armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Պառավի կիկլոպյան ամրոց

Պառավի կամ Իլիկյա վանքի ամրոց, Գավառ քաղաքից 10 կմ հարավ, Լանջաղբյուր գյուղի հարավարևելյան կողմի բարձունքի վրա կա մի վանք՝ Պառավի կամ Իլիկյա անունով։ Վանքի շրջակայքում երևում են կիկլոպյան ամրոցի ու բնակատեղիի հետքեր, որի ամենաբարձր տեղում մասամբ պահպանվել է միջնաբերդը։
Սարահարթի արևմտյան լանջը թեք է և գագաթի մոտ վերջանում է քսան մետր բարձրություն ունեցող քարային ուղղաձիգ զանգվածով, նրա ստորին մասում որոշակի երևում են քարանձավների մուտքերը։ Այդ մուտքերով այժմ կարելի է ներս մտնել միայն սողալով, քանի որ մուտքերը լցված են քարով ու հողով։ Պարզ երևում են մուտքերի պատերը և նրանց ծածկերը, որոնք մեծ-մեծ սալաքարերով են կառուցված։
Միջնաբերդը գրավում է բարձունքի առավել հարթ, սակայն գերիշխող մասը։ Ի տարբերություն մյուս ամոցներում եղած միջնաբերդերի, այստեղ բնակարաններ ավելի շատ կան և դրանք կանոնավոր կերպով հիմնականում արևելյան պարիսպների տակ են շարված՝ օգտագործելով պարիսպը որպես արտաքին պատ։
Միջնաբերդի պարիսպների վրա հայտնաբերվեցին ինը աշտարակ, որոնք դասավորված են միջնաբերդի անկյուններում, մուտքերի մոտ և այն տեղերում, որտեղից ավելի լավ է դիտվում շրջապատը։
Բարձունքը, որի վրա գտնվում է ամրոցը, արևմտյան կողմում բարձր է իր շրջապատից ավելի քան 150 մետր, դեպի արևելք աստիճանաբար իջնում է մինչև հանդիպակաց լեռան ստորոտները, որտեղ կան բազմաթիվ դամբարաններ, հյուսիսից նույնպես իջնում է մինչև Գավառագետի հովիտը, միայն դեպի հարավ։ Բարձունքը ձգվում է մի քանի կիլոմետր, մինչև Գեղարքունիք գյուղը։ Արևմտյան լանջը գրեթե ուղղահայաց թեքություն ունի։ Ամրոցն ավելի անխոցելի դարձնելու համար երեք կողմից պատրաստված է 3, նույնիսկ տեղ-տեղ երևացող 4 կարգ պարիսպներով։
Միջնաբերդի առաջին՝ հիմնական պարիսպն ունի 5 մետր լայնություն, մյուսները՝ աստիճանաբար նեղանում են։ Քարերը շարված են առանց շաղախի, երկշար, որոնց մեջ լցված է մանր քար ու խիճ։ Պարիսպների միջանկյալ տարածությունների վրա նկատելի են բազմաթիվ բնակարանների հետքեր։
Ամրոցն իր չորս պարիսպներով զբաղեցնում է մոտ ութ հեկտար տարածություն, իսկ միջնաբերդը՝ շուրջ մեկ հեկտար։ Բացի դրանից, պարիսպներից դուրս կան մեծ քանակությամբ բնակարանների ավերակներ, որոնք կապված են եղել ամրոցի հետ։
Ուսումնասիրությունը ցույց տվեց, որ Պառավի վանքի ամրոցն ունեցել է ջրամատակարարման համակարգ։ Նրա հարավարևելյան ուղղությամբ, 1,5 կմ հեռավորության վրա կա երկու ամբարտակ, ուր հավաքվել են հալված ձյան, ինչպես նաև անձրևային ու հեռավոր աղբյուրների ջրերը, ամրոցն ու շենը ջրով ապահովելու նպատակով։
Արտաքին՝ չորրորդ պարիսպը, որը շրջանցում է ամրոցը, ունի մուտք աջ ու ձախ կողմերում, միջանկյալ պարիսպների ու միջնաբերդի գլխավոր պարսպի վրա կան հզոր աշտարակների հետքեր։
Պառավի վանքի ամրոցից դեպի հարավ ու հարավ-արևելք կիկլոպյան տիպի բնակավայրեր կան, որոնք զբաղեցնում են շուրջ 70 հեկտար տարածություն։ Այդտեղ նկատելի են պարիսպների հետքեր, որոնք շրջապատում են կամ ամբողջ բնակատեղին կամ առանձին բնակարանների խմբեր տվյալ բնակավայրի կազմում։ Բնակատեղիներն իրենց շրջապատում ունեն դամբարանադաշտեր։


== Գրականություն ==
Միքայելյան Գ.Հ., Սևանի ավազանի կիկլոպյան ամրոցներ, Երևան 1968 թ.,էջ 25
Սնտամ

Սնտամ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Մեծկերտի գավառակում։ Գտնվում էր Մեծկերտ գյուղաքաղաքից հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 115 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆոտո արտ

Ֆոտո արտ, թվային պատկերավոր արվեստի տեսակ, որը միավորում է լուսանկարչությունն ու համակարգչային գրաֆիկան։ Ֆոտո արտի ձևավորումը սկսվել է ֆոտոկոլաժի հիմքի վրա, բայց ակտիվ զարգացումն ու տեխնիկայի կատարելագործումը հանգեցրել են ֆոտո արտի առանձնացմանը և նոր ստեղծագործական ուղղության առաջացմանը։ Ֆոտո արտի տարբերակիչ գծերն են նախնական նյութերի զգալի ձևափոխումն ու մշակումը, գեղապատկերությունը, կատարողականության բարդությունը, տեսողական էֆեկտները, ինչպես նաև կոմպոզիցիոն և ինֆորմատիվ ճկունությունը։ Ի սկզբանե «ֆոտո արտ» սահմանումը համատեքստում համապատասխան էր հնչում, երբ լուսանկարչությունը վերջինիս համար ծառայում էր որպես հիմք։ Ներկայումս տեխնիկական հնարքների բազմազանության շնորհիվ ֆոտո արտը լուսանկարչության և ռաստրային, ֆրակտալային, եռաչափ գրաֆիկայի համաձուլվածքն է։ Շատ հաճախ ֆոտո արտի աշխատանքները նմանակում են ավանդական գեղանկարչությանը, բայց դրանց հիմքում անպայման լուսանկարչությունն է։ Այսպիսով, ֆոտո արտը հեռու է լուսանկարչական կոլաժից և ունի ավելի պարզ ու մատչելի տիրապետում․ այն նաև լուսանկարչության և գեղանկարչության միջնորդն է։ Շերտերի համադրումը, ինչպես նաև դրան հաջորդող մշակումը իրականացվում է գրաֆիկական ծրագրերի միջոցով, օրինակ՝ Adobe Photoshop։ Ֆոտո արտի կիրառման գերիշխող ոլորտը ֆենթեզի, առեղծվածային, սյուրռեալիստական, առասպելական նկարազարդումն է, բայց ֆոտո արտի նկատմամբ աճող հետաքրքրության շնորհիվ այս ցուցակն արագորեն ընդլայնվում է:


== Ծանոթագրություններ ==
Մանստևի վանք

Մանստևի վանք գտնվում է Թեղուտ գյուղից 3 կմ հյուսիս-արևելք (Գուլաբի կոչվող սարի ստորոտում), նույնանուն` Մանստև գետակի աջափնյա անտառապատ մասում, Ձորիգեղ կոչվող հին բնակավայրի հետ կապվել է Մանստև գետակի վրա կառուցված քարե կամուրջով։
Վանքից պահպանվել են եկեղեցին, կացարանների և պարսպապատերի մնացորդները։ Եկեղեցին երկլանջ կտուրով միանավ թաղակապ դահլիճ է` 5.6 x 4.8 մ չափերով, արևելյան մասում ավարտվում է կիսաշրջանաձև խորանով, որի երկու կողմերում կան ¾ շրջանաձև կտրվածքի պատուհաններ։ Վերջիններս կապված են խորանի անկյունային մասերի լիցքից ազատ գլանաձև տարածությունների հետ։ Մուտքերը երեքն են՝ հյուսիսային, հարավային և արևմտյան կողմերից։ Ծածկված է կիսագլանաձև թաղով, որը միջին մասում ուժեղացված է ուղղանկյուն կտրվածքի որմնամույթերից բարձրացող թաղակիր կամարով։ Հարավային և Հյուսիսային պատերի երկարությամբ արված են որմնակամարներ (4-ական), որոնց կրունկները հենվում են պահունակ-իմպոստների վրա (բացի միջին մասից, որտեղ հենարան են ծառայում որմնամույթերը)։ Արտաքին տեսքում աչքի են ընկնում վերասլաց ճակտոնապատերը, որոնց գագաթին, որպես պահպանիչ խորհրդանշաններ, եղել են խոյի գլուխ պատկերող քանդակներ։ Երեսապատի և ձևավոր մասերի քարերը, ինչպես նաև ծածկասալերը ամբողջությամբ հանված են։ Հատուկենտ պահպանվածներից երևում է, որ կառուցված է եղել սրբատաշ խոշոր բազալտե քարերով։ Ունեցել է մեծ բարձրության գոգավոր տրամատի քիվ։ Ներսի մասերը կոպտատաշ մանր բազալտե քարերով են։ Առաստաղի վրա նկատելի են սվաղի մնացորդներ։ Հյուսիսային ճակատի ողջ երկարությամբ եղել է կցակառույց սրահ (մոտ 3 մ լայնությամբ), որից պահպանվել է միայն ստորին մասը։
Հուշարձանն աչքի է ընկնում քարի մշակման և կառուցողական բարձր հատկանիշներով, երկայնական պատերի որմնակամարների յուրօրինակ հնարքով։
Մանստևի վանքի վերաբերյալ պատմական տեղեկություններ կամ գրավոր հիշատակություններ հայտնի չեն։ Եկեղեցին կառուցման ոճով հարազատ է քաղկեդոնական դավանանքի եկեղեցիներին, որը հիմք է տալիս այն թվագրելու XIII դարով։
Կամուրջը (XVII դար) կառուցված է Մանստև գետակի վրա, դեպի Ձորագյուղ հին բնակավայրը տանող ճանապարհին, նեղ ու ժայռեղեն ափեր ունեցող նպաստավոր տեղում։ Միաթռիչք է, ունի 6 մ լայնությամբ կիսաշրջան կամարային բացվածք, որի կենտրոնը զգալիորեն բարձր է հենման կետերից։ Վերջիններիս վրա կամարի կրունկները նստում են ուղղաձիգ պատերի շնորհիվ։ Երթևեկելի մասը հողածածկ է՝ 3 մ լայնությամբ։ Կամուրջը կառուցված է սրբատաշ բազալտե ոչ խոշոր (30-35 սմ) քարերով։ Վրան արձանագրություններ կամ հարդարանքի տարրեր չկան։ Աչքի է ընկնում տեղանքի հետ ունեցած բարենպաստ կապով, կառուցողական բարձր հատկանիշներով։
Հարավարևելյան մասում տարածվում է հին գերեզմանոց, որտեղ աչքի է ընկնում Վարդան Զորավար կոչված խաչքարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Գառնիկ Շախկյան, «Լոռի Պատմության քարակերտ էջերը», էջ 128-129։
Վ. Ավետյան, Կիկլոպյան ամրոցներ Շնողի տարածքում, «Լրաբեր հաս. գիտ.», 1979 № 6, էջ 112-114։
Գ. Երզնկյանց, Հնութիւնք հայրենեաց, Կայծոն կամ Շնող, «Արձագանք», 1895, № 30, էջ 2։


== Արտաքին հղումներ ==
Ումանես դե Մադրիդ

Ումանես դե Մադրիդ  (իսպ.՝ Humanes de Madrid), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդի ինքնավար մարզերի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոմառկա-Սուռ շրջանում։ Բնակչությունը՝ 18541 մարդ (ըստ 2010 թվականի)։ Տարածքը՝ 20 կմ²։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 23 կմ։


== Արտաքին հղումներ ==
1.ª Web NO Oficial de Humanes de Madrid
El Portal de Humanes de Madrid Archived 2013-01-03 at the Wayback Machine.
El Portal Vecinal de Humanes de Madrid:: Foros, noticias, eventos, información general y mucho más..  Archived 2011-11-18 at the Wayback Machine.
Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid > Ficha municipal Archived 2016-03-04 at the Wayback Machine.
Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid > Series estadísticas del municipio Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid > Nomenclátor Oficial y Callejero
Callejero y vista satélite de Humanes de Madrid a través de Google Maps
(4709) Էնոմոս

(4709) Էնոմոս (անգլ.՝ Ennomos), աստերոիդ Յուպիտերի տրոյացիներից։ Հայտնաբերվել է 1988 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 5,227679 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 5,1039 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 5,3515 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Էնոմոս աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 4,1664 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 4365,78 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,08246 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 25,48° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(4709) Էնոմոս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Հեինասոո

Հեինասոո (էստ․՝ Heinasoo), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Վասցելիինա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 29 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Արմեն Կիրակոսյան

Արմեն Արամի Կիրակոսյան (մարտի 28, 1960(1960-03-28), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի Հանրապետության ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Կիրակոսյանը ծնվել է 1960 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքում։ Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը, ստացել ինժեների որակավորում։
1983-1991 թվականներին աշխատել է «Աստրո» գամ ինժեներ, 1991-1992 թվականներին` «Այգ» ամ հատուկ էլեկտրոնային բյուրոյի պետ, 1992-1993 թվականներին` «Արփի» ՍՊԸ տնօրեն, 1993-1995 թվականներին` թեթև արդյունաբերության նախարարի տեղակալ, 1995 թվականից` արդյունաբերության նախարարի տեղակալ։ Եղել է Ազգային ժողովի ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է Ազգային ժողովի «Հանրապետություն» խմբակցության անդամ, ՀՀՇ վարչության անդամ ։
1997-2001 թվականներին աշխատել է Հայկական կարմիր խաչ ընկերությունում։


== Ծանոթագրություններ ==
Խալիտա Սյո

Խալիտա Սյո (ռուս.՝ Халыта-Сё), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով, Նենեցյան ինքնավար օկրուգով։ Գետաբերանը գտնվում է Մեծ Պուլա գետի ձախ ափին՝ 37 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 18 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը՝ Պեչորա գետի ավազաների վտակները մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը՝ Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000083223
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008322
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Ասիայի պետությունների և կախյալ տարածքների ցանկ

Եվրասիա աշխարհամասի բնակչության մեծ մասը գտնվում է Եվրոպայում իսկ տարածքի մեծ մասը՝ Ասիայում։ Թուրքիան և Ղազախստանն ընդգրկված են Եվրոպական երկրների ցանկում։ Եվրոպական երկրների մեջ են մտնում նաև Ադրբեջանը, Վրաստանը և Կիպրոսը, որպես ԵՄ անդամ, սակայն աշխարհագրորեն այս պետությունները գտնվում են ամբողջությամբ Ասիայում։


== Արևմտյան Ասիա ==


== Կենտրոնական Ասիա ==


== Հարավային Ասիա ==


== Արևելյան Ասիա ==


== Հյուսիսային Ասիա ==


== Հարավարևելյան Ասիա ==


== Չճանաչված և մասամբ ճանաչված պետություններ ==


=== Չճանաչված պետություններ ===


=== Մասամբ ճանաչված պետություններ ===


== Կախյալ տարածքներ ==


== Երկրներ, որոնք գտնվում են երկու աշխարհամասերում ==
 Ռուսաստան — տարածքի փոքր մասը և բնակչության մեծամասնությունը գտնվում է Եվրոպայում։
 Ղազախստան — տարածքի և բնակչության ավելի փոքր մասը գտնվում է Եվրոպայում։
 Թուրքիա — տարածքի և բնակչության ավելի փոքր մասը գտնվում է Եվրոպայում։
 Ինդոնեզիա — տարածքների և բնակչության ավելի փոքր մասը գտնվում է Օվկիանիայում։
 Եմեն — տարածքների և բնակչության ավելի փոքր մասը գտնվում է Աֆրիկայում։
 Եգիպտոս — տարածքի և բնակչության մեծամասնությունը գտնվում է Աֆրիկայում։
 Ադրբեջան — տարածքի և բնակչության մեծ մասը գտնվում է Գոմիկավանում;)
 Վրաստան — տարածքի և բնակչության ավելի փոքր մասը գտնվում է Եվրոպայում։


== Արտաքին հղումներ ==
Երկրների և տարածքների այբբենական ցանկ
Աֆրիկայի երկրների և կախյալ տարածքների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==
Աբաքյոյ

Աբաքյոյ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Լինքոլն ամրոց

Լինքոլն ամրոց (անգլ.՝ Lincoln Castle), նորմանական ամրոց Լինքոլնում (Անգլիա)։ Լինքոլն ամրոցի շինարարությունը սկսվել է 1068 թվականին Վիլհելմ Նվաճողի հրամանով, առանձին կառույցներ կառուցվել են մինչև 15-րդ դարի վերջը։ 12-13-րդ դարերի մարտերի և պաշարումների վայրը, հետագայում ծառայել է որպես բանտ (ընդհուպ մինչև 19-րդ դարը)։ Լինքոլն ամրոցը Ազատությունների մեծ խարտիայի չորս պահպանված կրկնօրինակներից մեկի պահպանման վայրն է։


== Պատմություն ==
Լինքոլն ամրոցը հիմնադրվել է 1068 թվականին՝ նորմանդացիների կողմից Անգլիան նվաճելուց երկու տարի անց։ Ամրոցի շինարարության մասին հրամանը, Նյու Յորքի, Նոթինգհեմի և Գաստինգսի ամրոցների հետ մեկտեղ, տրվել է Վիլհելմ Նվաճողի կողմից, որը ձգտում էր ամրապնդել իր գերիշխանությունը Անգլիայի նկատմամբ։ Ամրոցը կառուցվել է քաղաքի և գետի վրա գերիշխող բարձրության վրա, որտեղ դեռևս հռոմեական ժամանակներում գտնվում էր հռոմեական Lindecollino castro միջնաբերդը։ Նորմանական ամրոցը կառուցվել է հռոմեական ամրության հարավ-արևմտյան մասում (այն դեպքում, երբ նրա հարավ-արևելյան մասում Վիլհելմին ուղեկցող վանականը՝ Ռեմիգի դե Ֆեկամպը, սկսել էր Լինքոլն տաճարի շինարարությունը)։ Այդ տեղանքը այդ պահին խիտ բնակեցված էր. Սարսափելի դատարան  գրքում ասվում է, որ ամրոցի կառուցման համար քանդվել է 166 տուն և ևս 74-ը, որպեսզի մաքրեն մատույցները։ Լինքոլնի ամրոցի քարե պատը, ըստ երեւույթին, կառուցվել է Հենրի I-ի օրոք, հիշատակվում է գրավոր աղբյուրներում արդեն 1115 թվականին։
Ամրոցը կառուցվել է մոտ և բեյլի ոճով. նրա ներսի բակը մոտավորապես քառակուսի ձև ունի, որը շրջապատված է հողային լիսեռով, միանգամայն բնորոշ է այդ տեսակի ամրություններին, ի տարբերություն այն փաստի, որ մեկ աշտարակի փոխարեն Լինքոլնյան ամրոցում կառուցվել են երկու աշտարակներ։ Անգլիայում պահպանվել է միայն մեկ նման ամրոց երկու բլուրներով՝ Արևմտյան Սուսեքսում Լյուիս դղյակը։ Թագավորական հնագիտական ինստիտուտի հետազոտող Ուիլսոնը, նշելով ամրոցի պատերի անհավասար և կոպիտ գիծը, ենթադրում է, որ դրանք կառուցվել են շատ արագ, պատերը կառուցված են կոշտ քարերից, սակայն ամբողջ կառույցը ամուր է եղել՝ շնորհիվ լավ շաղախի։  Ամրոցի գտնվելու վայրը թույլ չէր տալիս շրջապատել այն ջրով բոլոր կողմերից, սակայն դրա փոխարեն այն շրջապատել էին չոր խրամով, որի ներսից արվել էր արհեստական հողափոր, որը դժվարացնում էր կառուցումը։ Խրամով նաև ամբողջովին շրջապատված է եղել ամրոցի դոնժոնը, որը կառուցված էր իր պատերից առանձին։


== Ծանոթագրություններ ==
Մուգ շոկոլադ

Մուգ շոկոլադ, շոկոլադի մի տեսակը, որը պարունակում է կակաոյի փոշի և կակաոյի կարագ՝ առանց կաթի կամ կարագի, որը պարունակում է կաթնային շոկոլադի մեջ։ Մուգ շոկոլադը, առանց ավելացվաց քաղցրացուցիչի, հայտնի է որպես դառը շոկոլադ կամ չքաղցրած շոկոլադ։
Կառավարության և արդյունաբերության ստանդարտները, թե որ ապրանքները կարող են պիտակավորվել որպես «մուգ շոկոլադ», տարբերվում են ըստ երկրի և շուկայի։
Մուգ շոկոլադի առողջության վրա որևէ ազդեցության որակական ապացույց չկա, օրինակ արյան ճնշումը։


== Պատմությունը ==

Շոկոլադը պատրաստվում է արեւադարձային կակաոյի ծառի՝ Թեոբրոմայի սերմերից։ Շոկալդը գոյություն ունի ավելի քան 3000 տարի։ Այն պատրաստվել է Մ.թ.ա. մոտ 1900 թվականին Կենտրոնական եւ Հարավային Ամերիկայում՝ որպես ըմպելիք։  Հետագայում դրանից նաեւ խմիչք էին պատրաստում մայաների ժողովուրդների համար՝ արարողակարգային նպատակներով։ Իսպանացիները ծանոթացել են շոկոլադին 1500-ականնների սկզբին եւ այն հետ բերել Եվրոպա։ Նրանք ավելացրեցին մեղր եւ եղեգնաշաքար՝ այն ավելի քաղցր դարձնելու համար եւ այլ լրացուցիչ համեմունքներ։ Նրանք նաեւ սառը ջրի փախարեն օգտագործում էին եռացրած ջուր՝ առաջին տաք շոկոլադե ըմպելիքները պատրաստելու համար։ Դրանից անմիջապես հետո՝ 1600-ականների վերջին, Հանս Սլոունը, ով այդ ժամանակ բնակվում էր Ճամայկայում, նույնպես կաթ ավելացրեց մուգ շոկոլադին։ Շոկոլադը վերջապես վերածվեց պինդ մարմնի 18-րդ դարում եւ սկսեց զանգվածաբար արտադրվել 19-րդ դարում՝ շնորհիվ մի քանի նորարությունների, մասնավորապես Վան Հաութենի եւ Լինդտի։
19-րդ դարի վերջին, Դանիել Փիթերի եւ Անրի Նեսթլեի նորարարությունների շնորհիվ, կաթնային շոկոլադը դարձավ շոկոլադի նոր տեսակ, որն արագորեն հայտնի դարձավ։ Որպես հետեւանք, «մուգ շոկոլադ» տերմինը ստեղծվել է ավանդակամ շոկոլադը իր նոր մրցակցից տարբերելու համար։ 20-րդ դարի մուգ շոկոլադը կրկին ձեռք բերեց ժողովրդավարություն՝ կաթնային շոկոլադի նկատմամբ իր ենթադրյալ առողջական օգուտների շնորհիվ։


== Հետազոտություն ==
2018 թվականի դրությամբ բարձրորակ կլինիկական ուսումնասիրությունների չեն իրականացվել՝ կակաոյի մեջ պարունակվող միացությունների ազդեցությունը ֆիզիոլոգիական ցուցանիշների վրա գնահատելու համար, ինչպիսիք են արյան ճնշումը, արի համար օրական մինչեւ 105 գրամ եւ 670 միլիգրամ ֆլավանոլ շոկոլադի կարճաժամկետ սպառման արդյունքում տեղի են ունենում միայն շատ քիչ փոփոխություններ, որոնք կապված են սրտի հիվանդության եւ սրտի անբավարարության հետ։ Մուգ շոկոլադի մեջ պարունակվող ֆլավանոլները ներառում են կատեխին եւ եպիկատեխին մոնոմերներ եւ (ավելի փոքր չափով) պոլիմերային պրոցիանիդներ, որոնք շարունակում են մնալ լաբորատոր հետազոտությունների առարկա։


== Սննդային արժեք ==
Մուգ շոկոլադի մեջ պարունակվող սննդանյութերը ներառում են 46% ածխաջրեր, 43% ճարպեր, 8% սպիտակուցներ եւ 1% ջուր(աղյուսակ)։ 100 գրամ (3+1/2-կաթիլ) չափաբաժնի դեպքում մուգ շոկոլադն ապահովում է 2500 կիլոջոուլ (600 կիլոկալորիա) սննդային էներգիա եւ հարուստ աղբյուր է (օրական արժեքի ավելի քան 20%-ը) մի քանի սննդային օգտակար հանածոների, ինչպիսիք են երկաթը, պղինձը, մանգանը, մագնեզիումը, ֆոսֆորը եւ ցինկը։ Այն պարունակում է նաեւ չափավոր քանակությամբ վիտամին B12 (տես աղյուսակը լրացուցիչ վիճակագրության համար)։


== Ծանոթագրություններ ==
Բենևսկոե

Բենևսկոե (ռուս.՝ Беневское), գյուղ Ռուսաստանի Պրիմորիեի երկրամասի Լազովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 646 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գիտական շարժում (ամսաթերթ)

«Գիտական շարժում», ամսաթերթ։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1923 թվականին, Հալեպում։ Խմբագիր՝ Վ․ Կարանֆիլյան։ Տպագրել է հոդվածներ և ուսումնասիրությունևեր սոցիոլոգիայի, գրականության, բժշկության, գյուղատնտեսության մասիև, անդրադարձել՝ դպրոցի և մանկավարժության խնդիրներին։
Սիբադի

Սիբադի (ռուս.՝ Сибады, բաշկիրերեն՝ Сибәҙе), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Յանաուլսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 161 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օլթի (այլ կիրառումներ)

Օլթի, կարող է վերաբերել՝

Օլթի — գետ Թուրքիայի Էրզրումի նահանգում, Ճորոխ գետի վտակը։
Օլթի —քաղաք Թուրքիայի Էրզրումի նահանգում, Օլթիի շրջանի շրջկենտրոն։
Նեֆլիզ

Նեֆլիզ (ֆր.՝ Neuflize), համայնք Ֆրանսիայի Շամպայն-Արդեն մարզի Արդեններ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 724 մարդ, բնակչության խտությունը` 52.54 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 13.78 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 160 կմ հյուսիս-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից 65 կմ հյուսիս, Շառլվիլ Մեզիեր քաղաքից 45 կմ հարավ-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 79 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 61-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 18։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,2 %։ 61 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 56 անձ (33 տղամարդ և 23 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (1 տղամարդ և 4 կին)։ 18 անաշխատունակներից 3-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 10-ը` թոշակառուներ, իսկ 5-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեններ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Նովի Բիտ (գյուղ, Չեխովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովի ԲիտՆովի Բիտ (ռուս.՝ Новый Быт), գյուղ Ռուսաստանի Մոսկվայի մարզի Չեխովսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Մերսինի գավառ

Մերսին, գավառ Կիլիկիայում, Ադանայի նահանգում։ Կենտրոնը Մերսին քաղաքն էր։


== Բնակչություն ==
1910-ական թվականներին գավառն ուներ 3840 հայ բնակիչ։


== Վարչական բաժանում ==
Մերսինի գավառի կազմի մեջ էին մտնում հետևյալ գավառակները.

Մերսին
ևս 1 այլ գավառակ


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կիլիկիայի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆանո Ադրիանո

Ֆանո Ադրիանո  (իտալերեն՝ Fano Adriano), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Տերամո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 395 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 11 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 35 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 64044, հեռախոսային կոդ՝ 0861:


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի  պաշտոնական կայք  (իտալ.)
Արփիար Արփիարյան

Արփիար Փիլիպպոսի Արփիարյան (դեկտեմբերի 21, 1851(1851-12-21), Սամսուն, Տրապիզոնի էլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - փետրվարի 12, 1908(1908-02-12), Կահիրե, Եգիպտոսի խեդիվատ, Օսմանյան կայսրություն), արևմտահայ արձակագիր, հրապարակախոս, գրական քննադատ և խմբագիր։ Խմբագրել է «Արևելք» և «Մասիս» թերթերը, որոնց շուրջ փորձել է համախմբել ռեալիստական ուղղությանը հարող գրողներին։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է Սամսուն նավահանգստում։ Աշակերտել է Ղևոնդ Ալիշանին։ «Արարատյան ընկերություն հայոցի» և «Արևելք» (Կ.Պոլիս) թերթի հիմնադիրներից։ Խմբագրել է պարբերականներ («Մասիս», «Հայրենիք», «Նոր կյանք», «Հայ հանդես», «Շիրակ») երեք տասնամյակ թղթակցել «Մշակին»։ Հայկական ջարդերի տարիներին, խուսափելով թուրք կառավարության հետապնդումներից, 1896 թվականին մեկնել է արտասահման և այնտեղ շարունակել է ակտիվ գործունեությունը։ Եգիպտոսում, Անգլիայում, Ֆրանսիայում և Շվեյցարիաում հրատարակել է հայերեն լրագրեր, գրել հրապարակախոսական, գրական և քննադատական երկեր։ Արփիարյանը բարձր է գնահատել արևելահայ գրականությունը և ջանքեր է թափել արևելահայ և արևմտահայ հատվածների գրական ուժերին մերձեցնելու համար։
Արփիարյանը գրել է մի շարք նովելներ և վիպակներ («Դատապարտյալը», «Երազի մը գինը», «Ոսկե ապարանջանը», «Մինչև ե՞րբ», «Կարմիր ժամուց»), որոնց մեջ արծարծում է սոցիալական, բարոյական կարևոր հարցեր, արտահայտում աշխատավորության բողոքը անարդար կարգերի դեմ։ Հոդվածներում արծարծել է սոցիալ-քաղաքական և մշակութային հարցեր։ Արփիարյանը արևմտահայ գրականության մեջ ռեալիզմի հետևորդներից է։


== Երկերի մատենագիտություն ==
Կարմիր ժամուց, Կ. Պոլիս, ա. թ., 45 էջ։
Կեանքի պատկերներ, Կ. Պոլիս, 1885, 144 էջ։
Ապուշը (Կեանքի պատկերներ), Կ. Պոլիս, 1886, 108 էջ։
Կարմիր ժամուց, Վառնա, 1909, 104 էջ։
Կարմիր ժամուց, ա. տ., 1920, 92 էջ։
Խնդամոլիկ աղջիկը, Կ. Պոլիս, 1928, 74 էջ։
Պատմուածքներ եւ վիպակներ, Փարիզ, 1931, 248 էջ։
Կարմիր ժամուց, Պէյրութ, 1937, 96 էջ։
Պատմութիւն ԺԹ. դարու Թուրքիո հայոց գրականութեան, Գահիրէ, 1943, 232 էջ։
Կարմիր ժամուց, Գահիրէ, 1950, 96 էջ։
Հատընտիր, Պէյրութ, 1950, 420 էջ։
Ընտիր երկեր, Երևան, 1951, 336 էջ։
Կարմիր ժամուց, Պէյրութ, 1956, 88 էջ։
Կարմիր ժամուց, Վենետիկ, 1956, 88 էջ։
Կարմիր ժամուց, Պէյրութ, 1966, 92 էջ։
Ամբողջական երկեր, Երուսաղէմ, 1972, 256 էջ։
Կարմիր ժամուց, Պէյրութ, 1979, 92 էջ։
Ժամանակակից պատմութեան էջեր, Պոսթըն, 1979, 416 էջ։
Երկեր. Պատմվածքներ, Կյանքի պատկերներ, Մինչև ե՞րբ, Ոսկի ապրանջան, Կարմիր ժամուց, Գրականագիտական հոդվածներ, Երևան, 1987, 524 էջ։
Ոսկի ապրանջան, Պէյրութ, 1988, 109 էջ։
Ոսկի ապրանջան, Պէյրութ, 2011, 109 էջ։


== Գրականություն ==
Հրանտ Թամրազյան «Հայ Գրականություն», Երևան, «Լույս» հրատարակչություն, էջ 7-8։
Գառնիկ Ստեփանյան, Արփիար Արփիարյան, Երևան, ՀԽՍՀ ԳԱ հրատ., 1955, 289 էջ։
Հակոբ Մարգարյան, Արդարության ոգեշունչ մունետիկը, տես Արփ. Արփիարյան, Երկեր, Երևան, 1987, էջ III-XIV:
Հայ քննադատության պատմություն, հատ. 1, Երևան, 1985։
Հայ գրական քննադատության քրիստոմատիա, հատ. 2, Երևան, 1984։
Հայ նոր գրականության պատմություն, հատ. 4, Երևան, 1972, էջ 374-405։


== Ծանոթագրություններ ==
Նրանց ենթարկվում է երկինքը

«Նրանց ենթարկվում է երկինքը» (ռուս.՝ «Им покоряется небо»), խորհրդային գեղարվեստական սև-սպիտակ ֆիլմ, որը նկարահանել է կինոռեժիսոր Տատյանա Լիոզնովան 1963 թվականին։ Ֆիլմը նվիրված է զոհված փորձարկող օդաչուներին։ Սյուժեն հիմնված է Միկոյանի ԿԲ-ում առաջին խորհրդային ռեակտիվ ՄիԳ-9 կործանիչի ստեղծման իրական պատմության վրա։ Կինոնկարը դարձել է Դովիլում ավիացիայի և օդագնացության մասին ֆիլմերի միջազգային կինոփառատոնի առաջին մրցանակի դափնեկիր (1963)։


== Սյուժե ==
1960-ականների սկզբին տեղի է ունենում ժամանակակից ավիատեխնիկայի օդային շքերթը։ Աղբանոցում ընկած է ՄիԳ-9-ը, որն ստեղծել են ֆիլմի հերոսները։
1940-ականների վերջ։ Փորձարկող օդաչու Ալեքսեյ Կոլչինին (նախատիպը՝ Ալեքսեյ Նիկոլաևիչ Գրինչիկ) հանձնարարվել է առաջին անգամ օդ բարձրացնել առաջին խորհրդային ռեակտիվ կործանիչը։ Փորձարկումները հաջողությամբ են ընթանում, սակայն անհրաժեշտ է կատարելագործել ինքնաթիռը։ Փորձարկման թռիչքի ժամանակ Կոլչինը զոհվում է, նրա վերջին խոսքերը ձայնագրվել են մագնիտոֆոնային ժապավենի վրա։ Ուսումնասիրելով դրանք՝ Կոլչինի ընկեր Սերգեյ Շարովը նոր փորձ է կատարում, և ինքնաթիռի փորձարկումներն ավարտին է հասցնում։
Ֆիլմի սյուժեն կրկնվել է Անատոլի Ագրանովսկու «Բաց աչքեր» (ռուս.՝ «Открытые глаза») վեպում, որը լույս է տեսել ֆիլմի հետ միաժամանակ։


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակներ՝ Անատոլի Ագրանովսկի, Լեոնիդ Ագրանովիչ
Բեմադրող ռեժիսոր՝ Տատյանա Լիոզնովա
Օպերատոր՝ Վալերի Գինզբուրգ
Բեմադրող նկարիչ՝ Բորիս Դուլենկով
Կոմպոզիտոր՝ Անդրեյ Էշպայ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Х/ф «Им покоряется небо» // Сайт «Энциклопедия отечественного кино»
Аграновский А. Открытые глаза"  (книга-первоисточник фильма)
Максимально приблизить действие картины к достоверности (отрывок из книги Л. Пайковой «Стратегия успеха: Творчество Татьяны Лиозновой», 1988 год)
Галлай М. «Я думал: это давно забыто» / «Не хочу быть моделью» (рассказ Марка Галлая про участие в создании данного фильма)
Татьяна Лиознова: «До и после Штирлица» (интервью Татьяны Лиозновой)
Nothing but the Beat

Nothing but the Beat` Դեյվիդ Գետտայի հինգերորդ ստուդիական ալբոմը, թողարկված 2011 թվականին։


== Ալբոմի մասին ==
Դեյվիդ Գետտայի խոսքերով Nothing but the Beat-ը ինչ-որ քաոսի և տեխնիկայի նոր զարգացում է։ Ալբոմի ձայնագրմանը հրավիրվել են Էյքոնը, Նիքի Մինաժը, Ֆլո Ռայդան, Will.i.am-ը, Ne-Yo-ն, Թիմբալենդը, Քրիս Բրաունը, Lil Wayne-ն, Snoop Dogg-ը, Աշերը, Ջեսսի Ջեյը, Սիան, Թայո Կռուզը, Ludacris-ը։ Ալբոմը կազմված է երկու սկավառակներից. առաջինը` դուետային մատերիալ, երկրորդը` արտիստի պրակտիկ սոլո մատերիալ։


== Nothing but the Beat 2.0 ==
2012 թվականի սեպտեմբերի 7-ին թողարկվել է Nothing but the Beat ալբոմի լրացումը։ Այն ներառում է իր մեջ 7 նոր երգեր` «She Wolf (Falling to Pieces)»,  «Play Hard»,  «Wild One 2»,  «Just One Last Time»,  «In My Head» և «Every Chance We Get We Run», «What the F***»: Նախորդ երգերից որոշները խմբագրվել են։


== Երգացանկ ==


=== 2.0 ===


== Հիթ-շքերթներ ==


=== Հավաստագրեր ===


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
www.davidguetta.com/ Դեյվիդ Գետտա. պաշտոնական կայք
Դեյվի Գետտա  էջը Յություբ տեսահոսթինգում
Դեյվիդ Գետտա Billboard.com կայքում
Մալի Սյուտիկ

Մալի Սյուտիկ (ռուս.՝ Малый Сютик), գյուղ Ռուսաստանի Խակասիա հանրապետության Օրջոնիկիձեևսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իվանցևո (գյուղ, Սիչովսկի շրջան)

Իվանցևո (ռուս.՝ Иванцево), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Սիչովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 61 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(7493) Հիրզո

(7493) Հիրզո (անգլ.՝ Hirzo), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1995 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Յանա Տիխայի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,597963 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3184 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,8775 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1529,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,235372 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,4° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(7493) Հիրզո աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Արտյոմ Գոլուբև

Արտյոմ Վալերևիչ Գոլուբև (հունվարի 21, 1999(1999-01-21), Վոլգոգրադ, Ռուսաստան), ռուս ֆուտբոլիստ, «Ուֆա» ակումբի պաշտպան։


== Ակումբային գործունեություն ==
Ֆուտբոլով սկսել է զբաղվել «Օլիմպիա» ակումբում, առաջին մարզիչը եղել է Օլեգ Վիկտորովիչ Պրոսկուրյակովը, ապա տեղափոխվել է «Կրասնոդար» ակադեմիա։ 2015/16 և 2017/2018 մրցաշրջաններում անցկացրել է 57 խաղ, խփել է երկու գոլ երիտասարդական առաջնությունում։ Անցկացրել է չորս խաղ ՈՒԵՖԱ 2017/18 պատանեկան լիգայում։ «Կրասնոդար 2»-ի կազմում խաղացել է 2017 և 2018 ՖԱԼ գավաթի  խաղարկությանը։ 2018 թվականի մայիսի 15-ին կատարել է իր նորամուտը ՊՖԼ առաջնության ժամանակ, վերջին փուլում Կրասնոդար 2-ում խաղալով «Աֆիպսի» դեմ (1:0)՝ 2018/19 մրցաշրջանում դարձել է թիմի ՖԱԼ առաջնության հիմնական խաղացող, անցկացրել է  երկու խաղ «Կրասնոդար 3» ակումբում ՊՖԼ առաջնությունում  2018 թվականի դեկտեմբերի 2-ին կատարել է իր նորամուտը պրեմիեր լիգայում, դուրս է եկել փոխարինման 84-րդ րոպեին տնային հանդիպման ժամանակ «Ուրալ» ակումբի դեմ խաղում (2:0)։ Հինգ օր հետո խաղացել է Ռուսաստանի գավաթի 1/4 եզրափակչում՝ «Ռոստով» ակումբի դեմ խաղի երկրորդ խաղակեսում (2:2)։
Հուլիսի 31-ին կնքել է վարձավճարային համաձայնագիր «Ուֆա» ակումբի հետ»։


== Կարիերան հավաքականում ==
2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության (պատանեկան՝ մինչև 17 տարեկան, ընտրական մրցաշար, ընտրական փուլ) (2 խաղ, 1 գոլ) և 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության (պատանեկան մինչև 17, ընտրական մրցաշար, փուլ)  մասնակից է (3 խաղ) որակավորման փուլերը 2016 թվականի Եվրոպայի առաջնության (պատանեկան՝ մինչև տարեկան)։ 2018 թվականի Եվրոպայի առաջնության (մինչև 19 տարեկան) մասնակից է։


== Ելույթների վիճակագրություն ==


=== Ակումբային վիճակագրություն ===
 2019 թվականի հուլիսի 31-ի դրությամբ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նեյի լը Ռեալ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նեյի լը Ռեալ (այլ կիրառումներ)Նեյի լը Ռեալ (ֆր.՝ Neuilly-le-Réal), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Օվերն մարզի Ալյեի գավառում։ Մտնում է Նեյի լը Ռեալ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Մուլեն շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 03197։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 1362 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 852 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 657-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 195-ը անգործունակ (ակտիվության ցուցանիշը 77,1 %, 1999 թվականին եղել է՝ 71,6 %)։ 657 աշխատունակ բնակիչներից 612-ը աշխատում էին (319 տղամարդ և 293 կին), անաշխատանք էին 45-ը (13 տղամարդ և 32 կին)։ 195 անգործունակ մարդկանցից 53-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 101-ը թոշակառու, 41-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Նեյի լը Ռեալ» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-06-ին։ Վերցված է 2012-7-6 
«Նեյի լը Ռեալ» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-12-ին։ Վերցված է 2012-12-30
Փյորենկ

Փյորենկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կարլ Վեռներ

Կարլ Վեռներ (անգլ.՝ Karl Verner, (մարտի 7, 1846(1846-03-07), Օրհուս, Կենտրոնական Յուտլանդիա տարածաշրջան, Դանիա - նոյեմբերի 5, 1896(1896-11-05), Կոպենհագեն, Դանիա), դանիացի լեզվաբան։
Վեռները հեղինակն է այսպես կոչված «Վեռների օրենքի», ըստ որի խուլ և ձայնեղ բաղաձայնների հերթագայությունը գերմանական լեզուներում բացատրվում է որպես վաղ շրջանում այդ լեզուներին բնորոշ այն ազատ շեշտի հետևանք, որը նախորդել է արմատի արտաշնչական ուժեղ շեշտին։ Գերմանագիտության մեջ ընդունված է «Վեռների օրենքի» հետևյալ ձևակերպումը․ «Բաղաձայնների գերմանական տեղաշարժի պատճառով առաջացած հ, p, f, s խուլ շփականները ձայնեղանում են, եթե նախորդող կից ձայնավորը իր վրա չի կրել հնդեվրոպական գլխավոր շեշտը։ Ht, hs, ft, fs. sk, st, sp կապակցություններում ձայնեղացում տեղի չի ունեցել»։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալդուս

Սալդուս (լատիշ․՝ Saldus), քաղաք Լատվիայի արևմուտքում, վարչական կենտրոնը գտնվում է Սալդուսկիի շրջանում։


== Պատմություն ==
Առաջին անգամ պատմական աղբյուրներում Սալդուս քաղաքը հիշատակվում է 1253 թվականին և կոչվում է Սալդենե։ Մոտավորապես 1341 թվականին Կրուշսկիի քաղաքից ոչ հեռու Լիվոնսկիի շքանշանը ուներ քարի ամրոց և Սալդնենե անվանումը փոխարինել է գերմանական Ֆրաուենբուրգ անվանը։ Ժամանակի ընթացքում ամրոցի շուրջ առաջացել է մի փոքր քաղաք,  որի գոյության մասին վկայում է քրիստոնեական գերեզմանոցից  ոչ հեռու  հայտնաբերված ամրոցը։ 1625 թվականին ամրոցում բնակություն է հաստատել Ֆրիդրիխ թագավորը, սակայն իր ծաղկուն կյանքը ապրել է Ֆրաուենբուրգ քաղաքում Յակոբա (1664-1682 թվականներին) թագավորի օրոք։  Հյուսիսային պատերազմի տարիներին, 1701 թվականին ամրոցը իր նստավայրն է դարձրել Շվեդիայի թագավոր Կարլ XII-րդը։ Այդ կառույցը տուժել է շվեդների հարձակումներից և արդեն 1659 թվականին, մարտերին Հյուսիսային պատերազմի մարտերի ժամանակ հիմնովին ավերվել է։ Պատերազմի հետևանքով ժանտախտ հիվանդությունից քաղաքի բոլոր բնակիչները մահացել են։ Ավելի քան 100 տարի գոյություն է ունենում Սալդուսկիի մուտքը և Սալդուսկական  գույքը։
1856 թվականին սկսվել է քաղաքի վերականգնումը։ Այս թվականը կարելի է համարել Սալդուս քաղաքի ծննդյան օրը։ Արդեն 1870 թվականին այդ հողերին միացել է ավելի քան 114 հողատարածք։
1897 թվականին Ֆրաուենբուրգ  քաղաքի բնակիչները կազմել են 3570 մարդ, իսկ հրեաները՝ 1159 մարդ։ 
Սալդուսը քաղաքի կարգավիճակ ստացել է միայն 1917 թվականին, իսկ 1950-ականներին եղել է շրջանային կենտրոն։ 2009-ին դարձել է Սալդուսկիի շրջանի կենտրոնը։


== Տնտեսություն ==
Քաղաքում գտնվում է Սալդուսկիի սննդի կոմբինատը։


== Տրանսպորտ ==


=== Երկաթուղային հաղորդակցություն ===
Քաղաքում գործում է Էլգավա - Լիեպայա երկաթուղային գիծը։


=== Ավտոճանապարհներ ===
Քաղաքը հատում է Ռիգա - Սկուլտե - Լիեպայա և Բուտնարի - Սալդուս - Էզերե մայրուղին։ Քաղաքում գործում է տարածաշրջանային Կուլդիգա - Սալդուս և Կանդավա - Սալդուս ավտոմոբիլային ճանապարհները։


== Հայտնի բնակիչներ և բնիկներ ==
Բեսերեիս, Էգոնս (1932—1984 թվականներ), կինոյի և թատրոնի դերասան։
Դոնատ, Ուրսուլա (ծնվել է 1931 թվականին), գերմանացի մարզիկ։
Դունսդորֆ, Էդգար (1904—2002 թվականներ), պատմաբան։
Լագունա, Իևա (ծնվել է 1990 թվականին), լատինացի մոդել։
Ռոզենտալս, Յանիս (1866—1916 թվականներ), նկարիչ։


== Քույր-քաղաքներ ==
 Գերմանիա Լիդերբախ (Տաունուս)
 Ռուսաստան Սերգիևո-Պոսադսկիի շրջան


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт Салдусского края Archived 2017-07-31 at the Wayback Machine. (լատիշերեն)Информация о Салдусе на туристическом портале mesta.lv(ռուս.)
Информация о Салдусе в топонимической базе данных(լատիշերեն)
Յակով Կապկով

Յակով Ֆեոդորովիչ Կապկով (ռուս.՝ Яков Фёдорович Капков, 1816 – 29 մարտի, 1854, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս պատմական գեղանկարիչ, ժանրիստ և դիմանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Յակով Կապկովը ծնվել է 1816 թվականին իշխան Միխայիլ Վորոնցովի ոչ հարուստ ճորտ կապալառուի ընտանիքում։

Նկարչական նախնական կրթությունն ստացել է Ալեքսեյ Եգորովի ղեկավարությամբ նրա արվեստանոցում։ Չնայած ծայրահեղ աղքատությանը՝ նա ձգտել է սովորել Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայում և այնտեղ ընդունվելու համար մի քանի նկարներ է ներկայացրել իր տիրոջը՝ իշխան Միխայիլ Վորոնցովին, և իրավունք խնդրել փրկագնով ազատություն ստանալ։ Իշխան Վորոնցովը, տեսնելով նրա տաղանդը, նրան ազատ է թողել առանց փրկագին պահանջելու (1832)։ Սակայն ապագա նկարիչը սկզբնական շրջանում վարել է շվայտ կյանք՝ ծախսելով փրկագնվելու համար հավաքված գումարը։ Հետագայում նա զղջացել է և հորը խնդրել իրեն ուղարկել ակադեմիա։ Հայրը չէր խրախուսում որդու ընտրությունը, սակայն խորթ մայրը, ընդհակառակը, խրախուսում էր գեղանկարչության հանդեպ նրա հակումը։
Մեկնելով Սանկտ Պետերբուրգ՝ Յակով Կապկովն ընդունվում է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիա որպես Նկարիչների աջակցման միության կրթաթոշակառու։ Այնտեղ նա աշակերտում է Կարլ Բրյուլովին, ում ուշադրությանը նա արժանացել էր Գվիդո Ռենիի «Հրեշտակապետ Միքայել» նկարի կրկնօրինակի շնորհիվ։

1842 թվականին «Ալքիբիադեսի մահը» նկարի համար Յակով Կապկովն արժանացել է փոքր ոսկե մեդալի, իսկ 1845 թվականին «Սիլոամի կնքավազան» ծրագրի կատարման համար ստացել է մեծ ոսկե մեդալ ու XIV աստիճանի դասային նկարչի կոչում։
Դրանից հետո Յակով Կապկովը մեկնել է Իտալիա, սակայն 1849 թվականին քաղաքական իրավիճակի (1848-1849 թվականների եվրոպական հեղափոխություն) պատճառով ռուս այլ նկարիչների հետ ստիպված է եղել վերադառնալ հայրենիք։ 1850 թվականին գեղանկարչական ունակությունների կատարելագործման համար կրկին ուղարկվել է արտասահման, սակայն ոչ թե Արևելք, ինչպես միջնորդել էր ղեկավարությունը, այլ Արևմուտք՝ Հոլանդիա և Իսպանիա։
Դեռ Պապական մարզում գտնվելու ընթացքում Յակով Կապկովը տարվել էր մինչռաֆայելյան դարաշրջանի գեղանկարչությամբ և երազում էր Ռուսաստանում վերստեղծել Մազաչչոյի, Բեատո Անջելիկոյի ու այդ դարաշրջանի մյուս գեղանկարիչների ոճը, այդ պատճառով էլ նորից ձգտում էր մեկնել Իտալիա։ Սակայն մահանում է նրա քույրը, ով պահում էր խորթ մորը, և Կապկովն ստիպված է լինում վերադառնալ Պետերբուրգ, այստեղ նա իր վերջին գումարով խորթ մոր համար գնում է ոչ մեծ տուն և հրաժարվում ուղևորությունից։ Հետագա կյանքը նա անցկացրել է Ռուսական կայսրության մայրաքաղաքում, որտեղ էլ մահացել է 1854 թվականի մարտի 29-ին։
Ըստ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարանի՝ Յակով Կապկովի աշխատանքներից լավագույններն են, բացի վերոնշյալներից, նաև «Տատյանան կարդում է Օնեգինին ուղղված իր նամակը» (ռուս.՝ «Татьяна, читающая своё письмо к Онегину»), «Մարիա և Զարեմա» и «Այրին» (ռուս.՝ «Вдовушка») նկարները։ Նա ստեղծել է նաև մի շարք դիմանկարներ, որոնցից են Պրոֆեսոր Կուտորգիի, Չերտկով ընտանիքի, Ռեզանովայի ու Բենուայի և այլ դիմանկարներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
H. C. Капков, Яков Федорович // Русский биографический словарь ։ в 25 томах. — СПб.—М., 1896—1918.
Сомов А. А. Капков, Яков Федорович // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона ։ в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
Օրն (դեպարտամենտ)

Օրն (ֆրանսերեն՝ Orne), դեպարտամենտ Ֆրանսիայի հյուսիս-արևմուտքում։ 

Օրն դեպարտամենտի կարգային թիվն է՝ 61։


== Պատմական տեղեկություններ ==
Օրն դեպարտամենտը Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ՝ 1790 թ. մարտի 4-ին ստեղծված առաջին դեպարտամենտներից մեկն է։ 
Բնակչությունը 292.6 հազար մարդ է։


== Աշխարհագրական տվյալներ ==
Օրնը շրջապատված է Էր, Էր և Լուար, Սարթ, Մայեն և Կալվադոս դեպարտամենտներով։
Ամենախոշոր քաղաքն է պրեֆեկտուրան՝ Ալանսոնը։
Տարածքը 6103 քառ.կմ է, ունի 505 համայնք։


== Տնտեսություն ==

Ամենամեծ քաղաքը՝ զարգացած տնտեսությամբ Ալանսոն պրեֆեկտուրան է, որը համարվում է դեպարտամենտի վարչական և առևտրային կենտրոնը։ Արդյունաբերական այլ կենտրոններ չկան․ գյուղատնտեսությունը մնում է Օրնի տնտեսական ուշադրության կենտրոնում։


== Մշակույթ ==
Ալանսոնը Օրն դեպարտամենտի գլխավոր քաղաքն է։
Կամեմբեր գյուղը, որտեղ պատրաստվում է կամամբեր պանիրը, նույնպես գտնվում է Օրնում։
Տեղական բարբառը կոչվում է Օժյան բարբառ։


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք Archived 2007-10-11 at the Wayback Machine.
Սավոյան հերցոգի մանկլավիկը

Սավոյան հերցոգի մանկլավիկը (ֆր.՝ Le page du duc de Savoie), Դյումայի վեպերից մեկը, նվիրված Ֆրանսիայի 16-րդ դարի պատմությանը, մասնավորապես՝ Իտալական պատերազմների շրջանին (1494-1559 թթ.)։ Վեպում մարմնավորվում են մի քանի կերպարներ, որոնք հայտնվում են նաև «Երկու Դիանաներ» և «Քառասունհինգ» գրքերում։ «Սավոյան հերցոգի մանկլավիկը» անմիջապես մտնում է Սավոյան տան մասին պատմությունների տրիլոգիայի մեջ. նրանց են վերաբերում նաև «Ցանկասիրության թագուհին» և «Վիկտոր Ամադեյ 3-րդ» վեպերը։ Բնօրինակ լեզվով առաջին անգամ հրապարակվել է 1855 թ.։ Գլխավոր հերոսը համարվում է Սավոյան հերցոգ Էմանուիլ Ֆիլիբերտը։ Սավոյան հերցոգի մանկլավիկը՝ Լեոնեն, դա ծպտված աղջիկ Լեոնա Մարավիլյան է։ Լեոնան անձնվիրաբար սիրում է հերցոգին և մահանում է, փրկելով նրա հղի կին Մարգարիտին։
Պուգմիլ

Պուգմիլ  (պորտ.՝ Pugmil), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Ռիու Ֆորմոզուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 2669 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 401,689 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 6,6 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 6.636.388,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 2.815,61 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,671 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Պուգմիլի մասին
Արենի (կիրճ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արենի (այլ կիրառումներ)Արենի, կիրճ Հայաստանի Վայոց ձորի մարզում, Շարուրի դաշտից Վայոց ձոր մտնող կիրճը, Արենի գյուղից հարավ։


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (237001-237100)

Աստերոիդների ցանկ (236901-237000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (237101-237200)
 Աստերոիդների ցանկ (236901-237000)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (237101-237200)
Սավա Գոլովանիվսկի

Սավա Գոլովանիվսկի (ուկրաիներեն՝ Сава Овсійович Голованівський, մայիսի 16 (29), 1910, Ելիզավետգրադկա - մայիսի 2, 1989(1989-05-02), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ուկրաինացի բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ։ ԽՄԿԿ անդամ՝ 1942 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Յոթնամյա կրթությունն ստացել է հայրենի գյուղում։ 1927 թվականին տեղափոխվել է Խարկով՝ գյուղատնտեսական ինստիտուտում կրթությունը շարունակելու նպատակով։ Նույն թվականին լույս է տեսել նրա բանաստեղծությունների անդրանիկ ժողովածուն։ Այնուհետև տպագրվել են նրա բանաստեղծությունների, հոդվածների, դրամատիկական ստեղծագործությունների ժողովածուները, որոնց մի մասը թարգմանվել է ռուսերեն։ Ուկրաինայի ինդուստրացման առաջին տարիներին անց է կացրել Կռիվոռոժստրոյի, Դնեպրոհէկի, Դոնբասի մեծ կառույցներում։ Պատերազմի տարիներին եղել է զինվորական թղթակից։ Ետպատերազմյան տարիներին հրատարակել է բանաստեղծությունների ժողովածուներ, գրել է մի շարք պիեսներ, որոնք բեմադրվել նաև արտասահմանյան թատրոններում։ Գրել է նաև երկու ծավալուն վեպ՝ «Բարդին այն ափին» և «Կորսուն»։
Գրել է հուշեր Իսահակ Բաբելի մասին։ Ուկրաիներեն է թարգմանել Բայրոնի, Պուշկինի, Վլադիմիր Մայակովսկու ստեղծագործությունները։


== Սավա Գոլովանիվսկին հայերեն ==
«Քայլում ես լայն մի դաշտով՝ դեռ կենդանի մնացած...»; Սոճիներ; Տիեզերագնաց; Էլեգիա; Ձգողականության օրենքը; Սխոլաստները։ Ոսկե դարպասներ (ուկրաինական քնարերգություն), Ե., «Սովետական գրող», 1977 էջ 107-110։ Թարգմ.՝ Վ. Բաբայան։


== Ծանոթագրություններ ==
(8071) Սիմոնելի

(8071) Սիմոնելի (անգլ.՝ Simonelli), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի ապրիլի 5-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,341345 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1981 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4846 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1308,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,27511 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 3,35° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8071) Սիմոնելի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
1646

1646 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է երկուշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1646 թվականն է, 
XVII դարի 46-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Հուլիսի 1 - Գոթֆրիդ Լայբնից, գերմանացի փիլիսոփա, տրամաբան, մեխանիկ, մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս, իրավաբան, պատմաբան, գյուտարար և լեզվաբան


== Մահեր ==
Անտոն Նազարոս Ապրակունեցի

Անտոն Նազարոս Ապրակունեցի (17-րդ դար, Ապրակունիս - 17-րդ դար), կրոնական գործիչ, գրող, դիվանագետ։


== Կենսագրական համառոտ տեղեկություններ ==
Անտոն Նազարոսի մասին բավականին քիչ տեղեկություններ են հայտնի։ Նա ծնվել է Երնջակ գավառի Ապրակունիս ավանում։
1670-1673 թվականներին Պարսկաստանի Շահի դեսպանական հանձնարարությամբ եղել է Եվրոպայում (Ֆրանսիա, Իտալիա)։ 1673 թվականին այցելել է Վենետիկ, ապա Հռոմ, որտեղ այցելել է Հռոմի պապին։
1674 թվականին ճամփորդել է Փարիզ։ Իր դեսպանության ճանապարհորդական նոթերը գրի է առել, որը Ք. Պատկանյանը զետեղել է «Նշխարք մատենագրութեան հայոց» ժողովածուի մեջ։ Այս ճանապարհորդական նոթերը 1899 թվականին տպագրվել են նաև «Բանասեր» հանդեսում և թարգմնվել Ֆրանսերեն (թարգմանիչ Մ. Բրոսե)։ Այժմ պահվում են Փարիզի Ազգային Մատենադարանում։
Անտոն Նազարոս Ապրակունեցին հեղինակել է նաև խրատական բովանդակության երկ։
Եվրոպական երկրներ կատարած ճանապարհորդությունից վերադառնալուց հետո՝ 1684 թվականին, եղել է իր հայրենի Ապրակունիս գյուղում գտնվող Սուրբ Կարապետ վանքի վանահայր։


== Ընտանիք ==
Անտոն Նազարոս Ապրակունեցին եղել է Օգոստիանոս Բաջենցի եպիսկոպոսի քեռորդին կամ եղբորորդին։


== Ծանոթագրություններ ==
Տեժմաչ

Տեժմաչ (ռուս.՝ Тежмач), գետ Ռուսաստանում, Կամչատկայի թերակղզում։ Հոսում է Սոբոլևսկի շրջանում, Կամչատկայի երկրամասում։ Գետի երկարությունը 32 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիրո-Կոլիմսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 19080000212120000027935


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ժիմե

Ժիմե (ֆր.՝ Gimeux), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 716 մարդ, բնակչության խտությունը` 96.76 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 7.40 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 120 կմ հարավ-արևմուտք, Անգուլեմ քաղաքից` 45 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 513 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 365-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 148։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 71,2 %։ 365 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 334 անձ (177 տղամարդ և 157 կին)։ Գործազուրկ են եղել 31 անձ (12 տղամարդ և 19 կին)։ 148 անաշխատունակներից 36-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 75-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Փամբակ (գետ, Գեղարքունիքի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Փամբակ (այլ կիրառումներ)Փամբակ, Գուշճի տերեսի, Կուչ, Ղուշչի դարասի, գետ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում, Սևանա լճի ավազանում։ Սկիզբ է առնում Սևանի լեռնաշղթայի հարավարևմտյան լանջերից՝ 2880 մ բարձրությունից, հոսում հարավ-արևմտյան ուղղությամբ և Վարղենիս քաղաքից մոտ 28 կմ հյուսիս-արևմուտք, Փամբակ գյուղից հարավ, թափվում Սևանա լիճը։ Երկարությունը 10 կմ է, ջրհավաք ավազանը՝ 26  (21) կմ², ավազանի միջին բարձրությունը 2540 մ։ Գետահովիտը վերին հոսանքում V-աձև է, ստորինում՝ լայնացած։ Սնումը հիմնականում ձնաանձրևային է։ Տարեկան միջին ծախսը 0,19 մ³ է (Փամբակ գյուղ), հոսքը՝ 6 միլիոն մ³։ Սելավային գետ է։ Ջրերն օգտագործվում են ոռոգման նպատակով։ Սակավաջուր, բայց արագահոս գետ է։ Աչքի է ընկնում մեծ անկումով։ Ամռանը ցամաքում է։


== Ծանոթագրություններ ==