armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Արամյան

Արամյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Ալեքսանդր Պավելի Արամյան (1958), անոթային վիրաբույժ։
Աշոտ Լևոնի Արամյան (1960), քանդակագործ, նկարիչ, դիզայներ։
Ավետիք Արամյան (19-րդ դար-?), մանկավարժ։
Արամ Արամյան (1870-1899), ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ, վրիժառու, թղթակից։
Գարեգին Նշանի Արամյան (1908-1975), կինոօպերատոր։
Հակոբ Սահակի Արամյան (1908-1955), արձակագիր։
Հայկ Փանոսի Արամյան (1889-1974), բանասեր, մանկավարժ։
Հրայր Բախշոյի Արամյան (1962), ՀՀ պետական գործիչ։
Ճանիկ Արամյան (1820-1879), բանասեր, տպագրիչ, վիմագրիչ, բառարանագիր, հրապարակախոս, արվեստագետ։
Մեսրոպ Արամյան (1966), քահանա, աստվածաբան, գիտնական, սցենարիստ, պրոդյուսեր, հասարակական գործիչ, ուսուցիչ։
Միսակ Արամյան (1845-1909), մշակութային գործիչ, բժիշկ, արևելահայ թատրոնի սկզբնավորողներից։
Միքայել Աշոտի Արամյան (1992), թատրոնի և կինոյի հայազգի դերասան։
Շամունե Վլասի Արամյան (1888-1964), մտավորական։
Ռաֆայել Գևորգի Արամյան (1921-1978), արձակագիր, թարգմանիչ։
Վալտեր Գևորգի Արամյան (1909-1994), արձակագիր, թարգմանիչ։
Վահան Արամյան (19-20-րդ դար), թղթակից։
Վաղարշակ Գարեգինի Արամյան (1945-2006), նկարիչ։
Վարդան Սարիբեկի Արամյան (1975), ՀՀ պետական գործիչ։
Քեթևան Արամյան (1846-1878), հայ պրոֆեսիոնալ թատրոնի առաջին ներկայացուցիչներից։


== Տես նաև ==
Արամյանց


== Ծանոթագրություններ ==
Գայանե Նիկողոսյան

Գայանե Գերասիմի Նիկողոսյան (հուլիսի 12, 1921(1921-07-12), Թիֆլիս, Վրացական ԽՍՀ - 2010), հայ հիգիենիստ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1969), պրոֆեսոր (1970): Երևանի բժշկական ինստիտուտի պրոբլեմային հիգիենայի հանձնաժողովի նախագահ։


== Կենսագրություն ==
Գայանե Նիկողոսյանը ծնվել է 1921 թվականի հուլիսի 12-ին, Վրաստանի  Թիֆլիս քաղաքում։ 1944 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ 1943 թվականից աշխատել է Երևանի բժշկական ինստիտուտում։ 1959-1985 թվականներին եղել է երեխաների և դեռահասների հիգիենայի ամբիոնի վարիչ, Առողջության և ատամնաբուժական ֆակուլտետների դեկան, 1970-1989 թվականներին՝ ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության երեխաների առողջության պահպանության գլխավոր մասնագետ, Երևանի բժշկական համալսարանի պրոբլեմային հիգիենայի հանձնաժողովի նախագահ։ 1992 թվականից բնակվել է Լոս Անջելեսում։
Աշխատանքները վերաբերում են երեխաների առողջական վիճակի, ֆիզիկական զարգացման, մանկական հիմնարկներում ուսումնադաստիարակչական աշխատանքների հարցերին։


== Մահ ==
Մահացել է 2010 թվականին։ Թաղված է Երևանի Թոխմախի գերեզմանատանը։


== Անդամակցություն ==
Հիգիենիստների հասարակական խորհրդի անդամ։
«Երեխաների և դեռահասների հիգիենայի» հարցերով հանձնաժողովի անդամ։


== Երկեր ==
Երեխաների ուսումնա-դաստիարակչական պրոցեսի կազմակերպումը, Նիկողոսյան Գայանե Գերասիմի, ՀԽՍՀ Առողջապահության մինիստրության սանլուստուն, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Նիկողոսյան Գ. Գ., Երեխաների և դեռահասների հիգիենա, Երևան, 1967։
Երեխաների և դեռահասների հիգիենայի դասագիրք, Նիկողոսյան Գայանե Գերասիմ, Հայկական ԽՍՀ առողջապահության մինիստրության գիտական բժշկական խորհուրդ, Երևան, «Հայաստան», 1967։


== Գրականություն ==
Айриян А. П. Армянские учёные-медики. - Ер., 1998 - 276 с. ISBN 99930-1-001-7.


== Ծանոթագրություններ ==
Կուսանաց անապատ (Ոսկանապատ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կուսանաց անապատ (այլ կիրառումներ)Կուսանաց անապատ (նաև՝ Կուսանաց Սուրբ Աստվածածին անապատ կամ Կուսանաց Սուրբ Ոսկեանց անապատ ), հայկական վանքային համալիր Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանի Ոսկանապատ գյուղի հարավային ծայրում՝ ձորի մեջ, գետի ձախ ափին։


== Պատմություն ==
Հիմնադրման ժամանակի վերաբերյալ ստույգ տվյալներ չկան, բայց կարելի է հաստատ ասել, որ անապատը գոյություն է ունեցել նախքան 1684 թվականին, քանի որ հիշյալ թվականին ստեղծված մի ավետարանի հիշատակարանում նշվել է. «...արդ ես Սարգսի որդի Խոջա Պատիս, առի զսուրբ աւետարանս ի ձեռաց անօրինաց եւ ետու վախմ ի դուռն Ոսկանապատու կուսանաց անապատին, Աստուածածին սուրբ տաճարին...»։
Եկեղեցու հորինվածքային և կառուցողական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս շինությունը համարել 17-րդ դարի կառույց. ընդ որում չի բացառվում, որ անապատը նվերներ է ստացել (ի թիվս և հիշյալ ավետարանը) հենց կառուցման ավարտից անմիջապես հետո։
1885 թվականի մի վավերագրում անապատը հիշվում է Սուրբ Ոսկեանց անունով։


== Ճարտարապետություն ==
Եկեղեցին ունի միանավ, թաղածածկ հորինվածք։ Ծածկը երկթեք է, միակ մուտքը՝ հարավից։ Կառուցված է անմշակ քարով, կրաշաղախով։ Սվաղված է և՛ ներսից, և՛ դրսից։ Արտաքին չափերն են՝ 12,25 x 6,55 մ։ Ինչպես վկայում է Մակար Բարխուդարյանցը, եկեղեցու արևմտյան կողմում եղել են միաբանական սենյակներ. «...բայց յորդ անձրևի հեղեղներն քանդած և տարած են սոյն սենեակները և կոյտ կոյտ խիճեր դիզած խուցերի տեղերում»։ Նա նաևվկայում է, որ համալիրը կրում է մի շարք նորոգումների հետքեր, որոնցից մեկն իրականացրել է ոմն Հարություն պապը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կաստելգուլիելմո

Կաստելգուլիելմո  (իտալերեն՝ Castelguglielmo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Վենետո մարզում՝ Ռովիգո գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 1765 մարդ, խտությունը՝ 80 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 22 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 45020, հեռախոսային կոդ՝ 00425։
Քաղաքի հովանավոր պաշտպանը համարվում է Սուրբ Գաետանո Թիենեն, որի տոնը նշվում է ամեն տարի օգոստոսի 7-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Շոռտուն

Շոռտուն (թուրքերեն՝ Ağaçardı, քրդ.՝ Şordê), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Փերի գետի միջին հոսանքի ձախ կողմում։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Գյուղը հավանաբար Շոռտուն է կոչվել աղահանքերի պատճառով։


== Բնակչություն ==
1893 թվականին ուներ 25 տուն, իսկ XX դարի սկզբին՝ 45 տուն, որից 30-ը՝ 240 բնակչով հայկական, իսկ մնացած 15-ը՝ քրդական։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գյուցից հյուսիս՝ լեռներում կային հարոսւտ աղահանքեր, որոնք օգտագործվում էին տեղացիների կողմից։ Երկրաշարժի հետևանքով մոտակա լեռը փլվել է և ծածկել է աղահանքը։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Շոռտունն ուներ Ս. Թագվոր (կամ Ս. Թագավոր) անունով եկեղեցի։ Գյուղից արևմուտք կային 2 եկեղեցու ավերակներ, որոնցից մեկը կոչվում էր Ս. Փրկիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նիժնյայա Պոկրովկա (գյուղ, Պերելյուբինսկի շրջան)

Նիժնյայա Պոկրովկա (ռուս.՝ Нижняя Покровка), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Պերելյուբինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 900 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռուժիցա Սոկիչ

Ռուժիցա Սոկիչ (սերբ.՝ Ружица Сокић / Ružica Sokić, 14 դեկտեմբերի, 1934, Բելգրադ, Հարավսլավիայի Թագավորություն - 19 դեկտեմբերի, 2013, Բելգրադ, Սերբիա), կինոյի և թատրոնի հարավսլավացի սերբ դերասանուհի, ով առավել հայտնի է «Երբ ես կլինեմ մեռած ու սպիտակ», «Բռնցքամարտիկներն ընկնում են դրախտ», «Ուժիցեի հանրապետություն», «Սավամալա» և այլ ֆիլմերում կատարած իր դերերով։ Բազմիցս արժանացել է հեղինակավոր մրցանակների, ինչպես նաև հայրենական ու արտասահմանյան կինոփառատոններում ճանաչվել է լավագույն դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Ռուժիցա Սոկիչը ծնվել է 1934 թվականի դեկտեմբերի 14-ին Հարավսլավիայի Թագավորությունում՝ Բերլգրադ քաղաքում (ներկայում՝ Սերբիայի Հանրապետություն)։ Նրա հայրը՝ Պետր Սոկիչը (1893-1964), եղել է առևտրական և «Правда» թերթի համասեփականատերը։ Ռուժիցա Սոկիչը շատ ժամանակ է անցկացրել Բանյա Լուկայում, որտեղ նրա ընտանիքն ուներ ոչ մեծ տուն քաղաքի կենտրոնում։
Դեռ մանուկ հասակից Ռուժիցա Սոկիչը ցուցաբերել է դերասանական տաղանդ, մասնակցել է մի շարք ռադիոներկայացումների ձայնագրման աշխատանքներին։ Առաջին անգամ կինոյում հանդես է եկել 1957 թվականին՝ նկարահանվելով «Բժիշկ» ֆիլմում։ 1958 թվականին Ռուժիցա Սոկիչն ավարտել է Բելգրադի արվեստների համալսարանը, ինչից հետո սկսել է ակտիվորեն մասնակցել թատերական ներկայացումներում, հաճախ է հրավիրվել նկարահանվելու ֆիլմերում։ Միայն 1960-ական թվականներին նա նկարահանվել է ավելի քան 40 ֆիլմերում, որոնցից էր նաև այդ տարիներին մեծ հաջողություն ունեցած «Երբ ես կլինեմ մեռած ու սպիտակ» (սերբ.՝ Кад будем мртав и бео) ֆիլմը, որ արժանացել է բազմաթիվ մրցանակների ու պարգևների։ Ռուժիցա Սոկիչը նկարահանվել է ռազմապատմական «Երթ Դրինայի վրա» (սերբ.՝ Марш на Дрину, խորվ.՝ Marš na Drinu) ֆիլմի էպիզոդիկ դերում, ինչպես նաև նկարահանվել է «Սիրային պատմություն, կամ Հեռախոսավարուհու ողբերգությունը» կինոնկարում։ 1970-ական թվականներին Ռուժիցա Սոկիչը ձեռք է բերել մեծ ճանաչում։ Մասնավորապես 1973 թվականին Պուլայում անցկացված կինոփառատոնում ճանաչվել է Հարավսլավիայի լավագույն դերասանուհի «Ժուտա» ֆիլմում իր կատարած դերի համար։ 1974 թվականին Ռուժիցա Սոկիչը նկարահանվել է «Ուժիցեի հանրապետություն» ֆիլմում և այդ դերակատարման համար Պուլայի կինոփառատոնում արժանացել է «Ոսկե արենա» մրցանակի՝ ճանաչվելով երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի։
Ռուժիցա Սոկիչը շարունակել է ակտիվորեն նկարահանվել մինչև 2010 թվականը. նա խաղացել է ավելի քան 180 ֆիլմերում։ 2011 թվականին լույս է տեսել Ռուժիցա Սոկիչի ինքնակենսագրությունը՝ «Թռչելու տենչ» (սերբ.՝ Страст за летењем): Կյանքի վերջին տարիներին տառապել է Ալցհայմերի հիվանդությունից։
Ռուժիցա Սոկիչը մահացել է 2013 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Բելգրադում։ Թաղված է Բելգրադի նոր գերեզմանատանը՝ Պատվավոր քաղաքացիների ծառուղում։
Ռուժիցա Սոկիչի մասնակցությամբ վերջին ֆիլմը համարվում է «Բացիր վանդակը» կինոնկարը, որ թողարկվել է 2015 թվականին։ Դերասանուհու մահից կարճ ժամանակ անց Հարավսլավիայի կինոարխիվը կազմակերպել է նրա հիշատակին նվիրված ցուցահանդես, որում ներկայացվել են Ռուժիցա Սոկիչի մրցանակները, լուսանկարները, գրքերը, նրա մասնակցությամբ ցուցապաստառներ։ Ստեղծվել է Ռուժիցա Սոկիչի անվան հիմնադրամ, որ մրցանակներ է շնորհում սերբ ամենատաղանդավոր դերասանուհիներին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ружица Сокич Internet Movie Database կայքում
Կրուգլիկի (գյուղ, Ստարոկոնստանտինովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրուգլիկի (այլ կիրառումներ)Կրուգլիկի (ուկրաիներեն՝ Круглики), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կրուգլիկի գյուղում բնակվում էր 224 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1006 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 222,66 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բելի Բալախչին

Բելի Բալախչին (ռուս.՝ Белый Балахчин, խակ.՝ Тогыргы аал), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Շիրինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 293 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հայերը Մեծ Բրիտանիայում

Մեծ Բրիտանիայում հայկական համայնքներ ստեղծվել են 1830-ական թվականներին Լոնդոնում, Մանչեստրում և Լիվերպուլում։ Առաջին հայերն այստեղ Կոստանդնուպոլսից և Հնդկաստանից ժամանած վաճառականներն էին։ 1870 թվականին Մանչեստրում կառուցվել է հայկական եկեղեցի (Սուրբ Երրորդություն)։ Մեծ Բրիտանիայի հայ գաղութն ստվարացել է Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո, երբ այնտեղ հաստատվել են Թուրքիայից, Իրանից և Կովկասից գաղթած բազմաթիվ հայեր։ 1960-70-ական թվականներին հայերի հոսքը Մեծ Բրիտանիա ավելացավ հատկապես Կիպրոսից, Լիբանանից, Սիրիայից և Եգիպտոսից։
21-րդ դարի սկզբին հայերի թիվը 
մոտ  30 հզ է հիմնականում Լոնդոնում, Մանչեստրում, Լիվերպուլում, Բիրմինգհեմում, ինչպես նաև Էդինբուրգ, Բելֆաստ, Գլազգո քաղաքներում։
Լոնդոնում գործում է Հայ տունը, որը կազմակերպում է մշակութային միջոցառումներ։ Այնտեղ է գտնվում նաև 1992 թվականին բացված ՀՀ դեսպանատունը։ Համայնքում գործում է Հայ առաքելական 3 եկեղեցի և 1 Ավետարանական եկեղեցի։ Հայաստանեայց Առաքելական եկեղեցու Անգլիայի թեմի առաջնորդանիստը Լոնդոնի Սուրբ Սարգիս եկեղեցին է։ Մայրաքաղաքում և Մանչեստրում հայ մանուկների համար բացվել են նաև շաբաթօրյա և կիրակնօրյա դպրոցներ։ 1998 թվականից լույս է տեսնում Նոր սերունդի ձայն պարբերականը։
Գործում են նաև Անգլո-հայկական, Հայկական առաջադիմական, Լոնդոնի հայ երիտասարդաց միությունները, ՀԲԸՄ և ՀՕՄ-ի Լոնդոնյան մասնաճյուղերը և այլ կազմակերպություններ։
Քսովրեթի

Քսովրեթի (վրաց.՝ ქსოვრეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 14 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սարգիս Ամիլյան

Սարգիս Սեդրակի Ամիլյան (հոկտեմբերի 20, 1967, Ճարտար, Մարտունու շրջան - մարտի 31, 1993, Քարվաճառ), հայ ազատամարտիկ։


== Կենսագրություն ==
1985-1987 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ 1988-1993 թվականներին կամավորական ջոկատի, ՊԲ ստորաբաժանումների (վաշտի հրամանատար) կազմերում մասնակցել է Մարտունու («Ուրյանա լեռան» դիրքեր, Գևորգավան), Քարվաճառի շրջանների և այլ ինքնապաշտպանական ու ազատագրական մարտերի։
Հետմահու պարգևատրվել է Արցախի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Ճարտարում։
Կողբի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Տավուշի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Տավուշի մարզի Կողբ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 72 հուշարձան (23 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Բելիկի (գյուղ, Միրգորոդի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲելիկիԲելիկի (ուկրաիներեն՝ Білики), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բելիկի գյուղում բնակվում էր 839 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բիկովո (գյուղ, Կրասնյանսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲիկովոԲիկովո (ռուս.՝ Быково), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վյազեմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմել է 5 մարդ։
Գտնվում է շրջանի արևելյան մասում՝ Վյազմայից 20 կմ հյուսիս, P134 «Ստարայա Սմոլենսկայա ճանապարհ»՝ Սմոլենսկ - Դորոգոբուժ - Վյազմա - Զուբցով ճանապարհից 5 կմ դեպի արևմուտք, Վյազմա գետի ափին։ Գյուղից 9 կմ դեպի արևելք՝ Վյազմա-Ռժև գծի վրա է գտնվում Կասնյա երկաթուղային կայարանը։


== Պատմություն ==
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ՝ 1941 թվականի հոկտեմբերին, գյուղը գրավել են նացիստական զորքերը, ազատագրվել է 1943 թվականի մարտին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Խորհրդային շինարարություն

«Խորհրդային շինարարություն», խորհրդային շրջանի հայկական երկշաբաթաթերթ, ամսագիր։ Հանդիսացել է ՀՍԽՀ Կենտգործկոմի (ԿԳԿ), այնուհետև՝ ՀՍԽՀ ԿԳԿ-ի և Երևանի քաղխորհրդի, վերջում՝ ՀՍԽՀ ԿԳԿ-ի և արդարադատության ժողկոմատի օրգանը։ Լույս է տեսել 1928-1929, 1932-1934 թթ.-ին, Երևանում։ Խմբագիրներ՝ Ռ. Դաշտոյան, Կ. Վռամ։
Խորհրդային քարոզճության դիրքերից փորձել է նպաստել քաղաքացիական գիտակցության բարձրացմանը, լուսաբանել խորհրդային շինարարության անցուդարձը, շեշտել գյուղխորհուրդների դերը տեղական մարմինների աշխատանքում, բարձրացրել գյուղական և քաղաքային խորհուրդների նպատակները պարզաբանող հարցեր։ «Խորհրդային շինարարությունը» ներկայացրել է նաև սովետական արդարադատության գործունեությունը, անդրադարձել մշակութային հեղափոխության, պատմական հուշարձանների պահպանության հարցերին։ Տպագրել է ՀՍԽՀ ԿԳԿ-ի շրջաբերականները, որոշումները։
Բժշկող Պանտելեիմոն եկեղեցի (Միլլերովո)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բժշկող Պանտելեիմոն եկեղեցի (այլ կիրառումներ)‎Բժշկող Պանտելեիմոն եկեղեցի (ռուս.՝ Церковь Пантелеимона Целителя), ուղղափառ եկեղեցի Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Միլլերովո քաղաքում։ Ենթարկվում է Ռուս Ուղղափառ եկեղեցու Շախտիի և Միլլերովոյի թեմի Միլլերովոյի գործակալությանը։
Հասցե՝ 346130, Ռոստովի մարզ, Միլլերովսկի շրջան, քաղաք Միլլերովո, 3-րդ Ինտերնացիոնալի փողոց, 66։ Եկեղեցին գտնվում է քաղաքի վարչակազմի հատկացրած հին շենքում։


== Պատմություն ==
Ժամանակակից տաճարի պատմությունը սկսվել է 1998 թվականի հուլիսին, երբ Ռոստովի և Նովոչերկասկի արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնը օրհնեց նրա բացումը։ Ծխի ծննդյան օր դարձավ նույն թվականի օգոստոսի 9-ը, երբ մատուցվեց առաջին Սուրբ պատարագը։ Նույն՝ 1998 թվականին Սուրբ Պանտելեիմոնի ծխին կից հիմնադրվեց կիրակնօրյա դպրոց։
Մեծ նահատակ և բժշկող Պանտելեիմոնի տաճարային սրբապատկերը պարունակում է նրա սուրբ մասունքների մի մասնիկը։ Եկեղեցում պահվում են նաև սրբազան Նիկողայոս Հրաշագործի, վերապատվելի Սերգի Ռադոնեժցու, երանելի Պավել Տագանրոգցու, բարեպաշտ Սիմեոն Վերխոտուրցու, սրբազան Ֆիլարետ Մոսկվացու (Դրոզդով), սրբազան Ֆեոֆանի, ճգնավոր Վիշենսկու և աստվածահաճո այլ սրբերի մասունքների մասնիկներ։
Արքեպիսկոպոս Պանտելեիմոնի օրհնությամբ 2001 թվականի սեպտեմբերի 29-ին հանդիսավորությամբ կատարվել է Սուրբ Մեծ նահատակ բժշկող Պանտելեիմոնի պատվին նոր տաճարի հիմնարկեքը։ Հոգաբարձուների խորհրդի օգնությամբ սկսվել է շինարարությունը, որը ընթանում է դժվար և շարունակվում է մինչ օրս։ Կատարվում է դրամահավաք տաճարի կառուցման համար։
Պանտելեիմոնի տաճարի հովիվն է աբեղա Դիմիտրին (Յարոցկի)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Приход Святого Великомученика и Целителя Пантелеимона города Миллерово Ростовской области
Храм Пантелеимона Целителя город Миллерово
Миллеровское благочиние. Все церкви и монастыри.
Լոտար Մետց

Լոտար Մետց (գերմ.՝ Lothar Metz); հունվարի 16, 1939(1939-01-16), Meerane, Ցվիկկաու, Սաքսոնիա, Նացիստական Գերմանիա - հունվարի 23, 2021(2021-01-23), Ռոստոկ, Մեկլենբուրգ-Առաջավոր Պոմերանիա, Գերմանիա), գերմանացի հունահռոմեական ըմբշամարտիկ, չեմպիոն, Օլիմպիական խաղերի, Եվրոպայի և աշխարհի առաջնությունների հաղթող, ԳԴՀ-ի տասակի չեմպիոն (1959, 1960, 1961, 1963, 1965-1968, 1971, 1973 թվականներ)։


== Կենսագրություն ==
Մեծացել է Աուերբախ քաղաքում։ Այստեղ էլ 14 տարեկանից սկսել է ըմբշամարտով զբաղվել։ 1956 թվականին հաղթել է ԳԴՀ-ի երիտասարդների ըմբշամարտի առաջնությունում։ 1958 թվականին Լայպցիգի միջազգային մրցաշարում զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը։ 1958 թվականին մասնակցել է ըմբշամարտի աշխարհի առաջնությանը և արժանացել բրոնզե մեդալի։ 1959 թվականին մեկնել է Ռոստոկ։ Նույն թվականին Գրայցի մրցաշարում զբաղեցրել է երկրորդ հորիզոնականը։
1960 թվականի Հռոմի ամառային օլիմպիական խաղերին մասնակցել է մինչև 87 կգ քաշային կարգում (միջին քաշ)։ Մաքուր հաղթանակների դեպքում տուգանային միավորները հաշվի չէին առնվում, միավորների առավելությամբ հաղթելու ժամանակ, ձայների ցանկացած հարաբերակցության արդյունքում, հանվում էր 1 տուգանային միավոր, միավորներով պարտություն կրելու դեպքում հանվում էր 3 միավոր, մաքուր պարտությունների դեպքում՝ 4, ոչ ոքիի դեպքում յուրաքանչյուր մարզիկից հանում էին 2 միավոր։ 6 և ավելի տուգանային միավոր հավաքելու դեպքում մարզիկները դուրս էին մնում մրցաշարից։ Այդ պատճառով Լոտար Մետցը դարձել է մրցաշարի արծաթե մեդալակիր։

1961 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը։
1964 թվականի Տոկիոյի ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ ներկայացել է Գերմանիայի հավաքականի կազմում։ Մրցաշարի կանոնակարգը մնացել էր նույնը։ Այս առաջնության ժամանակ էլ արժանացել է բրոնզե մեդալի։

1965 թվականին աշխարհի առաջնության ժամանակ նորից զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը։ 1966 թվականի Եվրոպայի առաջնության ժամանակ զբաղեցրել է չորրորդ տեղը։ Միայն 1967 թվականին կարողացել է Եվրոպայի առաջնությունում նվաճել արծաթե մեդալ։
1968 թվականին դարձել է Մեխիկոյի ամառային օլիմպիական խաղերի չեմպիոն։

1970 թվականին դարձել է Եվրոպայի առաջնության արծաթե մրցանակակիր։ 1971 թվականին աշխարհի առաջնության ժամանակ զբաղեցրել է երրորդ հորիզոնականը։ 
1972 թվականի Մյունխենի ամառային օլիմպիական խաղերի ժամանակ ներկայացել է մինչև 90 կգ քաշային կարգում (կիսածանր քաշային կարգ)։ 33-ամյա մարզիկը 1 ոչ ոքիից և 2 պարտությունից հետո դուրս է մնացել առաջնությունից։

1973 թվականին ավարտել է սպորտային կարիերան։ Լսողության խանգարման պատճառով նա շուտ է անցել թոշակի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լոտար Մետց – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Կրասնի Կուստար (գյուղ, Զավյալովսկի շրջան)

Կրասնի Կուստար (ռուս.՝ Красный Кустарь), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Զավյալովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2003 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 53 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գվելֆեր և գիբելիններ

Գվելֆեր և գիբելիններ (իտալերեն՝ guelfi, գերմ.՝ Guelfen / Welfen, իտալերեն՝ ghibellini, գերմ.՝ Ghibellinen / Waiblinger), XII—XV դարերի ընթացքում համապատասխանաբար` Հռոմի Պապի և Սրբազան Հռոմեական կայսրության աջակցությամբ գործող քաղաքական խմբեր կենտրոնական և հյուսիսային Իտալիայի քաղաքներում։ 12-րդ և 13-րդ դարերում այս երկու կուսակցությունների միջև մրցակցությունը կարևոր դեր է խաղացել միջնադարյան Իտալիայի ներքին քաղաքականության մեջ։ Պապականության և Սրբազան Հռոմեական կայսրության միջև իշխանության համար պայքարը ծագեց 1075 թվականին և ավարտվեց 1122 թ. Որմսի կոնկորդատի ստորագրմամբ։ Սակայն Իտալիայում Գվելֆերի և Գիբելինների միջև բաժանումը շարունակվեց մինչև XV դարը։


== Հակամարտության ծագումը ==
Գվելֆը (իտելերեն` Guelfo, հոգնակի` Guelfi) Բավարիայի դուքս` Վելֆերի տան իտալերեն ձևն է։ Պատմվում է, որ Վելֆերը օգտագործել են անունը` որպես մարտական կոչ 1140 թ. Վեյնսբերգ ամրոցի պաշարման ժամանակ։ Մինչդեռ նրանց հակառակորդ` Շվաբիայի Հոգենշտաուֆեն տունը, որի ներկայացուցիչն էր Սրբազան Հռոմեական կայսրության կայսր Կոնրադ III–ը, նույն նպատակով օգտագործել է Վիբելինգեն ("Wibellingen") ամրոցի անունը։ Համապատասխանաբար` Վիբելինգենը իտալերեն տառադարձվեց որպես Գիբելին։
Խմբակցությունների անունները հայտնի դարձան Իտալիայում գերմանական կայսր Ֆրիդրիխ Բարբարոսայի իշխանության տարիներին։ Երբ նա կայսերական իշխանությունն ամրապնդելու նպատակով սկսեց իրականացնել ռազմական արշավներ Իտալիայում, նրա աջակիցները սկսեցին անվանվել «գիբելիններ»։ Համապատասխանաբար, Լոմբարդիայի քաղաքները, որոնք պաշտպանում էին սեփական ինքնիշխանությունը և այդ նպատակով դաշնակցում էին Հռոմի պապական իշխանության հետ, հայտնի դարձան որպես «գվելֆեր»։ .


== Հակամարտության կողմերը ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օբերհաուզեն (այլ կիրառումներ)

Օբերհաուզեն, կարող է վերաբերել՝

Օբերհաուզեն - կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։ Գտնվում է Վայլհայմ Շոնգաու շրջանի կազմում
Օբերհաուզեն - կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։ Գտնվում է Նոյբուրգ Շրոբենհաուզեն շրջանում
Օբերհաուզեն - քաղաք Հռենոսյան շրջանում՝ Դույսբուրգ և Էսսեն քաղաքների միջև
Օլգա Բրուսնիկինա

Օլգա Ալեքսանդրովնա Բրուսնիկինա (ռուս.՝ Ольга Александровна Брусникина, նոյեմբերի 9, 1978(1978-11-09), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս մարզուհի (սինխրոն լող), սպորտի վաստակավոր վարպետ։ Օլիմպիական խաղերի եռակի չեմպիոն (Սիդնեյ-2000՝ զույգ և խումբ, Աթենք-2004՝ խումբ), աշխարհի ու Եվրոպայի բազմակի չեմպիոն։ Երկար ժամանակ հանդես է եկել Մարիա Կիսելյովայի հետ։


== Կենսագրություն ==
Օլգա Բրուսնիկինան ծնվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 9-ին Մոսկվայում։ Սոնխրոն լողով սկսել է աբաղվել 14 տարեկան հասակում, իսկ 1993 թվականին դարձել է աշխարհի պատանեկան առաջնության հաղթող։ Ավարտել է Ռուսաստանի ֆիզիկական կուլտուրայի պետական համալսարանը։ Հանդես է եկել «Դինամո» ակումբում։ Աշխարհի չեմպիոն է դարձել 1998 (խումբ և զույգ), 2001 (անհատական) և 2003 (խումբ) թվականներին։ Օլիմպիական խաղերի ոսկե մեդալների է արժանացել 2000 (զույգ, խումբ) և 2004 (խումբ) թվականներին։
2001 թվականին Բրուսնիկինան պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով: Մարզական կարիերան ավարտել է 2004 թվականին:
2009 թվականին Բրուսնիկինան ընդգրկվել է Համաշխարհային լողի փառքի սրահում:
2006 թվականի հուլիսի 14ին Օլգա Բրուսնիկինան որդի է ունեցել, որին կոչել է Իլյա:
Ներկայում Օլգա Բրուսնիկինան Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին կից ֆիզկուլտուրայի ու սպորտի հարցերով խորհրդի անդամ է, ինչպես նաև Ռուսաստանի Օլիմպիական կոմիտեի գործադիր կոմիտեի անդամ։ Օլգա Բրուսնիկինան նաև Ռուսաստանի Օլիմպիական կոմիտեին կից Մարզիկների հանձնաժողովի նախագահն է։ 2009 թվականի ամռանը Օլգա Բրուսնիկինան իր ուժերն է փորձել որպես սինխրոն լողի մրցությունների դատավոր:
Օլգա Բրուսնիկինան ունի զինվորական կոչում. նա Դաշնային սահմանապահ ծառայության կապիտան է։


== Պարգևներ ==
2001 թվականի ապրիլի 19-ին Օլգա Բրուսնիկինան պարգևատրվել է Ռուսաստանի Դաշնության Պատվո շքանշանով ֆիզկուլտուրայի ու սպորտի զարգացման գործում ունեցած մեծ ներդրման, 2000 թվականին Սիդնեյում XXVII Օլիմպիական խաղերի ժամանակ ունեցած մարզական մեծ նվաճումների համար:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Էջը databaseOlympics.com կայքում (անգլ.)
Брусникина на сайте «Спортивная Россия» (ռուս.)
Интервью с Ольгой Брусникиной и Марией Киселёвой в «Спорт-Экспрессе» от 28 октября 2003 года
Интервью с Ольгой Брусникиной на сайте Всероссийской федерации плавания в феврале 2007 года
Բոլշիե Բիկշիխի

Բոլշիե Բիկշիխի (ռուս.՝ Большие Бикшихи, չուվաշերեն՝ Вырăскас Пикших), գյուղ Ռուսաստանի Չուվաշիա հանրապետության Կանաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը վերջին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1421 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շարմ (Ալյեի գավառ)

Շարմ (ֆր.՝ Charmes), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Գաննա կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Վիշի շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03061։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 723 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 219 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 163-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 56-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 74,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 81,7 %)։ 163 աշխատունակ բնակիչներից 147-ը աշխատում էին (89 տղամարդ և 58 կին), անաշխատանք էին 16-ը (5 տղամարդ և 11 կին)։ 56 անգործունակ մարդկանցից 18-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 18-ը թոշակառու, 20-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Պոն Պատյե աբբայություն՝ XII դար
Դղյակ Մալմուշ (XV դար)
Դղյակ Մոնլյուսան (XV դար)


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Շարմ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-09-23-ին։ Վերցված է 2012-6-1 
«Շարմ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-29
Միափորի լեռներ

Միափորի լեռներ, Միափորի լեռնաշղթա, Մրղուզ, Մրղուզի լեռներ, Մուրգուզի լեռնաշղթա, Մուրղուզի լեռնաշղթա, լեռնաշղթա Հայաստանի Գեղարքունիքի, Տավուշի մարզերի և Ադրբեջանի սահմանագլխին։ Ձգվում է շուրջ 54 կմ երկարությամբ հյուսիս-արևմուտք՝ Աղստևի և Գետիկի միախառնման անկյունից մինչև Քաշաթաղ գագաթը՝ հարավարևելյան մասում։ Առավելագույն բարձրությունը Միափոր լեռն է, որը ունի 2993 մ բարձրություն, Հաղարծին գյուղի հարևանությամբ են գտնվում Աբեղաքարը (2050 մ.) և Սարի քարը (2170 մ.)։ Արևմտյան և հարավային լանջերը զառիթափ են, արևելյանը՝ մեղմաթեք։ Մինչև 2000 մ բարձրություն անտառապատ է։ Ունի կարմրածառի պուրակներ (երրորդական դարաշրջանից մնացած)։ Ավելի բարձր գոտիները պատած են մերձալպյան և ալպյան մարգագետիններով։ Հարավարևմտյան հատվածները մտնում են Դիլիջան ազգային պարկի մեջ։ Ունի ջրի բավարար պաշարներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուորեն շրջան (այլ կիրառումներ)

Ուորեն շրջան, կարող է վերաբերել՝

Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Այովա նահանգի 99 վարչական միավորներից մեկը
Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը
Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը
Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Ինդիանա նահանգի 92 վարչական միավորներից մեկը
Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Կենտուկի նահանգի 105 վարչական միավորներից մեկը
Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Միսսիսիպի նահանգի 82 վարչական միավորներից մեկը
Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Միսսուրի նահանգի 114 վարչական միավորներից մեկը
Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Նյու Յորք նահանգի 62 վարչական միավորներից մեկը
Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Նյու Ջերսի նահանգի 21 վարչական միավորներից մեկը
Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Ջորջիա նահանգի 159 վարչական միավորներից մեկը
Ուորեն շրջան - ԱՄՆ Փենսիլվանիա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը
Բուրիտիզեյրու

Բուրիտիզեյրու (պորտ.՝ Buritizeiro), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի Հարավ-արևմտյան մասում։ Մտնում է Անդրելանդիյա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 26 959 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 7 225,595 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 3,7 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1963 թվականի մարտի 3-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 96.690.878,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 3.652,16 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,659 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Երևանի Բ. Ժամկոչյանի անվան թիվ 119 ավագ դպրոց

Երևանի Բենիամին Ժամկոչյանի անվան թիվ 119 ավագ դպրոց, ավագ դպրոց Երևանի Էրեբունի վարչական շրջանում։


== Պատմություն ==
Դպրոցը հիմնադրվել է 1938 թվականին՝ որպես երկաթուղայինների դպրոց։ 1961 թվականին վերակազմավորվել է ֆրանսիական թեքումով դպրոցի, որտեղ որոշ առարկաներ դասավանդվել են ֆրանսերենով։ Դպրոցը հայտնի է որպես ֆրանսիական դպրոց։
Դպրոցն անվանակոչվել և հայ կրթական գործիչ, մանկագիր, հրապարակախոս Բենիամին Ժամկոչյանի անունով է գրանցվել 2003 թվականի հունվարի 26-ին։  ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մայիսի 6-ի N 575-Ն որոշմամբ դարձել է ավագ դպրոց։  2013 թվականին ՀՀ կրթության և գիտության նախարար Արմեն Աշոտյանն ու Հայաստանում Ֆրանսիայի արտակարգ և լիազոր դեսպան Անրի Ռենոն ստորագրել են կրթական համագործակցության հուշագիր, որով Երևանի Բենիամին Ժամկոչյանի անվան թիվ 119 ավագ դպրոցում իրականացվում է ֆրանսերենի խորացված ուսուցում և լրացուցիչ ֆրանկոֆոն ծրագիր։
Դպրոցի դիմաց տեղադրվել է Բենիամին Ժամկոչյանի կիսանդրին։


== Հայտնի շրջանավարտներ ==
Հրաչյա Հակոբյան, դերասան, ՀՀ ԱԺ պատգամավորՆելլի Խերանյան, դերասանուհի, ՀՀ վաստակավոր արտիստ


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Դպրոցի կայքէջ Archived 2019-01-02 at the Wayback Machine.
Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 2011-2012

Լյուքսեմբուրգի ֆուտբոլի առաջնություն 2011-2012, Լյուքսեմբուրգի 98-րդ ֆուտբոլի առաջնությունը։ Մրցաշարի չեմպիոն է դարձել «Ֆ91 Դյուդելանժը»։ Մրցաշարը տեղի է ունեցել 2011 թվականի օգոստոսի 5-ից մինչև 2012 թվականի մայիսի 13-ը։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայքը
Private homepage about everything regarding Luxembourg soccer
Տապակում

Տապակում, սննդի ջերմային մշակման միջոց՝ ճարպով կամ առանց ճարպի, համապատասխան ջերմաստիճանում, որը հանգեցնում է կեղևի առաջացման (Մայարի ռեակցիա)։ ««Թեթև տապակումը»» նշանակում է կարճ ժամանակամիջոցում տապակում, որը սնունդը չի հասցնում լիարժեք պատրաստի վիճակի։   Յուղի մեջ միասեռ զանգվածի ստացումը, ի տարբերություն տապակման, իրականացվում է ավելի ցածր ջերմաստիճանի տակ, և կեղև չի գոյանում։


== Տեսակներ ==
Տարբերում են տապակման հետևյալ տեսակները՝

հիմնական․ թավայի մեջ կամ մեկ ուրիշ տաք մակերեսի վրա՝ սննդի 10%-ի չափով ճարպի ավելացմամբ 140-150 °С-ում,
ջեռոցում․ սնունդը ոչ խորը, յուղապատ սպասքի մեջ դնում են ջեռոցը 150—270 °С-ում։ Եթե պատրաստվելիք սնունդը ալյուրով է, պրոցեսը կոչվում է թխում։ Պատմականորեն, նրբաբլիթը նույնպես պատրաստում էին ջեռոցում, սակայն այսoր այն տապակում են թավայի մեջ (բայց <<նրբաբլիթ թխել>> արտահայտությունը պահպանվել է մինչ օրս),
մեծ քանակով ճարպի մեջ․ (օր․՝ ֆրիտյուրի մեջ) սնունդը ամբողջությամբ մտցվում է յուղի մեջ, որը նախապես տաքացվում է մինչև 160—180 °С։ Պատմականորեն  տապակման այս ձևը ավելի մոտ է հին ժամանակներում տարածված տապակմանը (հնում տապակում էին 1-2 սմ հաստությամբ յուղի մեջ),
բաց կրակի վրա․ խորոված, բարբեքյու և այլն, մթերքը շարում են մետաղական ձողերի վրա (ձողիկ, շամփուր) կամ ուղղակի դնում են մետաղական ցանցի վրա։ Ձողերը կամ ցանցը տեղավորում են հատուկ ապարատներում շիկացած ածխի կամ էլեկտրոսպիրալների վրա (էլեկտրոգրիլ) և տապակում են սնունդը ցանցի վրա պարբերաբար թեքելով,
ինֆրակարմիր ալիքների դաշտում․ գրիլում տապակումը իրականցվում է առանց ծխագոյացման՝ ինֆրակարմիր ալիքների՝ սննդի վրա ազդեցության ներքո


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Анфимова Н. А. Кулинария. — М.: Издательский центр «Академия», 2008. — 352 с. — ISBN 978-5-7695-4825-3
Похлёбкин В.В. Жарение // Кулинарный словарь. — М.: Э, 2015. — С. 107. — 456 с.
Похлёбкин В.В. Жареное и тушёное: когда, как и почему? // Тайны хорошей кухни. — М.: Молодая гвардия, 1985. — С. 124—137. — 191 с.
Ковалёв Н.И. и др. Тепловая обработка продуктов // Технология приготовления пищи. — М.: Деловая литература, 2008. — С. 36—42. — 480 с.
«Жарение»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Կամենկա (Յումկայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կամենկա (այլ կիրառումներ)Կամենկա (ռուս.՝ Каменка), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Սվեչինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Յումկա գետի ձախ ափին՝ 4,8 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։
Գետի ակունքը գտնվում է արևելյան Ացվեժ գյուղում Սվեչա գյուղից 19 կմ հյուսիս-արևելք։ Գետը հոսում է հյուսիս-արևմուտք և հարավ-արևմուտք։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Կամսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վոլգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 10010300412111100036580
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 111103658
Ավազանի կոդը — 10.01.03.004
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 11
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ադամովկա (գյուղ, Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ադամովկա (այլ կիրառումներ)Ադամովկա (ուկրաիներեն՝ Адамівка), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Կամենեց-Պոդոլսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ադամովկա գյուղում բնակվում էր 95 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,36 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 263,89 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիրիլիզմ

Վիրիլիզմ, այրանմանություն, արական երկրորդային սեռական հատկանիշների (դեմքի և մարմնի մազակալում, ձայնի կոպտացում, կմախքային մկանների ուժեղ զարգացում և այլն) առաջացումը կանանց մոտ։ Այրանմանության պատճառն արական սեռական հորմոնների՝ անդրոգենների ավելցուկային արտազատումն է։ Վերջիններս բնականոն պայմաններում կանանց օրգանիզմում արտադրվում են փոքր քանակությամբ։ Վիրիլիզմի դեպքում փոքրանում են կանանց սեռական օրգանները, կաթնագեղձերը, խանգարվում է դաշտանային ցիկլը։ Բուժումը նշանակում է բժիշկը։ Որոշ դեպքերում կատարվում է վիրահատություն։


== Տես նաև ==
Ներզատիչ համակարգ
Ֆենտոլամին

Ֆենտոլամին (լատ.՝ Phentolaminum), իմիդազոլի հիդրոքլորիդ։ Արտադրվում է Ֆենտոլամինի հիդրոքլորիդի ձևով (Phentolamini hydrochloridum)։
Սինոնիմներ։ Regitine, Dibasin, Phentolamine, Rogitine։ 


== Ընդհանուր տեղեկություններ ==

Սպիտակ կամ քիչ սերուցքագույն փոշի, քիչ է լուծվում ջրում, դժվար՝ սպիրտում։
Հանդիսանում է սինթետիկ միացություն, այժմյան α բլոկատորների ներկայացուցիչ։ Ունենում է ոչ ընտրողական ալֆա ադրենոբլոկատոր ազդեցություն, ազդելով հետսինապտիկ α1 և պրեսինապտիկ α2 ադրենընկալիչների վրա։
Ինչպես այլ այսպիսի ադնենոբլոկատորների, այնպես էլ ֆենտոլամինի օգտագործումը պայմանավորված է ադրենէրգիկ անոթասեղմիչ իմպուլսների խաթարումով, պերիֆերիկ անոթների լայնացումով՝ հատկապես արտերիոլներ և նախակապիլյարներ, մկանային հյուսվածքի, մաշկի և լորձաթաղանթների արյունամատակարարման լավացումով, ինչպես նաև զարկերակային ճնշման անկմամբ։ 
Կիրառվում է նաև պերիֆերիկ արյան շրջանառության խանգարման (Ռեյնոյի հիվանդություն, էնդարտերիտ,ակրոցիանոզ, աթերոսկլերոտիկ գանգրենայի առաջին փուլ), ծայրամասային տրոֆիկ խոցերի բուժման, դանդաղ լավացող վերքերի, ցրտահարման, ինչպես նաև ֆեոքրոմացիտոմայի ժամանակ։
Կան տվյալներ, որ ֆենտոլամինը, ինչպես նաև այլ α ադրենոբլոկատորների կիրառումը ուժեղացնում է ինսուլինի սեկրեցիան, որը կարող է օգտակար լինել շաքարային դիաբետով տառապող հիվանդների բուժման համար։


== Կիրառում ==
Նշանակվում է դեղահատի ձևով, մեծահասակներին՝ 0.05գ, փոքրերին՝ 0.025գ 3-4 անգամ օրը։ Ծանր դեպքերում դոզան հնարավոր է բարձրացնել մինչև 0.1գ՝ 3-5 անգամ օրը։ Առկա են նաև ինյեկցիոն տարբերակները։
Կան տեղեկություններ Ֆենտոլամինի՝ որպես պերիֆերիկ վազոդիլատատոր օգտագործման մասին՝ սրտամկանի ինֆարկտի սուր փուլերում։ Օգտագործվում է նաև երեխաների ատրիովենտրիկուլյար բլոկադաների դեպքում, 1մգ/կգ՝ 4 ընդունման համար։ Նկարագրված է դրական էֆֆեկտ՝ նամանավանդ արտահայտված բրադիկարդիայի դեպքում։


== Գերդեղաչափում ==
Օրթոստատիկ կոլապս, տախիկարդիա, գլխապտույտ, մաշկի քոր և կարմրություն, սրտխառնոց, փսխում, լուծ։


== Հակացուցումներ ==
Հակացուցված է սիրտ-անոթային համակարգի արտահայտված օրգանական փոփոխությունների դեպքում։
Նովակ Ռադոնիչ

Նովակ Ռադոնիչ (սերբ.` Новак Радонић, մարտի 13, 1826(1826-03-13), Մոլ, North Banat District, Վոյեվոդինա - հուլիսի 11, 1890(1890-07-11), Sremska Kamenica, Petrovaradin, Novi Sad City, Սերբիա), սերբ ժամանակակից նկարիչ։ Ստեղծել է մի շարք կրոնական, պատմական խորհրդի բովանդակության նկարներ։


== Աշխատանք ==
Նովակ Ռադոնիչը ծնվել է Մոլում, մահացել է Սրեմսկա Կամենիկայում։
Նախքան Վիեննայում արվեստ սովորելը Նովակ Ռադոնիչը եղել է Պիլարի Պիլիչի և Նիկոլա Ալեքսիչի աշակերտը։ Ավարտելուց հետո նա գնացել է ապրելու և աշխատելու Բայկայում, 1863 թվականին ավարտել է Սենտոմասում (Սրբոբրան)։ Նա շատ ավելի լավն էր որպես դիմանկարների և պատմական կոմպոզիցիաների նկարիչ, օրինակ, կայսր Ուրոկի մահը և արքայազն Մարկոյի մահը։ Բացի կրոնական թեմաներից և պատմական կոմպոզիցիաներից, նա նկարում էր նաև դիմանկարներ, որոնցում նա հասել է գագաթնակետին։ Տղայի Դու Չան Պոպովիչի նրա դիմանկարը 19-րդ դարից սերբական ամենագեղեցիկ և տոնական դիմանկարներից մեկն է։ Որպես սերբական քաղաքացիական հասարակության տեսողական քրոնիկոն, բնույթի բնութագրերի բացառիկ զգացողությամբ, նա թողել է ընկերների դիմանկարների մի ամբողջ պատկերասրահ։ Նրա ուներ ինքնանկարներից բաղկացած հատուկ նկարների շարք, որում տվել է առարկայի սեփական բնավորության և հոգեկան վիճակի ռոմանտիկ վերլուծություն։ 
Ռադոնիչը, Պավլ Սիհիչը և Ջուրա Յակշիչ սերբ ռոմանտիզմի գագաթնակետն էին։


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Տես նաև ==
Ջուրա Յակշիչ
Կատարինա Իվանովիչ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սերբ մշակույթ / ռադոնիկ նկարչություն
Պլեշկովո (այլ կիրառումներ)

Պլեշկովո, կարող է վերաբերել՝

Պլեշկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Գագարինսկի շրջանի կազմում։
Պլեշկովո - գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Սիգմեն

Սիգմեն (բուլղար․՝ Сигмен), գյուղ Բուլղարիայի Բուրգասի մարզում։ Վարչականորեն մտնում է Կարնոբատի համայնքի կազմի մեջ։ Համայնքի կենտրոն Կարնոբատ քաղաքից գտնվում է 6 կմ դեպի հյուսիս։ 2011 թվականի Բուլղարիայի մարդահամարի տվյալների համաձայն՝ գյուղում բնակվել է 191 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Տես նաև ==
Բուլղարիայի համայնքներ
Կարնոբատի համայնք


== Ծանոթագրություններ ==
Ապրոյան

Ապրոյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Եփրեմ Ապրոյան (1869-1935), հոգևոր գործիչ, բանասեր։


== Տես նաև ==
Աբրոյան
Ապրոյաններ


== Ծանոթագրություններ ==
Մուտիլինսկի (Վերխնեդոնսկի շրջան)

Մուտիլինսկի (ռուս.՝ Мутилинский), գյուղակ (խուտոր) Ռուսաստանի Դաշնության Ռոստովի մարզի Վերխնեդոնսկի շրջանում։ Մտնում է Կազանսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Մակունի

Մակունի (ռուս.՝ Макуни), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Վելիժսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2410) Մորիսոն

(2410) Մորիսոն (անգլ.՝ Morrison), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի հունվարի 3-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,215218 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0748 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,3556 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1204,27 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,298937 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2410) Մորիսոն աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ֆահրադ արխի

Ֆահրադ արխի նաև՝ Ֆագրադ-արխի, ավերակ գյուղ Երևանի նահանգի Շարուր-Դարալագյազի գավառում, Շարուրի դաշտում։


== Հիշատակություն ==
Ֆահրադ արխի ձևով հիշատակում է Ղևոնդ Ալիշանը «Այրարատ»-ում, իսկ Իվան Շոպենը՝ Ֆագրադ-արխի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն, Հատոր 5, Ցուցակ 1, Էջ 510, 511․
«Այրարատ», Ղևոնդ Ալիշան, 1890, Վենետիկ-Սբ Ղազար, էջ 452․
«Պատմական հուշարձան Հայկական մարզի կացության մասին՝ այն Ռուսական կայսրությանը միացնելու ժամանակաշրջանում», Իվան Շոպեն, 1852․


== Տես նաև ==
Երևանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վիլլա դ’Ադա

Վիլլա դ’Ադա (իտալերեն՝  Villa d'Adda), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզի Բերգամոյի գավառում։
Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալների կազմում է 4649 մարդ, խտությունը՝ 775 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 6 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 24030։ Հեռախոսային կոդ՝ 035։
Բնակավայրի հովանավորն է՝ Անդրեաս առաքյալը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունային վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ +39 0354389711
Էլեկտրոնային հասցե։ segreteria@comune.villadadda.bg.it
Գլխավոր կայք։ http://www.comune.villadadda.bg.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Ազգային ինստիտուտի վիճակագրություն (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Տաղանդ (այլ կիրառումներ)

Տաղանդ կարող է նշանակել՝

Տաղանդ — ընդունակությունների զարգացման բարձր աստիճանը։
Տաղանդ — ծանրության չափ և դրամական միավոր։
Ռեմանձակո

Ռեմանձակո (իտալերեն՝ Remanzacco), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզի Ուդինե գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 5984 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 185 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 31 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 33047։ Հեռախոսային կոդ՝ 0432։
Կոմունայի հովանավորներն են՝ Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը, տոնը նշվում է հունիսի 24-ին, ինչպես նաև Սրբեր Հերմագորուսը և Ֆորտունատը, Մարտին Տուրսկին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոսահամար՝ 0432 667013
Էլեկտրոնային փոստ։ postmaster@com-raveo.regione.fvg.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.remanzacco.ud.it


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Կառլ Գյոդեկե

Կառլ Ֆրիդրիխ Լյուդվիգ Գյոդեկե (գերմ.՝ Karl Goedeke, ապրիլի 15, 1814(1814-04-15), Ցելլե, Լյունեբուրգ, Հաննովերի թագավորություն - հոկտեմբերի 28, 1887(1887-10-28), Գյոթինգեն, Գերմանական կայսրություն):


== Կենսագրություն ==
Նա որմնադրի որդի էր։
Գյոթինգենի համալսարանում ուսումնասիրել է բանասիրություն և գրականության պատմություն։ Աշակերտել Գեորգ Ֆրիդրիխ Բենեկեին, Գրիմ եղբայրներին, Գեորգ Գորթֆրիդ Գերվինուսին, Ֆրիդրիխ Քրիստոֆ Դալմանին, Կառլ Օթֆրիդ Մյուլերին։ 1837 թվականին հեռացել է համալսարանից՝ բողոք ի նշան Գյոթինգենյան յոթնյակի միջև եղած կոնֆլիկտի։
Ավելի ուշ  աշխատել է Հաննովերի գրախանութներից մեկում։ Հետագայում դասախոսություններ կարդացել ալմա մատերում։
1873 թվականից պրոֆեսոր էր։ Գյոթինգենի համալսարանում զբաղեցրել է գրականության ամբիոնի վարիչի պաշտոնը։
1862 թվականից՝ Թյուբինհենի համալսարանի փիլիսոփայության ֆակուլտետի պատվարժան դոկտոր էր։


== Ստեղծագործություններ ==
Իր ստեղծագործությունները հրատարակել է Կառլ Շտալ ծածկանվամբ։ Առանձնացել է բացառիկ արգասավորությամբ։ Կ. Գյոդեկեն առավել հայտնի է գրականության պատմության բնագավառում կատարած իր աշխատանքով (Grundrisz zur Geschichte der deutschen Dichtung (1857—1881)), որն արժևորվում է և այժմ։


== Ընտիր կամ ընտրված հորինվածքներ կամ երկեր ==
«König Kodrus, eine Missgeburt der Zeit» (1839թվական, Կառլ Շտայլ ծածկանվամբ), կատակերգություն՝ գրված Հաննովերի քաղաքական շարժման մասին.
«Novellen» (1840 թվական
«Novellenalmanach für 1841» (1842 թվական)
«Deutschlands Dichter von 1813—1843» (1844 թվական)
«Knigges Leben und Schriften» (1844 թվական)
«Elf Bücher deutscher Dichtung»… (1849 թվական)
«Edelsteine aus den neuesten Dichtern» (1851 թվական)
«Deutsche Dichtungen im Mittelalter» (1854 թվական)
«Pamphilus Gengenbach» (1856 թվական)
«Grundrisz zur Geschichte der deutschen Dichtung» (1857—1881 թվականներ)
«Goethe und Schiller» (1859 թվական)
«Emanuel Geibel» (1869 թվական)
«Goethes Leben u. Schriften» (1874 թվական) և այլն։Մի քանի կենսագրությունների և Գյոթեի, Շիլլերի, Լեսսինգի, Կնիգգեի ստեղծագործությունների ժողովածուի արժեքավոր ներածության հեղինակն է։
Բացի այդ, 16-րդ և 18-րդ դարերի գերմանացի բանաստեղծների  քննադատական և Շիլլերի ստեղծագործությունների պատմա—քննադատական հրատարակությունների հեղինակ է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Гёдеке, Карл»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
(2270) Յաժի

(2270) Յաժի (անգլ.՝ Yazhi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1980 թվականի մարտի 14-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,15701 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,7318 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5822 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2048,86 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,175707 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 2,12° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2270) Յաժի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Երկաթի օքսիդներ

Երկաթի օքսիդներ երկաթի և թթվածնի առաջացրած միացություններ։
Հայտնի են երկաթի առավել տարածված չորս օքսիդներ.

FeO — երկաթի (II) օքսիդ (հանքաքարը՝ վյուստիտ),
Fe2O3 — երկաթի (III) օքսիդ (հանքաքարը՝ հեմատիտ և մագնետիտ համապատասխանաբար ալֆա- և գամմա-ձևափոխություններով),
Fe3O4 — երկաթի (II,III) օքսիդ, խառը օքսիդ է, պարունակում է Fe+2 և Fe+3 իոններ (հանքաքարը՝ մագնետիտ).
Fe4O5 — երկաթի (II,III) օքսիդ


== Պատկերասրահ ==

		
		


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Մեծ Ամելիխա

Մեծ Ամելիխա (ռուս.՝ Большая Амелиха), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Բելայա գետի աջ ափով՝ 93 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 13 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերխնեոբսկոմի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Օբ գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի հետ միախառնման կետը։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության
Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100009648
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100964
Ավազանի կոդը - 13.01.01.002

Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Գոգինաուրի

Գոգինաուրի (վրաց.՝ გოგინაური), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Աջարիայի Ինքնավար Հանրապետության Շուախևի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1200 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Շուախևից 15 կմ հեռավորության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 251 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Պրիբորժավսկոե

Պրիբորժավսկոե (ուկրաիներեն՝ Приборжавське), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Իրշավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պրիբորժավսկոե գյուղում բնակվում էր 3 585 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 37 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 97 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)