armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Քո ճակատագրի համար

«Քո ճակատագրի համար» (ռուս.՝ «За твою судьбу»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանվել է 1972 թվականին Օդեսայի կինոստուդիայում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է խորհրդային աղջկա՝ Թամարա Մեդնիկովայի (Թերեզա Սավչենկո) ճակատագրի մասին։ Նա ֆրանսիացիների կողմից ազատ է արձակվել Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբարից։ Տարիներ անց նա դստեր հետ գալիս է իր պատմական հայրենիք՝ իմանալու իր ընտանիքի ճակատագիրը և բուժելու դստերը։


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Կինոդրամատուրգ Եվգենի Օնոպրիենկոն «Քո ճակատագրի համար» ֆիլմի սցենարում Թերեզա Սավչենկոյի դերը գրել է հատուկ իր կնոջ՝ դերասանուհի Մարգարիտա Կրինիցինայի համար։ Բայց Օդեսայի կինոստուդիայի գեղարվեստական խորհուրդը դերասանուհուն չի հաստատել դերի համար։ Այս իրադարձությունը դերասանուհին չափազանց ծանր է տարել, փորձել է թունավորվել ացետոնով (նրան ժամանակին փրկել է իր ամուսինը՝ Օնոպրիենկոն։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 1973թվականին մայիսի 14-ին։
Տեսարանների մի մասը նկարահանվել է Չերկասսկի մարզի Սմելյանսկի շրջանի Սունկի գյուղում։


== Դերերում ==
Ելենա Կոզելկովա – Թերեզա Սավչենկո (Թամարա Մեդնիկովա)
Լեոնիդ Դյաչկով – Ֆեոդոր
Զինաիդա Դեխտյարյովա – Տատյանա
Իրինա Սանպիտեր – Մարի Լուիզ
Ալեքսանդր Գորբատով – Ֆեդչենկո
Վլադիմիր Օլեքսեենկո – Օխրիմ
Յուրի Գորոբեց – Մատվեյ
Վյաչեսլավ Ժարիկով – Վոլոդյա
Նատալյա Սանկո – Վերկա
Օ․ Ալեքսեևա – Կատյա
Վարվառա Կարգինովա – Շանիյաթ
Բեքսոլթան Տուլատով – Չերմեն
Վիտալի Դորոշենկո – Յուրի Գավրիլովիչ
Նեոնիլա Գնեպովսկայա – Դարյա Սեմյոնովնա
Պ. Կոբրժիցկի – ոստիկան
Նատալյա Վասաժենկո – բուժքույր Նատաշա (լուսագրերում աղջկա ազգանունը նշված է)
Պյոտր Արժանով – էպիզոդ
Վալենտինա Իվաշովա – էպիզոդ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Եվգենի Օնոպրիենկո
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Տիմուր Զոլոև
Բեմադրող օպերատոր՝ Ֆեոդոր Սիլչենկո
Բեմադրող նկարիչ՝ Մուսա Պանաևա
Կոմպոզիտոր՝ Միրոսլավ Սկորիկ
Հնչյունային օպերատոր՝ Վ. Ֆրոլկով
Ռեժիսոր՝ Ն. Մանն
Օպերատոր՝ Ե. Կոզինսկի
Զգեստների նկարիչ՝ Ն. Շևչենկո
Գրիմ՝ Զ. Գուբինա
Մոնտաժող՝ Էտնա Մայսկայա
Խմբագիր՝ Լ. Դոնեց
Հնչում է ուկրաինական ռադիոյի նվագախմբի երաժշտությունը, դիրիժոր՝ Վ. Գնեդաշ
Տնօրեն՝ Լ. Վոլչկով


== Մրցանակներ ==
1973 - Ելենա Կոզելկովայի մրցանակ Ալմաթիի 6-րդ համամիութենական կինոփառատոնում «Մրցանակներ դերասանական աշխատանքի համար» անվանակարգում
1973 - Երկրորդ մրցանակ Երկրորդ պլանի կնոջ դերակատարման համար (Զինաիդա Դեխտյարյովա) Ալմաթիի 6-րդ համամիութենական կինոփառատոնում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«За твою судьбу» RUSKINO.RU կայքում
 «Քո ճակատագրի համար» ֆիլմը   Օդեսայի կինոստուդիայի պաշտոնական կայքում
Արամ Գյուրջյան

Արամ Սմբատի Գյուրջյան (հունիսի 13, 1980(1980-06-13), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռեժիսոր, դերասան, հոգեբանական գիտությունների թեկնածու (2005)։


== Գործունեությունը ==
1997 թվականին ավարտել է Երևանի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան միջնակարգ դպրոցը, 2002 թվականին՝ կարմիր դիպլոմով՝ Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետը, 2005 թվականին՝ նույն համալսարանի ասպիրանտուրան։
2005 թվականին պաշտպանել է ատենախոսություն և ստացել հոգեբանական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։ 2012 - 2014 թվականներին աշխատել է ՀՀ մշակույթի նախարարությունում, եղել է ՀՀ մշակույթի նախարարության ժամանակակից արվեստի վարչության պետի տեղակալը։
2015-2020 թվականներին աշխատել է Երևանի քաղաքապետարանում որպես գլխավոր մասնագետ-ռեժիսոր։ 
Հեղինակ կատարող է, հանրապետական և միջազգային մրցույթների դափնեկիր։ Աշխատել է հեռուստատեսությունում, դասախոսում է Խաչատուր Աբովյանի անվան Հայկական Պետական Մանկավարժական Համալսարանում։


== Ֆիլմեր ==
Նկարահանվել է «Կյանքի գինը» (Կարլոս Երեմիչ), «Վերջին ցանկություն» (Սուրեն), «Կյանքի գինը 2» (Կարլոս Երեմիչ), «Հրեշտակների դպրոցը» (Քննիչ) հեռուստանովելներում, «Առավոտյան աղոթք» ֆիմում (Մելիքյան)։


== Հրատարակել է ==
Կատվազգիներ։ Երևան, 1999։
Ընտանի կենդանիներ։ Երևան, 1999։
Հեռուստահաղորդումների ներգործությունը հասարակության մեջ սոցիալական և բարոյաքաղաքական ոչ համարժեք դիրքորոշումների և համոզմունքների ձևավորման վրա։ Երևան, 2005։
Գայլը։ Երևան, 2009։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ընկալման հոգեբանական յուրատիպությունը հեռուստալսարանի տարբեր խմբերի կողմից(չաշխատող հղում)
Ալանսի

Ալանսի (էստ․՝ Alansi), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կիուե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 24 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Բյոյուք լիման

Բյոյուք լիման, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Տրապիզոնի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Տրապիզոնի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վիկինգ Վիկ

Վիկինգ Վիկ (անգլ.՝ Vic the Viking), Գերմանիայի և Ֆրանսիայի համատեղ արտադրությմաբ լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ՝ հիմնված «Վիկինգ Վիկ» մուլտսերյալի (2013), ինչպես նաև նրա նախատիպ ճապոնական «Վիկինգ Վիկը» մուլտսերիալի (1974-1975) վրա, որը իր հերթին Ռուներ Յոնսոնի «Vicke Viking» (1963) նույնանուն հեքիաթի էկրանավորումն է։


== Սյուժե ==
Պատանին, որի անունն Վիկ է, չնայած իր փոքր հասակին, միշտ երազել է գնալ հեռավոր նավարկության, ճիշտ ինչպես իր հայրը՝ վիկինգների ազդեցիկ կլանի առաջնորդը։ Եվ ահա ճակատագիրը հնարավորություն է տալիս Վիկին իրեն դրսևորելու, երբ նրա մայրը ընկնում Լոկի աստծո ոսկե գերության մեջ։ Որպեսզի հանի չարագուշակ հմայքները, անփորձ վիկինգին սպասվում է գնալ հրապուրիչ և վտանգավոր ճանապարհորդության դեպի աստվածների քաղաք Ասգարդի դարպասները։


== Դերերը հնչյունավորեցին ==
Դեքլան Միլե-Հոուվել՝ Վիկ
Ռոլաանդ Բիրն՝ Սնոր
Թիմ Բենտինկ՝ Թժուրե
Քոնրադ Բյոշերզ՝ Գիլբի
Ջոն Շենսեր՝ Փոկս
Սիմոն Ֆելոուս՝ Գորմ
Օուեն Ֆրոստ՝ Լոքի/Լեյֆ
Դեվիդ Գուջ՝ Ուրոբե
Մայքլ Գենրետի՝ Թոր
Մեթ Քելի՝ Ուլմե


== Մարքեթինգ ==
«Վիկինգ Վիկ» անիմացիոն ֆիլմի տեղայնացված թրեյլերը համացանցում հրապարակվել է 2019 թվականի նոյեմբերի 18-ին ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ելանցի

Ելանցի (ռուս.՝ Еланцы), գյուղ Ռուսաստանի Իրկուտսկի մարզի Օլխոնսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4006 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Violeta

«Violeta»,  (կորեերեն՝ 비올레타), հարավկորեա-ճապոնական գըրլ բենդ IZ*ONE-ի երգը։ Այն թողարկվել է 2019 թվականի ապրիլի 1-ին։


== Չարթեր ==


== Հաղթանակներ ==


=== Երաժշտական ծրագրերի հաղթանակներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Գեդեոն Ավագյանց

Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավագյանց ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Գեդեոն Մովսեսի Ավագյանց (ապրիլի 12, 1919(1919-04-12), Սամարղանդ, Turkestan Autonomous Soviet Socialist Republic, Խորհրդային Ռուսաստան - հուլիսի 9, 1984(1984-07-09), Դոնի Ռոստով, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ռադիոֆիզիկոս, ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր (1958), պրոֆեսոր (1960), ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից-անդամ (1965)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1919 թվականի ապրիլի 12-ին Սամարղանդում։ Միջնակարգ կրթությпւն ստանալուց հետո ընդունվել է Տաշքենդի պետական համալսարան, որն ավարտել է 1942 թվականին։ 1948-1950 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի Մոսկվա Պ. Լեբեդևի անվան ֆիզիկայի ինստիտուտի ասպիրանտ։ 1950 թվականին, պաշտպանելով թեկնածուական ատենախոսություն, վերադարձել է Տաշքենդ և աշխատանքի անցել Ուզբեկստանի ԳԱ ֆիզիկատեխնիկական ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող կիսահաղորդիչների ֆիզիկայի բնագավառում։ 1956֊1965 թվականներին ղեկավարել է Տաշքենդի պետական համալսարանի տեսական ֆիզիկայի ամբիոնը։ 1958 թվականին պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն։ 1960 թվականին նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։ 1965 թվականին ընտրվել է ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ և տեղափոխվել Երևան։ Նա ԵՊՀ-ում հիմնադրել է կիսահաղորդիչների և դիէլեկտրիկների ֆիզիկայի ամբիոնը, որը համատեղությամբ ղեկավարել է մինչև
1972 թվականը և 1975֊1977 թվականները։ Այդ տարիներին նա համալսարանի կիսահաղորդչային նյութերի և սարքերի ֆիզիկայի պրոբլեմային լաբորատորիայի գիտական ղեկավարն էր, 1965-1984 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԱ ռադիոֆիզիկայի և էլեկտրոնիկայի ինստիտուտի կիսահաղորդչային էլեկտրոնիկայի բաժնի վարիչը և կիսահադորդիչների գծով գիտական խորհրդի ղեկավարը։


== Գիտական գործունեություն ==
Գիտական գործունեության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում ուժեղ էլեկտրական դաշտերի առկայությամբ կիսահաղորդիչներում էլեկտրոնների տաքացման և սառեցման երևույթների հետազոտումը։
Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են բացասական դիմադրnւթյամբ սարքերում ընթացող ֆիզիկական երևույթներին, հզոր տրանզիստորների նախագծման ֆիզիկական սկզբունքներին և դրանց հաշվարկներին։ Տ-դիոդների բնագավառում իր աշակերտների հետ կատարած աշխատանքները ստացել են լայն գիտական ճանաչում։ Հզոր տրանզիստորների նախագծման և ԵՊՀ֊ում դրանց փորձնական նմուշների իրականացման գործում նրա աշխատանքները հիմք են հանդիսացել Հայաստանի ռադիոէլեկտրոնային արդյունաբերության մեջ այդ ուղղության զարգացման համար։
Ավելի քան 250 գիտական աշխատանքների ու մի քանի գյուտերի հեղինակ է։ Հրատարակել է «Կիսահաղորդիչների ֆենոմենոլոգիական տեսություն» (ռուսերեն, Ե., 1960) մենագրությունը։ Նրա ղեկավարությամբ պաշտպանվել է թեկնածուական ավելի քան 20 ատենախոսություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Auswärtsspiel

Auswärtsspiel, գերմանական Die Toten Hosen խմբի 12-րդ ստուդիական ալբոմն է, թողարկվել է 2002 թվականի հունվարի 28-ին։ Գերմանիայի և Ավստրիայի չարթերում ալբոմը զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը, իսկ Շվեյցարիայում՝ երրորդ տեղը։


== Երգացանկ ==
"Du lebst nur einmal (vorher)" − 2:09
"Schlampe (nachher)" − 3:01
"Was zählt" − 4:37
"Auswärtsspiel" − 2:35
"Cokane in My Brain" − 3:22 (Dillinger cover)
"Graue Panther" − 2:52
"Tier" − 1:14
"Kanzler sein..." − 3:26
"Das Mädchen aus Rottweil" − 3:18
"Dankbar" − 2:53
"Nur zu Besuch" − 4:29
"Daydreaming" − 3:10
"Steh auf, wenn du am Boden bist" − 3:51
"Amanita phalloides" − 2:27
"Depression Deluxe" − 3:09
"Schwimmen" − 3:33
"Venceremos - Wir werden siegen" − 3:26
"Kein Alkohol (ist auch keine Lösung)!" − 3:49


=== 2007 թ. վերաթողարկման բոնուսային երգեր ===
 "Drüber reden" – 1:42
 "Schöner warten" – 3:58
 "Im Meer" – 3:42
 "Leben im Bildausschnitt" – 3:05
 "Hirnfick (Futter für die Fische)" – 3:17
 "Das Leben ist schwer, wenn man dumm ist" – 3:39


== Սինգլներ ==
Ալբոմից թողարկվել է 4 սինգլ։

Was zähltWas zählt
Hängt ihn höher – 2:37
Drüber reden – 1:42
Schöner warten – 3:57Kein Alkohol (ist auch keine Lösung)!Kein Alkohol (ist auch keine Lösung)!
Wie man Kaninchen macht
Im Meer – 3:41Steh auf, wenn du am Boden bistSteh auf, wenn du am Boden bist
Leben im Bildausschnitt – 3:06
Dankbar – Live – 2:46
Call of the Wild – Live – 3:11Nur zu BesuchNur zu Besuch
Runaway Train Driver – 3:12
Hirnfick (Futter für die Fische) – 3:14
Nur zu Besuch (Instrumental) – 3:18


== Ձայնագրել են ==
Կամպինո – վոկալ
Անդրեաս վոն Հոլսթ – կիթառ
Միխաել Բրայթքոփֆ – կիթառ
Անդրեաս Մոյրեր – բաս-կիթառ
Ֆոմ Ռիչի – հարվածային
Թիմ Քրոսս - ստեղնային
Հանս Շթայնգեն - դաշնամուր (11)


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբոմի երգերի խոսքերը Archived 2010-11-22 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Տիռվայիե

Տիռվայիե (էստ․՝ Tõrvajõe), գյուղ Էստոնիայի Իդա-Վիրումաա նահանգի Վայվառա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 39 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Քոլդուել շրջան (Լուիզիանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քոլդուել շրջան (այլ կիրառումներ)Քոլդուել շրջան (անգլ.՝ Caldwell Parish), ԱՄՆ Լուիզիանա նահանգի 64 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.401 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.132 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կոլումբիա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1838 թ.։
Սվիրիդոնովկա (գյուղ, Կրասնոարմեյսկի շրջան)

Սվիրիդոնովկա (ուկրաիներեն՝ Свиридонівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրասնոարմեյսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Սվիրիդոնովկա գյուղում բնակվում էր 35 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գեարջիկ

Գեարջիկ, գյուղ Արևելյան Հայաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Զանգեզուրի գավառում։


== Բնակչություն ==
1908 թվականին գյուղն ունեցել է 196 ադրբեջանցի բնակիչ։


== Տես նաև ==
Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ճաճիեթ

Ճաճիեթ (վրաց.՝ ჭაჭიეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Գուրիայի մարզի Չոխատաուրի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 160 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 185 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Չոխատաուրի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Հարևան Լանչխութի շրջանով անցնում է Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ նավահանգիստը Փոթին է, իսկ ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Արամ Ղարիբյան (այլ կիրառումներ)

Արամ Ղարիբյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Արամ Սերոբի Ղարիբյան - հայ նկարիչ, քանդակագործ։
Արամ Հենրիկի Ղարիբյան - ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ Նախագահի գլխավոր խորհրդական։
Սան Ժորժի (պանիր)

Սան Ժորժի (պորտ.՝ queijo São Jorge), կոշտ կամ կիսակոշտ պանիր, որն արտադրվում է Սան Ժորժի կղզում, որը Ազորյան կղզիների մաս է կազմում։ Այս պանիրը պատրաստում է կովի պաստերացված կաթից։ Պանրի քաշը կազմում է 7-12 կգ, ունի մուգ դեղին գույն, որը երբեմն պատված է պարաֆինով։ Սան Ժորժի պանիրը սկսեցին արտադրել Ազորյան կղզիների գաղութացումից հետո։ Կղզում կառուցեցին գործարան, որը XVIII դարում մատակարարվեց ամբողջ կղզուն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
EU PDO Status — S.Jorge
Պորտուգալիայի պանիրներ Archived 2010-09-27 at the Wayback Machine.
Մուվաժի

Մուվաժի (ռուս.՝ Муважи), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 454 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոգաչևո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌոգաչևոՌոգաչևո (ռուս.՝ Рогачево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 140 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուրխոխի

Սուրխոխի (ռուս.՝ Сурхохи), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Նազրանովսկի շրջանում


== Աշխարհագրություն ==
Գետաբերանը տեղակայված է Սունժա գետի աջ ափում՝ 88,5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 9 կմ է, ավազանի տարածքը 239 կմ2 է։ Գետի ակունքը գտնվում է Սուրխախի գյուղի մոտ։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կասպից ծովի արևմտյան հատվածի ավազանային շրջանին, գետի ենթաավազանը բացակայում է, գետի գետային ավազանը Կասպից ծովից մինչև Տերեկա և Վոլգա գետերն են։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 07020001112108200005451
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 108200545
Ավազանի կոդը - 07.02.00.011
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 08
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 2


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զանազան

Զանազան, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն զանազան բառից, որ թեև այժմ «տեսակ-տեսակ» իմաստն ունի, բայց Ոսկեդարյան հայերենում նշանակում էր «գեղեցիկ, չքնաղ», և այս իմաստն է որ ներկա է նաև այս անվան մեջ։ Գործածվել է 17-18-րդ դարերում։ Հիշատակվել է 1655, 1666, 1684, 1796 թվականներին։ Ամենաուշ ձևերից է Զանեզանը, որը հիշատակվել է 1801 թվականին։ Անվան կրճատ ձևերն են՝ Զան կամ Զանի։


== Ծանոթագրություններ ==
Մակսիմովկա (գյուղ, Սախնովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄակսիմովկաՄակսիմովկա (ուկրաիներեն՝ Максимівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1920 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Մակսիմովկա գյուղում բնակվում էր 252 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,5 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 504 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յուրի Ղամբարյան

Յուրի Ստեփանի Ղամբարյան (Ղամբարով, հունիսի 10 (22), 1850 կամ 1850, Թիֆլիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1926, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), հայ իրավաբան, սոցիոլոգիական ուղղության ներկայացուցիչ, իրավագիտության պրոֆեսոր (1884)։
ԵՊՀ-ի առաջին ռեկտոր (1919-1920)։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Թիֆլիսում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է ծննդավայրում։ Այնուհետև ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և 1884 թվականին դարձել նույն համալսարանի պրոֆեսոր՝ անընդմեջ պաշտոնավարելով մինչև 1899 թվականը։
1899 թվականին հրատարակել է «Гражданское право», «Вещное право» (ч. 1-2, СПб) աշխատությունը։ 1899 թվականին լույս տեսած հասարակական-իրավաբանական գիտությունների ժողովածուի առաջին համարում տպագրվել է Յուրի Ղամբարյանի «Право в его основных моментах» ուսումնասիրությունը։ Մեծ արձագանք է գտել նաև 1910 թվականին նույն ժողովածուում հրատարակված «Свобода и ее гарантии» (т. 1, СПб) աշխատությունը։ Նա «Գրանատ» հանրագիտական բառարանի խմբագրական խորհրդի անդամ էր։
1900 թվականին եռանդուն մասնակցություն է ունեցել Փարիզում հումանիտար գիտությունների ռուսական բարձրագույն դպրոցի հիմնադրմանը, դասախոսել Բրյուսելի համալսարանում։ 1906-1911 թվականներին եղել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի քաղաքացիական իրավունքի ամբիոնի վարիչ և մշակել ու հրատարակել է քաղաքացիական իրավունքի դասընթացը՝ «Курс гражданского праба» (т. 1, ч. общая, СПб., 1911) և այլ արժեքավոր աշխատություններ։ Ռուսական աղբյուրներում հիշատակվում և մեծարվում է որպես Ռուսաստանի սոցիոլոգիական դպրոցի հիմնադիր։ Այնուհետև վերադարձել է Թիֆլիս և ղեկավարել Վրաստանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը։


== ԵՊՀ ռեկտոր ==
1919 թվականին ՀՀ կառավարությունը կարողացավ իրականացնել ազգային համալսարան ունենալու գաղափարը։ Համալսարանի կազմակերպիչ-ռեկտոր առաջադրվեց Յուրի Ղամբարյանը։ Նա Հայաստանում աշխատեց 1919 թվականի հուլիսից մինչև 1920 թվականի դեկտեմբերը։ Այդ կարճ ժամանակում նա ահռելի գործ կատարեց՝ լուծելով նորաբաց համալսարանի առանցքային հիմնահարցերը, կարողացավ ապահովել համալսարանի գիտական ներուժը, հավաքագրել հիմնադիր պրոֆեսորներին, ստեղծել բարձրորոկ աշխատակազմ։ Նա Նա հանրապետության արտաքին գործոց նախարարության միջոցով դիմեց Հայաստանի դիվանագիտական ներկայացուցիչներին ԱՄՆ-ում, Անգլիայում, Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Կ. Պոլսում, Ավստրիայում ու Պարսկաստանում՝ կազմակերպել կամավոր նվիրատվությունների հանգանակում և համալսարանի գրադարանի համար ձեռք բերել գրքեր թե՛ գիտական հիմնարկներից և թե՛ մասնավոր անձանցից։
1920 թվականի նոյեմբերի 29-ին Հայաստանում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո փոխվեցին համալսարանի դիմագիծն ու ծրագրերը, և նախկին աշխատակազմը ռեկտորի հետ միասին ազատ արձակվեց։ Յ. Ղամբարյանը ստիպված էր վերադառնալ Թիֆլիս։ Այդ պահից, ցավոք, պատմությունը լռում է նրա մասին։


== Գրականություն ==
Կենսագրական հանրագիտարան, Երևան, ԵՊՀ հրատարակչություն, 2009, էջ 13-14։
Ով ով է. Կենսագրական հանրագիտարան, Երևան, Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, 2005, էջ 706-707։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալապուրսկայա

Ալապուրսկայա (ռուս.՝ Алапурская), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2011 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 85 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սուկուլովո (այլ կիրառումներ)

Սուկուլովո, կարող է վերաբերել՝

Սուկուլովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Դյուտյուլինսկի շրջանի կազմում։
Սուկուլովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Երմեկեևսկի շրջանի կազմում։
Տորուն (գյուղ, Մեժգորեի շրջան)

Տորուն (ուկրաիներեն՝ Торунь), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Մեժգորեի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տորուն գյուղում բնակվում էր 1 344 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(8370) Վանլինդտ

(8370) Վանլինդտ (անգլ.՝ Vanlindt), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1991 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Էրիկ Էլստի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,565521 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2493 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8818 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1500,93 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,239851 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 11,26° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8370) Վանլինդտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վաղ երեկո

«Վաղ երեկո» («Taperaa mahana», «Իրիկնադիմի ժամ»), ֆրանսիացի նկարիչ Պոլ Գոգենի նկարը Էրմիտաժի հավաքածուից։ Մտնում է նրա նկարների տահիտական ցիկլի մեջ։
Նկարում պատկերված է վեց կանանցից բաղկացած մի խումբ, որոնք նստած են ծառի տակ և զրուցում են, կանանցից մեկի կողքին պառկած է շունը, ևս երեք կանայք նրանց կողքից գնում են տարբեր ուղղություններով։ Նկարի աջ և ձախ անկյուններում ծառերի արանքից երևում են հյուղակները։ Առաջին պլանում կռվում են երկու աքաղաղ։ Աջից ներքևում Գոգենը գրել է նկարի տահիտերեն անվանումը՝ Taperaa mahana, նաև  դրել է ստորագրությունը և ամսաթիվը՝ P Gauguin — 92։ Շուրջ 2 սմ լայնությամբ կտավի մի մասը բոլոր կողմերից թեքված է եզրերի վրա. հավանաբար նկարը Ֆրանսիա է ուղարկվել գլանափաթեթ արված և վաճառքի է պատրաստվել արդեն Փարիզում եղած ժամանակ։
Էրմիտաժի արևմտաեվրոպական արվեստի բաժնի գիտաշխատող արվեստագիտության դոկտոր Ա. Գ. Կոստենևիչը նշում էր․ 

Նկարը ստեղծվել է 1892 թվականին Տահիտիում։ Տահիտիում Գոգենի կյանքը ուսումնասիրող Բենգտ Դանիելսոնը աջում գտնվող շինությունը նույնականացնում Գոգենի՝ Տաիտիում գտնվող սեփական տան խոհանոցի հետ, որը մի անգամ չէ, որ պատկերել է նկարիչը, օրինակ՝ «Տահիտական գյուղ քայլող կնոջով» Կարլսբերգի՝ Կոպենհագենում գտնվող Նոր քանդակաքարերի ժողովածուից․ այս նկարից ամբողջությամբ կրկնված են նաև սև շորով քայլող կնոջ և նստած կանանց կերպարները։ Ինքը՝ Գոգենը, բազմիցս անդրադարձել է ծառերի տակ նստած և զրուցող կանանց սյուժեին, հայտնի են նրա աշխատանքները «Զրույց (Les Parau Parau)»՝ Էրմիտաժից և «Շշուկով ասված խոսքեր (Parau parau)»՝ Եյլի համալսարանի արվեստի պատկերասրահից։
Գոգեն մահից հետո նկարը երկար ժամանակ եղել է նրա ընտանիքի սեփականությունը։ 1928 թվականին այն ցուցադրվել է Լոնդոնի Նեդլերի պատկերասրահում, որտեղ այն գնել է արդյունաբերող և հավաքորդ Օտտո Կրեբսը։ Կտավը պահպանվել է Վեյմարի մոտ գտնվող Կրեբսի հոլցդորֆյան կալվածքում, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կրեբսի հավաքածուն թաքցվել է հատուկ սարքավորված չհրկիզվող պահարանում, որը կառուցվել է կալվածքի տնտեսական շինություններից մեկի տակ։ 1945 թվականին Հոլցդորֆը զբաղեցված էր Խորհրդային զորքերով, Կրեբսի կալվածքում տեղակայված էր Գերմանիայում խորհրդային ռազմական վարչությունը։ Հավաքածուն հայտնաբերվել և տեղում նկարագրվել է խորհրդային ռազմավարային թիմերի կողմից, որոնք զբաղվում էին արվեստի գործեր հավաքելով և դրանք ԽՍՀՄ արտահանելով, որից հետո ուղարկվել է պետական Էրմիտաժ, որտեղ երկար ժամանակ պահվել է պահուստներում և հասանելի չի եղել լայն հանրությանը և անգամ ուսումնասիրողներից շատերին, ավելին՝ Արևմուտքում կարծել են, որ Կրեբսի հավաքածուն ոչնչացել է Երկրորդ աշխարհամատի ժամանակ, իսկ նկարը հայտնի է եղել միայն սև-սպիտակ լուսանկարով, որը պահպանվում էր Լոնդոնում՝ Կուրտոյի արվեստի ինստիտուտում։

Նկարը հանրությանը ցուցադրվել է միայն 1995 թվականին ռազմավարի արվեստի էրմիտաժյան ցուցադրությունում։ 2001 թվականից այն պատկանում է Էրմիտաժի մշտական էքսպոզիցիաների թվին և 2014 թվականի վերջից ցուցադրվում է Գլխավոր շտաբի շենքում՝ Սերգեյ Շուկինի և Մորոզով եղբայրների հիշատակի պատկերասրահում։
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Մերի Լու Ուիլյամս

Մերի Լու Ուիլյամս (անգլ.՝ Mary Lou Williams, մայիսի 8, 1910(1910-05-08)[…], Ատլանտա - մայիսի 28, 1981(1981-05-28)[…], Դարեմ, Հյուսիսային Կարոլինա, ԱՄՆ), ամերիկացի ջազային դաշնակահար, կոմպոզիտոր և գործիքավորող։ Իր կարիերայի ընթացքում գրել և գործիքավորել է հարյուրավոր ստեղծագործություններ և ձայնագրել ավելի քան հարյուր սկավառակ(78,45 պտույտով և երկարահունչ)։
Մերի Լուն եղել է տաղանդավոր  դաշնակահար հրաշամանուկ։ Դեռ մանկուց՝ 1920-ական թվականներին,  սկսել է ելույթներով հանդես գալ, և նրա երկար ու արդյունավետ երաժշտական կարիերան  տևել է տասնյակ տարիներ։ Միևնույն ծամանակ Մերի Լու ՈՒիլյամսը հարմարվել է երաժշտական ոճերի փոփոխմանը՝ իր ողջ կարիերիայի ընթացքում աշխատելով սվինգի, բլյուզի, բիբոփի ժանրերում, իսկ հավատքի գալով՝ իր երգացանկում ավելացրել է նաև հոգևոր երաժշտություն։ Տասնամյակներ շարունակ նրան հաճախ անվանել են մեծագույն կին երաժիշտ։


== Սկավառակագրություն ==
Նայել «Mary Lou Williams § Discography» անգլերեն բաժինը:


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Buehrer, Theodore E., ed. (2013). Mary's Ideas: Mary Lou Williams's Development as a Big Band Leader. Music of the United States of America (MUSA) vol. 25. Madison, Wisconsin: A-R Editions.
Kernodle, Tammy L. Williams, Mary Lou // Grove Art Online.


== Արտաքին հղումներ ==
Мэри Лу Уильямс на сайте AllMusic
Биография Мэри Лу Уильямс Archived 2015-02-07 at the Wayback Machine. на сайте Biography.com
Биография
Биография Мэри Лу Уильямс на сайте Rat Haus
Биография Мэри Лу Уильямс на сайте PBS
Материалы по теме «Мэри Лу Уильямс» на сайте NPR
Биография Мэри Лу Уильямс на сайте ejazzlines.com
Օմար Ռահման

Օմար Ռահման (արաբ․՝ شيخ عمر عبدالرّحمٰن‎‎, մայիսի 3, 1938(1938-05-03), Դակահլիա, Եգիպտոսի թագավորություն - փետրվարի 18, 2017(2017-02-18), Butner, Granville County), գլխավորապես «Ալ-Ջամա ալ-Իսլամիա» և «Ալ Ջիհադ» ահաբեկչական կազմակերպությունները ներկայացնող եգիպտացի իսլամիստների հոգևոր առաջնորդ և կրոնական ուսուցիչ։


== Կենսագրություն ==
Մանկուց կույր է եղել։ Նա ակտիվորեն ներգրավված է եղել Եգիպտոսի հասարակական-քաղաքական կյանքում։
1960-ականների վերջին և 1970-ականների սկզբին նա կտրուկ հականասերական ​​դիրքորոշում է ընդունել։ Նա քարոզում էր, որ բարեպաշտ մահմեդականը չպետք է աղոթի Եգիպտոսի նախագահ Նասերի փրկության համար, ինչի համար 1970-ի սեպտեմբերին նա առաջին անգամ ձերբակալվել է և բանտարկվել, բանտում անցկացրել է ութ ամիս։ 1973-1977 թվականներին նա քարոզում էր Ասյութում, որը դարձել էր իսլամական արմատականների հենակետը, իսկ 1977-1980 թվականներին՝ Սաուդյան Արաբիայում, որտեղ նա հրատարակում էր ֆաթվաներ (ցուցումներ), որոնք կոչ էին անում սպանել ղպտիներին և Եգիպտոսի նախագահ Սադաթին։
1981 թվականին Սադաթի սպանությունից հետո, Ռահման ձերբակալվել է և երեք տարի անցկացրել է բանտում։ Արդարացվել է Սադաթի սպանությանը մասնակցության մեղադրանքով։ 1991 թվականին Աբդուլ-Ռահմանի նկատմամբ խոշտանգումների համար Կահիրեի դատարանը նրան հրամայել է փոխհատուցում վճարել $10,000: Ձերբակալվել է 1986 թվականինէ Ասուանի բունտը սադրելու համար, սակայն շուտով արդարացվել է։ Աբդուլ-Ռահմանը աֆղանական պատերազմի ընթացքում բազմիցս այցելել է Պակիստան։
1980-ականների երկրորդ կեսին երկու անգամ այցելել է Միացյալ Նահանգներ, այցելել Սաուդյան Արաբիա, բազմիցս` Պակիստան, որտեղ հանդիպել է իր գործընկեր Այման Զավահարին։ 1990 թվականի ապրիլին նրան վտարել են Եգիպտոսից, և 1990 թվականի հուլիսին նա ժամանել է Միացյալ Նահանգներ։ 1991 թվականի մարտին նա իր հետևորդներին կոչ է արել հեղաշրջում կազմակերպել Եգիպտոսում և սպանել Հոսնի Մուբարաքին, ինչպես նաև պահանջել է Միացյալ Նահանգներից դադարեցնել աջակցությունը Եգիպտոսի կառավարությանը։ Ըստ որոշ հաղորդումների` իրանցի դիվանագետները 1992 թվականին այցելել են Ռահմանին ԱՄՆ-ում և առաջարկել նրան տեղափոխվել Թեհրան։ 
Նա ղեկավարել է ահաբեկչական այն խմբավորումը, որը նախապատրաստել և իրականացրել է առաջին պայթյունը Նյու Յորքի Համաշխարհային առևտրի կենտրոնում 1993-ի փետրվարի 26-ին, որը 6 մարդու մահվան պատճառ է դարձել։ Դատապարտվել է ցմահ ազատազրկման Միացյալ Նահանգներում, իսկ Եգիպտոսում՝ յոթ տարվա ազատազրկման 1989 թվականին Ֆայումում անկարգություններ հրահրելու համար։
Նա մահացել է բանտի հիվանդանոցում, շաքարային դիաբետից, որով տառապում էր իր կյանքի վերջին 9 տարիներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Omar Abdel-Rahman collected news and commentary». The New York Times
Paul DeRienzo’s jail house interview with Rahman, September 1994
Civil rights attorney convicted in terror trial, CNN, 14 February 2005
Bin Laden’s 1996 Fatwa Archived 2018-12-25 at the Wayback Machine. PBS.Org
Smuggling The Sheikh’s Messages Smoking Gun archive.
Sheikh Omar Abdul-Rahman (The Blind Sheikh) Releases Letter from Prison Analysis from the SITE Institute.
MIPT Biography
[1]
Վեցյակ (կոմպոզիտորների խումբ)

«Վեցյակ» (ֆր.՝ Les Six), ֆրանսիացի նորարար կոմպոզիտորների խումբ։ «Վեցյակ» անվանումը ստացել է 1920 թվականին։ Խմբի կազմում էին կոմպոզիտորներ Լուի Դյուրեյը, Դարիուս Միյոն, Արթուր Հոնեգերը, Ժորժ Օրիկը, Ֆրանսիս Պուլենկը, Ժերմեն Տայֆերը։ «Վեցյակ»-ի գաղափարական ոգեշնչողը բանաստեղծ և նկարիչ Ժան Կոկտոն էր, որը 1918 թվականին հրատարակել է «Աքաղաղ և Առլեկին» բրոշյուր-մանիֆեստը։ 
Գեղարվեստական տարբեր անհատականությունների տեր «Վեցյակ»-ի անդամներին միավորում էր հրաժարումը իմպրեսիոնիզմի գեղագիտությունից և ձգտումը երաժշտության լեզվի կոնստրուկտիվ պարզության։ 1920-ական թվականներիվ հետո «Վեցյակը» կորցրել է որոշակի խմբավորման իր նշանակությունը։
Կապուլետներ և Մոնտեկիներ

Կապուլետներ և Մոնտեկիներ (իտալերեն՝ I Capuleti e i Montecchi), իտալացի երգահան Վինչենցո Բելլինիի օպերա (Tragedia lirica) երկու գործողությամբ։ Իտալերեն լիբրետտոն Ֆելիչե Ռոմանիի ըստ իտալերեն աղբյուրների, որոնց վրա հիմնվել է Վիլյամ Շեքսպիրը «Ռոմեո և Ջուլիետ» ողբերգությունը գրելիս։
Օպերայի առաջնախաղը կայացել է 1830 թ. մարտի 11-ին Վենետիկի «Լա Ֆենիչե» թատրոնում՝ ունենալով մեծ հաջողություն։
«Կապուլետներ և Մոնտեկիներ» օպերան համարվում է Բելլինիի առավել հաջողված գործերից մեկը և ներկայումս էլ մերթ ընդ մերթ բեմադրվում է։ Օպերայի գլխավոր դերերգերը տարբեր ժամանակներում կատարել են Ռենատա Սկոտտոն, Լուչիանո Պավարոտին, Վեսելինա Կացարովան և այլք։
Զեմցի (գյուղ, Նելիդովսկի շրջան)

Զեմցի (ռուս.՝ Земцы), գյուղ Ռուսաստանի, Տվերի մարզի Նելիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1177 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մելիքսեթյան (այլ կիրառումներ)

Մելիքսեթյան, կարող է վերաբերել

Խաչիկ Մելիքսեթյան, հրետանավոր, Փառքի երեք աստիճանի շքանշանների ասպետ (1920-1974)։
Սամվել Մելիքսեթյան, հայ խորհրդային անասնաբույժ, զինվորական ծառայության գնդապետ (1907)։
Սարգիս Մելիքսեթյան, հայ թատերագետ, գրականագետ, արվեստագիտության դոկտոր (1899-1980)։
Ստոլյարովո (գյուղ, Լիպովա Դոլինայի շրջան)

Ստոլյարովո (ուկրաիներեն՝ Столярове), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Լիպովա Դոլինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ստոլյարովո գյուղում բնակվում էր 251 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(5200) Պամալ

(5200) Պամալ (անգլ.՝ Pamal), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի փետրվարի 11-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,244904 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9218 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,568 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1228,56 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,293027 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,95° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5200) Պամալ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
1954 թվականը գրականության մեջ


== Մրցանակներ ==


=== Միջազգային ===
Գրականության Նոբելյան մրցանակ — Էռնեստ Միլլեր Հեմինգուեյ, ամերիկյան գրող, «պատմողական վարպետության համար, որը ևս մեկ անգամ դրսևորվել է «Ծերունին և ծովը» վիպակում, և ազդեցության համար, որը նա թողնում է ժամանակակից ոճով»։


=== Մեծ Բրիտանիա ===
Սոմերսեթ Մոեմի մրցանակ - Դորիս Լեսինգ


=== Իսրայել ===
Իսրայելի պետական մրցանակ իվրիտով գրականության համար.

Շմուել Ագնոն
Դավիդ Շիմոնի։


=== ԱՄՆ ===
Պուլիցերյան մրցանակ ամերիկացի գրողների գեղարվեստական ստեղծագործության անվանակարգում չի տրվել։
Պուլիցերյան մրցանակ թատրոնի համար դրամատիկական ստեղծագործության անվանակարգում - Ջոն Պատրիկ, «Օգոստոսյան լուսնի թեյատունը»։
Պուլիցերյան մրցանակ պոեզիայի անվանակարգում - Թեոդոր Ռետկե, «Զարթոնք» հավաքածու։


=== Ֆրանսիա ===
Գոնկուրյան մրցանակ - Սիմոնա դը Բովուար, «Մանդարիններ»,
Ռենոդո մրցանակ - Jean Reverzy, Le Passage,
Ֆեմինա մրցանակ - Գաբրիել Վերալդի, La Machine humaine,
Ֆենեոնա մրցանակ - Լյուսեն Ֆլյորի և Ալբեր Մեմի։


== Գրքեր ==
«Մարտին Զադեկա։ Երազահան», Ալեքսեյ Ռեմիզովի գիրքը։
«Իրերի հրդեհ. Երազներ և նախաերազ», Ալեքսեյ Ռեմիզովի գիրքը։


=== Վեպեր ===
«Մատանիների տիրակալը», Ջոն Ռոնալդ Ռուել Թոլքինի վեպ,
«Ապրելու ժամանակը և մեռնելու ժամանակը», Էրիխ Մարիա Ռեմարկի վեպ,
«Ապրիր և թող մյուսներին մեռնել», Յան Ֆլեմինգի վեպ,
«Վարպետները», Ալեքսանդր Վոլովի վեպ,
«Մեռյալների աշխարհից», Պիեռ Բուալոյի և Թոմ Նարսեժակի վեպ,
«Որոնողները», Դանիիլ Գրանինի վեպ,
«Օ պատմություն», Դոմինիկ Օրիի վեպ, որը հրատարակվել է Պոլինա Ռեաժ կեղծանունով,
«Ձին և իր տղան», Քլայվ Սթեյփլս Լյուիսի վեպ,
«Մեյձին», Յասունարի Կավաբատայի վեպ,
«Ճանճերի տերը», Վիլյամ Գոլդինգի վեպ,
«Թռչնի բույն», Շիրլի Ջեքսոնի վեպ,
«Մարզադաշտ», Վադիմ Սոբկոյի վեպ,
«Ես լեգենդ եմ», Ռիչարդ Մեթսոնի վեպ։


=== Վիպակ ===
«Բարև, թախիծ», Ֆրանսուազ Սագանի վիպակ։


=== Փոքր արձակ ===
«Ակադեմիա», Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածք,
«Ճակատամարտ», Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածք,
«Հաշվապահ», Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածք,
«Որտեղ չի դիպել մարդու ոտքը», Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածք,
«Կաթի ֆուրգոնի երթը», Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածք,
«Մասնագետ», Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածք։


=== Պիես ===
«Թափառումների տարիներ», Ալեքսեյ Արբուզովի պիես։


=== Քնարերգություն ===
«Գաղտնի կյանք» (նորվ.՝ Hemmelig liv), Ռոլֆ Յակոբսենի բանաստեղծական ժողովածու։


=== Գրականագիտություն ===
«Չեխով։ Կենսագրություն», Բորիս Զայցևի գիրք։


== Ծնվել են ==
Ապրիլի 14 - Բրյուս Սթերլինգ, ամերիկացի ֆանտաստ գրող, լրագրող և գրականագետ, կիբերփանկի առաջատարներից մեկը,
հուլիսի 26 - Լոուրենս Ուոթ-Էվանս, ամերիկացի ֆանտաստ գրող,
նոյեմբերի 22 - Յուրի Պոլյակով, խորհրդային ռուս գրող,
դեկտեմբերի 4 - Պալ Զավադա, սլովակյան ծագմամբ հունգարացի սոցիոլոգ և գրող։


== Մահացել են ==
Հունվարի 16 - Միխայիլ Պրիշվին, խորհրդային ռուս գրող (ծնվել է 1873 թվականին),
օգոստոսի 29 - Ալեքսանդրե Աբաշելի, վրացի բանաստեղծ և ֆանտաստ գրող (ծնվել է 1884 թվականին)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Ծամոսկի

Ծամոսկի, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն ծամ և ոսկի բառերից։ Նշանակում է «ոսկեգույն մազեր ունեցող, ոսկեհեր»։ Հիշատակվել է 16-17-րդ դարերում՝ 1579, 1627, 1686, նաև անթվական մի հիշատակարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մարք Քաթրըմեր

Էթյեն Մարք Քաթրըմեր (ֆր.՝ Étienne Marc Quatremère, հուլիսի 12, 1782(1782-07-12), Փարիզ - սեպտեմբերի 18, 1857(1857-09-18), Փարիզ), ֆրանսիացի արևելագետ։ 1815 թվականից՝ արձանագրությունների ակադեմիայի անդամ, Ռուանի համալսարանի հունական գրականության պրոֆեսոր, 1819 թվականից՝ Քոլեժ դը Ֆրանսում սեմական լեզուների պրոֆեսոր, 1827 թվականից՝ արևելյան կենդանի լեզուների դպրոցի պարսկերենի պրոֆեսոր։ Հիմնական աշխատություններն են՝ «Եգիպտական գրականության և եգիպտերենի ուսումնասիրություններ» (1808), «Հուշագրություններ Եգիպտոսի աշխարհագրության և պատմության մասին» (1811), «Դիտողություններ Եգիպտոսի աշխարհագրական մի քանի կետերի մասին» (1812) և այլն։ Առավել հայտնի է Ռաշիդ ադ Դինի, Իբն Խալդունի, Մաքրիզիի գործերի թարգմանությամբ և քննական հրատարակությամբ։ Քաթրըմերը հեղինակ է նաև հայերեն մի բառարանի (անտիպ), որը պահվում է Փարիզի ազգային մատենադարանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Իլյա Կևորկով

Իլյա Հայկի Կևորկով (ապրիլի 14, 1914(1914-04-14), Նախիջևան, Երևանի նահանգ, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - 1977, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային կուսակցական և հասարակական գործիչ, Հայաստանում արտասահմանյան տուրիզմի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Իլյա Կևորկովը ծնվել է հին Նախիջևանում։ Թուրքական կոտորածներից փրկվելով՝ Կևորկովների ընտանիքը 1915 թվականին հաստատվել է Ռուսաստանում, մեծացել է Պյատիգորսկում։ Աշխատանքային գործունեությունը սկսել է շատ վաղ` համատեղելով աշխատանքը քիմիա-տեխնոլոգիական ինստիտուտում ուսանելու հետ։ 24 տարեկանում ղեկավարել է քիմիական մեծ կոմբինատ։
1939–1945 թվականներին Կևորկովը մասնակցել է Ռուս-ֆիննական պատերազմին, Խորհրդա-գերմանական պատերազմի («հայրենական մեծ») առաջին իսկ օրերից զորակոչվել ճակատ, գործուղվել Թեհրան։ Պատերազմի ավարտից հետո Կևորկովն ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը, այնուհետև աշխատանքի անցել ՀԽՍՀ պետական անվտանգության նախարարության կենտրոնական համակարգում։ 1948 թվականին նշանակվել է ՀԽՍՀ նախարարների խորհրդի հատուկ բաժնի պետ, 1951 թվականին ընտրվել է Վանաձորի քաղաքային կոմիտեի առաջին քարտուղար։
1955-1977 թվականներին գլխավորել է Հայաստանի արտասահմանյան տուրիզմի համակարգը, աշխատանքային ժամանակաշրջանում ստեղծել է հզոր նյութա-տեխնիկական բազա։ Նրա ղեկավարության ներքո և անմիջական մասնակցությամբ կառուցվել են «Արմենիա», «Անի», «Դվին» հյուրանոցները, Սևանի լճափնյա մոթելը, անցակետ հայ–թուրքական սահմանին` Մարգարա գյուղում ավտոտուրիստների համար, Սարդարապատի Վարդավառ ռեստորանային համալիրը։ Ըստ 1955 թվականի տվյալների՝ զբոսաշրջային ուղեգիր ունեցող արտասահմանյան զբոսաշրջիկների թիվը 3 մարդուց 1970-ական թվականներին հասել է ավելի քան հարյուր հազարի։


== Պարգևներ ==
ԽՍՀՄ զինվորական պարգևներ
«Աշխատանքային կարմիր դրոշի» երկու շքանշան
Ֆրանս–բրիտանական «Պատվո խաչ» շքանշան
«Կոմանդորի շքանշան»
ՀՀ Էկոնոմիկայի նախարարության առաջին ոսկե մեդալ, 2009 (զբոսաշրջության բնագավառում նշանակալի ավանդի համար)


== Հիշատակ ==
Կևորկովի հիշատակին է նվիրված Ալեքսանդր Աճեմյանի «Իմ հին ընկեր» երգը։
Երևանում տեղադրվել է Կևորկովին նվիրված հուշատախտակ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իլյա Կևորկով
"Илья Кеворков был одним из тех, кто оставил неповторимый след в наших душах"(չաշխատող հղում)
Սուրբ Հակոբ եկեղեցի (Հալեպ)

Սուրբ Հակոբ եկեղեցի, փոքրիկ հայ առաքելական եկեղեցի, որը գտնվում է Սիրիայի Հալեպ քաղաքի հին ասորական թաղամասի Ալ-Իման փողոցում։ Այն բացվել է 1943 թվականին, իսկ ավելի ուշ՝ 1962 թվականին ընդլայնվել։


== Ընդհանուր ակնարկ ==
Այս փոքրիկ եկեղեցու հողօրհնեքի արարողությունը տեղի է ունեցել 1934 թվականի հունիսի 3-ին՝ Բերիո հայոց թեմից արքեպիսկոպոս Արդավազդ Սուրմեյանի օրոք, շուրջ 750 քառակուսի մետր տարածք զբաղեցնող հողատարածքի վրա, որը նվիրաբերել էր Հալեպում Իտալիայի գլխավոր հյուպատոս Ջորջիո Մարկոպոլլին։ Սակայն շինարարական աշխատանքները սկսվեց միայն 1940 թվականին՝ փոքր շենքի կառուցմամբ։ Եկեղեցու օծումը տեղի է ունեցել 1943 թվականին՝ համայնքի առաջնորդների ներկայությամբ։ Եկեղեցին անվանակոչվել է ի պատիվ սուրբ Հակոբ Մծբնացու։
Եկեղեցու ներկայիս տեսքն ընդունվել է 1962 թվականին՝ լայնամասշտաբ ընդլայնման գործընթացից հետո։ Փոքր բակով շրջապատված եկեղեցին դեռևս առանց գմբեթի և զանգակատան է։
1988–89 թվականներին եկեղեցին հիմնովին վերանորոգվել է Բերիո հայոց թեմի կողմից։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կիլիկիո Հայոց Կաթողիկոսության պաշտոնական կայք
Բերիոյ Հայոց Առաջնորդարան (Հալեպ, Սիրիա)
Ֆոնդելի այգի

Ֆոնդելի այգի (հոլ.՝ Vondelpark), 47 հեկտարանոց հանրային քաղաքային այգի Ամստերդամում (Նիդերլանդներ)։ Այգին բացվել է 1865 թվականին և կոչվել է Նոր այգի (հոլ.՝ Nieuwe Park), բայց ավելի ուշ անվանափոխվել է Vondelpark-ի՝ ի պատիվ 17-րդ դարի դրամատուրգ Յոստ վան դեն Ֆոնդելի։ Տարեկան այգի է այցելում մոտ 10 մլն մարդ։ Այգում կա կինոթանգարան, թատրոն բաց երկնքի տակ և մանկական խաղահրապարակ։


== Պատմություն ==


=== 19-րդ դար ===
1864 թվականին մի խումբ քաղաքացիներ ստեղծել են «Զբոսանքի և լողալու համար այգու կառուցման ասոցիացիան»։ Նրանք Ամստերդամի ծայրամասում գնել են մի քանի հեկտար տարածք։ 1865 թվականին Het Nieuwe Park («Նոր այգի») այգին արդեն բաց էր ասոցիացիայի անդամների համար։ 1867 թվականին այգում տեղադրվել է գրող և դրամատուրգ Յոստու վան դեն Ֆոնդելի հուշարձանը։ Կիսանդրու պատվանդանը ստեղծել է Պիտեր Քյոյպերսը։ Արդյունքում մարդիկ այգին սկսել են կոչել Vondelspark այգի (Ֆոնդելի այգի)։
1873 թվականին կառուցվել է դարավանդակը։ Նույն թվականին գարեջրագործ Ժերար Ադրիան Հեյնեքենը (Հեյնկենի հիմնադիրը) մերժում է ստացել այգու հարևանությամբ բար բացելու համար։ 1875-1877 թվականներին այգին հասել է իր ժամանակակից՝ 47 հա չափսերին։ Այգու անվանումը 1880 թվականին պաշտոնապես անվանափոխվել է Vondelpark-ի։


=== 20-րդ դար ===

1936 թվականին այգու կենտրոնում ստեղծվել է վարդերի այգի։ Մեկ տարի անց՝ 1937 թվականին բացվել է Blauwe Theehuis-ը («Կապույտ թեյարան»)։ Այս թեյարանն իրենից ներկայացնում է մոդեռն ոճի շրջանաձև շինություն։
Վերջին տարիներին, ինտենսիվ օգտագործման պատճառով այգու ընդհանուր սպասարկումը ասոցիացիայի համար չափազանց թանկ էր, այդ իսկ պատճառով 1953 թվականին ասոցիացիան այն նվիրաբերել է Ամստերդամին։ Այգին մի փոքր նորոգվել է ավելի լավ օգտագործման և սպասարկման համար։ 1960-ականներին կառուցվել են մանկական խաղահրապարակներ։ Հիպիների ժամանակ՝ 1960-1970-ականներին Ֆոնդելի այգին խորհրդանիշ դարձավ, որտեղ «ամեն ինչ հնարավոր էր և (գրեթե) ամեն ինչ թույլատրելի էր»։ 1980 ական թվականներին կառուցվեց թատրոն բաց երկնքի տակ։ Ֆոնդելի այգին «պետական հուշարձանի» կարգավիճակ է ստացել 1996 թվականին։


=== 21-րդ դար ===
1990-ական թվականներին այցելուների թվաքանակը տարեկան հասավ 10 մլն-ի շեմը։ Դա հանգեցրեց նոր բարելավումներին, որոնք տեղի են ունեցել 1999-2010 թվականներին։ Դրանց նպատակն այգու մոնումենտալ նշանակության բարձրացումն էր։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կինոթանգարանը գտնվում է 19-րդ դարի տաղավարում։ Թանգարանը կազմակերպում է նաև ցուցահանդեսներ, դասախոսություններ, քննարկումներ, իսկ ամռանը ֆիլմեր են ցուցադրվում բաց դրսում։
Բաց երկնքի տակ գտնվող թատրոնն աշխատում է հունիսից օգոստոս ամիսներին։ Այստեղ առաջարկվում է դասական երաժշտություն, փոփ երաժշտություն, էթնիկ երաժշտություն, պարեր, երաժշտական թատրոն և կաբարե։ Թատրոնը սուբսիդավորում է ստանում քաղաքի կառավարությունից։ Չնայած բոլոր ներկայացումներն անվճար են, այցելուներից խնդրում են կատարել 1 եվրո նվիրատվություն։


=== Քանդակներ այգում ===
Յոստ վան դեն Ֆոնդելի հուշարձան (1867),
«Ձուկը» (1965) Պաբլո Պիկասո։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Ամստել զբոսայգի (Ամստերդամ)


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոբերտո Կավալի

Ռոբերտո Կավալի (նոյեմբերի 15, 1940(1940-11-15)[…], Ֆլորենցիա), նորաձևության իտալացի դիզայներ։ Նա հայտնի է իր էկզոտիկ պատկերներով և ավազի տեսք ունեցող ջինսերի համար։


== Կենսագրություն ==
Կավալին ծնվել է Ֆլորենցիայում, Տոսկանա (Իտալիա)։ Նրա պապիկը՝ Ջուզեպե Ռոսին, եղել է Մաքիայոլիի շարժման անդամ, ում աշխատանքը ցուցադրված է Ուֆֆիցի պատկերասրահում։ Սովորելով տեղական արվեստի համալսարանում, նա նաև տպագրում էր որոշ ծաղիկների պատկերներ բրդյա կտորների վրա, որը գրավում էր գուլպաներ արտադրող գործարաններին։
1979 թվականին նա հայտնաբերեց կաշվի վրա տպագրության համակարգը և սկսեց զբաղվել դրանով։ Նա ցուցադրեց իր ստեղծածները Փարիզում և միանգամից արժանացավ Հերմեսի և Պիեր Կարդենի գովասանքներին։ 32 տարեկան հասակում Կավալին անցկացրեց իր համանուն հավաքածուն Փարիզի Prêt-à-Porter դահլիճում։ Այդ հավաքածուն նաև ցուցադրվեց Պիտտիում։ Արժանանալով բազում դրական գնահատականների նա 1972 թվականին ստեղծում է իր առաջին խանութը Ֆրանսիայում։
1980 թվականին Կավալին ամուսնացավ Եվա Դուրինգերի հետ։ 1994 թվականին Միլանում նա ցուցադրեց իր՝ ավազի տեսք ունեցող հայտնի ջինսերը։ Նույն թվականի դեկտեմբերին նա ստեղծեց բուտիկներ Սուրբ Բարդուղիմեոսի կղզում։ Իր հիմնական խանութներից բացի նա ունի նաև այլ գիծ՝ Just Cavalli–ն, որը արտադրում է տղամարդու և կանացի հագուստներ, աքսեսուարներ, կոսմետիկա, ժամացույցներ, ներքանազգեստներ և լողազգեստներ։ 2002 թվականին նա ստեղծեց իր առաջին սրճարան–խանութը Ֆլորենցիայում, պատկերազարդելով այն իր ստեղծած կենդանիների պատկերներով։ Նույն տարում նա ստեղծեց ևս մեկ սրճարան և բուտիկ Միլանում։
Ռոբերտո Կավալին Միսս Տիեզերք 1977–ի ժյուրիի անդամ էր, որտեղ մասնակցում էր նրա ապագա կինը (Եվա Դուրինգեր), ով ներկայացրեց Ավստրիան և զբաղեցրեց երկրորդ հորիզոնականը։
2011 թվականին նրա հավաքածուն ցուցադրվեց The Brandery նորաձևության շոուի ժամանակ Բարսելոնայում։
Կավալին ունի հինգ երեխա՝ երկուսը առաջին, իսկ երեքը երկրորդ ամուսնությունից։
2013 թվականի հունիսի 18–ին նա ստացավ Պատվավոր Վարպետի դիպլոմ Domus Academy–ի կողմից Միլանում։


== Քննադատություններ ==
2004 թվականին Կավալիին քննատադել էին հնդիկները՝ իրենց հնդու աստվածուհուներին պատկերելու իր հագուստների վրա։ Նա ներողություն խնդրեց նրանցից և անմիջապես հեռացրեց պատկերները։
Maktab Tarighat Oveyssi Shahmaghsoudi իսլամական սուֆիզմի դպրոցը մեղադրեց Կավալիին իրենց «սուրբ խորհրդանշանը» կրկնօրինակելու և իր Just Cavalli բրենդի համար օգտագործելու համար։ Նրանք դիմեցին Office for Harmonization in the Internal Market–ին, սակայն այն ճանաչեց դատը անվավեր, որովհետև այդ երկու լոգոները իրականում իրար հետ չէին շփոթվում և չէին ներկայացնում որևէ նմանություն."։ Այնուամենայնիվ, դպրոցի սաները չդադարեցին իրենց բողոքի ակցիան։


== Ռոբերտո Կավալիի դիզայնները ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Անփութություն

Անփութություն, պաշտոնատար անձի անտարբեր կամ անբարեխիղճ վերաբերմունքը, որի հետևանքով նա չի կատարել կամ պատշաճ կերպով չի կատարել իր պաշտոնեական պարտականությունները։ Անփութությունը հանցագործություև է համարվում, երբ դրաևով էական վնաս է հասցվում պետական, հասարակական շահերի և կամ քաղաքացիների՝ օրենքով պաշտպանվող իրավունքներին ու շահերին։
Ալ-Հարիս իբն Հիլլիզա

Ալ-Հարիս իբն Հիլլիզա ալ-Յաշքուրի (- մոտ 580 կամ մոտ 570) (ամբողջական անուն՝ արաբ․՝  الحارث بن حلّزة بن مكروه بن يزيد بن عبد الله بن مالك بن عبد بن سعد بن جشم بن ذبيان بن كنانة بن يشكر بن بكر بن وائل‎‎, ալ-Հարիս իբն Հիլլիզա իբն Մաքրուհ իբն Յազիդ իբն Աբդալլահ իբն Մալեք իբն Աբդ իբն Սաադ իբն Ջաշմ իբն Զիբան իբն Քինանա իբն Յաշքուր իբն Բաքր իբն Ուաել), Նախաիսլամական Արաբիայի 7 հայտնի բանաստեղծներից։
Ալ-Հարիս իբն Հիլլիզայի մասին պատմական տեղեկություններ գրեթե չեն պահպանվել։
Ավանդության համաձայն, ալ-Հարիս իբն Հիլլիզան բորոտ էր։ Իր բանաստեղծությունները ներկայացնելիս դեմքը ծածկում էր ծածկոցով։
Ալ-Հարիս իբն Հիլլիզայի մուալլական ունի ավանդական կառուցվածք.

Ձոն (արաբերեն՝ مدح, մադհ)։ Կասիդայի սկզբում՝ հենց լիրիկական մուտքի մոտ, պոետը թույլ է տալիս հմուտ հնարք։ Նա, գովելով իր սիրեցյալին, նրան Հինդ է անվանում՝ դատավորի մոր անունով, դրանով իսկ իր կողմը գրավելով նրան։
Փառաբանում (արաբերեն՝ فخر, ֆախր)։ Այս ժանրը կարծես միահյուսված է մադհին, և անընդհատ հաջորդում է նրան։ Այսպես, կարճ նկարագրություններին հետևում են փառաբանումներն ու գովեստները՝ բանաստեղծը Ամիրին հայտարարում է արդարության և քաջության օրինակ։ Իր ցեղի պաշտպանությունը նա սկսում է հանգիստ և չափավոր։ Գովաբանելով իր ցեղը նա պատմում է թաղլիբների դեմ տարած հաղթանակի մասին։


== Աղբյուրներ ==
Фильштинский И.М. История арабской литературы. V - начало X века. (Истории литератур Востока), 1985


== Արտաքին հղումներ ==
ալ-Հարիս իբն Հիլիզայի մուալլական
Մոսկալևկա (այլ կիրառումներ)

Մոսկալևկա, կարող է վերաբերել՝

Մոսկալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Բելոգորսկի շրջանում
Մոսկալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Լետիչևի շրջանում
Մոսկալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում
Մոսկալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Պոլոննոեի շրջանում
Մոսկալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Կրասնոպոլիեի շրջանում
Մոսկալևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Ռոմնիի շրջանում
Դորչեստեր շրջան (Հարավային Կարոլինա)

Դորչեստեր շրջան (անգլ.՝ Dorchester County), ԱՄՆ Հարավային Կարոլինա նահանգի 46 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.494 կմ² է, բնակչությունը՝ 96.413 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սենտ Ջորջ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1868 թ.։