armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Կաշկարովո (այլ կիրառումներ)

Կաշկարովո, կարող է վերաբերել՝

Կաշկարովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի կազմում։
Կաշկարովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Կաշկարովո - գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Չեկմագուշևսկի շրջանի կազմում։
Հարություն Գասպարյան

Հարություն Միսակի Գասպարյան (1896, Ալեքսանդրապոլ - 1937), հայ կուսակցական, պետական գործիչ, ինժեներ։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Ալեքսանդրապոլում, ծառայողի ընտանիքում։ Փոքր հասակում զրկվելով հորից, մոր և եղբոր հետ տեղափոխվում է Թիֆլիս, որտեղ մայրը լվացարարությամբ է զբաղվել, իսկ մեծ եղբայրը ստիպված է լինում 14 տարեկան հասակից աշխատել տպարանում։ Հարութիկին տալիս են Ներսիսյան դպրոց։
Բարձր դասարաններում սովորելիս նա ներգրավվում է մարքսիստական խմբակի մեջ, իսկ դպրոցն ավարտելուց հետո, 1917 թվականին, ընդունվում է բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը և լծվում քաղաքական պայքարի՝ աշխատելով սկզբում «Պայքար» թերթի և ապա բոլշևիկյան «Կարմիր օրեր» թերթի խմբագրություններում։
1918 թվականին մի խումբ ընկերների հետ անցնում է Հյուսիսային Կովկաս, որտեղ ընտրվում է Արմավիրի ժողովրդահեղափոխական հայկական կոմիտեի նախագահ, ապա կարմիր բանակի հետ նահանջելով Պյատիգորսկ, մինչև 1919 թվականը աշխատում է այդտեղ որպես ազգությունների ժողկոմի տեղակալ։ Որոշ ժամանակ կռվելով սպիտակգվարդիական զորամասերի դեմ, հիվանդանում է բծավոր տիֆով և ապաքինվելուց հետո տեղափոխվում Թիֆլիս, որտեղ անցնում է ընդհատակյա աշխատանքի՝ լինելով սկզբում անլեգալ «Պահակ» թերթի խմբագրական կոլեգիայի անդամ, ապա կաշեգործների արհմիության պատասխանատու քարտուղար։
Մայիսմեկյան ցույցից և յունկերական ուսումնարանի վրա զինված հարձակումից հետո Գասպարյանն ստիպված է լինում թաքնվել Ախալքալաքում և ապա տեղափոխվել Սուխում, որտեղ մինչև 1921 թվականի մարտ ամիսը աշխատում է Գյումուշ-դերե գյուղում որպես ուսուցիչ։
1921 թվականի մարտին, Աբխազիայում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո, նշանակվում է լուսբաժնի վարիչ, իսկ սեպտեմբերին ուղարկվում է աշխատելու Հայաստանում։ Այստեղ նա սկզբում նշանակվում է միլիցիայի հանրապետական կոմիսար և ապա՝ ՀԱՄԽ-ի կուլտբաժնի վարիչ։ 1923 թվականին Գասպարյանն ընտրվում է ՀԱՄԽ-ի նախագահ և այդ պաշտոնում աշխատում է մինչև 1925 թվականը, երբ նշանակվում է Հայաստանի տեքստիլշինի վարչության նախագահ և ապա Լենինականի տեքստիլ ֆաբրիկայի տնօրեն։
1922-1928 թթ. ընտրվել է Երևանի, Լենինականի և Անդրկովկասի կուսակցական ու խորհրդային ղեկավար օրգանների կազմում։ 1927 թվականին գործուղվել է Գերմանիա, Բելգիա, Ֆրանսիա և Շվեդիա՝ Հայաստանի արդյունաբերության համար սարքավորում ձեռք բերելու։
1928 թվականին Գասպարյանը մեկնում է Մոսկվա՝ շարունակելու ընդհատված ուսումը, որտեղ 1931 թվականին էքստեռն կարգով ավարտում է բարձրագույն ինժեներական ուսումնարանը։
1928-1937 թթ. եղել է տեքստիլշինի մատակարարման բաժնի վարիչ, այնուհետև նախագծային սեկտորի պետ, Կուզնեցկշինի պետ, «Պողպատնախագծի» կառավարչի տեղակալ և ապա Մոսկվայի «Քաղշիննախագիծ» տրեստի կառավարիչ։
Օգտագործել է Հ. Գ., Հարութիկ ծածկանունները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջո Ուիլոկ

Ջո Ուիլոկ (անգլ.՝ Joe Willock, օգոստոսի 20, 1999(1999-08-20), London Borough of Waltham Forest, Մեծ Լոնդոն), անգլիացի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլիստ։ Ներկայումս հանդես է գալիս Արսենալի կազմում։ Խաղում է կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== Արսենալ ===
Ուիլոկը Արսենալի ակադեմիայի սան է։ 2017-18 մրցաշրջանում ընդգրկվեց Արսենալի առաջին կազմում։ Իր պրոֆեսիոնալ դեբյուտը Ուիլոկը նշեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 20-ին՝ փոխարինելով Ռիս Նելսոնին Անգլիայի լիգայի գավաթի Դոնկաստեր Ռովերսի դեմ խաղում։ Առաջին հանդիպումը եվրոպական առաջնություններում անցկացրեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 28-ին՝ թիմի մեկնարկային կազմում խաղադաշտ դուրս գալով Եվրոպայի Լիգայի ԲԱՏԷ Բորիսովի դեմ խաղում։ Նոյեմբերի 3-ին Ուիլոկը երկարաձգեց իր պայմանագիրը Արսենալի հետ մինչև 2021 թվականը։ Իր դեբյուտը Պրեմիեր Լիգայում անգլիացին նշեց 2018 թվականի ապրիլի 15-ին՝ Նյուքասլ Յունայթեդի դեմ խաղում։ Իր առաջին մրցաշրջանում Ուիլոկը անցկացրեց 11 հանդիպում։
Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարիերայում Ուիլոկը խփեց 2018 թվականի նոյեմբերի 29-ին՝ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Վորսկլա Պոլտավայի դեմ խաղում։ 2019 թվականի հունվարի 5-ին նա դուբլ ձևակերպեց Անգլիայի գավաթի Բլեքփուլի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-0 հաշվով։ 2019 թվականի մայիսի 29-ին անգլիացին փոխարինեց Մեզութ Օզիլին ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի եզրափակչի Չելսիի դեմ խաղում, սակայն Արսենալը պարտվեց 4-1 հաշվով։ 2018-19 մրցաշրջանում Ուիլոկը անցկացրեց 6 հանդիպում առաջին թիմի կազմում՝ դառնալով 3 գոլի հեղինակ։
2019-20 մրցաշրջանում Ուիլոկը սկսեց ավելի շատ խաղաժամանակ ստանալ Պրեմիեր Լիգայում։ 2019 թվականի սեպտեմբերի 12-ին անգլիացին երկարաձգեց իր պայմանագիրը մինչև 2023 թվականը։ Սեպտեմբերի 19-ին նա գոլի հեղինակ դարձավ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլի Այնտրախտ Ֆրանկֆուրտի դեմ խաղում՝ օգնելով իր թիմին հաղթել 3-0 հաշվով։ Հոկտեմբերի 30-ին Ուիլոկը գոլ խփեց Անգլիայի լիգայի գավաթի Լիվերպուլի դեմ խաղում, իսկ հանդիպման հիմնական ժամանակը ավարտվեց 5-5 հաշվով և Արսենալը պարտվեց հետխաղյա 11-մետրանոցների հարվածաշարում։


== Միջազգային կարիերա ==
Ուիլոկը ներկայացրել է Անգլիան տարբեր տարիքային երիտասարդական հավաքականներում։ Անգլիայի Մ19 հավաքականի կազմում իր դեբյուտը նշեց 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ին՝ Լեհաստանի դեմ խաղում։


== Կարիերայի վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
2019 թվականի նոյեմբերի 22-ի դրությամբ


== Նվաճումներ ==


=== Ակումբային ===
Արսենալ

ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգա. երկրորդ տեղ. 2018–19
Անգլիայի սուպերգավաթ. 2017


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուիլոկի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Ուիլոկի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Ուիլոկը transfermarkt-ում
Ուիլոկը soccerbase.com-ում
Ուիլոկը WhoScored.com կայքում
Ուիլոկը Արսենալի պաշտոնական կայքում
Ուիլոկը Պրեմիեր Լիգայի պաշտոնական կայքում
Ուիլոկը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Դյուլմեն

Դյուլմեն (գերմ.՝ Dülmen), Գերմանիայում գտնվող քաղաք, մտնում է Հյուսիսային Հռենոս-Վեսթֆալիա երկրամասի կազմի մեջ։
Ենթարկվում է Գերմանիայի Մյունստեր վարչական կենտրոնին։ Մտնում է Կոսֆոլդ շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով կազմում է 46 762 մարդ։ Տարածքը կազմում է 184,49 կմ²։ Քաղաքի պաշտոնական ծածկագիրն է 05 5 58 016։
Քաղաքը բաժանված է յոթ քաղաքական շրջանների։


== Քույր քաղաքներ ==
 Ֆրանսիա Շառլվիլլ-Մեզյեր, Ֆրանսիա (1963)
 Գերմանիա Ֆերբեռլին, Գերմանիա (1990)


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Official site
Sommer in Dülmen
Winter in Dülmen
Heimatverein Dülmen e.V.
Local radiostation
Local merchant community Archived 2014-07-14 at the Wayback Machine.
Մարցին Զալեսկի

Մարցին Զալեսկի (լեհ.՝ Marcin Zaleski, 1796[…], Կրակով, Հաբսբուրգի միապետություն - սեպտեմբերի 16, 1877(1877-09-16)[…], Վարշավա, Ռուսական կայսրություն), լեհ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Մարցին Զալեսկին ծնվել է 1796 թվականին Լեհաստանի Կրակով քաղաքում։ Եղել է ինքնուս, թատրոնում աշխատել է դեկորատորի օգնական, իսկ աշխատանքից հետո պատճենել է կտավներ։ Մարցինը ուսում է ստացել՝ Գերմանիայում, Իտալիայում և Ֆրանսիայում։ 1830 թվականից բնակվել է Վարշավայում։ Եղել է Նոյեմբերյան ապստամբության ականատեսը, որի իրադարձությունները պատկերել է իր նկարներում (բայց առաջին պլանում միշտ եղել է ճարտարապետությունը)։
1840-ական թվականներին մեկնել է Վիլնո և Նիկոլայ I կայսեր համար ստեղծել լեհական ամրոցների պատկերներով կտավներ։
Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Վարշավայի ազգային թանգարանում, Ադամ Միցկևիչի անվան թանգարանում և Գոմել Պալատում։
1846 թվականից Մարցին Զալեսկին եղել է Վարշավայի արվեստների ակադեմիայի պրոֆեսոր։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Մարտին Զալեսկի // Ռուսերեն կենսագրական բառարան


== Ծանոթագրություններ ==
Յոժեֆ Շակովիչ

Յոժեֆ Շակովիչ (հունգ.՝ József Sákovics, հուլիսի 26, 1927(1927-07-26), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն - հունվարի 2, 2009(2009-01-02), Բուդապեշտ, Հունգարիա), հունգարացի սուսերով և վարժասուսերով սուսերամարտիկ։ Օլիմպիական խաղերի եռակի մեդալակիր (1952, 1956), ինչպես նաև 1960 թվականի Օլիմպիական խաղերի մասնակից։ Աշխարհի կրկնակի չեմպիոն (1953-անհատական սուսեր, 1959-թիմային սուսեր)։ 11 անգամ դարձել է Հունգարիայի չեմպիոն (1947, 1949, 1950, 1954, 1955, 1957, 1958, 1959, 1960):


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Յոժեֆն առաջին տիտղոսը նվաճել է 1947 թվականին՝ հաղթելով Հունգարիայի առաջնությունում։
Յոժեֆը ամուսնացած է եղել սուսերամարտիկ Լիդիա Դեմելկու հետ։ 1956 թվականի Օլիմպիադայից հետո նրանք տեղափոխվել են ԱՄՆ, բայց 1957 թվականին զույգը վերադարձել է Հունգարիա։
Յոզեֆը մարզական կարիերան ավարտելուց հետո աշխատել է որպես Հունգարիայի սուսերամարտի հավաքականի (1963—1968, 1979—1980), Իսպանիայի հավաքականի (1970—1972), ինչպես նաև «Orvosegyetemi Sport Club» (1974—1986) և «Budapest Sport Egyesület» (1987) ակումբների մարզիչ։ 1996 թվականին իր կնոջ հետ մեկ տարի անցկացրել է ԱՄՆ-ում՝ որպես Հարվարդի սուսերամարտիկների հավաքականի հրավիրյալ մարզիչներ։
Մահացել է 2009 թվականի հունվարի 2-ին Բուդապեշտում։ 2014 թվականին Սուսերամարտի աշխարհի գավաթի փուլերից մեկը անվանվել է նրա հիշատակին։


== Այլ արդյունքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում Archived 2020-04-17 at the Wayback Machine.
Գերմանա-լատվիական փոխադարձ չհարձակման պայմանագիր

Գերմանա-լատվիական փոխադարձ չհարձակման պայմանագիր, հայտնի է նաև որպես Գերմանա-լատվիական հակաագրեսիոն պայմանագիր կամ պարզապես Բեռլինի պայմանագիր, Նացիստական Գերմանիայի և Լատվիայի հանրապետության միջև կնքված խաղաղության պայմանագիր, որը երկու երկրների արտաքին գործերի նախարարների՝ Վիլհելմս Մունտերսի և Իոահիմ ֆոն Ռիբենտրոպի կողմից ստորագրվել է 1939 թվականի հունիսի 7-ին՝ Երրորդ Ռայխի մայրաքաղաք Բեռլինում։
Նույն տարվա հուլիսի 24-ին պայմանագրի անցումային դրույթները վերանայվել են և հընթացս օրինական ուժի ստացել։ 1939 թվականի օգոստոսի 12-ին գերմանա-լատվիական «փոխադարձ չհարձակման պայմանագիր»-ը ներառվել է Ազգերի լիգայի համաձայնագրերի շարքում։ Ըստ կողմերի միջև նախնական համաձայության՝ ակտն իր իրավազորությունը պետք է պահպաներ տասը տարի։
Պայմանագրի կնքմամբ կողմերը նպատակ էին հետապնդում բացառել Մերձբալթյան տարածաշրջանում արևմտյան կամ խորհրդային որևէ ազդեցությունը (մինչ այդ՝ նույնաբովանդակ պայմանագիր էր կնքվել նաև Գերմանիայի և Լատվիայի միջև)։ Նացիստների պլանների համաձայն՝ Գերմանիայի հետ դաշնակցային հարաբերություններ հաստատելով՝ Մերձբալթյան երկրները պետք է արգելակեին կարմիր բանակի հնարավոր առաջխաղացումը լեհ-գերմանական պատերազմական գործողությունների թատերաբեմ։
Հարկ է նշել, որ ապրիլի 28-ին Ադոլֆ Հիտլերի կառավարությունը դաշինք է առաջարկել ոչ միայն Էստոնիային և Լատվիային, այլ նաև Ֆինլանդիային, Դանիային, Շվեդիային և Նորվեգիային։ Այնուամենայնիվ, սկանդինավյան երկրները՝ ի դեմս Շվեդիայի, Նորվեգիայի և Ֆինլանդիայի, հրաժարվել են նմանօրինակ համագործակցությունից՝ պաշտպանելով իրենց կողմից որդեգրված նետրալիտետը (չեզոքության և երկդիմի քաղաքականություն)։ Եռակողմ դաշինքի կնքումը նախատեսվում էր մայիս ամսին, սակայն տապալվում է Լատվիայի պարզաբանման պահանջի անպատասխան մնալու հետևանքով։


== Ծանոթագրություններ ==
8 նոր ժամադրություններ

8 նոր ժամադրություններ (ռուս.՝ 8 новых свиданий, ուկրաիներեն՝ 8 нових побачень), 2015 թվականին ռուս-ուկրաինական արտադրության ռոմանտիկ կինոկատակերգություն, որի ռեժիսորը Մարյուս Վայսբերգն է։ 2012 թվականի արտադրության «8 առաջին ժամադրություններ» ֆիլմի շարունակությունն է։ Գլխավոր դերերում հանդես են գալիս Օքսանա Ակինշինան և Վոլոդիմիր Զելենսկին։


== Սցենար ==
Վերան և Նիկիտան արդեն 3 տարի է ամուսնացած են։ Նրանց ընտանեկան կյանքը այդքան էլ հիանալի չէ, ինչի պատճառով որոշում են բաժանվել։ Նրանք այնքան են ուզում դադարեցնել իրենց հարաբերությունները, որ գնում են ապահարզան ներկայացնելու։ Հերթական վիճաբանության ժամանակ նրանք միմյանց մեղադրում են ամուսնական պարտականությունների չկատարման մեջ՝ նշելով, թե որն է «լավ կնոջ» ու «լավ տղամարդու» իրենց իդեալը։
Հաջորդ առավոտյան նրանք արթնանում են հարևան բնակարաններում՝ լրիվ այլ զուգընկերների անկողիններում։ Հիմա նրանցից յուրաքանչյուրն ունի «իր նախընտրած կյանքը»։ Նիկիտան ամուսնացած է գրավիչ շիկահերի հետ (Պոլինա Մաքսիմովա), ով լավ պատրաստում է։ Վերան էլ ամուսնացած նախկին մարզիկ, գործարար մի տղամարդու հետ (Միխայիլ Գալուստյան), ով ամեն առավոտ Վերայի համար գնում է իր սիրելի կրուասանները։ Վերան ու Նիկիտան որոշում են ամեն գնով վերադարձնել իրար։ Նրանք հասկանում են, որ չնայած տարաձայնություններին, սիրում են իրար ու չեն կարող ապրել ուրիշների հետ։


== Դերասանական կազմ ==
Օքսանա Ակինշինա – Վերա Կազանցևա,
Վոլոդիմիր Զելենսկի – Նիկիտա Անդրեևիչ Սոկոլով,
Պոլինա Մաքսիմովա – Քրիստինա
Միխայիլ Գալուստյան – Տիմուր
Վիկտոր Վասիլև – Լյոշա
Սաբինա Ախմեդովա – Կարինա
Եվգենի Կոշևոյ – հարսանիքի հյուր
Նատալիա Իոխվիդովա – Նիկիտայի քարտուղար
Նատալյա Ունգարդ – Քրիստինայի մայրը
Սերգեյ Բելյաև – Քրիստինայի հայրը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«8 նոր ժամադրություններ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Վոդլինա

Վոդլինա (ռուս.՝ Водлина), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելիայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ստրանիցայի գետի ձախ ափով՝ 14 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բարենցի - Բելոմորսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Վիգօզերո գետն է։ Գետի գետային ավազանները Կոլայի թերակղզու և Կարելիայի գետերն են։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 02020001212102000005318
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102000531
Ավազանի կոդը - 02.02.00.012
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շիմպանզեները տիեզերքում

Շիմպանզեները տիեզերքում (անգլ.՝ Space chimps ), 2008 թվականին նկարահանված մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ, որը պատմում է կապիկների տիեզերական արկածների մասին։ 2010 թվականին նկարահանվել է «Շիմպազները տիեզերքում. պատասխան հարված» վերնագրով շարունակությունը։


== Սյուժե ==
Տիեզերական զոնդն իրեն է ձգում խլուրդի բույնը, որտեղ այն ընկնում է մարդաբնակ մոլորակ։ Օգտվելով զոնդի հնարավորություններից` չարասիրտ աբորիգեն Զարտոգը մոլորակում դաժան բռնապետություն է հաստատում։
ՆԱՍԱ-ն  որոշում է նոր բացահայտված մոլորակում մարդկանց ներթափացման հնարավորություններն ուսումնասիրելու համար այնտեղ ուղարկել շիմպանզեների։ Գիտարշավին կշիռ հաղորդելու համար փորձառու տիեզերագնացներ Լուսնին և Տիտանին միացել է կրկեսորդ Հեմ Երրորդը, տիեզերքում եղած առաջին շիմպազեի թոռանը։
Նրանք հաջողությամբ ներս են մտնում խլուրդի բույնը և մի շարք արկածների ենթարվելով, ազատագրում են մոլորակը բռնակալից և վերադառնում են Երկիր Ինֆինիտի զոնդով։


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Էնդի Սեմբերգ` Հեմ III
Շերիլ Հայնս` Լուսին
Ջեֆֆ Դենիելս` Զարտոգ
Պատրիգ Ուոբերտոն` Տիտան
Քրիստին Չենովետ` Կիլովատտ
Ջեյն Լինչ` Բժիշկ Պուլ
Կէտ Սյուսի` Բժիշկ Սմոսերս
Ստենլի Տուչչի` սենատոր
Զակ Շէդա` Բոլիդ
Թոմաս Ջեյմս Կեննի` կինոխրոնիկայի ձայն
Կառլոս Ալազրակի` Հյուսթոն


== Շահույթ ==
Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 37 միլիոն դոլար։ Վարձույթի է հանվել 2008 թվականի հուլիսի 18-ից մինչև նոյեմբերի 23-ը։ Առաջին հանգստյան օրերին հավաքել է 7 181 374 դոլար` զբաղեցնելով 7-րդ տեղը։ Միաժամանակ 2538 կինոթատրոններում ունեցել է առավելագույն ցուցադրություն։ Վարձույթի ժամանակ ամբողջ աշխարհում հավաքել է 64 834 964 դոլար (81-րդ տեղը ըստ տարվա արդյունքի), որոնցից 30 105 968 դոլարը` ԱՄՆ-ում (97-րդ տեղը ըստ տարվա արդյունքի) և 34 728 996 դոլարը` մնացած երկրներում։ ԱՊՀ երկրներում ֆիլմը ցուցադրվել է 2008 թվականի օգոստոսի 28-ից մինչև հոկտեմբերի 5 և հավաքել է 2 255 508 դոլար։


== Համակարգչային խաղ ==
2008 թվականին թողարկվել է համանուն համակարգչային խաղը, որն ստեղծվել է մուլտֆիլմի հիման վրա։ «Շիմպանզեները տիեզերքում» խաղի մշակումը տեղի է ունեցել Redtribe, Wicked Witch Software և WayForward Technologies ստուդիաներում։ Հրատարակչությամբ զբաղվել է Brash Entertainment։ Խաղն իրենից արկադ է ներկայացնում և կրկնում է մուլտֆիլմի սյուժեն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
«Շիմպանզեները տիեզերքում»(անգլ.) ֆիլմը Box Office Mojo  կայքում
Բորիս Դադամյան

Բորիս Դադամյան Վարդանի (նոյեմբերի 5, 1926(1926-11-05), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - 2004, Ստեփանակերտ), հայ քաղաքական, պետական գործիչ։ ԽՍՀՄ ժողովրդական պատգամավոր (1989-1991 թթ.)։ ԼՂ Ազգային խորհրդի անդամ։ «Ամարաս» բարեգործական միության նախագահ։ Ստեփանակերտի պատվավոր քաղաքացի (ետմահու)։
Ավարտել է Մոսկվայի գյուղատնտեսության մեքենայացման և էլեկտրաֆիկացման ինստիտուտը (1956 թ.)։ 1958 թ.-ից աշխատել է Ստեփանակերտի ավտոբազայում (1961-1966 թթ.-ին՝ պետի պաշտոնակատար, 1969-1973 թթ.-ին՝ պետ)։ 1967-1969 թթ.-ին՝ Ադրբեջանական ԽՍՀ ավտոմոբիլային տրանսպորտի նախարարության շահագործման վարչության պետ։ 1973-1992 թթ.-ին՝ Ստեփանակերտի արտադրական ավտոտրանսպորտային միավորման գլխավոր տնօրեն։
Ղարաբաղյան հիմախնդրի մասին ելույթ է ունեցել ԽՍՀՄ ժողպատգամավորների 1-ին համագումարում (1989 թ.-ի մայիսի 31), ներկայացրել ԼՂԻՄ-ի սոցիալ-տնտեսական, ազգային-մշակութային ոլորտներում Ադրբեջանի իրականացրած խտրական քաղաքականության ծանր հետևանքները և պահանջել փոխել ՌԿ(բ)Կ Կենտկոմի Կովբյուրոյի 1921 թ.-ի հուլիսի 5-ի հակաիրավական որոշումը, վերկանգնել ԼՂԻՄ-ի կուսակցական և տեղական իշխանության մարմինների լիազորությունները (դադարեցվել էին 1989 թ.-ի հունվարի 12-ին ԽՍՀՄ ԳԽ Նախագահության որոշումով) և Հայաստանի հետ ԼՂԻՄ-ի վերամիավորման ընթացակարգը կանոնակարգելու նպատակով ստեղծել ԽՍՀՄ ԳԽ հատուկ հանձնաժողով։


== Պարգևներ ==
ԼՂՀ «Սուրբ Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշան։
«Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին»


== Ծանոթագրություններ ==
Ացետանիլիդ

Ացետանիլիդ, անտիֆեբրին, քացախաթթվի անիիդ, C6H5NHCOCH3, անգույն բյուրեղական օրգանական նյութ։ Հալման ջերմաստիճանը՝ 114,2 °C, եռմանը՝ 303,8 °C։ Լուծվում է օրգանական լուծիչներում և տաք ջրում։ Ացետանիլիդը սինթետիկ եղանակով ստացված առաջին դեղանյութն է (1886), ունի ցավազրկող և ջերմությունն իջեցնող հատկություն։ Ստացվում է անիլինը ացետիլացնելով։ Ռեակցունակ է՝ նիտրվում, հալոգենացվում, ալկիլացվում և ացիվում է։ Ացետանիլիդի մոլեկուլում ազոտային միացած ջրածնի ատոմը կարող է տեղակալվել նատրիումով։ Ացետանիլիդը թթուների և հիմքերի հետ տաքացնելիս քայքայվում է՝ առաջացնելով անիլին և քացախաթթու։


== Կիրառում ==
Ացետանիլիդը օգտագործվում է ներկեր և սուլֆամիդային դեղանյութեր ստանալու համար։ Ացենտանիլիդը ծառայում է որպես այլ օրգանական կիսաարտադրանքների սինթեզման, ներկերի և դեղերի արտադրության սկզբնական միացություն (օրինակ՝ սուլֆանիլամիդային դեղերում)։ Ինչպես նաև այն կիրառվում է ջրածնի պերօքսիդի կայունացման համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջոն Կրասինսկի

Ջոն Բերք Կրասինսկի (անգլ.՝ John Burke Krasinski, հոկտեմբերի 20, 1979(1979-10-20), Նյութոն, Միդլսեքս շրջան, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, ռեժիսոր և սցենարիստ։ Հանդիսատեսին առավել հայտնի է «Օֆիս» սիթքոմում Ջիմ Հալփերթին մարմնավորելու համար։ Հայտնի է նաև «Ամուսնության թույլտվություն» (2007), «Կաշվե գլուխները» (2008), «Հեռանում ենք» (2009), «Բարդ գործընթաց» (2009) և մի շարք այլ գեղարվեստական կինոնկարներում հանդես գալու համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը IMDb կայքում(անգլ.)
Բարվիխա

Բարվիխա (ռուս.՝ Барвиха), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Օդինցովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բանդարե Անզալի

Բանդարե Անզալի կամ Էնզելի (պարսկերեն՝ بندرانزلی‎‎), քաղաք Իրանի տարածքում՝ Կասպից ծովի ափին։ Վարչականորեն գտնվում է Գիլանի նահանգի Բանդարե Անզալիի գավառում, հանդիսանում է նաև համանուն շրջանի կենտրոնը։ Նախքան իսլամական հեղափոխությունը՝ 1935 թվականից սկսած, հայտնի էր որպես «Բանդարե Փահլավի»` իշխող Փահլավիների արքայատոհմի (1925-1979) անունով։
Բանդարե Անզալին Իրանի կարևորագույն քաղաքներից մեկն է՝ զբոսաշրջության, տնտեսության և սպորտի տեսանկյունից։ Տեսարժան վայրերից է «մանարե» ժամացույցի աշտարակը, բուլվարը, Անզալիի խորշը, Իրանի ամենամեծ ակվարիումը։ Քաղաքում կա նաև հայկական եկեղեցի՝ կառուցված 1855 թվականին։ Թեհրանի հայոց թեմը պարբերաբար կազմակերպում է ուխտագնացություն՝ դեպի Ռաշթ և Անզալի։


== Աշխարհագրություն ==
Բանդարե Անզալին կառուցված է Սեֆիդ գետի դելտայում՝ Կասպից ծովի ափին՝ Գիլանի նահանգում։ Գտնվում է վարչական միավորի կենտրոն Ռաշթ քաղաքից 45 կմ հյուսիս։ Նավահանգստից ոչ հեռու Անզալիի խորշն է, իսկ հարավում անտառապատ Ալբորզի լեռնային համակարգը։
Կլիման խոնավ միջերկրածովյան է, շոգ ամառներով (առավելագույնը՝ 37 °C) և մեղմ ձմեռներով (նվազագույնը՝ -7 °C): Անձրևային օրերի թիվն անցնում է 110-ը։
Բանդարե Անզալին դեռ նախորդ դարից հայտնի էր որպես խավիարի արտադրության կենտրոն։ 21-րդ դարի սկզբին սև և կարմիր խավիարի արտադրությունը մշակվել է Ֆինանսների նախարարության վերահսկողության ներքո՝ իրանական ձկնորսական ընկերության միջոցով։ Բուծում են հսկայական թառափներ, որոնց մեջ հանդիպում են մինչև 3 մետր երկարությամբ 100 կիլոգրամ զանգվածով հսկաներ։


== Պատմություն ==
Բանդարե Անզալին եղել է Կասպից ծովի հարավային ափերին առաջին և ամենամեծ նավահանգիստը։ 19-րդ դարում այն աշխույժ առևտուր էր կատարում Ռուսական կայսրության քաղաքների հետ։ Այստեղ, բացի բնիկ բնակչությունից, հաստատվել են նաև հայեր, ազարիներ, պարսիկներ, թալիշներ։ Քաղաքը չի կորցրել իր նշանակությունը մինչև այժմ՝ կապ հանդիսանալով Ղազախստանի, Ադրբեջանի, Ռուսաստանի և Թուրքմենստանի հետ։ Երկաթուղիներով ու բարձրակարգ ավտոխճուղիներով այն կապված է Պարսից ծոցի ափին գտնվող մեկ այլ նավահանգստի՝ Բանդար Աբբասի հետ, որով էժան առևտրային  միջանցք է բացում վերոնշյալ երկրների համար՝ դուրս գալու դեպի Հնդկական օվկիանոս։
1919 թվականին, «սպիտակների» գեներալ Անտոն Դենիկինի տասնհինգ նավեր ապաստան են գտնում այստեղ։ Սակայն հաջորդ տարի՝ մայիսի 18-ին Անզալիի վրա հարձակվել է Կարմիր բանակի՝ 12 նավերից բաղկացած մի նավատորմ, հաղթել բրիտանական կայազորին և գրավելով «սպիտակների» նավերը։ Նավահանգիստում կառուցված քաղաքապետարանը, Միան Փոշթե պալատը և այլ շինություններ տեղի գլխավոր տեսարժան վայրերն են։


== Տես նաև ==
Էնզելի, հայկական պար


== Ծանոթագրություններ ==
Բեսիկ Ամաշուկելի

Բեսիկ Կուկուրիևիչ Ամաշուկելի (վրաց.՝ ამაშუკელი ბესიკ; հունիսի 1, 1972(1972-06-01)), խորհրդային և վրացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ 1996-1997 թվականներին նվաճել է Վրաստանի առաջնության արծաթե մեդալը։ Խաղացողի պրոֆեսսիոնալ կարիերան սկսել է 1989 թվականին խորհրդային երկրորդ լիգայում հանդես եկող թբիլիսյան «Շևարդենի» ակումբում։ Հայտնի է դարձել խաղալով Տոլյատտիի «Լադա» ակումբում, ինչպես նաև հանդես գալով Վրաստանի բարձրագույն լիգայի շարքերի թմերում։


== Կենսագրություն ==
Խաղացողի պրոֆեսսիոնալ կարիերան սկսել է 1989 թվականին խորհրդային երկրորդ լիգայում հանդես եկող թբիլիսյան «Շևարդենի» ակումբում։ Թիմի կազմում խաղալով 31 խաղ, որոնցում կարողացել է դառնալ երկու գոլի հեղինակ, իսկ մրցաշրջանի ավարտին Բեսիկը լքեց թիմը և համալրեց «Մերցխալի» ակումբի շարքերը, որտեղ անցկացրեց երեք մրցաշրջան, կարճաժամկետ ընդմիջելով թբիլիսյան ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտի խաղերում հանդես գալու համար։ Որից հետո համալրել է «Սամտրեդիա» ակումբի շարքերը, որտեղ երեք մրցաշրջանի ընթացքում խաղացել է 69 խաղ, որոնցում աչքի է ընկել 14 խփած գոլերով։
1996 թվականի մրցաշրջանի սկսվելուց առաջ Բեսիկը տեղափոխվեց տոլյատտինյան «Լադա» ակումբ, որը այդ պահին հանդես էր գալիս Ռուսաստանի բարձրագույն լիգայում։ «Լադա»-յի համար առաջնության երկրորդ մասում նա անցկացրեց ինը խաղ, որոնցում հիմնականում խաղադաշտ մտավ փոխարինելով մեկ այլ խաղացողի։ Որից հետո վերադարձավ Վրաստան, դառնալով «Կոլխեթի-1913» ակումբի խաղացող։
Հաջորդ երեք մրցաշրջանները փոխ առ փոխ հանդես է եկել մեկ «Կոլխեթի»-ի համար, մեկ «Սամտրդիա»-յի համար, որից հետո հինգ խաղ անցկացրել է նալչիկյան «Սպարտակ»-ի կազմում։ Հաջորդ երեք մրցաշրջանները անցկացրել է Վրաստանում։ Խաղացողի կարիերան ավարտվել է 2002 թվականին Զեստափոնի «Մետալլուրգ» ակումբում։


== Խաղերի վիճակագրություն ==
Աղբյուրներ:
Խաղերի վիճակագրությունը վերցված է Sportbox.ru սպորտային մեդիա-պորտալից
Խաղերի վիճակագրությունը վերցված է FootballFacts.ru սպորտային մեդիա-պորտալից


== Պարգևներ ==
Վրաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր. 1996/97


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը(չաշխատող հղում) news.sportbox.ru կայքում (1996, 1999 թվականներ)
Էջը footballfacts.ru կայքում
Անուշկա Շրեստա

Անուշկա Շրեստա (նեպալ.՝ अनुष्का श्रेष्ठ), հունվարի 18, 1996(1996-01-18)), գեղեցկության մրցույթի նեպալցի հաղթող, ով Նեպալի «Միսս աշխարհ» մրցույթի  հաղթող է թագադրվել է 2019 թվականի մայիսի 9-ին և իրավունք նվաճել իր հայրենիքը ներկայացնելու 2019 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Մեծ Բրիտանիայում՝ Լոնդոնում կայանալիք ExCeL London հեղինակավոր մրցույթում
: Շրեստան հաղթող է ճանաչվել նաև Ավստրալիայում կայացած «Միսս Նեպալ Օվկիանիա - 2018» մրցույթում։ Բացի այդ, նվաճել է Miss Yamaha Fascino 2019 և Miss Intellect 2019 տիտղոսները՝ թագն ստանալով իր նախորդից՝ Շրինկհալա Խաթիվադայից։


== Կենսագրական տվյալներ ==
Անուշկան ծնվել է 1996 թվականի հունվարի 18-ին, Նեպալի մայրաքաղաք Կատմանդուում։ Նորաձևության նեպալցի դիզայներ Մուքթա և Անիլ Շրեստաների դուստրն է։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Թրիյոգի ավագ դպրոցում, ապա ավարտել է քոլեջն ու մեկնել Ավստրալիա՝ ուսումը շարունակելու Սիդնեյի կաթոլիկ համալսարանում։ Առևտրի կառավարման մասնագետի (բակալավրի աստիճանով) որակավորում ստացած՝ ավարտել է համալսարանն
ու աշխատանքի անցել ավստրալիական բանկերից մեկում՝ որպես շարքային բանկային ծառայող։ Գեղեցկության մրցույթին մասնակցելու համար Անուշկան թողել է իր աշխատանքն Ավստրալիայում և մեկնել հայրենիք, որտեղ հաջողությունն ուղեկցել է նրան, և նա արժանացել է բարձր տիտղոսների ու թագադրվել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Missnepal.com.np(չաշխատող հղում)
Missworld.com
Ղզլարի շրջան (Դաղստան)

Ղզլարի շրջան (ռուս.՝ Кизлярский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստան հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1920 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ղզլար։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3047 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 65966 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 21,65 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ստուպինսկի շրջան

Ստուպինսկի շրջան (ռուս.՝ Ступинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1959 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ստուպինո։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1696 կմ²։


== Բնակչություն ==
2011 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 119422 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 70,41 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Պանասովկա (գյուղ, Կազատինի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊանասովկաՊանասովկա (ուկրաիներեն՝ Панасівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կազատինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1670 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պանասովկա գյուղում բնակվում էր 204 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,62 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 329,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Միրասոլ դ'Ուեստի

Միրասոլ դ'Ուեստի (պորտ.՝ Mirassol d'Oeste), համայնք Բրազիլիայի Կենտրոնաարևմտյան տարածաշրջանում՝ Մատու Գրոսու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու նահանգի հյուսիսարևելյան մարզում։ Բնակչությունը կազմում է 24 414 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 072,537 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 21,1 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1964 թվականի հոկտոմբերի 28-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 100.912.899,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 4.448,83 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,739 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դեուլինո (գյուղ, Սերգիևո-Պոսադսկի շրջան)

Դեուլինո (ռուս.՝ Деулино), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Սերգիևո-Պոսադսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը ըստ վերջին գրանցված տվյալների կազմում էր 93 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արուս Թադևոսյան

Արուս Արշակի Թադևոսյան (դեկտեմբերի 31, 1907(1907-12-31), Քութայիս, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - հուլիսի 14, 1983(1983-07-14), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թարգմանչուհի, ՀԽՍՀ կուլտուրայի վաստակավոր գործիչ (1972), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1942 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Քութայիս քաղաքում։ Միջնակարգ կրթությունն ստացել է Թիֆլիսի Պետրաշևսկայայի մասնավոր գիմնազիայում։ 1928 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը։ Աշխատել է Թիֆլիսի «Վոստկավրոստայի բյուլետեն» ամսագրի թարգմանական բաժնում։ 1930 թվականին ընտանիքով տեղափոխվել է Երևան։ Հայերենից, անգլերենից, ֆրանսերենից թարգմանում էր ռուսերեն։
Մահացել է Երևանում։


== Հայերենից ռուսերեն կատարած թարգմանությունների մատենագրություն ==
Դերենիկ Դեմիրճյան, «Երկիր հայրենի» (Մոսկվա, 1948)։
Դերենիկ Դեմիրճյան, «Վարդանանք» (Մոսկվա, 1956, 1961)։
Հմայակ Սիրաս, «Անահիտ», (Մոսկվա, 1949, 1958)։
Հմայակ Սիրաս, «Լեգենդներ, պատմվածքներ, վիպակներ» (Երևան, 1952, 1953)։
Հմայակ Սիրաս, «Անանուն աղջիկը» (Մոսկվա, 1968)։
Մուրացան, «Առաքյալը» (Երևան, 1950, Մոսկվա, 1961)։
Հրաչյա Քոչար, «Մեծ տան զավակները» (Երևան, 1955, Մոսկվա, 1956)։
Գարեգին Սևունց, «Թեհրան» (Մոսկվա, 1952, 1956, 1959)։
Գուրգեն Բորյան, «Բարձունքներում» (Մոսկվա, 1952)։
Գուրգեն Բորյան, «Նույն հարկի տակ» (Մոսկվա, 1960)։
Գուրգեն Բորյան, «Պիեսներ» (Մոսկվա, 1960)։
Նար-Դոս, «Պատմվածքներ և վիպակներ», (Երևան, 1952)։
Ստեփան Կուրտիկյան, «Նիկո» (Երևան, 1952)։
Վաղարշ Վաղարշյան, «Մի օր Սալոնիկում», «Վանքաձոր» (Երևան, 1956)։
Արմո Մալխասյան, «Գիրք արիության» (Երևան, 1956)։
Մկրտիչ Ասլանյան, «Ծածկված հետքերով» (Թբիլիսի, 1957)։
Խաչիկ Դաշտենց, «Խոդեդան», (Երևան, 1961)։
Սուրեն Այվազյան, «Տուր ձեռքդ, կյանք» (Երևան, 1963)։
Քրիստափոր Թափալցյան, «Հայրենաշեն» (Մոսկվա, 1966)։
Ստեփան Զորյան, «Ամիրյանի ընտանիքը» (Մոսկվա, 1967)։
Միքայել Թառունց, «Կար քաղաք մի... Եվ քաղաքում այն» (Մոսկվա, 1967)։
Հովհաննես Թումանյան, «Հեքիաթներ» (Երևան, 1969)։


== Աղբյուրներ ==
Մոռինյուս (Գոյաս)

Մորրինյուս (պորտ.՝ Morrinhos), համայնք Բրազիլիայում, մտնում է Գոյաս նահանգի մեջ։ Մի մաս է կազմում Գոյաս նահանգի հարավային մարզը։ Մտնում է տնտեսական կարգավիճակ ունեցող Մեյա Պոնտիի գավառի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 38 991 մարդ, ըստ 2006 թվականի տվյալների։ Տարածքը կազմում է 2 846,191 կմ2։ Բնակչության խտությունը 13,4 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 281 698 782,00 (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 7 269,65 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի տվյալների)
Մարդկային զարգացման ինդեքսի պոտենցիալը 2000 թվականին կազմել է 0,806
Էմմա Բրաուն

«Էմմա Բրաուն» (անգլ.՝ Emma Brown), Շառլոթ Բրոնտեի անավարտ վեպն է, որը շարունակել է Կլեր Բոյլանը և հրատարակել 2003 թվականին։
1854 թվականին Շարլոտա Բրոնտեն գրել է վեպի երկու գլուխները, սակայն նրան բախտ չի վիճակվել ավարտել այն։ 1855 թվականի մարտի 31-ին նա մահացել է։ Տարիներ անց, իռլանդացի գրող և լրագրող Կլեր Բոյլանը շարունակել է վեպը` պարգևելով բարդ և խճճված սյուժե, որը պատմում էր Էմմայի ճակատագրի մասին, որը ստիպված էր գոյատևել Լոնդոնի փողոցներում վիկտորիական ժամանակաշրջանում։ Վեպի գլխավոր թեման աղքատությունն, այլասերությունն, մանկական մարմնավաճառությունն ու փոքրոգիությունն է։
Ինչպես ասում է Կլեր Բոյլան, նախքան վեպին անդրադառնալը բազմաթիվ գրականություն է ուսումնասիրել վիկտորիական դարաշրջանի Անգլիայի վերաբերյալ, այդ թվում նաև Լոնդոնի փողոցներում աղքատների կյանքի մասին, այցելել է Բրոնտեի կերպարների թանգարան և զրուցել է Բրոնտե ընտանիքի արվեստն ուսումնասիրողների հետ։


== Սյուժե ==
Էմմա Բրաուն անունով աղջիկը ոչինչ չի հիշում իր անցյալի մասին և փորձում է գտնել մորը։ Նա ստիպված էր իր վրա զգալ Լոնդոնի փողոցների աղքատության և անօթևան կյանքի սարսափները, հաց վաստակելու համար դժվարին աշխատանք կատարել։ Իր թափառումների ընթացքում նա ծանոթանում է Ջեննի Դրու անունով աղջկա հետ։ Նրանք միասին փորձում են պատսպարան գտնել և մի անգամ հայտնվում են Գադ պարկի ցուցադրությանը, որտեղ Էմման տեսնում է իր նկարները կախված Բյուրեղապակյա պալատի պատերին։ Ջեննին կարծում է, որ դրախտում է հայտնվել, քանի որ նա երբեք այդպիսի գեղեցիկ և հարուստ մարդկանց չի տեսել, չի կերել այնպիսի համեղ ուտելիքներ ինչպիսիք այդտեղ էին վաճառում։
Նման ցուցահանդես իրականում տեղի է ունեցել` Համաշխարհային ցուցահանդեսը անցել է լոնդոնյան Հայդ հրապարակում, 1851 թվականի մայիսի 1-ից հոկտեմբերի 15-ը։ Այն դարձել է արդյունաբերական հեղափոխության պատմության նշաձողը։
Ի վերջո Էմմայի հիշողությունը վերականգնվում է, նրա խորթ մոր` Իզաբել Չալֆոնտի խնամքի շնորհիվ։ Պարզվում է, որ Էմմա Բրաունը բարեկիրթ կնոջ դուստր է, որից գողացել են մանկանը և վաճառել փողոցում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էմմա Բրաուն վեպի ամփոփ տարբերակը
Իվանովոյի մարզ

Իվանովոյի մարզ (ռուս.՝ Ивановская область), մարզ Ռուսաստանի կազմում, Ռուսաստանի ֆեդերացիայի միավոր։ Մայրաքաղաքն է Իվանովո քաղաքը։
Սահմանակից է Ռուսաստանի Յարոսլավլի, Կոստրոմայի, Նիժնի Նովգորոդի և Վլադիմիրի մարզերի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Իվանովոյի մարզի պաշտոնական կայք Archived 2015-12-01 at the Wayback Machine.
Սանտա Թերեզա

Սանտա Թերեզա (պորտ.՝ Santa Teresa), համայնք Բրազիլիայում՝ Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կազմում։ Գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Սանտա Թերեզայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 23 724 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 694,532 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 29,1 մարդ/կմ²։
Համայնքի սահմաններում է ընկած Augusto Ruschi անվանումը կրող կենսաբանականւ արգելոցի 3562 հեկտարը։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1890 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 164.270.688 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 7.782,02 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,789 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Պիլպա

Պիլպա (էստ․՝ Pilpa), գյուղ Էստոնիայի Վալգամաա նահանգի Հելմե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ռելս ի Վիաբրեա

Ռելս ի Վիաբրեա (իսպ.՝ Riells, բասկ.՝ Riells i Viabrea, կատ.՝ Riells i Viabrea), մունիցիպալիտետ Իսպանիաում, գտնվում է Ժիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Սելվա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 26,53 կմ2։ Բնակչությունը՝ 3868 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Página oficial del Ayuntamiento
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Արմա (այլ կիրառումներ)

Արմա, կարող է վերաբերել՝

Արմա - շրջան Արմա կոմսությունում, պլանավորվում էր 2011 թվականին շրջանը միավորել Բանբրիջ և Կրեյգևոն շրջաններին
Արմա - քաղաք Հյուսիսային Իռլանդիայի հարավարևելյան մասում, Մեծ Բրիտանիայում
Մարկոլ լեզ Օ

Մարկոլ լեզ Օ (ֆր.՝ Marcols-les-Eaux), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 334 մարդ, բնակչության խտությունը` 20.00 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 16 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 115 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 19 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 129 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 76-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 53։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 58,9 %։ 76 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 73 անձ (37 տղամարդ և 36 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 53 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 43-ը` թոշակառուներ, իսկ 7-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ժան Բերթեուրա

Ժան Բերթեուրա, իսկական անունը Բերտա Կլորինա Ժաննա Լե Բարիե, իսկ ամուսնական անունը՝ Չերնիցկի (ֆր.՝ Jean Bertheroy, Berthe Clorine Jeanne Le Barillier, հուլիսի 4, 1858(1858-07-04) կամ 1868, Բորդո - հունվարի 24, 1927(1927-01-24) կամ 1927, Լը Կանե), ֆրանսիացի բանաստեղծուհի, գրող և պատմական վեպերի հեղինակ։


== Կենսագրություն և ստեղծագործություն ==
Բերտա Լե Բարիեն ծնվել է 1858 թվականի հուլիսի 24-ին Բորդոյում։
Նրա ծնողները եղել են բժշկության դոկտոր Ջասենթ Էդուար Ֆրանսուա Լե Բարիյեն և Ժաննա Լորա Էլիզաբեթ Ֆաբրը։
Բերտա Լե Բարիեն ստեղծագործել է Ժան Բերթեուրա կեղծանվամբ։ Նա համագործակցել Է «Figaro» և «Revue des Deux Mondes» ամսագրերի հետ, ինչպես նաև հայտնի է եղել որպես պատմական վեպերի հեղինակ։ Դրանցից ամենամեծ հաջողությունն ունեցել է «Պոմպեի պարուհին» (La Danseuse de Pompéi, 1899 թվական) վեպը, որը գրել է Իտալիա այցելելուց հետո։ Գրողը իտալական կառավարությունից ստացել է թույլտվություն ազատ շրջելու հնագույն քաղաքում՝ առանց ուղեկցող անձանց։ Վեպի գործողությունները տեղի են ունենում հիմնականում Վետիի տանը․ գլխավոր հերոսը՝ Հակինթը, կտոր–կտոր է լինում պարուհի Նոնիայի հանդեպ ունեցած սիրո և Ապոլլոնի պաշտամունքին հավատարմության միջև։ Հետագայում կոմպոզիտոր Ժան Նուգեսը այս գրքի հիման վրա գրել է համանուն օպերա։
1904 թվականին Բերտա Լե Բարիեն, որն այն ժամանակ լայն ճանաչում է վայելում, դարձել է Ֆեմինա մրցանակի ժյուրիի առաջին քարտուղարը։ Գրողն արժանացել է Ֆրանսիական ակադեմիայի երեք մրցանակի։ 1890 թվականին նա ստացել է Prix Archon-Despérouses մրցանակը իր «Femmes antiques» վեպի համար, 1894 թվականին՝ Մոնտոնի մրցանակ «Ximénès» վեպի համար, իսկ 1900 թվականին` Prix d'éloquence մրցանակ «André Chénier - Dans l'âme du poète, un Dieu même respire» գրքի արտահայտչականության համար։ 1911 թվականին դարձել է Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ։
Բերտա Լե Բարիեն մահացել է 1927 թվականի հունվարի 24-ին գրիպից։


== Ծանոթագրություն ==


== Գրականություն ==
Eric Moormann Pompeii's Ashes: The Reception of the Cities Buried by Vesuvius in Literature, Music, and Drama. — Walter de Gruyter GmbH & Co KG, 2015.
C.H.C. Wright A History of French Literature // {{{заглавие}}}. — 1969. — P. 851.


== Արտաքին հղումներ ==
«Bertheroy, Jean Jean Bertheroy (1858-1927)»։ BnF Data (ֆրանսերեն) 
«Jean Bertheroy»։ Académie Française (ֆրանսերեն)
Կրիմկա (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿրիմկաԿրիմկա (ուկրաիներեն՝ Кримка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Sultan Boçala), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բի-Սու-Կովչե, Սուլտան Բոչալա։
2001 թվականի տվյալներով Կրիմկա գյուղում բնակվում էր 1 896 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռաֆիկ Բայրամով (պետական գործիչ)

Ռաֆիկ Յասին օղլի Բայրամով (ադրբ.՝ Rafiq Yasin oğlu Bayramov, նոյեմբերի 10, 1972(1972-11-10), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Ադրբեջանի Հանրապետության պետական գործիչ, քաղաքական գործիչ, Ադրբեջանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ, Ադրբեջանի Հանրապետության մշակույթի նախարարի տեղակալ;


== Կենսագրություն ==
Ռաֆիկ Բայրամովը ծնվել է 1972 թվականի նոյեմբերի 10-ին Բաքվում։ 1989 թվականին ավարտել է Բաքվի թիվ 10 միջնակարգ դպրոցը։ 1990-1995 թվականներին սովորել է Բաքվի պետական համալսարանում։ 1995 թվականին ավարտել է ԲՊՀ պատմության ֆակուլտետը։ Ուսանողական տարիներին համալսարանի գիտահետազոտական լաբորատորիայում աշխատել է որպես լաբորանտ։ Այդ տարիներին նա մասնակցել է պատմական հետազոտություններին և մի քանի գիտական հոդվածների հեղինակն էր։ 1995-1997 թվականներին ծառայել է Ադրբեջանի Հանրապետության Ազգային գվարդիայում։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1998-1999 թթ. — Բաքվի Նիզամիի շրջանի գործադիր իշխանության երիտասարդության և սպորտի վարչություն;
1999-2001 թթ. — Բաքվի քաղաքային իշխանություն;
2001-2003 թթ. — Ադրբեջանի Հանրապետության երիտասարդության և սպորտի նախարարություն;
2003-2006 թթ. — Ադրբեջանի Հանրապետության երիտասարդության և սպորտի նախարարության նախարարի օգնական;
2006-2014 թթ. — Ադրբեջանի Հանրապետության մշակույթի նախարարի օգնական;
2014-2018 թթ. — Ադրբեջանի Հանրապետության մշակույթի նախարարության աշխատակազմի ղեկավար;
Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի հրամանագրով 2018 թվականի հունիսի 27-ին նշանակվել է մշակույթի նախարարի տեղակալ։


== Ընտանիք ==
Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Քրիսմա

Քրիսման կամ խրիսմոնը (Хи-Ро), ☧,  Քրիստոսի անվան մոնոգրամն է, որը բաղկացած է անվան երկու սկզբնական հունական տառերից (հուն․՝ ΧΡΙΣΤΌΣ),  Χ (խի) և Ρ (ՌՈ), որոնք խաչված են միմյանց միջև։ Մոնոգրամների եզրերով հաճախ տեղադրվում են α Եվ ω հունական տառերը։ Այս տառերի նման օգտագործումը ծագում է Ապոկալիպսիսի տեքստին։ «Ազ ես Ալֆան և Օմեգան, սկիզբը և վերջը, - ասում է Տերը, Ով եղել և գալիս է, Ամենազոր» (Հայտն. 1: 8; Տես նաև հայտն. 22:13): Քրիսման լայն տարածում է ստացել վիմագրությունում, սարկոֆագների բարձրաքանդակներում, խճանկարներում և, հավանաբար, ծագում է Առաքելական ժամանակներից։ Հնարավոր է, որ նրա ծագումը կապված է Ապոկալիպսիսի խոսքերի հետ. «կենդանի Աստծո կնիքը» (հայտ. 7:2).
Պատմականորեն առավել հայտնի քրիսմանի օգտագործումը  լաբարումայի համար (լատ.- Labarum)՝ հին հռոմեական ռազմական հատուկ տեսակ շտանդարտ։ Կայսր Կոստանդիանոս Ա Մեծ նրան զորքեր մտցրեց այն բանից հետո, երբ երկնքում տեսավ Խաչի նշանը Մուլվիի կամրջի մոտ ճակատամարտի նախօրեին (312 թ.): Լաբարումն կոթի ծայրին ուներ քրիզմա, իսկ կտավի վրա գրված էր. լատ.՝ «Hoc vince» (հին սլավոնական — Симъ побѣдиши, - «Դրանով կհաղթես»)։ Լաբարումի մասին առաջին հիշատակումը պահվում է Լակտանտիոսի մոտ (մտ. մոտ 320):
Քրիսմանը առկա է Պտղոմեոս III-ի որոշ մետաղադրամների վրա, ով կառավարել է Եգիպտոսը մ.թ.ա. 222/221-ից 246/245 թվականները։
Քրիսմայի խորհրդանիշը կոդավորված է Յունիկոդով՝ U+2627 ☧ chi rho (HTML &#9767;) и U+2CE9 ⳩ coptic symbol khi ro (HTML &#11497;):


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Գրականություն ==
Sitta von Reden Money in Ptolemaic Egypt: From the Macedonian Conquest to the End of the Third Century BC. — 1. — Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press, 2007. — P. 69. — 380 p. — ISBN 0521130549


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Монеты Птолемея III Эвергета
Ավստրիայի տոներ

Ավստրիայում տոները որոշվում են դաշնային կամ հողային օրենսդրությամբ։

Աստղանիշ (*) նշանակում է շարժական տոն։
Հավելյալ օրեր նկատվում են որոշ հողերում ու ոլորտներում։ Ստորև նշված տոները նշվում են որոշ դաշնային հողերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարդատ

Բարդատ, Պարտադ, լեռ Լեռնային Կիլիկիայում, Ղևոնդ Ալիշանը կասկածանքով նույնացնում է Ալիբեկ լեռան հետ։


== Ծանոթագրություններ ==
(624) Հեկտոր

(624) Հեկտոր (անգլ.՝ Hektor), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1907 թվականի փետրվարի 10-ին Աուգուստ Կոպֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,244563 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 5,1208 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,3684 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Հեկտոր աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 4,1305 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4386,95 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,082062 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 18,18° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է D դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(624) Հեկտոր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Գորիլայի գաղտնիքը

Գորիլայի գաղտնիքը (անգլ.՝ The Gorilla Mystery), Միկի Մաուսի մասնակցությամբ 22-րդ մուլտֆիլմը։ Սև-սպիտակ կատակերգական ֆիլմ։ ԱՄՆ-ում պրեմիերան տեղի է ունեցել 1930 թվականի սեպտեմբերի 3-ին։


== Սյուժե ==
Կես գիշերին Միկին թարմ օրաթերթ կարդալիս հանդիպում է կենդանաբանական այգուց փախած գորիլլայի մասին հոդվածի։ Անհանգստացած Միկին զանգում է Մինիին, որպեսզի իմանա, թե ինչպես են նրա գործերը և նախազգուշացնի կատաղի գորիլլայի մասին։ Սակայն Մինին հայտնում է նրան, որ ինքը լավ է, և ձևացնում է, թե իբր չի վախենում ու դաշնամուրով ուրախ մեղեդի է նվագում։ Երաժշտության ձայները գորիլլային գրավում են դեպի Մինիի տուն։ Վերջինս սկսում է գոռալ, և Միկին շտապում է օգնության հասնել իր սիրելիին։
Միկին վազում ամբողջ տնով մեկ՝ փնտրելով Մինիին, սակայն ոչ մի կերպ չի կարողանում գտնել նրան։ Սենյակներից մեկում Միկիին հաջողվում է գտնել կապկպված Մինիին և չար գորիլլային։ Նրանց հաջողվում է հիմարեցնել կենդանուն և ամուր կապել՝ կենդանաբանական այգի վերադարձնելու համար։


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Ուոլթ Դիսնեյ՝ Միկի Մաուս
Մարսելիտ Գարներ՝ Մինի Մաուս


== Պարգևներ ==
Միկի Մաուսն աստղ է ստացել Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Mickey Mouse - The Gorilla Mystery
Սոֆի Օկսանեն

Սոֆի Օկսանեն (ֆիններեն՝ Sofi-Elina Oksanen, հունվարի 7, 1977(1977-01-07)[…], Յուվյասկյուլյա, Ֆինլանդիա), ֆինն գրող, ակտիվ հրապարակախոս, ֆեմինիստ, ԼԳԲՏ-շարժումների մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1977 թվականի հունվարի 7-ին Յուվյասկյուլյայում։ Հայրը ֆինն է (մասնագիտությամբ` էլեկտրիկ), մայրը էստոնացի ինժեներ է, ով 1970-ական թվականներին գաղթել է Ֆինլանդիա։
Սովորել է Յուվյասկյուլյայի և Հելսինկիի համալսարաններում, ուսումնասիրել դրամա Ֆինլանդիայի թատրոնի ակադեմիայում։
Հրապարակայնորեն հայտնում է իր բիսեքսուալության մասին, տառապում փսիխոգենիկ սննդային խանգարումից։
2009 թվականին էստոնացի գրող Իմբի Պայուի հետ Սոֆի Օկսանենը Ֆինլադիայում հանդես է եկել «Ամեն ինչի հետևում կանգնած էր վախը» դոկումենտալ հավաքածուի մեջ, որը բաղկացած էր Էստոնիայի պատմության խորհրդային ժամանակաշրջանի մասին տարբեր հեղինակների հոդվածներից։ 2010 թվականին հավաքածուն թարգմանվել է էստոներեն։
2012 թվականի դեկտեմբերի 3-ին պարգևատրվել է «Pro Finlandia» (Ֆինլանդիայի համար) մեդալով, Ֆինլանդիայի արծիվ շքանշանով։
2013 թվականին Bazar հրատարակչությունը դատական կարգով պահանջեց գրողից մոտ 1 միլիոն եվրո 2005 թվականին կնքված համաձայնության հիման վրա «Ֆրանսիական տանձը» անունով գրքի վերաբերյալ, որն այդպես էլ չգրվեց։ 2015 թվականի հուլիսի 17-ին Հելսինկիի գավառական դատարանը դատապարտեց գրողին 35 հազար եվրոյի չափով կոմպենսացիայի վճարմամբ։


== Վեպեր ==
«Ստալինյան կովեր» (Stalinin lehmät) (2003), Ռունեբերգի մրցանակի թեկնածու
Baby Jane (2005).
Մաքրում (Puhdistus) (2008), Ֆինլանդիա մրցանակ 2008, Ռունեմերգիի մրցանակ 2009, Ֆեմինա մրցանակ 2010, Հյուսիսային խորհրդի գրական մրցանակ։ 2012 թվականին վեպը էկրանավորվել է (համանուն ֆիլմի ռեժիսոր` Անտի Յոկինեն)։ Ֆիլմն առաջադրվել է Օսկարի Ֆինլանդիայից։


== Պիեսներ ==
Puhdistus (2007, նույն տարում բեմադրվել է Ֆինլանդիայի ազգային թատրոնում, ցուցադրվել Էստոնիայում և Շվեդիայում, 2011 թվականի փետրվարին բեմադրվել է ԷԼեն Ստյուարտի թատրոնում)
High Heels Society (2008)


== Ճանաչում ==
Ֆրանսիական Fnac մրցանակ, Ֆեմինա մրցանակ հայտնի հեղինակի համար (2010), եվրոպական գրական մրցանակ (Բրյուսել) «Մաքրում» վեպի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
IMDB կայքում
Թե ինչ չպետք է տեսնեին արևմուտքի բնակիչները Սոֆիի արվեստի մասին հոդված
Կարլսկրունա

Կարլսկրունա (շվեդերեն՝ Karlskrona)-վարչական կենտրոն շվեդական Բլեկինգե նահանգում։ Հիմնադրվել է  Կարլ XIի կողմից որպես շվեդական նավատորմի գլխավոր (իսկ այժմ միակ) հանգրվան, որը գտնվել է 33 կղզիների վրա, Բալթիկ ծովի ափին։ Անվանումը թարգմանաբար նշանակում է «Կարլի թագ»։ Բնակչությունը 62 804 բնակիչ է 2009 թվականի տվյալներով։


== Պատմություն ==

Քաղաքը հիմնադրվել է 1680 թվականին Շվեդիայի թագավոր Կարլ XI-ի կողմից։ Նախագծվել է XVII դարում ժամանակի լավագույն ճարտարապետների կողմից։ Մինչ օրերս մնում է ուշ Վերածննդի քաղաքաշինության վառ օրինակ և ընդգրկվել է Համաշխարհային ժառանգությանցանկում։ Տեսարժան վայրերից են երկրի ամենամեծ փայտե եկեղեցին՝ թվագրված 1685 թվականին, և բարոկկո ոճի երկու  տաճար` XVIII դարի՝ Սուրբ Երրորդություն եկեղեցին (Գերմանական եկեղեցի, 1709 թվական) և Ֆրեդերիկի եկեղեցին (1744 թվական)։ Երկու եկեղեցին էլ նախագծել է Տեսսին կրտսերը։
Հյուսիսային պատերազմի տարիներին Կարլսկրունան եղել է Շվեդիայի ամենաշատ բնակեցված քաղաքներից մեկը, իսկ տեղական նավաշինարանը` Սկանդինավիայի ամենամեծ գործատուն։
1790 թվականին քաղաքը գրեթե ամբողջությումբ ոչնչացել է հրդեհից։
Կարլսկրունան այժմ գավառական քաղաք է։ «Նիլսի հրաշալի ճամփորդությունը վայրի սագերի հետ» հեքիաթում նկարագրված են կենդանացած հուշարձանները (բրոնզե և փայտե), որոնք տեղադրված են Կարլսկրունայում։


== Քույր քաղաքներ ==


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Կարլսկրունա քաղաքի մասին Archived 2008-03-31 at the Wayback Machine.
Սարվարդ (լեռ)

Սարվարդ, լեռնագագաթ Հայաստանի Սյունիքի մարզի և Նախիջևանի սահմանագլխին, Զանգեզուրի լեռներում, Սալվարդ գյուղից 6,5 կմ արևմուտք, իսկ  Գեհենիք գյուղից 7 կմ արևելք ։ Բարձրությունը 3161 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==