Քարե կղզի

Քարե կղզի, կղզի Նևա գետի գետաբերանում` Սանկտ Պետերբուրգի կենտրոնում։ 1920 թվականից 1989 թվականը պաշտոնական անվանումն է եղել «Աշխատավորների կղզի»։
Կղզու մակերեը կազմում է 10,6 կմ²։ Կղզին գտնվում է Սանկտ Պետերբուրգի հյուսիսում` Մեծ Նևա ու Փոքր Նևա գետերի միջև։ Հագեցած է պատմական հուշարձաններով և կալվածքներով։ Առկա են նաև ցանկապատած կանաչ այգիներ։ Կղզու մեջտեղում կա մի արահետ, որտեղ 1990-ական թվականներին կանգնեցված է եղել կաղնի, որը տնկել է Պետրոս Մեծը։


== Պատմություն ==
Լեգենդը ասում է, որ Քարե կղզու հարավային ափի դիմաց, Նևա գետի ներքևի մասում, պառկել էր մի հսկայական ժայռ ջրի բարձունքին, ինչպես քար։ Հետևաբար, կղզին այդպես էլ կոչվել է։
Երբ Սանկտ Պետերբուրգը նոր սկսում էր կառուցվել, Քարե կղզին  եղել է նրա հեռավոր ծայրամասում։ Այնուամենայնիվ, հենց իր պատմության առաջին տարիներին այն կապված է եղել Ռուսաստանի բազմաթիվ նշանավոր մարդկանց հետ։
1713 թվականին — քաղաքի հիմնադրումից 10 տարի հետո — բնակության կանցլեր է եղել Գավրիիլ Գոլովկինը։ 


=== Արվարձան Սանկտ Պետերբուրգում ===
Արդեն 1765 թվականին կայսրուհի Եկատերինա II-ը վերջ է դնում իշխանությանը կանցլերների կղզում և վերադարձնում է նրան կայսրության ազգանվան սեփականությունը, տալով թագաժառանգին, արքայազն` Պավել Պետրովիչին ( Պավել I )։
Պավելի պալատը կառուցել է Յուրի Ֆելտենը, ստեղծվել է վանդակներով Ամառային այգի. այգին պլանավորել է ոչ պակաս հայտնի Տոմա դե Տոմոն— հեղինակ Բորսայի սյուն Վասիլեվսկի կղզում։
Երկու առավել հայտնի պատմական շենքերը կանգնեցված է Կամեննօստրովսկովո պողոտայում — ամենամեծ մայրուղին կղզում։ Այս տները կառուցվել են Պավլի գահակալման ժամանակաշրջանում։
Ալեքսանդր I-ի և նրա կրտսեր եղբոր` Նիկոլայ I-ի օրոք կղզին դարձավ հասարակական կյանքի կենտրոնը։

Նիկոլայ II-ի օրոք կղզում հայտնվեց բազմաթիվ ամառանոցներ։ Այստեղ կառուցել են իրենց տները արդյունաբերող` Նիկոլայ Պուտիլովը և վաճառական` Սերգեյ Ելիսեևը, պրոֆեսոր` Վլադիմիր Բեխտերևը և իրավաբան`Վիկտոր Պլանսոնը, ճարտարապետ` Ռոբերտ Մելցերը, ինժեներ` Սերգեյ Չայեվը և ճանապարհորդ, հիմնադիր` Հարբինը, երկաթուղային ինժեներ` Նիկոլայ Սվիագին (Մեծ ծառուղի, 10)։


=== Հետհեղափոխական ժամանակաշրջան ===
1918 թվականին բոլոր առանձնատները ազգայնացվել և հանձնվել է մանկական գաղութին։ Երեսնական թվականների կեսին նախկին առանձնատները համատեղել են մի բարդ նոմենկլատուրային տնակներում։ Քարը վերածվել է «կղզի խուլ ցանկապատերով»։

Խորհրդային իշխանության տարիներին տեղադրվել է նաև մի քանի հանրային առողջարաններ։ Ամառանոց Գաուսվալդ — առողջարան մետաղական գործարան։

Վերակառուցումը սկսելուց հետո, շատ հանգստավայրեր փակ էին, որոշ առանձնատներ տրվել են մասնավոր ձեռքերում (առանձնատուն Ֆոլլենվեյդերա 1993 թվականից 2010 թվականը տեղակայված է եղել Դանիայի գլխավոր հյուպատոսարանում)։ Որոշ առանձնատներ լքված են, փտած և կործանված (առանձնատուն Պոլովցեվա, ամառանոց Գաուսվալդ)։
2008 թվականին, Ռուսաստանի Դաշնության նոր նախագահի ընտրություններից հետո Քարե կղզում ընդլայնվում են տարածքները, վերահսկողության տակ էր Ռուսաստանի Դաշնության նախագահական գործերը, ստեղծվեց համալիր և պահակազոր ՌԴ-ի նախագահի անվտանգության համար։ Նախատեսվում էր, որ նստավայրի հիմնանորոգումից հետո Քարե կղզում այցելությունները դեպի Պետերբուրգ կարող է կանգնել և այս անգամ մուտքը Քարե կղզի կսահմանափակվի։.
Հետագայում տարածվեց հաստատել, որ օբյեկտը կոչվում է Կ-4 հիմնանորոգումից հետո դառնում է «Պետական հյուրերի նստավայրը»։.


== Գրականություն ==
Горбачевич К. С., Хабло Е. П.։1985,страницы=441—442
Горбачевич К. С., Хабло Е. П.։ 1996, страницы=302
Городские имена сегодня и вчера, 1997, страницы=52
Витязева В. А. Каменный остров. Историко-архитектурный очерк XVIII—XIX вв. — М.-СПб.: Центрполиграф, МиМ-Дельта, 2007. — 362 с. — ISBN 978-5-9524-3113-3


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
История Каменного Острова Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Дворцы и усадьбы Каменного острова(չաշխատող հղում)