armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կալտենուզ

Կալտենուզ (ֆր.՝ Kaltenhouse), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 2115 մարդ, բնակչության խտությունը` 568.55 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.72 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 24 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 1491 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 1073-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 418։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,0 %։ 1073 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 950 անձ (513 տղամարդ և 437 կին)։ Գործազուրկ են եղել 123 անձ (79 տղամարդ և 44 կին)։ 418 անաշխատունակներից 109-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 119-ը` թոշակառուներ, իսկ 190-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
2-րդ Ծովակալության կղզի

2-րդ Ծովակալության կղզի, կղզի Սանկ Պետերբուրգի կենտրոնական թաղամասում, գտնվում է քաղաքի պատմական մասում՝ Նևաի միջև, Ձմեռային առվակի, Մոիկաի, Կրյուկովայի ուղի, Ծովակալության և Նովա - ծովակալություն ուղիներով։


== Պատմություն ==
Կղզին ձևավորվում է արհեստական ճանապարհով առանձնացնելով Ուսադիցա կղզու բաժանումը կառուցման Ձմեռային առվակի ճանապարհով, Ծովակալության, Կրյուկովա և Նովա - ծովակալություն ուղիներով։ 
18-րդ դարում եղել է բաժանված երեք մասի Ծովակալություն և Աշխատաժողովային ալիքներ։


== Կամուրջներ ==
Կղզունն միացված է 1-րդ Ծովակալության կղզու, ամբողջ ձմեռային ջրանցքի երեք կամուրջներ։

Հոսանքից ի վեր - Էրմիտաժ կամուրջ
Հոսանքից ի վեր - 1ին Ձմեռային կամուրջ
Հոսանքից ի վեր - 2րդ Ձմեռային կամուրջԿղզունն միացված է Վասիլեվսկի կղզու, ամբողջ Մեծ Նևայի երկու կամուրջներ։

Հոսանքից ի վեր - Պալատական կամուրջ
Հոսանքից ի վար - Ավետիսյան կամուրջՄիացված է Կազանյան կղզու հետ Մոիկա գետի 8 կամուրջներով։

Պեոչեիսկի կամուրջ
Կանաչ կամուրջ
Կարմիր կամուրջ
Կապույտ կամուրջ
Լուսարձակ կամուրջ
Պոչտամտսկի կամուրջ
Համբույրների կամուրջ
Կրասնաֆլոտսկի կամուրջՄիացված է Նոր Գալանդիա կղզու հետ Ծովակալություն գետի 2 կամուրջներով։

Հոսանքից ի վեր - 1ին Քրուշթեինի կամուրջը
Հոսանքից ի վար - 2րդ Քրուշթեինի կամուրջըԿղզին միացված է Կոլոմենսկիմ կղզիով Հրապովիցիմ կղզիով Մոիկու կղզու մոտ։
Կղզին միացված է Նովա - ծովակալություն կղզիով Աշխատաժողովային կղզիով Նովա - ծովակալություն ուղիներով


== Ծանոթագրություններ ==
(7048) Չաուսիդոն

(7048) Չաուսիդոն (անգլ.՝ Chaussidon), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 2-ին Շելտ Բասի կողմից Սայդինգ Սփրինգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,907489 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,8529 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9621 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1810,82 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,198805 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,74° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7048) Չաուսիդոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Բլանզակ լե Մատա

Բլանզակ լե Մատա (ֆր.՝ Blanzac-lès-Matha), համայնք Ֆրանսիայում՝ Պուատու-Շարանտ երկրամասի Ծովափնյա Շարանտ գավառի Սեն Ժան դ՛Անժելի շրջանում։ Մտնում է Մատա կանտոնի կազմի մեջ։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17048։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 334 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով 195 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 136-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 59-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 69.7 %, 1999 թվականին եղել է՝ 58.9 %)։ 136 աշխատունակ բնակիչներից 123-ը աշխատում էին (60 տղամարդ և 63 կին), անաշխատանք էին 13-ը (5 տղամարդ և 8 կին)։ 59 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 35-ը թոշակառու, 13-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ. Բլանզակ լե Մատա (ֆր.)
Ազազի ճակատամարտ

Ազազի ճակատամարտ, ռազմական ընդհարում խաչակիրների և սելջուկների միջև ժամանակակից Սիրիայի Ազազ քաղաքի մոտ։ Տեղի է ունեցել 1125 թվականի հունիսի 11-ին։


== Նախադրյալներ ==
1118 թվականին Եդեսիայի կոմս Ժոսլենը Հալեպի աթաբեկ Իլ-Գազիից գրավել էր հյուսիսային Սիրիայում Ազազ քաղաքը։ Հաջորդող տարվա հունիսին Անտիոքի դքսության ռեգենտ Սալերնոյի իշխան Ռոժերի գլխավորությամբ խաչակիրները ջախջախվեցին Արյունոտ դաշտի ճակատամարտում, իսկ 1123 թվականի ապրիլի 18-ին Եդեսիա ուղևորվելիս գերի ընկավ Երուսաղեմի արքա Բալդուինը։ 1124 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Բալդուինը, ով 80,000 դինարի դիմաց ազատվել էր Խարբերդում միամյա գերությունից, սկսեց Հալեպի պաշարումը։


== Ճակատամարտ ==
Հալեպին օգնության շարժվեց Մոսուլի աթաբեկ Բուրզուկին։ Նրա ճնշման տակ խաչակիրները ստիպված դադարեցրին պաշարումը և նահանջեցին։ Ապա Բուրզուկին պաշարեց Եդեսիայի կոմսության Զերդան բնակավայրը։ Բալդուինը, հայոց իշխան Լևոն Ա-ն, Ժոսլենը, Տրիպոլիի կոմս Պոնսը ճակատամարտ տվեցին Բուրզուկիին Ազազ քաղաքի մոտակայքում։ Խաչակիրների զորքը կազմված էր 1100 ասպետներից և 2000 հետևակայիններից, իսկ մուսուլմանների ուժերը բազմակի անգամ գերազանցում էին նրանց։
Բալդունիը ձևացրեց թե նահանջում է և սելջուկներին դուրս բերեց քաղաքի շրջակայքում գտնվող բաց դաշտ, որտեղ և մարտի բռնվեց նրանց հետ։ Երկարատև ու արյունոտ ճակատամարտում սելջուկները ջախջախվեցին։ Վերջինների թողած հարուստ ավարի շնորհիվ Բալդուինը ետ գնեց մուսուլմաններից բազմաթիվ գերիների, այդ թվում Եդեսիայի ապագա կոմս Ժոսլեն II-ին։


== Հետևանքներ ==
Ազազում տարած հաղթանակի շնորհիվ խաչակիրները տարածաշրջանում մասնակիորեն վերականգնեցին Արյունոտ դաշտի ճակամարտում կրած պարտության հետևանքով կորցրած ազդեցությունը։ 1128 թվականին Հալեպի և Մոսուլի ուժերը միավորվեցին հզոր հրամանատար Զենգիի գլխավորությամբ, և խաչակիրները սկսեցին կորցնել իրենց դիրքերը հյուսիսային Սիրիայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Լրացուցիչ ընթերցանություն ==
Smail, R. C. (1995) [1956], Crusading Warfare 1097-1193, New York: Barnes & Noble Books, ISBN 1-56619-769-4
Դարպասների գիրք

Դարպասների Գիրքը հին եգիպտական թաղման ձեռագրերի հավաքածու է։ Այն նկարագրում է հանգուցյալի հոգու անցման պրոցեսը մյուս աշխարհ՝ որը համապատասխանում էր արեգակի անդրաշխարհյան ճանապարհորդությանը գիշերվա ընթացքում։ Յուրաքանչյուր դարպաս ասոցացվում է տարբեր աստվածների հետ։ Ձեռագրում ասվում է, որ որոշները անվնաս կանցնեն դարպասով, իսկ մյուսները կտառապեն կրակի գետում։


== Բաժիններ ==
Դարպասների Գրքի ամենահայտնի մասը այսօր վերաբերվում է մարդկային տարբեր ցեղերի, որոնք հայնտի էին եգիպտացիներին։ Նրանք բաժանվում էին 4 կատեգորիայի՝ եգիպտացիներ, ասիատիկներ, լիբիացիներ և նուբիացիներ։ Նրանք բոլորը պատկերված են մյուս աշխարհ մտնելու գործընթացում։ 
Դարպասների Գրքի հետ կապված ձեռագրերը և պատկերները հանդիպում են Նոր Թագավորության մի շարք դամբարաններում՝ ներառյալ փարավոնների դամբարանները։ Դրանք կարելի է հանդիպել նաև Սեննեդջեմի գերեզմանում, ով Դեիր էլ Մեդինայում էր աշխատում, որը համարվում էր արվեստագետների եւ արհեստավորների գյուղ։
Դարպասների գրքում թվարկվող աստվածները տարբեր անվանումներ ունեն և կրում եմ տարբեր գույների զգեստներ, սակայն նույնական են մյուս բոլոր ասպեկտներում՝ իրենց գլխին կրելով 5 աստղանի նշան։ Աստվածներից շատերը հանդիպում են միայն Դարպասների Գրքում։ Այսպիսով մի վարկած է առաջ քաշվել, որ Դարպասների Գիրքը պարզապես ստեղծվել է գիշերային ժամերը որոշելու համար. յուրաքանչյուր աստված ներկայացնում էր գլխավոր աստղը, որը հայտնվում է ցերեկը։


== Աստվածների անվանումները ==
Ռա աստծու թշնամիներին գլխատողը
Տիրակալի իմաստուն պահապանը
Բայի (եգիպտական հոգու մաս) միջով անցնողը
Հզոր ուժերից մեկը
Նա, ով իր նավի վրա է
Հաջողակ առաջնորդը
Օձին հակահարված տվողը
Գիշերվա տիկինը
Երկրպագվողը
Ապստամբներին գլխատողը
Ապստամբներին հակահարվածող աստղը
Ռայի մեծության ականատեսը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սուրբ ձեռագրեր
Կինոարդյունաբերությունը Խորհրդային Միությունում

Խորհրդային Միության կինոարդյունաբերությունը ներառում է միութենական հանրապետությունների կողմից արտադրված ֆիլմեր, որոնք արտացոլում էին իրենց նախախորհրդային մշակույթի, լեզվի և պատմության տարրերը։ Ինչպես ցանկացած բնագավառ, կինոարտադրությունը նույնպես կառավարվում էր Մոսկվայի կենտրոնական իշխանության կողմից։ Խորհրդային Ռուսաստանից (ՌԽՍՖՀ) հետո առավել նշանավոր կինոարդյունաբերություն ունեին Հայաստանը, Վրաստանը, Ադրբեջանը և Ուկրաինան։ 
Ֆիլմապատճենները տպագրվում էին 70, 35, 16 և 8 մմ լայնության կինոժապավենների վրա։ Տպաքանակը որոշվում էր ֆիլմի «գաղափարա-գեղարվեստական նշանակությամբ» (մինչև 1500 օրինակ)։ Կինոպատճենահան արդյունաբերությունում նեգատիվից ստանում էին մի քանի միջանկյալ պոզիտիվներ, ապա դրանցից՝ հակատիպեր (նեգատիվի կրկնօրինակներ), որոնցով էլ իրականացվում էր ֆիլմապատճենի զանգվածային տպագրությունը։ Մինչև 1930 թվականը, ֆիլմապատճենը պատրաստվում էր կինոստուդիաների ժապավենի մշակման արտադրամասերում, իսկ դրանից հետո՝ կինոպատճենահան ձեռնարկություններում (Լենինգրադում, Մոսկվայում, Կիևում, Խարկովում, Նովոսիբիրսկում, Ռյազանում և այլուր)։ Կինոտեխնիկական արդյունաբերությունն արտադրում Էր ֆիլմ նկարահանող և կինոպրոյեկցիոն, ձայնագրող, վերարտադրող, տպագրող, լուսավորող Էլեկտրաբաշխիչ ապարատներ և սարքավորում։ Հիմնական արտադրողներն էին «Էկրան» արտադրական և Լենինգրադի օպտիկա-մեխանիկական միավորումները։ Կինոժապավենի արտադրությունը Խորհրդային Միությունում իրականացնում էին քիմիական արդյունաբերության ձեռնարկությունները։ Առաջին կինոժապավենն արտադրվել է 1931 թվականին։ Արաադրվում էր ֆիլմերի նկարահանման (նեգատիվային), ֆիլմապատճենների բազմացման (պոզիտիվային), օպտիկական ու մագնիսական շավիղով ձայնի գրառման համար սև-սպիտակ ու գունավոր կինոժապավեններ։
«Հայֆիլմ» կինոստուդիան ունեցել է լաբորատորիա, որտեղ տպագրվում էին հայերեն կրկնօրինակված ֆիլմերի պատճեններ, հայ վավերագրողների, ինչպես նաև «Հայֆիլմ»-ի արտադրանքը։
Հայաստանի դեսպաններ

Ստորև ներկայացված է այլ երկրներում Հայաստանի Հանրապետության դեսպանների ցանկը։


== Ծանոթագրություններ ==
Փշաձկներ

Փշաձկներ (Gasterosteidae), փշաձկնանմանների կարգի ձկների ընտանիք։
Հայտնի է 5 սեռ, 12 տեսակ։ Մանր ձկներ են, մարմնի երկարությունը 3—8 (հազվադեպ՝ 20) սանտիմետր է, քաշը՝ մինչև 5 գրամ։ Տարածված են Եվրասիայի, Հյուսիսային Ամերիկայի և Հյուսիսային Աֆրիկայի ծովային, քաղցրահամ և աղի ջրերում։ Բնորոշ են մեջքին, լողակից առաջ գտնվող 3-16 փշերը, փորային լողակում՝ մեկ, մեծ փուշը։ Բազմացման շրջանում արուները բույսերի ցողուններից, մնացորդներից, ավազից և տիղմից բույն են պատրաս տուն և լորձով ամրացնում։ Բնում 2-3 էգեր դնում են մինչև 1000 ձկնկիթ։ Արուն պահպանում է ձկնկիթը, ապա թրթուրները։ 
Փշաձկները սնվում են մանր խեցգետնակերպերով, միջատների թրթուրներով, այլ ձկների ձկնկիթով ու թրթուրներով, որով վնաս են հասցնում ձկնատնտեսությանը։ Արդյունագործական նշանակությունը մեծ չէ․ եռափուշ փշաձկից (Gasterosteus acu- leatus) մեծ քանակությամբ ձկան յուղ են ստանում։
(8423) Մակաո

(8423) Մակաո (անգլ.՝ Macao), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1997 թվականի հունվարի 11-ին Պեկինի Շմիդտ-ԼԿՍ աստերոիդների ծրագրի կողմից Քսիլոնգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,131214 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3369 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,9255 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2023,8 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,177883 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,38° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8423) Մակաո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
876

876 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 876 թվականն է, 
IX դարի 76-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Էդվիգ

Էդվիգ (անգլ.՝ Eadwig, մոտ 940, Ուեսեքս, Անգլիա - հոկտեմբերի 1, 959(0959-10-01), Գլոստեր, Անգլիա), Անգլիայի արքա 955-959 թվականներին։ Նրան նախորդել է Էդրեդ-ը, իսկ հաջորդել է Էդգարը։
Էդմունդ I արքայի և առաջին կնոջ՝ Էլգիվայի որդին է։


== Կենսագրություն ==
Էդվիգը գահ բարձրացավ 14 տարեկան հասակում՝ իր քեռու՝ Էդրեդ արքայի մահից հետո։ Կառավարման սկզբնական շրջանում աքսորեց Դունստանին՝ արքունիքի գլխավոր խորհրդատուին։
Եթե հավատանք ժամանակագրությանը դա տեղի է ունեցել մինչև հայտնի եկեղեցականի հետ վեճը երիտասարդ թագավորի թագադրման արարողություն ժամանակ։ Քանի դեռ հավաքվածները գավաթ էին բարձրացնում նրա պատվին Էդվիգը լքեց խնջույքը և մեկուսացավ օրիորդ Էլֆգիվի հետ (ով հետագայում դարձավ նրա կինը)։ Վիրավորված թագավորի բացակայությամբ Դունստանը փնտրեց նրան և ուժով ետ բերեց։ Էդվիգը ի պատասխան թագավորական տիտղոսի դեմ այդպիսի անարգանքի մեղադրեց Դունստանին պետական միջոցները մսխելու մեջ և արտաքսում քահանային։
Այս քայլով Էդվիգը իր դեմ լարեց Դունստանի մեծաթիվ կողմնակիցներին։ 958 թվականին Մերսիայի և Նորթումբրիայի ազնվականները Օդօի և արքեպիսկոպոս Կենտերբերիսկի գլխավորությամբ թագավոր են հռչակում Էդգարին Էդվիգի փոքր եղբորը։ Հետո Օդօն ստիպեց Էդվիգին բաժանվել կնոջից` Էլֆգիվից, մինչև որոշ ժամանակ անց նրան ուղարկեցին Իռլանդիա։
959 թվականի Հոկտեմբերի 1-ին թագավորը մահացել է չպարզված հանգամանքներում տասնութ տարեկան հասակում։


== Պատմություն ==
Англо-саксонская хроника 920—1014 годов.
«Էդվիգ»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (206901-207000)

Աստերոիդների ցանկ (206801-206900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (207001-207100)
 Աստերոիդների ցանկ (206801-206900)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (207001-207100)
Ալեքսանդր Ստարցև

Ալեքսանդր Ստարցև (ռուս.՝ Алекса́ндр Капито́нович Ста́рцев, սեպտեմբերի 5, 1919(1919-09-05), Yuryev-Polsky, Վլադիմիրի նահանգ, Խորհրդային Ռուսաստան - օգոստոսի 23, 1986(1986-08-23), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային և ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Կենսագրություն ==
1954 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցը։
1943 թվականից զբաղվել է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1943-1944 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1944-1946 թվականներին՝ Գալիֆակսում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1947-1949 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1949-1952 թվականներին՝ ՄԱԿ-ի ԽՍՀՄ մշտական ներկայացուցչության աշխատակից։
1952-1954 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության բարձրագույն դիվանագիտական դպրոցի ունկնդիր։
1954-1955 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1955-1958 թվականներին՝ ԱՄՆ-ում ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1958-1961 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1961-1962 թվականներին՝ Սուդանում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական։
1962-1967 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1967-1968 թվականներին՝ Գվինեայում ԽՍՀՄ դեսպանատան խորհրդական-դեսպանորդ։
1968 թվականի հուլիսի 30-ից մինչև 1970 թվականի փետրվարի 17-ը Գվինեայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1970-1977 թվականներին՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության կենտրոնական համակարգի աշխատակից։
1977 թվականի ապրիլի 4-ից մինչև 1981 թվականի օգոստոսի 10-ը Սեյշելյան կղզիներում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1978 թվականի հունվարի 20-ից մինչև 1981 թվականի օգոստոսի 10-ը Կոմորյան կղզիներում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
Արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 3, с. 425.
Ռոմանեթի

Ռոմանեթի (վրաց.՝ რომანეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Վանի շրջան‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 320 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Վանից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 276 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լոբերգ (Բավարիա)

Լոբերգ (գերմ.՝ Lohberg), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Պֆալց վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Կոմունան գտնվում է Կամ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 2029 մարդ, տարածքը՝ 59,25 կմ² (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 3 72 178։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ալեքսանդր Բորիսով

Ալեքսանդր Բորիսով (ռուս.՝ Алекса́ндр Фили́ппович Бори́сов, դեկտեմբերի 26, 1945(1945-12-26)), ռուս դիվանագետ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1998 թվականի օգոստոսի 25)։


== Կենսագրություն ==
1969 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։ Տիրապետում է ֆրանսերենին և անգլերենին։
1969 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1987-1992-ական թվականներին Ժնևում եղել է ԽՍՀՄ գլխավոր հյուպատոսության հյուպատոս։
1995-1998 թվականներին եղել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության պետական արարողակարգի դեպարտամենտի տնօրեն։
1998 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև 1999 թվականը Գաբոնում եղել է Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1993 թվականի սեպտեմբերի 17)։
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1996 թվականի սեպտեմբերի 18)։
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (1998 թվականի օգոստոսի 25)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի ռազմաքաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի կայքում
Ուլվանկա (Օլոնկայի վտակ)

Ուլվանկա (ռուս.՝ Улванка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում և Օլոնեցկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Օլոնկա գետի ձախ ափին՝ 49 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է, ավազանի տարածքը 120 կմ2։
Վտակներ՝

Նեպոնոս (ձախ)
Լևադոյա (աջ)


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթիկ ծովի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ ջրային ավազանային շրջան, գետի ենթաավազանը՝ Նևա և Լադոժսկի լճի ավազան է։ Պատկանում է Նևա ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040300212102000011785
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001178
Ավազանի կոդը - 01.04.03.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բուղուր

Բուղուր, գետակ Արաքսի ավազանում, Որոտանի ձախ օժանդակը։ Սկիզբ է առնում Ղարաբաղի բարձրավանդակի հյւոսիս-արևմտյան լանջերից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ստրոգանովո (գյուղ, Գատչինսկի շրջան)

Ստրոգանովո (ռուս.՝ Строганово), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 33 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անտոնիո Գարսիա Գուտիերես

Անտոնիո Գարսիա Գուտիերես (իսպ.՝ Antonio García Gutiérrez, հոկտեմբերի 5, 1813(1813-10-05), Չիկլանա դե լա Ֆրոնտերա - օգոստոսի 26, 1884(1884-08-26), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի դրամատուրգ, բանաստեղծ, գրող։ Իսպաներեն լեզվի թագավորական ակադեմիայի անդամ (1862)։


== Կենսագրություն ==
Անտոնիո Գարսիա Գուտիերեսը ծնվել է Չիկլանա դե լա Ֆրոնտերա քաղաքում, որտեղ ուսանել է բժշկություն, 1833 թվականին տեղափոխվել է Մադրիդ՝ օրվա ապրուստը վաստակել թարգմանելով Էժեն Սկրիբի և Ալեքսանդր Դյումայի պիեսները։ Նրան ճանաչում է բերել «Տրուբադուր» ստեղծագործությունը, որն առաջին անգամ բեմականացվել է 1836 թվականի մարտի 1-ին, այնուհետև նրան հաջողություն բերեց Simón Bocanegra ստեղծագործությունը 1843 թվականին։
Գուտիերեսի Poesías (1840) և այլ լիրիկական հատորներ Luz y tinieblas (1842) ծավալով քիչ են, սակայն նրա պիեսների հանգավորումը, կանանց հույզերը վերլուծելու ուժը Գարսիա Գուտիերեսի համար ճանապարհ հարթեց 19-րդ դարի իսպանական դրամատիզմ։
Չնայած Գուտիերեսը համարվում է Իսպանիայի ռոմանտիկ շարժման անդամներից, նրա պիեսները եկամտաբեր չէին, և նա արտագաղթեց իսպանական Ամերիկա, որտեղ որպես լրագրող, մինչև 1850 թվականն աշխատել է Կուբայում և Մեքսիկայում, այնուհետև վերադարձել է Իսպանիա։
1850 թվականին Իսպանիա վերադառնալով՝ Գարսիա Գուտիերեսը հայտնի է դարձել ամբողջ Եվրոպայում Ջուզեպպե Վերդիի «Տրուբադուր» ստեղծագործությամբ (1853)։ Նրա վերջին շրջանի լավագույն աշխատանքներից են El grumete սարսուելան (1853), La venganza catalana (1864) և «Խուան Լորենցոն» (1865)։
1870-1872 թվականներին եղել է Իսպանիայի հյուպատոսը Բայոնայում և Ջենովայում։ 1972 թվականից ղեկավարել է Մադրիդի ազգային հնագիտական թանգարանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Chisholm, Hugh, ed. (1911). Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
Ricardo Navas Ruiz, El Romanticismo español. Madrid: Cátedra, 1982 (3.ª ed.)


== Արտաքին հղումներ ==
Antonio García Gutiérrezի գործերը Գուտենբերգ նախագծում
Webber, Christopher, "Antonio Garcia Gutiérrez" on Zarzuela.net. The biography page focusses on his zarzuela libretti
Տիտինգ

Տիտինգ (գերմ.՝ Titting), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանին։ Մտնում է Այխշտետ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2640 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը 71,09 կմ² է։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 1 76 164։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ (գերմ.)
Titting: Historische Spurensuche – Die Junge Pfalz in Bayern (Haus der Bayerischen Geschichte) (գերմ.)
Պիեռ Բոնապարտ Նապոլեոն

Պիեռ Նապոլեոնի Բոնապարտ (ֆր.՝ Pierre-Napoléon Bonaparte, հոկտեմբերի 11, 1815(1815-10-11), Հռոմ, Պապական մարզ - ապրիլի 7, 1881(1881-04-07)[…], Վերսալ), տղան էր իշխան Լյուսիեն Բոնապարտի և իր երկրորդ կնոջ՝ Ալեքսանդրինա դե Բլեսչշանի։


== Կենսագրություն ==
Պիեռ Նապոլեոն Բոնապարտը դեռևս մանկուց աչքի է ընկել խիզախ, վճռական խառնվածքով ու արկածախնդրությամբ։ 15 տարեկան հասակում փախել է տանից, որպեսզի միանա իր զարմիկներին, Նապոլեոն-Լյուդովիկին և Լուիին՝ Ռոմագայի ապստամբներին։ Բայց նրան վերադարձնում են տուն և որոշ ժամանակ հետո ուղարկում Միացյալ Նահանգներ՝ հորեղբոր մոտ։ Այստեղ նա մտերմանում է հանրապետական գեներալ Սանտանդերի հետ, ով նրան նշանակում է հեծելազորի հրամանատար և ուղարկում Կոլումբիա։ Վերադառնալով Իտալիա Պիեռ Բոնապարտը դավադրություն է սկսում Հռոմի Պապի դեմ և ստիպված է լինում լքել երկիրը։ Ամերիկայում, Կորֆույում և ուրիշ վայրերում տարբեր բուռն արկածներից հետո ֆրանսիական իշխանությունը հրաժարվում է ընդունել նրան զինվորական ծառայության։ Նա բնակություն է հաստատում Լոնդոնում, որտեղ ապրում է  մինչև հեղափոխություն՝ 1884 թվականը։
Վերադառնալով Ֆրանսիա ընտրվում է խորհրդարան հարելով հանրապետականների և ձախ հայացքների  տեսակետները, քվեարկում է հոգուտ սոցիալիստական օրինագծերի։ Երկրորդ կայրության տարիներին հեռանում է քաղաքականությունից և կորցնում արժեքը։ Կյանքի համար վաստակում էր գրական խարդախությամբ։
1894 թվականին նա ուղարկվում է Ֆրանսիական Ալժիր, բայց չհարմարվելով զինվորական կանոնավոր ծառայությանը  լքում է բանակը և առանց թույլատրության  վերադառնում է Ֆրանսիա, որտեղ զինված ուժերի նախարարը զրկում է նրան պարտականություններից։ Շուտով նա առաջադրում է իր թեկնածությունը օրենսդրական ժողովում և մտնում որպես Կորսիկայի ներկայացուցիչ։ 1851 թվականի դեկտեմբերի 2-ի հեղաշրջումից հետո, ինչին Պիեռ Բոնապարտը կողմնակից չեր, սկսում է վարել արդար մարդու կյանք, բայց շուտով հաշտվում է տեղի ունեցած իրադարձություններին, Նապոլեոն III-ից ստանում է  «prince et altesse, ayant rang à la cour»  կոչում և օգտվում  նրա դրամապանակից։ Նապոլեոն III նրան չի ընդունում ոչ միայն իր famille civile, չի վստահում նաև ոչ մի պաշտոնում, իրենից էլ հեռու է պահում։
1867 թվականին առանց կայսեր թույլտվության Բրյուսելում ամուսնանում է հասարակ աշխատողի աղջկա՝ Յուստինա Էլեոնորա Ռյուֆլենի հետ։ Նրա հետ ապրել է մինչ ամուսնությունը ունենալով երկու երեխա՝ Ռոլանան և Ժաննան։
1870 թվականին վեճի ժամանակ կրակում է հայտնի լրագրող Վիկտոր Նուարի վրա ու արդարացվում։
Մահացել է անորոշության մեջ, հուղարկավորվել Գոնար գերեզմանատանը։ Նրա տղան՝ Ռոլան Բոնապարտը եղել է Ֆրանսիական Աշխարհագրական Ընկերության նախագահը, իսկ թոռնուհին՝ Մարի Բոնապարտը Ֆրեյդի օգնականը։


== Ծանոթագրություններ ==
Վսեվոլոդ Լազարյան

Վսեվոլոդ Հարությունի Լազարյան (հոկտեմբերի 16, 1909(1909-10-16), Օրեխով - դեկտեմբերի 24, 1978(1978-12-24), Դնեպր, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ մեխանիկոս։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1940), պրոֆեսոր (1941): Ուկրաինայի ԳԱ ակադեմիկոս (1972): Ուկրաինական ԽՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1969): Ուկրաինական ԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի մեխանիկայի ինստիտուտի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Վսեվոլոդ Լազարյանը ծնվել է 1909 թվականի հոկտեմբերի 3 (16)-ին, Օրեխով քաղաքում (Մոսկվայի մարզ)։ 1931 թվականին ավարտել է Դնեպրոպետրովսկի հանքային գործի ինստիտուտը (1931)։ 1934-1968 թվականներին եղել է Դնեպրոպետրովսկի երկաթուղային տրանսպորտի ճարտարապետների ինստիտուտի շինարարական մեխանիկայի ամբիոնի վարիչ, 1968-1978 թվականներին՝ Ուկրաինայի ԳԱ Մեխանիկայի ինստիտուտի Դնեպրոպետրովսկի բաժանմունքի հիմնադիր-ղեկավար։
Աշխատանքները վերաբերում են ընդհանուր մեխանիկային, առաձգականության կիրառական տատանումների տեսությանը, երկաթուղային շարժակազմի դինամիկային։
Հեղինակ է ուսումնական ձեռնարկների։


== Մահ ==
Վսեվոլոդ Լազարյանը մահացել է 1978 թվականի դեկտեմբերի 24-ին, Դնեպրոպետրովսկում (Ուկրաինա)։


== Պարգևներ ==
Ուկրաինայի Պետական մրցանակ (1971)
Ուկրաինայի ԳԱ Ալեքսանդր Դիննիկի անվան մրցանակ (1978)
Լենինի շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի 4 շքանշան
«Պատվո նշան» շքանշան
Ուկրաինական ԽՍՀ գիտության և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ


== Երկեր ==
Техническая теория изгиба, Киев, 1976.
Динамика транспортных средств, Избр. тр., Киев, 1985.


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Лазарян В. А., Блохин Е. П., Белик Л. В. Применение Э В к исЦМ следованию переходных.режимов.движения поездов. Труды ДИИТа, 1970, вып.114, с. 3-23.
Лазарян В. А., Блохин Е. П., Манашкин Л. А., Бадикова Л. С. Интегральная оценка поведения связей в поезде и определение их параметров по результатам натурных испытаний. Труды ДИИТа, 1971, вып.103, с. 18-28.
Лазарян В. А., Блохин Е. П., Манашкин Л. А., Рыжов А. В., Юспина Е. В. Моделирование соударений сцепов из вагонов с, подвижными хребтовыми бажами. Труды ДИИТа, 1968, вып.76, с. 26-33.
Лазарян В. А. Динамика вагонов. М.: Транспорт, 1964, 256 с.
Лазарян В. А. Техническая теория изгиба. Киев: Наукова думка, 1976, 207 с.
Лазарян В. А., Конашенко С. И. Обобщенные функции в задачах механики. Киев: Наукова думка, 1974. 191 с.
Лазарян В. А., Манашкин Л. А., Юрченко А. В. Дифференциальные уравнения движения механических систем с переменными параметрами. Прикладн. механика, 1974, 10, вып.б, с. 125—129.
Лазарян В. А., Манашкин Л. А., Юрченко А. В. Исследование случайных продольно-изгибных колебаний одномерных конструкций при продольных ударах. В кн.: Колебания упругих конструкций с жидкостью. Новосибирск: 1974. (Материалы Всесоюзного симпозиума).
Ժան Բատիստ Բուսենգո

Ժան Բատիստ Բուսենգո (ֆր.՝ Jean Baptiste Joseph Dieudonné Boussingault; փետրվարի 1, 1801(1801-02-01), Փարիզ - մայիսի 11, 1887(1887-05-11), Փարիզ), ֆրանսիացի քիմիկոս, Փարիզի ԳԱ անդամ (1839)։
Ծնվել է անապահով ընտանիքում, հայրը պաշտոնաթող սպա էր, զբաղվում էր ծխախոտի առևտրով, ընտանիքը չէր կարող հոգալ նրա ուսման ծախսերը և Բուսենգոն զբաղվում է ինքնակրթությամբ, երբեմն այցելելով հանրային դասախոսությունների։
Ավարտել է Սենտ–Էտյենի Բարձրագույն լեռնային դպրոցը։ Եղել է սկզբում Լիոնի, ապա՝ Վերսալի ագրոքիմիայի ինստիտուտի պրոֆեսոր։ Հետազոտել է բույսերի արմատային սնուցման, պարարտանյութերի, բնության մեջ նյութերի շրջանառության, ազոտային փոխանակության, հողում ազոտի շարժընթացի հարցեր։ Մասնավորապես հաստատել է, որ բույսերը (բացի ընդավորներից) ազոտ կլանում են հողից։ Բուսենգոն բույսերի ֆիզիոլոգիայի և ագրոնոմիայի բնագավառում վեգետացիոն մեթոդի հիմնադիրն է։
Բուսենգոյի աշխատանքները ագրոքիմիայի բնագավառում առիթ հանդիսացան այդ երիտասարդ գիտության զարգացման համար, այդ պատճառով նա համարվում է ագոքիմիայի հիմնադիրներից մեկը, նա նաև համարվում է գիտական բուսաբուծության հիմնադիրը։
Բուսենգոյի աշխատանքները ազդեցություն են թողել նաև հողագիտության վրա։


== Երկեր ==
Избранные произведения по физиологии растений и агрохимии, 2 изд․, М․, 1957․
Essai de statique chimique des êtres organisés, tt. 1-2, 1843-44 (в рус. пер. — Избранные произведения по физиологии растений и агрохимии, 2 изд., М., 1957)
Traite d'économie rurale, 1844
Agronomie, chimie agricole, et physiologie (5 tomes, 1860—1874; 2ème réd., 1884)
Viajes científicos a los Andes ecuatoriales: ó Coleccion de memorias sobre física, química é historia natural de la Nueva Granada, Ecuador y Venezuela, 1849.
Études sur la transformation du fer en acier par la cémentation, 1875.


== Գրականություն ==
Тимирязев К․ А․, Жан-Батист Буссенго, Избр․ соч․, т․ 2, М․, 1957


== Ծանոթագրություններ ==
Լաս Լախաս

Լաս Լախաս (իսպ.՝ Buta Ranquil), վարչական կենտրոն Պիկունչես դեպարտամենտի Նեուկեն պրովինցիայում, Արգենտինայի հարավ-արևմուտքում։


== Պատմություն ==
Լաս Լախասը հիմնադրվել է 1895 թվականի փետրվարի 8-ին։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Ագրիո գետի ձախ ափին։
Մերի Ֆորբս

Մերի Ֆորբս (դեկտեմբերի 30, 1879(1879-12-30) կամ հունվարի 1, 1883(1883-01-01), Hornsey, Hornsey, Միդլեքս, Անգլիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հուլիսի 22, 1974(1974-07-22), Beaumont, Ռիվերսայդ շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), բրիտանա-ամերիկացի  դերասանուհի, ով իր կյանքի վերջին տարիներին  տեղափոխվել է Միացյալ Նահանգներում և այնտեղ էլ մահացել։ 1919-1958 թվականներին նկարահանվել է ավելի քան  130 ֆիլմում։
Ֆորբսը ծնվել է Հորնսեյում։
Հանրության մեջ հայտնի էր նախ որպես ասմունքող։ Նրա դերասանական դեբյուտը եղավ 1908 թվականին, Լոնդոնի Օլդվիչ թատրոնի բեմում։ Ամերիկյան բեմահարթակներում առաջին անգամ հանդես է եկել Romance at Maxine Elliott's թատրոնում,  1913 թվականին։
1913 թվականին նա հանձն առավ Լոնդոնի Ամբասադոր թատրոնի ղեկավարման աշխատանքները և բավականին փորձառություն ստացավ մինչև Հոլիվուդյան ֆիլմերում նկարահանվելը։ 1913 թվականին ամուսնացել է  Էռնեստ Թեյլորի հետ։ Այս ամուսնությունից ծնվեցին նրա երեք երեխաներից երկուսը՝ Ռալֆը և Դորոտի Բրենդան, ովքեր նույնպես դերասաններ էին։ Երրորդ երեխան՝  Ֆիլիս Մերի Թեյլորը, չզբաղվեց դերասանական գործունեությամբ։ Ֆորբսի երկրորդ ամուսինը բրիտանացի դերասան Չարլզ Քարթերմայնն էր, ում հետ ամուսնացավ  1925 թվականին։ Ամուսնությունը կարճատև էր։ 1935 թվականին Ֆորբսը  երրորդ անգամ ամուսնացավ ամերիկացի գործարար՝ Ուեսլի Վոլի հետ և մինչ 1974 թվականը  մնացին ամուսիններ։
1943 թվականին նա դարձավ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների քաղաքացի։ Խառնվածքով նրան  հաճախ նմանեցնում էին դերասանուհի  Լյուսիլ Վեբսթեր Գլիսոնին, ում ամուսինը դերասան Ջեյմս Գլիսոնն էր։


== Ֆիլմերի ընտրանի ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մերի Ֆորբս Internet Movie Database կայքում
Կաղապար:IBDB name
Կաղապար:Find a Grave
Սեմյոն Դեժնյով

Սեմյոն Իվանի Դեժնյով (մարտի 7, 1605(1605-03-07), Վելիկի Ուստյուգ, Ռուսական թագավորություն - 1673, Մոսկվա, Ռուսական թագավորություն), ականավոր ռուս ծովագնաց, ճանապարհորդ, ուսումնասիրել է հյուսիսային և արևելյան Սիբիրը։ Առաջին հայտնի մարդը, ով անցել է Բերինգի նեղուցը 1648 թ-ին՝ Վիտուս Բերինգից ավելի քան 80 տարի առաջ։
Հետաքրքիր է, որ Բերինգն այդպես էլ չկարողացավ անցնել ողջ նեղուցը՝ այլ միայն դրա հարավային հատվածը, իսկ Դեժնյովին հաջողվեց անցնել ողջ նեղուցը՝ հյուսիսից հարավ։
17-րդ դարի 40-ական թվականներին Ստադուխինի և այլոց հետ մասնակցել է Սիբիրի ծայր հյուսիսում կազմակերպված արշավներին, 1643 թվականին՝ ծովով հասել Սեմյոն Իվանովիչ Դեժնև Կոլիմա գետը։ 1648 թվականին Պոպովի հետ Կոլիմայից Չուկոտյան թերակղզու մոտով առաջին անգամ նավարկել է Բերինգի նեղուցով՝ փաստորեն հայտնաբերելով Բերինգի նեղուցը։ Հետագա տարիներին շարունակել է ծառայությունը Սիբիրի հյուսիսում։ Կազմել է Անադիր գետի և Անյույի մի մասի գծագիրը։ 1664-1665 թվականներին և 1672 թվականից ապրել է Մոսկվայում։ Նրա անունով են կոչվել Ասիայի ծայր հյուսիսարևելյան հրվանդանը և Բերինգի ծովի արևելյան ափի ծովախորշը։


== Ծանոթագրություններ ==
Շաշուրկի

Շաշուրկի (ռուս.՝ Шашурки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 11 մարդ։
Գտնվում է շրջանի արևելյան մասում, Տյոմկինից 3 կմ հարավ-արևելք, 25 կմ հյուսիս-արևելք Վյազմա - Կալուգա - Տուլա - Ռյազան P132 ավտոճանապարհին։ Գյուղից 1 կմ հյուսիս-արևելք գտնվում է երկաթուղային կայարանը «Պլ. 57 կմ, իսկ հյուսիս-արևմուտք 4 կմ հեռավորության վրա գտնվում է Տյոմկինո կայարանը Վյազմա-Կալուգա գծի վրա։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հոկտեմբերին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի մարտի 9-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ուլեմիյե

Ուլեմիյե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։ Գտնվում էր Մալաթիա քաղաքից 22 կմ հարավ-արևելք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կլեոբուլոս

Կլեոբուլոսը (; հուն․՝ Κλεόβουλος ὁ Λίνδιος, Kleoboulos ho Lindios; fl. մ․թ․ա․ 6-րդ դար) Եղել է հույն բանաստեղծ և Լինդոսի բնակիչ։ Նա Հունաստանի յոթ իմաստուններից մեկն է։


== Կենսագրություն ==
Կլեոբուլոսը Էվագորի որդին էր և Հռոդոսի Լինդոս քաղաքի քաղաքացին։ Կղեմես Ալեքսանդրացին Կլեոբուլոսին անվանել է լինդիացիների թագավոր, իսկ Պլուտարքոսը ՝ տիրան ՝ բռնակալ։ Դիոգենես Լայերտացու կողմից մեջբերված նամակը, որտեղ Կլեոբուլոսը Սոլոնին հրավիրում է Լինդուս որպես Ժողովրդավարական ապաստան Աթենքի բռնակալ Պիսիստրատից, անկասկած կեղծ է։ Ասում են նաև, որ Կլեոբուլոսը Եգիպտոսում է ուսումնասիրել փիլիսոփայությունը։ Նա ունեցել է դուստր ՝ Կլեոբուլինան, որը հայտնի է իր բանաստեղծություններով և հանելուկներով։ Ասում են, որ Կլեոբուլոսը ապրեց յոթանասուն տարի։ Նա շատ հայտնի էր իր ուժով և գեղեցկությամբ։


== Քաղաքական գործունեություն ==
Լինելով Լինդոսի տիրակալը 40 տարի շարունակ ՝ Կլեոբուլոսը վերականգնել Է Աթենքի լինդոսյան հայտնի տաճարը և կառուցել ջրագիծ, որը քաղաքին ջուր մատակարարեց ընդհուպ մինչև միջնադար (ջրագծի մի մասը մինչ օրս օգտագործվում է)։ Կլեոբուլոսի ռազմական արշավանքների արդյունքը Լիկիայի նվաճումն էր։


== Պահպանված բեկորներ ==
Կլեոբուլոսը, ըստ երևույթին, գրել է քնարական բանաստեղծություններ, ինչպես նաև հանելուկներ։ Դիոգենես Լայերտացին նաև նրան է վերագրում Միդասի դամբարանի գրությունը, որի հեղինակը մյուսները համարում էին Հոմերոսին։
Սուդան հիշատակում է նրա, մի քանի տող հետո ՝ նրա դստեր ՝ Կլեոբուլինայի մասին։ Նրա մակագրությունը Պալատինի անթոլոգիայում է (VII, 153), իսկ մեկ այլ վայրում գրված են երկու մակագրություններ միասին որպես «Հոմերոս Կլեոբուլոս» ՝ չհստակեցնելով, թե որ մեկն է պատկանում վերջինիս։ Ֆրանսիացի գիտնական Պիեռ Վալցը փորձեց վերլուծել այս խնդիրը․ այն նման է նրան վերագրվող առեղծվածին, որը գրված է Պալատինի անթոլոգիայում (XIV)։
Շատ ասույթներ վերագրվում են Կլեոբուլոսին․
«Տգիտությունը և շաղակրատությունը մարդկանց մեջ մեծ ազդեցություն ունեն»
«Մի եղեք փոփոխական և անշնորհակալ»
«Սիրեք լսել, այլ ոչ թե խոսել»
«Փնտրեք առաքինություն և խուսափեք արատից»
«Ուսուցանեք ձեր երեխաներին»
«Պատրաստ եղեք հաշտության վեճերից հետո»
«Խուսափեք անարդարությունից»
«Ուժ մի գործադրեք»
«Չափավորությունը - դա լավագույնն է»


== Ժառանգություն ==
Լինդոսի ծովածոցի հյուսիսային մասում կա մի քարե բլուր, որը երբեմն անվանում են «Կլեոբուլոսի դամբարան»։.
Նրա պատվին է կոչվել նաև 4503 Կլեոբուլուս աստերոիդը, որը բացվել է 1989 թվականին։


== Հղումներ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Cleobulus Epitaph and Riddle
Գյուլլիդուզի դաշտ

Գյուլլիդուզի, դաստ Հայաստանում, Եղեգնաձորի շրջանում, Վայոց ձորի մարզում, Եղեգիս գետի աջ ափին, Համանուն գյուղի դիմաց։ Այդպես է կոչվել ծաղկավետ լինելու և շատ մասրենիներ ունենալու պատճառով։ Այստեղ կան վանքերի, մատուռների ավերակներ և խաչարձաններ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիդնեյի համալսարան

Սիդնեի համալսարան (անգլ.՝ University of Sydney, նաև ոչ պաշտոնական՝ Sydney Uni, USYD կամ Sydney), Ավստրալիայի ամենահին համալսարանը։ Հիմնադրվել է 1850 թվականի հոկտեմբերի 1-ին University of Sydney Act-ի հետ համատեղ։ Տեղեկայված է Նոր Հարավային Ուելի Սիդնեյ նահանգում։ Գործունեությունը սկսել է 1852 թվականի հոկտեմբերի 11-ին։ Համարվում է Ավստրալիայի լավագույն համալսարաններից և ըստ տարբեր վարկանիշավորման աղյուսակների՝ ընդգրկված է աշխարհի լավագույն 20 համալսարանների շարքում։ Ութի խմբի (Group of Eight, Go8) և Սենդսթոուն համալսարանների (անգլ.՝ Sandstone Universities) անդամ է։
1995 թվականին համալսարանը մասնակցել է Ավստրալիայի տեխնոլոգիական պարկի ստեղծմանը։


== Ֆակուլտետներ ==
Սիդնեյի համալսարանն ունի 16 ֆակուլտետներ և դպրոցներ։ Ուսանողների թվով ամենամեծ ֆակուլտետներն են հումանիտար և սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետները և ձեռնարկատիրության դպրոցը։ Յուրաքանչյուր ֆակուլտետում տարեկան սովորում է մոտավորապես 4500 ուսանող։

Գյուղատնտեսության և շրջակա միջավայրի ֆակուլտետ (Faculty of Agriculture and Environment)
Ճարտարապետության, դիզայնի և նախագծման ֆակուլտետ (Faculty of Architecture, Design and Planning
Հումանիտար և սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետ (Faculty of Arts and Social Sciences)
Սիդնեյի բիզնես դպրոց (University of Sydney Business School)
Ատամնաբուժական ֆակուլտետ (Faculty of Dentistry)
Կրթության և սոցիալական աշխատանքի ֆակուլտետ (Faculty of Education and Social Work)
Ճարտարագիտության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ֆակուլտետ (Faculty of Engineering and Information Technologies)
Բժշկական գիտությունների ֆակուլտետ (Faculty of Health Sciences)
Սիդնեյի իրավունքի դպրոց (Sydney Law School)
Սիդնեյի բժշկական դպրոց (Sydney Medical School)
Սիդնեյի քույրական գործի և մանկաբարձության դպրոց (Sydney Nursing School)
Դեղագործության ֆակուլտետ (Faculty of Pharmacy)
Բնագիտական ֆակուլտետ (Faculty of Science)
Սիդնեյի արվեստի քոլեջ (Sydney College of the Arts)
Սիդնեյի երաժշտաան կոնսերվատորիա (Sydney Conservatorium of Music)
Անասնաբուժության ֆակուլտետ (Faculty of Veterinary Science)


== Հայտնի շրջանավարտներ ==
Բեռնարդ Յարնտոն Միլս
Գորդոն Գոսթելոու
Կատրինա Ուորեն
Ջոնաթան Միլս
Սաքսոն Ռայս


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (University of Sydney) (անգլերեն)
Քարտեզ հիմնական լսարանը Archived 2006-06-22 at the Wayback Machine. (անգլերեն)
Տակովնոե

Տակովնոե (ռուս.՝ Таковное), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 10 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջամո բեկ Հաջինսկի

Ջամո բեկ Սուլեյման բեկ օղլի Հաջինսկի (ադրբ.՝ Camo bəy Süleyman bəy oğlu Hacınski, հունիսի 14, 1888(1888-06-14), Ղուբա, Բաքվի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - 1942, Վյատլագ, Վերխնեկամսկի շրջան, Կիրովի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի հասարակական-քաղաքական և պետական գործիչ, Փոստի և հեռագրական ծառայության նախարար՝ Ադրբեջանի Դեմոկրատական հանրապետության կառավարության չորրորդ և հինգերորդ կաբինետում, Ադրբեջանի ազգային խորհրդի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Ջամո բեկ Հաջինսկին ծնվել է 1888 թվականի հունիսի 14-ին Ղուբայում։ Ջամո բեկը ստացել է կրթությունը Բաքվի գիմնազիայում։ 1907 թվականին Գիմնազիան ավարտելուց հետո նա սկսել է աշխատել որպես թղթակից։ Ջամո բեկ Հաչինսկին 1914 թվականին ավարտել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը։ Այնուհետև ընդունվել է տնտեսագիտության ֆակուլտետ։
1915 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1917 թվականի ապրիլը Ջամո բեկը աշխատել է որպես Մուսուլման փախստականների կոմիտեի հանձնակատար։ Նա եղել է 1916 թվականին «Մուսուլմանական դրամա» ընկերության, իսկ 1917 թվականին ՝ Ադրբեջանի հնագիտական ընկերության հիմնադիրներից մեկը։ 1917 թվականի ապրիլին Ջամո բեկ Հաջինսկին նշանակվել է Ռուսաստանի Ժամանակավոր Կառավարության Անդրկովկասյան կոմիտեի իրավաբան։ Հուլիսին նա ընտրվել է Անդրկովկասի գյուղական համայնքի  Գործադիր կոմիտեի ղեկավարի տեղակալը։
1918 թվականի մայիսի 28-ին Ադրբեջանի Դեմոկրատական հանրապետության հռչակումից հետո Ջամո բեկ Հաջինսկին դարձել է Փոստի և հեռագրական ծառայության նախարար։ 1922 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Ջամո բեկ Հաչինսկին ձերբակալվել է։ 1928 թվականի հունիսին Ջամո բեկն ազատ է արձակվել և վերադարձել է Բաքու։
1937 թվականին Ջամո բեկ Հաջինսկին կրկին ձերբակալվել է։ Ջամո բեկը մահացել է 1942 թվականին Սիբիրում գտնվող Վյատկայի հատուկ ճամբարում։


== Աղբյուրներ ==
Азербайджанская Демократическая Республика (1918―1920). Законодательные акты. (Сборник документов). — Баку, 1998
Азербайджанская Демократическая Республика (1918―1920). Парламент. (Стенографические отчеты). — Баку, 1998
AXC-nin Ensiklopediyası.İki cilddə. Birinci cild. B, cild. 2004, s.410-411.
Nəsib Nəsibzadə. Azərbaycan Demokratik Respublikası. B.1990, s.86
H. Əhmədov. Azərbaycan məktəb və pedaqoji fikir tarixi. Bakı։ Elm və təhsil, 2014. - səh. 337-338


== Ծանոթագրություններ ==
ՀՀ ԳԱԱ Մեխանիկայի ինստիտուտ

ՀՀ ԳԱԱ Մեխանիկայի ինստիտուտ, գիտահետազոտական հիմնարկություն Երևանում։


== Պատմություն ==
Կազմակերպվել է 1971 թվականին, ՀԽՍՀ ԳԱ մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ինստիտուտի (1944-1955 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ մաթեմատիկայի և մեխանիկայի սեկտոր) հիման վրա։ Ինստիտուտում կատարվել են հիմնարար հետազոտություններ առաձգականության մաթեմատիկական տեսության, նյութերի սողքի, անիզոտրոպ թաղանթների և սալերի տեսությունների զարգացման ուղղությամբ։ Տարվել են նաև գործնական նշանակություն ունեցող տեսական աշխատանքներ առաձգականության մաթեմատիկական տեսության, հիդրոդինամիկայի որոշ հարցերի, բարակ մարմինների մագնիսաառաձգականության, պլաստիկության և ոչ գծային առաձգականության տեսության բնագավառում։ Ուսումնասիրվել են շերտավոր սալերի և թաղանթների ամրությանը, կայունությանը, տատանումներին և օպտիմալ նախագծմանը, առաձգականության տեսության խառը և կոնտակտային խնդիրներին վերաբերող հարցեր։ Փորձարարական հետազոտություններ են կատարվել բետոնի, մետաղների, կոմպոզիցիոն պլաստիկ նյութերի և բնահողերի սողքի և այլ հատկությունների ուսումսասիրության բնագավառում։ Ինստիտուտն ունի առաձգականության և պլաստիկության տեսության, թաղանթների և սալերի տեսության բաժիններ, նյութերի սողքի և ամրության լաբորատորիա, հոծ միջավայրի մեխանիկայի և դեֆորմացվող հոծ մարմինների էլեկտրադինամիկայի բաժիններ, էլեկտրաչափիչ սարքերի լաբորատորիա, մեխանիկական արհեստանոց։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Մաքսիմ Մեյսել

Մաքսիմ Նիկոլաևիչ Մեյսել (հոկտեմբերի 11, 1901(1901-10-11), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 18, 1987(1987-03-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային մանրէաբան և բջջաբան, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1960)։ 
1926 թ. ավարտել է Լենինգրադի բժշկական ինստիտուտըը։ 1934 թվականից աշխատել է ԽՍՀՄ ԳԱ մանրէաբանության ինստիտուտում (1952 թվականից բաժնի վարիչ), 1959 թվականից միաժամանակ՝ ԽՍՀՄ ԳԱ մոլեկուլային կենսաբանության ինստիտուտի լաբորատորիայի վարիչ, 1946 թվականից՝ նաև Մոսկվայի պետական համալսարանում (1953 թվականից պրոֆեսոր)։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են միկրոօրգանիզմների ֆունկցիոնալ մորֆոլոգիային և ֆիզիոլոգիական բնաբանությանը, ռադիոկենսաբանությանը, նավթից սպիտակուցների միկրոկենսաբանական սինթեզին։ 1928 թ. հայտնաբերել է միկրոօրգանիզմների քիմիական մուտագենեզի երևույթը։ 1971 թվականից մանրէաբանության համամիութենական ընկերության նախագահն է։ Արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1971)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սերմնաբուծություն

Սերմնաբուծություն, բուսաբուծության ճյուղ, զբաղվում է գյուղատնտեսական բույսերի շրջանացված սորտերի սերմերի զանգվածային արտադրությամբ և բարելավմամբ։ Խնդիրն է ցանքանյութի սորտային մաքրության պահպանումը, բերքատու հատկությունների անընդմեջ բարելավումը, ոչ սորտային սերմերի փոխարինումը սորտային բարձրորակ սերմերով։ Սերմնաբուծությունը սերտորեն կապված է սելեկցիայի հետ։ Տեսական հիմքը սերմնաբանությունն է։ Սերտորեն կապված է 
Առաջնային սերմնաբուծությունը, այսինքն սուպեր-էլիտային և էլիտային սերմերի արտադրությունը իրականացնում են գիտահետազոտական հիմնարկությունները, կիրառելով անհատական ընտանիքային ընտրության մեթոդ հետևյալ սխեմայով՝ լավագույն բույսերի ընտրություն, դրանց սերնդի փորձարկում ընտրության տնկարանում լավագույն ընտանիքների հայտնաբերման համար, սերնդի կրկնակի փորձարկում սերմնաբուծական տնկարանում, բազմացման բուծարան, սուպերէլիտայի և էլիտայի ստացում։ 

Բազմամյա խոտաբույսերի համար․ 1․ մայրական բույսերի տնկարան, 2․ սորտի պահպանման տնկարան, 3․ սուպերէլիտա, 4․ էլիտա։ Որոշ կուլտուրաների սերմերի արտադրությունն ունի իր առանձնահատկությունները։ Օր․՝ սելեկցիոն կայանները տալիս են շաքարի ճակնդեղի կայանային էլիտա, որի լավագույն համարները ցանվում են սերնդի վերարտադրության համար առանձնացված հողամասերում։ Այս ցանքերից արմատապտուղների ստացված սերմերը կոչվում են սերմնային էլիտա, որոնք բազմացվում են մայրական ցանքերում։ Արմատապտուղներն օգտագործում են ֆաբրիկային տնկման համար՝ «ֆաբրիկային սերմեր» ստանալու նպատակով, որոնցով ապահովում են բոլոր արտադրական ցանքերը։Բամբակի էլիտային սերմերն աճեցնում են էլիտային տնտեսություններում, որտեղ կատարում են անհատական ընտրություն։ Էլիտային սերմերը բազմացնում են սերմնաբուծական տնտեսություններում, որտեղ աճեցնում են առաջին, երկրորդ և երրորդ վերարտադրության սերմեր։ Վերջիններս ցանվում են արտադրական ցանքերում։ Բանջարաբոստանային կուլտուրաների և կերային արմատապտուղների էլիտային սերմերը բազմացվում են սերմնաբուծական տնտեսություններում։ Սերմնաբուծական աշխատանքների ղեկավարությունն իրականացնում են տվյալ երկրի գյուղատնտեսության նախարարությունը և նրա մարմինները։ Սերմերի սորտային որակն ստուգվում է ցանքերի դաշտային ապրոբացիայի և գրանցման միջոցով։


== Արտաքին հղումներ ==
Սելեկցիա և սերմնաբուծություն - ՀԱԱՀ առցանց գրադարն
Ցացխվի (Զուգդիդի շրջան)

Ցացխվի (վրաց.՝ ცაცხვი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Զուգդիդի շրջան‎‎‎ում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 40 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 843 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սակալսու

Սակալսու (ռուս.՝ Сакалсу), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բիստրայա գետի ձախ ափով՝ 1 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010100312115100003106
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100310
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Վորոնցովո (գյուղ, Թայմիրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎորոնցովոՎորոնցովո (ռուս.՝ Воронцово), գյուղ Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասի Թայմիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 360 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պերշոտրավնևոե (գյուղ, Տրոստյանեցի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊերշոտրավնևոեՊերշոտրավնևոե (ուկրաիներեն՝ Першотравневе), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Տրոստյանեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պերշոտրավնևոե գյուղում բնակվում էր 47 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միջադեպ

Միջադեպ, էպիզոդ (հուն․ բառացի՝ դիպված, միջարկ, պատահար), գեղարվեստական երկի մեջ պատկերված համեմատաբար ավարտուն որևէ իրադարձություն։ Միջադեպը լինելով սյուժեի օղակներից մեկը, կապվում է երկի մյուս բաղադրամասերի հետ, ստեղծում գեղարվեստական միաձույլ ամբողջություն (Թագուհուն փրկելու պատմությունը Խաչատուր Աբովյանի «Վերք Հայաստանի» վեպում)։
Սոսնովկա (գետ, թափվում է Բայկալ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սոսնովկա (այլ կիրառումներ)Սոսնովկա (ռուս.՝ Сосновка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Բուրյաթիա հանարապետությունում, Հյուսիս-Բայկալիան մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բայկալ գետի ափում։ Գետի երկարությունը 29 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անգրո Բայկալյան ավազանային շրջանին։ Գետի գետային ավազանը՝ Բայկալ։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 16040000112116300003672
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 116300367
Ավազանի կոդը - 16.04.00.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 16
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Միխայլովսկի (գյուղ, Բելեբեևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Միխայլովսկի (այլ կիրառումներ)Միխայլովսկի (ռուս.՝ Михайловский, բաշկիրերեն՝ Михайловка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելեբեևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 5 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խոփուր

Խոփուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բաբերդի գավառակում։ Գտնվում էր Ճորոխ գետի աջ կողմում, Խոփուր գետակի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==