Կարեն Հեքիմյան

Կարեն Հեքիմյան, 11 սեպտեմբերի, 1970, Երևան, Պահպանողական կուսակցության նախագահ, «Քաղաքացու իրավունքների պաշտպան» ՀԿ-ի նախագահ․ քիմիկոս, լրագրող, իրավապաշտպան։ 


== Կրթություն, ընտանիք ==
Ծնվել է Երևանում։ Ավարտել է Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի Քիմիա-տեխնոլոգիական բաժինը։ Իրավաբանի որակավորմամբ ավարտել է Երևանի Մաշտոցի անվան համալսարանը։ Ավարտել է ՀՀ ԳԱԱ ընդհանուր և անօրգանական քիմիայի ինստիտուի ասպիրանտուրան։ Աշխատել է Մնջոյանի անվան նուրբ օրգանական քիմիայի ինստիտուտում և ՀՊՃՀ-ում։ Անալգետիկների սինթեզի բնագավառում մի շարք գիտական աշխատությունների համահեղինակ է։ Ամուսնացած է, ունի 2 դուստր։


== Քաղաքական գործունեություն ==
Մասնակցել է 1988-ի համաժողովրդական շարժմանը, համագործակցել է «Մաշտոց» միավորման և Ազգային ինքնորոշում միավորման հետ։ 1990-ին ընտրվել է Շենգավիթի շրջանի շրջխորհրդի պատգամավոր։ 1991թ. աշխատել է «Անկախություն» թերթում։ 1991-ի ապրիլի 14-ին մի խումբ համախոհների հետ միասին հիմնադրել է Հայաստանի ազգային պահպանողական կուսակցությունը։ 1991-ին, 1992-ին և 1993-ին Հայաստանի ազգային պահպանողական կուսակցության կողմից առաջադրվել է պատգամավորի թեկնածու ՀՀ ԳԽ 8-րդ, 31-րդ և 36-րդ ընտրատարածքներում։ 1992-ին ղեկավարել է Հակոբջան Թադևոսյանի ընտրարշավը։ 1995-ին ՀՀ ԱԺ 2-րդ ընտրատարածքային ընտրական հանձնաժողովի (միակ ընտրատարածքը, որը չի վերահսկվել իշխանությունների կողմից) նախագահ է ընտրվել:1996-ին եղել է ՀՀ նախագահի թեկնածու Վազգեն Մանուկյանի, 2008-ին ՀՀ նախագահի թեկնածու Լևոն Տեր-Պետրոսյանի վստահված անձը։ Դիտորդական առաքելություն է իրականացրել 1998, 1999, 2008, 2013թթ. ՀՀ ԱԺ և ՀՀ նախագահի ընտրություններում։ 2007թ. ԱԺ ընտրություններում առաջադրվել է պատգամավորի թեկնածու «Իմպիչմենտ» դաշինքի  համամասնական ցուցակով։ 2008-ին համաժողովրդական շարժման հանրահավաքներին և ցույցերին մասնակցելու պատճառով 2 անգամ բերման է ենթարկվել ոստիկանություն, ճանաչվել է քաղհալածյալ։ 2023 թվականի հունվարի 8-ին Պահպանողական կուսակցության 12-րդ (արտահերթ) համագումարում ընտրվել է Պահպանողական կուսակցության նախագահ։


== Հասարակական գործունեություն ==
2000-ականներից զբաղվել է իրավապաշտպան գործունեությամբ։ Բազմաթիվ դատական հայցեր է շահել, կանխելով վարչարարական ապրօինությունները, և պաշտպանելով քաղաքացու իրավունքներն ու շահերը։ 2012-ին հայցեր է ներկայացրել Մարդու իրավունքների Եվրոպական դատարան՝ ընդդեմ Հայաստանի Հանրապետության։ 2008-ին ՄԻՊ-ին մեղադրել է անգործության մեջ, որից որոշ ժամանակ անց օմբուդսմենը ազատվել է աշխատանքից։ 2012-ին բազմաթիվ նամակ բողոքներ է գրել ՀՀ քարտեզի վրա Արծվաշենը վերականգնվելու պահանջով։ 2014-ին դատի է տվել ՀՀ Արտաքին գործերի նախարարությանը,: ՀՀ-ում Լիտվայի դեսպանատան դեմ նրա կազմակերպված ցույցերից հետո  բարեփոխվել է ՀՀ-ում Լիտվայի դեսպանատան գործունեությունը, բարելավվել են Հայաստան-Լիտվա հարաբերությունները, ստեղծվել է Լիտվա-Արցախ բարեկամության խումբ, Լիտվայի դեսպանատան աշխատակիցները ՀՀ քաղաքացիների հետ սկսել են խոսել նաև հայերեն։ 2015-ին ներկայացրել է հաղորդում՝ 1920-21թթ հարյուրավոր հայ սպաների և քաղաքական գործիչների աքսորի և սպանության փաստով, որը դեռ իրավական գնահատական չի ստացել։ 2020-ի դեկտեբերի 28-ին դիմել է ՀՀ վարչական դատարան, պահանջելով՝ Հայաստանի Հանրապետության մասով վերացնել 2020թ նոյեմբերի 10-ի եռակողմ հայտարարությունն (ըստ էության՝ համաձայնագիրը)։ Դատարանը 2021թ. հունվարի 13-ի որոշմամբ՝ չէր ընդունել հայցը։ Վերաքննիչ բողոքի հիման վրա Վերաքննիչ վարչական դատարանը հայցն ընդունել էր վարույթ, բայց, այնուամենայնիվ, մերժել է բողոքը։


=== Ծանոթագրություններ ===