armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Նիժնի Բիրագզանգ

Նիժնի Բիրագզանգ (ռուս.՝ Нижний Бирагзанг, օսերեն՝ Дæллаг Бирæгъзæнг), գյուղ Ռուսաստանի Հյուսիսային Օսիա-Ալանիա հանրապետության Ալագիրսկի շրջանի կազմում։ Մտնում է Բիրագզանգ գյուղական բնակավայրի կազմի մեջ։
Դաշնային հարկային ծառայության ծածկագիրն է 1514։


== Աշխարհագրական դիրք ==
Գյուղը գտնվում է Արդոն գետի ձախ ափին, Վերին Բիրագզանգ գյուղական բնակավայրի կենտրոնից 1 կմ հյուսիս, Ալագիր շրջկենտրոնից 1 կմ արևելք և Վլադիկավկազից 37 կմ արևմուտք։


== Բնակչություն ==
Բնակչությունը 2002 թվականին կազմել է 590 մարդ, 2010 թվականին՝ 555 մարդ։


== Փողոցներ ==
Կոստա Խետագուրովա փողոց։
Նովայա փողոց։


== Տեղագրական քարտեզներ ==
Քարտեզի թերթիկ K-38-29 Ալագիր։ Մասշտաբ՝ 1 :100000: Տարածքի վիճակը 1984 թվականին։ Հրատարակություն՝ 1988 թվական։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սմբատ Ավագյան

Սմբատ Դարչինի Ավագյան (հոկտեմբերի 15, 1922(1922-10-15), Լեռնային Ղարաբաղ, Ադրբեջան և Խնածախ - մարտի 14, 1994(1994-03-14), Երևան, Հայաստան), բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր, լրագրող, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1922 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար Մարզի Ասկերանի շրջանի Խնածախ գյուղում։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։
1957 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը և որպես դասախոս աշխատել նույն համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի ժուռնալիստիկայի ամբիոնում։ 1971 թվականին ստացել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան, իսկ 1973 թվականին՝ պրոֆեսորի։ Նրա աշխատությունները վերաբերվում են հայ պարբերական մամուլի պատմությանը, լրագրային գործունեությանը։ Հրատարակվել են նրա «Էջեր Լեռնային Ղարաբաղի կուլտուր-կրթական կյանքի պատմությունից» (1982), «Երևանի համալսարան» (1994) աշխատությունները։
Մահացել է Երևանում։


== Աշխատություններ ==
Ղարաբաղի մամուլի պատմություն (1828-1920) (1989)
Նյութեր Ղարաբաղի նախասովետական շրջանի մամուլի պատմությունից (համահեղինակ) (1969)
Ալեքսանդր Մյասնիկյանը հրապարակախոս։ (Համառոտ ակնարկ) (1964)
Արցախ. ինչո՞ւ չի ասվում ճշմարտությունը (1991)
Արցախը հայ մշակույթի կարևորագույն օջախ (1991)
Բաքվի Կոմունայի պարբերական մամուլի պատմությունից (1962)
Էջեր Լեռնային Ղարաբաղի կուլտուր-կրթական կյանքի պատմությունից (1982)
Թերթի ձևավորումը և արտադրության տեխնիկան։ Դասախոսություններ (1966)
Ժողովուրդների բարեկամության պրոպագանդիստները (1972)
Ինչպես է ծնվում գիրքը (1983)
Լրագրային ելույթների պրոբլեմատիկան (1986)
Համառոտ ակնարկներ Սովետական Հայաստանի պարբերական մամուլի պատմության։ (1920-1930 թթ.) (1989)
Հայաստանի երիտասարդական մամուլը ժողովուրդների բարեկամության դրոշակակիր։ (1920-1930) (1979)
Մամուլը կոմունիզմի ծավալուն կառուցման ժամանակաշրջանում (1965)
Մայր Հայրենիքի սիրով ։ Բուլղարահայ մամուլի էջերից (1988)
Սիմոն Հախումյանը և իր "Գործ" հանդեսը (1968)
Սովետական Ղարաբաղի մամուլ (1963)
Վ. Ի.Լենինը կոմունիստական մամուլի մի քանի սկզբունքների մասին (1976)


== Ծանոթագրություններ ==
Աննա Մառ

Աննա Մար (ռուս.՝ Анна Мар, իսկական անունը՝ Աննա Յակովլևնա Լեշինա, ռուս.՝ Анна Яковлевна Леншина, օրիորդական ազգանունը՝ Բրովար, ռուս.՝ Бровар, փետրվարի 7 (19), 1887, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - մարտի 19 (ապրիլի 1), 1917, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն), ռուս արձակագիր, լրագրող, սցենարիստ։


== Կենսագրություն ==
Աննա Բրովարը ծնվել է 1887 թվականին Սանկտ Պետերբուրգում։ Նրա հայրը՝ Յա. Ի. Բրովարը, բնանկարիչ էր։ Տասնհինգամյա Աննան թողնում է հայրենի քաղաքը և մեկնում Խարկով։ Աշխատում է գավառական զեմստվոյի գրասենյակում։ Տասնվեց տարեկանում ամուսնանում է, բայց շուտով բաժանվում է։
Նրա առաջին պատմվածքները լույս են տեսնում 1904 թվականին «Южный край» թերթում, որտեղ նա վարում էր ֆիլիետոնի բաժինը։ Այդ ժամանակ էլ նա ընտրում է իր կեղծանունը. Աննան հրապուրված է բուդդիզմով՝ հատկապես բուդդիզմի կանոնիկ պոեզիայով, որտեղ Բուդդայի գլխավոր հակառակորդը չար աստվածություն Մարն էր, որը բառացիորեն նշանակում է սպանող, ոչնչացնող։ Աննա Մար անունն է կրում նաև Գերհարդ Հաուպտմանի «Միայնակը» պիեսի հերոսուհին։
1910 թվականին նա վերադառնում է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ կարիքը նրան հետապնդում է, իսկ 1912 թվականից հաստատվում է Մոսկվայում։ Հրատարակվում են նրա նոր ստեղծագործությունները՝ «Невозможное» (1911), «Идущие мимо» (1913) վիպակները, «Тебе Единому согрешила» (1914) վեպը և այլն։
Հերթական ընկճախտի ժամանակ կյանքին վերջ է տալիս ինքնասպանությամբ՝ խմելով ցիանիդի կալիում։ Այլ վարկածով՝ կրակել է իր վրա։
Վալերի Բրյուսովի «Բանաստեղծի օրագրում» բանաստեղծություն կա այս ինքնասպանության վերաբերյալ՝

Ճանաչված քննադատ Արկադի Գորնֆելդը նրա կյանքի և ստեղծագործության մասին ասել է. «Ընդմիշտ պոռնոգրաֆիայի եզրին՝ նա չի հատում այդ սահմանը, քանի որ նրա էրոտիկան գրական չափազանցություն չէ, առանց միտում է, չկա վատ մտադրություն, դա ճշմարտությունն է և նրա կյանքի պոեզիան, և նա այն արտահայտել է այնպես, ինչպես զգացել է»:


== Ֆիլմագրություն ==


=== Սցենարիստ ===
1914 - Լյուլյա Բեկ
1915 - Դուրման
1915 - Երեք արքաների օրը
1916 - Սիրո մրրիկ
1916 - Վայրի ուժ


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Աննա Մառ, Կինը խաչի վրա, Երևան, «Դարակ» — 148 էջ, ISBN 978-9939-885-06-3։
Мария Михайлова Голоса, не звучащие в унисон: Анна Мар.  //  Литературная учеба.  2. 2009.
Русские писатели.1800-1917: Биографический словарь. М.: Большая Российская энциклопедия. Т.3: К-М.- 1994.- С.514-515.
Дон Аминдо Поезд на третьем пути. М., 1991. С.137,139,141, 142.
Великий Кинемо: Каталог сохранившихся игровых фильмов России (1908-1919).Каталог. М.: Новое литературное обозрение. 2002. По именному указателю.
Женская драматургия Серебряного века. Антология. Составитель М В.Михайлова. М.:  «Гиперион», 2009.-  568 с.
Պրիդորոժնոե (այլ կիրառումներ)

Պրիդորոժնոե, կարող է վերաբերել՝

Պրիդորոժնոե - ավան, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ամվրոսիևսկի շրջանում
Պրիդորոժնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Դոնեցկի մարզի Ստարոբեշևսկի շրջանում
Պրիդորոժնոե - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Ջանկոյի շրջանում
Սրբասան

Սրբասան, գյուղ Արևելյան Հայաստանում, Կարսի մարզում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Հայերը բռնությամբ տեղահանվել են 1920 թվականի հայ-թուրքական պատերազմի ժամանակ և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Կարսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(3551) Վերենիա

(3551) Վերենիա (անգլ.՝ Verenia), աստերոիդ ամուրի ընտանիքում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Սքոթ Դանբարի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,093126 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,0743 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,1119 ա. մ., իսկ Երկրի ուղեծրին Վերենիա աստերոիդը նվազագույնը մոտենում է 0,0757 ա. մ. հեռավորության վրա։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1106,09 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,32547 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 9,5° անկյուն։
Ըստ Տոլենի սպեկտրալ դասակարգման պատկանում է V դասին։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3551) Վերենիա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Lose My Breath

Lose My Breath, ամերիկյան Destiny's Child խմբի Destiny Fulfilled ալբոմի առաջին սինգլը։


== Երգացանկ ==


== Ձևաչափեր և ռեմիքսներ ==


== Հիթ-շքերթներ ==


== Հավաստագրեր ==


== Ծանոթագրություններ ==
Լատիններ

Լատիններ (լատ.՝ Latini), իտալիկ ժողովուրդներ, որոնց լեզուները լատիներենն է։ Լեզու, որը մոտ ազգակցություն ունի ֆալիկյան, սիկուլյան լեզուների հետ և ավելի հեռացած է սաբինյան, ումբրյա և օկսկյան լեզուներից։
Լատինները հիմք են հանդիսացել հռոմեական ժողովրդի և հռոմեալեզու ժողովրդի ձևավորման համար հռոմեականացման ժամանակաշրջանում։ Բնակության պատմական մարզը Լացիումն է՝ հնագիտական լացիումական մշակույթով։


== Ժողովրդագրություն ==
Ենթադրվում էր, որ Լացիի անունը գալիս է լատիներեն Լաթուս բառից (լայն, ընդարձակ)՝ դրանով իսկ ցույց տալով տարածաշրջանի հարթավայրը (ի տարբերություն հիմնականում լեռնային Ապենինյան թերակղզու)։ Եթե դա ճիշտ է, ապա լատիներենը սկզբում նշանակում էր «դաշտի մարդիկ» 
:


== Ծագում ==

Լատիներենը պատկանում է հնդեվրոպական մի խումբ ցեղերին, պայմանականորեն հայտնի են որպես իտալական ցեղեր, որոնք բնակեցված են կենտրոնական և հարավային Իտալիայում Երկաթի դարում (մոտ 900 մ.թ. ա.): Առավել տարածված վարկածը այն է, որ նախնիները, ովքեր ձևավորվել են ավելի ուշ որպես իտալական ցեղեր, գաղթել են Ապենինյան թերակղզի Իտալիայի բրոնզե դարում (1800-900 )։
Միգրացիայի ամենահավանական երթուղին եղել է Բալկանյան թերակղզուց Ադրիատիկ ափի երկայնքով։


== Լեզու ==
Ցեղը խոսում էր լատիներեն լեզվով, որը մտնում է Իտալիայի լեզուների արևմտյան ճյուղի մեջ, իր հերթին նաև լեզուների հնդեվրոպական ընտանիքի ճյուղերի մեջ։ Լատինական լեզվով պահպանված ամենահին գրությունը փորագրված է Լեփիս Նիգեր («Սև Քար») վրա, որը 1899 թվականին հայտնաբերել է հնագետ Ջակոմո Բոնին Հյուսիսի և Քուրիի Սեպտիմիայի Հաղթական կամարի միջև։ Քարե սալերի տակ հայտնաբերվել է մ. թ. ա. մոտ 600 թ. թվագրվող քարի վրա պահպանված հնագույն լատիներեն արձանագրություններով պատ։ Գրությունն արվել է հնացած լատիներենի պարզունակ ձևի վրա։


== Պալեոգենետիկա ==
2019 թվականի նոյեմբերին Science ամսագրում հրապարակված գենետիկական հետազոտության ընթացքում ուսումնասիրվել են Լատինական վեց տղամարդկանց մնացորդները, որոնք Հռոմից ոչ հեռու թաղված են մ.թ. ա. 900-200 թվականներին։ Այս հետազոտված առանձնյակները տարբերվում էին Իտալիայի նախորդ պոպուլյացիաներից՝ տափաստանային գենետիկայի մոտ 35%-ի առկայությամբ։ Լատինական թաղամասերում հայտնաբերված վեց մարդկանցից երկուսը խառը ծագում ունեն երկաթի դարի տեղական բնակչությունից և Արևելյան միջերկրածովյան բնակչությունից։ Համեմատելով ժամանակակից բնակչության հետ՝ վեցից չորսը ամենամոտն էին հյուսիսային և Կենտրոնական իտալացիներին, նաև իսպանացիներին, իսկ մյուս երկուսը ամենամոտն էին Հարավային իտալացիներին։ Ընդհանուր առմամբ, Իտալիայի լատին, էտրուսկ և նախորդ պրոտովիլանովյան բնակչության միջև գենետիկ տարբերակումը աննշան է եղել։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Лукьянов А. Древнейшая история Италии. 2013.
Лукьянов А. Италия и ранний Рим. 2014.
Բեյքըրի բազեն

Հացթուխի բազեն 1976 թվականի Ամերիկյան վեստերն արկածային ֆիլմ է, որը նկարահանվել է Լուման Դ․ Դայթոնի գլխավորությամբ, Ջեք Բիքհամի համանուն նովելի հիման վրա։ Ֆիլմի գլխավոր հերոսներն են Քլինթ Ուոլքերը, Բյորլ Այվզը, Դայանե Բեյքըրը, Լի Մոնտգոմերին և Ալան Յոնգը։


== Սյուժեի ամփոփում ==
1876 թվականի ամռանը, 12-ամյա Բիլի Բեյքըրը գտնում է վիրավոր բազեի ձագ և, հետագայում, ընկերանում է մի ծեր ճգնավորի հետ, հույս ունենալով, որ վերջինս միգուցե կարողանա բուժել վիրավոր թռչունին։ Քանի որ ծերունին լեռնային գոտում գտնվող իր կալվածքները հաճախ էր «կիսում» վիրավոր կամ ուշադրության կարիք ունեցող կենդանիների հետ, մարդիկ նրան երբեմն «խենթ» էին անվանում։ Երբ մարդիկ սկսում են ենթադրել, որ ծերունին և նրա աշակերտները վտանգ են ներկայացնում համայնքի համար, նրանք փորձեր են անում վերջիններիս վտարել շրջանից։ 
Փորձելով խանգարել բողոքող մարդկանց՝ Բիլիի հայրը՝ Դան Դան Բեյքըրը խնդրում է տեղի շերիֆին կամավոր հիմունքներով օգնել Բիլիին որոշ կարևոր բացահայտոմներ կատարել նախապաշարմունքների, պատասխանատվության, խիզախության և բարեկամության մասին։


== Դերերում ==
Քլինթ Ուոլքերը՝ Դան Բեյքըրի դերում
Բյորլ Այվզը՝ Միստր ՄըքԳրաուի դերում
Դայանե Բեյքըրը՝ Ջեննի Բեյքըրի դերում
Լի Մոնտգոմերին՝ Բիլի Բեյքըրի դերում
Ալան Յոնգը՝ Միստր Պաուլ Քարսոնի դերում
Բըրս Մ․ Ֆիցշերը՝ Բլեքսմիթի դերում
Քամ Քլարկ՝ Մորիե Քարսոնի դերում
Դանի Բոնադուսը՝ Ռոբերտսոնի դերում


== Ֆիլմարտադրություն ==
«Հացթուխի բազեն» ֆիլմը ցուցադրվել է նկարահանումներից 4 շաբաթ անց։ Իսկ նկարահանումները սկսել են 1976 թվականի հուլիսիս 19-ին Ուտահում՝ Պրովոյի լեռներում, սակայն շարունակվել են Կալիֆոռնիայում՝ Բըրբանքում։ 
Ֆիլմը թողարկվել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների և Կանադայի ողջ տարածքում գտնվող 300 կինոթատրոններում 1976 թվականի դեկտեմբերի 22-ին։
Ֆիլմի թողարկումից 20 տարի անց, ԱՄՆ-ի առևտրի դաշնային հանձնաժողովը մեղադրել է Ջ․ Ջ․ Դայթոնին, նրա գործընկերներին «Հացթուխի բազեն» և ընկերության այլ ֆիլմերը խեղաթյուրելու համար։  


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Բեյքըրի բազեն»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
«Բեյքըրի բազեն»(անգլ.) ֆիլմը allmovie կայքում:
AFI CATALOG OF FEATURE FILMS THE FIRST 100 YEARS 1893–1993
Պետրենինո

Պետրենինո (ռուս.՝ Петренино), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Խոլմ-Ժիրովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 6 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արթուր Վեսելով

Արթուր Վեսելով (ռուս.՝ Артур Васильевич Веселов , սեպտեմբերի 8, 1937(1937-09-08), Լենինգրադ, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս դիվանագետ։


== Կենսագրություն ==
1990 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ արտաքին գործերի նախարարության Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանը։
1974 թվականից զբաղվում է դիվանագիտական գործունեությամբ։

1974-1979-ական թվականներին Կոնգոյում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1980-1986-ական թվականներին Եգիպտոսում եղել է ԽՍՀՄ դեսպանատան աշխատակից։
1991 թվականի փետրվարի 15-ից մինչև 1995 թվականի մայիսի 22-ը Բուրունդիում եղել է ԽՍՀՄ, իսկ 1991 թվականից հետո՝ Ռուսաստանի Դաշնության արտակարգ և լիազոր դեսպան։


== Դիվանագիտական աստիճան ==
2-րդ դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1990 թվականի մայիսի 10)։
1-ին դասի արտակարգ և լիազոր դեսպանորդ (1993 թվականի նոյեմբերի 19)։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Կենսագրությունը Մոսկվայի Միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտի ռազմաքաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի կայքում
Քուքու

Քուքու (պարսկերեն՝ کوکو), իրանական խոհանոցի՝ ձվի հիմքով և հաճախ բուսական ուտեստ, որ պատրաստվում է հարած ձվի մեջ տարբեր բաղադրիչների ավելացմամբ։ Այն նման է իտալական խոհանոցի ֆրիտատային, ֆրանսիական կիշեին, կամ սովորական, բացերես օմլետին, թեև այն ավելի քիչ ձու է պարունակում, քան ֆրիտատան և ավելի կարճ ժամանակում է եփվում՝ մարմանդ կրակի վրա՝ նախքան շրջելը, կամ  թեթև խորովելը։ Այն մատուցվում է տաք կամ սառը՝ որպես նախուտեստ, լրացնող կամ հիմնական ուտեստ, ուղեկցվելով հացով, յոգուրտով կամ աղցանով։ Հյուսիսային Իրանի որոշ շրջաններում քուքուն կարող է մատուցվել կեսօրյա ճաշին՝ բրնձով և հացով։ Կուկուն հիշատակվել է Իրանի թե՛ Սեֆյան և թե՛ Ղաջարիների դինաստիաների խոհարարական գրքերում։ Ղաջարական փաստաթղթերն այն ներկայացնում են որպես լրացնող ուտեստ։ Բանջարաբույսերով քուքուն՝ (kuku sabzi), որն ամենատարածված տեսակն է ավանդաբար մատուցվում է իրանական նոր տարուն՝ Նովրուզին, խորհրդանշելով թարմ սկիզբը և նաև Զատիկին՝ որը տոնում են Իրանի հայերն ու վրացիները։ 


== Պատրաստման եղանակներ ==

Քուքուն ավանդաբար պատրաստում են թույլ կրակի վրա բաղադրիչները յուղի մեջ տապակելով, ապա փակ ամանով շոգեխաշելով։ Ներկայումս քուքուն պատրաստում են նաև թխելով։ Ուտեստին լրացուցիչ հաստություն հաղորդելու համար խմորիչ են ավելացնում։ Վերջնական արդյունքը տորթանման ձվածեղ է, որ սովորաբար մատուցվում է հացով, բայց Իրանի հյուսիսային Գիլան նահանգում, որտեղ բրինձը սովորաբար գերադասում են հացից, քուքուն մատուցվում է բրնձով։


== Տարբերակներ ==
Քուքու պատրաստում են զանազան բաղադրիչներով՝ զանազան եղանակներով՝ ներառյալ բանջարաբույսերով (kuku sabzi), կարտոֆիլով (kuku sibzamini), սմբուկով (kuku-ye bādenjān, vereqā), ձկնկիթով (ašbal kuku), և յոգուրտով (kuku-ye māst).:


=== Բանջարաբույսերով քուքու ===
Բանջարաբույսերով քուքուն կամ պարսկերեն kuku sabzi, քուքույի ամենատարածված տեսակն է։ Այն պատրաստվում է ձվից և բանջարաբույսերից, ինչպիսիք են պրասը և մաղադանոսը։ Որպես բաղադրիչ օգտագործվում է նաև սխտորը, որը հատկապես հայտնի է Իրանի հյուսիսային շրջաններում։


=== Կարտոֆիլով քուքու ===
Կարտոֆիլով քուքուն, պարսկերեն kuku sibzamini, որը որը գրեթե նույնական է իսպանական տորտիլյային, պատրաստվում է ձվով, կարտոֆիլով և այլ բաղադրիչներով։ 


=== Սմբուկով քուքու ===
Սմբուկով քուքուն, պարսկերեն kuku-ye bādenjān և Գիլան նահանգի լեզվով vereqā, պատրաստվում է տրորած սմբուկով և ձվով, մաղադանոսի, ընկույզի և ծորենու հավելմամբ


=== Ձկնկիթով քուքու ===
Ձկնկիթով քուքուն, պարսկերեն ašbal kuku կամ Գիլանի լեզվով ašbol kuku, Գիլան նահանգում շատ տարածված քուքույի տարատեսակ է, որը պատրաստվում է ձկնկիթով։


== Տես նաև ==
Ֆրիտատա, նմանատիպ իտալական ուտեստ
Շակշուկա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Bashar Laura։ «Persian Herb Quiche | Kookoo Sabzi (Kuku Sabzi)»։ Family Spice։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-10-19-ին։ Վերցված է 2014-10-14  
«Kookoo-e Sabzi»։ Iran Chamber Society 
Batmanglij Najmieh։ «Cauliflower Kuku»։ Splendid Table 
Baratzadeh, Emily. "Kuku Sabzi - No Dairy Frittata with Fresh Herbs" Kitchen Starts.
Տամմե (գյուղ, Օռավա շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ՏամմեՏամմե (էստ․՝ Tamme), գյուղ Էստոնիայի Պիլվամաա նահանգի Օռավա շրջանում։
2011 թվականի տվյալներով գյուղում բնակվում էր 23 մարդ։


== Տես նաև ==
Էստոնիայի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էստոնիայի բնակավայրերի անվանումները (հետխորհրդային շրջանի անվանափոխումներից հետո), http://www.eki.ee կայքում։ (անգլ.) և (էստոներեն)
Էստոնիայի բնակչության վիճակագրությունը; «Էստոնիայի վիճակագրություն» պետական գործակալության կայքում։ (էստոներեն)
Վլադիմիր Բորիսկովիչ

Վլադիմիր Բորիսկովիչ (ռուս.՝ Владимир Григорьевич Борискович հոկտեմբերի 21, 1905(1905-10-21), Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն - 1987), թատրոնի նկարիչ և գծանկարիչ։ 


== Կենսագրություն ==
Ծնվել է 1905 թվականին, Պետերբուրգում։ Սովորել է Լենիգրադի բարձրագույն գեղարվեստա-տեխնիկական ինստիտուտում և Օպերայի և բալետի պետական թատրոնում` Ալեքսանդր Գոլովինի և Ալեքսանդր Սավինովի մոտ։ 1927 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսների։ 1924 թվականից սկսել է ինքնուրույն աշխատել թատրոններում։ Մինչև 1941 թվականը Ալեքսանդրինսկի թատրոնի և Լենիգրադի կոնսերվատորիայի օպերային ստուդիայում ներկայացումներ է ձևավորել։ 1933 թվականից եղել է Լենիգրադի նկարիչների միության անդամ։ Իր ստեղծագործական աշխատանքին զուգորդել է հասարակական գործունեությունը։   
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին հայտնվել է Լենիգրադի շրջափակման մեջ։ 1942 թվականին նա Սանկտ Պետերբուրգի երաժշտական կոմեդիայի թատրոնում եղել է «Անտառային եղելությունը» օպերետի բեմադրող նկարիչը, ներկայացումներ է ձևավորել երգի և պարի ճակատային անսամբլում։ 1943 թվականին նրան որպես շարային զինվոր զորակոչվել է բանակ։ Կռվել է Լենիգրադի ճակատամարտում։ Մասնակցել է Օրանիենբաում մարտահենադաշտի մարտներին։ Ծանր վիրավորում է ստացել և զորացրվել է։     
1944-1946 թվականներին ստեղծել է «Պատերազմի բնանկարներ» նկարների շարքը, որի վրա սկսել է աշխատել վիրավորվելուց հետո, հիվանդանոցում։ 1944-1946 թվականներին ստեղծել է «Լենիգրադ։ 1942 թվական» 12 թերթից կազմված սև ու սպիտակ վիմագրությունը, որը մասնակիորեն ներկայացվել է Լենինգրադի պաշտպանության և շրջափակման հիշատակի թանգարանում։ 1950-ական թվականներին ստեղծել է էստամպների շարք, որոնք նշանավորել են Պուշկին, Պավլովսկ և Լենիգրադ քաղաքների վերածնված զբոսայգիները պատերազմից հետո։   


== Ծանոթագրություններ ==
Պատիճվան

Պատիճվան, գյուղ Մեծ Հայքի Այրարատ աշխարհի Բասեն գավառում, իսկ ապա գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Էրզրումի վիլայեթի Բասենի գավառակում։ Գտնվում էր Օկոմի գյուղ մոտակայքում։


== Պատմություն ==
Մեծ եղեռնի տարիներին հայերը ցրվեցին այլ երկրներ։


== Բնակչություն ==
Հնում եղել է բազմամարդ գյուղ և ունեցել է մոտ 1500 բնակիչ։ XIX դարի 70-ական թվականներին գյուղն ուներ 30-50 տուն հայ և թուրք բնակիչ։


== Տնտեսություն ==
Գյուղն հայտնի էր իր մեղրով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Պատիճվանն ուներ մեծ ավերակ եկեղեցի և կարմիր քարերով կանուն եկեղեցի, որը գտնվում էր գերեզմանոցի մեջ։ Եկեղեցի դռան վերևում կար 1658 թվականի արձանագրություն, որտեղ հիշատակված էր կառուցողի անունը։ Բնակավայրի մոտ էր գտնվում Պատժվան դղյակը, որը եղել է գրչության կենտրոն։


== Կրթություն ==
Գյուղում գործում էր հայկական դպրոց։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Էրզրումի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Սանկյուլոտներ

Սանկյուլոտներ (ֆր.՝ sans-culottes, sans — առանց, culotte — կարճ տաբատ), տերմին, որն օգտագործվել է ֆրանսերենում, Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ։ Սկզբնապես, արիստոկրատները արհամարհանքով Սանկյուլոտներին են անվանել իրենց քաղաքական հակառակորդներին՝ քաղաքային չքավորության ներկայացուցիչներին, որոնք ի տարբերություն ազնվականների և բուրժուաների (որ հագնում Էին կարճ տաբատներ մետաքսյա գուլպաների հետ) հագնում Էին կոպիտ կտորից երկար տաբատներ, հետագայում (հատկապես յակոբինյան դիկտատուրայի տարիներին) «Սանկյուլոտներ» տերմինը դարձել է հայրենասերի, հեղափոխականի ինքնանվանում։
Ցուրևսկի

Ցուրևսկի (ռուս.՝ Цуревский), խուտոր Ռուսաստանի Դաշնության Կրասնոդարի երկրամասի Ապշերոնսկի շրջանի կազմում։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Արտաքին հետախուզության ծառայություն (Հայաստան)

Հայաստանի Հանրապետության Արտաքին հետախուզության ծառայություն, ՀՀ ԱՀԾ, Հայաստանի հատուկ ծառայություններից մեկը։ ՀՀ ԱԱԾ (ներքին անվտանգություն) հետ կազմում է հայկական հետախուզության համակարգը։ Վարչապետին ենթակա մարմին է։


== Նպատակներ ==
ՀՀ ԱՀԾ գործունեությունն ուղղված է «արտաքին սպառնալիքներից անձի, հասարակության եւ պետության պաշտպանությանը, Հայաստանի Հանրապետության կենսական շահերին առնչվող տեղեկատվություն ստանալուն եւ մշակելուն, Հայաստանի Հանրապետության արտաքին քաղաքականության, ռազմաքաղաքական, տնտեսական, գիտատեխնիկական, շրջակա միջավայրի պահպանության եւ կենսական այլ ոլորտներում պետական քաղաքականության իրականացմանն աջակցելուն»։


== Պատմություն ==
Արտաքին հետախուզության մարմնի ստեղծումը նախատեսված է եղել ՀՀ կառավարության 2021-2026 թվականների գործունեության ծրագրի։ 2022 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ՀՀ ԱԺ կողմից ընդունվել է «Արտաքին հետախուզական գործունեության և արտաքին հետախուզության ծառայության մասին» ՀՀ օրենքի, որն էլ հանդիսանում է կառույցի հիմնադրման օրը։


== Կառուցվածք ==
ԱՀԾ կառուցվածքի, անձնակազմի թվաքանակի և հաստիքացուցակի մասին տեղեկությունը պետական գաղտնիք է։ ԱՀԾ անմիջական ղեկավարումն իրականացնում է ծառայության պետը, որը անմիջականորեն ենթակա և հաշվետու է վարչապետին։ Ծառայության համակարգում գործում է ուսումնական կենտրոն։


== Ծանոթագրություններ ==


== Տես նաև ==
ՀՀ ԱԱԾ
Խևշա

Խևշա (վրաց.՝ ხევშა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Մցխեթ-Մթիանեթ մարզի Դուշեթի շրջանում։


== Դիրք ==
Գտնվում է ծովի մակարդակից 1340 մետր բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 19 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
(3044) Սալտիկով

(3044) Սալտիկով (անգլ.՝ Saltykov), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1983 թվականի սեպտեմբերի 2-ին Նատալյա Մետլովայի և Նիկոլայ Կուրոչկինի կողմից Նաուչնիում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,851158 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,4018 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,3006 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1758,45 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,204726 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 13,53° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3044) Սալտիկով աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Bother

Bother, ամերիկական Stone Sour խմբի, առաջին ալբոմի, երկրորդ սինգլ, որը թողարկվել է 2002 թվականին։ Երգը նախատեսված է միայնակ կատարողի համար՝ Քորի Տեյլորի, սակայն հետագայում հրատարակվել է խմբի կողմից։ րգը դարձել է Spider-Man ֆիլմի սաունթրեք։


== Երգացանկ ==


== Տեսահոլովակ ==
Տեսանյութում ցուցադրվում է, որ Քորի Թեյլորը մի մութ սենյակում կանգնած է իր կլոնի դիմաց։ Նրանք երկուսն էլ երգում են, ծերանում ու մահանում, իսկ կլոնը վերածվում է փոշու։ Մինչև երկուսի մահանալը կլոնը հանում է իր մատից մատանին և դնում Թեյլորի մատին։


== Դիրքը չարթերում ==


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Полный текст песни на metrolyrics.com Archived 2016-03-05 at the Wayback Machine.
Փրփրուկ տափաստանային

Փրփրուկ տափաստանային (լատ.՝ Filipendula hexapetala), վարդազգիների ընտանիքին պատկանող դեղաբույս։


== Նկարագրություն ==
Բարակ կոճղարմատով, ուղիղ, վերին մասում ճյուղավոր ցողունով բազմամյա խոտաբույս է, որի բարձրությունը 15-30 սմ է։ Կոճղարմատներից դուրս են գալիս պալարանման կամ իլիկաձև հաստացած արմատները։ Արմատամերձ տերևները փետրաձև մասնատված են բազմաթիվ ատամնաեզր տերևիկների։ Սակավաթիվ ցողունային տերևները անհամեմատ փոքր են, իսկ տերևակիցները՝ ատամնաեզր։ Հուրանաձև բազմածաղիկ ծաղկաբույլը կազմված են մանր վեցանդամ սպիտակ կամ բաց վարդագույն ծաղիկներից։ Չբացվող տերևապտուղը ծածկված է մազիկներով։


== Տարածվածություն ==
Աճում է նախալեռնային, ստորին և միջին լեռնային գոտիների չոր մարգագետիններում, լեռնային տափաստաններում, թփուտներում։ Տարածված է Հայաստանի Շիրակի, Սյունիքի, Լոռու մարզերում և Արցախում։ Մեղրատու բույս է։


== Նշանակություն ==
Բուժական նպատակներով օգտագործում է կոճղարմատները արմատներով, ինչպես նաև վերգետնյա մասը։ Կոճղարմատներն ու արմատներն ունեն յուրահատուկ հոտ և դառը համ, այն իր մեջ պարունակում է եթերային յուղ և ֆլավոնոիդներ։


== Ծանոթագրություններ ==
Գժել (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԳժելԳժել (ռուս.՝ Гжель), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 15 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Լեկարևկա (գյուղ, Ուֆիմսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԼեկարևկաԼեկարևկա (ռուս.՝ Лекаревка, բաշկիրերեն՝ Лекаревка), գյուղ Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ուֆիմսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 101 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վերջին երեկույթը

«Վերջին երեկույթը», հայ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից։


== Պատմություն ==
Հովհաննես Թումանյանի հոդվածներից՝ գրված 1914 թվականին։
Առաջին անգամ տպագրվել է 1914 թվականին Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթի (№ 116) մայիսի 31-ի համարում։
Այնուհետև՝ 1969 թվականին Երևանում լույս տեսած Ն․ Թումանյանի «Թումանյանը քննադատ» գրքում (էջ 312-313) և որոշ կրճատումներով, 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության չորրորդ հատորում (էջ 298-299)։
Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 7-րդ հատորում արտատպվել է Թիֆլիսի «Հորիզոն» օրաթերթից։


== Ծանոթագրություններ ==
Այգուլևո

Այգուլևո (ռուս.՝ Айгулево, բաշկիրերեն՝ Айгөл), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 666 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Վան Եղիազարյան

Վան Եղիազարյան (օգոստոսի 28, 1992(1992-08-28), Երևան, Հայաստան, նաև հայտնի է որպես Վան Նեմրա), հայ երաժիշտ։ Հայկական Նեմրա ալտերնատիվ ռոք խմբի հիմնադիր անդամն է, առաջատար վոկալիստը, կիթառահարը և երգահանը։


== Վաղ կյանք ==
Վան Եղիազարյանը ծնվել է 1992 թվականի օգոստոսի 28-ին, Երևանում։ Սովորել է Երևանի Վ.Դավթյանի անվան թիվ 149 միջնակարգ դպրոցում և յոթնամյա կրթություն ստացել Կոստանտին Սարաջևի անվան երաժշտական դպրոցի ջութակի բաժնում։ Բարձրագույն ուսումը շարունակել է Հայաստանի Պետական Տնտեսագիտական համալսարանի «Մարքեթինգ և բիզնեսի կազմակերպում» բաժնում։ Դեռ համալսարանի տարիներին հետաքրքրվել է ռոք երաժշտությամբ։ Առաջին անգամ ձեռքը կիթառ է վերցրել 17 տարեկան հասակում, կոտրված ակուստիկ կիթառով սկսել է ինքնուրույն սովորել կիթառ նվագել, չնայած, որ այդ գործիքով նվագելիս բազմաթիվ վնասվածքներ է ստացել։ Հենց այդ տարիներին են ստեղծվել երգչի (հետագայում արդեն Նեմրա խմբի) առաջին երգերը։ Հետագայում ձեռք է բերել էլեկտրակիթառ, որից հետո որոշել է հիմնել խումբ։
2011 թվականին եղբոր՝ Վասպուր Եղիազարյանի և ստեղնաշարահար Մարիաննա Կարակեյանի հետ համատեղ հիմնել է երաժշտական խումբ, որը 2012 թվականին պաշտոնապես անվանվել է Նեմրա։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Երգեցի, քանի որ հասկացա՝ ոչ ոք ինձնից լավ չէր կարող զգալ իմ գրած երգերը. Վան Նեմրա
Վան Եղիազարյանի Ֆեյսբուքյան պաշտոնական էջը։
Վան Եղիազարյանի Ինստագրամյան պաշտոնական էջը։
Պոջոֆիորիտո

Պոջոֆիորիտո  (իտալերեն՝ Poggiofiorito), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Աբրուցո մարզում՝ Կիետիի գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 976 մարդ։ Բնակչության խտությունը՝ 107 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 9 կմ²։ Փոստային ինդեքս` 66030։ Հեռախոսային կոդ` 0871։
Բնակավայրի հովանավոր պաշտպան է Սուրբ առաքյալ Մատֆեյը։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կապի տվյալներ ==
Հեռախոս։ 0871 930323


== Արտաքին հղումներ ==
Վիճակագրության ազգայիին ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.


== Ծանոթագրություններ ==
Գիշերս

Գիշերս (իսպ.՝ Guixers կամ Guixes), մունիցիպալիտետ Իսպանիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի Լիեյդա նահանգի Սոլսոնես շրջանում։ Զբաղեցնում է 66,4 կմ² մակերես։ Բնակչությունը կազմում է 135 մարդ (2010 մարդ)։


== Բնակչություն ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սրտի շշուկը

Սրտի շշուկը (ճապ.՝ 耳をすませば Միմի օ սումասեբա, բառացի` «Եթե լսել»), մանգա և Ghibli ստուդիայի` դրա հիման վրա ստեղծված լիամետրաժ ֆիլմ, որը թողարկվել է 1995 թվականին։ Մուլտֆիլմի ֆանտաստիկ լանդշաֆտների հեղինակն է ճապոնացի հայտնի նկարիչ իմպրեսիոնիստ և գրող Նաոհիսա Ինոուեն։


== Սյուժե ==
Սյուժեն պատմում է միջին դպրոցի աշակերտուհի Շիզուկու Ցուկիշիմայի մասին, որը շատ է սիրում իր ազատ ժամանակն անցկացնել գիրք կարդալով։ Սակայն ինչ հատոր էլ նա վերցներ գրադարանում, դրա օգտաքարտում միշտ նշված էր Սեյձի Ամասավայի անունը։ Անսովոր տղայի հետ հանդիպելուց հետո Շիզուկուն հասկանում է, որ նա իր առաջին սերն է։ Նրա հետ շփումը աղջկա համար բացում է նրա ներքին աշխարհը, նա շատ բան է սովորում ուրիշների և իր մասին։
Սյուժեում շոշափվող հիմնական թեմաներից մեկը հասունացման և առաջին սիրո շրջանն է, անցումային տարիքն իր բոլոր դրսևորումներով։ Շատ մանրամասներով ուսումնասիրվում է աղջկա զգացմունքների էվոլյուցիան` ձանձրալի տղայից դժգոհությունից մինչև նրա հետ կապվելը։ Այնուամենայնիվ, ամենակարևոր թեման ինքդ քեզ գտնելն ու քո երազանքի ճանապարհին դժվարությունները հաղթահարելն է։


== Սփին-օֆֆ ==
Ֆիլմի ընթացքում Շիզուկուն աշխատում է ֆանտաստիկ պատմության վրա, որը պտտվում է Բարոն անունով կատվի արձանի շուրջ, որը գտնվել էր պարոն Նիշիի հնաոճ իրերի խանութում։ 2002 թվականին Ghibli-ն թողարկում է ռեժիսոր Հիրոյուկի Մորիտայի «Կատվի վերադարձը» սփին-օֆֆ ֆիլմը, որտեղ կրկին հայտնվում է կատու Բարոնը և թափառական կատու Մունը (անգլ.՝ Muta):


== Studio Ghibli ատուդիայի այլ անիմեների հիշատակում ==
Խանութի ժամացույցի վրա գրված է «Porco Rosso», այս անունով անիմե թողարկվել է Studio Ghibli-ի կողմից 1992 թվականին։
Դպրոցի գրադարանում, որտեղից Շիզուկուն վերցնում է գիրքը, մյուս գրքերի թվում կարելի է տեսնել մի հատոր, որի վրա գրված է «Totoro»: Այն գտնվում է ներքևի դարակում, ձախից 14-երորդը, չորս կապույտ գրքերից հետո։
Շիզուկուի սենյակում, երբ նա սկսում է գրել վեպը, ցախավելի վրա կախարդի արձանը «Կախարդուհու առաքման ծառայությունը» անիմեի գլխավոր հերոսն է, որը թողարկել է Studio Ghibli-ն, 1989 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Սրտի շշուկը»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում
Բիթևի

Բիթևի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Եվդոկիայի գավառում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ալյանցիք (Գենջի գավառ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ալյանցիք (այլ կիրառումներ)Ալյանցիք, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Գենջի գավառակում։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։


== Աղբյուրներ ==
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Աբասլի (Սեբաստիայի գավառ)

Աբասլի, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Սեբաստիայի վիլայեթի Սեբաստիայի գավառում, Սեբաստիա քաղաքից հարավ-արևմուտք։
Բնակչության մասին տվյալներ չեն պահպանվել։ Նրանք բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Նրանց մեծ մասը զոհվել է աքսորի ճանապարհին։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Սեբաստիայի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
Ղազանչի (Շիրակի մարզ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ղազանչի (այլ կիրառումներ)Ղազանչի (նախկինում նաև` Ղայղուլի),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզի Աշոցքի տարածաշրջանում, մարզկենտրոն Գյումրիից մոտ 26 կմ հյուսիս։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Ղազանչիի մշտական բնակչությունը կազմել է 502, առկա բնակչությունը` 473 մարդ։
Բնակիչների հայեր են, որոնց նախնիների մի մասը 1852 թ.-ին գաղթել է Ալաշկերտից և 1880 թ-ին Կարինից։ Հիմնականում հայ-կաթոլիկներ են։
Ղազանչիի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Տնտեսություն ==
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ, հացահատիկի և կերային կուլտուրաների մշակությամբ։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Ղազանչիի շրջակայքում կան Քարավերակ գյուղատեղի, հին եկեղեցու ավերակներ և այլ հնություններ։


== Տես նաև ==
Ղազանչիի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Շիրակի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Տարածաշրջանի քարտեզ
Ղազանչի գյուղի էջը CAA կայքում Archived 2011-08-20 at the Wayback Machine.
Ջիբութի (քաղաք)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Ջիբութի (այլ կիրառումներ)Ջիբութին (ֆր.՝ Ville de Djibouti, արաբ․՝ جيبوتي‎‎), համանուն պետության մայրաքաղաքն է (1977 թվականից)։
Ջիբութիի տարածաշրջանների հետ հավասար հանդիսանում է անկախ վարչական միավոր։ Բնակչությունը՝ ▲603 900 մարդ (2018)։


== Պատմություն ==
Ջիբութի քաղաքը հիմնադրված է 1888 թվականում, 1892 թվականից Սոմալի Ֆրանսիական Ափ գաղութի վարչական կենտրոնն էր, իսկ 1981 թվականից ազատ նավահանգիստ։


== Աշխարհագրություն ==
Քաղաքը գտնվում է Ադենի ծոցի ափին, Սոմալի թերակղզում, համանուն պետության սահմանից 21 կմ հեռավորության վրա։ Քաղաքը շրջապատում են անապատները կամ կիսաանապատները։


== Կլիմա ==
Ջիբութիի կլիման չափազանց շոգ է, նման է Խարթումի կլիմային և համարվում է արևադարձային անապատային կլիմա։ Այստեղ բնորոշ են ջերմաստիճանի ոչ մեծ սեզոնային տատանումներ։ Ձմեռը չափավոր շոգ է, տեղումների ոչ մեծ քանակությամբ։ Քաղաքում ամառը չափազանց շոգ է։ Պատմության ընթացքում գրանցված ամենաբարձր ջերմաստիճանը կազմում էր +54 °C: Հունվարի միջին ջերմաստիճանը կազմում է +25 °C, իսկ հուլիսինը՝ +36 °C: Տեղումները շատ քիչ են՝ 160 մմ, բոլորը թափվում են աշուն-ձմեռ ժամանակահատվածում։


== Տնտեսություն ==
Հնդկական օվկիանոսի Թաջուրա ծոցի ափին գտնվող նավահանգիստը տրանզիտ է հանդիսանում Սուեզի ջրանցքով փոխադրվող բեռների համար։ Հիմնականում արտահանվում է կաշի և մորթիներ, ինչպես նաև սուրճ Եթովպիայից, ներմուծվում է նավթ և նավթամթերքներ, պատրաստի արդյունաբերական ապրանքներ։ Գործում է տրանսպորտային հանգույց, միջազգային օդանավակայան, նավաշինարան։


== Տես նաև ==
Ջիբութիի վարչական բաժանում


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
«Джибути»։ Բրոքհաուզի և Եֆրոնի հանրագիտական բառարան: 86 հատոր (82 հատոր և 4 լրացուցիչ հատորներ)։ Սանկտ Պետերբուրգ։ 1890–1907 
Густерин П.В.: Города Арабского Востока, 2007
1272

1272 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է ուրբաթ օրը։ Սա մեր թվարկության 1272 թվականն է, 
XIII դարի 72-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
Նասիպնոե

Նասիպնոե (ուկրաիներեն՝ Насипне, Ղրիմի թաթարերեն՝ Nasipköy), գյուղ Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Թեոդոսիայի քաղաքային խորհուրդում։ Բնակավայրը նախկինում նաև անվանվել է Նասիպկոյ։
2001 թվականի տվյալներով Նասիպնոե գյուղում բնակվում էր 1 666 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Բուրգզալախ

Բուրգզալախ (գերմ.՝ Burgsalach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիայի տարածքում։
Մտնում է Վայսենբուրգ Գունցենհաուզեն շրջանի կազմի մեջ։ Ալտմյուլտալի ենթակաության տակ է։ Բնակչությունը 1163 մարդ է (2010 թվականի դեկտեմբերի 31–ի տվյալներով)։ Զբաղեցնում է 19,31 կմ² տարածք։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 5 77 120։
Կոմունան բաժանված է 3 գյուղական շրջանների։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
պաշտոնական կայք Archived 2007-09-27 at the Wayback Machine.
Դիդոնե

Դիդոնե (լատ.՝ Dido), Կարթագեն քաղաքի առասպելական հիմնադիր թագուհի։ Ըստ ավանդության ինքնասպանություն է գործել, երբ լքվել է Էնեասից, որի սիրո համար դրժել էր իր հանգուցյալ ամուսին Սիքեի հիշատակին հավատարիմ մնալու իր խոստումը։ Էնեասի և Դիդոնեի սիրո պատմությունը նկարագրված է Վերգիլիոսի «Էնեական» վիպերգական պոեմի Ա և Դ երգերում։ Նրա կերպարը ներկայացված է Հեկտոր Բեռլիոզի «Տրոյացիներ» օպերայում, գրական, երաժշտական և կերպարվեստի մի շարք այլ ստեղծագործություններում և մինչև անգամ թունիսյան թղթադրամների վրա։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		
		
		
		


=== Կինոյում ===
Ռեժիսոր Լինա Մանյակարպեի Didone non è morta («Դիդոնեն չի մահացել») գեղարվեստական ֆիլմը, 1987.
Լուիջի Մաջիի Didon abandonnée կինոնկարը, 1910.


== Ծանոթագրություններ ==
(8331) Դաուկինս

(8331) Դաուկինս (անգլ.՝ Dawkins), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1982 թվականի մայիսի 27-ին Կարոլին Շումեյկերի և Շելտ Բասի կողմից Պալոմարում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,273649 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,0482 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4991 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1252,23 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,287488 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 4,98° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8331) Դաուկինս աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Դաքսբախ

Դաքսբախ (գերմ.՝ Dachsbach), կոմունա Գերմանիայում, Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Միջին Ֆրանկոնիա օկրուգին։ Գտնվում է Այշեի Նոյշտադ-Բադ Վինդսհայմ շրջանում։ Բնակչությունը կազմում է 1787 մարդ (2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի տվյալներով)։ Տարածքը 20,58 կմ² է։ Պաշտոնական կոդը՝ 09 5 75 117։


== Ծանոթագրություններ ==
Վոլչյա Գորա (գյուղ, Խմելնիցկիի շրջան)

Վոլչյա Գորա (ուկրաիներեն՝ Вовча Гора), գյուղ Ուկրաինայի Խմելնիցկիի մարզի Խմելնիցկիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վոլչյա Գորա գյուղում բնակվում էր 940 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 9103 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 103,26 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
(1232) Կորտուզա

(1232) Կորտուզա (անգլ.՝ Cortusa), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1931 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Կառլ Ռեյնմուտի կողմից Հայդելբերգում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,186583 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,764 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6091 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2077,72 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,173267 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 10,36° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(1232) Կորտուզա աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կոլզաս

Կոլզաս  (ռուս.՝ Колзас), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Կեմերովոյի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Մրասսու գետի ձախ ափին՝ 267 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 24 կմ է։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը Կոնդոմա գետն է, գետի ենթաավազանը Տոմ գետն է։ Գետի գետային ավազանը Օբ գետն է.


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Բարբարա Մոգաե

Բարբարա Մոգաե  (աֆրիկաանս՝ Barbara Mogae, ծննդյան անունը՝ Բարբարա Գեմմա Մոդիսե, ), բոտսվանացի հասարակական և քաղաքական գործիչ։ 1998-2008 թվականներին եղել է Բոտսվանայի Առաջին տիկինը։


== Կենսագրություն ==
Բարբարա Մոգաեն 1968 թվականին ամուսնացել է Ֆեստուս Մոգաեի հետ։ Զույգն ունի երեք դուստր, որոնք ծնվել են 1969-1987 թվականներին՝ Խեդզան, Նամետսոն և Բոիկաեգոն։


=== Առաջին տիկին ===
Բարբարա Մոգաեն Բոտսվանայի Առաջին տիկին է եղել 1998 թվականից մինչև 2008 թվականը։ Նա շարունակում է համարվել առաջին տիկին, քանի որ Բոստվանայի նախագահ Յան Կհաման ամուրի է։


=== Պարգևներ ===
2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ին նախագահ Յան Կհամայի կողմից արժանացել է Ոսկե հոբելյան նախագահական պատվո շքանշանի որպես «Բոստվանան կառուցողներից» մեկը։ Այս մրցանակին են արժանացել նաև նրա ամուսինը՝ Ֆեստուս Մոգաեն, հետմահու՝ նախկին Առաջին տիկին Ռութ Ուիլյամս Կհաման և Գլեդիս Օլեբիլ Մասիրեն, նախկին հանգուցյալ նախագահ Սերետսե Կհաման, նախկին նախագահ Կվետ Մասիրեի և երկրի առաջին, հետանկախ խորհրդարանի 28 անդամները։


== Ծանոթագրություններ ==
Ջրահարս (նկար, Ուոթերհաուս)

«Ջրահարս» կամ «Ծովային հավերժահարս» (անգլ.՝ A Mermaid), անգլիացի պրեռաֆայելիտ նկարիչ Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսի նկարը՝ ստեղծված մոտավորապես 1900 թվականին։ Գտնվում է Լոնդոնի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։


== Նկարագրություն ==
Նկարչին հետաքրքրել է դիցաբանական ծովային հավերժահարսերի կերպարի մութ կողմը (հայտնի են որպես ջրահարս) որպես կախարդուհիներ։ Ծովային հավերժահարսեր են ավանդաբար համարվել նաև սիրենները, որոնք հունական դիցաբանության մեջ իրենց կլանող երգերով գայթակղելով նավաստիներին՝ նրանց հասցնում էին մահվան։ Նրան նաև եղել են ողբերգական կերպարներ, քանի որ ջրահարսերը չէին կարող ապրել մարդկային աշխարհում, որը կարոտում էին, իսկ տղամարդիկ նրանց ջրային թագավորությունում գոյություն ունենալ չէին կարող, այդ իսկ պատճառով նրանց միջև սիրային կապերը դատապարտված էին անհաջողության։
Նկարը ստեղծվել է Ալֆրեդ Թեննիսոնի «Ջրահարս» (1830) բանաստեղծությունից ոգեշնչված։ Բանաստեղծության մեջ պատմվում է մազերը սանրող ջրահարսի մասին, որին էլ պատկերել է նկարիչը։ Ջրահարսի թեման կատարելապես համապատասխանում է նրա՝ դիցաբանական և բանաստեղծական թեմաների միջոցով կանացի և կնոջ դասական գեղեցկությունը պատկերելու նախասիրությանը։
Ջրահարսը հանգիստ նստած է ափին, որին դիպչում են ալիքները։ Հետին պլանը լրացնում են ժայռերի կամարները։ Հղկված մանրաքարերով ափը դիտողին հուշում է, որ տեսարանը Մեծ Բրիտանիայում է, ինչպես նկարչի մյուս կտավները։ Նկարում չկան նավաստիներ, իսկ ջրահարսը պատկերված է գայթակղիչ միայնակ կերպարով, թեպետ և ձկնային պոչով։ Նկարը նուրբ մելանխոլիկ մթնոլորտի զգացողություն է առաջացնում, ջրահարսը միայնակ նստած է ծովածոցում, երազկոտ սանրում է իր գեղեցիկ երկար շիկակարմիր վարսերը, իսկ շուրթերը կիսաբաց երգելու պահին։ Նրա կողքին կա մարգարիտներով լի խեցի, որը առաջացել է մեռած նավաստիների արցունքներից։


== Պատմություն ==

Երբ «Ջրահարսը» 1901 թվականին ցուցադրվել է Լոնդոնի Թագավորական ակադեմիայում, Art Journal ամսագիրն այն անվանել է «մտածկոտ-տխուր տեսքով», իսկ գրաքննության մեջ նշվել է, որ «այն պատմում է մարդկային ձգտման մասին, որը երբեք չի բավարարվելու... Սառնամանիքային ցուրտը հավերժ բույն է դրել նրա սրտում, ալիքների անվերջ ճողփյունը չի կարող փոխարինել մարդկային ձայնին, հույզերով անհանգիստ այս հիասքանչ էակները երբեք չեն կարող զգալ ոչ չարթնացած հանգիստ, ոչ կանացիության ուրախություն»։
Ջոն Ուիլյամ Ուոթերհաուսը նկարը նվիրել է Թագավորական ակադեմիային որպես ակադեմիկոս ընտրվելուց հետո։ 1880-ական թվականներին նկարիչը հաճախ է ցուցադրվել Թագավորական ակադեմիայում և Նկարների նոր պատկերասրահում, կտավների սյուժեները մեծամասամբ վերցված են եղել գրականությունից կամ հունական դիցաբանությունից։


== Տես նաև ==
Պրեռաֆայելիտներ
Սիրեն (նկար, Ուոթերհաուս)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«A Mermaid, 1900»։ Royal Academy School of Arts (անգլերեն)։ Վերցված է 2020-10-12
Ռեկունովկա (գյուղ, Նովի Սանժարիի շրջան)

Ռեկունովկա (ուկրաիներեն՝ Рекунівка), գյուղ Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Նովի Սանժարիի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Ռեկունովկա գյուղում բնակվում էր 62 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,603 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 102,82 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Ժուկովո (գյուղ, Դուխովշչինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԺուկովոԺուկովո (ռուս.՝ Жуково), գյուղ Ռուսաստանի, Սմոլենսկի մարզի Դուխովշչինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 2 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
1040

1040 թվական,  նահանջ տարի, ըստ Գրիգորյան օրացույցի սկսում է չորեքշաբթի օրը։ Սա մեր թվարկության 1040 թվականն է, 
XI դարի 40-րդ տարին։


== Դեպքեր ==


== Ծնունդներ ==


== Մահեր ==
VIA Technologies

VIA Technologies–ը (անգլ․ Very Innovative Architecture) թայվանական ընկերություն է, որն արտադրում է միահավաք շրջույթներ (միկրոսխեմաներ) հիմնականում մայր տպասալերի չիպեր (չիպսեթ), պրոցեսորներ և հիշողություն։ Այն հասնդիսանում է Formoza Plastics Group-ի մի մասը։ Ընկերությունը մայր տպասալերի համար միկրոսխեմաներ արտադրող աշխարհի ամենամեծ անկախ ընկերություններից մեկն է։ Չունենալով սեփական միկրոսխեմաների արտադրամասեր՝ VIA-ն այնուամենայնիվ իրականացնում է էլեկտրոնային արտադրանքների մշակում, և պատվիրում է նրանց արտադրումը կողմնակի ընկերություններին (ինչպիսին է հանդիսանում TSMC-ն)։
Այսպիսով, VIA-ն հանդիսանում է fabless (առանց գործարանի, արտադրական հզորությունների) ընկերություն։
Ալլա Չայկովսկայա

Ալլա Չայկովսկայա (հունիսի 21, 1934(1934-06-21), Զապորոժիե, ԽՍՀՄ - մարտ 2007), վրացի շախմատիստուհի, գրոսմայստեր, միջազգային վարպետ (1962):
Վրացական ԽՍՀ-ի շախմատի չեմպիոն։ 1957-1960 և 1965 թվականներին արժանացել է Վրաստանի կանանց առաջնության մեդալի։ Մասնակցել է ԽՍՀՄ-ի 8 առաջնությունների։
Լավագույն արդյուքնները՝ 1962 թվականին կայացած առաջնությունում զբաղեցրել է 5—6-րդ տեղը, 1963 և 1966 թվականներին՝ 6-րդ տեղը, 1967 թվականին՝ 2—4-րդ տեղը, 1968 թվականին՝ 1—2-րդ տեղը։
Լավագույն արդյուքնները միջազգային մրցաշարերում՝ 1961 (Թբիլիսի) և 1964 (Սուհումի) թվականներին կայացած շախմատի առաջնություններում զբաղեցրել է երկրորդ տեղը, իսկ 1968 թվականին՝ 2—3-րդ տեղը։


== Արտաքին հղումներ ==
Ալլա Չայկովսկայա շախմատիստի էջն ու խաղերը Chessgames.com կայքում
Անձնական քարտը Ալլա Չայկովսկայա 365chess.com կայքում
Ռուդնիցա (գյուղ, Սաֆոնովսկի շրջան)

Ռուդնիցա (ռուս.՝ Рудница), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Սաֆոնովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 12 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Երվանդ Միսկինյան

Երվանդ Գևորգի Միսկինյան (Էդվարդ Միսկին, 1893 - 1943), Հյուսիսային Կովկասում և Հարավային Կովկասում խորհրդային ռեժիմի հաստատման աջակից, ԽՄԿԿ անդամ (1917)։ 
1918-1920 թվականներին հեղափոխական գործունեություն է ծավալել Վրաստանում։ 1920 թվականին Թիֆլիսում խմբագրել է «Նոր ուղի» բոլշևիկյան թերթը։ Նույն թվականին արտաքսվել է երկրամասից։ 1920 թվականի նոյեմբերին Ռուսական 11-րդ կարմիր բանակի հետ մտել է Հայաստան և մասնակցել երկրի խորհրդային  օկուպացիային։ 1921 թվականին ղեկավար մասնակցություն է ունեցել Լոռու «Չեզոք գոտում» կազմակերպված ապստամբությանը։ Եղել է ՀԿ (բ) կ Դիլիջանի գավկոմի բյուրոյի անդամ և բաժնի վարիչ։ Այնուհետև ղեկավարել է Հայկական հեռագրական գործակալությունը (այժմ՝ Արմենպրես)։ Երկար տարիներ աշխատել է Անդրկովկասյան Պետքաղվարչությունում։
Բորշչի (գյուղ, Բառի շրջան)

Բորշչի (ուկրաիներեն՝ Борщі), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Բառի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Բորշչի գյուղում բնակվում էր 89 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,461 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 193,06 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)