armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ապաշխարող Մարիամ Մագդաղենացին (նկար, Տիցիան)

Ապաշխարող Մարիամ Մագդաղենացին (իտալերեն՝ Maddalena penitente), իտալացի նկարիչ Տիցիան Վեչելիոյի (իտալերեն՝ Tiziano Vecellio, 1488/1490—1576) նկար, որն ստեղծվել է մոտավոր 1565 թվականին։ Նկարը պատկանում է Սանկտ Պետերբուրգի Պետական Էրմիտաժին։ Երբեմն ստեղծման ժամանակահատվածը նշվում է 1560-ական թվականները։ Նկարի չափսերն են՝ 119×97 սմ (այլ տվյալներով՝ 118×97 սմ։


=== Պատմություն ===
Մարիամ Մագդաղենացու կերպարով կտավը Տիցիանին պատվիրվել է 1560-ական թվականների կեսերին։ Այդ նկարի համար նկարչին ծառայել է որպես բնորդուհի Ջուլիա Ֆեստինան։ Երբ նկարը պատրաստ էր, այն ցուցադրվել է հերցոգ Գոնզարին, որին այն այնքան է դուր եկել, որ նա պատվիրել է պատճենը։ Դրանից հետո Տիցիանը կատարել է ևս մի քանի պատճեններ, փոխելով կնոջ գխի թեքությունն ու ձեռքերի տեղադրվածությունը, ինչպես նաև նկարի բնապատկերային ֆոնը։
Ըստ ավանդության՝ հենց այս նկարն է իր մոտ պահել մահացող Տիցիանը։ Նրա մահից հետո, 1576 թվականին հաջորդիվ նկարը տեղափոխվել է նրա որդի Պոմպոնիո Վեչելիոյին (Pomponio Vecellio), ով 1581 թվականին այն տվել է տան և այլ նկարների հետ Քրիստափոր Բարբարիգոյին(Cristoforo Barbarigo) Վենեցիայից։
1850 թվականին ռուս կոնսուլ Ալեքսանդր Խվոստովի աջակցությամբ Բարբարիկոյի նկարների հավաքածուն ձեռք է բերվել Նիկոլայ Առաջինի կողմից Էրմիտաժի ցուցադրական հավաքածուի համար։ Արդյունքում «Ապաշխարհող Մարիամ Մագդաղենացին» տեղադրվեց նոր Էրմիտաժի իտալական սրահներից մեկում, որտեղ այն գտնվում և մեկ այլ Տիցիանի կողմից կատարված հայտնի կտավ «Վեներան հայելու առջև» հետ մեկտեղ։


=== Նկարագրություն ===
Նկարում պատկերված է Մարիամ Մագդաղենացին, ով նայում է վերև՝ երկնքին։ Նրա երկար մազերը բաց են թողնված, հայացքը լի է զղջանքով, աչքերը կարմրել են արցունքներից։ Նրա հագին կիսաթափանցիկ հագուստ է, և գծավոր կտոր է։ Նրա առջև քրիստոնեական խորհրդանիշեր են՝ սուրբ գիրք և գանգ։


== Ծանոթագրություններ ==
Արամայիս Ալոյան

Արամայիս Նիկողոսի Ալոյան (ապրիլի 30, 1962(1962-04-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Հայաստանի Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
1979 - 1984  թվականներին սովորել է Հայաստանի գյուղատնտեսական ինստիտուտում։ Տեխնիկ ինժեներ, տեխնիկական գիտությունների թեկնածու։
1984 - 1986 թվականներին աշխատել է Երևանի անտառտնտեսության ինժեներ։
1986 - 1988 թվականներին  եղել է «Տուրիստ» ավտոմոբիլային պահեստի տեխնիկ։
1988 - 1992  թվականներին եղել է անտառապետի օգնական Երևանի անտառտնտեսությունում։
1990 - 1995  թվականներին՝ Մյասնիկյանի շրջանի խորհրդի պատգամավոր։
1992 - 1996  թվականներին  եղել է աշխատանքի և պատերազմի վետերանների տան փոխտնօրեն։
1996 թվականից՝ ՀՀՀ գյուղատնտեսության և պարենի նախարարության հացամթերքների արտադրության և պաշարների կազմակերպման վարչության պետի տեղակալ։
1996 - 2000 թվականներին՝ Երևանի Կենսաթոշակային և սոցիալական կենտրոնի փոխտնօրեն, ապա՝ տնօրեն։
2000 - 2003  թվականներին Հոկտեմբերի 27-ի ահաբեկչական գործողությունից հետո ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր է ընտրվել թիվ 8 ընտրատարածքից՝  փոխարինելով  Արմենակ Արմենակյանին։ Առողջապահության, սոցիալական հարցերի, շրջակա միջավայրի պաշտպանության հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։ 2000 թվականի դեկտեմբերի 14-ից ՕԵԿ անդամ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրություն(հայ.) )
Մոնտանդր (կանտոն)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մոնտանդր (այլ կիրառումներ)Մոնտանդր (ֆր.՝ Montendre), Ֆրանսիայի կանտոն է, գտնվում է Պուատու Շարանտա շրջանում։ Ծովափնյա Շարանտ դեպարտամենտի կանտոնն է։ Մտնում է ժոնզակ օկրուգի մեջ։ Համաձայն 2006 թվականի մարդահամարի կանտոնի բնակչությունը 6452 մարդ էր։Կանտոնի համարը 1717 է։ Կանտոնում կա 15 կոմունա։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի կոմունաներ
Ֆրանսիայի օկրուգներ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային կոմիտե Archived 2007-06-29 at the Wayback Machine. (ֆր.)
Վերակառուցում (ճարտարապետական)

Վերակառուցումը ճարտարապետական մեթոդ է, որի նպատակն է հին շենքը վերադարձնել ավելի վաղ իմացած վիճակի, օգտագործելով ավելի ժամանակակից նյութեր, որոնք նախկինում չեն կիրառվել այդ շենքում։ Մեթոդն բացատրվել է Բուրրա Հրովարտակով։ Այս մեթոդը վերաբերվում է նաև ներքին հատակագծային փոփոխություններին։ Վերակառուցման ամենածայրահեղ ձևը՝ ամբողջովին քանդված շենքի կրկնօրինակ ստեղծելն է։
Կրկնօրինակ շենքերի բարձրացնելը հաճախ նշանաձող հուշարձանների կործանման արդյունք է, որը տարածքի շատ բնակիչների կողմից տրավմատիկ է տարվում, երբեմն ծրագրման սխալները և քաղաքականորեն մղված կործանումը այսպես են ճշտվում։

Օրինակներ են Յոնգինգմեն (նախկին Պեկին քաղաքի դարպասը, որը ժամանակավոր զոհ էր գնացել խցանման բարելավմանը, Ս. Մարքի կմպանիլ (փլվեց 1902 թ-ին), Սևագլուխների Տունը (Ռիգա), Իբերյան Դարպասը և մատուռ Մոսկվայում, Քրիստոս Փրկչի Մայր Տաճարը Մոսկվայում (Ստալինիզմի զոհեր էին, Ֆրաենքիրշը և Սեմպերոպերը Դրեզդենում (ռմբակոծվեց 2-րդ համաշխարհային պատերազմի վերջին)։ Բոլոր այս նշանաձող շենքերը հիմնականում նոր են և նաև կրկնօրինակներ են այն շենքերի, որոնք կործանվել են պատմական և բնական աղետներով։
Հատկապես ճանաչված օրինակներից է 1945 թվականից հետո Վարշավայի պատմական քաղաքակենտրոնի վերակառուցումը։ Հին Վարշավան և թագավորական ամրոցները շատ էին վնասվել 2-րդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում։ Այն սիստեմատիկ կերպով գետնին հավասարվեց գերմանական զորքերի կողմից՝ Վարշավայի ապստամբությունից հետո՝ 1944 թվականին։ Վարշավայի պատմական կենտրոնը (օր. Ս. Ջանի Մայր Տաճարը, Ս. Քազիմիերզ Եկեղեցին, Ուվազդո Ամրոցը), ինչպես նայև Ստառի-Մոստի կրկնօրինակը, որոնք վերջերս են կառուցել Մոսկվայում, որոնք էլ արձանագրվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-յի ցանկում։
Վերակառուցված և կրկնօրինակված շենքերի քննադատողները նրանց տեսնում են, որպես պատմական կեղծում, և որպես մի տեսակ «Ճարտարապետական կեղծիքի ստեղծում»։ Մեծ մասամբ վերակառուցման կանոնները (ինչպես Բուրրա և Վենետիկի Հրովարդակները՝ առաջարկում են, որ նոր կառուցումը տարբերվի բնօրինակից։)


== Տես նաև ==
Վերականգնում (ճարտարապետական)
Պահպանում (ճարտարապետական)


== Արտաքին Հղումներ ==
«Բուրրա Հրովարտակ»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008 թ․ մայիսի 12-ին։ Վերցված է 12-27-08
Տյուլյաչի

Տյուլյաչի (ռուս.՝ Тюлячи, թաթ.՝ Теләче), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Տյուլյաչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2943 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վիսաչկի

Վիսաչկի (ուկրաիներեն՝ Висачки), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լուբնիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիսաչկի գյուղում բնակվում էր 297 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Նաբաին

Նաբաին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Շիրվանի գավառակում։ Գտնվում էր Սղերդ գյուղաքաղաքից 28 կմ հյուսիս-արևելք՝ փոքրիկ գետակի ափին։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աստղիկ Պետրոսյան

Աստղիկ Պետրոսի Պետրոսյան (1913, Արտամետ, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1980, Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), խորհրդային մանածագործ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1960)։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։


== Կենսագրություն ==
Աստղիկ Պետրոսյանը ծնվել է 1913 թվականին Արևմտյան Հայաստանի Վանի վիլայեթի Արտամետ գյուղում, աշխատավոր աղքատ ընտանիքում։ Հայոց ցեղասպանությունից փախած Պետրոսյան ընտանիքը ներգաղթել է Արևելյան Հայաստան։ Աստղիկի ծնողները սովից մահացան, իսկ նրա մասին հոգ էր տանում հորեղբայրը։ Այնուհետև նրանք տեղավորվեցին Դիլիջան քաղաքի մանկատանը։ 1920 թվականին մանկատան երեխաները տեղափոխվեցին Ալեքսանդրապոլ քաղաքի (1924 թվականից Լենինական) ամերիկյան տուն։ Խորհրդային իշխանության հացտատումից հետո Աստղիկի մեծ քույրը գնում է սովորելու, իսկ նա այդ ընթացքում գտնվում էր Սոչիում ապրող հայ ընտանիքի խնամակալության տակ։
1930 թվականին՝ Լո գյուղի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո նա վերադարձավ Լենինական (այժմ՝ Գյումրի)։ Որակավորման դասընթացներ անցելուց հետո Աստղիկը աշխատանքի տեղավորվեց որպես Լենինականի տեքստիլ գործարանի մանածագործ (այսուհետ, Հայկական ՍՍՀ թեթև արդյունաբերության նախարարության Լենինականի բամբակ արտադրողների ասոցիացիա)։ Միաժամանակ նա սովորել է Լենինականի տեքստիլ գործարանի ֆակուլտետում, որից հետո դարձել է կարի գործարանի դերձակ։ 1931 թվականին Պետրոսյանը միացավ Կենտրոնական կոմիտեյին (ՀԼԿԵՄ) և դարձավ դրա անդամ։ Նա իր աշխատանքում ցուցաբերում էր մեծ ջանասիրություն։ Աստղիկը օրեցօր ավելացրեց իր ծրագրերը և բարելավեց արտադրանքի որակը։ 1939 թվականին նա միացել է Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցությանը։
Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ նա ընտրվեց Լենինականի տեքստիլ արդյունաբերության գործարանային կազմակերպության բյուրոյի անդամ։ Հետպատերազմյան ժամանակաշրջանում  Աստղիկը համակարգված կերպով գերազանցեց պլանավորված պլանները՝  նա 380 մետրի փոխարեն օրական ստանում էր 500 մետր բարձրորակ կտոր։ Աստղիկ Պետրոսյանը նաև ակտիվ հասարակական գործունեություն է ծավալել։ Նա ընտրվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի 6-րդ ժողովի պատգամավոր։
Աստղիկը մահացել է 1980 թվականին Երևանում։ Թաղվել է Երևանի Նուբարաշենի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Торосян Ш. А. Вместе с коллективом = Կոլեկտիվի հետ. — Ер.: Айпетрат, 1961. — 37 с. — (Герои наших дней).
Саакян В. М., Геворкян В. А. Петросян Астхик Петросовна // Герои Социалистического Труда Армении = Հայաստանի սոցիալիստական աշխատանքի հերոսները. — Ер.: Айпетрат, 1960. — С. 15—17. — 325 с.


== Արտաքին հղումներ ==
 Պետրոսյան Աստղիկ Պետրոսի «Երկրի հերոսներ» կայքում
Պոդրեչիե (գյուղ, Կամեն-Կաշիրսկիի շրջան)

Պոդրեչիե (ուկրաիներեն՝ Підріччя), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կամեն-Կաշիրսկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Պոդրեչիե գյուղում բնակվում էր 663 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2302 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 288,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Տիմոֆեյ Նեֆ

Տիմոֆեյ Անդրեևիչ Նեֆ (ռուս.՝ Тимофей Андреевич Нефф, Տիմոլեոն Կարլ ֆոն Նեֆ, գերմ.՝ Carl Timoleon von Neff, հոկտեմբերի 2 (14), 1804, Պյուսի, Püssi City, Իդա-Վիրումաա, Էստոնական ԽՍՀ - դեկտեմբերի 24 1876 (հունվարի 5 1877), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), պատմական ժանրի նկարիչ և դիմանկարիչ, ակադեմիզմի ներկայացուցիչ, Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս, գաղտնի խորհրդական։


== Կենսագրություն ==
Տիմոֆեյ Անդրեևիչ Նեֆը ֆրանսիացի տնային դաստիարակչուհու անօրինական որդին է։ Սովորել է Դրեզդենի արվեստի ակադեմիայում՝ Հ. Հարթմանի և Հ. ֆոն Աուեի ղեկավարությամբ։ Իր արվեստը կատարելագործել է Իտալիայում։ 1826 թվականին ժամանելով Սանկտ Պետերբուրգ՝ շուտով հռչակ է ձեռք բերել իր դիմանկարների և այլ աշխատանքների շնորհիվ։
Արժանացել է պալատական նկարչի (1832) և «նշանակված ակադեմիկոսի» կոչումների։
1837 թվականին ճանապարհորդել է Ռուսական կայսրությունում՝ ժողովրդի տեսակներին ու կենցաղին ծանոթանալու համար։
1855 թվականից դասավանդել է Գեղարվեստի ակադեմիայում։ Ձմեռային պալատի փոքր եկեղեցու գեղանկարչական աշխատանքների, այդ թվում նաև «Խորհրդավոր ընթրիքի» համար արժանացել է ակադեմիկոսի կոչման։
Բարձրացվել է ազնվականության աստիճանի (1844, դիպլոմ 1860), շնորհվել են մի շարք շքանշաններ և նվերներ։ «Տիմոֆեյ Անդրեևիչ» անունը նկարիչն ստացել է 1844 թվականին, երբ Նեֆին ազնվականություն է շնորհվել։
Եղել է Ֆլորենցիայի գեղարվեստի ակադեմիայի պատվավոր անդամ (1846)։ Սուրբ Իսահակի տաճարի պատկերի համար արժանացել է Գեղարվեստի ակադեմիայի պրոֆեսորի կոչման։ Եղել է Գեղարվեստի ակադեմիայի պատմական նկարչության և դիմանկարչության 2-րդ աստիճանի պրոֆեսոր, Գեղարվեստի ակադեմիայի գիտական խորհրդի անդամ (1855)։ 1864 թվականից դարձել է Կայսերական Էրմիտաժի պատկերասրահի նկարների պահպանող՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Ֆ. Ա. Բրունին։ Արժանացել է 1-ին աստիճանի պրոֆեսորի կոչման (1865)։
1860-ական թվականներին Ա. Վ. Գոլովնինի պատվերով Նեֆը Գուլինկի գյուղի եկեղեցու բեմի հետևում ստեղծել է Քրիստոսի հարության պատկերը, որի յուղաներկով նկարված պատճենը գտնվում էր Սերգիուսի վանքում։ Իր ակադեմիական ոճի համար ստացել է «Ռուսական Ռաֆայել Մենգ» մականունը։
Տիմոֆեյ Նեֆը մահացել է 1876 թվականին։ Թաղված է Սմոլենսկի Լյութերական գերեզմանատանը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Неф Тимофей Андреевич // Список гражданским чинам IV класса. Исправлен по 1-е июля 1862. — СПб.: Типография Правительствующего сената, 1862. — С. 870.
Неф Тимофей Андреевич // Список гражданским чинам первых трех классов. Исправлен по 15-е октября 1876 года. — СПб.: Типография Правительствующего сената, 1876. — С. 353—354.
Редакция журнала. Тимофей Андреевич Нефф, тайный советник, профессор живописи, † 24 дек. 1876 г. // Всемирная иллюстрация : журнал. — 1877. — Т. 17. — № 421. — С. 91.
С. Н. Кондаков Юбилейный справочник Императорской Академии художеств. 1764-1914. — Спб.: Товарищество Р. Голике и А. Вильборг, 1915. — Т. 2 (Часть биографическая). — С. 139. — 459 с.
Սոմով Ա. Ի. (1890–1907)։ «Նեֆ, Տիմոֆեյ Անդրեևիչ»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 


== Արտաքին հղումներ ==
Նեֆ Տիմոֆեյ Անդրեևիչ (1804-1876)
Նեֆ ֆոն, Տիմոֆեյ Անդրեևիչ (Timoleon Сarl von Neff) 1805-1876
Միացյալ Թագավորության ավիաընկերությունների ցանկ

Սա Միացյալ Թագավորությունում գործող ավիաընկերությունների ցանկն է։


== Ցանկ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Միներբիո

Միներբիո  (իտալերեն՝ Minerbio), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզի Բոլոնյա գավառում։
Բնակչությունը՝ 8249 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 175 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 43,04 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 40061։ Հեռախոսային կոդը՝ 051։
Միներբիոն սահմանակից է Բարիչելլա, Բենտիվոլիո, Բուդրիո, Գրանարոլո դել Էմիլիա և Մալալբերգո մունիցիպալիտետներին։
Բնակավայրի հովանավորն է սուրբ Հովհաննես Մկրտիչը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի հունիսի 24-ին։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Նիկոլայ Շևչենկո

Նիկոլայ Շևչենկո (ռուս.՝ Николай Григорьевич Шевченко, մարտի 12, 1946(1946-03-12) - դեկտեմբերի 5, 2017(2017-12-05)), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Կրասնոդարի պետական մանկավարժական համալսարանը (1967 թ.) և ԽՍՀՄ ԱԳՆ Դիվանագիտական ակադեմիան (1987)։ Տիրապետում է անգլերեն, պարսկերեն, գերմաներեն, տաջիկերեն և ուկրաիներեն լեզուներին։ Դիվանագիտական աշխատանքում է 1987 թվականից։

1994-1997 թթ.՝  Ռուսաստանի գլխավոր հյուպատոս Մազարի Շարիֆեյում (Աֆղանստան)։
1998-2000 թթ.՝ Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության դեպարտամենտի կադրերի տնօրենի տեղակալ։
2000 թվականի մայիսի 6-ից  մինչև 2003 թվականի մայիսի 16՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան Բանգլադեշում։
2004-2006 թվականներին եղել է Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության դեպարտամենտի տնօրենի տեղակալ Ֆեդերացիայի սուբյեկտների խորհրդարանի և հասարակական-քաղաքական կազմակերպությունների հետ կապված։ 
2006-2010 թվականներ՝ Ռուսաստանի գլխավոր հյուպատոսը  Սպահանում (Իրան)։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1994 թվականի ապրիլի 1)։
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1996 թվականի դեկտեմբերի 30)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Ռուսաստանի արտակարգ իրավիճակների նախարարության կայքում
Ռուսաստանի ԱԳՆ-ի հաղորդագրությունը Նիկոլայ Շևչենկոյի մահվան մասին
Ռեխտմերինգ

Ռեխտմերինգ (գերմ.՝ Rechtmehring), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Բավարիա երկրամասին։ Գտնվում է Իննեի Մյուլդորֆ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1837 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով։ Տարածքը 24, 33 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 1 83 139։
Կոմունան ստորաբաժանվում է 59 գյուղական շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Գուատուսո (գավառ)

Գուատուսո (իսպ.՝ Guatuso), գավառ Կոստա Ռիկայի Ալախուելա նահանգում։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է նահանգի հյուսիսային մասում։ Հարավ-արևմուտքում սահմանակից է Գուանակաստե նահանգին։ Վարչական կենտրոնը Սան Ռաֆաել քաղաքն է։
Բնակչությունը ըստ 2011 թվականի տվյալների կազմում է 15 508 մարդ։ Տարածքը՝ 758,32 կմ²։


== Պատմություն ==
Գավառը հիմնադրվել է 1970 թվականի մարտի 17-ին։ Կոչվել է հնդկական գուատասոս ցեղերի անունով։


== Շրջաններ ==
Գավառը բաժանված է 4 շրջանների՝

Սան Ռաֆաել
Բուենավիստա
Կոտե
Կատիրա


== Ծանոթագրություններ ==
Քսաուլ

Քսաուլ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մոստովոե (գյուղ, Բախչիսարայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄոստովոեՄոստովոե (ուկրաիներեն՝ Мостове, Ղրիմի թաթարերեն՝ Mostovoye), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Բախչիսարայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Մոստովոե գյուղում բնակվում էր 294 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Յախրենգա (Սիտի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Յախրենգա (այլ կիրառումներ)Յախրենգա (ռուս.՝ Яхреньга), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Սիտի գետի աջ ափին՝ 38 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 21 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ հյուսիսային Դվինա գետն է, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա և Վագա գետերն են։ Գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան գետն է՝ մինչև հյուսիսային Դվինի միախառնման կետը։ Գետավազանը՝ Հյուսիսային Դվինա։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 03020100112103000005917
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 103000591
Ավազանի կոդը - 13.01.01.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Ժողովածու (683)

Ձեռագրի անվանումը (683), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 683 թվի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 1707 թվականին։ Ստացողը եղել է Խաչատուր Արզրումցին։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 21X16.3 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 238 թերթից։ Գրված է երկսյուն, միասյուն։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ ծաղկազարդ կանաչ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ 6բ, 40բ։


== Բովանդակություն ==
Վարք Հարանց։
Վասն ապաշխարութեան և սրբութեան մեզաց։
Քարոզք (Ստեփանոս, Բարթ Մարաղացի, Գր․ Տաթևացի, Մատթ, Ջուղայեցի). Զինչ է քերականութիւն։
Յապագո ձորոյն Յովսափաթու։


== Ծանոթագրություններ ==
Արևմտահայերի համագումարներ (այլ կիրառումներ)

Արևմտահայերի համագումարներ տեղի են ունեցել 1917 և 1919 թթ.

Արևմտահայերի համագումար (1917)
Արևմտահայերի համագումար (1919)
Պատմություն գերեզմանատան մասին

Պատմություն գերեզմանատան մասին (անգլ.՝ The Graveyard Book), բրիտանացի գրող Նիլ Գեյմանի 2008 թվականին լույս տեսած ֆենթեզիի ժանրին պատկանող վեպը։


== Սյուժե ==


== Մրցանակներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Արթուր Իշխանյան

Արթուր Միքայելի Իշխանյան (մայիսի 18, 1960(1960-05-18), Շոշ, Ասկերանի շրջան, ԼՂԻՄ, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ֆիզիկոս։ Իշխանյանի աշխատությունները վերաբերում են ատոմական, մոլեկուլային և օպտիկական ֆիզիկային, մակերևութային, ոչ գծային և մաթեմատիկական ֆիզիկայի բնագավառներին։


== Կենսագրություն ==
Ա. Իշխանյանը ծնվել է Արցախի Շոշ գյուղում 1960 թվականի մայիսի 18-ին։ Հայրը՝ Միքայել Իշխանյանը, եղել է մաթեմատիկայի դասատու։ 1977-1983 թվականներին ուսանել է Մոսկվայի Ֆիզիկատեխնիկական Ինստիտուտի Աերոֆիզիկայի և տիեզերական տեխնիկայի ֆակուլտետում։ 2004 թվականին Ա. Իշխանյանին շնորհվել է գիտությունների դոկտորի կոչում։ 2006 թվականին ընտրվել է ՀՀ ԳԱԱ թղթակից-անդամ։ Ղարաբաղյան պատերազմի տարիներին զբաղվել է զենքի նախագծմամբ և արտադրությամբ։


== Գիտական գործունեության հիմանական ուղղությունները ==


=== Ոլորտներ ===
Ատոմական Օպտիկա, Ուսաումնասիրել է ատոմների ցրումը լազերային ճառագայթմամբ։
Մակերևութային Պլազմոնային Պոլյարիտոններ։
Ատոմ-Մոլեկուլային փոխակերպումները սառնատոմական Բոզե-Էնշտեյնյան Կոնդենսատներում։
Մաթեմատիկական Ֆիզիկա։


== Մանկավարժական գործունեություն ==
Իշխանյանը գիտական աշխատանքը զուգակցում է մանկավարժական գործունեության հետ։ ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի տեսական ֆիզիկայի ամբիոնի դասախոս է։ Նա հեղինակն է, դասախոսություններ է կարդացել։


== Գիտակազմակերպչական գործունեություն ==
ՀՀ ԳԱԱ «Մաշտոց» Ճարտարագիտական կենտրոնի գիտքարտուղար (1994-2005 թվականներ), այնուհետև՝ տնօրենի պաշտոնակատար (2005-2007 թվականներ)։
ՀՀ ԳԱԱ Ֆիզիկական հետազոտությունների ինստիտուտի Ֆիզիկաճարտարագիտական լաբորատորիայի վարիչ (2007 թվականից մինչ այժմ)։


== Հասարակական գործունեություն ==
Աշտարակի 7-րդ դպրոցի հիմնադիրներից է։
2007-2009 թվականներին ակտիվ հասարակական քննարկումներով մշակել է հայեցակարգ արտերկրի բարձր վարկանիշով համալսարաններում ուսանող հայ երիտասարդներին պետական աջակցության ցուցաբերման համար, որի արդյունքում 2009-ին ստեղծվեց «Լույս» հիմնադրամը։


== Մրցանակներ ==
2016 թվականին Տիգրան Շահվերդյանի և Տիգրան Իշխանյանի հետ միասին արժանացել է ՀՀ նախագահի 2015 թվականի մրցանակի՝ «Քվանտային երկմակարդակ խնդրի անալիտիկ մոդելներ» գիտական հոդվածների շարքի համար։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարատ Օրդյանի հարցազրույցը Արթուր Իշխանյանի հետ «Վերնատուն» հաղորդաշարում (Տեսանյութ)
Գիքոր (ֆիլմ, 1934)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գիքոր (այլ կիրառումներ)Գիքոր, 1934 թ. նկարահանված սև-սպիտակ համր ֆիլմ։ Հովհաննես Թումանյանի համանուն պատմվածքի առաջին էկրանավորումն է։


== Սյուժե ==
Համբոն որդուն տանում է քաղաք, թողնում աշխատելու հարուստ վաճառական Արտեմի տանը՝ հույս ունենալով, թե Գիքորը հետագայում կաշխատի և կօգնի նաև իրենց։


== Դերերում ==
Համբո - Հրաչյա Ներսիսյան
Արտեմ - Ավետ Ավետիսյան
Գիքոր - Հ. Պողոսյան
դեդի - Հասմիկ (Թագուհի Հակոբյան)
Նատո - Մարիա Ջրպետյան
նանի - Տատյանա Մախմուրյան
հյուրեր - Մարիա Բերոյան, Լ. Ալավերդյան, Ա. Ղուկասյան
ծաղկավաճառ - Գուրգեն Գաբրիելյան
դուքանչի - Արշակ Հարությունյան
Վասո - Թաթուլ Դիլաքյան
Բագո - Արամ Ամիրբեկյան
Զանի - Դ. Աղբալյան
գյուղացիներ - Կ. Գեղամյան, Ս. Միրզոյան
համբալ - Դորի Ամիրբեկյան
Մոսի - Ռաֆիկ Զաքարյան
Միկիչ - Աշոտ Զաքարյան
Գալո - Արտավազդ Զաքարյան


== Ծանոթագրություններ ==
Վոկալիզ

Վոկալիզ (ֆրանսերեն՝ vocalise, լատիներեն՝ vocalis ՝ ձայնավոր հնչյուն, հնչող, երգող), առանց բառերի՝ ձայնավոր հնչյունով երգվող ստեղծագործություն (վոկալիզացիա)։ Վոկալիզը սովորաբար վոկալ տեխնիկան զարգացնող էտյուդ կամ վարժություն է (Ջ․ Կոնկոնեի, Հ․ Պանոֆկայի, Մ․ Ի․ Գլինկայի և այլոց վոկալիզները)։ Երբեմն վոկալիզի ձևով են գրվում համերգային կատարման համար նախատեսված պիեսներ (Ռախմանինովի«Վոկալիզ»-ը, Ռավելի «Խաբաներայի ձևով գրված վոկալիզ»-ը, Մետների «Սյուիտ֊վոկալիզ»-ը, Գլիերի ձայնի և նվագախմբի կոնցերտը և այլն)։
Տամաշ Ացել

Տամաշ Ացե (հունգ.՝ Aczél Tamás, 16 դեկտեմբերի, 1921, Բուդապեշտ, Հունգարիա – 18 ապրիլի, 1994, Բոստոն, ԱՄՆ), հունգարացի գրող, լրագրող, տարագրության մեջ դասավանդել է հունգարական և անգլիական գրականություն։ Ստալինյան (1952) և Կոշութի (1949) մրցանակների դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Տամաշ Ացելը ծնվել է 1921 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում։ 1939 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը, ապա կրթությունը շարունակել է Իտալիայում (1939-1941)։ Հայրենիք վերադառնալուց հետո ուսանել է Պետեր Պազմանիի կաթոլիկական համալսարանում, որտեղ սովորել է հունգարերեն և անգլերեն։ 19 տարեկանից մասնակցել է բանվորական շարժմանը։ Անդամակցել է Հունգարիայի Կոմունիստական կուսակցությանը։ 1945 թվականին, աշխատելով գյուղում, մասնակցել է հողային ռեֆորմի իրականացմանը։ 1950-1953 թվականներին եղել է մշակութային քաղաքականության հարցերին նվիրված «Աստղ» (Csillag) ամսագրի գլխավոր խմբագիր։ 1953-1956 թվականներին եղել է Հունգարացի գրողների միության քարտուղար։ 1956 թվականի վերջին, երբ պարտվում է Հունգարական հեղափոխությունը, որում ակտիվ մասնակցություն էր ունեցել, տեղափոխվում է Մեծ Բրիտանիա, իսկ 1966 թվականին տեղափոխվում է ԱՄՆ։ Արտասահմանում եղել է հունգարերենով հրատարակվող մի շարք պարբերականների խմբագիր։ 1957-1961 թվականներին համագործակցել է Բրյուսելի Իմրե Նադյայի անվան սոցիալ-քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտի հետ։ 1966 թվականից մինչև իր մահը դասավանդել է Մասաչուսեթսի համալսարանում, եղել է ՊԵՆ-ակումբի փոխնախագահ։
Տամաշ Ացելն ամուսնացած էր օլիմպիական չեմպիոն, ատլետ Օլգա Դյարմատիի հետ։ Նրանք ունեցել են երկու երեխա։
Տամաշ Ացելը մահացել է 1994 թվականի ապրիլի 18-ին Բոստոնում։


== Երկեր ==
«Աչալրջություն և հավատարմություն», բանաստեղծությունների ժողովածու
A szabadság árnyékában («Ազատության հովանու ներքո», վեպ, 1948)
Vihar és napsütés («Փոթորիկ և արև», վեպ, 1949)
A szellemi ellenállás története a vasfüggöny mögött («Ինտելեկտուալ ընդդիմության պատմությունը Երկաթե վարագույրի հետևում», էսսե, 1959)
Tisztító vihar («Մաքրող փոթորիկ», Տիբոր Մերաիի հետ համատեղ)
A vadászat («Որսորդություն», 1991)


== Մրցանակներ ==
Ստալինյան երրորդ աստիճանի մրցանակ (1952) – «Ազատության հովանու ներքո» (1948) վեպի համար
Լայոշ Կոշութի մրցանակ (1948) – «Աչալրջություն և հավատարմություն» բանաստեղծությունների ժողովածուի համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Ki kicsoda a magyar irodalomban? (Ով ով է հունգարական գրականության մեջ). — Budapest: Tárogató Könyvek, 2000. ISBN 963-86071-0-6
Ուենոհարա

Ուենոհարա (ճապ.՝  上野原市) քաղաք Ճապոնիայում, գտնվում է Յամանասիի պրեֆեկտուրայում։ Քաղաքի մակերեսը կազմում է 170,65 կմ², բնակչությունը՝ 25 461 մարդ (1 օգոստոսի 2014), բնակչության խտությունը՝ 149,20 մարդ/կմ²։


== Աշխարհագրագան դիրք ==
Քաղաքը գտնվում է Հոնսյու կղզու վրա, Յամանասի պրեֆեկտուրայում, Տյուբույի շրջանում։ Սահմանակից է Օցուկի, Ցուրու, Սահամիհարա քաղաքների հետ։


== Բնակչություն ==
Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 25 461 մարդ (1 օգոստոսի 2014), իսկ բնակչության խտությունը՝ 149,20 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==
Սան Դիեգոյի կալիֆոռնիական համալսարան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կալիֆոռնիայի համալսարան (այլ կիրառումներ)
Սան Դիեգոյի համալսարանը (ընդունված է նաև UC San Diego կամ UCSD) պետական գիտահետազոտական համալսարան է տեղակայված Լա Յոլայում Սան Դիեգոյի հարևանությամբ, Կալիֆորնիա, Միացյալ Նահանգներ.


== Ծանոթագրություններ ==
Գոթենուզ

Գոթենուզ (ֆր.՝ Gottenhouse), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Ստորին Հռենոս գավառում։
Բնակչությունը 2006 թվականի դրությամբ կազմում է 386 մարդ, բնակչության խտությունը` 308.80 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1.25 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 370 կմ արևելք, Ստրասբուրգ քաղաքից` 33 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 269 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 190-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 79։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 70,6 %։ 190 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 183 անձ (97 տղամարդ և 86 կին)։ Գործազուրկ են եղել 7 անձ (5 տղամարդ և 2 կին)։ 79 անաշխատունակներից 27-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 41-ը` թոշակառուներ, իսկ 11-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ստորին Հռենոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլին-Պոդոլյան բարձրություն

Վոլին-Պոդոլյան բարձրություն, գտնվում է Ուկրաինայում։ Կազմված է Վոլինյան և Պոդոլյան բարձրություններից։ Վոլինյան բարձրություն, գտնվում է Բուգ և Կորչիկ (Սլուչի ավազան) գետերի միջև։ Բարձրությունը մինչև 341 մ է (Միզոչյան բլրաշար)։ Գերակշռում է բլրաձորակային ռելիեֆը։ Կազմված է կավճի նստվածքներից, արևմուտքում՝ դրանց տակ տեղադրված են քարածխի նստվածքներ՝ Լվով-Վոլինյան ածխավազան։ Տիրապետում է անտառատափաստանային լանդշաֆտը։ Պոդոլյան բարձրություն, Ուկրաինայի հարավ-արևմուտքում, Դնեստրի ձախափնյակում։ Բարձրությունը մինչև 471 մ է (Կամուլա լեռ)։ Մակերևույթը կտրտված է։ Կազմված է կրաքարերից, մերգելներից, ավազաքարերից, գրանիտներից, գնեյսներից՝ ծածկված լյոսերով և լյոսանման ավազակավերով։ Պոդոլյան բարձրության զգալի մասը հերկված է։ Հանդիպում են կաղնու անտառներ, մարգագետնային տափաստաններ, հյուսիսում՝ հաճարենու անտառներ, հարավային մասում՝ տափաստաններ։
(9008) Բոստերնբերկ

(9008) Բոստերնբերկ (անգլ.՝ Bohsternberk), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի հունվարի 27-ին Անտոնին Մրկոսի կողմից Կլետում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,176894 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9443 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4095 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1173,15 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,306866 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,39° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(9008) Բոստերնբերկ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Լիշանո Նիկոնե

Լիշանո Նիկոնե (իտալերեն՝ Lisciano Niccone), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Պերուջա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 654 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Խտությունը՝ 18 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 36 կմ²։ Էլեկտրոնային փոստ՝ 6060։ Հեռախոսային կոդ՝ 0775։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար։ 075 844132
Էլեկտրոնային հասցե։ info@lisciano.org
Գլխավոր կայք։ http://www.lisciano.org/


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի գլխավոր կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Սիվաշ

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սիվաշ (այլ կիրառումներ)Սիվաշ կամ Նեխած ծով (ուկրաիներեն՝ Сиваш, ուկրաիներեն՝ Гниле Море), մանր ծոցերի համակարգ Ազովի ծովի արևմտյան ափի մոտ, Ղրիմում։
Սիվաշի ափերը հիմնականում ցածր են, հարթ, ճահճային, պատված են աղի շերտով։ Աղիությունը 22 ‰ հյուսիսում, մինչև 87 ‰ հարավում։


== Ծանոթագրություններ ==
Արագուասու

Արագուասու (պորտ.՝ Araguaçu), համայնք Բրազիլիայում՝ Տոկանտինս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Արևմտյան Տոկանտինսի մարզում։ Մտնում է Ռիու Ֆորմոզուի գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 10 951 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 5167,886 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 1,7 մարդ/կմ²։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1958 թվականի նոյեմբերի 14-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 39 939 251,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է 4373,55 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,750 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Աշխարհագրություն ==
Տեղանքի կլիման արևադարձային է։


== Արտաքին հղումներ ==
Տեղեկություններ Արագուասուի մասին
Մատեյ Տոտ

Մատեյ Տոտ (սլովակերեն՝ Matej Tóth, փետրվարի 10, 1983(1983-02-10), Նիտրա, Սլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն, Չեխոսլովակիայի Սոցիալիստական Հանրապետություն), սլովակ մարզիկ, որ լայն ճանաչման է հասել մարզական քայլք մարզաձևում ձեռք բերած նվաճումներով։ Նա օլիմպիական չեմպիոն է դարձել՝ հաղթանակ տանելով 50 կիլոմետր մրցատարածությունում։


== Մարզական գործունեություն ==
Մատեյ Տոտը  50 կիլոմետր մրցատարածությունում ոսկե մեդալ է նվաճել 2010 թվականին անցկացված աշխարհի գավաթի խաղարկությունում, ապա՝ 2015 թվականի աշխարհի առաջնությունում (անկախացած Սլովակիայի մարզիկներից նա առաջինն է այդպիսի մեծ հաջողության հասել)։
Այդ նույն մրցատարածությունում հաղթանակ է տարել նաև 2016 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերում. դա թեթևաթլետիկական մարզաձևերում Սլովակիայի նվաճած առաջին օլիմպիական մեդալն էր։
Մատեյ Տոտը 2006 թվականին և դրանից տասը տարի անց՝ 2016-ին արժանացել է «Տարվա լավագույն մարզիկ» կոչման հայրենի Սլովակիայում ։
Նա իր ստացած բուհական կրթությամբ ժուռնալիստ է։


== Նվաճումներ ==


== Գրականություն ==
Wyniki olimpijskie zawodnika w serwisie Sports-Reference.com Archived 2010-01-31 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մատեյ Տոտ - անձնական էջը IAAF-ում(անգլ.)
Matej Tóth Archived 2018-11-19 at the Wayback Machine. at the Slovenský Olympijský Výbor
Սեն Ժենե Լաշամ

Սեն Ժենե Լաշամ (ֆր.՝ Saint-Genest-Lachamp), համայնք Ֆրանսիայի Օվրեն-Ռոն-Ալպեր մարզի Արդեշ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 101 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.37 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 23.09 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 480 կմ հարավ, Լիոն քաղաքից` 110 կմ հարավ, Պրիվա քաղաքից` 19 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 54 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 39-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,2 %։ 39 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 35 անձ (18 տղամարդ և 17 կին)։ Գործազուրկ են եղել 4 անձ (2 տղամարդ և 2 կին)։ 15 անաշխատունակներից 0-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 11-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Արդեշ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ֆեոդոր Ինոզեմցև

Ֆեոդոր Իվանովիչ Ինոզեմցև (ռուս.՝ Фёдор Иванович Иноземцев, փետրվարի 12 (24), 1802 կամ 1802, Բելկինո (գյուղ, Բորովսկի շրջան), Բորովսկի ուեզդ, Կալուժսկայա գուբերնիա, Ռուսական կայսրություն - օգոստոսի 6 (18), 1869 կամ 1869, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս բժիշկ-կլինիցիստ, մանկավարժ և հասարակական գործիչ։
1828 թվականին ավարտել է Խարկովի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1835 - 1859 թվականներին՝ Մոսկվայի համալսարանի պրակտիկ վիրաբուժության ամբիոնի պրոֆեսոր։ Իվանովիչը Ռուսաստանում առաջինն է հիմնել ֆակուլտետային վիրաբուժության կլինիկա (1846)։ Զարգացրել է անատոմիա-ֆիզիոլոգիական ուղղությունը, բացահայտել վեգետատիվ նյարդային համակարգի դերը ախտաբանական պրոցեսների առաջացման գործում։ Ռուսաստանում առաջին անգամ կիրառել է եթերային նարկոզ, խոլերայի բուժման համար առաջարկել թուրմ՝ «Ինոզեմցևի կաթիլներ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Չեչերի (այլ կիրառումներ)

Չեչերի, կարող է վերաբերել՝

Չեչերի - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Դոբրովսկի շրջանի կազմում։
Չեչերի - գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Չապլիգինսկի շրջանի կազմում։
Ճիվիլաանեբի

Ճիվիլաանեբի (վրաց.՝ ჭივილაანები), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1000 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 17 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
VIII գործոն (դեղամիջոց)

VIII գործոն (8-րդ գործոն), դեղամիջոց, որ կիրառվում է հեմոֆիլիա A և այլ պատճառներից առաջացած VIII գործոնի ցածր մակարդակով պայմանավորված արյունահոսության ժամանակ։ Որոշ տեսակներ կարող են նաև կիրառվել վոն Վիլեբրանդի հիվանդության ժամանակ։ Այն տրվում է ներերակային դանդաղ ներարկման եղանակով։
Կողմնակի ազդեցություններից են մաշկի արյունալեցումը, հևոցը, տենդը և հեմոլիզը։ Ալերգիկ ռեակցիաներից է անաֆիլակտիկ շոկի զաևգացումը։ Չկան հստակ տեղեկություններ հղիության ընթացքում կիրառման անվտանգության և պտղի առողջության վնասման մասին։ Մաքուր VIII գործոնի կենցենտրատը ստցվում է մարդու արյան պլազմայից։ Հասանելի է նաև ռեկոմբինացված տարբերակը։ Մարդկանց օրգանիզմում VIII գործոնի նկատմամբ կարող են առաջանալ հակամարմիններ՝ նվազեցնելով դեղի արդյունավետությունը։
Առաջին անգամ VIII գործոն բացահայտվել է 1940-ականներին և դարձել հասանելի՝ 1960-ականներին։ Ռեկոմբինացված VIII գործոնը առաջին անգամ արտադրվել է 1984 թվականին, իսկ բժշկական կիրառումը թույլատրվել է 1992 թվականին Միացյալ Նահանգներում։ Այն ընգրկված է Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության հիմնական դեղերի ցանկում, առողջապահական համակարգում անհրաժեշտ ամենաարդյունավետ և անվտանգ դեղերի շարքում։ Զարգացող երկրներում 500 ԱՄ-ի վաճառքային գինը 119,61–497,50 ԱՄՆ դոլլար է։


== Պատմություն ==
Նախքան մաքրման մեթոդների բարելավումը՝ պլազմայով օտարածին մասնիկի թափանցումը հեմոֆիլիա ունեցող հիվանդի արյան հուն հաճախ հանգեցնում էր հիվանդությունների փոխանցման (օրինակ՝ ՄԻԱՎ և հեպատիտիներ)։ 1990-ականներին դեղագործական ընկերությունները սկսեցին արտադրել ռեկոմբինացված գենից սինթեզված գործոններ, ինչն այժմ բացառում է փոխարինական բուժման ընթացքում փոխներարկման ճանապարհով փոխանցվող բոլոր հիվանդությունների փոխանցումը։


== Ծանոթագրություններ ==
Կուրչինո (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Կուրչինո (ռուս.՝ Курчино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ալղայա

Ալղայա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
F. L. Y.

F.L.Y., լատվիական փոփ երաժշտախումբ, որն սկզբնապես ստեղծվել էր Եվրատեսիլի երգի մրցույթին մասնակցելու նպատակադրումով
Երաժշտախումբը կազմավորվել է 2002 թվականի աշնանը, Մարտինշ Ֆրեյմանիսի նախաձեռնությամբ։ Նա լատվիական փոփ երգարվեստի ասպարեզում արդեն որոշակի հաջողությունների հասած երգիչներ Լաուրիս Ռեյնիկսին ու Յանա Քեյին առաջարկել է միավորվել, նոր խումբ ստեղծել և միասին նախապատրաստվել Եվրատեսիլի երգի մրցույթին (մինչ այդ նրանք առանձին-առանձին մասնակցել էին եվրոպական երգի այդ հեղինակավոր ստուգատեսի հանրապետական նախընտրական փուլին, բայց հաղթող չէին ճանաչվել)։ Այդ եռյակը կազմած երաժիշտների անունների սկզբնատառերով էլ ձևավորվել է խմբի F. L. Y. անվանումը (F reimanis, L auris, Y ana): Մարտինշն ու Լաուրիսը կարճ ժամանակում գրել են Hello From Mars երգը, և խումբը ձայնագրել է այն։ Այդ երգի կատարմամբ F. L. Y.-ը մասնակցել է Եվրատեսիլի հանրապետական նախընտրական փուլին, հաղթող ճանաչվել և իրավունք նվաճել Լատվիան ներկայացնելու Եվրատեսիլի եզրափակիչում։ Այստեղ լատվիական եռյակը գրավել է 24-րդ տեղը։ Բայց Եվրատեսիլի մրցույթից հետո էլ խումբը չի ցրվել. շարունակել են երգեր հորինել, համերգներով հանդես գալ, երաժշտական ալբոմներ ձայնագրել։
Երաժշտախումբը ցրվել է միայն 2005 թվականին։
Խմբի անդամներից Մարտինշ Ֆրեյմանիսը 2011 թվականի հունվարի 27-ին, 33 տարեկան հասակում, մահացել է Ռիգայի վարակաբուժական հիվանդանոցում՝ շնչառական ուղիների բարդ ու սուր բորբոքման պատճառով։


== Սկավառակագրություն ==
Never Look Back (2003)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Յանա Քեյի պաշտոնական էջ
Լաուրիս Ռեյնիկսի պաշտոնական էջ
«Տումսա» խմբի պաշտոնական էջ
Հառյու-Ռիստի

Հառյու-Ռիստի (էստ․՝ Harju-Risti), գյուղ Էստոնիայի Հարյումաա նահանգի Պադիսե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 317 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Չերվոնի Օսկոլ

Չերվոնի Օսկոլ (ուկրաիներեն՝ Червоний Оскіл), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Իզյումի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Խուտորի։ Հիմնադրվել է 1600 թվականին։
Չճշտված տվյալներով Չերվոնի Օսկոլ գյուղում բնակվում էր 3 217 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5561 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 578,49 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ադաներո

Ադաներոն, գյուղաքաղաք և համայնք Իսպանիայում։ Պատկանում է Ավիլա պրովինցիային, Կաստիլյա ի Լեոն ինքնավար համայնքին։ 2014 թվականի տվյալներով ունի 204 բնակիչ։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Ըստ Էդուարդո Տեխերո Ռոբլեդոյի՝ անվանումը նշանակում է «Ադանի սեփականություն կամ ժառանգություն»։


== Տեղադրություն ==
Ադաներոն գտնվում է Լա Մորանիա կոմարկայում, պրովինցիայի կենտրոնից 40 կմ հեռավորության վրա, N-6 Մադրիդ-Կորունյա ավտոճանապարհի 109-110 կմ-ի վրա։ 2006 թվականի մարդահամարի տվյալներով գյուղաքաղաքն ուներ 326 բնակիչ (161 տղամարդ, 165 կին)։ Մակերեսը 31 կմ² է։


== Պատմություն ==
Պեղումների ժամանակ հայտնաբերվել է վեստգոթյան ժամանակաշրջանի բրոնզե կուժ։ Բնակչության մասին առաջին հիշատակումը եղել է 1250 թվականին։ 15-րդ դարում գյուղաքաղաքը պատկանում էր Սանտո Տոմե սեքսմոյին (վարչատարածք միջնադարյան Իսպանիայում)։
Գյուղաքաղաքի կարգավիճակ ստացել է Ֆելիպե IV-ի կողմից 1630 թվականի մայիսի 15-ին։ 1691 թվականի մարտի 12-ի թագավորական հրովարտակով, որը կնքվեց Կառլոս II արքայի կողմից, Ադաներոյի առաջին կոմս նշանակվեց Պեդրո Նունիես դե Պրադոն։ 1741 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Ֆելիպե V-ի հրովարտակով գյուղաքաղաքն անկախ հրապարակվեց, իսկ 1753 թվականի մայիսի 3-ին Ֆերնանդո VI արքան վերահաստատեց որոշումը։
1845 թվականին պատմաբան Պասկուալ Մադոս Իբանիեսն իր «Իսպանիայի և նրա գաղութների պատմաաշխարհագրական, վիճակագրական բառարան»-ի մեջ Ադաներոն նկարագրում է որպես բազմաթիվ լճերի հովտում գտնվող մի բնակավայր․ ուներ 218 տուն և 774 բնակիչ։ Բնակչությունն զբաղվում էր գյուղատնտեսությամբ, ապրանքների փոխադրմամբ և առևտրով։


== Ժողովրդագրություն ==
Համայնքը, որն ունի 31,42 կմ² տարածք, ըստ 2014 թվականի մարդահամարի՝ ունի 204 բնակիչ․ խտությունը կազմում է 6,49 մարդ/կմ²։


== Հայտնի անձինք ==
Խուան Խիմենես Մարտին (1855-1901), իսպանացի նկարիչ, ով ծնվել է Ադաներոյում։ Սովորել է Մադրիդի Սան Ֆերնանդոյի Գեղեցիկ արվեստների արքայական ակադեմիայում։ 1881 թվականին հաստատվում է Հռոմում և սովորում տեղի Իսպանական գեղեցիկ արվեստների արքայական ակադեմիայում։ Վերադառնալով Իսպանիա՝ մասնակցում է գեղեցիկ արվեստների ազգային ցուցահանդեսների, որտեղ արժանանում է պատվավոր մի շարք հիշատակումների (1895, 1897, 1899)։ Մահացել է Մադրիդում 1901 թվականին։
Ֆլորենսիո Գալինդո դե լա Վարա (1947-), նկարիչ, ով ծնվել է 1947 թվականին Ադաներոյում։ Եղել է Անտոնիո Լոպեսի աշակերտը։ Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի Գեղեցիկ արվեստների ֆակուլտետի պրոֆեսոր։ Գրում է ռեալիստական ոճով, իր գործերը կենտրոնանում են երեխաների, կենդանիների և բույսերի վրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Gutiérrez Robledo (2011)։ Memoria mudéjar en La Moraña: Adanero, Albornos, Aldeaseca, Arévalo, Cabizuela, Donvidas, Espinosa de los Caballeros, Horcajo de Las Torres, Langa, Madrigal de las Altas Torres, Narros de Saldueña, Pajares de Adaja, Palacios de Goda, San Esteban de Zapardiel y Sinlabajos (pdf)։ ISBN 978-84-931071-1-6։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-07-12-ին։ Վերցված է 2015-12-05  
Preckler (2003)։ Historia del arte universal de los siglos XIX y XX։ publisherial Complutense։ ISBN 8474917077  


== Արտաքին հղումներ ==
Sitio del Ayuntamiento de Adanero (իսպ.)
(794) Իրենիա

(794) Իրենիա (անգլ.՝ Irenaea), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1914 թվականի օգոստոսի 27-ին Յոհան Պալիսայի կողմից Վիեննայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,127878 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2017 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 4,0541 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2020,57 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178168 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,42° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(794) Իրենիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Այմարա լեզուներ

Այմարա լեզուներ (Aymar aru), Հարավային Ամերիկայի հնդկացիական լեզուների խումբ՝ Էկվադորում և Բոլիվիայում։ Այն կեչուայի հետ կենտրոնական Անդերի երկու հիմնական լեզվական խմբերից մեկն է։ 1978 թվականին Հարդմանն առաջարկել է այս լեզուն անվանել խաքի, Ալֆրեդո Տորերոն՝ արու՝ «խոսել», իսկ Ռոդոլֆո Կեռոն Պալոմինոն՝ այմարա՝ երկու ճյուղերով՝ հարավային (անտիպլանո) այմարան և կենտրոնական այմարան (խաքարու և կաուկի)։
Կեչուա լեզուները, հատկապես հարավայինները, այմարա լեզվի հետ ունեն շատ ընդհանուր բառեր, որի պատճառով հաճախ ընդհանրացվում են մեկ խմբի մեջ։ Այս առաջարկը սակայն հակասական է։


== Տարածվածություն ==
Այմարա լեզվով Բոլիվիայում կան համարյա երկու միլիոն խոսողներ, կես միլիոն՝ Պերուում և ենթադրաբար՝ մի քանի հազար խոսողներ Չիլիում։ 16-րդ դարում իսպանական գաղութարարների ժամանումից առաջ, այմարան շատ ավելի մեծ աշխարհագրական տարածք էր զբաղեցնում՝ ներառելով Պերուի լեռնաշխարհի հարավային հատվածը։ Դարերի ընթացքում այմարան իր տեղը զիջում է իսպաներենին և կեչուային։ Շատ պերուացի և բոլիվիացի համայնքներ, որոնք ժամանակին խոսում էին այմարայով, այժմ խոսում են կեչուայով։ Խաքարուն ունի մոտ 725 խոսողներ Պերուում, Լաեքին 2005 թվականի դրությամբ ուներ ընդամենը 9 կենդանի խոսողներ։


== Դասակարգում ==
Այմարան լեզուները ներառում են երկու լեզու՝

Այմարա լեզու
Խաքարու


== Ծանոթագրություններ ==
Նովի Ուտչան

Նովիյ Ուտչան (ռուս.՝ Новый Утчан), գյուղ Ռուսաստանի Ուդմուրթական հանրապետության Ալնաշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 346 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
300 սպարտացիները (ֆիլմ, 2006)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ 300 սպարտացիներ (այլ կիրառումներ)«300 սպարտացիները» (անգլ.՝ 300), 2006 թվականին նկարահանված ամերիկյան ֆիլմ, որը Ֆրենկ Միլլերի և Լինն Ուոռլիի «300» կոմիքսի էկրանավորումն է։


== Սյուժե ==
Ֆիլմը կենտրոնացած է Մ.թ.ա. 480 թ. տեղի ունեցած Ֆերմոպիլյան ճակատամարտի շուրջ։ Պարսից արքա Քսերքսեսի բանակը շարժվում է դեպի Հունաստան։ Սպարտայի թագավոր Լեոնիդասը վերցնում է իր 300 հոգուց կազմված ջոկատը և դիմավորում է պարսիկներին Ֆերմոպիլյան կիրճում։ Սպարտացիները ետ են մղում պարսիկների բոլոր գրոհները, Քսերքսեսը նույնիսկ առաջարկում է Լեոնիդասին ամբողջ Հունաստանը՝ իր առջև խոնարհվելու դիմաց, սակայն Լեոնիդասը հրաժարվում է։ Քսերքսեսը ուղարկում է նրանց դեմ «Անմահների բանակը», սակայն դրանք նույնպես կոտորվում են։ Քսերքսեսը միայն սպարտացի Էֆիալտի դավաճանության օգնությամբ է կարողանում շրջապատել սպարտացիներին և նետահարել նրանց։


== Դերերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ֆիլմի պաշտոնական կայքը(անգլ.)
300 սպարտացիներ(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«300 սպարտացիներ»(ռուս.) ֆիլմը ԿինոՊոիսկ կայքում։
«300 սպարտացիները»(անգլ.) ֆիլմը Rotten Tomatoes կայքում
«300 սպարտացիները»(չաշխատող հղում) allrovi կայքում (անգլ.)
Վոսխոդ (ավան, Յասինովատսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎոսխոդՎոսխոդ (ուկրաիներեն՝ Восход), ավան Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Յասինովատսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոսխոդ ավանում բնակվում էր 52 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ռոշչինո (գյուղ, Ջանկոյի շրջան)

Ռոշչինո (ուկրաիներեն՝ Рощине, Ղրիմի թաթարերեն՝ Roşçino), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1958 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռոշչինո գյուղում բնակվում էր 1 242 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Չինկուեֆրոնդի

Չինկուեֆրոնդի  (իտալերեն՝ Cinquefrondi), քաղաք Իտալիայում՝ Կալաբրիա մարզի Ռեջիո Կալաբրիա գավառում։ Սահմանակից է Անոյա, Ջիֆոնե, Մամոլա, Պոլիստենա, Սան Ջորջո Մորջետո համայնքներին։
Բնակչությունը՝  6.554 մարդ (2014 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 222 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 29կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 89021։ Հեռախոսային կոդ՝ 0966։


== Կլիմա ==


== Ծանոթագրություններ ==