Էմանուել Արսան

Էմանուել Արսան (ֆր.՝ Emmanuelle Arsan, իրական անուն՝ Մարայա Ռոլե Ադրիան, ֆր.՝ Marayat Rollet-Andriane, ի ծնե՝ Մարայա Բիբիդ, ֆր.՝ Marayat Bibidh, հունվարի 19, 1932(1932-01-19), Բանգկոկ, Թաիլանդ - հունիսի 12, 2005(2005-06-12), Chantelouve), ֆրանսիացի գրող, առավել հայտնի է Էմանուել գրական կերպարի ստեղծմամբ՝ մի կնոջ, որը տարբեր հանգամանքներում ուսումնասիրել է սեփական սեռականությունը։


== Կենսագրություն և կարիերա ==
Մարայա Բիբիդը ծնվել է 1932 թվականի հունվարի 19-ին Բանգկոկում՝ թաիլանդական ազնվական ընտանիքում։  Անգլիայում և Շվեյցարիայում ստացել է եվրոպական դաստիարակություն և կրթություն։ 1956 թվականին ամուսնացել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ֆրանսիացի դիվանագետ կոմս Լուի Ժակ Ռոլե Անդրիանի հետ։ 1959 թվականին Ֆրանսիայում առանց իր՝ հեղինակի անվան հրատարակվել և հայտնիություն է ձեռք բերել «Էմանուել» վեպը։ Հետագա հրատարակությունները եղել են Էմանուել Արսան կեղծանվան ներքո, հետագայում հայտնի է դարձել, որ դա Մերայա Ռոլե Անդրիանն է։ Թեև վեպը կարող է թվալ քվազիինքնակենսագրական, սակայն հետագայում պարզվել է, որ իրական հեղինակը Լուի Ժակ Ռոլե Անդրիանն է (նաև գոյություն ունի տարբերակ, որ վեպը գրվել է «չորս ձեռքի օգնությամբ», այսինքն՝ Լուի Ժակը և Մարայան միասին)։ Էմանուել Արսան կեղծանունով տպագրվել են ևս մի քանի վեպեր, որոնցից առավել հայտնի են «Էմանուելի երեխաները» (1975), «Լաուրան» (1976), «Լոգանքը» (1979), պատմվածքների գիրք «Էրոսֆերան» (1969) և ինքնակենսագրական-հրապարակախոսական «Toute Emmanuelle»-ը (1978) գիրքը։
1974 թվականին «Էմանուել» (1974) ֆիլմի հաջողությունից հետո, որտեղ գլխավոր դերը խաղում էր Սիլվիա Քրիստելը, Մրայան դարձել է Ֆիլիպիններում քահանայի դստեր էրոտիկ արկածների մասին «Լաուրա» (1976) ֆիլմի նոմինալ ռեժիսոր և սցենարիստ։ Ֆիլմի փաստացի ռեժիսորներն են եղել Լուի Ժակ Ռոլե Անդրիանը և Ռոբերտո Դ'Էտտորե Պյացոլին, սակայն նրանք հիասթափված էին պրոդյուսեր Օվիդիո Ասոնիտիսի աշխատանքից և խնդրել էին, որ իրենց անունները չկապվեն նախագծի հետ, ինչի արդյունքում ֆիլմը վերագրվել է անանուն ռեժիսորին։
Մերայան նաև էկրանին է հայտնվել՝ Մարայա Անդրիան բեմական կեղծանվան ներքո (ֆր.՝ Marayat Andriane) 1966 թվականի Ռոբերտ Ուայզի, Սթիվ Մաքքուինի, Քենդիս Բերգենի և Ռիչարդ Ատենբորոյի «Ավազե քար» ֆիլմում, և 1967 թվականին Բարբարա Սթենվիքի հետ միասին ամերիկյան «Մեծ հովիտ» սերիալի «Քարտեզի շրջադարձը» էպիզոդում։ Կինոյում նրա միակ հայտնվելը Էմանուել Արսան անվան ներքո եղել է «Լաուրա» ֆիլմում, որտեղ նա կատարել է Միրտայի դերը։
Էմանուել Արսանը մահացել է 2005 թվականի հունիսի 12-ին հարավային Ֆրանսիայի Վար դեպարտամենտի Կալլաս քաղաքի մոտ գտնվող «Շանթլուվ դ’Էմանուել» վիլլայում, որը պատկանում էր իր ամուսնուն։ Լուի Ժակ Ռոլե Անդրիանը մահացել է 2008 թվականի ապրիլին՝ 90 տարեկանում։


== Մատենագրություն ==
Էմանուել, Emmanuelle (1959), վեպ, (առաջին հրատարակությունը եղել է առանց հեղինակի և հրատարակչի անունները նշելու, Էմանուել Արսան կեղծանունով առաջին հրատարակությունը լույս է տեսել 1967 թվականին),
Էմանուել, Emmanuelle L’Anti-Vierge (Emmanuelle 2) (1960), վեպ, (առաջին հրատարակությունը եղել է առանց հեղինակի և հրատարակչի անունները նշելու, Էմանուել Արսան կեղծանունով առաջին հրատարակությունը լույս է տեսել 1968 թվականին),
Epître à Paul VI (1968),
Nouvelles de l’Erosphère (1969), պատմվածքների գիրք,
Էմանուել в Риме/Emmanuelle a Rome (1971), վեպ, առաջին անգամ Բի Վան Կլիֆ կեղծանվան ներքո (Bee Van Kleef),
L’Hypothèse d’Eros (1974),
Էմանուել, Les enfants d’Emmanuelle (1975), վեպ,
Sur Emmanuelle. Mon «Emmanuelle» (1974),
Լաուրա, Laure (1976), վեպ (գրվել է է սեփական իրիական կինոսցենարիի հիման վրա, որի համաձայն՝ 1975 թվականին իտալացի կինեմատոգրաֆիստները համանուն ֆիլմ են նկարահանել, բայց վեպը պարունակում է մի շարք մանրամասներ և տեսարաններ, որոնք ֆիլմում բացակայում են),
Նեյա, Néa (1976), վեպ,
Toute Emmanuelle (1978), ինքնակենսագրական-հրապարակախոսական գիրք,
Ванна, Vanna (1979), վեպ,
Sainte Louve (1983), վեպ,
Le Soleils d'Emmanuelle (1988), վեպ,
Les Débuts dans la vie (1989), վեպ,
Valadié (1989), մենագրություն ֆրանսիացի նկարիչ Ժան Բատիստ Վալադյեի ստեղծագործության մասին (ծնվ. 1933);
Chargee de mission (1991),
Bonheur (1993),
Aurélie (1994), վեպ,
La Siamoise nue (2003), վեպ,
Bonheur 2 (2008),
La Philosophie nue (2016), էսսեի հավաքածու (հրատարակվել է հետմահու),
Livre des cendres d'Emmanuelle (2017), Լուի Ժակ Ռոլե Ադրինիա բանաստեղծությունների գիրք (հրատարակվել է հետմահու), որոնք նվիրված են եղել նրա մահացած կնոջը՝ Մարայեին (բանաստեղծությունները հրատարակչին են փոխանցվել 2007 թվականին, սակայն հրապարակման համար պատրաստվել են միայն 10 տարի անց)։


== Էկրանավորումներ ==
1974, Էմանուել, ռեժիսոր Ժյուստ Ժակեն
1975, «Էմանուել 2», ռեժիսոր Ֆրանսիս Ջակոբետի


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ո՞վ էր «Էմմանուել» էրոտիկ գրքի իրական հերոսուհին