armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
267

267 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 267 թվականն է, 
III դարի 67-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Կիրխցարտեն

Կիրխցարտեն (գերմ.՝ Kirchzarten), կոմունա Գերմանիայի Բադեն-Վյուրթեմբերգ երկրամասում։
Ենթարկվում է Ֆրաիբուրգ շրջանին։ Մտնում է Բրայսգաու Վերին Շվարցվալդի շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 9770 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 21,14 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 08 3 15 064։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք
Ուսախելո (Ճիաթուրայի շրջան)

Ուսախելո (վրաց.՝ უსახელო), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Ճիաթուրայի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 840 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Ճիաթուրայից հեռու է 13 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 952 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Տուրտիկ

Տուրտիկ (ռուս.՝ Туртык, բաշկիրերեն՝ Туртыҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 98 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պուրնայա (Սալանգայի վտակ)

Պուրնայա (ռուս.՝ Пурная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սալանգա գետի ձախ ափում՝ 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։ Ակունքը գտնվում է անտառներում, 20 կմ հարավ Նյուկսենիցա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008978
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000897
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Քաբուսիեի բարբառ

Քաբուսիեի բարբառ - հայերենի կա ճյուղին պատկանող բարբառ։
Խոսվել է Անտիոքից արևմուտք գտնվող Քաբուսիե գյուղում։ Մոտ է Սվեդիայի բարբառին։ Բաղաձայնական համակարգով պատկանում է տեղաշարժ-տեղափոխություն խմբին. գրաբարյան ձայնեղ պայթականները վերածվում են խուլերի, խուլերը՝ ձայնեղների. հարուստ է քմային ձայնավորներով (ä, ö, ü)։
Ներկան և պայմանական ապառնին կազմվում են գը մասնիկով։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալբյանո դ'Իվրեա

Ալբյանո դ'Իվրեա (իտալերեն՝ Albiano d'Ivrea, պիեմ.՝ Albian), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1702 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 145 մարդ/կմ²։ Մակերեսը՝ 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 10010. Հեռախոսային կոդ՝ 0125.
Բնակավայրի հովանավորն է համարվում սուրբ Մարտին Տուրեցին (ֆրանսիական Տուր քաղաքի եպիսկոպոսը 4-րդ դարում)։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 0125 59603
Էլեկտրոնային հասցե։ albiano.divrea@ruparpiemonte.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.albianodivrea.to.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Պյաժմա (Հյուսիսային Դվինայի վտակ)

Պյաժմա (ռուս.՝ Пяжма), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Հյուսիսային Դվինա գետի աջ ափին՝ 228 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -  03020300412103000034468
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103003446
Ավազանի կոդը - 03.02.03.004
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Լեգնիցա

Լեգնիցա (լեհ.՝ Legnica), քաղաք Լեհաստանում։ Գտնվում է հարավարևմտյան Լեհաստանում, Ներքինսիլեզյան վոևոդության կազմում։
Լեգնիցան, Վրոցլավի հետ մեկտեղ, Ստորին Սիլեզիայի տնտեսական, մշակութային, կրթական կենտրոններից մեկն է։ Քաղաքը համբավվել է իր բազմազան ճարտարապետությամբ, որ ընդգրկում է վաղ միջնադարի նմուշներից մինչև արդի ժամանակների կոթողները։ Հիշարժան է հատկապես Պյաստների ազնվականական տոհմի ամրոցը, որ գտնվում է լավ պահպանված հին քաղաքամասում և ամենաընդարձակներից մեկն է Լեհաստանում։ Ըստ արտասահմանյան ուղղակի ներդրումների դասակարգման՝ Լեգնիցան ամենաբարձր եկամուտ ապահովող քաղաքն է Սիլեզիայի ողջ տարածաշրջանում։


== Բնակչություն ==
2009 թվականի դեկտեմբերի տվյալներով քաղաքի բնակչությունը եղել է 104,178 մարդ և եղել է վոևոդության երրորդ ամենամեծ քաղաքը (Վրոցլավից և Ուալբժիժից հետո) և 38-րդ քաղաքը Լեհաստանում։ Քաղաքի բնակչությունը վերջին տարիներին նվազում է և 2012 թվականի տվյալներով կազմել է մոտ 102,708 մարդ։


== Քույր քաղաքներ ==
Լեգնիացայի քույր քաղաքներն են՝

 Բլանսկո, Չեխիա
 Դրոգոբիչ (քաղաք, Ուկրաինա), Ուկրաինա
 Օրենբուրգ, Ռուսաստան
 Վուպերտալ, Գերմանիա
 Ռոաննե, Ֆրանսիա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լեգնիցայի պատմությունը Archived 2015-04-20 at the Wayback Machine.


== Պատկերասրահ ==
Սեդ Յոլ (Կոժվայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սեդ Յոլ (այլ կիրառումներ)Սեդ Յոլ (ռուս.՝ Сед-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կոժվա գետի աջ ափին՝ 81 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 21 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050100212103000064020
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103006402
Ավազանի կոդը — 03.05.01.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Իվան Պոլյակով

Իվան Եվգենիչ Պոլյակով (նոյեմբերի 25, 1914(1914-11-25), Գոմել, Մոգիլյովյան նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 8, 2004(2004-02-08), Մինսկ, Բելառուս), խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1973)։ ՍՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։ 
Ծնվել է բանվորի ընտանիքում։ 1949 թվականին ավարտել է ՀամԿ(բ)Կ ԿԿ-ին կից բարձրագույն կուսակցական դպրոցը։ 1933 թվականից, որպես բանվոր աշխատել է Գոմելում։ 1939 թվականից անցել է կոմերիտական աշխատանքի։ 1942-1943 թվականներին՝ Բելառուսիայի ԼԿԵՄ Գոմելի ընդհատակյա մարզկոմի քարտուղար և Գոմելի 1-ին պարտիզանական բրիգադի կոմիսար։ 1943-1946 թվականներին՝ Բելառուսիայի ԼԿԵՄ Գոմելի և Մինսկի մարզկոմների առաջին քարտուղար, 1949-1953 թվականներին՝ Բելառուսիայի կոմկուսի Վիտեբսկի քաղկոմի 2-րդ, ապա առաջին քարտուղար։ 1956-1957 թվականներին՝ Գոմելի մարզգործկոմի նախագահ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեստերվարկա

Նեստերվարկա (ուկրաիներեն՝ Нестерварка), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տուլչինի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1972 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նեստերվարկա գյուղում բնակվում էր 2 479 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2017 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1229,05 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մորիս Տեր-Մարգարյան

Մորիս (Արա) Տեր-Մարգարյան (ֆր.՝ Maurice Der Markarian, 1928, Փարիզ), ֆրանսահայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Մորիս Տեր-Մարգարյանը ծնվել է Փարիզում։ 1943-1946 թթ. մասնագիտացել է լուսանկարչության մեջ, 1947-1949 թթ. սովորել է Փարիզի գեղեցիկ արվեստների դպրոցում։ Ակտիվ գործունեություն է ծավալել Փարիզի ներգաղթի կոմիտեում, Հայոց ցեղասպանությունից մազապուրծ ծնողների հետ պատրաստվել մեկնելու Հայաստան, սակայն հիվանդության պատճառով չի կարողացել։ 1950 թվականին ընտանիքը թողել է Փարիզը և հաստատվել Լիոնի մոտ՝ Կոնդրիոյում։
Ցուցադրվել է 1955 թվականից՝ Փարիզի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի երիտասարդ նկարիչների սալոնում։ Տեր-Մարգարյանի արվեստը (դիմանկար, բնանկար, նատյուրմորտ ) ռեալիստական է՝ արտահայտիչ վրձներագներով. մարմնամասերի ձևափոխումները միտված են հասնելու առավել արտահայտչականության և հուզականության։ Տեր-Մարգարյանը 15 փորագրություններ է արել  Ռ. Դերուգիյի «Ծաղրածուներ» գրքի համար (1974 թ.), նկարազարդել Բ. Կլավելի «Ռոնի ծովահենները» (1975 թ.) երկը։ Նկարչի ստեղծագործության հերոսը կյանքի հորձանուտ նետված հոգեխռով մարդն է։ Իր պատկերների համար Տեր-Մարգարյանը հաճախ որպես բնորդ է ընտրել ծնողներին, որոնց դեմքերին դրոշմված է անլուր տառապանքի կնիքը։


== Ցուցահանդեսներ ==
Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Վալանսում (1968 թ.), Նիսում (1969 թ.), Լիոնում (1970 թ.), Վիեննայում (1971 թ.), Փարիզում (1956, 1972, 1973, 1976 թթ.):


== Մրցանակներ ==
Բանյո քաղաքի մրցանակ, 1969 թ.
Փարիզի ֆրանսիացի նկարիչների սալոնի դափնեկիր, 1971 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Այլոկե

Այլոկե (իտալերեն՝ Ailoche), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 326 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 33 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 10 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13010։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։
Բնակավայրի հովանավորն է հանդիսանում սուրբ Սան Բորնարդոն։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտաուտ
Պաշտոնական էջ Archived 2015-01-09 at the Wayback Machine.
Արահետ դեպի երկինք

«Արահետ դեպի երկինք», 1984 թվականին «Երևան» ՀՖՍ-ում նկարահանված հայկական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը պատմում է բարեկամության մասին, որ ընդունակ է փոքրիկ հերոսի երազանքը իրականության վերածելու։


== Դերերում ==
Վ. Թաթոսով, Վ. Պետրոսյանց, Աշոտ Ադամյան


== Ծանոթագրություններ ==
Տակուարուսու

Տակուարուսու (պորտ.՝ Taquarussu), համայնք Բրազիլիայում՝ Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մատու Գրոսու դու Սուլ նահանգի հյուսիսարևելյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 3.588 մարդ՝ 2020 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 041,121 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 2,6 մարդ/կմ2։
Համայնքի սահմաններում է ընկած 1998 թվականին հիմնված Ռիու Իվինիեմա պետական ազգային պարկի 73.345 հեկտար ընդհանուր տարածքի 21%-ը։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1980 թվականի մայիսի 12-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 30.474.306,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 9.903,90 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,705 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջանալի Աքբարով

Ջանալի Խանելի Աքբարով (ադրբ.՝ Canəli Xanəli oğlu Əkbərov, մարտի 10, 1940(1940-03-10), Tükəvilə, Lankaran District, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբերի 22, 2021(2021-10-22), Բաքու, Ադրբեջան), Ադրբեջանցի խանենդե, Ադրբեջանի Հանրապետության ժողովրդական արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Ջանալի Աքբարովը ծնվել է 1940 թվականի մարտի 10-ին Լենքորանի շրջանի Տուկավիլա գյուղում։ Ջանալի Աքբարովը երաժշտական կրթությունն է ստացել Ադրբեջանի պետական ​​երաժշտական ​​դպրոցում։ Նրա ուսուցիչներն էին Սեիդ Շուշինսկին և Խան Շուշինսկին։ 
1965 թվականից Ջանալի Աքբարովը եղել է Ադրբեջանի պետական ​​ֆիլհարմոնիայի, իսկ 1976 թվականից ՝ Ադրբեջանի պետական ​​օպերայի և բալետի թատրոնի մենակատար։ Ջանալի Աքբարովը հյուրախաղերով եղել  է արտասահմանյան շատ երկրներում, այդ թվում ՝ Գերմանիայում, Մալիում, Ավստրիայում և այլն։ Նա մեծ հաջողությունների է հասել Սամարղանդի Արևելյան երաժշտության սիմպոզիումում և Կույբիշևում ՝ Արևելյան երաժշտության փառատոնում։
1989 թվականից նա Ադրբեջանի Հանրապետության վաստակավոր արտիստ է,  իսկ 1992 թվականից ՝ ժողովրդական արտիստ։ 2002 թվականին պարգևատրվել է «Փառքի» շքանշանով։ 
Ներկայումս նա Ադրբեջանի մշակույթի և արվեստի համալսարանի «Մուղամ արվեստ» բաժնի վարիչն է։ 2020 թվականին նախագահ Իլհամ Ալիևը Ջանալի Աքբարովին պարգևատրել է «Աշխատանքի» շքանշանով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
ƏKBƏROV Canəli Xanəli oğlu (ադրբ.) // Muğam ensiklopediyası. — Bakı: Musiqi dünyası, 2008. — S. 62.
Կարասարայ

Կարասարայ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խարբերդի գավառում։ Գտնվում էր Նոր Մալաթիա քաղաքից 33 կմ հյուսիս, Եփրատ գետի աջ ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պիետրո Լիբերի

Պիետրո Լիբերի (իտալերեն՝ Pietro Liberi, 1605[…], Պադովա, Վենետիկի հանրապետություն - հոկտեմբերի 18, 1687(1687-10-18), Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն), բարոկկոյի ժամանակշրջանի իտալացի նկարիչ, առավել ակտիվ գործել է Վենետիկում և Վենետոյում։


== Կենսագրություն ==
Պիետրոն ծնվել է Պադովայում, նրա ամենաառաջին պարապմունքները եղել են Ալեքսանդր Վարոտարիի հետ։ Նա ունեցել է արկածներով լի կյանք։ Մեծապես ճանապարհորդել է Իտալիայում։ Ստամբուլ ճամորդելու ժամանակ նա 8 ամսով գերեվարվել է թունիսցի ծովահենների կողմից։ Ազատվելուց հետո վերադարնալով Մալթայով` նա այցելել է Սիցիլիա, Նեպալ և Պիզա։
Իր կյանքի որոշ ժամանակահատվածում նա դարձել է Անտոնիո Մանֆրեդինիի հեծելազոր ուժերի վարձկան, որը կռվում էր Տոսկանիայի դքսության համար սարակինոսների դեմ։ Նա կռվել է Սիչիայի ամրոցը զավթելու համար (ներկայումս` Ալեքսանդրետտա, Թուրքիա)։ Արշավից հետո նա վերադարձել է Լիվոռնո, և 1637 թվականին ճանապարհորդել է դեպի Լիսաբոն, այցելել է Լիգուիրա, Ֆրանսիայի Հարավային ափ և Մադրիդ։ Վերադառնալով Տոսկանիա` նա նորից կենտրոնացել է նկարչության վրա և ճանապարհորդել է դեպի Հռոմ։ Այնտեղ նա եղել է փորագրիչ Ստեֆանո դելլա Բելլայի սենյակակիցը։ Հռոմում նա նկարել է «Սաբինայի հափշտակումը» նկարը Լեոպոլդո դե Մեդիչիի համար։ Նա վերադարձել է Ֆլորենցիա, որպեսզի պատկերազարդի Սան Ֆիլլիպո Ներիի աղոթատեղիի առաստաղը։ 1643 թվականին նա ճանապարհորդել է դեպի Վենետիկ` նկարելու «Ավետարանիչները» Օսպեդալետտոյի եկեղեցու համար։ Նա նաև պատկերազարդել է Վենետիկի Սանտի Ջիվաննի է Պաոլո եկեղեցու խորանը։ Նկարել է «Պադովայի Սուրբ Անտոնիոն Վենետիկում աղոթելիս» նկարը Սանտա Մարիա դե Սալուտե եկեղեցու համար։ 1662 թվականին նա ասպետի կոչում է ստացել դոժ Ֆրանչեսկո Մոլինոյի կողմից։
Նա ստացել է Ազատամիտ մականունը` իր նկարներում հաճախակի ազատ թեմաներ ընտրելու համար։
Նա նկարել է «Դարդանելի ճակատամարտը» Դոժերի պալատի համար, «Անմեղների կոտորածը» որմնանկարը` Վենետիկի Օկնիսանտի եկեղեցու համար, «Նոյը հեռանում է տապանից» որմնանկարը` Վիչենցայի տաճարի համար և «Հեղեղը» որմնանկարը` Բերգամոյի Սանտա Մարիա Մաջորե եկեղեցու համար։ Նա ներկայացված է, օրինակ, Կադրորկ պալատում, որը Տալլինի Էստոնիայի գեղարվեստական թանգարանի մի մասն է։ Նրա գլուխգործոցը թերևս Վենետիկի Սուրբ Մոյսե եկեղեցու խորանին պատկերված «Սուրբ Ելենան գտնում է խաչը» որմնանկարն է։
Նրա որդին` Մարկո Լիբերին, նույնպես նկարիչ է։ Այլ աշակերտների շարքում է Ջիաննանտոնիո Լացարին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Artcyclopedia entry
Ալեքսանդր Գրոմով

Ալեքսանդր Գրոմով (ռուս.՝ Громов, Александр Александрович, հուլիսի 3, 1886(1886-07-03), Q4078743?, Q4333269?, Ռիբինսկի շրջան, Ռիբինսկի շրջան, Իվանովի Արդյունաբերական շրջան, ՌԽՖՍՀ և Յարոսլավլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 6, 1956(1956-02-06), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս և խորհրդային գեղանկարիչ և գրաֆիկ, մանկավարժ։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Գրոմովը սովորել է Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտի նկարչական դպրոցում (ավարտել է երկու արծաթե մեդալով), լրացուցիչ սովորել Պետերուրգի համալսարանում։ Ծառայել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմաճակատներում։
Մասնակցել է ցուցահանդեսների արտերկրում և Ռուսաստանում, Ջրանկարիչների միության, Արվեստի աշխարհ, Նկարիչների համայքն, Նկարիչների նոր համայնք միավորումների անդամ է։ 1934 թվականից սկսած եղել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության գրաֆիկայի բաժնի անդամ։
1940-ական թվականների երկրորդ կեսին, Պավլովսկի ազատագրումից հետո, Գրոմովը զբաղվում էր Պավլովսկի ճարտարապետական ​​անսամբլի վերականգնմամբ։ Մասնակցել է Մեծ Նովգորոդում գեղանկարների վերականգնման աշխատանքներին։ Բազմաթիվ աշխատանքներ է արել Մ. Լոմոնոսովի անվան ճենապակու պետական գործարանի համար։ Դրանցից ոմանք պատվավոր դիպլոմներ են ստացել Միլանի ցուցահանդեսում։ Դասավանդել է Ժողովրդական արվեստի դպրոցում և «Ռերիխի դպրոցում»։ Աշխատել է որպես Արվեստի և հնությունների բաժնի աշխատակից։


== Հավաքածուներ, որտեղ պահվում են նրա աշխատանքները ==
Ռուսական պետական թանգարան
Պետերբուրգի պատմության պետական ​​թանգարան
Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարան (Մոսկվա)
Գրական պետական ​​թանգարան (Մոսկվա)
«Պավլովսկ» պետական ​​թանգարան-արգելոց (Սանկտ Պետերբուրգ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Александр Громов. Живопись и графика. Альбом / Авт.-составитель В. Л. Мельников, М. А. Мельникова. — СПб: Рериховский центр СПбГУ. — 2008. — 128 С.: 180 ил.


== Արտաքին հղումներ ==
Выставка выпускника Рисовальной школы Императорского Общества поощрения художеств(չաշխատող հղում)
Տեղեկություններ նկարչի մասին Artru.info կայքում
Տեղեկություններ նկարչի մասին
Տաբուլդակ

Տաբուլդակ (ռուս.՝ Табулдак, բաշկիրերեն՝ Тубылғаҡ), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բլագովարսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
ԽՍՀՄ Գերագույն դատարան

ԽՍՀՄ Գերագույն դատարան, բարձրագույն դատական մարմին է, նրա վրա դրված էր ԽՍՀՄ Միության և միութենական հանրապետությունների դատական բոլոր հաստատությունների գործունեության հսկողությունը, որը իրականացնում է կոնկրետ գործեր քննելու, ինչպես նաև դատարաններին գործող օրենսդրության կիրառման հարցերով ղեկավար պարզաբանումներ տալու միջոցով։ Գերագույն դատարանն ունի օրենսդրական նախաձեռնության իրավունք։ Ընտրվում է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի կողմից 5 տարի ժամանակով՝ նախագահի, տեղակալների, դատարանի անդամներին ժողովրդական ատենակալների կազմով։
Միութենական հանրապետությունների գերագույն դատարանների նախագահները ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի կազմի մեջ են մտնում ի պաշտոնե։ ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի ներքին կառուցվածքը և գործունեության կարգը սահմանված է ԽՍՀՄ, միութենական և ինքնավար հանրապետությունների դատարանակազմության օրենսդրության հիմունքներով (1958 թ.) և ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի կանոնադրությամբ (1957)։
ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանում գործում է 3 դատական կոլեգիա (քաղաքացիական գործերով, քրեական գործերով, զինվորական)։ ԽՍՀՄ բարձրագույն դատական ատյանը ԽՍՀՄ Գերագույն դատարանի պլենումն է, որը գումարվում է ոչ պակաս, քան 3 ամիսը մեկ։ Քննարկում է Գերագույն դատարանի նախագահի և գլխավոր դատախազի գանգատները Գերագույն դատարանի կոլեգիաների, ինչպես նան միութենական հանրապետությունների Գերագույն դատարանների կողմից կայացված որոշումների և դատավճիռնևրի վերաբերյալ, եթե վերջիններս հակասում են համամիութենական օրենսդրությանը կամ խախտում են այլ միութենական հանրապետությունների շահերը։ 

Քննարկում է նաև դատական պրակտիկայի ընդհանրացման և դատական վիճակագրության նյութերը, դատական մարմիններին ղեկավարը պարզաբանումներ է տալիս գործող օրենսդրության կիրառման վերաբերյալ։ Պլենումը քննում է Գերագույն դատարանի կոլեգիաների հաշվետվությունները, գնահատում նրանց գործունեությունը։ Քննարկվում են օրենսդրական կարգով լուծման ենթակա և ԽՍՀՄ օրենքների մեկնաբանման հետ կապված հարցեր։
Նիժնեսազանով (Կամենսկի շրջան)

Նիժնեսազանով (ռուս.՝ Нижнесазонов), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Կամենսկի շրջանում։ Մտնում է Բոգդանովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Գուլյայպոլե (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳուլյայպոլեԳուլյայպոլե (ուկրաիներեն՝ Гуляйполе), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Գուլյայպոլե գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,139 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 136,69 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Երկարություն

Երկարություն, դա հիմնական ֆիզիկական մեծություն, որը երկրաչափական իմաստով ամենաերկարն է։ 


== Չափի միավոր ==
Մետրական համակարգում երկարության միավորն է մետրը։ Մետրը այն տարածությունն է, որը լույսն անցնում է վակումում 1/299 792 458 վայրկյանում։ Նաև չափման միավորներ են կիլոմետրը, սանտիմետրը, դեցիմետրը և միլիմետրը։ Ինչպես տեսնում ենք հետևյալ մեծությունները կազմվում են հետևյալ բառերով միլի, սանտի, դեցի, կիլո, միկրո և այլն։Միկրո 1 ։ 1000000, միլի 1 ։ 1000, սանտի 1 ։ 100,դեցի 1 ։ 10, կիլո 1000 ։ 1։
Նախածանց

Նախածանցը բառի սկզբում դրվող ածանց է, որը կցվում է բառի արմատին և յուրահատուկ իմաստային նշանակություն տալիս բառին։
Նախածանցները գոյություն ունեն բազմաթիվ լեզուներում։ Մյուս հնդեվրոպական լեզուների հետ համեմատած, հայերեն լեզվում նախածանցների քանակը մեծ չի։


== Հայերենի նախածանցները ==
Ժամանակակից հայերեն լեզվի նախածանցները թվով քիչ են, վերջածանցների համեմատությամբ։ Ստորև՝ ժամանակակից աշխարհաբարի ածանցները.

ան- (անորոշ)
անդր- (անդրգետնյա)
ապ- (ապարդյուն)
առ- (առօրյա)
արտ- (արտասահման)
բաց- (բացակա)
դեր- (դերանուն)
դժ- (դժբախտ)
ենթ- (ենթադրել)
ընդ- (ընդհակառակ)
հակ- (հակասություն)
համ- (համահայկական)
հար- (հարատևել)
ներ- (ներմուծել)
չ- (չհաս)
ստոր- (ստորերկրյա)
վեր- (վերականգնել)
տ- (տհաճ)
տար- (տարատեսակ)
տրամ- (տրամաբանություն)
փոխ- (փոխադրել)
թեր (թերհաս)
մակ(մակնիշ)
Էմիլի Դոնելսոն

Էմիլի Թենեսի Դոնելսոն (  հունիսի 1, 1807(1807-06-01), Donelson, Նաշվիլ, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 19, 1836(1836-12-19), Նաշվիլ, ԱՄՆ ), ԱՄՆ-ի նախագահ Էնդրյու Ջեքսոնի և Միացյալ Նահանգների ոչ պաշտոնական առաջին տիկինը 1829 թվականի մինչև 1836 թվականը։


== Կենսագրություն ==
Էմիլի Թենեսի Դոնելսոնը ծնվել է Թենեսի նահանգի Դոնելսոն քաղաքումի իր հոր ագարակում։ Նրա հայրը՝ Ջոն Դոնելսոնը, ապագա նախագահի կնոջ ՝ Ռեյչել Դոնելսոն Ջեքսոնի եղբայրն էր։ Ի տարբերություն իր ժամանակի շատ աղջիկների, Էմիլին ստացել է պաշտոնական կրթություն։ Աովորել է Նեշվիլի կանանց ակադեմիայում։
1824 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, տասնյոթամյա Էմիլին ամուսնացել Էնդրյու Դոնելսոնի հետ։
Էմիլիի առողջությունը սկսեց վատթարանալ 1836 թվականին, երբ նրա մոտ ախտորոշեցին տուբերկուլյոզ։ 1836 թվականի հունիսին նա հեռացել է։ Նրա առողջությունը շարունակվել է վատթարանալ, և 1836 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Էմիլին մահացել է 29 տարեկան հասակում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
Էմիլի Դոնելսոնը՝ Findagrave.com-ում
Կոբռատու

Կոբռատու (էստ․՝ Kobratu), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Տառտու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 68 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պրոտոպլազմա

Պրոտոպլազմա (գերմ.՝ Protoplasma, հին հունարեն՝ πρώτοσ` «պրոտո...» և πλάσμα՝ «ծեփված, ձևավորված»), կենդանի բջջի (ներառյալ կորիզը և ցիտոպլազման) պարունակությունը։ Կյանքի նյութական հիմքն է, կենդանի նյութը, որից կազմված են օրգանիզմները։ Ցիտոպլազմայի ընդհանրացված տերմինն է։ Պրոտոպլազման կազմված է միկրոմոլեկուլներից՝ իոններից, ամինաթթուներից, մոնոսախարիդներից և ջրից և մակրոմոլեկուլներից՝ նուկլեինաթթունիեց, սպիտակուցներից, լիպիդներից և պոլիսախարիդներից։ Էուկարիոտների բջջակորիզը շրջափակող պրոտոպլազման անվանվում է ցիտոպլազմա, իսկ կորիզի ներսինը՝ նուկլեոպլազմա։
Առաջին անգամ պրոտոպլազմա բառը առաջին անգամ օգտագործել Հյուգո ֆոն Մոլը բուսական բջիջների հեղուկը նկարագրելու և մյուս օրգանոիդներից առանձնացնելու համար։


== Ուսումնասիրման պատմություն ==
Տերմինն առաջարկել է չեխ գիտնական Պուրկինյեն (1839)։ Բույսերի, կենդանիների, մանրէների բջիջների և միաբջիջ օրգանիզմների պրոտոպլազմայի մասին պատկերացումներն առաջացել և հաստատվել են բջջի կառուցվածքի ու հատկությունների ուսումնասիրության և բջջային տեսության զարգացման հետ կապված։ Նախկինում բջջի հիմնական կառուցվածքը համարվում էր թաղանթը, և միայն 19-րդ դարի կեսերին պարզ դարձավ, որ կյանքի նյութական հիմքը բջջի պարունակությունն է։ 20-րդ դարի 40-50-ական թվականներից կենսաբանության մեջ վերլուծության ֆիզիկաքիմիական մեթոդների կիրառման շնորհիվ բազմաթիվ նոր տվյալներ են ստացվել պրոտոպլազմայի բաղադրության և կառուցվածքի վերաբերյալ։
Մանրամասնորեն ուսումնասիրվել են արդեն հայտնի ներբջջային օրգանոիդները՝ կորիզը, միտոքոնդրիաները, ռիբոսոմները, Գոլջիի համալիրը, էնդոպլազմային ցանցը են։ Պարզաբանվել է կենսաբանական թաղանթների կարգավորիչ և կառուցվածքային կարևորագույն դերը։ Բացահայտվել է, որ բջջի բազմաթիվ ֆերմենտներ ոչ թե անկանոն ձևով են տեղաբաշխված պրոտոպլազմայի մեջ, այլ կապված են տարբեր ներբջջային կառուցվածքների հետ։ Գիտության զարգացման նշված փուլում ձգտում էին պրտոպլազմայի տարբեր կառուցվածքները հետազոտել ֆունկցիայի հետ կապված։ Այդ միասնության ուսումնասիրությունը Պրտոպլազմայի ուլտրակառուցվածքների և դրանք կազմող կենսապոլիմերների մակարդակով հանգեցրել է մոլեկուլային կենսաբանության առաջացմանը և զարգացմանը։ Երբեմն սխալմամբ «Պրոտապլազմա» են անվանում բջջի ոչ կորիզային մասը՝ ցիտոպլազման։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Բջիջ
Բջջաբանություն
Նարեկ հայկական վարժարան (այլ կիրառումներ)

Նարեկ հայկական վարժարան անվանումը կարող է վերաբերել հետևյալին.

Նարեկ հայկական վարժարան (Լարնակա)
Նարեկ հայկական վարժարան
Նարեկ հայկական վարժարան (Նիկոսիա)
Կուլլամաա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուլլամաա (այլ կիրառումներ)Կուլլամաա (էստ․՝ Kullamaa), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Կուլլամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 283 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Պիանեցե

Պիանեցե  (իտալերեն՝ Pianezze), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Վիչենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1854 մարդ (2008), բնակչության խտություն՝ 464 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 4 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս 36060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0424։


== Ծանոթագրություններ ==
Կառիոն դե Կալատրավա (քաղաք)

Կառիոն դե Կալատրավա (իսպ.՝ Carrión de Calatrava), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Սյուդադ Ռեալ պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Կամպո դե Կալատրավա շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը՝ 2937 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից՝ 11 կմ։


== Պատկերասրահ ==

		


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Web del Ayuntamiento de Carrión de Calatrava
Web del Colegio Público Ntra. Sra. de la Encarnación de Carrión de Calatrava Archived 2014-11-07 at the Wayback Machine.
Հույները Գերմանիայում

Հույները Գերմանիայում (հուն․՝ Έλληνες στη Γερμανία, գերմ.՝ Griechen in Deutschland), Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության հունական համայնքը։
Ըստ 2014 թվականի տվյալների՝ Գերմանիայի տարածքում բնակվում են թվով 394 000 հույներ։


== Պատմություն ==
Գերմանիայի ժամանակակից տարածքը հույները բնակեցրել են դեռևս Հռոմեական կայսրության տարիներին։
Նշանակալից էր հույների առաջին ներգաղթը, որը սկսվեց 1700-ական թվականներին այն բանից հետո, երբ Օսմանյան կայսրությունը բացեց իր արտաքին սահմանները։ Գերմանիայի առաջին հունական համայնքը ստեղծվեց Լայպցիգում։
Հունաստանից դեպի Գերմանիայի տարածք արտագաղթի երկրորդ ալիքը սկսվել է Հունաստանի թագավորության անկախության հռչակումից հետո։ Սկզբնական շրջանում երկիրը կառավարվում էր դրածո թագավորների կողմից և 1832 թվականին Հունաստանի կառավարության ղեկն անցավ Բավարիայի արքայազն Օտտոյին։ Շատ հույներ, որպես տեղափոխվեցին գաղթեցին Բավարիա։
Գերմանիայի ներկայիս հույն բնակչությունը այստեղ հաստատվել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո։ Բացի այդ, մի շարք հույն կոմունիստներ 1973 թվականին բնակեցրեցին Արևելյան Գերմանիայի տարածքը, որպես քաղաքական փախստականներ։
Մի շարք հույներ տեղափոխվել են Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետություն Հունաստանի քաղաքացիական պատերազմի տարիներին։


== Տե՛ս նաև ==
Հույն-գերմանական հարաբերություններ


== Ծանոթագրություններ ==
Տաբանովո

Տաբանովո (ուկրաիներեն՝ Табанове), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Գոլովանևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տաբանովո գյուղում բնակվում էր 245 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,949 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 258,17 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆլորին Պիերսիկ

Ֆլորին Պիերսիկ (ռումիներեն՝ Florin Piersic, հունվարի 27, 1936(1936-01-27), Կլուժ-Նապոկա, Ռումինիա), ռումինացի դերասան:


== Կենսագրություն ==
Պիերսիկը ծնվել է 1936 թվականի հունվարի 27-ին՝ Կլուժ քաղաքում։ Նրա մայրը ծնվել է Վալեայում, իսկ հայրը՝ Կորլատայում։ Պիերսիկը իր մանկությունն անց է կացրել Կորլատայում։
1957 թվականին Պիերսիկը ավարտել է Բուխարեստի թատրոնի և կինոմատոգրաֆիայի համալսարանը։ 1959 թվականին աշխատանքի է անցել Բուխարեստի ազգային թատրոնում, որտեղ աշխատել է մինչև 1989 թվականը։
2006 թվականին նա Ռումինիայի նշանավոր 100 մարդկանց ցանկում գրավել է 51-րդ հորիզոնականը։


== Ֆիլմագրություն ==
1957 – The Thistles of the Bărăgan
1961 – A Bomb Was Stolen
1965 – Harap Alb
1968 – The Last Roman
1968 – The Column
1970 – Liberation
1971 – Michael the Brave
1974 – Ill|ro|Ștefan cel Mare – Vaslui 1475
1977 - Oil!


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Ֆորսաժ 6

«Ֆորսաժ 6» (անգլ.՝ Fast & Furious 6), ռեժիսոր Ջաստին Լինի ֆիլմերից, որի գլխավոր դերերը մարմնավորում են Վին Դիզելը, Պոլ Ուոքերը, Դուեյն Ջոնսոնը, Ջեյսոն Սթեթհեմը, Միշել Ռոդրիգեսը, Ջորդանա Բրյուսթերը, Էլզա Պատակին, Լյուկ Էվանսը, Ջինա Կարանոն, Գալ Գադոտը։


== Սյուժե ==
Դոմինիկը և Բրայանը նախորդ անգամ Ռիոյում լինելով կարողացան թալանել օրենքով գողին և հողին հավասարեցնել նրա կայսրությունը։ Արդյունքում նրանց թիմը ձեռք բերեց 100 միլիոն դոլար և նրանցից ամեն մեկը գնաց աշխարհի մի անկյուն։ Բայց նրանց հանգիստ չի տալիս սովորական կենսակերպը՝ միշտ ապրել փախուստի մեջ։
Միևնույն ժամանակ Հոբսը 12 երկրներով մեկ հետապնդում էր մահացու վտանգավոր վարձկան վարորդների հանցախմբին։ Իսկ այս քրեական խմբին միակ հաղթելու ճանապարհը նրանց փողոցներում գերազանցելն է։ Դրա համար Հոբսը Դոմինիկի ջոկատին կանչում է Լոնդոն որպես փոխհատուցում Դոմինիկի ողջ խմբին խոստանալով ներում և անարգելք վերադարձ դեպի հայրենիք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆորսաժ 6(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Ֆորսաժ 6»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
Սևադա Գրիգորյան

Սևադա Գրիգորյան (սեպտեմբերի 13, 1959(1959-09-13), Քարաշեն, Գորիսի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Սևադա Գրիգորյանը ծնվել է Սյունիքի մարզի Քարաշեն գյուղում մանկավարժների ընտանիքում։ Աշխատանքի բերումով ծնողները տեղափոխվել են Ջերմուկ, որտեղ անցել է նրա մանկության և պատանեկության տարիները։ Նկարել սկսել է վաղ հասակից։ 1979 թվականին ավարտել է Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի նկարչության բաժինը։ Մասնակցել է գեղանկարչության դասընթացների Ռիգայի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Ուսումն ավարտելուց հետո վերադարձել է Ջերմուկ, որտեղ ստեղծագործական աշխատանքին զուգահեռ շուրջ 10 տարի դասավանդել է Ջերմուկի թիվ 1 հանրակրթական և Արվեստի դպրոցներում։ 1992 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է, 1995 թվականից՝ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի նկարիչների միջազգային միության անդամ։
Աշխատանքները գտնվում են մասնավոր հավաքածուներում, Հայաստանում Ռուսաստանի դեսպանությունում, Սոլթ Լեյք Սիթիի "Sandy" կրթական կենտրոնում, Կարլովի Վարիի քաղաքապետարանում, Պիտիգորսկի հայ առաքելական եկեղեցում, Ջերմուկի քաղաքապետարանում, Հայաստանի ՄԱԿ-ի գրասենյակում։


== Ստեղծագործական գործունեություն ==
Սևադա Գրիգորյանն աչքի է ընկնում իր յուրահատուկ ոճով, որը ներառում է մանրանկարչության տարրեր, ժողովրդական թեմաներով ներկայացված ֆիգուրատիվ կոմպոզիցիաներ։ Նրա աշխատանքների թեմաները ընդգրկում են հայկական գյուղական կյանքը, ջանասիրաբար աշխատող հոր ու հոգատար մոր կերպարը, միաժամանակ ընտանիքում պատհպանվող ներդաշնակությունը։
2005 թվականին կայացած Ճապոնիայի Կոբե քաղաքի ցուցահանդեսում Սևադա Գրիգորյանի «Տիրամայրը Մանկան Հետ» նկարը 81 երկրների 3000-ից ավելի նկարիչների կողմից ներկայացված շուրջ 8000 նկարների միջից ընտրվել է լավագույն 100-ի մեջ։
Սևադա Գրիգորյանը ցուցահանդեսներ է ունեցել ԱՄՆ-ում, Ռուսաստանում, Ճապոնիայում, Չինաստանում՝ Հյուգոյի գեղարվեստի պրեֆեկտուրալ թանգարանում, Շանհայի «Դաթիան Արթ» պատկերասրահում, Ջիաշան թանգարանում և Մոսկվայի նկարիչների կենտրոնական տանը։
2014 թվականի մարտին Դոնգդոնգ և Լուլու ստեղծագործական տան հրավերով Սևադա Գրիգորյանը մեկնել է Չինաստանի Նանջինգ քաղաք՝ գործունեություն ծավալելու։ Հետագայում ծրագրի շրջանակներում մասնակցել է բազում ցուցահանդեսների Չինաստանի տարբեր քաղաքներում՝ Շանհայ, Նինգբո, Չանգշա, Ջիաշան և այլն։
2015 թվականի ապրիլի 25-ին Նանջինգի Արվեստի համալսարանի ցուցասրահում կայացել է Սևադա Գրիգորյանի՝ Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված «Զարթոնք» խորագիրը կրող նկարների ցուցահանդեսը, որը ներկայացնում է հայկական գաղթը և հայրենիք վերադառնալու մեծ երազանքը։
Սևադա Գրիգորյանի նկարները տեղ են գտել նաև նորաձևության ասպարեզում։ 2014 թվականին պայմանագիր է կնքվել Գերմանիայում գործող հայկական էթնիկ SINOIAN նորաձևության բրենդի հետ։ Համագործակցության շրջանակներում ընկերությունը թողարկում է Սևադա Գրիգորյանի նկարների կերպարներով շապիկներ։
Ներկայումս շարունակում է ապրել և ստեղծագործել Նանջինգում։


== պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սևադա Գրիգորյանի կայքը
Ռադիոհաղորդում «Կենացդ, հայեր» Սևադա Գրիգորյան
Սոլարային յուղ

Սոլարային յուղ, ալկալիական մաքրման ենթարկված, նավթի թորման արգասիք։ Եռում է 240-400 °C-ում, պնդանում՝ -20 °C-ից ցածր ջերմաստիճաններում։ Օդում տաքացնելիս (125 °C) բոցավառվում է։ Օգտագործվում է որպես դիզելային շարժիչների, տրակտորների վառելանյութ, սառեցնող և մխող հեղուկ (մետաղների ջերմային և մեխանիկական մշակման ժամանակ) և կաշեգործության մեջ։
Այոս Էպիկտիտոս

Այոս Էպիկտիտոս (հուն․՝ Άγιος Επίκτητος, թուրքերեն՝ Çatalköy), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Կիրենիայի շրջանում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության կազմում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 5110 մարդ։


=== Քույր քաղաքներ ===
 Ալտինովա, Թուրքիա
 Զաբրաթ, Ադրբեջան


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (228)

Ժողովածու (228), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 228 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել 1457 թվականին Սիմեոն կր. գրչի կողմից։ Ստացողը՝ Հակոբ եպիսկոպոս։ Ունի 18,5×13,5սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 244 թերթից։ Պահպանակը ունի 3 էջ, գրված է՝ մագաղաթի վրա՝ ուղղագիծ երկաթաքարով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ 71ա, 127ա, 136բ, 243ա։


== Բովանդակություն ==
Ներս․ Շնորհալւոյ Թուղթ ընդհանրական, Թուղթք։
Խրատք (Յովհ․ Երզնկացի, Յովհ․ Որոտնեցի, անտնունք)։
Վարդ․ Արևելցւոյ Լուծմունք ի ս․ Գրոց (Ժգլանք)։
Քարոզք (Գր․ Լուսաւորիչ, անանունք)։
Կիրակոսի վրդ֊ի Թուղթ առ Կարնեցիս, Յաղաղո ինն խորհրդոց։
Ներս․ Լամբրոնացւոյ Դեսպանագնացութիւն։
Դարագլուխք։
Կաթողիկոսք հայոց։
Ոտանաւոր վասն թութունի (ԺԷ դ.)։


== Ծանոթագրություններ ==
Դրախմա (այլ կիրառումներ)

Դրախմա, հին հունարեն՝  δραχμή- բազմիմաստ տերմին։

Հունական դրախմա, Ժամանակակից Հունաստանի դրամական միավոր (բաժանվում է 100 լեպտայի)։
Դրախմա (արծաթե դրամ), Հին Հունաստանի արծաթե դրամական միավոր
Դրախմա (միավոր), Գործածությունից դուրս եկած դեղագործական կշռի միավոր, որը հավասար է 3, 732 գրամի։


== Տես նաև ==
Հայկական դրամ
Էդգար Տեր-Ղազարյան

Էդգար Ղազարի Տեր-Ղազարյան (ապրիլի 27, 1912(1912-04-27), Բաքու, Ռուսական կայսրություն - մարտի 19, 1961(1961-03-19), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ խորհրդային քիմիկոս-տեխնոլոգ, ՀԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ (1960)։ ԽՄԿԿ անդամ 1949 թվականից։ 
Ղ․ Գ․ Տեր-Ղազարյանի որդին։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Թիֆլիսի քիմիական տեխնիկումը (1929)։ Աշխատել է Բերեզնիկիում, ապա Ղարաքիլիսայի ազոտային պարարտանյութերի գործարանում։ 1936 թվականից ղեկավարել է Երևանի սինթետիկ կաուչուկի գործարանի նախագծման աշխատանքները։ 1944-1946 թվականներին Դյուպոն ֆիրմայի ձեռնարկություններում (ԱՄՆ) ուսումնասիրել է սինթետիկ կաուչուկի արտադրության առանձնահատկությունները։
Տեր-Ղազարյանն աշխատել է նիկոտինի (Բաբուշկինո, 1938-1939), սինթետիկ կաուչուկի (Երևան, 1943-1953, Սումգաիթ, 1953-1957) գործարաններում որպես գլխավոր ինժեներ։ Տեր-Ղազարյաի ղեկավարությամբ է իրականացվել Երևանի սինթետիկ կաուչուկի գործարանի վերակառուցումը, ներդրվել քլորապրենի արտադրության երկփուլ ռեկտիֆիկացման, քլորբենզոլի անընդհատ ստացման եղանակները և էմուլսիոն պոլիմերացման պրոցեսի ներդրումը արտադրության մեջ։ Քլորբենզոլի ստացման եղանակը ներդրվել է նաև Չինաստանում, Լեհաստանում և ԽՍՀՄ այլ գործարաններում։ 1957 թվականներին նշանակվել է քիմիական արդյունաբերության և գունավոր մետալուրգիայի արտադրական պրոցեսների ավտոմատացման ԳՀԻ-ի (Վանաձոր) տնօրեն 1960 թվականից՝ ՀԽՍՀ Ժողտնտխորհի նախագահի առաջին տեղակալ։
Գրիգոլ Վաշաձե

Գրիգոլ Վաշաձե (վրաց.՝ გრიგოლ ვაშაძე, հուլիսի 19, 1958(1958-07-19), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի քաղաքական գործիչ, դիվանագետ, Վրաստանի մշակույթի նախկին նախարար (2008), Վրաստանի արտաքին գործերի նախկին նախարար (2008-2012)։


== Վաղ կարիերա ==
Վաշաձեն 1981 թվականին սովորել է միջազգային հարաբերությունների Մոսկվայի պետական ինստիտուտում և աշխատել է Խորհրդային Միության արտաքին գործերի նախարարությունում։


== Վրաստանում ==
1990 թվականից մինչև 2008 թվականը Վաշաձեն զբաղվել է մասնավոր բիզնեսով և բնակվել է հիմնականում Մոսկվայում և Նյու Յորքում։ Նա Վրաստան է վերադարձել 2005 թվականին։ 2008 թվականի փետրվարին նա նշանակվել է Վրաստանի արտաքին գործերի նախարար Դավիթ Բաքրաձեի տեղակալ, իսկ նույն տարվա դեկտեմբերին զբաղեցրել է նախարարի պաշտոնը՝ փոխարինելով Եկատերինա Տղեշելաշվիլիին։ 2012 թվականի հոկտեմբերին նրան փոխարինել է Մայա Փանջիկիձեն։ 2018 թվականի հուլիսին «Միասնական ազգային շարժում» կուսակցության կողմից Գրիգոլ Վաշաձեն առաջադրվել է որպես Վրաստանի նախագահի թեկնածու։


== Անձնական կյանք ==
Վաշաձեն ամուսնացել է 1988 թվականին հայտնի բալետ պարուհի Նինա Անանիաշվիլիի հետ և ունեցել են երկու երեխա։ Բացի իր մայրենիից Վաշաձեն տիրապետում է նաև ռուսերենին, անգլերենին, պորտուգալերենին, իտալերենին, իսպաներենին և ֆրանսերենին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոբերտսոն շրջան (Տեխաս)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ռոբերտսոն շրջան (այլ կիրառումներ)Ռոբերտսոն շրջան (անգլ.՝ Robertson County), ԱՄՆ Տեխաս նահանգի 254 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.214 կմ² է, բնակչությունը՝ 16.000 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ֆրանկլին բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1837 թ.։
Կարպիս Զաքարյան

Կարպիս Զաքարյան (հունիսի 2, 1930(1930-06-02), Ստամբուլ, Թուրքիա - հունվարի 25, 2020(2020-01-25), Ստամբուլ, Թուրքիա), հայազգի բռնցքամարտիկ, միջին քաշային կարգում Թուրքիայի և Եվրոպայի չեմպիոն։ Թուրքիայի առաջին պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկն է։ Նրան անվանել են «Դեմիր Յումրուկ» («Երկաթե բռունցք»)։


== Կենսագրություն ==
Զաքարյանը ծնվել է 1930 թվականին Ստամբուլի Շիշլի հայկական թաղամասում, ծագումով հայ է, սովորել է տեղի հայկական Էսայան վարժարանում։ Նրա հայրը վատառողջության պատճառով չի կարողացել աշխատել, իսկ մայրը ամբողջ ընտանիքի համար հյուսելով է վաստակել։ Ընտանիքին օգնելու համար 5-րդ դասարանում ստիպված է եղել թողնել վարժարանը և սկսել աշխատել որպես թերթ վաճառող։ Նա իր բռնցքամարտի կարիերան սկսել է 1944 թվականին Բոսֆորի մրցաշարում (Bosporus Tournament)։ 1947 և 1948 թվականներին 48 կգ քաշային կարգում դարձել է Ստամբուլի և Թուրքիայի չեմպիոն։ Այնուհետև, առաջին անգամ ներկայացրել է Թուրքիայի ազգային հավաքականը 1949 թվականին Իսպանիայի դեմ խաղում։ 1951 թվականին նա դարձավ առաջին թուրքական պրոֆեսիոնալ բռնցքամարտիկը։ Զաքարյանը 1957 թվականի մարտին կորցրեց Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոսը։ 1964 թվականին դարձել է Մերձավոր Արևելքի չեմպիոն։ Զաքարյանը թոշակի է անցել 1966 թվականին։ 1960 թվականից աշխատել է որպես բռնցքամարտի մարզիչ, այդ թվում՝ Եվրոպայի չեմպիոն Ջեմալ Կամաչիի հետ։
Ռինգ է դուրս եկել 251 անգամ, մենամարտել սիրողական և պրոֆեսիոնալ մարտերում։
Զաքարյանը մահացել է 2020 թվականի հունվարի 25-ին Թուրքիայի Ստամբուլ քաղաքում 89 տարեկան հասակում։ Նրան հուղարկավորել են Շիշլիի հայկական գերեզմանատանը Սուրբ Երիտասարդություն հայկական եկեղեցում տեղի ունեցած հոգեհանգստյան արարողությունից հետո։


== Մարտացանկ ==


== Տես նաև ==
Հայերը Թուրքիայում


== Ծանոթագրություններ ==
Կարո Մկրտչյան

Կարո Սուրենի Մկրտչյան (մարտի 28, 1951(1951-03-28), Բանանց, Դաշկեսանի շրջան, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 28, 2001(2001-11-28), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, ավանգարդ շարժման հետևորդ։


== Կենսագրություն ==
Կարո Մկրտչյանը ծնվել է 1951 թվականին Արցախի Գարդման գավառի Բանանց գյուղում։ 1968 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը։ 1971 թվականին դարձել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ, 1973 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ 1981 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամ։ 1982 թվականին ավարտել է Մոսկվայի նկարչական ակադեմիան։ 1996 թվականից եղել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի նկարիչների միջազգային միության անդամ։ 1996-1999 թվականներին աշխատել է Փարիզի Արվեստի միջազգային ընկերակցությունում։
Ստեղծագործություններից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Երևանի ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Հայաստանի նկարիչների միության և ՀՀ մշակույթի նախարարության ֆոնդերում, Մոսկվայի պետական պատկերասրահում, Լոնդոնի արվեստի թանգարանում, Ճապոնիայի, Ֆրանսիայի, ԱՄՆ-ի մասնավոր հավաքածուներում։
վախճանվել է Երևանում, 2001 թվականին։


== Ցուցահանդեսներ ==
1967 թվականից ցուցահանդեսներ Հայաստանում
1974 թվականից ցուցահանդեսներ Ռուսաստանում
1980 Ուզբեկստան, Տաշքենդ
1981 Ռուսաստան, Մոսկվա
1982 Ճապոնիա, Տոկիո
1982 Էստոնիա, Լիտվա, Լատվիա
1983 Բուլղարիա, Սոֆիա
1984 Ուկրաինա, Գուրզուֆ
1984 Գերմանիա, Նորվեգիա, Դանիա, Հունգարիա, Եգիպտոս, Իտալիա, Ֆինլանդիա
1985 Ռուսաստան, Մոսկվա
1985 Ուկրաինա, Կիև
1987 Իսպանիա, Մադրիդ
1989 Ռուսաստան, Նովոսիբիրսկ
1990 Հնդկաստան, Դելի
1994 ԱՄԷ, Դուբայ
1996 Ֆրանսիա, Փարիզ
1997 ԱՄԷ


== Մեջբերումներ Կարո Մկրտչյանի մասին ==


== Մրցանակներ ==
«Տարվա լավագույն աշխատանք», 1978
«Լավագույն նկարիչ», Սոֆիայի միջազգային մրցույթ, 1983
Սոֆիայի միջազգային մրցույթի առաջին մրցանակ, 1986


== Ծանոթագրություններ ==
Բոգոմիր Շմերալ

Բոգոմիր Շմերալ, (հոկտեմբերի 25, 1880(1880-10-25), Տրշեբիչ[…] - մայիսի 8, 1941(1941-05-08), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), չեխ քաղաքական գործիչ, եխոսլովակիայի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության առաջնորդ, Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցության համահիմնադիր։
Ծնվել է համեմատաբար ապահովված ընտանիքում։ 1897 թվականին դարձել է Չեխոսլովակիայի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության անդամ։ 1906-1918 թվականներին խմբագրել է կուսակցության կենտրոնական օրգան «Պրավո լիդու» թերթը։ 1909 թվականին ընտրվել է սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության ԿԳԿ-ի, 1911-1917 թվականներին՝ ԿԳԿ-ի նախագահության անդամ, 1914-1917 թվականներին՝ նախագահ։ 1911-1918 թվականներին եղել է սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության կողմից ավստրիական ռայխսրատի դեպուտատ։ Չեխոսլովակիայիում Հոկտեմբերյան համընդհանուր քաղաքական գործադուլի (1918 թ.) կազմակերպիչներից։ 1919 թվականին դարձել է սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության հեղափոխական թևի (այսպես կոչված մարքսիստական ձախի) ղեկավարներից։ 1920 թվականին եղել է Խորհրդային Ռուսաստանում, հանդիպել Վլադիմիր Լենինին։ Եղել է Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցության (ՉԿԿ) հիմնադիրներից։ 1921-1929 թվականներին և 1936 թվականից ՉԿԿ ԿԿ անդամ։ ՉԿԿ-ի կողմից ընտրվել է Չեխոսլովակիայի ժողովրդական ժողովի դեպուտատ (1920-1929 թթ.), Ազգային ժողովի սենատոր (1935-1938 թթ.)։ 1922-1935 թվականներին եղել է Կոմինտերնի ԳԿ-ի և նրա նախագահության անդամ։ 1935 թվականին դարձել է Կոմինտերնի ինտերնացիոնալ վերահսկիչ հանձնաժողովի անդամ։ 1938 թվականին ՉԿԿ ԿԿ-ի որոշմամբ մեկնել է Մոսկվա, աշխատել ՉԿԿ ղեկավար կենտրոնում, Կոմինտերնում։


== Ծանոթագրություններ ==
Դիդթավի

Դիդթավի (վրաց.՝ დიდთავი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Գորիի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1300 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Գորիից հեռու է 50 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Կինեշմայի շրջան

Կինեշմայի շրջան (ռուս.՝ Кинешемский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իվանովոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կինեշմա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1610 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 23426 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 14,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Արեգ (աստված)

Սա Արեգ աստծու մասին հոդված է, արեգակնային համակարգի աստղի համար տես՝ ԱրևԱրեգ (կամ Արեգակ), հեթանոս հայերի արևի պաշտամունքը մարմնավորող աստված։ Սկզբում արևը պաշտվել է իր բնական տեսքով, որպես կյանքի առաջացման ու գոյության նախապայման, լույսի ու ջերմության աղբյուր։ Հետագայում, երբ պաշտվող լուսատուները մարդակերպություն են ստացել, Արեգը դիտվել է իբրև արական մարդակերպ աստված։
Արևի պաշտամունքը կրել է համընդհանուր բնույթ և տարբեր ժողովուրդներ մարմնավորել են տարբեր աստվածների կերպարներում. հայերը՝ Արեգի, պարսիկները (հետագայում նաև հայերը)՝ Միհրի, հույները՝ Հելիոսի։ Արեգի պաշտամունքային առանձնահատկությունները և արտաքին նկարագիրը հայտնի չեն։ Սակայն հայտնի է, որ ունեցել է համահայկական բնույթ, եղել սիրված աստվածներից մեկը։ Ենթադրվում է, որ արևապաշտության որոշ հետքեր հայոց մեջ գոյատևել են ավելի երկար, նույնիսկ ետքրիստոնեական շրջանում և դրսևորվել են արևորդիների գոյությամբ։ Ըստ Մովսես Խորենացու, Արեգի և Լուսնի արձաններ են կանգնեցված եղել Արմավիրում, Վաղարշակ թագավորի կառուցած մեհյանում։ Հայկական մի առասպելի համաձայն Արեգի ննջարանը և ոսկյա անկողինը գտնվում է Վանա լճի հատակին։ Մի շարք տեղանուններ կապվում են Արեգի անվան հետ. Տարոնում՝ Արեգակածագ բլուրը, Սյունիքում՝ Արևիկ գավառը։ Արեգի անունն էին կրում հայոց հին տոմարի ութերորդ կամ գարնան օրհավասարի ամիսը և ամիսների առաջին օրերը։ Հետագայում Արեգը նույնացվել է Տիրի և ապա Միհրի հետ։ Ոմանք Արեգին նույնացնում են Վահագնի հետ։
Յովաննա (երգչուհի)

Յովանա (ի ծնե Իոանա Ֆասու Կալպակսի (հուն․՝ Ιωάννα Φάσσου Καλπαξή, նոյեմբերի 14, 1938(1938-11-14), Ամալյաս, Ilida Municipality, Էլիդա, Արևմտյան Հունաստան, Decentralized Administration of Peloponnese, Western Greece and the Ionian, Հունաստան), հույն երգչուհի և գրող, Եվրատեսիլ 1965 երգի մրցույթում Շվեյցարիայի ներկայացուցիչ։ Ճանաչված հույն նկարիչ Կոստատ Ֆասոսի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Աթենքում ավարտելով երաժշտական ակադեմիայի օպերային երաժշտության բաժինը, երգչուհին որոշում է սկսել փոփ կատարողի կարիերա։ 1950-ական թվականներին սկսում է մասնակցել երաժշտական փառատոներին, ինչպես տեղական, այնպես էլ ուրիշ երկրներում։ Առավել հայտնի է դառնում Խորհրդային միության տարածքում, հատկապես Վրաստանի ԽՍՀ-ում։
1965 թվականին Յովանան մասնակցում է Շվեյցարիայում կայանալիք Եվրատեսիլի մասնակցի ընտրության մրցույթին։ Կատարում է «Non, à jamais sans toi» (հայերեն՝ Ո՛չ, ես երբեք քեզ հետ չեմ լինի) երգը, և ընտրվում որպես երկրի ներկայացուցիչ Եվրատեսիլի տասերորդ մրցույթում, որը կայանալու էր Նեապոլում։ Երգը կատարվել է վերջում և զբաղեցրել ութերորդ հորիզոնականը՝ տասնութից։
Յովանան շարունակում է հանդես գալ ելույթներով հիմնականում Հունաստանում և Գերմանիայում՝ մինչև 1980-ական թվականները, երբ որոշում է նվիրվել գրական ստեղծագործություններին։ Նա լույս է ընծայում բանաստեղծությունների ժողովածու, իսկ 1986 թվականին հրապարակում է իր առաջին վեպը՝ «Άντε γεια» վերնագրով (հայերեն՝ Առայժմ), որը Հունաստանում ճանաչվում է բեսթսելեր և որի հիման վրա նկարահանվում է ֆիլմ։ Նա այժմ հրապարակել է արդեն յոթ գրական աշխատանքներ, որոնցից մի քանիսը նույնպես հարմարեցվում են հեռուստատեսությանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (անգլ.)
Գլինկայի շրջան

Գլինկայի շրջան (ռուս.՝ Глинковский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սմոլենսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Գլինկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1223,2 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 4974 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ջեքսոն շրջան (Արևմտյան Վիրջինիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջեքսոն շրջան (այլ կիրառումներ)Ջեքսոն շրջան (անգլ.՝ Jackson County), ԱՄՆ Արևմտյան Վիրջինիա նահանգի 55 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1, 207 կմ² է, բնակչությունը՝ 29, 211 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ռփլեյ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1831 թ.։
Նախիմովսկոե (այլ կիրառումներ)

Նախիմովսկոե, կարող է վերաբերել՝

Նախիմովսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Վիբորգսկի շրջանի կազմում։
Նախիմովսկոե - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։