Անդրեյ Մեդվեդև

Անդրեյ Օլեգովիչ Մեդվեդև (ռուս.՝ Андрей Олегович Медведев, ուկրաիներեն՝ Андрій Медведєв, օգոստոսի 31, 1974(1974-08-31), Կիև, Ուկրաինական ԽՍՀ), ուկրաինացի նախկին պրոֆեսիոնալ թենիսիստ։ ATP 11 մրցաշարերի հաղթող, 1999 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության։ 2006 թվականից Ուկրաինայի թենիսի ֆեդերացիայի պատվավոր անդամ։ Թենիսիստուհի Նատալիա Մեդվեդևայի կրտսեր եղբայրը։


== Մարզական կարիերա ==


=== Կարիերայի սկիզբ ===
Անդրեյ Մեդվեդևը թենիսի սկսել է խաղալ 9-ամյա հասակում։ Առաջին շրջանում նրան դրանում օգնում էր մայրը՝ Սվետլանան, թենիսի պրոֆեսիոնալ մարզիչ, ով նաև մարզել է նրա քույր Նատալիա Մեդվեդևային։ Անդրեյի խորթ հայր Յուրի Չերեպովը եղել է նրա առաջին մշտական մարզիչը։
Պրոֆեսիտոնալ մրցաշարում իր առաջին խաղը անց է կացրել 16 տարեկան հասակում, Մոսկվայի «Կրեմլի գավաթ» մրցաշարում։ 1990 թվաըանի վերջին նա հաղթանակի է հասել «Orange Bowl» պատանեկական հեղինակավոր մրցաշարում, իսկ 1991 թվականին հաղթել է Ֆրանսիայի բաց առաջնության տղաների մրցաշարում։ Նույն թվականի սեպտեմբերին նա հասել է մինչև Ժնևի ATP մրցաշարի կիսաեզրափակիչ, որտեղ առաջին շրջանում առավելության էր հասել աշխարհի 30-րդ ռակետ, գործող օլիմպիական չեմպիոն Մարկ Ռոսսեի նկատմամբ։ Դա թույլ է տվել նրան վարկանիշային աղյուսակում թռիչք կատարել միանգամից 200 դիրքով։


== 1992-1994 թվականներ ==
1992 թվականի մայիսին 18-ամյա Մեդվեդևը դուրս է եկել Ֆրանսիայի բաց առաջնության արդեն մեծահասակների մրցաշարի չորրորդ շրջան, երեք հաղթանակ տանելով վարկանիշային աղյուսակի առաջին հարյուրյակի թենիսիստների նկատմամբ, այդ թվում Յակոբ Հլասեկի, ով մտնում էր առաջին քսանյակ, և զիջել է միայն աշխարհի առաջին ռակետ Ջիմ Կուրիեին։ Մեկ ամիս անց Ջենովայում նա հաղթանակի է հասել իր առաջին ATP մրցաշարում և առաջին անգամ մտել է աշխարհի 100 լավագույն թենիսիստների մեջ։ Այդ նույն տարում նա հաղթել է ևս երկու մրցաշարում, այդ թվում «Championship Series» մակարդակի Շտուտգարտի մրցաշարում, որը նա սկսել է վարկանիշային 100-րդ դիրքում և հաջորդաբար հաղթել է Թոփ 50-ին վեց մրցակիցների, ներառյալ աշխարհի 2-րդ ռակետ Ստեֆան Էդբերգին և մրցաշրջանն ավարտել է վարկանիշային 24-րդ հորիզոնականում։
1993 թվականին Մեդվեդևը հաղթել է ATP ևս երեք մրցաշարերում, ներառյալ «Championship Series» մակարդակի երկու մրցաշար, և ևս երկու անգամ հասել է մինչև եզրափակիչ, այդ թվում «Մասթերս» շարքի Փարիզի մրցաշարում։ Նա նաև նշանակալի հաջողությունների է հասել Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում, Ֆրանսիայում հասնելով մինչև կիսաեզրափակիչ (որից առաջ կրկին հաղթելով Ստեֆան Էդբերգին), իսկ ԱՄՆ բաց առաջնությունում՝ մինչև խառորդ եզրափակիչ։ ԱՄՆ բաց առաջնության նոխօրյակին նա մտել է աշախարհի 10 լավագույն թենիսիստների մեջ, իսկ տարվա վերջին իրավունք է նվաճել մասնակցելու ATP աշխարհի առաջնությանը։ Այնտեղ խմբային փուլում նա հաղթել է Ջիմ Կուրիեին և Մայքլ Չանգին, սակայն կիսաեզրափակիչում նրա ճանապարհը արգելափակել է Փիթ Սամփրասը, ով վարկանիշային աղյուսակում զբաղեցնում էր առաջին հորիզոնականը։ Բացի մենախաղի հաջողություններից, նա մի քանի նշանակալից հաղթանակներ է տարել Եվգենի Կաֆելնիկովի և Գորան Իվանիշևիչի հետ զույգով, որոնց հետ նա ուժեղ մրցակիցների նկատմամբ հաղթանակներ է տարել Բարսելոնայի և Հռոմի մրցաշարերում։ 1993 թվականից Մեդվեդևը հանդես է գալիս նաև Ուկրաինայի հավաքականի կազմում։ Հավաքականում իր առաջին տարում, որն այդ ժամանակ հանդես էր գալիս Եվրոպա/Աֆրիկա III գոտում, նա նաց է կացրել ութ հանդիպում և բոլորում հաթանակի է հասել, իսկ հավաքականը, որը հինգ «չոր» հաղթանակներ էր տարել, բարձրացել է Եվրոպա/Աֆրիկա II գոտի։
1994 թվականին Մեդեվեդևը հաղթել է միայն երկու մրցաշարում, սակայն երկուսն էր «Մասթերս» շարքի մրցաշարերում, դառնալով առաջին եվրոպացին, ում հաջողվել է հաղթել երկու «Մասթերս» մրցաշարում հաջորդաբար։ Միայն 10 տարի անց այդ հաջողությունը կարողացել է կրկնել Մարատ Սաֆինը։ Համբուրգի Գերմանիայի բաց առաջնությունում հաղթանակից հետո Մեդվեդևը բարձրացել է վարկանիշային 5-րդ հորիզոնական, իսկ Ֆրանսիայի բաց առաջնությունից հետո, որտեղ նա այս անգամ հասել է մինչև քառորդ եզրափակիչ, 4-րդ հորիզոնական՝ բարձրագույնը կարիերայի ընթացքում։ Մրցաշրջանի մնացած մասը նա անց է կացրել քիչ հաջող, հասնելով միայն մինչև Ուիմբլդոնի մրցաշարի չորրորդ շրջան և Պրահայի մրցաշարի եզրափակիչ, և ATP աշխարհի առաջնության խաղարկությունում չի ընդգրկվել, սակայն, ըստ Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում ելույթների, իրավունք է նվաճել մասնակցելու տարվա վերջի Մեծ Սաղավարին գավաթին, որտեղ, սակայն, առաջին իսկ շրջանում պարտվել է Սերխի Բրուգերային՝ Ֆրանսիայի Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի վերջին երկու տարիներին նրան «նեղացնողը»։


=== 1995-2001 թվականներ ===
1994 թվականի վերջին - 1995 թվականի սկզբին Անդրեյը իր քույր Նատալիայի հետ միասին Ուկրաինան են ներկայացրել Հոպմանի գավաթում։ Մեդվադևները առավելության են հասել Շվեդիայի (Անդրեյը մենախաղում զիջել է Մաթս Վիլանդերին, սակայն հաղթանակի են հասել զուգախաղում), ԱՄՆ-ի (Անդրեյը հաղթել է Ռիչի Ռենեբերգին և պարտվել է արդեն ոչինչ չորոշող զուգախաղում) և Չեխիայի (Անդրեյն առավելության է հասել Պետր Կորդայի նկատմամբ և կրկին պարտվել է նշանակություն չունեցող զուգախաղում) հավաքականնեի նկատմամբ, իսկ եզրափակիչում պարտվել են Գերմանիայի հավաքականին (Անդրեյը պարտվել է Բորիս Բեկկերին և հաղթել է զուգախաղում, որը ոչինչ չէր որոշում)։
Ավելի ուշ, 1995 թվականին, Մեդվեդևը վերադարձել է Ուկրաինայի հավաքական, որպեսզի օգնի նրան Դևիսի գավաթում բարձրանալ ևս մեկ աստիճան։ Եվրոպա/Աֆրիկա II խմբի կիսաեզրափակիչում նա գործնականում միայնակ հյուրընկալելիս հաղթել է Եգիպտոսի հավաքականին։ Անհատական մակարդակում նրա առավել նշանակալից հաջողությունները եղել են երկրորդ հաղթանակը Համբուրգի «Մասթերս» մրցաշարում և Ավստրալիայի բաց առաջնության քառորդ եզրափակիչ դուրս գալը, որը երկրորդ տարին անընդմեջ նրան ապահովել է մասնակցություն Մեծ Սաղավարտի գավաթին։ Այդ անգամ նա հաղել է առաջին շրջանի մրցախաղում, սակայն Թոդ Մարտինի հետ քառորդ եզրափակիչ հանդիպման ընթացքում ստիպված էր դադարեցնել պայքարը։
1996 թվականին Մեդվեդևը կրկին հաղթել է ATP մենախաղի մեկ մրցաշարում և ևս մեկ անգամ հասել է եզրափակիչ։ Ուկրաինայի հավաքականի կազմում նա անց է կացրել մեկ հանդիպում (Նորվեգիայի հավաքականի դեմ) և հաղթանակի հասնելով բոլոր երեք հանդիպումներում, ներառյալ զուգախաղում, շարունակել է Դևիսի գավաթում իր անպարտելի շարքը, այն հասցնելով արդեն մինչև 14 հաղթանակի։ Այդ հաջողությունը Ուկրաինայի հավականին օգնել է ևս մեկ տարով մնալ առաջին եվրոաֆրիկյան խմբում։
1997 թվականին Մեդվեդևը հաղթել է իր ATP վերջին մրցաշարը, ընդ ուրում արդեն երրորդ անգամ առավելության է հասել Համբուրգում։ Այդ հաջողությանը նա հասել է զբաղեցնելով վարկանիշային 38-րդ հորիզոնականը և տիտղոսի ճանապարհին հաղթանակի հասնելով առաջին տասնյակի երկու թենիսիսիտների նկատմամբ՝ հոլանդացի Ռիխարդ Կրայչեկի և ռուս Եվգենի Կաֆելնիկովի։ Դևիսի գավաթում նրա հաղթական շարքն ընդհատվել է Զիմբաբվեի ներկայացուցիչ Ուեյն Բլեյքի կողմից։ Զիմբաբվեի հավաքականից պարտությունից հետո Ուկրաինայի հավաքականը կրկին ստիպված էր պայքարել առաջին եվրոաֆրիկյան խմբում մնալու համար։ Չնայած Մեդվեդևի կողմից Գրեգ Ռուսեդսկիի և Թիմ Հենմենի նկատմամբ տարած հաղթանակներին, ուկրաինացիները պարտվել են Մեծ Բրիտանիայի հավաքականին և միայն հաղթանակը Հունգարիայի հավաքականի նկատմամբ, որտեղ Մեդվեդևը հաղթել է բոլոր երեք հանդիպումներում, նրանց թույլ է տվել պահպանել տեղը խմբում։
1998 թվականին Մեդվեդևը միայն մեկ անգամ է հասել ATP մրցաշարի եզրափակիչ և դուրս է մնացել աշխարհի 50 ուժեղագույն թենինսիտների ցանկից։ Հաջորդ տարի, արդեն գտնվելով վարկանիշային 100-րդ հորիզոնականում, նա անսպասելիորեն հասել է մինչև Ֆրանսիայի բաց առաջնության եզրափակիչ, առավելության հասնելով առաջին տասնյակի թենիսիստներ Փիթ Սամփրասի և Գուստավո Կուերտենի նկատմամբ։ Եզրափակիչում նա վստահ շահում է Անդրե Աղասիի դեմ մրցախաղում, սակայն ամերիկացին, ըստ սեթերի պարտվելով 0-2 հաշվով, կարողացել է կոտրել խաղի ընթացքը և հաղթանակի հասնել։ Այդ հաջողությունը Մեդվեդևին թույլ է տվել ոչ միայն վերադառնալ աշխարհի 50 ուժեղագույն թենիսիստների շարքը, այլ նաև երրորդ անգամ մասնակցել Մեծ Սաղավարտի գավաթին, որտեղ նա հաղթել է աշխարհի 9-րդ ռակետ Ռիխարդ Կրայչեկին, սակայն կիսաեզրափակիչում պարտվել է Գրեգ Ռուսեդսկիին՝ աշխարհի 6-րդ ռակետին։ Նույն թվականին Մեդվեդևը հասել է կարիերայում իր միակ եզրափակիչին զուգախաղում՝ Մարատ Սաֆինի հետ միասին նրանք «Կրեմլի գավաթ»-ում պարտվել են փորձառու մարտիկներ Դանիել Վացեկին և Ջասթին Հիմելստոբին։ Այդ տարում, ինչպես և հաջորդում, նրա հաղթանակները թույլ են տվել Ուկրաինային պահպանել իր տեղը առաջին եվրոաֆրիկյան խմբում և միայն 2001 թվականին, նրա կարիերայի ավարտի տարում, ուկրաինացիները պարտվել են Ավստրիայի հավաքականի հետ անցողիկ խաղում։
Մեդվեդևի կարիերայում վերջին մրցաշարը եղել է 2001 թվականի Սանկտ-Պետերբուրգի բաց առաջնությունը, որտեղ նա առաջին շրջանում, գտնվելով վարկանիշային երկրորդ հարյուրյակի խորքում, անսպասելիորեն հաղթել է աշխարտի 10-րդ ռակետ Թոմի Հաասին, սակայն արդեն հաջորդ խաղում պարտվել է ավստրիացի Շտեֆան Կոուբեկին։ Մրցաշարի հետո Մեդվեդևը «Факты» («Փաստեր») թերթին տված հարցազրույցում հայտարարել է, որ հույս ունի շարունակել ելույթները, սակայն իրականում այդ իրագործել նրան չի հաջողվել։


== Դիրքը վարկանիշում տարվա վերջին ==


== Մասնակցությունը ATP մրցաշարերի եզրափակիչներում ==


=== Մենախաղ (18) ===


==== Հաղթանակներ (11) ====


==== Պարտություններ (7) ====


=== Զուգախաղ (1) ===


==== Պարտություններ (1) ====


== Մենախաղի մրցաշարերի մասնակցության վիճակագրություն ==


== Վարչական և քաղաքական գործունեություն ==
1995 թվականին Անդրեյ Մեդվեդը ղեկավարում էր ATP բարեգործական հիմնադրամը։
2002 թվականին Անդրեյ Մեդվեդևը ընտրվել է ՄԱԿ-ի Բարի կամքի դեսպան Ուկրաինայում։ Այդ կարգիճակում նա 2002 թվականի սեպտեմբերին Կիևում մասնակցել է «Արշավ հանուն կյանքի» ակցիային՝ ուղղված ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի համար միջոցներ հավաքելուն։
2004 թվականին Անդրեյ Մեդվեդևն ընտրվել է Ուկրաինայի թենիսի ֆեդերացիայի նախագահ, իսկ 2006 թվականին դարձել է նրա պատվավոր նախագահը։ 2009 թվականին նա ստեղծել և գլխավորել է Ուկրաինայի թենիսի միությունը։ Նա նաև մտադրություն է հայտնել կրկին թեկնածություն դնել Ուկրաինայի թենիսի ֆեդարացիայի նախագահի ընտրությունների ժամանակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Անդրեյ Մեդվեդևը ATP կայքում
Անդրեյ Մեդվեդևը Դևիսի գավաթի մասնակցի կայքում