Եվգենի Կիսելյով

Եվգենի Ալեքսեևիչ Կիսելյով (ռուս.՝ Евгений Алексеевич Киселёв),հունիսի 15, 1956(1956-06-15), Մոսկվա, ԽՍՀՄ խորհրդային, ռուս և ուկրաինացի լրագրող, մեդիա մենեջեր, քաղաքական դիտորդ, «Ուկրաինա 24» հեռուստաալիքի հաղորդավար1984 թվականից աշխատում է խորհրդային, ապա ռուսական հեռուստատեսությունում։ 1993 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2001 թվականի ապրիլ՝ ՆՏՎ հեռուստաալիքի աշխատակից։ 2008 թվականից աշխատում է ուկրաինական հեռուստատեսությունում։


== Կենսագրություն ==


=== Սկզբնական շրջան ===
Ծնվել է 1956 հունիսի 15-ին Մոսկվայում՝ մետալուրգիական ինժեների ընտանիքում։ Հայրը՝ Ալեքսեյ Ալեքսանդրովիչ Կիսելյովը (1911-1988), խորհրդային գիտնական, ինժեներ, ավիացիայի և հրթիռային մետալուրգիայի բնագավառի մասնագետ էր։ Միջնակարգ կրթությունը ստացել է Մոսկվայի երկաթուղու անգլերենի խորացված ուսումնասիրությամբ թիվ 123 հատուկ դպրոցում։
1979 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Մոսկվայի Մ.Վ.Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի Ասիայի և Աֆրիկայի երկրների ինստիտուտի պատմաբանասիրական ֆակուլտետը՝ «պատմաբան-արևելագետ» մասնագիտությամբ։ 1977-1978 թվականներին պրակտիկա է անցել Իրանում։
1979-1981 թվականներին ծառայել է որպես սպա-թարգմանիչ Աֆղանստանում, որտեղ աշխատել է խորհրդային ռազմական խորհրդականների խմբում որպես թարգմանիչ։
1981-1984 թվականներին պարսկերեն է դասավանդել Ռուսաստանի Անվտանգության դաշնային ծառայության ակադեմիայում։


=== Աշխատանք լրատվամիջոցներում ===


==== ԽՍՀՄ-ում ====
1984-1987 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ պետական հեռուստառադիոհեռարձակման ընկերության Մերձավոր և Մերձավոր Արևելքի երկրների հեռարձակման գլխավոր խմբագրական կոլեգիայում։
1987-1990 թվականներին եղել է «90 րոպե» (հետագայում՝ «120 րոպե») հաղորդաշարի («Կենտրոնական հեռուստատեսության առաջին հաղորդումը») և Կենտրոնական հեռուստատեսության լրատվական հաղորդումների թղթակից։
1990 թվականին եղել է «ТСН» լրատվական հաղորդաշարի հաղորդավարներից մեկը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մեծ քաղաքականությունը Եվգենի Կիսելյովի հետ» թոք շոու «Ինտեր» հեռուստաալիքի (Ուկրաինա) թոք-շոուի կայքը
Robert Thomas Teske Votive Offerings Among Greek-Philadelphians: A Ritual Perspective. — Ayer Publishing, 1980. — С. 242—3.
Alessandra Stanley (1997-02-20)։ «Tough Side Of Albright Is Awaited In Moscow»։ The New York Times։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
Michael Specter (1995-12-24)։ «Russia's New Style of Hero»։ The New York Times։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
Michael R. Gordon (1997-03-16)։ «Russian Media, Free of One Master, Greet Another»։ The New York Times։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
Celestine Bohlen (1999-09-05)։ «In Russia, a Power Play Acted Out on Television»։ The New York Times։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
Michael Wines (2001-04-08)։ «TV Takeover Stirs Protest In Moscow»։ The New York Times։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
«Russian TV station loses freedom»։ BBC News։ 2001-04-03։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
Michael Wines (2001-04-15)։ «TV Workers End Standoff At Network In Russia»։ The New York Times։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
Fred Weir (2002-01-23)։ «Did business or politics silence Russian TV station?»։ The Christian Science Monitor։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
Michael Wines (2002-01-23)։ «Russians Find Suspicions Fly As Network Goes Off Air»։ The New York Times։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
«Russian station taken off air»։ BBC News։ 2002-01-22։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
«Pro-Kremlin group wins TV channel»։ BBC News։ 2002-03-27։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
«Russia pulls plug on critical TV»։ BBC News։ 2003-06-22։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
«TV closure sparks 'Soviet' jibe»։ BBC News։ 2003-06-23։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
Clifford J. Levy (2010-01-23)։ «TV Refugees From Moscow»։ The New York Times։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
«Russian journalists find haven in Ukraine»։ Hurriyet Daily News։ 2009-07-20։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
Chrystia Freeland (2009-07-11)։ «Russia's Free Media Find a Haven in Ukraine»։ The Financial Times։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-08-25-ին։ Վերցված է 2012-08-24 
«Герман хочет заменить Шустера на украинца»։ Украинская правда։ 2010-05-21 
Շուստերը վերադարձել է Ինտեր ալիք, Kyiv Post (19 փետրվարի, 2013)
Kisseliov, la vedette de la révolte (ֆր.) // Ազատագրում. - 2001 թ. - Ապրիլի 10.


=== Բլոգեր և հեղինակային սյունակներ ===
Էխո Մոսկվի կայք
GQ ամսագիր
Կայք «Թերթ. En"
Forbes կայքը
The New Times Magazine
The New Times ամսագիր (երկրորդ պրոֆիլ)
The Moscow Times թերթը
Կայք «Սնոբ»