Ֆորտունա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ֆորտունա (այլ կիրառումներ)Ֆորտունա (լատ.՝ Fortuna), հին հռոմեական երջանկության, դիպվածի և հաջողության աստվածուհի։ Սկզբնապես եղել է երկրագործական աստվածություն, բերքի և պտղաբերության հովանավոր, կանանց աստվածուհի (Պուդիցիցիային և Վեներային մոտիկ)։ Այն նույնացվել է հին հունական Տիխեի հետ։
Աստվածուհու անունով է անվանվել (19) Ֆորտունա աստղակերպը։


== Ծագում ==
Ֆորտունայի պաշտամունքը Հռոմի կողմից փոխառված իտալիկական ծագմամբ հնագույն պաշտամունքներից է (Նովենսիլներ, անգլ.՝ Novensiles, լատ.՝ di novensidenses): Հռոմեական ավանդույթը հստակ պատկերացում է պարունակում միայն ուշ շրջանի Ֆորտունայի մասին, որը նույնական է Տիխեին, և պաշտամունքի ներդրումը վերագրում է երջանկության սիրելիին՝ նախկին ստրուկ Սերվիոս Տուլլիոսին։ Նա Ֆորտունայի տաճարը կանգնեցրեց Հռոմից դուրս՝ Տիբեր գետի աջ ափին, որպես Հռոմեա-Էտրուսկյան պատերազմների ժամանակ հռոմեացիներին տրված խոստման կատարում։ Դժվար է որոշել աստվածուհու հնագույն, սկզբնական նշանակությունը։
Հիմնվելով Fortis Fortunae տոնի բնույթի և դրա անցկացման ժամանակի վրա (հունիսի 24), եզրակացություններ են արվել, որ աստվածուհու սկզբնական իմաստը երկրագործական էր. պատահականության աստվածացումը, չնախատեսված հանգամանքները, որոնք այդքան կարևոր դեր են խաղում հողագործի կյանքում։


== Պաշտամունք ==

Fortis Fortunae տոնը կապված էր երկրագործության հետ և նշվում էր հունիսի 24-ին։
Մեկ այլ բնույթ ուներ անասունների շուկայի Ֆորտունան. նրա մտերիմ հարաբերությունները և մերձությունը Մատեր Մատուտայի ​​(լատ.՝ Mater Matuta) հետ ենթադրում են, որ, ինչպես և Մատուտան, նա եղել է կանանց հովանավոր աստվածուհին. դրա մասին է վկայում նաև Պուդիցիցիայի հետ նրա շփոթությունը և հարսնացուների սովորույթը՝ իրենց աղջկական զգեստները նվեր բերելու այս Կուսական Ֆորտունային (լատ.՝ Fortuna virginalis): Լատինական ճանապարհի վրա գտնվող մեկ այլ տաճար նվիրված էր այդ նույն աստվածուհուն, որը ըստ լեգենդի, հիմնադրվել էր Գնեուս Մարկիուս Կորիոլանուսի կողմից, որտեղ աստվածուհուն մեծարում էին Կանանց Ֆորտունա (լատ.՝ Fortuna muliebris) անունով։ Նույն վերաբերմունքը կանանց նկատմամբ կարելի է տեսնել Տղամարդկանց Ֆորտունայի պաշտամունքում (լատ.՝ Fortuna virilis), որին ցածր խավի կանայք աղոթում էին ապրիլի 1-ին տղամարդկանց լոգարանում. նրա տոնը համընկել է Վեներայի պատվին տոնի հետ։ Այսպիսով, մաքրության և առաքինության հովանավոր աստվածուհու հետ միասին նա հովանավորում էր կանացի բնության հակառակ հատկությունները։


== Տաճարներ ==

Նրա ամենահին տաճարներն են եղել Հզոր Ֆորտունայի տաճարը (լատ.՝ fanum Fortis Fortunae) և Ֆորտունայի տաճարը (լատ.՝ aedes Fortunae)՝ Հռոմի Եզների Ֆորումում (լատ.՝ forum boarium): Առաջնածին Ֆորտունայի (լատ.՝ Fortuna primigenia) առաջին տաճարը նվիրաբերվել է մ․թ․ա․ 194 թվականին, Կվիրինալում․ Շուտով այստեղ նույն աստվածուհու մեկ այլ տաճար և Ժողովրդի Ֆորտունայի (լատ.՝ Fortuna publica) տաճարը, այդ պատճառով տարածքը հայտնի դարձավ որպես Ֆորտունայի երեք տաճարներ (լատ.՝ ad tres Fortunas): 
Մոտ 101 թվականին Հռոմում կառուցվեց Ֆորտունայի տաճար (լատ.՝ Fortuna Huiusce Diei), աստվածություն, որը երաշխավորում է տվյալ օրվա երջանիկ ավարտը. նույնիսկ ավելի վաղ՝ մ․թ․ա․ 180 թվականին, բռնապետ Քվինտուս Ֆուլվիուս Ֆլակկուսի կողմից աստվածուհուն նվիրաբերվել էր Հեծյալների Ֆորտունայի տաճարը (լատ.՝ Fortune equestris)՝ հռոմեական հեծելազորի հովանավորին, ի հիշատակ մ․թ․ա․ 180 թվականի կելտիբերյան պատերազմում հեծելազորի բախտավոր հարձակման։


== Այլ կերպարանքներ ==
Ֆորտունայի պաշտամունքը աստիճանաբար մասնատվել է մի քանի պաշտամունքների։ Հռոմում Ֆորտունայի պատվին կառուցված են եղել մեծ թվով տաճարներ։ Ֆորտունայի մի շարք պաշտամունքային մականունները, ըստ էության, եղել են առանձին աստվածուհիների մականուններ։

Ֆորտունա Պրիմիգենիա (Առաջնածին)` աստվածուհի, որին առաջինը նվիրաբերում էին նորածին երեխային։
Ֆորտունա Պուբլիկա (կամ հռոմեական ժողովրդի Ֆորտունա)` հռոմեական պետության հովանավոր աստվածուհի (կայսերական Հռոմում ավելացել է
Ֆորտունա Ցեզարիս կամ Ֆորտունա Ավգուստա` գահակալող կայսրի հովանավոր)։
Ֆորտունա Պրիվատա` ընտանիքի հովանավոր աստվածուհի։ Ֆորտունա Պատրիցիա` պատրիկների դասի հովանավոր, Ֆորտունա Պլեբեյա` պլեբեյների դասի հովանավոր։
Ֆորտունա Էքվեստրիա` հեծյալների հովանավոր։
Ֆորտունա Վիրգինալիս (կույսերի)` աղջիկների հովանավոր։ Ֆորտունա Մուլիեբրիս` ամուսնացած կանանց հովանավոր։
Ֆորտունա Վիրիլիս` տղամարդկանց հովանավոր։ Այս վերջին Ֆորտունային պատանիները ձոնում էին իրենց մորուքը` առաջին անգամ սափրվելուց հետո, որի համար էլ աստվածուհին կոչվում էր նաև Ֆորտունա Բարբատա (Մորուքավոր)։
Ֆորտունա Վիկտրիսը հաղթանակի աստվածուհին էր (միաձուլվում էր Վիկտորիայի հետ)։
Ֆորտունա Դուքսը (Առաջնորդ) զորավարների հովանավորն էր։Պաշտամունքի տարբերակումը հանգեցրել էր Բարի Ֆորտունայի (Ֆորտունա Բոնա) և Չար Ֆորտունայի (Ֆորտունա Մալա), Մշտականության Ֆորտունայի (Ֆորտունա Մանենս), տվյալ օրվա Ֆորտունայի (դրա տաճարը Հռոմում հիմնվել է մ.թ.ա. 2-րդ դարի վերջում), առանձին մարդու Ֆորտունայի երևան գալուն։ Ուշ կայսրության շրջանում Ֆորտունայի հետ նույնացվում էր Իսիսը։
Երևան էր եկել Ֆորտունա Պանթեայի (համայն աստվածների) պաշտամունքը։ Ֆորտունան պատկերվում էր առատության եղջյուրը ձեռքին կնոջ կերպարանքով, որը շաղ է տալիս մետաղադրամ, երբեմն գնդի կամ անիվի վրա (բախտի փոփոխության խորհրդանիշ), աչքերը կապած։ Ֆորտունայի պատկերները հանդիպում են մետաղադրամների, կնիքների, հմայիլների, արվեստի բազմաթիվ հուշարձանների վրա։ Ժամանակակից լեզվում Ֆորտունա նշանակում է` երջանկություն, հաջողություն։


== Տես նաև ==
Ճակատագիր
O Fortuna


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Кудрявцев О. Ф. Античные представления о Фортуне в ренессансном мировоззрении // Античное наследие в культуре Возрождения. М.: 1984. С. 50-57.
Միխայիլ Ռոստովցև (1890–1907)։ «Фортуна»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 
Уколова В. И. «Фортуна в мире западного Средневековья»  // Вестник истории, литературы, искусства. Т. 1. 2005 С. 174—184.