armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Ռոբերտ Եսայան

Ռոբերտ Գևորգի Եսայան (օգոստոսի 6, 1951(1951-08-06), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), հայ նկարիչ, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի ներկայացուցիչ։


== Կենսագրություն ==
1977 թվականին ավարտել է ԵՌՕԼՄԻ
1994 թվականից՝ Հայաստանի նկարիչների միության դեկորատիվ-կիրառական մասնաճյուղի նախագահ


== Ստեղծագործություններ ==
Ստեղծել է «Կանանց զարդահամալիրներ» (1970-2004, արծաթ, կիսաթանկարժեք քարեր, Սանկտ Պետերբուրգի Արևելքի ժողովուրդների թանգարան), «Զատկի ձու» (1980-ից, «Զատկի ձու», 2001, արծաթ, նռնաքար) շարքերը, դեկորատիվ գավաթներ (32-րդ միջազգային շախմատի օլիմպիադայի (1996, Երևան) մրցանակներ, 1996, օբսիդիան, արծաթ, «Կենաց ծառ», 1999, օնիքս, արծաթ, Լեհաստանի Օսվենցիմ հուշահամալիրի թանգարան), Փարաջանովին նվիրված «Նռան գույն» կոմպոզիցիան (1986, պղինձ, արծաթ, Մոսկվայի պատմության թանգարան) և այլն։


== Ցուցահանդեսներ ==
1988 թվականին անհատական ցուցահանդես է ունեցել Ավստրիայում (Վիեննա, Բրեգենս)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռոբերտ Եսայան
Պոպերեչնայա Գորա

Պոպերեչնայա Գորա (ռուս.՝ Поперечная Гора, բաշկիրերեն՝ Попөрөчная Гора), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կարաիդելսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Նադեժդա Տրոյան

Նադեժդա Վիկտորի Տրոյան (Троя́н Наде́жда Ви́кторовна, հոկտեմբերի 24, 1921(1921-10-24), Verchniadzvinsk, Drissa County, Վիտեբսկի նահանգ, ՌԽՖՍՀ - սեպտեմբերի 7, 2011(2011-09-07), Մոսկվա, Ռուսաստան), խորհրդային հետախույզ և «Փոթորիկ» պարտիզանական ջոկատի բուժքույր, Խորհրդային Միության հերոս։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբից ի վեր, Տրոյանը գտնվել է ֆաշիստական զորքերի կողմից օկուպացված տարածքներում, որտեղ անդամագրվել է Մինսկի մարզի ընդհատակյա կազմակերպությանը։ 1942 թվականի հուլիսից եղել է մի շարք պարտիզանական ջոկատների կապավոր, հետախույզ ու բուժքույր։
Նադեժդա Տրոյանը մասնակցել է կամուրջների պայթեցման, թշնամական գումակների վրա հարձակումներին, բազմիցս կռվի մեջ է մտել ֆաշիստների դեմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ալեքսանդր Մանասյան

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Մանասյան (այլ կիրառումներ)Ալեքսանդր Հովհաննեսի Մանասյան (նոյեմբերի 20, 1910(1910-11-20), Երևան, Կովկասի փոխարքայություն, Ռուսական կայսրություն - ապրիլի 28, 1995(1995-04-28), Իպատովոյի շրջան, Ստավրոպոլի երկրամաս, Ռուսաստան), հայ խորհրդային անասնաբույժ։ Անասնաբուժական գիտությունների դոկտոր (1954), պրոֆեսոր (1955), ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1967)։


== Կենսագրություն ==
Ավարտել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտը (1933)։ 1946 թվականից նույն ինստիտուտի ծննդագիտության, գինեկոլոգիայի և արհեստական սերմնավորման ամբիոնի վարիչն է։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են տարբեր կենդանիների հղիության, դրա վրա ազդող ներօրգանիզմային գործոնների, անպտղության հիմնական պատճառների (մետրիտ, ձվարանների կիստա, կայուն դեղին մարմին և այլն), սպերմայի մանրէային աղտոտվածության, կաթնագեղձի հիվանդությունների, գաղտնի ընթացող մաստիտների և այլ հարցերի ուսումնասիրություններին։ Առաջարկել է գինեկոլոգիական տարբեր հիվանդությունների բուժման մեթոդներ (ռեֆլեկտոր, ֆիզիոթերապևտիկ, էլեկտրաֆորեզ են) և միջոցներ (բազմանյութ խծուծ, պոլիմերոլ են)։ ԽՄԿԿ անդամ 1940 թվականից։


== Պարգևներ ==
Պարգևատրվել է «Պատվո նշան» շքանշանով։


== Երկեր ==
Անասնաբույժի ուղեցույց,  Երևան։ Հայաստան, 1967, 215 էջ։
Անասնաբուժական գինեկոլոգիայի հիմունքները, Երևան։ Հայաստան, 1966,164 էջ։
Անասնաբուժական ծննդագիտության հիմունքները, Երևան։ Հայպետգյուղհրատ, 1961, 163 էջ։
Կովերի և մաքիների արհեստական սերմավորումը, Երևան։ Ա. հ., 1960 . 114 էջ։
Մաստիտների պրոֆիլակտիկան և բուժումը,  Երևան, 1959, 135 էջ։


== Ծանոթագրություններ ==
1210

1210 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1210 թվականն է, 
XIII դարի 10-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==
Թորոս Ռոսլին (1210-1270) մանրանկարիչ նկարիչ, և նկարազարդող


== Մահեր ==
Մառաներ

Մարրաները կամ մարաները (իսպ.՝ Marrano, արաբ․՝ محرّم‎‎ մուհարամ-ից — արգելված), եզրույթ, որով Իսպանիայի և Պորտուգալիայի քրիստոնյա բնակչությունն անվանում էր քրիստոնեություն ընդունած հրեաներին և նրանց սերունդներին՝ անկախ դավանափոխման կամավորության աստիճանից (14-15-րդ դարերի վերջեր)։

Իշխող Ֆերդինանդ II Արագոնացի և Իզաբելլա I (Կաստիլիայի թագուհի) թագավորական զույգի կողմից 1492 թվականին ընդունված հրամանը Իսպանիայի բոլոր հրեաներին կարգադրում էր եռամսյա ժամկետում կա՛մ մկրտվել, կա՛մ լքել երկրի սահմանները։ Հրեաների մեծամասնությունը փախչում էր կա՛մ Պորտուգալիա (որտեղ 30 տարի անց պատմությունը կրկնվեց), այնտեղից էլ Եվրոպայի հյուսիս, կա՛մ Իտալիա, Օսմանյան կայսրություն, Հյուսիսային Աֆրիկայի երկրներ։ Բայց Իսպանիայի հրեաների որոշ մասը, իսկ այնուհետև Պորտուգալիայում, ընդունեց քրիստոնեությունը։ 1502 թվականին նման բախտի արժանացան նաև մուսուլմանները (մավրերը), իսկ հարյուրից քիչ ավելի տարի անց և մորիսկները՝ առերես քիստոնեություն ընդունած մավրերի սերունդները։
Հաճախ մարրաները և նրանց սերունդները շարունակում էին հավատարմություն պահպանել առ հուդայականությունը (ամբողջովին կամ մասամբ)։ Հրեական ավանդույթը մարրաներին դիտարկում է որպես կարևորագույն անոսիմ (եբրայերեն՝ אֲנוּסִים‎, բառացի՝ ստիպվածներ) խումբ՝ հրեաներ, որոնք ստիպողաբար հավատափոխ եղան։ Գաղտնի հուդայականություն դավանող մարրաները իսպանական հավատաքննության հետապնդման հիմնական տարրերն էին, ինչպես մորիսկները։
Հաջորդող հարյուրամյակների ընթացքում՝ Իսպանիայի և Պորտուգալիայի կողմից Հարավային Ամերիկայի և Կարիբյան ծովի կղզիների գաղութացման ժամանակաշրջանում, շատ մարրաներ բնակություն հաստատեցին այնտեղ։ Նրանց մի մասը միացավ հոլանդական գաղութներում ապաստան գտած սեֆարդյան հրեաների հետ։ Բայց մարրաների հիմնական զանգվածը ձուլվեց իսպանախոս բնակչության հետ։
Համաձայն 2008 թվականին կատարված Լիդսի համալսարանի գենետիկական հետազոտությունների՝ ժամանակակից Իսպանիայի բնակչության 20 %-ը տղամարդկանց գծով ունեն հրեական արմատներ և 11 %-ը ունեն արաբական և բերբերական արմատներ։


== Անվան առաջացումը ==
Այս, ըստ էության, արհամարհական մականունն ունի անորոշ ծագում։ Իսպաներեն իսպ.՝ marrano նշանակում է «խոզ». Բայց այնուամենայնիվ գոյություն ունեն նա «marrano» եզրույթի այլ մեկնաբանություններ՝ եբրայերեն՝ מראית עין‎ (մար’իտ աին, «արտաքին տեսք»), արամեերեն՝ מר אנוס (մար անուս, «հարկադրաբար»), եբրայերեն՝ מומר‎ (մումար, «դավանափոխ») իսպանական 'ano' վերջավորությամբ, արաբ․՝ mura'in‎‎ («տարտյուֆ»)։


== Ծանոթագրություններ ==
Ժողովածու (209)

Ձեռագրի անվանումը (17-րդ դար), Երևանի Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահպանվող ձեռագիր, որը «Մաշտոցի անվան ցուցակ ձեռագրացում» (ձեռագրերի ցանկում) ներկայացված է 17-րդ դարի տակ։ Ձեռագիրը գրվել է 17-րդ դարին։ Գրված է մագաղաթի վրա, որը ունի 21X16 չափս։ Ձեռագիրը կազմված է 174 թերթից։ Գրված է երկսյուն, նոտրգիրով։ : Պահպանակը ունի 4 էջ։ Կազմը` կաշվեպատ տախտակ դրոշմազարդ, աստառը՝ շերտազարձ մետաքս։ Հիշատակարաններ՝ հետագայի՝ 174ր, պահպանակ Բ (1733-1743 թվականներ)։


== Բովանդակություն ==
Ընտրութիւն յուրօրինացն քաղաքականաց
Երէնք յաղթող թագաւորաց
Համառօտ ժողովումն օրինաց
Օրէնք զինւորութեան
Գլուխք ի Մովսիսական օրինաց
Մխ․ Գօշի Դատաստանագիրք, Յովհ․ Կ․ Պօլսեցւոյ Վասն ննջեցելոց
Ագաթնգեղոսի Որ զԿայէնէն
Մեսբուպայ Գանձակեցւոյ Բարւոք ողբայր ոմն
Եզնկայ Կողբացւոյ Վասն Հաղորդողաց
Անուանք քաղաքաց
Ի Կանոնդրոց հայոց


== Ծանոթագրություններ ==
Աստերոիդների ցանկ (330601-330700)

Աստերոիդների ցանկ (330501-330600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (330701-330800)
 Աստերոիդների ցանկ (330501-330600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (330701-330800)
Երմակի (գյուղ, Սմոլենսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԵրմակիԵրմակի (ռուս.՝ Ермаки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սմոլենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 59 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Շլոմո Հիլել

Շլոմո Հիլել (եբրայերեն՝ שלמה הלל‎; 23, ապրիլի 23, 1923(1923-04-23), Բաղդադ, Mandatory Iraq - փետրվարի 8, 2021(2021-02-08), Ռաանանա, Petah Tikva (sub-district), Կենտրոնական մարզ, Իսրայել), իսրայելցի քաղաքական և պետական գործիչ, քնեսեթի խոսնակ, Իսրայելի ներքին անվտանգության նախարար և Իսրայելի ներքին գործերի նախարար։ Եղել է Իսրայելի դեսպանը աֆրիկյան մի շարք երկրներում։ Իսրայելական պետական և սոցիալական գործունեության մրցանակի դափնեկիր (1998)։ 


== Կենսագրություն ==
Շլոմո Հիլել ծնվել է Իրաքի Բաղդադ քաղաքում, 1923 թվականի ապրիլի 23-ին։ Ընտանիքը ներգաղթել է Իսրայել 1934 թվականին, երբ նա 11 տարեկան էր։ 
Թել Ավիվի Հերցլիյա հրեական գիմնազիա ավարտելուց հետո նա վերապատրաստվել է Դգանիա կիբուցում։ Եղել է հրեական սկաուտական խմբի քարտուղարը։ 1945 թվականին Հիլելը և նրա գործընկերները աշխատում էին Հագանայի ստորգետնյա զինամթերքի գործարանումref name=scoop>Chotkovsky Meir (2007-11-02)։ «Former Speaker of the Knesset Shlomo Hillel: I am still optimistic»։ Interview with Shlomo Hillel (եբրայերեն)։ Scoop։ Արխիվացված է օրիգինալից 2007-11-03-ին։ Վերցված է 2010-06-21  </ref>։
Երուսաղեմի հրեական համալսարանում սովորել է քաղաքագիտություն, տնտեսագիտություն և պետական կառավարում, եղել է ամուսնացած Թամիմա Հիլելի հետ, ունեցել են երկու երեխա՝ որդի և դուստր։ 


== Քաղաքական կարիերա ==
Քնեսեթի 1951 թվականի ընտրությունների ժամանակ Հիլելի անունն ընդգրկված է եղել Մապայ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության ցուցակում։ 1952 թվականի դեկտեմբերի 21-ին նա պատգամավոր է դարձել՝ փոխարինելով մահացած Էլիահու ա-Կարմելիին։ 
1959 թվականին նշանակվել է Գվինեայում դեսպան։ 1961 թվականին նա դարձել է Կոտ դ'Իվուարի, Դահոմեայի, Վերին Վոլտայի հանրապետության և Նիգերի դեսպան, այնուհետև ՄԱԿ-ում՝ իսրայելական պատվիրակության անդամ (1963-1967)։ 1967 թվականին Շլոմո Հիլելը վերադարձել է Իսրայել և մինչև 1969 թվականը ծառայել որպես Արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ։
1969-1977 թվականներին եղել է Ազգային անվտանգության նախարար, 1974-1977 թվականներին՝  ներքին գործերի նախարար։ Ընտրվել է 11-րդ քնեսետի նախագահ (1984-1988)։
Մահացել է 2021 թվականի փետրվարի 8-ին։ Մինչ իր մահը համարվել է Իսրայելի ամենաերկարակյաց ներքին գործերի նախարարը։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Shlomo Hillel
Վիլլիկե

Վիլլիկե (էստ․՝ Villike), գյուղ Էստոնիայի Վիրումաա նահանգի Մինիստե շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
1349

1349 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1349 թվականն է, 
XIV դարի 49-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Արմեն Ալուխանյան

Արմեն Ալուխանյան (հունիսի 15, 1969(1969-06-15), Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ - հուլիսի 9, 1992(1992-07-09), Մարտակերտի շրջան, Արցախ), հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Արմեն Ալուխանյանը ծնվել է 1969 թ. հունիսի 15-ին Բաքու քաղաքում։ Ավարտել է տեղի դպրոցներից մեկը։ 1987-89 թթ. ծառայել է Խորհրդային բանակում Վրաստանի Բաթում քաղաքում։ Զորացրվելուց հետո տեղափոխվել է Արցախ։ Ծառայել է Այգեստանի վաշտում։ Մասնակցել է Խոջալուի, Ջանհասանի, Կարագյավի, Նախիջևանիկի, Փրջամալի համար մղված մարտերին։ Զոհվել է 1992 թ. հուլիսի 9-ին Մարտակերտի շրջանի Նարեշտարի ճանապարհին ականի պայթյունից։ Հետմահու պարգևատրվել է «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալով։ Ամուսնացած չէր։ Հանգչում է Այգեստանի գերեզմանատանը։


== Ծանոթագրություններ ==
Աուբ

Աուբ  (գերմ.՝ Aub), քաղաք Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Ստորին Ֆրանկոնիա վարչական շրջանին։ Գտնվում է Վյուրցբուրգ շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1521 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 17,54 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 6 79 114։
Քաղաքը բաժանվում է 2 քաղաքային համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական էջ
Լուչիա Անգվիսսոլա

Լուչիա Անգվիսսոլա (Անգուիսոա) (իտալերեն՝ Lucia Anguissola [anɡwisˈsɔla], 1536, Կրեմոնա, Կրեմոնա, Լոմբարդիա - 1565[…], Կրեմոնա, Կրեմոնա, Լոմբարդիա), ուշ վերածննդի իտալացի նկարչուհի։


== Կենսագրություն ==
Լուչիա Անգվիսսոլան ծնվել է  մոտավորապես 1540 թվականին Կրեմոնայում, քաղաքի հայտնի ընտանիքներից մեկում։ Եղել է ընտանիքի հինգ դուստրերից երրորդը։ Իր կարճ կյանքի ընթացքում Լուչիան հասցրել է աչքի ընկնել վարպետությամբ։ Նկարչության նրա առաջին ուսուցիչը եղելէ քույրը՝ Սոֆոնիսբա Անգվիսսոլան։ Լուչիան հիմնականում աշխատել է դիմանկարչության ժանրում։ Կան երկու դիմանկարներ, որոնք հստակ կերպով վերագրվում են Լուչիայի վրձնին՝ նրա քրոջ՝ Եվրոպայի դիմանկարը, որը գտնվում է Բրեշիայի Տոսիո Մարտինենգո պինակոտեկայում և «Կրեմոնացի բժիշկ Պիետրո Մարիայի դիմանկարը» Պրադո թանգարանում։
Նկարչուհին մահացել է Կրեմոնայում 25 տարեկան հասակում։ Ջորջո Վազարին, ով քույրերի տուն է այցելել Լուչիայի մահվանից հետո, բարձր է գնահատել նրա աշխատանքները՝ հիշատակելով «Սինյորա Պիետրո Մարիայի» և, մասնավորապես, «Կոմս դի Սեսայի»  դիմանկարները։


== Հիմնական աշխատանքներ ==
«Միներվա Անգվիսսոլայի դիմանկարը», 1552-1566 թվականներ, Միլան, Պոլդի Պեցցոլիի թանգարան
«Մոր դիմանկար (Բիանկա Պունցոնի Անգվիսսոլա)», 1566 թվականներ, Հռոմ, Բորգեզե պատկերասրահ
«Աղջկա դիմանկար», 1560-ական թվականներ, Դիժոն, Մանեն թանգարան
«Ինքնադիմանկար» 1557 թվական, մասնավոր հավաքածու
«Եվրոպա Անգուսոլայի դիմանկար», 1556-1558 թվականներ, Բրեշիա, Տոսիո Մարտինենգո պինակոտեկա
«Կրեմոնացի բժիշկ Պիետրո Մարիայի դիմանկարը», 1566 թվական, Մադրիդ, Պրադո թանգարան


== Հետաքրքիր փաստեր ==
Լուչիան պատկերված է քրոջ՝ Սոֆոնիսբա Անգվիսսոլայի կողմից 1555 թվականին ստեղծված «Նկարչուհու շախմատ խաղացող քույրերի դիմանկարները» կտավում։


== Գրականություն ==
Ann Sutherland Harris, Linda Nochlin (a cura di), Le grandi pittrici: 1550-1950, Milano, Feltrinelli, 1979, SBN IT\ICCU\SBL\0292579. Mostra tenuta a Los Angeles, Austin, Pittsburgh, New York nel 1976-1977.
(EN) Ilya Sandra Perlingieri, Sofonisba Anguissola: the first great woman artist of the Renaissance, New York, Rizzoli, 1992, SBN IT\ICCU\BVE\0032355.


== Ծանոթագրություններ ==
Բելոկոպիտովսկի գյուղական խորհուրդ (Գլուխովսկի շրջան)

Բելոկոպիտովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Білокопитівська сільська рада), Ուկրաինայի Սումիի մարզի Գլուխովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բելոկոպիտովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 759 մարդ։ Խորհրդում կա 3 բնակավայր։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Ջարդված կուժը (նկար)

«Ջարդված կուժը» (ֆր.՝ La cruche cassée), ֆրանցիացի նկարիչ Ժան Բատիստ Գրեզի նկար։
Նկարը նկարվել է 1771 թվականին և եղել է տարածված այդ ժամանակի նկարիչների մոտ։ Նկարի վրա պատկերված է երիտասարդ աղջիկ, մանկությունից նոր դուրս եկած։ Աջ ձեռքից կախված է ջարդած կուժ։ Ճաքը այդ կուժի վրա և աղջկա ձեռքերի դիրքը ցույց են տալիս անմեղության կորուստի վրա։
Նկարը այս պահին գտնվում է Լուվրում, Սուլլի պատկերասրահում, 2 հարկում, 51 սրահում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Լուվրի ՏՇ, համար 11090, անվանում Ջարդած կուժ
Ալիսմերեթ

Ալիսմերեթ (վրաց.՝ ალისმერეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Իմերեթի մարզի Բաղդաթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գյուղը գտնվում է ծովի մակարդակից 600 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Բաղդաթից հեռու է 15 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 5 մարդ, մեծամասնությունը՝ վրացիներ։


== Տրանսպորտ ==
Գյուղը շրջկենտրոն Բաղդաթի հետ կապված է ավտոխճուղով։ Տարածքով է անցնում Թբիլիսի-Բաթում երկաթուղին։
Ամենամոտ օդանավակայանը գտնվում է Քութայիս քաղաքում։


== Ծանոթագրություններ ==
Բայ Լին

Բայ Լին (չին.՝白靈, հոկտեմբերի 10, 1966(1966-10-10), Չենդու, Չինաստան), չինական ծագումով ամերիկացի դերասանուհի։


== Կենսագրություն ==
Բայ Լինը ծնվել է 1966 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Չինաստանի Չենդու քաղաքում։ 14 տարեկան հասակում նա երգել է դպրոցի երգչախմբում։
Շուրջ երեք տարի ծառայել է չինական Ազգային-ազատագրական բանակում, որտեղ եղել է այն ջոկատի կազմում, որ զվարճացնում էր Տիբեթում գտնվող զինվորներին։
Դրանից հետո Լինը սկսել է խաղալ Պեկինի թատրոնում։ 1991 թվականին ստիպված արտագաղթել է ԱՄՆ-ի Նյու Յորք քաղաք։ Եվ շուտով աշխատանք գտել Հոլլիվուդում։
Նրա առաջին անգլալեզու դերը բացասական կերպար է «Ագռավ» ֆիլմում (1994)։
«Աննան և թագավորը» ֆիլմի համար Բայ Լինը կտրել է իր երկար մազերը։ «Կարմիր անկյուն» (1997) ֆիլմում պրագմատիկ տրամադրված չինացի ժողովրդական փաստաբանի դերի կատարումը կասկածի տակ է դնում Լինի՝ հայրենիք վերադառնալու հնարավորությունը։
2008 թվականի մարտին Լինը ձերբակալվել է Լոս Անջելեսի համազգային օդանավակայանում 2 լիցքավորիչ և ամսագրեր գողանալու մեղադրանքով։
2008 թվականի վերջին Բայ Լինին տեսել են Մարկ Տերենցի հետ, ով մեկ ամիս առաջ էր հայտնել երգչուհի Սառա Քոննորի հետ ամուսնալուծության մասին։


== Ֆիմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Տայկի (գյուղ, Եմելչևի շրջան)

Տայկի (ուկրաիներեն՝ Тайки), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Եմելչևի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տայկի գյուղում բնակվում էր 513 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1569 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 326,96 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Իրիշատ Ներքին

Իրիշատ Ներքին, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։ Հանդիսանում էր Երիշատ գյուղի մի մասը։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սևերինա Դուխինսկայա

Սևերինա Դուխինսկայա (մինչ ամուսնությունը՝  Ժոխովսկայա, առաջին ամուսնությունից հետո՝ Պրուշակովա, լեհ.՝ Seweryna Duchińska, 1816, Koszajec, Pruszków County, Gmina Brwinów, Pruszków County, Լեհաստան - օգոստոսի 21, 1905(1905-08-21), Փարիզ), լեհ գրող, բանաստեղծուհի, լիբրետիստ, հրապարակախոս, թարգմանիչ, Փարիզի Անտրոպոլոգիական ընկերության (Société d’anthropologie de Paris) և Աշխարհագրական ընկերության (Société de géographie) պատվավոր անդամ։ Փարիզի Անտրոպոլոգիական ընկերության անդամ։


== Գործունեություն ==
Պատմաբան և ազգագրագետ Ֆրանցիսկ Դուխինսկու կինն է։ Լեհաստանում մշակութային շարժման ակտիվիստներից է։ 1847 թվականից ապրել է Վարշավայում։ 1856-1863 թվականներին հրատարակվել է «Rozrywki dla Młodocianego Wieku» ամսագրում, իր ստեղծագործությունները ներկայացրել է նաև «Biblioteki Warszawskiej»-ում։ Գրել է բանաստեղծություններ և արձակ ստեղծագործություններ, ֆրանսերենից կատարել է թարգմանություններ սկանդինավյան լեզուներով (մասնավորապես՝ Սյուլի-Պրյուդոմին), օգտագործել է «Ուկրաինիչ» (Ukrainicz) ծածկանունը։ Եղել է հայրենասեր, 1863-1864 թվականների լեհական ապստամբության ընթացքում գաղտնի կազմակերպել է ապստամբների ընտանիքների օգնության համակարգը։ Ապստամբության ճնշումից հետո արտագաղթել է Ֆրանսիա, բնակվել Փարիզում (1870-1876 թվականներին՝ Ֆրանսիայի սահմաններից դուրս), որտեղ էլ մահացել է 1905 թվականին։ Ամուսնու հետ միասին թաղված է Մոնմորանսիի գերեզմանոցում։


== Երկեր ==
Powieści naszych czasów (1853)
Elżbieta Drużbacka (1855)
Do Towarzystwa Historyczno Literackiego (1872)
Królowie polscy w obrazach i pieśniach (1893)


== Գրականություն ==
Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa 1888.
Barbara Konarska-Pabiniak. Seweryna Duchińska — literatka i patriotka Archived 2020-07-11 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Работы С. Духинской
Ֆեդերիկո Բալցարետտի

Ֆեդերիկո Բալցարետտի (իտալերեն՝ Federico Balzaretti, դեկտեմբերի 6, 1981(1981-12-06), Թուրին, Իտալիա), իտալացի ֆուտբոլիստ, Իտալիայի հավաքականի և Ռոմա ֆուտբոլային ակումբի պաշտպան։


== Կարիերա ==
Ֆեդերիկո Բալցարետտին հանդիսանում է Տորինո ֆուտբոլային ակումբի սան, որի սպորտային դպրոցը նա սկսել է հաճախել 6 տարեկանից։ 1998/99 մրցաշրջանում նա հրավիրվեց գլխավոր թիմ, սակայն Տորինոյի կազմում նրա մեկնարկը այդպես էլ չկայացավ։ 1999 թվականին Բալցարետտին վարձավճարով տեղափոխվեց Վարեզե, որտեղ անցկացրեց 2 տարի։ Վարձավճարի պայմանագրի ավարտից հետո Ֆեդերիկոն վերադարձավ Տորինո, որտեղից անմիջապես նորից վարձավճարով տեղափոխվեց Սիենա, որի կազմում իր մեկնարկային հանդիպումը անցկացրեց Սերիա B-ում։

2002 թվականին Բալցարետտին նորից վերադարձավ Տորինո, որի կազմում իր մեկնարկային հանդիպումը անցկացրեց այդ տարվա Իտալիայի չեմպիոն Ինտերի դեմ նույն թվականի սեպտեմբերի 14-ին։ Տորինոյի հետ միասին Ֆեդերիկոն դուրս մնաց Սերիա A-ից և տեղափոխվեց Սերիա B, սակայն նա մնաց ակումբում, որտեղ որոշ ժամանակ անց դարձավ թիմի կարևորագույն խաղացողներից մեկը։ 2004/05 մրցաշրջանում Տորինոն նորից վերադարձավ Սերիա A, սակայն ակումբը ճանաչվեց սնանկ, իսկ թիմի ֆուտբոլիստները ստացան ազատ կարգավիճակ։
Տորինոյից հեռանալուց հետո, Բալցարետտին պայմանագիր կնքեց Թուրինի մեկ այլ ակումբի՝ Յուվենտուսի հետ, որպեսզի չտեղափոխի կնոջը ուրիշ քաղաք. Լուկրեցիան այդ ժամանակ հղի էր։ Տորինոյի «տիֆոզիները» տեղափոխությունը Յուվենտուս համարեցին դավաճանություն, քանի որ ժամանակին Ֆեդերիկոն սիրո երդում էր տվել իր հարազատ ակումբին։ Տորինոյի հետ հանդիպումների ժամանակ երկրպագուները սուլոցներով էին դիմավորում իրենց նախկին սիրելի ֆուտբոլիստին։ Բալցարետտին հաստատվեց Յուվենտուսի հիմնական կազմում, որի հետ հաղթեց 2006 թվականի Իտալիայի առաջնությունը։ Սակայն ամռանը ակումբը պայմանավորված խաղերի պատճառով զրկվեց սկուդետտոյից և տեղափոխվեց Սերիա B։ Ֆեդերիկոն որոշեց մնալ թիմում, որտեղ իր առաջին գնդակը խփեց «Ծեր Սինյորայի» կազմում Կրոտոնեի հետ խաղի ժամանակ։
2007 թվականի հունիսի 20-ին Ֆեդերիկոն տեղափոխվեց Ֆիորենտինա, վերջինս 26-ամյա պաշտպանի համար վճարեց 3, 8 միլիոն եվրո և կնքեց 4 տարվա պայմանագիր։ Ֆիորենտինայի կազմում անցկացրեց ընդամենը 11 հանդիպում, որից հետո նույն 3, 8 միլիոն եվրոյով տեղափոխվեց Պալերմո 3 տարի ժամկետով, վերջինիս կազմում հոր պատվին վերցրեց 42 համարի մարզաշապիկը, ով ծնվել էր 1942 թվականին։ Պալերմոյի կազմում նրա մեկնարկային հանդիպումը կայացավ 2008 թվականի փետրվարի 2-ին Լիվորնոյի դեմ (1։ 0)։ Բալցարետտին արագորեն տեղ գտավ թիմի հիմնական կազմում և առաջին երկու մրցաշրջաններում թիմի կազմում անցկացրեց գրեթե բոլոր հանդիպումները։ 2009 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Պալերմոյի կազմում խփեց իր անդրանիկ գոլը Լիվորնոյի դեմ խաղում։ 2009 թվականի դեկտեմբերի 6-ին, իր ծննդյան օրը Բալցարետտին անկացրեց իր 100-րդ հանդիպումը Սերիա A-ում։ 2010 թվականին Բալցարետտին երկարաձգեց պայմանագիրը թիմի հետ մինչև 2013 թվականը։
2012 թվականի օգոստոսի 1-ին Բալցարետտին տեղափոխվեց Ռոմա, պայմանագիր կնքելով մինչև 2015 թվականի հունիսի 30-ը, պայմանագրի արժեքը կազմեց 4, 5 միլիոն եվրո։


== Վիճակագրություն ==
2013-ի հունվարի 20-ի տվյալներով


== Նվաճումներ ==
Իտալիայի չեմպիոն՝ 2006 (անվավեր է ճանաչվել Կալչոպոլիի պատճառով)


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը figc.it-ում Archived 2009-09-07 at the Wayback Machine.
Պրոֆիլը gazzetta.it-ում
Պրոֆիլը Ռոմայի պաշտոնական կայքում
Աշոտ Աղաբաբյան (այլ կիրառումներ)

Աշոտ Աղաբաբյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց`

Աշոտ Լիպարիտի Աղաբաբյան (1959, Կողբ, Տավուշի մարզ, Հայաստան, ԽՍՀՄ Խմբագրել Վիքիտվյալներում), ուսուցիչ, գրող, հրապարակախոս, լրագրող։
Աշոտ Արմենի Աղաբաբյան (հունվարի 1, 1959, Ստեփանակերտ, ԼՂԻՄ, ԱԽՍՀ, ԽՍՀՄ), կաթի և կաթնամթերքների ճարտարագետ-տեխնոլոգ։ Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1994), պրոֆեսոր (1994)։ ՀԳԳԱ թղթակից անդամ (1998)։ ՌԴ բնական ԳԱ անդամ (1998)։
Աշոտ Աղաբաբյան  (նոյեմբերի 8, 1952, Երևան), Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախկին պատգամավոր։
Յաշար Աբուզարով

Յաշար Իսմայել օղլի Աբուզարով (ադրբ.՝ Abuzərov Yaşar İsmayıl oğlu, 1977 թվական, սեպտեմբերի 9, Բաքու, Ադրբեջանական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ադրբեջանցի ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան։


== Ակումբային կարիերա ==
1994 թվականին 17 տարեկանում Աբուզարովը իր դեբյուտով հանդես եկավ որպես «Խազրի Բուզովնա» ակումբի անդամ։
1995-2000 թվականներին Աբուզարովը խաղացել է «Բակի Ֆելեսի» կազմում, որը 2000 թվականին վերանվանվել  է «ԱՆՍ Պիվանի»։ 2000/01 մրցաշրջանի մեկնարկից առաջ թիմը ֆինանսական խնդիրների պատճառով լուծարվեց, Աբուզարովը տեղափոխվեց  «Դինամո Բակու» ակումբ։
2001/02 մրցաշրջանը Աբուզարովը անցկացրել բաքվի «Ումիդ»-ում, իսկ 2003 թվականին նա կրկին «Բաքու» ՖԱ-ի կազմում էր։ 2006 թվականին նա տեղափոխվել է բաքվի «Օլիմպիկ»։
2008/09 մրցաշրջանի կեսերին Աբուզարովը տեղափոխվեց Ադրբեջանի Պրեմիեր Լիգաի «Գաբալա», նույնանուն քաղաքից։ Մինչև 2013 թվականը նա խաղացել է «Գաբալա» ակումբում, որից հետո ավարտել է իր կարիերան։


== Ձեռքբերումներ ==
Ադրբեջանի չեմպիոն 2005/06


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Պրոֆիլը transfermarkt.com կայքում(անգլ.)
Ֆուտբոլիստի էջը soccerway.com կայքում(անգլ.)
Վիզուալ պատում

Վիզուալ պատում, պատմություն, որը հիմնականում ասվում է վիզուալ մեդիայում։ Պատմությունը կարելի է պատմել լուսանկարներով, պատկերազարդումներով կամ վիդեոյով, և կարող է համալրվել գրաֆիկներով, երաժշտությամբ, ձայնով և/կամ աուդիոյով։


== Ակնարկ ==
«Վիզուալ պատում» հասկացությունը օգտագործվում է վիզուալ պատմությունների մի քանի ժանր նկարագրելու համար՝ նորություններից և տեղեկատվությունից (ֆոտոլրագրություն, ֆոտո էսսե, վավերագրական ֆիլմ) մինչև զվարճանք (արվեստ, ֆիլմ, հեռուստատեսություն, կոմքիս, գրաֆիկական վեպ)։ Կարճ ասած՝ ցանկացած պատմություն, որը պատմվել է վիզուալ, վիզուալ պատում է։
Վիզուալ պատումը հետաքրքրություն է առաջացրել նաև ակադեմիական համայնքի համար, քանի որ գիտնականները, մտածողներն ու մանկավարժները ձգտել են հասկանալ նկարի և պատմվածքի ազդեցությունն ու ուժը անհատների և հասարակությունների վրա։ Հակառակ եզրույթը «Վիզուալ պատումաբանությունն» է (անգլ.՝ Visual narratology)։
Վիզուալ պատումը կարող է ներառել․

պատմություններ միայն մի տեսանկյունից
նկարներ՝ շարժական կամ անշարժ
ակնարկներ հատուկ առարկայի վերաբերյալ
վերաբերմունքի և վարքագծի փոփոխման հակում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
MFA in Visual Narrative at The School of Visual Arts
Michigan State University Professor Karl Gude and Visual Storytelling by MSUAA Knowledge Network
Ինդուստրիյա (գյուղ, Կոլոմենսկի շրջան)

Ինդուստրիյա (ռուս.՝ Индустрия), գյուղ Ռուսաստանի, Մոսկվայի մարզի Կոլոմենսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2005 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1060 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գանդիլի Զեռան

Գանդիլի Զեռան, լեռնաշղթա Թուրքիայում, Հայկական Պար լեռնահամակարգում, ձգվում է Ալաշկերտի հյուսիսային մասով։ Գանդիլի Զեռան նշանակում է ոսկյա կամ կանթեղաձև լեռներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սիմբիրսկի

Սիմբիրսկի (ռուս.՝ Симбирский, բաշկիրերեն՝ Сембер), խուտոր Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Կուգարչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հեղինե Տեր-Ղևոնդյան

Հեղինե Անուշավանի Տեր-Ղևոնդյան (սեպտեմբերի 24, 1918(1918-09-24), Թիֆլիս, Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետություն - մարտի 26, 1999(1999-03-26), Երևան, Հայաստան), հայ դաշնակահար, մանկավարժ։ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1959)։ Պրոֆեսոր (1977)։
Անուշավան Տեր-Ղևոնդյանի դուստրը։


== Կենսագրություն ==
Հեղինե Տեր-Ղևոնդյանը ծնվել է 1918 թվականին Թիֆլիսում, հայ կոմպոզիտոր, մանկավարժ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ Անուշավան Տեր-Ղևոնդյանի ընտանիքում։ 1946 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Չայկովսկու անվան պետական կոնսերվատորիան։ Նույն թվականից եղել է Հայֆիլհարմոնիայի կոնցերտմայստեր, 1953-1999 թվականներին դասավանդել է Երևանի կոնսերվատորիայում, 1971 թվականից՝ ամբիոնի վարիչ։ Նվագակցել է անվանի մենակատարների, հյուրախաղերով հանդես եկել Իրանում, Սիրիայում, Լիբանանում, Կանադայում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Ռումինիայում, Հունգարիայում և այլուր։ Մասնակցել է հայ արվեստի և գրականության տասնօրյակին (Մոսկվա, 1956 թվական), «Պրահայի գարուն» միջազգային փառատոնին (1967)։


== Հեղինե Տեր-Ղևոնդյանի անվան կոնցերտմայստերների մրցույթ ==
2008 թվականից անցկացվում է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայի կոնցերտմայստերական պատրաստման ամբիոնի հիմնադիր Հեղինե Տեր-Ղևոնդյանի անվան կոնցերտմայստերների մրցույթ` երկու տարին մեկ անգամ։ Մրցույթի նպատակն է հնարավորություն ընձեռել երիտասարդ կատարողներին դրսևորվելու, նրանց խրախուսելու և նպաստելու մասնագիտական կարողությունների կատարելագործմանը։ Մրցույթին կարող են մասնակցել 16-35 տարեկան երաժիշտներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Շախվորոստովկա (գյուղ, Կորոստիշևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՇախվորոստովկաՇախվորոստովկա (ուկրաիներեն՝ Шахворостівка), գյուղ Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Կորոստիշևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1646 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Շախվորոստովկա գյուղում բնակվում էր 227 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 1409 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 161,11 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Stop Online Piracy Act

Stop Online Piracy Act (SOPA կամ H.R. 3261), Լամար Սմիթի (անգլ.՝ Lamar S. Smith) և 12 համահեղինակների կողմից 2011 թ. հոկտեմբերի 26-ին ԱՄՆի Ներկայացուցիչների պալատի քննարկմանը ներկայացված օրինագիծ։ Օրինագիծը կոչված է ընդարձակելու ամերիկյան իրավապահ մարմինների իրավասությունները համացանցում ոչ լեգալ բովանդակության, հեղինակային իրավունքներով պաշտպանված մտավոր սեփականության առևտրի դեմ պայքարում։
Երբեմն SOPA հապավումը վերծանվում է որպես Stop Online Privacy Act։


== Ծանոթագրություններ ==
Արվաստան

Արվաստան, Արուաստան, Միգդոնիա, գավառ Հայոց Միջագետքում։ Գրավում էր Հայոց Միջագետքի ընդարձակ տարածքի հվ-արլ․ մասը։ Կենտրոնն էր Մծբինը։ Արվաստանը եղել է Սելևկյան, ապա՝ Պարթևական պետությունների կազմում։ Մ․ թ․ ա․ 88-ին Տիգրան Մեծը Արվաստանը վերամիավորել է Մեծ Հայքին, որը պաշտոնապես ճանաչվեց մ․ թ․ ա․ 66-ի Արտաշատի հայ-հռոմեական դաշնագրով։ Մ․ թ․ 37-ի պարթև-հռոմեական համաձայնագրով Արվաստանը անջատվեց Մեծ Հայքից և միացվեց Պարթևաստանի վասալ Ադիաբենեի թագավորությանը։ Արվաստանը Մծբին կենտրոնով բնակեցված է եղել հայերով։ Հայկական տարրը այստեղ գերիշխող է եղել նաև միջին դարերում։


== Գրականություն ==
Markwart J․, Eransahr nach der Geographie des ps․ Moses Xorenaci, B․, 1901․
Խոզյուկա

Խոզյուկա, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Դիարբեքիրի վիլայեթի Դիարբեքիրի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Դիարբեքիրի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Արա Պապյան

Արա Արտուշի Պապյան (հունիսի 6, 1961, Երևան, Հայկական ԽՍՀ), հայ պատմաբան և դիվանագետ։ 2000-2006 թվականներին եղել է Կանադայում Հայաստանի դեսպան։ «Մոդուս Վիվենդի» կենտրոնի նախկին ղեկավար։


== Կենսագրություն ==


=== Վաղ տարիներ ===
Ծնվել է 1961 թվականի հունիսի 6-ին Երևանում, Հայկական ԽՍՀ։ Ծառայել է խորհրդային բանակի կազմում Աֆղանստանում որպես ռազմական թարգմանիչ։
1984 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը և նույն թվականին ստացել է բակալավրի աստիճան։ 1989 թվականին ստացել է պատմության մագիստրոսի աստիճան։ 1994 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիան, իսկ 1999 թվականին Հռոմում գտնվող ՆԱՏՕ-ի պաշտպանության քոլեջը։
Լեկցիաներով հանդես է եկել Կիպրոսի Նիկոսիա քաղաքի Մելքոնյան կրթահամալիրում։


=== Դիվանագիտական կարիերա ===
Երկար տարիներ աշխատել է ՀՀ ԱԳՆ-ում՝ զբաղեցնելով տարբեր պաշտոններ, այդ թվում եղել է ԱԳՆ բազմաթիվ վարչությունների քարտուղար և պետ։ Աշխատել է որպես քարտուղար Թեհրանում և Բուխարեստում։ Հետագայում նշանակվել է որպես Հասարակության հետ կապերի վարչության պետ։ 2000-2006 թվականներին եղել է Կանադայում Հայաստանի արտակարգ և լիազոր դեսպան։


=== Հետագա կյանք ===

Դիվանագիտական կարիերան թողնելուց հետո Պապյանը սկսում է ուսումնասիրել հայկական հարցի իրավաբանական կողմերը՝ Արցախյան պատերազմ, Վիլսոնյան Հայաստան և այլն։ Այդ հարցերով բազմաթիվ ելույթներ է ունեցել հայկական համայնքներում աշխարհով մեկ, այդ թվում՝ Լոս Անջելեսում։
Զբաղվում է ազգային փոքրամասնությունների իրավունքների հարցերով և իր հարցազրույցներում բազմաթիվ անգամ հայտարարել է, որ Հայաստանը պետք է աջակցի Ադրբեջանում ազգային պետականությունից զրկված ժողովուրդներին (թալիշներին, լեզգիներին և այլն) սեփական պետության ստեղծման հարցում։
Հիմնել և ղեկավարում է «Մոդուս Վիվենդի» կենտրոնը։


== Անձնական ==
Պապյանը տիրապետում է մի շարք լեզուների՝ հայերեն, անգլերեն, ռուսերեն, պարսկերեն և հունարեն։ Ամուսնացած է, ունի երկու զավակ՝ Նարեկ և Տարոն։


== Տես նաև ==
Ազգային ժողովրդավարական բևեռ


== Հրապարակումներ ==
Ara Papian, Legal Bases for the Armenian Claims (Collection of Articles), 2008, Toronto.
Arbitral Award of the President of the United States of America Woodrow Wilson: Full Report of the Committee upon the Arbitration of the Boundary between Turkey and Armenia, Washington, November 22, 1920, (Prepared with an Introduction and Indexes by Ara Papian), 2011, Yerevan.
Ara Papian, HAYRENATIRUTYUN (Reclaiming the Homeland)։ Legal Bases for the Armenian claims and Related Issues (Collection of Articles), 2012, Yerevan.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Մոդուս վիվենդի կենտրոն»
Ստարայա Իզմայլովկա

Ստարայա Իզմայլովկա (ռուս.՝ Старая Измайловка), գյուղ Ռուսաստանի Ուլյանովսկի մարզի Բարիշսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 149 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Գրիգոր Մամիկոնյան (այլ կիրառումներ)

Գրիգոր Մամիկոնյան անունով Հայաստանում կառավարել են երկու իշխաններ՝

Գրիգոր Մամիկոնյան - հայոց իշխան 661-685
Գրիգոր Մամիկոնյան - հայոց իշխան 745-746, ապա՝ 748 թվականներին
Ալեքսանդրի եկեղեցի (Ուֆա)

Ալեքսանդրի եկեղեցի (ռուս.՝ Александровская церковь), ավերված հուշարձան Ռուսաստանի Դաշնության Ուֆա քաղաքում։ Հանդիսանում է քաղաքում քիչ պահպանված ուղղափառ եկեղեցիներից մեկը։ Գտնվում է Ալեքսանդրովսկի հրապարակում։ Իր անվանումը ստացել էի պատիվ Ալեքսանդր Նևսկու։
Ունեցել է երկու մատուռ՝ սուրբ Վելիկամուչենիկ Պանտելեյմոնի և սուրբ Վելիկամուչենիկ Եկիտատերինայի անվանումներով։
Ներկայումս տարածքում կանգնեցված է Խորհրդային Միության պրոֆմիություն ՀԲ-ի շենքը (Կիրովի փողոց, 1)։


== Պատմություն ==
Եկեղեցին հիմնվել է 1824 թվականի սեպտեմբերի 18-ին։ Կառուցման առաջին քարը տեղադրել է Ալեքսանդր I կայսրըՙ երբ Ուֆայում էր գտնվում իր առաջին այցով։
Եկեղեցին օծվել է Իոննիկի կողմից, 1836 թվականին։
Կառուցվել է Ուֆայի ազնվական ճարտարապետ Վիսկոնտի ծրագրերի և ժողովի արդյունքում։
Սկզբում եկեղեցին կառուցվել միագմբեթ։ Զանգակատունը իր 8 զանգերով ձուլված է եղել չուգունից՝ պարսպապատված քարե սյուներով։ 1868 թվականին տեղադրվել են եռահարկ սրբապատկերակալ։
Եկեղեցում եղել է 3 գահ։ Գլխավորը ստեղծվել է 1836 թվականին, Ալեքսանդր Նևսկովի անվանմամբ։ Հաջորդ գահը անվանվել է ի պատիվ մեծ նահատակ Պանտելեյմոնին, ստեղծվել է 1897 թվականին և տեղադրված է աջ թևում։ Սուրբ Եկատերինայի անվանմամբ գահը ստեղծվել է 1899 թվականին։ Տեղադրված է ձախ կողմում։ Այստեղ գտնվել է նաև Կազանսկի Աստվածամոր կեղծ պատկերը։
1881 թվականին տաճարում էր գտնվում կարիքավորների հոգաբարձուների խորհուրդը։ 1916 թվականից եկեղեցում արդեն հիմնված էր մեծերի կիրակնօրյա դպրոցը։
1941 թվականին անավարտ շենքը հանդիսացել է Ռիբինսկում որպես ցածր լարման սարքավորումների գործարան (հետագայում համաժողովրդականորեն կոչվել է որպես «Այրված գործարան» )։
1980-ական թվականներին գործարանը տեղափոխվել է այլ շենք, իսկ հինը՝ ընդհանուր վերանորգման է ենթարկվել և ստացել է Բաշկիրսկի մարզային սովետի պրոֆմիությունը։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==
Քեմպբել շրջան (Թենեսի)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Քեմպբել շրջան (այլ կիրառումներ)Քեմպբել շրջան (անգլ.՝ Campbell County), ԱՄՆ Թենեսի նահանգի 95 վարչական միավորներից մեկը։ Ընդհանուր տարածությունը 1.243 կմ² է, բնակչությունը՝ 39.854 մարդ (2000 թ. տվյալներով)։ Շրջկենտրոնն է Ջեքսբորո բնակավայրը։ Կազմավորվել է 1806 թ.։
Զեմո Շաքշաքեթի

Զեմո Շաքշաքեթի (վրաց.՝ ზემო შაქშაქეთი), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Շիդա Քարթլի մարզի Քարելի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 660 մետր բարձրության վրա։ Շրջկենտրոն Քարելից հեռու է 16 կմ։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 127 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Սալի Ման

Սալի Ման (անգլ.՝ Sally Mann, մայիսի 1, 1951(1951-05-01)[…], Լեքսինգտոն, Վիրջինիա, ԱՄՆ), ամերիկացի լուսանկարիչ։


== Կենսագրություն ==
Հայրը բժիշկ էր, մայրը՝ համալսարանական գրախանութի սեփականատեր։ Գերազանց ավարտելով Հոլինս քոլեջը (1974, բակալավր) և Բենինգտոն քոլեջը (1975, մագիստրոս) Սալի Մանը դարձավ Լեքսինգտոնի «Վաշինգտոն և Լի համալսարանի» հաստիքային լուսանկարիչը։


== Ստեղծագործություններ ==
Հայտնի է ընտանեկան և մանկական լուսանկարներով՝ պիկտոռեալիզմի ավանդույթով, որոնց համար որպես մոդել հաճախ հանդես էին գալիս նրա ընտանիքի անդամները, ինչպես նաև ամերիկյան հարավի բնապակերները։


== Ալբոմներ ==
Second Sight (1982)
At Twelve: Portraits of Young Women (1991)
Immediate Family (1993)
Still Time (1996)
Mother land (1997)
What Remains (2003)
Deep South (2005)
Sally Mann: Photographs and Poetry (21st Editions, 2005)
Sally Mann (Faces) (Gagosian, 2006)
Proud Flesh (Aperture & Gagosian, 2009)
The Flesh and The Spirit (Aperture, 2010)
Southern Landscape (21st Editions, 2013)
Hold Still (Little, Brown and Company, 2015)


== Ճանաչում ==
Սալի Մանի աշխատանքները ներկայացված են Նյու Յորքի ժամանակակից արվեստի թանգարանի մշտական ցուցահանդեսներում, Մետրոպոլիտեն թանգարանում և այլուր։ «Թայմ» ամսագիրը նրան անվանել է 2001 թվականի «Տարվա Լուսանկարիչ»։ Ռեժիսոր Սթիվեն Կանտորը նրա մասին նկարել է վավերագրական կինոնկարներ՝ «Արյունակցական կապեր» (1994) և «Այն, ինչ մնում է» (2005, Ատլանտայի կինոփառատոնի ժյուրիի հատուկ մրցանակ)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
[1]
Фото on line
Линки(անգլ.)
Sally Mann на сайте Sgustok Magazine
Салли Манн на сайте PhotoIsland Archived 2020-10-11 at the Wayback Machine.(ռուս.)
Сайт фотографа англ
Արևմտյան մարգարիտ

Արևմտյան մարգարիտ կամ Սիչուանի աշտարակ (չինարեն՝ 四川广播电视塔), բարձր շինություն Չեխուա շրջանի Չենդու քաղաքում (Սիչուան նահանգ, Չինաստան)։ Ունի 339 մետր բարձրություն, հանդիսանում է Արևմտյան Չինաստանի[en] ամենաբարձր շինությունը։ Բարձրությամբ 16-րդն է Չինաստանի շինությունների մեջ, իսկ աշխարհի բարձր հեռուստաաշտարակներից 18-րդն է։


== Նկարագրություն ==
Հեռուստաաշտարակի 218 մետր բարձրության վրա գտնվում է դիտման հարկը, 204 մետր բարձրության վրա՝ դիտահարթակը։ Երկնաքերը կառուցված է երկաթբետոնից։ Սկզբնական շրջանում աշտարակը կառուցվում էր հեռահաղորդակցության նպատակով, բայց արդյունքում նրա մեջ ներառված են ոչ միայն հեռուստա և ռադիոհաղորդիչ սարքավորումներ, այլ նաև դիտման հարթակ, պտտվող ռեստորան, ժամանցի և առևտրի կենտրոններ, կինոթատրոններ, գրասենյակներ։

Հիմնական առանձնահատկություններըՇինարարությունը սկսվել է 1992 (1998) թվականից և ավարտվել 2004 թվականին
Բարձրությունը՝ 339 մ (ծայրաձողի հետ միասին), 257 մ (տանիքը), 230 մ (ամենավերին հարկը)
Հարկերը՝ 17
Վերելակները՝ 7 (0-ից 208 մետրը բարձրանում է 40 վայրկյանում)


== Պատմություն ==
Աշտարակի շինարարությունը պայմանավորված էր սկսել 1983 թվականին, սակայն շինարարական աշխատանքները սկսվել են միայն 1992 թվականից, բայց ֆինանսական խնդիրների պատաճառով այն երկարաձգվել է մինչև 1998 թվականը։ Շինարարությունը ավարտին է հասցվել 2004 թվականին, պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 2006 թվականի հոկտեմբերի 17-ին։ 2008 թվականի Սիչուանի երկրաշարժը հեռուստաաշտարակին մեծ վնաս չի պատճառել։


== Պատկերասրահ ==

		


== Տես նաև ==
Արևելյան մարգարիտ
Աշխարհի ամենաբարձր շենքերի և կառույցների ցանկ
Չինաստանի ամենաբարձր շենքերի ցանկ
Աշխարհի ամենաբարձր հեռուստատեսային աշտարակների ցանկ


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Официальный сайт башни Archived 2016-10-13 at the Wayback Machine. (չին.)
Западная жемчужина (անգլ.) (ֆր.) (գերմ.) на сайте structurae.net
Западная жемчужина (չին.) на сайте baike.baidu.com
Պոսմաշնովկա (գյուղ, Գլոբինոյի շրջան)

Պոսմաշնովկա (ուկրաիներեն՝ Посмашнівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Գլոբինոյի շրջանում։
1987 թվականի տվյալներով Պոսմաշնովկա գյուղում բնակվում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Վեներա Հակոբյան

Վեներա Հովսեփի Հակոբյան (օգոստոսի 15, 1904(1904-08-15), Թիֆլիս, Ռուսական կայսրություն - փետրվարի 4, 1988(1988-02-04), Թբիլիսի, Վրացական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), դերասանուհի։ ՎԽՍՀ ժողովրդական արտիստուհի (1964)։


== Կենսագրություն ==
Բեմական գործունեությունն սկսել է Զուբալովի անվան ժողտանը։ Ավարտել է Թիֆլիսի Հայարտան դրամատիկական ստուդիան (1924, ղեկավար Ա. Բուրջալյան)։ 1924-1925 թվականներին՝ Հայաստանի Առաջին պետթատրոնի (այժմ՝ Սունդուկյանի անվան թատրոն), 1926-1927 թվականներին՝ Լենինականի Քաղլուսվարի, 1928-1988 թվականներին՝ Թբիլիսիի հայկական թատրոնների դերասանուհի։ Խաղացել է 300-ից ավելի դերեր, առավելապես աչքի ընկել բնութագրական դերերով։


== Դերերը թատրոնում ==
Կեկել, Էփեմիա՝ Գ. Սունդուկյանի «Պեպո»
Ռոզալիա՝ Ա. Շիրվանզադեի «Պատվի համար»
Մագթաղինե՝ Ա. Շիրվանզադեի «Մորգանի խնամին»
Մարթա՝ Հ. Պարոնյանի «Ատամնաբույժն արևելյան»
Գալչիխա՝ Ա. Օստրովսկու «Անմեղ մեղավորներ»
Էմիլիա, Բիանկա՝ Ու. Շեքսպիրի «Օթելլո»


== Դերերը կինոյում ==
1935 - «Պեպո» - հյուր
Something in the Orange

«Something in the Orange», ամերիկացի երաժիշտ Զաք Բրայանի երգը։ Թողարկվել է 2022 թվականի ապրիլի 22-ին որպես երկրորդ սինգլ «American Heartbreak» (2021) երրորդ ստուդիական ալբոմից Bear Creek ստուդիայում. պրոդյուսերը եղել է Ռայան Հեդլոքը։ «Z&E’s version» կոչվող երկրորդ՝ քիչ մշակված տարբերակի պրոդյուսերը եղել է Էդդի Սփիրը։
2023 թվականի հունվարին այն զբաղեցրել է առաջին տեղը Hot Country Songs-ում, իսկ 2022 թվականի հոկտեմբերին ստացել է պլատինե հավաստագիր Ձայնագրող ընկերությունների ամերիկյան ասոցիացիայից (RIAA): «Գրեմմի» 65-րդ ամենամյա մրցանակաբաշխությունում երգն առաջադրվել է մրցանակի «Լավագույն քանթրի սոլո կատարում» անվանակարգում։


== Պատմություն ==
Զաք Բրայանը Today’s Country Radio-ին տված հարցազրույցում պատմել է, որ երգը գրել է «Վիսկոնսինում գտնվող խրճիթում»։ Բրայանը թողարկել է երգի երկու տարբերակ՝ սինգլի օրիգինալ տարբերակը և այլընտրանքային միքս, որում հնչում են միայն նրա վոկալն ու դաշնամուր։ Նա առաջին անգամ երգի հատվածներ է հրապարակել սոցիալական ցանցերում 2021 թվականի դեկտեմբերին։ Բրայանը նաև թողարկել է երգի տեսահոլովակը, որը պարունակում է «երկրպագուների կողմից նկարահանված կադրեր», որոնք «չմշակված և չֆիլտրացված էմոցիաներ են փոխանցում» երգի հետ կապված ապրումներից։


== Արձագանքներ ==
The New York Times գրել է, որ երգը «դարձել է նրա ամենաճանաչելի հիթը իր ամենավաղ երգերից հետո»։ Rolling Stone-ի խմբագիրները  «Z&E տարբերակը» նկարագրել են որպես «սրտաճմլիկ սինգլ, որը լի է ժանրի ֆիրմային ոգով, որը հանգեցվել է միայն ակուստիկ կիթառի և շրթհարմոնի»։ BroadwayWorld-ը նշել է, թե «Բրայանը մերկացնում է իրեն՝ ստիպելով իրեն հավատալ, որ լիովին դատապարտված հարաբերությունների համար գոյատևելու հնարավորություն կա»։


== Կոմերցիոն հաջողություն ==
«Something in the Orange» երգը դարձել է Բրայանի առաջին ձայնագրությունը Billboard Hot 100-ում՝ հիթ-շքերթում ընդգրկվելով 2022 թվականի մայիսի 7-ին, այնուհետև հասնելով 12-րդ հորիզոնականին։ 2023 թվականի հունվարի 7-ին երգը գլխավորել է Hot Country Songs հիթ-շքերթը՝ դառնալով երաժշտի առաջին չարթփոփերը։


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
 «Something in the Orange»
Բուգաևկա (գյուղ, Դերգաչևի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԲուգաևկաԲուգաևկա (ուկրաիներեն՝ Бугаївка), գյուղ Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Դերգաչևի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1850 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Բուգաևկա գյուղում բնակվում էր 1 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,14 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 7140 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Մասլովո (գյուղ, Կալինինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՄասլովոՄասլովո (ռուս.՝ Маслово), գյուղ Ռուսաստանի Տվերի մարզի Կալինինսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Յան Պալախի հրապարակ

Յան Պալախի հրապարակ (չեխ․՝ Náměstí Jana Palacha), քաղաք-հրապարակ Պրահայի Հին թաղամասում։ Տեղակայված է Վլտավա գետի ափին, նախկին Հրեական թաղամասի մոտ։ Ի տարբերություն Հին թաղամասի այլ հրապարակների, Յան Պալախի հրապարակը կառուցվել է 19-րդ դարի վերջին` այսպիսով դառնալով Պրահայի նորագույն հրապարակներից մեկը։


== Շենքեր և կառուցվածք ==
Հրապարակի արևմտյան հատվածը սահմանակից է Վլտավա գետին։ Մանեսի կամուրջը կապում է Յան Պալախի հրապարակը հակառակ կողմում գտնվող Malá Strana (Փոքր քաղաք) թաղամասին։ Հրապարակից գեղեցիկ տեսարան է բացվում դեպի Պրահայի ամրոց, Փեթրին բլուր և Կառլի կամուրջ։ Հյուսիսային կողմում է գտնվում նոր վերածննդյան Ռուդոլֆինում կառույցը (1876-1884)։ Արևելյան կողմում գտնվող շենքում (1924-1930) է տեղակայված Պրահայի Կարլի համալսարանի Արվեստի բաժինը (չեխ․՝ Filozofická fakulta), և հարավային հատվածում գտնվող շենքը (1885) պատկանում է Պրահայի Արվեստների, ճարտարապետության և դիզայնի ակադեմիային (չեխ․՝ Vysoká škola umělecko-průmyslová): Հրապարակի տակ կա ընդարձակ ստորգետյա ավտոկանգառ։
Այստեղ են գտնվում երկու հայտնի չեխերի` կոմպոզիտոր Անտոնին Դվորժակի և նկարիչ Յոզեֆ Մանեսի արձանները։ Առաջինը գտնվում է Ռուդոլֆինումի դիմաց, իսկ երկրորդը` գետի մոտ։


== Հրապարակի անվանում ==
Կոմունիստական ժամանակաշրջանում, 1948 թվականից, հրապարակն ունեցել է Կարմիր բանակի զինվորների հրապարակ անվանումը (Náměstí Krasnoarmějců)` հիշատակելով խորհրդային զինվորներին, ովքեր զոհվել էին 1945 թվականի մայիսին Պրահայի ապստամբության ժամանակ։ Սրանից առաջ տարածքը կոչվել է Rejdiště: Այսօրվա անվանումն առաջարկվել է 1969-1970 թվականներին և ընդունվել է 1989 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, թավշյա հեղափոխությունից հետո։ Այն հիշատակում է Յան Պալախին, չեխ ուսանողի, ով զոհաբերել է ինքն իրեն 1969 թվականի հունվարի 16-ին` խորհրդային զորքերի կողմից Չեխոսլովակիայի գրավման դեմ պայքարում։


== Տրանսպորտ ==
Յան Պալախի հրապարակ կարելի է հասնել 17 և 18 համարի տրամվայներով և Պրահայի մետրոյի A գծով։ Staroměstská կանգառի մուտքը գտնվում է հրապարակի հարավ-արևելյան անկյունում։


== Տես նաև ==
Պրահայի ամրոց
Մանեսի կամուրջ
Կառլի կամուրջ


== Ծանոթագրություններ ==
Բեք վոկալ

Բեք վոկալ (անգլ.՝ backing vocal, բառացի՝ հետևի պլանի վոկալ), կամ ձայնակցում, երգային կատարում, որը ուղեկցում է հիմնական վոկալային պարտիան։
Բեք վոկալիստ (անգլ.՝ backing vocalist, backup singer, background singer), մարդ, ով երգելով նվագակցում է սոլո վոկալիստին։ Ալբոմների ձայնագրման ժամանակ հաճախ բեք վոկալիստի դերը կատարում է նույն մարդը, ով երգել է վոկալային պարտիան։ Շատ գլխավոր վոկալիսնտեր նախընտրում են այս մոտեցումը, քանի որ նրանց սեփական հարմոնիան լավ է ներդաշնակվելու գլխավոր վոկալի հետ։ Դրա վառ օրինակներից մեկը Ֆրեդի Մերկուրին է Queen խմբից, ով երգում է «Bohemian Rhapsody»-ի բեք վոկալային պարտիան վրադրման մեթոդով։
Դրա հետ մեկտեղ կենդանի ելույթների ժամանակ այդ դերը փոխանցվում է խմբի անդամներից ուրիշին կամ հատուկ հրավիրված երգիչներին, կամ էլ այն կատավում է ի շնորհիվ ֆոնոգրամային հնչունավորման ավելացման։ Որպես կանոն բեք վոկալը ներկա է լինում ստեղծագործության կարճ մասերում և երկրորդում է գլխավոր վոկալին։ Դրա վառ օրինակ են կայանում կրկներգերը։ Սակայն, բացի գլխավոր գծին աջակցելուց, բեք վոկալը նաև որպես կոնտրաստ է կարող ծառայել։ Հաճախ, ռոք երաժշտության մեջ, եթե բեք վոկալային գծի կատարողը չի կրկնորդում գլխավոր վոկալային պարտիան, նա կատարում է դրա տերցիան։


== Տերմինաբանություն ==
Բեք վոկալիստների այլընտրական տերմիններ՝ բեք երգիչ, բեք վոկալ, լրացուցիչ վոկալ (Միացյալ Նահանգներում)։


== Կարիերայի աճ ==
Որպես բեք վոկալիստ աշխատելը կարող է վոկալիստին բեմի վրա աշխատանքի փորձ և վոկալային պատրաստություն տալ, ինչը անհրաժեշտ է գլխավոր վոկալիստ դառնալու համար։ Մի շարք գլխավոր վոկալիստներ, ինչպիսիք են Էյս Ֆրելին, Ռիչարդ Մարքսը, Մրայա Քերին, Շերը, Փինքը, Ուիթնի Հյուսթոնը, Դեյվ Գրոլը, Ջեյսոն Նյուսթեդը և Էլթոն Ջոնը, սկսել են կարիերան որպես բեք վոկալիստներ կամ երգել են երգչախմբերում։


== Ծանոթագրություններ ==
Պոլինյակ (Ծովափնյա Շարանտի գավառ)

Պոլինյակ (ֆր.՝ Polignac ), համայնք Ֆրանսիայում, Պուատու Շարանտա մարզի Ծովափնյա Շարանտի գավառում։ Մտնում է Մոնլյո լա Գարդ կանտոնի կազմի մեջ։ Հանդիսանում է Ժոնզակ շրջանը։
Համայնքի INSEE կոդ՝ 17281։


== Բնակչություն ==
Համայնքի բնակչությունը 2010 թվականին կազմում էր 146 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
Ֆրանսիայի շրջանների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
Պոլինյակի վիճակագրության ազգային ինստիտուտ (ֆր.)