոճը, Եղջյուրավոր ամրոցի ապամոնտաժված ամրությունների տեղում նոր քաղաքային կենտրոնի կառուցման ժամանակ, կայսր Ալեքսանդր III-ի հրամանագրով հարևան տարածքներում կառուցվեցին նոր ութամյա ուսումնական հաստատություններ տղաների համար՝ Վիբորգի դասական լիցեյը և Վիբորգի ռեալական լիցեյը (դասական լիցեյում ավելի մեծ ուշադրություն է դարձվել լատիներենի և հնագույն պատմությանը, իսկ ռեալական լիցեյում՝ կիրառական առարկաների ուսումնասիրությանը)։ Նմանատիպ ռուսական ուսումնական հաստատություն էր Վիբորգի ռեալական ուսումնարանը։ Ռեալական լիցեյի շենքը նախագծել է Յոհան Յակոբ Արենբերգը 1894 թվականին նոր վերածննդի ոճով` ֆլորենցիական պալացոյի օրինակով։ Վիթխարի քիվով եռահարկ շենքն առանձնանում է կիսաշրջանաձև պատուհաններով և վերին հարկի աղյուսով երեսապատմամբ։ Ըստ հետազոտողների՝ շենքը Արենբերգի ամենահայտնի աշխատանքներից է։ Նրա մյուս աշխատանքները գտնվում են հարևան թաղամասերում, ինչպիսիք են նահանգապետի տունը, փոստը և դասական լիցեյի մի քանի մասնաշենքեր։
Ֆիննական ռեալական լիցեյը շենքում տեղակայված էր մինչև 1923 թվականը, որից հետո այն փոխարինվեց կրկնակի լիցեյով (kaksoislyseo, ամենամեծ միջնակարգ ուսումնական հաստատությունը Վիբորգում 1918-1940), իսկ 1936-1939 թվականներին՝ երկրորդ ֆիննական կանանց գիմնազիան, որը փակվեց խորհրդա-ֆիննական պատերազմի հետևանքով (1939-1940)։
Հետպատերազմյան շրջանում շենքը հաջորդաբար զբաղեցրին տարբեր ուսումնական հաստատություններ, այդ թվում թիվ 1 գիշերօթիկ դպրոցը (1957-1979) և պիոներների տունը։ 1991 թվականից նախկին լիցեյը ընդգրկվել է Վիբորգի գիմնազիայի շենքերի համալիրի կազմում։ 


== Գրականություն ==
Адаскина В. И., Вассель И. П., Зуев Б. В., Риор Э. М. Знакомьтесь, Выборг.. — Л.: Лениздат, 1965.
Гусаров А. Ю. Выборг. Прошлое и настоящее средневекового города. Путеводитель. — СПб.: Паритет, 2017. — 320 с. — ISBN 978-5-93437-434-2.
Кепп Е.Е. Выборг. Художественные достопримечательности / Ред. О.В. Казаков. — Выборг: «Фантакт», 1992. — 200 с.
Неувонен П., Пёюхья Т., Мустонен Т. Выборг. Архитектурный путеводитель / Пер. Л. Кудрявцевой. — 2-е изд. — Выборг: «СН», 2008. — 160 с. — ISBN 5-900096-06-8


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Изображения здания лицея на «Виртуальном Выборге»
Koivunen Pia: Yksityisestä sivistysinnosta valtion korkeakouluksi – Viipurin tyttökoulu 1921–1940Archived 2014-10-30 at the Wayback Machine.
Անաստասիա Տատարևա

Անաստասիա Ալեքսեևնա Տատարևա (ռուս.՝ Анастасия Алексеевна Татарева, հուլիսի 19, 1997(1997-07-19), Եկատերինբուրգ, Ռուսաստան), ռուս մարմնամարզուհի, օլիմպիական չեմպիոն (2016), աշխարհի և Եվրոպայի բազմակի չեմպիոն, Ռուսաստանի սպորտի վաստակավոր վարպետ։


== Կարիերա ==
Անաստասիա Տատարևան Եկատերինբուրգի «Վիկտորիա» մանկապատանեկան մարզադպրոցի սան է։ Հետագայում սկսել է մարզվել Դմիտրով քաղաքում՝ Աննա Շումիլովայի (Դյաչենկո) մոտ։ 2014 թվականին Անաստասիա Տատարևան դարձել է Եվրոպայի և աշխարհի չեմպիոն խմբային վարժություններում։
2015 թվականին Անաստասիա Տատարևան դարձել է Եվրոպական I խաղերի երկակի չեմպիոն, ապա նվաճել երկու ոսկե և մեկ արծաթե մեդալներ Շտուտգարտում անցկացվող աշխարհի խմբային վարժություններում, ինչպես նաև ստացել է արտոնագիր 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացվելիք Օլիմպիական խաղերին մասնակցելու համար։ 2016 թվականին հաղթել է Հոլոնում անցկացվող Եվրոպայի առաջնությունում, ինչպես նաև դարձել է օլիմպիական չեմպիոն՝ Ռուսաստանի հավաքականի կազմում մասնակցելով խմբային բազմամարտին (նրանից բացի թիմի կազմում ընդգրկված են եղել Վերա Բիրյուկովա, Անաստասիա Բլիզնյուկը, Անաստասիա Մաքսիմովան և Մարիա Տոլկաչյովան)։
2017 թվականին Պեզարոյում անցկացված աշխարհի առաջնությունում Ռուսաստանի թիմը նորացված կազմով (որի կազմում Անաստասիա Տատարևայից բացի ընդգրկվել էին Անաստասիա Բլիզնյուկը, Մարիա Կրավցովան, Եվգենյա Լևանովան, Քսենյա Պոլյակովան, Մարիա Տոլկաչյովան) նվաճել է երկու ոսկե մեդալ։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (25 օգոստոսի, 2016 թվական) – 2016 թվականին Ռիո Դե Ժանեյրոյի 31-րդ Օլիմպիական խաղերում մարզական բարձր արդյունքների, հաղթանակի նկատմամբ կամ և նպատակասլացություն ցուցաբերելու համար
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» I աստիճանի շքանշան (11 օգոստոսի 2021 թվական) – հայրենական սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, սպորտային բարձր նվաճումների, հաղթանակի նկատմամբ կամքի, տոկունության ու նպատակասլացության համար, որ ցուցաբերվել են 2020 թվականի XXXII Օլիմպիական խաղերում Տոկիո քաղաքում (Ճապոնիա)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անաստասիա Տատարևան Archived 2020-02-10 at the Wayback Machine. «Մեծ սպորտի երիտասարդ տաղանդները» (ռուս.՝ «Молодые таланты большого спорта») նախագծում
Կրետովո (գյուղ, Մոնաստիրշչինսկի շրջան)

Կրետովո (ռուս.՝ Кретово), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 119 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վլադիկարս

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիկարս (այլ կիրառումներ)Վլադիկարս, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==