armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նիժնի Իսկուշ

Նիժնի Իսկուշ (ռուս.՝ Нижний Искуш, բաշկիրերեն՝ Түбәнге Исҡуш), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բելոկատայսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 441 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շրամ (մուլտհերոս)


== Սքար ==
Շրամ (անգլ.՝ scar; ավելի շատ հայտնի է որպես Սքար—Սկար), «Առյուծ արքան» մուլտֆիլմի չար կերպարը։ Ստեղծվել է Walt Disney Pictures կինոստուդիայում 1994 թվականին։
Շրամը հասարակ աֆրիկյան առյուծ է, ով հանդիսանում է Առյուծների արքայի՝ Մուֆասայի եղբայրը։ Նա ամուսնացել է էգ կատաղի առյուծ Զիրայի հետ։ Նրանք ունեն երեք որդի՝ Կովուն, Նուկան և Վիտանին։
Նրա երկրորդ անունը՝ Շրամ, պայմանավորված է նրանով, որ այս առյուծի ձախ աչքի վերևում կա սպի (անգլ.՝ scar — «սպի»)։ Ի տարբերություն մուլտֆիլմում հանդիպող այլ արու առյուծների (օրինակ՝ Սիմբա, Մուֆասա), Շրամի բաշը տարբերվում է մյուս առյուծների բաշերից՝ ավելի կարճ է և սև։ Ի տարբերություն իր կրտսեր եղբոր՝ Մուֆասայի, Շրամը ավելի թույլ է, սակայն շատ ավելի խելացի է և խորամանկ։
UltimateDisney-ի գնահատականների համաձայն Շրամը գրավել է երրորդ տեղը, որպես ստացված կերպար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Шрам на Disney Wiki
Шрам на Archived 2015-06-28 at the Wayback Machine. Internet Movie Database
Шрам на Kingdom Hearts Wiki
Կամպիլյոս

Կամպիլյոս (իսպ.՝ Campillos), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Մալագա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Գվադալտրեբա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 188 կմ2։ Բնակչությունը՝ 8641 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։ Պրովինցիայի վարչական կենտրոնից գտնվում է 86 կմ հեռավորության վրա։


== Արտաքին հղումներ ==
Գլխավոր կայք Archived 2014-12-16 at the Wayback Machine.
Wikipedia
Լարշ (Վերին Պրովանսի Ալպեր)

Լարշ (ֆր.՝ L'Archa), համայնք Ֆրանսիայի Պրովանս-Ալպեր-Լազուր ափ մարզի Վերին Պրովանսի Ալպեր գավառում։ Մտնում է Լա Մոտ դյու Կեր կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04100։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 72 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 42 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 27-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 15-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 64,3 %, 1999 թվականին եղել է՝ 67,3%)։ 27 աշխատունակ բնակիչներից 26-ը աշխատում էին (12 տղամարդ և 14 կին)։ 15 անգործ մարդկանցից 7-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 5-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։ 


== Տեսարժան Վայրեր ==
Անցնել լարշով
Եկեղեցի Նոտր-դամ-դը-Նեժ (ХХ դարում)
Fort Vireys (1887 թվական), բարձրությունը 2700մ
Ամրակառույց կրակակետը և Մայլմորը
Հովիտ և լիճ Լուզյեյում


== Լուսանկարներ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
(4483) Պետոֆի

(4483) Պետոֆի (անգլ.՝ Petofi), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1986 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Լյուդմիլա Կարաչկինայի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,922681 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,762 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0833 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 973,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,369695 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 26,72° անկյուն։
Պետոֆի աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4483) Պետոֆի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մժղուկներ

Մժղուկներ (Ceratopogonidae կամ Heleidae), երկթևանիների կարգի միջատների ընտանիք։ Մարմնի երկարությունը 1—2,5 մմ է։ Բեղիկները 13—15 հատվածանի են, թևերը՝ սովորաբար խայտաբղետ են, մազածածկ և բծավոր։ Մժղուկների թրթուրները և հարսնյակները զարգանում են առվակներում, լճակներում, խոնավ հողում։ Ձմեռում են թրթուրները։ Հասուն ձևերն ի հայտ են գալիս ապրիլ-մայիսին։ Մժղուկները սնվում են բույսերի հյութով, արյունածուծ տեսակները (միայն էգերը)՝ մարդու և կենդանիների արյունով։ Տարածված են ամենուրեք, գլխավորապես անտառներում։ Հայտնի է մժղուկների 1000 տեսակ (մի քանի հարյուրը արյունածուծ են), ՀՀ-ում՝ մոտ 45 տեսակ, որից առավել տարածված են արյունածուծ Culicoides սեռի C․ pulicaris, С․ riethi, С․ puncticollis և С․ fascipennis տեսակները։ 
Արյունածուծ մժղուկները մարդու և կենդանիների մակաբույծ որդերի միջանկյալ տերեր են։ Պաշտպանության միջոցները՝ վախեցնող նյութեր՝ ռեպելենտներ։
Տիևիլ

Տիևիլ (ֆր.՝ Thiéville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 311 մարդ, բնակչության խտությունը` 78.93 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 3.94 կմ² տարածք։
2017 թվականի հունվարից Սեն Պիեռ սյուր Դիվ, Բուասե, Բրետվիլ սյուր Դիվ, Իևիլ, Միթուա, Մոնվիեթ, Լ'Ուդոն, Ուվիլ լա Բիեն Տուրնե, Սենտ Մարգերիտ դը Վիեթ, Սեն Ժորժ ան Օժ, Վոդլոժ և Վիե Պոնտ ան Օժ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Սեն Պիեռ ան Օժ համայնքի մաս։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 175 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 30 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 194 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 150-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 44։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,3 %։ 150 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 140 անձ (76 տղամարդ և 64 կին)։ Գործազուրկ են եղել 10 անձ (6 տղամարդ և 4 կին)։ 44 անաշխատունակներից 15-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 12-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պահուվեռե

Պահուվեռե (էստ․՝ Pahuvere), գյուղ Էստոնիայի Վիլյանդիմաա նահանգի Տառվաստու շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 88 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Cake by the Ocean

Cake by the Ocean, ամերիկական DNCE խմբի առաջին սինգլը, ձայնագրվել է 2015 թվականի սեպտեմբերի 18-ին և ռադիոյով թողարկվել է 2016 թվականի հունվարի 22-ին, Republic Records լեյբլով։ Երգն Swaay ալբոմի առաջին սինգլն է։


== Երաժշտական տեսահոլովակ ==
"Cake by the Ocean" երգի տեսահոլովակը նկարահանել են Ջիջի Հադիդը և Black Coffee, որը թողարկվել է 2015 թվականի հոկետմբերին։ MTV-ից Քրիստինա Գարիբալդին գրել է` «DNCE- Ջո, Ջո Լիի, Քոլ Վիթլ և Ջեք Լավլիս, Joe, Joo Lee, Cole Whittle և Jack Lawless, ձեր երգը կատարեցիք, լողափին, թխվածքի մի մեծ կտորի վրա։»


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ագրեսոր

Ագրեսոր (անգլ.՝ Aggressor), ագրեսիա իրականացնող պետությունը։ Երբեմն օգտագործվում է նախահարձակ տերմինը։ Իբրև ագրեսոր կարող են հանդես գալ օրինակ, ռազմական օգնության մասին պայմանագրով կապ­ված մի խումբ պետություններ։ Նման դեպքում, սակայն, կարևոր է, որպեսզի այդ խմբի յուրաքանչյուր պետություն փաստացի մասնակցի ագրեսիայի իրականացմանը։


== Աղբյուրներ ==
Հայկական սովետական հանրագիտարան, հատոր 1-12, 1974-1986 թթ, Երևան
Է․ Աղայան «Արդի հայերենի բացատրական բառարան», հատոր 1-2, 1976 թ, Երևան
А․ Б. Барихин «Большой юридический словарь», 2002 թ, Москва
Պաոլո և Ֆրանչեսկա դա Ռիմինի

«Պաոլո և Ֆրանչեսկա դա Ռիմինի» (անգլ.՝ Paolo and Francesca da Rimini), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի ջրաներկ նկարը՝ ստեղծված 1855 թվականին։ Ներկայումս աշխատանքը գտնվում է Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի հավաքածուում։


== Տեղեկություն նկարի մասին ==
Նկարչի իրական անունը Չառլզ Գաբրիել Դանթե Ռոսսետտի է, սակայն հիացմունքը Վերածննդի բանաստեղծ Դանթե Ալիգիերիի հանդեպ հանգեցրել է անվան փոփոխությունը Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի, ինչպես նաև իր աշխատանքներում նա հաճախ է դիմել Դանթեի ստեղծագործության սյուժեներին։ Մասնավորապես, «Պաոլո և Ֆրանչեսկա դա Ռիմինի» նկարի թեման վերցված է «Աստվածային կատակերգությունից»՝ «Դժոխք» բաժին, 5-րդ երգ։ Ֆրանչեսկա դա Ռիմինին և նրա խորթ եղբայր Պաոլո Մալատեստան սիրում են միմյանց՝ չնայած որ երկուսն էլ ամուսնացած էին։ Սիրո այս ողբերգական պատմության սյուժեն հաճախ են պատկերել վիկտորյական դարաշրջանի նկարիչները, մասնավորապես՝ պրեռաֆայելիտները։ 
Ջրաներկն իրենից ներկայացնում է ոչ մեծ եռածալ նկար, որին բնութագրական են հնատիպությունը, Ռոսսետտիի ստեղծագործության վաղ շրջանին հատուկ միջնադարյան ոճի նմանակումը։ Նկարիչն ստեղծագործության էսքիզների վրա աշխատել է շատ տարիներ, սակայն հենց աշխատանքի վրա ժամանակը տևել է միայն մի շաբաթ։ Ջրաներկը նկարը ձեռք է բերել բրիտանացի գրող և քննադատ Ջոն Ռասկինը։ Ջրաներկ նկարի եզրին առկա է «Աստվածային կատակերգությունից» իտալերեն մի քանի տող։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ash, Russell. (1995) Dante Gabriel Rossetti. London: Pavilion Books.
Doughty, Oswald (1949) A Victorian Romantic: Dante Gabriel Rossetti London: Frederick Muller
Fredeman, William E. (Ed.) (2002-08) The correspondence of Dante Gabriel Rossetti. 7 Vols. Brewer, Cambridge.
Hilto, Timoth (1970). The Pre-Raphelites. London: Thames and Hudson, New York: Abrams.
Hollander, Robert and Jean The Inferno. — Vintage Books, 2000.
Dinah Roe: The Rossettis in Wonderland. A Victorian Family History. Haus Publishing, London 2011.
Rossetti, D. G. The House Of Life
Singleton, Charles S. The Divine Comedy, Inferno/Commentary. — Princeton University Press, 1970.
Surtees, Virginia. (1971) Dante Gabriel Rossetti. 2 vols. Oxford: Clarendon Press.
Treuherz, Julian, Prettejohn, Elizabeth, and Becker, Edwin (2003). Dante Gabriel Rossetti. London: Thames & Hudson.
Todd, Pamela (2001). Pre-Raphaelites at Home, New York: Watson-Giptill Publications.


== Արտաքին հղումներ ==
Paolo and Francesca at Tate Britain
The Rossetti Archive
Birmingham Museums and Art Gallery's Pre-Raphaelite Online Resource Archived 2009-07-13 at the Wayback Machine.
World of Dante Multimedia website that includes gallery of images of the Paolo and Francesca episode.
Official website of Tate Britain Archived 2012-03-04 at the Wayback Machine.
Անյանգուերա (Գոյաս)

Անյանգուերա  (պորտ.՝ Anhangüera), համայնք Բրազիլիայում՝ Գոյաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Գոյաս նահանգի հարավային մարզում։ Մտնում է Կատալան գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 914 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 56,642 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 16,1 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 3 763 922,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4 159,03 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,802 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Սմախ (բույս)

Սմախ (Rhus), աղտոր, աղտորագգիների ընտանիքի մշտադալար կամ տերևաթափ ծառերի, թփերի, կիսաթփերի, հազվադեպ ծառանման լիանների ցեղ։ Միատուն կամ երկտուն, 0,5-12 (մինչև 20) մ բարձրությամբ բույսեր են։ Տերևները հերթադիր են, եռամաս կամ կենտ փետրաձև։


== Դաբաղային սմախ ==

Ծաղիկները մանր են, բազմաթիվ, միակամ երկսեռ ծաղկաբույլերով։ Պսակաթերթիկները և բաժակաթերթիկները 5-ական են, պտուղը ոչ մեծ կորիզապտուղ է։ Հայտնի է սմախի 60 տեսակ՝ տարածված գլխավորապես Հյուսիսային Ամերիկայում, Առաջավոր և Արևելյան Ասիայում, Աֆրիկայում, Եվրոպայում։ Հայաստանի անտառային շրջաններում (վայրի վիճակում) աճում է դաբաղային սմախ (Rhus coriarria), իսկ բուսաբանական այգիներում, դենդրոպարկերում և կանաչ գոտիներում՝ նաև բուրավետ սմախ (Rhus aromatica) և թավամազ սմախ (Rhus typnina)։ Դաբաղային կամ սովորական սմախ մինչև 3 մ բարձրությամբ, թավոտ ընձյուղներով և ճյուղերով ծառ կամ թուփ է։ Տերևները պարունակում են դաբաղանյութեր (մինչև 13 %)։ Գինեթթու պարունակող պտուղներն օգտագործվում են բժշկության մեջ, պտղապատյանը որպես համեմունք, տերևներն ու ընձյուղները՝ կաշվի դաբաղման և ներկերի ստացման համար։ Առաջացնում է խիտ արմատային մացառներ, երաշտակայուն է և պիտանի էռոզացված քարքարոտ զառիթափների ու ձորերի անտառապատման համար։
Ռաննայիե

Ռաննայիե (էստ․՝ Rannajõe), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Մառտնա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 31 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Դենգուբովկա Պեսոչնյա

Դենգուբովկա Պեսոչնյա (ռուս.՝ Деньгубовка Песочня), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Մոնաստիրշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զյայլևո

Զյայլևո (ռուս.՝ Зяйлево, բաշկիրերեն՝ Йэйләү), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Իլիշևսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 189 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Անակոնդա

Անակոնդա (անգլ.՝ Eunectes murinus), վիշապօձերի ընտանիքի օձ։ Մարմնի երկարությունը 6-7 մ (հազվադեպ՝ մինչև 9 մ)։ Թեփուկները հարթ են, փայլուն։ Գլուխը փոքր է, դունչը՝ կլորավուն, պոչը՝ կարճ, քթանցքերը՝ փականներով։ Անակոնդա վերևից գորշ դեղնականաչ է, մեջքի երկայնքով երկու կողմից մուգ դարչնագույն՝ կլոր, մեծ խալերով։ Անակոնդան ապրում է Բրազիլիայի ու Գվիանայի գետերի, լճերի և ճահիճների ափերին։
Կյանքի մեծ մասն անցկացնում է ջրում, երաշտի ժամանակ ընկղմվում է տիղմի մեջ և քուն մտնում։ Սնվում է ձկներով, թռչուններով, մանր ալիգատորներով, կաթնասուններով ևն։ Կենդանածին է (70-100 ձագ), բազմանում է նաև ձվադրմամբ։ Ունի արդյունագործական նշանակություն (օգտագործվում է մաշկը, միսը, ճարպը)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վերին Սասունաշենի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Արագածոտնի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Արագածոտնի մարզի Վերին Սասունաշեն գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 6 հուշարձան (5 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա. 6-ից 18

Աննա. 6-ից 18 (ռուս.՝ Анна: от 6 до 18), Նիկիտա Միխալկովի վավերագրական ֆիլմ-փորձը, որը նկարահանվել է 1980 թվականից և որի ստեղծումն ավարտվել է 1993 թվականին։ Ինքը` Աննան բազմիցս հայտարարել է, որ ֆիլմն իրեն բացարձակ դուր չի գալիս, բացատրելով դա նրանով, որ ինքն այն համարում է «իր սեփական կյանքի պատրաստուկ պատրաստելը» և «հոգու էքսհիբիցիոնիզմ»։


== Սյուժե ==
Կինոռեժիսորի դուստր Աննան 12 տարվա ընվացքում պատասխանում է իր հոր միևնույն հարցերին։ Աղջկա պատասխանները համապատասխանեցվում են այն տարիների հետ, որոնց ժամանակ նրան տրվել են հարցերը։ Աննայի պատասխանների պրիզմայով անցնում են բազմաթիվ կարևոր իրադարձություններ. Լ. Բրեժնևի, Յ. Անդրոպովի, Կ. Չեռնենկոյի մահը, վերակառուցումը և ԽՍՀՄ փլուզումը։


== Դերերում ==
Աննա Միխալկովա
Նադեժդա Միխալկովա
Նիկիտա Միխալկով
Արտյոմ Միխալկով


== Մրցանակներ ==
«Արծաթե աղավնի», Լայպցիգի վավերագրական ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոն (1994)
«Ոսկե դյուցազն» սլավոնական և ուղղափառ ժողովուրդների միջազգային կինոֆորումի Գրան պրի (1994)
Համփթոնսի միջազգային կինոփառատոնի մրցանակ` լավագույն վավերագրական ֆիլմ անվանակարգում (1996)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Աննա. 6-ից 18» «Հայրենական կինոյի հանրագիտարան» կայքում
«Աննա. 6-ից 18»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Տեղեկություններ ֆիլմի մասին ТриТэ ստուդիայի կայքում
Ջորջ Հեյլմեյեր

Ջորջ Հեյլմեյեր (անգլ.՝ George Harry Heilmeier, մայիսի 22, 1936(1936-05-22), Ֆիլադելֆիա, Փենսիլվանիա, ԱՄՆ - ապրիլի 22, 2014(2014-04-22) կամ ապրիլի 21, 2014(2014-04-21), Պլանո), ամերիկացի ինժեներ և մենեջեր։  
1964 թվականին նա ուսումնասիրել է հեղուկ բյուրեղներում էլեկտրոօպտիկական ազդեցությունները, ինչը 1968 թվականին բերել է հարթ հեղուկբյուրեղային էկրանների առաջացման : 1975-1977 թվականներին գլխավորել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների պաշտպանական գիտա-հետազոտական հեռանկարային մշակման (DARPA) գործակալությունը  :  


== Մրցանակներ ==
Մրցանակներից են` 

IEEE-ի հիմնադիրների մեդալ (1986 թվական)
C&C Prize (1990 թվական)
Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ազգային գիտական մեդալ (1991 թվական)
NAE-ի հիմնադիրների մրցանակ (1992 թվական)
Ջոն Սքոթի մեդալ (1996 թվական)
IEEE-ի պատվո մեդալ (1997 թվական)
Ջոն Ֆրիցի մեդալ (1999 թվական)
Կիոտոյի մրցանակ (2005 թվական)
Չարլզ Դրեյփերի մրցանակ (2012 թվական)Եղել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների գիտությունների և արվեստի ակադեմիայի անդամ (1995 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Չալե (Ալաշկերտի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Չալե (այլ կիրառումներ)Չալե, գյուղակ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։


== Բնակչություն ==
Ըստ մի քանի աղբյուրների Չալեն 1878 թվականին ուներ 7-35 քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ցուսիմա (Այչի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՑուսիմաՑուսիմա (ճապ.՝ 津島市 Ցուսիմա-սի) քաղաք Ճապոնիայում, գտնվում է Այչի պրեֆեկտուրայի հյուսիսարևմտյան մասում։ Այն հիմնադրվել է 1947 թվականի մարտի 1-ին՝ քաղաքի կարգավիճակը շնորհելով Ցուսիմա բնակավայրին։ Քաղաքը ինժեներական, թեթև (բրդյա) և փայտամշակման արդյունաբերության կենտրոն է։
Քաղաքի տարածքը 25.08 կմ² է, բնակչությունը՝ 63 483 մարդ (2014 թվականի հունիսի 1), բնակչության խտությունը՝ 2531.22 մարդ/կմ²։


== Բնակչություն ==
2014 թվականի հունիսի 1-ի մարդահամարով Ցուսիմա քաղաքն ունեցել է 63483 մարդ։ Ելնելով մարդահամարի տվյալներից Ցուսիմայի բնակչությունը համեմատաբար կայուն է վերջին 30 տարիներին։


== Քույր քաղաքներ ==
 - Հերկուլես, Կալիֆոռնիա ԱՄՆ


== Տես նաև ==
Ճապոնիայի քաղաքների ցանկ


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.city.tsushima.lg.jp Ցուսիմա (Այչի). պաշտոնական կայք
Официальный сайт(ճապոներեն)
Կարլոս Եղիազարյան

Կարլոս Եղիազարյան (դեկտեմբերի 12, 1932(1932-12-12), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 10, 2019(2019-07-10), Երևան, Հայաստան), արձակագիր, երգիծաբան, ՀԳՄ և ՀԺՄ անդամ։


== Կենսագրություն ==
Կարլոս Եղիազարյանը ծնվել է 1932 թվականի դեկտեմբերի 12-ին, Երևանում ։ Նա ավարտել է Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը և Մոսկվայի բարձրագույն կուսակցական դպրոցի միջազգային հարաբերությունների բաժինը։ Կարլոսը աշխատել է «Ոզնի» երգիծական հանդեսում, ինչպես նաև եղել է «Կրոկոդիլ» համամիութենական երգիծական ամսագրի հատուկ թղթակիցը Հայաստանում։ Որպես «Փշարմավ» երգիծական հանդեսի խմբագիր աշխատել է հանրային ռադիոյում։ Եղել է «Հորիզոն» շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագիրը։
Կարլոս Եղիազարյանը հասարակական սուր հնչողության բազմաթիվ հրապարակախոսական հոդվածների ու ֆելիետոնների հեղինակ է։ Եղիազարյանի գրական ստեղծագործությունները թարգմանվել են մի շարք լեզուներով։
Նա 1974 թվականից եղել է Հայաստանի գրողների միության (ՀԳՄ) անդամ, նաև՝ Հայաստանի ժուռնալիստների միության (ՀԺՄ) անդամ։


== Երկեր ==
1972 թվականին Կարլոս Եղիազարյանը գրել է «Լռության լեզուն» երկը ։
1999 թվականին գրել է «Դամասկոս» և «Բարի մարդը» երկերը։ «Բարի մարդը» երկը գրվել է արաբերենով։
2002 թվականին գրել է «Բռնակալի պորտը», իսկ 2003 թվականին՝ «Բեկված ժպիտներ» երկերը։
2004 թվականին Կարլոսը գրել է «Խուստուփի արծիվը» երկը։
2010 թվականին գրել է «Շարժվող բեկոր» երկը։
2014 թվականին Կարլոս Եղիազարյանը գրել է «Կսմիթներ» երկը։


== Մրցանակներ ==
1966 թվականին «Ամուսնություն երևանյան ձևով» պիեսի համար Կարլոս Եղիազարյանը արժանացել է հանրապետական առաջին մրցանակի։
2009 թվականին արժանացել է Հայաստանի գրողների միության (ՀԳՄ) «Գրական վաստակի համար» մեդալի։
2010 թվականին արժանացել է «Հրանտ և Մանուշակ Սիմոնյաններ» գրական ամենամյա մրցանակի։


== Ծանոթագրություններ ==
Բայդուլինո

Բայդուլինո (ռուս.՝ Байдулино), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Տերենգուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1996 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 762 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Միկա (այլ կիրառումներ)

Միկա, կարող է վերաբերել՝

Միկա - բրիտանացի երգիչ, երաժիշտ, երգահան
Միկա - ֆուտբոլային մարզադաշտ Երևանում
Միկա - ֆուտբոլային ակումբ
Բրաֆիմ

Բրաֆիմ (կատ.՝ Bràfim), մունիցիպալիտետ Կատալոնիայում, մտնում է Տառագոնա նահանգի մեջ և Կատալոնիայի ինքնավար միության կազմի մեջ։ Մումիցիպալիտետը գտնվում է Ալտ-Կամպ համայնքի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 6.37 կմ2։ Բնակչությունը 680 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։
Քաղաքի հովանավոր համարվում է Սանտ Խաումեն։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Página web del Ayuntamiento de Bràfim
Información de la Generalitat de Catalunya Archived 2007-09-29 at the Wayback Machine.
Información del Institut d'Estadística de Catalunya
Información sobre Bràfim en www.altcamp.info Archived 2010-08-19 at the Wayback Machine.
Mapa de Bràfim en Google Maps
Մելիորատիվնի

Մելիորատիվնի (ռուս.՝ Мелиоративный, կարել.՝ Meliorativnoi), գյուղ Ռուսաստանի Կարելիայի հանրապետության Պրիօնեժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 1989 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2367 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խողովակագլոցման հաստոն

Խողովակագլոցման հաստոն, խողովակագլոցման ագրեգատ, գլոցման հաստոնների և այլ մեքենաների համակարգ, որն իրականացնում է մետաղե անկար խողովակների արտադրության ողջ տեխնոլոգիական ցիկլը։
Խողովակագլոցման հաստոնի կատարած հիմնական գործողություններն են՝ 

նախապատրաստուկի տաքացում
անցքահատում, ստացված պարկուճի գլոցում երկարացնող հաստոնով
տրամաչափում
ուղղում
եզրերի կտրում
պատրաստի արտադրանքի որակի վերահսկում։Այս գործողությունները կատարող մեքենաները միմյանց հետ կապված են փոխադրող մեխանիզմներով, որոնք ապահովում են արտադրության լրիվ ավտոմատացումն ու հոսքայնությունը։
Խողովակագլոցման հաստոնի չափերը որոշվում են գլոցվող խողովակների ամենամեծ տրամագծով, իսկ տիպը՝ երկարացնող հաստոնի կառուցվածքով։
Տարբերում են հետևյալ խողովակագլոցման հաստոնները՝ 

անընդհատ
ավտոմատ
եռագլան
պիլիգրիմային երկարացնողԱռաջին տիպի խողովակագլոցման հաստոնները ամենաարտադրողականներն են և լայն կիրառություն ունեն մինչև 110 մմ տրամագծով խողովակների գլոցման համար։ Ավտոմատ երկարացնող հաստոնով խողովակագլոցման հաստոնները այլ կերպ կոչվում են նաև Շտրիֆելի ագրեգատ (ստեղծողի անունով)։ Սրանք օգտագործվում են 60 - 450 մմ և ավելի տրամագծով խողովակների արտադրության համար։ Եռագլան երկարացնող հաստոնով խողովակագլոցման հաստոններն օգտագործվում են 35 - 200 մմ տրամագծով հաստ պատերով խողովակների մշակման համար։ Պիլիգրիմային հաստոնով խողովակագլոցման հաստոնն օգտագործվում է մեծ տրամագծով (մինչև 400 - 700 մմ) անկար խողովակների արտադրության համար։ Բացի կլոր հատվածքով խողովակներից, կարելի է ստանալ քառակուսի, վեցանիստ, աստիճանավոր և այլ պրոֆիլի խողովակներ։ Խողովակագլոցման հաստոնների տարեկան միջին արտադրողականությունը 140 000 - 180 000 տ է։ Անընդհատ երկարացնող հաստոնով խողովակագլոցման հաստոնն ունի ռեկորդային արտադրողականություն՝ տարեկան 400 000 - 600 000 տ։
Տորք Զաքարյան

Տորք Զաքարյան (1870, Ստամբուլ, Օսմանյան կայսրություն - անհայտ, Սոֆիա, Բուլղարիա), հայ նկարիչ։
Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Սովորել է Պոլսի գեղարվեստների դպրոցում։ 1888 թվականին Հովհաննես Այվազովսկին ծանոթանալով նրա գործին, քաջալերել է նրան, ցույց տվել լուսամուտից պոլսական տեսարանը և ասել. «Ահա քո դպրոցը, փոքրիկ վարպետ, նկարիր»։ Այնուհետև նվիրվել է նկարչության, հիմնականում ստեղծելով բնանկարներ, որոնց թիվը հասել է մի քանի հարյուրի։ 1896 թվականին մեկնել է Բուլղարիա, բնակություն հաստատել նախ Պլովդիվում, ապա Սոֆիայում, որտեղ ապրել է մինչև մահը։


== Աղբյուրներ ==
Էգրեֆյոյ դ՛Օնի (կանտոն)

Էգրեֆյոյ դ՛Օնի (ֆր.՝ Aigrefeuille-d’Aunis), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է Ռոշֆոր օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 12602 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1701 է։ Կանտոնում կա 11 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Չինարի կամավորական ջոկատ

«Չինարի» կամավորական ջոկատ։ Կազմավորվել է 1989 թվականին Չինարի գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Տավուշի մարզում)։ Ունեցել է շտաբ։ 1992 թվականին ջոկատի մի խումբ ազատամարտիկներ ծառայության են անցել գյուղում տեղակայված ՊՆ գումարտակում (հրամանատար՝ Ս. Վանյան)։ 1989-1994 թվականներին ջոկատը մասնակցել է Տավուշի (Չինարի, Արծվաբերդ, Այգեձոր) շրջանի ինքնապաշտպանական մարտերին։ Մարտական տարբեր գործողությունների ժամանակ հրամանատարներ են եղել Ա. Միրզոյանը (ընդհանուր հրամանատար), Ա. Սաղոյանը, Ա. Ջուլհակյանը, Ա. Մակարյանը, շտաբի պետ՝ Ա. Ապետյանը։ Զոհվել է 4 ազատամարտիկ։ Գյուղի միջնակարգ դպրոցը կոչվել է զոհված ազատամարտիկ Վ. Սաղոյանի անունով։
Բերնյակովո (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Բերնյակովո (ռուս.՝ Берняково), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տեզիմո

Տեզիմո  (իտալերեն՝ Tesimo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Տրենտինո Ալտո Ադիջե մարզում։ Տեղակայված է Տրենտինո Ալտո Ադիջե շրջանի Բոլցանո պրովինցիայում։
Բնակչությունը կազմում է 1824 մարդ, խտությունը կազմում է 48 մարդ/կմ²։ Տարածքը գրավում է 38 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 39010, հեռախոսային կոդ՝ 0473։


== Ժողովրդագրություն ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ազգային վիճակագրության ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Մ.թ.ա. 121


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Արամ Բունիաթյան

Արամ Բունիաթյան (1839), Երևանի չորրորդ քաղաքագլուխ։
Արամ Բունիաթյանը ծնվել է 1839 թ., զինվորականի ընտանիքում։ Կրթություն է ստացել Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում, սակայն թերի է թողել։ 1859 թվականին՝ 20 տարեկան հասակում, ծառայության է անցել Թիֆլիսի նահանգային վարչությունում, 5 տարի անց՝ տեղափոխվել Երևան, զբաղվել նույն աշխատանքով։ Դեռևս 1884 թվականին ընտրվել էր Երևանի քաղաքային դումայի անդամ, քաղաքապետի պաշտոնակատար՝ Բարսեղ Գեղամյանի օրոք։ Տասը տարի անց՝ 1895 թվականին, ընտրվում է Երևանի քաղաքագլուխ՝ փոխարինելով Լևոն Տիգրանյանցին։ Պաշտոնավարում է մեկ տարի՝ մինչև 1896 թվականը, որից հետո առողջական խնդիրներով թողնում է աշխատանքը։


== Տես նաև ==
Հին Երևան
Երևանի նահանգ


== Ծանոթագրություններ ==


== Ծանոթագրություններ ==
40 (թիվ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 40 (այլ կիրառումներ)40 (քառասուն), բնական թիվ է


== Աստղագիտության մեջ ==
40 կարգային թիվն է կրում Հարմոնիա աստերոիդը


== Քիմիայում ==
40-ը Ցիրկոնիումի ատոմային թիվն է


== Այլ ==
40-ը Ֆրանսիայի Լանդեր դեպարտամենտի կարգային թիվն է


== Կրոնում ==


=== Քրիստոնեություն ===
40 օրվա դեգերումներից հետո մարդու հոգին՝ նրա մահանալուց հետո, ի վերջո, հասնում է «Արդար դատաստանին»։ Այստեղից է առաջացել «քառասունքը»


=== Հուդայականություն ===
40 տարում անապատում դեգերումներից հետո Մովսես մարգարեն հրեաներին Եգիպտոսից հասցրեց Ավետյաց երկիր


=== Իսլամ ===
40 տարեկանում Մուհամեդը դարձավ մարգարե


== Տես նաև ==
40-րդ հարավային զուգահեռական
40-րդ հյուսիսային զուգահեռական


== Արտաքին հղումներ ==
Խասքյոյ (Արդահանի գավառ)

Խասքյոյ, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզի Արդահանի գավառում։ Գտնվում է Կարսից Արդահան տանող ճանապարհի ձախ եզրին, Արդահան քաղաքից 19 կմ հարավ֊արևելք։


== Բնակչություն ==
1907 թվականին ուներ 44 տուն՝ 259 բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լուխովիցիի շրջան

Լուխովիցիի շրջան (ռուս.՝ Луховицкий район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Լուխովիցի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1340,6 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 62427 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 46,57 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Օտտո Վեյնինգեր

Օտտո Վեյնինգեր (գերմ.՝ Otto Weininger, ապրիլի 3, 1880(1880-04-03)[…], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա - հոկտեմբերի 4, 1903(1903-10-04)[…], Վիեննա, Ավստրո-Հունգարիա), ավստրիացի փիլիսոփա և հոգեբան։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է հրեական հարուստ ընտանիքում։ 1898 թվականին ընդունվել է Վիեննայի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետը, որը գերազանց ավարտել է՝ պաշտպանելով դոկտորական դիսերտացիան բիսեքսուալություն թեմայով։ Դիսերտացիան պաշտպանելուց հետո դարձել է բողոքական։


=== Մահ ===

Օտտո Վեյնինգերը ցուցադրաբար ինքնասպան է եղել հյուրանոցի այն համարում, որտեղ մահացել է Լյուդվիգ վան Բեթհովենը։ Նրա ինքնասպանության հնարավոր պատճառ է համարվում «նրա կողմից քարոզվող ճգնավորության և ցանկասիրության միջև կոնֆլիկտը»։ Մյուս կողմից, Վեյնինգերի ինքնասպանությունը երբեմն դասվում է «մշակութային  թերարժեքության բարդույթի պատճառով առաջացող ինքնասպանությունների» թվին։


== Ստեղծագործություններ ==
Վեյնինգերի հիմնական աշխատությունը «Սեռ և բնավորություն. Սկզբունքային հետազոտություն» գիրքն է (1902), թեև եղել են նաև աշխատություններ, որոնք տպագրվել են նրա մահվանից հետո՝ «Վերջին իրերի մասին» (1904, հրատարակել է ընկերը՝   Մորից Ռապպապորտը), «Սեր և կին» (1917)։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Արթուր Հերբերը հրատարակեց նաև Վեյնինգերի նոթերն ու նամակները։


=== «Սեռ և բնավորություն. Սկզբունքային հետազոտություն» (1902) ===
Գիրքը գրվել է բնափիլիսոփայության դիրքերից և համարվում է «տղամարդկային» և «կանացի» սկզբի հետազոտություն։ Ըստ հեղինակի՝ առաջիններին բնորոշ է գիտակցության, ստեղծագործելու և ճգնավորության բարձր մակարդակ։ Երկրորդները համարվում են գիտակցության պարզունակ մոդելի, անարդյունավետության և զգայունության կրողներ։ «Կանացի» սկիզբը բացի կանանցից բնորոշ է նաև տղամարդկանց՝ հրեաներին և սևամորթներին։ «Հրեականության մասին» գլխում Վեյնինգերը հակադրել է «կանացի» (այսինքն՝ անբարոյական) հրեականությունը «տղամարդկային» քրիստոնեությանը, որը հետագայում հիմք հանդիսացավ ավստրիացի հրեատյաց անձանց շրջանում հրեատեցության քարոզչության համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Отто Вейнингер «Пол и характер» Archived 2008-08-03 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Отто Вейнингер «Последние слова» Archived 2015-04-05 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Евгений Берштейн. Трагедия пола: две заметки о русском вейнингерианстве (ռուս.)
Евгений Беркович. Еврейская самоненависть (Трагедия Отто Вейнингера) (ռուս.)
Արմենակ Խրիմլյան

Արմենակ Իվանի Խրիմլյան (սեպտեմբերի 29, 1906(1906-09-29), Նոր Նախիջևան, Ռոստովի շրջան, Դոնի զորքի մարզ, Ռուսական կայսրություն - սեպտեմբերի 7, 1992(1992-09-07), Երևան, Հայաստան), հայ խորհրդային վիրաբույժ, առողջապահության կազմակերպիչ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1969)։ ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ (1960)։
Վիրաբույժ-սրտաբան Յուլի Խրիմլյանի հայրը։


== Կենսագրություն ==
Արմենակ Խրիմլյանը ծնվել է 1906 թվականին Նոր Նախիջևանում։ 1930 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1931-1933 թվականներին եղել է Երևանի վիրաբուժական կլինիկայի օրդինատորը, 1933-1938 թվականներին՝ Կապանի շրջանային հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ, 1938-1940 թվականներին՝ Լենինգրադի պրոֆեսոր Ն. Ն. Պետրովի անվան վիրաբուժական կլինիկայի օրդինատոր, 1940 թվականին նշանակվել է ՀԽԱՀ առողջապահության նախարարի տեղակալ, 1949-1960 թվականներին՝ նախարար։ 1961-1969 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության 4-րդ գլխավոր վարչության կենտրոնական կլինիկայի հիվանդանոցի գլխավոր բժիշկ, 1969-1971 թվականներին՝ Մոսկվայի Սանիտարական կրթության գլխավոր ինստիտուտի տնօրենի գիտական գծով տեղակալ, 1971-1975 թվականներին՝ ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության Ընդհանուր հիգիենայի
և մասնագիտական հիվանդությունների գիտահետազոտական ինստիտուտի տնօրեն։ 1975 թվականից մինչև կյանքի վերջը գլխավորել է նույն ինստիտուտի երեխաների և դեռահասների սոցիալական և առողջապահական ուսումնասիրությունների լաբորատորիան։ Աշխատանքները վերաբերում են սոցիալական հիգենայի և առողջապահության կազմակերպման հարցերին։


== Պարգևներ ==
ՀԽՍՀ վաստակավոր բժիշկ, 1960
«Պատվո նշան» շքանշան
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (2)
Աշխատանքի II աստիճանի շքանշան


== Գրականություն ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7


== Ծանոթագրություններ ==
Սպիրու Հարեթ

Սպիրու Կոստաքեի Հարեթ (փետրվարի 15, 1851(1851-02-15), Յասի, Մոլդովական իշխանություն - դեկտեմբերի 17, 1912(1912-12-17), Բուխարեստ, Ռումինիա), ռումինահայ մաթեմատիկոս-աստղագետ, սոցիոլոգ, պետական-հասարակական գործիչ։ Ռումինիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1892 թվականից)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Բուխարեստի համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական բաժինը։ Սպիրու Հարեթը մեծ դեր է խաղացել երկրի XIX դարի վերջի XX դարի սկզբի սոցիալ-քաղաքական և մշակութային կյանքում։ 1885-1888 թվականներին եղել է լուսավորության նախարարության ընդհանուր քարտուղար, 1897-1899, 1901-1904 և 1907-1910 թվականներին Ռումինիայի դավանությունների և հանրային կրթության նախարար։ Նրա անմիջական նախաձեռնությամբ ու ղեկավարությամբ հիմնադրվել են ռումինական նոր տիպի դպրոցներ, վերակազմվել հանրային կրթությունը, ուսուցման մեթոդները և ծրագրերը («Տարեկան ընդհանուր հաշվետվություն հանրակրթական ուսման մասին» (1884 թ.), «Կրթական օրենքի նախագիծ» (1896 թ.), գյուղերում բացվել են գրադարաններ, ակումբներ, մշակույթի տներ, կոոպերատիվներ և այլն։ Նրա գրած «Եռանկյունաչափություն» դասագիրքը (1873 թ.) մոտ 75 տարի, մասնակի փոփոխություններով, դասավանդվել է Ռումինիայի դպրոցներում։ Հիմնադրվել է առաջադիմական բնույթ ունեցող մատենաշար, հանդես, լրագիր։ Հարեթն իր բացահայտ համակրանքն է արտահայտել ժողովրդական զանգվածների, հատկապես գյուղացիության նկատմամբ։ Ելնելով երկրի ագրարային վիճակից և հողային հարաբերություններից՝ առաջարկել է հողային հարցի լուծման, թեև ոչ ռացիոնալ, սակայն գյուղացիության դրությունը բարելավող եղանակներ։ Հարեթը կանխատեսում էր գյուղացիական շարժման վերելքը և դեմ էր դրանց դեմ ձեռնարկվող միջոցառումներին։ Հարեթի «Սոցիալական մեխանիկան» (ֆրանսիայում հրատարակված 1910-1911 թթ.) սոցիոլոգիան մաթեմատիկանացնելու առաջին փորձերից էր։ Հրատարակվել է Հարեթի գործերի 6 հատոր։ Նրա հուշարձանը կանգնեցված է Բուխարեստում։ Հատուկ անվանումների Լուսնի քարտեզի խառնարաններից մեկը կոչվում է Հարեթի անունով։ 1976 թվականին ՑՈԻՆԵՍԿՕ-ն նշել է նրա ծննդյան 125-ամյակը։


== Երկեր ==
Մոլորակային ուղեծրերի մեծ առանցքների անփոխելիության մասին, ատենախոսություն, 1878։
Տարեկան ընդհանուր հաշվետվություն հանրակրթական ուսուցման մասին, 1884։
Կրթական օրենքի նախագիծ, 1896։
Եռանկյունաչափություն, դասագիրք, 1873։
Սոցիալական մեխանիկա, աշխատություն, 1910, 1911։


== Տես նաև ==
Սպիրու Կոստաքեի Հարեթի հուշարձան


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Թեոդորոս Մոպսուեստացի

Թեոդորոս Մոփսուեստացի (մոտ 350, Անտիոք — 428, Մոպսուեստիա, Կիլիկիա), քրիստոնյա աստվածաբան։ Մոփսուեստիա քաղաքի եպիսկոպոս 392 թվականից մինչև մահը։ Թեոդորոս Մոփսուեստացու քրիստոսաբանական հայացքները հետագայում դրվել են Նեստորականության հիմքում։ Ուսմունքը կազմում է Արևելքի ասորական եկեղեցու վարդապետության հիմքը։
Գրել է բազմաթիվ աստածաբանական, մեկնողական և ջատագովական երկեր, որոնց մեծ մասը կորել է կամ մեզ է հասել հատվածաբար, հիմնականում՝ ասորերեն թարգմանություններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Էբեթս Ֆիլդ

Էբեթս Ֆիլդ (անգլ.՝ Ebbets Field), նախկին բեյսբոլի մարզադաշտ Նյու Յորքում։ Տեղակայված է եղել Նյու Յորքի Բրուքլին թաղամասում։ Կառուցվել է 1913 թ-ին ամերիկացի մեծահարուստ Չարլզ Էբեթսի փողերով։ Այն մեծահարուստի վրա արժեցել է 750 000 դոլար։ Մարզադաշտի ճարտարապետը Կլարենս Ռենդել վան Բասքյորն է եղել։ Տեղավորել է ավելի քան 25000 հանդիսական։ 1960 թ-ին մարզադաշտը քանդվել է և դրա տեղում կառուցվել է բնակելի կոմպլեքս։


== Հղումներ ==
Էբեթս Ֆիլդը Ballparks.com կայքում(անգլ.)
Հեգուրի

Հեգուրի (ճապ.՝ 平群町 հեգուրի-տյո), Ճապոնիայի Նարա պրեֆեկտուրայի Իկոմա գավառում գտնվող ավան։ Հեգուրի ավանի մակերեսը կազմում է 23,90 կմ², բնակչությունը՝ 18 818 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), բնակչության խտությունը՝ 787,36 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Ավանը տեղակայված է Հոնսյու կղզու Կինկի տարածաշրջանի Նարա պրեֆեկտուրայում։ Այս ավանի հետ սահմանակցում են Իկոմա, Հիգասիոսակա, Յաո քաղաքները և Իկարուգա, Սանգո ավանները։


== Բնակչություն ==
Հեգուրի ավանի բնակչությունը կազմում է 18 818 մարդ (2014 թվականի օգոստոսի 1-ի տվյալների համաձայն), իսկ խտությունը՝ 787,36 մարդ/կմ²։ Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունը՝ 1980-2005 թվականներին.


== Սիմվոլիկա ==
Քաղաքը խորհրդանշող ծառ է համարվում մշտադալար կաղնին, ծաղիկ՝ քրիզանթեմը։


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հեգուրի ավանի պաշտոնական կայք(ճապոներեն)
Նազիյա (քաղաքատիպ ավան, Կիրովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆազիյաՆազիյա (ռուս.՝ Назия), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Կիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4858 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նայպիդո

Նայպիդո կամ Նեյպյիդո (), բառացիորեն թարգմանաբար նշանակում է «թագավորական երկիր», Մյանմայի մայրաքաղաք։ Գտնվում է նախկին մայրաքաղաք Յանգոնից 320 կմ դեպի հյուսիս։ Քաղաքը կառուցվել է Չեպյի գյուղի տեղում, Պյինման քաղաքից 17 կմ դեպի արևմուտք։
Մայրաքաղաքի տեղափոխումը Նայպիդո տեղի է ունեցել 2005 թվականի նոյեմբերի 6-ին։


== Պատմություն ==
2005 թվականի նոյեմբերի 7-ին Մյանմայի ռազմական կառավարությունը սկսել է նախարարությունների և գերատեսչությունների Յանգոն քաղաքից տեղաբաշխման գործընթացը։ Տեղափոխման հստակ օրը ընտրված էր աստղաբանական նկատառումներից ելնելով՝ դա նոյեմբերի 11-ի առավոտյան ժամը 06:36 էր։ 11 գումարտակներից և 11 նախարարություններից բաղկացած երկրորդ պահակախումբը լքել է Յանգոնը (համաձայն «Բանգկոկ Փոստ» ամսագրի հաղորդագրության)։


== Տրանսպորտ ==
Յանգոնից Նայպիդո գնացքը գնում է ինը ժամ, գործում է ամեն օր՝ ժամը 09:00-ին մինչև 18:00-ը:
2006 թվականի մարտի կեսերին Air Mandalay ավիաընկերությունը չվերթներ է սկսել Յանգոնի և Նայպիդոյի միջև։ 2006 թվականի հունիսի 5-ին ավիափոխադրումներ են սկսվել նաև մինչև Սիտվե և Տանդվե քաղաքները։


== Արտաքին հղումներ ==
Burma’s new capital name Archived 2006-06-23 at the Wayback Machine.
Burma’s new capital stages parade BBC News Online, 27 March 2006
Off limit’s: Asia’s secret capital Citylife, Trisila Company Limited, Chiang Mai, June 2006
Burma’s confusion over capital BBC News Online, 17 June 2006


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոսյոլովկա Վտորայա (այլ կիրառումներ)

Նովոսյոլովկա Վտորայա, կարող է վերաբերվել՝

Նովոսյոլովկա Վտորայա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Թելմանովսկի շրջանում
Նովոսյոլովկա Վտորայա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում
Կրակը (նկար)

Կրակը (իտալերեն՝ Il’Fuoco), իտալացի գեղանկարիչ Ջուզեպպե Արչիմբոլդոյի (իտալերեն՝ Giuseppe Arcimboldo, 1527-1593 թվականներ) նկարը, որն ստեղծվել է 1566 թվականին։ Գտնվում է Վիեննայի Արվեստի պատմության թանգարանում։ Նկարն արվել է փայտի վրա` յուղաներկով։ Չափսը` 66,5×51 սմ։ 


== Նկարագրություն ==
«Կրակը»` «Չորս տարրերը» շարքի նկարներից մեկն է, որի մեջ մտնում են նաև «Ջուրը», «Երկիրը» ու «Օդը» կտավները։ Միջնադարում չորս տարրերը համարվում էին աշխարհաստեղծման հիմքերը։ Արչիմբոլդոյի մարդակերպ դիմանկարները կարծես բարդ գլուխկոտրուկներ լինեն՝ պատրաստված մրգերից, բանջարեղենից, ծաղիկներից և այլ առարկաներից։ Այդ կոմպոզիցիաներից մի քանիսը բնութագրվում են տեսողական խաբկանքով, ինչը նայողին ստիպում է աշխատանքն ընկալել տարբեր ձևերով՝ կախված այն հեռավորությունից, որից դիտվում է։ «Կրակը» հզոր անսպառ էներգիա է, որն ունակ է ստեղծելու ու ոչնչացնելու։ «Կրակը» առավել պատկերավոր կերպով ցույց է տալիս Մաքսիմիլիան Երկրորդի և Հաբսբուրգների տոհմի ռազմական հզորությունը։
Ի տարբերություն ցիկլի մյուս նկարների, «Կրակը» կազմված է առարկաներից, որոնք ինչ-որ կերպ կապված են դրա հետ։ Խոշոր կայծքարը կազմում է այտը։ Խոշոր մոմն ու յուղային լամպը` պարանոցն ու կզակը։ Երկու կայծքարով պատկերված են ականջն ու քիթը։ Բեղերն ու ճակատը կազմված են աբեթից։ Աչքը` մոմի մնձուր է։ Մազերը հրդեհով վառվող ածուխներ են։ Մարմինը կազմված է թնդանոթներից ու ատրճանակներից։ Պարանոցի շուրջը գտնվում է ոսկե շղթա` շքանշանով և կայսերական երկգլխանի արծիվով՝ Սրբազան Հռոմեական կայսրության խորհրդանիշով։ Այդ ամենը ներկայացնում է կրակը, որպես պատերազմի կործանարար գործիք։ Սա հստակ ցույց է տալիս կայսր Մաքսիմիլիան Երկրորդի ռազմական անցյալը, ով 1544 թվականին մասնակցել է Ֆրանսիայի դեմ պատերազմին։ Այդպիսով` «Կրակը» ցիկլի թերևս ամենաբացահայտ գովերգող պատկերն է։ Առարկաների միջոցով Արչիմբոլդոն կարողացել է ցույց տալ կրակի բոլոր տեսակները` փոքր անվնաս մոմի մնձուրից ու յուղի լամպից մինչև թնդանոթի փողեր և գլխից դուրս եկող մաքուր, գրեթե անվերահսկելի կրակը։


== Նկարներ «Չորս տարրեր» շարքից ==

		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Բուգաևսկի գյուղական խորհուրդ (Գլոբինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բուգաևսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Բուգաևսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Бугаївська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուգաևսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1621 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 181,87 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 8,91 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 1 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Դավիդովկա (գյուղ, Պուգաչովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴավիդովկաԴավիդովկա (ռուս.՝ Давыдовка), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Պուգաչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2000 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Զուրաբի Արզիանի

Զուրաբի Արզիանի (վրաց.՝ ზურაბი მალხაზის ძე არზიანი, հոկտեմբերի 19, 1987(1987-10-19), Բաթում, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), վրացի և ռուս ֆուտբոլիստ, խաղում է պաշտպանի դիրքում։


== Կարիերա ==
Վրացական ֆուտբոլի սան է, 16 տարեկանում տեղափոխվել է Ռուսաստան՝ դառնալով ռուսական «Սատուրն» ակումբի ֆուտբոլիստ, ակումբի կազմում անցկացրել է 8 խաղ։ 2005 թվականից մինչև 2006 թվականը հանդես է եկել «Ռուբին» ակումբում՝ անցկացնելով 29 խաղ և կարողացել է դառնալ 1 գոլի հեղինակ։ Իսկ 2007 թվականին տեղափոխվել է «Անժի»՝ հանդես գալով Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնում, որտեղ անցկացրել է պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլի առաջին պրակտիկան։ 2011 թվականին վարձավճարով տեղափոխվել է Թբիլիսիի «Դինամո» ակումբում։


== Վիճակագրություն ==


== Անձնական կյանք ==
Զուրաբին ճանաչված ֆուտբոլիստ Մալխազ Արզիանիի որդին է, ով 1980-ական թվականներին հանդես է եկել Թբիլիսիի «Դինամոյում»։
2011 թվականին Զուրաբին և իր կինը ունեցան անդրանիկ դուստրը, ում անունը դրեցին Ելիզավետա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը Газета. Ru կայքում
Միքայելյան վիրաբուժության ինստիտուտ

Միքայելյան վիրաբուժության ինստիտուտ, կլինիկական, գիտահետազոտական և կրթական գործունեություն իրականացնող խոշորագույն կենտրոն Երևանում։ Հիմնադրվել է 1974 թվականին։


== Պատմություն ==
Ինստիտուտը հիմնադրվել է 1974 թվականի հոկտեմբերին ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարության հրամանով։ 1974 թվականին ինստիտուտի տնօրեն է նշանակվեվ պրոֆեսոր Ալեքսանդր Միքայելյանը, ով մեծ ներդրում է ունեցել Հայաստանում սրտավիրաբուժության ստեղծման և զարգացման գործում։ 1992 թվականի հոկտեմբերից ինստիտուտը ղեկավարել է պրոֆեսոր Համլետ Թամազյանը, ով 2001 թվականի ապրիլին ընտրվել է Միքայելյան վիրաբուժության ինստիտուտ ՓԲԸ նախագահ։ 2011 թվականից ընկերության նախագահն է Արթուր Թամազյանը։
Վիրաբուժության ինստիտուտն ունի 10 կլինիկական բաժանմունքներ, հագեցած է ժամանակակից սարքավորումներով։ Ինստիտուտում իրականացնում են կերակրափողի վերականգնողական վիրահատական միջամտություններ, օրգանների և հյուսվածքների փոխպատվաստում և այլն։ Ինստիտուտում հրատարակվում է Հ. Ս. Թամազյանի անվան Հայաստանի վիրաբուժության լրաբեր եռամսյա գիտաբժշկական ամսագիրը, որտեղ տպագրվում են Հայաստանի և արտերկրի մասնագետների աշխատանքները։
Ինստիտուտում գործում են ՀՀ առողջապահության նախարարության ԱԱԻ-ի 4 ամբիոններ` նեղ վիրաբուժական մասնագիտությունների (ընդհանուր վիրաբուժություն, սրտանոթային վիրաբուժություն), ուրոլոգիայի, պրոկտոլոգիայի, անեսթեզիոլոգիայի և վերակենդանացման, որտեղ ուսանում են կլինիկական օրդինատորները, ասպիրանտները, ինչպես նաև իրականացվում է վիրաբուժական ոլորտի միջին բուժանձնակազմի և բժիշկների վերապատրաստում (ստաժավորում)։ Ինստիտուտի պրոֆեսորները դասավանդում են Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ամբիոններում։
Ինստիտուտը համագործակցում է միջազգային մի շարք կազմակերպությունների և արտասահմանյան առաջատար կլինիկաների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ինստիտուտի պաշտոնական կայք
Պարպարուն

Պարպարուն, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Կիլիկիայի Պելյանի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր
Դարյա Հայրապետովա

Դարյա Վիկտորովնա Հայրապետովա (սեպտեմբերի 24, 1979(1979-09-24), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսական թատրոնի ու կինոյի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Դարյա Հայրապետովան ծնվել է 1979 թվականի սեպտեմբերի 24-ին։ 1998 թվականին ավարտել է Նատալյա Նեստերովայի Նոր հումանիտար համալսարանի պարավեստի ուսումնարանի ժողովրդական բաժինը՝ «բալետի արտիստ» մասնագիտությամբ։
1998-2002 թվականներին սովորել է «Գավրիլա Դերժավին» միջազգային սլավոնական ինստիտուտի թատերական ֆակուլտետում՝ ՌԴ ժողովրդական արտիստ Լյուդմիլա Իվանովայի դասարանում։ 2002 թվականից աշխատում է Մոսկվայի «Բենեֆիս» դրամատիկական թատրոնում։ 2006 թվականից Երաժշտության և պոեզիայի թատրոնի (ղեկավար՝ Ելենա Կամբուրովա) դերասանուհի։ 2009 թվականից՝ «Դրուգոյ թատրոն»-ի դերասանուհի։
Համագործակցել է Օլեգ Ցոդիկովի և Միխայիլ Գորևոյի պրոդյուսերական կենտրոնի հետ։


== Գործունեություն ==


=== Դերերը թատրոնում ===


=== Դերերը կինոյում ===


== Ծանոթագրություններ ==
Էլիզաբեթ Ռյոմեր

Էլիզաբեթ Ռյոմեր (անգլ.՝ Elizabeth Roemer, սեպտեմբերի 4, 1929(1929-09-04), Օքլենդ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ - ապրիլի 8, 2016(2016-04-08), Թուսոն, Արիզոնա, ԱՄՆ), ամերիկացի աստղագետ։ Աստերոիդների և գիսաստղերի հետազոտող, հայտնաբերել է (1930) Լյուցիֆեր և (1983) Բոկ աստերոիդները, Ֆեմիստո արբանյակը, և կրկին հայտնաբերել է 17P/Հոլմսի գիսաստղը։ Փորձում էր ստանալ գիսաստղերի միջուկների չափերի համակցված տվյալներ, այդ նպատակով 25 տարվա ընթացքում հավաքել է գիսաստղերի լուսանկարների հսկայական հավաքածու։
Ստացել է Արիզոնայի համալսարանի պատվավոր պրոֆեսորի կոչում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Lunar and Planetary Laboratory: Elizabeth Roemer Archived 2012-01-19 at the Wayback Machine.
Պրոսեկ Յոլ

Պրոսեկ Յոլ (ռուս.՝ Просек-Ёль), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Այյուվա գետի ձախ ափին՝ 21 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 10 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300112103000076370
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103007637
Ավազանի կոդը — 03.05.03.001
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆելիս Դեզերտու

Ֆելիս Դեզերտու (պորտ.՝ Feliz Deserto), համայնք Բրազիլիայում՝ Ալագոաս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Ալագոաս նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Պենեդուի գավառի կազմի մեջ։


== Ծանոթագրություններ ==
ԿՈՆՄԵԲՈԼ

Հարավային Ամերիկայի ֆուտբոլային Կոնֆեդերացիա  (իսպ.՝ Confederación Sudamericana de Fútbol, կարճ՝ CONMEBOL կամ ԿՈՆՄԵԲՈԼ), հարավամերիկյան ֆուտբոլի վարչական և վերահսկող կազմակերպություն, որի հիմնական գրասենյակը գտնվում է Լուկե քաղաքում (Պարագվայ)։


== Պատմություն ==
Հիմնադրվել է 1916 թվականի հուլիսի 9-ին ուրուգվայցի Հեկտոր Գոմեսի շնորհիվ, ում երազանքն էր կենտրոնացնել մայրցամաքի ֆուտբոլային կառույցները։ Կազմակերպությանն առաջինն անդամագրվեցին Արգենտինան, Բրազիլիան, Ուրուգվայը և Չիլին։ Վերջիններիս հաջողվեց առաջին մրցաշարն անցկացնել Հարավային Ամերիկայում՝ Բուենոս Այրես քաղաքում։ Հենց այդ մրցաշարի ընթացքում էլ ձևավորվեց ԿՈՆՄԵԲՈԼ-ը։ Հետագայում այս մրցաշարը սկսեց կոչվել Ամերիկայի գավաթ, այնուհետև կազմակերպությանը միացան մայրցամաքի մնացած երկրների մեծ մասը (Գայանան, Սուրինամը և Ֆրանսիական Գվիանան հանդիսանում են ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի անդամ։
Ներկայումս ԿՈՆՄԵԲՈԼ-ը մտնում է ՖԻՖԱ-ի կազմի մեջ և վերահսկում է տարածաշրջանում ֆուտբոլի զարգացումը և մրցաշարերի կազմակերպումը։ Կազմակերպության գլխավոր գրասենյակը գտնվում է Պարագվայի մայրաքաղաք Ասունսյոնից 17 կմ հարավ-արևելք՝ Լուկե քաղաքում։ Նախագահն է պարագվայցի Խուան Անխել Նապոուտը։


== Տես նաև ==
ՈՒԵՖԱ
ԿՈՆԿԱԿԱՖ
Ասիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիա


== Արտաքին հղումներ ==
ԿՈՆՄԵԲՈԼ-ի պաշտոնական կայք