armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սիս Վոժ (այլ կիրառումներ)

Սիս Վոժ, կարող է վերաբերել՝

Սիս Վոժ - գետ Ռուսաստանում, Պրուպտայի վտակը
Սիս Վոժ - գետ Ռուսաստանում, Սիս Յուի վտակը
Յուրի Մեչիտով

Յուրի Միքայելի Մեչիտով (մայիսի 10, 1950(1950-05-10), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացահայ լուսանկարիչ, վավերագրող, մանկավարժ։ 12 տարի եղել է Սերգեյ Փարաջանովի կողքին և լուսանկարել այն ամենը, ինչ առնչվել է կինոռեժիսորին։


== Կենսագրություն ==

Յուրի Միքայելի Մեչիտովը ծնվել է 1950 թվականի մայիսի 10-ին Թբիլիսի քաղաքում։ Լուսանկարել սկսել է 8 տարեկանից։
1972 թվականին ավարտել է Վրաստանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, լեռնային ինժեներ է։
Առաջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել Թբիլիսիում 1979 թվականին։ Աշխատել է հիմնականում վավերագրական ժանրում։ Նրա ուսուցիչներն էին նկարիչ Մարկ Պոլյակովը, ռեժիսոր Սերգեյ Փարաջանովը, Վլադիմիր Պիչխաձեն։
Յուրի Մեչիտովը մեծ կինոռեժիսոր Սերգեյ Փարաջանովի բազմաթիվ դիմանկարների հեղինակ է։ Նա աշխատել է որպես լուսանկարիչ ֆիլմերի նկարահանման հրապարակում, 12 տարի նկարահանել է ռեժիսորին և ստեղծել «Սերգեյ Փարաջանով։ Երկխոսության քրոնիկոն» գիրք-ֆոտոալբոմը։ Մեչիտովը լուսանկարել է նաև Փարաջանովի բազմաթիվ ընկերներին և հյուրերին, այդ թվում՝ Անդրեյ Տարկովսկուն, Մարչելո Մաստրոյանիին, Տոնինո Գուերրայինն, Մայա Պլիսեցկայային և այլոց։
Յուրի Մեչիտովը Վրաստանում լուսանկարչության պատմության վերաբերյալ ալբոմի հեղինակներից ու կազմողներից է, իսկ նրա լուսանկարչական դպրոցը Թբիլիսիի այցեքարտ է։
«Հին Թբիլիսիի» Շարդեն փողոցում տեղադրված Սերգեյ Փարաջանովի հուշարձանը քանդակագործ Վաժա Միքաբերիձեն կերտել է Յուրի Մեչիտովի լուսանկարի հիման վրա։
2012 թվականին Յուրի Մեչիտովը եղել է Վրաստանի մշակույթի և հուշարձանների պահպանության նախարարի տեղակալ։


== Ցուցահանդեսներ ==
Յուրի Մեչիտովն անցկացրել է 20 անհատական և 50 խմբակային ցուցահանդեսներ Վրաստանում և արտերկրում։


== Պատկերասրահ ==
Սերգեյ Փարաջանովը՝ Յուրի Մեչիտովի լուսանկարներում
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Երկեր ==
Мечитов Юрий "Сергей Параджанов. Хроника диалога". Тбилиси 2009. ISBN 978-9941-0-1754-4


== Արտաքին հղումներ ==
Յուրի Մեչիտով․ Փարաջանովից առաջ կադրը որսում էի, հետո՝ բեմադրում
Աշխարհի հայերը. Յուրի Մեչիտով
Ավստրալիացիներ

Ավստրալիացիներ (անգլ.՝ Australians, այլ կերպ՝ Aussies), Ավստրալիայի բնակիչների ինքնանվանում։


== Ավստրալիայի բնիկները (աբորիգեններ) ==
18-րդ դարի վերջում աբորիգենները տարաբնակված էին ամբողջ մայրցամաքում։ Կազմված էին ավելի քան 500 ցեղերից (250—300 հազար)։ Զբաղվում էին որսորդությամբ և հավաքչությամբ։ Ապրում էին տոհմա-համայնքային կյանքով։ 1788 թ.-ին սկսված եվրոպական գաղութացումն ուղեկցվեց բնիկների զանգվածային բնաջնջմամբ։ 1966 թ.-ին հաշվվում էր 40 հազար աբորիգեն և նույնքան էլ խառնածին։


== Ազգ, Ավստրալիայի հիմնական բնակչություն ==
Ներկայիս ավստրալիացիների թվաքանակն ամբողջ աշխարհում կազմում է ավելի քան 24,5 միլիոն մարդ։ Ավստրալիացիները գրեթե բացառապես Անգլիայից, Շոտլանդիայից և Իռլանդիայից եկած վերաբնակիչների հետնորդներն են։ Առաջին վերաբնակիչները աքսորյալներն Էին։ Կամավոր ներգաղթը ծավալվել է 19-րդ դարի. 20-ական թվականներին և առավել ուժեղացել «ոսկու տենդի» ժամանակաշրջանում (1851-1861 թթ.)։ Ավստրալիացիների համախմբումը որպես ազգի արագացավ 20-րդ դարի առաջին տասնամյակներին, երբ վերջնականապես ամրացավ երկրի ընդհանուր, ազգային տնտեսությունը։ Ավստրալիացիների մշակույթը ձևավորվել է Բրիտանական կղզիներից եկած վերաբնակիչների մշակույթի հիման վրա։


== Ծանոթագրություններ ==
Արամ Բոգոսյան

Արամ Բոգոսյան, (պորտ.՝ Aram Boghossian, նոյեմբերի 17, 1929(1929-11-17), Ռիո դե Ժանեյրո, Բրազիլիա), հայազգի բրազիլացի նախկին լողորդ, 1948 և 1952 թվականների Օլիմպիական խաղերի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1929 թվականին հայի ընտանիքում։ Միաժամանակ զբաղվել է լողով և բասկետբոլով, բայց հետագայում որպես մարզաձև ընտրել է լողը։
Պողոսյանը մասնակցել է երկու օլիմպիական խաղերի։ 1948 թվականի Լոնդոնի խաղերի կիսաեզրափակիչ փուլում դուրս է մնացել 100 մետր ազատ ոճի լողի մրցապայքարից, իսկ 4×200 մետր ազատ ոճում Բրազիլիայի թիմի հետ դուրս է եկել եզրափակիչ և զբաղեցրել 8-րդ տեղը։ Նրա ռեկորդը գերազանցել է միայն Հարոլդո Լարան 1956 թվականին։
1951 թվականին տեղի ունեցած առաջին Պանամերիկյան խաղերի ժամանակ Արգենտինայի Բուենոս Այրես քաղաքում նա նվաճել է արծաթե մեդալ 4×200 մետր ազատ ոճում։
1952 թվականին՝ Հելսինկիում տեղի ունեցած օլիմպիական խաղերի նախնական փուլերից դուրս է մնացել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ARAM BOGHOSSIAN
MUNDIAL MASTERS - ARAM BOGHOSSIAN GANHA O 1o OURO DO BRASIL
Սաունյա (գյուղ, Օռու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍաունյաՍաունյա (էստ․՝ Saunja), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Օռու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 80 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պաղկ

Պաղկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Շատախի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սասունիկ (այլ կիրառումներ)

Սասունիկ կարող է վերաբերել հետևյալին՝

Սասունիկ - գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակ տարածաշրջանի Սասունիկ համայնքում
Վերին Սասունիկ - Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակ տարածաշրջանի Վերին Սասունիկ գյուղի նախկին անվանումը
Ալֆոնսինե

Ալֆոնսինե (իտալերեն՝ Alfonsine), քաղաք Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռավեննա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 11 739 մարդ (2004), խտությունը՝ 109,9 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 106,69 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 48011, հեռախոսային կոդ՝ 00544։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը Մադոննա դելա Գրացիան է։ Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 8-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Յակովլևսկի շրջան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յակովլևսկի շրջան (այլ կիրառումներ)Յակովլևսկի շրջան (ռուս.՝ Яковлевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Պրիմորիեի երկրամասում։
Ստեղծվել է 1926 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Յակովլևկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2400 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 15613 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,51 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ռալֆ Մորադյան

Ռալֆ Մորադյան (անգլ.՝ Ralph Moradian, 1906, Ֆրեզնո - 1997, Ֆրեզնո), ազգությամբ հայ իրավաբան, դատավոր, խմբագիր։ Կալիֆորնիայի հայկական ծագմամբ առաջին դատավորը։


== Կենսագրություն ==
Ռալֆ Մորադյանն ավարտել է Ֆրեզնոյի ավագ դպրոցը։ Այնուհետև հաճախել է Ֆրեզնոյի պետական քոլեջ, միաժամանակ աշխատել է։ Ռալֆի ծնողները բաժանվել են 1911 թվականին, և ըստ նրա սա ամերիկահայ առաջին զույգն էր Ֆրեզնոյում, որ ամուսնալուծվել է։ Մինչև ամուսնալուծվելը Ռալֆի հայրը՝ Ջոն Մորադյանը, մասնագիտացել է բժշկության մեջ, այնուհետև տեղափոխվել է Չիկագո։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Ռալֆը եղել է «The Fresno Evening Herald», «The Fresno Morning Republican», «The San Francisco Chronicle» թերթերի թղթակից։ 1934 թվականին առանց իրավաբանական կրթություն ստանալու դարձել է իրավաբան։ Դարձել է Տարածքային դատախազի տեղակալ, եղել է այս պաշտոնում նշանակված առաջին հայը, ով զբաղեցրել է կառավարական պաշտոն։ Պաշտոնից հեռանալուց հետո մինչև 1963 թվականը զբաղվել է մասնավոր գործունեությամբ։ 1963 թվականի հոկտեմբերին նահանգապետ Էդմունդ Բրաունի կողմից պաշտոն է ստացել համայնքային դատարանում և պաշտոնավարել մինչև 1976 թվականին թոշակի անցնելը։ 1976-1991 թվականներին առանց վճարի աշխատել է ընտանեկան դատարանում։ Երկրորդ անգամ թոշակի անցնելուց հետո խմբագրել է Fresno County Bar տեղեկատուն։
Ռալֆ Մորադյանն առաջին հայն էր, ով պաշտոն է ստացել Կալիֆորնիա նահանգում։ Մահացել է 1997 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Գիհոն

Գիհոն կամ Գեոն (եբր.` փոթորկոտ, արագ) կամ Ջեյհուն, Աստվածաշնչյան չորս գետերից երկրորդն է (Ծննդոց 2:13), որոնք հոսում են Եդեմից. ոռոգելու Քուշի թագավորության կամ Եթովպիայի ամբողջ երկիրը։


== Եդեմից հոսող գետեր ==
«Եդեմից մի գետ դուրս եկավ դրախտը ոռոգելու համար. և այնուհետև այն բաժանվեց չորս գետեր» (Ծննդոց 2։ 10-14).

Ֆիսոն (Փիշոն) — «հոսում է ամբողջ Հավիլա (Havilah) երկրով, այն երկրով, որտեղ ոսկի կա. և այդ երկրի ոսկին լավն է. այնտեղ բդոլահ կա և օնիքս քար»,
Գիհոն — «հոսում է ամբողջ Քուշ երկրով»,
Հիդդեկել (Տիգրիս) — «հոսում է Ասորեստանի առջևով»,
Եփրատ։


== Վեճեր տեղակայման մասին ==
Գիհոն գետի գտնվելու վայրը վաղուց դարձել էր աստվածաշնչյան քննադատների և մեկնաբանների բուռն քննարկման առարկան։ Փլավիոսը Գիհոնին նույնացրել էր Նեղոսի հետ, իսկ Սեպտուագինտան թարգմանում է Շիհոր բառը (Եր. 2։18; Նեղոս) «Γηών»-ի միջոցով։ Միդրաշը և ավելի ուշ մեկնաբանները, ինչպես Ռաշին և Սաադիան, Նեղոսը համարում էին Եդեմի առաջին գետը՝ Փիշոնը։ Միջնադարյան մեկնաբանները, հետրելով Սեպտուագինտային, Քուշը համարում էին Եթովպիան և, այդպիսով, Գիհոնին տեղափոխում էին Աֆրիկա։
Արաբները Գիհոն (ռուս.՝ Джейхун, անգլ.՝ Djaichun) անվանում էին Օկս (Ամուդարյա) գետը, որի ապատճառով որոշ քննադատներ այն համարում էին աստվածաշնչյան Գիհոն։ Ենթադրում են նաև, որ սա Կասպից ծով թափվող իսկական Արաքս գետն է. նույնպիսի փոթորկոտ գետ։
Ըստ Յուեի, Քուշի թագավորությունը Եթովպիան չէ, այլ Խուզեսթանն է, և ըստ Բոհարտի՝ դա Սուզիանան է։ Այսպիսով, Գիհոնը կարող էր լինել Օկսը կամ Օրոնտեսը կամ Ինդոսը (Գանգեսը)։ Ենթադրվում էր նաև, որ այն Շատ ալ-Արաբի արևելյան հունն է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Գիհոն, Աստվածաշնչյան գետ»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Չուվաշիա

Չուվաշիայի Հանրապետություն (չուվաշերեն՝ Чăва́ш Ен, Чăва́ш Республики́; ռուս.՝ Чувашия,Чувашская Республика), հանրապետություն (դաշնության սուբեյկտ) Ռուսաստանի Դաշնության կազմում։ Գտնվում է Ռուսաստանի եվրոպական մասի կենտրոնում։ Հեռավորությունը Չուվաշիայի մայրաքաղաք Չեբոքսարիից մինչև Մոսկվա 630 կմ է։
Չուվաշիայի Հանրապետությունն ունի իր սեփական սահմանադրությունը և օրենսդրությունը։ Հանրապետության պետական լեզուներն են չուվաշերենը և ռուսերենը։


== Բնակչություն և տարածք ==
Հանրապետության ընդհանուր մակերեսը 18.343 կմ է, բնակչությունը՝ 1.313.754 մարդ (2002 թ. տվյալներով)։


== Ծանոթագրություններ ==
Նահապետ Ռուսինյան

Նահապետ Ռուսինյան (սեպտեմբերի 28, 1819(1819-09-28), Էֆքերե, Անկարայի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - նոյեմբերի 29, 1876(1876-11-29), Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն), հայ գրող, մանկավարժ, ազգային-հասարակական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կեսարիա գավառի Էվքերե գյուղում, սովորել է Կեսարիայում, իսկ 1829 թվականից ՝ Կ. Պոլսի Սկյուտար թաղամասի Ս. Կարապետ եկեղեցու վարժարանում։ 1844-1851 թվականներին շարունակել է ուսումը Փարիզի Սորբոնի համալսարանում՝ ստանալով բժշկագիտության դոկտորի աստիճան։ 1849 թվականին, Փարիզում, Ծերենցի գործակցությամբ, ստեղծել է ուսանողական «Արարատյան ընկերությունը», որի խնդիրն էր՝ «սատարել Հայաստանի առաջադիմությանը»։
1851 թվականին վերադառնալով Պոլիս՝ ծավալել է մանկավարժական, ազգային-հասարակական լայն գործունեություն՝ մեծ մասնակցություն բերելով արևմտահայոց Ազգային սահմանադրության մշակման ու հաստատման աշխատանքներին։
1853 թվականին տպագրված «Ուղղղախոսութիւն արդի Հայոց լեզուին» աշխատությամբ պաշտպանել է աշխարհաբարը, փորձել է մշակել դրա քերականությունը։ Պոլսի պատրիարքարանի կողմից գիրքն արգելվեց 1854 թվականին։
1863 թվականից պարբերաբար ընտրվել է Ազգային ժողովի երեսփոխան, ղեկավարել նրա նիստերը, հանդես բերելով ազգային հոգսերի համար հանգանակություն կազմակերպելու, աղքատ երեխաներին անվճար պարտադիր կրթություն տալու և այլ կարևոր հարցերի քննարկման նախաձեռնություն։
Կյանքի վերջին տարիներին Ռուսինյանը զբաղվել է փիլիսոփայությամբ։ Կայսերական բժշկական ուսումնարանում դասավանդել է փիլիսոփայություն և բժշկական դեոնտոլոգիա։
Ռուսինյանի «Կիլիկիա» բանաստեղծությունը, գրված 1860 թվականին հաստատուն տեղ ունի մեր ժողովրդի հիշողության մեջ, շնորհիվ հայրենասիրական ոգու և անկեղծ ներշնչանքի (դարձել է երգ, երաժշտությունը՝ Գաբրիել Երանյանի)։


== Թարգմանություններ ==
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Նահապետ Ռուսինյան «Կիլիկիա»
Եվրոպայի ազատական երիտասարդություն

Եվրոպայի ազատական երիտասարդությունը (LYMEC – Եվրոպական համայնքի ազատական և արմատական երիտասարդության շարժում)  ազատական երիտասարդական շարժումների միջազգային կազմակերպություն է, որը հիմնականում միավորում է «Եվրոպայի ազատականների և ժողովրդավարների դաշինք» կուսակցության (նախկինում՝ Եվրոպայի ազատական, ժողովրդավարական և բարեփոխիչների կուսակցություն) անդամների երիտասարդական թևերը։
Լիիրավ անդամի կարգավիճակ է տրված Եվրոպայի երիտասարդական ֆորումին (ԵԵՖ), որն իր գործունեությունն է ծավալում Եվրոպայի խորհրդի և Եվրոպական միության սկզբունքների շրջանակում և սերտորեն համագործակցում է այդ երկու մարմինների հետ։
LYMEC-ը «Եվրոպայի ազատականների և ժողովրդավարների դաշինք» (ԵԱԺԴ) կուսակցության պաշտոնապես գրանցված երիտասարդական թևն է. այն իր առանձին ձայներն ունի ԵԱԺԴ կուսակցության կանոնադրությամբ ձևավորված մարմիններում։ Այն ավելի շատ հայտնի է որպես LYMEC – Եվրոպական երիտասարդություն, քանի որ նրա կազմում ընդգրկված են Եվրոպայի բազմաթիվ պետություններ ներկայացնող անդամներ։
Եվրոպայի ազատական երիտասարդության վարչությունն ունի հետևյալ կազմը (2014-2016 թթ)՝

 Վեդրանա Գուժիչ (նախագահ)
 Սիսել Քվիստ (փոխնախագահ)
 Դանիկա Վիհինեն (գանձապահ)
 Իգոր Կալդեյրա (գլխավոր քարտուղար)
 Տիմո Ռոլվելդ (ռազմավարության գծով պատասխանատու)
 Հելենա Հեսայանա (քարոզարշավի գծով պատասխանատու)
 Սվենյա Հահն (մամլո խոսնակ)
 Մարկուս Յլիմաա (վերապատրաստման գծով պատասխանատու)


== Անդամ կազմակերպություններ ==


== Տե՛ս նաև ==
Ազատական երիտասարդության միջազգային ֆեդերացիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2006-02-09 at the Wayback Machine.
Ավատար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ավատար (այլ կիրառումներ)Ավատար (սանսկրիտ՝ अवतार, avatāra «վայրընթաց»), եզրույթ հինդուիզմի փիլիսոփայության մեջ, որը սովորաբար գործածվում է, երբ աստվածությունը իջնում է երկիր, նրա վերափոխումը մահկանացուի (հիմնականում վայշնավիզմում Վիշնուի իջնելը Վայկունտհայից)։ 
Ավելի հաճախ «ավատար» եզրույթը զուգորդվում է Վիշնուի և նրա տասը հիմնական ավատարների հետ։ Դրանցից ամենահայտնիներն են Կրիշնան, Ռաման, Բուդդան։ Վիշնուի տասը ավատարների ցուցակը ներկայացվում է Պուրանների շարքում։ «Բհահավատա պուրանում» նկարագրվում են Վիշնուի 22 ավատարները և համոզմունք հայտնում, որ դրանք անթիվ են։ Ավատարները կենտրոնական դեր են խաղում վայշնավիզմի՝ հինդուիզմի գերակա ուղություններից մեկի ավանդույթներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
1590

1590 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1590 թվականն է, 
XVI դարի 90-րդ տարին։


== Դեպքեր ==
Ժամանակավոր հաշտություն է կնքվում Շահ-Աբաս I-ի և թուրքական Ֆահրադ փաշայի միջև։


== Ծնունդներ ==
Դավիթ Դ Վաղարշապատցի, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1590 թ.-ից։ Հաջորդել է Գրիգոր ԺԲ Վաղարշապատցուն


== Մահեր ==
Գրիգոր ԺԲ Վաղարշապատցի, Ամենայն Հայոց կաթողիկոս 1576 թ.-ից։ Հաջորդել է Միքայել Ա Սեբաստացուն
Ծղորձա

Ծղորձա (վրաց.՝ წყორძა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամցխե-Ջավախք մարզի Ախալցխայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1150 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ախալցխայից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 95 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռաս Յոլ (Պևկի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռաս Յոլ (այլ կիրառումներ)Ռաս Յոլ (ռուս.՝ Рас-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պևկ գետի ձախ ափին՝ 7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 20 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է, սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը՝ Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000017641
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001764
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Պաուլինա Քելլոգ Վրայթ Դևիս

Պաուլինա Քելլոգ Վրայթ Դեյվիս (օգոստոսի 7, 1813(1813-08-07), Bloomfield, Օնտարիո շրջան, Նյու Յորք, ԱՄՆ - օգոստոսի 24, 1876(1876-08-24), Փրովիդենս, ԱՄՆ), ամերիկացի աբոլիցիոնիստ, սուֆրաժիստ և մանկավարժ։ Նոր Անգլիայի կանանց ընտրական իրավունքի ասոցիացիայի հիմնադիրներից մեկը։


== Վաղ կյանք ==
Դեյվիսը ծնվել է Նյու Յորքի Բլումֆիլդ քաղաքում կապիտան Էբենեզեր Քելլոգի և Փոլի (Սաքսթոն) Քելլոգի ընտանիքում։ Ընտանիքը 1817 թվականին տեղափոխվել է Նիագարայի ջրվեժի մոտակայքում բնակվելու։ Ծնողները երկուսն էլ մահացել են, իսկ նա մորաքրոջ հետ ապրել է Նյու Յորքի Լե Ռոյ քաղաքում։ Միացել է երիցական եկեղեցուն, չնայած գտնում էր, որ եկեղեցին թշնամական է ազատ կանանց հանդեպ։ Ցանկացել է դառնալ միսիոներ, բայց եկեղեցին թույլ չի տվել միայնակ կանանց միսիոներ դառնալ։


== Հետագա կյանք ==
Դեվիսը 1833 թվականին ամուսնացել է Ֆրենսիս Վրայթի հետ, որը եղել է վաճառական Նյու Յորքի Ուտիկա նահանգի բարեկեցիկ ընտանիքից։ Նրանք երկուսն էլ ունեցել են նման տեսակետներ և երկուսն էլ հրաժարվել են իրենց եկեղեցուց՝ բողոքելով դրա ստրկամետ դիրքորոշման դեմ, և ծառայել են Նյու Յորքի կենտրոնական հակաիշխանական ընկերության գործադիր կոմիտեում։ 1835 թվականին Դեյվիսն ու նրա ամուսինը Ուտիկայում կազմակերպել են հակաստրկության համագումար։ Նրանք նաև աջակցել են կանանց իրավունքների բարեփոխումներին՝ համագործակցելով Սյուզան Բ․ Էնթոնիի, Էլիզաբեթ Քեդի Սթենթոնի և Էռնեստին Ռոուզի հետ։ Այս ժամանակահատվածում Դեյվիսը ուսումնասիրել է կանանց առողջությունը։ Ֆրենսիս Վրայթը մահացել է 1845 թվականին, և զույգը երեխաներ չի ունեցել։
Դեվիսը ամուսնու մահից հետո տեղափոխվել է Նյու Յորք՝ բժշկություն սովորելու։ 1846 թվականին դասախոսություններ է կարդացել կանանց անատոմիայի և ֆիզիոլոգիայի վերաբերյալ։ Ներմուծել է բժշկական մանեկենը և շրջել է Միացյալ Նահանգների արևելքում՝ դասավանդելով կանանց և հորդորելով նրանց դառնալ բժիշկ։ 1849 թվականին ամուսնացել է Ռոմ Այլենդի նահանգի Պրովիդենս քաղաքի դեմոկրատ Թոմաս Դեվիսի հետ և նրանք ունեցել են երկու դուստր։
1850 թվականին Դեյվիսը սկսեց իր ուժերը կենտրոնացնել կանանց իրավունքների վրա։ Դադարեցրել է դասախոսություններ կարդալ և օգնել է կազմակերպել Կանանց իրավունքների առաջին ազգային կոնվենցիան Մասաչուսեթս նահանգի Ուորսթեր քաղաքում, որին նախագահել է և հանդես եկել բացման խոսքով, 1850-1858 թվականներին եղել է կանանց իրավունքների ազգային կենտրոնական կոմիտեի նախագահը։ 1853 թվականին սկսել է խմբագրել կանանց «Ունա» թերթը՝ 1855 թվականին պատասխանատվությունը հանձնելով Քերոլայն Հիլի Դալին։
Դևիսը եղել է Նոր Անգլիայի ընտրական իրավունքի կանանց ասոցիացիայի հիմնադիրներից։ Երբ խումբը պառակտվել է Սյուզան Բ. Էնթոնիի հետ միասին դարձել է Կին ընտրողների ազգային ասոցիացիայի անդամ։
Դևիսը մահացել է 1876 թվականի օգոստոսի 24-ին, Ռոդ Այլենդ նահանգի Պրովիդենս քաղաքում, իր 63-րդ տարեդարձից տասնյոթ օր անց։


== Ծանոթագրություններ ==
Անծերի մեքսիկական

Անծերի մեքսիկական (լատ.՝ Ageratum mexicanum)։ Պատկանում է աստղածաղկազգիների ընտանիքին։


== Բնութագիր ==
Բազմամյա բույս է, բայց օգտագործվում է որպես միամյա։ Տարածվել է Մեքսիկայից։ Սորտերի գերակշռող մասը ցածրաճ է, ունենում է 12-60 սմ բարձրության։ Ծաղկման պրոցեսը տևում է բավականին երկար հունիսից մինչև ուշ աշուն, ընդ որում թուփը համատարած կերպով ծածկվում է փիրուզագույն կամ երկնագույն առատ ծաղիկներով, որոնք լրիվ ծածկում են բույսի տերևները և մյուս օրգանները։ Կան որոշ տեսակներ որոնց ծաղիկները լրիվ սպիտակ են (սնեժինկա)։
Մեր հանրապետությունում վայրի վիճակում չի հանդիպում. մշակության մեջ է մտցվել 1930֊ական թվականներից հետո։ Բազմանում է սերմերով և ցողունային կտրոնների միջոցով։ Սերմերը ցանում են մարտի սկզբին` ջերմատանը,այնուհետև երկու անգամ վերատնկում արկղերի ու թաղարների մեջ։ Դաշտ են տեղափախում այն ժամանակ, երբ լրիվ անցել է ուշ գարնանային ցրտահարությունների վտանգը (Արարատյան դաշտի պայմաններում մայիսի 13֊ից հետո)։ Կտրոնավորման համար առանձնացրած բույսերը պետք է պահել զով ջերմատներում։ Կտրոնները վերցնում են աստիճանաբար` հունվարից սկսած։ Կտրոններից աճած բույսերը ապրիլին տնկում են ջերմատներում, որոնք արդեն մայիսին տալիս են անհրաժեշտ քանակությամբ կտրոններ։ Դրանք արմատակալեցնում են կիսատաք ջերմոցներում և հունիսին տեղափոխում դաշտ ու տնկում մեկը մյուսից 15֊30 սմ հեռավորության վրա։
Անծերին ջերմասեր և լուսասեր բույս է, պահանջկոտ է հողի նկատմամբ, չափավոր խոնավասեր է, հեշտությամբ է խուզվում, ձևավորվում, որի շնորհիվ կարելի է օգտագործել որպես եզրաշերտ։


== Բազմացում ==
Մեր հանրապետությունում մշակության մեջ է մտցվել 30-ական թվականներից հետո, սակայն վայրի վիճակում չի հանդիպում։ Բազմանում է սերմերով և ցողունային կտրոնների միջոցով։ Սերմերը ցանում են ջերմատանը մարտի սկզբին, որից հետո նոր երկու անգամ վերատնկում արկղերի մեջ։ Տեղապոխում են դաշտ այն ժամանակ, երբ լրիվ անցել է ուշ գարնանային ցրտահարությունների վտանգը (Արարատյան դաշտի պայմաններում` մայիսից հետո)։ Կտրոնավորման համար առանձնացված բույսերը պետք է պահել զով ջերմատներում։ Կտրոնները վերցնում են աստիճանաբար` հունվարից սկսած։ Կտրոններից աճած երիտասարդ բույսերը ապրիլին տնկում են ջերմատներում, որոնք արդեն մայիսին տալիս են անհրաժեշտ քանակությամբ կտրոններ։ Արմատակալեցնում են կիսատաք ջերմոցներում և հունիսին տեղափոխում են դաշտ՝ տնկում մեկը մյուսից 15-30 սմ հեռավորության վրա։ Անծերին բավականին ջերմասեր և լուսասեր բույս է, բավականին պահանջկոտ է հողի նկատմամբ, սակայն չափավոր խոնավասեր է։ Հեշտությամբ է խուզվում, ձևավորվում և հենց այդ հատկանիշի շնորհիվ կարելի է օգտագործել որպես եզրաշերտ։


== Գրականություն ==
Լ.Վ. Հարությունյան «Քո շրջապատի ծաղիկները»
Однолетние цветочные растения / сост. В. В. Вакуленко, Т. М. Алейникова. М.: Изд-во минсельхоза РСФСР. 1961. С. 5—13.
Головкин Б. Н. и др. Декоративные растения СССР. М.: Мысль, 1986. С. 263—264.
Թուլուզ ՖԱ

Թուլուզ, ֆրանսիական ֆուտբոլային ակումբ Թուլուզից։ Ակումբը ստեղծվել է 1970 թվականին և ներկայումս խաղում է Լիգա 1-ում՝ Ֆրանսիայի բարձրագույն դիվիզիոնում։
Թուլուզի գլխավոր նվաճումը եղել է հաղթանակը Ֆրանսիայի գավաթում 1957 թվականին։ Բացի այդ թիմը 3 անգամ հաղթել է Լիգա 2-ը։


== Նվաճումներ ==
Լիգա 2
Հաղթող (3). 1953, 1982, 2003
Ֆրանսիայի գավաթ
Հաղթող (1). 1957


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թուլուզի պաշտոնական կայքը
Թուլուզի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Թուլուզի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Թուլուզի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Թուլուզը Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում
Թուլուզը transfermarkt-ում
Թուլուզը futbol24.com-ում
Թուլուզը soccerway.com կայքում
Սամուել Հալաջ

Սամուել Հալաջ (օգոստոսի 19, 1952(1952-08-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։
Նկարիչ Մինաս Հալաջի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
Սամուել Հալաջն ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը։ 1990 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության և նկարիչների միջազգային միության (ՅՈՒՆԵՍԿՕ)-ի անդամ է։
Աշխատանքները գտնվում են Ավստրիայի Artstetten Castle թանգարանում, Մոսկվայի արևելքի ժողովուրդների թանգարանում, Կալիֆոռնիայի Bakersfield Museum of Art-ում, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, ինչպես նաև ԱՄՆ, Ֆրանսիայի, Ռուսաստանի, Ավստրիայի, Գերմանիայի, Նիդերլանդների, Կանադայի, Իտալիայի, Թուրքիայի, Անգլիայի և այլ երկների մասնավոր հավաքածուներում։


== Ցուցահանդեսներ ==
1976 թվականից մասնակցել է հանրապետական տարբեր ցուցահանդեսների։

1985, 1986 Մոսկվա, Ռուսաստան
1995, 1996 Ֆրանկֆուրտ, Գերմանիա
1996 Մյունիխ, Գերմանիա
1998 Վենետիկ, Իտալիա
2000 Նյու Յորք, ԱՄՆ
2006 «Հայր և որդի» ցուցահանդես, Լոս Անջելես, ԱՄՆ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սամվել Հալաջ, տեսանյութ
Սամվել Հալաջ, տեսանյութ, մաս 1
Շիրյայ

Շիրյայ (ռուս.՝ Ширяй), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլգոգրադի մարզում։ Գետի երկարությունը 42 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Տերսա գետն է, գետի ենթաավազանը Խյոպրա և Հյուսիսային Դոնցա գետերն են։ Գետավազանը՝ Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010300412107000009430
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000943
Ավազանի կոդը - 05.01.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Անահիտ Մարտիրոսյան

Անահիտ Մարտիրոսյան Շաքոյի (ծնվել է մարտի 13,1971 , Բաքու), ազատամարտիկ, բուժքույր։ «Անահիտ» ջոկատի հրամանատար։


== Կրթություն ==
Ավարտել է Բաքվի նավթաքիմիայի ինստիտուտը (1987)։ 


== Կենսագրություն ==
Բաքվում ապրելով ամեն օր սարսափելի դեպքերի մասին էին լսում ու ականատես լինում։ Ամուսնու հետ որոշում են վերցնել երեխաներին ու գալ Հայաստան։
1989 թ հոկտեմբերի 27-ին առավոտյան ճանապարհ են ընկնում, երկու թաղամաս էլ չէին անցել իրենց շենքից, երբ վայրի ավազակախումբը, որի մեջ իրենց հարևանի տղան էլ էր, կտրում են նրանց ճանապարհն, երկու որդիների և իր աչքի առաջ գլխատում ամուսնուն՝ Վիկտորին։
Անահիտը և որդիները հրաշքով փրկվելով հասանում են օդանավակայան, որտեղից Մերձբալտիկայի ինքնաթիռով մեկնում Երևան։ Երևանից էլ տեղափոխվում Բագրատաշեն գյուղ (ՀՀ Տավուշի մարզ)։ Անահիտի ծնողների մոտ։


== Զինվորական ծառայությունը ==
1991 թ․-ի հոկտեմբերին թողնելով երեխաներին ծնողների մոտ մեկնում է առաջին գիծ՝ վրեժ լուծելու։ Հավաքակայանում մերժում են նրան տարիքից շատ ավելի փոքր՝ 24տ․ 45կգ, երևալու պատճառով։ Սակայն ադրբեջաներեն իմանալու շնորհիվ նա կարողանում է մեկնել մարտի դաշտ՝ որպես բուժքույր։
Մարաղայից հետո,երբ ապաքինվեցին իր փրկած 13 տղաները, ստեղծվեց «Անահիտ» ջոկատը։ Որը գտնվում էր Արկադի Տեր-Թադեւոսյանի ենթարկայությանը։ Պարգև Սրբազանը այդ ջոկատին կցեց նաև Ռուսաստանից ժամանած «Սուրբ խաչի» 14 նվիրյալների խմբին։ 
Այդպես ստեղծվեց մեր հետախուզական ջոկատը։
1992 թվականի ապրիլից ղեկավարեց «Անահիտ» ջոկատը։
1992-ին նահանջող հակառակորդը Դրմբոնում անսպասելի դիրքավորվեց և կատաղի դիմադրություն ցույց տվեց։ «Անահիտ» ջոկատին հաջողվեց հակառակորդին շրջափակման մեջ գցել և 14 հոգու գերևարել։ 
Նրանց թվում Անահիտի Բաքվի հարևանն էր, ում հայրն ադրբեջանցի էր, մայրը՝ հայ։
1993-ի օգոստոսի 26-ին Մարտակերտում նրա կողքին արկ է պայթել, դրանից հետո վեց ամիս կուրացել է։ Ընդհանուր թվով 28 վիրահատություն է տարել։
1992-1994 թվականներին մասնակցել է ԼՂՀ Մարտակերտի (Մաղավուզ, Կարմիրավան, Մեծշեն, Հոռաթաղ, Դրմբոն և այլն) շրջանի ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Մի քանի անգամ վիրավորվել է։
1994 թվականից ծառայում է ՀՀ ԶՈՒ-ում։
ՀՀ բանակի ավագ լեյտենանտ (1996)։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
2010 թ. պարգևատրվել է Արիության մեդալով։
2014 թ. «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալով։


== Արտաքին հղումներ ==
Պատերազմն ու կինը. Հրամանատար Անահիտ Մարտիրոսյանը
Հրամանատար Անահիտը


== Ծանոթագրություններ ==
Կանադայի դիմանկարների պատկերասրահ

Կանադայի դիմանկարների պատկերասրահ (անգլ.՝ Portrait Gallery of Canada), կանադական արվեստի հավաքածու՝ մասնագիտացած դիմանկարչության մեջ։ Այն հիմնադրվել է 2001 թվականի հունվարի 23-ին Կանադայի կառավարության կողմից՝ որպես Կանադայի գրադարանների և արխիվների ծրագիր։


== Պատմություն ==
19-րդ դարից ի վեր Գրադարանը հավաքել է նկարների և դիմանկարների մեծ հավաքածու, որոնցից գրեթե բոլորը պահվում են Քվեբեկի Գատինո քաղաքի իր արխիվներում։ 2001 թվականին հայտարարվեց հավաքածուն ընդմիշտ տեղափոխելու հրաման՝ Օտտավա, Օնտարիո, իսկ նախնական ծրագրերը կոչ էին անում դրա բացումը 2004/2005 թվականներին, բայց այս հրամանն մինչև այժմ թերի է։ Գրադարանն իր արխիվների հավաքածուով շարունակում էր համագործակցել Կանադայի թանգարանների, պատկերասրահների և այլ հաստատությունների հետ։
Ենթադրվում էր, որ նոր պատկերասրահ պետք է ստեղծվեր Օտտավայում հենց այս հավաքածուով։ Մինչդեռ Կանադայի դիմանկարների պատկերասրահը հանրությանը ներկայացնում էր իր հավաքածուն շրջիկ ցուցահանդեսներում։ Նրա «Դիմանկարները փողոցներում» շարքը բերեց դիմանկարային մեծ հեղինակություն Կանադայի քաղաքներում, ներառյալ Օտտավան, Քվեբեկը և 2010-ին՝ Վանկուվերը։
Մինչև 2006 թվականը Օտտավայի Վելինգթոն-սթրիթ փողոցի 100 հասցեում գտնվող ամերիկյան դեսպանատան նախկին շենքում վերանորոգման և կառուցապատման աշխատանքներ են տարվել։ Ենթադրվում էր, որ այդ շենքն ավարտին հասցնելուց հետո պատկերասրահի հավաքածուն կցուցադրվեր այնտեղ, որը ծրագրված էր 2007 թվականին։ Սակայն 2006 թվականին նախագիծը դադարեցվեց պահպանողական կառավարության կողմից, որը կարծում էր, որ թանգարանը պետք է տեղակայվեր Կալգարիում և ֆինանսավորվեր Էնկամա էներգետիկ ընկերության կողմից։
Մասնավորապես, Էնկամայի հետ քննարկումներ եղան թանգարանը որոշ ցուցանմուշներ իրենց ընկերության գրասենյակի աշտարակում ներառելու մասին։ 2007 թվականի հունիսի դրությամբ, լրացուցիչ պատկերասրահային տարածքի շինարարությունը դեռ չէր սկսվել, և երկու շաբաթ անց Էնկաման հայտարարեց, որ պատկերասրահը չի տեղափոխվի Կալգարիի իրենց նոր գրասենյակային աշտարակ։
Հավաքածուն այլ կորպորացիաների մասնավոր վայրերում ցուցադրելու համար անցկացվող մրցակցությունը ստացավ հայտեր Էդմոնտոնից, Կալգարիից և Օտտավայից, բայց այդ մրցույթը չեղարկվեց 2008 թվականի նոյեմբերին։ Օտտավայի սահմաններից դուրս պատկերասրահ տեղադրելու գաղափարը հանգեցրել Է Սենատի դժգոհությանը, որը և անօրինական դարձրեց Օտտավայի սահմաններից դուրս պատկերասրահի տեղափոխումը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Portrait Gallery of Canada homepage Archived 2010-02-24 at the Wayback Machine.
On-line Portrait Portal Archived 2020-02-15 at the Wayback Machine. (search)
Տոկիոյի ազգային թանգարան

Տոկիոյի ազգային թանգարան, Ճապոնիայի հնագույն և խոշորագույն թանգարանն է։ Գտնվում է Տոկիոյի քաղաքային Ուենո այգու տարածքում։ Շուրջ 100 հազար քառակուսի մետր հրապարակում տեղակայված են 5 առանձնաշենքեր՝ գլխավոր, արևելյան, հանդիսակարգի, Հեյսեյ և Խորյուձի տաճարների գանձերը։ Ազգային թանգարանը իրենից ներկայացնում է ահռելի մշակութային կենտրոն։


== Թանգարանի առանձնաշենքերը ==
Գլխավոր առանձնաշենք, ազգային թանգարանի նկարների ցուցասրահը, որը բացվել է 1938 թվականին։ Ճարտարապետ Ձյուն Վատանաբե։ Այստեղ հավաքված են պատկերավոր և կիռարական արվեստի ստեղծագործություններ, պատմական և ազգագրական նյութեր, ճապոնական մշակույթի այն արժեքները, որոնք հնարավորություն են տալիս հետևելու Ճապոնական արվեստի զարգացման ուղուն՝ հնագույն ժամանակներից մինչև այժմ և պատկերացում են տալիս նրան բնորոշ առանձնահատկությունների մասին։
Հանդիսակարգի առանձնաշենք, բացվել է 1909 թվականին։ Ճարտարապետ Տակումա Կատայամա։ Հանդիսակարգի առանձնաշենք, որի շենքը համարվում է բացառիկ ճարտարապետական հուշարձան Մեյդզի դարաշրջանի արևմտյան ոճով (1867-1912), այժմ օգտագործվում է որպես լուսավորչական կենտրոն թանգարանի շրջանակներում։ Այնտեղ աշխատում են տարբեր գիտական կազմակերպություններ անց են կացվում սեմինարներ։
Արևելյան առանձնաշենք, բացվել է 1968 թվականին։ Ճարտարապետ Յոսիրո Տանիգուտի։ Արևելյան առանձնաշենքում ցուցադրվում է կիրառական արվեստի ստեղծագործություններ, ինչպես նաև արևելյան տարածաշրջանի բոլոր երկրների հնագիտական ստեղծագործությունները, բացառությամբ Ճապոնիայի, որտեղ դուք կարող եք ծանոթանալ յուրաքանչյուր երկրի մշակույթի առանձնահատկություններին։
Հեյսեյ առանձնաշենք (ճապ.՝ 平成館  Հեիսեիկան) և Հորյուձի տաճառների գանձեր (ճապ.՝ 法隆寺宝物館  Հո:րյու:-ձի հո:մոցուկան). բաց են 1999 թվականից։


== Թանգարանի ստեղծման պատմություն ==
Ամեն ինչ սկսվել է 1872 թվականի ցուցահանդեսով, Տեյսեյդեն շենքի Յուսիմա Սայդո տաճարում, ավելի քան վեց հարյուր ցուցանմուշ, որոնց թվում` մի շարք հուշարձաններ, պալատական ​​գանձարանից իրեր և հարդարանքներ, հանքանյութերի և բնական արտադրանքի նմուշներ, ցուցադրելով երկրի բուսական և կենդանական աշխարհը։ Ցուցահանդեսը մեծ հաջողություն ունեցավ, այն այցելել են մոտ հարյուր հիսուն հազար մարդ։ Ցուցահանդեսը նշանակալի իրադարձություն էր դարձել երկրի կյանքում։ Այն հնարավորություն տվեց վերանայելու ընդհանուր առմամբ երկրի բնույթը, պատմությունը, բարձրացրեց յուրահատուկ բնական ռեսուրսները պաշտպանելու անհրաժեշտության, մշակութային ավանդույթները և ժառանգությունը  պահպանելու հարցը, որոնք բոլորը մարդկության սեփականությունն են։ Ցուցահանդեսի պատրաստման և անցկացման համար ստեղծվել է հատուկ հաստատություն, որը անվանվել է Մշակույթի և Կրթության նախարարության թանգարան։ Այն դարձել էր Տոկիոյի ազգային թանգարանի նախատիպը։


== Հավաքածու ==
Ներկայումս Տոկիոյի ազգային թանգարանի հավաքածուում կա շուրջ հարյուր քսան հազար պահում։ Նրանց թվում են գեղանկարչություն, քանդակագործություն, ինչպես նաև մետաղական իրեր, զենք, ռազմական զրահ, հագուստ, գործվածքներ, ճարտարապետական ​​հուշարձանների մոդելներ,հնագիտական ​​գտածոներ, պատմական և էթնոգրաֆիկ նյութեր, շատ թեմատիկ հրապարակումներ և լուսանկարչական նյութեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թանգարանի պաշտոնական կայք
Իրմաշլը

Իրմաշլը, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Գտնվում է Չարդախլու գյուղից հյուսիս գտնվող հայաբնակ Իրմաշլը գյուղից հարավ-արևմուտք, Բուլանըղի վանքի մոտ։


== Բնակչություն ==
1907-1908 թվականներին գյուղն ունեցել է 49 գերմանացի բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալավերդի (այլ կիրառումներ)

Ալավերդի անունը կարող է վերաբերել՝

Ալավերդի - գյուղ Վրաստանի Կախեթի մարզի Ախմետայի շրջանում
Ալավերդի - գյուղ Վրաստանի Կախեթի մարզի Զեստափոնի շրջանում
Ալավերդի - քաղաք Հայաստանի Լոռու մարզի Թումանյանի շրջանում
Ալավերդի - համայնք Լոռու մարզում


== Տես նաև ==
Ալավերդիքենդ - գյուղ նախկին Ռուսական կայսրության Երևանի նահանգի Նոր Բայազետի գավառում
Ալավերդու վանք - հոգևոր կառույց Ալավերդի գյուղում
Ալավերդի - ժամանակավոր գետակ Հայկական լեռնաշխարհում
Ալավերդիի թեմ - թեմ Վրաստանում
Կամիյ

Camille (Կամիյ), լրիվ անունը՝ Կամիյ Դալմե (մարտի 10, 1978(1978-03-10), Փարիզ), ֆրանսիացի երգչուհի և դերասանուհի։ Նաև ելույթ է ունենում Nouvelle Vague խմբի հետ։


== Վաղ տարիներ ==
Կամիյը ծնվել է Փարիզում։ Մանկուց հետաքրքրվել է բոսանովայով և ամերիկյան մյուզիքլներում, սովորել է բալետ պարել։ Մայրը անգլերենի ուսուցչուհի է, ում շնորհիվ լավ տիրապետում է այդ լեզվին։ 16 տարեկանում հարսանիքի ժամանակ նա կատարել է իր հեղինակային «Un Homme Déserté» երգը։ 2000-ականների սկզբին ելույթներ է ունեցել փարիզյան ջազային ակումբներում։ Առաջին ֆիլմը որում նկարահանվել է, կոչվում է «Les Morsures de l'aube», որի սաունդթրեքի համար գրել է «La Vie la Nuit» երգը։
Մինչ երաժշտական կարիերայի սկիզբը Կամիյը սովորել է Փարիզի քաղաքական գիտությունների համալսարանում (Institut d'Études Politiques de Paris)։


== Երաժշտական կարիերա ==
2002 թվականի սկզբում Կամիյը պայմանագիր կնքեց Virgin Records-ի հետ և փայնագրել է իր առաջին Le Sac des Filles ստուդիական ալբոմը։ 2004 թվականին սկսել է համագործակցել Մարկ Կոլլենի և նրա Nouvelle Vague խմբի հետ, որոնք նվագում էին նոր ալիք և բոսանովա ժանրերում։ Խմբի առաջին ալբոմում Կամիյը կատարել է  «Too Drunk to Fuck», «In a Manner of Speaking», «The Guns of Brixton» և «Making Plans for Nigel» երգերը։
2005 թվականին թողարկել է Le Fil ալբոմը։ Այն արագ ձեռք բերեց ոսկե հավաստագիր

«Pâle Septembre» (Դժգույն սեպտեմբեր) երգի անդրադառնում է սեպտեմբերի 11-ի դեպքերին (Երգի տողերը. «Mais qui est cet homme qui tombe de la tour? Mais qui est cet homme qui tombe des cieux? Mais qui est cet homme qui tombe amoureux?» (Բայց ո՞վ է աշխտարակից ընկնող այդ մարդը։ Բայց ո՞վ է երկնքից ընկնող այդ մարդը։ Բայց ո՞վ է այդ սիրահարված մարդը:))։ «Ta Douleur» երգը զբաղեցրել է 26-րդ հորիզոնականը ավստրալիական Triple J Hottest 100 չարթում։
Le Sac des Filles ալբոմի «1, 2, 3» երգը օգտագործվել է Cacharel ապրանքանիշի Promesse օծանելիքի գովազդում։ «Waves» երգը օգտագործվել է Perrier ապրանքանիշի գովազդում։
2007 թվականին Կամիյը ձայնագրել է «Le Festin» երգը՝ Ռատատույ մուլտֆիլմի սաունդթրեքի համար։
Music Hole անգլալեզու ալբոմը թողարկվել է 2008 թվականի ապրիլի 7-ին։ Ալբոմի առաջին «Gospel With No Lord» աինգլը նույն տարվա փետրվարի 11-ին թողարկվեց թվային ներբեռնման։


== Սկավառակագրություն ==
Le Sac des Filles — (սեպտեմբերի 22, 2002) Virgin/EMI
Le Fil — (փետրվարի 14, 2005) Virgin Records
Live au Trianon — (մարտի 13, 2006) Virgin Records
Music Hole — (ապրիլի 7, 2008) Virgin Records
Ilo Veyou — (հոկտեմբերի 3, 2011) Virgin/EMI


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.camille-music.com/ Կամիյ. պաշտոնական կայք  (ֆր.)(անգլ.)
Le sac des fans Archived 2013-06-04 at the Wayback Machine.
Կամիյի հարցրազրույցը musicOMH.com-ի համար Archived 2008-10-24 at the Wayback Machine. (անգլ.)
Կամիյի աուդիոհարցազրույցը SBS Radio-ի համար, 2008 Archived 2011-07-06 at the Wayback Machine.
Կամիյի համերգը Բերսիում, նոյեմբեր, 2008 Archived 2011-08-09 at the Wayback Machine.
Մազեպա

Մազեպա (անգլ.՝ Mazeppa), գյուղ է, որը գտնվում է Գրանտում, Հարավային Դակոտա նահանգում, ԱՄՆ։ 2000 թ-ի մարդահամարի տվյալներով Մազեպայում ապրում 79 մարդ, որից 47% բաժին է ընկնում գերմանացիներին, 11% իռլանդացիներին, իսկ մնացածը նորվեգներին և անգլիացիներին։ Գյուղը հայտնի է նրանով որ այն գտնվելով ԱՄՆ-ում, այստեղ չի բնակվում ոչ մի ամերիկացի։


== Պատմություն ==

1858 թ-ին գյուղը հիմնադրել է Կարլ Կորսը։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը զբաղեցնում է 134,075 քառ.կմ տարածք։ Հարավդակոտյան № 81 ավտոմայրուղին միակն է, որը կապում գյուղը արտաքին աշխարհի հետ։


== Հղումներ ==
Պրոֆիլ հատկացված Մազեպային Archived 2011-06-09 at the Wayback Machine.
n, mazeppa%20state%20public%20shooting%20area, fid,1256361.cfm Մազեպան Հարավային Դակոտայի նահանգային կայք էջում(չաշխատող հղում)
Ասյանովո

Ասյանովո (ռուս.՝ Асяново, բաշկիրերեն՝ Әсән), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1661 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աբադի գավառակ

Աբադ, գավառակ (կազա) Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթում։ Ըստ թուրք պատմիչ Քյաթիբ Չելեբիի մտնում էր Ամասիայի գավառի մեջ։


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Օմրավոժ (Սոզվայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օմրավոժ (այլ կիրառումներ)Օմրավոժ (ռուս.՝ Омравож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Սոզվա գետի ձախ ափին՝ 194 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝
Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000081618
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008161
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Աուտազիս

Աուտազիս  (պորտ.՝ Autazes), համայնք Բրազիլիայում՝ Ամազոնաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Կենտրոնական նահանգի Ամազոնաս մարզում։ Մտնում է Մանուս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 47 772 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 7599 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,29 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1956 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 408 026 988,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 12 897,15 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,812 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կուլիշկեր

Կուլիշկեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բալուի գավառակում։ Գտնվում էր Արածանիի աջ ափին, Բալու քաղաքից 16 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
1877 թվականին ուներ 28 տուն, իսկ XX դարի սկզբին 40 տուն` 320 բնակչով։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու անասնապահությունն էր։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Կուլիշկերն ուներ Ս. Խաչ անունով եկեղեցի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կուուռա (գյուղ, Հաանյա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿուուռաԿուուռա (էստ․՝ Kuura), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Հաանյա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 4 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կեսարի տաճար

Կեսարի տաճար (լատ.՝ aedes Divi Iuli), կառույց Հռոմի ֆորումում, որը կառուցվել է Հուլիոս Կեսարի պատվին։ Տեղակայված է ֆորումի հարավարևելքում, այնտեղ, ուր այրվել է մահացած Կեսարի մարմինը։ Կառուցումը սկսվել է Կեսարի սպանությունից 2 տարի անց, Մ․ թ․ ա 42 թվականին, իսկ օծումը տեղի է ունեցել Մ․ թ․ ա 29 թվականին։ Մետաղադրամների վրա պատկերված տաճարի շնորհիվ հնարավոր է դարձել վերականգնել տաճարի տեսքը։ Տաճարից այսօր պահպանվել է միայն ամբիոնի մի մասը։


== Պատմություն ==
Տաճարի կառուցումը սկսվել է Ք․ ա 42 թվականին, այն բանից հետո, երբ սենատը Կեսարին հետմահու աստվածացրեց։ Օգոստոսը նվիրաբերեց տաճարը Կեսարին՝ իր հորը Ակտիումի ծովամարտից հետո։ Տաճարը տեղակայված է եղել Հռոմի ֆորումի գլխավոր հրապարակի արևելյան կողմում, Ռեգիայի, Կաստորի և Պոլիդևքեսի տաճարի և Էմիլիայի բազիլիկայի միջև։
Բարձր հարթակը, որտեղ կառուցված էր տաճարը, ծառայում էր որպես ամբիոն (Rostra ad divi Iuli), և ինչպես Ֆորումի հակառակ կողմի ամբիոնը, այն ևս ձևավորված էր Ակտիումի ծովամարտից բերված նավաքթերով։
Կեսարի տաճարը միակն էր, որ ամբողջությամբ նվիրված էր գիսաստղի պաշտամունքին։ Վերջինս հայտնվել էր Կեսարի սպանությունից որոշ ժամանակ անց, և համարվում էր նրա հոգին, ինչպես նաև Օգոստոսի «նոր ծնունդը»՝ որպես եզակի հռոմեացի կառավարչի և կայսեր։
Ըստ Ապպիանոսի Ռեգիային հարակից վայրը և Հռոմի ֆորումի գլխավոր հրապարակը հավանաբար երկրորդ հնարավորություն են եղել, որովհետև հռոմեացիների առաջին մտադրությունն էր Կեսարին հուղարկավորել Կապիտոլիում բլրի վրա։ Սակայն հռոմեական կրոնավորներն արգելեցին նրանց այդպես վարվել և Կեսարի դիակը վերադարձրեցին ֆորում, Ռեգիայի մոտ, որը եղել է նրա նստավայրը։ Հուղարկավորության փայտակույտի և Կեսարի մոխրի վերջնական ճակատագրի մասին բուռն վիճաբանությունից հետո, հռոմեացիները, կայսերական կուսակցության մարդիկ և կայսեր ընտանիքի անդամները որոշեցին կառուցել փայտակույտը այդ վայրում։
Կարճ ժամանակ անց սպանված pontifex maximus-ի տեղում զոհասեղան և սյուն կանգնեցվեց։ Սյունը կերտված էր Numidian դեղին քարից և վրան կար Parenti Patriae, i.e. (ազգի հիմնադրին) մակագրությունը։ Սակայն այս հուշարձանը անմիջապես վերացվեց և հեռացվեց հակա-Կեսարական կուսակցության կողմից։ Մ․ թ․ ա 42-ին Օկտավիանոս Օգոստոսը, Մարկոս Լեպիդոսը և Մարկոս Անտոնիոսը որոշեցին կայսրության տաճար կառուցել։


== Տես նաև ==
Հին հռոմեական ճարտարապետություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Temple of Caesar (General Description and Photo Gallery)
UCLA Digital Roman Forum page for the "Iulius Divus, Aedes" Archaeological discussion and 3D reconstruction
UCLA Digital Roman Forum page for the "Rostra Diocletiani" i.e. "Rostra ad Divi Iuli" Archaeological discussion and 3D reconstruction
Stanford University Forma Urbis Romae: slabs of the Forum Area with Temple of Divus Iulius (the Temple of Divus Iulius is a missing part visible only as a simple plan out of the slabs)
Situated simulation of the Temple of Caesar for mobile phones and tablets
Սպերոնե

Սպերոնե (իտալերեն՝ Sperone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Կամպանիա մարզի Ավելինո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3185 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1062 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 83020, հեռախոսային կոդ՝ 081։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 081 8251160
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.sperone.av.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Տերնովկա (գյուղ, Կազատինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏերնովկաՏերնովկա (ուկրաիներեն՝ Тернівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1680 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Տերնովկա գյուղում բնակվում էր 434 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,44 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 301,39 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սմոլյավա

Սմոլյավա (ուկրաիներեն՝ Смолява), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Գորոխովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1561 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Սմոլյավա գյուղում բնակվում էր 707 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9,86 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 71,7 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(6743) Լիու

(6743) Լիու (անգլ.՝ Liu), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1994 թվականի ապրիլի 8-ին Կին Էնդատեի և Կաձուրո Վատանաբեի կողմից Կիտամիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,236479 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7756 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6974 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1221,65 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,294684 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6743) Լիու աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ֆաթ Ալի

Ֆաթ Ալի, բերդ Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանում, պատմական Քաշունիք (Բարգուշատ) գավառում,  Մամարք գյուղի հարավային մասում, Բարգուշատ և Հագարի գետերի միախառնման տեղից ոչ հեռու, Բարգուշատ գետի աջ ափին։ Բերդից քիչ բան է պահպանվել։ Բերդը պատկանել է Բարգուշատ գավառի տեր Ֆաթ-Ալի խանին։ Խանը հիշվում է 18-րդ դարի Սյունիքի ազգային ազատագրական պատերազմների ժամանակ տեղի ունեցած իրադարձությունների կապակցությամբ և հայ մատնենագրության մեջ հայտնի է Բաթալի սուլթան անունով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Սյունյաց աշխարհի Բղեն գավառը(չաշխատող հղում)
Հուսավիկ

Խուսավիկ (իսլ.՝ Húsavík), քաղաք և նավահանգիստ Իսլանդիայի հյուսիսային մասում, Նորդուրլանդ Էյստրա շրջանում։ Մայրաքաղաք Ռեյկյավիկից գտնվում է 480 կմ հեռավորության վրա։ Բնակչությունը՝ ▲2307 մարդ (հունվարի 1, 2018)։ Քաղաքը հիմնադրել են վիկինգները։


== Քույր քաղաքներ ==
 Օլբորգ, Դանիա


== Ծանոթագրություններ ==
Քրոմոպրոտեիդներ

Քրոմոպրոտեիդներ (հուն. chroma — ներկ), գունավորված պրոստետիկ (ոչ սպիտակուցային) խմբեր պարունակող բարդ սպիտակուցներ։ Քրոմոպրոտեիդների ամենամեծ խումբը երկաթ պարունակող հեմոպրոտեիդներն են (ցիտոքրոմներ, որոշ ֆերմենտներ, շնչառական պիգմենտներ)։ Երկրորդ խումբը կազմում են
անողնաշարավորների արյան շնչառական պիգմենտները՝ հեմերիթրինները (պարունակում են ոչ հեմային երկաթ) և հեմոցիանինները (պարունակում են պղինձ)։
Քրոմոպրոտեիդների երրորդ խումբը ֆլավոպրոտեիդներն են՝ ֆերմենտներ, որոնց պրոստետիկ խումբը ռիբոֆլավինն է։
«Քրոմոպրոտեիդներ» տերմինը ներկայումս դուրս է գալիս գործածությունից և հաճախ օգտագործվում է արյան
շնչառական պիգմենտների համար։
58 (թիվ)

58 (հիսունութ), բնական թիվ է


== Աստղագիտության մեջ ==
58 կարգային թիվն է կրում Կոնկորդիա աստերոիդը


== Քիմիայում ==
58-ը Ցերիումի ատոմային թիվն է


== Այլ բնագավառներում ==
58-ը Ֆրանսիայի Նյևր դեպարտամենտի կարգային թիվն է


== Տե'ս նաև` ==
58-րդ հարավային զուգահեռական
58-րդ հյուսիսային զուգահեռական
Ստոբիխվա

Ստոբիխվա (ուկրաիներեն՝ Стобихва), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1703 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստոբիխվա գյուղում բնակվում էր 81 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,63 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 128,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)