armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Եվգենյա Գապչինսկայա

Եվգենյա Գեննադիևնա Գապչինսկայա (ուկրաիներեն՝ Євгенія Геннадіївна Гапчинська, նոյեմբերի 15, 1974(1974-11-15), Խարկով, Ուկրաինական ԽՍՀ), ուկրաինացի նկարիչ-գեղանկարիչ, մանկական գրականության նկարազարդող։


== Կենսագրություն ==
Եվգենյա Գապչինսկայան ծնվել է 1974 թվականի նոյեմբերի 15-ին Խարկովում, զինվորականի ընտանիքում։ Ընտանիքի հինգերորդ երեխան է եղել։ Հինգ տարեկանում հաճախել է դպրոց, իսկ 13 տարեկանում դարձել Խարկովի արվեստի ուսումնարանի ուսանողուհի։ Ավարտել է Խարկովի արվեստի ինստիտուտը, վերապատրաստվել է Նյուրնբերգի գեղարվեստի ակադեմիայում, 2000 թվականին տեղափոխվել է Կիև։ Գեղարվեստական և ցուցահանդեսային գործունեությունը սկսել է 2002 թվականից։ Նկարչուհին համագործակցում է «A-ba-ba-ha-la-ma-ga» հրատարակչության հետ, մասնավորապես՝ նկարազարդել է Իվան Մալկովիչի «Լիզան և նրա երազանքները» գիրքը։ Ամեն տարի անցկացնում է մեկ տասնյակից ավելի ցուցահանդեսներ Ուկրաինայում, Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, Բելգիայում, Անգլիայում, Նիդեռլանդներում և այլ երկրներում։ Ունի մի քանի սեփական պատկերասրահ Ուկրաինայում և Ռուսաստանում։ Նրա աշխատանքները պահվում են եվրոպական թանգարաններում և արվեստի  գիտակների ու նկարիչների մասնավոր հավաքածուներում։
2010 թվականին «Խելացի երեխա» հրատարակչության (Ուկրաինա) «Ծովահենների պատմություններ» գիրքը, որը նկարազարդել է Եվգենյա Գապչինսկայան, ընդգրկվել է «White Ravens 2010» աշխարհի լավագույն մանկական գրքերի պատկերագրքում, որը հրատարակվել է Մյունխենի միջազգային մանկական գրադարանի կողմից։
Ուկրաինայի արևելքում զինված հակամարտության ժամանակ Գապչինսկայան իր վրա է վերցրել ուկրաինական բանակի դասակի ապահովումը, որտեղ ծառայել է իր ամուսինը՝ նկարիչ Դմիտրի Գապչինսկին։ Ըստ նկարչի, ամեն օր նա ուղարկել է ամբողջ դասակին անհրաժեշտ ամեն ինչ։


== Նկարչի աշխատանքները նամականիշերի վրա ==
2008 թվականին «Ուկրպոշտա»-ն թողարկել է 12 փոստային նամականիշերի «Կենդանակերպի նշաններ» շարքը՝ Եվգենյա Գապչինսկայի ստեղծագործություններով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Персональный сайт Евгении Гапчинской
Украинский сайт издательства А-ба-ба-га-ла-ма-га
Русский сайт издательства А-ба-ба-га-ла-ма-га
Художница Евгения Гапчинская: «О том, что мои картины купил Лучано Паваротти или какие-то другие знаменитости, я как-то не думаю»
Зеркало недели. 2006. № 22 (601), 10—16 июня. Евгения Гапчинская: «Я мыслю этими человечками». Автор: Яна Дубинянская(չաշխատող հղում)
Афиша. Ру: Галерея Евгении Гапчинской «Счастье»
Картины счастья — https://web.archive.org/web/20160126044136/http://artimes.esy.es/golovna/9-kartini-shchastya
Ամուսնական պատմություն (ֆիլմ, 2019)

«Ամուսնական պատմություն» (անգլ.՝ Marriage Story), ռեժիսոր և սցենարիստ Նոա Բաումբախի ֆիլմ, որը լույս է տեսել 2019 թվականին։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2019 թվականի նոյեմբերի 6-ին Վենետիկի կինոփառատոնի ժամանակ։ Ֆիլմը թողարկվել է սահմանափակ վարձույթով 2019 թվականի նոյեմբերի 6-ից։


== Սյուժե ==
Չարլի և Նիկոլ Բարբերների, թատերական ռեժիսորի և նրա առաջատար դերասանուհու ընտանիքում տարաձայնություններ են սկսվել։ Ամուսիններն այդպես էլ չեն կարողացել լուծել իրենց խնդիրները սիրով և աստիճանաբար եկել են ամուսնալուծության որոշման։ Չարլին և Նիկոլը ցանկանում էին պահպանել ջերմ հարաբերությունները, սակայն իրավիճակը թեժացել է, երբ իրավաբանները միջամտել են գործին։ Բացի այդ, Նիկոլը նոր դեր է ստացել Լոս Անջելեսի հեռուստատեսային նախագծում, իսկ Չարլին որոշել է մնալ Նյու Յորքում։ Նրանք նաև պետք է լուծեին իրենց փոքրիկ որդու խնամակալության հարցը։ Արդյունքում նրանք կրկին ստիպված են վերադառնալ շփմանը առանց միջնորդների։


== Դերերում ==
Սքարլեթ Յոհանսոն՝ Նիկոլ
Ադամ Դրայվեր՝ Չարլի
Լորա Դերն՝ Նորա Ֆենշոու, Նիկոլի փաստաբան
Ռեյ Լիոտա՝ Ջեյ Մարոտա, Չարլիի փաստաբան
Մերիթ Ուիվեր՝ Քեյսի
Մարկ Օ՛Բրայեն՝ Քարթեր
Ալան Ալդա՝ Բերթ Սպից, Չարլիի փաստաբան
Ջուլի Հեգերթի՝ Սանդրա
Կայլ Բորնհեյմեր՝ Թեդ


== Արտադրություն ==
Ֆիլմի նկարահանումները տեղի են ունեցել 2018 թվականի հունվարից մինչև ապրիլ Նյու Յորքում և Լոս Անջելեսում։


== Թողարկում ==
«Ամուսնական պատմություն» ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել Վենետիկի կինոփառատոնում 2019 թվականի օգոստոսի 29-ին, ինչպես նաև այն ցուցադրվել է Տելուրիդայի կինոփառատոնում 2019 թվականի օգոստոսի 31-ին և Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում 2019 թվականի սեպտեմբերի 8-ին, որտեղ այն զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը «Հանդիսատեսի համակրանք» անվանակարգում։ Նա նաև ուշադրության կենտրոնում էր Նյու Յորքի կինոփառատոնում 2019 թվականի հոկտեմբերի 4-ին և BFI Լոնդոնյան կինոփառատոնում 2019 թվականի հոկտեմբերի 6-ին։ Նեթֆլիքսը այն սահմանափակ վարձույթով թողարկել է կինոթատրոններում, սկսած 2019 թվականի նոյեմբերի 6-ից, նախքան ֆիլմը հեռարձակելը, սկսած 2019 թվականի դեկտեմբերի 6-ից։


== Քննադատություն ==
Rotten Tomatoes կայքում ֆիլմը ունի 100% վարկանիշ 13 քննադատների գնահատականով և 10-ից 9,17 միջին գնահատական։ Metacritic կայքում ֆիլմի գնահատականը 100-ից 94 է 11 գնահատականների հիման վրա, ինչը համապատասխանում է «ընդհանուր ճանաչում» կարգավիճակին։


== Մրցանակներ և պարգևներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ամուսնական պատմություն (ֆիլմ, 2019)»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Ներվան (այլ կիրառումներ)

Ներվան, կարող է վերաբերել՝

Ներվան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Մարդինի գավառում
Ներվան - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Հեքյարիի գավառում
Ջուրինցի

Ջուրինցի (ուկրաիներեն՝ Джуринці), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ջուրինցի գյուղում բնակվում էր 519 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 32,41 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 16,01 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ռանդվեռե (այլ կիրառումներ)

Ռանդվեռե անունը կամ տերմինը կարող է վերաբերել հետևյալ հոդվածներին․

Ռանդվեռե - գյուղ Էստոնիայի Վիիմսի շրջանի կազմում։
Ռանդվեռե - գյուղ Էստոնիայի Լաիմյալա շրջանի կազմում։
Ռանդվեռե - գյուղ Էստոնիայի Կաառմա շրջանի կազմում։
Նյուրնբերգ ՖԱ

Նյուրնգբերգ (գերմ.՝ 1. FC Nürnberg), գերմանական ֆուտբոլային ակումբ Նյուրնբերգից, Բավարիա։ Ակումբը ստեղծվել է 1900 թվականին և ներկայումս հանդես է գալիս Երկրորդ Բունդեսլիգայում։ Ստեղծումից հետո սկսել է հանդես գալ Հարավային Գերմանիայի առաջնությունում՝ հաղթելով առաջին տիտղոսը 1916 թվականին։ 1920 թվականին նրանք հաղթեցին իրենց առաջին Գերմանիայի առաջնությունը։ Մինչև Բունդեսլիգայի բացումը՝ 1963 թվականին Նյուրնբերգը հաղթեց ևս 11 տեղական մրցաշար, ներառյալ Օբերլիգա Հարավը՝ ստեղծված 1945 թվականին, և Գերմանիայի առաջնությունը ևս 7 անգամ։ Ակումբը հաղթել է Բունդեսլիգան 1 անգամ, իսկ Գերմանիայի գավաթը՝ 4 անգամ։
1963 թվականից ի վեր Նյուրնբերգն իր տնային խաղերն անցկացնում է Մաքս Մորլոկ մարզադաշտում։
Նյուրնբերգը դուրս է մնացել Բունդեսլիգայից ռեկորդային 8 անգամ՝ գերազանցելով Արմինիայի նախկին ռեկորդը։


== Վերջին մրցաշրջաների արդյունքներ ==
Ակումբի վերջին տարիների ելույթների արդյունքները ըստ մրցաշրջանների։


== Նվաճումներ ==


=== Ազգային ===
Գերմանիայի առաջնություն/Բունդեսլիգա
Հաղթող (9). 1919–20, 1920–21, 1923–24, 1924–25, 1926–27, 1935–36, 1947–48, 1960–61, 1967–68
Երկրորդ տեղ (3). 1934, 1937, 1961–62
Բունդեսլիգա 2/Բունդեսլիգա 2 Հարավ
Հաղթող (4). 1980, 1985, 2001, 2004
Սուդդեուտչե Մայստերշաֆտ
Հաղթող (7). 1916, 1918, 1920, 1921, 1924, 1927, 1929
Բավարիայի առաջնություն
Հաղթող (1). 1907
Օստկրայս Լիգա
Հաղթող (2). 1916, 1918
Կրայսլիգա Հյուսիսային Բայերն
Հաղթող (2). 1920, 1921
Բեզիրկսլիգա Բայերն
Հաղթող (3). 1924, 1925, 1927
Բեզիրկսլիգա Հյուսիսային Բայերն
Հաղթող (3). 1929, 1932, 1933
Գաուլիգա Բայերն
Հաղթող (5). 1934, 1936, 1937, 1938, 1940
Գաուլիգա Բայերն (հյուսիսային դիվիզիոն)
Հաղթող (2). 1943, 1944
Օբերլիգա Հարավ
Հաղթող (6). 1947, 1948, 1951, 1957, 1961, 1962
Ռեգիոնալլիգա Հարավ (II)
Հաղթող (1). 1971
Գերմանիայի գավաթ
Հաղթող (4). 1935, 1939, 1962, 2007
Երկրորդ տեղ (2). 1940, 1982
Հարավային Գերմանիայի գավաթ
Հաղթող (2). 1919, 1924


=== Միջազգային ===
Եվրոպական գավաթ/ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա
Քառորդ եզրափակիչ (1). 1961–62
ՈՒԵՖԱ Գավաթակիրների գավաթ
Կիսաեզրափակիչ (1). 1962–63
Ինտերտոտո գավաթ
Խմբի հաղթող (1). 1968


== Ներկա կազմ ==
2017 թվականի օգոստոսի 31-ի դրությամբ
Նշում. Դրոշները ցույց են տալիս ազգային հավաքականը ինչպես սահմանված է ՖԻՖԱ-ի իրավասության կանոններում: Խաղացողները կարող են ունենալ 1-ից ավելի ոչ-ՖԻՖԱ-ի քաղաքացիություն:


== Արտաքին հղումներ ==
Նյուրնբերգի պաշտոնական կայքը
Նյուրնբերգի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Նյուրնբերգի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Նյուրնբերգի մասին նորություններ GOAL.com-ում
Նյուրնբերգը transfermarkt-ում
Նյուրնբերգը futbol24.com-ում
Նյուրնբերգը soccerway.com կայքում
Նյուրնբերգը Բունդեսլիգայի պաշտոնական կայքում Archived 2017-06-04 at the Wayback Machine.
Going Seventeen

Going Seventeen, հարավկորեական բոյ բենդ SEVENTEEN-ի երրորդ մինի ալբոմ։ Այն թողարկվել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 5-ին Pledis Entertainment լեյբլով։ Ալբոմը բաղկացած է ութ երգից, ներառյալ գլխավոր  «Boom Boom» երգը։


== Կոմերցիոն հաջողություն ==
Ալբոմը Հարավային Կորեայում վաճառվել է 269,866 + օրինակով։ Այն հասել է գագաթնակետին՝ կորեական Gaon աղյուսակի առաջին հորիզոնականին և ամերիկյան համաշխարհային Billboard չարթի 3-րդ հորիզոնականին։


== Թրեք-լիստ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Փետրվարի 8

Փետրվարի 8, տարվա 39-րդ օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 326 (նահանջ տարիներին՝ 327) օր։


== Դեպքեր ==
1948` Տեղի ունեցավ V Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի փակման հանդիսավոր արարողությունը (Սանկտ Մորից, Շվեյցարիա)։
1984` Մեկնարկեցին XIV Ձմեռային Օլիմպիական խաղերը (Սարաևո, Հարավսլավիա)։
1992` Տեղի ունեցավ XVI Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի բացման հանդիսավոր արարողությունը (Ալբերվիլ, Ֆրանսիա)։
1874` Տեղի ունեցավ «Բորիս Գոդունով» օպերայի առաջնախաղը Սանկտ Պետերբուրգում։


== Ծնունդներ ==
1817 - Ռիչարդ Յուել, ԱՄՆ բանակի կադրային սպա և քաղաքացիական պատերազմի տարիներին Կոնֆեդերացիա բանակի գեներալ
1828 - Ժյուլ Վեռն, ֆրանսիացի գրող (վ. 1905)
1834 - Դմիտրի Մենդելեև, ռուս ճանաչված գիտնական, քիմիկոս, բացահայտել է քիմիական տարրերի Պարբերական համակարգը (մահ. 1907 թ.)
1877 - Ստեփան Քափանակյան, հայ ռեժիսոր, թարգմանիչ, ասմունքող, բեմադրիչ (մահ. 1944)։
1883 - Ջոզեֆ Շումպետեր, ավստրիացի տնտեսագետ, քաղաքական գործիչ (մահ. 1950)։
1905 - Լև Ատամանով, մուլիտիպլիկացիոն ֆիլմերի ռեժիսոր (մահ. 1981)։
1911 - Էլիզաբեթ Բիշոփ, ամերիկացի բանաստեղծ և արձակագիր
1922 - Յուրի Ավերբախ, շախմատային կոմպոզիտոր, միջազգային կարգի մրցավար (1969), ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1965), ԽՍՀՄ չեմպիոն (1954)
1928 - Վյաչեսլավ Տիխոնով, խորհրդային և ռուս դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ
1941 - Նիկ Նոլթի, ամերիկացի դերասան։
1985 - Էվաութ Խենեմանս, հոլանդացի պրոդյուսեր, հաղորդավար, դերասան և երգիչ


== Մահեր ==
1709 - Ջուզեպպե Տորելլի, բարոկկո ուղղության իտալացի երգահան, ջութակահար, ալտահար, մանկավարժ
1725 - Պետրոս I, համայն Ռուսիո առաջին կայսր (ծնվ. 1672)
1921 - Պյոտր Կրոպոտկին,ռուս մանր բուրժուական հեղափոխական, անարխիզմի տեսաբան, աշխարհագրագետ-երկրաբան
1953 - Հովիկ Մելիքյան, հայ արձակագիր, գրականագետ (ծնվ. 1902)
1976 - Ալբերտ Խաչատուրով, խորհրդային, ուզբեկ, թատերական ռեժիսոր, կինոռեժիսոր, սցենարիստ, Ուզբեկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1957)։


== Տոներ ==
Բագլաի (այլ կիրառումներ)

Բագլաի, կարող է վերաբերել՝

Բագլաի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Ստարոկոնստանտինովի շրջանում
Բագլաի - գյուղ, Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Վոլոչիսկի շրջանում
Պրիվոլիե (այլ կիրառումներ)

Պրիվոլիե, կարող է վերաբերել՝

Պրիվոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Արտյոմովսկիում
Պրիվոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Կրամատորսկի քաղաքային խորհրդում
Պրիվոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Սլավյանսկիում
Պրիվոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Բլիզնյուկովի շրջանում
Պրիվոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Լոզովայայի շրջանում
Պրիվոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կիրովոգրադի շրջանում
Պրիվոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Նիկոլաևի մարզի Կազանկայի շրջանում
Պրիվոլիե - գյուղ, Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովի շրջանում
Պրիվոլիե - քաղաք, Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզի Լիսիչանսկի քաղաքային խորհրդում
Ալեքսանդր Պանչին

Ալեքսանդր Պանչին (ռուս.՝ Александр Панчин, մայիսի 19, 1986(1986-05-19), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուսաստանցի գիտնական, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր, գիտական լրագրող, գիտա-լուսավորական գրքերի հեղինակ և "Լուսավորիչ" (ռուս.՝ Просветитель) մրցանակի դափնեկիր։


== Կենսագրություն ==
Ալեքսանդր Պանչինի հայրը՝ Յուրի Պանչինը, կենսաբանական գիտությունների դոկտոր է, բջջում ինֆորմատիվ գործընթացների հետազոտման լաբորատորիայի ղեկավար, Ինֆորմացիայի փոխանցման խնդիրների հետազոտման ՌԳԱ (Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի) ինստիտուտում։ Մայրը ՝ Նադեժդա Պանչինա։
Պանչինը սովորել է Սան Դիեգոյի Թորի Պայնս տարրական դպրոցում (անգլ.՝ Torrey Pines Elementary School ), այնուհետև Մոսկվայի թիվ 791 դպրոցում։
1997 - 2003 թթ. սովորել է Մոսկվայի թիվ 1543 դպրոցում։
2003 - 2008 թթ. սովորել է Մոսկվայի Մ. Վ. Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի` Բիոինժեներիայի և բիոինֆորմատիկայի ֆակուլտետում։ Ավարտելուց հետո ստացել Է կենսաբանական գիտությունների դոկտորի աստիճան։


== Գիտա֊լուսավորական գործունեությունը ==
2008 թվականից ի վեր Պանչինը զբաղվում է գիտա֊լուսավորական գործունեությամբ։ Որպես գիտական լրագրող, նա համագործակցում է ռուսական
«Նովայա գազետա» (ռուս.՝ «Новая газета»), «Հանրամատչելի մեխանիկա» (անգլ.՝ Популярная механика), «Աշխարհի շուրջ» (ռուս.՝ «Вокруг света») և «Forbes» հրատարակությունների հետ։
2015 թվականին Corpus ռուսաստանյան հրատարակչությունը և «Էվոլյուցիա» (ռուս.՝ «Эволюция») հիմնադրամը համատեղ հրապարակում են Պանչինի "Բիոտեխնոլոգիաների հանրագումարը" (ռուս.՝ «Сумма биотехнологии») գիրքը։ Այդ գիրքը հռչակվել է 2016 թվականի «Լուսավորիչ» (անգլ.՝ «Просветитель») մրցականի հաղթող ՝ "Բնագիտական և ճշգրիտ գիտություններ" և "Ժողովրդի ընտրություն" անվանակարգերում։
Պանչինը հանդիսանում է Հարրի Հուդինի (ռուս.՝ Гарри Гудини) մրցանակաբաշխության փորձագիտական խորհրդի անդամ։ Խորհուրդը զբաղվում է տարատեսակ էքստրասենսների և մոգերի գործունեության հրապարակավ բացահայտումներով ։
2016 թվականին դարձել է Ռուսաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի(ՌԳԱ) կեղծավորությունների և պսեվդոգիտությունների դեմ պայքարող հանձնաժողովի անդամ ։


== Անձնական հայացքներ ==
Պանչինն աթեիստ է։ Իր իսկ խոսքերով, նա չի ընդունում Աստծո գոյությունը, քանի որ այդ հիպոթեզը չի հիմնավորվում բավարար քանակի վկայություններով։


== Ծանոթագրություններ ==
Նապոլեոն Ազիզյան

Նապոլեոն Սուրենի Ազիզյան (հունվարի 17, 1946(1946-01-17), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 13, 2020(2020-11-13)), հայ քաղաքական գործիչ, գործարար, Ազգային ժողովի 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ գումարման պատգամավոր, «Ազգային միաբանություն» կուսակցության անդամ։


== Կրթություն ==
Նապոլեոն Ազիզյանը 1971 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը՝ ստանալով ապրանքագետի որակավորում։


== Աշխատանքային գործունեություն ==
1962-1964 թվականներին որպես բանվոր աշխատել է Երևանի թուղթ-ստվարաթղթի կոմբինատում, իսկ 1966-1976 թվականներին` առևտրի եւ հասարակական սննդի համակարգում։
1976-1982 թվականներին որպես նախ արտադրամասի վարիչ, արտադրության պետ, ապա նաև տնօրենի տեղակալ եղել է Երևանի պիտակ-փաթեթների կոմբինատում։ 1982-1983 թվականներին եղել է «Աջափնյակ» ունիվերսամի տնօրեն։ 1985 թվականին զբաղեցրել է «Բջնի» գործարանի տնօրեն։


== Քաղաքական գործունեություն ==
1999-2003 թվականներին թիվ 22 ընտրատարածքից եղել է 2-րդ գումարման Ազգային Ժողովի պատգամավոր։
2003-2007 թվականներին Ազգային Միաբանություն կուսակցության համամասնական ցուցակով ընտրվել է 3-րդ գումարման ԱԺ պատգամավոր։ Եղել է ԱԺ ֆինանսավարկային, բյուջետային և տնտեսական հարցերի մշտական հանձնաժողովի անդամ։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին Ծառուկյան կուսակցությունների դաշինքի թիվ 4 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով ընտրվել է 6-րդ գումարման ԱԺ պատգամավոր։
Ամուսնացած է, ունի երեք զավակ։


== Ծանոթագրություններ ==
Վասիլևո (գյուղ, Կնյաժինսկոե գյուղական բնակավայր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎասիլևոՎասիլևո (ռուս.՝ Васильево), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Պոչինկովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Բուզովայա (գյուղ, Կոմպանեևսկի շրջան)

Բուզովայա (ուկրաիներեն՝ Бузова), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Կոմպանեևսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բուզովայա գյուղում բնակվում էր 97 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կրասնիե Գորի (գյուղ, Կարդիմովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրասնիե ԳորիԿրասնիե Գորի (ռուս.՝ Красные Горы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կարդիմովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 22 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գորկի (գյուղ, Սոլեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գորկի (այլ կիրառումներ)Գորկի (ռուս.՝ Горки), գյուղ Ռուսաստանի Նովգորոդի մարզի Սոլեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժողովածու (1831)

Ժողովածու (1831), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում)։ Ձեռագիրը գրվել է 1720 թվականին Ստեփանոս դպիր գրիչի կողմից։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 19×14,2սմ չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 325 թերթից։ Գրված է միասյուն, բոլորգիր, նոտրգիրով։ Ունի կիսախորան, լուսանցազարդ մանրանկարներ։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ։ Հիշատակարաններ՝108ա O:


== Բովանդակություն ==
Սիմ․ Ջուղայեցոյ մեկնութին Պրոկղի։
Ներածութին Պորփիրի (Հարց և պատասխանի)։
Համառոտ լուծմունք ժ ստորոգութեանցն Արիստոտելի։
Ի պատճառաց գրոց Արիստոտելի կամ Պրոկղի (Թրգմ․ Ստ․ Լեհացի)։
Գր․ Տաթևացոյ համառոտ տեսութին ի գիրա Պորփիրի։
Յովհ․ Որոտնեցոյ վերլուծութինք ստորոգութեանցն, Պերի արմենիասին Արիստոտելի։
Համառոտ հավաքումն Յաղագսհուգոյ, Յաղագս առաքինութեանցն հուգոյն (հին թրգմ)։
Ջիլբերտոսի Պոռետացոյ Գիրք վեցից սկզբանց (հին թրգմ․)


== Ծանոթագրություններ ==
Շողերի լեռներ

Շողերի լեռներ, լեռնաշղթա Հայաստանի Արարատի մարզում, Գեղամա լեռների հարավարևմտյան կողմում, Խոսրովի անտառ արգելոցի տարածքում, Ուղտուակունք գետի աջափնյակում։ Ամենաբարձր գագաթը Շողեր լեռն է, որը ունի 2356 մ բարձրություն։ Լեռնաշղթայի երկարությունը 2 կմ է։


== Ծանոթագրություններ ==
Կառնուտի ջրամբար

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կառնուտ (այլ կիրառումներ)Կառնուտի ջրամբար, գտնվում է Հայաստանի Շիրակի մարզում, Կառնուտ գյուղի մոտ, Հովիտ գյուղից 1 կմ արևմուտք, Կառնուտի հեղեղատարի վրա` Գյումրի քաղաքից մոտ 8 կմ դեպի արևելք։ Կառուցվել է 1968-1975 թվականներին։ Պատվարը հողային է, ունի 34, 6 մ բարձրություն, 713 մ երկարություն, ընդհանուր ծավալը՝ 22,6 միլիոն մ³, օգտակարը՝ 21, 8 միլիոն մ³, մակերեսը՝ 215 հա։ Կառուցված է համասեռ հողային լիցքով, որն ունի 34,6 մ բարձրություն և 660 մ երկարություն։ Շահագործման է հանձնվել 1973 թվականին։
Կառուցվել է ոռոգում իրականացնելու նպատակներով` Խորհրդային Միության տարիներին` հիմնականում հանդես գալով որպես Շիրակի ՄՈՋ համակարգի լցնովի (առանց ներհոսող գետի) ջրամբար։ Սնվում է Ախուրյան գետից ստացված ջրերով։ Ջրամբարը սեփական ջրհավաքից, ինչպես նաև Ջաջուռ գետից ստանում է խիստ փոքր ծավալի ջուր։
Հիմնականում սնվում է Շիրակի ջրանցքից և Կառնուտի հեղեղատարից։ Ձմռանը սառցակալում է։ Այգաբացի ջրանցքի, Շիրակի ջրանցքի 15-րդ բաժանարարի և Արթիկի ջրհան կայանի միջոցով ոռոգվում է Ախուրյանի, Արթիկի և Անիի տարածաշրջանների մոտ 7000 հա հողատարածություն։


== Պատկերասրահ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Անթաղ (լեռ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Անթաղ (այլ կիրառումներ)Անթաղ, Անթախ, Անթախու սար, լեռ Հայկական Տավրոսի լեռնահամակարգում, Դիարբեքիրի նահանգի Լճեի գավառում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թինա Տրստենյակ

Թինա Տրստենյակ (սլովեն.՝ Tina Trstenjak, օգոստոսի 24, 1990(1990-08-24), Ցելե, Սլովենիա), սլովենացի ձյուդոիստ, 2016 թվականի օլիմպիական չեմպիոն, Տոկիոյի 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր, 2015 թվականի աշխարհի չեմպիոն, Եվրոպայի եռակի չեմպիոն, աշխարհի, Եվրոպայի և Եվրոպական խաղերի առաջնությունների մեդալակիր։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1990 թվականին։ 2013 թվականին դարձել է Եվրոպայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ 2014 թվականին դարձել է աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր և Եվրոպայի առաջնության արծաթե մեդալակիր։ 2015 թվականին նվաճել է Եվրոպական խաղերի արծաթե մեդալ։
2016 թվականի ապրիլին Կազանում առաջին անգամ դարձել է Եվրոպայի չեմպիոն՝ մինչև 63 կգ քաշային կարգի եզրափակիչում հաղթելով ավստրիացի Կատրին Ունտերվուրցախերին։
Ռիո դե Ժանեյրոյում կայացած Ամառային օլիմպիական խաղերում օգոստոսի 9-ին 63 կգ քաշային կարգում Թինան հաջորդաբար հաղթանակ է տարել Իտալիայի ներկայացուցիչ Էդվիգա Գվենդի, չինացի Յան Ցզյունսյայի, բրազիլուհի Մարիանա Սիլվայի և ֆրանսիացի Կլարիս Ագբենիենուի նկատմամբ և նվաճել օլիմպիական ոսկին։ Ընդ որում, Տրստենյակը թույլ չի տվել մրցակիցներին ոչ մի միավոր վաստակել։
2016 թվականի արդյունքներով Տրստենյակը ճանաչվել է Սլովենիայի տարվա լավագույն մարզուհի։
2021 թվականի ապրիլին Լիսաբոնում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում Թինան կարողացել է հաղթել մինչև 63 կգ քաշային կարգում և դարձել մայրցամաքի եռակի չեմպիոն՝ Եզրափակչում հաղթելով ռուսաստանցի Դարյա Դավիդովային։
Տոկիոյում կայացած 2020 թվականի Օլիմպիական խաղերում նվաճել է արծաթե մեդալ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Թինա Տրստենյակ – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Խարբալա 1-ին

Խարբալա 1-ին (ռուս.՝ Харбала 1-я, յակուտ.՝ Хатылы, Маҥнайгы Харбалаа), գյուղ Ռուսաստանի, Սախա-Յակուտիայի հանրապետության Չուրապչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 704 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռեսակ սյուր Լամպի

Ռեսակ սյուր Լամպի (ֆր.՝ Raissac-sur-Lampy), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 332 մարդ, բնակչության խտությունը` 63.48 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.23 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 145 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 18 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 234 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 175-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 59։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 74,8 %։ 175 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 152 անձ (85 տղամարդ և 67 կին)։ Գործազուրկ են եղել 23 անձ (14 տղամարդ և 9 կին)։ 59 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 24-ը` թոշակառուներ, իսկ 23-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Բենջի

«Բենջի» (անգլ.՝ Benji), 1974 թվականի ամերիկյան ընտանեկան ֆիլմ, որը առաջինն է, որ պատմում է Բենջի անունով շան արկածների մասին։ Հաջորդը՝ «Հանուն Բենջիի հանդեպ սիրո»։


== Սյուժե ==
Բենջին հասարակ ընկերասեր շուն է, որն ապրում է տեխասյան ոչ մեծ քաղաքում։ Տեղի բնակիչները սիրում են նրան և ուտելիք են տալիս։ Շուտով նա հանդիպում է իր նման մի հասարակ շան։ Երբ երկու երեխաներ, որոնց Բենջին սիրում է, գողացվում են փոխհատուցում ստանալու համար, երկու շները պայքարում են չարագործների դեմ և ազատում երեխաներին։


== Դերերում ==
Գիգգինս[en] — Բենջի
Փեթսի Գարետտ[en] — Մերի
Սինտիյա Սմիթ — Սինդի Չամպան
Ալլեն Ֆիուզատ — Պոլ Չամպան
Փիթեր Բրեկ[en] — բժիշկ Չամպան
Քրիստոֆեր Կոննելլի — Հենրի
Թոմ Լեսթեր[en] — Ռայլի
Մարկ Սլեյդ — Միտչ
Դոբորա Ուոլլի — Lինդա
Հերբ Վիգրան[en] — լեյտենանտ Սեմյուել
Ֆրենսիս Բավե — дама с котом
Էդգար Բուխանան[en] — Bիլլ
Տերրի Քարտեր[en] — Տաթթլ ոստիկանը


== Պարգևներ և անվանակարգեր ==
1975 թվականին ֆիլմն անվանակոչվել է «Օսկար»-ի համար, որպես լավագույն երգ («I Feel Love (Benji’s Theme)»), սակայն չհաղթեց այն։
Այդ նույն թվականին ֆիլմը հաղթեց «Ոսկե գլոբուս» մրցանակը այդ նույն կատեգորիայում։


== Պրեմիերային ցուցադրումը տարբեր երկրներում ==
ԱՄՆ — հոկտեմբերի 17 1974
Արգենտինա — հունվարի 23 1975
Արևմտյան Գերմանիա — հոկտեմբերի 17 1975
Ավստրալիա — դեկտեմբերի 18 1975
Ֆրանսիա — հունիսի 23 1976
Նիդերլանդներ — հուլիսի 1 1976
Դանիա — հոկտեմբերի 15 1976
Ֆինլանդիա — մայիսի 13 1977
Շվեդիա — դեկտեմբերի 10 1977


== Բոլոր ֆիլմերը Բենջիի մասին ==
Benji — Բենջի (1974)
For the Love of Benji — Հանուն Բենջիի հանդեպ սիրո (1977)
Benji’s Very Own Christmas Story — Բենջիի ամանորյա արկածները (1978)
Benji at Work — Բենջին աշխատանքի ժամանակ (1980)
Oh! Heavenly Dog — Աստվածային շուն
Benji the Hunted — Բենջին կորել է (1987)
Benji: Off the Leash! — Բենջիի վերադարձը (2004)


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Քրիս Հոլմլանդ, Ջասթին Ուայաթթ. «Contemporary American Independent Film: From the Margins to the Mainstream», изд. «Psychology Press», стр. 238—239 ISBN 0-415-25486-8
Մաքենզի գետի գայլ

Մաքենզիի գայլ, գորշ գայլի տարատեսակ է, որը հանդիպում է Կանադայի հյուսիսարևմտյան տարածքներում։ Այս գայլին խորապես ուսումնասիրել են 1954 թվականին՝ վայրի կյանքին նվիրված ուսումնասիրությունների ժամանակ։ 1992 թվականից սկսած այս գայլը նորից դասվում է որպես Մաքենզիի հովտային գայլ։


== Արտաքին հղումներ ==
Mackenzie Wolves
Աերացիա

Աերացիա, օդավորում (ֆր.՝ aerton, հունարեն՝ άήροη), մթնոլորտի օդի բնական մուտքը կամ արհեստական մղումն այլ միջավայրի մեջ։

Աերացիա շենքերի, կազմակերպված բնական օդափոխություն, կատարվում է շենքերում պատուհանների և ծածկերի բացված փեղկերի ու անցքերի միջով՝ դրսի օդի և ներսի օդի խտությունների տարբերության շնորհիվ։
Աերացիա ջրի. խմելու, տեխնիկական կարիքների համար օգտագործվող և հոսող ջրերի հարստացումն օդով։ Կատարվում է ջուրն օդում ցանելով կամ ջրի մեջ օդ մղելով։ Կիրառվում է ջրին հոտ տվող գազերի, նյութերի հեռացման, ջրի երկաթազրկման և այլ նպատակներով։
Իլինսկի (քաղաքատիպ ավան, Ռամենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլինսկիԻլինսկի (ռուս.՝ Ильинский), քաղաքատիպ ավան Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Ռամենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8519 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շարուր-Դարալագյազի գավառ

Շարուր-Դարալագյազի գավառ, վարչաքաղաքական միավոր Ռուսական կայսրության կազմում։ Ձևավորվել է 1849 թվականին՝ Երևանի նահանգի կազմում։ Գավառի կենտրոնը Բաշ-Նորաշեն ավանն էր։
Շարուր-Դարալագյազի գավառը հյուսիսից սահմանակցում էր Նոր Բայազետի, արևմուտքից՝ Երևանի, հարավից՝ Նախիջևանի գավառներին։ Հարավ-արևմուտքում՝ Արաքս գետի երկայնքով, իսկ արևելքում Ելիզավետպոլի նահանգն էր (Զանգեզուր-Ղարաբաղ)։
Ներառել է հիմնականում ժամանակակից Վայոց ձորի մարզը, ինչպես նաև՝ Նախիջևանի ինքնավար հանրապետության Շարուրի և Քենգերլիի շրջանները։


== Անվանում ==
Ռուսական վարչաքաղաքական տեքստերում հայտնի էր որպես «Շարուր-Դարալագյազի գավառ», որը բաղկացած էր երկու շրջանից՝ հարթավայրային (Շարուրի դաշտ, 8.5 %) և լեռնային (Դարալագյազ, 91.5 %): «Դարալագյազ» անվանումը թուրքերեն է՝ «դար» (ձոր) և «ալագյազ» (գյուղ Եղեգիս) մասերից։


== Պատմություն ==
Գավառը կազմվել է 1849 թվականին՝ անջատվելով Նախիջևանի գավառից։ 1875 թվականին Շարուրի դաշտը Վայոց ձորի հետ միասին կազմել է Շարուր-Դարալագյազի գավառը։ Նախկինում, վերջինիս և Օրդուբադի օկրուգի հետ միասին մտել է Նախիջևանի խանության (1747-1827), ապա՝ Նախիջևանի գավառի կազմում։ Վերջինս ռուսական տիրապետության շրջանում ենթարկվել է Հայկական մարզի (1828-1840), ապա՝ Վրացա-Իմերեթական նահանգի (1840-1846), Թիֆլիսի նահանգի (1846-1849) վարչությանը։
1849 թվականին կայսերական հատուկ հրովարտակով կազմվում է Երևանի նահանգը։ Այն ներառում էր 1840 թվականին լուծարված Հայկական մարզի տարածքը և Երևանի գավառը՝ հանդիսանալով ժամանակակից Հայաստանի Հանրապետության հիմքը։ Գավառ դաշտային մասով անցնում էր Երևան-Նախիջևան երկաթուղին, ինչպես նաև Սևանա լճից (Օրբելյանների քարվանսարա) Արարատյան դաշտ եկող ճանապարհները։ Արփայի հովտից ճանապարհը Որոտանի լեռնանցքով տանում էր Զանգեզուրի գավառ, ապա Ղարաքիլիսայով (Սիսիան) ու Գորիսով՝ Շուշի, Ստեփանակերտ և Եվլախ, որտեղ միանում էր Թբիլիսի-Բաքու երկաթուղուն։
1918-1920 թվականներին մտել է Հայաստանի առաջին հանրապետության, իսկ 1920 թվականից կիսվել է Խորհրդային Հայաստանի (Դարալագյազի) և Նախիջևանի ԻԽՍՀ (Շարուրի) միջև։ Դարալագյազի գավառի կենտրոնն է դառնում Քեշիշքենդը (Եղեգնաձոր)։ Գավառը 1930 թվականին լուծարվել է։


== Բնակչություն ==
1897 թվականի մարդահամարի տվյալներով գավառի բնակչությունը 76538 մարդ էր, որի մոտ 27.1 տոկոսը հայեր էին (20726 մարդ), ավելի քան 72 տոկոսը՝ մուսուլմաններ՝ թաթարներ, քրդեր, թուրքեր (55321 մարդ)։ Բաշ-Նորաշենի բնակչությունը 1897 թվականին 867 մարդ էր։ Հայերը բնակվում էին հիմնականում Դարալագյազի լեռնային շրջաններում. Շարուրի դաշտում հաշվվում էր ընդամենը յոթ հայկական գյուղ։
1926 թվականին Դարալագյազի գավառի բնակչությունը կազմել է 30 074 մարդ։


== Վարչական բաժանում ==
1913 թվականին գավառը բաժանված էր 13 գյուղական համայնքի՝


== Տես նաև ==
Արևելյան Հայաստանը Ռուսական կայսրության կազմում


== Ծանոթագրություններ ==
Էստոնիայի գեղարվեստի ակադեմիա

Էստոնիայի գեղարվեստի ակադեմիա (էստ․՝ Eesti Kunstiakadeemia, EKA), Էստոնիայի միակ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունը, որը իրականացնում է կրթություն արվեստի, դիզայնի, ճարտարապետության, արվեստի պատմության, վերականգնման բնագավառներում։


== Պատմություն ==


=== Հիմնադրում ===
ԷԳԱ պատմությունը սկսում է 1914 թվականից, երբ Էստոնիայի արվեստի հասարակությունը հիմնում է Տալլինի գեղարվեստա-արդյունաբերական դպրոցը։ Այն Էստոնիայի առաջին, և որոշ ժամանակ, միակ արվեստի դպրոցն էր։ Հիմնադիրները ուսումնական պլանը կազմել էին ըստ բարոն Ալեքսանդր ֆոն Շտիգլիցի Սանկտ Պետերբուրգում հիմնած արվեստի դպրոցի պլանի։ Համակարգն աչքի էր ընկնում տեխնիկական և գործնական հմտություններով։


=== Անկախության ժամանակաշրջան ===
Էստոնիայի անկախության պատերազմից հետո Տալլինի գեղարվեստա-արդյունաբերական դպրոցը 1920 թվականին դարձավ Պետական գեղարվեստա-արդյունաբերական դպրոց՝  ապահովելով կիրառական արվեստի բոլոր մասնագիտությունների կրթություն։ 1922 թվականին ավարտվեցին կրթական բարեփոխումները և դպրոցը դարձավ եվրոպական բազմափուլ դպրոց։ 1920-ական թվականներին բացվեցին նոր արվեստանոցներ ու բաժիններ (տպագրության ուսումնառություն, քանդակ, գրաֆիկա, կերամիկա, փորագրություն)։ Դասախոսական կազմի մեծ մասն ուսանել էր Եվրոպայում։ 1938 թվականին Պետական գեղարվեստա-արդյունաբերական դպրոցը բաժանվեց երկու առանձին կառույցների։ Արդյունաբերական և գեղարվեստական արվեստների պետական դպրոց և Գեղարվեստի բարձրագույն դպրոց։


=== Խորհրդային ժամանակաշրջան ===
1940 թվականին Խորհրդային Միության կողմից Էստոնիայի օկուպացիայի տարիներին երկրում դադարեցին նաև արվեստի տեսակետից շփումները։ Պետական արվեստի դպրոցները լուծարվեցին, և դպրոցն անվանափոխվեց Ջաան Կուրտի Կիրառական արվեստի դպրոցի։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին դպրոցը հաճախակի փակվում էր։
1944 թվականին դպրոցն անվանափոխվեց Էստոնական ԽՍՀ Տալլինի պետական կիրառական արվեստի ինստիտուտ։ 1951 թվականին Տարտուի Պալլաս արվեստի դպրոցը փակվեց և գեղարվեստական ուղղությամբ մասնագիտությունները տեղափոխվեցին Տալլին։
1949 թվականին Տալլինի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետության բաժինը ներառվեց Տալլինի պետական կիրառական արվեստի ինստիտուտի կազմի մեջ։


== 1989 թվականից ի վեր ==
1989 թվականին ինստիտուտն անվանափոխվեց Տալլինի գեղարվեստի համալսարանի` դպրոցի պատմության մեջ ազդարարելով նոր սկիզբ։ Շրջադարձային իրադարձություններից էր Արևմտյան կրթական մոդելին անցումը (հարատև կյանքի ուսուցում)։ 1997–2000 թվականներին կառուցվեց դպրոցի նոր և ժամանակակից գրադարանը։ 1999 թվականին Էստոնիայի գեղարվեստի ակադեմիան միացավ SOCRATES/ERASMUS ծրագրերին։ 2002 թվականին ԷԳԱ ուսումնական պլանը համապատասխանեցվեց Բոլոնյան հռչակագրի հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի գեղարվեստի ակադեմիա
Մ.թ.ա. 1184


== Դեպքեր ==
Տրոյաի պարտությունը։


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Լուսաձոր (Ասկերանի շրջան)

Լուսաձոր, բնակավայր Արցախի Հանրապետության Ասկերանի շրջանում։ Գտնվում է  հանրապետության  հարավ-արևելյան  հատվածում,  Ասկերան  շրջկենտրոնից 17 կմ հեռավորության վրա, իսկ մայրաքաղաք Ստեփանակերտից՝ 12 կմ հեռավորության վրա։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը  լեռնային  է,  ունի  967,27  հա  տարածք,  որից  771,06  հա գյուղատնտեսական նշանակության, 132,92 հա անտառային հողեր։ Լուսաձոր համայնքի սահմանային գոտով հոսում է Բադարա գետը։


== Բնակչություն ==
Լուսաձոր համայնքի բնակչության թվաքանակը կազմում է 177 մարդ, կա 55 տնտեսություն։
Բնակավայրի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը  հիմնականում  զբաղվում  է  գյուղատնտեսությամբ՝ անասնապահությամբ եւ հողագործությամբ։


== Տեսարժան վայրեր ==
Կան  պատմամշակութային  հուշարձաններ` Սբ.  Աստվածածին  եկեղեցի (XIXդ.), բնակատեղի (մ.թ.ա. II-I հազ.), դամբարաններ (մ.թ.ա. II-I հազ.), մատուռ-սրբատեղի (մ.թ.ա. II-I հազ.), հաշվառված է 8 հուշարձան։


== Հասարարակական կառույցներ ==
Համայնքում գործում են գյուղապետարան, մշակույթի տուն, բուժկետ, հիմնական դպրոց, որտեղ սովորում են 22 աշակերտներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Աղբյուրներ ==
Հ. Ղահրամանյան Տեղեկատու Լեռնային Ղարաբաղի հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ տնտեսական բնութագրերի Երևան Ճարտարագետ
Վլադիմիր Դանիելյան

Վլադիմիր Գալուստի Դանիելյան (մարտի 30, 1927(1927-03-30), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ արձակագիր, թարգմանիչ, ՀՀ Գրողների միության անդամ 1978 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Վլադիմիր Դանիելյանը 1951 թվականին ավարտել է Երևանի համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի հոգեբանության և տրամաբանության բաժինը։ 1952 թվականից աշխատել է «Սովետական գրող» հրատարակչությունում որպես ավագ խմբագիր։ Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնը 1968 թվականին բեմադրել է նրա «Ռոմեոն, Ջուլիետան և խավարը» դրաման (ըստ Յան Օտչենաշեկի համանուն վիպակի)։


== Երկեր ==
Կանաչ լույսը վառվում է բոլոր խաչմերուկներում (նովելների ժողովածու), 1964 թ
Ջրաղացպանն ու թագավորը, 1971 թ
Մենք հրաշք ծնունդներ ենք (նովելների և պատմվածքների ժողովածու), 1976 թ


== Թարգմանություններ (ռուսերենից) ==
Յան Օտչենաշեկ «Ռոմեոն, Ջուլիետան և խավարը (վիպակ)», 1964 թ
Էնդո Սուսյակու «Ծով և թույն» (վիպակ), 1967 թ
Չարլզ Չապլին «Իմ կենսագրությունը», 1971 թ
Ֆեոդոր Կնուրե «Նավապետ Կրոգոս», 1975 թ
Դպրոցական տարիներ (վիպակների ժողովածու), 1978 թ
Ալֆոնս Դոդե «Ջեկ» (վեպ), 1981 թ
Տ․ Պավլովա «Կրոմվել», 1983 թ
Ալեքսանդր Գրին «Շողշողուն աշխարհ։ Ալիքների վրայով վազողը» (վեպեր), 1985 թ.


== Ծանոթագրություններ ==
Շտուտգարտի պետական օպերային թատրոն

Շտուտգարտի պետական օպերային թատրոն (գերմ.՝ Staatsoper Stuttgart), օպերային թատրոն Գերմանիայի Շտուտգարտ քաղաքում։


== Պատմություն ==
Շտուտգարտի պետական օպերային թատրոնը Շտուտգարտի պետական թատրոնի մաս է կազմում։ Շտուտգարտի պետական թատրոնը եռաճյուղ թատերական համալիր է (օպերա, դրամատիկական թատրոն և բալետ)։ Եվրոպայի ամենամեծ թատրոնն է։ Օպերային թատրոնը հայտնի է եղել որպես Grosses Haus, նախագծել է Մաքս Լիտմանը, բացվել է 1912 թվականին։ Թատրոնն ունի 1,404 նստատեղ և շուրջ 250.000 հանդիսատես յուրաքանչյուր սեզոնին։ Օպերային թատրոնի շենքը գերմանական օպերային թատրոնների այն հազվագյուտ շենքերից է, որ չի քանդվել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Ավելի փոքր դրամատիկական թատրոնը (kleines Haus), որտեղ տեղի է ունեցել Ռիխարդ Շտրաուսի «Ariadne auf Naxos» օպերայի պրեմիերան, ավերվել է պատերազմի ժամանակ, և փոխարինվել է ժամանակակից շենքով, որը կառուցվել է 1959-1962 թվականներին։ Օպերային թատրոնի շենքում է գտնվում նաև Շտուտգարտի բալետի թատրոնը։
17-րդ դարից ի վեր Շտուտգարտը եղել է կարևոր օպերային կենտրոն և պատերազմից հետո կրկին վերականգնել է իր դիրքը, հատկապես ժամանակակից ստեղծագործությունների համար։ Այստեղ են կայացել Կառլ Օրֆի երեք օպերաների պրեմիերաները։ Կազմակերպության անվանումը կապված է այնպիսի գործիչների հետ, ինչպիսիք են Վիլեն Վագները, Գյունթեր Ռեներտը, Հանս Վերներ Հենցը և Ֆիլիպ Գլասը։
1994 (առաջին), 1998, 1999, 2000, 2002 և 2006 թվականներին` Քլաուս Զեհելայնի կառավարման օրոք գերմանական «Opernwelt» ամսագրի կողմից թատրոնն արժանացել է Տարվա օպերային թատրոն պարգևին։ 1991-2000 թվականներին թատրոնը Պամելա Ռոզեմբերգի հետ համատեղ ղեկավարել է Էյտան Պեսեն, ով տնօրեն է աշխատել 2001-2006 թվականներին։


== Գրականություն ==
Bauman, Thomas and Koegler, Horst: "Stuttgart", New Grove Dictionary of Opera, ed. Stanley Sadie (London, 1992) ISBN 0-333-73432-7


== Տես նաև ==
Շտուտգարտի պետական թատրոն
Շտուտգարտի բալետի թատրոն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շտուտգարտի պետական օպերային թատրոնի կայքը
Ժանկուր

Ժանկուր  (ֆր.՝ Jeancourt), համայնք Ֆրանսիայի Պիկարդիա մարզի Էնա գավառում։ Մտնում է Սեն Կանտեն 1 կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Սեն Կանտեն շրջանի կոմունա։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 02390։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2011 թվականին կազմում էր 238 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2011 թվականի տվյալներով՝ աշխատունակ տարիքի 160 մարդկանցից (15-64 տարեկան) 113-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 47-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը՝ 70,6 %, 1999 թվականին եղել է 71,2 %)։ 113 աշխատունակ բնակիչներից 99-ը աշխատում էին (56 տղամարդ և 44 կին), անաշխատանք էին 14 -ը (8 տղամարդ և 6 կին)։ 47 անգործունակ մարդկանցից 17-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ էին, 16-ը՝ թոշակառու, 14-ը անաշխատունակ էին այլ պատճառներով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ – Ժանկուր (ֆր.)
Եվրոպայի միգրացիոն ճգնաժամ

Եվրոպայի միգրացիոն ճգնաժամը ձևավորվել է Մերձավոր Արևելքի (Սիրիա, Իրաք), Աֆրիկայի (Գամբիա, Էրիթրեա, Նիգերիա, Սոմալի, Սուդան), Հարավային և Կենտրոնական Ասիայի (Աֆղանստան, Պակիստան, Բանգլադեշ) և Արևմտյան Բալկանների (Ալբանիա, Կոսովո) տարածքներից Միջերկրական ծովով կամ Հարավ-արևելյան Եվրոպայով Եվրամիության տարածք անցած և ապաստան խնդրած փախստականների և ներգաղթյալներիի թվի աճի արդյունքում։ Ըստ ՄԱԿ-ի փախստականների հարցերով գերագույն հանձնակատարի, 2015 թվականի սեպտեմբերի կեսի դրությամբ, տարեսկզբից շուրջ կես միլիոն գաղթական եվրոպական երկրներ փորձել են հասնել Միջերկրականի ծովով, որոնց 74%-ը կազմում են սիրիացիները (54%), աֆղանները (13%) և Էրիթրեացիները (7%)։ Ներգաղթյալների մեծամասնությունը (69%) կազմում են տղամարդիկ։ «Եվրոպայի միգրացիոն ճգնաժամ» (անգլ.՝ European migrant crisis) արտահայտությունն առավել լայն օգտագործում է ստանում 2015 թվականի ապրիլին, երբ Միջերկրական ծովի ջրերում շուրջ երկու հազար գաղթական տեղափոխող հինգ նավ է սուզվում՝ դառնալով ավելի քան 1600 մարդու մահվան պատճառ։
Համաձայն Եվրոստատի տվյալների՝ 2014 թվականին, ԵՄ անդամ պետություններին որպես փախստական գրանցվելու և ապաստան ստանալու դիմում է ներկայացրել շուրջ 626 000 մարդ, ինչը զիջում է միայն 1992 թվականին ստացված 672 000 դիմումներին։ Նույն տարի հաստատվում է ավելի քան 185 000 ապաստան հայցողի հայտ։ ԵՄ-ում ապաստանման հայց ստացած, այնուհետև հավանություն տված երկրների 2/3-ը պատկանում էր Գերմանիային, Շվեդիային, Իտալիային և Ֆրանսիային։ 2015 թվականի առաջին կեսին ԵՄ երկրները ստանում են 395 000 նոր դիմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Հիմնական միգրացիոն ուղիներ Archived 2016-03-20 at Archive-It(անգլ.)
Անհետ կորած միգրանտների ծրագիր Archived 2015-09-25 at the Wayback Machine.(անգլ.)
Սիմոն Հովնանյան

Սիմոն Պետրոսի Հովնանյան (փետրվարի 13, 1909(1909-02-13), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 15, 1975(1975-04-15), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ ճարտարագետ-հիդրոշինարար։ Տեխնիկական գիտությունների թեկնածու (1947 թ.), պրոֆեսոր (1960 թ.)։ ՀԽՍՀ գիտությունների և տեխնիկայի վաստակավոր գործիչ (1967 թ.), ՀԽՍՀ վաստակավոր շինարար (1957 թ.)։


== Կենսագրություն ==
1931 թվականին ավարտել է ՀԽՍՀ շինարարության ինստիտուտը։ 1938 թվականից դասախոսել է ԵՊԻ-ում, 1956-1958 թվականներին՝ շինֆակուլտետի դեկան, 1957-1975 թվականներին՝ ավտոմոբիլային ճանապարհների ու կամուրջների ամբիոնի վարիչ։ Աշխատանքները վերաբերում են կառույցների ստատիկայի տարբեր հարցերի և կամրջաշինությանը։
Հովնանյանի նախագծով և ղեկավարությամբ է կառուցվել Երևանի Հաղթանակի կամուրջը։
Սիմոն Պետրոսի Հովնանյանի կողմից նախագծվել են Երևանի Հաղթանակի կամուրջը, Հրազդանի Մեծ Կամուրջը (Կիևյան), Հերացու փողոցի վրա գտնվող երկաթգծի կամուրջը, նաև հայաստանի և ԽՍՀՄ տարածքում գտնվող այլ 98 կամուրջներ։
2003 թվականին Երևանի Ճարտարապետության և Շինարարության պետական համալսարանում բացվել է Սիմոն Պետրոսի Հովնանյանի անվան ամբիոն Ճանապարհներ-կամուրջներ և թունելներ ֆակուլտետում։
Նիզկոնա

Նիզկոնա (ռուս.՝ Низкона), գետ Կամչատկա թերակղզում, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 82 կմ։ Թափվում է Իչա գետի աջ ափին՝ 9 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19080000212120000030447


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Սարգատսկի շրջան (Օմսկի մարզ)

Սարգատսկի շրջան (ռուս.՝ Саргатский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օմսկի մարզում։
Ստեղծվել է 1924 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Սարգատսկոե։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 3800 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 21783 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 5,73 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
&Burn

«&Burn», ամերիկացի երգչուհի Բիլլի Այլիշի «Watch» երգի այլընտրանքային տարբերակ՝ ամերիկացի ռեփեր Վինս Սթեյփլսի հետ համատեղ։ Այն թողարկվել է որպես սինգլ 2017 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Darkroom և Interscope Records լեյբլների միջոցով և հետագայում ընդգրկվել է «Don't Smile at Me» մինի ալբոմի դեկտեմբերյան վերաթողարկման կազմում։


== Նախապատմություն ==
The Fader-ի հետ նամակագրության ընթացքում Այլիշը գրել է․ «Վինս Սթեյփլսն իմ ՀԱՄԱՐ 1 ընտրությունն էր, այնպես որ, երբ նա լսեց և համաձայնվեց, դա անհավական էր, և իր ստեղծած քառյակը այնքան լավն է։ Նա աստված է, և ես շատ ուրախ եմ, որ այն վերջապես լույս կտեսնի»։


== Ստեղծագործություն ==
Համաձայն HighClouds երաժշտական բլոգի հեղինակ Շահին Ռաֆիկյանին՝ «Երգի սկիզբը բաղկացած է սուպերմինիմալիստիկ գործիքավորմամբ մեկուսացված վոկալից, որն աճում է դեպի ալտերնատիվ թրեպ թրեք»։


== Առևտրային ցուցանիշներ ==
«&Burn» երգը ոսկե է հավաստագրվել ԱՄՆ-ում և Կանադայում։ Բացի այդ՝ այն պլատինե է հավաստագրվել Ավստրալիայում։


== Քննադատների արձագանք ==
Insider-ը տեղադրել է երգն իր «Բիլլի Այլիշի յուրաքանչյուր երգ՝ ըստ վարկանիշի» (անգլ.՝ Every Billie Eilish song, ranked) ցանկի 7-րդ հորիզոնականին՝ ասելով, որ «Watch» երգն ավելի խոցելի և նոստալգիկ է, մինչդեռ «&Burn»-ն ավելի հզոր և վճռական է հնչում։


== Իրավունքներ և անձնակազմ ==
Բիլլի Այլիշ՝ վոկալ
Վինս Սթեյփլս՝ վոկալ, երգի հեղինակ
Ֆինիս Օ'Քոնել՝ պրոդյուսեր, երգի հեղինակ
Ջոն Գրինհեմ՝ մասթերինգի ինժեներ, ստուդիայի անձնակազմ
Ռոբ Քինելսկի՝ միքսինգ, ստուդիայի անձնակազմ


== Հավաստագրումներ ==


== Թողարկման պատմություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (3237)

Ժողովածու (3237), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 3237 թվի տակ։ Գրված է թղթի վրա, որը ունի 14.5X10 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 353 թերթից։ Գրված է միասյուն, նոտրգրով։ Կազմը` կաշեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարդ, կանաչ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ գրչի՝ 185բ, 331բ, հետագայի՝ 1ա, 332բ (1699 թվական), 60բ (1880 թվական), կազմ Բ (ԺԹ դար), կնիք՝ 61ա (1874 թվական, Յովհ Գրիգորեան)։


== Բովանդակություն ==
Ճառք, Քարոզք, Խրատք (Գր․ Տաթևացի, Յովհ․ Մանդակունի, Եփրեմ, Եղիշէ, Ոսկեբերան, անանուն)։
Քարոզ և պատմութիւն վասն գալստեան Գոգայ և Մագոգայ, Ի Հասարակաց խրատուց Յովհ․ Երզնկացւոյ։
Պատմութիւնք վասն մանկան և աղջկան։
Եօթն իմաստասիրաց, Յեսուայ որդւոյ Նաւեայ, Եղիայ մարգարէի։
Վարդանայ Առակք։
Տեսիլ Գր․ Լուսաւորչի։
Ի Հարցմանց գրոց Գր․ Տաթևացւոյ։
Յարաևածոց մեկնութենէ։
Հարցմանք Բարսղի և պատասխանիք Գր․ Լուսաւորչի։
Դաւթի Զեյթունցւոյ Մեկնութիւն քերականութեան։
Տնօրինականք Քրիստասի։
Վկայարանութիւն Թէոդորոսի Ստրատելատի։


== Ծանոթագրություններ ==
Պտղոմեոսներ

Պտղոմեոսներ (կամ Լագիդոսներ՝ Պտղոմեոս I-ի հայր Լագուսի անունով), հելլենիստական Եգիպտոսի արքաների դինաստիա մ.թ.ա. IV դար - մ.թ.ա. I դարերում։ Հիմնադրվել է Ալեքսանդր Մակեդոնացու ութ հայտնի դիադոքոսներից մեկի՝ Պտղոմեոս I-ի կողմից։ Առաջին Պտղոմեոսների օրոք հելլենիստական Եգիպտոսը Արևելքի ամենահզոր պետություններից մեկն էր, իսկ նրա մայրաքաղաք Ալեքսանդրիան՝ արևելյան միջերկրականի խոշորագույն նավահանգիստն և առևտրաարհեստավորական ու մշակութային կենտրոնը։


== Պտղոմեոսների հարստության անվանացանկը ==
Փակագծերում բերված են կառավարման տարեթվերը։ Սովորաբար, դա իրականացվում էր իրենց կանանց հետ համատեղ, ովքեր հաճախ նաև նրանց քույրերն էին լինում։ Նրանցից ոմանք կատարել են թագավորական իշխանության պարտականություները, սակայն ամենաճաչվածն ու ամենահաջողվածը եղել է Կլեոպատրա VII-ը  (մ.թ. 51-30)՝ իր երկու եղբայրների և որդու հետ համատեղ։ 

Պտղոմեոս I Փրկիչ (մ.թ.ա. 303 - մ.թ.ա. 285 թթ), չորրորդ կինը եղել է Բերենիկե I-ը՝ Պտղոմեոս II Եղբայրասեր-ի մայրը։
Պտղոմեոս II Եղբայրասեր (մ.թ.ա. 285 - մ.թ.ա. 246 թթ.), կառավարել է Պտղոմեոս I-ի հետ (մ.թ.ա.267-259 թթ.)
Պտղոմեոս III Բարերար (մ.թ.ա. 246 - մ.թ.ա. 221 թթ.), կինը՝ Բերենիկե II
Պտղոմեոս IV Հայրասեր (մ.թ.ա. 221 - մ.թ.ա. 203 թթ.)
Պտղոմեոս V Աստվածահայտ (մ.թ.ա. 203 - մ.թ.ա. 181 թթ.) կինը՝ Կլեոպատրա I
Պտղոմեոս VI Ֆիլոմետոր (մ.թ.ա. 181 - մ.թ.ա. 145 թթ.), կինը՝ Կլեոպատրա II
Պտղոմեոս VII (չի թագադրվել)
Պտղոմեոս VIII Բարերար II (Փիսկոն) (մ.թ.ա. 170 - մ.թ.ա. 163 թթ.մ.թ.ա. 145 - մ.թ.ա. 116 թթ.), ամուսնացած է եղել սկզբում Կլեոպատրա II-ի և հետո՝ Կլեոպատրա III-ի հետ
Կլեոպատրա II (մ.թ.ա.131-127 թթ.)
Կլեոպատրա III (մ.թ.ա.116-101 թթ.)
Պտղոմեոս IX Փրկիչ II (Լաթիրոս) (մ.թ.ա. 116 - մ.թ.ա. 81 թթ.)
Պտղոմեոս X Ալեքսանդր I (մ.թ.ա. 107 - մ.թ.ա. 88 թթ.)
Բերենիկե III Հայրասեր (մ.թ.ա.81-80)
Պտղոմեոս XI Ալեքսանդր II (մ.թ.ա. 80 թ.)
Պտղոմեոս XII Նոր Դիոնիսոս (մ.թ.ա. 80 - մ.թ.ա. 51 թթ.)
Կլեոպատրա V (մ.թ.ա.58-57)
Կլեոպատրա VII (մ.թ.ա.51-30)


== Ծանոթագրություններ ==
Գերտրուդա գործողություն

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Գերտրուդա (այլ կիրառումներ)Գերտրուդա գործողություն, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Երրորդ Ռայխի Թուրքիա ներխուժման նախագիծ։ Չնայած 1941 թվականին Նացիստական Գերմանիան և Թուրքիան ստորագրել են չհարձակման պայմանագիր, Բարբարոսա գործողության մեկնարկից քիչ առաջ Ադոլֆ Հիտլերը վճռական էր տրամադրված Անատալիան գրավելու վերաբերյալ՝ որպես Միացյալ Հայաստանի կառուցման նախագծի մաս։ Ի վերջո, Միացյալ Հայաստանի միջոցով անվտանգ դարձնելով կովկասյան ճակատը, այդպիսով Գերմանիան պատրաստվում էր իր համար երաշխավորել Բաքվի նավթի հասանելիությունը։


== Քաղաքական ենթատեքստ ==

1939 թվականին Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մեկնարկից հետո Թուրքիայի Հանրապետության նախագահ Իսմեթ Ինյոնյուն վարում էր չեզոքության քաղաքականություն, փորձելով զերծ պահել թուրքական պետությունը հակամարտության մաս կազմելուց։ Թուրքիան հարաբերություններ էր պահպանում բոլոր հակամարտող կողմերի (Առանցքի ուժերի և Հակահիտլերյան խմբավորման) հետ, ինչպես նաև բոլոր կողմերից ձեռք էր բերում ռազմատեխնիկա։


== Գործողության նախագծում ==
Ներխուժումը նախատեսված էր 1942 թվականին ավարտին և պետք է ավարտվեր հինգ շաբաթվա ընթացքում։ Ի սկզբանե նախատեսված էր գործողության համար Դանիայից դուրս բերել չորս հետևազորային դիվիզիա և մեկ հրետանային բրիգադ։ Այդ բանակը պետք է հարվածեր Թուրքիային հյուսիսից, գլխավորելով ներխուժումը։ Կրիգսմարինեն Եգեյան ծովի Դոդեկանեսի կղզեխմբի շրջանում տեղակայված յոթ նավով աջակցելու էր բանակի հարձակումը ծովից։
Երկու զորամիվորում հարվածելու էին Մերձավոր Արևելքից, մեկը՝ Սիրիայից և Իրաքից, երկրորդը՝ Հայաստանից (Երևանից)։ Այդպիսով նախատեսվում էր ամբողջությամբ շրջափակել Թուրքիան։ Բաթումում տեղակայվելու էին արիերգարդը և ռմբակոծիչները։


== Գործողության չեղարկում ==

Գերտրուդա գործողությունը որպես նախագիծ արժանացել էր դրական գնահատականի, սակայն դրա իրագործումը կախված էր Կովկասում և Արևելաեվրոպական հարթավայրում Գերմանիայի տիրապետության առկայությունից և Արևմուտքի հետ առճակատման բացակայությունից։
Երբ Հիտլերը սկսեց գործողության մեկնարկը, խորհրդային բանակը ջախջախեց և արգելափակեց գերմանացիներին Ստալինգրադի ճակատամարտում, Հյուսիսային Կովկասում, իսկ Ռոմմելի բանակը պարտվեց Էլ Ալամեյնի երկրորդ ճակատամարտում։ Այդպիսով Հիտլերը չեղարկեց Գերտրուդա գործողությունը։


== Տես նաև ==
Հայկական լեգեոն
Դրաստամատ Կանայան


== Գրականություն ==
Michael Kerrigan, Les plans secrets de la Seconde Guerre mondiale, Paris, Acropole, 2011


== Ծանոթագրություններ ==
Կանխատեսում (գիտական)

Գիտական կանխատեսում, դեռևս անհայտ երևույթի մասին տեսականորեն բխեցված գիտելիք, որը հետագայում հաստատվում Է այդ երևույթի փորձնական հայտնաբերումով։ Կանխատեսումը կարող է վերաբերել ինչպես գոյություն ունեցող, այնպես Էլ ապագայում կայանալիք երևույթին։ Կանխատեսման ունակությունը գիտության բնորոշ առանձնահատկությունն Է։
Կանխատեսումն արվում Է արդեն հայտնի օրինաչափությունների հետագա ընդհանրացման (արտարկման) միջոցով, գիտական տեսության շրջանակներում դիտումների և փորձի տվյալների բացատրություն գտնելու համար նոր գործոնի տրամաբանական արտածումով, գիտական դիտումների և փորձի տվյալների վիճակագրական մշակման և ինդուկտիվ ընդհանրացման ճանապարհով։ Հասարակական կոնկրետ գիտություններում (տնտեսագիտություն, ժողովրդագրություն և այլն) բնականաբար հանդիպում են կանխատեսման նույն տիպական ձևերը։
Սակայն գոյություն ունի հասարակական կյանքի երկու յուրատեսակ մակարդակ՝ կանխատեսման իրենց առանձնահատկություններով և հասարակական ամբողջի պատմական զարգացման որակական փուլերի կանխատեսում, որը հնարավոր Է, եթե կա հասարակագիտական ընդհանրական տեսություն, ինչպիսին Է պատմական մատերիալիզմը, մշակութային և պատմական եզակի երևույթների կանխատեսում, որի հնարավորությունը վեճերի առարկա է, քանի որ այս դեպքում հասարակական զարգացման ընդհանրական օրենքներից զատ պետք Է հաշվի առնվեն արժեքային և իրավիճակային գործոնները։
Բրուխովիչի

Բրուխովիչի (ուկրաիներեն՝ Бруховичі), գյուղ Ուկրաինայի Վոլինի մարզի Կովելի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1544 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բրուխովիչի գյուղում բնակվում էր 392 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,09 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 4355,56 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)