armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Վերխնյայա Կուտուզովկա

Վերխնյայա Կուտուզովկա (ուկրաիներեն՝ Верхня Кутузовка, Ղրիմի թաթարերեն՝ Yuqarı Şuma), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ալուշտայի քաղաքային խորհուրդում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շումխայ։
2001 թվականի տվյալներով Վերխնյայա Կուտուզովկա գյուղում բնակվում էր 1 045 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Զմեևկա (այլ կիրառումներ)

Զմեևկա, կարող է վերաբերել՝

Զմեևկա - գետ Ռուսաստանում, Կամենկայի վտակը
Զմեևկա - գետ Ռուսաստանում, Պիժմայի վտակը
Անդրեևսկոե (գյուղ, Պետուշինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԱնդրեևսկոեԱնդրեևսկոե (ռուս.՝ Андреевское), գյուղ Ռուսաստանի Վլադիմիրի մարզի Պետուշինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Տաշճին

Տաշճին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Ալաշկերտի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գրիլա

Գրիլա (իսլ.՝ Grýla), իսլանդական դիցաբանական կերպար, հսկա հրեշ, որը ապրում է Իսլանդիայի սարերում։ Անկարգ երեխաներին վախեցնելու միջոց. ծնողները պատմում են իրենց երեխաներին պատմություններ այն մասին, թե ինչպես է Գրիլան Սուրբ Ծննդյան գիշերը իջնում սարերից և փնտրում անկարգներին, որոնք չեն ցանկանում ուտել կամ անընդհատ նվնվում են։
(521) Բրիքսիա

(521) Բրիքսիա (անգլ.՝ Brixia), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1904 թվականի հունվարի 10-ին Ռայմոնդ Դուգանի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,739991 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9637 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,5163 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Բրիքսիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,9889 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1656,62 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,21731 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,6° անկյուն։
Բրիքսիա աստերոիդը պատկանում է Քլորիսի աստերոիդների ընտանիքին, որը տեղաբաշխված է հիմնական աստերոիդների գոտում։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է C դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(521) Բրիքսիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սպահանի մանրանկարչության դպրոց

16-17-րդ դարերը նշանավորվեցին իրանական մշակույթի նոր վերելքով։ 1597-98 թթ. Իրանի մայրաքաղաք է դառնում Սպահանը։ Արդեն 17-րդ դարի կեսին Սպահանը 600 հազար բնակչություն ունեցող քաղաք էր։ 1722 թ. քաղաքը գրավվում է աֆղանների կողմից, կողոպտվում։ Իսկ 18-րդ դարի վերջին, երբ մայրաքաղաք է հռչակվում Թեհրանը, Սպահանը երկար ժամանակ կորցնում է իր դերը։
16-րդ դարի վերջին մեծ վերելք է ապրում Սպահանի մանրանկարչությունը։ Վերջինիս բնորոշ էին գեղարվեստական նոր միջոցների ու սյուժեների փնտրտուքները։ Մանրանկարչությունն արդեն դուրս է գալիս զուտ գրքային նկարազարդման շրջանակներից և հաճախ արվում է ամբողջական էջի վրա՝ ներկայանալով որպես հաստոցային մանրանկարչության նմուշներ։ Այս շրջանի նկարչին սկսում է հետաքրքրել մարդու ներաշխարհը։ Զարգանում է նաև դիմանկարային մանրանկարչությունը՝ լրացվելով բնանկարային մանրամասներով։ Մանրանկարները կորցնում են իրենց բազմագունությունն ու գույների պայծառությունը, ինչի փոխարեն հատուկ կարևորություն է ստանում թեթև գունավորմամբ ուղեկցված գծայնությունը։ Հանդիպում ենք ոսկու օգտագործում։ Այս շրջանի իրանական մանրանկարչության վրա տեսնում ենք եվրոպական արվեստի ազդեցությունը. խոսքն առաջին հերթին վերաբերում է լուսաստվերի կիրառմանը, սյուժետային տեսարանների հանդես գալուն, ինչպես նաև մանրանկարների մեջ եվրոպական հագուստներով մարդկանց պատկերմանը։
Սպահանի մանրանկարչական դպրոցը պարսկական մանրանկարչության հիմնական դպրոցներից մեկն է, որը ձևավորվել է 16-17-րդ դարերի պալատական միջավայրում շահ Աբաս 1-ինի գահակալության տարիներին։ Այս դպրոցի առավել ակնառու դեմքերից են Ռեզա Աբասին, 17-րդ դարի երկրորդ կեսից՝ Ալի Կուլի բեկը, Ջաբադարը և Իտալիայում կրթություն ստացած Մուհամեդ Զամանը։ Պիտի նշել, որ վերջին երեք նկարիչները պատկանում էին մանրանկարչության «եվրոպականացված» ուղղությանը, որը Իրանում մեծ թափ էր ստացել 1670-ական թվականներից։
Սպահանի մանրանկարչական դպրոցի ամենախոշոր ներկայացուցիչը Ռեզա Աբասին է (շուրջ 1565-1635 թթ.), ով հատկապես հայտնի է երիտասարդների, ծերունիների դիմանկարներով։
Ջալալեք Վերին

Ջալալեք Վերին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Սասունի Խարզան գավառակում։
XIX դարի սկզբին ուներ 25 տուն հայ և քուրդ բնակիչ։
Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Քորթնի Լի

Քորթնի Լի (անգլ.՝ Courtney Lee, հոկտեմբերի 3, 1985(1985-10-03), Ինդիանապոլիս, ԱՄՆ), ամերիկացի պրոֆեսիոնալ բասկետբոլիստ, հանդես է գալիս Բասկետբոլի ազգային ասոցիացիայի (NBA) «Նյու Յորք Նիքս» ակումբի կազմում։


== Կարիերան ԲԱԱ-ում ==
2008 թվականի NBA դրաֆթի ժամանակ ընտրվել է «Օռլանդո Մեջիք» ակումբի կողմից, 22-րդ համարի ներքո, որի հետ պայմանագիր է կնքել։ 2009 թվականի հունիսի 26-ին փոխանակման արդյունքում տեղ է գտել «Նյու Ջերսի Նեթս» ակումբում։ 2010 թվականի օգոստոսի 12-ին բազմակողմանի փոխանակման արդյունքում դարձել է «Հյուստոն Ռոքեթսի» խաղացող։
2016 թվականի փետրվարի 16-ին «Մեմֆիս Գրիզլիսը» եռակողմանի գործարքի արդյունքում Լիին փոխանակել է «Շառլոթ Հորնեթս», նաև «Մայամի Հիթ» ակումբի մասնակցությամբ։


== Կարիերայի ցուցանիշներ ==


=== NBA ===


==== Կանոնավոր մրցաշրջան ====


==== Փլեյ-Օֆ ====


=== Համալսարանային կարիերա ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Western Kentucky Hilltoppers կենսագրություն
Yahoo Sports! Orlando Magic կենսագրություն
DraftExpress կենսագրություն
Մ.թ.ա. 86


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Սիրելի՛ս, մենք փոքրացրել ենք մեզ

«Սիրելի՛ս, մենք փոքրացրել ենք մեզ» (անգլ.՝ Honey, We Shrunk Ourselves), ամերիկյան լիամետրաժ ընտանեկան ֆիլմ։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1997 թվականի մարտի 18-ին։ Հանդիսանում է «Սիրելի՛ս, ես փոքրացրել եմ երեխաներին» և «Սիրելի՛ս, ես մեծացրել եմ երեխային» ֆիլմերի շարունակությունը։
Այս ֆիլմի ցուցադրությունից ընդամենը ամիսներ անց Disney Channel-ը կազմակերպեց մի շոու` հիմնված Սզալինսկու անհանգստությունների վրա` «Սիրելի՛ս, մենք փոքրացրել ենք մեզ» հեռուստատեսային շոուն։ Ուեյնի դերում էր ամերիկացի դերասան Փիթեր Սկոլարին։ Սա Դիսնեյի առաջին ուղիղ եթերով ֆիլմի հեռարձակումն էր։


== Սյուժե ==
Ուեյն Զալինսկին՝ փոքրացնող մեքենայի ստեղծողը, ցանկություն չուներ դեն նետելու միջանցքում դրված հնդկացիների աստծո երկու մետրանոց արձանը, իսկ նրա կինը անընդհատ պարտադրում էր, որպեսզի ազատվի այդ արձանից։ Ուեյնը որոշում է փոքրացնել այն։ Դրանից հետո սարքը սխալմամբ նորից է սկսում աշխատե՝ փոքրացնելով Ուեյնին և նրա եղբորը։ Շուտով նույն վիճակում են հայտնվում նրանց կանայք։


== Դերերում ==
Ռիք Մորանիս - Ուեյն Զալինսկի
Իվ Գորդոն - Դայան Զալինսկի
Բագ Հոլ - Ադամ Զալինսկի
Ռոբին Բարթլեթ - Պետտի Զալինսկի
Էլիսոն Մեք - Ջեննի Զալինսկի
Ջեյք Ռիչարդսոն - Միտչ Զալինսկի
Միլա Կունիս - Ջիլ, Ջեննիի ընկերուհի
Էրիկա Լաթրել - Ջոդի, Ջեննիի ընկերուհի
Լիզա Ուիլհոյթ - Հոլի, Ջեննիի ընկերուհի
Էշլի Ստերլինգ - Քորկի, Ջեննիի ընկերուհի
Ջոջո Ադամս - Ռիկի Քինգ
Թեոդոր Բորդերս - Թրեյ, Ռիկիի ընկեր
Բրայսոն Օստ - Վինս, Ռիկիի ընկեր
Լորա Դան - Թրինա, Ուեյնի քարտուղարուհի


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(անգլ.)
«Սիրելի՛ս, մենք փոքրացրել ենք մեզ»(անգլ.) ֆիլմը Allmovie կայքում:(անգլ.)
«Սիրելի՛ս, մենք փոքրացրել ենք մեզ»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում(անգլ.)
Մամաևկա (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)

Մամաևկա (ռուս.՝ Мамаевка, բաշկիրերեն՝ Мәмаевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 4 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լարդիե

Լարդիե (ֆր.՝ Lardiers, օքս.՝ Lardièrs), համայնք Ֆրանսիայում, որը գտնվում է Պրովանս Ալպեր Լազուր ափ մարզի Վերին Ալպերի Պրովանսի գավառում։ Մտնում է Սենտ Էտեն լեզ Օրգ կանտոնի կազմի մեջ։ Կոմունայի շրջանը՝ Ֆորկալկե։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 04101։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2008 թվականին կազմում էր 114 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2007 թվականի տվյալներով 73 աշխատունակ տարիքի մարդկանցից (15-64 տարեկան) 50-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 23-ը անգործ (ակտիվության ցուցանիշը 68,5 %, 1999 թվականին եղել է՝ 72,8 %)։ 50 աշխատունակ բնակիչներից 44-ը աշխատում էին (24 տղամարդ և 20 կին), անաշխատանք էին 6-ը (3 տղամարդ և 3 կին)։ 23 անգործ մարդկանցից 4-ը աշակերտներ կամ ուսանողներ են, 9-ը թոշակառու, 10-ը չէին աշխատում այլ պատճառներով։


== Տեսարժան վայրեր ==
Սուրբ Աննայի եկեղեցի (XII դար)
Գերեզմանոցային ժամատուն Նոտր Դամ դը լա Սալետ (XIX դար, որը նախկինում կոչվել է Սեն Կլոդ)


== Պատկերասրահ ==

		
		
		


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ՝ Լարդիե» (ֆրանսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-29-ին։ Վերցված է 2012-8-29 
«Լարդիե» (ֆրանսերեն)։ cassini.ehess.fr։ Արխիվացված օրիգինալից 2013-01-13-ին։ Վերցված է 2013-01-13
Մեղրաձոր

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մեղրաձոր (այլ կիրառումներ)Մեղրաձոր, գյուղ Հայաստանի Կոտայքի մարզում, մարզկենտրոնից 16 կմ հյուսիս-արևմուտք, Մարմարիկ գետի միջին հոսանքի ձախափնյակում։


== Բնակչություն ==
Գյուղի նախնիների մի մասը 1829-1830 թթ.-ին գաղթել է Բայազետի գավառի Արծափ գյուղից։
Մեղրաձորի ազգաբնակչության փոփոխությունը.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է հացահատիկի, կարտոֆիլի, կաղամբի և ծխախոտի մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Մեղրաձորից հարավ՝ գետակի աջ ափին, գտնվում է Թեժառույքի վանքը (XIII դար)


== Տես նաև ==
Մեղրաձորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Կոտայքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==
Ազգային հնագիտական թանգարան (այլ կիրառումներ)

Ազգային հնագիտական թանգարան, կարող է վերաբերել՝

Ազգային հնագիտական թանգարան, ազգային հնագիտական թանգարան Ալբանիայի մայրաքաղաք Տիրանայում։
Ազգային հնագիտական թանգարան, ազգային հնագիտական թանգարան Իսպանիայի մայրաքաղաք Մադրիդում։
Ազգային հնագիտական թանգարան, ազգային հնագիտական թանգարան Ֆլորենցիայում։
Իտապաժիպի

Իտապաժիպի  (պորտ.՝  Itapagipe), համայնք Բրազիլիայում՝ Մինաս Ժերայս նահանգի կազմում։ Գտնվում է Մինաս Ժերայս նահանգի հարավարևմտյան մասում։ Բնակչությունը կազմում է 12 297 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 795,431 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է՝ 6,8 մարդ/կմ2։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1948 թվականի դեկտեմբերի 27-ին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 126.981.113,00 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 10.508,20 ռեալ (տվյալները Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,788 (տվյալները ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Չժան Յուկի

Չժան Յուկի (չինարեն՝ 张雨绮, հայտնի է «Քիթի Չժան Յուկի» մականունով, օգոստոսի 8, 1987(1987-08-08), Dezhou, Շանդուն, Չինաստան), չինացի դերասանուհի է։ Առաջին անգամ գլխավոր դեր ունենցել է 2008 թվականի «CJ7», որը նրան բերեց մեծ հայտնիություն։


== Կենսագրություն ==
Չժանը ծնվել է Շանդուն նահանգի Դեչժոու քաղաքում։ Նա 15 տարեկանում հեռացավ Շանդունից և տեղափոխվեց Շանհայ՝ այնտեղ կրթությունը շարունակելու համար։
2007 թվականին «Շանհայի ամենաերկար գիշերը» ֆիլմում նա խաղաց փոքր դեր։ Ստեփան Չովը առաջինը նրան նկատեց և նրան ընտրեց «CJ7» ֆիլմի գլխավոր դերի համար։ Դերը նրան բերեց մեծ հայտնիություն և հայտնվեց մեդիաների ուշադրության կենտրոնում, որից հետո նրան սկսեցին ավելի հաճախ ընտրել գլխավոր դերերի համար։
«CJ7» ֆիլմից հետո նկարահանվեց ճապոնական «Աղջիկ Շաոլինից» ֆիլմում, ապա որպես գլխավոր դերակատար նկարահանվեց չինական «Ամեն ինչ կանանց մասին» ֆիլմում։ Չովը «Դրակոնի մարգարիտը. էվոլյուցիա» ֆիլմի ռեժիսորին առաջարկեց գլխավոր դերի համար ընտրել Յուկիին, բայց դերը տվեցին ուրիշ դերասանի։ Հետո Չժանը նկարահանվեց «Թռիչք» ֆիլմում։
Չժանը հաճախ հայտնվում է «Elle» և այլ ամսագրերի շապիկներին։


== Անձնական կյանք ==
Չժան Յուկին և Վան Քուան Անը 2011 թվականին սիրավեպ ունեցան և նույն տարվա ապրիլի 18-ին ամուսնացան, բայց 2015 թվականի հուլիսի 2-ին Չժանը հայտարարեց, որ նրանք բաժանվել են։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Չժան Յուկի Internet Movie Database կայքում
Չժան Յուկին Baidu Baike-ում
Չժան Յուկիի հարցազրույցը Archived 2009-11-10 at the Wayback Machine.
Խնձորեկ (Դերջանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խնձորեկ (այլ կիրառումներ)Խնձորեկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում։ Գտնվում էր Արևմտյան Եփրատի աջ կողմի վտակներից մեկի ակունքների մոտ, Մամախաթուն քաղաքից 24 կմ հյուսիս-արևմուտք։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածը լեռնային էր։ Գյուղի մոտով հոսում է Խնձորիկի ջուրը։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 30 տուն հայ և 25 տուն քուրդ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն ու երկրագործությունն էր։ Մասամբ զբաղվում էին նաև արհեստներով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ումանկա

Ումանկա (ռուս.՝ Уманка, բաշկիրերեն՝ Уманка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միյակինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 24 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գավաշի գավառակ

Գավաշ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։ Գտնվում էր Վանա լճի հյուսիսային կողմում։ Կենտրոնը պատմական Ոստան ավանն էր, որտեղ նստում էր գավառակի կառավարիչը՝ գայմագամը։
Տարածքով մոտավորապես համապատասխանում էր Մեծ Հայքի Վասպուրական աշխարհի Ռշտունիք գավառին։ Երբեմն կենտրոնի անունով կոչվել է նաև Ոստան գավառ։


== Անվան ստուգաբանություն ==
Գավառակն իր անվանումը ստացել է համանուն (կամ Կավաշ) հին գյուղի անվանումից, որի ավերակները նշմարվում են դեռ XXI դարի դրությամբ։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածվում է Վանա լճի հարավային կողմում։ Գավառի կազմում են մտնում նաև Աղթամար և Առտեր կղզիները։ Մակերևույթը հիմնականում լեռնային է։ Լեռնալանջերը պատված են անտառներով։
Գավաշի տարածքով հոսում են Ոստան, Փշավանց, Մոխրաբերդ և այլ գետակները։


== Կլիմա ==
Ունի բարեխաոռն ցամաքային կլիմա։


== Բնակչություն ==
1909 թվականին ուներ 6741 զուտ հայ բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Բնակչության հիմնական զբաղմունքը երկրագործությունն ու այգեգործությունն էր։ Նաև զբաղվում էին շալագործությամբ և ձկնորսությամբ։
Հացահատիկի մշակությամբ աչքի էին ընկնում Փշավանց, Նոր-գյուղ, Տախմանց և մի քանի այլ գյուղեր, շալագործությամբ՝ Նարեկն ու Նոր-գյուղը, ձկնորսությամբ՝ Մոխրաբերդն ու Փշավանցը։


== Օգտակար հանածոներ ==
Գավառակում կան երկաթի, կապարի, զառիկի և քարածխի պաշարներ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Գյավաշի նշանավոր հնություններից էին Նարեկա վանքը, Աղթամարը և Ս. Նշան վանքը։


== Վարչական բաժանում ==
1909 թվականին ուներ 23 գյուղ, որոնք բոլորն էլ հայաբնակ էին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Շուի (Էնայի գավառ)

Շուի (ֆր.՝ Chouy), համայնք Ֆրանսիայում, գտնվում է Պիկարդիայի մարզում՝ Էնա գավառում։ Մտնում է Վիլեր Կոտրե կանտոնի կազմի մեջ։ Համայնքի շրջանը՝ Շատո Տերրի։
Համայնքի INSEE կոդը՝ 02192:


== Բնակչություն ==
2010 թվականի տվյալներով՝ համայնքի բնակչությունը կազմում է 395 մարդ։


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին համայնքի 268 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչներից 200-ը տնտեսապես ակտիվ էին, 68-ը՝ ոչ ակտիվ (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 74,6%, 1999 թվականին եղել է 71,7%)։ 200 տնտեսապես ակտիվ բնակիչներից աշխատում էին 176-ը (103 տղամարդ և 73 կին), գործազուրկ էին 24 մարդ (10 տղամարդ և 14 կին)։ 68 տնտեսապես ոչ ակտիվ բնակիչներից 22-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 16-ը՝ թոշակառուներ, 30-ը տնտեսապես ոչ ակտիվ էին այլ պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ, Շուի (ֆր.)
Նեֆերտեմ

Նեֆերտեմ (անգլ.՝ Nefertem, , հավանաբար նշանակել է «գեղեցիկը, որը փակվում է» կամ «այն մեկը, որը չի փակվում», գրվել է նաև Նեֆերտում կամ Նեֆեր-տեմու), լոտոսի ծաղիկ, որը Հին Եգիպտոսի դիցաբանության մեջ աշխարհի ստեղծման ժամանակ առաջացել է նախնական ջրերից։ 
Նեֆերտեմը ներկայացրել է և՛ արևի առաջին շողը, և՛ եգիպտական կապույտ լոտոսի ծաղկի հաճելի բույրը, և ստեղծվել է նախնական ջրերից՝ եգիպտական կապույտ ջրաշուշանի մեջ։ Նեֆերտեմի տիտղոսներից էին՝ «Նա, ով գեղեցիկ է» և «Արեգակի ջրաշուշանը», իսկ Մեռյալների գրքում ասվումէր․ 

Նեֆերտեմը համարվել է Պտահ արարիչ աստծո որդին, իսկ նրա մայր համարվել են աստվածուհիներ Սեհմետն ու Բաստետը։ Արվեստում նա սովորաբար պատկերվել է որպես գեղեցիկ երիտասարդ տղամարդ՝ գլխի շուրջ կապույտ ջրաշուշանի ծաղիկներ։ Որպես Բաստետի որդի նա երբեմն պատկերվել է առյուծի գլխով կամ որպես թիկնած առյուծ կամ կատու։ Հին եգիպտացիները հաճախ կրել են նրա փոքրիկ արձանիկները որպես հաջողության հմայիլներ։ 
Հայտնաբերվել է Նեֆերտեմի գլխով արձանիկ, որը պատկերում է Թութանհամոնին երեխա ժամանակ։ 


== Պատկերասրահ ==

		


== Ծանոթագրություններ ==


== Հետագա ընթերցանություն ==
Morenz Siegfried, Schubert Johannes (1954)։ Der Gott auf der Blume: Eine ägyptische Kosmogonie und ihre weltweite Bildwirkung (German)։ Verlag Artibus Asiæ
Արոմ օ Ժեն դե Մարկ (պանիր)

Արոմ օ Ժեն դե Մարկ կամ Արոմ օ Ժենե դե Մարկ (ֆր.՝ Arôme au gêne de marc), կովի կաթից պատրաստվող Ֆրանսիական սեզոնային փափուկ պանիր։


== Պատրաստում ==
Պանիրը պատրաստվում է ավանդական տեխնոլոգիայով, որը կիրառվում է Լիոն գինեգործական տեղանքում։ Ռիգոտ, Սեն-Մարսելեն, Պելարդոն կամ Պիկոդոն տեսակի արդեն պատրաստի պանիրները տեղավորում են խաղողի կեղևներից և կորիզներից բաղկացած, գինեգործությունից մնացած սպիրտային հյութով լցված խորը տարայի մեջ՝ սովորաբար տակառի։ Ամսվա ընթացքում պանիրը ներսծծվում է հեղուկով, որը նրան համ ու հոտ է տալիս։ Սովորաբար պանիրը պատրաստ է լինում աշնան վերջին։


== Նկարագրություն ==
Պանրի գլուխներն ունեն 6-7 սանտիմետր տրամագծով և 2-3 սանտիմետր հաստությամբ, 80-120 գրամ քաշով սկավառակի ձև։ Պանիրը պատված է խաղողի քուսպի մեծ քանակությամբ բնական կեղևով։ Փափուկ մասսան կարող է տարբեր խտության լինել, երկարատև պահելուց հետո այն փափուկ և յուղալի պանրից կարող է դառնալ ավելի պինդ պանիր։ Արոմ օ Ժեն դե Մարկը ունի խմորասնկերի վառ արտահայտված քաղցր յուղային համ։
Այն օգտագործվում է որպես անկախ ուտեստ, զուգորդվում է թեթև Բոժոլե-վիլլյաժ և աղանդերային գինիների հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Джульет Харбатт Лучшие сыры мира. — М.: Издательство «BBPG», 2012. — 352 с. — ISBN 978-5-93679-168-0
Ազգեր (Խիզանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ազգեր (այլ կիրառումներ)Ազգեր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում։
XX դարի սկզբին ուներ 33 տուն քուրդ բնակիչ։ Բնակիչների հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն էր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վիշկուվ

Վիշկուվ (լեհ.՝ Wyszków), քաղաք Լեհաստանի արևելյան մասում՝ Մազովեցյան վոևոդությունում. նույնանուն գավառի (պովյատի) վարչական կենտրոնն է։ Ունի գյուղաքաղաքային գմինայի (շրջանի) կարգավիճակ; Տարածվում է Արևմտյան Բուգ գետի ափին՝ հենց գետահովտում, երկրի մայրաքաղաք Վարշավայից 55 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Զբաղեցնում է 20,78 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2012 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 27 309։ 16-րդ դարում եղել է հոգևոր քաղաք։


== Պատմություն ==
Պատմական փաստաթղթերում Վիշկուվն առաջին անգամ հիշատակվել է 1203 թվականին, որպես գյուղ։ 1502 թվականին ստացել է քաղաքի կարգավիճակ։ 1528 թվականին Բուգ գետի վրա կառուցվել է կամուրջ, որը մեծապես նպաստել է քաղաքի արագ զարգացմանն ու բարգավաճմանը։
Հյուսիսային պատերազմի ժամանակ (1655-1660 թվականներին) Վիշկուվն ավերվել է։ 1870 թվականին զրկվել է քաղաքի կարգավիճակից, 1919 թվականին վերստացել այն։
1897 թվականին շարք է մտել երկաթուղային կամուրջը, որի շնորհիվ զարկ է տրվել արդյունաբերության զարգացմանը։
Մինչև Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը քաղաքում եղել է շուրջ 9 հազար անդամներից բաղկացած հրեական մեծ համայնք, որն ամբողջովին ոչնչացվել է։  1997 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Վիշկուվում բացվել է Հոլոքոստի զոհերի հիշատակը հավերժացնող հուշարձան։


== Միջազգային կապեր ==
Վիշկուվը գործընկերային հարաբերություններ է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальная страница города
Նոյեմբերի 7

Նոյեմբերի 7, տարվա 311-րդ (նահանջ տարիներին՝ 312-րդ) օրն է։

Տարվա ավարտին մնում է 54 օր։


== Դեպքեր ==
1917 - Սանկտ Պետերբուրգում տեղի է ունենում բոլշևիկների գրոհը Ձմեռային պալատի վրա
1922 - Երևանում բացվում է պետական հանրային գրադարանը
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ՝
1941՝ գերմանական օդուժը Յալթայի մոտ ջրասույզ է անում 7000 մարդով «Արմենիա» սանիտարական նավը
2007` Լոնդոնի Սենտ Պանկրաս կայարանում բացվել է Հանդիպման վայր անվանումով արձանը։


== Ծնունդներ ==
630 - Կոստանդ Բ Κώνστας Β', Բյուզանդիայի կայսր
1676 - Մխիթար Սեբաստացի հայ կաթոլիկ եկեղեցական
1720 - Հերակլ II ერეკლე II, վրաց թագավոր
1728 - Ջեյմս Կուկ James Cook անգլիացի ծովագնաց և քարտեզագիր
1818 - Էմիլ Դյուբուա Ռեյմոն Emil Du Bois-Reymond գերմանացի ֆիզիոլոգ և փիլիսոփա
1849 - Յուզեֆ Խելմոնսկի Józef Marian Chełmoński լեհ նկարիչ

1857 - Ստեփան Մալխասյանց հայ նշանավոր բանասեր և լեզվաբան
1865 - Հովհաննես Աբելյան, թատրոնի և կինոյի հայ նշանավոր դերասան (մ. 1936)
1867 - Մարի Կյուրի Marie Curie լեհ քիմիկոս և ֆիզիկոս
1874 - Արշակ Խաչիև հեղափոխական
1879 - Երվանդ Տեր-Մինասյան, հայ պատմաբան, լեզվաբան, բառարանագետ (մ. 1974)
1891 - Դմիտրի Ֆուրմանով Дмитрий Андреевич Фурманов խորհրդային արձակագիր և հեղափոխական
1900 - Գրիգոր Հարությունյան խորհրդային պետական գործիչ
1903 - Կորյուն Ազրոյան հայ արձակագիր, գրաքննադատ և լրագրող
1913 - Ալբեր Կամյու Albert Camus ֆրանսիացի արձակագիր, թատերագիր և խոհագիր
1918 - Բիլլի Գրեհեմ William Franklin Graham ամերիկացի ավետարանիչ և քաղաքական գործիչ
1925 - Մարատ Մարինոսյան հայ ռեժիսոր
1926 - Ջոան Սազերլենդ Joan Sutherland ավստրալա-շվեյցարացի սոպրանո երգչուհի
Արցախի պատերազմի մասնակիցներ՝
1934 - Վլաս Անտոնյան
1952 - Սերգեյ Առաքելյան
1954 - Արևիկ Սարգսյան
1964 - Էդուարդ Առստամյան
1973 - Դավիթ Առաքելյան
1940 - Հենրիկ Դանիելյան իրավաբան
1959՝
Ալեշանդրե Գիմարաես Alexandre Borges Guimarães բրազիլացի ֆուտբոլիստ և գլխավոր մարզիչ
Արաքս Աբրահամյան նկարչուհի
1967 - Դեյվիդ Գետտա David Guetta ֆրանսիացի դիջեյ
1978 - Ռիո Ֆերդինանդ Rio Ferdinand անգլիացի ֆուտբոլիստ
1988 - Ալեքսանդր Դոլգոպոլով ուկրաինացի թենիսիստ
1990 - Դավիդ դե Խեա David de Gea Quintana իսպանացի ֆուտբոլային դարբասապահ
1996 - Լորդ Lorde նորզելանդացի երգչուհի


== Մահեր ==
1910՝ ռուս գրող Լև Տոլստոյ
1965՝ հայ օպերային տենոր և ապա՝ բարիտոն երգիչ Շարա Տալյան
1980՝ ամերիկացի կինոդերասան Սթիվ Մակքուին
1995՝ ամերիկահայ քանդակագործ Վարազ (Վարազդատ Սամվելյան)
2005՝ ռուսաստանցի գրականագետ և բանասեր Միխայիլ Գասպարով
2006 - ռաբիս երգիչ Արամ Ասատրյան


== Տոներ ==
Համաձայնության և համերաշխության օր՝
Ռուսաստանի Դաշնություն (1996÷2004 թթ.)
Ազգային հեղափոխության և համերաշխության օր՝
Բանգլադեշ
Հովհաննես Ալխազյան

Հովհաննես Ալխազյան, Ժան (փետրվարի 2, 1881(1881-02-02), Վան, Վանի վիլայեթ, Օսմանյան կայսրություն - 1958, Փարիզ), հայ նկարիչ։ Փարիզի Նասիոնալ ընկերության իսկական անդամ (1929)։


== Կենսագրություն ==
1898-1903 թվականներին սովորել է Թիֆլիսի նկարչական դպրոցում, որտեղ սովորել է Հովհաննես Շամշիյանի և Ս. Գաբաևի մոտ։ 1905-1908 թվականներին սովորել է Փարիզի գեղարվեստի դպրոցում՝ Ֆ. Կորմոնի արվեստանոցում։ Էտյուդներ և բնանկարներ է ստեղծել Ֆինլանդիայում, Հոլանդիայում, Ֆրանսիայում, Իսպանիայում։
Ալխազյանի շուրջ 200 գործ պահվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։ Աշխատանքներից ներկայացվել են artnet աճուրդում։


== Ստեղծագործական ուղի ==
Ալխազյանի ստեղծագործական սկզբունքը ռեալիստական է։ Նրա բնանկարները, ուր մարդը գրեթե բացակա է, կատարված են գունային շեշտված անցումներով՝ պարուրված մեղմ, հանգիստ տրամադրությամբ։ Ստեղծագործություններին բնորոշ են զարդանկարչական և հարթապատկերային լուծումները։
Գործերից են՝

«Սպիտակ գիշեր Ֆինլանդիայում»
«Ձմռան արևը»
«Գյուղը ձյունի տակ»
«Ջրաղացը Ավենի վրա»
«Վենետիկի մոտ»
«Լուարա գետի ափերը»
«Վաղ գարուն»
«Տեսարան Պրովանսից»
«Կամուրջ Տոլեդոյում»
«Նավակներ»
«Այծեր»


== Ցուցահանդեսներ ==
Մասնակցել է «Աշնանային սալոնի» ընկերության, «Անկախ արվեստագետների միության» մի շարք ցուցահանդեսների, 1918 թվականին Սենտ Օգյուստեն սրահում բացվել է Ալխազյանի առաջին անհատական ցուցահանդեսը։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Ֆրանսիայում (1918, 1920, 1922)։ Համագործակցել է հայ համայնքի հետ, մասնակցել «Անի», «Հայ ազատ արվեստագետների միության» ցուցահանդեսներին (1933, 1934, 1945), ցուցադրվել է Փարիզի «Ալլար» սրահում։ Անհատական վերջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1934 թվականին Փարիզի «Շանթ» հայ գրավաճառատան ցուցասրահում։


== Գրականություն ==
Շիշմանյան Ռ., Բնանկարն ու հայ նկարիչները, Ե., 1958։
Խաչատրյան Շ., Ֆրանսահայ կերպարվեստ, Ե., 1991։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնանկարներ՝ առանց մարդկային կերպարների, Հովհաննես Ալխազյան
(3888) Հոյտ

(3888) Հոյտ (անգլ.՝ Hoyt), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի մարտի 28-ին Կարոլին Շումեյկերի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,393325 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,7876 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9991 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1352,39 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,266196 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 22,17° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3888) Հոյտ աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Վիլի լը Բուա

Վիլի լը Բուա (ֆր.՝ Villy-le-Bois), համայնք Ֆրանսիայի Գրանդ Էստ մարզի Օբ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 62 մարդ, բնակչության խտությունը` 11.46 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 5.41 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 150 կմ հարավ-արևելք, Շալոն ան Շամպայն քաղաքից` 95 կմ հարավ, Տրուա քաղաքից` 16 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 42 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 27-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 15։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,3 %։ 27 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 27 անձ (15 տղամարդ և 12 կին)։ Գործազուրկ են եղել 0 անձ (0 տղամարդ և 0 կին)։ 15 անաշխատունակներից 8-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 3-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օբ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Պիսարշչինա (գյուղ, Գրեբյոնկայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՊիսարշչինաՊիսարշչինա (ուկրաիներեն՝ Писарщина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գրեբյոնկայի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1856 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պիսարշչինա գյուղում բնակվում էր 161 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2986 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 53,92 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ֆարա դ’Իզոնցո

Ֆարա դ’Իզոնցո (իտալերեն՝ Farra d'Isonzo), կոմունա Իտալիայում։ Գտնվում է Ֆրիուլի Վենետիկ Ջուլիա մարզում՝ Գորիցիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 1779 մարդ 2008 թվականի մարդահամարի տվյալների, բնակչության խտություն՝ 177 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 10 կմ² մակերես։ Փոստային ինդեքս՝ 34070։ Հեռախոսային կոդ՝ 0481։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճ


=== Աստղադիտարան ===
Քաղաքում է գտնվում Ֆարա դ’Իզոնցո աստղադիտարանը (աստղադիտարանի կոդը՝ 595), որտեղ կատարվել են աստերոիդների աստղագիտական հետազոտություններ: Այս աստղադիտարանում են հայտնաբերվել 222 աստերոիդներ:
Աստղադիտարանում 1989 թվականին հայտնաբերված աստերոիդներից մեկը քաղաքի պատվին անվանվել է (6501) Իսոնզո:


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս՝ 0481888002
էլեկտրոնային փոստ՝ segretario.farra-d-isonzo@eell.regione.fvg.it


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք(իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ադիգեն

Ադիգենը (վրաց.՝ ადიგენი) քաղաքատիպ ավան է Վրաստանի հարավում, Սամցխե-Ջավախեթի մարզի Ադիգենի մունիցիպալիտետի վարչական կենտրոն։
Պրադու (Բաիա)

Պրադու (պորտ.՝ Prado), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Հյուսիս-կենտրոնական նահագի Բաիա մարզում։ Մտնում է Պորտու Սեգուրու գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 29 317 մարդ՝ 2006 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 664,536 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 17,6 մարդ/կմ²։
Քաղաքի տոնը նշվում է օգոստոսի 2-ին։


== Պատմություն ==
Քաղաքը հիմնադրվել է 1896 թվականին։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2004 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 152.601.264,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2003 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 5.445,77 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է՝ 0,665 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։


== Ծանոթագրություններ ==
Սանտա Կրուզ դել Նորտե

Սանտա Կրուզ դել Նորտե (իսպ.՝ Santa Cruz del Norte), քաղաք և համայնք Կուբայի Մայաբեկ նահանգում։ Մինչև 2011 թվականը եղել է Հավանա նահանգի մի մասը։ Այն գտնվում է հյուսիսային ափին, Հավանա և Մատանզաս քաղաքների միջև, Սանտա Կրուզ գետաբերանին։


== Ընդհանուր ակնարկ ==

Քաղաքը հիմնադրվել է 1800 թվականին, այն ժամանակ` որպես ձկնորսական համայնք, և 1931 թվականին ստացել է համայնքի կարգավիճակ։
Այն Havana club ռոմի թորման հիմնական վայրն է. այս ռոմի բոլոր մուգ տեսակներն արտադրվում են Սանտա Կրուզ դել Նորտեում։ Թորման գործընթացին կարող են ականատես լինել զբոսաշրջիկները, քաղաքի հյուրերը։ 
Արդյունաբերության մյուս ճյուղերից քաղաքում զարգացած են էներգիայի արտադրությունը, նավթի արդյունահանումը և ձկնորսությունը։


== Աշխարհագրություն ==
Համայնքը բաժանված է Սանտա Կրուզ դել Նորտեյի «consejos populares» (պատշաճ քաղաք) և Բակունայագուա, Բոկա դե Խարուկո, Խիբակոա, Էլ Ֆրեիլ, Արկոս դե Կանասի, Էլ Կոմինո, Լա Սիերա, Կամիլո Կիենֆուեգոս, Լոմա դել Տանկու, Էլ Ռուբիո և Պաուլա գյուղերի միջև։ Հերշեյ երկաթուղին քաղաքը կապում է Մատանզասի հետ։ Այն հիմնականում օգտագործում են դիզելային բեռնատար գնացքները։


== Ժողովրդագրություն ==
2004 թվականին Սանտա Կրուս դել Նորտե համայնքն ունեցել է 32.576 բնակչություն։ Ընդհանուր մակերեսը 376 կմ2 է, բնակչության խտությունը կազմում է 86.6 կմ2։


== Քույր քաղաքներ ==
 Սանտա Կրուս դե Տեներիֆե, Իսպանիա


== Ծանոթագրություններ ==
Բեռլինի պատվավոր քաղաքացի

«Բեռլինի պատվավոր քաղաքացի» (գերմ.՝ Ehrenbürger von Berlin), կոչում, որ սահմանվել է 1813 թվականին և Բեռլինի սենատի կողմից Բեռլինի պատգամավորների պալատի հետ համաձայնությամբ  շնորհվում է գերմանացիների և օտար պետությունների քաղաքացիների «Բեռլինին մատուցած ծառայությունների համար»։


== Սահմանում ==
Պատվավոր քաղաքացիությունը Բեռլինի բարձրագույն պարգևն է։ Կոչումը կարող է շնորհվել միայն դափնեկրի կենդանության օրոք, սակայն եղել են չորս բացառություններ, երբ կոչումը շնորհվել է Օտտո Նեգալին, Հայնրիխ Ցիլեին, Նիկոլայ Բերզարինին և Մառլեն Դիտրիխին։ Կոչումը շնորհվում է Բեռլինի պատգամավորների պալատի հետ համաձայնությամբ Բեռլինի սենատի կողմից գերմանացիների և օտար պետությունների քաղաքացիների «Բեռլինին մատուցած ծառայությունների համար»։ Կոչման թեկնածուներ կարող են առաջադրել Պատգամավորների պալատի ու Սենատի, շրջանային կառավարությունների ու քաղաքային շրջանի ներկայացուցիչների ժողովի անդամները։ Կոչման շնորհումը դափնեկրին տալիս է մի շարք արտոնություններ, ներառյալ նկարչի ընտրությունը պաշտոնական դիմանկարի համար, ինչպես նաև հուղարկավորությունը Բեռլինի նահանգի հաշվին։ Բեռլինի պատգամավորների պալատի շենքում տեղակայված է Բեռլինի պատվավոր քաղաքացիների պատկերասրահը, որը ներկայում ներառում է 52 դիմանկար։


== Պատմություն ==
Բեռլինի առաջին պատվավոր քաղաքացին 1813 թվականին դարձել է Կոնրադ Գոթլիբ Ռիբեկը, որն այդ կոչմանն արժանացել է Բեռլինի ֆրանսիական օկուպացիայի ժամանակ ցուցաբերած ծառայությունների համար։ 1948 թվականին Բեռլինի պատվավոր քաղաքացիներից երեքը՝ Ադոլֆ Հիտլեր, Հերման Գյորինգը և Յոզեֆ Գեբելսը, որոնք այդ կոչմանն արժանացել էին Երրորդ Ռայխի օրոք, զրկվել են կոչումից։ Բեռլինի տարածքի բաժանումից հետո կոչումը շնորհվել է ինչպես Արևմտյան Բեռլինի, այնպես էլ Արևելյան Բեռլինի իշխանությունների կողմից, իսկ երկրի միավորումից հետո՝ 1992 թվականին, Բեռլինի պատգամավորների պալատի նախագահ Հաննա Ռենատա Լաուրինի (գերմ.՝ Hanna-Renate Laurien) որոշմամբ Արևելյան Բեռլինում պատվավոր քաղաքացու կոչման արժանացած 25 անձանցից այն պահպանել են միայն յոթը՝ Օտտո Նագելը, Հայնրիխ Ցիլեն, Աննա Զեգերսը, Վալերի Բիկովսկին, Զիգմունդ Ենը, Վոլֆգանգ Հայնցը, Վիլանդ Հերցֆելդեն։ Կոչումից զրկվածների թվում է եղել նաև Նիկոլայ Բերզարինը, որին կոչումը կրկին շնորհվել է 2003 թվականին Բեռլինի իշխող բուրգոմիստր Կլաուս Վովերայթի որոշմամբ։


== Բեռլինի պատվավոր քաղաքացիներ (1813 թվականից) ==
Նշումներ     Զրկվել է կոչումից
     Զրկվել է կոչումից և հանվել ցուցակներից Արևմտյան և Արևելյան Բեռլինների պատվավոր քաղաքացիների ցանկերի միավորման ժամանակ
     Կոչումը շնորհվել է հետմահու


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բեռլինի պատվավոր քաղաքացիներ»։ Բեռլինի պատգամավորների պալատ 
«Բեռլինի պատվավոր քաղաքացիներ»։ Luisenstädtischer Bildungsverein
Արևադարձ (բույս)

Արևադարձ (լատ.՝ Heliotropium), խամբար, արևադեմ, գաղտրիկազգիների ընտանիքի միամյա կամ բազմամյա խոտաբույսերի ցեղ։ Հայտնի է 220, Հայաստանում՝ 7 տեսակ՝ արևադարձ էլիպսաձև (H, ellipticum), արևադարձ եվրոպական (H, europaeum), արևադարձ թավապտուղ (H, lasiocarpum), արևադարձ Ցվելյովի (H. tzvelevii)՝ էնդեմիկ, արևադարձ ցածր (H, supinum)՝ հազվագյուտ և այլն։


== Ձևաբանություն ==
Ցողունի բարձրությունը 20-40 (մինչև 100) սմ է։ Տերևները հերթադիր են, պարզ, ամբողջաեզր։ Ծաղկաբույլը միակողմանի ոլորք է, ծաղիկները՝ սպիտակ, դեղին կամ մանուշակագույն։ Ծաղկում է հուլիս-սեպտեմբերին։ Պտուղը քառաբաժան է, ընկուզանման։ Որոշ տեսակներ դեղաբույսեր են. պարունակում են թունավոր ալկալոիդներ։ Ծաղկաբուծության մեջ օգտագործում են արևադարձ պերուականից (H. peruvianum) ստացված բազմաթիվ տեսակներ, որոնք կիրառվում են ծաղկային ձևավորումներում, պարտեզներում և բնակարաններում։


== Տարածվածությունը Հայաստանում ==
Տարածված է Լոռու, Արագածոտնի, Կոտայքի, Շիրակի, Տավուշի, Սյունիքի և այլ մարզերում, Երևանի շրջակայքում։ Աճում է խոնավ վայրերում, կիսաանապատներում, արոտներում, չոր, քարքարոտ լանջերին, դաշտերի և ճանապարհների եզրերին, աղբոտում խաղողի այգիները։
Սղոցակտուց բադ

Սղոցակտուց բադ, (Mergus serrator), բադերի ընտանիքի թռչուն։ Բնադրող-չվող է, հազվագյուտ։


== Կառուցվածք ==
Մարմնի երկարությունը 52-58 սմ է, թևերի բացվածքը՝ 70-86 սմ։ Մարմինը երկար է, նրբագեղ, կտուցը՝ կարմիր։ Արուի գլուխը մուգ կանաչ է, փուփուլը՝ անհավասար, մեջքը՝ սև, կուրծքը՝ շիկակարմրավուն-դարչնագույն։ Էգի գլուխը, փուփուլը, վզի վերին մասը շիկակարմրավուն-դարչնագույն են, մարմինը վերևից՝ մոխրագույն։ Գլխի և կրծքի միջև գունային կտրուկ ցայտերանգությունը բացակայում է։ Թըռչելիս ակնառու է թևի սպիտակ հատվածի մուգ զոլը, իսկ գլուխը, մարմինը և պոչը պահում է միևնույն հարթության վրա։ Լողում և սուզվում է հմտորեն։ Բնակվում է լճերում, գետերում։
Սևանա լճի ավազանում հավանական բնադրման մասին տեղեկությունները հայտնի են դեռևս 1940 թվականից, սակայն դա հաստատող միակ փաստը վերաբերում է 1980 թվականին։
Օբվիլ

Օբվիլ (ֆր.՝ Aubeville), համայնք Ֆրանսիայի Նոր Ակվիտանիա մարզի Շարանտ գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 142 մարդ, բնակչության խտությունը` 17.27 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 8.22 կմ² տարածք:
2016 թվականի հունվարից Ժուրինյակ, Մենֆոն և Պերեյ համայնքների հետ միասին հանդիսանում է Վալ դե Վին համայնքի մաս:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 420 կմ հարավ-արևմուտք, Պուատիե քաղաքից` 125 կմ հարավ, Անգուլեմ քաղաքից` 21 կմ հարավ-արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 79 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 62-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 78,5 %: 62 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 58 անձ (30 տղամարդ և 28 կին): Գործազուրկ են եղել 4 անձ (3 տղամարդ և 1 կին): 17 անաշխատունակներից 4-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 9-ը` թոշակառուներ, իսկ 4-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Շարանտ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Ադրիեննա Ռիչ

Ադրիեննա Ռիչ (անգլ.՝ Adrienne Cecile Rich, մայիսի 16, 1929(1929-05-16)[…], Բալթիմոր, Մերիլենդ, ԱՄՆ - մարտի 27, 2012(2012-03-27)[…], Սանտա Քրուզ, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ամերիկացի բանաստեղծ, հրապարակախոս, ֆեմինիզմի երկրորդ ալիքի ներկայացուցիչ, լեսբուհի։


== Կենսագրություն ==
Մայրը եղել է դաշնակահարուհի և կոմպոզիտոր, ինչպես նաև մեթոդիստուհի, հայրը՝ կենսաբան և հրեական ծագում ունեցող բժիշկ։ Ավարտել է Ռեդքլիֆի քոլեջը Քեմբրիջում։ Իր դեբյուտը 1951 թվականին կատարել է «A Change of World» բանաստեղծությունների գրքով, որն անձնական ընտրությամբ ստացել է Հյու Օդենի Յելի մրցանակը երիտասարդ բանաստեղծուհիների համար (Օդենը ժողովածուն ուղեկցել է իր նախաբանով)։ 1966 թվականից ամուսնու և երեք որդիների հետ ապրում էր Նյու Յորքում։ Մտերմացել է նոր ձախերի հետ, մասնակցել հակապատերազմական ցույցերին, քաղաքացիական իրավունքների շարժմանը։ 1960-ական թվականների վերջին բաժանվել է ամուսնուց։ 1976 թվականից կյանքը կիսել է ջամայկացի գրող Միշել Քլիֆի հետ։ Դասավանդել է Կոլումբիայի, Ռատգերսի, Բրանդեյսկի, Սթենֆորդի, Կոռնելի համալսարաններում, Բրին-Մար քոլեջում և այլն, վարել է ակտիվ հասարակական կյանք։
Մահացել է ռևմատոիդ արթրիտի հետևանքներից։
Կրտսեր քույրը՝ գրող Սինթիա Ռիչն է։


== Ստեղծագործություն ==
Հեղինակ է բանաստեղծությունների 25 գրքերի, էսսեների 6 ժողովածուների և նշումների։ 
Պատկանում է XX-րդ դարի երկրորդ կեսի ԱՄՆ-ի խոշորագույն բանաստեղծուհիների և ամերիկյան հասարակական բեմի ազդեցիկ դեմքերի ցանկին։ Գրել է «Մայրությունը որպես անձնական փորձ և սոցիալական ինստիտուտ» (1976) և «Հարկադիր հետերոսեքսուալությունը և լեսբուհիների գոյությունը» (1980) ֆեմինիստական էսսեները, որոնք հետագայում ներառվել են «Հաց, արյուն և պոեզիա» (1986) գրքում։


== Ճանաչում ==
Պոեզիայի համար բազմաթիվ մրցանակների դափնեկիր է, որոնց թվում են «Diving into the Wreck» գրքի ազգային մրցանակը (1974, այն բաժանել է գրող Օդրի Լորդի և Էլիս Ուոքերի միջև), Ռոբերտ Ֆրոստի մեդալը (1992), «Atlas of the Difficult World» գրքի համար բանաստեղծական մրցանակը (1992), Լամբդի մրցանակը «Dark Fields of the Republic» գրքի համար (1995), Ուոլես Սթիվենսի մրցանակը (1996), Բոլլինգենի մրցանակը (2003),Ազգային գրքի հիմնադրամի մեդալ ամերիկյան գրականության մեջ ակնառու ներդրման համար (2006), գGriffin Lifetime Achievement պոեզիայի մրցանակ (Կանադա, 2010) և այլն։ Եղել է ամերիկյան արվեստի և գիտությունների ակադեմիայի անդամ (1991)։ Ամերիկացի բանաստեղծների ակադեմիայի կանցլերն է 2002 թվականից։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Статья в Британской энциклопедии (անգլ.)
Некролог в газете Los Angeles Times (անգլ.)
Некролог (անգլ.)
На сайте Академии американских поэтов (անգլ.)
На сайте Фонда поэтов (անգլ.)
На сайте Современная американская поэзия (անգլ.)
Նովայա Ռուդնյա (այլ կիրառումներ)

Նովայա Ռուդնյա, կարող է վերաբերել՝

Նովայա Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ժիտոմիրի շրջանում
Նովայա Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Լուգինսկի շրջանում
Նովայա Ռուդնյա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Օվրուչի շրջանում
Արաքսի Օհանյան

Արաքսի Գալուստի Օհանյան (հունիսի 5, 1911(1911-06-05), Ադափազար, Թուրքիա - մարտի 12, 1981(1981-03-12), Կահիրե, Եգիպտոս), հայ դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Արաքսի Օհանյանը ծնվել է Ադաբազարի Ալմալու գյուղում։ 1923 թվականից բնակվել է Եգիպտոսում։ 1927 թվականից նվիրվել է բեմին։ Խաղացել է ավելի քան 300 դեր։ Սիրանույշից հետո երկրորդ հայ դերասանուհին է, որ խաղացել է Համլետի դերը (Շեքսպիրի «Համլետ», 1956)։ Հեղինակել և բեմադրել է «Նշանվածներ», «Ա՞ն էր, թե աս է», «Սայաթ-Նովա», «Կյանքի հեգնանքը», «Գյուտին զոհը», «Մալվինե» և այլ պիեսներ։


== Դերեր ==
Սոնա՝ Շիրվանզադեի «Չար ոգի»
Սուսան՝ Շիրվանզադեի «Նամուս»
Աննա՝ Գրիգոր Տեր-Գրիգորյանի «Գարնան անձրև»
Թեոֆիլ՝ Շանթի «Կայսր»
Մարգարիտ՝ Դյումա-որդու «Կամելիազարդ տիկինը»
Համլետ՝ Շեքսպիրի «Համլետ», Սիրանույշից հետո երկրորդ հայ դերակատարուհին


== Ծանոթագրություններ ==
Eleven (հեռուստաալիք)

10 Peach, ավստրալիական թվային հեռուստաալիք, հեռարձակվում է 2011 թվականի հունվարի 11-ից։ Պատկանում է Network 10 հոլդինգին և ամերիկյան CBS Studios International ընկերությանը։


== Ծանոթագրություններ ==
(6073) 1939 UB

(6073) 1939 UB, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1939 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Իրյո Վյայսյալյայի կողմից Տուրկուում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,619625 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,2845 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9547 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1548,66 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,232459 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 12,21° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6073) 1939 UB աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պյատրաս Կուբերտավիչյուս

Պյատրաս Կուբերտավիչյուս (լիտ.՝ Petras Kubertavičius, հունիսի 22, 1897(1897-06-22) - փետրվարի 14, 1964(1964-02-14), Վիլնյուս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ և Կաունաս, Լիտվական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լիտվացի խորհրդային դերասան և ռեժիսոր։ Լիտվական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1959 թվական)։ Լիտվական պրոֆեսիոնալ թատրոնի հիմնադիր։ 1919 թվականից աշխատել է Կաունասի դրամատիկական թատրոնում։ Դերերից են՝ Շարունաս (Կրևե-Միցկյավիչյուսի «Շարունաս»), Չեբուտիկին (Չեխովի «Երեք քույր»), Դլոստեր (Շեքսպիրի «Արքա Լիր»)։ Բեմադրել է Բալտուշիսի «Երգում են աքաղաղները», Բլաումանիսի «Անառակ որդին» և այլ պիեսներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Թեթև երաժշտություն

Թեթև երաժշտություն (անգլ.՝ easy listening), փոփ երաժշտության եզրույթ, ներառում է պարային, վոկալ, գործիքային, նաև էստրադային, երաժշտական թատրոնի (օպերետ, մյուզիքլ, շոու) ժանրերը, որոնց պարզ, հեշտությամբ ընկալվող մեղեդիները մատչելի են լայն զանգվածներին։ 
Որպես կանոն՝ կատարվում են էստրադային նվագախմբի նվագակցությամբ։ Թեթև երաժշտության բազմաթիվ կոմպոզիցիաներ հայտնի հիթերի գործիքային մշակումեր են։ 
19-րդ դարում թեթև երաժշտության դասական նմուշներ են ստեղծել հայր և որդի Շտրաուսները, Ժ. Օֆֆենբախը, Յ. Լանները, Տիգրան Չուխաջյանը, Ա. Այվազանը։ 20-րդ դարում տարածվել է ջազային թեթև երաժշտությունը։ Կատարողական կազմը՝ կամերային, վոկալ-գործիքային անսամբլներ, սիմֆոնիկ, ջազային նվագախմբեր։
1930-ական թվականներին ժանրերի փոխներթափանցման հետևանքով ստեղծվել է սիմֆոջազը, էլեկտրոնային երաժշտական գործիքների շնորհիվ ձևավորվել է սպառողական նշանակության փոփ երաժշտությունը։ 
Թեթև երաժշտության ոսկեդարը 1950–1970-ական թվականներին էր, ծաղկել է նվագախմբային և ավանդական էստրադային երաժշտության «արտադրությունը»։ 
1950-ական թվականներին նոր նվագախմբերն անդրադարձել են դասական գործերի փոխադրման սկզբունքներին։ Առավել ճանաչվել են Պերսի Ֆեյտի, Ջեքի Գլիսոնի, Ռեյ Կոնիֆի, Պոլ Մորիայի, Բերտ Քեմփֆերտի, Ջեյմս Լաստի, Էնտոնի Վենտուրայի, Բ. Փոփսի, Ալպերտ Հերբի, Արտեմի Այվազյանի, Մարտին Վարդազարյանի, Երվանդ Երզնկյանի նվագախմբերը, երգիչներ Ֆրենկ Սինատրան, Պերի Կոմոն, Էնդի Ուիլամսը, Էնգելբերտ Համփերդինքը, Բարրի Մանիլոուն, Դին Մարտինը, Ժակ Դուվալյանը, Կ․ Տոնիկյանը, Գեորգի Մինասյանը, դաշնակահարներ Ռ. Օլդրիչը, Ֆլոյդա Կրամերը, Բրեդլի Ջոզեֆը, Ռիչարդ Կլայդերմանը, Տորստ Յանկովսկին, կիթառահարներ Չեթ Աթքինսը, Ֆրանսիս Գոյը, Լես Պոլը, Ա. Շահբազովը։ 
Թեթև երաժշտության բնույթով սովորաբար կենսուրախ և զվարճալի է՝ ոչ բարդ մեղեդայնությամբ ու ռիթմով։ Նրան բնորոշ են քայլերգեր, ոչ մեծ նախերգանքներ, սյուիտներ, ռապսոդիաներ, պոպուրիներ, ֆանտազիաներ, կատակ. և փոփ երգեր։ 
20-րդ դարում տարածված ջազային «Թեթև երաժշտություն» եզրույթը հաճախ համընկնում է «լաունջ» եզրույթին, որին բնորոշ է ջազի ազդեցությունը՝ իմպրովիզացիան և կամերայնությունը։


== Գրականություն ==
Лёгкая музыка // Большая советская энциклопедия. 3-е изд. Том 14. — М., 1973.
Адорно, Теодор Лёгкая музыка // Избранное: Социология музыки / Пер. с нем.: М.И. Левина, А.В. Михайлов. — 2-е изд. — М.: Российская политическая энциклопедия, 2008. — С. 27—40.
Сохор А. О музыке серьёзной и лёгкой. — Л., 1964.
Чернов А. Бялик М. О лёгкой музыке. О джазе. О хорошем вкусе. — М., 1965.
Նովոնիկոլաևկա (գյուղ, Միշկինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովոնիկոլաևկաՆովոնիկոլաևկա (ռուս.՝ Новониколаевка, բաշկիրերեն՝ Яңы Николаевка), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Միշկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 167 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Օլ է Ռինոդ

Օլ է Ռինոդ (ֆր.՝ Ols-et-Rinhodes), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում:
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 145 մարդ, բնակչության խտությունը` 13.40 մարդ/կմ²: Բնակավայրը զբաղեցնում է 10.82 կմ² տարածք:


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 490 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 105 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 55 կմ արևմուտք:


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 74 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 57-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 17: Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 77,0 %: 57 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 53 անձ (26 տղամարդ և 27 կին): Գործազուրկ են եղել 4 անձ (1 տղամարդ և 3 կին): 17 անաշխատունակներից 2-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 5-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով:


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Էնդիրիս

Էնդիրիս, ավերակ բերդ պատմական Փոքր Հայքում, Սեբաստիայի նահանգի Շապին Գարահիսարի գավառում, Անդրեաս քաղաքի տարածքում։ Թուրքերը ուշ ժամանակներում այդպես էին անվանում հնում հիշատակվող Արտալես բերդը  Չորրորդ Հայք աշխարհի Խորձյան գավառում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռոկինա

Ռոկինա (էստ․՝ Rokina), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մեռեմյաե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 14 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Ատտալոս II

Ատտալոս II Փիլադելփոս՝ Պերգամոնի կառավարիչ, որը ժառանգել է գահը իր եղբայր Եվմենոս II-ից մ.թ.ա. 159 թ.-ին և կառավարել մինչև իր մահը ` մ.թ.ա. 137 թ.-ին։ Եվմենոսի օրոք դարձել է զորահրամանատար, աչքի է ընկել Գաղատիայում (189) և Հունաստանում (171): Բազմիցս մեկնել է Հռոմ և ստացել է հռոմեացիների աջակցությունը Դեմետրոս Սելևկյանի գահից հեռացման ու Ալեքսանդր Վալասին սիրիական գահին հաստատման հարցում։ Ատտալոսի կառավարման տարիներին պատերազմ է սկսվել Բութանիայի թագավոր Պրուսիոս II-ի հետ։ Ատտալոսի անունը հավերժացրել է նրա հիմնադրած քաղաքը` Ատտալիան (այժմ՝ Անթալիա)։
Ռիպոստո

Ռիպոստո  (իտալերեն՝ Riposto ), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզում՝ Կատանիայի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 14 619 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 1133 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 12 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 95018։ Հեռախոսային կոդը՝ 095։
Քաղաքի տոնը նշվում է հունիսի 29-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)