armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Սինենկիե (գյուղ, Սարատովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍինենկիեՍինենկիե (ռուս.՝ Синенькие), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Սարատովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
We’re Only in It for the Money

We’re Only in It for the Money (հայերեն՝ Մենք այստեղ ենք միայն փողի համար), Ֆրենկ Զապայի երրորդ ստուդիական ալբոմը The Mothers of Invention խմբի հետ։ Թողարկվել է 1968 թվականին։


== Ալբոմի մասին ==
Սկավառակը Billboard-ի «Բոլոր ժամանակների 500 լավագույն ալբոմներ» հիթ-շքերթում զբաղեցրել է 196-րդ հորիզոնականը։
We’re Only in It for the Money-ն հարուստ է հիպիի և սիրո ամառվա երգիծանքով։ «Flower Punk» երգը համարվում է «Hey Joe» (որը հայտնի է հատկապես Ջիմի Հենդրիքսի կատարմամբ) երգի ծաղրերգությունը։ Ձայնագրվել է առանց վոկալիստ Ռեյ Քոլինզի, ով ժամանակավորապես լքել էր խումբը։


== Երգացանկ ==
Are You Hung Up? — 1:25
Who Needs the Peace Corps? — 2:34
Concentration Moon — 2:22
Mom and Dad — 2:16
Telephone Conversation — 0:49
Bow Tie Daddy — 0:33
Harry, You’re a Beast — 1:21
What’s the Ugliest Part of Your Body? — 1:03
Absolutely Free — 3:24
Flower Punk — 3:03
Hot Poop — 0:26
Nasal Retentive Calliope Music — 2:02
Let’s Make the Water Turn Black — 2:01
The Idiot Bastard Son — 3:18
Lonely Little Girl — 1:09
Take Your Clothes Off When You Dance — 1:32
What’s the Ugliest Part of Your Body? (reprise) — 1:02
Mother People — 2:26
The Chrome Plated Megaphone of Destiny — 6:26


== Ձայնագրման մասնակիցներ ==


=== The Mothers of Invention ===
Ֆրենկ Զապա — կիթառ, ստեղնաշարային գործիքներ, վոկալ
Ջիմի Բլեք — փող, հարվածային գործիքներ, վոկալ
Ռոյ Էստրադա — բաս կիթառ, վոկալ
Բանկ Գարդներ
Բիլ Մանդի — հարվածային, վոկալ
Դոն Փրեսթոն — ստեղնաշարային գործիքներ
Ջեյմս Շերվուդ — սաքսոֆոն, ձայն
Յեն Անդերվուդ — դաշնամուր, ստեղնաշարային գործիքներ, ձայներ


== Ծանոթագրություններ ==
Կորդուիք

Կորդուիք, հայկական հեթանոսական տոմարի ամսվա 22-րդ օրվա անվանումը։ Կապված է Կորդվաց լեռների անվան հետ։


== Տես նաև ==
Հնագույն հայկական տոմար
Հայկական եկեղեցական տոմար
Հայ դիցաբանություն
Վո Անդինի

Վո Անդինի (ֆր.՝ Vaux-Andigny), կոմունա Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Գիզ կանտոնի կազմի մեջ։ Շրջանը՝ Վերվեն։ Փոստային ինդեքս՝ 02110:
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02769։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 959 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 574 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 389-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 176-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 69,3 %, 1999 թվականին եղել է 65,1 %)։ 398 աշխատունակ բնակիչներից 309-ը աշխատում էին (185 տղամարդ և 124 կին), անաշխատանք էին 89-ը (49 տղամարդ և 40 կին)։ 176-ը անգործունակ մարդկանցից 38-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 58-ը թոշակառու, 80-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Վո Անդինի (ֆր.)
Համլետ Խանըզադե

Համլետ Բաբիր օղլի Խանըզադե (ադրբ.՝ Hamlet Bəbir oğlu Xanızadə, հունիսի 5, 1941(1941-06-05), Շաղան (Բաքու), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - փետրվարի 3, 1990(1990-02-03), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), թատրոնի և կինոյի ադրբեջանցի դերասան, Ադրբեջանի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1982);


== Կենսագրություն ==
Համլետ Բաբիր օղլի Խանըզադեն ծնվել է 1941 թվականին։ Համլետ Խանըզադեն ծնվել է Բաքվի Շագանի բնակավայրում։ Նա առաջին կրթությունը ստացել է այստեղ։ 50-ականների վերջին նա ընդունվեց Արվեստի համալսարան։ 1961 թվականին նա սկսեց աշխատել ակադեմիական դրամատիկական թատրոնում որպես դերասան։
Նա մահացավ 1990 թվականի փետրվարի 3-ին։
Համլետ Խանըզադեն իր գործունեության առաջին տարիներից կատարել է քնարական-հոգեբանական դերեր։ Նա գլխավոր դերեր է խաղացել ադրբեջանցի և համաշխարհային դրամատուրգների ստեղծագործություններում։ Նա բեմում խաղացել է Աղասադիղ Գերայբեյլու, Ալիաղա Աղաևի, Հասան Թուրաբովի, Ադիլ Իսգենդերովի, Հոքյումա Ղուրբանովայի և այլ հայտնի դերասանների հետ միասին։
Համլետ Խանըզադեն մի քանի դերեր է խաղացել որոշ ֆիլմերում, այդ թվում` հեռուստատեսային ֆիլմերում։ 1970-ական թվականներից սկսած նա սկսել է աշխատել կինոյում։ «Ես ուզում եմ յոթ որդի» ֆիլմի «Գիզիր» կերպարն նրա ամենահիշարժան դերերից մեկն է։
Լավագույն դերակատարումներից են՝

Մեր Ջաբիշ ուսուցիչը (1969),
Ճակատամարտում լեռներում (1967),
Դեդե Գորգուդ (1975),
Հայրենի ափերը (1989),
Աշխատանք և վարդ (1962),
Նավի ժամացույցի գաղտնիքը (1983),
Քննությունը (1987),
Հետաքննությունը շարունակվում է (1966),
Գնացքում (1981);


== Ծանոթագրություններ ==
Դավանական կազմակերպություն

Դավանական կազմակերպություն, կազմակերպություն, որի արժեքները հիմնված են հավատքի կամ հավատալիքների վրա, ունի որևէ հավատքի արժեքների վրա հիմնված առաքելություն, և իր աշխուժակներին (ղեկավարներ, անդամներ, կամավորներ) հավաքագրում է հիմնականում որևէ հավատքի պատկանող խմբից։ Հավատքը, որին առնչվում է կազմակերպությունը, կարող է գիտականորեն չլինել դասակարգված որպես կրոն։ «Դավանական կազմակերպություն» եզրույթն ավելի ներառական է, քան «կրոնական կազմակերպություն»–ը, քանի որ կարող է տարածվել նաև անթեմական կրոնների վրա։
Դավանական կազմակերպությունները «տակից աճող» կազմակերպություններ են, որոնք հիմնականում ակտիվ են տեղական, սակայն նաև միջազգային մասշտաբով։ Նրանց հիմնական ֆինանսավորումը գոյանում է անդամների նվիրատվություններից, սակայն դրանք կարող են նաև ստանալ պետական կամ միջազգային դրամաշնորհներ․
Այդ եզրութաբանությունն օգտագործվում է պետական, միջպետական և ոչ պետական համատեքստերում։
Համաշխարհային բանկը կազմել է միջազգային դավանական կազմակերպությունների ցանկ։


== Հասարակական և միջազգային դեր ==
Համաձայն Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի՝ դավանական կազմակերպությունները շատ հաճախ առաջինն են հումանիտար օգնություն մատակարարելու գործում։ Դրանք համագործակցում են պետական և միջազգային կազմակերպությունների հետ և կարող են դրանց օգնել հասկանալ համատեքստը և տեղական նրբությունները։
Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության զեկույցի համաձայն՝ դավանական կազմակերպությունները մեծ դեր են խաղում անդրսահարյան Աֆրիկայում ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ–ով հիվանդ մարդկանց խնամքի և հիվանդության կանխարգելման գործում։


== Ծանոթագրություններ ==
A La Vieille Russie

A La Vieille Russie (ֆր.՝ Հին Ռուսաստանում), պատկերասրահ Նյու Յորքում, Մանհեթեն թաղամասում։ Հիմնական ցուցադրանմուշները վերաբերում են մինչհեղափոխական Ռուսաստանի և Եվրոպայի ակնագործությանը և դեկորատիվ-կիրառական արվեստին։ Պատկերասրահին հատկապես հռչակ է բերել Կարլ Ֆաբերժեի հավաքածուն, որը ստեղծվել է 19-րդ դարում և ցուցադրվել է պատկերասրահում։ Մշտական ցուցադրությունում տեղ են գտել նաև եվրոպական ու ամերիկյան անտիկ ակնեղեն, Ռուսաստանի կայսերական շրջանի արվեստի գործեր, 18-րդ դարի եվրոպական ոսկե ծխախոտատուփեր և արվեստի այլ գործեր։ A La Vieille Russie-ն հիմնադրվել է 1855 թվականին Կիևում, մոտավորապես 1920 թվականին տեղափոխվել է Ֆրանսիա՝ Փարիզ, հետագայում՝ ԱՄՆ՝ Նյու Յորք, որտեղ 1961-ից մինչև 2017 թվականը տեղավորված է եղել Հինգերորդ ավենյուի թիվ 781 հասցեում՝ Սենթրալ պարկի հարավրևելյան մուտքի մերձակայքում։ 2017 թվականի նոյեմբերին տեղափոխվել է նոր ցուցասրահ, որը գտնվում է Հինգերորդ ավենյուի թիվ 745 շենքի չորրորդ հարկում։ Իր գործունեության տարիներին գնել ու վաճառել է Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի անդամների, այլ մեծատոհմիկների ու մեծահարուստների համար Ֆաբերժե ֆիրմայի պատրաստած բազմաթիվ զատկական ձվեր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
The Jewels of the Tsars — The Romanovs & Imperial Russia by Prince Michael of Greece. Vendome Press. New York, 2006.
Golden Years of Fabergé — Drawings and Objects from the Wigström Workshop. New York, 2000 (չաշխատող հղում — պատմություն, կրկնօրինակ)
Russian Imperial Style. Laura Cerwinske. Prentice Hall. New York, 1990 (չաշխատող հղում — պատմություն, կրկնօրինակ)
Russia Engages the World 1453—1825. Edited by Cynthia Hyla Whittaker. Published in collaboration with the New York City Public Library. Harvard University Press. Cambridge MA, 2003
Gold Boxes — From the Collection of Rosalinde and Arthur Gilbert by Geza von Habsburg-Lothringen. R & A Gilbert. USA, 1983.
Alexandre Iacovleff — Paintings & Drawings. A La Vieille Russie & Didier Aaron,Inc. New York, 1993.
Faberge Flowers. 'Ed'. Joyce Lasky Reed and Marilyn Pfeifer Swenzey. New York: Harry N. Abrams, Inc., 2004. Print.


== Հղումներ ==
A La Vieille Russie-ի պաշտոնական կայքը
http://www.alvr.com/ A La Vieille Russie. պաշտոնական կայք
CINOA (Confédération Internationale des Négociants en Oeuvres d'Art, or International Confederation of Traders in Works of Art)
Masterpiece Fair London
TEFAF Maastricht – The World's Leading Art and Antiques Fair
International Fine Art and Antique Dealers Show
Winter Antiques Show Archived 2021-12-04 at the Wayback Machine.
The National Antique and Art Dealers Association of America
The Art and Antique Dealers League of America
Antiques Roadshow Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Այստեղ մեր տունն է

«Այստեղ մեր տունն է» (ռուս.՝ «Здесь наш дом»), 1973 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վիկտոր Սոկոլովը Իգնատի Դվորեցկու «Մարդը կողքից» (ռուս.՝ «Человек со стороны») պիեսի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Լենինգրադի խոշորագույն Իժորսկի գործարանի արտադրամասի պետի պաշտոնն զբաղեցնելու համար հրավիրվում է ինժեներ Ալեքսեյ Չեշկովը։ Նա բացահայտ պայքար է սկսում ամբոխվարության, ցուցամոլության, գրոհչականության դեմ և վերջնական արդյունքում հաղթում է։


== Դերերում ==
Վլադիմիր Զամանսկի – Ալեքսեյ Գեորգիևիչ Չեշկով, արտադրամասի պետ
Պյոտր Վելյամինով – Գլեբ Նիկոլաևիչ Ռյաբինին, ինժեներ
Վասիլի Մերկուրև – Գավրիլա Ռոմանովիչ Պոլուեկտով, բաժնի պետ
Վսևոլոդ Սանաև – Ալեքսանդր Եվգենևիչ Պլուժին, գործարանի տնօրեն
Օլեգ Ժակով – Գրամոտկին, արտադրամասի նախկին պետ
Ալեքսանդր Բորիսով – Պուխով, մասնաշենքի պետ
Արմեն Ջիգարխանյան – Զախար Լեոնիդովիչ Մանագարով, Չեշկովի տեղակալը
Իրինա Միրոշնիչենկո – Նինա Վասիլևնա Շչյոգոլևա, պլանային բաժնի պետ
Ա. Ադաշևսկի – «հրորդ» գավառից
Աննա Ալեքսախինա – Չեշկովի դուստրը
Նատալյա Զորինա – Լենոչկա
Սվետլանա Կարպինսկայա – հոբելյանի հյուր
Բորիս Կոկովկին – կուսկազմակերպիչ արտադրամասում
Լեոնիդ Նևեդոմսկի – Կոնստանտին Կոնստանտինովիչ Տուրոչկին, քաղկոմի նոր քարտուղար
Մարկ Նիկելբերգ – Գենադի Ալեքսեևիչ
Ֆեոդոր Օդինոկով – 'Ֆեոդոր Իվանովիչ Ռիժուխին, մասնաշենքի պետ
Իվան Սոլովյով – Սերգեյ Վլադիմիրովիչ, քաղկոմի քարտուղար արդյունաբերության գծով
Գեորգի Տեյխ – Գեորգի Նիկոլաևիչ
Վալենտինա Չեմբերգ – քարտուղարուհի
Վլադիմիր Էրենբերգ – Վյաչեսլավ Սերգեևիչ, մասնաշենքի պետ


== Նկարահանող խումբ ==
Ռեժիսոր՝ Վիկտոր Սոկոլով
Սցենարի հեղինակ՝ Իգնատի Դվորեցկի
Օպերատոր՝ Վլադիմիր Չումակ
Կոմպոզիտոր՝ Անդրեյ Պետրով
Դիրիժոր՝ Վախթանգ Ժորդանիա
Բեմադրող նկարիչ՝ Վիկտոր Վոլին
Հնչյունային ռեժիսոր՝ Գալինա Գոլուբևա


== Մրցանակներ ==
Խրախուսական դիպլոմ Համամիութենական 7-րդ կինոփառատոնում (1974)
Կասպիի նավթագործների մրցանակ Համամիութենական 7-րդ կինոփառատոնում  (1974)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Александров А. Инженер Чешков — на сцене и на экране // Литературная Россия. — 15 марта 1974. — С. 21. — ISSN 1560-6856.
Квасневская М. Человек со стороны // Комсомольская правда. — 2 марта 1974. — ISSN 0233-433X.
Ripple Effect Studios

Ripple Effect Studios, ընկերություն, որ զբաղվում է համակարգչային խաղերի մշակմամբ, հիմնադրվել է 1995 թվականին, այդ ժամանակ ընկերությունը կրել է DreamWorks Interactive LLC անվանումը (համարվել է DreamWorks SKG ընկերության դուստր ընկերությունը)։ 2000 թվականին ընկերությունը գնվեց EA Games-ի կողմից և անվանվեց EA Los Angeles, իսկ 2010 թվականին՝ Danger Close Games։ 2013 թվականի հունվարին, երբ սառեցվեց Medal of Honor նախագիծը, Danger Close փակվեց, իսկ աշխատակիցների մի մասը տեղափոխվեց DICE LA, որ համարվում էր EA DICE-ի ենթաբաժին։


== Պատմություն ==
1995 թվականի մարտին DreamWorks Pictures և Microsoft -ը հայտարարեցին նոր համատեղ ձեռնարկատիրության ստեղծման մասին՝ DreamWorks Interactive։ Ընկերության գլխավոր գրասենյակներ հիմնադրվեցին Վաշինգտոնում և Լոս Անջելեսում։
Medal of Honor խաղի հաջողություն գրանցելուց հետո, Electronic Arts-ը 2000 թվականին գնեց ստուդիան։ Ստուդիան վերանվանցեց EA Los Angeles և զբաղվում էր Medal of Honor: Underground-ի մշակմամբ։
2003 թվականին միավորվեց Westwood Studios-ի հետ, որը զբաղվել է Command & Conquer և Westwood Pacific խաղաշարքերի մշակմամբ։ Սրանից հետո շատ աշխատակիցներ, ովքեր աշխատում էին Westwood Studios-ում, ինքնակամ լքեցին ընկերություն, նոր ընկերություն հիմնելում համար՝ Petroglyph Games։
2010 թվականի հուլիսին ստուդիան վերանվանվեց Danger Close Games և ներառվեց Medal of Honor խաղաշարքի մշակման գործընթացքում։ Քանի որ նոր ընտրված անվանումը վերցված էր Medal of Honor խաղի տերմիններից, ստուդիան հիմնականում զբաղվում էր Medal of Honor խաղի մշակմամբ։  Նրան առաջին նախագիծը դարձավ 2010 թվականին թողարկված Medal of Honor խաղի տարբերակը, որը թողարկվեղ հոկտեմբերի 12-ին Windows, PlayStation 3 և Xbox 360-ի համար։
2013 թվականին Electronic Arts-ը հայտարարեց, որ սառեցվում է Medal of Honor  նախագիծը, Warfighter խաղից ստացված բացասական ակնարկների պատճառով։ Այսքանով Danger Close ընկերությունը փակվեց, որոշ աշխատակիցներ տեղափոխվեցին EA այլ ստուդիաներ, իսկ որոշները ուղղակի լքեցին Լոս Անջելեսը։ Danger Close-ի որոշ աշխատակիցներ հիմք դրեցին DICE LA-ի ստեղծման համար, որը համարվում էր EA DICE-ի եթակառուցվածք, և այն հիմնադրվեց 2013 թվականի մայիսին։


== Ծանոթագրություններ ==
Բաջօղլի

Բաջօղլի, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալքայոս

Ալքայոս (հին հունարեն՝ Ἀλκαῖος, մ. թ. ա. 6-7-րդ դարեր), հին հույն բանաստեղծ։


== Կենսագրություն ==
Ալքայոսը ծնվել է Լեսբոս կղզու Միտիլինե քաղաքում։
Ալքայոսի ժամանակ տեղի է ունենում ուժեղ դասակարգային պայքար դեմոկրատիայի և արիստոկրատիայի միջև։ Այս պայքարում դեմոկրատիան հաղթում է և Պիտտակոսը դառնում է բռնապետ։
Ալքայոսը սերում էր ազնվական տոհմից և եռանդուն մասնակցություն է ունենում իր հայրենի քաղաքի պայքարին։ Նա իր եղբայրների հետ գլխավորում է արիստոկրատիային՝ դեմկրատիայի դեմ պայքարելու գործում։ Զենքը համարում էր անհրաժեշտ իր դասակարգի շահերը պաշտպանելու համար և սիրում էր ու ոգևորությամբ նկարագրում այն.

Պիտտակոսը հաղթանակելով արիստոկրատիային՝ ճնշում գործադրեց և շատերին աքսորեց Միտիլինեից։ Վտարվածների մեջ էր նաև Ալքայոսը։ Բանաստեղծը գրում է քաղաքական պարսավագրեր և ծաղրում իր հակառակորդին։ Իր կրքոտությամբ նա հասնում է Թեոգնիդեսին և նույնիսկ գերազանցում նրան։
Արտաքսվելով Լեսբոսից, Ալքայոսը ճանապարհորդում է զանազան երկրներ, ուր աղքատությունը ճնշում է նրան։
Ալքայոսը բավականին երգեր է նվիրել նաև գինուն, արել գինու գովքը։ Երգեր է նվիրել նաև գեղեցկությանը, գովերգել Աֆրոդիտեին՝ գեղեցկության աստվածուհուն։ Նա ջերմ տողեր է նվիրել նաև Սաֆոյին, որի նկատմամբ, ինչպես հաղորդում են, անտարբեր չի եղել.

Ալքայոսին վերագրվում է երգերի 10 հատոր, որից շատ քիչ բան է հասել մեզ։ Ալքայոսից մեծ ազդեցություն է կրել հռոմեացի բանաստեղծ Հորատիոսը։
Պիտտակոսը քաղաքականապես ամրանալով՝ ներում է շնորհում վտարանդիներին։ Ալքայոսը վերադառնում է Միտիլինե, ուր և հավանաբար կնքում է մահկանացուն։


== Աղբյուրներ ==
Ընտանիք (քանդակ, Նյու Յորք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ընտանիք (այլ կիրառումներ)«Ընտանիք» (անգլ.՝ The Family), ամերիկացի արվեստագետ, մանկավարժ Խայեմ Գրոսի (1904-1991) կերտած բրոնզե քանդակը Նյու Յորքում՝ Մանհեթենի Բլիքեր խաղահրապարակում։


== Նկարագրություն ==
Ուեստ 11 և Բլիքեր փողոցների անկյունում գտնվող քանդակը ստեղծվել է 1979 թվականին, տեղադրվել 1992 թվականի մայիսի 27-ին։ Քանդակի ճարտարապետական աշխատանքները կատարել է «Կարահան Շվարթինգ ճարտարապետական ընկերությունը», պատվանդանը ստեղծվել է «Լիթոս» միջազգային կազմակերպության կողմից։
Քանդակը ներկայացնում է հինգ անդամից բաղկացած ընտանիք՝ 2 մեծ և 3 փոքր ֆիգուրներով։ Ըստ Նյու Յորքի Զբոսայգիների և հանգստի վարչության՝ քանդակում կերտված մեծահասակները ձգտում են դեպի վեր՝ իրենց ձեռքերում պահելով երեխաներին՝ ստեղծելով ներդաշնակ ընտանեկան մթնոլորտ։ 7.6 ոտնաչափ բարձրությամբ հուշարձանն ունի 7.6 ոտնաչափ լայնություն։ Կարմրավուն գրանիտե պատվանդանն ունի 6 ոտնաչափ բարձրություն, 4 ոտնաչափ լայնություն, տրամագիծը կազմում է 3 ոտնաչափ։ Պատվանդանի վրա կա մակագրություն.

Ընտանիքին նվիրված քանդակներ կան նաև աշխարհի տարբեր քաղաքներում։ 


== Տես նաև ==
Մայրություն (քանդակ, Երևան)


== Ծանոթագրություններ ==
Սարմեդե

Սարմեդե (իտալերեն՝ Sarmede), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզի Տրևիզո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3007 մարդ, խտությունը՝ 177 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 17 կմ² Տարածք։ Սահմանակից է Կանևա, Կապելլա Մաջորե, Կորդինյանո, Ֆրեգոնա համայնքներին։ Փոստային ինդեքս՝ 31026, հեռախոսային կոդ՝ 0438։
Սարմեդեն հայտնի է 1960-ական թվականներին  Մոնտանների պառակտումով։ 


== Պատմություն ==
1960-ականների վերջին այստեղ տեղի է ունեցել Մոնտանների պառակտումը։ Սարմեդեի մունիցիպալիտետի Մոնտաններ ֆրակցիայի գրեթե բոլոր բնակիչները որոշել են կաթոլիկությունից ուղղափառ հավատքի անցնել՝ Վիտորիո Վենետոյի արքեպիսկոպոս Մոնսինյոր Ալբինո Լուչիանիի հետ տարաձայնությունների պատճառով, որը նշանակվել է Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս I-ի կողմից։
2004 թվականի դեկտեմբերի վերջին բնակչության ընդհանուր թիվը կազմել է 3087 մարդ։


== Նշանավոր մարդիկ ==
Ստեպան Զավրել (1932-1999) - չեխ նկարիչ, գրող։
Ջանի Դե Բիազի (ծն. 1956), իտալացի ֆուտբոլիստ, Ադրբեջանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի մարզիչ։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Ծանոթագրություններ ==
Չելա Դատի

Չելա Դատի  (իտալերեն՝  Cella Dati), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Կրեմոնա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 557 մարդ, խտությունը կազմում է 31 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 19 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 26040։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0372։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոս։ 0372 67821


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սեն Պուանժ

Սեն Պուանժ (ֆր.՝ Saint-Pouange), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 915 մարդ, բնակչության խտությունը` 91.32 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.02 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 145 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 85 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 9 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 658 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 447-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 211։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,9 %։ 447 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 430 անձ (232 տղամարդ և 198 կին)։ Գործազուրկ են եղել 17 անձ (10 տղամարդ և 7 կին)։ 211 անաշխատունակներից 106-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 69-ը` թոշակառուներ, իսկ 36-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
(3732) Վավրա

(3732) Վավրա (անգլ.՝ Vavra), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Զդենկա Վավրովայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,158046 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,004 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3121 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1157,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,310895 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,56° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3732) Վավրա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վոյկովո (քաղաքատիպ ավան, Ուկրաինա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոյկովոՎոյկովո (ուկրաիներեն՝ Войкове), քաղաքատիպ ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Խարցիզսկի քաղաքային խորհուրդում։
2011 թվականի տվյալներով Վոյկովո քաղաքատիպ ավանում բնակվում էր 43 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Կոնտակտային օղակներ

Կոնտակտային օղակներ, հոսանքատար օղակներ, որոնք ամրացված են էլեկտրական մեքենայի լիսեռին և ռոտորի փաթույթի ելքի սեղմակներին։ Նախատեսված են պտտվող փաթույթների և անշարժ արտաքին էլեկտրական սարքերի ու շղթաների միջև սահող կոնտակտ ստեղծելու համար։ Կոնտակտային օղակները մեկուսացված են միմյանցից և մեքենայի լիսեռից։
Աղջիկ ջան, մի՛ արդարացիր

Աղջիկ ջան, մի՛ արդարացիր. ինչպես առանց վարանելու լուծել բոլոր խնդիրներն ու հասնել նպատակին (անգլ.՝ Girl, Stop Apologizing: A Shame-Free Plan for Embracing and Achieving Your Goals), ամերիկացի հեղինակ Ռեյչլ Հոլիսի անձնական աճի վերբերյալ գիրքը։ Սա հեղինակի երկրորդ աշխատությունն է՝ «Աղջիկ ջան, ուշքի արի» բեսթսելերից հետո, որը տպագրվել էր 2018 թվականին։ Այս աշխատությունը ևս դարձել է Publishers Weekly-ի և The New York Times-ի բեսթսելեր։
Գիրքը 2019 թվականին հայերեն է հրատարակել Newmag հրատարակչությունը։ Անգելերնից հայերեն թարգմանության հեղինակը Լիլիթ Գրիգորյանն է։


== Բովանդակություն ==
Ռեյչլ Հոլիսը նշում է, որ կանայք չեն օգտագործում իրենց ամբողջ ներուժը։ Ըստ նրա՝ հոգու խորքում նրանք ձգտում են ավելիին, բայց վախենում են խայտառակվել, անկատար կամ ոչ կոմպետենտ երևալ։ Ավելին, Հոլիսը պնդում է, որ կանանց ինքնագնահատականը շատ հաճախ ձևավորվում է ուրիշների բնորոշումներով, բայց հեղինակը պնդում է, որ հարկավոր է ունենալ սեփական եսը, ձևավորել անձնական ցանկություններն ու ձգտումները։ Նա կոչ է անում ձերբազատվել բարդույթներից, սեփական ուժերի հանդեպ վստահություն ու հավատ ձեռք բերել։ Գրքում հեղինակը դիմում է իր ընթերցողին և ասում՝ պետք չէ արդարանալ, պետք է գործել նպատակասլաց ու առանց վարանելու։


== Ծանոթագրություններ ==
Կրինիչկի (գյուղ, Նիկոլաևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրինիչկիԿրինիչկի (ուկրաիներեն՝ Кринички), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նիկոլաևի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շենտալ։
2001 թվականի տվյալներով Կրինիչկի գյուղում բնակվում էր 1 000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լիես դե Սերդանիա

Լիես դե Սերդանիա (կատ.՝ Lles de Cerdanya), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Լեյդա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Վալ դԱռան շրջանում։ Տարածքը կազմում է 101,51 կմ²։ Բնակչությունը ՝ 268 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Pàgina web de l'Ajuntament Archived 2011-05-01 at the Wayback Machine.
Informació de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Informació de l'Institut d'Estadística de Catalunya
Կարսի գավառ

Կարսի գավառ, վարչաքաղաքական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում։ 1878-1918 թվականներին մտել է Կարսի մարզի կազմ։ Գավառի կենտրոնը Կարս քաղաքն էր։
Կարսի գավառը հյուսիս-արևմուտքից սահմանակցում էր Արդահանի, արևմուտքից՝ Օլթիի, հարավից՝ Կաղզվանի գավառներին։ Հյուսիսից գավառը սահմանակցում էր Թիֆլիսի նահանգին, իսկ արևելքում՝ Ախուրյան գետի երկայնքով, Երևանի նահանգին։
Ներառում է հիմնականում ժամանակակից Թուրքիայի Կարսի նահանգը (նախկին Կաղզվանի գավառի հետ), ինչպես նաև ՀՀ Շիրակի մարզի Ամասիայի շրջանը։


== Անվանում ==

«Կարս» անվանումը հասնում է մինչև զարգացած միջնադար. բնակավայրի տեղում երկար դարեր գոյություն է ունեցել Կարուց Բերդը։ 10-րդ դարի սկզբին հայոց Բագրատունի թագավոր Աբասը (928-953) այն դարձնում է մայրաքաղաք, ապա Կարսը դառնում է Վանանդի թագավորության (963-1065) կենտրոնը։ Սելջուկ-թյուրքերի և թաթար-մոնղոլների, ապա՝ օսմանյան տիրապետության շրջանում մատենագրության մեջ ընդունված է եղել արաբերենի այբուբենը։ «Կարսը» գրվում է որպես «قارص» (qars), որը կարող էր նաև արտասանվել որպես «Ղարս»։


== Պատմություն ==
Գավառն այդպիսի սահմաններով կազմվել է 1878 թվականին՝ ռուս-թուրքական պատերազմի (1877-1878) արդյունքում, թեև 19-րդ դարում Կարսը գրավվել էր երեք անգամ՝ 1828 (1828-29), 1855 (1853-56) և 1877 (1877-78) թվականներին։ Այդ ժամանակ ամբողջ Անդրկովկասը բաժանված էր վեց նահանգի՝ Թիֆլիսի, Քութայիսի, Բաքվի, Դաղստանի, Երևանի և Ելիզավետպոլի։ Հայկական գավառները կենտրոնացած էին գերազանցապես վերջին երկուսում, ևս երեքը (Ախալքալաք, Ախալցխա և Բորչալու)՝ Թիֆլիսի նահանգի կազմում։
1878 թվականին կազմվում են Կարսի և Բաթումի մարզերը՝ համապատասխանաբար 4 և 2 գավառներով։ Դրանք ներառում էր 1877-78 թվականներին գրավված օսմանահպատակ հայկական և վրացական տարածքները։ 1918-1920 թվականներին գավառն ամբողջությամբ մտել է Հայաստանի առաջին հանրապետության, իսկ 1920 թվականի Ալեքսանդրապոլի հաշտությունից հետո՝ Թուրքիայի կազմ, որում որպես վարչատարածքային միավոր մնացել է գրեթե անփոփոխ։ Խորհրդային Հայաստանին Մոսկվայի պայմանագրով զիջվել է միայն Ամասիայի շրջանը։


== Բնակչություն ==
1897 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառի բնակչությունը 134,142 մարդ էր, որի ավելի քան 1/3-ը հայեր էին (46715), 16.4 %-ը՝ ղարափափախներ (22002), 15.2 %-ը՝ ռուսներ (20376), 11.0%-ը՝ հույներ (14805), 10.8 %-ը՝ թուրքեր, թաթարներ ու թուրքմեններ (14504) և այլ ազգեր։ Կարս քաղաքի բնակչությունը հաշվվում էր 20805 մարդ, այդ թվում՝ 10332 հայեր և 5478 ռուսներ։


== Վարչական բաժանում ==
1913 թվականին գավառը բաժանված էր 21 գյուղական համայնքի՝


== Տես նաև ==
Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության կազմում


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լինդսի Լոհան

Լինդսի Մորգան Լոհան (անգլ.՝ Lindsay Morgan Lohan, ծնվ. որպես Լինդսի Դի Լոհան (Lindsay Dee Lohan), հուլիսի 2, 1986(1986-07-02), Բրոնքս շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասանուհի, երգչուհի և մոդել։ Հայտնի է դարձել «Ծուղակ ծնողների համար» ֆիլմում նկարահանվելուց հետո։ Այնուհետև նկարահանվել է «Խելահեղ ուրբաթ» (2003), «Դաժան աղջիկները» (2004) ֆիլմերում։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Դերակատարումներ ===


== Ծանոթագրություններ ==
Աթուլ

Աթուլ, լեռ Վրաստանում, Թրիալեթի լեռնաշղթայում, Ախալքալաք քաղաքի արևելյան մասում։ Ունի երկու գագաթ, պատկանում է հանգած հրաբուխների շարքին։


== Ծանոթագրություններ ==
Արմեն Սիմոնյան

Արմեն Արշալույսի Սիմոնյան (1932, Հացառատ, Նոր Բայազետի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ կենսաքիմիկոս, ՌԴ բնական և էկոլոգիական գիտությունների ակադեմիաների ակադեմիկոս, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, Գավառի պետական համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր է, Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործիչ, Գավառ քաղաքի պատվավոր քաղաքացի։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Սիմոնյանը ծնվել է 1932 թվականին, Հացառատ գյուղում։ 1958 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1960 թվականից աշխատանքի է անցել Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայում, 1975 թվականին նշանակվել է սաղմնաքիմիայի լաբորատորիայի վարիչ։ 1974 թվականին ստացել է կենսաբանական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։ 1991 թվականից աշխատում է Գավառի պետական համալսարանում, 1996 թվականին նշանակվել է բնագիտության ամբիոնի վարիչ։
Արմեն Սիմոնյանի աշխատանքները  նվիրված են կենդանիների օնտոգենեզում նյարդային հյուսվածքում կենսաէներգետիկական մեխանիզմների բացահայտմանը, այդ պրոցեսների օնտոգենետիկ ու ֆիլոգենետիկ էվոլյուցիոն փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությանը։
Նրա անունը ընդգրկվել է ԱՄՆ-ում հրատարակվող «Ով ով է աշխարհում» համաշխարհային կենսագրական հանրագիտարանի, ինչպես նաև Քեմբրիջի (Մեծ Բրիտանիա) հրատարկվող Միջազգային կենսագրական հանրագիտարանի մեջ։


== Աշխատություններ ==
Արմեն Սիմոնյանը մոտ 400 գիտական աշխատանքների, մենագրությունների և կենսաբանական բառարանների հեղինակ և համահեղինակ է, այդ թվում՝ Ռուս-հայերեն կենսաքիմիական բառարան (համահեղինակ, 1997) և Ռուս-անգլերեն-հայերեն կենսաբանական բացատրական բառարան (համահեղինակ, 1998)։


== Անդամակցություն ==
Ուղեղի ուսումնասիրության միազգային կազմակերպության անդամ (1995)
Կենսաքիմիկոսների եվրոպական ընկերության անդամ (1970)
ՌԴ էկոլոգիական ակադեմիայի անդամ (1996) ակադեմիաների անդամ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հայ քիմիկոսներ, Ռոմիկ Հարությունյան, Սերգեյ Գրիգորյան, ԵՐԵՎԱՆԻ ՊԵՏԱԿԱՆ ՀԱՄԱԼՍԱՐԱՆ, էջ 253 Archived 2021-08-26 at the Wayback Machine.
Սիմոնյան Արմեն Արշալույսի Archived 2021-08-27 at the Wayback Machine.
Վահաստու (գյուղ, Կուուսալու շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎահաստուՎահաստու (էստ․՝ Vahastu), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Կուուսալու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 46 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սեուտայի արքայական մուրալյաներ

Սեուտայի արքայական մուրալյաներ (Սեուտայի արքայական պատեր, իսպ.՝ Murallas Reales de Ceuta, պաշտոնական անվանումը` իսպ.՝ Histórico Artístico Murallas Reales y foso de San Felipe), ամրաշինություն Հյուսիսային Աֆրիկայում տեղակայված Սեուտա ինքնավար իսպանական քաղաքում:Պատերի ամենահին հատվածը թվագրվում է 962 թվական, ժամանակակից հատվածը` 18-րդ դար։
Դրանք հիմնականում անփոփոխ են, բացառությամբ որոշ արտաքին ամրությունների և ընդգրկված են Իսպանիայի մշակութային ժառանգությունների ցանկում։


== Պատմություն ==
Սեուտան եղել է ռազմածովային բազա դեռևս կարթագենյան և հռոմեական ժամանակներից և ամրաշինություններ ունեցել է 5-րդ դարից։ 1415 թվականին պորտուգալացիները գրավել են քաղաքը և սկսել ամրապնդել պաշտպանությունը` 1540 թվականին կառուցելով արքայական պատերը և ջրանցքը։
1669 թվականին Իբերիա միության փլուզմամբ Սեուտան դարձել է Իսպանիայի մաս։ Քաղաքի հարավային կողմի պատերը 1674 թվականի փոթորիկի ժամանակ վնասվել են, սակայն շատ արագ վերանորոգվել են։ Հետագայում ավելացվել են որոշ արտաքին ամրություններ։
Պատերը էական դեր են խաղացել 1694 թվականին սկսված Սեուտա քաղաքի պաշարման ժամանակ։ Պայքարի ընթացքում յուրաքանչյուր դադարի դեպքում իսպանացիներն ավելացնում էին արտաքին ամրությունները։ 1720 թվականին օգնական ուժի ժամանմամբ պաշարումը ջախջախվեց։ Սեուտան կրկին պաշարվել է 1721 թվականին, սակայն ամրություններն ավելի ամուր էին, և մավրերի քաղաքը պաշարելու վերջին փորձերն ավարտվեցին 1734 թվականին։
Ամրաշինությունների հետագա փոփոխությունները կատարվել են 1730-ական թվականներին։ Մավրերի մեկ այլ պաշարում տեղի է ունեցել 1790 և 1791 թվականներին, սակայն հարձակումը հետ է մղվել։ Նապոլեոնյան պատերազմների ժամանակ քաղաքում տեղակայվել է Իսպանիայի դաշնակից բրիտանական կայազորը։ 19-րդ դարում պատերն այլևս չշահագործվեցին։

Պատերի հատվածները, հատկապես արտաքին ամրությունները քաղաքաշինական զարգացման նպատակներով քանդվել են։ Այնուամենայնիվ, արքայական պատերը, դրանց ջրանցքը և առաջին գծի արտաքին ամրությունները մնացել են անձեռնմխելի և վերջին 3 տարիների ընթացքում վերականգնվել են։ 1985 թվականի հուլիսի 3-ին կառույցն ընդգրկվել է Իսպանիայի մշակութային ժառանգությունների ցանկում (իսպ.՝ Bien de Interés Cultural): 2007 թվականին արքայական պատերը եղել են «Իսպանիայի 12 գանձերի» համար ընտրված 100 թեկնածուներից մեկը։ Պատերի մի հատվածի մուտքը բաց է հասարակության համար։


== Կառույց ==
Սեուտայի արքայական պատերը բաժանում են Սեուտան Հյուսիսային Աֆրիկայից։ Պատերը բաղկացած են երկու խոշոր բաստիոններից` Baluarte de la Coraza և Baluarte de la Bandera, ևս մեկ բաստիոն կա հյուսիսային թևում։ Դրանք պաշտպանվում են ջրանցքով, որը լցվում է ծովի ջրով։ Պատերի երկու կողմերի ծովապատնեշներին կառուցվել են ռազմական մարտկոցներ։
Պատերը շրջապատված են մի շարք արտաքին ամրություններով։ Ներկայումս առաջին գծի արտաքին ամրաշինությունները մնացել են անփոփոխ, սակայն մնացած մասերը տարիների ընթացքում քանդվել են։
Սեուտայի արևելյան կողմում կա ևս երկու փոքր բաստիոն։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Դարինդարա (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դարինդարա (այլ կիրառումներ)Դարինդարա, գետակ Արաքսի ավազանում, հոսում է Կարսի շրջանով և պատականում է Կարս գետի համակարգին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հան վան Մեգերեն

Հենրիկուս Անտոնիուս (Հան) վան Մեգերեն  (հոլ.՝ Henricus Antonius "Han" van Meegeren; հոկտեմբերի 10, 1889(1889-10-10)[…], Դեյվենտեր, Օվերեյսել, Նիդերլանդներ - դեկտեմբերի 30, 1947(1947-12-30)[…], Ամստերդամ, Նիդերլանդներ), հոլանդացի գեղանկարիչ, դիմանկարիչ, 20-րդ դարի ամենահայտնի կեղծարարներից մեկը, ով հայտնի է դարձել 17-րդ դարի նկարիչներ Յան Վերմեերի ու Պիտեր դե Հոոխի կտավների կեղծմամբ։ Վան Մեգերենի նկարները եվրոպացի արվեստաբաններն ընդունել են որպես դասական ստեղծագործությունների եզակի օրինակներ։ Իր կեղծարարության արդյունքում նա աշխատել է ավելի քան 8 միլիոն գուլդեն (այսօրվա արժեքով` 25-30 մլն ամերիկյան դոլար)։


== Կենսագրություն ==


=== Ծնունդ, վաղ տարիներ ===
Մեգերենը ծնվել է 1889 թվականին, Դեվենտերում, ընտանիքի երրորդ երեխան էր։ Նրա ծնողները կաթոլիկներ էին։ Մանկության տարիներին վան Մեգերենը հետաքրքրվել է գեղանկարչությամբ, հիացել է հոլանդական ոսկեդարի գեղանկարիչների կտավների գույների խաղով և ինքն էլ երազել է նկարիչ դառնալու մասին։ Ուսուցիչները նրա աշխատանքները ձգձգված ու նմանակող են համարել, սակայն դա միայն ավելացրել է նրա ջանքերը։


=== Կրթություն ===
Չնայած հայրը չէր կիսում արվեստ հանդեպ որդու սերը, սակայն այնուամենայնիվ Հանին ուղարկում է Դելֆտի տեխնիկական համալսարան` ճարտարապետի մասնագիտություն սովորելու։ Շուտով վան Մեգերենը հետաքրքրություն է ցուցաբերում կերպարվեստի հանդեպ և այնքան է տարվում դասերով, որ դառնում է արվեստի ու ճարտարապետության բաժնի դասավանդողի օգնական։ 17-րդ դարին հատուկ ոճով ոճավորված եկեղեցու ներսում նկարած հիանալի ջրանկարի համաչ նա արժանանում է բարձրագույն պարգևի` Ոսկե մեդալի։
Վան Մեգերենը հիանալի նկարիչ-անիմալիստ էր, ինչի մասին են վկայում նրա բազմաթիվ նկարներ, օրինակ, «Եղնիկը», որը մինչև այժմ վերապատկերվում է նկարչության մի շարք դասագրքերում։ Նա պարբերաբար հոդվածներ էր գրում 1928 թվականի հիմնված De Kemphaan ամսագրի համար։ Ամսագիրը նվիրված էր ժամանակակից արվեստի քննադադությանն ու գոյություն է ունեցել ընդամենը երկու տարի։ Այս ամսագրի շապիկները ևս մշակվում էին վան Մեգերենի կողմից։


== Ընտանիք ==
Աննա դե Վոգտի հետ ամուսնանալուց հետո, ումից նա երկու երեխա է ունեցել` Ժակն ու Պաուլինան, վան Մեգերենն սկսել է ցուցադրել իր աշխատանքները ցուցահանդեսներում։ Նկարիչն ընտանեկան խնդիրներ է ունեցել, նա սկսել է խմել։ 1921 թվականին նա երեք ամիս անց է կացրել Իտալիայում` ուսումնասիրելով իտալացի վարպետներին ու 1922 թվականին աստվածաշնչյան թեմատիկայով նկարների ցուցահանդես է ունեցել. բոլոր նկարները վաճառվել են։ 1923 թվականին բաժանվել է Աննայից։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավստրալիական ճահճային առնետ

Ավստրալիական ճահճային առնետ (լատ.՝ Rattus lutreolus), կրծողների տեսակ մկների ընտանիքից։ Ավստրալիայի Էնդեմիկ է։


== Նկարագրություն ==
Մարմնի երկարությունը 122-ից 197 մմ է, պոչի երկարությունը` 56-ից 147 մմ, միջին քաշը` 115 գ։ Մորթու գույնը և մարմնի վերին մասը մոխրա-դարչնագույնից մուգ-մոխրագույն է, իսկ ստորին մասը վառ է, դարշնագույնից մինչև սպիտակ գույն։ Մեջքի որոշ մազեր ունեն ոսկեգույն ավարտներ։ Ավստրալիական ճահճային առնետը ունի փոքրիկ ականջներ, որոնք առավելապես թաքնված են մորթու մեջ։ Նրանք ունեն թեփուկավոր` պոչ հազվադեպ մազերով։


== Տարածում ==
Տեսակը տարածված է Ֆրեյզեր կղզուց հարավ-արևելք և Կենգուրու կղզուց հարավ։ Այն նաև տարածված է Թասմանիայում և Բասսա նեղուցի կղզիներում, դրա մեկուսացած պոպուլյացիա կա Քվինսլենդ նահանգի հյուսիս-արևմուտքում, Ատերտոն և Պալումա բարձրավանդակների միջև։ Հանդիպում է ծովի մակարդակից 1600 մ բարձրության վրա։ Մեծապես կապված է ավստրալիական մայրցամաքի ջրա-ճահճային հանդավարների հետ, բայց Թասմանիայում գրավում է բնակման լայն ընդգրկում, ներառյալ լեռնային շրջաններ, խոնավ անտառներ, չափավոր խոնավ ճահիճներ և անտառներ։ Հաճախ հանդիպում են բոշխազգիների տեսակների մոտակայքում։


== Կենսակերպ ==
Կենդանիները հիմնականում սնվում են տերևներով և բույսերի ընձյուղներով` իրենց սսնդակարգն ավելացնելով սերմերով, բերքով և միջատներով։ Ավելի հազվադեպ ուտում են արմատներ և ստորգետնյա սնկեր։ Իգականները կարող են ծննդաբերել տարին մի քանի անգամ և հանել 3-ից 5 ձագ, որոնք կշռում են 5 գ։ Երեք ամսական հասակում էգը սեռահասուն է դառնում։ Նրանք ապրում են 1-ից 2,4 տարի։ Տեսակի պոպուլյացիայի թիվն էականորեն նվազում է, որը կապված է Եվրոպայից ներգաղթածների պատճառով բնակության տեղը կորցնելու հետ։ Մերձափնյա գոտու զարգացումը կարող է հանգեցնել տեղական որոշ անկման։ Տեսակը հանդիպում է մի քանի բնապաշտպանական տարածքներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոնետե սյուր Լուար

Մոնետե սյուր Լուար (ֆր.՝ Monétay-sur-Loire), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Դոմպիեր սյուր Բեբր կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03177։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 293 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 163 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 100-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 63-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 61,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,6 %)։ 100 աշխատունակ բնակիչներից 89-ը աշխատում էին (52 տղամարդ և 37 կին), անաշխատանք էին 11-ը (6 տղամարդ և 5 կին)։ 63 անգործունակ մարդկանցից 11-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 28-ը թոշակառու, 24-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մոնետե սյուր Լուար» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-24-ին։ Վերցված է 2012-6-7 
«Մոնետե սյուր Լուար» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-06-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Շերեփաձուկ

Շերեփաձուկ (լատ.՝ Lota lota), ձողաձուկազգիների ընտանիքի քաղցրահամ ջրերի ձուկ։ Մեջքի լողակները երկուսն են, կզակին ունի բեղիկ։ Թեփուկները շատ մանր են։ Մարմնի երկարությունը մինչև 1, 2 մ է, կենդանի զանգվածը՝ 32 կգ։ Հանդիպում է Հյուսիսային կիսագնդի բարեխառն և ցուրտ գոտիներում, գլխավորապես՝ գետերում։ Ակտիվ է սառը ջրերում (մինչև 16 °C)։ Սեռահասուն է դառնում 3-4 տարեկանում, դնում 33 000-5 միլիոն ձկնկիթ։ Գիշատիչ է, սնվում է ձկներով և հատակային անողնաշարավորներով։ Ձկնորսության կարևոր օբյեկտ է։
Լավրովո (գյուղ, Կիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼավրովոԼավրովո (ռուս.՝ Лаврово), գյուղ Ռուսաստանի, Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 127 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տոսիչիա

Տոսիչիա (իտալերեն՝ Tossicia), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Տերամո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1474 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 59 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 25 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 64049, հեռախոսային կոդ՝ 0861:
Կոմունայի հովանավորն է Տիվոլիի Սուրբ Սիմֆորոզան։ Տոնը նշվում է հուլիսի 18-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչություն


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0861 698014
Էլեկտրոնային հասցե՝ sindaco@comune.tossicia.te.it
Գլխավոր կայք՝  http://www.comune.tossicia.te.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի  պաշտոնական կայք  (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ԥ (տառ)

Ԥ, բաղաձայն տառ ընդլայնված Կյուրեղագրում։ Հազվադեպ օգտագործվում է աբխազական այբուբենում, որտեղ արտասանվում է հետևյալ կերպ՝ [pʰ]: Աբխազական այբուբենում նաև օգտագործվում է այս տառի արտասանությանը նման մեկ այլ տառ, դա՝ Ҧ-ն (արտասանվում է նույն կերպ՝ [pʰ]):
Այս տառը մեծ տարածում ունի ռուսական համացանցային մշակույթում, որպես ցենզուրայից դուրս բառ։


== Ժամանակակից ռուսական համացանցային մշակույթում ==

Նկարում նշված նշանը, որը տարածում է գտել 2008 թվականից հետո և որի հեղինակը համարվում է ռուս գրող և հաղորդավար Լեոնիդ Կագանովը՝ շատ նման լինելով Ҧ տառին, ստացել է նաև «ПЦ» անվանումը։ Սակայն այս սիմվոլը կրող շապիկները վաճառվել են դեռևս 2005 թվականին։ 


== Կոդավորում ==


== Տես նաև ==
Աբխազերեն
Յունիկոդ
Կյուրեղագիր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«ПЦ» տառը «Компьютерра» ամսագրում Archived 2011-11-01 at the Wayback Machine.
«Новая Газета» | 26.12.2008 № 50 թողարկում | «ПЦ»-ն որպես տերմին
Придет ли Владивостоку «ПЦ»? | «Ежедневные Новости Владивостока» թերթ Archived 2017-07-08 at the Wayback Machine.
Նովա Շավանտինա

Նովա Շավանտինա (պորտ.՝ Nova Xavantina), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Մտնում է Կանարանայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 17 332 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 5 526,733 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 3,1 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1944 թվականի ապրիլի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 101.564.711,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 5.783,54 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,760 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Աբրանք (Բասենի գավառ)

Աբրանք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում, Մամախաթուն քաղաքից 13 կմ հարավ-արևմուտք, Եփրատի ձախակողմյան վտակ Դերջան գետի ափին՝ սարահարթում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 50 տուն հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում էր երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյուղից 1-1.5 կմ հարավ-արևմուտք գտնվում էր Ս. Դավթի վանքը։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արտեմի Տրոիցկի

Արտեմի Կիվովիչ Տրոիցկի (Арте́мий Ки́вович Тро́ицкий, հունիսի 16, 1955(1955-06-16), Յարոսլավլ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս ռոք-լրագրող, երաժշտական քննադատ, ԽՍՀՄ-ում ռոքի առաջին տարածողներից, Ռուսաստանում ինդի և էլեկտրոնային երաժշտության տարածողներից։ Մի շարք փառատոների կազմակերպիչ և վարող։ Ժամանակից երաժշտության ռուսական առաջատար մասնագետներից։ «Ստեպնոյ վոլկ» (2008–2014) անկախ երաժշտական մրցանակի հիմնադիր։


== Կենսագրություն ==
Մանկությունն անց է կացրել Պրահայում։ 1977 թ. ավարտել է Մոսկվայի տնտեսավիճակագրական ինստիտուտը։ 1978-1983 թթ. աշխատել է Արվեստների պատմության ինստիտուտում, ազատվել է աշխատանքից՝ չհասցնելով պաշտպանել թեկնածուական թեզը։
1982-1983 թթ. եղել է "Զվուկի Մու" խմբի կիթառահարը։ "Պրոգրամմա Ա" հեռուստածրագրի համահիմնադիրներից է։ Եղել է ռուսական Playboy-ի խմբագիրը։
2001 թ. Կառավարման պետական ինստիտուտում դասախոսություններ է կարդում երաժշտության կառավարման վերաբերյալ։
Ունի ընդդիմադիր հայացքներ. 2011 թ. իր հանրային ելույթների համար ենթարկվել է դատական հետապնդումների։ Ներկայումս բնակվում է Տալլինում, վարում է "Хижина дяди Тёма" ծրագիրը։ 2018 թ. Ա. Այրապետովը նրա մասին նկարահանել է "Քննադատ" ֆիլմը։


== «Վերադարձ ԽՍՀՄ» գիրքը ==
1987 թվականին Արտեմի Տրոիցկին Անգլիայում (այնուհետեւ Ամերիկայում, Ճապոնիայում եւ Եվրոպայում) հրատարակեց «Back in the USSR. The True Story of Rock in Russia » (Վերադարձ ԽՍՀՄ։ Ռուսական ռոքի իրական պատմությունը) գիրքը՝ առաջինը, որ նկարագրում էր ռուսական ռոքի պատմությունը։ ԽՍՀՄ-ում գիրքը հրատարակվեց միայն 1991 թ.՝ «Ռոքը Միությունում։ 60-ականներ, 70-ականներ, 80-ականներ ...» վերնագրով։
Ավելի ուշ՝ 2007-ին, ռուսերեն տարբերակը հրատարակվեց «Վերադարձ ԽՍՀՄ» վերնագրով, իսկ 2009-ին գիրքը թողարկվել է աուդիո ձեւաչափով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«FM Достоевский» ծրագրի էջը «Финам FM»-ում
Տրոիցկու էջը «Эхо Москвы» ռադիոկայանի կայքում
Rolling Stone ամսագրում Տրոիցկու սյունյակը
Տրոիցկու երաժշտական հաղորդումը, Ազատություն ռադիոկայան
Անդրեևկա (գյուղ, Նովոմիրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնդրեևկաԱնդրեևկա (ուկրաիներեն՝ Андріївка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Նովոմիրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Անդրեևկա գյուղում բնակվում էր 310 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարիանա Պոպովա

Մարիանա Պոպովա (բուլղար․՝ Мариана Попова, հունիսի 6, 1978(1978-06-06), Սոֆիա, Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), բուլղարացի երգչուհի։ 2006 թվականին Եվրատեսիլ երգի մրցույթում եղել է Բուլղարիայի ներկայացուցիչը, 2011 թվականին՝ Բուլղարիայի ձայնը նախագծի և Vip Brother 2012 - Bulgaria-ի մարզիչ։


== Կենսագրություն ==
Մարիանա Պոպովան ծնվել է 1978 թվականին Սոֆիայում։ Երաժշտությամբ զբաղվել է 11 տարեկան հասակից, հետագայում սովորել է նաև ժամանակակից և ջազ բալետ։ 1996-2000 թվականներին եղել է Կոկոմանիա (Cocomania) խմբի անդամ։ Սովորել է Բուլղարական նոր համալսարանի ջազային բաժնում։ 2005 թվականին «Dream About Me» (Երազիր իմ մասին) երգով «Բուրգասը և ծովը» փառատոնում արժանացել է առաջին մրցանակի։ Երգը դուետով կատարել է Դանի Միլևի հետ։ Մարիանան ասում է, որ երազում է երբեք չդադարել երազել, գնահատում է տաղանդավոր մարդկանց, հավատում է իրեն և վերամարմնավորմանը և կցանկանար ճաշել երգիչ Մարկ Էնթոնիի հետ։ 2006 թվականին «Let Me Cry» երգով ներկայացել է Եվրատեսիլ 2006 երգի մրցույթում, կիսաեզրափակիչ փուլում չհավաքելով անհրաժեշտ ձայները՝ եզրափակիչ դուրս չի եկել։


== Սինգլներ ==
Ти не дойде (Դու չեկար)
Казах (Ես ասացի)
Можем пак (Կարող ենք նորից անել)
Няма (Ոչինչ չկա)
След (Հետո)
Сънувай ме (Երազիր իմ մասին)
Let Me Cry (Остави ме да плача), այս երգով Աթենքում ներկայացել է Եվրատեսիլ երգի մրցույթին
Երբեմն (Понякога), բուլղարերեն տարբերակով՝ "Не знам"
Lejos, երգը իսպաներենով կատարել է բուլղարացի երգիչ Օրլին Գորանովի հետ
Остани
Նոր կրոն


== Մրցանակներ ==
«Բուրգասը և ծովը փառատոնում» 3-րդ մրցանակ և «Rotari Club – Bourgas»-ի հատուկ մրցանակ Դանի Միլևի հետ «Հետո» (After) երգի համար, 2004
«Բուրգասը և ծովը փառատոնում» «Երազիր իմ մասին», դուետ Դանի Միլևի հետ, 1-ին մրցանակ, 2005
‘Чуй ме’ դուետ Օրլին Գորանովի հետ, BG ռադիոյի երգի լավագույն բուլղարերեն տեքստ, 2012


== Անձնական կյանք ==
2009 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ծնվել է Մարիանայի դուստրը՝ Մարիա Մագդալենա Հաննես Պոպովան։ Դստեր հայրը իսպանացի է, ում Մարիանան հանդիպել է 2009 թվականին ընկերների հետ արձակուրդի ընթացքում։ Մարիանան ունի եղբայր՝ Ջորջը, հայրը մահացել է երբ Մարիանան 15 տարեկան էր։


== Անվանակարգեր ==
«Լավագույն երգչուհի» անվանակարգ, BG ռադիոյի ամենամյա երաժշտական մրցանակաբաշխություն, 2004
«Բուլղարական լավագույն դեբյուտ», BG ռադիոյի ամենամյա երաժշտական մրցանակաբաշխություն, 2004
«Լավագույն երգչուհի» անվանակարգ, MM հեռուստատեսության ամենամյա երաժշտական մրցանակաբաշխություն, 2005
«Լավագույն երգչուհի» անվանակարգ, BG ռադիոյի ամենամյա երաժշտական մրցանակաբաշխություն, 2005


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2006-06-11 at the Wayback Machine.
Եվրատեսիլի կայք - Բուլղարիայի էջ
Սորանա Գուրյան

Սորանա Գուրյան (ծննդյան անունը՝ Սառա Գուրֆինկել, հոկտեմբերի 18, 1913(1913-10-18), Կոմրատ, Ռուսական կայսրություն - հունիսի 10, 1956(1956-06-10), Փարիզ, Ֆրանսիա), ռումինացի գրող, լրագրող, թարգմանիչ։ Գրել է ռումիներեն և ֆրանսերեն։


== Կենսագրություն ==
Սորանան ծնվել է Կոմրատ քաղաքում (այժմ՝ Մոլդովայի հարավում գտնվող Գագաուզիայի ինքնավար մարզում) բժիշկ Իսահակ (Իցիկա) և Գիտլ Գուրֆինկելների ընտանիքում։ Վաղ հասակում զրկվել է մորից, կրթություն ստացել է տանը՝ Կոմրատում, 1927 թվականից՝ աղջիկների «Արքայադուստր Իլյանայի» անվան գիմնազիայում (Liceul de Fete «Principesa Ileana»), որտեղ 1931 թվականին հանձնել է բակալավրիատի քննություններ։ Հոր մահից հետո խնամել է քույրերին՝ Լիային և Իզաբելային։
1931-1934 թվականներին սովորել է Յասիի Կուզայի անվան համալսարանում։ Տպագրվել սկսել է «Lumea» («Աշխարհ») թերթի 1937 թվականի հուլիսի 6-ի համարում, Բուխարեստի գլխավոր «Adevărul» (1937 թվականի դեկտեմբերի 16-ի համարում) թերթում տպագրել է սատիրաներ, 1938 թվականի հունվարի 9-ին Ե. Լովինեսկու խորհրդով «Lumea»-ում տպագրվել են Սորանայի երեք վեպերը։ Նույն թվականին մեկնել է Փարիզ, որտեղից պարբերաբար Ռումինիայի հրատարակչություններին է ուղարկել իր վեպերը։ 1940 թվականին ռումիներեն է թարգմանել Միխայիլ Շոլոխովի «Խաղաղ Դոն»-ը։ 1940 թվականին վերադարձել է Բուխարեստ, որտեղ միացել է հականացիստական ընդհատակյա կազմակերպությանը։ Հետպատերազմյան շրջանում դարձել է պրոֆեսիոնալ լրագրող։


== Հիշատակ ==
Սորանա Գուրյանի անունով է կոչվում Սան Պաուլոյի փողոցներից մեկը (Rua Sorana Gurian):


== Երկեր ==
Zilele nu se întorc niciodată, Bucharest, 1945
Întâmplări dintre amurg şi noapte, Bucharest, 1946
Les mailles du filet. Mon journal de Roumanie, Paris, 1950
Les jours ne reviennent jamais, Paris, 1952
Les amours impitoyables, Paris, 1953
Recit d'un combat, Paris, 1956
Ochiurile reţelei. Jurnalul meu din Romania, Bucharest, 2002


=== Թարգմանություններ ===
Ալեքսանդր Գրիբոյեդով. Prea multă minte strică. Բուխարեստ, 1945.
Ջոն Բոյնթոն Փրիսթլի. Lumina dragostei. Բուխարեստ, 1946.
Hans Prager. L’hôpital des mers froides. Փարիզ, 1954.
F. L. Neher. Mars aller-retour. Նախաբանը՝ Վերներ ֆոն Բրաունի, Փարիզ, 1955.


== Ծանոթագրություններ ==
Զարեչիե (գյուղ, Գայսինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶարեչիեԶարեչիե (ուկրաիներեն՝ Заріччя), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Գայսինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1540 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Զարեչիե գյուղում բնակվում էր 56 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,235 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 238,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)