armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ժորժե Աֆոնսու

Ժորժե Աֆոնսու (պորտուգալերեն՝ Jorge Afonso, մոտ 1470 - մոտ 1540, Լիսաբոն, Պորտուգալիա), Վերածննդի դարաշրջանի պորտուգալացի նկարիչ։
Ժորժե Աֆոնսուն 1508 թվականին դարձել է Պորտուգալիայի թագավոր Մանուել Առաջինի, 1529 թվականին՝ Ժուան Երրորդի պալատական նկարիչը։ Աֆոնսուի նկարչական արվեստանոցը գտնվել է Լիսաբոնում՝ Սանտու Դոմինգու եկեղեցու մոտ։ Այդ արվեստանոցում է մասնագիտացել պորտուգալացի արվեստագետների մի ամբողջ սերունդ․ Քրիստաբալ դե Ֆիգեյռեդու, Գարսիա Ֆեռնանդուշ, Ժորժե Լեալ և այլք։
Ժորժե Աֆոնսուն նաև հայտնի է որպես կրոնական, եկեղեցական նկարիչ։ Ժուան Երրորդի այրու և Մանուել Առաջինի քրոջ՝ Լեոնորա թագուհու հանձնարարությամբ պատկերազարդել է Լիսաբոնում գտնվող Մադրե դե Դեուս եկեղեցին։
1520- 1530 թվականներին Լեոնորա թագուհու պատվերով Սետուբալեում գտնվող կուսանոցի խորանի համար ստեղծել է 14 պատկերազարդ տախտակ։ Աֆոնսուի որմնանկարները կարելի է տեսնել նաև Թոմարում գտնվող կուսանոցի կլոր եկեղեցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Paintings by Jorge Afonso in Six Centuries of Portuguese Painting website. Archived 2006-12-30 at the Wayback Machine.
Ուղտասար (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ուղտասար (այլ կիրառություններ)Ուղտասար, լեռ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզում՝ Սյունիքի բարձրավանդակի կենտրոնական հատվածում, Սիսիանից մոտ 30 կմ հեռու, 3000-3300 մ ծովի մակերևույթից բարձրությամբ, որտեղ 1968 թվականին հայտնաբերվել է ժայռապատկերներով հարուստ հնավայր։


== Ավանդություն ==
Ժողովուրդը վայրն անվանել է Ուղտասար՝ Սև և Ալ լճերի միջև ընկած լեռնային տեղանքը սապատավոր ուղտի նմանեցնելու պատճառով։ Պատմում են նաև, որ ժամանակին լեռան լանջին ուխտավորները զոհաբերել են իրենց որսը, ապա այն պատկերել քարերի վրա, իսկ նախքան զոհաբերության արարողությունը երկար և դժվարին ճանապարհ անցել, մինչև զոհ մատուցելը՝ մարմնով մաքրվել Ուղտասարի լճերում։ Իրականում Ուղտասարը նախնադարյան ժամանակների մարդկանց ասոցիատիվ, պատկերավոր և գեղարվեստական մտածողության արգասիքն է, նրանց աշխարհընկալման, հոգեբանության, հավատալիքների և հմայությունների սրբատեղի քարեդարանն է բաց երկնքի տակ։


== Ժայռապատկերներ ==

Ուղտասար հնավայրում հայտնաբերվել են ավելի քան 2000 ժայռապատկերներ՝ ցրված լեռան ստորոտներում, հրաբխային խառնարանից գոյացած մանր լճակների շուրջ, ձորակներում և դարավանդներում։ Դրանք Սյունիքի հնագույն հուշարձաններից են։ Ժայռապատկերների մեծ մասը փորագրված է պղնձագույն և սև ժայռաբեկորների հորիզոնական կամ ուղղաձիգ հարթ մակերևույթներին՝ 2-6 սմ խորության, 2-20 մմ լայնության խորագծերով։
Ժայռապատկերների բովանդակությունը բազմազան է. դրանցում տեղ են գտել որսորդությանը, մարդուն շրջապատող բնաշխարհին, հմայական արարողություններին, տիեզերական պատկերացումներին, հատկապես արևի պաշտամունքին աղերսվող տեսարաններ։ Ուղտասարում ամենահին ժայռապատկերները վերաբերում են մ.թ.ա. V-IV հազարամյակներին։ Զանգվածեղ ժայռաբեկորների վրա դրոշմված են եղջերուների, գիշատիչների մեծադիր ծավալային պատկերներ։

		
		
		
		


== Տես նաև ==
Ուղտասարի ժայռապատկերներ
Ծղուկ լեռ


== Գրականության ==
Կարախանյան Գ., Սաֆյան Պ., Սյունիքի ժայռապատկերները. Հայաստանի հնագիտական հուշարձանները, 4, Ժայռապատկերներ, պրակ 1, Երևան, 1970։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժորժ Դեքրիեր

Ժորժ Դեքրիեր (ֆր.՝ Georges Descrieres, իրական անունը Ժորժ Ռենե Բերժե (ֆր.՝ Georges René Bergé, ապրիլի 15, 1930(1930-04-15), Բորդո - հոկտեմբերի 19, 2013(2013-10-19), Լը Կանե, Ֆրանսիա), թատրոնի և կինոյի ֆրանսիացի դերասան։ Շատ հանրաճանաչ էր 1960-ական թվականներին։ Հայտնի է «Երեք Հրացանակիրներ» ֆիլմի Աթոսի դերի համար։


== Կենսագրություն ==
Ժորժ Դեքրիերը ծնվել է 1930 թվականի ապրիլի 15-ին Բորդո քաղաքում։ Դեռահաս տարիների, պատերազմի ժամանակ, ընկավ ռմբակոծման տակ և ստացավ 11 վնասվածք, որի պատճառով ութ տարի անց, վիրահատման ժամանակ, աջ ոտքի վրա սպի մնաց։
Երբ նա ընդունվեց կոնսերվատորիա, ուսումնասիրում էր դերասանության արվեստը և դրա շնորհիվ ստացավ երկու հավելավճար։ 1940 թվականի վերջում նա տեղափոխվեց Փարիզ, որտեղ նա ընդունվեց Փարիզյան կոնսերվատորիա։
Կոնսերվատորիան ավարտելուց հետո, 1954 թվականին սկսեց նկարահանվել ֆիլմերում։ Առաջին ֆիլմը, որում նա նկարահանվեց «Կարմիր և Սև» ֆիլմն էր։
1979-1985 թվականներին նա դասավանդում էր թատրոնում։
Իր վերջին տարիներին Դեքրիերն ապրում էր գեղատեսիլ վայրում՝ Մագանյոսում։ Մահացել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 19-ին, Կանն քաղաքում։


=== Անձնական կյանք ===
Դեքրիերը երկու անգամ ամուսնացած է եղել, ունի երկու դուստր՝ Սիլվիա Բերժեն և Սոֆին։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ժորժ Դեքրիերը  BiFi կայքում
Ժորժ Դեքրիերի ֆիլմագրությունը
Ժորժ Դեքրիերը cinetom.fr կայքում
Ժորժ Դեքրիերի լլուսանկարները, uniFrancefilm կայքում
Ժորժ Դեքրիերի լուսանկարները և ֆիլմոգրաֆիան «Base de données de films francais avec images» կայքում
Ժորժ Դեքրիեր Archived 2016-03-06 at the Wayback Machine.ՏեսանյութԺորժ Դեքրիերի մասնակցությամբ տեսանյութեր
Շխոնհովեն

Շխոնհովեն (հոլ.՝ Schoonhoven ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 6,34 կմ² է, բնակչությունը՝ 12.171 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 13.400 եվրո է։
Միլոսելե

Միլոսելե (ռուս.՝ Милоселье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դորոգոբուժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ֆոնժոնկուս

Ֆոնժոնկուս (ֆր.՝ Fontjoncouse), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 131 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.79 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 27.35 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 650 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 110 կմ հարավ-արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 40 կմ հարավ-արևելք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 85 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 57-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 28: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,1 %: 57 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 43 անձ (24 տղամարդ և 19 կին): Գործազուրկ են եղել 14 անձ (5 տղամարդ և 9 կին): 28 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 13-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Գլան (Շվեյցարիա)

Գլան (ֆր.՝ Gland), քաղաք և համայնք Շվեյցարիայի ֆրանսախոս Վո կանտոնի Նյոնի շրջանում; Այս քաղաքում են գտնվում   Բնության պահպանության միջազգային միության, Վայրի բնության համաշխարհային հիմնադրամի, Ռամսարյան կոնվենցիայի շտաբ-բնակարաններն ու Swissquote ֆինանսական խմբի գլխավոր գրասենյակը։
Գլանն զբաղեցնում է 8.3 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Գտնվում է Ժնևի լճի և Côte տարածաշրջանի միջև։ 
2011 թվականի ապրիլի 4-ից ներառվել է նորովի կազմավորված Նյոնի շրջանի մեջ։
2017 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 13,078, որի 32.1%-ը օտարերկրացիներ էին։ 1999–ից 2009 թվականն ընկած մեկ տասնամյակի ընթացքում բնակչության թվաքանակն աճել է 21.4%-ով (9.5%-ը՝ ներգաղթի, 12%-ը՝ ծնելիության աճի հաշվին)։


== Պատմություն ==
Քաղաքի ներկայիս տարածքում մարդիկ բնակություն են հաստատել դեռևս նախապատմական ժամանակներում։ Հին հռոմեացիների տիրապետության շրջանում այստեղ եղել է Villa Glanis անվանումով ագարակ։ Պատմական փաստաթղթերում բնակավայրն առաջին անգամ հիշատակվել է 994 թվականին՝ որպես de Glans:
1923 թվականին Գլանում անց է կացվել «Յոթերորդ օրվա ադվենտիստներ» կրոնական կազմակերպության եվրոպական բաժանմունքի հավաքը, որտեղ որոշում է ընդունվել՝ ռազմական գործողություններին մասնակցության հարցը թողնել հավատացյալներից յուրաքանչյուրի խղճին ու հայեցողությանը։
Գլանի արևելյան ծայրամասով է անցել 1930-ական թվականներին Ժնևի լճից մինչև Յուրայի լեռներ ձգվող պաշտպանական ամրությունների գիծը, որ ստեղծվել էր արևելքից տանկային ներխուժումը կանգնեցնելու նպատակով։
Բնակավայրը որպես քաղաք սկսել է ձևավորվել միայն 1980-ական թվականների կեսերից, երբ շահագործման է հանձնվել Լոզանը Ժնևին կապող ավտոմայրուղին, որ անցնում է Գլանի մոտով. կտրուկ աճել է բնակչության թվաքանակը, ավելացել են արտադրական ու առևտրական ձեռնարկությունները։


== Պատմամշակութային հուշարձաններ ==
Գլանի մի շարք պատմամշակութային հուշարձաններ ընդգրկված են Շվեյցարիայի համազգային նշանակության պատմամշակութային ժառանգության ցանկում, այդ թվում՝ Լա Ռաջադան՝ վիլլայով հանդերձ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ժողովրդագրություն ==
Քաղաքի բնակչության թվաքանակը պատմական ժամանակի ընթացքում կրել է հետևյալ փոփոխությունները


== Անվանի անձինք ==
Բերթ Բևերլի Բիչ (ծնվ. 1928) - ադվենտիստ աստվածաբան, համալսարանի դասախոս, գրող, բարեգործ
Միխայել Շումախեր (ծնվ. 1969) - «Ֆորմուլա -1» ավտոմրցարշավի յոթնակի չեմպիոնը ապրել է Գլանում գտնվող իր վիլլայում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքէջ
The Toblerone Trail
Զոյա Կոսմոդեմյանսկայա

Զոյա Անատոլևնա Կոսմոդեմյանսկայա (ռուս.՝ Зоя Анатольевна Космодемьянская, սեպտեմբերի 13, 1923(1923-09-13), Օսինո-Գայ, Կիրսանովյան վարչաշրջան, Տամբովի նահանգ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 29, 1941(1941-11-29), Պետրիշչևո (գյուղ, Ռուզսկի շրջան), Q4414263?, Ռուզսկի շրջան, Մոսկվայի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային պարտիզանուհի, Խորհրդային Միության հերոս (1942, հետմահու), ՀամԼԿԵՄ անդամ (1938)։
Սովորել է Մոսկվայի 201-րդ դպրոցում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Նարո-Ֆոմինսկի շրջանում կոմերիտական պարտիզանների հետ անցել է ռազմաճակատի գիծը և հակառակորդի թիկունքում մարտական առաջադրանք կատարելիս բռնվել Պետրիշչևո գյուղի մոտ։ Կախաղան է հանվել 1941 թվականի նոյեմբերի 29-ին Նացիստական Գերմանիայի ներխուժող ստորաբաժանումների դեմ դիվերսիոն անհաջող գործողություններից հետո։
Խորհրդային շրջանում Կոսմոդեմյանսկայային են նվիրվել բազմաթիվ գրական գեղարվեստական գործեր, նրա անունով կոչվել փողոցներ, դպրոցներ։ 1942 թվականից թաղված է Մոսկվայի Նովոդևիչի գերեզմանատանը։


== Տես նաև ==
Տանյա (կտավ)


== Ծանոթագրություններ ==
Որիմն

Որիմն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Հասանմսուրի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոստոպոլի շրջան

Կոստոպոլի շրջան (ուկրաիներեն՝ Костопільський район), շրջան Ուկրաինայի Ռովնոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1940 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կոստոպոլ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1496 կմ²։


== Բնակչություն ==
2005 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 66000 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 44,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Սուխորեչենսկի (Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջան)

Սուխորեչենսկի (ռուս.՝ Сухореченский), ավան Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Մատվեևո-Կուրգանսկի շրջանում։ Մտնում է Մատվեևո-Կուրգանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Սեն Սալվադու

Սեն Սալվադու (ֆր.՝ Saint-Salvadou), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 402 մարդ, բնակչության խտությունը` 25.94 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 15.5 կմ² տարածք։
2016 թվականի հունվարից բնակավայրը Լա Բաստիդ լ'Էվեկ և Վաբր Տիզակ համայնքերի հետ միասին հանդիսանում է Լը Բա Սիգելա համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 510 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 95 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 39 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 229 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 170-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 59։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,2 %։ 170 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 157 անձ (80 տղամարդ և 77 կին)։ Գործազուրկ են եղել 13 անձ (8 տղամարդ և 5 կին)։ 59 անաշխատունակներից 9-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 18-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կուբիլյաս դե Սանտա Մարտա

Կուբիլյաս դե Սանտա Մարտա (իսպ.՝ Cubillas de Santa Marta), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Վալիադոլիդ պրովինցիայում (Կաստիլիա և Լեոն ինքնավար համայնքում)։ Տարածքը կազմում է 24 կմ2։ Բնակչությունը՝ 306 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 25 կմ հեռավորության վրա։
Աղջկա աշտարակ (Տալլին)

Աղջկա աշտարակ (էստ․՝ Neitsitorn, Megede torn), աշտարակ Տալլինի պատի հարավարևմտյան կողմում։ Ընդգրկված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։ Աշտարակում է տեղավորված Տալլինի քաղաքային թանգարանի մասնաճյուղը։
Աշտարակն իր անվանումն ստացել է աշտարակի կապիտան Հինսե Մոգհեի (գերմ.՝ Hinse Meghe) պատվին։ Հետագայում աշտարակի անվանումն ձևափոխվել է, դարձել գերմ.՝ Mägdethurm, Mädchenthurm, որի էստոներեն թարգմանությունից էլ առաջացել է Neitsitorn անվանումը։
Աշտարակը հավանաբար կառուցվել է XIV դարի առաջին քառորդում։ Առաջին անգամ այն հիշատակվում է 1373 թվականին։ Աշտարակի հիմքն ունի շեղանկյան տեսք։ Բարձրությունը 12.5 մ է։ Աշտարակն ունի երեք հարկ։
Լիվոնյան պատերազմի ժամանակ՝ 1577 թվականին, Տալլինը պաշարած ռուսները զգալիորեն վնասել են աշտարակը։ Հետագայում այն վերականգնվել է և մինչև 1626 թվականն օգտագործվել է որպես բանտ։ Հերթական վերակառուցումից հետո՝ 1842 թվականին, աշտարակն սկսել է օգտագործվել որպես բնակելի տուն։
19-րդ դարի վերջից մինչև 20-րդ դարի 60-ական թթ. աշտարակում տեղ էին գտել նկարիչների արվեստանոցներ, այդ թվում՝ Քրիստիան և Պաուլ Ռաուդների արվեստանոցները։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո երկար տարիներ Աղջկա աշտարակում ապրել է անվանի ճարտարապետ Կառլ Բուրմանը։ Ավերված աշտարակն սկսեցին վերանորոգել 1968 թվականին՝ բավականին փոխելով ներքին դիզայնը։ Աշտարակի՝ միջնադարյան Ներքին քաղաքի կողմի պատը դարձրին ապակեպատ։ 1981 թվականին աշտարակում բացվեց «Neitsitorni» հայտնի ռեստորանը։ 2004-2011 թվականներին աշտարակը փակ էր։ Աշտարակի՝ Տալլինի քաղաքային թանգարանին հանձնելուց հետո սկսվեցին նորոգել այն։ Վերակառուցողական հիմնական աշխատանքներն սկսեցին 2012 թ. մայիսին և ավարտվեցին 2013 թ. փետրվարին։ Այդ ընթացքում վերակառուցվեցին աշտարակի չորս հարկերը, Աղջկա ու Տալի աշտարակների անցումը։ Կառուցվեց նոր անցում Աղջկա աշտարակից դեպի Կիկ-ին-դե-Կյոկ աշտարակը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աղջկա աշտարակը դարձել է քաղաքի սեփականություն
Վալկովսկի քաղաքային խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Վալկովսկի քաղաքային խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Валківська міська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վալկովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վալկովսկի քաղաքային խորհրդում բնակվում էր 10 295 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13,19 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 781 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Պերճ Թյուրաբյան

Պերճ Թյուրաբյան (փետրվարի 7, 1950(1950-02-07), Եգիպտոս), բանասեր, թարգմանիչ, գրադարանագետ, երաժիշտ։


== Կենսագրություն ==
Պերճ Թյուրաբյանը ծնվել է Եգիպտոսում 1950 թվականին։ Սովորել է Կահիրեի Մխիթարյան վարժարանում, ապա ֆրանսիական քոլեջում։ 1965 թվականին ներգաղթել է Հայաստան։ Սովորել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական բաժնում։ ԵՊՀ-ում դասավանդել է ֆրանսերեն լեզու և գրականություն։ 1960-ական թվականներին Թյուրաբյանը Հայաստանում սկիզբ առած հեղինակային երգի ներկայացուցիչներից էր։ 1987 թվականին աշխատել է Նյու Յորքի Կոլումբիայի համալսարանի գրադարանում, որտեղ շարունակել է ուսումը և ստացել է գրադարանագիտության մագիստրոսի կոչում։ Այնուհետև աշխատանքի է անցել Նյու Յորքի Հանրային գրադարանում։
Հեղինակային համերգներ է ունեցել Երևանում, Միացյալ Նահանգների, Կանադայի մի շարք քաղաքներում և Փարիզում։
Ֆրանսերենից հայերեն է թարգմանել Շառլ Ազնավուրի երգերը։ 2010 թվականին Երևանում լույս է տեսել «Ազնավուրը՝ հայերեն» ձայներիզը, որի մեջ ընդգրկված են Շառլ Ազնավուրի 13 երգերի հայերեն տարբերակները։ Թարգմանել ու կատարել է հայտնի ֆրանսիացի շանսոնյեների՝ Ժակ Բրելի, Լեո Ֆերեի, Ժորժ Բրասենսի ու Շառլ Ազնավուրի երգերը։


== Գիրք-ձայնապնակներ ==
«Ինչ որ տեղ և մի օր» (իր խոսքերով և երաժշտությամբ)
«Չարենցը երգերում»
«Հայերեն» (արևմտահայ և արևելահայ)
«Անունդ» (Վահան Թեքեյանի բանաստեղծություններով)
«Թռչնահոգի» (պոլսահայ բանաստեղծներ՝ Զարեհ Խրախունու և Զահրատի խոսքերով)


== Թարգմանություններ ==
«Թարգմանչաց արվեստ» շտեմարան։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պերճ Թյուրաբյանի պաշտոնական կայքը
Ժողովածու (2354)

Ժողովածու (2354), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 2354 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1688 թվականին Գրիգոր երեց գրիչի կողմից։ Ստացողը եղել է Սիմէոն արքեպիսկոպոսը։ Գրված է թղթի վրա, որն ունի 15.5×10.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 290 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 24բ, 283բ և այլուր, հետագայի՝ 1բ (18-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Քրողք (Գր. Տաթևացի, Յակ. Ղրիմեցի)։
Նախերգանք քարոզից։
Յորդորակ օրհնութեան։
Սիմ. Ջուղայեցւոյ Քերականութիւն։
Արիստակիսի գրչի Վերլուծութիւն բացերևապէս բառից և բայից։
Պատմութիւն պղնձէ քաղաքին։
Մանունք։


== Ծանոթագրություններ ==
Դարվինյան աղվես

Դարվինյան աղվես (լատ.՝ Lycalopex fulvipes), աղվեսի տարատեսակ, որը հայտնաբերել է Չարլզ Դարվինը։ Այն երկար ժամանակ համարվում էր հարավամերիկյան գորշ աղվեսի տարատեսակ, սակայն կատարված անալիզները ցույց տվեցին, որ այս կենդանին առանձին տիպ է իրենից ներկայացնում։ Այս աղվեսը հանդիպում է միայն Չիլիում։


== Ծագում ==

Դարվինյան աղվեսը առաջին անգամ հայտնաբերվել է Դարվինի կողմից։ 1834 թվականին բնագետ Չարլզ Դարվինը ուսումնասիրություններ անելու նպատակով գտնվում էր Չիլիում։ Չիլիական կղզեխմբում նա առաջին անգամ հայտնաբերեց այս կենդանուն։ Սկզբնական ուսումնասիրություններից հետո նա ենթադրեց, որ աղվեսին նման այս կենդանին չէր պատկանում կենդանիների որևէ դասի, այլ ներկայացնում էր առանձին տեսակ։ Չնայած իր այս ենթադրությանը, գիտնականները դարվինյան աղվեսին դասեցին հարավամերիկյան գորշ աղվեսի տարատեսակների շարքը։ Դարվինի ուսումնասիրությունները ցույց տվեցին, որ այս աղվեսը գայլի հեռավոր բարեկամ էր և լիովին աղվես չէր։ Նրա կատարած գրառումներից կարելի է գտնել վկայություններ այս կենդանու պահվածքի մասին։ Ըստ Դարվինի, այս աղվեսը շատ հետաքրքրասեր էր և կարող էր ժամերով ուսումնասիրել մարդկանց։ Աղվեսը նույնիսկ թույլ է տվել Դարվինին իր ետևից քայլել։ Այս տեսակը մինչ Դարվինի ժամանելը ուսումնասիրված չէր։
Այս աղվեսը իր չափսերով ավելի փոքր է, քան աղվեսի մյուս տեսակները։ 1990 թվականին մայրցամաքում գտնվել են դարվինյան աղվեսներ, ապացուցելով, որ աղվեսը Չիլիական կղզեխմբի բնաշխարհիկ չէ։ 1996 թվականին կատարած անալիզները ցույց տվեցին, որ սովորական աղվեսը և դարվինյան աղվեսը ունեն տարբեր ԴՆԹ կառուցվածք, այսինքն նրանք առանձին կենդանիներ են։ Դարվինյան աղվեսի ամենամոտ հարազատը համարվում է սեկուրյան աղվեսը։
Այս աղվեսը սովորական աղվեսից տարբերվում է իր համեմատաբար փոքր ոտքերով, փոքր գլխիկով, մուգ մազածածկով, ավելի ամուր ատամնաշարով և ծնոտի կառուցվածքով։ 
Դարվինյան աղվեսի Չիլիական կղզեխումբ ժամանելը կախված է այն փաստով, որ Պլեիստոցենի դարաշրջանի վերջում կղզեխումբը առանձնացած չէր հիմանական մայրցամաքից։ Առանձնացումը տեղի է ունեցել մոտ 15 հազար տարի առաջ, երբ Սառցե Դարաշրջանի սառույցները հալվելով բարձրացրին ծովի մակարդակը։ Այսպիսով աղվեսները մնացել են առանձնացած կղզում։


== Արտաքին բնութագիր ==
Դարվինյան աղվեսը չափսերով բավական փոքր կենդանի է։ Նա ունի կարճ ոտքեր և կշռում է երկուսից չորս կիլոգրամ։ 
Մորթին գորշ գույնի է, իսկ գլուխը և ականջները՝ կարմրավուն։


== Սնունդը ==
Դարվինյան աղվեսը սնվում է տարբեր տեսակի մանր կենդանիներով, սուղուններով և միջատներով։ 
Նա երբեմն սնվում է մրգերով և հատապտուղներով և ավելի քիչ թռչուններով և երկկենցաղներով։ 
Նրանք որսի են դուրս գալիս հիմնականում գիշերը։


== Պահպանումը ==
Դարվինյան աղվեսը ապրում է միայն Հարավային Ամերիկայի տրոպիկական անտառներում։ Նրան կարելի է գտնել Չիլիում և Չիլիական կղզեխմբում։ Քլոեի կղզում ապրում են մոտ 250 այսպիսի աղվեսներ, իսկ հիմնական մայրցամաքում՝ մոտ 70։ Դարվինյան աղվեսը գյուղատնտեսությանը վնաս չի հասցնում։ Այս կենդանուն հիմնական թշնամիները հանդիսանում են փողոցային շները, որոնք կարող են նրանց վարակել մահացու հիվանդություններով։ 
Դարվինյան աղվեսը պահպանվում է հատուկ կենդանիների պահպանման ծրագրով։
Ջամբազ Ներքին

Ջամբազ Ներքին, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում էր Արդահան քաղաքից 45 կմ արևելք, Ծովակ Հյուսիսո լճից հյուսիս, Կուր գետի աջակողմյան վտակներից մեկի ափին։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին ուներ 380 բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
1943 թվականը գրականության մեջ


== Մրցանակներ ==


=== Միջազգային ===
Գրականության Նոբելյան մրցանակ - չի տրվել


=== ԽՍՀՄ ===
Ստալինյան մրցանակ գրականության բնագավառում՝
Գեղարվեստական արձակ
Առաջին աստիճան - Ալեքսեյ Տոլստոյ («Ճանապարհ դեպի Գողգոթա» եռապատում), Վանդա Վասիլևսկայա ( «Ծիածան» վիպակ)
Երկրորդ աստիճան - Պավել Բաժով («Մալաքիտե զարդատուփ»), Լեոնիդ Սոբոլև ( պատմվածքների ժողովածու «Ծովային հոգի»)։
Քնարերգություն՝
Առաջին աստիճան - Մաքսիմ Ռիլսկի (բանաստեղծությունների ժողովածու «Слово про рiдну матiр», «Свiтова зоря», և «Мандрiвка в молодiсть» պոեմ), Միխայիլ Իսակովսկի (հանրահայտ երգերի տեքստեր)։
Երկրորդ աստիճան - Մարգարիտա Ալիգեր («Զոյա» պոեմ)
Դրամատուրգիա՝
Առաջին աստիճան - Ալեքսանդր Կորնեյչուկ («Ճակատ» պիես), Լեոնիդ Լեոնով («Ներխուժում» պիես)։
Երկրորդ աստիճան - Կոնստանդին Սիմոնով («Ռուս մարդիկ» պիես)։


=== ԱՄՆ ===
Պուլիտցերյան մրցանակ՝
«Գեղարվեստական ստեղծագործություն` գրված ամերիկյան գրողների կողմից» - Էպտոն Սինկլեր, «Վիշապի ատամները»
«Դրամատիկական ստեղծագործություն թատրոնի համար» - Տորնտոն Ուայլդեր, «Մահվան եզրին»
«Պոեզիա» — Ռոբերտ Ֆրոսթ, բանաստեղծությունների ժողովածու «Ծառ-վկան»


=== Ֆրանսիա ===
Գոնկուրյան մրցանակ - Մորիուս Գրու, «Մարդու անցումը»
Ռենոդո մրցանակ - Անդրե Սուբիրան, J'étais médecin avec les chars
Ֆեմինա մրցանակ - չի տրվել


== Գրքեր ==


=== Վեպեր ===
«Վարդանանք» - Դերենիկ Դեմիրճյանի վեպը (առաջին հատորը հրատարակվել է 1943 թ., երկրորդ հատորը՝ 1946 թ.)
«Նավը լեռան վրա» - Կոստան Զարյանի վեպը (վեպի վերամշակված տարբերակը լույս է տեսել 1963 թ.)
«Առաքյալը» - Շոլոմ Աշի վեպը
«Վախի գերատեսչություն» - Գրեմ Գրինի վեպը
«Ուլունքախաղ» - Հերման Հեսսեի վերջին վեպը
«Ամառային ճանապարհորդություն» - Տրումեն Կապոտեի վեպը
«Նա մահացավ որպես լեդի» - Ջոն Կարի վեպը


=== Փոքր արձակ ===
«Գրեմլիններ» - Ռոնալդ Դալի մանկական գիրքը
«Փոքրիկ իշխանը» - Անտուան դը Սենտ Էքզյուպերի


=== Պիեսներ ===
Առաքինի պոռնիկ - Ժան-Պալ Սարտր
Եվ ոչ ոք չի մնացել - Ագաթա Քրիստիի պիեսը
Շվեյկը երկրորդ համաշխարհային պատերազմում - Բերթոլդ Բրեխտի պիեսը


=== Քնարերգություն ===
Պոեմ առանց հերոսի - Աննա Ախմատովայի պոեմը
«Ди бройне бестие» - Լեյզեր Վոլֆի պոետական ժողովածուն
«Հայերգություն» - Վահան Թեքեյանի բանաստեղծությունների ժողովածուն


== Ծնվել են ==
ապրիլի 30 - Փոլ Ջենինգս, ավստրալիացի գրող։
մայիսի 7 - Փիթեր Քերի, ավստրալիացի գրող, Բուկերովյան մրցանակի դափնեկիր։
հուլիսի 16 - Ռեյնալդե Արենաս, կուբացի գրող և դրամատուրգ։


== Մահացել են ==
հուլիսի 28 - Բեատրիս Փոթեր, բրիտանացի գրող (ծ. 1866)։
Զապել Եսայան - հայ գրող, թարգմանիչ, հրապարակագիր (ծ. 1878)
Սկոնե

Սկոնե (շվեդերեն՝ Skåne), նահանգ Շվեդիայի հարավային մասում, պատմական Գետալանդ շրջանում։
Պրովինցիայի սահմանները գործնականորեն զուգատիպում են ժամանակակից Սկոնե (լեն) վարչական միավորի սահմանների հետ, միայն լենայի մի աննշան մաս համընկնում է Հալանդի շրջանի հետ։


== Աշխարհագրություն ==

Սկոնեն սահմանակից է Հալանդի, Սմոլանդի, Բլեքինգեի շրջաններին, ունի մուտք դեպի Բալթիկ ծով։ Դանիայից բաժանվում է Էրեսունի նեղուցով։
Լանդշավտը կազմավորվել է Սառցե դարաշրջանի վերջում, որի ժամանակ շրջանի ամբողջ տարածքը ծածկված էր սառույցով։ Գործնականորեն շրջանի ամբողջ տարածքը դաշտային է, ինչը առանձնացնում է այն Շվեդիայի ողջ տարածքից, որտեղ գերակշռում են անտառները և մեծաթիվ ջրամբարներ։ Սկոնեի տարածքում չկան լեռներ, փոքրաթիվ բլուրեներ, անտառներ և լճեր։ Հյուսիս-արևմուտքից հարավ-արևելք ձգվում են ցածր թմբեր, ծածկված տերևային անտառներով, որը ավելի վաղ մինչև 1997 թվականը կազմել է սահման Մալմեխուսի և Կրիստիանստադի (լեն) միջև։
Ամենաբարձր կետը Հորստ Սեդերոսենն է 212մ, ամնացածր կետը գտնվում է Կրիստիանստադ քաղաքում է 2.7մ ծովի մակարդակից ցածր։
Ազգային պարկերը՝ Դալբյու-Սեդերսկուգ, Սեդերոսեն, Ստենսխուվուդ։
Դաշտավայրերի հողը բերքատու է, ինչը հանդիսանում է կարևոր գործոն ամբողջ Շվեդիայի համար։ Երկրի գյուղացիական տնտեսության մեծ մասը կենտրոնացած է հենց Սկոնեում։
Խոշոր քաղաքները՝ Մալմյո, Հելսինգբորգ, Լունդ, Կրիստիանստադի, Լանդսկրունա


== Պատմություն ==
Սկոնեն երկար ժամանակ պատկանել է Դանիային։ Շրջանը ծաղկում է ապրել Դանիայի թագավորությունում XI դարի։ Այս ժամանակաշրջանում Սկոնեի տարածքը բաժանված էին երկու թեմի՝ Լունդ և Դալբյու։ Դանիայի թագավոր Սվեն II Էստրիդսենը Դալբյույում ունեցել է սեփական նստավայր։ Նրա կառավարման ժամանակ հենց այնտեղ սկսեցին կառուցել վանքեր ու եկեղեցիներ։
Համաձայն 1658 թվականի Ռոսկիլդեի խաղաղության համաձայնագրի Սկոնեն անցավ Շվեդիային։ Երկու տար անց Կոպենհագենի հաշտության պայմանագրով Բորնհոլմ կղզին վերադարձվեց Դանիային։


== Հայտնի մարդիկ ==
Սկոնեում ապրել և մեծացել են շատ հայտնիներ, նրանց թվում են՝

Պեր-Ալբին-Հասոն, Շվեդիայի վարչապետ 1932—1936, 1936—1946
Մարի Ֆրեդրիկսոն, երգչուհի, Roxette խմբի սոլիստ
Հելենա Յուսեֆսոն, երգչուհի, Sandy Mouche խմբի սոլիստ
Կրիստոֆեր Լունդկվիստ, երաժիշտ, պրոդյուսեր
Զլատան Իբրահիմովիչ և Հենրիկ Լարսոն, ֆուտբոլիստներ
Մաքս ֆոն Սյուդով, դերասան
Մորգան Տոֆտ, գրող, դերասան, երաժիշտ, նկարիչ, ռեժիսոր
Ֆրանց Գունար Բենգտսոն, գրող, ուրվագծագիստ, պոետ


== Կարիերան աստղագիտությունում ==
(460) Սկանիա աստերոիդը համարվում է Սկոնեի պարծանքը, հայտնաբերված 1900 թվականին, նվիրված 1904 թվականին Լունդ քաղաքում աստղագետների համաժողովին։


== Տես նաև ==
Շվեդիայի նահանգներ
Սկանիա
Շվեդիայի վարչական բաժանումները


== Հղումներ ==
Տուրիստական կայք
Սկոնե լենի կառավարումը(շվեդ.)(անգլ.)
http://www.skane.se/(շվեդ.)


== Քաղաքներ ==
Մալմյո
Խալդան

Խալդան (ադրբ.՝ Xaldan), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Եվլախի շրջանում։
Նույն անվանումով ընդգրկված է եղել Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Արեշի գավառում։


== Տես նաև ==
Արեշ-Հավարիքի բարբառ


== Ծանոթագրություններ ==
Կոտելնիցա

Կոտելնիցա (ուկրաիներեն՝ Котельниця), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Վոլովեցի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կոտելնիցա գյուղում բնակվում էր 444 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1428 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 310,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բոլոր ուրախ վայրերը

«Բոլոր ուրախ վայրեր» (անգլ.՝ All the Bright Places), ամերիկյան դեռահասական ռոմանտիկ դրամա, որը նկարահանվել է 2020 թվականին՝ ռեժիսոր Բրեթ Հեյլի, սցենարիստներ՝ Ջենիֆեր Նիվենի և Էլիզաբեթ Հաննայի կողմից՝ Նիվենի համանուն վեպի հիման վրա։ Գլխավոր դերերում են Էլ Ֆենինգը, Ջասթիս Սմիթը, Ալեքսանդրա Շիփը, Քելի Օ՚Հարան, Լամար Ջոնսոնը, Վիրջինիա Գարդները, Ֆելիքս Մալարդը, Սոֆիա Հասմիկը, Քիգան-Մայքլ Քեյը, Լյուկ Ուիլսոնը։
Ֆիլմը թողարկվել է 2020 թվականի փետրվարի 28-ին Նեթֆլիքսում։


== Սյուժե ==
Վիոլետի և Թեոդորի պատմությունը, ովքեր հանդիպում և պայքարում են իրենց անցյալի հուզական և ֆիզիկական սպիների հետ։ Նրանք գտնում են, որ նույնիսկ ամենափոքր բաները կարող են ինչ-որ բան նշանակել։


== Դերերում ==


== Արտադրություն ==
2018 թվականի հոկտեմբերին ֆիլմի դերասանական կազմին միացան Ալեքսանդրա Շիփը, Քիգան-Մայքլ Քեյը, Լյուկ Ուիլսոնը, Քելի Օ'Հարան, Վիրջինիա Գարդները, Ֆելիքս Մալարդը, Լամար Ջոնսոնը և Սոֆիա Հասմիկը, իսկ Նեթֆլիքսը հանդես եկավ որպես դիստրիբյուտոր։ Նկարահանումները սկսվել են 2018 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Օհայո նահանգի Էլիրիա քաղաքում ։


== Թողարկում ==
Ֆիլմը թողարկվել է 2020 թվականի փետրվարի 28-ին ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բոլոր ուրախ վայրերը(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«Բոլոր ուրախ վայրերը»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Վաթեռլոո

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վաթեռլոո (այլ կիրառումներ)Վաթեռլոո (վալ.՝ Waterlộ, ֆր. և նիդ.՝ Waterloo), մունիցիպալիտետ Բելգիայի Բրաբանտ նահանգում։ Բրյուսելից 20 կմ հարավ։ Բնակչությունը՝ ▲30 174 մարդ (հունվարի 1, 2018)։
Նշանավոր է 1815 թվականի հունիսի 18-ին նրա մոտ տեղի ունեցած ճակատամարտով։ Ճակատամարտը տեղի է ունեցել Նապոլեոն I-ի բանակի և անգլա-հոլանդա-պրուսական զորքերի միջև։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուստավ Ադոլֆի գիմնազիա

Գուստավ Ադոլֆի գիմնազիա (էստ․՝ Gustav Adolfi Gümnaasium), Էստոնիայում ներկայումս գործող ամենահին հանրակրթական դպրոց։ Հիմնադրվել է 1631 թ.-ի փետրվարի 16-ին Տալլինի հին քաղաքում։ Ունի ավելի քան 1000 աշակերտ։


== Պատմություն ==
1629 թ.-ին Շվեդիան գրավեց Լիվոնյան, և շվեդական թագավոր Գուստավ 2-րդը հրամայեց գրավյալ տարածքներում բացել ուսումնական հաստատություններ։ Այդ ժամանակ հիմնադրվեց նաև Գուստավ Ադոլֆի գիմնազիան, որի հանդիսավոր բացումը կայացավ 1631 թ.-ի հունիսի 6-ին։ 1890—1917 թթ.-ին գիմնազիան կոչվում էր Նիկոլայ 1-ին, 1917—1923 թթ.-ին՝ Տալլինյան արական գիմնազիա, ԽՍՀՄ ժամանակ՝ Տալլինի № 1 միջնակարգ դպրոց։


== Արտաքին հղումներ ==
Gustav Adolfi Gümnaasiumi koduleht Դպրոցի պաշտոնական կայք։


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի եկեղեցի

Սուրբ Միքայել հրեշտակապետ եկեղեցի, ռուսական ուղղափառ եկեղեցի-ժամատուն Հայաստանի Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում, Կումայրու հին գերեզմանոցի՝ ներկայիս Գորկու զբոսայգու շրջակայքում՝ «Պատվո Բլուր» հարթակում։ Ընդգրկված է Գյումրիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։


== Պատմություն ==
Ժամատուն-եկեղեցին կրում է Միքայել հրեշտակապետի անունը։ Ժամատունը կառուցվել է տեղական սև սրբատաշ քարով։ «Պլպլան ժամ» է կոչվում շողշողացող թիթեղյա գմբեթի պատճառով։ Եկեղեցին օծվել է 1886 թվականին Վրաստանի հույն-ռուսական ուղղափառ եկեղեցու արքեպիսկոպոս Պողոսի կողմից։ 1920 թվականին խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո ժամատունը փակվել է։ 1980-ականներին ծառայել որպես հայ-ռուսական բարեկամության թանգարան։ 1988 թվականի երկրաշարժից կառույցը վնասվել է և ոչնչացել են ցուցադրության նմուշները։ 1997 թվականին ժամատունը դարձել է Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի անվամբ ռուսական ուղղափառ եկեղեցի։ Ժամատունը չափերով մեծ չէ, հորինվածքը կենտրոնագմբեթ է։ Եկեղեցին քառակուսի հատակագծով շինություն է, դրսի կողմից չորս անկյուններին միացած հաստ, աստիճանաբար նեղացող հենապատերով։ Հարավային և հյուսիսային կողմերից աստիճանները տանում են դեպի երկու մուտքեր, որոնցից օգտագործվում է միայն դեպի բակ բացվող դուռը։ Եվս մեկ դուռ կա ժամատան արևմտյան կողմից։


== Պատվո բլուր ==

«Պատվո բլուրը» (Холм Чести) կառուցվել է 1856 թվականին Կովկասյան կորպուսի գլխավոր հրամանատար գեներալ Նիկոլայ Մուրավյովի հրամանով։
2010 թվականին «Պատվո բլուրը» վերանորոգվում է և վերաբացվում է նաև Սուրբ Միքայել հրեշտակապետի ռուսական ուղղափառ եկեղեցի-ժամատունը։ Եկեղեցին գերեզմանատան հետ կազմում է մի ամբողջական համալիր, որը կառուցված է ՌԴ Ուլյանովսկ քաղաքի ճարտարապետ Օլեգ Վլադիմիրովի նախագծով։ Մինչ համալիրի վերանորոգումը եկեղեցու տարածքի հողատարածքը զբաղեցված էր եղել երկրաշարժին կացարաններ կորցրած գյումրեցիների տնակներով։ Վերանորոգումից հետո համալիրի տարածքում՝ պատի դիմաց, որի վրա փորագրված են 155 զոհերի անունները, կանգնեցվել է 13 մ բարձրությամբ հուշակոթող՝ «Կարսի ամրոցի գրավման ժամանակ զոհվածների հիշատակին» խորագրով (քանդակագործ՝ Բորիս Միկեշին)։ Սա 1910 թվականին Կարսում կանգնեցված հուշակոթողի կրկնօրինակն է՝ բացառությամբ թուրքական կիսալուսնով դրոշի։


== Պատվո բլուրի հայ եկեղեցին ==

Պատվո բլուրի տարածքում եղել է հայկական եկեղեցի, որի մասին ոչ մի հիշատակություններ չկան։ Եկեղեցու գոյության մասին է վկայում միայն 1880-ականների նկարը, երբ դեռ Պատվո բլուրում չէր կառուցվել Պլպլան ժամը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Տես նաև ==
Գյումրիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պլպլան Ժամ
St. Nikolai the Wonderworker Church
Ժոզեֆ Մերի

Ժոզեֆ Մերի   (ֆր.՝ Joseph Méry; հունվարի 21, 1797(1797-01-21), Այգալադներ, Մարսել, Ֆրանսիա և Մարսել, Ֆրանսիայի մետրոպոլիս, Ֆրանսիա - հունիսի 17, 1866(1866-06-17), Փարիզ), ֆրանսիացի լրագրող, վիպասան և բանաստեղծ։
Ա. Բարտելեմի  հետ միասին նա գրել է քաղաքական երգիծանք, աշխատել է «Նեմեսիս» երգիծական շաբաթաթերթում։ Սրամիտ, կրակոտ երևակայության միջոցով և շատ ընթերցող ունենալու  շնորհիվ Մերին իր ժամանակներում մեծ ժողովրդականություն էր վայելում։


== Ստեղծագործություն ==
Նրա գլխավոր ստեղծագործություններ։

«Բանաստեղծական մեղեդիներ» (1853; гугл-скан);
«Նապոլեոնը Իտալիայում» (1859; скан);Վեպեր

«Իտալական կյանքի տեսարաններ» (изд. 1837),
«Լոնդոնյան գիշերներ» (скан),
«Սերը ապագայում» (изд. 1856),
«Հեվա» (скан),
«Նիզամի պատերազմը» (1847; изд. 1870),
«Ֆլոիդա» (изд. 1844;
«Անդրե Շենիեր» (1850; изд. 1868);
«Փարիզյան հարսանիք» (1848)Կատակերգություններ

«Տիեզերքը և տունը»,
«Իսկական կանանց ակումբ»,
«Աննկատ այրին»,
«Ամուսնության քննություն»,
«Երկու ճակատները»,
«Միլիոնների փեսացուն»;Դրամաներ

«Երեխայի զամբյուղը»,
«Քաջ Գուսմանը» և այլն


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Claudin, «Méry, sa vie intime etc.» (Париж, 1868).


== Արտաքին հղումներ ==
«Мери, Жозеф»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Жозеф Мери на сайте Французской национальной библиотеки.
Արջաորս

«Արջաորս», Հովհաննես Թումանյանի պատմվածքներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի այս պատմվածքի գրման ստույգ ժամանակը հայտնի չէ։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1899 թվականին Թիֆլիսում լույս տեսած «Աղբյուրի․ մատենադարան» շարքի «Հովհաննես Թումանյան» ժողովածում՝ չորս այլ գրվածքների հետ («Տխուր զրույց» «Կտակ», «Արծիվն ու կաղնին»)՝ «Լոռվա խոզարածների կյանքից» ենթավերնագրով։ Առաջին այս փոփոխակը գրված է Լոռու բարբառով, որի բնագիրը տրվում է իբրև տարբերակ։ Հետագայում պատմվածքը վերամշակվել է, վերածվել գրական լեզվի և տպագրվել 1909 թվականին «Լուսաբեր» դասագրքում (3-րդ տարի, (էջ 153-158)։
Ինքնագիրը չի պահպանվել։ Գրության ժամանակը հայտնի չէ։ 1913 թվականին հեղինակը վերստին անդրադարձել է պատմվածքին, կատարել նոր շտկումներ և վերջնական տեսքի բերելով հրատարակվել 1913 թվականին Լուսաբեր դասագրքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Արտակարգ բյուջե

Արտակարգ բյուջե, պետական դրամական եկամուտների և ծախսերի հատուկ նախահաշիվ։ Բյուջեի բաժանումը սովորականի և արտակարգի արհեստական բնույթ ունի, քանի որ արտակարգ բյուջեի մեջ մտնում են այնպիսի եկամուտներ և ծախսեր, որոնք կարող էին մնալ նաև սովորական բյուջեում։ Բուրժուական կառավարությունները օգտագործում են բյուջեի այսպիսի բաժանում՝ պետության իրական ֆինանսական վիճակը, պակասորդը, այս կամ այն ծախսերի իսկական չափը քողարկելու համար։ ՍՍՀՄ–ում արտակարգ բյուջե գոյություն չունի, նախահեղափոխական Ռուսաստանում օրինականացված արտակարգ բյուջեի կազմումը վերացվեց սովետական իշխանության օրոք՝ 1919 թվականին։ Այդ ժամանակից ի վեր սովետական բյուջեի համար հետևողականորեն իրագործվում է պետական բյուջեի միասնականության սկզբունքը։
Շամո-մզրե

Շամո-մզրե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Իվանովկա (գյուղ, Դաոլեկանովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻվանովկաԻվանովկա (ռուս.՝ Ивановка, բաշկիրերեն՝ Ивановка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Դաոլեկանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 737 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լարիանո

Լարիանո (իտալերեն՝ Lariano), քաղաք Իտալիայում, տեղակայված է Լացիո մարզի Հռոմ գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 12189 մարդ (2008 թվական),խտությունը կազմում է 451 մարդ/քառ. կմ։ Զբաղեցնում է 27 քառ. կմ։ Փոստային ինդեքս — 40, հեռախոսային կոդ — 06։
Սուրբ Եվրասիան (իտալ.) հարգվում է որպես կոմունայի հովանավոր։ Տոնը նշվում է մայիսի վերջին կիրակի օրը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության դինամիկան։


== Վարչական կենտրոն ==
Հեռախոս։ 06 96499204
Էլեկտրոնային հասցե։ info@comune.lariano.rm.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.lariano.rm.it


== Հարևան քաղաքներ ==
Սոսսե-լե-Պեն, Ֆրանսիա, 1980 թվական
Վիկտորիա, Ռումինիա, 2007 թվական


== Ծանոթագրություններ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայքը (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Ռյաբիկի (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Ռյաբիկի (ռուս.՝ Рябики), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(5089) Նադերնա

(5089) Նադերնա (անգլ.՝ Nadherna), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,793235 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5692 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,0172 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1705,14 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211127 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,01° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5089) Նադերնա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Տայբոն Ագորդինո

Տայբոն Ագորդինո  (իտալերեն՝ Taibon Agordino), կոմունա Իտալիայում։ Տեղակայված է Վենետո մարզում, Բելունո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1772 մարդ (2007), բնակչության խտություն՝ 20 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 89 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 32027։ Հեռախոսային կոդ՝ 0437:


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Lady (EXID-ի երգ)

«Lady» (անգլ. թարգմանաբար՝ «Օրիորդ»; կորեերեն՝ 위아래; ռոմ։ naeilhae, lit. «Tomorrow»), հարավկորեական գըրլ բենդ EXID-ի կողմից ձայնագրված սինգլը։


== Թրեք լիստ ==


== Չարթեր ==


== Հաղթանակներ ==


=== Երաժշտական ծրագրեր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Մաթիա Դե Շիլյո

Մաթիա Դե Շիլյո (իտալերեն՝ Mattia De Sciglio, հոկտեմբերի 20, 1992(1992-10-20), Միլան, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է գալիս Միլան ակումբի և Իտալիայի ազգային հավաքականի կազմում։


== Կարիերա ==


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբում ===
Թարմացվել է մայիսի 18-ին 2014 թ.։

1Եվրոգավաթների վիճակագրությունը դա ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգան է։ 2Այլ մրցաշարը Իտալիայի սուպերգավաթն է։ 


=== Միջազգային ===
Թարմացվել է հունիսի 24-ին 2014 թ.:


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբում ===
ՄիլանՖուտբոլի Իտալիայի սուպերգավաթ։ 2011


== Արտաքին հղումներ ==
Դե Շիլյոյի պրոֆիլը Միլան ակումբի պաշտոնական կայքում
Ստելիոս Յաննակոպուլոս

Ստիլիանոս (Ստելիոս) Յաննակոպուլոս (հուն․՝ Στέλιος (Στυλιανός) Γιαννακόπουλος, հուլիսի 12, 1974(1974-07-12) կամ հունիսի 12, 1974(1974-06-12), Աթենք, Հունաստան), հույն ֆուտբոլիստ ու մարզիչ, որը որպես կիսապաշտպան հանդես է եկել Հունաստանի հավաքականի կազմում։


== Կարիերա ==
Մասնագիտական ​​կարիերան սկսել է 1992 թվականին «Էթնիկոս Աստերաս» ակումբում, 1993 թվականին տեղափոխվել է «Պանիիլիակոս» ֆուտբոլային ակումբ, որտեղ անցկացրել է 3 մրցաշրջան։ 1996 թվականի ամռանը տեղափոխվել է «Օլիմպիակոս», որի կազմում հետագայում 7 անգամ դարձել է Հունաստանի չեմպիոն, նվաճել Հունաստանի գավաթը, մասնակցել Չեմպիոնների լիգային և ճանաչվել Հունաստանի լավագույն ֆուտբոլիստ։ 2003 թվականին միացել է անգլիական «Բոլթոն Ուոնդերերս» թիմին, որի կազմում դարձել է Լիգայի գավաթի խաղարկության ֆինալիստ և խաղացել մինչև պայմանագրի ավարտը 2008 թվականին։ 2008 թվականի սեպտեմբերի 23-ին մեկամյա պայմանագիր է կնքել «Հալլ Սիթի» ֆուտբոլային ակումբի հետ։
Հունաստանի ազգային հավաքականի կազմում իր դեբյուտը կատարել է 1997 թվականի մարտի 12-ին Կիպրոսի ազգային հավաքականի դեմ խաղում։ 2004 թվականի Եվրոպայի առաջնությունում թիմի հիմնական խաղացողներից մեկն էր։ Մասնակցել է նաև 2008 թվականի Եվրոպայի առաջնությանը։


== Նվաճումներ ==
ՕլիմպիակոսՀունաստանի չեմպիոն (7), 1996/97, 1997/98, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2001/02, 2002/03
Հունաստանի ֆուտբոլի գավաթակիր 1998/99Բոլթոն ՈւոնդերերսՖուտբոլային լիգայի գավաթակիր 2003/04Հունաստանի հավաքականԵվրոպայի չեմպիոն 2004
Հունաստանի լավագույն ֆուտբոլիստ 2003


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ցուցանիշները soccerbase.com կայքում (անգլ.)
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Վիճակագրությունը National Football Teams կայքում(անգլ.)
Ալտավիլլա Միլիչա

Ալտավիլլա Միլիչա (իտալերեն՝ Altavilla Milicia) կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Պալերմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5257 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 229 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 23 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 90010։ Հեռախոսային կոդը՝ 00091։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ madonna della milicia: Քաղաքի տոնը նշվում է սեպտեմբերի 8-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Արցախյան պատերազմի արտացոլումը հեռուստատեսությամբ

Արցախյան պատերազմի արտացոլումը հեռուստատեսությամբ , Ղարաբաղյան շարժման սկզբնափուլում առանձին հեռուստալրագրողներ իրենց հրապարակումներում անդրադարձել են Երևանում և Ստեփանակերտում տեղի ունեցող իրադարձություններին, օրդերատիվ հեռուստասյուժեներով հերքել Կենտրոնական հեռուստատեսությամբ (Մոսկվա) հեռարձակվող Շարժումը «ծայրահեղականների» և «ազգայնամոլների» և այլ պիտակներով որակող պատվիրված սյուժեներն ու ռեպորտաժները։ Երևանի «Մայրաքաղաք» ծրագրի լրագրողներ Ա. Հովհաննիսյանը, Տ. Ռշտունին, Ա. Կարապետյանը, Ս. Գասպարյանը, Կ. Վանյանը, Կ. Դանիելյանը, Վ. Հակոբյանն իրենց հեռուստասյուժեներով լուսաբանել են Երևանում և Ստեփանակերտում ծավալվող իրադարձությունները։ 1989 թվականին կամավոր կամ գործուղումով ԼՂՀ են մեկնել լրագրողներ Գ. Սիմոնյանը, Ն. Գրիգորյանը, Ռ. Միրզոյանը, Բ. Կարապետյանը, Կ. Խումարյանը, Կ. Յալանուգյանը, Է. Սախինովը, Վ. Նազարյանցը և լուսաբանել ու վավերագրել են ԼՂՀ-ում ընթացող քաղաքական գործընթացներն ու ռազմական գործողությունները։ Շատ սյուժեներ ցուցադրվել են նաև արտասահմանյան հեռուստաալիքներով՝ օտարին ներկայացնելով Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմի դրդապատճառներն ու անկախացող Հայաստանի քաղաքական տեսակետները։ 1990 թվականին Մոսկվայի, ժնևի և Նյու Յորքի հեռուստաընկերությունները ցուցադրել են Բ. Կարապետյանի «Սումգայիթյան ալիքներ», «Բռնագաղթ» և «Խորհրդային զինվորի ճակատագիրը Լեռնային Ղարաբաղում» հեղինակային տեսաֆիլմերը։ 1991 թվականին հայ հեռուստալրագրողներին միացել է բուլղարուհի Ց. Պասկալևան։ «Ինչ է նշանակում տեղահանում» ռեպորտաժով նա ներկայացրել է խորհրդային բանակի անմիջական մասնակցությունը Շահումյանի շրջանի հայկական բնակավայրերի բռնագաղթին։ Նրա սյուժեները և ռեպորտաժները հեռարձակվել են Սի-էն-էն, Ռոյթեր, Անտեն-2, ՌՏՌ և Բուլղարիայի ազգային հեռոատաընկերությունների ծրագրերով։ 1994 թվականից ՀՀ հանրային հեռուստատեսությունում իր կայուն տեղն ունի ՀՀ ՊՆ «Զինուժ», իսկ ԼՂՀ-ում՝ ՊԲ «Գոյամարտ» ծրագրերը։
Զինադադարից հետո հնարավոր է դարձել փաստական տեսանյութերի հիման վրա վերաիմաստավորել Ղարաբաղյան շարժման և պատերազմի դեպքերն ու իրադարձությունները։ 1998 թվականից ՀՀ հանրային հեռուստատեսությամբ եթեր է հեռարձակվում «Հուշամատյան» պարբերական անոնսակնթարթը. մեկ րոպե տևողությամբ այդ շարքը, ներկայացնելով զոհված ազատամարտիկների դիմանկարները, ծննդյան և զոհվելու տարեթվերը, զուզորդվում է ձայնային՝ «Բարձոսցրու գլուխդ, զինվոր, բաց հոգնած կոպերդ, քո սխրանքն անմար է, քո անունը՝ մեր սրտերում» քառատող կանչով։ ՀՀ և ԼՂՀ տարբեր հեռուստաընկերություններ («Արմենիա», «Երկիր մեդիա», «Ցայգ» և այլն) առանձին ծրագրերով պարբերաբար եթեր են հեռարձակում Ղարաբաղյան պատերազմի մասին պատմող սյուժեներ, հեռուստաֆիլմեր։
Շատախ (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Շատախ (այլ կիրառումներ)Շատախ, Ասպական, գետ Հայկական լեռնաշխարհում, Բաթման գետի ձախ վտակը (Արևմտյան Տիգրիսի համակարգ)։ Երկարությունը մոտ 70 կմ է։ Սկիզբ է առնում Խաչառաջ լեռնաշղթայի Սիմսար լեռան հարավարևելյան լանջից, հոսում խոր, անտառապատ ձորով դեպի հարավ-արևմուտք։ Սնումը խառն է, հորդանում է գարնանը։
Love Yourself

«Love Yourself», կանադացի երգիչ Ջասթին Բիբերի Purpose չորրորդ ստուդիական ալբոմի երգերից։ «Love Yourself» երգը՝ որպես սինգլ, թողարկվել է Def Jam Recordings լեյբլով, 2015 թվականի նոյեմբերի 9-ին։ Երգի հեղինակներն են Ջասթին Բիբերը, ինչպես նաև Էդ Շիրանը և Բեննի Բլանկոն։ Սինգլը գլխավորել է բրիտանական UK Singles Chart հիթ-շքերթը, ինչպես նաև Ավստրիայի, Դանիայի, Իռլանդիայի, Նիդերլանդների, Նոր Զելանդիայի, Նորվեգիայի, Շվեյցարիայի չարթերը, իսկ ԱՄՆ-ում այն եղել է երկրորդ տեղում (Billboard Hot 100)։


== Կարծիքներ ==
Երգը հիմնականում ստացել է դրական կարծիքներ երաժշտական քննադատների և առցանց քննադատությունների կողմից, ինչպես օրինակ Էմի Դեյվիդսոնը Consequence of Sound-ից և Լի Գրինբլաթը Entertainment Weekly ամսագրից, երգն անվանել են ալբոմի լավագույն սիրային երգը։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Շիպինկի

Շիպինկի (ուկրաիներեն՝ Шипинки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շիպինկի գյուղում բնակվում էր 858 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1256 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 683,12 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ասիվ Վոժ (Ասիբ Յուի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ասիվ Վոժ (այլ կիրառումներ)Ասիվ Վոժ (ռուս.՝ Асыв-Вож), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Ասիբ Յու գետի ձախ ափին՝ 73 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 12 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դոնի Ռոստով ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200112103000016385
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103001638
Ավազանի կոդը — 03.02.02.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Բժշկարան (412)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բժշկարան (այլ կիրառումներ)Բժշկարան (412), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 412 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17 դարում։ Ձեռագիրը կազմված է 34 թերթից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 31,5 x 20.5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 242 թերթից։ Գրված է միասյուն, երկսյուն, նոտրգիրով։ Կազմը՝ կաշվեպատ ստվարաթուղթ դրոշմազարդ։


== Բովանդակություն ==
Դեղագիր (հայատառ պարսկերեն)
Ամիրդովլաթի Ամասիացւոյ Զօրութիւն դեղերոյն
Ախրասլատին (անծանոթ հեղինակ)


== Ծանոթագրություններ ==
Կրուազիյ (Կալվադոսի գավառ)

Կրուազիյ (ֆր.՝ Croisilles), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2009 թվականի դրությամբ կազմում է 488 մարդ, բնակչության խտությունը` 47.70 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 210 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 22 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 312 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 249-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 63։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 79,8 %։ 249 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 233 անձ (126 տղամարդ և 107 կին)։ Գործազուրկ են եղել 16 անձ (5 տղամարդ և 11 կին)։ 63 անաշխատունակներից 23-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 17-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==