Ալեքսանդր III-ի ձիարձան (Ֆաբերժեի ձու)

«Ալեքսանդր III-ի ձիարձան» (ռուս.՝ Конный памятник Александру III), ոսկերչական ձու, որը դարձավ Ֆաբերժեի 52 զատկական ձվերից մեկը՝ պատրաստված Կարլ Ֆաբերժեի ընկերությունում Ռուսաստանի կայսերական ընտանիքի համար։ Այն ստեղծվել է 1910 թվականին Նիկոլայ II կայսեր պատվերով։ Ոսկերչական ձուն Նիկոլայը Զատկի տոնին նվիրել է մորը՝ այրիացած կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնային։
Այսօր «Ալեքսանդր III-ի ձիարձան» կայսերական ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Կրեմլի զինապալատում (Մոսկվա, Ռուսաստանի Դաշնություն) և համարվում է այն բացառիկ ձվերից, որոնք երբեք չեն լքել Ռուսաստանի սահմանները։


== Դիզայն ==
«Ալեքսանդր III-ի ձիարձան» կայսերական ոսկերչական ձուն պատրաստված է Վերածննդի ավանդույթներով։ Այն պատրաստված է լեռնային բյուրեղապակուց, որի վրա արված են փորագրություններ՝ ստեղծելով շրջանակի տեսք, որ արտահայտիչ դառնա ներսում տեղադրված անակնկալի դիտումը։ Ձվի վերին հատվածն իրենից ներկայացնում է ադամանդակուռ ցանցկեն ճաղավանդակ։ Գագաթին մեծ ադամանդ է, որի տակ գրված է ստեղծման տարեթիվը՝ «1910»: Ձվի կողային հատվածներում տեղադրված են երկու պլատինե նեցուկ՝ հերալդիկական երկգլխանիկ թագակիր արծիվներով, որոնք ադամանդակուռ են։ Հնգանկյուն տակդիրը փորագիր բյուրեղապակուց է, որի անկյուներում պլատինե հրեշտակներ են տեղադրված, որոնք իրենց վրա են պահում ձուն։


== Անակնկալ ==
«Ալեքսանդր III-ի ձիարձան» կայսերական ոսկերչական ձվի անակնկալը Ալեքսանդր III կայսեր ձիարձանն է՝ տեղադրված ուղղանկյուն պատվանդանին, որը պատրաստված է լազուրիտից և երկու շերտով եզրավորված է ադամանդե գոտիներով։ Ձիարձանը ոսկեձույլ է։ Այն Սանկտ Պետերբուրգում տեղադրված արձանի մանրակերտն է։


== Պատմություն ==
Նիկոլայ II կայսրը «Ալեքսանդր III-ի ձիարձան» կայսերական ոսկերչական ձուն նվիրել է մորը՝ Մարիա Ֆեոդորովնային՝ 1910 թվականին՝ Զատկի տոնին։ Ձվի արժեքը կազմել է 14700 ռուբլի։
1917 թվականի Ռուսական հեղափոխության ժամանակ հեղափոխականները հափշտակեցին կայսերական ձվերի հավաքածուն և ուղարկեցին Կրեմլի զինապալատ։ Այդ օրվանից ցայսօր «Ալեքսանդր III-ի ձիարձան» ոսկերչական ձուն պահպանվում և ցուցադրվում է Կրեմլի զինապալատում և համարվում է այն հազվագյուտ ձվերից, որոնք երբեք չեն լքել Ռուսաստանի սահմանները։


== Տես նաև ==
Ֆաբերժեի ձվեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Перевышко А. И., Фаберже Т. Ф., Скурлов В. В. Петербург Карла Фаберже. — СПб.: Лики России, 2005. — 150 с.
Мунтян Т. Н., Пешехонова Л. Н., Гамзатова П. Р. Алмазы России. XX век. — Государственный историко-культурный музей-заповедник «Московский Кремль». — М.: ЮТэ-Дизайн, 2001. — 127 с. — ISBN 5-901601-01-7
Мунтян Т. Н. Фаберже. Великие ювелиры России. — Государственный историко-культурный музей-заповедник «Московский Кремль». — М.: Красная площадь, 2000. — 207 с. — ISBN 5-900743-54-3
Toby Faber Fabergé's Eggs: The Extraordinary Story of the Masterpieces That Outlived an Empire / Random House. — 2008. — ISBN 978-1-58836-707-5
Christopher Forbes,  Johann Georg Prinz von Hohenzollern Fabergé, the imperial eggs / Prestel. — 1990. — ISBN 978-0-937108-09-3Will Lowes,  Christel Ludewig McCanless Fabergé Eggs: A Retrospective Encyclopedia / Scarecrow Press. — 2001. — ISBN 0-8108-3946-6Abraham Kenneth Snowman Carl Faberge: Goldsmith to the Imperial Court of Russia / Gramercy. — 1988. — ISBN 0-517-40502-4


== Արտաքին հղումներ ==
«Яйцо с моделью памятника Александру III, 1910» (ռուսերեն)։ Государственный музей Московского кремля։ Վերցված է 2.9.2011