armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Անոյան

Անոյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==
Մովսես Անոյան (19-20-րդ դդ.), թղթակից։


== Ծանոթագրություններ ==
Տրավերսելա

Տրավերսելա (իտալերեն՝ Traversella), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Թուրին գավառում։
Բնակչությունը՝ 386 մարդ (2008 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության խտությունը՝ 10 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 39 կմ²։ Փոստային ինդեքսը՝ 10080։ Հեռախոսային կոդը՝ 0125։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները. 


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Լուտկուն

Լուտկուն (ռուս.՝ Луткун, լեզգիներեն՝ Луткун, Луткунар), գյուղ Ռուսաստանի, Դաղստան հանրապետության Աղտինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3500 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ժանգասնկեր

Ժանգասնկեր (լատ.՝ Pucciniales), մակաբույծ սնկերի կարգ։ Այս կարգի սնկերը բարձրակարգ բույսերի մակաբույծներ են, լայնորեն տարածված են տարբեր լայնույթներում։ Հայտնի է դրանց մոտ 5000 տեսակ (1981 թ. դրությամբ)։


== Բազմացում ==

Ժանգասնկերի մոտ հայտնի է մեկ տեսակի կենսական շրջանում իրար հետևող մի քանի տարատեսակ սպորատվության երևոյթը, որն ավարտվում է տելեյտոսպորների (հանգչող սպորների) առաջացմամբ։ Տելեյտոսպորն աճելով վերածւում է քառաբջիջ բազիդիումի, որի բջիջները դասավորված են մեկը մյուսի վրա։


===== Միցելիում =====
Ժանգասնկերի մարմինը (միցելիումը) տարածվում է վարակված բույսի հյուսվածքների միջբջջային տարածություններով, իսկ բջիջների մեջ մխրճում է հաուստորիումները (հիֆերի հատուկ ճուղավորումներ՝ տեր բույսի բջիջներից սննդարար նյութերը ծծելու համար)։ Այն պարունակում է յուղի կաթիլներ՝ ներկվուած նարնջագույն՝ կարոտինին մոտ մի գունանյութի շնորհիվ։ Նույնպիսի կաթիլներ պարունակւում են նաև սպորներում։ Ախտահարուած բոյսերը ծածկվում են նարնջագույնի կամ կարմրադարչնագույնի տարբեր երանգների բարձիկներով, ինչի պատճառով էլ այս սնկերի հարուցած հիվանդությունը կոչվում է ժանգ։


== Տաքսոնոմիա ==


===== Հոմանիշներ =====
Uredinales G.Winter, 1880


=== Ընտանիքներ ===
Chaconiaceae Cummins & Y.Hirats., 1983
Coleosporiaceae Dietel, 1900
Cronartiaceae Dietel, 1900
Melampsoraceae Dietel, 1897
Mikronegeriaceae Cummins & Y.Hirats., 1983
Phakopsoraceae (Կաղապար:Arthur) Cummins & Y.Hirats., 1983
Phragmidiaceae Corda, 1837
Pileolariaceae (Arthur) Cummins & Y.Hirats., 1983
Pucciniaceae Chevall., 1826 — Пукциниевые
Pucciniastraceae Gäum. ex Leppik, 1972
Pucciniosiraceae (Dietel) Cummins & Y.Hirats., 1983
Raveneliaceae Leppik, 1972
Sphaerophragmiaceae Cummins & Y.Hirats., 1983
Uncolaceae Buriticá, 2000
Uropyxidaceae (Arthur) Cummins & Y.Hirats., 1983


== Գրականություն ==
КУРС НИЗШИХ РАСТЕНИЙ։ Учебник для студентов ун-тов. Великанов Л. Л., Гарибова Л. В., Горбунова Н. П., Горленко М. В. и др., "Высшая школа", Москва 1981.
Kirk P. M., Cannon P. F., Minter D. W., Stalpers J. A. et al. Ainsworth & Bisby's Dictionary of the Fungi. — CAB International, 2008. — P. 577—580. — ISBN 978-0-85199-826-8
Andreas Bresinsky, Christian Körner, Joachim W. Kadereit, G. Neuhaus։ Strasburger – Lehrbuch der Botanik. 36. Auflage. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg 2008, ISBN 978-3-8274-1455-7, S. 674-678 (1176 Seiten).
Kill Rock'N'Roll

«Kill Rock ’n Roll», ամերիկահայ System of a Down խմբի երգն է իրենց հինգերորդ՝ Hypnotize ալբոմից։ Որպես առանձին սինգլ թողարկվել է 2006 թ. հուլիսին։ Երգի հեղինակն է « Դարոն Մալաքյանը, և պատմվում է թե ինչպես նա մի գիշեր իր ավտոմեքենայով Ռոք-ն-Ռոլլ անունով ճագարին վրաերթի ենթարկել, որից իրեն շատ վատ է զգացել։


== Երգացանկ ==
Բոլոր երգերի հեղինակն է Դարոն Մալաքյան. 


== Ծանոթագրություններ ==
Յորիս Իվենս

Յորիս Իվենս (հոլ.՝ Joris Ivens; նոյեմբերի 18, 1898(1898-11-18)[…], Նեյմեյխեն, Խելդեռլանդ, Նիդերլանդներ - հունիսի 28, 1989(1989-06-28)[…], Փարիզ), հոլանդացի կինոռեժիսոր և օպերատոր։


== Կենսագրություն ==
Յորիս Իվենսը ծագումով հոլանդացի է ։ Ծնվել է 1898 թվականին Նեյմեգենում (Հոլանդիա)։ Ուսումը ստացել է Ռոտերդամի տնտեսագիտական բարձրագույն դպրոցում, ինչպես նաև Շարլոտենբուրգի համալսարանում։ Իր կինոկամերայի օգնությամբ, «Թռչող հոլանդացին» անունը վաստակած Իվենսը ճշմարտացիորեն պատմեց աշխարհին ԽՍՀՄ-ի, Ֆրանսիայի, Իսպանիայի, ԱՄՆ-ի, Չիլիի, Չինանտանի, Կանադայի, Կուբայի և այլ երկրների կյանքում կատարված կարևոր իրադարձությունների մասին։ Իվենսը ստեղծել է մեծ քանակությամբ վավերագրական ֆիլմեր։
Առաջին կինոնկարներից են՝ «Կամուրջ» (1928 թ.), «Անձրև» (1929 թ.), պոեզիայի և ստեղծագործ աշխատանքի գեղեցկությունը բացահայտող՝ «Զյոյդեր Զե» (1930 թ.), «Նոր երկիր» (1934 թ.)։ 1930 թվականին այցելել է ԽՍՀՄ, նկարահանել Մագնիտագորսկի շինարարներին նվիրված «Երգ հերոսների մասին» կինոնկարը (1932 թ.)։ Լավագույն ֆիլմերից են՝ «Բորինաժ» (1933 թ.), «Իսպանական հող» (1937 թ.), «Չորս հարյուր միլիոն» (1938 թ.), «Մեր ռուսական ճակատը» (1941), «Ճանաչիր քո թշնամուն» (1941), «Խոսում է Ինդոնեզիան» (1945 թ.)։ Խաղաղության համար մրվող պայքարն են արտացոլում «Խաղաղությունը կհաղթի ամբողջ աշխարհում» (1951 թ.), «Մենք խաղաղության կողմն ենք» (Իվան Պիրևի, Ա. Տորնդայկի և ուրիշների հետ, 1952 թ.), «Մեծ գետերի երգը» (1954 թ., Խաղաղության միջազգային մրցանակ, 1955 թ.) ֆիլմերը։ 1957 թ. նկարահանել է «Սենան դիմավորում է Փարիզին», «Վալպարեսո» (1962), «Երկինքը, երկիրը» (1965), 1968 թվականին՝ «17-րդ զուգահեռական» (մարտնչող Վիետնամի մասին) կինոնկարները։
Իվենի ստեղծագործությունը նպաստել է վավերագրական կինոյի զարգացմանն ամբողջ աշխարհում։
Արժանացել է «Ժողովուրդների խաղաղությունն ամրապնդելու համար» միջազգային լենինյան մրցանակի (1968 թ.)։1970 թվականին «Կինոկամերան և ես» վերնագրով հրապարակվել է Իվենսի գիրքը. «Իմ կյանքի հենց սկզբից ես կապված եմ եղել լուսանկարչության հետ,- գրել է նա:- Դրա պատճառը եղել է այն, որ ես ծնվել եմ լուսանկարչի ընտանիքում»։


== Ծանոթագրություններ ==
Վիսշայա Կրապիվնա

Վիսշայա Կրապիվնա (ուկրաիներեն՝ Вища Кропивна), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Նեմիրովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1635 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Վիսշայա Կրապիվնա գյուղում բնակվում էր 642 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 2808 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 228,63 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մարիո Գոնսալես

Մարիո Գոնսալես (իսպ.՝ Mario González Gutiérrez, փետրվարի 25, 1996, Վիլյարկայո դե Մերինդադ դե Կաստիլյա լա Վիեխա, Իսպանիա), իսպանացի ֆուտբոլիստ, հարձակվող։ Հանդես է գալիս իսպանական «Վիլյառեալ»-ի կազմում։


== Ակումբային կարիերա ==
Մարիոն «Վիլյառեալ» ֆուտբոլային ակումբի սան է։ 2015 թվականին դարձել է թիմի երիտասարդական կազմի անդամ։ Երիտասարդական թիմում իր դեբյուտը նա նշել է 2015 թվականի հոկտեմբերի 11-ին՝ «Ռեուս Դեպորտիու»-ի դեմ խաղում։ Թիմի կազմում մասնակցել է 10 հանդիպման։
2016 թվականին Գոնսալեսը տեղափոխվել է հիմնական կազմ։ Լա Լիգա-ում իր դեբյուտը Մարիոն նշել է 2016 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ «Գրանադա»-ի դեմ խաղում։ Հանդիպումն ավարտվել է 1-1 հաշվով, իսկ Մարիոն 90-րդ րոպեին փոխարինել է Ալեշանդրե Պատոյին։


== Միջազգային կարիերա ==
2013 թվականին Մարիո Գոնսալեսը հանդես է եկել Իսպանիայի Մ17 հավաքականի կազմում։ Հավաքականի կազմում մասնակցել է Եվրոպայի 2013 թվականի առաջնությանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը bdfutbol.com կայքում
Էջը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Էջը soccerway.com կայքում
Լուգի (գյուղ, Ռախովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼուգիԼուգի (ուկրաիներեն՝ Луги), գյուղ Ուկրաինայի Անդրկարպատյան մարզի Ռախովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուգի գյուղում բնակվում էր 1 008 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1,45 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 700 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վիհմա (գյուղ, Լիհուլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎիհմաՎիհմա (էստ․՝ Võhma), գյուղ Էստոնիայի Լյաենեմաա նահանգի Լիհուլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Մագնիտոլա

Մագնիտոլա, ընդհանուր պատյանի մեջ միավորված ռադիոընդունիչից և մագնիտոֆոնից բաղկացած համակցված սարք։ Մագնիտոլան հնարավորություն է տալիս անմիջականորեն ձայնագրել ռադիոհաղորդումները, ավելի թեթև է և ամփոփ, քան ռադիոընդունիչն ու մագնիտոֆոնը միասին վերցրած։ Մագնիտոլան սնվում է ցանցից կամ մարտկոցից։ Տարբերում են դյուրակի և ստացիոնար (սեղանի, հատակադիր) մագնիտոլաներ։ Լայն տարածում են գտել ավտոմոբիլի մագնիտոլաները։
Անատոլի Կարպով

Անատոլի Եվգենևիչ Կարպով (մայիսի 23, 1951(1951-05-23)[…], Զլատոուստ, Չելյաբինսկի մարզ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), շախմատի աշխարհի 12-րդ չեմպիոն (1975 - 1985), միջազգային գրոսմայստեր (1970), ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1974), աշխարհի եռակի չեմպիոն (1975, 1978, 1981), ՖԻԴԵ-ի վարկածով աշխարհի եռակի չեմպիոն (1993, 1996, 1998), ԽՍՀՄ հավաքականի կազմում աշխարհի թիմային առաջնությունների կրկնակի (1985 և 1989), օլիմպիադաների վեցակի (1972, 1974, 1980, 1982, 1986, 1988) հաղթող, ԽՍՀՄ եռակի չեմպիոն (1976, 1983, 1988), ՌԽՖՍՀ չեմպիոն (1970)։ Ստացել է ինը շախմատային «Օսկարներ» (1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1980, 1981, 1984)։ Զլատոուստի (1979) և Տուլայի (1998) պատվավոր քաղաքացի։
Մարզիչը եղել է Սեմյոն Ֆուրմանը։
ԱՊՀ երկրների սահմաններում ամենահայտնի ֆիլատելիստներից մեկն է։ Նրա նամականիշների հավաքածուի արժեքը կազում է մոտավորապես 13 միլիոն եվրո։
Ռուսաստանի Պետական դումայի պատգամավոր, բնական ռեսուրսների խորհրդի անդամ դումայում՝ բանապահպանության և բնօգտագործման հարցերով։


== Կենսագրություն ==
Հայրը՝ Եվգենի Ստեպանովիչ Կարպովն (1918-1979) աշխատել է գործարանում, նախ՝ որպես բանվոր, ապա՝ Մոսկվայում սովորելուց հետո՝ ինժեներ։ Հետագայում եղել է ռազմարդյունաբերական համալիրի գործարաններանի գլխավոր ինժեներ, արտադրության մեջ ներդրված 89 գյուտերի հեղինակ, ինչպես նաև գնդիկավոր ռումբերի և «Գրադ»  համազարկային կրակի ռեակտիվ համակարգի համահեղինակ։ Մայր` Նինա Գրիգորևնա Կարպովան (1920–2021) եղել է տնային տնտեսուհի։ Անատոլիի  քույրը՝ Լարիսան, նրանից մեծ է 5 տարով։
Անատոլի Կարպովի առաջին կինը եղել է Իրինա Կուիմովան, որդին՝ Անատոլին ծնվել է 1979 թվականին։ Կարպովի առաջին ամուսնությունը լուծարվել է 1982 թվականին, ինչը կապում են տնից երկար բացակայության հետ․ կանոնավոր շախմատային մրցաշարերի, ուսումնամարզական մարզական հավաքների և հասարակական գործունեության հետ։
Երկրորդ կինը՝ Բուլանովա Նատալյա Վլադիմիրովնան (1964), ամուսնության պահին եղել է բուժվիճակագիր, հետագայում՝ պատկերասրահի տնօրեն։ 1999 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Սոֆիան։
5 տարեկան Անատոլիին շախմատ խաղալ սովորեցնել է հայրը, հաճախել է Զլատոուստի մետալուրգիական գործարանին կից մարզական դպրոց։ Առաջին մարզիչը եղել է Դմիտրի Արտեմևիչ Զյուլյարկինը (1928-2011), որն  աշխատել է այդ գործարանում որպես ինժեներ։ Առաջին արտագնա մարզիչը եղել է Ուլյուկին Գենադի Պետրովիչը, որն աշխատել է ուսուիչ Զլատոուստի թիվ 14 միջնակարգ դպրոցում։ Ուլյուկին Գենադի Պետրովիչը 1961 թվականին Կարպովին տարել է Չելյաբինսկ քաղաք՝ մասնակցելու Չելյաբինսկի մարզի դպրոցականների առաջնությանը, որտեղ Անատոլին զբաղեցրել է 1-ին տեղը։


== Վարկանիշի փոփոխության գծապատկեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Փերվանե

Փերվանե, գյուղ Օսմանյան կայսրությունում, Տրապիզոնի վիլայեթի Սյուրմենեի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն


== Տես նաև ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն
Սասուն կամավորական ջոկատ (այլ կիրառումներ)

Սասուն կամավորական ջոկատ, կարող է վերաբերել՝

Սասուն կամավորական ջոկատ - կազմավորվել է 1989 թվականին Երևանի Շահումյանի շրջանում
Սասուն կամավորական ջոկատ - կազմավորվել է 1989 թվականին Հրազդանում
Օկտան

Օկտան, ալկանների դասին պատկանող օրգանական միացություն C8H18 բանաձևով։


== Հատկություններ ==
Սպեցիֆիկ հոտով անգույն հեղուկ է, օկտանային թիվը՝ 17-19։


== Ստացում ==
Այլ իզոմերների հետ այն պարունակվում է նավթի, տարբեր եղանակներով ստացվող բենզինի կազմի մեջ։ Այն ստանում են նավթից, ապա մաքրում են միզանյութով։


== Կիրառություն ==
500 °C ջերմաստիճանում ալյումինոմոլիբդենային կամ ալյումինոքրոմային կատալիզատորի վրայով անցկացնելիս այն վերածվում է արոմատիկ ածխաջրածինների խառնուրդի (օ-քսիլոլ և էթիլբենզոլ)։


== Իզոմերներ ==
Օկտանն ունի 18 կառուցվածքային իզոմերներ։

ն-օկտան
2-մեթիլհեպտան
3-մեթիլհեպտան
2-մեթիլհեպտան
3-էթիլ հեքսան
2,2-դիմեթիլհեքսան
2,3-դիմեթիլհեքսան
2,4-դիմեթիլհեքսան
2,5-դիմեթիլհեքսան
3,3-դիմեթիլհեքսան
3,4-դիմեթիլհեքսան
2-մեթիլ-3-էթիլպենտան
3-մեթիլ-3-էթիլպենտան
2,2,3-տրիմեթիլպենտան
2,2,4-տրիմեթիլպենտան (իզոօկտան)
2,3,3-տրիմեթիլպենտան
2,3,4-տրիմեթիլպենտան
2,2,3,3-տետրամեթիլբութան


== Ծանոթագրություններ ==
Կրուտայա (Տաբիս Յագայի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կրուտայա (այլ կիրառումներ)Կրուտայա (ռուս.՝ Крутая ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Տաբիս Յագա գետի աջ ափից 35 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 19 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Պեչորա, գետի ենթաավազանը Պեչորա գետն է մինչև թափվելը Ուսա, գետի գետային ավազանը 
Պեչորա։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03050300212103000083810
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103008381
Ավազանի կոդը — 03.05.03.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Դայակի արկածները (2016)

«Դայակի արկածները», ամերիկյան ֆիլմ է, որտեղ գլխավոր դերերում են Սաբրինա Կարպենտերը և Սոֆիա Կարսոնը։ Ֆիլմի պրեմիերան եղել է ԱՄՆ-ի Disney Channel-ում 2016 թվականի հունիսի 24-ին։


== Դիպաշար ==
Ջեննի Պարկերը և Լոլա Պերեզը երկու դեռահաս ֆոտոնկարիչներ են, որոնք երկուսն էլ դիմում են նույն աշխատանքի համար։ Նրանք պատահաբար իրենց հեռախոսները փոխում են և Լոլան Ջեննիի փոխարեն գնում է դայակ աշխատելու, քանի որ նրան գումար էր անհրաժեշտ ավտոմեքենայի տուգանքը վճարելու համար։ Ջեննին էլ գնում է մեկ այլ տուն դայակ աշխատելու։ Շուտով Լոլան ամենինչ տակնուվրա է անում այդ տանը և զանգում Ջեննիին կանչում  է օգնության։ Ջեննին վերցնում է երեխաներին և հասնում Լոլայի մոտ։ Այդ ժամանակ Լոլայի պատասխանատվության տակ եղած երեխաներից մեկը փախչում է, և նրանք ստիպված են լինում բոլորով գնալ նրա հետևից։ Այդ ընթացքում ընկնում են մի շարք արկածների մեջ, նույնիսկ հայտնվում են ոստիկանությունում, հանցագործների խանութում, իրենց ծնողների մրցանակաբաշխության հանդիսասրահում։


== Նետելու ==


=== Գլխավոր ===
Սաբրինա Կարպենտեր - Ջեննի Պարկեր
Սոֆիա Կարսոն - Լոլա
Նիկի Հան - Էմիլի Կուպեր
Մալրի Ջեյմս - Քեթի Կուպեր
Կեվին Քուն - Զաք Չեյս
Կեն Լասոն - Սքալպեր


== Արտադրություն ==


=== Նկարահանումները ===
Նկարահանումները սկսվել են մարտի 2-ին 2015 թ. Վանկուվեր, Բրիտանական Կոլումբիա և ավարտվել ապրիլի 18-ին, 2015.Առաջին պաշտոնական թրեյլերը հեռարձակվել է փետրվարի 12-2016։


== Վարկանիշները ==
Ֆիլմի պրեմիերան ներգրավել 3,45 մլն հանդիսատես։


== Ծանոթագրություններ ==
Վլադիկ Մնացականի Խաչատրյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վլադիկ Խաչատրյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Խաչատրյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Վլադիկ Մնացականի Խաչատրյան (մարտի 17, 1950(1950-03-17), Արցախ - դեկտեմբերի 6, 1992(1992-12-06), Աղդամի շրջան (Ադրբեջանական ԽՍՀ), Ադրբեջան), հայ ազատամարտիկ-հետախույզ։ Ղարաբադյան շարժման ընդհատակ գործիչ։ 1970-1972 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ-ում։ Ավարտել է Կապանի շինարարական տեխնիկումը (1974)։ 1974-1988 թվականներին՝ Մարտունիի շրջանի կույրերի միության նախագահ։
1988-1992 թվականներին կամավորական և հետախուզական ջոկատների կազմերում մասնակցել է Մարտունիի, Հադրութի ինքնապաշտպանական, Ֆիզուլիի շրջանի մի շարք գյուղերի ազատագրական մարտերին։
Հետմահու պարգևատրվել է ԼՂՀ «Մարտակախաչ» 1-ին աստիճանի շքանշանով։ Թաղված է Մարտունիում։
Խաչատրյանի որդիները՝ Հրայրը (սեպտեմբերի 18, 1980 - դեկտեմբերի 31, 1992) զոհվել է Մարտունիի ինքնապաշտպանական, Ռորդիկը (մայիսի 21, 1976 - փետրվարի 2, 1992)՝ Ֆիզուլիի ազատագրական մարտերի ժամանակ։
Ջո Դևիս շրջան (Իլինոյս)

Ջո Դևիս շրջան (անգլ.՝ Jo Daviess County), ԱՄՆ Իլինոյս նահանգի 102 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.557 կմ² է, բնակչությունը՝ 22.678 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Գալենա բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1827 թ.։
Բրուկինգս շրջան (Հարավային Դակոտա)

Բրուկինգս շրջան (անգլ.՝ Brookings County), ԱՄՆ Հարավային Դակոտա նահանգի 66 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 2.056 կմ² է, բնակչությունը՝ 31.965 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Բրուկինգս բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1862 թ.։
Ագարակ (Խոզաթի գավառակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ագարակ (այլ կիրառումներ)Ագարակ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Պոտենցա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Պոտենցա (այլ կիրառումներ)Պոտենցա (իտալերեն՝ Potenza), կոմունա Իտալիայում, Բազիլիկատա մարզում՝ Պոտենցա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 69 295 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 401 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 174 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 85100։ Հեռախոսային կոդը՝ 0971։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Խերարդոն։ Քաղաքի տոնը նշվում է մայիսի 30-ին։


== Ծանոթագրություններ ==
Խարդ (Բիթլիսի գավառ)

Խարդ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Բիթլիսի գավառում։ Մտնում էր Փարխանդ գյուղախմբի կազմում։
XIX դարասկզբին ուներ 40 տուն՝ 200 հայ բնակչով։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Դաինալա

Դաինալա, գետ Հայկական լեռնաշխարհում։ Հիշատակված է Խոռխոռյան տարեգրության մեջ։ Նրանից սկիզբ էին առնում մի քանի ջրանցքներ։ Դժվար է կռահել, թե այժմյան, որ գետին է համապատասխանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Կապալ

Կապալ, քաղաքացիական իրավունքում պայմանագիր, ըստ որի մի կողմը (կապալառուն) պարտավորվում է մյուս կողմի (պատվիրատուի) հանձնարարությամբ կատարել որոշակի աշխատանք, իսկ պատվիրատուն ՝ վճարել դրա դիմաց։ Աշխատանքը կատարվում է կապալառուի կամ պատվիրատուի նյութերով։ Կապալառու կարող են լինել նաև կազմակերպությունները, որոնք աշխատանքներ կատարում են ինչպես հիմնարկությունների, այնպես էլ անհատ քաղաքացիների համար։
Կոռետո

Կոռետո (իտալերեն՝ Corretto)՝ ալկոհոլային խմիչք ըմպելիքն իտալական ծագում ունի։ Իտալիայից դուրս նաև հայտնի է որպես «Զապրեսո Կոռետո»։ Իտալիայի հյուսիսում նախաճաշին սիրում են օգտագործել գրապպա կոկտեյլի հետ։


== Պատրաստման եղանակ ==
Սուրճի վրա ավելացնել լիկյոր։ Լիկյորին ավելացնել պարտաստված էսսպրեսոն։ Հաճախ գրապպայի հետ, բայց երբեմն էլ սամբուկա կամ կոնյակ։
Այս ըմպելիք սովորաբար մատուցվում է էսպրեսսո գավաթով։ Իսպանիայում կան նման ըմպելիքներ, որոնցից հայտնի են ՝(անգլ.՝ carajillo), իսկ Շվեյցարիայում և Նորվեգիայում (իտալերեն՝ kaffekask):


== Ծանոթագրություններ ==
Հրամետալուրգիա

Հրամետալուրգիա, բարձր ջերմաստիճաններում ընթացող մետալուրգիական պրոցեսների համախումբ։ Համարվում է մետալուրգիայի հիմնական և հնագույն ճյուղերից։ 
Վաղ ժամանակներից մինչև 19-րդ դարի վերջը մետաղների ստացումը հիմնված էր հրամետալուրգիական պրոցեսների վրա։ 19-20-րդ դարերի սահմանաեզրին արդյունաբերական մեծ նշանակություն ստացավ մետալուրգիայի մեկ այլ ճյուղը՝ հիդրոմետալուրգիան։ Այնուամենայնիվ, հրամետալուրգիան, ինչպես իր կիրառման ծավալներով, այնպես էլ նշանակության կարևորությամբ, շարունակում է մնալ որպես մետալուրգիայի գլխավոր բնագավառ։ 
20-րդ դարի սկզբից տաքացման բոցային եղանակներին զուգահեռ սկսեցին կիրառել նաև էլեկտրական տաքացման տարբեր ձևեր՝ աղեղային, ինդուկցիոն և այլն։ Արդյունաբերության մեջ համարյա միաժամանակ ներդրվեց քիմիական միացությունների հալույթների Էլեկտրոլիզը։ 20-րդ դարի 2-րդ կեսին տարածում գտան մետաղների պլազմային հալումը, զոնային հալումն ու էլեկտրոնաճառագայթային հալումը։ 
Ըստ տեխնոլոգիական հատկանիշների՝ հրամետալուրգիական պրոցեսները բաժանվում են թրծման, հալման, կոնվերտացման, զտման, թորման։ Թրծումն իրագործվում է եռացող շերտով վառարաններում։ Թրծման նպատակն է փոխել ելանյութի կազմում գտնվող միներալների քիմիական բաղադրությունը՝ նախապատրաստելով հետագա մշակման՝ հալման։ Պրոցեսն ընթանում է պինդ, գազային և հեղուկ ֆազերի փոխներգործությամբ։ Արդյունքում ստացվում է հալույթ, որը բաժանվում է երկու շերտի՝ մետաղ և խարամ կամ մետաղ և շտեյն։ Կատարվում է հորանաձև (դոմնային արտադրության), անդրադարձիդ (մարտենյան արտադրություն) վառարաններում, էլեկտրավառարաններում ու այլ ագրեգատներում։ Հատուկ խումբ են կազմում հալման մետաղաջերմային պրոցեսները։ Կոնվերտացումը կարելի է դիտել որպես հալման տեսակ, որը հիմնված է էկզոթերմիկ ռեակցիաների ջերմության օգտագործման վրա և իրականացվում է կոնվերտերներում։ Զտող հալման նպատակն է մաքրել մետաղը խառնուկներից։ Թորումն իրականացվում է ռետորտային (ցինկի արտադրություն), հորանաձև (կապարի, ցինկի, անագի արտադրություն) և եռացող շերտով (տիտանի արտադրություն) վառարաններում։ 
Անդրկովկասը համարվել է մետալուրգիայի ստեղծման ու զարգացման կենտրոններից մեկը և այժմ էլ ունի հրամետալուրգիական զարգացած արդյունաբերություն։ Հատկապես աչքի է ընկնում Մեծամորի մետալուրգիական համալիրը, որը վկայում է, որ մեր թվարկությունից առաջ 3-րդհազարամյակում Հայաստանում զարգացած էր հրամետալուրգիան։
Շառլ IX

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կառլ IX (այլ կիրառումներ)Կառլոս IX (ֆր.՝ Charles IX), Շառլ-Մաքսիմիլիեն (ֆր.՝ Charles-Maximilien, հունիսի 27, 1550, Սեն-Ժերմեն-ան-Լե - մայիսի 30, 1574, Վենսեն, Նոժան-սյուր-Մարն, Վալ-դը-Մարն, Իլ-դը-Ֆրանս, Ֆրանսիայի մետրոպոլիս, Ֆրանսիա), Ֆրանսիայի թագավոր 1560 թվականից։ Վալուաների դինաստիայից։ Մինչև 1570 թվականը փաստորեն իշխում էր մայրը՝ Եկատերինա Մեդիչին։ 1570 թվականից հետո ցուցաբերել է որոշ ինքնուրույնություն։ Սակայն զիջել է մոր ճնշմանը և համաձայնել 1572 թվականի Բարդուղիմեոսյան գիշերվա ծրագրին։


== Ծանոթագրություններ ==
Հեռախոսություն

Հեռախոսություն, գիտության և տեխնիկայի բնագավառ, ընդգրկում է հեռախոսային կապի սկզբունքների ուսումնասիրումը և դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ սարքավորման մշակումը։ Հեռախոսության խնդիրներն են ձայնական ղաշտի հատկությունների և բնութագրերի ուսումնասիրումը, տրված պարամետրերով հեռախոսային ապարաաների և փոխակերպիչների հաշվարկն ու նախագծումը, հեռախոսային բազմանցուղի կապի տեխնիկական միջոցների մշակումը, հեռախոսայինցանցերի, դրանց կոմուտացիոն ու կառավարող սարքավորման նախագծումը, կոմուտացիոն սարքավորման հուսալիության բարձրացման ու վերահսկման մեթոդների մշակումը։ Հեռախոսային տեխնիկայի կատարելագործումը կապված է բազմակապուղի համակարգերի մշակման, ինչպես նաև ավտոմատ հեռախոսակայանների (ԱՀԿ) համար կոմուտացիոն ու կառավարող արագագործ սարքավորման ներդրման հետ։ էլեկտրոնիկայի և հաշվողական տեխնիկայի նվաճումների հիման վրա ստեղծվում են հեռախոսային կապի նոր, արդյունավետ տեխնիկական միջոցների համալիրներ՝ կոմուտացման քվազիէլեկտրոնային և էլեկտրոնային միջոցներ, այդ թվում նաև՝ կոմուտացման ծրագրային կառավարումով ԱՀԿ։ Տեխնիկական բազմազան պրոբլեմների լուծման համար կիրառվում են էլեկտրադինամիկական նմանակությունների տեսության մեթոդներն ու սկզբունքները, գծային և ոչգծային շղթաների տեսությունները, հավանականությունների տեսությունը, զանգվածային սպասարկման տեսությունը։
1165

1165 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1165 թվականն է, 
XII դարի 65-րդ տարին։
Տորե Կաետանի

Տորե Կաետանի (իտալերեն՝ Torre Cajetani), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լացիո շրջանում, պրովինցիա Ֆրոզինոնեում։ Բնակչությունը կազմում է 1443 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), խտությունը կազմում է 124 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 12 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 3010։ Հեռախոսային կոդ՝ 0775։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության գրաֆիկը.


== Համայնքի վարչակազմը ==
Հեռախոս։ 0775 596017 fax 0775596146
Էլ-փոստ։ info@comune.torrecajetani.fr.it
Պաշտոնական կայք։ http://www.comune.torrecajetani.fr.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Գրական հանրագիտարան

«Գրական հանրագիտարան» (ռուս.՝ Литературная энциклопедия), հանրագիտարան, որը հրատարակվել ԽՍՀՄ-ում 1929 թվականից, պարբերականը ընդհատվեց 1939 թվականին 11-րդ հատորի լույս տեսնելուց հետո (վերջին հոդվածը՝ Ֆորտեգուերի)։ Հետագայում չվերահրատարակվեց՝ էլեկտրոնային տարբերակով տեղադրված է «Հիմնարար էլեկտրոնային գրադարաններ» կայքում։
Ընդամենը հանրագիտարանում տեղադրված է ավելի քան 5 հազար հոդված, այդ թվում՝ ազգային լեզուների, գրականությանը, արվեստին, ազգային գրականագետների, գրական դպրոցների, հոսանքների, ուղղությունների, մասին, մանրամասն նկարագրված են գրական հասկացությունները և այլն։


== Հրատարակության պատմություն ==
Հանրագիտարանը լույս է տեսել հրատարակչություններում․

Կոմունիստական ակադեմիայի հրատարակչություն (1-5 հատոր)
Սովետական հանրագիտարան (6-9 հատոր)
Գեղարվեստական գրականություն (10-11 հատոր)Գրական հանրագիտարանի 10-րդ հատորը տպագրության համար նախապատրաստվել է 1937 թվականին, սակայն չի շրջանցվել կուսակցական գրաքննության կողմից (ենթադրություն կա, որ «Ռուս գրականություն» հոդվածը լայնածավալ դժգոհություն առաջացրել)։
2005 թվականին Էլեկտրոնային ավանդական բառարանների հրատարակչության կողմից Բառարանների գրադարան շարքում  լույս է տեսել CD-ROM Գրական հանրագիտարանների 12 հատորը։ Ինչպես պնդում են հրատարակիչները, 10-րդ և 12-րդ հատորները, որոնք «մասամբ պահպանվել են արխիվներում, մասամբ որպես ձեռագիր նյութեր» վերականգնվել են։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Литературная энциклопедия на сайте ФЭБ
Կաին-Ելգա (գյուղ, Տույմազինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կաին-ԵլգաԿաին-Ելգա (ռուս.՝ Каин-Елга, բաշկիրերեն՝ Ҡайынйылға), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Տույմազինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 78 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կոզլի (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԿոզլիԿոզլի (ռուս.՝ Козлы), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նեղոսի ճակատամարտ (այլ կիրառումներ)

Նեղոսի ճակատամարտ, եզրույթը կարող է նշանակել՝

Նեղոսի ճակատամարտ, ռազմական բախում Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի միջև, որը տեղի է ունեցել 1798 թվականին,
Նեղոսի ճակատամարտ, ռազմական բախում, որը տեղի է ունեցել Հուլիոս Կեսարի և Պտղոմեոս XIII Թեոս Ֆիլոպատորի զորքերի միջև մ․թ․ա․ 47 թվականին։
Դատարկախոսը

Դատարկախոսը (ռուս.՝ Пустомеля), 1980 թվականին նկարված մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայում։ Ռեժիսորը Բորիս Բուտակովն է։ Տևողությունը 10 րոպե է։ 1981 թվականին թողարկվել է մուլտֆիլմի շարունակությունը` «Արկածներ` լաստի վրա» վերնագրով։


== Սյուժե ==
Մուլտֆիլմը պատմում է նապաստակի մասին, որը միշտ պարծենում էր իր գյուտերով` պատճառով աշխատանքից շեղելով մյուսներին։ Եվ դա դեռ երկար կշարունակվեր, եթե ծեր իմաստուն Ոզնին խորհուրդ չտար երևակայությունն ուղղել ճիշտ ուղղությամբ։


== Հեղինակներ ==


== Դերերը հնչյունավորել են ==
Սվետլանա Խարլապ` Դատարկախոս, գյուտարար նապաստակ
Լյուդմիլա Գնիլովա` մկնիկ
Օլգա Գրոմովա` կապույտ շապիկով նապաստակը / սկյուռիկներ
Եվգենի Լեոնով` ոզնի


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
В. Капнинский Пустомеля / ред. Т. В. Титова. — М.: «Яблоко», 2012. — (Мультсказка). — ISBN 978-5-94707-157-3 Художник А. Никольская. Иллюстрации и текст по мультфильму.


== Արտաքին հղումներ ==
Դատարկախոսը(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Դատարկախոսը» [[Big Cartoon Database|BCD կայքում
Կոնիցյան փայտափորագրություն

Կոնիցյան փայտափորագրություն (բոս․՝ Konjičko drvorezbarstvo / Коњичко дворезбарство) , փայտափորագրության յուրահատուկ տեխնիկա, որը դարեր ի վեր ավանդաբար գործածվում է Բոսնիա և Հերցեգովինայի Կոնից համայնքում։ Կիրառվում է կահույքագործության, տների ներքին ձևավորման, դեկորատիվ առարկաների պատրաստման բնագավառներում։ Աչքի է ընկնում ձեռքով իրագործված զարդանախշային յուրահատուկ մոտիվներով, ինքնատիպ ընդհանուր տեսքով։ Այդ արհեստը, լինելով Կոնիցի համայնքային կյանքի, մշակույթի անբաժանելի մասը, կարևոր դեր է խաղում ոչ միայն համայնքում, այլև նրա սահմաններից դուրս՝ Բոսնիա և Հերցեգովինայով մեկ և մինչև անգամ բոսնիական սփյուռքում։ Այն արժանացել է նաև միջազգային ճանաչման և 2017 թվականին ներառվել ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում՝ որպես մարդկության ոչ նյութական մշակույթի յուրօրինակ և գնահատելի դրսևորում։ 
Կոնիցյան ինքնատիպ արհեստն այդ հեղինակավոր ցանկում ընդգրկելու նպատակով աշխատանքներ սկսել են տանել 2014 թվականից՝ Բոսնիա և Հերցեգովինայի մշակույթի և սպորտի նախարարության և համայնքի ղեկավարության նախաձեռնությամբ։ Կոնիցյան փայտափորագրության առավել աչքի ընկնող նմուշները մասնակցել են միջազգային ցուցահանդեսների, արժանացել ուշադրության ու դրվատանքի։ Արհեստագործական այդ աշխատանքների երեք հավաքածուներ հռչակվել են Բոսնիա և Հերցեգովինայի ազգային հուշարձաններ. խոսքը Նիկշիչների ընտանիքին պատկանած ընդհանուր առմամբ 23 առարկաների և Մուլիչի թանգարանի 63 ցուցանմուշների մասին է։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
E. Halimić, Konjičko drvorezbarstvo je definitivno evropsko kulturno naslijeđe, Dnevni Avaz, 30. lipnja 2018. (bos.)
Može li konjičko drvorezbarstvo na UNESCO-ovu listu?, http://balkans.aljazeera.net (video) 2:55 min (bos.)
UNESCO: Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity - 2017 (video) 10:20 min (bos.)
Գալակտուս

Գալակտուսը հորինված կերպար է, որը հայտնվել է ամերիկական կոմիքսներում, թողարկված Marvel comics-ի կողմից։ Գալակտուսի կերպարը ստեղծվել է Ստեն Լիի և Ջեք Կիրբիի կողմից և առաջին անգամ հայտնվել է Ֆանտաստիկ Քառյակում, 1966 թ.-ի մարտին։ Ֆանտաստիկ Քառյակում առաջին անգամ հայտնվելու ժամանակ նա ներկայացվում է որպես աստվածային էակ, ով սնվում է կենդանի մոլորակների էներգիան կլանելով։ 2009 թ.-ին Գալակտուսը 5-րդ տեղն է գրավել IGNի Կոմիքսների Թոփ 100 Չարագործները ցուցակում։


== Պատմություն ==


=== Ծագում ===
Գալակտուսը հայտնի էր, որպես հումանոիդ Գալան անունով Տաա մոլորակից, որի քաղաքակրթությունը ամենազարգացածն էր ամբողջ տիեզերքում։ Այդ տիեզերքը ծագել և զարգացել է ըստ «Մեծ պայթյունի վարկածի» և այդ ժամանակ ապրում էր սեղմման շրջան։ Տաան վերջին մոլորակներից էր, որոնք դեռ գոյատևում էին։ Գալան տիեզերքի հետազոտող էր։ Նա մեկնում էր արշավների, որպեսզի գտնի իր մոլորակի փրկման միջոցը, սակայն ապարդյուն։ Վերջիվերջո ճառագայթմամբ ոչնչացավ համարյա ամեն ինչ։ Ողջ մնաց Տաաի մի քանի բնակիչ, բայց նրանց մահը անխուսափելի էր։ Գալանն նրանց առաջարկեց «գեղեցիկ մահը» տիեզերանավով թռնել դեպի տիեզերքի սեղման կենտրոնը՝ «տիեզերական ձուն»։ Երբ տիեզերանավը հասավ վերջնակետին բոլորը մահացան բացի Գալանից, որը հանկարծակի լիցքավորվեց նոր էներգիյով։ Մեռնող տիեզերքի գիտակցությունը մտավ շփման մեջ նրա հետ՝ հայտնելով նրան, որ նա կվերածնվի Գալակտուսի։
Սալսին

Սալսին (ֆր.՝ Salsigne), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Օդ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 372 մարդ, բնակչության խտությունը` 32.40 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 11.48 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 620 կմ հարավ, Մոնպելիե քաղաքից` 130 կմ արևմուտք, Կարկասոն քաղաքից` 14 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 230 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 149-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 81։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 64,8 %։ 149 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 125 անձ (74 տղամարդ և 51 կին)։ Գործազուրկ են եղել 24 անձ (13 տղամարդ և 11 կին)։ 81 անաշխատունակներից 12-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 32-ը` թոշակառուներ, իսկ 37-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Օդ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Վասալիտետ

Վասալիտետ (ֆր.՝ vassalite, vassal - ուշ, լատ.՝ vassallus, vassus - ծառա), միջնադարում ավատատերերի մի մասից (սենիորներ) մյուսների (վասալներ) անձնական կախվածության հարաբերությունների համակարգ։ Արևմտյան Եվրոպայում վասալիտետը որպես ավարտուն համակարգ ձևավորվել է 8-9-րդ դարերում Ֆրանկական պետությունում, որտեղ թագավորները և խոշոր ավատատերերը զինվորական ծառայության դիմաց տալիս էին հող, կայք կամ եկամտի որևէ այլ աղբյուր։ Սկզբում ցմահ տրվող հողերն աստիճանաբար դարձել են պայմանական ժառանգական տիրույթներ (ավատ, ֆեոդ, լեն)։ 
Վասալի գլխավոր պարտականությունն իր հաշվին զինծառայությունն էր որոշակի ժամկետով (սովորաբար 40 օր տարվա մեջ)։ Սենիորը պարտավոր էր պաշտպանել իր վասալին և նրա ունեցվածքը։ Վասալիտետի հարաբերությունների տարածման հետևանքով ձևավորվեց ավատատիրական հիերարխիական սանդուղքը (թագավորից մինչև մանր ավատատատերերը)։
Կենտրոնացված ավատատիրական պետությունների կազմավորման, ապրանքա-դրամական հարաբերությունների զարգացման, ինչպես նաև վասալական զինծառայությունը վարձու ջոկատների համակարգով փոխարինելու պայմաններում, վասալիտետը աստիճանաբար կորցրեց ռազմական և քաղաքական նշանակությունը։ 
Արևելքի երկրներում վասալիտետը թույլ էր զարգացած, թեև Ճապոնիայում և մոնղոլների նվաճած երկրներում նույնպես ձևավորվել է բազմաստիճան հիերարխիական սանդուղք։ 
Հայաստանում ավատատիրության ժամանակաշրջանում մանր ազնվականները (որոնց վրա հենվել են թագավորները խոշոր ավատատերերի դեմ պայքարում) զինվորական, վարչական և այլ կարգի ծառայության դիմաց արքունիքից ստացել են հող («պարգևական» հողատիրություն), և պատերազմի դեպքում պարտավոր էին իրենց ձիով ու զենքով ներկայանալ սյուզերենին։ Նրանք պարգևական հողից օգտվել են վասալական պարտականությունների կատարման ամբողջ ժամանակամիջոցում։
Սպիտակ խաղտտնիկ

Սպիտակ խաղտտնիկ (Motacilla alba), խաղտտնիկների ընտանիքի պատկանող թռչուն։ Հայաստանում բնադրվող, չվող թռչուն է, իսկ որոշ տաք շրջաններում՝ նաև նստակյաց։


== Արտաքին կառուցվածք ==
Սպիտակ խաղտտնիկը սլացիկ կեցվածքով, երկար պոչով թռչուն է, գլխի գագաթից դեպի ծոծրակը, կոկորդը և կրծքի վերին մասը սև է, ճակատը, այտերը, կզակը, պարանոցը, որովայնը՝ սպիտակ, մեջքը մոխրագույն է, ոտքերը և կտուցը՝ սև, թևի վրա կան լայնակի սպիտակ շերտեր։ Էգերը նման են արուներին՝ փետրավորման ավելի մեղմ երանգներով։ Քաշը՝ 18,5-29,6 գ, թևի երկարությունը՝ 82-98 մմ։


== Կենսակերպ ==

Սովորաբար հանդիպում է զույգերով, չուի ընթացքում՝ նաև փոքր խմբերով։ Գարնանը վերադառնում է մարտ-ապրիլ ամիսներին։ Տարածված է ամենուր, հաճախ բնակություն է հաստատում քաղաքներում, ավաններում և գյուղերում։


== Բնադրում ==
Բնադրվում է մայիսից մինչև հուլիս, բույնը սարքում է չոր խոտերից, տեղադրում փչակներում, պատերի ճեղքերում, շենքերի տանիքներին կամ քիվերին, քարերի արանքներում։ Դնում է 5-6 սպիտակ մոխրագույն պտերով ձվեր։


== Սննդառություն ==
Սնվում է որդերով, խխունջներով և այլ մանր անողնաշար կենդանիներով։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Եվրոպայում, Ասիայում, հյուսիսային Աֆրիկայի ծովափնյա շրջաններում։


== Աղբյուրներ ==
Շյերսթի Ալվեբերգ

Շյերսթի Ալվեբերգ (նորվ.՝ Kjersti Alveberg, հուլիսի 26, 1948(1948-07-26), Օսլո, Նորվեգիա - հոկտեմբերի 18, 2021(2021-10-18)), նորվեգացի պարուհի և խորեոգրաֆ։ Վերջին 30 տարների ընթացքում նա բազմաթիվ բալետներ է բեմադրել թատրոնում ինչպես նաև հեռուստատեսության համար։ Նրա բեմադրություններն առանձնանում են իրենց յուրօրինակությամբ մեծ հռչակ բերեցին նրան ինչպես Նորվեգիայում, այնպես էլ արտասահմանում։ Ինչպես նաև նրա յուրօրինակ բեմադրությունները բազմաթիվ մրցանակների են արժանացել։


== Կենսագրություն ==
Շյերսթի Ալվեբերգը պարել է սովորել Օսլոյում գտնվող Նորվեգիայի ազգային բալետի ակադեմիա (նորվ.՝ Statens balletthøgskole): Նրա ուսուցիչն է եղել բալետի հայտնի պարուհի Յուռնն Կիռկենեռը (նորվ.՝ Jorunn Kirkenær): Որից հետո ուսումը շարունակել է Նյու-Յորքում, Ամստերդամուոմ, Լոնդոնում և Փարիզում։ Ավարտելով ուսումը նա մի քանի տարի ելույթ էր ունենեում Օսլոյի թատրոնում և հեռուստատեսությունում։Հետևելով 1970-ական թվականներին «Օսկար» բալետային ստուդիայի աշխատանքին՝ այսինքն թե ինչպես են այնպիսի վետերանները ինչպիսիք Հեննի Մյուրերը և Էդիթ Ռոգերը աշխատում երտասարդ պարողների հետ Շյերսթի Ալվեբերգը որոշում է հանդես գալ որպես խորեոգրաֆ։ Նրա առաջին աշխատանքը 1975 թվականին բեմադրված «I morgen?» անունը կրող ներկայացումը, ինչը մեծ հաջողություններ ունեցավ և ցուցաադրվեց հեռուստատեսությամբ ։ 
Աշխատելով խորեոգրաֆ NRK նորվեգական հեռուստաընկերության համար նա մի շարք բալետներ բեմադրեց, որոնք նախատեսված էին հենց հեռուստատեսային նկարահանումների համար և որոնք բազմաթիվ միջազգային մրցանակների արժանացավ ինչպիսիքն են «Aske, Skodde, Støv for Vinden», «Fragile», «Utenfor rekkevidde»: Նա նաև բալետներ է բեմադրել  Carte Blanche, «Rav» և  «Ekko» հեռուստատեսությունների համար որոնք հետագայում ևս ցուցադրվեցին  NRK հեռուստատեսության եթերում։
Շյերսթի Ալվեբերգ եղել է Ֆրանսիայում 1992 թվականին տեղի ունեցած XVI-րդ ձմեռային օլիմպիական խաղերի բացման արարողության կազմակերպչական խմբի նորվեգական մասի գեղարվեստական ղեկավարը։ Նա նաև մշակել է 1994 թվականին Լիլեհամերում տեղի ունեցած XVII-րդ ձմեռաիյն օլիմպիական խաղերի բացման արարողության հիմանական միտքը։ 2005 թվականին Ալվեբերգը Օսլոյի Ազգային գրադարանի (նորվ.՝ Nasjonalbiblioteket) բացման արարողության գեղարվեստական ղեկավարն էր։ 
2008 թվականին Riksteatret և Rikskonsertene թատրոններ պատվերով նա բեմադրում է «@lice» անունը կրող խաչաձև ներկայացումը,որն այնուհետև շրջագայության ընթացքում ցուցադրվում է ողջ Նորվեգիայում:2010 թվականին Օսլոյի Ազգային արվեստի ակադեմիայինորվ.՝ Kunsthøgskolen i Oslo նոր շենքի պաշտոնական բացման արարողության համար նա բեմադրել է «Նանո» բալետը։ 
2010 թվականին Շյերսթի Ալվեբերգը Telenor Culture Award-ի ժյուրիի նախագահն էր։
Շյերսթի Ալվեբերգի աղջիկը նորվեգացի լուսանկարիչ Նոա Ալյվեբերգն է (նորվ.՝ Noah Alveberg):


== խորեոգրաֆիկ աշխատանքներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
http://www.alveberg.com/ Շյերսթի Ալվեբերգ. պաշտոնական կայք
Kjersti Alveberg, ASHES MIST, WINDBLOWN DUST, NRK 1986 on YouTube
Ալֆրեդ Չո

Ալֆրեդ Չո (անգլ.՝ Alfred Yi Cho, հուլիսի 10, 1937(1937-07-10), Peiping, Չինաստանի Հանրապետություն), ամերիկացի ինժեներ։ Եղել է Բելլի լաբորատորիայի երկարամյա աշխատակից։ Հայտնի է որպես երկու գյուտերի` մոլեկուլա-փնջաձև էպիտակսիաների և քվանտա-կասկադային լազերի համահեղինակ։  


== Մրցանակներ ==
1982 թվական` Մորիս Լիբմանի մրցանակ
1982 թվական` Ջեյմս Մակգրուդիի մրցանակ նոր նյութերի շրջանում ուսումնասիրություններ կատարելու համար
1986 թվական` Հենրիխ Վելկերի ոսկե մեդալ
1987 թվական` Gordon E. Moore Medal for Outstanding Achievement in Solid State Science and Technology
1988 թվական` IRI Achievement Award
1993 թվական` Newcomb Cleveland Prize
1993 թվական` Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ազգային գիտական մեդալ։
1994 թվական` Von Hippel Award[de]
1994 թվական` IEEE պատվո մեդալ
1995 թվական` C&C Prize
1995 թվական` Էլիոտ Կրեսոնի մեդալ
2000 թվական` Ուիլլիս Լեմբի մրցանակ
2005 թվական` Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների ազգային մեդալ` տեխնոլոգիայի և նորարարության ոլորտում
2009 թվական` Գյուտարարների ազգային փառքի սրահ
2009 թվական` Միջազգային մրցանակ` նանոտեխնոլոգիայի ոլորտում
2015 թվական` Ռումֆորդի մրցանակԵղել է ԱՄՆ գիտությունների ազգային ակադեմիայի անդամ (1985 թվական)։


== Ծանոթագրություններ ==
Լուտովինովկա (գյուղ, Կոզելշչինայի շրջան)

Լուտովինովկա (ուկրաիներեն՝ Лутовинівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Կոզելշչինայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Լուտովինովկա գյուղում բնակվում էր 1 870 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իվանիցա (գյուղ, Նեդրիգայլովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Իվանիցա (այլ կիրառումներ)Իվանիցա (ուկրաիներեն՝ Іваниця), գյուղ Ուկրաինայի Սումիի մարզի Նեդրիգայլովի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Իվանիցա գյուղում բնակվում էր 429 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ցախակեռաս բուրումնավետ

Ցախակեռաս բուրումնավետ (լատ.՝ Lonicera fragrantissima), ցախակեռասազգիների ընտանիքի, ցախակեռասների ցեղի բույս։ 


== Նկարագրություն ==
Կիսամշտադալար թուփ է՝ մոտ 2 մ բարձրությամբ, լայն տարածված ճյուղերով։ Խոզանականման մազմզուկներով են ծածկված միայն ուժեղ, երիտասարդ ընձյուղները։ Բողբոջներն ունեն 2 արտաքին թեփուկներ։ Ծայրային բողբոջները բացակայում են։ Տերևները էլիպսաձևից մինչև լայն ձվաձև են, 3-7 սմ երկարությամբ և 1,5-4,5 սմ լայնությամբ, սրածայր, կլորավուն հիմքով, վերևի կողմից՝ մուգ կանաչ, մերկ, ներքևի կողմից՝ կապտավուն, մեծ մասամբ կենտրոնական ջղի ուղղությամբ խոզանակամազմզուկապատ, շատ կարճ կոթունով։ Ծաղիկները երկշուրթ են, սպիտակ կամ սպիտակ վարդագույն, հաճելի բուրմունքով։ - 20-22 °C սառնամանիքների դեպքում տերևները ցրտահարվում են։ Այս դեպքում ծաղկում է մինչև նոր տերևների բացվելը՝ մարտ-ապրիլին։ Առանձնապես տաք ձմռան դեպքում ծաղկում է ավելի շուտ, երբեմն՝ փետրվարին։ 1966 թվականին, երբ ձմեռը Երևանում արտակարգ տաք էր, բուրումնավետ ցախակեռասը սկսեց ծաղկել հունվարի 26-ին։ Պտուղները արնակարմիր են, հասունանում են։
Էկոլոգիական խումբը՝ IV: Մշակության հավանական շրջանները՝ 9, 18—19, 20ա, 25-32։


== Տարածվածություն ==
Տարածված է Արևելյան Չինաստանում։ Մեր հանրապետությունում հաջողությամբ է աճում միայն ցածրադիր գոտում։ Սահմանափակ քանակությամբ հանդիպում է Երևանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Ռազդոլնոե (գյուղ, Զմիյովի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՌազդոլնոեՌազդոլնոե (ուկրաիներեն՝ Роздольне), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1689 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Ռազդոլնոե գյուղում բնակվում էր 300 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,153 կմ²։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 1960,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սևակ Սերոբյան

Սևակ Լևոնի Սերոբյան (օգոստոսի 2, 1987(1987-08-02), Մեծավան, Կալինինոյի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հոկտեմբեր 2020, Արցախ), «Կիոկուշին-կան կարատե-դո» ֆեդերացիայի նախագահ, Շիհան, 44-օրյա պատերազմի մասնակից, զոհվել է մարտական գործողությունների ժամանակ։


== Կենսագրություն ==
Սևակ Սերոբյանը ծնվել է 1987 թվականի օգոստոսի 2-ին, Լոռու մարզի Մեծավան գյուղում։ 1994-2004 թթ․ սովորել է Մեծավանի թիվ 2 միջնակարգ դպրոցում։ Ավագ դասարաններից սկսած՝ զբաղվել է արևելյան մարտարվեստով։ 2002 թվականից զբաղվել է շոտոկան և ջուջիցու կարատեով։ 2005 թվականին Մոսկվայում մասնակցել է համաշխարհային սեմինարի, նույն թվականին հանձնել է Շոտոկան կարատեից սև գոտի I դան։
2006 թվականին զորակոչվել է հայկական բանակ։
2008-2018 թթ․ աշխատել է Մեդովկայի, ապա՝ Մեծավանի թիվ 1 (2018-2020 թթ․) դպրոցներում, որպես ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ։
2009 թվականին Կիոկուշին կարատեից հանձնել է I դան, 2011 թվականին նույն ոճում հանձնել է II դան։ 2011 թվականին ճանաչվել է ՀՀ լավագույն մարզիչ։
2009-2013 թթ․ սովորել է Ռուս-հայկական ժամանակակից հումանիտար ինստիտուտի Տաշիրի մասնաճյուղում։
2019-2020 թթ․ սովորել է Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական ինստիտուտի մագիստրատուրայում։

Սևակ Սերոբյանը մարզչական տասնամյա գործունեության ընթացքում մարզել է շուրջ 500 սաների, որոնցից 2-ը հասցրել են ստանալ սև գոտի 2-րդ դան, 40-45-ը սև գոտի 1-ին դան:Նրա սաները Եվրոպայի, Կովկասի և Հայաստանի բաց առաջնությունների բազմակի չեմպիոններ և մրցանակակիրներ են։
Սևակ Սերոբյանի նախաձեռնությամբ Հայաստանում դասընթացներ են անցկացրել մարտարվեստի այնպիսի ներկայացուցիչներ, ինչպես Ճապոնիայի և աշխարհի չեմպիոններ Յուտա Ինոուեն և Տակու Յոկոզավան, Կիոկուշին-կան կարատեի համաշխարհային ֆեդերացիայի նախագահ, սև գոտի 9-րդ դան Կանչո Հաթսու Ռոյաման։ 


== Մարզական նվաճումներ ==
2009 թվականին Ճապոնիայում, 2011 թվականին Սոչիում, 2014, 2018 թթ. կրկին Ճապոնիայում ստացել է Կիոկուշին-կան կարատեի սև գոտու I-IV դաները։
2013 թվականին Ճապոնիայում մասնակցել է միջազգային սեմինարի, հանձնել III դան և այնտեղ էլ ստացել սենսեյի կոչում։
2016 թվականին Կիոկուշին-կան կարատեի համաշխարհային ֆեդերացիայի նախագահ Կանչո Հաթսու Ռոյամայի որոշմամբ դարձել է Հայաստանի Կիոկուշին-կան կարատեի ֆեդերացիայի նախագահ։

2018 թվականին Երևանում իր իսկ կողմից կարզմակերպված միջազգային ուսումնամարզական սեմինարներից մեկի ժամանակ Կիոկուշին-կան կարատեի համաշխարհային ֆեդերացիայի նախագահ, սև գոտի 9-րդ դան Կանչո Հաթսու Ռոյամայի կողմից արժանացել է Շիհանի (հանշի) կոչման՝ դառնալով աշխարհում այդ կոչումը կրող ամենաերիտասարդ մարզիկը։

2021 թվականին Կիոկուշին-կան կարատեի համաշխարհային ֆեդերացիայի նախագահ Կանչո Հաթսու Ռոյաման Շիհան Սևակ Սերոբյանին հետմահու շնորհել է սև գոտի 6-րդ դան։


== Ընտանիք ==
Սևակ Սերոբյանն ամուսնացած էր, ունի մեկ տղա, երկու դուստր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Սևակ Սերոբյան
Դեպի անմահություն տանող ճանապարհը փշոտ է, բայց սխրանքներն են ապրեցնում սերունդներին
Լոռեցի Սևակ Սերոբյանը աշխարհում ամենաերիտասարդ, իսկ Հայաստանում՝ միակ հանշին է
Սևակ Սերոբյան.Կարատեն նոր բան ունի ասելու(չաշխատող հղում)
Պեստիչևսկոե (գյուղ, Լոխովիցայի շրջան)

Պեստիչևսկոե (ուկրաիներեն՝ Пестичевське), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Լոխովիցայի շրջանում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Բարվենսկի։ Հիմնադրվել է 1918 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Պեստիչևսկոե գյուղում բնակվում էր 26 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Օլիմչիկ (գյուղ, Տերբունսկի շրջան)

Օլիմչիկ (ռուս.՝ Олымчик), գյուղ Ռուսաստանի Լիպեցկի մարզի Տերբունսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2008 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ստարոե Դրոժանոե

Ստարոե Դրոժանոե (ռուս.՝ Старое Дрожжаное, թաթ.՝ Иске Чүпрәле), գյուղ Ռուսաստանի Թաթարստան հանրապետության Դրոժանովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2002 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 3332 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իսիար Բոլյաին

Իսիար Բոլյաին  (իսպ.՝ Icíar Bollaín, հունիսի 12, 1967(1967-06-12), Մադրիդ, Իսպանիա), իսպանացի դերասանուհի, ռեժիսոր և սցենարիստ։   


== Կենսագրություն ==
Իսիար Բոլյաինը ծնվել է Մադրիդում 1967 թվականին։ 14 տարեկանում նրան դեր տրվեց Վիկտոր Էրիսեի «Հարավ» ֆիլմում։ Այդ ժամանակից ի վեր նա նկարահանվել է բազմաթիվ ֆիլմերում։ 23 տարեկան հասակում հիմնադրել է  La Iguana կինոընկերությունը, որի միջոցով նկարահանվել են երկու կարճամետրաժ ֆիլմեր, Baja Corazón (1992) և Los Amigos del muerto (1994 թ.):  Ֆեռնանդո Կոլոմոյի հետ միասին նկարահանել է առաջին լիամետրաժ ֆիլմը, Բարև դու մենակ ես։ Նրա երկրորդ լիամետրաժ ֆիլմը դարձավ  Ծաղիկներն այլ աշխարհից , որի սցենարը նա գրել է Խուլիո Լյամասարեսի հետ միասին։  
Բոլյաինի «Վերցրու աչքերս» ֆիլմը ստացել է 7 Գոյա մրցանակ, այդ թվում լավագույն ֆիլմի  և լավագույն ռեժիսուրայի համար։
2010 թվականին էկրան բարձրացավ «Նրանք վաճառում են նաև անձրևը» ֆիլմը, որտեղ պատմվում է  Բոլիվիայի Կոչակոմբեում ջրի սեփականաշնորհման դեմ բողոքների մասին։ Ֆիլմը իսպանական հայտով ներկայացվել է  «Օսկար» մրցանակի, որպես օտարալեզու 2011 թվականի լավագույն ֆիլմ։ 


== Ֆիլմագրություն ==


=== Որպես ռեժիսոր ===
Բարև, դու մենակ ես   (1995 թ.)
Ծաղիկներ այլ աշխարհից (1999 թ.)
Վերցրու աչքերս   (2003 թ.)
Մատահարիս (2007 թ.)
Նրանք վաճառում են նույնիսկ  անձրևը (2010 թ.)
Կատմանդու, երկնքի  հայելին (2011 թ.)
Օլիվա (2016 թ.)


=== Որպես դերասանուհի ===
El Sur (Víctor Erice, 1983)
Las dos orillas (Juan Sebastián Bollaín, 1986)
Al acecho (Gerardo Herrero, 1987)
Mientras haya luz (Felipe Vega, 1987)
Malaventura (Manuel Gutiérrez Aragón, 1989)
Venecias (Pablo Llorca, 1989)
El mejor de los tiempos (Felipe Vega, 1990)
Doblones de a ocho (Andrés Linares, 1990)
Sublet (Chus Gutiérrez, 1991)
Un paraguas para tres (Felipe Vega, 1992)
Entretiempo (Santiago García de Leániz, 1992)
Dime una mentira (Juan Sebastián Bollaín, 1993)
Tocando fondo (José Luis Cuerda, 1993)
Jardines colgantes (Pablo Llorca, 1993)
Land and Freedom (Ken Loach, 1994)
El techo del mundo (Felipe Vega, 1995)
Menos de cero (Ernesto Tellería, 1996)
Niño nadie (José Luis Borau, 1997)
Subjudice (Josep María Forn, 1997)
Leo (José Luis Borau, 2000)
Sara, una estrella (José Briz Méndez, 2002)
Nos miran (Norberto Pérez, 2002)
La balsa de piedra (George Sluizer, 2003)
La noche del hermano (Santiago García de Leániz, 2005)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ken Loach : un observador solitario, Author: Icíar Bollaín
Ռեսկալդինա

Ռեսկալդինա (իտալերեն՝ Rescaldina), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Միլան գավառում։
Բնակչությունը 13 359 մարդ է (ըստ 2004 թվականի տվյալներով)։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 1629 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 8 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 20027։ Հեռախոսային կոդը՝ 0331։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք (իտալ.)


== Ծանոթագրություններ ==