armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
(6109) Բալսեյրո

(6109) Բալսեյրո (անգլ.՝ Balseiro), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1975 թվականի օգոստոսի 29-ին Ֆելիքս Ագիլարի աստղադիտարանի կողմից Էլ Լիոնսիտոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,348818 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0235 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,6741 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1314,84 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,273798 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,84° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6109) Բալսեյրո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Մերլինո (գյուղ, Արզամասկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄերլինոՄերլինո (ռուս.՝ Мерлино), գյուղ Ռուսաստանի Նիժնի Նովգորոդի մարզի Արզամասկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լևոն Մկրտչյան (պետական գործիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լևոն Մկրտչյան (այլ կիրառումներ)Լևոն Հովհաննեսի Մկրտչյան (մարտի 18, 1965(1965-03-18), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի Հանրապետությունում կուսակցական, պետական-քաղաքական գործիչ։ ՀՀ կրության և գիտության նախարար (1998 - 1999), (2001 - 2003), 2006-2008), (2016-2018):


== Կրթություն և կրթական գործունեություն ==
Սովորել է Երևանի Եղիշե Չարենցի անվան թիվ 67 միջնակարգ դպրոցում,
1981-1986 թվականներին Երևանի պետական համալսարանի պատմության ֆակուլտետում,
1986-1989 թվականներին՝ նույն ֆակուլտետի ասպիրանտուրայում։
1989-2008 թվականներին դասավանդել է ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետում։1991 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսություն՝ «Զեյթունի 1895-1896 թվականների ապստամբությունը» թեմայով։ Պատմական գիտությունների թեկնածու։


== Գործունեությունը պետական պաշտոններում ==
1998-1999 թվականներին - ՀՀ կրթության և գիտության նախարար։
1999-2000 թվականներին - ՀՀ վարչապետի խորհրդական։
2000-2001 թվականներին - ՀՀ ԱԳ նախարարի տեղակալ։
2001-2003 թվականներին - ՀՀ կրթության և գիտության նախարար։
2003-2006 թվականներին - ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր, ԱԺ ՀՅԴ խմբակցության ղեկավար։
2006-2008 թվականներին - ՀՀ կրթության և գիտության նախարար։
2008 թվականի ապրիլի 17-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով վերանշանակվել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարի պաշտոնում։
2008 թվականի հունիսի 2-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով ազատվել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարարի պաշտոնից։
2016 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է Հայաստանի Հանրապետության կրթության և գիտության նախարար։Հեղինակ է մենագրության և մի շարք գիտական հոդվածների։


== Կուսակցական գործունեություն ==
Լևոն Մկրտչյանը հանդիսանում է Հայաստանում գրանցված Հայ հեղափոխական դաշնակցություն կուսակցության անդամ։ 2008 թվականից կուսակցության բյուրոյի անդամ է։


== Հեղինակած գրքեր ==
Զեյթունի ապստամբությունը 1895-1896 թվականներին, Երևան, 1995, 214 էջ


== Պարգևներ ==
Մովսես Խորենացու մեդալ։
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի մեդալ, 2016


== Ծանոթագրություններ ==
Արշավիր Ղարագյուլյան

Արշավիր Հարությունի Ղարագյուլյան (դեկտեմբերի 26, 1883(1883-12-26), Կարս, Կարսի մարզ, Կովկասյան երկրամաս, Ռուսական կայսրություն - մայիսի 9, 1969(1969-05-09)), հայ դրամատուրգ, թարգմանիչ, ջութակահար, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։ Կրել է Շար-լաթ գրական անունը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Կարս քաղաքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում։ 1900 թվականին տեղափոխվել է Թիֆլիս և որպես խառատի աշակերտ աշխատել Յարալովի գործարանում։ 1901-1904 թվականներին ցրիչ էր «Նոր դար»-ի խմբագրությունում։ 1904-1907 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի երաժշտական դպրոցում և դարձել ջութակահար։ 1908-1910 թվականներին ուսուցչություն է արել Թեհրանի հայկական ծխական դպրոցում, 1910-1914 թվականներին ջութակահար էր Պետերբուրգի «Կոմետա» թատրոնում, 1914-1917 թվականներին՝ բուժակ Պոպովի լազարեթում, 1917-1919 թվականներին՝ ուսուցիչ Եվպատորիայում, ապա Հին Ղրիմում և Նոր Բայազետում։ 1921 թվականին մանկական վարիչ էր Ալեքսանդրապոլում, 1921-1924 թվականներին՝ լուսբաժնի վարիչ Դարալագյազի գավառում, 1924-1925 թվականներին՝ գավկոմի հրահանգիչ Վաղարշապատում, 1927 թվականին՝ Երևանի «Կոմունիստ» ամսագրի պատասխանատու քարտուղար, 1927-1929 թվականներին՝ Մոպրի Կենտկոմի պատասխանատու քարտուղար, 1929-1930 թվականներին՝ հրահանգիչ Պետհրատում, 1930-1932 թվականներին՝ Հայկինոյի խրոնիկայի բաժնի վարիչ, 1932-1933 թվականներին՝ «Սոցգյուղ» թերթի (Երևան) ֆելիետոնիստ, 1933-1937 թվականներին՝ բաժնի վարիչ Պետհրատում, 1941-1945 թվականներին՝ Հայկական հեռագրական գործակալության (Արմենպրես) թղթակից։ Գրել է 9 դրամա, որոնք տարբեր ժամանակներում բեմադրվել են Անդրկովկասի հայկական թատրոններում։ Մահացել է Երևանում։ ԽՄԿԿ անդամ 1920 թվականից։


== Երկեր ==
Կոմսոմոլ Աստղիկը (պիես), Երևան, Պետհրատ, 1929, 60 էջ։
Կոմսոմոլ Աստղիկը, Երևան, Պետհրատ, 1930, 60 էջ։
Շուշանաձորում (պիես), Երևան, Պետհրատ, 1930, 50 էջ։
Կոլխոզնիկ Թաթոսի բաղձանքը, Երևան, Պետհրատ, 1934, 44 էջ։
Փոքրիկ թյուրիմացություն (վոդևիլ), Երևան, Պետհրատ, 1936, 38 էջ։
Գաղտնի գործիչ (կատակերգություն), Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 90 էջ։
Պիեսներ (ժողովածու), Երևան, «Հայաստան», 1966, 224 էջ։


=== Թարգմանություններ (ռուսերենից) ===
Բեզբորոդով Ս., Ընկեր Սերգոն, Երևան, Պետհրատ, 1938, 29 էջ։
Գորև Բ., Օգյուստ Բլանկի, Երևան, Պետհրատ, 1939, 150 էջ։
Կատաև Վ., Սպիտակին է տալիս առագաստը մենավոր, Երևան, Հայպետհրատ, 1948, 380 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նշխարք (լեռնագագաթ)

Նշխարք, լեռնագագաթ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Վարդենիսի լեռների հյուսիսային լանջին, Լեռնակերտ գյուղից 5 կմ հարավ-արևելք։ Բարձրությունը՝ 2602 մետր։


== Ծանոթագրություններ ==
Օսնե Սեյերսթադ

Օսնե Սեյերսթադ (նորվ.՝ Åsne Seierstad, փետրվարի 10, 1970(1970-02-10), Օսլո, Նորվեգիա և Լիլեհամեր, Օպլանդ, Նորվեգիա), նորվեգացի հայտնի լրագրող և գրող:


== Կենսագրություն ==
Օսնե Սեյերսթադը ավարտել է Օսլոյի համալսարանը, որտեղ սովորել է ռուսերեն և իսպաներեն, ինչպես նաև փիլիսոփայության պատմություն: 1993- 1996 թվականներին Ռուսաստանում, որպես թղթակից, աշխատել է Arbeiderbladet թերթում: Առաջին չեչենական պատերազմի ժամանակ այցելել է Չեչնիա: 1997 թվականին, որպես թղթակից, աշխատել է Չինաստանում: 1998- 2000-ական թվականներին եղել է նորվեգական հեռուստաընկերության թղթակիցը Սերբիայում: Բոսնիական պատերազմի ժամանակ մեկնաբանել է Կոսովոյում տեղի ունեցող իրադարձությունները:
2001- 2002 թվականներին, որպես թղթակից, աշխատել է Աֆղանստանում: Որոշ ժամանակ բնակվել է աֆղանական մի ընտանիքում, որից հետո գրել է «Քաբուլցի գրավաճառը» գիրքը: Վերջինս դարձել է միջազգային բեսթսելլեր:
2003 թվականին երեք ամիս անց է կացրել Իրաքում, մեկնաբանել Կոալիցիոն ուժերի մուտքը Իրաք: Այս իրադարձություններից հետո գրել է «101 օր: Բաղդադի օրագիր»:
2006 թվականին նա նորից այցելել է Չեչնիա, որից հետո հրապարակել իր «Գռոզնիի հրեշտակը. մոռացված պատերազմի որբերը» գիրքը:
Ներկայումս ապրում և գործունեություն է ծավալում Օսլոյում:
Արժանացել է նորվեգական լրագրողական մի քանի մրցանակների:


== Գրքեր ==
Հետահայացք դեպի աշխարհ. Սերբիայի դիմանկարը (2000, վերահրատարակվել է 2004 թվականին)
Քաբուլցի գրավաճառը (2003)
101 օր: Բաղդադի օրագիր (2005)
Գռոզնիի հրեշտակը. մոռացված պատերազմի որբերը (2007)


== Արտաքին հղումներ ==
Американцы смогут прочитать новую книгу о войне в Чечне: правда, «тема зверств» в ней раскрыта однобоко, оценили в NYT
Когда русский медведь зарычал(«The Observer»)


== Ծանոթագրություններ ==
Մուստոոյա (Ուլյաենգայի վտակ)

Մուստոոյա (ռուս.՝ Мустооя), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կարելական ինքնավար հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Ուլյաենգա գետի աջ ափին՝ 2,3 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 12 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Բալթյան ավազանային շրջանին, գետային ավազանը Շույա, ենթաավազանը՝ Սվիր։ Գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Նևա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 01040100112102000014509
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 102001450
Ավազանի կոդը - 01.04.01.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 02
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ատոնալ երաժշտություն

Ատոնալ երաժշտություն, երաժշտություն առանց հնչյունների տոնայնական կազմակերպման։ Առաջացել է 1900-ական թվականների սկզբին, հաստատուն տեղ գտել նոր վիեննական դպրոցի կոմպոզիտորների (Ա․ Շյոնբերգ, Ա․ Բերգ, Ա․ Վեբեռն) ստեղծագործությունների մեջ։


== Հիմնական հատկանիշներ ==
Ատոնալ երաժշտության հիմնական հատկանիշն է՝ տոների լադայինհարմոնիկ փոխհարաբերությունների, հետևաբար նաև տոնիկայի բացակայությունը։ 1922 թվականին Շյոնբերգը ստեղծեց «միայն միմյանց հետ հարաբերակցված 12 տոներով» կոմպոզիցիայի մեթոդը (հետագայում կոչվեց դոդեկաֆոնիա), որի խնդիրն էր ատոնալ երաժշտությունը ենթարկել որոշակի կանոնի։


== Գեղագիտական սկզբունքներ ==
Ատոնալ երաժշտության գեղագիտական սկզբունքները սերտորեն կապված են էքսպրեսիոնիզմի հետ, ատոնալ երաժշտության մեթոդը, ոճաձեն ու տարրերը կիրառում են զանազան ուղղությունների պատկանող կոմպոզիտորներ (Չ․ Այվզ, Բ․ Բարտոկ, է․ Կշենեկ, Բ․ Բրիտտեև և ուրիշներ)։


== Տես նաև ==
Առնոլդ Շյոնբերգ
Ալբան Բերգ
Բելա Բարտոկ
Բենջամեն Բրիտտեն


== Գրականություն ==
Berg A. What is atonality? // Slonimsky N. Music since 1900. — N. Y., 1949.
Rognoni L. Espressionismo e dodecafonia, Torino, 1954 (библ. с. 355—95).
Schoenberg A. Style and idea, N. Y., 1958.
Reti R. Tonality, atonality, pantonality. L., 1958 (рус. пер. — Тональность в современной музыке. — Л., 1968).
Друскин М. Пути развития современной зарубежной музыки // Вопросы современной музыки, Л., 1963.
Шнеерсон Г. О музыке живой и мертвой. — М., 1964.
Мазель Л. О путях развития языка современной музыки // Советская музыка, 1965, № 6, 7, 8;
Austin W. Music in the 20th century, N. Y., 1966 (библ. с. 552—662).
Perle G. Serial composition and atonality: An introduction to the music of Schoenberg, Berg, and Webern. 6th edition (revised). — Berkeley, Los Angeles: University of California Press, 1991.
Холопов Ю. Н. «Атональность» — новая тональность // Гармония. Практический курс. Ч.2. — М., 2003. — С. 512—524.


== Արտաքին հղումներ ==
Цит. статья Г. М. Шнеерсона из Муз. энц. на сайте culture
Музыкальная инженерия Иосифа Шиллингера
Կամիլ դե Մոնտալիվե

Կամիլ Բաշասոն, կոմս Դե Մոնտալիվե (ֆր.՝ Marthe Camille Bachasson, comte de Montalivet, ապրիլի 25, 1801(1801-04-25), Վալանս - հունվարի 4, 1880(1880-01-04)[…], Château de Montalivet-Lagrange, Saint-Bouize), Ֆրանսիայի թագավոր Լուի Ֆիլիպի վստահված անձը և կտակակատարը, Ֆրանսիայի պեր։
Նապոլեոնի ժամանակ ներքին գործերի նախարար Ժան Պիեր դե Մոնտալիվեի (1766-1823) և թագավոր Լյուդովիկոս XV-ի արտամուսնական դստեր Ադելաիդա դե Սեն Ժերմենի (1769-1850) որդին։


== Կենսագրություն և գործունեություն ==
Ծնվել է Վալանս քաղաքում։ Հոր և եղբոր մահից հետո՝ 1823 թվականին, նա ժառանգել է Ֆրանսիայի կոմսի ու պերի տիտղոսը և եղել է ամենաերիտասարդ պերերից մեկը պերերի պալատում։
Որպես «Aide-toi, le ciel t’aidera» ընկերության անդամ և քարտուղար՝ ծանոթանալով լիբերալ կուսակցության առաջնորդների հետ՝ Լաֆիտտի կառավարությունում (2 նոյեմբերի 1830-13 մարտի 1831) Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո Կամիլ դե Մոնտալիվեն ստացել է ներքին գործերի նախարարի պորտֆելը, Կազիմիր Պերիեի կառավարությունում (13 մարտի 1831-16 մայիսի 1832)՝ ժողովրդական լուսավորության պորտֆելը, իսկ Պերիեի մահից հետո (1832) զբաղեցրել է նախկին տեղը։
Գեներալ Լամարկի հուղարկավորության առիթով ծագած անկարգությունների արյունալի ճնշումն ու պաշարված վիճակում մայրաքաղաքի հռչակումը նրա կառավարումն ատելի դարձրին, և 1832 թվականի հոկտեմբերի 11-ին նա ստիպված եղավ թողնել իր պաշտոնը։
Ավելի ուշ Թիերի առաջին կառավարությունում (22 փետրվարի 1836-6 սեպտեմբերի 1836) և Մոլի փոխակերպված կառավարությունում (6 սեպտեմբերի 1836-15 ապրիլի 1837) նա կրկին ներքին գործերի նախարար Է եղել։
Որպես թագավորական եկամուտների վարիչ՝ հիմնադրել է Վերսալի թանգարանը, ընդլայնել Լուվրը և վերականգնել Ֆոնտենբլոյի, Պոյի և Սեն Կլուի ամրոցները։
Փետրվարյան հեղափոխությունից հետո նա սևեռվել է անձնական կյանքի վրա և հանդես է եկել միայն ի պաշտպանություն Լուի Ֆիլիպի՝ բոնապարտիստների կողմից հարձակումների ժամանակ։ 1879 թվականին նա դարձել է սենատոր։


== Անձնական կյանք ==
Նա ամուսնացել է 1828 թվականի հունվարի 26-ին Կլեմենտին Ֆրանսուա Պեյլար-Դյուքլերի (Լավալ, 21 փետրվարի 1806 թվական-Փարիզ, 3 մարտի 1882 թվական) հետ և ունեցել է հինգ դուստր՝

Մարի Ադելաիդա դե Մոնտալիվե
Ադելաիդա Ժոզեֆինա դե Մոնտալիվե
Կամիլա դե Մոնտալիվե
Մարի Ամելի դե Մոնտալիվե
Մարիա Ադելաիդա Մարթա դե ՄոնտալիվեՄոնտալիվեի հետնորդների թվում առավել հայտնի է ծոռը՝ Վալերի Ժիսկար դ'Էստենը (1926-2020)


== Մրցանակներ ==
1843 թվական. Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչ


== Աշխատություններ ==
«Le roi Louis-Philippe et sa liste civile» (1851),
«Rien! dix-huit années de gouvernement parlementaire» (1864),
«La confiscation des biens de la famille d’Orléans» (1871),
«Casimir Périer et la politique conservatrice en 1831 et 1832» (1874).


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մոնտալիվե»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
«Montalivet, Marthe-Camille Bachasson, Comte de»։ Encyclopædia Britannica (11th ed.)։ 1911
Այոս Յորգիոս (Կիրենիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Այոս Եորգիոս (այլ կիրառումներ)Այոս Յորգիոս (հուն․՝ Άγιος Γεώργιος, թուրքերեն՝ Karaoğlanoğlu), գյուղ Կիպրոսի Հանրապետության Կիրենիայի շրջանում։ Գյուղը դե ֆակտո գտնվում է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն կոչվող պետության կազմում։ Ըստ 2011 թվականի տվյալների՝ բնակչությունը կազմում է 3745 մարդ։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ցիրկունի

Ցիրկունի (ուկրաիներեն՝ Циркуни), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Խարկովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1775 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ցիրկունի գյուղում բնակվում էր 6 310 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5,97 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1056,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սերգեևկա (գյուղ, Սլավյանսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՍերգեևկաՍերգեևկա (ուկրաիներեն՝ Сергіївка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում։
2001 թվականի տվյալներով Սերգեևկա գյուղում բնակվում էր 1 596 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ուստ-Կարսկ

Ուստ-Կարսկ (ռուս.՝ Усть-Карск), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Անդրբայկալյան երկրամասի Սրետենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2034 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Պենկովո (գյուղ, Բիրսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊենկովոՊենկովո (ռուս.՝ Пеньково, բաշկիրերեն՝ Пеньков), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Բիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 180 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Platycleis

Platycleis, Tettigoniinae ենթաընտանիքի ծղրիդների տեսակ։
Այս տեսակները ապրում են Եվրոպայում, Հյուսիսային Աֆրիկայում և Ասիայում։
Հետազոտությունները, որոնք անց են կացվել Քարիմ Վահեդի, Դարեն Փարքերի և Ջեյմս Գիլբերտ կողմից 2010 թվականին Դերբիի համալսարանում, ցույց են տվել, որ համեմատած մարմնի զանգվածի հետ՝ Platycleis affinis-ը ունի ամենախոշոր սերմանարենները, գիտությանը հայտնի կենդանիների ցանկում։ Դրանք կազմում են միջատի մարմնի 14 %-ը, նաև համարվում է, որ նրանք կարողանում եմ մի քանի անգամ շատ արագ զուգավորվել։


== Ենթաընտանիքներ և տեսակները ==


== Պատկերներ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Biolib
Physorg
Պոգոնոֆորներ

Պոգոֆորներ (Pogonophora, < հուն.՝ πώγων — մորուք և φορός — կրել), մորուքակիրներ, ծովային անողնաշարավոր կենդանիների տիպ։ Ապրում են երկու ծայրը բաց խիտինե պաշտպանիչ խողովակներում։ Մի քանի սմ-ից մինչև 1 մ երկարությամբ մարմինը թելանման է՝ բաղկացած 4 բաժիններից։ Առաջինի վրա տեղավորված են գլուխը և շոշափուկները (1-ից 2000 հատ)։ Երկրորդն օժտված է զույգ կուտիկուլային ողնուցներից կազմված «սանձով», որով պոգոֆորները հենվում են խողովակի ծայրին։ Երրորդ բաժինը երկար է, կրում է խողովակի հետ ամրակցվող պտկիկներ, թիթեղիկներ և սեռական գեղձեր։ Չորրորդի օգնությամբ, որը կարող է դուրս ելնել խողովակից, պոգոֆորները փորում են հողը և ետին ծայրով խրվում նրա մեջ։ Աղիք, բերան և հետանցք չունեն։ Սնվում են մարմնի մակերևույթով, հատկապես շոշափուկներով՝ ներծծելով ջրում լուծված օրգ․ նյութերը։ Մարմնական խոռոչը երկրորդային է։ Արյունատար համակարգն ունի սիրտ։ Նյարդային համակարգը բաղկացած է որովայնային ուղեղից և կենտ ցողունից։ Բաժանասեռ են։
Լևոն I (այլ կիրառումներ)

Լևոն I անունն են կրել հետևյալ միապետերը՝

Լևոն I - Հռոմի պապ 440-461 թվականներին
Լևոն I - Բյուզանդիայի կայսր 457-474 թվականներին
Լևոն I - Աբխազիայի արքա 745-767 թվականներին
Լևոն I - Կիլիկիայի իշխան 1129-1137 թվականներին
Արածո (այլ կիրառումներ)

Արածո, կարող է վերաբերել՝

Արածո - գետ Արարատի մարզում, Արաքսի ձախ վտակը
Արածո - Արարատյան դաշտի հարավարևելյան մասը, գտնվում է Արածո գետի ստորին հոսանքի ավազանում՝ Ուրծի լեռնաշղթայի ու Արաքս գետի միջև՝ ՀՀ Արարատի մարզում, Նախիջևանում
Արածո - կամ Դժոխաձոր, Արածո գետի հովիտը՝ Ուրծի լեռնաշղթայի հարավարևելյան մասում՝ ՀՀ Արարատի մարզում
Վաղը քեզ հետ

Վաղը քեզ հետ (հանգըլ՝ 내일 그대와, կորեերենի նոր ռոմանականացում՝ Nae-il Geudaewa), 2017 թվականի հարավկորեական հեռուստասերիալ։ Գլխավոր դերերում նկարահանվել են Լի Ջե Հունը և Շին Մին Ան։ Հեռուստասերիալի ցուցադրումը սկսվել է 2017 թվականի փետրվարի 3-ին և ցուցադրվել է tvN կաբելային հեռուստաալիքով յուրաքանչյուր ուրբաթ և շաբաթ ժամը 20:00 (Կորեայի ժամանակով)։


== Սյուժե ==
Պատմությունը պտտվում է Յու Սո Ջունի (Լի Ջե Հուն)՝ անշարժ գույքի ընկերության գլխավոր տնօրենի, ով կարողանում է ճանապարհորդել ժամանակով մետրոյի օգնությամբ։ Եվ նրա կնոջ՝ Սոնգ Մի Րինի (Շին Մին Ա) շուրջ, ով աշխատում է որպես լուսանկարիչ։ Սո Ջունը կանխատեսում է իր ապագան, որը դժբախտ էր, և դրա համար որոշում է ամուսնանալ Մի Րինի հետ, որպեսզի խուսափի այդ դժբախտությունից։ Ժամանակի ընթացքում նա սովորում է անձնվիրաբար սիրել նրան։


== Դերերում ==


=== Գլխավոր դերերում ===
Լի Ջե Հուն - Յու Սո Ջուն
Շին Մին Ա - Սոնգ Մա Րին
Կիմ Յե Ոն - Լի Գըն Սոկ
Չե Դոնգ Հյուն - Հվանգ Բի Սո


=== Երկրորդական դերեր ===


==== Սո Ջունի շրջապատի մարդիկ ====
Կանգ Կի Դունգ - Կանգ Կի Դունգ
Պակ Ջու Հի - Շին Սե Յանգ
Բեք Հյուն Ջին - Կիմ Յանգ Ջին


==== Մա Րինի շրջապատի մարդիկ ====
Օ Կվանգ Րոկ - Շին Սունգ Գյու
Լի Ջունգ Ըն - Չա Բու Սիմ
Ջո Հան Չուլ - Դու Սիկ
Շիմ Վան Ջուն - Կանգ Սո Ջանգ


=== Ուրիշներ ===
Լի Ա Րին - Շին Բի
Կիմ Սունգ Հուն - Հվանգ Սանգ Մու
Լի Բոնգ Րյունգ - Օ Սու Րի


== Արտադրություն ==
Դորամայի սցենարի հեղինակն է Հո Սունգ Հեն իսկ ռեժիսորն է եղել Յու Ջե Ոնը (Իմ ուրվականը)։ Սցենարի առաջին ընթերցումը տեղի է ունեցել 2016 թվականի օգոստոսի 29-ին, Սանգամ Դոնգում, Սեուլ, Հարավային Կորեա, իսկ նկարահանումները սկսվել են 2016 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։


== Վարկանիշ ==
Աղյուսակում կապույտ թվերը ցույց են տալիս ամենացածր վարկանիշը, իսկ կարմիր թվերը ամենաբարձր վարկանիշը։Նշում. Այս դրաման ցուցադրվել է կաբելային վճարովի հեռուստաալիքով, որը ունենում է ավելի քիչ լսարան քան անվճար հեռուստաալիքոներ (KBS, SBS, MBC և EBS).


== Original soundtrack ==


=== OST Part 1 ===


=== OST Part 2 ===


=== OST Part 3 ===


=== Արտոնագրված երգեր ===


== Ծանոթագրություններ ==
Տղան ծայրամասից

«Տղան ծայրամասից» (ռուս.՝ «Мальчик с окраины»), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ։


== Սյուժե ==
1916 թվական։ Մոսկվայի ծայրամասերից մեկում մեքենավար Սկվորցովի ընտանիքում ապրում է նրա որդին՝ Անդրեյը, գերհզոր զենքի ապագա կոնստրուկտորը, իսկ առայժմ՝ հետաքրքրասեր ու աշխատող տղա, որը երազում է ուսման մասին։ Առջևում հեղափոխության տարիներն են և Հայրենական մեծ պատերազմը…


== Դերերում ==
Եվգենի Սամոյլով – Անդրեյ Սկվորցով
Անատոլի Գանիչև – Անդրեյ Սկվորցովը մանկության տարիներին
Սերգեյ Լուկյանով – Անդրեյի հայրը
Ա. Վասիլևա – Անդրեյի մայրը
Բորիս Պոսլավսկի – Ավդեիչ
Անդրեյ Աբրիկոսով
Նիկոլայ Բոգոլյուբով – գործարանի տնօրեն
Տատյանա Օկունևսկայա – Իրա
Յուրի Լյուբիմով – Կոստյա
Ալեքսանդր Սոկոլով – Կոստյան մանկության տարիներին
Մայա Մարկովա – Լիդա, Անդրեյի քույրը
Իգոր Գորլով – Պետյա
Նիկոլայ Անենկով – պրոֆեսոր Սեմյոնով
Գեորգի Միլյար
Պավել Շպրինգֆելդ


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարիստ՝ Իոսիֆ Պրուտ, Վադիմ Կոժևնիկով
Ռեժիսոր՝ Վասիլի Ժուրավլյով
Նկարիչ՝ Ալեքսանդր Դիխտյար
Կոմպոզիտոր՝ Սերգեյ Պոտոցկի


== Տեխնիկական տվյալներ ==
Սև-սպիտակ, հնչուն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Տղան ծայրամասից» ֆիլմը russiancinema.ru կայքում
Ֆուենտես դե Անդալուսիա

Ֆուենտես դե Անդալուսիա (իսպ.՝ Fuentes de Andalucía),  բնակավայր և մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Սևիլյա պրովինցիայի մեջ և Անդալուզիա ինքնավար համայնքի մեջ։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Էսիխա համայնքի կազմում։ Տարածքը զբաղեցնում է 150 կմ2։ Բնակչությունը 7309 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Fuentes de Andalucía
Web de Fuentes de Andalucía
Դիսպանսերացում

Դիսպանսերացում դիսպանսերային մեթոդ, բուժ-կանխարգելիչ ծառայության համակարգ, որի նպատակն է բնակչության որոշակի կոնտինգենտի պարտադիր հաշվառումը, բժշկական ակտիվ հսկողության սահմանումը, հիվանդության վաղ շրջանում հիվանդների հայտնաբերումը, բուժ-կանխարգելիչ միջոցառումների կիրառումը, կենցաղային և աշխատանքային պայմանների ուսումնասիրումը և ախտածին գործոնների վերացումը։
Բյուզան

Բյուզան (ֆր.՝ Buzan), համայնք Ֆրանսիայի Միջին Պիրենեյան մարզի Արյեժ գավառում։ Մտնում է Կաստիյոն ան Կուզրան կանտոնի կազմի մեջ (Սեն Ժիրոն շրջան)։ 
Համայնքի INSEE կոդ՝ 09069։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 21 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 14 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 10-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 4-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 71,4 %, 1999 թվականին եղել է՝ 62,5 %)։ 10 աշխատունակ բնակիչներից 6-ը աշխատում էին (3 տղամարդ և 3 կին), անաշխատանք էին 4-ը (2 տղամարդ և 2 կին)։ 4 անգործունակ մարդկանցից 1-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 3-ը թոշակառու, 0-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրական ազգային ինստիտուտ` Բյուզան» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-05-18-ին։ Վերցված է 2012-1-12 
«Բյուզան» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-02-03-ին։ Վերցված է 2013-01-23
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ տաճար (Նոր Նախիջևան)

Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ տաճար, Դոնի Նախիջևան քաղաքի (այժմ` Դոնի Ռոստովի Պրոլետարսկի շրջանի կազմում) ամենամեծ հայկական եկեղեցին։ Կառուցվել է 1783-1807 թվականներին կլասիցիզմի ոճով` հավանաբար Իվան Ստարովի նախագծով։ Տաճարն օծվել է սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի անունով։ 1930-ական թվականներին տաճարը փակվեց, իսկ 1960-ականների կեսերին` քանդվեց։ Տաճարի տեղում կառուցվեց Կարմիր Ակսայ գործարանի մշակույթի պալատը։


== Պատմություն ==
Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ առաջին փայտե տաճարը կառուցվել է Նախիջևանի շուկայի շրջանում։ Մայր տաճարի հիմնարկեքը կայացել է 1783 թվականին։ Այն գտնվում էր Դոնի Նախիջևան քաղաքի կենտրոնական հրապարակում` Սոբորնայա փողոցի առանցքով (այժմ` Խորհրդային փողոց)։ Ըստ ռոստովյան գավառագետների ենթադրությունների` տաճարի նախագիծը մշակել է Նոր Նախիջևանի գլխավոր պլանի հեղինակներից մեկը` ճարտարապետ Իվան Ստարովը, որն այն ժամանակ կառուցում էր Տավրիչեսկու պալատը Սանկտ Պետերբուրգում։ Տաճարը կառուցվել է ավելի երկար, քան ենթադրվում էր։ Այն օծեցին միայն 1807 թվականին` շինարարությունը սկսելուց 24 տարի անց։
Տաճարը կառուցվել է ռուսական կլասիցիզմի ավանդույթով և ճարտարապետության առումով համահունչ էր Ռոստովի Սուրբ Խաչ եկեղեցու հետ։ Տաճարն ուներ խաչաձև հատակագիծ։ Տաճարի հիմնական ծավալն ավարտվում էր հզոր թմբուկի վրա կառուցված սաղավարտաձև գմբեթով։ Ուներ դորիական սյունաշարքի քառասյուն սյունասրահներով առանձնացված երեք մուտք։ Գլխավոր (արևմտյան) մուտքի վերևում ժամացույցով եռահարկ զանգակատունն էր։ Տաճարի թմբուկը և զանգակատան հարկերը զարդարում էին դորիական սյուները։ Քիվը դրվագված էր դեկորատիվ ատամնիկներով։ Ներսում տաճարը զարդարում էին XIV-XVI դարերի խաչքարեր, որոնք իրենց հետ բերել էին Ղրիմի հայ վերաբնակները։

Գրիգոր Լուսավորիչ տաճարը դարձել էր հրապարակի հիմնական ճարտարապետական դոմինանտը։ Նրանից էր սկսվում քաղաքի տների համարակալումը։ Այն հրապարակը, որտեղ կառուցված էր եկեղեցին, ստացավ Սոբորնայա (Մայր տաճարի) անունը։ 1894 թվականին տաճարի առջևի հրապարակում տեղադրվեց Եկատերինա II-ի հուշարձանը։
1930-ականների սկզբին տաճարը փակվեց ժամերգությունների համար։ Զանգակատունն ու գմբեթը ապամոնտաժվեցին, իսկ շենքում սկսեց գործել մանկական տեխնիկական կայան։ Տաճարը կրկին բացվեց 1942 թվականին` քաղաքի նացիստական օկուպացիայի ժամանակ։ Տաճարը մնաց գործող մինչև 1950-ական թվականները։ 1960-ական թվականների կեսերին տաճարը քանդվեց։ 1970 թվականին նրա տեղում կառուցվեց Կարմիր Ակսայ գործարանի մշակույթի պալատը։


== Մասունքներ ==

Որոշ ժամանակ տաճարում պահվել է Սուրբ Խաչ հին խաչքարը։ Եկեղեցու փակվելուց հետո խաչքարը տեղափոխվեց Սուրբ Կարապետ եկեղեցի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Волошинова Л. Ф. Бульварная площадь. — Ростов-на-Дону: Донской издательский дом, 2001. — (Серия "Судьбы улиц, площадей, зодчих"). — ISBN 5-87-688-202-X
Малаховский Е. И. Храмы и культовые сооружения Ростова-на-Дону. — Ростов-на-Дону: Издательство «NB», 2006. — ISBN 5-98155-014-7
Халпахчьян О. X. Архитектура Нахичевани-на-Дону. — Ер., 1988.
Իբիպեբա (Բաիա)

Իբիպեբա (պորտ.՝ Ibipeba), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա նահանգի հյուսիսկենտրոնական մարզում։ Մտնում է Իրեսե գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 13 840 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 417,141 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 9,8 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1961 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 30.139.002,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.072,98 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,628 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Ակվա Վիրգո

Ակվա Վիրգո (լատ.՝ Aqua Virgo, իտալերեն՝ Acqua Vergine — «Կույսի ջուր»), Հռոմի 11 անտիկ ջրանցույցներից մեկը։
21 կիլոմետր երկարությամբ անտիկ ջրանցույցը մշտապես վերականգնվել է և մինչ վերջերս սնուցում էին ջրով Տրևի շատրվանը, Բարկաչչա շատրվանը Իսպանիայի հրապարակում և Չորս գետերի շատրվանը Նավոնա հրապարակում։
Ակվա Վիրգոն, որը դարձել է վեցերորդ հռոմյան ջրանցույցը, բացվել է մ.թ.ա. 19-րդ դարում կոնսուլ Մարկոս Վիպսանիոս Ագրիպպաի կողմից, Մարսյան դաշտում գտնվող Ագրիպպա ջրհորը ջրով սնուցելու համար։ Ըստ ավանդույթի, աղջիկի Ագրիպպային և նրա զինվորներին ցույց է տալիս մաքուր ջրի աղբյուրը, որը գտնվում էր քաղաքից 13 կիլոմետր հեռու։ Սակայն ջրանցույցի անվանումը, ավելի շուտ, առաջանում է աղբյուրում ջրի մաքրությունից և թամությունից։
Հռոմեական կայսրության անկումից հետո ջրանցույցը անկման է ենթարկվում և միայն Հռոմի պապ Ադրիանոս I-ի ժամանակ, VIII դարում, վերականգնվում է ջրամատակարարումը։ 1570 թվականի օգոստոսի 16-ին բացվում է վերականգնված Acqua Vergine ջրանցույցը։
537 թվականին, գոթերը, որոնք պաշարել էին Հռոմը, փորձում են օգտագործել ջրանցույցի ստորերկրյա հունը որպես գաղտնի ճանապարհ Հռոմ ներխուժելու համար։
2007 թվականի հունիսին, կապված ստորերկրյա ավտոկանգառի շինարարության հետ, շինարարները վնասում են Ակվա Վիրգոյի ջրագիծը, որը սնուցում էր Տրևի շատրվանը։ Այդ ժամանակից ի վեր շատրվանը սնուցում են այլ ջրանցույցներից։


== Գրականություն ==
Samuel Ball Platner, Thomas Ashby: A Topographical Dictionary of Ancient Rome. Oxford University Press, London 1929, S. 28.
BBC News, 13 June 2007. «Pipe blunder robs Trevi’s supply»


== Արտաքին հղումներ ==
Aquae Urbis Romae: the Waters of the City of Rome, Katherine W. Rinne
Aqua Virgo entry on the Lacus Curtius website
Information on Roman aqueducts
'Pipe blunder robs Trevi's supply' at the BBC
Water stops flowing for Rome's fountains, Guardian
James Grout, Aqua Virgo, part of the  Encyclopædia Romana
Map of Roman aqueducts
Ալաստվեռե

Ալաստվեռե (էստ․՝ Alastvere), գյուղ Էստոնիայի Յիգևամաա նահանգի Պիլտսամաա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 42 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Սեն Լեժե սյուր Բռել

Սեն Լեժե սյուր Բռել (ֆր.՝ Saint-Léger-sur-Bresle), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Սոմ գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 76 մարդ, բնակչության խտությունը` 69.72 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1.09 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 125 կմ հյուսիս, Ամյեն քաղաքից 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 48 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 41-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 7։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 85,4 %։ 41 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 38 անձ (21 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 3 անձ (2 տղամարդ և 1 կին)։ 7 անաշխատունակներից 1-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 2-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Սոմ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կուշտյան

Կուշտյան (քրդ.՝ Kûştiyan), գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խլաթի գավառակում։ Գտնվում էր Վանա լճի արևմտյան ափին։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին գյուղն ուներ 249 (27 ընտանիք) բնակիչ։ Զբաղվում էին երկրագործությամբ և անասնապահությամբ։ Բնակչությունը բռնությամբ տեղահանվել է 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, 6-րդ հատոր, էջ 16, 1980 թ


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Հրոերկրացիներ

Հրոերկրացիներ, Հրո երկրի (Հարավային Ամերիկայում) հիմնական բնակչությունը։ Հրոերկրացիներին են պատկանում երեք հնդկացի ցեղեր (ալկալուֆներ, յագաններ, օնա)։


== Հիմնական զբաղմունքները ==
Ալկալուֆներն ու յագանները հիմնականում զբաղվում են կակղամորթներ հայթայթելով, ծովային գազանների (ծովառյուծ, փոկ, կետ), ջրասամույրենի, օնա ցեղը՝ աղվեսների, բադերի որսով, ինչպես նաև ծովային արդյունաբերությամբ։


== Քանակը ==
Դեռևս 19-րդ դարի կեսին հաշվվում էին 10 հզ. հրոերկրացիներ, այնուհետև արգենտինական և չիլիական ոչխարաբույծների կողմից նրանց հողերը զավթելու հետևանքով, սկսեցին արագորեն ոչնչանալ։ 20-րդ դարի 50-ից 60-ական թվականներին կային մոտ 150-ից 200 ալկալուֆներ, 40-ից 50 յագաններ և օնա։


== Կրոնը ==
Հրոերկրացիների կրոնում մեծ տեղ ունեն շամանականությունն ու կախարդությունը։
Կվիտկովոե (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)

Կվիտկովոե (ուկրաիներեն՝ Квіткове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Կվիտկովոե գյուղում բնակվում էր 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Պեդրեյրաս

Պեդրեյրաս (պորտ.՝ Pedreiras), համայնք Բրազիլիայի Հյուսիսարևելյան տարածաշրջանում՝ Մարանիան նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մարանիան նահանգի արևելյան մարզում։ Մտնում է Մեդիու Մեարին գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 43 519 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 288,507 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 150,8 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1920 թվականի ապրիլի 27-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 64.030.590,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 1.530,88 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,639 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Մատրոնալիաներ

Մատրոնալիաներ (լատ.՝ Matronalia), հին հռոմեական տոնակատարություն Յունոնա աստվածուհու պատվին. նշվել է ամուսնացած կանանց կողմից ամեն տարի մարտի 1-ին։
Մատրոնալիաներին մասնակցում էին միայն մատրոնաները՝ հարգելի ամուսնացած կանայք, որոնք օրենքով ամուսնացած էին. ստրկուհիների մասնակցությոնը արգելվում էր։ Մինչև հռոմեական օրացույցի բարեփոխումը այս տոնը համընկնում էր հռոմեական Նոր Տարվա հետ։ Կանայք նվերներ էին ստանում իրենց ամուսիններից ու դուստրերից. նրանք նաև ճաշ էին պատրաստում ստրուկների համար, որոնց համար այդ օրը ոչ աշխատանքային էր։
Ձեռժինսկի շրջան (այլ կիրառումներ)

Ձեռժինսկի շրջան, կարող է վերաբերել՝

Ձեռժինսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Կալուգայի մարզում
Ձեռժինսկի շրջան - մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Կրասնոյարսկի երկրամասում
Apricot Stone

«Apricot Stone» (Ծիրանի կորիզ), Եվա Ռիվասի երգն էր Եվրատեսիլ 2010 երգի մրցույթի համար։ Երգի հեղինակներն են Արմեն Մարտիրոսյանը և Կարեն Կավալերյանը (վերջինս յուրատեսակ ռեկորդ է սահմանել՝ տեքստեր հեղինակելով եվրատեսիլյան մրցույթներում ներկայացված հինգ երկրի յոթ երգի համար)։ Երգը Եվա Ռիվասը երգը ներկայացրել է երկրորդ կիսաեզրափակչի ժամանակ և եզրափակիչ անցել 6-րդը, իսկ եզրափակչում 141 միավորով զբաղեցրել է 7-րդ հորիզոնականը։ Օգտագործվել է անվանի դուդուկահար Ջիվան Գասպարյանի նվագը ծիրանափողով՝ դուդուկով. այդպիսով՝ նա դարձել է եվրատեսիլյան մրցույթների ամենատարեց մասնակիցներից մեկը։
Հայաստանը հնուց հայտնի է որպես ծիրանի հայրենիք
: Եվրատեսիլ - 2010-ը լուսաբանած ժուռնալիստներից ոմանք Apricot Stone երգի տեքստը մեկնաբանել են որպես ակնարկ հայոց Մեծ եղեռնի մասին։ Ավելի ուշ Ֆրանսիայում Հայաստանի ներկայացուցիչներից մեկը հաստատել է այդ տեսակետը։


== Չարթեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ջեյդա Ասլը Քըլըչքըրան

Ջեյդա Ասլը Քըլըչքըրան (թուրքերեն՝ Ceyda Aslı Kılıçkıran, փետրվարի 16, 1968(1968-02-16), Իզմիր, Թուրքիա), թուրք սցենարիստ, կինոռեժիսոր։


== Կենսագրություն ==
Ջեյդա Ասլը Քըլըչքըրանը ծնվել է 1968 թվականին Իզմիրում, որտեղ նրա հայրն աշխատում էր Թուրքիայի ռադիոյի և հեռուստատեսության ընկերությունում (TRT)՝ որպես ռեժիսոր և պրոդյուսեր։ Ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո Ջեյդան 1993 թվականին ավարտել է Ստամբուլի համալսարանի անգլերենի գրականության և բանասիրության ֆակուլտետը։
Նախքան «CIDC Insight»-ի գլխավոր խմբագիր դառնալը, որպես գրող աշխատել է մի շարք օտարերկրյա թերթերում, այդ թվում՝ «Daily News» և  «Մերձավոր Արևելքի ամսագրում»։ Այնուհետև կոմերցիոն վճարով գրել է սցենարներ և սկսել է նկարահանել իր սցենարները։ 

Ջեյդա Ասլը Քըլըչքըրանը ոչ միայն Թուրքիայի, այլ նաև Մերձավոր Արևելքի եզակի կին ռեժիսորներից է։ Նա միակ թուրք ռեժիսորն է, ով աշխատում է  կանանց, սպիրիտուալիզմի և ռեալիզացիային վերաբերող թեմաներով։ Նրա աշխատանքի կենտրոնում իսլամական և աշխարհի կանանց ինքնությունն է, հավասարությունն ու ազատությունը։ Նա պատմությունները գրում է հոգևոր գիտելիքի շրջանակում և օգտագործում է այդ հոգևոր և մետաֆիզիկական տարրերը իր պատմվածքներում՝ փոխաբերություններն ավելի արդյունավետ դարձնելու համար։
2007 թվականին գրել և նկարահանել է «Geçerken Uğradım» (Մինչդեռ իմ ճանապարհին) ֆիլմը, որը պատմում է ժամանակակից կնոջ մասին։ Ֆիլմը նվիրված է Թուրքիայում կանանց իրավունքների պաշտպան և ակտիվիստ Դույգու Ասենային (1946-2006 թթ.), ում մարմնավորում է դերասանուհի Հալե Սոյգազին։
2007 թվականին նկարահանված «Kilit» (Կողպեքը) ֆիլմը ներկայացնում է Աֆիֆե Ժալեի (1902–1941 թթ.) կյանքը, ով հայտնի է որպես Թուրքիայում առաջին իսլամական թատրոնի դերասանուհի։ Ֆիլմի համար 2008 թվականին արժանացել է Կանանց ստեղծագործությունների և ազատությունների հիմնադրամի մրցանակին։ Ամերիկացի ռեժիսոր և պրոդյուսեր Ռոբերտ Ռիչերից առաջարկ է ստացել նկարահանելու վավերագրական ֆիլմ  Մերձավոր Արևելքում ապրող իսլամական կանանց մասին։


== Ֆիլմեր ==
Bağımsızlığımı ve Seni Seviyorum
A Patch of Freedom - 2003
Su Yolu (Watermark) - 2005
Geçerken Uğradım (Whilst on My Way) - 2007
Kilit (The Lock) - 2007
The Transition - 2011 (վավերագրական)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ceyda Aslı Kılıçkıran İle İlgili Haberler
Kadının filmi var!
Զդորովեց (գյուղ, Եմելչևի շրջան)

Զդորովեց (ուկրաիներեն՝ Здоровець), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Զդորովեց գյուղում բնակվում էր 141 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,697 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 202,3 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գարաչայ (գետ, Եփրատի ավազան)

Գարաչայ, գետ Եփրատի ավազանում։ Հոսում է Սեբաստիայի նահանգով և Եփրատին է միանում աջ կողմից։


== Ծանոթագրություններ ==
Տնտեսական պղպջակներ

Տնտեսական պղպջակը կամ ակտիվների պղպջակը (երբեմն կոչվում է նաև սպեկուլյատիվ պղպջակ, շուկայի պղպջակ, գների պղպջակ, ֆինանսական պղպջակ, սպեկուլյատիվ մոլուցք կամ փուչիկ) այնպիսի իրավիճակ է, որի դեպքում ակտիվների գները հիմնված են ապագայի վերաբերյալ անհասկանալի կամ անհետևողական հայացքների վրա։ Այն կարող է դիտարկվել նաև, որպես ակտիվի առևտուր այնպիսի գնով կամ գնային միջակայքում, որն էապես գերազանցում է ակտիվի ներքին արժեքը։
Մինչ որոշ տնտեսագետներ ժխտում են պղպջակների առաջացումը, պղպջակների պատճառները շարունակում են վիճելի մնալ նրանց կողմից, ովքեր վստահ են, որ ակտիվների գները հաճախ խստորեն շեղվում են ներքին արժեքներից։
Առաջարկվել են մի շարք բացատրություններ, իսկ ուսումնասիրություններն էլ վերջերս ցույց են տվել, որ պղպջակները կարող են ի հայտ գալ, անգամ, առանց անորոշության, շահարկումների կամ սահմանափակ ռացիոնալության, և այս դեպքում դրանք կարելի է անվանել ոչ սպեկուլյատիվ պղպջակներ կամ արևային կետերի հավասարակշռություն։ Նման դեպքերում, պղպջակները կարող են վիճարկելի լինել ռացիոնալության տեսանկյունից այն պարագայում, երբ ներդրողներին,  յուրաքանչյուր կետում, ամբողջությամբ փոխհատուցում են այն բանի համար, որ պղպջակը կարող է պայթել ավելի բարձր եկամտաբերության պատճառով։ Այս մոտեցումները պահանջում են, որպեսզի պղպջակների պայթելու ժամանակացույցը կանխատեսվի մոտավորապես, և պղպջակների գործընթացն էլ հաճախ մոդելավորվի՝ Մարկովի անցման մոդելի կիրառությամբ։ Նման բացատրությունները ենթադրում են, որ պղպջակներն, ի վերջո, կարող են առաջանալ գների համակարգման գործընթացների արդյունքում։
Պղպջակների ձևավորման ավելի ուշ տեսությունները հուշում են, որ այս իրադարձություններն ունեն սոցիոլոգիական պատճառ։ Օրինակ, բացատրությունները կենտրոնացել են զարգացող սոցիալական նորմերի և այն դերի վրա, որը մշակութային հիմք ունեցող պատմությունները կամ պատմվածքները կատարում են այս իրադարձություններում։
Քանի որ իրական շուկաներում, հաճախ դժվար է դիտարկել ներքին արժեքները, ապա պղպջակները, սովորաբար, վերջնականապես տարբերակվում են ռետրոսպեկտիվորեն՝ գների հանկարծակի անկումից հետո։ Նման անկումը հայտնի է, որպես բախում կամ պղպջակի պայթյուն։ Տնտեսական պղպջակում, գները կարող են անկայուն տատանվել, ինչի պատճառով էլ դրանց կանխատեսումը զուտ առաջարկի ու պահանջարկի տեսանկյունից անհնարին է դառնում։
Ակտիվների պղպջակները այժմ լայնորեն դիտարկվում են որպես ժամանակակից տնտեսական պատմության կրկնվող առանձնահատկություն՝ սկսած 1600-ականներից։ Հոլանդական Ոսկե դարաշրջանի կակաչի մոլուցքը (1630-ականների կեսերին) հաճախ համարվում է արձանագրված առաջին տնտեսական պղպջակը։
Պղպջակի ինչպես պայթյունի, այնպես էլ անկման փուլը հանդիսանում են դրական արձագանքի մեխանիզմի օրինակներ (ի տարբերություն բացասական արձագանքի մեխանիզմի, որը որոշում է հավասարակշռության գինը նորմալ շուկայի պայմաններում)։


== Ծանոթագրություններ ==
Վալեդորիա

Վալեդորիա (իտալերեն՝ Valledoria), կոմունա Իտալիայում, Սարդինիայի մարզում՝ Սասսարի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 3822 մարդ (2005 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է 156,31 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 24,45 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 7039։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 079։


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.valledoria.com/ Archived 2008-05-09 at the Wayback Machine.
Մաթեմատիկական նշաններ

Մաթեմատիկական նշաններ, հատուկ պայմանանշաններ, որոնք նախատեսված են մաթեմատիկական օբյեկտներ, հասկացություններ և առաջադրություններ գրառելու համար։ Օրինակ, 
  
    
      
        
          
            2
          
        
      
    
    {\displaystyle {\sqrt {2}}}
   (քառակուսի արմատ երկուսից), 
  
    
      
        3
        >
        2
      
    
    {\displaystyle 3>2}
   (երեքը մեծ է երկուսից) և այլն։ Առաջին մաթեմատիկական նշաններն եղել են թվերի գրառման նշանները՝ թվանշանները, որոնք, հավանաբար, ավելի վաղ ծագում ունեն, քան գրերը։ Թվարկության առավել հին՝ բաբելոնական և եգիպտական համակարգերը ծագել են 
  
    
      
        3
         
         
        1
        
          /
        
        2
      
    
    {\displaystyle 3~~1/2}
   հազարամյակ մ.թ.ա.։ Կամայական մեծությունների մաթեմատիկական նշաններ ստեղծվել են Հունաստանում բավական ուշ (սկսած 5-4-րդ դարեր մ.թ.ա.)։ Հանրահաշվական նշանագրությունը երևան է եկել 14-17-րդ դարեր։ Հանրահաշվական բանաձևերի ստեղծման գործում մեծ ավանդ ունեն Ֆրանսուա Վիետը և Ռենե Դեկարտը։ Դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հաշվի նշանագրությունը ստեղծել է Գ. Լայբնիցը։ Ժամանակակից մաթեմատիկայի նշանագրության ստեղծման գործում մեծ դեր է խաղացել Լեոնարդ Էյլերը։


== Որոշ մաթեմատիկական նշաների ստեղծման տարեթվերը և հեղինակները ==


= ԳրականությունՏարրական մաթեմատիկայի ուղղեցույց. Մարկ Վիգոդսկի։ Հրատարակություն. АСТ, 2003, ISBN 5-17-009554-6: =


== Արտաքին հղումներ ==
«Арифметические знаки»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907
Ստարիե Բուրասի

Ստարիե Բուրասի (ռուս.՝ Старые Бурасы), գյուղ Ռուսաստանի Սարատովի մարզի Բազարնո-Կարաբուլակսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կսավերովկա (գյուղ, Չեռնյախովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿսավերովկաԿսավերովկա (ուկրաիներեն՝ Ксаверівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1635 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կսավերովկա գյուղում բնակվում էր 413 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,53 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 269,93 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Գավրիլո Պրինցիպ

Գավրիլո Պրինցիպ (սերբ.՝ Гаврило Принцип, հուլիսի 13 (25), 1894, Obljaj, Տրավնիկ, Condominium of Bosnia and Herzegovina, Ավստրո-Հունգարիա - ապրիլի 28, 1918(1918-04-28)[…], Theresienstadt Small Fortress, Terezín, Political district of Litoměřice, Բոհեմիայի թագավորություն, Ցիսլեյտանիա, Ավստրո-Հունգարիա), սերբ ուսանող, «Երիտասարդ Բոսնիա (Մլադոբոսնիա)» կազմակերպության անդամ։ Ծնվել է
1894 թվականի հուլիսի 25-ին Բոսնիա և Հերցեգովինայում։ Նա նաև բոսնիական հեղափոխության անդամ է։ Պատմության մեջ հայտնի է դարձել նրանով, որ նա սպանել է Ավստրո-Հունգարիայի թագավորության գահաժառանգ Ֆրանց Ֆերդինանդ I-ին և նրա կնոջը՝ Սոֆիային։ Այս սպանությունից հետո նա անհաջող ինքնասպանություն է կատարել։ Ավստրո-Հունգարիայի դատարանը Գավրիլո Պրինցիպին արժանացրել է մահապատժի։


== Սարաևոյի սպանություն ==

Այս սպանության հետևանքով մահանում է Ավստրո-Հունգարիայի երկմիասնական պետության ապագա արքա Ֆրանց Ֆերդինանդը։ Սկզբում գահաժառանգի ավտոմեքենայի վրա պայթուցիկ են տեղադրում, սակայն Ֆրանց Ֆերդինանդը փրկվում է և վնասվում են տեղի հասարակ մարդիկ։ Երկրորդ անգամ երբ Ֆրանց Ֆերդինանդը փորձում է պարզել իր մահափորձ կազմակերպողներին, Գավրիլո Պրինցիպը կատարում է «Երիտասարդ Բոսնիա» կազմակերպության տված հրահանգը և երկու գնդակով սպանում Ֆրանց Ֆերդինանդին և նրա կնոջը։ Այս դեպքերը պատմության մեջ հայտնի է Սարաևոյի սպանություն անվանումով։ Այս սպանությունից հետո Ավստրո-Հունգարիան պատերազմ է հայտարարում Սերբիային, իսկ Սերբիան օգնություն է խնդրում Ռուսաստանից։ Գերմանիան իր հերթին միանում է Ավստրո-Հունգարիային և սկսվում է առաջին համաշխարհային պատերազմը։ 2014 թվականին լրացավ Ֆրանց-Ֆերդինանդի մահվան 100-րդ տարելիցը։


== Հիշողություններ ==
Ի պատիվ Գավրիլո Պրինցիպի, Սերբիայի մայրաքաղաք Բելգրադի և Չեռնոգորիայի մայրաքաղաք Պոդգորիցայի փողոցներից մեկը կրում է նրա անունը։ 2014 թվականին Բոսնիական սպանության հարյուր ամյակի լրանալու առթիվ Սարաևոյում կանգնեցվում է Գավրիլո Պրինցիպի արձանը։ Բացի այդ՝ Սերբիայի նախագահ Միլորադ Սրպսկան ասել է, որ սերբերը հպարտ են իրենց նախնիններով, որոնք պահպանել են իրենց ինքնությունը.։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալիոք

Ալիոք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Եղել է հայաբնակ գյուղ։
1895 թվականին կողոպտվել և ավերվել է թուրքերի կողմից։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ականատեսը

«Ականատեսը» (չինարեն՝  我是证人), 2015 թվականի քրեական դրամատիկական ֆիլմ, որի ռեժիսորն է Ան Սան Հունը։ Ֆիլմը 2011 թվականի հարավկորեական «Կույրը» ֆիլմի նոր տարբերակն է։ Երկու ֆիլմերի տնօրենը նույն մարդն է։


== Սյուժե ==
Համալսարանի երիտասարդ ուսանողուհին ավտովթարի ժամանակ կորցնում է եղբորը և տեսողությունը։ Մի անգամ, նա նստում է տաքսի, որի վարորդը ճանապարհին ինչ-որ մեկին ավտովթարի է ենթարկում։ Ավտովթարի ականատեսը մի երիտասարդ տղա էր, սակայն նրա վկայությունը տարբերվում է կույր աղջկա վկայությունից։ Միայն թե հանցագործը չի ցանկանում հանգիստ թողնել ականատեսներին, և ամեն ինչ անում է, որպեսզի ազատվի նրանցից։ Վտանգված են երկու մարդկային կյանքեր։ Կարո՞ղ են արդյոք պատահական ականատեսները փրկվել։


== Դերերում ==
Յան Մի - Լու Հիաոսինգ
Լու Հան - Լինչոնգ
Վան Ժինգ Չուն- կապիտան Լու
Ժու Յավեն
Լիու Ռուիլին
Լաի Յի


== Շահույթ ==
Ֆիլմի շահույթը կազմել է 214 միլիոն յուան, ԱՄՆ դոլարով 35.6 միլիոն չինական թատրոնի կինովարձույթում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
"我是证人（2015）"
"Sony’s ‘Spectre’, ‘Hotel Transylvania 2’ Top Charts – International Box Office"
"Enlight and Huayi show growth in Q3"
"我是证人 (2015)"


== Արտաքին հղումներ ==
«Ականատեսը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Մարդին

Մարդին, (թուրքերեն՝ Mardin, հայտնի է նաև որպես Մարդա, Մարդե, Մարդե բերդ, Մարդես, Մարդիս, Մարտին, Մերդին, Մերթին, Մերիտ, Մերտ, Մերտին), քաղաք, բերդաքաղաք Թուրքիայի հարավարևելյան հատվածում։ Վերին (Հայոց) Միջագետքի հին բերդաքաղաքներից էր։ Գտնվում էր Եդեսիա և Մծբին քաղաքների միջև, բարձր և ապառաժոտ լեռան զառիվայր լանջին։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջապատված էր հաստ պարիսպներով և աշտարակներով։ Հարավից շրջապատված էր լեռնային վեմերով։ Տները շինված էին լեռան դարավանդների վրա։ Ջուրն աղի էր, խմում էին անձրևաջուր։ Օդը առողջարար։


== Պատմություն ==
Հիշատակված է հայ միջնադարյան աղբյուրներում։ Օսմանյան տիրապետության շրջանում կոչվել է նաև Մերդին։
Քյաթիբ Չելեբին լեռան վրա «ապակու հանքեր» էր տեղադրել։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ Մարդինից տարագրվել է 4663 հայ, իսկ քաղաքի մոտ գտնվող Ռաս էլ Այն (Րասուլ Այն) փոքրիկ բնակավայրում թուրքերը դաժանորեն կոտորել են 90000 հայերի։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբներին ուներ 1000 տուն, դարի վերջին՝ մոտ 20000 բնակիչ, որից 7230 հայեր, 1914 թ՝ 25000 բնակիչ, որից 1500 հայեր, մնացածը՝ թուրքեր, ասորիներ, քրդեր, արաբներ և այլք։


== Տնտեսություն ==
Հայերն զբաղվում էին արհեստներով (հատկապես պղնձագործությամբ) և առևտրով։ Քաղաքի շրջակայքում մշակում էին բամբակ, իսկ քաղաքում սրանից պատրաստում էին բեհեզ և այլ գործվածքներ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ուներ երկու եկեղեցի, մզկիթներ, դպրոց։ Հայկական եկեղեցին եպիսկոպոսանիստ էր։ Այստեղ կային հրապարակներ, բաղնիքներ, իջևանատներ, ջրհորներ։ Հնում ավելի բազմամարդ և շքեղ էր։
Պահպանվել են մի շարք հնություններ, որոնց թվում Մարդինի անառիկ բերդը՝ իր աշտարակ դիտարանով, որը գտնվում էր լեռան վրա և ուներ քաղաքին կապող արհեստական սանդղավոր ճանապարհ։ Վերևում՝ բերդի ներսում, կային ցանքատարածություն և աղբյուր։ Բերդապահների թիվը 19-րդ դարի սկզբին հասնում Էր 500-ի։ Քաղաքից դուրս կար մենաստան։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Ծանոթագրություններ ==
Չորտկովի շրջան

Չորտկովի շրջան (ուկրաիներեն՝ Чортківський район), շրջան Ուկրաինայի Տերնոպոլի մարզում։
Ստեղծվել է 1939 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Չորտկով։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 903 կմ²։


== Բնակչություն ==
2006 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 80861 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 89,55 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը (ուկր.)
Պանգոդի (այլ կիրառումներ)

Պանգոդի, կարող է վերաբերել՝

Պանգոդի - գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Կամբյա շրջանում
Պանգոդի - քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի Յամալ-Նենեցյան ինքնավար օկրուգի Նադիմսկի շրջանի կազմում