armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պասկալ Դանյան Բուվրե

Պասկալ Ադոլֆ Ժան Դանյան Բուվրե,  (ֆր.՝ Pascal Adolphe Jean Dagnan-Bouveret, հունվարի 7, 1852(1852-01-07)[…], Փարիզ - հուլիսի 3, 1929(1929-07-03)[…], Quincey), ֆրանսիացի ռեալիստ նկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Փարիզեցի  դերձակի որդի է։
1869 թվականին գեղանկարչություն է սովորել Ալեքսանդր Կաբանելի արվեստանոցում և Փարիզի գեղեցիկ արվեստների դպրոցում՝ Ժան Լեոն Ժերոմի գլխավորությամբ։ Հենց այդ ժամանակ նա դպրոցում ծանոթացել և ընկերացել է ապագա նկարիչ, գեղանկարչության մեջ նատուրալիզմի՝ որպես ռեալիզմի հիմնական մասի ներկայացուցիչ Ժյուլ Բաստիեն Լըպաժի և գեղանկարիչ Գուստավ Կուրտուայի հետ։
1875 թվականին մասնակցել է մի շարք ցուցահանդեսների։
1880 թվականին պարգևատրվել է առաջին կարգի մեդալով, 1885 թվականին՝ Պատվո մեդալով։
1885 թվականին նա հաճախ է այցելել Բրետան, որը նրան ներշնչել է նկարելու մի շարք նկարներ։ Դրանցից մեկի համար՝ ֆր.՝ «ПLe Pardon en Bretagne» նկարիչը պարգևատրվել է Պատվո մեդալով՝ 1889 թվականի Համաշխարհային ցուցահանդեսի ժամանակ։
Դանյան Բուվեն համեմատվում էր  Ժյուլեմ Բրետոնի հետ, որն առաջին ֆրանսիացի նկարիչն էր, որ պատկերել էր գյուղական կենցաղը՝ նատուրալիզմի ոգով։ Նրա ստեղծագործությունները ներկայացված են նաև կրոնական թեմաներով՝ կտավների և նկարների տեսքով։ Իր ապագա նկարների էսքիզների պատրաստման նպատակով նկարիչն օգտագործել է լուսանկարներ։
1878 թվականին նա մեկնել է Ֆրանսիայի արևելք՝ Ֆրանշ Կոնտե, որտեղ ստեղծել է մեծաթիվ բնանկարներ և նատյուրմորտներ։
1891 թվականին Պասկալ Դանյան֊Բուվրեն արժանացել է Պատվավոր լեգեոնի սպայական կոչման շքանշանի, իսկ 1900 թվականին ընտրվել է Ֆրանսիայի ինստիտուտի անդամ։


== Աշխատանքներ ==
Atalante, 1875, Musée des beaux-arts de Мелён.
Mariage chez le photographe, 1879, Լիոնի ստեղծագործ արվեստների թանգարան։
Chevaux à l’abreuvoir, 1885, Musée des beaux-arts de Шамбери
Le Pardon en Bretagne, 1886, Նյու-Յորք, Մետրոպոլիտեն թանգարան։
Vierge à l’Enfant, Մյունխեն։
Le Christ et les disciples d’Emmaüs, 1896—1897, Museum of Art, Carnegie Institute, Պիցբուրգ;
Le Pain béni, 1885, Փարիզ, թանգարան Օպս։
Bénédiction des jeunes mariés, Մոսկվա Ա. Ս. Պուշկինի անվան ստեղծագործ արվեստների Պետական թանգարան
Ջրանկարչուհին Լուվրում, 1891 թվական, Սանկտ Պետերբուրգ, Պետական Էրմիտաժ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Gabriel P.Weisberg. Against the Modern: Dagnan-Bouveret and the Transformation of the Academic Tradition. New York: Dahesh Museum, 2002. ISBN 0-8135-3156-X


== Արտաքին հղումներ ==
Biography (անգլ.)
Pascal Dagnan-Bouveret (անգլ.)
Կոնդի մզկիթ

Կոնդի մզկիթ, շիա իսլամական մզկիթ, որը գտնվում է Երևանի Կոնդ թաղամասի հարավում։ Հայտնի է նաև Աբբաս-Ղուլու խանի մզկիթ կամ Թափաբաշի մզկիթ անուններով։
Կոնդի մզկիթը հիմնվել է 1687 թվականին։ Հաշվի առնելով այն փաստը, որ նույն շրջանում ակտիվորեն վերականգնվում էին դրանից 8 տարի առաջ տեղի ունեցած մեծ երկրաշարժից քանդված բոլոր եկեղեցիները, հավանաբար Կոնդի մզկիթի տեղում նույնպես եղել է ավելի հին հայկական եկեղեցի մինչ 1679 թվականը։
Գտնվել է ներկայիս Կոնդի, Ռուսթավելու ու Սիմեոն Երևանցու փողոցների հատման վայրում՝ Կոնդ թաղամասի հարավում։ Կոնդի մզկիթը ունեցել է երկու գմբեթ՝ մեծ ու փոքր։ Մեծը քանդվել է 1960-ականներին։
1915 թվականին այստեղ բնակվել է ցեղասպանությունից փրկված 17 ընտանիք, ում ժառանգները մինչ այսօր էլ ապրում են մզկիթի շենքում։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Նախահաշվային գներ

Նախահաշվային գներ, գներ, որոնք կիրառվում են շինարարության նախահաշվային արժեքը հաշվարկելու համար։ 
Սարքավորումների մոնտաժման միավորային վարձաչափերը և գնաաղյուսակները ներկայացնում են աշխատանքի միավորի նախահաշվային հաստատված կալկուլյացիան։ Վերադիր ծախսերի նորմաները սահմանվում են ըստ շինարարական առանձին կազմակերպությունների։ Պլանային կուտակման նորման միասնական է ու հավասար ուղղակի և վերադիր ծախսերի գումարի 6%-ին։ Տիպային նախագծերով կառուցվող մասսայական շինարարական օբյեկտների (բնակելի տներ, կուլտուր-կենցաղային նշանակության օբյեկտներ և այլն) համար կազմվում են նախահաշվային գնացուցակներ, որոնք բնույթով նման են արդյունաբերական արտադրանքի մեծածախ գներին։
Լուտիպրի

Լուտիպրին 9-րդ դարում Ուրարտուի թագավոր էր։ Նրա մասին քիչ բան է հայտնի, բացառությամբ այն, որ Վանի արձանագրություններում ասվում է, որ նա Սարդուրի I- ի հայրն էր։
Նա թագավորել է մ.թ.ա. 844-834 թվականներին, երբ Սալմանասար III- ի կողմից նախկին մայրաքաղաք Արզաշկունը ավերվել էր, և մինչ Սարդուրին հիմնադրեց Տուշպա նոր մայրաքաղաքը։
Սեպագիր մի գրության մեջ՝ Տուշպա միջնաբերդից արևմուտք ընկած փոքր ամրության վրա, նշվում է, որ Լուտիպրին է կառուցել պարիսպը, և հավանական է, որ իրականում նա է քաղաքի հիմնադիրը։
Սեպագրության մեջ նշված է. «Սա Սարդուրի թագավորի՝ մեծ արքա Լուտիպրիի որդի, հզոր թագավորի, ով չի վախենում պայքարել, զարմանալի հովիվի, ապստամբներին ղեկավարած թագավորի արձանագրությունն է։ Ես Սարդուրին եմ, թագավորների թագավոր Լուտիպրիի որդին և բոլոր թագավորներից տուրք ստացած թագավորը։ Լուտիպրիի որդի Սարդուրին ասում է՝ ես այդ քարե բլոկները բերել եմ Ալնիունու քաղաքից։ Ես կառուցեցի այս պատը»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ուրարտուի թագավորների ցուցակ
Թափկարակոյունլու

Թափկարակոյունլու (ադրբ.՝ Tapqaraqoyunlu), գյուղ Ադրբեջանի Գորանբոյի շրջանում։ Տեղակայված է Ադրբեջանի Ադրբեջանի զինված ուժերի և Արցախի Զինված ուժերի շփման գծի մոտակայքում։
2013 թվականին գյուղում սկսվեցին խմելու ջրի ջրագծի անցկացման աշխատանքները։ Մինչ այդ գյուղի բնակչությունը օգտվում էր Ինջաչայ գետի ջրից, որը հոսում էր հայկական տարածքներից։
Գյուղը լուրջ տուժել է Քառօրյա պատերազմի ժամանակ։
Այս գյուղում է ծնվել Ադրբեջանի ազգային հերոս Նիյազի Ասլանովը։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովայա Նիկոլաևկա (այլ կիրառումներ)

Նովայա Նիկոլաևկա, կարող է վերաբերել՝

Նովայա Նիկոլաևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում
Նովայա Նիկոլաևկա - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում
Պետրոպոլիե (գյուղ, Շևչենկոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊետրոպոլիեՊետրոպոլիե (ուկրաիներեն՝ Петропілля), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1815 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պետրոպոլիե գյուղում բնակվում էր 355 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,42 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 250 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զախարով (Կրասնոդարի երկրամաս)

Զախարով (ռուս.՝ Захаров), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գորոդկի (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գորոդկի (այլ կիրառումներ)Գորոդկի (ռուս.՝ Городки), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լևան Ճաղարյան

Լևան Սիմոնի Ճաղարյան (ռուս.՝ Леван Семёнович Джагарян, սեպտեմբերի 7, 1957(1957-09-07), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1973 թվականին ավարտել է Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտը, 1986 թվականին՝ ԽՍՀՄ արտգործնախարարության դիվանագիտական ակադեմիան։
Ունեցել է տարբեր պաշտոններ նախարարության կենտրոնական ապարատում և արտերկրում։ 2001-2005 թվականներին եղել է Տաջիկստանում Ռուսաստանի դեսպանի ավագ խորհրդատուն, 2005 թվականից՝ ԱՊՀ երկրների Երրորդ դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ։
2011 թվականի հոկտեմբերի 21-ին զբաղեցրել է Իրանում Ռուսաստանի դեսպանի պաշտոնը։
Տիրապետում է պարսկերեն, անգլերեն և ֆրանսերեն լեզուների։


== Դիվանագիտական աստիճաններ ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (12 օգոստոսի, 2006),
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1 մայիսի, 2012),
Արտակարգ և լիազոր դեսպան (26 դեկտեմբերի 2017)։


== Պարգևներ ==
Բարեկամության շքանշան (18 մայիսի, 2021) – Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և երկարամյա բարեխիղճ դիվանագիտական ծառայության համար,
20 տարի «Անբասիր ծառայության համար» գերազանցության նշան (25 հունվարի, 2008) – Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին քաղաքական կուրսի իրականացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, երկարամյա անբասիր դիվանագիտական ծառայության համար։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուսիլա Գամերո դե Մեդինա

Լուսիլա Գամերո դե Մեդինա (իսպ.՝ Lucila Gamero de Medina, հունիսի 12, 1873(1873-06-12), Դանլի, El Paraíso Department, Հոնդուրաս - հունվարի 23, 1964(1964-01-23), Տեգուսիգալպա), հոնդուրասցի ռոմանտիկ վիպասան։ Առաջին կինն է Հոնդուրասում, որը գրական ստեղծագործություն է գրել և առաջին կինը Կենտրոնական Ամերիկայում, որը վեպեր է հրապարակել։ Քննադատ, գրող Լուիս Մարին Օտերոն նրան անվանել է «Հոնդուրասի գրականության մեծն տիկին»։ Լուսիլա Գամերո դե Մեդինան ուսանել է բժշկություն և դեղագործություն և, չնայած համալսարանում սովորելու խոչընդոտներին, բժշկության ֆակուլտետի դեկանից ստացել է բժշկության և վիրաբուժության դիպլոմ։ Նա ղեկավարել է հիվանդանոց, եղել է տեղական բաժնի բուժաշխատող։ Բացի բժշկական և գրական գործունեությունից, Գամերոն եղել է ակտիվ ֆեմինիստ, սուֆրաժիստ, մասնակցել է կոնֆերանսների, ինչպես նաև Հոնդուրասի կանանց կոմիտեի (Comité Femenino Hondureño) հիմնադրման աշխատանքներին։


== Կենսագրություն ==
Լուսիլա Գամերո դե Մեդինան ծնվել է 1873 թվականի հունիսի 12-ին Հոնդուրասի Դանլի մունիցիպալիտետում՝ Մանուել Գամերոյի և Կամիլա Մոնկադայի ընտանիքում։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Կրթության քոլեջում և ցանկացել է արտերկրում բժշկություն ուսանել, սակայն նրան արգելել են։ Լուսիլայի հայրը, ով բժիշկ էր, նրան բժշկություն է սովորեցրել, և նա ուսանել է և՛ բժշկություն, և՛ դեղագործություն՝ աշխատելով հոր կլինիկայում և ընտանեկան դեղատանը։ Ավելի ուշ Բժշկական ֆակուլտետի դեկան Դոկտոր Մանուել Գ. Սունգայի կողմից ստացել է բժշկության և վիրաբուժության դիպլոմ։ 1924 թվականին նշանակվել է Դանլի հիվանդանոցի ղեկավար, 1930 թվականից եղել է El Paraíso Department-ի առողջապահական տեսուչ։
Գրել սկսել է մանուկ հասակից՝ 1891 թվականից տպագրվելով La Juventud Hondureña (Հոնդուրասյան երիտասարդություն)։  Գամերոն առաջին հոնդուրասցի կինն է, որի Amalia Montiel վեպը 1892 թվականին տպագրվել է El Pensamiento շաբաթաթերթում։ Երկրորդ վեպը՝ Adriana and Margarita (1893), Հոնդուրասում տպագրված առաջին վեպն է։


== Երկեր ==
Amelia Montiel (1892)
Adriana y Margarita (1893)
Páginas del Corazón (1897)
Blanca Olmedo (1908)
Betina (1941)
Aída, novela regional (1948)
Amor Exótico (1954)
La Secretaria (1954)
El Dolor de Amar (1955)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Article about Blanca Olmedo
Դեմիրդաղ (բլրաշարք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դեմիրդաղ (այլ կիրառումներ)Դեմիրդաղ, բլրաշարք Փոքր Կովկաս լեռնահամակարգում, Երևանի նահանգի սահմաններում։


== Ծանոթագրություններ ==
Նասրին Սոտուդե

Նասրին Սոտուդե (պարսկերեն՝ نسرین ستوده, ապրիլի 3, 1963(1963-04-03), Թեհրան, Իրան), փաստաբան, մարդու իրավունքների պաշտպան Իրանում։ Նա ներկայացրել է 2009 թվականի նախագահական ընտրություններին հաջորդած ցույցերի ժամանակ կալանավորված ակտիվիստների և քաղաքական գործիչների, ինչպես նաև մահվան դատապարտված անչափահասների շահերը։ Նրա փաստաբանական ծառայություններից են օգտվել լրագրող Իսա Սահարկիզը, խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Շիրին Էբադին և Իրանի ազգային ժողովրդական ճակատի առաջնորդ Հեշմատ Տաբարզադին։ Նա նաև ներկայացրել է այն կանանց շահերը, որոնք ձերբակալվել են առանց հիջաբի հանրության առջև հայտնվելու համար, ինչը պատժելի արարք է Իրանում։
Սոտուդեն ձերբակալվել է 2010 թվականի սեպտեմբերին՝ պետության անվտանգության դեմ դավադրության և հակապետական քարոզչության մեղադրանքով և բանտարկվել է Էվին բանտում։ 2011 թվականի հունվարին Իրանի իշխանությունները Սոտուդեին դատապարտել են 11 տարվա ազատազրկման, ինչպես նաև արգելել են 20 տարվա ընթացքում զբաղվել իրավաբանական գործունեությամբ և երկրից դուրս գալ։
2018 թվականի հունիսին նա կրկին կալանավորվել է, իսկ 2019 թվականի մարտի 12-ին դատարանը նրան դատապարտել է  ազատազրկման Թեհրանում՝ ազգային անվտանգության հետ կապված մի քանի հանցագործությունների համար մեղադրանքներ առաջադրելուց հետո։ Մինչ Թեհրանի դատարանը Իսլամական հանրապետության նորությունների գործակալությանը հայտնում էր, որ Սոտուդեն ազատազրկվել է 7 տարով, այլ աղբյուրներից հայտնի դարձավ, որ առավելագույն պատիժը նախատեսված է 10 տարի ազատազրկում և մտրակի 148 հարված, իսկ վեց այլ վճիռներով ընդհանուր պատիժը հասնում է 38 տարվա ազատազրկման։


== Ընտանիք և կրթություն ==
Նասրին Սոտուդեն ծնվել է 1963 թվականին իրանական «միջին խավի կրոնական» ընտանիքում։ Նա իրավագիտություն է սովորել Թեհրանում Շահիդ Բեհեշտիի անվան համալսարանում։ «Միջազգային իրավունքի» մասնագետի որակավորմամբ համալսարանն ավարտելուց հետո Սոտուդեն 1995 թվականին հաջողությամբ հանձնել է փաստաբանի քննությունը, սակայն իրավաբանական պրակտիկայի թույլտվություն ստանալու համար ստիպված է եղել սպասել ութ տարի։
Սոտուդեի ամուսինը Ռեզա Խանդանն է։ Նրանք ունեն երկու երեխա։ Իր խոսքում Սոտուդեն հայտնել է, որ Ռեզան «ժամանակակից մարդ է», որը կանգնած է իր և իր աշխատանքի կողքին։
2012 թվականի հոկտեմբերին նա (ռեժիսոր Ջաֆար Փանահիի հետ) արժանացել է Սախարովի անվան մրցանակի։ Նասրին Սոտուդեի բացակայության պատճառով նրա մրցանակը շնորհվել է Շիրին Էբադիին։


== Աշխատանք և գործունեություն ==
Սոտուդեն իր կարիերան սկսել Է Իրանի բնակարանաշինության նախարարության իրավաբանական վարչությունում և երկու տարի անց միացել է պետական «Թեջարաթ բանկի» իրավաբանական բաժնին։ Բանկում աշխատելու ընթացքում նա ակտիվորեն մասնակցել է բազմաթիվ դեպքերով Հաագայում Իրանի շահերի համար դատական գործերի և իրավաբանական փաստարկների նախապատրաստմանը։
«Կանանց իրավունքների ոլորտում» Սոտուդեի առաջին գործը եղել է «Daricheh» ամսագրի համար նրա բազմազան հարցազրույցների և հոդվածների ժողովածուն։ Ամսագրի գլխավոր խմբագիրը մերժել է ժողովածուն, ինչը Սոտուդեին ավելի վճռական է դարձրել կանանց իրավունքների համար իր աշխատանքներում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կառլո Գոլդոնի

Կառլո Գոլդոնի (իտալերեն՝ Carlo Goldoni, փետրվարի 25, 1707(1707-02-25)[…], Վենետիկ, Վենետիկի հանրապետություն[…] - փետրվարի 6, 1793(1793-02-06)[…], Փարիզ), իտալացի թատերագիր, լիբրետոների հեղինակ, թատրոնի ռեֆորմատոր, ազգային կատակերգության հիմնադիրը։


== Կենսագրություն ==
Ապրել և ստեղծագործել է Վենետիկում։ Գրել է ավելի քան 200 պիես։ Նրա ստեղծագործություններից հատկապես հայտնի է «Երկու տիրոջ ծառան» կատակերգությունը։
1731 թվականին ավարտել է Պադուայի համալսարանը, աշխատել որպես փաստաբան։ Առաջին հաջողությունը կապված է «Վելիզար» (1734 թվականին) ողբակատակերգության հետ։ Որպես թատրոնի ռեֆորմատոր Գոլդոնի դիմակների կատակերգությունը փոխարինել է կայուն տեքստ և մարդկային կենդանի բնավորություններ ունեցող դրամատուրգիայով։ Թատրոնի վերաբերյալ իր տեսական սկզբունքները շարադրել է «Կատակերգական թատրոն» (1750 թվականին) պիես-մանիֆեստում։ 1748-1753 թվականներին ստեղծել է «Խորամանկ այրին», «Սրճարան», «Երկու տիրոջ ծառա», «Հյուրանոցի տիրուհին» ն այլ կատակերգություններ։ Գոլդոնի ստեղծագործությունների հերոսները մեծ մասամբ ժողովրդական կերպարներ են («Խոհարարուհիներ», 1755 թվականին, «Խաչմերուկ», 1756 թվականին, «Ուրախ կանայք», 1758 թվականին, «Կյոջինյան տուրուդմբոց», 1762 թվականին)։ Դա նորարարական երևույթ էր 18-րդ դարի դրամատուրգիայում։ Ստեղծագործական վերջին շրջանը Գոլդոնի անցկացրել է Ֆրանսիայում, որտեղ ֆրանսիական հրատարակված «Փնթփնթան-բարերարը» (1771 թվականին) պիեսը նրան բերել է համաեվրոպական հռչակ։ Գոլդոնին գրել է 267 պիես և մեծ ազդեցություն է թողել դրամատուրգիայի ու թատրոնի զարգացման վրա։ Գոլդոնիից նախախորհրդային և առանձնապես խորհրդային շրջանում Թբիլիսիի, Բաքվի, Երևանի, Լենինականի հայկական թատրոններում բեմադրվել են «Դոն Գրեգորիո», «Հյուրանոցի տիրուհին», «Վենետիկյան երկվորյակներ» կատակերգությունները։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ferdinando Meneghezzi, «Della vita e delle opere di Carlo Goldoni» (Мил., 1827);
Luigi Carer, «Saggi sulla vita e le opere di Carlo Goldoni» (Վենետիկ, 1825);
Gherardo de’Rossi, «Del moderno teatro comico italiano e del suo Restavratore Carlo Goldoni» (Բասանո, 1794); * Molmenti, «C. Goldoni» (1875).
Карло Гольдони. 300 лет. Антология. СПб., 2007.
Молодцова М. Карло Гольдони. Очерк творчества. СПб., 2009. ISBN 978-5-88689-051-8
Дживелегов А. Карло Гольдони и его комедии// Гольдони К. Комедии. М., 1949. С. 705 - 724.
Луцкер П. В. Карьера Гольдони — опытного либреттиста // Искусствознание : журнал. —М, 2012. — № 1—2. — С. 410—422. — ISSN 2073-316X.
Գուստավ Հուսակ

Գուստավ Հուսակ (հունվարի 10, 1913(1913-01-10)[…], Դուբրավկա, Պոժոն, Ավստրո-Հունգարիա - նոյեմբերի 18, 1991(1991-11-18)[…], Բրատիսլավա, Սլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն), սլովակ քաղաքական գործիչ, Չեխոսլովակիայի կոմունիստական կուսակցության (ՉԿԿ) գլխավոր քարտուղար (1969-1987), Չեխոսլովակիայի նախագահ (1975-1989)։
Ֆաշիստական Գերմանիայի կողմից Չեխոսլովակիան մասնատելուց (1938 թվականին) հետո եղել է Սլովակիայի կոմկուսի (ՍԿԿ) Բրատիսլավայի կազմակերպության ընդհատակյա ղեկավարության անդամ։ 1940-1943 թվականներին գտնվել է բանտում։ Մասնակցել է 1944 թվականի Սլովակյան ազգային ապստամբությանը, ընտրվել Սլովակյան ազգային խորհրդի նախագահի տեղակալ, ներքին գործերի գծով լիազոր, 1944 թվականի սեպտեմբերին՝ ՍԿԿ նախագահի տեղակալ։ 1945-1950 թվականներին եղել է ՉԿԿ ԿԿ-ի անդամ, 1946-1950 թվականներին՝ Սլովակիայի լիազորների կորպուսի (կառավարության) նախագահ, 1945-1951 թվականներին՝ ՉՍՍՀ Ազգային ժողովի դեպուտատ, 1950-1951 թվականներին՝ ԱԿԿ ԿԿ-ի բաժնի վարիչ։ 1951 թվականին ձերբակալվել է և մինչև 1960 թվականի մայիսը գտնվել բանտում։ 1963 թվականին, Չեխոսլովակիայի «դեստալինիզացիայի» ժամանակաշրջանում, ՉԿԿ ԿԿ-ի որոշմամբ, ռեաբիլիտացվել է և վերականգնվել կուսակցության մեջ։ Մինչև 1968 թվականը աշխատել է Սլովակիայի ԴԱ պետության և իրավունքի ինստիտուտում, 1968 թվականին եղել է ՉՍԱՀ կառավարության նախագահի տեղակալ, 1968-1969 թվականներին՝ ԱԿԿ ԿԿ-ի առաջին քարտուղար, 1968 թ.-ի օգոստոսից՝ ՉԿԿ ԿԿ-ի և ՉԿԿ ԿԿ-ի Նախագահության, ապա՝ Նախագահության ԴԿ-ի անդամ։ 1969-1971 թվականներին՝ ՉԿԿ ԿԿ-ի առաջին քարտուղար, 1971 թվականի մայիսից՝ ՉԿԿ ԿԿ-ի գլխավոր քարտուղար, 1971 թվականից՝ ՉԱԱՀ Ազգային ճակատի ԿԿ-ի նախագահ։ Եղել է ՉԿԿ պատվիրակության ղեկավար Կոմունիստական և բանվորական կուսակցությունների ներկայացուցիչների միջազգային խորհրդակցությունում (Մոսկվա, 1969 թվական)։ 
Պարգևատրվել է Լենինի երկու (1969 և 1973 թվականներին) և «Հոկտեմբերյան հեղափոխությա»ն շքանշաններով (1977 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Գրանտ շրջան (Նյու Մեքսիկո)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գրանտ շրջան (այլ կիրառումներ)Գրանտ շրջան (անգլ.՝ Grant County), ԱՄՆ Նյու Մեքսիկո նահանգի 33 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 10.272 կմ² է, բնակչությունը՝ 31.002 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Սիլվեր Սիթի բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1868 թ.։
Ռոբսոն (նեղուց)

Ռոբսոն նեղուց (անգլ.՝ Robeson Channel), նեղուց Հյուսիսային սառուցյալ օվկիանոսում։ Իրարից բաժանում է Գրենլանդիա և Էլսմիր կղզիները։ Համարվում է Ներսա նեղուցի հյուսիսային հատվածը։ Նեղուցի երկարությունը կազմում է 80 կմ, իսկ լայնությունը՝ 18-ից 29 կմ։ Ռոբսոնից մի փոքր հեռու գտնվում է Ալերտ բնակավայրը՝ երկրագնդի մշտական բնակչությամբ ամենահյուսիսային բնակավայրը։ Նեղուցը հայտնաբերվել է դեպի հյուսիս իրականացված էքսպեդիցիաներից մեկի ժամանակ՝ 1871 թ-ին։ Անվանվել է ի պատիվ ԱՄՆ ռազմածովային ուժերի հրամանատար Ջորջ Մաքսվել Ռոբսոնի։


== Գրականություն ==
Chow, R. K. Near-Surface Current in Robeson Channel. Defence Research Establishment Ottawa, 1975.
Dunbar, Moira, and John E. Keys. Robeson Channel Ice Drift and Oceanographic Measurements 1970-1975. Ottawa: [Defense Research Establishment Ottawa?], 1980.
Serson, H. V. Robeson Channel Experiment Main and Radar Camp-Plans and Operations. Ottawa: Dept. of National Defence, 1971.
Դեյվ Փորթեր

Դեյվ Փորթեր (անգլ.՝ Dave Porter, 20-րդ դար), ամերիկացի երգահան, առավել հայտնի է, որպես «Ամբողջ ծանրությամբ» հեռուստասերիալի երաժշտության հեղինակ։ Նա ուսումնասիրել է դասական և էլեկտրոնային երաժշտություն՝ Սարա Լոուրենսի Քոլեջում։ Նա դարձել է Երգահանների, հեղինակների ու հրատարակիչների ամերիկյան միության մրցանակի հաղթող, «Ամբողջ ծանրությամբ» հեռուստասերիալի մեջ իր աշխատանքի համար։ Բրայան Քրենսթոնը, որը հեռուստասերիալում կատարել է գլխավոր հերոսներից մեկի՝ Ուոլթեր Հարթվել Ուայթի դերը, ասել է․

Փորթերը հայտնեց, որ երաժշտության վրա ազդեցությունը ձևավորվեց հեռուստասերիալի հեղինակ՝ Վինս Գիլիգանի հետ զրույցից հետո։ Նրանք խոսում էին սերիալի պոստմոդեռնիստական վեստերնի ասպեկտների մասին։
Հեռուստասերիալի եզրափակիչ դրվագների համար, Փորթերը ստեղծել է չորս երաժշտական գլխավոր թեմաներ, որոնք ստեղծվել են նախորդ եթերաշրջանների երաժշտական թեմաների հիման վրա։
Այս պահին Փորթերն աշխատում է NBC-ի «Սև ցուցակ» հեռուստասերիալի վրա ու նույնպես «Ամբողջ ծանրությամբ» հեռուստասերիալի պրիկվելի՝ «Ավելի լավ է զանգեք Սոլին» հեռուստասերիալի վրա։
Փորթերն ամուսնացած է Ջինին անունով կնոջ հետ և ունի մեկ որդի։


== Սկավառակագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2019-06-23 at the Wayback Machine.
Հաջի-Ալի

Հաջի-Ալի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Ուրֆայի նահանգում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Միջնադարյան Ճապոնիա

Ճապոնիան միջնադարում, միջնադարյան պետություն է Արևելյան Ասիայի չորս խոշոր կղզիների՝ Սիկոկույի, Հոնսյուի, Հոկայդոի և Կյուսուի վրա։ Ճապոնիայում միջնադարը զարգացել է երեք փուլով՝ վաղ, միջին և ուշ։ Ճապոնիայի պատմության մեջ վաղ միջնադարը առանձնանում է նրանով, որ այս ժամանակահատվածում ճապոնական սինտո կրոնի կողքին տարածվեց բուդդայականությունը և կատարվեց Տայկա մեծ հեղաշրջում։ Միջին միջնադարում հիմնականում կատարվեց մշակութային փոփոխություններ և գիտությունը աննախընթաց վերելք ապրեց։ Ուշ միջնադարում Ճապոնիայում հաստատվեց Սյոգունների իշխանությունը և ձևավորվեց քաղաքական նոր դասերը։


== Բուդդայականության տարածումը Ճապոնիայում. Սինտոյի գաղափարը ==

Վաղ միջնադարյան ժամանակաշրջանում ճապոնական հիմնական կրոնի՝ սինտոյի կողքին տարածվում էր նաև բուդդայականությունը։ Ճապոնական սինտոն ասում էր, որ աշխարհը լցված է աստվածային հոգիներով, իսկ կայսրերը սրբացվում էին և ծագում Արեգակի աստծոց։ Կա մի այսպիսի ավանդույթ, որ 552-553 թթ. հարավկորեական մի կայսր Բուդդայի ոսկեզօծ արձանը և հնդկական որոշ մագաղաթյա ձեռագրեր ուղարկում է ճապոնական արքայազն Կարուին և առաջարկում բուդդայականություն ընդունել։ Այս առաջարկը մերժվեց, սակայն այն հակասություններ առաջացրեց Սոգո տոհմում։ Պատճառը այն էր, որ ճապոնացիները մտածում 
էին որ բուդդայականության ընդունումը կուժեղացնի ճապոնական զինվորական ներուժը։ IV դարի վերջին Սյոտոկու Տայսին արդեն ակնհայտ քարոզում էր բուդդայականությունը և նպաստում չինական մշակույթի տարածմանը Ճապոնիայում։ VII դարի 20-ական թվականներին արդեն Ճապոնիայում կար մոտավորապես 50 բուդդայական կառույց։ Նա ողջունում էր բուդդայական վանահայրերի գալուստը, սակայն բուդդայական վանահայրերը իրենց հետ բերում էին նաև չինարեն լեզուն։ Այս իրադարձությունների կիզակետում VII դարի վերջում արդեն իր դիրքերը կորցրեց ճապոներեն լեզուն և սինտո կրոնը։


== «Տայկա» հեղաշրջումը ==
645 թ. Սոգո տոհմի հակառակորդները դավադրություն կազմակերպեցին, կոտորեցին Սոգաներին և գահ բարձրացրեցին Սումերագի տոհմի ներկայացուցիչ Կարունի։


== Արտաքին հղումներ ==
Միջնադարյան Ճապոնիա Archived 2014-02-10 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Իսկուշ (Շապշայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իսկուշ (այլ կիրառումներ)Իսկուշ (ռուս.՝ Искуш), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում, Խարովսկի շրջանում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շապշա գետի աջ ափում՝ 0,3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000006044
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000604
Ավազանի կոդը - 03.02.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մեցանուռգա (գյուղ, Հաասլավա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄեցանուռգաՄեցանուռգա (էստ․՝ Metsanurga), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Հաասլավա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 34 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կարասու (Կատունի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարասու (այլ կիրառումներ)Կարասու (ռուս.՝ Карасу), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Կատուն գետի ձախ ափից 333 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 11 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Վերին Օբի ավազան շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Կատուն, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետն է, գետի գետային ավազանը Իրտիշ։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 13010100312115100005933
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 115100593
Ավազանի կոդը — 13.01.01.003
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 15
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==
Լուկա Անտոնինի

Լուկա Անտոնինի (իտալերեն՝ Luca Antonini , օգոստոսի 4, 1982(1982-08-04), Միլան, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, պաշտպան, Ջենոա ակումբի խաղացող։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Անտոնինիի պրոֆիլը ESPN կայքում
Դուլյագինո

Դուլյագինո (ռուս.՝ Дулягино), գյուղ Ռուսաստանի Յարոսլավլի մարզի Դանիլովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մարդու զավակ

Մարդու զավակ (ֆր.՝ Le fils de l'homme), բելգիացի նկարիչ Ռենե Մագրիտի կտավը, որ ստեղծվել է 1964 թվականին։ Նկարի չափերը՝ 116×89 սմ։


== Սյուժե ==
Մագրիտը նկարել է այդ նկարը՝ որպես ինքնանկար։ Նկարում պատկերված է վերարկուով և կոտելոկ գլխարկով տղամարդ՝ կանգնած պատի մոտ, որի հետևում երևում է ծովը և ամպամած երկինքը։ Մարդու դեմքը գրեթե ամբողջությամբ ծածկված է կանաչ խնձորով։ Նկարը, ինչպես ենթադրվում է, իր անվանումն ստացել է մերօրյա գործարարի՝ Ադամի որդու անունից, իսկ խնձորը խորհրդանշում է գայթակղությունները, որոնք շարունակում են հետապնդել մարդուն նույնիսկ մերօրյա աշխարհում։


== Մասսայական մշակույթում ==
Կտավն առկա է «Թոմաս Քրաունի խարդախությունը» ֆիլմում (1999 թվական)։
Կտավի կերպարն առկա է նաև «Սիմփսոններ» անիմացիոն հեռուստասերիալում (եթերաշրջան 5, էպիզոդ 5)։
Կտավի խմբագրված օրինակը առկա է «Ազդեցություն» հեռուստասերիալի ցուցապաստառներում։
«Կերպար» (2006) ֆիլմում կա հղում կտավին։
«Կախարդանքների կրպակ» ֆիլմում խաղալիքների խանութի պատին կախված է կտավի չավարտված տարբերակը։
Hold Your Horses! խմբի «70 millions» տեսահոլովակում ներկայացված է այդ կտավի ծաղրանմանակումը։
«Սպիտակ օձիք» հեռուստասերիալում կա հղում կտավին (եթերաշրջան 3, էպիզոդ 1)։
«Noel Fielding’s Luxury Comedy» սքեթչ-շոուում կա կերպար, որը հանդիսանում է կտավի ալյուզիա։
Կտավը առկա է Մայքլ Ջեքսոնի «Scream» տեսահոլովակում, ինչպես նաև «Claptone – Dear Life (ft. Jaw)» տեսահոլովակում։


== Տես նաև ==
Ռենե Մագրիտ
Մադամ Ռեկամիեի հեռանկարը
Պատկերների դավաճանություն
Մարդկային գոյության պայմաններ


== Ծանոթագրություններ ==
Էմմա Չուխաջյան

Էմմա Հովսեփի Չուխաջյան (հունվարի 6, 1938(1938-01-06), Լենինական, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ քիմիկոս-օրգանիկ։ Քիմիական գիտությունների դոկտոր (1985), պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Էմմա Չուխաջյանը ծնվել է 1938 թվականին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի)։ 1961 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1961 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Օրգանական քիմիայի ինստիտուտի ամինամիացությունների լաբորատորիայում, 1986 թվականից՝ առաջատար գիտաշխատող, լաբորատորիայի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են հիմքով կատալիզվող չհագեցած ամոնիումային աղերի դիենային սինթեզի տիպի ներմոլեկուլային ցիկլմանը, որն ունի կենսաակտիվ իզոինդոլինիումային, երկհիդրոիզոինդոլինիումային աղերի և նրանց կոնդենսված համակարգերի սինթեզի մեծ հնարավորություններ, ինչը նոր ուղղություն է միջմոլեկուլային դիենային սինթեզի բնագավառում։


== Ծանոթագրություններ ==
Օշական (այլ կիրառումներ)

Օշական կարող է վերաբերել՝

Օշական (գյուղ) — գյուղ է Հայաստանի Արագածոտնի մարզում։
Խրիմյան կրթօջախ — կրթօջախ Օշականում։
Հակոբ Օշական, (դեկտեմբերի 9 1883 - փետրվարի 17 1948) — հայ գրող, գրականագետ։
Վահէ Օշական, (1922-2000) - հայ բանաստեղծ, արձակագիր։
Օշական (գինի) — թունդ տեսակավոր գինի։
Օշական (հանդես) — գրական գեղարվեստական կիսամյա հանդես, լույս է տեսել 1920-1921 թվականներին։


== Տես նաև ==
Օշականի ճակատամարտ 336 թ.
Օշականի ճակատամարտ 1827 թ.
Յուստինսկի շրջան

Յուստինսկի շրջան (ռուս.՝ Юстинский муниципальный район, կալմ. Үстин район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Կալմիկիա հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1938 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ցագան Աման։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 7996 կմ²։


== Բնակչություն ==
2012 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10399 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Լուստինո

Լուստինո (ռուս.՝ Лустино), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(9787) 1995 BA3

(9787) 1995 BA3, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հունվարի 27-ին Սեյձի Ուեդայի և Հիրոսի Կանեդայի կողմից Կուշիրոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,794479 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4473 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1417 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1706,28 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,210986 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,49° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9787) 1995 BA3 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լուկե (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուկե (այլ կիրառումներ)Լուկե (իսպ.՝ Luque), քաղաք և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում,մտնում է Կորդովա նահանգի մեջ, Անդալուսիայի ինքնավար համայնքում։ Վարչատարածքային միավորը գտնվում է Սուբբետիկա շրջանում։ Զբաղեցնում է 141 կմ² տարածք։ Բնակչությունը՝ 3379 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Նահանգի վարչական կենտրոնից ունի 74 կմ հեռավորություն։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Ayuntamiento de Luque
Luque Archived 2012-03-05 at the Wayback Machine.
Luque Archived 2009-04-09 at the Wayback Machine.
Արմատոտանիներ

Արմատոտանիներ (լատ.՝ Rhisopoda), պայմանական խումբ, որը նախկինում համարվել է նախակենդանիների տիպի դասերից կամ ենթադասերից մեկը։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Մարմնի բոլոր կողմերից ընդունակ են առաջացնելու պրոտոպլազմային ժամանակավոր ելուստներ՝ կեղծ կամ արմատանման ոտքեր (պսևդոպոդիաներ), որոնք ծառայում են շարժման և սննդի հայթայթման համար։ Արմատոտանիների պրոտոպլազման բաժանվում է էկտոպլագմայի և հատիկավոր էնդոպլազմայի, որի մեջ գտնվում են կորիզը, կծկվող և մարսողական վակուոլները։
Արմատոտանիների ժամանակակից ձևերը մի քանի միկրոնից մինչև 3-6 սմ են, բրածո ձևերը՝ մինչև 5 սմ։


== Դասակարգում ==
Արմատոտանիները բաժանվում էին 5 կարգի մեջ՝ ամեոբաներ, խեցիավոր ամեոբաներ, ֆորամինիֆերներ, արևակենդանիներ և ճառագայթավորներ։ Սակայն այժմ այս դասակարգումը հնացած է։


== Տարածվածություն ==
Տարածված են քաղցրահամ ջրամբարներում, ճահիճներում, խոնավ հողերում և այլն։ Որոշ արմատոտանիներ (օրինակ՝ Entamoeba histolitica) մարդկանց և կենդանիների աղիքային վարակիչ հիվանդության (ամեոբիազ) հարուցիչներ են։
Լաս Վենտաս կոն Պենյա Ագիլերա (քաղաք)

Լաս Վենտաս կոն Պենյա Ագիլերա (իսպ.՝ Las Ventas con Peña Aguilera), քաղաք և համայնք Իսպանիայում, մտնում է Տոլեդո պրովինցիայի մեջ, որն էլ իր հերթին մտնում է Կաստիլիա-Լա Մանչա ինքնավար համայնքի մեջ։ Համայնքը մտնում է Մոնտես դե Տոլեդո շրջանի կազմի մեջ։ Տարածքը՝ 139 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1364 (2010 թվականին)։ Հեռավորությունը վարչական կենտրոնից՝ 35 կմ։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ(չաշխատող հղում)
Diputación de Toledo.
MAP Archived 2007-05-10 at the Wayback Machine..
(4755) Նիկի

(4755) Նիկի (անգլ.՝ Nicky), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Քլայդ Տոմբոյի կողմից Ֆլագստաֆում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,283884 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,714 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8538 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1260,69 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,285557 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,09° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4755) Նիկի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պրոնի (գյուղ, Դիկանկայի շրջան)

Պրոնի (ուկրաիներեն՝ Проні), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Դիկանկայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրոնի գյուղում բնակվում էր 8 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,303 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 26,4 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Երամ (այգի)

Էրամ (այգի) (պարսկերեն՝ باغ ارم, Bāgh-e Eram), պատմական պարսկական այգի Իրանի Շիրազ քաղաքում։ Այն պատկանում էր Քաշկայ ցեղի առաջնորդներին, նախքան կենտրոնական կառավարության կողմից բռնագրավելը։


== Պատմություն ==
Եվ շենքը, և այգին կառուցվել են 13-րդ դարի կեսերին Իլհանատի կամ Քաշքայական պարսկական ցեղերի գերագույն առաջնորդի կողմից։ Սակայն պարսկական դրախտային այգու քառակողմ կառուցվածքով  սկզբնական հատակագիծը, ամենայն հավանականությամբ, դրվել է 19-րդ դարում սելջուկների կողմից, և այն ժամանակ այն կոչվում էր Բախ-է-Շահ («կայսրի պարտեզ» պարսկերեն) և շատ ավելի քիչ դեկորատիվ էր։ Հոլանդացի ճանապարհորդ Կոռնելիոս Դե Բրյուն  տասնութերորդ դարում գրել է այգիների նկարագրությունը։
150 տարիների ընթացքում կառույցը վերափոխվել ու տարբեր ոճաբանների կողմից փոփոխվել է։ Սա Շիրազ Կավամիի նշանավոր ընտանիքի կալվածքներից մեկն էր։ Այն նախագծվել է տեղի ճարտարապետ Հաջի Մոհամմադ Հասանի կողմից։ Շենքի երկու հարկերում կա 32 սենյակ, որոնք զարդարված են բանաստեղծ Հաֆեզի բանաստեղծություններով։ Շենքը վերակառուցվել է Զանդ և Քաջար տոհմերի օրոք։
1965 թվականին Իրանում Մեծ Բրիտանիայի դեսպան Դենիս Ռայթը հրավիրվել է Շիրազի համալսարանի ռեկտոր Ասադոլա Ալամի կողմից Երամի այգում կազմակերպված երեկույթին՝ ի պատիվ արքայադուստր Ալեքսանդրա Օգլիվսկայայի։ Այդ համալիրը պահվել է Փեհլևի համալսարանի պահպանության տակ և օգտագործվել որպես իրավաբանական քոլեջ։ Շենքում տեղակայված էր նաև Ասիական ինստիտուտը։
Այսօր Երամ պարտեզն ու շենքը գտնվում են Շիրազի Բուսաբանական այգու (հիմնադրվել է 1983 թվականին) սահմաններում։ Նրանք բաց են հանրության համար որպես պատմական լանդշաֆտային այգի։ Դրանք Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ են և պահպանվում են Իրանի մշակութային ժառանգության կազմակերպության կողմից։

		
		


== Տես նաև ==
Պարսկական այգիներ
Իրանական ճարտարապետություն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
https://web.archive.org/web/20140922071450/http://www.eramgarden.org/
https://web.archive.org/web/20131219025742/http://eramgarden.shirazu.ac.ir/
Iran Tourism Center: Eram garden
Չերվոնայա Ստեպ (այլ կիրառումներ)

Չերվոնայա Ստեպ, կարող է վերաբերել՝

Չերվոնայա Ստեպ - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բալակլեյայի շրջանում
Չերվոնայա Ստեպ - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Սախնովշչինսկի շրջանում
Չերվոնայա Ստեպ - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Խմելնիկի շրջանում
Չերվոնայա Ստեպ - գյուղ, Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Կալինովկայի շրջանում
Դաշուշենի ինքնապաշտպանական խումբ

Դաշուշենի ինքնապաշտպանական խումբ, կազմավորվել է 1988 թվականին, ապա միավորվել է գյուղում տեղակայված Բյուրեղավանի ջոկատի հետ (հրամանատար՝ Ս. Վարդանյան)։ Ջոկատը առանձին, ապա Ասկերանի պաշտպանական շրջանի ստորաբաժանումների կազմում մասնակցել է Ասկերանի, Շահումյանի և այլ շրջանների ինքնապաշտպանական և ազատագրական մարտերին։ Գյուղից զոհվել է 8 ազատամարտիկ։
Երգի և պարի անսամբլ

Անսամբլ երգի և պարի (ժողովրդական երգի և պարի անսամբլներ), գեղարվեստական կոլեկտիվ, որի ելույթներում միահյուսվում են երգեցողությունը (երգչախումբ, երգիչների անսամբլ, մեներգիչներ), գործիքային երաժշտությունը (նվագախումբ կամ ժողովրդական գործիքների անսամբլ, դաշնամուր և այլն), պարը, ինչպես և գեղարվեստական խոսքը (ասմունք, երկխոսություններ և այլն)։ Ծրագիրը սովորաբար թատերականացված է, կարող է ունենալ միջանցուկ թեմա կամ կազմված լինել առանձին համարներից։
Խորհրդային Միության տարիներին խոշոր կոլեկտիվներից են համարվել՝ Ա. Վ. Ալեքսանդրովի անվան խորհրդային բանակի երգի և պարի անսամբլը (1928), ԽՍՀՄ ժողովրդական պարի անսամբլը (1937), «Բերյոգկա» ժողովրդական պարի անսամբլը (1948), Հայկական ժողովրդական երգի-պարի վաստակավոր անսամբլը (1938), Հայաստանի պարի պետական անսամբլը (1958), Ադրբեջանական ԽՍՀ երգի և պարի պետական վաստակավոր անսամբլը (1938), Լիտվական ԽՍՀ երգի և պարի պետական վաստակավոր «Լետուվա» անսամբլը (1940), Ղազախական ԽՍՀ երգի և պարի պետական անսամբլը (1955), Վրացական ԽՍՀ ժողովրդական պարի անսամբլը (1945), Ուզբեկական երգի և պարի պետական անսամբլը (1939), Ուզբեկական պարի «Բախոր» պետական անսամբլը (1957), Դ. Դ. Վերյովկայի անվան ուկրաինական ժողովրդական պետական երգչախումբը (1943), Ուկրաինական ԽՍՀ պարի պետական վաստակավոր անսամբլը (1954) և այլն։ Անսամբլ երգի և պարի գեղարվեստական ձևերը կիրառում են բազմաթիվ երգչախմբային կոլեկտիվներ՝ Պյատնիցկու անվան ռուսական ժողովրդական երգչախումբը (1910), Հյուսիսային ժողովրդական երգչախումբը (1926), Վորոնեժի ռուսական ժողովրդական երգչախումբը (1943) և այլն։
Հայ իրականության մեջ ժողովրդական երգի ու պարի համադրմամբ բեմադրության առաջին փորձն արել է Քրիստափոր Կարա-Մուրզան՝ ստեղծելով արդի ժողովրդական երգի-պարի անսամբլի նախատիպը։ 1930-ական թվականներից հիմնադրվել են ազգային ցայտուն նկարագրով անսամբլներ, այդ թվում՝ Հայաստանի ժողովրդական երգի-պարի անսամբլը (1938), ավելի ուշ՝ Վանաձորի «Հորովել» (1958, 1972 թվականից՝ պետական), Ստեփանակերտի «Ղարաբաղ» (1967), Երևանի «Ակունք» (1976), «Կարին» (2001), «Մարաթուկ», «Սասուն» և այլ անսամբլներ, որոնց նպատակը հայ ազգային երգի ու պարի զարգացմանն ու տարածմանը նպաստելն է հայրենիքում և արտերկրում։
Հայկական ժողովրդական երգի-պարի վաստակավոր անսամբլի օրինակով կոլեկտիվներ են ստեղծվել սփյուռքում (ԱՄՆ-ում, Լիբանանում, ԵԱՀ-ում, Ֆրանսիայում, Արգենտինայում, Բուլղարիայում, Իրանում, Կանադայում)։
Ռեջինալդ Օլդուորթ Դեյլի

Ռեջինալդ Օլդուորտ Դեյլի (անգլ.՝ Reginald Aldworth Daly, մարտի 18, 1871(1871-03-18), Գրեյթեր Նեփանի, Լեննոքս և Էդինգթոնի շրջան, Օնտարիո, Կանադա - սեպտեմբերի 19, 1957(1957-09-19), Քեմբրիջ, Մասաչուսեթս, ԱՄՆ), ամերիկացի երկրաբան և պետրոգրաֆ։ Ավարտել է Հարվարդի համալսարանը (1893)։ Մասսաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի և Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր (1907-1942), Ամերիկյան երկրաբանական ընկերության նախագահ (1932)։ 
Զբաղվել է մագմատիկ ապարների ուսումնասիրությամբ, հաշվարկել նրանց գլխավոր տիպերի միջին կազմը։ Մշակել է օվկիանոսի մակարդակի էվստատիկ տատանումների տեսությունը, երկրակեղևի շարժուն հատվածների խորասուզման հարցերը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժիգանսկի ուլուս (Սախա-Յակուտիա)

Ժիգանսկի ուլուս (ռուս.՝ Жиганский национальный эвенкийский район, յակուտ.՝ Эдьигээн улууһа), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Սախա-Յակուտիայի հանրապետությունում։
Ստեղծվել է 1930 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Ժիգանսկ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 140200 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 4047 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 0,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Բանգ Ե Դամ

Բանգ Ե Դամ (հանգըլ՝ 방예담, մայիսի 7, 2002(2002-05-07), Սեուլ, Հարավային Կորեա), հարավկորեացի երգիչ և պարող։ Հայտնի է որպես SBS-ի K-pop Star 2-ի մասնակից։ 
Հայրը ևս երգիչ է՝ Բանգ Տեհ-Սիկ։


== Պատմություն ==


== Ֆիլմագրություն ==


=== Հեռուստատեսային սերիալներ ===


== Մրցանակներ և նոմինացիաներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Բորկովկա (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բորկովկա (այլ կիրառումներ)Բորկովկա (ռուս.՝ Борковка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Վոլոգդայի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սելմենգա գետի աջ ափում՝ 5 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դոնի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Հյուսիսային Դոն գետն է։ Գետի ենթաավազանը Սուխոնան գետն է։ Գետի գետային ավազանը՝ Հյուսիսային Դոն։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100312103000008787
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000878
Ավազանի կոդը - 03.02.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գոլուբովկա (գյուղ, Վելիկոբուրլուկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳոլուբովկաԳոլուբովկա (ուկրաիներեն՝ Голубівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Վելիկոբուրլուկիի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Գոլուբովկա գյուղում բնակվում էր 106 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,329 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 322,19 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(2505) Հեբեյ

(2505) Հեբեյ (անգլ.՝ Hebei), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,143288 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,5971 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6895 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2035,52 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,176859 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,08° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2505) Հեբեյ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Միկոլա Շերեմետ

Միկոլա Շերեմետ (ուկրաիներեն՝ Шеремет Микола Спиридонович, դեկտեմբերի 23, 1906(1906-12-23), Մոգիլյով, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 28, 1986(1986-10-28), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի բանաստեղծ, գրող։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1934)։ ԽՄԿԿ անդամ (1940)։
Գրող Վերա Ենինայի ամուսինը, նկարիչ Ալեքսանդր Շերեմետի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Միկոլա Շերեմետը ծնվել է 1906 թվականին Մոգիլյովում։ 1929 թվականին ավարտել է Կիևի համալսարանը։ Նույն թվականից սկսել է հրատարակվել («Քարոզարշավ» ժողովածու), անդամակցել է «Молодняк» գրական կազմակերպությանը։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1942-1943 թվականներին եղել է Ալեքսեյ Ֆեոդորովի պարտիզանական միավորման կազմում։ Պատերազմի ընթացքում «Իզվեստիա», «Կոմսոմոլսկայա պրավդա», «Կոմունիստ», «Խորհրդային Ուկրաինա» թերթերում հրատարակել է հոդվածներ, էսսեներ, բանաստեղծություններ։
Ապրել է Կիևում։ 1960-ական թվականների սկզբին հանդես է եկել 60-ականներ խորհրդային մտավորականների ենթամշակույթի դեմ։
Մահացել է 1986 թվականին։ Թաղված է Կիևի Բայկովո գերեզմանատանը։


== Ստեղծագործություններ ==
Հիմնական ստեղծագործություններից են «Կայտառություն», «Լայն ճակատով», «Կրակի գծի վրա», «Իմ կյանքը», «Շչորս», «Գեներալ Օռլենկո» և այլն։


== Պարգևներ ==
Կարմիր դրոշի շքանշան


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Енциклопедія українознавства ։ Словникова частина ։ [в 11 т.] / Наукове товариство імені Шевченка ; гол. ред. проф., д-р Володимир Кубійович. - Париж ; Нью-Йорк ։ Молоде життя ; Львів ; Київ ։ Глобус, 1955-2003.
Українська радянська енциклопедія ։ [у 12-ти т.] / гол. ред. М. П. Бажан ; редкол.։ О. К. Антонов та ін. - 2-ге вид. - К. ։ Головна редакція УРЕ, 1974–1985.
Պերդնյայա Կրասնայա

Պերդնյայա Կրասնայա (ռուս.՝ Передняя Красная), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Արխանգելսկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Պալամիշ գետի աջ ափին՝ 12 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020200212103000024389
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103002438
Ավազանի կոդը - 03.02.02.002
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 03
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մոնգայար (Արյեժի գավառ)

Մոնգայար (ֆր.՝ Montgaillard), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Ֆուա Ռուրալ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09207։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1341 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 768 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 547-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 221-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,2 %, 1999 թվականին եղել է՝ 69,0 %)։ 547 աշխատունակ բնակիչներից 511-ը աշխատում էին (260 տղամարդ և 251 կին), անաշխատանք էին 36-ը (11 տղամարդ և 25 կին)։ 221 անգործունակ մարդկանցից 60-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 98-ը թոշակառու, 63-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Միջնադարյան ամրոցի ավերակներ Շաքարե գլուխ լեռան վրա


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մոնգայար» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-24-ին։ Վերցված է 2012-2-26 
«Մոնգայար» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-04-ին։ Վերցված է 2013-01-26
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ (Ժ)

Այստեղ ներկայացված են Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկի Ժ տառով սկսվող ազգանունները։

Ժամկոչյան Հովհաննես Զարեհի (նոյեմբերի 25, 1956, Երևան - մայիսի 25, 1994, Մարտակերտի շրջանում)
Ժամհարյան Արմեն Պարգևի (մայիսի 25, 1963, Արտաշատ - սեպտեմբերի 9, 1992, գ. Չլդրան (Մարտակերտի շրջան)]
Ժամհարյան Դավիթ Միքայելի (փետրվարի 5, 1970, Ստեփանակերտ - օգոստոսի 18, 1993, Կուբաթլու)
Ժամհարյան Կամո Գրիգորի ( ապրիլի 4, 1966, գ. Լենինավան (Մարտակերտի շրջան) - հունիսի 29, 1992, գ. Հասանղայա (այժմ՝ գ. Հայկաջուր՝ Մարտակերտի շրջանում)


== Տես նաև ==
Արցախյան պատերազմ
Արցախյան պատերազմում զոհված ազատամարտիկների ցանկ
Քեդալիշ

Քեդալիշ (ադրբ.՝ Kədaliş), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության Դաշկեսանի շրջանում։


== Պատմություն ==


== Աշխարհագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քեդալիշ բնակավայրը «GEOnet Names Server» կայքում։