armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վիկտորյա Աբրիլ

Վիկտորյա Աբրիլ (իսպ.՝ Victoria Abril, իրական անունը` Վիկտորյա Մերիդա Ռոխաս (Victoria Mérida Rojas), հուլիսի 4, 1959(1959-07-04)[…], Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի և երգչուհի։ Նկարահանվել է ավելի քան 80 կինոնկարում։


== Կենսագրություն ==
Վիկտորյա Աբրիլը ծնվել է Մադրիդում։ Ութ տարեկանից զբաղվել է բալետով, իսկ 15 տարեկանում իսպանական հեռուստատեսությունում վարել է ժամանցային շոուներ։ 1970-ական թվականներին սկսել է նկարահանվել կինոյում։ Կինոդեբյուտը «Մոլեգնություն» (1976 թ.) կինոնկարն էր։
1977 թվականին Վիսենթե Արանդայի «Սեռի փոփոխում» կինոնկարում Վիկտորյա Աբրիլը կերտել է տրանսսեքսուալի կերպար։ Արդյունքում նա խաղացել է նաև նույն ռեժիսորի 11 կինոնկարներում, այդ թվում այնպիսի ֆիլմերում, որոնք արժանացել են միջազգային մի շարք մրցանակների. «Լուտե. Նա շարժվում է կամ պայթում» (1987 թ.), «Ոչ ոք չի պատմի մեր մասին, երբ մահանանք» (1995 թ. երկուսն էլ արժանացել են Սան Սեբաստիանի կինոփառատոնի մրցանակին), «Սիրեկանները» (1991 թ. պարգևատրվել է Բեռլինի կինոփառատոնի «Արծաթե արջ»-ով)։
1982 թվականին Վիկտորյա Աբրիլը տեղափոխվել է Ֆրանսիա։ Երկու անգամ ներկայացվել է «Սեզար» մրցանակին` Ժան-Ժակ Բենեքսի «Լուսինը կեղտաջրով լի առվում» (1983 թ.), որտեղ նրա խաղընկերուհին Նաստասյա Կինսկին էր և «Կապվածություն» («Հաշիվների մաքրում» 1984 թ.) ֆիլմերի համար։
1986 թվականին նկարահանվել է Նագիսա Օսիմայի սկանդալային «Մաքս, սեր իմ» կինոնկարում, որտեղ հերոսուհին սիրահարվել էր շիմպանզեին։ 1980-ական թվականներին Վիկտորյա Աբրիլը հաճախ նկարահանվում էր իսպանացի ռեժիսորների ֆիլմերում ` «Հեծանիվներ ամռան համար» (1983 թ.), «Ամենահիասքանչ գիշերը» (1984 թ.), «Կախարդական ժամ» (1985 թ.) և այլն։
1990 թվականին Վիկտորյա Աբրիլը Պեդրո Ալմոդովարի «Կապիր ինձ» կինոնկարում կատարել է թմրամոլ պոռնոդերասանուհու գլխավոր դերը։ Այդ ֆիլմում նրա խաղընկերը Անտոնիո Բանդերասն էր։ Կինոնկարը Վիկտորյա Աբրիլին արժանացրեց Իսպանիայի ազգային «Գոյա» կինոմրցանակին։ Ավելի ուշ նա նկարահանվել է Ալմոդովարի «Բարձր կրունկներ» (1991 թ.) և «Կիկա» (1993 թ.) ֆիլմերում։
Կինոյին զուգընթաց Վիկտորյա Աբրիլը խաղում է նաև թատրոնի բեմում և հեռուստասերիալներում։ Նրա ֆիլմերի մեծամասնությունը նկարահանվել են Եվրոպայում, չնայած 1994 թվականին նա նկարահանվել է ամերիկացի ռեժիսոր Բարրի Լևինսոնի «Ջիմմի - Հոլիվուդ» կինոնկարում, որտեղ նրա խաղընկերը Քրիստիան Սլեյտերն էր։
Վիկտորյա Աբրիլի այլ ֆիլմերից են նաև «Բատոն-Ռուժ» («Եռակի հանցագործություն» 1988 թ.), «Անիծված սիզամարգ» (1995 թ.), «101 Ռեյկյավիկ» (2000 թ.), «Լուրեր չկան Աստծուց» (2001 թ.), «Բյուզանդական արքայադուստրը» (2006 թ.), «Ամառային անձրև» (2006 թ.), «Արյունակից քույրեր» (2008 թ.) և այլն։


== Անձնական կյանքը ==
1977 թվականին Վիկտորյա Աբրիլը ամուսնացել է Չիլիի ֆուտբոլի հավաքականի նախկին խաղացող Գուստավո Լաուբեի հետ։ 1982 թվականին նրանք ամուսնալուծվել են։ Վիկտորյան ունի երկու որդի ֆրանսիացի ռեժիսոր Ժերար դե Բատիստայից։ Ամուսնացած է եղել նաև պրոդյուսեր Պիեռ Էդելմանի հետ։


== Մասնակի ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (174201-174300)

Աստերոիդների ցանկ (174101-174200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (174301-174400)
 Աստերոիդների ցանկ (174101-174200)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (174301-174400)
Բուլատ Օկուջավա

Բուլատ Օկուջավա (վրաց.՝ ბულატ ოკუჯავა, ռուս.՝ Булат Шалвович Окуджава, մայիսի 9, 1924(1924-05-09)[…], Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հունիսի 12, 1997(1997-06-12)[…], Փարիզ), խորհրդային ​​բանաստեղծ, երգահան, գրող, վիպասան և սցենարիստ։ Համարվում է խորհրդային շրջանի ռուսերեն խոշորագույն երգագիրներից։ Բազմաթիվ բանաստեղծական ու պատմվածքների ժողովածուների, մի քանի պատմական և ինքնակենսագրական վեպերի հեղինակ է։


== Կենսագրություն ==
Բուլատ Շալվայի Օկուջավան ծնվել է Մոսկվայում, Թբիլիսիից Կոմունիստական Ակադեմիայում սովորելու եկած կուսակցական գործիչ, ազգությանբ վրացի Շալվա Ստեփանի Օկուջավայի և Աշխեն Ստեփանի Նալբանդյանի ընտանիքում։ Մայրը Վահան Տերյանի ազգականն էր։ Հետագայում հայրը տարբեր կուսակցական պաշտոններ է վարել Վրաստանում և Ռուսաստանում։ Ծնողները բռնադատվել են 1937 թ., հայրը գնդակահարվել է, իսկ մայրն աքսորվել է Կարագանդայի ճամբար, որտեղից վերադարձել է 1955 թ.:
Բուլատին պահել է մորական տատը։
Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Թբիլիսիում և Մոսկվայում։ Մասնակցել է Հայրենական Մեծ պատերազմին։ 1942 թ. 17 տարեկանում կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, որտեղ վիրավորվել է։ Զորացրվել է 1945 թ.:
1950 թ. ավարտել է Թբիլիսիի պետական համալսարանը։ Աշխատել է որպես ուսուցիչ Ռուսաստանի Կալուգայի մարզում։ 1954 թ. համագործակցում է Կալուգայի «Մոլոդոյ լենինեց» թերթին, 1956 թ. հրատարակվում է նրա բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ "Лирика" վերնագրով։ Վերադառնալով Մոսկվա, աշխատել է «Մոլոդյա Գվարդիյա» հրատարակչությունում որպես խմբագիր, ապա՝ «Լիտերատուրնայա գազետա» թերթում որպես պոեզիայի բաժնի վարիչ։ 1961 թվականից չի աշխատել՝ իրեն ամբողջովին նվիրելով գրականությանը։ Բազմաթիվ բանաստեղծությունների, երգերի, պատմվածքների, մի քանի վեպերի հեղինակ է։
Կյանքի վերջին տարիներին բնակվել է Պերեդելկինոյում։ Մահացել է Փարիզի արվարձան Կլամառի ռազմական հոսպիտալում։ Թաղված է Մոսկվայի Վագանկովյան գերեզմանատանը։
Մոսկվայում կանգնեցվել են Բուլատ Օկուջավայի 2 արձաններ, առաջինը՝ 2002 թ., Արբատի և Պլոտնիկով նրբանցքի հատման տեղում, երկրորդը՝ 2007 թ., թիվ 109 կրթական կենտրոնի բակում։ Երկու արձանների հեղինակն էլ Գեորգի Ֆրանգուլյանն է։


== Տես նաև ==
Բուլատ Օկուջավայի հուշարձան (Մոսկվա)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Բուլատ Օկուջավայի թանգարանը
Վարուժան Բարթիկյան

Վարուժան Պարթևի Բարթիկյան (1960, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ թավջութակահար, «Գյուլպենկյան» նվագախմբի անդամ։


== Կենսագրություն ==
Վարուժան Բարթիկյանը ծնվել է 1960 թվականին Երևան քաղաքում։ Ավարտել է Երևանի Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցը (1978, դասատու՝ Ալեքսանդր Չաուշյան), Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա (1982, Ալեքսանդր Չաուշյանի դասարան)։ 1982 թվականից եղել է Երևանի լարային քառյակի թավջութակահար, որի հետ համերգներով շրջագայել է ԽՍՀՄ-ում, Նորվեգիայում, Հունգարիայում, Գերմանիայում, Հարավսլավիայում, Շվեդիայում, ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում։ Երաժշտի երկացանկում եղել են հայ, ռուս և այլ կոմպոզիտորների աշխատություններից։
1988 թվականին դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիում։ 1989 թվականից ապրում է Լիսաբոնում։ Որպես մենակատար, նաև «Գյուլպենկյան» նվագախմբի հետ հանդես է եկել մենահամերգներով։ 1991 թվականին Լիսաբոնում ստեղծել է «Բարթիկյան» եռյակը (դաշնակահար՝ Մ. Գալ, կլառնետահար՝ Է. Գեորգի, թավջութակահար՝ Վ․ Բարթիկյան)։ 
2001 թվականից «Cappella Quartet» խմբի թավջութակահարն է, 2005 թվականին հանդես է եկել ջութակահար Փ. Դևրիասի և դաշնակահար Ֆ. Պինտո-Ռիբեյրոյի հետ։ 
Վարուժան Բարթիկյանը համագործակցել է պորտուգալացի կոմպոզիտոր Ա. Վ. դ’Ամմիդայի հետ, համերգներով շրջագայել Պորտուգալիայում և այլ երկրներում։ Դասավանդում է «Պիաժե» ինստիտուտում։ 
Արժանացել է Թավջութակահարների (3-րդ մրցանակի, 1981, Թբիլիսի), Ա. Պ. Բորոդինի անվան լարային քառյակների (2-րդ մրցանակի, 1983, Տալլին) համամիութենական մրցույթների դափնեկրի կոչմանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ассоциация планирует один концерт и две презентации в июне, перед летними каникулами
ЛАУРЕАТЫ ПЯТОГО ЗАКАВКАЗСКОГО КОНКУРСА МУЗЫКАНТОВ- ИСПОЛНИТЕЛЕЙ (Тбилиси, 1977 г.)
Национальный музыкальный музей, Лиссабон, Португалия
(8160) 1990 MG

(8160) 1990 MG, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1990 թվականի հունիսի 21-ին Հենրի Հոլտի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,189634 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7805 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,5987 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1183,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,304191 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,61° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8160) 1990 MG աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Միգիյա

Միգիյա (ուկրաիներեն՝ Мигія), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Պերվոմայսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Միգիյա գյուղում բնակվում էր 2 099 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Քեորբե

Քեորբե, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Խարբերդ քաղաքի մոտ, Խարբերդի դաշտում։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Գյուղի անվանումը Քեվորբե անվան աղավաղված ձևն էր։


== Բնակչություն ==
Մինչև 1915 թվականն ուներ 175-200 տուն հայ բնակիչ։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գյուղից արևմուտք գտնվում էր Պալլըքայա կոչվող սպիտակ քարի հանքը։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Քեորբեն ուներ Ս. Գևորգ անունով եկեղեցի։ Եկեղեցում պահպանվել է VIII-X դարերի օրինակված եկեղեցում։ Գյուղի մոտ գտնվում էր Բերդոց լեռը, որն այդպես էր կոչվում իր վրա գտնվող ավերակ բերդի պատճառով։ Բերդից անցուղի կար մինչև Քեորբե տանող ստորգետնյա անցուղի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Բորշչևայա (գյուղ, Խարկովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲորշչևայաԲորշչևայա (ուկրաիներեն՝ Борщова), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1731 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բորշչևայա գյուղում բնակվում էր 403 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,71 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 235,67 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իսլա Մայոր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իսլա Մայոր (այլ կիրառումներ)Իսլա Մայոր (իսպ.՝ Isla Mayor), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Սևիլյա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Մեծ Սևիլյա շրջանում։ Տարածքը կազմում է՝ 114 կմ2։ Բնակչությունը՝ 5930 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Հեռավորությունը պրովինցիայի վարչական կենտրոնից՝ 45 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Isla Mayor Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Շախմատային օլիմպիադա 1966

17-րդ շախմատային օլիմպիադան տեղի է ունեցել Հավանայում 1966 թվականի հոկտեմբերի 23-ից նոյեմբերի 20-ը։ Օլիմպիադային մասնակցել են 52 երկրներ։


=== Կիսաեզրափակիչ ===
1-ին խումբ2-րդ խումբ3-րդ խումբ4-րդ խումբ5-րդ խումբ6-րդ խումբ7 խումբ


=== Եզրափակիչ «Ա» ===


=== Եզրափակիչ «Բ» ===


=== Եզրափակիչ «Գ» ===


=== Եզրափակիչ «Դ» ===


== Հաղթող թիմերի անդամների միավորներ ==
ԽՍՀՄ

Տ. Պետրոսյան (+10 −0 =3)
Բ. Սպասսկի (+5 −0 =10)
Մ. Տալ (+11 −0 =2)
Լ. Շտեյն (+7 −1 =4)
Վ. Կորչնոյ (+9 −1 =3)
Լ. Պոլուգաևսկի (+8 −0 =6)ԱՄՆ

Ռ. Ֆիշեր (+14 −1 =2)
Ռ. Բիռն (+3 −3 =7)
Պ. Բենկո (+4 −0 =8)
Լ. Էվանս (+6 −0 =9)
Ու. Ադդիսոն (+5 −4 =0)
Ն. Ռոսսոլիմո (+5 −1 =4)Հունգարիա

Լ.Պորտիշ (+8 −1 =7)
Լ. Սաբո (+7 −0 =8)
Ի. Բիլեկ (+8 −0 =7)
Լ. Լենդել (+2 −4 =4)
Դ. Ֆորինտոշ (+7 −3 =2)
Լ. Բարցա (+10 −0 =2)


== Լավագույն անհատական արդյունքներ ==
Առաջին կարգ - Տ. Պետրոսյան (ԽՍՀՄ) - 11½ մինչև 13
Երկրորդ կարգ - Օ. Պաննո (Արգենտինա) - 14 մինչև 18
Երրորդ կարգ - Մ. Տալ (ԽՍՀՄ) - 12 մինչև 13
Չորրորդ կարգ - Կ. Լանգեվեգ (Հոլանդիա) - 12 մինչև 15
Պահեստային - Վ. Կորչնոյ (ԽՍՀՄ) - 10½ մինչև 13
Պահեստային - Լ. Բարցաի (Հունգարիա) - 11 մինչև 12


== Գրականություն ==
Шахматные олимпиады / Ю. Авербах, Б. Туров. Москва ։ Физкультура и спорт, 1974.
Шахматы ։ энциклопедический словарь / гл. ред. А. Е. Карпов. — М.։ Советская энциклопедия, 1990. — С. 280, 575. — 624 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-85270-005-3.
Всемирные шахматные Олимпиады. 1927—2006 / Ханамирян Г. Ереван։ 2006


== Արտաքին հղումներ ==
17 շախմատային օլիմպիադա Կայքում OlimpBase.org (անգլ.)
Պատմությունը շախմատային օլիմպիադայի (Մաս հինգերորդ) (գերմ.)
Վորոնի (գյուղ, Ռոսլավլսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վորոնի (այլ կիրառումներ)Վորոնի (ռուս.՝ Вороны), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Ռոսլավլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անվիճարկելի 3

«Անվիճարկելի 3» (անգլ.՝ Undisputed III: Redemption), Այզեկ Ֆլորենտայնի 2010 թվականին արտադրված մարտաֆիլմ, որի գլխավոր դերում Սկոտ Էդկինսն է։
2016 թվականի սեպտեմբերի 1-ին թողարկվել է ֆիլմի չորրորդ մասը, որը կոչվում է «Բոյկա. Անվիճարկելի» (անգլ.՝ Boyka: Undisputed), ռեժիսորը Թոդոր Չապկանովն է։


== Սյուժե ==
«Աշխարհի ամենաիդեալական մարտիկ» Յուրի Բոյկան ստացած վնասվածքից հետո, նա դեռևս ցանկանում է կրկին կռվել։ Այդ ժամանակ աշխարհի տարբեր ծայրերից ընտրում են լավագույն մարտիկներին, որպեսզի նրանք կռվեն ազատության համար։ Ռուսաստանի մարտիկը դարձավ Յուրի Բոյկան, ով հաղթել էր «կեղծ» չեմպիոն Վլադիմիր Զայկովին։ Արդյունքում ընտրվեցին ութ մարտիկներ, ովքեր միմյանց հետ հերթով պետք է մարտնչեին, իսկ վերջում մնալու էին երկու մարտիկ, ովքեր էլ պետք է կռվեն եզրափակիչ փուլում։ Նա ընկերանում է ամերիկացի մարտիկ Տուրբոյի հետ, ում հետ սկզբում վատ հարաբերությունների մեջ էր։ Ժամանակի ընթացքում նրանք հասկանում են, որ բոլորին բացի Ռաուլ «Դոլոր» Կինոնեսին աշխատացնում են, որպեսզի թուլանան և Ռաուլը նրանց կարողանա հաղթել։ Նա կստանա ազատություն և մենեջերները կստանան մեծ գումարներ։ Հետո նրանք իմանում են, որ պարտված մարտիկները անհետանում են և տուն չեն վերադառնում։ Բանտի կառավարիչը հասկանում է, որ Տուրբոն մեծ վտանգ է հանդիսանում «Դոլորի» հաջորդ մարտի համար և նրան հրամայում է ուժեղ ծեծել։ Բոյկան, իմանալով դրա մասին, օգնում է Տուրբոյին փախչել, ինչի արդյունքում Ռաուլը կոտրում է Բոյկայի ոտքը, բայց նա չի հանձնվում և հաղթում է նրան։ Երբ Յուրին նստում է և սառույցը մոտեցնում է իր ոտքին, նրան մոտենում է բանտի կառավարիչը և ասում, որ ազատություն ստանում է միայն մեկ հոգի, բայց քանի որ Տուրբոյին չեն կարողացել գտնել, Բոյկան համարվում է պարտվող։ Նրան տանում են բանտից սահմաններից դուրս և պատրաստվում են գնդակահարել, բայց հայտնվում է Տուրբոն, սպանում կառավարչին ու նրա աշխատողներին, ապա Բոյկային տանում է Գագայի մոտ։ Գագան Յուրիին տալիս է իր հասանելիք գումարը, ընկերները իրար հրաժեշտ են տալիս, և Բոյկան գնում է քաղաք։


== Դերակատարներ ==
Սկոտ Էդկինս — Յուրի Բոյկա
Մայքլ Շենոն Ջենկինս — Ջերիկո «Տուրբո» Ջոնս
Մարկո Սարոր — Ռաուլ «Դոլոր» Կինոնես
Վալենտին Գանև — Մարկով
Մարկ Իվանիր — Գագա
Իլրան Չոի — հյուսիսկորեացի մարտիկ
Լատիֆ Կրոուդեր — Անդրագո Սիլվա


== Մրցանակներ ==
2010 թվականին ActionFest մրցանակաբաշխությանը ֆիմը արժանանում է երկու մրցանակների՝ «լավագույն ռեժիսորական աշխատանք» և «մարտերի լավագույն բեմադրում» կատեգորիաներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Նիկոպոլի ճակատամարտ (1396)

Նիկոլոպոլի ճակատամարտ, խոշոր ճակատամարտ, որը տեղի է ունեցել 1396 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Բուլղարիայի հյուսիսային հատվածի մոտակայքում գտնվող Նիկոպոլում, հունգարական թագավոր Սիգիզմունդ I-ի, Ֆրանսիական թագավորության, Հիվանդախնամների միաբանության և Վենետիկի հանրապետության բանակների, մի կողմից էլ, Թուրքիայի սուլթան Բայազիդ I-ի և իր ընկերոջ զորքերի միջև։ Թուրքական բանակը տարավ համոզիչ հաղթանակ։


== Նախապատմություն ==
XIV դարում խաչակիրների արշավանքների ավանդույթը սկսեց կորսվել, հետևաբար հարյուրամյա խաչակիրների արշավանքները նշանավորվեց մի շարք ոչ հասուն արշավանքներով, որոնք ընդունվում էին ասպետների և թագավորների կողմից։ Ոչ շատ մեծ, նրանց համար անհաջողություն գրանցվեց 1390 թվականին Թունիսյան ընկերությունում (արշավանք դեպի Մահդիա), և նաև Մերձբալթիկայի շրջանում տեղի ունեցավ հերթական մի շարք վեճեր ու կռիվներ։ Կոսովոյի ճակատամարտից հետո 1389 թվականին թուրքերը վերականգնեցին իրենց իշխանությունը Բալկյան լեռների մեծ մասում և փաստացի դուրս վռնդեցին բյուզանդացիներին, ստիպելով նրանց բավարարվել միայն Կոստանդնուպոլիսով և նրա կից տարածքներով, որոնք հետագայում ենթարկվեցին թուրքերի մի շարք արշավանքների։


== Պատերազմի արդյունք ==
Թուրքերը Բալկաններում հաստատեցին իրենց իշխանությունը, Կենտրոնական Եվրոպայի համար թողնելով ավելի մեծ սպառնալիք։
Բուլղարիան մինչև 1878 թվականը դարձավ Օսմանյան կայսրության նահանգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Պատերազմի պատմությունը. Նիկոպոլի պատերազմը, 1396 թվականի սեպտեմբռրի 25
Մորսկոյ (գյուղ, Նադեժդինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄորսկոյՄորսկոյ (ռուս.՝ Морской), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Վոլնո-Նադեժդինսկոյե, Կիպարիսովո, Պրոխլադնոե և մի քանի այլ գյուղերի հետ միասին մտնում է Նադեժդինսկի գյուղական բնակավայրի մեջ։
Բնակչությունը 2006 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 126 մարդ։
Մորսկոյը գտնվում է Դավիդովկա գետի վերին հոսանքում՝ Ամուր ծովածոցի հետ միախառնումից 8 կմ հեռավորության վրա։ Բարձրությունը ծովի մակարդակից 91 մ։ Գյուղը կապված է 2,2 կմ երկարությամբ ավտոճանապարհով М60 Ուսսուրի դաշնային մայրուղու հետ։ Հեռավորությունը դեպի շրջանի կենտրոն՝ Վոլնո-Նադեժդինսկոյե գյուղ, ճանապարհով 6 կմ է, իսկ մինչև Վլադիվոստոկ՝ 42 կմ։ Մոտակա երկաթուղային Նադեժդինսկայա կայարանը գտնվում է հարավ-արևելք՝ 5 կմ հեռավորության վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոդիոնովկա (գյուղ, Ստերլիբաշևսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոդիոնովկա (այլ կիրառումներ)Ռոդիոնովկա (ռուս.՝ Родионовка, բաշկիրերեն՝ Родионовка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիբաշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գիշեր և հուշեր

«Գիշեր և հուշեր», Վահան Տերյանի բանաստեղծական շարքը։ Գրել է 1908-1911 թվականներին։ Ընդգրկում է 41 բանաստեղծություն։ Այս շարքը սկսվում է կյանքում սեփական տեղը գտնելու անորոշությամբ։ Մուտքը հիշեցնում է Դանթե Ալիգիերիի «Դժոխքը»։


== Բովանդակություն ==
Ճամփաբաժան
Մոռացված ուղի
Աշուն («Մեգ է, անձրև ու մշուշ»)
Փողոցի երգը
«Սև գիշե՜ր, և հուշե՜ր և խոհե՜ր անհամար»
«Հնչում է անվերջ աշնան թախիծով»
Ինքնօրորում
«Անվերջ գիշեր մռայլ վիհերում»
Վերջալույսին
Միայնություն
Հոգնածություն
Օտարուհին
Աշնան գիշեր
Կույր լինելու ցանկություն
«Մարդոց ժխորը թողնեմ հեռանամ»
«Գիշեր է և լռություն»
Մահ
Հայրենիքում
Ցնորք(«Ինձ չես սիրում, ուրիշին»)
Հանդիպում
Անդարձություն
Տխուր երգ
Resignation
«Իմ սիրտը միշտ»
«Մարել ես արդեն, մեռել ես հավետ»
«Մեղքի մթին քարայրից»
Գիշեր
Դավաճան հուշեր
Մեդուզա
Աշնան առավոտու երգը
Մեղմություն
Հուշեր
Ուշացած սեր
Աշնան
«Հեկեկում է անվերջ»
Անդարձություն
«Դու գալիս ես մութ գիշերապահին»
Իմ երգերին
«Դանդաղ սահում են օրերը դժկամ»
Թախիծ
«Տարիներն արագ, ամպերի նման, անցնում են անհետ»


== Աղբյուրներ ==
Հայ գրականություն 11-րդ դասարանի դասագիրք
Վրբնիցա (Ալեքսանդրովաց)

Վրբնիցա (սերբ.՝ Врбница), գյուղ Սերբիայի Հանրապետության կենտրոնական հատվածում՝ Շումադիայի մարզի Ալեքսանդրովացի շրջանում։
Ըստ 2002 թվականին Սերբիայում անցկացված մարդահամարի տվյալների՝ գյուղի բնակչությունը կազմում է 518 մարդ։ Գյուղի ժամային գոտին՝ UTC+1, իսկ ամառը՝ UTC+2:


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրբեջաներեն

Ադրբեջաներեն (ադրբ.՝ Azərbaycan dili, آذربايجان ديلی), թյուրքական լեզվախմբի լեզու։ Ադրբեջանի պետական, ազգային լեզուն է, պատկանում է թյուրքական լեզվախմբի հարավարևմտյան ճյուղին, օղուզական ենթախմբին։ Լեզվի բառապաշարի վրա մեծ ազդեցություն են գործել արաբերենը, պարսկերենը և կովկասյան ժողովուրդների լեզուները։ Կցական տիպի լեզու է, ունի 6 հոլով, հարուստ բայական ձևեր։ Նախապես օգտագործվել է արաբական գիրը, հեղափոխությունից հետո մտցվել է լատինական և ապա ռուսական գրի հիման վրա կազմված այբուբենը։
Ադրբեջաներենը տարածված է Ադրբեջանում, Ռուսաստանում (Դաղստանում), Վրաստանում, Իրանում, Թուրքիայում, ԱՄՆ-ում, Գերմանիայում և Միջին Ասիայի երկրներում։ Ադրբեջանի Հանրապետության պետական լեզուն է։ Մոտավորապես 20–30 միլիոն մարդ է խոսում այս լեզվով։
Ադրբեջանում մոտ 10 մլն մարդ խոսում է այս լեզվով։


== Ծանոթագրություններ ==
Գոյտակազիս ազգային անտառ

Գոյտակազիս ազգային անտառ (պորտ.՝ Floresta Nacional de Goytacazes), ազգային անտառ Բրազիլիայի Էսպիրիտու Սանտու նահանգում։ 


== Տեղագրություն ==
Գոյտակազիս ազգային անտառը գտնվում է Էսպիրիտու Սանտու նահանգի Լինյարիս մունիցիպալիտետում։ Ունի 1424 հա տարածք։ Գտնվում է Ռիու Դոսի գետի հարավային կողմում՝ Լինյարիս քաղաքի դիմաց։ Անտառը և նրա բուֆերային գոտին Ատլանտյան անտառ բիոմում են՝ Հոլոցենի վերջին ծովային անկումից հետո բերուկային հողի վրա, ինչը նրան տալիս է եզակի հատկություններ։ Անտառով է անցնում էլեկտրահաղորդման գիծը, պահպանման համար մուտքի ուղիները և Ալաեսսե Ֆիորոտ քաղաքային ճանապարհը։ Վտանգավոր է որսորդությունը և բուսական ռեսուրսների ապօրինի արդյունահանումը, տնային կենդանիների հարձակումն ու բույսերի և կենդանիների տեսակների ներմուծումը։


== Պատմություն ==
Գոյտակազիս ազգային անտառը ստեղծվել է 2002 թվականի նոյեմբերի 28-ի դաշնային հրամանագրով՝ բնական ռեսուրսների բազմակի օգտագործման կառավարումը խթանելու, ջրային ռեսուրսների և կենսաբազմազանության պահպանման և պաշտպանության, դեգրադացված տարածքները վերականգնելու, ինչպես նաև էկոլոգիական կրթությանը աջակցելու նպատակներով։ Նախկինում ուներ մոտավորապես 1350 հա տարածք։ Այն դարձել է Կենտրոնական Ատլանտյան անտառ էկոլոգիական միջանցքի մի մասը, որը ստեղծվել է 2002 թվականին։ Դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության VI կատեգորիային (բնական ռեսուրսի կայուն օգտագործմամբ պահպանվող տարածք)։ Ազգային անտառն այժմ գտնվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի ղեկավարության ներքո։
Անտառ ստեղծելու հրամանագիրը փոխարինվեց 2012 թվականի հունիսի 5-ի նոր հրամանագրով, որը ընդարձակեց տարածքը՝ հասցնելով 1,423.96 հա-ի։ Կառավարման ծրագիրը հրապարակվել է 2013 թվականի հունվարին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Cardoso, Fernando Henrique; Carvalho, José Carlos (28 November 2002) (portuguese), Decreto de 28 de Novembro de 2002, http://www.planalto.gov.br/ccivil_03/DNN/2002/Dnn9746.htm, վերցված է 2016-10-23 
 (portuguese) Flona de Goytacazes, ICMBio: Chico Mendes Institute for Biodiversity Conservation, արխիվացված  օրիգինալից 2016-10-24-ին, https://web.archive.org/web/20161024032311/http://www.icmbio.gov.br/portal/unidadesdeconservacao/biomas-brasileiros/mata-atlantica/unidades-de-conservacao-mata-atlantica/2220-flona-de-goytacazes, վերցված է 2016-10-23 
Lorensi, Cirineu Jorge (January 2013) (portuguese), Plano de Manejo da Floresta Nacional de Goytacazes, I - Diagnóstico, Vitória: Instituto Chico Mendes de Conservação da Biodiversidade, արխիվացված  օրիգինալից 2016-10-24-ին, https://web.archive.org/web/20161024031215/http://www.icmbio.gov.br/portal/images/stories/docs-planos-de-manejo/volumeI-diagnostico_flona_Goytacazes.pdf, վերցված է 2016-10-23 
Rousseff, Dilma; Vieira Teixeira, Izabella Mônica (5 June 2012) (portuguese), Decreto de 5 de Junho de 2012, http://www.planalto.gov.br/CCIVIL_03/_Ato2011-2014/2012/Dsn/Dsn13322.htm, վերցված է 2016-10-23 
 (portuguese) Unidade de Conservação: Floresta Nacional de Goytacazes, MMA: Ministério do Meio Ambiente, http://sistemas.mma.gov.br/cnuc/index.php?ido=relatorioparametrizado.exibeRelatorio&relatorioPadrao=true&idUc=91, վերցված է 2016-10-23
Ավստրալիական ծովառյուծ

Ավստրալիական ծովառյուծ (լատ.՝ Neophoca cinerea) կամ սպիտակագլխավոր ծովառյուծ։ Ականջավոր փոկերի ընտանիքի խոշոր ներկայացուցիչ է, որը բնակվում է Ավստրալիայի հարավային և արևմտյան ափին։


== Նկարագրություն ==

Ավստրալիական ծովառյուծի արուները ունեն 2.5 մ երկարություն և կշռում են մոտ 300 կգ։ Էգերը ավելի փոքր են և նրանց չափսերը միայն 1.8 մ և 100 կգ։ Երկու սեռերն էլ շատ են տարբերվում միմյանցից։ Արուները մուգ շագանակագույն են իսկ, էգերի մորթիները արծաթա-կապտագույն են կամ բաց-շագանակագույն։ Իսկ մարմնի ներքին հատվածը ավելի բաց է, քան վերևինը։


== Տարածում ==
Այդ կենդանիների խմբերը հանդիպում են Ավստրալիայի արևմտյան և հարավային ափերին։ Նրանք հաճախ բնակվում են ափամերձ անմարդաբնակ կղզիներում։ Ավստրալիական ծովառյուծները գրեթե չեն թողնում իրենց բնակավայրերը և մնում են իրենց խմբերի մոտակայքում աբգամ ամուսնական շրջանից հետո։ Նրանց ամենամեծ հեռացումը հասնում է 300կմ։


== Բազմացում ==
Իրենց վարքով ավստրալիական ծովառյուծները չեն տարբերվում ականջավոր փոկերի այլ տեսակներից։ Արուները հասնում են ծովափին էգերի առջև և միմյանց հետ ուժեղ պայքարում մրցակցում են լավագույն տարածքների համար։ Ավստրալիական ծովառյուծները բավականին ագրեսիվ են որը բացի նրանցից կարելի նկատել հարավային ծովառյուծի մոտ։
Ի տարբերություն ավստրալիական ափամերձ փոկերի, ծովառյուծները հազվագյուտ տեսակ են։ Նրանց ընդհանուր քանակը մոտ 12000 տեսակ է։
Դոբիակո

Դոբիակո (իտալերեն՝ Dobbiaco, գերմ.՝ Toblach), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում՝ Բոլցանո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3263 մարդ։ Խտությունը կազմում է 26 մարդ/կմ²։ Տարածքը 126 կմ² է։ Փոստային ինդեքս՝ 39034։ Հեռախոսային կոդ՝ 0474։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
ազգային ինստիտուտ(անգլ.)(չաշխատող հղում)
Նովովասիլևկա (գյուղ, Նովի Բուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովովասիլևկաՆովովասիլևկա (ուկրաիներեն՝ Нововасилівка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Նովովասիլևկա գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,23 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տաշլիկովո (գյուղ, Վաչսկի շրջան)

Տաշլիկովո (ռուս.՝ Ташлыково), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Վաչսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժաննա Էբյութերն

Ժաննա Էբյութերն (ֆր.՝ Jeanne Hébuterne, ապրիլի 6, 1898(1898-04-06), Մո - հունվարի 26, 1920(1920-01-26), Փարիզ), ֆրանսիացի նկարչուհի, առավել հայտնի է որպես՝ Ամեդեո Մոդիլիանիի կին և մոդել։


== Վաղ կյանքը ==
Նա ծնվել է՝ Փարիզում, Հռոմի Կաթոլիկ եկեղեցական ընտանիքում։ Նրա հայրը աշխատել է Բոն-Մարշ հանրախանութում։ Նա ներկայացել է արվեստագետների հետ Մոնպարնասայում, իր եղբոր հետ ով ցանկանում էր դառնալ նկարիչ։ Ժաննան աշխատեց Ցիխուգարու Ֆուդզիտայի հետ, որպես մոդել։ Սակայն նա սովորելով Կոլորոսի ակադեմիայում ցանկանում էր կերտել իր արվեստի կարիերան։ Ժաննան ծանոթանում է Ամեդեո Մոդիլիանի հետ, և քանդակագործ Խանա Օրլովայի, ովքեր հնարավորություն ունեին օգտվել ակադեմիայի կենդանի մոդելներից։ Ժաննան սկսել է իր գործը խարիզմատիկ նկարչությամբ, հետո սիրահարվում է Մոդիլիանին։ Նա շուտով տեղափոխվեց ապրելու նրա հետ, սակայն ծնողների կողմից խիստ առարկություններով։ 


== Մոդիլիանի ==
Գրող Չալզ-Ալբերտ Քինգրիաի նկարագրությամբ նա մեղմ, ամաչկոտ, հանգիստ, և նուրբ անձնավորություն էր։ Ժաննա Էբյութորնը, Մոդիլիանի նկարների հիմնական թեման էր։ 1918 թվականի աշնանը զույգը տեղափոխվում է Նիս, Լազուր ափ, որտեղ Մոդիլիանի գործակալը հույս է տալիս որ նա կարող է վաճառել իր աշխատանքները, ձմռանը այնտեղ կլինեին արվեստի հարուստ ներկայացուցիչներ։ Նիսում գտնվելու ժամանակ նոյեմբերի 29-ին ծնվում է նրանց դուստրը։ Գարնանը նրանք վերադառնում են Փարիզ, որտեղ Ժաննան կրկին հղիանում է։ Այդ ժամանակ՝ թմրադեղերի և ալկոհոլի չարաշահման պատճառով Մոդիլիանին տառապում էր տուբերկուլյոզով, նրա վիճակը գնալով վատթարանում էր։


== Ողբերգություն ==
1920 թվականի հունվարի 24-ին մահանում է Ամեդեո Մոդիլիանին։ Ժաննա Էբյութերնի ընտանիքը նրան վերադարձնում է հայրական տուն, բայց Ժաննան ամբողջովին խելագարված վիճակում էր, նետվելով հինգերորդ հարկի պատուհանից նա մահանում է, սպանելով իրեն, և իր չծնված երեխային։ Ժաննայի ընտանիքն աղջկա մահվան համար մեղադրում էին Մոդիլիանիին։ Իրենց աղջկան հուղարկավորում են Cimetière de Bagneux գերեզմանատանը։ Էբյութերն ընտանիքը վերջապես հանգստացավ և թույլ տվեց իրենց աղջկան տեղափոխել ամուսնու կողքին՝ Père Lachaise Cemetery գերեզմատանը։ Նրա տապանաքարին գրված է՝ «Նվիրված ուղեկից, ծայրահեղ զոհաբերություն»։


== Երեխան ==
Նրանց որբ աղջիկը՝ Ժաննա Մոդիլիանին (1918-1984), որդեգրվել է իր հորաքրոջ կողմից Իտալիայում։ Նա մեծանում էր չիմանալով ոչինչ իր ծնողների մասին, իսկ երբ արդեն չափահաս էր՝ սկսեց հետաքրքրվել ծնողներով։ 1958 թվականին նա կենսագրական գիրք է գրում հոր մասին անգլերեն լեզվով, որը հրապարակվեց ԱՄՆ-ում, «Մոդիլիանի, մարդ և առասպել» անվանմամբ։ ISBN 1-199-15698-1


== Աշխատանքները ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բուրևեստնիկ (գյուղ, Նիժնեգորսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուրևեստնիկ (այլ կիրառումներ)Բուրևեստնիկ (ուկրաիներեն՝ Буревісник, Ղրիմի թաթարերեն՝ Setkin), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Նիժնեգորսկի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Սետկին։
2001 թվականի տվյալներով Բուրևեստնիկ գյուղում բնակվում էր 491 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1909) Ալյոխին

(1909) Ալյոխին (անգլ.՝ Alekhin), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1972 թվականի սեպտեմբերի 4-ին Լյուդմիլա Ժուրավլյովայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,422475 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8761 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9689 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1377,17 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,261406 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,79° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1909) Ալյոխին աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Նոթատետր

Նոթատետր (անգլ.՝ block-notes: block բառից, որ նշանակում է միացում, խումբ և notes բառից, որ նշանակում է գրառումներ, նշումներ), փոքրիկ տետր կամ գրառումների գրքույկ առանձնացվող թերթերով, որոնք սովորաբար ամրացված են լինում վերևի մասից՝ ամրակներով կամ մետաղական պարույրով։ Նոթատետրերի թերթերը լինում են A5, A6, A7 ձևաչափի։ Նոթատետրը սովորաբար ունենում է կազմ, տիտղոսաթերթ և հիմնական մաս (թերթեր)։
Սովորաբար կազմի համար օգտագործվում է խիտ թուղթ (250—300 գ/մ²) հարթ կամ ֆակտուրային մակերևույթով, սակայն օգտագործում են նաև դիզայնի թուղթ, ինչպես նաև ձեռքով դեկորներ արված։ Նվիրելու համար նախատեսված տարբերակը ունենում է կազմի հատուկ դիզայն և կիրառում։ Նոթատետրի հիմնական մասի թերթերն ավելի բարակ են՝ 80գ/մ²։
Նոթատետրերն իրարից տարբերվում են թերթերի ամրացման ձևերով։ Նրանք կարող են ամրացված լինել կազմին և տիտղոսաթերթին զսպանակով՝ առանց կարի։


== Տես նաև ==
Տետր
Թուղթ


== Գրականություն ==
«Блок бумажный»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 


== Արտաքին հղումներ ==
9 причин завести блокнот
Արագուապաս

Արագուապաս (պորտ.՝ Araguapaz), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի կենտրոնական մարզում։ Մտնում է Գոյանիայի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 50 922 մարդ՝ 2008 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 2 193,692 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 3,3 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 38.408.256,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 5.272,24 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,729 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ֆանյո (կոմունա)

Ֆանյո (դան․՝ Fanø Kommune), դանիական կոմունա Հարավային Դանիա մարզի կազմում։ Տարածքը՝ 55,78 կմ², ինչը կազմում է Դանիայի մակերեսի 1,19 %-ը՝ առանց Գրենլանդիայի և Ֆարերյան կղզիների։ 2008 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով բնակչության թիվը 3192 մարդ է (տղամարդիկ՝ 1572, կանայք՝ 1620, օտարերկրացիները՝ 110)։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆանյոն borger.dk-ում(չաշխատող հղում)(դան.)
Պաշտոնական կայք
Ռասինա (գյուղ, Մոոստե շրջան)

Ռասինա (էստ․՝ Rasina), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Մոոստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 101 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
(6997) Լաոմեդոն

(6997) Լաոմեդոն (անգլ.՝ Laomedon), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Կոռնելիս վան Հաուտենի, Ինգրիդ վան Հաուտեն-Գրունևելդի և Թոմ Գերելսի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,184233 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 4,6655 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,703 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4311,47 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,083498 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 19,11° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6997) Լաոմեդոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Աբրահամ Հռետոր

Աբրահամ Հռետոր (5-րդ դար), հայ մատենագիր, կրթական գործիչ։


== Կենսագրություն ==
Աբրահամ Հռետորը Սահակ Պարթևի և Մեսրոպ Մաշտոցի այն հինգ աշակերտներից էր, որոնց ուղարկեցին Աթենք՝ հունարենին և թարգմանական գործին հմտանալու։ Գրել է «Յաղագս ժողովոց» երկը, որի միայն համառոտագրությունն է պահպանվել։


== Ծանոթագրություններ ==
Ազոներկանյութեր

Ազոներկանյութեր, մոլեկուլում մեկ կամ մի քանի ազոխումբ (
  
    
      
        −
        N
        =
        N
        −
      
    
    {\displaystyle -N=N-}
  ) պարունակող օրգանական ներկեր՝ ազոմիացություններ։ Լինում են ամենատարբեր գույների և երանգների (դեղին, կարմիր, կապույտ, սև և այլն)։ Գույնը, լուծելիությունը և գործվածքաթելերի հետ փոխազդելու բնույթը կախված են նրանց մոլեկուլի կառուցվածքից։ Ազոներկանյութերը՝ թթվային, հիմնային, ուղղակի, արծնիչային, պիգմենտներ, լաքեր են։ Ստացվում են դիազոմիացությունների ազոհամակցումով։ էժանության և օգտագործման պարզության պատճառով շատ տարածված են (օրինակ, թթվային նարնջագույնը, խրիզոիդինը, կոնգո կարմիրը, ճարպային նարնջագույնը, մեթիլօրանժը և այլն)։ Կիրառվում են գործվածքաթելեր, կաշի, թուղթ և որոշ պլաստմասսաներ ներկելու համար։
Ժամանակի պարագա

Ժամանակի պարագա, նախադասության երկրորդական անդամ, բայական անդամի լրացում, որը ցույց է տալիս գործողության, եղելության ժամանակը, այսինքն՝ այն ժամանակահատվածը, որի ընթացքում սկսվում կամ ընթանում և կամ ավարտվում է գործողությունը։ Հիմնական հարցերն են՝ ե՞րբ, երբվանի՞ց։
Ժամանակի պարագան ունի իմաստային տարբերակներ, որոնք անվանվում են գործողության կատարման, սկզբնավորման, վախճանի ժամանակի պարագաներ։ Ժամանակի պարագան ցույց է տալիս՝

Գործողության կատարման կամ եղելության ժամանակը. օրինակ՝ Գործարանը ներկայումս թողարկում է 7 տարբեր տեսակի արտադրանք («Սովետական Հայաստան»)։ Սլացիկ սոսիներն ու ցարասիները գիշեր-ցերեկ սոսափում էին այնտեղ (Ավետիք Իսահակյան)։ Ծաղկելու է էգուց վարդերով իր (Եղիշե Չարենց)։
Գործողության ժամանակային սկզբնակետը, այսինքն՝ այն ժամանակը, որից սկսվում է գործողությունը. օրինակ՝ Վաղուց նա չէր տեսել այդպիսի տեսարան (Շիրվանզադե)։ Այսուհետև պիտի ապրեն հանքերում (Շիրվանզադե)։
Այն ժամանակը, մինչև որը տևում է գործողությունը. օրինակ՝ Ու ես ցմահ կպարծենամ երկրե-երկիր, Իմ ժողովուրդ, քո անունով՝ վեհ ու հեզ (Հովհաննես Շիրազ)։ Դեռ մի քանի ժամ մնում էր մինչև ճաշը (Րաֆֆի)։


== Արտահայտություն ==
Հայերենում ժամանակի պարագան արտահայտվում է. 

ժամանակի մակբայով՝ Մենք արդեն ապրում ենք զարգացած պետությունում։
որոշ գոյականներով՝ Գիշերը սաստիկ անձրև եկավ։
որոշ դերանուններով՝ Ես երբևիցե չեմ տեսել նրան։
դերբայով (այս դեպքում արտահայտում է այն ժամանակամիջոցը, որի ընթացքում կատարվում է մի զուգահեռ գործողություն)՝ Սառույցի վրա սահելիս ընկա։
կապական հոլովառությամբ, բառակապակցություններով՝ ուսումնական տարում, անցած ամսում։Ժամանակակից գրական հայերենում դրսևորվում է տրական, հայցական, բացառական, գործիական, ներգոյական հոլովներով։ Օրինակ՝ «Կեսօրին սաստիկ շոգ էր», «Ցերեկը գրողների տանը հանդիպում կա», «Վաղվանից քննություններն սկսվում են», «Ցերեկով դժվար է որս անել» և այլն։
Ժամանականիշ որոշ բառեր ժամանակի պարագայի պաշտոնում հանդես կարող են գալ միայն բառակապակցությամբ, օրինակ՝ այդ օրը, մի օր, հետևյալ օրը, ամեն օր։


== Ծանոթագրություններ ==
Բարքդարա

Բարքդարա, կիրճ Ելիզավետպոլի նահանգի Ելիզավետպոլի գավառում։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռեդ Աուերբաք

Առնոլդ Ջեյկոբ (Ռեդ) Աուերբաք (անգլ.` Arnold Jacob "Red" Auerbach, սեպտեմբերի 20, 1917(1917-09-20), Բրուքլին, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 28, 2006(2006-10-28), Վաշինգտոն, Կոլումբիայի շրջան, ԱՄՆ), ամերիկացի բասկետբոլային մարզիչ։ Մարզչական կարիերայի ընթացքում ստանձնել է Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Վաշինգտոն Կապիտոլս», «Թրայ-սիթիս Բլեքհոքս» և «Բոստոն Սելտիքս » ակումբների գլխավոր մարզչի պաշտոնը։ «Սելտիքսի» մարզչական տարիներին ինն անգամ արժանացել է NBA-ի գավաթակրի կոչմանը, ինչպես նաև ընդհանուր առմամբ հաղթել է 938 բասկետբոլային հանդիպում։ «Սելտիքսի» գլխավոր մարզչի պաշտոնից հեռանալուց հետո զբաղեցրել է ակումբի գլխավոր մենեջերի և նախագահի պաշտոնը։ Աուերբաքի պաշտոնակատարման ժամանակ «Սելտիքսն» ի վիճակի է եղել նվաճել NBA-ի ևս յոթ գավաթ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Բասկետբոլի փառքի սրահի կայքում Archived 2009-08-07 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Էջը «Բոստոն Սելտիքսի» պաշտոնական կայքում(անգլ.)
Ռեդ Օուրբաքի շիրիմը «Find a Grave» կայքում(անգլ.)
Գուսինո (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳուսինոԳուսինո (ռուս.՝ Гусино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 28 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յայցովկա

Յայցովկա (ռուս.՝ Яйцовка), գետ Ռուսաստանում, հոսում Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շոկշա գետի աջ ափին՝11 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020300112103000026428
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002642
Ավազանի կոդը - 03.02.03.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սեմա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեմա (այլ կիրառումներ)Սեմա (Գեղամ Միհրանի Աթմաճյան, նոյեմբերի 18, 1910(1910-11-18), Բաֆրա, Տրապիզոնի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - մայիսի 18, 1940(1940-05-18), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի երկրորդ ճակատ), հայ գրող, բանաստեղծ, թարգմանիչ, խմբագիր։
Բանաստեղծուհի Մառի Աթմաճյանի եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1910 թվականին Արևմտյան Հայաստանի Բաֆրա քաղաքում։ Մեծ եղեռնից հետո ապաստանել է Կոստանդնուպոլսի և Կարֆայի որբանոցներում։ Ապրել է Հալեպում։ 1929 թվականին տեղափոխվում է Փարիզ։ Հաճախել է Սորբոնի համալսարանի գրական և սոցիոլոգիական դասընթացներին։ Զոհվել է 1940 թվականի մայիսի 19-ին մարտի դաշտում (Ֆրանսիա) երկրորդ աշխարհամարտի ժամանակ։


== Գործունեությունը ==
Գրել է բանաստեղծություններ («Զրահաւոր գարուն», 1936), թատերական երկեր («Շամիրամ», 1938, «Պարոն Կալունի», 1937), պատմվածքներ և հրապարակախոս. հոդվածներ։
1930 թվականից Միսաք Մանուշյանի հետ հրատարակում է «Ջանք», իսկ 1935-1937 թվականներին մենակ «Մշակույթ» գրական ամսագիրը, որտեղ և տպագրում է իր բանաստեղծությունները, պատմվածքները, թարգմանությունները և հրապարակախոսական հոդվածները։


== Ստեղծագործությունները ==
«Զրահավոր գարուն» բանաստեղծությունների ժողովածու 1936 թ. Փարիզ
«Պարոն Կալունի» թատերական երկ 1937 թ. Փարիզ
«Շամիրամ» թատերական երկ 1938 թ. Փարիզ
«Ողջ մը մերյալներու մեջ» (Ռ. Ջ. Կիպլինգ) թարգմանություն 1937 թ. Փարիզ


== Գրականություն ==
Լուսամատյան բանաստեղծ Ա. Սեմայի (Գեղամ Աթմաճյան, 1910-1940) հիշատակին, կազմ. Մարի Աթմաճյան, Փարիզ, 1970։
Աթմաճյան Մ., Անտոնյան Ա., Գեղամ Աթմաճյան (Ա. Սեմա), Փարիզ, 1984։


== Երկեր ==
Երկեր, Ե., 1966:


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1912)

Ժողովածու (1912), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1912 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1220 թվականին Մխիթար և Մարտիրոս գրիչների կողմից։ Ստացողը եղել է Հովհաննես վարդապետը։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 25,5×16,5 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 325 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Պահպանակը՝ 2, թղթի վրա։ Հիշատակարաններ գրչի՝ 46ա, 100ա, 178ա, 178բ, 235բ, 240բ, 320ա, նորոգողի՝ 318բ։


== Բովանդակություն ==
Ոսկերերանի Ներբող ի Գր․ Լուսաւորիչ։
Ագաթանգեղոսի պատմութիւն։
Գիւտ նշխարաց Հեիփսիմեայ։
Վկայաբանութիւն սրբոց քռասնիցն։
Եփրեմի Ճառ։
Յովհ․ Մամիկոնեան պատմութիւն Տարսնոյ։
Մեսրոպայ Վայոցձորեցւոյ պատմութիւն Մեծին Ներսեսի։
Յաղագս Նեռին յայտնելոյն։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրագոբետե

Դրագոբետե (ռումիներեն՝ Dragobete), ռումինական բանահյուսության հերոս, Բաբա Դոկիայի որդին։
Դրագոբետեին նվիրված ավանդական տոնը Ռումինիայում և Մոլդովայում նշվում է փետրվարի 24-ին և Սուրբ Վալենտինի օրվա անալոգն է։ Հնում համարվել է, որ այդ օրն սկսվում է գարունը, արթնանում է բնությունը և թռչունները զույգ են կազմում, իսկ մարդիկ պետք է մասնակցեն համընդհանուր ուրախությանը։ Ըստ առասպելաբանական ավանդության՝ Դրագոբետեն ավելի շատ նման է Էրոսին կամ Կուպիդոնին, քան կաթոլիկական սուրբ Վալենտինին։ Այդ կերպարը փոխառվել է հին դակերից, որոնց մոտ այն եղել է կենդանիների հովանավորը։ Ռումինիայում վերածվել է սիրո հովանավորի։
Փետրվարի 24-ին Ռումինիայի գյուղերում սովորաբար կազմակերպվում է մեծ տոն։ Համարվում է, որ այդ տոնին մասնակցողը հաջորդ տարի ազատ կլինի հիվանդություններից, առաջին հերթին՝ տենդից, իսկ Դրագոբետեն տանտերերին կբերի առատություն այդ տարի։ Այդ օրը ասել են․ «Դրագոբետեն համբուրում է աղջիկներին» (ռումիներեն՝ Dragobetele sărută fetele)։
Պատանիներն ու աղջիկներն այդ օրը հանդիպել են եկեղեցու մոտ և գնացել անտառ՝ հավաքելու գարնանային առաջին ծաղիկները։ Ռումինիայի հարավում՝ Մեխեդինցի ժուդեցում, գոյություն է ունեցել հետևյալ սովորույթը։ Աղջիկներն անտառից վերադարձել են վազելով։ Նրան պետք է հետապնդեր նրան սիրող տղան։ Եթե նա հասնում էր աղջկան, իսկ նա էլ սիրահարված էր տղային, ապա աղջիկը պետք է համբուրեր տղային բոլորի աչքի առաջ։ Այդ ժամանակ նրանք համարվում էին նշանված։ Այդպիսով տոնի ժամանակ պարզվել է, թե ինչ հարսանիքներ են լինելու եկող աշնանը։
Տարեցներն այդ օրը նույնպես զբաղմունք են ունեցել․ նրանք կենդանիներ են զոհ մատուցել, որովհետև համարվել է, թե դրա շնորհիվ կավելանա հարսանիքների թիվը։ Որպեսզի ամբողջ տարին լինեն սիրված, կանայք պետք է դիպչեին ուրիշ գյուղի բնակիչ տղամարդու։ Աղջիկները երեկոյան հավաքել են ձյան վերջին մնացորդները, որ կոչել են «փերիների ձյուն»։ Այդ ձյան ջուրն օգտագործվել է տարվա ընթացքում որպես գեղեցկության պահպանման ու սիրային հմայությունների միջոց։


== Ծանոթագրություններ ==
Շումաննիոֆիթոն պրոբլեմատիկում

Շումաննիոֆիթոն պրոբլեմատիկում (Schumanniophyton problematicum): Պատկանում է տորոնազգիների ընտանիքին։ Հայտնաբերել է բուսաբան Ֆրենսիս Ալլենը Աֆրիկայի Փղոսկրե ափ (ներկայումս կոչվում է Կոտ դ'Իվուար) կոչվող վայրում։ Ունենում է 6-12 մետր բարձրություն, ունի չափազանց լայն ու խոշոր տերևներ, որոնք դասավորված են մաթեմատիկական ճշտությամբ։ Տերևները դասավորված են այնպես, որ յուրաքանչյուր ճյուղին բաժին է հասնում երեքական տերև։ Ծառն այլ կերպ անվանում են նաև մաթեմատիկական ծառ։
Այս զարմանահրաշ ծառի աճման առանձնահատկությունները կարելի է արտահայտել հետևյալ բանաձևով. N=(y*12)+ 4: Բանաձևը ճշտությամբ ցույց է տալիս ծառի տերևների թիվը։ y-ը ցույց է տալիս ծառի տարիքը։ Ծառի վրա յուրաքանչյուր տերևահանգույցից դուրս են գալիս 4 ընձյուղ, յուրաքանչյուրը ունի 1 մետր բարձրություն։ Հետևաբար ամեն հանգույցի 4 ընձյուղները միասին կրում են 12 տերև։ Բանաձևի վերջում 4 թվանշանն ավելացվում է, քանի որ ծառի գագաթնային ընձյուղը իր վրա է կրում 4 տերև։ 1 տարի հետո այդ տերևները վերափոխվում են 4 ընձյուղների և գագաթնային մասում կրկին առաջանում են 4 նոր տերևներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Լա Սկալա հրապարակ

Լա Սկալա հրապարակ (իտալերեն՝ Piazza della Scala), հետիոտնային կենտրոնական հրապարակ Իտալիայի Միլան քաղաքում, որը Միլանի Դուոմո գլխավոր հրապարակին է միանում Վիկտոր Էմանուիլ II-ի պատկերասրահի անցումով։ Անվանվել է Լա Սկալա հայտնի օպերային թատրոնի պատվին, որը գտնվում է հրապարակի հյուսիսարևմտյան մասում։ Շենքում տեղակայված է և՛ օպերային թատրոնը, և՛ Լա Սկալայի և, ընդհանրապես, օպերայի պատմությանը նվիրված Լա Սկալա թանգարանը։ Լա Սկալա թատրոնի շենքի մյուս կողմում՝ դեպի հարավ-արևելք, Միլանի քաղաքապետարանի շենքն է՝ Մարինո պալատը։ Հրապարակի հյուսիսարևելյան կողմում է գտնվում մեկ այլ նշանակալի կառույց՝ Իտալիայի առևտրային բանկի շենքը։ Հրապարակի հարավարևմտյան հատվածը մուտք ունի դեպի Վիկտոր Էմանուիլ II-ի պատկերասրահ, ինչպես նաև Բելտրամի պալատ։ Հրապարակի ճարտարապետության մեծ մասը վերագրվում է իտալացի ճարտարապետ Լուկա Բելտրամիին, ով նախագծել է համանուն պալատը, Մարինո պալատի ճակատային հատվածը, Իտալիայի առևտրային բանկի շենքը։ Հրապարակի կենտրոնում է գտնվում քանդակագործ Պիետրո Մանիի հեղինակած Լեոնարդո դա Վինչիին նվիրված հուշարձանը։


== Պատմություն ==
Լա Սկալա հրապարակը Միլանի կենտրոնի համեմատաբար վերջին լրացումներից է։ Հրապարակում գտնվող ամենահին շինությունը՝ Մարինո պալատը, թվագրվում է 16-րդ դար (կառուցումն ավարտվել է 1563 թվականին), այն ժամանակ, այնուամենայնիվ, հրապարակը դեռևս գոյություն չի ունեցել (տարածքը զբաղեցրել են շենքեր)։ Մարինո պալատի ճակատային հատվածը ի սկզբանե միակ կառույցն էր, որ նայում էր դեպի Սան Ֆեդել հրապարակ։ Երբ 1778 թվականին կառուցվեց Լա Սկալա թատրոնի շենքը, այն նայում էր ավելի շատ դեպի փողոց, քան հրապարակ։ 19-րդ դարի վերջում Միլանի քաղաքային իշխանությունները նախաձեռնեցին տարածքի մանրակրկիտ վերանորոգումը, ինչպես նաև հրապարակի ստեղծումը։ Ճարտարապետ Լուկա Բելտրամին նախաձեռնեց Բելտրամի պալատի ստեղծումը (1886), այնուհետև՝ Մարինո պալատի նոր ճակատային հատվածը (1888-1892), ավելի ուշ՝ Իտալիայի առևտրային բանկի շենքի ստեղծումը (1923-1927):


== Շենքեր և հուշարձաններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բիրիկ

Բիրիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մալաթիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ստանիլովկա (գյուղ, Պոգրեբիշչեի շրջան)

Ստանիլովկա (ուկրաիներեն՝ Станилівка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ստանիլովկա գյուղում բնակվում էր 534 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,256 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2085,94 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(800) Կրեսսմանիա

(800) Կրեսսմանիա (անգլ.՝ Kressmannia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1915 թվականի մարտի 20-ին Մաքս Վոլֆի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,19235 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7491 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6356 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1185,67 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,303626 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,26° անկյուն։
Կրեսսմանիա աստերոիդը դասվում է Ֆլորայի աստերոիդների ընտանիքին, որի մեջ ներառված են այս պահին հայտնի ավել քան 7438 անդամներ։ Ընտանիքի ներքին սահմանը անցնում է 2,17 ա. մ. հեռավորության վրա Արեգակից, իսկ արտաքին սահմանը՝ 2,33։ Այս ընտանիքի աստերոիդների էքսցենտրիսիտետները ընկնում են 0,109-0,168 միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը՝ 2,4°-6,9°։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է S դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(800) Կրեսսմանիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)