armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ծափաթաղի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Գեղարքունիքի մարզ)

Այս հոդվածը ներկայացնում է Գեղարքունիքի մարզի Ծափաթաղ գյուղի պատմության և մշակույթի հուշարձանների ցանկը, որը 2002 թ․ հաստատվել է Հայաստանի կառավարության կողմից։ Ցանկում ներառված է ընդամենը 5 հուշարձան (4 միավոր)։

 


== Տես նաև ==
Հայաստանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Հնչյունական օրենք

Հնչյունական օրենք, լեզվի զարգացման ընթացքում նրա հնչյունական համակարգում կամ բառի հնչյունական կազմում տեղի ունեցող կանոնավոր փոփոխությունները։ Տարբերում են ընդհանուր պատմական և փոխազդեցական հնչյունափոխություններ։ Պատմական հնչյունափոխությունը տեղի է ունենում բոլոր դեպքերում, որտեղ հանդիպում է համապատասխան հնչյունը՝ ընդգրկելով նույն կարգի բոլոր դեպքերը (օրինակ՝ գրաբարի աւ >օ բոլոր դեպքերում), երկրորդը՝ միայն որոշակի հնչյունական պայմաններում (շեշտի տեղափոխության հետևանքով առաջացող հնչյունափոխություն՝ տեր-տիրոջ)։ Հնչյունական օրենքները գործում են լեզվի զարգացման որոշակի ժամանակաշրջանում, հնչյունական միջավայրում և արեալում (տարածքում)։ Բացառությունները տվյալ հնչյունական օրենքից պայմանավորված են այլ հնչյունական օրենքների կամ օրինաչափությունների ազդեցությամբ։ Հնչյունական օրենքի գաղափարը լեզվաբանության մեջ մտցրել է Ա. Շլայխերը։ Տեսությունն առավել ամբողջական մշակել են երիտքերականների գերմանական դպրոցի ներկայացուցիչները (Հ. Օստհոֆ, Կ. Բրուգման, Կ. Վեռներ և ուրիշներ)։ Պատմական հնչույթաբանության զարգացման շնորհիվ հնչյունական օրենքները մեկնաբանվում են հնչույթի տեսության լույսի տակ։
Ակխուր

Ակխուր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էրեկցիա

Էրեկցիա, ֆիզիոլոգիական երևույթ է, որը բնորոշվում է առնանդամի չափերի մեծացումով և պնդության ձեռքբերումով։ Առնանդամի էրեկցիան առաջանում է հոգեբանական, նյարդային, անոթային և ներզատիչ գործոնների համալիր փոխազդեցության արդյունքում։ Սովորաբար այն առաջանում է սեռական ցանկության և սեռական գրգռման արդյունքում։ Էրեկցիայի ձևը, անկյունը, ուղղությունը տարբեր տղամարդկանց մոտ զգալիորեն տարբերվում են։ Էրեկցիան խթանվում է վեգետատիվ նյարդային համակարգի պարասիմպաթիկ բաժնի կողմից, առաջացնելով առնանդամի տրաբեկուլյար զարկերակներում և հարթ մկաններում ազոտի օքսիդի (անոթալայնիչ) քանակի ավելացում։ Զարկերակների լայնացումը հանգեցնում է առնանդամի խորշիկավոր մարմինների (corpora cavernosa) արյունալեցում։ Միաժամանակ նստախորշիկային և կոճղեզասպունգային մկանները սեղմում են խորշիկային մարմինների երակները։ Պարասիմպաթիկ ակտիվության նվազման հետ մեկտեղ էրեկցիան թուլանում է և վերջի վերջո ավարտվում։
Քանի որ էրէկցիան հանդիսանում է վեգետատիվ նյարդային համակարգի պատասխանը, այն կարող է առաջանալ տարբեր գրգիռներից՝ ներառյալ սեռական գրգռումը, ուստի այն ամբողջապես չի գտնվում գիտակցական վերահսկողության տակ։ Սպոնտան էրեկցիաներ առաջանում են քնի ժամանակ կամ առավոտյան արթնանալիս (նոկտուրնալ էրեկցիա)։ Նոկտուրնալ էրեկցիայի բացակայությունը կարող է օգնել տարբերակելու էրեկցիոն դիսֆունկցիայի ֆիզիկական կամ հոգեբանական ախտածագումը կամ իմպոտենցիան։
Մուզեյրիբի շրջան

Մուզեյրիբի շրջան (արաբ․՝ ناحية مزيريب‎‎) Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Դառաայի գավառի 8 շրջաններից մեկը։
Վարչական կենտրոնն է Մուզեյրիբ քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 72,625 բնակչություն։ Տարածքը կազմում է 164.61 կմ²։
Ունի 9 գյուղ և ավան

Ալ-Աջամի (արաբ․՝ العجمي‎‎)
Ջալային (արաբ․՝ جلين‎‎)
Մուզեյրիբ (արաբ․՝  مزيريب ‎‎)
Նոբեջի (արաբ․՝ نهج‎‎)
Ալ-Թաբիրիատ (արաբ․՝ الطبريات‎‎)
Թաֆաս (արաբ․՝  طفس‎‎)
Թելլ Շիհաբ (արաբ․՝ تل شهاب‎‎)
Ալ-Յադուդա (արաբ․՝ اليادودة‎‎)
Զայզուն (արաբ․՝ زيزون‎‎)


== Ծանոթագրություններ ==
Շեյխ Համիդու Կանե

Շեյխ Համիդու Կանե (ֆր.՝ Cheikh Hamidou Kane, ապրիլի 3, 1928(1928-04-03), Matam, Սենեգալ), սենեգալցի գրող և պետական ծառայող։ «Երկդիմի արկածները» վեպի հեղինակն է (1961 թվական), որը մտել է աֆրիկյան դասական գրականության ստեղծագործությունների ցանկ։ Եղել է Սև Աֆրիկայի գրական մրցանակի (1962 թվական) և Կորիֆեյի մրցանակի (2019 թվական) դափնեկիր։     


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1928 թվականի ապրիլի 2-ին, Մատամեում, ընտանիքում, որը պատկանում էր տեղի ազնվականների ցեղին։ Սովորել է Մեդրեսեում, Սեն Լուիի Բլանշո տարրական դպրոցում` այնուհետև Դակարի լիցեյում։ Ստացել է բակալավրի աստիճան, կրթությունը շարունակել է Փարիզի Սորբոննայի իրավաբանության ֆակուլտետում և Ֆրանսիայի օտարերկրյա տարածքների ազգային դպրոցում։ 1959 թվականին պաշտպանել է փիլիսոփայության և իրավագիտության դիպլոմները։ Սորբոննայում սովորելու ընթացքում համագործակցել է «Էսպրի» ամսագրի հետ։ 
Վերադարձել է Սենեգալ և ընդունվել պետական ծառայություն։ 1960 թվականի մարտին նշանակվել է Թիես մարզի նահանգապետ։ 1961 թվականին ծառայել է որպես զարգացման և պլանավորման նախարարի շտաբի ղեկավար։ 1961 թվականին հրատարակել է իր առաջին` «Երկդիմի արկածները» գիրքը  («Երկճեղքված պատմությունը»), որը եղել է ինքնակենսագրական պատմություն, որը գրվել է 1952 թվականին և գրողին համաշխարհային հռչակ է բերել։ 1963 թվականին նա գրել է իր երկրորդ` «Եկեղեցու պահապանները» գիրքը, որն առաջինի շարունակությունն էր, բայց որոշել էր հրատարակել ստեղծագործությունը 1955 թվականին։ 
Աֆրիկյան շատ երկրներում ծառայել է որպես ՅՈՒՆԻՍԵՖ-ի ներկայացուցիչ։ Գլխավորել է «Դակար-Մարին» ընկերությունը։ 1981 թվականին եղել է «Սենեգալի քիմիական արդյունաբերություն» ընկերության նախագահը (ICS):


== Ընտանիք ==
Շեյխ Համիդու Կանեն գրողներ Աբդուլ Էլիման Կանեն և Մուստաֆա Աննայի հորեղբոր տղան է։ Բանկիր և քաղաքագետ Ամադու Կանեն նրա զարմիկն է։ Նրա թոռնուհի Նդիե Ֆատու Կանեն նույնպես գրող է։     


== Ստեղծագործություններ ==
«Երկդիմի արկածները» (ֆր. L’Aventure ambiguë, 1961 թվական)
«Եկեղեցու պահապանները» (ֆր. Les Gardiens du Temple, 1995 թվական)


== Ծանոթագրություններ ==
Պոձախարիչի

Պոձախարիչի (ուկրաիներեն՝ Підзахаричі), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Պուտիլայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոձախարիչի գյուղում բնակվում էր 443 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բոզոն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բոզոն (այլ կիրառումներ)
Տարրական մասնիկների ֆիզիկայում բոզոնը ներատոմային մասնիկների երկու հիմնարար դասերից մեկն է (մյուսը ֆերմիոնն է)։ Բոզոնը նկարագրվում է Բոզե-Այնշտայնի վիճակագրությամբ։ Այս դասի մեջ ընդգրկված են ֆոտոնը, գլյուոնը և Հիգսի բոզոնը։
Բոզոն անվանումը գալիս է հնդիկ ֆիզիկոս Շաթենդրանա Բոզեի անունից։


== Բոզոնի հատկությունները ==
Բոզոնը հակադրվում է Ֆերմի-Դիրակի վիճակագրությանը ենթարկվող ֆերմիոնին։ Համաձայն Պաուլիի սկզբունքի` երկու կամ ավելի ֆերմիոններ չեն կարող միաժամանակ զբաղեցնել միևնույն քվանտային վիճակը։ Ի հակադրություն դրա, կամայական թվով բոզոններ կարող են գտնվել միևնույն քվանտային վիճակում։
Քանի որ միևնույն էներգիան ունեցող բոզոնները կարող են տարածության մեջ գտնվել
միևնույն վայրում, բոզոնը հաճախ հանդես է գալիս որպես ուժը կրող մասնիկ, մինչդեռ ֆերմիոնը ներկայացնում է նյութը (չնայած քվանտային ֆիզիկայում չկա հստակ սահման այս երկու հասկացությունների միջև)։
Բոզոն կարող է լինել տարրական մասնիկը, ինչպիսին ֆոտոնն է, բոզոն կարող է լինել նաև բաղադրյալ մասնիկը, ինչպիսին մեզոնն է։
Բոլոր բոզոններն ունեն ամբողջ սպին` ի տարբերություն կիսաամբողջ սպին ունեցող ֆերմիոնների։ Բոզոնների մեծ մասը բաղադրյալ մասնիկներ են։ Տարրական մասնիկներ են հետևյալ վեց բոզոնները՝

չորս տրամաչափային բոզոնները (γ, g, W ±, Z),
Հիգսի բոզոնը (H0),
գրավիտոնը (G)։Ֆոտոնը էլեկտրամագնիսական դաշտի քվանտն է։ W և Z բոզոնները մասնակցում են թույլ փոխազդեցությանը։ Գլյուոնները մասնակցում են ուժեղ փոխազդեցությանը։ Ի տարբերություն տրամաչափային բոզոնների, գրավիտոնը և Հիգսի բոզոնը դեռևս փորձնականորեն չեն հայտնաբերվել։
Բացառությամբ W± բոզոնների, մյուս տարրական բոզոնները էլեկտրաչեզոք են։
W+ և W− բոզոնները միմյանց հանդեպ հանդես են գալիս որպես հակամասնիկներ։
Տրամաչափային բոզոնների (ֆոտոն, գլյուոն, W±, Z-բոզոն) սպինը մեկ է, հիպոթետիկ գրավիտոնի սպինը՝ 2, Հիգսի բոզոնի սպինը՝ 0։
Բաղադրյալ բոզոններ են հանդիսանում բազմաթիվ երկքվարկանի կապված վիճակները, որոնք կոչվում են մեզոններ։ Մեզոնների սպինը ամբողջ թիվ է, ինչպես ցանկացած բոզոնի սպին, և սկզբունքորեն սահմանափակված չէ (0,1,2,3,…)։ Բոզոնների այլ օրինակ են զույգ թվով նուկլոններ (պրոտոններ և նեյտրոններ) ունեցող միջուկները, չնայած դրանց կազմի մեջ մտնում են նաև ֆերմիոններ (կիսաամբողջ սպինով մասնիկներ)։ Այս դեպքում նկատի է առնվում համակարգի ընդհանուր սպինը։
Բաղադրյալ բոզոնները կարևոր դեն ունեն գերհոսունության և Բոզե-Այնշտայնի կոնդենսատի այլ կիրառություններում։


== Սահմանումը և հիմնական հատկությունները ==
Ըստ սահմանման, բոզոնը Բոզե-Այնշտայնի վիճակագրությանը ենթարկվող մասնիկն է։ Երկու բոզոնների փոխատեղման դեպքում համակարգի ալիքային ֆունկցիան անփոփոխ է մնում։ Մյուս կողմից, ֆերմիոնը ենթարկվում է Ֆերմի-Դիրակի վիճակագրությանը և Պաուլիի սկզբունքին. երկու ֆերմիոններ չեն կարող զբաղեցնել միևնույն քվանտային վիճակը, ինչի հետևանքով նյութը օժտված է «կոշտությամբ» կամ «կարծրությամբ»։ Այսպիսով, ֆերմիոնները հաճախ կոչվում են նյութի բաղադրիչներ, մինչդեռ բոզոնները փոխազդեցությունը հաղորդող մասնիկներն են, այլ կերպ ասած՝ ճառագայթման բաղադրիչները։ Բոզոնների քվանտային դաշտերը՝ բոզոնային դաշտերը ենթարկվում են կանոնական կոմուտացիոն առնչություններին։
Լազերները, մազերը, գերհոսունությունը, հելիում-4-ը և Բոզե-Այնշտայնի կոնդենսատը բոզոնների վիճակագրության հետևանք են։


== Հղումներ ==
Ստեպովոե (գյուղ, Կոլոմակի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍտեպովոեՍտեպովոե (ուկրաիներեն՝ Степове), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Կոլոմակի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ջակոմո Մատեոտտիի կամուրջ

Ջակոմո Մատեոտտի, նախկին Պոնտե դել Լիտտորիո իտալերեն՝ Ponte Giacomo Matteotti, կամուրջ Իտալիայի մայրաքաղաք Հռոմում։
Հատում է Տիբեր գետը։ Կապում է Առնալդո դա Բրեսչիա բուլվարը և Piazza delle Cinque Giornate հրապարակը Պրատի, Ֆլամինիո և Դելլա Վիտտորիա շրջաններում։


== Նկարագրություն ==
Կամուրջը նախագծել է Ավգուստո Անտոնելլին։ Այն ուներ Պոնտե դելլե Միլիզիե անունը։ Կառուցումը սկսվել է 1924 թվականին և ավարտվել է 1929 թվականին։ Բացումը տեղի է ունեցել 1929 թվականի ապրիլի 29-ին, որպես Լիտտորիո կամուրջ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո կամուրջը նվիրվում է սոցիալիստ առաջնորդ Ջակոմո Մատեոտտին (Իտալիայի սոցիալիստական կուսակցություն), որն առևանգվել է կամրջի մոտակայքում։
Կամուրջն իրենից ներկայացնում է եռակամար կառույց, որի երկարությունը կազմում է 138,6 մետր։


== Երթուղի ==
Կամրջի վրայով անցնում է 19 տրամվայը։
Հռոմի մետրոպոլիտենի A գծով Ջակոմո Մատեոտտիի կամուրջ կարելի է հասնել Ֆլամինիո և Լեպանտո կայարաններից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Rendina, Claudio. Enciclopedia di Roma (2005 ed.). Newton Compton Editori, Rome. ISBN 88-541-0304-7.
Ալեքսանդր Բոգոմոլով (դիվանագետ)

Ալեքսանդր Բոգոմոլով (ռուս.՝ Алекса́ндр Ефре́мович Богомо́лов, 1900, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - 1969, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), խորհրդային դիվանագետ, ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան (1943)։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Բոգոմոլովը ծնվել է 1900 թվականին։ Եղել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ։ Ավարտել է բարձրագույն ռազմա-քաղաքական ուսումնարանը։

1939-1940 թվականներ՝ ԽՍՀՄ արտաքին գործերի ազգային կոմիսարիատի առաջին արևմտյան բաժանմունքի վարիչ, գլխավոր քարտուղար։
1940-1941 թվականներին Ֆրանսիայում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության լիազոր ներկայացուցիչ, արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1941 թվականից մինչև 1943 թվականը Լոնդոնում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանության արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1942 թվականից մինչև 1943 թվականը՝ Լյուքսեմբուրգի և Բելգիայի կառավարություններին կից ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան Լոնդոնում։
1943 թվականին՝ Նիդեռլանդների կառավարությանը կից ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան Լոնդոնում։
1943 թվականից մինչև 1944 թվականը եղել է Ֆրանսիայի ազգային ազատագրական կոմիտեի ԽՍՀՄ լիազոր ներկայացուցիչ։
1944-1950 թվականներին Ֆրանսիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1950 թվականից մինչև 1952 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։
1952-1954 թվականներին Չեխոսլովակիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1954 թվականից մինչև 1957 թվականը Իտալիայում եղել է ԽՍՀՄ արտակարգ և լիազոր դեսպան։
1957 թվականից մինչև 1962 թվականը եղել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարի խորհրդական։Թեհրանի (1943), Ղրիմի և  Պոտսդամի (1945) միջազգային կոնֆերանսների մասնակից։
Ալեքսանդր Բոգոմոլովը մահացել է 1969 թվականին Մոսկվայում՝ 69 տարեկան հասակում և հուղարկավորվել է Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։


== Մրցանակներ ==
Լենինի շքանշան (01.06.1944)
Հայրենական պատերազմի շքանշան (05.11.1945)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Дипломатический словарь» под ред. А. А. Громыко, А. Г. Ковалева, П. П. Севостьянова, С. Л. Тихвинского в 3-х томах, М., «Наука», 1985-1986. - Т. 1, с. 140.


== Արտաքին հղումներ ==
Биография в Справочнике по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898-1991
(2169) Թայվան

(2169) Թայվան (անգլ.՝ Taiwan), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1964 թվականի նոյեմբերի 9-ին Մանուշակագույն լեռան աստղադիտարանի կողմից Նանկինում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,78809 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,652 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9242 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1700,43 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,211711 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 1,53° անկյուն։
Թայվան աստերոիդը պատկանում է Աստրիդի աստերոիդների ընտանիքը, որը տեղաբշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2169) Թայվան աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Ցզինշանը և Արևմտյան լիճը

«Ցզինշանը և Արևմտյան լիճը» (ճապ.՝ 金山西湖図屏風), (աջ մասը երբեմն հիշատակվում է որպես առանձին ստեղծագործություն Տեսարան դեպի Արևմտյան լիճը), Կանոյի գեղարվեստի դպրոցի վարպետ, ճապոնացի նկարիչ Կանո Սանրակուի կողմից ստեղծված նախշանկար վեցփեղկանի շրջակալի վրա։ Աշխատանքը կատարվել է թանաքի, ներկերի, ոսկու և թղթի օգտագործմամբ։  Ստեղծագործությունը գտնվում է Նյու Յորքի Մետրոպոլիտեն թանգարանի հավաքածուում։
Չնայած այն բանին, որ լեռների, կղզիների, մառախուղի պատկերմամբ տպավորություն է ստեղծվում, որ շրջակալի երկու կողմերը միավորված են, այնուամենայնիվ նկարում պատկերված են արևելյան Չինաստանի աշխարհագրորեն առանձին երկու տարբեր տարածքներ։ Շրջակալի աջ մասում պատկերված է Ցզինշան կղզին, որը գտնվում է Յանցզի գետի մեջտեղում, հարավային Ցզյանսու նահանգի Չժենցզյան քաղաքից ոչ հեռու։ Նկարիչը ցանկացել է նկարի վրա ավելացնել բազմաթիվ կամուրջներ, ճանապարհներ և արահետներ, որտեղ հանդիպում են հասարակության տարբեր շերտերի մարդիկ։
Շրջակալի ձախ մասում պատկերված է Արևմտյան լիճը, որը գտնվում է Հանչժոու քաղաքից 150 մղոն հարավ։ Այս քաղաքի պատերն ու դարպասները նկարիչը պատկերել է ձախ անկյունի առաջին պլանում։ Արևմտյան լճի շրջանում կառուցվել էին բազմաթիվ բուդդայական վանքեր և պաշտամունքի վայրեր (դրանց որոշ մասը կարելի է գտնել նկարում), այդ պատճառով էլ նա շատ ուխտավորների էր գրավում իր կողմը։ Այնտեղ բնակվում էին նաև շատ բանաստեղծներ, գիտնականներ և արվեստագետներ։ Արևմտյան լիճը հաճախ էր հայտնվում Հարավային Սունի նկարիչների ստեղծագործություններում։ Կանո Սանրակուն նկարի վրա ավելացրեց Արևմտյան լճի տասը պատկերագիտական տեսարաններ, որոնք էլ դարձան 12-13-րդ դարերի չինական պոեզիայի և գեղանկարչության մոտիվները։ Մինչև Կանո Սանրակուն ճապոնական արվեստի ստեղծագործություններում ավելի հայտնի էին ուղղահայաց թղթագլանները, որոնք վերագրվում էր Սեսսյուին, հետագայում պարզվեց որ դրա հեղինակը եղել է նրա աշակերտ Սյուգեցուն։ Հայտնի է, որ Սեսսյուն ճամփորդել է Արևմտյան լճի կողմերում, այն դեպքում, երբ Մուրոմատի և Էդո ժամանակաշրջանի ճապոնացի նկարիչները կարող էին ստեղծել իրենց աշխատանքները՝ հիմնվելով բացառապես իրենց նախորդների ստեղծագործությունների կամ էլ գրքերի նկարազարդումների վրա։ Ճապոնացի նկարիչների կողմից կատարված Արևմտյան լճի միայն մի քանի պատկերներում են պարունակվում տասը տեսակները։
Նկարի երկու մասերում, աջից դեպի ձախ ցուցադրվում է տարվա եղանակների փոփոխությունները, գարնանից մինչև ձմեռ։ Շրջակալի երկու մասերը միավորվում են մառախուղի, ջրի և ֆոնային մասերի ստեղծման ժամանակ ոսկու օգտագործմամբ։ Ոսկին հնարավորություն է տալիս մեղմել կոմպոզիցիոն անցումները մի տեսակից մյուսին։
Դատելով շրջակալի վրա նկարչի կողմից դրված կնիքներից, այն ստեղծվել է շուրջ 1630 թվականին։ Այդ ժամանակ Կանո Սանրակուն թղթագլանի վրա աշխատել է Կիոտոյում գտնվող Մյոսինձի վանքում, իր որդեգիր տղայի՝ Կանո Սանսեցուի հետ միասին։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլոզսար

Պոլոզսար, լեռնագագաթ Շիրակի մարզում, Շիրակի լեռներում, Քեթի գյուղից 2,5 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Բարձրությունը 2130 մ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Պալեխի շրջան

Պալեխի շրջան (ռուս.՝ Палехский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Իվանովոյի մարզում։
Ստեղծվել է 1935 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պալեխ։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 853 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 10884 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 12,76 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Նովոյուրիևկա (գյուղ, Նովի Բուգի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոյուրիևկաՆովոյուրիևկա (ուկրաիներեն՝ Новоюрївка), գյուղ Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Նովի Բուգի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1882 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Նովոյուրիևկա գյուղում բնակվում էր 619 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2,13 կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պիլիպոնկա

Պիլիպոնկա (ուկրաիներեն՝ Пилипонка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Բրուսիլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պիլիպոնկա գյուղում բնակվում էր 266 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9026 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 29,47 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Լամովանի

Լամովանի (վրաց.՝ ლამოვანი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 680 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Դուշեթից հեռու է 15 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 170 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (1438)

Ժողովածու (1438), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 1438 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1632 թվականին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21X15 սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 177 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ կապույտ կտավ։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 150բ, կնիք՝ 1ա (1792 թ., Յակոբ վարդապետ)։


== Բովանդակություն ==
Անդրեասի Կապադովկիացւոյ Մեկնութիւն Յայտնութեանն Յովհաննու։
Ներս. Լամբրոնացւոյ Մեկնութիւն էր ընդ եղբարս-ի։


== Ծանոթագրություններ ==
Պեսսե

Պեսսե (էստ․՝ Pässä), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Լասվա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 66 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Աթախանյան

Աթախանյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Փյունիկյան արմավենի

Փրիրենի,Փյունիկյան արմավենի (լատ․՝ Phoenix), արմավենիների ընտանիքի երկտուն ծառանման բույս։Փրիրենի-բառը հայերեն է և վերաբերվում է արմավենու այս տեսակին,իսկ ,,փյունիկյան,, բառը սխալ թարգմանություն է ռուսերենից(Финиковая пальма),որտեղ Финик բառը  նշանակում է պտուղը և ոչ թե աշխարհագրական իմաստ է արտահայտում։ Բունը ծածկված է թափված տերևների մահացած տերևակոթունների պատյաններով, գագաթը՝ փետրաձև տերևների խիտ սաղարթով։ Ծաղիկները միասեռ են, եռանդամ՝ հավաքված հուրանաձև ծաղկաբույլերում։ Պտուղը պինդ սերմով հատապտուղ է․ որոշ տեսակներինն օգտագործվում է սննդում։ Հայտնի է Փյունիկյան արմավենու 15 տեսակ՝ տարածված Ասիայի և Աֆրիկայի արևադարձային շրջաններում։ Բուն փյունիկյան արմավենի (Ph․ dactylifera) Հյուսիսային Աֆրիկայից մինչև Ինդոս գետը տարածված չոր մերձարևադարձային շրջանների հնագույն մշակովի բույս է, որի մշակությունը Եգիպտոսում և Միջագետքում հայտնի է մ․ թ․ ա․ 7–րդ հազարամյակից։ Վայրի վիճակում չի հանդիպում։ Բունն ուղիղ է՝ 15–20 մ բարձրությամբ և 80 uմ տրամագծով։ Տերևների երկարությունը 4–6 մ է։ Պտուղները (խուրմա) երկարավուն են կամ օվալաձև՝ մինչև 7,5 սմ երկարությամբ։ Սննդի մեջ օգտագործվում են թեթևակի ապխտած կամ չորացրած վիճակում։ Կալորիականությամբ գերազանցում են մյուս պտուղներին։ Ապրում է մինչև 100 տարի, պտղաբերում՝ 5–6-րդ տարում։ Մեկ ծառը տալիս է 30–120 կգ բերք։ Հայտնի է ավելի քան 5000 սորտ։ ԽՍՀՄ–ում մշակվում էր Թուրքմենիայում։ Փյունիկյան արմավենու բազմաթիվ տեսակներ օգտագործվում են որպես դեկորատիվ և ջերմոցային բույսեր։
Գրիմալդի (Կալաբրիա)

Գրիմալդի (իտալերեն՝ Grimaldi), կոմունա Իտալիայում, Կալաբրիա մարզում՝ Կոզենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1867 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 78 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 87034։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0984։
Կոմունայի հովանավորներն են սուրբ Պետրոս և Պողոս առաքյալները։ Տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Գորտնուկ թունավոր

Գորտնուկ թունավոր (լատ.՝ Ranunculus sceleratus), պատկանում է հրանուկազգիների ընտանիքին, երկշաքիլավոր մոլախոտ է։ Ունի զարգացած արմատներ և թավոտ տերևներ։ Ունի ոսկեդեղին ծաղիկներ, պտուղը բարդ է, 1000 սերմիկը կշռում է 1.5 գ։


== Բազմացում ==
Բազմանում են հիմնականում սերմերով։ Գարնանը՝ նույն տարում ծլած սերմերից առաջանում են փնջարմատներն ու վարդակը։ Երկրորդ տարում ցողուններ է տալիս և հասունանում։ Սերմերն արագ են տարածվում։ Կարող է բազմանալ նաև վեգետատիվ ճանապարհով։ Լավ է զարգանում խոնավ տարիներին, քանի որ խոնավասեր բույս է։ 
Շատ թունավոր բույս է հատկապես ծաղկման շրջանում։


== Տարածում ==
Հիմնականում տարածված է խոնավ մարգագետիններում ու արոտավայրերում։ Վնաս է հասցնում ՀՍՍՀ միջին և բարձր լեռնային գոտիների բույսերին։


== Աղբյուրներ ==
Ռ․ Ս․ Կարապետյան,  Հայաստանի տարածված մոլախոտերի ատլաս, Երևան, «1980»։
Ռուսական իմպրեսիոնիզմի թանգարան

Ռուսական իմպրեսիոնիզմի թանգարան (ռուս.՝ Музей русского импрессионизма), 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի ռուսական արվեստին նվիրված մասնավոր թանգարան Մոսկվայում։


== Պատմություն ==
2016 թվականին թանգարանը հիմնադրել է ռուս ձեռնարկատեր Բորիս Մինցը (2016 թվականին Forbes-ի ցանկում եղել է № 55): 2001 թվականից Մինցը հավաքել է 19-20-րդ դարերի ռուս նկարիչների կտավներ և գրաֆիկական աշխատանքներ։ Մինցի հավաքածուում ներառված են Վալենտին Սերովի, Կոնստանտին Կորովինի, Բորիս Կուստոդիևի, Պյոտր Կոնչալովսկու, Վասիլի Պոլենովի, Յուրի Պիմոնովի, Ալեքսանդր Գերասիմովի աշխատանքները։ Այս հավաքածուի հիման վրա Մինցը Մոսկվայում բացել է մասնավոր թանգարան, որի համար իրեն պատկանող նախկին «Բոլշևիկ» հրուշակեղենի ֆաբրիկայի տարածքում թանգարանային շինություն է կառուցել։ Շենքի ճարտարապետական նախագիծն իրականացրել է «John McAslan + Partners» ճարտարապետական ընկերությունը (16,5 միլիոն դոլար) ։
Հանրության համար թանգարանը բավել է 2016 թվականի մայիսի 28-ին, սակայն իր գործունեությունն թանգարանն սկսել էր դեռևս 2014 թվականին, երբ Մոսկվայում և Ռուսաստանի մարզերում բացվել էին մի շարք ցուցահանդեսներ (2014 թվականի գարնանը MacDougall’s աճուրդի տանը Մոսկվայում, Իվանովոյում, Վենետիկում, Ֆրայբուրգում)։ Թանգարանի օտարականի հետ իրականացրած համատեղ «Կտավը գրադարանում» նախագիծը շուրջ 3 տարի շրջել է ռուսական խոշոր քաղաքներում և մասնակցել «Интермузея-2016» եզրափակչին։ 2016 թվականի դեկտեմբերին ընդգրկվել է The Art Newspaper Russia մրցանակի թեկնածուների հսկա ցանկում։


== Հավաքածու ==
Թանգարանի հավաքածուի հիմքում ընկած է Բորիս Մինցի մասնավոր հավաքածուն՝ կենտրոնացած 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի ռուսական արվեստի վրա։ Ամենավաղ արված կտավը Վասիլի Պոլենովի 1879 թվականի աշխատանքն է։ Հավաքածուի կտավների մեծ մասը գնվել է արտերկրում և այս եղանակով վերադարձել հայրենիք՝ Նիկոլայ Բոգդանով-Բելսկու «Ամառ», Բորիս Կուստոդիևի «Վենետիկ», Պյոտր Կոնչալովսկու երկու աշխատանքներ և Նիկոլայ Բուբովսկու «Լեռնային գյուղ» ստեղծագործությունները։ Հավաքածուում ներառված են նաև Կոնստանտին Կորովինի, Իգոր Գրաբարի, Կոնստանտին Յուոնի, Յուրի Պիմենովի և այլ վարպետների աշխատանքներ։


== Ցուցահանդեսներ ==
Թանգարանում կազմակերպվում են հայրենիքում մոռացված նկարիչների ցուցահանդեսներ։ 2016 թվականի գարնանը բացվել է «Առնոլդ Լախովսկի. կախարդված օտարական» ցուցահանդեսը, 2016 թվականի դեկտեմբերին՝ Ելենա Կիսելևի ցուցահանդեսը։
2017 թվականին (մարտի 25-ից հունիսի 4) թանգարանում կազմակերպվել է «Հայկական իմպրեսիոնիզմ. Մոսկվայից մինչև Փարիզ» ցուցահանդեսը, որի ընթացքում ցուցադրվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահից և Երևանի Ռուսական արվեստի թանգարանից բերված հայ իմպրեսիոնիստների շուրջ 60 աշխատանքներ՝ Մարտիրոս Սարյանի, Վարդգես Սուրենյանցի, Կարապետ (Շառլ) Ադամյանի, Եղիշե Թադևոսյանի, Սեդրակ Առաքելյանի, Հովհաննես Զարդարյանի, Վահրամ Գայֆեճյանի և ուրիշների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Կոնստանտին Դանիելյան

Կոնստանտին Գրիգորի Դանիելյան (հունվարի 29, 1936(1936-01-29), Տավուշ, Շամշադինի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ հոգեբույժ։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1980), պրոֆեսոր (1985)։


== Կենսագրություն ==
Կոնստանտին Դանիելյանը ծնվել է Հայաստանի Տավուշի մարզի Թովուզ գյուղում։ 1961 թվականին ավարտել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։
1975 թվականից աշխատել է Երևանի բժիշկների կատարելագործման ինստիտուտում, 1985 թվականից՝ Առողջապահության ազգային ինստիտուտի հոգեբուժության, հոգեթերապիայի և բժշկական հոգեբանության ամբիոնի վարիչ։
1996 թվականից Ժնևի հոգեբուժական բարեփոխման անդամ է, 1998 թվականից՝ Նյու Յորքի ԳԱ ակադեմիայի անդամ, 1999 թվականից՝ Վաղ պսիխոզների միջազգային ընկերակցության անդամ, 2001 թվականից՝ Հոգեբույժների միջազգային ընկերակցության անդամ։
Աշխատանքները վերաբերում են շիզոֆրենիայի, ալկոհոլամոլության, ալկոհոլային հոգեգարության, թմրամոլության հարցերին, հոգեսեռական խանգարումներին, արտածին օրգանական պսիխոզներին։ Առաջարկել է ոչ սովորական ալկոհոլային պսիխոզների նոր դասակարգում։
Գիտական աշխատանքների և մենագրությունների հեղինակ է։


== Երկեր ==
Ալկոհոլային հոգեօրգանական համախտանիշ, ռուսերեն, ուսումնական ձեռնարկ, 1988։
Գիտակցության ալկոհոլային բնույթի երազանման խանգարումներ, 1987 (համահեղինակ)։
Էպիլեպսիան և նրա բուժման հարցերը, 1995։
Атипичные алкогольные психозы и атипичные психозы сложной этиологии, Ереван, 1980.
Алкогольный онейроид, Ереван, 1989.
Алкогольный делирий и делириозно-онейроидные психозы сложной структуры, Ереван, 1977.
Клиника, дифференциальная диагностика и лечение типичных и структурно-слобных разидуально-органических психозов, Ереван, 1996 (համահեղինակ).


== Գրականություն ==
Айриян А.П. Армянские учёные-медики // Ер., 1998 - ISBN 99930-1-001-7


== Ծանոթագրություններ ==
Ռովնոե (գյուղ, Պուտիվիլի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌովնոեՌովնոե (ուկրաիներեն՝ Рівне), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Պուտիվիլի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռովնոե գյուղում բնակվում էր 129 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ալեքսանդր Շուրով

Ալեքսանդր Իզրայելովիչ Շուրով, իսկական ազգանունը  Լիվշիչ (օգոստոսի 19, 1906(1906-08-19), Խարկով, Ռուսական կայսրություն - դեկտեմբերի 18, 1995(1995-12-18), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային էստրադային դերասան և կինոդերասան։ Ավելի շատ հայտնի է էստրադային երաժշտական Շուրին և Ռիկունին դուետում։


=== Կենսագրություն ===


=== Սկիզբը ստեղծագործական ճանապարհին ===
1925 թվականին ավարտել է Խարկովի երաժշտական և դրամատիկական տեխնիկումը։ Սկսել է աշխատել  «Կապույտ վերնաշապիկ» ագիտթատրոնում որպես դերասան, որի տարբեր բաժանմունքներում ելույթ են ունեցել նաև Վլադիմիր Մայակովսկին, Դեմյան Բեդնին, Ալեքսանդր Ռոուն, Կոնստանտին Լիստովը,  Սեմյոն Էյդինովը և շատ ուրիշներ, որոնք այժմ հայտնի են, իսկ այն ժամանակ սկսնակ արվեստի գործիչներ էին։ Այնտեղ նա ծանոթացել է Անատոլի Տրուդլերի հետ, ում հետ շուտով ստեղծել է էստրադային կատակային երաժշտական դուետ։ Միասին նրանք կատարում էին երկխոսություններ, ինտերմեդիաներ։ Շուրովը նվագում էր դաշնամուր, Տրուդլերը երգում էր և կոնֆերանս վարում։ 1935 թվականին և աշխատել է Մոսկվայում։ Պատերազմի սկզբում Տրուդլերը մտել է ժողովրդական աշխարհազորայինների մեջ և մահացել։


=== Շուրով և Ռիկունին ===
1946 թվականին Շուրովը հրավիրել է երիտասարդ դերասան Նիկոլայ Ռիկունինին միասին աշխատել էստրադային դուետում՝ այսպիսով փոխարինելով պատերազմում զոհված Անատոլի Իվանովիչ Տրուդլերին։ Համատեղ ելույթները հաջողություն էին վայելում հանդիսատեսի մոտ. նրանք կատարում էին երգիծական կուպլետներ (սովորաբար կենցաղային ծառայությունների ոլորտի քննադատներից բարձր խորհրդային երգիծանքը այն ժամանակ չէր բարձրանում)։  Շատ տարիներ անց Նիկոլայ Ռիկունինը հիշում է.

:
1950-ականների կեսերին արտիստները ստեղծում են փոքրիկ էստրադային թատրոն, որի ներկայացումներին մասնակցելու համար հրավիրվում էին նաև այլ կատարողներ՝ դերասաններ և երաժիշտներ։  Դուետի համար գրել են հեղինակներ՝ Բորիս Լասկինը, Էմիլ Կրոտկին, Ա.Մերլին, Յակով Գրեյը,  Օլեգ Լևիցկին, Գեորգի Տերիկովը, Ալբերտ Լևին,  Վլադիմիր Աբրամովիչ Դիխովիչնին, Մորիս Ռոմանովիչ Սլոբոդսկոյը, Նիկիտա Բոգոսլովսկին, Դավիթ Աշկենազին։ Նրանց ելույթները հաջողություն էին վայելում հանդիսատեսի մոտ, նրանք անպայման մասնակցում էին կառավարական տոնական հեռուստատեսային համերգներին, ձայնագրում իրենց նախագծերի ձայնասկավառակները։
1979 թվականին, Ա. Շուրովին և Ն. Ռիկունինին շնորհվել Է ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստների կոչում։
1991 թվականին Շուրովը դադարեցրել է ելույթները առողջական խնդիրների պատճառով։ Ռիկունին որոշ ժամանակ շարունակում է մենակ կամ հրավիրված դերասանների հետ։
Ալեքսանդր Իսրայելի Շուրովը մահացել է 1995 թվականի  դեկտեմբերի 18-ին, թաղված է Դոնսի գերեզմանոցում Մոսկվայում
:


== Ծանոթագրություններ ==
Կրասնովի փողոց (Յալթա)

Կրասնովի փողոց (ռուս.՝ Улица Краснова), փողոց Ղրիմի Յալթա քաղաքում։ Անվանվել է ճարտարապետ, ճարտարապետության ակադեմիկոս Նիկոլայ Պետրովիչ Կրասնովի պատվին, որի նախագծած շինություններից շատերը Յալթայի տեսարժան վայրերից են։


== Պատմություն ==
Կրասնովի փողոցը գտնվում է Յալթայի կենտրոնում։ Այն չափազանց կարճ է. երկարությունը 200 մետրից քիչ պակաս է։ Փողոցը սկսվում է Լենինի անվան առափնյա փողոցից։ Փողոցը 1980-ական թվականների վերջին անվանակոչվել է Նիկոլայ Պետրովիչ Կրասնովի անունով՝ ճարտարապետի ծննդյան 125-ամյակի տոնակատարության ժամանակ։ Նա շատ բան է արել Յալթա բուժավայրը ստեղծելու համար՝ այնտեղ աշխատելով ավելի քան 30 տարի։


== Նշանակալի շենքեր և շինություններ ==
Կրասնովի փողոցում արևելյան ճակատով կանգնած է «Վիլլա Ելենա» հյուրանոցը։ 1877 թվականից մինչև 1907 թվականը ներկայիս «Վիլլա Ելենայի» տեղում «Դարսանա» ամառանոցն էր, որը 1907 թվականին գնում է սարատովցի վաճառական Իվան Վասիլևիչ Տիխոմիրովը։ Որոշ ժամանակ անց Տիխոմիրովը որոշում է ամբողջությամբ վերակառուցել շենքը։ Նախագիծը նա պատվիրում է յալթացի հայտնի ճարտարապետ Լև Նիկոլաևիչ Շապովալովին (1873-1957)։
Վիլլայի շինարարությունն ավարտվել է 1912 թվականի աշնանը։ Այդ պահին «Վիլլան» Յալթայի ամենաբարձր շենքն էր, ուներ սեփական այգի և վերելակ։ 1912-1918 թվականներին «Վիլլա Ելենան» հյուրընկալել է նշանավոր մարդկանց` որպես 1-ին կարգի հյուրանոց, որը ղեկավարում էր վաճառական Տիխոմիրովի կինը` Ելիզավետա Իվանովնան։
Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո, 1920 թվականի աշնանը, «Վիլլա Ելենան» ազգայնացվեց։
Խորհրդային ​​իշխանության օրոք շենքն օգտագործվել է որպես առողջարան, իսկ ավելի ուշ` որպես առողջարանային պոլիկլինիկա։ 2000 թվականին սկսվել է շենքի հիմնանորոգումը։ Տարածքն ընդլայնվել է, խախտվել է ճարտարապետական ​​ոճը։ 2007 թվականին «Վիլլա Ելենան» վերաբացվել է որպես Villa Elena Hotel & Residences։


== Ծանոթագրություններ ==
Մոստարի կամուրջ

Մոստարի կամուրջ կամ Հին կամուրջ (բոս․՝ Stari most), կամարաձև հետիոտնային կամուրջ, որը գտնվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Մոստար քաղաքում։ Գտնվում է Ներետվա գետի վրա։
Հանդիսանում է հին կամրջի ժամանակակից կրկնօրինակը, որը ամբողջովին կործանվել էր խորվաթ զինյալների կողմից 1993 թվականին։ Համարվում է Մոստարի խորհրդանիշը։ Հանդիսանում է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։


== Պատմություն ==

Կամուրջը կառուցվել է 1557—1566 թվականներին Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանում՝ Սուլեյման I-ի հրամանով։ Ճարտարապետը եղել է Միմար Հայրեդդինը, ով Միմար Սինանի աշակերտն է եղել։ Սինանին է վերագրվում Վիշեգրադի կամուրջը։ Կառույցը բաղկացած է եղել 456 կրաքարե աղյուսներից։ Կամրջի կամարաձև թռիչքի երկարությունը կազմում է 30 մետր, իսկ լայնությունը՝ 4 մետր։
17-րդ դարում կամրջի երկու կողմերում եղել են պաշտպանական աշտարակներ։ Ձախ հատվածում եղել է Տարա աշտարակը, իսկ աջում՝ Հալեբիան։
Բանաստեղծ Դերվիշ փաշա Բայեզիդովիչը 16-րդ դարում կամուրջը համեմատել է ծիածանի հետ, իսկ թուրք աշխարհագրագետ Հաջի Քալֆան համարում էր, որ կամրջի կամարը «կզարմացնի աշխարհի բոլոր վարպետներին»։ Օսմանյան ճանապարհորդ Էվլիյա Չելեբին 17-րդ դարում նկատել է, որ «անցել եմ 16 կայսրություններով և այսպիսի բարձր կամուրջ չեմ տեսել»։


=== Կործանում ===

Հին կամուրջը կանգուն է եղել 427 տարի, մինչև 1993 թվականի նոյեմբերի 9-ը, երբ Բոսնիական պատերազմի ժամանակ կամուրջը կործանվեց։ Կամուրջը երկար ժամանակ խորհրդանշել է Մոստարի և ամբողջ Բոսնիա և Հերցեգովինայի բազմազգ բնակչության խաղաղ կեցությունը։ Խորվաթական ուժերը սկսեց կամրջի ռմբակոծումը 100 մմ տրամաչափով Տ-55 տանկերից, որոնք տեղակայված էին Հում բլրի վրա՝ կամրջից հարավ- արևմուտք։ Տանկային կրակը տևեց երկու օր։ Մինչ վերջնական կործանումը, կամրջին հասցվել է 60 արկահարված։ Կամրջի հետ մեկտեղ ավերվել էին քարե աշտարակները և ժայռի մի հատվածը, որի վրա կառուցված էր կամուրջը։


=== Վերակառուցում ===
1994 թվականի հունիսին նախկին կամրջի վայրը այցելեց ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի փորձագետների խումբը։ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի, Համաշխարհային բանկի և Մոստարի քաղաքապետարանի առաջարկությանը արձագանքեց Եվրոպական Խորհրդի զարգացման բանկը, Խորվաթիայի, Թուրքիայի, Իտալիայի, Նիդեռլանդների և Ֆրանսիայի կառավարությունները։ Վերակառուցումը արժեցավ 15 միլիոն եվրո։
Գիտական (հնագիտական) հետազոտությունները տևեցին երկու տարի։ 2001 թվականի հունիսին սկսվեցին շինարարական աշխատանքները, սակայն կամարի առաջին քարը դրվել է 2003 թվականի ապրիլին։ 2004 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի և Բոսնիա և Հերցեգովինայի ղեկավարությունների մասնակցությամբ կամուրջը հանդիսավոր կերպով բացվեց։


== Ցատկ կամրջից ==
Զբոսաշրջիկների գրավչություններից և քաղաքում երիտասարդների ավանդական վաստակը մեկն է `Հին կամրջի կենտրոնից Ներետվա գետ նետվելը (ցատկման բարձրությունը կախված է գետի ջրի մակարդակից` 24-ից 30 մետր)։ Քանի որ գետում ջուրը շատ սառն է, այս գործունեությունն էլ ավելի ռիսկային է և պահանջում է բարձրագույն հմտություն և վարժություն դեռ վաղ տարիքից։  Գործնականում, ավանդույթը հայտնվեց կամրջի կառուցումից անմիջապես հետո, առաջին գրավոր վկայությունը սկսվեց 1664 թվականից։ 1968 թվականին սովորույթը ստացավ տարեկան մրցույթի պաշտոնական կարգավիճակ, որն անցկացվում էր ամեն ամառ հուլիսի վերջին։  2013 թվականին կատարվել է 477 ցատկ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ապրել կյանք Պիկասոյի հետ (ֆիլմ, 1996)

«Ապրել կյանք Պիկասոյի հետ» (անգլ.՝ Surviving Picasso),  ռեժիսոր Ջեյմս Այվորիի 1996 թվականին նկարահանված ամերիկյան ֆիլմը ըստ Արիանա Ստասինոպուլոս Հաֆինգթոնի «Պիկասո. ստեղծող ու ավերող» գրքի մոտիվների։


== Նկարագրություն ==
Ըստ  Արիանա Ստասինոպուլոս Հաֆինգթոնի «Պիկասո. ստեղծող ու ավերող» գրքի մոտիվների նկարահանված ֆիլմը ցույց է տալիս նկարչին միայն մի կողմից, թե ինչպես էր նա վերաբերում կանանց։ Ֆիլմի «Ապրել Պիկասոյից հետո» վերնագիրն ավելի կբնորոշեր այն իրավիճակը, որի մեջ հայտնվում էին նրա բազմաթիվ կանայք ու սիրուհիները նկարչի հետ հարաբերություններից հետո։  
Ֆիլմն սկսվում է Ֆրանսուազա Ժիլո անունով երիտասարդ կնոջ պատմությամբ։ Նա նացիստական շրջափակման ժամանակաշրջանում Փարիզում ծանոթանում է Պիկասոյի հետ։ Աղջիկը որոշում է դառնալ նկարիչ, ոչ թե իրավաբան, ինչպես ցանկանում էր նրա հայրը։ Նա դառնում է Պիկասոյի սիրուհին, նրանք ունենում են երկու երեխա։ Սակայն Պիկասոն չի հրաժարվում իր նախկին սովորույթներից. նա հոգ չի տանում շրջապատողների զգացմունքների համար, ժամանակն անց է կացնում նրանց հետ, ում հետ ցանկանում է, ունենում է բազմաթիվ սիրուհիներ։ Ֆիլմը պատմում է մի քանի կանանց մասին, ովքեր կարևոր դեր են խաղացել նկարչի կյանքում. Օլգա Խոխլովա, Դորա Մաար, Մարի Թերեզ Վալտեր և Ժակլին Ռոք։


== Դերերում ==
Էնթոնի Հոփքինս-Պաբլո Պիկասո
Նատաշա ՄակԷլհոն- Ֆրանսուազա Ժիլո
Ջուլիանա Մուր- Դորա Մաար
Ջոս Ակլենդ-Անրի Մատիս
Դենիս Բուտսիկարիս-Կուց
Պիտեր Այր-Սաբարտես
Պիտեր Գերետի- Մարսել
Սյուզան Հարկեր-Մարի-Թերեզ
Ջեյն Լապոտէյր-Օլգա Պիկասո
Ժոզեֆ Մահեր
Բոբ Պեկ- Ֆրանսուազայի հայրը
Դայան Վենորա-Ժակլին
Դոմինիկ Ուեսթ-Պաուլո Պիկասո
Ջոան Պլոուրայթ-Ֆրանսուազայի տատիկը
Լորա Էյկման Մայա
Ալեգրա Դի Կարպենյա
Էնթոնի Միլներ
Ագապի Ստասինոպուլոս 
Նայջել Ուիթմի
Ջոանան Մերլին


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Քանի որ ֆիլմի ստեղծողները չեն կարողացելստանալ Պիկասոյի աշխատանքների ցուցադրման իրավունք, ֆիլմը կենտրոնացել է նկարչի անձնական կյանքի վրա։ Ֆիլմում ցուցադրվող նկարները նրա ամենահայտնի աշխատանքները չեն։ Այսպես, երբ ֆիլմում Պիկասոն նկարում է «Գեռնիկան», տեսախցիկը գտնվել է նկարի վերևում` թույլատրելով տեսնել միայն դրա վրա կատարվող աշխատանքը, այլ թո ե բուն նկարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2010-02-13 at the Wayback Machine.
Ապրել կյանք Պիկասոյի հետ(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Վոլտա Գրանդի

Վոլտա Գրանդի (պորտ.՝ Volta Grande), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Զոնա դա Մատա նահանգի Կենտրոնական մասում։ Մտնում է Կատագուազիս գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 5206 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 208,874 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 24,9 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1938 թվականի դեկտեմբերի 17-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 52.582.793,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 10.363,18 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,732 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Կլիման տարածքում արրևադարձային է։
Գաել Գարսիա Բեռնալ

Գաել Գարսիա Բեռնալ (իսպ.՝ Gael García Bernal, նոյեմբերի 30, 1978(1978-11-30)[…], Գվադալախարա, Մեքսիկայի Միացյալ Նահանգներ), մեքսիկացի դերասան, ով հայտնի է դարձել «Տականք սեր» (2000) հեռուստադրամայում Ալեխանդրո Գոնասալեսո Ինյարիտուի դերը կատարելուց հետո։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1978 թվականի նոյեմբերի 30-ին Գվադալախարա քաղաքում։ Գաելի մայրը՝ Պատրիցիա Բեռնալը դերասան և մոդել է եղել, հայրը Խոսե Անխել Գարսիան՝ դերասան է և ռեժիսոր։ Գաելի ծնողները խաղացել են Մեքսիկայի տարբեր թատերական բեմերում։ Գաելը ունի նաև երկու փոքր եղբայր և մեկ քույր։


=== Դերասանական գործունեություն ===
Փոքր տարիքից Գաելը խաղացել է թատերական բեմերում և նկարվել՝ հեռուստասերիալներում։ 1989 թվականին փոքրիկ դերասանը ունեցավ Պելուչե-ի դերը «Թերեզա» բազմասերանոց հեռուստանովելում (1989-1991), իսկ 1992 թվականին խաղացել է Դանիելի դերը «Պապիկը և ես» սերիալում։
1995-1997 թվականներին Գաելը սովորել է դերասանական հմտություն Լոնդոնի Կենտրոնական բեմական ելույթի և դրամատիկական արվեստի դպրոցում։ Նա եղել է առաջին մեքսիկացին, ով ընդունվել է Եվրոպայի հեղինակավոր համալսարաններից մեկը։
1996 թվականին խաղացել է Մարտինայի դերը ուրուգվացի ռեժիսորի Անտոնիո Ուրուտիոյի «Ներսում, սիրտը» ժապավենում, որը առաջադրվել էր «Օսկարի» որպես լավագույն կարճամետրաժ ֆիլմ։ Գաելին աշխարհահռչակ մակարդակի աստղ դարձրին մեքսիկացի ռեժիսորների Ալեխանդրո Գոնսալեսա Ինյուրիտուի «Տականք սեր» (2000) և Ալֆոնսո Կուարոնի «Քո մայրիկին նույնպես» (2001) աշխատանքները։
Բացի իսպաներենից, Բեռնալը ազատ տիրապետում է նաև անգլերեն, պորտուգալերեն, ֆրանսերեն և իտալերեն լեզուներին։
2005 թվականին Գաելը իր ընկեր, կինոդերասան Դիեգո Լունայի և պրոդյուսեր Պաբլո Կուրսոմի հետ միասին ստեղծել է «Կանանո ֆիլմեր» պրոդյուսերական կինոընկերությունը։ Բեռնալը հանդես է գալիս որպես սցենարիստ և ֆիլմերի պրոդյուսեր։ 2007 թվականին տեղի ունեցավ Բեռնալի ռեժիսորական դեբյուտը «Դիֆիցիտ» ֆիլմում, որտեղ դերասանը ունեցավ գլխավոր Կրիստոբալյայի դերը։
2010 թվականին Բեռնալը ռեժիսորի կարգով սկսեց փաստագրական ֆիլմի՝ Կենտրոնական Ամերիկայի միգրանտների, նրանց դժվար ճանապարհի մասին Մեքսիկական Պետությունների միջոցով դեպի ԱՄՆ-ի Չյապաս և Օախակա քաղաքները նկարահանումները։
2014 թվականին ընդգրկվել է Կաննի 67-րդ կինոփառատոնի ժյուրի կազմում։


== Անձնական կյանք ==
Ամուսնացած է եղել Դոլորենս Ֆոնսի հետ, բայց զույգը առանց պատճառաբանելու բաժանվեց։ Այդ ամուսնությունից Գաելը ուներ երկու երեխա, աղջիկ և տղա՝ Լազարո Կարցիա Ֆոնցին(08,01,2009) և Լիպերդատ Գարսիա Ֆոնցին (07,04,2011)։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կաբաբուրջ

Կաբաբուրջ (հայտնի էր նաև Ղարաբուրջ անունով)(այժմ կոչվում ՝Կարաբուրջ ադրբ.՝ Qaraburc), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Շարուրի շրջանում։


== Պատմություն ==
Կաբաբուրջ գյուղը գտնվել էր պատմական Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Շարուրդաշտ գավառում, Նորաշեն քաղաքի հյուսիսարևմտյան կողմում։
Ներկայումս հանդիսանում է Մախտա գյուղի մի մաս։


== Բնակչություն ==
1829 թվականին ուներ  125, իսկ 1906 թվականին՝ 506 թուրք բնակիչ։


== Կրթություն ==
Ժամանակին ունեցել է տարրական դպրոց։


== Տես նաև ==
Շարուրի շրջան
Մախտա


== Ծանոթագրություններ ==
Մատրակ

Մատրակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Ճապաղջրի գավառակում։ Գտնվում էր Գենջ գյուղաքաղաքից 45 կմ հյուսիս-արևմուտք, Գյունեկ գետի ստորին հոսանքի ձախ ափին։
XIX դարի վերջին ուներ 60 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։
Մատրակում կար 1266 թվականին կառուցված հայկական քարաշեն եկեղեցի։
1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ հայերը բռնի մահմեդականցվել են։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շինդլերի ցուցակը

Շինդլերի ցուցակը (անգլ.՝ Schindler's List), ամերիկացի կինռեժիսոր Սթիվեն Սփիլբերգի ֆիլմն, որը պատմում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում ապրող Օսկար Շինդլերի մասին, ով փրկում է հազարավոր մարդկային կյանքեր։


== Նկարահանող անձնակազմ ==
Ռեժիսոր՝ Սթիվեն Սփիլբերգ
Պրոդյուսերներ՝ Բրանկո Լուսթինգ, Ժերարդ Մոլեն և Սթիվեն Սփիլբերգ
Սցենարիստներ՝ Սթիվեն Զաիլյան, Թոմաս Քենիլլի
Օպերատոր՝ Յանուշ Կամինսկի
Երաժշտություն՝ Ջոն Ուիլյամս
Մոնտաժ՝ Մայքն Կան։


== Քննադատություն և վարկանիշ ==


=== Ֆիլմը վարկանիշային ցանկերում ===


== Բյուջե և շահույթ ==
Ըստ պաշտոնական տվյալների, «Շինդլերի ցուցակը» ֆիլմի բյուջեն կազմել է $22 000 000։ Ֆիլմի հասույթն ԱՄՆ-ում կազմել է $96 065 768 (ընդհանուր հասույթի 29,9%-ը), այլ երկրներում՝ $225 200 000 (ընդհանուր հասույթի 70,1%-ը)։ Ընդհանուր հասույթը կազմել է $321 265 768։


== Ֆիլմի պրեմիերան տարբեր երկրներում ==
«Շինդլերի ցուցակը» ֆիլմի առաջին պրեմիերան տեղի է ունեցել 1993 թվականի նոյեմբերի 24-ին, Միացյալ Նահանգների մայրաքաղաք Վաշինգտոնում։

 ԱՄՆ, 1993 թվականի նոյեմբերի 30
 ԱՄՆ, 1993 թվականի դեկտեմբերի 1
 ԱՄՆ, 1993 թվականի դեկտեմբերի 9
 Կանադա, 1993 թվականի դեկտեմբերի 15
 ԱՄՆ, 1993 թվականի դեկտեմբերի 15
 Կանադա, 1993 թվականի դեկտեմբերի 2
 ԱՄՆ, 1994 թվականի փետրվարի 4
 Ավստրալիա, 1994 թվականի փետրվարի 10
 Մեծ Բրիտանիա, 1994 թվականի փետրվարի 18
 Արգենտինա, 1994 թվականի փետրվարի 24
 Պերու, 1994 թվականի փետրվարի 24
 Ճապոնիա, 1994 թվականի փետրվարի 26
 Ֆրանսիա, 1994 թվականի մարտի 2
 Հունաստան, 1994 թվականի մարտի 2
 Գերմանիա, 1994 թվականի մարտի 3
 Իսրայել, 1994 թվականի մարտի 3
 Նիդերլանդներ, 1994 թվականի մարտի 3
 Ավստրիա, 1994 թվականի մարտի 3
 Դանիա, 1994 թվականի մարտի 4
 Իսպանիա, 1994 թվականի մարտի 4
 Ֆինլանդիա, 1994 թվականի մարտի 4
 Իռլանդիա, 1994 թվականի մարտի 4
 Իտալիա, 1994 թվականի մարտի 4
 Նորվեգիա, 1994 թվականի մարտի 4
 Լեհաստան, 1994 թվականի մարտի 4
 Պորտուգալիա, 1994 թվականի մարտի 4
 Շվեդիա, 1994 թվականի մարտի 4
 Թուրքիա, 1994 թվականի մարտի 4
 Հարավային Կորեա, 1994 թվականի մարտի 5
 Ֆիլիպիններ, 1994 թվականի մարտի 9
 Չեխիա, 1994 թվականի մարտի 10
 Հունգարիա, 1994 թվականի մարտի 10
 Սլովակիա, 1994 թվականի մարտի 10
 Բրազիլիա, 1994 թվականի մարտի 11
 Ուրուգվայ, 1994 թվականի մարտի 11
 Հոնկոնգ, 1994 թվականի մարտի 17
 Էստոնիա, 1994 թվականի սեպտեմբերի 30
 ԱՄՆ, 1994 թվականի հոկտեմբեր
 ԱՄՆ, 1997 թվականի փետրվարի 23
 Ֆրանսիա, 2004 թվականի սեպտեմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Շինդլերի ցուցակը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում 
«Շինդլերի ցուցակը»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։ 
«Շինդլերի ցուցակը» (անգլ.) Rotten Tomatoes ընկերության կայքում
Մոնֆերիե

Մոնֆերիե (ֆր.՝ Montferrier), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Լավլանե կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ֆուա շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09206։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 647 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 423 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 300-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 123-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 70,9 %, 1999 թվականին եղել է՝ 74,6 %)։ 300 աշխատունակ բնակիչներից 258-ը աշխատում էին (148 տղամարդ և 110 կին), անաշխատանք էին 42-ը (22 տղամարդ և 20 կին)։ 123 անգործունակ մարդկանցից 39-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 38-ը թոշակառու, 46-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Մոնֆերիե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-17 
«Մոնֆերիե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-24
Օրթաքյոյ (այլ կիրառումներ)

Օրթաքյոյ, կարող է վերաբերել՝

Օրթաքյոյ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Ամասիայի գավառում
Օրթաքյոյ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում
Օրթաքյոյ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Տրապիզոնի վիլայեթի Ջանիկի գավառում
Հելոուինթաուն

Հելոուինթաուն(անգլ.՝ Halloweentown)- Disney Channel-ի ֆիլմերից, որը էկրաններ է դուրս եկել 1998 թվականի հոկտեմբերի 17-ին։ Ֆիլմի նկարահանվել է Սենթ- Հելենս քաղաքում (Օրեգոն նահանգում, ԱՄՆ), որտեղ հետագայում նկարահանվել է՝ Մթնշաղ ֆիլմի երկրորդ մասը։
Ֆիլմը ստացել է զուսպ և դրական ակնարկներ։ Ֆիլմի ռեյթինգը Rotten Tomatoes կայքում կազմում է 72 %։ Ֆիլմի պրեմերիան Ռուսաստանում կայացել է 2010 թվականի հոկտեմբերի 27-ին։


== Սյուժե ==
Մինչ Հելոուինը երիտասարդ Մարնի Պայպերին հյուր է գալիս նրա տատիկը՝ Ագգին։ Ագգին կախարդ է, և նա իր պարտքն է համարում սովորեցնել թոռնիկին կախարդել և պատրաստել նրան չարի հետ սպասվող պատերազմին։ Բայց Մարնիի մայրիկը՝ Գվենը դեմ է, որպեսզի նրա աղջիկը դառնա կախարդ։ Նա ինքը եղել է կախարդ, բայց որոշել է հրաժարվել կախարդանքից, որպեսզի հաստատի կյանք սովորական մարդկանց մեջ։ Այժմ, նա ցանկանում է, որպեսզի նրա երեխանները նույնպես հրաժարվեն կախարդանքից։ Բայց ամեն ինչ փոխվում է, երբ հերոսները հայտնվում են Հելոուինթաուն գաղտնի քաղաքում։ Նրանք պետք է մոռանան իրենց տարաձայնությունների մասին, քանի որ չարը կլանում է քաղաքը, և վտանգվում է հերոսների կյանքը։
Նախքան վտանգավոր թշնամուն բախվելը, ով կլանում է բնակիչների կյանքերը, Մարնին, նրա եղբայր Դիլանը և քույրը Սոֆին ծանոթանում են Լյուկ անունով մի տարօրինակ տղայի հետ, կմախք տաքսու վարորդ Բեննիի և քաղաքի քաղաքապետ Կալաբարի հետ։ Նրանցից յուրաքանչյուրը այնպիսին չէ, ինչպիսին իրեն ցույց է տալիս։


== Դերերում ==


== Կրկնօրինակում ==


== Ծանոթագրություններ ==

↑ Halloweentown — Meine Oma ist 'ne Hexe. TV-Fantasyabenteuer aus dem Hause Disney
↑ «Հելոուինտաուն» ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆիլմի պաշտոնական կայքը 
«Հելոուինտաուն» ֆիլմը  Internet Movie Database կայքումԱրձագանքներ

Buller, Craig։ «Review» (անգլերեն)։ Allmovie։ Վերցված է 2015-03-14 
Dendy, Ellen (2006-10-10)։ «Halloweentown Movie Review» (անգլերեն)։ Common Sense Media։ Վերցված է 2015-03-14 
Fries, Laura (1998-10-16)։ «Review: «Halloweentown»» (անգլերեն)։ Variety։ Վերցված է 2015-03-14
Gekreuzigt

Gekreuzigt, գերմանական Oomph! խմբի սինգլն է, առաջինը Unrein ալբոմից։ Թողարկվել է 1998 թ. հունվարի 26-ին։ Նկարահանվել է տեսահոլովակ։


=== Երգացանկ ===
Gekreuzigt (Single Version)
Gekreuzigt (Naghavi Mix)
Gekreuzigt (Jelly & Fish Extended Mix)
Gekreuzigt (Haujobb Mix)
Gekreuzigt (Myer Mix)