armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
ԽՍՀՄ Պետական բանկ

ԽՍՀՄ Պետական բանկ, ԽՍՀՄ Պետբանկ, Գոսբանկ (ռուս.՝ Государственный банк СССР, Госбанк), ԽՍՀՄ կենտրոնական բանկը 1930-ականներից մինչև 1987 թվականը։ Հանդես է եկել որպես միասնական էմիսիոն, դրամարկղային և հաշվարկային կենտրոն, ժողովրդական տնտեսության և բնակչության վարկավորման ու ֆինանսավորման հիմնական բանկ։ Մինչև 1923 թվականը կոչվել է ՌՍՖՍՀ պետական բանկ։ Հիմնադրվել է Լենինի նախաձեռնությամբ։ 1921 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Լենինը ստորագրել է ՌՍՖՍՀ պետբանկ հիմնադրելու մասին ԺԿԽ-ի դեկրետը, որը 1921 թվականի հոկտեմբերի 7-ին հաստատել է ՀԿԳԿ-ի 4-րդ նստաշրջանը։ ԽՍՀՄ ԿԳԿ-ի 1923 թվականի հուլիսի 6-ի որոշումով ՌՍՖՍՀ պետական բանկը վերակազմվել է ԽՍՀՍ պետական բանկի։
Սեփական պնդմամբ, Պետական բանկը ԽՍՀՄ տնտեսական և սոցիալական զարգացման պետական պլանի հիման վրա կազմակերպել և կարգավորել է դրամաշրջանառուբլիությունը, իրականացրել ժողտնտեսության կարճաժամկետ վարկավորումը, գյուղատնտեսական, մթերող և որոշ այլ ձեռնարկությունների ու կազմակերպությունների, սպառուբլիողական կոպերացիայի, անտառային և ջրային տնտեսությունների, ինչպես նաև գյուղական բնակչության կապիտալ ներդրումների ֆինանսավորումն ու երկարաժամկետ վարկավորումը, հաշվարկները ժողտնտեսության մեջ, բյուջեի դրամարկղային կատարումը, կազմակերպել և ղեկավարել է խնայդրամարկղային գործը, կազմակերպել և իրագործել միջազգային հաշվարկներն ու վարկավորումը, գործառությունները թանկարժեք մետաղներով և արտարժույթով։
Համարվելի է իր ժամանակի խոշորագույն բանկերից մեկն աշխարհում։ 1981 թվականի տարեսկզբի դրությամբ այն սպասարկել է 764 000 հաճախորդի, որոնց համար բացվել էին ավելի քան 3,9 միլիոն հաշվարկային, ընթացիկ, վարկային և այլ հաշիվներ։ Պետբանկի միջոցով իրականացվող վճարային շրջանառուբլիության ծավալը 1980 թվականին կազմել է 2539 միլիարդ ռուբլի։ Պետբանկի իրավական դրությունը որոշվում էր ԽՍՀՄ Սինիստրների խորհրդի կողմից հաստատված կանոնադրությամբ։ Եղել է կենտրոնացված համակարգ, որը գլխավորում էր վարչությունը։ Վարչության նախագահ նշանակում էր ԽՍՀՄ Գերագույն սովետը։
Ունեցել է կենտրոնական ապարատ, միութենական և ինքնավար հանրապետություններում, երկրամասային և մարզային կենտրոններում, ինքնավար մարզերի և ինքնավար օկրուգների կենտրոններում՝ գրասենյակներ և պետական խնայադրամարկղերի վարչություններ, իսկ շըրջկենտրոններում, քաղաքներում և այլ բնակավայրերում՝ բաժանմունքներ, գործակալություններ (1984 թվականի սկզբին՝ 4464) և խնայդրամարկղերի լայն ցանց։
Հայկական հանրապետական գրասենյակը (պետբանկի Հայգրասենյակ) եղել է ԽՍՀՄ պետբանկի համակարգի օղակներից։ Կազմակերպվել էր 1924 թվականի մարտին (նախկինում՝ Հայաստանի պետբանկ և ՌՍՖՍՀ պետբանկի բաժանմունք)։ Ղեկավարել է Խորհրդային Հայաստանի տարածքում գտնվող ԽՍՀՄ պետբանկի հիմնարկությունների գործունեությունը, գտնվել ԽՍՀՄ պետական բանկի վարչության անմիջական ենթակայության տակ։ 1984 թվականի սկզբին ՀԽՍՀ-ում գործում էր ԽՍՀՄ պետական բանկի 49 բաժանմունք, քաղաքային մեկ վարչություն, ինֆորմացիոն հաշվողական կայան։ Բաժանմունքներ եղել են հանրապետության բոլոր շրջաններում (բացառությամբ՝ Գուգարքի, ներկայումս՝ ՀՀ Լոռվա մարզի հարավում) և քաղաքներում, այդ թվում՝ Քաջարանում, Չարենցավանում, Ջերմուկում։ Երևանում գործել 8 բաժանմունք։


== Խորհրդի նախագահներ ==


== Գրականություն ==
Госбанк СССР и его роль в развитии экономики страны (1921—1981 гг․), М․, 1981․ Վ․ Աղասյան
Բելառուսի պատմության ազգային թանգարան

Բելառուսի պատմության ազգային թանգարան (բելառուս․՝ Нацыянальны гістарычны музей Рэспублікі Беларусь), մինչև 2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ը կոչվել է Բելառուսի պատմության և մշակույթի ազգային թանգարան (բելառուս․՝ Нацыянальны музей гісторыі і культуры Беларусі), Բելառուսի նյութական հուշարձանների և հոգևոր մշակույթի ամենամեծ հավաքածուն ընդգրկող թանգարան։


== Պատմություն ==


=== Մինսկի եկեղեցա-հնագիտական կոմիտեի թանգարան ===
1908 թվականին քաղաքային մտավորականության և ուղղափառ եկեղեցու ֆինանսավորմամբ Մոգիլյովի և Վիտեբսկի թանգարանների նմանությամբ Մինսկում բացվեց եկեղեցա-հնագիտական կոմիտե, որը 1909 թվականին հրատարակեց եկեղեցա-հնագիտական կոմիտեի աշխատանքների 4 հավաքածու։
Ցուցադրման համար հատկացվել էր եպիսկոպոսի տան երկու սենյակները։ Թանգարանն այցելուներ ընդունում էր երկուշաբթի օրերին։ Հանձնաժողովի անդամները հերթապահում էին թանգարանում, մեկնաբանություններ էին տալիս ցուցահանդեսի վերաբերյալ, ինչպես նաև այցելուների համար դասախոսություններ էին կարդում պատմությունից։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ թանգարանը տեղահանվեց Ռյազան։


=== Մինսկի քաղաքային թանգարան ===
1912 թվականին ստեղծվեց Մինսկի քաղաքային թանգարանը, որն ուներ 5 բաժին.

հնագիտական
բնագիտական
պատմական
արվեստա-արդյունաբերական
ազգագրականԹանգարանի ֆոնդերն ակտիվորեն համալրվում էին կամավոր նվիրատվությունների հաշվին։ 1913 թվականին բացվեց առաջին ցուցադրությունը։ 1916 թվականին թանգարանի հենքի վրա բացվեց գեղանկարչական և դեկորատիվ արվեստի ցուցահանդես։


=== Բելառուսի պետական թանգարան ===
1920 թվականին Մինսկի քաղաքային թանգարանի և Մինսկի եկեղեցա-հնագիտական կոմիտեի ֆոնդի հիման վրա բացվեց Մինսկի շրջանային թանգարանը, որի հենքի վրա 1923 թվականին բացվեց Բելառուսի պետական թանգարանը, որը ուներ հետևյալ բաժինները.

հնագիտական
հին բելառուսական զորքերի
հրեական
դրամագիտական
պալեգրաֆիկ
«Հին Մինսկ»
գեղարվեստական
եկեղեցական
ազգագրականԹանգարանին կից բացվեց գրադարան։
1924 թվականին Բելառուսի պետական թանգարանի մասնաճյուղեր բացվեցին Վիտեբսկում, Մոգիլևում, 1926 թվականին՝ Գոմելում։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ թանգարանը չի գործել, հավաքածուների մեծ մասը օկուպացիայի ժամանակ թալանվել են։


=== Հետպատերազմյա շրջան ===
1957 թվականին ստեղծվեց Բելառուսի պետական պատմա-տեղական թանգարան, 1964 թվականին՝ ԲԽՍՀ բելառուսական թանգարան, 1992 թվականի դեկտեմբերի 17-ին՝ Բելառուսի պատմության և մշակույթի ազգային թանգարան։
2009 թվականի սեպտեմբերի 15-ին թանգարանն անվանակոչվեց Բելառուսի Հանրապետության պատմության ազգային թանգարան (բելառուս․՝ Нацыянальны гістарычны музей)։


== Թանգարանն այժմ ==
Ներկայումս թանգարանն ունի 370 հազար նմուշ, որոնց թիվն անընդհատ ավելանում է։
Թանգարանն ունի հետևյալ հավաքածուները՝

հնագիտական
գեղարվեստական
պատկերագրություն
կերամիկա
տպագրություն
ժողովրդական արվեստ
ազգային հագուստ
զենք
գրավոր աղբյուրներ
ճենապակի և ապակի
լուսանկարչական-վավերագրական աղբյուրներ
ազգագրությունԹանգարանն ունի 10 ցուցասրահներ։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բելառուսի ազգային պատմության թանգարան. Պաշտոնական կայքը
պաշտոնական կայք Национального исторического музея в facebook
Исторический музей представил монету эпохи князя Витовта(չաշխատող հղում)
Մահացու պայքար (ֆիլմ)

Մահացու պայքար ֆիլմը ստեղծվել է 1995 թվին համանուն խաղի մոտիվներով; Մահացու պայքարի սյուժետը; 10000 տարի առաջ արտաքին աշխարհի և մեր աշխարհի միջև տեղի ունեցած մահացու պայքարը ավարտվում է երկրային զինվորների պարտությամբ։ Պայքարը թևակոխում է մեր օրեր։ Կայսր Շաո կաննի կախարդ Շենգ Տսունգը մեր աշխարհում կռվի մեջ է ներքաշում երկրացիներ կինոդերասան Ջոնի Քեդժին, Լյու Կենգին և Լեյտենանտ Սոնյա Բլեյդին։ Երկրային մարտիկներին ուղորդող է դառնում Լորդ Ռեյդենը, որը մեր հերոսներին հորդորում է որ պետք է կռվեն հանուն երկրի ազատության, հակառակ դեպքում Երկիրը զավթվելու է կայսր Շաո կաննի կողմից։ Կախարդ Շենգ Տսունգը սկզբից հանդես է գալիս որպես Մահացու գոտեմարտի մրցավար, սակայն նա ամեն ինչ անում է երկրային զինվորներին վերացնելու համար; Որպես օգնականեր նա կանչում է Լին Կուելի կլանի ուժեղագույն նինդզիաին, սառույց արտաշնչող Սաբ Զիրոյին և դեղին ուրվական նինդզիային Սկարպիոնին; Այսպես սկսվում են մահացու պայքարի մրցումները երկրային մարտիկների և արտաքին աշխարհի մարտիկների միջև; Սկզբում Լյու Կենգը ջարդում է մի մարտիկի, որը մեծ համբավ ուներ մրցումներին; Մեծ հաջողություն էր Սոնիայի կողմից ավազակ Կանոին վերացնելը;Ջոնի Կեդժը կռվում է կատաղի Սկարպիոնի հետ, որը ավարտվում է Ջոնիի հաղթանակով; Այնուհետև Լյու Կենգը կռվում է Սաբ Զիրոյի հետ և վերջնականապես սպանում նրան; Մրցումներում Լյու Կենգր ծանոթանում է Շաո կաննի խորթ աղջկա, Կիտանայի հետ (Կիտանայի ծնողներին սպանել էր կայսր Շաո կաննը), որը օգտակար խորհուրդներ է տալիս Լյու Կենգին; Մրցումներում նենգ Շենգ Տսունգը ներառում է չորս ձեռք ունեցող Շոկան Գոռոյին, որը սպանում է սենսեյ Արտ Լինին; Հաջորդ գոտեմարտին կռվում էն Ջոնին և Գոռոն;Ջոնիին հաջողվում է Գոռոյին վերջնական հարվածով գցել անդունդը; Շենգ Տսունգը տեսնելով, որ երկրային զինվորներին չի կարող կոտրել դիմում է խորամանկության և առևանգում է Սոնիաին; Ռեյդենի և Կիտանայի օգնությամբ Լյու Կենգը և Ջոնին գնում են Շենգ Տսունգի հետքերով;Ճանապարհին Լյուն կռվում է կիսամողես-կիսամարդ Ռեպտիլիոի հետ; Պայքարը բնականաբար ավարտվում է Լյու Կենգի հաղթանակով; Քրմերի համազգեստ հագնելով Լյուն, Ջոնին և Կիտանան մտնում են Շենգ Տսունգի ամրոց; Լյու Կենգը մահացու կռիվ է հայտարարում Շենգ Տսուինգին; Չնայած Շենգ Տսունգի Կախարդական հնարքներին և խաբեբայություններին՛ Լյու Կենգը վերջնական հարվածով նրան գցում է իր իսկ պատրաստած սրերի վրա; Շենգ Տսունգի կործանումից հետո նրա միջից դուրս են գալիս այն մարդկանց հոգիները, որոնց վերջինս սպանել էր; Լյուն տեսնում է իր եղբոր հոգին և ուրախանում; Այնուհետև մեր հերոսները միացնում են իրենց ձեռքերը իրար և վերադառնում մեր աշխարհ, որտեղ նրանց դիմավորում է Ռեյդենը; Այսպես ավարտվում է մահացու պայքար ֆիլմի առաջին սերիան;


== Ծանոթագրություններ ==
Սեմուել Պեպլո

Սեմուել Ջոն Պեպլո (անգլ.՝ Samuel John Peploe, հունվարի 27, 1871(1871-01-27)[…], Էդինբուրգ, Շոտլանդիա, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի միացյալ թագավորություն - հոկտեմբերի 11, 1935(1935-10-11)[…], Էդինբուրգ, Միացյալ Թագավորություն), շոտլանդացի նկարիչ, պոստիմպրեսիոնիստ, Շոտլանդական կոլորիտիստներ խմբի անդամ։


== Կյանք և ստեղծագործություն ==

1893 - 1894 թվականներին Սեմուել Պեպլոն գեղանկարչություն  է սովորել   Շոտլանդական թագավորական ակադեմիայի դասընթացներում, իսկ հետո՝ Փարիզում՝ Ժյուլիանի  և Կոլարոսի ակադեմիաներում։ 1895 թվականին նա մեկնել է Հոլանդիա և այնտեղ պատճենել Ռեմբրանդի և Ֆրանս Հալսի կտավները։ 1901 թվականից Պեպլոն իր ընկերոջ՝ նկարիչ Ջոն Ֆերգյուսոնի հետ մի քանի ուղևորություն է կատարել դեպի Ֆրանսիայի հյուսիս և Հեբրիդյան կղզիներ։ Այդ ուղևորությունների ժամանակ նա նկարներ է նկարել, որոնց ստեղծման ընթացքում բազմաթիվ փորձեր է կատարել ներկերով կտավի վրա նոր լուսային էֆեկտներ ստանալու համար։ Այդ շրջանի նրա բնանկարներում նկատելի է ֆրանսիացի ռեալիստների և Գլազգո դպրոցի նկարիչների ազդեցությունը։
1910 թվականին Սեմուել Պեպլոն կրկին վերադարձել է Փարիզ։ Այստեղ նա նկարել է հիմնականում բնանկարներ և նատյուրմորտներ։ Այս նատյուրմորտները ցույց էին տալիս գեղանկարիչ Էդուարդ Մանեի ազդեցությունը նրա ստեղծագործությունների վրա։ Այդ կտավներն ստեղծվում էին վրձնի կտրուկ հպումով , իմպաստո տեխնիկայով, մուգ ֆոնով, լույսի եւ ստվերի խաղերի օգտագործմամբ։ Իր՝ Շոտլանդիա վերադառնալուց հետո Պեպլոն նկարիչ ընկերների հետ շատ է ճանապարհորդել այդ երկրում։ 1920-ական թվականներին ամառվա ամիսներն անց է կացրել Ֆրենսիս Կադելի հետ, ով նույնպես Շոտլանդական կոլորիստներ խմբի անդամ էր, Այոնա կղզում՝ Հիբրիդյան կղզիների մոտակայքում, որտեղ երկու վարպետներն էլ ստեղծել են մի շարք հրաշալի բնապատկերներ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Работы Сэмюэла Дж. Пепло из Музея искусств Портленда Archived 2008-05-09 at the Wayback Machine.
Աֆրիկական Մեծ լճեր

Աֆրիկական Մեծ լճեր, Աֆրիկայի խոշորագույն լճերից մեկը գտնվում է Արևելաաֆրիկական բեկվածքների գոտում և նրա շրջակայքում։ Ներառված է Վիկտորիա լիճը`մեծությամբ աշխարհի երկրորդ քաղցրահամ լիճը, և Տանգանիկան` երկրորդը աշխարհում տարածքով և խորությամբ։ Մեծ տերմինը փոխառված է ամերիկական Մեծ լճերից։
Լճերի ցանկը` տեղաբաշխված մեծից փոքր հերթականությամբ.

Վիկտորիա
Տանգանիկա
Նյասա (Մալավի)
Ռուդոլֆ (Տուրկանա)
Էդուարդ
Ալբերտ
ԿիվուՈմանք Մեծ լճերի շարքին են դասում միայն Վիկտորիա, Ալբերտ և Էդուարդ լճերը, քանի որ միայն այդ երեք լճերը հոսք ունեն դեպի Սպիտակ Նեղոս :
Տանգանիկան և Կիվուն ունեն հոսք դեպի Կոնգո գետի համակարգ, իսկ Մալավին դեպի Զամբեզի` Շիր գետի միջոցով։ Ռուդոլֆ լիճն անհոսք է։
Ռուկվա և Մվերու լճերը գտնվում են Տանգանիկա լճից ոչ հեռու, սակայն չեն դասվում Աֆրիկական Մեծ լճերի շարքին, չնայած որ երկուսը միասին մակերեսով ավելի մեծ են,  քան Էդուարդ և Կիվու լճերը։
Այս լճերում են գտնվում մարդկությանը հայտնի ձկնատեսակների մոտ 10%-ը։ Ինչպես նաև Վիկորիա, Տանգանիկա և Նյասա լճերը միասին պարունակում են ամբողջ աշխարհի քաղցրահամ ջրերի քառորդ  մասը։
Այժմ այս լճերը մաքրվում են  բոլոր վնասակար ազդեցություններից։


== Մեծ լճերի տարածաշրջան ==
Այս  տարածաշրջանը աշխարհում ամենախտաբնակ տարածքներից մեկն է, այնտեղ ապրում է մոտ 107 միլիոն մարդ։ Անցյալում, հրաբխային ակտիվության արդյունքում, Աֆրիկայի այս հատվածում է գտնվել աշխարհի լավագույն արոտավայրերից մեկը։ Չնայած հասարակածային գոտում գտնվելուն` ունի համեմատաբար մեղմ կլիմա, քանի որ ծովի մակարդակից բարձր է։
Բնակչության խտության և գյուղատնտեսական մթերքի ավելցուկի հետևանքով Մեծ լճերի շրջանը պատմականորեն բաժանված է եղել մի շարք փոքր պետությունների միջև,  որոնցից ամենահզորներն են եղել Ռուանդան, Բուրունդին, Բուգանդան, Բունորոն։
Նեղոսի ակունքի երկարատև փնտրտուքների արդյունքում այս տարածաշրջանը երկար ժամանակ գտնվել է եվրոպացիների ուշադրության կենտրոնում։  Այստեղ ժամանած առաջին եվրոպացիները միսիոներներ էին, ովքեր մեծ դեր չեն ունեցել տեղաբնիկների քրիստոնեացման գործում, բայց նրանք են բացահայտել  տարածաշրջանը`  հետագա գաղութացման համար։
Արտաքին աշխարհի հետ կապը հանգեցրել է մի շարք ավերիչ համաճարակների առաջացմանը,  որոնցից տուժել են ինչպես մարդիկ,  այնպես էլ կենդանիները։ Դրա արդյունքում տարածաշրջանի բնակչությունը որոշ շրջաններում կրճատվել է  մինչև 60%։ Միայն 1950-ական թվականներին տարածաշրջանի բնակչությունը հասել է նախագաղութային մակարդակին։
Վերջին տարիներին տարածաշրջանում տեղի են ունեցել քաղաքացիական պատերազմներ և բռնության դրսևորումներ, որոնք խանգարել են աղքատության հաղթահարմանը, միայն Քենիան և Տանզանիան պայմանականորեն կարող են բացառություն համարվել։


== Գրականություն ==
Дмитревский Ю. Д., Олейников И. Н. Озёра Африки / Ю. Д. Дмитревский, И. Н. Олейников. — Л.: Гидрометеоиздат, 1979. — 184, [32] с. — 35 000 экз. (обл.)
Jean-Pierre Chrétien. The Great Lakes of Africa: Two Thousand Years of History trans Scott Straus


== Ծանոթագրություններ ==
Կլաուդիո Միրանդա

Կլաուդիո Միրանդա (իսպ.՝ Claudio Miranda, սեպտեմբերի 23, 1972(1972-09-23), Վալպարաիսո, Չիլի), չիլիական ծագմամբ ամերիկացի կինոօպերատոր։ Նա առավել հայտնի է որպես «Օսկար» մրցանակի դափնեկիր Էնգ Լիի «Պիի կյանքը» ֆիլմի համար և Դեյվիդ Ֆինչերի «Բենջամին Բաթոնի առեղծվածային պատմությունը» ֆիլմի օպերատոր։ Առաջին ֆիլմն ամբողջությամբ նկարահանվել է թվային ձևաչափով, այն «Օսկարի» է առաջադրվել օպերատորական լավագույն աշխատանքի համար։


== Կարիերա ==
Միրանդայի առաջին աշխատանքը եղել է Դեյվիդ Ֆինչերի «Յոթ» ֆիլմը (1995), որի նկարահանումներին նա մասնակցել է որպես լույսի լույսի վարպետ։ Նույն դերը նա կատարել է «Խաղ» և «Մարտական ակումբ» ֆիլմերում, մինչ «Զոդիակ» ֆիլմի լրացուցիչ օպերատոր։ Ինչպես նախորդ անգամ, նա Ֆինչերին աշխատանքը ներկայացրել է FilmStream Camera տեսախցիկով՝ նկարահանելով «Բենջամին Բաթոնի առեղծվածային պատմությունը»։
2012 թվականին որպես օպերատոր մասնակցել է ռեժիսոր Ջոզեֆ Կոսինսկու «Օբլիվիոն» ֆանտաստիկ մարտաֆիլմի նկարահանումներին։ Այդ ֆիլմի վրա կատարած աշխատանքները հատկանշական են նրանով, որ այն ամբողջությամբ նկարահանվել է թվային ձևաչափով Սոնի F65 թվային կինոտեսախցիկի 4K բանաձևով։
2009 թվականից Կինոօպերատորների ամերիկյան ընկերակցության անդամ է։


== Անձնական կյանք ==
Միրանդան ծնվել է Սանտյագոյում, նրա հայրը չիլիացի էր, մայրը՝ դանիացի։ Երբ նա եղել է 1 տարեկան, ընտանիքը գաղթել է Միացյալ Նահանգներ։


== Ֆիլմագրություն ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կինոօպերատորների առցանց հանրագիտարանում(անգլ.)
Fearful Symmetry. Claudio Miranda ASC / Life of Pi
Ուստ-Կուչա

Ուստ-Կուչա  (ռուս.՝ Усть-Куча), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Ալթայի երկրամասում, Ալթայի Հանրապետությունում։ Գետաբերանը տեղակայված է Կարակոլ գետի ձախ ափով՝ 17 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 10 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Բիա գետն է, գետի ենթաավազանը Բիա և Կատուն գետերն են։ Գետի գետային ավազանը (Վերին) Օբ գետն է՝ մինչև Իրտիշի.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 13010200312115100008290
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 115100829
Ավազանի կոդը - 13.01.02.003
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 15
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 1


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Մեծ երկինք (մուլտֆիլմ)

«Մեծ երկինք», խորհրդային մուլտիպլիկացիոն ֆիլմ։ Մուլտֆիլմն արտադրվել է ապակու վրա ներկերով նկարելու տեխնիկայով։


== Նկարագրություն ==
Ֆիլմն ստեղծվել է «Մեծ երկինք» համանուն երգի հիման վրա, երաժշտությունը՝ Օսկար Ֆելցմանի, բառերը՝ Ռոբերտ Ռոժդեստվենսկու։ Մուլտֆիլմը պատմում է խորհրդային օդաչուների հերոսության մասին, որոնք իրենց կյանքի գնով փրկել են քաղաքը։


== Մուլտֆիլմ ստեղծողներ ==
ստեղծագործական խումբը նշվել է մուլտֆիլմի մակագրերում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«ԷԿՐԱՆ» ստեղծագործական միավորում
Խաչիկ Օղլու Գոմ (այլ կիրառումներ)

Խաչիկ Օղլու Գոմ, կարող է վերաբերել՝

Խաչիկօղլու գոմ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Դերջանի գավառակում
Խաչիկ Օղլու Գոմ - գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում
Спят усталые игрушки

Спят усталые игрушки (հայերեն՝ Քնած են հոգնած խաղալիքները), ռուսական օրորոցային երգ։ Տեքստի հեղինակը բանաստեղծ Զոյա Պետրովան է, երաժշտության հեղինակը՝ Արկադի Օստրովսկին։ Ռուսաստանում առավել հայտնի ժամանակակից հեղինակային օրորոցայիններից մեկն է:


== Պատմություն ==
Երգը գրվել և առաջին անգամ կատարվել է 1964 թվականին։ Կոմպոզիտորի որդու խոսքերով՝ երգի երաժշտությունը գրվել է շատ արագ, ինչը հաստատում է կատարողներից մեկը՝ Օլեգ Անոֆրիևը, Արկադի Օստրովսկին այն ավարտել է բառացիորեն «ոտքի վրա». «Նոտաները տետրում ես գրել եմ շտապ, դաշնամուրի մոտ կանգնած՝ ձայնագրման ստուդիայից ուշանալիս»։
Երգը մեծ ճանաչում է ստացել «Բարի գիշեր, երեխանե՛ր» (ռուս.՝ «Спокойной ночи, малыши!») հեռուստատեսային հաղորդման շնորհիվ՝ հնչելով հաղորդման առաջին հեռարձակումից սկսած, որ ցուցադրվել է 1964 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ Առաջին անգամ երգը կատարել է Վալենտինա Դվորյանինովան, իսկ հետագա տարիներին այն կատարել է նախ Օլեգ Անոֆրիևը, ապա Վալենտինա Տոլկունովան։
Երգի երրորդ քառատողը («В сказке можно покататься на луне») գրել է Զոյա Պետրովան 1982 թվականին։ Այս հավելյալ քառատողը գրվել է ռեժիսոր Ալեքսանդր Թաթարսկու խնդրանքով՝ Էդուարդ Ուսպենսկու հետ իր ստեղծած նոր «պլաստիլինե դրվագների» համար։
1986 թվականից սկսած երգը սկսել է հնչել Ելենա Կամբուրովայի կատարմամբ «Спи, моя радость, усни» երգի հետ հաջորդաբար։ 1992-1997 թվականներին այն բոլորովին փոխարինվեց այդ երգով, ապա այլ ստեղծագործություններով։ Այնուամենայնիվ, 1997 թվականին «Спят усталые игрушки» երգը վերադարձվել է հեռուստադիտողների խնդրանքով։
Խորհրդային տարիներին երգն ընդգրկված էր Կենտրոնական հեռուստատեսության և Համամիութենական ռադիոյի մանկական մեծ երգչախմբի երգացանկում, որն այն կատարում էր a capella:


== Քննադատություն ==
Ի տարբերություն ռուսական ավանդական ժողովրդական օրորոցայինների՝ այս երգը, ինչպես ժամանակակից այլ հեղինակների օրորոցայիններ, չի նկարագրում երեխայի հայրենի տունը, նրանում չկա երեխայի մոր խոսքը՝ ուղղված նրան։ Ընդհակառակը, «Спят усталые игрушки» երգը ներկայացնում է համընդհանուր կերպարներ, ասում, որ բոլոր մարդիկ պետք է քնեն գիշերը։


== Նշումներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Օստֆլակե

Օստֆլակե (հոլ.՝ Oostflakkee ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Հարավային Հոլանդիա մարզում։ Տարածքը 74,69 կմ² է, բնակչությունը՝ 10.169 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 12.600 եվրո է։
Վիժիմակի

Վիժիմակի (ռուս.՝ Выжимаки), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 1 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Ռոջեր Բարտ

Ռոջեր Բարտ (անգլ.՝ Roger Bart, սեպտեմբերի 29, 1962(1962-09-29), Նորուոլկ, Ֆեյրֆիլդ շրջան, Կոնեկտիկուտ, ԱՄՆ), ամերիկացի դերասան, երգիչ և կոմպոզիտոր, «Թոնի» և «Դրամա Դեսկ» մրցանակների դափնեկիր։


== Կյանք և կարիերա ==
Բարտը ծնվել է Կոնեկտիկուտ նահանգի Նորուոլկ քաղաքում, ինժեներ-քիմիկոսի ընտանիքում, իսկ մեծացել է Նյու Ջերսիում։ Բարտը հասել է ճանաչման բրոդվեյան բեմում ունեցած ելույթների շնորհիվ։ Դեբյուտ է ունեցել 1987 թվականին  Big River  մյուզիքլում, իսկ ավելի ուշ դարձել է առավել ճանաչված King David, Triumph of Love և You're a Good Man, Charlie Brown մյուզիքլներում կատարած աշխատանքի համար Քրիստին Չենովետի հետ միասին, ինչը 1999 թվականին բերել է նրան «Թոնի» և «Դրամա Դեսկ» մրցանակները։ Նրա հաջորդ նախագիծն է դարձել The Producers մյուզիքլը, որը կրկին բերել է նրան «Թոնի» և «Դրամա Դեսկ» մրցանակների անվանակարգեր։ 2004 թվականին նա հանդես է եկել The Frogs մյուզիքլում։
1997 թվականին «Հերկուլես» մուլտֆիլմի համար կատարել է «Go the Distance» երգը, որն առաջադրվել է «Օսկար» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակների։
Հեռուստատեսությունում Բարտն առավել հայտնի է դարձել «Հուսահատ տնտեսուհիները» ֆիլմում խաղացած Ջորջ Ուիլյամսի՝ Բրի Վան դը Կամպի հոգեկան շեղումներով երկրպագուի դերի շնորհիվ, որը 2006 թվականին նրան բերել է «ԱՄՆ կինոդերասանների Գիլդի» մրցանակը։ Հեռուստատեսային դերեր է ունեցել նաև «Օրենք ու կարգ։ Հատուկ կորպուս», «Ստուդիա 30» և «Մեդիում» հեռուստասերիալներում։ Նկարահանվել է նաև այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Սթեփֆորդյան կանայք», «Պրոդյուսերներ», «Հոսթել 2», «Գանգստեր» և «Օրինապահ քաղաքացի» ֆիլմերը։
2007 թվականին Բարտը Մել Բրուքսի գլխավոր դերով հանդես է եկել Young Frankenstein մյուզիքլում։ 2011 թվականին նկարահանվել է «Իրադարձություն» սերիալում, իսկ 2012 թվականին որպես աստղ հրավիրվել է «Վրեժ» սերիալի որոշ էպիզոդներում նկարահանվելու։ Նկարահանվել է նաև «Քաղաքական կենդանիներ» մինի սերիալում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռոջեր Բարտ Internet Movie Database կայքում
Ապրիլի 24

Ապրիլի 24, տարվա 114-րդ (նահանջ տարիներին՝ 115-րդ) օրն է։ 

Տարվա ավարտին մնում է 251 օր։
Հայոց Ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օր։


== Դեպքեր ==

775 - Արձնիի ճակատամարտ
1915 - Կոստանդնուպոլսում ձերբակալվեցին հարյուրավոր մտավորականներ, քաղաքական գործիչներ և գործարարներ, ինչով խորհրդանշվեց 1915-1923 թվականների Հայոց Ցեղասպանությունը
1953 - Ուինսթոն Չերչիլն ասպետի կոչում է ստանում Եղիսաբեթ II թագուհուց
1965 - Երևանում առաջին անգամ նշվում է Ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օրը
1966 - Երևանում հիմնադրվում է Ազգային միացյալ կուսակցությունը
1967 - տիեզերագնաց Վլադիմիր Կոմարովը զոհվում է անկարգելի չբացվելու պատճառով
1968 - Մավրիկիոսը դառնում է ՄԱԿ անդամ
1970 - Չինաստանն արձակում է իր առաջին արհեստական արբանյակը
2003 - Փարիզում տեղադրվեց Դավիթ Երևանցու պատրաստած Կոմիտասի 4 մետրանոց բրոնզե արձանը


== Ծնունդներ ==

702 - Ջաֆար ալ-Սադիկ շիաների 5-րդ իմամ (մ. 765)
1533 - Վիլեմ Լռակյաց Օրանի թագաժառանգ, Նասաուի կոմս (մ. 1584);
1951 - Էնդա Քեննի, Իռլանդիայի վարչապետ
1953 - Էրիկ Պողոսյան Eric Bogosian ամեր. դերասան, գրող
1980 - Կարեն Ասրյան, շախմատի գրոսմայստեր (մ. 2008)


== Մահեր ==
1731 - Դանիել Դեֆո անգլիացի գրող (ծնված 1660)
1931 - Դավիթ Կլդիաշվիլի վրաց գրող, դրամատուրգ (ծնված 1862)
1948 - Յազեպ Վիտոլ, լատվիացի կոմպոզիտոր, ուսուցիչ, երաժշտական քննադատ (ծնված 1863)
1959 - Հակոբ Կոջոյան, հայ նշանավոր նկարիչ (ծնված 1883)
1960 - Մաքս Լաուե գերմանացի ֆիզիկոս
1967 - Վլադիմիր Կոմարով (տիեզերագնաց) ռուս տիեզերագնաց (ծնված 1927)
1994 - Ավետիս Առուշանյան, հայ ազատամարտիկ, Արցախյան ազատամարտի մասնակից (ծնվ. 1975)
2014 - Կոնստանտին Օրբելյան, հայ կոմպոզիտոր (ծնված 1928)


== Տոներ ==
Նեպալ՝ Ժողովրդավարության օր
Տարանովսկի գյուղական խորհուրդ (Խարկովի մարզ)

Տարանովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Таранівська сільська рада), Ուկրաինայի Խարկովի մարզի Զմիյովսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Տարանովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 6181 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 114.25 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 54.1 մարդ/կմ²։ Խորհրդում կա 7 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Զևիկ (Արճեշի գավառ)

Զևիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Արճեշի գավառակում։


== Բնակչություն ==
XX դարի սկզբին ուներ 18 տուն քուրդ բնակիչ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Վանամիիսա (գյուղ, Պիհտլա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՎանամիիսաՎանամիիսա (էստ․՝ Vanamõisa), գյուղ Էստոնիայի Սաարեմաա նահանգի Պիհտլա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 67 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Նակուլ Մեհտա

Նակուլ Մեհտա (հունվարի 18, 1985(1985-01-18), Ուդայպուր, Ռաջասթան, Հնդկաստան), հնդիկ դերասան, պարող և մոդել, ով հայտնի է դարձել հնդկական Star Plus հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Սիրո ցավը քաղցր է» Pyaar Ka Dard Hai Meetha Meetha Pyaara Pyaara հեռուստասերիալում իր կերտած Ադիթյա Կումարի կերպարի շնորհիվ։ Ներկայումս նա նկարահանվում է Star Plus հեռուստաընկերության Սիրախաղ հեռուստասերիալում, որտեղ նախկինում կերտում էր Շիվայ, իսկ այժմ նրա որդու՝ Շիվանշ Սինխ Օբերոյի կերպարը։


== Վաղ կյանքը ==
Նակուլը ծնվել է Ուդայպուր, Ռաջաստանում։ Նա սերում է թագավորական դինաստիայից։ Նրա հայրը՝ Պարատապ Սինխ Մեհտան 1971 թվականի Հնդկա-Պակիստանյան պատերազմի վետերան է, իսկ նրա նախապապը Լաքշմիլալ Մեհտան եղել է Մևար քաղաքի ռազմական հրամանատարը ։
Մեհտան մագիստրոսի կոչում է ստացել Մումբայի համալսարանում, ուսանելով առևտրի ոլորտում։ Նա նաև սովորել է մի շարք պարեր, այդ թվում ' ջազ, հիփ-հոփ, բրեյք, ժողովրդական, սալսա եւ ժամանակակից։ Նա փորձառու է պարահանդեսային պարող է, նրա ուսուցիչը եղել է Բոլիվուդի ամենահայտնի խորեգրաֆներից մեկը՝ Սանդիպ Սոպակարը։ Նա 2011 թվականի հունիսին ներկայացրել է Մահարաշատրա նահանգը AIDSF (Հնդկաստանի սպորտային պարերի ֆեդերացիա) առաջնությունում, ստանալով արծաթե մեդալ լատինաամերիկյան պարերից ռումբայի և ոսկե մեդալ վալսի համար։


== Անձնական կյանքը ==
2012 թվականին Նակուլ Մեհտան ամուսնացել է երգչուհի Ջանկի Պարեկհի հետ։


== Կարիերա ==
Մեհտան իր փառքի գագաթնակետին է հասել հայտնի է դարձել հնդկական Star Plus հեռուստաալիքով հեռարձակվող «Սիրո ցավը քաղցր է» հեռուստասերիալում իր կերտած Ադիթյա Կումարի պերպարի ծնորհիվ։
Նա նկարահանվել է գովազդային հոլովակներում, երաժշտական տեսահոլովակներում, բավականին երկար ժամանակ խաղացել է նաև թատրոնում, փորձել է իրեն նաև մոդելային ասպարեզում։ Նրա նորամուտը Bollywood եղավ Haal E Dil  ֆիլմով, որտեղ նկարահանվել է Ամիտա Պարեկհի հետ։ Նակուլը նհարահանվել է նաեւ Ավանգարդ կարճամետրաժ ֆիլմում, որը ցուցադրվել է աշխարհի բազմաթիվ կինոփառատոններում։ Վարել է հնդկական Թաքնված տաղանդ հեռուստաշոուի 6-րդ եթերաշրջանը։
Նրա հաջորդ դերը եղել է Arre -ի Ես չեմ նայում հեռուստացույց վեբ-սերալում, որը հեռուստադերասանների առօրյա կյանքի մասին է, նրա հետ մեկտեղ այդ սերալում նկարահնվել են նաև մի շարք հնդիկ հեռուստադեմքեր, այդ թվում Դիշա Պարմարը, Սանայա Իրանին, Կարան Վահին, Դրաշտի Դհամին և այլք։
Նակուլն այժմ նկարահանվում է Star Plus հեռուստաընկերության Սիրախաղ հեռուստասերիալում, որտեղ նախկինում կերտում էր Շիվայ, իսկ այժմ նրա որդու ՝ Շիվանշ Սինխ Օբերոյի կերպարը։


== Ֆիլմերի ցանկը ==


=== Ֆիլմեր ===


=== Հեռուստատեսություն ===


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Nakuul Мехта վրա IMDb
Nakuul Мехта է Twitter-ում 
Nakuul Мехта է Facebook
Nakuul Мехта է Instagram
Դավիթ Վարդանյան (բալետի արտիստ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Դավիթ Վարդանյան (այլ կիրառումներ)Դավիթ Վարդանյան (մայիսի 5, 1974(1974-05-05), Երևան, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), բալետի արտիստ։


== Կենսագրություն ==
Դավիթ Վարդանյանը ծնվել է 1987 թվականի օգոստոսի 8-ին, Երևան քաղաքում։ Դավիթի պապը՝ Հենրիկ Վարդանյանը եղել է պարող, Հայաստանի Պարի պետական անսամբլի առաջին մենակատարը։
Դավիթը 1998-2003 թվականների սովորել է Երևանի պարարվեստի պետական ուսումնարանում, որից հետո՝ 2003 թվականից ուսումը շարունակել է Գերմանիայի Շտուտգարտ քաղաքի «Ջոն Գրանկո» բալետի դպրոցում։ 2006 թվականից աշխատանքի է անցել  Դրեզդեն քաղաքի «Սեմֆերոպեր» օպերային թատրոնում, հետագա աշխատանքային գործունեությունը շարունակել է Ամստերդամի ազգային Բալետում՝ է 2010-2012 թվականներին։
Դավիթ Վարդանյանը որպես բալետի մենակատար 2012 թվականից աշխատանքի է անցել Բելգիայի Անտվերպեն քաղաքի Թագավորական Բալետում։
Հայաստանի ազգային թատրոնում եղել է հրավիրված ուսուցիչ։
Պարուսույցներ Ջիրի Կիլյանի, Վիլիամ Ֆորսիթի, Ջորջ Բլանխինի, Ջոն Նեումայերի, Ջոն Գրանկոյի, Հանս վան Մանենի, Դեյվիդ Դոսոնի բալետներում հանդես է եկել որպես պարող։
Իտալիայում տեղի ունեցած «Բոլզանո» պարի միջազգային մրցույթին Դավիթ Վարդանյանը զբաղեցրել է 2-րդ տեղը։ Մասնակցել է նաև Ստամբուլոււմ կայացած մրցույթին և դուրս եկել եզրափակիչ։


== Ծանոթագրություններ ==
Ուրման (գյուղ, Իգլինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՈւրմանՈւրման (ռուս.՝ Урма́н, բաշկիրերեն՝ Урман), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Իգլինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2661 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
(2150) Նիկտիմենե

(2150) Նիկտիմենե (անգլ.՝ Nyctimene), աստերոիդ աստերոիդների գոտի ներքին մասում։ Հայտնաբերվել է 1977 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Ուիլիամ Սեբոկի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 1,913077 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,8035 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,0227 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 966,49 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,372482 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 25,32° անկյուն։
Նիկտիմենե աստերոիդը պատկանում է Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքին։ Այս ընտանիքի աստերոիդները շարժվում են Արեգակի շուրջ 1,78 - 2,00 ա. մ. միջակայքում ընկած մեծ կիսաառանցքներով, ունեն 16-34° ուղեծրի թեքում և ոչ ավելին քան 0,18 էքսցենտրիսիտետ։ Հունգարիայի աստերոիդների ընտանիքը ունի միանգամից երկու մոլորակների հետ ուղեծրային ռեզոնանս՝ Մարսի հետ 3:2 և Յուպիտերի հետ 9:2։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(2150) Նիկտիմենե աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Սորվիլան

Սորվիլան (իսպ.՝ Sorvilán), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնվում է Գրանադա պրովինցիայում (Անդալուսիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կոստա Տրոպիկալ շրջանում։ Տարածքը կազմում է 34,5 կմ2։ Բնակչությունը՝ 614 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։


== Արտաքին հղումներ ==
Microweb turística de Sorvilán realizada por el Patronato de Turismo de Granada Archived 2008-02-29 at the Wayback Machine.
Համակարգ

Համակարգը ( հին հունարեն՝ σύστημα - ամբողջ է, կազմված մասերից; միասնություն), տարրերի բազմություն է, որոնք միմյանց հետ հարաբերությունների կամ կապերի մեջ են և միասին որոշակի ամբողջություն, միասնություն են կազմում։
«Համակարգ» տերմինը օգտագործվում է ինչպես իրական, այնպես և վերացական օբյեկտների և լայնորեն օգտագործվում է նոր հասկացություններ ձևակերպելու համար, օրինակ բանկային համակարգ, ինֆորմացիոն համակարգ, արյունատար համակարգ, քաղաքական համակարգ, հավասարումների համակարգ և այլն։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոիմ (Պոժյոգի վտակ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Վոիմ (այլ կիրառումներ) Վոիմ  (ռուս.՝ Воим ), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կոմի Հանրապետությունով։ Գետաբերանը գտնվում է Պոժյոգ գետի ձախ ափին 26 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը կազմում է 29 կմ։


== Ջրագրության տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տեղեկությունների համաձայն՝ գետը պատկանում է Դվինսկո Պեչարսկի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վիչեգդա գետն է սկսած ակունքից մինչև Սիկտիվկար քաղաք, գետի ենթաավազանը Վիչեգդա, գետի գետային ավազանը Հյուսիսային Դվինան։
Ըստ աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգի՝ ջրային բաժնի տարածքում Ռուսաստանի Դաշնության պատրաստած դաշնային գործակալության ջրային ռեսուրսների՝

Ջրային օբյեկտի կոդը հանրային գրանցմամբ — 03020200212103000020480
Կոդը ըստ հիդրոլոգիական հետազոտության (ՌԴ) — 103002048
Ավազանի կոդը — 03.02.02.002
Ծավալի համարը ըստ ՌԴ-ի — 03
Թողարկումը ըստ ՌԴ-ի — 0


== Ծանոթագրություններ ==
Աղջադաղի գավառակ

Աղջադաղ, գավառակ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթում։


== Պատմություն ==
XIX դարի վերջերին և XX դարի սկզբերին պատկանում էր Մալաթիայի գավառին։ Ըստ թուրքական տվյալների 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ բռնագաղթի է ենթարկվել 312 հայ։


== Բնակչություն ==
1880-ական թվականներին հայերի թիվը հասնում էր 312 անձի։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Նովորոմանովկա (գյուղ, Վոլոդարսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՆովորոմանովկաՆովորոմանովկա (ուկրաիներեն՝ Новороманівка), գյուղ Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Վոլոդարսկիում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Շեյխ-Մանայ։
2001 թվականի տվյալներով Նովորոմանովկա գյուղում բնակվում էր 138 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Սուրբկիրակիջուր

Սուրբկիրակիջուր, Սուրբ Կիրակի ջուր, գետ Հայաստանի Լոռու մարզում։ Սկիզբ է առնում Ձիթհանիցսար լեռան հյուսիսարևելյան լանջերից և Վանաձոր քաղաքից հարավ-արևելքում միախառնվում Տանձուտ գետին։ Երկարությունը՝ 11 կմ։


== Ծանոթագրություններ ==
Միջազգային իրավունքի աղբյուրներ

Միջազգային իրավունքի աղբյուրների մեջ են մտնում պայմանագրերը, միջազգային սովորույթները, միջազգայնորեն ճանաչված իրավունքի ընդհանուր սկզբունքները, ազգային և ստորին ատյանի որոշումները, ինչպես նաև գիտական աշխատությունները։ Միջազգային հանրությունը կանոնակարգող սկզբունքներից ձևավորվել է որոշակի հիմք և գործընթացներ։ Նրանք կրել են նոր քաղաքական և իրավական տեսությունների ազդեցությունը։


== Պատմական նկատառումներ և զարգացում ==
XIX դարի իրավաբանական պոզիտիվիստների համոզմամբ՝ տիրակալը կարող է սահմանափակել գործելու իր իշխանությունը՝ պայմանագրին համաձայնելով pacta sunt servanda (պայմանագրերը պետք է պահպանվեն) սկզբունքի հիման վրա։ Միջազգային իրավունքի այս ընդհանուր կարծիքն արտահայտված է Միջազգային արդարադատության մշտական պալատի 1920 թ․ ստատուտով։ Այն սահմանված է նաև Արդարադատության միջազգային դատարանի 1946 թ․ Կանոնադրության 38-րդ հոդվածի 1-ին մասի (բ) կետով։
Ժիգմոնդ Մորից

Ժիգմոնդ Մորից (հունգ.՝ Móricz Zsigmond, հուլիսի 2, 1879(1879-07-02), Tiszacsécse, Fehérgyarmat District, Սաբոլճ-Սատմար-Բերեգ շրջան, Հունգարիա - սեպտեմբերի 5, 1942(1942-09-05), Բուդապեշտ, Հունգարիայի Թագավորություն), հունգար անվանի գրող, ռեալիստական (իրապաշտական) ուղղության ներկայացուցիչ


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1879 թվականին, կալվինիստ բողոքականների ընտանիքում։ Մայրը՝ Էրժեբեթ Պալլագին, աղքատացած, հին ազնվականական տոհմից էր, հայրը՝ Բալինտ Մորիցը, ճորտի սերունդ ; Ժիգմոնդը սովորել է Դեբրեցենի i Református Kollégium-ում (1891–1893), Sárospataki Kollégium-ում (1894–1896), Kisújszállás-ում և Szakoly-ում (1896–1898):  1899 թվականին ընդունվել է Debreceni Református Kollégium՝ աստվածաբանություն ուսումնասիրելու, բայց վեց ամիս անց տեղափոխվել է իրավաբանության բաժանմունք։
1903 թվականից ժուռնալիստական աշխատանքի է անցել «Az Újság» թերթում, որին շարունակել է աշխատակցել մինչև 1909 թվականը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմին հաջորդած հեղափոխական կառավարությունների օրոք՝ 1918—1919 թվականներին եղել է Վյորյոշմարտիի ակադեմիայի փոխնախագահը, աջակցել նորաստեղծ Հունգարական խորհրդային հանրապետությանը, որի անկումից հետո ենթարկվել է հորտիստական վարչակազմի հալածանքներին։ Նրան հեռացրել են Կիշֆալուդի գրական ընկերությունից, արգելել նրա թատերգությունների բեմադրումը Ազգային թատրոնում։ Գրվածքներն էլ հրատարակվել են միայն «Nyugat»-ում ու «Az Est»-ում։ 1929 թվականի վերջերին Մորիցը դարձել է «Nyugat»-ի արձակի բաժնի խմբագիր, և այդ պարբերականը վերափոխվել է 20-րդ դարի հունգարական ամենաազդեցիկ գրական ամսագրի։
1905 թվականին Մորիցն ամուսնացել է Եվգենյա Հոլիքսի հետ։ Ընկճախտից տառապելով՝ վերջինս 1925 թվականին վերջ է տվել իր կյանքին։ 1926 թվականին գրողն ամուսնացել է Մարիա Շիմոնի հետ։ Մահացել է ինսուլտից՝ հեռախոսով թոռնուհու ծնվելու մասին լուրն առնելիս։
Ժիգմոնդ Մորիցի ստեղծագործություններն արտացոլում են հունգարական գյուղացիության կյանքը, արծարծում աղքատության հիմնախնդիրներին առնչվող թեմաներ։ 1936 թվականին կինոռեժիսոր Գեորգ Հյոլերինգը նրա «Komor ló» պատմվածքի հիման վրա ֆիլմ է նկարահանել։


== Երկեր ==
Kisvilágos kivirradtig («Ով է զգաստ, ով է դեռ անկյալ») (1898)
Légy jó mindhalálig («Հավատարիմ՝ մինչև մահ») (1920)
Úri muri («Չափազանց ուրախ») (1928)
Rokonok («Հարաբերություններ») (1932)
Hét krajcár («Յոթ գրոշ» և այլ պատմվածքներ) (1907)
Az ezüstkirály sípja. Iromba J («Արքայական արծաթե սրինգ»)


== Հիշատակ և մեծարանք ==
Բուդապեշտում Ժիգմոնդ Մորիցի անունն են կրում մեկական փողոց, մետրոյի կայարան, թատրոն, գիմնազիա։ Այն տան պատին, որտեղ երկար տարիներ ապրել է գրողը, փակցվել է հուշաախտակ։


== Տես նաև ==
Թունավորողները Նաձրևից


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ժիգմոնդ Մորիցի գործերը Գուտենբերգ նախագծում
Babelguides: Zsigmond Móricz
Hungarian short stories
Zsigmond Móricz Internet Movie Database կայքում
Դեյվիդ Լոջ

Դեյվիդ Լոջ (անգլ.՝ David John Lodge, հունվարի 28, 1935(1935-01-28)[…], Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն), անգլիացի գրող և գրականագետ։


== Կենսագրություն ==
Դեյվիդ Լոջը ծնվել է և մեծացել է Լոնդոնում։ 1955 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջը` ստանալով բակալավրի աստիճան։ 1959 թվականին ամուսնացել է Մարի Ֆրենսիս Յակոբի հետ և և հենց նույն տարում ստացել մագիստրոսի աստիճան։
Դոկտորական աստիճանը Լոջն ստացել է Բիրմինգհեմի համալսարանում, որտեղ 1960-1987 թվականներին դասավանդել է անգլերեն լեզու և գրականություն։ Վիկտորյական դարաշրջանի գրականության վերաբերյալ դասախոսությունները նրան ճանաչում են բերել։
1987 թվականին նա թողել է մանկավարժությունը և ամբողջությամբ նվիրվել է գրական գործին։ Նա Բիրմինգհեմի համալսարանի ժամանակակից անգլերեն գրականության պատվավոր պրոֆեսոր է։
Իր վեպերում Լոջը հաճախ ծաղրում է ակադեմիական շրջանները, մասնավորապես` հումանիտարներին։ Դեյվիդ Լոդջին դաստիարակել են որպես կաթոլիկ, իր հերոսներից շատերը ևս կաթոլիկ են, և նրանց հավատքն իր վեպերի թեմաներից մեկն է։


== Պարգևներ և կոչումներ ==
Թագավորական գրական համայքնի անդամ
Գոտորդեն մրցանակ և «Յորքշիր փոսթ»գրական թերթի մրցանակ՝ «Ակադեմիական փոխանակում» վեպի համար
Ուիթբրեդովսկի մրցանակ (1980)` «How Far Can You Go?» վեպի համար
Բուքերյան մրցանակի դափնեկիր (1984)՝ «Աշխարհը նեղ է» վեպի համար
Բուքերյան մրցանակի դափնեկիր (1988)՝ «Լավ աշխատանք» վեպի համար
«Սանդի էքսպրեսս» գրական թերթի լավագույն գիրք մրցանակ (1988)` «Լավ աշխատանք» վեպի համար
Բրիտանական Համագործակցության գրողների մրցանակի դափնեկիր (1996)՝ «Թերապիա» վեպի համար


== Մատենագրություն ==


=== Գեղարվեստական գործեր ===
The Picturegoers, 1960
Ginger You’re Barmy, 1962
The British Museum Is Falling Down, 1965
Out of the Shelter, 1970
Changing Places: A Tale of Two Campuses, 1975 (первая часть «университетской» трилогии)
How Far Can You Go?, 1980
Small World: An Academic Romance, 1984 (вторая часть «университетской» трилогии)
Nice Work, 1988 (третья часть «университетской» трилогии)
Paradise News, 1991
Therapy, 1995
The Man Who Wouldn’t Get Up: And Other Stories, 1998
Home Truths, 1999 (роман, написанный по одноимённой пьесе)
Thinks …, 2001
Author, Author, 2004
Deaf Sentence, 2008
A Man of Parts, 2011


=== Պիեսներ ===
The Writing Game, 1990
Home Truths, 1999


=== Հեռուստատեսային բեմադրություններ ===
Small World, 1988
Nice Work, 1989
Martin Chuzzlewit, 1994
The Writing Game, 1995


=== Այլ աշխատանքներ ===
Language of Fiction, 1966
The Novelist at the Crossroads, 1971
The Modes of Modern Writing, 1977
Working with Structualism, 1981
Write On, 1986
After Bakhtin, 1990
The Art of Fiction, 1992
Modern Criticism and Theory: A Reader, 1992
The Practice of Writing, 1997
Consciousness and the Novel, 2003
The Year of Henry James: The Story of a Novel, 2006
"Hotel des Boobs," in The Penguin Book of Modern British Short Stories, edited by Malcolm Bradbury. London, Viking, 1987; New York, Viking, 1988.


== Ծանոթագրություններ ==
Թոսիկ

Թոսիկ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Էրզրումի գավառում։ Գտնվում էր Էրզրում քաղաքից 23 կմ հյուսիս-արևմուտք, Զրավանք գյուղի մոտ։


== Աշխարհագրություն ==
Տարածքը լեռնային էր։


== Բնակչություն ==
1880 թվականին ուներ 94 տուն բնակիչ, որից 90-ը՝ հայեր։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Գյոյդերե

Գյոյդերե (ադրբ.՝ Göydərə), գյուղ ներկայիս Ադրբեջանական Հանրապետության կազմում գտնվող Նախիջևանի Ինքնավար Հանրապետության Ջուղայի շրջանում։


== Ծանոթագրություններ ==
Թոլեն (համայնք)

Թոլեն (հոլ.՝ Tholen ( արտասանություն)), համայնք Նիդերլանդների Զեյլանդ մարզում։ Տարածքը 147,81 կմ² է, բնակչությունը՝ 25.222 (2011 թ.)։ Մեկ շնչի տարեկան միջին եկամուտը 11.900 եվրո է։
Համաշխարհային սիոնիստական կոնգրես

Համաշխարհային սիոնիստական կոնգրես, սիոնիստական շարժման ներկայացուցիչների համաժողով, որն առաջին անգամ անցկացվել է 1897 թվականին Բազելում Թեոդոր Հերցլի ղեկավարությամբ։


== Կոնգրեսների պատմություն ==
Առաջին սիոնիստական կոնգրեսը (1897 թվականի օգոստոսի 29-ից 31-ը) նպատակ ուներ հրեա ժովրդի համար Պաղեստինում ստեղծել հայրենիք, որը պետք է ճանաչվեր միջազգային իրավունքով։ Կոնգրեսի նպատակների իրականացման համար ընդունվեց «Բազելյան  ծրագիրը» և ստեղծվեց  Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպությունը (ՀՍԿ)։
Առաջին Կոնգրեսին մասնակցում էին  204 պատվիրակներ 17 երկրների հրեական համայնքներից, որտեղ 1921 թվականից գործում են կուսակցական կազմակերպություններ։ 1897 թվականից մինչև 1946 թվականը կոնգրեսը անցկացվում էր երկու տարին մեկ եվրոպական տարբեր խոշոր քաղաքներում։ Սակայն Իսրայել պետության ստեղծումից հետո սկսեցին անցկացնել 4 տարին մեկ՝ Երուսաղեմում։ 2010 թվականի հունիսին կայացել է 36-րդ կոնգրեսը։
Սկզբում կոնգրեսը անցկացվում էր գերմաներեն լեզվով, բայց 1933 թվականից` անգլերենով։
Հատկանշական է, որ առաջին կոնգրեսը նախատեսված էր անցկացնել Մյունխենում, սակայն քաղաքի ուղղափառ համայնքի և «բողոքականների» (1890 թվականին  Գերմանիայի բարեփոխված համայնքների 3 առաջնորդների կողմից  ստորագրված հակասիոնիստական հռչակագրի կողմնակիցներ, տես «Ռեֆորմիստական  հուդաիզմ»)  դիմադրության պատճառով ստիպված տեղափոխեցին Բազել։
Կոնգրեսի անցկացման տարում 18 տարեկանը լրացած և սիոնիստական կազմակերպության անդամ ցանկացած հրեա իրավունք ունի մասնակցելու պատվիրակների ընտրությանը։  

Սիոնիստական կոնգրեսը հետագայում դարձավ Համաշխարհային սիոնիստական կոնգրես, որն անցկացվում էր 1 տարի ընդմիջումով (1897-1901), այնուհետև՝ 2 տարի (1903-1939 թթ.) մինչև Երկրորդ աշխարհամարտի սկիզբ, ութ տարի ընդմիջումով (1913 -1921) Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատճառով։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Гепштейн С. (1890–1907)։ «Базельские конгрессы сионистов»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ 


== Արտաքին հղումներ ==
 Սիոնիստական կոնգրեսներ՝ հոդվածը Հրեական էլեկտրոնային հանրագիտարանում
Давид Мендельсон.։ «Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության կոնգրեսներ»։ Հրեական գործակալության կայք։ Վերցված է 21 մարտի 2014 
«Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության 35-րդ կոնգրես»։ Հրեական գործակալության կայք։ 20.06.2006։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-03-22-ին։ Վերցված է 21 մարտի 2014  
«Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության 36-րդ կոնգրես»։ Հրեական գործակալության կայք։ 20.06.2010։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-03-22-ին։ Վերցված է 21 մարտի 2014  
«№ 1-34 կոնգրեսների մասին(անգլ.)»։ Հրեական գործակալության կայք։ Արխիվացված է օրիգինալից 2008-09-07-ին
1131

1131 թվական, ոչ նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է հինգշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1131 թվականն է, 
XII դարի 31-րդ տարին։
Հիրիճ (Վանի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Հիրիճ (այլ կիրառումներ)Հիրիճ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Վանի վիլայեթի Վանի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Վանի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Կոլանդր

Կոլանդր (ֆր.՝ Collandres), համայնք Ֆրանսիայի Օվերն մարզի Կանտալ գավառում։
Բնակչությունը 2008 թվականի դրությամբ կազմում է 179 մարդ, բնակչության խտությունը` 4.13 մարդ/կմ²։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 43.32 կմ² տարածք։


== Աշխարհագրություն ==
Գտնվում է Փարիզ քաղաքից 410 կմ հարավ, Կլերմոն Ֆերան քաղաքից` 70 կմ հարավ-արևմուտք, Օրիյակ քաղաքից` 39 կմ հյուսիս-արևելք։


== Բնակչություն ==
Բնակչության քանակը ըստ տարիների

Աղբյուրներ` Ֆրանսիայի սոցիոլոգիական գիտությունների բարձրագույն դպրոցի տվյալներ


== Տնտեսություն ==
2010 թվականին ուներ 117 աշխատունակ (15-64 տարեկան) բնակիչ, որոնցից ակտիվ էին 86-ը, իսկ ոչ ակտիվները` 31։ Ակտիվության ցուցանիշը կազմում է 73,5 %։ 86 աշխատունակ մարդկանցից աշխատել է 81 անձ (49 տղամարդ և 32 կին)։ Գործազուրկ են եղել 5 անձ (3 տղամարդ և 2 կին)։ 31 անաշխատունակներից 5-ը եղել են աշակերտներ կամ ուսանողներ, 14-ը` թոշակառուներ, իսկ 12-ը չեն աշխատել տարբեր պատճառներով։


== Տես նաև ==
Կանտալ գավառի համայնքների ցանկ


== Արտաքին հղումներ ==
INSEE


== Ծանոթագրություններ ==
Կանադայի գրողների միություն

Կանադայի գրողների միություն (անգլ.՝ The Writers' Union of Canada (TWUC)), հիմնադրվել է 1973 թվականին, որպես աջակցություն «երկրի հեղինակներին` պաշտպանելով իրենց իրավունքները, ազատություններն ու տնտեսական բարեկեցությունը»։ Միության անդամները պրոֆեսիոնալ գրողներ են, որոնք հրապարակել են առնվազն մեկ գիրք։
Միությունը դիմում է կառավարությանը` հանրային վարկավորման իրավունքների, հարկային բարեփոխումների, հեղինակային իրավունքի օրենսդրության, խոսքի ազատության և այլ ոլորտներին առնչվող հարցերի վերաբերյալ։
Միությունն ապահովում է հրապարակումներ, մասնագիտական զարգացման ծրագրեր, պայմանագրային խորհրդատվություն, դժգոհությունների աջակցություն, ձեռագրերի գնահատման ծառայություն, խմբային առողջապահական նպաստներ, հանրային և դպրոցական ընթերցումների ֆինանսավորում և հաղորդակցման բազմաթիվ հնարավորություններ։
Միությունը շնորհում է Danuta Gleed գրական մրցանակը Կանադայում լույս տեսած անգլերեն կարճ պատմվածքների լավագույն առաջին ժողովածուի համար։ Միությունը նաև ղեկավարում է «Մանկական գրքերի» մրցույթ, «Բացիկների պատմություն» մրցույթ և կարճ արձակի մրցույթ։
Յուրաքանչյուր տարի միությունը հանձնում է «Ընթեցանության ազատություն» մրցանակը, որին արժանացել են Դերեք Ֆինքլը,  Չարլզ Մոնպետիտը, ընդգրկել են հեղինակներ Դերեկ Ֆինկլը և Չարլզ Մոնպտինիտը, պատգամավոր Ուենդի Լիլը (1997-2004 թթ.), իրավաբան Կլայտոն Ռուբին և Վանկուվերի Little Sisters գրախանութի սեփականատեր Ջենին Ֆուլլերը, Վանկուվերի հսկիչ Little Sisters գրախանութի սեփականատերը։
Կանադայի Գրողների միության նախագահը Հեդեր Մենզեսն է, գործադիր տնօրենը` Ջոն Դեգեն։ Միության նախկին նախագահներից են եղել հեղինակներ Մարիան Էնգելը, Մարգարետ Էտվուդը, Պիեր Բերտոնը, Ջուն Քելվուդը, Թիմոթի Ֆինդլինը, Գրեմ Գիբսոնը, Սյուզան Մուսգրեյվը, Պոլ Քորինգթոնը, Մեգի Սիգինսը, Սյուզան Մաքքասլինը և Սյուզան Սվոնը։
Կանադայի գրողների միությունը տեղակայված է Տորոնտոյում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Writers' Union of Canada fonds»։ McMaster University Library։ The William Ready Division of Archives and Research Collections։ Վերցված է հոկտեմբերի 10, 2016 
Records of Vancouver Industrial Writers Union are held by Simon Fraser University's Special Collections and Rare Books Archived 2017-02-03 at the Wayback Machine.
Շանվալդ

Շանվալդը (գերմ.՝ Schaanwald) գյուղական բնակավայր է Լիխտենշտայնում` ընդգրկված Մաուրեն համայնքի սահմաններում։ Բնակչության թիվը մոտ հազար մարդ է։ Փոստային ինդեքսն է` 9493։
Գյուղը տեղակայված է երկրի հյուսիս-արևելքում՝ ավստրիական Ֆելդկիրխ քաղաքի մոտակայքում։ Նրա տարածքով է անցնում Ֆելդկիրխը շվեյցարական Բուկս քաղաքին միացնող ճանապարհը, որը շարունակվում է Շան համայնքի տարածքով։ Մոտակա բնակավայրերն են՝ Մաուրեն, Ֆելդկիրխ և Նենդելն։
Բացի ավտոմոբիլային ճանապարհներից, գյուղով անցնում է նաև երկաթուղի, գործում է փոքր կայարան։ Ճանապարհները իրար հետ հատվում են ավտոմոբիլային և երկաթուղային կամուրջների տեսքով։ Հենց գյուղը ճանապարհներից դեպի հարավ արևելք է տեղակայված։
Միջին բացարձակ բարձրությունը կազմում է 450 մ, գյուղի հարավ-արևելքում այն հասնում է 500 մ-ի։
Բնակավայրի տարածքում կան երեք ավտոկայաններ՝ «Schaanwald, Zollamt» (սահմանի մոտ), «Schaanwald, Zuschg» (կայարանի մոտ) и «Schaanwald, Waldstrasse». Ավտոբուսները երթևեկում են ժամը 6-ից մինչև 23-ը, կես ժամը մեկ անգամ։
Գյուղում են գտնվում «SLT Speditions Anstalt» տրանսպորտային ընկերությունը և շարժական քայլող էքսկավատորներ ու կոյուղու հետ աշխատանքների համար տեխնիկա արտադրող «Kaiser AG Fahrzeugwerk» ընկերության գրասենյակը։
Սահմանին տեղակայված է մաքսակետ։


== Ծանոթագրություն ==


== Հղումներ ==
Պաշտոնական կայք