armvectores/hy_wikipedia_2023 huggingface dataset:
Լուկկա դաստակերտ

Լուկկա դաստակերտ (էստ․՝ Lukka, գերմ.՝ Lucca), ազնվականական նախկին կալվածք Էստոնիայի հյուսիսում՝ Հարյումաա նահանգի Հառկու շրջանի Կումնա գյուղում։


== Պատմություն ==
Լուկկա դաստակերտը հիմնադրվել է XIX դարում։ Այն իրականում ամառանոց էր, որ գտնվում էր Տալլինի մոտակայքում և ստացել էր կիսադաստակերտի կարգավիճակ։
Ներկայումս Լուկկա կիսադաստակերտից ոչ մի շինություն չի պահպանվել։ Իսկ դաստակերտի նախկին տարածքը բաժանված է մի քանի մասի և բնակեցված է։


== Արտաքին հղումներ ==
Lucca poolmõis(էստոներեն)
Բիստրյանկա

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բիստրյանկա (այլ կիրառումներ)Բիստրյանկա (ռուս.՝ Быстряна), գետ Ռուսաստանում, հոսում է Շաբալինսկի շրջանում, Կիրովի մարզում։ Գետաբերանը տեղակայված է Շույա գետի ձախ ափին՝ 9,7 կմ հեռավորության վրա։ Գետի երկարությունը 16 կմ է, ավազանի տարածքը 77,6 կմ2։
Գետի ակունքը գտնվում է հյուսիսային Սենին գյուղում, Լենինսկոե գյուղից 28 կմ հյուսիս-արևմուտք։ Գետը հոսում է արևմուտք, ապա հյուսիս-արևմուտք անմարդաբնակ անտառյին վայրում։


== Ջրային գրանցամատյանի տվյալներ ==
Ռուսաստանի ջրային գրանցամատյանի տվյալների համաձայն՝ պատկանում է Վերին Օբի ավազանային շրջանին, գետի ջրատնտեսային տեղամասը՝ Վետլուգա, գետի ենթաավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։ Գետի ավազանը՝ Վոլգա մինչև Կույբիշևսկի հիդրոհանգույց։
Տվյալներն ըստ ջրային ռեսուրսների ֆեդերատիվ տեսչության.

Ջրային օբյեկտի, պետական ջրային գրանցման կոդը - 08010400112110000042254
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների կոդը - 110004225
Ավազանի կոդը - 08.01.04.001
Հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների հատորի համարը - 10
Թողարկումն ըստ հիդրոլոգիական ուսումնասիրությունների - 0


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
ՌԴ ջրային ռեսուրսների էկոլոգիան Archived 2015-05-26 at the Wayback Machine.
Նովոե Սելո (գյուղ, Կրասնինսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Նովոե ՍելոՆովոե Սելո (ռուս.՝ Новое Село), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Կրասնինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Organik

Organik, կոմպոզիտոր Ռոբերտ Մայլսայի երրորդ ալբոմն է, որը դուրս է եկել 2001 թվականին, ալբոմի անունը Майлса 2001, որը վերանվանվել է Organik։


== Ալբոմում ==
Մեկ տարի անց նա թողարկել է մի նոր ալբեմ, որը կազմված էր ռոմիքսներից, դրա համար էլ ալբոմը կոչվեց՝ Organik Remixes։
Այս ալբոմը ծատ տարբեր է նախորդ երկու ալբոմներից։


== Ստեղծագործությունների ցանկ ==
Ալմոմի բոլոր երգերը գրել է Ռոբերտ Մայլսայը, իր երրորդ ալբոմի համար։
1. «TSBOL» - 3։44
2. «Separation» - 4։32
3. «Paths» - 4։00
4. «Wrong» - 5։26
5. «It’s All Coming Back» - 4։10
6. «Pour te Parler» - 4։21
7. «Trance Shapes» - 3։55
8. «Connections» - 4։57
9. «Release Me» - 7։48
10. «Improvisations Part 1» - 7։06
11. «Improvisations Part 2» - 5։53
12. «Endless» - 8։00


== Մասնակիցների ձայնագրություններ ==


=== Երաժիշտներ ===
Ռոբերտ Մայլզ - ստեղնային(1-12)
Պաուլ Ֆալլոն - բաս-կիթառ (1-2, 4-8)
Նիտին Սանհեյ - էլեկտրոնային կիթառ (4, 7), նայլոն-կիթառ (6)
Բիլլ Լասվեյ - անտոն բաս (9-11)
Գիաննի Տրևիսհայ - էլեկտրոկիթառ (2)
Տեյլոր Մադե - ակուստիկ բաս (3, 9)
Տրիլոկ Գուրտու - հարվածային և տաբլա(9-11)
Մարկուե Հիլմորե - հարվածային (1, 4, 6-7)
Նինա Միրանդա - վոկալ (3)
Դխրուբա Գոշ - սարանջի (3, 9, 12)


=== Տեխնիկական ===
Ռոբերտ Մայլզ - ծրագրավորող, ինժեներ, պրոդյուսեր
Նիկ Նիգման - լարային վերադադաշնակում (1, 4, 6)
Թոնի Էկոնոմդեց - լրացոիցիչ արտադրում, ինժեներ
Միխայիլ Ֆոսենկեմպեր - յուրացում


== Արտաքին հղումներ ==
«Organik»։ saltrecords.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-04-25-ին։ Վերցված է 2015-07-05 
Fischer Tobias։ «Interview with Robert Miles»։ tokafi.com 
Pender Scott (14.05.2001)։ «Robert Miles "Organik"»։ contactmusic.com
Կոնա (այլ կիրառումներ)

Կոնա, կարող է վերաբերել՝

Կոնա - կոմունա Իտալիայում
Կոնա - արաբիկա սուրճի տեսակ
Վայնախներ

Վայնախներ կամ նախյան ժողովրդներ (նախեր), Հյուսիսային Կովկասի (մի փոքր մասը Վրաստանում) մի շարք էթնիկական խմբերի ամբողջություն, որոնց մեջ մտնում են չեչենները (нохчий), ինգուշները (галгай), օռսթխոյները (арсхте), բացբիները (бацой)։ Խոսում են բարեկամական նախյան լեզուներով։ Ընդհանուր թիվը՝ ավելի քան 2.5 միլիոն մարդ։


== Տես նաև ==
Քարթվելներ
Օստապովսկի գյուղական խորհուրդ (Միրգորոդսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Օստապովսկի գյուղական խորհուրդ (այլ կիրառումներ)Օստապովսկի գյուղական խորհուրդ  (ուկրաիներեն՝ Остапівська сільська рада), Ուկրաինայի Պոլտավայի մարզի Միրգորոդսկի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Օստապովսկի գյուղական խորհրդում բնակվում էր 1208 մարդ։ Խորհրդում կա 5 բնակավայր։ 


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում բնակավայրերի ամբողջական ցանկ։ (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները։ (ուկր.)
AU:AUՈւկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարները։ (ուկր.)
Եղիա Արշակունի

Եղիա Արշակունի (1897, Ադա­նա­յի նա­հան­գ, Կոզանի գավառ, Սիս), հայ բժիշկ։


== Կենսագրություն ==
Եղիա Արշակունին ծնվել է 1897 թվականին, Ադա­նա­յի նա­հան­գի Կոզանի գավառի Սիս քաղաքում։ 1912 թվականին ավարտել է նախակրթարանը։ 1912-1915 թվականներին սովորել է ամերիկացի միսիոներների Տարսոնի Սեյնթ Պոլ քոլեջում։ 1915 թվականին ուսումը կիսատ թողնելով, ծնողների հետ աքսորվել է Սիրիա` Հալեպ, ապա Հոմս, ուր հոր հետ զբաղ­վել է զա­նա­զան առևտ­րա­կան գոր­ծե­րով։ Քա­ղա­քի բրի­տա­նա­կան գրա­վու­մից հե­տո ծա­ռա­յու­թյան է ան­ցել բրի­տա­նա­կան բա­նա­կում որ­պես թարգ­մա­նիչ։ Այդ ըն­թաց­քում մեծ դեր է կա­տա­րել հայ կա­նանց և որ­բե­րին հա­վա­քե­լու դժվա­րին գոր­ծում։ Որոշ ժա­մա­նակ եղել է Հոմ­սի որ­բա­նո­ցի ու­սու­ցիչ, ապա` տնօրենը։ 1919 թվականին մեկնել է Կիլիկիա և Տարսոնի քոլեջում շարունակել իր ուսումնառությունը։ 1921 թվականին ավարտելով ուսումը մեկնել է Բեյրութ։ 1921-1924 թվականներին սովորել է Բեյրութի Ամերիկյան համալսարանի ատամնաբուժական ֆակուլտետում, ուսանելու տարիներին գործուն մասնակցություն ունեցել Հայ ուսանողական միության աշխատանքներին։ 1924-1925 թվականներին աշխատել է Կիպրոսի Լարնակա քաղաքում։ 1926 թվականին մեկնել է Հունաստան և շարունակել ատամնաբույժ աշխատել։ Շուտով բարեխիղճ և հմուտ ատամնաբույժի համբավ է ձեռք բերել։ Քոքինիայում մասնակցել է ազգային և հասարակական միջոցառումներին։ Գործուն աջակցություն է ցուցաբերել Միսաք Քէլէշեանին՝ «Սիս-Մա­տե­ան» գիրքը կազմելու և հրատարակելու հարցում։


== Գրականություն ==
Քէլէշեան Միսաք, Սիս-Մատեան, Պէյրութ, 1949։


== Աղբյուրներ ==
Հարություն Մինասյան,  Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։
Հայրապետ Բուռնազյան

Հայրապետ Բուռնազյան (XIX-XX դդ., Անդրկովկաս), հայ լրագրող։
Թղթակցել է «Խոսք»-ին։ Օգտագործել է Սերմնացան ծածկանունը։


== Մատենագիտություն ==


=== Մամուլ ===
Խոսք (Երևան), 1919, № 2:


== Ծանոթագրություններ ==
Շամինկա (Սեմիկարակորսկի շրջան)

Շամինկա (ռուս.՝ Шаминка), գյուղ Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Սեմիկարակորսկի շրջանում։ Մտնում է Տոպիլինսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Աթաբահյան

Աթաբահյան, հայկական ազգանուն։


== Ազգանունը կրողներ ==


== Ծանոթագրություններ ==
Սառնակունք

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Սառնակունք (այլ կիրառումներ)Սառնակունք (նախկին անվանումը` Սայբալու),
գյուղ Հայաստանի Հանրապետության Սյունիքի մարզի Սիսիանի տարածաշրջանում, Սիսիան քաղաքից մոտ 18 կմ հյուսիս-արևմուտք, Որոտան գետի ձախ կողմում` սարահարթին, Երևան-Գորիս ավտոմայրուղու վրա, ծովի մակերևույթից մոտ 2100 մ բարձրության վրա։ Հեռավորությունը Կապան մարզկենտրոնից ճանապարհով կազմում է մոտ 115 կմ։
Գյուղը հիմնադրվել է 1920-ական թվականներին և մասն է կազմել Հայկական ԽՍՀ Զանգեզուրի գավառի, իսկ 1930 թվականից` Սիսիանի շրջանի։ Վերանվանվել է Սառնակունք 1946 թվականին։ 1995 թվականից մտնում է ՀՀ Սյունիքի մարզի մեջ, 2016 թվականից Գորայք, Սպանդարյան և Ծղուկ գյուղերի հետ կազմում է Գորայք համայնքը։


== Պատմություն ==
Գյուղն հիմնադրվել է 1920-ականներին։ Հիմնական բնակիչները եղել են ղալաջուղցիները, ովքեր թողնելով ձորում գտնվող իրենց հին բնակավայրը բարձրացել և նոր գյուղ են հիմնել բարձր լեռնային գոտում։ Սառնակունքից 10 կմ հս-արևելք առկա են մ.թ.ա. VIII-VII հազ. ժայռապատկերներ, որոնք ապացուցում են, որ տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս նախնադարում։ Գյուղի հյուսիսարևելյան մասում տեղակայված են եղել Ձկնարած, Բերդ, Բերդաշեն և Մուխրաբակ ավերակ գյուղերը։
1945 թվականին Սառնակունքում հայտնաբերվել են հնագույն հայկական դրամներ, որոնց մեջ կային նույնիսկ Տիգրան Մեծի և Արտավազդ II-ի ժամանակներում հատված դրամներ։


== Աշխարհագրություն ==
Գյուղը գտնվում է Սառնակունք գետի ափին, մարզկենտրոնից 119 կմ հյուսիս-արևմուտք, ծովի մակերևույթից 2100 մ բարձրության վրա։


== Բնակչություն ==
Ըստ ՀՀ 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների` Սառնակունքի մշտական բնակչությունը կազմել է 474, առկա բնակչությունը` 444 մարդ։Բնակիչները հայեր են, որոնց նախնիները եկել են Նախիջևանից, Ջուղայից, նախկին Ղալաջուղ գյուղից և Սիսիանից։ Սառնակունքի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում` ստորև.


== Գյուղատնտեսություն ==

Սառնակունքի գյուղատնտեսության հիմնական ուղղություններն են անասնապահությունը և դաշտավարությունը։ Գյուղացիները զբաղվում են հացահատիկի մշակմամբ, մանր ու խոշոր եղջերավոր անասունների բուծմամբ, ինչպես նաև մեղվաբուծությամբ։
Սառնակունքում 2011 թվականին «Ագրոբիզնեսի և գյուղի զարգացման կենտրոն» (ՔԱՐԴ) հիմնադրամը՝ «Կենդանիների առողջություն» ծրագրի շրջանակներում հիմնել է անասնաբուժական կենտրոն։


== Տես նաև ==
Սառնակունքի գանձ
Սառնակունքի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ (Սյունիքի մարզ)


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում Archived 2012-04-06 at the Wayback Machine.
Համայնքի ղեկավարի Էջը Սյունիքի մարզպետարանի կայքում
Համիլթոնների կլան

Համիլթոնների կլան (անգլա-շոտլ.՝ Clan Hamilton), շոտլանդական ազնվական տոհմ և համանուն կլան, Հարավային Շոտլանդիայի կարևորագույն տոհմերից մեկը։ Համիլթոնների տոհմի ղեկավար մինչ օրս Շոտլանդիայի առաջին հերցոգն է և Հոլիրուդ թագավորական ապարանքի պահապանն է։


== Արտաքին հղումներ ==
Համիլթոնների կլանի պատմության և խորհրդանիշերին նվիրված կայք(անգլ.)
.rs

.rs, Սերբիայի վերին մակարդակի ազգային դոմենն է։ Գրանցումը դոմենում սկսվել է 2008 թվականի մարտի 10-ին։ Նախապես որոշված էր նախկին՝ .yu դոմենում գրանցումները դադարեցնել, հետո որոշվեց ժամկետը երկարաձգել մինչև 2009 թվականի սեպտեմբերի 30-ը։


== Արտաքին հղումներ ==
IANA .am whois տեղեկություն
Հրդեհային կանխարգելում

Հրդեհային կանխարգելում, հրդեհների կանխարգելման և մեկուսացման նպատակով միջոցառումների համալիր։ Արդյունաբերական և քաղաքացիական օբյեկտների նախագծման, շինարարության և շահագործման փուլում իրականացվող հրդեհային կանխարգելումը, տեխնոլոգիական տեղակայանքների, էլեկտրասարքավորման, ջեռուցման և օդափոխության համակարգերի անվտանգության ապահովումն է, հրակայուն կոնստրուկցիաների ընտրությունը, հակահրդեհային ջրամատակարարման կազմակերպումը։
Լուգո (Իտալիա)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Լուգո (այլ կիրառումներ)Լուգո (Իտալիա) (իտալերեն՝ Lugo), քաղաք Իտալիայում՝ Էմիլիա Ռոմանիա մարզում՝ Ռավեննա գավառում։
Բնակչությունը կազմում է 32440 մարդ (2008), խտությունը՝ 280 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 116 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 48022, հեռախոսային կոդ՝ 0545։


== Ժողովրդագրություն ==
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.


== Կոմունայի վարչակազմ ==
Հեռախոսահամար՝ 0545 38111
Էլեկտրոնային հասցե՝ urp@comune.lugo.ra.it
Պաշտոնական կայք՝ http://www.comune.lugo.ra.it/


== Արտաքին հղումներ ==
Պաշտոնական կայք (իտալ.)
Վարչական ինստիտուտ (իտալ.)
http://www.istat.it/english/ Archived 2009-12-07 at the Wayback Machine.
Ասպենդոս

Ասպենդոս, քաղաք Ծովային Կիլիկիայում, Անթալիա քաղաքից 45 կմ արևելք, Քյոփրյուս-չայ (Եվրիմեդոն) գետի ձախ ափին։ Հին շրջանում, գտնվելով տարանցիկ ճանապարհների հատման կետում, քաղաքը բարգավաճել է։ Ասպենդոսի ավերակներում դեռ երևում են հելլենիստական ոճով կառուցված թատրոնը, որն ունեցել է 15 հզ. տեղ, դպրոցը, նեկրոպոլիսը, բազիլիկան, մարզադաշտը, ջրատար ուղին և այլ շինություններ։ Ասպենդոս նշանավոր էր իր օլիմպիական խաղերով։ Հռոմեական կայսրության ժամանակ, որպես «ազատ քաղաք», ուներ դրամ հատելու իրավունք։ Ասպենդոսում գտնված դրամների վրա պատկերված են օլիմպիական խաղեր։ Միջին դարերում քաղաքը կորցրել է իր նշանակությունը՝ վերածվելով ավանի։ 1188 թվականին Ասպենդոսը գրավել է Կիլիկիայի Հայոց թագավոր Լևոն Բ։ Այն վայրը, ուր գտնվել է երբեմնի Ասպենդոս, այժմ կոչվում է Բելքիս և բնակեցված չէ։ Ամեն տարի, որոշ օրեր, Ասպենդոսի ավանդական թատրոնում տեղի են ունենում թատերական ելույթներ և ըմբշամարտի մրցումներ։


== Գրականություն ==
Ալիշան Ղ., Սիսուան, Վենետիկ 1885 թվական
Վիրախոտ

Վիրախոտ (լատ.՝ Anthyllis), բակլազգիների (թիթեռնածաղկավորներ) ընտանիքի բազմամյա խոտաբույսերի կամ կիսաթփերի ցեղ։ Հայտնի է 50 (այլ տվյալներով՝ 35) տեսակ։


== Հայաստանում ==
ՀՀ-ում՝ 3 տեսակ՝ 

Վիրախոտ բազմատերեվ (լատ.՝ A.polyphylla),
Վիրախոտ թավոտ (լատ.՝ A.boissieri)
Վիրախոտ կովկասյան (լատ.՝ A.variegata։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Ցողունն ուղիղ է, բարձրությունը՝ 5-50 սմ։ Տերևները կենտփետրաձև են, ներքևինները՝ երբեմն պարզ, ամբողջական։ Ծաղկաբույլը գլխիկ է, ծաղիկները՝ դեղին։
Ծաղկում է գարնանը և ամռանը։ Պտուղը ձվաձև, չբացվող ունդ է։


== Տարածում ==
Տեսակները հիմնական ում տարածված եմ Միջերկրական ծովի ափին, ինչպես նաև Կենտրոնական Եվրոպայում և արևմտյան Ռուսաստանում։ 
Հայաստանում տարածված է Շիրակի, Լոռու, Տավուշի, Գեղարքունիքի, Կոտայքի, Սյունիքի մարզերում, Երևանի շրջակայքում։ Աճում է միջին և վերին լեռն, գոիների ալպյան և ենթալպյան մարգագետիններում, թփուտներում, քարքարոտ լանջերին և այլն։


== Քիմիական կազմ ==
Պարունակում է սապոնիններ, աղաղանյութեր։


== Տեսակներ ==

Anthyllis aegaea
Anthyllis aurea
Anthyllis barba-jovis
Anthyllis cornicina
Anthyllis cytisoides
Anthyllis hamosa
Anthyllis henoniana
Anthyllis hermanniae
Anthyllis hystrix
Anthyllis lagascana
Anthyllis lemanniana
Anthyllis lotoides
Anthyllis montana
Anthyllis onobrychoides
Anthyllis polycephala
Anthyllis ramburii
Anthyllis rupestris
Anthyllis tejedensis
Anthyllis terniflora
Anthyllis tragacanthoides
Anthyllis vulneraria
Anthyllis warnieri


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Юзепчук С. В. Род 793. Язвенник — Anthyllis L. // Флора СССР. В 30 т. / Гл. ред. акад. В. Л. Комаров; Ред. тома Б. К. Шишкин. — М.—Л.։ Изд-во АН СССР, 1945. — Т. XI. — С. 262—280. — 432 с. — 4000 экз.


== Արտաքին հղումներ ==
LegumeWeb
Խրիպունովսկի

Խրիպունովսկի (ռուս.՝ Хрипуновский, բաշկիրերեն՝ Хрипунов), խուտոր Ռուսաստանի, Բաշկորտոստան հանրապետության Ստերլիտամակսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 13 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Հեինսա

Հեինսա (հանգըլ՝ 해인사, հանջա՝ 海印寺, թարգմ․՝ արտացոլման տաճար հանգիստ ծովում), Հարավային Կորեայի առավել հայտնի բուդդայական տաճարներից մեկը։ Այստեղ է պահպանվում Տրիպիտակա Կորեանայի հայտնի բուդդայական սրբազան տեքստերի կամարը՝ փորագրված ավելի քան 80 հազար փայտե սալիկների վրա։ Մինչև այսօր էլ համարվում է բուդդայական Սոն հոսանքի գործող կենտրոն։
1995 թվականին ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի այն շինությունները, որոնցում պահպանվում է Տրիպիտակա Կորեանան, ընդգրկեց Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում։


== Տեղակայություն ==
Հեինսան համարվում է կորեական «Եռազարդ» տաճարներից մեկն է (կորեերեն՝ 삼보사)։ Տեղակայված է Հարավային Գյոնգսանգ նահանգի Կայասան լեռան վրա։


== Պատմություն ==
Տաճարն առաջին անգամ կառուցվել է 802 թվականին։ Լեգենդի համաձայն՝ կորեացի երկու վանական՝ Չինաստանի, Սունի և Իջոնի ճամփորդություններից վերադառնալով՝ բուժել են Էջան վանի կնոջը, ով ծանր հիվանդությամբ էր տառապում։ Որպես շնորհակալություն Բուդդային՝ վանը հրամայեց տաճար կառուցել։ Մեկ այլ աղբյուր՝ Չոի Չի Վոնը (900 թվական) պնդում է, որ Սունինը և իր գործընկեր Ինջոնը ստացան կառավարող թագուհու աջակցությունը, ընդունեցին բուդդիզմ և աջակցեցին տաճարի շինարարությանը։
Տաճարային համալիրը վերականգնվել կամ վերակառուցվել է մի քանի անգամ՝ 10-րդ դարում, 1488, 1622 և 1644 թվականներին։ 1817 թվականին Հեինսան այրվել է, որից հետո գլխավոր դահլիճը վերականգնվել է 1181 թվականին։ Գլխավոր դահլիճը՝ Դեջոկվանջոնը (Մեծ լռության և լույսի դահլիճ) հատուկ չէ կորեական բուդդայականությանը, քանի որ նվիրված է Վայրոչանային (Բուդդա Վայրոչանա՝ բուդդայականության հինգ Իմաստության բուդդաներից մեկը), այն պարագայում, երբ մյուս կորեական բուդդակայական տաճարների գլխավոր դահլիճը նվիրված է Սոկամոնիին։


== Պատկերասրահ ==

		
		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Asian Historical Architecture: Haeinsa
South Korean Cultural Properties Administration page for Haeinsa and Tripitaka Koreana Archived 2009-05-06 at the Wayback Machine.
Digital Dictionary of Buddhism Archived 2003-10-06 at the Wayback Machine.
UNESCO: Haeinsa Temple Janggyeong Panjeon
Cultural Heritage: Haeinsa Janggyeong Panjeon Archived 2007-09-30 at the Wayback Machine.
Haeinsa Temple : Official Site of Korea Tourism Org Archived 2017-05-09 at the Wayback Machine.
Աղստև (գետ)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Աղստև (այլ կիրառումներ)Աղստև (ադրբ.՝ Ağstafacay), Ախստև, Աղաստև, Աղստաֆա, Աղստաֆինկա, գետ, հոսում է Հայաստանում և Ադրբեջանում։ Այն սկիզբ է առնում Փամբակի լեռներից։ Սկզբում մի փոքրիկ առվակ է, սակայն Դիլիջանի մոտ հորդանալով դառնում է ջրառատ գետ։ Սնվում է գերազանցապես ձնհալքից և անձրևաջրերից։ Վտակներից հայտնի են Գետիկը և Ոսկեպարը, որոնցից առաջինը հոսում է Միափորի և Արեգունի լեռների միջև ընկած կիրճով։ Խորությունը մեծ չէ, սակայն վարարումների ժամանակ դառնում է խիստ վտանգավոր։ Երկարությունը 133 կմ է, այդ թվում Հայաստանում 99 կմ։ Ջրի ծախսը՝ 8,22 խմ/վ, հոսքը 256 միլիոն խմ։
Հայաստանի տարածքում Աղստևի վրա կառուցված է Բերքաբերի ջրամբարը, իսկ գետի ստորին հոսանքում (Արդրբեջանի տարածքում)՝ Աղստևի ջրամբարը։ Ադրբեջանում կոչվում է «Աղստաֆաչայ»։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Աղստև (գետ Կովկասում)
Աստերոիդների ցանկ (198601-198700)

Աստերոիդների ցանկ (198501-198600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (198701-198800)
 Աստերոիդների ցանկ (198501-198600)  • Աստերոիդների ցանկ  • Աստերոիդների ցանկ (198701-198800)
Միլիվոյ Ռուկավինա

Միլիվոյ Ռուկավինա (խորվ. Milivoj Rukavina, հուլիսի 16, 1915(1915-07-16), Օտոչաց, Լիչկո Սենսկա, Խորվաթիա - օգոստոսի 6, 1999(1999-08-06), Զագրեբ, Խորվաթիա), հարավսլավական ռազմական և քաղաքական գործիչ, Զագրեբի երեսունչորսերորդ քաղաքապետը։
Ռուկավինան մասնագիտությամբ իրավաբան էր, իրավագիտության դոկտոր։ 1940 թվականի ամռանը մտել է Հարավսլավիայի Կոմունիստական կուսակցության մեջ, իսկ հաջորդ տարի մասնակցել է Հարավսլավիայի  ժողովրդաազատագրական պայքարին։ Պատերազմի ժամանակ եղել է կոմիսար։
Պատերազմից հետո եղել է Խորվաթիայի գլխավոր դատախազ, Սաբորի նախագահի տեղակալ, Միութենական գործադիր կոմիտեի անդամ, պատգամավոր, իսկ  1950-1951 թվականներին Զագրեբի քաղաքապետ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Звонимир Милчец։ «Загребские градоначальники — от Камауфа до Бандича» (խորվաթերեն)։ Zagreb.hr։ Արխիվացված օրիգինալից 2012-02-13-ին։ Վերցված է 2011-07-15  
Vojna enciklopedija, 2. izd., 1978, Zvezek 8, str. 236.
Գերմանական հեղափոխություն (1848-1849)

Գերմանական հեղափոխություն (1848—1849), սկզբնապես հայտնի որպես մարտյան հեղափոխություն (գերմ.՝ Märzrevolution), Եվրոպայում բռնկված հեղափոխական ալիքի մաս Գերմանիայում։ գլխավոր խնդիրն Էր երկրի միավորումը և բացարձակ միապետական վարչակարգի տապալումը։ Գերմանիայում հասունացել Էր քաղաքական ճգնաժամը, որն Է՛լ ավելի խորացավ 1845—1846 թվականների անբերրիության և 1847 թվականի տնտեսական ճգնաժամի հետևանքով։ Դժգոհությունը համակել Էր հասարակության բոլոր խավերը, իսկ պրուսական թագավորն ու կալվածատերերը որևէ զիջում անելու մտադրություն չունեին։ Ֆրանսիայում հանրապետություն հռչակելու լուրն արագացրեց հեղափոխական պոռթկումը։ Տեղափոխությունն սկսվեց 1848 թվականի մարտին, Բադենի, Տեսսեն—Դարմշտադի, Վյուրթեմբերգի, Բավարիայի ժողովուրդը ելույթներով ու հուզումներով։ Բեռլինում տեղի ունեցան ցույցեր, որոնք մարտի 18-ին վերածվեցին ժողավրդական ապստամբության։ Պրուսիայի կայսրը ստիպված եղավ մայրաքաղաքից հեռացնել զորքերը և մարտի 29-ին կազմել Կամպհաուզեն—Հանզեմանի լիբերալ կառավարությունը։ Իշխանությունները բռնեցին հեղափոխությունը ճնշելու ուղին։ Պրուսական կառավարությունը դաժանորեն ճնշեց լեհերի ազգային-ազատագրական ապստամբությունը Պոզնանում (1848 թվականի մարտ-մայիս)։ 1848 թվականի մայիսի 18-ին Մայնի Ֆրանկֆուրտում բացվեց համագերմանական Ազգային ժողովը, որը պետք է վճռեր երկրի միավորման հարցը։ Անպտուղ բանավեճերով ժողովը ձգձգեց համագերմանական սահմանադրության մշակումը և ընդդիմադիր ուժերին ամրապնդվելու հնարավորություն տվեց։
Վիեննայում հոկտեմբերյան ապստամբության ճնշումից հետո սկսվեց հակահեղափոխության հարձակումը։ Պրուսիայում կազմվեց գեներալական Բրանդենբուրգի կառավարությունը և արձակվեց ազգային ժողովը։ Համանման հեղաշրջումներ կատարվեցին գերմանական այլ պետություններում։
Նովոսուխովի (Տացինսկի շրջան)

Նովոսուխովի (ռուս.՝ Новосуховый), ավան Ռուսաստանի Ռոստովի մարզի Տացինսկի շրջանում։ Մտնում է Սուխովսկի գյուղական համայնքի կազմի մեջ։
Բնակչությունը կազմում է 665 մարդ։
(8619) 1981 EH1

(8619) 1981 EH1, աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1981 թվականի մարտի 6-ին Անրի Դեբեոնի և Ջովաննի Դե Սանկտիսի կողմից Լա Սիլյայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 3,128357 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,6035 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 3,6532 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 2021,03 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,178127 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 6,91° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(8619) 1981 EH1 աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Կուրմանաևսկի շրջան

Կուրմանաևսկի շրջան (ռուս.՝ Курманаевский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Օրենբուրգի մարզում։
Ստեղծվել է 1934 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Կուրմանաևկա։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 2900 կմ²։


== Բնակչություն ==
2010 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 19656 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 6,78 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Ջրհորի մոտ, շոգ օր

Ջրհորի մոտ։ Շոգ օր, հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1908 թվականին ստեղծված աշխատանքը, որը գտնվում է Սարյանի տուն-թանգարանում։


== Նկարագրություն ==
«Ջրհորի մոտ։ Շոգ օր» աշխատանքը թանգարանի ֆոնդ է մուտքագրվել 1974 թվականին։ Ձեռք է բերվել Սարյանի մինչհեղափոխական շրջանի հարուստ հավաքածու ունեցող Հ. Հարությունյանի ընտանիքից։
Սարյանը նկարել է ծառեր իր ողջ կյանքի ընթացքում։ Դրանք, կարծես, դարերի միջով մեզ են հասցնում   դրախտի կենտրոնում  Մեծ Արարչի ձեռքով տնկած Կենաց ծառի հզոր սոսափյունը։ «Ջրհորի մոտ։ Շոգ օր» նկարում  կոմպոզիցիայի կենտրոնում տեղադրված ծառը մարմնավորում է աշխարհի առանցքի գաղափարը, և բոլոր կենդանի էակները, նրանց թվում նաև մարդը գտնվում են նրա շուրջը։ Զգացվում է ծառի բնի ուժն ու հզորությունը։ Այն դեպի վեր է տանում սաղարթը սնող  երկրի ուժերը։ Կիզիչ կեսօրին ծառի տակ տարածվում է կապույտ ստվերը, ստեղծելով հանգստության և թարմության օազիս։  Արևի այրող ճառագայթներից ապաստան գտնելու համար այստեղ են շտապում մարդիկ  ու կենդանիները։ Ծառի տակ կա մի ջրհոր, որի մոտ նստել է  կապտավուն ստվերին համարյա  ձուլված փերին։
Նկարի ողջ ներկապնակը հագեցած է արևով, գունային լուծումները կառուցված են դեղինի և կապույտի հակադրումներով։ Յուրաքանչյուր  վրձնախաղը կատարված է եռանդուն, կտրուկ շարժումով, ինչը հաղորդում է աշխատանքին մեծ արտահայտչականություն։


== Ծանոթագրություններ ==
Երանի (անձնանուն)

Երանի, հայկական արական անուն։ Առաջացել է հայերեն երանի՝ «երջանիկ, բախտավոր» բառից։ Հիշատակված է 1793 թվականին։


== Ծանոթագրություններ ==
Ճապկի

Ճապկի (լատ.՝ Cornus alba L.), հոնազգիների ընտանիքի տերևաթափ ցածրաճ ծառերի կամ թփերի մոտավորապես 50 տեսակ ունի։ Հայտնի է 40 տեսակ։


== Կենսաբանական նկարագիր ==

Ցողունի բարձրությունը 1,5-4 (6) մ է։ Երիտասարդ ճյուղերը կանաչավուն են, հետագայում՝ կարմրավուն։ Տերևները հակադիր են, լայն, նեղ, երկարավուն կամ նշտարաէլիպսաձև։ Ծաղկաբույլը վահանաձև է, ծաղիկները՝ սպիտակ, մանր։ Ծաղկում է մայիս-հունիսին։ Պտուղը գնդաձև, հյութալի, կապտավուն կամ սև կորիզապտուղ է։


== Հայաստանում ==
Հայաստանում՝ 2 տեսակ՝

ճապկի հարավային (Cornus australis)
ճապկի վրացական (Cornus iberica)։


== Տարածում ==
Տարածված է Շիրակի, Տավուշի, Վայոց ձորի, Սյունիքի և այլ մարզերի ստորին և միջին լեռնային գոտիների անտառներում, մացառուտներում, անտառեզրերին, կիրճերում, գետափերին և այլն։


== Նշանակություն և կիրառում ==
Պտուղները և սերմերը պարունակում են 19-45% չորացող յուղ, տերևները՝ 160-200, իսկ պտուղները՝ մինչև 100 մգ % վիտամին C։ Արագաճ է։
Բազմանում է սերմերով, արմատամացառներով և կտրոններով։ Գեղազարդիչ է։ Օգտագործվում է կանաչ շինարարության մեջ (կարելի է օգտագործել հակաէրոզիոն տնկարկներում)։


== Ֆոտոսրահ ==

		
		
		


== Ծանոթագրություններ ==


== Գրականություն ==
Казарова С. Скромное обаяние дёренов // Цветоводство : журнал. — 2008. — № 5. — С. 37—39.
Шатко В. Кизил // В мире растений : журнал. — 2003. — № 4.


== Արտաքին հղումներ ==
Ճապկին USDA NRCS կայքում 
Germplasm Resources Information Network: Cornus florida Archived 2004-11-11 at the Wayback Machine.
NRCS: USDA Plants Profile: Cornus florida
Missouriplants: Cornus florida Archived 2010-12-16 at the Wayback Machine.
Bioimages: Cornus florida Archived 2011-06-07 at the Wayback Machine.
Floridata: Cornus florida
Ժոզեֆ Արտո

Ժոզեֆ Արտո (ֆր.՝ Joseph Arthaud, հունիսի 13, 1813(1813-06-13), Լիոն - մարտի 17, 1883(1883-03-17), Լիոն), ֆրանսիացի հոգեբուժ, բժիշկ, պրոֆեսոր։


== Կենսագրություն ==
Ժզեֆ Արտոն ծնվել է անհայտ հորից։ Մայրը, որը Լիոնի ասեղնագործության արհեստանոցի մենեջեր էր, նրան միայնակ մեծացրեց և խրախուսեց սովորել։ Լինելով շատ երիտասարդ, Ամպերի քոլեջ-ճեմարանի փիլիսոփայության դասարան ընդունվելու համար, նա ընդունվեց բժշկական դպրոց, ապա՝ 1828 թվականին ուսումնասիրեց փիլիսոփայություն։ 1838 թվականին ամուսնացավ Մարի Ժիրարի հետ (1814-1891), նրանք ունեին չորս երեխա՝ Ֆրանսուազա, Պոտեն, Կլոդ և Էմանուել։


== Հրապարակված աշխատություններ ==
Du siège et de la nature des maladies mentales. (Thèse). Édition, Paris,
Examen médico-légal des faits relatifs au procès criminel de Jobard, Paris, V. Masson, 1852
Observations de crétinisme, Lyon,  impr.  A. Vingtrinier, 1854
Réflexions sur l'état mental de C. Feuillet, condamné par la cour d'assises pour crimes d'empoisonnement, Lyon, impr. A. Vingtrinier, 1854
Relation d'une hystéro-démonopathie épidémique observée à Morzine (Haute-Savoie), Lyon, impr. A. Vingtrinier, seconde édition, 1862
De la possibilité et de la convenance de faire sortir certaines catégories d'aliénés des asiles spéciaux et de les placer soit dans des exploitations agricoles, soit dans leurs propres familles, lu au Congrès médical de Lyon, le, Lyon, impr. Vingtrinier, 1865
De l'état mental des épileptiques au point de vue médico-légal, Lyon,  impr. A. Vingtrinier, 1867
De l'Assistance publique des malades à domicile et dans les hôpitaux, Lyon, impr. A. Vingtrinier, 1868
Du Bromure de potassium dans le traitement de l'épilepsie, Lyon,  impr. A. Vingtrinier, 1870
L'Asile départemental de Bron, Lyon, impr. A. Vingtrinier, 1874


== Մատենագրություն ==
Antoine Lacour, Joseph Arthaud fondateur de l’asile de Bron – Souvenirs biographiques, 1884, Réédition commentée et annotée par Frédéric Scheider – Ed. Césura, Meyzieu, 1999 978-2905709844.
(Thèse) Frédéric Scheider, Aliénisme et catholicisme à Lyon au XIXe siècle : les missions de Joseph Arthaud (1813-1883), 3 vol., 894 p., université Jean Moulin – Lyon III, non publiée.
Frédéric Scheider, Arthaud de Lyon, aliéniste missionnaire, ed. Glyphe, 2009, 978-2-35815-008-8


== Ծանոթագրություններ ==
Խելրա

Խելրա (վրաց.՝ ხელრა), գյուղ Վրաստանում։ Գտնվում է Սամեգրելո-Զեմո Սվանեթ մարզի Մեստիայի շրջանում։


== Բնակչություն ==
Ըստ 2014 թվականի մարդահամարի տվյալների, գյուղի բնակչությունը կազմում է 25 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==
Նովոյակուպովո (գյուղ, Զիլաիրսկի շրջան)

Նովոյակուպովո (ռուս.՝ Новоякупово, բաշկիրերեն՝ Яңы Яҡуп), գյուղ Ռուսաստանի Բաշկորտոստան հանրապետության Զիլաիրսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2009 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 21 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Սամվել Հարությունյան (այլ կիրառումներ)

Սամվել Հարությունյան անվամբ հայտնի են մի քանի անձնավորություններ.

Սամվել Գառնիկի Հարությունյան — հայ կենսաֆիզիկոս, ՀՀ պետական գործիչ, ՀՀ ԿԳՆ գիտության պետական կոմիտեի նախագահ։
Սամվել Սերգեյի Հարությունյան — հայ ազատամարտիկ։
Սամվել Սիմոնի Հարությունյան — հայ զինվորական, Խորհրդային բանակի գնդապետ։
Վիժենկա

Վիժենկա (ուկրաիներեն՝ Виженка), գյուղ Ուկրաինայի Չեռնովցիի մարզի Վիժնիցայի շրջանում։
2001 թվականի տվյալներով Վիժենկա գյուղում բնակվում էր 1 321 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Հյուսիսային պատմություն

«Հյուսիսային պատմություն» (ռուս.՝ «Северная повесть»), 1960 թվականի գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Եվգենի Անդրիկանիսը Կոնստանտին Պաուստովսկու համանուն վեպի հիման վրա։


== Սյուժե ==
Ֆիլմում ներկայացվում է երկու պատմություն սիրո, պատվի և արժանապատվության մասին։ Առաջինը ռուս սպա Պավել Բեստուժևի մասին է, երկրորդը՝ նկարիչ, 1960-ականների լենինգրադցու մասին։ 1825 թվականի դեկտեմբերյան ապստամբությունից քիչ առաջ Պավել Բեստուժևը հանդգնության համար աքսորվում է հեռավոր կայազոր՝ Ալանդյան կղզիներ։ Շուտով նրան հնարավորություն է տրվում օգնել վիրավոր դեկտեմբերիստին, որը մտադիր էր անցնել սահմանը։ Իր կյանքի գնով Բեստուժևը փրկում է փախստականին և իր սիրեցյալին։Մեկ ու կես դար անց այս ռոմանտիկ ու ողբերգական պատմությունը իսկապես զարմանալի շարունակություն է ստանում…


== Դերերում ==


== Նկարահանող խումբ ==
Սցենարի հեղինակ՝ Եվգենի Անդրիկանիս
Ռեժիսոր` Եվգենի Անդրիկանիս
Օպերատոր` Սեմյոն Շեյնին
Բեմադրող նկարիչ՝ Եվգենի Սվիդետելև
Կոմպոզիտոր` Անատոլի Ալեքսանդրով
Հնչյունային ռեժիսոր` Վալենտին Լագուտին
Կոստյումների նկարիչ` Լ. Նաումովա


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
«Հյուսիսային պատմություն»(անգլ.) ֆիլմը Internet Movie Database կայքում 
Румынский постер фильма(չաշխատող հղում)
А. Измайлов, А. Иезуитов. Наедине с Паустовским: К. Г. Паустовский — прозаик, публицист, критик, драматург. — М.: Наука, 1990. — Стр. 107—108.
Анатолий Александров, Владимир Блок. А. Н. Александров: воспоминания, статьи, письма. — М.: Сов. композитор, 1979. — Стр. 209.
Е. Андриканис. О Пресне, о Париже, о кино: воспоминания кинематографиста. — М.: Искусство, 1988. — Стр. 184, 188, 195.
К. Паустовский. Собрание сочинений в девяти томах: Письма, 1915—1968. — М.: Худож. лит-ра, 1986. — Стр. 360, 397.
(5943) Լովի

(5943) Լովի (անգլ.՝ Lovi), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի մարտի 1-ին Էդվարդ Բոուելի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,221963 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 1,9772 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,4667 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1209,77 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,297577 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 5,93° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(5943) Լովի աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Միտիշչիի շրջան

Միտիշչիի շրջան (ռուս.՝ Мытищинский район), մունիցիպալ շրջան Ռուսաստանի Դաշնության Մոսկվայի մարզում։
Ստեղծվել է 1929 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Միտիշչի։


== Աշխարհագրություն ==
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 440 կմ²։


== Բնակչություն ==
2013 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 211214 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 480,03 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Կառավարության կայք. Տարածաշրջանների մասին տարաբնույթ տեղեկություններ։ Անհրաժեշտ է փնտրել ըստ շրջանի անվանման։ (ռուս.)
Կարագուա

Կարագուա, գետ Ռուսաստանում։ Հոսում է Ալթայի երկրամասով։ Գետաբերանը գտնվում է Չարիշ գետի ձախ ափից 532 կմ հեռավորության վրա։ Երկարությունը 16 կմ է։


== Տեղեկություններ ջրային գրանցումի վերաբերյալ ==
Ըստ Ռուսաստանի Դաշնության ջրային գրանցումի՝

Ջրային մարմնի կոդ - 13010200312115100008818
Հիդրոլոգիական հետազոտությունների կոդ - 115100881
Հատորի համար - 15
Հիդրոլոգիական հետազոտությունների արձակման կոդ - 1


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի Դաշնության ջրային գրանցում
Զալեսե (գյուղ, Դեմիդովսկի շրջան)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ ԶալեսեԶալեսե (ռուս.՝ Залесье), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Դեմիդովսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 20 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Կազմ

Կազմ, ձեռագրի կամ գրքի կողեր, որոնց մեջ ամփոփվում, ամրանում են մագաղաթյա կամ թղթյա թերթերը։ Կազմի նախնական ձևը տուփն էր, որի մեջ պահվում էին պապիրուսի գրված փաթեթները։ Մագաղաթի գործածությամբ փոխվեց ձեռագիրը պահելու կերպը, տուփը դարձավ կազմ։ Կազմը ունի երկու՝ վերի և վարի կողեր, կռնակ (կամ թիկունք) և դռնակ։ Կողերի միջուկը հարթեցված տախտակ է, որի վրա դրսից ձըգվում է մշակված կաշի, ներսից՝ որևէ գործվածք, որ կոչվում է կազմաստառ։ Որպեսզի կազմը չմաշի նոր ձեռագիրը, կազմի և ձեռագրի արանքում ամրացվել է պահպանակ՝ կազմի կաշին զարդարվում էր նկարներով (ճնշումով արված զարդեր), մետաղյա նախշերով, հատկապես՝ խաչերով ու թանկագին քարերով։
Կազմերը լինում էին նաև ձույլ ոսկուց, արծաթից և այլ մետաղներից՝ դրվագված տերունական պատկերներով, ինչպես և փղոսկրից։
Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի և ընդհանրապես հայերեն ձեռագրերի կազմերից հնագույնը «էջմիածնի Ավետարանի» փղոսկրյա կազմն է (VI դար)։ Արծաթյա ոսկեզօծ հնագույն թվագրված կազմը 1255 թվականի է, իսկ կաշվե թվագրված հնագույն կազմը՝ 1196 թվականի։ ժամանակակից գրքերը կազմելիս կաշվի փոխարեն օգտագործում են թուղթ կամ մոմլաթ, տախտակի փոխարեն՝ խավաքարտ։
Էլսա Ֆուգտ

Էլսա Ֆուգտ (շվեդերեն՝ Elsa Fougt, 1744, Շվեդիա - 1826), շվեդ հրատարակիչ և գրքերի տպագրիչ։ 1772–1811 թվականներին կրել է Շվեդիայի Արքունական գրքերի տպագրիչի տիտղոսը։


== Կենսագրություն ==
Էլսա Ֆուգտը ծնվել է 1744 թվականին։ Նրա ընտանիքը սերտորեն կապված է եղել գրքերի հրատարակչության և տպագրության հետ։ Էլզայի հայրը՝ Պետեր Մոմման, եղել է արքունական տպագրիչ։ Մայրը՝ Մարգարետա Մոմման, ծննդյամբ` ֆոն Բրագները, որի ընտանիքը սերում էր Նիդեռլանդներից, առաջին կին հրատարակիչն է եղել Շվեդիայում և առաջին լրագրողներից մեկը։ Որպես կին՝ Էլսան չի կարողացել համալսարան ընդունվել, բայց, ըստ երևույթին, ստացել էր գերազանց տնային կրթություն։ Տասնութ տարեկան հասակում նա ամուսնացել է Հենրիկ Ֆուգտի հետ, որից ունեցել է վեց երեխա։ 1772 թվականին` երկու ծնողների մահից հետո, Էլսան ժառանգեց ընտանեկան բիզնեսը, իսկ արքունական գրքերի տպագրիչի տիտղոսը փոխանցվեց ամուսնուն։ 1782 թվականին Հենրիկ Ֆուգտը մահացավ և Էլսան դարձավ ընտանեկան տպարանի միակ սեփականատերը։ Արքունական տպագրիչի տիտղոսը նույնպես անցավ նրան և մնաց մինչև 1811 թվականը, երբ նա իր հերթին այն փոխանցեց որդուն՝ Հենրիկին։
Երեք տասնամյակ Էլսա Ֆուգտը զբաղվում էր  գրքերի հրատարակչությամբ և տպագրությամբ։ Որպես արքունական տպագրիչ՝ նա պատասխանատու էր թագավորական հրամանագրերի, պալատական ակտերի և արքունական այլ պաշտոնական փաստաթղթերի տպագրության  համար։ Բացի այդ, նա կատարում էր մասնավոր պատվերներ և վաճառում էր գրքեր, այդ թվում այդ դարաշրջանի «բեսթսելլերներ»։ Էլսան նաև աշխատում էր  որպես խմբագիր՝ կարդում էր տեքստերը և հեղինակներին խորհուրդներ էր տալիս։ Նա Ստոկհոլմում ուներ իր սեփական գրախանութը, իսկ 1784 թվականից նա սկսեց զբաղվել գրքերի միջազգային առևտրով Elsa Fougt et Comp ապրանքանիշի ներքո։ Էլսայի գրախանութից հնարավոր էր գնել ինչպես գիտական աշխատություններ գերմաներենով և լատիներենով, այնպես էլ ժամանցային  գրքեր ֆրանսերենով, ներառյալ արգելվածները (որոնք տպագրվում էին Շվեյցարիայի ընդհատակյա Նյոշատել տպարանում)։
18-րդ դարի վերջին և 19-րդ դարի սկզբին Էլսա Ֆուգտը Շվեդիայի մշակութային կյանքում նշանակալի անձնավորություն էր։ Նա մահացել է 1826 թվականին  Մարիեֆրեդում։


== Տես նաև ==
Կատարինա Ալգրեն
Աննա Համմար-Ռոսեն


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Marie-Christine Skuncke։ «Elsa Fougt»։ Svenskt kvinnobiografiskt lexikon (անգլերեն) 
Henric Fougt, urn:sbl:14410, Svenskt biografiskt lexikon (art av Bengt Hildebrand Hans Gillingstam), hämtad 2015-11-16.(չաշխատող հղում)


== Աղբյուրներ ==
Anna-Maria Rimm, ”Elsa Fougt som Kungl. boktryckare”, Samlaren 2007
Anna-Maria Rimm, ”Den kungliga boktryckaren, del 2”, Biblis 2005:31
Anna-Maria Rimm, ”Den kungliga boktryckaren, del 1”, Biblis 2005:30
Berger, Margareta, Pennskaft: kvinnliga journalister i svensk dagspress 1690-1975 [Penholders: Female journalists in Swedish press 1690-1975], Norstedt, Stockholm, 1977
Գյուղատնտեսությունը Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում

Գյուղատնտեսությունը Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետությունում, Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության տնտեսության գերակա ճյուղերից մեկը։ Երկրի բնակչության երկու երրորդը զբաղվում է գյուղատնտեսությամբ։
Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետության տարածքում մշակվող հիմնական բույսերն են մանիոկան, յամսը, ադամաթուզը, բրինձը և եգիպտացորենը։ Այս ոլորտի զարգացման գլխավոր նախադրյալը երաշտի բացակայությունն է։ Դրական գործոնների հետ մեկտեղ բացասական երևույթ է հանդիսանում տրանսպորտային ենթակառուցվածքների թերզարգացվածությունը, որը խոչընդոտում է սննդի արդյունավետ մատակարարումը քաղաքային բնակավայրեր։
Գյուղատնտեսական հողերը կազմում են ընդհանուր հողերի 3,5 %-ը։ Գյուղատնտեսության մեջ կան երկու հիմնական ոլորտներ՝ բնական գյուղատնտեսություն, որի արտադրանքը բավարարում է բնակչության ներքին պահանջները և առևտրային, որի արտադրանքը արտահանվում է արտասահման։


== Ծանոթագրություններ ==
Բալ (միավոր)

Անվան այլ կիրառումների համար տե՛ս՝ Բալ (այլ կիրառումներ)Բալ (ֆր.՝ balle – գնդակ), պայմանական միավոր բնական երևույթների (քամու արագություն, ամպամածություն, երկրաշարժ) ուժը, աստիճանը չափելու համար։ Ըստ բալերի երկրաշարժերը համեմատելու համար օգտագործվում է սեյսմիկ սանդղակ։ Եվրոպական երկրներում և ԱՄՆ–ում ընդունված է 12, իսկ Ճապոնիայում՝ 6-բալանոց սանդղակ։ Ի տարբերություն բալի, երկրաշարժի հարաբերական ուժը նրա օջախում չափվում է մագնիտուդով, որը գնահատում է անջատված էներգիայի քանակը։
Ֆիլիպ Բելգիացի

Ֆիլիպ Բելգիացի (ֆր.՝ Philippe de Belgique, մարտի 24, 1837(1837-03-24), Royal Castle of Laeken, Լակեն, Բրյուսել, Բելգիա - նոյեմբերի 17, 1905(1905-11-17), Բրյուսել, Բելգիա), Բելգիայի արքայազն, Ֆլանդրիայի կոմս Սաքսեն Կոբուր Գոթյան արքայատոհմից։ 1869 թվականի հունվարից հուլիս ամիսներին եղել է Բելգիայի գահաժառանգը։
«Բելգիացիների առաջին թագավոր» Լեոպոլդ I-ի և Լուիզա Օռլեանացու որդին է, ինչպես նաև Լեոպոլդ II-ի կրտսեր եղբայրը։
1866 թվականին հավակնում էր տիրանալ Ռումինիայի գահին։ 1867 թվականին ամուսնացել է Գերմանիայի թագավոր Կառլ Անտոնի դուստր Մարիա Հոհենցոլերն-Զիգմարինհենի հետ։
Երեխաներն են՝

Բոդուեն Լեոպոլդ (1869-1891 թթ.):
Հենրիետտա (1870-1948 թթ.), ամուսնացել է ֆրանսիական ծագումով Էմանուել Օռլեանցու հետ։
Ժոզեֆինա Մարիա (1870-1871 թթ.), Հենրիետտայի զույգ քույրը։
Ժոզեֆինա Կարոլինա (1872-1958 թթ.), ամուսնացել է Կառլ Անտոն Հոհենցոլերնի հետ։
Ալբերտ I (1875-1934 թթ.), Բելգիայի թագավոր։Ֆիլիպի կրտսեր որդին՝ Ալբերտը, դարձել է Բելգիայի թագավոր իր հորեղբոր՝ Լեոպոլդ II-ի մահից հետո։


== Ծանոթագրություններ ==
Մերենովկա (գյուղ, Տյոմկինսկի շրջան)

Մերենովկա (ռուս.՝ Мереновка), գյուղ Ռուսաստանի Սմոլենսկի մարզի Տյոմկինսկի շրջանի կազմում։
Բնակչությունը 2007 թվականին գրանցված տվյալներով կազմում էր 0 մարդ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Ռուսաստանի ժամային գոտիները, worldtimezone.com կայքում (անգլ.)
Իսահակ Իսահակյան (այլ կիրառումներ)

Իսահակ Իսահակյան անունը կարող է վերաբերել հետևյալ անձանց.

Իսահակ Աբասի Իսահակյան - հայ տնտեսագետ, ՀՀ կենտրոնական բանկի նախագահ 1986-1994 թթ.։
Իսահակ Իսահակյան (բանաստեղծ), (1893, հուլիսի 16, գ. Ղազարապատ - 1916, հունվարի 31, Էրզրում), հայ բանաստեղծ։
Իսահակ Գրիգորի Իսահակյան - վնասվածքաբան-օրթոպեդ։
Ստեղն (այլ կիրառումներ)

Ստեղն կարող է վերաբերել՝

բույսի ցողուն, ծառի ճյուղ։
ստեղնավոր նվագարաններում՝ լծակ, որին հարվածելիս ձայն է արտաբերվում։ Ստեղները սովորաբար պատրաստվում են փայտից, մի մասը երեսապատվում է սպիտակ, մյուս մասը՝ սեև ոսկրով կամ թաղանթանյութով։ Լեզվակավոր օդհունչ ստեղնավոր նվագարաններում (հարմոն են) կիրառվում են նաև մետաղյա ստեղներ։
Զանազան գործիքների ու մեքենաների (գրամեքենայի, տպագրական մեքենայի և այլն) այն կոճակներից յուրաքանչյուրը, որոնց հարվածելով աշխատեցնում են։
Դակտիլ, եռավանկ բանաստեղծական ոտքի տեսակ։
Ռազմավարություն

Ռազմավարություն (հին հունարեն՝ στρατηγία՝ «հրամանատարի արվեստ»), գիտություն պատերազմի մասին, մասնավորապես՝ հրամանատարի գիտություն, ռազմական գործողությունների ընդհանուր, ոչ մանրամասն հատակագիծ, որը ընդգրկում է երկար ժամանակ։ Ռազմավարությունը դժվար նպատակին հասնելու մի միջոց է, նաև մարդու ցանկացած գործունեության գլխավոր միջոց։
Ռազմավարության նպատակն է, արդյունավետ օգտագործելով առկա ռեսուրսները, հասնել հիմնական նպատակին։ Այն դառնում է հատկապես անհրաժեշտ որպես գործողության միջոց մի իրավիճակում, որտեղ հիմնական նպատակին ուղղակի հասնելու համար բավարար չեն դրամական և այլ միջոցները։
Մարտավարությունը մի գործիք է ռազմավարության իրականացման համար և այն ստորադասվում է ռազմավարության հիմնական նպատակներին։ Ռազմավարությունը հասնում է իր հիմնական նպատակին միջանկյալ մարտավարական խնդիրների լուծման միջոցով« պաշարներից՝ նպատակ» առանցքով։
Ըստ Կարլ ֆոն Կլաուզևիցի, պատերազմում ներառում է երկու տարբեր տեսակի գործունեություն.

առանձին մարտերի կազմակերպումը և անցկացումը և
դրանց կապը պատերազմի ընդհանուր նպատակի հետ։Առաջինը կոչվում է մարտավարություն, իսկ երկրորդը՝ ռազմավարություն։
Մարտավարությունը հարկավոր է, որպեսզի հաղթեն ճակատամարտում, ռազմավարությունը անհրաժեշտ է, որպեսզի հաղթեն պատերազմը։


== Ծանոթագրություններ ==
Ավանդական տնտեսություն

Ավանդական տնտեսություն , տնտեսական համակարգ, որտեղ ավանդույթներն ու սովորույթները բացահայտում են սահմանափակ ռեսուրսների օգտագործումը։ Այն համարվում է ամենահինը։ Ավանդական տնտեսությունում հողը և կապիտալը գտնվում են ընդհանուր սեփականության ներքո, իսկ հասարակության տնտեսական հիմնական խնդիրները լուծվում են մարդկանց միջև տոհմական կամ կիսաֆեոդալական կապերի միջոցով։
Ավանդական տնտեսությունը հիմնված է պատմականորեն ձևավորված ավանդույթների, սովորույթների, հոգեբանության, կրոնական ընկալումների և մշակութային մակարդակի վրա։ Դրանց հիմքի վրա են ձևավորվում համապատասխան ինստիտուտները։ Տարբեր են այս կամ այն երկրի որդեգրած տնտեսական համակարգի բնույթը։ Աֆրիկա մայրցամաքում ապրող ցեղախմբերի համատեղ կյանքը կարգավորվում է քարացած ավանդույթների, տոտեմիստական մտածելակերպի և հոգեբանության, անձնապաշտության միջոցով, որոնք ձևավորում են նրանց զարգացման մակարդակին համապատասխան ինստիտուտներ։ Դրանց գործունեությունն ազդում է արդյունքի արտադրության, բաշխման, փոխանակության և սպառման գործընթացի կազմակերպման բնույթի վրա։ Դարերով ձևավորված ավանդույթները իրենց ազդեցությունն են թողնում տնտեսության կարգավորման արդյունավետության, այսինքն՝ ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման մակարդակի վրա։
Ավանդական տնտեսության առանձնահատկություններն են․

Պարզ տեխնոլոգիաներ
Գերակշռում են ձեռքի աշխատանքները
Տնտեսական հարաբերությունների մասնակիցները համախմբված են ամուր սոցիալական կապով
Հիմնական տնտեսական խնդիրները լուծվում են ավանդույթներին և սովորույթներին համապատասխանԱվանդույթները, սովորույթները, կրոնական համոզմունքները, մշակութային արժեհամակարգը ժամանակի ընթացքում ենթարկվում են համապատասխան փոփոխությունների, բայց չեն վերանում։ Այն երկրները, որոնք կարողացել են հաղթահարել ավանդական տնտեսության սահմանափակումները (օրինակ՝ Եվրոպա մայրցամաքի երկրները, ԱՄՆ-ը, Կանադան, Ճապոնիան և այլն), ապահովում են բարձր տնտեսական աճ։ Ավանդական տնտեսությունը հատկապես բնորոշ է բնատնտեսությանը։ Բնատնտեսության հիմնական բնութագիրն այն է, որ արտադրողները (ընտանիքի կամ համայնքի ներկայացուցիչները) իրենց կարիքների բավարարման համար անհրաժեշտ բոլոր բարիքներն իրենք են արտադրում, և գրեթե գոյություն չունի դրանց փոխանակություն։ Արտադրողն ու սպառողը տարանջատված չեն և մարմնավորված են միևնույն տնտեսական սուբյեկտի մեջ։ Բնատնտեսությունը բնորոշ է եղել հասարակության զարգացման նախնական փուլին և տնտեսապես հետամնաց ու թույլ զարգացած երկրներին։


== Աղբյուրներ ==
Աղաջանյան Հովսեփ, Տնտեսագիտության տեսության ընդհանուր հիմունքները.-Եր.։ Տնտեսագետ, 2008.- 172 էջ
Տնտեսագիտության տեսություն (ուսումնական ձեռնարկ), խմբ.՝ տ.գ.դ., պրոֆ. Գ.Ե. Կիրակոսյանի և տ.գ.թ., պրոֆ. Ի.Ե. Խլղաթյանի.-Եր., Տնտեսագետ, 2009.- 752 էջ։
Կրիլովկա (այլ կիրառումներ)

Կրիլովկա, կարող է վերաբերել՝

Կրիլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Անդրուշևկայի շրջանում
Կրիլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ժիտոմիրի մարզի Ռուժինսկի շրջանում
Կրիլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Պերվոմայսկի շրջանում
Կրիլովկա - գյուղ, Ուկրաինայի Ղրիմի Ինքնավար Հանրապետության Սակիի շրջանում
Կուլեշով (գյուղ, Պոգրեբիշչեի շրջան)

Կուլեշով (ուկրաիներեն՝ Кулешів), գյուղ Ուկրաինայի Վիննիցայի մարզի Պոգրեբիշչեի շրջանում։ Հիմնադրվել է 1320 թվականին։
2001 թվականի տվյալներով Կուլեշով գյուղում բնակվում էր 162 մարդ։ Բնակավայրը զբաղեցնում է 0,071 կմ² տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 2281,69 մարդ/կմ²։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Բնակավայրերի ամբողջական ցանկը Ուկրաինայի Գերագույն Ռադայի կայքում, www.rada.gov.ua (ուկր.)
2001 թվականի Ուկրաինայի համապետական մարդահամարի արդյունքները, ukrcensus.gov.ua (ուկր.)
Ուկրաինայի բնակավայրերի արբանյակային լուսանկարներ և քարտեզներ, maps.vlasenko.net (ուկր.)
Եվգենի Մայորով

Եվգենի Մայորով (փետրվարի 11, 1938(1938-02-11), Մոսկվա, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 10, 1997(1997-12-10), Մոսկվա, Ռուսաստան), հայտնի խորհրդային հոկեյիստ, հարձակվող, սպորտային մեկնաբան, ԽՍՀՄ սպորտի վարպետ (1963)։


== Կենսագրություն ==
Եվգենի Մայորովի երկվորյակ եղբայրը՝ Բորիս Մայորովը, հանդես է եկել Մոսկվայի «Սպարտակ» ակումբում (1956-1967) թվականներին։
«Սպարտակում» և ԽՍՀՄ ազգային հավաքականում Եվգենի Մայորովը խաղային կապի մեջ է եղել իր եղբոր և Վյաչեսլավ Ստարշինովի հետ։ Այդ Տրիոն եղել է 60–ականների ամենաուժեղը։
1958-1959 թվականներին խաղացել է Սպարտակ ֆուտբոլային ակումբում։ 1961-1962 թվականներին անցկացրել է 2 խաղ։
1963 թվականին ավարտել է Մոսկվայի ավիացիոն-տեխնոլոգիական ինստիտուտը։ 1967—1968 թվականներին եղել է «Սպարտակ»–ի գլխավոր մարզիչ։ 1968 թվականին դարձել է ԽՍՀՄ առաջնության երկրորդ մրցանակակիր։ 1960 ական թվականներին աշխատել է հեռուստատեսությունում, որպես սպորտային մեկնաբան։ 1982 թվականից եղել է հեռուստալրագրող։ ԽՍՀՄ–ի ժուռնալիստների միության անդամ։ 1998 թվականին Եվգենի Մայորովին հետմահու արժանացրել են «Տարվա լավագույն լրագրող»։ Նա թաղված է Վագանկովսկոմ գերեզմանոցում։


== Մրցանակներ և ձեռքբերումներ ==
1964 թվականի Օլիմպիական խաղերի հաղթող։
1963 թվականին ճանաչվել է Եվրոպայի և աշխարհի չեմպիոն։ 1961 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։ Աշխարհի և Եվրոպայի առաջնություններում խաղացել է 20 խաղ։
ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն։ 1965 և 1966 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ առաջնության երկրորդ մրցանակակիր, իսկ 1963 և 1964 թվականներին երրորդ մրցանակակիր։ ԽՍՀՄ առաջնությունում խաղացել է 260 խաղ, և խփել 127 տափօղակ։
1967 թվականին եղել է ԽՍՀՄ գավաթի ֆինալիստ։
1964 թվականին մտել է ԽՍՀՄ 34 լավագույն հոկեյիստների ցուցակ։


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Статистика Майорова на сайте Eurohockey.net
Страничка Майорова на сайте spartak-history.ru
Фото могилы Майорова
Սղճով

Սղճով, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Չարսանջակի գավառակում։


== Պատմություն ==
Բնակիչները բռնությամբ տեղահանվել են 1915 թվականի Մեծ եղեռնի ժամանակ։ Մեծ մասը զոհվել է գաղթի ճանապարհին։ Սակավաթիվ փրկվածներն ապաստանել են օտար երկրներում։


== Բնակչություն ==
XIX դարի վերջին ուներ 35 տուն հայ և 25 տուն թուրք բնակիչ։ XX դարի սկզբին ուներ 350 հայ բնակիչ (50 տուն)։


== Տնտեսություն ==
Զբաղվում էին հացահատիկի մշակությամբ, այգեգործությամբ, անասնապահությամբ, արհեստներով, առևտրով։


== Պատմամշակութային կառույցներ ==
Սղճովն ուներ Ս․ Հակոբ անուոնվ եկեղեցի։


== Կրթություն ==
Եկեղեցուն կից գործում էր վարժարան, որտեղ 1915 թվականին սովորում էին 25 հայ մանուկներ։


== Աղբյուրներ ==
«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն


== Տես նաև ==
Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր


== Ծանոթագրություններ ==
(3617) Էյխեր

(3617) Էյխեր (անգլ.՝ Eicher), աստերոիդ աստերոիդների հիմնական գոտում։ Հայտնաբերվել է 1984 թվականի հունիսի 2-ին Բրայան Սկիֆի կողմից Անդերսոն Մեսայում։
Միջին հեռավորությունը Արեգակից կազմում է 2,627955 ա. մ., առավելագույնը մոտենում է 2,3371 ա. մ. հեռավորության վրա և հեռանում 2,9188 ա. մ.։ Արեգակի շուրջ մեկ ամբողջական պտույտ է կատարում 1556,06 երկրային օրվա ընթացքում, իր ուղեծրով շարժվելով միջինում 0,231354 աստիճան/օր արագությամբ։ Աստերոիդի ուղեծրի և խավարածրի հարթությունները իրար հետ կազմում են 14,48° անկյուն։


== Տես նաև ==
Աստերոիդների ցանկ
Աստերոիդների սպեկտրալ դասեր
Աստերոիդների ընտանիքներ
Աստերոիդների խմբեր


== Ծանոթագրություններ ==


== Արտաքին հղումներ ==
Շմադել Լուց (2003)։ Փոքր մոլորակների անունների բառարան (5-րդ վերանայված և ընդլայնված հրատարակություն ed.)։ Գերմանիա: Սփրինգեր։ ISBN 978-3-540-00238-3  (անգլ.)
(3617) Էյխեր աստերոիդը Փոքր մոլորակների կենտրոնի կայքում (ուղեծրի տվյալները և դիտարկումները) (անգլ.)
Պրեբից

Պրեբից  (գերմ.՝ Prebitz), կոմունա Գերմանիայի Բավարիա երկրամասում։
Ենթարկվում է Վերին Ֆրանկոնիա շրջանին։ Գտնվում է Բայրոյթի շրջանի կազմում։ Բնակչությունը կազմում է 1062 մարդ (ըստ 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ի)։ Տարածքը կազմում է 20,99 կմ²։ Պաշտոնական կոդ՝ 09 4 72 180։
Կոմունան բաժանված է 13 գյուղական համայնքի։


== Ծանոթագրություններ ==