armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Խաչիկ Հովհաննիսյան (նկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Խաչիկ Հովհաննիսյան (այլ կիրառումներ)Խաչիկ Վոլոդյայի Հովհաննիսյան, (հուլիսի 26, 1956(1956-07-26), Այգավան, Արարատի շրջան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ գեղանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
1980 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը (Ա. Ծատուրյանի դասարան), 1987 թվականին՝ Երևանի Պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղանկարչություն բաժինը (դասախոսներ՝ Մ. Գրիգորյան, Ստեփան Անդրանիկյան, Ռաֆայել Բաբայան)։ 1981-1984 թվականներին, միաժամանակ, ավարտել է հասարակագիտական մասնագիտությունների ֆակուլտետը և ստացել ժուռնալիստի որակավորում։
Հայաստանի նկարիչների միության, 1993 թվականից՝ «Մոմիկ» մշակութային միության անդամ է։ 1987-1993 թվականներին աշխատել է Արարատ քաղաքի արվեստի դպրոցում որպես կերպարվեստի դասատու, 1998-1999 թվականներին եղել է Արարատի ցեմենտի գործարանի նկարիչը։ 2015 թվականից նկարչություն է դասավանդում Արարատ քաղաքի Ղազարոս Սարյանի անվան արվեստի դպրոցում։
Հովհաննիսյանի աշխատանքներից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում («Ինքնանկար» 1999 թվական, Ստ/յուղ, 51x41, «Լիլիյա», 1999 թվական, Ստ/յուղ, 51x41), տարբեր երկրների մասնավոր հավաքածուներում։


== Ցուցահանդեսներ ==


==== Անհատական ցուցահանդեսներ ====
1997 թվականին Երվանդ Քոչարի թանգարան (Երևան)
2000 թվականին ՄԱԿ-ի գրասենյակ, Երևան, ցուցահանդես, նվիրված Երևանի ՄԱԿ-ի գրասենյակի 55-ամյակին
2001 թվականին Քրիստոնեության ընդունման 1700-ամյակին նվիրված ցուցահանդես. ԱՕԿՍ, Երևան
2002-2003 թվականներին Մոսկվա կինոթատրոնի սրահ, Երևան
2011-2012 թվականներին «Բյուրոկրատ» գրախանութ, Երևան


==== Խմբակային ցուցահանդեսներ ====
1983 թվականին Հայաստանի նկարիչների միություն
1990 թվականին Ժամանակակից արվեստի թանգարան (Երևան)
1992 թվականին Հայկական մշակութային հիմնադրամ
1995 թվականին «Բոլոր Մուսաները» ցուցահանդես, Հայկական մշակութային հիմնադրամ
1999 թվականին Հայաստանի նկարիչների միություն
1998 թվականին Հայաստանի նկարիչների միություն
2012 թվականին ՀՆՄ-ի 80-ամյակին նվիրված ցուցահանդես, Երևան
2013 թվականին ԱՊՀ նկարիչների միության 80-ամյակին նվիրված ցուցահանդես, Մոսկվա
2015 թվականին Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված ցուցահանդես


== Մեջբերումներ Խաչիկ Հովհաննիսյանի մասին ==


== Գրականություն ==
Անուշ Թրվանց, «Հայաստանի Հանրապետություն» օրաթերթ, «Ամենատաք երկրի և ամենատաք սիրո մասին», 1997։
Շուշանիկ Արզաքանյան, «Երեկոյան Երևան» թերթ, «Խաչիկը , որն իր խաչն է կրում», 1997։
Լյուդմիլա Մանուչարյան, «Հայաստան» թերթ, «Ասելիք՝ արվեստի լեզվով», 1997։
Մարինե Ամիրյան, «ԱԼՄ» թերթ, «Եթե մի բան եմ անում, արվեստի աստիճանի եմ հասցնում», 2002։
Բուկլետ. Խաչիկ Հովհաննիսյան, Մշակույթի հայկական ֆոնդ, 1997։


== Ծանոթագրություններ ==
Շարովկա (գյուղ, Ալեքսանդրիայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇարովկաՇարովկա (ուկրաիներեն՝ Шарівка), գյուղ Ուկրաինայի Կիրովոգրադի մարզի Ալեքսանդրիայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Շարովկա գյուղում բնակվում էր 752 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բանկային պլաստիկ քարտի հուշարձան

Բանկային պլաստիկ քարտի հուշարձան (ռուս.՝ Памятник банковской пластиковой карте), հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Եկատերինբուրգ քաղաքում։ Բանկային պլաստիկ քարտի` աշխարհում առաջին և միակ հուշարձանն է։ Այն բացվել է 2011 թվականի օգոստոսի 5-ին Եկատերինբուրգում։ Հուշարձանը տեղադրվել է Մալիշևի փողոցի և Բանկային նրբանցքի անկյունում և պատկերում է պլաստիկ քարտ բռնած ձեռքի տեսքով խորաքանդակ։


== Տվյալներ ==
Հուշարձանի չափսերն են. բարձրությունը` մոտ երկու մետր և լայնությունը` մեկ մետր, զանգվածը` 100 կիլոգրամ։ Պատրաստված է թուջից և ծածկված է բրոնզով։
Քարտի վրա, բացի բանկի անունից, գրված են թողարկման ամսաթիվը` 2011 թվականի օգոստոս, ինչպես նաև բանկային քարտի համարը 1234 5678 9010 1112 թվերի տեսքով։


== Պատմություն ==
Հուշարձանի ստեղծման նախաձեռնողը եղել է ՎՈՒԶ-բանկը, որը 2011 թվականին նշել է հիմնադրման 20-ամյակը։ Գաղափարը կյանքի է կոչել եկատերինբուրգցի քանդակագործ Սերգեյ Բելյաևը։ Հուշարձանի վրա փորագրված է Էդվարդ Բելամիի անունը։ Դա ֆանտաստ գրող է, որն իր «Հայացք դեպի անցյալ» վեպում 1888 թվականին առաջադրել է վարկային քարտերի գաղափարը։ Այդպիսով հավերժացվել է այն մարդու անունը, որը կարողացել է կանխատեսել հաշվարկային այսօր անփոխարինելի գործիքի հայտնվելը։
Համաձայն առասպելի` այս քարտը տրորողը կհարստանա, իսկ եթե տրորողը լինի չամուսնացած աղջիկ, նա կամուսնանա հարուստ տղամարդու հետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Памятник безналу
В России поставили памятник банковской карте
В Екатеринбурге появился памятник пластиковой карте
Памятник банковской карте
Երջանիկ Առաքելյան

Երջանիկ Գեղամի Առաքելյան (մայիսի 15, 1918(1918-05-15), Մաքրավան, Կոտայքի մարզ, Հայաստան - օգոստոսի 4, 1981(1981-08-04), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ բանաստեղծ, թարգմանիչ, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1969)։ ԽՄԿԿ անդամ 1966 թվականից։


== Կենսագրություն ==
Երջանիկ Առաքելյանը ծնվել է Մաքրավանք գյուղում։ 1935 թվականին ավարտել է Երևանի մանկավարժական ուսումնարանը, 1937 թվականին՝ ՀԼԿԵՄ Կենտկոմին առընթեր կոմերիտական աշխատողների երկամյա դասընթացը։ 1938 թվականին աշխատել է Հրազդանի «Լենինյան դրոշով» թերթի խմբագրությունում որպես բաժնի վարիչ։ 1939-1946 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում, մասնակցել Հայրենական մեծ պատերազմին։ 1956-1958 թվականներին որպես ապրանքագետ աշխատել է Երևանի մետաղյա իրերի և թիթեղյա գլանման գործարանում, 1959-1962 թվականներին՝ «Պիոներ» (այժմ՝ «Աղբյուր») ամսագրի խմբագրությունում որպես գրական աշխատող, 1962-1968 թվականներին՝ Հայաստանի ժողովրդական ստեղծագործության հանրապետական տանը որպես բանահյուսության բաժնի վարիչ։ Մահացել է Երևանում, թաղվել է Ծաղկաձոր քաղաքում։


== Երկերի մատենագրություն ==
Ծաղիկներ, Ե. Հայպետհրատ, 1961, 20 էջ։
Սիրտը երգում է (բանաստեղծություններ), Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 56 էջ։
Շեկ Մինասն ու դիմակները, Երևան, «Հայաստան», 1970, 16 էջ։
Արևի ժպիտը, Երևան, «Հայաստան», 1972, 40 էջ։
Կապույտ անձրև (բանաստեղծություններ), Երևան, «Հայաստան», 1973, 148 էջ։
Զանգակներ (ժողովածուում տեղ են գտել նաև Ե. Առաքելյանի մի քանի գործեր), Երևան, «Հայաստան», 1974, 160 էջ։
Տասը չափիր, մեկ կտրիր, Երևան, «Հայաստան», 1975, 56 էջ։
Գույների համանվագ (ժողովածուն ընդգրկում է «Լուսաստղ» պոեմը և բանաստեղծություններ), Երևան, «Սովետական գրող», 1977, 224 էջ։
Կարոտները չեն հեռանում (բանաստեղծություններ, թարգմանություններ, փոխադրություններ), Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 240 էջ։
Վաղը դպրոց ենք գնալու (ժողովածուում գործ ունի նաև Ե. Առաքելյանը), Երևան, «Լույս», 1982, 256 էջ։
Թևավոր բարդի (բանաստեղծություններ), Երևան, «Սովետական գրող, 1982, 212 էջ։


== Թարգմանությունները (ռուսերենից) ==
Պլատոն Վորոնկո, Քո գրքույկը, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 30 էջ։
Օ. Պանկո-Յաշ, Փոքրիկ տղայի հետ պատահած մեծ նորությունը, Երևան, Հայպետհրատ, 1962, 13 էջ։
Իշտվան Կորմուշ, Փոքրիկ տղայի և հրաշք եղնիկի մասին (հեքիաթ), Երևան, Հայպետհրատ, 1965, 30 էջ։
Սամուիլ Մարշակ, Մանուկների համար, Երևան, «Հայաստան», 1971, 28 էջ։
Կարլոս Ալվարես, Երգը մենախցում, Երևան, «Սովետական գրող», 1980, 46 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
Մանմանի

Մանմանի (ռուս.՝ Манманы), գետ Կամչատկա թերակղզի, Ռուսաստանում։ Գետի երկարությունը 10 կմ։ Թափվում է Տոպոլովայա գետի աջ ափին՝ 35 կմ հեռավորության վրա։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Անադիր Կոլսկի ավազանային շրջանին։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը -19070000112120000015103


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Զարիշատ (Կարսի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Զարիշատ (այլ կիրառումներ)Զարիշատ (թուրքերեն՝ Arpaçay, քրդ.՝ Zarûşad), ինչպես նաև՝ Գրենադերսկոյե, քաղաք և շրջան ներկայիս Թուրքիայի Հանրապետության Կարսի մարզի կազմում։


== Անվանում ==
Ըստ Ղևոնդ Ալիշանի, Զարիշատը Արտաշեսյանների օրոք եղել է արքայական ամուր դաստակերտ, որ կառուցվել էր Արտաշես Ա թագավորի օրոք և նրա հոր՝ Զարեհի անունով կոչվել Զարեհաշատ, իսկ հետագայում ձևափոխվելով դարձել Զարիշատ։ Ուշ շրջանի մի ավանդության համաձայն, իբր ոմն արքայադստեր Զարուհու անունով է, որին են վերագրում հին Երվանդակերտ դաստակերտի մոտ եղած բերդի կառուցումը։ Պատմագրության մեջ քաղաքը հիշատակվում է նաև Զարեհաշատ, Զաբոլշատ և թուրքական Արփաչայ անուններով։ Մովսես Խորենացին այս Զարիշատը հիշատակում է «Զարիշատ Վանանդայ» ձևով՝ Տուրուբերան նահանգի Աղիովիտ գավառի Զարիշատից տարբերելու համար։ Ներկայիս թուրքական պաշտոնական անվանումն է Արփաչայ, սակայն տեղի քուրդ բնակիչները շարունակում են այն անվանել Զարուշադ։


== Աշխարհագրություն ==
Զարիշատը գտնվում է թուրք-հայկական պետական սահմանից 10 կմ հեռավորության վրա, Կարս քաղաքից հյուսիս, Ախուրյան գետի Զարիշատ և Մեծագետ վտակների միջև, բնականից ունենալով ամուր դիրք։ Շրջակայքում տարածվում են արգավանդ դաշտեր։


== Բնակչություն ==
Զարիշատ շրջանում բնակվում է 19,724 (2012 թ,), հենց քաղաքում՝ 2,956 մարդ, հիմնականում քրդեր։


== Պատմություն ==
Ենթադրվում է, որ Զարիշատը հիմնել է Արտաշես Ա թագավորը։ Մեծ Հայքի ժամանակաշրջանում մտել է Այրարատ նահանգի Վանանդ գավառի մեջ։ Զարիշատն ուներ իր ամրոցը, որը պարսպապատ էր և գրավում էր մի քառակուսի տարածք։ Ամրոցի ավերակները XX դարի սկզբներին դեռևս պահպանված էին։ Զարիշատը XIX դարի երկրորդ կեսում ավերված վիճակում էր և երբ 1878 թ. Սան Ստեֆանոյի պայմանագրով Կարսի մարզը միացվեց Ռուսական կայսրությանը, վաղեմի քաղաքի ավերակների տեղում նոր բնակավայր հաստատեցին ռուս մոլոկանները՝ այն կոչելով Գրենադյորսկոյե։ Մոլոկանների այդ գյուղը XX դ. սկզբին ուներ 63 տուն 344 ռուս բնակիչներով, որոնք, սակայն, 1920 թվականին թուրքերի կողմից բռնությամբ տեղահանվեցին, իսկ ամայացած Զրիշատ-Գրենադյորսկոյեն էլ ամբողջ Կարսի մարզի հետ միասին 1921 թ. Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերով նորից անցավ Թուրքիային։
Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Արտաքին հղումներ ==
Շրջանի պաշտոնական կայք(թուրքերեն)


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Մերատե

Մերատե (իտալերեն՝ Merate), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Լոմբարդիա մարզի Լեքո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 14 359 մարդ (2004 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը կազմում է՝ 1279 մարդ/կմ²։ Մակերեսը՝ 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 23807։ Հեռախոսային կոդ՝ 039.
Ամբրոսիոս Մեդիոլանցին համարվում է բնակավայրի հովանավոր սուրբը։ Տոնը նշվում է ամեն տարի դեկտեմբերի 7-ին։
1923 թվականին Մերատեում հիմնադրվել է այդ ժամանակվա Իտալիայի ամենամեծ աստղադիտարանը՝ Մերատեի աստղադիտարանը։


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0341 840049
Էլեկտրոնային հասցե՝ info@comune.margno.lc.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.margno.lc.it/


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Քաղաքի պաշտոնական կայք (իտալ.)
Ֆուտբոլի Իսպանիայի գավաթ

Ֆուտբոլի Իսպանիայի գավաթ (իսպ.՝ Copa del Rey — Արքայական գավաթ), ամենամյա ֆուտբոլային մրցաշար, որը անցկացվում է իսպանական ֆուտբոլային ակումբների միջև 1902 թվականից։


== Հաղթողներ և եզրափակչի մասնակիցներ ==
‡ 1913 թվականին առաջին տեղը վերցվեց Ռեալ դե Իրունից։
‡‡ Ռեալ Մադրիդի պահեստային ակումբ։ 1990-91 թվականի մրցաշրջանից սկսած պահեստային ակումբները չէին մասնակցում։
Սերգեյ Սարկիսով

Սերգեյ Սարկիսով (ռուս.՝ Сергей Эдуардович Саркисов, մայիսի 18, 1959(1959-05-18), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), գործարար, մենեջեր, Համառուսական ապահովագրական միության փոխնախագահ, Ռուսաստանի ավտոապահովագրողների միության նախագահության և վարչության անդամ, ղեկավարում է Ռուսաստանի ավտոապահովագրողների միության վնասների կարգավորման  ընթացակարգերի մշակման և Եվրոպական արձանագրության մասով հանձնաժողովը, Ապահովագրողների պատասխանատվության ազգային միության նախագահության անդամ։ «Դելովայա Ռոսիա» համառուսական հասարակական կազմակերպության խորհրդի անդամ ։
Տնտեսական գիտությունների թեկնածու (ատենախոսությունը՝ «Ապահովագրական ընկերության անձնակազմի կառավարումը նոր տնտեսության պայմաններում», 2004)։
Գործարար Նիկոլայ Սարկիսովի ավագ եղբայրը։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է ընտանիքում Վնեշտորգի աշխատողների ընտանիքում։ Նրա հայրը եղել է Անաստաս Միկոյանի մտերիմ աշխատակիցներից, մասնակցել է ԽՍՀՄ-ի Արտաքին առևտրի նախարարության ստեղծմանը։ Մանկության մի մասը անցկացրել է Կուբայում, որտեղ աշխատել է հայրը։ Իր առաջին ռուբլին վաստակել է տասներորդ դասարանում բեռնաթափելով վագոններ «Կուրսկայա ապրանքային» կայարանում : Պարբերաբար սկսեց գումար վաստակել  ինստիտուտի առաջին-երկրորդ կուրսում, աշխատելով ձևավորող և պատրաստելով պաստառներ Մոսկվայի մորթյա հագուստների կարի արհեստանոցում։ Ուսանողական տարիներին զբաղվել է տեխնիկական թարգմանությամբ։ Սկսած չորրորդ կուրսից երկու տարի աշխատել Լատինական Ամերիկայի Կենտկոմի  երիտասարդական կազմակերպությունների կոմերիտմիության կոմիտեում, որը  անմիջականորեն համակարգում էր  ԽՄԿԿ միջազգային բաժինը։


== Քննադատություն ==
Համաձայն Լոս Անջելեսի AMGA հայկական հեռուստաընկերության լրագրող Արթուր Սահակյանի, Սարկիսովը «բիզնեսներ ունի Լոս Անջելեսում և ծառայում է Ռուսաստանի շահերին», «որևէ առնչություն չունի հայկական պետության և հայկական շահերի հետ», «կաշառքով վերցրել է [հյուպատոսի] պաշտոնը»։ Բացի այդ, ըսդ Սահակյանի, Սարկիսովը Ռուսաստանի քաղաքացի է, ծնվել է Ռուսաստանում, խոսում է ռուսերեն և ունի բիզնես շահեր Ռուսաստանում։ Համաձայն Սահակյանի, Հայաստանում Լոս Անջելեսի հյուպատոսարանը զղբավում էր Հայաստանի օլիգարխների և նախկին իշխանությունների ներկայացուցիչների բիզնեսների պահպանությամբ, յուրայինների փիարով և ընդդիմադիր գործիչների, լրագրողների հավաքագրմամբ»։


== Ծանոթագրություններ ==
Missio

Missio (հաճախ ոճավորվում է որպես MISSIO), ամերիկյան էլեկտրոնային ալտերնատիվ դուո, որը ստեղծվել է 2015 թվականին Տեխաս նահանգի Օստին քաղաքում։ Ներկայումս խմբի կազմի մեջ են մտնում Մեթյու Բրյուն (ֆրոնտմեն, երգերի հեղինակ, պրոդյուսեր) և Դևիդ Բաթլերը (երգերի հեղինակ, պրոդյուսեր)։


== Պատմություն ==


=== Խմբի ստեղծում ===
Missio խումբը ձևավորվել է 2015 թվականին վոկալիստ և երգերի հեղինակ Մեթյու Բրյուի կողմից։ Իր դեմոներն ավարտելուց հետո Բրյուն վարձել է իր ընկեր և տեղական պրոդյուսեր/ինժեներ Դևիդ Բաթլերին, և նրանք սկսել են համագործակցել նույնանուն մինի ալբոմի վրա, որը թողարկվել է 2016 թվականի նոյեմբերին։ Համացանցում անսպասելի հաջողությունից հետո Բրյուն 2016 թվականին SXSW փառատոնում դեբյուտել է MISSION կեղծանվան ներքո՝ իր ընկեր/պրոդյուսեր Դևիդ Բաթլերի օգնությամբ։ Մեթյու Դևիդին հրավիրել է պաշտոնապես միանալ իրեն 2016 թվականի հուլիսին։
Մինչ Բաթլերի միանալը, Բրյուն ակտիվորեն հանդես է եկել Mission կեղծանվան տակ։ 2015 թվականին նա մասնակցել է Said The Sky-ի «Nostalgia» և «Darling» երգերին։
Հարցազրույցի ժամանակ Բրյուն բացատրել է, որ MISSION անվանումն առաջացել է լատիներեն «mission» բառից, որը թարգմանաբար նշանակում է «առաքելություն»։ Այս արտահայտությունը կարևոր է նրա համար, քանի որ այն հիշեցնում է իր կյանքի այն ժամանակահատվածը, երբ նա ապաքինվում էր կախվածությունից։


=== «Loner» (2017) ===
2017 թվականին խումբը պայմանագիր է կնքել RCA Records-ի հետ և թողարկել է «Middle Fingers» սինգլը, որը զբաղեցրել է Alternative Songs չարթի 9-րդ հորիզոնականը։ Missio-յի դեբյուտային՝ «Loner» ալբոմը թողարկվել է 2017 թվականի մայիսի 19-ին։
2018 թվականի սեպտեմբերի 28-ին Missio-ն իր ֆեյսբուքյան կայքէջում հրապարակել է, որ երկրորդ ալբոմի վրա աշխատանքերն ավարտվել են։ Վեց ամիս անց՝ մարտի 15-ին, նրանք հայտարարել են, որ նոր ալբոմի անվանումը լինելու է «The Darker the Weather // The Better the Man»։ Այդ ալբոմը թողարկվել է 2019 թվականի ապրիլի 12-ին և 13 երգ է ներառել։


== Խմբի անդամներ ==
Մեթյու Բրյու՝ վոկալիստ/երգերի հեղինակ/պրոդյուսեր (2016–այժմ)
Դևիդ Բաթլեր՝ երգերի հեղինակ/պրոդյուսեր (2016–այժմ)


== Սկավառակագրություն ==


=== Ալբոմներ ===
Loner (2017)
The Darker the Weather // The Better the Man (2019)


=== Մինի ալբոմներ ===
Skeletons: Part 1 (2017)
Skeletons: Part 2 (2018)


=== Սինգլներ ===


== Երաժշտական տեսահոլովակներ ==
Middle Fingers
KDV
Bottom of the Deep Blue See
Can I Exist
Twisted
Rad Drugz
I See You


== Համերգային շրջագայություններ ==


=== Rad Drugz Tour (2019) ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Blue (խումբ)

Blue (Բլու), բրիտանական բոյ-բենդ։ Խմբի անդամներն են Էնթնի Կոստան, Դունքան Ջեյմսը, Լի Ռայանը և Սայմն Ուեբբը։
2011 թվականին խումբը I Can երգով ներկայացրել է Մեծ Բրիտանիան Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթում և զբաղեցրել 11-րդ հորիզոնականը։


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք էջը
Սիմոնոսեկի (այլ կիրառումներ)

Սիմոնոսեկի, կարող է վերաբերել՝

Սիմոնոսեկի - նեղուց Հոնսյու և Կյուսյու կղզիների միջև (Ճապոնիա)
Սիմոնոսեկի - քաղաք Ճապոնիայում, Հոնսյու կղզու հարավ-արևմուտքում, Յամագուտի պրեֆեկտուրայում
Էստոնիայի պատմության թանգարան

Էստոնիայի պատմության թանգարան (էստ․՝ Eesti Ajaloomuuseum), Էստոնիայի պատմությունը ներկայացնող թանգարան Տալլինում։
Թանգարանը գտնվում է Տալլինի Հին քաղաքում՝ Պիկկ փողոցում։ Հիմնադրվել է Յոհան Բուրհարդտ VIII-ի (1776—1838) կողմից, որ հայտնի է որպես Քաղաքապետարանի դեղատան վարիչ (դեղատունը մինչը օրս գործում է և գտնվում է Քաղաքապետարանի հրապարակում)։ 2011 թ. ավարտվեց թանգարանի վերակառուցումը։
Թանգարանը բացվել է 1987 թ.։ Թանգարանում ցուցադրվում են հին էստոնական հագուստներ, տների ներքին հարդարման վերակառուցումներ։ 1940-ական ու 1950-ական թթ. ներկայացված են զինվորական համազգեստների ու զենքերի միջոցով։ Թանգարանում է գտնվում Անտառային եղբայրների կողմից օգտագործված մի խրճիթ ու կոմունիստական կուսակցության քարտուղարի սեղանի կրկնօրինակը։ Թանգարանում ներկայացված չեն 19-րդ դարի կեսերից մինչև 20-րդ դարը տեղի ունեցած քաղաքական ու սոցիալական շարժումները։


== Մաարյամյագի ամրոցում գտնվող մասնաճյուղը ==

Մաարյամյագի ամրոցը (նախկինում պատկանել է կոմս Օռլով-Դավիդովին) գտնվում է Էստոնիայի Պիռիտա շրջանում։ Ամրոցը թանգարանին է հանձնվել 1975 թ.։ Այս մասնաճյուղի ցուցանմուշները ստեղծվել են 19-րդ դար սկզբից։ Ամրոցի բակում հավաքված են Էստոնական ԽՍՀ-ի կոմունիստական շարժման ղեկավարների հուշարձաններ, որ նախկինում տեղադրված են եղել էստոնական տարբեր քաղաքներում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==

Թանգարանի պաշտոնական կայքը
Ոտնահարված սրբություն

«Ոտնահարված սրբություն», նկարիչ Վարդգես Սուրենյանցի կտավ։ Նկարել է 1895 թվականին, այս կտավը ցուցադրվել է Պերեդվիժնիկների 23-րդ ցուցահանդեսում։ Այժմ ներկայացվում է Հայաստանի ազգային պատկերասրահում մշտական ցուցադրությամբ։ 
Նկարի համար նյութ է ծառայել 1895 թվականին Վանի Վարագա ս. Նշան վանքի կողոպուտը։ Թեմայի կոնկրետությանը նպաստում են ոչ միայն կոթողի որոշակի պատմական և հնագիտական վերարտադրությունը, այլև Սուրենյանց-արվեստագետի անձնական հույզերը՝ կապված այդ դեպքերի հետ։


== Թեմատիկա ==
Սուրենյանցը ստեղծել է հայ ժողովրդի պատմությունը, 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հայկական կոտորածները պատկերող թեմատիկ կոմպոզիցիաների բարձրարվեստ շարք։ «Ոտնահարված սրբությունը» ի ցույց է դնում թուրքական իշխանությունների բարբարոսությունը հայ ժողովրդի կյանքի և հոգևոր բարձր մշակույթի հանդեպ։ 
Սուրենյանցի «Ոտնահարված սրբությունը» կտավում իր գեղարվեստական արտացոլումն է գտել հայ ժողովրդի ողբերգությունը, կտավն ինքնին բողոք է ընդդեմ հնադարյան հայկական մշակույթի բարբարոսական ոչնչացման։


== Նկարագրություն ==
Պատկերված է հին հայկական եկեղեցու սրահը, որտեղից նոր միայն հեռացել է թշնամին։ Մոխրագույն քարերը, հավասար ցերեկային լույսը, որը ողողել է կոմպոզիցիան, շեշտում են դեպքերին հաջորդած լռությունը։ Զուսպ, խիստ սյուների, գեղեցիկ ճարտարապետական զարդաքանդակներով հարուստ կամարների, ինչպես նաև հատակի քառակուսիների համաչափ ռիթմիկ ֆոնի վրա անկարգ թափված գրքերը, սպանված քահանայի դիակը, պոկված վարագույրը լակոնիկ և միաժամանակ մեծ տրագիզմով պատմում են թշնամու վայրագությունների մասին։ Նկարի կենտրոնում ընկած են դարերի ընթացքում հայ ժողովրդի ստեղծած ձեռագրերը, մագաղաթյա մատյանները, որոնք ներկայացված են որպես հայ ժողովրդի պայքարով և հերոսությամբ լցված անցյալի մարմնացումներ։
«Ոտնահարված սրբություն» կտավում, ինչպես և Սուրենյանցի այլ երկերում ճարտարապետական ինտերիերը ներկայացված է եկեղեցու ներսի պատկերումով։ Եկեղեցու ներքին տարածությունը ներկայանում է որպես ճարտարապետական կոթող, որպես երկնայինի ու երկրայինի, աշխարհի տարածության ամբողջություն։ 
Ի տարբերություն խաչքարի և սրբապատկերով սյունի, որոնք զուգահեռ են նկարի հարթությանը և ունեն ճակատային տեղադրություն, հորինվածքը կառուցված է անկյան տակ, որի վկայությունն է կիսաբաց դուռը և այն պսակող կամարը։
Ստեղծագործական եղանակի յուրահատկությունը ձևավորել է նաև պատկերի գաղափարական իմաստը։ Սուրենյանցը գիտակցաբար դիտողի հայացքն ուղղել է դեպի գրքերը, որոնք նաև բանալի են դառնում նկարի տարածական ընկալման համար։ Ստեղծագործության ընդհանուր հորինվածքը ստեղծված է ուղղահայացներից՝ որմնասյուների ու խաչքարի, շեղ գծերից՝ գրքերի տեսքով, ինչպես նաև անկյունագծով՝ նկարի խորքը գնացող մյուս պատկերների հաջորդականությամբ։


== Աղբյուրներ ==
Զոհրաբյան Շ. «Վարդգես Սուրենյանցի նկարների կոմպոզիցիոն-տարածաչափական առանձնահատկությունները»
Ադամյան Ա. «Վարդգես Սուրենյանց/Կենսամատենագիտություն»


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՀԱՊ/ Շտեմարան
Коллективный портрет армянской души Вардгеса Суренянца
Մի կտավի պատմություն/ Ոտնահարված սրբություն
Յուրվիլ (Կալվադոսի գավառ)

Յուրվիլ (ֆր.՝ Urville), համայնք Ֆրանսիայի Ստորին Նորմանդիա մարզի Կալվադոս գավառում։
Բնակչությունը 2014 թվականի դրությամբ կազմում է 623 մարդ, բնակչության խտությունը` 103.49 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 6.02 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 195 կմ արևմուտք, Կան քաղաքից` 19 կմ հարավ։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 320 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 233-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 87։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 72,8 %։ 233 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 218 անձ (110 տղամարդ և 108 կին)։ Գործազուրկ են եղել 15 անձ (6 տղամարդ և 9 կին)։ 87 անաշխատունակներից 28-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 42-ը` թոշակառուներ, իսկ 17-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կալվադոս գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մարկոս Աոաս Կոռեա

Մարկոս Աոաս Կոռեա (պորտ.՝ Marcos Aoás Corrêa առավել հայտնի է Մարկինյոս (պորտ.՝ Marquinhos անունով; ծնվել է 1994 թվականի Մայիսի 14-ին Սան Պաուլու-ում), բրազիլացի ֆուտբոլիստ, Բրազիլիայի մինչև 23 տարեկանների հավաքականի և ֆրանսիական Պարի Սեն-Ժերմեն ֆուտբոլային ակումբի կենտրոնական պաշտպան։


== Նվաճումներ ==
Հարավային Ամերիկայի չեմպիոն (մինչև 17 տարեկաններ)՝ 2011
Սան Պաուլոի երիտասարդական գավաթի չեմպիոն՝ 2012
Լիբերտադորեսի գավաթի հաղթող՝ 2012


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Մարկինյոսի պաշտոնական Ֆեյսբուքի էջը
Մարկինյոսի պաշտոնական Տվիտերի էջը
Մարկինյոսի պաշտոնական Ինստագրամի էջը
Մարկինյոսը transfermarkt-ում
Մարկինյոսը soccerbase.com-ում
Մարկինյոսը WhoScored.com կայքում
Մարկինյոսը ՊՍԺ-ի պաշտոնական կայքում
Մարկինյոսը Լիգա 1-ի պաշտոնական կայքում Archived 2018-07-30 at the Wayback Machine.
Մարկինյոսը ՈՒԵՖԱ-ի պաշտոնական կայքում
Մարկինյոսը ՖԻՖԱ-ի պաշտոնական կայքում Archived 2017-12-13 at the Wayback Machine.
Մանվել Շմավոնյան

Մանվել Շմավոնյան (ծնվ․ 1960, Արտաշատ) հայ տառաստեղծ, նկարիչ-ձևավորող։
Ծնվել է 1960 թվականին Արտաշատ քաղաքում։ Հանդիսանում է ոլորտը ներկայացնող աշխարհի առաջատար կազմակերպություններից մեկի՝ Paratype ընկերության աշխատակից։
Հեղինակել է 200-ից ավելի տառատեսակների հայերեն գրվածքը կամ ողջ տառատեսակը, այդ թվում՝

2009 թվականին Գրանիշ մրցույթում Մանվել Շմավոնյանի ստեղծած Suzy տառատեսակը ստացել է Վերնագրային տառատեսակներ անվանակարգում երկրորդ մրցանակը։


=== Ծանոթագրություններ ===
Ադրենալին։ Գերլարում

Ադրենալին։ Գերլարում (անգլ.՝ Crank:High Voltage), 2009 թ. ամերիկյան էկշըն ժանրի ֆիլմ, որի ռեժիսորներն են Նևելդայնը և Թեյլորը։ «Ադրենալին» ֆիլմի շարունակությունը։


== Սյուժե ==
Չև Չելիոսը ընկնում է ուղղաթիռից Լոս Անջելեսի կենտրոնում։ Մի խումբ չինացիներ վերցնում են նրան, դնում մեքենայի մեջ և տանում հիվանդանոց։ Այստեղ հանում են նրա սիրտը և տեղը դնում «AbioCor» ֆիրմայի արհեստական սիրտ։ Չելիոսը ուշքի գալուց հետո փախչում է հիվանդանոցից, որպեսզի գտնի նրանց, ովքեր գողացել են նրա սիրտը։


== Դերակատարներ ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Ադրենալին։ Գերլարում»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Ադրենալին։ Գերլարում»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
«Ադրենալին։ Գերլարում»(անգլ.) ֆիլմը Metacritic կայքում:
Կարլա Մարկսա (այլ կիրառումներ)

Կարլա Մարկսա, կարող է վերաբերել՝

Կարլա Մարկսա - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վելիկոնովոսյոլկովսկի շրջանում
Կարլա Մարկսա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Չեռնյախովսկի շրջանում
Ժու Լուլու

Ժու Լուլու (Չինարեն) 周璐璐, մարտի 19, 1988(1988-03-19), Muping District, Yantai, Շանդուն, Չինաստան), չինացի ծանրամարտուհի, օլիմպիական չեմպիոնուհի։ 1999 թ. ընդունվել է հայրենի գավառի մարզադպրոցը, որտեղ զբաղվել է ծանրամարտով։ 2001 թ. տեղափոխվել է Յանտայի մարզադպրոց, 2003 թ. ընդգրկվել է նահանգային հավաքականի կազմում։
2009 թ. ՉԺՀ-ի ազգերի 11-րդ սպարտակիադայում Ժու Լուլուն զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։ 2011 թ. նա նվաճել է աշխարհի առաջնության, իսկ 2012 թ. Օլիմպիական խաղերի ոսկե մեդալները։ Ընդ որում՝ երկու դեպքում էլ սահմանել է համաշխարհային նոր ռեկորդներ։ 2011 թվականի նոյեմբերին Ֆրանսիայի մայրաքաղաք Փարիզում կայացած աշխարհի առաջնությունում հանդես գալով կանանց գերծանր քաշային կարգում՝ երկամարտում գրանցել է 328 կիլոգրամ արդյունք, իսկ 2012 թվականին Լոնդոնում անցկացված ամառային օլիմպիական խաղերում մրցել է կանանց +75 կիլոգրամ քաշային կարգում և երկամարտում ցույց տվել 333 կգ արդյունք։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Чжоу Лулу – օլիմպիական վիճակագրությունը Sports-Reference.com կայքում (անգլ.)
Զալցվեգ

Զալցվեգ (գերմ.՝ Salzweg), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Բավարիա ադմինիստրատիվ կենտրոնին։ Մտնում է Պասաու շրջանի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 6560 մարդ (դեկտեմբերի 31, 2010 թվական)։ Զբաղեցնում է 31,91 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 2 75 146։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք
Վելի շրջան (Այդահո)

Վելի շրջան (անգլ.՝ Valley County), ԱՄՆ Այդահո նահանգի 44 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 9.526 կմ² է, բնակչությունը՝ 7.651 մարդ (2010 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Կասկադ բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1917 թ.։
Բարաղա

Բարաղա, լեռ Վիրահայոց լեռնահամակարգում, նախկին Ելիզավետպոլի նահանգի Ղազախի գավառում։ Նշանակված է Կովկասի 5-վերստանոց քարտեզում։


== Ծանոթագրություններ ==
Գուստավ Ֆաբերժե

Պետեր Գուստավ Ֆաբերժե (գերմ.՝ Peter Gustav Fabergé, դեկտեմբերի 30, 1814(1814-12-30), Պյառնու, Լիֆլանդիայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն - հոկտեմբերի 29, 1893(1893-10-29), Դրեզդեն, Գերմանիա), Ռուսաստանի ոսկերիչ։ 
Ֆաբերժեի ձվերի հեղինակ Կառլ Ֆաբերժեի հայրն է։


== Կենսագրություն ==
Գուստավ Ֆաբերժեն ծնվել է 1814 թվականին Պյառնուում՝ Լիվոնիայում։ Նրա նախնիները հայրական կողմից ֆրանսիացի հուգենոտներ են (այստեղից էլ ֆրանսիական ազգանունը), որոնք Նանտի էդիկտի չեղարկումից հետո Պիկարդիայից տեղափոխվել են Շվեդտ՝ Բեռլինի մոտակայք (Պրուսիա)։ Այստեղ նրանք ուծածվել են՝ գերմանիզացիայի ենթարկվել։
Նրա հայրը տեղափոխվել է բնակության Լիվոնիայի մարզ՝ դառնալով Բալթյան գերմանացի։ 

Ֆաբերժեն իր մահկանացուն կնքել է 1893 թվականին Դրեզդենում՝ յոթանասունութ տարեկան հասակում։


== Գործունեություն ==
1842 թվականի Պետեր Գուստավ Ֆաբերժեն սկսում է զբաղվել ոսկերչությամբ։ Նա Սանկտ Պետերբուրգում բացում է իր ոսկերչական տունը։ 1860 թվականից բնակվել է Դրեզդենում։ 1872 թվականից նրա արվեստանոցը ղեկավարել է որդին՝ Կառլ Ֆաբերժեն։


== Հուշարձան ==
2015 թվականի հունվարի 3-ին Պյառնուում տեղադրվել է Գուստավ Ֆաբերժեի հուշարձանը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Carl Fabergé ja hänen aikalaisensa, Näyttelyjulkaisu, Taideteollisuusmuseo, Helsinki 1980, Oy A. Tillander Ab. ISBN 951-99249-6-5


== Արտաքին հղումներ ==
«Густав Фаберже»։ Личности։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-23-ին։ Վերցված է 2012-10-22 
«Династия Фаберже : краткие биографии»։ Русский национальный музей։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-10-23-ին։ Վերցված է 2012-10-22 
Отец-основатель. Московская Немецкая Газета(չաշխատող հղում).
ПАМЯТНИК Густаву ФАБЕРЖЕ (814—1894) в Пярну, Эстония.
Հայ-ասորական հարաբերություններ

Հայ-ասորական հարաբերություններ, ընդգրկում են մ.թ. ա. 1-ին հազարամյակի կեսերից ծագող և մինչև օրս շարունակվող հայերի և ասորիների միջև պատմական հարաբերությունները։
Մոտ 350 000 քառակուսի կիլոմետր տարածք զբաղեցնող պատմական Վանի թագավորության հարավային սահմանը սահմանակից էր Ասորեստանին։ Ե՛վ հայերը, և՛ ասորիները քրիստոնեությունն ընդունած առաջին ժողովուրդներից մեկն էին։ Այսօր ասորական հայրենիքում ապրում են մի քանի հազար հայեր, իսկ Հայաստանում՝ մոտ երեք հազար ասորիներ։


== Պատմություն ==
Հայ-ասորական փոխհարաբերությունների և փոխազդեցությունների պատմությունը դարերի պատմություն ունի ինչպես նախաքրիստոնեական, այնպես էլ հետքրիստոնեական դարաշրջանում։ Ըստ ավանդության՝ հայոց նախահայրը՝ Հայկը, դյուցազներգական ճակատամարտում հաղթել է չար ասորի Բելին, որպեսզի նվաճի իր ժողովրդի ազատությունը։ Նա այդ տարածքն անվանել է Հայաստան, ինչից հետո հայերը մինչև օրս օգտագործում են այդ անվանումը։ Այս լեգենդը Հայաստանի պատմության մի մասն է միայն, որտեղ հայ հերոսները մարտնչել են չար զավթիչների ու նվաճողների դեմ՝ հանուն իրենց ազատության։ Գոյություն ունի նաև հայոց արքա Արա Գեղեցիկի պատմությունը, որը հրաժարվել է Ասորեստանի թագուհու Շամիրամի ամուսնության առաջարկից և Ասորեստանի թագավոր դառնալուց։ Արայի մերժումից վրդովված Շամիրամը պատերազմ է հայտարարել Հայաստանի դեմ և պահանջել կենդանի գերի վերցնել Արային, սակայն վերջինս սպանվել է ճակատամարտի ժամանակ։
Այսօր մի քանի հազար հայեր ապրում են Սիրիայի, Իրաքի, Իրանի գյուղերում, որոնք նույնպես ասորական բնակչություն ունեն, սակայն նրանց թիվը զգալիորեն կրճատվել է 2003 թվականի իրաքյան պատերազմից, 1979 թվականի իրանական հեղափոխությունից և 2011 թվականին սկսված սիրիական ճգնաժամից հետո, քանի որ նրանց մեծ մասը Հայաստան է գաղթել այն բանից հետո, երբ հայկական կառավարությունը նրանց տրամադրել է հայկական քաղաքացիություն։ Սիրիայի և Իրաքի որոշ ասորիներ օրինական ճանապարհով նույնպես գաղթել են Շվեդիա և Ավստրալիա, որպեսզի փրկվեն իրաքյան պատերազմից և սիրիական ճգնաժամից։ Այժմ կան նաև երեք հազար ասորիներ, որոնք ապրում են Հայաստանում։ Այն բանից հետո, երբ Հայաստանը անկախացել է 1991 թվականին, և այն բանից հետո, երբ աշխարհիկ վարչակարգերի մեծ մասը արաբական երկրներում և Իրանում սկսեցին փլուզվել և փոխարինվել շարիաթի վրա հիմնված իսլամական կառավարություններով, ասորիները սկսեցին արտագաղթել Հայաստան։ Չնայած փոքրաթիվ լինելուն՝ Հայաստանում բնակվող ասորիները քաղաքացիության լիարժեք իրավունքներ ունեն։ Հայերի և ասորիների միջև կան շատ խառնամուսնություններ։


== Ցեղասպանություն ==

Օսմանյան կայսրությունում բնակվող և՛ հայ, և՛ ասորի բնակչությունը ենթարկվել է ցեղասպանության։ Ցեղասպանությունները հիմնականում իրականացվել են Օսմանյան կայսրության քրիստոնյա բնակչության դեմ, որը իր մեջ ներառում էր նաև հունական Պոնտոսի բնակչությունը։


== Տես նաև ==
Ասորիները Հայաստանում
Ուրարտու-ասորեստանյան պատերազմ


== Ծանոթագրություններ ==
The Age of the Understatement

The Age of the Understatement, The Last Shadow Puppets նախագծի դեբյուտային ստուդիական ալբոմը՝ թողարկված 2008 թվականին։
Ալբոմի գլխավոր երգի տեսահոլովակը նկարահանվել է 2007-2008 թվականների ձմռանը Մոսկվայում։


== Երգացանկ ==
"The Age of the Understatement"
"Standing Next to Me"
"Calm Like You"
"Separate and Ever Deadly"
"The Chamber"
"Only the Truth"
"My Mistakes Were Made for You"
"Black Plant"
"I Don't Like You Any More"
"In My Room"
"Meeting Place"
"The Time Has Come Again"


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Խմբի պաշտոնական կայքը
Պրոֆիլը last.fm-ում
Լե Կոստ Գոզոն

Լե Կոստ Գոզոն (ֆր.՝ Les Costes-Gozon), համայնք Ֆրանսիայի Օկսիտանիա մարզի Ավերոն գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 177 մարդ, բնակչության խտությունը` 8.71 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 20.33 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 540 կմ հարավ, Թուլուզ քաղաքից` 120 կմ հյուսիս-արևելք, Ռոդեզ քաղաքից` 45 կմ հարավ-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 104 աշխատունակ (15-64 տարեկան)  բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 70-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 34։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 67,3 %։ 70 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 61 անձ (36 տղամարդ և 25 կին)։ Գործազուրկ են եղել 9 անձ (6 տղամարդ և 3 կին)։ 34 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 19-ը` թոշակառուներ, իսկ 10-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Ավերոն գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Մ.թ.ա. 190


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Աստերոիդների ցանկ (172301-172400)

Աստերոիդների ցանկ (172201-172300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (172401-172500)
 Աստերոիդների ցանկ (172201-172300)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (172401-172500)
Գոթֆրիդ Բյոմ

Գոթֆրիդ Բյոմ (գերմ.՝ Gottfried Böhm, հունվարի 23, 1920(1920-01-23)[…], Օֆենբախ ամ Մայն, Դարմշտադտի վարչական շրջան, Հեսսեն, Գերմանիա - հունիսի 9, 2021(2021-06-09), Քյոլն, Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիա, Գերմանիա), գերմանացի ճարտարապետ և քանդակագործ։ Արժանացել է բազում մրցանակների, այդ թվում` Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակի։


== Կյանքը ==

Գոթֆրիդ Բյոմը ծնվել է 1920 թվականի հունվարի 23-ին ճարտարապետների ընտանիքում։ Նրա հայրը` Դոմենիկուս Բյոմը, մի շարք եկեղեցիներ է նախագծել Գերմանիայում։ Նրա պապը նույնպես ճարտարապետ է եղել։ 1938 թվականին Գոթֆրիդն ավարտել է հանրակրթական դպրոցը Քյոլնում, մինչև 1942 թվականը ծառայել է բանակում։ 1942-1947 թվականներին սովորել Մյունխենի արվեստների ակադեմիայի տեխնիկական ինստիտուտում, որն ավարտելուց հետո գործի է անցել հոր ճարտարապետական գրասենյակում։ Հոր մահից հետո` 1955 թվականին, ղեկավարել է գրասենյակը։ Այս տարիներին նա հասարակական սկզբունքով մասնակցել է Քյոլնի վերականգնման աշխատանքներին։ 1963 թվականին նա դասախոսել է Աախենի` Հռենոս-Վեսթֆալիայի տեխնիկական համալսարանում։ 1976 թվականին Բյոմը դարձել է Քաղաքաշինության և հողատարածքի պլանավորման գերմանական ակադեմիայի անդամ։
1991 թվականին Գոթֆրիդ Բյոմը Լոնդոնի Բրիտանական ճարտարապետության թագավորական ինստիտուտի պատվավոր անդամ է հռչակվել։
2006 թվականին Ֆրանկֆուրտի ճարտարապետական թանգարանը «Բետոնից և ապակուց ժայռեր» ցուցադրության համար ընդունել է Դոմենիկուս և Գոթֆրիդ Բյոմների աշխատանքները` գծագրեր, էսքիզներ, նախագծեր։
Ներկայումս Բյոմի գրասենյակը ղեկավարում են նրա երեք որդիները` Շտեֆան, Պետեր և Պաուլ Բյոմները։


== Նախագծեր ==

		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Գոթֆրիդ Բյոմի աշխատանքները
Գոթֆրիդ Բյոմի աշխատանքները Պրիցկերի ճարտարապետական մրցանակի կայքում
Պատրիկ Մաքնեյր

Պատրիկ Ջեյմս Քոուլմեն Մակնեյր (անգլ.՝ Patrick James Coleman McNair , ապրիլի 27, 1995(1995-04-27), Ballyclare, Անտրիմ, Հյուսիսային Իռլանդիա, Միացյալ Թագավորություն), ավելի հայտնի Պադի Մակնեյր, հյուսիսիռլանդացի ֆուտբոլիստ, Մանչեսթեր Յունայթեդի և Հյուսիսային Իռլանդիայի հավաքականի ֆուտբոլիստ։
Պատրիկը «կամիր սատանաների» կազմում է 2011 թվականից։ Դեբյուտը Պրեմիեր Լիգայում տեղի է ունեցել 2014 թվականի սեպտեմբերի 27-ին՝ Վեսթ Հեմի հետ խաղի ժամանակ։


== Արտաքին հղումներ ==
Ֆուտբոլիստի պռոֆիլը ManUtd.com կայքում (անգլ.)
Ֆուտբոլիստի պռոֆիլը soccerbase.com կայքում (անգլ.)
Բայշա Գրանդի

Բայշա Գրանդի  (պորտ.՝ Baixa Grande), համայնք Բրազիլիայում՝ Բաիա նահանգի կազմում։ Գտնվում է Բաիա մարզում։ Մտնում է Իտաբերաբա գավառի կազմի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 19 980 մարդ՝ 2007 թվականի տվյալներով։ Գրավում է 1 076 կմ2 տարածք։ Բնակչության խտությունը՝ 19,9 մարդ/կմ²։


== Վիճակագրություն ==
Համախառն ներքին արդյունքը, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 32.056.000,00 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Համախառն ներքին արդյունքը մեկ շնչի հաշվով, 2005 թվականի դրությամբ, կազմում է 1.605,13 ռեալ (տվյալները՝ Բրազիլիայի աշխարհագրության և վիճակագրության ինստիտուտի)։
Մարդկային ներուժի զարգացման ինդեքսը, 2000 թվականի դրությամբ, կազմում է 0,660 (տվյալները՝ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի)։
Կոլաժ

Կոլաժ (ֆր.՝ collage, բառացի՝ սոսնձել), տեխնիկական հնարք կերպարվեստում, հիմնաշերտի վրա տարբեր գույն և ֆակտուրա ունեցող նյութեր փակցնելը։ Կոլաժ է կոչվում նաև ամբողջովին այդ տեխնիկայով կատարված ստեղծագործությունը։
Կոլաժը հիմնականում կիրառվում է գրաֆիկայում՝ ստեղծագործության ֆակտուրայի առավել հուզականություն արտահայտելու, տարատեսակ նյութերի անսպասելի համադրումներ ստանալու համար։ Որպես ձևական փորձարարություն կոլաժին առաջին անգամ դիմել են կուբիստները, ֆուտուրիստները և դադաիստները (թերթի, լուսանկարի, պաստառի, տաշեղի և այլնի կտորտանքի սոսնձումը կտավի մակերեսին)։
Նիգյար Ջամալ

Նիգյար Այդին ղիզի Ջամալ (ադրբ.՝ Nigar Camal, սեպտեմբերի 7, 1980(1980-09-07), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի երգչուհի, որը Էլդար Ղասիմովի հետ ներկայացրել է Ադրբեջանը Եվրատեսիլ 2011 երգի մրցույթում՝ գրավելով առաջին հորիզոնականը։
2001 թվականին ավարտել է Խազար համալսարանի տնտեսագիտության և կառավարման ֆակուլտետը։ Այժմ ապրում է Մեծ Բրիտանիայում։ Ամուսնացած է, ունի երկու դուստր՝ Ժասմինը և Սաիդան։


== Ծանոթագրություններ ==
2022 թվականին մահացածների ցանկ

Այս ցանկը պարունակում է այն անձանց ցուցակը, որոնք համապատասխանում են սահմանված նշանակալիության չափանիշներին (տես՝ Վիքիպեդիա:Նշանակալիություն (մարդիկ)), ովքեր մահացել են 2022 թվականին։
Մահվան պատճառը նշվում է միայն բացառիկ դեպքերում (սպանություն, ինքնասպանություն, ճանապարհատրանսպորտային պատահար կամ դժբախտ պատահար)։ Մնացած դեպքերում դա չի նշվում։
Տվյալները ընթացիկ ամսվա ցանկին փոխանցվում են յուրաքանչյուր հաջորդ ամսվա 7-րդ օրը։
Տես նաև՝ «2022 թվականի մահեր» կատեգորիան։


== Դեկտեմբեր ==


=== Դեկտեմբերի 29 ===


== Նոյեմբեր ==


== Հոկտեմբեր ==


== Սեպտեմբեր ==


== Օգոստոս ==


== Հուլիս ==


== Հունիս ==


== Մայիս ==


== Ապրիլ ==


== Մարտ ==


== Փետրվար ==


== Հունվար ==


== Ծանոթագրություններ ==
Կամաստրա

Կամաստրա  (իտալերեն՝ Camastra), կոմունա Իտալիայում, Սիցիլիա մարզի Ագրիջենտո գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 2221 մարդ, բնակչության խտությունը կազմում է 139 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 16 կմ² մակերես տարածք։ Փոստային ինդեքսն է՝ 92020։ Հեռախոսային կոդը՝ 0922։
Քաղաքի հովանավորն է սուրբ Բարսեղը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության աճը


== Ծանոթագրություններ ==
Իլմացալու (գյուղ, Տեհտվեռե շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլմացալուԻլմացալու (էստ․՝ Ilmatsalu), գյուղ Էստոնիայի Տարտումաա նահանգի Տեհտվեռե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 59 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Կարակոլ (գյուղ, Չեմալսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Կարակոլ (այլ կիրառումներ)Կարակոլ (ռուս.՝ Каракол), գյուղ Ռուսաստանի Ալթայի հանրապետության Չեմալսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2010 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 8 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(6410) Ֆուջիվարա

(6410) Ֆուջիվարա (անգլ.՝ Fujiwara), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1992 թվականի նոյեմբերի 29-ին Սատորու Օտոմոյի կողմից Կիյոսատոյում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,769289 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,1398 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3988 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1683,26 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,213871 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 8,68° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(6410) Ֆուջիվարա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Իլինո (գյուղ, Լիպեցկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԻլինոԻլինո (ռուս.՝ Ильино), գյուղ Ռուսաստանի, Լիպեցկի մարզի Լիպեցկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սունգուրլու

Սունգուրլու (թուրքերեն՝ Sungurlu), ներկայումս քաղաքային շրջան Թուքիայի Չորումի նահանգում։ Տեղակայված է Չորում քաղաքից 72կմ հարավ-արևելք։ Քաղաքային շրջանի մակերեսը 2․557 կմ քառ․ է, ծովի մակարդակից բարձրությունը 780մ է։ Կլիման ցամաքային է՝ ամռանը շոգ և չորային, ձմռանը՝ ցուրտ և ձնառատ։ Տարեկան տեղումների քանակը 438,1 մմ է։


== Պատմություն ==
Նախկինում Սունգուրլուն գյուղական բնակավայր էր Օսմանյան Կայսրության Սեբաստիայի Նահանգի Յոզգաթի գավառում, Յոզգաթ քաղաքից մոտ 57 կմ հս-արմ, Յոզգաթ-Չորում ճանապարհին։ 1872-73 թթ․ գյունղ ուներ 310 տուն հայ, 250 տուն թուրք և 30 տուն հույն բնակիչ։ 20-րդ դարի սկզբներին հայերը 1275 շունչ էին։ Զբաղվում էին արհեստներով, աոևտրով և երկրագործությամբ։ Արհեստներից զարգացած էին դարբնությունն ու դերձակությունը։ Գյուղի եկեղեցին կոչվում էր սբ․ Աստվածածին։ Հայկական Հայկազյան վարժարանը 19-րդ դ վերջերին ուներ 200 աշակերտ։ Հայերը կոտորվել կամ տեղահանվել են 1915 թ․ Մեծ Եղեռնի ժամանակ։


== Աղբյուրներ ==
Շևչենկովո (գյուղ, Գադյաչի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇևչենկովոՇևչենկովո (ուկրաիներեն՝ Шевченкове), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գադյաչի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1905 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շևչենկովո գյուղում բնակվում էր 52 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,982 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 52,95 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Կուատրո Կաստելլա

Կուատրո Կաստելլա (իտալերեն՝ Quattro Castella), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռեջիո Էմիլիա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 209 մարդ։ Բնակչության միջին խտությունը՝ 244 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 46 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 42020։ Հեռախոսային կոդը՝ (+39) 0522։
Կոմունայի հովանավորն է Սուրբ Անտոնինը։ Տոնը նշվում է սեպտեմբերի 17-ին։


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրի պաշտոնական կայք(իտալ.)
Պեգասուս ավիաուղիներ

Պեգասուս ավիաուղիներ (թուրքերեն՝ Pegasus Hava Taşımacılığı A.Ş.), թուրքական բյուջետային ավիաընկերություն, որի կենտրոնական գրասենյակը գտնվում է Ստամբուլում։ Իրականացնում է մշտական և չարթերային թռիչքներ Եվրոպայում և Թուրքիայում։ IZair ավիաընկերությունը իր բոլոր թռիչքները իրականացնում է Pegasus Airlines-ի անունից։ Հիմնադրվել է 1989 թ-ին։ Պեգասուսի չվերթների ցանցը բաղկացած է 22 երկրներում գործող շուրջ 49 թռիչքուղիներից, որոնցից 19-ը՝ ներթուրքական և 30-ը՝ միջազգային։ Պեգասուսի նավատորմը ամենաերիտասարդն է Թուրքիայում։ Պեգասուսի օդային նավատորմում առկա են 94 ինքնաթիռներ՝ 33 Բոինգ Բ737 - 800, 42 Էյրբաս Ա320 - 200neo, 12 Ա320-200ceo, 7 Էյրբաս Ա321-200neo:
Պեգասուս Ավիաուղիների թոփ ներթուրքական թռիչքների  ուղղություններն են՝ Հաթայ, Ալանիա, Ուրֆա, Տրապիզոն, Գազիանթեփ, Դալաման, Բոդրում, Անթալիա, Իզմիր, Կայսերի։ Պեգասուսը ակտիվորեն ուղևորափոխադրումներ է իրականացնում նաև հետևյալ միջազային երթուղիներով՝ Սկոպյե, Պրահա, Բուդապեշտ, Շարմ Էլ Շեյխ, Հուրգադա, Բարսելոնա, Թել Ավիվ, Բուխարեստ, Դուբայ, Բեյրութ։
Տեղեկատվական անվտանգությունը, ծառայությունների որակը, շրջակա միջավայրի պաշտպանությունը, ուղևորների առողջությունը և անվտանգության ապահովման այլ միջոցառումները այն հիմնական չափորոշիչներն են, որոնցով առաջնորդվում է Պեգասուսը։


== Հղում ==
Pegasus Airlines — Պաշտոնական կայք էջը
Վրաստանի քաղաքացիական պատերազմ

Քաղաքացիական պատերազմ Վրաստանում (վրաց.՝ საქართველოს სამოქალაქო ომი ) - 
զինված հակամարտություն Արևմտյան Վրաստանում Վրաստանի առաջին նախագահ Զվիադ Գամսախուրդիայի (զվիադականներ) և կառավարական զորքերի միջև 1991-1993 թվականներին։


== Տես նաև ==
Աբխազական պատերազմ (1992-1993)
Հարավօսիական պատերազմ (1991-1992)
Արամ Ավետիսյան (նկարիչ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Արամ Ավետիսյան (այլ կիրառումներ)
Վիքիպեդիայում կան հոդվածներ  Ավետիսյան ազգանունով այլ մարդկանց մասին:Արամ Նիկոլայի Ավետիսյան (հունվարի 6, 1925(1925-01-06), Բաքու, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ, արվեստաբան։


== Կենսագրություն ==
1952 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը։ 1954-1966 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ Արվեստի ինստիտուտի գիտաշխատող։ Արամ Ավետիսյան գրաֆիկական աշխատանքներում նոր հնչողությամբ են արտահայտված հայկական մանրանկարչության ավանդույթները։
Ստեղծել է աստվածաշնչյան, Մեծ Եղեռնի, Հայրենական պատերազմի, Սումգայիթի հայկական կոտորածի, 1988 թվականի երկրաշարժի թեմաներով գեղանկարներ։
Հեղինակ է «Հայկական մանրանկարչության Գլաձորի դպրոցը» (1971) մենագրության։
Ստեղծագործություններից գտնվում են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում։


== Ստեղծագործություններ ==
Հայրենական պատերազմի նկարաշարեր

«Համակենտրոնացման ճամբար», «Փշալարերի ետևում», «Կախաղան», 1974-1985
«Ստեփանավան. տարվա եղանակները», 1984-1988Մեծ եղեռնի նկարաշարեր

«Մեծ Եղեռնը», «Դեր Զոր», «Ողբ», «Հիշողության լույսը», 1985-1993Աստվածաշնչյան կոմպոզիցիաներ

«Բիբլիական Արարատ», 1990-ական թվականներ
«Օրհներգություն ծիածանին», 1993
«Սինա լեռան ճառագայթումը», 1993Սումգայիթի, 1988 թվականի երկրաշարժի նկարաշարեր

«Սումգայիթ», 1989
«Սպիտակ-88», 1989
«Փրկիր հոգիները նրանց», 1989
«Հուշեր՝ մահվան ճամբարի զոհերը», նկարաշար, 1993-1994


== Ծանոթագրություններ ==
Դիլիցի

Դիլիցի (ռուս.՝ Дылицы), գյուղ Ռուսաստանի Լենինգրադի մարզի Գատչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 58 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Աղբաձոր (Օվաջըկի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղբաձոր (այլ կիրառումներ)Աղբաձոր, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Օվաջիկի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Էսկամբիա շրջան (այլ կիրառումներ)

Էսկամբիա շրջան, կարող է վերաբերել՝

Էսկամբիա շրջան - ԱՄՆ Ֆլորիդա նահանգի 67 վարչական միավորներից մեկը
Էսկամբիա շրջան - ԱՄՆ Ալաբամա նահանգի շրջաններից մեկը
Դոլինա (գյուղ, Պոլտավայի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԴոլինաԴոլինա (ուկրաիներեն՝ Долина), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Պոլտավայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Դոլինա գյուղում բնակվում էր 76 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Աստերոիդների ցանկ (195701-195800)

Աստերոիդների ցանկ (195601-195700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (195801-195900)
 Աստերոիդների ցանկ (195601-195700)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (195801-195900)
Իգոր Պոմերանցև

Իգոր Պոմերանցև (ռուս.՝ И́горь Я́ковлевич Помера́нцев, հունվարի 11, 1948(1948-01-11), Սարատով, Սարատովի մարզ, ԽՍՀՄ), ռուս արձակագիր, բանաստեղծ, լրագրող։
Ծնվել է 1948 թվականին Սարատովում։ Ավարտել է Չեռնովիցի համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը։ 1978 թվականից տարագրությունում է։ Երկար տարիներ աշխատակցել է «Ազատություն» ռադիոկայանին։
Հրապարակել է բանաստեղծություններ, Էսսեներ։ «Urbi» ալմանախի հիմնադրած Վյազեմսկու անվան մրցանակի առաջին դափնեկիրն է։


== Իգոր Պոմերանցևը հայերեն ==
«Զանցանքը գործված է...»; «Եվ հենց տրամվայը...»; «Սանտիմետր է հեռու իմ շրթունքներից...»; «Սեպտեմբերին ես ցավով հիշում եմ...»; «Նույն պատահականությամբ...»; «Ահա մանկությանս...»; «Սենյակում մենակ եմ...»; «Կ-ովը պատրաստվում էր...»; «Լոնդոնյան զբոսայգու...»; «Լուսնոտության պահին...»; «Սպիտակ դաստիարակչուհին թիկնել է նստարանին...»; «Ահա ինչ է ասել Գ. Ֆլոբերը...»; «Անսփոփելի է...»; «Մի պատը՝ Այվազովսկին...»; «Միշա Էպշտեյնը...»; «Հիմա ստիպված ես...»; «Ինքս եմ տեսել...»; «Առոգանություն ունեցող մարդիկ...»; «Գրականության ասպարեզում Նոբելյան դափնեկիր...»; «Բոլոր հեղափոխություններից ինձ սրտամոտ է միայն մեկը...»: Արդի ռուսական վերլիբռ, Ստեփանակերտ, «Ոգի-Նաիրի», 2015, էջ 269-285։ Թարգմ.՝ Հրանտ Ալեքսանյան։


== Ծանոթագրություններ ==
Օբոզնովսկի գյուղական խորհուրդ (Գլոբինսկի շրջան)

Օբոզնովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Обознівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օբոզնովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 920 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 44,33 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 20,75 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Վիզիրովկա

Վիզիրովկա (վրաց.՝ ვიზიროვკა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Քվեմո Քարթլիի մարզի Թեթրի Ծղարոյի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 1400 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Թեթրի Ծղարոյից հեռու է 18 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==