armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պարզեցված անգլերեն Վիքիպեդիա

Պարզեցված անգլերենով Վիքիպեդիա (անգլ.՝ Simple English Wikipedia), Վիքիպեդիա օնլայն հանրագիտարանի անգլերեն լեզվով տարբերակներից, հիմնականում գրված պարզ և հատուկ անգլերենով։ Բացվել է 2003 թվականի նոյեմբերի 17-ին։ Կայքը ստեղծվել է «տարբեր կարիքներ ունեցող մարդկանց, ինչպես օրինակ՝ ուսանողներ, երեխաներ, սովորելու հետ կապված դժվարություններ ունեցող մեծահասակների և անգլերեն սովորող մարդկանց» հանրագիտարանային տեղեկություններ տրամադրելու համար։ 2023 թվականի ապրիլի 08-ի դրությամբ հանրագիտարանն ունի ավելի քան 228 000 հոդված, և ավելի քան 1 291 000 գրանցված մասնակից, որոնցից 1234–ը ակտիվ են։
Պարզեցված անգլերեն Վիքիպեդիայի հոդվածները սովորաբար ավելի կարճ են, քան Անգլերեն Վիքիպեդիայի համապատասխան հոդվածները, հիմնականում ներկայացված են միայն հիմնական տեղեկությունները։ Թիմ Դոուլինգը The Guardian լրագրում նշում է, որ ի տարբերություն Անգլերեն Վիքիպեդիայում հաճախ հանդիպող անտեղի ձգձգված հադվածների, Պարզեցված անգլերեն Վիքիպեդիան տրամադրում է որպես կանոն ընդունված փաստեր և հազվադեպ է հավելյալ տեղեկություն պարունակում։ Կայքի ինտերֆեյսը նույնպես ավելի պարզ է․ օրինակ՝ Անգլերեն Վիքիպեդիայի «Random article»–ի փոխարեն օգտագործվում է «Show Any Page»–ը, «edit»–ի փոխարեն՝ «change», page «does not exist»–ի փոխարեն՝ «not yet started»։ Նախագիծն օգտագործում է շուրջ 2,000 անգլերեն բառ և հիմնված է պարզ անգլերենի վրա (850 բառ ունեցող միջազգային օժանդակ լեզու, որը ստեղծել է Չարլզ Քեյ Օգդենը 1920-ականներին)։
Ֆաբիեն Սնաուերի կարծիքով Պարզեցված անգլերեն Վիքիպեդիայի պարզ ներկայացման ոճը իդեալական է անգլերեն սովորող սկսնակների համար։ Պարզեցված անգլերեն Վիքիպեդիայի նյութերը հիմք են հանդիսացել «Մեկ հանրագիտարան յուրաքանչյուր երեխայի» նախագծի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պարզեցված անգլերեն Վիքիպեդիայի գլխավոր էջը
Պարզեցված անգլերեն Վիքիպեդիայի բջջային տարբերակը
Նամականի

Նամականի (հուն․՝ eistole-ուղերձ), գեղարվեստական գրականության մեջ նամակների ձևով շարադրված երկ։ Նման ձև ունեն Նար-Դոսի «Աննա Սարոյան» վիպակը, Սրբուհի Տյուսաբի «Մայտա» վեպը և այլն։ Այս ձևի միջոցով հնարավորություն է ստեղծվում հանգամանորեն ծանոթանալու հերոսների հոգեկան ամենանրբին ապրումներին։ Նամականի է կոչվում նաև գրողների և այլ գործիչների նամակների ժողովածուն, օրինակ, Դանիել Վարուժանի «Նամականին», Վահան Տերյանի «Անտիպ նամակները» և այլն։ Նամակները գրողի Ժառանգության կարևոր մաս են և հաճախ մտցվում են նրանց երկերի ժողովածուների մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Խիժինցի (գյուղ, Վիննիցայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽիժինցիԽիժինցի (ուկրաիներեն՝ Хижинці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Վիննիցայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1700 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խիժինցի գյուղում բնակվում էր 1 249 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1893 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 659,8 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կոստա Ցոնև

Կոստա Դիմիտրով Ցոնև (բուլղար․՝ Коста Димитров Цонев, հունիսի 10, 1929(1929-06-10), Սոֆիա, Բուլղարիա - հունվարի 25, 2012(2012-01-25), Սոֆիա, Բուլղարիա), բուլղար կինոդերասան և քաղաքական գործիչ, Բուլղարիայի ժողովրդական արտիստ։ Բուլղարիայի ազգային ժողովի 39-րդ և 40-րդ գումարումների պատգամավոր։ Բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Կոստա Ցոնևը ծնվել է 1929 թվականի հունիսի 3-ին Սոֆիայում։ Նա ավարտել է Թատրոնի և կինոարվեստի բարձրագույն ինստիտուտը՝ «դերասանական վարպետություն» մասնագիտությամբ։ Աշխատել է Երիտասարդական և «Սոֆիա» թատրոններում։ Իր կարիերայի ընթացքում նկարահանվել է ավելի քան 200 ֆիլմերում։ Առավել հայտնի է որպես հետախույզ Էմիլ Բոևի դերակատար, որի դերը խաղացել է մի քանի ֆիլմերում։
2001 և 2005 թվականներին ընտրվել է Բուլղարիայի ազգային ժողովի 39-րդ և 40-րդ գումարումների պատգամավոր։ Որպես պատգամավոր իրականացրել է յուրահատուկ «„Հույս“ թատերական տուն» ծրագիրը։
Հրատարակել է «Դոն Կիխոտը Կարմիր գյուղից» հուշագրությունների գիրքը։
Կոստա Ցոնևը մահացել է 2012 թվականի հունվարի 25-ին Սոֆիայում՝ 82 տարեկան հասակում։


== Անձնական կյանք ==
Կոստա Ցանև ամուսնացած է եղել երկու անգամ։ Նրա առաջին կինը եղել է Անահիդ Տաչևան, իսկ երկրորդը՝ Ելենա Ցոնևան։ Դերասանն ունեցել է երկու երեխա՝ տղա Դիմիտրը (մահացել է 2016 թվականին) և աղջիկ Տեոդորան։ Կոստա Ցոնևի եղբայրն է եղել հայտնի երգիծաբան Վասիլ Ցոնևը, իսկ երկրորդ եղբայրը՝ Իվան Ցոնևը, գաղթել է Ավստրալիա։


== Մրցանակներ ==
Բուլղարիայի ժողովրդական արտիստ (1976)
Դիմիտրովյան մրցանակ (1980)
«Ստարա Պլանինա» առաջին աստիճանի շքանշան (1999)
Կինոարվեստի զարգացման մեջ խոշոր ներդրում ունենալու համար Բուլղարիայի կինոյի գործիչների միության մրցանակ (2000)


== Դերերը թատրոնում ==
«Քարե հյուր» (Ա. Ս. Պուշկին) - դոն Գուան
«Ռիչարդ III» (Ու. Շեքսպիր) - թագավոր Ռիչարդ
Դոն Կիխոտ (Մ. Սերվանտես)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Коста Цонев Моите жени, моите роли. — София: Ню Медиа Груп, 2007. — С. 422.
Коста Цонев, Дон Кихот от Красно село


== Արտաքին հղումներ ==
«Коста Цонев на сайте kino-teatr.ru»։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2019-10-15
Տիլխոյ

Տիլխոյ (ռուս.՝ Тылхой), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Պենժինսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 180 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19100000112120000052597


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ծամ (անձնանուն)

Ծամ, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն ծամ՝ «մազ» բառից։ Ծամեր կամ Ծամոսկի անվան կրճատ տարբերակն է։ Մեկ անգամ հիշատակվել է 15-րդ դարում։ Անվան փաղաքշական ձևն է Ծամիկ։


== Գործածություններ ==
Ծամ, դուստր Էրկիլի և քույր Զաքարիա աբեղայի, ով Երզնկայում Հակոբ քահանայից գնեց Շարակնոցը 1487 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Սենտ Էտիեն սու Բարբուիզ

Սենտ Էտիեն սու Բարբուիզ (ֆր.՝ Saint-Étienne-sous-Barbuise), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2012 թվականի դրությամբ կազմում է 144 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.28 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.84 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 135 կմ արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 55 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 23 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 82 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 64-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,0 %։ 64 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (33 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 6 անձ (1 տղամարդ և 5 կին)։ 18 անաշխատունակներից 7-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 6-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆիրկիրխեն (Վերին Բավարիա)

Ֆիրկիրխեն (գերմ.՝ Vierkirchen (Oberbayern)), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Գտնվում է Վերին Բավարիա վարչական շրջանի ենթակայության ներքո։ Մտնում է Դախաու շրջանի կազմի մեջ։ Բնակչությունը 4278 մարդ է (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալների): Զբաղեցնում է 19,39 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 74 150։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 13 գյուղական համայնքների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վերբովկա (գյուղ, Բախմաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎերբովկաՎերբովկա (ուկրաիներեն՝ Вербівка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնիգովի մարզի Բախմաչի շրջանում։
2006 թվականի տվյալներով Վերբովկա գյուղում բնակվում էր 58 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 580 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆյոդորովկա (գյուղ, Խայբուլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՖյոդորովկաՖյոդորովկա (ռուս.՝ Фёдоровка, բաշկիրերեն՝ Фёдоровка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Խայբուլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 503 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անրի Մարեշալ

Շառլ-Անրի Մարեշալ (ֆր.՝ Charles Henri Maréchal, հունվարի 22, 1842(1842-01-22), Փարիզ - մայիսի 12, 1924(1924-05-12), Փարիզ)), ֆրանսիացի կոմպոզիտոր, Էմիլ Շևի և Էդուարդ Բապտիստի աշակերտը։ Եղել է Փարիզի կոնսերվատորիայի շրջանավարտ։ 1870 թվականին ստացել է Հռոմի մրցանակ «Le Jugement de Dieu» կանտատի համար։ Մի քանի խոշոր օպերաների, ինչպես նաև մի քանի զավեշտական ​​օպերաների, Սուրբ Ծննդյան օրատորիայի (1875) և այլ եկեղեցական ստեղծագործությունների, երգչախմբերի, դաշնամուրային ստեղծագործությունների և ռոմանսների կոմպոզիտոր է։ Մի քանի տարի աշխատել է որպես երաժշտական ​​քրոնիկոն Le Figaro թերթում։ Նա հիշողություններ է թողել իր ժամանակի երաժշտական ​​ժամանակաշրջանից։


== Հիմնական ստեղծագործություններ ==
La Nativité, Սուրբ պոեմ, 1875
Les Amoureux de Catherine, օպերա, 1876
La Taverne des Trabans, օպերա, 1876
L ' Ami Fritz, երաժշտություն դրամատիկ պիեսի համար, 1876
L ' Etoile, Օպերա, 1881
Les Rantzau, երաժշտություն դրամատիկ պիեսի համար, 1882
Les vivants et les mortes, ստեղծագործություն վոկալ քառյակի և նվագախմբի համար, 1886
Le miracle de Naïm, Սուրբ պոեմ, 1887
Déidamie, օպերա, 1893
Calendal, օպերա, 1894
Esquisses vénitiennes, սիմֆոնիկ սյուիտ նվագախմբի համար, 1894
Pin-Sin, օպերա, 1895
Daphnis et Chloé, օպերա, 1899
Le Lac des Aulnes, օպերա, 1907
Crime et châtiment, երաժշտություն դրամատիկ պիեսի համար
Rapsodie, ջութակի և դաշնամուրի ստեղծագործություն
Elégie ստեղծագործություն ջութակի և դաշնամուրի համար
Chansons du Midi, ստեղծագործություն երգչախմբի համար
Provence, կոմպոզիտորական համար Chora
Le Voyage, ստեղծագործություն երգչախմբի համար
Agnus Dei, motet երեք մասի
Kyrie, motet երեք մասի
Ave verum, Մոտետ բարիտոնի համար
O Salutaris, Մոտետ


== Ծանոթագրություններ ==
Քինածառ

Քինածառ (լատ.՝ Cinchona), տորոնազգիների ընտանիքի բույսերի ցեղ։
Մշտադալար ծառեր են 10 - 15 մ բարձրությամբ (երբեմն՝ մինչև 25 մ)։ Տերևները հակադիր են, կաշեկերպ, ամբողջաեզր։ Ծաղկաբույլը հուրան է։ Պսակը՝ դեղնասպիտակ կամ վարդագույն։ Պտուղը երկբուն տուփիկ է, պարունակում է բազմաթիվ թևավոր սերմեր։ Հայտնի է մոտ 40 (այլ աղբյուրներով՝ 100) տեսակ։
Մշակվում է Ինդոնեզիայում, Հնդկաստանում, Հնդկաչինում, Կենտրոնական և Հարավային Ամերիկայում։ Քինածառի կեղևը և այլ մասերը պարունակում են քինին, ցինքոնին և այլ ալկալոիդներ, որոնք ունեն հակամալարիային, տոնուսը բարձրացնող և հականեխիչ ազդեցություն։ Սելեկցիայի շնորհիվ ալկալոիդների քանակը կեղևում 2 - 2,5 %-ից հասցվել է 16%-ի։ Մշակվում են Լեջերի քինածառ (լատ.՝ C․ ledgeriana), դեղորայքային քինածառ (լատ.՝ C․ officinalis), կարմրահյութ կամ կարմրակեղև (լատ.՝ C․ succirubra) և այլ տեսակներ, ինչպես նաև բազմաթիվ հիբրիդային ձևեր։
Ռիչարդ Գիր

Ռիչարդ Թիֆանի Գիր (անգլ.՝ Richard Tiffany Gere, օգոստոսի 31, 1949(1949-08-31)[…], Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա), իռլանդական ծագումով ամերիկացի դերասան։ Նրան մեծ ճանաչում են բերել «Սիրունիկը» և «Փախչող հարսնացուն» ֆիլմերը, որոնցում, ի դեպ, դերասանը նկարահանվել է ստիպված՝ իր պարտքերից ազատվելու համար։
Ռիչարդ Գիրի ստեղծագործական հաջողություններից են համարվում նրա տպավորիչ դերակատարումները «Միստր Գուդբարին փնտրելիս» (1977), «Երկնային օրեր» (1978), «Ամերիկյան ժիգոլո» (1980), «Սպա և ջենտլմեն» (1982), «Քոթթոն ակումբը» (1984), «Սիրունիկը» (1990), «Նախասկզբնական ահ» (1996), «Չիկագո» (2002), «Այնտեղ չեմ» (2007), «Հաչիկո՝ մի շան պատմություն» (2009) և մի շարք այլ կինոնկարներում։ Դեռ 1980 թվականից, երբ էկրան բարձրացավ «Ամերիկյան ժիգոլո» ֆիլմը, նա ձեռք է բերել սեքս սիմվոլի համբավ։
«Չիկագո» ֆիլմում Բիլլի Ֆլինի դերը մեծ վարպետությամբ կատարելու համար Գիրն արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի։ Այդ հեղինակավոր կինոմրցանակով պարգևատրվելու է առաջադրվել «Սպա և ջենտլմեն», «Սիրունիկը» և «Արատավոր կիրք» (2012) ֆիլմերում գլխավոր հերոսների կերպարները մարմնավորելու համար, իսկ «Ձգձգված երաժշտություն» ֆիլմում նրա դերակատարումը ներկայացվել է «Էմմի» մրցանակի (1994)։


== Անձնական կյանք ==
1991 թվականի դեկտեմբերի 12-ից մինչև 1995 թվականի դեկտեմբերի 1-ը Ռիչարդ Գիրն ամուսնացած է եղել դերասանուհի և մոդել Սինդի Քրոուֆորդի հետ։
2002 թվականի նոյեմբերի 9-ից մինչև 2016 թվականի հոկտեմբերի 18-ը ամուսնացած է եղել դերասանուհի և մոդել Քերի Լոուելի հետ, ումից ունեցել է մեկ որդի՝ Հոմեր Ջեյմս Ջիգմի Գիրին (ծնվ.06.02.2000):
2018 թվականի ապրիլից ամուսնացած է հրապարակագրուհի Ալեխանդրա Սիլվայի հետ, ումից ունի մեկ որդի՝ Ալեքսանդր Գիրին (ծնվ.11.02.2019):
Ռիչարդ Գիրը «Հանուն Կովկասում խաղաղության» ամերիկյան կոմիտեի անդամ է։ Դավանում է բուդդայականություն։ 2004 թվականին Մոսկվայում անցկացվող «Տիբեթ. ավանդույթներ, արվեստ, փիլիսոփայություն» փառատոնի շրջանակներում ներկայացրել է իր լուսանկարչական աշխատանքների անհատական ցուցահանդեսը՝ «Ուխտավորը» խորագրով, որն անձամբ էլ բացել է։


== Ֆիլմագրություն ==


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Աչեհերեն

Աչեհերեն (Bahsa Acèh), մալայա-պոլինեզական լեզու։ Խոսվում է հիմնականում Ինդոնեզիայի Սումատրա կղզում՝ Աչեհում։ Լեզվակիրների քանակը անցնում է 3,5 միլիոնը (2000 թ.)։ Աչեհերեն խոսում են հիմնականում Աչեհները։
Բոգոդարովկա (այլ կիրառումներ)

Բոգոդարովկա, կարող է վերաբերել՝

Բոգոդարովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Շևչենկոյի շրջանում
Բոգոդարովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Դոբրովելիչկովի շրջանում
Բոգոդարովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում
Բոգոդարովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Ելանեցի շրջանում
Բոգոդարովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում
Վաշինգտոնի կոթող

Վաշինգտոնի կոթող (անգլ.՝ Washington Monument), մերիլենդյան մարմարով երեսպատված գրանիտե կոթող ԱՄՆ-ի մայրաքաղաք Վաշինգտոնում։ Կոթողը կշռում է 91.000 տ, բարձրությունը 169 մ է։


== Ստեղծման պատմություն ==
Կառուցվել է 1848-1884 թվականներին Սպիտակ տան և Կապիտոլիումի միջև Ռոբերտ Միլսի նախագծով։ Կոթողը նվիրված է եղել ԱՄՆ առաջին նախագահ Ջորջ Վաշինգտոնին։ Մինչև Էյֆելյան աշտարակի կառուցումը այն եղել է աշխարհի ամենաբարձր կառույցը։ Կոթողի վերին մաս կարելի է բարձրանալ 896 հարթակ ունեցող սանդուղքով կամ վերելակով։ Կոթողի արևելյան կողմում գագաթին փորագրված է լատիներեն երկու բառ` «Laus Deo», որ թարգմանաբար նշանակում է «Աստծո գովք»։
Վաշինգտոնի կոթողի ստեղծման գործընթացը սկսվել է 1832 թվականին (այդ թվականին նշվում էր Ջորջ Վաշինգտոնի 100-ամյակը)։ Կապված հոբելյանի հետ` քաղաքացիները կազմակերպել են Վաշինգտոնի կոթողի ստեղծման ընկերություն` հավաքելով նվիրատվություն։ 1830-ական թվականների կեսերին հավաքվել էր 28.000 դոլար (2010 թվականի կուրսով` 709.000 դոլար)։ Հայտարարվում է կոթողի լավագույն նախագծի մրցույթ։
1835 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ընկերության հիմնադիրները ներկայացնում են ծրագրի նկատմամբ ունեցած իրենց պահանջները։ Մրցույթը անցկացվում է 1836 թվականին։ Հաղթող է ճանաչվում ճարտարապետ Ռոբերտ Միլսը։ Հուշարձանի փոխարեն նա առաջարկում է Վաշինգտոնի արձանով կոթող կանգնեցնել։ Սյունը պետք է ունենար 169.3 մ բարձրություն։ Կոթողի գագաթը պատված է ալյումինով։ Ներքևում այն շրջապատված է կլորավուն սյունաշարով։ Սյունաշարի ներսում պետք է տեղադրվեին ամերիկյան հեղափոխության 30 հերոսների արձանները։

Նախագծի հասցեին հնչած քննադատական կարծիքների պատճառով, որոնք վերաբերում էին նախագծի արժեքին` 1 միլիոն դոլար (21 միլիոն դոլար 2009 թվականի կուրսով), հասարակությունը միանգամից չընդունեց նախագիծը։ 1848 թվականին որոշվեց կառուցել միայն կոթողը` սյունաշարի կառուցումը թողնելով հետագային։ Այդ ժամանակ հավաքված էր ընդամենը 87.000 դոլար, սակայն կարծում են, որ շինարարության սկիզբը կխթանի գումարի հավաքումը, և մինչև կառույցի ավարտը անհրաժեշտ գումարն ամբողջությամբ կհավաքվի։
Կոթողի բացումը տեղի է ունեցել 1885 թվականի փետրվարի 21-ին։ Ներկայիս հուշարձանը ներկայացնում է սյունաշարի կեսը, որի վերին մասում քառանիստ բուրգն է, իսկ ներսում` չորս կողմերի վրա բացվող ութ պատուհաններով դիտահարթակը։
Շինարարության սկզբում երեսպատման սալիկները ձեռք էին բերվել Հռոմի պապ Պիոս IX-ի նվիրատվություններով։ Սակայն դրանք հափշտակվում և ոչնչացվում են հակակաթոլիկ և հակաիռլանդական լիգայի կողմից, որ պատմության մեջ է մտել «Անգետիկներ» (անգլ.՝ Know Nothing) անվանումով։ Հետագայում «Անգետիկները» միառժամանակ ստանձնում է կոթողի կառուցման ընկերության նկատմամբ վերահսկողություն, ինչը հանգեցնում է նրան, որ ամերիկյան պետությունը հրաժարվում է նախագծին իր մասնակցությունից։
Կոթողի հիմքը չինական քարն է` Սյույ Ցզիյուի (1795-1873) տրակտատում Վաշինգտոնի նկարագրությամբ։ Քարը նվիրել են չինացի քրիստոնյաները։
2011 թվականի օգոստոսի 23-ին ԱՄՆ-ի արևելքում տեղի ունեցած երկրաշարժի հետևանքով կոթողի վրա ճաք է առաջացել։
2016 թվականի սեպտեմբերին կոթողը փակվել է վերելակային համակարգի վերանորոգման պատճառով։ Այն այցելուների համար կվերաբացվի 2019 թվականին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վաշինգտոնի կոթողի պատմությունը
Վաշինգտոնի կոթողը, լուսանկարներ
Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1891-92

Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթ 1891-92 (անգլ.՝ 1891-92 FA Cup), Ֆուտբոլի Անգլիայի գավաթի 21-րդ խաղարկությունն է, որում հաղթեց «Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոն» ֆուտբոլային ակումբը։


== Եզրափակիչ ==
ՖԱ Դոնեցկի Շախտյորի մրցաշրջանների ցանկ

Այս ցանկը կարճ նկարագրում է 1936 թվականից սկսած բոլոր մրցաշրջաններում Դոնեցկի «Շախտյորի» անցկացրած խաղերը:
Ակումբը հիմնվել է 1936 թվականին: Մինչև 1946 թվականը ակումբի անունը եղել է «Ստախանովեց»: Ակումբի գույներն են՝ նարնջասևաթույր: Նոր Ուկրաինա ժամանակ ակումբը հաղթել է ՈՒԵՖԱ-ի գավաթը: 7 անգամ հաղթել է Ուկրաինայի առաջնությունը, 8 անգամ Ուկրաինայի գավաթը, 4 անգամ Ուկրաինայի սուպերգավաթը և ԽՍՀՄ գավաթը:


== Մրցաշրջանի նկարագրությունը ==


=== ԽՍՀՄ (1936-1991) ===


=== Ուկրաինա (1992-ն.ժ.) ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
RSSSF.com
Ալվիս Հերմանիս

Ալվիս Հերմանիս (լատիշ․՝ Alvis Hermanis, ապրիլի 27, 1965(1965-04-27), Ռիգա, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատիշ թատերական ռեժիսոր, Ռիգայի Նոր թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է լրագրող և հրատարակիչ Վոլդեմար Հերմանիսի ընտանիքում։
Մինչև տասնհինգ տարեկանը սովորել է Ռիգայի «Դինամո» հոկեյի ակումբի մարզադպրոցում, որն ստիպված է եղել թողնել առողջական վիճակի պատճառով։
Հաճախել է ՎԷՖ գործարանի Մշակույթի պալատի «Ռիգաս պանտոմիմա» համույթը՝ Ռոբերտ Լիգերսի ղեկավարությամբ (1981—1982)։ Ավարտել է Ռիգայի կինոստուդիայի կինոդերասանի ժողովրդական ստուդիան (1985, մանկավարժներ՝ Առնոլդ Լինինշ և Այնա Մատիսա)։ 1984-ից 1988 թվականներին սովորել է Լատվիայի Յազեպ Վիտոլի անվան պետական կոնսերվատորիայի թատերական ֆակուլտետը (մանկավարժներ՝ Մ. Կիմելե, Է. Ֆրեյբերգս, Ի. Ադերմանիս, Մ. Տենիսոնս)։
Ռիգայի Նոր թատրոնի բեմում է 1987 թվականից՝ Ֆրանց Կաֆկայի «Դատավարություն» վեպի ուսանողական բեմադրությամբ։
2021 թվականին միացել է Լատվիայի արվեստագետներն՝ կոչ անելով Ադրբեջանին արագացնել հայ զոհերի մարմինների և գերիների վերադարձը։


== Կինոյում դերասանական խաղ ==
1987` Կնոջ և վայրի վարազի լուսանկար (ռեժիսոր՝ Արվիդս Կրիևս, Ռիգայի կինոստուդիա)՝ Կառլիս Վալդերս
1988` Աշուն, Չերտանովո… (ռեժիսոր՝ Իգոր Տալանկին, Մոսֆիլմ)
1988` Լատիշնե՞ր (ռեժիսոր՝ Գ. Զեմել, Ռիգայի կինոստուդիա)
1989` Ճակատագրիկ (ռեժիսոր՝ Այվարս Ֆրեյմանիս, Ռիգայի կինոստուդիա)
1991` Եվայի դրախտային այգին (ռեժիսոր՝ Արվիդս Կրիևս, Ռիգայի կինոստուդիա)
1992` Փարավոնի գյուտարարը (ռեժիսոր՝ Գ. Զեմել, Ղազախստան)
? — Morfinists (ռեժիսոր՝ Ի. Հոլշտեյն, հեռուստաֆիլմ)


== Կոչումներ ==
Եվրոպայի թատերական բարձրագույն «Եվրոպան թատրոնին» մրցանակի դափնեկիր «Թատերական նոր իրականություն» անվանակարգում
«Ոսկե դիմակ» մրցանակ (2010, «Շուշկինի պատմվածքներ» ներկայացման ստեղծագործական խմբի կազմում)
Երեք աստղերի շքանշանի դափնեկիր


== Ներկայացումների բեմադրություններ ==
2002՝ Նիկոլայ Գոգոլի «Ռևիզոր» (Ռիգայի Նոր թատրոն, Լ. Պոպովի անվան «Բալթիական տուն» փառատոնի մամուլի մրցանակ, 2002)
2003՝ «Երկար կյանք» (Ռիգայի Նոր թատրոն, «Բալթիական տուն» փառատոնի հանդիսատեսի մրցանակ, 2006),
2004՝ «Լատիշական պատմություններ» (Ռիգայի Նոր թատրոն),
2008՝ Ֆյոդոր Դոստոևսկու «Ապուշը», Շաուշպիլհաուզ (Ցյուրիխ),
2006՝ «Լատիշական սեր» (Ռիգայի Նոր թատրոն),
2006՝ Տատյանա Տոլստայայի «Քնկոտը» (Ռիգայի Նոր թատրոն, «Բալթիական տուն» փառատոնի հանդիսատեսի մրցանակ, 2008),
2007՝ «Լռության ձայնը» (Berliner Festspiele և Ռիգայի Նոր թատրոն),
2008՝ «Շուկշինի պատմվածքներ» (Ազգերի պետական թատրոն),
2009՝ «Ընտանիք», Բուրգ թատրոն (Վիեննա),
2012՝ Բերնդ Ցիմմերմանի «Զինվորներ» օպերա, Զալցբուրգի փառատոն,
2013՝ Հարիսոն Պոլ Բյորտուիստլի «Գևեյն» օպերա, Զալցբուրգի փառատոն,
2014՝ Ջուզեպպե Վերդիի «Տրուբադուր», Զալցբուրգի փառատոն,
2015՝ Լեոշ Յանաչեկի «Ենուֆա», Բոլոնիա,
2015՝ «Բրոդսկի/Բարնիշկով», Ռիգայի Նոր թատրոն,
2015՝ Էկտոր Բեռլիոզի «Ֆաուստի նզովքը», Փարիզի ազգային օպերա,
2016՝ Ջուզեպպե Վերդիի «Երկու Ֆոսկարի», Լա Սկալա,
2016՝ Ռիխարդ Շտրաուսի «Դանայուհու սերը», Զալցբուրգի փառատոն,
2016՝ Ջակոմո Պուչինիի «Մադամ Բատերֆլայ» օպերա, Լա Սկալա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Hermanis profile, New Riga Theatre homepage (լատիշերեն)«Շուշկինի պատմվածքներ» ներկայացման քննադատություններ
Հերմանիսը մեղադրել է նրա ներկայացմանը ներկա եղած Պուտինին անպատիվ պահվածքի համար
Գոմես (այլ կիրառումներ)

Գոմես (իսպ.՝ Gomez, բրազ. պորտուգալերեն` Gomes)` իսպանական և բրազիլական տարածված ազգանուն է։ Ծագում է գոթական Գոմե անձնանունից։ Gomes ազգանունի պորտուգալական տարբերակը հնչում է որպես Գոմիշ կամ Գոմեշ։
Գոմես ազգանունը կրում են.

Խուան Վիսենտե Գոմես (Խուան Վիսենտե Գոմես Չակոն) - Վենեսուելայի նախագահ (1857-1935)
Մարիո Գոմես (Մարիո Գոմես Գարսիա) - գերմանացի ֆուտբոլիստ (ծնված 1985)
Ռոնալդ Գոմես (Ռոնալդ Գոմես Գոմես) - կոստառիկացի նախկին ֆուտբոլիստ, մարզիչ (ծնված 1975)
Ռոջեր Գոմես (Ռոջեր «Պոլիսիա» Գոմես Տոնորիո) - կոստառիկացի նախկին ֆուտբոլիստ (ծնված 1965)
Սելենա Գոմես (Սելենա Մարի Գոմես) - ամերիկյան դերասանուհի և երգչուհի (ծնված 1992)
Վիկտորիա դե Լոս Անխելես (Վիկտորիա Գոմես Սիմա) - իսպանացի օպերային երգչուհի (1923-2005)
Պակո դե Լուսիա (Ֆրանսիսկո Գուստավո Սանչես Գոմես) - իսպանացի կիթառահար և կոմպոզիտոր (ծնված 1947)Գոմես անվանումը կրում են.

Լարի Գոմես մարզադաշտ (մարզադաշտ Տրինիդադ և Տոբագոյի Արիմա քաղաքում)
Գոմես Պալասիո (քաղաք Մեքսիկայի Դուրանգո նահանգում)
Աստերոիդների ցանկ (289801-289900)

Աստերոիդների ցանկ (289701-289800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (289901-290000)
 Աստերոիդների ցանկ (289701-289800)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (289901-290000)
Ագուլերեն

Ագուլերեն, իբերակովկասյան լեզվաընտանիքի հյուսիսային ճյուղի արևելյան խմբի լեզու, պատկանում է դաղստանյան լեզուների լեզգիական խմբին։ Ագուլերեն խոսում են Ռուսաստանի Դաշնության Դաղստանի Հանրապետության կենտրոնական մասի հարավ-արևելքում ապրող ագուլները։ Դաղստանի պաշտոնական լեզուներից է։ Ունի 4 բարբառ։ Մինչև 1990 թ. գիր չուներ, գործածվում է ռուսական գիրը։ 1992 թվականից ուսուցանվում է դպրոցում՝ իբրև մայրենի լեզու։ Ագուլերեն նյութեր տպագրվում են «Вести Агула» երկլեզու (ռուսերեն և ագուլերեն) շաբաթաթերթում։ Խոսողների թիվը 2010 թ. 29300 էր։
Ունի բաղաձայնական բարդ համակարգ։ Գոյականն ունի 28 հոլով, 4 հիմնական (ուղղական, էրգատիվ, սեռական, տրական) և 24 տեղանիշ։ Բայը դեմքի և թվի քերականական կարգեր չունի։ Խոնարհման մեջ դեմքի և թվի գաղափարը արտահայտվում է ոչ թե բայական վերջավորություններով, այլ հարակից դերանուններով։ Առկա են բազմաթիվ նախամասնիկներ՝ բայերին կից։ Ունի դասեր և դասանիշներ։


=== Ագուլերենի այբուբենը ===
А а	Б б	В в	Г г	Гъ гъ	Гь гь	ГI гI	Д д
Дж дж	Е е	Ё ё	Ж ж	З з	И и	Й й	К к
Кк кк	Къ къ	Кь кь	КI кI	Л л	М м	Н н	О о
П п	Пп пп	ПI пI	Р р	С с	Т т	Тт тт	ТI тI
У у	Уь уь	Ф ф	Х х	Хъ хъ	Хь хь	ХI хI	Ц ц
ЦI цI	Ч ч	Чч чч	ЧI чI	Ш ш	Щ щ	ъ	I
ы	ь	Э э	Ю ю	Я я


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Հայկական սովետական հանրագիտարան, հ.3, Երևան, 1977, էջ 271
Հ. Զ. Պետրոսյան, Ս. Ա. Գալստյան, Թ. Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Ե., ՀՍՍՀ ԳԱ հրատարակչություն, 1975, էջ 2
Шаумян Р. М. Грамматический очерк агульского языка (с текстами и словарем). М.—Л., 1941.
Тарланов З. К. Агулы: их язык и история. Петрозаводск, 1994
Рамазанов М. Р. Грамматика агульского языка: Научно-нормативное исследование. Махачкала, 2014
Դորոն Էրել

Դորոն Էրել (եբրայերեն՝ דורון אראל‎, 1959, Գիվատայիմ, Թել Ավիվի մարզ, Իսրայել]), իսրայելցի լեռնագնաց, այդ երկրի առաջին ներկայացուցիչը, ով նվաճել է Էվերեստը (1992) և Դենալի լեռան գագաթը (1987), իսկ 2000 թվականին ավարտին է հասցրել Յոթ գագաթների նվաճումը։


== Կենսագրություն ==
Դորոն Էրելը ծնվել է 1959 թվականին Գիվատաիմում ՝ ավելի ուշ տեղափոխվելով Հայֆայից հարավ գտնվող Գիվատ-Նիլիի մոշավ։ Մանկության տարիներից ի վեր հետաքրքրված է եղել մարզական զբոսաշրջությամբ, այդ թվում՝ Նեգև անապատի և Գալիլեայի քայլարշավային տուրիզմով, ինչպես նաև ռուֆինգով։ 1978 թվականին՝ նախքան բանակ զորակոչվելը, եղել է Նեպալում, որտեղ առաջին անգամ տեսել է Ջոմոլունգման։
Զինվորական ծառայությունն անցել է ԻՊԲ-ի գենշտաբի հատուկ նշանակության մասերում։ Ծառայությունն ավարտելով՝ մարզվում է շվեյցարական լեռնագնացության դպրոցում և ավարտել է Թել Ավիվի համալսարանը՝ ստանալով երկրաբանի մասնագիտացում։ Ուսման ընթացքում և դրանից հետո մշտապես շարունակել է զբաղվել մարզական զբոսաշրջությամբ և 1986 թվականին գլխավորել է իսրայելական առաջին գիտարշավը, որը նվաճեց Հիմալայները։ Հաջորդ տարում նա դարձել է առաջին իսրայելցին, որը նվաճել է Հյուսիսային Ամերիկայի ամենաբարձր գագաթը՝ Դենալին։ 1989 թվականին ղեկավարել է իսրայելական առաջին արշավախումբը, որն իր առաքելությունն իրականացնում էր ԽՍՀՄ-ում՝ նպատակ ունենալով Կորժենևյան գագաթը, իսկ մեկ տարի անց ընդգրկվել է որոնողափրկարարական խմբի կազմում, որը որոնողափրկարարական աշխատանքներ էր իրականացնում՝ Լենինի պիկում զոհված լեռնագնացներին գտնելու նպատակով․ նրանց կազմում է եղել նաև Էրելի ընկերը։
1992 թվականին Էրելը բարձրացավ Էվերեստ՝ դառնալով առաջին իսրայելցին, ով նվաճել է երկրագնդի ամենաբարձր գագաթը։ 1998 թվականի դեկտեմբերին նա բարձրացել է Անտարկտիկայի ամենաբարձր լեռը, իսկ երկու ամիս անց բարձրացել է Աֆրիկայի ամենաբարձր կետը՝ Կիլիմանջարոն։ Այնուհետև նվաճել է Եվրոպայի ամենաբարձր գագաթը՝ Էլբրուսը, և 2000 թվականի հունիսին իրականացրել է բոլոր մայրցամաքների ամենաբարձր լեռան՝ Յոթ գագաթների նվաճումը՝ Եվրոպան և ասիան առանձին ընդունելով։


== Ծանոթագրություններ ==
Բախչա (գետակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բախչա (այլ կիրառումներ)Բախչա, գետակ Հայկական լեռնաշխարհում, Ճորոխի ավազանում, նրա վտակը։ Սկիզբ է առնում Աղաջքիլիսե լեռներից և հոսելով նույնանուն գետի հանդերով՝ միանում է մայր գետին։ Շրջակայքը անտառապատ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Մամիսոնի լեռնանցք

Մամիսոնի լեռնանցք, գտնվում է Մեծ Կովկասի Ջրբաժան լեռնաշղթայի կենտրոնական մասում, Արդոն և Ռիոն գետերի վերին ավազաններում։ Բարձրությունը 2829 մ է։ Մամիսոնի լեռնանցքով է անցնում Ռազմա–օսեթական ճանապարհը։
Խոդակի (գյուղ, Բառի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԽոդակիԽոդակի (ուկրաիներեն՝ Ходаки), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1917 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Խոդակի գյուղում բնակվում էր 360 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1826 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 197,15 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կառլ Վան Վեխտեն

Կառլ Վան Վեխտեն (անգլ.՝ Carl van Vechten, հունիսի 17, 1880(1880-06-17)[…], Սիդար Ռեփիդս, Այովա, ԱՄՆ - դեկտեմբերի 21, 1964(1964-12-21)[…], Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի գրող, լուսանկարիչ, Հարլեմյան Վերածննդի հովանավորներից, ամերիկացի գրող Գերտրուդ Սթայնի գրական ժառանգության կտակակատար։


== Կենսագրություն ==
Կարլ Վան Վեխտենը ծնվել է Ցեդար Ռեպդս-ում (Այովա)։ Չիկագոյի համալսարանը Վան Վեխտենն ավարտել է 1903 թ .: Երեք տարի անց նա տեղափոխվեց Նյու Յորք, որտեղ աշխատել է որպես լրագրող։ Առաջին անհաջող ամուսնությունից հետո նա 1914 թ.-ին ամուսնացավ երկրորդ անգամ դերասանուհի Ֆան Մարինոֆի հետ։ Թեև Կարլ Վան Վեխտենն ամուսնացած էր մինչև իր կյանքի վերջը, մահից 25 տարի անց, իր անձնական լուսանկարներն ու նամակագրությունը տպագրվել են,  որոնք վկայում են նրա համասեռամոլության (Սմոլս, Ջեյմս (2006)) մասին։ 
Գերտրուդ Սթայնի հետ նա ծանոթացել է 1913 թ.-ին Փարիզում։ Երկար ժամանակ նրանք եղել են բարեկամներ, և նրա մահից հետո, ըստ կտակի Սթայնին, հրապարակել է իր գրքում։ Նույն կերպ նա աջակցել է աֆրո-ամերիկյան գրող Նելլի Լարսենին։
1950-ականներին, չնայած իր տարիքին, նա դեմ էր հանդես գալիս հակակոմունիստական բռնակալ սենատոր Մակկարտին,  ընդ որում փոխելով սեփական հայացքները։


== Ստեղծագործական ==
 1915 - 1920 թթ. Վան Վեխտենը հրապարակել է բազմաթիվ գրքեր, երաժշտական և գրական թեմաներով։ 1920 թվականին լույս է տեսել նրա գիրքը սև կատուների մասին՝ "Վագրը տան մեջ":  1922 - 1930 ժամանակահատվածում տպագրվել են նրա յոթ վեպերը։
Վան Վեխտենն առանձնահատուկ հետաքրքրություն է ցուցաբերել աֆրոամերիկացի գրականության և մշակույթի վերաբերյալ։ Նա պաշտպանում էր շատ կարևոր վերածննդի ներկայացուցիչներին, որոնց թվում էր Լենգստոն Հյուզը։


== Ծանոթագրություններ ==
Բնակարանը (ֆիլմ, 1996)

«Բնակարանը» ( ֆր.՝ L'appartement), ֆրանսիացի ռեժիսոր Ժիլ Միմունիի գեղարվեստական ֆիլմ է, ով նկարահանվել է 1996 թվականին իր իսկ սցենարի հիման վրա։
2004-ին ֆիլմի հիման վրա ռեժիսոր Փոլ Մաքգիգանը նկարահանել է ռեմեյքը, որը կոչվում է «Մոլագարություն»։


== Սյուժե ==
Տխուր, թախծոտ, ազդեցիկ ֆիլմ սիրո մասին։ Երիտասարդ բիզնեսմեն Մակսը պատրաստվում է գործնական ճամփորդության Տոկիո։ Իսկ Փարիզում մնում է նրա հարսնացուն։ Սակայն պատահական հանդիպումն այն աղջկա հետ, որին Մակսը երկու տարի առաջ սիրել էր և որը հանկարծակի անհայտացել էր փոխում է ամեն բան։ Աղջիկը նրան տեսնելով՝ նորից է փախչում՝ թողնելով իր տան բանալին։ Մակսը կգնա աղջկա բնակարան և կմոռանա Տոկիոյի ու հարսնացուի մասին։


== Դերերում ==
Ռոման Բորինջե - Ալիս
Վենսան Կասել - Մաքս
Ջան-Ֆիլիպ Էկոֆֆե - Լյուսիեն
Մոնիկա Բելուչի - Լիզա
Սանդրին Կիբերլեն - Մյուրիել
Օլիվյե Գրանիեր - Դանիել


== Մրցանակներ և առաջադրումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Հղումներ ==
«Բնակարանը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Բնակարանը»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:
Նեֆի ռեակցիա

Նեֆի ռեակցիա, օրգանական ռեակցիա, որը նկարագրում է առաջնային կամ երկրորդային նիտրոալկանների թթվային հիդրոլիզը մինչև ալդեհիդ կամ կետոն և ազոտի օքսիդ(I) :

Ռեակցիան առաջին անգամ հայտնաբերել և զեկուցել է Ջոն Ուլրիք Նեֆը 1894 թ։ Նա ռեակցել է նիտրոէթանի նատրիումական աղը և ծծմբական թթուն։ Չնայած առաջին անգամ ռեակցիան իրականացրել է ռուս գիտնական Կոնովալովը 1893 թ. , որը ռեակցել է 1-ֆենիլ նիտրոէթանի նատրիումական աղը և ծծմբական թթուն մինչև ացետոֆենոն։


== Ռեակցիայի մեխանիզմը ==
Ռեակցիայի մեխանիզմը սկսած նիտրոնատի ռեզոնանս կառուցվածքներից ներկայացված է ներքևում։

Աղը նախ պրոտոնացվում է մինչև նիտրոնաթթու 2, ապա մինչև իմինիում իոն 3 ։ Այս ինտերմեդիատի վրա հարձակվում է ջուրը նուկլեոֆիլ միացման մեխանիզմով առաջացնելով 4 ։ Այն նախ կորցնում է պրոտոն, ապա ջուր և առաջացնում 1-նիտրոզոալկանոլ 5, որը հիմնական Նեֆի ռեակցիաներում ապահովում է մուգ կապույտ գույնը։ Այս նյութը վերախմբավորվում է հիպոազոտային թթվի 6 և օքսոնիում իոնի 7 , որը կորցնում է պրոտոն առաջացնելով կարբոնիլային միացություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Տանիքի փլուզում

Տանիքի փլուզում, փորվածքի տանիքի ապարների կայուն վիճակի խախտում, որի հետևանքով դրանք լցվում են մշակված տարածությունը։ Օգտակար հանածոյի արդյունահանմանը զուգընթաց տեղաշարժվում է մշակված տարածության ճակատը և մեծանում տանիքի ապարների մերկացված մակերևույթի մակերեսը, որը նախապայման է ստեղծում տանիքի փլուզման համար։ Տանիքի հանկարծակի փլուզումը ստորգետնյա փորվածքներում կարող է առաջացնել հարվածային ալիք։ Այդ պատճառով, աշխատանքային փորվածքախորշի և մարման ենթակա մշակված տարածության սահմանում նախապես տեղակայելով նստեցման ամրակապ, մշակված տարածության տանիքը կանխամտածված փլուզում են։ Տանիքի փլուզումը լեռնային ճնշման կառավարման եղանակ է։
Լեռնարոտ (այլ կիրառումներ)

Լեռնարոտ կարող է վերաբերել հետևյալ իմաստներից մեկին՝

Լեռնարոտ - գյուղ Հայաստանի Արագածոտնի մարզի Աշտարակ տարածաշրջանի Լեռնարոտ համայնքում
Լեռնարոտ - գետ Արագածոտնի մարզում
Միխրել

Միխրել, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Կարսի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Խաչատուր Գյուլամիրյան

Խաչատուր Հովհաննեսի Գյուլամիրյան (մայիսի 2, 1922(1922-05-02), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ - դեկտեմբերի 26, 2001(2001-12-26), Երևան, Հայաստան), հայ նկարիչ, գրաֆիկ։ Հայաստանի նկարիչների միության անդամ։


== Կենսագրություն ==
Խաչատուր Գյուլամիրյանը ծնվել է 1922 թվականին Երևանում։ 1949 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1955 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտը։ Ստեղծել է գրաֆիկական գործեր, նատյուրմորտներ։ 
Նկարազարդել է նաև գրքեր (Էնո Ռաուդի Սիփսիկը հեքիաթ-վիպակը)։ Գործերից պահվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Մոսկվայի Ալեքսանդր Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանում։


== Ստեղծագործություններ ==
«Նատյուրմորտ» (1999)


=== Գրաֆիկական շարքեր ===
«Մեղեդի» (1997)
«Վերածնունդ» (1998)
«Լիրիկա» (1999)


== Ծանոթագրություններ ==
Ստեփանոս Շահումյան

Ստեփանոս Վրթանեսի Շահումյան  (մոտ 1702, գյուղ Եկտաստանք (Երդաստայց), Սյունիք -1782, Վենետիկ, Սյունիքի 18-րդ դարի 20-ական թվականներին), հայ ազատագրական շարժման գործիչ, «Ընտիր պատմության Դաւիթ Բէգին...» կամ «Պատմության Ղափանցւոց» երկի համահեղինակ։


== Գործունեություն ==
1722 թվականին Ղափանի 50 «տանուտերերի» և իշխանների անունից խնդրագիր է ներկայացրել վրաց Վախտանգ VI թագավորի որդի Շահնավազին՝ վրացական բանակում ծառայող մի խումբ հայ զորականների ուղարկելու Ղափան։ 1722 թվականի վերջին Դավիթ Բեկի և նրա ջոկատի հետ ժամանել է Սյունիք, եղել զորապետի օգնական, ապա՝ զորապետ, մասնակցել ազատագրական մարտերին։ Ապստամբության պարտությունից 1730 հետո հաստատվել է Լիվոռնոյում, 1733 թվականին՝ Վենետիկում, հորեղբոր՝ Ոսկան Շահումյանի հիմնադրած 1650 «Շահումյան» առևտրատանը զբաղվել վաճառականությամբ։ Մտերմացել է Մխիթար Սեբաստացու և Մխիթարյան միաբանների հետ, պատմել Ղափանի իրադարձությունները, որոնք 1736-1737 թվականներին գրի է առել Ղուկաս Սեբաստացի Ստեփանյանը։ Հայտնի է Շահումյանի պատումի երկու խմբագրություն կամ տարբերակ (համառոտ և ընդարձակ)։ Երկրորդը հարստացված է նոր մանրամասնություններով, որոնք Ղուկաս Սեբաստացին հետագայում քաղել է այլ ականատեսների պատմածներից։ Այն, որպես աղբյուր, օգտագործել է Միքայել Չամչյանը՝ իր «Պատմութիւն Հայոց»-ի 3-րդ հատորում։ Նույն տարբերակի հիման վրա Ա. Գյուլամիրյանը Վաղարշապատում իրականացրել է երկի առաջին հրատարակությունը («Ընտիր պատմության Դաւիթ Բէգին...», 1871)։ Երկրորդ անգամ լույս է ընծայվել Վենետիկում՝ «Դաւիթ Բէկ կամ Պատմութիւն Ղափանցուց» 1978 խորագրով (համառոտ և ընդարձակ տարբերակները՝ առաջաբանով և ծանոթագրություններով)՝ Ս. Արամյանի աշխատասիրությամբ։ Երկը հրատարակվել է նաե ֆրանս., Մ. Բրոսսեի թարգմանությամբ 1875։ Շահումյանի ավանդած երկը Սյունիքի 1722- 1730 թվականների ազատագրական շարժումների պատմության արժեքավոր աղբյուր է։ Մանրամասնորեն նկարագրված է օտար տիրապետության և վարկատուն ցեղերի դեմ հայ ժողովրդի հերոսական պայքարը, Դավիթ Բեկի ջանքերը՝ Ղափանը թշնամուց Ազատագրելու և այնտեղ հայկական անկախ իշխանություն ստեղծելու համար, նրա մահից հետո Մխիթար Սպարապետի գործունեությունը։ Շարադրված է դյուրմբռնելի, դասական գրաբարով։ Տոգորված է ջերմ հայրենասիրությամբ։ Պատմական անցուդարձը գնահատված են քրիստոնեական տեսանկյունից, մեկնաբանությունները կրում են ճակատագրապաշտության կնիք։ Սույն երկի հիման վրա են ստեղծված Րաֆֆու «Դավիթ Բեկ», Ս. Խանզադյանի «Մխիթար Սպարապետ» պատմավեպերը, Ա. Տիգրանյանի «Դավիթ Բեկ» օպերան։
Մոստիշչե (գյուղ, Շումյաչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոստիշչեՄոստիշչե (ռուս.՝ Мостище), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Շումյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 0 մարդ։
Գտնվում է շրջանի հարավ-արևմտյան մասում, Շումյաչիից 17 կմ դեպի արևմուտք, Մոսկվա-Վարշավա A101 մայրուղուց («Ստարայա Պոլսկայա» կամ «Վարշավկա») 13 կմ հյուսիս՝ Սոժենկա գետի ափին։ Գյուղից 15 կմ հարավ-արևելք գտնվում է Օսվա երկաթուղային կայարանը Ռոսլավլ-Կրիչև գծի վրա։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի օգոստոսին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի սեպտեմբերին ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Թոնջ

Թոնջ (անգլ.՝ Tonj), քաղաք Հարավային Սուդանի Վարաբ մարզում։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է մարզի հարավային մասում՝ նույնանուն գետի ձախ կողմում։ Տեղակայված է Կվաջոք քաղաքից մոտ 136 կիլոմետր հարավ-արևելք, համարվում է նահանգի վարչական կենտրոնը և երկրի մայրաքաղաք Ջուբայից գտնվում է 414 կմ հեռավորության վրա։ Ծովի մակարդակից բացարձակ բարձրությունը՝ 427 մետր։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2008 թվականի մարդահամարի պաշտոնական տվյալների, Թոնջի բնակչությունը կազմում է 30 180 մարդ։
Բնակչության ժողովրդագրությունը ըստ տարիների.

Բնակչության էթնիկ կազմում գերակշռում են դինկաները և բոնգոները։


== Տրանսպորտ ==

Քաղաքի արևմտյան ծայրամասում տեղակայված է նույնանուն օդանավակայանը (ICAO: HSTO):


== Ծանոթագրություններ ==
Սոսնա (Ուսերդեցի վտակ)

File:Relief Map of Belgorod Oblast.png
Սոսնա (Ուսերդեցի վտակ)  (ռուս.՝ Сосна (приток Усердца)), գետ Ռուսաստանում, հոսում Բելորեցկի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուսեռդեց գետի աջ ափին 6 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության։

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 05010100712107000003592
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 107000359
Ավազանի կոդը - 05.01.01.007
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 07
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Երկար գիշեր

«Երկար գիշեր» (պարսկերեն՝ در امتداد شب), պարսկական ֆիլմ՝ նկարված 1977 թվականին։ Գլխավոր դերակատարը պարսիկ հայտնի երգչուհի և դերասանուհի Գուգուշն է։ Սա վերջին ֆիլմն էր Գուգուշի մասնակցությամ Իրանում, քանի որ մի քանի ամիս անց այնտեղ տեղի ունեցավ Իսլամական հեղափոխությունը և այաթոլլան արգելեց Գուգուշի գործունեությունը։ Փաստացի դերասանուհին գտնվում էր տնային կալանքում։ Սակայն այս ֆիլմը մեծ ճանաչում գտավ ԽՍՀՄ ամբողջ տարածքում։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը նվիրված է հայտնի երգչուհու և սովորական պատանու սիրո պատմությանը։ Սիրահարված Բաբեկն ամեն ինչ անում էր, որ հայտնի երգչուհու ուշադրությունը գրավեր։ Նա մի քանի անգամ նույնիսկ սիրո խոստովանություն է անում երգչուհին և ի վերջո Փարվանեն իրոք սիրահարվում է պատանուն։ Երկար ժամանակ Փարվանեն չգիտեր, որ Բաբեկն անբուժելի հիվանդ է։ Երբ ճշմարտությունը բացահայտվեց, նա զոհաբերում է իր կարիերան և որոշում է տղային տանել Ֆրանսիա բուժվելու։ Ավաղ արդեն ուշ էր. Փարիզի ճանապարհին ինքնաթիռում Բաբեկը մահանում է աղջկա ձեռքերի մեջ...


== Դերերում ==
Ֆաիգե Ատաշին (Գուգուշ)
Մահբուբե Բայաթ
Սեիդ Կանգարանի
Մալիհա Նազարի
Ջհանգիր Ֆառուխար
Աշրաֆ Սագեր


== Կադրեր ֆիլմից ==
Ֆիլմի երաժշտությունը


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Googoosh Website
Կովալևկա (գյուղ, Բարվենկովոյի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿովալևկաԿովալևկա (ուկրաիներեն՝ Ковалівка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բարվենկովոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1923 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կովալևկա գյուղում բնակվում էր 190 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,34 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռախնի-Պոլևիե

Ռախնի-Պոլևիե (ուկրաիներեն՝ Рахни-Польові), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Տիվրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1790 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռախնի-Պոլևիե գյուղում բնակվում էր 345 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 148,07 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տոլեդոյի ալկասար

Տոլեդոյի ալկասար (իսպ. ՝  Alcázar), ամրոց Իսպանիայի Տոլեդո քաղաքի բարձրադիր հատվածում։ Կառուցվել է Ալոնսոն դե Կովարուբիասայի նախագծի հիման վրա (1486-1570 թվականներ)։ Ժամանակին եղել է Կաստիլյայի թագավորների նստավայրը։ Այն կառուցվել է Կառլոս V կայսեր և իր որդի Ֆիլիպ II Հաբսբուրգի կողմից 1540-ական թվականներին։


== Պատմություն ==
Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ գնդապետ Խոսե Մոսկարդո Իտուարտեն պայքարում պաշարել էր Ալկասարը հանրապետականների հետ։ Ի պատասխան նրան` հանրապետականները պատանդ են վերցրել իր 16-ամյա որդուն՝ Լուիսին, և պահանջում էին երեխան փոխանակել Ալկասարով։ Այդ ժամանակ Լուիսը ասում է հորը. 

Այս խոսքին հայրը՝ Խոսե Մոսկարդո Իտուարտեն, պատասխանում է որդուն. «Ուրեմն, հանձնի'ր հոգիդ Աստծուն» մեռնում որպես հերոս` բղավելով` «Viva Cristo Rey»՝: Մոսկարդոն հրաժարվում է, ինչի պատճառով էլ (ըստ որոշ ժամանակակից աղբյուրների) Լուիսը սպանվեց։ Այլ պատմաբաններ նշում են, որ Լուիսը սպանվել է մեկ ամիս հետո։ 
Քաղաքացիական պատերազմի իրադարձություններն Ալկասարում Իսպանիայում դարձել են իսպանական ազգայնականության խորհրդանիշերից մեկը։
Պաշարման ավարտին շենքը խիստ վնասվել էր։ Պատերազմից հետո Ալկասարը վերակառուցվել է, և այժմ այստեղ է գտնվում Կաստիլիա-Լա Մանչայի ինքնավար համայնքի գրադարանը («Biblioteca Autonómica»), ինչպես նաև գործում է բանակի թանգարան («Museo del Ejército»):


== Ծանոթագրություններ ==

2. Տոլեդոյի ալկասա՝ լուսանկարներ Archived 2014-06-06 at the Wayback Machine.


== Աղբյուրներ ==
Հյու Թոմաս, Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմ, 4th Rev. Ed. 2001. bv bvbv
Էնոթնի Բիվոր, The Battle for Spain, 2006.
Սեսիլ Էբի, The Siege Of The Alcázar, 1965
Թաշկինակ (եկեղեցական)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Թաշկինակ (այլ կիրառումներ)Թաշկինակ, գոտու հետ պատարագիչ քահանան կրում է նաև թաշկինակ (սրբիչ), ղենջակ, որը հիմնականում ծառայում է պատարագչի ձեռքերը և սկիհը լվացումից հետո չորացնելու համար։
Գունավոր հեռուստատեսություն

Գունավոր հեռուստատեսություն, պատկերները բնական գույներով վերարտադրող հեռուստատեսություն։ Օպտիկայից հայտնի է, որ գույների և երանգների բազմազանությունը ստացվում է երեք հիմնական՝ կարմիր, կանաչ ու կապույտ գույների տարբեր հարաբերությունների խառնուրդից կամ համադրումից, որի օրինաչափությունների
վրա է գունավոր հեռուստատեսությունը։


== Ստեղծումը ==
Առաջին երկգույն համակարգն առաջարկել և արտոնագրել է հայ գիտնական-գյուտարար Հ․ Ադամյանը 1907 թվականին, Բեռլինում։ 1925 թվականին Հ․ Ադամյանը առաջարկել և ցուցադրել է երեք հիմնական գույների դաշտերի հաջորդական հաղորդման համակարգը։ Այդ համակարգի հիմնական բաղադրիչը լեհ գիտնական Նիպկովի առաջարկած՝ պարուրաձև դասավորված մանր անցքերով սկավառակն է, որը տեղադրվում է հաղորդվող պատկերից հետո և պտտվելիս իրագործում պատկերի տարրալուծումը՝ «փռումը», առանձին տարրերի հաջորդականության։ Այդ սկավառակի կատարելագործված տարբերակն ունեցել է պարուրաձև դասավորված անցքերի երեք խումբ՝ յուրաքանչյուրը ծածկված հիմնական գույներից մեկի ֆիլտրով։


== Աշխատանքը ==

Պտտվելիս սկավառակը տարրալուծում էր գունավոր պատկերը երեք մեներանգ (կարմիր, կանաչ, կապույտ) պատկերների հաջորդականության։ Ընդունիչում նույնանման սկավառակը ապահովում էր այդ երեք միագույն պատկերների համադրումը։ Միաժամանակ առաջարկվել (Բերդ, Զենկինս) և ԱՄՆ-ում ներդրվել է գունավոր հեռուստատեսության՝ գույների մեխանիկական համադրմամբ համակարգը։


== Գույների մեխանիկական համադրմամբ համակարգ ==
Ժամանակակից գունավոր հեռուստատեսության մեջ կիրառվում է ֆրանսիացի ինժեներ Վալենսիի առաջարկած գունավոր դաշտերի հաղորդման միաժամանակյա սկզբունքը, որն անփոփոխ թողնելով սև-սպիտակ հեռուստատեսության հաճախային սպեկտրը, հնարավոր դարձրեց գունավոր և սև-սպիտակ համակարգերի համատեղելիությունը (սև-սպիտակ հեռուստացույցով կարելի է դիտել նաև գունավոր հաղորդումները՝ ընկալելով դրանք իբրև սև-սպիտակ)։ Պատկերների տարրալուծումը և դրանց համադրումն ընդունիչում իրագործվում են հատուկ եռաճառագայթ դիմակային կինեսկոպով։ Այդ սարքն ունի էլեկտրոնային 3 թնդանոթ, մետաղե ստվերային դիմակ և հիմնական 3 գույներով առկայծող կետերի (900 հազար կետ) եռյակներից բաղկացած նուրբ կազմության եռառաստր էկրան։ Երեք փնջերից յուրաքանչյուրը ռմբակոծում է եռյակի միայն «իր» գույնի կետը, իսկ փռումն ապահովվում է մեկ սարքով։ 1965 թվականին «Մոլնիա-1» տիեզերական արբանյակի միջոցով ԽՍՀՄ-ում իրագործվեց գունավոր պատկերի հաղորդումը մոտ 1500 կմ հեռավորության վրա։ Գունավոր հեռուստատեսության համար նոր հեռանկարներ է բացում քվանտային էլեկտրոնիկան, որը խիստ հարստացնելով հաղորդումներին հատկացվող հաճախականությունների տիրույթը, միաժամանակ, բարձր մեներանգության գույներ արձակող լազերների հիման վրա հնարավոր է դարձնում մեծ էկրանի գունավոր և ծավալային հեռուստատեսության պրոբլեմի լուծումը։


== Գրականություն ==
Հակոբյան Հ․ Ս․, Հովհաննես Աբգարի Ադամյան․ գունավոր հեռուստատեսության և լուսահեռագրության գյուտարար, Ե․, 1968


== Տես նաև ==
Գունայնության տեսություն
Հեռուստատեսություն
Դեսյատի Կիլոմետր

Դեսյատի Կիլոմետր (ռուս.՝ Десятый Километр), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զագրեբի մայր տաճար

Զագրեբի մայր տաճար (խորվ.՝ Zagrebačka katedrala), ամբողջական անվանումը՝ Մարիամ Աստվածածնի վերափոխման և սրբեր Ստեփանոսի և Վլադիսլավի մայր տաճար, կաթոլիկ կրոնական տաճար Խորվաթիայի մայրաքաղաք Զագրեբում։ Մտնում է Զագրեբի թեմի մեջ։


== Պատմություն ==
Զագրեբի մայր տաճարի շինարարական աշխատանքները սկսվել են 1093 թվականին, սակայն ավարտվել են միայն 1242 թվականին՝ մոնղոլական արշավանքների շրջանում։
15-րդ դարի վերջում Խորվաթիան և Բոսնիա Հերցեգովինան գրավվել են Օսմանյան կայսրության կողմից։ Թուրքական տիրապետության շրջանում այս տարածաշրջանում կառուցվել են մի շարք շինություններ, այդ թվում և ամրոցներ, տաճարներ և այլն։ 17-րդ դարում տաճարի հարավային կողմում կանգնեցվել է աշտարակ, որը ծառայել է, որպես ռազմական դիտակետ։
1880 թվականին եկեղեցին լրջորեն վնասվել է հզոր աղետաբեր երկրաշարժի հետևանքով։ Շինության հիմնական մասը փլուզվեց։ Վերականգնման աշխատանքները վստահվեցին ավստրիացի ճարտարապետ Հերման Գոլին։ Նա կարողացել է վերականգնել տաճարի գոթական տեսքը, ինչպես նաև վերականգնել 105 մետր բարձրությամբ երկու աշտարակները։
Ներկայումս Զագրեբի մայր տաճարը համարվում է կարդինալ Ալոյիզիե Ստեպինացի և մագնատ Թամաշ Էրդյոդի գերեզմանը։ Զագրեբյան այս կրոնական կառույցը պատկերված է Խորվաթիայի Հանրապետության ազգային արժույթ հանդիսացող 1000 կունա թղթադրամի դարձերեսին։ Այն թողարկվել է 1993 թվականին։


== Տես նաև ==
Սուրբ Վիտայի տաճար
Շիբենիկի տաճար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Զագրեբի մայր տաճարի պաշտոնական կայք Archived 2008-05-13 at the Wayback Machine.
Շառռան

Շառռան (արաբ․՝ شران‎‎), քաղաքատիպ ավան Սիրիայի Արաբական Հանրապետության հյուսիսում՝ Հալեպի մարզի Աֆրինի գավառում, համանուն շրջանի վարչական կենտրոնն է։


== Աշխարահագրություն ==
Քաղաքը գտնվում Հալեպի մարզի հյուսիսարևմտյան մասում՝ Թուրքիայի սահմանին մոտ։ Տեղակայված է ծովի մակարդակից 539 մ բարձրության վրա։ Գտնվում է երկրի մայրաքաղաք Դամասկոսից 345 կմ հարավ-արևմուտք, իսկ մարզկենտրոն Հալեպից 45 կիլոմետր դեպի հյուսիս-արեւմուտք։ Մոտակա բնակավայրերն են Ազազը և Կատման՝ արևելքում, Աֆրինը՝ հարավում։


== Բանկչություն ==
Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով քաղաքի բնակչություն կազմում է 2596 մարդ։ Իսկ համանուն շրջանի բնակչություն իր 35 բնակավայրերով կազմում է 13,632 մարդ։ Ամենամոտ քաղաքացիական օդանավակայանը Հալեպի միջազգային օդանավակայանն է (Aleppo International Airport), որը գտնվում է Հալեպ քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաղապար:Հալեպի բնակավայրեր
Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնություն 1922/1923

1922/1923 մրցաշրջանի Մեծ Բրիտանիայի տնային առաջնությունը երեսունհինգերորդն էր։ Այն երկրորդն էր Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո։ Կրկին միանձնյա հաղթող դարձավ  Շոտլանդիայի հավաքականը, որի համար սա երրորդ հաղթանակն էր տվյալ տասնամյակում։ Անգլիայի հավաքականը միակն էր, որին հաջողվեց միավորներ կորզել շոտլանդացիներից, ինչն անգլիացիներին դուրս բերեց երկրորդ հորիզոնական։
Մրցաշարը մեկնարկեց 1922 թ. հոկտեմբերին  Անգլիա- Իռլանդիա խաղով, որում անգլիացիները վստահ հաղթանակ տարան 2։0 հաշվով։ Մրցաշարը շարունակվեց 1923 թ. մարտին՝ շոտլանդացիները հաղթանակներ տարան իռլանդացիների, ապա և ուելսցիների նկատմամբ։ Շոտլանդացիներին հասնելու համար  Ուելս- Անգլիա խաղում անգլիացիներին հարկավոր էր հաղթանակ, սակայն խաղն ավարտվեց ոչ-ոքի՝ 2։2 հաշվով։ Սա նշանակում էր, որ չեմպիոնի կոչումն ապահովելու համար եզրափակիչ խաղում շոտլանդացիներին բավարարում էր ոչ-ոքին, որին և նրանք հասան՝ արձանագրվեց 2։2 հաշիվը։ Զուգահեռաբար ընթացող խաղում իռլանդացիների խոշոր հաշվով հաղթեցին ուելսցիներին՝ ապահովելով 3-րդ տեղը։


== Մրցաշարային աղյուսակ ==
Խ = Խաղ; Հ = Հաղթանակ; Ո = Ոչ-ոքի; Պ = Պարտություն; ԽԳ = Խփած Գնդակ; ԲԳ = Բաց Թողած Գնդակ; ԳՏ = Գնդակների Տարբերություն; Մ = ՄիավորԱղբյուր. 

Հաղթանակի համար շնորհվում էր 2 միավոր, ոչ-ոքիի համար՝ 1։


== Արդյունքներ ==


== Հաղթող ==


== Ռմբարկուներ ==
Ղանթարա

Ղանթարա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==