Չուլպան Խամատովա

Չուլպան Խամատովա (թաթ.՝ Чулпан Наил кызы Хаматова, Çulpan Nail qızı Xamatova, ռուս.՝ Чулпан Наилевна Хаматова, հոկտեմբերի 1, 1975(1975-10-01), Կազան, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), թաթարական ծագմամբ ռուսաստանցի դերասանուհի, հասարակական գործիչ, «Սովրեմեննիկ» թատրոնի դերասանուհի 1998 թվականից։ «Նվիրիր կյանք» (ռուս.՝ «Подари жизнь») բարեգործական հիմնադրամի համահիմնադիրներից մեկը։
Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստուհի (2012): ՌԴ պետական մրցանակի կրկնակի դափնեկիր (2004, 2014)։


== Կենսագրություն ==
Չուլպան Խամատովան ծնվել է 1975 թվականի հոկտեմբերի 1-ին Կազանում՝ ինժեներներ Նաիլ Խամատովի ու Մարինա Խամատովայի ընտանիքում։ «Չուլպան» անունը թաթարերենից թարգմանաբար նշանակում է «արշալույսի աստղ»։ Չուլպան Խամատովան ազգությամբ թաթար է, սակայն թաթարերենին չի տիրապետում։ Պատանեկան տարիքում ընդունել է քրիստոնեություն։
Չուլպան Խամատովայի կրտսեր եղբայրը՝ Շամիլ Խամատովը (ծնվել է 1985 թվականին), դերասան է։
Մանկության տարիներին զբաղվել է գեղասահքով, ութերորդ դասարանից սովորել է Կազանի համալսարանին կից մաթեմատիկական թեքումով դպրոցում։ Դպրոցն ավարտելիս փաստաթղթերը հանձնել է Կազանի ֆինանսատնտեսական պետական ինստիտուտ։ Դպրոցական ավարտական քննությունների ժամանակ մաթեմատիկայից ստանալով գերազանց՝ առանց քննության ընդունվել է իր նախընտրած բուհը, սակայն այնտեղ չի սովորել, քանի որ ամռանը վերցրել է փաստաթղթերն ու ընդունվել Կազանի թատերական ուսումնարան։ Յունոնա Կարևան ու Վադիմ Կեշները, ովքեր դասավանդում էին ուսումնարանում, բարձր գնահատելով սկսնակ դերասանուհու տաղանդը, նրան առաջարկել են ուսումը շարունակել Մոսկվայում։ Նրանց աջակցությամբ Չուլպան Խամատովան ընդունվել է Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարան (ԳԻՏԻՍ)՝ Ալեքսեյ Բորոդինի կուրս։
Չուլպան Խամատովան ելույթ է ունեցել Մոսկվայի տարբեր թատրոններում՝ Ռուսական ակադեմիական երիտասարդական թատրոն (Դունյա Ռասկոլնիկովա «Ոճիր և պատիժ» ներկայացման մեջ և Աննա Ֆրանկ «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» ներկայացման մեջ), Լունա թատրոն, Անտոն Չեխովի թատրոն (Կատյա «Վտարանդու դիրքը»), Յուլյա Մալաքյանցի բաց թատրոնում («Սիլվիա»)։
1998 թվականին հրավիրվել է Մոսկվայի Սովրեմեննիկ թատրոնի թատերախումբ, որի բեմում առաջին անգամ հանդես է եկել Պատրիցիա Խոլմանի դերով («Երեք ընկեր», Էրիխ Մարիա Ռեմարկ)։ Նույն թատրոնում մասնակցել է այնպիսի բեմադրությունների, ինչպիսիք են՝ «Երեք քույր» (Իրինա), «Мамапапасынсобака» (Անդիրա), «Որոտ» (Կատերինա), «Մերկ պիոներուհին» (Մաշա Մուխինա) և «Անտոնիոս & Կլեոպատրա» (Կլեոպատրա), ինչպես նաև կատարել է Մաշայի դերը «Երեք քույր» պիեսի նոր բեմադրությունում։ 2008 թվականին Չուլպան Խամատովան մասնակցել է Ազգերի թատրոնի «Շուկշինի պատմվածքներ» ներկայացմանը (ռեժիսոր՝ Ալվիս Խերմանիս), որտեղ խաղացել է 10 պատմվածքներից իննում։
Կինոյում Չուլպան Խամատովան սկսել է նկարահանվել ԳԻՏԻՍ-ի երրորդ կուրսից. Վադիմ Աբդրաշիտովի հրավերով նա նկարահանվում է «Պարողի ժամանակը» («ռուս.՝ Время танцора») ֆիլմում (1997)՝ կատարելով Կատյայի դերը, որի համար երիտասարդ դերասանուհի ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարում անվանակարգում։ Վալերի Տոդորովսկու «Խուլերի երկիրը» («ռուս.՝ Страна глухих») ֆիլմում կատարած Տիտայի դերը նրա համար դարձավ իսկապես աստղային. և՛ հանդիսատեսը, և՛ քննադատները կարծիքով՝ Չուլպան Խամատովան համարվում է ռուսական կինեմատոգրաֆի ամենատաղանդավոր երիտասարդ դերասանուհիներից մեկը։ Նա նկարահանվում է նաև Բախտիյար Խուդոյնազարովի «Լուսնային հայր» (ռուս.՝ «Лунный папа», երկրորդ անգամ ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարում անվանակարգում), Ա. Կրավչուկի «Սուրբծննդյան առեղծված» (ռուս.՝ «Рождественская мистерия»), Վլադիմիր Խոտինենկոյի «72 մետր» (ռուս.՝ «72 метра») և «Կայսրության անկումը» (ռուս.՝ «Гибель империи»), Անդրեյ Էշպայի «Արբատի երեխաները» (ռուս.՝ «Дети Арбата»), Ալեքսանդր Պրոշկինի «Դոկտոր Ժիվագո» (ռուս.՝ «Доктор Живаго») ֆիլմերում։ Եվս երկու անգամ դերասանուհին «Նիկա» մրցանակի է ներկայացվել Ալեքսեյ Գերման կրտսերի «Գարպաստում» (ռուս.՝ «Гарпастум») և «Թղթե զինվոր» (ռուս.՝ «Бумажный солдат») ֆիլմերում կատարած դերերի համար։ Չուլպան Խամատովան նկարահանվում է նաև Եվրոպայում (դերեր է ստացել Ֆ. Խյոլմերի «Տուվալու», Ա. ֆոն Բորիսի «Անգլիա», «Гуд бай, Ленин!», «Վիկտոր Ֆոգելը՝ գովազդի արքան» գերմանական ֆիլմերում, «Hurensohn» ավստրիական ֆիլմում)։

2007 թվականին գեղասահորդ Ռոման Կոստոմարովի հետ մասնակցել է Ռուսաստանի Առաջին ալիքի «Սառցե դարաշրջան» նախագծին ու դարձել հաղթող։
2000 թվականին եղել է «Ուրիշ կյանք» թոք-սերիալի հաղորդավար, ինչպես նաև «Հայացք» հեռուստահաղորդման համահաղորդավար, 2005 թվականին այլ հաղորդավարների հետ համատեղ վարել է «Սպասիր ինձ» հաղորդումը։
2009 թվականի մարտին Չուլպան Խամատովան սկսել է խաղալ  Ալլա Սիգալովայի կողմից Նիկոլայ Կարամզինի «Թշվառ Լիզան» վիպակի հիման վրա բեմադրված պարային նովելում, որի երաժշտության հեղինակը Լեոնիդ Դեսյատնիկովն է։ Քննադատները բարձր են գնահատել դերասանուհու խաղը, որ ոչնչով չի զիջում մասնագետ պարողներին։
Երրորդ դստեր ծնունդից հետո՝ 2010 թվականին, Չուլպան Խամատովան վերսկսել է թատրոնի դերասանուհու իր կարիերան՝ Կիևի Ազգերի թատրոնում մասնակցելով Եվգենի Միրոնովի «Շուկշինի պատմվածքները» բեմադրությանը։ 2010 թվականի նոյեմբերին մասնակցել է «Թշվառ Լիզան» պարային բեմադրությանը Նիժնի Նովգորոդում։
2011 թվականի փետրվարին Սովրեմեննիկ թատրոնում տեղի է ունեցել «Թշնամիներ. սիրո պատմություն» (ռեժ.՝ Եվգենի Արյե, ըստ Իսահակ Բաշևիս Զինգերի համանուն վեպի) ներկայացման պրեմիերան, որում Չուլպան Խամատովան կատարել է գլխավոր դերերից մեկը։
2011 թվականի հունիսի 14-ին Սանկտ Պետերբուրգի Վ. Կոմիսարժևսկայայի անվան ակադեմիական սրամատիկական թատրոնում անցկացվել է Չուլպան Խամատովայի ստեղծագործական երեկոն։ Տոմսերի վաճառքից ստացված գումարը հատկացվել է ողնուղեղի փոխպատվաստման երկրորդ վիրահատությունը տարած Կատյա Երմոլովայի համար դեղամիջոցներ գնելուն։
2011 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Ազգերի թատրոնում տեղի է ունեցել «Ֆյորկեն Ժյուլի» ներկայացման պրեմիերան (ըստ Յուհան Ավգուստ Ստրինդբերգի պիեսի), որի մասնակցում էին Չուլպան Խամատովան ու Եվգենի Միրոնովը։
2014 թվականին Սոչիուն տեղի ունեցած Ձմեռային Օլիմպիական խաղերի բացման արարողության ժամանակ Չուլպան Խամատովան Օլիմպիադայի դրոշը տանողներից մեկն էր։
Ռուսական «Огонёк» ամսագրի կազմած «Ռուսաստանի 100 ամենաազդեցիկ կանայք» ցանկում, որ հրապարակվել է 2014 թվականի մարտին, Չուլպան Խամատովան զբաղեցրել է 14-րդ տեղը։


=== Հասարակական գործունեություն ===
Չուլպան Խամատովան զբաղվում է հասարակական գործունեությամբ, որի նպատակն է մարդկանց ուշադրությունը հրավիրել ուռուցքաբանական հիվանդություններ ունեցող երեխաների խնդիրների վրա։ Դերասանուհի Դինա Կորզունի հետ համատեղ Խամատովան 2005 թվականին «Սովրեմեննիկ» թատրոնում կազմակերպել է «Նվիրիր ինձ կյանք» բարեգործական համերգը, որպեսզի օգնի արյունաբանական խնդիրներ ունեցող երեխաներին։ 2006 թվականին Չուլպան Խամատովան ու Դինա Կորզունը դարձան «Նվիրիր կյանք» բարեգործական հիմնադրամի համահիմնադիրներ. հիմնադրամի նպատակն է օգնել ուռուցքաբանական ու արյունաբանական խնդիրներ ունեցող երեխաներին։ Մինչ 2009 թվականի ամառը հիմնադրամը հավաքել էր ավելի քան 500 մլն ռուբլի։

2012 թվականին Չուլպան Խամատովան մասնակցել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի թեկնածու Վլադիմիր Պուտինի նախընտրական արշավին՝ նկարահանվելով նրա «Ինչու՞ եմ ես քվեարկում Պուտինի օգտին» քարոզչական հոլովակում։ Սակայն նա չի ընդգրկվել թեկնածուի վստահված անձանց ցանկում. կա վարկած, թե Չուլպան Խամատովան ստիպված է մասնակցել նկարահանմանը, որովհետև նրան սպառնացել են, թե կխոչընդոտեն հիմնադրամի աշխատանքին։ Դերասանուհին ինքը հոլովակի վերաբերյալ մեկնաբանություններ չի տվել, իսկ Պուտինի մամուլի քարտուղարի խոսքերով՝ նախագահի թեկնածուի՝ Մոսկվայի ուռուցքաբանության կենտրոն կատարած այցելության ժամանակ Չուլպան Խամատովան ասել է, թե «երբ նա ինչ-որ բան է ասում Պուտինի օգտին, ապա ի նկատի ունի անկեղծ աջակցությունը»։
Հետագայում դերասանուհին Բի-բի-սի-ի լրագրողին տված հարցազրույցի ժամանակ ասել է, որ ինքը կամավոր է նկարահանվել այդ հոլովակում, և հաստատել, որ «բոլոր լուրերն այն մասին, թե իրեն տանջել են ու ստիպել, և հարթուկ են դրել իր կրծքին, իհարկե, չեն համապատասխանում իրականությանը» և ավելացրել է. «Ես քաղաքականության հետ ոչ մի կապ չունեմ։ Ես այն չեմ հասկանում, ես նրանից չեմ կարող գլուխ հանել»։
2013 թվականին Չուլպան Խամատովան մասնակցել է բարեգործական մուլտիպլիկացիոն «Թռչող կենդանիներ» նախագծին, որին մասնակցել են նաև Վյաչեսլավ Բուտուսովը, Անդրեյ Մակարևիչը և Սերգեյ Մակովեցկին։ Այդ մուլտֆիլմի հերոսների պատկերներով իրերի վաճառքից ստացված գումարը հատկացվել է երեխաների բուժմանը։
Չուլպան Խամատովան արժանացել է Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստուհու կոչման։ Կոչման շնորհման մասին հրամանն ստորագրել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևը 2012 թվականի մարտի 21-ին։


=== Ընտանիք ===
Առաջին ամուսինը (ամուսնացած են եղել 1995-2002 թվականներին) - Իվան Վոլկով, դերասան, դերասանուհի Օլգա Վոլկովայի ու դերասան Նիկոլայ Վոլկովի որդին,
Դուստրը՝ Արինա (ծնվ.՝ 4 ապրիլի, 2002)
Քաղաքացիական ամուսին - Ալեքսեյ Վլադիմիրովիչ Դուբինին (ծնվ.՝ 1965), բալետի արտիստ, Մոսկվայի գեղարվեստի ուսումնարանի շրջանավարտ։ 1991-1992 թվականներին աշխատել է «Սան-Կարլուշ» (Լիսաբոն) թատրոնում։ 1992 թվականից ապրում և աշխատում է Գերմանիայում, ելույթ է ունենում Բոննի օպերայի և բալետի թատրոնում, Բեռլինի «Դոյչե օպերայում»,
Դուստրը՝ Ասյա (ծնվ.՝ 2003),
Երկրորդ ամուսին - Ալեքսանդր Շեյն (ծնվ.՝ 27 սեպտեմբերի, 1976), դերասան և ռեժիսոր,
Դուստրը՝ Իյա (ծնվ.՝ 27 ապրիլի, 2010)։


== Ֆիլմագրություն ==


=== Վավերագրական ֆիլմեր ===
2008 - «Քնարերգություն» (բանաստեղծ Անդրեյ Վոզնեսենսկու ծննդյան 75-ամյակի առթիվ, ռեժիսոր՝ Պյոտր Շեպոտիննիկ) - նկարահանվել է ֆիլմում, կարդում է «Ты меня помнишь?» բանաստեղծությունը
2011 - «Մենակ…» (Յուրի Նորշտեյնի մասին, ռեժիսոր՝Օլեսյա Ֆոկինա) - կարդում է տեքստը կադրից դուրս
2012 - «Հաց Ստալինի համար։ Կուլակաթափ արվածների պատմությունը» (ռեժիսոր՝ Իվան Սկվորցով)


=== Կրկնօրինակում ===
2012 - Արկտիկա 3D
2015 - Փոքրիկ իշխանը - Վարդ (Մարիոն Քոտիար)


== Թատերական գործունեություն ==


=== Դերերը «Սովրեմեննիկ» թատրոնում ===
1999 - «Երեք ընկեր», Էրիխ Մարիա Ռեմարկ - Պատրիցիա Խոլման
2001 - «Երեք քույր», Անտոն Չեխով - Իրինա
2003 - «Мамапапасынсобака», Բիլյանա Սրբլյանովիչ - Անդրիա
2004 - «Որոտ», Ալեքսանդր Օստրովսկի - Կատերինա
2004 - «Մերկ պիոներուհին», Միխայիլ Կոնոնով - Մաշա Մուխինա
2006 - «Անտոնիոս&Կլեոպատրա։ Տարբերակ», Օլեգ Բոգաև, Կիրիլ Սերեբրեննիկով, ըստ Վիլյամ Շեքսպիրի պիեսի - Կլեոպատրա
2008 - «Երեք քույր», Անտոն Չեխով - Մաշա
2011 - «Թշնամիներ. սիրո պատմություն», Իսահակ Զինգեր - Մաշա
2012 - «Քողարկված հեռանկար», Դոնալդ Մարգուլիս - Սառա
2013 - «Խաղում ենք... Շիլլեր», ըստ Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Մարիա Ստյուարտ» պիեսի - Մարիա Ստյուարտ
2015 - «Երկուսը ճոճանակների վրա», Ուիլյամ Գիբսոն - Գիտել Մոսկա


=== Դերերը այլ թատրոններում ===
1995 - Օ. Միխայլով, «Փոքրիկ Ռոբինզոնի երազանքները» (Լունա թատրոն) - Ուրբաթ
1995 - Սերգեյ Պրոխանով, «Ֆանտա-ինֆանտա» (Լունա թատրոն) - Ֆանտա
1996 - Գաննա Սլուցկի, «Վտարանդու դիրքը» (Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան թատրոն) - Կատյա
1997 - Բեռնարդ Սլեյդ, «Մեծարում» (Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան թատրոն) - Սաննի
2000 - Ֆրենսիս Գուդրիչ, Ալբերտ Հակետտ, «Աննա Ֆրանկի օրագիրը» (Ռուսական ակադեմիական երիտասարդական թատրոն) - Աննա Ֆրանկ
2003 - Վիլյամ Շեքսպիր, «Տասներկուերորդ գիշեր» (Perchtoldsdofer Sommerspiele, Ավստրիա) - Վիոլա
2008 - Վասիլի Շուկշին, «Շուկշինի պատմվածքները» (Ազգերի պետական թատրոն) - 9 դեր
2009 - Նիկոլայ Կարամզին, «Թշվառ Լիզան» (Ազգերի պետական թատրոն) - Լիզա
2011 - Յուհան Ավգուստ Ստրինդբերգ, «Ֆրյոկին Ժյուլի» (Ազգերի պետական թատրոն) - Ժյուլի
2013 - Ռոման Ֆեոդորի, «Անսանձի սանձահարումը» (Ազգերի պետական թատրոն) - Կատարինա


== Մասնակցություն գովազդներում ==
2005 - նկարվել է «Романсон» ժամացույցների գովազդային պաստառի համար
2009 - նկարահանվել է «ВТБ 24» բանկի հեռուստատեսային գովազդում
2009 - նկարվել է «Faberlic» ապրանքանիշի կատալոգի համար
2009 - նկարվել է «36,6» դեղատների ցանցի գովազդային պաստառի համար
2009 - նկարահանվել է Toyota Prius նոր մեքենայի գովազդում
2012 - նկարահանվել է ՌԴ նախագահի թեկնածու Վլադիմիր Պուտինի նախընտրական հոլովակում


== Այլ նախագծեր ==
2008 թվականի գարնանը Չուլպան Խամատովան մասնակցել է «ЧЕХОВ IN VOGUE» (կամ «Խաղում ենք Չեխով») լուսանկարչական արտ-նախագծին, որի լուսանկարիչը Օլգա Լավրենկովան էր։
2008 թվականի աշնանը մասնակցել է Ալեքսեյ Նիկիշինի «В роли себя» լուսանակարչական մեծամասշտաբ նախագծին։
2012 թվականի նոյեմբերին նկարահանվել է DDT խմբի «Где мы летим» երգի տեսահոլովակում։
2013 թվականին Չուլպան Խմատովան նկարահանվել է ռուսական «Ночные снайперы» խմբի «Иди ко мне» երգի տեսահոլովակում, ինչպես նաև Ալեքսեյ Կորտնևի «Суета сует» տեսահոլովակում։
2013 թվականի աշնանը մասնակցել է «Բարի գիշեր, երեխաներ» (ռուս.՝ «Спокойной ночи, малыши!») հեռուստահաղորդման հոբելյանական հաղորդումներին՝ հանդես գալով որպես հաղորդավար։


=== Վոկալ ===
2001 - «Առյուծի բաժին»


=== Հնչյունավորում ===
2000 - Ռուսական խռովություն (ռուս.՝ Русский бунт) - Մաշա Միրոնովա (Կարոլինա Գրուշկա)
2005 - աուդիոգրքեր՝ Ներկայացում ըստ Ֆ. Դոստոևսկու «Ոճիր և պատիժ» վեպի - Սոնյա Մարմելադովա (2005 թվականի ապրիլ)
2006 - Իններորդը։ Մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ
2008 - Про Федота-стрельца, удалого молодца - Մարուսյա
2010 - աուդիոգիրք «Փոքրիկ իշխանը» - ծաղիկներ


== Ճանաչում և մրցանակներ ==

1998 թվական - ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարում անվանակագում («Պարողի ժամանակը»)
2000 թվական - «Կինոտավր» փառատոնի հանդիսատեսի մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար («Լուսնային հայր»), Սոչի
2001 թվական - ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարում անվանակարգում («Լուսնային հայր»)
2002 թվական - «Բրիգանտինա» կինոփառատոնի մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար («Լուսնային հայր»)
2002 թվական - մրցանակ կնոջ լավագույն դերակատարման համար «Կինոտավր» փառատոնի «Հանդիսատեսի հայացք» մրցույթում, («Լուսնային հայր»)
2003 թվական - «Ճայ» մրցանակ «Улыбка Ж» անվանակարգում կնոջ կատակերգական լավագույն դերակատարման համար
2004 թվական - Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակ «Աննա Ֆրանկի օրագիրը», «Երեք ընկեր» և «Мамапапасынсобака» ներկայացումներում կատարած դերակատարումների համար
2004 թվական - Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստի կոչում.
2004 թվական - «Ոսկե դիմակ» մրցանակ «Мамапапасынсобака» ներկայացման մեջ կատարած դերակատարման համար
2004 թվական - «Կուռք» (ռուս.՝ «Кумир») մրցանակ (մրցանակակրին որոշում են ոչ թե մասնագետները, այլ կինոն, թատրոնն ու հեռուստատեսությունը սիրող գործարարները)
2006 թվական - ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարման համար («Garpastum»)
2006 թվական - «Каронация» մրցանակ «Ամենավառ աստղը» անվանակարգում
2006 թվական - «ՏԵՖԻ» մրցանակ «Դեմքեր» անվանակարգում կնոջ լավագույն դերակատարման համար («Դոկտոր Ժիվագո»)
2006 թվական - «Ոսկե արծիվ» մրցանակ երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերակատարման համար («Բազմակետ»)
2006 թվական - Բարեկամության շքանշան
2007 թվական - «Живой Журнал»-ի Ժորժ Մելյեսի անվան մրցանակ «ЖорЖ 2007»
2007 թվական - Glamour ամսագրի կողմից ճանաչվել է «Տարվա կին»
2008 թվական - աստղ Ռուսական կինեմատոգրաֆի աստղերի հրապարակի «Փառքի ծառուղում»
2009 թվական - ներկայացվել է «Նիկա» մրցանակի կնոջ լավագույն դերակատարում անվանակարգում («Թղթե զինվոր»)
2009 թվական - «Живой Журнал»-ի Ժորժ Մելյեսի անվան մրցանակ «ЖорЖ 2009»
2009 թվական - «ЖЖивой театр» մրցանակ «Շուկշինի պատմվածքները» ներկայացման մեջ կնոջ լավագույն դերակատարման համար
2009 թվական - «Բյուրեղապակե Տուրանդոտ» «Շուկշինի պատմվածքները» ներկայացման մեջ կնոջ լավագույն դերակատարման համար
2010 թվական - «Տարվա անձ-2009» մրցանակ «Քաղաքական ակտիվ դիրքորոշման համար»
2010 թվական - Վ. Վիսոցկու հիշատակին նվիրված մրցանակ «Своя колея» հանուն երեխաների կայնքի ու առողջության պահպանման երկարամյա գործունեության, անձնվիրության, հոգու շռայլության ու մարդկանց նկատմամբ ունեցած հավատի համար
2012 թվական - Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչում - կինեմատոգրաֆում ու թատերական արվեստի բնագավառում ունեցած մեծ ներդրման համար.
2012 թվական - դերասանուհու պատվին է կոչվել (279119) Խամատովա աստերոիդը
2014 թվական - «ՏԵՖԻ» մրցանակ «Հեռուստաֆիլմի դերասանուհի» անվանակարգում («Մոխիր»)
2014 թվական - 14-րդ տեղը «Ռուսաստանի 100 ամենաազդեցիկ կանայք» ցանկում, որ կազմել էր «Огонёк» ամսագիրը
2014 թվական - Ռուսաստանի Դաշնության պետական մրցանակ - հայրենական թատերական ու կինոարվեստի զարգացման մեծ ունեցած ներդրման համար


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Блог Чулпан Хаматовой Archived 2016-08-27 at the Wayback Machine. (ռուս.)
Благотворительный Фонд Чулпан Хаматовой и Дины Корзун «Подари жизнь» Archived 2010-12-30 at the Wayback Machine.
Չուլպան Խամատովան peoples.ru կայքում
Чулпан Хаматова, «Актёры советского кино»