armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Միրզա Բաբաև

Միրզաղա (Միրզա) Աբդուլջաբբար օղլի Բաբաև (ադրբ.՝ Mirzəağa (Mirzə) Əbdülcabbar oğlu Babayev, հուլիսի 16, 1913(1913-07-16), Mashtagha, Բաքվի գավառ, Բաքվի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հունվարի 13, 2003(2003-01-13), Բաքու, Ադրբեջան), խորհրդային ադրբեջանցի էստրադային երգիչ և դերասան, Ադրբեջանական ԽՍՀ-ի վաստակավոր արտիստ (1956), Ադրբեջանի ժողովրդական արտիստ (1992), «Փառք» շքանշանի դափնեկիր (2002):


== Կենսագրություն ==

Ադրբեջանական էստրադային երաժշտության հիմնադիրներից մեկը՝ Միրզա Բաբաևը, ծնվել է 1913 թվականի հուլիսի 16-ին Բաքվում։ Բարձրագույն կրթությունն ստացել է Մ. Ազիզբեկովի անվան Արդյունաբերական ինստիտուտի ճարտարապետության ֆակուլտետում։ Միրզա Բաբաևը Բաքվում և Ադրբեջանի այլ քաղաքներում բազմաթիվ շենքերի և թանգարանների նախագծերի հեղինակն է։
Միրզա Բաբաևը 1940-ական թվականների սկզբին՝ պատերազմից վերադառնալուց հետո, սկսեց իր երգչային կարիերան՝ կոմպոզիտոր Թոֆիկ Կուլիևի ղեկավարած ջազ նվագախմբում։ 1948 թվականին ընդունվել է Ադրբեջանի պետական կոնսերվատորիա՝ հայտնի երգիչ Բյուլ-բյուլի դասարան և այն ավարտել է վոկալի մասնագետի որակավորմամբ։
Միրզա Բաբաևը նկարահանվել է ավելի քան 30 ֆիլմերում։ Տարիներ շարունակ աշխատել է Ադրբեջանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբում։
Մահացել է 2003 թվականի հունվարի 13-ին՝ 89 տարեկանում։


== Պարգևներ ==
1956 թվականին արժանացել է «Ադրբեջանի ԽՍՀ վաստակավոր արտիստ», 1992 թվականի մարտի 4-ին՝ Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստի կոչման։ Երկու անգամ պարգևատրվել է «Հումայ» մրցանակով։


== Կինոարվեստում ==


=== Դերերը կինոյում ===
1975- Խնձորը որպես խնձորի,
1960- Այգյուն,
2002- Բաժանումը ծովն է,
1985- Փեսանի առևանգումը,
1982- Դժվար ճանապարհներ,
1963- Ռոմեոն իմ հարևանն է,
1964- Ուլդուզ,
1981- Ուզեյիրի կյանքը;


== Տեսագրություններ ==
Միրզա Բաբաև — «Ծաղիկ իմ պատուհանում»
Միրզա Բաբաև — «Չես եկել»
Միրզա Բաբաև — «Թիթեռ»
Միրզա Բաբաև — «Գուրբան օլում»
Միրզա Բաբաև — «Նավահանգստում»
Միրզա Բաբաև — «Ով եկավ, ով գնաց»


== Ծանոթագրություններ ==
Գուրևոկազաչանսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Գուրևոկազաչանսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Гур'їво-Козачанська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զոլոչևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուրևոկազաչանսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 829 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 52.35 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 15.84 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 4 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Մուֆիլեռ

Մուֆիլեռ (ֆր.՝  Mouflières), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 88 մարդ, բնակչության խտությունը` 31.88 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2.76 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 130 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 40 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 50 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 37-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 13։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,0 %։ 37 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 37 անձ (20 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 13 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 7-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Ֆերմո դելա Բատալիա

Սան Ֆերմո դելա Բատալիա (իտալերեն՝ San Fermo della Battaglia), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 4186 մարդ, խտությունը՝ 1350,32 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3,1 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22020։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==
Մատեան ողբերգության (5098, Գրիգոր Նարեկացի)

Մատեան ողբերգության (5098), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 5098 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 14-17-րդ դարերում Հովհաննես (Ա) գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 12.3x8 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 272 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ դրոշմազարդ կտավ։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 39բ, 182ա, 202ա, 215բ, 217բ, 218բ, 220ա, 256բ, 
և այլուր (14-րդ դար)։


== Բովանդակություն ==
Նաև՝ Նորին Ներբող Կուսին, Ներբող Աստուածածնի։


== Ծանոթագրություններ ==
Հինգշաբթի ու էլ երբեք

«Հինգշաբթի ու էլ երբեք» (ռուս.՝ В четверг и больше никогда), թատերական ռեժիսոր Անատոլի Էֆրոսի գեղարվեստական ֆիլմը։ Նկարահանվել է Անդրեյ Բիտովի սցենարով։


== Սյուժե ==
Վերջերս փաստացի ամուսնությամբ ապրող մոսկվացի բժիշկ Սերգեյը (Օլեգ Դալը) գալիս է իր հայրենիք՝ արգելոց, որտեղ ապրում է իր մայրը (Լյուբով Դոբրժանսկայա), որին նա երկար տարիներ չի տեսել։ Սակայն հանդիպման ուրախությունն արագ մթագնում է Սերգեյի մի քանի ոչ միանշանակ քայլերով։ Փորձելով նրբանկատ լինել՝ մայրը փորձում է որդու հետ խոսել Վարյայի (Վերա Գլագոլևա) մասին, որը նրանից երեխայի է սպասում։


== Դերերում ==
Օլեգ Դալ – Սերգեյ Անդրեևիչ
Վերա Գլագոլևա – Վարյա
Լյուբով Դոբրժանսկայա – Եկատերինա Անդրեևնա, Սերգեյի մայրը
Միխայիլ Ժիգալով – որսորդ
Ինոկենտի Սմոկտունովսկի – Իվան Մոդեստովիչ, Սերգեյի խորթ հայրը
Գրաժինա Բայկշտիտե – Գրաժինա
Վիկտոր Կարլով – Խարիտոնով (հնչյունավորել է Ստանիսլավ Լյուբշինը)
Ալեքսանդր Օժիգին – տնօրեն
Վալերի Պլոտնիկով – ֆոտոթղթակից
Մարինա և Իրինա Կորոտկովաներ – երկվորյակներ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Անդրեյ Բիտով
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Անատոլի Էֆրոս
Բեմադրող օպերատոր՝ Վլադիմիր Չուխնով
Բեմադրող նկարիչ՝ Ֆելիքս Յասյուկևիչ
Կոմպոզիտոր՝ Դմիտրի Շոստակովիչ


== Արձագանքներ ==
«Այս ֆիլմը երբեք լայն վարձույթում չի եղել, միայն ակումբներում։ Օլեգ Դալիի կերպարում արևմտյան սուպերմենից ինչ-որ բան կա. նա խելացի է, տաղանդավոր, գեղեցիկ, հաջողություն ունի կանանց մոտ, նա ունի հեղինակավոր հետաքրքիր աշխատանք և գեղեցիկ հարսնացու։ Սերգեյը կարծես ինքնաբավ է. նա կարծես ունի այն ամենը, ինչ անհրաժեշտ է երջանկության համար։ Բայց նա ամենևին էլ երջանիկ չէ, նրա հոգին կաշկանդված է ցինիզմով և հղփությամբ։ Նա կտրված է իր արմատներից, չի սիրում ոչ իր հարսնացուին, ոչ էլ իրեն սիրահարված աղջկան՝ Վարյային»։


== Ծանոթագրություններ ==
Դորակ

Դորակ, ավերակ բերդ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ադանայի նահանգում։ Գտնվում էր Գուգլակապան լեռնանցքի մոտակայքում, տարանցիկ ճանապարհից մոտ 3 կմ հեռավորության վրա։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆրոլիխա (այլ կիրառումներ)

Ֆրոլիխա անվանումը կարող է վերաբերել հետևյալ գետերին․

Ֆրոլիխա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում
Ֆրոլիխա - գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում և Նովոսիբիրսկի մարզում
Արեգակնային համակարգի փոքր մարմին

Արեգակնային համակարգի փոքր մարմիններ, այս անվանումը 2006 թվականին ներդրվել է Միջազգային աստղագիտական միության կողմից՝ նկարագրելու համար Արեգակնային համակարգի այնպիսի մարմինները, որոնք չեն հանդիսանում ոչ մոլորակներ, ոչ գաճաճ մոլորակներ, և ոչ էլ նրանց արբանյակներ։

Տվյալ պահին չկա պարզություն այս մարմինների չափերի ներքևի սահմանի մասին կամ այս սահմանումը կվերաբերվի ցանկացած մարմնին մինչև երկնաքարերը։
Արեգակնային համակարգի փոքր մարմինների մեծամասնության ուղեծրերը ընկած են երկու տարբեր շրջաններում, որոնք կոչվում են՝ Աստերոիդների հիմնական գոտի և Կոյպերի գոտի։ Այս երկու գոտիները ունեն իրենց ներքին կառուցվածքները, որոնք պայմանավորված են մեծ մոլորակների ազդեցությամբ (մասնավորապես Յուպիտերի և Նեպտունի համապատասխանաբար) և ունեն վատ ուրվագծվող սահմաններ։ Արեգակնային համակարգի այլ շրջանները նույնպես ունեն փոքր մարմիններ, սակայն զգալիորեն ավելի փոքր խտությամբ։ Նրանք ներառում են Երկրամերձ աստերոիդները, Կենտավրոսները, գիսաստղները, Ցրված սկավառակի մարմինները։


== Տես նաև ==
Վուլկանոիդներ
Աստերոիդների գոտի
Տրոյացիներ
Կենտավրոսներ
Կոյպերի գոտի
Տրանսնեպտունային մարմիններ
Գիսաստղեր
Աստղաքարեր


== Ծանոթություններ ==
Ասկուրե Մեծ

Ասկուրե Մեծ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոսուլտանգուլովո (գյուղ, Բալտաչևսկի շրջան)

Նովոսուլտանգուլովո (ռուս.՝ Новосултангулово, բաշկիրերեն՝ Яңы Солтанғол), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բալտաչևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ձողային համակարգ

Ձողային համակարգ շինարարական մեխանիկայում, հանգույցներում իրար միացված ուղղագիծ կամ կորագիծ ձողերից կազմված կրող կոնստրուկցիա։ Ինժեներական կառույցներում, որպես կանոն, օգտագործվում են երկրաչափորեն անփոփոխելի Ձողային համակարգեր։ Ձողային համակարգի բնորոշ օրինակ են շրջանակը և ֆերման։ Ըստ երկրաչափական սխեմայի լինում են հարթ համակարգեր և աարածական համակարգեր, ըստ ձողերի միացումների տեսակի՝ կոշտ և հոդակապային, ինչպես նաև խառը հանգույցներով Ձողային համակարգեր։
Ռոժդեստվենսկոե (գյուղ, Յամպոլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոժդեստվենսկոե (այլ կիրառումներ)Ռոժդեստվենսկոե (ուկրաիներեն՝ Рождественське), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Յամպոլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռոժդեստվենսկոե գյուղում բնակվում էր 41 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սիմագինո

Սիմագինո (ռուս.՝ Симагино), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հագս (ավերակ գյուղ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հագս (այլ կիրառումներ)Հագս, ավերակ գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կըզըլքիլիսեի գավառակում։ Գտնվում էր Սիմ լեռան արևմտյան ստորոտին գտնվող համանուն Հագս գյուղի մոտ, Խութաձորի աջ ափին։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Հագսն ուներ եկեղեցու փլատակներ, 3 կիսակործան ամրոցներ և ընդարձակ գերեզմանոց։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սուրբ Նազարեթ եկեղեցի

Սուրբ Նազարեթ հայկական եկեղեցի, հայ առաքելական եկեղեցու վանք Հնդկաստանի Կալկաթա քաղաքում։ Գտնվում է Հայկական փողոցում՝ Բարաբազարի հյուսիսարևմտյան անկյունում։ Համարվում է, որ այն ամենահին եկեղեցին է Կալկաթայում։ Սուբ Նազարեթի եկեղեցուց բացի Կալկաթայում կան ևս երկու հայկական վանքեր՝ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին և Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին։


== Պատմություն ==
1688 թվականի հունիսի 22-ին Բրիտանական արևելահնդկական ընկերությունը պայմանագիր է կնքել հայերի հետ։ Պայմանագիրն ստորագրել են Սըր Խոսիա Չայլդը Բրիտանական արևելահնդկական ընկերության անունից և Խոջա Սարհադն ու Խոջա Ֆանուշը հայերի անունից։ Ըստ այդ պայմանագրի՝ Սրևելահնդկական ընկերությունը պարտավորվել է կաուցել եկեղեցիներ Հնդկաստանի տարածքում, որտեղ ապրում է առնվազն 40 հայ և հատկացնել 50 ֆունտ այդ եկեղեցիների քահանաներին որպես պարգև։
1708 (ըստ այլ տվյալների՝ 1705 կամ 1707) թվականին Արևելահնդկական ընկերությունը կառուցել է ոչ մեծ փայտե եկեղեցի ներկայում գոյություն ունեցող եկեղեցու հարավարևելյան թևի տեղում։ 1708 թվականը համարվում է Կալկութային Սուրբ Նազարեթ եկեղեցու հիմնադրման պաշտոնական տարեթիվը, և 2008 թվականին տոնվել է նրա 300-ամյակը։ Ռուս արևելագետ Էսպեր Ուխտոմսկին իր «Նիկոլայ II կասյեր ճանապարհորդությունը դեպի Արևելք (1890-1891 թվականներին)» (ռուս.՝ «Путешествие Государя Императора Николая II на Восток (в 1890—1891)») գրքում նշում է, որ Կալկաթայում 1724 թվականին եղել է հայկական-գրիգորյան եկեղեցի։ Աղա Նազար անունով մի հայ գումար է հավաքել ու կառուցել եկեղեցի 1724 թվականին։
Ժամանակակից Սուրբ Նազարեթ եկեղեցին կառուցվել է 1764 թվականին 18-րդ դարի սկզբի նախագծով և ներկայում պահպանված ամենահին քրիստոնեական եկեղեցին է Կալկաթայում։ Այն կառուցել է Աղա Մահմեդ Ղազար Մալիյարը Կենանենտեխ Փանուշ անունով հայի նվիրած հողատարածքում։ Եկեղեցին նախագծել է Պարսկաստանից եկած հայ Ղևոնդը։ Ներքին հարդարման աշխատանքները կատարել է Խաչիկ Էրֆիելը։ Վերջինս կառուցել է վանականների կացարաններն ու բարձր պատ գերեզմանատան շուրջը։ Դրանից բացի նա եկեղեցու նվիրել է ժամացույց։ 1790 թվականին Խաչիկ Առաքելը կառուցել է կղերի համար նախատեսված մասնաբաժինն ու տեղադրել ժամացույց զանգակատան վրա։ Ներքին հարուստ զարդարանքները, այդ թվում նաև սպիտակ ու սև մարմարի համադրությամբ կառուցվածները, ստեղծվել են հարուստ հայերի աջակցությամբ, ինչպիսին է Պոլ Խաչիկ Չատիրը։
20-րդ դարիս եկեղեցին հատկացվել է ռուսական սփյուռքին ուղղափառական արարողությունների համար։


== Ճարտարապետ ==
Եկեղեցու ինտերիերը զարդարված է մարմարով ու որմնանկարներով։ Խորանում գտնվում են խաչ, Ավետարան և 12 մոմակալներ, որ խորհրդանշում են Քրիստոսին ու նրա 12 աշակերտներին։ Սանդուղքը տանում է դեպի վերնասրահ, որի պատերը զարդարում են որմնանկարներ։ Խորանը զարդարում են անգլիացի նկարիչ Ա․ Հարրիսի կողմից ստեղծված երեք նկարներ՝ «Սուրբ Երրորդություն», «Վերջին ընթրիքը» և «Հիսուս Քրիստոսի թաղումը»։ Եկեղեցու մոտ կարելի է տեսնել հայկական գերեզմանատան մնացորդները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Э. Э. Ухтомский. Калькутские армяне/Путешествие Государя Императора Николая II на Восток (в 1890—1891), Лейпциг: Ф. А. Брокгауз, 1894—1897.
Ախոբլանկո

Ախոբլանկո (ajoblanco, երբեմն գրվում է ajo blanco) իսպանական սառը ապուր, Գրանադայի ու Մալագայի տիպիկ ուտեստ է, հայտնի է նաև Էստրեմադուրեյում։ Այս ուտեստը նման է գասպաչոյին, պարունակում է նրա գլխավոր 4 բաղադրամասերը՝ ջուր, ձիթպտուղ, սխտոր և հաց։


== Բաղադրամասեր ==
Ախոբլանկոյի բաղադրամասերը հետևյալներն են՝ հաց, մանրացված նուշ, սխտոր, ջուր, ձիթապտղի յուղ, աղ և ոչ միշտ քացախ։ Հաճախ մատուցվում է խաղողի կամ կիտրոնի կտորների հոտ։ Նուշի բացակայության ժամանակ կարելի է փոխարինել ալյուրի ու եփած լոբով։


== Պատմություն ==
Ուտեստը, ինչպես կարգն է առաջացել է Ալ-Անդալուսիայում, հաշվի առնելով որ գլխավոր բաղադրամասը նուշն է։ Այն հայտնաբերել են կա՛մ Սևիլյայում, կա՛մ Մալագայում, չնայած ճշգրիտ առաջացման վայրը նշված չէ։


== Պատրաստման եղանակ ==
Հացը, որպես կանոն պետք է լինի չոր։ Նուշն ու սխտորը խառնվում են (երբեմն քացախի հետ), ջարդիչի ու հավանգի օգնությամբ։ Խառնուրդին ավելացնում են ջուր եւ ձիթապտղի յուղ մինչև դառնա էմուլսիայի նման։

Գրանադայի մի քանի մարզերում ախոբլանկոն մատուցվում է եփված կարտոֆիլի հետ, այդ դեպքում ապուրը պատրաստվում է ավելի քան նոսր, որպեսզի հեշտ կինի այն խմել միանգամից բաժակով։ Մալագայում այն մատուցվում է մուսկաթային խաղողի և երբեմն ուրիշ թարմ բանջարեղենների կտորների հետ, այնպիսիների, ինչպիսիք են խնձորն ու սեխը։ Ներկա ժամանակում ախոբլանկոն ևս մատուցվում է այլ մրգերի ու բանջարեղենների հետ։
Ամեն տարի սեպտեմբերի 2-ին Ալմաչար քաղաքում և Մալագայի այլ քաղաքներում կազմակերպվում է ախոբլանկոյին նվիրված միջոցառում։


== Աղբյուրներ ==
http://www.malagaenlamesa.com/recetas/blanco-23.html Archived 2013-03-12 at the Wayback Machine.
http://www.spain.info/TourSpain/Gastronomia/Productos%20y%20Recetas/Recetas/A/0/Ajoblanco.htm?Language=en Archived 2004-07-13 at the Wayback Machine.
Սոնգյուլ Յոդեն

Սոնգիուլ Էոդեն (թուրքերեն՝ Songül Öden, փետրվարի 17, 1979(1979-02-17), Դիարբեքիր, Թուրքիա), թուրք դերասանուհի։ Հայտնի է դարձել «Գիումիուշ» հեռուստասերիալում նկարահանվելուց հետո։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Քսիլոլ

Քսիլոլ (դիմեթիլբենզոլ) C6H4(СН3)2՝ դասվում է արոմատիկ ածխաջրածինների շարքին։


== Հատկություններ ==
Քսիլոլը անգույն, բնորոշ սուր հոտով հեղուկ է։ Գործնականում չի լուծվում ջրում, լուծվում է օրգանական լուծիչներում։ Ցուցաբերում է արոմատիկ միացությունների հատկություններ, հեշտությամբ քլորացվում է, փոխազդում է ալկալիների, սուլֆիտների, նիտրիտների հետ։


== Իզոմերիա ==
Ունի երեք իզոմերներ․ օրթո-, մետա- և պարա-քսիլոլ


== Ստացում ==
Արդյունաբերության մեջ դիմեթիլբենզոլ ստանում են ածխի կոքսացման կամ բենզինի կատալիտիկ թորուման ճանապարհով։


== Կիրառում ==
Քսիլոլն օգտագործվում է որպես ներկերի, լաքերի, մածուկների և այլ նյութերի լուծիչ։ Մեծ կիրառություն ունի նաև ներկանյութերի սինթեզման համար։ Պարա-քսիլոլն օգտագործվում է որպես հումք տերեֆտալիկ թթվի սինթեզի համար, որի արդյունքում չմշակված հումք ստացվում է պոլիէթիլենտերեֆտալատը։ Որպես լուծիչ օգտագործվող քսիլոլների մաքրումը նման է տոլուոլի մաքրմանը այն տարբերությամբ, որ դրանք ջրի հետ ազեոտրոպիկ խառնուրդ չեն առաջացնում և եռում են ավելի բարձր ջերմաստիճանում։ Այսպիսով դրանք կարելի է մաքրել նաև պարզ թորման միջոցով։


== Տես նաև ==
Օ-քսիլոլ


== Ծանոթագրություններ ==
Արագ (Մշո գավառ)

Արագ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Մշո գավառում։ Գտնվում էր Մուշ քաղաքից արևելք, Մեղրագետի աջ ափին։


== Պատմություն ==
Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Բնակչություն ==
1890 թ.-ին ուներ 22 տուն հայ, 1909 թ.-ին՝ 30 տուն հայ և 17 տուն քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շախտա (գյուղ, Կիզելովսկի շրջան)

Շախտա (ռուս.՝ Шахта), գյուղ Ռուսաստանի Պերմի երկրամասի Կիզելովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2614 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գերբնական գազաններ, և որտեղ են նրանք բնակվում

Ֆանտաստիկ գազաններն ու նրանց բնակեցման վայրը, գիրք, որի հեղինակը Ջոան Ռոուլինգն է։ Այն լույս է տեսել 2001 թվականին։ Գրքից ստացված հասույթը կազմել է մոտ 15.7 միլիոն ֆունտ ստեռլինգ և այդ հասույթի մոտ 80%-ը տրամադրել են Comic Relief բարեգործական ֆոնդին։ 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Ջոան Կետլին Ռոուլինգը իր ֆեսբուքյան էջում նշել է համանուն ֆիլմի մասին։


== Հորինված գիրք ==
Ֆանտաստիկ գազաններն ու նրանց բնակավայրը՝ գրքի պատճենը գտնվում է Հարրի Փոթերի ձեռքին, որը գրել է Նյուտոն Սկամանդերը, որը հայտնի է որպես կենդանաբանական կախարդական ուժերի տիրապետող մարդ։
Գրքում նկարագրվում է կախարդական կենդանաբանական ուժի մասին։ Այդտեղ նաև բացատրվում է «ֆանտաստիկ գազան» և «ֆանտաստիկ արարած» հասկացությունները՝ նշելով դրանց տարբերությունները։ Տեղեկատվությունը պահպանվում է գրքում, որի հեղինակն այդ բոլոր տեղեկությունները հավաքել է շատ տարիների ընթացքում։ Այս գիրքը Հոգվարթսի 1-ին կուրսի ուսանողները պարտադիր անցնում են։ Ըստ այդ գրքի՝ Հոգվարթսը գտնվում է Շոտլանդիայում։


== Նյութ Սքամանդեր ==
Գրքի մտացածին հեղինակը Նյութ Սքամանդերն է՝ ծնված 1897 թվականին։ Նրա մասին եղած տեղեկությունների համաձայն՝ նա տիրապետում էր կենդանաբանական կախարդական ուժին։
Նա թեև չի ավարտել Հոգվարթսի դպրոցը, բայց շուտով ստացավ աշխատանք Կախարդության նախարարությունում։ Հետո 2 տարի աշխատել է տնային էլֆերի ուսուցման բաժնում։
Այժմ անցնելով թոշակի՝ նա ապրում է Դորսետում իր կնոջ՝ Պորպանտինի հետ և որդու հետ։
Թեպետ Ռոուլինգը երբեք չի ասել, որ ինքն է գրքի իրական հեղինակը, Նյութ Սքամանդերը նրա հիշատակին գրքի վրա նշել է նրա անունը։


== Էկրանավորում ==
2013 թվականին հայտնի է դարձել, որ  Warner Bros կինոընկերությունը նկարահանում է ֆիլմ այդ գրքի հիման վրա։ Սցենարը կգրի հենց Ռոուլինգը։ Այս ֆիլմում չեն ընդգրկվի գրքի գլխավոր հերոսները, բայց պատահարը տեղի կունենա այն աշխարհում։ Աշխատանքը կսկսվի Նյու Յորքում գրքի հեղինակ՝ Նյուտ Սկամանդերի հետ, որի դերը կկատարի Էդի Ռեդմեյնը ։ Թինա կախարդի դերը (դերակատարը՝ Քեթրին Ուոթերսթոն), որի հետ գլխավոր դերասանը հանդիպում է ԱՄՆ-ում ըստ սցենարի, ընկել է Ուոտերսոնին և Կենտին։ Warner Bros կինոընկերությունը քասթինգի բացման ժամանակ գլխավոր դերասանի դերը վերցրեց պատանի դերասանուհի Ֆեյտ Բուտ-Բլեգրոուվին։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 15-ին դուրս եկավ ֆիլմի առաջին թրեյլերը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի նոյեմբերի 17-ին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գերբնական գազաններ, և որտեղ են նրանք բնակվում
Ջիմ Բարնս

Վելվետ Ջեյմս «Ջիմ» Բարնս (անգլ.՝ Velvet James "Jim" Barnes, ապրիլի 13, 1941(1941-04-13), Տաքերման, Ջեքսոնի շրջան, Արկանզաս, ԱՄՆ - սեպտեմբերի 14, 2002(2002-09-14), Սիլվեր Սփրինգ, Մոնտգոմերի շրջան, Մերիլենդ, ԱՄՆ), ամերիկացի բասկետբոլիստ։ Խաղացել է ծանր հարձակվողի դիրքում։
Մարզական կարիերայի ընթացքում հանդես է եկել Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Նյու Յորք Նիքս», «Բալթիմոր Բուլեթս», «Լոս Անջելես Լեյքերս», «Չիկագո Բուլս» և «Բոստոն Սելտիքս» ակումբներում։ «Սելտիքսի» կազմում 1969 թվականին ճանաչվել է NBA չեմպիոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը Basketball-Reference.com կայքում Archived 2012-05-09 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Վիճակագրությունը NBA.com կայքում(անգլ.)
Տարածաշրջանային աշխարհագրություն

Տարածաշրջանային աշխարհագրություն, աշխարհագրության գլխավոր ճյուղերից մեկն է։ Այն հիմնվում է որևէ տարարածաշրջանում կամ լանդշաֆտներում տարբեր մշակութային և բնական գեոֆակտորների փոխհարաբերությունների վրա, այն դեպքում, երբ համակարգային աշխարհագրությունը կենտրոնանում է հատուկ գեոֆակտորի վրա համընդհանուր մակարդակում։


== Հիմունքներ ==
Ուշադրություն է դարձվում որոշակի տարածաշրջանին հատուկ բնութագրերի վրա, ինչպիսիք են բնական տարրերը, մարդկային տարրերը և տարածաշրջայնացումը, որն ընդգրկում է տարածքը շրջանների բաժանելու տեխնիկան։ Արմատավորված լինելով գերմանախոս երկրների ավանդության մեջ՝ երկու տարածաշրջանային աշխարհագրության սյուներն են հողերի կամ տարածական անհատների իդիոգրաֆիկ ուսումնասիրությունը (հատուկ վայրեր, երկրներ, մայրցամաքներ) և լանդշաֆտների կամ տարածական տեսակների տիպաբանական ուսումնասիրությունը (լանդշաֆտներ, ինչպիսիք են առափնյա շրջանները, լեռնաշղթաները, սահմանամերձ շրջանները և այլն)։


== Տեսակետ ==

Տարածաշրջանային աշխարհագրությունը ի տարբերություն քանակական կամ քննադատական աշխարհագրության նաև հատուկ մոտեցում է աշխարհագրական ուսումնասիրությանը։ Այս մոտեցումը գերիշխել է 19-րդ դարի երկրորդ և 20-րդ դարի առաջին կեսի ընթացքում, ժամանակահատված, երբ տարածաշրջանային աշխարհագրության պարադիգմը կենտրոնական դեր ուներ աշխարհագրական գիտությունների մեջ:Այն հետագայում քննադատվել է իր նկարագրողական բնույթի և տեսության բացակայության համար։ Սաստիկ քննադատությունը հասավ իր գագաթնակետին հատկապես 1950-ականներին և քանակական հեղափոխության ժամանակ։ Գլխավոր քննադատներն էին Գ.Հ.Թ. Քիմբլը և Ֆրեդ Ք. Շչիֆերը։ Տարածաշրջանային աշխարհագրության պարադիգմը իր ազդեցությունն է ունեցել աշխարհագրական այլ գիտությունների վրա՝ ներառյալ տնտեսական աշխարհագրությունը և գեոմորֆոլոգիան։ Տարածաշրջանային աշխարհագրությունը դեռ ուսուցանվում է համալսարաններում որպես աշխարհի հիմնական շրջանների ուսումնասիրություն, ինչպիսիք են Հյուսիսային և Լատինական Ամերիկան, Եվրոպան, Ասիան և այլ երկրնեը։ Ի հավելումն դրա, աշխարհագրության ուսումնասիրության քաղաքաշրջանային գաղափարը, ընդգծելով քաղաքային և գյուղական փոխհարաբերությունները, արժանացավ հավաստիության սկսած 1980-ականների կեսերից։ Որոշ աշխարհագրագետներ քայլ են կատարել նաև նորովի ներկայացնել որոշակի տարածաշրջայինացում սկսած 1980-ականներից։ Այն ներառում է շրջանների համալիր սահմանումը և իրենց փոխազդեցությունը այլ մասշտաբների հետ։
Տարածաշրջանային աշխարհագրությունը մի ժամանակ որպես հիմք էր օգտագործվում Դեյվիդ Լինթոնի և Հենրի Բաուլիգի գեոմորֆոլոգիական աշխատանքների համար։ Այնուամենայնիվ, ըստ Կարնա Լիդմար Բերգստրոմի տարածաշրջանային աշխարհագրությունը սկսած 1990-ականներց հիմնական կրթաթոշակներով այլևս չի ընդունվում որպես հիմք գեոմորֆոլոգիական ուսումնասիրությունների համար։


== Նշանավոր կերպարներ ==
Տարածաշրջանային աշխարհագրության նշանավոր կերպարներից է Ալֆրեդ Հեթթերը Գերմանիայում, իր գաղափարաբանությամբ, Փաուլ Վիդալ դե լա Բլաչը Ֆրանսիայում իր հավանականության մոտեցմամբ(հավանականությունը առավել նուրբ գաղափար է, քան շրջակա միջավայրի դետերմինիզմը) և Միացյալ նահանգներում Ռիչարդ Հարթշորնը իր տարբերակման գաղափարաբանությամբ։ Կառլ Օ. Սյուերի դպրոցը, որի վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել Ալֆրեդ Հեթթները և Փաուլ Վիդալ դե լա Բլաչը, նույնպես համարվում է տարածաշրջանային աշխարհագրություն իր ընդհանուր իմաստով։


== Ծանոթագրություն ==
Օուեն շրջան (Ինդիանա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օուեն շրջան (այլ կիրառումներ)Օուեն շրջան (անգլ.՝ Owen County), ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 997 կմ² է, բնակչությունը՝ 21.786 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սպենսեր բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1818 թ.։
Միրգորոդ (ժողովածու)

«Միրգորոդ» (ռուս.՝ «Миргород» փետրվար, 1835), Նիկոլայ Վասիլևիչ Գոգոլի պատմվածքների ժողովածու, որը համարվում է «Երեկոներ Դիկանկայի մերձակա խուտորում» պատմվածքի շարունակություն։ Այս ժողովածուում տեղ գտած պատմվածքները հիմնված են ուկրաինական բանահյուսության հիման վրա և ունեն շատ ընդհանրություններ։ Ենթադրվում է, որ որոշ կերպարների նախատիպեր հանդիսացել են Գոգոլի մտերիմ մարդիկ, որոնց նա գիտեր Ուկրաինայում ապրելու տարիներին։


== Ժողովածուի բովանդակություն ==
Առաջին մաս«Հնաշխարհիկ կալվածատերեր»
«Տարաս Բուլբա»Երկրորդ մաս«Վիյ»
«Պատմվածք այն մասին, թե ինչպես գժտվեցին Իվան Իվանովիչն ու Իվան Նիկիֆորովիչը»
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (Ալմելո)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (այլ կիրառումներ)Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցի (հոլ.՝ Surp Krikor Lousaworitch), հայ առաքելական եկեղեցի Ալմելոյում։


== Պատմություն ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին կառուցվել է 2003 թվականին Նիդերլանդների Ալմելո քաղաքում։ Նույն թվականին եկեղեցում մատուցվել է առաջին պատարագը՝ Սուրբ Զատկի տոնի առթիվ։ Եկեղեցու տարածքում գործում է հայկական կիրակնօրյա դպրոց։ Եկեղեցու տարածքում է գտնվում նաև Հայոց ցեղասպանության զոհերին նվիրված հուշահամալիրը
։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դասախոսություն Ալմելոյի Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցում
Նահա (գյուղ, Ռեպինա շրջան)

Նահա (էստ․՝ Naha), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Ռեպինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 108 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վելյաոցա (այլ կիրառումներ)

Վելյաոցա անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Վելյաոցա - գյուղ Էստոնիայի Տյուռի շրջանի կազմում։
Վելյաոցա - գյուղ Էստոնիայի Յիգևա շրջանի կազմում։
Ֆրենկ Ֆայլեն

Ֆրենկ Ֆայլեն (անգլ.՝ Frank Faylen, իսկական անուն ազգանունը՝ Frank Ruf, դեկտեմբերի 8, 1905(1905-12-08), Սենթ Լուիս, Միսսուրի, ԱՄՆ - օգոստոսի 2, 1985(1985-08-02), Բըրբանք, Լոս Անջելես շրջան, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ)՝ ամերիկացի դերասան։ Խաղացել է 200-ից ավելի գեղարվեստական և հեռուստատեսային ֆիլմերում։


== Կենսագրություն ==
Ֆայլենը ամուսնացած է եղել դերասանուհի Քերոլ Հյուգսի հետ։ Ունեցել է երկու աղջիկ՝ Քեթրին և Քերոլ, ովքեր դարձել են դերասանուհիներ։ Քեթրին Ֆայլենը ամուսնացած է եղել դերասան և երգիչ Ռեժիս Ֆիլբինի հետ։
Ֆայլենը մահացել է 1985 թվականին, թոքախտից։ Թաղված է Լոս Անջելեսի Միսսիոն Հիլզ թաղամասի գերեզմանատներից մեկում։
1960 թվականին Հոլիվուդյան փառքի ծառուղում բացվել է նրա աստղը։


== Ֆիլմագրություն ==
Ֆայլենի խաղացանկը հասնում է 215 ֆիլմի, որոնց թվում շատ են հեռուստատեսային ֆիլմերը։ 
Առավել հայտնի է ռեժիսոր Ֆրենկ Կապրայի «Այս հրաշալի կյանքը» ֆիլմում խաղացած տաքսու վարորդ Էռնիի դերով։
Մյուս նշանավոր ֆիլմերն են.

«Քամուց քշվածները» 1939, ռեժ. Վիկտոր Ֆլեմինգ
«Ցասման ողկույզները», 1940, ռեժ. Ջոն Ֆորդ
«Սերժանտ Յորք», 1941, ռեժ. Հովարդ Հոուքս
«Արի ապրիր ինձ հետ», 1941, ռեժ. Կլարենս Բրոուն
«Յանկի Դուդլ Դենդի», 1942, ռեժ. Մայքլ Քերթիս
«Կորած ուիքենդ», 1945, ռեժ. Բիլլի Ուայլդեր
«Դոբի Գիլլիսի շատ սերերը», հեռուստասերիալ, 1959-1963
«Դետեկտիվ պատմություն», 1951, ռեժ. Ուիլյամ Ուայլեր
«Զվարճալի աղջիկը» - 1968, ռեժ. Ուիլյամ Ուայլեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
IMDb-ում էջ
Find a Grave կայքում
Կայզա

Կայզա Ռեյ Էլեստադ (անգլ.՝ Kiesa Rae Ellestad, հունվարի 29, 1989(1989-01-29), Կալգարի, Ալբերտա, Կանադա, Կալգարի, Ալբերտա), ավելի հայտնի է որպես Կայզա (անգլ.՝ Kiesza), կանադացի երգչուհի և երգերի հեղինակ։ Համաշխարհային ճանաչում է ձեռք բերել է 2014 թվականին թողարկված իր «Hideaway» երգի շնորհիվ, որը զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը կանադական Canadian Hot 100 հիթ շքերթում։ Նրա դեբյուտային՝ «Sound of a Woman» ալբոմը թողարկվել է 2014 թվականի հոկտեմբերին։


== Սկավառակագրություն ==


=== Ստուդիական ալբոմներ ===
«Sound of a Woman» (2014)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Ալեքսանդր Գրուշկո

Ալեքսանդր Գրուշկո (ռուս.՝ Алекса́ндр Ви́кторович Грушко́, ապրիլի 25, 1955(1955-04-25), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս քաղաքագետ, դիվանագետ։ 2005-2012 թվականներին և 2018 թվականի հունվարի 22-ից Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։ Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2004)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Գրուշկոն ծնվել է խորհրդային հետախույզ, գեներալ-գնդապետ, ԽՍՀՄ ՊԱԿ նախկին նախագահի առաջին տեղակալ Վ․ Ֆ․ Գրուշկոյի (1930-2001) ընտանիքում։
1977 թվականին ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը։ Տիրապետում է հոլանդերենին և անգլերենին։
1977 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1995-1996 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ անվտանգության և զինաթափման հարցերով վարչության պետ։
1996-2000 թվականներին՝ Վիեննայում ռազմական անվտանգության և սպառազինությունների վերահսկման հարցերով Ռուսաստանի պատվիրակության ղեկավար։
2000-2001 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Համաեվրոպական համագործակցության դեպարտամենտի փոխտնօրեն։
2002-2005 թվականներին՝ Ռուսաստանի ԱԳՆ Համաեվրոպական համագործակցության դեպարտամենտի տնօրեն։
2005-2012 թվականներին՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։
2012 թվականի հոկտեմբերի 23-ից-2018 թվականի հունվարի 22-ը՝ Բրյուսելում Հյուսիսատլանտյան պայմանագրի կազմակերպությանը (ՆԱՏՕ) կից Ռուսաստանի Դաշնության մշտական ներկայացուցիչ։
2018 թվականի հունվարի 22-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։Ամուսնացած է, ունի որդի և դուստր։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2000 թվականի հունվարի 24)
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (2002 թվականի սեպտեմբերի 24)
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (2004 թվականի հուլիսի 12)


== Պարգևներ ==
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշան (1996 թվականի հուլիսի 20)՝ պետությանը մատուցած ծառայությունների և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար։
Բարեկամության շքանշան (2000 թվականի դեկտեմբերի 2)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած վաստակի և երկարամյա արդյունավետ դիվանագիտական գործունեության համար։
Ռուսաստանի Դաշնության կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի շնորհակալությունը (2008 թվականի ապրիլի 2)՝ Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի ընտրությունների նախապատրաստման և անցկացման գործում ակտիվ մասնակցության համար։
Պատվո շքանշան (2012 թվականի փետրվարի 10)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար։
Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի պատվոգիր (2015 թվականի հուլիսի 31)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար։
Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան (2018 թվականի մարտի 2)՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի ԱԳՆ կայքում
Կենսագրությունը ՆԱՏՕ-ում Ռուսաստանի մշտական ներկայացուցչության կայքում
Александр Грушко: Старый ДОВСЕ превратился в малообязывающую меру доверия с обменом военной информацией
Александр Грушко: Попытки разместить ПРО в Европе могут повлечь за собой новую гонку вооружений, усилить региональную и глобальную нестабильность
Վերխովցի (այլ կիրառումներ)

Վերխովցի, կարող է վերաբերել՝

Վերխովցի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Յարմոլինի շրջանում
Վերխովցի - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանում
Գորանֆլո

Գորանֆլո (ֆր.՝  Gorenflos), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 255 մարդ, բնակչության խտությունը` 41.33 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.17 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 140 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 29 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 144 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 106-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 38։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,6 %։ 106 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 95 անձ (52 տղամարդ և 43 կին)։ Գործազուրկ են եղել 11 անձ (2 տղամարդ և 9 կին)։ 38 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կոմեցանո Չիցագո

Կոմեցանո Չիցագո (իտալերեն՝ Comezzano-Cizzago), կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Բրեշիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2705 մարդ, խտությունը՝ 180 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 15 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 25030։ Հեռախոսային կոդ՝ 030։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.comunedidello.it/ Archived 2009-10-14 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Գորյաչեվոդսկի

Գորյաչեվոդսկի (ռուս.՝ Горячеводский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստան Դաշնության Ստավրոպոլի երկրամասի Պյատիգորսկի քաղաքային օկրուգի կազմում։
Տեղակայված է Պոդկումոկ գետի աջ ափին՝ Ստավրոպոլից 144 կմ հեռավորության վրա։ Պյատիգորսկի հետ կապվում է երեք ավտոմոբիլային կամուրջներով։ Արևմուտքում սահմանակցում է Պոսյոլոկ Սվոբոդի ավանի հետ։
Բնակչությունը 2016 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 36 678 մարդ։

Ազգային կազմը2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով այստեղ բնակվում են հետևյալ ազգությունները․


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ջալալ (Կարսի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջալալ (այլ կիրառումներ)Ջալալ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մզրաք

Մզրաք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Կարկառի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Զինաիդա Երմոլևա

Զինաիդա Վիսսարիոնովնա Երմոլևա (ռուս.՝ Зинаида Виссарионовна Ермольева հոկտեմբերի 15 (27), 1898, Ֆրոլովո - դեկտեմբերի 2, 1974(1974-12-02), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), միկրոկենսաբան, որը հայտնի Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ խորհրդային զինվորների համար պենիցիլինի ինքնուրույն սինթեզը հայտնագործելու համար։ Մահվանից առաջ ԽՍՀՄ Բժշկական գիտությունների ակադեմիայի անդամ էր։


== Կարիերա ==
1921 թվականին Երմոլևան ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանի բժշկության ֆակուլտետը։ 1925 թվականից եղել է Մոսկվայի միկրոկենսաբանության և համաճարակաբանության ինստիտուտների ղեկավար։
1925 թվականին Երմոլևան նշանակվել է ԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիայի մանրէաբանական կենսաքիմիայի բաժնի վարիչ։ Այնտեղ նա սկսել է բակտերիոֆագերի և բնական հակամանրէային գործոնների մասին իր ուսումնասիրությունները՝ մասնավորապես խորանալով լիզոցիմների գործառույթներով։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ նա ԽՍՀՄ-ում առաջին անգամ ստացավ պենիցիլին, ապա ակտիվորեն մասնակցել է ԽՍՀՄ-ում արդյունաբերական արտադրության կազմակերպմանը։ Այս գյուտը Հայրենական Մեծ պատերազմում փրկել է խորհրդային զորքերի հազարավոր կյանքեր։ Այն խորհրդային հիվանդանոցներում առաջին անգամ օգտագործվել է 1943 թվականին։
1942 թվականին նա հրապարակել է իր վրա կատարած փորձերի արդյունքները։ Այդ ժամանակ խմելով Vibrio cholerae բակտերիայով լուծույթը վարակվել էր, սակայն բուժումից հետո նա առողջացել է։ Նրա հետազոտության արդյունքները զգալիորեն նպաստել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ճակատում Ռուսաստանի պատերազմական գործողություններում խոլերայի դեմ կանխարգելիչ միջոցառումներին1947 թվականին Երմոլևան դարձել է ԽՍՀՄ Առողջապահության նախարարության նորաստեղծ Հակաբիոտիկների ինստիտուտի տնօրեն։ 1952 թվականից մինչև իր մահը նա գլխավորել է Մոսկվայի Կենտրոնական հետբուհական բժշկական ինստիտուտի մանրէաբանության ամբիոնը (այժմ՝ Ռուսաստանի հետբուհական կրթության բժշկագիտության ակադեմիա)։
Երմոլևան 500-ից ավելի գիտական և 6 մենագրության հեղինակ է։ Նրա ղեկավարության ներքո պատրաստվել և պաշտպանվել է շուրջ 180 դիսերտացիա, այդ թվում՝ 34 դոկտորական թեզեր։


== Մրցանակներ ==
Առաջին աստիճանի Ստալինյան մրցանակ (1943) - վարակիչ հիվանդության արագ ախտորոշման և ֆագոպրոֆիլակտիկի նոր մեթոդի մշակման համար։
ՌՍԴԽՀ-ի գիտության վաստակավոր գործիչ,
Լենինի 2 շքանշան,
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան,
«Պատվո նշան» շքանշան,
ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրանզիստոր

Տրանզիստոր, կիսահաղորդիչ սարք է, որ սովորաբար օգտագործվում է էլեկտրական ազդանշանների ուժեղացման կամ փոխանջատման համար։ Տրանզիստորը կիսահաղորդիչ նյութի մի պինդ մարմնի մասով է սարքվում, և ունի գոնե երեք տերմինալներ (մուտքեր և ելքեր)՝ արտաքին սխեմայի միանալու համար։ Լարվածությունը կամ էլեկտրական հոսանքը, որ Տրանզիստորի մի զույգին է կիրառվում, պատճառ է դառնում նրա տերմինալների մեկ այլ զույգից դուրս հոսող էլեկտրական հոսանքի փոփոխման։ Որովհետև այսպիսով հսկված ելքային էլեկտրական ուժը կարող է հսկող մտնող ուժից շատ ավելի բարձր լինել, տրանզիստորը տալիս է ազդանշանի ուժեղացումը (ամպլիֆիկացիան)։ Տրանզիստորը ժամանակակից էլեկտրական սարքերի հիմնական բլոկն է, և օգտագործվում է ռադիոյում, հեռախոսում, համակարգչում և այլ էլեկտրական համակարգերում։ Որոշ տրանզիստորներ առանձնապես են փաթեթավորվում, սակայն մեծ մասամբ նրանք գտնվում են ինտեգրալ սխեմաներում։


== Կարևորություն ==
Տրանզիստորը շատերի կողմից նշվում է որպես քսաներորդ դարի «ամենամեծ» գյուտարարությունը, կամ ամենամեծերից։ Դա ամբողջ ժամանակակից էլեկտրոնիկայի ամենակարևոր ակտիվ բաղադրիչն է։ Իր ներկա հասարակությունում կարևորությունը հիմնված է իր մասսայական արտադրության ունակության վրա՝ մի հույժ ավտոմատիզացված ընթացքով արտադրմամբ, որը պատճառ է դառնում զարմանալիորեն ցածր տրանզիստորի ծախսի։
Թեև շատ ընկերություններից ամեն մեկը միլիարդից ավել առանձնապես փաթեթավորված տրանզիստորներ է արտադրում ամեն տարի, արտադրված տրանզիստորների մեծ մասը ինտեգրալ սխեմաներում (նաև ԻՍ, միկրոսխեմա կամ չիփ անվանմամբ) են՝ դիոդների, դիմադրությունների, կոնդենսատորների և այլ էլեկտրական բաղադրիչների հետ լրիվ էլեկտրական սխեմա կազմելով։ Մի տրամաբանական էլեմենտ մոտ քսան տրանզիստոր է պարունակում, մինչ 2006 թվականի զարգացած միկրոպրոցեսոր կարող է 1.7 միլիարդ տրանզիստորներ (MOSFET-ներ) օգտվել։


== Տեսակներ ==
Տրանզիստորները դասվում են ըստ՝

Կիսահաղորդիչ նյութեր՝ գերմանիում, սիլիցիում, գալիումի արսենիդ, սիլիցիումի կարբիդ, և այլն
Կառուցվածք՝ BJT, JFET, IGFET (MOSFET), IGBT, և այլ տեսակներ
Բևեռականությունը լինում է՝ NPN, PNP (BJT-ները); N-կանալ, P-կանալ (FET-երը)
Առավելագույն հզորության վարկանիշ՝ ցածր, միջին, բարձր
Առավելագույն գործողության հաճախականություն՝ ցածր, միջին, բարձր, ռադիոհաճախականություն (RF), գերբարձր հաճախականություն (տրանզիստորի առավելագույն էֆեկտիվ հաճախականությունը նշանակվում է 
  
    
      
        
          f
          
            
              T
            
          
        
      
    
    {\displaystyle f_{\mathrm {T} }}
   տերմինով, «անցման հաճախականության» համար մի հապավում։ Անցման հաճխականությունը այն հաճախականությունն է, որում տրանզիստորը ենթարկում է մեկի հավասար ուժեղացման գործակից)։
Կիրառում՝ փոխանջատում, ընդհանուր նպատակով, լսողական, բարձր լարվածություն, գերբետա, համապատասխանեցված զույգ
Ֆիզիկական փաթեթավորում՝ ծակի միջի մետաղ, ծակի միջի պլաստիկ, մակերեսային տեղադրում, գունդ վանդակացանցի զանգված, ուժի բլոկներ
Ամպլիֆիկացիայի գործոն hfe (տրանզիստորի բետա)Ուրեմն, մի առանձին տրանզիստոր կարող է նկարագրվի որպես՝ «սիլիցիում, մակերեսային տեղադրվող, BJT, NPN, ցածր ուժի, բարձր հաճախականության փոխանջատող»

Տրանզիստորը տեսականորեն կարելի է ըդունել, որպես իրար միացրած 2 դիոդ։ Միացման ընդհանուր մասը կոչվում է բազա, մյուս երկու կողմերը՝ էմիտոր և կոլեկտոր։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (5301-5400)

Աստերոիդների ցանկ (5201-5300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (5401-5500)
 Աստերոիդների ցանկ (5201-5300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (5401-5500)


== Աղբյուր ==
«Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (5001)-(10000)»։ www.minorplanetcenter.net
Ալոյա

Ալոյա (լատիշ․՝ Aloja ), փոքր քաղաք Լատվիայի հյուսիսում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Ալոյսկիի շրջանում։ Մինչև 2009 թվականի հուլիսի 1-ը գտնվում էր Լիմբաժսկիի շրջանում։
Գտնվում է Ռիգայից 120 կմ հեռավորության վրա, իսկ Վալմիրայից՝ 44 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 2,27 կմ²։ 2007 թվականի տվյալներով քաղաքում բնակվում է 2.7 հազար մարդ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Ալոյայի լյութերական եկեղեցի, կառուցվել է 1776 թվականին։
Ալոյայի թանգարան, ծանոթացնում է Աուսեկսիլա բանաստեղծի կյանքին և գործունեությանը։
1937 թվականին Ալոյայի շրջանում գտնվում է հայտնի պտղաբանջարեղենային արտադրանք ՝ պահածոյացրած ֆաբրիկան (արտադրում է նաև կիսել և դոնդող) ։


== Տրանսպորտ ==


=== Ավտոճանապարհներ ===
Նախկինում Ալոյայի շրջանում անցնում էր տարածաշրջանային դժվարանցանելի Այնաժի - Մատիշի ավտոճանապարհը։
Ալոյայով անցնում է տարածաշրջանային դժվարանցանելի Լիմբաժի - Ալոյա ավտոճանապարհը։


=== Միջքաղաքային ավտոբուսների գործունեություն ===
Հիմնական երթուղիներն են՝ Ալոյա - Լիմբաժի - Ռիգա, Ալոյա - Այնաժի - Սալացգրիևա, Ալոյա - Ռույիենա, Ալոյա - Վալմիերա։


=== Երկաթուղային տրանսպորտ ===
Խորհրդային ժամանակներում Ալոյա քաղաքի միջով անցել է Ռիգա - Պյառնու - Տալլին գնացքը։ Մինչև 2002 թվականը քաղաքի միջով անցել է ուղևորատար դիզել-գնացք, սակայն ուղևորաշրջանառության անկման պատճառով երթուղին ստիպված փակվել է։ Իսկ 2007 թվականին Սկուլտե - Պյառնու ճյուղը ամբողջությամբ ապամոնտաժել է։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт города Алойского края(լատիշերեն)Информация об Алое на туристическом портале mesta.lv(ռուս.)
Информация об Алое в топонимической базе данных(լատիշերեն)
Վասկովիչի (գյուղ, Կորոստենի շրջան)

Վասկովիչի (ուկրաիներեն՝ Васьковичі), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստենի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1763 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վասկովիչի գյուղում բնակվում էր 1 108 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 4562 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 242,88 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յան Վերմեերի նկարների ցանկ

Հոլանդացի գեղանկարիչ Յան Վերմեերի (1632-1675) ստեղծագործական ժառանգությունն իր մեջ ներառում է կենցաղային և կրոնական թեմաներով նկարներ, ինչպես նաև երկու բնանկար։ Ստորև ներկայացված նրա նկարների ցանկն ընդգրկում է 1653 թվականից հետո ժամանակաշրջանը, երբ նկարիչն ամուսնացել է և ընդունվել է Սուրբ Լուկայի գիլդիան, և հասնում մինչև 1975 թվականի նրա մահը։ Ցանկը բաժանված է անվիճելի և կասկածելի վերագրումների։


== Ցանկ ==
Ցանկում աշխատանքների հերթականությունը տրված է ըստ ստեղծման ենթադրվող ժամանակի։


=== Անվիճելի վերագրում ===


=== Կասկածելի վերագրում ===


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Gaskell, Ivan & Jonker, Michiel. Vermeer Studie : [անգլ.]. — National Gallery Washington, 1998. — 372 p. — ISBN 0300075219, 978-0300075212.

Leidtke, Walter. Vermeer: The Complete Paintings : [անգլ.]. — Abrams, 2008. — 208 p. — ISBN 0810983362, 978-0810983366.

Schütz, Karl. Vermeer: The Complete Works : [անգլ.]. — Cologne : TASCHEN, 2017. — 258 p. — ISBN 3836566583, 978-3836566582.

Wheelock, Arthur & Broos, Ben. Johannes Vermeer : [անգլ.]. — National Gallery of Art, 1995. — 232 p. — ISBN 0894682199, 978-0894682193.

Берницева В. Великие художники. Вермеер : [рус.]. — Москва : Комсомольская правда, 2011. — 48 p. — (Великие художники). — ISBN 978-5-7475-0072-3.

Ионина Н. А. 100 великих картин : [рус.]. — Москва : Вече, 2007. — 512 p. — (100 Великих). — ISBN 978-5-9533-2116-7.

Совинин В. А. Ян Вермеер : [рус.]. — Москва : РИПОЛ классик, 2014. — 40 p. — (Великие художники мира). — ISBN 978-5-38607827-0.


== Արտաքին հղումներ ==
Bonafoux, Pascal. Vermeer. New York: Konecky & Konecky, 1992. 1-56852-308-4
Cant, Serena. Vermeer and His World 1632–1675, Quercus Publishing Plc, 2009. 978-1-84866-001-4
Wheelock, Arthur K. Vermeer: The Complete Works. New York: Harry N. Abrams, 1997. 0-8109-2751-9
Պլաստի շրջան

Պլաստի շրջան (ռուս.՝ Пластовский муниципальный район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Չելյաբինսկի մարզում։
Ստեղծվել է 2004 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պլաստ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1751,76 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 8774 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ջիմի Բրիան

Ջիմի Բրիան (ֆր.՝ Jimmy Briand; օգոստոսի 2, 1985(1985-08-02), Vitry-sur-Seine), ֆրանսիացի ֆուտբոլիստ, խաղում է «Գենգամ» ֆուտբոլային ակումբում որպես հարձակվող։ Հանդես է գալիս նաև Ֆրանսիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։


== Վաղ տարիներ ==
Բրիանը ծնվել է Փարիզից ոչ հեռու, Անտիլյան կղզիներից ներգաղթած ընտանիքում։ Իր կարիերայի առաջին ակումբը համարվում է «Իվրին», որի պատանեկան կազմ Ջիմին ընդգրկվել է 7 տարեկանում և մնացել է այնտեղ 13 տարի։ 1998 թվականին ֆուտբոլիստը տեղափոխվել է Կլերֆոնտեն ակադեմիա։ Այդ ժամանակահատվածում Ջիմին եռամյա պայմանագիր է ստորագրել «Ռեն» ակումբի հետ՝ պայմանով, որ ակումբ է տեղափոխվելու ակադեմիան ավարտելուց հետո։ Ակադեմիայում նրան համեմատում էին Թիերի Անրիի հետ։ Շուտով Բրիանը սկսեց հանդես գալ Ֆրանսիայի պատանեկան հավաքականում։


== Ակումբային կարիերա ==


=== «Ռեն» ===
2001 թվականին Ջիմին տեղափոխվել է «Ռեն» ֆուտբոլային ակումբ։ «Ռենում» նա իր վրա է հրավիրել Եվրոպական ակումբների ուշադրությունը, որոնցից էր «Մանչեսթեր Յունայթեդը», որի մարզիչ Ալեքս Ֆերգյուսոնը հատուկ Բրիանի համար եկել էր Ֆրանսիա՝ դիտելու նրա խաղը։ Մի քանի շաբաթ անց՝ 2003 թվականի մայիսի 20-ին, նա դեբյուտեց Առաջին Լիգայում՝ փոխարինման դուրս գալով ՊՍԺ-ի դեմ խաղում։ Մի քանի օր անց  Յոհան Գուրկյուֆի և Ժակ Ֆատիի հետ միասին հաղթել է Համբերդելիայի գավաթի առաջնությունը։ Եզրափակիչ խաղը կայացել է «Ստրասբուրգի» դեմ, որտեղ «Ռենը» կարողացավ հաղթել 4:1 հաշվով, իսկ Բրիանը կարողացավ առանձնանալ գոլով։ 2004 թվականին նա ակումբի հետ ստորագրեց պրոֆեսիոնալ պայմանագիր։ Մի քանի մրցաշրջան հետո Ջիմը ստիպված եղավ նստել պահեստայինների նստարանին, հիմնական կազմի խաղացող դարձավ 2005/06 մրցաշրջանից։ Հաջորդ երկու մրցաշրջանները ֆուտբոլիստն անկացրել է մեկնարկային կազմում, առանց վնասվածքների, բայց 2009 թվականի մարտի 26-ին Ֆրանսիայի ազգային հավաքականի մարզումների ժամանակ վնասել է խաչաձև կապանները, բուժումը տևել է 6 ամիս։


=== «Օլիմպիկ Լիոն» ===
2010 թվականի հունիսի 14-ին Ջիմին տեղափոխվեց «Օլիմպիկ Լիոն» ակումբ։ Պայմանագիրը կնքվել է 4 տարի ժամկետով, իսկ տրանսֆերը արժեցել է 6 միլին Եվրո։


=== «Հաննովեր 96» ===
2014 թվականի օգոստոսի 22-ին Բրիանը միամյա պայմանագիր է ստորագրել «Հանովերի» հետ։


=== «Գենգամ» ===
2015 թվականի օգոստոսի 3-ին Բրիանը վերադարձավ Ֆրանսիական առաջնություն՝ պայմանագիր կնքելով «Գենգամ» ակումբի հետ։


== Ազգային հավաքական ==
2004 թվականից մինչև 2006 թվականը Ջիմին հանդես է եկել Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականում, որի կազմում մասնակցել է 2006 թվականի ֆրանսիայի երիտասարդների առաջնությանը։ Ազգային հավաքակում ընդգրկվել է մասնակցելու համար 2007 թվականի մայիսի 24-ից սկսված ԵՎՐՈ-2008-ի խաղերին, բայց խաղադաշտ դուրս չի եկել։ Դեբյուտային խաղը կայացել է 2008 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Ռումինիայի դեմ խաղում։


== Վիճակագրություն ==
Տվյալները 2016 թվականի հունվարի 19-ի դրությամբ


== Ձեռքբերումներ ==
 «Լիոն»2012 թվականի Ֆրանսիայի գավաթի հաղթող
2012 թվականի Ֆրանսիայի սուպերգավաթի հաղթող


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրությունը ըստ LFP.fr կայքի (ֆր.)